cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վահան Հովհաննիսյան (գրող)
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1908-1913 թվականներին սովորել է Վենետիկի Մխիթարյանների մոտ, 1913 թվականին դարձել միաբանության անդամ։ 1922 թվականին ավարտել է Հռոմի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1924-1926 թվականներին դասավանդել է Մուրատ-Ռափայելյան վարժարանում, հետագայում եղել է նույն վարժարանի տնօրենը (1930-1931 թթ.), ավելի ուշ՝ տեսուչ (1957-1960 թթ.), 1929-1930 թվականներին խմբագրել է «Բազմավեպ» ամսագիրը։ 1931-1937 թվականներին եղել է ուսուցիչ Փարիզի Սամուել-Մուրադյան վարժարանում։ 1937-1941 թվականներին ղեկավարել է Ադիս Աբեբայի (Եթովպիա) Գևորգյան հայկական վարժարանի աշխատանքները։
Իտալիա-եթովպական պատերազմի ժամանակ անգլիացիների կողմից գերվել է Քենիայում (1941-1947 թթ.)։ 1947 թվականին Վենետիկում հիմնադրել է «Մխիթարյան ընտանիք» ամսագիրը, խմբագրել ընդհատումներով։ 1948-1956 թվականներին եղել է Հալեպի Մխիթարյան վարժարանի տնօրենը։ Բազմիցս այցելել է Խորհրդային Հայաստան։ Հրատարակել է «Հայրենի կրակարան» (1930), «Սրտերու երգը. Վանքի ծաղիկներ» (1939), «Մարեմական» (1954), «Հայրենի հող» (1962), «Մաշտոցական» (1963), «Հոգիներու հանգրվան» (1970) և այլ բանաստեղծական ժողովածուներ։ Գրել է նաև վեպեր («Անիեն քար մը բեր», 1971, «Արգինայի զանգակները», 1971, «Լեռներու երգը», 1971 և այլն)։ Սփյուռքահայ դպրոցների համար կազմել է «Պատմություն հայոց» բազմահատոր դասագիրքը։ Հեղինակել է «Տավրոսի առյուծը» (1960), «Դեպի Ավարայր» (1962), «Շուշան Վարդենի» դրամատիկական գործերը։ Նրա բանաստեղծությունների մի ստվար հատոր տպագրվել է իտալերեն։ 1965 թվականին նա ընտրվել է Վենետիկի ակադեմիայի իսկական անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ հոգևոր գործիչներ
Փրիդոն Խալվաշի
Փրիդոն Խալվաշի (ფრიდონ ხალვაში, ), վրացի բանաստեղծ, արձակագիր, Շոթա Ռուսթավելու և Մեմեդ Աբաշիձեի մրցանակների դափնեկիր։
Ծնվել է Աջարիայում Քեդայի շրջանի Գեգելիձեեբի գյուղում։ Ավարտել է Բաթումիի մանկավարժական ինստիտուտը, Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտի գրական բարձրագույն դասընթացները։ Ծավալել է նաև քաղաքական-հասարակական գործունեության՝ եղել է Աջարիայի Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահը, Վրաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։
Բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է, թարգմանվել է աշխարհի տարբեր լեզուներով, այդ թվամ հայերեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բաթումիի մանկավարժական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Մելաան
Մելաանի  (მელაანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 750 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 25 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1079 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (97,5%)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գուրջաանի շրջան
Մայք Մայերս
Մայքլ Ջոն «Մայք» Մայերս (Michael John "Mike" Myers, ), կանադացի դերասան, կատակերգու, սցենարիստ և ֆիլմերի պրոդյուսեր։ Նրան մեծ ճանաչում է բերել Ուեյն Կեմպբելլի դերը «Ուեյնի աշխարհը» ֆիլմում։
Կենսագրություն
Մայերսի ծնողները Լիվերպուլից և Անգլիայից են։ Բացի կանադական քաղաքացիությունից, Մայքը նաև բրիտանական քաղաքացիություն ունի։ Նրա արմատները սերում են անգլիայից, շոտլանդիայից և իռլանդիայից։ 9 տարեկանում նա առաջին անգամ նկարահանվեց գովազդում։ 1982 թվականին նա ավարտեց «Stephen Leacock High School» միջնակարգ դպրոցը և տեղավորվեց Տորոնտոյի կատակերգական խմբակներից մեկում։
1980-ական թվականներին Մայքը հաճախ էր հանդես գալիս տարբեր դերերով։ 1985 թվականին նա Լոնդոնի կատակերգական հաղորդաշարի վարողներից մեկն էր։ Հաջորդ տարի նա մասնակցում է բրիտանական մանկական «Wide Awake Club На» հեռուստահաղորդմանը։
Շրեկի դերը Մայքին տրվել է շատ պատահական։ Սկզբում այդ դերը պետք է կատարեր Քրիս Ֆարլին, բայց 1997 թվականի դեկտեմբերին նա մահացավ և «Շրեկի» ստեղծողները դերը կատարելու համար դիմեցին Մայքին։ «Ming Tea» խմբի կազմում, Մայերսը մասնակցել է իր ֆիլմերի համար մի քանի երաժշտությունների ձայնագրմանը։
2005 թվականին «The Comedian’s Comedian»-ը Մայերսին դասել է աշխարհի 50 լավագույն կատակերգուների շարքում։
Անձնական կյանք
1933 թվականին Մայքը ամուսնացել է Ռոբին Ռուղանի հետ։ 2008 թվականին նրանք բաժանվել են։ 2010 թվականին Մայքը ամուսնացել է Քելլի Տիսդեյլի հետ, որի հետ արդեն 3 տարի է, ինչ հանդիպում էր։ Նրանք ունեն 3 երեխա։ Տղան՝ Սպայկը և 2 աղջիկները՝ Սանդեյ Մոլլին և Պոլինա Քետլինը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Կանադացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կանադացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Մոնտինի լե Կոնդե
Մոնտինի լե Կոնդե, (Montigny-lès-Condé), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուն Մարն կանտոնի մեջ։ Համայնքի շրջանը Շատո Տերտինն է։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է՝ 02515:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը ըստ 2010 թվականի տվյալների կազմում է 79 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 55 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 36-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 19-ը եղել են՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշ 65,5%, 1999 թվականին եղել է 67,6%)։ 36 ակտիվ բնակիչներից 34 մարդ աշխատել է (16 տղամարդ և 18 կին), գործազուրկների թիվը կազմել է 2 մարդ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 19 ոչ ակտիվ բնակիչներից 1-ը եղել է կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 12-ը եղել են թոշակառու, 6-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մասադա
Միսադա (مسعدة, מַסְעַדֶה), լքված քաղաք Սիրայի Արաբական Հանրապետության հարավում՝ Ալ-Կունայտրայի մարզում։ Հանդիսանում է Միսադայի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի գտնվում է ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելության հսկողության տակ գտնվող տարածքի անմիջական հարևանությամբ։ Բնակչությունը՝ ։
1960 թվականին՝ նախքան Վեցօրյա պատերազմը (1967), շրջանն ուներ 26 գյուղ և 39 ագարակ։ Գոլանի բարձունքներում կլիման թույլ էր տալիս գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Այժմ բնակչության մասին տեղեկություններ չկան։ Քաղաքն ամբողջովին ավերված է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալ-Կունեյտրայի գավառ
Ալեքսանդրապոլի բոլշևիկյան կազմակերպություն
Ալեքսանդրապոլի բոլշևիկյան կազմակերպություն, բոլշևիկյան կազմակերպություն Ալեքսանդրապոլում։ Անդրկովկասի հնագույն կոմունիստական կազմակերպություններից։
Ստեղծվել է 1905 թվականին, Ալեքսանդրապոլում (հետագայում՝ Լենինական, այժմ՝ Գյումրի)։ Հիմնադիրներից են՝ Ա. Գ. Շահինյանը, Ա. Հ. Վարդանյանը, Վ. Հ. Խաչատրյանը։ 1902-1905 թվականներին Ալեքսանդրապոլում գործում էր սոցիալ-դեմոկրատական երեք խմբակ. կայազորում, երկաթուղային դեպոյում և քաղաքում, որոնք և դարձան կազմակերպության հիմքը։ 1905-1907-ին հեղափոխության ժամանակ կազմակերպությունը հրապարակեց կոչեր և թռուցիկներ, ղեկավարեց բանվորների ու ծառայողների գործադուլները, զինվորների ելույթը։ Կազմակերպությունը կանոնավոր գործել է մինչև 1909, ապա ընդհատումներով՝ մինչև 1916 թվականը։
1917 թվական
Կազմակերպությունը վերախմբվել է և դարձել բոլշևիկյան կազմակերպություն։ Անջատվելով մենշևիկներից՝ բոլշևիկները 1917-ի հուլիսի 16-ի համաքաղաքային ժողովում ստեղծեցին իրենց կազմակերպությունը։ Ընտրվեց ՌՍԴԲ(բ)Կ Ալեքսանդրապոլի կազմակերպության բյուրո, որի մեջ մտան Պ. Արվելաձեն (նախագահ), Բ. Ղարիբաջանյանը (քարտուղար), Ն. Լեժավան, Վ. Տարախչյան, Ի. Շապովալենկոն, Ի. Կորոստալիենկոն, Լ. Հովհաննիսյանը, Ֆ. Ամաշուկելին և Մակարովը։ 1917 թվականի դեկտեմբերին, երբ Պ. Արվելաձեն տեղափոխվեց Բաքու, բյուրոն գլխավորեց Բ. Ղարիբաջանյանը։ Կազմակերպությունը սկսեց հրատարակել «Նոր կյանք»(1917 թ.հունիսից) և «Պրավդա ժիզնի» (1917 թ.օգոստոսից) թերթերը։ Կազմակերպությունն արագ աճեց. սեպտեմբերին արդեն ուներ մոտ 600 անդամ։ Կազմակերպությունն իր ազդեցությունը տարածեց Ալեքսանդրապոլում գործող արհեստակցական միությունների վրա, որոնք ձեռնարկատերերին ստիպեցին ընդունել 8-ժամյա բանվորական օր սահմանելու, աշխատավարձը բարձրացնելու և այլ պահանջներ։ Հոկտեմբերի 7-9, ելույթ ունենալով Ալեքսանդրապոլի աշխատավորների ու զինվորների ժողովներում և գավառի գյուղացիական համագումարում, Ս. Շահումյանը կոչ արեց միացյալ ուժերով պայքարել ժամանակավոր կառավարությունը տապալելու և բանվորների ու գյուղացիների իշխանություն հաստատելու համար։
Կազմակերպության գործունեությանը նոր թափ հաղորդեց Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը։ 1917 թվականի նոյեմբերի սկզբին հրապարակած թռուցիկում բոլշևիկները սովետական իշխանությունը պաշտպանելը համարում էին աշխատավորների առաջնահերթ խնդիրը։
1918-1921 թվականներ
Երկարատև պայքար Անդրկովկասյան կոմիսարիատի դեմ մղելուց հետո 1918 թվականի հունվարի 21-ի ժողովում կազմակերպությունը բացահայտեց Անդրկովկասի ազգայնական կուսակցությունների քաղաքականության պառակտողական բնույթը, ցույց տվեցին, որ անջատողական ձգտումները քայքայում են Կովկասյան ռազմաճակատը հօգուտ թուրքերի։ Անդրկովկասը թուրքական ագրեսիայից փրկելու, նրա ժողովուրդների ազգային ու սոցիալական-քաղաքական ազատագրության համար կազմակերպությունը 1918-ի ապրիլի 6-8ը կայացած խորհրդակցությունում առաջարկեց ճանաչել ՌՍՖՍՀ Ժողկոմսովետը և երկրամասում հռչակել խորհրդային իշխանություն։
Կազմակերպությունը տուժեց թուրքական օկուպացիայից։ 1919 թվականի սկզբներին տեղի բոլշևիկների և Բաքվից ուղարկված բանվոր կոմունիստների ջանքերով կազմակերպությունը վերականգնվեց։ 1920 թվականին կազմակերպությունն Ալեքսանդրապոլում Մայիսյան ապստամբության կազմակերպիչն ու ղեկավարն էր։ Ապստամբության պարտությունը ծանր հարված հասցրեց կազմակերպությանը։ Այնուհանդերձ նա շարունակեց գործել։ Թուրքական զորքերի երկրորդ ներխուժման և Ալեքսանդրապոլի օկուպացիայի ժամանակ(1920 նոյեմբեր-1921 ապրիլ) կազմակերպությունը պայքարում էր քաղաքը զավթիչներից ազատագրելու, սովետական կարգեր հաստատելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության պատմություն
Շապադաս դու Ալտու Իտապեկուրուի գավառ
Շապադաս դու Ալտու Իտապեկուրուի գավառ (Microrregião das Chapadas do Alto Itapecuru), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիան նահանգի մեջ։ Մտնում է Մարանիան նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 201 599 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 24 855,559 կմ²։ Բնակչության խտությունը 8,1 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի գավառներ
Մուկուզան
Մուկուզան (მუკუზანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 450 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 919 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (99,1%)։
Աննա Բրանտինգ
Աննա Բրանտինգ (Anna Matilda Charlotta Branting, ), շվեդ լրագրող, գրող։ Երբեմն նա գրել է René կեղծանունով։
Եղել է Շվեդիայի վարչապետ Կարլ Յալմար Բրանտինգի կինը։
Կենսագրություն
Աննա Բրանտինգը ոստիկանության տեսուչ Էրիկ Էդերինի և Շառլոթ Գուստավ Հոլմի դուստրն էր։ Նրա եղբայրներն էին գեոդեզիստ Էդվարդ Յադերինը և Svenska Dagbladet թերթի հիմնադիր Ակսել Յադերինը։ Ստոկհոլմի Statens normalskola դպրոցում սովորելուց հետո Աննան աշխատել է Tiden (1884–1885) ամսագրում՝ որպես թարգմանիչ, այնուհետև՝ 1886–1892, 1913–1917 թվականներին, Social-Demokraten  և 1892–1909 թվականներին` Stockholms-Tidningen թերթերում ։ 1992 թվականից աշխատել է որպես թատերական քննադատ։ Իր ուրույն տեղն է ունեցել Թագավորական դրամատիկական թատրոնում ։ Աննա Բրանտինգը պատկանում էր կին լրագրողների այն սերունդին, ովքեր 1880-ականներին հասցրեցին իրենց դրսևորվել շվեդական մամուլում և մշտական պաշտոններ ստացան թերթերում և ամսագրերում։ Նա առաջին 14 կանանցից մեկն էր, ով դարձավ Publicistklubben ասոցիացիայի անդամ և նպատակ ուներ հասնել խոսքի և լրագրության ազատության։ Լրագրողական գործունեությունից բացի, Աննան 1893 թվականից գրել է գրքեր `վեպեր և պատմվածքներ կանանց ճակատագրի և ժամանակակից հասարակության մեջ նրանց խնդիրների մասին,  նրա ստեղծագործություններում նկատելի էր այն միտքը, որ երբեմն մահը միակ ընտրությունն է, որ իրեն տալիս է հասարակությունը։
Անձնական կյանք
1877 թվականին Աննան ամուսնացել է սպա Գուստավ Վիլհելմ Կրեմերի հետ և ունեցել դստերը` Վերային և որդուն` Անրիին։ Առաջին ամուսնուց բաժանվելուց հետո Աննան երկրորդ անգամ` 1884 թվականին, ամուսնացել է Կարլ Բրանտինգի հետ և ունեցել 1 որդի` Գևորգ և դուստր Սոնյա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի շվեդ գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի շվեդ կին գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կարլ Գուն
Կարլ Ֆեոդորովիչ Գուն (Карл Фёдорович Гун, Կարլ Թեոդոր Գուն (Карл Теодо́р Гунь), Karl Jacob Wilhelm Huhn, Kārlis Hūns, 1 (13) նոյեմբերի, 1831, Զիսեգալ (Sissegal), Լիֆլյանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն — 16 (28) հունվարի, 1877, Դավոս, Գրաուբյունդեն կանտոն, Շվեյցարիա), ռուս պատմական գեղանկարիչ, կենցաղանկարիչ, դիմանկարիչ, ջրանկարիչ, ակադեմիկոս, պատմական գեղանկարչության պրոֆեսոր, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի խորհրդի անդամ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ ։
Կենսագրություն
Կարլ Գունը ծնվել է 1831 թվականի նոյեմբերի 1-ին (նոյեմբերի 13-ին) Բալթիկայում ապրող գերմանացիների ընտանիքում  ։ Հայրը՝ Կարլ Ֆրիդրիխ Գունը (Karl Friedrich Huhn), եղել է եկեղեցական-թեմական դպրոցի ուսուցիչ , երգեհոնահար և դպիր , մայրը Լուիզա Դորոթեա Ֆոգելն է (Louise Dorothea Vogel) :
Հիմնական կրթությունն ստացել է Ռիգայի եկեղեցական դպրոցում։ 1850 թվականին մեկնել է Սանկտ Պետերբուրգ, որպես նկարիչ աշխատանքի ընդունվել վիմագրող Պապպեի մոտ և զուգահեռաբար հաճախել Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի երեկոյան դասերի։ Երկու տարի անց դարձել է ակադեմիայի աշակերտ. նրա ուսուցիչն է եղել Պյոտր Բասինը։ Ակադեմիայում սովորելու տարիներին նկարչության ու գեղանկարչության բնագավառում ունեցած հաջողությունների համար արժանացել է չորս արծաթե մեդալների, իսկ 1860 թվականին նկարած «Օլիմպիական խաղեր» մրցութային նկարի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ։
Կարլ Գունը՝ որպես Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կրթաթոշակառու, 1863 թվականին մեկնել է արտասահման։ Եղել է Լայպցիգում, Դրեզդենում, Պրահայում և Մյունխենում, բնակություն հաստատել Փարիզում և սկզբնական շրջանում աշխատել է «Կարապավիզ Էդիտան Գաստինգսի ճակատամարտի դաշտում գտնում է իր սիրելիի՝ Հարոլդի դին» («Эдита Лебяжья-шея находит на поле Гастингской битвы труп своего возлюбленного Гаральда») նկարի (մնացել է անավարտ), ինչպես նաև դիմանկարների (գրող Մարկևիչի դիմանկարը) և այլ նկարների վրա։ 1868 թվականին Փարիզի սալոնում ցուցադրվել է նրա «Բարդուղիմեոսյան գիշերվա նախօրյակին» («Канун Варфоломеевской ночи») կտավը, որը մեծ ուշադրության է արժանացել։ Հետագայում նկարն ուղարկվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ այն ձեռք է բերել թագաժառանգ արքայազն Ալեքսանդրը։ Այդ նկարի համար Կարլ Գունին շնորհվել է ակադեմիկոսի կոչում։ Նկարի՝ ջրաներկով արված կրկնօրինակը պահվում է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի թանգարանում։
Վերադառնալով Փարիզ՝ Կարլ Գունը ստեղծում է «Երեխաները կատվի ձագերի հետ», «Հիվանդ երեխան», «Գնչուհին տամբուրինով որսում է իրեն նետված փողը» («Цыганка ловит в тамбурин брошенную ей монету»), «Միջնադարյան ասպետի գլուխ» («Голова средневекового рыцаря») և «Իտալուհին ծաղիկներով» կտավները։ Վերջին նկարի համար Գեղարվեստի ակադեմիան նկարչին շնորհել է պրոֆեսորի կոչում։
1872 թվականին Կարլ Գունը վերադառնում է Ռուսաստան, ընտրվում Գեղարվեստի ակադեմիայի խորհրդի անդամ և նշանակվում պրոֆեսոր-դասախոս ակադեմիայում։ Նույն թվականին ճանապարհորդել է երկրի ներսում։
Սանկտ Պետերբուրգում Կարլ Գուն ավարտում էդեռևս արտսահմանում սկսած մի շարք աշխատանքներ, ստեղծում ծովային ուսումնարանի նախկին տնօրեն Ռիմսկի-Կորսակովի (ուսումնարանի համար), տիկին Սոլդատենկովայի (ի ծնե ազգանունը՝ Ֆիլիպսոն) ու իշխանուհի Բարյատինսկայայի դիմանկարները, Անիչկովյան պալատի առաստաղի նկարազարդումը (Թռչող Գիշերն ու հայտնվող Ավրորան), «Քարոզ լեռան վրա» և «Հարություն առած Քրիստոսի հայտնությունը Մարիամ Մագդաղենացուն» նկարները ուղղափառ եկեղեցու համար, որ կոմս ֆոն Դերվիզը կառուցել էր Լուգանոյում, և այլն։
1874 թվականին Կարլ Գունի մոտ ախտորոշվում է թոքախտ, և բժիշկների խորհրդով նա մեկնում է Սանկտ Պետերբուրգից, որտեղի կլիման բարենպաստ չէր իր առողջության համար։ Սակայն հիվանդությունը հաղթարահել նկարիչը չի կարողանում։ Նա մահանում է 1977 թվականի հունվարի 16-ին (հունվարի 28) Դավոսում (Շվեյցարիա)։
Հոդի անշարժություն
Հոդի անշարժություն, անկիլոզ (հունարեն` ἀγκύλος - ծռված, կորացած), շարժումների բացակայություն հոդում, առաջանում է հոդամակերեսների սերտաճման հետևանքով։ Պատճառները՝ հոդերի սուր և քրոնիկական բորբոքումները, հոդածայրերի քայքայումը ախտահանման պրոցեսների, վիրավորումների և վնասվածքների հետևանքով։ Հոդամակերեսներում զարգացող հյուսվածքի բնույթից կախված հոդի անշարժությունից լինում է ֆիբրոզ, աճառային և ոսկրային, ինչպես նաև լրիվ և մասնակի (կախված հոդում զարգացող պրոցեսի տևողությունից)։ Բուժումը՝ վիրահատական, վերջույթի հարմար դիրք ստեղծելու նպատակով՝ արթրոպլաստիկա, արթրոդեզ կամ ոսկրահատում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոդերի հիվանդություններ Կատեգորիա:Վիրաբուժական հիվանդություններ
Կարլ Լիբկնեխտ
Բազմիցս հանդես է եկել թուրքական կառավարության և դրա հովանավոր Գերմանիայի հակահայկական քաղաքականության դեմ, պաշտպանել հայ ժողովրդի շահերը։ 1916 թվականին գերմանական ռայխստագում հարցապնդում է արել Թուրքիայի հայ բնակչության կոտորածների վերաբերյալ, պահանջել արդարացի հատուցում դաշնակից թուրքական կառավարությունից և Թուրքիայում մնացած հայ բնակչության անվտանգության ապահովում։ Հայկական հարցին Լիբկնեխտն անդրադարձել է «Սպարտակի միություն» քաղաքական նամակներում (№ 12, № 13) գերմանական կառավարությանը մեղադրելով հայկական կոտորածները լռության մատնելու համար։
1916 թվականի հունիսին Բեռլինի կայսերական դատարանին ներկայացրած հայտարարության մեջ Լիբկնեխտը հիշեցրել է գերմանական կառավարության 1913 թվականի այն հայտարարությունը, թե ռուսների հնարավոր մուտքը Հայաստան առիթ կլինի պատերազմի համար։ Հայաստանի նկատմամբ գերտերությունների զավթողական ծրագրերի վերաբերյալ մի շարք դիտողությունները մտել են Լիբկնեխտի «Իմ պրոցեսը ըստ փաստաթղթերի» (1918) ժողովածուի մեջ։
1919 թվականի հունվարին Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության գլխավորությամբ ապստամբություն է բարձրացվել Բեռլինում, ինչի ճնշումից հետո ապստամբության առաջնորդներ Կարլ Լիբկնեխտը և Ռոզա Լյուքսեմբուրգն առանց դատվելու գնդակահարվել են՝ Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության գլխավորած ժամանակավոր կառավարության իմացությամբ։
Հոդոգրաֆ
Հոդոգրաֆ (հունարեն՝ ճանապարհ, շարժում, ուղղություն և գրել, գծել), մեխանիկայում, փոփոխական վեկտորի ծայրակետերի երկրաչափական տեղը ներկայացնող կոր վեկտորի արժեքները ժամանակի տարբեր պահերին տեղադրված են ընդհանուր սկզբնակետից)։ «Հոդոգրաֆ» հասկացությունը տվել է Ուիլյամ Համիլտոնը։ Հոդոգրաֆն ակնբախ երկրաչափական պատկերացում է տալիս վեկտորով պատկերվող ֆիզիկական մեծության ժամանակի ընթացքում փոփոխության և այդ փոփոխության արագության (ունի Հոդոգրաֆի շոշափողի ուղղությունը)մասին։ Օրինակ, կետի արագությունը—>պատկերվում է v փոփոխական վեկտորով։ ժամանակի տարբեր պահերին 0 սկզբնակետից տեղադրելով v վեկտորի արժեքները, կստանանք արագության հոդոգրաֆ, ընդ որում M կետում արագության փոփոարագությունը (w արագացումն այդ կետում) ժամանակի ցանկացած պահին ունի Տ-իուղղությունը Տ-ի համապատասխան M՝ կետում։
Կատեգորիա:Սեյսմոլոգիա Կատեգորիա:Երկրաֆիզիկա Կատեգորիա:Դասական մեխանիկա
Նանիան (Գուրջաանի շրջան)
Նանիանի (ნანიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 40 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 506 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ 100%։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գուրջաանի շրջան
Ուկրաինական տափաստանային խայտաբղետ խոզերի ցեղ
Ուկրաինական տափաստանային խայտաբղետ խոզերի ցեղ (Українська степова ряба), խառը մթերատվության խոզերի ցեղ։ Բուծվել է Ուկրաինայում, ընտրության և սև խայտաբղետ խոզերի «ինքն իր մեջ» բուծման ճանապարհով։ Ցեղի բարելավման համար կիրառվել է ներածական տրամախաչում բերկշիրյան, մանգալիցյան և լանդրաս ցեղերի վարազների հետ։
Ցեղը հաստատվել է 1961 թվականին։ Սեռահասուն վարազների կենդանի զանգվածը 240-325 կգ է, մերուններինը՝ 200-260 կգ։ Պտղատվությունը՝ 11-12 խոճկոր (մեկ ծնից)։ Մսային բտման դեպքում 6-7 ամսականում խոճկորները կշռում են մոտ 100 կգ։
Վիետնամի նահանգային ենթակայության քաղաքներ
Վիետնամի նահանգային ենթակայության քաղաքներ, դրանք Վիետնամում երկրորդ մակարդակի վարչական միավորներն են։ Այս կատեգորիան ներառում է տարածաշրջանի խոշոր քաղաքները և վարչական կենտրոնները, ինչպես նաև տարածաշրջանի տնտեսական, մշակութային, գիտական կամ զբոսաշրջային կենտրոնները։ Ընդ որում, քաղաքի ծայրամասերի կամ այլ մասերի բնակչությունը վարում է գյուղատնտեսական ապրելակերպ։ Նահանգային ենթակայության քաղաքներն ունեն հավասար կարգավիճակ շրջանների, վարչատարածքային միավորների՝ առաջին և երկրորդ կարգերի նկատմամբ։
5 տարին մեկ անգամ քաղաքներում հաշվարկվում են միավորները, կախված բնակչության թվաքանակից, տարածքից և նրա կազմից, ինչպես նաև որոշ լրացուցիչ գործոններից։ Այս բալանոց համակարգում՝ վարչական միավորների մեջ նշանակվում է մեկից երեք կարգ։
Ուկրաինական տափաստանային խայտաբղետ խոզերի ցեղ
Կատեգորիա:Խոզերի ցեղեր
Վիետնամի նահանգային ենթակայության քաղաքներ
Նահանգային ենթակայության քաղաքները կարող են բաժանվել քաղաքային համայնքի կոմունաների, գյուղական և քաղաքային թաղամասերի։ 2017 թվականին, նահանգային ենրակայության հինգ քաղաքներում, գյուղական վարչական միավորներ չկա։ Այդ քաղաքներն են՝ Հալոնգը, Հյուեն, Շոկչանգը, Թհուզաումոտը և Դոնգհան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիետնամ
Լոտտեն ֆոն Դյուբեն
Լոտտեն ֆոն Դյուբեն, շվեդ սիրողական լուսանկարիչ։ Հայտնի է սաամի ժողովրդի իր ստեղծած լուսանկարներով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1828 թվականի նոյեմբերի 23-ին Ուփսալայում, Ռոբերտ ֆոն Բահ և Էվա Կարոլինա ամուսնական զույգի ընտանիքում ։ 1857 թվականին ամուսնացել է պաթոլոգիական անատոմիայի պրոֆեսոր Բարոն Գուստաֆ ֆոն Դյուբերի հետ, ով զբաղվում եր գանգերի ուսումնասիրությամբ։ Լոտտեն ֆոն Դյուբեն լուսանկարում էր դրանք՝ օգնելով ամուսնուն։ Գուցե նրա գործունեության վրա ազդեցություն է թողել Կառլ Քուրմանը, ով լուսանկարչական ստուդիա ուներ այն շենքում, որտեղ ապրում էր զույգը ։
1868 թվականի հուլիսի 3-ին, ֆոն Դյուբեները լքեցին Ստոկհոլմը, նավարկելով դեպի Լապլանդիա, որտեղ պետք է նախաձեռնեին սաամի ժողովրդի ուսումնասիրությունները։ Նրանք իրենց հետ վերցրին բոլոր ծանր լուսանկարչական սարքավորումները, որոնք անհրաժեշտ էին յոդացված կոլոդի բացասական նյութեր արտադրելու համար։ Ստերեո տեսախցիկի օգնությամբ Լոտտոն ֆոն Դյուբենը սաամ ցեղի ներկայացուցիչներին նախ լուսանկարեց առջևից, ապա՝ պրոֆիլից։ 1873 թվականին Գուստաֆ ֆոն Դյուբեն հրատարակեց իր Om Lappland och Lapparne, företrädesvis de Svenske էթնոգրաֆիական հետազոտության մեջ, որը  նկարազարդված էր կնոջ կատարած լուսանկարներով ։
Լապլանդիայում շրջագայելով, նա լուսանկարեց նաև շվեդական գեղատեսիլ լեռներ և ջրվեժներ։ Ի տարբերություն ժամանակակիցների, նա լուսանկարել է բնապատկերներ որոնք ենթակա չէին վաճառքի։ Դյուբեն սաամներին լուսանկարում էր  բնական միջավայրում, ինչն ավելի խոսուն էր դարձնում նկարը։
Բերտա Վալերիուսի և Ռոզալի Սյումանի աշխատանքների հետ համատեղ ֆոն Դյուբենի նկարները կարևոր տեղ են զբաղեցնում շվեդական լուսանկարչության մեջ ։
Նկարների պատկերասրահ
Սաամի մարդիկ ֆոն Դյուբենի լուսանկարներում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ լուսանկարիչներ
Հիմնական տնտեսական օրենք
Հիմնական տնտեսական,  հասարակական-տնտեսական որևէ ֆորմացիայում էկոնոմիկայի զարգացման հիմնական նպատակները, շարժիչ ուժերն ու պրոցեսներն արտացոլող օրենք։ Գործում է մարդկանց կամքից ու գիտակցությունից, սակայն մարդիկ կարող են ճանաչել և օգտագործել այն։ Հիմնական տնտեսական օրենք օրինակ ընդհանուր համակարգի մեջ է միավորում տվյալ ֆորմացիայի բոլոր տնտեսական օրենքները, կարգավորում նյութական և հոգևոր բարիքների արտադրությունը, փոխանակությունն ու սպառումը։ Արտահայտում է անմիջական արտադրողների և արտադրության միջոցների միավորման բնույթը, արտադրողական ուժերի զարգացման որոշակի աստիճանին համապատասխաող հիմնական արտադրական հարաբերությունը, հավելյալ և անհրաժեշտ արդյունքների արտադրության ու յուրացման եղանակը։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական օրենքներ
Ֆրենելի գոտիներ
Ֆրենելի գոտիներ, տարածքներ են, որոնց վրա կարելի է տրոհել լուսային (կամ ձայնային) ալիքների մակերևույթները՝ լույսի դիֆրակցիայի արդյունքները հաշվարկելու համար։ Առաջին անգամ այս մեթոդը կիրառել է Օ. Ֆրենելը 1815-19 թթ.:
Լոկիի բանավեճը
Լոկիի բանավեճը (Lokasenna) սկանդինավյան «Ավագ Էդդա» էպոսի առասպելներից մեկը։ Այս առասպելի որոշ հատվածներ ներմուծբած են Սնորրի Ստուրլասոնի «Արձակ Էդդա», ինչը թույլ է տալիս ենթադրելու, որ առասպելը գրի է առնվել մինչև XIII դարը։ «Լոկիի բանավեճը» «Ասք Հիմիրի մասին» երգի տրամաբանական շարունակությունն է։
Ֆրենելի գոտիներ
Մեթոդի իմաստը կայանում է հետևյալում.լուսարձակող Q կետից տարածվում է գնդաձև ալիք և պահանջվում է որոշել ալիքային պրոցեսի բնութագիրը, որը այն առաջացնում է P կետում։ Ալիքի S մակերևույթը բաժանենք օղակաձև գոտիների, դրա համար P կետից տանենք գնդի PO շառավիղը, Pa = PO + λ/2; Pb = Pa + λ/2, Pc = Pb + λ/2, (О –ալիքի մակերևույթին հատվող PQ գծի հատման կետն է, λ – լուսային ալիքի երկարությունն է)։Ալիքի մակերևույթի օղակաձև հատվածները, կտրվելով դրանից այդ գնդերով, կոչվում են Ֆրենելի գոտիներ։ P կետում ալիքային պրոցեսները դիտարկվում են որպես տատանումներից դասավորվածության արդյունք, որոնք առաջանում են յուրաքանչյուր Ֆրենելի գոտիներում առանձին։ Այդպիսի տատանումների ամպլիտուդը մարում է գոտու համարի մեծանալուն համընթաց (հաշվարկվելով O կետից), իսկ տատանումների փուլերը, առաջանալով P-ին սահմանակից գոտիներով, հակադարձ են։ Այդ պատճառով ալիքները, որոնք առաջանում են P-ում երկու սահմանակից գոտիներից, մարում են մեկը մյուսին գործողությունների գոտում, դասավորվում են հաջորդելով մեկ ըմդ մեջ։ Եթե ալիքը տարածվում է, չհանդիպելով արգելքների, ապա, ինչպես ցույց է տալիս հաշվարկը, դրա ազդեցությունը (Ֆրենելի գոտիների ազդեցության հանրագումարը) համարժեք է առաջին գոտու ազդեցության կեսին։ Եթե անգամ էկրանի միջոցով թափանցիկ համակենտրոն հատվածներով առանձնացնենք ալիքի մասերը համապատասխանաբար, օրինակ, Nկենտ Ֆրենելի գոտիների, ապա բոլոր նշված գոտիների ազդեցությունը կբազմապատկվի և տատանումների Uկենտ ամպլիտուդը P կետում կմեծանա 2N անգամ, իսկ լույսի ինտենսիվությունը՝ 4N² ամգամ, ընդ որում P-ին շրջապատող կետերում լուսավորվածությունը կփոքրանա։ Նույն արդյունքը կստացվի միայն սև կետերի առանձնացման դեպքում, բայց Uզույգ ալիքի գումարային փուլերը կունենան հակադիր նշաններ։ Այսպիսի գոտիական էկրանները (Ֆենելի ոսպնյակներ) իրենց կիրառությունն ունեն ոչ միայն օպտիկայում, այլ նաև ակուստիկայում և ռադիոտեխնիկայում, բավական ալիքներ ունեցող ոլորտում, երբ ոսպնյակների չափերը ստացվում են ոչ այնքան մեծ (սանդիմետրային ռադիոալիքներ, ուլտրաձայնային ալիքներ)։
Լոկիի բանավեճը
Նկարագրություն
Երգի արձակ նախաբանում պատմվում է, որ աստվածները հավա, ձեռք բերելով գարեջուր եփելու կաթսան, անմիջապես սկսում են իրենց խնջույքը։ Ներկա էին բոլորը, բացի Թորից, որն այդ ժամանակ գտնվում էր Արևելքում։ Ուրախ խրախճանում էին աստվածները, սակայն նրանց մեջ անամպ երկնքում հանկարծակի հայտնված կայծակի պես մուտք է գործում Լոկին և ամեն ինչ փչացնում։ Նա ներկաների հանդեպ տածած անհարգալից, հաճախ չափ ու սահմանն անցնող չարախոսություններով հագեցած մի բանավեճ է սկսում։ Աստվածների հետ բանավեճում Լոկին նրանց ներկայացնում է որպես վախկոտ, թուլամորթ, շատախոս, հարբեցող, անամոթ, արյունապիղծ՝ հակադրելով իր խելամիտ, խորամանկ, անելանելի դրություններից ելք գտնող ու իրատեսական հատկանիշների հետ։ Նա աստվածներին մեղադրում է նաև թշնամիների հետ անազնիվ պահվածքի համար։ Իր չարախոսությունների մեջ նա այնքան է առաջ գնում, որ նույնիսկ պնդում է, որ եթե աստվածներն անզոր են հսկաների հետ կարգավորել իրենց հարաբերությունները, ապա նրանց չի կարելի վստահել մարդկային ճակատագրերի տնօրինումը։ Նա կանխորոշում է աստվածների վերջնական կործանումը Ռագնարոկ աշխարհակործան պատերազմում, որտեղ իր ղեկավարությամբ երևան են գալու չար ուժերը և փոխելու են իրեն վերջնականորեն սպառած աշխարհի կառուցվածքը և կարգերը։ Ասերից ամենահանելուկային և ամենաառեղծվածային էությունն ունեցող Լոկիին սաստում է և փախուստի մատնում է միայն արևելյան արշավանքից վերադարձած Թորը, որը ճիշտ պահին միջամտում է բանավեճին։
Ֆրենելի գոտիներ
Ֆրենելի գոտիների մեթոդը թույլ է տալիս արագ և տեսանելի կազմել որոկյալ, երբեմն նաև բավականին ճշգրիտ քանակային պատկերացում ալիքների դիֆրակցիայի արդյունքի մասին՝ դրանց տարածման տարբեր բարդ պայմաններում։ Այդ պատճառով այն օգտագործվում է ոչ միայն օպտիկայում, այլև ռադիո և ձայնային ալիքների տարածման ժամանակ՝ ճառագայթի արդյունավետ ուղին գտնելու համար, որը գնում է հաղորդիչից ընդունիչ, պարզելու համար, դեր կունենան այս պայմաններում դիֆրակցիոն երևույթները, ուղղվածության և ճառագայթման հարցերում կողմնորոշվելու համար, ալիքների ֆոկուսավորման և այլ դեպքերի համար։ Լույսի դիֆրակցիայի մոտավոր տեսությունը հիմնված է Հյուգենս-Ֆրենելի սկզբունքի վրա։ Պարզագույն դեպքերի քննարկման համար կարելի է օգտվել Ֆրենելի գոտիներից։ Եթե կետային աղբյուրից առաքված ալիքների ճանապարհին գտնվող կլոր անցքը բաց է թողնում զույգ թվով գոտիներ, ապա դիֆրակցիոն պատկերի կենտրոնում ստացվում է մուգ կետ, իսկ կենտ թվով գոտիների դեպքում՝ լուսավոր կետ։ Գոյություն ունի լույսի դիֆրակցիայի երկու տեսակ. գնդային ալիքի դիֆրակցիա, երբ անցքի չափը համեմատելի է Ֆրենելի գոտու չափին, և զուգահեռ փնջերում դիտվող դիֆրակցիա, երբ անցքը շատ փոքր է Ֆրենելի մեկ գոտու համար։ Երկրորդ դեպքում անցքից հետո փունջը դառնում է տարամիտվող՝ u~ λ/d տարամիտման անկյունով։
Լոկիի բանավեճը
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բանահյուսություն Կատեգորիա:Առասպելներ
Ֆրենելի գոտիներ
Կատեգորիա:Օպտիկա Կատեգորիա:Լուսանկարչություն
Փայլուն քարի գաղտնիքը (սերիալ)
«Փայլուն քարի գաղտնիքը» ,  հարավկորեական հեռուստասերիալ, որը պատմում է XVII դարի Կորեայում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին։ Սերիալը հեռարձակվել է MBC հեռուստաալիքով՝ 2003 թվականի հուլիսի 28-ից մինչև նույն թվականի սեպտեմբերի 9-ը, երկուշաբթի և երեքշաբթի օրերին, ժամը 21:55-ին (UTC+9)։
Սյուժե
Սերիալի գործողությունները տեղի են ունենում Կորեայում՝ XVII դարում, Չոսոն դինաստիայի օրոք։ Սյուժեն պատմում է Չհե Օկի՝ ոստիկանության սպա Հվան Բո Յունի ծառայի և ոստիկանության ոչ պաշտոնական աշխատակցուհու մասին։ Չհե Օկը ծնվել է հարուստ ընտանիքում, սակայն հայրը մահապատժի է ենթարկվում՝ արքային դավաճանելու պատճառով, իսկ եղբայրը ստիպված է լինում փախչել երկրից։ Չհե Օկը դառնում է Հվան Բո Յունի ծառան և նրա հետ սովորում է թրի տիրապետման արվեստը։
Տարիներ անց Չհե Օկը օգնում է Հվան Բո Յունին կատարել խուզարկուի աշխատանքներ։ Նրա հետ միասին Չհե Օկը սկսում է ուսումնասիրել մի գործ՝ կապված դրամակեղծարարների խմբավորման գտնելու հետ։ Հետաքննության ընթացքում Չհե Օկը մուտք է գործում ավազակախմբի ճամբար՝ հայտնաբերելու գաղտնի դարբնոցը, որն օգտագործվում է կեղծ մետաղադրամներ ստեղծելու համար։ Ճամբարում աղջիկը հանդիպում է ապստամբների առաջնորդ Չանգ Սոն Բյակայի հետ։ Չնայած որ վերջինս հրամայում է ձերբակալել աղջկան, Չհե Օկը սիրահարվում է նրան։
Դերերում
Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Չոն Մին Ան, Լի Հան Վին, Լի Մուն Սիկը, Սին Սըն Հվանը, Պակ Յոն Հյուն, Կվոն Օ Չժունը, Չոն Ին Տհեկը, Չհե Յոն Ինը, Սոն Ու Չժե Դոկը, Կվոն Յոն Ունը, Պյոն Հի Բոնը, Սո Բոմ Սիկը, Պեկ Սոն Հյոնը, Կիմ Մին Հյոնը։
Մրցանակներ և նոմինացիաներ
MBC ալիքի մրցանակներ, 2003 թվական.
Baeksang Arts Awards, 2004 թիվ.
Ասիական հեռուստատեսության մրցանակ, 2004 թիվ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2003 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Յոսիպ Յուրայ Շտրոսմայեր
Կենսագրություն
Յոսիպ Յուրայ Շտրոսմայերը խորվաթ սպայի զավակ էր։ Նրա նախապապը գերմանացի էր, Վերին Ավստրիայից տեղափոխվել էր խորվաթական Օսյեկ քաղաքը, ամուսնացել խորվաթուհու հետ։ Յոսիպ Յուրայ Շտրոսմայերը ավարտել է հայրենի Օսյեկի գիմնազիան, ապա՝ Ջյակովոյի կաթոլիկ սեմինարիան (հոգևոր ճեմարանը), այնուհետր Բուդապեշտի համալսարանում պաշտպանելով իր պատրաստած ատենախոսությունը՝ 20 տարեկանում ստացել փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան ։
Շտրոսմայերը Հաբսբուրգների միապետության սահմաններում հարավային սլավոնների միավորման, նրանց միասնական պետության՝ Հարավսլավիայի ստեղծման գաղափարի համոզված պաշտպան էր, Հարավսլավիան համարում էր սերբերի խորվաթների, սլովենացիների ընդհանուր տունը ։ Հենց դա նկատի առնելով՝ նրան անվանում էին «առաջին հարավսլավացի» ։ 1859 թվականին եպիսկոպոս Շտրոսմայերը նամակ է հղել Հռոմի պապ Պիոս IX-ին՝ խնդրելով թույլ տալ, որ խորվաթական եկեղեցական թեմերում կիրառվի սլավոնական ծիսակարգը, և Դալմաթիայի հոգևոր ճեմարաններում ուսուցանվի գլագոլիցան։
Նա 1867 թվականին հիմնադրել է գիտությունների և արվեստների հարավսլավական ակադեմիան (ներկայումս՝ Խորվաթիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիա), աջակցել է Զագրեբում խորվաթական համալսարանի ստեղծմանը (1874) :
Շտրոսմայերի անունով են կոչվել Օսյեկի համալսարանը և մի շարք փողոցներ Զագրեբում ու խորվաթական այլ քաղաքներում։
Նիկոլայ Իգնատև
Նիկոլայ Պավլովիչ Իգնատև, ռուս դիվանագետ և պետական գործիչ, կոմս, գեներալ։ Դիվանագիտական ծառայության մեջ է եղել 1856 թվականից (Լոնդոն, Պեկին), 1861-1864 թվականներին՝ Իզմիրի արտգործնախարարության Ասիական դեպարտամենտի տնօրեն, 1864-1877 թվականներին՝ դեսպանորդ, ապա՝ դեսպան Թուրքիայում։
Իվան Տիշով
Իվան Տիշով (Ivan Tišov, ), խորվաթ նկարիչ, գրաֆիկ, Վիեննական սեցեսսիոնիզմ շարժման ներկայացուցիչ։
Նիկոլայ Իգնատև
1875-1877 թվականներին արևելյան ճգնաժամի ընթացքում խիստ դիրքորոշում է ունեցել թուրքական կառավարության նկատմամբ, որն առանձնապես դրսևորվել է Կ. Պոլսի 1876-1877 թվականների միջազգային կոնֆերանսում՝ ի պաշտպանություն բալկանյան սլավոնների։ Մեծ ազդեցություն է ունեցել սուլթան Աբդուլ Ազիզի վրա, ինչի համար հորջոջվել է «երկրորդ սուլթան»։ Ռուսաստանի շահերին ծառայեցնելու ակնկալությամբ կարևոր դեր է խաղացել Գևորգ Քերեստեջյանի՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոս ընտրվելու հարցում և ապարդյուն փորձել նրա միջոցով ազդել Կ. Պոլսի հայ հոգևոր և աշխարհիկ արևմտամետ ղեկավարության վրա։ Եղել է 1878 թվականի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի նախագծի հեղինակն ու Ռուսաստանի գլխավոր լիազորը նրա ստորագրման ժամանակ։ Պայմանագրի կնքման նախօրեին սերտ հարաբերությունների մեջ է եղել Կոստանդնուպոլիսի հայոց պատրիարքարանի հետ և անձամբ ձևակերպել 15-րդ կետը՝ հայերի պահանջած «Հայաստանի ինքնավարությունը» փոխարինելով «տեղական պահանջներից բխող բարեփոխումներ» և այլն անորոշ արտահայտություններով։ Եվ, ինչպես հետագայում խոստովանել է իր «Հիշատակարանում», 16-րդ հոդվածը նա գրել է ոչ թե թուրքահայերի, այլ ռուս դիվանագիտության համար. «Հայերի համար շատ նշանակալից էր, որ Օսմանյան կայսրության գոյության օրվանից ի վեր առաջին անգամ հիշատակվում էր նրանց մասին, իսկ Բարձր դուռը հրապարակորեն ճանաչում էր հայ ազգի գոյությունն Ասիական Թուրքիայում» (Гр. Н. П. Игнатьев, "СанСтефано", "Исторический вестник", 1915, с. 59-60)։
Իվան Տիշով
Կյանք և ստեղծագործություն
Իվան Տիշովը ծնվել է 1870 թվականի փետրվարի 8-ին Վիշկովցիում։ Նախնական կրթությունը ստացել է հարազատ գյուղի դպրոցում, որը գտնվում է ներկայիս Խորվաթիայի հյուսիս-արևելքում, իսկ այն ժամանակ մտել է Ավստրո-Հունգարիայի կազմում։ Այնուհետև գեղանկարչություն է սովորել Զագրեբի և Վիեննայի գեղարվեստի դպրոցներում, ինչպես նաև Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1895 թվականից Իվան Տիշովը դասավանդել է Զագրեբի գեղարվեստի ակադեմիայում և մինչև իր մահն այնտեղ զբաղեցրել պրոֆեսորի պաշտոն ։ Նրա հայտնի աշակերտներից է եղել Մարինո Տարտալյան։
Նիկոլայ Իգնատև
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Իվան Տիշով
Կյանք և ստեղծագործություն
1913-1914 թվականներին նա վերապատրաստվել է Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Կյանքի օրոք նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Զագրեբում, Վիեննայում և Բուդապեշտում։
Դեռևս Վիեննայում սովորելու տարիներին Իվան Տիշովը այլաբանական բնույթով մոնումենտալ չորս որմնանկար է ստեղծել Զագրեբի Ոսկե սրահի համար՝ Ավանդույթներ, Աստվածաբանություն, Արվեստ և Գիտություն։ Արվեստ որմնանկարը, որ պատկերում է երաժշտությունը, Բուդապեշտում կայացած Հազարամյակի ցուցահանդեսին արժանացել է բրոնզե մեդալի։
Իվան Տիշովն իր ստեղծագործությունները նկարել է մոդեռն ոճով։ Նա բազմաթիվ դիմանկարների հեղինակ է, այդ թվում՝ ինքնադիմանկարների։ Ստեղծել է նաև բնապատկերներ՝ հիմնականում ներկայացնելով հարազատ Սլավոնիայի բնությունը։ Դրանք նրա լավագույն ստեղծագործություններից են։ Ավելի ուշ շրջանում նկարիչն ընտրել է բանահյուսական ու դիցաբանական թեմաներ, զբաղվել է նաև եկեղեցական գեղանկարչությամբ (Բելովար, Կրիժևցի) ։ Կաթոլիկ եկեղեցիների համար նկարել է խորանային կտավներ, իսկ ուղղափառ ու հունակաթոլիկ եկեղեցիների համար՝ սրբապատկերներ։ Իվան Տիշովի վրձնին են պատկանում Զագրեբի համալսարանական գրադարանի և Զագրեբի քաղաքային թատրոնի որմնանկարները։
Նրա աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն է կազմակերպվել 1988 և 2005 թվականներին Օսյեկի գեղարվեստական թանգարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ նկարիչներ
Լինդսեյ Դևենպորտ
Լինդսեյ Էնն Դևենպորտ (Lindsay Ann Davenport, ), ամերիկացի նախկին թենիսիստուհի, մարզիչ, հեռուստահաղորդավարուհի։ Նա ութ տարբեր անգամներ զբաղեցրել է համաշխարհային դասակարգման աղյուսակի առաջին հորիզոնականը, այնտեղ մնալով ընդհանուր առմամբ 98 շաբաթ։ Նա հինգ կին թենիսիստուհիներից մեկն է, ով 1975 թվականից ի վեր տարվա վերջին համաշխարհային առաջին հորզոնականն է զբաղեցրել նվազագույնը չորս անգամ (1998, 2001, 2004 և 2005 թվականներ), մյուսներն են՝ Կրիս Էվերտը, Շտեֆի Գրաֆը, Մարտինա Նավրատիլովան և Սերենա Ուիլյամսը։ Նա դասակարգման աղյուսակի առաջին հորիզոնականին է հասել նաև զուգախաղում։
Լինդսեյ Դևենպորտը ընդհանուր առմամբ հաղթանակ է տարել կանանց մենախաղի 55 WTA մրցաշարերում, այդ թվում արժանացել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի երեք տիտղոսների (մեկական անգամ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, Ուիմբլդոնի մրցաշարում և ԱՄՆ բաց առաջնությունում), 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալի և հաղթանակի WTA Ամփոփիչ մրցաշարում։ Նա նաև հաղթանակ է տարել 38 WTA Tour-ի զուգախաղերում, այդ թվում արժանացել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի երեք տիտղոսների (Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում՝ Մերի Ջո Ֆերնանդեսի հետ զույգով, Ուիմբլդոնի մրցաշարում՝ Կորինա Մորարիուի հետ զույգով և ԱՄՆ բաց առաջնությունում՝ Յանա Նովոտնայի հետ զույգով) և հաղթանակ է տարել երեք WTA Ամփոփիչ մրցաշարերում (Մերի Ջո Ֆերնանդեսի, Յանա Նովոտնայի և Նատաշա Զվերևայի հետ համագործակցելով)։
Կարիերայի ընթացքում նա շահել է $ 22 166 338 դոլլար մրցանակային գումար։ Այդ ցուցանիշով նա համարվում է բոլոր ժամանակների կին թենիսիտուհիների շրջանում 8-րդը ։ Մինչ 2009 թվականի հունվարը, երբ նրան շրջանցեց Սերենա Ուիլյամսը, նա առաջին տեղն էր զբաղեցնում այդ ցուցանիշով ։
Դևենպորտը, իր կարիերայի մեծ մասի ընթացքում, մարզվում էր Ռոբերտ վան Հոֆի հետ։ 2005 թվականին «TENNIS Magazine»-ը նրան շնորհում է վերջին 40 տարիների ընթացքում ականավոր թենիսիստների (տղամարդ կամ կին) ցանկի 29-րդ հորիզոնականը։ 2014 թվականին Լինդսեյ Դևենպորտը ընդգրկվում է Թենիսի փառքի միջազգային սրահում ։
Ընդհանուր տեղեկություն
Լինդսեյը կրտսերն է Էնն և Ուիննա Դևենպորտների երեք դուստրերից։ Ամբողջ ընտանիքը իրենց կյանքը կապել են վոլեյբոլի հետ՝ հայրը 1960-ական թվականներին ներգրավվել է երկրի ազգային հավաքականի մեջ, որի կազմում, այդ թվում, խաղացել է նաև Օլիմպիական խաղերում, մայրը, շատ ավելի ուշ, գլխավորում էր Հարավային Կալիֆորնիայի տարածքային ասոցիացիան ։
Այժմ ամերիկուհին ամուսնացած է, 2003 թվականի ապրիլին նա օրինականացրել է իր հարաբերությունները ևս մեկ նախկին թենիսիստ Ջոնաթան Լիչի հետ (Ռիկ Լիչի եղբոր)։ Այժմ զույգն ունի չորս երեխա՝ որդի Ջագեր Ջոնաթան (ծնվել է 2007 թվականին) և դուստրեր Լորեն Էնդրյուս (ծնվել է 2009 թվականին), Կայա Էմորի (ծնվել է 2012 թվականին) և Հևեն Միշել (ծնվել է 2014 թվականին) ։
Ամերիկուհին թենիսում է 5 տարեկանից։ Խաղի ուժեղ բաղադրիչներից են՝ մատուցումը, խաղը ետին գծում, թույլ կողմերից՝ կորտում շարժվելու արագությունը։
Պատանեկան տարիներ
Լինդսեյն արդեն պատանեկան տարիներին առանձնանում էր և ազգային, և համաշխարհային թենիսում։ Արդեն 1991 թվականին նրան է ենթարկվում ավագ պատանիների շրջանում երկրի ազգային առաջնությունը, իսկ մեկ տարի անց Դևենպորտը նկատելիորեն ավելացնում նաև միջազգային մակարդակում, հասնելով մի քանի եզրափակիչների Մեծ Սաղավարտում և հաղթելով երեք մրցաշարում։ Շարքի հարդային մրցաշարերից Ավստրալիայում, Նիկոլ Լոնդոնի հետ միասին, նրան է ենթարկվում զուգախաղի մրցաշարը, իսկ ԱՄՆ-ում Լինդսեյին հաջողվում է դառնալ մրցաշարի բացարձակ հաղթող։ Շարժումների ոչ լավագույն կմմրդինացիան, կապված այդ ժամանակվա դեռևս շարունակվող հասունացումով, չէր խանգարում լավ խաղալ նաև շարքի գրունտային մրցաշարերում։ Ֆրանսիայի բաց առաջնության մենախաղում ամերիկուհին հասնում է մինչև կիսաեզրափակիչ, իսկ զույգով՝ Չանդա Ռուբինի հետ, խաղում է տիտղոսային խաղում։
Առաջին տարիները համաշխարհային տուրերում
Պատանեկան մրցաշարերում հաջողությունները Դևենպորտին թույլ են տալիս արդեն 1991 թվականին մի քանի հանարավորություններ ստանալ մասնակցելու WTA տուրի տնային մրցաշարերում, ինչպես նաև վորձել ուժերը Մեծ Սաղավարտի ամերիկյան մրցաշարի հիմնական ցանցում։ Ամեն ինչ չէր միանգամից ստացվում, սակայն Լինդսեյին հաջողվում է մի քանի հաղթանակներ տանել երկրորդ հարյուրյակի թենսիստուհիների նկատմամբ։ Մեկ տարի անց փորձերը շարունակվում են և մայիսի վերջին Դևենպորտը, աստիճանաբար կուտակելով վարկանիշային միավորներ, կարողանում է բարձրանալ դասակարգման երկրորդ հարյուրյակ և փորձել իրեն Ռոլան Գարոսի ընտրությունում։ Աշնանը նրան ևս մեկ հնարավորություն է ընձեռնվում խաղալու ԱՄՆ բաց առաջնության հիմնական ցանցում, որը հաջողվում է իրականացնել նմանատիպ մրցաշարերում առաջին հաղթանակած խաղով։ 16-ամյա մարզուհին առավելության է հասնում աշխարհի 46-րդ ռակետ Յայուկ Բասուկի նկատմամբ։ 1993 թվականին Դևենպորտը լիովին ուշադրությունը կենտրոնացնում է պրոտուրի մրցաշարերին, առաջին անգամ խաղալով Մեծ Սաղավարտի բոլոր մրցաշարերում և նկատելիորեն բարելավելով վարկանիշը։ Ինչ-որ տեղ նրա հաջողություններին նպաստում է ցանցը, իսկ ինչ-որ տեղ երիտասարդ տաղանդը իր մեջ ուժ էր գտնում հաղթահարելու տուրի առաջատարներին։ Ինդիան Ուելսում Լինդսեյը կարողանում է հաղթահարել այն ժամանակվա 30-րդ ռակետ Բրենդա Շուլցին, իսկ մեկ շաբաթ անց առաջին հաղթանակն է տանում Թոփ-10-յակի թենիսիստի նկատմամբ՝ Դելրեյ Բիչում պարտության է մատնվում այն ժամանակվա աշխարտի 5-րդ ռակետ Գաբրիելա Սաբատինին։ Արդյունքների որակները արդեն տարվա առաջին կեսին այնքան են բարձրանում, որ ամերիկուհին մտնում և ամրապնդվում է Թոփ-30-յակում, իսկ մայիսի վերջին տիրում է առաջին տիտղոսին՝ շվեյցարական Լյուցերնի գրունտի վրա, եզրափակիչում առավելության հասնելով ավստրալուհի Նիկոլ Պրովիսի նկատմամբ։ Դևենպորտի առաջընթացը նշվում է նաև երկրի հավաքականի ղեկավարության կողմից Ֆեդերացիայի Գավաթում, որը հուլիսին երիտասարդ հայրենակցուհուն հնարավոությւն է տալիս մասնակցելու այ մրցաշարի հանդիպումներին։ Կայուն ելույթները շարունակվում են նաև մրցաշրջանի երկրորդ կեսում, թույլ տալով Դևենպորտին մրցաշրջանն ավարտել դասակարգման առաջին քսանյակում։
Մի քիչ ավելի արագ, քան մենախաղում, աճում էր նաև ամերիկուհու զուգախաղային վարկանիշը։ 1992 թվականի փետրվարին, Կետի Շլյուկբիրի հետ, նա միակ անգամ հաղթում է ITF տուրի մրցաշարում՝ Կի Բիսկեյնում։ Սեպտեսբերին Դևենպորտը նորամուտում է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում, մինչ որը և որից հետո վաստակվում են երկու կիսաեզրափակիչներ տանը WTA ոչ խոշոր մրցաշարերում, ամեն անգամ խաղալով Չանդա Ռուբինի հետ։ մեկ տարի անց հաջողվում է սկսել կանոնավորապես հաղթել հանդիպումներում նաև առավել խոշոր մրցաշարերում, իսկ մայիսին գալիս է նաև առաջին եզրափակիչը ասոցիացիայի տուրի մրցումներում՝ շվեյցարական Լյուցերնում, Մարիեն Վերդելի հետ, որոշիչ խաղում զիջելով Մերի-Ջո Ֆերնանդես-Հելենա Սուկովա դաշինքին։
1994-1997 թվականներ
Մեկ տարի անց արդյունքենրի մեկարդակը հավողվում է ոչ միայն հաստատել, այլ նաև նկատելիորեն բարելավել։ Մրցաշրջանի վերջին ամերիկուհին մտնում է դասակարգման Թոփ-10-յակ և ամրապնդվում է այնտեղ։ Հաջողության բաղադրիչներից են դառնում երկու, թեկուզ և ոչ մեծ, տիտղոսները, ինչպես նաև կայուն որակական ելույթները ամենախոշոր մրցաշարերում։ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում Դևենպորտը կարողանում է երկու անգամ հասնել քառորդ եզրափակիչ, ինչպես նաև իր հաշվին է գրանցում կիսաեզրափակիչ Մայամիի խոշոր մրցաշարում և Նյու Յորքի տուրի ամփոփիչ մրցաշարում։ Փայլուն հաղթանակները այդքան սրընթաց չեն շարունակվում նաև 1995 թվականին։ Լինդսեյը նահանջում է դասակարգման երկրորդ տասնյակ, աստիճանաբար կրկին բարելավելով իր դիրքերը։ Կանոնավորապես խաղալով առավել փորձառու մրցակցուհիների հետ, նա հնարավորություն է ունենում հղկելու կորտում իր գործողությունների թերությունները և ավելացնելու ամենատիտղոսավոր իր մրցակցուհիների հետ հանդիպումների արդյունավետությունը։ Նկատելի հաջողություների շարքը գալիս է 1996 թվականի ամռան երկրորդ կեսին, երբ Դևենպորտը սկզբում հաղթում է Ատլանտայի օլիմպիական մրցաշարում, իսկ այնուհետև, վեցերորդ փորձից, հաղթում է այն ժամանակվա դասակարգման առաջատար Շտեֆի Գրաֆին։ Առաջին մուտքը Մեծ Սաղավարտի, թեկուզ, կիսաեզրափակիչ, այնուամենայնիվ, ստիպված է լինում սպասել ևս մեկ տարի։ Միայն 1997 թվականի աշնանը ամերիկուհին առաջին անգամ կարողանում է հաղթել միանգամից հինգ խաղում ԱՄՆ բաց առաջնության հիմնական ցանցում։ Զուգահեռաբար վաստակված անմիջապես ութ եզրափակիչները տուրի միջին և խոշոր մրցաշարերում (որտեղ կարողանում է տիրել վեց տիտղոսի), թույլ են տալիս ամերիկուհուն զգալիորեն կրճատելու իր ետ մնալը առաջատարներից և մրցաշրջանն ավարտել աշխարհի երրորդ ռակետի կարգավիճակում։
Այդ շրջանում հաջողվում է հասնել զուգախաղի վարկանիշի առաջին հորիզոնականին։ 1994 թվականին, մրցաշրջանի մեծ մասն անց կացնելով Լիզա Ռեյմոնդի հետ միասին, Լինդսեյն առաջին անգամ տարի ավարտում է Թոփ-10-յակում, տիրելով նորամուտային տիտղոսներին ասոցիացիայի մրցումներում։ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում Դևենպորտը և Ռեյմոնդը առաջին անգամ հասնում են Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ զիջում են Ջիջի Ֆերնանդեսին և Նատաշա Զվերևային։ Մեկ տարի անց համագործակցությունը հաջողությամբ շարունակվում է, սակայն Լիզայի բացթողումները թույլ են տալիս Դևենպորտին առավել հաճախ խաղալ ամենախոշոր մրցաշարերում այլ խաղընկերուհիների հետ միևնույն թիմում։ Այսպես, այդ նույն Ռոլան Գարոսում Դևենպորտը հասնում է մինչև կիսաեզրափակիչ այդ ժամանակ չփայլող Նիկոլ Արենդտի հետ։ Աշնանը Դևենպորտը փորձում է խաղալ Մերի-Ջո Ֆերնանդեսի հետ, իսկ մրցաշրջանի միջնամասում նրա հետ պայմանավորվում է լիակատար համագործակցության մասին։ Այդ քայլը տալիս է բավականին որակական արդյունք։ Դաշինքը հասնում է հինգ եզրափակիչի, որտեղ տիրում է չորս տիտղոսի, այդ թվում երկու անգամ հասնելով մինչև Մեծ Սաղավարտի որոշիչ խաղերին (իսկ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում Դևենպորտին բերելով շարքի մրցաշարերի առաջին տիտղոսը) և հաղթելով Ամփոփիչ մրցաշարում։ Մեկ տարի անց որպես ամերիկուհու հիմնական խաղընկերուհի հանդես է գալիս չեխուհի Յանա Նովոտնան, ում հետ Լինդսեյը շահում է չորս մրցանակի (ներառյալ ԱՄՆ բաց առաջնությունը և Ամփոփիչ մրցաշարը)։ Լինդսեյը նաև մի քանի մրցաշարերի համար վերականգնում է համագործակցությունը Ռեյմոնդի հետ, նրա հետ հասնելով մինչև Ավստրալիայի բաց առաջնության եզրափակիչ և մի շարք մրցություններ անց կացնելով Նատաշա Զվերևայի և Մարտինա Հինգիսի հետ, բելառուս մարզուհու հետ պայմանավորվելով մեկ տարի անց լիարժեք մրցաշրջան անց կացնելու մասին։
1998-2000 թվականներ
Մենախաղի դասակարգման գագաթնակետին հասնելու տարում ամերիկուհին անց է կացնում նաև լավագույն մրցաշրջանը զուգախաղում, Նատաշա Զվերևայի հետ խաղալով տարվա բոլոր հինգ խոշոր մրցաշարերի եզրափակիչներում, սակայն հերթական տիտղոսը նվաճելով միայն Ամփոփիչ մրցաշարում։ Դաշինքի համար փորձաքար է հանդիսանում Մարտինա Հինգիսը, ով նրանց վեց պարտության է մատնում այդ տարվա տիտղոսային մրցաշարերում՝ չորս անգամ Յանա Նովոտնայի հետ զույգով և ևս երկու անգամ Միրիանա Լուչիչի հետ։ Այդ հանդիպումներից հաջողությանը Զվերևան և Դևենպորտը առավել մոտ էին Ուիմբլդոնում, որտեղ նրանք խաղը տանուլ են տալիս միայն երրորդ սեթի ձգձգվող վերջնամասում։ Մեկ տարի անց դաշինքը միասին խաղում է լոկ մի քանի ամիս, շվեյցարուհու հետ իրենց եզրափակիչների շարքը լրացնելով հինգերորդ անընդմեջ պարտությամբ (Ավստրալիայում մարտինան խաղում էր Աննա Կուրնիկովայի հետ զույգով)։ Գարնանը, գրունտային հատվածի շրջանակներում, ամերիկուհին զույգով համարյա չի խաղում և միայն Ռոլան Գարոսում պայմանավորվում է Մարի Պիրսի հետ համատեղ ելույթների մասին, այնտեղ հասնելով մինչև կիսաեզրափակիչ։ Խոտածածկի մրցաշրջանում Լինդսեյը կրկին վերադառնում է ավելի հաճախակի ելույթների, համագործակցության համար ընտրելով ավելի երիտասարդ, քան ինքը, հայրենակցուհի Կորինա Մորարիուին։ Արդեն առաջին համատեղ մրցաշարը Դևենպորտին վերջապես թույլ է տալիս ոչ միայն հասնել մինչև Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչ, այլ նաև հաղթել տիտղոսային խաղում, հաղթանակ տանելով Ելենա Տատարկովա-Մարիան դե Սվարդտ դաշինքին։ Հետագայում զույգի արդյունքները ավելի համեստ էին, սակայն տարվա վերջին զույգը կարողանում է բավականին միավորներ վաստակել, որպեսզի հանդես գա եզրափակիչ մրցաշարում, այնտեղ հասնելով մինչև կիսաեզրափակիչ։ Օգոստոսին Կորինային և Լինդսեյին հաջողվում է ևս մեկ նշանակալից արդյունք՝ Սան Դիեգոյի եզրափակիչում նրանք պրոտուրում, նմանատիպ խաղերում միակ պարտությանն են մատնում Ուիլյամս քույրերին։
2000 թվականին ամերիկուհին և շվեյցարուհին շարունակում են իրենց պայքարը դասակարգման աղյուսակի վերնամասում, մի քանի անգամ փոխարինելով միմյանց։ Մարտինան, սակայն, կրկին ավելի կայուն էր, մրցաշրջանն ավարտելով զգալի առավելությամբ։