cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մերկ արևը (վեպ)
Բովանդակություն
Սոլարիա մոլորակի անվտանգության ղեկավար Հաննիս Գրյուերի հետ հանդիպելուց հետո երկրաբնակ Բեյլին հարցնում է, թե ինչու են, ընդհանրապես, իրեն հրավիրել։ Ոչ մի ապացույց չկա, և դժվար թե դրանք հայտնվեն։ Գրյուերը հայտնում է, որ հետաքննությունը միայն պատրվակ էր։ Ռիկենը մահից առաջ ասել էր, որ գտել է դավադրության հետքեր, որոնք սպառնում են ողջ մարդկությանը։ Բայց նրանք չեն հասցնում մանրամասները քննարկել։ Գրյուերը բռնում է կոկորդը և ընկնում հատակին։ Նրան տված ջուրը թունավորված էր։ Նրան հաջողվում է փրկվել, սակայն նա չի մասնակցում հետագա իրադարձություններին։
Բեյլիին հաջողվում է Գրյուերի տեղակալից թույլտվություն ստանալ՝ սոլարիաբնակների հետ անձնական շփմամբ հանդիպել։ Նա հանդիպում է մոլորակի միակ սոցիոլոգի՝ Անսելմո Քվեմոտի հետ, այնուհետև գնում է Ռիկենի նախկին աշխատավայր՝ երեխաներ աճեցնելու կենտրոնացված համալիր։ Այնտեղ նրա նկատմամբ մահափորձ է արվում՝ դեռահասը թունավոր նետ է արձակում նրա վրա՝ վրիպելով միայն Դելմարի օգնականի զգուշացման շնորհիվ։ Պարզվում է, որ նետը նրան տվել է ռոբոտը՝ ասելով, որ Բեյլին երկրացի է, ստորադաս էակ, և Սոլարիա մոլորակում չպետք է լինի։
Այնուհետև Բեյլին կապվում է մոլորակի առաջին ռոբոտագետ Ջոթան Լիբիգի հետ և քննարկում, թե որքանով է հնարավոր, որ ռոբոտները կարող են սպանել։ Ռոբոտագետը մատնանշում է Ռոբոտաշինության առաջին օրենքը, ըստ որի՝ ռոբոտը չի կարող թույլ տալ, որ մի մարդկային էակը վնասի մեկ ուրիշին, հետևաբար երաշխավորված չէ չնախատեսված վնասի հնարավորությունը, ինչը նշանակում է, որ մարդը պարզապես պետք է գործողությունները բաժանի մի քանի ռոբոտների միջև, որպեսզի նրանք չտեսնեն ամբողջական պատկերը։ Այդպիսով, Լիբիգը համաձայնվում է, որ, սկզբունքորեն, հնարավոր է, որ ռոբոտը կարող է սպանել։ Ռիկենի դեպքում, սակայն, դա կիրառելի չէ, ռոբոտը կարող էր անգիտակցաբար թույն լցնել ջրի մեջ, բայց մարդու գլուխն «անգիտակցաբար» ջնջխել՝ ոչ մի դեպքում։
Պարզվում է, որ Դանիելն սպանության գործիքի մասին իր վարկածն ունի։ Նա կարծում է, որ իրեն վերցրել է բժիշկ Ալթիմ Թուլը՝ Գլադիայի կենսաբանական հայրը, ով առաջինն էր ժամանել հանցագործության վայր։ Բեյլին մերժում է այս վարկածը։ Նա խոսել էր Թուլի հետ, երբ նա բուժում էր Գրյուերին. նա մի ծեր մարդ է, ով ակնհայտորեն բավարար տոկունություն չունի նման ծրագրի համար։ Բացի այդ, Սոլարիա մոլորակում ընտանեկան կապեր գրեթե չկան, և Թուլը միայն կարող է հպարտանալ, որ այքան մեծ տարիքում կարողացել է երեխա բեղմնավորել։ Դանիելի պատահական արտահայտությունը պարզում է իրողության պատկերը։
Բեյլին հաջորդ օրը հեռուստակոնֆերանս է հրավիրում։ Այնտեղ նա հայտարարում է, որ Ռիկենին կարող էր սպանել ցանկացած մարդ։ Ցանկացած մարդ կարող էր մոտենալ նրան, պարզապես պետք էր նրան ասել, որ դա տեսողական է, ոչ թե անձնական շփում։ Իսկ ինչո՞ւ էր պետք հեռացնել սպանության գործիքը։ Եթե ​​այն իր տեղում մնար, անկասկած կլիներ, որ Գլադիան է մեղսագործը։ Ուրեմն, սպանության գործիքը հանցանքի վայրում էր։ Դա ռոբոտի հանովի թեւն էր, ինչի մասին է վկայում այն, որ Գրյուերին թունավորված ջուր լցնող ռոբոտը շատ քիչ է տուժել, թեև պասիվ վկա չէր, ինչը նշանակում է, որ հանցանքը չի գործել Դելմարի սենյակում գտնվող ռոբոտը։
Բեյլին խորհուրդ է տալիս Գլադիային գաղթել Ավրորա՝ Դանիելի մոլորակ։ Իր հետաքննության ընթացքում նրա և Գլադիայի միջև որոշ ռոմանտիկ կապ էր առաջացել և նա նկատել էր, որ որպես սոլարանուհի՝ շատ քիչ է խուսափում անձնական շփումներից։ Ինչպես նաև, զերծ չէ արական սեռի նկատմամբ որոշակի հետաքրքրվածությունից, որով նա գրեթե տեղ չուներ Սոլարիա մոլորակում։
Երբ Միննիկն հետաքրքրվում է սփեյսերների թուլություններով, Բեյլին ասում է, որ Սոլարիա մոլորակն ակնհայտ թույլ կողմեր ​​ունի (մարդկանց միջև համագործակցություն չկա), իսկ մյուս աշխարհները կարող են այն չունենալ։ Երկրի համար ակնհայտ է, որ պետք է սկսել գաղութացման նոր ալիք, որը նրանց ավելի ուժեղ կդարձնի և մոլորակը կազատի հիմնական խնդրից՝ գերբնակեցվածությունից։
Քննադատություն և արձագանքներ
Ստանիսլավ Լեմը նշել է, որ ապագայում մարդկանց բաժանումն Ազիմովն ակնհայտորեն փոխառել է Ուելսի « Ժամանակի մեքենա» վեպից. ստորգետնյա երկրացիները մորլոկներն են, իսկ սփեյսերները, որոնք շրջապատված են ռոբոտ-ծառայողներով և վարում են քվազիարիստոկրատների կյանք իրենց «ավտոմատացված» կալվածքներում, էլոներն են ։
Էկրանավորումներ
Անգլիայում վեպն էկրանավորվել է «Անհայտից դուրս» հաղորդման մեջ, 1969 թվականին։ Ցավոք, դրվագը կորել է, և ներկայումս այն գոյություն ունի միայն վերակառուցվան տեսքով ։
ԽՍՀՄ-ում, 1978 թվականին Լենինգրադի հեռուստատեսությամբ, ռեժիսոր Վլադիմիր Լատիշևը բեմադրել է «Վերջին այլընտրանքը» երեք դրվագից բաղկացած հեռուստատեսային պիեսը՝ հիմնված «Մերկ արևի» վրա. գլխավոր դերերում Սվետլանա Կրյուչկովայի, Իգոր Կոմարովի, Գ. Վասիլևի, Միխայիլ Դանիլով ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ վեպեր Կատեգորիա:1957 վեպեր Կատեգորիա:Հորինված ինքնասպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Հակաուտոպիական վեպեր Կատեգորիա:Գիտական ֆանտաստիկա Կատեգորիա:Այզեկ Ազիմով
Ողնաշարավորների ֆաունայի ուսումնասիրությունը Հայաստանում
Ողնաշարավորների ֆաունայի ուսումնասիրությունը Հայաստանում
Ուսումնասիրություններ
Ողնաշարավորների ֆաունան ուսումնասիրել են Կենդանաբանության, Բույսերի պաշտպանության ինստիտուտներում, հակաժանտախտային կայանում, ԵՊՀ և Մանկավարժական ինստիտուտի կենդանաբանության ամբիոններում, Սևանի ջրակենսաբանական կայանում և Երևանի կենդանաբանական այգում։ Ֆաունայի հետազոտությունների հիման վրա պարզաբանվել է (Ս. Դալ, Տ. Սոսնին, Ա. Լյայստեր, Ս. Չեռնով, Ա. Գումիլևսկի, Մ. Դադիկյան, Մ. Արամյան, Ն. Մարգարյան, Բ. Մարտիրոսյան, Ս. Պապանյան, U. Աղասյան, է. Յավրույան, Բ. Գաբրիելյան, Ս. Պիպոյան) ողնաշարավոր կենդանիների տեսակային կազմը, որը ներկայումս ընդգրկում է 535 տեսակ, այդ թվում՝ կաթնասուններ՝ 83, թռչուններ՝ 353, սողուններ՝ 53, երկկենցաղներ՝ 7, ձկներ՝ 39։ Կենդանաբանությունը Հայաստանում բազմակողմանիորեն ուսումնասիրվել են ինչպես վնասակար, այնպես Էլ որսարդյունագործական և այլ կենդանիների՝ պահպանման ենթակա տեսակների էկոլոգիական առանձնահատկություններն ու քանակության շարժը։ Առաջին անգամ Հ. Դարևսկին բացահայտել և Ֆ. Դանիելյանի հետ ուսումնասիրել է ժայռային մողեսի կուսածնության երևույթը։ Սկյուռանմանների, սմբակավորների և կզաքիսների վազքի ու ցատկի կենսամեխանիկայի ուսումնասիրությամբ բացահայտվել են ֆիլոգենետիկ մեծ նշանակություն ունեցող մորֆոֆունկցիոնալ մի շարք օրինաչափություններ և դրանց պատճառները (Պ. Ղամբարյան)։ Կ. Այրումյանն ուսումնասիրել է դաշտամկների ներպոպուլացիոն մեխանիզմների կարգավորման հարցերը։ Ա. Անտոնյանն աշխատանքներ է կատարել հանրապետությունում անհետացման վտանգի տակ հայտնված վայրի ոչխարի (մուֆլոն) և բեզոարյան այծի պահպանության ուղղությամբ։ Ա. Աղասյանը, Ն. Մարգարյանը, Կ. Աղաբաբյանը, Մ. Ղասաբյանը, Է. Յավրույանը, Ֆ. Դանիելյանը կատարել են հանրապետության կենդանական աշխարհի՝ կաթնասունների, սողունների, երկկենցաղների և ձկների պոպուլացիոն, տեսակային ու լանդշաֆտային բազմազանության գնահատման աշխատանքներ՝ ֆաունայի եզակի և տիպիկ բնական համալիրներն ու օբյեկտները, դրանց գենոֆոնդը պահպանելու նպատակով։ Հրատարակվել է «Հայաստանի Հանրապետության կենդանիների Կարմիր գիրքը» (2010), որը ներառում է ողնաշարավոր կենդանիների 156 վտանգված տեսակ. յուրաքանչյուրի համար պատրաստվել են բնութագրական ամփոփագրեր, տարածման քարտեզներ, գնահատվել է կարգավիճակը՝ ըստ բնության պահպանության միջազգային միության չափորոշիչների, տրվել են պահպանությանն ուղղված առաջարկներ։
Վերլուծություններ և պարզաբանումներ
Վերլուծվել են հանրապետության բնության հատուկ պահպանվող տարածքների (ԲՀՊՏ) վիճակը, սահմանները, ֆաունայի տեսակային կազմը, հազվագյուտ և անհետացող տեսակների թվաքանակը, դրանց կենսաէկոլոգիական առանձնահատկությունները, պահպանության վիճակը, ընդգրկման աստիճանը ԲՀՊՏ-ներում։ Առաջարկություններ են արվել վերանայելու գոյություն ունեցող ԲՀՊՏ-ների սահմանները և ստեղծե լու նորերը։ Պարզաբանվել են որոշ կարգաբանական խմբերի ձևավորման առանձնահատկությունները, ֆիլոգենետիկ կապերը, էվոլյուցիոն և կարգաբանական մի շարք վիճելի հարցեր։ Ողնաշարավոր կենդանիների ֆաունայի պատմության (պալեոլիթից մինչև միջին դարեր) ուսումնասիրությամբ զբաղվել է Ս. Մեժլումյանը։ Աշխատանքները շարունակել է Ն. Մանասերյանը. ամփոփել է հոլոցենում Հայաստանի կաթնասունների ֆաունայի վերաբերյալ բազմամյա ուսումնասիրությունների արդյունքները և ի մի բերել հետազոտվող տարածքի անտիկ ու միջնադարյան ավելի քան 80 հնագիտական հուշարձանների պեղումներից հայտնաբերված բազմաքանակ (շուրջ 24 հազար) ոսկրային մնացորդների հետազոտությունների արդյունքները, ըստ որի՝ հոլոցենյան ֆաունայում եղել է ողնաշարավոր կենդանիների 67 տեսակ։ Պարզվել է, որ կաթնասունների 25 տեսակից 10-ը անհետացել են բրոնզի դարից մինչև միջնադար ընկած ժամանակահատվածում։ Բույսերի պաշտպանության ինստիտուտում ուսումնասիրվել է գյուղատնտեսական վնասատու կրծողների կենսաբանությունը, մշակվել են դրանց դեմ պայքարի միջոցառումներ, համաճարակաբանության, վիրուսաբանության և բժշկական մակաբուծաբանության ինստիտուտում մշակվել են պայքարի միջոցներ մոխրագույն համստերիկի դեմ, պարզաբանվել է վայրի և տնային թռչունների դերն օրնիթոզների տարածման գործում։ ՀՀ ԱՆ-ի հատուկ վտանգավոր վարակների կանխարգելման կենտրոնում ուսումնասիրվում է կրծողների ու վայրի ֆաունայի տարբեր տեսակների դերը ժանտախտի և այլ վտանգավոր հիվանդությունների համաճարակաբանության հարցում։
Կատեգորիա:Կենդանաբանություն Կատեգորիա:Անատոմիա
Նեգրովո
2001 թվականի տվյալներով Նեգրովո գյուղում բնակվում էր 1 116 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վելիկոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Վելիկոե (Велике), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոե գյուղում բնակվում էր 341 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1437 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պարտավի կամուրջ
Պարտավի կամուրջ, ավերված կամուրջ պատմական Հայոց Աղվանքի մայրաքաղաք Պարտավում, ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Բարդայի շրջանի վարչական կենտրոն Բարդա քաղաքի հարևանությամբ՝ Թարթառ գետի նախկին հունի վրա։ Կամուրջը կառուցված է եղել ծովի մակարդակից 77 մ բարձրության վրա ։
Պատմություն
Համաձայն ուսումնասիրությունների՝ Պարտավի կամուրջը հիմնադրվել է 5-ից 6-րդ դարերում, երբ Պարտավ քաղաքը գտնվել է իր ծաղկման շրջանում։ Հետագայում կամուրջը բազմիցս վերանորոգվել է ։
1880-ական թվականների վերջերին Պարտավի կամուրջն արդեն իսկ ավերված վիճակում էր։ Այդ ժամանակ արդեն ավերված էին կամարները ։
Ճարտարապետություն
Համաձայն ուսումնասիրությունների՝ Պարտավի կամուրջն ունեցել է բավականին մեծ չափեր։ Կամրջի ընդհանուր երկարությունը 120 մ էր, իսկ անցուղու լայնությունը՝ 4 մ։ Ունեցել է 17 միջանկյալ հսկա կամրջախելեր, որոնց միջև կային 16 թռիչքներ։ Կառուցված է եղել գետաքարով ու կրաշաղախով, իսկ բոլոր անկյունաքարերը եղել են սրբատաշ քարից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարդայի շրջան Կատեգորիա:Ադրբեջանի շենքեր և կառույցներ
Կլոր սեղանի ասպետներ
Կլոր սեղանի ասպետներ, կամ Արթուր արքայի ասպետներ, արքա Արթուրի մասին պատմող բրիտանական էպոսի, իսկ հետագայում՝ ասպետական վեպերի և ֆենթեզիների հերոսներ։ Ըստ որոշ լեգենդների՝ ասպետների թիվը հասել է 150-ի։ Ասպետներից մի քանիսը, հնարավոր է՝ ունեցել են պատմական նախատիպեր։ Շատ ստեղծագործություններում ասպետները զբաղվում են Գրաալի որոնումներով։
Լեգենդի աղբյուրներ
Եթե Արթուր արքան բուն կելտական (բրիտական) հերոս է, ապա նրա ասպետների մասին գրել են ամենատարբեր ազգությունների կուրտուական վեպերի հեղինակները՝ ուելսական, գերմանական, անգլիական, ֆրանսիական։ Դրանցից ամենանշանավորներն են Կրետյեն դե Տրուան (12-րդ դար), Վոլֆրամ ֆոն Էշենբախը (12-րդ դար), Վուլգաթյան ցիկլի (13-րդ դար) անանուն հեղինակները և «Մաբինոգիոն» ժողովածուն։ Նրանց մեծ մասն օգտագործել է Արթուրի թագավորությունը որպես մի վայր, որտեղ կատարվել են նոր հերոսների՝ Գավեյնի, Լանսելոտի, Գալախադի, Պերսիվալի սխրանքները, իսկ Արթուրն ինքը մղվել է երկրորդ պլան ։ Սըր Թոմաս Մալորին վերջնականապես միավորել է այս իրարից անկախ հերոսներին մեկ եղբայրության մեջ՝ իր մոնումենտալ հավաքածուի՝ «Արթուրի մահը» մեջ։
Ասպետների ցանկ
Այն պատճառով, որ կլոր սեղանի ասպետները տարբեր ստեղծագործությունների հերոսներ են, որոնք հաճախ փոխվում են վերապատմությամբ և վերաշարադրմամբ, հնարավոր չէ նրանց հաստատել։ Նույնիսկ ասպետների թիվը տարբեր հեղինակների մոտ տարբեր է, երբեմն էլ ֆանտաստիկ. 13-րդ դարի ֆրանսիական տեքստերում հիշատակվում է 150, 240 և 366, իսկ Լայամոնի «Բրուտ» պոեմում նշված են 1600 ասպետներ։
Ավելի ուշ արդեն ընդունված էր ընդգծել ընտրությունը և սահմանափակել ասպետների քանակը. Ջոն Դրայդենը նկարագրել է 12 ասպետների, Վալտեր Սքոթը՝ 16 ասպետների։ Միջնադարյան գրականության մեջ նշված չէ որևէ միասնական և հետևողական կանոններ կամ սկզբունքներ, որով ձևավորվել է կլոր սեղանի ակումբի անդամակցությունը։ Խոսվում է միայն այն մասին, որ կլոր սեղանի շուրջ նստած են եղել լավագույն կամ ամենակարևոր ասպետները։
Շատ գրքերում հայտնվող մշտական հերոսների շարքում կարելի է անվանել հետևյալ ասպետնեին՝
Բացի այդ, Արթուրյան ցիկլին է հարում «Տրիստանի և Իզոլդի մասին վեպը»։ Չնայած Տրիստանը, ըստ հիմնական սյուժեի, ծառայում է թագավոր Մարկին, այլ ոչ թե Արթուրին, այս վեպում, ի տարբերություն նրա բանաստեղծական տարբերակների, առկա են Գրաալի որոնումների դրդապատճառները։
Այստեղ է նաև ասպետ Հերայնթը (Ջերենտ), Բրիտանիայի մարզերից մեկի թագավորը։ Նա սիրահարվել է գեղեցիկ Էնիդին, իսկ հարսանիքից հետո սկսել է նստել իր ամրոցում։ Որոշ մարդիկ, տեսնելով դա, սկսել են զբաղվել ավազակությամբ և ծաղրել են Հերայնթին։ Տեղեկանալով այս մասին՝ Հերայնթը ամաչել է, նա հագել է հին ժանգոտ զրահատեխնիկա, և միայնակ գնացել՝ իր հետ տանելով միայն իր կնոջը, որպեսզի պատժի իր երկրում գտնվող ավազակներին՝ չբացահայտելով, թե ով է նա։
Կլոր սեղան
Կլոր սեղանի մասին առաջին անգամ պատմել է անգլո-նորմանդացի Վաս պոետը շուրջ 1150 թվականին Արթուր արքայի մասին իր պատմություններում։ Այդ պահին Եվրոպայում ծաղկում էր տեղակայնությունը. կալվածքների ձևավորման ընթացքում մշակված կանոններն ու նորմերը, որոնք որոշում էին ընտանիքի (առաջին հերթին, ազնվական) և նրա անհատական անդամների աստիճանը, նրանց հարաբերությունները այլ ընտանիքների հետ, երբ նրանք նշանակվում էին զինվորական ծառայության, վարչական պաշտոնների և մասնակցում էին պաշտոնատար անձանց տոնակատարություններին։ Այս համակարգում ազնվության պաշտոնական արտահայտումը իրավասու էր հնարավորինս մոտ լինել (նստել) ինքնիշխանին, այստեղից էլ գալիս է այս երևույթի ռուսական անվանումը (լոկալիզմ)։ Ֆեոդալների շրջանում տեղի էին ունենում հաճախակի վեճեր տեղի վերաբերյալ, ինչը հանգեցնում էր լուրջ ընդհարումների՝ նույնիսկ զինված։ Ըստ լեգենդի Արթուր արքան ներկայացրել է կլոր սեղանը, որպեսզի խնջույքների մասնակիցները միմյանց հետ չվիճեն լավագույն տեղի համար և իրենց իրավահավասար զգան։ Ավելի ուշ, Արթուր արքայի մասին պատմությունները սկսեցին տարածվել բանահյուսության և եվրոպական գրականության (անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն) մեջ, որտեղ կլոր սեղանը դարձավ հիմնական հատկանիշներից մեկը։
Վինչեսթերում մինչ օրս կազմակերպվում է 24 մասնակիցներից բաղկացած կլոր սեղան, որը հավակնում է իրավահաջորդությանը հարյուրավոր տարիների ընթացքում։
Բիսերկա Ցվեիչ
Բիսերկա Ցվեիչ (Бисерка Цвејић, ), խորվաթական ծագմամբ հարավսլավցի օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո), երաժշտության ուսուցիչ, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սպլիտսկո Դալմատինսկայում, ծնողների հետ տեղափոխվել է Բելգիա, սկսեց երգել եկեղեցում, որտեղ նրան խորհուրդ են տվել սովորել վոկալ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Հարավսլավիա։
1953 թվականին Իոսիֆ Ռիյավեցայի ղեկավարությամբ ավարտել է Բելգրադի երաժշտական ակադեմիան։ Առաջին անգամ հանդես է եկել Բելգրադի ազգային թատրոնում՝ 1950 թվականին։
1960 թվականից որպես օպերայի մեներգչուհի հանդես է եկել Վիեննայի պետական օպերայում։ 1961 թվականից անընդմեջ շրջագայել է Մետրոպոլիտեն օպերայում (Նյու Յորք), երգել Թագավորական թատրոնում, Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում (Լոնդոն), Լա Սկալայում (Միլան), Փարիզում, Ստոկհոլմում, Մեծ թատրոնում (Մոսկվա), Սանկտ Պետերբուրգում, Զագրեբում և այլ քաղաքների խոշոր օպերային թատրոններում։
Ավելի քան քսան տարի նա վոկալ է դասավանդել Բելգրադի երաժշտական ակադեմիայում, ապա Նովի Սադի երաժշտական ակադեմիայում։ Նրա հայտնի ուսանողների թվում է աշխարհի ամենահայտնի օպերային երգչուհիներից մեկը՝ բարիտոն Ժելկո Լուչիչը։
Սոլո մասեր է կատարել Մոցարտի «Ռեքվիեմից» և Կառլ Օրֆի ստեղծագործություններից։
Բիսերկա Ցվեիչը եղել է Սերբիայի երաժիշտների ասոցիացիայի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորվաթ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Սերբ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սերբ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Լատինա (Մադրիդ)
Լատինա, թաղամաս Մադրիդի արևմուտքում։ Տարածքը 25,41կմ² ։ Բնակչությունը 256.644 և բնակչության խտությունը՝ 10097,8/կմ²։
Կատեգորիա:Մադրիդի թաղամասեր
Կարմեն դե Պատագոնես
Կարմեն դե Պատագոնես (Carmen de Patagones), քաղաք Արգենտինայում, Բուենոս Այրես պրովինցիայում։ Պրովինցիայի ամենահարավային քաղաքն է։ Տաղակայված է Ռիո Նեգրո գետի մոտ, այն վայրում, որտեղ գետը խառնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի հետ։ Քաղաքը մունիցիպալիտետի կենտրոն է, որը պրովինցիայից ցածր վարչական միավոր է։ Ըստ 2010 թվականի տվյալների, քաղաքում ապրում է գրեթե 21000 բնակիչ ։
Նովոչելնի-Սյուրբեևո
Նովոչելնի-Սյուրբեևո (Новочелны-Сюрбеево, Аслă Çĕрпӳел), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Կոմսոմոլսկի շրջանի կազմում։
Կարմեն դե Պատագոնես
Քաղաքը գտնվում է Բուենոս Այրեսից 937 կմ դեպի հարավ, Ռիո Նեգրոյի հյուսիսային ափին։ Գետի հարավային ափին գտնվում է Վիեդմա քաղաքը, որը Ռիո Նեգրո պրովինցիայի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքները միացված են կամուրջով, որի վրայով անցնում է Ազգային մայրուղի 3 -ը, որը զուգահեռ է օվկիանոսի ափի հետ և միացնում է Բուենոս Այրեսը և Կրակե Հողը։
Նովոչելնի-Սյուրբեևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Կոմսոմոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարմեն դե Պատագոնես
Պատմություն
Քաղաքը կառուցվել է 1779 թվականին, Ֆրանցիսկո Վիեդմայի կողմից։ Կարմեն դե Պատագոնեսը սակավաթիվ քաղաքներից է, որ գաղութային ժամանակաշրջանում գտնվում էր Բուենոս Այրեսից հարավ։ XIX դարում այստեղ կար ամրոց, որը օգտագործվում էր որպես բանտ այն ռոյալիստների համար, ովքեր կողմ էին իսպանացիների կառավարմանը Հարավային Ամերիկայում։ Հետո՝ արգենտինա-բրազիլական կռվի ժամանակ, Կարմեն դե Պատագոնեսում կառուցվել է ռազմածովային բազա, քանի որ այդ ժամանակ Արգենտինայի ամենահարմար նավահանգիստը Լա Պլատա գետի ափին, շրջափակված էր բրազիլական նավատորմի կողմից։ Բրազիլական զորքերը նաև ուզեցել են գրավել Կարմեն դե Պատագոնեսը, բայց 1827 թվականի մարտի 7-ի հարձակումը հետ է մղվել քաղաքային բնակչության շնորհիվ։ Այդ օրը մինչև հիմա նշվում է քաղաքում որպես տոն։
Կարմեն դե Պատագոնեսում պահպանվում են շինություններ գաղութային ժամանակաշրջանից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1779 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆուլ հաուս (սիթքոմ)
«Ֆուլ հաուս» հայկական սիթքոմ։ Հեռարձակվել է «Արմենիա ՀԸ» եթերում։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և ավարտվել է 2019 թվականի հունիսի 5-ին։
2-րդ եթերաշրջան (2015)
Ֆուլ Հաուսում շարունակվում է պայքարը բնակարանի համար։ Յուրաքանչյուր կողմը ձգտում է այնպես անել, որ հակառակ կողմը լքի բնակարանը։ Ֆելիքսը շարունակում է պայքարել Տաթևի սիրո համար, բայց հայտնվում է մեկը, ով նրա պայքարը ավելի է դժվարացնում։Տամարան շարունակում է հետապնդել Մուշեղին։ Հայաստան է գալիս Տամարայի եղբորորդին՝ Տիգրանը, ում, ամուսնանալու նպատակով, Հայաստան է ուղարկել հայրը։ Արսենը որոշում է մի կողմ դնել անձնական կյանքը և զբաղվել սեփական կարիերայով։ Բայց ամեն ինչ փոխվում է, երբ նրա կյանքում հայտնվում է Եվա։
3-րդ եթերաշրջան (2015)
Տան վարձակալության ժամկետը մեկ օրից լրանում է։ Տղաները ամբողջ ամառվա ընթացքում կուտակել են մեծ քանակությամբ գումար, նույնը արել են նաև աղջիկները։ Նրանք պատրաստվում են բնակարանը լքել մեծ ուրախությամբ, քանի որ վերջապես նրանք կազատվեն միմյանցից։ Սակայն, Տամարան հասկանում է, որ եթե տղաները լքեն բնակարանը, ապա նա կկորցնի իր սիրուն՝ Մուշեղին։ Այդ իսկ պատճառով նա դիմում է ծայրահեղ քայլի. նա գողանում է նրանց հավաքած գումարը, ինչի պատճառով ո՛չ աղջիկները, ո՛չ էլ տղաները չեն կարողանում լքել բնակարանը։
4-րդ եթերաշրջան (2016)
Ֆուլհաուսցիներն ապրում են մեկ տանիքի տակ և թվում է, թե ամեն ինչ կարգին է։ Բայց դա երկար չի կարող տևել, քանի որ հայտնվել է բնակարանի տերը, ով ցանկանում է վաճառել այն։ Օգնության է հասնում տիկին Տամարան, ով գնում է բնակարանը և այլ պայմաններով վարձակալության է հանձնում ֆուլհաուսցիներին։ Բայց միայն այդքանը չէ. Ղարաբաղից Երևան է գալիս Տաթևի փոքր քույրը՝ Մանեն, ով ժամանակավոր բնակություն է հաստատելու Ֆուլ Հաուսում։ Ոչ ոք չի էլ պատերացնում, թե որքան գլխացավանք կարող է առաջացնել Մանեն բոլորի համար։
5-րդ եթերաշրջան (2016)
Այնպես ստացվում է, որ պատահական կերպով ֆուլհաուսցիները միաժամանակ հետ են վերադառնում և անակնկալ կերպով իմանում, որ բնակարանը գնել են սփյուռքահայեր։ Լուծելով այդ խնդիրը` Տամարան բնակարանը կրկին հանձնում է Ֆուլհաուսցիներին, այս անգամ այնպիսի պայմաններով, որ ֆուլհաուսցիները համաձայնում են կրկին բնակվել նույն հարկի տակ, բացառությամբ Մուշեղի, ով ամեն գնով ցանկանում է լքել բնակարանը։ Սակայն անակնկալ կերպով հայտնվում է Մուշեղի որդին։ 14 տարի անց հանդիպելով իր միակ ժառանգին` Մուշեղի համար գերխնդիր է դառնում ապացուցել որդուն, որ ինքը կարող է լինել հոգատար հայր ։
6-րդ եթերաշրջան (2017)
Ամուսնությունից հետո ամիսներ շարունակ ապրելով Սերգեյի հետ և համբերատար տանելով նրա անտանելի քմահաճությունները, Տամարան որոշում է բաժանվել Սերգեյից՝ կիսելով նրա հետ իր ունեցվածքը, որը կազմում է 1 միլիոն դոլար ։
7-րդ եթերաշրջան (2017)
Տարիներ շարունակ ստիպված միասին ապրելուց հետո այս անգամ ֆուլհաուսցիներին հնարավորություն է ընձեռվել դասավորել իրենց կյանքն այնպես, ինչպես իրենք են պատկերացրել։ Մուշեղը և Տամարան հարազատներից թաքուն ամուսնացել են և անհոգ ապրում են Տամարայի տանը։ Ի տարբերություն Մուշեղի և Տամարայի՝ Ֆելիքսն ու Տաթևը մեծ շուքով հարսանիք անելուց հետո մեկնել են ամուսնական շրջագայության։ Շրջագայությունից վերադառնալով, Ֆելիքսն ու Տաթևն անակնկալի են գալիս՝ իմանալով, որ Լիկան դեռ շարունակելու է բնակվել իրենց տանը։ Սակայն սա միակ անակնկալը չէ. Իրականում ամեն ինչ շրջվում է գլխիվայր, երբ հայտնվում է Մուշեղի հայր` Իշխանը և փոխում է մեր բոլոր հերոսների կյանքը ։
9-րդ եթերաշրջան (2019)
Պարզվում է, որ Մուշեղը պետությանը խոշոր չափի գումարներ է պարտք և դրանք չվճարելու դեպքում նա կենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Տամառայի եղբայրն օգնում է Մուշեղին, բայց վերջինիս ագահությունը տեղի է տալիս և նա այդ գումարը ամբողջությամբ տանուլ է տալիս խաղատանը։ Անհաջողությունները հաջորդում են իրար և այն օրը, երբ բոլորը պետք է լքեն բնակարանը, անակնկալ կերպով հայտնվում է Գոհարիկը՝ Սարգսի աղջիկը, ով երկար ժամանակով եկել է բնակվելու Մուշեղի և Տամարայի տանը։ Խնդիր է առաջանում Գոհարիկից թաքցնել բնակարանը վաճառելու փաստը։
Կապված նախագծեր
«Ֆուլ հաուս» հեռուստատեսային սիթքոմից բացի գոյություն ունի «Ֆուլ հաուս և Միհրան Ծառուկյան» համերգ-ներկայացումը, որում ներկայանում են նույն սիթքոմի դերասանները և կերպարները տարբեր հումորային իրավիճակներում, ինչպես նաև համերգ-ներկայացման ընթացքում երգում է Միհրան Ծառուկյանը։ Այս համերգով դերասանները շրջագայել են ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում, Ռուսաստանում, Երևանում և Հայաստանի մարզերում։
Հետաքրքիր փաստեր
Նույն վերնագրով, բայց այլ սյուժեով գոյություն ունեն նաև կորեական, թաիլանդական դրամաներ և ամերիկյան սիթքոմ։
«Ֆուլ հաուս» սիթքոմը ի սկզբանե նախատեսված էր 4 եթերաշրջանների համար, սակայն այն ունեցավ 9 եթերաշրջան։
Սկզբում պլանավորվում էր, որ տիկին Տամարայի կերպարը պետք է լիներ ընդամենը առաջին եթերաշրջանում, բայց նրան այնպես սիրեց հեռուստադիտողը, որ նա դարձավ գլխավոր կերպարներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Արմենիա հեռուստաընկերության նախագծեր Կատեգորիա:2010-ականների հայկական հեռուստասերիալներ
Մամարք (այլ կիրառումներ)
Մամարք անունը կարող է վերաբերել
Փայամջե
Փայամջե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սերգեյ Ցինբերգ
Սերգեյ Ցինբերգ (ישראל צינבערג ), ռուս քիմիկոս, հրապարակախոս, գրականագետ, իդիշով հրեական գրականության առաջին պատմության հեղինակը։
Կենսագրություն
Իսրայել Ցինբերգը ծնվել է 1873 թվականին, Վոլինի նահանգի Լանովցի տեղանքում։ Բարձրագույն կրթություն է ստացել Կարլսրուեի տեխնոլոգիական ինստիտուտում ։
1898 թվականից ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում, որտեղ քիմիական լաբորատորիա է ղեկավարել Պուտիլովյան պողպատի գործարանում ։ Ամուսնացած էր Ռոզա Ցինբերգի (ի ծնե Ռաբինովիչ) (1876-1966) հետ։
1900 թվականին Ցինբերգը նորամուտը նշել է «Ի. Լևինզոն» մենագրությամբ և բնագիտության հայտնի գիտական «Wos thut sich oif der Welt» աշխատանքով (Achiassaf հրատարակչություն) ։
1901 թվականից դարձել է «Արևածագ» ամսագրի աշխատակից, որտեղ, բացի «Հրեական մամուլի տեսություն» (ընթացիկ թեմաներով հոդվածներ Z ստորագրությամբ) մշտական բաժնից, բազմաթիվ քննադատական հոդվածներ և հրեական գրականության և մշակույթի պատմության մի շարք աշխատանքներ է հրապարակել, այդ թվում` «Շեյլոկի ծագումը» (1901 թվական, լույս է տեսել նաև առանձին), «Ժարգոնային գրականությունը և նրա ընթերցողները» (1903), «Հրեական կյանքի երկու հոսանքները» (1905 թվական, լույս է տեսել նաև առանձին)։ «Արևածագի» փակումից հետո սկսել է տպագրվել «Ազատություն և հավասարություն» և «Հրեական աշխարհ» պարբերականներում, որտեղ, բացի ընթացիկ գրական թեմաների վերաբերյալ հոդվածներից, զետեղել Է հրեա գրողների մի շարք քննադատական էտյուդներ ։
Սերգեյ Ցինբերգն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել «Վերապրում» ժողովածուների հրատարակմանը։ Այստեղ նա տպագրել է «Առաջին սոցիալիստական մարմինները հրեական գրականության մեջ», «Պիսարևշչինան հրեական գրականության մեջ» և «Ռուսաստանում հրեական լրագրության նախատիպերը» մշակութա-պատմական ակնարկները։ Նման աշխատանքների շարքին են դասվում «Իսահակ-բեր Լևինզոնը և նրա ժամանակը» («Հրեական հնություն», 1910 թվական) և «Der Kol-Mebasser un sein Zeit» (Jüd. Welt, 1913, I-IV) :
Ցինբերգը «Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարանի» հեղինակներից մեկն է, որտեղ աշխատել է հենց առաջին թողարկումից` վարելով նորհրեական և ժարգոնային գրականության բաժինը։ Նաև մի շարք հոդվածներ է տեղադրել այլ թեմաներով («Գաիոմ», «Գացեֆիրա» և այլն)։
Ցինբերգը հաճախ կարդում էր զեկույցներ և դասախոսություններ հրեական գիտական ​​և կրթական հաստատություններում։ Ըստ ռուս պատմաբան Յու. Գեսսենի, «...Ստեղծագործությունները, որոնք գրված են սիրով, առանձնանում են հետազոտության բարեխղճությամբ և ներկայացման դյուրինությամբ» ։
Հոկտեմբերյան հեղաշրջումից հետո նա չի դավաճանել իր գաղափարներին և ամեն ինչ արել է, որ շարունակի զարգացնել հրեականը։ 1919-ից մինչև 1923 թվականը նա եղել է հրեական համալսարանի ակադեմիական քարտուղար, որտեղ նա ուսուցանել է հրեական գրականության պատմություն և իդիշի առաջացման և պատմության զարգացումը։ 1922-1930 թվականներին նա բազմաթիվ հրապարակախոսական և գիտական հոդվածներ է հրատարակել հրեական տպագիր պարբերականներում («Հրեական ալմանախ»,«Հրեական տեղեկագիր»,«Հրեական միտք»,«Հրեական տարեգրություն»,«Հրեական քրոնիկոնը», «Հրեական տեղեկագիր»)։ Բացի այդ, 1928-1930 թվականներին զբաղեցրել է «Հրեա ծերունի» ամսագրի խմբագրի պաշտոնը ։
1923 թվականին Ցինբերգը նշանակվել է հրեական պատմա-ազգագրական ընկերության փոխնախագահ, իսկ 1927 թվականից եղել է դրա նախագահը ։
1920-1930-ական թվականներին Ցինբերգը հաճախ տպագրվում էր արտասահմանյան պարբերականներում, ակտիվ նամակագրություն էր վարում ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս գտնվող ընկերների և գործընկերների հետ։ Նրա տանը հաճախակի հյուրեր էին Օպատոշը, Պինսկին և Վիշնիցերը։ Գիտնականը գրեթե չի համագործակցել իդիշ խորհրդային տպագիր հրատարակությունների հետ։ Նրա բնակարանում ամեն շաբաթ հավաքվում էր մի խմբակ, որն այն ժամանակ Լենինգրադ քաղաքում հրեական սփյուռքի կյանքի սակավաթիվ կենտրոններից էր ։ Այս ամենը չէր կարող չանհանգստացնել խորհրդային իշխանությանը, և երբ սկսվել է մեծ ահաբեկչությունը, այն չէր կարող չանդրադառնալ Ցինբերգին։
1938 թվականի դեկտեմբերին ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատը ձերբակալել է Ցինբերգին և խմբակի մի քանի այլ անդամների։ Գիտնականը դատապարտվել է ութ տարվա աքսորի՝ ՌՍՖՍՀ ՔՕ 58-10-րդ հոդվածով և ուղարկվել է Հեռավոր արևելք ։ Նույն տարում, դեկտեմբերի 28-ին, նա մահացել Է Վլադիվոստոկի պերեսիլ ճամբարում (այլ տեղեկություններով` հունվարի 3, 1939 թվական)։ Ականատեսի վկայությամբ՝ մի խումբ կալանավորների, որոնց թվում էր նաև Սերգեյ Ցինբերգը, սադիստ թիկնապահները լողանալուց հետո երկար ժամանակ փողոցում էին պահում՝ թույլ չտալով հագնվել, որից հետո նրանցից շատերը հիվանդացել և մահացել են ։
1956 թվականին Սերգեյ Ցինբերգը արդարացվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ
Մամարք (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Մամարք, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված ։
Աշխարհագրություն
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության հարավարևելյան մասում։ Ունի հարթավայրային տեղանք։ Համայնքի տարածքն 2655,6 հա է, որից 1652,3 հա-ն անտառային հողեր են։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Որոտան գետը ։
Բերձոր շրջկենտրոնից հեռու է 80 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 130 կմ ։
Վարչատարածքային բաժանում և համայնքային կյանք
Համաձայն Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ Մամարք համայնքն իր մեջ ներառում է Մամարք և Հալե գյուղերը ։
Համայնքն ապահովված էր էլեկտրաէներգիայով, հասանելի էին բջջային, ինտերնետ կապի միջոցներն ու ռադիոհեռուստատեսությամբ ։
Գործում էր ինքնահոս ջրամատակարարման համակարգ, որը սնվում էր 1 ակունքից։ Մամարք գյուղում առկա էր անհատական 5, իսկ Հալե գյուղում՝ անհատական 6 ջրհորներ: Համայնքի տարածքով անցնում են նաև «Մամարք-1» և «Մամարք-2» ոռոգման ջրատարները ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքային ճանապարհները բնահողային էին, խճից և չմշակված այլ նյութերից ։
Համայնքը միացված էր հանրապետության տրանսպորտային կապին, մասնավորապես՝ Կովսական-Ստեփանակերտ-Կովսական և Կովսական-Բերձոր-Կովսական երթուղիներին ։
Բնակչություն
Մամարք համայնքի բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 78 մարդ, որոնք կազմել են 27 տուն։ Նույն թվականի դրությամբ Մամարք գյուղում բնակվել է 46 մարդ, որոնք կազմել են 15 տուն։ Հալե գյուղում բնակվել է 32 մարդ, որոնք կազմել են 12 տուն ։
Տնտեսություն
Համայնքի բնակչությունը հիմնականում զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ՝ հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Համայնքի տարածքի 946,2 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի համայնքներ
Նարայան Դատ Տիվարի
Նարայան Դատ Տիվարի (नारायण दत्त तिवारी, ), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, 1986 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարար։
Կենսագրություն
Նարայան Դատ Տիվարին ծնվել է 1925 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Նայնիտալում, Բրիտանական Հնդկաստան՝ անտառային պահակախմբի սպայի ընտանիքում։ Նարայանի հայրը՝ Պուրմանանդ Տիվարին, հեռացել է այդ պաշտոնից՝ դառնալով Անհնազանդության շարժման անդամ ։
(7826) Կինուգասա
(7826) Կինուգասա (Kinugasa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ացուշի Տակահաշիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Նարայան Դատ Տիվարի
Կենսագրություն
Տիվարիի ընտանիքի տեղափոխումների պատճառով սովորել է տարբեր քաղաքներում՝ Հալդվանի, Բարելի և Նայնիտալ ։ Ակտիվ մասնակցել է ազգային-ազատագրական շարժմանը։ 1942 թվականին ձերբակալվել է հակաբրիտանական «Դուրս Հնդկաստանից» շարժման մեջ մասնակցության և ագիտացիոն հայտարարությունների պատրաստման համար։ Բանտարկության մեջ է մնացել 15 ամիս Նանիտալի բանտում, որտեղ պահվում էր նրա հայրը։
(7826) Կինուգասա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,363536 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2242 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5029 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1327,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,21° անկյուն։
Նարայան Դատ Տիվարի
Կենսագրություն
1944 թվականին ազատությունից է դուրս եկել, որից հետո շարունակել է կրթությունը՝ դառնալով քաղաքագիտության մագիստրոս և ավարտելով Ալահաբադի համալսարանը։ 1947 թվականին այդ համալսարանում ընտրվել է ուսանողական միության նախագահ, իսկ 1947 թվականից մինչև 1949 թվականը եղել է Համահնդկական ուսանողական Կոնգրեսի քարտուղար ։
(7826) Կինուգասա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Տակահաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նարայան Դատ Տիվարի
Կենսագրություն
1950 թվականին երկրի անկախացումից հետո որպես սոցիալիստական կուսակցության թեկնածու մասնակցել է 1952 թվականի շրջանային մակարդակի առաջին ընտրություններին ։ Չնայած Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցության բարձր հայտնիությանը, հաղթել է ընտրությունները և դարձել Ուտար Պրադեշի շրջանային խորհրդարանի առաջին խմբի անդամ։ Այդ պաշտոնում վերընտրվել է 1957 և 1965 թվականներին ։
1963 թվականից համարվել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի անդամ։ 1965 թվականին դարձել է շրջանայաին կառավարության նախարար։ 1969 թվականից մինչև 1971 թվականը եղել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի երիտասարդական կազմակերպության նախագահ ։
1969 թվականից բազմիցս եղել է Ուտար Պրադեշ նահանգի կառավարության կազմի մեջ՝ լինելով ֆինանսների, ծանր արդյունաբերության, շաքարի արդյունաբերության, տեղի ինքնավարության նախարար։
1976 թվականի հունվարի 1-ին ընտրվել է Ուտար Պրադեշ նահանգի գլխավոր նախարար, սակայն 1977 թվականի ապրիլի 30-ին իր կառավարության հետ ստիպված է եղել հեռանալ այդ պաշտոնից՝ գլխավորելով նահանգի ընդդիմությանը։ Զբաղեցրել է Ուտար Պրադեշ նահանգի գլխավոր նախարարի պաշտոնը երեք անգամ՝ 1976 թվականի հունվարից մինչև 1977 թվականից ապրիլը, 1984 թվականի օգոստոսից մինչև 1985 թվականի սեպտեմբերը և 1988 թվականի հունիսից մինչև 1989 թվականի դեկտեմբերը։ Եղել է միակ հնդիկ քաղաքական գործիչը, որը եղել է երկու նահանգների գլխավոր նախարար՝ Ուտար Պրադեշ նահանգի բաժանումից հետո 2002 թվականից մինչև 2007 թվականը դառնալով Ուտարակհանդ նահանգի գլխավոր նախարար  ։
1979 թվականին Չոուդհարի Չարան Սինգհի կառավարությունում նշակավել է խորհրդարանի հարցերով նախարար ։
1986 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է արտաքին գործերի նախարար և 1987 թվականից մինչև 1988 թվականը՝ Հնդկաստանի ֆինանսների և առևտրի նախարար։
1990 թվականին, Ռաջիվ Գանդիի սպանությունից հետո նաև քննարկվում էր Հնդկաստանի վարչապետի պաշտոնում նրա թեկնածությունը ։ 1994 թվականին ստեղծել է իր կուսակցությունը՝ Ինդիրայի համահնդկական կոնգրես, սակայն 1996 թվականին վերադարձել է Հնդկական ազգային կոնգրես և երկու անգամ ընտրվել Լոկ սաբհա (1996 և 1999 թվականներին)։
2007 թվականի օգոստոսի 22-ից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերի 26-ը զբաղեցրել է Անդհրա-Պրադեշի նահանգապետ  ։
2017 թվականին ընդունվել է Բհարատիա ջանատա փարթի    ։
Նարայան Դատ Տիվարին մահացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Դելիում՝ 93 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկական ազգային կոնգրեսի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ալահաբադի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հնդիկ ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հնդիկ պետական գործիչներ
Մենք չենք կարող ապրել առանց տիեզերքի
Քննադատություն
Խումբը վաստակեց շատ գովասանքներ քննադատների կողմից։ Լարիսա Մալյուկովան դասել է այն տարվա լավագույն ֆիլմերի կողքին ՝ նշելով «պաշտպանված և հասկանալի դիզայնը»։ Նատալյա Գրիգորևնան ուշադրությունը հրավիրել է ֆիլմի ծիծաղաշարժ, ապա լարված և հուսահատ դրվագններին և ասել «հստակ և ակնահաճո տեխնիկա» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Բրատինա
Բրատինա (եղբայրության թաս), ռուսական գնդաձև անոթ է, որը նախատեսված է ալկոհոլային խմիչքների (գարեջուր, մեղր, գինի) հյուրասիրության համար ։ Օգտագործվել է 16-19-րդ դարերում՝ խրախճանքների և հիշատակի արարողության ժամանակ։
Նկարագրություն
Բրատինան կոնաձև կափարիչով լայնեզր թաս էր, հիմնականում մատուցվում էր սկուտեղի վրա։ Կենցաղում կիրառելու համար պատրաստվում էր պղնձից կամ փայտից, իսկ բարձրաշխարհիկ տոնակատարությունների ժամանակ՝ ոսկուց կամ արծաթից զարդարված հղկված նախշերով։ Ծավալը հիմնականում համապատասխանում էր դույլի ծավալին։ Բրատինաներն ունեցել են տարբեր չափեր, բայց միջինը, փոքր բրատինաներն ունեն մոտավորապես 11/2 բաժակ տարողություն։
Փոքր բրատինաները կոչվում էին բրատինկաներ և օգտագործվում էին նույնիսկ սովորական բաժակների փոխարեն, այն դեպքում, երբ մեծերից խմում էին շերեփի կամ կռճամանի օգնությամբ։ Երբեմն բրատինաները լինում էին ոսկե կամ արծաթե՝ զարդարված թանկարժեք քարերով (ինչպես նաև հասարակ զարդանախշերով և խոտերով) և օգտագործվում էին որպես թանկարժեք նվերներ։ Այսպես, 1637 թվականին բոյարական Ռուսաստանի բարձրաստիճան մի պաշտոնյայի կողմից լեհ թագավորին նրա ամուսնության կապակցությամբ նվիրված բրատինան պատրաստված էր ոսկուց, ուներ կափարիչ, զարդարված էր հակինթով, սուտակով, զմրուխտով և մարգարիտով՝  2000 ռուբլի ընդհանուր արժողությամբ ։
Լրացուցիչ տեղեկություն
Բրատինան պատկերված է Մոսկվայի «Բրատեևո» շրջանի զինանշանի և դրոշի վրա։
Մինչև 2017 թվականը հոկեյի բարձրագույն լիգայում գլխավոր մրցանակը «Բրատինա» գավաթն էր։
Ուիլյամ Բլեքսթոուն
Ուիլյամ Բլեքսթոուն  (William Blackstone, ), անգլիացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, փիլիսոփա։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1723 թվականի հուլիսի 10-ին Լոնդոնի Չիփսայդ քաղաքում վաճառականների ընտանիքում:Նախնական կրթությունը ստացել է Լոնդոնի Չարթհաուս դպրոցում ։ Արդեն այնտեղ նա ուշադրություն հրավիրեց իր վրա՝ որպես ձգտող բանաստեղծի, գրելով 30 ոտանավոր՝ տնօրենի հարսանիքի տոնակատարության համար և ստացավ արծաթե մեդալ Ջոն Միլթոն մասին բանաստեղծությունների համար։ 1738 թվականից սովորել է իրավունք, տրամաբանություն և մաթեմատիկա Օքսֆորդի համալսարանի Փեմբրոք քոլեջում։ 1741-ին Բլեքսթոունը մտավ «Middle Temple» («Միջին Տաճար» - չորս «Դատարանի պանդոկներից» մեկը՝ փաստաբանների պատրաստման անգլիական դպրոցներ), այս իրադարձությանը նվիրելով «Փաստաբանի հրաժեշտն իր մուսային» բանաստեղծությունը (տպագրված է. Դոդսլիի ալմանախը)։ 1744 թվականին նա ընտրվել է Օքսֆորդի «All Souls» քոլեջի խորհրդի անդամ։ 1746 թվականին Ուիլյամ Բլեքսթոունը դարձավ պրակտիկ իրավաբան, բայց հետո վերադարձավ համալսարանում դասավանդելու։ 1750 թվականին նա ստացավ իր բակալավրի կոչումը, իսկ 1753 թվականին սկսեց դասախոսություններ կարդալ Օքսֆորդում անգլիական իրավունքի մասին, ինչը մեծ հաջողություն ունեցավ, քանի որ նախկինում անգլիական համալսարաններում անգլիական իրավունքի դասընթաց չէր տրամադրվել։ Անգլիացի իրավաբան Վիները նույնիսկ մեծ գումար է կտակել հօգուտ անգլիական ընդհանուր իրավունքի ամբիոնի հիմնադրման (անգլ. Common Law), որը ղեկավարելու է պրոֆեսոր Ուիլյամ Բլեքսթոունը 1758 թ.: 1759 թվականին Բլեքսթոունը կրկին սկսեց զբաղվել իրավաբանությամբ, ինչպես նաև իրեն նվիրել քաղաքականությանը. 1761 թվականին նա ընտրվել է Համայնքների պալատի անդամ Հինդոն (Վիլթշիր) շրջանից, իսկ 1763 թվականին նա զբաղեցրել է թագավորական գլխավոր փաստաբանի պաշտոնը և միևնույն ժամանակ ընտրվել է «Middle Temple»-ում իրավաբանների խորհրդի անդամ։ Ամուսնանալով, Բլեքսթոունը ստիպված եղավ թողնել իր տեղը «All Souls College»-ում, նա նշանակվեց « New Inn Hall»-ի ռեկտոր մինչև 1766 թվականը, երբ նա թողեց Օքսֆորդում զբաղեցրած ամբիոնը։ 1765 թվականին նա հրատարակեց իր հանրահայտ «Անգլերեն օրենքների մեկնաբանությունների» առաջին հատորը, իսկ հաջորդ չորս տարիների ընթացքում հրատարակեց շարունակությունը երեք հատորով։ 1768 թվականին Ուիլյամ Բլեքսթոունը վերադարձավ խորհրդարան՝ որպես Ուեսթբերիի պատգամավոր։ Իսկ 1770 թվականին Բլեքսթոունը, մերժելով թագավորական գլխավոր փաստաբանի պաշտոնը, զբաղեցրեց թագավորական արքունիքում (անգլ. The Court of Common Pleas) ընդհանուր բողոքարկման դատավորի պաշտոնը` մինչև իր մահը՝ 1780 թվականի փետրվարի 14-ը։
Աշխատանքը
Բլեքսթոունի ամենաակնառու գործերից է «Անգլիայի օրենքների մեկնաբանությունները» 4 հատորով, որն առաջին անգամ հրատարակվել է Օքսֆորդում 1765-1769 թվականներին (1780-1782 թվականներին Մոսկվայի համալսարանում Ս. Է. Դեսնիցկին ռուսերեն թարգմանություն է հրատարակել՝ «Պարոն Բլաքսթոնի` Անգլիայի օրենքների մեկնաբանություն»)։ Նույնիսկ նրա կենդանության օրոք լույս է տեսել այս գրքի 8 հրատարակություն։ Իր հիմնական աշխատանքում Բլեքսթոունը լայնորեն մեկնաբանել է Անգլիայի իրավական նորմերը և Իրավական գործը։ Այս աշխատության ազդեցությունը շատ մեծ էր, Բլեքսթոունի վարդապետական մեկնաբանությունները հեղինակություն դարձան անգլիացի և ամերիկացի իրավագետների համար և դեռևս պահպանում են իրենց նշանակությունը Անգլոսաքսոնական իրավական ընտանիքի իրավաբանների համար։ Անգլիայի օրենքների մեկնաբանությունների բազմաթիվ հրատարակություններ հեղինակի մահից հետո հաճախ լրացվել են իրավաբանների հաջորդ գրառումներով։ Բլեքսթոունի մյուս գործերը են «Իրավական թերթիկներ» 2 հատորով (Լոնդոն, 1762) և «Անգլիայի օրենքների վերլուծություն» (Օքսֆորդ, 1754, Լոնդոն։, 1880): Կրոնական հանդուրժողականության վերաբերյալ Բլեքսթոունի որոշ առաջարկներ բուռն հակասություններ առաջացրին, օրինակ՝ անգլիացի իրավաբան և փիլիսոփա Bentham «Fragment of Government» (1776) գրությունն ուղղված էր Բլեքսթոունի քաղաքական քաղաքականության դեմ։
Յուրա (կանտոն)
Ժողովրդագրություն
Կանտոնի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները.
Վարչական բաժանումը
Կանտոնը, որի վարչական կենտրոնը Դելեմոն քաղաքն է, բաժանված է երեք շրջանների.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:1979 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Նեստվեժ
Նեստվեժ (Нествеж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յումիժ գետի աջ ափին՝ 158 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Սև փայտփոր
Սև փայտփոր, փայտփորների ընտանիքին պատկանող նստակյաց և հազվագյուտ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Նեստվեժ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Սև փայտփոր
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 45-57 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 64-68 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 300 գ։ Խոշոր սև փայտփոր է, որի աչքերն ու կտուցը բաց գույնի են։ Արուի գագաթը կարմիր է, էգի գագաթի հետին մասում կա փոքր կարմիր բիծ։ Լեզուն երկար է և որդանման, իսկ թքագեղձերը՝ լավ զարգացած։ Ոտքերը կարճ են և ուժեղ, թևերը՝ լայն և բութ ծայրերով։
Կենսակերպ
Աղմկոտ է, կտուցով թմբկահարումները երկարատև են և ուժեղ։ Արձակում է բազմազան ճիչեր։ Բնակվում է բարձրաբուն սաղարթավոր կամ խառը անտառներում, պտղատու այգիներում։
Նեստվեժ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Սև փայտփոր
Սննդառություն
Սնվում է մրջյուններով, փայտահատ բզեզներով։
Նեստվեժ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սև փայտփոր
Բնադրում
Հարսանեկան զույգերը ձևավորվում են մարտին, որի ընթացքում լսելի են կատվի մլավոց հիշեցնող կանչեր։ Փչակը փորում է 10-17 օրում (հիմնականում արուն՝ օրական 10-13 ժ աշխատելով) 8-10 մ բարձրության վրա։ Առաջին ձվերը հայտնվում են ապրիլի վերջերին։ Դնում է 34 մմ տրամագծով, սպիտակ 4-6 ձու։ Թռիչքին տիրապետող երիտասարդ թռչունները հանդիպում են հուլիսի երրորդ տասնօրյակից։
Տարածվածություն
Բացարձակ օգտակար է, ոչնչացնում է ծառերի մեծ քանակությամբ վնասատու բզեզների թրթուրներ։ Հայաստանում մեծ ծավալով անտառահատումները (հատկապես հաստաբուն ծառերի) կարող են հանգեցնել թվաքանակի կտրուկ կրճատման։
Պահպանություն
Թվաքանակը կրճատվել է, հավանաբար, վերջին տասնամյակում բարձրաբուն ծառերի ինտենսիվ հատման պատճառով։
Տեսակին սպառնում է անտառների հատումը, որը հանգեցնում է բիոտոպի մասնատմանը և բնադրման համար հարմար ծառերի ոչնչացմանը։
Պահպանվում է «Շիկահող» արգելոցում, «Դիլիջան» ազգային պարկում և Տավուշի մարզի պետական արգելավայրերում ։
Երեք անգամ սիրո մասին
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1981 թվականի օգոստոսին։
Սև փայտփոր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ Կատեգորիա:Քորդավորներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ
Երեք անգամ սիրո մասին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Վենեսլավովկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Վենեսլավովկա (Венеславівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1745 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վենեսլավովկա գյուղում բնակվում էր 295 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1544 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1745 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Փարթալ
Փարթալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նիժնեե Բոլոտնոե
Նիժնեե Բոլոտնոե (Нижнє Болотне), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնեե Բոլոտնոե գյուղում բնակվում էր 1 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,73 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1351 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նովոչեմոդանովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լև-Տոլստովսկի շրջանի բնակավայրեր
Առանց որդու չգա՛ս
«Առանց որդու չգա՛ս» («Без сына не приходи!»), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ ։
Սյուժե
Կոլյան սովորական տասներկուամյա տղա է։ Մի օր նա իմանում է, որ իր հորը ծառայակիցներն աշխատանքում համարում են անբան և ծույլ։ Որդին վիրավորվում է հոր փոխարեն, և տղան որոշում է վերադաստիարակել իր հորը և նրան իսկական մարդ դարձնել։
Կոլյա առաջադրանքը հաջողությամբ կատարում է։ Նա ոգևորված է իր հաջողությամբ և փնտրում է նոր օբյեկտ իր նոր մանկավարժական փորձի համար։ Այդպիսին դառնում է նրա ընկերոջ՝ Մաքսիմ Սեմեչկինի մայրը։ Կոլյան օգնում է կնոջը դասավորել իր կյանքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1986 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Եվգենի Գրիշին
Եվգենի Ռոմանովիչ Գրիշին (Евгений Романович Гришин; ), ռուս չմշկորդ։ Օլիմպիական խաղերի քառակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1952), ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1973)։
Գրիշինը առաջինն է հաղթահարել 40 վայրկյանի սահմանագիծը 500 մետր մրցատարածությունում՝ ցույց տալով 39,6 վայրկյան ժամանակ 1960 թվականին Սքվո Վելլիում տեղի ունեցած թեստային մրցավազքում Ձմեռային օլիմպիական խաղերից անմիջապես հետո։ Սակայն այդ արդյունքը պաշտոնապես չի ճանաչվել որպես համաշխարհային ռեկորդ։ Երեք տարի հետո՝ 1963 թվականի հուվարի 27-28-ը, նա սահմանել է համաշխարհային ռեկորդ՝  39,6 և 39,5 վայրկյան Մեդեոյում։ Նա նաև վաստակել է 2 բրոնզե մեդալներ 1954 և 1956 թվականների Օլիմպիական խաղերում ։
Եվգենի Գրիշինը հաղթել է դասական բազմամարտի առաջնությունների 14 մեկնարկներից 12-ում։ Իր կարիերայի ընթացքում նա սահմանել է աշխարհի 7 ռեկորդ․ 1000 մետր մրցատարածությունում 1:22.8 վայրկյան ժամանակի ռեկորդը պահպանվել է 12 տարի ։
Աշխարհի ռեկորդներ
Իր կարիերայի ընթացքում Գրիշինը սահմանել է աշխարհի 7 ռեկորդ․ Աղբյուր՝ SpeedSkatingStats.com