cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մակրոլիդներ
Պատմություն
Մակրոլդների լայնածավալ կիրառում արձանագրվեց 70-80-ականներին, ի հաշիվ ներբջջային վարակների (միկոպլազմա, քլամիդիա, կամպիլոբակտերիա և լեգիոնելլա) նկատմամբ ցուցաբերած իրենց բարձր ակտիվության։
1996 թվականին բացահայտվեց 18-անդամանի օղակ ունեցող մակրոլիդների նոր խումբ Leucascandra caveolata -ի սպունգից ( բնակվում է Նոր Կալեդոնիայում) որը կոչվում է Leucascandrolide A ։
Մակրոլիդների դասակարգումը
Մակրոլիդային հակաբիոտիկները բաժանվում են մի քանի խմբի պայմանավորված ստացման ճանապարհով և քիմական կառուցվածքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակաբիոտիկներ
Հիմնական գոտու գիսաստղեր
Հիմնական գոտու գիսաստղեր, Աստերոիդների հիմնական գոտու մարմիններ, որոնք պտտվում են Արեգակի շուրջ, և իրենց ուղեծրի ինչ-որ մասում դրսևորում են գիսաստղային պահվածք։
Ուղեծրերը
Ի տարբերություն գիսաստղերի մեծամասնությանը, որոնք ունեն զգալի էքսցենտրիսիտետ և գտնվում են իրենց կյանքի մեծ մասի ընթացքում Յուպիտերի ուղեծրից այն կողմ, հիմնական գոտու գիսաստղերը շարժվում են համարյա շրջանաձև ուղեծրերով փոքր թեքումով խավարածրի հարթության նկատմամբ ինչի պատճառով էլ նրանց շատ դժվար է տարբերել հասարակ աստերոիդներից։ Գոյություն ունեն բավականին շատ կարճ պարբերությամբ գիսաստղեր, որոնք ապոհելիում անցնում են աստերոիդների գոտով, բայց նրանց բոլորին այս դասից տարբերակում է մեծ էքսցենտրիսիտետը և ուղեծրի թեքումը։
Մինչև այս պահը հայտնաբերված են այս դասի ինը գիսաստղեր։ Հիմնական գոտու գիսաստղերի դասին են հատկացվում հետևյալ գիսաստղերը  ՝
Ձևավորումը
Պարզ չէ, թե ինչպես գիսաստղի նման մարմինները կարող էին ընկնել աստերոիդների գոտի, քանզի համաձայն Արեգակնային համակարգի ձևավորման ընդունված սխեմայի, Արեգակի ճառագայթման ազդեցության տակ ջուրը, գազերը և այլ ցնդող նյութերը դուրս էին մղվել Արեգակնային համակարգի ծայրամասերը, արդյունքում կենտրոնին մոտ մնացել էին միայն ամենածանր տարրերը, ինչպես սիլիցիումը կամ երկաթը։ Միևնույն ժամանակ Արեգակնային համակարգի արտաքին մասում ձևավորվեցին այնպիսի գիսաստղերի կուտակումներ, ինչպիսիք են Կոյպերի գոտին և Օորտի ամպը, այս տարածքում բավարար ցուրտ էր, որպեսզի բոլոր ցնդող տարրերը մնան սառցակալած վիճակում։ Այդ ժամանակից ի վեր այս սառցակալած գազերի և փոշու բեկորները, ժամանակ առ ժամանակ դուրս են գալիս իրենց ուղեծրերից և շարժվում են խիստ ձգված ուղեծրերով դեպի Արեգակնային համակարգի ներքին մասերը։ Արեգակնային համակարգի ներքին մասերը ընկած գիսաստղերը գոյություն են ունենում այնտեղ ընդամենը մոտ 10000 տարվա ընթացքում, որից հետո ցնդող նյութերը և գազերը ցնդում են նրանց մակերևույթից և նրանք վերածվում են ծերացած գիսաստղերի, որոնք ոչնչով չեն տարբերվում հասարակ աստերոիդներից։ Նրանցից որոշները, անցնելով հսկա մոլորակների մոտով, փոփոխում են իրենց ուղեծրերը և դառնում են կարճաժամկետ գիսաստղեր, սակայն դա չի բացատրում աստերոիդների գոտու գիսաստղերի գործնականորեն շրջանաձև ուղեծրերը։
Վադիկյուլա
Վադիկյուլա (Vadiküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
Հիմնական գոտու գիսաստղեր
Ձևավորումը
Սակայն ինչպես կարող էին պահպանվել ջուրը և ցնդող նութերը աստերոիդների գոտում 4,6 միլիարդ տարվա ընթացքում բոլորովին անհասկանալի է։ Համաձայն տեսություններից մեկի, սառույցը գտնվում է աստերոիդի ընդերքում, որտեղ Արեգակի ջերմությունը չի կարողացել հանգեցնել նրա ցնդմանը, արդյունքում այն կարող էր պահպանվել բավական երկար ժամանակ։ Սակայն այլ աստերոիդի հետ բախման հետևանքով ցնդող նյութերով հարուստ ապարները բացվել են և Արեգակի ճառագայթման ազդեցության տակ սկսել են գոլորշիանալ։
Վադիկյուլա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Հիմնական գոտու գիսաստղեր
Ձևավորումը
Այսպիսի մարմնի օրինակ կարող է ծառայել (7968) Էլստ-Պիսառո աստերոիդը, որը գտնվում է աստերոիդների գոտու կենտրոնական մասում, որտեղ այսպիսի ընդհարումների հավանականությունը բավականին մեծ է։
Այամդաղ
Այամդաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Պոնտական լեռնահամակարգում, Սպեր քաղաքից մոտ 30 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Ունի երկու գագաթ ։
Հիմնական գոտու գիսաստղեր
Գիսաստղային ակտիվություն
Հիմնական գոտու գիսատղերը կարելի է հայտնաբերել միայն երբ նրանք դրսևորում են գիսաստղային պահվածք, որը դրսևորվում է նրանց մոտ փոշու կամ գազի պոչի ձևավորման տեսքով։ Գիսաստղային պահվածքը դրսևորվում է միայն գիսաստղի կողմից պերիհելին անցնելու մոտակայքում, և շարունակվում է մեկից մի քանի ամիս, այն դեպքում, որ այս դասի գիսաստղի պտույտը Արեգակի շուրջ տեղի է ունենում մոտ 5-6 տարվա ընթացքում։
Այամդաղ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Վադիկյուլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կոկուշի (գյուղ, Դարովսկի շրջան)
Կոկուշի (Кокуши), գյուղ Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Դարովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Դարովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն հիմնադրամ
«Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն հիմնադրամ» (Center for Agribusiness and Rural Development Foundation, կրճատ՝ CARD), Հայաստանում գործող և գյուղատնտեսության զարգացմանը աջակցող կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 2005 թվականին՝ 13 տարի Հայաստանում գործած «ԱՄՆ գյուղդեպարտամենտի մարքեթինգի աջակցության ծրագրեր» հիմնադրամի (United States Department of Agriculture-Marketing Assisting Programs, կրճատ USDA-MAP) գործունեության ավարտից հետո ։ Հիմնադրամն ունեցել է մի շարք նշմարելի ներդրումներ այնպիսի բնագավառներում, ինչպիսիք են ագրոբիզնես և շուկայաբանությունը, գյուղի զարգացումը, սննդի ապահովությունը, կենդանիների առողջությունը և այլն։
130 (թիվ)
130 (հարյուր երեսուն), բնական թիվ, որը գտնվում է 129-ի և 131-ի միջև։
Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն հիմնադրամ
ՔԱՐԴ-ի մեջ մտնում են երկու դուստր կազմակերպություններ, որոնք են ՔԱՐԴ ԱգրոԿրեդիտը և ՔԱՐԴ ԱգրոՍերվիսը։ Առաջինը ֆերմերային տնտեսություններին և գյուղատնտեսական մթերքներ վերամշակող կազմակերպություններին տրամադրում է վարկեր, ապահովում ֆինանսական վարձակալում և այլ ֆինանսական ծառայություններ։ Երկրորդը ընկերություններին տրամադրում է գյուղատնտեսական սարքավորումներ և բացի այդ ապահովում դրանց օգտագործման անվճար խորհրդատվությամբ։ ՔԱՐԴ ԱգրոՍերվիսի մեջ է մտնում նաև Հայաստանում առաջին անգամ հիմնադրված օրգանական ապրանքների «Գրինդեյ» խանութը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիմնադրամներ Կատեգորիա:2005 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի կազմակերպություններ
Պրիվետնոե (գյուղ, Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջան)
Պրիվետնոե (Привітне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիվետնոե գյուղում բնակվում էր 539 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2148 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յագոդինկա (ավան, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Յագոդինկա (Ягодинка), ավան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յագոդինկա ավանում բնակվում էր 287 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1494 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 192,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ղզըլքիլիսա (Կարսի նահանգ)
Ղզըլքիլիսա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Այալոն (գետ)
Այալոն գետ (נחל איילון, Nahal Ayalon, Nahr el-Barideh կամ արաբ.՝ Wadi Musrara), չցամաքող գետ Իսրայելում և Պաղեստինում, որը սկիզբ է առնում Հուդայի լեռներից և թափվում Թել Ավիվի շրջանում գտնվող Յարկոն գետը ։
Այալոն գետի ընդհանուր երկարությունը մոտ 50 կմ է, և նրա ջրահավաք ավազանի մակարեսը կազմում է 815 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Այն սկսվում է Գիվաթ Զեէվի և Գիվոն ՀաՀադաշա իսրայելական բնակավայրերի մոտ՝ Երուսաղեմի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Հուդայի լեռներից, հոսում է ներքև Շեփելայի շրջանի Այալոն հովտով, հասնում Առափնյա հարթավայր և անցնում Բեն Գուրիոնի օդանավակայանի մոտով, շեղվում է իր սկզբնական հունից արհեստական բետոնի միջոցով հյուսիս-հարավ Այալոնի մայրուղով, որը արևելքում սահմանակից է կենտրոնական Թել Ավիվին, և թափվում է Թել Ավիվի Բավլի թաղամասում գտնվող Յարկոն գետը։
Թել Ավիվից արևելք Այալոնն անցնում է նոր Արիել Շարոնի պարկի միջով, մի մեծ նախագիծ, որը տեղակայված է նախկին Հիրիայի թափոնների աղբավայրում, և 2004 թվականից ի վեր՝ աշխարհում շրջակա միջավայրի վերականգնման խոշորագույն նախագծերից մեկն է, որը մշակվել է գերմանական լանդշաֆտային ճարտարապետ Պետեր Լացի կողմից և նախատեսվում է ավարտին հասցնել մինչև 2020 թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Իսրայելի գետեր Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Իսրայելում Կատեգորիա:Իսրայելի տեսարժան վայրեր
Ունթերդիսեն
Ունթերդիսեն (Unterdießen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մանուել Մենենկիչյան
Մանուել Մենենկիչյան, հայ երգիչ, դերասան։
Կենսագրություն
Մանուելը ծնվել է 1941 թվականին, Բեյրութում արևմտահայ գաղթականների ընտանիքում։ Մանուելի երաժշտական տաղանդը ի հայտ է եկել դեռ մանկուց։ Ծնողների հետ Փարիզ տեղափոխվելով՝ սովորել է տեղի երաժշտական դպրոցում, սովորել է Դուգլաս Սքոթի մոտ, հաճախել աշխարհահռչակ շանսոնյե Շառլ Ազնավուրի դասերին։
1965 թվականին մասնակցել է երիտասարդ էստրադային կատարողների մրցույթին և ստացել առաջին մրցանակը։ 1967 թվականին, ԽՍՀՄ շրջագայությունից հետո, թողարկվում են նրա երգերը ֆրանսերենով։ 1967-1968 թվականներին Մանուելը ունեցել է շուրջ 75 համերգ, և Խորհրդային Միությունում վաճառվել են նրա ֆրանսալեզու երգերի 2 միլիոն ձայնապնակ։ 1969 թվականին դարձել է Աթենքի միջազգային երաժշտական մրցույթի դափնեկիր։ Ձայնապնակներ է թողարկել նաև անգլերենով և հայերենով ։
Մանուելը հանդես է եկել նաև որպես դերասան, համագործակցել է կոմպոզիտոր Զիադ Ռախբանի հետ։ Մանուելի հայտնի կատարումներից են՝
Մանուել Մենենկիչյանն ապրում և ստեղծագործում է ԱՄՆ-ում։ 1998 թվականին Լոս Անջելեսում Հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության (Armenian Music Awards) ժամանակ կատարել է «Երջանկության արցունքները» երգը։ 2005 թվականին 7-րդ Հայկական երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է 1960-ական թվականների լավագույն երգիչ անվանակարգին ։
Օրդուբադ
Օրդուբադ, Օրդվատ, Որդուար (տվյալ պահին կոչվում է Ordubad Օրդուբադ), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում, Որդուարի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Պատմականորեն գտնվում է Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառում։
Ճարտարապետություն
Որդուարում պահպանվել են դեռ XVIII-XIX դարերում Շահումյան, Կոմսոմոլսկի, Բագիրով և այլ փողոցներում կառուցված ժողովրդական տներ, որոնց թիվը կազմում է շուրջ 50 հատ։ Հիմնականում միահարկ կամ երկհարկ բազմասենյակ բնակելի տներ են, կառուցված աղյուսից և կիսամշակ քարից։ Մուտքերի և լուսամուտների շուրջը, ճակատներում և պատշգամբների վրա կան զարդաքանդակներ
Քաղաքում պահպանվել է 17-18-րդ դարերի կամուրջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Որդուար Կատեգորիա:Որդուարի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վերանվանված քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Շեյլլի Հեննիգ
Շելլի Հեննիգ (անգլ.՝ Shelley Hennig, ), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել ։ 2004 թվականին հաղթել է «Միսս Թինեյջեր ԱՄՆ» գեղեցկության մրցույթին ։ Նկարահանվել է «Մեր օրերի կյանքը» (Սթեֆանի Ջոնսոնի դերում), «Գաղտնի շրջանը» (Դիանա Միդի դերում) և Պատանի գայլը (Մալիա Թեյթ/Հեյլի դերում) սերիալներում։
Կենսագրություն
Շեյլի Հեննիգը ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 2-ին, ԱՄՆ-ի Լուիզանա նահանգի Դեստրեհան քաղաքում Destrehan, Louisiana։ 2003 թվականին մասնակցել է «Միսս Լուիզանա ԱՄՆ» գեղեցկության մրցույթին և հաղթել։ 2004 թվականին Շեյլին Լուիզանա նահանգը ներկայացրել է «Միսս ԱՄՆ 2004» մրցույթին և հաղթել։ Դարձել է առաջին աղջիկը Լուիզանայում, ով հաղթել է միջազգային մրցույթում Ալի Լադրիից հետո (Միսս ԱՄՆ 1996) Շեյլին դարձավ բավականին հայտնի։ Նրան հրավիրում էին տարբեր հեռուստաշոուների։ Աշխատում տարբեր կազմակերպություններում, շահույթ չհետապնդելով։ 2005 թվականին Շեյլին հաղթանակի թագը փոխանցում է Ալլի ԼաՖորսին։
Կարիերա
2007 թվականի ապրիլի 20-ին Շեյլլին սկսել է նկարահանվել «Մեր կյանքի օրերը» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ստեֆանի Ջոնսոնի կերպարը։ 2011 - 2012 թթ մարմնավորել է գլխավոր դեր «Գաղտնի շրջանը» սերիալում (Դիանա Միդ), նկարահանված Լ.Ջ.Սմիթի գրքի հիման վրա։ Այս սերիալի 2-րդ սեզոնը որոշ պատճառներով չի նկարահանվում։ Շեյլլին սկսում է խաղալ «Զակ Ստոունը պատրաստվում է հայտնի դառնալ» սերիալում, մարմնավորելով Քրիսի Աքերմանի դերը։ Այժմ նկարահանվում է «Պատանի գայլը» սերիալում, որը ցուցադրվում է ամերիկյան MTV հեռուստաալիքով։ Մարմնավորում է Մալիա Թեյթի կերպարը, սկսած 4-րդ սեզոնից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Սիեռա Նևադա ազգային պարկ
Սիեռա Նևադա ազգային պարկ (Parque Nacional de Sierra Nevada), ազգային պարկ է, որն ընդգրկում է Իսպանիայի Անդալուզիա, Գրանադա, Ալմերիա և Մալագայի նահանգները։ 1999 թվականին հունվարի 14-ին հռչակվել է որպես ազգային պարկ։ Այն տարածվում է Ալպուխարրայից մինչև Էլ-Մարկուեսադոն և Լեկրին հովիտ` ընդգրկելով 85.883 հա տարածք, ըստ այդմ համարվում է ամենամեծ ազգային պարկն Իսպանիայում։
Աշխարհագրություն
Կան ավելի քան 20 լեռնագագաթներ 3000 մետրի վրա, որոնցից ամենաբարձրերն են` Մուլասենը (Mulhacén), որի բարձրությունը կազմում է 3479 մետր, Վալետան՝ 3396 մետր բարձրությամբ և Ալկասաբան՝ 3371 մետր բարձրությամբ։ Հյուսիսային մասում բարձրացող գետերը թափվում են Գվադալկիվիր ավազան, իսկ ամենակարևորներն են Ֆարդեսն ու Խենիլը։ Միևնույն ժամանակ, արևմտյան և հարավային կողմի գետերը թափվում են Միջերկրական ծով։ Հարավային և արևմտյան մասերում են գտնվում Սիեռա Նևադայում գոյություն ունեցող գրեթե 50 լեռնային լճերի մեծամասնությունը, որոնցից շատերը նաև գետերի ակունքներ են։ Լանդշաֆտի մեծ մասը, մասնավորապես, ավելի քան 2,400 մետր բարձրության վրա սառցադաշտերի արդյունքում ձևավորվել են բազմաթիվ հովիտներ։
== Բուսական և կենդանական աշխարհ  == Քանի որ Սիեռա Նևադան գտնվում է Եվրոպայի հեռավոր հարավում, իր մեկուսացած դիրքի շնորհիվ, ունի յուրահատուկ բուսական և կենդանական աշխարհ։ Վերջին սառցե դարաշրջանի ընթացքում տեսակները տեղափոխվեցին հարավ, որպեսզի ցուրտ հյուսիսից կլիմայական պայմաններից խուսափեն, և քանի որ կլիման կրկին ջերմանում է, կենդանիները վերապրում են՝ լեռներում ապաստան գտնելով։ Այգում գրանցվել են 2100 բույսերի տեսակներ, որոնցից 116-ը դասակարգվում են որպես վտանգված, և շուրջ 60-ը եզակի են (էնդեմիկ)։
Վտանգված տեսակները ներառում են Artemisia granatensis-ը, Marsh Gentian-ի էնդեմիկ ենթատեսակ է Սիեռա Նևադայում ։ Սիեռա Նևադայի ամենանշանավոր բույսերից մեկը Plantago nivalis է, որը նաև հայտնի է որպես «Ձյան աստղ»։
Այգում ապրում է նաև պիրենյան այծ, ինչպես նաև այլ տեսակներ, ինչպիսիք են վայրի վարազները, կզաքիսները, փորսուղները և վայրի կատուները։ Թռչունների տեսակներից են ոսկե արծիվը, բոնելիի արծիվը, փոքրիկ բվերը, եվրասիական արծվաբվերը, և այլն։
Այգու եզրին է գտնվում Կորտիխուելայի բուսաբանական այգին, որտեղ ուսումնասիրվում և պահպանվում են Սիեռայի էնդեմիկ տեսակները։
Դանիել Դզնունի
Դանիել Մարտինի Դզնունի (իսկական ազգանունը՝ Ուզունբաջաղյան, ), հայ արվեստաբան, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1965)։
Կենսագրություն
1917 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, 1953 թվականին՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։/
Հայկական կինեմատոգրաֆիայի հիմնադիրներից է։ 1923-1937 թվականներին (ընդմիջումներով) եղել է «Հայկինոյի» տնօրեն։ 1924 թվականին նախաձեռնել է հայկական առաջին խաղարկային ֆիլմի ստեղծումը, որի համար հրավիրել է Համո Բեկնազարյանին, ով մինչ այդ գտնվում էր Թիֆլիսում ու հասցրել էր իրագործել վրացական կինոյի հիմնադրումը` այնտեղ բեմադրելով երեք կինոնկար ։ Ըստ Դզնունու՝ նրանք սկսել են ընդամենը 60 ռուբլուց նկարահանել կինո մի երկրում, որն ընդամենը մի քանի տարի առաջ էր տեսել ջարդ, գաղթ ու պատերազմներ։ Իր նախաձեռնած «Նամուս» ֆիլմի համար 1938 թվականին նա բռնադատվել է 1938–1943 թթ.՝ ազգայնական տարրեր ունենալու համար։ 5 տարի գտնվել է ԽՍՀՄ բանտերում և համակենտրոնացման ճամբարներում։ Արդարացվել է 1954 թվականին։
Գրել է թատերախոսություններ, «Հայկինոյի զարգացման ուղիները» (1927), «Հայկինոն 10 տարում» (1933), «Ժողովրդական արտիստուհի Նինա Մանուչարյան» (1960), «Ուրվագիծ հայկական կինեմատոգրաֆիայի պատմության» (1961), «Ժողովրդական արտիստ Գրիգոր Ավետյան» (1963), «Վաստակավոր արտիստ Համբարձում Խաչանյան» (1967) աշխատությունները։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ
(2127) Տանյա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,208358 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0929 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3238 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2099,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171506 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,12° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Միջին անոմալիա
Միջին անոմալիա, միջին շարժման հարաբերությունն է պերիկենտրոնի անցումից հետո ընկած ժամանակահատվածին այն մարմնի համար, որը շարժվում է ուղեծրով առանց արտաքին ազդեցությունների։ Այսպես, միջին անոմալիան անկյունային հեռավորությունն է այն հիպոթետիկ մարմնի պերիկենտրոնից, որը շարժվում է հաստատուն անկյունային արագությամբ, որը հավասար է միջին շարժմանը։
Նշանակվում է M (mean anomaly արտահայտությունից)։
Աստղային դինամիկայում միջին անոմալիան M\,\! հաշվարկվում է հետևյալ բանաձևերով՝
որտեղ։
Կամ Կեպլերի հավասարումով՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Աստղադինամիկա Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա
Քրիս Աբանի
Քրիս Աբանի, Քրիսթոֆեր Աբանի (Chris Abani, ), նիգերիացի գրող, բանաստեղծ և վիպագիր։ Արքայազն Կլաուս ֆոն Ամսբերգի (2001 թվական) մրցանակի դափնեկիր է։
Կենսագրություն և կարիերա
Քրիս Աբանին ավարտել է Լոնդոնի համալսարանի Բիրբեք քոլեջը։ Գրականության և գրականության վարպետության բնագավառում դոկտորական ատենախոսություն է պաշտպանել Հարավային Քարոլինայի համալսարանում։ Ներկայումս նա Ռիվերսայդի Կալիֆոռնիական համալսարանի պրոֆեսոր է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի գրողներ Կատեգորիա:Նիգերիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Նիգերիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Նիգերիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
(9986) Հիրոկուն
(9986) Հիրոկուն (Hirokun), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հուլիսի 12-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիսադա Սիմիձուի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ամանոսի երկիր
Ամանոսի երկիր, երկիր՝ հիշատակված ասորեստանյան պետության վերջին ժամանակներին վերաբերող մի աշխարհագրական քարտեզում։ Այն ոմանք կարդում են «Ամանոսի երկիր» ձևով, որ նշանակում է «հղևնիների երկրր» ։
131 (թիվ)
131 (հարյուր երեսունմեկ), բնական թիվ, որը գտնվում է 130-ի և 132-ի միջև։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարզ թվեր
Մարի Լորանսեն
Մարի Լորանսեն (Marie Laurencin, ), ֆրանսիացի նկարչուհի և փորագրիչ. անդամակցել է կուբիստների «Ոսկե բաժանմունք» (Section d'Or) կամ Groupe de Puteaux անվանումը կրած խմբակին, դարձել փարիզյան ավանգարդի կարևոր դեմքերից մեկը։
Կենսագրություն
Մարին ծնվել է 1883 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, Փարիզում։ Նրան խնամել, մեծացրել է դերձակուհի մայրը՝ Մելանի Լորանսենը։ Մարին սովորել է Լամարտինի անվան լիցեյում, ապա հախճապակու նկարազարդման պարապմունքների հաճախել Սևրում ու Մադլեն Լեմերի մոտ ։ Ընդունվել է Էմբեր ակադեմիա, որտեղ ծանոթացել է Ժորժ Բրակի հետ։ Անրի Պիեռ Ռոշեի խորհրդով 1907 թվականին մասնակցել է Անկախների ցուցասրահի կազմակերպման աշխատանքներին։ Այդ նույն տարում Պաբլո Պիկասոն նրան ծանոթացրել է լեհական ծագումով ֆրանսիացի ճանաչված բանաստեղծ Գիյոմ Ապոլիների հետ։ Նրանց կրքոտ կապը շարունակվել է մինչև 1912 թվականը։ Ապոլիները Մարիին բանաստեղծություններ է նվիրել, նրան ոգեշնչել, որ ստեղծի իր լավագույն գործերից մեկը՝ «Ապոլիներն ու նրա ընկերները» (1912). ընդ որում՝ ընկերների խմբում պատկերված են նաև Պիկասոն ու Գերտրուդ Սթայնը։ Մարին գեղանկարչության հետ մեկտեղ փորագրանկարչական աշխատանքներ է կատարել Ժան Էմիլ Լաբուրերի մոտ;
1914 թվականի հունիսին Լորանսենն ամուսնացել է բարոն Օտտո ֆոն Վետիենի (von Wätjen) հետ. նրանց ծանոթությունը կայացել էր դրանից մեկ տարի առաջ, Մոնպառնասում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց շատ չանցած՝ ամուսնական զույգը մեկնել է Իսպանիա՝ նախ՝ Մադրիդ, ապա Մալագա ու Բարսելոն։ Քանի որ Ֆրանսիան ու Գերմանիան ախոյաններ էին այդ պատերազմում, Մարին, ինքնըստինքյան, զրկվել է ֆրանսիական քաղաքացիությունից։ Զույգը Իսպանիայում ապրել է փաստորեն արտաքսվածի կարգավիճակով։ Նեղության մեջ հայտնված Մարիին զգալի աջակցություն է ցուցաբերել նրա ընկերուհին՝ նորաձև հագուստի մոդելավորող Նիկոլ Գրուլտը՝ այդ ժամանակների ամենահռչակված մոդելավորող Պոլ Պուարեի քույրը։ Հենց Իսպանիայում գտնված տարիներին էլ Մարին գրել է իր առաջին բանաստեղծությունները, որոնք հետագայում լույս են ընծայվել «Գիշերային նոթատետր» ժողովածուում։ Մադրիդում Լորանսենը ֆրանսիացի ավանգարդիստ նկարիչ և գրող-հրապարակախոս Ֆրանսիս Պիկաբիայի միջոցով ծանոթացել է արվեստի նոր ոճի՝ օրֆիզմի հիմնադիրներ Սոնա և Ռոբեր Դելոնեների հետ։
1920 թվականին Մարին վերադարձել է Փարիզ, ամուսնալուծվել և լիովին ինքնուրույն սկսել է ստեղծել նկարչուհու իր կարիերան։ Բազմաբեղուն էր նրա համագործակցությունը անվանի մի ամբողջ շարք գրողների՝ Անդրե Ժիդի, Պոլ Մորանի, Ժակ դը Լակրատելի, Մաքս Ժակոբի, Սեն-Ժոն Պերսի, Մարսել Ժուանդոյի, Ժան Կոկտոյի, Ժան Պոլանի, Սոմերսեթ Մոեմի և շատ ու շատ ուրիշների հետ, որոնց գրքերը մեծ ճաշակով նկարազարդել է նա։ Մարին նաև դեկորացիաներ է պատրաստել բալետի ու թատրոնի, այդ թվում՝ Սերգեյ Դյագիլևի ղեկավարած բալետային խմբի համար։
1925 թվականին դեկորատիվ արվեստի ցուցահանդեսում նրա ներկայացրած աշխատանքները հիացմունքով են ընդունվել արվեստասեր հասարակության կողմից։ Այդուհետ Լորանսենը մի շարք սքանչելի գործեր է ստեղծել նաև հաստոցային նկարչության բվնագավառում։ Նա ակտիվորեն ներգրավվել է Փարիզի՝ արվեստների այդ մայրաքաղաքի արտիստական կյանքում; 1929 թվականի տնտեսական ճգնաժամի ընթացքում և դրանից հետո դասախոսել է XVI-ի ակադեմիայում։
Լիվինակ լը Օ
Լիվինակ լը Օ (Livinhac-le-Haut), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Մարի Լորանսեն
Կենսագրություն
Գեղանկարչությունից զատ՝ Մարի Լորանսենն զբաղվել է փորագրությամբ ու փայտափորագրությամբ՝ կրելով աֆրիկյան քանդակագործության ազդեցությունը, պատկերազարդումներ է արել և դեկորացիաներ պատրաստել Կոմեդի Ֆրանսեզի համար, բանաստեղծություններ է գրել, որոնք լույս են ընծայվել Լուիզա Լալանի գրական կեղծանունով։ Սակայն առաջին հերթին ճանաչման ու համբավի է հասել իր գեղանկարների շնորհիվ, որոնցում տասնութերորդ դարի ռոկոկո ոճը համադրված է պարսկական ու մոնղոլական միջնադարյան մանրանկարներին հատուկ տարրերի հետ։ Գերապատվությունը տալով լուսավոր վարդագույն ու երկնագույն երանգներին՝ նա ստեղծել է կանանց ու երեխաների քնարաշունչ ու տպավորիչ բազմաթիվ դիմանկարներ ու կոմպոզիցիաներ, կրկեսային տիպարներ... Նկարչուհու ստեղծած կանացի կերպարները, որ ժամանակին բնութագրվել են որպես «ոգիների երկրի էակներ», հիրավի սքանչելի են ու մշտապես հմայիչ։
Մարի Լորանսենը մահացել է 73 տարեկան հասակում՝ 1956 թվականի հունիսի ութին, Փարիզում։ Թաղված է նշանավոր Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը ։ Ողջ ժառանգությունը նա կտակել է  իր որդեգրած աղջկան՝ Սյուզան Մորո-Լորանսենին, որին  խնամել ու մեծացրել էր մանուկ հասակից։
Լիվինակ լը Օ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Մարի Լորանսեն
Ժառանգություն
1985 թվականին Ճապոնիայի մայրաքաղաք Տոկիոյում բացվել է Մարի Լորանսենի թանգարանը ։
Լիվինակ լը Օ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Մարի Լորանսեն
Ուշագրավ փաստ
Մարի Լորանսենի անունը հիշատակված է ֆրանսիացի ճանաչված երգիչ Ջո Դասենի L'été indien հարահայտ երգում. «…Երկարափեշ քո զգեստի մեջ դու նմանվում էիր Մարի Լորանսենի պատկերած կնոջ»։
Լիվինակ լը Օ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 593 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 411-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 182։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,3 %։ 411 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 378 անձ (189 տղամարդ և 189 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (17 տղամարդ և 16 կին)։ 182 անաշխատունակներից 45-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 96-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մարի Լորանսեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Կոմարիխինսկի
Կոմարիխինսկի (Комарихинский), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չուսովսկոյ շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1467 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չուսովսկոյ շրջանի բնակավայրեր
Անդրեևսկայա (գյուղ, Կրսնոբորսկի շրջան)
Անդրեևսկայա (Андре́евская), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կրսնոբորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը, ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, կազմում է 111 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Կրսնոբորսկի շրջանի բնակավայրեր
Յալինովկա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Յալինովկա գյուղում բնակվում էր 331 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1659 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 199,52 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ավինուռմե (Էստոնիայի շրջան)
Ավինուռմե շրջան (Avinurme vald), շրջան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ավինուռմե գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1536 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 8,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Օլդենբուրգցու ամառանոց (Քարե կղզի)
Օլդենբուրգցու ամառանոց (Дача Ольденбургского, այլ անվանումը՝ Դոլգորուկովի ամառանոց, Дача Долгорукова), Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի Քարե կղզում գտնվող ռուսական կլասիցիզմի ժամանակաշրջանի փայտե ճարտարապետության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը, որը 1831-1833 թվականներին կառուցել է ճարտարապետ Սմարագդ Լոգինովիչ Շուստովը։
Հասցեն՝ Սանկտ Պետերբուրգ, Փոքր Նևկայի առափ, 11։
Պատմություն
Ամառանոցը կառուցվել է արքունիքի ախոռապետ իշխան Վլադիմիր Դոլգորուկովին պատկանած հողամասում և 1833 թվականին, անմիջապես շինարարության ավարտից հետո, վաճառվել է արքայազն Պետեր (Պյոտր) Գեորգիևիչ Օլդենբուրգցուն։
Տունը գտնվում է երկու թեքամուտքով բարձր հարթակի վրա։ Սա քառակուսի հատակագծով շինություն է, որի կենտրոնում կա հյուրասենյակներով շրջապատված դահլիճ-ռոտոնդա։ Կենտրոնական դահլիճը թեք գմբեթի տակ է, որմնասյուներով բաժանվում է երկու հարկի և զարդարված է բուսանախշերով։ Շուստովի նախագծի համաձայն՝ երեք ճակատները զարդարված էին մատնեքավոր դորիական սյուներ ունեցող նախամուտքերով, որոնց հենվում էին երկրորդ հարկի պատշգամբները։ Մեծ կիսաշրջանաձև պատուհանները զարդարում էին գլխավոր ճակատը։
1830-ական թվականների վերջին - 1840-ական թվականների սկզբին ճարտարապետ Անդրեյ Շտակենշնայդերը մասամբ վերակառուցել է շենքը և վերադեկորավորել ներսույթները։ Բացի այդ, Շտակենշնայդերի նախագծով, Փոքր Նևկա գետի առափի կողմից կառուցվել է պարիսպ (1836 թվականին) և իշխանին սպասարկող անձնակազմի ու թիկնազորի համար կարմիր աղյուսից կառուցվել է կողաշենք։
1928 թվականին Օլդենբուրգցու ամառանոցը, բնակարաններ ստեղծելու նպատակով, վերահատակագծվել է՝ ոչնչացնելով ներքին հարդարման մեծ մասը։ 1930 թվականին հրդեհից տուժել է տան գմբեթը, որը վերականգնվել է 1936-1937 թվականներին։ 1978 թվականին հանրակացարանի վերածված տանը կրկին հրդեհ է բռնկվել, այրվել են գմբեթը և կենտրոնական մասը։ 1982 թվականին այն ամբողջությամբ ապամոնտաժվել է և նորից կառուցվել է այլ նյութով՝ փայտե երեսվածքով ։ Աշխատանքներն ավարտվել են 1989 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կլասիցիզմի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1833 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Տնային սնկեր
Տնային սնկեր (Coniophoraceae), բազիդիավոր աֆիլոֆորային սնկերի ընտանիք։ Հայտնի են 8 ցեղ և 50 տեսակ, Հայաստանում՝ 2 ցեղ և 3 տեսակ՝ կոնիոֆորա սովորական (Coniop- hora puteana) և այլն։ Առավել տարածված է իսկական տնային սունկը կամ սերպուլա լացողը (Serpula lacrimans)։ Աճում է ամենուրեք (քայքայված բնափայտի, հատակի փտած տախտակների վրա, տարբեր շինություններում, նկուղներում, հանքերում)՝ տարվա բոլոր ամիսներին։ Պտղամարմինը միամյա է, հազվադեպ՝ բազմամյա (տրամագիծը՝ մի քանի սմ-ից մինչև 1 մ), դարչնագույն, ժանգագորշ, փռված, փառանման, կաշեկերպ, երբեմն՝ բավականին մսալի, թեթևակի ամրացած հիմնանյութին։ Սնկամարմինն ամուր է, բամբականման, սպիտակ, հաճախ՝ դեղնավուն կամ մոխրագույն։ Առկա են լավ զարգացած սպիտակ, դեղին, մոխրագույն կամ գորշավուն միցելիումային ձգաններ (ռիզոմորֆներ)։ Փտած բնափայտի վրա հանդիպում են բամբականման, սպիտակ կամ մոխրագույն, դեղնավուն խոշոր միցելիումի կուտակումները։ Վնասակար տեսակ է. առաջացնում է փտում, թաղանթանյութի ակտիվ քայքայում։ Բնափայտի լրիվ փտումը և քայքայումը տեղի է ունենում 0,5-1 տարվա ընթացքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բոլետայիններ
Հարանց վանք
Հարանց վանք, կամ Բոյուկ Գարամուրադ Վենքի (ադր։ Böyük Qaramurad Vəngi) հայկական վանական համալիր, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Գետաբեկի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Մեծ Ղարամուրատ գյուղից մոտ 1 կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ երկու ձորակների միջև առանձնացած բլրի վրա ։ 1659 թվականին ստեղծված ավետարանի հիշատակարանում նշված է՝
1679 թվականին Ավետիս աբեղա Քամալեցու ընդօրինակած ավետարանի հիշատակարանում նշված է՝
1682 թվականի Հարանց վանքում ընդօրինակվել է «Մաշտոց Ձեռացը». գրիչ՝ Ղուկաս երեց ։
Ճարտարապետություն
Եպիսկոպոս Մակար Բարխուտարյանցը վկայում է՝
Մ. Բարխուտարյանցը Հարանց վանքը նույնացրել է Զակամ գավառին հարևան Միափոր գավառում (ներկայիս Գետիկ գետի ավազանը) գտնվող Խամշի վանքին, սակայն ուրիշ հետազոտողներ կարծում են, որ պետք չէ նմանեցնել երկու տարբեր վանքերը ։
1890 թվականին Հարանց վանք այցելած Ս. Քամալյանը նշել է՝
Վանքն ունեցել է բնակելի և օժանդակ շինություններ, որոնք հավելվել են 17-րդ դարի կեսին՝ վանահայր Եղիա միայնակյացի ջանքերով։ Վանքը ունեցել է շրջապարիսպ, որի ներսում եղել է խաչքարերով ընդարձակ գերեզմանոց։ Հայկական Ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) անդամների 1980 թվականի այցելության ժամանակ վանքը արդեն ավերված էր։ Վանքի տարածքը մի ղարամուրատցի թուրք հերկել էր ու այդ ընթացքում բոլոր խաչքարերն ու տապանաքարերը՝ որպես յուրացված խոպանի անպետք մաս, կոտրատել, տեղահանել, հավաքել ու շարել էր հողամասի նոր շրջապարսպին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գետաբեկի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:12-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Գարդմանք գավառի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Ալաղա Հասանով
Ալաղա Հաջի Սուլեյման օղլի Հասանով (Əlağa Hacı Süleyman oğlu Həsənov, ), Ադրբեջանի պետական և քաղաքական գործիչ, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության ֆինանսների նախարար ;
Կենսագրություն
Ա. Հասանովը ծնվել է 1871 թվականին, Բաքվում։ Ավարտել է Բաքվի առևտրային դպրոցը։ Ալաղա Հասանովը սովորել է թուրքերեն, արաբերեն, պարսկերեն և ռուսերեն լեզուներ։ Ա.Հասանովը ընտրվել է Քաղաքի Դումայի անդամ։ Նա օժանդակել է «Նաշրի-Մառիֆ» ընկերության ստեղծմանը և գործունեությանը։ Նա նաև ներդրում է ունեցել Բաքվում ջրատարի կառուցման, կոյուղու ցանցի կառուցման և ծովափնյա այգու կառուցման գործում։ Եղել է Ազգային մուսուլմանական խորհրդի ժամանակավոր գործադիր կոմիտեի անդամ (1918)։ Հասանովը ընտրվել է Ադրբեջանի պառլամենտի անդամ, որը բացվեց Բաքվում 1918 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ։
Հասանովը եղել է ֆինանսների փոխնախարարի պաշտոնում ՝ 1918 թվականի դեկտեմբերի 26-ից մինչև 1919 թվականի մարտի 14-ը։ Հետագայում նա ծառայել է որպես նախարար։ 1919 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ա.Հասանովի գլխավորությամբ Ադրբեջանի պետական բանկը սկսել է իր գործունեությունը Բաքվում։ Բանկի մասնաճյուղերն է կազմակերպվել Գյանջայում, Շամախիում, Լանքորանում և այլ քաղաքներում։ 1919 թվականի դեկտեմբերից ի վեր Ա.Հասանովը աշխատել է որպես Ադրբեջանի պետական բանկի ղեկավար։
Ա.Հասանովը մահացել է 1933 թվականի մարտին Բաքվում։
Լքվածը (ֆիլմ, 2000)
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավեր հերոսը «Federal Express» փոխադրումների առաքման ծառայության ընկերության աշխատակից Չակ Նոլանդն է, ով զբաղվում է ծովային փոխադրումներով։ Ավիավթարի հետևանքով նա հայտնվում է մի անմարդաբնակ կղզում, որտեղ գոյատևելու համար նա անցնում է ֆիզիկական և հոգեբանական ծանր փորձությունների միջով...
Մրցանակներ
Ֆիլմը ընդհանուր թվով ստացել է 15 կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 22-ի, որոնց թվում.
Levitating
«Levitating», անգլիացի երգչուհի Դուա Լիպայի երգ նրա երկրորդ՝ «Future Nostalgia» (2020) ստուդիական ալբոմից, որտեղ այն ալբոմի հինգերորդ թրեքն է։ Դրա հեղինակներն են Լիպան, Քլերենս Քոֆի կրտսերը, Սառա Հադսոնը և Սթիվեն Կոզմենյուկը, իսկ արտադրությամբ զբաղվել է վերջինս, ինչպես նաև Ստյուարտ Փրայսը։ Երաժշտական առմամբ այն էլեկտրո-դիսկո, սփեյս ռոք, դենս ռոք և փաուեր փոփ երգ է, որը պարունակում է 1990-ական թվականների ռիթմ-ընդ-բլյուզի տարրեր։ Տեքստի առմամբ երգը «ռոլեր դիսկո» սիրային երգ է, որը հղումներ է պարունակում տիեզերական տարածության վրա։ Այն առաջին ձայնագրված թրեքն էր, որը հայտնվել է «Future Nostalgia» ալբոմի վերջնական երգացանկում։
Լքվածը (ֆիլմ, 2000)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոբերտ Զեմեկիսի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Levitating
Թեև «Levitating» երգը չէր թողարկվել որպես սինգլ, այն ընդգրկվել էր Պորտուգալիայի, Իսպանիայի, Հունաստանի, Հունգարիայի, Լիտվային և Սլովակիայի չարթերում։ Ալբոմում թողարկվելուց հետո, «Levitating»-ը քննադատների կողմից մեծ մասամբ դրական գնահատականների է արժանացել։ Այն ուղեկցվել է տեքստային տեսահոլովակով, որը լույս է տեսել 2020 թվականի ապրիլի 9-ին ։
Ստեղծագործություն
«Levitating»-ը էլեկտրո-դիսկո, սփեյս ռոք , դենս ռոք և փաուեր փոփ երգ է, որը պարունակում է 90-ականների ռիթմ-ընդ-բլյուզի տարրեր ։ Այն ստեղծագործվել է F♯ մինոր տոնայնությամբ՝ րոպեում 103 բիթ տեմպով ։ Երգը շատ հղումներ է պարունակում տիեզերական տարածության վրա , ինչպես նաև Blondie-ից ներշնչված ռեփ բրիջում ։
AllMusic-ը համեմատել է երգը ինչպես Daft Punk-ի, այդպես էլ Chic-ի հետ, Crack ասմագիրը համեմատել է այն Դուա Լիպայի մեկ այլ՝ «Don't Start Now» երգի , իսկ ABC-ն՝ Քեթի Փերրիի աշխատանքների հետ ։ «Levitating» երգը համեմատվել է նաև The Weeknd-ի աշխատանքների, մասնավորապես նրա «Starboy» (2016) ալբոմի հետ ։
Իրավունքներ և ձայնագրման անձնակազմ
Իրավունքներն ադապտացվել են Tidal ծառայությունից ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դուա Լիպայի երգեր Կատեգորիա:2020 սինգլներ Կատեգորիա:2020 երգեր Կատեգորիա:Մադոննայի երգեր
Ռազդոլովկա (գյուղ, Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջան)
Ռազդոլովկա (Роздолівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլովկա գյուղում բնակվում էր 741 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 536,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1963 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պիրիմիդին
Ֆիզիկական հատկություններ
Հալման ջերմաստիճանը՝ 21 °C, եռմանը՝ 124 °C։ Շատ թույլ, միաթթու հիմք է։ Դժվարությամբ է մտնում էլեկտրոֆիլային տեղակալման ռեակցիայի մեջ (օրինակ՝ հալոգենացման նիտրացման և այլն)։
Քիմիական հատկություններ
Մագնեզիում և լիթիում օրգանական միացությունների հետ հեշտությամբ է փոխազդում, առաջացնելով 4-ալկիլ (արիլ) ածանցյալներ։
Ստացում
Պիրիմիդին ստացվում է իր 2, 4, 6-եռքլորածանցյալը (բարբիտուրաթթվի ռեակցիայի արգասիքը) վերականգնելով։
Զինապալատ
Զինապալատ, (Оруже́йная пала́та), ​​գանձարան-թանգարան Մոսկվայում, Կրեմլի Մեծ պալատի մաս է կազմում։ Հաստատությունն անվանվել է պետական ​​գանձատան անունով, որի մասն են կազմում 1720 թվականից  Կրեմլի արհեստանոցները։ 1806 թվականից ի վեր գանձարանը գործում է որպես թանգարան, որն ի սկզբանե բաց էր ազնվականության համար, իսկ 1918 թվականից՝ բոլորի համար։ Թանգարանային հավաքածուի հիմք էր կազմում թագավորական գանձարանում և հայրապետական ​​խորանում (Պատրիարքարանում) դարեր շարունակ պահվող թանկարժեք առարկաները, որոնք պատրաստվել էին Կրեմլի արհեստանոցներում, ինչպես նաև ընծաներ՝ ստացած օտար պետությունների դեսպանատներից։ 1851 թվականին Ճարտարապետ  Կոնստանտին Տոնի նախագծով Կրեմլի տարածքում կառուցվել է ռուս-բյուզանդական ոճով  շինություն՝  Զինապալատի հավաքածուն  զետեղելու համար ։
1960 թվականից Զինապալատը համարվում է Մոսկվյան Կրեմլի պետական թանգարանների մասը։ 2018 թվականի դրությամբ թանգարանի հավաքածուն ներառում է XII-XIX դարերի ավելի քան 4 հազար ցուցանմուշ ։
Պետական ​​գանձատուն
Զինապալատի հավաքածուն  ձևավորվել է դեռևս 14-րդ դարում ՝ որպես մոսկովյան մեծ իշխանների և ցարերի մասնավոր գանձատուն։ Ռուսական տարածքների ընդլայնմանը զուգահեռ ավելանում էր նաև գանձարանը։ Որոշվեց  մինչև 1484 թվականը թանկարժեք իրերի պահպանման համար կառուցել բրգաձև տանիքով առանձին շինություն  Արխանգելյան և  Հայտնության տաճարների միջև։ Նույն տարվանից հաստատությունը հայտնի է դարձել որպես Արքունական պալատ. այնտեղ էին տեղափոխվում մոսկովյան իշխանների բոլոր գանձերը և Մոսկվայի Կրեմլի տաճարների ոսկու պաշարները։ Գանձարանը կորցրել է նաև իր առանձին սեփականության կարգավիճակը և սկսել է գործել որպես պետական ​​պաշտոնական պահոց։
15-18-րդ դարերում պահոցի իրերը հաճախ օգտագործվում էին պետական ​​միջոցառումների ժամանակ ՝ թագավորական հարսանիքներ, դեսպանների ընդունելություններ, թագավորների հուղարկավորություններ, ինչպես նաև ՝  որպես նվերներ, որոնք տրվում էին օտարերկրյա ղեկավարներին։ Միևնույն ժամանակ գանձարանը մշտապես համալրվում  էր տարածքների բռնազավթման  (բերվում էին թանկարժեք իրեր  միացված քաղաքներից և իշխանություններից), այնպես էլ շնորհազուրկ բոյարների, օտարերկրյա դեսպանների ընծաների, հայրապետների կողմից նվերների հաշվին ։ Զինապալատը առաջին անգամ Պետական գանձարանի մնացած մասից առանձնացվել է որպես զենքի հատուկ պահոց 1508 թվականին՝ Մեծ իշխան Վասիլի III զինապահի հատուկ կոչում շնորհելու ժամանակ։
Զինապալատ
Գանձարանի համալրման այլ աղբյուր էին մոսկովյան Կրեմլի արվեստանոցները, որոնք գործում էին թագավորական արքունիքին կից։ Արվեստանոցները կոչվում էին «պալատներ» և տեղավորված էին քարե շենքերում։ Զինապալատը տեղակայված էր Տրոիցկյան դարպասի հարևանությամբ գտնվող երեքհարկանի շենքում և զբաղեցնում էր  վերին երկու հարկերը։ Այդ մասին առաջին հիշատակումը սկսվում է 1547 թվականից, երբ տարեգիրներից մեկը  նկարագրել է Կրեմլի հրդեհը. «Մեծն արքայի գանձատունը կրակի մեջ է, զենքերի պալատն է ամբողջությամբ այրվում, և մնացած կացարանները գանձարանի հետ միասին… այրվել է ամբողջությամբ, և թագավորական արքունիքի պալատների նկուղներում ամեն ինչ այրվել է … նաև թագավորական ախոռը»։ Իր ստեղծման պահից՝ 15-16-րդ դարերում, Զինապալատը գործում էր որպես ցարակական զենքերի (սուսերներ, տապարներ, օղազրահ, զրահ, սաղավարտ)պահեստ։ Բացի այդ, պալատում պատրաստում էին սառը զենք և հրազեն, ինչպես նաև պաշտպանական ասպազենք ՝ պետական ​​բանակը զինելու համար։ Վարպետների կողքին աշխատել են նաև նկարիչներ, որոնց թվում էին Սիմոն Ուշակովը, Ֆյոդոր Զուբովը, Բոգդան Սալտանովը, Իվան Բեզմինը, Վասիլի Պոզնանսկին։ Նրանց խնդիրն էր նկարազարդել  ցարակական կացարանները, Կրեմլի տաճարները, սրբապատկերները։ Զինապալատի գլխավոր էր նշանակվում զինապահը, իսկ 17-րդ դարի վերջից` բոյարներն և օկոլնիչիներն, իշխան Բորիս Ռեպնինը, Գրիգորի Պուշկինը, Բոգդան Խիտրովը, Իվան Յազիկովը, Պյոտր Շերեմետևը,Միխայիլ Լիխաչովը, Ֆյոդոր Գոլովինը և ուրիշներ։
Զինապալատը զարթոնք ապրեց 17-րդ դարի առաջին կեսին, երբ ռուսական պետության կենտրոնացման արդյունքում շատ արհեստավորներ  Նովգորոդից, Վլադիմիրից, Սուզդալից, Մուրոմից, Կազանից, Վելիկի Ուստյուգից բերվեցին Մոսկվա։ Ավելին ՝ Ալեքսեյ Ռոմանովի քաղաքականության շնորհիվ  բանակը վերակակազմավորվեց եվրոպական ձևով, ինչը հնարավորություն տվեց բարելավել զենքի արտադրությունը։ Զինապալատի աշխատակիցները զբաղվում էին նաև զինված ուժեր մատակարարելու և Ռուսաստանին մատակարարման գործարքներ կնքելու հարցերով։ Շնորհիվ աշխատակիցների անընդհատ թարմացվող բազայի ՝ արտադրված առարկաներն առանձնանում էին  զարդաքանդակների և ձևերի բազմազանությամբ։ Միևնույն ժամանակ աշխատանքային պայմանները շարունակում էին մնալ ծանր։
17-րդ դարի սկզբից Զինապալատը ղեկավարում էին պրիկազները (կենտրոնական պետական կառավարման համակարգի մարմիններ ցարական Ռուսաստանում), որոնք հետագայում մտան իր կազմի մեջ։ Դրանցից էին «Զրահագործականը» Бронный, (գործել է 1575-ից մինչև 1610 թվականը), Սրբապատկերայինը  Иконным (1621-1638), Տաճարային գործը Соборного дела (1642-1643), Փողայինը Ствольным (1647-1695), Մուշկետային գործը Мушкетного дела ( 1653-1654), Արծաթինը Серебряной (1613-1700) և Ոսկե պալատներինը Золотой палатами (1613-1700): 1700 թվականին Կրեմլի արհեստանոցները սկսեցին կրճատվել, իսկ Ռուս-շվեդական պատերազմի բռնկումով, Զինապալատի գործունեությունը վերակազմավորվեց ռազմական ձևաչափով․ արհեստավորները  բանակի համար զանգվածաբար արտադրում էին զինամթերք, ինչպես նաև ձեռքի հրազեն և սառը զենք  ։
Թանգարանի բացում
Զինապալատի հին շենքը 1720 թվականինին, Պետրոս I-ը միավորեց Ցարիցինյան վարպետաց պալատը, Արքունական պալատը և Ձիանոցային գանձարանը, ինչպես նաև Պատրիարքական պալատի և մոսկովյան Կրեմլի բոլոր եկեղեցիների գանձերը մեկ ընդհանուր գերատեսչության մեջ, որը կոչվեց «Արվեստանոց և Զինապալատ»։ Փոխակերպման շնորհիվ հաստատությունը անցավ Կառավարման սենատի իրավասության ներքո, ինչը նշանակում էր, որ այսուհետ դադարեցվում էր այդտեղի հավաքածուներից թանկարժեք իրեր հանելը, որոնցով աշխատավարձ էր տրվում պալատականներին։ 1728 թվականից սկսած՝ Զինապալատը սկսեց գործել բացառապես որպես պատմական և գեղարվեստական ​​արժեքների պահոց, սակայն 1737 թվականին Տրոիցկյան հրդեհի ժամանակ  Հյուսիսային պատերազմի ժամանակներից մնացած զենքի և  դրոշների հավաքածուների մի մասը ոչնչացվեց, իսկ հրդեհից փրկված արժեքները տեղափոխվել էին Թերեմ պալատ՝ (Теремной дворец) պահպանման համար ։
Ինչպես պարզել է ակադեմիկոս Օ.Գ. Ուլյանովը, Զինապալատը որպես զենքի հատուկ պահոց առաջին անգամ առանձնացվել է  Պետական Գանձարանից  1508 թվականին,  երբ Մեծ իշխան Վասիլի III-ին շնորհվում էր զինապահի հատուկ կոչում, իսկ դրա մասին առաջին հիշատակումը սկսվում է 1537 թվականից  ։ 1806 թվականին Ալեքսանդր Ա-ն հրաման է արձակել արքունական ​​կայսերական թանգարան ձևավորելու վերաբերյալ՝ Զինապալատի հավաքածուի և Սենատի հրապարակում կառուցվող շենքի  հիման վրա, ուր նախատեսված էր տեղափոխել հավաքածուն։  Նախագծի վրա աշխատել  և կյանքի է կոչել  ճարտարապետ Իվան Եգոտովը՝ 1807 թվականին։ Շենքը տեղակայված էր Բորիս Գոդունովի նախկին պալատների տեղում, սակայն  որմնադրության շարվածքի և հրդեհավտանգ լինելու պատճառով  շենքում ջեռուցման համակարգ չէր տեղադրվել։ Սա բացասաբար էր անդրադարձել իրերի պահպանման վրա. բարձր խոնավության պատճառով շատ իրեր խոնավությունից և ցրտից շարքից դուրս էին գալիս   ։ Էքսպոզիցիան բացվել է հանրության համար 1813-1814 թվականներին, բայց միայն ազնվական և առևտրական շրջանակների ներկայացուցիչների համար։ 19-րդ դարում թանգարանի հայեցակարգը չէր ենթադրում հասարակ մարդկանց մուտքը դահլիճներ    ։
Թանգարանի ժամանակակից շենք
Զինապալատի հավաքածուն պահպանելու համար, 1849 թվականին կառավարությունը հանձնարարել է ճարտարապետ Կոնստանտին Տոնին նախագծել նոր շենք Կրեմլի տարածքում, որը համապատասխանեցված կլիներ գանձարանի կարիքների համար ։
1849 թվականին Մոսկվայի պալատական ​​գրասենյակը սկսել է Զինապալատի  համար նոր շենքի կառուցումը՝ նախկին Ձիանոցային Պրիկազի տեղում։ Շենքի գլխավոր ճարտարապետը Կոնստանտին Տոնն էր։ Ճարտարապետներ Նիկոլայ Չիչագովը, Վլադիմիր Բակարևը և օգնականներ Պյոտր Գերասիմովը, Միխայիլ Տրուբնիկովը և Իվան Գորսկին զբաղվում էին շենքի ինտերիերի և առանձին ​​դետալների մշակմամբ։ Զինապալատի առաջնակարգ վարպետներից էր հայազգի նկարիչ Բոգդան Սալթանովը, որը 1685 թ.-ին նշանակվել է գեղանկարչության արվեստանոցի ղեկավար։ Շենքը կառուցվել է 1851 թվականին ռուս-բյուզանդական ոճով՝ որպես  Կրեմլի Մեծ պալատի համալիրի մաս։ Շենքը տեղադրված է բարձր գետնախարիսխի վրա, իսկ արտաքին ուրվապատկերը կրկնում է Ձիանոցային Պրիկազի ուրվագծերը։ Զինապալատի վերին հարկը զարդարված է 17-րդ դարի վերջի ճարտարապետության ոգով՝ սպիտակ քարից սյուներին փորաքանդակներով և պատուհանի շրջկալներով, կախովի ծանրաքարերով։ Ստորին հարկը զարդարված է հարթ որմնասյուներով։ Շինության պատերը զարդարված են քանդակագործ Ֆեդոտ Շուբինի հեղինակած մարմարե մեդալիոններով՝ ռուս իշխանների և ցարերի պատկերներով, որոնք նա պատրաստել է 1774-1775 թվականներին Չեսմեի պալատի համար։ Իվան Միրոնովսկու նախագծով պատրաստված թուջե ցանցը տեղադրվել է Զինապալատի և Կրեմլի Մեծ պալատի միջև 1840-ականներին    ։ Ըստ Տոնիի մտահղացման՝ երկրորդ հարկում գտնվող սենեկաշարքը Կրեմլի Մեծ պալատի  տոնական  սենյակների շարունակությունն է, ինչը թույլ է տալիս ցուցադրել  ինչպես Ռուսաստանի ղեկավարների գանձարանի հարստությունը, այնպես էլ ռուսական բանակի հզորությունը։ Կենտրոնական սենեկաշարքի սռնակին հաջորդում են կլոր դահլիճները, որոնք նախատեսված են ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար ։
Թանգարանը հեղափոխությունից հետո
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո սովետները վերակազմավորեցին պալատը հանրային պետական ​​թանգարանի՝ լրացնելով հավաքածուն ազնվականների կալվածքներից առգրավված, ժողովրդականացված վանքերի և տաճարների իրերով։ Ցուցահանդեսը դասավորված էր ժամանակագրական կարգով և պատմում էր շահագործված ճորտերի վարպետության մասին։
1930-ական թվականներին Խորհրդային իշխանությունները ստեղծեցին Գոխանի հանձնաժողով՝ Զինապալատի հավաքածուից իրեր հանելու համար։ Միայն 1930 թվականի հունիսի 21-ի ակտով «Հնավաճառություն» կոչվող խումբը Էքսպոզիցիայից վերցրեց ավելի քան 318 իր՝  մասնավոր անձանց վաճառելու համար։ Առգրավված արժեքավոր իրերի  ցանկում ներառված էին նաև Ֆաբերժեի տասնմեկ Զատկի ձվերը։ Խորհրդային ​​իշխանությունների գործողությունների հետ են կապում  1930 թվականին Զինապալատի տնօրեն Դմիտրի Իվանովի ինքնասպանությանը, որը, երկար ժամանակ դեմ լինելով ցուցանմուշների առգրավմանը, իմացել էր արժեքավոր իրերի առաջիկա զանգվածային բռնագրավման մասին ։ 1962 թվականին Մոսկվայի Կրեմլի Հայրապետական պալատներում բացվել է «Կիրառական արվեստի և 17-րդ դարի  կենցաղի թանգարանի»  մասնաճյուղը, իսկ 1967 թվականից  թանգարանի առաջին հարկում տեղակայվել է «Ալմաստի ֆոնդ» մշտական ​​ցուցադրությունը ։
Արդիականություն
2016 թվականին Մոսկվայի կառավարությունը ստորագրել էր հրամանագիր, ըստ որի՝ Զինապալատին էին տրվում Կարմիր հրապարակում գտնվող առևտրի շենքերի տարածքները։ 2020 թվականին շենքերի ռեստավրացիայի ավարտից հետո նախատեսվում է Զինապալատի ընդլայնված ցուցահանդեսի բացում ։ Թանգարանը ակտիվ ցուցահանդեսային գործունեություն է իրականացնում՝ համագործակցելով ինչպես Ռուսաստանի, այնպես էլ արտասահմանյան թանգարանների հետ։ Այսպես՝  2018 թվականին հաստատությունը բացեց ժամանակավոր ցուցահանդեսներ  «Մին Դինաստիա։ Կրթվածության Փայլը»՝  նվիրված Շանհայի թանգարանի  XIV-XVII դարերի աշխատանքների հավաքածուին  և «Օվկիանոսի տիրակալները. XVI-XVIII դարերի պորտուգալական կայսրության գանձերը » ։ Թանգարանում կա նաև դասախոսությունների դահլիճ, որտեղ պարբերաբար անցկացվում են դասախոսություններ արվեստի պատմության, կրոնի և գրականության մասին ։
Ցուցադրություն
Թանգարանի ցուցահանդեսը կառուցված է թեմատիկ սկզբունքով և տեղակայված է ինը սրահներում.