cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շաքարացված ծաղիկներ
Պատմություն
Pietro Romanengo fu Stefano ընկերությունը, որը հիմնադրվել է 1780 թվականին Ջենովայում, 1906 թվականին արտոնագրված բաղադրատոմսով, մինչ օրս արտադրում է շաքարացված վարդի թերթիկներ։ Ըստ բաղադրատոմսի՝ տերևները որոշ ժամանակ եփում են շաքարի օշարակում, ինչը հանգեցնում է գույնի կորստի․ դրա համար դրանց վրա շաղ են տալիս շաքար՝ սննդային գունավոր ներկանյութերով ։
Ամբողջ մանուշակագույն ծաղիկների արդյունաբերական արտադրության համար նրանք օգտագործում են բուրավետ մանուշակ և Պարմայի մանուշակ։ Շաքարացված մանուշակների պատրաստման տեխնոլոգիան Իտալիայից բերվել է Թուլուզ (Ֆրանսիա)։ 20-րդ դարի սկզբին Թուլուզի շրջակայքում կար մոտ 400 տնտեսություն, որոնք մանուշակներ էին աճեցնում։ Բազմաթիվ հրուշակագործներ հումքի պակաս չէի զգում։ Այդ ժամանակվանից ի վեր շաքարացված մանուշակները կոչվում են «թուլուզական մանուշակներ» ։ La Violette de Toulouse ապրանքանիշի ներքո շաքարացված մանուշակներ է արտադրում Candiflor ընկերությունը, որն առաջարկում է նաև շաքարացված ամբողջական վարդեր, եղրևանու ծաղիկներ և ծաղիկների այլ տեսակներ։
Թուրինջի շաքարացված ծաղիկները Իտալիայում հայտնի էին որպես հարսանեկան ատրիբուտ։ Արդյունքում դրանց փոխարինել են նմանակումները՝ պատրաստված շաքարային մաստիկայից և թուրինջածաղկի ջրից ։
Ուտելի ծաղիկներ
Շաքարացման համար նախատեսված ծաղիկները պետք է ձեռք բերել հայտնի աղբյուրներից, որոնք դրանք աճեցնելիս չեն օգտագործում քիմիկատներ։ Ծաղիկները պետք է լինեն առողջ, միջատներից չվնասված։ Ծաղիկների հավաքման լավագույն ժամանակը առավոտն է։
Հրուշակեղեն պտրաստելու նպատակով խորհուրդ են տրվում վարդերը, մանուշակները, թուրինջի, խնձորի, եղրևանու, ակացիայի, միմոզայի ծաղիկները, թավշածաղիկը, քրիզանթեմը, մեխակը, նարգիզը, հասմիկը, հազրեվարդը և ուրիշներ, ինչպես նաև դաղձի, ծորենու, գետնաելակի, խնկածաղիկի, լորենու, սև հաղարջենու, բոխնու տերևները ։
Պատրաստում
Շաքարացման գործընթացում շաքարավազը ներթափանցում է ծաղկի հյուսվածքների մեջ՝ արմատապես փոխելով նրա հյուսվածքն ու համը, միևնույն ժամանակ տեխնոլոգիայի պահպանման դեպքում արտաքին տեսքը գրեթե չի փոխվում։ Ծաղիկը իսկապես դառնում է բուրավետ քաղցրավենիք։
Շաքարացված ծաղիկները պատրաստում են տարբեր եղանակներով։ Պահածոյացման գործընթացում օսմոսային ճնշման արդյունքում բջջաթաղանթի միջով շաքարը ներթափանցում է ծաղկի բջիջների մեջ։ Այս եղանակը հարմար է այն թերթիկների շաքարացման համար, որոնք ամբողջովին ընկղմվում են տաք, թանձր օշարակում ։ Ամբողջական ծաղիկը շաքարացնելու համար կիրառվում է բյուրեղացման եղանակը (praliner՝ կարամելով ծածկել) ։
Շաքարով թաթախված ծաղիկները չորանում են օդում 1-4 օրվա ընթացքում, իսկ ջեռոցում կամ բանջարեղենի չորանոցում՝ մի քանի ժամվա ընթացքում։ Լավ չորացրած ծաղիկները կարելի է պահել թղթե տուփերում, սենյակային ջերմաստիճանում մինչև մեկ տարի, սառնարանում կամ սառցախցիկում ։
Օգտագործում
Շաքարացված ծաղիկները օգտագործում են տորթերի, հրուշակի, աղանդերի, նախուտեստների ձևավորման համար։ Շաքարացված վարդերով զարդարում են հարսանեկան տորթերը։ Քաղցր ոլոռի ծաղիկները հարմար են կանապի լոսոսին ։ Շաքարացված ծաղիկները կարելի է սառեցնել սառույցի համար նախատեսված կաղապարի մեջ և մատուցել խմիչքների հետ ։
1919 թվականը գրականության մեջ
Մահացել են
Կատեգորիա:1919
Ֆալաֆել
Ֆալաֆել (فلافل ), արաբական կերակրատեսակ, տապակված գնդեր՝ պատրաստված սիսեռով։ Տարածված է հատկապես Հունաստանում, Եգիպտոսում, Սիրիայում Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում և այլն։
Ֆալաֆելը ղպտիերեն բառ է (Φα Λα Φελ), որը նշանակում է «շատ լոբիներ»։
Պատմություն
Ֆալաֆելի ծագումն անհայտ է։ Կա մի ընդհանուր տեսություն, որ առաջին անգամ ֆալաֆել պատրաստել են ղպտիները՝ որպես մսին փոխարինող ուտեստ պահքի ժամանակ։ Քանի որ Ալեքսանդրիան նավահանգստային քաղաք է, հնարավոր է եղել ուտեստը տեղափոխել Մերձավորարևելյան այլ երկրներ։ Ավելի ուշ նաև Լևանտ երկրներ։
Մերձավոր Արևելք
Մերձավոր Արևելքում ֆալաֆելը դարձել է արագ սնունդ։ Ռամադանի ընթացքում ֆալաֆելը կազմել է իֆտարի մաս։ Ֆալաֆելը այնքան տարածված էր որոշ երկրներում, որ ՄաքԴոնալդսի փոխարեն անվանում էին "McFalafel"։ Մեր ժամանակներում ֆալաֆելը համարվում է ազգային ուտեստ Եգիպտոսում, Պաղեստինում և Իսրայելում։
Հյուսիսային Ամերիկա
Հյուսիսային Ամերիկայում մինչև 1970-ականները ֆալաֆել կար միայն հրեական թաղամասերում և ռեստորաններում։ Այսօր ուտեստը տարածված է ողջ Հյուսիսային Ամերիկայի բազմաթիվ քաղաքներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սննդամթերք Կատեգորիա:Արաբական խոհանոց Կատեգորիա:Եգիպտական խոհանոց Կատեգորիա:Արևելյան խոհանոց Կատեգորիա:Բուսակերական խոհանոց Կատեգորիա:Հորդանական խոհանոց Կատեգորիա:Լիբանանյան խոհանոց Կատեգորիա:Պաղեստինյան խոհանոց Կատեգորիա:Սիրիական խոհանոց Կատեգորիա:Իսրայելական խոհանոց
Եգե (ճանապարհային կայան)
Եգե, էգե, ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում։ Նշանակված է Պևտինգերյան քարտեզում, Արտաշատ-Սատաղ ուղեգծի վրա, Լուկուս Բազարոյից մոտ 22կմ հեռավորության (15 հռոմեական մղոն) վրա։ Կ. Միլները սխալմամբ նույնացնում է Պտղոմեոսի հիշատակած Elegia-Elegeia-յի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճանապարհային կայաններ այբբենական կարգով
Փրկարարը (ֆիլմ, 1980)
«Փրկարարը» («Спасатель»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Սերգեյ Սոլովյովը  ։
Ֆիլմը Սերգեյ Սոլովյովի եռերգության երկրորդ մասն է, որը սկսվել է «Հարյուր օր մանկությունից հետո» ֆիլմով և ավարտվել է «Ուղղակի ժառանգորդուհի» ֆիլմով։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է գավառական քաղաքի կյանքի երկու օրվա մասին։
Փրկարար Վիլյա (Վիլհելմ) Տիշինը, որն աշխատում է ՋԽՓԸ կայանում, պատրաստվում է մեկնել բանակ։ Նրա մայրը ցանկանում է հանդիսավոր կերպով նշել այդ իրադարձությունը և առաջարկում է, որ Վիլյան հավաքի իր ընկերներին ու տոնին հրավիրի իր սիրած աղջկան։ Սակայն Վիլյան սիրած աղջիկ չունի և դիմում է պատահական ծանոթի՝ Օլյային՝ խնդրելով միջոցառման ժամանակ խաղալ իր ընկերուհու դերը։ Նրանց կարճատև շփումը հանգեցնում է մտերմության։
Քաղաք է վերադառնում Ասյա Վեդենեևան՝ դպրոցի նախկին շրջանավարտը, որը գաղտնի սիրահարված է իր գրականության ուսուցիչ Լարիկովին։ Ասյան, որն այժմ բժշկական ինստիտուտի ուսանող է, ամուսնացել է ձանձրալի ու հաշվենկատ մարդու՝ Գանինի հետ։ Նա ցանկանում է շնորհավորել Լարիկովին ծննդյան օրվա կապակցությամբ՝ նրա համար գնելով թանկարժեք նվեր, բայց ուսուցիչը անտարբեր է մնում նրա զգացմունքների նկատմամբ։ Փչովի նավով նավարկելով ափից հեռու՝ Ասյան փորձում է խեղդվել, սակայն պատահաբար փրկարարական կայանում հայտնված Վիլյան ափ է հանում նրան։ Ասյան պատմում է իր վիճակի մասին իր նախկին դասընկերոջը և հայտնում, որ սպասում է երեխայի։ Հերոսները զգում են հոգևոր մտերմություն։ Գանինը Լարիկովի մոտ խանդի տեսարան է սարքում՝ սպառնալով ատրճանակով, բայց տեսնելով նրա սառնասրտությանը՝ զիջում է՝ հասկանալով, որ նրա հասցեին հնչող մեղադրանքներն անհիմն են։
Արդյունքու ծառայության վայր մեկնող Վիլյային միանգամից ճանապարհում են երկու աղջիկ՝ Ասյան և Օլյան։
Արձագանքներ
Կինոքննադատ Ռ. ն. Յուրենևը գրել է, որ ռեժիսոր Ս. Սոլովյովը «չի վիճարկում հոգևոր դաստիարակության մասին իր միտքը, այլ կրկին ապացուցում է այն՝ գնալով հակառակ կողմից»։ Նա ֆիլմը գնահատել է հետևյալ կերպ. «Սոլովյովի մոտ ֆիլմը ստացվեց ոչ թե ուսուցողական, այլ զգացմունքների կոչ անող, անհանգստացնող»։
Քննադատ Լև Աննինսկին ֆիլմը անվանել է հետաքրքիր և անսովոր։ Նա նշել է, որ «Փրկարարը» ֆիլմը հետաքրքիր է նրանով, որ դրա հեղինակները դիտում են մի երիտասարդի հոգին, որը ծնվել է սկզբունքորեն նոր իրավիճակում, այս իրավիճակը կարելի է անվանել ավանդական մտավորականության նվազում»։
Կինոգետ Ա. Լիպկովը նշել է, որ ֆիլմում «ցուցադրվում է գրեթե անլուծելի բարդության բարոյական կոնֆլիկտ՝ բազմաթիվ հերոսների կյանքի ճշմարտությունների միահյուսման մեջ, որոնցից յուրաքանչյուրի հետևում երևում է բնավորության ճշմարտությունը, կյանքի ճշմարտությունը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սերգեյ Սոլովյովի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Android Oreo
Պատմություն
2017 թվականի մարտի 21-ին Google ընկերությունը հրատարակել է առաջին թողարկումը, որը մատչելի էր Nexus 5X-ի, Nexus 6P-ի, Nexus Player-ի, Pixel C-ի և Pixel սմարթֆոնի համար ։ Google-ը մշակողների համար կթողարկի ընդամենը 4 թողարկում։ Երկրորդը, որն այժմ բետա-տարբերակ է համարվում, թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 17-ին, հայտնվել են հունիսին և հուլիսին։ Վերջնական պաշտոնական թողարկումը կայացել է 2017 թվականի օգոստոսի 21-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անդրոիդ
Գուլյայպոլե (քաղաք, Ուկրաինա)
Գուլյայպոլե (Гуляйполе), քաղաք Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Գուլյայպոլեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1770-ական թվականներին։
2011 թվականի տվյալներով Գուլյայպոլե քաղաքում բնակվում էր 14 556 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24,75 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 679,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Կինտերո (Չիլի)
Կինտերո (Quintero), քաղաք Չիլիում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 18719 մարդ (2002)։ Քաղաքն ու կոմունան մտնում են Վալպարաիսո նահանգի և Վալպարաիսո շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 148,5 կմ², բնակչությունը՝ 31 923 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը 214,9 մարդ/կմ² է ։
Տեղագրություն
Քաղաքը գտնվում է նահանգի վարչական կենտրոն Վալպարաիսո քաղաքից 31 կմ հյուսիս։
Ժողովրդագրություն
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի քաղաքներ
Պավել Շեդևիի տուն
Պավել Շեդևիի տուն (Дом П. М. Шедеви), XIX դարի երկրորդ կեսի տեղական նշանակության հուշարձան  Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Հասցեն` Չեխովի փողոց, 76։ Ներկայումս բնակելի տուն է ։
Պատմություն
1880-ական թվականներին տունը դարձել է պետական խորհրդական, դոկտոր Պավել Մատվեևիչ Շեդևիի սեփականությունը։ Նա հայտնի է նրանով, որ համալսարանում ուսանելու տարիներին մասնակցել է «Զեմլյա ի վոլյա» ամսագրի հրատարակմանը, որը չուներ իրավական կարգավիճակ։ 1875 թվականին Պավել Շեդևին դարձել է Տագանրոգի աստվածահաճո հիմնարկությունների ավագ բժիշկ։ Զուգահեռաբար զարգանում էր նրա եկամուտների հիմնական աղբյուրը` մասնավոր պրակտիկան, որը բավական շահավետ էր։ XIX դարի վերջում Պավել Շեդևին զբաղեցրեց Տագանրոգ քաղաքի գլխավոր սանիտարական բժշկի պաշտոնը։ Բացի այդ, նա պատվավոր հաշտարար դատավոր էր, Դումայի իրավասու, Քաղաքային վարչության անդամ։ Կան հիմքեր ենթադրելու, որ Պավել Շեդևին եղել է Անտոն Չեխովի «Իոնիչ» պատմվածքի հերոս դոկտոր Ստարցևի նախատիպը ։ Հայտնի է նաև, որ Շեդևին ուներ սեփական այգի, սակայն դրա ճշգրիտ վայրը հայտնի չէ ։
1927 թվականի դրությամբ այս տանը գտնվում էր քաղաքի երկրագիտական թանգարանի բնագիտապատմական բաժինը ։ Պավել Շեդևիի նախկին շենքը պահպանվել է, այժմ այն բնակելի տուն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ
Միկի Մաուս
Միկի Մաուս (Mickey Mouse, բառացի մկնիկ Միկի), մուլտհերոս, Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության և, ընդհանրապես, ամերիկյան մշակույթի խորհրդանիշերից մեկը։ Անիմացիոն ֆիլմերի մարդանմանացված մկնիկի տեսքով նշանավոր հերոս է, ստեղծման ամսաթիվը համարվում է 1928 թ. մայիսի 15-ը, երբ առաջին անգամ Միկի Մաուսը երևաց «Խենթ ինքնաթիռ» մուլտֆիլմի մեջ։
Ֆրանսիսկո Սոլանո Լոպես
Ֆրանսիսկո Սոլանո Լոպես Կառիլյո (Francisco Solano López Carrillo, ՝ պարագվայցի քաղաքական գործիչ, Հանրապետության բանակի մարշալ (Mariscal de los Ejércitos de la República, 1865 թ.-ի մարտի 5-ից), Պարագվայի ռազմական նախարար (1855 - 1862), 1862 թ.-ի սեպտեմբերի 10-ից հոկտեմբերի 16-ը իր վրա է վերցրել երկրի նախագահի լիազորությունները (փոխնախագահ), Պարագվայի նախագահ 1862 թ. հոկտեմբերի 16-ից. 1869 թ.-ի օգոստոսի 5-ին գահընկեց է արվել, սակայն շարունակել է կառավարել մինչև իր մահը։ Նախագահ Կառլոս Անտոնիո Լոպեսի ավագ որդին էր, որից էլ ժառանգել է երկրի ղեկավարի պաշտոնը։
Միկի Մաուս
Նրա կերպարը երևում է Ուոլթ Դիսնեյի շատ մուլտֆիլմերում։ Ներկայումս Միկի Մաուսը աշխարհի ամենասիրված մուլտհերոսներից մեկն է։ Նրա ծննդյան օրվա մասին ստույգ տվյալներ հայտի չեն։ Միքիի ծննդյան օրը պաշտոնապես համարվում է 1928 թ. Նոյեմբերի 18-ը ։ Այդ օրն առաջին անգամ աշխարհում ցուցադրվեց «Նավավար Վիլլին», չնայած դևանից դեռևս 183 օր առաջ (մայիսի 15-ին) հեռուստադիտողներն արդեն ծանոթացել էին Միկիի հետ՝ «Խելակորույս ինքնաթիռ» համր մուլտֆիլմով։ Նա խոսում է բարձր և բարակ ձայնով։ Մինչև 1947 թվականը Ուոլտ Դիսնեյն անձամբ էր խոսում Միկի դերում, սակայն հետագայում նա կամովին հրաժարվեց, քանի որ ծխախոտի ծխի հեըևանքով նրա ձայնը կոշտացել էր։
Ֆրանսիսկո Սոլանո Լոպես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարագվայի քաղաքական գործիչներ
Միկի Մաուս
Ծագում
«Ես միայն հուսով եմ, որ մենք երբեք չենք մոռանա մի բան- ամեն ինչ սկսվեց մի մուկով»։
- Ուոլտ Դիսնեյ, Դիսնեյլենդ; 1954 թ. Հոկտեմբերի 27 Mickey Mouse- ը ստեղծվել է որպես Oswald- ի Lucky Rabbit- ի նախկին մուլտֆիլմը փոխարինելող, որը ստեղծվել է Disney Studio- ի կողմից, Universal Studios- ի պրոդյուսեր Չարլզ Մինցի համար։  1928 թվականի գարնանը, երբ մուլտֆիլմը բավականին ճանաչված էր, Դիսնեյը խնդրեց Մինցին՝ ավելացնել բյուջեն։ Մերժում ստանալով և, իմանալով, որ նախկին պայմանագիրը չեղյալ էր համարվել, իսկ նոր պայմանագրի տակ ստորագրել են Դիսնեյի աշխատակիցների մեծ մասը, վերադարձավ Մինցի մոտից, անիմացիոն ֆիլմեր արտադրելու համար։ Նա որոշեց ամեն ինչ նորից սկսել։ Նոր Դիսնեյ ստուդիան ուներ քիչ թվով անդամներ՝  անիմատոր Ուբ Իվերքսը և հավատարիմ աշակերտ- նկարիչ Լե  Կլարկը, ով մեկն էր այն քչերից, որ չլքեցին Ուոլտին։ Ուոլտ Դիսնեյը առաջին պայմանագրից  դասեր քաղեց, իսկ հետագայում նա ավելի ուշադիր էր պայմանագիր գրելու հարցում։ 1928 թվականի գարնանը Դիսնեյը խնդրեց Ուբ Իվերքսին նկարել նոր պերսոնաժներ։ Իվերքսը փորձեց տարբեր կենդանիների էսքիզներ՝ շների, կատուների, սակայն նրանցից ոչ մեկը Դիսնեյին դուր չեկան:Մերժվեցին նաև կովերի ու ձիերի էսքիզները:Սակայն հետագայում նրանք դարձան որպես Clarabelle Cow և Horace Horsecollar: Մերժվեց նաև Գորտ-մարդը, որը նույնպես հետագայում մարմնավորվեց մուլտհերոսների շարքում։ Միայն ձեռքի խաղալիք մուկը ոգեշնչեց Ուոլտ Դիսնեյին, որին տեսավ Կանզաս սիթիի «Սմեխ-Օ-Գրամ» ստուդիայի սեղանին, Միսսուրիում ։ 1925 թվականին Հուգ Հարմանը սկսեց նկարել մկնիկի բազմաթիվ կերպարներ, որն էլ ոգևորեց Ուբ Իվերքսին, ստեղծել  Դիսնեյի համար մկնիկի նոր կերպար ։ Այդ կերպարներից նրան դուր եկավ մեկը և անվանվեց Միկի Մաուս ։
1928: Առաջին անգամ էկրանին
Միկի Մաուսի ծննդյան օրն է համարվում 1928 թվականի նոյեմբերի 18 -ը, երբ առաջին անգամ Նյու -Յորքի «Colony Theater» դահլիճում ցուցադրվեց «Նավավար Վիլլին» (Այս մուլտֆիլմը համարվեց առաջին ձայնային ցուցադրությունը, սակայն պատմության մեջ 1924 թվականին  «Song Car-Tunes» էպիզոդն է եղել առաջին ձայնային ցուցադրությունը, որի հեղինակն էր Մաքս Ֆլյաշերան։ Միկի Մաուսն առաջին անգամ մարմնավորվել է Plane Crazy մուլտֆիլմում, որը ցուցադրվել է 1928 թվականի մայիսի 15-ին։ Մուլտֆիլմն ստեղծվել էր  Չարլզ Լինդբերգի սխրանքի տպավորության տակ, բայց  հաջողության չհասավ։ Չնայած անհաջողությանը, Ուոլթն ամռան վերջին թողարկեց նոր մուլտֆիլմ՝ The Gallopin' Gaucho: Խնդիրները հանգեցրին այն բանին, որ Ուոլտն սկսեց փնտրել դիստրիբյուտոր։ Սպասումներին հակառակ, Դիսնեյը  ձեռնամուխ եղավ   երրորդ ֆիլմի պրեմիերայի  համր տարբերակի արտադրությունը, որը ցուցադրվեց հուլիսի 29-ին, 1928թ։ Նա հասկացել էր, որ մուլտֆիլմի հաջողությունը պայմանավորված է մրցակիցների աշխատանքից և նախորդ մուլտֆիլմերից տարբերվելով, առանձնանալով։
Գրաֆիկական նորամուծություն։ Սպիտակ ձեռնոցներ
Բնորոշ առանձնահատկություն. Միկի Մաուսը սպիտակ ձեռնոցներ չի կրել մինչև  1929 թվականի մարտի 28-ը, երբ ցուցադրվեց  «Գյուղական օպերա 1929» մուլտֆիլմը։ Այս մուլտֆիլմի մեջ շատ հաճախ էր մկնիկը հայտնվում ձեռնոցներով։ Մկնիկի դերը մուլտֆիլմում  դաշնակահարի դերն էր։ Ձեռնոցի  հակառակ կողմում երեք սև գծեր էին, որոնք  այն ժամանակվա մանկական ձեռնոցների բնորոշ տարրեր էին։
Պարզապես մուկ
«Այցելություն կատվին» (Alice Rattled by Rats) կարճամետրաժ մուլտֆիլմում Միկին հանդես է գալիս «Ալիսի» անունով։ Այս մուլտֆիլմում հանդես է գալիս Նիփ անունով մի կատու (անգլերեն Kat Nipp), ով բնակվում է պալատում։ Նրա ներկայությունը սարսափեցնում է մկներին։ Կատուն հաճախ է գնում որսի, իսկ մկները, օգտվելով նրա բացակայությոիւնից, տակնուվրա են անում ողջ տունը։ Մինին և Միկին փորձում են այդ առիթով տոն կազմակերպել։ Նիփ կատուն դեռևս 1929 թվականից խաղում էր  «Գյուղական օպերա 1929» մուլտֆիլմում, որին կարելի է շփոթել «Թոմն ու Ջերին» մուլտֆիլմի Թոմ անունով կատվի հետ։ Այս մուլտֆիլմում Միկին ու Մինին սովորական մկներ են։ Այս մուլտֆիլմում դրանք սովորական մկների չափեր ունեն, մինչդեռ նախորդ և հաջորդ մուլտֆիլմերում համեմատելի են մարդու հետ (և դրանք ավելի շատ մարդկայնացված են)։
Սիրահետող երկրպագու
1929 թվականի մարտի 14-ին ցուցադրված «The Barn Dance» մուլտֆիլմում Մինին- ն մերժում է Միկի Մաուսին, նախընտրելով Սև Պիտին։ Այս մուլտֆիլմում Սև Պիտը հանդես է գալիս որպես մի անծանոթ երկրպագու, իսկ Միկի Մաուսը ֆիլմի գլխավոր հերոսն է, հանդես է գալիս որպես երիտասարդ և անհաջողակ երկրպագու։ Անպատասխան սերն ու տառապանքը, սիրո պակասը Միկիին չափազանց զգայուն ու խոցելի են դարձրել։ Որոշ քննադատներ այս մուլտֆիլմում տեսնում են հերոսի նկատմամբ դիտորդների համակրանքը ամրապնդելու փորձ։
Զինվոր
1929 թ. Ապրիլի 25-ին թողարկված «Կենդանիների բակի ճակատամարտը» անիմացիոն ֆիլմում Միկին խաղում է զինվորի դերում և մասնակցում է մարտերին. Միկի Մաուսը խաղում է երիտասարդ զինվորի դերը մկների և կատուների պատերազմում։ Նրա ջոկատը պատերազմում է Սև Պիտիի ջոկատի դեմ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ փոքրիկ ճակատամարտի դրվագ է հորինված, կողմերը պահպանում են կռիվների որոշ տարրեր։ Կատուներ կրում են սաղավարտներ ` առաջին աշխարհի գերմանական սաղավարտները, իսկ մկները երգում են Քաղաքացիական պատերազմի կոնֆեդերացիայի օրհներգը։ 1929 թվականին Ամերիկայում այդ իրադարձությունների հիշողությունները դեռևս թարմ էին։
Զբոսաշրջիկ
1929 թ. Նոյեմբերի 15-ին եթեր է արձակվել Միկի Մաուսի «Ջունգլիի ռիթմը» վերջին կարճամետրաժ մուլտֆիլմերից մեկը։ Այս մուլտֆիլմում Միկին հայտնվել է Աֆրկիայի ինչ-որ անապատում։ Սկզբում Միկին գնում է փղի մեջքին նստած, և շուտով հայտնվում է կատաղած առյուծի և արջի միջև։ Ցանկանալով հանգստացնել կենդանիներին, Միկին սկսում է նվագել այնպիսի երաժշտություն, որի տակ պարում են բոլոր կենդանիները։
Միկին Դիսնեյ զբոսայգում
Որպես պաշտոնական Walt Disney թալիսման, Միկին կենտրոնական դեր է ունեցել Disney զբոսայգում, 1955 թվականին Դիսնեյլենդի բացումից հետո։ Ինչպես շատ այլ կերպարներ, Միկին ևս հանդես է եկել որպես համր դերասան։ Այս կերպարով նա մասնակցել է բազմաթիվ շքերթների և արարողությունների։ Հասարակության հետ շփումների ժամանակ նրան հաճախ են հրավիրում հյուրերի հետ լուսանկարվելու։ Միկին հանդիպումներ է ունեցել նաև ԱՄՆ նախագահների հետ, բացառությամբ  Լինդոն Բ. Ջոնսոնի
Կոմիքսներ
Միկիի մասնակցությամբ կոմիքսներ ցուցադրվեցին 1930 թվականի հունվարին։ Այդ ժամանակ ցուցադրվում էին 3—6 կադրերից բաղկացած սյուժեներ։ Մինչև 1975 թվականը  Միքի Մաուսի կոմիքսների նկարիչը  Ֆլոյդ Գոթֆրեդոնն էր։
Մրցանակներ
Միկի Մաուսն արժանացել է Հոլիվուդի փառքի շքանշանի։
Առևտրային շահույթներ
Առկա են մեծ քանակությամբ ապրանքներ,որոնցում օգտագործված են Միկի Մաուսի պատկերը, իսկ պատկերն օգտագործելը  նշանակալի եկամուտ է բերում Դիսնեյի ընկերությանը։ 1930 թվականից սկսած, աշխարհում արտադրվում են տիկնիկներ Միկի Մաուսի տեսքով։ Միկի Մաուսը Դիսնեյ ընկերության լոգոն է։ Դիսնեյ  զբոսայգում և Դիսնեյ ֆիլմերում մշտապես ուղեկցում է Միկի Մաուսի կերպարը, հնարավոր տարբերակներով. նկարներ, թաքնված Միկի, մուլտֆիլմի կենդանի հերոսներ, հագուստի կամ սպասքի վայի դաջվածքներ, երկար, մեծ-մեծ ականջներ և Միկիին հիշեցնող այլ ուրվագծեր։
Հեղինակային իրավունքներ
1971 թվականին ամերիկացի մուլտիպլիկատորների խումբը, որը ղեկավարում էր նկարիչ Դէն Օ'Նիլլը, ով իրեն անվանել է Air Pirates (անգլերեն),և  հրատարակել է երկու կոմիքսների, որոն հերոսները Միկի Մաուսի և մի շարք այլ մուլտիպլիկացիոն հերոսներ էին The Walt Disney ընկերության ստուդիայից։ Այստեղ Դէն Օ'Նիլլը խախտել էր Դիսնեյ ընկերության հեղինակային իրավունքները, որի պատճառով ընկերությունը մի խումբ նկարիչների դեմ հայց ներկայացրեց ։ Walt Disney ընկերությունը պայքարում է Mickey Mouse- ի կերպարի  հեղինակային իրավունքի շարունակական պաշտպանության համար, որի արժեքը 2008 թվականին գնահատվել է ավելի քան երեք միլիարդ ԱՄՆ դոլար ։ 1936 թ. Միքի Մուսիի մասնակցությամբ մուլտֆիլմերն արգելվել էին ցուցադրել նացիստական Գերմանիայում ։ Գերմանացի պատմաբան Գերհարդ Ուայնբերգը «Գերմանիան, Հիտլերը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը» գրքում մեկնաբանում է.նախ, Դիսնեյը համարվում էր հրեա,երկրորդ՝ Հիտլերը հիասթափվել էր սերիալից, քանի որ Միկին հագնվել էր պրուսական սպայի համազգեսի ոճով և Երրորդ, Ռեյխի քարոզչությունը հրեաներին անվանում էր «առնետներ»։ սակայն Հիտլերն անձամբ այդ մուլտիկները նայում էր մեծ հաճույքով ։ համանման պատճառաբանություններով մուլտֆիլմի ցուցադրություններն արգելվել են Ֆաշիստական Իտալիայում (1938 թվական), Ռումինիայում (1935 թվական, քանի որ հսկա մուկը կարող էր վախեցնել հանդիսատեսին) և ԳԴՀ-ում (որպես ամերիկյան կայսերականության խորհրդանիշ)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ
Երեկոյան կրթություն
Երեկոյան կրթություն (Вечернее образование), վերապատրաստման տեսակ, որի դեպքում ուսանողը համատեղում է ուսումը աշխատանքի հետ, այսինքն՝ հաճախում է ուսումնական հաստատություն հերթափոխով, աշխատանքային ժամանակից դուրս։
Ռուսաստանում միջնակարգ երեկոյան կրթության համակարգը սկզբնավորվել է 19-րդ դարում` կապված կիրակնօրյա դպրոցների, կիրակնօրյա երեկոյան և մեծահասակների երեկոյան դպրոցների բացման հետ, որտեղ աշակերտները կարող էին տարրական կրթություն ստանալ։ ԽՍՀՄ-ում երեկոյան կրթությունը լայնորեն զարգացել է ընդհանուր և արհեստագործական կրթության ոլորտում (տարրական, միջին և բարձր)։ Երեկոյան կրթության շնորհիվ երկրում իրականացվեց ծրագիր` չափահաս բնակչության շրջանում անգրագիտությունը վերացնելու ուղղությամբ, որի շրջանակներում ստեղծվեցին լիկվիդացիոն կայաններ։
1920-ական թվականներից Խորհրդային Միությունում ստեղծվեցին տարբեր տեսակի երեկոյան (հերթափոխային) կրթական հաստատություններ՝ գրագիտության դպրոցներ, գյուղացիական երիտասարդության (գյուղերիտ) դպրոց, բանվորական և գյուղացիական համալսարաններ, անցկացվեցին հանրակրթական և մասնագիտական ​​դասընթացներ։ Այն վայրերում, որտեղ սովորողների թիվը չէր բավարարում երեկոյան դպրոցներ բաց անելու համար, հանրակրթական դպրոցներին կից ստեղծվում էին Երեկոյան կրթության տիպի առանձին դասարաններ։
ԽՍՀՄ մինիստրների խորհրդի որոշմամբ 1960-ական թթ. արդյունաբերական և գյուղատնտեսական բազմաթիվ կենտրոններում ստեղծվեցին երեկոյան (հերթափոխային) պրոֆեսիոնալ-տեխնիկական ուսումնարաններ և ցերեկային պրոֆեսիոնալ-տեխնիկական ուսումնարաններին կից երեկոյան բաժանմունքներ։ Ընդունվում էին բանվորներ, ծառայողներ, կոլտնտեսականներ՝ աշխատանքի վայրի, կազմակերպությունների գործուղմամբ։
Կատեգորիա:Կրթություն
Մյուզիքլի թատրոն
Մյուզիքլի թատրոն (ինչպես նաև` Մոսկվայի մյուզիքլի թատրոն), թատրոն Մոսկվայում, Ռուսաստանում։ Գտնվում է «Ս. Պ. Գորբունովի անվան մշակույթի պալատ»-ի շենքում, որը պատկանում է Խրունիչովի անվան պետական տիեզերական գիտա-արտադրական կենտրոնին ։ Ղեկավարվում է «Մյուզիքլի թատրոն» ընկերության կողմից։ Այն այստեղ ներկայացումներ է բեմադրում և կազմակերպում է այլ միջոցառումերի անցկացումը։
«Հացի կոշտ կտոր» ("Горбушка")
Մոսկվայի առաջին ակումբային շինություններից մեկը կառուցվել է 1929-1938 թվականներին ճարտարապետ Յակով Կորնֆելդի նախագծով։ Արտաքին տեսքը 20-րդ դարի 20-ական թվականների նովատորյան ձևով է, իսկ ներքին հարդարանքը ար-դեկո ոճով է ։ Այս պալատը տասնամյակներ շարունակ եղել է Մոսկվայի արևմտյան մասի գլխավոր թատերա-համերգային տարածքը։ Այստեղ ելույթ են ունեցել Մեծ թատրոնի, Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի, «Սովրեմեննիկ» թատրոնի խմբերը ։ 80-ականների կեսերին պալատը գործունեության տարածք է դարձել ինքնագործ երաժշտության ակումբի համար, իսկ ավելի ուշ` հիմնական համերգային դահլիճ ռոքերների համար։ Այստեղ անց են կացվել այս երաժշտական ուղղության համերգներ ու փառատոններ մինչև 2010 թվականի հունիս, իսկ հետո այն փակվել է վերակառուցման համար։
«Մյուզիքլի թատրոն»
«Горбушка» վերակառուցված շենքը բացվել է նոր «Մյուզիքլի թատրոն» անվամբ Մաքսիմ Լեոնիդովի «Պիտերից Մոսկվա» հոբելյանական համերգով 2012 թվականի փետրվարի 17-ին։ Վերակառուցման վրա ծախսվել է կես տարի և 100 միլիոն ռուբլի ։ Նախասրահի ու հանդիսասրահի ներքին հարդարանքը ժամանակակից տեսք է ձեռք բերել։ Առաջին թատերական ներկայացումն է եղել «Ժամանակները չեն ընտրում» մյուզիքլը։ Այն բեմադրվել է փետրվարի 21-ին։ Մայիսի 29-ին այստեղ կայացել է ՏԷՖԻ հեռուստատեսային արվեստի ոլորտի մրցանակաբաշխության 17-րդ հանդիսակարգը։ 2012 թվականի նոյեմբերին «Մյուզիքլի թատրոնը» բացել է թատերական սեզոնը «Վատնողները» մյուզիքլի առաջնախաղով։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ին խաղացանկին ավելացել է «Կյանքը հիասքանչ է» ռեվյուն 2014 թվականի հոկտեմբերի 22-ին թատրոնը բացել է չորրորդ խաղաշրջանը Ռայմոնդ Պաուլսի երաժշտությամբ գրված «Ամեն ինչ Մոխրոտիկի մասին» կատակերգական մյուզիքլով ։ 2015 թվականին թատրոնում թարմացվել են հնչունային սարքավորումները ։ 2016 թվականի մարտի 17-ին կայացել է «Ոճիր և պատիժ» ռոք-օպերայի առաջնախաղն ըստ Ֆ. Դոստոևսկու համանուն վեպի, իսկ աշնանը կայացել է «Կրկեսի արքայադուստրը» մյուզիքլի առաջնախաղը, որը բեմադրվել է 7 Fingers (Կանադա) թատրոն-կրկեսի հետ համատեղ։ 2017 թվականին «Ոճիր և պատիժ» ռոք-օպերան ներկայացվել է ազգային թատերական «Ոսկե դիմակ» մրցանակաբաշխությանը 6 անվանակարգերում ։ Անվանակարգերի հաղթող են դարձել Էդուարդ Արտեմևը և Մարիա Բրյուկը ։ 2016/17 թվականների թատերաշրջանը թատրոնն ավարտել է «Կրկեսի արքայադուստրը» մյուզիքլի երկու ցուցադրությամբ Ա. Պ. Չեխովի անվան միջազգային թատերական փառատոնի շրջանակներում։ Դա թատրոնի վերջին խաղաշրջանն էր նախկին շենքում։ Թատրոնը հայտարարել է Մշակույթի պալատից նախկին «Ռոսիա» կինոթատրոնի շենք տեղափոխվելու մասին։
Անհետ կորած իննյակը
Անհետ կորած իննյակը, հարավկորեական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Բեք Ջին Հին և Ջունգ Կյունգ Հոն։ Այն ցուցադրվել է MBC հեռուստաալիքով յուրաքանչյուր չորեքշաբթի և հինգշաբթի ժամը 22:00 (Կորեայի ժամանակով)։ Ցուցադրումը սկսվել է 2017 թվականի հունվարի 18-ին       ։
Սյուժե
Հայտնի, հաջողակ Dreamers խումբը, որը գլխավորում է բոլոր երաժշտական չարթերը նույնիսկ արտասահմանում, լուծարվում է վոկալիստ Սո Ջունգ Հիի կոնֆլիկտի պատճառով, կապված օրենքի հետ։ Տղային բռնել են ոստիկանները ոչ սթափ վիճակում մեքենա վարելուց։ Երկրպագուները և մամուլը հեռանում են խայտառակված կոլեկտիվից, տղաները պետք է բաժանվեին։ Նրանք գոյատևում էին, ինչպես կարողնանում էին, գտնելով իրենց դերասանության և գովազդում, հոգու խորքում վիրավորված լիենլով Ջունգ Հիից։ Իսկ նա փորձում էր շարունակել երգչի կարիերան, չնայած կորցրած հաջողությունը արդեն չէր կարող վերադարձնել ։
Րա Բոնգ Հիի առաջին աշխատանքային օրը, որպես ոճաբան, Սո Ջուն Հոն նրան թվաց ամենաուրախը կյանքում։ Աղջիկը գիտեր ամեն ինչ իր տնօրենի ճակատագրում կատարված վերելքների և անկումների մասին, բայց զրկված լինելով աշխատել իր մասնագիտությամբ, նա ամեն ինչին նայում էր մատերի արանքով։ Նա երկար ժամանակ չէր կարողանում աշխատանք գտնել, և դա նույնիսկ դուր էր գալիս նրան։ Իսկ այն փաստը, որ նոր ընդունվելով աշխատանքի, նա Ջուն Հիի հետ կգնա արտասահման ավելի էր ուրախացնում նրան։ Մինչ այդ, նա միայն կարող էր երազել լինել արտասահմանում ։
Մասնավոր ինքնաթիռի լարերը, որում գտնվում էին «Առեղծված» ծրագրի մասնակիցները, ծանրաբեռնված էին։ Մի խումբ լրագրողներ, երկրպագուներ և պարզապես մարդիկ, բղավելով և ձեռքերը թափահարելով սպասում էին աստղերին։ Մի փոքր ուշադրություն է տրվում նաև Սո Ջուն Հիին։ Ղեկավարի մի քանի հրահանգներից հետո ինքնաթիռը օդ է բարձրանում, որպեսզի մի քանի ժամ անց անհետանա օվկիանոսի վերևում գտնվող ամպերի մեջ։ Ամպրոպը հրահրում է շարժիչի այրմանը, թիմը ստիպված է երկիր ուղարկել աղետի ազդանշան։ Մարդատար ինքնաթիռը երկար ժամանակ և համառորեն փնտրեցին, բայց ապարդյուն։
Աղետից չորս ամիս անց չինական ափին գտնում են հյուծված Բոնգ Հիին։ Բայց ինչպես է նա այնտեղ հայտնվել և որտեղ է եղել այսքան ժամանակ։ Իրավիճակը հնարավոր կլիներ պարզել, եթե չլիներ տուժածի հիշողության ամբողջական կորուստը, ով չի հիշում թե ինչ է նրա հետ կատարվել։ Կորեայի կառավարությունը, Չինաստանի հետ միասին կրկին ստեղծում է հատուկ խումբ, որպեսզի գտնեն ընկած ինքնաթիռի վայրը։ Իսկ լավագույն բժիշկները փորձում են վերադարձնել Բոնգ Հիի հիշողությունը։ Ժամանակի ընթացքում աղջիկը սկսում է մի քանի մանրամասներ հիշել վթարից։
Այրվող շարժիչով ինքնաթիռը ընկնում է օվկիանոսը, անմարդաբնակ կղզուց ոչ հեռու, որը փրկում է նրանց կյանքը։ Բոնգ Հին ափ է դուրս գալիս և փրկում է իր անզգա տնօրենին։ Շուտով նրանց են միանում ևս յոթ ողջ մնացածներ։ Նրանք պետք է ապրեն քաղաքակրթությունից հեռու, սովորեն ինքնուրույն որոնել ջուր և ուտելիք։ Իսկ քմահաճ երգչին վերջապես հնարավորություն է տրվում ըմբռնել մարդկանց իրական զգացմունքների գինը, առանց որի դաժան պայմաններում հնարավոր չէ ապրել։
Անհետ կորած իննյակի հետ կապված մարդիկ
Յանգ Դոնգ Գուն - Յուն Թե Յանգ
Արտադրություն
Ավելի վաղ, հեռուստասերիալի աշխատանքային անվանումը եղել է «Gaia», հետո փոխարինվեց «Picnic» անունով, բայց ի վերջո ընտրվեց «Missing 9» (Անհետ կորած իննյակը) անվանումը։ Սցենարը գրել է Կիմ Բան Դին, իսկ հետո վերանայվել է Հան Ջունգ Հունի կողմից։ Կան Հա Նըլին առաջին անգամ առաջարկվել էր գլխավոր դերը, բայց հրաժարվեց հակամարտությունների պատճառով ։ Կվոն Յու Րիին, Լի Հյե Ռիին և Ջունգ Յու Միին առաջարկվել է գլխավոր հերոսուհու դերը, բայց նրանք հրաժարվել են  ։
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերին, երբ գլխավոր դերերը դեռ չէին հաստատվել։ Սցենարի առաջին ընթերցումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ին MBC հեռարձակման կայանում Սանգամում, Սեուլ, Հարավային Կորեա ։
OST Part 1
(SM Station-ի մաս)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ ըստ տարեթվի Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Էշքենիրի
Էշքենիրի, լեռ Ատրպատականում՝ Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհամասի Ահար գյուղաքաղաքի մոտակայքում ։
Տիգրիս (նավակ)
«Տիգրիս» (Tigris), նորվեգացի ճանապարհորդ, ազգագրագետ, հնագետ և գրող Թուր Հեյերդալի նավակներից մեկը։ «Տիգրիսը» եղեգնյա նավակ է, որով 1977 թվականի նոյեմբերից մինչև 1978 թվականի ապրիլը Թուր Հեյերդալն ու իր արշավախումբը միջազգային գիտարշավ կատարեցին։
Նախապատմություն
Թուր Հեյերդալը կարծում էր, որ Հին Միջագետքում ձևավորված քաղաքակրթությունը հսկայական մշակութային ազդեցություն է թողել հարակից տարածաշրջանի երկրների ու ժողովուրդների վրա։ Որպեսզի իրականացնի իր գիտաենթադրության ապացույցը այն մասին, որ այդ քաղաքակրթությունը տարածվել է ոչ այնքան ցամաքով, որքան ծովով, նորվեգացի ճանապարհորդ Թուր Հեյերդալը մտածում է նոր գիտարշավի մասին, որը մեկնարկելու էր այն նավով, որի նախատիպով բաց ծով են դուրս եկել միջագետքյան քաղաքակրթության ծովագնացները։
Կառուցվածքային առանձնահատկություններ
«Տիգրիս» նավակը կառուցվել է շումերական նավերի նմանությամբ։ Որպես շինանյութ Թուր Հեյերդալն օգտագործել է եղեգների ընտանիքի ներկայացուցիչ կերոն նեղատերև (Typha angustifolia): Ըստ ճանապարհորդի, հենց կերոն նեղատերև բույսն են օգտագործել Միջագետքի բնակիչներն իրենց նավակները կառուցելու ժամանակ։ Նախքան նավակ կառուցելը, Հեյերդալը բազմաթիվ փորձարկումներ է կատարել, որպեսզի իմանա, թե կոնկրետ որ եղեգնը տարվա որ եղանակին պետք է քաղել, երբ չորացնել և կոնկրետ ինչ պայմաններում, որպեսզի հնարավորինս քիչ քանակով ջուր ներծծի իր մեջ։ «Տիգրիս» նավակը կառուցելու ընթացքում Հեյերդալը հրավիրում է հինգ հնդկացիների լեռնային Տիտիկակա լճի մոտ բնակվող, քանի որ նրանք այսպիսի նավակներ պատրաստելու վարպետ են համարվել դարեր իվեր։ Ինչպես նաև հրավիրեց տասը արաբների Իրաքից, քանի որ վերջիններս հիանալի տիրապետում էին եղեգնի չորացման տեխնոլոգիաներին ու գաղտնիքներին։ Աշխատանքի վերջին փուլի ընթացքում մեծ օգնություն ցուցաբերեցին խորհրդային մասնագետները, որոնք այդ ժամանակ աշխատում էին Բասրա իրաքյան նավահանգստում։
«Տիգրիս» նավակի երկարությունը կազմում էր 18 մետր, իսկ լայնությունը՝ 6 մետր։ Կառուցման համար օգտագործվեց ավելի քան երեսուն տոննա կերոն նեղատերև։ Նավի ընդհանուր զանգվածը կազմում էր 50 տոննա։ Տախտակամածին տեղադրված էին երկու կացարաներ անձնակազմի համար, ինչպես նաև կայմ առագաստի համար, ղեկանիվներ և թիավարման թիեր։ Եղեգնը, որով կառուցված էր «Տիգրիս» նավակը, պետք է ապահովեր առնվազն մեկ տարվա լողունակություն։ Նավակի անվանումը տրվեց ի պատիվ Հայկական լեռնաշխարհից սկիզբ առնող Միջագետքով հոսաղ Տիգրիս գետի։
Երթուղին և գիտարշավի տևողությունն այս անգամ Թուր Հեյերդալի կողմից հստակորեն նախագծված չէր, ինչպես օրինակ «Կոն-Տիկի» լաստանավով գիտարշավ կատարելու ժամանակ։ Ըստ անձնակազմի, «Տիգրիս» նավակը պետք է ուղղություն վերցներ դեպի Աֆրիկայի արևելյան ափեր և հասներ մինչև Բարեհուսո հրվանդան։
«Տիգրիս» նավակի անձնակազմ
Բացի գիտարշավի ղեկավար վաթսուներեքամյա Թուր Հեյերդալից, «Տիգրիս» նավակի անձնակազմում ներառվեցին նաև ներքոհիշյալ անձինք.
Գիտարշավի ժամանակագրություն
1977 թվականի նոյեմբերի 23-ին, ժամը 13:05-ին «Տիգրիս» նավակը դուրս եկավ Էլ-Կուրնա գյուղի տարածքից, որտեղ միախառնվում են Տիգրիս և Եփրատ գետերի ջրերը՝ ձևավորելով Շատ ալ-Արաբ գետը։ Նավակը ուղղություն վերցրեց այդ գետով՝ օգտվելով առագաստից և նավաքարշ շոգենավից։ Դեկտեմբերի 2-ին «Տիգրիս» նավակը դուրս ելավ Պարսից ծոց։
Ֆայլակա կղզու մոտ, որը Պարսից ծոցում է տեղակայված, «Տիգրիս» նավակը իջեցնում է առագաստն ու խարիսխ նետում, քանի որ հանդիպակաց քամին խանգարում էր նավարկելուն։ Բայց շուտով երկու խարիսխներն էլ պոկվում են և նավը սկսում է դրեյֆել դեպի Ֆայլակա կղզու խութային շրջանները։ Դեկտեմբերի 4-ին, առավոտյան ժամը 7:05-ին «Տիգրիս» նավակից «SOS» ազդանշան է արձակվում։ Այդ ազդանշանը ընդունում է խորհրդային «Սլավսկ» շոգենավը։ Այն միակ նավն էր տարածաշրջանում, որը եկավ օգնության։ «Սլավսկը» աղետի գոտի ժամանեց ընդամենը չորս ժամ հետո և ծանծաղ լինելու պատճառով խարիսխ նետեց «Տիգրիս» նավակից երեք մղոն հեռավորության վրա։ Վերջինիս քարշակով նավը սկսեց տեղաշարժել և երեկոյան ժամը 20:00-ին հասնում են Բահրեյն կղզի-պետության մոտ։ Չորս օր անց «Տիգրիսը» հասնում է Մանամայի նավամատույցին։ Այստեղ փոխում են առագաստը նոր ավելի ամուր առագաստով, որը բերվել էր Համբուրգից։ Վերականգնում են ղեկային կառավարման սարքերը և վերացնում են նավակի քթամասի լայն ծակվածքը։ 1977 թվականի դեկտեմբերի 24-ին արշավախումբը ճանապարհ է ընկնում։ Անցնելով Հորմուզի նեղուցը,  «Տիգրիս» նավակը գիշերվա ընթացքում հազիվ է փրկվում խորտակումից, քանի որ անցնող մեծ նավերը չէին նկատել նրան։ 1978 թվականի հունվարի սկզբին «Տիգրիսը» մուտք է գործում Օմանի Մատրահ նավահանգիստ։ Այստեղ կրկին վերականգնվում են ղեկային համակարգերը և թարմացնում են ջրի պաշարները։
Հունվարի 12-ին նավարկությունը վերսկսվում է։ Անցնելով Արաբական ծովը ծայրից ծայր, Թուր Հեյերդելի անձնակազմն ու «Տիգրիս» նավակը 1978 թվականի փետրվարի 2-ին կանգառում են կատարում Կարաչիում։
1978 թվականի մարտի 30-ին, 4.5 ամիս նավարկելով ու արդյունքում անցնելով 7 հազար կիլոմետր ճանապարհ, «Տիգրիս» նավակը մտնում է Ջիբութիի նավահանգիստ։ Թուր Հեյերդալը փորձում էր թույլատրություն ստանալ պետություններից և մտնել նրանց տարածքային ջրերը, որոնք սահմանակից են Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցին և այդ տարածքներով նավարկել մինչև Կարմիր ծովի աքվատորիա։ Սակայն ոչ մի պետություն չարձագանքեց Թուր Հեյերդալի խնդրանքին։ Բացի այդ, տվյալ ժամանակահատվածում, այդ տարածաշրջանի ջրերում ռազմական մանևրումներ էին իրականացնում Միացյալ Նահանգների, Ֆրանսիայի և Միացյալ Թագավորության ռազմածովային ուժերը։ Այդ իսկ պատճառով գիտարշավի շարունակությունը դառնում էր հույժ վտանգավոր։
Թուր Հեյերդալը որոշեց, որ էլ չեն շարունակելու գիտարշավը և այրելու են «Տիգրիս» նավակը, որը բավականին բարվոք վիճակում էր գտնվում։ «Տիգրիս» նավակը վերջնական կանգառն արեց 1979 թվականի ապրիլի 3-ին՝ խարիխ նետելով Ջուբիթիի նավահանգստից մի քանի կիլոմետր հեռու գտնվող կղզիներից մեկի մոտ։ Այդ օրը անձնակազմի անդամները դուրս հանելով նավակից բոլոր իրերն ու հավաքածուները՝ այրեցին այն ։
Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղար Կուրտ Վալդհայմին ուղղված բաց նամակում Թուր Հեյերդալը գրել է.
«Տիգրիս» նավակի գիտարշավի գլխավոր նպատակն իրականացավ։ Եղեգնյա նավակը ցուցաբերեց ծովագնացության հիանալի արդյունքներ, իսկ դա վկայում է, որ Միջագետքի բնակիչները, Ինդոսի հովտի և Եգիպտոսի ծովագնացները միմյանց հետ մշտական ծովային նավարկությունների մեջ են եղել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի նավեր Կատեգորիա:Արշավանքներ
Գարիբալդիի կամուրջ
Գարիբալդի կամուրջ (Ponte Garibaldi), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Կապում է Դե Չենչի բուլվարը Ջուզեպպե Ջիոակինո Բելլի հրապարակին Ռեգոլա և Տրաստևերե շրջաններում ։
Նկարագրություն
Կամուրջը նախագծել է ճարտարապետ Անջելո Վեսկովալին, և այն կառուցվել է 1884-1888 թվականներին։ Նվիրվել է Ջուզեպպե Գարիբալդիին՝ «Երկու աշխարհների հերոսին»։ 1959 թվականին կամուրջն ընդլայնվում է, որպեսզի հեշտացվի քաղաքի ընդարձակումը Տրաստևերեի ուղղությամբ ։
Կամուրջն ունի երկու մետաղական կամար, և երկու հիմնասյուն՝ պատված տրավերտինով։ Երկարությունը կազմում է 120 մետր։
Տրանսպորտ
Կամուրջը երթևեկելի է։ Նրանով անցնում են 8-րդ տրամվայն ու H, 780 e 781 ավտոբուսները։
Կրկժանի ինքնապաշտպանական ընդհատակյա խումբ
Կրկժանի ինքնապաշտպանական ընդհատակյա խումբ, կազմավորվել է 1989 թվականին։ Մասնակցել է Ստեփանակերտի (Կրկժան), Մարտակերտ-Քարվաճառ, Ստեփանակերտ-Շուշի, Կիչան-Մարտակերտ ճանապարհներ, գյուղ Քոլատակ-Կըրխկըզ լեռնագագաթ ուղղությունների Հադրութի (Դոլանլար) մարտական գործողություններին։ Խմբի հրամանատարն է եղել Բ. Հակոբյանը։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Կառլոս Անտոնիո Լոպես
Կառլոս Անտոնիո Լոպես Ինսֆրան (Carlos Antonio López Ynsfrán, ), պարագվայցի քաղաքական գործիչ, նախագահ և Պարագվայի փաստացի դիկտատոր 1844-1862 թվականներին։ Թեթևացրել է երկրի շրջափակումը, ձգտել է ինդուստրացնել Պարագվայը և ներքաշել է երկիրը մի քանի միջազգային վեճերի մեջ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1792 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ասունսիոնի մետրոպոլիսային տարածքում գտնվով Մորենա քաղաքում։ Սովորել է հայրենի քաղաքի հոգևոր ճեմարանում։ Քանի որ հարուցել էր երկրի բռնապետ Խոսե Գասպար Ռոդրիգես դե Ֆրանսիայի և վերջինիս քեռու թշնամանքն իր նկատմամբ, հարկադրված է եղել մի քանի տարի գործել գաղտնիության պայմաններում ։
Զովունի կամավորական ջոկատ
«Զովունի» կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1989 թվականին Նաիրիի շրջանի Զովունի գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզում)։ 1989-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Վարդենիսի, Իջևանի (Կիրանց), Նոյեմբերյանի (Բարեկամավան, Ոսկեպար), Կապանի և Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Վանք, Լենինավան, Վաղուհաս, Չլդրան և այլն), Շահումյանի (Գյուլիստան, Շահումյան), Ֆիզուլիի (Հորադիզ), Զանգելանի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ջոկատի հրամանատարն է եղել Խաչատուր Սիմոնյանը, ով 1998 թվականին պարգևատրվել է արիության մեդալով ։ Զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Զալիզնիչնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զիարեթ (գետակ, Բարդուզի վտակ)
Զիարեթ, գետակ ներկայիս Թուրքիայում (Հայկական լեռնաշխարհում), Ճորոխի ավազանում, Փենեկի վտակ Բարդուզի օժանդակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Էսպանդեր
Էսպանդեր (expando — «ձգելով լայնացնում եմ»), մարզասարքերի խմբի հավաքական անվանում, որոնց վրա մարզվումը հիմնված է տվյալ սարքի առաձգականության վրա։
Առափգական սարքը կամ դրանց խումբը ապահովում է մարզվողի ուժի հակադարձումը, այն կարող է լինել զսպանակ, նաև ռետինե կամ այլ նյութերից պատրաստած հատուկ սարք։
Կատեգորիա:Մարզասարքեր
J2EE
Java Platform, Enterprise Edition, հապավումը Java EE (до версии 5.0 — Java 2 Enterprise Edition կամ J2EE), Java լեզուների բնութագրերի և համապատասխան փաստաթղթերի հավաքածու, որը նկարագրելում է միջին եւ խոշոր կառույցների համար սերվերի պլատֆորմի ճարտարապետությունը։
Տեխնիկական բնութագիրը մանրամասն նկարագրված է, որպեսզի մեկ հարթակից մյուսին անցումը լինի սահուն։ Տեխնիկական բնութագրի հիմնական նպատակը լայնամասշտաբային ծրագրերի եւ տվյալների համակարգի ամբողջականության ապահովումն է։
Java EE հարթակը հիմնականում կենտրոնացած է ցանցի միջոցով կիրառելու վրա, ինչպես Համացանցում, այնպես և տեղական ցանցերում։ Առանձնահատկությունները տրվում և հաստատվում է JCP (Java Community Process)-ի միջոցով, Sun Microsystems Inc-ի աջակցությամբ։
Java EE- ն որոշ իմաստով համարվում է արդյունաբերական տեխնոլոգիա և հիմնականում օգտագործվում է բարձրորակ նախագծերում, որոնք պահանջում են հուսալիություն, լայնածավալություն, ճկունություն։
Java EE ծրագրի լայնամասշտաբ կիրառությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Sun-ը առաջարկում է անվճար ծրագրային փաթեթ՝ SDK, ինչը թույլ է տալիս զարգացնել նախագծերը, չծախսելով մեծ դրամական միջոցներ։ Այս փաթեթին հարմարեցված են GlassFish սերվերների հավելվածներ, որոնք լիցենզավորվածն են։
Տարբերակներ
Java EE ընթացիկ տարբերակն ունի 7.0 համարը։
Անցում կատարելով 5.0 տարբերակին, կնկատենք, որ փոփոխված է նաև անվանումը J2EE [] (Java 2 Platform, Enterprise Edition)-ից, Java Platform, Enterprise Edition, կրճատված Java EE [].
Տեխնոլոգիաներ
Java EE հարթկը ներառում է հետևյալ ստանդարտ տեխնոլոգիաները՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հաշվարկման հարթակներ
Սենտ Սյուզան (Արյեժի գավառ)
Սենտ Սյուզան (Sainte-Suzanne), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Ֆոսա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09342։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 242 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 150 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 118-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,4 %)։ 118 աշխատունակ բնակիչներից 98-ը աշխատում էին (58 տղամարդ և 40 կին), անաշխատանք էին 20-ը (6 տղամարդ և 14 կին)։ 32 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 16-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆեոդոր Տոլբուխինի հուշարձան (Մոսկվա)
Ֆեոդոր Տոլբուխինի հուշարձան (Памятник Фёдору Толбухину), Խորհրդային Միության մարշալ Ֆեոդոր Տոլբուխինին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1960 թվականին Մոսկվայի Սամոտյոչնայա փողոցում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Լև Եֆիմովիչ Կորբելը և ճարտարապետ Գրիգորի Ալեքսեևիչ Զախարովը ։ Հուշարձանը դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ունի ։
Պատմություն
1949 թվականին քանդակագործ Լև Կերբելը կերտել է մարշալի՝ Ֆեոդոր Տոլբուխինի կիսանդրին, իսկ մեկ տարի անց սկսել է աշխատել նրա հուշարձանի նախագծի վրա։ 1960 թվականին հուշարձանը պատրաստ էր ։
1960 թվականի մայիսի 14-ին հուշարձանը բացվել է Սամոտյոչնայա փողոցի պուրակում ։ Բացման արարողությանը մասնակցել են քաղաքի հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ, աշխատողներ, կուսակցականներ, Մոսկվայի կայազորի զորամասեր ։
Նկարագրություն
Երեք մետր բարձրությամբ բրոնզե քանդակը տեղադրված է սև լաբրադորիտե պատվանդանի վրա ։ Մարշալ Ֆեոդոր Տոլբուխինը պատկերված է ամբողջ հասակով։ Քանդակագործը հրամանատարին քանդակել է վստահ և վճռական ։
Հուշարձանի մուգ մոխրագույն գրանիտե խորանարդ պատվանդանը նախագծել է ճարտարապետ Գրիգորի Զախարովը ։ Պատվանդանի վրա կա հետևյալ մակագրությունը. «Խորհրդային Միության մարշալ։ Ֆեոդոր Իվանովիչ Տոլբուխին։ 1894-1949 թթ.» :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:1960 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կոռնել Բորխերս
Կոռնել Բորխերս (Cornell Borchers), ծնյալ Կոռնելիա Բրուխ (Cornelia Bruch, ), գերմանա-լիտվական դերասանուհի և երգչուհի, ով ակտիվորեն ստեղծագործել է 1940-1950-ական թվականներին։ Լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել հատկապես Մեծ վերելք (1950), «Կիսված սիրտ» (1955) Ստամբուլ (1957) ֆիլմերում իր տպավորիչ դերակատարումների շնորհիվ։ 1950-ական թվականների կեսերին մի շարք քննադատներ իրենց գրախոսություններում նրան նմանեցրել են Ինգրիդ Բերգմանին ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1925 թվականին լիտվական Շիլուտե քաղաքում։ Դերասանական առաջնելույթը տեղի է ունեցել 1949 թվականին։ 1950-ական թվականներին հանդես է եկել հոլիվուդյան մի շարք ֆիլմերում։ Աչքի է ընկել հատկապես Մեծ վերելք (1950), «Երբեք հրաժեշտ մի՛ տա» (1956), Ստամբուլ (1957) կինոնկարներում գլխավոր հերոսուհիներին մարմնավորելով։ 1955 թվականին բրիտանական «Կիսված սիրտ» դրամա-ֆիլմում տպավորիչ դերակատարման համար արժանացել է BAFTA հեղինակավոր մրցանակի։ 1950-ական թվականների վերջերին Բորխերսը ծանոթացել, շփվել է գերմանացի հոգեբան Անտոն Շելկոպֆի հետ, որի հետ ամուսնանալուց և դուստր ունենալուց հետո ավարտել է իր դերասանական կարիերան և իրեն նվիրել աղջիկ զավակին խնամելու, դաստիարակելու գործին։ Կյանքի վերջին տարիներն անց է կացրել Բավարիայում, որտեղ էլ 2014 թվականին կնքել է իր մահկանացուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Շուշիի շրջան (այլ կիրառումներ)
Շուշիի շրջան հասկացողությունը կարող է վերաբերել.
Բեսարաբսկի շուկա
Բեսարաբսկի շուկա (Бессарабський ринок կամ Բեսարաբկա), խոշոր ծածկած շուկա՝ տեղակայված Կիևի կենտրոնում՝ Բեսարաբսկայա հրապարակում, որը գտնվում է քաղաքի գլխավոր և ամենահայտնի փողոցի՝ Կրեշչատիկի արևմտյան ծայրում։ Շենքը կառուցվել է 1910-1912 թվականներին՝ ճարտարապետ Հենրիխ Գայի նախագծով, Կիևի հայտնի շաքար արտադրող Լազար Բրոդսկու միջոցներով, որը նա կտակել է մահից հետո։ Շուկան բացվել է 1912 թվականի հուլիսի 3-ին (16)։
Շուկայի անվանումը կապվում է Ռուս-թուրքական պատերազմների ժամանակ Ռուսական կայսրության կողմից Թուրքիայից նվաճված Բեսարաբիայի տարածաշրջանի հետ, որը մասամբ գտնվում է Ուկրաինայի տարածքում՝ Օդեսայի մարզում։
Նախապատմություն
Այն վայրը, որտեղ այժմ գտնվում է շուկան, կառուցապատվել է միայն 1869 թվականին։ Մինչ այդ Բեսարաբկան ամայի վայր է եղել։ Տարածքն անընդհատ ողողվում էր շրջակա բոլոր բլուրներից հոսող ջրերով (նույնիսկ կոյուղաջրեր ընդունելու համար դրված «խողովակը» չէր բավականացնում, այդտեղ թափվում էր նաև կենցաղային աղբ։ Տեղանքը հայտնի էր նրանով, որ այստեղ հավաքվում էին թափառաշրջիկներ, ավազակությամբ և կողոպուտով զբաղվող մարդիկ։ Երեկոյան Բեսարաբկայի տարածքում հայտնվելը վտանգավոր էր։ Նախկին վատ համբավ ունեցող ամայի վայրում որոշվել է հրապարակ կառուցել, որտեղ նախատեսվում է կանգնեցնել Բոգդան Խմելնիցկու հուշարձանը։ Հրապարակում առևտուրն իրականացվել է շուկայի շենքի կառուցումից դեռևս շատ առաջ։ 20-րդ դարի սկզբին Բեսարաբկան վերածվել է առևտրի հրապարակի և ամբողջովին ծածկվել է տարբեր առևտրային տաղավարներով։ Բեսարաբսկի հրապարակ Կրեշչատիկից և Բիբիկովսկու բուլվարի կողմից սայլերով բեռնափոխադրումներ են կատարվել։ 1902 թվականին ակնհայտ է դարձել, որ հրապարակում առևտրի կազմակերպումը պետք է կարգավորվի։ Դրա իրականացման ամենատրամաբանական ճանապարհը փակ շուկայի կառուցումն է եղել։ Շինարարության արժեքը գնահատվել է 500 000 ռուբլի, չնայած այն հանգամանքին, որ այդ տարիներին քաղաքի ամբողջ բյուջեն կազմել է 2 000 000 ռուբլի։
1904 թվականին մահացել է շաքարի գործարանի սեփականատեր Լազար Բրոդսկին, որը Կիևին կտակել է 500 հազար ռուբլի փակ շուկայի կառուցման համար։
Շինարարություն
Շինարարական ծրագրի մանրակրկիտ մշակումը սկսվել է միայն 1908 թվականին՝ Բրոդսկու հարազատների հետ գումարը ստանալու պայմանների վերաբերյալ երկարատև բանակցություններից հետո։ Քաղաքը երկար ժամանակ չի ցանկացել վերցնել շաքարի գործարանի սեփականատիրոջ կտակած գումարները՝ այդտեղ ամրագրված լրացուցիչ պայմանների պատճառով։
Սկզբում քաղաքը նախատեսել է մեկ շենքում կազմակերպել պարենային մթերքների և ծաղիկների շուկա, ինչպես նաև քաղաքային հանրային գրադարան, սակայն այդ գաղափարը մերժվել է (հետագայում այն ​​կազմակերպվել է Թագավորական այգում, այժմ՝ Ուկրաինայի ազգային գրադարան)։
Շուկայի կառուցվածքը աներևակայելի բարդ է ընթացել։ Հաստ աղյուսե պատերը կապակցված էին բազմատոննայանոց մետաղական կամարակապ կարկասով, որի վրա հենված էր ապակե տանիքը։ Մետաղական ձողակառույցի վրա հենված կիսաթափանցիկ տանիքը հնարավորություն էր տալիս լուսավորել ներքին տարածքը։ Տեղացի ճարտարապետները նման շինություններ կառուցելու փորձ չունեին և աշխատանքին ավելի լավ պատրաստվելու համար շինարարությունը հսկող ինժեներ Միխայիլ Բոբռուսովը նույնիսկ գործուղվել է Եվրոպա՝ դիտարկելու և ծանոթանալու Արևմտյան Եվրոպայի մեծ քաղաքներում գոյություն ունեցող փակ շուկաների կառուցվածքին։
Պատկերագրություն
«Կիևը մոդեռն ոճում» գրքի հեղինակները նկարագրում են այն տրամադրությունը, որում ստեղծվել և ապրում է Բեսարաբական շուկան մինչ օրս՝ «Գյուղացի կինը թարմ կաթով լի կուլաներ էր տանում շուկա, գյուղացին լծել էր իր լավագույն եզները, երկար եղջյուրավոր ցլի գլուխը կամարակապ մուտքի փականաքարում, ժամանակակից Կիևի դաժան իրականության մեջ նրանք անշուշտ ավելի հարազատ էին սրտի համար, քան հարյուր տարի առաջ։ Խաղաղությամբ, ներդաշնակությամբ և հովվերգական անդորրով էր շնչում շուկայի շենքը՝ այդ առասպելական ուկրաինական խուտորը՝ աշխույժ քաղաքի հրապարակի մեջտեղում։ Թվում է, թե սա մի ծուղակ է, որի մեջ ակամայից ընկել և ընդմիշտ կանգ է առել ժամանակը…»:
Շուկայի պատմություն
Բեսարաբիայի շուկան բացվել է 1912 թվականի հուլիսի 3-ին։ 1930-ական թվականներին շուկայում տեղակայվել է Առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի դատաբժշկական լաբորատորիան (ակնհայտ է, որ նրան պետք էին Բեսարաբսկայա ստորգետնյա սառնարանները, որոնք ժամանակին ներմուծվել էին Ռևելից)։ 1960-ականներին շուկան վերակառուցվել է, բայց այն խնամքով պահպանվել է մինչ օրս՝ մնալով գրեթե անփոփոխ։ 1980-ականներին քիչ էր մնում շուկան քանդեին, նախատեսվում էր դրա փոխարեն կառուցել տրանսպորտային հանգույց ։