cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կատաղություն
Հետազոտություն
Կատաղության վիրուսի արտաքին թաղանթը, մերկացված իր ՌՆԹ-ից և այլ պարունակություններից, չի առաջացնում հիվանդությունը, և կարող է օգտագործվել որպես վեկտոր հետազոտական աշխատանքներում՝ որոշակի գենետիկական մատերիալներ փոխանցելու համար։ Այն ունի առավելություն այլ ենթատեսակային մեթոդների նկատմամբ, քանի որ այս վիրուսի թիրախն է հանդիսանում կենտրոնական նյարդային համակարգը, ինչը դժվար հասանելի տեղամաս է և անհրաժեշտ է լինում կիրառել ինվազիվ միջոցներ այլ վեկտորներ այնտեղ տեղադրելու համար։ Կատաղության վիրուսի վեկտորը նաև վարակում է հարևան «վերել» բջիջները՝ սինապսներում շարժվելով մեկ բջջից դեպի մյուսի աքսոնը, և այդպիսով նրանք կիրառվում են նեյրոնային օղակը ուսումնասիրելու համար ։
Փաստերը ցույց են տալիս, որ արհեստականորեն բարձրացված արյուն-ուղեղային պատնեշի թափանցելիությունը, ինչը նորմայում անթափանցելի է իմունային բջիջների մեծ մասի համար, մեծացնում է վիրուսային քլիրենսը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևադարձային հիվանդություններ Կատեգորիա:Վիրուսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Կատուների հիվանդություն Կատեգորիա:Շների հիվանդություններ Կատեգորիա:Զոոնոզ
Տաշինո (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Տաշինո (Ташине), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տաշինո գյուղում բնակվում էր 467 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,52 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լևոն Մելիքյան
Լևոն Սերգոյի Մելիքյան (1906, գ. Բերդ, Շամշադինի շրջան - ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։
Կենսագրություն
1928 թվականին ավարտել է Բերդի յոթնամյա դպորցը, իսկ 1931 թվականին Թբիլիսիի մանկավարժական տեխնիկումը։ Որպես ուսուցիչ 1931-1932 թվականներին աշխատել է Պառավաքարում, իսկ 1932-1935 թվականներին Ադրբեջանի Կուտկաշենի շրջանի Ամիրվան գյուղի դպրոցում, 1935-1941 թվականներին դասավանդել է Իջևանի շրջանի Խաշթառակ գյուղում։ Հեռական կարգով սովորել է Երևանի հայկական մանկավարժական ինստիտուտի բնագիտական ֆակուլտետը և երրորդ կուրսից զորակոչվել բանակ։ 1942 թվականին մասնակցել է Կովկասյան լեռներում մղվող թեժ մարտերին, դեկտեմբերի 30-ին ծանր վիրավորվել և տեղափոխվել է Սոչիի առափնյա հոսպիտալը։ Ապաքինվելուց հետո վերադարձել է զորամաս, մասնակցել ֆաշիստների դեմ մղվող մարտերին։ 1943 թվականի օգոստոսի 3-ին Բելգորոդի գետնանցման ժամանակ վիրավորվել է, բուժվել հոսպիտալում մինչև 1944 թվականի ապրիլը, որից հետո զորացրվել է։ Այնուհետև շարունակել է ուսուցչությունը Բերդի դպրոցը։ 1966 թվականից անցել է կենսաթոշակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Բերդ քաղաքում ծնվածներ
Սացխավատլո
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 920 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 6մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Վասիլի Սաֆոնով
Վասիլի Իլյիչ Սաֆոնով, ռուս դաշնակահար, մանկավարժ, դիրիժոր, երաժշտական-հասարակական գործիչ։
Ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (1880), որտեղ և դասավանդել է (1880-1885 թվականներ)։ 1885-1905 թվականներին՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր (1889 թվականից՝ նաև տնօրեն)։ 1889-1905 թվականներին՝ Ռուսական երաժշտական ընկերության Մոսկվայի բաժանմունքի սիմֆոնիկ համերգների դիրիժոր։ 1906-1909 թվականներին՝ Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի դիրիժոր և Ազգային կոնսերվատորիայի տնօրեն։ Վերադառնալով Ռուսաստան՝ հիմնականում հանդես է եկել որպես դաշնակահար-անսամբլիստ։ Որպես դիրիժոր Սաֆանովը պրոպագանդել է ռուսական սիմֆոնիկ երաժշտությունը (Պ. Չայկովսկու և Ա. Դլագունովի մի շարք երկերի առաջին կատարողն է), երաժշտական պրակտիկա է մտցրել առանց փայտիկի ղեկավարելը։ Ռուսական մինչհեղափոխական դաշնամուրային առաջատար դպրոցներից մեկի ստեղծողն է։ Աշակերտներից են Ա. Ն. Սկրյաբինը, Ն. Կ. Մետները։ Հեղինակ է «Նոր բանաձև» դաշնամուրի ձեռնարկի (1916)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Իլյինսկի այգի (Սանկտ Պետերբուրգ)
Իլյինսկի այգի (Ильи́нский сад), գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում, Հեղափոխության և Քիմիկոսների ճանապարհի կենտ կողմում, Պոտապովի փողոցի և Օխտա գետի միջև, Օխտայի մյուս ափին, Իլյինկայա ավանի և Լուբյա գետի միջև ։
Ստեղծման պատմություն
Իլյինսկի այգին ձևավորվել է 1980-ական թվականներին, Ռժևկա-Պորոխովյան նոր համալիրի շինարարության ընթացքում և ներառել այդ վայրի մշակութային, բնական և պատմական վայրերը։
Ինչպես Իլյինկայա ավանը, երկու կամուրջներն (Մեծ և Փոքր Իլյինսկի) իրենց անվանումը ստացել են հարևանությամբ գտնվող Սուրբ Եղիա մարգարեի տաճարից։
Մեծ Իլյինսկի այգի, որը գտնվում է Հեղափոխության մայրուղու կենտ համարանիշներով կողմում, Պոտապով փողոցի և Օխտա գետի միջև Փոքր Իլյինսկին` Օխտայի մյուս ափին, Իլյինսկի ավանի և Լուբյա գետի միջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի տեսարժան վայրեր
Թափորի ելքը Էջմիածնի Մայր տաճարից
«Թափորի ելքը Էջմիածնի Մայր տաճարից», նկարիչ Վարդգես Սուրենյանցի կտավ։ Նկարվել է 1895 թվականին, հավանաբար Խաչվերաց նախատոնի առթիվ, այժմ ներկայացվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում մշտական ցուցադրությամբ ։ Սուրենյանցի արվեստում քրիստոնեական թեման մասնավորապես ի հայտ է եկել 1890-ական թվականներին։ Օսմանյան կայսրության հակահայ բիրտ քաղաքականությունը ամենևին չէր շրջանցում նաև այլ քրիստոնյա ժողովուրդներին, և պատմությանը քաջատեղյակ նկարիչը չէր կարող չխորհել ժողովրդի և եկեղեցու միջև անհրաժեշտ կապի մասին։ Այս կապն էլ արտացոլվել է Սուրենյանցի այս և մի շարք այլ կտավներում ։
Թեմատիկա
Առիթ կա ենթադրելու, որ նկարը ոչ թե ստեղծագործական ներշնչման պահանջով, այլ հանձնարարություն է Էջմիածնի կողմից։ Պատկերից առաջին հերթին այն տպավորությունն է ստացվում, որ թեման շատ է կաշկանդել նկարչին՝ հնարավորություն չտալով ազատ գործելու։ Պատճառն այն է, որ թափորը ինքնըստինքյան թատերականացված մի ծիսակատարություն է, որը տեղի է ունենում սահմանված, խստորեն պահպանվող կանոններով ու ձևով։ Պատկերի մշակման մեջ նկատվում է պաշտոնականություն, սառնություն․ դա առկա է թե՛ կոմպոզիցիայի կառուցվածքի մեջ, թե՛ զսպվածությամբ կիրառված գեղանկարչական միջոցների մեջ ։
Նկարագրություն
«Թափորի ելքը Էջմիածնի Մայր տաճարից» կատվը իրական կյանքի փաստական, անաչառ վերարտադրումն է․ Էջմիածնի տաճարից ծիսական զգեստներով և պարագաներով զուգված, ըստ աստիճանի շարք կազմած, պատշաճ հանդիսավորությամբ դուրս է գալիս հոգևորականների թափորը։ Աշակերտներին հաջորդում են տիրացուները, քահանաները, վարդապետները, եպիսկոպոսները՝ ձեռքներին մոմեր, գրքեր, բուրվառներ, խաչեր, գավազաններ։ Սուրենյանցը անաչառորեն է պատկերել իրականությունը՝ ներկայացնելով հոգևորականներին իրենց պարտականությունները ներքին դժկամությամբ կատարող պաշտոնյաների դերում, ովքեր ամեն օր ստիպված են կատարել միակերպ ծիսակատարություններ ։
Սուրենյանցը մեծ ջանք է գործադրել թափորի հանդիսավորությունը պահպանելու ուղղությամբ։ Չափի կատարյալ զգացումով է ներդաշնակված եկեղեցու քանդակազարդ մուտքը, որը ծառայելով որպես ֆոն՝ մեծ հանդիսավորություն է տալիս թափորին։ Թափորն առանձնապես աչքի չի ընկնում իր կոլորիտով։ Սուրենյանցը չի փորձել հանդգնել, թերևս միայն լույսի առկայությունն է առավելություն հանդիսանում, որով ողողված է ամբողջ պատկերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդգես Սուրենյանցի նկարներ Կատեգորիա:1895 նկարներ
Ստարայա Իվանովկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Սոցիալական շարժունություն
Սոցիլական շարժություն, անձնավորության կամ սոցիալական խմբի դիրքի փոփոխությունը հասարակության շերտակառուցվածքում։ Առանձնացվում են սոցիլական շարժության հորիզոնական (տեղափոխություն մի քաղաքից մյուսը, աշխատանքի փոփոխություն, երբ անփոփոխ է մնում մասնագիտությունը, պաշտոնը, աշխատավարձը և այլն) և ուղղահայաց (տեղափոխություն գյուղից քաղաք, աշխատավարձի, պաշտոնի բարձրացում կամ իջեցում և այլն) ձևերը։ Երկու դեպքում էլ հասարակությունը կարգավորում է տեղաշարժման ուղիները։
Ստրկատիրական և ավատատիրական հասարակարգերի օրոք սոցիլական շարժությունը բացառիկ երևույթ էր, իսկ արդյունաբերական հասարակարգում՝ օրինաչափ։
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Սոցիալական փիլիսոփայության հասկացություններ
Թախիկ
Թախիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դոդեկանես
Դոդեկանես (Δωδεκάνησα, Dodekánisa, բառացի` տասներկու կղզի), Հունաստանում գտնվող 12 մեծ և 150 փոքր կղզեխումբ՝ Էգեյան ծովում, որոնցից բնակեցված են 26-ը։ Կղզեխումբը հիմնականում սահմանում է Կրետե ծովի արևելյան սահմանը ։ Դրանք ունեն հարուստ պատմություն և բնակեցված կղզիներից շատերը՝ նույնիսկ ամենափոքրերը, կարող են հպարտանալ Բյուզանդական ճարտարապետության տասնյակ եկեղեցիներով և միջնադարյան ամրոցներով։
Աշխարհագրական դիրք
Չնայած անվանումը նշանակում է «տասներկու կղզիներ», բայց ամեն դեպքում կղզիախումբը իր մեջ ընդգրկում է տասնյոթից ավել միայն բնակելի կղզիներ։ Մակերեսը կազմում է 2.7 հազար կմ²։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 1216 մետր (Ատավիրոս լեռը Հռոդոս կղզու վրա)։
Կղզիների ցանկ
Հիմնական կղզիները (տե՛ս նաև ամբողջական ցանկը)։
Պատմություն
Կղզիները տարբեր ժամանակաշրջաններում գտնվել են Հին Հունաստանի, Հռոմեական կայսրության, Բյուզանդական կայսրության և Արաբական խալիֆայության, այնուհետև կրկին Բյուզանդիայի, Վենետիկյան հանրապետության և Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո (մինչև 1912 թվականը)։
1912-1947 թվականներին կղզիները պատկանել են Իտալիային, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ գաղութացման գործընթացի արդյունքում, դրանք հանձնել են Հունաստանին։
Բնակչություն
Վարչականորեն նրանք ներկայացնում են տարածաշրջանի Հարավային Էգեյան կղզիները։ Բնակչությունը կազմում է 200,452 մարդ (2005 թվական), որի կեսից ավելին (102,000) ապրում է Հռոդոս կղզում, որը կղզիախմբի ամենամեծ կղզին է։ Գտնվում է միջերկրածովյան կլիմայում։ Ներկայիս բնակչությունը ուղղափառություն դավանող էթնիկ հույներ են (90%)։ Երկու ամենամեծ կղզիներում (Հռոդոս և Կոս) պահպանվել է մի փոքր թուրքական համայնք՝ Օսմանյան կայսրությունից ի վեր, այսպես կոչված դոդեկանյան թուրքեր, որոնց թիվը կազմում է մոտ 5000 մարդ (Հռոդոսում մոտ 3000 մարդ և Կոսում մոտ 2000)։ Հռոդոսում նաև ապրում են Եվրոպայի և Ասիայի այլ երկրներից ներգաղթյալներ (տնտեսական և հանգստի)։ Կղզիախմբի փոքր կղզիները բնութագրվում են ցածր կենսամակարդակով և չզարգացած ենթակառուցվածքով, նրանց բնակչությունն աստիճանաբար նվազում է։
Ռելիեֆ, երկրաբանություն, կլիմա, կենդանական աշխարհ
Կղզիներում տարածված են քարքարոտ բլուրներն ու ցածր լեռները, որոնք բաղկացած են կրաքարից և թերթաքարից։ Տարեկան արևոտ օրերի քանակը հասնում է 350-ի։ Բուսականությունը ներկայացված է քսերոֆիտիկ թփերով, կաղնու, սոճու, նոճու մշտադալար անտառների տարածքներով։
Տնտեսություն
Տնտեսության ճյուղերից զարգացած են ձկնորսությունը և զբոսաշրջությունը (կան հին հունական մշակույթի բազմաթիվ հուշարձաններ)։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով‎ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի կղզիներ‎ Կատեգորիա:Իտալիայի թագավորություն (1861–1946)
Բանանի կղզի
Բանանի կղզի (جزيرة الموز), փոքր, բնական կղզի Կատարում ՝ Պարսից ծոցի ավազանում։ Տարածքը կիսալուսնաձև է և գտնվում է մայրաքաղաք Դոհայի ափամերձ տարածությունում։ Առավելապես հայտնի է որպես զբոսաշրջային ուղղություն՝ ի շնորհս այստեղ գտնվող հանգստային հարմարությունների, որոնցից ամենահայտնին «Banana Island Resort Doha by Anantara» հանգստյան գոտին է ։
Բանանի կղզին զբաղեցնում է 13 հեկտար տարածք (0,13 կմ քառ.)։ Այն ունի բազմազան բուսականություն, որի առավել տարածված ներկայացուցիչներն են արմավենիները։
Բանանի կղզում է գտնվում նաև Կատարի նավահանգիստներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կատարի կղզիներ
Ջեքսոն Մարտինես
Ջեքսոն Առլեյ Մարտինես Վալենսիա (Jackson Arley Martínez Valencia; ), կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, Կոլումբիայի հավաքականի և «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի հարձակվող, Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2014-ի մասնակից։
«Ինդեպենդետե Մեդելին»
Մարտինեսը «Ինդեպենդետե Մեդելին» ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ 2005 թվականին կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում։ 2009 թվականին Մարտինեսը Ֆուտբոլի կոլումբիայի առաջնությունում խփեց 18 և դարձավ մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկուն, ինչպես նաև օգնեց որպեսզի թիմը նվաճի իր 5-րդ տիտղոսը։
«Յագուարես Չիապաս»
Մի քանի շատ հաջող մրցաշրջաններից հետո Մարտինեսով սկսեցին հետաքրքրվել մի շարջ մեկսիկական և արգենտինական ֆուտբոլային ակումբներ։ 2010 թվականին Մարտինեսը պայմանագիր կնքեց մեքսիկական «Յագուարես Չիապաս» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Նա իր նորամուտը կատարեց Ֆուտբոլի Մեքսիկայի առաջնությունում հունվարի 17-ին «Կրուս Ասուլ»-ի դեմ խաղի ժամանակ ։ Հունվարի 31-ին «Յագուարես Չիապաս» թիմի կազմում Մարտինեսը խփեց իր առաջին գոլերը՝ ձևակերպելով «դուբլ» մրցակցի դեմ խաղի ժամանակ ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Մարտինեսը 13 խաղում խփեց 9 գնդակ և ռմբարկուների ցուցակում զբաղեցրեց չորրորդ հորիզոնականը։ 2011 թվականին Լիբերտադորեսի գավաթ մրցաշարի ժամանակ Մարտինեսը 4 խաղում խփեց 3 գնդակ և օգնեց թիմին հասնել մինչև 1/4 եզրափակիչ։ 2012 թվականի սկզբին նա ընտրվեց որպես թիմի ավագ։ Մարտինեսը անց կացրեց հիանալի մրցաշրջան ընդհանուր հաշվով խբելով 30 գնդակ։ Իր հաջողությունը Մեքսիկայում գրավեց մի շարք եվրոպական ակումբների ուշադրությունը, և Մարտինեսի ծառայություններով սկսեցին հետաքրքրվել այնպիսի ակումբներ ինչպիսիք են անգլիական «Լիվերպուլ»-ը և «Մանչեսթեր Սիթի»-ն, իսպանական «Բարսելոնա»-ն և պորտուգալական «Պորտու»-ն։
«Պորտու»
2012 թվականի հունիսի 7-ին Մարտինեսը տեղափոխվեց «Պորտու», նրա տրանսֆերային արժեքը կազմեց 11 մլն դոլլար ։ Օգոստոսի 11-ին Պորտուգալիայի սուպերգավաթ-ի մրցուցյան ժամանակ Մարտինեսը նոր թիմի կազմում կատարեց իր նորամուտը։ Այս խաղի ժամանակ նա խփեց իր առաջին գնդակը, որը նաև միակն էր խաղում և Պորտուգալիայում նվաճեց իր առաջին տիտղոսը  ։ Նաև Մարտինեսը ճանաչվեց այդ խաղի լավագույն ֆուտբոլիստ ։
Օգոստոսի 19-ին «Ժիլ Վիսենտե»-ի դեմ խաղում Մարտինեսը կատարեց իր նորամուտը Պորտուգալիայի առաջնությունում ։ Իսկ Օգոստոսի 25-ին նա խփեց իր առաջին գնդակը Պորտուգալիայի առաջնությունում ։ Խփելով 12 խաղում 11 գնդակ նա անցավ Ռադամել Ֆալկաոյի, Հալկի, և Լիսանդրո Լոպեսի ռմբարկուական ձեռքբերումների ռեկորդը ։ Հայտնի պորտուգալացի լրագրող Ժոաո Պուելան Մարտինեսի համար մականուն ՝ «Ջեկշոու Մարտինես»։ Մարտինեսը նվաճեց ամսվա ֆուտբոլիստ կոչումը հոկտեմբերին, նոյեմբերին և փետրվարին ։
Գևորգ Սաֆրազբեկյան
Գևորգ Սադաթի Սաֆրազբեկյան, հայ ռազմական և պետական գործիչ, կարմիր բանակի դիվիզիային կոմիսար (1935), ԽՄԿԿ անդամ (1920)։
Ջեքսոն Մարտինես
«Պորտու»
Հենց իր առաջին մրցաշրջանում Մարտինեսը հաղթեց Ֆուտբոլի Պորտուգալիայի առաջնությունը և դարձավ առաջնության լավագույն ռմբարկուն։ Մյուս մրցաշրջանում «Պորտու»-ն գրավեց երրորդ հորիզոնականը առաջնությունում և համապատասխանաբար 2-րդ և 1-ն հորիզոնականը զբաղեցրին «Բենֆիկա»-ն և «Սպորտինգ»-ը, սակայն Մարտինեսը նորից դարձավ առաջնության լավագույն ռմբարկու։
Գևորգ Սաֆրազբեկյան
Ավարտել է Լենինգրադի Ն․ Տոլմաչովի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիային կից բարձր քաղաշխատողների դասընթացները (1928)։ 1922 թվականից ծառայել է Հայկական դիվիզիայի քաղբաժնում, այնուհետև եղել հեծյալ գնդի կոմիսար։ 1926 թվականին նշանակվել է Հայկական դիվիզիայի կոմիսար և քաղբաժնի պետ։ 1928 թվականին՝ Միջինասիական ռազմական օկրուգի ավիացիոն բրիգադի քաղբաժնի, ապա՝ օկրուգի կազմհրահանգչական բաժնի պետ, քաղվարչության պետի տեղակալ։ 1931 թվականին Տաջիկստանում մասնակցել է հակաբոլշևիկյան ուժերի ճնշմանը։ 1932-1936 թվականներին էղել է Կարմիր բանակի գլխավոր քաղվարչության ավագ տեսուչ։ 1936-1937 թվականներին՝ ռազմաքաղաքական խորհրդատու խորհրդային բանակի քաղվարչությունում։
Ջեքսոն Մարտինես
«Ատլետիկո Մադրիդ»
2015 թվականի հունիսին հայտնի դարձավ, որ հարձակվողը համաձայնության է եկել «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի հետ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր։ Մարտինեսի տրանսֆերային արժեքը կազմեց 35 մլն եվրո ։
Գևորգ Սաֆրազբեկյան
Պարգևատրվել է խորհրդային և մոնղոլական շքանշաններով։
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ջեքսոն Մարտինես
Ակումբային վիճակագրություն
2015 թվականի օգոստոսի 4-ի տվյալներով.
Կարիերան ազգային հավաքականի կազմում
Մարտինեսը հավաքականի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2009 թվականին 22 տարեկանում Մեքսիկայի դեմ խաղում ։ Հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականին Էկվադորի ազգային հավաքականի դարպասը ։
2014 թվականին Մարտինեսը հայտնվեց հավաքականի կազմում Բրազիլիայում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ։ Խմբային փուլի առաջին խաղում նա փոխարինեց Տեոֆիլո Գուտերեսային 2-րդ խաղակեսում և մասնակցեց Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղին ։ Ճապոնիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղում նա դարձավ «դուբլ»-ի հեղինակ ։
Ակումբային
«Ինդեպենդենտե Մեդելին»
«Պորտու»
Անհատական ձեռքբերումներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Աստերոիդների ցանկ (40601-40700)
Աստերոիդների ցանկ (40501-40600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (40701-40800)
Կուլիերի
Կուլիերի (Cuglieri), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3 146 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 26,1 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 120,54 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9073։ Հեռախոսային կոդը՝ 0785։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մարսելու Ռեբելու դե Սոզա
2016 թվականի հունվարի 24-ին, հավաքելով ձայների 52%-ը, ընտրվել է Պորտուգալիայի նախագահ ։ Պաշտոնավարումն սկսել է 2016 թվականի մարտի 9-ից ։
Կարիերա
Ստացել է իրավաբանական կրթություն Լիսաբոնի համալսարանում։
Նա իրավունքի պրոֆեսոր է՝ մասնագիտացած վարչական իրավունքի բնագավառում։ Աշխատում է Լիսաբոնի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում՝ դասավանդելով իրավունքի պատմություն։
1974 թվականին դի Սոզան մտել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության շարքերը. 1975- 1976 թվականներին եղել է Պորտուգալիայի խորհրդարանի անդամ ։ 1981 թվականին եղել է նախարարների խորհրդի անդամ ։ 1982 թվականի հուլիսից՝ խորհրդարանի հարցերով նախարար։
Եղել է Պորտուգալիայի սոցիալ- դեմոկրատական կուսակցության նախագահը՝ 1996 թվականի մարտի 31-ից 1999 թվականի մայիսի 27-ը։ Նա ստեղծել էր աջակենտրոն կոալիցիա, որը կոչվում էր «Դեմոկրատական ալյանս»։ Եղել է ԵԺԿ-ի փոխնախագահ։
Մարսելու Ռեվելու դի Սոզան RTP-ի եթերով վարել է քաղաքական- վերլուծողական ծրագիր, որը նախկինում հեռարձակվում էր TVI-ով։
2010 թվականին թողել է աշխատանքը RTP-ում և վերադարձել TVI՝ շարունակելու այն հաղորդումը, որը կիսատ էր թողել։
Եղել է Պորտուգալիայի նախագահի Խորհրդատվական խորհրդի անդամ։
Մարսելուն նշում է, որ քնում է օրական ընդամենը 4- 5 ժամ։ Շատ է սիրում կարդալ։
Պաիմալա
Պաիմալա (Paimala), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
1989 թվականի հեղափոխություններ
1989 թվականի հակակոմունիստական հեղափոխություններ, երբեմն անվանում են արևմտյան երկրներում «ժողովուրդների աշուն», 1989 թվականի աշնանը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում իշխանափոխության ալիք։
Մի քանի ամսվա ընթացքում խորհրդային կոմունիստական վարչակարգերը փոխարինվեցին, ինչն Արևմուտքում այս հեղափոխություններն անվանում են 1848 թվականի «ժողովուրդների գարնան» կրկնօրինակում։ Կոմունիստական վարչակարգերի անկումը կապված էր ԽՍՀՄ-ում վերակառուցման հետ և սկսվեց Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունից, դրան հաջորդեցին զանգվածային բողոքի ակցիաներ, որոնք հանգեցրին ԳԴՀ-ում, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետությունում և Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետությունում իշխանության փոփոխության, ինչպես նաև Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետությունում տեղի ունեցան բարեփոխումներ, որոնք իրականացվում էին կոմունիստական իշխանությունների նախաձեռնությամբ։ Իշխանափոխությունը տեղի է ունեցել ոչ բռնի ճանապարհով (բացի Ռումինիայից)։ Մ. Ս. Գորբաչովի իշխանության գալը 1985 թվականին հաղթանակ է բերել «Նոր մտածողության», «Համամարդկային արժեքների» և «Երկու համակարգերի խաղաղ գոյակցության» դոկտրինները։ 1987 թվականին հայտարարվել է «հրապարակայնության» քաղաքականություն, 1989 թվականին տեղի են ունեցել ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավորների առաջին մրցակցային ընտրությունները։ ԽՄԿԿ-ն փաստորեն հրաժարվել է լրատվամիջոցների գրաքննությունից, ընդդիմության ներկայացուցիչները սկսեցին հայտնվել ամսագրերում, թերթերում և խորհրդային հեռուստատեսությունում։ Քաղաքական ազատականացումը տեղի է ունեցել աճող տնտեսական ճգնաժամի և արևմտյան վարկերից խորհրդային ղեկավարության աճող կախվածության ֆոնին։
Արևելքից դեպի արևմուտք
Միխայիլ Գորբաչովի բարեփոխումները թերահավատորեն են ընդունվել կոմունիստական այնպիսի առաջնորդների կողմից, ինչպիսիք են Էրիխ Հոնեկերը (ԳԴՀ), Տոդոր Ժիվկովը (Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), Գուստավ Հուսակը (Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն)։ Միխայիլ Գորբաչովի այցը Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն 1989 թվականի մայիսի 15-ին բողոքի ակցիաներ է առաջացրել Տյանանմենի հրապարակում։
Դրա հետ մեկտեղ, Սառը պատերազմի ժամանակ Արևելյան Եվրոպայի երկրներն արդեն բարեփոխումների երեք փորձ են ձեռնարկել՝ Հունգարիան (1956 թվական, ճնշվել է խորհրդային զորքերի կողմից), Չեխոսլովակիան (1968 թվական, կանխվել է Խորհրդային բանակի և Վարշավայի պայմանագրի երկրների բանակների ներխուժմամբ), Լեհական Ժողովրդական Հանրապետությունը (1980 թվական, «Համերաշխություն» արհմիության ելույթներն ավարտվել են ռազմական դրության սահմանմամբ)։
ԽՍՀՄ տարածքում փորձեր են ձեռնարկվել, մասնավորապես, Վրաստանում 1978 թվականի ցույցերի։
Խորհրդային ռազմական գործոնը բավական մեծ դեր էր խաղում կոմունիստական կառավարությունների կայունության գործում նաև այդ իրադարձություններից հետո, սակայն վերակազմավորման գործընթացների զարգացումից հետո ԽՍՀՄ-ը սկսեց աստիճանաբար հեռանալ «Բրեժնևի դոկտրինից», իսկ 1989 թվականի հոկտեմբերի 23-25-ը պաշտոնապես հայտարարեց իր արբանյակների դեմ ուժ կիրառելուց հրաժարվելու մասին։ Դա շրջադարձային կետ դարձավ խորհրդային արտաքին քաղաքականության մեջ։
ԽՍՀՄ նոր քաղաքականությունը ոչ պաշտոնապես արևմտյան երկրներում անվանվել է «Սինատրայի Դոկտրինա» ։
Դիտվել է «ձնագնդի» էֆեկտը, ընդ որում՝ կախված չի եղել ժողովրդավարության համար բարենպաստ տնտեսական ու սոցիալական պայմանների առկայությունից, սակայն տեղի է ունեցել իրադարձությունների ընթացքի արագացում։ Այն բանից հետո, երբ 1989 թվականի օգոստոսին ԽՍՀՄ-ը հաշտվեց Լեհաստանում ոչ կոմունիստական ուժերի իշխանության գալու հետ, ժողովրդավարացման ալիքը ծածկեց սոցիալիստական ճամբարի երկրները մեկը մյուսի հետևից՝ Հունգարիան սեպտեմբերին, ԳԴՀ-ն հոկտեմբերին, Չեխոսլովակիան և Բուլղարիան նոյեմբերին և Ռումինիան դեկտեմբերին ։ Հայտնի է դեպքերի տևողության պայմանական բանաձևը, որը ձևակերպել է անգլիացի քաղաքագետ Թիմոթի Գարտոն Էշան ։
Լեհաստան
1981 թվականին Յարուզելյան ռազմական դրություն հայտարարելուց հետո «Սոլիդարնոստ» արհմիությունն իր գործունեությունն ապօրինի կերպով շարունակել է։ Զգալի աջակցություն է ցուցաբերել Կաթոլիկ եկեղեցին։ Լեհաստանի հասարակական կարծիքի համար կարևոր դեր է խաղացել Հռոմի Պապ և սոցիալիստական պետության քաղաքացի Կարոլ Վոյտիլայի ընտրությունը (Հովհաննես Պողոս II, 1978 թվականի հոկտեմբերի 16)։
1988 թվականին «Համերաշխությունը» կարողացավ համազգային գործադուլ նախաձեռնել և ստիպել Վոյցեխ Յարուզելսկուն նստել բանակցությունների սեղանի շուրջ։ 1989 թվականի մարտի 9-ին երկու կողմերը պայմանավորվում են խորհրդարանական բարեփոխումների շուրջ. լեհական խորհրդարանը դարձել է երկպալատ։ Սեյմը վերածվել է ստորին պալատի, վերին պալատը (Սենատը) ձևավորվել է ընտրությունների ընթացքում։
1989 թվականի ապրիլին «Համերաշխությունը» կրկին օրինականացվեց և մասնակցեց 1989 թվականի հունիսի 4-ի և 18-ի խորհրդարանական ընտրություններին։ «Համերաշխության» թեկնածուները Սեյմում զբաղեցրել են 35 %-ը (65 %-ը եղել են լեհական Միացյալ աշխատավորական կուսակցությունը և մյուս միութենական կուսակցությունները՝ կլոր սեղանի համաձայնագրին-կառավարության և ընդդիմության միջև կնքված պայմանագրին համապատասխան) ։ Ընտրությունների արդյունքները հարցականի տակ են դրել կոմունիստական ռեժիմի լեգիտիմությունը։ Կոմունիստական վերջին վարչապետ Չեսլավ Քիշչակն այդպես էլ չկարողացավ կառավարություն ձևավորել և հրաժարական տվեց նշանակումից մեկ ամիս անց։ Արդյունքում 1989 թվականի սեպտեմբերին կազմավորվել է առաջին ոչ կոմունիստական կառավարությունը, որը տարեվերջին ձեռնամուխ է եղել արմատական տնտեսական բարեփոխումների։ Յարուզելսկին նախագահ է մնացել մինչև 1990 թվականի դեկտեմբերը, երբ նրան փոխարինել է Լեխ Վալենսը։ Լեհաստանում քաղաքական կարգի տրանսֆորմացիան վերջնականապես ավարտվել է 1991 թվականի հոկտեմբերին, երբ լիովին ազատ ընտրությունների ժամանակ ձևավորվել է նոր խորհրդարան։
Հունգարիա
1988 թվականին պաշտոնանկ է արվել Հունգարիայի իշխող Սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության գլխավոր քարտուղար Յանոշ Կադարը։ Նույն թվականին խորհրդարանը ընդունել է օրենքների «ժողովրդավարական փաթեթ»․ արհմիությունների բազմակարծությունը, հավաքների, կուսակցությունների և մամուլի ազատությունը, ընտրությունների մասին նոր օրենքը, Սահմանադրության արմատական վերանայումը և այլն։ 1989 թվականի հունգարական «հեղափոխությունը» արմատապես տարբերվում էր Չեխոսլովակիայի, ԳԴՀ-ի և Ռումինիայի իրադարձություններից, որտեղ անցյալի հետ անջրպետը անսպասելի և դրամատիկ էր:Հունգարիայում նոր քաղաքական համակարգին անցնելը խաղաղ բանակցային գործընթացի արդյունք էր, որը երկրում ծավալվեց 1989 թվականի ամռանը, անցման մեխանիկան որոշվում էր իշխող կուսակցության ներսում տեղի ունեցած արմատական փոփոխություններով։ Այսպիսով, վարչապետ Միկլոշ Նեմետի գլխավորությամբ տեխնոկրատների առանցքային դիրքեր զբաղեցնող պրագմատիկները հրաժարվել են կոմունիստական դոգմերից և բացեիբաց գնացել են ժողովրդավարացման ։
ԳԴՀ
Երբ 1989 թվականի մայիսին Խորհրդային Միությունում վերակառուցման ազդեցության տակ Վարշավայի պայմանագրով  ԳԴՀ-ի գործընկեր Հունգարիան ոչնչացրեց իր արևմտյան հարևանի՝ Ավստրիայի հետ սահմանին ամրությունները, ԳԴՀ-ի ղեկավարությունը չէր պատրաստվում հետևել նրա օրինակին։ Սակայն շուտով այն կորցրեց վերահսկողությունը սրընթաց ծավալվող իրադարձությունների նկատմամբ։ ԳԴՀ-ի հազարավոր քաղաքացիներ մեկնել են այլ արևելաեվրոպական երկրներ՝ հույս ունենալով այնտեղից հասնել Արևմտյան Գերմանիա։ Արդեն 1989 թվականի օգոստոսին Բեռլինում, Բուդապեշտում և Պրահայում Գերմանիայի դիվանագիտական ներկայացուցչությունները ստիպված էին դադարեցնել այցելուների ընդունումը ԳԴՀ-ի բնակիչների հոսքի պատճառով, որոնք ձգտում էին մուտք գործել Արևմտյան Գերմանիայի պետություն։
1989 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Լայպցիգում Լյութերական Սուրբ Նիկոլայ Եկեղեցու հովիվներ Քրիստիան Ֆյուրերի և Քրիստոֆ Վոնեբերգի քարոզից հետո 1200 մարդ, որոնց մեծ մասը չէր տեղավորվում եկեղեցու շենքում, երթ անցկացրեցին «Մենք ժողովուրդ ենք» կարգախոսով՝ քաղաքացիական ազատությունների և ԳԴՀ սահմանների բացման պահանջներով ։ Մեկ շաբաթ անց անցկացված ցույցն առաջացրել է իշխանությունների արձագանքը, ձերբակալության է ենթարկվել ավելի քան 50 մարդ։ Մեկ ամիս անց Լայպցիգի կենտրոնական հրապարակ է դուրս եկել 70 000 մարդ։ Հոկտեմբերի 16-ին ցույցը հավաքել է 120 000 մարդ, իսկ մեկ շաբաթ անց, ըստ որոշ տվյալների, մոտ 320 000 մարդ, ինչը կազմում էր քաղաքի բնակչության մեծ մասը։ Արյունահեղությունից խուսափելու նպատակով քաղաք մտցված զորքերը մնացել են զորանոցներում ։ Ցույցին զուգահեռ ԳԴՀ-ի այլ քաղաքներում փողոց էր դուրս գալիս 300-ից մինչև մի քանի տասնյակ հազար մարդ։
Այդ ցույցերը մեծ ազդեցություն ունեցան ԳԴՀ-ում ընթացող քաղաքական գործընթացների վրա, դրանց վրա ձևավորվեցին սկզբում որպես ժողովրդավարական միավորումներ, իսկ հետո՝ կուսակցություններ այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են «Նոր ֆորումը», «Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը» և «Միություն 90»-ը։
Երբ 1989 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Հունգարիայի կառավարությունը հայտարարեց սահմանների բացման մասին, Բեռլինի պատը կորցրեց իր իմաստը. երեք օրվա ընթացքում ԳԴՀ-ից Հունգարիայի տարածքով երկիրը լքեց 15 հազար քաղաքացի։
Նոյեմբերի 4-ին Բեռլինում զանգվածային հանրահավաք է տեղի ունեցել՝ խոսքի ազատության և հավաքների ազատության պահպանման պահանջով, որը համաձայնեցվել է իշխանությունների հետ։ 1989 թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 19:34-ին ելույթ ունենալով հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող մամուլի ասուլիսում, ԳԴՀ կառավարության ներկայացուցիչ Գյունտեր Շաբովսկին հրապարակել է երկրից դուրս գալու և մուտք գործելու նոր կանոնները։ Ընդունված որոշումների համաձայն՝ հաջորդ օրվանից ԳԴՀ-ի քաղաքացիները կարող էին վիզա ստանալ Արևմտյան Բեռլին և Գերմանիա անհապաղ այցելելու համար։ Հարյուր հազարավոր Արևելյան գերմանացիներ, չսպասելով նշանակված ժամկետին, նոյեմբերի 9-ի երեկոյան շարժվել են դեպի սահման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:1989 հեղափոխություններ Կատեգորիա:1989 Եվրոպայում Կատեգորիա:20-րդ դարի հեղափոխություններ Կատեգորիա:Ապակոմունիզացիա Կատեգորիա:1989 քաղաքականությունում Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:Հակակոմունիզմ Կատեգորիա:Հեղափոխական ալիքներ Կատեգորիա:Գլոբալ քաղաքականություն Կատեգորիա:Ասիայի պատմություն Կատեգորիա:Ժողովրդական շարժումներ Կատեգորիա:Հեղափոխություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Ժամանակակից Եվրոպա Կատեգորիա:1989 իրադարձություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ փլուզում Կատեգորիա:Ժողովրդավարականացում Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:1991 Եվրոպայում Կատեգորիա:1990 Եվրոպայում
Ուլուրու (ժայռ)
Աշխարհում ամենամեծ ժայռը՝ Ոլուրուն, գտնվում է Ավստրալիայում։ Հեռվից ժայռի պատկերը շատ հարթ է երևում, սակայն մոտիկից երևում անհարթություններ, անցքեր, ելուստներ։ Չնայած այն բանին, որ ժայռը գտնվում է անապատի կենտրոնում, տարածաշրջանում ամեն տարի մոլեգնում են փոթորիկները՝ իրենց հետ բերելով հորդառատ անձրևներ։ Անապատի կլիմային բնորոշ է ջերմաստիճանային փոփոխական տատանումները. գիշերներն այստեղ ցուրտ է, իսկ կեսօրին ջերմաստիճանը բարձրանում է մինչև 38 °C։ Տաքանալիս քարը ընդարձակվում է, իսկ սառչելիս սեղմվում է, ինչն էլ նպաստում է ժայռի մակերեի ձևափոխմանը։ Եզակի հսկա լեռը կազմված է կարմիր ավազաքարից, որի կարևոր հատկությունները թույլ են տալիս, որ օրվա տարբեր ժամերին, կախված արևի լույսից, փոխի իր գույնը։ Ցերեկվա ժամերին հանքանյութերն արևի ճառագայթների տակ բազմապիսի գույներով են փայլփլում։ Լուսաբացին ժայռի սև ուրվագիծը դանդաղ լուսավորվում է` ստանալով մուգ մանուշակագույն երանգ։ Արևն ինչքան բարձանում է, Ուլուրուն դառնում է վառ կարմիր գույնի, հետո դառնում վարդագույն, իսկ կեսօրին այն դառնում է ոսկեզօծ։ Եվ ամբողջ օրվա ընթացքում շարունակվում է գույների ֆանտաստիկ խաղը։ Իսկ երեկոյան հսկա «քամելիոն» ժայռը անապատային ֆոնի վրա դառնում է մուգ ուրվագիծ։ Ժայռը չափազանց տպավորիչ է հատկապես արևամուտին՝ այն կարմրանարնջագույն հրաշալի փայլ ունի և նման է կայծկլտացող հսկայական ածխակտորի։ Վերևից նայելիս քարե հսկան նման է հսկա փղի։ Անձրևներն ավազաքարե ժայռի արտաքին մակերեսին ուղղահայաց կտրվածքներ են բացել, ներսում՝ քարանձավներ։ Ժայռի երկարությունը 3,5կմ է, լայնությունը՝ 2 կմ։ Ուլուրուն տեղացի բնակիչների համար սրբազան վայր է։ Նրանք նկարներ ու փորագրություններ են թողել քարանձավների պատերին։ Ուլուրույի հարթ լանջերը հողից գտնվում են 348 մ բարձրության վրա։ Ուլուրու ժայռի հարևանությամբ է գտնվում ևս մի հանրնրահայտ համալիր՝ Կատա Տյուտան-(Kata Tjuta), որը հայտնի է «Օլգաս լեռ» («Մեծ նպատակներ») անվանումով։ Այն կազմված է մի քանի մուգ կարմիր կրորավուն սարերից, որոնցից ամենաբարձրը հասնում է 545 մ։ Ուլուրու լեռն առաջինը տեսավ ավստրալիացի ճանապարհորդ Ուիլյամ Էռնեստ Ջայլսը 1872թվականին, ով ավելի շատ հայտնի է Էռնեստ Ջայլս անունով (1835—1897թվականներին)։ Նա ժայռը նկատեց դեռ Ամադիուս լճի ափերից, սակայն նրան հասնել չկարողացավ։ Իսկ մեկ տարի հետո՝ 1873 թվականին, հրաշք սարի գագաթը բարձրացավ անգլիացի ուսումնասիրող Ուիլյամ Գոսսը, ով քարե հսկային անվանեց Այերս-ռոք՝ ի պատիվ Ավստրալիայի երբեմնի վարչապետ սըր Հենրի Ալերսի։ 70-ական թվականներին տեղաբնակ աբորիգենների պահանջով և պնդմամբ ժայռը վերանվանվեց Ուլուրու։ Ներկայումս կոչում ենք այն անունով, որով կնքել են տեղացի բնիկները։ 1980 թվականից հետո զբոսաշրջիկները սկսեցին այցելել այդ վայրը, միայն այն բանից հետո, երբ ավարտվեց Ուլուրու ժայռի տարածքով անցնող մայրուղու կառուցումը։ 1931-1946 թվականներին ժայռի մոնոլիտի գագաթը նվաճեցին 22 քաջեր։ Արդեն 1969թվականին ամբողջ աշխարհից Ուլուրու այցելող զբոսաշրջիկների քանակն աճեց մինչև 23 հազար, իսկ այսօրվա տվյալներով՝ մինչև կես միլիոն մարդ։ Այս կապակցությամբ կար լուրջ խնդիր՝ մի կողմից Ուրուլուն որպես տուրիստական վայր կոչելուն, մյուս կողմից՝ տեղական բնակիչների համար որպես պաշտամունքի օբյեկտ (ըստ հին ավանդության՝ ժայռի հետ շփվելով մարդիկ ուժ էին ստանում)։
Ժայռի կազմությունը
Ժայռի մոնոլիտը կամված է մոխրագույն կոպիտ հատիկային ավազաքարից, որը կազմավորվել է գրանիտի քայքայման հետևանքով։ Վերլուծությունը ցույց է տվել, որ կազմության մեջ կա նաև դաշտային շպատ, որձաքար եւ երկաթի օքսիդներ։ Հատկապես երկաթի առկայությունը զանգվածին տալիս է «ժանգոտ» գույն։
Ուլուրուն որպես երկրպագության վայրը
Հնագետները ենթադրում են, որ դեռևս 10 հազար տարի առաջ աբորիգենները բնակեցված են եղել ծայրամասերում՝ Ուրուլուի հարևանությամբ։ Ըստ տեղական անանգու ցեղի պաշտամունքների, հողին պետք է հարգանքով վերաբերվել՝ որպես բնօրրան և կերակրող մոր։ Հազարամյակներ շարունակ Ուրուլուն եղել է հնագույն ցեղերի ապաստան։ Ժայռի ստորոտում, քարանձավներում, պահպանվել են հին ժայռաքանդակների նմուշներ։ Սակայն այդ նկարները միանշանակ որևէ տեղեկություն չեն տալիս Ուլուրույի առաջացման պատմության մասին, որը կներկայացվեր ժամանակակիցների դատին։ Բազմաթիվ լեգենդներ են պատմվում առասպելական լեռան մասին, որոնցից մեկում նշվում է, թե նրան ստեղծել են հնագուն հսկաները։ Ժայռին առավելապես շատ են պատկերված աբորիգենների աստվածային գուշակությունները՝ Մալա («Նապաստակ կենգուրու»), Կունիա («Կին-պիթոն»), Լիրու («Շագանակագույն օձ»)։ Ժայռի ստորոտում է գտնվում ջրի աղբյուրը, որտեղ կենդանիները գալիս են ջուր խմելու։ Ուլուրուից 100 կմ դեպի հարավ գտնվում է Մասգրեյվ լեռը։ 1977 թվականից Ուլուրուն մտնում է ազգային և համաշխարհային նշանակության ունեցող կենսոլորտային արգելոցի կազմության մեջ, որը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկում։ 1987 թվականից արգելոցն ավելացվել է համաշխարհային նշանակության հուշարձանների թվին։
Բնիկների սեփականություն
1985 թվականի հոկտեմբերի 26-ից Ուլուրուն պաշտոնապես պատկանում է անանգու ցեղին, ճիշտ է, քարե հսկան 99 տարով վարձակալությամբ տրվել էր կառավարությանը՝ որպես Ազգային պարկի օգտագործում։ Վարձակալության գումարը տարեկան կազմում է 75 հազար դոլար, ավելացրած 20 տոկոս՝ յուրաքանչյուր մուտքի տոմսի համար։ Զբոսաշրջությամբ հետաքրքրված տեղաբնակները, համաձայն պայմանավորվածության, չեն խոչընդոտում Ուլուրուի գագաթն այցելած զբոսաշրջիկներին, քանի ար այդ ճանապարհը նրանց սրբազան ճանապարհն է։ Ցավոք, քարե հսկայի գագաթ բարձրացող զբոսաշրջիկները, որոնց անանգու ցեղը անվանում է մինգա (minga), միշտ չէ, որ իրենց քաղաքավարի են պահում և կեղտոտում են Այերս ռոքի տարածքը։ Օդի բարձր ջերմաստիճանը և ժայռի ողորկ մակերեսը գագաթ բարձրանալու երկժամյա ճանապարհը դարձնում է վտանգավոր ուղևորություն. այստեղ ամեն տարի մահանում են զբոսաշրջիկներ՝ վայր ընկնելու, սրտի կաթվածների և արևահարության հետևանքով։
Գրականություն
Marshall Cavendish Partworks //
Կատեգորիա:Ավստրալիայի լեռներ Կատեգորիա:Նախնադարյան արվեստ
Սեթուրնի
Սեթուրնի (სეთურნი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1870 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 55 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Տոլոն (գյուղ, Չուրապչինսկի ուլուս)
Տոլոն (Толон, Бахсы (Толоон)), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1939 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի ուլուսի բնակավայրեր
Մարիինյան թատրոն
Մարիինյան թատրոն (Мариинский театр), (1934-1992 թվականներին՝ Լենինգրադի Ս. Մ. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն), Ռուսաստանի և աշխարհի ամենահայտնի և խոշոր օպերայի և բալետի թատրոններից մեկը։
Պատմություն
Թատրոնը հիմնադրվել է 1783 թվականին Եկատերինա Մեծ կայսրուհու հրամանով մի շենքում, որը հետագայում վերափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի։ Մտել է Ռուսաստանի Կայսերական թատրոնների կազմի մեջ։
1783 թվականի հուլիսի 12-ին «թատրոնների և երաժշտության կառավարման» համար թատերական կոմիտե ստեղծելու վերաբերյալ հրաման արձակվեց։ Հոկտեմբերի 5-ին բացվեց Մեծ Կամեննի թատրոնը (Большой Каменный театр) Կարուսելնայա հրապարակում, որից էլ սկսվում է թատրոնի պատմության հաշվարկը ։ Հետագայում Կարուսելնայա հրապարակը վերանվանվեց Թատերական հրապարակի։
1859 թվականին հրդեհվեց Մեծ թատրոնի դիմաց տեղակայված Կրկես-թատրոնը։ Վերջինիս փոխարեն ճարտարապետ Ալբերտո Կավոսը նոր թատրոն կառուցեց, որը կոչվեց Ալեքսանդր II կայսեր կնոջ՝ Մարիա Ալեքսանդրովնայի անունով։ Առաջին թատերաշրջանը բացվեց 1860 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Միխայիլ Գլինկայի «Կյանքը հանուն ցարի» օպերայի ներկայացմամբ։ 1886 թվականին թատրոնի հին շենքը վերակառուցվեց որպես Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա, իսկ խաղացանկն ամբողջովին տեղափոխվեց Մարիինյան թատրոնի բեմ։
1988 թվականին Եվգենի Մրավինսկու մահից և Յուրի Տեմիրկանովի՝ Ֆիլհարմոնիա հեռանալուց հետո, թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր է դառնում Վալերի Գերգիևը։
1992 թվականի հունվարի 16-ին թատրոնին վերադարձվեց իր պատմական անունը։
Բեմեր
Թատերաշրջանների միջև ընկած ժամանակահատվածում թատրոնն իր բեմը տրամադրում է այլ թատերախմբերի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի օպերային թատրոններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թատրոններ Կատեգորիա:Օպերայի և բալետի թատրոններ Կատեգորիա:Մոդեռն թատրոններ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:1860 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Ուռենի կեղծ Մեդեմի
Ուռենի կեղծ Մեդեմի, ուռազգիների ընտանիքի, ուռենի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթաւի ծառ է՝ 5-6 մ բարձրությամբ, երբեմն աճում է որպես խոշոր թուփ։ Բնի տրամագիծը հասնում է 30-40 սմ-ի։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է Թումանյանի, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Շամշադինի, Գուգարքի, Ապարանի, Հրազդանի շրջաններում, Արարատյան դաշտում և Վայքում։ Սովորաբար աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում, ծովի մակերևույթից մինչև 1800-2000 մ բարձրության վրա, անտառային շրջանների գետահովիտներում ու խոնավ վայրերում։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Հայաստանում, Փոքր Ասիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուռազգիներ
Աբրահամ Դեբորին
Աբրահամ Մոիսեևիչ Դեբորին (Абрам Моисеевич Деборин, ), փիլիսոփա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ուլիանա Սինեցկայա
Ուլիանա Յանովնա Սինեցկայա, ռուս երգչուհի։ « Մանկական Եվրատեսիլ 2006 երգի մրցույթ »-ի եզրափակիչ փուլի մասնակից, « Ռուսաստանի ձայնը » և « Աստղերի ֆաբրիկա » երաժշտական շոուների մասնակից։ 2018 թվականից « ՎԻԱ Գրա » խմբի մեներգչուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1997 թվականի մարտի 29-ին Յուգորսկում ։ 2006 թվականին Սինիցկին տեղափոխվել է Եկատերինբուրգ ։ 5 տարի զբաղվել է վոկալով և սովորել է № 2 մանկական երաժշտական դպրոցում ։ Սովորել է Դիագիլևի ճեմարանում։ 2014 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ռուսական կրթական ակադեմիա՝ ընտրելով հոգեբանի մասնագիտությունը։ «Բեմը առաջին հերթին մարդիկ են, շփումները։ Եվ այստեղ առանց հոգեբանության չի լինի», կարծում է Ուլիանան ։
2006 թվականին դարձել է «Մանկական Եվրատեսիլ» մրցույթի ռուսական ընտրության եզրափակչի մասնակից ։ 2008 թվականի փետրվարին հաղթել է «Ռիթմի տիրակալներ»-ը փառատոնում ։ Նույն թվականին դարձել է «Փոքրիկ փոխ-մինի-միսս աշխարհ»-ի տիտղոսակիր՝ ներկայացնելով Եկատերինբուրգ-Fashion մոդելային գործակալությունը ։ 2011 թվականին ընդգրկվել է «Ռուսական մարգարիտ» մրցույթի հաղթողների եռյակում (միջին խումբ)՝ ներկայացնելով Եկատերինբուրգը։ Հաղթողներին հնարավորություն է տրվել Գերմանիայի միջազգային մրցույթում Ռուսաստանը ներկայացնելու ։ Մասնակցել է «Ուրալյան աղբյուրներ» փառատոնին ։
2012 թվականին պայմանագիր է կնքել «Universal studios»-ի հետ, ձայնագրել է ալբոմ և թողարկել՝ տեսահոլովակ ։ Հոկտեմբերի 25-ին «Ձայնի մոգություն 2012» էստրադա-ջազային վոկալի IV Համառուսաստանյան հեռուստատեսային մրցույթում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը ։ 2013 թվականին արժանացել է «5+» մրցանակի՝ «Վոկալիստ» անվանակարգում ։ Նոյեմբերի 1-ին ելույթ է ունեցել Կրեմլի պալատի բեմում՝ Ալեքսանդր Նովիկովի (Ուրալի էստրադայի պետական թատրոնի ղեկավարը, որի մենակատարուհին էր այդ ժամանակ ) հոբելյանական երեկոյին ։
2014 թվականին ներկայացրել է «Ռուսաստանի ձայնը» երաժշտական շոուն ։ Նրա ուսուցիչն էր Ալեքսանդր Գրադսկին ։
2017 թվականի սեպտեմբերին մասնակցել է «Նոր աստղերի ֆաբրիկա» նախագծին՝ Վիկտոր Դրոբիշայի ղեկավարությամբ ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 22-ի հաշվետու համերգի արդյունքներով պետք է լքեր նախագիծը, սակայն Ֆիլիպ Կիրկորով ը, որը հրավիրված էր որպես հյուր, պնդել է, որ աղջկան թողնեն ։ 2017 թվականի դեկտեմբերին եղել «CASH» փոփ-խմբի մենակատարը, առաջնաելույթը կայացել է «Նոր աստղերի ֆաբրիկա»-ի ավարտական գալա-համերգի ժամանակ։ 2018 թվականի գարնանը խումբը ցրվել է ։
2018 թվականից՝ «ՎԻԱ Գրա» խմբի մեներգչուհի է ։ Բացի Սինեցկայայից, այդ խմբի անդամներից են՝ Էրիկա Գերցեգը և Օլգա Մեգանսկին ։ 2020 թվականի նոյեմբերին Կոնստանտին Մելաձե ն ներկայացրել է խմբի նոր կազմը, որը երկու երրորդով փոփոխված էր, սակայն Ուլիանա Սինեցկայան պահպանել է իր տեղը կոլեկտիվում ։
Սկավառակագրություն
Մեներգչի կարիերա
«CASH» խմբի կազմում
«ՎԻԱ Գրա» խմբի կազմում
Տեսագրություն
«ՎԻԱ Գրա» խմբի կազմ
Անձնական կյանք
2017 թվականից հարաբերությունների մեջ է ուկրաինացի երգիչ Alekseev-ի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի փոփ-վոկալիստներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ
Թլմին
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գյուղում նաև հայեր էին բնակվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հայաստանի Առաջին խումբ 2005 (ֆուտբոլ)
«Հայաստանի Առաջին խումբ 2005ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի 14-րդ առաջնությունն է ։ Այն սկսվել է 2005 թվականի ապրիլի 19-ին և ավարտվել նույն թվականի հոկտեմբերի 8-ին ։
Աղյուսակ
<FONT color="red">1</FONT> 3 միավոր հանված է 16-րդ փուլին չներկայանալու պատճառով։ <br/ > <FONT color="red">2</FONT> 3 միավոր հանված է տուգանքները ժամանակին չմուծելու պատճառով։ <br/ > <FONT color="red">3</FONT> 6 միավոր հանված է ֆուտբոլիստների աշխատավաձները չվճարելու պատճառով։ <br/ > <FONT color="red">4</FONT> Մնացած հանդիպումներում գրանցվել են 0-3 պարտություն։ <br/ > <FONT color="red">5</FONT> Անցկացրած խաղերի արդյունքները չեղյալ են համարվել։
Գրականություն
Առաջին խումբ 2005
Քացուրա Թարո
Քացուրա Թարո ( ճապոներեն` 桂 太郎, ), եղել է Ճապոնիայի կայսերական բանակի գեներալ, երեք անգամ եղել է Ճապոնիայի վարչապետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է "սամուրայական" ընտանիքում։ Որպես տաղանդավոր անձնավորություն, կառավարությունը ռազմագիտություն ուսանելու համար ուղարկել է Գերմանիա։ 1875-78 թթ. եղել է Ճապոնիայի դեսպանատան ռազմական կցորդը։ Ճապոնիա վերադառնալով, ստացել է գեներալի կոչում։ Գրավել է մի շարք պաշտոններ Ճապոնիայի կայսերական բանակում, իսկ 1886 թ. նշանակվել է Պատերազմի գծով փոխնախարար։
1894-95 թթ. առաջին չին-ճապոնական պատերազմի ժամանակ եղել է դիվիզիայի հրամանատար։ Պատերազմից հետո ստացել է "շիշաքու" տիտղոս։ 1896 թ. հունիսի 2-ից մինչև հոկտեմբերը եղել է Թայվանի 2-րդ կառավարող գեներալը։
Ստարայա Լուկա
Ստարայա Լուկա (Старая Лука), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Քացուրա Թարո
Վարչապետի պաշտոնը
Առաջին անգամ վարչապետ է դարձել 1901 թ. հունիսի 2-ին և այդ պաշտոնին մնացել է չորսուկես տարի մինչև 1906 թ. հունվարի 7-ը։ Նրա կառավարման տարիներին Ճապոնիան դարձավ Արևելյան Ասիայի ամենահզոր ռազմական տերությունը։ Վարչապետի պաշտոնում նրան փոխարինեց Սայոնջի Քինմոչին։
Քացուրա Թարոյի երկրորդ պաշտոնավարությունը եղել է 1908 թ. հուլիսի 14-ից մինչև 1911 թ. օգոստոսի 30-ը։ Այն նշանավորվեց 1910 թ. Կորեայի անեքսիայով։
Պաշտոնավարման ավարտից հետո ստացավ իշխանի պաշտոն՝ "քոշաքու"։
Մահը
Մահացել է ստամոքսի քաղցկեղից 1913 թ. հոկտեմբերի 10-ին, 65 տարեկանում։
Պարգևներ և կոչումներ
Քրիզանթեմի շքանշան
Ծագող Արևի շքանշան
Ոսկե անգղի 1-ին աստիճանի շքանշան
Պիոս IX-ի շքանշան
Սլովակիայի պատմություն
Սլովակիայի պատմություն, Սլովակիայի պատմություն, որը ներկայացնում է նրա կյանքն հին դարերից մինչև մեր օրեր։
Քացուրա Թարո
Պարգևներ և կոչումներ
Բաղնիքի շքանշան
Սլովակիայի պատմություն
Հին քարի դար
Առաջին մարդիկ, ովքեր հայտնվել են Սլովակիայի տարածքում, եղել է դեռ Հին քարի դարի ժամանակներում։ Այս շրջանի պատմությունը շատ երկար պատմություն է, և այն սկսվում է դեռևս սառցե ժամանակաշրջանից։ Նրա հիմնական մշակույթները եղել են օլդուվայան և ցվիդերյան մշակույթները։ Սպիշսկե Պոդգրադեյում հայտնաբերվել է մարդ կապիկի մնացորդային գանգ, որը անհետ կորավ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, այնուհետև երկար ժամանակ հետո, պեղումների ժամանակ հնագետները հայտնաբերում են, որ այստեղ ապրել են նաև մ.թ.ա. 800-345 հազար թվականներին, որովհետև նրանք գտել էին նախամարդու մնացորդներ։ Այնուհետև նույնպես սլովենացի հնագետները պեղումների ժամանակ հայտնաբերում են նաև մի Նեանդերթալյան մարդու կմախք, ավելի ճիշտ այն գտնվեց Գանովցեյի տարածքում։
Քացուրա Թարո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Սլովակիայի պատմություն
Միջին քարի դար
Միջին քարի դարի ժամանակ Սլովակիայում ավելի շատ հայտնի է դարձել Սառցադաշտ անվանումով, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ամենացուրտ եղանակն էր, և այդ ժամանակաշրջանը անցել է Սլովակիայի հյուսիսային հատվածում։ Այդ շրջանուկ սլովենացիները ավելի շատ բնակվել են ավազոտ լեռներում, քանի որ այնտեղ նրանց համար ավելի բարենպաստ եղանակ ու պայմաններ կային։
Նոր քարի դար
Նոր քարի դարում սլովենական գյուղատնտեսությունը էլ ավելի շատ տեղեկություններ ունի քան մնացած ճյուղերը։ Ենթադրվում է, որ գծային բրուտանական մշակույթը Սլովակիա է եկել մեր թվարկությունից 5000 տարի առաջ։ Այստեղ գտնվել են բնակավայրերի մնացորդներ, օրինակ Նիտրայում, Շտուրովոյում, բրուտի մնացորդներ, կրոնական և ծիսական իրեր, օրինակ կանացի մարմինների (Վեներայի մարմնի) մնացորդներ, Նիտրայի և Մորավանի նադ Վագոմի շրջաններում։
Այդ ժամանակաշրջանում Սլովակիայի տարածքում մարդկանց հիմնական և կարևոր գործունեություններն էիր գծային բրուտանական մշակույթի, ժելեզովսկիի մշակույթի, բուկովոգորսկայի մշակույթի զարգացումը, այստեղ նաև սկսել էին լենդելական և բուլղարական մշակույթով զբաղվել։
Էնեոլիթ
Էնեոլիթի ժամանակաշրջանում, սլովենացի ժողավուրդի հիմնականա զբաղմունքը եղել է մետաղական գործունեությունը, նրանք հիմնականում պղինձ և ոսկի էին ձուլում։ Այնուհետև նրանք էլ ավելի զարգանալով սկսեցին առևտրով զբաղվել։ Ավելի ուշ այստեղ են ներթափանցում որսունեությունը, և տղամարդիկ ավելի հաճախ գնում էին որսի, նրանք հիմնականում որսում էին ձուկ։
Այդ ժամանակներում էլ, այստեղ սկսեց զարգանալ լենդելական և բուլղարական մշակույթը, իսկ դրանից հետո արդեն բադենանյան մշակույթը։
Բրոնզի դար
Բրոնզի դարում, հիմնական զբաղմունքը եղել է բրոնզային ձուլությունը, և ամեն ինչ կապված այս մետաղւ հետ, այստեղ մեծ կարևորություն են տվել ունետիցկայան, մադյարովսկայան, օտոմանյան մշակույթներին։ Այդ ժամանակաշրջանում ավելի շատ մնացել են բրոնզ սերպեր, առանց քարի պատրաստված փայտե կառույցների մնացորդներ։
Հալշտատյան դար
Այդ ժամանակներում Սլովակիայի շրջանում մեծ կարևորություն են տվել հալշտատյան մշակույթին, կուշտանովիցկայա մշակույթին, վեկերցուգսկայա մշակույթին, իսկ հյուսիսային հատվածում շարունակվում էր լուժինյան մշակույթի զարգացումը։ Հնարավոր է նաև, որ Սլովակիայում այս ժամանակաշրջանում ապրել են Կիմերներ։