cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տղամարդիկ, կանայք և երեխաներ
Տղամարդիկ, կանայք և երեխաներ (Men, Women & Children), Ջեյսոն Ռայթմանի դրամաներից է։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Ադամ Սենդլերը, Էմմա Թոմփսոնը, Ջենիֆեր Գարները, Ջուդի Գրիրը, Դին Նորիսը և ուրիշներ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Չադ Կալթգենի համանուն գրքի հիման վրա։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Տորոնտոյի կինոփառատոնում 2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ։ Ֆիլմը թողարկվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմում պատմվում է ծնողների և երեխաների միջև փոխհարաբերությունների մասին, որոնք փորձում են հասկանալ, թե ինչպես է ինտերնետը ազդել նրանց կյանքի վրա։
Ընկալում
Ֆիլմը հիմնականում բացասական արձագանքներ է ստացել։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 32% վարկանիշ՝ 133 քննադատների գրախոսությունների հիման վրա՝ 10-ից 4,91 միջին գնահատականով ։ Ֆիլմը Metacritic-ում՝ 100-ից 38 միավոր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Անսեմբուրգի նոր ամրոց
Անսեմբուրգի Նոր ամրոց (Grand Château d'Ansembourg), կենտրոնական Լյուքսեմբուրգի ամրոցներից մեկը, որը պատկանում է Յոթ ամրոցների հովտին։ Տեղակայված է Անսեմբուրգի հին ամրոցի մոտ։ Կառուցվել է գործարանատեր Թոմաս Բիդարտի կողմից 1639 թվականին։
Պատմություն
1639 թվականին Թոմաս Բիդարտը կառուցել է այսօրվա ամրոցի կենտրոնական մասը՝ որպես հարմարավետ տուն՝ շրջապատված պարիսպներով և աշտարակներով։ Վերջիններից երկուսը դեռ կանգուն են։ Սկզբում Բիդարտը, որը Լյուքսեմբուգի երկաթի և պողպատի արդյունաբերական կենտրոնի նախաձեռնողն էր, կառույցն անվանեց Maison des Forges (Դարբինների տուն)։ Երեսնամյա պատերազմի ընթացքում նա հայտնաբերեց տարածքի ջրային ռեսուրսներն ու օգտագործեց դրանց փայտանյութը և երկաթը՝ զենքեր կռելով հին ամրոցի կից ձուլարանում։ Դրա արդյունքում նրա ընտանիքը բարգավաճեց և արժանացավ Անսեմբուրգի լորդերի տիտղոսի իրավունքին, որը մինչև 1671 թվականը պատկանել էր Ռեվիլ ընտանիքին։
Դե Մարշան ընտանիքը, որն ամուսնության արդյունքում ժառանգեց կալվածքը, ձեռնարկեց ներկայիս կառույցի շինարարությունը։ 1719 թվականին բակն ընդարձակվեց՝ տարածվելով նախնական կառույցի երկու կողմերում։ Հարավային  ֆրոնտոնն ընդլայնվեց  շքեղ կամարով, որտեղ տեղակայված չորս արձանները խորհրդանշում էին չորս մայրցամաքները։ Կառույցի առջև այգիներ են, որոնք միացած են ամրոցին կամարաշարքի միջոցով։ Առաջին հարկի պատշգամբի մուտքից բացվում է հրաշալի տեսարան դեպի պարտեզներ՝ որոնք ձևավորված են ծաղկանոցներով և շատրվանով։ 1740-1750 թվականներին Լամբերտ ժոզեֆ դե Մարշանը հետագայում մշակեց պարտեզները և ընդլայնեց հիմնական կառույցի հյուսիսային կողմում գտնվող շինությունները, որոնք կարող էին օգտագործվել՝ որպես կացարաններ ամրոցի աշխատակազմի համար։ 1759 թվականին նա ավելացրեց բարոկկո ոճով ձևավորված դարպասը, որի վրա պատկերված էին Անսեմբուրգի և Վելբրուկայի զինանշանները ։
Ներկայումս
1987 թվականից ի վեր ամրոցը պատկանում էր Սուկիո Մահիկարին, ձեռնարկել է ամրոցի վերականգնումը՝ Լյուքսեմբուրգի ազգային հուշարձանների ծառայության օգնությամբ։ Սկզբում աշխատանքներ են տարվել հիմքերի ու պատերի ամրացման և պարտեզում վերին տաղավարի սանդուղքի վերականգնման վրա։ 1999 թվականին այգու արձանները և շատրվանները վերանորոգվեցին, իսկ երկու ենթակողմերի տանիքն ու կենտրոնական հատվածը վերակառուցվեցին։ Աշխատանքն այժմ կենտրոնացած է շենքի ամենահին մասի վերականգնման վրա, որը թվագրվում է 17-րդ դարին ։
Ամրոցի այգիները հասանելի են ամեն օր ժամը 9-ից։ Ամեն տարի ամրոցում կազմակերպվում են մի շարք մշակութային միջոցառումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1639 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ամրոցներ
Վայդհաուս
Վայդհաուս (Waidhaus), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը՝ 2372 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 37,00 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 3 74 164։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ռուբեն Մուրադյան (բալետի արտիստ)
Ռուբեն Արտավազդի Մուրադյան, բալետի առաջատար արտիստ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2016) ։ Հանդես է գալիս նաև որպես հաղորդավար և դերասան ։
Կենսագրություն
Ռուբեն Մուրադյանը ծնվել է 1989 թվականի ապրիլի 14-ին Արմավիրի մարզի Ապագա գյուղում ։ 1995-1999 թվականներին սովորել է Երևանի թիվ 79 դպրոցում, 1999–2007 թվականներին՝ Երևանի պարարվեստի պետական քոլեջում, 2006-2011 թվականներին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի պարարվեստի ռեժիսուրա բաժնում։ 2004 թվականից աշխատում է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնում։ 2004 թվականից Ռուբենն առաջատար մենակատար է ։
Հյուրախաղեր
Ռուբեն Մուրադյանը հյուրախաղերի է մեկնել Մոսկվայի «Մեծ թատրոնի» հետ ԱՄՆ և հանդես եկել «Սպարտակ» ներկայացման մեջ՝ Սպարտակի դերապարով։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսպանիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Մոսկվայում, Կատարում։ Համագործակցել է Թբիլիսիի Զ. Պավլիաշվիլու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի հետ 6-ամսյա պայմանագրով 2013 թվականին։
Աղբյուրներ
http://www.mariinsky.ru/company/guest_ballet/muradyan/
Կատեգորիա:Հայ բալետի արտիստներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կուրսենգա
Կուրսենգա (Курсеньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պորշա գետի ձախ ափում՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Սոճու ճահճուտներում, 15 կմ հյուսիս Նյուկսենիցա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վանդերլեյ
Վանդերլեյ  (Wanderley), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան նահանգի Բաիա մարզում։ Մտնում է Կոտեժիպի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13658 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 043,408 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4.5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1985 թվականի փետրվարի 25-ին։
Շրջանագիծ
Շրջանագիծ, փակ կոր հարթության մեջ, որի բոլոր կետերը գտնվում են նույն հարթության մեջ գտնվող տրված կետից հավասար հեռավորության վրա։ Այդ կետը կոչվում է շրջանագծի կենտրոն։ Կենտրոնը շրջանագծի որևէ կետի հետ միացնող հատվածը կոչվում է շրջանագծի շառավիղ (շառավիղ կոչվում է նաև այդ հատվածի երկարությունը)։ Շրջանագիծը հարթությունը բաժանում է երկու մասի՝ վերջավոր ներքին և անվերջ արտաքին։ Շրջանագծից ներս ընկած հարթությունը կոչվում է շրջան, սահմանային կետերը (այսինքն՝ հենց շրջանագիծը), կախված մոտեցումից, կարող է ներառվել կամ չներառվել շրջանի մեջ։
Շրջանագծի երկու կետերը միացնող և նրա կենտրոնով անցնող հատվածը կոչվում է տրամագիծ։ Շրջանագծի երկարության հարաբերությունը տրամագծի երկարությանը միևնույնն է բոլոր շրջանագծերի համար։ Այդ հարաբերությունը տրանսցենդենտ թիվ է․ այն նշանակում են հունարեն այբուբենի π տառով (π=3, 14159․․․)։ Շրջանագծի կառուցման համար օգտագործվում է կարկին։
Շրջանագիծը կոչվում է միավոր շրջանագիծ, եթե նրա շառավիղը հավասար է մեկ միավորի։ Միավոր շրջանագիծը եռանկյունաչափության հիմնական օբյեկտներից մեկն է։
Լար, աղեղ և շոշափող
Ուղիղը կարող է շրջանագծի հետ ունենալ առավելագույնը երկու ընդհանուր կետ։
Ուղիղը, որն անցնում է շրջանագծի երկու տարբեր կետերով, կոչվում է հատող։ Այդ ուղղի՝ շրջանագծի ներսում ընկած հատվածը կոչվում է լար։ Շրջանագծի կենտրոնով անցնող լարը կոչվում է շրջանագծի տրամագիծ։ Տրամագծի երկարությունը երկու անգամ ավելի շառավղի երկարությունից․ D=2R,: Այն շրջանագիծը բաժանում է երկու հավասար մասերի, հետևաբար, տրամագիծը շրջանագծի համաչափության առանցքն է։ Տրամագծի երկարությունն ավելի մեծ է, քան ցանկացած այլ լարի երկարությունը։
Շրջանագծի ցանկացած երկու տարբեր կետեր այն բաժանում են երկու մասի, որոնցից յուրաքանչյուրը կոչվում է շրջանագծի աղեղ։ Աղեղը կոչվում է կիսաշրջանագիծ, եթե այն հատվածը, որը կապում է նրա ծայրերը, տրամագիծ է։
Տվյալ շրջագծի համար գործում են հետևյալ հատկությունները ․ Ուղիղը, որը շրջանագծի հետ ունի միայն մեկ ընդհանուր կետ, կոչվում է շրջանագծի շոշափող, իսկ նրանց ընդհանուր կետը կոչվում է ուղղի և շրջանագծի հատման կետ։ Շրջանագծի շոշափողը միշտ ուղղահայաց է նրա այն շառավղին (և տրամագծին), որն անցնում է հատման կետով։ Այսինքն, շառավիղը միաժամանակ և նորմալ է շրջանագծի համար։
Մի կետից շրջանագծին տարված շոշափողների՝ շրջանագծից դուրս գտնվող հատվածները հավասար են և հավասար անկյուններ են կազմում այն ուղղի հետ, որն անցնում է այդ կետով և շրջանագծի կենտրոնով ։
Անկյուններ
Կենտրոնական անկյունն այն անկյունն է, որի գագաթը շրջանագծի կենտրոնն է։ Ներգծյալ է կոչվում այն անկյունը, որի գագաթը գտնվում է շրջանագծի վրա, իսկ նրա կողմերը հատում են այդ շրջանագիծը։ Կենտրոնական կամ ներգծյալ անկյունները հենվում են այն աղեղի վրա, որը շրջանագծի վրա առանձնացնում են նրանց կողմերը։
Կենտրոնական անկյան աստիճանային չափը հավասար է այն աղեղի աստիճանային չափին, որի վրա այն հենված է։ Այն կենտրոնական անկյունը, որի հենման աղեղի երկարությունը հավասար է շրջանագծի շառավղին, մաթեմատիկայում դիտարկվում է որպես անկյունների չափման միավոր և կոչվում է ռադիան։
Ռադիանի սահմանումից հետևում է, որ շրջանագծի ցանկացած աղեղի L երկարությունը կապված է այդ աղեղի վրա հենված \theta, կենտրոնական անկյան հետ պարզ հարաբերակցությամբ․ L=R\theta,, միևնույն ժամանակ, նույն աղեղի ծայրակետերով անցնող լարի երկարությունը հավասար է։ Քանի որ շրջանագծի երկարությունը հավասար է 2\pi R, անկյան մեծանալուն զուգահեռ նրա ռադիանային արժեքը փոխվում է 0-ից 2\pi։ Ներգծյալ անկյունների հատկություններ․
Այլ հատկություններ․
Բանաձևեր
Շրջանագծի երկարություն
Շրջանագծի շառավիղ
Շրջանագծի տրամագիծ
Պատմություն
Շրջանագիծը, ուղղի հետ միասին, առավել տարածված կորն է մարդկային գործունեության գրեթե բոլոր ոլորտներում։ Նրա ուսումնասիրության ու կիրառման պատմությունն սկիզ է առնում շատ հնուց։ Այդ թեմային հատուկ կարեւորություն է տվել անվի գյուտը։ Անտիկ գիտնականներն ուղիղներն ու շրջանագծերը դիտարկել են որպես «կատարյալ» կորերի միակ օրինակ, այդ պատճառով երկրաչափությունում թույլատրելի են համարվել միայն կարկինի և քանոնի օգնությամբ կառուցումները, իսկ մոլորակների շարժումը մոդելավորվել է որպես պտույտներ շրջանագծերով։ Շրջանագծերի տեսությանն է նվիրված Էվկլիդեսի «Սկզբունքների» III գիրքը։
Բացի այդ, հին ժամանակներում հայտնաբերվել է, որ շրջանագծի երկարության հարաբերակցությունը նրա տրամագծին (π թիվը) նույնն է բոլոր շրջանագծների համար։ Բազմադարյա հետազոտությունների կարևոր թեմա են եղել այդ հարաբերակցության ճշգրտումը, ինչպես նաև «շրջանի քառակուսացման» խնդիրը լուծելու փորձերը։ Շրջանագծի տեսության հետագա զարգացումը հանգեցրել է եռանկյունաչափության, տատանումների տեսության, գիտության ու տեխնոլոգիաների այլ կարևոր բաժինների ստեղծմանը։
Մշակույթում և առասպելներում
Շրջանագիծը շրջանի և գնդի հետ միասին հնում համարվել է բարձրագույն կատարելության աստվածային խորհրդանիշ, գեղեցկության և հավասարության խորհրդանիշ։ Անտիկ աստղագետները համոզված էին, որ երկնային լուսատուները տեղակայված են պտտվող ոլորտներում և, այդպիսով, շարժվում են շրջանագծով։ Արթուր թագավորի ասպետները նստել են կլոր սեղանի շուրջ, ինչը ընդգծում էր նրանց իրավահավասարությունը ։
Եգիպտական դիցաբանության մեջ Խնում արարիչ աստվածը մարդկանց ստեղծել է բրուտի կլոր սարքավորման վրա։ «Անմաքուր ուժից» պաշտպանվելու համար հարկավոր էր անձի շուրջը գծել շրջանաձև գիծ (մոգական շրջան)։ Քրիստոնեական սրբերի պատկերներում նրանց դեմքերը շրջապատված են կլոր լուսապսակով։ Շատ կրոնների մեջ դժոխքը կազմված է համակենտրոն շրջանակներից, ինչը խորհրդանշում է անելանելիությունը։ Սթոունհենջում և այլ կրոմլեխներում քարերը դասավորված են շրջանագծով ։
Շրջանագիծն օգտագործվում է բազմաթիվ խորհրդանիշների գրաֆիկայում, օրինակ՝ պացիֆիզմի նշանը, հեղինակային իրավունքի պահպանության խորհրդանիշ (©) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շրջանագծեր
Մարգիտա Ֆիգուլի
Մարգիտա Ֆիգուլի (Margita Figuli, 2 հոկտեմբերի, 1909, Վիշնի Կուբին,Ավստրո-Հունգարիա – 27 մարտի, 1995, Բրատիսլավա, Սլովակիա), 20-րդ դարի սլովակ գրող, բանաստեղծուհի։
Կենսագրություն
Բանկում աշխատելու ընթացքում Մարգիտա Ֆիգուլին կոնսերատորիայում հաճախել է դաշնամուրի դասերի։ Սկսել է զբաղվել գրական գործունեությամբ, հրատարակել իր առաջին բանաստեղծությունները. նրա առաջին ստեղծագործությունները տպագրվել 1930-ական թվականների սկզբին ։
Իր առաջին նովելները Մարգիտա Ֆիգուլին տպագրել է Տարտա բանկի «Օրացույցում», «Slovenské pohľady», «Ժիվենա», «Էլան» («Ոգի») ամսագրերում։ 1941 թվականին Մարգիտա Ֆիգուլին հրատարակել է «Կապարե թռչուն» հակապատերազմական պատմվածքը, որի պատճառով հեռացվել է աշխատանքից։ Դրանից հետո նա զբաղվել է միայն գրական գործունեությամբ։
Մարգիտա Ֆիգուլայի «Բաբելոն» և «Երեք աշխետ ձիեր» վեպերը թարգմանվել են աշխարհի տասնյակ լեզուներով (անգլերեն, գերմաներեն, լեհերեն, ռուսերեն և այլն)։
Մարգիտա Ֆիգուլին մահացել է 1995 թվականի մարտի 27-ին Բրատիսլավայում։ Թաղված է «Սլավիչե ուդոլիի» («Սոխակի հովիտ») գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովակ գրողներ Կատեգորիա:Սլովակ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Շիլկա (զենիթային ինքնագնաց համալիր)
ԶՍՈւ-23-4 «Շիլկա», խորհրդային արտադրության զենիթային ինքնագնաց համալիր, որի զանգվածային արտադրությունը սկսվել է 1964 թվականին։ Զինված է քառափող 23 մմ-անոց գնդացիրով։ Կրակելու արագությունը կազմում է 3400 պարկուճ րոպեում ։ Նշանառությունը հնարավոր է կատարել ձեռքով, կիսաավտոմատ և ավտոմատ։ Վերջին երկու դեպքերում կիրառվում է հաստիքային ռադիոլոկացիոն կայան։
Համալիրը նախատեսված է ցամաքային զորքերը անմիջականորեն պաշտպանելու, հորիզոնական (մինչև 2500 մ) և ուղղահայաց (մինչև 1500 մ) հեռավորության վրա մինչև 450 մ/վրկ. արագությամբ թռչող օդային թիրախները ոչնչացնելու, ինչպես նաև կանգնած կամ շարժվող ցամաքային թիրախների ոչնչացման համար (մինչև 2000 մ) ։ ԽՍՀՄ-ում զինատեսակը ներառված էր ՀՕՊ-ի ցամաքային զորքերում գնդային մակարդակով։
Համարվել է ցամաքային թիրախներին սպառնացող զինատեսակ՝ ընդգրկված ՀՕՊ համակարգում։ Ներկայում զինատեսակը հնացած է համարվում, քանի որ ժամանակակից սպառազինության տեխնիկատակտիկական չափանիշներին զիջում է։ Խոսքը վերաբերում է զինատեսակի ռադիոլոկացիոն կայանին, օդային թիրախների խոցելիության հեռավորությանը։ Որպես «Շիլկային» փոխարինող զինատեսակ նախագծվել է, ընդգրկվել սպառազինության համակարգում և զանգվածային արտադրության դրվել ինքնագնաց զենիթային հրթիռա-հրետանային «Տունգուսկա» համալիրը։ Այնուամենայնիվ, ԶՍՈւ-23-4 «Շիլկա» զինատեսակը ներառված է տարբեր երկրների զինված ուժերի ստորաբաժանումներում։ Մինչ այսօր այն կիրառվում է տեղային պատերազմների ժամանակ հիմնականում ցամաքային թիրախներ խոցելու նպատակով։
«Շիլկայի»М քաշը, կախված ձևափոխություններից, կազմում է 20.5-ից մինչև 21.5 տոննա։ Անձնակազմը բաղկացած է 4 անձից՝ հրամանատար, ավագ օպերատոր, նշանառու, մեխանիկ-վարորդ։
Զինատեսակը կոչվել է Ամուր գետի ձախ վտակ Շիլկա գետի անունով։
Պատմություն
ԽՍՀՄ-ում ստեղծված առաջին արտադրական զենիթային ինքնագնաց համալիրը եղել է ԶՍՈւ-57-2-ը, որի զանգվածային արտադրությունը սկսվել է, ըստ տարբեր տվյալների, 1955 կամ 1957 թվականներին։ Այդ զինատեսակի մարտավարա-տակտիկական հնարավորությունները, հաշվի առնելով համեմատաբար ոչ մեծ կրակի և ցածր նշանառության արագությունն ընդդեմ ցածր բարձրությամբ թռչող արագընթաց ռեակտիվ ինքնաթիռներիցածրի, բավականին անարդյունավետ էի ։ Այդ իսկ պատճառով ԶՍՈւ-57-2-ի արտադրությունը սկսելուց հետո 1957 թվականի ապրիլի 17-ին ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի որոշմամբ սկսվեց նախագծվել ռադիոլոկացիոն կայանով և ավտոմատ նշանառության համակարգով զինված արագընթաց երկու նոր զենիթահրթիռային համալիրներ՝ 37 մմ-անոց 500П ԶՍՈւ-37-2 «Ենիսեյ» հրանթոային համալիր և 23 մմ-անոց 2А7 ԶՍՈւ-23-4 «Շիլկա» հրանթոային համալիր։ Երկու համալիրներն էլ իրենց անվանումները ստացան ի պատիվ սիբիրյան Ենիսեյ և Շիլկա գետերի։ Բացի հրանոթների առկայությունից այս համալիրները տարբերվում էին նաև օգտագործվող շասիով և նշանառության ռադիոլոկացիոն համալիրով ։ Պաշտոնապես համալիրները ստեղծվել էին տարբեր խնդիրների կատարման համար. «Շիլկան» նախատեսված էր մոտոհրաձգային ստորաբաժանումների հակաօդային պաշտպանության համար, իսկ «Ենիսեյը»՝ զրահատանկային ուժերի ՀՕՊ-ը ։
Նշված երկու զենիթային ինքնագնաց համալիրների նախատիպերը պատրաստ էին արդեն 1960 թվականի դեկտեմբերին, իսկ գործարանային և պետական փորձարկումները շարունակվեցին մինչև 1961 թվականի հոկտեմբերը ։ «Շիլկան» զինված ուժերի սպառազինության մեջ ներառվեց 1962 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ԽՍՀՄ նախարարների խորհուրդի № 925—401 որոշմամբ ։ Փորձարկումները կատարած պետական հանձնաժողովի եզրակացության մեջ նշվել էր, որ «Շիլկան» 200-ից 500 մ բարձրության վրա գտնվող արագընթաց թիրախները խոցելու առումով 1.5-ից 2 անգամ գերազանցում է «Ենիսեյին», իսկ վերջինս հնարավորություն ուներ խոցել 3000 մ բարձրության վրա գտնվող թիրախներին՝ գերազանցելով «Շիլկայի» համապատասխան ցուցանիշը, որը կազմում է 1500 մ։ «Ենիսեյը» ուներ մեծ կշիռ՝ շուրջ 28 տոննա, իսկ «Շիլկան»՝ 19: Գնային արժեքով երկուսն էլ ունեին նույն ցուցանիշները։ Հանձնաժողովը առաջարկեց սպառազինության մեջ ներառել զենիթային այս երկու համալիրներն էլ, քանի որ նրանցից ոչ մեկը չուներ բացարձակ առավելություն մյուսի նկատմամբ, սակայն ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի 1962 թվականի սեպտեմբերի 5-ի որոշումով միայն «Շիլկան» է դառնում երկրի զինված ուժերի զինատեսակ, որից հետո «Ենիսեյին» առնչվող հետագա աշխատանքները դադարեցվեցին ։
Զրահապատ հիմնակմախք և աշտարակ
Շիլկա զենիթային ինքնագնաց համալիրի հիմնակմախքն ու աշտարակը զրահապատ են և ունեն հակաբեկորային, հակափամփուշտային հատկություն։
Սպառազինություն
«Շիլկայի» սպառազինությունը բաղկացած է 23 մմ-անոց քառափող АЗП-23 «Ամուր» դասի ավտոմատ հրանոթով։ Հրանոթի կրակելու արագությունը կազմում է 3400 կրակոց րոպեյում ։ Ունի ամբողջությամբ հավասարակշռված ռադիոլակացիոն կայան, ինչը հնարավորություն է տալիս կրակ վարել նաև շարժման ընթացքում։ Նշանառությունը հնարավոր է կատարել ինչպես ձեռքով, այնպեսել ավտոմատ եղանակով ։
Համալիրի կազմում են ընդգրկված աշտարակում տեղադրված РПК-2 նշանառության զինատեսակի ռադիոլոկացիոն կայան, որն օժտված է մինչև 18 կմ հեռավորության թիրախներ հայտնաբերելու հնարավորությամբ։ Համալիրն ունի նաև հաշվարկա-որոշիչ սարք, որը կատարում է արկի՝ թիրախին դիպչելու խնդիրները ։
Կրակի վաման եղանակներ
Համալիրը կարող է կրակել օդային թիրախների ուղղությամբ ավտոմատ ռեժիմով։ Առկա է նաև կիսաավտոմատ ռեժիմով կրակելու հնարավորություն։
ԶՍՈւ-23-4-ն ունի մարտական աշխատանքի հինգ ռեժիմ՝
Դիտարկման և կապի միջոցներ
Ռադիոսարքավորում РПК-2М.
Կապի միջոցներ՝
Արդիականացում
«Շիլկա» զենիթային ինքնագնաց համալիրը բազմից արդիականացվել է։ Ստորև ներկայացված է արդիականացված հիմնական մոդելների ցուցակը՝
Մարտավարություն
Գրոհի ժամանակ «Շիլկան» զենիթային ապահովում է իրականացնում՝ շարժվելով գրոհող տանկերից հետո 400 մ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զենիթային ինքնագնաց համալիրներ Կատեգորիա:Տանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ի ինքնագնաց հրետանի
Վարզեա դա Ռոսա
Վարզեա դա Ռոսա (Várzea da Roça), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում  ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահանգի Բաիա մարզում։ Մտնում է Իտաբերաբա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 479 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 549,339 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 26,3 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Chained to the Rhythm
«Chained to the Rhythm» (Միացիր ռիթմին), Քեթի Փերրիի ձայնագրած երգը նրա չորրորդ ստուդիական ալբոմից։ Երգի ձայնագրմանը մասնակցել է ճամայկացի երգիչ Սկիպ Մարլին։ Երգը թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 10-ին։
Նախապատմություն և թողարկում
2016 թվականի օգոստոսին Փերրին հայտարարել է, որ ինքը ձգտում է ստեղծել նյութ, որը «միավորում է, կապում և ոգեշնչում», նաև հայտարարել է, որ մեծ հաճույք է ստանում, երբ աշխատում է նոր նյութի վրա՝ փորձարկելով, փորձելով տարբեր ոճեր և ժանրեր ։ Նոր շրջափուլի պաշտոնական սկիզբը կարելի է համարել երգչուհու ինստագրամյան հրապարակումը, որում երգչուհին ներբեռնել է իր լուսանկարը նոր կերպարում և նկարագրել «Կյանքը զրոյից», որից հետո ձայնագրման ստուդիան պաշտոնապես հայտարարեց, որ Քեյթին ելույթ կունենա 2017 թվականի փետրվարի 12-ին կայանալիք «Գրեմմի» մրցանակաբաշխության ժամանակ նոր երգով։ Փետրվարի 7-ին սկսեց գործել պրոմո-ընկերություն ԱՄՆ-ում. ստեղծվել են ցուցատախտակներ, որում նշանակված է եղել երգի թողարկման ամսաթիվը՝ 2017 թվականի փետրվարի 10-ին։ Նաև որպես պրոմո աշխարհի շատ այլ քաղաքներում տեղադրվել են դիսկո-գնդեր, որոնցից ականջակալների օգնությամբ կարելի էր լսել նոր երգից մի հատված ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
2017 թվականի փետրվարի 18-ին Փերրին թողարկել է իր նոր տեսահոլովակի նախնական տարբերակը Թվիթթերում իր ալտեր-էգոյի՝ Քեթի Բեթ Փերիի էջում ։ Փետրվարի 21-ին YouTube-ում երգչուհու պաշտոնական VEVO ալիքով կայացել է տեսահոլովակի պրեմիերան, որի ռեժիսորն է Մեթյու Կալլենը ։ Տեսահոլովակի նկարահանումները անցկացվել են Կալիֆոռնիայում՝ Six Flags Magic Mountain թեմատիկ պարկում ։
Առևտրական հաջողություններ
Երգը դեբյուտացվել է #4 հորիզոնականում «Billboard Hot 100» հիթ-շքերթում՝ առաջին շաբաթում ԱՄՆ-ում վաճառվելով 108,000 մաքուր օրինակով։ Դա երգչուհու տասչորսերորդ երգն է, որն ընդգրկվել է այդ հիթ-շքերթի լավագույն տասնյակում։ Նաև երգը դարձել է Փերրիի երրորդ ամենալավ «դեբյուտանտը» հիթ-շքերթում՝ զիջելով միայն «Part of Me» և «California Gurls» երգերին, որոնք զբաղեցրել են համապատասխանաբար առաջին և երկրորդ հորիզոնականները ։
Նաև երգը դեբյուտավել է Ավստրալիայի հիթ-շքերթի 4-րդ հորիզոնականում, Ֆրանսիայի 8-րդում , Նոր Զելանդիայում 9-րդում , Մեծ Բրիտանիայում՝ 7-րդում , Մեքսիկայում՝ 26-ում, իսկ Կանադայում՝ 25-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի սինգլներ
Քրիստիան Կեռն
Քրիստիան Կեռն (Christian Kern, ), ավստրիացի սոցիալ-դեմոկրատ քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի դաշնային կանցլեր (2016 թվականի մայիսի 17-ից) ։
Քաղաքական գործունեություն
Քրիստիան Կեռնը մեծացել է էլեկտրիկի և քարտուղարուհու ընտանիքում Վիեննայի Զիմերինգ շրջանում ։ 1997 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանում ուսումը «Հրապարակախոսություն և հաղորդակցության ուղիներ» մասնագիտությամբ։ Ստացել է փիլիսոփայական գիտությունների մագիստրոսի կոչում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքի թեման եղել է 1993 թվականի մամուլի ներքաղաքական հոդվածների ուսումնասիրությունը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Սանկտ Գալենայի համալսարանում, որտեղ ավարտել է ասպիրանտուրան մենեջերի մասնագիտությամբ ։
Ուսանողական տարիներին համագործակցել է Ավստրիայի սոցիալիստական ուսանողներ ասոցիացիայի հետ՝ կատարելով «Ռոտպրես» թերթի խմբագրի պարտականություններ։
Կեռնը լրագրողական գործունեությունը սկսել է 1989 թվականին որպես ավստրիական «Option» գործարար պարբերականի բիզնես-լրագրող։ 1991 թվականին նա դառնում է Կառավարության Պետական քարտուղար Պետեր Կոստելկայի օգնական։ Երբ Պետեր Կոստելկան դառնում է խորհրդարանում Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության խմբակցության ղեկավար, Քրիստիան Կեռնը դառնում է նրա մամուլի քարտուղարը ։
1997 թվականին Քրիստիան Կեռնը աշխատանքի է անցնում Ավստրիա էլեկտրաէներգիա մատակարարող ամենախոշոր ընկերության՝ «Verbund AG»-ի գրասենյակում, որտեղ նա հանդիսանում էր խորհրդի նախագահի առաջին օգնական, իսկ 1999 թվականից՝ մարքեթինգի և վաճառքի ղեկավարման ստրատեգիական բաժնի ղեկավար։ Մինչև 2010 թվականը ղեկավարել է «Verbund AG» ընկերության մի շարք ծառայություններ, իսկ 2007 թվականից հանդիսանում էր ընկերության խորհրդի անդամ ։
2010 թվականին աշխատանքի է անցնում Ավստրիայի դաշնային երկաթուղիներում։ 2014 թվականին Քրիստիան Կեռնը նշանակվում է Եվրոպական երկաթուղիների համայնքի և ենթակառուցվածքային ընկերությունների ղեկավար ։ 2009 թվականից հանդիսանում է «Աուստրիա» ֆուտբոլային ակումբի խորհրդի անդամ ։
2011 թվականին Քրիստիան Կեռնի նախաձեռնությամբ սկսվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ընկերության և նացիստական իշխանությունների համագործակցությանն առնչվող փաստաթղթերի հրապարակում։ Այս առնչությամբ Քրիստիան Կեռնը հայտարարել է. - «այդ մասին պետք էր պատմել, որպեսզի մաքրել ընկերության անվանումը»։ 2013 թվականի հունիսին այդ նախաձեռնության համար Վիեննայի Հրեական համայնքի կողմից պարգևատրվել է Մարիետա և Ֆրիդրիխ Տորբերգի մեդալով։ Փաստաթղթերի հրապարակման աշխատանքի արդյունքը եղավ «Մոռացված տարիներ» ցուցահանդեսը, որը բացվեց 2014 թվականի նոյեմբերին Բրյուսելում տեղակայված Եվրոպական խորհրդարանի շենքում։ Ցուցահանդեսի ցուցանմուշների շարքում կային նյութեր, որոնք վերաբերվում էին ավստրիական երկաթուղու աշխատակիցների՝ ֆաշիստական կազմակերպություններում աշխատելուն ։
2015 թվականի սկզբին Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունում Քրիստիան Կեռնին դիտարկում էին որպես կանցլերի և կուսակցության ղեկավարի պաշտոններում Վերներ Ֆայմանին ամենահավանական փոխարինող ։
2015 թվականի սեպտեմբերին՝ եվրոպական միգրացիոն ճգնաժամի ժամանակ, Կեռնը ղեկավարում էր Հունգարիայից դեպի Գերմանիա գնացող փախստականների տարանցման գործընթացը Ավստրիայի տարածքում։ Ինչպես նշել է մամուլը՝ Կեռնը ցուցադրել է կազմակերպչական բարձր հնարամտություն, ինչի շնորհիվ էականորեն բարձրացավ նրա հեղինակությունը ։
2016 թվականի մայիսի 17-ին Քրիստիան Կեռնը Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունից դառնում է Ավստրիայի դաշնային կանցլեր ։
Ընտանիք
Քրիստիան Կեռնը 1985-2001 թվականներին գտնվում էր ամուսնական հարաբերությունների մեջ Կարին Վեսելի հետ, ումից ունեցել է 3 որդի ։
Երկրորդ անգամ ամուսնացել է Էվելինա Շտայնբերգերի հետ, ումից ունի մեկ դուստր ։
Գեորգի Աբաջիև
Գեորգի Աբաջիև (Ѓорѓи Абаџиев, ), մակեդոնացի արձակագիր, լրագրող։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծնողները գաղթել են Բուլղարիա։ Սովորել է Սոֆիայի համալսարանում։ 1930-40-ական թվականներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել մակեդոնացի էմիգրանտների առաջադեմ շարժմանը, եղել է «Մակեդոնյան լուրեր» թերթի խմբագիրը (1935-1937) և Սոֆիայում մակեդոնական խմբակի հիմնադիրներից մեկը (1938-1941)։ Աշխատակցել է բուլղարական մի շարք առաջադիմական ամսագրերի։	Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ընդհատակյա աշխատանք է տարել ընդդեմ ֆաշիստների։ 1948 թվականին վերադառնալով Հարավսլավիա՝ աշխատանքի է անցել Սկոպյեում։
Լույս են տեսել Աբաջիևի «Աշխատանք և մարդիկ» (1938), «Նոժի հերոսները» (1953), «Վերջին հանդիպում» (1953) պատմվածքների ժողովածուները, «Ավազակների որջը» (1954) և «Անապատ» (1961) վեպերը, այնուհետև՝ պատմվածքների մի շարք ժողովածուներ։ 1972 թվականին լույս է տեսել Աբաջիևի ստեղծագործություն չորսհատորյակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Հմայակ Հարությունյան (պատմաբան)
Հմայակ (Համո) Ավետիսի Հարությունյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների թեկնածու (1939 թվական), պրոֆեսոր (1966 թվական), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1954 թվական)։
Վալդթուրն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հմայակ Հարությունյան (պատմաբան)
Կենսագրություն
Համո Հարությունյանը ծնվել է 1906 թվականի մարտի 12-ին Վանի նահանգի Վանա լճից ոչ հեռու գտնվող Լամզկերտ գյուղում։ Վաղ հասակից զրկվել է հորից և մնացել մոր խնամքին։ 1915 թվականի ապրիլին փոքրիկ Հմայակը մոր և եղբայրների հետ փախչելով Լամզկերտից, պատսպարվել են Վան քաղաքում։ 1915 թվականի հուլիսին, Հմայակը մոր և եղբայրների հետ անցնում է Պարսկաստան, այնուհետև՝ Իրաք, ապա տեղափոխվում Կովկաս՝ Երևանի նահանգ. ընտանիքը ծանր պայմաններում ապրել է նախ Էջմիածնում, ապա՝ Երևանում։ 1925 թվականին Հմայակ Հարությունյանը ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին էլ նշանակվել է Նոր Ախտայի (Հրազդան) շրջանի Գյումուշ և Արզաքանդ (Արզական) գյուղերի դպրոցներում որպես ուսուցիչ և դպրոցի վարիչ։
1940 թվականին Հմայակ Հարությունյանը նշանակվել է ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի պատմության և նյութական մշակույթի ինստիտուտի գիտական աստիճաններ և կոչումներ շնորհող մասնագիտացված առաջին խորհրդի գիտական քարտուղար։ Միաժամանակ ստանձնել է ՀԽՍՀ Ժողկոմխորհին կից Հայկական հին ձեռագրերի հրատարակման հանձնաժողովի պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնը։ 1945 թվականի ամռանը, երբ խորհրդային կառավարության կողմից օրակարգի հարց էր դարձել Թուրքիայի դեմ ռազմական գործողություններ սկսելու պահանջը, Հմայակ Հարությունյանը նշանակվել է Գլխավոր շտաբին կից Արևմտյան Հայաստանի տարածքների նվաճման գլխավոր մասնագետ-խորհրդական։
Աշխատությունները վերաբերում են միջնադարյան Հայաստանի պատմությանը՝ Արշակունյաց թագավորությանը, V դարի հայ ազատագրական շարժումներին, արաբական խալիֆայության տիրապետությանը, Բագրատունյաց թագավորությանը և այլն։
Զբաղվել է միջնադարյան Հայաստանի (Արշակունյաց թագավորության, 5-րդ դարի հայ ազատագրական շարժումների, արաբ, խալիֆայության տիրապետության, Բագրատունյաց թագավորության) պատմությամբ։
Մանկավարժական գործունեություն
Հմայակ Հարությունյանը շուրջ կես դար շարունակ դասավանդել է հանրապետության բարձրագույն կրթօջախներում, այդ թվում՝ Երևանի պետական համալսարանում, Էջմիածնի Գևորգյան Հոգևոր ճեմարանում և այլուր։
Աշխատություններ
1939 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դարաշրջանը» թեմայով։
1930-60-ական թվականներին լույս են տեսել Հմայակ Հարությունյանի « «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դարաշրջանը», «Հայոց գրերի ստեղծման պատմությունը», «Հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարի էջերից», «Հայաստանը արաբական տիրապետության ժամանակ», «Հայաստանը Արշակունիների ժամանակ», «Իսրայել Օրի», «Հայաստանը 9-11-րդ դարերում», «Հայ ազատագրական պայքարը պարսկական տիրապետության դեմ 5-րդ դարում», «Մեսրոպ Մաշտոցը և հայ գրերի ստեղծումը», «Ավարայրի ճակատամարտը», «Վարդանանց պատերազմը», «Հայաստանը 6-րդ դարում և 7-րդ դարի առաջին կեսին» և այլ աշխատություններ։
Կոչումներ
1940 թվականին Հմայակ Հարությունյանին շնորհվել է դոցենտի կոչում։ 1966 թվականին Հմայակ Հարությունյանին շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։
Իրաքի պատերազմ
Իրաքի պատերազմը անընդհատ ձգձգվող զինված հակամարտություն է, որը սկսվել է 2003 թվականին Միացյալ Նահանգների գլխավորած այն կոալիցիայի Իրաք ներխուժմամբ, որը տապալեց Սադդամ Հուսեյնի կառավարությունը ։ Հակամարտությունը շարունակվել է գրեթե ողջ հաջորդ տասնամյակի ընթացքում, քանի որ զավթիչ ուժերի Իրաք ներխուժումից հետո առաջացավ ապստամբական մի շարժում։ Ըստ տվյալների 151,000-600,000 իրաքցիներ սպանվել են հակամարտության առաջին երեք-չորս տարվա ընթացքում։ 2011 թվականին ամերիկյան զորքերը պաշտոնապես դուրս բերվեցին Իրաքից։  Սակայն, Սիրիայում քաղաքացիական պատերազմի, Իրաքի Իսլամական Պետության և Լևանտի տարածքային նվաճումներից հետո Օբամայի վարչակազմը 2014 թվականին ամերիկյան զորքերն Իրաք տեղափոխելու մասին որոշում կայացրեց։ Շատ ու շատ նախկին զինվորականներ աշխատանք ստացան պաշտպանական կապալառուների և մասնավոր ռազմական ընկերությունների կողմից ։ 2014 թվականին ԱՄՆ-ն կրկին նոր կոալիցիայի գլուխ եկավ; շարունակվեցին ապստամբություններն ու մի շարք քաղաքական զինված հակամարտությունները։ Ներխուժումը տեղի է ունեցել Ջորջ Բուշ-կրտսերի վարչակազմի պատերազմական շրջանակներում՝ սեպտեմբերի 11-ին հաջորդող ահաբեկչության դեմ պայքարի ժամանակ ։
Բուշի վարչակազմը Իրաքի պատերազմը հիմնավորում է այն պնդմամբ, որ Իրաքը, Պարսից ծոցում 1990–1991 թվականներին տեղի ունեցած պատերազմից ի վեր ԱՄՆ-ում դիտվել է, որպես "վտարանդի պետություն", ենթադրաբար ունեցել է մասսայական ոչնչացման ծրագիր, և որ Իրաքի կառավարությունը սպառնալիք է հանդիսանում Միացյալ Նահանգների և նրանց կոալիցիոն դաշնակիցների, հատկապես Իսրայելի համար ։ Որոշ ամերիկացի պաշտոնյաներ Սադդամին կեղծ մեղադրանք են առաջադրել Ալ-Կաիդան թաքցնելու և նրան աջակցելու մեջ, մինչդեռ մյուսները վկայակոչել են բռնաճնշումներին վերջ տալու և Իրաքում ժողովրդավարություն ձեռք բերելու ցանկությունը  ։ 2004 թվականին սեպտեմբերի 11-ի հանձնաժողովը հայտարարել էր, որ Սադդամ Հուսեյնի գործունեության և "Ալ-Կաիդայի" միջև որևէ օպերատիվ կապի ապացույց չկա ։ Բուշի վարչակազմի պաշտոնյաները բազմիցս հայտարարել են Սադդամի և Ալ-Կաիդայի միջև ենթադրյալ կապերի մասին, որոնք հիմնված էին տարբերակիչ ապացույցների վրա , և որոնք մերժվել են հետախուզության աշխատակիցների կողմից։ ԱՄՆ-ի տրամաբանական հիմնավորումը լուրջ քննադատության է արժանացել ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ միջազգային մակարդակով։ Չիլկոտի զեկույցը, Մեծ Բրիտանիայի հետաքննությունը իր պատերազմ սկսելու որոշման համար, հրապարակվել է 2016 թվականին և եկել է այն եզրահանգման, որ ռազմական գործողությունները կարող են նաև անհրաժեշտ լինել, բայց այդ ժամանակ դրանք վերջին միջոցները չէին ։ Ներխուժման հետևանքները թերագնահատվեցին շատերի կողմից։ ՀԴԲ -ում հարցաքննության ժամանակ Սադդամ Հուսեյնը խոստովանել է, որ ձևացրել է, թե ունի զանգվածային ոչնչացման զենք, որպեսզի Իրանի առջև ուժեղ երևա ։ Նա նաև հաստատել է, որ մինչև ԱՄՆ-ի ներխուժումը Իրաքը զանգվածային ոչնչացման զենք չի ունեցել ։
Նախապատմություն
Սադդամ Հուսեյնի ռեժիմին միջազգային ուժեղ ընդդիմությունը սկսվել է Իրաքի ներխուժումից հետո՝ 1990 թվականին։ Միջազգային հանրությունը դատապարտեց ներխուժումը, իսկ 1991 թվականին Միացյալ Նահանգների գլխավորած ռազմական կոալիցիան Պարսից ծոցում պատերազմ սկսեց՝ Իրաքին Քուվեյթից վտարելու համար։ Պարսից ծոցում տեղի ունեցած պատերազմից հետո ԱՄՆ-ն ու նրա դաշնակիցները փորձել են Սադդամ Հուսեյնին պահել կալանավայրում զսպման քաղաքականություն վարելու նպատակով։ Այս քաղաքականությունը ներառում էր բազմաթիվ տնտեսական պատժամիջոցներ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի կողմից։
Մի շարք ստուգումներ են անցկացվել Միավորված ազգերի կազմակերպության հատուկ հանձնաժողովի կողմից։ Հանձնաժողովը ատոմային Էներգիայի միջազգային գործակալության հետ համագործակցել է  ապահովության համար, որպեսզի Իրաքը ոչնչացնի իր քիմիական, կենսաբանական և միջուկային զենքն ու սարքերը ։ Պարսից ծոցում տեղի ունեցած պատերազմին հաջորդած տասնամյակի ընթացքում Միավորված Ազգերի Կազմակերպությունն ընդունել է անվտանգության խորհրդի 16 բանաձև, որոնք կոչ են անում լիովին վերացնել իրաքյան զանգվածային ոչնչացման զենքերը։ Անդամ պետությունները տարիներ շարունակ իրենց դժգոհությունն են հայտնել այն կապակցությամբ, որ Իրաքը խոչընդոտում է հատուկ հանձնաժողովի աշխատանքին և լրջորեն չի ընդունում զինաթափման իր պարտավորությունները։ Իրաքի պաշտոնյաները հետապնդել են վերակացուներին և խոչընդոտել նրանց աշխատանքը, իսկ 1998 թվականի օգոստոսին Իրաքի կառավարությունը լիովին դադարեցրել է համագործակցությունը վերակացուների հետ ՝ պնդելով, որ նրանք լրտեսել են ԱՄՆ-ի օգտին ։ Լրտեսության մեղադրանքները հետագայում հաստատվել են ։
1998 թվականի հոկտեմբերին Իրաքի ազատագրման մասին օրենքի ընդունմամբ երկրի կառավարության վերացումը դարձավ ԱՄՆ պաշտոնական արտաքին քաղաքականությունը։ Այդ օրենքը 97 մլն դոլար է տրամադրել Իրաքյան "Ժողովրդավարական ընդդիմադիր կազմակերպություններին"  " Իրաքում Ժողովրդավարությանն անցնելու աջակցության ծրագիր ստեղծելու համար"։" Այս օրենքը հակադրվում էր Միավորված Ազգերի Կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի 687 բանաձևում շարադրված պայմաններին, որտեղ հիմնական ուշադրությունը հատկացվում էր զենքի ծրագրերին, և չի հիշատակվում որևէ բան ռեժիմի փոփոխության մասին ։ Իրաքի ազատագրման մասին օրենքի ընդունումից մեկ ամիս անց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներն  ու Մեծ Բրիտանիան սկսեցին Իրաքի ռմբակոծության տարափը՝ գործի դնելով «Աղվեսն անապատում գործողությունը»։ Այս արշավի հիմնական նպատակն էր խանգարել Սադդամ Հուսեյնի կառավարության քիմիական, կենսաբանական, ինչպես նաև միջուկային զենքի արտադրմանը, սակայն ամերիկյան հետախուզության աշխատակիցները նաև հույս ունեին, որ դա կօգնի թուլացնել Սադդամի բռնությունը։.
2000 թվականին Ջորջ Բուշ-կրտսերի նախագահ ընտրվելուց հետո ԱՄՆ-ն Իրաքի նկատմամբ սկսեց ավելի ագրեսիվ քաղաքականություն վարել։ 2000 թվականի ընտրություններում Հանրապետական կուսակցության նախընտրական հարթակը կոչ էր անում "լիարժեք իրականացնել" Իրաքի ազատագրման մասին օրենքը, որպես Սադդամ Հուսեյնի "վերացման" "ելակետ" : Սակայն մինչև սեպտեմբերի 11-ի հարձակումները ներխուժման գրեթե ոչ մի ձևական փորձ չի եղել ։
Նախապատերազմական իրադարձություններ
Սեպտեմբերի 11-ից հետո Ջորջ Բուշ-կրտսերի վարչակազմի ազգային անվտանգության թիմն ակտիվորեն քննարկում էր Իրաք ներխուժելու հնարավորությունները։ Հարձակման օրը պաշտպանության նախարար Դոնալդ Ռամսֆելդը խնդրել է իր օգնականներին. «Դատեք ինքներդ, արդյո՞ք բավական ուժգին է եղել Սադդամ Հուսեյնի հարվածը»:"  Նախագահ Ջորջ Բուշ-կրտսերը Ռամսֆելդի հետ խոսել է նոյեմբերի 21-ին և նրան հանձնարարել է գաղտնի ստուգումներ անցկացնել Իրաք ներխուժման 1003 ռազմական պլանի վերաբերյալ։ Նոյեմբերի 27-ին Ռամսֆելդը հանդիպել է ԱՄՆ զինված ուժերի Կենտրոնական հրամանատարության գեներալ Թոմմի Ֆրենկսի հետ  այդ ծրագրերը քննարկելու նպատակով։ Հանդիպման արձանագրությունները ներառում են հետևյալ հարցը. "Ինչպե՞ս սկսել" ամերիկա-իրաքյան պատերազմի համար բազմաթիվ հնարավոր արդարացումների թվարկումը ։ Սեպտեմբերի 11-ի դեպքերին ի պատասխան Իրաք ներխուժելու հիմնավորվածությունը լայնորեն կասկածի տակ է դրվել, քանի որ Սադդամ Հուսեյնի և Ալ-Կաիդայի միջև որևէ համագործակցություն չի եղել ։ Նախագահ Ջորջ Բուշ-կրտսերը 2002 թվականի հունվարին Միության պետությանն ուղղված իր ուղերձում Իրաքն անվանեց չարիքի առանցքային կետ՝ ասելով, որ «Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները թույլ չի տա աշխարհի ամենավտանգավոր ռեժիմներին աշխարհի ամենաավերիչ զենքով մեզ սպառնալ»։ " Ջորջ Բուշ-կրտսերը դա և այլ շատ սարսափելի հայտարարություններ արեց Իրաքի զանգվածային ոչնչացման զենքի սպառնալիքի մասին, չնայած Բուշի վարչակազմը գիտեր, որ Իրաքը միջուկային զենք չունի և ոչ մի տեղեկություն չուներ Իրաքի կենսաբանական զենքի գոյության մասին ։
Միավորված Ազգերի Կազմակերպության Անվտանգության խորհրդին ուղղված 2002 թվականի սեպտեմբերի 12-ի իր ուղերձում նա սկսել է պաշտոնապես արտահայտել իր կարծիքը միջազգային հանրության կողմից Իրաք ներխուժման մասին։ Սակայն գեներալ-մայոր Գլեն Շաֆֆերի 2002 թվականի սեպտեմբերի 5-ի զեկույցում ցույց է տվել, որ J2 հետախուզական վարչության միացյալ շտաբի պետերը եկել է այն եզրահանգման, որ Միացյալ Նահանգների գիտելիքները Իրաքի ծրագրի տարբեր ասպեկտների վերաբերյալ տատանվում են զրոյից մինչև մոտավորապես 75%, և որ այդ գիտելիքները հատկապես թույլ են միջուկային զենքի հնարավոր ծրագրի ասպեկտների վերաբերյալ։ Ապացույց հանդիսացող հիմքերը բավականին աղքատիկ են Իրաքի միջուկային ծրագրերի իրականացման համար։ " Նույն կերպ Բրիտանական կառավարությունը ոչ մի ապացույց չի հայտնաբերել, որ Իրաքը միջուկային կամ զանգվածային ոչնչացման որևէ այլ զենք ունի, և որ Իրաքը ոչ մի սպառնալիք չի ներկայացնում Արևմուտքի համար։ Այդ եզրակացությունը բրիտանացի դիվանագետները կիսել են Ամերիկայի կառավարության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրաքի պատերազմ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատերազմներ Կատեգորիա:Իրաքի պատերազմներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Իրաք-ԱՄՆ հարաբերություններ Կատեգորիա:Իսպանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների պատերազմներ Կատեգորիա:Վրաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Լեհաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Իրաքի քաղաքականություն Կատեգորիա:Իտալիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռումինիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ֆիլիպինների պատերազմներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատերազմներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Հայաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Իսլանդիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Իմպերիալիզմ Կատեգորիա:2010-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:2000-ականների հակամարտություններ
Բոֆորի բերդ
Բոֆորի բերդ (Բելֆոր) (قلعة الشقيف, կալաաթ ալ-շաֆիֆ, מבצר הבופור, միվցար հա-Բոֆոր, Beaufort), խաչակիրների ամրոց Լիբանանի հարավում՝ Նաբատիայում։ Գտնվում է 300 մետր բարձրության վրա՝ Հերմոն լեռներից ոչ հեռու՝ Լիտանի գետի ափին։ Մայրաքաղաք Բեյրութից հեռու է մոտ 100 կմ։
Պատմություն
1190 թվականի ապրիլի 22-ին բերդը հանձնվել է Սալահին միայն Ռեջինալդա դե Գրանեի հետ փոխանակման շրջանակներում։ 1240 թվականին՝ Բոֆորի ամրոցը վերադարձվել Դամասկոսի սուլթաններին, բայց արդեն Ալ-Սալիհ Իսմայել անվանումով։
1268 թվականին մամլուքների սուլթան Բեյբարսը գրավել ամրոցը, որից հետո 14-16-րդ դարերում այնտեղ պահպանվում էր հարաբերական անդորր։ 17–րդ դարում այն պատկանել է լիբանանցի արքայազն Ֆախր-ալ-Դին II-ին։ Արդյունքում Մուրադ IV-ի հետ պատերզամից բերդի վերին մասը ամբողջովին ավերվել է։
1782 թվականին Աքքայի նահանգապետը պաշարել է բերդ, գրավել այն և ոչնչացրել մնացած բազմաթիվ ամրությունները։ 1837 թվականի երկրաշարժը ոչնչացրել ամրոցի բազմաթիվ մասեր, և այն օգտագործվել է որպես ոչխարների հոտի և ապաստանի վայր։
Որպես աջակցություն, Ֆրանսիան 1920-1947 թվականներին իրականացրել է բերդի վերականգնման աշխատանքներ։ 1912-1947 թվականներին ամրոցի ավերակները բազմիցս օգտագործվել են արաբական ջոկատների կողմից որպես հենակետեր և հանպատրաստի ամրացում։ 1976 դարձել Պաղեստինի ազատության կազմակերպության բազաներից մեկը և նրա տարածքը օգտագործվել է Իսրայելի հրթիռային հարձակումների համար։ Այս ամենի արդյունքում, սկսած 1976 թվականից մինչև 1980 թվականը բերդը ենթարկվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի պատասխան հարվածներին։
1982 թվականի հունիսի 7-ից, մինչև իսրայելական «Աշխարհը Գալիլեայում» գործողությունը, Բոֆորի ամրոցն արդեն գրավված էր Իսրայելի պաշտպանության բանակի կողմից (ՑԱԽԱԼ)։
1982-2000 թվականներին ամրոցը և մերձակա տարածքը օգտագործվում էր ՑԱԽԱԼ-ի կողմից ինչպես ռազմական բազան, որտեղ կառուցվել են ամրաշինական շինվածքներ։
2000 թվականին ՑԱԽԱԼ-ը լքել է այդ տարածքը, ամրությունն ու բունկերը պայթեցվել էին, այս ընթացքում տուժեց և ամրոցը։
Դրանից հետո ամրոցի հողերը դարձել են Հեզբոլլահ շիա իսլամիստական քաղաքական կուսակցության բազան։
2007 թվականին իսրեյալցի ռեժիսոր Ջ. Սիդարը Ռ. Լեշեմայի գրքի համաձայն նկարահանվել է համանուն ֆիլմ, որը պատմում է ամրոցի տարածքում իսրայելական ռազմական առակայության վերջին օրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տևտոնական միաբանության բերդեր Կատեգորիա:Լիբանանի բերդեր
Պավլոս Գիպարիս
Պավլոս Գիպարիս (1882, Խանիա, Ասի Գոնյա, Կրետե կղզի, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 22, 1966, Աթենք, Հունաստան), հայտնի հույն ռազմական գործիչ, հրամանատար, Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և Հունաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։
1904 թվականից մասնակցել է Մակեդոնիայի համար պայքարին՝ Կրետե կղզու կամավորների խմբի ղեկավարմամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հույն հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Հույն ռազմական գործիչներ
Հուբրիս
Հուբրիս (հունարեն՝ ὕβρις, հյուբրիս), Հին Աթենքում բռնության կանխամտածված կիրառում՝ մարդուն նվաստացնելու կամ ստորացնելու համար։ Բառի նշանակությունը ժամանակի ընթացքում փոխվել է։ Այս բառով սկսում են բնորոշել մարդու կողմից տիեզերական կարգի դեմ կատարված ցանկացած ոտնձգությունը ։
Հին Հունաստանում հուբրիսի ամենահայտնի օրինակը դիցաբանական այն պատմվածքն է, երբ Մեյդիասը հարվածում է հռետոր Դեմոսթենեսի դեմքին, երբ վերջինս հանդիսավոր հանդերձանք էր կրում և կատարում էր իր պաշտոնական գործառույթները։ Այս իմաստով հուբրիս բառը կարող էր նաև օգտագործվել բռնաբարությունը բնորոշելու համար։ Հուբրիսը համարվում էր հանցագործություն դեռ Սոլոնի ժամանակներից սկսած (մ.թ.ա 6-րդ դար)։ Պոլիսի քաղաքացիներից յուրաքանչյուրն ազատ էր մեղադրանք առաջադրել իր ցանկացած այլ համաքաղաքացու դեմ, երբ գործը վերաբերվում էր դավաճանությանը կամ անհարգալից վերաբերմունքին։ Ի հակադրություն դրան, սպանության դեպքում մեղադրանքները կարող էին առաջադրվել միայն սպանվածի ընտանիքի անդամներից որևիցե մեկի կողմից։
Գործածությունը
Հուբրիսը արխայիկ և դասական հունական մշակույթում ամոթ հասկացության բաղկացուցիչ մասն էր կազմում։ Մարդիկ խուսափում էին դրանից, որպեսզի պատիվ ձեռք բերեին և զերծ մնային անպատվությունից։ Հին անտիկ շրջանում առաջ է գալիս ներքին մեղքի հասկացությունը և հուբրիս հասկացությունը աստիճանաբար դուրս է գալիս կիրառությունից։
Հին հույները ունեին «սխալ» (հունարեն՝ ἁμαρτία, hamartia) հասկացությունը, սակայն չունեին «մեղք»-ի գաղափարը։ Հին հունական պոետներ Հեսիոդոս և Էսքիլես օգտագործում էին «հուբրիս» բառը, որպեսզի բնութագրեին աստվածների կողմից հաստատված կարգի դեմ կատարվող գործողությունները։ Բառի նման օգտագործումը մեր ժամանակներում իմաստավորվում է որպես անբարեպաշտության բնորոշում։
Մերօրյա գրականագետները փորձում են բացահայտել հուբրիսում այն «ողբերգական բացթողումը», որը ուղղորդում էր հին հունական ողբերգությունների հերոսներից շատերին։ Հունական դիցաբանության և պատմության հերոսներին վերլուծելիս տվյալ հասկացությունը կարող է հիմնային դեր խաղալ։ Օրինակ՝ Հերոդոտոսի հույն-պարսկական պատերազմներին նվիրված աշխատության մեջ նկարագրվում է, թե ինչպես է Պարսկաստանի արքա Քսերքսեսը մտրակում ծովը, որը ոչնչացրել էր իր Դարդանելի վրայով կառուցված կամուրջը։ Այաքսը՝ Սոփոկլեսի «Այաքս» ողբերգությունում ասում է Աթենասին, որ չունի նրա աստվածային օգնության կարիքը և հորդորում է նրան օգնել այլ մարտիկներին։ Էդիպը ՝ Սոփոկլեսի «Էդիպ արքան» ողբերգությունում անգիտակցաբար սպանում է իր  իրական հորը և ամուսնանում իր հարզատ մոր հետ, այդպիսով կատարելով Դելֆիի պատգամախոսի մարգարեությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Բարոյականություն Կատեգորիա:Կրոնական տերմինաբանություն
Լևաշ (գետ)
Լևաշ (Леваш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 119 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Մեծ Նիմչուսկի ճահճուտներում Գալչիսկի բարձրավանդակում, 44 կմ արևելք Նյուկսենիցա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լուչանա Պալուցի
Լուչանա Պալուցի (Luciana Paluzzi, ), իտալացի դերասանուհի։ Ավելի հայտնի է մարդասպան Ֆիոնա Վոլպեի դերով Ջեյմս Բոնդի չորրորդ ֆիլմից (Thunderball)։
Ֆիլմ
Լուչանա Պալուցիի առաջին դերը եղել է ռոմանտիկ կատակերգություն՝ «Երեք մետաղադրամ շատրվանում» (1954)։ Նա շարունակում էր հայտնվել էկրաններին, և ֆիլմերից շատերը ստեղծվել են, նրա հայրենիքում՝ Իտալիայում։ Նրա մասնակցությամբ առաջին ֆիլմերի նկարագրություններում նրան անվանել են Luciana Paoluzzi:
Պալուցին առաջին հերթին հայտնի է որպես չարագործ Ֆիոնա Վոլպե, Բոնիդի չորրորդ ֆիլմից («Thunderball »)։ Ուշագրավ է, որ նա փորձում էր Դոմինետտա Պետաչչիի դերում, Ջեյմս Բոնդի ընկերուհու, բայց պրոդյուսերները ընտրեցին այդ դերի համար Կլոնդին Օժեին, փոփոխելով սցենարը՝ Դոմինոյին իտալացուց ֆրանսիացու և անվանափոխելով նրան՝ Դոմինիկ Դերվել։
Պալուցին նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, որոնցից են՝ Muscle Beach Party (1964) և Chuka (1967)։
Հեռուստատեսություն
1959-1960 թվականներին նա Դեյվիդ Հեդիսոնոմի հետ հայտնվել է ոչ շարունակական «Հինգ մատներ» հեռուստասերիալում։ 1962 թվականին խաղացել է «Չարի գույնը» թրիլերում կնոջ-մարդասպանի դերը։ 1964 թվականին խաղացել է ևս մեկ չարագործ, բայց գրավիչ լրտես Անժելիկայի դերը «The Man from U.N.C.L.E.» ֆիլմում։ 1967 թվականին Պալուցին խաղացել է գրավիչ արտասահմանցի լրտես՝ Մարլ Վալեմսկիի դերը «Matchless» ֆիլմի «Mr. Teriffic» սերիայում։
Անձնական կյանք
1960 թվականին Լուչանա Պալուցին ամուսնացել է դերասան՝ Բրեթ Հելսի հետ, ով դեռ նոր էր բաժանվել իր կնոջից՝ Ռենատա Հոյից, ով դերասանուհի էր և «Միսս Գերմանիա» 1954 թվականին։ Պալուցին ամուսնու հետ միասին խաղացել է նորապսակների դեր «Պեյտոն Պլեյսի վերադարձը» ֆիլմում։ Ամուսինները ունեցել են տղա՝ Կրիստիանը։ 1962 թվականին Հելսին ամուսնացել է գերմանացի դերասանուհի և երգչուհի Հայնդի Բրյուլի հետ։
1980 թվականին Լուչանան կրկին ամուսնացել է ամերիկացի մեդիա-մագնատ, Warner Bros International Television-ի նախկին նախագահ Մայքլ Սոլոմոնի հետ։ Նրանք տեղափոխվել են էլիտար թաղամաս Խաղաղ օվկիանոսի մոտ Խալիսկոյում (Մեքսիկա), որը հայտնի է նաև, որպես «Casa Dos Estrellas»: 2005 թվականին նրանք վաճառել են ունեցվածքը այնտեղ, որպեսզի ապրեն Նյու Յորքում և Հռոմում, մոտ ընտանիքին։
Օլեջո
Օլեջո (Oleggio), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը 13222 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 350 մարդ/կմ² է։ 38 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28047։ Հեռախոսային կոդը՝ 0321։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Պողոս և Պետրոս առաքյալները։
Վարզեա դու Պոսու
Վարզեա դու Պոսու  (Araci), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում ։ Գտնվում է Հյուսիս-արևելյան նահանգի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեռանիա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի տվյալներով եղել է 9.210։ Գրավում է 206,5 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 32,3 մարդ/կմ²։
Օլեջո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Վարզեա դու Պոսու
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականին։