cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քաղաքացիական պատերազմ Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում (2004-2007)
2008
2008 թվականի մայիսի 9-ին APRD-ն Լիբրևիլում հրադադարի և խաղաղության համաձայնագիր է ստորագրել կառավարության հետ։ Համաձայնագիրը ստորագրվել է CEDAW հատուկ կոմիտեի հովանու ներքո՝ Գաբոնի նախագահ Օմար Բոնգոյի գլխավորությամբ։ Ժան Ժակ Դեմաֆուն ստորագրել է APRD-ի անունից, իսկ նախարար Սիրակ Գոնդան՝ կառավարության անունից։ Ստեղծվել է վեց հոգուց բաղկացած խորհուրդ, որը վերահսկելու էր ձեռք բերված պայմանավորվածության պայմանների կատարումը։
Պասքալիս (հակապապ)
Պասքալիս, Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հակապապ 687 թվականին (որոշ աղբյուրներում՝ 692 թ)։
Քաղաքացիական պատերազմ Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում (2004-2007)
2008
APRD-ի հետ համաձայնագիրը ճանապարհ է հարթել հետագա խաղաղ բանակցությունների համար։ 2008 թվականի հունիսի 21-ին FDPC-ն միացել է APRD-ին և UFDR-ին՝ ստորագրելով Լիբրևիլի խաղաղության համաձայնագիրը, որը կրկնվել և ընդլայնվել է նախորդ երկու համաձայնագրերի պայմաններով։
Սադոկ Բարոնչ
Կենսագրություն
Սադոկ Բարոնչը ծնվել է 1814 թվականի ապրիլի 24-ին Ստանիսլավ քաղաքում (ներկայում՝ Իվանո-Ֆրանկովսկ)։ 1831-1833 թվականներին սովորել է Լվովի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1835 թվականին դարձել է դոմինիկյան միաբանության անդամ և ընդունել անունը։ Պաշտոնավարել է նույն օրդենի վանքերում, եղել է աստվածաբանության պրոֆեսոր Լվովում։ 1855 թվականին մշտապես հաստատվել է Լվովի մոտ՝ Պոդկամենե վանքում։ Հրապարակել է մոտ 30 գիրք և բազմաթիվ հոդվածներ։ Կարևոր աշխատություններից են «Լեհաստանի նշանավոր հայերի կենսագրությունը» (1856) և «Հայոց պատմության ակնարկ»-ը (1869)։ Առաջինը բառարանի ձևով պարունակում է 300 նշանավոր լեհահայերի կենսագրությունները, երկրորդը՝ Լեհաստանի և Արևմտյան Ուկրաինայի 40 հայկական գաղթավայրերի համառոտ պատմությունը ։ Արժեքավոր են նաև Սադոկ Բարոնչի հետազոտությունները՝ նվիրված Լեհաստանի և Ուկրաինայի մի շարք քաղաքների պատմությանը։
Քաղաքացիական պատերազմ Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում (2004-2007)
2008
2008 թվականի օգոստոսի 25-ին CPJP-ն վերջապես միացել է Լիբրևիլի համապարփակ համաձայնագրին։
2011
CPJP-ն և UFDR-ը շարունակել են պայքարել ադամանդի արհեստագործական հանքավայրի վերահսկողության համար Բրայում՝ ԿԱՀ-ի արևմուտքում։ Ապրիլին CPJP-ն հայտարարել է, որ պատրաստ է ռազմական գործողությունների ավարտին, սակայն խաղաղ բանակցությունների նախաձեռնումը կախվածության մեջ է դրել կառավարության կողմից CPJP-ի նախկին ղեկավար Չարլզ Մասիի կարգավիճակի պարզաբանումից, որը համարվում էր անհետ կորած և ենթադրաբար սպանվել էր բանտում։ Կառավարության ուժեղացված ջանքերից և միջազգային միջնորդությունից հետո հունիսի 12-ին CPJP-ն հրադադարի մասին համաձայնագիր է ստորագրել կառավարության հետ։ Սակայն բռնությունները շուտով վերսկսվել են, և 2011 թվականի սեպտեմբերին արձանագրվել է մահվան ավելի քան 50 դեպք։ Հոկտեմբերի 8-ին CPJP-ն և UFDR-ը (այժմ՝ կառավարությանը կից) ստորագրել են Բանգիում խաղաղության համաձայնագիր՝ կոչ անելով ապառազմականացնել Բրիան։
2012
2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ապստամբ խմբավորումների հետ հակամարտությունը վերսկսվել է՝ նախագահ Բոզիզեին մեղադրելով իրենց ավելի վաղ պայմանավորվածության պայմանները խախտելու մեջ։ 2013 թվականի մարտի 24-ին ապստամբների նոր կոալիցիան, որը հայտնի է որպես Սելեկա, տապալել է Բոզիզեն և գրավել ԿԱՀ մայրաքաղաք Բանգուին։ Ապստամբների առաջնորդ Միշել Ջոտոդիան իրեն հռչակել է Կենտրոնական Աֆրիկյան Հանրապետության նախագահ ։
Հետևանքները
Հետագա բանակցությունները հանգեցրել են խաղաղության համաձայնագրի 2008 թվականին ազգային միասնության կառավարություն ձևավորելու վերաբերյալ, և 2009 թվականի տեղական ընտրություններից, 2010 թվականի խորհրդարանական և նախագահական ընտրություններից հետո և 2009 թվականի հունվարին ձևավորվել է նոր կառավարություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի ժողովուրդների պատերազմներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պատերազմներ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:2000-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:Պատերազմներ
Կիետի (այլ կիրառումներ)
Կիետի, կարող է վերաբերել՝
Հայոց ցեղասպանությունը վերապրածներ
Բաշխվածություն
Նույն աղբյուրի համաձայն 1921 թվականին Թուրքիայում դեռ բնակվում էր 281 000 հայ՝ 150 000 Կոստանդնուպոլսում (Ստամբուլ) և 131 000 Փոքր Ասիայում։
Արևելյան Հայաստան
''Տես նաև. Հայաստանի ժողովրդավարական հանրապետությունը և փախստականների հարցը:''
Հայկական բնակավայրերի խնդիր ևս կար, որը հանգեցրեց հակամարտության այլ էթնիկ խմբերի բնակիչների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, Օսմանյան կայսրությունից փախել էր ավելի քան 300 000 չարացած և համբերության բաժակը լցված հայ գաղթականներ, որոնք այդ ժամանակ գտնվում էին Հայաստանի ժողովրդավարական հանրապետության կառավարության պատասխանատվության տակ։  Դա անհաղթահարելի մարդասիրական խնդիր էր։  Հիմնական հիվանդություններից էր տիֆը, քանի որ այն ազդում էր հատկապես երեխաների վրա։ Պայմանները հեռավոր շրջաններում, որոնք բնակեցված էին ոչ միայն փախստականներով, ավելի լավը չէին։ Օսմանյան կառավարական կառույցն ու ռուսական բանակն արդեն դուրս էին բերվել տարածաշրջանից։  Հայաստանի կառավարությունը ոչ ժամանակ, ոչ էլ միջոցներ ուներ ենթակառույցի վերականգնման համար։  393 700 փախստականներ նրանց իրավասության տակ էին գտնվում հետևյալ բաշխվածությամբ.
Հովհաննես Քաջազնունու կառավարությունը բախվեց սթափեցնող իրողության հետ 1918-1919 թվականների ձմռանը ։ Նոր ձևավորված կառավարությունը պատասխանատու էր Կովկասում ավելի քան կես միլիոն հայ փախստականների համար։  Երկար ու դաժան ձմեռ էր։ Մարդկային անտուն զանգվածները, որոնք զրկված էին սննդից, հագուստից ու դեղորայքից, իրենց մարմնի վրա էին զգում այդ դաժանությունը։  Ցուրտն ու քաղցը հաղթահարածներից շատերը մահացան քայքայիչ հիվանդություններից։  1919 թվականի գարնանը տիֆի համաճարակը նահանջեց, եղանակը տաքացավ, և Մերձավոր Արևելքում Ամերիկյան Օգնության Կոմիտեն Բաթում հասցրեց ցորենի առաջին խմբաքանակը։  Բրիտանական բանակը օգնությունը հասցրեց Երևան։ Սակայն այդ պահի դրությամբ մոտ 150 000 փախստական էր արդեն զոհվել։ Սիմոն Վրացյանը  կարծում էր, որ այս թիվը կազմում էր շուրջ 180 000, կամ ամբողջ նորակազմ հանրապետության բնակչության գրեթե 20%-ը։ Ըստ 1919 թվականի սկզբի հաշվետվության զոհվել էր Սարդարապատի բնակչության 65%-ը, Էջմիածնի մերձակա ութ գյուղերի բնակչության 40%-ը և Աշտարակի բնակչության 25%-ը։
Վլադիմիր Լենինի հուշարձան (Նիժնի Տագիլ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1924 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Վլադիմիր Լենինի հուշարձաններ
Սադոկ Բարոնչ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Լեհ հոգևորականներ Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ պատմաբաններ
Պասքալիս (հակապապ)
Կենսագրություն
687 թվականի սեպտեմբերի 21-ին մահանում է Կոնոն պապը, և Պասքալիսն ու Թեոդորոսը դառնում են մրցակիցներ։ Նախքան վիճահարույց ընտրությունները Պասքալիսը եղել է սարկավագ։ Ըստ «Liber Pontificalis» տեղեկագրքի Պասքալիսի և Թեոդորոսի կողմնակիցները առգրավել էին Լաթերանի տարբեր մասերը և քանի որ չէին ուզում զիջել մեկը մյուսին, շրջապատված ու արգելափակված էին կայազորի կողմից։ Այդ ժամանակահատվածում կայազորի ներկայացուցիչները և հոգևորականների մեծամասնությունը հանդիպում են կայսերական պալատում և, ի վերջո, որպես Կոնոն պապի իրավահաջորդ ընտրում են Սանտա Սուսաննա եկեղեցու քահանա Սարգիս I-ին։ Այնուհետև վերջինիս բերում են Լաթերան և հարկադրում իրենց ներս թողնել։ Թեոդորոսն անմիջապես զիջում է և խոնարհվում Սարգիս I պապի առաջ ։
Պասքալիսը մնում է անդրդվելի, և մինչ ձևացնում է, թե ընդունում է Սարգիսին, պատգամաբերներ է ուղարկում Ռավեննայի էկզարխություն՝ խոստանալով ոսկով փոխհաատուցում ռազմական աջակցության դիմաց։ Յոհան II Պլատին եկսարքոսը ժամանում է և պահանջում ոսկին, ապա թալանում է հին Սուրբ Պետրոսի բազիլիկը։ Հեռանում է Սարգիս I պապի օծումից հետո (687 թվական, դեկտեմբերի 15)։ Նրան վճարում է նորընտիր պապը։ Պասքալիսը մեղադրվում է վհուկության համար և աքսորվում ։
Սերգեյ Ներսիսյան
Սերգեյ Ռուբենի Ներսիսյան (հունվարի 10, 1924, Ստեփանավան - նոյեմբերի 22, 1992, Երևան), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1971 թ.)։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1955)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը և նույն թվականից աշխատանքի է անցել Հայարդնախագիծ, 1961-1992 թվականներին՝ Երևաննախագիծ ինստիտուտներում ։
Ստեղծագործություններ
Ներսիսյանի և համահեղինակների նախագծերով Երևանում կառուցվել են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ստեփանավան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետներ
Կիիլի (այլ կիրառումներ)
Կիիլի, կարող է վերաբերել՝
Կեցցե Պերսևսը
Կեցցե Պերսևսը (Да здравствует Персей!), ռուսական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1993 թվականին ։
«Ուրախ կարուսել» № 26 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից երրորդն է ։
Սյուժեի սկզբում Ալեքսանդր Մարկելովի հեքիաթն է` առանց տեքստի։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը Պերսևսի մասին է, որը հին հույներին փրկել է այլմոլորակներից։
Երբ հին հույների քաղաքում հայտվում է այլմոլորակային մի նավ, հույները, նավն ընդունելով Մեդուզա Գորգոնայի տեղ, ուղևորվում են Պերսևսի մոտ, որպեսզի նա սպանի «հրեշին»։ Պերսևսը ձին հեծած հասնում է դեպի դաշտ, որտեղ գտնվում էր նավը, և քար է նետում «հրեշին»։ Նավը պատասխանում է սպառնալիքով, և գնդակ է արձակում Պերսևսին, բայց լազերային ազդակը, որն անրադարձել էր Պերսևսի պղնձե վահանի վրա, ոչնչացնում է նավին։ Հույները ուրախությամբ ընդունում են իրենց հերոսին, որը պայթյունից հետո գրեթե ճաղատանում է։ Իսկ այն վայրում, որտեղ պայթել էր նավը, հանելուկային խոտ է աճում, և այդտեղ եկած ձին թևեր է ձեռք բերում և թռչում է երկինք։
Այդ ժամանակվանից ի վեր երկնքում հայտնվում են երկու համաստեղություն` Պերսևսը և Պեգասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1993 մուլտֆիլմեր
Ալեքսեյ Կուդրին
Ալեքսեյ Լեոնիդովիչ Կուդրին (Алексей Кудрин, ), ռուս քաղաքագետ և տնտեսագետ։ 2018 թվականի մայիսի 22-ից Ռուսաստանի Դաշնության հաշվիչ պալատի նախագահ ։ Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր։
Մոսկվայի բորսայի վերահսկիչ խորհրդի նախագահ, վերահսկիչ խորհրդի նախագահի տեղակալ և Ռուսաստանի Սբերբանկի ռազմավարական կոմիտեի ղեկավար, Է. Թ. Գայդարի անվան Տնտեսական քաղաքականության ինստիտուտի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, «Քաղաքացիական նախաձեռնությունների կոմիտե» հասարակական կազմակերպության նախագահ, «Գայդար ֆորում» կազմակերպության կոմիտեի անդամ ։
Ռուսաստանի Դաշնության փոխվարչապետ (2000-2004, 2007-2011 թվականներ), Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար (2000-2011)։
Գործունեության համառոտ նկարագիր
Տնտեսագիտական բարձրագույն կրթություն ստանալուց և ատենախոսության պաշտպանությունից հետո աշխատեց Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետ Անատոլի Սոբչակի վարչակազմում։
1996 թվականին սկսեց աշխատել Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմում։ 2000 թվականի մայիսի 18-ին նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարար։
Բացի այդ, 2000-2004 և 2007-2011 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության ղեկավարի տեղակալ։ Որպես ֆինանսների նախարար՝ խելամիտ իրականացնում էր ֆինանսական կառավարում, հարկային և բյուջետային բարեփոխումներ և կողմ էր կապիտալիզմին։
Իր կարիերայի ընթացքում արժանացավ մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ «Euromoney» ամսագրի «2010 թվականի Ֆինանսների նախարար» մրցանակին ։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, ի պատասխան Կուդրինի քննադատությանը, Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը պահանջեց, որ հրաժարական տա։ 2012 թվականի ապրիլ 6-ին Կուդրինը հայտարարեց Ռուսաստանում «Քաղաքացիական նախաձեռնությունների կոմիտե» ստեղծելու մասին  ։ 2012-2015 թվականներին որպես փորձագետ, բազմիցս մասնակցեց նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և «Միացյալ Ռուսաստան» կուսակցության հետ քննարկումներին՝ հասարակության, տնտեսության և պետության զարգացման հիմնարար հարցերի շուրջ ։ 2014-2018 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի բորսա ՓԲԸ-ում՝ որպես դիտորդ խորհրդի նախագահ  ։ 2013 - 2018 թվականներին՝ «Սբերբանկ» ՓԲԸ Դիտորդ խորհրդի ռազմավարական կոմիտեի ղեկավարն էր   ։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է լեռներում` Լատվիայի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Դոբելե քաղաքում՝ ռուս Լեոնիդ Կուդրինի և լատվուհիի Զինտա Միլերայի ընտանիքում, ովքեր 1941 թվականին արտաքսվել էին Սիբիր։ 1967 թվականին ընտանիքը տեղափոխվեց լեռներ։ Տուկումսում Ալեքսեյը գնաց դպրոց ։ 1968 թվականի փետրվարին հորն ուղարկեցին Մոնղոլիայում ծառայելու, ով իր հետ տարավ ընտանիքին։ 1971-1974 թվականներին ապրեց լեռներում՝ (Բորզյա Չիտայի շրջան)։ 1974-1977 թվականներին ապրել է Արխանգելսկում, որտեղ էլ ավարտեց ավագ դպրոցը ։ Միևնույն ժամանակ մասնակցեց կոմերիտմիության (այսպես էին կոչում Արխանգելսկի պիոներների պալատում համայնքային հանդիպումները) դասընթացներին ։ Արխանգելսկի ոչ պաշտոնական կորպորացիայի «կոմունարների» միջավայրից դուրս եկան Ռուսաստանի բանկատերերի և պաշտոնյաների մի ամբողջ համաստեղություն ։
Մինչ համալսարան ընդունվելը՝ որպես ավտոմեխանիկ և հրահանգիչ աշխատել է Լենինգրադի թիկունքային և տրանսպորտային ռազմական ակադեմիայի մեխանիկական լաբորատորիայում ։ 1983 թվականին ավարտեց Լենինգրադի Ա. Ա. Ժդանովի անվան պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։
Գիտական գործունեություն
1983 թվականին ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ինստիտուտի հետազոտողն էր։ 1985-1988 թվականներին ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի տնտեսագիտության ինստիտուտի ասպիրանտն էր, որտեղ 1988 թվականին պաշտպանեց «Համադրելիությունը տնտեսական մրցակցության հարաբերությունների մեխանիզմի մեջ» թեմայով ատենախոսությունը և ստացավ տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուի կոչում։
1988 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ինստիտուտում ։ 2018 թվականին Ռուսաստանի ժողովրդական տնտեսության և հանրային կառավարման ակադեմիայում տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճանի համար պաշտպանեց թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Բյուջետային քաղաքականության հաշվեկշված և արդյունավետ ֆինանսական քաղաքականության տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները» թեմայով։ Պաշտոնական մրցակիցներն են՝ Է. Գ. Գայդարի անվան տնտեսական քաղաքականության ինստիտուտի գիտական աշխատանքների գծով տնօրեն, տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Ս. Մ. Դրոբիշևսկին, տնտեսագիտության դոկտոր, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հովանու ներքո գործող ազգային տնտեսության և հանրային կառավարման ռուսական ակադեմիայի տնտեսության պետական կարգավորման ամբիոնի վարիչ Վ. Կլիմանովը, տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Վ. Մորգունովը ։
Աշխատանքը Սանկտ Պետերբուրգում
1990 թվականի հոկտեմբերից Լենինգրադի խորհրդի գործադիր կոմիտեի տնտեսական բարեփոխումների հանձնաժողովի փոխնախագահն էր։ Տնտեսական բարեփոխումների հանձնաժողովը լուծարվելուց հետո տեղափոխվեց Լենինգրադի ազատ ձեռնարկությունների գոտու կառավարման կոմիտե։
1991 թվականի նոյեմբերից Սանկտ Պետերբուրգի Տնտեսական զարգացման կոմիտեի նախագահի տեղակալն էր և ներդրումային քաղաքականության հարցերով պատասխանատուն։
1992 թվականի օգոստոսից Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի գլխավոր ֆինանսների վարչության նախագահն էր (հետագայում վերանվանվեց Ֆինանսների կոմիտե)։
1993 թվականից քաղաքապետի առաջին տեղակալն էր (Անատոլի Սոբչակ) և Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի տնտեսության և ֆինանսների կոմիտեի նախագահը։ Նա նաև Սանկտ Պետերբուրգում աշխատել է Վլադիմիր Պուտինի հետ ։
1996 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի նահանգապետի ընտրություններում Վլադիրմիր Յակովլևի հաղթանակից հետո հրաժարական տվեց ։
Կիլդու (այլ կիրառումներ)
Կիլդու, կարող է վերաբերել՝
Ալեքսեյ Կուդրին
Աշխատանքը Մոսկվայում
1996 թվականին Ալեքսեյ Կուդրինը տեղափոխվեց Մոսկվա։ 1996 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 1997 թվականի մարտի 26-ը Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի փոխնախագահն էր։ Այս պաշտոնին հրավիրվեց նախագահի վարչակազմի ղեկավար Անատոլի Չուբայսի կողմից ։
1996 թվականին Սանկտ-Պետերբուրգից Մոսկվա տեղափոխված Վլադիմիր Պուտինի հետ համարվում էր Չուբայիսի թիմի անդամ ։
1997 թվականի մարտից Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալն էր։ Նախարարություն է հրավիրվել է տվյալ ժամանակաշրջանի նախարար Ա. Բ. Չուբայսի կողմից։ Գլխավոր վերահսկիչ վարչության ղեկավարի պաշտոնում Կուդրինին հաջորդեց Վլադիմիր Պուտինը ։
1997 թվականի ապրիլի 29-ից 1999 թվականի ապրիլի 6-ը Արժույթի միջազգային հիմնադրամում ՌԴ փոխնախագահն էր։
1997 թվականի մայիսի 6-ից մինչև 1999 թվականի մարտի 22-ը Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկում Ռուսաստանի ղեկավարի տեղակալն էր ։
1998 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 25-ը Բելառուսի և Ռուսաստանի Միության գործադիր կոմիտեում Ռուսաստանի ներկայացուցիչն էր։
1999 թվականի հունվարի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահ Եվգենի Պրիմակովը Կուդրինին հեռացրեց ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնից ։
1999 թվականին նշանակվեց «Ռուսաստանի միասնական էներգետիկ համակարգ» ռուսական համատեղ ձեռնարկության կառավարման խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ Անատոլի Չուբայիսի պաշտոնում ։
1999 թվականի մայիսի 31-ին ՌԴ ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալն էր ։
Աշխատանքը ֆինանսների նախարարի պաշտոնում
2004 թվականի մարտի 9-ից Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարն էր ։
2007 թվականի սեպտեմբերի 24-ից մինչև 2008 թվականի մայիսի 7-ը Ռուսաստանի Դաշնության փոխվարչապետն էր և Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարը։ 2008 թվականի մայիսի 7-ից մինչև մայիսի 12-ը իր պարտականությունները շարունակեց կատարել մինչև նոր կառավարության նշանակումը։
2008 թվականի մայիսի 12-ին նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության ղեկավարի տեղակալ` Վ. Վ. Պուտինի նոր կառավարության կազմում՝ ՌԴ ֆինանսների նախարար ։
2008 թվականի հոկտեմբերի 17-ից Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի հովանու ներքո Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսական շուկայի զարգացման խորհրդի անդամ էր, 2008 թվականի դեկտեմբերի 3-ից`փոխնախագահ, իսկ 2010 թվականի հունվարի 4-ից` նախագահ։
Հունվարի 11-ից տնտեսական զարգացման և ինտեգրման հարցերով կառավարման հանձնաժողովի անդամ էր։
2011 թվականի գարնանը ստացավ «Ճիշտ գործարք» կուսակցությունը ղեկավարելու առաջարկ՝ որից հրաժարվեց։ Ինչպես նշեց 2011 թվականի սեպտեմբերին, «Ճիշտ գործարք»-ի առաջնորդելու ենթադրյալ հնարավորությունն իր համար չկար ։
Ես արհեստական նախագծին մասնակցելու հեռանկար չունեի»։ Փաստացի վարկաբեկելով լիբերալ-դեմոկրատական գաղափարը, դեկտեմբերին ասաց, որ հրաժարվել է, քանի որ անհրաժեշտ էր ստեղծել նոր կուսակցություն, իսկ «Ճիշտ գործարք»-ը մարդկանց համար անհասկանալի էր և նույնիսկ Կրեմլի որոշակի հսկողությունը ներքո անարդյունավետ կլինի» ։
Հունիսի 27-ից միաժամանակ Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի Ազատական արվեստի և գիտությունների ֆակուլտետի դեկանն էր ։
Կուդրինի հայտարարությունը հրաժարականի մասին.
Իմ դիմումը պայմանավորված է նրանով, որ ես ինձ չեմ տեսնում 2012 թվականի կառավարության կազմում, ինչը մտածված ու կշռադատված է։
Առաջին․ Մի քանի ամիսների ընթացքում, չնայած իմ բազմաթիվ առարկություններին, այդ թվում՝ հանրային, բյուջետային քաղաքականության բնագավառում ընդունվեցին որոշումներ, որոնք անշուշտ կմեծացնեն բյուջեի կատարման ռիսկերը։ Իսկ բյուջետային ռիսկերը, որոնք հիմնականում կապված էին պաշտպանության և սոցիալական ոլորտներիի հետ՝ անխուսափելիորեն կտարածվեն ամբողջ ազգային տնտեսության վրա ։ Այս տարվա փետրվարին հայտնեցի վարչապետի պաշտոնից հրաժարվելու ցանկությունս։ Այդ ժամանակ հրաժարականն անցանկալի էր, քանի որ այս տարի բյուջետային գործընթացին ավելացավ ընտրական գործընթացը։ Այնուամենայնիվ, իմ մասնակցությունը Ռուսաստանի Դաշնության գործադիր ճյուղում չի քննարկվում։
Երկրորդ Սեպտեմբերի 24-ին մեր երկրի իշխանության կառուցվածքը որոշվեց երկարաժամկետ հեռանկարում։ Ես որոշեցի, բացատրել իմ դիրքորոշումը։ Հույզերը բացարձակ կապ չունեն։
Երրորդ․ «Ճիշտ գործարք»-ն առաջնորդելու ենթադրյալ հնարավորությունն իրականում բացակայում էր ինձ համար։ Ես արհեստական նախագծին մասնակցելու հեռանկար չունեի, որը փաստացի վարկաբեկում է լիբերալ-դեմոկրատական գաղափարները։
Չորրորդը, բայց ոչ վերջինը։ Ես շնորհակալ եմ բոլոր նրանց, ովքեր այսօր ինձ աջակցում են։ Նաև շնորհակալ եմ նրանց, ովքեր ինձ վերջին երկու օրվա ընթացքում տվեցին անգնահատելի ապարատային, քաղաքական և կենսական փորձ ։
Հետագա գործունեություն
2011 թվականի հոկտեմբերի սկզբին Պուտինը հայտարարեց, որ Կուդրինը «կմնա թիմում» և կշարունակոի աշխատել։ Նա նաև նշեց, որ Կուդրինը «օգտակար և անհրաժեշտ մարդ է» ։
Նա դուրս եկավ այն պետական հանձնաժողովների կազմից, որոնց անդամակցում էր, ինչպես նաև Կրասնոյարսկի տնտեսական համաժողովի նախապատրաստման և անցկացման կոմիտեից և «Ռուսաստան-2018» կոմիտեի դիտորդական խորհրդից ։
2011 թվականի դեկտեմբերին Պուտինը վերահաստատեց, որ Կուդրինն իր թիմից դուրս չի եկել։ Պուտինը Կուդրինին բնութագրեց որպես իր շատ հին, բարի, մտերիմ ընկեր։ Պուտինը նշեց, որ ինքն ու Կուդրինը երբեմն ունենում են տարաձայնություններ, սակայն դրանք հիմնարար բնույթ չեն ունենում ։
Դեկտեմբերի 24-ի գիշերը «Կոմերսանտ-online» հրատարակությունը հրապարակեց Կուդրինի հոդվածը, որտեղ նա կողմ էր դեկտեմբերի 10-ին կազմակերպված հանրահավաքում հնչեցրած կարգախոսներին։ Մոսկվայի Սախարովի պողոտայում կայացած հանրահավաքի ժամանակ Կուդրինը կոչ արեց օրենսդրության փոփոխությունից մի քանի ամիս անց անցկացնել արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ՝ խոսելով ԿԸՀ ղեկավար Չուրովի հրաժարականի մասին։ Կասկածներ կային, որ Կուդրինը (Միխայիլ Պրոխորովի հետ միասին) իր այժման քաղաքական գործունեությամբ զբաղվում է երկրի ղեկավարության համաձայնությամբ ։
Դեկտեմբերի 29-ին նա հանդիպեց Վլադիմիր Պուտինի հետ, ում տեղեկացրել էին հանրահավաքների մասնակիցների բարձրացրած հարցերի մասին՝ ակնարկելով Թվիթթերում հետագա երկխոսության հնարավորությունը։ Նա նաև հայտարարեց, որ ցուցարարները «իշխանություններին չունեն կոնկրետ առաջարկություններ՝ ոչ իր որոշումների իրականացման մեխանիզմով, ոչ էլ երկխոսության ձով» (մինչ նրան Պուտինն արդեն ասել էր)՝ առաջարկելով կենտրոնանալ արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների և իշխանությունների հետ շփման «աշխատանքային խմբի» ստեղծման վրա ։
2012 թվականի ապրիլի 5-ին նա ղեկավարեց իր կողմից ստեղծված «Քաղաքացիական նախաձեռնությունների հանձնաժողով»-ը՝ միավորելով տնտեսագիտության, գիտության, կրթության, առողջապահության, մշակույթի բնագավառներում մասնագիտացած քաղաքական ու հասարակական գործիչների, որոնց նպատակն էր «որոշել ու կիրառել երկրի զարգացման լավագույն տարբերակները»։
2012 թվականի ապրիլին մի շարք քաղաքագետներ հանդես եկան Մեդվեդևի փոխարեն Կուդրինի նշանակման հայտարարությամբ ։
Հաշվիչ պալատի նախագահ
2018 թվականի նախագահական ընտրություններից հետո, նոր կառավարության ձևավորման ժամանակ Դմիտրի Մեդվեդևը հաշվիչ պալատի նախագահ Տատյանա Գոլիկովային առաջադրեց որպես փոխվարչապետ ։ Մայիսի 10-ին «Եդինայա Ռոսիա»-ն հաշվիչ պալատի նախագահի պաշտոնում առաջարկեց Ալեքսեյ Կուդրինի թեկնածությունը ։
Մայիսի 11-ին Դմիտրի Մեդվեդևը համաձայնեց Կուդրինի թեկնածությանը՝ խորհրդարանական խմբակցության հետ։ Մայիսի 4-ին խմբակցության ղեկավարության հետ հանդիպման ժամանակ Կուդրինը պաշտոնապես համաձայնեց իր թեկնածությունն առաջադրել ։ Կուդրինից բացի, առաջադրվել էին նաև Անատոլի Ակսակովը, Յուրի Սինելշիկովը և Մաքսիմ Ռոխմիստրովը  ։ 2018 թվականի մայիսի 21-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Պետդումայում հաշվիչ պալատի նախագահի պաշտոնում առաջադրեց Ալեքսեյ Կուդրինի թեկնածությունը ։
Մայիսի 22-ին Պետդուման հաստատեց Կուդրինի պաշտոնը` 264 «կողմ» ձայնով։ Նույն օրը Պետդումայի նախագահ Վյաչեսլավ Վոլոդինը Կուդրինին ներկայացրեց Հաշվիչ պալատի աուդիտորներին։
Տնտեսական քաղաքականություն և տեսակետներ
Կուդրինն իրեն դասում է տնտեսագետների ազատական սպեկտրին։ Նա Ռուսաստանի Դաշնության Ֆինանսների նախարարի պաշտոնում իրականացրեց հարկային բարեփոխումների լայնածավալ բարեփոխումներ. շրջանառության հարկի և վաճառքի հարկի հաշվարկը վերացվել է, ԱԱՀ-ն և եկամտահարկը կրճատվել են, իսկ հարկերի ընդհանուր քանակը կրճատվել է երեք անգամ, վերացվել են ներքին օֆշորները և այլն ։
Միևնույն ժամանակ Կուդրինը հայտնի է որպես պահպանողական բյուջետային քաղաքականության կողմնակից։ Ֆինանսների նախարարի պաշտոնավարման ընթացքում Ռուսաստանի դաշնային բյուջեի ավելցուկը պակասեց։
2007 թվականի հուլիսին հայտարարեց, որ Ռուսաստանի տնտեսական քաղաքականությունը և տնտեսական զարգացման բարձր տեմպերը հնարավորություն կտան առաջիկա տասնամյակում երկիրը դարձնելու աշխարհի խոշորագույն տնտեսություններից մեկը։ Երեք տարի անց, 2010 թվականին Ռուսաստանի Համախառն ներքին արդյունքը (ՀՆԱ) ըստ գնողունակության համարժեքության աշխարհի երկրների շարքում զբաղեցրեց 6-րդ տեղը ։
2011 թվականին՝ Կրասնոյարսկի տնտեսական ֆորումի ժամանակ նա նկարագրելով Ռուսաստանի տնտեսական խնդիրները և զարգացման հեռանկարները՝ վկայակոչեց նավթի և գազի ռիսկերի կախվածությունը։
2011 թվականի դեկտեմբերին Կուդրինի պաշտոնից հրաժարվելուց հետո, Ռուսաստանի վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը հայտարարեց, որ Կուդրինը «շատ բան է արել երկրի տնտեսության ամրապնդման համար»։ Պուտինը հպարտացավ, որ իր կառավարության կազմում Կուդրինի նման մարդ է աշխատել։
2017 թվականի մայիսին իշխանությունները սկսեցին քննարկել 2018 թվականից սկսած տնտեսական բարեփոխումների ծրագրի փորձագիտական զարգացումները և Ալեքսեյ Կուդրինը, «Կոմերսանտ» թերթի հոդվածում նշեց, որ իր կարծիքով որ սկզբունքները չեն կարող կիրառվել հետագա բարեփոխումներում ։
2017 թվալանի հունիսի 6-ին առաջարկեց 2018-2024 թթ. մոտ 30% -ով նվազեցնել պետական ապարատի ծախսերը, պետական կառավարման համար ստեղծել թվային տվյալների էկոհամակարգ, իսկ կառավարությունում՝ փոխվարչապետի կողմից կառավարվող «ռազմավարական դաշինք» ։
Մատենագրություն
Տնտեսագիտության և ֆինանսների բնագավառում ավելի քան 40 գիտական աշխատության հեղինակ է ։
Ընտանիք
Ամուսնացել է 2 անգամ։ Առաջին կինը՝ Սանկտ-Պետերբուրգի առևտրական Վերոնիկա Շարովան է ։ Երկրորդ կինը `Իրինա Տինտյակովան առաջին մասնագիտությամբ լրագրող է, իսկ մինչ ամուսնությունը աշխատել է աշխատել է որպես մամուլի քարտուղար։ Այժմ նա զբաղվում է բարեգործությամբ, ղեկավարում է «Հյուսիսային Թագ» ռուսական հիմնադրամը՝ օգնելով մանկատներին և գիշերօթիկ դպրոցներին ։ Նրա խոսքով, ընտանիքը նախընտրում է ձմեռային տոներն անցկացնել ավստրիական լեռնադահուկային հանգստավայրերում։ Առաջին ամուսնությունից ունի աղջիկ՝ Պոլինա Կուդրինան, ով «Գրան Պրի արվեստի կենտրոն» ՍՊԸ-ի հիմնադիրն է : Որկորդ ամուսնությունից ունի որդի՝ Արտյոմ Կուդրինը։
Հոբբի
Ալեքսեյ Կուդրինը սիրում է ջազ և նվագում է հարվածային գործիքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքագետներ Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ
22 րոպե
«22 րոպե», մարտաֆիլմ, որի ռեժիսորն է Վասիլի Սերիկովը։ Շնորհանդեսը կայացել է 2014 թվականի մայիսի 14-ին։
Ափսոս, որ նա պոռնիկ է
Ափսոս, որ նա պոռնիկ է, կինոֆիլմ, Ջոն Ֆորդի ստեղծագործության էկրանավորումը։
Կիկոս (այլ կիրառումներ)
Կիկոս, կարող է վերաբերել՝
Ափսոս, որ նա պոռնիկ է
Սյուժե
Անաբելլը՝ հղիանալով սեփական եղբորից, ամուսնանում է Սորանցոյի հետ։ Եղբոր հետ կապը շարունակվում է պահպանվել, անգամ ամուսնությունից հետո ։ Իմանալով դրա մասին, Անաբելլի ամուսինը ամեն կերպ փորձում է վրեժխնդիր լինել, բայց նա միակը չէ, ով նման մտադրություն ունի։ Վերջ ի վերջո մահը համախմբում է բոլորին։
22 րոպե
Սյուժե
Առաջին տարվա ծառայության ծովային հետևակ Սանյա Եժովը հայտնվում է ծովահենների հետ առևանգված տանկերի վրա։ Նա գիտի, որ իր ընկերները իրեն չեն թողնի։ Նրան պետք է գոյատևել և օգնել իր ընկերներին, երբ սկսվի պաշարումը։
Նկարահարումներ
Ֆիլմի նկարահանումները սկսել են 2012 թվականի հունիսին և անցկացվել են Մոսկվայում, Սևաստապոլում և Մալթայում։ Ինչպես նաև նկարահանումներն անցկացվել են Վլադիվոստոկում մարտական նավի նավակողում ։
Ափսոս, որ նա պոռնիկ է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
22 րոպե
Սկանդալ
Պրոդյուսեր Ալեկսեյ Սիդորովը 2014 թվականի փետրվարի 28-ին բաց նամակ գրեց Ռուսաստանի մշակույթի նախարար Վլադիմիր Մեդինսկիին և ֆիլմի հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Անտոն Մալիշևին խնդրանքով, որ պաշտպանի ֆիլմը և ապահովեն աղետալի վիճակից, որը շանսերը մեծացնում է Ցենտրալ Պարտներշիպը ։ Նրա խոսքերով ընկերությունը խեղաթյուրում է սյուժեն, փչացնում է հերոսների հարաբերությունները, խախտում է սյուժեային, իրադարձային և ժամանակագրական լոգիկան։
2014 թվականի ապրիլի 23-ին բաց նամակը արդեն գրեց ֆիլմի ստեղծագործական խումբը, որտեղ նա արտահայտեց զղջում, որ կապեր է հաստատել Ցենտրալ Պարտներշիպի հետ և պաշտոնական հայտարարեց որ էլ ոչինչ ընդհանուր չունեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր
Գուրգեն Մեծատուրյան
Գուրգեն (Ջորջես) Մեծատուրյան (Kourkène Medzadourian), Ֆրանսիայում հիմնադրված «Հայ Արի» հայ սկաուտների միության հիմնադիրը։
«Հայ Արի» սկաուտների միություն
Սկաուտիզմը Հայաստանում հիմնադրվել է 1912 թվականին, այնուհետև զարգացել է արտասահմանի փախստականների շրջանում, ովքեր վերապրել էին 1915-1916 թվականների Հայոց ցեղասպանությունը, և նրանց շրջանում, ովքեր հեռացել էին իրենց երկրում տեղի ունեցած կոմունիստական օկուպացիայից, ինչից հետո սկաուտինգը դադարել էր գոյություն ունենալ Հայաստանում։
«Հայ Արի»-ն (Association des Scouts Armeniens, Association of Armenian Scouts) 1928 թվականից մինչև 1997 թվականը եղել է Սկաուտական շարժման համաշխարհային կազմակերպության անդամ։ Միությունը ճանաչվել է սփյուռքում, նրա կենտրոնը գտնվում էր Փարիզում, իսկ Ֆրանսիայում ուներ մոտավորապես 1100 անդամ։
1929 թվականին Սկաուտների համաշխարհային միությունը (World Scouting) ճանաչեց Ֆրանսիայում հիմնադրված հայ սկաուտների «Հայ Արի» միությունը։ Չնայած որ այն չուներ սեփական տարածքային հիմք (դա կանոնի խախտում էր), սակայն շարունակում էր մնալ Սկաուտական շարժման համաշխարհային կազմակերպության և Սկաուտների եվրոպական տարածաշրջանի անդամ։
1978 թվականին Սկաուտների համաշխարհային կոմիտեի կողմից համաշխարհային սկաուտինգին ցուցաբերած ծառայությունների համար Մեծատուրյանը պարգևատրվեց «Բրոնզե գայլ» շքանշանով (Սկաուտական շարժման համաշխարհային կազմակերպության միակ բացառությունը) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ հասարակական գործիչներ
Մանշուկ Մամետովա
Մանշուկ (Մանսիա) Ժիենգալիևնա Մամետովա (Мәншүк Жиенғалиқызы Мәметова, ), Կալինինի ռազմաճակատի 100-րդ հրաձգային բրիգադի գնդացրորդ, գվարդիայի շտաբի պետ։ Խորհրդային Միության Հերոսի կոչման արժանացած առաջին ղազախ կինը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ներկայիս Ղազախստանի Ուրալի մարզի Ուրդինի շրջանի Ժիեկկում գյուղում ։ Ղազախուհի է ։ Մանշուկի ծնողները շատ շուտ են մահացել, և հնգամյա աղջկան որդեգրել է մորաքույրը՝ Ամինա Մամետովան։ Մանկությունն անցել է Ալմա-Աթայում։ Մանշուկի իսկական անունը Մանսիա էր։ Փոքր ժամանակ Ամինան նրան փաղաքշորեն անվանում էր «Моншағым», բայց քանի որ Մանշուկը փոքր էր, չէր կարողանում արտաբերել «Моншақ» բառը, նա արտասանում էր «Մանչուկ»։ Այդ ժամանակից ի վեր նա նամակներում ստորագրում էր Մանչուկ։
Նախքան Հայրենական մեծ պատերազմն ավարտել է բանվորական ֆակուլտետը, բժշկական ինստիտուտի 2 կուրսերը։ Ղազախստանի ԽՍՀ Ժողովրդական կոմիսարների ապարատում աշխատել է որպես Ժողկոմի քարտուղար։
Կարմիր բանակում ծառայել է 1942 թվականի սեպտեմբերից, եղել է Ղազախստանի 100-րդ հրաձգային բրիգադի շտաբի գրագիր (1943 թվականի դեկտեմբերի 8-ին վերածվել է 1-ին հրաձգային դիվիզիայի։ Հետագայում դիվիզիան պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով, Մանշուկին շնորհվել է «Брестская» պատվավոր կոչումը), այնուհետև՝ բուժքույր։ Ռազմաճակատում ավարտել է գնդացրորդի դասընթացը և նշանակվել զորամասի գնդացրային հաշվարկի առաջին համարը։
1943 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Նևել քաղաքի ազատագրման համար մղվող ծանր մարտերում (Նևելի հարձակողական օպերացիա) գերիշխող բարձրության պաշտպանության ժամանակ հրաձգային հաշվարկի անդամներից կենդանի էր մնացել միայն Մանշուկը։ Ռումբի բեկորից գլուխը ծանր վիրավոր լինելով՝ ոչնչացրել է թշնամու 70 զինվորի և մահացել հերոսական մահով։
Թաղված է Նևելում։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 1944 թվականի մարտի 1-ի հրամանով գվարդիայի ավագ սերժանտ Մանշուկ Ժիենգալիևնա Մամետովան հետմահու արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Իսլամը Լիտվայում
Իսլամը Լիտվայում, սակավաթիվ կրոններից է՝ Լիտվայում։ Լիտվայում մուսուլմանների մշտական ներկայությունը սկսվել է 14-րդ դարից, եւ այն կապված է եղել հիմնականում թաթարների հետ։ Լիտվայում կան հինգ մզկիթներ։ Այժմ Լիտվայում ապրում են 7000 թաթարներ և դավանում ՝ իսլամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլամ ըստ երկրի Կատեգորիա:Կրոնը Լիտվայում
Բյուրեղապակյա գանգեր
Բյուրեղապակյա գանգ, մարդկային գանգի մոդել, որը պատրաստված է թափանցիկ կամ ծխագույն լեռնային բյուրեղապակու (քվարց) ամբողջական կտորից։
19-րդ դարի կեսերին Արևմտյան մամուլում հայտարարություն եղան այն մասին, որ բյուրեղապակյա գանգերն առաջին անգամ պատրաստվել են մինչկոլումբոսյան Ամերիկայում։ Դրանց առևտրով զբաղվել են ացտեկները, մայաները և օլմոկները։
Հայտնի գտածոներ
Այսօրվա դրությամբ ամբողջ աշխարհում հաշվվում են տասներեք գանգեր, որոնք պատրաստված եմ լեռնային բյուրեղապակուց։ Պատրաստողները ցայսօր էլ մնում են անհայտ։ Թվով ինը բյուրեղապակյա գանգեր գտնվում են անհատական հավաքածուներում։ Մնացած չորսը ցուցադրվում են վաշինգտոնյան «Բնության պատմության ազգային Սմիթսոնյան թանգարանում», փարիզյան «Բրանլիի գետափի թանգարանում» և լոնդոնյան Բրիտանական թանգարանում։
Վերջին երեքը չափերով կրկնում են մարդկային գանգի չափերը։ Ըստ տեղեկության, դրանք հայտնաբերվել են 1899 թվականին Գվատեմալայի ջունգլիներում անտիկ իրերի հավաքորդ Էժեն Բոբանի կողմից։ Նա մեքսիկական կայսր Մաքսիմիլիան 1-ի խորհրդականն էր հնագիտության գծով։
Գանգերից մեկը հայտնաբերվել է Բելիզի Լուբաանտուն քաղաքի պեղումնավայրից անգլիացի հնագետ, ճանապարհորդ Միտչել Հեջեսի կողմից։
Վերջին, տասներեքերորդ գանգը գտնվել է գերմանական Բավարիայում։ Վերջինս բավականին վնասված էր. բացակայում էր ներքին ծնոտն ամբողջությամ ։ Ըստ վարկածների, այն մի ժամանակ պատկանել է նացիստ պարագլուխներից մեկին՝ Հայնրիխ Հիմլերին ։
Հետազատում
Բոբանի երկու գանգերի հետագա հետազոտությունից, որոնք կատարել են Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի գիտնականները, պարզ դարձավ, որ դրանք պատրաստվել են 19-րդ կամ 20-րդ դարերում։ Այդ գանգերը բավականին կոպիտ ձևով են մշակված։ Հետազոտողները գանգերն ուսումնասիրելիս օգտագործել են արագացուցիչ և ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներ ։ Իրենց կատարած աշխատանքները գիտնականների միջազգային խումբը հայտարարեց այն ժամանակ, երբ նոր-նոր էկրաններ էր բարձրացել «Ինդիանա Ջոնսը և բյուրեղապակյա գանգերի թագավորությունը» ֆիլմը։ Գիտնականները փաստեցին, որ «բրիտանական» գանգի վրա կան պտտվող հղկանյութի (կորունդ և ալմաստ) հետքեր, որոնք կիրառվել են XIX դարում։ Կաղապարը կտրվել է ժամանակակից տիպի պտտվող սկավառակով հղկող հաստոցով։
«Սմիթսոնյան» գանգի վրա հայտնաբերվել են սիլիցիումի կարբիդի հետքեր ։ Միտչել Հեջենսի գտած գանգի հետազոտությունը կատարվեց 2007 թվականին և հայտնի դարձավ, որ այն ժամանակակից նմանակում է։
Նմանակված գանգի քվարցի հետազոտությունից պարզ դարձավ, որ այն ծագում է ոչ թե Ամերիկայից, այլ Շվեյցարիայից կամ Գերմանիայից։ Պատրաստման գաղտնիքը միայն գիտեր Էժեն Բոբան, ով մահացել էր 1909 թվականին։
Գանգերը մշակույթում
Բյուրեղապակյա գանգերին վերագրվող գերբնական հատկությունների շնորհիվ ժամանակ առ ժամանակ դրանք հայտնվում են մշակույթի զանազան ճյուղերում։ Օրինակները ներկայացվում են ստորև. Կինեմատոգրավիայից զատ, բյուրեղապակյա գանգերը հայտնվել են նաև համակարգչային խաղերում, ինչպես օրինակ՝ «Կորսարներ», «Նենսի Դրյու», «Սանդրա Ֆլեմինգի քրոնիկները» և «Assasin’s creed».
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնագիտական գտածոներ Կատեգորիա:Կեղծ հնագիտություն Կատեգորիա:Կեղծ գիտություն Կատեգորիա:Գլիպտիկա Կատեգորիա:Բրիտանական թանգարան Կատեգորիա:Էզոթերիզմ Կատեգորիա:Խորհրդավոր իրադարձություններ
Կիհելկոննա (այլ կիրառումներ)
Կիհելկոննա, կարող է վերաբերել՝
Սպիլիմբերգո
Սպիլիմբերգո (Spilimbergo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11 940 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 166 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 72 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33097։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։ Մոնպելեի Ռոխը համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Fly to the Rainbow
Fly to the Rainbow, Scorpions ռոք խմբի 2-րդ ալբոմն է։ «Fly to the Rainbow» ալբոմը լույս է տեսել 1974 թվականին։ Այս ալբոմում կա ընդամենը 7 երգ։ Բոլոր 7 երգերը կատարել է Քլաուս Մայնը։ Այս ալբոմի ամենահայտնի երգն է՝ «Fly People Fly»-ը։ Կան նաև այլ երգեր, որոնք նույնպես հայտնություն են ձեռք բերել, դրանք են՝ «This Is My Song» և «Far Away» երգերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:RCA Records ալբոմներ
Տուդոն
Տուդոն (Toudon), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 18.56 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 262 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 317 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 17.1 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 301 մարդ, 2012 թվականին՝ 317 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 189 բնակիչներից 135-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 54-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 71.4 %, 1999 թվականին եղել է 66.4 %: Աշխատունակ տարիքի 135 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 125-ը (65 տղամարդ և 60 կին), 10 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (5 տղամարդ և 5 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 54 ոչ ակտիվ բնակիչներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 11-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 134 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 310.5 մարդ։ 17 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 904 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վատտեն ծով
Վատտեն ծով (Wattenmeer), սակավաջուր ծովային տարածք, Նիդեռլանդների, Գերմանիայի և Դանիայի ափերին։ Կազմում է Հյուսիսային ծովի ջրբաժանի մի մասը։
Խորհրդային և ռուսական աշխարհագրական գրականությունում ծովը առանձին չի դիտարկվել, այլ որպես Հյուսիսային ծովի մի մաս։ «Վատտեն ծով» անվանումը օգտագործվում է որպես հասարակ գոյական։ Վատտեն ծովերի այլ նմանատիպ օրինակներ են՝ Սան Ֆրանցիսկո և Ֆանդի ծովախորշերը, Դեղին ծովի կորեական ափը։
2009 թվականին Վատտեն ծովի տարածքի 66% ներառվել է Նիդերլանդների և Գերմանիայի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Աշխարհագրություն
Հյուսիսային ծովի Վատտեն ափը կազմավորվել է 10-14-րդ դարերում, այն բանից հետո, երբ ալեկոծությունների արդյունքում ոչնչացվեցին տորֆային նստվածքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում Կատեգորիա:Հյուսիսային ծով Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նիդերլանդների աշխարհագրություն Կատեգորիա:Դանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Գերմանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Եվրոպայի ծովեր Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ծովեր Կատեգորիա:Եվրոպայի ջրային մարմիններ
Արամ Արսենյան (թարգմանիչ)
Կենսագրություն
Արամ Արսենյանը ծնվել է 1952 թվականի մարտի 2-ին, Թալին քաղաքում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռոմանագերմանական բաժինը։ Աշխատել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարությունում, դասավանդել Երևանի պետական և Վալերի Բրյուսովի անվան լեզվագիտական համալսարաններում։ 2001 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է ։
Ստեղծագործություններ
Արսենյանի պատմվածքները, պիեսներն ու թարգմանությունները (անգլերենից և ռուսերենից) տպագրվել են հանրապետական ու արտասահմանյան թերթերում և ամսագրերում։ Հրատարակվել են նրա «Իրական հորինվածքներ» (պատմվածքներ, պիես, 2007), «Տիրոջ դասը» 2012) գրքերը։ Թարգմանել է 30-ից ավելի գեղարվեստական ֆիլմեր (անգլերենից և ռուսերենից), հեղինակել ավելի քան 30 թարգմանական գրքեր։ Թարգմանել է Ուիլյամ Սարոյանի, Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի, Ջեյմս Ջոյսի ստեղծագործություններից։ Թարգմանական գրքերից են՝ Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանի «98.60» (վեպ, 2005), «Արձակի տեխնիկա, չափ և խենթություն» (2008), Էդվարդ Միլիտոնյանի «Վահագն վիշապաքաղի արկածները» (վեպ, 2006), Էռնեստ Հեմինգուեյի «Ունենալ և չունենալ» (վեպ, 2006), Գագիկ Բաղդասարյանի «Երևան» (ալբոմ, համահեղինակ, 2008) ։
Թարգմանություններ
Գիրք Ա.- 2005.- 128 էջ։ Գիրք Բ.- 2011.- 134 էջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Անգլերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Բարաթաշվիլի կամուրջ
Բարաթաշվիլի կամուրջ (ბარათაშვილის ხიდი, Բարաթաշվիլի խիդի), երթևեկելի և հետիոտների համար նախատեսված կամուրջ Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում՝ Կուր գետի վրա։ Կամուրջը կառուցվել է 1966 թվականին նախկինում ապամոնտաժված Մուխանիի կամրջի տեղում, որը կառուցված է եղել արքայադուստր Մուխրանիի պատվին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի կամուրջներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի կամուրջներ Կատեգորիա:Հետիոտնային կամուրջներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի շենքեր և կառույցներ
Խաղեր, որոնք խաղում են մարդիկ (գիրք)
«Խաղեր, որոնք խաղում են մարդիկ» (Games People Play), ամերիկացի հոգեբան և հոգեբույժ Էրիկ Բեռն ի գիրքը, հրատարակված 1964 թվականին, որի հիմքում ընկած է տրանզակտային վերլուծությանը նվիրված աշխատությունը։ Հրատարակման պահից վաճառվել է ավելի քան 5 միլիոն օրինակ։
Բովանդակություն
Գրքի առաջին մասում Բեռնը խոսում է տրանզակտային վերլուծության մասին՝ ներկայացնելով այն որպես սոցիալական փոխհարաբերությունների ձև։ Հեղինակը նկարագրում է «ես»-ի երեք վիճակ՝ «Ծնող», «Մեծահասակ», «Երեխա» և պնդում է, որ բազմաթիվ բացասական դրսևորումներ կարող են կապված լինել մարդկանց կողմից այդ դերերը խառնելու հետ։ Օրինակ՝ ղեկավարը, որը իր ենթակաների հետ խոսում է խիստ ծնողի տոնով, կարող է արդյունքում առաջացնել աշխատակիցների ագրեսիվ ռեակցիան։
Խաղերի բանաձևեր ըստ Բեռնի
Ինչպես արդեն ասվել է, խաղը կրկնվող, գաղտնի տրանզակտերի խումբ է, որը բնութագրվում է հստակ սահմանված հոգեբանական արտահայտությամբ։ Գաղտնի տրանզակտի ժամանակ խաղի մասնակիցը ավելի հաճախ ձևացնում է, քանի որ ստեղծում է ինչ-որ բան անելու տպավորություն, մինչդեռ իրականում ուրիշ բան է անում։ Բոլոր խաղերը ըստ էության ունեն «խայծ» ։
Բեռնը ձևակերպել է հետևյալ «բանաձևը»՝ Կարթ + Խայծ = Արձագանք → Անցում → Շփոթմունք → Հատուցում («Շահում»)։ «Կարթը» քողարկված, սովորաբար ոչ վերբալ հոգեբանական հղում է  մի «խաղացողից» մյուսին։
Օրինակ՝ երրորդ աստիճանի «Գայթակղություն», «Բռնություն» կամ «Դինամո» խաղերը։ Այդ խաղի ընթացքում մի աղջիկ իր ողջ կեցվածքով և վարքով ցույց է տալիս իր սեռական հասանելիությունը, այլ կերպ ասած՝ կարթ է նետում։ Մի երիտասարդ ընկալում է «խաղին» մասնակցելու նրա «հրավերը», այսինքն՝ ուտում է խայծը։ Նա սկսում է «անհանգստացնել» աղջկան՝ համոզված լինելով նրա հասանելիության մեջ։  «Անցում»՝ աղջիկը նրան մերժում է, իսկ տղան նրան ուժով է տիրանում։  «Շփոթմունք»՝ աղջիկը չի հասկանում, թե ինչու տղան նրան բռնաբարեց, իսկ տղան իր հերթին չի հասկանում, թե ինչու էր աղջիկը ուզում նրան մերժել։ «Հատուցում»՝ աղջիկը հիվանդանոց է ընկնում, տղան՝ բանտ։
Խաղերի տեսակներ
Էրիկ Բեռնի և նրա հետևորդների կողմից նկարագրված խաղերը պատկանում են հետևյալ կատեգորիաներին։
Խաղեր՝ ամբողջ կյանքի համար
Սովորական հասարակական պայմաններում բոլոր խաղերը մեծ ազդեցություն են թողնում խաղացողների կյանքի վրա։ Բայց դրանցից որոշները մյուսներից ավելի հաճախ են դառնում ամբողջ կյանքի խաղեր և երբեմն ներառում են խաղին չմասնակցող մարդկանց։ Այդ խմբի խաղերը Էրիկ Բեռնը անվանել է «Խաղեր՝ ամբողջ կյանքի համար»։ Այդ խաղերից են՝ «Հարբեցողը», «Պարտապանը», «Հարվածի՛ր ինձ», «Բռնվեցիր, շա՛ն տղա», «Տես, թե ինչ արեցի ես քո պատճառով» և նրանց հիմնական տարբերակները։
Ընտանեկան և ամուսնական խաղեր
Ամուսնական խաղերը պետք է տարբերել սեքսուալ խաղերից․ վերջիններս նկարագրվում են առանձին գլխում։ Ամուսնական խաղերից են «Թակարդը», «Դատարանը», «Ֆրիգիդային կին», «Ֆրիգիդային տղամարդ», «Ուժասպառ տնային տնտեսուհի», «Եթե դու չլինեիր․․․», «Տեսնու՞մ ես, ինչպես եմ չարչարվել» և «Թանկագինս»։ Հնարավոր են հետևյալ իրավիճակները՝ կինը զոհի դեր է խաղում՝ հանդուրժելով ամուսնու կողմից ֆիզիկական բռնությունները.․ այնուհետև անցնում է «Հետապնդողի» դերին՝ ամուսնուն մատնում է ոստիկանությանը։
Երեկույթների խաղեր
Այս գլխում նկարագրված են չորս խաղեր, որոնք սովորաբար մարդիկ «խաղում են» երեկույթների ժամանակ։ Այդ խաղերից են՝ «Որքա՜ն ահավոր է», «Թերություն», «Անշնորհք» և «Ինչու՞ չես փորձում ․․․․ — Այո, բայց…»։
Վերոնշյալներից ամենատարածվածը «Ինչու՞ չես փորձում․․․․ — Այո, բայց…»-ն է, որի ժամանակ մի խաղացողը օգնություն և խորհուրդ է խնդրում, իսկ մյուսները ջանասիրաբար խորհուրդներ են տալիս նրան, բայց հերոսը ի վերջո հրաժարվում է այդ խորհուրդներից՝ զրույցը փակուղի տանելով։ Այդ խաղը սկսվում է, երբ մի մարդ հայտնում է իր կյանքում առկա որևէ խնդրի մասին, իսկ մյուսը կառուցողական լուծումներ է առաջարկում։ Հուսահատ «խորհուրդ ստացողը» ասում է՝ «Այո, բայց․․․», այդպիսով շարունակելով խնդրել լուծման նոր տարբերակներ։ Մարդը «մեծահասակ» ԵՍ-ի կարգավիճակում հետազոտում է, և հավանաբար, որոշում կայացնում, բայց դա չէ խաղացողի նպատակը։ Նրա նպատակը մյուս խաղացողից կարեկցանքի չափաբաժին ստանալն է (մանկական «Ես»)։ Կարեկցողը, իր հերթին խաղում է իմաստուն ծնողի դերը։
Հանցագործ աշխարհի խաղեր
Մեր օրերում սոցիալական օգնություն ցուցաբերող ծառայության աշխատակիցները աշխատում են դատական մարմինների հետ․ այդ մարմինների աշխատակիցները գնալով ավելի կրթված են դառնում։ Սակայն նրանք պետք է տեղեկացված լինեն, թե ինչպիսի խաղեր կան հանցագործ աշխարհում՝ բանտում և դրա սահմաններից դուրս։ Հանցագործ աշխարհի խաղերից են «Ոստիկանները և գողեր», «Ինչպես այստեղից դուրս գալ» և «Խաբել Ջոյին» խաղերը։ Խոսքը գողությունների, մեքենայությունների և այլ հանցագործությունների մասին է։
Խաղեր հոգեբույժի սենյակում
Այստեղ նկարագրվում են այն խաղերը, որոնց ընթացքում հաճախորդը՝ հոգեբույժի մոտ այցելության ժամանակ իրեն փորձում է ամենագետ երևակայել, ենթագիտկացորեն տրամադրվելով այն բանին, որ օգնություն չի ստանալու։ Ընդ որում, նա ամեն կերպ սաբոտաժի է ենթարկում հոգեբույժին՝ օրինակ՝ իրեն հոգեբույժի տեղ դնելով։
Իսկ երբ նա, ինչպես և ուզում էր, իրականում օգնություն չի ստանում, մտածում է․ «Ես ասացի չէ՞, որ նա ինձ չի կարողանա օգնել․․․»։
«Փայտե ոտքը» խաղը խաղացող մարդը օգտվում է պաշտպանական մեխանիզմից՝ «Ի՞նչ եք դուք ուզում «փայտե ոտքով» (դժվար մանկություն ունեցած, դեպրեսիայի մեջ գտնվող կամ ալկոհոլիկ) մարդուց»։ Այս խաղի ժամանակ որոշ անձնային հատկանիշներ օգտագործվում են որպես արդարացման միջոց, որը մարդուն ազատում է իր կյանքի համար պատասխանատվություն կրելուց;
Լավ խաղեր
Էրիկ Բեռնը լավ խաղ է անվանում այն խաղը, որի հանրօգուտ լինելը գերազանցում է շարժառիթների ոչ միանշանակ լինելուն, հատկապես եթե խաղացողը հաշվի է նստում այդ շարժառիթների հետ՝ առանց թեթևամտության և ցինիզմի։ Այդ կերպ «լավ» խաղը միաժամանակ օգուտ է բերում մյուս խաղացողներին և թույլ է տալիս այն նախաձեռնողին ինքնադրսևորվել։ Այս բաժնում նկարագրվում են հետևյալ խաղերը՝ «Աշխատանքային արձակուրդ», «Երկրպագու», «Ուրախ եմ օգնել», «Տեղացի իմաստունը» և «Նրանք ուրախ կլինեն, որ ճանաչեցին ինձ»։