cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Extinction Rebellion
Քննադատություն
Ոմանք քննադատում են շարժումը անիրատեսական պահանջների համար ։ Energy and Climate Intelligence Unit-ը, որն աջակցում է նրանց համառ գործողություններին և պահանջներին, XR-ի պնդած ժամկետներն անվանում է հավակնություն, որը տեխնիկապես, տնտեսապես և քաղաքականապես իրականացնելու բացարձակապես ոչ մի հնարավորություն չունի։ Մինչև 2025 թվականը զրոյական ածխածնի արտանետումների հասնելու համար հաջորդ 6 տարիների ընթացքում թռիչքները պետք է ամբողջությամբ դադարեցվեն, 38 միլիոն մեքենա պետք է դադարեցնի տեղաշարժը, իսկ 26 միլիոն գազի կաթսաները պետք է դադարեցնեն աշխատանքը ։
Բրիտանական ոստիկանության հակաահաբեկչական ստորաբաժանումը 2020 թվականին Extinction Rebellion-ը ներառել է Ազգային անվտանգության հնարավոր սպառնալիքների ցանկում ։
Ամջադ Խան
Ամջադ Խան (հինդի` अमजद ख़ान, ամբողջական անունը` Ամջադ Զաքարիա Սինգհ Խան, ), հնդիկ թատրոնի և կինոյի դերասան, ռեժիսոր ։ Իր ստեղծագործական կյանքի 20 տարիների ընթացքում նկարահանվել է մոտ 165 կինոնկարում։ Արժանացել է Filmfare Awards մրցանակի։
Կենսագրություն
1957 թվականին պատանի Ամջադը «Դելին արդեն մոտ է» դրամայում խաղացել է նկարչի դեր ։ 1960-ական թվականների վերջում նկարահանված «Աստված և սեր» ֆիլմում կատարել է ծառայի ոչ մեծ դեր։ 1975 թվականին Ամջադ Խանին առաջարկվեց նկարահանվել Ռամեշ Սիպպիի «Վրեժ և օրենք» ֆիլմում ` ավազակապետ Գաբար Սինգհի դերում ։ Այդ կերպարը կերտելու նպատակով Ամջադն սկսեց ուսումնասիրել և կարդալ իրական ավազակների կյանքի մասին պատմող գրքեր և այլ նյութեր։ Ֆիլմն ունեցավ շռնդալից հաջողություն։ Նրա խաղընկերներն էին Ամիթաբհ Բաչչանը, Դհարմենդրան, Սանջիվ Կումարը, Հեմա Մալինին, Ջայա Բհադուրին և այլ բոլիվուդյան աստղեր։ Ամջադ Խանն այնքան բնական ու հիանալի վարպետությամբ էր կերտել ավազակի կերպարը, որ միանգամից դարձավ հանրաճանաչ։ Նա սկսեց ստանալ ֆիլմերում նկարահանվելու բազմաթիվ առաջարկներ և հետագա 17 տարիների ընթացքում աշխատում էր առանց դադարի։ Հիմնականում նրան առաջարկում էին չարագործի դերեր։ Հետագա նրա աշխատանքներից են «Շախմատիստները» (1977 թ.), «Քո թարթիչների ստվերի ներքո» (1977 թ.), «Երդումներ և խոստումներ» (1978 թ.), «Ճակատագրի տիրակալը» (1978 թ.), «Սամրատ» (1982 թ.) և այլ ֆիլմեր։
Անձնական կյանքը
1976 թվականին Ամջադ Խանն ամուսնացել է Շեյլա Խանի հետ և ունեցել երեք երեխա՝ երկու որդի և մեկ դուստր։ Նա մահացել է 1992 թվականի հուլիսի 27-ին՝ սրտի անբավարարությունից ։ Հուղարկավորությանը ներկա էին բոլիվուդյան բոլոր աստղերը։ Ամջադ Խանի որոշ ֆիլմեր, որոնց նկարահանումն ավարտվել էր դեռևս նրա կենդանության օրոք, թողարկվել են նրա մահվանից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ
Լուգանսկի պետական բժշկական համալսարան
Լուգանսկի պետական բժշկական համալսարան, բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Լուգանսկում:
Հիմնադրվել է 1956 թվականին։ Համալսարանիկարգավիճակ ստացել է 1994 թվականին։ Ի սկզբանե գործել է բուժական ֆակուլտետը։ 1983 թվականին բացվեցին օտարերկրյա ուսանողների և մանկաբուժության ֆակուլտետները։ 1998 թվականին բացվեցին դեղագործական և ատամնաբուժական ֆակուլտետներ։ Սկսեց գործել նաև հետդիպլոմային ուսուցման ֆակուլտետը։ 2014 թվականին Դոնբասում տեղի ունեցած պատերազմի կապակցությամբ, համալսարանը պաշտոնապես տարհանվեց Ռուբեժնոյե։ Այնուամենայնիվ, համալսարանի ուսանողների և ուսուցիչների մեծ մասը մնաց Լուգանսկում, որտեղ նրանք շարունակում են ուսումը և աշխատում Սուրբ Լուկայի անվան Լուգանսկի պետական բժշկական համալսարանում։
Համալսարանը վարում է ակտիվ միջազգային գործունեություն։ Այստեղ պատրաստվում են Մերձավոր Արևելքի (Իրան, Իրաք), Աֆրիկայի (Գանա, Նիգերիա, Եգիպտոս, Լիբիա, Մարոկկո) և Հարավարևելյան Ասիայի (Հնդկաստան, Մալայզիա, Սինգապուր) մի շարք ուսանողներ։ Համալսարանը պատրաստում է տարբեր մասնագիտությունների գծով բժշկներ, դեղագործներ։ Համալսարանն ունի երեք կրթական շենք, դեղատուն, ատամնաբուժարան, մարզադաշտ, ինչպես նաև քաղաքի բժշկական հաստատություններում գործող մի շարք բաժանմունքներ և կլինիկաներ։ Համալսարանում կա նաև «Գրքերի տուն»։
Պատմություն
Այն հիմնադրվել է 1956 թվականին՝ որպես Որոշիլովգրադի պետական բժշկական ինստիտուտ ՝ ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի 1956 թվականի մայիսի 6-ի N 2522 հրամանի համաձայն։ Առաջին ռեկտորի պաշտոնակատարը Ֆ. Ձերժինսկու անվան մարզային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, Ուկրաինայի վաստակավոր բժիշկ Իվան Դանիլովիչ Վաշչենկոն էր։
Նրան հաջորդեց դոկտոր, պրոֆեսոր Պալչևսկի Եվգենի Իգնատովիչը, որը ղեկավարում էր ինստիտուտը 1957 թվականի փետրվարից մինչև 1960 թվականի մայիսը։ Նրա ղեկավարությամբ սկսվեց ինստիտուտի աշխատակիցների և ուսանողների առաջին գիտական աշխատանքի կատարումը, գիտական խորհրդի և ուսանողական գիտական ընկերության աշխատանքը։ 1960 թ. մայիսից մինչև 1963 թ. նոյեմբերը ինստիտուտի ռեկտորն էր բժիշկ, դոցենտ Պովելիցա Ֆեդոր Դմիտրիևիչը։ 1961 թվականին ինստիտուտը տվեց իր առաջին շրջանավարտներին՝ 166 դիպլոմավորված մասնագետ։ Բժշկության դոկտոր, դոցենտ Կորչիկով Դոնաթ Գրիգորիևիչը ինստիտուտի ռեկտորն էր 1963 թ. նոյեմբերից մինչև 1966 թ. դեկտեմբեր, բժշկագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Չայկովսկայա Իրինա Իոսիֆովնան 1967 թ. դեկտեմբերից մինչև 1975 թ. հունիս։ Այդ տարիներին կառուցվեցին վարչական մասնաշենք և ուսանողական երկու հանրակացարաններ, ուսուցումն իրականացվում էր 35 ամբիոններում։ 1975 թ. սեպտեմբերից մինչև 1984 թ. ռեկտորը դոցենտ Ֆադեև Անատոլի Նիկոլայեվիչն էր։ 1979 թվականին բացվեց բժիշկների կատարելագործման ֆակուլտետը (այժմ՝ հետբուհական կրթության ֆակուլտետ), 1983 թվականին՝ մանկաբուժական։ 1983 թվականից սկսվեց օտարերկրյա ուսանողների պատրաստումը բուժական ֆակուլտետում։ 1984-2003 թվականներին ինստիտուտը ղեկավարում էր Ուկրաինայի գիտության և տեխնոլոգիայի վաստակավոր գործիչ, Բարձրագույն դպրոցի ակադեմիկոս, Ուկրաինայի պետական մրցանակի դափնեկիր, դոկտոր, պրոֆեսոր Կովեշնիկով Վլադիմիր Գեորգիևիչը։ 1994 թվականին, Ուկրաինայի Նախարարների կաբինետի որոշմամբ, ինստիտուտը ստացավ համալսարանի կարգավիճակ (ԼՊԲՀ)։
2014 թվականին ԼԺՀ-ի ի հռչակումից հետո, դասախոսական կազմի մի մասը աջակցեց Լուգանսկում մնալու որոշմանը և ռեկտոր ընտրեց պրոֆեսոր Վասիլի Վասիլևիչ Սիմրոկին։ ԼԺՀ-ի Նախարարների խորհրդի 2016 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 1291-ռ հրամանով համալսարանն անվանվել է Սուրբ Լուկայի անունով։
2019 թվականի նոյեմբերին համալսարանը պաշտոնական հավատարմագրում ստացավ Ռուսաստանի Դաշնության իշխանություններից։
Մրցանակներ ու հեղինակություն
«Լուգանսկի պետական բժշկական համալսարան» պետական հիմնարկը երկար ժամանակ զբաղեցնում է համապատասխան տեղերը՝ ըստ ուկրաինական համալսարանների «Թոփ 200» դասակարգման։
Ըստ Ուկրաինայի բժշկական համալսարանների վարկանիշի՝ 2011 թվականին համալսարանը գրավեց 7-րդ տեղը։ 2011 թվականին Լուգանսկի պետական բժշկական համալսարանը առաջին տեղը գրավեց Ուկրաինայի բժշկական համալսարանների շարքում՝ արտասահմանցի ուսանողների թվով։
2006 թ. համալսարանին շնորհվել է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարության դիպլոմ և արծաթե մեդալ` մասնագետների բարձր մասնագիտական պատրաստվածության համար։
2007 թ. համալսարանում պարգևատրվել է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարության համաուկրաինական նախագծի դիպլոմով և ոսկե մեդալով `«Ուկրաինայի լավագույն բժշկական կրթական հաստատություններ» անվանակարգում։
2008 թ. համալսարանի աշխատակազմին շնորհվեց Ուկրաինայի ածուխի արդյունաբերության նախարարի պատվո վկայագիր։
2011 թ. համալսարանին շնորհվում է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ՝ «Միջազգային համագործակցություն կրթության և գիտության ոլորտում» անվանակարգում։
2012 թ. համալսարանին շնորհվել է Ուկրաինայի կրթության և գիտության նախարարության արծաթե մեդալ` «ժամանակակից ուսուցման գործիքների ստեղծում և իրականացում» անվանակարգում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Հոդվածներ Module:URL-ի բարդ մուտքով Կատեգորիա:Ուկրաինայի համալսարաններ
Radiohead-ի ձայնագրած երգերի ցանկ
Անգլիական Radiohead այլընտրանքային ռոք խմբի ձայնագրած երգերի ցանկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոք երաժշտություն
Բամբակե գործվածք
Բամբակե գործվածք, բամբակե մանվածքից գործվածք։ Լինում են կենցաղային և տեխնիկական։ Տեսակների հիմնական մասը կենցաղային նշանակության գործվածքներ են։ Նայած մշակման ու դրվագման բնույթին, բամբակե գործվածքները լինում են կոպիտ, սպիտակեցված, դաջովի, խայտաբղետ, հարթ ներկված մելանժի։ Բամբակե գործվածքներից առավել տարածված են միտկալը, բյազը և սատինը։ Հայաստանում հնագույն բնակավայրերի (Շենգավիթ, Լճաշեն, Մեծամոր, ուրարտական քաղաք–ամրոցներ) պեղումներից բամբակե գործվծքներ չեն հայտնաբերվել։ Այսպես, ուրարտական Թեյշեբսփնի ամրոցի պեղումներից գտնված ածխացած գործվածքներն առանց բացառության պատրաստված են բրդից կամ բուսական այլ թելերից, բայց ոչ բամբակից։ Սակայն դա դեռես չի ապացուցում, որ Հայաստանի տարածքում հնում բամբակե գործվածքներ չեն եղել։ Բանն այն է, որ ի տարբերություն բրդյա և մյուս գործվածքների, բամբակե գործվածքները հողում ամենևին չեն պահպանվում, քայքայվում և ոչնչանում են։ Միջնադարյան Հայաստանում բամբակե գործվածքների պատրաստման մասին կան կարևոր հիշատակություններ։ Այն փաստը, որ, ըստ 7–րդ դարի «Աշխարհացույց»-ի, բամբակ մշակել են միայն Փայտակարանում, ցույց է տալիս, որ բամբակե գործվածքները հնում շատ տարածված չեն եղել։ Ավելի ուշ, 9-12-րդ դարերում բամբակի մշակությունը հիշատակվում է Հայաստանի և Անդրկովկասի շատ վայրերում, և բամբակե գործվածքները մեծ տարածում են գտնում։ Դա են ապացուցում մեծ քանակությամբ բամբակե գործվածքները, որոնք փակցված են 10-13–րդ դարերում հայերեն ձեռագրերի կազմերի տակ։ Արձանագրություններում և աղբյուրներում պահպանվել են հիշատակություններ նաև բամբակե գործվածքների պատրաստման եղանակների վերաբերյալ։ Անիի Երազահանում մյուս արհեստավորների, մասնավորապես «Բամբակածախի» կողքին հիշատակվում է նաև «Գզողի» արհեստը, որը սխալ գրչությամբ նշված է «Գող»։ Բամբակը գզել են գզրարի աղեղով, մանել իլիկներով, որոնց քարե, կավե, ոսկրե գլուխներ մեծ քանակությամբ գտնվել են Անիի, Դվինի, Գառնիի պեղումների ժամանակ։ Նույն Անիի Երազահանում բամբակից և իլիկից բացի հիշատակված է նաև «Ջահրան» (ճախարակը)։ Գործվածքներ պատրաստելու համար օգտագործել են հորիզոնական և ուղղահայաց (քաղաքներում) դազգահներ։ Բամբակե գործվածքները Հայաստանում շատ ավելի մեծ տարածում են գտել 19-րդ դարում, հատկապես դարավերջին և 20-րդ դարի սկզբին՝ կապված մանածագործական հաստոցների կիրառման հետ։ Տնայնագործական պայմաններում բամբակե գործվածքը ծառայել է ոչ միայն ներքնաշոր և վերնազգեստ, այլև գուլպաներ, գոգնոցներ, կարպետներ, ճոպաններ ևս պատրաստելու համար։
Կատեգորիա:Գործվածքներ
Կալիշտա
Կալիշտա (Калышта), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իզնեռ գետի ձախ ափին 199 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 մ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Զանգեգուրի ֆիզիկաաշխարհագրական շրջան
Զանգեգուրի ֆիզիկաաշխարհագրտկան շրջան, Հայաստանի Հանրապետության հարավ-արևելքում։ Ընդգրկում է Սյունիքի մարզը, Որոտան, Ողջի գետերի վերին ու միջին հոսանքների և Մեղրի գետի ավազանները, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի գագաթնային մասը, արևելյան լանջերը։ Արևելքում սահմանակից է Արցախի Շահումյանի, Քաշաթաղի շրջաններին, արևմուտքում՝ Նախիջևանի Հանրապետությանը, հարավում՝ Իրանին։ Տարածքը 4506 կմ² է։
Ռելիեֆ
Մակերևույթը խիստ լեռնային է, հրաբխային զանգվածների ու սարավանդերի, ծալքաբեկորավոր լեռնաշղթաների, անդնդախոր կիրճերի, ձորերի ու գետահովիտնեիի բարդ համակցություն է Օրդուբադի (արևմուտքից) և Հագարիի (արևելքից) միջլեռնային գոգավորությունների միջև։ Բնորոշ են ռելիեֆի էրոզային և հրաբխային ձևերը, բնական բրգաձև գոյացումները (Գորիսի բուրգեր), քարանձավները, քարակարկառները։ Առավելագույն բարձրությունը 3904 մ է (Կապուտջուղ), նվազագույնը՝ 375 մ (Մեղրու կիրճ)։ Հիմնական լեռնագրական միավորից՝ Զանգեզուրի լեռնաշղթայից, ճյուղավորվում և տարածքը արևմուտքից արևելք հատում են Բարգուշատի լեռնաշղթան, Մեղրու լեռնաշղթան, հարավ-արևելքում է Խուստուփ–Կատարի աղեղնաձև լեռնաշղթան (Խուստուփ, 3202 մ), որը Ողջիի հովտով բաժանվում է Խուստուփ և Կատար զանգվածների։ Հյուսիս-արևելյան մասը զբաղեցնում են Սյունիքի բարձրավանդակը, Անգեղակոթի, Եռաբլրի և Գորիսի սարավանդները, Ողջիի միջին հոսանքում՝ Կապանի գոգավորությունը։
Պաշարներ
Շրջանի հյուսիսը բնութագրվում է ողորկ և փոքրաթեք լեռնալանջերով, դյուրանցանելի լեռնանցքներով՝ Որոտանի (2344 մ) և Սիսիանի (2345 մ), հարավում Մեղրու պլուտոն ներժայթուքն է, որով պայմանավորված է օգտակար հանածոների (պղինձ, մոլիբդեն, ոսկի, երկաթ, նեֆելինային սիենիտներ) պաշարների բազմազանությունը, կան նաև շինանյութերի, դիատոմիտի, կրաքարի, հրաբխային խարամի հանքավայրեի, հանքային ջրերի ելքեր (Քարաշամբի, Տաթև, Սիսիան և այլն)։ Երկրաշարժամետ գոտի է։ Ուժեղ երկրաշարժեր են եղել 1931 և 1968 թվականներին։
Կլիմա
Կլիմայական հակադրությունների շրջան է, ըստ բարձրության՝ հերթափոխվում են Հայաստանի Հանրապետության տարածքին բնորոշ կլիմայի գրեթե բոլոր տիպերը՝ չոր մերձարևադարձայինից մինչև ձնամերձ։ Արևափայլքի տարեկան միջին տևողությունը 2120-ից (Գորիս) 2660 ժ է (Սիսիան)։ Հունվարի միջին ջեիմաստիճանը 0, 9-ից -9, 8 °C է, նվազագույնը՝ -40 °C (Սիսիան), հուլիս-օգոստոսին՝ 13, 9-25 °C, առավելագույնը՝ 41 °C (Մեղրի), տարեկան տեղումները 250 -ից (Մեղրի) - 800 մմ (Կապան) են։ Ցածրադիր գոտում ձնածածկույթ առաջանում է ոչ ամեն տարի։
Ջրագրություն
Ջրագրական ցանցը խիտ է։ Շրջանի հարավով հոսում է Արաքսը։ Գետերը լեռնային բնույթի են՝ V-աձև հովիտներով, արագահոս, սահանքավոր, ունեն մեծ անկում, ջրաէներգիայի մեծ պաշարներ, առաջացրել են ջրվեժներ (Շաքի և այլն)։ Խոշոր գետերն են Որոտանը՝ Շաղատ, Սիսիան, Վարարակ, Խնձորեսկ, Շաքի, Ողջին՝ Գեղանուշ, Քաջարանց, Գեղի վտակներով, և Մեղրին։ Կան սառցադաշտային ծագման (Կապույտ, Ալ, Սև, Ղազանի և այլն) լճեր։ Որոտանի վիա կառուցվել են Սպանդարյանի, Տոլորսի, Անգեղակոթի, Շամբի ջրամբարները։
Գոտիներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ֆիզիկաաշխարհագրական շրջաններ
Հայաստանի ցամաքային զորքեր
ՀՀ ցամաքային զորքեր (Հայկական բանակ), Հայաստանի զինված ուժերի տեսակ, որը հիմնականում նախատեսված է ցամաքում մարտական գործողությունները վարելու համար։
Ցամաքային զորքերը կազմավորվել են 1992 թվականի հունվարի 28-ին, այն բանից մի քանի ամիս անց, երբ Հայաստանի Հանրապետությունը հայտարարել է Խորհրդային Միությունից իր անկախության մասին։ Առաջին ղեկավարն է դարձել Սովետական Ցամաքային Զորքերի գլխավոր շտաբի պետի նախկին տեղակալ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը։
Ցամաքային զորքերը կոչված են լուծելու ստրատեգիական և օպերատիվ-տակտիկական խնդիրներ գործողությունների ցամաքային ռազմաբեմում։ Իրենց մարտական հնարավորություններով ցամաքային զորքերը կարող են ինքնուրույն կամ զինված ուժերի այլ տեսակների հետ համագործակցելով ետ մղել հակառակորդի ցամաքային բանակների, օդային և ծովային խոշոր դեսանտի ներխուժումը, նրա օպերատիվ դասավորության ամբողջ խորությամբ կհասցնել միաժամանակյա զանգվածային կրակային հարված, ճեղքել հակառակորդի պաշտպանությունը, իրականացնել ստրատեգիական հարձակում՝ մեծ խորությամբ և ամրանալ զբաղեցրած տարածքում։ Ցամաքային զորքերի գլխավոր հատկությունը կրակային մեծ հզորությունն է, հարվածային ուժը, բարձր մանևրայնությունը և մարտական լրիվ ինքնուրույնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ ԶՈՒ զորատեսակներ Կատեգորիա:Զինված ուժեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ինջա (Ելիզավետպոլի գավառ)
Ինջա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում էր Ելիզավետպոլ քաղաքից 35 կմ հարավ-արևելք, Սուրբ վանք լեռան փեշերին ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Այծի մասին
«Այծի մասին» («Про козла»), խորհրդային տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ-հեքիաթ, որ ստեղծվել է ռեժիսորներ Իոսիֆ Բոյարսկու և Վադիմ Կուրչևսկու կողմից 1960 թվականին։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ռուս մանկագիր և բանաստեղծ Սամուիլ Մարշակի «Հեքիաթ այծի մասին» («Сказка про козла») պիես-հեքիաթի մոտիվներով։
Սյուժե
Խրճիթում ապրում են տատն ու պապը, որոնք արդեն շատ ծեր են։ Նրանք երեխաներ չունեն, և նրանց տանն ապրում է միայն այծը։ Վերջինս որոշում է օգնել տնտեսական գործերում։ Նա սկսում է ջուր բերել, փայտ ջարդել, ապուր եփել։ Մի օր այծը գնում է անտառ՝ սունկ հավաքելու և հանդիպում յոթ գայլերի։ Գայլերն ուզում են ուտել այծին, իսկ նա պաշտպանվում է եղջյուրներով ու ոտքերով հարվածելով։ Այդ ժամանակ վրա են հասնում պապն ու տատը, որոնցից առաջինի ձեռքին զենք է, երկրորդի ձեռքին՝ եղանաձև բռնակ։ Գայլերը փախչում են։ Պապը, տատն ու այծը վերադառնում են տուն և ուրախ երգում։
Մուլտֆիլմի մասին
1957 թվականին Վադիմ Կուրչևսկին գալիս է «Սոյուզմուլտֆիլմ», իսկ 1961-1962-ին նա՝ որպես բեմադրող նկարիչ, աշխատում է միանգամից երեք ֆիլմերի վրա։ «Կարդա ու գլորիր Փարիզ ու Չինաստան» (ռեժիսոր՝ Ա. Կարանովիչ), «Այծի մասին» (որտեղ Վ. Կուրչևսկին աշխատել է նաև որպես ռեժիսոր Ի. Բոյարսկու հետ միասին) և «Թռչող պրոլետարը» (ռեժիսորներ՝ Ի. Իվանով-Վանո և Ի. Բոյարսկի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1960 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին
Էկանս
Էկանս (アーボ, Arbok), թույն տեսակի պոկեմոն։ Պոկեմոն ապրանքանիշի՝ մանգայի և անիմե սերիաների կերպար։
Էկանսի համարը պոկեմոնների ցանկում՝ #23 : Համարվում է Արբոկի զարգացման առաջին մակարդակը։ Հասակը կազմում է 200 սմ, իսկ քաշը՝ 6,9 կգ ։
Ըստ Պոկեմոն մանգայի և անիմեի՝ Էկանսի հիմնական պոկեմարզիչը համարվում է «Ջեսսի և Ջեյս» զույգերից Ջեսսին, որը Էկանսին զարգացման արդյունքում դարձնում է Արբոկ ։
Նկարագրություն և հատկություններ
Էկանսը թույն տեսակի նենգ պոկեմոն է ։ Զարգացման երկրորդ ձևը Արբոկն է։ Էկանսից Արբոկ հատկությունները գրեթե չեն փոխվում, նոր տեսակի հատկանիշներ չեն նկատվում, ավելանում են թույն պոկեմոնին բնորոշ հատկությունները։
Ունի մանուշակագույն գունավորում, բծավոր է։ Պոչի հատվածում նկատվում է օղակներ։ Աչքերը դեղին են, իսկ Էկանսի տեսողությունը այնքան էլ լավ չէ։
Հանդիպում է երկու տարբեր սեռերով (արական, իգական) ։ Հիմնական կարողությունները երկուսն են՝ մաշկափոխութունը և վախեցնելը։ Մաշկափոխության էությունն այն է, որ անբարենպաստ պայմաններում ինքնուրույն կարող է բժշկել իրեն։ Չունենալով արդյունավետ հարձակման հնարավորություններ նա վեխեցնելու միջոցով կարողանում է նվազեցնել ընդդիմադիր պոկեմոնի հարձակման ուժգնությունը ։
Արագությունը վիճակագրության մեջ գտանահտվում է բավարան։
Պոկեմոնի վրա առավել հզոր ազդեցություն ունեն հող և ֆիզիկ տեսակի պոկեմոնները ։
Կազերտայի պալատ
Կազերտայի թագավորական պալատ (Reggia di Caserta, ), թագավորական նախկին նստավայր Իտալիայի հարավում` Կազերտա քաղաքում։ Կառուցվել է Նեապոլի թագավորության Բուրբոնների համար։ Եղել է 18-րդ դարում Եվրոպայում կառուցված ամենամեծ պալատներից մեկը։ 1997 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգությունների ցանկում ։ Ծավալային առումով՝ 2 միլիոն խորանարդ մետր, ամենամեծ թագավորական նստավայրն է աշխարհում ՝ զբաղեցնելով 235,000 կմ2 տարածք ։
Պատմություն
Պալատը 1752 թվականին կառուցվել է Իսպանիայի թագավոր Կառլ III-ի համար, ով սերտորեն աշխատել է ճարտարապետ Լուիջի Վանվիտելլիի հետ, սակայն պալատում չի ապրել, քանի որ 1759 թվականին հրաժարվել է գահից՝ Իսպանիայի թագավոր դառնալու համար։ Պալատը մասնակի ավարտին է հասցվել նրա որդու և հետևորդի՝ Ֆերդինանդ I-ի համար։
Վանվիտելլիի կառուցած պալատի համար որպես մոդել է ծառայել Վերսալի պալատը, որը չնայած տարբերվում է իր բազմազանությամբ, ունի փոքր քաղաքին բնորոշ համանման լուծումներ՝ սոցիալական կառույց հանդիսացող հսկայական շենքում տեղավորելու թագավորին, դատական համակարգը և կառավարությանը ։
Թագավորի հիմնական նպատակներից մեկն էր ունենալ թագավորական պալատ և թագավորության վարչական կենտրոն այնպիսի վայրում, որը պաշտպանված է ծովային ալեկոծումներից և հեռու է ըմբոստության հակված Նեապոլ քաղաքից։ Թագավորի պաշտպանության համար զորանոցները տեղավորվեցին պալատի շրջանակներում։
1923-1943 թվականներին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ պալատը եղել է Իտալական օդուժի ակադեմիա, 1943 թվականից դաշնակից ուժերի հարձակման ժամանակ՝ դաշնակցային ուժերի գերագույն հրամանատարների՝ Հենրի Մայտլենդ Ուիլսոնի, այնուհետև՝ Հարոլդ Ալեքսանդրի նստավայրը։ 1945 թվականին այս պալատում է ստորագրվել Իտալիայում գերմանական ուժերի հանձնման պայմանները։ Համաձայնագիրը տարածվում էր 600000-900000 Իտալական ճակատում գտնվող զինվորների վրա, այդ թվում` Ավստրիայի հատվածում գտնվող զորքերի։ Հակահիտլերյան խմբավորման դատավարությունը 1945 թվականին տեղի է ունեցել պալատում, գերմանացի գեներալ Անտոն Դոստլերը Ավերսայում  դատապարտվել է մահապատժի ։
Կառույցի ճակատային հատվածի ձախ կողմում կառուցվել են զինանոցներ, որտեղ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ապաքինվել են ԱՄՆ 5-րդ նավատորմի զինվորները։
Պալատն ունի 5 հարկ, 1200 սենյակ, մեծ գրադարան, Նեապոլի Սան Կառլո թատրոնի մոդելով կառուցված թատրոն։ Պալատից մինչև Նեապոլ նախատեսված 20 կմ երկարությամբ մոնումենտալ պողոտան պլանավորվել, սակայն չի իրականացվել ։
Զբոսայգի
120 հեկտար բլրային տարածքով ձգվող այգին տիպիկ բարոկկո ոճի օրինակ է։ Այն նույնպես Վերսալյան ոգեշնչման արդյունք է։ Սկսվելով պալատի հետնամասի մուտքից՝ տարածվում է դեպի արհեստական շատրվաններն ու կասկադները՝ ձևավորելով «Անգլիական այգի» կոչվող բուսաբանական այգին, որի վերին հատվածները 1780-ական թվականներին նախագծել է Կառլո Վանվիտելլին և գերմանացի բուսաբան Ջոն Գրեֆերը ։ Այգին համարվում է Նանսելոտյան նատուրալիստական ճաշակի «անգլիական այգու» կոնտինենտալ նմուշ։
Ավազանները (vasca) լցվող շատրվաններն ու կասկադները նախագծել է Լուիջի Վանվիտելլին։ Դրանք են՝
Այգում տեղադրված են Գալետանո Սալոմոնե կերտած մի շարք դասական անտիկ գործեր, ինչպես նաև սիմպոզիումների ժամանակ ստեղծված աշխատանքներ։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգություն
1997 թվականին պալատն ընդգրկվել է համաշխարհային ժառանգությունների ցանկում։ Ըստ հիմնավորման՝ «պալատը բացառիկ է իր ընդարձակ դիզայնով՝ ներառելով ոչ միայն շքեղ պալատն ու այգին, այլև շրջակա բնական լանդշաֆտներն ու նոր քաղաքը՝ նախագծված ըստ քաղաքաշինական ցուցումների» ։
Ֆիլմերի վայր
Պալատը օգտագործվել է նաև որպես մի շարք ֆիլմերի նկարահանման վայր։ 1967 թվականին «Anzio» ֆիլմում այն եղել է ԱՄՆ բանակի շտաբ։
Պալատն առանձնակի աչքի է ընկնում «Ամենագեղեցիկ կինը» ֆիլմում՝ Ջինա Լոլոբրիջիդայի մասնակցությմաբ, «Անցո» ֆիլմում՝ Ռոբերտ Միտչեմի մասնակցությամբ։ 1997 թվականին պալատը ծառայել է որպես պատերազմական ֆիլմերի նկարահանման վայր։ «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ I։ Թաքնված սպառնալիք» 1999 թվականին նկարահանված ֆիլմում այն եղել է Ամիդալա թագուհու Նաբույի պալատը, 2002 թվականին՝ «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ II։ Կլոնների հարձակումը» ֆիլմում որպես Ջամիլյա թագուհու պալատ։ Նույն սենյակը օգտագործվել է որպես Վատիկան քաղաք «Առաքելությունն անիրագործելի է 3» ֆիլմում։ Գլխավոր աստիճանասանդուղքը օգտագործվել է «Հրեշտակներ և հրեշներ» ֆիլմում։ Մեցցո-սոպրանո Չեչիլիա Բարտոլին «L'art des castrats» ֆիլմի համար պալատը ընտրել է որպես նախնական վայր, որն ուղեկցվում է նաև նրա «Sacrificium» ալբոմում՝ նվիրված բարոկկո ժամանակաշրջանի կաստրատո երգիչներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Իտալիայի ազգային թանգարաններ
Գագիկ Ղազինյան
Գագիկ Սերգեյի Ղազինյան, հայ իրավաբան։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2002)։ ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (2014, թղթակից անդամ՝ 2006) ։ ՀՀ վաստակավոր իրավաբան (2003): ՀՀ Արդարադատության խորհրդի անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1955 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր իրավաբաններ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Պայթյուններ Կիզլյար քաղաքում (2010)
Պայթյուններ Կիզլյար քաղաքում, իրականացվել են 2010 թվականի մարտի 31-ին երկու մահապարտների կողմից՝ Մոսկվայում տեղի ունեցած ահաբեկչություններից երկու օր անց։ Առաջին պայթյունը տեղի է ունեցել Մոսկվայի ժամանակով 8:45-ին, երկրորդը՝ 9:05-ին։ Պայթյունների հետևանքով զոհվել է 12 մարդ (որոնցից 9-ը ոստիկաններ են) և տարբեր տվյալներով վիրավորվել 23-ից 29 մարդ (որոնցից 18-ը ոստիկաններ են) ։ Զոհերի թվում Վիտալի Վեդերնիկովն է՝ Կիզլյարի շրջանային վարչության պետը ։ Դաղստանի դատախազությանն առընթեր քննչական կոմիտեի գնահատմամբ՝ առաջին պայթուցիկ սարքի հզորությունը կազմել է 200 կգ տրոտիլային համարժեքով ։
Իրադարձությունների ընթացք
Մարտի 31-ին Մոսկվայի ժամանակով 8:45-ին թիվ 1 դպրոցի մոտ տեղի է ունեցել առաջին պայթյունը ։ Պայթուցիկ սարքը գտնվել է «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ՝ թափքի վրա «Միլիցիա» գրառմամբ, և գործի է դրվել մահապարտի կողմից ։ Պայթյունը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ մահապարտի մեքենան կանգնեցվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ։
Պայթյունի հզորությունը գնահատվում է 200 կգ տրոտիլային համարժեքով ։ Զոհվել է 3 մարդ՝ երկու ոստիկան և կողքով անցնող կին։ Պայթյունի վայրում առաջացել է 2,5 մետր երկարությամբ ձագար, վնասվել են մոտակայքում գտնվող շենքերը, այրվել են մոտակայքում գտնվող 3 մեքենաներ ։
Մարտի 31-ին, ժամը 20:00-ի սահմաններում, Դաղստանի Կիզլյարի շրջանի Օգուզեր գյուղի գերեզմանատանը ոստիկանության աշխատակիցները հայտնաբերել են ևս մեկ պայթուցիկ սարք՝ 12 լիտրանոց մետաղական դույլ, որում եղել է ամոնիակային սելիտրայի և ալյումինե դիմափոշու խառնուրդ, ինչպես նաև հեղույսների և ընկույզների տեսքով հարվածող տարրեր, սարքը ոչնչացվել է ։
Հետաքննություն
Քրեական գործը հարուցվել է ՌԴ ՔՕ 317 («ոտնձգություն իրավապահ մարմնի աշխատակցի կյանքի նկատմամբ»), 222 («ապօրինի զենք, ռազմամթերք, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր և պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը»), 223 («զենքի ապօրինի պատրաստում»), 105 («սպանություն») և 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 105-րդ հոդվածով (սպանության փորձ) ։
ՆԳՆ աշխատակիցները պնդում են, որ երկրորդ պայթուցիկ սարքը գործի է դրվել Կիզլյարի բնակիչ Դաուդ Ջաբրաիլովի կողմից ։
Ահաբեկչությունը Դաղստանում մշտապես գործող քննչական-օպերատիվ խումբ ստեղծելու առիթ է դարձել, որն իրականացնում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների և ահաբեկչական գործողությունների հետաքննություն ։
Ապրիլի 1-ին Ազգային հակաահաբեկչական կոմիտեի նիստում Ալեքսանդր Բորտնիկովը՝ ԱԴԾ-ի ղեկավարը, հայտարարել է, որ իրենց հայտնի են ահաբեկչական գործողությունների կազմակերպիչները, և որ ձերբակալվել են մի շարք անձինք, որոնք մեղսակից են դրանց կատարմանը ։ Կիզլյարում ահաբեկչության կազմակերպիչներին դատապարտել են ցմահ ազատազրկման ։
Իշխանությունների արձագանք
Ռուսաստանի վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը ենթադրել է, որ Մոսկվայի և Կիզլյարի ահաբեկչությունների միջև կապ կա և հանձնարարել է ներքին գործերի նախարար Ռաշիդ Նուրգալիևին ուժեղացնել Հյուսիսային Կովկասում ոստիկանության ստորաբաժանումները ։ Վլադիմիր Պուտինը նաև կարգադրել է փոխհատուցում վճարել տուժածներին. պայթյունների զոհերի ընտանիքներին՝ 1 միլիոն ռուբլի, ծանր վիրավորներին՝ 400 հազար ռուբլի, հեշտությամբ վիրավորներին՝ 200 հազար ռուբլի ։
Դաղստանի նախագահ Մագոմեդսալամ Մագոմեդալիևիչ Մագոմեդովը նաև հայտարարել է, որ այդ երկու հանցագործությունները «մեկ շղթայի օղակներն են», և կարգադրել Է ուժեղացնել անվտանգության միջոցառումները Դաղստանի բոլոր սոցիալական և կենսական նշանակության օբյեկտներում ։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը 2010 թվականի ապրիլի 1-ին հետմահու պարգևատրել է բոլոր ինը զոհված ոստիկաններին ՝ Արիության շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 սպանություններ
Հենրիկ Արցտովսկի
Հենրիկ Արցտովսկի (Henryk Arctowski,, ծնունդով՝ Հենրիկ Արցտ ), լեհ գիտնական, բևեռախույզ։ Մասնակցել է անտարկտիկական առաջին ձմեռմանը, համաշխարհային ճանաչում ունեցող օդերևութաբան է։ Նրա պատվին են անվանակոչվել աշխարհագրական մի շարք օբյեկտներ, լեհական անտարկտիկական կայանը, ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի մի շքանշան։
Կենսագրություն
Հենրիկ Արցտովսկին ծնվել է 1871 թվականի հուլիսի 15-ին Վարշավայում, վյուրթեմբերգյան արմատներով ընտանիքում։ 1888 թվականին ընդունվել է Լիեժի համալսարան, որտեղ ուսանել է մաթեմատիկա, ֆիզիկա, աստղագիտություն, իսկ ավելի ուշ Սորբոնում սովորել է քիմիա և երկրաբանություն։ Ուսումն ավարտելուց հետո 1893 թվականին վերադարձել է Լիեժ, որտեղ աշխատել է պրոֆեսոր Շպրինգի լաբորատորիայում ։ 1893 թվականին դիմել է բելգիական կառավարությանը՝ խնդրելով, որ ազգանունը փոխեն Արցտովսկի։
1895 թվականին մասնակցել է Բելգիայի անտարկտիկական արշավախմբի աշխատանքներին, որն առաջինն էր, որ ձմեռելու էր հարավային բևեռում։ Արշավախմբի նրա ընկերներից էին Ռուալ Ամունդսենը, Ֆրեդերիկ Կուկը և Էմիլ Ռակովիցան։ Արցտովսկին զբաղվել է գիտական աշխատանքի կոորդինացմամբ, և ինքն էլ կատարել է ֆիզիկական որոշ դիտարկումներ։ Նրա օգնականը եղել է ազգությամբ լեհ Անտոնի Դոբորովոլսկին։
Անտարկտիկայից վերադառնալուց հետո Հենրիկն ապրել է Բրյուսելում՝ Բելգիայի թագավորական աստղադիտարանում (այն ժամանակ ղեկավարը Ժորժ Լեկոնտն էր, որը գիտարշավի ղեկավարի օգնականն էր)՝ վերլուծելով գիտարշավի արդյունքները։ Նա հրապարակել ու կարդացել է դասախոսություններ ինչպես Բելգիայում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս, շուտով ստացել է Բելգիայի քաղաքացիություն։ Լոնդոնում նա հանդիպել է ամերիկացի դերասանուհի և օպերային երգչուհի Արիան Ջեյն Էդիին, և 1909 թվականին նրանք ամուսնացել են։ Կնոջ հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ 1911-1919 թվականներին գլխավորել է Նյու Յորքի հանրային գրադարանի գիտական բաժանմունքը ։ 1915 թվականին ստացել է ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն ։ Դարձել է «Հետազոտողների ակումբի» անդամ, որը հիմնադրել էր արշավախմբի նրա ընկեր Ֆրեդերիկ Կուկը։
1920 թվականին Արցտովսկին վերադարձել է արդեն անկախ Լեհաստան։ Իգնացի Յան Պադերևսկին նրան առաջարկել է կրթության նախարարի պաշտոն, սակայն գիտնականը հրաժարվել է և Յան Կազիմիրի համալսարանում ստանձնել երկրաֆիզիկայի ու օդերևութաբանության պրոֆեսորի պաշտոն։ Այս շրջանում Արցտովսկին գիտական ակտիվ գործունեություն է ծավալել. նրա և իր օգնականների ջանքերով տպագրվել է ավելի քան 140 գիտական աշխատանք։ Նա մասնակցել է նաև Գեոդեզիայի և գեոֆիզիկայի միջազգային միության գործունեությանը։ 1939 թվականին Արցտովսկին կնոջ հետ մեկնել է ԱՄՆ՝ IUGG համաժողովին մասնակցելու նպատակով։ Հենց այդ ժամանակ էլ սկսվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը, և նրանք այլևս երբեք չեն վերադարձել հայրենիք ։
Ամերիկայում Արցտովսկին դարձել է Սմիթսոնյան ինստիտուտի գիտաշխատող և չի դադարեցրել գիտական գործունեությունը մինչև իր մահը, նույնիսկ երբ 1950 թվականին ստիպված է եղել դուրս գալ աշխատանքից հիվանդության պատճառով։
Մահացել է 1958 թվականի փետրվարի 21-ին Բեթեսդայում (Մերիլենդ)։
Ժառանգություն
Արցտովսկու անունով է կոչվել այն էֆեկտը, երբ լույսը, մթնոլորտում բեկվելով սառույցի բյուրեղներին, արևի շուրջ ստեղծում է լույսի երկու լրացուցիչ սիմետրիկ աղեղներ ։ Նրա պատվին են կոչվել նաև աշխարհագրական օբյեկտներ՝ Արցտովսկու լեռը և Արցտովսկու սառցադաշտը Շպիցբերգենում, Արցտովսկու գմբեթը, Արցտովսկու ծովախորշը, Արցտովսկու թերակղզին, Արցտովսկու նունատակը, Արցտովսկու պիկը Անտարկտիդայում։ Բացի այդ, նրա անունն է կրում լեհական հետազոտական կայանը Քինգ Ջորջ կղզում, և լեհական ռազմական ուժերի ORP Arctowski հետազոտական նավը։ Գիտնականի կինը սահմանել է Արցտովսկու հուշամեդալ, որով երկու տարին մեկ գիտությունների ակադեմիան պարգևատրում է «Արեգակի ֆիզիկայի և Երկիր-Արեգակ հարաբերությունների ուսումնասիրման» ոլորտում ձեռքբերումների համար։
Դաստիարակության գաղտնիքը
«Դաստիարակության գաղտնիքը» («Секрет воспитания»), խորհրդային սատիրական տիկնիկային մուլտֆիլմ մեծահասակների համար։ Նկարահանվել է 1960 թվականին ռեժիսոր Գրիգորի Լոմիձեի կողմից ։ Մուլտֆիլմի ենթավերնագիրն է՝ «Ֆելիետոն»։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է դասախոսի մասին, որը միշտ խոսում է աշխատանքի կարևորության մասին, բայց իրական կյանքում ձևանում է հիվանդ, որպեսզի խուսափի աշխատելուց։ Նրա որդին, թեև դաստիարակվել է իր դասախոսություններով (որ ձայնագրվել են մագնիտոֆոնային ժապավենի վրա), այնուամենայնիվ, հետևում է հոր անձնական օրինակին և հեռանում շափաթօրյակից, որպեսզի ֆուտբոլ խաղա։ Ուսուցչուհին պատահածի մասին հայտնում է նրա ծնողներին։ Հայրը նորից սկսում է դասախոսությունն աշխատանքի մասին։ Բայց տղան սկսում է ամաչել իր վարքի համար և փախչում է ծառեր տնկելու՝ խորհրդանշորեն ջարդելով դիդակտիկ ձայնագրություններով մագնիտոֆոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1960 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Քյոս (Կերճանիսից 22 կմ հյուսիս-արևմուտք)
Գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք Քյոս նույնանուն գյուղը։
Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկ
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկ
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկ (ԱԲԱՎՑ) ( Academic Ranking of World Universities, ARWU) կամ Շանհայան վարկանիշային ցանկ, աշխարհի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների վարկանիշների ցանկերից մեկը։ Հրապարակվում է ամենամյա պարբերականությամբ Shanghai Ranking Consultancy կազմակերպության կողմից։ Ամեն տարի, ըստ ԱԲԱՎՑ վականիշային համակարգի, փաստացի գնահատվում է ավելի քան 1800 համալսարան, սակայն ցանկում հրապարակվում է լավագույն հազարյակը ։
Տրամոնտի դի Սոպրա
Տրամոնտի դի Սոպրա  (Tramonti di Sopra), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 393 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 3 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 123 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33090։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկ
Հրապարակման պատմություն
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկն ի սկզբանե կազմվել և հրապարակվել է 2003 թվականին Շանհայի Ծիաո Թոն համալսարանի կողմից` դառնալով բուհերի վարկանիշների առաջին համաշխարհային ցանկը, որը կազմվել է գնահատման բազմակի ցուցանիշների հիման վրա ։
Տրամոնտի դի Սոպրա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աշխարհի բուհերի ակադեմիական վարկանիշային ցանկ
Հրապարակման պատմություն
2011 թվականին առաջարկություններով հանդես գալու նպատակով ստեղծվել է գիտնականներից և հետազոտողներից կազմված միջազգային խորհրդատվական խորհուրդ ։
Shanghai Ranking Consultancy կազմակերպությունը, բացի բուհերից, վարկանիշային աղյուսակներ է հրապարակում նաև առանձին բուհական առարկաների (Global Ranking of Academic Subjects ), իսկ 2016 թվականից սկսած` նաև մարզական գիտություններում մասնագիտացած բուհերի համար (Global Ranking of Sport Science Schools and Departments ):
Անաչառություն
ԱԲԱՎՑ-ն համարվում է համալսարանների գնահատման երեք ամենաազդեցիկ և հեղինակավոր վարկանիշային ցանկերից մեկը՝ «Աշխարհի բուհերի QS վարկանիշային ցանկի» (QS World University Rankings) և «Աշխարհի համալսարանների THE վարկանիշային ցանկի» ( Times Higher Education World University Rankings) հետ միասին      ։ Ցանկը դրական կարծիքներ է ստացել անաչառության և մեթոդաբանության համար  , սակայն նաև լայն քննադատության է արժանացել, քանի որ գնահատման ընթացքում անտեսվում է կրթական հաստատության մեծությունը, ինչի հետևանքով ավելի մեծ բուհերը վարկանիշային աղյուսակում սովորաբար ավելի բարձր տեղ են զբաղեցնում, քան ավելի փոքրերը  ։
Մեթոդաբանություն
Բուհերի գնահատման համար կիրառվում է վեց օբյեկտիվ ցուցանիշ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարկանիշներ Կատեգորիա:Բարձրագույն կրթություն Կատեգորիա:Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Աստղալից գիշեր Ռոնի վրա
«Աստղալից գիշեր Ռոնի վրա» (Nuit étoilée sur le Rhône), նկարիչ և իմպրեսիոնիստ Վինսենթ վան Գոգի նկարն է, որը պատկերում է Առլը. հենց այս պահին՝ գիշերը։ Պահվում է դ'Օրսե թանգարանում (Փարիզ)։ Նկարը պատկերում է գետի վայրը՝ քայլելով Դեղին տների մոտով, Լամարտենի հրապարակ, որը Վան Գոգը վարձել էր որոշ ժամանակով։ Գիշերային երկինքը, աստղային լույսի արտացոլումները և փողոցի լույսերը նկարը դարձնում են ավելի գեղեցիկ։
Նկարի պատմությունը
1888 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Վան Գոգը նկարն ուղարկում է իր ընկերոջը՝ Էժեն Բոշուին։
Առաջին անգամ նկարը ցուցադրվեց 1889 թվականին Անկանխատեսելի նկարիչների ցուցահանդեսում (Փարիզ)։ Վան Գոգի եղբայրը՝ Տեոն պնդեց, որպեսզի նկարը ներկայացվի ցուցահանդեսում։
Նկարագրությունը
Վան Գոգը պատկերել է Ռոն գետի արևելյան մասը։ Պատկերի սկիզբը հյուսիսային մասն է՝ Առլում, նկարում պատկերված է Ռոնը, որը քաղաքի կենտրոնում է։
Ծագում
Վինսենթը պատկերել է իր մտահղացումը և ստեղծագործությունը Թեոյին ուղարկված նամակում. «Ներառյալ այն, որ կտավի ուրվագիծը կարճ է. աստղային երկինք` նկարված գիշերով։ Եվ իհարկե փողոցի լույսերը։ Երկինքը՝ ակվամարինի, ջուրը՝ պայծառ կապույտ, հողը վարդագույնի երանգով։ Քաղաքը՝ մոխրագույն և մանուշակագույն։ Հենց դա՝ լույսը դեղին է, իսկ նրա արտացոլումը՝ պայծառ ոսկեգույն, կարծես փոքր-ինչ կանաչի երանգով։ Երկնքի գույները նկարագրվում են կանաչ և վարդագույն»։ Պետք է նշել, որ նկարը ունեցել է նաև նախնական տեսք, իսկ նամակում նշված են հենց այդ նախնական նկարի նկարագրությունները։
Գիշերային գույները
Գիշերային գույները զարմացրել են Վան Գոգին։ Հաջող ընտրված դրությունը հենց այս ստեղծագործության համար էր։ Դա թույլ էր տալիս Վան Գոգին պատկերել փողոցի լույսերը Արլում։ Գույների պատկերումը մեծ դեր է ունեցել Վան Գոգի համար. անգամ Տեոյին ուղարկված նամակներում նա առարկաները նկարագրում էր տարբեր գույներով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
12"/40 ծովային թնդանոթ
12"/40 ծովային թնդանոթ, 305 մմ Օբուխովի գործարանի թնդանոթ, որն ընդունվել է ռուսական կայսերական նավատորմի կողմից 1895 թվականին։ Նման տրամաչափի առաջին ռուսական զենքն է, որը նախատեսված է անտուն վառոդի լիցքերի օգտագործման համար։ Տեղադրվել է Էսկադրային զրահամեքենաների վրա։ Նրանցով զինված են եղել հետևյալ նավերը՝ «Երեք սրբեր», «Սիսոյ Վելիկի», «Ռետվիզան», «Ցեսարևիչ», «Պոտյոմկին», ինչպես նաև «Պոլտավա» (3 միավոր), «Բորոդինո» (5 միավոր), «Եվստաֆի» (2 միավոր), «Անդրեյ Պերվոզվանի» (2 միավոր) ։ Զենքերը կիրառվել են ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմներում։ Բացի այդ, 1930-ական թվականներին վեց 12"/40 ծովային թնդանոթները տեղադրվել են ТМ-2-12 երկաթուղային փոխադրիչների վրա, որոնք նախագծված են Նավաշինության կենտրոնական կոնստրուկտորական բյուրո 3-ի կողմից և կառուցված են Սևծովյան նավաշինարական գործարանում Նիկոլաև քաղաքում ։
Նախագծում և արտադրություն
Թնդանոթի դիզայնը սկսվել է Օբուխովի գործարանի կողմից 1891 թվականի հոկտեմբերին։ Առաջին արտադրված թնդանոթի փորձարկումները անցկացվել են 1895-ի մարտին։ Զենքի արտադրությունը իրականացվել է Օբուխովի գործարանում 1895-1906 թվականներին, ընդհանուր առմամբ արտադրվել է 68 միավոր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Օբուխովի գործարանը ստացել է 12"/40 գործիքների արտադրության վերականգնման պատվեր՝ մարտական գործողությունների ընթացքում մաշվածներին փոխարինելու համար։ 1915-1916 թվականներին գործարանն արտադրել է 20 գործիք, բացի այդ, ևս 11 գործիք պատրաստվել է Մեծ Բրիտանիայում ռուսական պատվերով ։
12"/40 ծովային թնդանոթի շինարարություն
Ռուսական նավատորմում 12"/40 թնդանոթը դարձել է 305 մմ տրամաչափի առաջին թնդանոթը՝ մխոցային փակաղակով, որը չուներ դարձյակ և նախատեսված էր անծուխ վառոդի լիցքավորման համար։ Զարդանախշերի փոխարեն կային օղակաձև ձևավորումներ, որոնց միջոցով թնդանոթը միացվում էր սարքի ռելսերի հետ։ Թնդանոթի փողն ուներ կապակցված դիզայն։ Այն բաղկացած էր գլանների և օղակների երեք շարքից։ Խճճված տակառի վրա դրվեց պատյան, որի մեջ կոճղակը պտուտակվեց։ Միջքաղաքային հրացանը խառը համակարգ էր։ Սկզբում անընդհատ կտրուկությունը, ապա առաջադիմական, միջքաղաքային թեքված հատվածի վերջում կրկին կայուն է ։
Գրավիչի կողպեքը կառավարվում էր կողպեքի բռնակի միջոցով։ Կափարիչը ամբողջովին բացելու/փակելու համար պահանջվում էր բռնակի 27 հեղափոխություն։ Երբ բռնակը պտտվել է ձեռքով, այն տևել է 20 վայրկյան՝ 66 վայրկյանից արագ։ Գործնականում այս գործողությունը տևել է 30 վայրկյան։ «Ռետիսան» ռազմանավը փորձարկելիս պարզվեց, որ հրացանը չի կարող բեռնվել ավելի արագ, քան 66 վայրկյանում ։ Ռուս-ճապոնական պատերազմից հետո տեղադրվել է փականի բռնակի պտտման էլեկտրականությունը, ինչը բաց/փակելու ժամանակը կրճատել է մինչև 6 վայրկյան ։
12"/40 ծովային թնդանոթի սննդամթերք
1892 թվականին ծովային տեխնիկական կոմիտեի մասնագետները ֆրանսիական նավատորմի փորձի ազդեցության տակ հանգել են այն կարծիքին, որ ծովային հրետանին սպառազինության մեջ թեթևացված արկեր ընդունելու անհրաժեշտություն կա։ Ենթադրվում էր, որ դա թույլ կտա ավելացնել արկերի նախնական արագությունը և բարձրացնել կրակոցների կարճ և միջին հեռավորությունների կույտերն ու զրահաբաճկոնը, որոնց վրա էլ ենթադրվում էր մարտեր վարել։ Բացի այդ, հույս ունեին նվազեցնել նավերի հրետանային սպառազինության կշիռը և հասնել ֆինանսական խնայողության։ Արդյունքում 12" արկերի քաշը 455 կգ-ից իջեցվել է մինչև 331,7 կգ։ Ինչպես ցույց է տվել ռուս-ճապոնական պատերազմի փորձը, այդ որոշումը չափազանց անհաջող էր և զգալիորեն նվազեցրել ռուսական զրահամեքենաների կրակային հզորությունը ։ Բացի այդ, ռուսական թեթևացված արկերի ևս մեկ թերություն եղել է պայթուցիկ նյութերի պարունակության շատ ցածր գործակիցը, որը նկատելիորեն փոքր է, քան ճապոնական նավատորմի կողմից օգտագործվող արկերի մոտ ։
Արտաքին հղումներ
12"/40 Pattern 1895
Գրականություն
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:305 մմ հրետանի
Մեթոնի
Մեթոնի, փոքր քաղաք Հունաստանում՝ Հոնիական ծովի ափին՝ Պելոպոնեսի հարավ-արեւմտյան վերջամասում՝ Ակրիտաս հրվանդանից հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 23 մ բարձրության վրա, Կալամաթայից 44 կմ հարավ-արեւմուտք և Կապիտան-Վասիլիս-Կոնստանտակոպուլոս օդանավակայանից 39 կմ հարավ-արեւմուտք։ Այն Պիլոս-Նեստոր համայնքի մեջ, Պելոպոնեսի ծայրամասում գտնվող Մեսինիի ծայրամասային միավոր է։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը հասնում է 1103 մարդու ։ Պելոպոնեսի կարևոր առողջարանային քաղաքներից է։
Պատմություն
Տրոյական պատերազմից առաջ և հետո կոչվել է Պեդաս ։ Հոմերոսը բնութագրում է Պեդասը, որպես «խաղողի այգիներով հարուստ քաղաք». Պեդասը յոթ բարգավաճ քաղաքներից մեկն է, որը Ագամեմնոնը առաջարկեց Աքիլեսին որպես օժիտ իր աղջկա համար. Ըստ Պավսանիի՝ քաղաքը վերանվանվել է Մոֆոն ՝ Էնեասի աղջկա՝ Մաֆոնիի անվամբ։ 1204 թվականին խաչակիրների՝ Կոստանդնուպոլիսը նվաճելուց հետո քաղաքն ընկնում է վենետիկցիների ձեռքը, ովքեր այն վերանվանեցին Մոդոն։ Վենետիկցիներն այստեղ բերդ են կառուցում։ Մինչև Հունաստանի ազատագրական պատերազմը ամրացվել է և հաշվվում էր մոտ 7000 բնակիչ։
1821 թվականի մարտի 29-ին եպիսկոպոս Գրիգորիոս Պապատեոդորուն ապստամբություն է բարձրացնում և թուրքերին փակում Մոդոն ամրոցում ։
20-րդ դարի սկզբին բնակչությունը թիվը հասնում էր մոտ 1500–ի։
Մեթոնիի համայնք
Մեթոնիի տեղական միության մեջ են մտնում հինգ բնակավայրեր և Սապենզա կղզին։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 1209 մարդ։ Տարածքը 29.529 կմ² է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Վենետիկյան Հանրապետություն Կատեգորիա:Մեսենիյա
Միավորված ազգերի կազմակերպության զարգացման ծրագիր
Միավորված ազգերի կազմակերպության զարգացման ծրագիր, ՄԱԶԾ (United Nations Development Programme, UNDP, Programme des Nations unies pour le développement, PNUD), Միավորված ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) համաշխարհային զարգացման միջազգային ցանց։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին։ Խթանում է պետությունների միջև տեխնիկական և ներդրումային համագործակցությունը, սատարում տվյալ ոլորտում համաշխարհային փոփոխությունների իրականացմանը և փորձում նպաստել երկրների համար գիտելիքների, փորձի և ռեսուրսների համաօգտագործմանը՝ բնակչությանն օգնելու առավել լավ կենսամիջոցային պայմաններ ստեղծելու գործում։ Առավել շատ է շեշտը դնում զարգացող երկրների համար փորձագիտական խորհրդատվության, վերապատրաստման և դրամաշնորհների տրամադրման վրա ։
Ամբողջությամբ ֆինանսավորվում է ՄԱԿ-ի անդամ երկրների կամավոր ներդրումներից։ Միջազգայինորեն գործում է 177 երկրում` նպաստելով ՄԱԿ-ի կողմից սահմանված կայուն զարգացման նպատակներին (ԿԶՆ) հասնելու համար։
Նստավայրը գտնվում է Նյու Յորք քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի մասնագիտացված կազմակերպություններ Կատեգորիա:ՄԱԿ
Ամբերդի գրավում (այլ կիրառումներ)
Ամբերդի գրավում, կարող է վերաբերել՝
Ինջա (Ղազախի գավառ)
Ինջա, ավան Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Բարդողիմեոս Արծրունի
Բարդողիմեոս Արծրունի, ի ծնե՝ Աբուսահլ Արծրունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ - 10-րդ դար), հայ իշխան (թագավոր) Վասպուրականի թագավորության Անձևացիք գավառում, Արծրունիների թագավորական տոհմից։ Գերի է ընկել մուսուլմանների ձեռքը ։
Անձևացիքի իշխանություն (թագավորություն)
Հայտնի է, որ Անձևացյաց գավառն ուներ ինքնուրույն «թագավորություն», այն գտնվում էր Արծրունիների գերիշխանության ներքո։ Անձևացյաց «թագավոր»-ներից հիշատակվում է նաև Բարդողիմեոսը, որը «թագավորել» է Անձևացյաց գավառում Դերենիկի Անձևացիքի իշխան դառնալուց առաջ ։
Աշխատություններ
Արաբերենից թարգմանել է «Մակար կրօնաւորի և Աբդլազիզ ամիրայի վիճաբանութիւնը», որի թվականն անհայտ է ։
Բարդողիմեոս Արծրունու թողած մի հիշատակարանում կարդում ենք.{{blockquote|text=«Ես Անձևացյաց թագավոր Բարդուղիմեոս, մանկուց Աբուսահլ անվանված, տաճիկ գրից (արաբերենից) հայերենի թարգմանեցի այս պատմությունը, երբ ծովացած մեղքերս ինձ խորասուզեցին անդունդների մեջ և մատնվեցի անօրենքների ձեռքը» ։
Այս իշխանի (թագավորի) մասին այլ տեղեկություններ չկան ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Վասպուրականի իշխաններ
Agust D
Agust D, հարավկորեացի ռեփեր Agust D-ի դեբյուտային միքսթեյփը (ավելի հայտնի որպես Շուգա BTS խմբից)։ Այն թողարկվել է 2016 թվականի օգոստոսի 16-ին Big Hit Entertainment-ի կողմից SoundCloud-ում։
Նախապատմություն և զարգացում
BTS-ի մասնակցի պարտականություններից դուրս Agust D-ին առավելություն էին տալիս և նա կարող էր ստեղծել երաժշտություն ինքնաթիռի և հյուրանոցի սենյակի մեջ ։ Grazia Korea-ի հարցազրույցի ժամանակ Agust D-ն պատմում է սեփական երաժշտությունը թողարկելու ցանկության մասին, նա ուզում էր ստեղծել երաժշտություն առանց իմանալու վերաբերմունքը և երաժշտական դասակարգումը։ Նա նախընտրում է ստեղծել անվճար միքսթեյփ, որպեսզի խուսափի այդպիսի ըմբռնումից, ասելով ալբոմի մասին․ "ունի զգացողություն, որ շրջանակներում թակարդված ես"։ Agust D-ի ոգեշնչող երգերի բառերի երաժշտական զարգացումը հիփ հոփում տեղի է ունեցել Agust D-ի տարբեր պատմություններից երիտասարդության, երազանքների և իրականության մասին ։
Երաժշտություն և երգերի բառեր
Agust D-ի վերջնական տեսքը հասանելի է SoundCloud-ում 10 երգով և երգ լսելու և վերբեռնելու հավելվածներում 8 երգով ։ Քննադատները համարեցին "Agust D"-ն մեծ թռիչք ուղղակի BTS-ի մասնակցից հարդքոր ռեփով, որտեղ երևում է ստորգետնյա հիփ հոփի ազդումը ։ Billboard-ը և Fuse-ը գովել են ալբոմի ճյուղավորումը իր տարեկիցներից K-pop-ում և Agust D-ի ինքնաարտադրությունը ։
Agust D-ում Agust D-ն բացահայտել է իր ներքին մտքերը իր սկզբնավորման և մինչև աստղ դառնալու աճի մասին։ "Intro ; Dt sugA"-ը ցուցադրում է դասական թուրնթաբլիզմի հիփ հոփը, նախորդելով ինքնաներկայացնող "Agust D" երգին, որը ներկայացնում է արագ և հաստատւն ռեփի մեթոդներ "խորիմաստ և ինտենսիվ բասի" վրա, որպեսզի ընդգծել նրա վստահությունը և ինքնանույնականությունը ։ "Give It to Me"-ն թողարկվել է, որպես դիս ուղղված նրա չկամեցողներին և հաջորդող "Skit"-ին, որտեղ նկարագրվում է Agust D-ի և Suga-ի երկվությունը, որպես "անհատ" և, որպես "երգահան" ։ "724148"-ում արտացոլվում է "հաջողության" իմաստը և Agust D-ի սկզբնական հաջողությունների մասին Տեգուում։ "140503 at Dawn" երգը կամված է նվազագույն բիթերից, արտացոլելով իր հիմնական խոցելիությունը վաղ առավոտյան և անցնելով "The Last" երգին, որը կազմված է դրամատիկ բիթերից և ռեփի մեթոդներից, որպեսզի նկարագրել իր հոգին, որը գործածված է իր դեպրեսիայով, կախվածությամբ և իր Սեուլ գնալու երազանքով ։ "Tony Montana"-ում Agust D-ն վերցրել է Թոնի Մոնթանա կերպարին Սպիով դեմքը ֆիլմից, որպեսզի մտաքննել բնությանը հաջողության, ինքնասիրության և նախանձի մասին։ "Interlude: Dream, Reality" երգի բառերը կազմված են միայն "երազել" բառից տանելով "So Far Away" վերջին երգին, որը բացահայտում է "երազել" բառի էությունը կոչ անելով իր լսողներին, որպեսզի շարունակեն երազել ։