cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grand Theft Auto IV
Սյուժե
Արևելաեվրոպացի վետերան, Բոսնիական պատերազմի մասնակից Նիկո Բելիկը գաղթում է Լիբերթի Սիթի՝ ապրելու իր զարմիկ Ռոման Բելիկի հետ և գտնելու իր իսկ ամերիկյան երազանքը։ Բացի այդ, Նիկոն որոնում էր այն զինակցին, ով տասնհինգ տարի առաջ մատնել էր իր ջոկատին։ Այնուամենայնիվ, Լիբերթի Սիթիի նավահանգիստ իջնելուն պես, Նիկոն պարզում է, որ զարմիկ Ռոմանն ամենևին էլ ցոպ ու շվայտ կյանքով չի ապրում, ինչպես ինքն էր պնդում, այլ խնդիրներ ուներ վարկատուների և անձնական խաղամոլության հետ, իսկ առանձնատան փոխարեն՝ ապրում էր սովորական կեղտոտ բնակարանում։
Նվերիկը
Երաժշտություն
Մուլտֆիլմում հնչող երաժշտությունը կատարում է ԽՍՀՄ Պետկինոյի նվագախումբը` դիրիժոր Դավիդ Շտիլմանի ղեկավարությամբ։
Grand Theft Auto IV
Սյուժե
Նիկոն բազմաթիվ առիթներով փրկում է Ռոմանին հանցավոր վարկատուների ճանկերից, սակայն ստիպված է լինում որոշ աշխատանքներ կատարել դրանցից մեկի՝ Վլադ Գլեբովի համար, ով ռուսական մաֆիայի՝ «Բրատվայի» անդամ էր։ Այն բանից հետո, երբ Վլադը քնում է Ռոմանի զուգընկերուհու՝ Մելորիի հետո, Նիկոն սպանում է նրան։ Վլադի սպանությունից հետո, Նիկոն և Ռոմանն առևանգվում են Լիբերթի Սիթիի «Բրատվայի» ներկայացուցիչների կողմից՝ հայտնի քրեական հեղինակություն Միխայիլ Ֆաուստինի և նրա աջ ձեռք Դմիտրի Ռասկալովի կարգադրության։ Վլադի սպանությամբ այդքան էլ չանհանգստացած Ֆաուստինն իր մոտ աշխատանքի է վերցնում Նիկոյին։ Նիկոն շուտով գիտակցում է, որ Ֆաուստինը խելագար թմրամոլ է, երբ վերջինս նրան կարգադրում է սպանել ռուսական մաֆիայի ամենահզոր հեղինակության՝ Քենի Պետրովիչի որդուն։ Երբ Պետրովիչների ընտանիքը սպառնում է վրեժ լուծել, Ֆաուիստինի օգնական Դմիտրին համոզում է Նիկոյին սպանել նրան՝ կանխելու հնարավոր միջկլանային բախումները։ Երբ սպանության դիմաց վարձավճարը ստանալու համար Նիկոն պետք է հանդիպեր Դմիտրիի հետ, վերջինս երևան է բերում Նիկոյի նախկին գործատու Ռեյ Բուլգարինին, ով մեղադրում էր Նիկոյին՝ մի քանի տարի առաջ նրան կողոպտելու մեջ։ Երբ Նիկոն ճշմարտացիորեն ժխտում է իր հանդեպ հնչեցված մեղադրանքը, կրակահերթ է բռնկվում, իսկ Դմիտրին և Բուլգարինը ճողոպրում են։
Նվերիկը
Երաժշտություն
Մուլտֆիլմում հնչում է Մարկ Լիսնյասկու բառերով գրված երգը. վերջինս մասնակցել է նաև «Մալաքիտե զարդատուփը» մուլտֆիլմի աշխատանքներին։
Grand Theft Auto IV
Սյուժե
Շուտով Դմիտրիի մարդիկ հրկիզում են Ռոմանի տաքսի ընկերության գրասենյակը և բնակարանը, ուստի Բելիկ զարմիկները ճարահատյալ փախչում են Բոհան թաղամաս։ Դմիտրիի մարդիկ շուտով առևանգում են նաև Ռոմանին՝ Նիկոյին դավադրաբար սպանելու համար, սակայն ամեն ինչ ձախողվում է, երբ Նիկոն հաջողությամբ փրկում է Ռոմանին։ Ավելի ուշ Նիկոյի ընկերուհի Միշելը խոստովանում է, որ պետական գործակալուհի է, և Նիկոյին ստիպում է աշխատել գործակալության համար, որը քողարկված էր «Յունայթեդ Լիբերթի Փեյփեր» թերթի խմբագրության անվան տակ։ Ոստիկանության բազայում գրանցված մի շարք հանցագործությունների կոծկման դիմաց Նիկոն սկում է սպանել բազմաթիվ կասկածյալ ահաբեկիչների։ Գործակալության անանուն ներկայացուցիչը խոստանում է նաև օժանդակել Նիկոյին դավաճան զինակցի որոնման գործում։
Նվերիկը
Վերաթողարկում տեսաերիզով
Ռուսաստանում 2000-ական թվականներին մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է "Թվիկ Լիրեկ" ընկերության կողմից, «Բաժովի հեքիաթներ» մուլտֆիլմերի ժողովածուում («Պղնձե սարի տիրուհին», Քարե ծաղիկ, «Նվերիկը», Մալաքիտե զարդատուփը և «Սինյուշկայի ջրհորը») .։
2007 թվականին մուլտֆիլմը կրկին DVD ձևաչափով թողարկվել է «Խոշոր պլան» ընկերության կողմից, մուլտֆիլերի «Մալաքիտե զարդատուփը» ժողովածուում ։
Grand Theft Auto IV
Սյուժե
Ի վերջո, գործակալությանը հաջողվում է տեղորոշել և Նիկոյի մոտ բերել Նիկոյի նախկին զինակցին՝ Դարկո Բրևիչին։ Նիկոն պետք է որոշեր՝ սպանել թե խնայել դավաճանին (խաղացողի ընտրություն)։
Նվերիկը
Արտաքին հղումներն
Կատեգորիա:1978 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Grand Theft Auto IV
Սյուժե
Մաֆիայի ծանրակշիռ հեղինակություններից մեկը՝ Ջիմի Պեգորինոն պահանջում է Նիկոյին համագործակցել Դմիտրի Ռասկալովի հետ՝ խոշոր չափաքանակի հերոին ներմուծելու հարցում։ Նիկոն դեռ չէր մոռացել Դմիտրիի կատարած ստորությունները և այժմ պետք է որոշում կատարեր. խիղճը մի կողմ դնելով աշխատել Դմիտրիի հետ կամ վրեժ լուծել (խաղացողի ընտրություն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Grand Theft Auto Կատեգորիա:2008 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
(1115) Սաբուդա
(1115) Սաբուդա (Sabauda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Լուիջի Վոլտայի կողմից Պինո Թուրինեզեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,103649 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5787 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6286 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1997,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180258 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1928 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լուիջի Վոլտայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կոկորդիլոսները կոյուղում
Պատմություն
Լեգենդը ծնունդ է առել 1950-ական թվականների վերջին, երբ գրող Ռոբերտ Դեյլին հրատարակել է «Աշխարհը քաղաքներից ներքև» գիրքը (World Beneath the city), որում նա նկարագրում է Նյու Յորքի կոյուղաջրերի տեսուչ, 84-ամյա թոշակառու Թեդի Մեյի պատմած միջադեպը։ 1930-ական թվականներին տեսուչը սկսել էր ազդագրեր ստանալ թունելներում ապրող կոկորդիլոսների մասին։ Սկզբում այս հայտարարությունները դիտվել են որպես ֆանտազիա կամ վկաների ալկոհոլային զառանցանք, բայց շուտով տեսուչը, անձամբ իջնելով թունելներ, համոզվել է, որ փոքր կոկորդիլոսները (մեծ մողեսի չափ, այսինքն՝ մոտ վաթսուն սանտիմետր) իսկապես հաստատվել են Նյու Յորքում, չնայած այն բանին, որ ձմռանը փողոցներից ձյունն ու սառույցը մտնում են կոյուղի։ Եղել են նաև ավելի մեծ կոկորդիլոսներ հայտնաբերելու դեպքեր (մինչև երկու մետր)։ Դրանից հետո կոկորդիլոսները ռատիցիդներով ոչնչացվել են։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այդ ժամանակից ի վեր Նյու Յորքում կոկորդիլոսների գոյության մասին ոչ ոք չի գտել ապացույցներ, լեգենդը պարբերաբար շահարկվում են ֆիլմերում, գրքերում և լրատվամիջոցներում։ Լեգենդը թերահավատների կողմից դիտվում է որպես քիչ հավանական իրադարձություն, քանի որ Միացյալ Նահանգներում կոկորդիլոսները ապրում են հարավային նահանգներում, սովորաբար չեն հաստատվում Հյուսիսային Կարոլինայում, Ամերիկյան կոկորդիլոսներն ավելի ջերմասեր են։ Ենթադրվում է, որ այս սողունները Նյու Յորք ընկել են Ֆլորիդայից եկած նավերի կոյուղագծերից։ Այնուամենայնիվ, նույնիսկ Միսիսիպիի կոկորդիլոսները բավականաչափ ցրտադիմացկուն չեն։ Կայմաններին պատկանող փոքր կոկորդիլոսները, որոնց, իբր ականատեսները տեսել են, նույնպես չեն հայտնաբերվել և չէին կարող դիմանալ ցրտին։
Հարավային նահանգներում, որտեղ մինչ վերջերս ալիգատորներն ու կոկորդիլոսները ներառված էին Կարմիր գրքում, այդ սողունների կոյուղագծեր մտնելու դեպքերը զարմանալի չէին     ։ Այնուամենայնիվ, Ֆլորիդայի համեմատաբար ժամանակակից քաղաքներում, ինչպիսին է Մայամին, կոյուղու համակարգը սովորաբար պատրաստվում է փոքր տրամագծի խողովակներից, ի տարբերություն 19-րդ և 20-րդ դարասկզբին կառուցված քաղաքների, ուստի մեծ սողունների մուտքի հավանականությունը այդ համակարգեր շատ ավելի փոքր են։
Լեգենդի աղբյուրներ
Լեգենդի համաձայն՝ Միացյալ Նահանգների հարավային նահանգներում մինչև վերջերս (առնվազն մինչև 1960-ական թվականները) փոքր ալիգատորները հայտնի էին որպես տնային կենդանիներ, ինչպես կրիաները կամ ակվարիումային ձկները։ Այնուամենայնիվ, այս սողունները արագ են աճում և հենց որ կենդանին սկսում է խնդիրներ ստեղծել սեփականատերերի համար, գցում էին զուգարանակոնքի մեջ, ինչը առանձնապես վտանգավոր չէ ալիգատորի համար։ Ալիգատորները, լինելով ոչ պահանջկոտ և ամենակեր կենդանիներ, ենթադրաբար հիմնավորվել են կոյուղու մեջ՝ սնվելով միջատներով և տարատեսակ աղբով։ Հակառակ առասպելի՝ այդպիսի սողունները երբեք չեն ստեղծել կոյուղային գաղութներ, ի տարբերություն առնետների, քանի որ ալիգատորները չեն բազմանում մինչև կհասնեն մեկուկես-երկու մետր երկարության, ինչը տևում է մի քանի տարի, որի ընթացքում սողունի հայտնաբերման և որսալու հավանականությունը առավել քան բավարար է։ Միջին հաշվով Նյու Յորքի քաղաքային իշխանությունները տարեկան բռնում են երկուսից չորս ալիգատոր, որոնք լինում են տնային կենդանիներ, որոնցից հրաժարված են լինում։ Այս սողունների մեծ մասը հայտնաբերվում են լճակներում, բայց երբեմն դրանց որսում են նաև կոյուղագծերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքային լեգենդներ Կատեգորիա:Կոկորդիլոսներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի մշակույթ Կատեգորիա:Կոյուղի
Պաունկյուլա
Պաունկյուլա (Paunküla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աննա Կոստանյան
Աննա Մայիսի Կոստանյան՝, հայ լեզվաբան, քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր ։ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։
Կենսագրություն
Աննա Մայիսի Կոստանյանը ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 17-ին, Երևանում ։
Կրթություն
2008 թվականին ավարտել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանը։ 2017 թ. ավարտել է ԵԽ քաղաքական դասընթացների Երևանյան դպրոցը։
Աշխատանք
2008-2012 թթ. եղել է «Իմեգա Սերվիս» ՍՊԸ տուր-օպերատոր, թարգմանիչ։ 2013-2016 թթ.` «Ջի դիզայն» ՍՊԸ նախագծերի ղեկավար։ 2017- 2018 թթ.` «Apricot Project» ՍՊԸ մարկետինգի բաժնի կոորդինատոր, մարդկային ռեսուրսի կառավարման եւ արտաքին կապերի պատասխանատու։ 2018 թ. մայիս հունիս` «MBG Hospitality» ՍՊԸ մարկետինգի կոորդինատոր, հասարակայնության հետ կապերի պատասխանատու։
2018 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լուսավոր Հայաստան կուսակցության համապետական ընտրական ցուցակով։
Քաղաքական գործունեություն
2015 թվականից Լուսավոր Հայաստան կուսակցության հիմնադիր անդամ է։ 2017 թվականին եղել է ՀՀ ԱԺ պատգամավորի թեկնածու ԵԼՔ դաշինքից։
Ընտանեկան կարգավիճակ
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։
Ալեքսանդր Վոլոդին
Ալեքսանդր Մոիսեևիչ Վոլոդին (իսկական ազգանունը՝ Լիֆշից, ), ռուս դրամատուրգ, սցենարիստ և բանաստեղծ։ Ռուսական PEN կենտրոնի անդամ, «Դրամատուրգ» ամսագրի ստեղծագործական խորհրդի, Պետրոպոլի ալմանախի խմբագրական և հրատարակչական խորհրդի անդամ։ Վասիլիև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակի (1981) և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի մրցանակի (2000) դափնեկիր։
Կենսագրություն
1939 թվականին Վոլոդինն ընդունվել է Թատերական արվեստի ռուսական ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետ, սակայն երկու ամիս անց զորակոչվել է բանակ ։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է 440-րդ հաուբիցային հրետանային գնդի կապավոր և սակրավոր, մասնակցել է Արևմտյան, հետագայում՝ Բելառուսական ռազմաճակատում մղվող մարտերին, երկու անգամ վիրավորվել է, պարգևատրվել շքանշաններով և մեդալներով։
«Եվ հանկարծ ես զգացի, որ դա թատրոն չէ, որ այդ արվեստից հեռու երևույթը թատրոն է ձևանում։ Իսկ թատրոնը զոհվեց պատերազմից։ Հետպատերազմյան շրջանը պարզվեց, որ   երջանկություն չի բերել, այլ ինչ-որ ձանձրալի, վտանգավոր և տգեղ մի երևույթ։ Եվ չնայած ամեն ինչին, ես ինքս ինձ թախանձանք գրեցի. «Ամոթ է դժբախտ լինելը» ։
Զորացրվելուց հետո Վոլոդինը չի վերադարձել Թատերական արվեստի ռուսական ինստիտուտ, այլ ընդունվել է կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի սցենարական ֆակուլտետ և անմիջապես դարձել լեգենդ ուսանողների շրջանում. «Ինչ որ զինվորիկ, Լիֆշից ազգանունով, գրեց հուզիչ պատմվածք ընդամենը մեկ էջի վրա»։
Այնուհետև նրա ստեղծագործությունը տպագրվել է «Երիտասարդ Լենինգրադ» ալմանախում։ Ալեքսանդրը, ոգեշնչված նորությամբ, հրատարակչություն է գնացել իր վեցամյա որդու՝ Վոլոդյայի հետ։ Խմբագիրը, շփոթված, խոսել է հեղինակի անհարմար ազգանվան մասին և առաջարկել դառնալ Վոլոդին՝ ի պատիվ իր որդու ։
Վոլոդինն ընդունվել է Կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան պետական ինստիտուտի սցենարական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1949 թվականին, սովորել է Եվգենի Գաբրիլովիչի արվեստանոցում, սակայն Վադիմ Յունակովսկուն և Ալեքսեյ Սազոնովին է համարում իր հիմնական ուսուցիչները ։
Վոլոդինն ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան պետական ինստիտուտը «կոսմոպոլիտիզմի դեմ պայքարի» արշավի ընթացքում և աշխատանք չունենալով, ստիպված տեղափոխվել է Լենինգրադ ։ 1949 թվականից եղել է ՀաՄԿ (բ)Կ անդամ։
Առաջին պիեսներ
50-ականների սկզբից Ալեքսանդր Վոլոդինը պատմվածքներ է գրել։ 1954 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին ժողովածուն՝ «Պատմվածքներ» գիրքը։ Հետո եղել է վերադարձ թատրոն։ Որպես դրամատուրգ՝ Վոլոդինն իր դեբյուտը ունեցել է 1956 թվականին՝ «Գործարանի աղջիկ» պիեսով։ Նրա հերոսուհի Ժենյա Շուլժենկոն ըմբոստանում է կեղծիքի և պայքարում անարդարության դեմ։ Գեորգի Տովստոնոգովը վերցրել է ներկայացումը, և անմիջապես նրան Վոլոդինի հետ կանչել են շրջանային կուսակցական կոմիտե։ «Ինչու՞ է այդ կինը միայնակ։ Այո, բացի այդ, նա երգում է ինչ-որ անհասկանալի երգ. «Սիրելիս, տար ինձ քեզ հետ»։ Ի՞նչ է դա՝ սոցիալիստական ռեալի՞զմ։ Դա մեզ մոտ չի կարող լինել»։
1956 թվականին Ստավրոպոլի թատրոնում և Խորհրդային բանակի կենտրոնական թատրոնում բեմադրված ներկայացումն այն մասին էր, թե ինչպես է կոլեկտիվը ջարդում իրեն դիմադրած անձին, որն էլ բուռն քննարկում առաջացրեց «Թատրոն» ամսագրի էջերում ։ Այնուամենայնիվ, «Գործարանի աղջիկը» հաջողությամբ ներկայացվեց Մոսկվայի, Լենինգրադի և ԽՍՀՄ այլ քաղաքների, ինչպես նաև արտասահմանի բազմաթիվ թատրոններում ։
Գեորգի Տովստոնոգովի բեմադրած ներկայացումը իսկական իրադարձություն է դարձել թատերական կյանքում։ Տարիներ անց Անատոլի Էֆրոսը հիշել է. «Ես նախկինում չէի մտածել, որ հատուկ ներկայացման համար կարելի է մեկնել այլ քաղաք։ Բայց բոլոր նրանք, ովքեր եկել էին լենինգրադցիները, և՛ մոսկվացիները  այնպիսի եռանդով և այնպիսի վրդովմունքով էին խոսում Տովստոնոգովի մոտ «Հինգ երեկո» պիեսի մասին, որ պարզապես անհնար էր չգնալ ... ես հիացմունքով դիտեցի որքան անսովոր պարզ միջոց է ձեռք բերվել բարձր հուզական և իմաստային ազդեցություն» ։
Եթե Տովստոնոգովի «Հինգ երեկո»-ն հայտնություն է դարձել հենց դրամատուրգի համար, ապա Սովրեմեննիկում պիեսի բեմադրությունը հիասթափեցրել է նրան։ Օլեգ Եֆրեմովը, ով բեմադրել է ներկայացումը և խաղացել Իլյինի դերը, սովորական անմիջականությամբ հայտարարել է, որ ինքը չի գրել այդ գռեհկությունը» ։ Հակառակորդները դրամատուրգին մեղադրել են իրականությունը խեղաթյուրելու, հոռետեսության և մանր թեմաների, «փոքր մարդկանց և չլուծված ճակատագրերի» անառողջ հետաքրքրության մեջ, նույնիսկ Դրամատիկական մեծ թատրոնի գեղարվեստական խորհրդում ոչ բոլորն են ընդունել ներկայացումը ։
Վոլոդինի երրորդ պիեսը՝ «Հյուրընկալվելիս և տանը» կատակերգությունը ոչ այնքան հաջող և բավականին ուրվագծային է եղել. բեմադրել է Ա. Էֆրոսը Երմոլովի անվան թատրոնում, այն այլևս երբեք չի բեմադրվել և պարզվել է, որ դա դրամատուրգի չսիրված զավակն էր ։ Հետագա պիեսները՝ «Իմ ավագ քույրը» (առաջինը բեմադրվել է ԴՄԹ- ում) և «Նշանակում», նույնպես գտել են եռանդուն կողմնակիցներ, առաջին հերթին հանդիսատեսներ և սկզբունքային հակառակորդներ։ Հանձինս Վոլոդինի նրանք գտել են իրենց դրամատուրգին. Գեորգի Տովստոնոգովը Դրամատիկական մեծ թատրոնում և Օլեգ Էֆրեմովը՝ «Սովրեմեննիկ»-ում, որտեղ, բացի «Հինգ երեկոներ»-ից, ներկայացվել են «Իմ ավագ քույրը» և «Նշանակում»-ը։ «Նշանակում» պիեսում Վոլոդինը պատմում է  մի բարեվարք  մարդու մասին, ով թուլության պահին հրաժարվում է բարձր պաշտոնից, բայց երբ տեսնում է իր իրավահաջորդին, հասկանում է, ինչպես գրել է Ն.Կրիմովան, որ ազնիվ տաղանդի սոցիալական պասիվությունը զարգացնում է միջակության էներգիան, մեծացնում է ամեն մեկի  իներտ և հետամնաց «սոցիալական» կշիռը ։ Բեմադրելով այս ներկայացումը 1963 թվականին և խաղալով գլխավոր դերը՝ Եֆրեմովը լիովին արդարացրել է իրեն դրամատուրգի առաջ, իսկ ներկայացումը դարձել է թատերական իրադարձություն և ոչ միայն թատերական կյանքում ։ Այնուամենայնիվ, 60-ականների կեսերին Տովստոնոգովը, որը բազմաթիվ էջեր է նվիրել Վոլոդինի պաշտպանությանը իր «Ռեժիսորի մասնագիտության մասին» գրքում, ստիպված է եղել հավաստել «Վոլոդինի՝ որպես դրամատուրգի կատարելագործմանը նպաստելու փոխարեն, մենք ամեն ինչ արեցինք, որպեսզի նա պարզապես հեռանա թատրոնից» ։
Ճանաչում
Ալեքսանդր Վոլոդինը կինոմատոգրաֆիայում իր դեբյուտը կատարել է դեռևս 1962 թվականին որպես «Անցյալ ամառ» կարճամետրաժ ֆիլմի սցենարիստ։ Երկրորդը, որի համար Վոլոդինը սցենար է գրել, դա Ալեքսանդր Միտտայի «Զանգում են, դուռը բացեք» ֆիլմն է, որը 1966 թվականի Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է «Սուրբ Մարկոսի Ոսկե առյուծ» մրցանակի։
Երկրում մթնոլորտը փոխվել է, ընկալումները փոխվել են, և Գեորգի Նաթանսոնի 1966 թվականի «Իմ ավագ քույրը» պիեսի էկրանավորումը կարծիքների նույն բախումը չի առաջացրել, ինչպես մյուս, ավելի ուշ էկրանավորումները, ներառյալ Նիկիտա Միխալկովի «Հինգ երեկո»-ն։ Այն, որ Վոլոդինի պիեսների ֆիլմային տարբերակները հաջողված են եղել, թատերագետ Ա. Վարլամովան դա պատահականություն չի համարում։ «Նա միշտ ունեցել է «առօրյա կյանքի հոսքի» լեյտմոտիվ, որը սկզբունքորեն կարևոր է կինոմատոգրաֆիայի պոետիկայի համար, որի մեջ ընկղմված են Վոլոդինի կերպարները՝ կամ ազատվելով գերությունից, այնուհետև նորից հայտնվելով իր ընթացքի մեջ։ Ավելի շուտ, ծանր առօրյա մարմնավորման մեջ չկա «առօրյա կյանք», այլ տրվում է դրա լակոնիկ երաժշտական, մեղեդային բանաձևը» ։ Կինոմատոգրաֆիայում ճանաչում ստանալով՝ Ալեքսանդր Վոլոդինը վերադարձել է թատրոն 70 -ականների սկզբին՝ գրելով «Մի բաժանվեք ձեր սիրելիից» (բեմադրվել է 1972 թվականին, Սովրեմեննիկում) և «Դուլսինեյա Տոբոսսկայա»-ն պիեսները, որոնցով Օլեգ Եֆրեմովը դեբյուտ է ունեցել 1971 թվականին Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնում, որպես ռեժիսոր և դերասան՝ խաղալով Տխուր պատկերի ասպետի կերպարը ։ «Դուլսինեյա Տոբոսսկայա» պիեսի հիման վրա Գենադի Գլադկովը ստեղծել է համանուն մյուզիքլը, որը 1973 թվականին Իգոր Վլադիմիրովը բեմադրել է Լենինգրադի քաղաքային խորհրդի թատրոնի բեմում (գլխավոր դերում՝ Ալիսա Ֆրեյնդլիխ), մյուզիքլն իր հերթին 1980 թվականին էկրանավորել է Սվետլանա Դրուժինինան։
Միաժամանակ, Վոլոդինը շարունակել է աշխատել կինոյում. Սերգեյ Գերասիմովը նրա սցենարով նկարահանել է «Դուստրեր և մայրեր» ֆիլմը, իսկ Գեորգի Դանելիան՝ հանրահայտ «Աշնանային մարաթոն»-ը։ Բացի պիեսներից և սցենարներից, Ալեքսանդր Վոլոդինը գրել է բանաստեղծություններ և արձակ՝ հիմնականում հուշագրական բնույթի։
Վոլոդինը միշտ վրդովվել է, երբ ասում են, որ ինքը գրում է սոցիալական թեմաներով. «Ես պարզապես պատմում եմ այն մարդկանց մասին, ովքեր միմյանց երջանկություն են պարգևում։ Զուսպ, հանգիստ, բայց միակ իրական երջանկությունը։ Գրողը տանի ղեկավարներին, կուսակցական կոմիտեներին՝ մարդիկ իրենք էլ կարող են երջանիկ լինել։ Միայն նրանք երբեմն վախենում են այդ երջանկությունից, քանի որ նրանցից առաջ կա՛մ դժբախտություն, կա՛մ երկար սպասում է լինում, կա՛մ երկուսն էլ միասին։ Հանկարծ, բոլորովին անսպասելիորեն, ձեր էության մեջ կներթափանցի այնպիսի զգացում, որ ինչ-որ մեկը ձեզ համար թանկ է կամ որ ինչ-որ լավ բան է տեղի ունեցել ձեր հոգում կամ սիրելիների հոգում։ Երջանկությունը արագ անցողիկ պահ է։ Իսկ դժբախտությունը երկարատև  է, անհաղթահարելի, նման է հիասթափության։ Եվ դեռ դուք երջանկություն եք ակնկալում, այն նույնիսկ ավելի պարզ է դառնում դժբախտությունից հետո։ Սա արև է ամպրոպից հետո։ Մի անգամ ես գրել էի «Երկար ու երկարատև  մահը օրեր է խլում կարճատև  առատաձեռն կյանքից»։ Կյանքը նման է հիշողության»։
Վոլոդինը չի կարողացել լուծել իր խնդիրները, ապրել է աշխատավարձից մինչև աշխատավարձ և դառը կատակ է արել այդ մասին. «Ես կարող էի գրել ապուշի կյանքի մասին»։
«Հավանաբար, ինչ-որ մեկը այլ կերպ է տեսել այս մեծ դրամատուրգին։ Բայց ինձ համար նա միշտ նույն մոխրագույն կոստյումով էր, կոպիտ գործվածքի սվիտերով, մաշված վերարկուով, իսկ գլխին սովորական գլխարկի փոխարեն ինչ-որ մորթե գլխարկ, - հիշում է  գրող Վալերի Պոպովը։ Կարծում եմ, որ նա կարող էր ավելի պարկեշտ հագնվել։ Բայց Ալեքսանդր Մոյիսեևիչը ասել է. «Ես չեմ ուզում լինել մարդ լիմուզինից։ Ես ուզում եմ լինել այնպիսին, կարծես ինձ հենց նոր են  դուրս շպրտել  տրամվայից»։
2001 թվականի դեկտեմբերին Վոլոդինը հոսպիտալացվել է։ Նրա ընկերը՝ գրող Իլյա Շտեմլերը, հիշում է.
Ալեքսանդր Մոիսեևիչը մահացել է 2001 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի մոտակայքում գտնվող Կոմարովսկոյե գերեզմանատանը։ Նրա կողքին թաղված է կինը՝ Ֆրիդա Շիլիմովնա Լիֆշիցը (1918-2003)։
Ստեղծագործություններ
Վիկտոր Ռոզովի պես, Վոլոդինը վաթսունականների սերնդի դրամատուրգ էր և իր պիեսներում հակադրվում էր ստալինյան դարաշրջանի դրամատուրգիայի միտումներին, որոնցում դրական հերոսը միշտ պաշտպանում էր հավաքական շահերը, մինչդեռ միայն բացասական կերպարը կարող էր հակասության մեջ մտնել կոլեկտիվի հետ ։ Իր պիեսների սյուժեները, որոնք նա վերցրել էր առօրյա կյանքից, Վոլոդինը, սկսած «Գործարանի աղջիկը» պիեսից, միշտ եղել է այն անձի կողքին, ով դեմ է գնացել հոսանքին, ընդվզելով   ընդհանուր ընդունվածի դեմ ՝ դրանով իսկ բացահայտելով սոցիալական, բարոյական և ժամանակակից հասարակության հոգեբանական հակամարտությունները ։
Վրաստանի ազգային բուսաբանական այգի
Վրաստանի ազգային բուսաբանական այգի (საქართველოს ეროვნული ბოტანიკური ბაღი), պաշտոնական անվանումը՝ Թբիլիսիի բուսաբանական այգի (თბილისის ბოტანიკური ბაღი)։ Գտնվում է Թբիլիսիի պատմական կենտրոնում՝ Ցավկիսի-Ցխալի կիրճում, Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային ստորոտին։ Զբաղեցնում է 161 հեկտար տարածք և ունի շուրջ 4,500 բուսաբանական տարատեսակներ։
Պատմություն
1888 թվականից, երբ ստեղծվեցին ֆլորիստիկայի կենտրոնները, այգում աշխատել են Յուրի Վորոնովը և այլ ակնառու գիտնականներ։ 1896-1904 թվականներին այգին ընդլայնվել է դեպի արևմուտք։ 1932-1958 թվականներին նախկին մուսուլմանական գերեզմանոցն ընդգրկվել է բուսաբանական այգու տարածքում։ Պահպանվել են մի շարք գերեզմաններ, այդ թվում ադրբեջանցի գրող Միրզա Ախունդովի (1812-1878) գերեզմանը։
Այգու կենտրոնական մուտքը գտնվում է Նարիկալի ամրոցի ստորոտին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուսաբանական այգիներ Կատեգորիա:1845 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վրաստանի բուսաբանական այգիներ
Եղեգիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 101 հուշարձան (19 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Չունեշ (Խոնի շրջան)
Չունեշ (ჩუნეში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 110 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 18 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոնի շրջան
Ուսպոլոն
Ուսպոլոն (Усполонь), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Շիմսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Շիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Չինաստանի ազգային բանկ
Չինաստանի ազգային բանկ, Չինաստան ի կենտրոնական բանկը, որն իր գործառույթներն իրականացնում է երկրի կառավարության ենթակայության ներքո ։
Մոասիր Սկլյար
Մոասիր Ժայմե Սկլյար (Moacyr Jaime Scliar, ), բրազիլացի գրող։
Կենսագրություն
Մոասիր Ժայմե Սկլյարը ծնվել է Բեսարաբիայից գաղթող հրեա գաղթականների ընտանիքում, որոնք տեղափոխվել են Բրազիլիա 1919 թվականին։ Սովորել է մի դպրոցում, որտեղ դասընթացները անցկացվել են իդիշ լեզվով, ապա ուսումը շարունակել է կաթոլիկ գիմնազիայում։ Ավարտել է Պորտու Ալեգրեի Դաշնային համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը (1962), իսկ 1970 թվականին նա իր բժշկական կրթությունը շարունակել է Իսրայելում։
Չինաստանի ազգային բանկ
Պատմություն
1980 թվականին իրականացված տնտեսական բարեփոխումների արդյունքում բանկի կոմերցիոն գործառույթները բաշխվել են 4 անկախ, բայց պետական բանկերի միջև, և 1983 թվականին Պետական խորհուրդը որոշել է, որ Չինաստանի ազգային բանկը կգործի միայն որպես Կենտրոնական բանկ։ 1995 թվականի մարտի 18-ին իրավական կարգավիճակը վերջնականապես հաստատվել է։ 1988 թվականին՝ կառուցվածքային բարեփոխման արդյունքում, բոլոր տեղական և մարզային մասնաճյուղերը փակվել են, և Չինաստանի ազգային բանկը բացել է 9 տարածքային մասնաճյուղ, որոնց լիազորությունները չեն համապատասխանում տեղական վարչական բաժանմանը։
Մոասիր Սկլյար
Կենսագրություն
Զբաղվել է հանրային առողջության պաշտպանության խնդիրներով։ Նա դասավանդել է Պորտու Ալեգրեի բժշկական գիտությունների դաշնային համալսարանում, խոսել է պորտուգալերեն և կարդացել է պորտուգալական գրականություն Բրաունի և Տեխասի համալսարաններում։ Գրականության մեջ դեբյուտել է «Բժշկի պատմությունները ուսման տարիներին» պատմվածքների գրքով (1962):
Չինաստանի ազգային բանկ
Պատմություն
2003 թվականին Ժողովրդական ներկայացուցիչների համաչինական ժողովի մշտական կոմիտեի կողմից ընդունվել են օրենքի լրացումներ, որոնցով բանկը ստացել է մի շարք լրացուցիչ լիազորություններ՝ ընդհանուր ֆինանսական կայունության ապահովման և երկրի դրամավարկային քաղաքականության իրականացման համար։
Մոասիր Սկլյար
Կենսագրություն
Մահացել է ինսուլտից։
Սույախան
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մոասիր Սկլյար
Ստեղծագործական աշխատանքը
Վեպերի, պատմվածքների, ուրվագծերի, մանկական գրքերի հեղինակ է։ Նրա գործերը հաճախ ծագել են Բրազիլիայում հրեա վտարանդիների շրջանից։ Սկլյարի «Մարդաձին պարտեզում» վեպը (1980 թվական) ընդգրված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հրեական գրքերի ազգային կենտրոնի կողմից ժամանակակից հրեա հեղինակների 100 լավագույն աշխատանքների ցանկում։
Ակնհայտ է, որ Սկլյարի «Մաքսը և կատուները» (1981) վեպի գլխավոր սյուժեն օգտագործվում է Յան Մարտելի «Պիի կյանքը» վեպում, որն արժանացել է Բուքերյան մրցանակին (2002)
Ճանաչում
Սկլյարի գրքերը թարգմանվել են՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, իտալերեն, եբրայերեն և այլ լեզուներով։ Նրա վեպերից և պատմվածքներից մի քանիսը էկրանարկվել են։ Նա Բրազիլիայի Գրականության ակադեմիայի (2003) անդամ է, «Ժաբութի» մրցանակի դափնեկիր (1988, 1993, 2009) և բազմաթիվ այլ ազգային մրցանակների մրցանակակիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 27 մահեր Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ
Սույախան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չինաստանի ազգային բանկ
Պատմություն
Չինաստանի ազգային բանկը աշխարհում ամենախոշոր ֆինանսական ինստիտուտն է իր ունեցած պահուստների ծավալով՝ 3,201 տրիլիոն դոլար ։
2019 թվականի օգոստոսին Չինաստանի կենտրոնական բանկը հայտարարել է ազգային թվային արժույթի մոտալուտ գործարկման մասին՝ հինգ տարվա մշակումից հետո ։
Գործառույթներ
«Չինաստանի ազգային բանկի մասին» ՉԺՀ օրենքի համաձայն՝ բանկի վրա դրված են դրամշրջանառության և վարկի կարգավորման գործառույթներ։
Ազգային ժողովրդական կոնգրեսի մշտական հանձնաժողովի կողմից 2003 թվականին ընդունված «Չինաստանի ազգային բանկի փոխարեն Չինաստանի բանկային գործունեության կարգավորման և վերահսկողության իրականացման մասին» որոշման համաձայն՝ ստեղծվել է Չինաստանի բանկային գործունեության կարգավորման հանձնաժողով (ՉԲԳԿՀ)։
2003 թվականի դեկտեմբերին ընդունված ՉԺՀ «Բանկային կարգավորման և վերահսկողության մասին» օրենքի համաձայն՝ ՉԲԳԿՀ-ն պատասխանատու է ֆինանսական հաստատությունների կարգավորման և վերահսկման համար, որոնք համաձայն ՉԺՀ «Առևտրային բանկային գործունեության մասին» և «Ընկերությունների մասին» օրենքի՝ ընդունում են ավանդներ, տրամադրում վարկեր, տալիս են հաշիվներ և իրականացնում այլ գործունեություն։
Կառուցվածք
Չինաստանի ազգային բանկը 9 տեղական մասնաճյուղ է բացել Տյանցզին, Շենյան, Նանկին, Ցզինան, Ուհան, Գուանչժոու, Չենդու, Շանհայ և Սիան քաղաքներում։ Բանկն ունի նաև 6 արտասահմանյան ներկայացուցչական գրասենյակ և ներառում է 18 վարչություն ։
Վարկավորման քվոտա
2010 թվականի վարկավորման քվոտան կազմել է 7,5 տրիլիոն յուան ։
Բանկի տնօրեններ
Ցանկը՝ ըստ բանկի պաշտոնական կայքի.
Տոկոսադրույքներ
Բանկի կողմից սահմանվող տոկոսադրույքները միշտ 9-ի բազմապատիկ են։ Մնացած վայրերում տոկոսադրույքները 25-ի բազմապատիկ են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Չինաստանի տնտեսություն Կատեգորիա:1948 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Դրամական բարեփոխումներ Կատեգորիա:Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Կատեգորիա:Անավարտ հոդվածներ Չինաստանի մասին Կատեգորիա:Բանկեր Կատեգորիա:Չինաստանի կառավարություն Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Լավ հոդվածներ Կատեգորիա:Բանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Մեծ Ակեմ
Մեծ Ակեմ (Большой Акем), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շիվերտա գետի ձախ ափով՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Պաուսակուննու
Պաուսակուննու (Pausakunnu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ժուկի (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)
Ժուկի (Жуки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժուկի գյուղում բնակվում էր 506 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
L'Amore È Femmina
«L'Amore È Femmina» (իտալերենից թարգմանած՝ նշանակում է՝ Սերը կին է), Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում Իտալիան ներկայացրած իտալացի երգչուհի Նինա Ձիլլիի երգը, որի հեղինակներն են Նինա Ձիլլին, Քրիստիան Ռաաբը, Քրիստոֆեր Սյոկվիսթը, Ֆրիդա Մոլանդերը և Չարլի Մեսոնը։ Մրցույթում երգը հնչել է իտալերեն և անգլերեն տեքստային տարբերակով, «L’amore è femmina (Out of Love)» խորագրով ։
Երգը մրցույթի եզրափակչում զբաղեցրել է 9-րդ հորիզոնականը՝ 101 միավորով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2012 սինգլներ
Բեյլիկ-Յուվա
Բեյլիկ-Յուվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մակեդոնիա և Թրակիա
Մակեդոնիա և Թրակիա,, Հունաստանի յոթ ապակենտրոնացված շրջաններից է։
Հիմնվել է 2011 թվականին՝ «Կալիկրատիս» օրենքի համաձայն, հանդիսանում է պետական իշխանության տարածքային մարմին և նրա վարչական բաժանման մի մասը։ Այն իր մեջ ներառում է Արևելյան Մակեդոնիայի, Թրակիայի և Կենտրոնական Մակեդոնիայի պերիֆերիաներ։ Վարչական կենտրոնը հանդիսանում է Կոմոտինի քաղաքը։ Վարչական շրջանի ղեկավարը Հունաստանի իշխանության կողմից նշանակված համակարգողն է։
Վարչական բաժանում
Մակեդոնիան և Թրակիան բաժանվում են երկու պերիֆերիաների, որն էլ բաժանվում է 13 համայնքների՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունաստանի նոմոսներ
Ձեձիլեթ
Ձեձիլեթ (ძეძილეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 25 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 197 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոնի շրջան
(8985) Տուլա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,255491 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8051 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7059 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1237,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290966 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,08° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռուպերտ Գրեյվս
Ռուպերտ Գրեյվս (Rupert Graves, ), անգլիացի թատրոնի և կինոյի դերասան։
Կենսագրություն
Ռուպերտ Գրեյվսը ծվնել է 1963 թվականի հունիսի 30-ին՝ անգլիական Սոմերսեթ շրջանի Ուեսթոն-սյուպեր-Մեր քաղաքում ՝ օպերատոր Մարիա Լուիզա Գրեյվսի (հայրական ազգանունը Ռոբերթս) և երաժշտության ուսուցիչ Ռիչարդ Հարդինգ Գրեյվսի ընտանիքում ։
Առաջին դերը, որ նա ստացել է եղել է կրկեսի ծաղրածուն։
Առաջին դերը, որը նրան հաջողություն բերեց «A Room with a View» ֆիլմաում կատարած Ֆրեդի Հանիչերչի դերը, որտեղ նրա խաղընկերները եղել են այնպիսի անվանի դերասաններ, ինչպիսիք են Մեգի Սմիթը, Ջուդի Դենչը և սկսնակ Հելենա Բոնեմ Կարթերը։ Ավելի ուշ Հյու Գրանտի հետ խաղացել է «Մորիս» կինոնկարում։ Նրա հաջորդ նշանակալից դերերը եղել են «A Handful of Dust», «Աղջիկների տարբերությունը», «Հարաբերություններ», «Ֆորսայթի առասպելը» ֆիլմերում։
Հայտնիության նոր ալիք եղավ, որբ Ռուբերտը «Շերլոկ» հեռուստասերիալում կատարեց հետախույզ ոստիկան Լեստրեյդի դերը։
2015 թվականին Գրեյսը հրավիրվեց ABC՝ «Ընտանիք» հեռուստասերիալում նկարահանվելու, որպես Քլեր Ուորենի, ում դերը կատարում էր Ջոան Ալենը, ամուսին։
Անձնական կյանքը
1987 թվականին իր հայրենի Ուեսթոն-Սյուպեր-Մեր քաղաքի սրճարանում հանդիպել է Իվոնին, ով նկարչուհի է։ Նրանք միասին են ապրել Սթոք-Նյուինգթոնում, Գրեյվսը նրան օգնել է դաստիարակել երկու դուստրերին, ովքեր այդ պահին 10և 14 տարեկան հասակում էին։ Ռուբերտը և Իվոնը միասին են ապրել 13 տարի։ 2000 թվականին, երբ նրանց հարաբերությւնները ավարտվեցին, նա ծանոթացավ Սյուզի Լյուիսի հետ։ Շուտով նրանք ամուսնացան։ Այժմ նրանք ունեն 5 զավակ՝ Ժոզոֆ, Էլլա, Նոա, Այզեք և Զոուի։
Աշխատանքները թատրոնում
Հեռուստատեային դերեր կատարելու հետ զուգընթաց Ռուպերտը խաղացել է նաև թատրոնում, այդ թվում և ամերիկյան, Closer (2000) և The Elephant Man (2002) ներկայացումներում։
Լոնդոնյան բեմերում նրա առավել հայտնի դերերից է Փրեսթլի Սթրեյի The Pitchfork Disney ներկայացումում (1991)՝ Լոնդոնի Բուշ թատրոնում։ Դերի շնորհիվ Ռուպերտը ստացավ Charrington Fringe Award մրցանակը, որպես 1991 թվականի լավագույն տղամարդու դեր։ Նաև մասնակցել է A Madhouse in Goa ներկայացմանը 1989 թվականին, կատարել է Էդիի դերը Hurlyburly ներկայացման ժամանակ (1997—1998), որի համար նոմինացվել է Լոուրենս մրցանակին, որպես լավագույն տղամարդու դեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
(1116) Կատրիոնա
(1116) Կատրիոնա (Catriona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի ապրիլի 5-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1929 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կինեն Այվորի
Կինեն Այվորի Ուեյանս, ամերիկացի ռեժիսոր և դերասան։
Կենսագրություն
Առաջին ճանաչումը Այվորիին ԱՄՆ-ում բերում է կատակերգական «Կենդանի գույն» հեռուստաֆիլմը (1990-1994 թվականներ)։ Ռեժիսորի հաջորդող աշխատանքները արդարացրեցին իրենց գործնականում. «Կորած միլիոններ» (1994 թվական), «Շատ սարսափելի ֆիլմ» (2000 թվական), «Շատ սարսափելի ֆիլմ 2» (2001 թվական), «Չարաճճի» (2006 թվական)։ Իր ռեժիսորական աշխատանքներից մեծամասնությունում Կինենը և՛ դերասան է, և՛ պրոդյուսեր, և՛ սցենարիստ։ Նա իր ֆիլմերում հիմնականում ներգրավում է իր բարեկամներին։ Բոլորից առավել որպես դերասան և սցենարիստ հանդես են գալիս Շոն և Մարլոն Ուեյանս եղբայրները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հունիսի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բուսակերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ
Սումբոլաթ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պիտերբորո
Պիտերբորո, Անգլիայի արդյունաբերական քաղաք և ունիտար միավորում Քեմբրիջշիրի կոմսությունում։ Գտնվում է Լոնդոնից 120 կմ դեպի հյուսիս, Նին գետի ափին։ Բնակչությունը՝ ավելի քան 160 հազար։
Պատմություն
Պիտեբորոյի հինավուրց մշակույթի անվանումը ծագում է առնում Պիտերբորոյի որսորդներից և հավաքչությամբ զբաղվողներից, որոնք երկար ժամանակ Անգլիայում համագործակցում էին ավելի զարգացած հողագործների հետ։ Պետերբորոյից ոչ հեու գտնվում է Ֆլեգ-Ֆեն հուշարձանը ՝ լավ պահպանված մ․թ․ա․ 10-րդ դարի փայտյա շինություն։
Քաղաքը գտնվում է Զե-Ֆենսի ճահճային բնակավայրում, որը 7-րդ դարից աստիճանաբար չորացվում էր։ Այն արագ զարգացավ արդյունաբերական հեղափոխության ժամանակ, երբ նրա միջով Լոնդոնից դեպի Էդինբուրգ անցավ երկաթուղի։ Դրանով է կապված շրջանում գտնվեղ խոշոր պահեստների և շինանյութ արտադրող ձեռնարկությունների առկայությունը։
Քաղաքի վրայով սլանում է սբ․ Պետրոսի միջնադարյան տաճարի ուրվագիծը։ Այն հիմնադրվել է 1138 թվականին՝ նորմանդական ոճով և կառուցվել է 120 տարվա ընթացքում։ Հետագայում ճակատները մասամբ վերափոխվեց։ Տաճարում գտնվում է 1200 տարվա Գեդդայի փորագրված քարը և Եկատիրինա Արագոնացու գերեզմանը։ Նույնպես պահպանվել է սբ․Իոաննայի եկեղեցին (1407)։
Աշխարհագրություն
Պետերբորոյի ունիտար միավորումը զբաղեցնում է 343 կմ² տարածք և արևելքում։
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականի տվյալներ Պիտերբորյի ունիտար միավորման տարածքում բնակվում է 156 061 մարդ, բնակչության միջին խտությամբ՝ 454 մարդ/կմ² ։.
Տնտեսություն
Պետերբորոյում է գտնվում խոշոր տուրիստական կազմակերպությունների հիմնական գրասենյակներից մեկը՝ Thomas Cook Group-ը, որը իր պատմությունը սկսում է 1841 թվականից ։. Ընկերության բաժնետոմսերը ներառված են հաշվարկման բազայի FTSE 250-ի մեջ։
Պետերբորոյի միջով անցնում են «CrossCountry», «East Coast», «East Midlands Trains», «First Capital Connect»և «Greater Anglia կազմակերպությունների երթուղիները։
Ասկոլի Սատրիանո
Ասկոլի Սատրիանո (Ascoli Satriano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 6346 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 334 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71022, հեռախոսային կոդ՝ +39 00885։
Պիտերբորո
Սպորտ
Պիտերբորոյում ստեղծվեց պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ՝ «Պիտերբորո Յունայթեդ», որը 2010/2011 թվականներին հանդես է գալիս Առաջին Ֆուտբոլային Լիգայում։ «Պիտերբորո Յունայթեդ»-ը ընդունում է իր հակառակորդներին Լոնդոն Ռոադ մարզադաշտում, որը նախատեսված է 15 040 հանդիսատեսի համար ։
Ասկոլի Սատրիանո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պիտերբորո
Քույր քաղաքներ
Պիտերբորոն գտնվում է բարեկամական հարաբերությունների հետ հետևյալ քույր-քաղաքների հետ ։
Ասյա (վիպակ)
«Ասյա» («Ася»), Իվան Տուրգենևի վիպակը, որը գրվել է 1857 թվականին և տպագրվել 1858 թվականին «Սովրեմեննիկ» ամսագրի առաջին համարում (հատոր LXVII) ։
Հոդվածի ստեղծում և նախատիպեր
Տուրգենևը պատմվածքի վրա աշխատել է 1857 թվականի հուլիսից մինչև նոյեմբեր։ Գրելու դանդաղ տեմպը կապված է եղել հեղինակի հիվանդության և հոգնածության հետ («Սովրեմեննիկի» խմբագրակազմը շատ ավելի վաղ է սպասել վիպակի հանձնմանը)։ Տուրգենևի սեփական խոստովանությամբ՝ վիպակի մտահղացումը կապված է եղել գերմանական Զինցիգե քաղաքում իր տեսած մի կարճատև տեսարանի հետ. առաջին հարկի պատուհանից դուրս նայող տարեց կին, իսկ վերևի պատուհանում՝ երիտասարդ աղջկա գլուխ։ Տուրգենևը փորձել է պատկերացնել այդ մարդկանց ճակատագրերը. այդպես առաջացել է «Ասյայի» մտահղացումը։ Մյուս կողմից, պատմության հերոսները հիշեցնում են Զինցիգում Տուրգենևին այցելած նկարիչ Ա. Պ. Նիկիտինին (թողել է սպայական կարիերան գեղանկարչությամբ զբաղվելու համար), եղբայր և քույր Սաբուրովներին ։
Ասյայի նախատիպերը, հավանաբար, եղել են հեղինակի ընտանիքի անդամներից երեք ապօրինածին աղջիկներ ։ Նրա մայրը մեծացրել է Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Տուրգենևի (հեղինակի հորեղբայրն ու խնամակալը) ապօրինի դուստրերին՝ Ասյային կամ Աննային։ Տանը ապրել է նաև Վարվառան՝ մոր ապօրինի դուստրը։ Ի վերջո, պատմվածքի վրա աշխատելու ժամանակ գրողի ապօրինի դուստրը՝ Պոլինան, տառապում էր անպատասխան առաջին սիրուց։ Պոլինայի ու պատմվածքի հերոսուհու նմանությունն ավելի է ընդգծվում նրա մոր ցածր ծագմամբ և աղջկա կոնֆլիկտներով Պոլինա Վիարդոյի երեխաների հետ (ում ընտանիքում նա դաստիարակվել է) ։
Ավելի ակնհայտ է Ասյայի գրական նախատիպը՝ դաստիարակությամբ և քաղաքակրթությամբ չփչացած Մինյոնան Գյոթեի վեպից (հանցավոր, ինցեստային կապի ծնունդ) ։ Նշվում է նաև Ասյայի տարօրինակությունների նմանությունը Նատաշա Ռոստովայի վարքին (ստեղծվել է ավելի ուշ) Լ. Ն. Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն» վեպից ։
Սյուժե
Պատումը վարվում է անանուն պատմողի անունից (պարոն Ն. Ն.): Նա հիշում է իր երիտասարդությունը, Հռենոսի ափին գտնվող Զ. փոքրիկ քաղաքում անցկացրած ժամանակը։ Մի անգամ, լսելով ուսանողական տոնի երաժշտությունն ու աղմուկը, նա անցնում է գետը և գնում հարևան Լ. քաղաք։ Այստեղ հերոսը հանդիպում է երկու ռուսների՝ Գագին ազգանունով մի երիտասարդի, որը ցանկանում է նկարիչ դառնալ, և մի աղջկա՝ Ասյային (Աննա), որին նա ներկայացնում է որպես իր քույր։ Ասյան կամ զվարճանում է, կամ տխրում, էքսցենտրիկ արարքներ է գործում (բարձրանում է ամրոցի ավերակները՝ ծաղիկները ջրելու համար)։ Հերոսն սկսում է կասկածել, որ Ասյան Գագինի քույրը չէ։
Մի քանի օր անց պատմողն անկեղծ զրույց է ունենում Գագինի հետ։ Պարզվում է, որ Ասյան իսկապես նրա քույրն է։ Տասներկու տարեկան հասակում Գագինին ուղարկել են Սանկտ Պետերբուրգ՝ պանսիոն։ Նրա մայրը մահացել էր, իսկ հայրը մնում էր գյուղում։ Հոր մահից հետո պարզվել է, որ նա ևս մեկ երեխա ունի՝ Ասյան, որի մայրը Գագինների տան սպասուհի Տատյանան էր։ Գագինը ստիպված էր միայնակ դաստիարակել տասներեք տարեկան աղջկան։ Նա մի քանի տարի նրան ուղարկել է պանսիոն, որտեղ նրա համար հեշտ չի եղել։ Վերջապես Գագինը որոշել է Ասյայի հետ մեկնել արտասահման։
Պատմողը խորը խղճահարություն է զգում Ասյայի նկատմամբ. նա հասկանում է, որ հենց նրա անհասկանալի սոցիալական դիրքն է (ճորտի և ազնվականի դուստրը) նրա մեջ նյարդային լարվածություն առաջացնում։ Աստիճանաբար նա սիրահարվում է Ասյային։ Ասյան նրան նամակ է գրում՝ խնդրելով ժամադրություն։ Գագինը, որը գիտի քրոջ զգացմունքների մասին, հերոսին հարցնում է՝ համաձայն է ամուսնանալ նրա հետ։ Հերոսը, որը վստահ չէ իր զգացմունքների մեջ, դեռ չի կարող պատասխանել համաձայնությամբ և խոստանում է հանդիպման ժամանակ (եթե դա տեղի ունենա) մերժել Ասյայի սերը։ Ասյայի հետ հերոսի հանդիպումը տեղի է ունենում բուրգոմիստրի այրու տանը։ Բացատրությունից հետո Ասյան հայտնվում է նրա գրկում, բայց հետո հերոսը սկսում է նախատել նրան այն բանի համար, որ նա ամեն ինչ փչացրել է՝ ամեն ինչի մասին խոստովանելով եղբորը, և այժմ իրենց երջանկությունն անհնար է։ Ասյան փախչում է։ Հերոսն ու Գագինը փնտրում են նրան։ Ի վերջո, պատմողը գիտակցում է, որ իսկապես սիրում է Ասյային և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ։ Նա պատրաստվում է հաջորդ օրը եղբորից խնդրել աղջկա ձեռքը։ Բայց հաջորդ օրը պարզվում է, որ Գագինն ու Ասյան հեռացել են քաղաքից։ Հերոսը փորձում է հասնել նրանց, բայց Լոնդոնում նրանց հետքը կորչում է։
Հերոսը այլևս երբեք չի հանդիպում Ասիային։ Նրա կյանքում եղել են նաև այլ կանայք, բայց ծերության և մահվան շեմին նա հասկանում է, որ իսկապես սիրել է միայն Ասյային, և որ նույնիսկ չորացած ծաղիկը, որը նա տվել էր իրեն, ավելի երկար կապրի, քան երկու սիրահարներ. ահա թե որքան անցողիկ է մարդկային կյանքը։
Քննադատություն և արձագանքներ
Դեռ Տուրգենևի կենդանության օրոք վիպակը թարգմանվել է եվրոպական շատ լեզուներով՝ գերմաներեն, անգլերեն, շվեդերեն։ Եղել են մի քանի ֆրանսիական թարգմանություններ. ինքը՝ Տուրգենևը, գոհ չի եղել դրանց որակից և հրատարակել իր ֆրանսերեն թարգմանությունը։
Քննադատությունը պատմության հերոսին համարում է «ավելորդ մարդու» դասական տեսակ, որն անվճռական է և չի գտնում իր տեղը կյանքում։ «Ասյայի» հերոսի կերպարին Ն. Գ. Չեռնիշևսկին նվիրել է իր «Ռուս մարդը rendez-vous-ում։ Մտորումներ պ. Տուրգենևի «Ասյա» վիպակի ընթերցանության շուրջ» («Русский человек на rendez-vous. Размышления по прочтении повести г. Тургенева „Ася“») հոդվածը ։
Էկրանավորում
1977 թվականին ռեժիսոր Իոսիֆ Խեյֆիցը վիպակի հիման վրա նկարահանել է համանուն ֆիլմը, որում գլխավոր դերը կատարել է Ելենա Կորենևան։
(8986) Կինեյայասույո
(8986) Կինեյայասույո (Kineyayasuyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կոիտիրո Տոմիտայի կողմից Կոսոլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոիտիրո Տոմիտայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ուսվա (քաղաքատիպ ավան, Գրեմյաչինսկի շրջան)
Ուսվա (Усьва), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Գրեմյաչինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Գրեմյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Հունան նահանգային թանգարան
Հունան նահանգային թանգարան (湖南省博物馆), Չինաստանի խոշոր և առավել հատնի գավառագիտական թանգարաններից մեկն է։ Այն գտնվում է Չանշա քաղաքում` Հեղափոխության հերոսների զբոսայգու մոտ և պահպանում է մեծ թվով ազգային նշանակության պատմական և մշակութային ցուցանմուշներ։
Թանգարանը զբաղեցնում է շուրջ 20000 քմ 2 տարածք, թանգարանի սրահները մի քանի հարկերում ընդգրկում են 50 հազար քմ 2 տարածք։ Մեծ թվով ցուցանմուշները նվիրված են Հան դինաստիային և կազմված են Չանշա քաղաքի շրջակայքի հնագիտական պեղումների հիման վրա։
Պատմություն
Նահանգային թանգարանը հիմնադրելու առաջին փորձը եղել է 1904 թվականին, որպես գավառական գրադարանի բաժանմունք, բայց թանգարանը կարողացել է իր գոյությունը պահպանել միայն մոտ մեկ տարի։ 1924 թվականի հունիսի 24-ին թանգարանը երկրորդ անգամ նորից հիմնադրվել է, բայց 1930 թվականի պատերազմի ժամանակ այրվել է։
Թանգարանն արդեն երրորդ անգամ հիմնադրվել է 1951 թվականին, բայց այցելությունների համար բացվել է միայն 1956 թվականի հուլիսին։
2012 թվականի հուլիսի 18-ին թանգարանը փակվել է չորս տարեվ` վերականգման համար։ Չինաստանի կենտրոնական ակադեմիան ճապոնացի ճարտարապետ Արատա Իսոզակիի օգնությամբ նախագծվել է թանգարանի շենքը ժամանակակից տեսքով ։ Շինվածքն ավարտվեց և թանգարանը նորից բացվել է 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ին  ։ Նոր շենքն ունի 48000 քմ2 ցուցահանդեսային տարածք ։
Նկարագրություն
Թանգարանի հավաքածուն պահպանում է ավելի քան 180.000 ցուցադրանմուշներ, ներառյալ տիրուհի Սին Չժույի մումիան և ցուցանմուշներ նրա գերեզմանից, ինչպես նաև` բազմաթիվ գտածոներ Մավանդուի դամբարանից, որոնք տեղափոխվել են թանգարան, մասնավորապես, հին երկեր, մետաքսե քարտեզներ, մետաքսե խորհրդանշաններ։
Ցուցադրանմուշների մի նշանակալի հատված նվիրված է Չինաստանի արվեստի պատմությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չանշայի թանգարաններ Կատեգորիա:1956 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Հունան
Պեսինետո
Պեսինետո  (Pessinetto), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 607 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 121 մարդ./կմ²։ Տարածքը ՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10070 ։ Հեռախոսային կոդը ՝ 0123 ։ Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Հովհաննես Մկրտիչը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Մուխրան Մաճավարիանի
Կենսագրություն
Մուխրան Մաճավարիանին ծնվել է 1929 թվականի ապրիլի 2-ին Վրաստանի Սաչխերեի շրջանի Արգվետի գյուղում։ 1952 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1957-1963 թվականներին աշխատել է որպես «Ցիսկարի» ամսագրի պոեզիայի բաժնի վարիչ։
Մուխրան Մաճավարիանին 1964-1967 թվականներին եղել է կինոստուդիայի սցենարական կոլեգիայի անդամ, 1967-1982 թվականներին աշխատել է որպես «Դիլա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, իսկ 1982-1988 թվականներին՝ «Սաունջե» ալմանախի գլխավոր խմբագիր։
1988-1992 թվականներին Մուխրան Մաճավարիանին եղել է Վրաստանի գրողների միության նախագահ։
Իր առաջին ստեղծագործությունները տպագրել է 1952 թվականին։ Հեղինակել է մի շարք ժողովածուներ՝ «Բանաստեղծություններ» (1955), «Պիտի ուրախացնեմ ձեզ» (1957), «Կարմիր արև և կանաչ խոտ» (წითელი მზე და მწვანე ბალახი, 1957), «Ճանապարհին» (გზადაგზა, 1965), «Խոսիր» (1971)։
Եղել է ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989-1991), Վրաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի անդամ 1990-1992 թվականներին։
Մուխրան Մաճավարիանին մահացել է 2010 թվականի մայիսի 17-ին սրտի կաթվածից ։ Թաղված է Թբիլիսիի Մթածմինդա պանթեոնում։
Իվանովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)
Իվանովկա (Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 1 090 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լա Յանա
Լա Յանա (La Jana,, իսկական անունը`Հենրիետա Մարգարետե Հիբել Henriette Margarethe Hiebel), համր կինոյի ավստրո-գերմանացի դերասանուհի և պարուհի ։