cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մանվել Բեգլարյան
Կենսագրություն
Մանվել Բեգլարյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ 1931 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ Սովորել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի (ղեկավար՝ Հ. Բոգդանյան), 1959 թվականին՝ ստեղծագործական (ղեկավար՝ Էդվարդ Միրզոյան) բաժինները։ 25 տարի եղել է ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ջութակահարներից, այնուհետև ղեկավարել Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի-պարի անսամբլի գործիքային մասը։ 1974-1995 թվականներին եղել է Հայաստանի հեռուստառադիոյի պետական կոմիտեի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորը, որտեղ կատարել և ձայնագրել է ավելի քան 1000 երգեր և գործիքային ստեղծագործություններ։ Նրա ղեկավարությամբ անսամբլը համերգներ է տվել Հայաստանի բոլոր շրջաններում, Մոսկվայում, Անդրկովկասի մյուս հանրապետություններում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Սիրիայում, Ալժիրում, Ավստրալիայում, Հնդկաստանում և այլուր։ 1981 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում (1999 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Կազմել է մի շարք ձեռնարկներ, գրել սիմֆոնիկ, կամերային ժանրերի ստեղծագործություններ, երգեր հայ պոետների խոսքերով ։ Ունի ֆոնդային ձայնագրություններ։ «Քարավան լուսոն»- ն եղել է Բեգլարյանի վերջին ստեղծագործությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջի շրջանավարտներ
Լավձոր
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 42 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ուբիանդա
Ուբիանդա, բերդաքաղաք Հին Հայաստանում՝ Արնալի երկրամասում, Վանա լճի հյուսիսարևելյան ափամերձ շրջաններում։ Հիշատակվում է Ասորեստանի թագավոր Սարգոն II-ի մ.թ.ա. 713 թվականի սեպագիր արձանագրությունում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բերդաքաղաքներ Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի բնակավայրեր
Էդմոնդ Տիգրանյան
Էդմոնդ Արմենի Տիգրանյան, ճարտարապետ, ճարտարապետության դոկտոր (1984), ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1953)։
Կոմպոզիտոր, հասարակական գործիչ Արմեն Տիգրանյանի որդին, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, կոմպոզիտոր Վարդան Տիգրանյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
Էդմոնդ Տիգրանյանը ծնվել է 1911 թվականին, Ալեքսանդրապոլում ։ 1937 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կոմունալ շինարարության ինստիտուտի ճարտարապետության բաժինը։ 1937-1940 թվականներին աշխատել է Թբիլիսիում՝ Գ. Մ. Տեր-Միքելյանի գլխավորած «Կավտրանսպրոեկտ» ճարտարապետության արվեստանոցում, 1940-1960 թվականներին՝ Երևանի տարբեր նախագծային ինստիտուտներում։ 1960 թվականից դասավանդել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանում, (պրոֆեսոր՝ 1985 թվականից)։
Էդմոնդ Տիգրանյանի նախագծերով Վրաստանում կառուցվել են Սևծովյան երկաթուղային (Գագրա, Փոթի, Քոբուլեթ ) կայարանների շենքերը, կամուրջներ, բնակելի տներ, ակումբներ։
Հեղինակ է Երևանի երկաթուղային կայարանի (1949-1955), ԵՊՀ (1949-1965, 1971, 1982), Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտի (1958-1965) համալիրների, Արևմտյան օդանավակայանի (1958), բնակելի և հասարակական շենքերի (1947-1956), Ջերմուկի թիվ 1 առողջարանի (1962) և այլն։
1987 թվականին Երևանում տեղադրված Արմեն Տիգրանյանի հուշարձանի ճարտարապետն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարարներ
Ալ-Աֆդալ
Ալ-Աֆդալ իբն Բադր ալ-Ջամալի, Ֆաթիմյան խալիֆայության նշանավոր հայազգի վեզիրներից (1094-1121), Բադր ալ-Ջամալիի որդին։ Ըստ իբն Խալիքանի վկայության վեզիր դարձավ, երբ իր հայրը ՝ Բադր ալ-Ջամալին, դեռ ողջ էր։ Նա իր վեզիրության օրոք զարկ է տալիս երկրի տնտեսության զարգացմանը, նրա օրոք շենանում են գյուղերն ու քաղաքները, ինչպես նաև վերակազմվում է բանակը։ Բացի այս ամենից նա պատերազմել է խաչակիրների դեմ, սակայն հաջողության չի հասել։
Ներածություն
Վեցերորդ իմամ Ջաֆար ալ-Սադիկը դեռևս իր կենդանության օրոք յոթերորդ իմամ նշանակեց իր կրտսեր որդուն՝ Մուսա ալ Կազիմին, իմամությունից զրկելով մինչ այդ իմամ նշանակված իր ավագ որդուն՝ Իսմայիլին։ Իմամ Ջաֆարի կողմնակիցները և հետևորդները նրա այդ որոշումը համարեցին օրինական և որպես իմամ ճանաչեցին Մուսա ալ Կազիմին և նրա հետևորդներին՝ մինչև տասներկուերորդ իմամ Մուհամմադը։ Սակայն շիաների մի մասը հրաժարվեց ճանաչել Ջաֆարի այս որոշումը գտնելով, որ նա իրավունք չուներ Իսմայիլին զրկել իմամությունից, քանի որ յուրաքանչյուր հաջորդ իմամի նշանակումը չի կարող տեղի ունենալ նախորդի ցանկությամբ, քանի որ իմամ նշանակվելը աստվածային բարեհաճություն է։ Ահա այս հողի վրա տեղի ունեցավ շիաների պառակտումը իմամականների և իսմայիլականների։ Այն շիաները, ովքեր կողմնակից էին իմամների դիմաստիական սկզբունքի և, ելնելով դրանից օրինական իմամ ճանաչեցին Իսմայիլին, իսկ վերջին իմամ՝ Իսմայիլի որդուն՝ Մուհամմադին, կոչվեցին իսմաիլականներ։ Իսկ նրանք, ովքեր օրինական համարեցին Ջաֆարի որոշումը և իմամ ճանաչեցին Մուսա ալ Կազիմին և նրան հաջոդած ևս հինգ իմամներին, որոնց ընդհանուր թիվը կազմում է 12, կոչվեցին շիա իմամականներ կամ տասներկուականներ։ Սակայն իսմաիլականների մեջ ևս պառակտում տեղի ունեցավ. ովքեր վերջին՝ յոթերորդ իմամ էին ընդունում Մուհամմադ իբն Իսմաիլին և սպասում էին նրա վերադարձին թաքստոցից, կոչվեցին յոթականներ։
Իսմաիլականների մի խումբ ընդունում էին Մուհամմադ իբն Իսմաիլի տղաներից մեկի և նրա հաջորդների իմամությունը, նրանց համարելով ծպտյալ իմամներ։ Դրա հետ մեկտեղ նրանք գտնում էին, որ իրենց կոմնակիցների մեջ կա ընտրյալների մի խումբ, որին հայտնի է ծպտյալ իմամների անունները և նրանց գտնվելու վայրը։ Հետագայում, 10-րդ դարի սկզբներից, իսմաիլականների այս թևի հետևորդները կոչվեցին Ֆաթիմյան իսմայիլականներ ՝ Մուհամմադ մարգարեի աղջկա և Ալիի կնոջ ՝ Ֆաթիմայի անունով։ Դրանով նրանք ընդգծում էին իրենց անմիջական կապը մարգարեի տոհմի և Ալիի հետ։ Այս գաղափարախոսության կրողները 909 թվականին Հյուսիսային Աֆրիկայում հիմնեցին Ֆաթիմյան խալիֆայությունը, որն ներառեց գրեթե ողջ Հյուսիսային Աֆրիկան և Եգիպտոսը։ Ֆաթիմյանները իշխեցին 909-1171 թվականներին։ Սակայն արդեն 11-րդ դարի սկիզբներից սկսվեց Ֆաթիմյանների աստիճանական անկումը և հայազգի վեզիրների կառավարման շրջանը՝ սկսած Բադր ալ-Ջամալիից։ Հայազգի վեզիրները շուրջ հարյուր տարով հետաձգեցին Ֆաթիմյանների անկումը։
Ալ Աֆդալի գործունեությունը
Նրա կողմն անցավ նաև Ալեքսանդրիայի հայազգի կառավարիչ Էֆթիքին, որն այդ պաշտոնն ստացել էր Բադր ալ-Ջամալիի շնորհիվ։ Կողմերի միջև տեղի ունեցան ճակատամարտեր. Աֆդալը պարտվեց և փախավ Կահիրե։ Այդ ժամանակ Նիզարի հեղինակությունը բարձրացավ և նա գրավեց Ստորին Եգիպտոսի քաղաքները։ Շուտով Աֆդալը սկսեց պատրաստվել Նիզարի դեմ երկրորդ անգամ պատերազմելու, լրտեսներ ուղարկեց Նիզարի և Էֆթիքինի բանակ՝ Ալեքսանդրիա։ Այնուհետև ինքն անձամբ ժամանեց Ալեքսանդրիա և պաշարեց քաղաքը։ Պաշարումը սաստկացավ, երբ իբն Մասուլը ճեղքեց պաշարումը և ծովով դուրս եկավ Ալեքսանդրիայից։ Արդեն Նիզարի պարտությունը ավելի ակնհայտ դարձավ և նա պատգամավորներ ուղարկեց Աֆդալի մոտ և նրանից անվտանգության երաշխիք խնդրեց։ Աֆդալը նրան երաշխավորեց, այնուհետև մտավ Ալեքսանդրիա և Նիզարին ու Էֆթիքին ուղարկեց Կահիրե։ Այնուհետև երկուսն էլ սպանվեցին։
Աֆդալն ուներ հետևյալ տիտղոսները.
Հայազգի վեզիրը պատկանում էր իսլամի շիա ճյուղին և մոլեռանդ հավատացյալ էր։ Նա գրավեց Երուսաղեմը, որը մինչ այդ գտնվում էր թուրքերի ձեռքում։ Սակայն շուտով սկսվում են խաչակրաց արշավանքները և 1099 թվականին Երուսաղեմը անցնում է նրանց ձեռքը։ Երուսաղեմից վերադառնալիս նա Ասկալոնում կառուցում է մի շքեղ դամբարան, որտեղ ամփոփում է մարգարեի թոռ՝ Հուսեյնի գլուխը, որը հետագայում վերադարձվեց Կահիրե՝ հայազգի մեկ այլ վեզիրի ՝ Թալայ իբն Ռուզիկի միջոցով։
Աֆդալը պատերազմեց խաչակիրների դեմ, որոնք ցավոք անհաջող ավարտ ունեցան։ Ասկալոնում ծանր պարտություն կրեց իր զինվորների դավադրության պատճառով և այդ հարվածից հետո սկսեց իր բանակի վերակազմումը և զորանոցներ հաստատեց Կահիրեում։ Նա հավաքագրեց 7 զորանոց և իր ունեցած 3 հազարանոց հետևակը բաժանեց այդ 7 զորանոցների մեջ։ Նա յուրաքանչյուր 100 հոգու հրամանատար նշանակեց, յուրաքանչյուրին ձի ու զենք տվեց և ստանձնեց նրանց խնամակալությունը։
Աֆդալի հարստությունը
Նա իր մասնավոր գանձարանում ուներ մոտավորապես 3 միլիոն դինար։ Նրա պալատում օգտագործվում էին ոսկյա և արծաթյա պնակներ, դույլեր, սկավառակներ, բաժակներ։ Բացի այս ամենից կային նաև մեծ քանակությամբ ճենապակյա խոշոր անոթներ, որոնք լի էին գոհարներով։ Նա ուներ հագուստներով լեցուն 3 խոշոր մթերանոց, խնկեղենի հատուկ մթերանոց և այլ համեմունքների զամբյուղներով լի մթերանոց և յուրաքանչյուր այդ զամբյուղի վրա գրված էր նրա կշիռը, տեսակը և ինչ նպատակով է այն օգտագործվում։ Աֆդալի հարստությունը պարունակում էր նաև կտավներով, վարագույրներով, անկողիններով, բարձերով, մետաքսե թիկնաբարձերով լեցուն 4 խուցերով։ Նրա տանն աշխատում էր 800 աղախին, 50 հարճ, որոնցից յուրաքանչյուրը իր սեփական սենյակն ուներ։ Նրա տունը հայտնի էր իր գինեսրահով և այգեստաններով։
Աֆդալի հովանավորության ու պաշտպանության շնորհիվ շատերն են հասել պետական բարձր պաշտոնների, սակայն այս երախտիքը շատ հաճախ ապերախտությամբ էր պատասխանվում։ Իր հովանավորյալներից մեկն էր հայազգի Էֆթիքին՝ Բադր ալ-Ջամալիի ճորտը, որը աստիճանաբար պաշտոնից պաշտոն բարձրանալով դարձավ Ալեքսանդրիայի կառավարիչը։ Սակայն, ինչպես վերևում նշվեց, երբ հարմար առիթ ստեղծվեց, նա դավեց իր հովանավորին և անցավ Աֆդալի թշնամիների կողմը։ Աֆդալի հովանավորներից էր Մամուն ալ-Բատայան, որը մասնակցեց Աֆդալի սպանությանը և այդ ծառայության դիմաց ստացավ վեզիրի պաշտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական երկրների պատմություն Կատեգորիա:Ֆաթիմյան խալիֆայություն Կատեգորիա:Միջնադարի եգիպտահայեր Կատեգորիա:11-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:12-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:Էթնիկ հայ շիա մահմեդականներ
Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո
«Ultima Տուլեև, կամ Ընտրությունների դաո» («Ultima Тулеев, или Дао выборов»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի ոչ մեծ էսսեն, որը գրվել է 1996 թվականին ։
Բովանդակություն
Հին չինացիները գիտեին, որ մի քանի տարբերակներից մեկի ընտրությունը թերի է, քանի որ այն մերժում է մնացած բոլորին։ Ընտրության դաշտը սեղմվում է մեկ կետի, այնտեղ, որտեղ թագավորել են անորոշությունն ու ազատությունը, առաջանում է ինչ-որ մեկի կողմից գիտակցված անհրաժեշտություն։ Հետևաբար, չինական մշակույթի առանցքային գաղափարը միշտ եղել է, այսպես կոչված, անփոփոխակ ընտրությունը, որի դեպքում իրավիճակի զարգացման հնարավոր ճյուղերը չեն կտրվել, այլ տեղի է ունեցել դրանց ինտեգրումը մեկ ամբողջում, ինչը և համարվել է միակ ճիշտ որոշումը, որը հնարավորություն է տվել գտնել ճշմարիտ Ուղին՝ Դաոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Մարդու զարգացում
Մարդու զարգացում մարդու օրգանիզմի կառուցվածքի (մորֆոլոգիայի) և գործունեության փոփոխությունները կատարվում են նրա զարգացման և հասունացման ժամանակ։ Բացի այդ, ինչպես մյուս օրգանիզմներում, սաղմնային զարգացումը ներառում է բեղմնավորումից մինչև ծննդաբերություն և հետէմբրիոնալ զարգացում   ։ Երբեմն մարդու զարգացման ժամանակ դիտարկվում է միայն հետէմբրիոնալ զարգացումը ։
Մարդու զարգացումը անհավասար է տեղի ունենում, այն ներառում է աստիճանական փոփոխություններ։ Զարգացման ընթացքում մորֆոլոգիական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կապված են միմյանց հետ, տարբեր օրգանների կառուցվածքում բարդությունները նոր գործառույթների կայացման հիմքեր են։ Մարմնի տարբեր համակարգերը զարգանում են միաժամանակ և տարբեր արագությամբ ։
Սաղմնային զարգացում
Սպերմատոզոիդը ներթափանցելով  ձվաբջջի մեմբրանի մեջ տեղի է ունենում բեղմնավորում  սերմնաբջջի և ձվաբջջի գենետիկ նյութը միաձուլվում է և ձևավորում է միասնական միաբջիջ օրգանիզմ, որը կոչվում է զիգոտ։ Ձևավորվում է սաղմը ։ Մարդու ներարգանդային զարգացման սաղմնային փուլը տևում է 7-8 օր, բեղմնավորման պահից մինչև զիգոտի բաժանմամը ։
Հետէմբրիոնային զարգացում
Մարդու հետեմբրիոնալ զարգացումը կյանքի շրջան է, որը սկսվում է սաղմը ծածկող թաղանթներից ծնվելուց կամ դուրս գալուց հետո, և շարունակվում է մինչև մահ։ Այս ընթացքում մարմինը աճում է, վերարտադրվելու, ծերանալու և մահանալու ունակություն ձեռք բերում։
Մարմնի աճն ու զարգացումը կապված են նյութափոխանակության հետ։ Երեխայի օրգանիզմում, բացի ավելի արագ նյութափոխանակությունից (օրական մինչև 60 կկալ կիլոգրամի դիմաց, մեծահասակների 23-ի դիմաց), մետաբոլիզմը բնութագրվում է դիսիմիլացիայի գործընթացների գերակշռությամբ, ինչ է անհրաժեշտ օրգանների աճի և մարմնի զանգվածի ավելացման համար, որքան երիտասարդ է մարմինը օրինակ 3 ամսականում ծախսվում է էներգիայի 36% -ը աճի և զարգացման վրա, 9 ամսականում ծախսվում է էներգիայի 21% -ը ։
Զարգացման ժամանակաշրջաններ
Երեխայի կյանքի առաջին տասը օրը նորածին լինելու ժամանակահատվածն է։
Կյանքի առաջին կամ երրորդ տարիները վաղ մանկության շրջանն են։ Այդ ընթացքում երեխաները ինտենսիվ զարգանում են, հատկապես լեզուն ու մտածողությունը, նրանք ձգտում են քայլել, խաղալ։ Առաջին մանկության շրջանը տևում է չորսից յոթ տարի։ 5-6 տարեկանում հայտնվում են առաջին մշտական ատամները։ Երեխան ակտիվորեն զարգանում է, շատ տեղեկություններ է ստանում շրջապատող աշխարհի մասին։
Երկրորդ մանկության շրջանը, կամ կրտսեր դպրոցական շրջանը, տեւում է ութից մինչեւ 12 տարի։ Երեխայի մտավոր կարողությունները ակտիվորեն զարգանում են։
Հասուն տարիքը դա 21 տարեկանն է։ Առաջին ժամկետը հասուն տարիքում 35 տարեկանն է, իսկ երկրորդը 55 տարեկանն է կանանց և մինչեւ 60 տարեկանը տղամարդկանց մոտ։
Տարեց տարիքը 56 տարեկանն է կանանց մոտ,իսկ տղամարդկանց մոտ 61 տարեկանն է մինչև 74 տարեկան։
75 տարեկանում սկսվում է ծերության շրջանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մարդու զարգացում Կատեգորիա:Զարգացման հոգեբանություն Կատեգորիա:Սաղմնաբանություն Կատեգորիա:Մարդ Կատեգորիա:Մարդու կենսաբանություն Կատեգորիա:Զարգացման կենսաբանություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Մարդաբանություն Կատեգորիա:Ֆիզիոլոգիա
Բուրանգուլովո (գյուղ, Աբզելիլովսկի շրջան)
Բուրանգուլովո (Бурангулово, Буранғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 774 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գուլկևիչի
Գուլկևիչի (Гулькевичи), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Գուլկևիչի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Բլաուշտայն
Բլաուշտայն  (Blaustein, Blaostoe), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գուլկևիչի
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Կուբան գետից 5 կմ հեռավորության վրա, քաղաքի տարածքով է հոսում Կուբանի վտակ Սամոյլովա բալկա գետը։ Քաղաքը տեղաբաշխված է Կրասնոդար քաղաքից 176 կմ հեռավորության վրա։
Բլաուշտայն
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 15 489 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 55,61 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 141։
Գուլկևիչի
Աշխարհագրություն
Հոյւսիսից հարավ քաղաքը ձգվում է 3,5 կմ, իսկ արևելքից արևմուտք 7 կմ։
Բլաուշտայն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գուլկևիչի
Բնակչություն
2010 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Գուլկևիչիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լոզովայա (քաղաք, Ուկրաինա)
Լոզովայա (Лозова), քաղաք Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1869 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1869 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վալկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Վալկի (Валки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վալկի գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մեգրեգա (գյուղ, Օլոնեցկի շրջան)
Մեգրեգա (Мегрега, Mäkriä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1300 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի բնակավայրեր
Սանտ Իվո ալլա Սապիենցա եկեղեցի
Սանտ Իվո ալլա Սապիենցա (Chiesa di Sant’Ivo alla Sapienza), կաթոլիկ եկեղեցի Հռոմում։ Գտնվում է Կորսո դել Ռինաշիմենտո փողոցի վրա։ Կառուցվել է 1642-1660 թվականներին ճարտարապետ Ֆրանչեսկո Բորրոմինիի կողմից։ Եկեղեցին հռոմեական բարոկկո ճարտարապետության գլուխգործոց է։ Այն նվիրված է Սուրբ Իվո Հելորիին։
Պատմություն
14-րդ դարում այստեղ էր գտնվում Հռոմի Լա Սապիենցա համալսարանի մատուռը։ Այն նվիրված էր Սուրբ Իվոյին։ 1642 թվականին ճարտարապետ Ֆրանչեսկո Բորրոմինին ստանձնեց ներկայիս եկեղեցու ձևավորումը։ Նա պետք է այն ներկառուցեր առկա համալսարանային պալատի ճարտարապետական համալիրում։ Կառույցի երեսապատումը ավարտվել է 1650 թվականին, իսկ շինության ավարտը համարվում է 1662 թվականը։ Մինչև 1935 թվականը եկեղեցին համալսարանին էր պատկանում, իսկ երբ համալսարանը տեղափոխվեց, այն հիմնականում դարձավ զբոսաշրջիկների այցելության վայր։
Էքստերիեր
Եկեղեցու կորաձև ճակատամասը միաձուվում է համալսարանի բակային կամարաշարքի հետ։ Այն ամբողջանում է բարձր թմբուկով, որն ունի ուռուցիկ ձև։ Աստիճանաբար բարձրացող զսպանակաձև «լամպ-գմբեթ»ը շքեղ զարդարված է և կրում է մետաղե "թագ"։ Այդ զարդաքանդակներով պատված կառուցվածքը բոլորվում է ոսկե գնդով և խաչով։
Եկեղեցու չափերը մեծ չեն։ Նրա տարածքի ձևավորման հարցում Բորոմինին հեռացել է այդ ժամանակվա ավանդական ճարտարապետության մեջ ընդունված կենտրոնական պլանից։ Իտալական բարոկկոյի տաղանդաշատ վարպետը այստեղ կիրառել է անհամաչափ կառուցվածք՝ իրար վրա դնելով երկու հավասարաչափ եռանկյունիներ։ Արդյունքում եկեղեցու հատակագիծը նման է Դավթի աստղին՝ անկյունները կլորացված։ Այդպիսի կառուցվածքը մի կողմից դժվար է ընկալել, սակայն մյուս կողմից ուռուցիկ և կոր տարրերի դինամիկ խաղը ստեղծում է արդյունավետ տարածք՝ լցված լույսի և ստվերի շողերով։ Գմբեթի ներքին կամարը նույնպես կրկնում է աստղի ձևը։ Եկեղեցու ճերմակ և օսկեզօծ սրահը լուսավորվում է գմբեթի 6 պատուհաններով։
Ինտերիեր
Սանտ Իվո ալլա Սապիենցա եկեղեցու ինտերիերը եզակի է, քանի որ ուրվագծերը միավորվում են ռոտոնդայի մեջ։ Վերջինս այս եկեղեցում ունի հստակ ձևավորում՝ եռանկյունի իր երեք անկյուններով, և նրանց միջև ընկած կիսաշրջաններ։ Կառույցի սուր եզրերը, կորերն ու շրջանները շատ ներդաշնակ են, քանի որ Բորոմինին հավասարաչափ է կիրառել դրանք։
Եկեղեցու գմբեթի պատուհանները ավելի մեծ են, քան սուր եզրերում տեղադրվածները։ Եկեղեցու մուտքը սուր եզրերից մեկում է, իսկ խորանը գտնվում է նրա հակադարձ կողմում՝ շրջանաձև մասում։ Բորոմինին տանիքում տեղադրել է «թռչող մեղու» թալիսման, որը Ուրբանոս VIII Բարբերինի Պապի ընտանեկան խորհրդանիշն է։ Վերջինս հովանավորել է Սանտ Իվո եկեղեցու կառուցումը։
Եկեղեցու ներքին պատերն ու գմբեթը պատված են արձաններով և ժանեկազարդերով։ Յուրաքանչյուր սուր եզրում և շրջանաձև հատվածում կան աստղաշարեր, որոնք ձգվում են դեպի վեր և ամբողջանում թևիկների մեջ պատսպարված հրեշտակի դեմքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վատիկան Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Ֆինանսական ռիսկ
Ֆինանսական ռիսկ, ռիսկ, որը կապված է ֆինանսական ռեսուրսների (կանխիկ դրամի) կորստի հավանականության հետ) ։
Բյորզլինգեն
Բյորզլինգեն (Börslingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Ֆինանսական ռիսկ
Ռիսկերը, որոնք կապված են փողի գնողունակության հետ
Փողի գնողունակության հետ կապված ռիսկերը ներառում են.
Բյորզլինգեն
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 178 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 6,29 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 022։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ֆինանսական ռիսկ
Ռիսկերը, որոնք կապված են փողի գնողունակության հետ
Գնանկման ռիսկի դեպքում գնանկման աճի հետ մեկտեղ գներն իջնում են, ինչը հանգեցնում է ձեռներեցության տնտեսական պայմանների վատթարացման և եկամտի նվազման։
Արտարժույթի ռիսկը վերաբերում է արժույթի անբարենպաստ արժեզրկման վտանգին։ Արտահանողը վնասներ է կրում, երբ ազգային արժույթի փոխարժեքը բարձրանում է վճարման արժույթի համեմատ, քանի որ նա ստանում է ավելի ցածր իրական արժեք։ Ներմուծողի համար արժութային ռիսկերն առաջանում են, եթե գնի փոխարժեքը բարձրանում է վճարման արժույթի նկատմամբ։
Իրացվելիության ռիսկերը ռիսկեր են, որոնք կապված են արժեթղթերի կամ այլ ապրանքների վաճառքի ժամանակ կորուստների հնարավորության հետ ` դրանց որակի և սպառողական արժեքի գնահատման փոփոխությունների հետևանքով։
Կապիտալ ներդրումների ռիսկեր
Ներդրումային ռիսկը արտահայտում է ֆինանսական կորուստների հնարավորությունը ներդրումային ծրագրի իրականացման գործընթացում։ Ներդրումային ռիսկի տեսակներն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Ռիսկեր Կատեգորիա:Բանկային գործ
Լյոտմա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (145901-146000)
Աստերոիդների ցանկ (145801-145900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (146001-146100)
|}
Ելխովկա (Չերնյանիցայի վտակ)
Ելխովկա (Елховка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոտելնիչսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չերնյանիցա գետի ձախ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է, ավազանի տարածքը 112 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է հարավում Կարպուշինո գյուղում, Կոտելնիչայից 13 կմ դեպի արևմուտք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք, ապա արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
(3317) Պարիս
(3317) Պարիս (Paris), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մայիսի 26-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,222884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,5569 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,8889 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Պարիս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 3,565 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4359,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,082573 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 27,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուջին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
10 պատճառ քեզ ատելու
«10 պատճառ քեզ ատելու» (10 Things I Hate About You), 1999 թվականին նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, ռոմանտիկ կատակերգություն։ Սյուժեն հիմնված է Ուիլյամ Շեքսպիրի «Կամակոր կնոջ սանձահարումը» պիեսի վրա։
Սյուժե
Խնջույքից հետո Քեթը նեղանում է Պատրիկից, քանի որ վերջինս հրաժարվել էր նրան համբուրել, իսկ Ջոուին շարունակում էր Պատրիկին վճարել, քանի որ մոտենում էր ավարտական երեկոն։ Շուտով Պատրիկն իրոք սիրահարվում է Կատարինային։ Կատարինան ներում է նրան, բայց չէր ցանկանում մասնակցել ավարտական երեկոյին։ Բյանկան խնդրում էր հայրիկին, որպեսզի թույլ տա իրեն մասնակցել ավարտական երեկոյին, սակայն ամեն ինչ ապարդյուն էր։ Վերջին պահին Քեթը որոշում է գնալ ավարտական երեկոյին, իսկ Բյանկայի հետևից գալիս է Քեմերոնը։ Ջոուին կատաղել էր, որ Բյանկան Քեմերոնի հետ էր։ Ջոուին գնում է Պատրիկի մոտ և Քեթի ներկայությամբ պատմում պայմանավորվածության մասին։
Ադրո (Բրեշիա)
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում էր 7186 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 456 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 00030։
10 պատճառ քեզ ատելու
Սյուժե
Հաջորդ օրը դպրոցում Քեթը կարդում է բանաստեղծություն `«10 պատճառ քեզ ատելու» վերնագրով, որտեղ պատմում էր, որ շատ ցավ է զգացել նրանից, թե ինչ էր արել Պատրիկը և ինչ ճանապարհով։ Քեթը վազում է դասարանից և ավտոկանգառում գտնում կիթառ, որը Պատրիկը գնել էր Ջոուի տված գումարով։ Քեթը ներում է Պատրիկին։
Ադրո (Բրեշիա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
10 պատճառ քեզ ատելու
Արտաքին հղումներ
Կամակոր կնոջ սանձահարումը Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Շեքսպիրի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար
Անրի Մարտո (ջութակահար)
Անրի Մարտո (Henri Marteau; ), ֆրանսիացի ջութակահար, կոմպոզիտոր և երաժշտության ուսուցիչ։
Գրող Ժան Մարտոյի հայրը։
1900-1907 թվականներին Մարտոն դասավանդել է Ժնևի կոնսերվատորիայում, իսկ 1907 թվականին հրավեր ստացավ Բեռլինի երաժշտության բարձրագույն դպրոցում զբաղեցնել Յոզեֆ Յոախիմի տեղը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին նրան ձերբակալեցին որպես ֆրանսիացի և տնային կալանքի ենթարկեցի Լիխտենբերգում, 1915 թվականին նա Շվեդիայի քաղաքացիություն ստացավ։ Հետպատերազմյան տարիները Մարտոն նախընտրեց անցկացնել Լիխտենբերգի տանը՝ վարպետության դասեր տալով։
Մարտոի լայն երգացանկում ընդգրկված են Մաքս Ռեգերի ստեղծագործությունները, ում հետ նա հաճախ ներկայացել է դուետով, Մարտոն առաջին հայտնի կատարողն էր, որը ճանաչվեց գերմանացի կոմպոզիտորի կողմից, և Ռեգերը նրան նվիրեց իր ստեղծագործություններից մի քանիսը, որոնց շարքում էր նաև ջութակի համերգը, որը նա կատարել էր 1908 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գեվանդհաուս նվագախմբում Արտուր Նիկիշի ղեկավարությամբ։ Մարտոն ելույթ է ունեցել նաև Պանչո Վլադիգերովի նվագակցությամբ։ Տարբեր տարիների Մարտոն ղեկավարել է բազմաթիվ լարային կվարտետներ (նրա հետ առանձին նվագել են նաև՝ Հյուգո Բեկկերը, Էինստ Կանբլայը, Ջորջե Ջորջեսկուն)։
Մարտոի երաժշտական ժառանգությունը ներառում է նվագախմբի հետ համերգ ջութակահարների համար (1907), լարային եռյակ, երգեհոնային ստեղծագործություններ և այլն։
Մարտոի անունն է կրում Հոֆ (Henri-Marteau-Straße) քաղաքի մի փողոց և Լիխտենբերգի հրապարակը, որտեղ էլ նա մահացել է (Henri-Marteau-Platz): 2002 թվականից ի վեր Լիխտենբերգում անցկացվում է Անրի Մարտոյի անվան ջութակահարների միջազգային մրցույթ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:1874 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 3 մահեր Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Շվեդ դասական երաժիշտներ Կատեգորիա:Շվեդ մանկավարժներ
Էլիսա Ֆերեյրա
Էլիսա Մարիա դա Կոստա Գիմարայես Ֆերեյրա (Elisa Maria da Costa Guimarães Ferreira, ), պորտուգալացի քաղաքական գործիչ և տնտեսագետ։ 2019 թվականից զբաղեցնում է Համախմբման և բարեփոխումների հարցերով հանձնակատարի պաշտոնը Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենի վարչակազմում։ 2016-2019 թվականներին եղել է «Պորտուգալիայի բանկի» փոխտնօրեն, 2004-2016 թվականներին` Եվրախորհրդարանի անդամ Պորտուգալիայի Սոցիալիստական կուսակցությունից ։ 2019 թվականին Պորտուգալիայի կողմից ընտրվել է որպես եվրահանձնակատար։
Պորտուգալիայի կառավարության անդամ (1995–2002)
Ֆերեյրան Անտոնիո Գուտերեշի կառավարությունում զբաղեցրել է շրջակա միջավայրի նախարարի (1995–1999) և պլանավորման նախարարի պաշտոնները (1999–2001)։
Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր (2004–2016)
Ֆերեյրան Եվրախորհրդարանի պատգամավոր է եղել 2004 թվականի ընտրություններից մինչև իր հրաժարականը 2016 թվականին։ Խորհրդարանում աշխատելու ողջ ընթացքում եղել է Տնտեսական և արժութային հարցերով հանձնաժողովի անդամ։ Այս պաշտոնում Ֆերեյրաn մշակել է հանձնաժողովի զեկույցը տնտեսական քաղաքականության ավելի սերտ համակարգման վերաբերյալ, որը կոչ է անում Եվրոպական կենտրոնական բանկին օժտել «եվրոգոտում ֆինանսական կայունությունը» վերահսկելու և «Եվրամիության ամբողջ տարածքում համակարգային նշանակություն ունեցող ֆինանսական հաստատությունների մակրոպրուդենցիալ վերահսկողության ոլորտում» ներգրավվելու լիազորություններով ։ 2011 թվականին Ֆերեյրան ղեկավարել է Մակրոտնտեսական անհավասարակշռության ընթացակարգի վերաբերյալ Եվրախորհրդարանի զեկույցի կազմումը, իսկ 2013 թվականին` խորհրդարանի աշխատանքները Միասնական լուծման մեխանիզմի ուղղությամբ ։
2004-2014 թվականներին Ֆերեյրան եղել է խորհրդարանի պատվիրակության անդամ Աֆրիկյան, Կարիբյան և խաղաղօվկիանոսյան երկրներ-ԵՄ միացյալ խորհրդարանական վեհաժողովում։ 2015 թվականին միացել է Հարկային որոշումների և բնույթով կամ ազդեցությամբ նման այլ միջոցների հարցերով հատուկ հանձնաժողովին։
2012 թվականին Ֆերեյրան ներառված է եղել Սոցիալիստների և դեմոկրատների փորձագիտական «այլընտրանքային եռյակի» կազմում, որն ուղարկվել էր Հունաստան՝ գնահատելու, թե ինչ միջոցներ կարող են ձեռնարկվել աշխատատեղերի աճը խթանելու նպատակով ։
Բացի հանձնաժողովի շրջանակում ստանձնած իր պարտականություններից` Ֆերեյրան եղել է Եվրոպական խորհրդարանի երկարաժամկետ ներդրումների և վերաարդյունաբերականացման հարցերով միջխմբի անդամ ։ Նա նաև ներկայացրել է Եվրախորհրդարանը 2007 թվականին Բալիում և 2008 թվականին Պոզնանում կայացած Միավորված ազգերի կազմակերպության Կլիմայի փոփոխության կոնֆերանսներում ։
Պորտուգալիայի բանկ (2016–2019)
2016 թվականի հունիսին Էլիսա Ֆերեյրան հրաժարական է տվել Եվրախորհրդարանի պատգամավորի պաշտոնից այն բանից հետո, երբ Պորտուգալիայի կառավարության կողմից առաջադրվել է Պորտուգալիայի բանկի տնօրենների խորհրդին միանալու համար ։ Նրան փոխարինել է Մանուել դուս Սանտուսը։
Եվրահանձնակատար (2019–մինչ օրս)
2019 թվականի օգոստոսի 27-ին վարչապետ Անտոնիու Կոստան հայտարարել է, որ Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենի ղեկավարած Եվրահանձնաժողովի պորտուգալացի հանձնակատարի պաշտոնում առաջադրել է Ֆերեյրայի թեկնածությունը։ Ֆերեյրան սկսել է պաշտոնավարել 2019 թվականի նոյեմբերի 1-ին` ստանձնելով Համախմբման և բարեփոխումների պորտֆելը ։ Ֆերեյրան եվրահանձնակատարի պաշտոնում առաջադրված առաջին պորտուգալուհին է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ
Շողակաթ (այլ կիրառումներ)
Շողակաթ, կարող է վերաբերել՝
Բուրանգուլովո (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Բուրանգուլովո (Бурангулово, Буранғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 304 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեդյանկա (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Մեդյանկա (Медянка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 48 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլայ Պրժևալսկի
Նիկոլայ Միխայլովիչ Պրժևալսկի, ռուս ճանապարհորդ, բնագետ։
Պրժևալսկու առաջին և երկրորդ ճամփորդությունը
Պլանը ընդունվում է, և 1867-1869 թթ. նա կազմակերպում է իր առաջին ճամփորդությունը՝ Ուսսուրական արշավախումբը, որի կամզակերպմանը նպաստում է նաև Պ.Պ. Ս. Տյան- Շանսկին։ Այն ուղղված էր Ուսսուրիի վրա ընկած տերիտորիաները ուսումնասիրելուն։ Ձմեռը նա անցկացնում է Ամուրի Նիկոլաևսկում։ Հենց այստեղ էլ նա մեծ գումար է շահում թղթախաղի ժամանակ և ընդմիշտ թողնում է այդ զբաղմունքը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այդ ճամփորդության ընթացքում նա դեռևս շատ երիտասարդ էր՝ ընդամենը 28 տարեկան, բայց շնորհիվ իր գիտելիքների, բնությանը քաջատեղյակ լինելուն, ոչ միայն կարողանում է արդարացնել գիտական հետազոտությունը, այլև հաղթահարում է ճանապարհորդության հետ կապված դժվարությունները։ Այս հետազոտական արշավախմբի մասին նա թողել է «Ճանապարհորդություն Ուսսուրյան երկրում» աշխատությունը։ Այդ աշխատության ուսումնասիրությունները արմատապես տարբերվում էին մինչ այդ եղած աշխատություններից. նա ի տարբերություն մինչ այդ հանդիպող հետազոտողների, ոչ միայն տալիս էր երկրի և տարածքի նկարագիրը, այլ առաջին հերթին գիտական բնութագիրը։
Խլեբնոե (գյուղ, Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդ)
Խլեբնոե (Хлібне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
Նիկոլայ Պրժևալսկի
Պրժևալսկու առաջին և երկրորդ ճամփորդությունը
Այս ճանապարհորդության արդյունքները բերեցին Պրժևալսկուն հռչակ, պարգևատրվել է Աշխարհագրական ընկերության կողմից Մեծ Կոնստանտինյան մեդալով, բավարարվեցին Աշխարհագրական ընկերության պահանջները, և դրան հաջորդեցին մյուս պատվիրները։
Խլեբնոե (գյուղ, Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Խլեբնոե գյուղում բնակվում էր 366 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,81 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 451,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1927 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1869 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիկոլայ Պրժևալսկի
Պրժևալսկու առաջին և երկրորդ ճամփորդությունը
Պրժևալսկու ճամփորդությունը սկսվեց Մոնղոլիայի և Արևելյան Սիբիրի սահմանագլխին գտնվող Կյախտա քաղաքից։ Այս քաղաքը ընդունելով որպես ելման կետ՝ Պրժևալսկի ուղղություն է վերցնում դեպի ներկայիս Մոնղոլական Ժողովրդադեմոկրատական հանրապետության տարածքով դեպի Ուրգա քաղաքը, որը ներկայումս կրում է Ուլան- Բատոր անվանումը։ Ապա ուղղություն է վերցնում դեպի հարավ-արևելք և հասնում է Բեյջին կամ Պեկին։ Մի քանի ամիս հանգրվանելով Պեկինում` Պրժևալսկու արշավախումբն ուղղություն է վերցնում դեպի հարավարևմուտք։ Այս երթուղու ընթացքում մանրամասն ուսումնասիրվում է Ալմա-Շանը, Գոբի անապատը, Նան- Շանի լեռները։ Ապա ճանապարհը շարունակվում է մինչև Ցայդամ, Յանցզի և Խուանխե գետերի վերնագավառներն ու Հյուսիսային Տիբեթ։ Որոշ ժամանակ այդ տերիտորիայում մնալուց հետո` Պրժևալսին կտրում- անցնում է Գոբին, Կենտրոնական Մոնղոլիան և հաջողությամբ վերադառնում է ելման կետ՝ Կյախտա։ Այս ճամփորդությունը իրավամբ կարելի է համարել հերոսական, քանի որ Պրժևալսկուն տրված էին խիստ սուղ միջոցներ և ընդամենը չորս հոգուց կազմված արշավախումբ։ Այս ամբողջ տարածքը ուսումնասիրելիս Պրժևալսկին և նրա արշավախմբի անդամները ենթարկվել են բազմաթիվ զրկանքների՝ սովի, ցրտի, անտանելի ծարավի, տոթի, բազմաթիվ հիվանդությունների։ Այս ամբողջ ճանապարհի երկարությունը կազմել է 12 հազար կմ։
Այսպիսով, այս ճամփորդության ընթացքում հետազոտում է Մոնղոլիան, Չինաստանը, Տիբեթը, ընդ որում նա հայտնագործեց, որ Գոբին բարձրացած տեղամաս չէ, այլ ցածրավայր է՝ բլրոտ ռելիեֆով, Նան-Շանը բլուր չէ, այլ լեռնային համակարգ, նա բացահայտեց Բեյշան բարձրավանդակը, երեք բլուրներ Կունլունում, և ևս յոթ մեծ լճեր ավելացրեց քարտեզի վրա։
Պրժևալսկու երրորդ` «Լոբնորյան» գիտարշավը
1876-1877 թթ. կազմակերպվեց Պրժևալսկու երրորդ ճամփորդությունը, որը կոչվեց «Լոբնորյան» գիտարշավ։ Այս անգամ ելման կետ ընտրվեց Կուլջա քաղաքը՝ Իլի գետի աջ ափին։ Կուլջայից այն արշավախումբը ուղևորվեց դեպի հարավ- արևելք, կտրում անցնում է Տյան- Շանը և հասնում Լոբնոր լճի ավազանը և Ալթինդաղի լեռներ։ Ըստ Պրժևալսկու հաղորդած տվյալների՝ Լոբնոր լիճը մինչ այդ գիտության համար եղել է անհայտ։ Եվ այս գիտարշավը ունեցել է մեծ նշանակություն Լոբնոր լճի ուսումնասիրության գործում։ Պրժևալսկին առաջին եվրոպացին է, ով եղել է Լոբնոր լճի ափին։
Լոբնորյան արշավախմբի ընթացքում տեղական երթուղային հանույթներ կատարվեցին Թարիմ գետի ստորին հոսանքում՝ Լոբնոր լճի շրջակայքում և Ալթինդաղի լեռներում։ Արշավախումբը ջանասիրաբար հավաքեց կենդանատեսակների և բուսատեսակների հավաքածուներ, կատարեց օդերևութաբանական արժեքավոր դիտումներ, մոտիկից ծանոթացան և նկարագրեցին լոբնորցիներին և Թարիմի ստորին հոսանքում բնակվողներին։ Այս ճամփորդությունից հետո Պրժևալսկին վերադառնում է դեպի ելման կետ և ձեռնարկում իր մյուս արշավը։ Լոբնորյան արշավախմբի կատարած հետազոտությունների հետևանքով Պրժևալսկին ընտրվում է գիտությունների ակադեմիայի և բուսաբանական այգու պատվավոր անդամ։ Առաջինը նա է ստացել Ալեքսանդր Հումբոլդտի անունը կրող ոսկե մեդալը, որը սահմանվել է Բեռլինի աշխարհագրական ընկերության կողմից իր գոյության 50-ամյակի առթիվ։
Պրժևալսկու կենտրոնասիական այցելությունները
Վերադառնալով դեպի Կուլջա քաղաք՝ Պրժևալսկին մեկնում է Զայսան։ Եվ այստեղից դուրս է գալիս 1879 թ. մարտի 21-ին։ Նա իր տրամադրության տակ ուներ 35 ուղտ և 5 հեծնելու ձի։ Զայսանից դուրս գալով ուղղություն են վերցնում դեպի Ջունգարիա, ապա հասնում մինչև Տյան- Շանի արևելյան հատվածում գտնվող Խամի քաղաքը։ Այստեղից կտրում անցնում են Նան- Շանի լեռները և Ցայդամ իջվածքը, թափանցում են Տիբեթի խորքերը և վերադառնում Կյախտա։
Սա Պրժևալսկու կատարած ամենաբեղմնավոր և ամենացայտուն ճանապարհորդություններից մեկն էր։ Այս ճամփորդությունունը ունի աշխարհագրական- գիտական մեծ նշանակություն։ Այն տալիս է.
Այս արշավախումբը շատ ծանր նստեց Պրժևալսկու և նրա արշավախմբի վրա։ Բնական անհրապույր պայմանները, տեղական իշխանությունների անհյուրընկալ ընդունելությունը, սննդի և կերի պակասը, ուժասպառությունը չխանգարեցին, որպեսզի Պրժևալսկին թափանցի Կենտրոնական Տիբեթ։ տիբեթ ներթափանցելուց հետո Պրժևալսկու մասին երկար ժամանակ տեղեկություններ չկար, քանի որ Պրժևալսկին խուսափում էր ռազմատենչ տուգուտական ցեղերին հանդիպելուց և ճամփորդությունը իրականացնում էր անմարդաբնակ, ամայի վայրերով։ Բնականաբար, մշտապես լրագրերի և ամսագրերի, մամուլի ուշադրության կենտրոնում գտնվող Պրժևալսկու այս «տարօրինակ» վարմունքը տեղի տվեց Եվրոպայում, Ռուսաստանում, նաև Չինաստանում նրա մասին զանազան լուրերի տարածմանը։ Ոմանք համարում էին նրան անհետ կորած, ոմանք գտնում էին, որ արշավախումբը ունեցել է ողբերգական վախճան, չեն կարողացել հաղթահարել բնական պայմանների դժվարությունները և այլն և այլն։ Ռուսական և արտասահմանյան շատ թերթեր, ամսագրեր, ձեռնարկություններ, նաև անհատներ կոչ էին անում նոր արշավախմբեր կազմակերպելու։ Մինչդեռ այդ ժամանակ, երբ իր անվան շուրջ պտտվում էին լեգենդներ, Պրժևալսկին անխոնջ աշխատում էր ձմռան բքի և սառնամանիքի մեջ, անծայրածիր անապատներում։
Դեպի Կենտրոնական Ասիա կատարած երրորդ գիտարշավի արդյունքների ամփոփւմը լույս է տեսնում Պրժևալսկու «Զայսանից Խամի վրայով դեպի Տիբեթ և Դեղին գետի վերնագավառը» աշխատությունը՝ 1883 թվականին։ Այն շատ արագորեն տարածվում և իր ընդունելությունն է գտնում և Ռուսաստանում, և արտասահմանյան երկրներում։ Այս աշխատության մեջ մանրամասն նկարագրված է արշավախմբի ամբողջ ընթացքը՝ սկսած նրա նախապատրաստական աշխատանքներից մինչև աշխարհագրական և գիտական մեծ նշանակություն ունեցող հայտնագոործությունների մանրամասնությունները և իր՝ հեղինակի տեսական կռահումները։ Աշխատությունը գրված է պարզ, անկաշկանդ և պատկերավոր կերպով։ Այս տեսակետից կարելի է այն դիտարկել նաև որպես հետաքրքրիր գեղարվեստական և արկածային գրականություն։
1883 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Պրժևալսկին արշավախմբով դուրս է գալիս Կյախտայից՝ կատարելով իր հինգերորդ, հերթական կենտրոնասիական հետազոտությունները։ Այս ճամփորդությունը տևում է շուրջ երկու տարի՝ մինչև 1885 թվականի հոկտեմբերի վերջերը։ Այս ամբողջ ժամանակահատվածում Պրժևալսկին անցնում է շուրջ 7815 կմ երկարությամբ ճանապարհ։ Արշավախումբը ունեցել է հետևյալ երթուղին. Կյախտայից դուրս գալով՝ Պրժևալսկին իրեն քաջ հայտնի ճանապարհով անցնում է Մոնղոլիայով դեպի Կուկունոր լիճը, որտեղից մի շրջանաձր ուղևորություն է կատարում՝ ընդգրկելով Ցայդամ իջվածքը և Ալթինդաղի լեռներ, ապա Լոբնոր լիճ։ Ապա վերջինիցս ուղղություն է վերցնում դեպի արևմուտք և միջօրեականի ուղղությամբ կտրում- անցնում Տակլա- Մական մեծ անապատը և Տյան- Շանի վրայով դուրս գալիս Կարակոլ։ Այդ բնակավայրը գտնվում է Իսսիկ- Կուլ լճի արևելյան կողմում և հետագայում ստացավ Պրժևալսկ անվանումը։
Այսպիսով, այս արշավախմբի ընթացքում հետազոտվել են Ալթինդաղը, Խուանխե գետի ակունքների շրջանը և Կաշգարիան։ Ահա այս պատճառով էլ Պրժևալսկին այս արշավախմբի վերաբերյալ իր հաշվատվությունների մեջ գրում է.» Կյախտայից դեպի Դեղին գետի ակունքները, Տիբեթի հյուսիսային ծայրամասի հետազոտումը և ճանապարհ Լոբնորի վրայով Թարիմ գետի ավազանում», որը դառնում է նրա վերջին աշխատությունը։
Այս արշավախմբի ընթացքում Պրժևալսկին Խուանխե գետի ակունքների շրջանում հայտնագործեց Ջարին- նուր և Օրին- նուր լճերը, որոնց նա տվեց համապատասխանաբար «Ռուսական» և «Էքսպեդիցիա» անվանումները։ Մի շարք աշխարհագրական հայտնագործություններ կատարեց հատկապես Տիբեթի հյուսիսային ծայրամասում։ Այստեղ Պրժևալսկին նկատեց լեռնային մի բարդ համակարգ, հայտնագործեց այդ համակարգի մեջ թափանցող մի շարք լեռնաշղթաներ և լեռնագագաթներ, որոնց տրվեցին ռուսական անվանումներ։ Այդպսիսններից են Ռուսական լեռնաշղթան, Մոսկովյան լեռնաշղթան, Չսառչող լիճը և այլն։ Իսկ Պրժևալսկու կողմից Զագադոչնի անունը կրող լեռնաշղթան հետագայում աշխարհագրական ընկերության կողմից ստացավ իր հայտնագործողի անունը՝ Պրժևալսկու լեռնաշղթա։
Պրժևալսկու վերջին այցելությունը Կենտրոնական Ասիա
1888 թվականին, երբ Պրժևալսկին արդեն հիսունին մոտ էր և ուներ գեներալ- մայորի աստիճան, ձեռնարկում է իր վերջին՝ վեցերորդ ճամփորդությունը դեպի Կենտրոնական Ասիա։ Նա այս անգամ նպատակադրվել էր ամեն գնով հասնել Տիբեթի մայրաքաղաք Լհասա։
Պրժևալսկու արշավախմբի կազմի մեջ էին նաև այնպիսի հետազոտողներ, որոնք հետագայում մեծ ճանաչում ձեռք բերեցին՝ Վ. Ի. Ռոբորովսկին և Պ. Կ. Կոզլովը։ Արշավախումբը 1888 թվականի օգոստոսի 5-ին դուրս է գալիս Պետերբուրգից և գնացքով հասնում Մոսկվա։ Այստեղից ուղևորվում է դեպի Նիժնի, ապա «Ֆելդմարշալ Սուվորով» նավով Վոլգայով նավարկում մինչև Աստրախան։ Այնտեղից Բաքու, իսկ Բաքվից Թուրքեստան։ Միջին Ասիայում առաջին հանգրվանը լինում է Սամարղանդը, ապա Տաշքենդը, այնուհետև Պիշպեկը։ Սակայն մեծ ճանապարհորդին, ում աշխարհը պարտական է Կենտրոնական Ասիայի ուսումնասիրությամբ, մի շարք նոր լեռնային համակարգերի բացահայտմամբ, վիճակված չէր իր նպատակը իրականացնել։ Պիշպեկի շրջանում որս կատարելիս Կարակոլի՝ ներկայիս Պրժևալսկի մոտ, Պրժևալսկին, որն ընդհանրապես իր ուղեկիցներին չստուգված ջրավազաններից առանց եռացնելու ջուր խմել, ինքը տոթից նեղված ջուր է խմում մի գետից, որի հովտի բնակչության շրջանում տարածված էր որովայնային տիֆը։ Չնայած Պրժևալսկին աչքի էր ընկնում ամուր օրգանիզմով՝ սակայն այս անգամ վարակվում է տիֆով, մի քանի օր հիվանդ պառկում և իր մահկանացուն կնքում Կարակոլում, որն հետագայում ստացավ իր անունը։
Պրժևալսկու կտակի համաձայն՝ նրան թաղում են Իսսիկ- Կուլ լճի ափին։ Հաջորդ տարում՝ 1889 թվականին, նրա գերեզմանին կառուցում են մի հրաշալի հուշարձան, որը նայում է Իսսիլ- Կուլի կապուտալ ջրերին։
Լրացուցիչ
Նա իր ճանապարհորդությունների ընթացքում ընդգրկել է հսկայական մի տարածք, որի արևելյան սահմանը պետք է համարել Պեկինը, արևմտյանը՝ Իսսիկ- Կուլ – Խոտան գիծը, հարավայինը՝ Տիբեթի կենտրոնական շրջանները, իսկ հյուսիսային՝ Կյախտան և Զայսան։ Նրա հետաքրքրությունների շրջանակները լայն են և բազմազան։ Պրժևալսկուն հետաքրքրել են իր այցելած երկրների և բնական պայմանները, և կենդանական, և բուսական, և հողային պայմանները, նաև տվել է տեղաբնիկների համալիր նկարագիրը, ցույց տվել նրանց սովորույթներն ու բարքերը։ Նա իր հետ փոքրիկ օրագրեր է ունեցել, որտեղ կատարել է հիմնական նշումները, որոնցից օգտվել է հետագայում՝ աշխատությունները կազմելիս։ Օրագրի մասին գրելիս, նա նշել է, որ «Ճանապարհորդը չունի հիշողություն», ուստի պետք է ամեն ինչ վերարտադրի օրագրում։
Նույնիսկ հասուն տարիքում նա անտարբեր է եղել պարգևների, մեդալների նկատմամբ և ավելի ուշադիր՝ հետազոտությունների նկատմամբ։ Նա հանդես է եկել նաև որպես յուրահատուկ գրող, ով շատ պատկերավոր կերպով է նկարագրել իր անցած ճանապարհը։ Նրա պատվին գերեզմանի վրա կանգնեցվել է հսկայական արձան՝ Պրժևալսկ քաղաքում, այդտեղ գործում է նաև Պրժևալսկու անվան թանգարան, իսկ Սանկտ- Պետերբուրգում Աշխարհագրական ընկերության կողմից կանգնեցված է Ալեքսանդրյան այգում Պրժևալսկու հուշարձանը։ 1891 թվականին նրա անվամբ մեդալներ և պատվո նշաններ, մասնավորապես Պրժևալսկու անվան ոսկե մեդալ ձուլվեցին։ Աշխարհագրական տեղանուններից կան Պրժևալսկու անվան լեռներ, ձիու տեսակ, կենդանատեսակ, քաղաք Կիրգիզիայում, փողոց Մոսկվայում, գիմնազիա Սմոլենսկում։ Նա դեռևս կենդանության օրոք ստացել է հետևյալ պարգևները՝
Եվ այլ մեդալներ։ Պրժևալսկին մեծագույն ճանապարհորդ է և մեծագույն գիտնական։ Նա աշխարհագրության պատմության մեջ այն եզակի դեմքերից է, որը հավասարապես սիրված է ամբողջ աշխարհում։
Գրականություն
Թ. Խ. Հակոբյան « Աշխարհագրության համառոտ պատմություն», Երևան, 1976, «Լույս» հրատարակություն,
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ռուս բնախույզներ Կատեգորիա:Ռուս բնագետներ Կատեգորիա:Ռուս կենդանաբաններ Կատեգորիա:Ռուս բուսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս զինվորականներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Տիֆից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Շոշ (այլ կիրառումներ)
Շոշ, կարող է վերաբերել՝
Շոպֆլոխ (այլ կիրառումներ)
Շոպֆլոխ, կարող է վերաբերել՝
Գյուտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Գիտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Նոր Աֆոն
Նոր Աֆոն (՝ ახალი ათონი՝ Նոր Աթոն, աբխազերեն՝ Афон Ҿыц, Νέος Άθως), քաղաք Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, գտնվում է ռուսական սահմանից 80 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ ։
Գյուտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Կազմվորում
Կազմակերպվել է 1958 թվականին։ Խնդիրն է աշխատավորությանը ներգրավել գյուտարարական և ռացիոնալիզատորական ակտիվ գործունեության մեջ, հետևել գյուտերի ու նորարարությունների մշակմանն ու ներդրմանը արտադրության մեջ, իրավական և տեխ օգնություն ցույց տալ հանրապետության գյուտարարներին ու ռացիոնալիզատորներին, աջակցել նըրանց տեխ գիտելիքների բարձրացմանը։
Նոր Աֆոն
Նախկինում քաղաքը կոչվել է Տրախեա, Պսիրցխա, Անակոպիա, Ախալի Աֆոնի։ Գտնվում է Սև ծովի ափին։
Գյուտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Խորհրդի անդամներ
Խորհրդի անդամները մասնակցում են արդյունաբերության և գյուղատնտ արտադրության մեքենայացման ու ավտոմատացման միջոցառումներին, նպաստում նյութերի և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ և խնայողաբար օգտագործմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը։
Նոր Աֆոն
Պատմություն
Քաղաքն ունի հնադարյան պատմություն։ Առաջին հիշատակումները պատկանում են III դարին։ Այդ ժամանակ այն կոչվում էր Անակոպիա (Տրախեա) և եղել է խոշոր առևտրային կետ։ Հնագիտական պեղումները վկայում են Անակոպիայի բնակիչների նյութական մշակույթի բարձր մակարդակի մասին։ V դարում աբխազները Իվերիա լեռան վրա կառուցել են ամրոց, որն անվանել են Իվերիայի ամրոց ։
Գյուտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Խորհրդի անդամներ
Պրոպագանդում է գյուտարարների լավագույն աշխատանքները, հրատարակում ինֆորմացիոն և մեթոդ, նյութեր։ 1986 թվականին հանրապետական խորհուրդը միավորել է 1000-ից ավելի ստեղծագործական բրիգադ, ավելի քան 300 հասարակական նախագծային բյուրո։
Նոր Աֆոն
Պատմություն
VII դարի վերջում կառուցվել է ամրոցի պատերի արտաքին շերտը։
Կալիվիցա
Կալիվիցա (Каливиця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1991 թվականին։
Գյուտարարների և ռացիոնալիզատորների համամիութենական ընկերության հայկական հանրապետական խորհուրդ
Խորհրդի անդամներ
Կատեգորիա:Հասարակական կազմակերպություններ
Կալիվիցա
2001 թվականի տվյալներով Կալիվիցա գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,201 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 412,94 մարդ/կմ²։
Նոր Աֆոն
Պատմություն
VIII դարի վերջում աբխազական իշխան Լևոն II-ը՝ օգտվելով Բյուզանդիայի ներքին անկարգություններից, իրեն հայտարարել է Աբխազիայի անկախ թագավորության թագավոր։ Նրա օրոք Անակոպիան դարձել է Աբխազիայի թագավորության մայրաքաղաքը և մնացել է մայրաքաղաք մինչև թագավորական նստավայրի Քութայիս տեղափոխվելը։
Կալիվիցա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1991 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նոր Աֆոն
Տեսարժան վայրեր
Նոր Աֆոնում գտնվում են բազմաթիվ տեսարժան վայրեր, բնական և պատմական հուշարձաններ։ Դրանցից են՝
Բնակչություն
1989 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 3235 մարդ, որոնցից 44,0%-ը կազմում էին ռուսները, 23,1%-ը՝ աբխազները, 7,6%-ը՝ վրացիները։