cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աճեմյան փողոց (Գյումրի)
Հատվող փողոցներ
Կատեգորիա:Գյումրիի փողոցներ
Լաձիզե
Լաձիզե  (Lazise), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 6213մարդ։ Խտությունը կազմում է 95 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 95 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Բարդոլինո, Բուսոլենիո, Կաստելնուովո դել Գարդա, Պադենգե սուլ Գարդա, Պաստրենգո, Սիրմիոնե համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 37042։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Բնության, պատմա-ճարտարապետական և մշակութային մեծաթիվ և ուշագրավ հուշարձանների առկայության շնորհիվ Լաձիզեն դարձել է զբոսաշրջային կենտրոն, որը տարեկան ընդունում է ավելի քան երեքուկես միլիոն զբոսաշրջիկ այցելու (այդ ցուցանիշով Իտալիայում զբաղեցնում է 12-րդ տեղը)։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լորձունակերպեր
Լորձունակերպեր կամ լորձունայիններ, ողնաշարավորների ենթատիպի բոլորաբերանավորների վերնադասին պատկանող կենդանատեսակների կարգ։
Կարգի ներկայացուցիչ առանձնյակները չունեն արդյունաբերական կամ տնտեսական որևէ կարևոր նշանակություն։ Բացի այդ վարելով մակաբույծ կենսակերպ լորձունայինները լուրջ վնաս են հասնում ձկնաբուծությանը։
Տարածվածություն
Լորձունակերպերի կարգի ներկայացուցիչները տարածված են Համաշխարհային օվկիանոսի մաս կազմող Խաղաղ օվկիանոսի բարեխառն և մերձարևադարձային ջրերում։
Բնակվում են օվկիանոսի մակարդակից մինչև 100-500 մետր խորություններում։ Չնայած այս հանգամանքի՝ լորձունակերպերը ապրում են նաև մինչև 1000 մետր խորություններում։
Նկարագրություն
Լորձունակերպերը միջին չափի բոլորաբերանավորներ են։ Ունեն 45-70 սմ երկարություն և նման են խոշոր որդերի։ Մարմնի առջևի հատվածում ունեն 1-ից մինչև 15 խռիկային անցքեր։
Արյունատար համակարգը փակ է։ Սիրտը քառախորշ է։ Հիմնական սիրտը խռիկային է, սակայն լորձունակերպերն ունեն ևս երեք լրացուցիչ սրտախոռոչ։ Սնվում են ձկներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լորձունակերպեր
Վոյ Վոժ (Կոբլայի վտակ)
Վոյ Վոժ  (Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոբլա գետի աջ ափին 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Յուրատե և Կաստիտիս
Յուրատե ևԿաստիտիս (Jūratė ir Kastytis), լիտվական հայտնի հեքիաթ ։ Առաջին անգամ գրի է առնվել 1842 թվականին գրող, բանահավաք Լյուդվիկ Յուցևիչի կողմից ։ Հետագայում թեման բազմիցս գործածվել է պոեմներում, բալետում և նույնիսկ ռոք օպերայում ։
Անվան ստուգաբանություն
Յուրատե անունը ծագում է լիտվերեն Jūra բառից, որ նշանակում է ծով ։
Սյուժե
Կան սյուժեի տարբերակներ, որոնց հիմնական բովանդակությունը նույնն է։
Յուրատե աստվածուհին ապրել է Բալթիկ ծովի հատակին` սաթե պալատում, և հետևել ծովային կարգ ու կանոնին։ Երիտասարդ ձկնորս Կաստիտիսը, որ եղել է Շվյանտոյի գյուղից, առաջացրել է աստվածուհու զայրույթը, քանի որ չափազանց շատ ձուկ է որսացել։ Յուրատեն դուրս է եկել ծովի խորքից ծովային հավերժահարս Ունդինայի կերպարանքով ձկնորսին պատժելու համար։ Սական աստվածուհին սիրահարվում է ձկնորսին ու նրան տանում ծովային ապարանք` միասին ապրելու։ Նրանք ապրում են երջանիկ, մինչև ամպրոպի աստված Պերկունասն իմանում է աստվածուհու ու հասարակ մահկանացուի սիրո մասին ։ Նա բարկանում է, ջարդուփշուր անում սաթե ապարանքը` այն միլիոնավոր կտորների վերածելով, իսկ Յուրատեին շղթայում է ստորջրյա ժայռին։ Հենց այդ պատճառով էլ Բալթիկ ծովի ափերը փոթորկից հետո սաթ է սփռվում ։
Մի տարբերակի համաձայն` Յուրատեն սիրելիին փրկում է փոթորկի ժամանակ, իսկ մեկ այլ տարբերակով Կաստիտիսը մահանում է, իսկ Յուրատեն մինչ օրս սգում է նրա մահը։ Նրա արցունքները թափվում են սաթի հատիկների տեսքով` մաքուր ու թափանցիկ, ինչպիսին եղել է Յուրատեի ու Կաստիտիսի սերը, իսկ փոթորկի ձայնը աղջկա հեծկլտանքի արդյունքն է ։
Մշակութային նշանակություն
Լիտվական հեքիաթներից բոլորից առավել սիրելի են երկուսը` «Յուրատե և Կաստիտիս», «Էգլե` օձերի թագուհի»։ Նրանք արմատներով հասնում են լիտվական դիցաբանության խորքերը և փորձում բացատրել առօրյա երևույթների ու իրերի առաջացումը։
Պալանգա առողջարանային քաղաքում 1960 թվականից կա շատրվան` նվիրված Յուրատեին և Կաստիտիսին (քանդակագործ` Ն. Գայգալայտե) ։ Քաղաքի զինանշանը ևս մշակվել է լեգենդի մոտիվներով. լազուր դաշտը խորհրդանշում է Բալթիկ ծովը, սաթե մանյակը հղում է բանահյուսական հին ստեղծագործությանը, իսկ արծաթագույն թագը Յուրատե աստվածուհու խորհրդանիշն է ։
Գեղեցիկ լեգենդը գրական ու երաժշտական բազում գործերի ներշնչանքի աղբյուր է հանդիսացել։ 1920 թվականին լիտվացի նշանավոր բանաստեղծ Մայրոնիսը գրել է բալլադ` փառաբանելով հեքիաթի սիրահարներին ։ Այս բալլադի նկարազարդումները մեծ ուշադրության են արժանացել Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում (1937) ։ 1933 թվականին Յուոզաս Գրուդիսի երաժշտության հիման վրա բեմադրվել է բալետ, իսկ 1955 թվականին` օպերա և ներկայացում ։ 2002 թվականին Կլայպեդայի 750-ամյակի առթիվ բեմադրվել է ռոք օպերա, որն ունեցել է տխուր վերջաբան. ամրոցն ավերվել է, իսկ սիրահարները` բաժանվել ։
1959 թվականին ԽՍՀՄ-ում լիտվական լեգենդի հիման վրա նկարահանվել է «Սաթե ապարանք» մուլտֆիլմը ։
Բանաստեղծ Իոսիֆ Բրոդսկին այն հիշատակել է իր «Պալանգայում» բանաստեղծության մեջ (1967)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ժողովրդական հեքիաթներ
Աբեղախոտ ճահճային
Նկարագրություն
Երկար, հանգույցավոր կոճղարմատներով բազմամյա խոտաբույս է։ Հակադիր երկարավուն-նշտարաձև սղոցաեզր տերևները աճում են 30-60 սմ բարձրությամբ ճյուղավոր ցողունի վրա։ Ցողունի ստորին և միջին մասում աճող տերևները կոթունավոր են, իսկ վերինները՝ նստադիր։ Տերևածոցերում խմբված են երկշուրթ հնգանդամ ծիրանագույն կամ վարդագույն-մանուշակագույն ծաղիկները, որոնք առաջացնում են երկարավուն հասկանման ծաղկաբույլեր։ Զանգականման խողովակաձև բաժակը կրկնակի անգամ կարճ է պսակից։ Չորս առէջները երկուժ են, իսկ պտուղը կազմված է 4 փոքր, մուգ դարչնագույն պտղիկներից ։
Տարածվածություն
Աճում է նախալեռնային, ստորին և միջին լեռնային գոտիների ճահիճներում, խոնավ մարգագետիններում, գետերի և լճերի ափերին։ Տարածված է Տավուշի, Լոռու, Կոտայքի, Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում։ Մեղրատու բույս է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Շրթնածաղկավորներ Կատեգորիա:Մեղրատու բույսեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Բրաժինո (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Բրաժինո (Бражине), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Բրաժինո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 328 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն
Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն (Fantastic Voyage), ֆանտաստիկ ժանրի ֆիլմ, որը արտադրվել է 1966 թվականին ԱՄՆ-ում, նկարահանել է ռեժիսոր Ռիչարդ Ֆլեյշերը։ 1966 թվականին հինգ կատեգորիաներում ֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի և հաղթել երկու անգամ (լավագույն նկարիչ-բեմադրողի աշխատանքի և լավագույն հատուկ էֆեկտների համար)։ 1966 թվականին թողարկվել է ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի համանուն վեպը։ Չնայած ֆիլմն ավելի ուշ է թողարկվել, սակայն այն գրվել է հենց պատկերի սցենարի հիման վրա ։
Սյուժե
Տարեց հայտնի գիտնականը, որը աշխատում է զինվորականների վրա, վթարի է ենթարկվում և նրա կյանքը գտնվում է վտանգի մեջ։ Նրան կարող է փրկել միայն վիրահատական միջամտությունը։ Բայց ուղեղի սովորական վիրահատությունը դժվար թե դրական արդյունք տա։ Այդ պատճառով հատուկ սուզանավով բժիշկ-գիտնականների խումբը փոքրանում է մինչև միկրոսկոպիկ աստիճանի և ներարկիչով ներարկվում է զարկերակ։ Չէ որ տվյալ լաբորատորիան մասնագիտանում է հենց կենդանի և անկենդան օբյեկտներին նվազագույնի հասցնելով։ Գիտարշավի նպատակն է անել ամեն հնարավոր բան հիվանդի գլխուղեղից թրոմբը հեռացնելու համար։ Ֆանտաստիկ ճանապարհորդության ժամանակը չափազանց սահմանափակ է, հաշվարկը րոպեների համար է։ 60 րոպեից փոքրացված վիրաբույժները կստանան իրենց նախկին տեսքը և եթե չհասցնեն լքել մարմինը, կսպանեն իրենց հիվանդին։
Ռեմեյք
Գիլյերմո դել Տորոն բանակցություններ է վարել 20th Century Fox և Lightstorm ստուդիաների հետ անցյալում հայտնի «Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն» ֆիլմի բեմադրության ռեմեյքի շուրջ։
Նախագծի պրոդյուսերը կլինեն Ջեյմս Քեմերոնը և Ջոն Լանդաուն, իսկ սցենարը նախապատրաստողը՝ Դեյվիդ Ս․ Գոյերը, որի հետ Դել Տորոն աշխատել է «Բլեյդ 2»-ի վրա։
Ազդեցություն
1966 թվականին լույս է տեսել ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի նույնանուն վեպը։ 1984-1991 թվականներին ֆիլմի մոտիվներով նույնանուն համակարգչային խաղեր են թողարկվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Կարլ Էդուարդ Օտտո
Կարլ Էդուարդ Օտտո- (գերմ. Karl Eduard Otto, 1795-1869) - գերմանացի իրավաբան, թարգմանիչ, պրոֆեսոր Լայպցիգի և Դորպատի Կայսերական համալսարանում
Կենսագրություն
Ծնվել է 1795 թվականի օգոստոսի 14-ին Դրեզդենում և ստացել գերազանց նախնական կրթություն տանը՝ իր հոր՝ հայտնի մաթեմատիկոս Քրիստիան Գոտլոբ Օտտոյի ղեկավարությամբ. այնուհետև սովորել է Բաուտցեն քաղաքի (Սաքսոնիա) գիմնազիայում և Լայպցիգի համալսարանում, որտեղ 1817 թվականի հոկտեմբերին ստացել է բակալավրի կոչում, հաջորդ տարվա փետրվարին՝ մագիստրոսի կոչում, իսկ հետո` փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։
Հետագա հատուկ վերապատրաստման համար Կ. Է. Օտտոն գնաց Գյոթինգեն, որտեղ սովորեց պրոֆեսոր Գուստավ ֆոն Հյուգոյի ղեկավարությամբ, ապա Համբուրգում կարճատև մնալուց հետո մեկնել է Բեռլին, որտեղ լսել է գերմանացի իրավաբան Ֆրիդրիխ Կարլ ֆոն Սավինիի դասախոսությունները ։
Լայպցիգ վերադառնալուց հետո Կառլ Էդուարդ Օտտոն արդեն 1819 թվականի ամառային կիսամյակում Լայպցիգի համալսարանում որպես դոցենտ սկսեց կարդալ դասախոսություններ հանրագիտարանի և իրավունքի գիտության մեթոդաբանության վերաբերյալ. կարճ ժամանակ անց պաշտպանեց «Actiones forenses Atheniensium» թեզը և ստացավ իրավաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Օտտոն Լայպցիգի համալսարանում դասախոսեց  12 տարի։ Նրա դասախոսությունները տարածվում էին հռոմեական իրավունքի բոլոր ոլորտներում. ավելին, նա դասավանդել է բնական և միջազգային իրավունքի դասընթացներ։ Այս վերջին առարկայի դասավանդման հատուկ բաժնի ստեղծման վերաբերյալ Օտտոն 1822 թվականին նշանակվեց արտահերթ, իսկ 1826 թվականին այս ամբիոնի սովորական պրոֆեսոր, սակայն պարտավոր էր դասախոսել նաև հռոմեական իրավունքի մասին։
Այդ ժամանակ Օտտոն, ով արդեն պատվավոր համբավ էր ձեռք բերել՝ թարգմանելով «Corpus iuris civilis»-ը գերմաներեն, ըստ Շիլինգի և Սինտենիսի, սկսեց աշխատել Աթենքում դատավարության թեմայի շուրջ և շուտով հրատարակեց «De Atheniensium actionibus forensibus»: Բացի այդ, նա խմբագրել է «Gründsätze der deutschen Rechte»-ի երրորդ հրատարակությունը «Sprüchwörtern Haubold's»-ում և հրատարակել «Gaubold's Institutionum lineamenta»-ն։
Այս աշխատություններից բացի, Օտտոն պետք է նաև հիշվի «Gedächtnissfeier der dreizehnhundertjährigen Dauer des Römischen Rechts» և Հուստինիանոսի «Digesta»-ի չորս գրքերի  «Corporis juris civilis»-ի` գերմաներեն հրատարակության համար թարգմանելու համար։
Հոր հիշատակի նկատմամբ հարգանքը դրդեց Կ.Է.Օտտոյին 1827 թվականին հրատարակել նրա ստեղծագործությունները։
1831 թվականի դեկտեմբերին Օտտոն Դորպտի Կայսերական համալսարանի խորհրդի կողմից ընտրվեց հռոմեական և գերմանական քաղաքացիական իրավունքի, ընդհանուր իրավագիտության և իրավագիտության պրակտիկայի ամբիոնի ղեկավարի պաշտոնում։ Դորպատի համալսարանում Օտտոյի գիտա-հետազոտական գործունեությունը տևել է մոտ 26 տարի (1832 թվականի նոյեմբերից մինչև 1858 թվականի հունիսը)։ Նա այստեղ դասավանդել է հռոմեական իրավունքի պատմության և ինստիտուտների, պանդեկտների, հռոմեա-գերմանական գործընթացի, արտադատական պրակտիկայի, եկեղեցական իրավունքի, Գերմանիայի քաղաքացիական իրավունքի և գերմանական իրավունքի պատմության վերաբերյալ դասընթացներ։
Բացի այդ, նա դասավանդել է իրավունքի հանրագիտարանի և մեթոդիկայի, իրավունքի փիլիսոփայության և իրավական գրականության պատմության դասընթացներ։ Վերջապես նա լատիներենի հատուկ դասընթացներ է տվել XII աղյուսակների օրենսդրության վերաբերյալ։
1858 թվականի հունիսին Օտտոն թողնում է Դորպատի համալսարանը` վաստակավոր պրոֆեսորի կոչումով և մեկնում արտասահման և հաստատվում Յենա քաղաքում։
Դղյակի եկեղեցի (Քյոնիգսբերգ)
Քյոնիգսբերգի դղյակի եկեղեցի, Քյոնիգսբերգի ամրոցի լյութերական եկեղեցի։
Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է կոմս Գեորգ Ֆրիդրիխի օրոք ճարտարապետ Վլասի Բերվարտի կողմից։ Հիմնարկեքը կատարվել է 1584 թվականին, շինարարությունը շարունակվել է մինչև 1597 թվականը։ Գլխավոր ճակատը կառուցված է Վերածննդի  ոճով։
1701 թվականին Դղյակի եկեղեցում կատարվեց առաջին պրուսական թագավոր Ֆրիդրիխ I-ի թագադրությունը, չնայած Պրուսական թագավորության մայրաքաղաքը դարձավ Բեռլինը։ Դղյակի լյութերական եկեղեցում 1861 թվականին կատարվեց կայսր Վիլհելմ I Հոհենցոլեռնի թագադրությունը    ։
Եկեղեցին զգալիորեն վնասվեց 1945 թվականին Քյոնիգսբերգի գրոհի ժամանակ, փլատակներն ապամոնտաժվեցին 1968 թվականին։
Զանգակատուն
Սկսվել է կառուցվել 1260 թվականին, որպես բերգֆրիդ, ոչ բնակելի պաշտպանական աշտարակ- միջնաբերդ, 1387 թվականից աշտարակը ծառայում է որպես զանգակատուն։ 1686 թվականին զանգակատունը ուներ 82 մետր բարձրություն։  Կարիլյոնը նվագում է  Վուլպիուսի «Քրիստոսը իմ կյանքն է» մեղեդին (Ach bleib mit deiner Gnade) և Իզակի մեղեդին (Nun ruhen alle Wälder): 1944 թվականի օգոստոսի 30-ին անգլիական ռմբակոծությունից հետո աշտարակը այրվեց, այնուհետև զգալիորեն վնասվեց 1945 թվականի ապրիլին քաղաքի գրոհի և հրետակոծության հետևանքով, իսկ 1955 թվականին վերջնականապես պայթեցվեց, մինչև ամրոցի մնացած ավերակների վերջնական ոչնչացումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալինիգրադի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի տաճարներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ Կատեգորիա:Ավերված եկեղեցիներ
Ըմբշամարտը 2016 օլիմպիական խաղերում-Տղամարդկանց հունահռոմեական 66 կգ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2016 իրադարձություններ
Թոմ Ռեգան
Ռեգանը գրել է մի քանի գիրք՝ նվիրված կենդանիների իրավունքին՝ ներառյալ «Կենդանիների իրավունքների պաշտպանություն»-ը, որն ազդել է կենդանիների ազատագրման ժամանակակից շարժման վրա։ Իր հրատարակություններում նա պնդում է, որ կենդանիները մարդկանց նման «կյանքի կրողներ են», և եթե մենք ցանկանում ենք իմաստավորել մարդկանց կյանքը՝ անկախ նրանց ռացիոնալ էակներ լինելու հնարավորությունից, ապա մենք պետք է նույն կերպ իմաստավորենք նաև կենդանիների կյանքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կենդանիների իրավունքներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Զոպա նեղատերև
Զոպա նեղատերև, խուլեղինջազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
Հակադիր երկար նեղ և սրածայր տերևներով, կարճաթավ քառանիստ ցողուններով, 30-40 սմ բարձրությամբ կիսաթուփ է։ Տերևների մակերեսը երկու կողմերից ծածկված է եթերային յուղեր պարունակող գեղձային մազիկներով։ Գագաթնային տերևների անութներում աճող կապտամանուշակագույն ծաղիկները կազմում են միակողմանի ողկույզներ։ Նեղ նշտարաձև բաժակաթերթիկներից կազմված խողովակաձև և զանգականման բաժակը ծածկում է խողովակաձև պսակի կեսը։ Երկշուրթ պսակի վերին շուրթն ուղիղ է, ստորին եռաբլթակ շուրթը թեքված է ներքև, իսկ 4 երկուժ առէջները դուրս են գալիս պսակից։ Պտուղը կազմված է չորս եռանիստ ընկուզիկներից ։
Տարածվածություն
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների քարքարոտ լանջերին և ժայռերի վրա։ Տարածված է Շիրակի, Լոռու, Տավուշի և Սյունիքի մարզերում։ Մեղրատու և գեղազարդային բույս է ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են բույսի վերին մասը տերևներով և ցողուններով։ Որոշ եվրոպական երկրներում՝ Ֆրանսիայում, Գերմանիայում և Պորտուգալիայում այս բույսի խոտային մասն օգտագործվում է որպես օֆիցինալ հումք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Շրթնածաղկավորներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:Մեղրատու բույսեր
Ժիվինիցե (այլ կիրառումներ)
Ժիվինիցե կարող է վերաբերվել.
Սանդրո Նիսևիչ
Սանդրո Նիսևիչ (Sandro Nicević, ), հանգստի անցած խորվաթ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը վերջին անգամ խաղացել է իտալական Ա սերիայի լիգայի «Օռլանդինա Բասկետ» պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբում ։
Մասնագիտական կարիերա
Նիսևիչը սկսել է բասկետբոլ խաղալ իր ծննդավայրի «Գրադին Պուլա» ակումբում։ Շուտով նրանով հետաքրքրվել է Խորվաթիայի «Ցիբոնա» բասկետբոլային ակումբը։ Վերջինիս քույր «Ֆրանկ» և «Բենստոն» թիմերում երկու մրցաշրջան անցկացնելուց հետո Նիցևիչը միացել է «Ցիբոնայի» հիմնական կազմին և դարձել թիմի կարևոր անդամ։ 2001 թվականին Նիցևիչը հեռացել է «Ցիբոնայից» և սկսել իր շրջագայությունը Եվրոպայով մեկ՝ խաղալով Սլովենիայի «Օլիմպիա», Ֆրանսիայի «Լե Ման», Հունաստանի «AEK», Իսպանիայի «Մալագա», Թուրքիայի «Բեշիքթաշ» և Իտալիայի «Տրևիզո» և «Մոնտեգրանարո» բասկետբոլային ակումբներում։
2012 թվականին հանգստի անցնելուց հետո Նիցևիչը վերսկսել է իր կարիերան՝ օգնելով իր նախկին ակումբներին։ Նախ՝ 2013 թվականի հունվարին նա մեկ խաղ է անցկացրել իր նախկին ակումբ «Տրևիզոյի» կազմում, որը որոշակի անկում էր ապրել իր գլխավոր հովանավոր Բենետոն ընտանիքի՝ հովանավորությունը դադարեցնելուց հետո։ 2013 թվականի փետրվարին պարզվել է, որ Նիցևիչը պայմանագիր է ստորագրել «Ցիբոնա» ակումբի հետ, որը ֆինանսական խնդիրներ ուներ։ «Ցիբոնայի» կազմում «Ցեդևիտա» թիմի դեմ իր առաջին խաղի ընթացքում խփել է «buzzer beater» գոլը Խորվաթիայի գավաթի եզրափակչում։
Խորվաթիայի ազգային հավաքական
Նիսևիչը եղել է Խորվաթիայի բասկետբոլի տղամարդկանց ազգային հավաքականի անդամ։ Նա խաղացել է Եվրոբասկետ 1997, Եվրոբասկետ 2003 բասկետբոլային մրցույթներում, 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերում և Եվրոբասկետ 2009-ում։
Զավիդովիչի (այլ կիրառումներ)
Զավիդովիչի կարող է վերաբերվել.
Մոնտի Սանտու դու Տոկանտինս
Մոնտի Սանտու դու Տոկանտինս (Monte Santo do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Միրասեմա դու Տոկանտինսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1948 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 091,548 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Վիճակագրական մեխանիկա
Վիճակագրական մեխանիկա, տեսական ֆիզիկայի (ինչպես նաև՝ մաթեմատիկական ֆիզիկայի) ճյուղ, որը օգտագործելով հավանականությունների տեսությունը, ուսումնասիրում է մեխանիկական համակարգի միջին վարքագիծը, երբ համակարգը անորոշ վիճակում է  ։
Վիճակագրական մեխանիկան օգտագործվում է մեծ համակարգերի ջերմադինամիկական վարքագիծը բացատրելու համար։ Վիճակագրական մեխանիկայի այս բաժինը, որը վերաբերում է դասական ջերմադինամիկային, հայտնի է վիճակագրական ջերմադինամիկա կամ հավասարակշռության վիճակագրական մեխանիկա անվամբ։ Մակրոսկոպական մեխանիկական օրենքները չունեն այնպիսի հասկացությունների, ինչպիսիք են ջերմաստիճանը, տաքությունը կամ էնտրոպիան։ Սակայն, վիճակագրական մեխանիկան ցույց է տալիս, թե ինչպես են այս հասկացությունները առաջանում համակարգի վիճակի բնական անորոշությունից, երբ համակարգը ստեղծվել է գործնականում։ Վիճակագրական մեխանիկան տրամադրում է՝ ջերմադինամիկական մեծությունները (ինչպես օրինակ՝ ջերմունակություն) մակրոսկոպիկ վարքագծերի հետ կապող մեթոդներ, մինչդեռ, դասական ջերմադինամիկային միակ հասանելի տարբերակը այս մեծությունների ճափումն է։ Վիճակագրական մեխանիկան նաև թույլ է տալիս ջերմադինամիկայի օրենքները տարածել այնպիսի պայմանների վրա, որոնք հաշվի չեն առնվում դասական ջերմադինամիկայում, օրինակ՝ մակրոսկոպիկ համակարգեր և փոքր ազատությամբ մեխանիկական այլ համակարգեր ։
Ոչ֊հավասարակշռության վիճակագրական մեխանիկան զբաղվում է հավասարակշռության մեջ չգտնվող անշրջելի գործընթացների մակրոսկոպական մոդելավորմամբ։ Այսպիսի գործընթացի օրինակ են քիմիական ռեակցիաները կամ մասնիկների և ջերմության հոսքը։ Վիճակագրական մեխանիկայի այս բաժինը շարունակում է մնալ ակտիվ տեսական հետազոտությունների առարկա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիճակագրական մեխանիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Զենիցա (այլ կիրառումներ)
Զենիցա կարող է վերաբերվել.
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Մեխելեն, Բելգիա)
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, խաչքար Բելգիայի Մեխելեն քաղաքում։
Պատմություն
Խաչքարը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցին ընդառաջ, 2015 թվականի ապրիլի 19-ին ։ Խաչքարի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Բելգիայում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Թաթուլ Մարգարյանը, Մեխելենի քաղաքապետ Բարտ Սոմերսը և այլ կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։
2015 թվականի ապրիլի 17-ին Եվրոպայում բնակվող թուրքերը բողոքի ակցիա են կազմակերպել բելգիական Մեխելեն քաղաքում՝ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին հուշարձան տեղադրելու նախաձեռնության դեմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Օլաֆ Մագնուս
Օլաֆ Մագնուս (Olaus Magnus, կամ Magni, լատինացում՝ Månsson կամ թարգմանաբար Store, ), շվեդ  եկեղեցական գործիչ, Ուփսալայի արքեպիսկոպոս, դիվանագետ, գրող, պատմաբան և քարտեզագիր:  Օլաֆի ծնողներն էին Մոնս Պետերսսոն Ստուրեն (Måns Petersson Store) և Կրիստինան: Արքեպիսկոպոս և պատմաբան Յոհան Մագնուսի (Յուհան Մոնսսոնի) եղբայրն է:
Կենսագրություն
Օլաֆը ծնվել է 1490 թվականի հոկտեմբերին, Լինչոպինգում (կամ Շեննինգում): Սսովորել է Լինչոպինգում, Վեստերոսում, այնուհետև՝ Ռոստոկում: Հավանաբար մագիստրոսի կոչում է ստացել Քյոլնում (1514): 1518-1519 թվականներին առաքելական հանձնակատարի և պապական ներկայացուցչի (Յոհաննես Արչիմբոլդ Անգել) հրահանգներով ուղևորվել է  Նորլանդ և Հյուսիսային Նորվեգիա՝ վաճառելով ինդուլգենցիաներ և միևնույն ժամանակ ծանոթացել աշխարհագրությանը և տեղական սովորույթներին:
Բացի այդ, իր գրքում նա նշել է, որ ուղևորությունը նպատակ ուներ նաև պայքարել Լութերական հերետիկոսության դեմ: Ավելի ուշ նա Ուփսալայում և Վեստերոսում ծառայել է որպես կանոնիկոս: 1520 թվականին գտնվելով Ստոկհոլմում՝ ականատես է եղել դանիացիների կողմից կազմակերպված «արյան բաղնիքին»: 1523 թվականին եղել է Ստրեննեսի արքիդիակոն, որտեղ հունիսի 6-ին Ռիքսդագը ընտրել է Գուստավ I Վազա  թագավորին: Նույն թվականին նոր թագավորը Յոհան Մագնուսին (Յոհան) նշանակել է Ուփսալայի արքեպիսկոպոս (և ամբողջ Շվեդիայի) և իր եղբորը՝  Օլաֆին, ուղարկել է Հռոմ, որպեսզի նշանակումը հաստատցի Սուրբ Աթոռի կողմից: Այնուամենայնիվ, Հռոմի պապը հրաժարվել է ինչ-որ կերպ աջակցել Շվեդիայի մոտալուտ Ռեֆորմացիային:
Մինչև 1530 թվականը, Օլաֆը, մնալով իր եղբոր արքեպիսկոպոսի քարտուղարը, դիվանագիտական առաքելություններով հաճախ ճանապարհորդում էր Եվրոպայում: Դրանց թվում հիշատակվում է Նիդեռլանդներ ուղևորությունը հանզայական  քաղաքների ղեկավարության հետ առևտրային բանակցություններին մասնակցելու նպատակով: Բարեփոխումների սկսվելուց հետո, ինչպես Յուհանի, այնպես էլ Օլաֆի երկրում մնալը վտանգավոր էր:
1530 թվականին նրանց ունեցվածքը բռնագրավվել է, և նրանք որոշել են չվերադառնալ Շվեդիա՝ բնակություն հաստատելով Գդանսկում: 1544 թվականին Յոհան Մագնուսը մահացել է, և հոկտեմբերի 26-ին Հռոմի Պապ Պողոս III-ը Օլաֆին նշանակել է Ուփսալայի արքեպիսկոպոս՝ զուտ անվանապես, քանի որ այլ տարբերակ չկար: Այնուամենայնիվ, այս կարգավիճակով 1545-1549 թվականներին նա ծառայել է Տրիդենթի տաճարում: Ավելի ուշ Օլաֆը Լիեժեում եղել է կանոնիկոս: Սիգիզմունդ I Ծեր-ը նրան առաջարկեց նմանատիպ պաշտոն Պոզնանում, բայց նա հրաժարվեց: 1550 թվականից նա գրեթե  անընդմեջ ապրել է Հռոմի Սուրբ Բրիգիթ վանքում:
Օլաֆ Մագնուսը մահացել է 1557 թվականի օգոստոսի 1-ին (1558): Թաղված է Հռոմի Santa Maria dell’Anima եկեղեցում, բայց գերեզմանաքարի տեղը անհայտ է: Այն, հավանաբար, կորել է 1776 թվականի վերականգնման աշխատանքների ժամանակ:
Աշխատություններ
Դանցիգում Օլաֆն իր պորտուգալացի ընկերոջ (Damianus à Goes) խորհրդով սկսել է ուսումնասիրել լքված հայրենիքի մշակույթը և պատմությունը: 1537 թվականին եղբայրները տեղափոխվել են Մանթուա, այնուհետև՝ Հռոմ: 1538-1540 թվականներին նրանք բնակվել են Վենետիկում Վենետիկյան Հանրապետության պատրիարք Իերոնիմո Կվիրինի մոտ, որը հետաքրքրվում էր Սկանդինավիայի հետազոտություններով: Նրա  ֆինանսական աջակցությամբ Օլաֆը լրացրել և տպել է Հյուսիսային Եվրոպայի քարտեզի մի քանի օրինակներ, որոնք հայտնի են Carta Marina անվանումով:  Օլաֆը գրել է նաև հանրահայտ  Historia de Gentibus Sepentrionalibus («Հյուսիսային ժողովուրդների պատմություն») գիրքը, որը լույս է տեսել 1555 թվականին Հռոմում«: Պատմությունը ...» քարտեզի վրա նրա աշխատանքների գրական շարունակությունն է, որն  իր մեջ պարունակում է Նորլանդիա ուղևորության հուշերը, լեգենդների, բանահյուսության, ազգագրական տեղեկությունների, սաքսոնյան քերականության և այլ դասական գործերի բեկորներ: Այս գիրքը երկար ժամանակ եղել է Շվեդիայի մասին գիտելիքների ամենահեղինակավոր աղբյուրը: Դրա ժողովրդականությունը պայմանավորված էր նաև հյուսիսային սովորույթները պատկերող փոքր էսքիզներով, որոնք զարմանալի էին ողջ լուսավոր Եվրոպայի համար:
Գիրքը թարգմանվել է (բնօրինակը գրվել է, իհարկե, լատիներեն) իտալերեն (1565), գերմաներեն (1567), անգլերեն (1658), հոլանդերեն (1665) և վերատպվել (համառոտագրերով) Անտվերպենում (1558 և 1562), Փարիզում (1561) ), Ամստերդամում (1586), Ֆրանկֆուրտում (1618) և Լեյդենում (1652): Այն շվեդերեն է թարգմանվել միայն 1909 թվականին: Այս աշխատանքի շնորհիվ Օլաֆ Մագնուսը համարվում է Շվեդիայի առաջին հումանիստը, ավելին, «Պատմությունը ...» դիտարկվում է որպես Օլաֆ Ռուդբեքի Ավագ Atlantica պատմական հիմնարար աշխատության կարևոր  գաղափարական աղբյուր:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շվեդ քարտեզագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ պատմաբաններ Կատեգորիա:Շվեդ դիվանագետներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ կրոնական գործիչներ Կատեգորիա:Ռոստոկի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հռոմում թաղվածներ Կատեգորիա:Շվեդ մարդաբաններ
Գորնյացկոե (քաղաքատիպ ավան, Դոնեցկի մարզ)
Գորնյացկոե (Гірницьке), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Գորնյացկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 177 մարդ։
Խաղալիքների պատմություն
Խաղալիքների պատմությունը (Toy Story) առաջին անիմացիոն լիամետրաժ 3D մուլտֆիլմն է, որը ամբողջովին պատրաստվել է համակարգչի վրա։ Սա նաև առաջին մուլտֆիլմն է, որը առաջադրվել է «Օսկար»-ի լավագույն սցենարի համար։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1995 թվականի նոյեմբերի 22-ին, և այդ տարի «Խաղալիքների պատմությունը» ֆիլմը ճանաչվել է ամենաշահութաբերը։ Հետագայում լույս են տեսել Sega Mega Drive, Super Nintendo և Nontendo Game Boy խաղային պլատֆորմների համար նախատեսված խաղերը։ Մուլտֆիլմը ունի նաև շարունակություն՝ «Խաղալիքների պատմությունը 2» (1999), «Խաղալիքների պատմությունը 3» (2010) իսկ 2012 թվականի փետրվարի 2-ի տվյալներով պատրաստվում են թողարկելու «Խաղալիքների պատմությունը 4» մուլտֆիլմը։
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսները կենդանի խաղալիքներ են, որոնք ապրում են իրենց տիրոջ՝ Էնդի Դևիսի սենյակում։ Ամեն տարի Էնդիի ծննդյան օրվա կապակցությամբ նրան նվիրում են նոր խաղալիքներ, և այդ օրը դառնում է դժոխք Էնդիի հին խաղալիքների համար։ Մանկապարտեզից սկսած տղայի ամենասիրելի խաղալիքը եղել է Վուդին, որը խաղալիքների առաջնորդն էր։ Սարսափ է ներշնչում նաև Էնդիի հարևան Սիդ Ֆիլիփսը, որը ջարդում և ավերում է այն բոլոր խաղալիքները, որոնք ընկնում են նրա ձեռքը։ Էնդիի հերթական ծնունդներից մեկը նշում են մի քանի օր շուտ նոր տուն տեղափոխվելու պատճառով։ Էնդին այդ օրը ստացավ բազմաթիվ նվերներ, այդ թվում՝ նոր խաղալիք՝ Բազ Լայթեր անունով։ Էնդին ծնողների հետ պետք է գնա «Պիցցայի մոլորակ», և Էնդիին թույլատրում են վերցնել իր խաղալիքներից մեկը։ Մտածելով, որ Էնդին կվերցնի Բազին իր փոխարեն՝ Վուդին որոշում է գցել Բազին սեղանի հետևը, բայց ստացվում է այնպես, որ Բազը ընկնում է լուսամուտից դուրս։ Այդ ամենի ականատեսն են լինում մնացած խաղալիքները և փորձում են վրեժ լուծել Վուդիից։ Այդ ժամանակ Էնդին մտնում է սենյակ, որ վերցնի Բազին, բայց վերջինիս չգտնելով՝ Էնդին վերցնում է իր հետ Վուդիին։ Բազը, նկատելով Վուդիին մեքենայում, բռնվում է մեքենայից։ Մեքենայի՝ բենզալցակայանում կանգնած լինելու ժամանակ Բազը մտնում է մեքենայի մեջ և այնտեղ գտնում Վուդիին։ Նրանք սկսում են կռվել՝ չնկատելով, որ դուրս են ընկել մեքենայից։ Երբ նրանք նկատում են այդ, Էնդիի մեքենան արդեն գնացած է լինում։ Վուդիի շնորհիվ նրանք արագ հասնում են «Պիցցայի մոլորակ», որտեղ անզգուշության պատճառով ընկնում են Սիդ Ֆիլիփսի ձեռքը։ Վուդին և Բազը ծանոթանում են Սիդի խաղալիքների հետ, որոնք կարծես ուզում էին վնաս հասցնել նրանց, բայց հետագայում Վուդին և Բազը Սիդի խաղալիքների հետ վրեժ են լուծում Սիդից։ Այդ ժամանակ նրանք նկատում են, որ Էնդիի ընտանիքը սկսում է հեռանալ։ Վուդին և Բազը սկսում են շտապել, որպեսզի հասնեն մեքենային։ Այս բոլոր արկածների ընթացքում Վուդին և Բազը ընկերանում են՝ թողնելով իրենց տարաձայնությունները անցյալում։
Շախրուդդին Մագոմեդալիև
Շախրուդդին Մագոմեդովիչ Մագոմեդալիև , ռուսական և ադրբեջանական ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Խաղում է ադրբեջանական պրեմիեր-լիգայի «Ղարաբաղ» (Աղդամ) ակումբի կազմում։
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի փետրվարին՝ ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ընթացքում, երկու տարվա պայմանագիր է կնքել ադրբեջանական Պրեմիեր-լիգայի «Սումգայիթ» ակումբի հետ, որտեղից էլ տեղափոխվել է Ղուսարի «Շախդագ» ակումբ, որի հավաքականի կազմում անց է կացրել կես տարի ։ Նոր ակումբ տեղափոխվելուց մեկ շաբաթ անց կատարել է իր նորամուտը 20-րդ տուրի՝ «ԱԶԱԼ» ակումբի դեմ խաղում ։ 2016/2017 թվականին անցկացրել է 7 խաղ և խփել 3 գոլ ։
Կարիերան հավաքականում
2009 թվականի հունվարին հավաքի է մասնակցել Մոսկվայում Ռուսաստանի պատանեկան հավաքականի հետ ։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 10-18-ն մասնակցել է հավաքի Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի հետ Սոչիի «Պարուս» մարզահամալիրի բազայում ։ 2014 թվականին ընդգրկվել է երկրի երիտասարդական հավաքականում՝ մասնակցելու 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի՝ Նորվեգիայի դեմ խղին, որն անցկացվել 2014 թվականի հունիսի 1-ին Բաքվում. այդ խաղում Մագոմեդալիևը մնացել է պահեստայինների կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մախաչկալա քաղաքում ծնվածներ
Իլիաշ (այլ կիրառումներ)
Իլիաշ կարող է վերաբերվել.
Մոշ (հատապտուղ)
Մոշ, Ռուբուս (Վարդազգիներ) բույսերի շարքին պատկանող պտուղ  ։
Հասունանալու ընթացքում մոշի պտուղները սկզբում ստանում են  կանաչ, ապա դարչնագույն, իսկ հետո վառ կարմրադարչնագույն երանգ։ Հասած մոշն ունի սև (սև մանուշակագույն) գույն ։
Rubus caesius տեսակի մոշի պտուղները սև են կապտավուն երանգով, դրա համար որոշ վայրերում նրանց անվանում են փիրուզագույն․ Rubus fruticosus  մոշի տեսակում մոտ կապտավուն երանգ չկա։ Պտուղների հյութը մուգ կարմիր է․ հասած հատապտուղների համը քաղցրաթթու է, ունի փայլուն գույն․ հարավային երկրներում այդ պտուղները քաղցր են։ Կարող են օգտագործվել մուրաբա պատրաստելու համար։ Երկու տեսակն էլ տարածված են Եվրոպայի բարեխառն և տաք երկրներում՝ Սկանդինավիայից  մինչև Արխանգելսկի մարզի արևմտյան մասը ներառյալ։
Ազնվամորուց, այդ թվում դրա տարբեր սև տեսակներից,  մոշը տարբերվում է նրանով, որ քաղվում է ծաղկաբույլով, մինչդեռ  մոշը՝  ոչ (այսինքն պոկված ազնվամորին ամբողջական մնում է, բայց մոշը՝  ոչ)  ։
Կական (այլ կիրառումներ)
Կական կարող է վերաբերվել.
(731) Սորգա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,989022 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5825 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3955 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Սորգա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5984 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1887,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190726 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,71° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1912 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ադամ Մեսինգերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կալեսիա (այլ կիրառումներ)
Կալեսիա կարող է վերաբերվել.
Նորայր Բախտամյան
Նորայր Բախտամյան հայ հրաձիգ՝ ատրճանակից, Հայաստանի բազմակի չեմպիոն, 2011 թվականի հրաձգության աշխարհի գավաթի արծաթե մրցանակակիր։ 3 Օլիմպիական խաղերի մասնակից (2004, 2008 և 2012):
Կենսագրություն
Նորայր Բախտամյանը ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ Երևանում։ Հրաձգությամբ տարվել է 1985 թվականից։ Սպորտում առաջին քայլերն արել է Խորեն Իգիթյանի գլխավորությամբ ։
Նվաճումներ
Սպորտում եղած ողջ ընթացքում բազմիցս դարձել է Հայաստանի չեմպիոն։ 2004 թվականին Աթենքի Օլիմպիական խաղերում՝ 10 մետր հրաձգությունում, զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։ Չորս տարի անց ելույթ է ունեցել Պեկինի Օլիմպիական խաղերում, բայց՝ անհաջող։ 2011 թվականին Սիդնեյի աշխարհի գավաթի առաջնությունում երկրորդն է եղել։ 2012 թվականին երկու անգամ գրավել է աշխարհի գավաթի չորրորդ տեղը։ Նույն տարվա փետրվարին ֆիննական Վերումայկի քաղաքում կայացած Եվրոպայի ձմեռային առաջնությունում հավաքելով 679,6 միավոր՝ գրավել է 6-րդ տեղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հրաձիգներ
Կիսելյակ (այլ կիրառումներ)
Կիսելյակ կարող է վերաբերվել.
Հերհերի ջրամբար
Հերհերի ջրամբար ջրամբար Հայաստանում, Վայոց ձորի մարզում, Հերհեր գյուղի ստորին մասում, ծովի մակարդակից 1430 մետր բարձրության վրա։ Լճի ծավալը կազմում է 26 մլն մ3։ Այն կառուցված է Հերհեր գետի վրա։ Ջրամբարի աջ կողմում գտնվում է Դար Ալաղես հրաբուխը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ջրամբարներ Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի ջրագրություն
Ժիրայր Անանյան
Կենսագրություն
Անանյանի «Տաքսի, տաքսի» («Սերը ճամպրուկի մեջ») կատակերգությունը բեմադրվել է Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան (1973), Ստեփանակերտի Մաքսիմ Գորկու անվան, Թբիլիսիի Ստեփան Շահումյանի անվան (1974), Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի (1978), Ղափանի Ալեքսանդր Շիրվանզադեի անվան (1983) պետական թատրոններում։ Նույն դրաման տեղ է գտել «Տեատր» հանդեսի 1973 թվականի Խորհրդային Միության պետական թատրոնների բեմերում մեկ խաղաշրջանում 100 անգամից ավելի ներկայացված պիեսների ցանկում։
1978 թվականից Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան թատրոնն անընդմեջ ներկայացնում է նրա կատակերգությունները։ 1979 թվականին Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան թատրոնը բեմադրել է նրա «Անծանոթ ամուսիններ» կատակերգությունը։ Ժիրայր Անանյանի «Իմ տունը քո տունը չէ» («Հեռախոսային զանգ», «Բնակարանամուտ») պիեսը բեմադրել է Լենինականի Ա. Մռավյանի անվան, Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան, Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական (1983) պետական թատրոններում։
Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնի՝ 1989-1990 թվականների խաղացանկում միաժամանակ ներկայացվել են նրա երեք պիեսներ՝ «Իմ տունը քո տունը չէ», «Իրարանցում», «Կարուսել»։ «Կարուսել» և «Տաքսի, տաքսի» կատակերգությունները 1989 թվականին հյուրախաղերի ժամանակ ներկայացվել են ԱՄՆ-ում։ Հակոբ Պարոնյանի անվան թատրոնը երկրորդ անգամ «Տաքսի, տաքսին» ԱՄՆ-ում ներկայացրել է 1994 թվականին, իսկ «Ես եմ, եկել եմ» («Կարուսել») կատակերգությունը՝ 2001 թվականին Իրանում։
Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում 1992 թվականին տեղի է ունեցել դրամատուրգի «Իմ տունը քո տունը չէ» պիեսի 500-րդ ներկայացումը, իսկ «Տաքսի, տաքսի» կատակերգության 500-րդ ներկայացումը 1993 թվականին կայացել է Երևանի Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, 600-րդը՝ 1997 թվականին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ երգիծաբաններ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Բայրամալի
Բայրամալի (Baýramaly), քաղաք Թուրքմենստանում։ Գտնվում է Մուրգաբի օազիսում, Աշխաբադից 375 կմ արևելք ։
Բնակչությունը կազմում է ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Մուրգաբի օազիսում (Մուրգաբայի չոր դելտա), Մարայի վելայաթի վարչական կենտրոնից 27 կմ դեպի արևելք, Աշխաբադից 375 կմ դեպի արևելք։ Երկաթուղային կայարան ։
Կլիմայական հանգստավայր․ բուժում քրոնիկ երիկամների ոչ տուբերկուլյոզային ծագման արյան շրջանառության խանգարումների բացակայությունով հիվանդների, ինչպես նաև սրտանոթային համակարգի հիվանդություններով հիվանդների բուժում։ Սեզոնը՝ ապրիլից նոյեմբեր ։
Ամառը տաք է և չոր (ջերմաստիճանը բարձր է +30 °С–ից), արևային օրերը տարում 290 օր են։ Ձմեռը մեղմ է։ Միջին տարեկան խոնավությունը 50% (ամռանը 25%)։ Տարափ է տարվա 130 մմ–ը ։
էկոնոմիկա
Շինանյութեր, շինարարական կոնստրուկցիաներ և պատրաստվածքներ (արտադրողներ)։ Բայրամ Ալի շրջանում բնական գազի արդյունահանում է իրականացվում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքմենստանի քաղաքներ
Կլադան (այլ կիրառումներ)
Կլադան կարող է վերաբերվել.
Հուգո Սիմբերգ
Հուգո Սիմբերգ (Hugo Simberg, ), ֆինն նկարիչ և գծանկարիչ, ֆիննական սիմվոլիզմի ամենահայտնի ներկայացուցիչը։ Հայտնի է իր գործերով, որոնք ներկայացնում են բազմաչափ պատկերներ, կյանք և մահ, հրեշտակներ և սատանաներ։ Տամպերեի Սուրբ Հովհաննես Աստվածածին տաճարի որմնանկարների և վիտրաժների հեղինակ։ Սիմբերգի «Վիրավոր հրեշտակը» նկարը, որը պատկերում է պատգարակի վրա հրեշտակ տեղափոխող երկու տղաների, համարվում է հյուսիսային սիմվոլիզմի այցեքարտը․ տարածված է և կիրառվում է կազմերի և նկարազարդումների ժամանակ։
Կենսագրություն
Հուգո Սիմբերգը ծնվել է զինվորականի բազմանդամ ընտանիքում։ Ութ տարեկան հասակում նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Վիբորգ, որն այդ ժամանակ Ֆինլանդիայի մշակութային կենտրոններից մեկն էր։ Ընտանիքն ամռանը մեկնել է Ֆիննական ծոցի ափին գտնվող Նիեմենլաուտտու քաղաք։ Հուգո Սիմբերգը, դառնալով հայտնի նկարիչ, Ֆիննական ծոցի ափին ստուդիա է կառուցել, իսկ նրա ստեղծագործություններում նշանակալի տեղ են գրավում ափամերձ բնապատկերները ։  1891 թվականին ընդունվել է Վիբորգի արվեստասերների նկարչության դպրոց, հետագայում սովորել է (1893-1895) Հելսինկիի Ֆիննական արվեստի ընկերության գեղարվեստի դպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչներից է եղել հայտնի նկարիչ Հելենա Շերֆբեկը ։ Դրանցից ոչ մեկը նա չի ավարտել, քանի որ դասավանդումը նրան դուր չի եկել ։ Որոշելով ինքնուրույն կրթություն ստանալ՝ Հուգո Սիմբերգը դիմել է Ֆինն հայտնի նկարիչ-սիմվոլիստ Աքսելի Գալլեն-Կալելային, որը բնակվում էր Տամպերեի մերձակայքում գտնվող Ռուովեսի քաղաքում։ 1895-1897 թվականներին Սիմբերգը դասեր է ստացել Գալլեն-Կալելայից։ Դեռևս 1895 թվականին նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Առնոլդ Բյոկլինը, որի մասին գրել է, որ նա «համարվում է Աստծու տված նկարիչ և բոլորը պետք է խոնարհվեն նրա առաջ» ։
1896 թվականին Սիմբերգը ճամփորդել է Եվրոպայում՝ այցելելով Լոնդոն ու Փարիզ, ծանոթացել եվրոպական ժամանակակից արվեստին։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Էդվարդ Բյորն-Ջոնսը և պրեռաֆայելիտները ։ Հետագայում 1903-1904 և 1910 թվականներին նա երկար ժամանակ աշխատել է Փարիզում։ 1896 թվականի աշնանը նա առաջին անգամ մասնակցել է ֆինն նկարիչների աշնանային ցուցահանդեսին և ներկայացրել մի քանի նկարներ, որոնք դրական գնահատականների են արժանացել քննադատների կողմից։ Այս նկարները կատարվել են Սիմբերգի բոլոր աշխատանքներին բնորոշ ոճով՝ զուգակցելով սիմվոլիզմը բանահյուսական մոտիվների հետ։ 1897 թվականին նա այցել է Իտալիա, որտեղ նրա վրա խորը տպավորություն են թողել 16-րդ դարի Վերածննդի դարաշրջանի վարպետների աշխատանքները։
Աշնանային ցուցահանդեսին ներկայացված Սիմբերգի աշխատանքները 1898 թվականին կրկին արժանացել են դրական գնահատականների, որից հետո Հուգո Սիմբերգն ընդունվել է Ֆինլանդիայի նկարիչների միություն և նկարչության ուսուցչի պաշտոն ստացել Վիբորգի արվեստասերների նկարչական դպրոցում։ 1899 թվականին նա ճանապարհորդել է Կովկասում, եղել Թբիլիսիում և Դաղստանում, ինչի արդյունքում ստեղծվել են միտումնավոր բարելավված գույներով լեռնային մթնոլորտային բնապատկերներ ։
1900 թվականին Փարիզում կայացած համաշխարհային ցուցահանդեսում Սիմբերգը պատվո դիպլոմ է ստացել «Աշուն» (1895) կտավի համար։ 1902 թվականի աշնանը նկարիչը լուրջ նյարդային խեղում է ունեցել և մինչև 1903 թվականի գարուն բուժվել է Հելսինկիի Կալիոյի հիվանդանոցում։ Հիվանդանոցից դուրս գալուց հետո նա ստեղծել է իր ամենահայտնի կտավը՝ «Վիրավոր հրեշտակը» ։ Դեռ 1902 թվականին նկարիչը թոշակ է ստացել Եվրոպա մեկնելու համար և 1903-1904 թվականներին այցելել է Իտալիա, Իսպանիա, Հյուսիսային Աֆրիկա, ինչպես նաև աշխատել է Ֆրանսիայում ։ 1904 թվականին դիմանկարների նկարչության ազգային մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի։ Նույն թվականին հրաման է ստացել նկարել Տամպերեի Սուրբ Հովհաննես ավետարանիչի եկեղեցին (հետագայում՝ տաճար)։
1907 թվականին Սիմբերգը Լոնդոնով ճանապարհորդել է Նյու Յորք։ Վերադառնալով Ֆինլանդիա՝ նա ուսուցչական պաշտոն է ստանձնել Հելսինկիի Ֆիննական արվեստի միության արվեստի դպրոցում և այն պահել մինչև իր մահը՝ 1917 թվականը։ 1908 թվականին Փարիզում ֆիննական արվեստի ցուցահանդեսի համար ընտրվել է Սիմբերգի քսան աշխատանք, ինչը Ֆինլանդիայից դուրս առաջին նման մեծ ցուցահանդեսն էր։ Ցուցահանդեսին մասնակցող 23 նկարիչներից միայն երկուսը (Գալլեն-Կալելան և Էնկելը) ներկայացրել են իրենց աշխատանքների ավելի շատ մասը։ Սիմբերգն իր վերջին արտասահմանյան ուղևորությունը կատարել է 1910 թվականին՝ այցելելով Նիդեռլանդներ, Բելգիա և Ֆրանսիա, որտեղ կրկին ստացած կրթաթոշակի շնորհիվ կարողացելն է երկար մնալ։ 1910 թվականից հետո Հուգո Սիմբերգը ավելի ու ավելի է հոգնել Հելսինկիի գեղարվեստական շրջանակներից և աստիճանաբար հեռացել գեղանկարչությունից։ Հայտնի են այս տարիների նկարչի շատ քիչ գործեր, որոնք հիմնականում փոքր գրաֆիկական աշխատանքներ են։ 1910 թվականին նա ամուսնացել է Աննա Բրեմերի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա ։
Սիմբերգը չի սիրել պարզաբանել իր ստեղծագործությունների սիմվոլիկան, և դրանք բաց են եղել մեկնաբանության համար։
Սիմբերգի պահպանված աշխատանքների մեծ մասը գրաֆիկական աշխատանքներ են։ Նրա աշխատանքների ճնշող մեծամասնությունը գտնվում է Ֆինլանդիայում, շատերը՝ Հելսինկիի և Տամպերայի թանգարաններում։ Նրա աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն գտնվում է Ֆիննական ազգային պատկերասրահում (Ատենեում պատկերասրահ)։
Ստեղծագործություն
Նկարչի վաղ շրջանի աշխատանքներում տեսանելի են պրիմիտիվիզմի առանձնահատկությունները, որոնք հետագայում զարգանում և դառնում են նրա ստեղծագործության կարևոր մասը։ Սիմբերգի վաղ շրջանի փոքր ֆորմատի աշխատանքները հիշեցնում են միջնադարյան ձեռագրերի նկարազարդումներ։ Դրանք հայտնվեցին այն ժամանակ, երբ նա սովորում էր Գալլեն-Կալլելայի մոտ։ Վերջինս աշխատել է 1890-ականների վերջին հիմնականում էպիկական մոտիվներին նվիրված մեծ կոմպոզիցիաների վրա։ Այս թեմաներն ընդհանրապես չէին հետաքրքրում Սիմբերգին, և նա ուսուցչից վերցրեց առաջին հերթին աշխատանքների պարզությունն ու բնության պատկերները՝ որպես ոգեշնչման աղբյուր։ Ռուովեսիում ստեղծված նրա առաջին աշխատանքները ցրտահարությունն ու աշունը պատկերող գուաշով գործերն էին։ Գալլեն-Կալելայի պնդմամբ Սիմբերգը հետագայում ստեղծեց նույն գործերի տեմպերային տարբերակները, քանի որ տեմպերան կտավներին տալիս էր հնագույն բնույթ՝ հիշեցնելով հին վարպետներին ։
Չնայած Սիմբերգի վրա տարբեր արվեստագետների, մասնավորապես՝ Գալլեն-Կալլելայի, Բոքլինի և Մագնուս Էնկելի զգալի ազդեցությանը, նա երբեք չի փորձել ընդօրինակել նրանց կամ պատճենել նրանց ոճը։ Ավելին, նկարչի աշխատանքը զուտ անհատական է և նման չէ այս նկարիչներից ոչ մեկին։ Այսպես, օրինակ, Գալլեն-Կալլելայի աշխատանքներում մահը միանշանակ համարվում է ողբերգություն և այն պատկերող նկարները, ինչպիսին է «Այնո» տրիպտիխը, լի են դրամատիզմով։ Սիմբերգի նկարներում մահը համարվում է գործող անձերից մեկը և շատ ավելի հեշտ է ընկալվում, ավելի շուտ որպես ուղեկից և մխիթարիչ ։ Սիմբերգի ստեղծագործությունները հիմնականում համեմատվում էին ոչ թե Գալլեն-Կալլելայի կամ Բոքլինի հետ, այլ միստիկների և տեսլականների` անգլիացի բանաստեղծ և նկարիչ Ուիլյամ Բլեյքի և վաղ մահացած շվեդ նկարիչ Իվար Արոսենիուսի հետ ։
Հուգո Սիմբերգի ստեղծագործությունների հիմնական գիծը, նրա պատկերների բազմազանությունն ու խորհրդանշանակությունն էր։ Նրա ստեղծագործությունները լի են հրեշտակների և սատանաների պատկերներով, կյանքն ու մահը բազմիցս ներկայացված են նրա տարբեր կտավներում։ Նրա սիրելի երկու գործող անձինք սատանան ու մահն են։ Երբ Սիմբերգի աշխատանքներում հայտնվում են մարդիկ, նրանք հաճախ երեխաներ են, քանի որ նրանք դեռ չեն կորցրել կապը բնության հետ և կարող են նույնիսկ բարդ գաղափարներ արտահայտել ամենաուղղակի կերպով։ Սիմբերգի ստեղծագործություններում զարգացավ առեղծվածային սիմվոլիզմը, ոգեշնչված բնության անիմացիայով, այն ներկայացնելով գրոտեսկային ձևով, հմայված չարի գաղափարի և մարդկային ողբերգության մեջ։
«Վիրավոր հրեշտակը»
«Վիրավոր հրեշտակը» Սիմբերգի ամենահայտնի կտավն է։ Այն նշանակալի դեր է խաղացել ֆիննական գեղանկարչության մեջ Սիմբերգին որպես ակնառու երևույթ ճանաչելու գործում։ Կտավը Հուգո Սիմբերգը ստեղծել է 1903 թվականին՝ հիվանդանոցից դուրս գալուց հետո։ Այնտեղ պատկերված են երկու տղաներ, որոնք պատգարակով տանում են հրեշտակին։ Բնապատկերները միտումնավոր ստեղծվել են մռայլ և տխուր, բայց խաղաղ։
Կախված մեկնաբանությունից, նկարը կարող է խորհրդանշել և՛ երկրային սկիզբը, որն օգնում է ոգուն, և՛ ոգուն, որը խեղդվում է երկրային սկզբի մեջ։ Ըմբռնման ամենապարզ մակարդակում կտավը խորհրդանշում է մանկական անմեղությունը։ Երկրորդ նախագիծը բաղկացած է ծանր հիվանդությունից հետո նկարչի կյանք վերադառնալու զգացողություններից։ Այստեղ կյանքն ու իդեալները խառնվում են մահվան մոտիկությանը և ապրողների անցողիկությանը։ Տղաների մուգ կոստյումները կարելի է ընկալել նաև որպես մահվան խորհրդանիշ։ Տղաներից մեկը շրջվել է դիտորդների կողմը նրանց հասկացնելով, որ կյանքի և մահվան թեմաներն անմիջականորեն կապված են միմյանց հետ ։
«Մահվան պարտեզ»
Սիմբերգի սիրելի թեմաներից մեկը «Մահվան պարտեզն» էր։ Նկարիչն այս գործը ստեղծել է մի քանի տարբերակով, որոնցից ամենահայտնիներն են 1896 թվականին ստեղծված ջրաներկ նկարը Ատենեի պատկերասրահում և որմնանկարը Տամպերայի տաճարում (1904-1906)։ Մահվան պատկերները (երեք կմախք`սև հագուստով), միտումնավոր ներկայացված են սահուն, որոնք քավարանում զբաղված են մարդկային և բույսերի հոգիների դասակարգմամբ։ Գործը ոճավորված է գրեթե մինչև պարզունակություն։ Ջրաներկի սյուժեն սկիզբ է առնում միջնադարյան ավանդույթներից, իսկ պարզունակ ոճը հիշեցնում է  գոթական վարպետների գործերը։ Չոր դեղին ավազը շրջապատում է այգին և ջրաներկների համար ֆոն ստեղծում (որմնանկարի տաբերակում  դեղին գույնին զգալիորեն խառնված է կանաչը)։ Մարդկանց հոգիները պատկերվում են որպես բույսեր, որոնք մշտական խնամքի կարիք ունեն, իսկ պարտեզը ներկայացվում է որպես մի վայր, որտեղ մահը կարող է արտահայտել իր զգացմունքները։ Մեկնաբանություններից մեկի համաձայն՝ մահը համարվում է սիրո մեկ այլ դեմքը, իսկ ծաղիկներն այնքան փխրուն են, որ չեն կարող դիմանալ այս զգացողության ազդեցությանը ։
Բնանկարներ
Սիմբերգի ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ են գրավում բնանկարները, որոնք, որպես կանոն, չեն փոխանցում տարածքի իրական առանձնահատկությունները և այդ իմաստով համարվում են երևակայական։ Սիմբերգի նպատակն է փոխանցել բնության անդորրի զգացողությունը։ Այդ առումով, սկանդինավյան երկրներից նրան ամենամոտ նկարիչը նորվեգացի Հարալդ Սոլբերգն է ։ Այսպես, «Գարնանային երեկո սառցահոսք» կտավում պատկերված է Ռուովեսիի մերձակայքում գտնվող լիճը, բայց միևնույն ժամանակ, այն արտահայտում է նաև նկարչի տրամադրությունը։ Կտավը նկարվել է 1897 թվականի գարնանը՝ Սիմբերգի մոր մահից անմիջապես հետո, և գույները միտումնավոր ընտրվել են ցայտերանությամբ, դեղինի և սևի համադրությունը արևի և գիշերվա գույներն են, այս դեպքում՝ խորհրդանշելով կյանքը և մահը։ Բնանկարի բոլոր մանրամասները կենտրոնացած են առաջին պլանում։ Միգուցե ծառերով կղզին խորհրդանշում է անցումը դեպի  մութ կողմը, դեպի այլ աշխարհ, իսկ մութ ամպը խորհրդավորություն է հաղորդում բնանկարին։ Այսպիսով, բնանկարը ներկայացնում է ֆանտաստիկ աշխարհ, որում կյանքի և մահվան պատկերները կենտրոնական դեր են խաղում ։
Տամպերի Սուրբ Հովհաննեսի մայր տաճարի որմնանկարներ
Սիմբերգի հիմնական աշխատանքներից մեկը Տամպերեի Սուրբ Հովհաննեսի մայր տաճարում (ճարտարապետ՝ Լարս Սոնկ) նրա կողմից կատարված որմնանկարներն են (1904-1906)։ Որմնանկարները պատվիրվել էին երկու սիմվոլիստ նկարիչների՝ Սիմբերգին և Մագնուս Էնկելին, այն ժամանակվա ամենահայտնի ֆինն նկարչի՝ Ալբերտ Էդելֆելտի հանձնարարականով։ Սիմբերգին և Էնկելին տրվեց ստեղծագործական լիակատար ազատություն, նրանք պայմանավորվեցին, որ Էնկելը նկարազարդելու է զոհասեղանի մասը, իսկ Սիմբերգը՝ եկեղեցու մնացած մասը։
Տաճարի գլխավոր գմբեթում Սիմբերգը կարմիր ֆոնի վրա պատկերել է օձ խնձորը բերանին՝ շրջապատված փետրավոր թևերով։ Սովորական մեկնաբանությամբ թևերը համարվում են հրեշտակներ, իսկ որմնանկարը որպես ամբողջություն խորհրդանշում է չարի նկատմամբ բարու հաղթանակը։ Տաճարի պատկերասրահում պատկերված են տասներկու մերկ տղաներ, տասներկու կերպարներ, որոնք ծաղկաշղթա են բռնել։ Ծաղկաշղթան խորհրդանշում է կյանքը (նկարի ավանդական անվանումն է՝ «Կյանքի ծաղկաշղթան»), իսկ տասներկու տղաները, որոնք Ֆերդինանդ Հոդլերի պատկերավոր կոմպոզիցիաներն են հիշեցնում, ներկայացնում են տասներկու առաքյալներին։ Տղաները գնում են դեպի անտառի կողմը, որը նկարված է պայտաձև կոմպոզիցիայիերկու ծայրերին։ Անտառում ծառ կա, որի վրա պատկերված են տասնմեկ կրակի լեզուներ, օձ և կաչաղակ։ Կրակի լեզուները հաճախ մեկնաբանվում են որպես Սուրբ Հոգու խորհրդանիշ, օձը Հուդայի խորհրդանիշն է և տրվում է նրան բոցի փոխարեն։ Ֆիննական դիցաբանության մեջ կաչաղակը ամոթի խորհրդանիշն է ։