cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էյֆելյան աշտարակ
Շինարարություն
Հիմքի կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1887 թվականի հունվարի 28-ին ։ Հիմքի արևելյան և հարավային ոտքերը ձգվում էին ուղիղ. դրանցից յուրաքանչյուրը հենված էր չորս 2 մետրանոց (6,6 ֆուտ) բետոնե սալիկների վրա։ Չորս ոտքերից յուրաքանչյուրին բաժին էր ընկնում մեկ հիմնահատակ ձգվող գերան։ Հյուսիսային և արևմտյան հիմքերը, որոնք ավելի մոտ էին Սեննա գետին, առավել բարդ կառուցվածք ունեին. նրանց կառուցվածքային սալերը կրում էին երկու կույտեր, որոնք տեղադրված էին 15 մետր երկարությամբ (49 ֆուտ) և 6 մետր (20 ֆուտ) տրամագծով գերանների միջոցով։ Հիմնային գերանները տեղադրված էին 22 մետր (72 ֆուտ) խորությամբ ։ Դրանց հիմնական ֆունկցիան էր ապահովել 6 մետր (20 ֆուտ) հաստությամբ բետոնե սալերի ամրությունը։ Սալերից յուրաքանչյուրն ապահովված է երկաթից պատրաստված «կոշիկներով»։ Յուրաքանչյուր կոշիկ 10 սմ (4 ինչ) տրամագծով և 7,5 մետր (25 ֆուտ) երկարությամբ զույգ մեխերի միջոցով ամրացված է աշտարակի կմախքին։ Աշտարակի հիմքերն արդեն պատրաստ էին նույն տարվա հունիսի 30-ին. երկաթե տիկինի հիմնական շինարարությունը սկսվեց։ Ակնհայտ աշխատանքներ էին տարվում արտաքին հարդարանքների վրա։ Ճարտարագիտական կազմակերպությունը միայն բաց էր թողել 1700 ուրվագրեր և 3629 մանրամասն նկարներ, որոնք անհրաժեշտ էին 18038 տարբերի վայրերի ճշգրիտ կառուցման համար ։ Էյֆելյան աշտարակի կառուցվածքային տարրերի նախագծման աշխատանքները բավականին խճճված էին կոմպլեքս անկյուններով, որոնք պետք է կառուցվեին մեծ ճշգրտությամբ։ Մեխերի ճեղքերի ճշգրտությունը հասնում էր 0,1 մմ-ի (0,04 ինչ), իսկ անկյուններինը՝ մեկ երկրորդ աստիճանի։ Երբ կառուցվածքային տարրերն արդեն պատրաստ էին, նրանցից մի քանիսն ամրացնում էին միմյանց՝ ձևավորելով ենթատարրեր. այնուհետև դրանք կառքերով՝ ձիերի վրա լծած, գործարանից բերվում էին մոտակա Փարիզյան արվարձաններից մեկը՝ Լևալուա Պեղե։ Այնտեղ կառուցվածքային տարրերն ամրացվում էին ռիվետներով (մեխերի նոր տեսակ)։ Այդ տարրերը սկզբի համար չէին փորձարկվում և չէին փոփոխվում. եթե հանկարծ որևէ մաս չէր համապատասխանում, այն ուղարկվում էր հետ արտադրամաս վերանորոգման համար։ Ընդհանուր առմամբ շինարարության ընթացքում միավորվել են 18038 ենթատարրեր շուրջ կես միլիոն ռիվետների միջոցով ։
Սկզբում աշտարակի հիմնային ոտքերը կառուցվում էին կանտիլեվրների նման, բայց առաջին մակարդակին հասնելու կես ճանապարհին շինարարությունը մի պահ դադարեցվեց փայտանյութային տախտակամած կառուցելու համար։ Սա բերեց ծրագրի կառուցվածքային հնչեղության վերաբերյալ անհանգստությունների թարմացմանը և սենսացիոն հոդվածների, ինչպիսիք էին «Էյֆել՝ սուիցիդ» և «Գուստավ Էյֆելը խելագարվել է. նա փակվել է հոգեբուժարանում», տող գտնելուն ֆրանսիական մամուլում։ Սակայն շինարարությունը շարունակվեց ։ Այս մակարդակի վրա տեղադրվեց փոքր մագլցող ամբարձիչ յուրաքանչյուր ոտքի վրա, որը նախատեսված էր տեղաշարժելու աշտարակի կառուցմանը զուգընթաց։ Այն միևնույն ժամանակ օգտագործվելու էր որպես ուղեցույց վերելակների համար, որոնք պետք է հարմարեցվեին ամեն ոտքի համար։ Կարևորագույն փուլ էր համարվում չորս ոտքերի միավորումը առաջին մակարդակում, որն ավարտվեց 1888 թվականի մարտին ։ Չնայած մետաղային աշխատանքները կատարվել էին բարձրագույն ճշգրտությամբ, ստեղծվել էին հնարավորություններ, որոնք կնպաստեին ոտքերի առավել ճշգրիտ վեր խոյացմանն ու միավորմանը։ Ոտքերի հիմքերում տեղադրվել էին հիդրավլիկ պոմպեր, որոնցից յուրաքանչյուրը դիմանում էր 800 տոննա լարմանը։ Դիտավորությամբ ոտքերն ավելի մեծ ակյան տակ էին կառուցվել, քան անհրաժեշտ էր՝ լինելով ապահովված տախտակամածի վրա գտնվող ավազարկղերի միջոցով։ Չնայած կառուցումն ընդգրկում էր 300 աշխատակիցներ (դրսի կողմից աշխատող), միայն մեկ մարդ մահացավ՝ շնորհիվ Էյֆելի խստագույն նախազգուշական միջոցների և շարժվող հարթակների, պահակային ռելսերի ու էկրանների։
Վերելակներ
Ցուցահանդեսը հաղթելուց հետո ֆրանսիական կառավարության ամենամեծ խնդիրն էր ապահովել Էյֆելյան աշտարակը բավարար և անվտանգ ուղևորափոխադրող վերելակներով։ Եթե որոշ այցելուներ պատրաստ լինեին ոտքով բարձրանալու մինչև առաջին կամ նույնիսկ երկրորդ մակարդակները, ապա միևնույն է վեր բարձրանալու համար հիմնականում օգտագործվելու էին վերելակները ։
Առաջին մակարդակ հասնելու համար վերելակների կառուցումը հարաբերականորեն պարզ էր։ Ոտքերն այնքան լայն բացվածք ունեին և այնքան մոտ էին ուղիղ համարվելուն, որ նրանց վրա կառուցվելիք վերելակների ծղթաները համարյա ուղիղ կլինեին ։ Պատասխանատվությունը տրվեց ֆրանսիական երեք կազմակերպություններին՝ Ռուքսին, Կոմբալուզիեին և Լեպապին. նրանց հետ կնքվեցին պայմանագրեր, ըստ որոնց նրանց էին վստահվում արևելյան և արևմտյան ոտքերին համապատասխան վերելակների կառուցումը։ Նրանք օգտագործեցին զույգ երկար շղթաներ ամուր, բալանսավորված կապերով, որոնց և ամրացվեց մեքենան։ Վերելակը բարձրացվում էր նկարում ցույց տրված կապերի միջոցով. շղթաների ջարդվելը կանխելու համար նրանք տեղադրված էին խողովակաշարին մոտ։ Վերջում շղթաները պտտվում էին 3,9 մ (12 ֆուտ 10 ինչ) տրամագծով օղակների շուրջը։ Ամենավերևում տեղադրված օղակները ուղղորդում էին վերելակը ։
Երկրորդ մակարդակի վերելակի կառուցման գործն առավել խճճված և բարդ գործ էր, որովհետև ուղիղ շղթաներն այլևս հնարավոր չէր տեղադրել։ Ոչ մի ֆրանսիական կազմակերպություն պատրաստ չէր իր վրա վերցնելու այդ գործը։ Օտիս եղբայրների կազմակերպության եվրոպական ճյուղն առաջադրեց իր ծրագիրը, սակայն այն չանցավ. ցուցահանդեսը հաղթած ծրագրում չպետք է օգտագործվեր որևէ արտասահմանյան նյութ։ Հայտերի վերջնաժամկետը երկարաձգվեց, սակայն նորից ոչ մի ֆրանսիական կազմակերպություն հայտ չներկայացրեց. արդյունքում՝ 1887 թվականին, ընդունվեց Օտիսի ծրագիրը ։ Վերջինս համոզված էր, որ իրեն է տրվելու այդ գործը, և այդ սիկ պատճառով արդեն սկսել էր վերելակների ձևավորման և դիզայնի աշխատանքները։ Այն բաժանված էր երկու մասերի, յուրաքանչյուրը 25 հոգու բարձրացնելու հնարավորությամբ. վերելակի օպերատորը գտնվում էր ներքևում։ Վերամբարձ ուժն ապահովվում էր 12.67 մետր (36 ֆուտ) երկարությամբ, 96.5 սմ (38 ինչ) տրամագծով հիդրավլիկ մեքենաների միջոցով՝ տեղադրված ոտքերում։ Այն շարժում էր վեց ճախարակ։ Ճախարակներից հինգը տեղադրված էին ոտքերից վեր, որոնք իրենց վրա էին վերցնում ամբողջ ուժը, սակայն միևնույն ժամանակ կրկնապատկում էին մխոցների հարվածները, այդպիսով մեծացնելով վերամբարձ ուժը։
Երկրորդից երրորդ մակարդակ տանող վերելակները տեղադրվել են Լիոն Էդոքս ընկերության կողմից։ 81 մետր (266 ֆուտ) չափի զույգ հիդրավլիկ մեքենաները տեղադրված էին երկրորդ մակարդակում, որոնք երրորդ մակարդակի կես ճանապարհին էին։ Մեկ վերելակ տեղադրված էր այս մեքենաների վերևում։ Ճոպանները ձգվում էին վերելակի վերևի մասից դեպի երրորդ մակարդակում տեղադրված ճախարակները, այնուհետև կրկին դեպի երկրորդ մակարդակը։ Վերելակներից մեկն անցնում էր երկրորդից երրորդ մակարդակ տանող ճանապարհի կեսը, իսկ երկորդը՝ մյուս կեսը. ուղևորները ստիպված էին փոխել վերելակը։ 10 տոննա զանգված ունեցող վերելակներից յուրաքանչյուրը կարող էր բարձրացնել 65 այցելու ։
Բացում և 1889 թվականի ցուցահանդես
Շինարարական հիմանական աշխատանքներն ավարտվեցին 1889 թվականի մարտի վերջերին, և մարտի 31-ին Էյֆելը նշեց աշտարակի բացումը՝ հրավիրելով կառավարական պաշտոնյաներին. շրջպատված լինելով մամուլի ներկայացուցիչներով, Էյֆելը նրանց ուղղորդեց աշտարակի գագաթը ։ Քանզի վերելակները դեռ պատրաստ չէին, նրանք բարձրացան ոտքով, որը տևեց մոտ մեկ ժամ։ Էյֆելը ժամանակ առ ժամանակ կանգ էր առնում և բացատրում որոշ մանարմասներ շինարարության մասին։ Խմբի մեծ մասը գերադասեց կանգ առնել ստորին մակարդակներում, սակայն ոմանք՝ ներառյալ Նուգիեն, Կոմպանյոնը, քաղաքի դեսպանության նախագահը և լրագրողներ Լե Ֆիգարոյից, Լե Մոնդե Իլուստղե բարձրացան մինչև վերջ։ 2 անց 35 րոպեին սկսվեց 25 հրանոթներով հրավառաություն, և Գուստավ Էյֆելը բարձրացրեց Ֆրանսիայի դրոշը ։ Աշտարակի վրա դեռ որոշ աշխատանքներ պետք է տարվեին. մասնավորապես՝ վերելակների դեռ լիովին պատրաստ չէին, որոշակի աշխատանքներ պետք է տարվեին այցելուների համար հարմարություններ ստեղծելու նպատակով։ Այդ իսկ պատճառով աշտարակը բաց չէր հասարակության համար մինչև մայիսի 15-ը. Այն բացվեց Ցուցահանդեսի բացմանից ինը օր հետո։ Նույնիսկ այդ ժամանակ վերելակները դեռ պատրաստ չէին։ Աշտարակը միանգամից մեծ ճանաչում սկսեց վայելել։ Շուրջ 30000 այցելուներ կատարեցին 1710-րդ քայլը և հասան մինչև աշտարակի գագաթը, և դա դեռ այն ժամանակ, երբ վերելակները դեռ պատրաստ չէին, քանզի դրանք գործի դրվեցին մայիսի 26-ին ։ Առաջին մակարդակը բարձրանալու համար այցելուները պետք է վճարեին երկու ֆրանկ, երեք ֆրանկ՝ երկրորդի համար, և հինգը՝ գագաթի՝ վերին մակարդակի համար։ Կիրակի օրերին վճարները 50%-ով իջնում էին ։ Ցուցահանդեսի ավարտին ընդհանուր հաշվով աշտարակն ունեցավ 1,896,987 այցելու ։
Երեկոներին աշտարակը լուսավորվում էր հարյուրավոր գազային լամպերի միջոցով, իսկ աշտարակի գագաթին տեղադրված փարոսն արձակում էր լույսի երեք ճառագայյթ՝ կարմիր, սպիտակ և կապույտ, որոնք մթության մեջ ծատ գեղեցիկ տեսք էին տալիս Փարիզին։ Երկու լուսարձակներ գտնվում էին աշտարակի գագաթի շրջանաձև բազրիքին և օգտագործվում էին Ցուցահանդեսին տարբեր գեղեցիկ առանձնահատկություններ տալու համար։ Ցուցահանդեսի բացումն ու փակումն ամեն օր ազդարարվում էին աշտարակի գագաթից հրանոթի միջոցով։
Աշտարակի երկրորդ մակարդակում էր գտնվում ֆրանսիական հայտնի Լե Ֆիգարո թերթի գրասենյակը և տպարանը, որտեղ հուշանվերների Լե Ֆիգարո դե լա տուր (Le Figaro de la Tour) հատուկ հավաքածուն էր թողարկվում։ Երկրորդ մակարդակում կար նաև պաստիչերիա։
Երրորդ մակարդակում կար հատուկ բաժանմունք, որտեղ այցելուները կարող էին ուղարկել իրենց այցելության մասին պատմող լուսանկարներ։ Ամեն օր պատերին փակցվում էին թղթեր, որտեղ այցելուները կարող էին գրել րենց տպավորությունները։ Էյֆելը դրանց բնութագրում էր հետևյալ խոսքերով. “vraiment curieuse” (Իրոք, հետաքրքիր է) ։
Աշտարակի ակնառու այցելուներից են Ուելսի արքայազնը, Սառա Բեռնհարդը, Բիլ Քոդին և Թոմաս Էդիսոնը ։ Գուստավ Էյֆելը վերջինիս հրավիրել էր աշտարակի գագաթում գտնվող իր բնակարանը, որտեղ Էդիսոնը Էյֆելին ներկայացրեց իր ֆոնոգրաֆներից մեկը. վերջինս Ցուցահանդեսի սենսացիաներից մեկն էր։ Էդիսոնը ստորագրեց հյուրերի գրքում հետևյալ հաղորդագրությամբ.
Պարոն ճարտարապետ Էյֆելին, այս հսկա և մոդեռն ճարտարապետության յուրօրինակ նմուշի քաջ կառուցողին մի մարդուց, ով մեծագույն հարգանք և հիացմունք է տածում բոլոր ճարտարապետների նկատմամբ՝ ներառյալ մեծագույն ճարտարապետ Աստծուն։ Թոմաս Էդիսոն
Էյֆելը թույլտվություն էր ստացել աշտարակի համար քսան տարով։ Նշանակում էր, որ 1909 թվականին այն պետք է ապամոնտաժվեր, քանզի այդ ժամանակ աշտարակի սեփականությունը կպատկաներ Փարիզի քաղաքային կառավարությանը։ Քաղաքային կառավարությունը պլանավորել էր այն վերացնել (մրցույթի հենց սկզբնական պայմաններից մեկն էլ այն էր, որ աշտարակի դիզայնն այնպիսին պետք է լիներ, որ ապամոնտաժումը հնարավորինս հեշտ լիներ), բայց քանի որ աշտարակը բավականին արժեքավոր էր հասարակական նպատակներին ծառայելու համար, որոշվեց այն պահպանել նաև քսան տարի հետո։ Էյֆելն իր՝ աշտարակի գագաթում գտնվող բնակարանն օգտագործում էր մետեորոլոգիական ուսումնասիրությունների համար, իսկ աշտարակը՝ ազատ անկում կատարող մարմինների և նրանց վրա ազդող օդի դիամդրության փորձեր անցկացնելու նպատակով։
Հետագա իրադարձություններ
19 հոկտեմբեր, 1901
Ալբերտո Սանտոս-Դյումոնն իր No.6 դիրիժաբլով հաղթեց 100000 ֆրանկ գումար, որը նրան առաջարկել էր Հենրի Դյոտչ դե լա Մեուրթեն, ավելի քիչ քան կես ժամում Սենթ Քլաուդից դեպի Էյֆելյան աշտարակ և հետադարձ ճանապարհը դիրիժաբլով անցած առաջին մարդը լինելու համար ։
1910
Հայր Թեոդոր Վուլֆը չափելով ճառագայթման էներգիան աշտարակի ստորոտում և գագաթին, հայնաբերում է, որ գագաթին ավելի է, քան սպասված էր և պատահմամբ հայտնաբերում է այն, ինչ այժմ հայտնի է մթնոլորտային ճառագայթներ անունով ։
4 փետրվար, 1912
Ավստրիացի դերձակ Ֆրանս Ռեյշելտը մահանում է աշտարակի առաջին մակարդակից ցատկի ժամանակ. նա ցանկանում էր ցուցադրել իր նոր պարաշյուտի դիզայնը ։
1913
Հարավային մասում տեղադրված սկզբնական վերելակը փոխարինվում է փոքր էլեկտրական վերելակով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում աշտարակի գագթին տեղադրված ռադիոցրիչը խաթարում է գերմանական ռադիոյի աշխատանքը, ինչը մեծացնում է ֆրանսիացիների շանսերը և նպաստում Մառնի առաջին ճակատամարտում դաշնակիցների հաղթանակին ։
1925
Աշտարակի շինարարությանը դեմ արտիստ Վիկտոր Լուսթիգը վաճառեց աշտարակը մետաղե կտորի դիմաց երկու տարբեր, բայց միմյանց հետ կապված առիթներին ։
Փետրվար 1926
Օդաչու Լիոն Կոլետը կատարեց թռիչք աշտարակի կամարի տակից, սակայն նա մահացավ, քանզի ռադարները տեսադաշտից կորցրել էին ինքնաթիռը ։
Աշտարակը կորցրեց ամենաբարձր շինության համբավը, քանզի ավարտվեց Քրայսլեր Բիլիդինգի կառուցումը Նյու Յորքում։
1925 - 1934
Սիտրոեն (Citroën) մակնիշի գովազդային պաստառները զարդարեցին աշտարակի չորս կողմերից երեքը՝ դարձնելով այն այդ ժամանակ աշխարհում ամենաբարձր գովազդային տարածքը։
Մայիս 2, 1929
Հյուսիսային հիմքի շրջանում բացվեց Գուստավ Էյֆելի կիսանդրին, որի քանդակագործն էր Անտուան Բուրդելը ։
1935
Ապրիլին աշտարակն օգտագործվում էր 200 վատտ հզորությամբ հաղորդիչով ցածր հաճախականությամբ հեռուստատեսային ալիքներ փոխանցելու փորձարարական նպատակով։ Նոյեմբերի 17-ին բարելավված 180 գծային հաղորդիչ տեղադրվեց ։
1938
Գերմանացիների պաշարումից ի վեր ֆրանսիացիները կտրեցին աշտարակի վերելակների շղթաները։ Էյֆելյան աշտարակը փակ էր հասարակության համար, իսկ վերելակները չվերանորոգվեցին մինչ 1946 թվականը ։ 1940 թվականին գերմանացի զինվորները ստիպված էին ոտքով բարձրանալու աշտարակի գագաթը։ Նրանք որոշել էին տեղադրել սվաստիկայի դրոշը, սակայն այն այնքան մեծ էր, որ քամին մի քանի ժամ անց այն տարավ իր հետ. գերմանացիները ստպված էին ավելի փոքր դրոշ տեղադրել։ Հիտլերն իր այցելության ժամանակ գերադասեց կանգնել, այլ ոչ բարձրանալ Էյֆելյան աշտարակը։ 1944 թվականի օգոստոսին, երբ դաշնակիցները մոտենում էին Փարիզին, Հիտլերը հրամայեց Դիտրիխ վոն Շոլտիցին՝ Փարիզի ռազմական կառավարչին, հողին հավասարեցնել աշտարակն ամբողջ քաղաքի հետ միասին։ Վերջինս չհնազանդվեց նրան և չկատարեց Հիտլերի հրամանը։ Հունիսի 25-ին, մինչ գերմանացիների դուրս քշումը Փարիզից, Նազի դրոշը փոխարինվեց ֆրանսիական եռագույնով Ֆրանսիական Ռազմածովային Թանգարանի երկու մարդկանց կողմից, ովքեր ծեծել էին Լյուսիեն Սարնիգիեի գլխավորությամբ անձնակազմին։ Վերջինս նվաստացրել էր եռագույնը 1940 թվականի հունիսի 13-ին, երբ Փարիզը հանձնվեց գերմանացիներին ։
3 հունվար, 1956
1957
Գագաթին տեղադրվեց ռադիո ալեհավաք։
Այցելուների քանակի աճի պատճառով հյուսիսային մասում տեղադրվեց լրացուցիչ վերելակ։
1964
Էյֆելյան աշտարակը մշոկւյթի նախարար Անդրե Մոլռոյի կողմից պաշտոնապես հայտարարվեց պատմական հուշարձան ։
1967
Հարցազրույցների համաձայն՝ Մոնրեալի քաղաքապետ Ժան Դրապոն Շառլ դը Գոլի հետ կնքել էր գաղտնի համաձայնագիր, ըստ որի աշտարակը պետք է ապամոնտաժվեր և տեղափոխվեր ժամանակավորապես Մոնրեալ՝ ծառայելու համար որպես ուղենիշ և զբոսաշրջային գրավչություն 67-րդ Էքսպոյի ժամանակ։ Ծրագիրն իբր կանխվեց ապամոնտաժման աշխատանքները կառավարող կազմակերպության կողմից, որն իբր վախենում էր ֆրանսիական կառավարությունից, քանզի վերջինս անկասկած չէր թողնի աշտարակի տեղափոխումն իր սկզբնական վայրից ։
1982
97 տարվա աշխատանքից հետո փոխվեցին երկրորդից երրորդ մակարդակ տանող վերելակները։ Ճանապարհն անցնելու ժամանակը կրճատվեց ութ րոպեից մինչև երկու րոպե։
1983
Օտիս կազմակերպությունը համապատասխանեցրեց նոր էլեկտրական հիմունքներով աշխատող վերելակ հարավային մասի համար 1983 թվականին. այն հատուկ ստեղծված էր Ժյուլ Վեռն ռեստորանի համար։
31 մարտ 1984
Ռոբերտ Մորարիտին աշտարակի հիմնային կամարների շուրջը պտույտ կատարեց իր Beechcraft Bonanza ինքնաթիռով ։
1987
Ա. Ժ. Հաքեթը կատարեց իր առաջին թռիչքներից մեկը Էյֆելյան աշտարակի գագաթից, որի ընթացքում նա օգտագործել է իր կողմից ստեղծված նոր տեսակի ճոպան։ Հաքեթը գետնին ոտք դնելուն պես ձերբակալվեց փարիզյան ոստիկանության կողմից ։
1986
Ֆայվս-Լիլ կազմակերպության կողմից 1899 թվականին տեղադրված արևելյան և արևմտյան մասերի վերելակները մաշվել էին. դրանք փոխարինվեցին համակարգչային տեխնիկայով կառավարվող վերելակով, որն ամբողջովին ավտոմատացնում էր գործընթացը։ Վերամբարձ ուժն ապահովվում էր ոչ թե ջրային պոմպերի, այլ նոր էլեկտրականապես աշխատող յուղով լցված պոմպերով։ Առաջնային հիդրավլիկ պոմպերը պահվեցին, բայց որպես հավասարակշռող համակարգ ։
Հարավային մասում տեղադրվեց ծառայողական վերելակ բեռներ բարձրացնելու և տեխնիկական անձնակազմի համար։
27 հոկտեմբեր, 1991
Թերի Դևուն, լեռնագնաց Էրվե Կալվարաքի հետ ներկայացրին ակրոբատիկ հնարքների և թռիչքների շարան Էյֆելյան աշտարակի երկրորդ հարկից։ Մարսյան դաշտ իջնելուց հետո նա օգտագործում էր էլեկտրական ճախարակներ վեր բարձրանալու համար։ Երբ հրշեջները ժամանեցին, նա ստիպված էր բավարարվել վեց թռիչքով ։
Նոր Տարվա նախօրե, 1999
28 նոյեմբեր, 2002
Աշտարակն ընդունեց իր 200000000-րդ հյուրին ։
2004
Էյֆելյան աշտարակի առաջին հարկում ամեն ձմեռ սկսեցին անցկացվել գեղասահքի մրցումներ ։
Նյութեր
Էյֆելյան աշտարակի շերտավորված մետաղային կառուցվածքը (մշակված մետաղ) կշռում է 7300 տոննա, մինչդեռ ամբողջ շինությունը (մետաղական կառուցվածքները ներառյալ) կշռում է մոտավորապես 10000 տոննա։ Եթե այդ ամբողջ 7300 տոննա մետաղը հալեցվեր, ապա դրանով կլցվեր մի ամբողջ ծավալ՝ 125 քմ մակերեսով և 6,25 սմ (2,5 ինչ) խորությամբ, հասցնելով նրա խտությունը մինչև 7,8 տ/մ3 ։ Շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանից կախված՝ աշտարակի՝ դեպի արևն ընկնող գագաթը կարող է բարձրանալ մինչև 18 սմ-ով (7,1 ինչ)՝ ջերմային ընդարձակմամբ բացատրված ։
Քամուն վերաբերող հաշվարկներ
Մինչ աշտարակի շինարարական աշխատանքներն էին ընթանում, շատ մարդիկ էին ցնցված աշտարակի բաց և հզոր տեսքով։ Էյֆելին, սակայն, մեղադրում էին առանց ճարտարապաետությանն ուշադրություն դարձնելու որևէ արվեստի գլուխգործոց ստեղծելու մեջ։ Այնուամենայնիվ, Էյֆելն ու իր ճարտարապետները, լինելով փորձառու կամուրջ կառուցողներ, լավ ուսումնասիրել էին քանու ազդեցությունները և հասկանում էին դրանց կարևորությունը։ Նրանք քաջ գիտակցում էին, որ եթե պատրաստվում են կառուցել ամենաբարձր շինությունն աշխարհում, ապա այն պետք է կարողանալ դիմակայել ուժեղ քամիներին։ 1887 թվականի փետրվարի 14-ին Լե Տեմպս (Փարիզ) (Le Temps (Paris)) թերթին տված իր հարցազրույցում Էյֆելն ասել է.
«Այսպես, և ինչին եմ ես տվել առաջնային կարևորություն աշտարակը կառուցելու ժամանակ։ Այո, քամու դիմադրությանը։ Այդ դեպքում… Ես կառուցելիս պահպանեցի հուշարձանի չորս արտաքին մասերի թեքությունը, քանզի դա այն է, ինչ թելադրում է մաթեմատիկական հավասարումը… այն աշտարակին կտա հզորության և գեղեցկության մեծ տպավորություններ, այն դիտողի աչքում կնշանավորի դիզայնի յուրօրինակությունն ամբողջությամբ»։
Էյֆելը քամու ազդեցությունը հաշվարկելու համար ավելի շատ օգտագործել է էմպիրիկ և գրաֆիկական մեթոդներ, ավելի քան հատուկ մաթեմատիկական բանաձևեր։ Աշտարակի մանրազնին ուսումնասիրությունները հանգել էին էքսպոնենցիալ կառուցվածքներին (իրականում երկու այդպիսի կառուցվածքներ, որոնցից ներքևինը կառուցված էր հատուկ քամուն դիմանալու նպատակով)։ Էյֆելյան աշտարակի դիմացկունության վերաբերյալ բազմաթիվ մաթեմատիկական կանխատեսումներ, դիտարկումներ և տեսակետներ են եղել. նրանցից վերջինն արտահայտում է ոչ գծային ինտեգրալ հավասարում՝ հիմնված այն տեսակետի վրա, ըստ որի տվյալ կետում աշտարակի վրա ազդող քամու ճնշման ուժը հավասար է այդ կետում կառուցվածքային տարրերի միջև գործող լարմանը ։ Քամու դիմադրության նկատմամբ աշտարակի ունեցած “իմունիտետը” կարող է ապացուցել այն փաստը, որ աշտարակը տատանվում է 6-7 սմ-ով (2-3 ինչ) ուժեղ քամու դեպքում։
Ներքին հարմարանքներ
Կառուցումից հետո աշտարակի առաջին հարկում կար երեք ռեստորան՝ ֆրանսիական ռուսական և ֆլամանդական, և մեկ անգլո-ամերիկյան բար։ Ցուցահանդեսի ավարտից հետո ֆլամանդական ռեստորանը վերածվեց 250 հոգանոց կինոթատրոնի։
Երրորդ հարկում էին գտնվում տարբեր փորձարկումների համար նախատեսված լաբորատորիաները, ինչպես նաև մի փոքրիկ բնակարան, որը ծառայում էր Գուստավ Էյֆելի հյուրերին ընդունելու համար։ Սա այժմ հասանելի է նաև հասարակության համար՝ պահպանված ժամանակաշրջանի դեկորացիաներով և Էյֆելի ու նրա մի քանի հյուրերի արձանիկներով։
Ուղևորատար վերելակներ
Վերելակների դասավորությունը ժամանակի ընթացքում մի քանի փոփոխվել է։ Առաձգական լարերը և այն ժամանակը, որ ծախսվել է դրանք պատրաստելու համար, վկայում է վերելակների որակի մասին։ Յուրաքանչյուր վերելակ սովորական ծառայողական վիճակում միջինում 8 րոպե 50 վայրկյանում կատարում է մեկ ամբողջ պտույտ՝ ծախսելով 1 րոպե 15 վայրկյան ամեն հարկում։ Մի հարկից հաջորդը վերելակով հասնելու տևողությունը միջինում մեկ րոպե է։ 1889 թվականին արևելյան և արևմտյան հիդրավլիկ համակարգերը տեղադրված էին փոքր թանգարանում, որոնք գտնվում էին արևելյան և արևմտյան հիմքերի մոտ։ Քանզի այս հսկա մեխանիզմը պահանջում է հաճախակի թարմացում և ուշադրություն, հասարակության մուտքը հաճախ կասեցվում է։ Հյուսիսային մասի վերելակային համակարգը տեսանելի է բոլոր այցելուներին։
Փորագրված անուններ
Գուստավ Էյֆելը փորագրել է տվել ֆրանսիացի այնպիսի գիտնականների, մաթեմատիկոսների և ճարտարապետների անուններ, ովքեր մեծ ավանդ են ունեցել Ֆրանսիայի պատմության մեջ։ Այս փորագրումները կատարվել են քսաներորդ դարասկզբին և թարմացվել 1986-1987 թվականներին Société Nouvelle d'exploitation de la Tour Eiffel կազմակերպության կողմից, որն աշտարակի հանձնաժողովի հետ բիզնես պայմանագիր էր կնքել նախկինում։
Այուտա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Այուտա (Аюта), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասյուկովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Էյֆելյան աշտարակ
Գեղագիտական նկատառումներ
Հուշարձանին միտեսակ գույն տալու նպատակով օգտագործված ներկը դասակարգվում էր ըստ գունայնության՝ շինությանը տալով մթնոլորտային տեսարանին հակազդելու էֆեկտ։ Դրա իմաստը կայանում էր նրանում, որ աշտարակի ստորին մասն ավելի պայծառ էր և գնալով մգանում էր գագաթին հասնելուն զուգընթաց։ Ժամանակ առ ժամանակ ներկանյութի գույնը փոխվում է։ 2013 թվականին այն թարմացվել է բրոնզագույնով ։ Առաջին հարկում գործում է քվեարկության արկղ, որտեղ յուրաքանչյուրն ընտրում է, թե ինչ գույնով կցանկանար տեսնել Էյֆելյան աշտարակը հաջորդ թարմացումից հետո ։
Հոլիվուդյան ֆիլմերի անբաժան մասն է կազմում փարիզյան պատուհաններից երևացող Էյֆելյան աշտարակը։ Իրականում, տարածական և բարձրության սահմանափակման պատճառով, Փարիզում մինչև յոթ հարկանի շատ քիչ քանակով շենքերից կարելի է վայելել հուշարձանի ամբողջական պատկերը։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ փարիզյան մետրոյի կայարանը Բիր-Հակեիմն է, իսկ մոտակա ՏԷՑ կանգառը՝ Պոնտ դե Լ’ալման։ Աշտարակը տեղակայված է Բրենլի փողոցի և Պոնտ դ’Լենայի հատման կետում։
Վարկանիշ
Աշտարակի կառուցման տարվանից (1889 թվական) սկսած այն ունեցել է 250 միլիոն այցելու։ Միայն 2012 թվականին Էյֆելյան աշտարակն ունեցել է 6,180,000 այցելու Այն աշխարհի ամենաշատ այցելված վճարովի հուշարձանն է ։
Ռեստորաններ
Աշտարակն ունի երկու ռեստորան՝ Le 58 tour Eiffel-ը առաջին հարկում և Le Jules Verne-ն՝ տեղակայված երկրորդ հարկում, որն իրենից ներկայացնում է հատուկ գուրմանների ռեստորան և ունի առանձին վերելակ։ Michelin Red Guide-ում այն ունի մեկ աստղ։ Նրա վարկանիշը բարձրացավ հատկապես շեֆ-խոհարար Ալեն Դյուկասսի օրոք ։
Նմանակումներ
Լինելով աշխարհի ամենատիպիկ կառույցներից մեկը՝ Էյֆելյան աշտարակն ունի ավելի քան երեսուն նմանակներ և միանման աշտարակներ աշխարհի տարբեր վայրերում։ Վառ օրինակներից մեկն էլ Անգլիայում գտնվող Բլեքփուլ Թաուերն է։ Տեսնելով Էյֆելյան աշտարակը 1889 թվականի Ցուցահանդեսի ընթացքում, Մայոր Սըր Ջոն Բիքերստթաֆն այնքան տպավորված էր, որ որոշեց ներդրումներ կատարել իր սեփական հայրենի քաղաքում նմանօրինակ աշտարակ կառուցելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Էյֆելյան աշտարակ Կատեգորիա:Փարիզի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի զբոսաշրջիկություն Կատեգորիա:Շինություններ մետաղադրամների վրա Կատեգորիա:Հեռուստատեսային աշտարակներ Կատեգորիա:Թուջե ճարտարապետություն
Կոմիսարովո (այլ կիրառումներ)
Կոմիսարովո, կարող է վերաբերել՝
Windy City
Windy City, բլյուգրաս և քանթրի ոճերի ամերիկացի երգչուհի Էլիսոն Քրաուսի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը, որ թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 17-ին Capitol Records լեյբլում։ Ձայնասկավառակն ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթներում իր նորամուտը կատարել է առաջին հորիզոնականում։
Ալբոմի մասին
Windy City-ն երգչուհու՝ նոր յութ պարունակող առաջին ալբոմն է գրեթե 18 տարվա ընթացքում և ներառում է տասը դասական երգերի քավերներ, որոնց պրոդյուսերն է Buddy Cannon-ը ։ Ալբոմի դելյուքս տարբերակը ներառում է չորս երգերի կենդանի կատարումներ ։ Target-ի բացառիկ տարբերակում դելյուքս տարբերակին ավելացված է երկու երգ ։ Cracker Barrel-ի բացառիկ տարբերակում սովորական հրատարակությանն ավելացված է մեկ երգ ։ Barnes & Noble-ի բացառիկ տարբերակը LP վինիլային սկավառակ է այլընտրանքային շապիկով ։
Ալբոմն ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների և առցանց հրատարակությունների կողմից ։
Windy City ալբոմն ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի քանթրի հիթ-շքերթներում իր նորամուտը կատարել է առաջին, իսկ ընդհանուր ժանրային Billboard 200 հիթ-շքերթում՝ իններորդ հորիզոնականներում՝ վաճառվելով 38,000 աբոմին համարժեք օրինակով, ներառյալ 36,000 իրական ալբոմի վաճառք ։ Մինչ 2017 թվականի մարտ ալբոմի տպաքանակն ԱՄՆ-ում կազմել է 66,000 օրինակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 սինգլներ
Ավստրալիայի աբորիգեններ
Ավստրալիայի աբորիգեններ (բնիկ ավստրալիացիներ), Ավստրալիայի բնիկ ժողովուրդը։ Բնիկների մեծամասնությունը խոսում է ավստրալիական լեզուներով, իսկ մյուս մասը՝ անգլերեն կամ պիջինի տարբերակներով։ Հիմնականում բնակվում են Ավստրալիայի հյուսիսային, արևմտյան և կենտրոնական մասերում։ Աբորիգենների թիվը հասնում է մոտ 550 000-ի։ Մոտ 30 000 աբորիգեններ ապրում են Տոռեսի նեղուցի մոտ։
18-րդ դարի վերջում նրանք տարաբնակված էին ամբողջ մայրցամաքում և կազմված էին ավելի քան 500 ցեղերից (մոտ 250-300 հազար)։ Զբաղվում էին որսորդությամբ և հավաքչությամբ։ Ապրում էին տոհմա-համայնքային կյանքով։
1788 թվականին սկսված եվրոպական գաղութացումն ուղեկցվեց բնիկների զանգվածային բնաջնջմամբ։ 2001 թվականին հաշվվում էր 437 հազար աբորիգեն և նույնքան էլ խառնածին, այդ թվում նաև Տոռեսի նեղուցի բնիկները։ Պատկանում են ավստրալիական ճյուղի ավստրալոիդ ռասային։ Աբորիգենների մոտ դեռևս պահպանվել են ավանդական հավատալիքները։
Ներկայումս բնակվում են խոշոր քաղաքներից հեռու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնիկ ազգեր Կատեգորիա:Ավստրալիայի ազգեր
Սեմիսարտ
Սեմիսարտ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետության տարածքով։ Գետաբերանը գտնվում է Կաերլիկ գետի ստորոտից 6 կմ հեռավորության վրա։ Սեմիստրի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրային գրանցման տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետի՝ ջրային կառավարման հատվածը Կատունն է, գետային ենթաավազանը՝ Բիա և Կատունը։ Գետի ավազանը Իրտիշան է։
Squad
Monkey Squad, S.A. de C.V., մեքսիկական ընկերություն, որ զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Տեղակայված է Մեխիկո քաղաքում և հայտնի է իր Kerbal Space Program խաղով։
Squad-ի հիմնական գործառույթների մեջ է մտնում մեդիա ծառայությունների տրամադրումը հաճախորդներին, ինչպիսիք են՝ Coca-Cola, Hewlett-Packard, Sony, Samsung և Nissan։ Ծառայություններն իրենց մեջ ներառում են՝ կայքերի ստեղծում, պարտիզանական մարքեթինգ և այլն ։ Ինչպես նաև ընկերությունը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ ։
Kerbal Space Program
2017 թվականի մայիսի 31-ին Squad-ը հայտարարեց, որ Kerbal Space Program խաղը գնվել է Take-Two Interactive-ի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Մեքսիկական ընկերություններ
Ալթըն-Հուսեին
Ալթըն-Հուսեին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակի Խուզիչան շրջանում։ Հանդիսացել է Խուզիչանի գավառակի կենտրոն։
Պատմություն
1915-1918 թվականների հայ ազգաբնակչության մեծ մասը բնաջնջվեց։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 68 տուն հայ և 25 տուն քուրդ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում կար երկու հայկական եկեղեցի, որոնցից մեկի անունը '''Ս. Աստվածածին''' էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոմիտաս (այլ կիրառումներ)
Կոմիտաս, կարող է վերաբերել՝
Կոմո (այլ կիրառումներ)
Կոմո, կարող է վերաբերել՝
Ֆրեշնե
Ֆրեշնե (Freychenet), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Ֆուա Ռուրալ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09126։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 98 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բեսսերգենևսկայա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Բեսսերգենևսկայա (Бессергеневская), ստանիցա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Բեսսերգենևսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Նովոչերկասկ քաղաքից գտնվում է 18 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը կազմում է 1867 մարդ։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 1673 թ.։
Կոմունա (այլ կիրառումներ)
Կոմունա, կարող է վերաբերել՝
Վլադաս Շիմկուս
Վլադաս Շիմկուս (Vladas Šimkus, 15 հոկտեմբերի, 1936, Յուցյայ, Կելմեի շրջան, Լիտվա — 6 սեպտեմբերի, 2004, Վիլնյուս), լիտվացի բանաստեղծ, գրաքննադատ, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Վլադաս Շիմկուսը ծնվել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Լիտվայի Կելմեի շրջանի Յուցյայ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Կելմեում։ Դեռ դպրոցում սովորելու տարիներին՝ 1957 թվականին, սկսել է հրատարակել իր առաջին բանաստեղծությունները։ 1956-1961 թվականներին սովորել է Վիլնյուսի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում, որտեղ սովորել է լիտվերեն ու լիտվական գրականություն։
Համալսարանում ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է Կլայպեդայի ձկնորսական բազայում։ 1962-1965 թվականներին աշխատել է «Յանումո գրյատոս» („Jaunimo gretos“, «Երիտասարդների շարքերը») երիտասարդական ամսագրի, Լիտվայի գրողների միության «Լիտերատուրա իր մյանաս» („Literatūra ir menas“, «Գրականություն և արվեստ») շաբաթաթերթի, «Շվիտուրիս» („Švyturis“, «Փարոս») ամսագրի խմբագրություններում, 1966 թվականից՝ Լիտվայի գրողների միության «Պյարգալե» („Pergalės“, «Հաղթանակ») ամսագրի խմբագրույթյունում, 1991-1997 թվականներին՝ Լիտվայի գրողների միության «Մյատայ» („Metai“) ամսագրի խմբագրությունում։ Այս աշխատանքը Վլադաս Շիմկուսին օգնում է դառնալ քնարերգության ու չափածո ստեղծագործությունների թարգմանությունների հիանալի խմբագիր ։
1960 թվականին լույս է տեսել Վլադաս Շիմկուսի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Ամենագեղեցիկ վայրկյանը» ։ 1963 թվականից եղել է Լիտվայի գրողների միության անդամ։
Գրական գործունեությունը
Վլադաս Շիմկուսը հրատարակել է մի շարք գրքեր՝ «Ափի ուրվագիծը» („Kranto kontūrai“, 1963), «Երկաթ ու արծաթ» („Geležis ir sidabras“, 1968), «Փախստական մեղուները» („Bitės pabėgėlės“, 1973), ինչպես նաև «Իջիր, երկինք, երկրի վրա» („Nusileisk, dangau, ant žemės“, 1982) բանաստեղծությունների ժողովածուն։
Վլադս Շիմկուսը համագործակցել է լիտվական բազմաթիվ թատրոնների հետ, որոնց համար թարգմանել է պիեսներ, մյուզիքլներ, օպերաների լիբրետոներ ու օպերետներ։
Վլադաս Շիմկուսը լիտվերեն է թարգմանել Ալեքսանդր Պուշկինի, Ադամ Միցկևիչի, Անդրեյ Վոզնեսենսկու, Սեմյոն Կիրսանովի, Վլադիմիր Լուգովսկոյի, Բերտոլդ Բրեխտի, Շանդոր Վյորեշի, Ալեքսանդր Չակսի, Հայնրիխ Հայնեի, Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի, Ֆրիդրիխ Շիլլերի, Վոլֆգանգ Գյոթեի և այլ բանաստեղծների ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:Լիտվացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լիտվացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Լիտվացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
The Age of Quarrel
The Age of Quarrel, Cro-Mags հարդ ռոք պանկ խմբի դեբյուտային ալբոմը։ Լեյբլը՝ Profile Records 1986 թվականին, 1994 թվականին Another Planet-ի հետ թողարկում են Best Wishes ալբոմը։ «We Gotta Know» երգի տեսահոլովակը ցուցադրվել է MTV ալիքով։ Այն եղավ առաջինը որի մեջ ցուցադրվում էր քրոուդ սերֆինգ։
Ալբոմի մասին
Ալբոմի անվանումը եկել է Կալի յուգի անունից։ Այս սանկրիտիկական տերմինը «Անհամաձայնության դար»։
«It’s the Limit» երգը 2008 թվականին հայտնվում է Grand Theft Auto IV-ում։ Երգը հայտնվել է LCHC(Liberity City Hardcore) ռադիոկայանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 ալբոմներ
Սնուցման զոնդ
Սնուցման զոնդ, բժշկական սարքավորում, օգտագործվում է այն անձանց համար ,ովքեր չեն կարող բերանով սնվել, ունեն կլման ակտի խանգարում կամ հավելյալ սնուցման կարիք։ Զոնդով կերակումը կոչվում է նաև էնտերալ սնուցում կամ խողովակային սնուցում։ Այս տարբերակով սնուցումը  կարող է լինել ժամանակավոր՝ սուր վիճակների դեպքում  կամ մշտական՝ պայմանավորված որևէ քրոնիկ հիվանդությամբ։ Զոնդերի տարբեր տեսակներ են օգտագործվում։ Դրանք սովորաբար պատրաստվում են պոլիուրեթանից կամ սիլիկոնից։ Տրամագիծը սովորաբար չափվում է Ֆրանսիական միավորներով կամ գեյջերով (յուրաքանչյուր ֆրանսիական միավոր համարժեք է 0.33միլիմետրի )։ Զոնդերը տարբերակվում են ըստ տեղակայման և օգտագործման նպատակի։
Օգտագործում բժշկության մեջ
Կան բազմաթիվ վիճակներ, որոնց դեպքում անհրաժեշտ է կերակրել զոնդով. ամենատարածվածներից են անհասությունը, թերսնուցումը, նյարդային և նյարդամկանային հիվանդությունները, կլման խանգարումը, բերանի և կերակրափողի անատոմիական և հետվիրահատական մալֆորմացիաները, քաղցկեղը, Սանֆիլիպոյի համախտանիշը և այլն։
Երեխաներ
Զոնդով սնուցումը երեխաների շրջանում լայն և հաջող կիրառում ունի։ Եթե մի մասի դեպքում այն ժամանակավոր է օգտագործվում, մինչև նորմալ սնման եղանակի անցնելը, ապա մյուսները զոնդով ավելի տևական են կերակրվում։ Կան երեխաներ, որոնց դեպքում զոնդը միայն հավելյալ սնուցումն ապահովելու դեր ունի, սակայն մի մասը կերակրվում է բացառապես զոնդով  ։
Դեմենցիա
Խորացած դեմենցիայով անձանց կանխատեսումն առավել բարենպաստ է, եթե նրանց սնուցումը կազմակերպվում է օժանդակողի միջոցով, ի համեմատ զոնդով սնուցման ։  Անգամ եթե սնուցումը անբավարար է, նախընտրելի է պալիատիվ խնամքն ու ձեռքով կերակրումը. դա դեմենցիայով հիվանդին ներգրավում է մարդկային շփման մեջ ։ Զոնդով երկարատև ճնշման հետևանքով հնարավոր է պառկելախոցերի առաջացում, որոնք կարող են բերել դեղորայքային և ֆիզիկական սահմանափակումների, դիսթրեսի   ։
Ինտենսիվ խնամքի բաժանմունք
Ինտենսիվ խնամքի բաժանմունքներում զոնդով կերակրումը հաճախ է օգտագործվում ծանր վիճակում գտնվող հիվանդների սնուցումն ապահովելու նպատակով, եթե նրանց կարգավիճակը դա թույլ է տալիս. 2016թվականի դրությամբ հստակ չէր, թե որ զոնդն է նախընտրելի՝ նազոգաստրալ թե գաստրալ ։
Մեխանիկական օբստրուկցիա և շարժողական խանգարում
Գլխի ու պարանոցի շրջանի ուռուցքները, որոնք ճնշում և նեղացնում են կերակրափողը, արտահայտված գաստրոպարեզը, կողմային ամիոտրոֆիկ սկլերոզը առաջ են բերում զոնդով սնուցման կարիք, որը բարելավում է այս հիվանդությունների ելքը   ։ Երկարատև օգտագործման համար ստամոքսային խողովակը նազոգաստրալից ավելի հարմար է ։
Ստամոքս-աղիքային վիրահատություն
Կերակրափողի կամ ստամոքսի վիրահատություն ունեցած հիվանդները հետվիրահատական շրջանում սնուցվում են զոնդով. զոնդը տեղադրում են քթից և իջեցնում դեպի բարակ աղիների միջին հատված։ Նազոգաստրալ զոնդով հիվադներն ավելի արագ են վերականգնվում և վաղ են անցնում նորմալ սնուցման ։
Բարդություններ
Նազոգաստրալ և նազոյեյունալ զոնդերը նախատեսված են հեղուկ սնունդը ստամոքս կամ աղիներ հասցնելու համար։ Սխալ տեղադրելու դեպքում, ծայրը կարող է հայտնվել շնչական ուղիներում ստամոքսի և աղիների փոխարեն. այդ դեպքում հեղուկ սնունդն անցնում է թոքեր՝ առաջ բերելով թոքաբորբ, իսկ որոշ դեպքերում անգամ մահ ։
Գաստրոստոմայի խողովակների (կապում է արտաքին աշխարհը ստաոքսի կամ աղիների հետ՝ անցնելով որովայնի պատի միջով ) բարդություննրից է ստամոքսի պարունակության անցումը որովայնամզի խոռոչ, որն էլ բերում է որովայնամզաբորբի զարգացման. բուժման բացակայության դեպքում այս վիճակն կբերի մահվան։ Մեկ այլ լուրջ բարդություն է վարակային շոկը ։ Ստամոքսի պարունակության՝ մաշկի վրա անցնելու դեպքում, առաջանում է բորբոքում և քայքայում. դա կանխելու նպատակով օգտագործվում են պաշտպանիչ քսուքներ բացվածքի շուրջը ։
Գոյություն ունի ֆենոմեն,որը կոչվում է զոնդից կախվածություն. այդ դեպքում երեխան, երկարատև զոնդով սնուցվելուց հետո, հրաժարվում է ինքնուրույն ուտել. այս վիճակը գրանցված չէ որպես հիվանդություն, հաճախությունն էլ անհայտ է ։
Տեսակներ
Զոնդերի առավել տարածված տարատեսակներն են քթի խոռոչից դրվողները՝ նազոգաստրալ, նազոդուոդենալ, նազոյեյունալ խողովակները. Կան նաև ուղղակիորեն որովայնի առաջային պատով դրվողներ՝ գաստրոստոմայի, գաստրոյեյունոստոմայի կամ յեյունոստոմայի խողովակներ ։
Ստամոքսը դրենավորող զոնդ
Գ-զոնդը կարելի է օգտագործել նաև ստամոքսի պարունակությունը դրենավորելու նպատակով։ Դրա անհրաժեշտությունն առաջանում է, երբ վնասված է թափառող նյարդը կամ կա մոտակա բարակ աղիների անցանելիության խանգարում, որի պատճառով ստամոքսի թթվային պարունակությունն ու լեղին տևական մնում են ստամոքսում։ Եթե դրենավորումը կարճատև է կատարվելու, ստամոքսի պարունակությունն արտածծվում է  նազոգաստրալ զոնդով։ Եթե խցանման մակարդակը հեռակա է տեղակայված, կարող է կոլոստոմայի ցուցում հանդիսանալ, երբեմն էլ ,համապատասխան պայմանների առկայության դեպքում, խցանումը վերացվում է մասնահատման միջոցով։ Եթե անհնար է որևէ մեթոդ կիրառել, անցնում են պարէնտերալ սնուցման ։
Յեյունալ սնուցման զոնդ
Յեյունոստոման կամ Յեյունալ սնուցման զոնդը տեղակայվում է վիրահատական կամ էնդոսկոպիկ մեթոդով, որովայնի առաջային պատին կատարված կտրվածքի միջոցով և ուղվում է դեպի աղիճ աղի ։
Վերխնեգրուշևսկի (Օկտյաբրսկի շրջան)
Վերխնեգրուշևսկի (Верхнегрушевский), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կոմունարսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոմպիենի զինադադար (այլ կիրառումներ)
Կոմպիենի զինադադար, կարող է վերաբերել՝
Գաբրիել Ագբոնլահոր
Գաբրիել Ագբոնլահոր (Gabriel Agbonlahor, ), անգլիացի ֆուտբոլիստ՝ Աստոն Վիլլա ակումբի հարձակվող։ Նրա ծագումը համարվում է ծիծաղելի, նա մասամբ նիգերիացի է, մասամբ Շոտլանդացի ։ Ագբոնլահորը համարվում է Աստոն Վիլլա ֆուտբոլային ակումբի սան ։
Վաղ տարիներ
Ագբոնլահորը դեռահաս տարիքում տեղափոխվեց Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլային ակադեմիա։ Նրա առաջին մրցաշրջանում 18 խաղից, խփել է 9 գնդակ (2002/03 մրցաշրջան)։ 2003/04 մրցաշրջանին 35 խաղից նա խփեց 29 գնդակ ։ Արդյունքը համեմատելի էր Դարուսա Վասսելլայի ռեկորդին, ով 38 գոլի հեղինակ է դարձել 1997/98 թվականի մրցաշրջանում։ 2004/05 մրցաշրջանում նա սկսեց պարբերաբար խաղալ Աստոն Վիլլայի պահեստային կազմում, շարունակելով ելույթները երիտասարդական թիմում, որտեղ այդ մրցաշրջանին 22 խաղից խփեց 18 գոլ։ Այսպիսով երիտասարդական թիմում ընդհանուր 71 խաղից Ագբոնլահորը խփել էր 62 գոլ։
Սկսած 2003 թվականից մինչև 2006 թվականը Ագբոնլահորը անցկացրեց 37 հանդիպում Աստոն Վիլլայի պահեստային կազմում, խփելով 19 գոլ։ Այդ տարիներին կատարեց հետ-տրիք Մանչեսթեր Յունայթեդի պահեստային կազմի դեմ խաղում, ում դարպասը պաշտպանում էր Թիմ Հովարդը։ Ագբոնլահորը առաջին փորձը մեկնարկային կազմում ստացել է 2005 թվականի հոկտեմբերին, երբ նա տեղափոխվեց Շեֆֆիլդ Ուենսդեյ վարձավճարով ։
Աստոն Վիլլա
Ագբոնլահորը Պրեմիեր Լիգայում իր նորամուտը նշեց 2006 թվականի մարտի 18-ին Գուդիսոն Պարկում, Էվերթոնի դեմ հանդիպման ժամանակ։ Այդ խաղում Ագբոնլահորը դարձավ գոլի հեղինակ 63-րդ րոպեին, բայց դա չփրկեց իր ակումբին վերահաս պարտությունից (4։1) ։
Կարիերան հավաքականում
2006 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ագբոնլահորը ստացավ Նիգերիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքականում խաղալու հրավեր Ռուանդայի դեմ խաղում։ Նա մերժեց այդ առաջարկը ։ Սակայն ավելի ուշ սկսեց կապեր հաստատել Անգլիայի հավաքականի հետ ։
2006 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ագբոնլահորը ստացավ հրավեր Անգլիայի հավաքականից (մինչև 21 տարեկաների)։ Հոկտեմբերի 6-ին Ագբոլահորը դուրս եկավ փոխարինման Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի դեմ խաղում։
2008 թվականի փետրվարի 1-ին Ֆաբիո Կապելլոն հայտարարեց Շվեյցարիայի դեմ խաղում հայտավորված 23 ֆուտբոլիստներին, որում ընդգրկվել էր նաև Ագբոնլահորը ։ Սակայն վնասվածքի պատճառով չկարողացավ մասնակցել հանդիպմանը ։
Ագբոնլահորին նաև հայտավորեցին ԱՄՆ-ի և Տրինիդադ և Տոբագոյի հավաքականների դեմ խաղում, սակայն Գաբբին նույն պես չկարողացավ մասնակցել հանդիպումներին։
2008 թվականի նոյեմբերի 15-ին նա էլի ստացավ հրավեր Ֆաբիո Կապպելոյից, որում ընդգրկվել էին Աստոն Վիլլայի 3 ֆուտբոլիստներ՝ Էշլի Յանգը, Կերտիսոմ Դևիդսոմը և Գարեթ Բարրին։ Նոյեմբերի 19-ին նա հայտավորվեց մեկնարկային կազմում Գերմանիայի դեմ հանդիպման ժամանակ։ Նա խաղադաշտում անցկացրեց 76 րոպե և փոխարինվեց։ Ագբոնլահորի խաղընկեր Ջոն Թերին հետ խաղիա հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ «Ագբոնլահորի դեմ խաղալը, ուղղակի մղձավանջ է» ։
Ագբոնլահորի հանդիպումները Անգլիայի հավաքականի կազմում
3 խաղ/0 գոլ, 2 հաղթանակ, 0 ոչ ոքի, 1 պարտություն
Նվաճումներ
Աստոն Վիլլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Աստոն Վիլլայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Պատանիների կուռք
Պատանիների կուռք, տերմին, որը նկարագրում է հայտնի մարդու (պարտադիր չէ դեռահաս լինելը), ով հայտնի է պատանիների շրջանում ։ Նրանց շարքում հաճախ փոփ աստղեր, դերասաններ և մարզիկներն են։ Նրանց հայտնիությունը կարող է տարածվել նաև մեծահասակների շրջանում։
«Պատանիների կուռք» տերմինը ԶԼՄ-ների կողմից գործածվել է 20-րդ դարում։ Առաջին օրինակների շարքում (հաճախ դա կանանց շրջանում հայտնի դերասան է) Ռուդոլֆ Վալենտինոն էր, ում արտաքինը և հայտնիությունը կանանց շրջանում ցուցադրվել է «Շեյխ» ֆիլմում։ Վալենտինոն կանանց շրջանում այնպիսի հայտնիություն ուներ, որ 1926 թվականին նրա մահը զանգվածային հիստերիա առաջացրեց։ Տղամարդկանց շրջանում հայտնի էր Ջուդի Գառլենդը։ Սակայն պատանիների առաջին կուռքը ընդունված է Ֆրենկ Սինատրային համարել, որն աղջիկ դեռահասների շրջանում մեծ հայտնիություն ուներ ։
Պետք է նշել, որ չնայած որոշ տարբերությունների, օրինակ՝ Ֆրանսիայում, երկու սեռի պատանիների կողմից կուռք դերասանների արժեքային բնութագրերը գրեթե միանշանակ են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտության արդյունաբերություն Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:20-րդ դար Կատեգորիա:20-րդ դարը կինոյում Կատեգորիա:20-րդ դարը երաժշտությունում Կատեգորիա:Երիտասարդություն
Կոյ (այլ կիրառումներ)
Կոյ, կարող է վերաբերել՝
Էրվե Բերվիլ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 15-ին, Ռուանդայի Մադանց-Բուգիմբա քաղաքում։ Ծագումով տուտսի է։ 1994 թվականին Ռուանդայում տուտսիների ցեղասպանության ժամանանակ մնացել է որբ և ֆրանսիական բանակի կողմից տարհանվել Ֆրանսիա, որտեղ նրան որդեգրել է Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի Պլուդունո գյուղի մի ամուսնական զույգ։ Խնամատար ընտանիքում նրա հայրը եղել է բանվոր, իսկ մայրը՝ հիվանդանոցի լաբորանտ։ Էրվե Բերվիլին եղել է հինգ երեխաներից կրտսերը։
Էրվե Բերվիլն ավարտել է Դինանի Լե Կորդելիեի միջնակարգ դպրոցը և Սեն-Բրիյո քաղաքի Էռնեստ Ռենան լիցեյը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Լիլի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում, որից հետո Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում, որտեղ ստացել է տնտեսական պատմության մագիստրոսի կոչում] ։
Էրվե Բերվիլը մասնագիտացել է մակրոտնտեսագիտության մեջ և որպես տնտեսագետ աշխատել 2013 թվականին աշխատել ֆրանսիական զարգացման գործակալությունում (Մապուտու, Մոզամբիկ)։
2016 թվականին Քենիայում նա աշխատել է որպես Սթենֆորդի համալսարանի Զարգացող երկրների ամառային դպրոցի տնօրեն։ 2017 թվականի սեպտեմբերից Էրվե Բերվիլը նշանակվել է Ֆրանսիական զարգացման գործակալության տնօրենների խորհրդի անդամ ։ Կոտ դ՛Արմոր դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում և հաղթել 2-րդ տուրում   ։
2017 թվականի Ազգային ժողովի ընտրություններում Էրվե Բերվիլը դարձել է նախագահական «Առա՛ջ, Հանրապետություն» կուսակցության թեկնածու։ Կոտ դ՛Արմոր դեպարտամենտի 2-րդ ընտրատարածքում նա հաղթել է 2-րդ տուրում։ Ազգային ժողովում նա դարձել է միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովի անդամ և LaREM պատգամավորական խմբի խոսնակ։ Նա հայտնի քաղաքական գործիչ, Ազգային ժողովի նախագահ Ռիչարդ Ֆերանի մտերիմն է։
2022 թվականի հուլիսի 4-ին, երկրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ, Էրվե Բերվիլը նշանակվել է ծովային հարցերով վարչապետի պետքարտուղար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Բյուս լե Արտուա
Բյուս լե Արտուա (Bus-lès-Artois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 147 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (41 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 23 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վերխնայա Կադամովկա (Օկտյաբրսկի շրջան)
Վերխնայա Կադամովկա (Верхняя Кадамовка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Արտեմոսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 314 մարդ։
Կոմսոմոլսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Կոմսոմոլսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Կոն (այլ կիրառումներ)
Կոն, կարող է վերաբերել՝
Վեսելայա Բախմուտովկա
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Լյուսի (ավստրալոպիտեկ)
Լյուսի (Lucy), աֆարական ավստրալոպիտեկի (Australopithecus afarensis)` կանացի առանձնյակի կմախք, որը գտնվել է 1974 նոյեմբերի 24-ին՝ Եթովպիայում, Ավաշ գետի (Դանակիլ իջվածք) հովիտում՝ Դոնալդ Ջոհանսոնի (այդ ժամանակ Քլիվլենդի Բնագիտության թանգարանի հսկիչ) գլխավորած ֆրանսո-ամերիկյան արշավի ժամանակ։ Լյուսին, որը,, ըստ գնահատականների, ապրել է 3,2 միլիոն տարի առաջ և մահացել է բարձրությունից ընկնելու արդյունքում, համարվում է գիտության մեջ հայտնի, իր տեսակի առաջին ներկայացուցիչը։
Հայտնաբերման պատմություն
1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին, Եթովպիայում կատարած մարդաբանական արշավախումբը, ովքեր աշխատում էին Օմո գետի հովիտում, հայտնաբերել են ավստրալոպիտեկի կմախքի մնացորդներ, որոնք նման էին աֆրիկյան ավտստրալոպիտեկի։ Կմախքի մասերը նաև տարբեր տեղերում են գտնվել (Քենիայի Ռուդոլֆ (Տուրկանա) լճի մոտ)։ 1972-1974 թվականներին, Աֆարական ցածրավայրում աշխատում էր ֆրանսո-ամերիկյան արշավախումբը, որի անդամները մեծահասակ կանացի առանձնյակի մի քանի հարյուր կտորներ են գտել։ Կմախքի պահպանվածությունը 40 % է եղել, որը եզակի երևույթ է մարդաբանության մեջ։ Գյուտից հետո, գիտնականների ճամբարում համընդհանուր հուզմունք էր տիրում, մագնիտոֆոնով միացված էր The Beatles խմբի «Lucy in the Sky with Diamonds» երգը, որի անվանումն էլ տվեցին գյուտին։ Լյուսիի պլաստմասսե կրկնօրինակը ցուցադրվում է Եթովպիայի Ազգային թանգարանում՝ Ադիս Աբեբայում։ Լյուսին համարվում 2015 ֆրանսիական «Էվոլյուցիա» (Pourquoi j'ai pas mangé mon père) մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը ։
Նկարագրություն
Լյուսիի հասակը ընդամենը 105 սմ էր, քաշը՝ 27 կգ։ Լյուսին փոքր ուղեղ ուներ (մոտավոր 400 սմ³), կոնքը, ստորին վերջույթների ոսկորների հետ, նման էին մարդկային ֆունկցիոնալությանը, որը վկայում է այն մասին, որ այս տեսակի ներկայացուցիչները ուղղագնաց են։ Գնահատականները, որոնք կատարվել են ատամներից, խոսում են այն մասին, որ Լյուսին մահացել է 25-30 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդկային էվոլյուցիա
Կամո Սաղաթելյան
Կամո Ֆրեյդոնի Սաղաթելյան (1971 փետրվարի 1, Ստեփանակերտ – 1992 հուլիսի 3, Մաղավուզ, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1971 թվականի փետրվարի 1-ին Ստեփանակերտում։ Ավարտել է թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Գորկի (այժմ՝ Ներքին Նովգորոդ) քաղաքում։ Այնուհետև ծառայել է Աշոտ Ղուլյանի հրամանատարությամբ գործող թիվ 1 վաշտում։ Մասնակցել է Կրկժանի, Մալիբեկլուի, Խոջալուի, Շուշիի, Մարտակերտի համար մղված մարտերին։
Զոհվել է 1992 թվականի հուլիսի 3-ին, Մաղավուզի համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։