Վարկային_քարտ
Վարկային քարտի անվտանգություն
Վարկային քարտի անվտանգությունը հիմնված է պլաստիկ քարտի ֆիզիկական անվտանգության, ինչպես նաև՝ վարկային քարտի համարի գաղտնիության վրա։ Հետևաբար՝ երբ քարտի սեփականատիրոջից բացի այլ անձ մուտք ունի քարտը կամ դրա համարը, անվտանգությունը պոտենցիալ վտանգված է։ Առևտրային կազմակերպությունները հաճախ ընդունում էին կրեդիտ քարտերի համարները՝ առանց փոստով գնումների լրացուցիչ ստուգման։ Այժմ սովորական պրակտիկա է միայն հաստատված հասցեներով առաքումը որպես անվտանգության միջոց՝ խարդախ գնումները նվազագույնի հասցնելու համար։ Որոշ առևտրային կազմակերպություններ ընդունում են վարկային քարտի համարը գնումներ կատարելու համար, որից հետո համարին հասանելիությունը թույլ է տալիս հեշտ խարդախություն անել, սակայն շատերը պահանջում են, որ ցույց տան քարտը և ստորագրեն (մագնիսական շերտավոր քարտերի համար)։ Կորցրած կամ գողացված քարտը կարող է չեղարկվել։ Արագ գործելու դեպքում մեծապես կսահմանափակի խարդախությունը։ Եվրոպական բանկերը կարող են պահանջել, որ մուտքագրվի քարտապանի անվտանգության PIN կոդը՝ քարտով անձամբ գնումներ կատարելու համար։ Վճարային քարտերի արդյունաբերության տվյալների անվտանգության ստանդարտը (PCI DSS) անվտանգության ստանդարտն է, որը թողարկվել է Վճարային քարտերի արդյունաբերության անվտանգության ստանդարտների խորհրդի (PCI SSC) կողմից։ Տվյալների անվտանգության այս ստանդարտն օգտագործվում է ձեռք բերող բանկերի կողմից՝ իրենց առևտրականների նկատմամբ քարտապանի տվյալների անվտանգության միջոցներ կիրառելու համար։ Վարկային քարտերի ընկերությունների նպատակը ոչ թե խարդախությունը վերացնելն է, այլ այն կառավարելի մակարդակի հասցնելը ։ Սա ենթադրում է, որ խարդախության կանխարգելման միջոցները կկիրառվեն միայն այն դեպքում, եթե դրանց արժեքը ցածր է խարդախության նվազեցման հնարավոր օգուտներից, մինչդեռ բարձրարժեք ցածր եկամտաբեր միջոցները չեն կիրառվի, ինչպես ակնկալվում էր այն կազմակերպություններից, որոնց նպատակը շահույթի մաքսիմալացումն է։ Ինտերնետային խարդախությունը կարող է կատարվել՝ պահանջելով հետվճարում, որը հիմնավորված չէ (բարեկամական խարդախություն), կամ իրականացվում է վարկային քարտի տեղեկատվության օգտագործմամբ, որը կարող է գողացվել բազմաթիվ ձևերով։ Ամենապարզը տեղեկատվության պատճենումն է՝ առցանց կամ անցանց։ Չնայած վարկային քարտերի միջոցով հեռավոր գնումների անվտանգությունը բարելավելու ջանքերին՝ անվտանգության խախտումները սովորաբար առևտրային կազմակերպությունների վատ պրակտիկայի արդյունք են։ Օրինակ՝ վեբկայքը, որն ապահով կերպով օգտագործում է TLS՝ հաճախորդից քարտի տվյալները գաղտնագրելու համար, կարող է այնուհետև վեբսերվերից էլեկտրոնային փոստով ուղարկել չգաղտնագրված տվյալները կամ առևտրային կազմակերպությունը կարող է չգաղտնագրված մանրամասներ պահել այնպես, որ դրանք հասանելի լինեն ինտերնետի միջոցով կամ խարդախ աշխատողի կողմից։ Չգաղտնագրված քարտի տվյալները միշտ վտանգ են ներկայացնում, նույնիսկ կոդավորված տվյալները կարող են կոտրվել։ Վերահսկվող վճարային համարները (նաև հայտնի են որպես վիրտուալ վարկային քարտեր կամ մեկանգամյա օգտագործման վարկային քարտեր) վարկային քարտի խարդախությունից պաշտպանվելու ևս մեկ տարբերակ են, որտեղ ֆիզիկական քարտի ներկայացումը պարտադիր չէ, ինչպես հեռախոսով և առցանց գնումներում։ Սրանք մեկանգամյա օգտագործման համարներ են, որոնք գործում են որպես վճարային քարտ և կապված են օգտատիրոջ իրական հաշվի հետ, սակայն մանրամասներ չեն հայտնում և չեն կարող օգտագործվել հետագա չարտոնված գործարքների համար։ Դրանք կարող են վավեր լինել համեմատաբար կարճ ժամանակով և սահմանափակվել գնման իրական չափով կամ օգտագործողի կողմից սահմանված սահմանաչափով։ Եթե առևտրային կազմակերպությանը տրված համարը վտանգված է, ապա այն կմերժվի, եթե փորձ արվի օգտագործել այն երկրորդ անգամ։ Կառավարման նմանատիպ համակարգ կարող է օգտագործվել ֆիզիկական քարտերի վրա։ Տեխնոլոգիան հնարավորություն է տալիս բանկերին աջակցել նաև շատ այլ վերահսկման սարքեր, որոնք կարող են միացվել, անջատվել և փոփոխվել վարկային քարտի սեփականատիրոջ կողմից իրական ժամանակում, քանի որ հանգամանքները փոխվում են (այսինքն՝ նրանք կարող են փոխել ժամանակային, թվային, աշխարհագրական և շատ այլ պարամետրեր)։ Բացի նման հսկողության ակնհայտ առավելություններից՝ անվտանգության տեսանկյունից սա նշանակում է, որ հաճախորդը կարող է ունենալ Chip և PIN քարտ՝ ապահովված իրական աշխարհի համար և սահմանափակված օգտագործելու համար իր երկրում։ Նմանապես, իրական քարտը կարող է սահմանափակվել առցանց օգտագործման համար, որպեսզի գողացված մանրամասները մերժվեն։ Այնուհետև, երբ քարտից օգտվողները գնումներ են կատարում առցանց, նրանք կարող են օգտագործել վիրտուալ հաշվի համարները։ Երկու դեպքում էլ կարող է ստեղծվել ահազանգման համակարգ՝ օգտվողին ծանուցելու համար, որ խարդախության փորձ է արվում, որը խախտում է նրանց պարամետրերը, և կարող է տվյալներ տրամադրել իրական ժամանակում։ Բացի այ՝ ֆիզիկական քարտի վրա կան անվտանգության առանձնահատկություններ՝ կեղծումը կանխելու համար։ Օրինակ՝ ժամանակակից վարկային քարտերի մեծ մասն ունի ջրի մակարդակի նշագիծ, որը կթուլանա ուլտրամանուշակագույն լույսի ներքո ։ Հիմնական վարկային քարտերի մեծ մասն ունի հոլոգրամ։ Visa քարտը ունի՝ V տառը, որը վերադրված է սովորական Visa պատկերանշանի վրա, իսկ MasterCard-ի վրա նշված է MC տառերը քարտի առջևի մասում։ Ավելի հին Visa քարտերի առջևում կա ճաղատ արծիվ կամ աղավնի։ Վերոնշյալ դեպքերում անվտանգության հատկանիշները տեսանելի են միայն ուլտրամանուշակագույն լույսի ներքո և անտեսանելի են նորմալ լույսի դեպքում։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում Արդարադատության նախարարությունը, Միացյալ Նահանգների գաղտնի ծառայությունը, Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն, ԱՄՆ ներգաղթի և մաքսային մարմինները և ԱՄՆ փոստային տեսչական ծառայությունը պատասխանատու են վարկային քարտերի խարդախության մեջ ներգրավված հանցագործներին հետապնդելու համար ։ Այնուամենայնիվ՝ նրանք չունեն բոլոր հանցագործներին հետապնդելու ռեսուրսներ, և ընդհանուր առմամբ նրանք հետապնդում են միայն 5000 դոլարը գերազանցող գործառնությունները։ Քարտի անվտանգության համար ներդրվել են երեք բարելավումներ վարկային քարտերի ավելի տարածված ցանցերում, սակայն մինչ այժմ ոչ մեկը չի օգնել նվազեցնել վարկային քարտերի խարդախությունը։ Նախ՝ ինքնին քարտերը փոխարինվում են նմանատիպ արտաքինով կեղծված դիմացկուն խելացի քարտերով, որոնք կոչված են ավելի բարդացնել կեղծիքը։ Սմարթ քարտի (IC քարտի) վրա հիմնված վարկային քարտերի մեծ մասը համապատասխանում է EMV (Europay MasterCard Visa) ստանդարտին։ Երկրորդ՝ քարտի լրացուցիչ 3 կամ 4 նիշանոց անվտանգության ծածկագիրը (CSC) կամ քարտի հաստատման արժեքը (CVV) այժմ առկա է քարտերի դարձերեսին, որն օգտագործվում է քարտով չներկայացված գործառնություններում։ Էլեկտրոնային վճարումների բոլոր մակարդակների շահագրգիռ կողմերը գիտակցել են անվտանգության համար հետևողական գլոբալ ստանդարտներ մշակելու անհրաժեշտությունը, որոնք հաշվի են առնում և ինտեգրում ինչպես ընթացիկ, այնպես էլ զարգացող անվտանգության տեխնոլոգիաները։ Նրանք սկսել են լուծել այս կարիքները այնպիսի կազմակերպությունների միջոցով, ինչպիսիք են PCI DSS-ը և Secure POS Vendor Alliance-ը ։