Ագաթա_Քրիստիի_անհետացում
Հայտնաբերում
Դեկտեմբերի 14-ին Ագաթան, այնուամենայնիվ, հայտնաբերվել է՝ թերթում կարդալով տեղեկություններ այն մասին, թե ինչպես են ընթանում իր համազգային որոնումները։ Պարզվել է, որ նա գրանցվել է ամուսնու սիրուհու՝ Թերեզա Նիլի անվան տակ՝ Նորթ Յորքշիր կոմսությունում գտնվող «Swan Hydropathic Hotel» (այժմ՝ «Old Swan Hotel») շքեղ սպա-հյուրանոցում։ Նա տաքսիով հյուրանոց է ժամանել դեկտեմբերի 4-ին երեկոյան ժամը յոթին և ասել, որ Հարավաֆրիկյան Քեյփթաունից է ժամանել, առաջին անգամ է Անգլիայում, և երկրում է գտնվում երեք շաբաթ։ Անձնական իրերից իր հետ ունեցել է միայն կանացի պայուսակ և ուսապարկ ։ Սուրբծննդյան տոների նախօրեին հյուրանոցը չի լցվել, և նա առանց խնդիրների վարձել է հինգերորդ սենյակը, որը լոգարանով փոքրիկ սենյակ էր։ Նա բավականին համեստ ու փակ էր, որևէ մեկի հետ դժկամությամբ էր շփվում։ Երբ սպասուհիներից մեկը հարցրել է, թե ինչպես է իրեն զգում, Ագաթան պատասխանել է, որ շատ հոգնած է, խնդիրներ ունի և «պետք է ամեն ինչ վերլուծի»։ Նմանությանն առաջինը ուշադրություն է դարձրել հյուրանոցի սպասուհին։ Ժամանակի ընթացքում նրա գործընկերները եկել են այն եզրակացության, որ իրենց հաճախորդը շատ նման է անհետացածին, բացի այդ, նա ուներ նույն պայուսակը, որը նկարագրվում էր թերթերում։ Նրանք այդ մասին հայտնել են հյուրանոցի ղեկավար տիկին Թեյլորին, որը նրանց հրահանգել է չհրապարակել այդ տեղեկությունները, որպեսզի նրանց հաստատությունը չներգրավվի սկանդալային բնույթի իրավիճակներում։ Կիրակի օրը՝ դեկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 11-ին, թմբկահար Բոբ Տեպպինը և սաքսոֆոնահար Բոբ Լիմինգը, որոնք մասնակցում էին հյուրանոցի երաժշտական ներկայացումներին, ոստիկանությանը հայտնել են, որ այնտեղ տեսել են անհետացած կնոջը։ Դրանից հետո Յորքշիրի ոստիկաններից սպա Մաքդաուելը Սուրեյցի իր գործընկերներին զեկուցել է հյուրանոցի հաճախորդներից մեկի և կորած անձի նմանության մասին։ Այնուհետև այս տեղեկությունը հաղորդվել է Սանինգդեյլում գտնվող Կարլային ։ Սակայն նա չի կարողացել ներկայանալ հետաքննությանը, քանի որ այդ ժամանակ Ռոզալինդան իր խնամքի տակ էր, և պետք էր նրան դպրոցից վերցնել։ Ագաթայի քարտուղարը զանգահարել է Արչիի գրասենյակ, որից հետո վերջինս անհապաղ գնացել է Հարոգեյթ հյուրանոց։ Մամուլի տեղեկությունների համաձայն՝ Արչին և Մաքդաուելը հյուրանոցի նախասրահում գտնվող վերելակի մոտ այնպես են նստել, որ Ագաթայի ամուսինը կարողանա ճանաչել նրան, երբ նա իջնի ընթրիքի։ Երբ նա մոտեցել է սեղանին, Արչին ճանաչել է նրան, այդ պահին նրա ձեռքում էր այն թերթը, որտեղ նրա անհետացման պատմությունն ու լուսանկարներն էին. Քրիստին ոչ մի կերպ չի բացատրել իր անհետացումը՝ վկայակոչելով ամնեզիան։ Քրիստիի ճանաչման գործընթացի ականատեսի կարծիքով տեսնելով ամուսնուն՝ նա իրեն այնպես է պահել, կարծես չի ճանաչել։ Այլ տեղեկությունների համաձայն՝ նա, այնուամենայնիվ, ճանաչել է նրան, բայց ուշադրություն չի դարձրել։ ԶԼՄ-ների հայտարարություններում ամուսինը նշել է, որ հյուրանոցի հաճախորդը իսկապես իր կինն է։ Նրա մոտ ամբողջական հիշողության կորուստ է, այդ պատճառով չի ճանաչել նրան, չգիտի, թե որտեղ է գտնվում և, հնարավոր է՝ չի գիտակցում, թե ով է նա։ Նա հույս ունի, որ Ագաթան ուշքի կգա, և միասին կգնան բժշկի։ Դրանից հետո շնորհակալություն է հայտնել հետախուզման մեջ գտնվող ոստիկանության աշխատակիցներին։ Արչին և Ագաթան միասին ընթրել են, որից հետո գիշերել տարբեր սենյակներում, թեև հյուրանոցում գտնվող որոշ լրագրողներ հավաստիացրել են, որ գիշերն անցկացրել են միասին։ Դեկտեմբերի 15-ին Քրիստի ամուսինները լքել են հյուրանոցն ու հեռացել, բայց ուղևորվել են ոչ թե Լոնդոն, ինչպես ավելի վաղ հայտարարել էր Արչին, այլ Չիդլ գնացքով ուղևորվել դեպի «Էբնի-Հոլ» կալվածք, որտեղ ամուսնու հետ ապրում էր նրա քույր Մեժը։ Այդ ուղևորությունն իրականացվել է մամուլի ուշադրության ներքո, ինչը բառացիորեն հետապնդել է նրանց ճանապարհին և կայարաններում, որտեղ կատարվել են փոխպատվաստումներ։«Էբնի Հոլ» են հրավիրվել տեղի ընտանեկան բժիշկ դոկտոր Հենրի Ուիլսոնը և Մանչեսթերի համալսարանի նյարդաբան դոկտոր Դոնալդ քորը։ Նրանք ախտորոշել են, որ Ագաթան ունի «հիշողության ամենաիսկական կորուստ», խորհուրդ են տվել խորհրդակցել հոգեբույժի հետ և «զերծ պահել բոլոր տագնապներից և հուզումներից»։ Դա պնդում էր Մեժը, և Ագաթան դժկամությամբ է համաձայնել՝ գիտակցելով, թե որքան անհանգստություն է պատճառել քրոջը։ Քրիստին Լոնդոնում Հարլի սթրիթի հոգեբույժի մոտ սեանսների է գնացել և հարևանությամբ բնակարան վարձել, որտեղ ապրել է Շարլոտայի և Ռոզալինդայի հետ։ Քրիստիի պաշտոնական կենսագիր Ջանեթ Մորգանի կարծիքով հոգեբույժի մի շարք կանոնավոր այցելություններից հետո նա հիշել է անհետացման ժամանակ իր հետ տեղի ունեցած շատ դրվագներ։ Որոնումներին մասնակցած որոշ անձինք վրդովվել են Ագաթայի պահվածքից և պահանջել ծախսերի փոխհատուցում։ Նրա անհետացման հանգամանքների քննարկման հարցը՝ կապված ոստիկանության կրած ծախսերի հետ, նույնիսկ բանավեճի է արժանացել բրիտանական խորհրդարանում։ Սակայն ներքին գործերի նախարարության քարտուղար պարոն Ուիլյամ Ջոյնսոն-Հիքսը խորհրդարանի հարցմանն ի պատասխան նշել է, որ որոնումների համար լրացուցիչ ծախսերը կազմում են ընդամենը 12 ֆունտ 10 շիլինգ, և նրանք հիմնականում ծախսվել են «ոստիկանների համար տաք թեյի» համար։