cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջաիշ-է-Մուհամմադ
Պատմություն
Ջաիշ-է-Մուհամմադի անդամները հիմնականում Հարկատ ալ Մուջահիդինի նախկին անդամներն են, ովքեր կապված են աֆղանական և պակիստանյան թալիբանների և Ալ-Կաիդայի հետ։ Ջաիշ-է-Մուհամմադի անդամները մարզվում են Ալ-Կաիդայի աֆղանական ճամբարներում<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTEPopovic2016921.2C_925.2C_926_9-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTEPopovic2016921.2C_925.2C_926_9-0"> : Հարկատ ալ Մուջահիդինի անդամների մեծամասնությունը Ջաիշ-է-Մուջահիդինի կազմի մեջ է մտել ոչ բավարար ֆինանսավորման պատճառով ։
Հնդկաստանի կառավարությունը Ջաիշ-է-Մուհամմադին մեղադրեց 2001 թվականին հնդկական խորհրդարանի վրա կազմակերպած հարձակման մեջ։ 2002 թվականի դեկտեմբերին Ջաիշ-է-Մուհամմադի չորս անդամներ ձերբակալվեցին հնդկական իշխանությունների կողմից և հանձնվեցին դատարանին։ Բոլոր չորս կասկածյալները մեղավոր ճանաչվեցին, իսկ մեղադրյալներից մեկը՝ Աֆզալ Գուրուն, ենթարկվեց մահապատժի ։
2002 թվականի հունվարին Պակիստանի նախագահ Պերվեզ Մուշարրաֆի կառավարությունն արգելեց խմբավորման գործունեությունը։ Ի պատասխան՝ Ջաիշ-է-Մուհամմադը փոխեց իր անվանումը՝ այն դարձնելով Հադդամ ուլ-Իսլամ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսլամական ահաբեկչական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Քաշմիր
Սև ձեռք (Սերբիա)
Միասնություն կամ մահ (Уједињење или смрт), նաև հայտնի որպես Սև ձեռք (Црна рука), եղել է գաղտնի ռազմական միավորում հիմնադրված 1911 թվականի մայիսի 9-ին Սերբիայի թագավորության բանակի մի խումբ սպաների կողմից, որը ղեկավարում էր կապիտան Դրուգատին Դիմիտրևիչը։
Նրա հիմնական նպատակն էր միավորել ամբողջ հարավային սլավոնական հողերը, որտեղ սլավոնները մեծամասնություն էին կազմում։ Նրա քաղաքականությունը կառուցված էր 1859-70 թվականների Իտալիայի միավորման և 1871 թվականի Գերմանիայի միավորման մոտիվներով ։ 1914 թվականի հունիսին կազմակերպությունը իրականացրեց Ավստրիայի արքայազն Ֆրանց Ֆերդինանդի  սպանությունը Սարաևոյում, որին աջակցեցին Երիտասարդ Բոսնիայի երիտասարդ շարժումը, ինչը հրահրեց Հուլիսյան ճգնաժամը և որից հետո սկիզբ առավ Առաջին համաշխարհային պատերազմը ։
Մայիսիյան հեղաշրջում
1901 թվականի օգոստոսին մի խումբ սպաներ կապիտան Դրագուտին Դիմիտրևիչի գլխավորությամբ ստեղծեցին հեղափոխական խումբ (գրականության մեջ կոչվել է Սև ձեռք), ընդդեմ դինաստիայի ։ Խմբի առաջին հանդիպումը կայացել է 1901 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ Խմբի կազմում էին կապիտաններ Ռադոմիր Արանդելովիչը, Միլան Ֆ. Պետրովիչը և Դրագուտին Դիմիտրևիչը, ինչպես նաև լեյտենանտներ Անտոնիե Անտիչը, Դրագուտին Դուլիչը, Միլան Մարինկովիչը և Նիկոդիե Պապովիչը։ Նրանք նախագծեցին սպանել թագավորական զույգին` Սերբիայի թագավոր Ալեքսանրդ I-ին և Թագուհի Դրագային։ Դիմիտրևիչը անձամբ գլխավորեց սպաներին, ովքեր սպանեցին զույգին Բելգրադի Հին պալատում 1903 թվականի մայիսի 28/29-ին։
Նարոդնա Օբրանա
1908 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Ավստրիայի կողմից Բոսնիայի և Հերցեգովինայի անէքսավորումից երկու օր անց, սերբ գեներալներ, նախարարներ և պաշտոնյաներ հավաքվեցին Բելգրադի հրապարակում։ Նրանք հիմնեցին կիսագաղտնի Նարոդնա Օբրանա ("Ազգային պաշտպանություն") կազմակերպությունը, որը ուներ Պան-սերբական հայացքներ։ Կազմակերպության նպատակն էր, ազատել սերբերին ավստրո-հունգարական լծից։ Նրանք նաև հակաավստրիական գաղափարախոսություն տարածեցին և կազմակերպեցին լրտեսական խումբ նվաճված տարածքներում։ Նման խմբեր ստեղծվեցին Սլովենիայում, Բոսնիայում, Հերցեգովինայում և Իստիրիայում։ Բոսնիայում խումբը ստացավ Mlada Bosna ("Երիտասարդ Բոսնիա") անվանումը։
Հիմնադրում
Միացում կամ մահը հիմնադրվել է 1911 թվականի մայիսի սկզբին, իսկ նրա կանոնադրությունը ստորագրվել է մայիսի 9-ին ։ Լուբա Չուպան, Բոգդան Ռադենկովիչը և Վոիսլավ Տանկոսիճը գրել են կազմակերպության կանոնադրությունը ։ Կանոնադրությունը գրվել է նույնատիպ գերմանական և իտալական գաղտնի կազմակերպությունների կանոնադրությունների հիմքով ։ Կազմակերպությանը 1911 թվականի վերջում հավանություն տվեց Սերբիայի խորհրդարանը ։
1911-12 թվականներին Նարոդնա Օբրանան կապեր հաստատեց Սև ձեռքի հետ և սկսեցին զուգահեռ գործողություններ իրականացնել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաղտնի ընկերություններ Կատեգորիա:Ավստրո-Հունգարիայի պատմություն Կատեգորիա:Սերբիայի պատմություն Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ
Նախնադարյան հասարակությունը Հայկական լեռնաշխարհում
Նախնադարյան հասարակությունը Հայկական լեռնաշխարհում Հայկական լեռնաշխարհը նախամարդու օրրաններից է. գիտնականներն այն անվանել են «Հայկական միջանցք»։ Նախնադարյան հասարակության պատմությունն ընդգրկում է նախամարդու տարածումից մինչև վաղ դասակարգային հասարակության ձևավորման ժամանակաշրջանը (մոտ 2 միլիոն տարի առաջ - մեր թվարկությունից առաջ 4-րդ հազարամյակի վերջ), որը գրեթե համապատասխանում է քարի դարաշրջանին։ Վերջինս հնագիտական պարբերացմամբ բաժանվում է փուլերի՝ հին քարի դարի (պալեոլիթ)՝ ստորին, միջին և վերին ենթափուլերով, միջին քարի դարի (մեզոլիթ), նոր քարի դարի (նեոլիթ) և պղնձի-քարի դարի (էնեոլիթ)։
Հին քարի դար (պալեոլիթ)
Ստորին հինքարեդարյան (մոտ 2 միլիոն-մոտ 100 հազար տարի առաջ) մշակույթը բնորոշվում է քարե գործիքների պատրաստման շելյան և աշելյան տեխնիկայով։ Հատկապես աչքի են ընկնում Արզնիում և Արտին լեռան մերձակայքում հայտնաբերված աշխատանքի գործիքները։ Վերջինիս կայաններից և Որվանի (Ազոխ) քարայրում (այժմ՝ ԼՂՀ Հադրութի շրջանում) հայտնաբերված նախամարդու գործունեության մնացորդներն ունեն շուրջ 700-հազարամյա հնություն։ Պեղածոները բազալտից են ու վանակատից (օբսիդիան)։ Հայկական լեռնաշխարհն Առաջավոր Ասիայում եղել է վանակատի արտահանման կենտրոն։
Միջին հին քարի դարից (մ.թ.ա. մոտ 100.000-40.000 տարի առաջ) հայտնի է ավելի քան 150 հուշարձան, հետազոտվել են Ապարանի գոգավորության, Արամուսի, Արզնիի, Արտենիի, Հատիսի, Դաշտադեմի և այլ հնավայրեր։ Մարդիկ ապրել են ոչ մեծ (մինչև 20 հոգի) խմբերով՝ համայնքներով։
Վերին հին քարի դարի (մ.թ.ա. մոտ 40.000-14.000 տարի առաջ) սկզբին նախամարդը նմանվել է ժամանակակից մարդուն, հանդես է եկել բանական մարդը (Homo sapiens)։ Այդ շրջանի շուրջ 60 հուշարձանների մեծ մասը լեռնաշխարհի հյուսիս-արևելք, հարավ և հարավ-արևմուտք կողմերում է (Եփրատի ու Տիգրիսի ավազաններ, Կորդվաց աշխարհ և այլուր)։ Մարդկանց հիմնական զբաղմունքը որսորդությունն էր, ավելի ուշ՝ նաև ձկնորսությունը։
Մեզ են հասել քարանձավային (գծանկարներ քարայրերի պատերին) և փոքր չափերի (արձանիկներ, առարկաներին փորագրված ու ներկանյութով պատված զարդեր, պատկերաքանդակներ) արվեստների նմուշներ։ Այդ շրջանի Հայաստանի մշակույթն ընդհանրություններ ունի Մերձավոր Արևելքի վերին հինքարեդարյան մշակույթի հետ և Միջերկրականի ափամերձ երկրների (Լևանտ) ու Զագրոսի հուշարձանների հետ միավորվել է այսպես կոչված առաջավորասիական մշակութային գոտու մեջ։
Միջին քարի դար (մեզոլիթ)
Միջին քարի դարը (մ.թ.ա. 12.000- 10.000 տարի առաջ) հին քարի դարից նոր քարի դարին անցման ժամանակահատվածն է։ Մարդու կյանքի համար նպաստավոր գրեթե բոլոր վայրերում ապրել է նեանդերթալյան մարդը, որը գործածել է մուստիերյան տեխնիկայով մշակված քարե գործիքներ, ապրել է գերազանցապես քարայրերում (ուսումնասիրված են «Երևան 1», Լուսակերտի և այլ քարանձավներ)։ Նեանդերթալյան մարդու ներքին ծնոտի հատված է հայտնաբերվել Որվանի համար մեկ քարայրում։ Մուստիերյան շրջանում առանձնացել են ձմեռային (նական) բնակավայրերը և ամառային որսորդական ճամբարները։
Մեզանից 14 հազար տարի առաջ համաշխարհային հետսառցային տաքացումով Երկրագնդի Վաղ աշելյան ժամանակաշրջանի վանակատե (օբսիդիան) ձեռքի օվալաձև հատիչներ (1-1,5 միլիոն տարի առաջ) Միջին աշելյան ժամանակաշրջանի քարե հատիչ (Կուրթան, 0,5-0,7 միլիոն տարի առաջ) Վիշապաքար (Գեղամա լեռներ, մ.թ.ա. 1200, այժմ՝ Սարդարապատի թանգարանի բակում) բնակլիմայական պայմանները փոփոխվել են։ Տնտեսության մեջ հիմնականը հավաքչությունն ու որսորդությունն էին, զենքը՝ նետն ու աղեղը (կիրառվում էր հին քարի դարի վերջից)։ Ձկնորսությունը դարձել է սննդի հայթայթման հիմնական ձևերից։ Սկսվել են վայրի կենդանիների ընտելացումն ու հացազգի բույսերի մշակումը։ Հայկական լեռնաշխարհը եղել է մշակովի բույսերի տարածման համաշխարհային կենտրոն։ Հասարակության մեջ զգալի է դարձել ընտանիքի դերը։ Արագացել է համայնքների ավելի մեծ կազմավորումների՝ ցեղերի մեջ միավորման գործընթացը, կտրուկ մեծացել է բնակչության թիվը։
Նոր քարի դար (նեոլիթ)
Նոր քարի դարում (մ.թ.ա. 10.000- 5.500 տարի առաջ)՝ մ.թ.ա. 8-րդ հազարամյակի վերջերից, մեր հայրենիքի և Առաջավոր Ասիայի մյուս շրջաններում արդեն եղել են կայացած երկրագործ, հասարակություններ և առաջին նստակյաց բնակատեղիները։ Մ.թ.ա. 10-8-րդ հազարամյակներում Հայկական լեռնաշխարհում սկզբնավորվել են քաղաքակրթության անցման նախադրյալները։ 1990-ական թվականների 1-ին կեսին Սասնո ջուր գետի արևմտյան ափի հնավայրից հայտնաբերված գտածոները վկայում են, որ Հայկական (Արևելյան) Տավրոսի հյուսիսային շրջանների նոր քարի դարի մշակույթը տեղական արմատներ ունի։ Ուրֆայում (Եդեսիա), Աղձնիք ու Ծոփք նահանգներում մի շարք հուշարձաններ ձևավորվել են տեղական մշակութային ավանդույթների հենքի վրա։ Եդեսիայի մոտակա Պորտաբլուր հնավայրի արևելյան հատվածի վաղ շերտերում պեղվել է 1000 մ² տարածքով հրապարակ, իսկ հարևանությամբ՝ «սալե կոթողների տունը» և «զանգերի տունը»։ Ավելի ուշ շուրջ 120 մ² տարածք սալարկվել է թրծած աղյուսով՝ ձևավորելով բոսորագույն մի նոր հրապարակ։
Հասարակության կյանքում մեծ տեղ են ունեցել հավատալիքներն ու ծեսերը՝ կապված «նախնիների պաշտամունքի» և «ցլի պաշտամունքի» հետ։ Պորտաբլուրում բացվել են Երկիր մոլորակի ցայժմ հայտնի ամենահին տաճարները։ Մինչև 4 մ բարձրությամբ քանդակազարդ կոթողներով «սրբազան շինություն» է պեղվել այսպես կոչված «առյուծների տուն» հուշարձանում։ Քարակոթողների զգալի մասն ունի 3-6 մ բարձրություն, ամենամեծը՝ 9 մ բարձրությամբ, կշռում է ավելի քան 50 տոննա։ Կոթողները քանդակազարդված են մարդու, թռչնամարդու, կրիայի, առյուծի և այլ պատկերներով։
Պորտաբլուրում հայտնաբերվել են զգալի քանակությամբ մալաքիտ և լազուրիտ։ Փաստագրվել են նաև պատրաստի իրեր, որոնք երբևիցե հայտնաբերված հնագույն մետաղե գտածոներից են։ Այս իրերը (մեծ մասամբ՝ զարդեր) պատրաստվել են սառը կռման եղանակով։ Նորքարեդարյան հիմնական մշակաբույսերը՝ ոլոռ, սիսեռ, ոսպ, միահատիկ ցորեն, նույնպես վերոհիշյալ տարածքում են ընտելացվել։
Պղնձի-քարի դար (էնեոլիթ)
Վանա լճի ափամերձ գոտու և Խարբերդի հովտի հուշարձանները վկայում են, որ այդ շրջանները մ.թ.ա. 5500-4000 թվականին ունեցել են պղնձի-քարեդարյան ինքնատիպ մշակույթ։ Նեոլիթ-էնեոլիթյան բնակատեղիները (Վերին Խաթունարխ, Ծաղկունք, Մասիս բլուր, Ադաբլուր, Թեղուտ) տեղաբաշխված են հարթավայրում։ Առատաշեն բլուր-բնակատեղիի (Արարատյան դաշտ) ստորին շերտերը վերաբերում են նոր քարի դարին, իսկ վերին շերտին հատկանշական է պղնձի-քարի դարին բնորոշ խեցեղենը։ Նույն շրջանում ինքնատիպ հնագիտական համալիր է ձևավորվել Կուրի միջին հոսանքներում, որ հայտնի է «Շուլավերի մշակույթ» անունով։ Դարաշրջանի տարբեր ժամանակահատվածներին բնորոշ գտածոներ են հայտնաբերվել Արարատյան դաշտի Թեղուտ, Վայոց ձորի Արենի և Սյունիքի Ներքին Գոդեձոր հնավայրերում (վերջինս թվագրվում է մ.թ.ա. 5-րդ հազարամյակի վերջին քառորդով)։ Նույն հազարամյակի վերջերից ընդլայնվել է մետաղե իրերի տեսականին։
Վահիկ Փիրհամզեյի
Վահիկ Փիրհամզեյի, իրանահայ դերասան, պրոդյուսեր, ռեժիսոր և գրող, որը ստեղծագործում է հայերենով, պարսկերենով և անգլերենով։ 2012 թվականին նա թողարկել է իր ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը՝ «Իմ քեռի Ռաֆայելը», որը նկարահանվել է «Ռաֆայել քեռու գանձերը» պիեսի հիման վրա և որի շնորհիվ արժանացել է ազգային ճանաչման և մի շարք մրցանակների։
Վաղ կյանք
Վահիկ Փիհրամզեյին ապրել է Թեհրանի արվարձաններում։ 1989 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Տասը տարեկանից սկսել է հիանալի նկարներ նկարել, իսկ ավելի ուշ սկսել է հետաքրքրվել և ներգրավվել կերպարվեստի տարատեսակ ճյուղերով։ Իր պատմությունները և տիկնիկային ներկայացումները բեմադրում էր ընտանիքի անդամների և ընկերների առաջ։
1978-1979 թվականներին Մոհամմադ Ռեզա Փահլավու թագավորության անկումից հետո Փիհրամզեյին ստիպված հեռացել է իր հայրենի օջախից։ 1988 թվականին նա տեղափոխվել է Գերմանիայի Մեթմանն քաղաք, որտեղի դպրոցներում ստացել է նկարչության դասեր։
1989 թվականին Փիհրամզեյին եկել է Լոս Անջելես և սկսել է Հարավային Կալիֆոռնիայի հեռուստատեսությունում իրանացի հեռուստադիտողների համար հաղորդումներ վարել։ Նա գրել, նկարահանվել և բեմադրել է տարբեր կատակերգական հաղորդումներում, որոնցից են «Nika's Café» (Նիկայի սրճարանը), «The Specialist» (Մասնագետը) և «Moshkelat.com», որտեղ պատկերված է ներգաղթյալների կյանքը Լոս Անջելեսում։ Նա հանդես է եկել 300-ից ավելի սեփական հումորային ներկայացումներում։ Այդ ժամանակվանից սկսած՝ Վահիկը մեծ ներդրում է ունեցել Լոս Անջելեսի իրանական համայնքային թատրոնում։ Նա նկարահանվել է 25-ից ավելի բեմադրություններում և հանդես է եկել Եվրոպայի, Կանադայի ու ԱՄՆ-ի տարբեր վայրերում։
Կարիերա
2020 թվականին Փիրհամզեյին կինոռեժիսոր Մարկ Ֆուսկոյի հետ մեկնարկել է կինոարտադրության և կինոծառայությունների նոր Nico Nazar Creative ընկերությունը։ Ընկերությունը աշխատել է այնպիսի անձնավորությունների հետ, ինչպիսիք են Ռոբերտ դե Նիրոն, Դասթին Հոֆմանը, Էբիգեյլ Բրեսլինը, Թոմաս Ջեյնը, Էմիլ Հիրշը, Մալին Ակերմանը և հաճախորդների, ինչպիսիք են Մետրո-Գոլդուին-Մայերը, Highland Film Group-ը, Saban Entertainment-ը, Arclight Films-ը, Bondit Media-ը, Film Mode Entertainment-ը, Screen Media Films-ը և այլն։
2018 թվականին Փիրհամզեյին նկարահանել է գեղարվեստական «10E» կատակերգությունը, որի գլխավոր դերերում էր Մենուա Մինասյանը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է ԱՄՆ-ում սեպտեմբերի 27-ին ։ Ցուցադրվել է նաև Հյուսիսային Ամերիկայի Video On Demand հարթակում։ 2019 թվականի Pomegranate կինոփառատոնին «10E» ֆիլմը և ինքը Փիրամձեյին պարգևատրվել են POM Scholastic մրցանակով
2016 թվակականի հոկտեմբերին Փիրամձեյին բեմադրել է «Նայիր աչքերիս մեջ» պիեսը հայ դերասաններ Լուիզա Ներսիսյանի, Սոս Ջանիբեկյանի և սփյուռքահայ դերասանուհի Անահիտ Ավանեսյանի հետ, որի դերերում է եղել նաև հենց ինքը ։
2016 թվականին Փիրհամզեյին Հայաստանում նկարահանել է «3 Weeks in Yerevan» (3 շաբաթ Երևանում) ֆիլմի վերահսկումները։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Հայաստանում և ԱՄՆ-ում ։
Դեռ 2014 թվականին ավարտել է լիամետրաժ գեղարվեստական «Guardian Angel» (Պահապան հրեշտակ) ֆիլմի աշխատանքները։ 2013 թվականից նա նկարահանում, նկարահանվում էր ֆիլմի համար։ «Guardian Angel»-ը արժանացել է Տորոնտոյի Pomegranate կինոփառատոնի Golden Pom մրցանակին ։
2013 թվականին Փիրհամզեյին երաժշտական տեսահոլովակ է նկարահանել ռուս դերասանուհի Քրիստինա Օրբակայտեի և հայ փոփ երգիչ Թաթայի համար։
2012 թվականին Փիրհամզեյին և Սքոթ Յագեմանը միասին գրել են «The Garden of Uncle Rafael» (Քեռի Ռաֆայելի այգին) սփին-օֆֆը «Իմ քեռի Ռաֆայելը» ֆիլմի համար ։ Ֆիլմիի դերերում են Ջոն Մայքլ Հիգինսը, Միսի Փայլը և Ռեյչել Բլանչարդը, իսկ ռեժիսորը Մարկ Ֆուսկոն է, որը նախկինում աշխատել է Սթիվեն Սփիլբերգի հետ ։ Ֆիլմում քեռի Ռաֆայելը, որի դերը խաղում է Փիհրամզեյին, պատահաբար հայտնվում է Շումախերների ընտանիքում, որը փլուզման եզրին է ։ Այս ֆիլմի համար Փիրհամզեյին արժանացել է ARPA միջազգային կինոփառատոնի Լավագույն դերասան մրցանակին և Մարկ Ֆուսկոյի կողմից՝ Լավագույն ռեժիսոր մրցանակին ։
2012 թվականին Փիրհամզեյին Էրիկ Ռոբերտսի հետ գրել, բեմադրել և նկարահանել է կարճամետրաժ ֆիլմ և երաժշտական տեսահոլովակ «Don't Say Goodbye»-ը երգչուհի և դերասանուհի Գուգուշի համար։
2010 թվականին թողարկել է նոր «Man Ravanshenas Lazem Nadaram» (Ես հոգեբանի կարիք չունեմ) պիեսը։ Հաջորդ տարի՝ 2011 թվականին, գրել է «Honest Liars» (Ազնիվ խաբեբաներ) պիեսը, իսկ 2012 թվականին «Experienced Liars» (Փորձառու խաբեբաները) ։
Փիրհամզեյին բեմադրել է իր «Մեզ լավություն չի եկել» պիեսը։ Խաղացել է նաև քեռի Ռաֆայելի դերը, որը 72-ամյա մի հնարամիտ հայ տարեց պապիկ է և ապրում է Լոս Անջելեսում։ Ֆիլմի երկու սփին-օֆֆերն են «Ռաֆայել քեռու գանձերը» և դրա շարունակությունը՝ «Ռաֆայել քեռու պարտեզ»-ը, որոնցում պատկերվում է քեռի Ռաֆայելի անգործունակ, սակայն զվարճալի ընտանիքի մասին։ Երկուսն գրել, բեմադրել և նկարահանել է Փիրհամզեյին :2000 թվականին Փիրհամզեյին իր նորամուտն է ունեցել հեռուստատեսությունում՝ The Richmond Comedy Club-ում։ 2004 թվականին նա մեկնարկել է իր ժամանցային շաբաթաթերթի լրատվական շոուն, որը կոչվում է «World Entertainment Connections»
Լոս Անջելեսում իր «Sky Blue» ներկայացումը բեմադրելուց հետո Փիրհամզեյին ավելի շատ առաջարկներ էին գալիս, որպեսզի նա սկսի ավելի հաճախ բեմադրել իր ստեղծագործությունները։
Փիրհամզեյին նկարահանել է մի շարք իրանացի, հայ և այլ միջինարևելյան արտիստների երաժշտական տեսահոլովակներ։ Աշխատել է Լոս Անջելեսի իրանացի և հայ այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Մոինը, Գուգուշը, Կամրանը, Հումանը և ուրիշներ, հայ փոփ երգիչներ Արմենչիկը, Թաթա Սիմոնյանը և ռուս աստղ Քրիստինա Օրբակայտեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանահայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանահայ դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ
Սարհատ Պետրոսյան
Սարհատ Պետրոսյան, ճարտարապետ, քաղաքաշինարար, հետազոտող, 2018 թվականի օգոստոսից մինչև 2019 թվականի հոկտեմբեր՝ ՀՀ Կադաստրի կոմիտեի ղեկավար ։
Կրթություն
1997-2003 թվականներին սովորել է Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետում և ստացել ճարտարապետի (մագիստրոսի որակավորում)։ Գիտական-հետազոտական աշխատանքը շարունակել է նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում։ «Շուշիի քաղաքաշինական զարգացման և ռեաբիլիտացիայի խնդիրները» թեմայով 2006 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ և ստացել ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2004- 2017 թվականներին դասավանդել է նույն համալսարանում՝ 2014թ. ստանալով դոցենտի գիտական կոչում։ 2011 թվականին վերապատրաստվել է Կանզասի (ԱՄՆ) համալսարանի Ճարտարապետության, քաղաքաշինության և դիզայնի դպրոցում, իսկ 2015 թվականին՝ Ժնևի համալսարանի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Մշակութային ժառանգության պահպանության միջազգային իրավունքի ամբիոնում ։
Աշխատանքային և պաշտոնեական փորձ
2006-2018 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է ՍՊ2 նախագծային գրասենյակը։
2007 թվականին աշխատել է «Հայնախագիծ» ինստիտուտի քաղաքաշինական արվեստանոցում։ 2007-2018 թվականներին միջազգային ու տեղական տարբեր ծրագրերում, այդ թվում՝ ՀԲ-ի, ԵԱՀԿ-ի, ԵՄ-ի, Գեթթի հիմնադրամի, ինչպես նաև ՀՀ կառավարության տարբեր գերատեսչություններում, եղել է քաղաքային պլանավորման և զարգացման փորձագետ։ 2008-2011 թվականներին աշխատել է «Պողոսյան պարտեզներ» կազմակերպությունում որպես տնօրեն։ 2012-2018 թթ. հիմնադրել և ղեկավարել է «Ուրբանլաբ» քաղաքային անկախ հետազոտական կազմակերպությունը։ 2015-2017 թվականներին ղեկավարել է Եվրոպայի խորհրդի և Եվրոպական միության «Պատմական քաղաքներում համայնքի քաղաքային ռազմավարություններ (COMUS)» համատեղ ծրագիրը ։
ՀՀ կառավարության 2018 թվականի օգոստոսի 9-ի որոշումով նշանակվել է ՀՀ անշարժ գույքի կադաստրի կոմիտեի ղեկավար (2019 թ. հուլիսի 27-ից՝ Կադաստրի կոմիտե)։
Գիտական և հասարակական գործունեություն
Ուսանողական տարիներից հանդես է եկել Երևանում պատմական հուշարձանները քանդելու կամ ապամոնտաժելու ծրագրերի դեմ։ 2005 թվականին ընկերների հետ հաջողել է խոչընդոտել Երևանի Աբովյան փողոցում գտնվող և 19-րդ դար թվագրվող շենքը քանդելուն (ներկայիս «Ալեքսանդր» հյուրանոցի շենքի մի մասը), 2010 թվականին՝ Մոսկվա կինոթատրոնի ամառային դահլիճը քանդելուն, իսկ 2012 թվականին՝ Կառավարական շենքի գմբեթը կառուցելուն ։ Հանդես է եկել քաղաքաշինության և պատմական միջավայրերի պահպանության քաղաքականության վերաբերյալ առաջարկություններով ։ Պետրոսյանի ղեկավարած հետազոտության շրջանակում բացահայտվել է տեղական օրենքի և Եվրոպայի ճարտարապետական ժառանգության պահպանության կոնվենցիայի հակասությունը, ինչի արդյունքում 2014 թվականին փոփոխվել է Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների և պատմական միջավայրերի մասին ՀՀ օրենքը։
2016 թվականին Վենետիկի ճարտարապետական բիենալեում համադրել է Հայաստանի ազգային տաղավարը ։
Մասնակցել է ավելի քան 40 գիտաժողովների և դասընթացների, հեղինակել կամ համահեղինակել է Հայաստանում և արտերկրում հրատարակված 18 աշխատություն ։ 2017 թվականին Park Books-ը հրատարակել է Սարհատ Պետրոսյանի և Կատարինա Ռոթերսի «Ուտոպիա և փլուզում. վերանայելով Մեծամորը՝ հայկական ատոմային քաղաքը» ։
ՀՀ ճարտարապետների պալատի, «Թրանսփարենսի ինթերնեշնլ» հակակոռուպցիոն կենտրոնի և «Եվրասիա համագործակցություն» հիմնադրամի խորհուրդների, ինչպես նաև ՀՀ Նախագահի մրցանակի արվեստի հանձնախմբի անդամ է։ 2018 թվականին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կախամարկա
Կախամարկա (Cajamarca, Kashamarka, Qasamarka, Qajamarka), քաղաք Պերուում, գտնվում է լեռներում՝ ծովի մակարդակից 2700 մետր բարձրության վրա։ Քաղաքը Կախամարկա շրջանի վարչական կենտրոնն է, երկրի խոշորագույն քաղաքներից մեկը, բնակչության թիվը մոտ 135 000 մարդ է։ Քաղաքի հասարակածային կլիման շատ մեղմ է, ինչը բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում հողագործության համար։ Ամենից շատ Կախամարկան հայտնի է նրանով, որ հենց այստեղ է ավարտվել ինկերի կայսրության դարաշրջանը․ այստեղ է տեղի ունեցել Կախամարկայի ճակատամարտը, և այստեղ գերեվարվել է ինկերի վերջին տիրակալ Աթաուալպան։ Պերուում Կախամարկան հայտնի է որպես «պերուական դիմակահանդեսի մայրաքաղաք» ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է մոտ 3000 տարի առաջ։ Հնագետները Կումբե-Մայո և Կունտուր-Վասիում մինչչավինյան մշակույթների հետքեր են գտել։ 1463 և 1471 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում այդ տարածքները նվաճել է եռանդուն և տաղանդավոր զորավար Թուպակ Ինկա Յուպանկին՝ այդ կերպ Կախամարկան միացնելով ինկերի կայսրությանը
Առաջին հերթին Կախամարկան պատմության մեջ տեղ է զբաղեցնում 1532 թվականի իրադարձություններով։ Աթաուալպան գահի համար մարտերում հաղթել է իր եղբորը՝ Ուասկարին։ Կուսկո ճանապարհին նա 80-հազարանոց զորքով կանգ է առել Կախամարկայում․ այստեղ նա հանդիպել է Ֆրանսիսկո Պիսառոյի գլխավորած 168 կոնկիստադոր ջոկատին, որը վերադառնում էր Պյուրից։ Էռնանդո դե Սոտոն և Վինսենտ դե Վալվերդեն Աթաուալպային շնորհել են «Ռեկվերիմենտո», բայց վերջինս պատասխանել է կտրական մերժումով։ Դա հիմք է տվել Պիսառիոյին ինկերին Իսպանիայի և Եկեղեցու թշնամիներ հայտարարելու։ Կամարխայի ճակատամարտում կոնկիստադորները գերի են վերցրել Աթաուալպային՝ միաժամանակ սպանելով ինկերի մի քանի հազար զինվոր և խաղաղ բնակիչներ։ Սակայն ճակատամարտից հետո պարզվել է, որ կոնկիստադորների թիվը զգալի նվազել է, այդ պատճառով նրանք կայսրության առաջնորդի հետ թաքնվել են քաղաքի գլխավոր տաճարում՝ նրա համար փրկագին պահանջելով։ Աթաուալպան Պիսառիոյին առաջարկել է տարածքը, որտեղ նրան պահում են շղթաներով լցնել ոսկով և նման կերպ փրկագնել իր կյանքը։ Սակայն ստանալով գանձերը, կոնկիստադորները չեն պահել իրենց խոսքը և սպանել են ինկերի վերջին կայսրին։
Շինությունը, որըտեղ պահվում էր Աթաուալպան ստացել է «Փրկագնի սենյակ» (El Cuarto del Rescate) անունը։ Ներկայումս այն Կամարխայում զբոսաշրջիկների կողմից ամենաշատ այցելվող վայրն է։
1785 թվականին Կամարխա նահանգում ապրում էր 50 927 մարդ․ 15 քահանա, 34 միաբան, 43 միանձնուհի, 7188 իսպանացի, 22720 հնդկացի, 15967 մետիս, 4408 մուլատ, 493 նեգր ։
1986 թվականին Ամերիկյան պետությունների կազմակերպությունը Կախամարկան հայտարարել է Ամերիկայի պատմական և մշակութային ժառանգություն։
Մշակույթ
Քաղաքին հատուկ են 17-18-րդ դարերի շինությունները, նաև երկհարկանի շինությունները՝ երկհարկանի կղմինդրով, որոնց դիմացի դուռը զարդարված է նախշազարդ քարով։ Տեսարժան վայրերից առանձնացվում են՝
Կրթություն
Քաղաքում կա երկու համալսարան՝ պետական Nacional de Cajamarca և մասնավոր Universidad Privada del Norte համալսարանը։ Դրանց պետք է ավելացնել նաև միջազգային դպրոցը, որը խթանում է երկլեզվության ուսուցման տարածումը։
Տրանսպորտ
Կախամարկայում գործում է Aeropuerto Mayor General FAP Armando Revoredo Iglesias օդանավակայանը։ Քաղաքը նաև սպասարկվում է երկու միջքաղաքային ավտոբուսային գծերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերուի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Հասնել հաջողության։ Ամեն ինչ հաջողության համար
«Հասնել հաջողության։ Ամեն ինչ հաջողության համար» (Bring It On: In It To Win It), Ստիվա Ռեշի ֆիլմը, «Հասնել հաջողության» հեռուստասերիալի չորրորդ մասը ։
Սյուժե
Արևելյան ափի «Հրթիռ» խմբի չիրլիդինգը՝ հարյուրտոկոսանոց հաղթողներն էին վերջին տարիների ընթացքում։ Չիրլիդինգ «Կետը» Արևմտյան ափից նույնպես հետ չի մնում, եկել է հաղթողներին հաղթելու ժամանակը։ Սակայն այնպես է լինում, որ երկու խմբի պարտվելու շանսը մեծանում է, և որպեսզի հաղթեն նրանք պետք է միանան։
Դար
Դար, ժամանակի միավոր, որը հավասար է 100 տարվա ։ Օրացույցում 0-րդ դար գոյություն չունի, 1-ին դարից առաջ եղել է 1-ին դարը մ.թ.ա. (մեր թվարկությունից առաջ)։
10 դարը հավասար է մեկ հազարամյակի։
Գրիգորյան օրացույցում
Գրիգորյան օրացույցի համաձայն, I դարը սկսել է 1 թվականի հունվարի 1-ին և ավարտվել է 100 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։ II դարը սկսել է 101 թվականին և ավարտվել է 201 թվականին և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրացույց
Տեփոյան
Տեփոյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Բիտումային պլաստիկներ
Կատեգորիա:Պլաստմասսաներ Կատեգորիա:Նավթամթերքներ
Գևորգ Հովհաննիսյան
Գևորգ Կարապետի Հովհաննիսյան, հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի «Շիրակ» ակումբի հիմնական կազմի խաղացող։
Ակումբային կարիերա
2001 թվականին խաղացել է «Շիրակի» երիտասարդական կազմում, ապա երկու տարի ծառայել է բանակում։ 2003 թվականին վերադարձել է ակումբ և կնքել պայմանագիր։ Մի քանի մրցաշրջանների ընթացքում նա ամրապնդել է իր դիրքը թիմի հիմնական կազմում։ 2011 թվականի ապրիլի 17-ին առաջնության 5-րդ տուրի «Փյունիկի» դեմ հանդիպումը Հովհաննիսյանի հարյուրերորդն էր խաղն էր  Հայաստանի առաջնության Բարձրագույն խմբում ։ 2011 թվականին մասնակցել է Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչին, որտեղ «Շիրակը» պարտվել է «Միկային»  1:4 հաշվով։
Ելույթների վիճակագրություն
ըստ 2012 թվականի մարտի 18-ի տվյալների
Անձնական կյանք
Ազատ ժամանակ սիրում է լսել երաժշտություն և նայել ֆուտբոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ
Լազարևկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)
Լազարևկա (Лазарівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(957) Կամելիա
(957) Կամելիա (Camelia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1921 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,919323 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6766 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,162 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1821,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197597 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,8° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1921 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գոմիկ (Կամախի գավառ)
Գոմիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։ Գտնվում էր Եփրատ գետի աջ կողմի փոքրիկ վտակներից մեկի ափին, Կամախից հյուսիս-արևելք, Երզնկա քաղաքից 15 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
1916 թվականին ուներ 25 տուն հայ և 10 տուն այլազգի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քեմահի շրջանի համայնքներ
Ջիմ Քրոուի օրենքներ
ԱՄՆ-ի հարավ
Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմից հետո, ստրկությունից ազատագրելով սևամորթներին, դաշնային կառավարությունը իրականացրել է նրանց իրավունքների երաշխավորման միջոցառումներ (Սահմանադրության 13-րդ, 14-դ, 15-րդ ուղղումներ, 1866 և 1875 թվականներին «Քաղաքացիական իրավունքների մասին» օրենք)։ Ի պատասխան հարավային նահանգների դեմոկրատները ընդունել են տեղական օրենքներ, որոնք լրջորեն սահմանափակել են սևամորթ փոքրամասնության, ինչպես նաև հնդկացիների իրավունքները, որոնք հրաժարվել են Օկլահոմա հեռանալուց և մնացել էին ապրելու հարավարևելյան նահանգներում ԱՄՆ կառավարության իրավասության տակ։ Այդ օրենքները հայտնի են դարձել են որպես «Ջիմ Քրոուի օրենքներ»՝ կոչված կատակերգական կերպարի անունով։
Առաջին անգամ Քրոուի անունը հայտնվել է «Թռի՛ր, Ջիմ Քրոու» երգում, որը 1828 թվականին կատարում էր Թոմաս Ռայսը (Thomas D. Rice)՝ Անգլիայից արտագաղթյալ, որը երգում էր դեմքին խանձած խցանակեղև քսած։ Բառերի և զուգընթաց պարի հեղինակը Կենտուկիից անհայտ սևամորթ էր, որի երգը այնպես էր դուր եկել Ռայսին, որ ինքն է կատարել այն։ Այն դարձել է հանրահայտ, այդ թվում ներառվել է փողոցային երաժիշտների պարտադիր համարների ցանկում, իսկ անունը դարձել է հասարակ՝ նշանակելով աղքատիկ հագնված անկիրթ սևամորթ։ Հետագայում հայտնվել են փողոցային պիեսներ, որոնցում «Ջիմ Քրոուն» զույգով է հանդես եկել «Զիփ Կունի» (Zip Coon) հետ՝ շքեղ հագնված սևամորթ, որը հաջողությամբ «հարմարված էր» սպիտակ մշակույթին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:1870-ականների հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Ռասիզմ Կատեգորիա:Խտրականություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավունք Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքականություն
Կաղնուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Կաղնուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (3 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Mirror's Edge
Mirror's Edge, action-adventure ոճի համակարգչային խաղ, մշակված DICE ստուդիաի կողմից և հրապարակված Electronic Arts-ի կողմից։ Խաղը ցուցադրվել 2007 թվականի հուլիսի10-ին և թողարկվեց 2008 թվականի նոյեմբերին PlayStation 3-ի և Xbox 360-ի համար։ Microsft Windows-ի համար տարբերակը թողարկվեց 2009 թվականի հունվարի 13-ին։ Mirror’s Edge-ը հիմնված է Unreal Engine 3 խաղային շարժիչի համար, որոնք ստացել են նոր լուսային էֆֆեկտներ, թշակված Illuminate Labs-ի կողմից։
Խաղային պրոցեսսը իրենից ներկայացնում է առաջին դեմքից էքշն, բայց կենտրոնացումը դրված չէ մարտերի վրա։ Որի գլխավոր էլեմետը պարկուրն է, որին շնորհիվ խաղացողը բարձրացնում է մակարդակը։ Խաղի մյուս յուրահատկություններից է վառ պալիտրան, HUD-ի ամբողջության բացակայությունը, ինչպես նաև, որ խաղացողը կարող է տեսել հերոսուհու ոտքերը, ձեռքը և մարմինը։
Mirror’s Edge-ը ստացել է բազմաթիվ դրական ակնարկներ։ Հաղացողներին գրավել է խաղի նորարությունը և զենքերի տեսակները, իսկ թերություններից նշվում է խաղում սյուժեի շարունական կապը։ Սունդթրեքը գրվել է էլեկտրոնիկ երաժիշտ Մագնուս Բիրգերսսոնի կողմից, հատուկ խաղի համար գրվել է երաժշտական ալբոմ։ 2013 թվականի հունիսի 10-ին E3 2013-ի շրջանակներում ներկայացվեց նույնանուն խաղը։ 2015 թվականի հունիսի 8-ին EA-ը գրանցեց նոր ապրանք՝ Mirror’s Edge: Catalyst անունով, հաջորդ օրը հայտարվեց, որ դա նոր խաղի անունն էր ։
Խաղային պրոցեսս
Խաղացողը ղեկավարում է Ֆեյթ անունով հերոսուհուն։ Տեխնիկան և շարժումները, ինչպիսին են օրինակ՝ ցատը տանիքից տանիք, պատերի վրայով վազքը և այլն, ոգեշնչված են պարկուրի ոճով ։ Գլխավոր պրոդյուսեր Օուէնա Օ-Բրայանի խոսքերով, խաղի նպատակը՝ «փոխանցել լարվածություն և ֆիզիկական կապը շրջակայքի հետ» և խաղացողին տալ ազատ շարժվելու հնարավորություն ինչը առաջ բացակայում էր առաջին դեմքից խաղերում ։ Այս ամենին հասնելու համար տեսախցիկները կապված են խաղացողի շարժումներին։ Օրինակ, ինչքան արագ է շարժվում է խաղացողը, այնքան տեսախցիկները արագ են շարժվում կամ երբ խաղացողը թեքվում է տեսախցիկները թեքվում են նրա հետ միասին ։ Փեյթի ձեռքերը և ոտքերը տեսանելի են, ինչը ավելի վաղ է հաղորդում շարժը։ Արագության հետ համապատասխան մեծանում է  նաև հերոսուհու քայլերը ։
Կարևոր ասպեկտ է համարվում հերոսուհու արագությունը։ Խաղացողին անհրաժեշտ է պահպանել այն, կատարելով քայլերի հերթականություններ ։ Եթե հերոսուհու արագությունը անբավարար է, ապա նա կարող է ընկնել ։
Հաջորդականություն ստեղծելու օգնության համար խաղում գոյություն ունի համակարգ, որը կոչվում է «Վազորդի տեսիլք», որը շրջակայից առանձնացնում է առարկաներ, որոնք կարող են օգնել նրան։ Յուրահատուկ խողովակներ, թեքահարթակներ և դռներ առանձնացված են կարմիր գույնով, որոնք թույլ են տալիս արագ գտնել ճանապարհը։ Հաջորդաբար այսպիսի հուշումների ցանկը քչանում է մինչև մեկի, սակայն խաղացողը կարող է դա անջատել ընդհանրապես։ Սրանք նաև օգտգործվում են գլուխկոտրուկներ լուծելու համար։ Օգնության մեկ այլ համակարգ է Reaction Time, որը թույլ է տալիս դանդաղեցնել ժամանակը, լուծումներ մտածելու համար, որը ընթացքում հերոսուհին չի կորցնում իր արագությունը։
Հերոսուհին նաև կարող է կրել զնեք, սակայն Օ-Բրայենը նշել է, որ «սա action-adventure-ն է։ Եվ մենք չենք պատրաստվում այն դարձնել շութեր, ուշադրությունը ոչ թե զենքերի վրա է, այլ մարդկանց»։ Mirror’s Edge-ի գեյմփլեյը կենտրոնացած է լավագույն ճանապարհ գտնելու վրա։ Խաղը անցելով զրոյական սպանությամբ խաղացողը ստանում է յուահատուկ նվաճում։ Զինամթերք խաղացողը ձեռք է բերում սպանելով հակառակորդներին, սակայն երբ ավարտվում է պահեստատուփը նա պետք է նետի այն ։ Սակայն զենքերը դանդաղեցնում են Ֆեյթին, որքան նա ծանր է այդքան դժվար է նա շարժվում։ Այստեղ ամենինչ կախված է խաղացողից նա կարող է հանուն ուժի զոհաբերել արագությունը ։ Բացի սյուժետային մասից Mirror’s Edge-ում կա նաև փորձությունների ռեժիմ, որի ընթացքում խաղացողը որքան հնարավոր է արագ պետք է անցնի հատուկ քարտեզը։ Արդյունքները գրանցվում են առցանց աղյուսակում ։ Քարտեզները բացվում են կախված քարտեզների անցումից։
Սյուժե
Mirror’s Edge-ի դեպքերը զարգանում են հակաուտոպիական քաղաքում, որտեղ ապրելը առաջին հայացքից հարմարավետ է, իսկ հանցագործությունները իսպառ բացակայում են։ Խաղի դեպքերից 18 տարի առաջ ոստիկանները կրակ են բացել, որ հետևանքով մահացել են մի քանի քաղաքացիականներ։
Քաղաքը որտեղ տեղի են ունենում դեպքեր կոչվում է՝ Հայլիների քաղաք, որտեղ գոյություն ունի տոտալ վերահսկողություն բոլոր քաղաքացիների վրա։ Ֆեյթը, վազելով կատարում է ծանրոցների առաքում և ընկնում ոստիկանների կրակի տակ, որոնցից նա թաքնվում է։ Շուտով նա ստանում է անհանգստացնող հաղորդագրություն քաղաքի շենքերից մեկից, որտեղ էլ նա շարժվում է։ Այնտեղ նա գտնում է իր քրոջը՝ Քեյթին, ոստիկական սպաի, և մահացած՝ Ռոբերտ Պոուպին, ով քաղաքային դատավոր էր, բացի դա էլ նրանց ընտանիքի հին ընկերներից էր։ Քեյթը ասում է, որ նա չի սպանել Ռոբերտին և խնդրում է նրան լուծել առաջացած խնդիրները։ Ֆեյթը Ռոբերտի ձեռքին գտնում է թուղթ, որի վրա գրված է լինում «Իկար»։ Քեյթը մնում է շենքում, որպեսզի շեղի ոստիկանների ուշադրությունը և այդպիսով հնարավորություն տա Ֆեյթին փախչել։ Նախքին վազորդներից մեկից Ֆեյթը տեղեկանում է, որ Ռոբերտի թիկնապահը կարող է կապ ունենալ սպանության հետ։ Քեյթի խնդրանքով, Ֆեյթը հանդիպում է սպա Միլլերի հետ։ Ռոուփբյորնի աշխատավայրում նա լսում է նրա խոսակցությունը և լսում նրա հանդիպման վայրը և ժամը։ Հանդիպման վայրում պարզ է դառնում, որ նա պետք է հանդիպեր Միլլերի հետ։ Ռոուփբյորնը նկատում է առջկան և հարձակվում նրա վրա, սակայն Ֆեյթը կարողանում է պաշտպանվել և նրան տենում է տանիքից։ Սակայն Ռոուփբյորնը բռնում է տանիքի ծայրից, և Ֆեյթը փորձում է հարցաքննել նրան, սակայն նա պահանում է անհայտ դիպուկահարի գնդակից և հասցնելով ասել միայն այն, որ նա է վարձել Ռոբերտի սպանությունը։ Եվ Ֆեյթը հասնելով «Նոր Էդեմ» անունով պատկերասրահը հայտնաբերում է մարդասպանին, սակայն նա ընկնում է հետապնդման մեջ և մի կերպ է փախրում դրանից։
Խաղի վերջին տիտրերի ընթացքում հչնում է ղեկավարի հաղորդագրությունը, որի մեեջ ասվում էր, որ Ֆեյթի գործողությունների պատճառով «Իկար» նախագիծը հզորացել է և որ Ռոբերտի սպանության հետևում կանգնած են Ֆեյթը և Քեյթը։ Եվ սերվերների վնասված լինելու պատճառով բնակչությունը պետք է խուսափի էլեկտրոնային կապի միջոցներից, մինչև սերվերների վերականգնումը։
Մշակում և թողարկում
2007 թվականին DICE տնօրեն Բեն Կուզինսը GameIndustry.biz կայքին ասեց, որ պատրաստվում են ստեծել «Ինչ-որ թարմ և հետաքրքրիր խաղ» ։
2007 թվականի հունիսին Computer and Video Games ամսագիրը հայտարարեց, որ DICE-ը սկսում է աշխատել նոր խաղի վրա, որ լինի առաջին դեմքից շութեր և կկրի Mirror’s Edge անունը ։ 2007 թվականի հուլիսի 10-ին Electronic Arts-ը պաշտոնապես ցուցադրեց խաղը, 2008 թվականի փետրվարին Սան Ֆրանցիսկոյում Game Developers Conference շրջանակներում առաջին անգամ ցուցադրվեց խաղի գեյմփլեյը։ Տեսանյութը, որը ամբողջությամբ կազմված էր խաղի գեյմփլեյից, թողարկվեց 2008 թվականի մայիսի 6-ին Լոնդոնում ։
Խաղում օգտագործվում է Unreal Engine 3 շարժիչը, որը պատկանում է Epic Games-ին։ Unreal Engine 3-ում կատարվել են որոշակի փոփոխությունների, ավելացվել է պայծառությունը ևայն։
2010 թվականի սկզբներին DICE Canada-ի նախկին տնօրեն Ֆրեդերիկ Լիլեգրանը տված հարցազրույցի ընթացքում նշեց, որ Mirror’s Edge-ը մշակվել է ավելի քան 7 տարի։ «Ըստ էության խաղը մշակվել է 7 տարի։ Իհարկե, երբ մշակումը դեռ նոր էր սկսել այն դեռ չէր կոչվում Mirror’s Edge, սակայն ես ասում էի այն մասին, որ մի թիմը աշխատում է մի ինտելլեկտուալ ծրագրի վրա երկար ժամանակ։ Կարծում է, որ արդյունքը տպավորիչ է» ասաց նա ։
2011 թվականի ամռանը անջատվեց խաղի սերվերը և խաղացողները կարող էին հանդիպել նման հաղորդագրության՝ «Անհնար է կապ հաստատել EA online-ի հետ» ։
Սոունդթրեք
ԱՀ-ների համար նախատեսված սկավառակի հետ միասին տրվում է նաև խաղի երաժշտական ալբոմը նույնպես սկավառակի տեսքով։ Սկավառակի մեջ կա շվեդուհի Լիզի Միսկովսկու օրիգինալ Still Allive երգը, ինչպես նաև շատ այն երգեր՝ Benny Benassi, Junkie XL, Paul van Dyk, Armand Van Helden և Teddybears կողմից ։ Ալբոմը թողարկվել է 2008 թվականի նոյեմբերի 11-ին Artwerk ընկերության կողմից։
Հավելումներ
2008 թվականին EA-ը հայտարարեց 7 նոր քարտեզների մշակման մասին, որոնք հասանելի կդառնան «Ժամանակով վազք» ռեժիմում և նշեց թողարկման ամսաթիվը՝ 2009 թվականի հունվար։ 2009 թվականի փետրվարի 19-ին ներբեռնաման համար հասանելի դարձավ նոր հավելում, որը կրում էր «Time Trial Map Pack» անվանումը և հասանելի դարձավ բոլոր երեք խաղային պլատֆորմների համար ։ Ութերորդ քարտեզ հասանելի դարձավ միայն PlayStation 3-ի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2008 տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox 360 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր Կատեգորիա:Windows Phone խաղեր Կատեգորիա:Հակաուտոպիաներ Կատեգորիա:2009 տեսախաղեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Լավ հոդվածներ
Յանդեքս
Յանդեքս (ռուսերեն՝ Яндекс), ռուսական հայտնի որոնողական համակարգ։ Համարվում է 4-րդը աշխարհի որոնողական համակարգերի շարքում իր տարածվածությամբ ։
Յանդեքս որոնողական համակարգը պաշտոնապես իր օգտագործողներին է ներկայացվել 1997 թ.-ի սեպտեմբերի 23-ին։ Որպես առանձին որոնողական համակարգ ձևավորվել է 2000 թ.-ին։ Յանդեքս որոնողական համակարգի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Մոսկվայում։ Այն նաև գրասենյակներ ունի Ուկրաինայում, Բելառուսում, Թուրքիայում, Գերմանիայում և Շվեյցարիայում ։
Ղեկավար անձնակազմը
Տիգրան Խուդավերդյան - գլխավոր տնօրեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Որոնողական համակարգեր Կատեգորիա:Մոսկվայի ընկերություններ Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Կոնստիտուսիոն (շրջան, Բուենոս Այրես)
Կոնստիտուսիոն (Constitución, Buenos Aires), Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի շրջաններից մեկը։ Ընկած է Անկախության պողոտայի, Կասերոս փողոցի և Ավենիդա Էնտրե-Ռիոս պողոտայի միջև։ Հյուսիսից սահմանակցում է Բուենոս Այրեսի Մոնսերատ, արևելքից՝ Սան Տելմո, հարավից՝ Բառակաս, արևմուտքից՝Պարկե Պատրիսիոսև Սան Կրիստոբալ շրջաններին ։ Զբաղեցնում է մոտավորապես 2,11 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2001 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով եղել է 41.894, բնակչության խտությունը կազմել է 19,854.9 մարդ/կմ² ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բուենոս Այրես
Պանաիտ Սերնա
Պանաիտ Սերնա    ռումինացի բանաստեղծ,   քննադատ և թարգմանիչ  (օգոստոսի 26 կամ սեպտեմբերի 25, 1881 – մարտի 26, 1913,)։ Բուլղարերենին վարժ տիրապետելով հանդերձ Սերնան, այնուամենայնիվ, գրել է ռումիներեն և մշակել ավանդական ոճ, որը կապված է կլասիցիզմի  և նեոկլասիցիզմի հետ։ Պահպանողական գրական  Junimea  ընկերության կողմից գովեստի արժանացած՝ նրան բարձրացրել են նրա առաջնորդ Տիտու Մայորեսկուն, ինչպես նաև Մաիորեսկուի աշակերտներ Միխայիլ Դրագոմիրեսկուն և Սիմիոն Մեհեդինթին։ Սերնան  դարձավ խմբի գլխավոր ներկայացուցիչը նրա անկման ընթացքում՝ իր ներդրումն ունեցավ  երկու խոշոր Junimist ամսագրերում՝ Convorbiri Literare-ում և Convorbiri Critice-ում։ Նա նաև հոդվածներ է պատրաստել ավանդական Sămănătorul ամսագրում և կարճ ժամանակով համագործակցել է այլ գրական ամսագրերի հետ։
Բուխարեստի համալսարանի շրջանավարտ Սերնան ավարտել է իր ուսումը Գերմանական կայսրությունում։ Այնտեղ նա սովորել է Բեռլինի և Լայպցիգի համալսարաններում՝ ընկերանալով ինքնաքսորված ռումինացի դրամատուրգ Իոն Լուկա Կարագիալեի և գրականագետ Պաուլ Զարիֆոպոլի հետ։ Սերնան մահացավ Լայպցիգում երեսունմեկ տարեկանում՝ տուբերկուլյոզի դեմ երկարատև պայքարից հետո։
Սիրային զանազան բանաստեղծությունների հետ մեկտեղ, Պանաիտ Սերնայի գրվածքները վկայում են նաև նրա մտավոր որոնումների մասին։ Այս ինտելեկտուալ հատկանիշով նա վաստակեց նվիրված հետևորդներ, բայց քննադատվեց իր հասակակիցներից շատերի կողմից, ովքեր գտան այն արհեստական և հնացած։
Կենսագրություն
Սերնայի հին անունը, որը բուլղարերեն թարգմանվում է որպես Панайот Станчов, սովորաբար տառադարձվում էր ռումիներեն՝ Panait Stanciov, Stancov, Stanciof կամ Stancioff։ Բանաստեղծի նախընտրած անունը ակնարկում էր Սերնային՝ իր ծննդավայրը Հյուսիսային Դոբրուջայի Տուլչա կոմսությունում ։
Պանաիտ Սերնայի հայրը բուլղարացի ուսուցիչ էր, որը նույնպես կոչվում էր Պանայոտ Ստաչով (Պանաիտ Ստանչով) [1] : Նա հաստատվել է Սերնայում և ամուսնացել Մարիա Տաշկուի հետ,տեղի գյուղացիներից մեկի դուստեր. ։ Նա ծագումով բուլղարացի էր ։Նրանց որդու ծնելուց կարճ ժամանակ առաջ, ռումինական վարչակազմը սկսեց տիրել նախկինում Օսմանյան Կայսրության  կողմից կառավարվող Հյուսիսային Դոբրուջային։ Ստանչովը, ով բուլղար ազգայնական էր, հրաժարվեց ընդունել այս փոփոխությունը և մեկնեց Բուլղարիայի Իշխանություն՝ թողնելով իր ընտանիքը։ Հետևաբար, Սերնան երբեք չհանդիպեց իր հորը ։ Սերնայի պատմելով, նրա մանկությունը նշանավորվել է սուր աղքատությամբ և սոցիալական մեկուսացմամբ. «[ինձ] ասացին, որ դաստիարակվեմ և սովորեմ սառը, անբարյացակամ սենյակներում։ Երկար ժամանակ մենք ապրում էինք ծայրամասում գտնվող մի տան մեջ, որից խուսափում էին. ուրիշ մարդիկ, քանի որ լուրեր էին տարածվել, որ ուրվականները հետապնդում են նրա սենյակները։ Պատկերացնու՞մ եք ապրել ձմռան կեսին առանց կրակի, դռներով, որոնք հազիվ են փակվում, պատուհաններով, որոնք սոսնձված են թղթով։ Երկաթից պատրաստված մարդը դեռ կպատկերացնի ։
Թեև նրա կապերը բուլղարական մշակույթի հետ թուլացան հոր հեռանալու պատճառով, Սերնան, ով մկրտվել էր Բուլղարիայի հունական կաթոլիկ եկեղեցում, վարժ տիրապետեց բուլղարերենին ։ Գրականագետ Ջորջ Կալինեսկուի խոսքերով, նա միշտ որոշակի դժվարություններ է ունեցել ռումիներենով զրուցելիս, բայց կարող էր հեշտությամբ գրել դրանով ։
Իր հայրենի գյուղում տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո նա ավարտեց միջնակարգ դպրոցը Դանուբի նավահանգստում՝ Բրեյլայում, այնուհետև ընդունվեց Բուխարեստի գրականության և փիլիսոփայության ֆակուլտետ  : Նա նաև դասախոսությունների էր հաճախում քիմիայի և ֆիզիկայի ֆակուլտետում ։ Սերնան որպես բանաստեղծ հանդես եկավ դեբյուտով 1897 թվականին, տասնվեց տարեկանում, երբ նրա Trecutul-ը («Անցյալը»)՝ Նիկոլաուս Լենաուի ստեղծագործության ադապտացիան, տպագրվեց Ջորջ Կոշբուկի «Foaia Interesantă» ամսագրում : Նրա առաջին բնօրինակ բանաստեղծությունը՝ Orientale («Արևելյաններ»), տպագրվել է երկու տարի անց «Կարմեն» ամսագրում  ։
Նարինե Անտոնյան
Նարինե Կորյունի Անտոնյան, հայ մարզիկ, սեղանի թենիսի խաղացող, ԽՍՀՄ քառակի չեմպիոն զույգով (1981, 1983, 1984) և խառը զույգերով (1985) մրցաշարերում, Եվրոպայի քառակի չեմպիոն զույգով մրցաշարում (1980, 1984) և թիմային առաջնությունում (1980, 1984), «Բարեկամություն-84» մրցաշարի մեդալակիր զույգով առաջնությունում (1984)։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1979)։
Պանաիտ Սերնա
Junimea years
Շուտով մայրաքաղաք հասնելուց հետո Սերնան ներգրավվեց քաղաքական բանավեճերի և գրական միջավայրի մեջ։ Այս վաղ գործունեությունը գրանցված է 1904 թվականի հոդվածաշարում Tipuri şi Ticuri ուսանողական թերթում, որտեղ Պ. Ստանցովը երգիծանքի առարկա է ։ Այդ ժամանակ նրան հայտնաբերեց Junimea-ն և սկսեց համագործակցել Convorbiri Literare ամսագրի հետ, որը ղեկավարում էր Սիմիոն Մեհեդինթին ։ 1903 թվականից հետո Սերնան իր ներդրումն է ունեցել Sămănătorul-ում և նրա բանաստեղծությունները նաև պարբերաբար հայտնվել են այլ հրատարակություններում, այդ թվում՝ Floare Albastră և Revista Modernă ։
Նարինե Անտոնյան
Կենսագրություն
Նարինե Անտոնյանը ծնվել է 1961 թվականի հունվարի 22-ին Երևանում։ Սեղանի թենիս խաղալ սովորեցրել է հայրը, երբ նա եղել է վեց տարեկան։ Յոթ տարեկանում սկսել է մարզվել Ռաֆայել Հարությունյանի գլխավորությամբ։ 1976-1978 թվականներին, մասնակցելով պատանեկան մրցաշարերի, յոթ անգամ դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն տարբեր կարգերում և տարբեր տարիքային խմբերում։
Պանաիտ Սերնա
Junimea years
Չնայած շարունակական ֆինանսական դժվարություններին, Սերնան ավարտեց համալսարանը 1906 թվականին ։ Նրա թեզն անցել է magna cum laude որակավորման աստիճանով ։ Այդ ժամանակ նա ծանր հիվանդ էր տուբերկուլյոզով և ձգտում էր փոխել կլիման [9]: Այս ժամանակաշրջանի մեծ մասը Սերնան անցկացրեց Հին Թագավորության միջով ճամփորդելով և մի քանի անգամ այցելեց Հարավային Կարպատների շրջաններ, մասնավորապես՝ Ռուկարի, Բուչեգիի լեռների և Ջիու հովտի շրջանները ։ Ինչպես նշում է Կալինեսկուն, նա իր համար ապառիկ ձի էր գնել Ռուկարի տեղացիներից և չկարողացավ ժամանակին հանձնել խոստացված գումարը։
Նարինե Անտոնյան
Կենսագրություն
1978 թվականին Նարինե Անտոնյանը Դույսբուրգում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում նշել է իր նորամուտը ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի կազմում և նվաճել բրոնզե մեդալ զույգով մրցաշարում։ Հետագայում Նարինե Անտոնյանն իր կարիերայի հիմնական հաջողություններին հասել է զույգով մրցաշարերում՝ հանդես գալով իր մշտական խաղընկերոջ՝ Վալենտինա Պոպովայի հետ։ Անտոնյանն ու Պոպովան երեք անգամ հաղթել են ԽՍՀՄ առաջնություններում և երկու անգամ դարձել Եվրոպայի չեմպիոն, ընդգրկվել «Բարեկամություն-84» մրցաշարի մրցանակակիրների թվում։ 1980 և 1984 թվականներին Նարինե Անտոնյանը և Վալենտինա Պոպովան ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում հաղթել են Եվրոպայի առաջնություների թիմային մրցաշարերում։
Պանաիտ Սերնա
Ուսումն արտասահմանում և մահը
1910 թվականի վերջից մինչև 1912 թվականի սկիզբը Սերնան եղել է Լայպցիգի համալսարանում, որտեղ նա մասնակցել է փիլիսոփաներ և հոգեբաններ Վիլհելմ Վունդտի, Էդուարդ Սփրանգերի և Հանս Վոլկելտի դասընթացներին։ Վունդտը մնայուն տպավորություն թողեց իր ռումինացի ուսանողի վրա։ ‹‹Տուն›› նամակում Սերնան նկարագրել է իր համեստ արտաքինը, որը, ըստ նրա, հիշեցնում է ռումինական հրեական համայնքի « խղճուկ» ուղղափառ անդամների տեսքը ։ Նա հետազոտություններ է կատարել գիտական ոլորտում և համակարգել 1913 թվականի իր թեկնածուական թեզը՝ Die Gedankenlyrik (գերմաներեն՝ «Մտածող պոեզիա») ։ Ըստ Կալինեսկուի՝ Սերնայի աշխատությունը նշում էր «բնական գաղափարների» առաջնահերթությունը տրամաբանության նկատմամբ և եզրակացնում էր, որ «գաղափարները նպատակ ունեն ազդարարել հոգու խնդրահարույց լարվածության մասին» ։ Պանաիտ Սերնայի հավաքած պոեզիայի առաջին հատորը տպագրվել է տանը 1910 թվականին, և երկու տարի անց հեղինակը դարձել է Ռումինիայի ակադեմիայի Վասիլե Ադամաչիի մրցանակի հստացողը ։ Նրա որոշ նոր բանաստեղծություններ դեռ հրատարակվում էին Convorbiri Literare-ի կողմից 1911 թվականին ։
Նարինե Անտոնյան
Կենսագրություն
1983 թվականին Նարինե Անտոնյանն ավարտել է Հայաստանի ֆիզկուլտուրայի պետական ինստիտուտը։ 1986 թվականին,, կապված երեխաների ծննդի հետ, երկար ժամանակ դադարեցրել է իր մարզական կարիերան։ 1993 թվականին Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է Գյոտեբորգում անցկացված աշխարհի առաջնությանը։ Հետագայում տեղափոխվել է Գերմանիա և սկսել է հանդես գալ Հագեն քաղաքի ակումբի կազմում ։
Պանաիտ Սերնա
Ուսումն արտասահմանում և մահը
Պանաիտ Սերնան մահացավ Լայպցիգում՝ դիպլոմը ստանալուց անմիջապես հետո ։ Զարիֆոպոլը ներկա էր, երբ Սերնան մահացավ, և արձանագրեց, որ Մայորեսկուի հայացքները պոեզիայի վերաբերյալ մտահոգում էին իր ընկերոջը նույնիսկ մահվան անկողնում ։ Բանաստեղծին թաղեցին գերմանական քաղաքում, իսկ ավելի ուշ արտաշիրիմում արեցին  Բուխարեստի Բելու գերեզմանատանը թաղելու համար
Նարինե Անտոնյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ մարզիկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ
Աստվածամոր «Կենսակիր աղբյուր» սրբապատկերի եկեղեցի (Պետրովկա)
Աստվածամոր «Կենսակիր աղբյուր» սրբապատկերի եկեղեցի (Церковь иконы Божией Матери «Живоносный источник»), եկեղեցի ՌԴ Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանի Պետրովկա սլոբոդայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Մյասնիկովի գործակալությանը։
Տաճարի հասցեն՝ Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, Մյասնիկովի շրջան, Պետրովկա սլոբոդա, Լուգովայա փողոց, 12։
Պատմություն
«Կենսակիր աղբյուր» տաճարի պատմությունը սկիզբ է առնում 1841 թվականից։ 19-րդ դարում այն տեղը, որտեղ գտնվում է տաճարը, փառաբանվեց տեղական աղբյուրի մոտ Աստվածամոր սրբապատկերի հայտնությամբ։ Աղբյուրն իր հրաշքներով ու հիվանդների դարմանումներով դարձավ հռչակավոր։