cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիք Քլարկ
«Ամերիկյան էստրադա»
«Ամերիկյան էստրադա» շոուն, որը չի անդրադարձել հետաքննությանը, հսկայական հաջողություն է ձեռք բերել՝ երկուշաբթիից ուրբաթ եթեր հեռարձակելով մինչև 1963 թվականը, իսկ այնուհետև շաբաթական մեկ օր՝ մինչև 1987 թվականը։ 1964 թվականին շոուն Ֆիլադելֆիայից տեղափոխվել է Հոլիվուդ։ Չարլի Օ' Դոնալը եղել է Քլարկի մտերիմ ընկերը, ով ընտրվել է Ֆիլադելֆիայի խոստումնալից դիջեյը և մնացել է իր պաշտոնում հետագա 10 տարիներին։ 1980-ականներին Օ' Դոնալը նաև վարել է Քլարկի «Պիրամիդա» խաղային շոուի տարբեր տարբերակները։ Նա շարունակել է աշխատել Քլարկի հետ հատուկ թողարկումներում և պարգևատրումների արարողություններում, ընդհուպ մինչև իր մահը 2010 թվականի նոյեմբերը։
Քլարկը «Ամերիկյան էստրադա» շոուն թողարկել է սինդիկացիայի համար, իսկ ավելի ուշ՝ մինչև 1989 թվականը, USA Network մետաղամալուխային և արբանյակային հեռուստաալիքի համար։ Քլարկն ինքը ծրագիրը վարել է 1987 և 1988 թվականներին, իսկ Դևիդ Հիրշը՝ 1989 թվականներին՝ իր կյանքի վերջին տարում։ 2010 թվականին «Ամերիկյան էստրադա» շոուն և Դիք Քլարկը պարգևատրվում են «Էմմի» մրցանակով։
«Where the Action Is» անվանումով «Էստրադայի» շարունակությունը տեղի է ունեցել նաև 1965 թվականի հունիսի 27-ից մինչև 1967 թվականի մարտի 31-ը։
«Նոր տարին Դիք Քլարկի հետ»
1972 թվականին Քլարկը եղել է մինչ օրս թողարկվող «Dick Clark' s New Year 's Rockin 'Eve» ամանորյա շոուի առաջին թողարկման պրոդյուսերը։ Ծրագրի հիմքում ընկած է եղել Նյու Յորքի Թայմս Սքվերից Քլարկի նախատոնական ուղիղ ռեպորտաժներիը, որը զեկուցել է ամանորյա պարահանդեսի սկիզբը։ Պարահանդեսից հետո ծրագրի ուշադրությունը տեղափոխվել է նախկինում Հոլիվուդում ձայնագրված երաժշտական դրվագներին։ Ծրագիրը ուղիղ եթերով հեռարձակվել է հյուսիսամերիկյան արևելյան ժամային գոտում, իսկ մյուս ժամային գոտիներում ցուցադրվել է ավելի ուշ, որպեսզի հանդիսատեսը կարողանա Նոր տարին դիմավորել Քլարկի հետ։
ABC-ն այդ հաղորդումը հեռարձակել է 1972 թվականից ի վեր ամեն ամանորի գիշերը, բացառությամբ 1999 թվականին, երբ նրան փոխարինել է «ABC 2000 Today»-ը՝ լրատվական թողարկում, որը վարել է Փիթեր Ջենինգսը։ Ավելի քան 30 տարվա ընթացքում այս շոուն դարձել է նոր տարվա նախօրեին ԱՄՆ-ում տեղի ունեցած գլխավոր իրադարձություններից մեկը։ Մինչ այդ այս տեղը զբաղեցրել է Գայ Լոմբարդոն (նաև հայտնի է որպես «Պարոն Նոր Տարի») իր նվագախմբի և թագավորական կանադացիների հետ, որոնք եղել են ռադիոյով, իսկ ավելի ուշ նաև հեռուստատեսությամբ (CBS ալիքում), նախատոնական ծրագրի անբաժանելի մասը։ Քլարկի հաղորդման ժամանակ Թայմս Սքվերում պարահանդեսի դիտումն այժմ ԱՄՆ-ում դարձել է ամենամյա մշակութային ամանորյա ավանդույթ։
Երկու անգամ Քլարկը շոու չի վարել։ Առաջին անգամ դա տեղի է ունեցել 1999-2000 թվականներին ABC ABC 2000 Today-ի թողարկման շնորհիվ։ Այնուամենայնիվ, այս հաղորդման ընթացքում Քլարկը ABC News-ի թղթակից Ջեք Ֆորդի հետ միասին անցկացրել է իր հայտնի հետհաշվարկը մինչև Նոր տարվա սկիզբը։ Սակայն այս հարցում Ֆորդը նշանակվել է Թայմս Սքվերում, իսկ Քլարկի դերը սահմանափակվել է։ Նա միայն հայտարարել է որպես սյունակագիր, թեև դա չի խանգարել նրան ստանալ այդ թողարկման Փիբոդի պարգևը։ Սակայն Թայմս Սքվերում «Գաղտնի նյութեր» սերիալի 7-րդ եթերաշրջանի 4-րդ սերիայում նա հայտնվել է որպես հաղորդավար՝ մինչև 2000 թվականի սկիզբը։
Երկրորդ անգամ տեղի է ունեցել 2004 թվականի վերջին, երբ Դիքը կաթվածից ապաքինվել է։ Այդ ընթացքում նրան փոխարինել է Ռեգիս Ֆիլբինը։ Հաջորդ տարի Քլարկը վերադարձել է շոու, միայն գլխավոր հաղորդավարի դերն այն ժամանակ արդեն կատարել է Ռայան Սիքրեստը։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ից մինչև իր մահը Քլարկն այդ շոուն վարել է նրա հետ։
Խաղային շոու «Բուրգ»
Նախքան «Բուրգը», Քլարկը երկու անգամ կարճ ժամանակով, որպես հաղորդավար և հեռուստահաղորդավար հայտնվել է, սկզբում «The Object Is»-ում, իսկ հետո «Missing Links»-ում։ Հանգամանքների զվարճալի զուգադիպությամբ «Missing Links»-ում նա փոխարինել է Ֆիլադելֆիայում իր նախկին հարևանին՝ Էդ Մաքմեհոնին, որը հետագայում դարձել Է «TV's Bloopers & Practical Jokes»-ի համասեփականատերը։ Երբ «Missing Links» շոուն փոխել է հեռարձակման ալիքը NBC-ից ABC, NBC-ն փոխարինել է այն «Jeopardy!» շոուով։
Ավելի ուշ Քլարկը դարձել է «The $10,000 Pyramid»-ի հաղորդավարը, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել CBS հեռուստաալիքով՝ 1973 թվականի մարտի 26-ին (նույն օրը, երբ «Երիտասարդ և հանդուգն» շոուի պրեմիերան էր)։ Սա բանավոր ասոցիացիաների համար խաղ-շոու է, որը ստեղծվել է հեռուստատեսային պրոդյուսեր Բոբ Ստյուարդի կողմից, հեռարձակվել է ABC-ում 1974-ից մինչև 1980 թվականները։ Այդ ընթացքում գլխավոր մրցանակն ավելացել է մինչև 20 հազար դոլար։ 1981 թվականին, կարճ ժամանակ անց, երբ շոուն դառնում էր որպես սինդիկացված ծրագիր և կոչվում էր «The $ 50,000 Pyramid», 1982 թվականին այն վերադառնում է CBS հեռուստաալիք, որպես «The New $25,000 Pyramid», որտեղ և անընդհատ ցուցադրվում է մինչև 1988 թվականը՝ բացառությամբ եռամսյա ընդմիջումների։ 1985 թվականից մինչև 1988 թվականը Քլարկը վարել է ինչպես «The New $25,000 Pyramid» ծրագիրը CBS-ով, այնպես էլ ամենօրյա «The $100,000 Pyramid» ծրագիրը սինդիկացիայի համար։
Նրա «Բուրգ» հաղորդման ցերեկային տարբերակը «Էմմի» մրցանակի է արժանացել «Լավագույն խաղային շոու» անվանակարգում՝ արդյունք, որը կարողացել է ստվերել միայն «Jeopardy!»-ի սինդիկացված տարբերակը։ Քլարկը ստացել է նաև երեք «Էմմի»՝ որպես խաղային շոուի լավագույն հաղորդավար։
Հետագայում Քլարկը վերադարձել է «Բուրգ» որպես հյուր։ Երբ 1991 թվականին Ջոն Դևիդսոնը պատրաստվել է իր առաջին թողարկմանը որպես այդ շոուի հաղորդավար, Քլարկը նրան հաջողություն է մաղթել։ 2002 թվականին Դիք Քլարկը երեք անգամ հանդես է եկել որպես պատվավոր հյուր Դոնի Օսմոնդի տարբերակում։
Ռադիոհաղորդումներ
Քլարկը երկար ժամանակ եղել է նաև որպես Թոփ 40 ռադիոհաղորդավարներից։ 1963 թվականին նա վարել է «The Dick Clark Radio Show»-ը։ Այն արտադրվել է Mars Broadcasting- ի կողմից Սթեմֆորդում «Կոնեկտիկուտի պետություն»։ Չնայած Քլարկի «Ամերիկյան էստրադայում» ունեցած ահռելի հաջողությանը, ընդամենը մի քանի տասնյակ ռադիոկայաններ հետաքրքրվեցին շոուով, և այն գործեց ավելի քան մեկ տարի։ Լինելով սինդիկացված ռադիոհաղորդման առաջին օրինակներից մեկը՝ այս շոուն իր ժամանակից առաջ էր, ինչը հանգեցրել է նրա այն ժամանակվա ժողովրդականության բավականին ցածր մակարդակին:1972 թվականի մարտի 25-ին Քլարկը վարում էր American Top 40, ժամանակավորապես փոխարինելով Քեյսի Կասեմային։ Մի քանի տարի անց Քլարկը դարձել է ռադիոհաղորդման ամենաուժեղ մրցակիցներից մեկը։ 1981 թվականին, Mutual Broadcasting System կազմակերպության պատվերով նա ստեղծել է The Dick Clark National Music Survey («Դիք Քլարկի ազգային երաժշտական հայեցողությունը»): Ծրագրում ներկայացված էին շաբաթվա 30 ժամանակակից հիթերի գնահատականներ, որոնք ուղղակիորեն մրցում էին American Top 40-ի հետ։ Ավելի ուշ Քլարկը հիմնեց իր սեփական սինդիկացված ռադիոընկերությունը՝ United Stations Radio Network կամ Unistar, և դարձավ Countdown America վարկանիշային ծրագրի սեփականատերը։ Այն գործում էր մինչ 1994 թվականը, երբ Քլարկը Unistar-ը վաճառեց Westwood One Radio-ին։ Մեկ տարի անց նա սկսեց ամեն ինչ նորից, ստեղծելով USRN-ի նոր տարբերակ և նոր վարկանիշային շոու՝ «The U.S. Music Survey»(«Ամերիկյան երաժշտության հայեցողություն»)։ Ինքը՝ Քլարկը, ղեկավարում էր դա մինչ 2004 թվականը, երբ նա ինսուլտ ստացավ։ Քլարկի ամենաերկարակյաց ռադիո նախագիծը սկսվել է 1982 թվականի փետրվարի 14-ին։ Դա չորս ժամ տևողությամբ շոու էր, որը կոչվում էր «Rock, Roll & Remember» («Ռոք, ռոլ և հիշել»), որը կրում էր Քլարկի ինքնակենսագրությունը, թողարկվել է 1976 թվականին։ Առաջին երեք տարիներին ծրագիրը վարում էր Լոս Անջելեսի ռադիոյի վետերան Մարկ Էլիոտը։ 1985 թվականին Քլարկը հաղորդման միակ վարողն էր, իսկ պրոդյուսեր էր Պեմ Միլլերը։ Քլարկն ամեն շաբաթ հրավիրում էր մեկ այլ ռոք-ռոլի արվեստագետի։ Նա նաև խոսեց երաժշտական ​​իրադարձությունների մասին, որոնք տեղի են ունեցել 1950-ականներին, 1960-ականներին կամ 1970-ականների սկզբին։ Ցուցադրությունը դադարեցվել է եթեր հեռարձակվել 2004 թվականին, երբ Քլարկը ինսուլտ ստացավ։ Այնուամենայնիվ, այս հեռարձակումների կրկնությունները շարունակում են հեռարձակվել և հասանելի են Dick Clark Online-ում։
2009 թվականից ի վեր Քլարկը համատեղել է «Rock, Roll & Remember» տարրերը «Rewind with Gary Bryan» սինդիկացված շոուի հետ։ Նոր շոուն կոչվում է «Dick Clark Presents Rewind with Gary Bryan»: Որպես գլխավոր հաղորդավար հանդես է գալիս Բրայանը՝ ռադիոակտիվիստ, որը գտնվում է Լոս Անջելեսում։ Քլարկը ղեկավարում է հիմնական բիզնեսը։
Այլ հեռուստատեսային հաղորդումներ
«Ամերիկյան էստրադա» համբավի գագաթնակետին, Քլարկը վարում էր նաև շաբաթ երեկոյան կես ժամ տևողությամբ ծրագիր, որը կոչվում էր The Dick Clark Show (Դիք Քլարկի շոու)։ Այն եթեր է հեռարձակվել ABC- ով 1958 թվականի փետրվարի 15-ից 1960 թվականի սեպտեմբերի 10-ը։ Դա ուղիղ հեռարձակում էր Նյու Յորքի Մալի թատրոնից, որը վարում էր Beech-Nut Gum-ը։ Այնտեղ փայլում էին ռոք աստղերը՝ երգելով իրենց իսկ հիթերի հետ միասին, ինչպես «Ամերիկյան էստրադայում»։ Այնուամենայնիվ, ի տարբերություն ցերեկային «Էստրադայի»,Հիմնական շեշտը դնում էր պարահրապարակի վրա, որտեղ պատանիները հանդես էին գալիս նորահայտ պարային աստիճաններով, The Dick Clark Show- ի հանդիսատեսը (որը հիմնականում բաղկացած էր աղաղակող աղջիկներից) նստում էր ավանդական թատրոնում։ Մինչ որոշ երաժշտական ​​համարներ ներկայացվում էին պարզապես, մյուսները հիմնական խաղադրույքներն էին։
Գագաթնակետն առաջիկա շաբաթվա լավագույն տասը ձայնագրությունների յուրաքանչյուր ծրագրի ավարտին մեծ աղմուկ բարձրացրած Քլարկի բացումն էր։ Այս ծիսակատարությունն այնքան արմատավորված է ժողովրդական մշակույթի մեջ, որ մինչ օրս Դեյվիդ Լետերմանն ամեն երեկո իր հաղորդման ժամանակ ծաղրում է այն։ «Պեգի Սյուն ամուսնությունը» կատակերգական-դրամայի ընթացքում 1960 թվականի գարնանը տեղափոխվելուց հետո Քեթլին Թըրները կերպարը տեղափոխվելուց հետո, ենթադրաբար, հեռուստացույցով դիտում էր «Ամերիկյան Էստրադա»։ Ֆիլմում, սակայն, օգտագործվում է Դիք Քլարկի շաբաթօրյա ներկայացման մի հատված։ Դա ակնհայտ է նրանից, որ դեռահասները չեն պարում, այլ նստում են թատրոնի օթյակներում։
1959 թվականի սեպտեմբերի 27-ից դեկտեմբերի 20-ը Քլարկը վարում էր շաբաթական կես ժամ տևողությամբ բազմաշնորհ շոու՝ «Dick Clark’s World of Talent» «Դիք Քլարկի տաղանդի աշխարհը»։ Ծրագիրը եթեր հեռարձակվեց ABC-ով ՝ կիրակի օրերին, ժամը 22։ 30-ին։ Դա Իրավինգ Մանսֆիլդի կողմից CBS-ի համար արտադրված ավելի վաղ շոուի «This Is Show Business»(1949-1956) տատանումները։ Դրան մասնակցում էին հայտնի մարդկանց երեք փորձագետներ, այդ թվում ՝ կատակերգու դերասան Ջեք Լեոնարդը, որը դատում էր և խորհուրդներ ու խորհուրդներ տալիս սիրողական և կիսա-պրոֆեսիոնալ կատարողներին։ Չնայած այս կոնկրետ նախագիծը չհաջողվեց, իր գոյության գրեթե երեք ամիսների ընթացքում Քլարկը հեռուստատեսության պատմության այն եզակի դեմքերից մեկն էր, ով շաբաթը յոթ օր հայտնվում էր համապետական ​​ուղիղ հեռուստատեսությամբ։ Քլարկը ներգրավվել է մի շարք այլ հեռուստասերիալներում և ծրագրերում ՝ որպես պրոդյուսեր և կատարող։ Նրա ամենահայտնի հյուրերից մեկը եղել է բնօրինակի «Պերրի Մեյսոն»-ի (Վերջնական անհետացման դեպքը) վերջին դրվագում, որում նա հանդես է գալիս որպես մարդասպան `դատարանի դահլիճի դրամատիկ տեսարանում։ 1973 թվականին նա ստեղծեց American Music Award շոուն, որը նա ցուցադրում է տարեկան։ Համարվելով որպես «Գրեմմի» մրցանակաբաշխության մրցույթ, մի քանի տարի անց այն մեծ լսարան ձեռք բերեց, քանի որ «Գրեմմիից» ավելի լավը համահունչ էր հանրաճանաչ միտումներին։
1973 թվականին Քլարկը Soul Unlimited շոուի միջոցով փորձեց ներխուժել սոուլ երաժշտության տիրույթ։ Ծրագիրը, որը վարում էր Բաստեր Ջոնսը, ժամանակին հանրաճանաչ Soul Train ավելի ռիսկային և հակասական տարբերակն էր և փոխարինվում էր «Էստրադա» ժամանակացույցում։ Ցուցադրվեցին ընդամենը մի քանի դրվագներ։ Չնայած Քլարկի և Soul Train-ի ստեղծող և հաղորդավար Դոն Կոռնելիուսի երկար տարաձայնություններին, նրանք հետագայում համագործակցեցին մի շարք ծրագրերի, որը նվիրված էր սևամորթ երաժիշտներին։
Կարճ ժամանակ 1978 թվականին Դիքը շաբաթական վարել է «Dick Clark’s LIVE Wednesday»-ը։ 1984 թվականին Քլարկը ստեղծեց NBC «TV’s Bloopers & Practical Jokes» հեռուստասերիալը, որը նա վարում էր Էդ Մակմահոնի հետ։ Շարքը տևեց մինչև 1988 թվականը, այնուհետև դուրս եկավ հատուկ հրատարակություններով։ Այն ժամանակ վարում էր Քլարկը, որին երբեմն միանում էր մեկ այլ հեռուստահաղորդավար, առաջին հերթին NBC- ով, հետագայում `ABC- ով, իսկ այժմ` TBS-ով։ Քլարկն ու Մաքմահոնը վաղուց ծանոթ էին Ֆիլադելֆիայից, և Մակմահոնը շատ շնորհակալ էր Քլարկից նրան 1950-ականների վերջին, երբ նրանք երեքն աշխատում էին ABC- ում, նրան կապի մեջ մտցրել ապագա հեռուստատեսության գործընկեր nyոնի Քարսոնի հետ։ «Վրիպակներ» շոուի շարունակությունը պարտական ​​է Քլարկին, ավելի ճիշտ ՝ «Bloopers» հատուկ շարքին, որը նա ստեղծել էր 80-ականների սկզբին NBC-ով։ Նրան ոգեշնչում էին ռադիոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսեր Կերմիտ Շեֆերի գրքերը, ալբոմները և կատարումները։
1980-ականներին մի քանի տարի շարունակ Քլարկը միաժամանակ հյուրընկալեց ամերիկյան 3 խոշոր հեռուստատեսային ցանցերին `ABC (Էստրադա), CBS («Բուրգ») և NBC («Վրիպակներ»), իսկ 1993 թվականին նա վարել է Scattergories-ը։ 1990 և 1991 թվականներին նա վարել է սինդիկացված կենդանի-գործող հեռուստատեսային Challengers շոուն, որը տևեց ընդամենը մեկ սեզոն։ 1999 թվականին, Բոբ Բոդենի հետ միասին, նա համատեղ արտադրեց Fox հեռուստատեսային Greed խաղը, որը տևում էր 1999 թվականի նոյեմբերի 5-ից մինչև 2000 թվականի հուլիսի 14-ը, որը վարում էր Չակ Վուլերին։ Միևնույն ժամանակ, Քլարկը վարում էր Stone Stanley's Winning Lines- ը, որը հեռարձակվում էր CBS- ով վեց շաբաթ՝ 2000 թվականի հունվարի 8-ից փետրվարի 12-ը։
1995 թվականին Քլարկը կարճ ժամանակ աշխատել է որպես հաղորդավար The Jon Stewart Show-ում (Ջոնա Ստյուարտի շոու):
2001 թվականից 2003 թվականներին Քլարկը Մարիո Լոպեսի հետ համատեղ վարում էր The Other Half «Մյուս կեսը»,Դենի Բոնադուչը և Դորիան Գրեգորին՝ սինդիկացված ցերեկային թոք-շոուն ընկալվում է որպես «The View»-ի արական համարժեք։ Քլարկը նաև ստեղծեց ամերիկյան երազանքներ հեռուստասերիալը 1960-ականների սկզբի Ֆիլադելֆիա ընտանիքի մասին, որի դուստրը պարբերաբար հայտնվում է «Էստրադայում»։ Սերիալը հեռարձակվում էր 2002 թվականից մինչև 2005 թվականը։
Այլ ԶԼՄ-ների ելույթներ
1970 թվականին Քլարկը խաղացել է իր դերը «Ֆինքս» կատակերգությունում։
2002 թվականին Քլարկը նկարահանվել է Bowling for Columbine վավերագրական ֆիլմում։ Նրան քննադատում էին աղքատ միայնակ մայրերին վարձելու համար, ովքեր հարկադրված էին ծանր աշխատանք կատարել նրա ռեստորանային ցանցում` չնչին վարձատրության դիմաց։ Օրինակ՝ մի կին շաբաթական աշխատել է ավելի քան 80 ժամ և ի վիճակի չի եղել վարձավճար վճարել։ Արդյունքում՝ նրան վտարել են, իսկ նրա որդին ապրել է հորեղբոր տանը։ Այնտեղ տղան ատրճանակ է գտել և բերել դպրոց, որտեղ կրակել է մեկ այլ առաջին դասարանցու։ Քլարկի վավերագրական ֆիլմում Մայքլ Մուրը փորձել է մտերմանալ նրա հետ՝ խոսելու սոցիալական պայմանների մասին, որոնք թույլ են տվել այս պայմանները։ Մայքլը հետաքրքրվել է հարկային արտոնություններով և սոցիալական նպաստ ստացողներ վարձելու առավելություններով։ Քլարկը հրաժարվել է պատասխանել Մուրի ցանկացած հարցի, շրխկացրել մեքենայի դուռն ու քշել։
2002 թվականին «Առաքելություն. անհեթեթություն» կատակերգական սերիալում՝ Գրեգը քոլեջում կատակի զոհ է դառնում և վրեժ լուծելու ծրագիր մշակում։ Պլանի մի մասը ներառել է դիմակազերծում, իսկ հերոս կերպարանափոխվող առաջին մարդը Դիք Քլարկն է։ Ֆանտազիայի սյուժեի զարգացման ընթացքում ցուցադրվել է ծրագրի բացահայտումը, և հայտնվել է իրական Քլարկը՝ քողարկված որպես Գրեգ։
Նա նաև խաղացել է փոքր դերերում, օրինակ «Բեվերլի Հիլզի արքայազն»-ի երկու դրվագներում։ Մի դրվագում նա խաղացել է Ֆիլադելֆիայի ճաշարանում, իսկ մյուս հատվածում օգնել է Ուիլ Սմիթի կերպարի ծաղրածուներ ցույց տալ Prince-ի նախորդ դրվագներից։
2000 թվականին Billboard ազդեցիկ երաժշտական ​​հրատարակությունը հայտարարել է, որ Դիք Քլարկը աշխատում է Ալիբասովայի НА-НА ռուսական խմբի հետ ։
Նախնական տեղեկություններ
2004 թվականի ապրիլին, Լարի Քինգ շոուի ժամանակ, Քլարկը պարզել է, որ ինքն ունի 2-րդ տիպի շաքարախտ։
Նույն թվականի դեկտեմբերի 8-ին նա կաթվածից հետո հոսպիտալացվել է Լոս Անջելեսում։ Քլարկի խոսնակ Էմի Ստրեյբելը հաստատել է հոսպիտալացումը, բայց վստահեցրել, որ ամեն ինչ լավ կլինի։
Այնուամենայնիվ, 2004 թվականի դեկտեմբերի 13-ին հայտարարվել է, որ Քլարկը չի կարողանա վարել իր ամենամյա՝ New Year's Rockin 'Eve շոուն, որը եթերում էր 1972 թվականից, բացի 1999 թվականից (երբ այն փոխարինվեց Peter Jennings-ի ABC 2000 Today-ով, բայց Դիքն այդ հարցում ​​դեռ արտադրեց իր հայտնի հետհաշվարկը)։ 2004 թվականին Ռեգիս Ֆիլբինը փոխարինել է Քլարկին և շոուի ընթացքում նրան հայտնել իր լավագույն ցանկությունները։
Վերադարձ հեռուստատեսություն
Չնայած Քլարկը ինսուլտից հետո ընդհանրապես չէր հայտնվել հասարակության մեջ, սակայն 2005 թվականի օգոստոսի 15-ին նա հայտարարել է, որ կվերադառնա Թայմս Սքուեր և կշարունակի տարեկան ավանդույթը։ Այս պարագայում Հիլարի Դաֆին և Ռայան Սիքրեսթին ստանձնել են համանախագահների դերը, իսկ Սիքրեսթը, ի հավելումն, դարձել է գործադիր արտադրողներից մեկը։ Մամուլի հաղորդագրության մեջ նաև հայտարարվել է, որ այն դեպքում, երբ Քլարկը թողնի իր հաղորդավարի պաշտոնը, Սիքրեսթը ստանձնելու է այս դերը։
2005 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Քլարկը վերադարձավ հեռուստատեսություն Դիք Քլարքի Ամանորի Rockin 'Eve- ի հետ միասին։ Նրա համար ակնհայտորեն շատ դժվար էր խոսել, խոսքը խափանվել է, նա հազիվ է կարողացել արտադրել իր հայտնի հետհաշվարկը։ Ծրագրի ընթացքում Քլարկը մնացել է իր սեղանի մոտ և ցուցադրվել միայն մի քանի դրվագներում։ Եթերում նա ասաց. «Անցյալ տարի ինսուլտ ստացա։ Նա ինձ վատ մարզավիճակում թողեց։ Ես ստիպված էի նորից սովորել քայլել և խոսել։ Երկար ու դժվար պայքար էր։ Իմ ելույթը կատարյալ չէ, բայց ես ճիշտ ուղու վրա եմ»։ Մինչ 2006 թվականի հետհաշվարկը նա ասաց, որ «այս հեռուստաշոուն բաց չէր թողնի աշխարհում ոչ մի բանի համար»։
Քլարկի արտաքին տեսքի նկատմամբ արձագանքը խառն էր։ Մի քանի հեռուստատեսային քննադատներ (այդ թվում՝ The Washington Post- ի Թոմ Շեյլսը CBS ռադիոկայանին տված հարցազրույցում) նշել են, որ նա այնքան լավ վիճակում չէր, որ եթեր դուրս գար։ Միևնույն ժամանակ, ինսուլտից փրկված մարդիկ և Քլարկի երկրպագուներից շատերը գովել են նրան այն բանի համար, որ նա օրինակ դարձավ այն մարդկանց համար, ովքեր զբաղվել են հետկաթվածային վերականգնումով։
Գորի (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)
Գորի (Горы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Դիք Քլարկ
Հետագա քայլեր
Քլարկը նաև հայտնվել է «Էմմի» մրցանակաբաշխությանը 2006 թվականի օգոստոսի 27-ին։ Նրան ներկայացրել է Սայմոն Քաուելը, ով ցուցադրությունից հետո հարգանքի տուրք է մատուցել Դիքի հաջող կարիերային, որը տևել էր մի քանի տասնամյակ։ Նրան ցույց տվեցին ամբիոնում նստած, և չնայած նրա ելույթը դեռ շեղ էր, նա կարողացավ դիմել հանդիսատեսին և ներկայացնել Բարրի Մանիլովին։
Քլարկը նվաճել է CBS հեռուստաընկերության Էմմիի 37-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխությունը։ Սա ճանաչում էր նրա 40-ամյա կարիերայի՝ որպես ամերիկյան էստրադայի հաղորդավարի։
Գորի (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։
Դիք Քլարկ
Ռեստորաններ
Քլարկը բաժնեմաս ուներ երաժշտական ​​թեմաներով ռեստորանների ցանցում, որոնք լիցենզավորվել էին Դիք Քլարկի American Bandstand Grill, Dick Clark's AB Grill, Dick Clark's Bandstand - Food, Spirits & Fun և Dick Clark's AB Diner անուններով։ Նրանցից երեքը տեղակայվել են օդանավակայաններում` Նյուարկ (Նյու Ջերսի), Ֆենիքս (Արիզոնա) և Սոլթ Լեյք Սիթի (Յուտա)։ Դրանք տեղակայվել են նաև Միսսուրի նահանգի Քրենբերի քաղաքում, Նյու Ջերսի և Բրենսոն քաղաքներում։
Թատրոններ
2006 թվականի ապրիլին Բրենսոնում բացվել է Դիք Քլարկի ամերիկյան նվագախմբի թատրոնը, իսկ ինը ամիս անց նոր թատրոն և ռեստորան` Դիք Քլարկի ամերիկյան նվագախմբի երաժշտական ​​համալիր ( 'Dick Clark's American Bandstand Music Complex') բացված Թենեսի նահանգի Պիգոն Ֆորջ քաղաքում գտնվող Dolly Parton's Dollywood թեմատիկ պարկի մոտ։ 2007 թվականի հոկտեմբերին, երբ հարակից տարածքի բնակիչները բողոքել են փողոցային համերգներից, այն ժամանակավորապես փակվել է։ Տասնութ ամիս տևած նորոգումից հետո այն վերաբացվել է համերգների համար, բայց այժմ՝ ներսում։
Գորի (գյուղ, Պրիոզյորսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի բնակավայրեր
Դիք Քլարկ
Երիտասարդ տարիներ
Կաթվածից առաջ Քլարկի արտաքին անփոփոխ երիտասարդությունը, չնայած իր ավելի քան հասուն տարիքին, ժողովրդական մշակույթի կատակների և մեկնաբանությունների հաճախակի առարկա էր։ Նա ստացել է «Ամերիկայի ամենահին պատանի» մականունը։
Գարի Լարսոնի մուլտֆիլմերից մեկում հնչել է հետևյալ արտահայտությունը. «Հանկարծ ազգային թոք-շոուներում միլիոնավոր հեռուստադիտողների առջև, Դիք Քլարկը 30 վայրկյանում դառնում է 200 տարեկան»։
«Ոստիկանության ջոկատ»-ի դրվագներից մեկում Դիք Քլարկը, հանդես է եկել իր դերում, փողոցային կոշիկ փայլեցնող Ջոնիից գնել է կրեմ։ «Պեգի Սյուն ամուսնանում է» Ֆիլմում Քեթլին Թըրները, որը հետ էր գնացել 60-ականներ, քրոջ հետ միասին դիտել է Դիք Քլարկ շոուն և ասել. «Այս մարդը երբեք չի ծերանում»։
Մրցանակներ
Քլարկը ստացել է հետևյալ մրցանակները.
Նա նաև ներգրավված է եղել մի քանի փառքի սրահների մեջ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր Կատեգորիա:Ամերիկացի մեդիա գործիչներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Օսնե Սեյերսթադ
Օսնե Սեյերսթադ (Åsne Seierstad, ), նորվեգացի հայտնի լրագրող և գրող:
Կենսագրություն
Օսնե Սեյերսթադը ավարտել է Օսլոյի համալսարանը, որտեղ սովորել է ռուսերեն և իսպաներեն, ինչպես նաև փիլիսոփայության պատմություն: 1993- 1996 թվականներին Ռուսաստանում, որպես թղթակից, աշխատել է Arbeiderbladet թերթում: Առաջին չեչենական պատերազմի ժամանակ այցելել է Չեչնիա: 1997 թվականին, որպես թղթակից, աշխատել է Չինաստանում: 1998- 2000-ական թվականներին եղել է նորվեգական հեռուստաընկերության թղթակիցը Սերբիայում: Բոսնիական պատերազմի ժամանակ մեկնաբանել է Կոսովոյում տեղի ունեցող իրադարձությունները:
2001- 2002 թվականներին, որպես թղթակից, աշխատել է Աֆղանստանում: Որոշ ժամանակ բնակվել է աֆղանական մի ընտանիքում, որից հետո գրել է «Քաբուլցի գրավաճառը» գիրքը: Վերջինս դարձել է միջազգային բեսթսելլեր:
2003 թվականին երեք ամիս անց է կացրել Իրաքում, մեկնաբանել Կոալիցիոն ուժերի մուտքը Իրաք: Այս իրադարձություններից հետո գրել է «101 օր: Բաղդադի օրագիր»:
2006 թվականին նա նորից այցելել է Չեչնիա, որից հետո հրապարակել իր «Գռոզնիի հրեշտակը. մոռացված պատերազմի որբերը» գիրքը:
Արժանացել է նորվեգական լրագրողական մի քանի մրցանակների:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի լրագրողներ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գրողներ
Նեղոցի լեռներ
Նեղոցի լեռներ, լեռներ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Բարգուշատի լեռնահամակարգում, Աճանան գետի ձախափնյակում, Վերին Խոտանան գյուղից 4,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Ամենաբարձր գագաթը՝ Աճանան (2393 մ), երկարությունը՝ 2 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռնաշղթաներ
(3585) Գոշիրակավա
(3585) Գոշիրակավա (Goshirakawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունվարի 28-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,078553 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5118 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6453 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1972,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182467 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,02° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցունեո Նիջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
WWE միջմայրցամաքային չեմպիոնատ
WWE միջմայրցամաքային չեմպիոնատ (WWE Intercontinental Championship), պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի չեմպիոնական տիտղոս «WWE» կազմակերպությունում։ Միացյալ Նահանգների չեմպիոնական տիտղոսի հետ համատեղ համարվում է ընկերության երկրորդական կարգի չեմպիոնական տիտղոսը։ Ստեղծվել է 1979 թվականին։
Տիտղոսը գործածվում է գլխավորապես պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի հանդիպումներում, որոնցում մասնակիցները կատարում են նախապես մշակված սցենարներ և ուղղակիորեն չեն մրցակցում միմյանց հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի չեմպիոնական տիտղոսներ
Շեյն ամրոց
Շեյն ամրոց (Shane's Castle), ավերված ամրոց, որը գտնվում է Հյուսիսային Իռլանդիայի Անթրիմ Կոմսության Ռանդալսթաուն քաղաքում։ Ամրոցը գտնվում է Լոխ Նեյ լճի հյուսիսարևելյան ափին։
Կառուցվել է 1345 թվականին Օ՝Նիլլ տոհմի անդամներից մեկի կողմից։ Սկզբնական անվանումը եղել է Էդեն դուֆ կարրիկ Eden-duff-carrick, սակայն 1722 թվականին Շեյն ՄակԲրայն Օ՝Նիլլի կողմից ամրոցը վերանվանվել է Շեյն ։
Պատմություն
Միջանցքը կառուցվել է 1800 թվականին, իսկ 1812 թվականին ճարտարապետ Ջոն Նեշի նախագծով սկսվել է ամրոցի վերակառուցման գործընթացը։ 1816 թվականին ամրոցը վերացավ երկրի երեսից հրդեհի պատճառով։ Հրդեհից հետո պահպանվել է միայն Նեշի տունը ։ 1860-ականներին կառուցվեց երկրորդ տունը՝ Չալզ Լանյոնի և Ուիլիամ Հենրի Լինի գլխավորությամբ, Օ՝Նիլլի 1-ին լորդի համար։
Ամրոցը զբաղեցնում է 2600 ակր տարածք Լոխ Նեյի ափին ։
Այլ տվյալներ
Ամրոցը օգտագործվել է հանրահայտ Գահերի խաղ հեռուստասերյալի նկարահանումների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Իռլանդիայի ամրոցներ
Սուրբ Թովմաս վանք (Վան)
Սուրբ Թովմասի վանք, կիսավեր հայկական վանք Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Ռշտունիք գավառի Գավաշի (Ոստան) գավառակի հայկական Գանձակ (Կանզակ, այժմ՝ Ալթընսաչ) և Մանազկերտ գյուղի մոտ, Վանա լիճի հարավային ափին։
Տեղադիրք
Վանքը գտնվում է Վանա լճի հարևանությամբ, ափից 80 մետր հեռու, 2․000մ բարձրություն ունեցող բլրի գագաթին։ Վանքը Վան քաղաքից հեռու է 75կմ, իսկ Գևաշից՝ 40 կմ։ Այստեղ կարելի է հասնել և ցամաքային ճանապարհով, և նավով։
Պատմություն
Պատմիչ Թովմա Արծրունու վկայությամբ՝ վանքը կառուցվել է 10-11-րդ դարերում Մանուել ճարտարապետի կողմից ։ Վանքը կառուցվել է Եդեսիայից տեղափոխված Թովմաս առաքյալի մասունքների ամփոփման համար։ Սուրբ Թովմասը քրիստոնեություն է քարոզել Հնդկաստանում, որտեղ քրիստոնեական համայնքը դեռ գոյատևում է Կերալայում։ Վանքը հիշատակվում է 15-րդ դարի ձեռագրերում ։
Ներսի հատվածները վերականգնվել են 1581 թվականին, իսկ արտաքին աղյուսը նորոգվել է 1801 թվականին ։ 1671 թվականին կառուցվել են վանքի շուրջ կանգնած պարիսպները։
Այն լքվել է նույնիսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց առաջ։ Վերջին վանականները հեռացել էին 1895 թվականի Համիդյան ջարդերի ժամանակ, երբ վանքը հարձակման ենթարկվեց քրդերի կողմից ։ Վանքից 100 մետր արևմուտք հայկական գերեզմանատունն է, որտեղ դեռևս պահպանվել են մեծ թվով նախշազարդ տապանաքարեր։
Ճարտարապետական բնութագիր
Վանքը շինված է սրբատաշ քարերով։ Արտաքուստ չափազանց պարզ է։ Ունի ութանկյուն գմբեթ։ Վանքի կոզակը բոլորակաձև է՝ ռոմանական կամարով և զարդարված ոսկեզօծ գեղեցիկ խաչկալով։ Կոզակի երկու կողմերում կան մեկական ավանդատներ, որոնցից մեկի մեջ էլ ամփոփված է Սուրբ Թովմաս առաքյալի մասունքները։ Նմանատիպ երկու ավանդատներ կան նաև արևմտյան պատի կից՝ նվիրված Պետրոս և Պողոս առաքյալներին։
Վանքի երկարությունը 11 մետր է, լայնությունը՝ 7մ, բարձրությունը՝ 7,5մ։ Գավիթը շինված է սրբատաշ քարերով։ Չորս ամբողջական և ութ կիսասյուների վրա պայտաձև կամարները պահում են թաղակապ տանիքը ։
Ըստ պատմաբան Արա Սարաֆյանի՝ վանքը չունի պաշտպանության պաշտոնական կարգավիճակ և գտնվում է փլուզման վտանգի տակ։ Վերջերս կատարած այցից հետո նա հայտնել է, որ «փլուզվել են սյունասրահի տանիքի մասերը, ինչպես նաև պատերի կտորներ և հենասյուներ։ Ավելի շատ խաչքարեր են վնասվել նաև վանքի գերեզմանատանը» ։ Շենքը խոցելի է եղել գանձ որոնողների համար, ովքեր հավատում են թաղված հայկական գանձերի մասին պատմություններին ։ Սուրբ Թովմաս հայկական վանքի տարածքը մի կողմից գանձախույզների թիրախ է, իսկ մյուս կողմից՝ անասունների համար արոտավայր և ախոռ։
Պատմական այս կառույցը կիսավեր լինելու պատճառով անտեսված է նաև զբոսաշրջիկների կողմից ։
Էդուարդ Տուբին
Էդուարդ Տուբին (Eduard Tubin, (հունիսի 18, 1905, Տոռիլա, Էստոնիա — նոյեմբերի 17, 1982, Ստոկհոլմ, Շվեդիա), էստոնացի դիրիժոր, կոմպոզիտոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Տորիլայում, Էստոնիա։ Նրա երկու ծնողներն էլ երաժշտասեր են եղել։ Նրա հայրը նվագել է շեփոր և տրոմբոն։ Առաջին անգամ Էդուարդ Տուբինի տաղանդը երևացել է մանուկ տարիներին, երբ տղան սկսել է նվագել ֆլեյտա և բալալայկա։ Ավելի ուշ՝ նրա հայրը կովը փոխել է դաշնամուրի հետ, որպեսզի տղան կարողանար ավելին ուսանել երաժշտության բնագավառում։ Տուբինը այդքան լավ տիրապետում էր նաև ջութակին, գրել է մի քանի կոնցերտներ այդ գործիքի համար։ Աշխատել և ապրել է Նիոյում, Տարտու, որտեղի դպրոցում դասեր է տվել։ Տարտու քաղաքում աշխատել է «Վանմույնե» թատրոնի տնօրեն։ 1944 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ընտանիքի հետ միասին «Տրիինա» նավով տեղափոխվել է Շվեդիա, որտեղ ապրել և աշխատել է մինչև կյանքի վերջ։ Ութ անգամ այցելել է Էստոնիա։
1982 թվականին ընտրվել է Շվեդիայի թագավորական երաժշտական ակադեմիայի անդամ։
Կինը՝ բալետի պարուհի Էլֆրիդե Տուբին (ի ծնե՝ Սաարիկ)։ Որդին՝ Էյնո Տուբին՝ Շվեդիայի պաշտպանության նախարարության աշխատակից և ազատ լրագրող։
Աշխատանքների թվին են պատկանում 11 սիմֆոնիաներ (վերջինը մնացել է անավարտ), 5 կոնցերտ, 2 օպերա, 2 բալետ։ Հեղինակ է մի շարք կամերային և երգչախմբային ստեղծագործությունների։ Տուբինի սիմֆոնիկ արվեստը նմանեցնում են Սիբելիուսի, Նիլսենի և Շոստակովիչի ստեղծագործություններին։
Ստեղծագործություններ
Սիմֆոնիաներ և սիմֆոնիկ աշխատանքներ
''Valse Triste. See ETW 37 A Suite from the Ballet «Kratt». See ETW 111 A Symphony No. 11. See ETW 130''
''* Ballade. For violin and orchestra. See ETW 52 A Suite on Estonian Dance Tunes. For violin and orchestra. See ETW 53 A Concerto for Violoncello and Orchestra. See ETW 129''
Երգչախմբային սիմֆոնիկ աշխատանքներ և աշխատանքներ սոլո ձայնի և նվագածմբի համար
''Dreng’s Song on a Glacier(Drengi laul jääliustikul). For baritone and orchestra. See ETW 73A Autumn Sun (Sügise päikene). For soprano and orchestra. See ETW 74A «Ylermi». Ballade for baritone and orchestra. See ETW 77A Three Songs to Poems by Marie Under. For soprano and orchestra. Waiting for Happiness. Hearth. Angel with Birds (Õnne ootel. Tulease. Ingel lindudega). See ETW 78A Courting Songs (Kosjasõidulaulud). For baritone and orchestra. See ETW 85A''
Դաշնամուրային երաժշտություն
Երաժշտություն ջութակի համար
''Cock’s Dance. From the ballet «Kratt» (Kuke tants balletist «Kratt»). For violin and piano. See No. 111 B''
Կամերային անսամբլների համար կատարած աշխատանքներ
''Yearning (Igatsus). See No. 88 B Resignation (Resignatsioon). See No. 89 A Lullaby (Hällilaul). See No. 90 A''
Երգչախմբային և մանկական երգեր
''Night Herdsmen’s Chorus (Õitseliste koor). For women’s choir and piano from the ballet «Kratt». See ETW 111 Wedding (Pulmad). For mixed choir and piano from the opera «Barbara von Tisenhusen». See ETW 112 Soloist and Choir of Japanese Women. For soloist, women’s choir and piano. See ETW 119''
Բեմական և թատերական երաժշտություն
Տարբեր
Այլ երգահանների ստեղծագործությունների գործիքավորում
Անավարտ աշխատանքներ
Տես նաև
Կատեգորիա:Էստոնացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Էստոնացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Հուլիսի 17-ի հեղափոխություն
Հուլիսի 17-ի հեղափոխությունը անարյուն հեղաշրջում էր Իրաքում 1968 թվականին Ահմեդ Հասան Ալ-Բաքրի, Աբդ Ար-Ռազաք Ան-Նաիֆի և Աբդ Ար-Ռահման Ալ-Դաուդի ղեկավարությամբ, որը տապալեց նախագահ Աբդուլ Ռահման Արիֆին ու վարչապետ Թահիր Յահյային և իշխանության բերեց Բաաս Արաբական սոցիալիստական կուսակցության Իրաքի տարածաշրջանային բաժանմունքին։ Բաասիստները, որոնք մասնակցել են հեղաշրջմանը, ներառել են Հարդան Ալ-Տիկրիտիին, Սալիհ Մահդի Ամմաշին և Սադդամ Հուսեյնին ՝ Իրաքի ապագա նախագահին։ Հեղաշրջումն առաջին հերթին ուղղված էր Յահյայի դեմ ՝ նասերիտի, ով օգտվեց 1967 թվականի հունիսին ստեղծված քաղաքական ճգնաժամից, որպեսզի Արիֆի կառավարությունը դրդի բրիտանացիներին և ամերիկացիներին պատկանող Իրաքյան նավթային ընկերությանը (IPC) հեռանալ։ Երկրորդ հերթին ՝ նավթի ազգայնացնելուն, որպեսզի իրաքյան «նավթը որպես զենք օգտագործվի Իսրայելի դեմ պայքարում»։ Նավթահանքերի ամբողջական ազգայնացումը տեղի է ունեցել միայն 1972 թվականին ՝ բաասիստական վարչակազմի օրոք։ Հեղաշրջումից հետո Իրաքի նոր կառավարությունն ամրապնդեց իր իշխանությունը ՝ դատապարտելով ամերիկյան և իսրայելական մեքենայությունները և հրապարակայնորեն մահապատժի ենթարկելով 14 մարդու ՝ լրտեսության մեղադրանքներով, ինչպես նաև աշխատելով Խորհրդային Միության հետ Իրաքի սերտ հարաբերությունների ընդլայնման ուղղությամբ։
Բաաս կուսակցությունը ղեկավարում էր երկիրը հուլիսի 17-ից մինչև 2003 թվականը, երբ ամերիկյան և բրիտանական զորքերի ներխուժման հետևանքով իշխանությունից հեռացվեց և Իրաքը որպես պետություն փաստացի ոչնչացավ։ Հուլիսի 17-ի հեղափոխությունը չպետք է շփոթել Հուլիսի 14-ի հեղափոխության ՝ 1958 թվականի հուլիսի 14-ի հեղաշրջման հետ, երբ գահընկեց արվեց Ֆեյսալ 2-րդ թագավորը, որով վերջ դրվեց Իրաքում Հաշիմյանների դինաստիային և ստեղծվեց Իրաքի Հանրապետությունը, կամ Ռամադանի հեղափոխությունը 1963 թվականի փետրվարի 8-ին, որն առաջին անգամ իշխանության բերեց Իրաքի Բաաս կուսակցությանը ՝ ոչ երկարամյա կոալիցիոն կառավարության կազմում։
Նախապատմություն
Աբդուլ Ռահման Արիֆի ղեկավարությամբ, որն իշխանության է եկել իր եղբայր Աբդուլ Սալամ Արիֆի մահից հետո 1966 թվականի ապրիլին, Միացյալ Նահանգները (ԱՄՆ) և Իրաքը ավելի սերտ կապեր են հաստատել, քան երբևէ 1958 թվականի հուլիսի 14-ի հեղափոխությունից հետո: Լինդոն Բ. Ջոնսոնի վարչակազմը բարեհաճորեն է ընդունել Սալամ Արիֆի առաջարկությունը ՝ մասնակիորեն չեղյալ հայտարարել Միացյալ Թագավորությունում տեղակայված Իրաքյան նավթային ընկերության (IPC) կոնցեսիոն հոլդինգի ազգայնացումը, ինչպես նաև արևմտամետ իրավաբան Աբդ ալ-Ռահման Ալ-Բազզազի կարճատև գտնվելը վարչապետի պաշտոնում (որն ընդգրկում էր երկու Արիֆ նախագահ-եղբայրների վարչակազմը)։ Բազզազը իրաքյան քուրդ ապստամբների հետ փորձել է խաղաղ համաձայնագիր կնքել 1966 թվականի մայիսին Հանդրեն լեռան ճակատամարտում քրդերի վճռորոշ հաղթանակից հետո։ (Ամերիկյան ընկերություններին էր պատկանում նավթահանքերի 23,75%-ը)։ Արիֆը համարվում էր Իրաքում այն ուժերից մեկը, որը բարեկամություն էր հաստատում ԱՄՆ դեսպան Ռոբերտ Ստրոնգի հետ մինչև նախագահի պաշտոնը ստանձնելը և մի շարք բարեկամական ժեստեր անում ԱՄՆ-ի հասցեին 1966 թվականի ապրիլից մինչև 1967 թվականի հունվարը: Արիֆի խնդրանքով նախագահ Ջոնսոնը 1967 թվականի հունվարի 25-ին Սպիտակ տանը հանդիպել է Իրաքի հինգ գեներալների և Իրաքի դեսպան Նասիր Հանիի հետ ՝ հաստատելով «երկու կառավարությունների միջև ավելի սերտ հարաբերություններ կառուցելու իր ցանկությունը»: Ջոնսոնի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական Ուոլթ Ուիթմեն Ռոսթոուի խոսքով ՝ Ազգային անվտանգության խորհուրդը նույնիսկ դիտարկել է Արիֆին ԱՄՆ պետական այցով ողջունելու հնարավորությունը, թեև այդ առաջարկը մերժվել է նրա կառավարության կայունության հետ կապված մտավախությունների պատճառով: Վեցօրյա պատերազմից առաջ Իրաքի արտաքին գործերի նախարար Ադնան Պաչաչին հունիսի 1-ին հանդիպել է ԱՄՆ մի շարք պաշտոնյաների, ներառյալ ՄԱԿ-ում ԱՄՆ դեսպան Արթուր Գոլդբերգի, պետքարտուղարի քաղաքական հարցերով տեղակալ Յուջին Վ.Ռոսթոուի, պետքարտուղար Դին Ռասկի և հենց նախագահ Ջոնսոնի հետ ՝ քննարկելու մերձավորարևելյան ճգնաժամի սրումը: Քաղաքական մթնոլորտը, որը սկիզբ է առել արաբների պարտությունից, Իրաքին դրդել է հունիսի 7-ի խզել հարաբերությունները ԱՄՆ-ի հետ, ինչը ապահովել է Արիֆի չափավոր փլուզումը։
1968 թվականի մայիսին ԱՄՆ-ի Կենտրոնական հետախուզական վարչությունը (ԿՀՎ) զեկույց էր պատրաստել «Լճացած հեղափոխություն» վերնագրով, որում ասվում էր, որ Իրաքի բանակի արմատականները սպառնալիք են ներկայացնում Արիֆի կառավարությանը, և չնայած «ուժերի հավասարակշռությունն այնպիսին է, որ ոչ մի խումբ իրեն բավականաչափ ուժեղ չի զգում վճռական քայլեր ձեռնարկելու համար», դրան հաջորդած փակուղին ստեղծել է «մի իրավիճակ, որտեղ շատ կարևոր քաղաքական և տնտեսական հարցեր պարզապես անտեսվում են»։ 1968 թվականի հունիսին բելգիացի պաշտոնատար անձինք իրաքցի պաշտոնյաներին փոխանցեցին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի ուղերձը, որում առաջարկվում էր վերականգնել նորմալ հարաբերությունները, եթե Իրաքը համաձայնվի փոխհատուցում տրամադրել նախորդ բողոքի ժամանակ ԱՄՆ դեսպանությանը և հյուպատոսությանը հասցված վնասի համար և կատարի այլ պայմաններ, ներառյալ 1967 թվականին Իսրայելի հաղթանակից հետո ամերիկյան ապրանքների և ծառայությունների իրաքյան բոյկոտի դադարեցումը։ Չնայած ամերիկացի պաշտոնատար անձինք հույս ունեին կանխել պետական հեղաշրջումը, ոչ մի նշան չկար, որ Իրաքը կարձագանքի այդ հայտարարությանը։
1965 թվականի կեսերից Իրանը, Իսրայելը և Մեծ Բրիտանիան, պայմանավորված Պարսից ծոցում Եգիպտական ազդեցությունը զսպելու ցանկությամբ, ձգտում էին ապակայունացնել Իրաքը ՝ աջակցելով քուրդ ապստամբներին, ինչից ԱՄՆ-ը այդ ժամանակ ձեռնպահ էր մնում, քանի որ քրդական պատերազմը այնչափ կարևոր չէր Խորհրդային Միության հետ ավելի լայն սառը պատերազմի համար։ «Շահը կարծում էր, որ Իսրայելի հետ նրա կապերը զսպող գործոն կհանդիսանան արաբական երկրների համար, քանի որ տպավորություն կստեղվեր, թե եթե արաբական պետությունը հարձակվի Իրանի վրա, Իսրայելը կօգտվի այդ պատրվակից, որպեսզի հարված հասցնի Իրաքի արևմտյան զորքերին»։ Մինչ նասերիստական տարրերը փորձում էին տապալել Արիֆին դեռևս 1966 թվականին հունիսին Արիֆ Աբդ ալ-Ռազակի պետական հեղաշրջման անհաջող փորձի ժամանակ (սա իշխանությունը վարչակարգից խլելու Ռազակի երկրորդ փորձն է), Վեցօրյա պատերազմը խորացրեց առկա դժգոհությունն Իրաքի զինված ուժերում և, քրդերի հետ դիմակայության համադրությամբ, խորը ազդեցություն ունեցավ Իրաքի քաղաքական կայունության վրա: Ինչպես նրա եղբայրը, Արիֆն ավելի վաղ փորձել էր հավասարակշռել Իրաքում արմատական և չափավոր տարրերը և Ռազակի դավադրության բացահայտումից հետո անցել էր նասերիստների դեմ, սակայն այդ հավասարակշռումը խախտվել էր պատերազմով, երբ Արիֆը փորձել էր հանգստացնել իրաքցի ազգայնականներին ՝ Թահիր Յահյային կրկին վարչապետ նշանակելով: 1963 թվականի վերջին Յահյան հայտարարել է իր առաջին վարչապետության ժամանակ ազգային նավթային ընկերություն ստեղծելու իր մտադրության մասին։ 1967-ի հուլիսից մինչև 1968-ի հուլիսը վարչապետի պաշտոնում իր երկրորդ ժամկետի ընթացքում Յահյան քայլեր է ձեռնարկել ընկերության աշխուժացման ուղղությամբ և ձգտել է աշխատել Ֆրանսիայի ու Խորհրդային Միության հետ ՝ հանքերի լիակատար ազգայնացման համար տեխնիկական ներուժի զարգացման ուղղությամբ ՝ խոստանալով իրաքյան «նավթը որպես զենք օգտագործել Իսրայելի դեմ պայքարում» ։
Հեղաշրջումը
Հեղաշրջման ծրագրումը Արիֆի և Յահյայի դեմ իրականացվում էր դեռ 1968 թվականի մարտից, երբ այն քննարկվում էր «սպայական համագումարում», որը տեղի էր ունենում բաասիստական ականավոր գեներալ Ահմեդ Հասան Ալ Բաքրի տանը ։ 1968 թվականի հուլիսի 17-ին Իրաքի Բաաս կուսակցությունը, որը ղեկավարում էր Ալ-Բաքրը որպես նախագահ, Աբդ Ար-Ռահման Ալ-Դաուդը ՝ որպես պաշտպանության նախարար և Աբդ ալ-Ռազզակ ալ-Նաիֆը ՝ որպես վարչապետ, անարյուն հեղաշրջման արդյունքում իշխանությունը զավթեց։ ալ-Բաքրը արագ հրամայել է հեռացնել Նաիֆին և Դաուդին իրենց պաշտոններից և հուլիսի 30-ին արտաքսել ՝ ամրապնդելով Իրաքի նկատմամբ Բաաս կուսակցության վերահսկողությունը մինչև 2003 թվականի մարտին ԱՄՆ-ի ներխուժումը։ Այնուհետև ալ-Բաքրը նշանակվել է վարչապետ և բանակի գլխավոր հրամանատար : Ըստ որոշ տվյալների ՝ Իրաքի ապագա նախագահ Սադամ Հուսեյնն անձամբ է Նաիֆին ատրճանակի հարվածի տակ պահել մինչև Իրաքից նրան հեռացնող ինքնաթիռը ։
Ճշգրիտ հանգամանքները, որոնք հանգեցրել են հեղաշրջման, եղել են գաղտնի։ Բեյրութում ԱՄՆ դեսպանատունը (որը դարձել Է Իրաքի վերաբերյալ հետախուզական տվյալների հիմնական աղբյուրը Բաղդադում ԱՄՆ դեսպանատան փակումից հետո) ենթադրել է, որ ոչ թե բաասիստներ Նաիֆն ու Դաուդը, որոնք, պատասխանատու էին նախագահ Արիֆի ռազմական հետախուզության և անձնական անվտանգության համար, դավադրություն են նախաձեռնել, և որ բաասիստ դավադիրները, ներառյալ Ալ Բաքրը, Հարդան Ալ—Տիկրիտին և Սալիհ Մահդի Ամմաշը, հրավիրվել են մասնակցելու միայն նոր կառավարության աջակցման ավելի լայն կոալիցիա ստեղծելու, այլ հենց Բաքրն և նրա տեղակալ Սադդամ Հուսեյնն են կազմակերպել ։ Բաքրի և Բաիֆի խմբավորումները հիմնավորում են այն լուրերը, որ վարչապետ Յահյան, ով ավելի գերիշխող էր Արիֆի «թույլ» կառավարությունում, Վեցօրյա պատերազմի արդյունքում առաջացած քաղաքական իրավիճակի հետևանքով նախատեսում էր պաշտոնապես ուզուրպացնել ամբողջ իշխանությունը։ Նրա տապալումից հետո Արիֆը արտաքսվել է Մեծ Բրիտանիա, իսկ Յահյան նույնիսկ մահապատժի չի ենթարկվել (թեև նա դաժան խոշտանգումների է ենթարկվել բանտում)։ Հնարավոր եղավ խուսափել առաջացած բացասական միջազգային ուշադրությունից, որը խոսում էր Իրաքի ժամանակակից պատմության մեջ կառավարության այլ փոփոխությունների մասին։ Հետագա տարիներին Վուլֆ Հաննիկաթը պնդում է, որ Սադդամին «հաջողվել է ամրապնդել քաղաքական ռեժիմը։ ..․ այնտեղ, որտեղ շատ ուրիշները ձախողվել են», այդ թվում ՝ օգտագործել Յահյայի մտադրությունը․ Խորհրդային միության օգնությամբ ազգայնացնել հանքավայրերը ։
Հետևանքները
1968 թվականի օգոստոսի 2-ին Իրաքի արտաքին գործերի նախարար Աբդուլ Քարիմ Շեյխլին հայտարարեց, որ Իրաքը ձգտելու է սերտ կապեր հաստատել Սոցիալիստական ճամբարի հետ, հատկապես Խորհրդային Միության և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության։ Նոյեմբերի վերջին Բեյրութում ԱՄՆ դեսպանատունը հաղորդել էր, որ «Իրաքը ազատ է արձակել շատ կոմունիստ այլախոհների:..․ [նրանց] տրվել են ռեժիմում կարևոր դերեր»։ Քանի որ Արիֆի կառավարությունը վերջերս խոշոր նավթային գործարք է կնքել ԽՍՀՄ-ի հետ, Մոսկվայի հետ հարաբերությունները բարելավելու Բաաս կուսակցության փորձերը շոկի մեջ չեն եղել ԱՄՆ-ին։ Թիքրիթին (այժմ Իրաքի պաշտպանության նախարարը) փորձել է ԱՄՆ կառավարության հետ գաղտնի կապի գիծ բացել «Մոբիլ» ամերիկյան նավթային ընկերության ներկայացուցչի միջոցով, սակայն այդ փորձը մերժվել է Ջոնսոնի վարչակազմի կողմից, քանի որ Բաաս կուսակցության ընկալումը սկվսել է ինչպես Իրաքում, այնպես էլ Սիրիայում, այն է ՝ չափազանց սերտ կապը Խորհրդային Միության հետ ։
Դեկտեմբերին Հորդանանում տեղակայված իրաքյան զորքերը «հարվածել են միջազգային հաստատություններին», երբ սկսել են ռմբակոծել Հորդանան գետի հովտում գտնվող իսրայելցի վերաբնակիչներին, ինչը հանգեցրել է իսրայելական ռազմաօդային ուժերի վճռական պատասխանին: ալ Բաքրը պնդել է, որ «Իսրայելի և ԱՄՆ-ի ստորաբաժանումների հինգերորդ շարասյունը թիկունքից հարված է հասցրել», իսկ դեկտեմբերի 14-ին Իրաքի կառավարությունը հայտարարել է, որ հայտնաբերել է «իսրայելական լրտեսական ցանց», որը մտահղացել է «առաջացնել իրաքյան ռեժիմի փոփոխություն»։ Դրանից հետո 1969 թվականի հունվարին կառավարությունը ձերբակալել է տասնյակ մարդկանց և հրապարակայնորեն մահապատժի ենթարկել 14 մարդու (ներառյալ 9 իրաքցի հրեաներ) ՝ մեղադրելով լրտեսության մեջ։
1972 թվականի հունիսի 1-ին Իրաքը հայտարարեց նավթահանքերի ամբողջական ազգայնացման մասին։ Դա տեղի է ունեցել 1972 թվականի ապրիլին ալ Բաքրի և ԽՍՀՄ վարչապետ Ալեքսեյ Կոսիգինի միջև «Բարեկամության և համագործակցության մասին» իրաքա-խորհրդային 15–ամյա պայմանագրի ստորագրումից հետո: Այս իրադարձությունից հետո Իրաք-ԱՄՆ հարաբերությունները կտրուկ վատացան։ ԱՄՆ-ը, փորձելով Իրաքի վրա ճնշում գործադրել և թուլացնել, սկսեց զինել Իրաքում ապրող քրդերին, որպեսզի երկրի ներսում պառակտում մտցնի, ինչը հետագայում հանգեցնում է Երկրորդ քուրդ-իրաքյան պատերազմին ։ 1972 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1975 թվականի մարտ ամիսը ԿՀՎ-ն քրդերին մոտ 20 մլն դոլարի օգնություն է տրամադրել, ներառյալ 1250 տոննա զենք:
Այն դեպքում, երբ հետազոտությունների մեծ մասը վերագրում են Լիբիայում 1969 թվականի սեպտեմբերից հետո Մուամար Քադաֆիի ձեռնարկած ազգայնացման միջոցներին։ Այս նախադեպին հետագայում հետևեցին այլ նավթարդյունահանող պետություններ։ ԱՄՆ-ը կարծում էր, որ նրա արևմտյան դաշնակիցները կհամաձայնեն էմբարգո սահմանել իրաքյան նավթի վրա, որպեսզի ապահովեն ազգայնացման ձախողումը, և որ Նավթ արտահանող երկրների կազմակերպության (ՕՊԵԿ) նրա այն ժամանակվա դաշնակիցները ՝ Իրանը, Սաուդյան Արաբիան և Քուվեյթը, կհայտարարեն արդյունահանման համաչափ ավելացման մասին։ Սակայն ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը խիստ հակասական էր միջազգային կարծիքի նկատմամբ, և ԱՄՆ-ի ավանդական դաշնակիցներից ոչ մեկը, ներառյալ Մեծ Բրիտանիան, պատրաստ չէին հավանություն տալ այդ միջոցներին։ Ընդհակառակը, ՕՊԵԿ-ը վճռական քայլեր է ձեռնարկել Իրաքի ազգայնացման հաջողությունն ապահովելու համար։ ԱՄՆ-ի ծրագիրը փլուզվել է։ Մյուս երկրները 1973 թվականի մարտի 1-ին համաձայնագիր են ստորագրել Իրաքի հետ իրենց չկարգավորված վեճերի կարգավորման մասին, ինչը հանգեցրել Է Բաղդադում տոնակատարությանը ։
Արտաքին հղումներ
]]
Նախարար
Նախարար, հին և միջնադարյան հայ ազնվականական տներին շնորհված բարձրագույն կարգի ժառանգական տիտղոս։
Նախարարական համակարգ
Միջնադարյան Հայաստանը բաժանված էր մեծ կալվածքների, որոնցից յուրաքանչյուրն ընդլայնված ազնվականական տոհմի սեփականությունն էր և կառավարվում էր նրա անդամներներից մեկի կողմից, ում շնորհվում էր նահապետ (տոհմի հիմնադիր նախնին), «տոհմապետ» (տոհմի առաջնորդը), կամ տանուտեր (տան տեր) տիտղոսը։ Նախարարական ընտանիքի մյուս անդամներն էլ իրենց հերթին ղեկավարում էին տոհմական կալվածքի փոքր մասերը։ Բոլոր նախարարական տոհմերի անդամները համարվում էին իշխաններ։
Այս համակարգը հաճախ անվանվում է որպես ավատատիրություն։ Սակայն կան տարբերություններ այս և հետագայում Արևմտյան Եվրոպայում ընդունված ավատատիրական համակարգերի միջև։ Չնայած կալվածքը փաստացի ղեկավարում էր մեկ մարդը, այնուամենայնիվ այն համարվում էր իր ողջ ընդլայնված ընտանիքի սեփականակությունը։ Եթե նախարարը մահանար առանց ժառանգ, ապա կալվածքի ղեկավարումը կանցներ ընտանիքի այլ ճյուղի անդամներից մեկին։ Բացի այդ, թույլատրված էր ընտանեկան գույքի մի մասն օտարել միայն ընտանիքի մեկ այլ անդամի կամ ողջ ընտանիքի թույլտվությամբ։ Սրանով կարող է բացատրվել նաև հայ ավատատիրական ընտանիքների էնդոգամ լինելը (ներքին ամուսնությունները), որպեսզի իրենց սեփականության մի մասը չտարածեին, ինչպես դա տեղի կունենար, եթե նրանք սեփականության մի մասը որպես օժիտ հանձնեին մեկ այլ ընտանիքի։
Յուրաքանչյուր նախարար ուներ իր սեփական զորքը, կախված իր տիրապետությունից։ Ազգային ուժը կամ «թագավորական հեծելազորը» գտնվում էր սպարապետի՝ գլխավոր հրամանատարի հրամանատարության ներքո, որը ղեկավարում էր ամբողջ երկիրը։
4-րդ դարի Հայաստանում, ինչպես և Պարթևստանում, մեծ կալվածքները ժառանգաբար պատկանել են նշանավոր ընտանիքներին և փաստացի կառավարվել նրանց անդամներից մեկի կողմից։ Ամբողջ ընդլայնված ընտանիքը նվիրված էր նույն նախնիներին երկրպագելուն, ապրում էր փոքր ամրացված գյուղերում և ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր որսի և խնջույքների վրա։ Բացի այդ, յուրաքանչյուր նախարարական ընտանիք որոշակի սոցիալական գործառույթ էր կատարում. թագավորն ընտրվում էր Արշակունիներից, որն այսպես ասած առաջինն էր հավասարների մեջ (Primus inter pares), Մամիկոնյաններն զբաղեցրել են սպարապետի պաշտոնը, Բագրատունիներից մեկը հեծելազորի պետն էր (ասպետ), մեկը՝ թագադիրը և այլն։
Պատմություն
Նախարությունների ծագումն, ըստ երևույթին, գալիս է հեթանոսական Հայաստանից, որը գոյակցել է հռոմեական և պարթևական կայսրությունների հետ ։ Ավելի ուշ շրջանում Բյուզանդիայի Հուստինիանոս Ա Փլավիոս կայսրը Արևմտյան Հայաստանում վերացրեց նախարարների ռազմական դերը, նաև հայ ազնվականական տներին ունեզրկելու փորձ կատարեց։ Իրենց իշխանության սահմանափակումներից զայրացած նախարարներն սկսեցին լայնամասշտաբ ապստամբություն, որը պետք է ճնշվեր արագ ռազմական միջամտության միջոցով՝ ի վերջո Սասանյանների դեմ հրահրված պատերազմով։
Չնայած նրան, որ նախարարական կառույցը թուլացել է բազմաթիվ ներխուժումներով և թագավորների իրավական բարեփոխումներով, այն գրեթե անփոփոխ է մնացել դարեր շարունակ և վերջնականապես վերացվել է 13-րդ դարում մոնղոլական արշավանքների ժամանակ։ Նախարարական որոշ առանձնահատկություններ Հայաստանում մնացել էին մինչև 20-րդ դարի սկիզբը, երբ բոլշևիկների կողմից ընդհանրապես վերացվեց ազնիվ դասը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Հայք Կատեգորիա:Միջնադարյան Հայաստան Կատեգորիա:Ավատատիրությունը Հայաստանում Կատեգորիա:Հայկական ազնվականական կոչումներ
Կրոպալատի
Կրոպալատի (Cropalati), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում ։
Արմտան Փոքր
Պատմություն
Հայ բնակիչները տեղահանվել են Մեծ եղեռնի տարիներին։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ ։
Բնակչություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին ըստ տարբեր աղբյուրների ուներ 530 կամ 1000 բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արհեստներն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Արմտանն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նուրալաո
Նուրրալաո (իտալ. Nurallao), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը 1.431 մարդ՝ (2008 թ.), բնակչության խտությունը 41 մարդ /կմ ²։ Տարածքը զբաղեցնում է 35 կմ²։ Փոստային հասցե՝ 8030, հեռախոսային կոդ՝ 0782:
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Պետրոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան։