cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էմմելին Պանկհյորսթ
Առաքելությունը Ռուսաստանում և Կանանց կուսակցություն
1917 թվականի հունիսին Ռուսական հեղափոխության ընթացքում բոլշևիկների դիրքերը ամրապնդվել էին, այդ թվում՝ շնորհիվ իրենց համառ պահանջներին, որ Ռուսաստանը դուրս գա պատերազմից։ Պանկհյորսթի ինքնակենսագրության թարգմանությունը բավականին տարածված է եղել Ռուսաստանում, և, այդ պատճառով, Էմմելինը հույս ուներ որոշակի ձևով ազդել Ռուսաստանի ակտիվ ներկայացուցիչների է գիտակցության վրա։ Մասնավորապես, նա փորձում էր նրանց համոզել, որ անընդունելի է խաղաղության պայմանագրի կնքումը Գերմանիայի հետ, որի ստորագրումը, նրա կարծիքով, կհանգեցներ Մեծ Բրիտանիայի և Ռուսաստանի պարտությանը։ Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջը համաձայնել էր օգնել Պանկհյորսթին, որ Ռուսաստան այցելի, որը նա կատարել է 1917 թվականի հուլիսին։ Այնտեղ, հանրահավաքներից մեկում նա դիմել է ամբոխին հետևյալ բառերով. «Ես եկել եմ Պետրոգրադ անգլիական ժողովրդից ռուս ժողովրդին ուղղված խնդրանքով, որպեսզի դուք կարողանաք շարունակել այդ պատերազմը, որից կախված է քաղաքակրթության ու ազատության ճակատագիրը» ։ Պանկհյորսթի ուղևորության մասին մամուլի արձագանքը արտացոլել է ձախ և աջ տրամադրությունները. առաջինները նրան համարում էին գործիք կապիտալիզմի ձեռքում, այն դեպքում, երբ երկրորդները հավանություն էին տալիս նրա կրակոտ հայրենասիրությանը ։
Քյամալեդդին Հեյդարով
Ստեղծագործական գործունեություն
2009 թվականին չորս սկավառակից բաղկացած ալբոմ է թողարկել, որոնցում երկու երգերի բառերի հեղինակն է Լեյլա Ալիևան, իսկ մնացածներինը Բաբա Վյազիրողլին։ Երգերը կատարվել են Ադրբեջանի հայտնի երգիչների կողմից։
Ընտանիք
Հայրը՝ Ֆաթթահ Հեյդարովը տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության վարչակազմում։ Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։
Էմմելին Պանկհյորսթ
Առաքելությունը Ռուսաստանում և Կանանց կուսակցություն
Էմմելինը օգոստոսին հանդիպում է ունեցել Ռուսաստանի վարչապետ Ալեքսանդր Կերենսկու հետ։ Չնայած Էմմելինը նախկինում ակտիվորեն համագործակցել էր ԱԼԿ հետ (սոցիալիստական ուղղվածության քաղաքական ուժ), սակայն ժամանակի ընթացքում նրա մոտ ձևավորվել էր բացասական վերաբերմունք ձախ քաղաքականության նկատմամբ, որը միայն սրվել էր Ռուսաստաում գտնվելու ընթացքում։ Կերենսկին էլ զգացել էր, որ Պանկհյորսթը ի վիճակի չէ համարժեք կերպով հասկանալ դասակարգային հակամարտության բնույթը, որը բնորոշ էր Ռուսաստանի այն ժամանակվա քաղաքական իրավիճակին։ Ուստի հանդիպումը առաջացրել էր որոշակի անհարմարություններ երկու կողմերի համար։ Նա ավարտել էր իր զրույցը Էմմելինի հետ, ասելով, որ անգլիացի կանայք ռուս կանանց ոչինչ չեն կարող սովորեցնել։ Էմմելինը New York Times թերթին ավելի ուշ պատմել է, որ Կերենսկին «մեր օրերի ամենամեծ խարդախն է», և որ նրա կառավարությունը կարող է «ոչնչացնել քաղաքակիրթ աշխարհը» ։
Ընտրական իրավունքի իրականացում (1918)
Ռուսաստանից վերադառնալով Պանկհյորսթը հաճելիորեն զարմացել էր, երբ իմացել էր, որ կանանց ձայնի իրավունքը վերջապես կարող է իրականություն դառնալ։ 1918 թվականի Ժողովրդական ներկայացուցչության մասին ակտով չեղարկվել էր գույքային ընտրական ցենզը տղամարդկանց համար և ձայնի իրավունք էր տրամադրվել 30 տարին լրացած կանանց, իհարկե, որոշ լրացուցիչ սահմանափակումներով։ Սակայն մինչդեռ սուֆրաժիստ ակտիվիստները տոնում էին լուրը և սպասում էին Ակտի ընդունմանը, ի հայտ էին եկել նոր հարցեր, որոնք կարող էին շարժման մասնակիցներին պոտենցիալապես բաժանել. պե՞տք է արդյոք, որ կանանց քաղաքական կազմակերպությունները ընտրական բարեփոխումներից հետո միավորվեն տղամարդկանց ավելի վաղ ստեղծված քաղաքական ուժերի հետ։
Քյամալեդդին Հեյդարով
Հետաքրքիր փաստեր
Հեյդարովի ընտանիքը Ադրբեջանում վերահսկում է բիզնեսի տարբեր ոլորտներ՝ հյութերի արտադրությունից մինչև անշարժ գույքի վաճառք և Փաշաևներից հանդիանում է Ադրբեջանի երկրորդ ամենաազդեցիկ ընտանիքը ։
Էմմելին Պանկհյորսթ
Ընտրական իրավունքի իրականացում (1918)
Շատ սոցիալիստներ և չափավոր սուֆրաժիստներ մերժում էին քաղաքական ինստիտուտների սեռային տարբերակման գաղափարը, սակայն Էմմելինը և Քրիստաբելը զբաղեցրել էին հակառակ դիրքորոշում։ ԿՍՔՄ բազայի վրա նրանք ստեղծել էին Կանանց կուսակցություն, որի անդամներ կարող էին լինել միայն իգական սեռի ներկայացուցիչներ։ Կանայք, ասում էին նրանք, «լավագույնս կարող են ծառայել երկրին, եթե հեռու մնան տղամարդկանց քաղաքական կուսակցական համակարգից և ավանդույթներից, որոնք, բոլորին է հայտնի, որ միայն թույլ են տալիս հուսալ, որ ավելի լավ է լինելու» ։Կրկին ստեղծված կուսակցությունը հրճվում էր ամուսնա-ընտանեկան հարաբերություններում, զբաղվածության ոլորտում և աշխատանքը վարձատրելու տղամարդկանց և կանանց հավասարության սկզբունքների համար։ Սակայն այս հարցերը բարձրացվեցին պատերազմի ավարտից հետո միայն։ Իսկ այդ ժամանակ դեռևս շարունակվում էին ռազմական գործողությունները, Կանանց կուսակցությունը խիստ դեմ էր ցանկացած զիջումների և փոխզիջումների հօգուտ պարտված Գերմանիայի։ Պահանջում էր կառավարության կազմից հեռացնել բոլոր նրանց, ովքեր ազգակցական կապեր են ունեցել գերմանացիների հետ կամ պացիֆիստկան տրամադրություններ են դավանել, պնդում էր, որ պետք է կրճատել աշխատանքային օրը՝ աշխատանքային գործադուլների կանխարգելման նպատակով։ Վերջին պահանջը կուսակցական ծրագրի կարևոր կետ էր և նպատակ ուներ շեղել բոլշևիզմի նկատմամբ աշխատավորության հնարավոր հետաքրքրությունները, ինչից ավելի ու ավելի շատ էր սկսել զգուշանալ Պանկհյորսթը ։
Հետպատերազմյան շրջան
1918 թվականի Կոմպիենի հրադադարից հետո Պանկհյորսթը շարունակում էր քարոզել սեփական ազգայնական բրիտանական միասնության տեսլականը։ Նրա գործունեությունը հետագայում էլ կենտրոնացած էր կանանց խնդիրների շուրջ իրավունքների ու հնարավորությունների ընդլայնման վրա, սակայն կառավարության և բյուրոկրատական համակարգի դեմ պայքարն արդեն ետևում էր։ Նա պնդում էր Բրիտանական կայսրության, նրա տարածքային ծավալների պահպանման անհրաժեշտությունը, ասելով. «Ոմանք խոսում են Կայսրության և իմպերիալիզմի մասին որպես մի բանի մասին, որն արժանի է դատապարտման, ինչից արժե ամաչել։ Իրականում պետք է հպարտանալ նրանով, որ մենք ժառանգներն ենք հսկայական ու հարուստ կայսրության... Եթե մենք միայն կարողանանք հասկանալ և օգտագործել նրա պոտենցիալ հարստությունը, մենք կկարողանայինք ազատվել աղքատությունից և վերացնել անգրագիտությունը...» ։ Տարիներ շարունակ նա ճամփորդու էր Անգլիայով և Հյուսիսային Ամերիկայով, փորձելով սատարել Բրիտանական կայսրության դրական իմիջին և զգուշացնել ամբոխին սպառնալիքներից, որոնք, նրա կարծիքով, իրենում թաքցնում էր բոլշևիզմը ։
Էմմելին Պանկհյորսթը նորից թաթախվել էր նախընտրական քարոզարշավի մեջ այն օրենքների ընդունման գործում, որը թույլ կտար, որ կանայք Համայնքների Պալատ առաջադրվեն։ Կանանց կուսակցության շատ անդամներ Պանկհյորսթին համոզում էին իր թեկնածությունն առաջադրել խորհրդարանական ընտրություններում, բայց նա պնդում էր, որ ընտրական գործընթացին պետք է մասնակցի հենց Քրիստաբելը։ Էմմելին առանց հոգնելու քարոզում էր իր դստեր օգտին։ Այս նպատակով նա փորձել է վարչապետ Լլոյդ Ջորջի աջակցությունը ստանալ և մի անգամ նույնիսկ բուռն ելույթով հանդես է եկել հորդառատ անձրևի տակ։ Արդյունքում Քրիստաբելին մի փոքր էր մնում հաղթանակի հասնելու համար։ Ինչպես ցույց է տվել քվեաթերթիկների վերահաշվարկը, նա պարտվել է Լեյբորիստական կուսակցության թեկնածուին ընդամենը 775 ձայնով։ Պանկհյորսթի կենսագիրներից մեկն այդ պարտությունն անվանել է Էմմելինի կյանքի առավել դառը հիասթափություն ։ Կանանց կուսակցությունը սկսել էր կորցնել իր ժողովրդականությունը և, ի վերջո, դադարեցրել է իր գոյությունը ։
Էմմելինի Հյուսիսային Ամերիկա բազմաթիվ ճանապարհորդությունների արդյունքում նա հմայվել է Կանադայով։ Մի անգամ տված հարցազրույցում նա ասել է, որ «Կանադայում կանանց և տղամարդկանց հավասարությունն ավելի շատ է, քան աշխարհի ցանկացած այլ երկրում, որը ես գիտեմ» ։ 1922 թվականին նա տվել է Կանադայում ապրելու թույլտվություն ստանալու մասին միջնորդագիր. դա անհրաժեշտ պայման էր այսպես կոչված «Բրիտանական հպատակի կանադական ռեզիդենտության (դոմիցիլ-սեփականության իրավունք) կարգավիճակ ստանալու համար։ Այդ նպատակով Պանկհյորսթը տուն էր վարձել Տորոնտոյում, ուր տեղափոխվել էր իր որդեգրած չորս երեխաների հետ միասին։ Այնտեղ նա ակտիվորեն մասնակցում էր վեներական հիվանդությունների դեմ պայքարի Կանադայի ազգային խորհրդի գործունեությանը, որը, ամեն ինչից զատ, պայքարել է երկակի սեռական չափանիշների դեմ, որոնք, ըստ Պանկհյորսթի, կանանց համար վնասակար էին։ Այս կապակցությամբ մի հետաքրքիր դրվագ է տեղի ունեցել՝ Բատերստ ուղևորության ժամանակ։ Քաղաքապետն Էմմելինին ցույց է տվել նորակառույց շենք, որը պետք է, ըստ նրա, դառնար ապաստարան վարքից թույլ կանանց համար, ինչին նա պատասխանել է հարցով. «Օ՛հ։ Եվ ուր է վարքից թույլ տղամարդկանց ձեր ապաստանը» ։
Շատ շուտով Պանկհյորսթը հոգնել էր կանադական ձմեռներից, և նրա գումարը վերջացել էր։ Այդպիսով, 1925 թվականին Պանկհյորսթը հեռացել է Կանադայից՝ վերադառնալով Անգլիա ։ Լոնդոնում Էմմելինն այցելել է Սիլվիային. նրանք չէին տեսել իրար շատ տարիներ։ Նրանց քաղաքական հայացքներն այժմ ավելի շատ էին տարբերվում, քան նախկինում։ Սիլվիան դեռևս չէր ամուսնացել և կողակցում էր իտալացի մի անարխիստի հետ։ Նա պնդել է, որ մոր հետ հանդիպումը սկսվել էր ընտանեկան սիրո և ջերմության դրսևորումներով, որոնք, սակայն, շատ արագ փոխվել են փոխադարձ օտարման տխուր զգացումով։ Ճիշտ է, Մերին՝ Պանկհյորսթի որդեգրած դուստրերից մեկը, այդ հանդիպումը մի փոքր այլ կերպ է հիշատակել։ Ըստ նրա վարկածի, Էմմելինը դրել էր իր բաժակը և լուռ դուրս էր եկել սենյակից՝ Սիլվիային թողնելով արցունքների մեջ ։ Քրիստաբելը դարձել է ադվենտիստ և ժամանակի մեծ մասը նվիրել է եկեղեցուն։ Բրիտանական մամուլը երբեմն լուսաբանել է այն մարդկանց կյանքի տարբեր ուղիները, որոնք Պանկհյորսթների երբեմնի անբաժան ու միաձույլ ընտանիքն էին կազմել ։
1926 թվականին Էմմելինն անդամագրվել է Պահպանողական կուսակցությանը և արդեն երկու տարի անց իր թեկնածությունն է առաջադրել խորհրդարանական ընտրություններում՝ Ուայթչեպպել և Սեյնթ Ջորջ ընտրատարածքում։ ԱԼԿ թունդ կողմնակցի նման կերպարանափոխությունը և իր կարգավիճակը Պահպանողական կուսակցության պաշտոնական անդամով փոխելը, զարմացրել է շատ մարդկանց։ Այս առիթով Պանկհյորսթը հակիրճ պատասխան է տվել. «Պատերազմի ժամանակների իմ փորձը և Ատլանտիկայի մյուս կողմում գտնվելը արմատապես փոխել են իմ հայացքները» ։ Նրա կենսագիրները պնդում են, որ Էմմելինի քաղաքական նախասիրությունների արմատական կերպարանափոխությունների պատճառները զգալիորեն ավելի բարդ են, քան թվում է առաջին հայացքից։ Իրականում, նա փորձում էր ապագայում էլ շարունակել իրականացնել կանանց քաղաքական իրավունքների ընդլայնման ծրագիրը և հավատարիմ էր հակակոմունիզմի գաղափարներին։ Այն դեպքում, երբ լիբերալները և լեյբորիստները ոխ ու անհանդուրժողականությունը էին զգում Պանկհյորսթի նկատմամաբ՝ ԿՍՔՄ-ում իրենց դեմ աշխատանքների համար, Պահպանողական կուսակցությունը հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի խորհրդարանական ընտրություններում չորս անգամ հաղթանակ է տարել։ Ուստի, Էմմելին Պանկհյորսթի անդամակցությունը Պահպանողական կուսակցությանը թելադրված էր հավասարապես ինչպես քաղաքական նպատակահարմարությամբ, այնպես էլ գաղափարախոսական նկատառումներով ։
Հիվանդություն ու մահ
Պանկհյորսթի նախընտրական քարոզարշավը ուղեկցվել է նրա առողջական վիճակի վատթարացմամբ և Սիլվիայի հետ հարաբերությունների վերջնական խզմամբ։ Ճամփորդությունների, քաղաքական տուրերի, դասախոսությունների, եզրակացություններիի և հացադուլների բազմաթիվ տարիներն իրենց գործն արել էին. գերծանրաբեռնվածությունը և հիվանդությունները դարձել էին Էմմելինին կյանքի անբաժանելի մասը։ Սակայն նա շատ ավելի հիվանդագին է ընդունել լուրն այն մասին, որ Սիլվիան արտամուսնական երեխա է ունեցել։ Նա որդուն անվանել է Ռիչարդ Քեյր Պետտիկ Պանկհյորսթ՝ ի հիշատակ միանգամից մի քանի մարդկանց. հոր, լեյբորիստ ընկերոջ և համապատասխանաբար ԿՍՔՄ-ի գործընկերոջ։ Էմմելինը ցնցվել էր, երբ ամերիկյան մի թերթում կարդացել էր, որ Միսս Պանկհյորսթը (այս դիմելաձևը սովորաբար օգտագործվում էր Քրիստաբելի նկատմամբ) հպարտացել է նրանով, որ իր երեխան եվգենիկայի հաղթանակ է, քանի որ երկու ծնողն էլ ֆիզիկապես առողջ և խելացի են։ Հոդվածում Սիլվիան նաև ասել է, որ համոզված է, որ ամուսնությունը, առանց ամուսնության գրանցման առավել հարմարավետ և նպատակահարմար ընտրություն է էմանսիպացված կանանց համար։ Հասարակական արժեքների դեմ մեղադրանքները, որոնք Պանկհյորսթն նույնպես շատ հարգել է, ամայացրել էին տարեց կնոջ հոգին։ Իրավիճակի դառնությունը ճնշող է եղել նաև նրանով, որ թերթերում «Միսս Պանկհյորսթ» գլխատառերը, շատերի կարծիքով, վերաբերում էր հենց Քրիստաբելին, այլ ոչ թե Սիլվիային։ Նորությունն իմանալուց հետո Էմմելինն ամբողջ օրն անցկացրել էր հեկեկալով։ Նրա խորհրդարանական քարոզարշավը ավարտվում էր սկանդալով ։
Պանկհյորսթը կյանքի մայրամուտին տեղափոխվել է ծերանոց, որը գտնվում էր Համսթեդում։ Նա պահանջում էր, որ իրեն բուժի այն բժիշկը, որը խնամել էր նրան հացադուլի ժամանակ։ Այն ժամանակ, բանտում, նա ստամոքսի լվացում էր կատարում, և Էմմելինը դրանից հետո շատ ավելի լավ էր զգում։ Նրա բուժքույրեը վստահ էին, որ նման բուժման սթրեսը կարող էր վերջնականապես վնասել նրան, բայց Քրիստաբելն իր պարտքն էր համարում մոր կամքը կատարելը։ Սակայն մինչ այդ գործընթացը սկսելը Պանկհյորսթի առողջությունը կտրուկ վատացել էր, նա արդեն գտնվում էր ծայրահեղ ծանր վիճակում՝ առանց վիճակի բարելավման հույսի։ Նա Մահացել է 69 տարեկան հասակում՝ 1928 թվականի հունիսի 14-ին ։ Պանկհյորսթի մարմինը հանգչում է Լոնդոնի Բրոմփթոնյան գերեզմանատանը։
Գործունեության գնահատական
Էմմելինի մահվան լուրը արագորեն տարածվել է ամբողջ Մեծ Բրիտանիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Նրա հուղարկավորությանը, որը տեղի է ունեցել հունիսի 18-ին, հավաքվել էին բազմաթիվ ԿՍՔՄ նախկին համախոհներ, ինչպես նաև այլ մարդիկ, ովքեր այս կամ այն կերպ համագործակցել էին նրա հետ։  Daily Mail-ը թաղման թափորը համեմատել է «բանակի մահացած գեներալի սգո հրաժեշտի» ։ Կանայք կրում էին շարֆեր և ԿՍՔՄ խորհրդանշաններով ժապավեններ, իսկ սգո թափորը ուղեկցում էր կազմակերպության դրոշը Մեծ Բրիտանիայի դրոշի հետ միասին։ Քրիստաբելն ու Սիլվիան սգո ծառայության ժամանակ իրար կողք էին հայտնվել։ Սիլվիան իր հետ էր վերցրել երեխային։ Ադելան չէր եկել ։ Ամբողջ աշխարհում մամուլը պատշաճ կերպով գրում էր Էմմելինի մասին ի նպաստ սուֆրաժիզմի՝ նրա աներեր աշխատանքի համար, չնայած այն հանգամանքին, որ ոչ բոլորն են միանշանակ գնահատել նրա ներդրումը ընդհանուր գործին։ The New York Herald Tribune թերթը Էմմելինին անվանել է « XX դարի առավել նշանավոր քաղաքական ագիտատոր և կանանց ընտրական իրավունքի համար պայքարի գլխավոր հերոս» ։ Պանկհյորսթի հուղարկավորությունից շատ չանցած Քեթրին Մարշալը՝ ԿՍՔՄ ժամանակների նրա թիկնապահուհիներից մեկը, հուշահամալիրի կառուցման համար դրամահավաք էր սկսել։ Բավականին արագ հաջողվել էր կուտակել անհրաժեշտ միջոցները, և արդեն 1930 թվականի մարտի 6-ին Էմմելին Պանկհյորսթի արձանը տեղադրվել է այգում՝ Վիկտորիա աշտարակի հարևանությամբ։ Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա են եղել ռադիկալների ամբոխը, նախկին սուֆրաժիստներ և պետական պաշտոնյաներ։ Նախկին վարչապետ Սթենլի Բոլդուինը, որը հանրությանը ներկայացրել է հուշահամալիրը, նշել է. «Ես չեմ վախենում սխալվել, եթե ասեմ, որ ինչ էլ ասեն հաջորդ սերունդները տիկին Պանկհյորսթի մասին, նա իրավամբ զբաղեցրել է իր տեղը ՝ Փառքի տաճարում, փառքի, հնչելով դարերի միջով» ։
Էմմելինի բոլոր դուստրերից միայն Սիլվիան է ներկա գտնվել արարողությանը։ Քրիստաբելն այդ ժամանակ շրջագայում էր Հյուսիսային Ամերիկայում, ուստի սահմանափակվել է հեռագրով, որը ընթերցվել է հավաքվածների առջև։ Հուշարձանի բացման սցենարը կազմելիս Քեթրին Մարշալը կանխամտածված կերպով Սիլվիային զրկել է ճառ ասելու հնարավորությունից, քանի որ կարծում էր, որ հենց նա՛ էր արագացրել մոր մահը ։
Էմմելին Պանկհյորսթի դերը, որը նա ունեցել է սուֆրաժիստական շարժման գործում, ХХ դարի ամբողջ ընթացքում եղել է սուր քննարկումների ու վեճերի առարկա, որոնցից հնարավոր չի եղել որոշակի կոնսենսուսի հասնել պատմաբանների շրջանում։ Այսպես, Սիլվիայի և Քրիստաբելի գրքերում, որտեղ հիշատակվում է մոր գործունեության մասին, համապատասխանաբար գերիշխում է կամ արհամարհական, կամ գովասանական ոճը։ 1931 թվականին Սիլվիան հրապարակել է աշխատություն, որը կոչվում է «Սուֆրաժիստական շարժում», որտեղ աշխարհամարտի սկզբին Պանկհյորսթի քաղաքական դիրքորոշումների փոփոխությունը գնահատել է որպես իրենց ընտանիքին դավաճանություն (հատկապես հոր) և, ըստ էության, սուֆրաժիզմի գաղափարներին դավաճանել։ Այս գիրքը հիմք է հանդիսացել սոցիալիզմի ու ակտիվիզմի ոգով ԿՍՔՄ հետագա պատմական հետազոտությունների համար, ինչպես նաև ամրապնդել է Էմմելին Պանկհյորսթի կերպարը՝ որպես անսահման բռնակալական առաջնորդ։
Ժամանակակից պատմաբանները միասնական չեն նաև նրանում, թե որքանով է սուֆրաժիզմի համար օգտակար, կամ էլ, ընդհակառակը, վնասակար եղել Էմմելին Պանկհյորսթի գործունեության ոճը, սակայն նրանք ընդհանուր առմամբ համաձայն են, որ ԿՍՔՄ առաջնորդի հենց այդ ակտիվությունն է օգնել բրիտանական հասարակության ուշադրությունը գենդերային հավասարության խնդիրների վրա հրավիրելուն, այդ թվում և քաղաքական ոլորտում։ Սթենլի Բոլդուինը Պանկհյորսթին համեմատել է Մարտին Լյութերի և  Ժան-Ժակ Ռուսոյի հետ,  այն մարդկանց, ովքեր թեև չեն մարմնավորել հասարակական շարժումներ, որոնցում մասնակցություն են ունեցել, սակայն առանցքային դերակատարում են ունեցել սոցիալական և քաղաքական բարեփոխումների պայքարում։ Պանկհյորսթի դեպքում այդպիսի վերափոխումները տեղի են ունենում ինչպես միտումնավոր, այնպես էլ նախաձեռնողի կամքից անկախ։ Այսպես, չհամաձայնվելով կնոջ ու մոր՝ որպես կյանքի հնազանդ ուղեկցուհու դերի հետ, նա ճանապարհ է հարթել ֆեմինիստների համար, որոնք ավելի ուշ կշտամբել են, երբ նա աջակցել է կայսրության և հաստատված սոցիալական արժեքներին ։
Միացյալ Թագավորության համար Էմմելին Պանկհյորսթի կարևոր նշանակությունը վերահաստատվել է 1929 թվականին, երբ նրա դիմանկարը փոխանցել են Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահ։ 1974 թվականին BBC-ն թողարկել է հեռուստատեսային հաղորդումների ցիկլ, որը կոչվում է «Կողք կողքի», որտեղ ներկայացված է Պանկհյորսթի կյանքը, որի դերը կատարել է վալլիացի դերասանուհի Սիան Ֆիլիպսը (Siân Phillips)։ 1987 թվականին Մանչեսթերում բացվել է Պանկհյորսթի կենտրոն, որը թանգարան է և կանանց հավաքատեղի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Մադայայի շրջան
Մադայայի շրջան (ناحية مضايا), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկ մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Զաբադանիի գավառի երեք շրերջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Մադայա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 13,692 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 93.37 քառ.կմ տարածք։
Ունի 2 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ալ-Զաբադանիի գավառ
Հարվածի կենտրոն
Հարվածի կենտրոն, պտտման անշարժ առանցք ունեցող մարմնի կետ, որին ուղղված և մարմնի պտտման առանցքով ու իներցիայի կենտրոնով անցնող հարթությանն ուղղահայաց հարվածը առանցքին չի հաղորդվում և առանցքի ամրացման առանցքակալների վրա հարվածային ազդեցություն չի գործում։ Հարվածի կենտրոնը մարմնի պտտման առանցքից գտնվում է հեռավորության վրա, որտեղ M-ը մարմնի զանգվածն է, I-ն՝ իներցիայի մոմենտը պտտման առանցքի նկատմամբ, t-ն՝ առանցքից մարմնի իներցիայի կենտրոնի հեռավորությունը։
Կատեգորիա:Պտտում Կատեգորիա:Երկրաչափական կենտրոններ Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ
Միլենա Պավլովիչ-Բարլինի
Միլենա Պավլովիչ-Բարլինի (Милена Павловић-Барили,, ԱՄՆ), սերբ բանաստեղծուհի և նկարչուհի։
Կենսագրություն
Միլենա Պավլովիչ-Բարլինին ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Սերբիայի Պոժերևեց քաղաքում։ Նրա հայրը, Բրունո Բարլին, կոմպոզիտոր, երաժշտական քննադատ և բանաստեղծ էր ։ Նրա մայրը, Դանիչի Պավլովիչը, Կարագեոգիևների գերդաստանից է և ուսումնասիրել է արվեստ։ 1922-1926 թվականներին Միլենան Բելգրադի արվեստի թագավորական դպրոցում է սովորել, իսկ 1926-1928 թվականներին Մյունխենում։
1930-ականներին թվականների սկզբում Միլենան լքել է Սերբիան։ Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելը նա մի քանի անգամ կարճ ժամանակով ժամանել է Սերբիա։ Նա իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր Իսպանիայում, Հռոմում, Փարիզում և Լոնդոնում, որտեղ հնարավորություն է ունեցել շփվել Ժան Կոկտոյի և Անդրե Բրետոնի հետ։ Միլենան շատ արևմտյան արվեստի դպրոցների և նկարիչների ազդեցությանն է ենթարկվել, մասնավորապես իտալացի նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի ազդեցությանը։ 1939 թվականից հետո Միլենա ապրում էր Նյու Յորքում։
Միլենա մահացել է 1945 թվականի մարտի 6-ին։ Մահացության պատճառներն է ձիուց ընկնելն ու սրտի նոպան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1909 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 6 մահեր Կատեգորիա:1945 մահեր Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Սերբ կին գրողներ Կատեգորիա:Սերբ նկարիչներ
WebKit
Ընթացիկ կոդը բաց է LGPL արտոնագրի պայմանով, որը նշանակում է բաղադրիչներից յուրաքանչյուրը կամ ամբողջությամբ բոլորը, անփոփոխ կամ փոփոխված վիճակում, կարելի է օգտագործել ցանկացած նշանակության պրոյեկտներում (այդ թվում կոմերցիոն) միայն մեկ պայմանով․ Գրադարանը կամ նրա արտադրանքը պետք է հրապարակվի բաց ընթացիկ կոդով և LGPL արտոնագրի պայմանով։
Պատմություն
2000 թվականի նոյեմբերին Apple֊ի կայքի «պահանջվում է» բաժնում հայտնվեցին թափուր աշխատատեղերի մի քանի հայտարարություններ։ Փնտրվող մասնագետներից պահանջվում էր ինտերնետ տեխնոլոգիաների լավ իմացություն, վեբ շարժիչների հետ աշխատանքի փորձ և նմանօրինակ որակներ։
2003 թվականի հունվարին Macworld Expo-ում Սթիվ Ջոբսը ներկայացրեց Սաֆարի դիտարկիչը, որը մշակված էր WebKit֊ի հիմքի վրա։ 2008 թվականին Epiphany վեբ դիտարկչի մշակողների խումբը GNOME միջավայրի համար հայտարարեց, որ պատրաստվում են իրենց դիտարկչում օգտագործել բացառապես WebKit շարժիչը՝ հրաժարվելով Mozilla Foundation-ի ստեղծած Gecko-ից։
2008 սեպտեմբերի 2-ին Գուգլ ընկերությունը հայտարարեց WebKit շարժիչի հիմքի վրա սեփական Google Chrome դիտարկիչի ստեղծման մասին։ Սկզբնապես Chrome-ը թողարկվեց Microsoft Windows-ի համար, հետագայում թողարկվեցին տարբերակներ GNU և Mac OS X օպերացիոն համակարգերի համար։
2010 թվականի մայիսին Apple Inc.-ը դիմեց ԱՄՆ-ի պատկան մարմիններին WebKit ապրանքանիշը գրանցելու համար ։
2013 թվականի փետրվարի 13-ին մշակողներին միացավ Opera Software-ը ։
2013 թվականի ապրիլին Google֊ը և Opera Software֊ը հայտնեցին Blink շարժիչին անցնելու մասին։ Նույն թվականին Qt-ն նույնպես անցավ Blink շարժիչին ։
WebCore
Document Object Model (DOM)֊ի ցուցադրումը և գրադարանը HTML֊ի և SVG֊ի համար։
JavaScriptCore
JavaScriptCore֊ը JavaScript֊ի շարժիչ է։ Այստեղ է գտնվում նաև WTF (Web Template Framework) գրադարանը, որը ներկայացնում է WebKit-ի ընդհանուր նշանակության օժանդակ ֆունկցիաներ։ JavaScriptCore-ը բազմապլատֆորմ է և կարող է օգտագործվել WebKit֊ի մյուս բաղադրիչներից անկախ։
WebKit֊ի նոր տարբերակներում Apple֊ը JavaScriptCore֊ը փոխարինում է ավելի ժամանակակից և արագ SquirrelFish֊ով։
Ասպետյաններ
Ասպետյաններ, հայկական նախարարական տուն։ Կարևոր դեր է խաղացել Հուստինիանոս I դեմ հայերի ապստամբության (536) ժամանակ։
Պատմություն
Ըստ Պրոկոպիոս Կեսարացու, մեծ և բազմամարդ տոհմ էր, որ ապստամբության սկզբում որոշել էր անցնել բյուզանդական զորավար Սիտտասի կողմը, բայց, ի վերջո, միացել է ապստամբներին։ Դրա համար Սիտտասը կոտորեց Ասպետյանների մի մասին՝ կանանց ու երեխաների հետ։ Այն մարտում, ուր շուտով սպանվեց Սիտտասը, մասնակցում էին նաև Ասպետյանները։
Հ. Մարկվարտը Ասպետյանների ազգանունը կապում է թագադիր ասպետության հետ և նրանց նույնացնում Բագրատունիներին։
Կատեգորիա:Բագրատունիներ
Ձիաբակ
Ձիաբակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Մտնում էր Խոտորջրի գյուղախմբի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հետևազոր
Հետևազոր կամ հետևակ, ցամաքային զորքերի տեսակ։ Նախատեսված է համազորային մարտում հակառակորդին ջախջախելու և նրա տարածքը գրավելու համար։ Մարտ է մղում օրվա բոլոր ժամերին, տարվա բոլոր եղանակներին, ամենատարբեր տեղանքում։
Ամենահին զորատեսակն է, որը հասարակության զարգացմանը զուգընթաց էական փոփոխություններ է կրել։ Ստրկատիրական պետություններում (Եգիպտոս, Հունաստան, Հռոմ և այլն) հետևազորը եղել է գլխավոր զորատեսակ։ Ավատատիրական ասպետության և թաթար-մոնղոլական տիրապետության շրջանում հետևազորի նշանակությունը նվազել է և վերստին ուժեղացել հրազենի առաջացման ու զարգացման համեմատ։ Տարբերվում էր ծանր և թեթև հետևազոր, սակայն 20-րդ դարի սկզբին նման բաժանումը վերացվել է։ Հետևազորի կազմակերպական միավորներից են եղել լեգեոնը, այնուհետև՝ վաշտը, գումարտակը, գունդը, հետևակային բրիգադները, դիվիզիան, կորպուսը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) սկզբին առավել խոշոր պետությունների զինված ուժերում դիվիզիաները հաշվվում էին 16-21 հազար մարդ և բացի հետևազորից ընդգրկում հրետանի, հեծելազոր և սակրավորների ստորաբաժանումներ։ Ռազմական գործողություններում հետևազորը հիմնական զորատեսակն էր։ Տանկերի, ավիացիայի, քիմիական զորքերի երևան գալով, ինչպես նաև մարտում հրետանու, ինժեներական և կապի զորքերի քանակի ու նշանակության մեծացման հետևանքով պատերազմող կողմերի բանակներում հետևազորի քանակը կրճատվեց մինչև 40-50 տոկոսով (1918-ին)։ Մոտորացման համեմատ աճեց հետևազորի շարժունակությունը։
Առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած շրջանում հետևազորը հագեցվում էր մարտական տեխնիկայով, շարունակվում էր նրա մեքենայացումը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում (1939-1945) հետևազորը բոլոր բանակներում մնում էր որպես հիմնական զորատեսակ։
Ներկայումս զարգացած և հզոր պետությունների բանակները իրենց կազմում ունեն ցամաքային, ռազմածովային, օդադեսանտային հետևակային զորամիավորումներ, որոնք հագեցած են ժամանակակից զենքով ու մարտական մեքենաներով։ Հետևակային զինվորը մարտադաշտում գործում է ինչպես հետիոտն, այնպես և ռազմամեքենայի վրայից։
Կատեգորիա:Ցամաքային զորքեր Կատեգորիա:Հետևազոր
Կրթությունը Հարավային Կորեայում
Հարավային Կորեայում լավ կրթություն ստանալը կարևոր է ցանկացած կորեացու հաջող կարիերայի ձևավորման համար, ուստի հեղինակավոր ուսումնական հաստատություն մուտք գործելու խնդրին տրվում է գերակա առաջնահերթություն, և ընդունելության քննությունների հանձնման գործընթացը կարող է բավականին ինտենսիվ լինել։ Կորեայի պետական ​​կառավարման մարմինները հստակ կառուցում և վերահսկում են երեխայի վաղ տարիքից ամբողջ ուսումնական գործընթացը մինչև ավագ դպրոցը։ Առավելագույն նախապատվությունը տրվում է մաթեմատիկային, կորերենին և անգլերենին, ճշգրիտ գիտությունների և հասարակության մասին գիտելիքներին։ Ֆիզիկական կուլտուրային չի տրվում նույն ուշադրությանը, քանի որ այն համարվում է կրթական առարկա, որի արդյունքում շատ դպրոցներ չունեն համապատասխան սպորտային սարքավորումներ։ Հարավային Կորեան առաջին երկիրն է, որ ապահովում է բարձրակարգ ինտերնետ հասանելիություն բոլոր ուսումնական հաստատություններում `նախակրթարաններից մինչև համալսարան ։
Դպրոցական տարին բաժանված է երկու կիսամյակի։ Առաջինը սկսվում է մարտին և ավարտվում հուլիսի կեսերին։ Երկրորդը սկսվում է օգոստոսի վերջին և ավարտվում է փետրվարի կեսերին։ Ամառային արձակուրդները տևում են հուլիսի վերջից մինչև օգոստոսի վերջ, իսկ ձմեռային արձակուրդները դեկտեմբերի վերջից մինչև փետրվարի սկիզբ ։
Կրթության և անձնակազմի կառավարման նախարարություն
Բոլոր մյուս նախարարների պես, կրթության նախարարը և անձնակազմը նշանակված են գործող նախագահի կողմից կարճ ժամանակահատվածով (մոտ մեկ տարի), ովքեր անցյալում ինչ-որ կերպով կապված էին կրթության ոլորտի հետ։
Մանկապարտեզ
Կորեայի մանկապարտեզները ընդհանուր կրթական ծրագրի մաս չեն կազմում, ծնողները իրենց երեխաներին տալիս են մասնավոր հաստատություններ։ Նրանց մեծ մասում դասավանդումն անցկացվում է կորեերենով, շատերում կան անգլերեն դասարաններ։
Երեխաները մանկապարտեզ են հաճախում երեք-հինգ տարեկան հասակում։ Շատ երեխաներ չեն կարող ստանալ «նախադպրոցական» ուսուցում, այլ պարզապես գնում են մանկապարտեզ `այլ երեխաների հետ, իսկ տարիքային տարբերությունը կարող է հասնել երեք տարվա։ Վեց տարեկան հասակում երեխաները սովորաբար գնում են տարրական դպրոց։
1980-ական թվականներին 901 այս հաստատությունում գրանցվել է 66 434 երեխա, իսկ 1987 թվականին 397020 երեխա 7792 հաստատություններում։ Նույն ժամանակահատվածում նախադպրոցական կրթության ուսուցիչների թիվը ավելացել է 3339-ից մինչև 11920-ը, որոնց գերակշռող մասը 92% կանայք էին։ Սա պայմանավորված է մի շարք պատճառներով։
Կարևոր գործոն է նաև տպավորիչ ավարտական ​​արարողությունները, ինչպես նաև դիպլոմները և մանկապարտեզի ավարտման վկայագրերը։
Նախակրթական դպրոց
Նախակրթականին մասնակցում են 7-13 տարեկան երեխաները (համապատասխանաբար`6 և 12 տարիներ), որոնց տևողությունը, այսպիսով 6 տարի է։ Ուսումնասիրվող առարկաների ցանկը ներառում է (բայց չի սպառվում)։
Սովորաբար բոլոր սուբյեկտները ղեկավարում են մեկ դասի ուսուցիչ, թեև մասնագիտացված մասնագիտություններ կարող են դասավանդվել այլ ուսուցիչների կողմից (օրինակ, ֆիզիկական կրթություն կամ օտար լեզուներ)։
Մինչև 20-րդ դարի վերջին 80-ական թվականները, սովորաբար անգլերենը ուսուցանվել է ավագ դպրոցից, սակայն այժմ սկսում է դասավանդվել նախնական դասարանի երրորդ դասարանում։ Կորեերեն լեզուն շատ տարբերվում է անգլերենից քերականության տեսանկյունից, ուստի անգլերենի տիրապետումը շատ բարդ է։ Ծնողներից շատերը իրենց երեխաներին ուղարկում են նաև հատուկ դպրոցներում սովորելու, որոնք կոչվում են Հագվոնամի (학원): Երկրում ավելի շատ դպրոցներ սկսում են ներգրավել օտարերկրացիներին, որոնց համար անգլերենը մայրենի լեզու է։
Բացի հանրակրթական դպրոցներից, Կորեայում կան մի շարք մասնավոր դպրոցներ։ Այդպիսի դպրոցների ուսումնական պլանը քիչ թե շատ համապատասխանում է պետությանը, սակայն այն ավելի բարձր մակարդակի վրա է։
Կորեայի տարրական դպրոցները կոչվում են «Չհոդն Հակյո» (초등학교, 初等 學校), ինչը նշանակում է «տարրական դպրոց»։ Հարավային Կորեայի կառավարությունը այս անունը փոխել է 1996 թվականին, նախկին «Գուկմին Հակյո» ( 국민학교, 國民 學校 ), որը թարգմանում է որպես «քաղաքացիական դպրոց»։ Սա առաջին հերթին հնարք է ազգային հպարտության վերականգնման համար։ Խոսքը 국민학교- հապավումը համարվում է «Հվանգուկսինմինի Հաքյո» ( 황국 신민 의 학교, 皇 国 臣民 의 學校 ), «կայսերական օբյեկտների դպրոց», որոնք մնացել էին այն ժամանակներից, երբ Կորեան կայսերական Ճապոնիայի վերահսկողության տակ էր։
Դպրոցական կրթություն
Կորեայի դպրոցական կրթությունը բաժանված է միջնակարգ և բարձրագույն կրթությամբ (համապատասխանաբար `միջնակարգ և բարձրագույն դպրոցներում)։
Վիճակագրության համաձայն, 1987 թվականին մոտ 4 895 354 ուսանող և 150 873 ուսուցիչներ միջին և բարձրագույն դպրոցներում էին։ Ուսուցիչներից մոտ 69%-ը տղամարդիկ էին։ Դպրոցական կրթության ներդրումը արտացոլում էր ընդհանուր բնակչության միտումների փոփոխությունը`1979 թվականին, այն ստացել է 3959975 ուսանող։ 1987 թվականին, հաշվի առնելով բարձրագույն կրթության անվերապահ կարևորությունը, ուսանողների մեծ մասը փորձել է բարձրագույն կրթություն ստանալ, 1 397 359 աշակերտ (ընդհանուր թվից 60%) գնացել է բուհեր, իսկ 840 265-ը `մասնագիտական ​​ուսումնական հաստատություններում։ Վերջինս կարող է մասնագիտանալ մի քանի ոլորտներում
1968 թվականին վերացվեց միջնակարգ դպրոցի մուտքի քննությունները։ 1980-ականների վերջին ուսանողները դեռ ստիպված էին ընդունել ընդունելության քննությունները և գրանցման արդյունքը որոշվում էր պատահականորեն կամ մեկ ուսումնական հաստատության առնչությամբ։ Դպրոցները, որոնց աստիճանը նախապես որոշվել էր ուսանողների մակարդակով, հավասարեցվել է պետական ​​աջակցություն ստանալու և աղքատ բաժանվածների թվին:Սեուլում ուսանողները, ովքեր հաջողությամբ անցան ընդունելության քննությունները, ընդունվել էին ավելի հեղինակավոր դպրոցներ, առանց կապելու թաղամասի հետ, իսկ մյուսները գնացին իրենց սեփական թաղամասի դպրոց։ Բարեփոխումները հավասարապես վերաբերում էին հանրային և մասնավոր դպրոցներին, որոնց ընդունումը խստորեն վերահսկվում էր Կրթության նախարարության կողմից։
Ի տարբերություն ԱՄՆ-ի, որտեղ դասի թիվը սովորաբար ավելանում է 1-ից 12-ի սահմաններում, Հարավային Կորեայում ամեն անգամ դասի թիվը սկսում է մեկից հաշվել, նախնական, միջնակարգ և բարձրագույն դպրոցներին անցնելիս։ Նրանց միջև տարբերվելու համար դասարանի թիվը սովորաբար նշված է կրթական մակարդակի հետ մեկտեղ։ Օրինակ `միջնակարգ դպրոցի առաջին դասարան,Չունհակյո կամ Հակնեն(중학교 1 학년):
Միջնակարգ դպրոց
Կորեայում միջնակարգ դպրոցը կոչվում է «Չունհակյո» (중학교, 中 學校 ), որն բառացիորեն նշանակում է «ավագ դպրոց»։
Կորեայի միջնակարգ դպրոցում կա 3 դասարան։ Ուսանողների մեծ մասը մտնում է 12 տարեկանում և ավարտում է 15 տարեկանում:Հարավային Կորեայի միջնակարգ դպրոցը շատ ավելի բարձր պահանջներ է ներկայացնում իր աշակերտների համար։ Գրեթե միշտ խստորեն կարգավորում է հագուստի և մազերի ձևը։ Ինչպես տարրական դպրոցում, ուսանողները ամեն օր ծախսում են նույն դասարանում, դասընկերների, բայց յուրաքանչյուր առարկան դասավանդվում է իրենց ուսուցչի կողմից։ Ուսուցիչները դասից դասի են գնում,և միայն նրանցից մի քանիսը, բացառությամբ այն մարդկանց, ովքեր սովորեցնում են «հատուկ» առարկաներ, ունեն իրենց սեփական լսարանը, որտեղ ուսանողները գնում են։ Դասի ղեկավարները (담임 선생님) շատ կարևոր դեր են խաղում ուսանողների կյանքում և ավելի մեծ հեղինակություն ունեն, քան իրենց ամերիկյան գործընկերները։
Ավագ դպրոցի աշակերտները օրական ունենում են վեց դաս, որոնք սովորաբար նախորդում են առավոտյան առանձին ժամանակահատվածով և յուրաքանչյուր մասնագիտության համար հատուկ յոթերորդ դաս։
Ի տարբերություն համալսարանի, ուսումնական ծրագիրը մեծապես չի տարբերվում մեկ ավագ դպրոցից մյուսը։ Ուսումնասիրության հիմքը ձևավորվում է`
«Լրացուցիչ» կետերը ներառում են `
Ուսումնասիրված թեմաների և առարկաների քանակը տարեցտարի տարբերվում է։
Դասընթացի տևողությունը 45 րոպե է։ Առաջին դասի մեկնարկից առաջ աշակերտները ունեն մոտ 30 րոպե, որոնք կարող են օգտագործվել ինքնուրույն ուսուցման, հեռուստատեսության հեռարձակման (EBS) հեռարձակման ծրագրերի կամ անձնական կամ դասարանի գործունեության համար։ 2008 թվականին դպրոցականները հաճախում էին երկուշաբթիից ուրբաթ օրերին, ինչպես նաև կիսամյակի ամեն մի առաջին, երրորդ և հինգերորդ շաբաթ օրը։ Շաբաթ օրը ուսանողները լրացուցիչ միջոցառումներ են իրականացնում ցանկացած շրջանակի մեջ։
1960-ականների վերջերին կառավարությունը դադարեցրեց ընդունելության քննությունների պրակտիկան միջնակարգ դպրոցում, փոխարինելով այն համակարգով, որտեղ նույն շրջանի ուսանողները պատահականորեն ներգրավված էին միջնակարգ դպրոցում։ Դա արվել է, որպեսզի բոլոր դպրոցներում աշակերտների մակարդակը միջին լինի, սակայն պահպանվել է հարուստ և աղքատ բնակավայրերի տարբերությունը։ Մինչև վերջերս, շատ դպրոցներ բաց էին միայն մեկ սեռի համար, սակայն վերջերս նոր միջնակարգ դպրոցները ընդունում էին երկու սեռերի երեխաները։
Դասընթացի ավարտից հետո միջնակարգ դպրոցի աշակերտներից շատերը հաճախում են նաև լրացուցիչ դասընթացներ («Հագվոն») կամ վերապատրաստվում են մասնավոր դաստիարակների կողմից։ Մասնավորապես ուշադրություն է դարձվում անգլերենի և մաթեմատիկայի վրա։ «Հագվոններից» մի քանիսը մասնագիտանում են միայն մեկ թեմայի վրա, իսկ մյուսները `բոլոր հիմնական թեմաներով, որոնք կարող են առաջին (պաշտոնական) ավարտից անմիջապես հետո դառնալ դպրոցական գործունեության երկրորդ փուլը, հաճախ ուսանողի վրա ավելի մեծ լարվածության պայմաններում։ Բացի այդ, որոշ ուսանողներ այցելում են մարտարվեստի ակումբներ կամ երաժշտական ​​դպրոցներ, որոնք գիշերը ուշ երեկոյան վերադառնում են տուն։
Բարձրագույն դպրոց
Կորեայի բարձրագույն դպրոցը կոչվում է «կոդոնախկիա» ( 고등학교, 高等學校 ):
Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններն առաջին տարին անցնում են 17 տարեկանում և ազատվում են 19-րդ դասարանում երրորդ դասարանից հետո։ Դպրոցները կարելի է բաժանել մասնագիտացված ստորաբաժանումներ, որոնք համապատասխանում են մեկ կամ մեկ այլ ուսանողների շահերին և համընկնում են իր կարիերայի ճանապարհին։ Օրինակ, կան «գիտական» բարձրագույն դպրոցներ ( Գիտական ​​ավագ դպրոց ), օտար լեզուների և արվեստի դպրոցների ուսումնական հաստատություններ։ Բոլորը պահանջում են անցնել բավականին բարդ քննարկումներ։ Բարձրագույն դպրոցները կարող են բաժանել նաև հանրային (հանրային) և մասնավոր։ Նման դպրոցները որևէ մասնագիտություն չեն տրամադրում, այլ պարզապես պատրաստում են իրենց աշակերտներին քոլեջ ընդունվելու համար։ Ուսանողների համար, ովքեր ինչ-ինչ պատճառներով չեն ուզում կրթություն ստանալ քոլեջում, կան մասնագիտացված դպրոցներ, որոնք մասնագիտանում են տեխնոլոգիայի, գյուղատնտեսության կամ ֆինանսների ոլորտում, որտեղ ուսանողները կարող են դիմել դպրոցից անմիջապես հետո։ Խոսելով ավագ դպրոցների դասընթացի մասին, սովորական համարվում է, որ աշակերտը տուն վերադառնա կեսգիշերից հետո `նման դպրոցում« ինքնակրթության » ինտենսիվ նիստերից հետո։ Հինգ տասնմեկ առարկաների դասավանդումը հաճախ ծայրահեղ ծանր է համարվում, և որոշ ուսանողներ նախընտրում են մտնել «Հագվոններ» ( 학원, 學院 ) մասնավոր ակադեմիաները `նրանց գիտելիքները մեծացնելու համար։ Հիմնական առարկաների ցանկը ներառում է կորեական և անգլերեն լեզուները, մաթեմատիկան, ինչպես նաև տարբեր սոցիալական և բնական գիտություններ։ Կարևոր է նշել, որ կոնկրետ առարկաները և նրանց դասավանդման մակարդակը կարող են տարբեր լինել դպրոցից մինչև դպրոց, կախված նման կրթական հաստատությունների մասնագիտացմամբ։
Բարձրագույն կրթություն
Բարձրագույն կրթության կառուցվածքը
Քոլեջի ընդունումը կախված է ընդունելության քննությունների արդյունքներից, ավագ դպրոցի աշակերտները ստիպված են լինում այսպես կոչված:Ի տարբերություն Չոսոն դինաստիայի կոնֆուցիոլոգիական հետազոտությունների, նրանց ժամանակակից տարբերակը կարևոր է ոչ թե էլիտաների համար, այլ բազմաթիվ միջին դասի ներկայացուցիչների համար։ 1980-ականների վերջում ուսանողական տարիքի բնակչության մոտ մեկ երրորդը (1989 թվականի 35.2%) անցել է բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ։ Նրանք, ովքեր չեն կարող դա անել, կտրուկ կրճատել են իրենց հնարավորությունները սոցիալական և տնտեսական հաջողությունների համար։
Բարձրագույն կրթություն ստացող աշակերտների թիվն աճել է 1960 թվականից 100.000-ից մինչև 1987 թվականի` 1.3 միլիոնը, որը երկրորդն է միայն ԱՄՆ-ում։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները ներառում են չորս քոլեջներ և բուհեր, երկամյա կրտսեր մասնագիտական ​​քոլեջներ, քառամյա ուսումնական քոլեջներ և ասպիրանտուրա։ Հիմնական թերությունն այն է, որ բուհերի շրջանավարտները ցանկանում են կարիերա ունենալ, որը ինչ-որ կերպ նրանց ստիպում է հասարակության ղեկավարներին, բայց շատ մարդկանց համար պարզապես տեղ չկա, ինչը շատերին ստիպում է ավելի քիչ հեղինակավոր պաշտոններ զբաղեցնել, քան նրանք ցանկանում են։ Սա հատկապես վերաբերում է հավակնոտ կանանց, որոնք, ի թիվս այլ բաների, խոչընդոտում են ավանդական գենդերային խտրականությունը։
Քանի որ բարձրագույն կրթության թեստերը, որոնք տեղի են ունենում երկու անգամ ամեն կիսամյակի ընթացքում, գրեթե նույնքան կարևոր են, որքան ընդունելության քննությունները քոլեջում կամ համալսարանում, ուսանողները պարզապես ժամանակ չունեն կրթական գործընթացի դժվարություններից։ Ակնկալվում է, որ ուսանողը պետք է հիշի 60-ից մինչև 100 էջանոց փաստեր, որպեսզի հաջողությամբ անցնի նման կանոնավոր թեստերը։ Ուրեմն զարմանալի չէ, որ երեկոյան երեկոյան դպրոցում վերադառնաք այն աշակերտների հետ։ Լավագույն համալսարան ընդունելու համար նրանք զոհ են տալիս ինչպես ընտանեկան, այնպես էլ անձնական և հասարակական կյանքին։
Քննությունները տարվա շատ կարևոր են, քանի որ նրանք լրջորեն փոխում են հասարակության կառուցվածքը։ Քննությունների օրերից առաջ թերթերը հրապարակում են աղջիկներին, որ խնդրեն, որ նրանք չօգտագործեն ուժեղ օծանելիքները քննության ընթացքում կամ բարձր կրունկներով կոշիկներ չծագեն, քանի որ դա կարող է շեղվել գործից։ Մասնավոր ձեռնարկությունները սովորաբար բացվում են ժամը 10-ին, ծնողների դիրքորոշմամբ, որոնք օգնում են երեխաներին նախապատրաստվել քննություններին գիշերվա ընթացքում, իսկ երեկոյան բոլոր ժամանցի կազմակերպությունները, ինչպիսիք են թենիսի ակումբները, սկսում են փակել ավելի վաղ `նախապատրաստվելու համար քննություններին։
Ինքնասպանության ամենատարածված պատճառը քննությունների ցածր գնահատականն է։ Բացի այդ, բուհական մագիստրատուրայի և բուհական ընդունելության քննությունների ձևաչափը, պատասխանների նախնական տարբերակներով, հնարավորություն է ընձեռում աշակերտին փոքրիկ հնարավորություն տալ սեփական ստեղծագործական ունակությունները զարգացնելու համար։ Փաստերի հիշատակման բացառիկ կողմնորոշումը հանգեցնում է աշխարհի կոնկրետ պատկերների ձևավորմանը։
Այնուամենայնիվ, նման իրավիճակը և դրա հիմնական բաղադրիչը, թեստերի շեշտադրումը, մոտ ապագայում հնարավոր չէ փոխել։ Այս մոտեցման մեծ գումարն իր օբյեկտիվության մեջ է։ Չնայած որոշ կոշտությանը, համակարգը համարվում է հիմնականում արդար և անկողմնակալ:Կորեական հասարակությունում, որտեղ սոցիալական կապերը շատ կարևոր են, դա կապերն են, այլ ոչ թե անձնական արժանապատվությունը, որը կարող է որոշել համալսարան ընդունվելու ճակատագիրը։ Նման համակարգում առկա բոլոր դժվարությունները կրող ուսանողները համընդհանուր ճանաչում են համարում իրենց հաջողությունը։ Ամենաարդյունավետ շրջանավարտները, ովքեր կառավարությունում և բիզնեսում պատասխանատվության դիրքեր են զբաղեցրել, ճանաչում են իրենց հավակնությունները օրինական գերազանցության համար։
Ի տարբերություն այլ երկրների, որտեղ անհատների արժանապատվությունը նրանց ձեռքբերումների գործոնների որոշման հիմքն է, Հարավային Կորեայում նման գործոն հանդիսանում է ավարտված համալսարանի հեղինակությունը։ Հաճախ նման համալսարանի դիպլոմը նշանակում է հաջող կարիերա և ֆինանսական բարօրություն։ Այնուամենայնիվ, որոշ կորեացիներ հասնում են որոշակի հաջողություններ հասարակության մեջ, նույնիսկ առանց բարձրագույն կրթության։
Լի և Պարկ Ջունգի իշխանության ընթացքում կրթության վերահսկողությունը դպրոցականների ձեռքից անցավ կրթության պետական ​​նախարարություն։ 1980-ականների վերջին նախարարությունը պատասխանատու էր դպրոցների կառավարման, ռեսուրսների տեղաբաշխման, ընդունման համար քվոտաների հաստատման, դպրոցների և ուսուցիչների հավաստագրման, ուսումնական ծրագրերի մշակման և այլնի համար։
Մեծամասնությունը համաձայն է, որ Հարավային Կորեայի տնտեսության և տեխնոլոգիաների հաջողությունը «մարդկային ռեսուրսում» հմուտ ներդրումների արդյունքն է։ Ավանդական հանրային հարգանքը, կրթված մարդու համար, պահպանվել է կոնֆուցիայական ժամանակներից, այսօրվա դրությամբ գոյատևվել է, և այսօր այն օգտագործվում է տարբեր տեխնիկական մասնագիտությունների գիտնականների և աշխատողների կողմից։ Գիտական ​​մասնագիտությունները Հարավային Կորեայում համարվում են ամենահեղինակավոր 1980 թվականից ի վեր։
Հարավային Կորեայի ազգային կրթական ծրագրի հաջողությունները հաստատվում են վիճակագրորեն։ 1945 թվականին քաղաքացիների 22 տոկոսը գրագետ էր, 1970 թվականին `87.6, իսկ 1980-ականների վերջում, 93%։ Հարավային Կորեայի ուսանողները ցույց են տալիս միջազգային մաթեմատիկայի և գիտության միջազգային մրցույթներում։ Չնայած այն հանգամանքին, որ միայն նախադպրոցական կրթությունը (մինչև 6-րդ դասարան) պարտադիր էր, կրթության ավելի բարձր մակարդակ ունեցող ուսանողների տոկոսը համադրելի էր զարգացած երկրներում, այդ թվում `Ճապոնիայի նման ցուցանիշներով։ 1985 թվականին մոտավորապես 4,8 միլիոն ուսանող ընդունվեց հիմնական դպրոց։ Այն ժամանակ, երբ պարտադիր չէ շարունակվող միջնակարգ կրթության տոկոսը, ավելի քան 99 տոկոս էր։ Ուսանողների մոտավորապես 34 տոկոսը քննություն է հանձնել քոլեջում, որը համեմատելի է Ճապոնիային (30 տոկոս) և բրիտանական (20 տոկոս) վարկանիշի համեմատ։
Կրթության պատմությունը
Ցանկացած այլ Արևելյան Ասիայի երկրում, ինչպես նաև նֆուկիան ժառանգության հետ, Հարավային Կորեան ունի ֆորմալ կրթության համակարգի երկար պատմություն։ Չնայած պետության կողմից օժանդակվող նախակրթական համակարգի բացակայությանը, կառավարությունը Սեուլում և մարզերում ստեղծել է դպրոցական համակարգ Չոսոն դինաստիայի ժամանակ ։ Նման դպրոցները որոշակի թերություններ են ունեցել տրամադրված կրթության որակի մեջ, իսկ 16-րդ դարում նրանց փոխարինել են ակադեմիաները `« սովոններ », նեո-կոնֆուցիական վերածննդի կենտրոնները։ Անհատական ​​և հանրակրթական դպրոցների աշակերտները ազատվել են զինվորական ծառայության պարտականությունից և օգտվել են մոտավոր նույն սոցիալական արտոնություններից, ինչպես մեր օրվա ուսանողները։ Եվ, ինչպես վերջինս, նրանք զբաղված էին քաղաքականությամբ։ Բարձրագույն կրթությունը մայրաքաղաքում տրամադրվեց Կոնֆուցիական ազգային համալսարանի Սոնյունգվան դեհակյոի ( 성균관대 학교 ) կողմից։ Կլինեն տարեկան 200 ուսանող, որոնք անցել են քաղաքացիական պարտականությունների ամենացածր քննությունը և պատրաստ են հետագա քննություններին։
XIX - XX դարերի սկզբին մասնավոր դպրոցները կազմակերպվել էին կորեացիների և քրիստոնյա միսիոներների կողմից։ Վերջինների դերը հատկապես կարևոր է, քանի որ նրանք նպաստում են կանանց կրթությանը և Արևմտյան սոցիալական, քաղաքական գաղափարների տարածմանը։
1910-ից հետո Ճապոնական ճարտարագիտական ​​քաղաքականությունը նպատակ էր հետապնդում դառնալ Կորեայի հնազանդ գաղութ, դրանով սովորեցրեց հիմնականում առարկաներ, որոնք մշակեցին տեխնիկական հմտություններ։ Պետական ​​համալսարանը Տոկիոյի իմպերիալ համալսարանի նման 1923 թվականին Սեուլում բացվեց։ Կորեական ևճապոնացի ուսանողների կոպիտ հարաբերակցությունը, հավասար է 40 և 60 տոկոսին, նախապես սահմանված էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեա
Յան Պիվարնիկ
Ակումբային
Ֆուտբոլիստի հաջողակ կարիերային խանգարել է վնասվածքը, որը նա ստացել է 1977 թվականին։ Դրանից հետո նա ստիպված հեռացել է «Սլովանից» և միացել «Դուկլու» ֆուտբոլային ակումբին, սակայն նրա կազմում ոչ մի խաղ չի անցկացրել ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում։ Արդյունքում Չեխոսլովակիայի առաջին լիգայում Պիվարնիկն անցկացրել է 267 խաղ և դարձել է 13 գոլի հեղինակ։
Մի քանի անհաջող փորձից հետո Պիվարնիկն ի վերջո վերադարձել է մեծ ֆուտբոլ Ավստրիայում. 1981 թվականին նա իր նախկին թիմակից Դուշան Գալիսի հետ տեղափոխվել է իսպանական «Քադիս», սակայն ակումբը պայմանագիր չի կնքել, այդ պատճառով ֆուտբոլիստներն ստիպված վերադարձել են հայրենիք։
Ազգային հավաքականում
Յանի նորամուտը Չեխոսլովակիայի ազգային հավաքականում տեղի է ունեցել 1968 թվականի ապրիլի 27-ին Բատիսլավայում կայացած Հարավսլավիայի դեմ խաղում, որտեղ տանտերերը հաղթել են 3։0 հաշվով ։ Պիվարնիկը 1970 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության նախընտրական փուլում մասնակցել է հավաքականի 4 խաղերին, բայց եզրափակիչ փուլում խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Հաջորդ հանդիպումը ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 2 տարվա դադարից հետո՝ 1972 թվականի ապրիլին։ Յանը մասնակցել է 1976 թվականի Եվրոպայի առաջնության նախընտրական փուլի բոլոր 6 խաղերին, պատասխան քառորդ եզրափակչում, ինչպես նաև եզրափակիչ փուլի երկու խաղերում և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։
Հավաքականում Յանն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 39 հանդիպում, որոնցում 17-ը որպես ավագ, և դարձել 1 գոլի հեղինակ ։
Մարզչական
1981 թվականին Յանը վերադարձել է մեծ ֆուտբոլ, սակայն այս անգամ որպես մարզիչ։ Կարիերայի սկզբնական շրջանում աշխատել է «Աուստրիա» թիմի հետ, որպես երկրորդ մարզիչ, հետագայում տեղափոխվել է Լիսաբոնի «Սպորտինգ» ֆուտբոլային ակումբ։ Ավելի ուշ Յանը որոշել է աշխատել միայնակ և ստեղծել իր ակումբը, որն անվանվել է «Ալ Քադիսիա»։ Թիմի հետ նա 1994 թվականին դարձել է Ասիայի գավաթակիրների գավաթի խաղարկության հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Սլովակ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Հայսմավուրք (4675)
Հայսմավուրք (4675), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4675 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1589 թվականին Մկրտիչ քահանա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Խոջա Մէլիքն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 42x30 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 644 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 7բ, 115ա, 388բ, 58աբ, 641ա և այլուր, հետագայի՝ 644ա, 644բ (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր