cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խավիարային դիվանագիտություն
«Եվրոպական կայունության նախաձեռնության» հետաքննություն
2008 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի դիտորդների թվում կային նաև ադրբեջանամետ գործիչներ։ Ընտրությունների վերաբերյալ տարբեր զեկույցներում դիտորդական խմբի ղեկավար Անդերաս Հերքելը հանդես էր գալիս նաև քննադատությամբ, որը սակայն հերքվում էր վերոհիշյալ ադրբեջանամետ գործիչների կողմից։ Իսկ նախագահի պաշտոնավարման ժամկետների վերացնելու հանրաքվեից հետո Խակի Կեսկին և Պեդրո Ագրամունտը այն որակեցին որպես ժողովրդավարության առաջընթաց ։
2010 թվականի ընտրություններին բացի ԵԽԽՎ դիտորդներից ներկա էին նաև ԵԱՀԿ ժողովրդավարական ինստիտուտների և Մարդու իրավունքերի գրասենյակի դիտորդները։ Նրանք արձանագրեցին ընթացակարգային բազում խախտումներ` այդ թվում զանգվածային լցոնումներ։ Հատկանշական է, որ այս խախտումներից և ոչ մեկը չէր նկատվել ԵԽԽՎ դիտորդների կողմից։ Դիտորդական առաքելությունների աշխատանքների վերլուծության ժամանակ ևս նրանք հերքում էին նման խախտումները։
Եվրոպական կայունության նախաձեռնության հետաքննությունը լայն արձագանք գտավ Ռուսաստանում և միջազգային մամուլում. արձագանքեցին այնպիսի զլմ-ներ, ինչպիսիք են ԵՄ դիտորդը, Դանիայի քաղաքականությունը , Ռադիո Սարայեվոն , ԲիԲիՍի-ն , Աֆրիկյան հետախուզությունը , Դը Գարդիանը և ուրիշներ :
2013 թվականի նախագահական ընտրություններ
2013 թվականի հոկտմեբերի 9-ին Իլհամ Ալիևը արդեն երրորդ անգամ ընտրվեց Ադրբեջանի նախագահ։ ԵԱՀԿ դիտորդները, Թանա Զուլուեթայի գխավորությամբ, մատնանշեցին ընտրությունների ընթացքում խոսքի ազատության սահմանափակման դեպքեր, իսկ Եվրոպական Խորհրդարանի ներակայացուցիչները, Պինո Արլաչչիի գլխավորությամբ, փաստեցին ընտրությունների արդար և անկողմնակալ լինելը ։ Եվրոպական Խորհրդարանը և ԵԽԽՎ-ն հանդես եկան համատեղ հայտարարությամբ, որում բարձր գնահատականի արժանացրին ընտրությունները։ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի մի խումբ դիտորդներ ևս ընտրությունները ճանաչեցին արդար ։
ԱՄՆ-ի Պետքարտուղարությունը իր հերթին հերքեց Ներկայացուցիչների պալատի զեկույցի հավաստիությունը և ԵԱՀԿ դիտորդների գնահատականների հիման վրա հայտարարեց, որ այդ ընտրությունները չեն համապատասխանել միջազգային ստանդարտներին ։
Շրջադարձ
2015 թվականին` Եվրոպական խորրհդարանում քաղաքական բանտարկյալների բանաձևի քննարկումների ժամանակ, ադրբեջանամետ գործիչների կողմից գրված տեքստը սկզբնապես չէր պարունակում որևէ քննադատություն, սակայն տեքստի վերջնական տարբերակում կոչ էր արվում Ադրբեջանին դադարեցնել մարդու իրավունքների պաշտպանների, լրագրողների նկատմամբ իրականացվող ճնշումները. կար նաև սանկցիաներ կիրառելու սպառնալիք ։ Գերմանացի Ֆրենկ Շվաբի խոսքերով սա ադրբեջանական «խավիարային դիվանագիտության» շրջադարձային կետն էր ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Եվրոպական խորհրդարանը ընդունեց բանաձև, որով Ադրբեջանը քննադատվում էր «աննախադեպ ճնշումների» համար։ Բանաձևը կոչ էր անում Եվրոպական իշխանություններին իրականացնել ամբողջական հետաքննություն Ալիևի և նրա ընտանիքի անդամների հավանական կոռուպցիոն գործունեության և նաև մեղավոր պաշտոնյաների նկատմամբ պատժամիջոցներ կիրառելու վերաբերյալ ։
Հետաքննություն Միլանի դատախազի գրասենյակում և ԵԽԽՎ-ում
2016 թվականի հունիսին Միլանի դատախազի գրասենյակում կոռուպցիայի և փողերի լվացման մեղադրանք ներկայացվեց Լուկա Վոլոնտեին, որը Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության խմբակցության նախկին ղեկավարն էր։ Համաձայն այդ տվյալների` Վոլոնտեն ստացել էր 2.39 միլիոն դոլար Ադրբեջանի պաշտոնյաներին աջակցելու համար։ Վերջինիս փաստաբանները մեղադրանքներն անվանեցին բացարձակապես անհիմն։ Համաձայն «Եվրոպական կայունություն նախաձեռնության» երկրորդ զեկույցի` «Խավիարային դիվանագիտություն։ Մաս 2», որը տպագրվել էր 2016 թվականի դեկտեմբերին, Վոլոնտեն համաձայնել էր համագործակցել հետաքննության հետ և նշել էր եվրոպական մի շարք քաղաքական գործիչների անուններ, որոնք լոբբինգ էին իրականացրել ադրբեջանական իշխանությունների համար։ Հետաքննության ընթացքում Վոլոնտեն խոսոտվանեց 2.39 միլիոն դոլար ստանալը։ Համաձայն այս զեկույցի` այդ փողերը ծախսվել էին իտալացի և այլ քաղաքական գործիչների կաշառելու համար, որպեսզի նրանք դեմ քվեարկեն Ադրբեջանում մարդու իրավունքների ոտնահարման վերաբերյալ ԵԽԽՎ զեկույցներին ։ Իտալիայում ցուցադրված փաստագրական ֆիլմում ևս Վոլոնտեն խոստովանում է 2.39 միլիոն դոլար ստանալու մասին, որը նրան էր փոխանցել ադրբեջանկան պատվիրակության անդամ Էլխան Սուլեյմանովը գյուղատնտեսության վերաբերյալ խորհրդակցությունների ժամանակ։ Վոլոնտեի վճարումները կատարվել են բրիտանական չորս ընկերությունների միջոցով, որոնք «Դը Գարդիանի» համաձայն Մեծ Բրիտանիայում գործունեություն չեն ծավալել և հավանաբար արտերկրում գործունեություն ծավալող ընկերություններ էին ։
Միլանի դատախազի գրասենյակը մեղադրեց Վոլոնտեին երկու բանում` փողերի լվացում և կաշառքի ընդունում։ Միլանի դատարանը, քննության առնելով երկրորդ մեղադրանքը, ճանաչեց Վոլոնտեի` այս մեղադրանքից ազատ լինելը, քանի որ, համաձայն Իտալիայի սահմանադրության, պաշտոնյան չի կարող ենթարկվել պատասխանատվության իր մասնագիտական գործունեության համար ։ Ավելի ուշ Իտալիայի Գերագույն դատարանը գործը վերադարձրեց Միլանի դատարան` ցիտելով, որ Սահմանադրության այդ հոդվածը պաշտոնական դիրքը հարստանալու համար օգտագործելու մասին չէ ։ ԵՄ-ում Ադրբեջանի նախկին դեսպան Արֆ Մամմադովը ասել է Դը Գարդիան պարբերականին, որ ծախսել է շուրջ 30 միլիոն եվրո ադրբեջանական լոբբինգը առաջ մղելու համար. «Ադրբեջանական պատվիրակության բոլոր անդամներն էլ գիտեին այդ գործչի մասին, չնայած դա ոչ մի տեղ չէր երևում։ Ասվում էր, որ փողը ծառայում է տարբեր պատվիրակների և ԵԽԽՎ-ն ամբողջությամբ կաշառելու համար»։ ԵԽԽՎ մի շարք պատվիրակներ նշել են, որ տեղյակ են եղել առաջարկվող կաշառքների մասին ։
Էլխան Սուլեյմանովը` ԵԽԽՎ-ում Ադրբեջանի ներկայացուցիչը, անվանվում է Վոլոնտեի և եվրոպական մյուս պատվիրակների «կուրատոր»։ Եվրոպական մամուլում կային շատ օրինակներ` ինչպես Վոլոնտեն հետ էր վերցրել  ԵԽԽՎ-ում իր դիմումները` տեղեկացնելով Սուլեյմանովին, որ նրա ցանկացած բառը հրաման է իր համար։ Հայաստանի պատվիրակության` ԵԽԽՎ-ում կոռուպցիայի հարցի բարձրացման փորձերը իրականցվում էին Պեդրո Ագրամունտի ընդդիմության հետ, սակայն Ագրամունտը դադարեցրեց այդ հետաքննությունները։ «Der Tagesspiegel» գերմանական օրաթերթը սա որակեց «Եվրոպայի պատմության ամենամեծ սկանդալ»։ Մամուլի հրապարակումներից հետո Եվրոպայի Խորհրդի գլխավոր քարտուղար Թ. Ջագլանդը կոչ արեց Ագրամուտին անհապաղ անկախ հետաքննություն անցկացնել։ Ագրամունտը և քաղաքական խմբի հինգ ղեկավարները մերժեցին հետաքննության առաջարկվող տարբերակները։ Այնուամենայնիվ, Ագրամունտի` Սիրիա կատարած այցից հետո ԵԽԽՎ Բյուրոն վստահության քվե անցկացրեց նրա վերաբերյալ, որի արդյուքնում էլ վերջինս հեռացվեց իրական իշխանությունից ։ 2017 թվականի ապրիլին Եվրոպական խորհրդարանը ձևավորեց հետաքննիչ հանձնաժողով կոռուպցիոն մեղադրանքների հետաքննության համար ։
Մալթա
2017 թվականի ապրիլին Մալթայի մամուլում հրապարակվեցին փաստաթղթեր, որոնց համաձայն Մալթայի բարձրաստիճան պաշտոնյաները և վարչապետ Ժոսեֆ Մուսկատի կինը ստացել էին միլիոնավոր դոլարներ Իլհամ Ալիևի դստերը` Լեյլային պատկանող բանկից։ Համաձայն լրագրողական հետաքննության` Մուսկատը 2015 թվականին այցելել էր Բաքու, որից հետո կոչ էր արել Եվրոպային դրական գնահատել Ադրբեջանում ընթացող քաղաքական գործընթացները ։
Չեդվիկ Բոուզման
2016 թվականին Բոուզմանի մոտ ախտորոշվել է հաստ աղիքի քաղցկեղ, ինչը դարձել է դերասանի մահվան պատճառը։ Չեդվիկ Բոուզմանը մահացել է 2020 թվականի օգոստոսի 28-ին  ։
Կարիերա
Չեդվիկ Բոուզմանը ծնվել է Երկնագույն լեռնաշղթայից ոչ հեռու՝ Հարավային Կալիֆոռնիայի Անդերսոն քաղաքում։ Նրա մայրը՝ Կարոլինան, եղել է բուժքույր, իսկ հայրը՝ Լերոյը, եղել է գործարար։ 1995 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո Բոուզմանն ընդունվել է Հարվարդի համալսարան (Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան)։ 2013 թվականին նա նկարահանվել է «42» ֆիլմում, որտեղ կատարել է Ջեքի Ռոբինսոնի դերը։ Նա նաև մարմնավորել է Նաթանիել «Նեյթ» Ռեյ Թեյլորին՝ «Լինքոլն Հայթս» հեռուստասերիալում և սերժանտ Գրեհեմ ՄաքՆեյրին՝ «Անհայտ դեմքեր» ֆիլմում։ «Հրազենային վնասվածք» ֆիլմում նա մարմնավորել է լեյտենանտ Սեմյուել Դրեյքի դերը։
2014 թվականին Բոուզմանը «Ջեյմս Բրաուն. Ճանապարհ դեպի վերև» ֆիլմում կատարել է Ջեյմս Բրաունի դերը։ 2016 թվականին նա կատարել է եգիպտական աստվածներից մեկի՝ իմաստության աստված Թոթի դերը «Եգիպտոսի աստվածները» ֆիլմում, նաև կատարել է սուպերհերոս Սև հովազի դերը «Կապիտան Ամերիկա։ Քաղաքացիական պատերազմ» ֆիլմում ։ Բոուզմանը կրկին մարմնավորել է այդ կերպարը 2018 թվականին թողարկված «Սև Հովազ» ֆիլմում։
Շազե Բոն
Կոմունայի կոդը՝ 01098։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 744 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կատեգորիա:2017 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռիսիերա դի Սան Սաբա
Ռիսիերա դի Սան Սաբա (Risiera di San Sabba), նացիստական համակենտրոնացման ճամբար։ Այն ստեղծվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին Իտալիայի հյուսիսում գտնվող Տրիեստ քաղաքում՝ Սլովենիայի սահմանին մոտ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ճամբար են տեղափոխվել 25․000 մարդ, որոնցից 3000-ից 5000-ին կտտանքների են ենթարկել և սպանել ։
Պատմություն
Այս շինությունը կառուցվել է 1913 թվականին և նախատեսված էր բրնձի կեղևահանման համար (այստեղից է անվանումը՝ Risiera)։ 1943 թվականի աշնանը նացիստներն այս շինությունը դարձրին համակենտրոնացման ճամբար՝ նախատեսված հրեաների, պարտիզանների, քաղաքական ու այլ բանտարկյալների համար։ Ճամբարի կենտրոնական շինությունում գտնվել է Գերմանիայի և Իտալիայի ՍՍ-ի զինվորների զորանոցը։
Ռիսիերա դի Սան Սաբա համակենտրոնացման ճամբարի կալանավորների մեծ մասը տեղափոխվեցին այլ մահվան ճամբարներ՝ Դախաու, Մաուտհաուզեն, Օսվենցիմ։
Այս ճամբարում, ըստ տարբեր աղբյուրների, խոշտանգվել և սպանվել են մոտավորապես 3․000-5000 անձինք։ 1944 թվականի ապրիլի 4-ից ճամբարում սկսեց գործել դիակիզարանը, որտեղ հենց առաջին օրը 70 դիակներ այրեցին․ որոնց սպանել էին Օպիչինայում մեկ օր առաջ։
1945 թվականի ապրիլի 29-ի լույս 30-ի գիշերը պարտիզաններից նահանջող նացիստները պայթեցրին դիակիզարանի շենքը, որպեսզի քողարկեն հանցագործության հետքերը։ Փլատակների տակից գտնվեցին թղթե երեք պարկեր, որոնցում կային սպանվածների մոխիրներն ու ոսկորները։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից երեսուն տարի անց, 1976 թվականի ապրիլին դատական գործ սկսվեց Ռիսիերա դի Սան Սաբա համակենտրոնացման ճամբարի ղեկավարների հետ։ Սակայն մեղադրյալներ Դիտրիխ Ալլերսին ու մյունխենցի գարեջրագործ Յոզեֆ Օբերհաուզերին չարտահանձնեցին Իտալիային։
1965 թվականին Ռիսիերա դի Սան Սաբայի շենքը հայտարարվել է որպես ազգային հուշարձան, իսկ 1975 թվականից ցայսօր բանտի տարածքում տեղակայված է քաղաքային թանգարանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երրորդ ռայխի համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Իտալիայի պատմություն Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներ
Մանկությունը միջնադարյան Անգլիայում
Մանկությունը միջնադարյան Անգլիայում որոշվում էր սոցիալական և կենսաբանական գործոններով։ Ըստ ընդհանուր օրենքի, մանկությունը սահմանվում էր երեխայի ծննդից մինչև նրա 12 տարեկան դառնալը։ Այս տարիքից արդեն երեխան ընդունակ էր համարվում հասկանալու իր գործողությունները, այսպիսով, նաև պատասխանատու լինել դրանց համար։ Ըստ կանոնական իրավունքի, աղջիկները կարող էին ամուսնանալ 12, իսկ տղաները` 14 տարեկանում։
7-12 տարեկան
Յոթ տարեկանում խաղը դեռևս համարվում էր երեխայի կյանքի կարևոր մասը, սակայն, քանի որ մեծանում էր երեխայի` սովորելու և տնային պարտականություններ իրականացնելու կարողությունը, ավելանում էին նաև նրա պարտականությունները ։ Եթե հանգամանքները թույլ էին տալիս, յոթ տարեկանը համարվում էր ֆորմալ կրթության սկիզբ։ Գյուղացի և քաղաքացի երեխաները պարտավորություններ ունեին տնային գործերում։
Պատանեկություն (12-14 տարեկան)
12 տարեկանից երեխան սկսում էր ընտանիքում ավելի կարևոր դեր ունենալ։ Չնայած ըստ կանոնական իրավունքի 12 տարեկանում աղջիկներին թույլատրված էր ամուսնանալ, սակայն սա այնքան էլ տարածված երևույթ չէր, եթե երեխան ազնվական ընտանիքից չէր։ Գյուղացիական դասի երեխաներն այս տարիքում մնում էին տանը և շարունակում սովորել ու զարգացնել տնային գործեր կատարելու իրենց հմտությունները։ Քաղաքի երեխաները իրենց տներից տեղափոխվում էին գործատուների կամ վարպետների տներ։ Ազնվական տղաները սովորում էին ռազմարվեստ, իսկ ազնվական ընտանիքների աղջիկները սովորում էին տնային գործերի հիմնական հմտությունները։ Մանկության ավարտն ու պատանեկության սկիզբը նշանավորվում էր տունը թողնելով և վարպետի կամ գործատուի տուն տեղափոխվելով, համալսարան կամ եկեղեցական ծառայության ընդունվելով։
Ակտոբե
Ակտոբե (նախկինում՝ Ակտյուբինսկ; Ақтөбе, Aqtóbe ), քաղաք Արևմտյան Ղազախստանում, Ակտյուբին շրջանի և համանուն քաղաքային վարչության վարչական կենտրոնը։
Ակտոբեն գտնվում է Ղազախստանի արևմտյան մասում, Ակտյուբին շրջանի՝ հյուսիսային հատվածում։ Մակերեսը 428,469 կմ² է։ 1997 թվականին քաղաքի վարչակազմին միացել է Ակտյուբինյան շրջանի տարածքը։ Նոր վարչատարածքային կազմավորման մակերեսը, որն իր մեջ ներառում է քաղաքը և հարևան հինգ գյուղական շրջանները, կազմում է 2,3 հազար կմ²։ Քաղաքի տարածքով հոսում է Իլեկ գետը և նրա մի քանի վտակները, որոնց մոտակայքում գտնվում են Ակտյուբինի և Սազդինի ջրամբարները։ Եվրասիայի ներքին մասում գտնվելու և օվկիանոսներից զգալի հեռավորության պատճառով քաղաքի կլիման խիստ ցամաքային է։
Ակտոբեն Ղազախստանի քաղաքների թվում չորրորդ տեղն է զբաղեցնում բնակիչների թվով և Արևմտյան Ղազախստանի ամենախոշոր քաղաքն է։ Բնակչության թիվը կազմում է 500 757 հազար մարդ (2020 թվականի սկզբին)։ Ազգային կազմը խիստ բազմազան է։ Առավել շատ են ղազախները (79 %) և ռուսները (14,8 %)։ Քաղաքացիների գերակշռող դավանությունը իսլամն ու քրիստոնեությունն են։ Ձևավորվող Ակտոբինի ագլոմերացիան, որն ապագայում պետք է «տեղավորի» 1,3 մլն մարդ, իր մեջ ներառում է Ակտոբեի մոտակայքում գտնվող մի քանի տասնյակ բնակավայրեր։
Քաղաքը հիմնադրվել է Ռուսական կայսրության զորքերի ջոկատի կողմից 1869 թվականին՝ որպես Աք-Թյուբե ամրություն, որը գտնվել է Իլեկ գետի ձախ ափին, այն վայրում, որտեղ Կառգալը աջ կողմից թափվում է նրա մեջ։ 1891 թվականի մարտի 25-ին բնակավայրը ստացել է Տուրգայի մարզի գավառական քաղաքի կարգավիճակ և վերանվանվել Ակտյուբինսկ։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Ակտյուբինսկը դարձել է Տուրգայի երկրամասի հեղափոխական ուժերի կենտրոնը։ Քաղաքը մի որոշ ժամանակ զբաղեցրել են սպիտակների և բոլշևիկների զորքերը։ 1919 թվականին Ակտյուբինսկում վերջնականապես հաստատվել է խորհրդային իշխանությունը։ 1921 թվականին քաղաքը դարձել է Ակտյուբին նահանգի վարչական կետրոնը։ 1928 թվականին նահանգի լուծարումից հետո՝ Ակտյուբին շրջանի կենտրոնը 1932 թվականից նորաստեղծ Ակտյուբին մարզի կենտրոնն է։ 1920-ական և 1930-ական թվականներին քաղաքի բնակչությունը, ինչպես նաև ամբողջ տարածաշրջանը տուժել է սովից։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Ակտյուբինսկում կազմավորվել են մի քանի զորամիավորումներ, էվակուացվել են ԽՍՀՄ-ի գրավված մասերից մի շարք ձեռնարկություններ։ 1962-1964 թվականներին քաղաքը եղել է Արևմտյան Ղազախստանի երկրամասի վարչական կենտրոնը։ 1991 թվականին ԽՍՀՄ-ի փլուզումից ի վեր քաղաքը Ակտյուբին մարզի կենտրոնն է և գտնվում է Ղազախստանի անկախ հանրապետության կազմում։ Ժամանակակից Ակտոբեն զարգացած քիմիական, թեթև և սննդի արդյունաբերություններով երկրի խոշորագույն արդյունաբերական և մշակութային կենտրոններից է։
Անվանում
Քաղաքի անունը իր ժամանակակից Կիրիլյան ուղղագրական ձևով («Aтtбеbe») գոյություն ունի 1940 թվականից, երբ կյուրեղագրի հիման վրա ընդունվել է այբուբենը։ Ավելի վաղ 1929-1940 թվականներին այդ անվանումը գրվել է ղազախական այբուբենի հիման վրա («Aqtbebe»), իսկ ավելի վաղ՝ ղազախական այբուբենի արաբա-պարսկական գրերի հիման վրա («اقتوبە»): Այժմ արաբական գրաֆիկայի հիման վրա ղազախական անունը օգտագործվում է ղազախերեն լեզվով տեղեկատվական ռեսուրսների միջոցով, որոնք կենտրոնացած են Չինաստանի ղազախների (ամենամեծ արտասահմանյան ղազախական համայնքում) և Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վրա, որոնք շարունակում են օգտագործել ավանդական այբուբենը։ 2018 թվականին ղազախական այբուբենի նոր տարբերակի հաստատումից հետո լատինական այբուբենի հիման վրա աստիճանաբար անցում է կատարվել քաղաքի անվանման Լատինական տարբերակի օգտագործման («Aqtóbe»):
Քաղաքի անվանումը, որը ձևավորվել է aқ (թյուրքերենից aq - սպիտակ) և tөbe (töpü - բլուր) բառերից ինչը նշանակում է «սպիտակ բլուր» ։ Այդ պատճառով Ակտոբեն երբեմն կոչվում է «քաղաք Սպիտակ բլրի վրա» ։ ақ բառը ղազախերեն, բացի «սպիտակ» նշանակությունից, նաև նշանակում է «անանցանելի», «մաքուր», «անմեղ» ։
Զինանշան
Ակտոբեի առաջին զինանշանը հաստատվել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 18-ին (հեղինակ․ Ս. Տ. Սիմոնով)։ 20 տարի անց, 1988 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Ժողովրդական պատգամավորների քաղաքային խորհուրդը ընդունել է նոր զինանշան, որը մշակել է նկարիչ Մ. Ֆ. Լուցինը։
Զինանշանը շրջանաձև է, որը խորհրդանշում է «տիեզերքի հավերժությունը»։ «Ақтөбе» գրությունը սպիտակ գույնով է, որը «մաքրության և սրբության» խորհրդանիշն է, երկնագույն զարդանախշերը նշանակում են «ջրի հավերժական շարժումը», իսկ կարմիր զարդանախշերը՝ ոճավորված են կակաչների տեսքով (կակաչը ոչ պաշտոնական քաղաքի խորհրդանիշն է )։ Զինանշանի կենտրոնում պատկերված է մի թևավոր արարած՝ արծվի գլխով (արծվառյուծ) ։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքի աշխարհագրական կոորդինատները՝ 50.3°N, 57.16667°W ։
Հիդրոգրաֆիա
Քաղաքը գտնվում է այն վայրում, որտեղ Կարգալը թափվում է Իլեկ գետը, իսկ դրա հովիտը տարածվում է մինչև 15 կիլոմետր ։ Անմիջապես քաղաքի կենտրոնում Իլեկի ձախ վտակն է՝ Սազդա գետը, հյուսիս-արևմուտքում՝ Իլեկ գետի ձախ վտակը՝ Ժինիշկե գետը։ Քանի որ Սազդա գետի հունը հոսում է Ակտոբեի կենտրոնական մասում և դրա երկայնքով տեղակայված են խոշոր առևտրային և ժամանցային կենտրոններ, 2010 թվականից քաղաքի վարչակազմի կողմից իրականացվում են զբոսավայրի բարեկարգման աշխատանքներ ։ Քաղաքի հարավային ստորին հատվածում, Իլեկի վտակից ձախ, գտնվում է Թամդա գետը, Միջագետքի շրջանում այդ հունը չորանում է, և ձևավորվում մի քանի ջրադաշտ։ Հյուսիսային ծայրամասում գետի մյուս կողմի շրջանում հոսում է Պեսչանկա գետը, որի ետևում գտնվոււմ է Կարգալ գյուղը։ Կիրպիչինոյի շրջանի արևմուտքում, այն առանձնացնելով Ախջար գյուղից, Բութակ գետը հոսում է Կարգալիի աջ վտակի ստորին մասում։
Քաղաքից 10 կիլոմետր հարավ-արևելք Ակտոբե ջրամբարն է, 245 միլիոն մետր խորանարդ ծավալով, որը բնակիչները կոչում են Ակտոբե ծով, այն շահագործման է ենթարկվել 1988 թվականից ։ Քաղաքից 8 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք գտնվող Սազդինյան ջրամբարը, որը քաղաքացիների հանգստի ավանդական վայրն է, կառուցվել է 1967 թվականին, իսկ Կարգալայի ջրամբարը, որը Ակտոբեի մերձակա ամենախոշոր արհեստական ջրամբարն է (գտնվում է քաղաքային վարչակազմի տարածքից դուրս), որի ծավալը հավասար է 280 միլիոն մետր խորանարդի, շահագործման է ենթարկվել 1975 թվականին և գտնվում է քաղաքից 60 կիլոմետր հյուսիս-արևելք  ։
Կլիմա
Ձմռանը եղանակը Ակտոբեում գտնվում է Իսլանդիայի (իսլանդական դեպրեսիա) և հզոր Սիբիրյան հակացիկլոնի ազդեցության տակ։ Այս գործոնների ազդեցության տակ ձևավորվում են մեծ բարիկական գրադիենտներ, որոնք ուղղվում են հարավ-արևելքից դեպի հյուսիս-արևմուտք:
Ակտոբում արեգակի ընդհանուր ճառագայթումը միջինում կազմում է օրական 108 կկալ, իսկ արևի տարեկան միջին տևողությունը 2316 ժամ է։
Ամռանը շոգ է և երկար։ Ամառը (միջին օրական ջերմաստիճանը +15 °C-ից բարձր է) տևում է մոտ չորս ամիս (մայիսի կեսերից մինչև սեպտեմբերի կեսը), ձմեռը չափավոր ցուրտ է, հնարավոր է կարճատև տաքացում։ Ամենաբարձր ձնածածկույթը նկատվում է փետրվարին (31 սմ)։ Ամպերի տարեկան միջին ծածկույթը 5.7 բալ է։ Տեղումների առավելագույն քանակը լինում է հունիսին (35 մմ), նվազագույնը՝ սեպտեմբերին (19 մմ).
Բնապահպանություն
Ակտոբեյում էկոլոգիական իրավիճակը համարվում է անբարենպաստ ։ 2013 թվականին Կազհիդրոմետի տվյալներով, Ակտոբեյում մթնոլորտային օդի աղտոտման ինդեքսը կազմել է 4,2 միավոր, ինչը մի քանի անգամ պակաս է Ալմաթից (11,5 միավոր), որը ճանաչվել է ամենակեղտոտ օդով քաղաքը ։ Քաղաքի ամբողջ ընթացքում օդում առկա է ազոտի երկօքսիդի և ֆորմալդեհիդի բարձր պարունակությունը, իսկ արդյունաբերական այնպիսի ձեռնարկությունների տարածքում, ինչպիսիք են բենզալցակայանը, մրջնալդեհիդը «ԱԶԽՍ»-ը, «ԱԶՖ»-ն և Կիպիչնեյի գյուղի մերձակայքը, ցուցանիշները երեք անգամ գերազանցել են նորմը ։ Բնապահպանական իրավիճակի օբյեկտիվ գնահատումը խոչընդոտում է եղանակային կայանների փոքր թվին, ընդհանուր առմամբ քաղաքում կա 3 կայան, 23-ի փոխարեն ։
2013 թվականի հետազոտությունների համաձայն, երբ սանիտարահամաճարակային հսկողությունն իրականացվում է քաղաքի օդի անալիզ՝ ազոտի երկոքսիդի, ծծմբի երկօքսիդի, ծծմբաջրածնի և այլ նյութերի առկայության համար, օդի աղտոտման հիմնական պատճառն է ճանաչվել քաղաքի կոյուղու համակարգը ։ Կոյուղու ցանցերում ծծմբաջրածնի կոնցենտրացիան կարող է հասնել 2-16%-ի, ինչպես նաև կեղտաջրերը պարունակում են մեծ քանակությամբ սուլֆիդներ։ Այդ պատճառով գիշերային և առավոտյան ժամերին քաղաքի մի քանի շրջանների և կենտրոնական պողոտաների բնակիչները օդում գարշահոտության հետ կապված խնդիրներ են ունենում ։ Բացի կոյուղու ցանցից, քաղաքի օդում ծծմբաջրածնի աղբյուրներն են նախկին մսի կոմբինատի դաշտերում սպիրտի (բարդա) արտադրության թափոնները, «Ակտոբե Տազա Կալա» ՍՊԸ պոլիգոնը և հին աղբավայրը։ Իր լուման է ներդնում ավտոմոբիլային տրանսպորտը, որի քանակը 2013 թվականին հասել է 178 հազարի ։
Իլեկ գետը, որի ափին գտնվում է քաղաքը, երկար ժամանակ աղտոտվել է Ալգինի քիմիական գործարանից և Ակտյուբինի քրոմային միացություններից գործարանից Բորայի թափոններով, ինչը իր հերթին, հանգեցնում է Ուրալի, ապա նաև Կասպից ծովի աղտոտմանը։ Բացի այդ, «Ակուլակ» ԱՕ-ն գետ է նետում տարեկան շուրջ 10 միլիոն մետր խորանարդ չմաքրված (հնացած մաքրման կառույցների պատճառով) կեղտաջուր ։ Զատման նորմերը գերազանցելու համար ձեռնարկությունը տարեկան վճարում է տուգանք, սակայն վարչական միջոցները չեն հանգեցրել դրական արդյունքի ։
Բուսականություն
19-րդ դարի վերջին, այն շրջանը, որտեղ գտնվում է Ակտոբեն, նկարագրվել է որպես գործնականորեն զուրկ անտառային բուսական աշխարհից, բայց միևնույն ժամանակ շատ հարուստ է տափաստանային բուսականությամբ։ Ուռենիների այգիների ծառահատումը այդ ժամանակվա Ակտուբինական շրջանում հանգեցրել է հարակից Իրգիզ շրջանից ավազների տարածմանը և առաջին հարուստ բուսականության անհետացմանը ։ Սովետական տարիներին միջոցներ էին ձեռնարկվում քաղաքում «կանաչ գոտի» ստեղծելու համար` պաշտպանվելու ձմեռային փոթորիկներից և ամառային Փոշոտ փոթորիկներից:
Քաղաքի տարածքը մտնում է Ակտյուբիի ֆլորիստական շրջանի մեջ, որը զբաղեցնում է Ակտյուբինի շրջանի կեսից ավելին և Արևմտյան Ղազախստանի շրջանի հյուսիս-արևելյան մասը։ Ակտոբեում և նրա շրջակայքում տարածված են բույսերի հետևյալ տեսակները՝ կումարչիկ, կլոպովնիկ, կվլախոտ, եղեսպակ, բոշխ, ծվծվուկ, գազ, ոլոռ, շուշանբանջար, կատվախոտ, գաղձ, խուլ եղինջ, տերեփուկ և շամբի :
Կենդանական աշխարհ
Ինչպես մյուս քաղաքներում, Ակտոբեի փողոցներում ևս հանդիպում են թափառող շներ և կատուներ։ Շները հաճախ հարձակվում են քաղաքի բնակիչների վրա (ավելի քան 300 դեպք 2014 թվականի առաջին կիսամյակում), առավել հաճախ դա տեղի է ունենում գարնանը և աշնանը։ Այս առումով ամենավտանգավորներն են կենտրոնական շուկայի շրջանը, քաղաքի հին մասը և ամառանոցները ։ Մեկ տարվա ընթացքում մի քանի հազար կենդանիներ են բռնում, հիմնականում շներ։ «Որսորդները» կենդանիներին սատկացնում էին տեգերով անաղմուկ հրացանի օգնությամբ այդ նպատակով հրազենի օգտագործումն արգելված է 2013 թվականից ։ Կենդանիների լեշերը տեղափոխվում են անասունների թաղման վայր։ Լավ խնամված և ակնհայտորեն ընտանի կենդանիներին չեն կրակում, այլ ուղարկում են մասնավոր ապաստարան, որը պատկանում է կենդանիների պաշտպանության տեղական ընկերության ղեկավարին ։
Ամենահին ժամանակներ
Այս տարածքում բնակվող հնագույն ցեղերը զբաղվում էին տավարաբուծությամբ։ Նրանք պատկանել են Անդրոնովոյի մշակույթին և մոտ են եղել Հյուսիսային Ղազախստանի ցեղերին, բայց պատկանել են տարբեր էթնիկ խմբերի։ Ուղղանկյուն և ձվաձև դամբարանադաշտերի լայնական կողմնորոշման օրինակ է Ակտոբեի մերձակայքում Սինտասի և Բեսոբաի դամբարանները։ Քաղաքի մերձակայքում գտնվող տափաստաններում հայտնաբերվել են բրոնզե դարաշրջանում պատված օղակաձև քարե ցանկապատեր և մասունքներ։ Միջին բրոնզե դարաշրջանում գտնված իրերը, հայտնաբերվել են Կարագալի գետի մոտ, ժամանակակից Ակտոբեի մոտ։
Աք-Թյուբե ամրոցի հիմք
Իլեք և Կարգալի գետերի միախառնման վայրում գտնվող բնասահմանում՝ երկու բլուրների վրա տեղադրվել է Ակ-Տյուբեի ամրոցը։ Կառուցվել են պահակախմբի, հաուպտվախտի համար հրապարակներ, զենքի պահեստ և նկուղներ ՝ պարենամթերք և ռազմամթերք պահելու համար։
Ներկայիս Ակտոբեի տարածքը վերահսկում էին Արյունգազիև եղբայրները՝ Կրտսեր Խան ժուզ Արյունգազիի եղբորորդիները, որոնց Բալուսեկը իր զեկույցներում նկարագրում էր որպես «անվստահելի» ։ Ջոկատի ժամանումից հետո գրեթե բոլոր տեղի բնակիչները գաղթել են Ուրալի շրջանի տարածք, չնայած Բալուզեկը նշում էր իրենց հավատարմությունը, և միայն սուլթանները Արյունգազևը և ապստամբ ջոկատը Այժարեկ Բեկբաովի (Айжарық би Бекбауұлы) հրամանատարությամբ, որոնք դադարեցին դիմադրությունը կազակների առաջին պարտությունից հետո ։
Ակտոբեի առաջին հիշատակումներից մեկը, 1871 թվական.
Գավառական քաղաքի կարգավիճակում
1902 թվականին քաղաքի մեջով Տաշքենդի երկաթուղին անցկացվել է Օրենբուրգ, ինչը նպաստել է Ակտյունբիսկի տնտեսության հետագա զարգացմանը։
1905-1907 թվականներին քաղաքում բազմիցս անցկացվել են ժողովրդական ցույցեր և գործադուլներ։ 1905 թվականին քաղաքում ստեղծվեց ՌՍԴՌՊ խումբը, իսկ 1907 թվականի հունիսի 3-ին ընտրվեց Ղազախստանի տարածքում առաջին աշխատանքային պատգամավորների խորհուրդը ։
Քաղաքացիական պատերազմ
1918-1919 թվականների քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Ակտյուբինսկը դարձել է Տուրգայի երկրամասի հեղափոխական ուժերի կենտրոնը: 1918 թվականի հունվարի 8-ին (21), ին քաղաքում ստեղծվել է խորհրդային իշխանությունը ։ Կարմիրները ահաբեկչական քաղաքականություն վարեցին Օրենբուրգի կազակների դեմ. 1918 թվականի ամռանը Ակտյուբինսկում 10-12 մարդ է գնդակահարվել մեկ գիշերվա ընթացքում ։ Նույն թվականի հուլիսի սկզբին, Ակտոբեի ճակատը խոչընդոտել է Կոլչակի բանակի ճանապարհը դեպի Թուրքեստան ։ 1919 թվականի ապրիլի 16-ին (կամ ապրիլի 18-ին ) 1919 թվականին Ակտյուբինսկին հարձակման է ենթարկվել Սպիտակ առանձնացված Օրենբուրգյան բանակի ստորաբաժանումների կողմից ։
1919 թվականի սեպտեմբերի 1-ին կարմիրները հարձակվել են Ակտյուբինսկի վրա, որը դարձել է Հարավային բանակի (Արևելյան ճակատ) ժամանակավոր բազան ։ Սեպտեմբերի 2-ին երկու կարմիր ջոկատները վերցրել են երկաթուղային կայարանը, և ևս երկու ջոկատներ՝ 9-րդ գնդի հրամանատարի գլխավորությամբ, ազատել են մի քանի հարյուր գրավյալ Կարմիր բանակի տղամարդկանց և կոմունիստների, որոնք մասնակցել են Ակտյուբինսկի գրավմանը ։ Քաղաքում հրետանային կրակ են բացել որի հետևանքով ուժեղ խուճապ է սկսվել, բնակիչների մեծ մասը սկսել է շտապ լքել Ակտյուբինսկը հարավ-արևմտյան ուղղությամբ, բայց կարմիրների հեծելազորը սպանել է նահանջողների մի մասին : Սեպտեմբերի 2-ի երեկոյան 12-ին, Ակտյուբինսկը անցել է բոլշևիկների ձեռքը ։
Սովետական շրջան
1919 թվականից մինչև 1922 թվականը քաղաքի բնակչությունը, ինչպես և ողջ տարածաշրջանը, տուժել է սովից, որի զոհերի ստույգ թիվը հայտնի չէ։ Մինչև 1921 թվականի նոյեմբերը Ակտյուբինի նահանգում եղել է անասունների գլխաքանակի 55 տոկոսը։ Սննդի բացակայության պատճառով բնակչությունն ինքնուրույն կամ կազմակերպված լքում էր իր բնակության վայրը։ Ակտյուբինի նահանգը լքել է բնակիչների մինչև 23 տոկոսը։ Հայտնի է, որ 1921 թվականի հունվարին նահանգում սովի է մատնվել 361 051 մարդ, սովն այնպիսին է եղել, որ բնակչությունը, ինչպես նշվում է փաստաթղթերում, սնվել են եղևնու կեղևներով։ 1921 թվականի նոյեմբերին Ակտյուբինսկ քաղաքում մահացել է 469 մեծահասակ և 320 երեխա, նույն ժամանակահատվածում քաղաքի հիվանդանոցում սովից մահացել է 294 մարդ։ 1932-1933 թվականներին սովը կրկնվել է։ Ըստ ոստիկանության արխիվների, 1932 թվականի նոյեմբերից մինչև 1933 թվականի հուլիսը սովից մահացած 4 373 մարդ է թաղվել Ակտոբեի շրջանում։ Սա միայն պաշտոնական տվյալ է։ Արձանագրվել են նաև մարդակերության դեպքեր ։ 1932 թվականի մարտի 10-ին քաղաքը դարձել է Ղազախստանի ԽՍՀ նորաստեղծ Ակտոբեի շրջանի կենտրոն: Դրանից հետո իրականացվել է առաջին 10.5 կմ երկարությամբ ջրամատակարարումը, տեղադրվել են 25 ջրային սյուներ։ Առաջին տասնամյակում քաղաքում տարածքային կենտրոնի կարգավիճակում կառուցվել է 2 էլեկտրակայան, փողոցներում հայտնվել են լուսավորության 250 սարքեր։ Իրականացվել է քաղաքի կանաչապատումը, հայտնվել են հետիոտնի ուղիներ ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ակտյուբինսկում ձևավորվել է 312-րդ հետևակային դիվիզիան, 101-րդ ազգային հրաձգային բրիգադը, 129-րդ ականանետային գնդը և այլ զորամասեր ու ստորաբաժանումներ։ 312-րդ հետևակային դիվիզիայի 11 հազար զինծառայողներից 9,5 հազարը զոհվել են ռազմի դաշտում։ Բաժնի հրամանատար Ալեքսանդր Նաումովը դարձել է «Ակտոբեի պատվավոր քաղաքացի» տիտղոսի առաջին կրողը, Ակտոբեի 29 քաղաքացի դարձել են Խորհրդային Միության հերոսներ:
Հումքի աղբյուրների հարևանությունը հանգեցրել է քաղաքում արդյունաբերական ձեռնարկությունների ստեղծմանը և քաղաքը դարձել է Ղազախստանի ԽՍՀ խոշոր արդյունաբերական կենտրոններից մեկը ։ 1940-1960-ական թվականներին Ակտյուուբինսկում հայտնվել են խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկություններ՝ ֆերոալեգների և քրոմի միացությունների գործարաններ, ռենտգեն սարքավորումներ և գյուղտեխնիկա, մսի և կաթնամթերքի գործարաններ և այլն։ 1941 թվականի օգոստոսին երկաթուղային գործարանի սարքավորումներ են ժամանել Զապորոժիե քաղաքից: Մոսկվայից Ակտյուբինսկ են տարահանվել «Էլեկտրասետչիկ», ձեռնարկությունները, № 14 բրդեպրադիլնայա ֆաբրիկան և այլն ։
1960-ականներից ի վեր Ակտյուբինսկում սկսել է ակտիվորեն կառուցվել բնակարանների և միկրոշրջաններ։ 1977 թվականին քաղաքը դարձել է Արևմտյան Ղազախստանի երկաթուղու կենտրոնը: 1962 թվականի մայիսի 3-ին ստեղծվել է Արևմտյան Ղազախստանի շրջանը, ներառյալ Ակտոբեի շրջանը (կենտրոն-Ակտյուբինսկ), Ուրալի շրջանը (կենտրոն - Ուրալսկ) և Գուրեևի շրջանը (կենտրոն- Գուրեև)։ 1964 թվականի դեկտեմբերի 1-ին վերացել է Արևմտյան Ղազախստանի շրջանը։
Խորհրդային տարիներին Ակտյուբինսկը վերածվել է արդյունաբերական քաղաքի՝ ունենալով բազմաթիվ ձեռնարկություններ, դարձավ շրջանի արդյունաբերական և մշակութային կենտրոն և այդպես էլ մնում է մինչ այժմ:
Ժամանակակից շրջան
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Ղազախստանի տնտեսական ակտիվությունը արդյունաբերական կենտրոններից (Կարագանդա, Շիմքենտ) տեղափոխվել է դեպի երկրի արևմուտքում գտնվող նավթային շրջանների կենտրոններ՝ Ակտոբե, Ակտաու և Աթիրաու ։
2000-ական թվականներին քաղաքում նկատվել է շինարարական բում․ Ակտոբեի և Ակտյուբին մարզի շինարարության տեմպի աճը (279,5 %) գերազանցել է նույնիսկ Աստանային (212%)։ 2005 թվականին նախատեսվել էր շահագործման հանձնել 137,1 հազար մ² բնակարանային տարածք, սակայն մինչև տարեվերջ շահագործման է հանձնվել 289 773 մ² բնակավայր։ Անհատական շինարարությունը 5 անգամ գերազանցել է պլանավորվող ցուցանիշները։ Ընդհանուր հաշվով 2005 թվականին կառուցվել է 2,8 անգամ ավելի շատ բնակավայր, քան 2004 թվականին ։
2007-2008 թվականների ֆինանսական ճգնաժամի և դրան հաջորդածհամաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի պատճառով Ակտոբեում զգալիորեն նվազել են անշարժ գույքի և տարածքների վարձակալության գները։ Քաղաքի հողամասերն արժեզրկվել են 30 %-ով։ Նվազել են քաղաքի բնակիչների աշխատավարձերը, որոշ ձեռնարկություններ կրճատել են բժշկական ապահովագրության ծախսերը, նվազել է կենցաղային տեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի պահանջարկը։ Ակտյուբինի օդանավակայանում ուղևորների հոսքը նվազել է 13 %-ով, ազգային արժույթի արժեզրկման պատճառով քաղաքի ավտոսրահներում սկսվել է ավտոմեքենաների իրացման նվազում ։
2010-ական թվականները Արևմտյան Ղազախստանում նշանավորվել էկրոնական ծայրահեղականության աճով ։ 2011 թվականի մայիսի 7-ին Ակտոբեում 25-ամյա մահապարտ-ահաբեկիչ Ռախիմժան Մախատով ռումբ էր պայթեցրել Ազգային անվտանգության հանձնաժողովի դեպարտամենտի մոտ, ինչը առաջին նման դեպքն էր ժամանակակից Ղազախստանում։ Նույն թվականի հուլիսի 26-ին բազմահարկ շենքերից մեկում փոխհրաձգություն է տեղի ունեցել ոստիկանների և սպանության մեջ չորս կասկածյալ անձանց միջև ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ կրոնական շարժումներում հանցագործների ներգրավվածության պաշտոնական հաստատում չի եղել, հանրությունն անմիջապես այդ դեպքը կապեց Թեմիր շրջանում գտնվող ծայրահեղական խմբավորման լուծարման հետ, որը սկսվեց հուլիսի 1-ից և արժեր չորս իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կյանքը։ Շուտով քաղաքի ծայրամասում պայթյունի հետևանքով կիսակառույց տներից մեկում զոհվել է երեք մարդ, որոնցից մեկը եղել է Ակտյուբին շրջանի ոստիկանության ծայրահեղականության դեմ պայքարի վարչության օպերլիազորը ։
2014 թվականի վերջին տենգեի նկատմամբ ռուսական ռուբլու արժեզրկման պատճառով քաղաքում շատ անգամ ավելացավ ռուսական արժույթի պահանջարկը, և փոխանակման կետերում նկատվում էր ռուսական կանխիկի պակաս։ Ռուսաստանի Դաշնության տարանցիկ համարներով մեքենաների թիվն աճել էր ։ Դա հանգեցրեց Ակտոբեի ճանապարհներին խցանումների թվի աճին ։
2015 թվականի օգոստոսի 20-ին տենգերի փոխարժեքը ուղարկվեց «անվճար լողի», իսկ այնուհետև Ղազախստանի ազգային արժույթը արժեզրկվեց գրեթե երկու անգամ. Օգոստոսի 19-ին ԱՄՆ դոլարը արժեր 188 տենգե, իսկ 2016 թվականի հունվարի 19-ին այն հասավ մինչև 374 տենգեի։ Դրանից հետո քաղաքում, ինչպես նաև ամբողջ երկրում, ապրանքների և ծառայությունների գները բարձրացան ։ 2016 թվականի հունվարի 1-ին պետությունը դադարեց կարգավորել այսպես կոչված «Սոցիալական հացի» գինը, որը Ակտոբեում հանգեցրեց նրա գնի բարձրացման ։
2016 թվականի հունիսի 5-ին, զինված իսլամիստները (տեքֆիրիտներ) հարձակվել են Ակտոբեում գտնվող երկու զենքի խանութների վրա («Պալադա» և «Պանտերա»)։ Դրանից հետո ահաբեկիչները ուղևովեցին Ղազախստանի ազգային գվարդիայի թիվ 6655 զորամաս։ Զորամասի վրա հարձակման արդյունքում զոհվել է երեք զինծառայող, ևս վեցը վիրավորվել են։ Քաղաքը ներկայացվեց այսպես կոչված։ «Ահաբեկչության վտանգի կարմիր աստիճան», հակաահաբեկչական գործողության ընթացքում ահաբեկիչների մեծ մասը (18 մարդ) զոհվել է, մնացածը ձերբակալվել են իրավապահ մարմինների կողմից։ Զինյալները սպանել են 3 զինծառայողների և 4 քաղաքացիական անձանց։
2019 թվականին նշվեց քաղաքի հիմնադրման 150-ամյակը։ Ի պատիվ այս ամսաթվի, Ակտոբեում անցկացվեցին մի քանի հարյուր միջազգային, հանրապետական ​​և տարածաշրջանային միջոցառումներ։ Ակտոբեի շրջանի թաղամասերը քաղաքի կենտրոնական փողոցներում կառուցել են 9 ծառուղիներ և հրապարակներ։
Նախատեսվում է, որ մինչև 2030 թվականը քաղաքի բնակչությունը կաճի մինչև 625 հազար մարդ, իսկ 2040-ին կհասնի 1 միլիոնի։ Այս պահի դրությամբ քաղաքի տարածքը պետք է աճի 29 739 հա մինչև 72 965 հա (42 847 հա` 2003 թվականի գլխավոր հատակագծի համաձայն)։ Ակտոբեն կընդլայնվի դեպի արևելք ։ Քաղաքի ներսում անհատական ​​բնակարանաշինությունը սահմանափակ կլինի, նոր գլխավոր հատակագծում շինարարության գոտիավորումը կենտրոնացած է բազմաբնակարան բնակելի շենքերի բազմաբնակարան շենքերի վրա ։ Ակտոբեն միակ քաղաքն է Ղազախստանում, որը բաժանված է հին և նոր մասերի։ Մոսկվայի մարզը նախատեսվում է կառուցել բազմահարկ բնակելի տարածքներով `համապատասխան ենթակառուցվածքներով և կազմել քաղաքի միավորող կենտրոն ։
2017 թվականի հոկտեմբերին Ղազախստանի նախագահ Նազարբաևը հայտարարեց, որ ցանկանում է Ակտոբեում լինի 1 միլիոն բնակչություն. «Անկախության սկզբում Ակտոբեն ուներ 240 հազար մարդ։ Հիմա համարյա կես միլիոն։ Ես ուզում եմ որ այստեղ լինի 1 միլիոն»'' ։
Վարչակազմ և տեղական ինքնակառավարում
Ակտոբեի Ակիմատը գործադիր իշխանությունն է քաղաքում և մոտակա հինգ գյուղական շրջաններում, որոնք կազմում են Ակտոբեի քաղաքային կառավարումը ։ Ակիմատի ղեկավարը քաղաքի ակիմն է, որը նշանակվում է Ակտյուբինսկի մարզի ակիմը՝ համաձայն Ղազախստանի Հանրապետության 2001 թվականի հունվարի 23-ի «Ղազախստանի Հանրապետությունում տեղական պետական կառավարման և ինքնակառավարման մասին» ։ «Ակտոբեի» առաջին ակիմը եղել է Էլուսին Սագինդիկովը, որը այս պաշտոնը զբաղեցրել է 1996 թվականից մինչև 2002 թվականը։ 2020 թվականի մարտի 16-ից քաղաքի ակիմը Ասքատ Բերլեշևիչ Շախարովն է։
Մասլիհատը Ակտոբեյի տեղական ներկայացուցչական մարմին է, որի պատգամավորներն ընտրվում են քաղաքի բնակիչների կողմից։ Քաղաքային մասլիհատի առաջին գումարման նստաշրջանը տեղի է ունեցել 1994 թվականի մարտի 24-ին։ Մասլիհատը բաղկացած է եղել 44 պատգամավորներից, իսկ մասլիհատի քարտուղար է ընտրվել Պյոտր Գեորգիի Լաշչենովը։ Հետագայում մասլիխատի պատգամավորների թիվը նվազել է՝ հասնելով 23-ի։ Վերջին 5-րդ գումարման առաջին նստաշրջանը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունվարի 20-ին ։ Քաղաքի ներկայիս քարտուղարը Սուլուպան Պանաևնա Շինտասովան է ։
Քաղաքի բյուջեն
Ակտոբեի 2020 թվականի բյուջեի եկամուտները սահմանվել են 92,8 մլրդ տենգեի (245,4 մլն ԱՄՆ դոլար), ծախսերը՝ 83,3 մլրդ տենգեի (221,6 մլն ԱՄՆ դոլար)։
Ակտոբեի բյուջեի հիմնական եկամուտներն են. հարկային եկամուտները (42.9 միլիարդ տենգե), փոխանցումների ստացումները (44,2 միլիարդ տենգե) և հիմնական կապիտալի վաճառքից ստացված հասույթը (5,4 միլիարդ տենգե)։ Հիմնական ծախսային կետերը՝ կրթություն (40,7 միլիարդ տենգե), բնակարանային և կոմունալ ծառայություններ (21,6 միլիարդ տենգե), տրանսպորտ և կապ (8,2 միլիարդ տենգե), սոցիալական աջակցություն և սոցիալական ապահովություն (7,4 միլիարդ տենգե) ։
Վարչական շրջաններ
30 տարի անց՝ 2018 թվականի մարտին կայացած մարզային մասլիհատի 18-րդ արտահերթ նստաշրջանում, որոշում է ընդունվել 2013 թվականից գոյություն ունեցող բոլոր գյուղական շրջանները (դրանք ներառվել են քաղաքի կազմի մեջ) վերացնելու մասին, ինչպես նաև քաղաքը երկու վարչական շրջանների բաժանելու մասին, որոնց սահմանն անցկացվել է երկաթուղու գծով ։ Քաղաքային մասլիհատում անցկացվել է բնակչության կարծիքի հաշվառման հրապարակային լսումների ընթացակարգ, որի համաձայն որոշում է կայացվել «հաշվի առնել Ակտոբե քաղաքի տարածքում նոր ձևավորված երկու շրջանների՝ Աստանայի և Ալմաթիի անվանումների յուրացման վերաբերյալ քաղաքի բնակչության կարծիքը»։
Ալմաթիի շրջանը ներառում է Քուրմիշի, Յասնիի ավանդական թաղամասերը, ինչպես նաև Կուրայլինսկի, Կարգալինսկի և Շնորհակալական գյուղական շրջանները։ Ըստ շրջանի ակիմի, շրջանի բնակչությունը մոտավորապես 420-430 հազար մարդ է ։ Աստանայի շրջանի կազմի մեջ մտնում են Մոսկվա, Ժիլգորոդոկ, Բատիս-1 և Բատիս-2 շրջանները, Շանհայ, Բոլաշակ, Ավիագորոդոկ, ինչպես նաև նոր և Սազդինսկի գյուղական շրջանները։ Ակիմի շրջանի պաշտոնակատարի գնահատմամբ՝ բնակչության թվաքանակը կազմում է 262 հազար մարդ։
Ավանդական շրջաններ
Քաղաք բուն իմաստով բաժանված է երկու հիմնական աշխարհագրական մասերի․ Հին քաղաքը (Ескі қала) Ակ-Տյուբե բլրի լանջին, որը կենտրոնացված է երկաթուղային կայարանի շուրջը, և Նոր քաղաքը (Жаңа қала) հյուսիս-արևմուտքում՝ Աբիլկայիր Խանի պողոտայի երկայնքով, որտեղ տեղակայված են առևտրի կենտրոններն ու վարչական շենքերը։ Հին քաղաքն իր մեջ ներառում է Կուրմիշ, Մոսկվա, Թաթարական Սլոբոդա (թաթար), Օտորբանովկա շրջանները։ Հին մասը հիմնականում կառուցվել է մեկ հարկանի բնակելի տներով, կան նաև նախահեղափոխական շրջանի շինություններ։ Նոր քաղաքի շրջաններից են Շանհայը,Սազդին, միկրոշրջաններից՝ Բոլաշակն ու Քեն Դալան։
2000-ական թվականներից սկսած ի հայտ են եկել ավելի քան 30 նոր շրջաններ ։ 2012 թվականից սկսվել է Նուր Ակտոբե շրջանի շինարարությունը, որը բաղկացած կլինի հինգ միկրոշրջաններից, իսկ բնակիչների թիվը կկազմի 260 հազար մարդ ։
Պլանավորման տարածքներ
Ակտոբեյի գլխավոր պլանի համաձայն, քաղաքը բաժանված է մի քանի պլանավորված շրջանների, որոնք իրենց հերթին բաժանվում են բնակելի և արդյունաբերական շրջաններով ։
Գյուղական շրջաններ
Ակտոբեի քաղաքային վարչությանը ենթակա տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 2 338 կմ ։
Ակտյուբինի շրջանի մաս կազմող Բլագոդարնիի, Կարգալինսկու, Կուրայլինսկիի և Նովիի գյուղական թաղամասերը, իսկ Ալգայի շրջանի Սազդինսկի շրջանը հանձնվել է Ակտոբեի քաղաքային ակիմատի ենթակայությանըև պաշտոնապես վերացվեցին (սակայն քաղաքային ակիմատի կազմում կառավարման հարմարության համար պահպանվեցին գյուղական շրջանների ակիմները՝ նահանգով և նրանց կառավարման լիազորություններով)։ Այդ ժամանակ 25.715 մարդ ապրում էր նախկին հինգ գյուղական բնակավայրերում և 22 բնակավայրերում։ Քաղաքի և նրա մերձքաղաքային գոտու զարգացման հետ կապված նախկին գյուղական շրջանների տարածքում բնակավայրերի փաստացի թիվը հասել է 50-ի, բնակիչների թիվը հասել է 50 հազարի։
Գյուղական շրջանների կարգավիճակի ֆորմալացումից հետո նրանք դարձան ավելի անկախ, ունեին իրենց բյուջեներն ու հաշվապահությունը։ Այս բարեփոխումներից հետո այս թաղամասերի բնակիչները հնարավորություն ունեցան մասնակցել «Տարածաշրջանների զարգացում» և «Գյուղում վկայականով» պետական ​​ծրագրերին։ Ենթադրվում է, որ քաղաքային կոմունալ ունեցվածքի մի մասը, ներառյալ ակումբները, գրադարանները և մանկապարտեզները, նույնպես կփոխանցվեն գյուղական շրջանների ակիմատների կառավարմանը ։
2018 թվականի մարտի 20-ին կայացած տարածաշրջանային մասլիհաթի արտահերթ 18-րդ նստաշրջանում, ընդունվել են աքիմատի և մասլիհաթի համատեղ որոշումները Ակտոբեի շրջանում «Ակտոբե քաղաքի վարչատարածքային կառուցվածքում փոփոխություններ կատարելու մասին Ակտոբեի շրջանում», որի համաձայն բոլոր գյուղական շրջաններ լուծարվեցին, որոնք 2013 թվականից Ակտոբեի քաղաքային կառավարման տարածքում էին։ Որոշվեց քաղաքում ներառել նախկին գյուղական թաղամասերի տարածքները։ «Ակտոբե քաղաքի վարչատարածքային բաժանման սխեմատիկ քարտեզը» ներառված էր այս համատեղ որոշման փաստաթղթերի փաթեթում, որի վրա նշված էին քաղաքի սահմանները, ինչպես նաև քաղաքի բաժանումը երկու վարչական շրջանների, որոնց սահմանը գծված էր երկաթուղային գծի երկայնքով։ Փաստաթուղթը ուժի մեջ պետք է լիներ պաշտոնական հրապարակումից 10 օր անց ։
Թվաքանակ, խտություն, աճի շարժում
Արևմտյան Ղազախստանում Ակտոբեն առաջին տեղն է զբաղեցնում բնակչության թվաքանակով և այդ ցուցանիշով չորրորդ քաղաքն է երկրում (Ալմաթիից, Նուր-Սուլթանից և Շիմկենտից հետո)։ Ակտոբեն բնակիչների քանակի առումով հինգերորդ հորիզոնականից հասել է չորրորդ հորիզոնականի 2019 թվականի հոկտեմբերին, երբ քաղաքի բնակչությունը հասնում էր 497 381 բնակչի՝ այս ցուցանիշով գերազանցելով Կարագանդային (496 701 մարդ) ։ 2019 թվականի վերջին քաղաքի բնակչությունը հատել է 500 հազար մարդու նշագիծը և 2020 թվականի սկզբին կազմել է 500 757 մարդ։ Բնակչության խտությունը քաղաքային վարչակազմի տարածքում (2338 կմ²) կազմում է 214,2 մարդ կմ²-ում։
Դիրքերի նման փոփոխության մի քանի պատճառ կա։ Նախ, վիճակագրական մարմինները սկսել են հաշվի առնել Ակտոբեի մերձակայքում գտնվող գյուղական շրջանների 59 հազար բնակիչներին, որոնք լուծարվել են 2018 թվականին և ընդգրկվել քաղաքի կազմի մեջ:Երկրորդ՝ 2019 թվականի 9 ամսվա ընթացքում Ակտոբեում բնակչության բնական աճը կազմել է 6807 մարդ, մինչդեռ Կարագանդայում նույն ժամանակահատվածում բնական աճը հասել է 2712 մարդու նշագծին։ Երրորդ՝ նույն ժամանակահատվածում Ակտոբեում նկատվել է 2580 մարդու թվով միգրացիոն աճ, մինչդեռ Կարագանդայում նշվել է 3741-ի չափով միգրացիոն նվազում ։
Ակտոբեն Ղազախստանի ամենաարագ աճող քաղաքներից մեկն է. 2003-2013 թվականներին բնակչության թիվն աճել է 50 %-ով։ Համեմատության համար նշենք, որ Թուրքեստան Ժանաօզեն և Կասկելեն քաղաքների բնակչությունը, որոնք ցույց են տվել աճի ամենատպավորիչ տեմպերը, նշված ժամանակահատվածում աճել է 78%-ով ։ Քաղաքի բնակչության աճին նպաստում է ծնելիության մակարդակի բարձրացումը և մանկական մահացության թվի նվազումը ։
Քաղաքի բնակչության աճի հիմնական աղբյուրներն են բնական աճը և միգրացիան ։ Այսպես (քաղաքային վարչակազմի ենթակա տարածքի տվյալները) 2011 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակչության բնական աճը կազմել է 36 158 մարդ, իսկ միգրացիոն աճի դրական սալդոն՝ 3798 մարդ, սակայն վերջին ցուցանիշը թաքցնում է միգրացիայի տարբեր ուղղվածություն ունեցող հոսքերը։
Գենդերային և տարիքային կառուցվածք
2014 թվականի սկզբին քաղաքային վարչակազմի ենթակա տարածքում բնակվել է 428 024 մարդ, որից 201 192-ը եղել են տղամարդիկ, 226 832-ը՝ կանայք։ 104 888 մարդ գտնվում էր մինչև 15 տարեկան տարիքային խմբում (54 086 արական և 50 806 իգական սեռերի)։ 283 823-ը 16-ից մինչև 63 տարիքային խմբում (կանանց մոտ՝ մինչև 58 տարեկան), նրանցից 136 631-ը տղամարդիկ էին, 147 193-ը՝ կանայք։ Կենսաթոշակային տարիքից բարձր մարդիկ՝ 73 537 մարդ, որոնցից 20 339-ը տղամարդիկ էին, 53 198-ը՝ կանայք ։
Էթնիկ կազմ
Քաղաքի բնակչության էթնիկ կազմը բազմազան է։ 2009 թվականի մարդահամարի արդյունքներով, Ակտոբեի քաղաքային վարչակազմի տարածքում ամենամեծ էթնիկ խումբը ղազախներն էին։ Նրանցից հետո զգալի քիչ քանակ են կազզմում ռուսները, որոնք նախկինում գերակշռում էին քաղաքում։ Ուկրաինացիների, թաթարների, գերմանացիների, կորեացիների և այլ ազգային փոքրամասնությունների մասնաբաժինը չնչին է։
Հայտնի բնիկներ
Ավրամկին Օլեգ Եգորովիչ
Ադիլով Ասեթ Սերիկովիչ
Հունձք (նկար)
Հունձք (De korenoogst, The Harvesters ), հոլանդացի նկարիչ Պիտեր Բրեյգել Ավագի (Pieter Bruegel de Oude, մոտ 1520/1525-1569) նկարը՝ ստեղծված 1565 թվականին։ Պահվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։ Նկարված է յուղաներկով փայտի վրա, չափերը՝ 119×162 սմ ։
Նկարագրություն
«Հունձք» նկարը պատկանում է Բրեյգելի՝ «Տարվա եղանակներ» ընդհանուր անվամբ հայտնի նկարների շարքին։ Նկարը հավանաբար համապատասխանում է ուշ ամռանը (օգոստոս) կամ երկու ամիսների (հուլիս-օգոստոս կամ օգոստոս-սեպտեմբեր)։ Նկարում պատկերված է ամառային օր։ Պատկերված է բլրի վրա գտնվող ցորենի արտ։ Արտի մի կողմում ցորենն արդեն հնձված է ու հավաքված խրձերով կամ դիզված։ Բլրի վրայից հովվերգական տեսարան է բացվում դեպի դաշտի հեռուն, որտեղ երևում են գյուղական տները։ Հորիզոնում երևում է ծովի ափը։ «Հունձք» նկարը Բրեյգելի այն հազվադեպ ստեղծագործություններից է, որոնցում տիրում է անդորրություն ու հանդարտություն ։
Ակտոբե
Էթնիկ կազմ
Ազիմով Ալիշեր Մուրատովիչ
Ակիմով Ֆյոդոր Ֆիլիպովիչ
Ալթինբեկովա Սաբինա Աբաևնա
Հունձք (նկար)
Նկարագրություն
Նկարի առաջին պլանում պատկերված են գյուղացի հնձվորները։ Նրանցից մի քանիսը շարունակում են աշխատանքը, մյուսները ճաշում են կամ հանգստանում ծառի մոտ։ Հնձվորներից մեկը հոգնել է ու քնել ձեռքերն ու ոտքերը տարածած։ Նրա դիրքը հիշեցնում է Բրեյգելի մեկ այլ նկարի՝ «Ծույլերի երկիրը» նկարի պառկած մարդուն ։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ վեց նկարից բաղկացած «Տարվա եղանակներ» շարքը (կամ «Տասներկու ամիս»), որից ներկայում պահպանվում են միայն հինգ նկարներ, Բրեյգելն ստեղծել է անտվերպենցի առևտրական Նիկոլաս Յոնգելինկի (Niclaes Jongelinck) պատվերով ։ Նկարները թվագրված են 1565 թվականով, իսկ 1566 թվականին դրանք արդեն գտնվել են Յոնգելինկի՝ քաղաքից դուրս գտնվող տանը ։
Ակտոբե
Էթնիկ կազմ
Ժելեզկո Օլեգ Վիկտորովիչ
Լեզուներ
Ղազախստանի պաշտոնական լեզուն ղազախերենն է։ Պատմականորեն, ղազախերենի արևմտյան բարբառը, որը որոշ տարբերություններ ունի ղազախերենի այլ բարբառներից, տարածված է Ակտոբեի շրջանի տարածքում և, ինչպես նաև Ակտոբե քաղաքում։ Ռուսերենը, որը խորհրդային տարիներին դարձել էր ազգամիջյան հաղորդակցության լեզու, շարունակում է կատարել այս գործառույթը ժամանակակից Ղազախստանում։ Ռուսաց լեզվի ղազախական տարբերակում տարածքային բարբառներ չկան ։ Բացի ղազախերեն և ռուսերեն տիրապետելուց, քաղաքում ապրում են այլ լեզուների փոքր թվով խոսնակներ։ Բարեկամության տան (Достық үйі) հիման վրա ստեղծվել են պայմաններ, որպեսզի տարբեր էթնիկ խմբերի ներկայացուցիչները ուսումնասիրեն իրենց լեզուն, ավանդույթները և սովորույթները ։
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն, քաղաքի Ակտոբե թաղամասում բնակվող 461 050 բնակչության 92,5% -ը (վիճակագրությունը հաշվի առնելով միայն Ակտոբեի բնակչությունը չի հրապարակվել, Ակտոբեի բնակչությունը կազմում է քաղաքի շրջանի բնակչության 75% -ը) իրենց ազգային լեզուն համարում է «մայրենի»։ Ղազախերենը մայրենի էին կոչում 97,6% (338 711) ղազախ, իսկ ռուսերենը `ռուսների 96.2% (78 164) համար էր մայրենի։ Այլ ազգությունների ներկայացուցիչների թվում այդ ցուցանիշը ցածր է. Ուկրաինացիների միայն 16% -ը, թաթարների 47.9% -ը, գերմանացիների 18.8% -ը և կորեացիների 35.1% -ն են իրենց ազգային լեզուն անվանել«մայրենի»։
Հունձք (նկար)
Պատմություն
1594 թվականին նկարները 1400 գուլդենով վաճառվել են Անտվերպենի քաղաքային խորհրդին, որն էլ դրանք նվիրել է հաբսբուրգյան Նիդերլանդների շտատհալտեր Էռնստ Ավստրիացուն, ով այդ ժամանակ գտնվում էր Բրյուսելում։ 1595 թվականին նրա մահվանից հետո նկարները տեղափոխվել են Պրահա՝ Բոհեմիայի թագավոր Ռուդոլֆ II-ի մոտ ։
Մինչ 1662 թվականը նկարները (որոնցից, ըստ նկարագրության, մնացել էին միայն հինգը) պատկանել են էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմ Ավստրիացուն, մինչև 1705 թվականը՝ կայսր Լեոպոլդ I-ին։ Վերջինիս մահից հետո նկարները մնացել են Վիեննայում՝ կայսերական հավաքածուում.
Ակտոբե
Լեզուներ
Ավելի քան 15 տարեկան 265.545 քաղաքային ղազախներից 97,6% -ը հասկացել են բանավոր ղազախերեն, իսկ 94.1% -ը և 89.6% -ը համապատասխանաբար կարդացել և սահուն գրել են ղազախերեն։ Ինչ վերաբերում է ռուսաց լեզվի իմացությանը, այս տարիքային խմբում ղազախների 94.4% -ը հասկացել է խոսակցական ռուսերենը, համապատասխանաբար 86.1% և 80.2% -ը սահուն կարդում և գրում են։ Ռուսների 97,7%-ն է հասկանում ռուսերեն, 95,7%-ը կարդում են ազատ, 93.5%-ը գրում են ազատ։
«Լեզվաբանական իրավիճակը Ակտոբեի շրջանում» ուսումնասիրության համաձայն (2014), հարցվածների 34.1%՝ «Ակտոբեի» բնակիչները, կարծում են, որ ռուսերենն ու ղազախերենը հավասարաչափ են օգտագործվում, հարցվածների 27.1% -ը համարում է, որ ռուսերենը գերակշռում է՝ չհակասելով ղազախական լեզվին և բաժնեմասին։ Հավատացողները, որ ղազախերենը գերակշռում է ռուսերենից հակասելու, կազմել է 22.9%: Ղազախերենը ռուսերենից գերակշռող ճանաչող մարդկանց թիվը պարզվեց, որ ավելի բարձր է (12,1%), քան այն մարդկանց թիվը, որոնք ռուսաց լեզուն գերակշռող էին համարում ղազախերենից (9,2%)։ Հարցված քաղաքացիների 94.6%-ը կարծում է, որ ստեղծվում են պետական ​​լեզվով տիրապետելու և իրականացնելու բոլոր պայմանները, իսկ նրանց տեսակետից, ովքեր կարծում են, որ չկան այդպիսի պայմաններ, կազմել է 5.4%: Քաղաքի աշխատանքային կոլեկտիվներում և ուսումնական հաստատություններում ղազախերեն և ռուսերեն լեզուների օգտագործման հաճախականությունը համապատասխանաբար կազմել է 47% և 50.8% (անգլերեն ՝ 2.3%), ինչը փոքր-ինչ տարբերվում է ընդհանուր տարածաշրջանային ցուցանիշներից, որտեղ այս ոլորտում գերակշիռ լեզուն ղազախականն է (59, 5%), որին հաջորդում է ռուսաց լեզուն 39.3% մասնաբաժնով (անգլերեն `1.2%) ։