cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ
Հյուսիս-արևմտյան խումբ
Հյուսիս-արևմտյան համալիրը կազմված է Բիեթ Մեդհանե Ալեմ, Բիեթ Մարիամ, Բիեթ Գողգոթա Միքայել, Բիեթ Մեսկել և Բիեթ Դենագել եկեղեցիներից, որոնք միմյանց հետ կապված են գետնափոր թունելներով ։
Նյուշմա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ
Հարավ-արևելյան խումբ
Հարավ-արևելյան խումբը կազմված է Բիեթե Ամանուել, Բիեթե Քեդուս Մերկորեուս, Բիեթե Աբբա Լիբանոս, Բիեթե Լեհեմ և Բիեթե Գաբրիել Ռուֆայել եկեղեցիներից, որոնք նույնպես միմյանց հետ կապված են ստորգետնյա թունելներով ։
Օբուխովեց (գետ)
Օբուխովեց (Обуховец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ցարյովա գետի աջ ափում՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, Տոտմից 18 կմ հարավ-արևմուտք։
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ
Ակսումի կայսրություն
Լալիբելայի եկեղեցիների տեղում նախկինում եղել է Կեդմետ Միքայել համալիրը, որը, ըստ տեղական ավանդազրույցների, եղել է առաջին քրիստոնեական եկեղեցին։ Այն կառուցվել է Ակսումի թագավոր Կալեբի կողմից այն բանից հետո, երբ վերջինս հիմնեց ՌՖոխա քաղաքը ։
Օբուխովեց (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ
Զագվե դինաստիա
Տեղական ավանդազրույցների համաձայն՝ ժայռափոր եկեղեցիները կառուցվել են Զագվե դինաստիայի և վերջինի ներկայացուցիչ թագավոր Գեբրե Մեսքել Լալիբելայի իշխանության օրոք ։ Սակայն ամենայն հավանականությամբ եկեղեցիները ներկա տեսքով կառուցվել են շինարարական փուլով և պարբերաբար փոփոխությունների ենթարկվելով ։
Օբուխովեց (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիներ
Կրոնական նշանակություն
Լալիբելայի ժայռափոր եկեղեցիները կարևոր նշանակություն ունեն եթովպիացի ուղղափառ քրիստոնյաների համար․ քանի որ ամբողջական համալիրի տարածքը նրանց համար ունի նույն նշանակությունը, ինչ մյուս քրիստոնյաների համար Երուսաղեմ քաղաքը։ Մինչ օրս այն օգտագործվում է որպես ամենօրյա աղոթքի, ժամերգության վայր, ուխտատեղի, ինչպես նաև հոգևորականության բնակավայր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եթովպիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եթովպիայում
Լեսի Հալսթրոմ
Լասե Հալսթրոմ (Lars Sven «Lasse» Hallström, ), շվեդ կինոռեժիսոր, «Օսկարի» եռակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ապագա ռեժիսորի մայրը գրող էր, իսկ նրա մայրական պապը՝ էռնեստ Լյուբերգը, Շվեդիայի ֆինանսների նախարար էր Կարլ Գուստավ Էքմանի առաջին կաբինետում, ինչպես նաև Շվեդիայի ազատական կուսակցության առաջնորդ։ Նրա հայրը ատամնաբույժ էր, նաև ֆիլմերի սիրահար, ով նկարել էր ընտանեկան տեսահոլովակներ 8 միլիմետրանոց երիզի վրա։
Սկզբից Հալսթրոմը հմտացել է երաժշտական տեսահոլովակներ ստեղծելու մեջ, մասնավորապես «ABBA» խմբի համար։ Նա միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել 1985 թ.-ի «Mitt liv som hund» կինոերիզից։ Այդ ժամանակվանից Լեսին մտել է ամերիկյան շուկա։ Նրա 1999 թ.-ի «Գինեգործների կանոնները» ֆիլմը յոթ անգամ արժանացել է «Օսկարի»։ Երկու անվանակարգերում ֆիլմը արժանացել է Ակադեմիայի մրցանակի։
Անձնական կյանք
Հալսթրոմը ունի երկու երեխա. Մալու Հալսթրոմից ծնվել է Յուհանը (1976 թվական), իսկ դերասանուհի Լենա Օլինից ծնվել է Տուդան (1995 թվական)։
Երաժշտական տեսահոլովակներ
«ABBA»-ի տեսահոլովակների ցանկը՝ նկարահանված Լասսե Հալսթրոմի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ սցենարիստներ Կատեգորիա:Շվեդ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
Մատոուշ Վացլավեկ
Մատոուշ Վացլավեկ, չեխ-մորովացի պատմաբան, աշխարհագրագետ, ազգագրագետ և գրող։
Կենսագրություն
Ավարտել է Պրահայի Կարլի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը։ Դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ, տնօրեն և տեսուչ։
Ակտիվ մասնակցել է աշխարհագրության, պատմության և ազգագրության ոլորտներում գրականության ստեղծման գործին։ Մարդկության պատմության մեջ լավագույն և ամբողջական հանրագիտարաններից մեկի` Օտտո գիտական հանրագիտարանի հեղինակային կոլեկտիվի անդամ է, որն ըստ չեխ պատմաբան Դերեկ Սեյերի, զիջում է միայն Բրիտանիկա հանրագիտարանին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Չեխ պատմաբաններ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ
Մարմնավաճառություն կենդանիների շրջանում
Որոշ հետազոտություններ ցույց են տվել, որ մարմնավաճառությունը գոյություն ունի կենդանիների տարբեր տեսակների մեջ, ինչպիսիք են Ադելի պինգվինները և շիմպանզեները  ։ Այս հայեցակարգը նաև հայտնի է որպես տրանսակցիոն սեքս։
Սակայն շիմպանզեի մոտ նման «տրանսակցիոն սեքսի» հասկացությունը քննադատվել է բազմաթիվ գիտնականների կողմից; անդրոկենտրիկ նախապաշարմունքները և հետազոտողները, որոնք կանխատեսում են իրենց գենդերային ենթադրությունները անմարդկային կենդանիների վրա, կարող են զգալի դեր խաղալ «մարմնավաճառության» մեկնաբանության մեջ ։
Պինգվինները քարեր են օգտագործում իրենց բույնները կառուցելու համար։ Հիմնվելով 1998 թվականի հետազոտության վրա՝ ԶԼՄ-ները հայտնել են, որ քարերի պակասը հանգեցրել է այն բանին, որ Ադելի պինգվինների իգական սեռի ներկայացուցիչները սկսել են սեքսով զբաղվել քարերի դիմաց։ Որոշ զուգված իգական սեռի պինգվիններ սեռական հարաբերությունների մեջ են մտնում արական սերի նեկայացուցիչների հետ, ովքեր իրենց զուգընկերները չեն, ապա վերցնում են իրենց բույնները ։ Շիմպանզեները, որոնք, ինչպես ենթադրվում է, սեռական հարաբերությունների մեջ են մտնում սննդի դիմաց, նույնպես նկարագրվել են որպես մարմնավաճառությամբ զբաղվողներ ։
Պինգվիններ
Կենդանիների շրջանում մարմնավաճառության մասին առաջին անգամ հայտնել են 1998 թվականին Քեմբրիջի համալսարանի հետազոտող Ֆիոնա Հանթերը և Լլոյդ Դևիսը Օտագոյի համալսարանից, որոնք հինգ տարի են անցկացրել՝ դիտարկելով Ադելի պինգվինների ամուսնական վարքագիծը։ Հետազոտությունն անցկացվել է Անտարկտիդա-Նորզելանդական ծրագրի շրջանակներում Ռոսի կղզում, որը գտնվում է Հարավային բևեռից մոտ 800 մղոն (1300 կմ) հեռավորության վրա ։
BBC News Online-ի կողմից հրապարակված հետազոտության զեկույցի համաձայն, պինգվինների իգական սեռի որոշ ներկայացուցիչներ իրանք են մոտենում զուգընկերներին։ Այդ մարմնավաճառուհիները սեքսով են զբաղվում չամուսնացած տղամարդկանց հետ և դրանից հետո տղամարդու բույնից քարեր են վերցնում։ Այս հետազոտության մեջ հետազոտողները ենթադրում են, որ էգը թեքվել է, որպեսզի գրավի քարը, արուն սխալ է հասկացել այդ ժեստը, իսկ էգը չի փոխել իր դիրքը և հնարք չի արել։ Սակայն հետազոտողները դեռևս ուսումնասիրում են այս ֆենոմենը, և կոնսենսուսին դեռ չեն հասել։ Ենթադրվում է, որ կամ էգը համաձայն է, կամ արուն միտումնավոր ընտրում է ժեստերի սխալ մեկնաբանումը, քանի որ հարկադիր սեռական զուգակցումը սովորական երևույթ է այդ պինգվինների միջև ։ Այնուհետեւ BBC-ն հայտնել է, որ, ըստ Հանթերի, պինգվինների իգական սեռի ներկայացուցիչները, հավանաբար, մարմնավաճառությամբ են զբաղվել ոչ միայն քարերի պատճառով։ Հանթերը կարծում էր, որ «այն, ինչ նրանք անում են, սեռական հարաբերությունների մեջ մտելն է և քարերը վերցնելը։ Մենք չգիտենք, թե ինչու, բայց նրանք օգտագործում են արուներին»։ Այս վարքագիծը նույնպես առաջարկվել է որպես զուգընկերոջ ընտրության գործընթաց, որի միջոցով կանայք կարող են գտնել հնարավոր ապագա զուգընկերոջը։ Սա կապահովի իգական սեռի ներկայացուցիչների համար մեկ այլ արու պիգվինի, եթե նրանց ներկայիս զույգը հանկարծ մահանա։ Պինգվինների արուները, ինչպես ենթադրում է հետազոտությունը, սեքսով են զբաղվել կին մարմնավաճառների հետ միայն սեռական բավարարվածության համար։ Հանթերի դիտարկմամբ՝ պինգվիններ մարմնավաճառների թիվը շատ ցածր է եղել, և նա դա մոտեցրել է «ընդամենը մի քանի տոկոսի» ։
Շիմպանզեներ
Գերմանիայի Լայպցիգ քաղաքում Մաքս Փլանքի էվոլյուցիոն մարդաբանության ինստիտուտի կողմից անցկացված և համացանցում՝ հանրային գիտական գրադարանում հրապարակված հետազոտությունը փորձել է աջակցել սեքսի դիմաց միս ստանալու վարքագծի վարկածին, ըստ որի վաղ մարդկային հասարակություններում լավագույն որսորդ տղամարդիկ ունեցել են առավելագույն թվով սեռական զուգընկերներ։
Չունենալով հնարավորություն ուսումնասիրելու վաղ մարդկանց, հետազոտողները ուսումնասիրել շիմպանզեներին։ Հետազոտողները Թայ ազգային պարկում հետևել են շիմպանզերին և եկել այն եզրակացության, որ շիմպանզեների մեջ մարմնավաճառության նման ձև կա, երբ իգական սեռի ներկայացուցիչները սեքս են առաջարկում արուներին մսի դիմաց։ Ինստիտուտից Քրիստինա Գոմեսին համաձայն՝ հետազոտությունը «համոզիչ կերպով վկայում է այն մասին, որ վայրի շիմպանզեները միս են փոխանակում սեքսի համար և դա անում են երկարաժամկետ հիմունքներով»։ Այս տվյալները ցույց են տալիս, որ շիմպանզեները մտնում են որսորդության և մսի փոխանակման համայնք երկար ժամանակով, իսկ էգերը մսի փոխանակման համայնքում հակված են մսի փոխանակման համար իրենց համայնքի արուների հետ սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել։ Սեքսի դիմաց մսի ուղղակի փոխանակում չի նկատվել ։
Կապուցին կապիկներ
Յել-Նյու-Հեյվենի հիվանդանոցում ուսումնասիրությունը սովորեցնում է կապուցին կապիկներին օգտագործել արծաթյա սկավառակները որպես գումար՝ իրենց տնտեսական վարքագիծը ուսումնասիրելու համար։ Այդ սկավառակները կապիկները կարող են փոխանակել տարբեր բաների վրա։ Մեկ քաոսային միջադեպի ժամանակ մի հետազոտող նկատել է, որ սկավառակի դիմաց կապիկը սեքսով էր զբաղվում։ Կապիկը, որին վճարել են սեքսի համար, անմիջապես արծաթյա սկավառակը փոխանակել է զուգընկերոջ հետ։ Հետագայում հետազոտողը քայլեր է ձեռնարկել մետաղադրամների փոխարեն սեքսի փոխանակման ցանկացած հնարավորություն կանխելու համար ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մարմնավաճառություն Կատեգորիա:Մարմնավաճառության տեսակներ Կատեգորիա:Էթոլոգիա
Լոզանի կոնֆերանս
Լոզանի կոնֆերանս, միջազգային կոնֆերանս Մերձավոր Արևելքի հարցով՝ Թուրքիայի դեմ անգլո-հունական արշավանքի (1919-1922) ձախողումից հետո։ Տեղի է ունեցել 1922 թվականի նոյեմբերի 20-ից 1923 թվականի հուլիսի 24-ը, Լոզանում (Շվեյցարիա)։ Մասնակցել են Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Հունաստանը, Ճապոնիան, Ռումինիան, Հարավսլավիան, Թուրքիան, ինչպես նաև՝ դիտորդի կարգավիճակով ԱՄՆ–ն։ Խորհրդային (ռուս-ուկրաինական-վրացական) միացյալ պատվիրակությունը մասնակցել է միայն սևծովյան նեղուցների հարցի քննարկմանը։ Լոզանի կոնֆերանսը ավարտվել է մի շարք փաստաթղթերի ստորագրմամբ, որոնց մեջ ամենակարևորը Լոզանի հաշտության պայմանագիրն էր, որով հաստատվեցին Թուրքիայի արդի սահմանները։ Վերացվեցին օտարերկրացիների տնտեսական ու քաղաքական արտոնությունները Թուրքիայում, հատուկ կոնվենցիայով թույլատրվեց առևտրային ու ռազմական նավերի ելումուտը սևծովյան նեղուցներով և այլն։
Լոզանի կոնֆերանսում քննարկվեց նաև Հայկական հարցը։ Հայաստանի Հանրապետության պատվիրակությանը (Ավետիս Ահարոնյան, Ալեքսանդր Խատիսյան) չթույլատրվեց պաշտոնապես մասնակցել կոնֆերանսին, քանի որ նա այլևս չէր ներկայացնում Հայաստանը, որտեղ հաստատվել էր խորհրդային իշխանություն։ Այդուհանդերձ, Ազգային պատվիրակության (Գ. Նորատունկյան, Լ. Բաշալյան) հետ համատեղ կոնֆերանսին ներկայացվեց մի հուշագիր, որն առաջարկում էր Հայկական հարցի երեք հնարավոր լուծում. «Հայկական ազգային օջախի» ստեղծում ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրո Վիլսոնի սահմանագծած Հայաստանի տարածքում, Երևանի հանրապետության ընդարձակում՝ նրան կցելով Արևմտյան Հայաստանի մի մասը՝ դեպի ծով ելքով, իսկ հակառակ դեպքում՝ Հայկական ազգային օջախի ստեղծում Կիլիկիայում։
Հաղթանակած Թուրքիան այսպես իր կամքն էր պարտադրում Անտանտի պետություններին։ Մեծ Բրիտանիան ու Ֆրանսիան, որոնք շահադիտական նպատակներ էին հետապնդում Թուրքիայում ու Մերձավոր Արևելքում, քայլ առ քայլ տեղի էին տալիս թուրքական պատվիրակության համառության առջև՝ զիջումների գնալով ի հաշիվ ազգ. փոքրամասնությունների (հայեր, հույներ, Թրակիայի բուլղարներ և այլն) օրինական շահերի։ Մի վերջին անգամ Հայկական հարցը շոշափվեց 1-ին հանձնաժողովի 1923 թվականի հուլիսի 17-ի նիստում և, վերածվելով «հայ գաղթականության» հարցի, փոխանցվեց Ազգերի լիգային (տե՛ս Ազգերի լիգան և Հայկական հարցը)։ Եվ արդեն կնքված պայմանագրում հիշատակություն անգամ չկար հայերի ու Հայաստանի մասին։ Այդպիսով Թուրքիան ոչ միայն յուրացրեց Արմ. Հայաստանն ու Կիլիկիան, այլև «ագիտատորներից» պաշտպանվելու պատրվակով մերժեց բազմահազար տարագիր արևմտահայերի վերադարձը հայրենի երկիր։ Պայմանագրի 42-րդ հոդվածով թուրքական կառավարությունը պարտավորվում էր «պաշտպանություն ցույց տալ» Թուրքիայի ազգ. փոքրամասնությունների աղոթարաններին, գերեզմանոցներին ու կրոնական մյուս հաստատություններին։ Լոզանի կոնֆերանսի խորհրդ. պատվիրակությունը (ղեկ. Գ. Չիչերին) մի հուշագրով պատրաստակամություն հայտնեց Ռուսաստանում և Ուկրաինայում ապաստան տալ հայ գաղթականներին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի անկախության պատերազմ Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Իսմեթ Ինյոնյու
Օպրոսինյա
Օպրոսինյա (Опросинья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Նորենգա գետի աջ ափում՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառներում, Տոտմից 18 կմ հյուսիս-արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Յագոդինկա)
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Церковь Троицы Живоначальной), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի Յագոդինկա խուտորում։ Ենթարկվում է Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Նիժնեդոնսկի գործակալությանը ։
Հասցեն` 346478, Ռոստովի մարզ, Օկտյաբրսկի շրջան, Յագոդինկա խուտոր, Շկոլնայա փողոց, 24 ։
Պատմություն
Առաջին փայտե եկեղեցին Յագոդինկա խուտորում հայտնվել է 19-20-րդ դարերի սահմանագծին, երբ այստեղ է տեղափոխվել Բեսսերգենևսկայա ստանիցայի հին փայտե եկեղեցին։ Այն գործել է մինչև 1937 թվականը, երբ տաճարը փակվել է և օգտագործել որպես հացահատկի պահեստ և վերանորոգման արհեստանոցներ։ 1970-ական թվականների վերջին փայտե եկեղեցին այրել են ։
Տաճարի վերականգնման նախաձեռնողը ԽՍՀՄ փլուզումից հետո դարձել է Ռոստովի մարզի գյուղատնտեսության նախկին նախարար, Դոնի գյուղատնտեսության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենը 2008-2010 թվականներին Վյաչեսլավ Վասիլենկոն, որի հայրենիքը Օկտյաբրսկի շրջանն է ։
Սուրբ Երրորդություն նոր քարե տաճարը սկսել է կառուցվել 2007 թվականին։ Այն օծվել է 2008 թվականին ։
Տաճարի վանահայրն է ավագ երեց Նիկոլայ Ֆիլիմոնովը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Յուհան Կիկաս
Յուհան Կիկաս (էստ.՝ Juhan Kikkas, ), էստոնացի ծանրամարտիկ։
1924 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է։
Կենսագրություն
1924 թվականին մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին, և դարձել է բրոնզե մեդալակիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1892 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Ծանրամարտիկներ ըստ ազգության Կատեգորիա:1944 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 9 մահեր Կատեգորիա:Էստոնացի ծանրամարտիկներ
Օստրոկոնկա
Օստրոկոնկա (Остроконка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տաֆտա գետի ձախ ափում՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է 11 կմ հյուսիս-արևմուտք Կրասնի Բոր գյուղի մոտ, Տոտմից 41 կմ հարավ-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ռումփելշթիլցխեն
Ռումփելշթիլցխեն (Rumpelstilzchen), Գրիմ եղբայրների հեքիաթ չար գաճաճի մասին, ով ընդունակ է հյուսելով ծղոտից ոսկի ստեղծել։ Աարնե-Թոմփսոնի դասակարգմամբ այս սյուժեն ունի 500 համարը՝ «Օգնականի անուն» ։
Սյուժե
Մի ջրաղացպան դուստր ուներ, և թագավորի հետ զրույցի ընթացքում իրեն կշիռ տալու համար նա ասաց, որ իր աղջիկը կարող է ծղոտից ոսկի հյուսել։ Թագավորը նստեցրեց նրան ծղոտով լի սենյակում։ Նա հանձնարարեց աղջկան կատարել խոստումը։ Իրականում աղջիկը ոչ մի այդպիսի բան չէր կարողանում անել, սակայն հանկարծակիորեն հայտնվեց մի գաճաճ և նրան օգնություն առաջարկեց։ Աղջիկը օգնության դիմաց տրամադրեց իր մանյակը, ապա մատանին, բայց թագավորն ավելի շատ էր ոսկի պահանջում, և երբ այլևս ոչինչ չկար փոխանակելու, գաճաճը պահանջեց առաջնեկին գալիք ամուսնությունից ծնված։ Երբ թագավորն ամուսնացավ աղջկա հետ, աղջիկը երեխա ծնեց, հայտնվեց գաճաճը և պահանջեց իր պարգևը։ Թագուհին խնդրեց թողնել իր երեխային իրեն, և գաճաճը պայման դրեց, որ եթե նա երեք օրում գուշակի իր անունը, ապա երեխային կթողնի։ Թագուհին սուրհանդակներ ուղարկեց աշխարհի բոլոր ծայրեր, որպեսզի իմանան բոլոր հազվագյուտ անունները, և սուրհանդակներից մեկը պատահաբար լսեց, թե ինչպես է գաճաճը երգում։ Հիմա թխում եմ, վաղը գարեջուր կպատրաստեմ,
Թագուհուց երեխային կվերցնեմ;
Ահ, լավ է, որ ոչ ոք չգիտի,
Որ Ռումփելշթիլցխեն են ինձ անվանում։ Սուրհանդակը թագուհուն հայտնեց գաճաճի անունը։ Թագուհին անվանեց նրան։ «Օ՛, այդ ինքը՝ սատանան է հասկացրել, ինքը՝ սատանան» — գոչեց մարդուկը և չարությունից այնպես աջ ոտքով հարվածեց գետնին, որ մինչ գոտկատեղը խրվեց դրա մեջ, իսկ ձախ ոտքը բարկության մեջ բռնեց երկու ձեռքերով և ինքն իրեն երկու կես արեց։
Համանման սյուժեներ աշխարհի ազգերի հեքիաթներում
Կախարդական չար էակի անունը գուշակելու նմանատիպ մոտիվներով հեքիաթներ կա նաև իսլանդական ժողովրդական հեքիաթում՝ «Գիլիտրուտտում», և անգլիական ժողովրդական «Տոմ-Տիտ-Տոտ» հեքիաթում, որտեղ թագուհին պետք է գուշակեր իրեն թաքնվելու համար օգնող էակի անունը ։ Չեխական «Մարտինկո Կինկաշ» հեքիաթ, ֆրանսիական «Վիրլուվե» ։
Ռումփելշթիլցխենը հոգեբանության մեջ
Զիգմունդ Ֆրոյդի «Նկարիչը և երևակայությունը» մենագրության մեջ, գաճաճ Ռումփելշթիլցխենը հիշատակվում է օրինակում, որը ներկայացնում է կանխադրույթ այն բանի մասին, որ երազներում հաճախ հանդիպում են հեքիաթների մոտիվներ, ավելի ճիշտ, երազատեսությունը հաճախ ինտերպրետացվում է որպես հայտնի հեքիաթի նմանակ։ Ֆրոյդը ենթադրում է, որ դա կարող է լինել վերածում «ավելի խորը մանկայնական խավի երազային գաղափարների» ։
Էստրադա
Ռումփելշթիլցխենը օգտագործվում է ժամանակակից գրականության, «Մի անգամ հեքիաթում» սերիալի մեջ (որպես պարոն Գոլդ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրիմ եղբայրների հեքիաթներ Կատեգորիա:Հեքիաթների կերպարներ Կատեգորիա:1857 գրքեր Կատեգորիա:Գերմաներեն գրականություն
Կարմինյանո
Կարմինյանո  (Carmignano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Պրատո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 238 մարդ (2014 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 343 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ` 59015։ Հեռախոսային կոդ` 055։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Թեոդոր Սոքլ
Թեոդոր Բենեդիկտ Սոքլ Theodor Sockl, ), ավստրիացի գեղանկարիչ և լուսանկարիչ։
Կենսագրություն
Թեոդոր Բենեդիկտ Սոքլը ծնվել է Վիեննայում, կահույքագործի ընտանիքում։ 1834-1836 թվականներին Սոքլը սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Սկզբնական շրջանում նա ուսումնասիրել է քանդակագործություն, իսկ հետագայում սկսել է հետաքրքրվել նաև նկարչությամբ։ 1841 թվականին նա նկարել է իր կրտսեր եղբոր դիմանկարը, ով այդ ժամանակ 16 տարեկան էր։ Ավաղ, այդ նկարն անհետացել է։ Իսկ ահա, 1843 թվականին Վիեննայի Յոզեվշտադտ շրջանում գտնվող եկեղեցիներից մեկի զոհասեղանի որոշ հատվածներ է նկարել ։
Չնայած Կլարայի ընտանիքի դժգոհության՝ զույգը սկսում է միասին ապրել առանց ամուսնության։ Ի վերջո, 1847 թվականի ապրիլի 12-ին Թեոդորն ու Կլարան ամուսնանում են Մեհադիա քաղաքում ։
Հետագայում նրանք հեռանում են Տրանսիլվանիայից և հաստատվում նախ Գրացում, որտեղ 1848 թվականին ծնվում է նրանց առաջնեկը՝ Վիկտոր Ֆրանց Թեոդորը։ Ապա նրանք տեղափոխվում են Վիեննա։ Այստեղ 1849 թվականին ծնվում է նրանց երկրորդ որդին՝ Թեոդոր Ֆրիդրիխ Ադոլֆը։ Սակայն չորս տարի անց՝ 1850 թվականին, նա մահանում է ։
1850 թվականի ամռանը Թեոդորը կնոջ և որդու հետ վերադառնում է Հերմանշտադ (ներկայումս՝ Սիբիու), որտեղ էլ բնակություն են հաստատում Սոթերիուսների տանը։ Այստեղ 1851 թվականին ծնվում է նրանց դուստր Օթիլի Կլարա Սոֆին։ Այս ժամանակաշրջանում Թեոդորը նկարում է Սոթերիուսների ընտանիքի անդամների մեծ մասին։
Կլարան, ով տառապում էր թոքերի հիվանդությունից, մահանում է 1861 թվականի հուլիսի 25-ին։ Չդիմանալաով կնոջ կորստին՝ Թեոդորը մահանում է Կլարայի մահվանից ամիսներ անց՝ դեկտեմբերի 25-ին։ Կլարան 38 տարեկան էր, իսկ Թեոդորը՝ 46: Թաղման արարողության ծախսերը հոգալու համար Թեոդորի եղբայրը՝ Մորիցը, վաճառում է նրա թողած նկարները և հազարավոր հետազոտություններ և ուսումնասիրություններ ։
Սոքլի մի քանի նկարներ գտնվում են Բրուկենտալ արվեստի ազգային թանգարանում, ինչպես նաև Տրանսիլվանիա թանգարանում։ Որոշ նկարներ էլ գնվել են անհատների կողմից և դարձել սեփական հավաքածուի մաս։ Դժբախտաբար, նկարների մեծ մասն անհետացել է ։
Նրանց որդիներ Կարլն ու Վիկտորը արտագաղթում են Անգլիա մոտավորապես 1889 թվականին։ Վիկտորը հիմնադրում և ղեկավարում է ընկերություն, որն արտադրում էր շնորհավորական բացիկներ։ Ընկերության անվանումն էր «Սոքլ և Նատան»։ Իսկ Կարլը աշխատում էր որպես հաշվապահ։ Նրանց դուստրը՝ Օթիլին, ուսուցչուհի էր և ապրում էր Շվեյցարիայում։ Ո′չ Վիկտորը, և ո′չ էլ Օթիլին չեն ամուսանցել և չունեին երեխաներ։ Կարլն ամուսնանում է իր զարմուհի Էմմայի հետ։ Նա Թեոդորի եղբայր Հերմանի դուստրն էր։ Նրանք ունենում են վեց երեխա։ Նրանցից հինգը ապրում և մահանում են Անգլիայում, իսկ մեկը դեռ վաղ տարիքում է մահանում։ Երեխաներից երկուսն ամուսնանում են և ունենում իրենց իսկ ժառանգները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1815 ծնունդներ Կատեգորիա:1861 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վիեննա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Վիեննա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լուսանկարիչներ
Ալբանիայի կապի միջոցներ
Ալբանիայի կապի միջոցներ կամ Ալբանիայի հեռահաղորդակցություն, որն ներառում է ռադիո, հեռուստատեսություն, հեռախոսակապ և ինտերնետ։ Ալբանիայում կապի միջոցները ակտիվորեն սկսել են զարգանալ միայն 1990-ական թվականներին։Կապի զարգացումը դանդաղել է 1997 թվականի քաղաքացիական պատերազմի և Կոսովոյի պատերազմի առաջացրած ավերածությունների պատճառով։
Ընդհանուր իրավիճակ
Ալբանիան մինչև 1990 թվականը ամենափակ երկիրն էր ոչ միայն Վարշավյան պայմանագրի երկրիներից, այլև ամբողջ Եվրոպայի և աշխարհի երկրներից, քանի որ Էնվեր Խոջան խիստ մեկուսացնող քաղաքականություն էր վարում։Կապի սարքավորումների բաշխումը երկրում գտնվում էր իշխող  Ալբանիայի աշխատանքի կուսակցության խիստ վերահսկողության տակ։ Հեռախոսակապը որպես կանոն ծառայում էր միայն բարձրագույն կուսակցական ղեկավարությանը և բավական բարդ էր հեռախոս ստանալը։ Խստորեն սահմանափակված էին հեռուստացույցների և ռադիոընդունիչների վաճառքը (խլացվում էին հարևան Հունաստանի, Հարավսլավիայի և Իտալիայի ռադիոկայանները որպես Ալբանիայի գաղափարական թշնամի երկրներ)։ 1990-ական թվականներին այս իրավիճակը մեռյալ կետից որոշ չափով շարժվեց։
Զարգացում
Ալբանիայում միջին հաշվով 1000 մարդուն բաժին էր ընկնում ընդամենը 14 հեռախոսային սարք։ Երկրում ընդամենը 42 հազար հեռախոսային գիծ կար, որոնցից 13 հազարն անցնում էր Տիրանայի միջով, 2 հազարը Դուրրասի միջով, մնացածը Շկոդերի, Էլբասանի, Վլորայի, Գիրոկաստրայի և այլ քաղաքների միջով։ Յուրաքանչյուր գյուղում, սովորաբար, կար ոչ ավելի, քան մեկ հեռախոս։ Սակայն 1990-ական թվականների սկզբին տնտեսական և սոցիալական բարեփոխումների հետևանքները հանգեցրեցին նրան, որ հազարից ավելի գյուղերում ընդհանրապես վերացավ հեռախոսային կապը. բոլոր լարերը վերամշակվում և վերաձուլվում էին փշալարերի արտադրության համար։
Հեռախոսային ապարատների գերակշիռ մասը ցածրորակ էր և 1940-ական թվականների արտադրութան։ Հեռախոս պատրաստող բանվորները հատ ու կենտ իտալական դետալներ էին օգտագործում։Միջազգային կապ փաստորեն գոյություն չուներ։ Միայն 1990-ական թվականների սկզբին միջազգային կապի գծեր են ստեղծվել. 240 կարճալիքային գծեր Իտալիայի հետ և 180 նման գծեր Հունաստանի հետ։ Ալբանական հեռախոսային ընկերությունը տեղադրել է Italtel թվային կապի կազմակերպության երկու АТС U-20 հեռախոսային կայաններ, որոնցից մեկը Տիրանայում միջազգային, միջքաղաքային և տեղական կապի համար, իսկ մյուսը՝ Դուրրեսում տեղական կապի համար։ ԱՄՆ երկու ընկերություններ կարողացան նաև թեժ գիծ հաստատել Վաշինգտոնի և Տիրանայի միջև։
Բջջային կապը տարածում գտավ միայն այն բանից հետո, երբ երկրում, փաստորեն, ստացիոնար ազատ հեռախոսահամարներ այլևս չէին մնացե։
Ժամանակակից չափանիշներ
Ժամանակակից հեռախոսակապը Ալբանիայում շարունակում է ծայրահեղ թերզարգացած մնալ, չնայած ստացիոնար հեռախոսակապի զարգացմանն ուղղված ներդրումներին։100 մարդու բաժին է ընկնում ընդամենը 10 հեռախոսային գիծ, ինչը ամենավատ ցուցանիշն է Եվրոպայում։ Բայց 1996 թվականից սկսած զարգանում է բջջային կապը, ընդ որում, խիստ արդյունավետ է զարգանում։ Բազմաթիվ պրովայդերների գործունեության արդյունքում ծածկույթը լիովին ապահովված է։ Տիրանայից դեպի Հունաստան և Իտալիա զարգանում է թելքաօպտիկական կապը և կարճ ալիքային ռադիոկապը.
Ռադիո
Ալբանիայի պետական հեռարձակման համար պատասխանատու է RTSH հեռուստառադիոընկերությունը։ RTSH-ին են պատկանում հետևյալ երեք ռադիոկայանները. 2010 թվականին հասանելի է դարձել հետևյալ միջազգային կայանների հեռարձակումը. 2008 թվականի դրությամբ կային 56 FM հաճախականության (երեք ազգային, 53 տեղական) և մեկ կարճալիք ռադիոկայաններ։ Ռադիոընդունիչների թիվը 1 միլիոն էր ըստ 2001 թվականի տվյալների։
Հեռուստատեսություն
Պետական հեռարձակման համար պատասխանատու է RTSH հեռուստառադիոընկերությունը։ Հիմնական են համարվում երկու անալոգային հեռուստաալիքներ՝ Առաջինը գործարկվել է 1960 թվականի մայիսի 1-ին, ազդարարելով հեռուստատեսության դարաշրջանի սկիզբը երկրում։ Երկրորդը գործարկվել է 2003-ին եւ լուսաբանում է մարզական իրադարձությունները։ Հասանելի է նաև հինգ թվային հեռուստաալիքներ. RTSH-ի չորս տարածաշրջանային բաժանմունքներ կան և ավելի քան 60-մասնավոր հեռուստաալիքներ։ RTSH-ի առավել լուրջ մրցակից է TV Klan-ը, որը 2002 թվականին իր ժողովրդականությաբ առաջատարն է եղել ։
Վերգետնյա հեռուստատեսությունը հնարավորություն է ընձեռնում իտալական և հունական հեռուստատեսություն ցուցադրել Ալբանիայում։ 2010 թվականին դեռևս պահպանվում էր կաբելային հեռարձակումը։ 2008 թվականին երկրում հաշվվում էր 1 միլիոն հեռուստատեսային սարքեր։
Զարգացում
Ալբանիայում ինտերմետը հայտնվել է դարավերջին։ Լայնաշերտ Ինտերնետ կապի զարգացումն ակտիվացել է 2005 թվականին, բայց մինչև հիմա ժողովրդականությամբ զիջում է անլար կապին։ Ինտերնետ-սրճարանները հայտնի են Տիրանայում և Ալբանիայի այլ խոշոր քաղաքներում։ Eutelsat արբանյակները տրամադրում են անվճար Ինտերնետ կապ պետական հիմնարկներում, դպրոցներում և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ։
Գրաքննություն
Գրաքննությունը համացանցում արգելվում է, քանի որ նրա հասկացությունը հակասում է Ալբանիայի օրենսդրությանը, որը սահմանում է խոսքի եւ մամուլի ազատություն եւ արգելում է պետության միջամտությունը քաղաքացու մասնավոր կյանք։ Հետեւաբար, կառավարական ծառայություններն իրավունք չունեն հետեւել էլեկտրոնային նամակագրությանը կամ շփումներին, զրույցներին։ Այնուամենայնիվ, երբեմն հաղորդագրություններ են հայտնվում, որոնք վկայում են, որ բիզնեսը եւ կառավարությունը լուրջ ճնշում է ցուցաբերում որոշ կայքերի սեփականատերերի նկատմամաբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կապը Ալբանիայում Կատեգորիա:Ալբանիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Ալբանիա
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Շառլոթ Բրայար Քրիստինա Դ'Ալեսիո (Charlotte D'Alessio; ի ծնե՝ Բրայար Քրիստինա Դ'Ալեսիո; ), կանադացի մոդել և բլոգեր։ Նա ուշադրության է արժանացել Կոաչելլա փառատոնում ։
Վիլյամ Բութ
Վիլյամ Բութ (William Booth, )՝ բրիտանացի քարոզիչ, Փրկութեան Բանակի հիմնադիրն ու առաջին գեներալը։
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Վաղ տարիներ և կարիերա
Դ'Ալեսիոն ծնվել է Կանադայի Տորոնտո քաղաքի հարուստ թաղամասում, առևտրային պրոդյուսեր Քրիստինա Ֆորդի և Ռիչարդ Դ'Ալեսիոյի ընտանիքում։ Ի սկզբանե նրա անունը Բրայար Դ'Ալեսիո էր։ Շառլոթը քույր ունի՝ Սամանթա Դ'Ալեսիո։
Վիլյամ Բութ
Դաժան պատանեկություն
Երբ Վիլիամը 13 տարեկան էր, հայրն ասաց նրան, որ ընտանիքը սնանկացել է և նա պետք է ընտանիքին օգնելու համար աշխատանք գտնի։ Հայրը Վիլիամին ուսման է տանում գրավատան աշխատողի մոտ՝ այն հույսով, որ կգա ժամանակ և նա շատ փող կաշխատի։ Տղան փորձում էր բացատրել, որ նրան չեն հետաքրքրում մեծ գումարները, նա ցանկանում էր օգնել մարդկանց, սակայն իր հայրը ոչ մի կերպ չէր հասկանում դա։ Այսպիսով, մինչ իր ընկերները դպրոց էին հաճախում, Բութը ստիպված էր փող աշխատել, իսկ ինչ վերաբերում է իր աշխատանքային օրվան՝ այն այնքան էլ կարճ չէր։ Նա ստիպված էր օրական 12-16 ժամ աշխատել և փոխարենը ստանալ գրոշներ։ Երեկոյան նա այնքան հոգնած էր լիում, որ հաճախ հագուստով էր անկողին մտնում։ Նոթինգհեմը աչքի չէր ընկնում իր բարոյականությամբ։ Բարձր հարկերի պատճառով ամենուրեք տիրում էր ծայրահեղ աղքատություն։ Իսկ տղամարդկանց մնում էր միայն աշխատավարձ ստանալ, և այն նրանք ծախսում էին ալկոհոլի և հաճույքների վրա։ Դա շատ էր ճնշում Վիլիամին։ Նա գիտեր, որ պետք է ինչ-որ բան անել այդ չարությունն արմատախիլ անելու համար։ Բայց ի՞նչ։ Քաղաքում մի խումբ է կազմավորվում, որի նպատակն էր իշխանության տապալումը և կենսապայմանների բարելավումը։ Լսելով այդ մասին, Վիլիամը միանում է նրանց, համոզված լինելով, որ այդպես կարող է առավել օգտակար լինել։ Նա պարբերաբար այցելում էր այդ միջոցառումներին և մասնակցում ստորագրահավաքների, որոնք պետք է ներկայացվեին իշխանություններին՝համապատասխան խնդրանքով։ Քիչ ժամանակ անց Վիլիամը հասկացավ, որ այդ կազմակերպության մեջ նույնպես ամեն բան ճիշտ չէր։ Օրինակ՝ ստորագրությունների մեծամասնությունը հավաքվել էին անօրինական կերպով, շատերը կեղծ էին, իսկ որոշները վերցված էին հին հասցեագրքերից և անգամ գերեզմանաքարերի վրայից։ 1 մլն ստորագրության փոխարեն, ինչպես նրանք էին մտածում, կարողացան հավաքել միայն 200.000-ը։
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Վաղ տարիներ և կարիերա
Դ'Ալեսիոն տեղափոխվել է Կանադայից Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաք իր հոր հետ (մայրն ապրում էր Անգլիայի Լոնդոն քաղաքում ), որտեղ հաճախել է Բևեռլի Հիլզի ավագ դպրոցը ։
Վիլյամ Բութ
Ապաշխարհեց 15 տարեկանում
Մինչ այդ Վիլիամ Բութը դեռ չէր ընդունել Հիսուս Քրիստոսին՝ որպես իր անձնական Տիրոջ և Փրկչի։ Հոր մահից հետո միայն նա սկսեց զբաղվել կրոնական հարցերով։ Երբ զառամյալ Սամուել Բութը գամված էր մահվան մահճին, նրան այցելեց մի ընկեր և բերեց Քրիստոսի՝ մեղավորների Փրկչի ավետիսը։ Եվ հենց այդ ժամանակ նա ընդունեց Տեր Հիսուսին, որպես իր անձնական Փրկչի։ Այդ պահից ի վեր Վիլիամը, ով 15 տարեկան էր, սկսեց Նոթինգհեմում հաճախել ծառայությունների։ Այնտեղ նա վերջնականապես որոշեց իր ամբողջ կյանքը նվիրել Քրիստոսին։ Անմիջապես նրա Աստծո զավակ դառնալուց հետո, նրա մոտ հայտնվեց մի տարօրինակ զգացում՝ պատմելու մարդկանց այն աշխարհի մասին, որն ինքը ստացել էր։ Արդեն վաղուց նրա սիրտը բաց էր աղքատների համար։ Հիմաՙ երբ նա դարձավ հավատացյալ, սկսեց ավելի մեծ պատասխանատվություն զգալ նրանց հանդեպ։ Մի անգամ նա եկեղեցի բերեց աղքատ երեխաների մի ամբողջ խմբի, սակայն, քահանան ուրախանալու փոխարեն, շատ բարկացավ նրա վրա։ Նա բացատրեց Վիլիամին, որ եթե վերջինս իր հետ ցանկանում է բերել աղքատների, ստիպված կլինի այսուհետ եկեղեցի մտնել ետնամուտքից և նստել այնտեղ, ուր նրանց ոչ ոք չի տեսնում։ Սակայն Բութը չէր ամաչում և համառորեն շարունակում էր իր գործը աղքատ բնակչության շրջանում։
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Վաղ տարիներ և կարիերա
Նա՝ մոդել Ջոզի Քանսեկոյի հետ միասին, հայտնաբերվել է լուսանկարիչ Բրայանտ Իսլաբայի կողմից ։ Նրանց մասնակցությամբ լուսանկարչի աշխատանքները վիրուսային են դարձել և կիսվել են այնպիսի աստղերի կողմից, ինչպիսին է, օրինակ, The Weeknd-ը, և նաև տեղադրվել են նաև Կոաչելլայի պաշտոնական կայքէջում ։
Վիլյամ Բութ
Գրավատան աշխատողից՝ քարոզիչ
Դեռևս երիտասարդ տարիներից Վիլիամը սկսեց քարոզել։ Նա թողեց իր գրավատան աշխատանքը և ստանձնեց քարոզչի պարտավորությունները։ Սակայն, ինչպես պարզվեց, դա այնքան էլ հեշտ չէր, քանի որ քարոզելը գումար չէր բերում։ Հաճախ նա ոչինչ չէր ունենում ուտելու, և բացի այդ, շատ դժվար էր կացարան գտնելը, որովհետև չէր կարող լավ վճարել։ Բայց Աստված օրհնում էր Վիլիամի գործը, և հատկապես այն ժամանակ, երբ սկսեց իր ավետարանչությունը։ Մարդկանց մի շրջանում գտնվելու փոխարեն նա տեղից տեղ էր գնում և տարածում Քրիստոսի բարի լուրը։ Երբեմն նա իր հավաքները անցկացնում էր փողոցի անկյուններում, երբեմն էլ ինչ-որ հին տանը, բայց միշտ Աստծո փառքի համար։ Մոտավորապես այդ ժամանակ թերթերում սկսեցին հայտնվել նրա ծառայության մասին հոդվածներ։ Նրա գործունեությունը գրավել էր նույնիսկ պառլամենտի ուշադրությունը, որը գովասանքով էր խոսում աղքատների շրջանում նրա գործունեության մասին։
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Վաղ տարիներ և կարիերա
Դ'Ալեսիոն և իր մայրը հեռացել են միմյանցից, Երբ Դ'Ալեսիոն անսպասելիորեն հաջողության է հասել և որոշել է թողնել դպրոցը մոդելավորումով զբաղվելու համար ։
Վիլյամ Բութ
Հարսանեկան ճանապարհորդության ընթացքում
Իր հավաքներից մեկի ժամանակ Վիլիամը ծանոթացավ մի երիտասարդ աղջկա՝ Քեթրին Մամֆորդի հետ։ Փոխադարձ հետաքրքրությունը վերածվեց սիրո և նա դարձավ նրա կյանքի հավատարիմ ուղեկիցը։ Վիլիամն ու Քեթրինն ամուսնությունից հետո որոշեցին գնալ մի կարճ հարսանեկան ճանապարհորդության Գերնսի կղզի, Լա-Մանշ նեղուցի մոտ։ Նրանց ժամանումից անմիջապես հետո հավաքվեց մարդկանց մի մեծ բազմություն,որը ողողեց նրանց այնտեղ էլ արթնության ծառայություն անցկացնելու խնդրանքներով։ Մարդկանց հոսքը մեծ էր և հավաքից ժամեր առաջ այնքան այցելու էր հավաքվել, որ ստիպված եղան երեկոյան բացել եկեղեցու դռները՝ ծառայություն անցկացնելու համար։ Այս ավետարանչական ճանապարհորդության ընթացքում, որը պետք է հարսանեկան լիներ, շատերը դարձան Քրիստոսին։ Դրանից հետո Վիլիամը խանդավառ կերպով շարունակում էր իր ավետարանչական հավաքները, բայց ինչպես նախկինոմ, նա իր տեսադաշտից բաց չէր թողնում աղքատներին և հարբեցողներին։
Շառլոթ Դ'Ալեսիո
Վաղ տարիներ և կարիերա
Դ'Ալեսիոն հետազոտվել է Նյու Յորքի համալսարանի Գալաթայի անհատական ուսուցման դպրոցի կողմից ։
Վիլյամ Բութ
Ավետարանչությունն աղքատների շրջանում
Մի անգամ եկեղեցու բարձրագույն խորհուրդը որոշում կայացրեց, որ ավետարանչի կարգավիճակով ճանապարհորդելու փոխարեն Բութը պետք է ունենար մշտական ծառայության վայր։ Սակայն Բութի կոչումը հենց ավետարանչությունն էր։ Նա անօգուտ էր փորձում դա բացատրել ղեկավարությանը։ Խորհուրդը պնդում էր, որ Բութը խմբի պատասխանատվություն հանձն առներ։ Տնային այցելություններ կատարելով, տեր և տիկին Բութերն ավելի էին համոզվում, որ աղքատությունը ծայրահեղ էր։ Շատ ընտանիքներ ուտելու ոչինչ չունեին, քանի որ տղամարդիկ քամուն էին տալիս ողջ գումարը։ Վերջապես Բութն ամենայն վճռականությամբ հայտարարեց եկեղեցական խորհրդին, որ այլևս չի ցանկանում իր ամբողջ ուժերը ներդնել միայն մի խմբի համար, այլ  ուզում է վերսկսել ավետարանչությունը՝ մեծ թվով աղքատների քարոզելու նպատակով։ Վիլիամ ու Քեթրին Բութերն անցան գործի՝ առանց որևի մի կողմի աջակցության։ Հենց այդ տարիներին նրանք որոշեցին տեղափոխվել Լոնդոն։ Այժմ նրանք պետք է հոգ տանեին իրենց 4 երեխաների մասին, որը անհնար կլիներ փոքրիկ եկամտի դեպքում։ Ավետարանչության հրավերներն ավելի քիչ էին, քան նրանք ակնկալում էին։ Մի անգամ Բութին հրավիրեցին ավետարանչական ծառայություն անցկացնելու, քանի որ դրա համար պատասխանատու ավետարանիչը հիվանդացել էր։ Քաղաքի ամենաաղքատ թաղամասներից մեկում, գերեզմանների հարևանությամբ նրանք մի մեծ վրան բացեցին։ Այցելուները հիմնականում հարբեցողներն ու թափառաշրջիկներն էին։ Բութի քարոզի շնորհիվ շատերը լսեցին Բարի լուրն ու դարձան Հիսուսին։ Ամեն երեկո 2 անգամյա ծառայություն էր անցկացվում, իսկ կիրակի օրերին դրանց քանակը կարող էր հասնել 4-ի։ Բութերի ընտանիքը կրկին ֆինանսական վատ դրության մեջ էր, քանի որ Վիլիամը քարոզում էր մարդկանց, ովքեր ոչինչ չունեին։ Բայց նա հավատքով շարունակում էր իր գործը։ Հավաքների ժամանակ ապաշխարածներից շատերն ուզում էին անձամբ վկայել իրենց  Տիրոջ մասին։ Որպեսզի հետագայում հոգ տանեին նրանց մասին, Վիլիամը որոշեց կազմակերպություն հիմնել։ Նա նաև խրախուսում էր Աստծո գործի համար նվիրատվություն բերելը։ Վիլիամը բացատրում էր նրանց, որ եթե նախկինում իրենց ամբողջ գումարը վատնում էին գարեջրի և ծխախոտի վրա, հիմա պետք է նույն կերպ զոհաբերեն Տիրոջ ծառայության համար։
Աշխատանքն ավելի մեծ թափ է ստանում
Խոսակցությունները Վիլիամ Բութի գործունեության և նորադարձների վկայությունների մասին էլ ավելի տարածվեցին, այնքան, որ նրան սկսեցին դիմել Լոնդոնի այլ արվարձաններից, որպեսզի նրանց մոտ էլ ծառայություն անցկացնի։ Աստիճանաբար նրա աշխատանքը տարածվեց ողջ քաղաքով մեկ։ Բայց այժմ էլ Բութը հիշում էր, որ առաջին հերթին պետք է ծառայել և օգնել աղքատներին։ Նորադարձներից շատերը անգրագետ մարդիկ էին։ Նրանք հաճախ էին սխալվում սուրբգրային մեկնություններում, բայց Աստված նրանց օգտագործում էր, որ բոլոր մարդիկ դարձի գան դեպի իրենց Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսը։ Այդ ժամանակ Բութերի ընտանիքում կային արդեն 8 երեխա, և նրանց հայրը աղոթում էր Աստծուն, որ Նա երեխաներից յուրաքանչյուրին օգտագործի իր գործի համար։
Ստեղծվում է «Փրկության բանակը»
Մի անգամ, իր քարտուղար պարոն Ռայթլոնին նամակ թելադրելիս, Վիլիամ Բութը օգտագործեց հետևյալ արտահայտությունը. «Մենք կամավորների բանակ ենք»։ Բրեմվելը, Բութի որդին, լսելով այդ արտահայտությունը, ասաց. «Կամավորների՞: Ես կամավոր չեմ, այլ պրոֆեսիոնալ զինվոր»։ Լսելով դա, Բութը կարգադրեց իր քարտուղարին ջնջել «կամավորներ» բառը և փոխարենը գրել «Մենք փրկության բանակ ենք»։ Այդպես էլ առաջացավ «Փրկության բանակ» անվանումը։ Քանի որ Բութն էր ղեկավարում այդ գործը, շուտով նրան սկսեցին անվանել «գեներալ»։ Շատ աղոթքներից և մտորումներից հետո նա որոշեց իր ծառայությունը կազմակերպել այնպես, ինչպես ընդունված է բանակում։ Այսպիսով նա մտցրեց զինվորական կոչումներ, աստիճաններ և պաշտոններ, ինչպես նաև հատուկ համազգեստ։ Այդ կարգուկանոնը մինչև օրս գործում է փրկության բանակում։ Յուրաքանչյուրն, ով պատրաստվում է ծառայել փրկության բանակում, կոչվում է կադետ։ Մյուս ամենակարևոր կոչումներից է կապիտանը, գնդապետը և գեներալը։ Քանի որ այնտեղ գեներալ Բութի հետ աշխատողներից շատերը տիրապետում էին երաժշտական գործիքների, շուտով կազմավորվում է փողային նվագախումբ։ Հավաքվածների առջև նվագախումբը վեր ու վար էր անում փողոցներով։ Հասնելով փողոցի վերջնամասին, խումբը վերադասավորվում էր, և թմբկահարը իր գործիքը դնում էր մեջտեղում։ Հավաքին հետևում էր առաջ գալու կոչը, և թմբուկը զոհասեղանի դեր էր կատարում, որի առջև մարդիկ ծնկում և ընդունում էին Տեր Հիսուսին՝ որպես իրենց անձնական Փրկչի։
Ապաստան անտուններին
Գեներալ Բութի հոգին ցավում էր անտունների համար։ Մի անգամ նա իր ավագ որդուն հարցրեց, թե գիտի արդյոք, որ շատ մարդիկ իրենց գխին կտուր չունեն։ «Այո»,-պատասխանեց տղան։ «Այդ դեպքում դու պետք է ամաչես, որ գիտեիր դրա մասին և ոչինչ չես արել»,- ասաց գեներալը։ Այս խոսակցությունից հետո նա իր տղային հանձնարարեց գտնել մի տեղ, որտեղ կարելի լինի տեղավորել աղքատ մարդկանց և հոգ տանել նրանց մասին։ Պատանին չգիտեր, թե ինչ անել, չէ՞ որ դրա համար գումար անհրաժեշտ կլիներ։ Վերջապես նա իր կիսվեց հոր հետ իր մտորումներով։ «Քո գործն է»,-պատասխանեց գեներալը։ Պատանին գնաց փնտրելու և գտավ մի հին պահեստի շենք։ Աստված տվեց այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ էր։ Մինչև այսօր Փրկության բանակը հռչակում է Բարի լուրը, շահում հոգիներ և նաև հոգ տանում անտունների և անոթիների մասին։ Հաճախ գեներալ Բութը արթնանում էր գիշերը և առաջ ու հետ անում սենյակում։ Մի անգամ նրա որդին հարցրեց, թե ինչ է անում, և պատասխանն էր՝ «Ես մտածում եմ»։ Տղան հետաքրքրվեց թե ինչի մասին է նա մտածում։ Այդ ժամանակ հայրը պատասխանեց. «Մարդկանց մեղքերի մասին»։ Աստծուց հեռու գտնվող մարդկանց հոգիների մասին հոգ տանելը իր դարձի գալու օրվանից ամենամեծ կատարած գործն էր։
Փրկության բանակի մայրը
Երբ լրացավ Քեթրին Բութի 59 ամյակը, պարզվեց, որ նա հիվանդ է քաղցկեղով։ Հենց այդ ժամանակահատվածն էր, երբ գեներալ Բութը համաձայնվել էր քարոզել Հոլանդիայում անցկացվող մի շարք ծառայություններին, սակայն, լսելով կնոջ հիվանդության մասին, ցանկացավ հրաժարվել այդ հավաքներից։ Կինը համոզեց ամուսնուն, որպեսզի գնա։ «Ես պատրաստ եմ մահվան, բայց այնտեղ կան շատ մարդիկ, ովքեր պատրաստ չեն»։ Դրանից հետո Բութը համաձայնեց մեկնել։ Երբ վերադարձավ, կին արդեն շատ թույլ էր։ 1980 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Աստված տարավ Քեթրինին Իր մոտ։ Նրան կոչում էին « Փրկության բանակի մայր»։ Հուղարկավորության օրը, այն փողոցները, որտեղով պետք է անցներ մահվան թափորը, լցված էին մարդկանց անվերջանալի բազմությամբ։ Ավելի քան 10,000 մարդ, ընտանյոք հանդերձ, գնացին գերեզման, որպեսզի մասնակցեին թաղման արարողությանը։
Վերջին տարիներ
Կնոջ մահից հետո Բութը շարունակեց իր գործունեությունը։ Որոշ ժամանակ անց նա իրականացրեց ճանապարհորդություն դեպի Ամերիկա։ Այնտեղ էլ ծառայությունը մեծ թափ ստացավ, քանի որ շատերը, ովքեր իր ծառայության միջոցով Տիրոջն էին եկել, մեկնեցին ԱՄՆ։ Մոտավորապես 500 հոգի այնտեղ անցկացնում էին ինտենսիվ ծառայություններ։ Փրկության բանակը հաստատվեց նաև շատ այլ երկրներում, և Աստված օրհնում էր այս ծառայությունը, այսպիսով, բանակի կազմն անընդհատ ընդլայնվում էր։ Գեներալ Բութը ստացավ օֆիցիալ շնորհակալություններ ԱՄՆ-ի նախագահի, Անգլիայի Էդուարդ արքայի և այլ բարձրաստիճան պաշտոնյաների կողմից։ Տարիների ընթացքում գեներալ Բութի տեսողությունը ավելի ու ավելի էր վատանում։ Նա ստիպված եղավ դիմել վիրահատական միջամտության, որը, սակայն, անհաջող անցավ։ Երկու օրից պարզ դարձավ, որ վիրահատության հետևանքով անցած վարակի պատճառով Բութը ամբողջությամբ կկորցնի տեսողությունը։ Դա նշանակում էր, որ նա այլևս չի կարողանա ելույթ ունենալ մարդկանց առջև:Այս դեպքից շատ չանցած՝ գեներալը մահացավ։ Կռիվը վերջացել էր, իսկ գործն արված էր։ 65,000-ից ավել մարդ անցավ նրա գերեզմանի կողքով։ Նրանք ցանկանում էին ևս մեկ անգամ տեսնել այն մարդուն, ով իր ամբողջ կյանքը նվիրեց կյանքի մութ կողմում գտնվող մարդկանց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեական հոգևոր առաջնորդներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի պատվավոր դոկտորներ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացիներ
Հոլցգյունց
Հոլցգյունց  (Holzgünz), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 1189 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 12,10 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 151։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Բորիս Աբլինին
Բորիս Աբլինին (Аблынин, Борис Исаакович, ), տիկնիկային թատրոնի խորհդային ռեժիսոր, տիկնիկային մուլտիպլիկացիայի ռեժիսոր մուլտիպլիկատոր և մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի սցենարի հեղինակ։ Եղել է Սերգեյ Օբրազցովի աշակերտը։
Եղել է խորհրդային առաջին ռեժիսորներից մեկը, որ սինթեզել է տիկնիկային թատրոնը և կենդանի դերասանների սցենարական խաղը։
Կենսագրություն
Բորիս Աբլինինը 1949 թվականին ավարտել է Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը։ 1958 թվականից եղել է Կենտրոնական տիկնիկային թատրոնի ռեժիսոր` Սերգեյ Օբրազցովի ղեկավարությամբ։
1961 թվականին Պերմի տիկնիկային թատրոնում բեմադրել է ներկայացում` ըստ Վլադիմիր Մայակովսկու «Կլոպ» պիեսի։ 1962 թվականին Աբլինինը դարձել է Մոսկվայի տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը։ 1968 թվականին թատրոնին կից ստեղծել է «Արտույտ» ստուդիան։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Արտաույտը» ներկայացումն ըստ Ժան Անույի պիեսի, որն էլ տվել է թատրոն-ստուդիայի անվանումը։ Նրա պաշտոնական բացումը եղել է Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի բեմում, 1968 թվականի փետրվարին։ Թատրոնում բեմադրել է Կարել Չապեկի է «Պատերազմ սալամանդրաների դեմ», նաև «Ես ուրախ տղա եմ», «Իվան` գյուզացու որդի», «Սպրիդիտ», «Մեծ Գորտը» ներկայացումները ։
Բեմադրել է տիկնիկային ներկայացումներ Լատվիական տիկնիկային թատրոնում։
Ռեժիսորական աշխատանքներ
Թատրոն
Ս․ Օբրազցովի անվան տիկնիկային թատրոն
Պերմի տիկնիկային թատրոն
Մոսկվայի տիկնիկային թատրոն
«Արտույտ» թատրոն–ստուդիա
Պարգևներ
«Մի տիկնիկի պատմություն», «Արծաթե վիշապ» գլխավոր մրցանակ, Կրակովի կարճամետրաժ ֆիլմերի XXII միջազգային կինոփառատոն, 1985 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Wanderlust
«Wanderlust», կանադացի PBR&B երգիչ The Weeknd-ի երգը, իր դեբյուտային Kiss Land ալբոմից։ Պրոդյուսերներն են Ուիկենդը, DannyBoyStyles-ը և Քենևիլը։ Ալբոմի վեցերորդ երգն է։ Թողարկվել է 2014 թվականի մարտի 31-ին։ Երգի ռեմիքսը կատարում է Ֆարել Վիլյամսը։
Երգացանկ
Թվային բեռնում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինգլներ Կատեգորիա:The Weeknd երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Լեշուկովայի տուն (Տագանրոգ)
Լեշուկովայի տուն (Дом Лешуковой), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղի, 37 հասցեում ։
Պատմություն
1860-ական թվականներին տան սեփականատերն էր բարոն Կարլ Ռեյկինգը։ Տան հաջորդ սեփականատերն է եղել Հռոմի հպատակ Պյոտր դե Ռոսսին։ Նա և կինը` Տերեզա Նիկոլաևնան, դաստիարակել են 1873 թվականին ծնված Մարիա դստերը։ Ռոսսինների ընտանիքն ընկերություն էր անում վաճառական Բակլաժոգլոյի և նրա ընտանիքի հետ, եղել է նրանց երեխաների` Նիկոլայի և Մարիայի կնքավորները։ Պյոտր Ռոսսիի հայրը` Յակով Ռոսսին, եղել է Իտալիայի փոխհյուպատոսը, իսկ եղբայրը` Վիկտոր դե Ռոսսին 1872 թվականին նշանվել է ազովցի քաղքենի Ուլյանա Անդրեևնա Անդրոպովայի հետ ։
1873-1880 թվականներին տունը պատկանել է քաղքենի Կոնստանտին Կուզմինովին։ 1880-ական թվականների կեսերին (այլ տվյալներով` 1890 թվականին) տունը դարձել է շտաբս-կապիտանի կին Վերա Սոլտանովայի սեփականությունը։ 1898-1906 թվականներին տունը պատկանել է ազնվական Ալեքսանդր Իվանովիչ Կորոբյինին։ 1915 թվականին տունը գտնվել է այրի Ելիզավետա Լեշուկովայի սեփականության տակ ։
Նկարագրություն
Մեկհարկանի անկյունային տունը կառուցվել է ռուսական գավառական կլասիցիզմի ոճով` սվաղված պատերով։ Ատամնիկները գտնվում են պսակող քիվի վրա։ Կողքից, ցոկոլային հարկում, 4 պատուհան է, կենտրոնական ճակատի մակերեսով կամարաձև սեգմենտային մուտքով պատուհաններ են, որոնք զարդարված են բարձակների վրա զարդաքիվերով։ Դորիական խոյակներով ուղղանկյունաձև զույգ որմնասյուները տեղադրված են պատուհանագոգերի քիվերին, զարդարված են նախշերով։ Նրանք ճակատը բաժանում են տարբեր չափսերի երեք մասի։ Շքամուտքը ձուլածո հովանոցով է, տեղադրված է աջից` որմնասյուների միջև։ Նրա տակ առկա է ուղղանկյունաձև փոքր խորշերից կազմված զարդանախշ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Ռաճայի երկրաշարժ (1991)
Ռաճայի երկրաշարժ (რაჭის მიწისძვრა), էներգիայի կտրուկ լիցքաթափման արդյունքում առաջացած ստորգետնյա ցնցում՝ երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել Վրաստանի հյուսիսում՝ Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթի երկրամասում ։
Բնական աղետը տեղի է ունեցել Մեծ Կովկասի լեռների հարավային ստորոտում՝ 1991 թվականի ապրիլի 2-ին, տեղական ժամականով ժամը 9:12։ Էպիկենտրոնները եղել են Ռաճայի շրջանի Օն և Ամբրոլաուր քաղաքները։ Երկրաշարժի արդյունքում զոհվել է 270 և անօթևան է մնացել շուրջ 100 հազար մարդ։ Տնտեսական վնասներից բացի երկրաշարժի արդյունքում մեծ վնաս են կրել նաև երկրամասի մի շարք միջնադարյան հուշարձաններ։
Երկրաբանների ուսումնասիրություններից հետո պարզ է դարձել, որ ցնցումները եղել են մինչև 7,0 մագնիտուդ ուժգնության։
Համակարգային մեթոդի էությունը
Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն
Ռոլլեր
Ռոլլ (巻き寿司), ճապոնական խոհանոցում սուշիի ամերիկական տարատեսակն է, որի յուրահատկությունը կայանում է գլանաձև բամբուկի խսիրով (巻簾 — մակիսու) փաթաթելու մեջ, որին հաջորդում է կտորների բաժանումը։ Ամենահայտնի և տարածված ռոլլերի տեսակը՝ «Կալիֆորնիա» ռոլլը, որի անբաժանելի բաղադրիչը «Ֆիլադելֆիա» անվանումով պանիրն է։
Պատրաստում
Շատ հաճախ ռոլլերը կտրում են 6 կամ 8 կտորների, երբեմն՝ 12 և մատուցում են որպես մեկ բաժին։ Լցոնումը փաթաթում են նորիի տերևով (նախապես չորացված և մանրացված ճզմած ջրիմուռներ), երբեմն՝ բարակ օմլետի մեջ, սոյայի թղթի մեջ և այլն։ Հաճախ հանդիպում են ռոլլեր, որոնք փաթաթվում են այնպես, որ նորիի տերևը կամ այլ արտաքին շերտը դրվում է ներսում, իսկ բրինձը կամ լցոնումը՝ դրսում։ Նաև հանդիպում են «գունավոր» և «խայտաբղետ», «շրջված» և ռոլլերի այլ տարատեսակներ։
Այսպես կոչված «ասորտի» կամ «սուշի-ասորտին» մի քանի կտորներով (սովորաբար 3-4 կտորներ) մատուցվում են սուշիի այլ տարբերակների հետ։
Ռոլլերի տարատեսակներ
Ներկայումս հանդիպում են ռոլլերի մի քանի տեսակներ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց Կատեգորիա:Ուտեստներ
Պեկսում
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Էմբեր Ռադդ
Էմբեր Ռադդ (Amber Rudd, ), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, Աշխատանքի և կենսաթոշակների նախարար (2018—2019):
Դևիդ Քեմերոնի կառավության կազմում եղել է Մեծ Բրիտանիայի էներգետիկայի և կլիմայի փոփոխությունների հարցերով նախարարը (2015—2016), իսկ 2016 թվականի հուլիսի 13-ից մինչև 2018 թվականի ապրիլի 29-ը Թերեզա Մեյի կառավարության կազմում հանդիսացել է Մեծ Բրիտանիայի ներքին գործերի նախարար։
Բիզնես գործունեություն
Ավարտել է Չելթնեմի տիկնանց քոլեջը և Էդինբուրգի համալսարանը ։ Չնայած Ռադդը համալսարանում ուսումնասիրել է պատմություն, սակայն համալսարանը ավարտելուց հետո նա աշխատանքի է անցել J.P. Morgan & Co. ներդրումային բանկում, ապա աշխատել է Վենչուրային կապիտալի ոլորտում։ Բացի սրանից նա նկարահանվել է «Չորս հարսանիք և մեկ հուղարկավորություն» ֆիլմում ։
Քաղաքական կարիերա
2005 թվականին Լիվերփուլ Հարսթոն շրջանում մասնակցել է խորհրդարանական ընտրություններին, սակայն պարտվել է ։