cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լեոնիլլա Վիտգենշտեյն
Ամենապայծառափայլ իշխանուհի Լեոնիլլա Իվանովնա Սայն-Վիտգենշտեյն, ծննդյամբ իշխանադուստր Բարյատինսկայա (Леонилла Ивановна Барятинская, ), Սանկտ Պետերբուրգի արքունիքի ֆլեյլինա՝ Բարյատինսկիների տոհմից։ Պուշկինյան ժամանակաշրջանի սրահներում փայլել է հարավային գեղեցկությամբ։ Պատկերված է Վինտերհալտերի հայտնի դիմանկարներում, ով նրան համարել է իր մոտ կեցվածք ընդունած տիկնանցից ամենագեղեցիկը։ Ապրելով մինչև 101 տարեկան, նա հավանաբար երկարակեցության ռեկորդ է սահմանել ցարական Ռուսաստանի բարձրագույն արիստոկրատիայի միջավայրում։
Կենսագրություն
Լեոնիլլա Բարյատինսկայան 19-րդ դարասկզբի ամենավառ ռուս արիստոկրատներից մեկի՝ իշխան Իվան Իվանովիչ Բարյատինսկու (1772-1825)  և գերմանացի կոմսուհի Մարիա Կելլերի (1793-1858) դուստրն է։ Ծնվել է Մոսկվայում, մկրտության ժամանակ կոչվել է Լեոնիդա ։ Գերազանց տնային կրթություն է ստացել, տիրապետել է ֆրանսերեն, գերմաներեն և անգլերեն լեզուներին։ Մինչև 15 տարեկանը գրեթե մշտապես ապրել է Մարինոյում՝ Կուրսկի նահանգում գտնվող հոր շքեղ կալվածքում։
1831 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ նրան ներկայացրել են արքունիքին, և նա դարձել է կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի ֆլեյլինան։ 1834 թվականի սկզբին իշխան Պյոտր Վյազեմսկին գրել է ․
Երիտասարդ Բարյատինսկայան, ինչպես նշել են ժամանակակիցները, «շատ գրավիչ էր, բայց երկրային գեղեցկությամբ» ։ Մայրաքաղաքի նրբագեղ կանանց շրջապատում նա «իսկական լիբանանյան մայրի էր թվում՝ բարձրահասակ, սլացիկ, ինչ-որ չափով զուսպ, շատ լուրջ, բայց ոտքից գլուխ գեղեցիկ, ընդ որում սքանչելի գեղեցիկ», նրա «թավշյա աչքերն ու թավ հոնքերը փայլատակում էին լույսի ներքո»։ 1834 թվականին իշխան Ալեքսանդր Տրուբեցկոյը սիրահարվել է Բարյատինսկայային և ամուսնության առաջարկություն արել նրան, սակայն նա վիրավորվել է և ամուսնացել մոր զարմիկի՝ իշխան Լև Պետրովիչ Վիտգենշտեյնի (1799-1866) հետ ։ Նրանց հարսանիքը կայացել է 1834 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ձմեռային պալատի մեծ եկեղեցում ողջ կայսերական ընտանիքի ներկայությամբ՝ Նիկոլայ Պավլովիչի գլխավորությամբ։ Այս ամուսնությունը հասարակության բարձր խավում ոչ միանշանակ է ընկալվել։ Բոլորը գիտեին, որ մինչև Բարյատինսկայայի հետ ամուսնությունն իշխան Վիտգենշտեյնը սկանդալային հարաբերությունների մեջ է եղել իշխան Ալեքսանդր Սուվորովի կնոջ հետ, ինչն առաջացրել է կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի դժգոհությունը և ստիպել նրան անձամբ Վիտգենշտեյնի համար կին գտնել՝ հանձինս իշխանուհի Բարյատինսկայայի։
Հարսանիքից հետո, ավելորդ ասեկոսեներից խուսափելու համար, Վիտգենշտեյնները լքել են Ռուսաստանը։ Այդ ժամանակվանից նրանք գրեթե անընդհատ ապրել են արտասահմանում կամ Վիլնոյի մերձակայքում գտնվող Վերկի կալվածքում, որտեղ մոր (հայտնի բարերար) օրինակով Լեոնիլլա Իվանովնան գյուղացի երեխաների համար դպրոց է հիմնել։ Իշխան Վիտգենշտեյնի առաջին կնոջից ժառանգած մեծ հարստությունը թույլ է տվել նրանց շքեղ կյանք վարել։ 1848 թվականին Վիտգենշտեյններն ապրել են Փարիզում, որտեղ ականատես են եղել Ֆրանսիական հեղափոխությանը։ Նրանք իրենց տան պատշգամբից դիտել են կատաղած ամբոխի կողմից Թյուիլրի պալատի կողոպուտը և Օռլեանի թագավոր Լուի-Ֆիլիպի փախուստը։ Այդ իրադարձություններից ցնցված՝ նրանք տեղափոխվել են Գերմանիա, որտեղ Մայնի Ֆրանկֆուրտի շրջակայքում Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV–ից նվեր են ստացել կիսավեր Սայն-Վիտգենշտեյն-Սայն ամրոցը՝ Սայն-Վիտգենշտեյնների նախկին ընտանեկան կալվածքը և կառուցել են նոր գեղեցիկ ամրոց նեոգոթական ոճով։
Լեոնիլլա Իվանովնայի ամուսնության առաջին տարիները երջանիկ են անցել, բայց հետագայում նա հեռացել է ամուսնուց։ 1851 թվականին Հռոմում ընդունել է կաթոլիկություն։ Իր հուշերում Ալեքսանդրա Սմիրնովան գրել է, որ Վիտգենշտեյնների կյանքը Սայն ամրոցում սկսել է նմանվել գժանոցի։ Արքայադուստրը շրջել է սև զգեստով, բաց մազերով, մեջքին մեծ խաչով, երբեմն ընկել է երևակայական հուզավառության մեջ։ Նա սիրավեպ է ունեցել ֆրանսիացի դաստիարակի հետ, իսկ ամուսինն իր գերմանացի սիրուհուն բնակեցրել է ամրոցին կից շենքում։
1856 թվականին Վիտգենշտեյն ամուսինները մասնակցել են Մոսկվայում կայսր Ալեքսանդր II-ի թագադրման կապակցությամբ կազմակերպված տոնակատարություններին։ 5 տարի անց Պրուսիայի թագավորը նրանց շնորհել է Սայն-Վիտգենշտեյն-Սայնի իշխանների տիտղոսը, որը «դուր եկավ փառամոլ Լեոնիլլա Իվանովնային և նա դարձել է կատարյալ պրուսուհի»։ 1866 թվականին Կաննում մահացել է իշխան Վիտգենշտեյնը, որը մահից մեկ տարի առաջ խելագարվել է։ Հուշագիր Ալեքսանդր Սմիրնովան գրել է․ «Այսպես ավարտվեց այդ ամուսնական զույգի կյանքը, որը սկսվել էր շինծու սիրով, որը կարճ ժամանակ վերածվեց անտարբերության, այնուհետև՝ բարեկամության»։
Այրիանալուց հետո Լեոնիլլա Իվանովնան դստեր հետ ապրել է Իտալիայում՝ Արիչչայի հնագույն նստավայրում ։ 1870 թվականին նա տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ փորձել է օգնել իր ընկերուհի կայսրուհի Ավգուստային մի շարք դիվանագիտական ​​հարցեր լուծելու համար, որպեսզի կանխեն ֆրանս-պրուսական պատերազմը։ Այդ նպատակով արքայադուստրը մեկնել է Օռլեան՝ դիմելու եպիսկոպոս Ֆելիքս Դյուպանլուին՝ Գերմանիայի և Ֆրանսիայի միջև խաղաղություն հաստատելու առաջարկով։ Սակայն տեղ հասնելուն պես նա հեռագիր է ստացել կայսրուհուց, որտեղ ասվել է, որ արքեպիսկոպոսն այլևս չի կարող հանդես գալ որպես հաշտության դեսպանորդ, քանի որ նախօրեին նա պաշտոնական նամակ է ուղարկել իր թեմի բոլոր անդամներին և բոլորին. ֆրանսիացիներին՝ հորդորելով նրանց խիզախորեն պայքարել պրուսացիների դեմ, որոնց համեմատել է հոների հետ։
Փարիզում արքայադուստր Վիտգենշտեյնն ուներ բարձրաշխարհիկ հասարակության սրահ, որտեղ հավաքվել են ընտրյալ հասարակության ներկայացուցիչները և բազմաթիվ ռուս կաթոլիկներ։ 1888 թվականին նրա սրահում երկու անգամ ելույթ է ունեցել Վլադիմիր Սոլովյովը կապված «Ռուսաստանը և տիեզերական ժողովը» գրքի վրա կատարած աշխատանքի հետ։ Նա բարեկամական հարաբերությունների մեջ է եղել Ալեքսեյ Տոլստոյի հետ, նամակագրության մեջ է եղել իշխան Իվան Գագարինի, Ռոմանովների թագավորական տան անդամների, հիմնականում մեծ իշխան Նիկոլայ Միխայլովիչի հետ։ Տեղյակ է եղել Ռուսաստանում տեղի ունեցած բոլոր իրադարձություններին։ 1907 թվականին Փարիզում հրատարակված իր հուշերում Լեոնիլլա Իվանովնան գրել է, որ «թախիծով է նայում Նիկոլայ II-ի թագավորության տանջալի հանկարծական փոփոխություններին և հեղափոխության դատապարտելի ծայրահեղություններին»։
Իշխանուհի Վիտգենշտեյնն իր կյանքի վերջին երեսուն տարիներն ապրել է Ժնևի լճի Ուշիի իր ամառանոցում, որտեղ էլ նշել է իր հարյուրամյա հոբելյանը։ Երկար տարիներ նրա տունը լի է եղել մեծանուն ազնվական հյուրերով։ Նրա ամենահին ընկերուհիներից մեկը՝ այրիացած մեծ դքսուհի Մեկլենբուրգ-Ստրելիցկայան է եղել, ով ամեն տարի այցելել է ամառանոց։ Լեոնիլլա Իվանովնան մինչև իր երկար կյանքի վերջին օրերը պահպանել է հիանալի հիշողություն և մտքի սթափություն։ Նա մահացել է 1918 թվականին՝ 101 տարեկան հասակում, Լոզանի իր ամառանոցում։ Թաղվել է Գերմանիայի Սեյն ամրոցի Սուրբ Ելիզավետայի մատուռի տարածքում գտնվող Վիտգենշտեյնների ընտանեկան դամբարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս երկարակյացներ Կատեգորիա:Ռուս իշխանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Բնորդուհիներ
Արտենի (այլ կիրառումներ)
Արտենի, կարող է վերաբերել՝
Գալաշկի
Գալաշկի (Галашки, Галашкe), գյուղ Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Սունժենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6716 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Սունժենսկի շրջանի բնակավայրեր
Շատրավինո
Շատրավինո (Шатравине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Շատրավինո գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լռության լաբիրինթոսում
Լռության լաբիրինթոսում (Im Labyrinth des Schweigens), ռեժիսոր Ջուլիո Ռիչարելլիի գերմանական ֆիլմ-դրաման, որը թողարկվել է 2014 թվականին։ Գլխավոր դերում է Ալեքսանդր Ֆելինգը։
Ֆիլմը Գերմանիայից ներկայացվել է Օսկար մրցանակի` Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգում, որի հանձնման արարողությունը տեղի է ունեցեկ 2016 թվականի փետրվարի 28-ին, և ընդգրկվել է ինը ֆիլմերից կազմված շորթ-լիստի մեջ ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է այսպես կոչված «Օսվենցինյան գործընթացների» նախապատրաստման և անցկացման` համակենտրոնացման ճամբարների հսկիչների, պահակների և այլ աշխատակիցների հանդեպ դատական պրոցեսների մասին, որոնք անց են կացվել Մայնի Ֆրանկֆուրտում, 1960-ական թվականներին ։
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են 1958 թվականին։ Յոհան Ռադմանը (Ալեքսանդր Ֆելինգ) երիտասարդ դատախազ է, որի գործունեության հիմնական էությունը ճանապարհային երթևեկության խախտումների վերաբերյալ գործերի քննումն է։ Լրագրող Թոմաս Գնիլկայի միջոցով Ռադմանը ծանոթանում է Օսվենցիմի կալանավոր փրկված Սիմոն Կիրշի հետ, որը հաղորդում է նրան այն, ինչ իմացել է ճամբարների նախկին հսկիչներից մեկից, որն այժմ դպրոցական ուսուցիչ է աշխատում ։
Դերերում
Դերասանները և դերերը ներկայացված են ըստ ֆիլմի պաշտոնական կայքի տեղեկատվության ։
Պրեմիերա և վարձույթ
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, Տորոնտոյի կինոփառատոնում։
Ֆիլմի վարձույթը Գերմանիայում, Ավստրիայում և Շվեյցարիայում սկսվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 6-ին։ Ֆիլմի սահմանափակ վարձույթն ԱՄՆ-ում սկսվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ։
Քննադատություն
Քննադատների արձագանքն ընդհանուր առմամբ դրական է եղել։ Rotten Tomatoes կայքում 74 քննադատների 81%-ը ֆիլմին դրական գնահատական են տվել ։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 62% վարկանիշ` հիմնված 19 գրախոսականների վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1960-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Գերմանական պատմական ֆիլմեր
Արտի (այլ կիրառումներ)
Արտի, կարող է վերաբերել՝
Չերեմոշնայա Վոլյա
Չերեմոշնայա Վոլյա (Черемо́шна Во́ля), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերեմոշնայա Վոլյա գյուղում բնակվում էր 442 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լենո (Լոմբարդիա)
Լենո  (Leno), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Կոմունայի հովանավորներն են Սրբեր Վիտալին և Մարսիալը։ Տոնակատարությունը հուլիսի 10-ին է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Միասկոե
Միասկոե (Миасское), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10132 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր
Միջելդի
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սպարտասի
Սպարտասի (Спартаси), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սպարտասի ավանում բնակվում էր 76 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 475 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (327101-327200)
Աստերոիդների ցանկ (327001-327100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (327201-327300)
Ալազեա (գետ)
Կազմավորվում է Նելկան և Կադիլչան գետերի միախառնումից, հոսում Կոլիմայի դաշտավայրով, թափվում Արևելասիբիրական ծովը։ Երկարությունը 1590 կմ է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Արևելասիբիրական ծովի ավազանի գետեր
Իսթփորթ (Մեն)
Իսթփորթ (Eastport), քաղաք ԱՄՆ-ի Մեն նահանգի Վաշինգտոն շրջան (Մեն)-ի արևելքում։ Այն Մեն նահանգի մեծությամբ 23-րդ քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 31.96 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը՝ 1,331 մարդ (2010 թ.-ի տվյալներով)։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:Մեն
Մաֆատ շրջան (Կոլորադո)
Մաֆատ շրջան (Moffat County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 12318 կմ² է, բնակչությունը՝ 13795 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քրեգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1911 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Գալեևկա (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)
Գալեևկա (Галеевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
(3412) Կաֆկա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,224916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9929 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,457 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1212,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296984 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,97° անկյուն։
Կաֆկա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռենդոլֆ Կիրկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Դոնալդ Ռուդիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արտխոնք (այլ կիրառումներ)
Արտխոնք, կարող է վերաբերել՝
Նովոկուբանսկ
Նովոկուբանսկ (Новокубанск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Նովոկուբանսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Կուբան գետի ձախ ափին։ Տեղաբաշխված է Կրասնոդար քաղաքից 195 կմ արևելք և Արմավիր քաղաքից 10 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
2010 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Նովոկուբանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1867 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պուլյանաս
Պուլյանաս (Pulianas) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վեգա-դե-Գրանադա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 6 կմ²։ Բնակչությունը՝ 5187 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Ցիստիցերկոզ
Ցիստիցերկոզ կամ ֆինոզ, մարդու և կենդանիների ցեստոդոզների խմբի ճճվային հիվանդություն։
Մարդու ֆինոզ
Առաջանում է խոզի երիզորդի թրթուրով (ցիստիցերկերով) ախտահարվելիս։ Սեռահասուն որդը մակաբուծում է խոզի բարակ աղիքներում, թրթուրները՝ մկաններում, ենթամաշկային բջջանքում և այլ հյուսվածքներում, հազվադեպ՝ ուրիշ կենդանիների ու մարդու օրգանիզմում։ Բուժումը կատարվում է վիրահատական եղանակով՝ ցիստիցերկերի հեռացման միջոցով և հակաճիճվային դեղամիջոցներով։ Կանխարգելումը արվում է մսի անասնաբուժա-սանիտարական հսկողությունով, երիզորդով հիվանդների հայտնաբերման և բուժման միջոցով, խոզի մսի ջերմային բավարար մշակումով։
Կենդանիների ֆինոզ
Հարուցիչը Taenia և Taeniarhynchus ցեղի սեռահասուն ցեստոդների հարսնյակներ են (ցիստիցերկ)։ Հիվանդանում են մանր և խոշոր եղջերավոր կենդանիները, ձիերը, խոզերը, շները, ուղտերը, կրծողների մի քանի տեսակներ։ Սեռահասուն ճիճուները մակաբուծում են մսակերների աղիքներում։ Կենդանիները վարակվում են մակաբույծների ձվերով աղտոտված կերի կամ ջրի միջոցով։ Ցիստիցերկերը զարգանում են կմախքային, ծամող մկաններում, սրտում, լեզվի վրա, գլխուղեղում և այլ օրգաններում ու հյուսվածքներում։ Ցիստիցերկերի մի քանի տեսակներ առաջացնում են ոչխարների և ճագարների զանգվածային անկում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիվանդություններ Կատեգորիա:Մակաբույծեր Կատեգորիա:Արևադարձային հիվանդություններ Կատեգորիա:Զոոնոզ
Արտյոմովո (այլ կիրառումներ)
Արտյոմովո, կարող է վերաբերել՝
Երկաթուղու շինությունը
«Երկաթուղու շինությունը», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից՝ գրված 1895 թվականին ։
Պատմություն
Բնագիրը հայերենով առաջին անգամ տպագրվել է «Հասկեր» մանկական ամսագրումի №11-ում (էջ 386-388), այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության երրորդ հատորում (էջ 62-64), իսկ «Երկաթուղին» խորագրով՝ «Լուսաբեր» դասագրքում (3-րդ տարի)։
Հայտնի չէ, թե երբ է գրվել պատմվածքը․ հավանաբար այն հեղինակը գրել է 1895 թվականին Թիֆլիս-Կարս երկաթուղու շիանարարության տարիներին։ «Накануне» վերնագրով ռուսերեն թարգմանությամբ տպագրվել է «Новое обозрение»-ում՝ 1897 թվականին։ Ինչպես պարզվել է, թարգմանիչը Փ․ Վարդազարյանն է։  Թարգմանությունը ռուսերեն լեզվով հրապարակվել է Էդվարդ Ջրբաշյանը 1964 թվականին։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է «Հասկեր» մանակական ամսագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներ
Շմատկովո
Շմատկովո (Шматкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Շմատկովո գյուղում բնակվում էր 220 մարդ։
Լա Վանսել
Լա Վանսել (La Vancelle), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 425 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.88 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 254 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 199-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 55։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 199 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 185 անձ (102 տղամարդ և 83 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (5 տղամարդ և 9 կին)։ 55 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղ 2015
Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղ 2015, թենիսի խառը զուգախաղի մրցաշար, թենիսի հիմնական՝ Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերից մեկը։ Անց է կացվել 2015 թվականի մայիսի 24-ից մինչև հունիսի 7-ը, Փարիզի « Stade Roland Garros» («Ռոլան Գարրոս մարզադաշտ») համալիրում, Ֆրանսիա։
Աննա Լենա Գրյոնեֆելդը և Ժան Ժյուլիեն Ռոջերը նախորդ տարվա մրցաշարի հաղթողներն էին և առաջին շրջանում հաղթանակ են տարել մրցաշարի առաջին դասակարգվածներ Սանիա Միրզա-Բրունո Սոարես զույգի նկատմամբ, սակայն երկրորդ շրջանում պարտվել են Չժան Յունժան-Ջոն Պիրս զույգին։
Մրցաշարում հաղթանակ են տարել Բեթանի Մատեկ Սանդսը և Մայք Բրայանը, ովքեր եզրափակիչում առավելության են հասել Լյուսիա Հրադեցկայի և Մարցին Մատկովսկիի նկատմամբ։
Բեթանի Մատեկ Սանդսի համար դա երրորդ հաղթանակն էր Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում և առաջինը Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում, քանի որ նախկինում նա նման հաջողության երկու անգամ հասել էր Ավստրալիայի բաց առաջնությունում՝ 2012 թվականի խառը զուգախաղի և 2015 թվականի կանանց զուգախաղի մրցաշարերում։
Մայք Բրայանը շահել է իր քսաներորդ տիտղոսը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում և միայն չորրորդը խառը զուգախաղի մրցաշարում։ Սա նրա երկրորդ տիտղոսն էր Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղի մրցաշարում՝ 2003 թվականին Լիզա Ռեյմոնդի հետ զույգով հաղթանակից հետո։
Դասակարգում
• 2
Հատուկ հրավիրվածներ (WC)
• 2
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր Կատեգորիա:Թենիսի մրցաշարեր
Քարշում
Քարշում, կորզանում, մետաղները ճնշումով մշակելու եղանակ, երբ կլոր կամ ձևավոր պրոֆիլի շինվածքները (հիմնականում ձողերը, գլոցուկները, խողովակները) սովորաբար սառը վիճակում ձգում են անցքի միջով՝ դրանց լայնական հատվածքը փոքրացնելու կամ ավելի ճշգրիտ չափեր ու հարթ մակերևույթ ստանալու նպատակով։ Քարշումով կարելի է ստանալ 0,01 միլիմետրից փոքր տրամագծով մետաղալար։ Քարշումը լայնորեն կիրառվում է ձողամետաղի, մետաղալարի, խողովակների, ինչպես նաև հաստատուն հատվածքի և մեծ երկարության այլ շինվածքների արտադրության մեջ։
Կատեգորիա:Մետաղներ
Միգանովո
Միգանովո (Миганово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստարայա Մոսկովկա
Ստարայա Մոսկովկա (Стара Московка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Մոսկովկա գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 121,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արտոս (այլ կիրառումներ)
Արտոս, կարող է վերաբերել՝
Արտոստ (այլ կիրառումներ)
Արտոստ, կարող է վերաբերել՝
Կիկերոն
Մարկուս Տուլիուս Կիկերոն (Ցիցերոն) (Marcus Tullius Cicerō, ), հին հռոմեական քաղաքական գործիչ և փիլիսոփա, նշանավոր հռետոր։
Կիկերոնը ծնվել է հեծյալների դասին (Հին Հռոմում) պատկանող ընտանիքում, Արպինե ոչ մեծ քաղաքում, որը գտնվում է Հռոմից հարավ-արևելք 100 կիլոմետրից մի փոքր ավել հեռավորության վրա։ Երբ լրացավ ապագա հռետորի 15 ամյակը, նրա հայրը, ով երազում էր իր երկու տղաներին՝ Մարկին և Կվինտուսին, տեսնել քաղաքական ասպարեզում, ընտանիքով տեղափոխվեց Հռոմ, որպեսզի զավակների համար ապահովի լավ կրթություն։
Ցանկանալով դառնալ դատական հռետոր՝ երիտասարդ Մարկուսը ուսումնասիրում էր հունական պոետների ստեղծագործությունները, հետաքրքրվում էր հունական գրականությամբ, ուսուցանում էր հունական ճարտասանություն հանրահայտ հռետորների մոտ, ինչպես նաև լսում և մեկնաբանում էր հանրահայտ հավաքավայր՝ Պուբլիուս Սլուպիցիուս Ռուֆուսի ամբիոնից, ելույթ ունեցողներին։
Հռետորը պետք է իմանար հռոմեական օրենքը, և Կիկերոնը սովորում էր այն ժամանակվա հանրահայտ իրավաբան Մուցիուս Կվինտուս Սցեվոլայի (հյուպատոս մ.թ.ա. 95 թ.): Հրաշալի տիրապետելով հունարենին Կիկերոնը ծանոթացավ հունական փիլիսոփայությանը։
Մ.թ.ա. 63 թվականին զբաղեցնելով հյուպատոսի պաշտոնը՝ բացահայտել է Կատիլինայի դավադրությունը և սպանել տվել նրա դավակիցներին։ Քաղաքացիական պատերազմներում հարել է նախ Պոմպեուսի կուսակցությանը, բայց վերջինիս սպանությունից հետո հաշտվել Կեսարի հետ։
Վերջինիս մահից հետո ուժգնորեն հակառակվել է Մարկուս Անտոնիուսին՝ պաշտպանելով Կեսարի զարմիկ Օկտավիանուսին (ապագա Օկտավիանուս Օգոստոս կայսեր)։ Անտոնիուսի և Օկտավիանոսի հաշտվելուց և նրանց կողմից Երկրորդ եռապետություն կազմելուց հետո՝ եռապետների հրամանով սպանվել է։
Գագաթնակետին է հասցրել լատինական պերճախոսական արվեստը։ Նրա ատենախոսություններն ու ճառերն օրինակ են ծառայել հետագա դարերի լատինական և եվրոպական ամբողջ հռետորական արվեստի համար։ Պահպանվել է նրա նամակների մեծ մասը, որոնց միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել մ.թ.ա. I դարի կեսերի հռոմեական քաղաքական պատմության որոշ դրվագների վերաբերյալ։
Նրա ճառերում՝ «Ընդդեմ Գ. Վեռեսի» (70 թվական), «Ի պաշտպանություն Մանիլիուսի օրինագծի» (68 թ.), «Հարդարացում Պ.Սեստիուսի» (56 թ.) պահպանվել են կարևոր փաստեր և արժեքավոր բնորոշումներ ու գնահատականներ, որոնք ցույց են տալիս, որ Կիկերոնն արևելյան իրադարձությունների, Հայոց Տիգրան Մեծ արքայի քաղաքականության խորաթափանց դիտող էր։ Կիցերոնը Տիգրան Մեծի ժամանակակիցներից միակն է, որի վկայությունները նրա մասին պահպանվել են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին հռոմեացի հռետորներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 1-ին դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Աբրահամ Ֆիշեր
Աբրահամ Լուիս Ֆիշեր (Abraham Louis Fischer, ), Աֆրիկաներյան ծագմամբ հարավաֆրիկացի կոմունիստ հասարակական գործիչ, փաստաբան։
1946 թվականին աֆրիկացի հանքափորների գործադուլի ժամանակ կոմկուսի մյուս ղեկավարների հետ ձերբակալվել է և դատվել։ Կոմկուսի արգելումից (1950) հետո շարունակել է անլեգալ գործունեությունը, իբրև դատապաշտպան մասնակցել է քաղաքացիական խոշոր դատերի։ 1965 թվականին ձերբակալվել և 1966 թվականին դատապարտվել է ցմահ բանտարկության։ Պատժի կրման ժամանակ Ֆիշերի մոտ քաղցկեղ է հայտնաբերվել։ Մահացել է երկու ամիս անց, եղբոր տանը տնային կալանք կրելիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի կոմունիստներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Արփալի (այլ կիրառումներ)
Արփալի, կարող է վերաբերել՝
Դեղերի կենսամատչելիություն
Դեղերի կենսամատչելիություն կամ ԿՄ, օրգանիզմ ներերակային (ն/ե) ներմուծման դեպքում դեղանյութը լրիվ (100%-ով) ընկնում է արյան հոսքի մեջ (բացարձակ ԿՄ), այլ դեղաձևերի դեպքում դեղանյութն անցնում է բազմաթիվ կենսաարգելքներով (ստամոքսի լորձաթաղանթ, լյարդ, մկաններ...) և դրա միայն մի մասն է մտնում արյան մեջ (հարաբերական ԿՄ)։ Դեղաձևերի արդյունավետությունը որոշում են հենց այդ մասի մեծությամբ, որով և պայմանավորված է դեղի ԿՄ-ը։
Անտիոք
Անտիոքը Օրոնտեսի վրա կամ պարզապես Անտոք (Ավագ Անտոք կամ Մեծն Անտոք, Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Δάφνῃ, Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Ὀρόντου or Ἀντιόχεια ἡ Μεγάλη, Anṭiokia, Անտոք; Antiochia ad Orontem; արաբերեն:انطاکیه, Anṭākiya), քաղաք Ասորիքում (Սիրիա), Որոնտես գետի ափին։ Հելլենիստական, այնուհետև՝ քրիստոնեական մտքի և մշակույթի կենտրոններից, Ընդհանրական եկեղեցու հինգ տիեզերական աթոռներից։ Իր մեծությամբ և կարևորությամբ եղել է երրորդ քաղաքը՝ Հռոմից և Ալեքսանդրիայից հետո։ Գտնվում է Անթաքյա քաղաքից ոչ հեռու։
Դեղերի կենսամատչելիություն
Դեղի այն անփոփոխ քանակը, որն անկախ ներմուծման ձևից ներթափանցում է համակարգային արյան շրջանառության մեջ և հասնում է իր թիրախին, կոչվում է ԿՄ, ինչը դեղի անտեղի կորստի հիմնական ցուցանիշն է։ Ժամանակակից ֆարմակակինետիկական արտամոդելային պարամետրերից է ֆարմակակինետիկական կորից ներքև ընկած մակերեսը՝ AUC (area under curve, տես գրաֆիկը)։ Կորը կառուցում են օրգանիզմ ներմուծելուց հետո արյան մեջ դեղանյութի խտության և ժամանակի կախվածության հիման վրա։ Ներարկման դեղաձևի և այլ դեղաձևերի ֆարմակակինետիկական կորերից ներքև ընկած մակերեսների [AUC (1) և AUC (2)] համեմատությամբ որոշում են տվյալ դեղաձևի հարաբերական ԿՄ-ը։
Անտիոք
Պատմություն
Սելևկյանների աթոռանիստ Անտիոքը հիմնել է Սելևկիոս I Նիկատորը մ.թ.ա. 301 թ-ին և կոչել հոր՝ Անտիոքոսի անունով։ Սելևկյանների կառուցած մյուս Անտիոքներից տարբերակելու համար հաճախ անվանվել է «Ասորիքի Անտիոք» (հայկական աղբյուրներում՝ «Ավագն Անտիոք»)։ Հայոց արքա Տիգրան Բ Մեծը, Ասորիքը նվաճելուց հետո, մ.թ.ա. 83–մ.թ.ա. 69-ին Անտիոքը դարձրել է հայոց տերության հարավային թագավորանիստը, որտեղ նրա անունով ու պատկերով արծաթե դրամներ են հատվել։ Մ.թ.ա. 64-ին քաղաքը հռոմեական զորավար Պոմպեոսի գրավելուց հետո՝ մինչև Կոստանդնուպոլսի կառուցումը (IV դար) եղել է Հռոմեական կայսրության արևելյան մասի մայրաքաղաքը։ 538 թ-ին Պարսից թագավոր Խոսրով I Անուշիրվանը ավերել է Անտիոքը, բնակչության զգալի մասին կոտորել կամ գերեվարել։ Բյուզանդական կայսր Հուստինիանոս Ա-ն (527–565) վերաշինել է այն և տվել «Աստծո քաղաք» անունը, որը պահպանվել է քաղաքի պատրիարքների տիտղոսաշարում։ Հետագա դարերում Անտիոքը մի քանի անգամ անցել է մե՛րթ արաբներին, մե՛րթ բյուզանդացիներին։ XI դարում քաղաքի կառավարիչներ են եղել նաև հայեր (Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու որդին՝ Վասակ Պահլավունին, զորավար Փիլարտոս Վարաժնունին)։ 1084 թ-ին Անտիոքը գրավել են սելջուկ թուրքերը։ 1098 թ-ի հունիսի 3-ին, 9-ամսյա պաշարումից հետո, խաչակիրները գրավել են Անտիոքը և հիմնել Անտիոքի դքսությունը։ 1268 թ-ին քաղաքը նվաճել և հիմնովին ավերել է Եգիպտոսի սուլթան Բեյբարսը։
Դեղերի կենսամատչելիություն
Ցանկացած դեղաձևի հարաբերական ԿՄ-ն ընդունելի է, եթե այն կազմում է բացարձակ ԿՄ-ի ոչ պակաս քան 80%-ը։ Դեղի ԿՄ-ը կախված է կենսաֆարմացևտիկ գործոնների խելամիտ ընտրությունից, հիվանդի օրգանիզմի յուրահատկություններից, ստամոքսաղիքային, ներվային համակարգերի, միզուղիների, լյարդի վիճակից, հասակից, սեռից, սննդակարգից...:
Անտիոք
Բնակչություն
Իր հիմնադրման պահին Անտիոքն ուներ ընդամենը 17-25.000 բնակչություն։ Սակայն արդեն վաղ հռոմեական շրջանում քաղաքն ուներ 400-600.000-ի հասնող բնակչություն։ Այդ ցուցանիշը իջավ 4-րդ դարում՝ հասնելով 200.000-ի։ Թեոդոսիոս Ա Մեծ կայսեր օրոք քաղաքն ուներ 100.000 բնակիչ։ Քաղաքը հատկապես տուժեց Սասանյան արքա Խոսրով Ա-ի արշավանքների հետևանքով, որին զոհ գնացին 300.000 անտիոքցի։ Չնայած Հուստինիանոս Ա կայսեր վերականգնողական աշխատանքներին, Անտիոքն այլևս երբեք չվերականգնեց իր երբեմնի փառքը և մեծությունը։
Դեղերի կենսամատչելիություն
Դեղերի ԿՄ-ը կարելի է սահմանել in vitro կամ in vivo եղանակներով։ In vitro եղանակը ընտրելիս ելնում են դեղանյութերի ներծծման և լուծելիության արագությունների միջև եղած հարաբերակցական կապից։ Այդ պատճառով լուծելի նյութերի համար լուծելիության արագության որոշման եղանակը ծառայում է որպես հիմնական միջոց դեղաձևից դեղանյութի անջատման արդյունավետությունը որոշելու համար և աշխատանքի սկզբունքը դեղաձևի մեխանիկական քայքայումն ու ջրում կամ կենսաբանական հեղուկ նմանակող ­(ըստ pH-ի) լուծիչի միջավայրում դեղանյութի դիֆուզումն է։ Անալիզն իրականացնում են քիմիական կամ ֆիզիկաքիմիական եղանակներով՝ դեղանյութի աստիճանական լուծման ընթացքում (ժամը մեկ անգամ) կամ լրիվ լուծվելուց հետո։ Եթե սահմանված ժամանակահատվածում դեղաձևից լուծիչի մեջ անցնում է դեղանյութի ամենաբարենպաստ քանակը, ապա դեղաձևից դեղանյութի անջատման արագությունը բավարարում է սահմանված պահանջներին։ In vivo եղանակներով ԿՄ-ը որոշում են թվով 12-ից ոչ պակաս առողջ կամավորների մոտ։ Այս փորձարկումների կարևորագույն փուլը քանակական վերլուծությունն է, ինչը in vitro եղանակների համեմատ բարդ է, քանի որ անալիզն անհրաժեշտ է իրականացնել կենսաբանական հեղուկներում՝ բազմաթիվ բնական միացությունների ներկայությամբ։ Դեղերի ԿՄ սահմանումը դեղի որակի գնահատման կարևոր չափանիշ է։
Անտիոք
Առաջին դարեր
Անտիոքում քրիստոնեության տարածման և առաջին քրիստոնեական համայնքների մասին վկայում է Գործք Առաքելոցը։ Այստեղ գործել են Բառնաբաս, Պողոս և Պետրոս առաքյալները։ Անտիոքի եկեղեցու հիմնադիրը համարվում է Պողոս առաքյալը։ Անտիոքից քրիստոնեությունը տարածվել է Արևելք։ Անտիոքում է գտնվել Արևելքում (Փոքր Ասիա) Հռոմեական կայսրության չորս արքեպիսկոպոսություններից (էքզարխատ) մեկը՝ Կեսարիայի, Եփեսոսի, Հերակլեայի հետ։ Կոստանդնուպոլսի Բ տիեզերական ժողովի (381) երրորդ կանոնով Անտիոքի աթոռը ճանաչվել է չորրորդ տիեզերական աթոռը Հռոմից, Կ․ Պոլսից և Ալեքսանդրիայից հետո։
Բյուզանդական կայսրություն
IV դարի վերջին Բյուզանդական կայսրության Արևելքի դքսության 15 մարզերի վրա ստեղծվել է Անտիոքի պատրիարքությունը, որի իշխանության տակ էին Փյունիկիան, Արաբիան, Պաղեստինը։ Պատրիարքները կրել են «Համայն Արևելքի պատրիարք» տիտղոսը։ Անտիոքի պատրիարքությունից հետագայում առանձնացվել են Կիպրոսը, Պարսից եկեղեցին և Երուսաղեմի պատրիարքությունը։ 451 թ-ի Քաղկեդոնի ժողովը պառակտում է առաջ բերել Անտիոքի եկեղեցում և քրիստոնեական համայնքում։ V դարում Անտիոքի պատրիարքությունից բաժանվել է նեստորական եկեղեցին, իսկ VI–VII դդ․ Անտիոքում ձևավորվել են քաղկեդոնական-մելկիտ, միակամ-մարոնիտ (մարունի) և հակաքաղկեդոնական հակոբիկ հոսանքները։ Սրանք կազմել են առանձին եկեղեցիներ իրենց համայնքներով և պատրիարքներով։ Երեք եկեղեցիների հոգևոր պետերն էլ իրենց անվանում են Անտիոքի պատրիարք, չնայած XI–XII դարերից հետո նրանցից ոչ մեկի նստավայրը Անտիոքում չի գտնվել։ 1182 թ-ին Մարոնիտ եկեղեցին ճանաչել է Վատիկանի գերագահությունը, իսկ ասորական Հակոբիկյան եկեղեցին մնացել է անկախ՝ մաս կազմելով Արևելյան ուղղափառ եկեղեցիների ընտանիքի։
Դեղերի կենսամատչելիություն
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆարմակակինետիկա
Ռուսաստանի Դաշնության առաջին տիկնանց ցանկ
Ռուսաստանի Դաշնության առաջին տիկին, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի տիկնոջ ոչ պաշտոնական տիտղոս։ 2013 թվականի հունիսի 6-ից, երբ նախագահ Վլադիմիր Պուտինն ու Լյուդմիլա Պուտինան հայտարարեցին ամուսնալուծության մասին, առաջին տիկնոջ պաշտոնը մնաց թափուր ։
Անտիոք
Իսլամական նվաճումներից մամլուքներ
Արաբական կամ իսլամական նվաճումից հետո (VII դար) երեք եկեղեցական համայնքներում գործածության մեջ է մտել արաբերենը, որը դուրս է մղել հունարենը (XIII դարից), այնուհետև՝ ասորերենը (XVII դարից)։ X–XII դդ․ Բյուզանդական կայսրությունը Արաբական խալիֆայությունից կրկին նվաճել է Անտիոքի պատրիարքության տարածքը, իսկ Խաչակրաց առաջին արշավանքից (1098) հետո այդտեղ հաստատվել է Կաթոլիկ եկեղեցին, որը մարոնիտների և մելկիտների եկեղեցական կազմակերպության հիմքի վրա ժամանակի ընթացքում ստեղծել է սեփականը։ XII–XIII դդ․ Անտիոքի պատրիարքության համար անզիջում պայքարը հիմնականում ընթացել է Կ․ Պոլսի աթոռի և Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու միջև։ Անտիոքի պատրիարքության տարածքների վրա ստեղծվել են խաչակրաց Արևելքի պետությունները (Եդեսիայի կոմսություն, Անտիոքի դքսություն, Տրիպոլիի կոմսություն ևն)։ Անտիոքի պատրիարքության տարածքի վրա է ձևավորվել նաև Կիլիկիայի հայկական իշխանությունը (1198–1375 թթ-ին՝ թագավորություն), իսկ պատրիարքության թեմերի մի մասը մնացել է սելջուկներին, ապա անցել Եգիպտոսի մամլուքների տիրապետության տակ (Հալեպ, Համա, Հոմս, Բաալբեկ, Դամասկոս, Խառան ևն)։
Ռուսաստանի Դաշնության առաջին տիկնանց ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կառավարություն Կատեգորիա:Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Անտիոք
Հայոց եկեղեցու դեր
Հայ եկեղեցին անմասն չի մնացել կաթոլիկ և Արևելքի մյուս քրիստոնյա համայնքների միջև միջեկեղեցական պայքարից։ Հռոմկլայի կաթողիկոսարանի որոշ գործիչներ, Ներսես Լամբրոնացու ղեկավարությամբ, արդեն XII դարի 70-ական թթ-ից իրենց առջև նպատակ էին դրել Կիլիկիայում վերականգնել ոչ միայն հայոց պետականությունը, այլև Հայոց կաթողիկոսի իշխանությունն ընդունելի դարձնել տարածաշրջանի բոլոր քրիստոնյա համայնքներին՝ առաջարկելով Անտիոքի պատրիարքի իշխանությամբ օժտել Հռոմկլայի հայոց կաթողիկոսներին։ Այդ առաջարկը 1178-ի Հռոմկլայի ժողովում ներկայացվել է բյուզանդական եկեղեցուն, իսկ արդեն XIII դարում մի շարք վավերագրերում Հայոց կաթողիկոսն անվանվում է նաև «Անտիոքի պատրիարք»։
Աստվածաբանական դպրոց
Անտիոքը Ընդհանրական եկեղեցու պատմության մեջ հայտնի է նաև իր նշանավոր աստվածաբանական դպրոցով, որը Աստվածաշնչի մեկնության մեթոդի և քրիստոսաբանական հարցերում հակաճառությունների ու պայքարի մեջ է եղել Ալեքսանդրիայի աստվածաբանական դպրոցի հետ։ Ի տարբերություն Ալեքսանդրյանի, Անտիոքի աստվածաբանական դպրոցը չի ունեցել հատուկ կամ պաշտոնական ուսումնական հաստատություններ․ դրա ջատագովները հաճախ շրջել են քաղաքներում և քարոզել իրենց ուսմունքը։ Չնայած Անտիոքի հելլենիստական հարուստ անցյալին, այնուամենայնիվ անտիոքյան աստվածաբանական ուղղության մեջ մեծ տեղ են գտել բուն սեմական պատկերացումներն ու աշխարհայացքը, հատկապես՝ ասորական հասարակության տեղական և պատմականառանձնահատկությունները։
Մրցակցությունը Ալեքսանդրիայի հետ
Ընդհանրական եկեղեցու պատմությունն ուղեկցվել է Անտիոքի և Ալեքսանդրիայի աստվածաբանական դպրոցների պայքարով։ Քրիստոսաբանական տարբեր, անգամ հակադիր համակարգերը, Անտիոքի և Ալեքսանդրիայի ուղղությունների բախումը հող են նախապատրաստել IV–V դդ․ դավանաբան․ մեծ վեճերի համար։ Անտիոքի դպրոցի աստվածաբանները շեշտել են Հիսուս Քրիստոսի պատմական, մարդկային անձնավորությունը, Հիսուս Քրիստոսի մարդ լինելը։ Սամոսատի, այնուհետև Անտիոքի եպիսկոպոս (260–270) Պողոս Սամոսատցին, որը համարվում է Անտիոքի դպրոցի հիմնադիրը, քարոզում էր, որ Քրիստոսը ծնվել է իբրև մարդ և ապա լցվել Լոգոսով, այսինքն նրա մեջ աստվածության երկրորդ անձն է բնակվել և կամքի միությամբ ու սիրո մշտնջենականությամբ մեկ դարձել Աստծո հետ։ Նա ավելի բարձր է, քան մարդը, բայց աստվածացել է իր բարոյական զարգացման և որդեգրության շնորհիվ։ Պողոս Սամոսատցին առաջինն էր, որ առաջ է քաշել Քրիստոսի էության երկակիության գաղափարը։ Թեև 268 թ-ի Անտիոքի եկեղեցական ժողովը բանադրել և աթոռազրկել է Պողոս Սամոսատցուն, սակայն նրա համախոհները, մասնավորապես Լուկիանոս Սամոսատցին, շարունակել են քարոզել իրենց ուսուցչի վարդապետությունը։ Անտիոքի դպրոցի ներկայացուցիչները, Քրիստոսի մեջ շեշտելով մարդուն (Խոստովանեսցուք զոր ի մարդումն Աստուած), Քրիստոսին համարել են ամենակալ Աստծուն երկրպագակից մարդ երկու բնությամբ՝ Աստված առանձին, մարդն առանձին, նրանք գոյություն ունեն իրարից անջատ, մեկը՝ ճշմարտապես բնությամբ որդի, մյուսը, շնորհիվ որդեգրության՝ Աստված։ Մարդ Քրիստոսը բնակարան, տաճար է եղել աստվածայինի համար։ Անտիոքի և Ալեքսանդրիայի քրիստոսաբանական տարբեր մեկնակետերն արտահայտվել են հետևյալ բանաձևերով․ Մարդ, որն աստվածացել է, Աստվածազգեստ մարդ (Անտիոքի դպրոց) և Ինքը Աստվածն է մարդ դարձել, Մարդացյալ Աստված (Ալեքսանդրիայի դպրոց)։
Առանձնահատկություններ
Եթե Ալեքսանդրյան դպրոցին հատուկ էր նորպլատոնականությունը և միստիցիզմը, ապա անտիոքյան աստվածաբանությունն ուներ արիստոտելյան և պատմական ուղղվածություն։ Սուրբ Գրքի մեկնության անտիոքյան պատմաքերականական մեթոդը հակադրվել է ալեքսանդրյան այլաբանական մեթոդին։ Անտիոքի եկեղեցու հայրերը խուսափել են իրենց տեքստերը դժվարամատչելի հասկացություններով ու արտահայտություններով ծանրաբեռնելուց և դրանցում չեն քողարկել խորհրդավոր, առեղծվածային մտքեր։ Անտիոքացիները բառացիորեն են բացատրել Աստվածաշնչի դժվար ըմբռնելի տեղիները՝ ընթերցողին հասկանալի դարձնելու նպատակով։ Անտիոքի դպրոցում գերիշխել է զգաստ, տրամաբանական մտածողությունը։ Անտիոքյան աստվածաբանները կրոնագիտության միակ չափանիշ են համարել տրամաբանությունը, ձգտել իրենց դավան․ տեսություններն անցկացնել մաքուր տրամաբանության ճանապարհով՝ հաճախ ընկնելով չոր բանական փիլիսոփայական (ռացիոնալիզմ) ծայրահեղությունների մեջ։ Անտիոքի ուղղությունը թեև լիովին չի մերժել այլաբանությունը, սակայն գերադասել է պատմ․ մեթոդը և խստորեն քննադատել Հին և Նոր Կտակարանների կամայական զուգորդումները։ Ըստ անտիոքացիների, իսկական այլաբանական միտքը (որը կիրառել են ալեքսանդրացիները) խոսքերի մեջ չէ, այլ՝ խոսքերով արտահայտված իրականության, անձանց և դեպքերի մեջ։ Անտիոքի դպրոցի մի շարք ներկայացուցիչներ (Հովհան Ոսկեբերան, Թեոդորիտ), հավատարիմ մնալով անտիոքյան մեկնաբանության սկզբունքներին, յուրացրել են նաև Ալեքսանդրյան դպրոցի լավագույն կողմերը և տվել գիտական մեկնությունների օրինակներ, որոնք ուղղափառ մեկնաբանության լավագույն նմուշներն են։ Այդ իմաստով նրանց աշխատություններն առ այսօր նշանակալից արժեք են ներկայացնում Սուրբ Գիրքն ուսումնասիրողների համար։ Հայ եկեղեցին, դավանության մեջ լինելով Ալեքսանդրյան դպրոցի հետևորդ, Աստվածաշնչի մեկնության մեթոդի հարցում հակվել է Անտիոքի դպրոցին՝ հետևելով հատկապես Հովհան Ոսկեբերանին։
Ի տարբերություն Ալեքսանդրիայի դպրոցի, անտիոքացիները, տարանջատելով Քրիստոսի երկու բնությունները, հանձին Հիսուսի տեսել են մի մարդու, որը ծնվել է մշտնջենական Բանից (Լոգոս) և նրա անբաժանելի մասն է։ Դրանով է պայմանավորված այն հանգամանքը, որ նրանք ծիսակատարություններից և իրենց աստվածաբանական գրականությունից դուրս են թողել Որդի բառը։ Ըստ Անտիոքի աստվածաբանության, աստվածային Բանն ընտրել է Հիսուսին որպես իր գործիք, որը, սակայն, զարգացել է զուտ մարդկային բարոյական ուղիով։ Դա համարվել է Աստծուն մոտենալու հիմն․ ճանապարհը, և այդ ամենը հարգանք է ծնել մաքուր և անարատ դառնալու մարդկային ձգտումների ու ճիգերի հանդեպ։ Այդ գաղափարների տրամաբանական շարունակությունն է եղել ազատ ընտրության վերաբերյալ պելագիականների ուսմունքը, որն էլ իր հերթին մեծ ազդեցություն է ունեցել Նեստորի վարդապետության վրա (Նեստորականություն)։ Նեստորականությունը Անտիոքի աստվածաբանական դպրոցի զարգացման վերջին փուլն էր։ Անտիոքի դպրոցի աստվածաբանության որոշ սկզբունքներ ընկել են Լևոնի տոմարի և Քաղկեդոնի ժողովի քրիստոսաբանական համակարգերի հիմքում։ IV դարի վերջին քառորդից մինչև V դարի կեսը եղել է Անտիոքի և Ալեքսանդրիայի դպրոցների ծաղկման շրջանը։ Թեև IV դարում Անտիոքի դպրոցը տվել է արիոսական և արիոսականությանը հարող աստվածաբաններ (Եվսեբիոս Նիկոմեդացի, Նումերիոս, Եվսեբիոս Եմեսացի, Այետիոս Անտիոքացի, Եվնոմիոս Անտիոքացի և ուր․), որոնք կրել են նաև Լուկիանոս Սամոսատցու ազդեցությունը, սակայն ունեցել է նաև իր ուղղափառ գործիչները։ Եվստաթեոս Անտիոքացին առաջինն էր արիոսականությունը դատապարտողներից, իսկ Հովհան Ոսկեբերանը հռչակվել է Ընդհանրական եկեղեցու սուրբ հայրերից։ Անտիոքի դպրոցի IV–V դդ․ նշանավոր աստվածաբաններից էին նաև Դիոդորոս Տարսոնացին, Թեոդորոս Մոպսուեստացին, Թեոդորետ Կյուրոսցին և ուրիշներ։ Անտիոքի, ինչպես և Ալեքսանդրիայի, Աթենքի աստվածաբանական դպրոցները փակվել են VI դարում՝ բյուզանդական Հուստինիանոս Ա կայսրի օրոք։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ Կատեգորիա:Անտիոք Կատեգորիա:Քրիստոնեության սրբազան քաղաքներ Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական տեղավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի նախկին բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի քաղաքներ
Քարշային ենթակայան
Քարշային ենթակայան, էլեկտրաշարժակազմը և էլեկտրաէներգիայի սպառման այլ օբյեկտները սնող էլեկտրական տրանսֆորմատային ենթակայան։ Տարբերում են փոփոխական և հասաաւոուն հոսանքի քարշային ենթակայաններ։ Քարշային ենթակայանի հիմնական տարրերն են․ բաշխիչ հարմարանքը, ուժային տրանսֆորմատորները, ուղղիչները (ցանցի՝ հաստատուն հոսանքով սնման դեպքում), պաշտպանության և ավտոմատիկայի միջոցները։
Կատեգորիա:Էլեկտրաէներգետիկա
Սիլաշիի բազմանիստ
Սիլաշիի բազմանիստ, ոչ ուռուցիկ բազմանիստ, որը տոպոլոգիապես համարժեք է թորին։ Այն ունի 7 վեցանկյուն նիստեր, որոնցից յուրաքանչյուրը կից է մյուս բոլորին։
Գունավորում և սիմետրիա
Այս բազմանիստի նիստերից յուրաքանչյուրն ունի ընդհանուր կող մյուս բոլոր նիստերի հետ։ Որպես հետևանք՝ պահանջվում է 7 գույն որպեսզի նրա նիստերը գունավորել այնպես, որ հարևան նիստերը ներկված լինեն տարբեր գույներով։ Այն ունի 180 աստիճանի սիմետրիա։ Նիստերից 3 զույգը կոնգրուենտ են, իսկ վերջինն օժտված է նույն առանցքային սիմետրիայով։ Սիլաշիի բազմանիստն ունի 21 կող և 14 գագաթ․ այն հանդիսանում է Հիվուդի գրաֆի ներդրումը թորի մակերևույթի վրա։
Նիստերի զույգ առ զույգ հարևանությունը
Քառանիստը և Սիլաշիի բազմանիստը միակ հայտնի բազմանիստերն են, որոնց նիստերի յուրաքանչյուր զույգ ունի ընդհանուր կող։
Եթե f նիստերով բազմանիստը ներդրված է h անցքերով մակերևույթի մեջ այնպես, որ նրա ցանկացած երկու նիստ հարևան են, ապա Էյլերի բնութագրիչի բանաձևից կարելի է ստանալ Այս հավասարումը բավարարվում է քառանիստի համար որտեղ  h = 0,  f = 4, ինչպես նաև Սիլաշիի բազմանիստի համար, որտեղ  h = 1 և  f = 7:
Հաջորդ հնարավոր լուծումը՝  h = 6 և  f = 12, համապատասխանում է մի բազմանիստի, որն ունի 44 գագաթ և 66 կող, սակայն դեռևս հայտնի չէ՝ այդպիսի տվյալներով երկրաչափական մարմին գոյություն ունի թե ոչ։ Ընդհանրապես՝ այս հավասարումը կարող է բավարարվել միմիայն այն ժամանակ, երբ  f-ը 12-ի բաժանելիս ստացվում է 0, 3, 4, կամ 7 մնացորդ։
Պատմություն
Սիլաշիի բազմանիստը անվանվել է ի պատիվ հունգարացի մաթեմատիկա Լայոշ Սիլաշիի, ով բացահայտել է այն 1977 թվականին։ Սիլաշիի բազմանիստի դուալը հայտնաբերվել է 1949 թվականին Ակոշ Չասարի կողմից։ Այն ունի 7 գագաթ, 21 կող և 7 եռանկյուն նիստեր։ Ինչպես և Սիլաշիի բազմանիստը, այն տոպոլոգիապես համարժեք է թորին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմբինատորային երկրաչափություն
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Հադրութ)
Սուրբ Հարություն եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցուն պատկանող եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի շրջկենտրոն Հադրութ քաղաքի հարավ-արևմտյան հատվածում ։
Պատմություն
Սուրբ Հարություն եկեղեցին գտնվում է Հադրութ քաղաքի հին տներով շրջապատված թաղամասում ։
1887 թվականին Հադրութ գյուղի երկդասյա վարժարանի տեսուչ Ի․ Դավիդբեկովը նշում է, որ բուն «Հադրութ գյուղում կա երկու եկեղեցի՝ մեկը գյուղի ստորին մասում, ․․․ և մյուսը` գյուղի կենտրոնում բավականին գեղեցիկ տեսք ունեցող եկեղեցին» ։
Ըստ Մակար Բարխուդարյանի` եկեղեցին կառուցվել է 1621 թվականին ։ Եկեղեցին վերանորոգվել է 1819 թվականին, որի ժամանակ էլ տեղադրվել է գմբեթը ։ Վերանորոգումը իրականացվել է 2007 թվականին արմատներով ազոխեցի ռուսաստանաբնակ բարերար Միխայիլ Բաղդասարովի ֆինանսական օժանդակությամբ ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին միանավ բազիլիկ է, կառուցված անմշակ քարից, ունի 18,35 մետր երկարություն, 9,4 մետր լայնություն։ Գլանաձև թաղը հենվում է երեք զույգ պատկից սյուներից բարձրացող կամարների վրա։ Արևելյան կողմից ունի կիսակլոր աբսիդ՝ երկու կողային նեղ ավանդատներով։ Ուղղանկյուն դահլիճի մեջտեղում՝ շրջանաձև երդիկի վրա, բարձրանում է զանգակատունը` սրբատաշ քարից կառուցված վեց սյուներով և բրգաձև վեղարով ռոտոնդան։ Ունի երկու փոքր, երեք մեծ լուսամուտ։ Մուտքը բացվում է արևմուտքից, այն կամարակապ է, գեղեցիկ զարդանախշերով։ Տանիքն ամբողջությամբ ծածկված է հարթ և կիսագլանաձև սալերով։ Եկեղեցու բակում կան մեկ տասնյակից ավելի տարբեր ժամանակաշրջանների տապանաքարեր ։
հետագա ճակատագիրը
Պատերազմից առաջ եկեղեցին գտնվում էր գերազանց վիճակում, գործող եկեղեցի էր, պատերազմի ժամանակ չի տուժել, 2020 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Հադրութ քաղաքի ամբողջությամբ ադրբեջանական վերահսկողության տակ անցնելուց հետո սոցցանցերում ադրբեջանցիների տեղադրած նյութերում երևում են եկեղեցու պատերի վրա ներկով արված գրառումները, ինչպես նաև տապալված են բակի տապանաքարերից մի քանիսը ։ Եկեղեցու զանգակատան գմբեթից հանված է խաչը;
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հադրութի շրջանի շենքեր և կառույցներ
Միսուր
Միսուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։ Գտնվում էր Արդվին քաղաքից հարավ, Ճորոխի աջակողմյան Միսուր վտակի անտառապատ ափին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոնտեզումա շրջան (Կոլորադո)
Մոնտեզումա շրջան (Montezuma County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 5273 կմ² է, բնակչությունը՝ 25535 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կորտեզ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1889 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Արքաշեն (այլ կիրառումներ)
Արքաշեն, կարող է վերաբերել՝
Արքայից (այլ կիրառումներ)
Արքայից, կարող է վերաբերել՝
Չերնոպլեսի
Չերնոպլեսի (Чорнопле́си), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոպլեսի գյուղում բնակվում էր 228 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,03 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 221,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գալեևկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Գալեևկա (Галеевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վայն (կոմունա Գերմանիայում)
Ենթակա է Տյուբինգեն վարչական շրջանին։ Մտնում է Բիբերախի շրջան մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1539 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 20,14 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 26 125։
Արֆալու (այլ կիրառումներ)
Արֆալու, կարող է վերաբերել՝
(3413) Անդրիանա
(3413) Անդրիանա (Andriana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի փետրվարի 15-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,252788 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9665 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5391 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29149 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,8° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նորման Թոմասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չիմբերգո
Չիմբերգո (Cimbergo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 585 մարդ, խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ², տարածքը գրավում է 26 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 25050, հեռախոսային կոդ - 0364 ։
Ացանա (այլ կիրառումներ)
Ացանա, կարող է վերաբերել՝
Չիմբերգո
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոնտրոզ շրջան (Կոլորադո)
Մոնտրոզ շրջան (Montrose County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 5818 կմ² է, բնակչությունը՝ 41276 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մոնտրոզ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1883 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Մինաս Բագդիկով
Մինաս Գեորգիևիչ Բագդիկով, վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, ազգագրագետ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր բժիշկ։ Դոնի գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Մինաս Գեորգիևիչ Բագդիկովը ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսի 30-ին Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Մինաս Բագդիկովը 1959 թվականին ավարտել է Ռոստովի բժշկական ինստիտուտը։ Մինչև 1961 թվականը նա աշխատել է որպես վիրաբույժ Նովոչերկասկ քաղաքում`1-ին քաղաքային հիվանդանոցում։ 1961-1966 թվականներին Մինաս Գեորգիևիչը աշխատել է Դոնի Ռոստով քաղաքում`Կենտրոնական քաղաքային հիվանդանոցում` որպես վիրաբուժական բաժանմունքի օրդինատոր։ Պրոֆեսոր Պ.Մ. Շորլույանի ղեկավարությամբ Մինաս Գեորգիևիչը պաշտպանել է իր թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Ցիգերոլի ազդեցությունը վերքերի բուժման վրա» թեմայով, որը 1967 թվականին լույս է տեսել որպես մենագրություն «Ցիգերոլ» վերնագրով՝ նվիրված Պ. Մ. Շորլույանին ։ Մինաս Գեորգիևիչ Բագդիկովը եղել է պրոֆեսոր Պ. Մ. Շորլույանի ուսանողը ։
Իր թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո (1966) աշխատել է Ռոստովի բժշկական ինստիտուտում՝ որպես ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնի ասիստենտ։