cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալֆրեդ Ստիգլից
Ստեղծագործական և կազմակերպչական գործունեություն
Նրա առաջին աշխատանքները կատարվել են 1883 թվականին, Բեռլինում, հիմնականում նրանք կողմնորոշված էին դեպի ընդհանուր ընդունված լուսանկարներ։ Ջոզեֆ Քեյլիի հետ նա ստեղծել է «մաքուր լուսանկար», օգտագործելով ժելատինային գործընթացը։ 1884 թվականին նրա ընտանիքը վերադարձավ ԱՄՆ, իսկ Ալֆրեդը մնաց Գերմանիայում՝ կրթությունը ավարտելու համար։ 1887 թվականին նրա լուսանկարը՝ «Վերջին կատակը, Բելաջոն» (The Last Joke, Bellagio) առաջին տեղն Է զբաղեցրել լուսանկարչության ամենամյա մրցույթում, որը վարել է բրիտանական «Սիրողական լուսանկարիչ» ամսագիրը։ Հաջորդ տարի նույն մրցույթում նրա աշխատանքները զբաղեցրել են առաջին և երկրորդ տեղերը։ Արդյունքում նրա համբավն ու հեղինակությունը որպես լուսանկարիչ կտրուկ աճել է, իսկ բրիտանական և գերմանական ամսագրերը սկսել են հրապարակել նրա աշխատանքները։ Նույն թվականին նա գրել է իր առաջին հոդվածը՝ «Մի քանի խոսք սիրողական լուսանկարչության մասին Գերմանիայում» ։
26 տարեկան հասակում 1890 թվականին Ալֆրեդը ժամանել Է Նյու Յորք, որտեղ դարձել է ընկերության գործընկեր, որըլուսագրափորագրանկար էր պատրաստում։ Յուրացնելով լուսանկարչության տեխնիկական սահմանները՝ Ստիգլիցը սկսեց փնտրել նոր մեթոդներ լուսակայելու և մշակելու համար ։ 1892 թվականի վերջին նա ձեռք է բերել իր առաջին ձեռքի տեսախցիկը (շարժական) «Folmer & Schwing Mfg» արտադրության, որով նկարահանել է իր ամենահայտնի լուսանկարներից մեկը. «Վերջնական կայարան» (The Terminal, 1892) և «Ձմեռ, հինգերորդ պողոտա» (Winter, Fifth Avenue, 1893)։ Քննադատության մեջ նշվում է, որ նրա «Ձմեռը, Հինգերորդ պողոտա» աշխատանքը, որի վրա պատկերված է Նյու Յորքի փողոցը ձնաբքի ժամանակ, կարևոր պահ է լուսանկարչության զարգացման համար ։
Նրա հանրաճանաչությունը աստիճանաբար աճում է, և 1893-ին նա դառնում է «Ամերիկացի սիրողական լուսանկարիչ» ամսագրի երկրորդ խմբագիրը (The American Amateur Photographer) ։ 1903-1917 թվականներին Ստիգլիցը հրատարակում է «Camera Works» լուսանկարչական ամսագիրը, որի գոյության 14 տարիների ընթացքում լույս է տեսել հրատարակության 50 համար։ 1902 թվականին նրա կողմից կազմակերպված լուսանկարների ցուցահանդեսը Նյու Յորքի Ազգային գեղարվեստական ակումբում մեծ հաջողություն ունեցավ։ Ստիգլիցը դարձել է առաջին լուսանկարիչը, որի ստեղծագործությունները դարձել են ԱՄՆ առաջատար թանգարանների հավաքածուների մի մասը և սկսել են ցուցադրվել հայտնի նկարիչների նկարների հետ միասին ։
Ստիգլիցը ստեղծել և գլխավորել է «ֆոտո-Սեցեսիոն» խումբը, որտեղ ընդգրկված էին Էդվարդ Ստեյխենը, Կլարենս Ուայթը, Էլվին Լենգդոն Կոբերնը, Գերտրուդա Քեզեբիրը և Ֆրենկ Յուջինը ։ 1905-1917 թթ. եղել է 5-րդ պողոտայի «291» լուսանկարների պատկերասրահի տնօրենը, իսկ հետագայում՝ ևս մի քանի լուսանկար։ Համախոհների ոչ ֆորմալ միավորումը առավել հաճախ անվանում էին «291 խումբ», բայց ավելի ուշ իրենց նվիրվածության վավերագրական, ռեպորտաժային նկարահանման տարրերը, քաղաքային իրականության որոշ անհրապույր հատկություններ ամրագրելու համար, Նյու Յորքի ծայրամասերում և ետնախորշերում կյանքի ներգաղթածները սկսեցին քննադատել և զանգահարել (the Mop and Pail Brigade)   ։ Այդ անբարեխիղճ քննադատությամբ մականունը առաջացել է ոչ միայն այդ վարպետների կողմից իրականության իրատեսական պատկերմանը հավատարիմ մնալու համար, այլ նաև նույն արվեստագետների միավորման անունով հարող Ռոբերտ Հենրը, որը քննադատությանը զուգորդել է «աղբամանների դպրոց»։ Արվեստաբան Ե. Մ. Մատուսովսկայան ներկայացնում է «The Mop and Pail Brigade» մականունով մեկ այլ ռուսալեզու տարբերակ՝ «աղբահավաքներ» ։
1907 թվականին նա լուսանկարեց - ը՝ վաղ լուսանկարչական մոդեռնիզմի ամենահայտնի և կարևոր աշխատանքներից մեկը։ «Երրորդ դասի ուղևորներ» (աղբյուրը նշված չէ 192 օր) լուսանկարը արվել է Նյու Յորքից Եվրոպա ուղևորվող շոգենավի վրա։
Միևնույն ժամանակ նրա աշխատանքն ու ոճը քննադատության են ենթարկվել նոր լուսանկարի ներկայացուցիչների՝ մասնավորապես Պոլ Ստրենդի և F/64 խմբի ներկայացուցիչների կողմից։
Նա ծանոթ էր բազմաթիվ դադաիստների հետ, որոնցից առավել մտերիմ հարաբերություններ ուներ Ֆրանսիս Պիկաբիայի հետ։ Չկիսելով բազմաթիվ ծայրահեղ դրսևորումները նոր արվեստի, Ստիգլիցը, այնուամենայնիվ, ցուցահանդեսի նախաձեռնողներից և հովանավորներից մեկն էր, որտեղ ներկայացված էին Եվրոպական (առաջին հերթին՝ ֆրանսիական) մոդեռնիզմի ստեղծագործությունները, Հայտնի Արսենալ ցուցահանդեսը, որը կարևորագույն նշանակություն ուներ ԱՄՆ-ում ժամանակակից արվեստի հաստատման համար, և որին այցելել էր 100 000 մարդ ։ 1908 և 1915 թվականների միջև իր պատկերասրահում նա ցուցադրել է Պիկասոյի 89 գեղանկարներ և նկարներ, սակայն կարողացել է վաճառել միայն մեկ աշխատանք, որն ինքն է ի վերջո ձեռք բերել։ 1911 թվականին Ստիգլիցն առաջարկել է ձեռք բերել Պիկասոյի տնօրինության Մետրոպոլիտեն թանգարանի աշխատանքների հավաքածուն 2000 ԱՄՆ դոլարով, սակայն մերժում է ստացել, քանի որ ըստ տնօրենի. «նման խելագար բաները երբեք չեն ընդունվի Ամերիկայի կողմից »։ 1914 թվականին հանրությանը ներկայացրեց նեգրական քանդակի ստեղծագործություններ, ապա՝ մանկական նկարներ։ Վերներ Հաֆթմանը, իր «նկարչությունը 20-րդ դարում» գրքում նշել է, որ Ստիգլիցը «շատ զգայուն միտք ուներ, որը նվիրված էր բոլոր նոր ու հեղափոխական մտքերին...» ։ «Բրիտանացիների» գնահատմամբ՝ Ստիգլիցը «գրեթե միայնակ է իր երկիրը մղել 20-րդ դարի արվեստի աշխարհ» ։ Հայտնի է դարձել 1917 թվականին Մարսել Դյուշանի կողմից նրա Ռեդի - մեյդի «Շատրվան» ներկայացման հետ կապված պատմությամբ, կերամիկական պիսուար ստորագրությամբ «R. Mutt» (Ռ. Հիմար)։ Այն ներկայացվել է որպես «շատրվան» ցուցահանդեսի համար «Անկախ նկարիչների միություն», սակայն ի վերջո Դյուշանի այս աշխատանքը մերժվեց պաշտոնապես և գեղագիտական պատճառներով ցուցադրությանը մասնակցելուց ։ «Շատրվանը» ցուցադրվեց և լուսանկարվեց Ստիգլիցի «291» պատկերասրահ-ստուդիայում։ Այս պաշտամունքային լուսանկարը հրապարակվել է «The Blind Man» ամսագրում, սակայն ցուցադրությունից անմիջապես հետո բնօրինակը անհետացել է ։ Դյուշան Կելվիկ Տոմկինսի կենսագրականի ենթադրությամբ, պիսուարը աղբակույտի նման նետվել է։ Հետագայում հենց այդ լուսանկարն է դարձել այդ ինստալյացիայի տեսքի վերականգնման գլխավոր աղբյուրը և այդ եղանակով չնայած առաջին հեղինակային օրինակը անհետացել է, Դյուշանի «Շատրվան» - ը մտավ պատմության մեջ և վերստեղծվեց հեղինակի անմիջական մասնակցությամբ ։ Հետագայում մի քանի թանգարաններում ներկայացվեցին պիսուարի կրկնօրինակները, իսկ «Շատրվանը» կարևոր հանգրվան է համարվում 20-րդ դարի արվեստում, բրիտանացի մասնագետների կողմից ճանաչվել է դարաշրջանի մեծագույն ստեղծագործությունը, ռազմական ամենահայտնի և հեղափոխական գործերից մեկը, փոխեց արվեստի հայեցակարգը ։ 2004 թվականին բրիտանացի հինգ հարյուր ամենահայտնի ԱՐՏ-գործիչներ «Շատրվան» -ը ճանաչել են «20-րդ դարի արվեստի ամենաազդեցիկ ստեղծագործությունը» ։
1916 թվականից մշտական կապի մեջ աշխատել է Ջորջիա Օ'Քիֆի հետ, 1924 թվականին դարձել են ամուսին և կին։ Ստեղծել է մոտ 300 լուսանկար Օ'Քիֆից։ Քննադատներից մեկը գրել է այդ լուսանկարների մասին. «?։ Ամբողջ հմայքը պատկերված է այդ նկարներում» ։ Նրա ազդեցության տակ նա վերադարձավ նկարչությանը, որը նախկինում թողել էր։ 1923 թվականից Ստիգլիցի աջակցությամբ նա սկսել է ակտիվորեն ցուցադրվել (հատկապես հայտնի են նրա ծաղիկներով նատյուրմորտները)։ 1934 թվականին Ստիգլիցը նոր աշակերտ է ունեցել, որը 22-ամյա Դորոտի Նորմանն էր, նրանց միջև սիրային հարաբերություններ են սկսվել։ 1929 թվականին Ստիգլիցի կինը տեղափոխվել է Նյու Մեքսիկո նահանգ, որտեղ նա ստեղծեց իր հայտնի անապատի լանդշաֆտներ շարքը, ստացել է խոստովանություն, նյութական ապահովություն և վերադարձել Նյու Յորք Ստիգլիցի մոտ, որը մինչ այդ ավարտել է Նորմանի հետ սիրավեպը, բայց նրանք այլևս չեն կարողանում վերադարձնել նախկին հարաբերությունները ։
Նրա որոշ փորձարարական աշխատանքներ, այժմ դիտվում է որպես սոլյարիզացիայի վաղ օրինակներ (Սաբոտյեի ազդեցություն)։ Ենթադրվում է, որ Ստիգլիցը գիտակցաբար է կիրառել լուսանկարների վերափորձարկումը, դրա հետևանքը կարող էր լինել մի քանի պատկերների չմտածված սոլյարիզացումը, ինչպես օրինակ Ջորջիա Օ'Քիֆի հայտնի ձեռքի մատնահետքի վրա (Hands and Thimble — Georgia O’Keeffe, 1919)։ Պոլ Ստրենդը 1923 թվականին այս առիթով գրել է. «...Նա նաև օգտագործել է սոլյարիզացիա, իրականում դա թերություն է, բայց նա այն օգտագործել է որպես արժանապատվություն, գիտակցաբար նկատի ունենալով արդյունքը։ Դա իսկապես արվեստում օգտագործվող նյութեր է, իսկապես խելամիտ իրական լուսանկարներ է» ։
Վաղ տարիներ
Ընկերացել և համագործակցել է Անսել Ադամսի և Կարլ Սթրասի հետ։ 1922 թվականին Ջորջ լճում ամպերով լուսանկարների շարք է ստեղծել, փնտրվում է վերացական։ Լուսանկարիչի խոսքով՝ տեխնիկապես բարդ էտյուդների այս շարքում ինքը ցանկացել է հասնել նրան, որ իրեն տեսնելիս կոմպոզիտոր Էռնեստ Բլոխը կարողանա բացականչել. «Երաժշտություն! Դա երաժշտություն է։ Ինչպե՞ս է դա ստացվել ձեզ մոտ» և հուզված լուսանկարների պատկերներով, կգրեի «Ամպեր» սիմֆոնիան, բայց ավելի մեծ չափերով, քան դա ստացվել Է Կլոդ Դեբյուսիի մոտ։ Ստիգլիցը բացել է «Ամերիկյան վայր» պատկերասրահը, որը ղեկավարել է մինչև իր մահը ։ Լուսանկարչությունը թողել է 1937 թվականին, սրտի ծանր հիվանդության պատճառով։ Մահացել է 1946 թվականին Նյու Յորքում։ Ստիգլիցի մահից հետո նրա այրին նկարների, գծանկարների և լուսանկարների հավաքածուն հանձնեց արխիվներին, ԱՄՆ մի քանի թանգարաններին, այդ թվում՝ Մետրոպոլիտեն թանգարանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բարերարներ
Այն Ղազալի արձաններ
Այն Ղազալի արձաններ ('Ain Ghazal Statues), Հորդանանում, Այն Ղազալում հայտաբերված մի շարք մոնումենտալ կրաքարե ծեփածո և եղեգյա արձաններ, որոնք թվագրվում են Նախախեցեգործական նեոլիթ Բ ժամանակահաշրջանին։ Հայտնաբերվել են 1983 եւ 1985 թվականներին երկու ստորգետնյա թաքստոցներում, ընդհանուր թվով 15 կիսանդրիներ և 15 արձաններ, որոնք ստեղծվել են մոտ 200 տարիների ընթացքում ։
Մ. թ. ա. 7-րդ հազարամյակի կեսերին եւ 8-րդ հազարամյակի կեսերին թվագրվող արձաններից մարդկային ձեւի ամենավաղ լայնամասշտաբ ներկայացուցումներից են եւ համարվում են խեցեգործական Նեոլիթի Բ ժամանակաշրջանի նախապատմական արվեստի ամենահայտնի նմուշներից ։
Թեեւ համարվում է, որ նրանք ներկայացնում են այդ գյուղի նախնիներին, նրա նպատակը մնում է չվերծանված ։
Նրանք կազմում են Ամմանում գտնվող Հորդանանի թանգարանի հավաքածուների մի մասը։ Մի արձանը գտնվում է Փարիզի Լուվրի թանգարանում։ Երկու գլխով ֆիգուրներից մեկը ցուցադրվում է Աբու Դաբիի Լուվրում։
Նկարագրություն
Ֆիգուրները երկու տեսակի են` ամբողջական արձաններ և կիսանդրիներ։ Որոշ կիսանդրիներ երկգլխանի են։ Մեծ ջանքերի գնով են մոդելավորվել լայն բացված և բիտումե գծանշված ծիածանաթաղանթներով աչքեր ունեցող գլուխները։ Արձանները պատկերում են տղամարդկանց, կանանց և երեխաների։ Կանայք տարբերակվում են ըստ կրծքեր հիշեցնող եւ փոքր-ինչ մեծացած ստամոքսի ձևերի միջոցով։ Սակայն ոչ տղամարդկանց, ոչ կանանց սեռական նշանները ընդգծած չեն. արձաններից և ոչ մեկը սեռական օրգաններ չունեն, այն դեպքում, երբ արձանների որոշ մասի մոտ ամենայն մանրամասներով ներկայացված են դեմքերը։
Հուշարձանները ստեղծվել են ժայռափոր կրաքարի ծեփվածքից ռեզոնային հիմքի` եղեգի վրա մոդելավորելու ճանապարհով, օգտագործելով այնպիսի բույսեր, որոնք աճել են Զարքա գետի ափին։ Եղեգը քայքայվել է հազարամյակի ընթացքում` թողնելով կրախեցեղեն ներքին ամբողջությունը։ Կրեղեն սվաղը ստանալու համար կրաքարը տաքացվել է 600-ից մինչև 900 աստիճան ցելսիուս ջերմաստիճանի պայմաններում։ Ստացված կրաքարի հիդրոքսիդն այնուհետև խառնվել է ջրի հետ, որպեսզի թանձր զանգված ստացվի, որից հետո միայն այն օգտագործվել է։ Սվաղը ջրակայուն նյութի է վերածվել չորանալուց հետո, երբ այն քարացել է։ Գլուխները, իրանները ու ոտքերը ձևավորվել են եղեգի առանձին փնջերից, որոնք այնուհետեւ հավաքվել են և ծածկվել են սվաղով։ Աչքերի ծիածանաթաղանթները ուրվագծվել են բիտումի միջոցով, իսկ գլուխները ծածկվել են կեղծամ հիշեցնող ծածկով։
Նրանք համեմատաբար բարձրահասակ են, բայց ոչ մարդու իրական չափերով. արձաններից ամենաբարձրի բարձրությունը մոտ 1 մ է։ Նրանց մակերևույթներն անհամաչափ հարթ են, մոտ 10 սմ հաստությամբ։ Նրանք, այնուամենայնիվ, ստեղծվել են կանգնած լինելու համար, հավանաբար, ամրացվել են փակ սենյակների հատակին, եւ նախատեսված են եղել միայն դիմացից դիտելու համար ։ Արձանի պատրաստման եղանակն, այնուամենայնիվ, թույլ չէր տար նրանց երկար ծառայել։ Եվ քանի որ նրանք թաղվել են ստեղծված սկզբնական վիճակում, հնարավոր է, որ նրանք երբեք չեն ցուցադրվել երկար ժամանակով, այլ ստեղծվել են կանխամտածված` հենց թաղման նպատակով ։
Բացահայտում և պահպանում
Այն Ղազալ տեղանքը հայտնաբերվել է 1974 թվականին կառուցապատողների կողմից, որոնք արագընթաց ավտոմայրուղի էին կառուցում, որը կապելու էր Ամման քաղաքը Էլ Զարկայի հետ։ Պեղումները սկսվել են 1982 թվականին։ Այս տեղանքը բնակեցված է եղել մ. թ. ա. 7250-5000 թվականին ։ Այս դարաշրջանի սկզբում` 7-րդ հազարամյակի առաջին կեսի ընթացքում, բնակավայրը ձգվել է 10-15 հա (25-37 ակր) և բնակիչները կազմել են 3000 մարդ։
Արձաններ են հայտնաբերվել 1983 թվականին։ Բուլդոզերների կողմից լայնական փորված ճանապարհի խաչմերուկը ուսումնասիրելիս հնագետները հայտնաբերել են 2,5 մետր (8 ոտնաչափ) մակերեսով խոշոր փոս, որտեղ գիպսե արձաններ կային։ 1984-1985 թվականներին պեղումներ են իրականացվել Գարի Օ. Ռոլլեֆսոնի գլխավորությամբ։ Պեղումների երկրորդ փուլը, որը տեղի է ունեցել 1993–1996 թվականներին, ղեկավարում էին Ռոլեֆսոնը եւ Զեյդանը Կաֆաֆին ։
Հայտնաբերված երկու թաքստոցներում ընդհանուր առմամբ գտնվել են 15 արձաններ եւ 15 կիսանդրիներ, որոնք պատրաստված են եղել գրեթե 200 տարիների ընթացքում։ Քանի որ նրանք խնամքով թաղված էին լքված տների հատակի փորվածքներում, նրանք բավականաչափ լավ են պահպանվել ։ Իերիխոնում և Նահալ Հեմարում նմանատիպ արձանների միայն որոշ դրվագներն են հայտնաբերվել ։
Փորվածքի շուրջը, որտեղ գտել են արձանները, ուշադրությամբ փորվել է, եւ գտածոները տեղադրվել են փայտե տարաների մեջ, որը լցված էր պոլիուրեթանային փրփուրով` առաքման ընթացքում վնասվելուց պաշտպանելու համար ։ Արձանները պատրաստված են գիպսից, որը շատ ավելի փխրուն էր դարձել հատկապես այդքան ժամանակ հողի տակ թաղված լինելու հետևանքով։ Հայտնաբերված արձանների առաջին գտածոները ուղարկվել են Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական հնագիտական ինստիտուտ, իսկ երկրորդ խումբը, որը գտնվել էր մի քանի տարի անց, ուղարկվել է Նյու Յորքի Սմիթսոնյան ինստիտուտ` վերականգնողական աշխատանքների համար։ Արձանները վերադարձվել են Հորդանան դրանց պահպանման աշխատանքերի ավարտից հետո եւ դրանք կարելի է տեսնել Հորդանանի թանգարանում ։
Գտածոների մի մասը 2013 թվականին ժամանակավորապես եղել է Բրիտանական թանգարանում։ 2012 թվականից ի վեր Մեծ Բրիտանիայում վերականգնման գործընթացի մեջ է նմուշներից մեկը ։
Մեկնաբանություններ
Դրանք հիմնականում իրենցից ներկայացնում են համայնքում բնակվողների նախնիներին կամ նրանց հետ կապված թեմաները ներկայացնելու համար։ Կարելի է այդ փաստարկը հիմնավորել` հենվելով այս արձանների տերերի նկատմամբ վերաբերմունքի վրա, երբ նրանց թաղել են իրենց նմանությամբ ծեփած գանգերի հետ։ Հուշարձանների հուղարկավորությունը նույնպես նման է այն եղանակին, թե ինչպես են Այն Ղազալի բնակիչները թաղել իրենց մահացածներին։ Սակայն, եթե այդ արձանները ընդհանրապես չեն կերպավորում մահացածներին, այլ կենդանացված առարկաներ են։ Ինչ, եթե նրանք թաղված էին մարդկանց նման ձեւով, որովհետեւ մարդիկ մտածում էին, որ նրանք մահացել են կամ կորցրել են իրենց ուժը։ Այս արձանները նույնքան շատ հարցեր են առաջացնում, որքան պատասխաններ, եւ այդ պատճառով էլ հարուստ նյութ են հանդիսանում հետագա ուսումնասիրության համար ։
Ագրիպա Դ’Օբինե
Ագրիպա Դ’Օբինե (Théodore Agrippa d'Aubigné, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ, գրող և Ուշ վերածննդի ժամանակաշրջանի պատմաբան։ Կալվինականության խիստ հետևորդ։ Լուի Արև արքայի սիրեցյալ օրիորդ Մենտենոնի պապը։ Որոշ հետազոտողներ համեմատում են Ագրիպա Դ’Օբինեի պոեզիայի մեջ ունեցած ներդրումը Շեքսպիրի և Միլթոնի ներդրման հետ ։
Կենսագրություն
Իրավաբան Ժան Դ’Օբինեի և տիկին դե Բրիի որդին է։ «Նրա մայրը մահացել է ծննդաբերության ժամանակ, նրան հավատի հանդեպ խիստ ծառայության ոգով կալվինական է դաստիարակել հայրը» ։ Սովորել է Փարիզում, հումանիստ Մաթյե Բերոալդի մոտ (ֆր․)։ 1562 թվականին, երբ հուգենոտները վտարվել են քաղաքից, իր դաստիարակի հետ միասին փախել է ռեֆորմատներով լեցուն Օռլեան։ 1565 թվականին սովորել է Թեոդոր դե Բեզի մոտ՝ Ժնևի բողոքական քոլեջում։ 1568 թվականին, սավանից պարան պատրաստելով, թաքուն լքել է Բերոալդին` միանալով հուգենոտների բանակին։
Ծառայության է անցել Հենրի IV-ի մոտ։ Բարդուղիմեոսյան գիշերից երեք օր առաջ հեռացել է Փարիզից։ Պալատական ծառայության է վերադարձել 1573 թվականին՝ նշանակվելով թագավորական ձիապան։
Ստեղծագործություն
Ագրիպա Դ՚Օբինեի գրական ստեղծագործությունը ծավալուն և բազմազան է, ինչպես 2001 թվականին նշել է հետազոտող Գ. Շրենկը, «նրա ստեղծագործությունների ամբողջական ցանկը դեռ պետք է կազմվի» ։
«Գարուն»
«Գարուն» (Le Printemps) գիրքը ներառում է ստանսների, ներբողների և սոնետների ընտրանի. վերջիններս միավորվել են «Գեկատոմբա Դիանե» (L’Hécatombe à Diane, հրատարակվել է 1874 թվականին) շարքի մեջ, որի վրա աշխատանն սկսվել է դեռևս 1571 թվականին և շարունակվել մինչև 1620-ական թվականներ ։
«Գեկատոմբա Դիանան» ներառում է հարյուր սոնետներ, որոնք կայուն են պետրարկիզմի ոգով և նվիրված են բանաստեղծի 1571-1573 թվականների սիրեցյալին՝ Դիանա Սալվիատիին, որը Պիեռ Ռոնսարի սիրեցյալ Կասանդրայի զարմուհին էր։ Ընդօրինակելով «Երգերի գրքին», կառուցվածքային առումով, կրկնելով սիրեցյալի դիմանկարը՝ ըստ Ֆրանչեսկո Պետրարկա կանոնի, Դ՚Օբինեն, ըստ էության, վերացրել է իտալացի բանաստեղծի կողմից մանրամասնորեն արտաբերված սիրո փիլիսոփայությունը և ամբողջությամբ կենտրոնացել է զգացմունքի երկակիության վրա՝ «լինելով հոգեմաշ սիրո և տառապանքի միջև» ։ «Գարնան» ողբերգական պաթոսը, որտեղ Պետրարկան զգալի չափով ճշգրտվում է Լուցիուս Աննեուս Սենեկայի ոգով արյունոտ բանաստեղծությամբ և աստվածաշնչյան պատկերավորությամբ, գիրքը զգալիորեն տարբերում է ֆրանսիական պետրարկիզմի մյուս հուշարձաններից։
Ինչպես նշել է Յ․ Բ․ Վիպերը, սոնետները և հատկապես Ագրիպա Դ՚Օբինեի ստանսներն իրենց առոգանությամբ տարբերվում են Պլեադայի բանաստեղծների համանման ստեղծագործություններից և ավելի շուտ արձագանքում են Դյու Բարտասի ստեղծագործությանը. "Ի տարբերություն ներդաշնակության և համաչափության ձգտման՝ այստեղ, ընդհակառակը, ամեն ինչ լի է աններդաշնակությամբ և անչափության զգացումով։ Ստանսների մեծ մասը զարդարված է կատաղի, պարոքսիզմալ հուսահատությամբ։ Ագրիպայի հուսահատությունն ընդունում է տիեզերական բնույթ. այն վերաճում է աշխարհի հետ բաժանվելու զգացողության, ներկում է իրականության բանաստեղծի բոլոր ընկալումները, դրդում նրան ապավինել կործանման, անկման, հալեցման նկարներին, ապա գործն էլ վերափոխվում է ֆանտաստիկ տեսիլքների։ Ստանսների երկրորդ յուրատեսակ առանձնահատկությունն այն է, որ այն նախկինում անտեսանելի դինամիզմ է զգացմունքների փոխանցման և շարժման մեջ։ Ագրիպայի զգացմունքները թափվում են հոսքի տեսքով՝ առաջացնելով ռիթմի արտասովոր, ինքնաբուխ և հզոր պոռթկումներ ։"
Ողբերգական պոեմներ
Ագրիպա Դ'Օբինեի ամենահայտնի ստեղծագործությունները «Ողբերգական պոեմներն» են («Les Tragiques», թողարկված L.B.D.D. կեղծանվամբ 1616 թվականին. գիրքը հաջողություն է ունեցել և վերահրատարակվել է 1630 թվականին)։ Գրքի վրա աշխատանքի մեկնարկի հավանական ամսաթիվը 1577 թվականն է։ Ողբերգական պոեմները բաղկացած են 9302 բանաստեղծություններից, որոնք բաժանված են յոթ մասի (գրքերի)։ Առաջին երեք գրքերում նկարագրված են Ֆրանսիայում քաղաքացիական պատերազմի ձախորդությունները և պարունակում են Հենրի III-ի և Եկատերինա Մեդիչիի վանող դիմանկարները։ 4-րդ գրքից սկսած՝ տեղի ունեցածի մասշտաբը ձեռք է բերել տիեզերական բնույթ, բանաստեղծը նկարագրել է սրբերի գործերը, հետո վերադարձել է բողոքականների ռազմական նվաճումներին, բայց արդեն կարծես թե Աստվածային սկզբունքով պատված։ Վերջին երկու գրքերը դիդակտիկ բնույթ են կրում. բանաստեղծությունները պսակված են Վրիժառու Հիսուսի Սարսափելի դատաստանի պատկերներով։
Բանաստեղծության ողբերգական պաթոսը, բարոկկոյի գծերով նշվող գեղարվեստական ոճը, հեղինակի քաղաքացիական դիրքորոշումը, որը չի թաքցնում հակվածությունները, վկայում են Վերածննդի դարաշրջանի հումանիստական գրականության գագաթնակետի և մայրամուտի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հուգենոտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի զորավարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կալվինիստներ
Կորնոկիպոս
Կորնոկիպոս (Κορνόκηπος, Görneç), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 500 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
No Stress
«No Stress» (հայ․՝ Սթրես չկա), հաուս ժանրի երգ՝ գրված 2008 թվականին ֆրանսիացի երաժիշտ Լորան Վուլֆի կողմից, և համանուն սինգլը, որ թողարկվել է նույն թվականի ապրիլի 11-ին Vogue լեյբլի մասնակցությամբ։ Այն Լորան Վուլֆի Wash My World վեցերորդ ստուդիական ալբոմի գլխավոր սինգլն է, որից բացի ռադիոեթերում հնչել է նաև Zen @ Acoustic ռեմիքսը, որը ձայնասկավառակում տասներորդն է։ Երգում հնչող վոկալը պատկանում է սևամորթ երգիչ Էրիկ Քարտերին, թեև նա հիշատակված էլ չէ ձայնասկավառակի ենթագրերում։ Դրանից բացի, գոյություն ունի տարբերակ ինդոնեզացի փոփ երգչուհի Անգգունի վոկալով։
«No Stress» երգը ձեռք է բերել չափազանց մեծ ժողովրդականություն Եվրոպայում, հատկապես Բելգիայի ու Ֆրանսիայի տարածքում, որտեղ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականները հիթ-շքերթներում։ Լավագույն հարյուր երգերի ֆրանսիական հիթ-շքերթում երգը մնացել է 37 շաբաթ, բելգիականում՝ 32 շաբաթ։ Շվեյցարիայում երգը հասել է յոթերորդ հորիզոնականին լավագույն հարյուր երգերի հիթ-շքերթում, որում ընդգրկվել է 72 շաբաթ։
Աշխարհի երկրներն ըստ մեկ շնչին ընկնող անվանական ՀՆԱ-ի
Աշխարհ երկրներն ըստ մեկ շնչին ընկնող անկվանական ՀՆԱ-ի 2015 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային տնտեսություն
Բուսոլենո
Բուսոլենո  (Bussoleno), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Արկած (ֆիլմ)
Արկած (L'Avventura), իտալացի ռեժիսոր Միքելանջելո Անտոնիոնիի կինոդրաման։ Ֆիլմը Կաննի կինոփառատոնում ստացել է հատուկ մրցանակ (1960), մեծ հակասություններ է առաջացրել հանդիսատեսի շրջանում՝ Միքելանջելոյին բերելով համաշխարհային հռչակ։ Ֆիլմն առաջինն է Միքելանջելոյի սև-սպիտակ «Օտարացման եռագրությունը» («Արկած», «Գիշեր», «Խավարում») ֆիլմաշարում։ Եռագրության մյուս երկու ֆիլմերում («Գիշեր» և «Խավարում») նկարահանվել է ռեժիսորի ընկերուհին՝ Մոնիկա Վիտտին։
1960 թվականին ֆիլմը ստացել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակ, արժանացել է բրիտանական BAFTA մրցանակի՝ լավագույն ֆիլմ և լավագույն արտասահմանյան դերասանուհի (Մոնիկա Վիտտի) անվանակարգերում։
Սյուժե
Ձանձրույթից հոգնած բարձրաշխարհիկ մարդիկ Լիպարյան կղզիներ ծովագնացության ժամանակ «արկածների» մեջ են հայտնվում։ Հայտնի դիվանագետի դուստրը՝ Աննան, անհետանում է անմարդաբնակ կղզում։ Սկզբում ճամփորդակիցները չեն հասկանում ինչ պայմաններում է նա անհետացել և ինչպես գտնեն նրան, սակայն, զարգացող դետեկտիվ ինտրիգը իր տեղը զիջում է նոր հարաբերությունների, որոնք փորձում էին կառուցել անհայտ կորած կնոջ սիրեկանը՝ Սանդրոն և նրա ընկերուհին՝ Կլաուդիան։ Նա հագնում է անհայտ կորածի բլուզը և ակամա նրա տեղը գրավում Սանդրոյի կյանքում։ Երբ նրանք արդեն լռիվ մոռանում են Աննային, Կլաուդիան հյուրանոցում դավաճան Սանդրոյին տեսնում է մարմնավաճառի հետ։ Ֆիլմի վերջում նա կանգնում է դժվար ընտրության առաջ։
Նոր ֆիլմալեզու
«Արկածը» 1960-ական թվականների սկզբի այն ֆիլմերից է, որը դարձել է եվրոպական արվեստի տան հիմնաքարերից մեկը։ Ինչպես իր «Բաց ստեղծագործություն»-ում նշել է Ումբերտո Էկոն (1962), պատճառահետևանքային կապերն ու սյուժեի զարգացման տրամաբանությունը ռեժիսորը զոհաբերել է հերոսների հոգեբանության ուսումնասիրությանը։ Ըստ նրա՝ ֆիլմի ընթացքում հեռուստադիտողի աճող մտավախությունը, որ «ֆիլմը ոչ մի հանգուցալուծման չի տանում», այն վերածում է դրվագների պատահական շարքի ։
Գրականության մեջ նշված է.
Մարտին Սկորսեզեն Աննայի անհետացումը համեմատել է մեկ այլ 1960-ականների կեսին նկարահանված` Հիչքոքի «Պսիխո» ֆիլմի գլխավոր հերոսի սպանության հետ, մի տարբերությամբ, որ Անտոնիոնին չի բացատրել, թե ինչ է կատարվել հերոսուհու հետ։ Ֆիլմի հերոսները մոռանում են մի իրադարձություն և ամբողջությամբ խորասուզվում մյուսի մեջ։ «Նրանք մի իմպուլսից մյուսի մոտ են լողում, և այն ամենն, ինչ կատարվում է նրանց հետ ընդամենը պատճառաբանություն է. որոնումները պատճառաբանություն են մտերմանալու, իսկ մտերմանալը՝ իրենց կյանքը ինչ-որ կերպ իմաստավորելու համար» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Միքելանջելո Անտոնիոնիի ֆիլմեր Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոմրցանակի դափնեկիրներ
Յուխմա
Յուխմա (Юхма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելնատ գետի ձախ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է, ավազանի տարածքը 176 կմ2։ Ակունքը գտնվում է արևմտյան ճահճոտ անտառներում Յակունինո գյուղի մոտ, Կինեշմից 13 կմ հարավ-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Բուսոլենո
Բնակչությունը կազմում է 6627 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 177 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 37 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10053։ Հեռախոսային կոդ՝ 0122։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Մարիամ Աստվածածինը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆոտոռոբոտ
Ֆոտոռոբոտ, (ֆոտոկոմբինացված դիմանկար), մարդու սուբյեկտիվ դիմանկար՝ հավաքված տարբեր անձանց լուսանկարների առանձին մասերից. աչքեր, բերան, մազեր, բեղեր և այլն; Սա քրեաբանության մեթոդներից մեկն է՝ ականատեսների վկայությամբ փնտրվող անձի սուբյեկտիվ դիմանկարը կազմելու համար։ Ներկայումս գոյություն ունեն համակարգչային ծրագրեր՝ սուբյեկտիվ դիմանկար կազմելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձնական նույնականացում Կատեգորիա:Քրեագիտություն Կատեգորիա:Նույնականացման փաստաթղթեր
Կորովեիա
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 132 մարդ, հիմնականում՝ թուրք կիպրացիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Team Spirit
Team Spirit, ռուսական կիբեռսպորտային ակումբ։
Լոբելին
Լոբելին, շնչառական կենտրոնը խթանող դեղանյութ, ալկալոիդ, պարունակվում է լոբելիա ցեղի միամյա խոտաբույսերում։ Ստացվում է նաև սինթետիկ եղանակով։ Բժշկության մեջ օգտագործվում են լոբելինի հիդրոքլորիդի լուծույթի ներերակային կամ միջմկանային ներարկումները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալկալոիդներ Կատեգորիա:Շնչառության խթանիչներ Կատեգորիա:Կետոններ Կատեգորիա:Հակադեպրեսանտներ
Լնդեր
Լնդեր, ծնոտների ատամնաբնային ելուստները ծածկող լորձաթաղանթ։ Զուրկ են ենթալորձային հյուսվածքից, ուստի սերտ միացած են ատամնաբնային ելուստների վերնոսկրին և անշարժ են։ Ազատ եզրով հպվում են ատամների վզիկների մակերեսներին։ Հարուստ են արյան անոթներով և աղքատ՝ նյարդերով։
Կատեգորիա:Բերանի խոռոչ Կատեգորիա:Անատոմիա
Ալեկոծություն ժայռապատ ծովափին (նկար)
Ալեկոծություն ժայռապատ ծովափին, Վարդան Մախոխյանի նկարներից, որում տեսարանն իր նորաստեղծ անառիկ ժայռերով էպիկական բնության խորհրդավորությունն ունի։ Սրա ամբողջ հմայքը հակադիր նրբերանգների գերազանց զուգորդման մեջ է:Սա նկարչի այն բնապատկերներից է, որոնք հստատում են տարագրության մեջ իր ժողովրդի ճակատագրով ապրող նկարչի մելամաղձոտ տրամադրությունը, որի մասին գրում են եվրոպացի քննադատները։
Նկարագրություն
Ալեկոծություն ժայռապատ ծովափին նկարում տեսարանը խորհրդավորությամբ է պարուրված Բարձրաբերձ, խորը կտրվածքներով, անառիկ ժայռերը, շրջափակել են ծովափը՝ թողնելով մի նեղ միջանցք, որտեղից երևում է ծովի մի փոքրիկ հատված։ Այդ խուլ, ճնշող միջավայրում մարդ իրեն զգում է աշխարհից մեկուսացած։ Այնուամենայնիվ, նկարի գեղանկարչական հմայքը մոռացնել է տալիս այդ տպավորությունը։
Ամբողջ պատկերը գեղանկարված է գուներանգներով՝ սկսած ափին փրփրակալած ալիքների կաթնագույնից, մինչև ժայռերի վրա պղնձագույնի, սրճագույնի, կապտամոխրավունի բազմաթիվ երանգները՝ միմյանց հետ կատարելապես ներդաշնակված։ Ժայռերի մուգ զանգվածի  կոլորիտով, բացառիկ գունազգացողությամբ, գունային հեռանկարով զուգորդված են՝ թեթև շիած մոխրավուն երկինքը, նրա ցոլացումից կապարի գույն ստացած ծովը,ափին կաթնագույնի վերածված փրփրակալած ալիքները և գորշ ծովափը։ Կատարելապես իմաստավորված են ալիքների հետ ափ շպրտված մանր քարերը և մեկ-երկու այլ առարկաներ։ Եվ չնայած բազմաթիվ ու միմյանց հակադիր երանգների առկայության, պատկերի կոլորիտը գուներերանգների ներդաշնակության սքանչելի օրինակ է։
Տպավորիչ է փրփրակալած ալիքների զուգորդումը մուգ ժայռերին, որոնց միջավայրում այդ նուրբ կաթնագույն ալիքներն անչափ գեղեցիկ են թվում՝ դիտվելով որպես պատկերի կոմպոզիցոն կենտրոն։ Բնական են ջրի տակից թափանցող մանր քարերը։ Տեղանքի ամայությունը փարատող միջոց է ափի մի կողմում տեղավորված նավակ ՞
Կուկլիա (Ֆամագուստայի շրջան)
Կուկլիա (Κούκλια, Köprülü), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 192 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Աննա Կոնդրաշովա
Աննա Կոնդրաշովա (Анна Анатольевна Кондрашова, ), խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել մենասահքում։ 1984 թվականին՝ Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր, Եվրոպայի առաջնության քառակի բրոնզե մեդալակիր, ԽՍՀՄ եռակի չեմպիոն։
Սպորտային կարիերա
Մարզվել է հայտնի մարզիչ Ստանիսլավ Ալեքսեևիչ Ժուկի ղեկավարությամբ՝ ներկայացնելով Կենտրոնական բանակի սպորտային ակումբը և «Труд»-ը (Մոսկվա)։ Առաջին համամիութենական մրցույթներից մեկը ԽՍՀՄ ժողովուրդների ձմեռային սպարտակիադան էր 1978 թվականին Սվերդլովսկում, որտեղ   պատանիների կարգում Աննան զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը ։ Առաջին խոշոր հաջողությունները 1982 թվականին էին, երբ Ռիգայում կայացած ԽՍՀՄ առաջնությունում գրավեց 3-րդ հորիզոնականը և հաղթեց Կրասնոյարսկում կայացած ԽՍՀՄ ժողովուրդների V Ձմեռային սպարտակիադան։ 1983 թվականին ԽՍՀՄ առաջնությունում արծաթե մեդալ նվաճելուց հետո նա ընդգրկվեց ազգային հավաքականի կազմում։ Ավանդաբար Կոնդրաշովան հակում ուներ ազատ և կարճ ծրագրերի նկատմամբ՝ զիջելով պարտադիր ծրագրերին։ Այդ տարիներին մարզիչն էր Էդվարդ Պլիները ։ Օլիմպիական խաղեր-84-ում ազատ ծրագրում մաքուր կատարեց միայն երկու եռակի տուլուպը և զբաղեցրեց միայն հինգերորդ հորիզոնականը։ 1984 թվականին աշխարհի առաջնությունում, լինելով ֆիգուրներում չորրորդը և երկրորդը կարճ ծրագրում, երրորդն էր։ Ազատ ծրագրում հաջող մեկնարկից հետո նա սկսեց փոխել եռակի, ապա նաև կրկնակի թռիքները մի թռիչքի, սակայն հետո հավաքվեց և կատարեց այդ ժամանակների համար բարդ եռակի ռիտբերգերը, իսկ հետո կրկնեց եռակի տուլուպը։ Դատավորների կարծիքները տարբեր էին, սակայն ինը դատավորներից հինգը նրան շնորհեցին երրորդ հորիզոնականը, ինչն էլ հանգեցրեց առաջինը պատմության մեջ կանանց մենասահքում աշխարհի առաջնությունում արծաթե մեդալը։ Այնուհետևւ Աննան, որպես կանոն, մաքսիմալ հաջողությամբ հանդես է եկել Եվրոպայի առաջնություններում, խիստ պայքարի մեջ մտնելով Կիրա Իվանովայի հետ, հաղթելով նրան կարճ ծրագրերում (1986 թվականին, որտեղ նա հաղթեց Կատարինա Վիթին՝ զբաղեցնելով այդ ձևում առաջին տեղը և 1987 թվականին) ու ազատ  ծրագրերում (1986 և 1988 թթ.), սակայն ֆիգուրներում հետ մնալու պատճառով վերջին հաշվով միայն երրորդն էր։ Համաշխարհային մակարդակում միայն ձախողումներ էին (կարճ ծրագրում 1986 և 1987 թթ. միայն իններորդն էր)։
Նա հիշվում է բարդ երաժշտականությամբ, ճկունությամբ, ռիթմիկությամբ և շարժման էլեգանտությամբ (հիմնականում պտույտների), որոնցից շատերը տարբերվում էին օրիգինալ կեցվածքներով, ձեռքերի, ոտքերի, մարմնի շարժումներով (ինչը բազմիցս մեծ ոգեշնչմամբ նշել է ամերիկացի մեկնաբան, օլիմպիական չեմպիոն Պ. Ֆլեմինգը)։
Կոնֆլիկտ Ս. Ա. Ժուկի հետ
1986 թվականին Կոնդրաշովան և խորեոգրաֆ Մարինա Զուևան նամակ են գրում Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցություն, որտեղ մեղադրում են մարզիչ Ս. Ա. Ժուկին «անբարոյական վարքի» համար, սակայն առանց ապացույցների։ Ելենա Վոդորեզովան հրաժարվում է ստորագրել այս նամակը ։ 1986/87 մրցաշրջանում Կոնդրաշովան տեղափոխվում է մարզվելու Ստանիսլավ Լեոնովիչի ղեկավարությամբ։ Հետագայում Ժուկին աստիճանաբար զրկում են մարզչական գործունեությամբ զբաղվելուց։
Անձնական կյանք
1989 թվականին սպորտային կարիերայի ավարտից հետո ամուսնացել է դահուկային երկամարտիկ Ալլարա Լևանդիի հետ և տեղափոխվել է ապրելու Տալլին։ Նրանք ունեն երեք երեխա՝ Անդրես, Արմանդ և Արլետ ։
Մարզչական կարիերա
Աննա Լևանդին որպես գեղասահքի մարզիչ աշխատել է Նորվեգիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում։ 1999 թվականից աշխատում է Էստոնիայում՝ ղեկավարոլով սեփական «Rocca al Mare» դպրոցը Տալլինում։ 2000 թվականին դպրոցը ստացավ Էստոնիայի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի հիմնադրամի դրամաշնորհ։ 2002 թվականին դպրոցում բացեց նոր սահադաշտ։ Աննա Լևանդիի սաներից մեծ հաջողությունների է հասել Ելենա Գլեբովան՝ մենասահքում Էստոնիայի յոթակի չեմպիոն։ 2008 թվականին Աննան դարձել է Էստոնիայի տարվա մարզիչ. 2015/16 թթ. նրա սան Հելերի Հալվինը հաղթել է Էստոնիայի առաջնությունում և Եվրոպայի առաջնությունում զբաղեցրել է 19-րդ հորիզոնականը ։
Կոչումներ և պարգևներ
2009 թվականի փետրվարի 4-ին Էստոնիայի նախագահի հրամանագրով շնորհվել է երրորդ աստիճանի Սպիտակ աստղի շքանշան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ չեմպիոններ
Եսմնա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Տրաֆարետ
Տրաֆարետ, (իտալ․traforetto, < trafore — ծակծկել), մետաղե, փայտե, ստվարաթղթե, պլաստմասսայե կամ այլ նյութից պատրաստված թիթեղ, որում վերարտադրվող տառերին, նշաններին կամ նկարի տարրերին համապատասխանող տեղամասերը բաց են թողնում ներկը, իսկ բացատային տեղամասերը ներկի համար անթափանցելի են։ Տրաֆարետը կիրառվում է գովազդային պաստառների, փաթթոցային տարբեր շինվածքների տեքստի կամ պատկերազարդումների վերարտադրման համար։
Կատեգորիա:Կերպարվեստ
Կրիդիա
Կրիդիա (Κρίδεια, Kilitkaya), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Գորելկա (Տալկայի վտակ)
Գորելկա (Горелка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տալկա գետի ձախ ափին՝ 0,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Հոսում է հյուսիսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Իտայպու
Կառուցման պատմություն
1973 թվականի ապրիլի 26-ին Բրազիլիան և Պարագվայը ստորագրել են Itaipu պայմանագիրը, որը երկու երկրների կողմից Պարանա գետի վրա հիդրոէլեկտրակայանի կառուցումն է։ 1975 թվականի հունվարին Itaipu Binacional կազմակերպությունը սկսել է հիդրոէլեկտրակայանի կառուցումը ։
Ժամանակակից աշխարհի հրաշք
1994 թվականին ամերիկյան քաղաքացիական ինժեներների միությունը ընտրեց Itaipu-ի արգելավայրը` որպես աշխարհի յոթ ժամանակակից հրաշալիքներից մեկը
Տնտեսական նշանակություն
Շահագործման կայանի վայրում «Իտայպու-Բինասիոնալ»-ը ստեղծվել է 1973 թվականին և պատկանում է Բրազիլիային ու Պարագվային ։ Առավելագույն տարեկան էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը տեղի է ունեցել 2016 թվականին՝ 103,1 մլրդ կվտ/ժ էներգիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի էլեկտրակայաններ Կատեգորիա:Պարագվայի էլեկտրակայաններ
Աբուսահլ Ա Արծրունի
Աբուսահլ Արծրունի կամ Աբուսահլ-Համազասպ (ծննդյան թվականն անհայտ – 972), Վասպուրականի թագավոր (958-972), Գագիկ Արծրունու որդին և Դերենիկ Արծրունու եղբայրը։
Վասպուրականի թագավոր Աբուսահլ-Համազասպը (Աբուսահլ Արծրունի), ծնվել է Վասպուրականի թագավորության մայրաքաղաք Վանում՝ նրա առաջին թագավոր Գագիկ-Խաչիկի ընտանիքում։ Իշխել է 958 թվականից՝ հաջորդելով ավագ եղբորը՝ Դերենիկին։
Աբուսահլի օրոք Վասպուրականի թագավորությունը հակվում է Բյուզանդիայի կողմը՝ դառնալով հունամոլ տարրերի ապաստան։ Աբուսահլ-Համազասպը հանդիսավորությամբ ընդունեց բյուգանդական կայսեր ներկայացուցիչ Պանդալեոնին (965), պատսպարեց հունադավանության պատճառով Անիից վտարված Վահան Ա Սյունեցի կաթողիկոսին (968)։
Աբուսահլի երեք որդիները՝ Աշոտ-Սահակը, Գուրգեն-Խաչիկը և Սենեքերիմ-Հովհաննեսը, իրար հաջորդելով, եղել են Վասպուրականի թագավորության վերջին արքաները՝ միասին իշխելով ավելի քան կես դար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վասպուրականի արքաներ Կատեգորիա:Վասպուրականի պատմություն Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Ծննդյան ամսաթիվն անհայտ Կատեգորիա:Ծննդյան տարեթիվն անհայտ Կատեգորիա:Մահվան ամսաթիվն անհայտ Կատեգորիա:Վասպուրականի թագավորություն
Տրիումֆ
Տրիումֆ, հաղթահանդես, հաղթատոն, Հին Հռոմում կարևոր հաղթանակ տարած զորավարի մուտքը Հռոմ։ Հաղթական երթի (Մարսյան դաշտից մինչև Կապիտոլիումի Յուպիտերի տաճարը) առջևից գնում էին ծերակուտականները և պաշտոնյաները, այնուհետև՝ դափնեպսակով և Յուպիտերի հատկանիշներով զարդարված զորավարը՝ չորս սպիտակ ձի լծած կառքով, շրջապատված երաժիշտներով ու երգիչներով, ապա՝ զորքը։ Վերջում տանում էին ավարը և անվանի գերիներին։ Այդ արարողության համար կառուցվել է հաղթակամար։ Տրիումֆ կատարվում էր ծերակույտի թույլտվությամբ և զորավարին տրվելիք բարձրագույն պարգևն էր։ Կայսրության ժամանակաշրջանում տրիումֆի արժանացել են միայն կայսրերը և նրանց մերձավոր ազգականները։ Փոխաբերական իմաստով՝ փայլուն հաջողություն, նշանավոր հաղթանակ։
Կատեգորիա:Հին Հռոմ Կատեգորիա:Կրոնը Հին Հռոմում
Էլիս շրջան (այլ կիրառումներ)
Էլիս շրջան, կարող է վերաբերել՝
Դաբո (այլ կիրառումներ)
Դաբո, ազգանուն։ Հայտնի կրևողներն են՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Ազգանուններ
Նար Հովհաննիսյան
Նար Միքայելի Հովհաննիսյան, հայ խորհրդային երգիչ (բաս), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Նար-Դոսի որդին է։
Կենսագրություն
1941 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան (Ե. Ա. Վրոնսկու երգեցողության դասարան)։ 1931-1937 թվականներին՝ Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնի խմբերգիչ, 1945-1951 թվականներին՝ մեներգիչ։ 1951 թվականից՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Նրա հնչուն, հյութեղ, հարուստ երանգավորումով ձայնն առանձնապես արտահայտիչ է ցածր ձայնածավալում։ Դերասանական վառ տաղանդը, զուսպ, առնական խաղը հնարավորություն են ընձեռել կերտել երաժշտական-բեմական տպավորիչ կերպարներ՝ Դավիթ Բեկ (Արմեն Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ»), Նադիր շահ (Սպենդիարյանի «Ալմաստ»), Ներսես, Հոր-հոր աղա (Չուխաճյանի «Արշակ Բ», «Լեբլեբիջի»), Դև Ենոք (Գ. Արմենյանի «Խորտակում»), Թորոս (Բաբաևի «Արծվաբերդ»), Կոչուբեյ (Չայկովսկու «Մազեպա»), Կոնչակ (Բորոդինի «Իշխան Իգոր»), Ջրաղացպան (Դարգոմիժսկու «Ջրահարս»), Դոն Բազիլիո (Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ»), Ռամֆիս (Վերդիի «Աիդա»), Մեֆիստոֆել (Գունոյի «Ֆաուստ»), Օրովեզ (Բելլինիի «Նորմա»), Ցանգալա (Փալիաշվիլու «Դաիսի») և այլն։ 1954-1963 թվականներին դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում։ Համերգներով հանդես է եկել ԽՍՀՄ քաղաքներում և արտասահմանում (Սիրիա, Լիբանան, ԿԺԴՀ, Բելգիա, Հունգարիա, ԱՄՆ, ԳԴՀ, Լեհաստան, Լյուքսեմբուրգ, Աֆրիկայի 9 երկրներ)։ ՀԽՍՀ IV գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Մասնակցություն Հայրենական պատերազմին
1941 թվականի հունիսի 24-ին Նար Հովհաննիսյանը կամավոր, որպես Սևծովյան հատուկ զորամասի շարքային զինվոր հիտլերյան հրոսակների դեմ մարտնչել է Հյուսիսային Կովկասում, Կերչի, Սևաստոպոլի, Թեոդոսիայի ազատագրմանը։ 1943 թվականին Հովհաննիսյանը ծանր կոնտուզիա է ստացել, տեղափոխվել է հոսպիտալ, այնտեղից էլ՝ Մոսկվա։ Մարտական սխրանքների համար պարգևատրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ երկու անգամ, Մարտական ծառայության համար, Սևաստոպոլի պաշտպանության համար, Կովկասի պաշտպանության համար և բազմաթիվ շքանշաններով ու մեդալներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիական երաժիշտներ
Էլխան (այլ կիրառումներ)
Էլխան, կարող է վերաբերել՝
Սիսի երիտասարդ կայսրուհին (ֆիլմ)
«Սիսսի՝ երիտասարդ կայսրուհի» (Sissi — Die junge Kaiserin), ավստրաիական դրամա, որը նկարահանվել է 1956 թվականին ռեժիսոր Էռնստ Մարիշկայի կողմից։ Ֆիլմը պատմում է Ավստրիայի կայսրուհի Էլիզաբեթ Բավարացու՝ Ավստրիայի կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի հետ ամուսնական կյանքի սկզբնական շրջանի մասին։ Այն ժապավենային եռոլոգիայի երկրորդ ֆիլմն է՝ «Սիսի» ֆիլմից հետո ։
Սյուժե
Շլացուցիչ հարսանիքից հետո Սիսսին ամուսնու՝ Ավստրիայի կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ի, սկեսրոջ՝ էրցհերցոգուհի Սոֆիայի և բազմաթիվ պալատականների հետ բնակվում է պալատում։ Քանի որ էրցհերցոգուհի Սոֆիան կարծում է, որ կայսրուհին դեռ չափազանց երիտասարդ է և չի կարող ինքնուրույն ճիշտ որոշումներ կայացնել, սկսում է զբաղվել կայսրուհու կրթությամբ։ Սիսսին սկսում է սովորում լեզուներ, աշխարհագրություն և այլ գիտություններ։ Էրցհերցոգուհին իր վստահելի պալատականներին կցում է կայսրուհուն, և այդ տիկնանց հանձնարարում հաշվետվություն տալ իրեն իր հարսի յուրաքանչյուր քայլի մասին։ Այդ պատճառով Էլիզաբեթն իրեն կապանքների մեջ է զգում, ինչպես ոսկե վանդակի մեջ թակարդն ընկածը կզգար։ Նա այս առիթով նույնիսկ գրում է ծնողներին,- «Ես ունեմ ամեն ինչ և ոչինչ» ։
Եվ չնայած որ Էլիզաբեթը մեծապես աջակցում է Ավստրիայի և Հունգարիայի միջև բարիդրացիական հարաբերությունների հաստատմանը, նրան չի հաջողվում համոզել էրցհերցոգուհուն, որ նա այլևս փոքրիկ աղջնակ չէ ու կարող է ինքնուրույն կատարել կայսրուհու իր պարտականությունները։ Գործորի դրվածքն էլ ավելի է բարդանում արքայադստեր Սոֆիայի ծնվելուց հետո ։
Սկզբնական շրջանում ամեն ինչ լավ է ընթանում. Սիսին և Ֆրանցը երջանիկ են առաջնեկի ծնվելու կապակցությամբ, բայց և այստեղ միջամտում է էրցհերցոգուհին։ Նա որոշում է, որ Էլիզաբեթը շատ անփորձ է մոր դերի համար և նրանից վերցնում է թոռնուհուն և բերում իր։ Ֆրանցը չի ընդիմանում իր մորը, և Սիսսին գնում է իր ծնողների մոտ՝ Փոսենհոֆեն։ Այնտեղ նա իր մտահոգություններով կիսում է հոր հետ։ Ֆրանցը որոշում է վերադարձնել Սիսիին, հիմնականումայն բանի համար որ կայսրուհու համար ամուսնուց առանձին ապրելը անթույլատրելի է։ Բայց այնուամենայնիվ, կնոջը տեսնելուն պես նրա անզգամությունն անհետանում է, և նրանք հաշտվում են։ Դրանից հետո Ֆրանցը Սիսիին տանում է լեռնային ռոմանտիկ ուղևորության։ Այնտեղ նրանք հիանալի ժամանակ են անցկացնում, սակայն Վիեննա վերադառնալուն պես խնդիրները նույնպես վերադառնում են։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Ֆրանցը կնոջ կողմն է անցնում, մայրը չի համաձայնում վերադարձնել թոռնուհուն։ Եվ միայն Սիսիի մորը՝ էրցհերցոգուհու հարազատ քրոջն է հաջողվում համոզել Սոֆիային, որ երեխաները պետք է ապրեն իրենց ծնողների հետ։ Իրադարձությունը շատ տեղին է լինում, քանի որ այդ ժամանակ պետք է Ֆրանցի՝ որպես Հունգարիայի թագավորի, թագադրությունը տեղի ունենար, իսկ առանց Սիսիի հունգարացիները չէին ընդունի նոր թագավորին։ Ֆիլմը ավարտվում է Ֆրանցի թագադրման վայրում, երբ հունգարացիները ողջունում են նոր թագավորին ու թագուհուն ։
Մրցանակներ
1957 թվականին «Սիսի երիտասարդ կայսրուհի» ֆիլմում դերակատարման համար Կառլհայնց Բյոմը  (Ֆրանց Յոզեֆ I կայսեր դերակատար) և Ռոմի Շնայդերը (Էլիզաբեթ Բավարացու դերակատար) առաջադրվել են «Բամբի» մրցանակաբաշխությանը լավագույն դերասան և դերասանուհի անվանակարգերում ։ Նույն թվականին ֆիլմը ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում .:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Էլիզաբեթ Բավարացու մասին ֆիլմեր Կատեգորիա:Էռնստ Մարիշկայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր
Արտակ Ռշտունի
Արտակ Ռշտունի (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ, 5-րդ դար), Ռշտունյաց իշխան, Ռշտունիների նախարարական տոհմից։ Եղել է Վարդան Մամիկոնյանի, այնուհետև Վասակ Սյունու զինակիցը։
Արտակ Ռշտունին եղել է այն նախարարների մեջ, որոնք 450 թվականին Հազկերտ Բ-ի հրամանով կանչվել էին Տիզբոն։ Մահապատժի սպառնալիքի տակ բոլոր նախարարները առերես ուրացել են իրենց հավատքը։ Հազկերտ Բ-ն, պատանդ պահելով մարզպան Վասակ Սյունու որդիներին ու Գուգարքի բդեշխ Աշուշային, հայ նախարարներին 700 մոգերի և հսկիչ զորախմբի ուղեկցությամբ ճանապարհել է Հայաստան՝ հանձնարարելով 1 տարում եկեղեցիները վերածել մեհյանների ու կրակատների և կառուցել ատրուշաններ։ Հայ նախարարները վերադարձել են հայրենիք՝ անհրաժեշտ դիմադրություն կազմակերպելու հույսով։ Այնուհետև Արտակ Ռշտունին անցել է մարզպան Վասակ Սյունու կողմը՝ ի հակադրություն Վարդան Մամիկոնյանի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռշտունիներ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Լապաթոս
Լապաթոս (Λάπαθος, Boğaziçi), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 514 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Android Nougat
Android Nougat, Անդրոիդ օպերացոիոն համակարգի ամենաթարմ տարբերակ։
Մշակման պլատֆորմ
2015 թվականի դեկտեմբերին Google-ը հայտարարել է, որ Android-ը Java Runtime Environment-ը Apache Harmony պրոեկտից կանցկացնի OpenJDK : Google-ը հայտարարել է, որ անցումը եղել է Java-յից Android և այլ պլատֆորմների միջև «ընդհանուր կոդային բազայի» ստեղծման ջանքերի մի մասը, նաև թույլ են տալիս օգտագործել հայտնի Java 8 ֆունկցիաներ Android-ում ։ Քիչ անց Google-ը խոստովանել է, որ դեպի OpenJDK անցումը թույլ կտա պլատֆորմը ազատել Օրաքլ ընկերության հավակնությունից ։
Ընդլայվել են ART-ի հնարավորությունները, որոնք թույլ է տալիս հավելվածի տեղադրման ժամանակ վերածել այն մեքենայական կոդի։ AOT-կոմպիլյացիայի նոր տարրբերակը լրացված է կոդի պրոֆիլավորման աջակցմամբ JIT-կոմպիլյատորով՝ առավելագույն արտադրողականության հասնելու կամ նվազագույն հիշողության սպառման համար ։
2016 թվականի ապրիլի 16-ին Google-ը հրատարակել է օպերացիոն համակարգի երկրորդ բետա տարբերակը։ Նորամուծություններից պետք է նշել նոր API 3D-ռենդերինգը, որը ույլ է տալիս 3D հավելվածների մշակողներին թույլատվություն ստանալ գրաֆիկական պրոցեսորին, ինչը նկատելիորեն բարելավվում է գրաֆիկաի արտադրողականությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անդրոիդ
Դանիել Իոաննիսյան
Դանիել Իոաննիսյան, հայ «սորոսական» գործիչ    , «Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր և ծրագրերի համակարգող ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ 2011 թվականին ավարտել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ 2007 թվականից գործունեություն է ծավալել Հայաստանի ընդդիմադիր քաղաքական դաշտում («Ժառանգություն» կուսակցությունում)։ Իսկ 2010-2011 թվականներին աշխատել է 4-րդ գումարման ՀՀ Ազգային ժողովում՝ որպես պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանի օգնական՝ պատրաստելով իրավապահ համակարգի օրենսդրական փոփոխությունների տարբեր փաթեթներ։ 2011 թվականից աշխատել է տարբեր տեղական լրատվամիջոցների համար, աշխատել է որպես իրավապահ համակարգի վերլուծաբան, այդ թվում՝ եղել է սյունյակավար «ՀԵՏՔ» առցանց պարբերականում, ինչպես նաև թղթակից և ոստիկանության հարցերով փորձագետ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում։ 2013 թվականին Իոաննիսյանը թողել է քաղաքական դաշտում իր անմիջական մասնակցությունը և 2014 թվականին հիմնել է «Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» հասարակական կազմակերպությունը ։
Դանիել Իոաննիսյանը ցուցաբերել է հանրային ակտիվություն, մասնավորապես՝ բարեփոխումների և ընտրական գործընթացների բարելավման ոլորտներում։
2016 թվականից հանդիսանում է «Անկախ դիտորդ» դիտորդական առաքելության խոսնակ, իսկ ապա շտաբի համակարգող։ 2018 թվականին զբաղեցրել է վարչապետին առընթեր ընտրական օրենսդրության բարեփոխումների հանձնաժողովի քարտուղարի պաշտոնը ։ Որպես «Իրազեկ քաղաքացիների միավորման» ներկայացուցիչ՝ 2019 թվականից հակակոռուպցիոն քաղաքականության խորհրդի անդամ է ։ Նույն թվականի դեկտեմբերից կառավարության նշանակմամբ հանդիսանում է Հանրային խորհրդի անդամ ։ 2020-2022 թթ․՝ ոստիկանության բարեփոխումները համակարգող խորհրդի անդամ ։ 2020 թվականին վարչապետի որոշմամբ ընդգրկվել է Սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի կազմում, որտեղ վերանշանակվել է 2022 թվականի հունվարին ։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում Դանիել Իոաննիսյանն Արցախում հավաքագրում էր փաստեր Ադրբեջանի գործած ռազմական հանցագործությունների ու արգելված զինատեսակների օգտագործման մասին, որոնք տեղ են գտել մի շարք միջազգային զեկույցներում ։