cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կուարենիա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Լոուրենս Քոլբերգի բարոյական զարգացման տեսություն
Մինչպայմանական մակարդակ
Աստիճան 1։ Երեխան ձգտում է հնազանդ լինել, քանի որ ենթադրում է, որ միայն այդպես է հնարավոր պատժից խուսափել։ Նրա համար արարքի ոչ մի բարոյական կողմ դեռևս գոյություն չունի։ «Ամաչել», «տգեղ» բառերը նրա համար հասկանալի չեն, երեխան արձագանքում է «չի կարելի», «ցավոտ է» արտահայտություններին և պատժի հեռանկարին։ Օրինակ՝ գործողությունը ընկալվում է որպես բարոյապես սխալ, երբ խախտում անողը պատժվում է։ «Վերջին անգամ, երբ ես դա արեցի, ինձ ապտակեցին, ուստի ես այլևս չեմ անի դա»։ Որքան ավելի խիստ է պատիժը արարքի համար, այնքան ավելի շատ է այն ընկալվում որպես «վատ» ։ Սա կարող է հանգեցնել այն եզրակացությանը, որ նույնիսկ անմեղ զոհերն են մեղավոր իրենց տառապանքների համեմատ։ Սա «եսակենտրոն» դիրքորոշում է, երբ չկա այն գիտակցումը, որ այլ մարդկանց տեսակետները կարող են տարբերվել անհատի տեսակետից ։
Աստիճան 2։ Երեխայի գործողությունները կենտրոնացած են պարգևատրումներ ստանալու վրա։ Նա ճիշտ է վարվում հանուն շահույթ ստանալու։ Կախված իրավիճակից՝ երեխան կիրառում է վարքի տարբեր ռազմավարություններ՝ ընտրելով նրանք, որոնք հաջող է համարում։ Օրինակ՝ նա կարող է ոչ միայն խլել իր նախընտրած իրը, այլև փոխանակել։ Գործողության բարոյական կողմը առաջվա նման դեռևս գոյություն չունի։ Դատողության երկրորդ փուլը ցույց է տալիս սահմանափակ հետաքրքրություն այլ մարդկանց կարիքների նկատմամբ, բայց մինչև այն պահը, երբ դրանք հատվում են անհատի սեփական շահերի հետ։ Արդյունքում, ուրիշների նկատմամբ հոգալը հիմնված է ոչ թէ հավատարմության կամ փոխադարձ հարգանքի, այլ ավելի շուտ «Քորիր իմ մեջքը, միայն այդ դեպքում ես էլ քո մեջքը կքորեմ» սկզբունքի վրա ։ Այս փուլը շատ տարբեր է սոցիալական պայմանագրից (փուլ 5), քանի որ այս փուլում բոլոր գործողություններն ուղղված են անձի սեփական կարիքների կամ շահերի սպասարկմանը։
Պայմանական մակարդակ
Բարոյական դատողությունների պայմանական մակարդակը բնորոշ է դեռահասներին և մեծերին։ Անհատն այս մակարդակում դատում է գործողությունների բարոյականության մասին՝ դրանք համեմատելով հասարակական կարծիքի և ակնկալիքների հետ։ Պայմանական մակարդակը բաղկացած է բարոյական զարգացման երրորդ և չորրորդ փուլերից։ Ավանդական բարոյականությունը բնութագրվում է հասարակական կոնվենցիաների ընդունմամբ առ այն, թե ինչն է սխալ, և ինչը՝ ճիշտ։ Այս մակարդակում անհատը ենթարկվում է կանոններին և հասարակության նորմերին, նույնիսկ եթե դրանք խախտելու դեպքում հետևանքներ նախատեսված չեն։ Կանոններին և համաձայնություններին հետևելը փոքր-ինչ խիստ է, նրանց համապատասխանությունը կամ արդարությունը հազվադեպ են կասկածի տակ դրվում  ։
Այս մակարդակում ինքնանպատակ է դառնում սեփական ընտանիքի, խմբի կամ ազգի սպասումների իրականացումը՝ առանց դիտարկելու դրանց անմիջական կամ տեսանելի հետևանքները։ Այդ դիրքորոշումը պայմանավորված է ոչ միայն կոնֆորմիզմով, անձնական սպասելիքների և հասարակական կարգին հարմարմամբ, այլև օրինապահությամբ, ակտիվ աջակցությամբ և կարգուկանոնի արդարացմամբ և այդ կարգուկանոնի կրողը համարվող անհատի կամ խմբի հետ նույնականացմամբ։ Տեղի է ունենում հասարակության մեջ ընդունելի վարքագծի կանոնների գիտակցում և դրանում առկա արժեքների ընդունում։ Հասարակական ընդունումը դառնում է անձնական հետքրքրություններից կարևոր։ Աստիճան 3։ Երեխան ի վիճակի է գնահատել իր պահվածքը տվյալ միջավայրում ընդունված բարոյական սկզբունքների տեսանկյունից։ Նա հասկանում է, թե ինչ ամոթը, և ցանկանում է նշանակալի մեծահասակների աչքում լինել «լավ երեխա» ։ Այնուամենայնիվ, նման փոխըմբռնումը մշտական չէ և երբեմն հաջողությամբ մոռացվում է։ Անհատները ընկալունակ են այլ անձանց կողմից ընդունվելու և չընդունվելու նկատմամբ, քանի որ վերջինս հասարակության մեջ ընդունված տեսակետների արտացոլումն է։ Երրորդ փուլում երեխան կարող է դատել գործողությունների բարոյականությունը՝ գնահատելով դրա հետևանքները մարդկային հարաբերությունների տեսանկյունից, որոնք այժմ սկսում են ներառել այնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են հարգանքը, երախտագիտությունը և «ոսկե կանոնին» հետևելը։ «Ես ուզում եմ, որ մյուսները լավը մտածեն իմ մասին, ուզում եմ նրանց դուր գալ։ Հավանաբար իմ լավ պահվածքը կստիպի մարդկանց սիրել ինձ»։
Աստիճան 4։ Երեխան գիտակցում է հասարակության մեջ ընդունված օրենքների առկայությունը և հասկանում, թե ինչին են դրանք ծառայում։ Բացի այդ, նա օրենքների պահպանումը տեսնում է որպես իր իրավունքներին տեր կանգնելու հնարավորություն, եթե կա դրա անհրաժեշտությունը։ Օրինակ՝ ասել ուսուցչին, որ նա չի կարող այդպես վարվել։ Վարքագիծը խստորեն վերահսկվում է։ Եթե որևէ մեկը խախտում է օրենքը, մյուսները ևս կկարողանան նույնն անել, ուստի գոյություն ունեն պատրականությունները և օրենքներին ու կանոններին հետևելու պարտավորությունը։ Ինչ-որ մեկի կողմից օրենքը խախտելը բարոյապես սխալ է. մեղքը, այդպիսով, շոշափելի գործոն է այս փուլում, քանի որ տարանջատում է բարի գործերը վատ գործերից։ Հասարակության առավել ակտիվ անդամները մնում են այս փուլում, որտեղ բարոյականությունը դեռ մեծ մասամբ թելադրված է արտաքին ուժի կողմից ։
Հետպայմանական մակարդակ
Հետպայմանական մակարդակում, որը հայտնի է նաև որպես ինքնավար բարոյական սկզբունքների մակարդակ, զարգանում է այն գիտակցությունը, որ անհատները հասարակությունից առանձնացված օբյեկտներ են, և որ անհատի սեփական տեսակետը կարող է գերակայություն ունենալ ընդհանուր հասարակության տեսակետի վրա. այսինքն՝ մարդիկ կարող են չհնազանդվել իրենց սկզբունքներին չհամապատասխանող կանոններին։ Մարդիկ այս մակարդակում ապրում են՝ առաջնորդվելով սեփական բարոյական սկզբունքներով, որոնք սովորաբար ներառում են մարդու այնպիսի հիմնական իրավունքներ, ինչպիսիք են կյանքի, ազատության և արդարության իրավունքը։ Նրանք օրենքները դիտարկում են որպես օգտակար, բայց ճկուն մեխանիզմներ, որոնք իդեալականորեն կարող են պահպանել ընդհանուր սոցիալական կարգը և պաշտպանել մարդու իրավունքները։ Կանոններն ու օրենքները բացարձակ թելադրանք չեն, որոնց պետք է հետևել առանց կասկածի։ Մարդիկ ձևավորում են բարոյականության իրենց չափանիշները։ Դրանցով նրանք գնահատում են կատարված իրադարձությունները և գործում են՝ ելնելով իրենց բարոյական գաղափարներից։ Շնորհիվ այն բանի, որ հետպայմանական մակարդակում գտնվող անձինք բարձրացնում են իրենց բարոյական գնահատականը սոցիալական կոնվենցիաների նկատմամբ, նրանց վարքագիծը, հատկապես վեցերորդ փուլում, կարող է նման լինել կոնվենցիոն մակարդակում գտնվող անձանց վարքագծին։ Որոշ տեսաբաններ ենթադրում են, որ շատ մարդիկ երբեք չեն կարող հասնել այդ աստիճանի վերացական բարոյական դատողության  ։
Աստիճան 5։ Աշխարհը դիտվում է որպես զանազան կարծիքներ, իրավունքներ և արժեքներ պարունակող։ Այս կարծիքները, իրավունքներն ու արժեքները պետք է հարգվեն որպես յուրահատուկ յուրաքանչյուր անհատի կամ համայնքի համար։ Օրենքները դիտվում են որպես սոցիալական պայմանագրեր, ոչ թե կոշտ ցուցումներ։ Նրանք, ովքեր չեն նպաստում ընդհանուր բարեկեցությանը, անհրաժեշտության դեպքում պետք է փոխվեն հանուն «մեծամասնություն կազմող մարդկանց լավագույն շահի» ։ Ժողովորդավարական կառավարությունը, իբրև թե, հիմնված է դատողության հինգերորդ փուլի վրա։
Աստիճան 6։ Բարոյականությունը հիմնված է վերացական դատողության վրա և օգտագործում է համընդհանուր էթիկական սկզբունքներ։ Օրենքները գործում են միայն այնքանով, որքանով դրանք հիմնված են արդարության վրա։ Ավելին, արդարադատության հանդեպ ստանձնած պարտավորությունն իր հետ պարտադրում է չհնազանդվել անարդար օրենքներին։ Իրավական իրավունքների կարիք չկա, քանի որ սոցիալական պայմանագիրը էական չէ դեոնտիկական բարոյական գործողությունների համար։ Գործողություններն այս պարագայում միջոց չեն, այլ ինքնանպատակ. մարդիկ ինչ-որ բան անում են, քանի որ դա ճիշտ է, և ոչ այն պատճառով, որ դա օգնում է նրանց խուսափել պատժից։ Չնայած Քոլբերգը պնդում էր, որ փուլերը վեցն են, բայց դժվարանում էր նույնականացնել այն մարդկանց, որոնք անընդհատ գործում են այս մակարդակում ։
Հետագա փուլեր
Քոլբերգն առաջարկել է յոթերորդ փուլի` տրանսցենդենտալ բարոյականության առկայությունը, որը կապում է կրոնը բարոյական դատողության հետ ։ Նույնիսկ վեցերորդ փուլում էմպիրիկ տվյալների ստացման դժվարությունները Քոլբերգին ստիպեցին շեշտել յոթերորդ փուլի սպեկուլյատիվ, տեսական բնույթը ։
Փուլերի տարիքային ծագումը պայմանական է և կարող է տարբեր լինել` կախված ինտելեկտուալ զարգացվածության մակարդակից։ Մարդկանց մեծ մասը, ըստ Քոլբերգի, կանգ է առնում բարոյական կատարելագործման չորրորդ փուլում։ Քոլբերգի բարոյական զարգացման տեսությունը հաստատվեց ոչ միայն նրա փորձնական հետազոտություններով, այլև նրա հետևորդների աշխատանքով։ Եվ չնայած այն հանգամանքին, որ այն ունի բազմաթիվ թերություններ, այս տեսությունը նշանակալի ներդրում է ունեցել անձի զարգացման հոգեբանության մեջ։
Գործնական կիրառություն
Քոլբերգի աշխատանքը բարոյական զարգացման տեսության ուղղությամբ օգտագործվել է այս ոլորտում աշխատող այլ հետազոտողների կողմից։ Մեկ օրինակ է Defining Issues Test-ը (DIT), որը ստեղծվել է 1979 թվականին Ջեյմս Ռեսթի կողմից՝ որպես գրավոր այլընտրանք Քոլբերգի կողմից ստեղծված բարոյական հարցազրույցին ։ Թեստում կատարելագործված են Լայկերտի քանակական սանդղակի օգտագործման հավաստիության չափանիշները՝ Հայնցի երկընտրանքների նման բարոյական երկընտրանքների գնահատման համար ։ Բացի այդ, լայն օգտագործում է ստացել Քոլբերգի տեսության մի մասը՝ որպես հետպայմանական մտածողության գաղափար» ։ 1999 թվականին DIT-ը կատարելագործվել է մինչև DIT-2-ը ։ Թեստը շարունակում է օգտագործվել բազմաթիվ ոլորտներում, որտեղ բարոյական թեստավորում է պահանջվում, օրինակ ՝ աստվածաբանության, քաղաքականության և բժշկության մեջ   ։
Defining Issues Test (DIT) մեթոդիկայի վավերականությունը հաստատվում է նրանով, որ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էթիկական տեսություններ Կատեգորիա:Բարոյագիտություն
Տրոտիլային համարժեք
Տրոտիլային համարժեք, բարձր էներգետիկ երևույթների էներգիայի անջատման չափ, արտահայտված տրինիտրոտոլուոլի (ՏՆՏ) չափով, որի պայթյունի ժամանակ անջատված էներգիային հավասար չափն է։ Տրոտիլը, տրինիտրատոլուոլ, տոլ, 2, 4, 6, եռնիարաաոլուոլ, օրգանական միացություն է, փշրտող պայթուցիկ նյութ։ Անգույն բյուրեղներ են, որոնք հնանալիս դեղնում են՝ չկորցնելով պայթելու ունակությունը։ Հալման ջերմաստիճանը՝ 80,85 °C, եռմանը՝ 290 °C, խտությունը՝ 1600 կգ/մ3։ Բռնկվում է 290 °C–ում, պայթման ջերմությունը՝ 4190 կՋ/կգ։ Վատ է լուծվում ջրում (0,013%), եթերում, ծծմբածխածնում, լավ՝ բենզինում, ացետոնում, քլորաֆորմում, խիտ ազոտական թթվում։ Քիմիապես կայուն է, սկսում է քայքայվել 150 °C–ից բարձր տաքացնելիս։ Ալկալիների հետ առաջացնում է անկայուն աղեր՝ տրոտիլատներ, որոնք պայթում են շփման և մեխանիկական այլ ազդակների ներգործությամբ։ Տրոտիլը ստանում են տոլուոլի նիտրմամբ։ Տրոտիլը և նրա խառնուրդները ամոնիումի նիտրատի, ալյումինի և այլ նյութերի հետ (ամոնիտներ, ամոնալներ, ամոտոլներ և այլն) օգտագործվում են ռազմական գործում և պայթեցման աշխատանքներում։ ՏՆՏ-ի պայթյունային քայքայման էներգիան, կախված պայթյունի պայմաններից փոփոխվում է 980—1100 կալ/գ։ Տարբեր տեսակի պայթուցիկ նյութերի համեմատության համար պայմանականորեն ընդունված է 1000 կալ/գ և 4184 Ջ/գ։
Մեծությունների ածանցյալներ
Այս միավորներն օգտագործվում են միջուկային և քիմիական պայթյունների, աստերոիդների և գիսավորների ընկնելու, հրաբուխների պայթյունների էներգիայի չափը գնահատման համար։
Օրինակ, ի գրամ ուրան-235 կամ պլոտոնի-239 լրիվ տրոհման դեպքում, տալիս է 20000 տոննա տրատիլին համարժեք էներգիա։
1945 թվականի օգոստոսի 6-ին Հիրոսիմայի վրա պայթած միջուկային Մալիշ ռումբը համարժեք էր 13-ից 18 կիլոտոննա ՏՆՏ։ Դա համարժեք է 7 գր մատերիայի էներգիային։
]] = 0,0007 կգ · (3 մ/վ)2 = 63 Ջ ≈ 15 կտ ՏՆՏ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էներգիայի միավորներ Կատեգորիա:Պայթուցիկ նյութեր
Ռիու Գրանդի դու Նորտի
Ռիու գրանդի դու նորտի (Rio Grande do Norte), նահանգ Բրազիլիայի հյուսիս արևելքում։ Տարածությունը 53 հազար կմ2 է, բնակչութըամբ՝ 1973 հազար (1977)։
Վարչական կենտրոնը՝ Նատալ։
Տնտեսություն
Տնտեսության հիմքը հետամնաց գյուղատնտեսությունն է։ Մշակում են շաքարեղեգ, բամբակենի, սիգալ, հավաքում՝ կառնաուբյան արմավի մոմ։ Արդյունահանում են վոլֆրամ, կերակրի աղ։ Կան գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման ձեռնարկություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1891 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դիերե Սեն Ժուլյեն
Դիերե Սեն Ժուլյեն (Dierrey-Saint-Julien), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 262 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 19 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 166 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 117 անձ (66 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (7 տղամարդ և 6 կին)։ 36 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Եվգենի Տիկոցկի
Եվգենի Տիկոցկի (Яўген Карлавіч Цікоцкі; ), սովետական կոմպոզիտոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1955)։ ՍՄԿԿ անդամ 1948 թվականից։ Սովորել է Պետրոգրադի համալսարանում (1914—1915), միաժամանակ՝ Զ․ Բոնչ-Բրուևիչի մասնավոր երաժշտական ուսումնարանում 1919-1924 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1920 թվականից ապրել է Բելառուսիայում։ Եղել է ԲՍՍՀ կոմպոզիտորների միության նախագահը (1950—1963)։ Բելառուսիայի առաջին պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորներից է։ Գրել է «Միխաս Պոդգոռնի», «Ալեսյա» «Պոլեսիեցի աղջիկը», ԲՍՍՀ պետական մրցանակ, 1968, «Աննա Դրոմովա» (1970) օպերաները, «Մրրկահավի երգը» հերոսական պոեմը (1944), 6 սիմֆոնիա (1927—1963), «50 տարի» սիմֆոնիկ պոեմը (1966), տրոմբոնի (1934), դաշնամուրի (1954) կոնցերտներ նվագախմբի հետ, խմբերգեր, երգեր, դրամատիկական ներկայացումների և կինոնկարների համար երաժշտություն։ Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։ Մահացել է 1970 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Թաղված է Մինսկի արևելյան գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բելառուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բելառուսական ԽՍՀ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Բելառուսական ԽՍՀ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով
Ուրվական մրցարշավորդ 2
«Ուրվական մրցաշավորդ 2» (Ghost Rider: Spirit of Vengeance), Մարկ Նեվելդայանի և Բրայան Թեյլորի կախարդական մարտաֆիլմն է։ Նկարահանվել է Ուրվական Մրցաշավորդ ֆիլմի մոտիվերի հիման վրա, բայց ֆլէշբեկ տեսարանները ցուցադրում են գլխավոր հերոսի պատմության փոփոխությունները։ Ֆիլմը հիմնադրվել է Marvel Comics-ի կողմից։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականի փետրվերի 17-ին Ռուսաստանում ֆիլմը հանդիսատեսին է ներկայացվել 2012 թվականի փետրվարի 23-ին ։ Ֆիլմի ռեժիսորները եղել են՝ Նեվելդային Մարկը և Թեյլոր Բրայնը, իսկ գլխավոր կերպարը՝ Ջոննի Բլեյզան մարմնավորել է Նիկոլաս Քեյջը։
Սյուժե
Տաճարում գտվող գաղտնի մասնաճյուղերից մեկի վրա հարձակվում են մարդկանց բանդա։ Այնտեղից փախչում են մի կին Նադյա անունով և իր որդի Դեննին։ Նրանց ետևից մեկնում է բանդայի գլխավորը՝ Ռեյ Կէրրիգան։ Ֆրանսիացի վանական Մորոն, որը առաջ է անցնում Կէրրիգանից և փրկում է տղային։ Նա վնասում է բանդիտների մեքենայի ակը։ Այնուհետև նա մեկնում է Ջոննի Բլեյզի մոտ, և նրան խնդրում է, որ տղային հասցնի սրբավայր, որտեղ նրան կպաշտպանեն Ռոռկայից, իսկ վանականը կազատեր Ջոննի-ին այդ հրեշից։ Վանականը չի կարող ազատել տղային քանի որ չգիտեր նրա տեղը, իսկ Մրցաշավորդը կարող էր տեսնել նրան և հեշտությամբ գտներ նրան։ Ջոննին համաձայնվում է և նույն գիշերը վերածվում է հրեշի ու անցնում է Դեննիի որոնողական աշխատանքներին։ Պարզվում է, որ տղային առևանգել էին այն նույն բանդիտները որոնք հարձակվել էին տաճարի վրա։ Անտեսանելի Մրցաշավորդը մի քանի մարդկանց հետ հաշիվները մաքրում է, բայց Կէրրիգանիին և այլ 2 մարդկանց հաջողվում է փախչել։ Հաջորդ օրը առավոտյան Ջոննին արթնանում է հիվանդոցային սենյակում։ Ռոռկը հեռախոսով մի քանի խոսք է ասում Դէննիին, դրանից հետո Մրցաշավորդը այլևս հնարովորություն չի ունենում տեսնել նրան։ Ջոննին դուրս է գրվում հիվանդանոցից և հանկարծ ճանապարհին հանդիպում է Նադյաին։ Նադյան առաջարկում է նրան հանդիպել Վասիլ անունով մի մարդու հետ, ով տեղյակ է թե որտեղ է գտնվում Կէրրիգանը։ Ճանապարհին Նադյան պատմում է, որ Դէննին Ռոռկայի տղան է։ Նայան ասում էր, որ աշխատել է Կէրրիգանի մոտ։ Ամեն ինչ լավ չէր գնում և մի անգամ էլ նա ընկել էր երրորդ հարկից։ Նա կմահանար եթե չլիներ Ռոռկան։ Նա փրկել է Նադյաի կյանքը, իսկ դրա փոխարեն Նադյան պետք էր տղա երեխա ունենար։ Մի քանի ժամ անց նրանք հասնում են Վասիլի մոտ։ Նա սակայն ոչինչ չէր ուզում խոսել, բայց Ջոննին սկսում կերպարանափոխվել և ասում է, որ Վասիլը եթե չասեց թե որտեղ է գտնվում Կէրրիգանը՝ նա բաց կթողնի Մրցաշավորդին և կսկսի ամեն ինչ փոշիացնել։ Վասիլը սկսում է խոսել և ասում է, որ Կէրրիգանը գնացել դեպի կարիեր, որտեղ նրան կդիմավորել զենքերի առք ու վաճառքով զբաղվող մի մարդ։ Ջոննին գնում է, սակայն արդեն գրեթե կերպարանափոխվում էր։ Այնուհետև նա վերժնականորեն դառնում է հրեշ և գնում է բանդիտների ետևից։ Մինչև Նադյան ազատում էր Դէննիին, Մրցաշավորդը սպանում է բոլորին, բացի Կէրրիհանից ում պարզապես դենէ գցում։ Հրեշը ևս մեկ հոգի է տեսնում և գնու է, որ սպանի Նադյաին։ Նա արդեն պատրաստ էր սպանել Նադյաին, բայց Դէննիին կարողանում է կանգնեցնել Մրցաշավորդին։
Թել ալ-Դամանի շրջան
Թել ալ-Դամանի շրջան (ناحية تل الضمان )՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Սիմեոն լեռան գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Թել ալ-Դաման քաղաքը։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 148،712 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 1,146.95 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Սիմեոն լեռան գավառ
Տավուշի մարզի եկեղեցիների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Տավուշի մարզի եկեղեցիների ցանկը ։
Աղբյուր
Տավուշի մարզի պատմության եվ մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցուցակը հաստատելու մասին ՀՀ կառավարության 2004 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան Կատեգորիա:Հայաստանի Հայ Առաքելական գործող եկեղեցիներ և վանքեր
Լինկրուստ
Լինկրուստ ( - կտավ և - կեղև), դրվագման փաթթոցային շինանյութ։
Ստացվում է հաստ թղթի հենքի վրա բարակ շերտով սինթետիկ պոլիմերի (մեծ մասամբ պոլիվինիլքլորիդ), լցանյութերի (խցանի կամ փայտի ալյուր), պլաստարարի և ներկանյութերի խառնուրդներ քսելով։
Կատեգորիա:Շինարարական նյութեր
Սեն Ֆելի (Ալյեի գավառ)
Սեն Ֆելի (Saint-Félix), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03232։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 212 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 167-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 45-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,4 %)։ 167 աշխատունակ բնակիչներից 163-ը աշխատում էին (87 տղամարդ և 76 կին), անաշխատանք էին 4-ը (1 տղամարդ և 3 կին)։ 45 անգործունակ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պամելա Ռիդ
Պամելա Ռիդ (Pamela Reed, ), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն և կարիերա
Պամելա Ռիդը ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 2-ին Վաշինգտոն նահանգի Տակոմա քաղաքում ։ Ավարտել է Վաշինգտոնի համալսարանը ՝ ստանալով արվեստի բակալավրի աստիճան ։ 1979 թվականին հաղթել է «Դրամա Դեսկ» և «Obie» մրցանակները «Getting Out» պիեսում խաղացած դերի համար, որից հետո սկսեց իր կինոկարիերան։ Դեբյուտը կինոյում կայացել է 1980 թվականին, երբ խաղաց «Հեռվից թռչկոտողները» կինոնկարում։ Դրանից հետո խաղաց մի շարք ֆիլմերում՝ «Մելվինը և Հաուարդը>», «Երիտասարդություն, հիվանդանոց, սեր», «Լավագույն ժամանակներ», «Քարանձավային արջի ցեղը» և «Չատախուչի»։
Ռիդի առավել հաջողակ դերերից են հետևյալ ֆիլմերում մարմնավորածները՝ «Մանկապարտեզի ոստիկանը», որտեղ խաղացել է Առնոլդ Շվարցենեգերի հետ, «Կադիլակ մարդը» Ռոբին Ուիլյամսի հետ ։ Դրանից հետո Պամելա Ռիդը հիմնականում երկրորդական դերեր է խաղացել ներքոհիշյալ ֆիլմերում՝ «Ջունիոր», «Միստր Բին» և «Կյանքի ապացույց»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Դիերե Սեն Պիեռ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 196 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 19 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 144 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 107-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 107 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (52 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 37 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ռուսական կայսրության օրենքների լրիվ ժողովածու
Ռուսական կայսրության օրենքների լրիվ ժողովածու, օրենսդրական ակտերի ժամանակագրական ժողովածու։ Ընդգրկել է ռուս, ցարի հաստատած բոլոր տեսակի ակտերը՝ բացառությամբ եկեղեցական կառավարման, արքունական տանն ու պալատական գերատեսչությանը վերաբերող ակտերի։ Առաջին հրատարակությունը ընդգրկել է 1649-1825 թվականների օրենսդրական գործող և չգործող ավելի քան 30 հազար ակտ առաջին 40 հատորը՝ օրենսդրական ակտերը, 41-ը՝ ժամանակագրական ցուցիչը, 42-ը՝ այբբենական-առարկայական ցուցիչը, 43-44-ը՝ զինվորական, ռազմածովային և քաղաքացիական աստիճանների հաստիքները, 45-ը՝ տարիֆները։ Քառահատոր «առդիրները» ընդհանուր թվի մեջ չեն մտել։ Թեև կոչվում է լրիվ, սակայն ակտերի մի մասը, քաղաքական նկատառումներով ժողովածուից դուրս է մնացել։ Երկրորդ հրատարակությունը ընդգրկել է 1825—1881 թվականների շուրջ 60 հազար, երրորդ հրատարակությունը 1881-1913 թվականների շուրջ 40 հազար օրենսդրական ակտ։ ժողովածուի ստեղծման նպատակը ճորտատիրական կարգերի ճգնաժամի և բուրժուական հարաբերություններին զարգացման պայմաններում հասարակական և պետական կարգի ամրապնդումն էր։
Դիերե Սեն Պիեռ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռուսական կայսրության օրենքների լրիվ ժողովածու
Կատեգորիա:Ժողովածուներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության իրավունք
Սուխոյ Կարամիկ
Սուխոյ Կարամիկ (Сухой Карамык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում և Ստավրոպոլի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումա գետի ձախ ափին 556 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է, ավազանի տարածքը 293 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կումա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վիկինգները (ֆիլմ, 1958)
Վիկինգները (The Vikings), 1958 թվականին ռեժիսոր Ռիչարդ Ֆլեյշերի նկարահանած արկածային պատմական ֆիլմ, Էդիսոն Մարշալի համանուն գրվածքի էկրանավորումը։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է սկանդինավյան վիկինգների մասին, ովքեր Ռագնար արքայի գլխավորությամբ նավերով ճանապարհորդում են Անգլիա ցանկանալով նվաճել երկիրը, սփռելով մահ և ավերածություններ։
Գլխավոր հերոսներ Էյնարը և Էրիկը ովքեր ատում էին միմյանց մանկությունից, պարզվում է որ խորթ եղբայրներ են։ Էյնարը Ռագնար արքայի որդին էր, իսկ Էրիկը նրա ստրուկը և ծառան, ով չգիտեր իր ծնողների մասին ոչինչ։
Նրանց հակամարտությունը հասնում է իր գագաթնակետին, երբ նրանք երկուսն էլ սիրահարվում են ուելսյի արքայադուստր Մորգանային ...։
Դերակատարներ
Ֆիլմում նկարահանվել են այդ թվականների ամերիկյան կինոյի աստղեր, հետաքրքիր է, որ Քըրք Դուգլասի հորը մարմանավորած Էռնեստ Բորգնայնը նրա հասակակիցն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1958 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր վիկինգների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ծովահենների մասին
Սեն Ֆարժոլ
Սեն Ֆարժոլ (Saint-Fargeol)՝ համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մարսիյյա ան Կոմբրայ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03231։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 214 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 108 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 76-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,5 %)։ 76 աշխատունակ բնակիչներից 69-ը աշխատում էին (40 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 7-ը (5 տղամարդ և 2 կին)։ 32 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սիչուան Բլու Ուեյլս
«Սիչուան Բլու Ուեյլս» (չին.` 四川金强蓝鲸篮球俱乐部, անգլ.` Sichuan Blue Whales), չինական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հյուսիսային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Չենդու քաղաքում (Սիչուան երկրամաս)։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Վենցզյան դիսթրիքթ ստեդիում» մարզապալատում։
Ակումբը սկզբնապես հանդես է եկել Չինաստանի բասկետբոլի ազգային լիգայում (NBL), սակայն 2013–14 մրցաշրջանից հետո տեղափոխվել է CBA, 2013 թվականի NBL գավաթը նվաճելուց հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական բասկետբոլային ակումբներ
Մարտական ձի
Սկզբնաղբյուր
Մայքլ Մարգուրպոն երեխաների համար գրել է վեպ` «Մարտական ձի» անունով 1982 թվականին` Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակցած վետերալների հետ զրույցից հետո, որը տեղի է ունեցել Իդդեսլի գյուղում, որտեղ նա ապրել է։ Վետերալներից մեկը` կապիտան Բեդժետը, ծառայել է հեծելազորի գնդում, նա Մայքլին պատմեց, որ վստահել է ձիուն իր բոլոր հույսերն ու մտավախությունները։ Ուրիշ վետեանի հետ միասին, ով ծառայել է թագավորական հեծելազորային դիվիզիայում, նա պատմում էր պատերազմի սարասափելի պահերի մասին՝ մարդկանց և կենդանիների մահվան մասին։ Երրորդ վետերանը հիշեց, թե ինչպես բանակը եկել է գյուղ և գնել ձիերին, որոնք պատերազմին մասնակցելուց բացի նաև հրացաներ և սանիտարական սայլակներ են տեղափոխել։ Մորպուրգոն շարունակում էր հետաքննել հարցը և պարզեց, որ մեկ միլիոն ձի մահացել է բրիտանացիների կողմից և մոտ տասը միլիոն ընդհանուր պատերազմի ժամանակ։ Ուրիշ երկրի տարածքում պատերազմին մանակցած մեկ միլիոն բրիտանական ձիերից՝ վերադարձել են վաթսուներկու հազարը։ Մնացածը մահացել են կամ Ֆրանսիայում օգտագործել են որպես մսամթերք։ Պատերազմը անջնջելի հետք է թողել Մեծ Բրիտանիայի տղամարդկանց վրա. ութ հարյուր ութսունվեց հազար տղամարդ մահացավ, այսինքն ռազմաճակատ գնացածներից ութից մեկը մահացել է՝ ողջ բնակչության երկու տոկոսը  ։ Մի անգամ Մորպուրգոն տեսավ, թե ինչպես իրեն պատկանող բարեգործական կազմակերպությունում՝ «Քաղաքային երեխաների ֆերմաներ»-ում (Farms for City Children), կմկմացող տղան լավ խոսում է ձիու հետ։ Այնուհետև գրողը որոշում է պատմել ձիու մասին պատմությունը և նրա հետ կապված ժողովրդի մասին, որոնց հետ նա հանդիպել է մինչև պատերազմի սկիզբը և պատերազմի ընթացքում՝ Դևոնից մի երիտասարդ ֆերմեր, բրիտանական հեծելազորային սպա, գերմանացի զինվոր և ծեր ֆրանսիացուն իր թոռնուհու հետ ։ Հեղինակը ուզում էր նկարահանել իր աշխատանքը և հինգ տարվա ընթացքում աշխատել է Սայմոն Չեննինգ-Վիլյամսոնի հետ, սակայն ստիպված էր հրաժարվել այդ գաղափարից։ 2007 թվականին Նիկ Ստեֆֆորդը հաջողությամբ բեմադրել է վեպի հիման վրա։ Թատրոնում պատմությունը չէր կարող ներկայացվել միայն ձիու կերպարը, այդ իսկ պատճառով պատմությունը որոշ չափով տարբերվում էր գրքում առաջարկվածից։ Այդպիսի մի իրավիճակ հանդիպել է նաև ֆիլմի սցենարում  ։
Հետագա զարգացում
2006-2009 թվականներին Մորպուրգոն, Լի Հոլլը և Ռևել Գեստը աշխատում էին սցենարի վրա՝ գրքի հիման վրա։ Ֆինանսական ընկերության բացակայության շնորհիվ, որը ցանկանում էր նկարահանել ֆիլմը, Մրպորգոն ձեռք չբերեց իրավունք, բացի այդ բոլորը աշխատւմ էին առանց աշխատավարձի՝ ոգևորությամբ ։ 2009 թվականին պրոդյուսեր Քեթլին Քենեդին ամուսնու՝ Ֆրենկ Մարշալի, և երկու դստրերի հետ Վեստ-Էնդե թատրոնում նայեցին «Մարտական ձի» պիեսի բեմադրությունը։ Բեմադրությունը նրանց վրա մեծ տպավորություն թողեց, և Մարշալը զարմացած էր, թե ինչու ոչ ոք ձեռք չի բերել իրավունք կինոնակարի վերածելու համար ։ Շուտով պիեսի մասին իմացավ Սթիվեն Սփիլբերգը, ով տեղեկացրեց գործընկերներին, որոնց թվում էր Քեննեդին, ում հետ նա աշխատել է Amblin Entertainment-ում  ։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Ռեվելոն Գեստի հետ տեղի ունեցած հանդիպումից հետո DreamWorks ընկերությունը ձեռք բերեց իրավունք ֆիլմը նկարահանելու համար։ Սփիլբերգը մեկնաբանել է այս ամենը հետևյալ կերպ. «Մայքլ Մորպուրգոյի վեպը կարդալուց անմիջապես հետո ես հասկացա, որ ուզում եմ DreamWorks-ի նկարահանած ֆիլմը։ Նրա էությունը և գաղափարները ձևավորում են մի պատմություն, որը կվերապրեն բոլոր երկրներում» ։ 2010 թվականի փետրվարի 1-ին ռեժիսորը նայեց բամադրությունը և դրանից հետո հանդիպեց մի քանի դերասանի հետ, որոնք մասնակցում էին բեմադրությանը   ։ Սփիլբերգը խոստովանեց, որ ներկայացումից հետո արտասվել է ։ Հոլլը մեկնաբանել է, որ սցենարը գրելուց մեկ շաբաթ հետո Սփիլբերգը շահագռգռված էր ծանոթացնել նրա հետ և երկու շաբաթվա ընթացքում որոշեց, որ կնկարահանի ֆիլմը։ Ըստ Հոլլի կինոարտադրության մեջ այդպիսի իրադարձություններ տեղի են ունենում շատ հազվադեպ ։ Ռիչարդ Կյորտիսը առաջարկել է փոխել սցենարը։ Սկզբում նա բացասաբար էր վերաբերվում, բայց Սփիլբերգի հետ հանդիպումից հետո նա փոխեց իր տեսակետը ։ Կյորտիսը ասաց, որ սցենարը գրքին ավելի մոտ էր, քան թատրոնի բեմադրությանը և բեմադրությունը նրան քաջություն տվեց վեպի սեփական ադապտացիա ստեղծել ։ Կյորտիսը երեք ամսվա ընթացքում Սփիլբերգի հետ համագործակցելով գրեց ավելի քան 13 նախագծեր ։ Սկզբում Սփիլբերգը պատրաստվում էր հանդես գալ որպես «Մարտական ձի»-ի պրոդյուսոր, սակայն 2010 թվականի մայիսի 3-ին պարզ դարձավ, որ նա կլինի ֆիլմի ռեժիսորը ։ 2010 թվականի հունիսի 17-ին դերասանների ցանկը հայտարարվել էր։ Դերասան Պիտեր Մալլանը 2011 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած «Տրայբեկ» կինոփառատոնի ժամանակ հայտարարեց, որ մասնակցելու է ֆիլմին ոչ միայն այն պատճառով, որ այն Սփիլբերգն է նկարահանելու, այլ այն պատճառով, որ ֆիլմի սցենարը շատ լավն է.
Քննադատւթյուներ
Ֆիլմը ընդհանուր առմամբ ստացել է դրական քննադատություններ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի վարկանիշը 76 % է և 161 դրական արձագանքներ է ատացել 123 ։
Կյանք (նկար, Պիկասո)
Կյանք (La Vie, Zervos I 179), իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ ստեղծված 1903 թվականին։ Աշխատանքը համարվում է Պիկասոյի «երկնագույն շրջանի» գագաթնակետը  ։ Պահպանվում է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում։
Նկարագրություն և պատմություն
Կյանքը (La Vie) նկարվել է 1903 թվականի մայիսին Բարսելոնայում։ Նկարում պատկերված է մերկ զույգ՝ կանգնած երեխան ձեռքերում բռնած մոր առջև,  իսկ հետին պլանում, թվում է, ստուդիայում տեղադրված են երկու նկար․ վերևինը պատկերում է մերկ և գրկախառնված զույգ, իսկ ներքևինը՝ միայնակ մերկ մարդ և շատ նման է Վինսենթ վան Գոգի «Վիշտ» նկարին։ Կտավը նկարվել է այլ մոտիվի վրա (թռչնորսի, որը հարձակվում է պառկած մերկ կնոջ վրա), որի հետքերը անզեն աչքով նկատելի են։ Նախապատրաստական էսքիզները պահվում են տարբեր հավաքածուներում և թանգարաններում․ Zervos մասնավոր հավաքածու` ինվ.№ XXII 44,  Բարսելոնայում Պիկասոյի թանգարան` ինվ.№ MPB 101.507, ինվ.№ MPB 101.508 և ՓարիզիՊիկասոյի թանգարան` ինվ.№ MPP 473։
Կտավը ստեղծվել է այն ժամանակ, երբ Պիկասոն ֆինանսական հաջողության դեռ չէր հասել։ Այն ավարտից մեկ ամիս հետո վաճառվել է ֆրանսիացի արտ-դիլեր Ժան Սեն-Գոդենին և վաճառքի մասին հիշատակվել է բարսելոնյան «Liberal» թերթում ։
Մեկնաբանություններ
Խորհրդավոր կոմպոզիցիայի մեկնաբանությունները բազմաթիվ քննարկումների տեղիք են տվել ։ Տղամարդու կազմվածքը ակնհայտորեն նման է Պիկասոյի ընկերոջը՝ Կարլոս Կասագեմասին, որը ինքնասպանություն է գործել Պիկասոյի՝ «Կյանք»-ը ստեղծելուց որոշ ժամանակ առաջ։ Նկարի ռենտգենյան սկանավորումը ցույց է տվել, որ Պիկասոն սկզբում նկարել էր իր ինքնանկարը, որը հետագայում փոխարինվել է ընկերոջ դիմանկարով ։ Այս փաստը և այն հանգամանքը, որ երկու զույգերի դիմակայությունը տեղի է ունենում ստուդիայում, մատնանշում է այն, որ կտավում նկարիչը փորձում է լուծել ռեֆլեքսային հարցեր ։ Քննադատները համաձայնվում են, որ վճռորոշ պահ է հանդիսանում կոմպոզիցաիայի կենտրոնի խորհրդավոր ժեստը։
2003 թվականին Բեհթ Յորդնեսը և Վեհմեյերը որպես այդ ժեստի հնարավոր աղբյուր են համարել Կոռեջոյի՝ Պրադո թանգարանում պահպանվող հայտնի «Մի դիպչիր ինձ» (Noli me tangere) գլուխգործոցը և առաջարկել են հետևյալ մեկնաբանությունները։ Նախ՝ կենսագրական, որը վերաբերում է մոր և երեխայի միջև դիադիկ հարաբերություններին և «հոգեկան վնասվածքի և մեղքի զգացումից բխող անխուսափելի հակամարտությունների» հետևանքով առաջացած ուրացման, և երկրորդ՝ ժամանակակից նկարչի մեսիական առաքելությանը Նիցշեի տեսանկյունից․ «նրա դերը կյանքում […] արվեստի էությունն է»։ Երկու մեկնաբանությունները «իրար հետ կապված են Պիկասոյի մոր խաղացած կարևոր դերով», որը պաշտպանում և պաշտում էր իր երեխային, այդպիսով ստեղծելով մի տեսակ աստվածային երեխայի պաշտամունք, հիանալով իր որդով և նրա առաջին փորձերով «դրդել է նրան հետևել իր ուղուն» և ամրապնդել այն իրեն որպես հանճար ընկալելու մեջ։ Այդ պատճառով էլ մորը կարելի է դիտարկել որպես նկարչի «առաջին լսարան», որը հիացած է նրա ակադեմիական արվեստի վաղ վարպետությամբ։ Սակայն Պիկասոյին անձի անկախության և ժամանակակից նկարչի առաքելությունը կատարելու համար անհրաժեշտ էր հրաժարվել ինչպես մորից, այնպես էլ իրեն չհասկացող լսարանից, որը մերժել էր ժամանակակից արվեստին ուղղված նրա դիմումը։ «Ի պատախան իր առճակատմանը այդ դժվարություններին՝ Պիկասոն, կիրառելով քրիստոնեական արվեստից վերցված ավանդական լրացուցիչ տարրեր, օրինակ՝ Վերջին Ընթրիքը, հարությունը, աջը, ներկայացնում է իրեն որպես Նոր արվեստի ստեղծողի և նրա Մեսիայի, որը եկել է մեղմացնելու տառապանքը և փրկագնելու աշխարհը որպես նոր Փրկիչ, որպես նոր տեսակի տեսության ուսուցիչ, որն ազատում է իրականության սահմանափակումներից։ Այսպիսով, «Կյանք» նկարը կարելի է հասկանալ որպես պատասխան երիտասարդ Պիկասոյի ինքնակենսագրական փորձի, որպես սեփական մեկնաբանության նկարիչի իր դերի մասին և որպես անոտացիա իր սկզբունքորեն նոր արվեստի» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1903 նկարներ Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ Կատեգորիա:Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Կուրինո (Իտալիա)
Կուրինո (Curino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սան Քյուիրինոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ինվեկտիվ
Ինվեկտիվ (invectiva (oratio) - «մեղադրական ճառ» < invehor - «նետվում եմ, հարձակվում եմ»), գրական ստեղծագործության ձև, որևէ բացասական երևույթի կամ անձնավորության դեմ ուղղված զայրալից, մերկացնող ելույթ ։
Անտիկ գրականության մեջ հանդես եկող ինվեկտիվը առանձնանում էր դատապարտման սրությամբ և համարվում էր պամֆլետի ձևի տարատեսակներից մեկը։ Ամենահայտնի օրինակներից են փոխադարձ ինվեկտիվները՝ գրված Գայուս Սալյուստիուս Կրիսպոսի և Մարկոս Տուլիոս Կիկերոնի կողմից (Invectiva in Ciceronem և Invectiva in Sallustium)։
Գեղարվեստական գրականության մեջ ինվեկտիվ են կոչվում քննադատական կրքոտ շնչով գրված կամ երգիծական այն ստեղծագործությունները, որոնք սուր կերպով խարազանում են հասարակական հետադեմ ուժերին, անարդարությունը, կեղծիքը։ Այդպիսի գործեր են Լերմոնտովի «Պոնտի մահը», Դուրյանի «Տրտունջքը», Չարենցի «Դաշնակցականներին» բանաստեղծությունները և այլ երկեր։ Ինվեկտիվ կարելի է համարել նաև Մ. Նալբանդյանի «Երկու տող» պամֆլետը։
Ինվեկտիվը տարբերվում է էպիգրամից նրանով, որ բանաստեղծական ձևը պարտադիր չէ և զվարճական հումորային կողմի բացակայությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ժանրեր
Ռոզետո դելյի Աբրուցի
Բնակչությունը կազմում է 24 083 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 417 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 52 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 664037, հեռախոսային կոդ՝ 085։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում նշվում է Ամենասուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալ-Բաղավի (Ղուրանի մեկնաբան)
Ալ-Բաղավի (լրիվ անունը՝ Աբու Մուհամմադ ալ-Հուսեյին իբն Մասուդ իբն Մուհամմադ ալ-Ֆարրա ալ-Բաղավի ابو محمد حسین بن مسعود بغوی, ), պարսիկ մահմեդական մուֆասիր, Ղուրանի մեկնաբան, հադիթ գիտնական և Շաֆիի ֆաքիհ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլամ Կատեգորիա:Մուհամմադ մարգարե Կատեգորիա:Ղուրան Կատեգորիա:Շարիաթ Կատեգորիա:Իսլամ ընդունած քրիստոնյաներ
Կեղծ կրակ
Կեղծ կրակ (Foxfire), գեղարվեստական ֆիլմ, նկարահանված Ջոյս Կեռոլ Օուտսի` «Կեղծ կրակ։ Բանդայի աղջկա խոստովանությունը» վեպի մոտիվներով և նվիրված չորս դպրոցականների հանդիպմանը իրենց հասակակցի հետ, ով շրջագայում էր ամբողջ աշխարհով։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները կատարվում են ամերիկյան միջնակարգ դպրոցում` Պորտլենդի ծայրամասերում, որտեղ հանդուգն և համարձակ Լեգսի անսպասելի հայտնվելուց սկսում են կատարվել անհավանական իրադարձություններ։
«Կեղծ կրակ»-ը դպրոցական Մեդդի Վիրցի մականունն է, սկսնակ տաղանդավոր նկարչուհու, ով չէր իջնում անվավոր չմուշկներից։ Մեդդիի կյանքը գնում էր իր հունով. նա ուներ սիրելի հոբբի, սիրած տղա, սիրող ընտանիք։ Բայց իր դասարանում ոչ բոլորի կյանքն էր դասավորվում այդքան լավ։ Կենսաբանության ուսուցիչ պարոն Բատտինգերը պաշտում էր ձեռք առնել Ռիտա Ֆոլդեսին, որը չէր կարողանում հաղթահարել ինքն իրեն և կտրատել կենդանի գորտին։ Բացի այդ, պարզվում է, որ նա պարբերաբար բռնություն էր գործադրում աշակերտուհիների վրա ովքեր չէին կարողանում դիմադրել իրեն։
Իրադրությունը փոխվում է, երբ դասարանում հայտնվում է ինքնուրույն ամբողջ աշխարհում ճանապարհորդող, գեղեցիկ և վճռական աղջիկ` Լեգս անունով (անգլերեն «Ոտքեր»)։ Տարերայնորեն իր շուրջ հավաքված չորս դպրոցականներից բաղկացած խումբը որոշում է պատժել ցանկասեր ուսուցչին, և դասերից հետո հանցագործության տեղում բռնում են դասասենյակներից մեկում և ծեծում են։ Առավել մոտ են Լեգսը և Մեդդին. Մեդդին հիացած էր Լեգսի ինքնուրույնությամբ և հանդուգն համարձակությամբ, որոշ ժամանակ անց նրանք դառնում են մտերիմ ընկերուհիներ։
Շուտով նրանք տեղեկանում են, որ կենսաբանության ուսուցչին վռնդել են դպրոցից վատ վարքի համար։ Համադասարանցի տղաները դժգոհ էին սիրած ուսուցչի հետապնդումից, որոշում են ճնշել աղջիկներին, իսկ երբ դա չհաջողվի բռնել նրանցից մեկին և բռնաբարել։ Վերջին րոպեին Մեդդին տականքների ձեռքից խլում է ընկերուհուն, գողանում են նրանց իսկ մեքենան և ընկերուհիներով գնում են քաղաքով պտտվելւ, սակայն փախչելով իրենց հետապնդող ոստիկաններից վթարի են ենթարկվում։ Դատարանում աղջիկներին մեղավոր են ճանաչում, դպրոցականներին հանձնում են ծնողների խնամքին, իսկ Լեգսը արդեն ունենալով խնդիրներ օրենքի հետ ընկնում է ուղղիչ գաղութ։
Ազատություն ստանալով հերոսուհին վերադառնում է ընկերուհիների մոտ, քանի որ բացի նրանցից նա ոչ ոք չուներ։ Նա որոշում է գումար վերցնել հորից Գոլդիի թմրամոլության բուժման համար։ Երբ նա հրաժարվում է մեծ գումար տալ աղջիկներին Լեգսը ատրճանակով սպառնալով բերում է նրան լքված տուն և կապում աթոռին։ Առաջին անգամ նա չի իմանում ինչպես դուրս գալ տվյալ իրավիճակից, որում հայտնվել էին ինքը և ընկերուհիները։ Այդ պահին Ռիտան` ում ձեռում էր ատրճանակը միամիտ կրակում է Գոլդիի հոր վրա և վիրավորում։ Երեք ընկերուհիները տանում են վիրավորին հիվանդանոց, իսկ Լեգսը որոշում է հեռանալ քաղաքից։
Մեդդին հասնում է ընկերուհուն ավտոմեքենաների կամրջի վրա։ Լեգսը առաջարկում է ընտրություն անել. գնալ նրա հետ առաջին հանդիպած մեքենայով դեպի անհայտություն կամ մնալ քաղաքում։ Մեգգին պատրաստ չէր ամեն ինչ թողնել և Լեգսը արցունքներն աչքերին մեկնում է մենակ։
Դերերում
Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Արգավանդ)
Սուրբ Sargis Սարգիս եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցի Արարատի մարզի Արգավանդ գյուղում։ Ընդգրկված է Արգավանդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Սուրբ Սարգիս եկեղեցին գտնվում է Արգավանդ գյուղի կենտրոնում՝ գյուղամիջյան ճանապարհների խաչմերուկում։ Շինությունն ունի ուղղանկյուն հատակագիծ։ Աղոթասրահը երկշարք է, երկուական քառակուսի սյուներով բաժանվում է երեք նավերի, որոնցից միջինն ավարտվում է կիսաշրջան խորանով, եզրերինը՝ թաղակապ ուղղանկյուն ավանդատներով։ Երկայնական պատերի որմնամույթերը պահում են թաղակապ երկլանջ ծածկը՝ կառուցված փայտե հեծաններով։ Եկեղեցին ունի երկու մուտք՝ հյուսիսից և արևմուտքից։ Կառուցվել է գորշ տուֆով։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում եկեղեցին գործել է որպես մատուռ։
Եկեղեցու հյուսիսային մուտքի վերևում զետեղված արձանագրությունից տեղեկանում ենք եկեղեցու կառուցման մասին, որտեղ նշված է, որ եկեղեցին կառուցվել է «արդեամբ հայ ժողովրդոյ հաւատացելոց», շինարարությունն ավարտվել է 1897 թվականի օգոստոսի 19-ին և օծվել Տեր Ներսես արքեպիսկոպոսի ձեռամբ։ Արքեպիսկոպոսի ազգանունն անհայտ է, սակայն արձանագրության մեջ առկա է նրան վերաբերող «Խուտ» հապավումը, որից կարելի է ենթադրել, որ նրան կոչել են նաև Խուտեցի։
Ծանոթագրություններ
ս Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Հովինգի տուն
Հովինգի տուն («Դոմուս»), առևտրային տարածքներով բնակելի շենք Վիբորգում, որը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին՝ ճարտարապետ Կարլ Հորդ աֆ Սեգերստադի նախագծով և 21-րդ դարի սկզբին վերածվել է ավերակների։ Վիբորգի կենտրոնում Կրեպոստնայա փողոցում գտնվող հյուսիսային մոդեռն ոճով կառուցված հինգ հարկանի շենքը ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Որպես հոր և պապի ժառանգություն, որոնք սերում էին հոլանդական տոհմից, Վիկտոր Հովինգը (1877-1970) ստացել է Վիբորգի միակ գրախանութը։ Եվրոպական կրթություն ունեցող գործարարը զբաղվել է գրքերի առևտրով։ Նա նաև գրող էր և առանձնանում էր եռանդուն և վճռական բնավորությամբ։ Վերապատրաստվելուց և Վիբորգ վերադառնալուց հետո մտադրվել էր կառուցել եկամտային տուն։ Այդ նպատակով նա հիմնել է «Aktiebolaget Domus» բաժնետիրական ընկերությունը և վարձել հելսինգֆորսյան ճարտարապետ Կարլ Հորդ աֆ Սեգերստադտին և պայման դրել, որ ճարտարապետը տեղափոխվի Վիբորգ։ Այս պայմանի շնորհիվ Վիբորգն ունեցել է ևս երկու գեղեցիկ շինություն, որոնք կառուցվել են տաղանդավոր ճարտարապետի նախագծերով նրա քաղաքում գտնվելու ընթացքում` բնակելի շենք Դիտարանի փողոցում և Վիբորգի շուկան։
Բնակարանների և Հովինգի գրախանութի տեղակայման համար Կարլ Հորդ աֆ Սեգերստադը նախագծել է հինգ հարկանի քարե շենք՝ ջրհորով և բակով։ Հյուսիսային մոդեռն ոճով կառուցապատված ճակատային մասն ընդհանուր ուշադրություն է գրավել լավ ընտրված դեկորատիվ տարրերով` բազմանկյուն կարկառամասերով, ճակտոնապատերով, բուսական զարդանախշերով և պատուհանի փոքր ապակեկալներով։ Բայց հետագայում հարկ եղավ զղջալ շինարարության համար տեղի ընտրության հարցում, Եկատերինյան (Ամրոցային) փողոցը, որը մի քանի դար շարունակ քաղաքի գլխավոր փողոցն էր, 20-րդ դարի սկզբին զիջեց իր այդ կարգավիճակը ավելի գեղատեսիլ և լայն Տորկելսկայա փողոցին։ Միջնադարյան փողոցի նեղությունը խանգարում էր «Դոմուսի» գեղեցիկ ճակատամասի տեսադաշտին։ Որպեսզի տունը չճնշի հարևան փոքր երկհարկանի շենքերին իր չափերով, ճարտարապետը պայմանականորեն շենքի ճակատը բաժանել է երկու մասի։ Ձախ կողմը հարթ էր, գրախանութի մեծ ցուցափեղկերը գտնվում էին առաջին հարկում` կարմիր գծից ներս։ Աջ կողմը նույնպես սիմետրիկ էր` ձևավորված երկու բազմանկյուն կարկառամասերով, որոնք ավարտվում էին վերևում գտնվող ճակտոնապատերով։
Տունը գրավիչ և տեսարժան էին դարձնում տարատեսակ ձևերով և գույներով վառարանները և բուխարիները։ Ավելի քան վաթսուն վառարանները ոչ միայն ջեռուցման և օդափոխության միջոց էին, այլև գեղարվեստական ձևավորման կարևոր տարրեր։ Հախճասալիկե նկարները զուգորդվում էին առաստաղների և դռների զարդարանքների հարդարման նախշերով, բրոնզե սանտեխնիկայի բնօրինակ սարքավորումներով։ Ժամանակակիցների հիացմունքն էր հարուցել գլխավոր սանդուղքը, որը զարդարված էր խճանկարներով, պատերի որմնանկարներով, մետաղաձույլ գեղարվեստական լարափակոցով բնօրինակ փայտե ճաղաշարով, ինչպես նաև այլ դեկորատիվ տարրերով։
Հովինգի «Դոմուս»-ը Խորհրդա-ֆիննական պատերազմների ժամանակ (1939-1944) քիչ է տուժել, առավել նշանակալի կորուստը գլխավոր ճակատոնապատի վնասվածքն էր։ Շենքում, ինչպես Վիբորգի որևէ այլ վայրում պահպանվել է ազգային ռոմանտիզմի ոճով ներքին հարդարանքը։ Ինչպես պատերազմից առաջ, հետպատերազմյան շրջանում առաջին հարկը զբաղեցրել է խանութը (բայց ոչ թե գրախանութը, այլ մթերայինը), իսկ վերին հարկերը բնակելի են եղել։ Բայց ճակատային մասի և ներքին հարդարանքի լավ պահպանումը նշանակալի դեր ունեցան շենքի համար, երբ 1980-ականների կեսերին հաղորդակցության ուղիների վատթարացման պատճառով որոշվեց շենքում իրականացնել խոշոր վերանորոգում` այն հարմարեցնելով բարձրակարգ հյուրանոցի համար։ Վերակառուցման և ԽՍՀՄ փլուզման պայմաններում խորհրդա-լյուքսեմբուրգյան «Եվրոդիլ» համատեղ ընկերությունը չկարողացավ կատարել իր ստանձնած պարտավորությունները և սեփականաշնորհումից հետո շենքը հայտնվեց անպարտաճանաչ սեփականատերերի ձեռքում ու պատշաճ խնամքի բացակայության պատճառով վերածվեց ավերակների։ Այդ ամենի արդյունքում, ներքին հարդարման դեկորատիվ տարրերի մեծ մասը վնասվել է, իսկ խարխլված շենքը փլուզման վտանգի տակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Վիբորգի եկամտաբեր տներ
Օրտոն Ջոն
Ջոն Օրտոն (John Kingsley ("Joe") Orton, ), անգլիացի դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականի հունվարի 1-ին, Լեսթերում։ Ընտանիքը ապրում էր համեստ միջոցներով, որոնք Ուիլյամ Օրտոնը՝ նրա հայրը, ձեռք էր բերել՝ աշխատելով որպես այգեպան և քաղաքային խորհրդի անդամ։ Մայրը՝ Էլսի Օրտոնը, աշխատել է տեղի ֆաբրիկայում, իսկ հետո ստիպված է եղել լքել աշխատանքը՝ հիվանդանալով տուբերկուլյոզով։ Օրտոնը չորս երեխաներից ամենամեծն էր (նա ուներ եղբայր՝ Դուգլասը և երկու քույր՝ Մերիլին և Լեոնի), և չնայած նրա հետ մեծ հույսեր էին կապում, սակայն Մարիոտս-Ռոուդի տարրական դպրոցում մի քանի տարի սովորելուց հետո ծնողների համար ակնհայտ դարձավ, որ նա հատուկ տաղանդ չունի։ Նրա ուսումնառությանը մեծապես խանգարել է նաև քրոնիկ ասթման։
Օրտոնը ձախողել է ավագ դպրոցի ավարտական քննությունը, և ծնողները նրան ուղարկել են՝ մասնակցելու Քլարկի քոլեջի քարտուղարության դասընթացներին։ Այն ավարտելուց հետո՝ երկու տարի անց՝ 1947 թվականին, նա, մեկ շաբաթվա դիմաց վարձատրվելով 3 ֆունտով, սկսեց աշխատել որպես կրտսեր գրագիր, կատարելով բավականին ձանձրալի հանձնարարություններ։ Փնտրելով մի բան, որը ամենօրյա գրասենյակային աշխատանքից դուրս կարող էր զվարճացնել նրան, Օրտոնը սկսեց մասնակցել Լեսթերի դրամատիկական խմբակի սիրողական բեմադրություններին։ Դերասանությամբ կլանված՝ նա երեկոների մեծ մասը սկսեց ծախսել՝ փորձեր անելով և ելույթ ունենալով տարբեր սիրողական դրամատիկական հասարակությունների համար։ Ցանկանալով բարելավել իր դերասանական հմտությունները՝ նա սկսեց զբաղվել ֆիզիկական դաստիարակությամբ, ինքնակրթությամբ, ինչպես նաև հռետորական արվեստով և առոգանությամբ, որպեսզի ձերբազատվի օտարոտի արտասանությունից։ 1950 թվականի նոյեմբերին Օրտոնը ստացավ կրթաթոշակ հեղինակավոր դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիայի (RADA) կողմից։ Ուսումնառության սկիզբը հետաձգվեց մինչև 1951 թվականի մայիսը՝ ապենդիցիտի նոպայի պատճառով։
Ակադեմիա հաճախելու առաջին օրերին Օրտոնը ծանոթանում է Քենեթ Հալիվելլի հետ։ Մի քանի տարով մեծ լինելով ուսանողների մեծամասնությունից՝ Քենեթ Հալիվելլը մի տեսակ օտարված էր իր միջավայրից, բայց դա չի կանգնեցնում Օրտոնին. դառնալով Քենեթ Հալիվելլի սիրեկանը՝ նա շուտով տեղափոխվում է նրա փոքրիկ բնակարանը։
Ակադեմիան ավարտելուց հետո զույգը փոքր պաշտոններում աշխատում է գավառական տարբեր թատրոններում։ Նրանք որոշեցին միասին վերադառնալ Լոնդոն՝ գրական աշխատանքով զբաղվելու համար։ Միևնույն ժամանակ Օրտոնը որոշեց փոխել իր անունը «Ջոնից» «Ջո», որպեսզի նրան չշփոթեին հայտնի դրամատուրգ Ջոն Օսբորնի հետ։ Որոշ ժամանակ Օրտոնը և Հալիվելլին փորձեցին վեպերի վրա միասին աշխատել, բայց նրանք այդպես չէին կարող շատ վաստակել, և զույգը հիմնականում ապրում էր Հալիվելլի խնայողությունների և սոցիալական նպաստների հաշվին։ 1957 թվականից նրանք աշխատում էին առանձին։