cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
Ղրիմի բռնակցումը Ռուսաստանին
Փետրվարի 23-24-ը ռուսամետ ակտիվիստների ճնշման ներքո իրականացվել է Սևաստոպոլի իշխանության գործադիր մարմինների փոփոխություն։ Փետրվարի 26-ին մեջլիսի և ուկրաինական նոր իշխանությունների կողմնակիցները փորձել են գրավել Ղրիմի խորհրդարանի շենքը և արգելափակել նրա աշխատանքը։ Փետրվարի 27-ի վաղ առավոտյան ռուսական հատուկ նշանակության ջոկատայինները գրավել էին Ղրիմի իշխանության մարմինների շենքերը, ինչից հետո ԱՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավորները, որոնք հավաքվել էին խորհրդարանի շենքում, պաշտոնաթող էին արել Անատոլի Մոգիլևի կառավարությունը և Ղրիմի նոր կառավարության ղեկավար նշանակել «Ռուսական միասնություն» կուսակցության առաջնորդ Սերգեյ Ակսենովին , որը հայտարարել էր Ուկրաինայի նոր ղեկավարության չճանաչման մասին և դիմել էր Ռուսաստանի ղեկավարությանը   ։
Մարտի 1-ին ՌԴ Դաշնության խորհուրդը բավարարել է նախագահ Վլադիմիր Պուտինի պաշտոնական դիմումը Ուկրաինայի տարածքում ռուսական զորքերի օգտագործման թույլտվության մասին, թեև այդ ժամանակ դրանք այնտեղ արդեն փաստացի օգտագործվել են ։ Ռուս զինծառայողները կամավորների ջոկատների հետ միասին շրջափակել են Ուկրաինայի զինված ուժերի բոլոր օբյեկտներն ու զորամասերը թերակղզու տարածքում, որոնց հրամանատարությունը հրաժարվել է ենթարկվել Ղրիմի նոր կառավարությանը ։ Մարտի 16-ին Ռուսաստանի համակողմանի աջակցությամբ անցկացվել Է Ուկրաինայի Սահմանադրությանը հակասող հանրաքվե ՝ Ռուսաստանին Ղրիմի միանալու վերաբերյալ , որի արդյունքների հիման վրա մարտի 17-ին միակողմանի կարգով հռչակվել Է Ղրիմի անկախ Հանրապետությունը, որը մարտի 18-ին Ռուսաստանի հետ պայմանագիր է ստորագրել, որով ինքնահռչակ հանրապետությունը մտնում էր ՌԴ կազմի մեջ։
Արտահերթ նախագահական ընտրություններ
Մայիսի 25-ին Դոնբասում զինված հակամարտության ֆոնին կայացել են Ուկրաինայի արտահերթ նախագահական ընտրությունները։ Հաղթանակ է տարել Պետրո Պորոշենկոն, որը հավաքել է ձայների 54,7 %-ը ։
Ուկրաինայի բարձրագույն ղեկավարության փոփոխությունը չի նպաստել քաղաքական ճգնաժամի կարգավորմանը, այլ ընդհակառակը, հանգեցրել է դրա խորացմանը։ Նախագահ Յանուկովիչին իշխանությունից հեռացնելու լեգիտիմությունը, շրջանցելով սահմանադրական ընթացակարգերը, հարցեր է առաջացնում։ Ուկրաինական և արևմտյան լրատվամիջոցներում և իշխանափոխությանը սատարող ուկրաինացի քաղաքական գործիչների հայտարարություններում տվյալ իրադարձությունները, ինչպես և ամբողջ Եվրամայդանը, դիտարկվում են որպես հեղափոխություն («արժանապատվության հեղափոխություն»)։ Ռուսական ԶԼՄ-ներում, ռուս և ուկրաինացի մի շարք քաղաքական գործիչների հայտարարություններում դրանք հաճախ գնահատվում են որպես պետական հեղաշրջում։
Ուկրաինական ճգնաժամի գլոբալ ասպեկտներ
Քաղաքագետների գնահատմամբ՝ ճգնաժամը, որն Ուկրաինան ապրում է 2013 թվականի վերջից, դարձել է «Քաղաքական-իրավական, աշխարհաքաղաքական, աշխարհատնտեսական և նույնիսկ արժեհամակարգային դիմակայության յուրօրինակ էպիկենտրոնը ոչ միայն հետխորհրդային տարածքում, այլև Մեծ Եվրոպայի և նույնիսկ գլոբալ աշխարհում»։ Այս ճգնաժամը բացահայտեց և արդիականացրեց գլոբալ բնույթի խնդիրները, որոնց թվում առաջին հերթին անվանում են «աշխարհակարգի աճող անկայունությունը և միջազգային ինստիտուտների գործունեության նվազող արդյունավետությունը, դրանց նկատմամբ վստահության անկումը..., հակամարտությունների կարգավորման միջազգային իրավաքաղաքական մեխանիզմների գործուն և անկողմնակալությունը, հակամարտող կողմերին երկխոսության պարտադրումը..., ժողովրդավարության ինստիտուտների գործունեության խնդիրների սրընթաց աճը ոչ միայն անցումային քաղաքական համակարգ ունեցող երկրներում, հետխորհրդային և աշխարհի այլ տարածաշրջաններում, բայց նաև ժողովրդավարության խոր ու վաղեմի ավանդույթներ ունեցող երկրներում» ։
Արևմուտքի դիրքորոշում
Ուկրաինայում 2013 թվականի նոյեմբերի վերջին կառավարության որոշմանը ի պատասխան սկսված զանգվածային բողոքի ցույցերը լիակատար տեղեկատվական և բարոյական աջակցություն են ստացել Եվրամիության և ԱՄՆ-ի կողմից ։
«Խորը հիասթափություն» է հայտնել ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրման նախապատրաստական գործընթացը կասեցնելու Ազարովի կառավարության որոշումից շատերը՝ եվրաչինովնիկները , ԱՄՆ-ի ղեկավարության , ԵԽԽՎ-ի , եվրոպական պետությունների ներկայացուցիչները։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Եվրահանձնաժողովը հայտարարել էր, որ մտադիր չէ նոր բանակցություններ բացել Ուկրաինայի հետ արդեն նախաստորագրված Ասոցացման համաձայնագրի տեքստի փոփոխման շուրջ ։
Եվրամիություն
2013-ի նոյեմբերի լույս 30-ի գիշերը Եվրամայդանի ուժային ցրումը Արևմուտքի պետությունների կողմից ուկրաինական ղեկավարության կտրուկ քննադատությունն էր առաջացրել։ Դեկտեմբերի 2-ին Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը նախազգուշացրել էր Ուկրաինայի կառավարությանը զերծ մնալ խաղաղ ցուցարարների դեմ ուժի կիրառումից։ Վիկտոր Յանուկովիչը և Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարոզուն հեռախոսազրույց են ունեցել, որի ընթացքում Յանուկովիչը Բարոզուին խոստացել է հետաքննել Մայդանում ցուցարարների դեմ ուժի կիրառումը։ ԱՄՆ նախագահի մամուլի քարտուղար Ջեյ Քարնին հայտարարել է, որ ԱՄՆ վարչակազմը Կիևում տեղի ունեցած անկարգությունները չի դիտարկում որպես պետական հեղաշրջման փորձ և կոչ է անում Ուկրաինայի իշխանություններին պայմաններ ստեղծել քաղաքացիների ազատ կամարտահայտման համար։ Եվրամիության ընդլայնման հարցերով եվրահանձնակատար Շտեֆան Ֆյուլեն կոչ է արել Ուկրաինայի ղեկավարությանը և ընդդիմությանը նստել բանակցությունների սեղանի շուրջ և անհապաղ սկսել կոնսենսուս փնտրել։ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Անդերս Ֆոգ Ռասմուսենը դիմել է Ուկրաինայի կառավարությանը և բողոքի ակցիաների մասնակիցներին՝ կոչ անելով ձեռնպահ մնալ ուժի կիրառումից։ Եվրախորհրդարանի նախագահ Մարտին Շուլցը հայտարարել է. «Ես կոչ եմ անում ուկրաինական իշխանություններին հավատարիմ մնալ իրենց միջազգային պարտավորություններին և հարգել կամարտահայտության և հավաքների ազատությունը։ Ճգնաժամը պետք է լուծվի բոլոր քաղաքական ուժերի երկխոսության միջոցով»։ Շվեդիայի արտաքին գործերի նախարարությունը հրավիրել Է Ուկրաինայի դեսպան Վ. Ստեպանովին՝ Ուկրաինայում տիրող իրավիճակի վերաբերյալ մտահոգություն հայտնելու համար։ Բացի այդ, Լիտվայի ԱԳՆ-ն նույն նպատակով այսօր կանչել է Ուկրաինայի դեսպան Վյաչեսլավ Ժովտենկոյին ։
Դեկտեմբերի 4-ին Կիև է ժամանել Գերմանիայի ԱԳ նախարար Գիդո Վեստերվելլեն, որն այցելել է Եվրամայդան և հանդիպել Կլիչկոյի և Յացենյուկի հետ ։ Եվրոպայի խորհրդի գլխավոր քարտուղար Թորբյորն Յագլանդը կոչ է արել Ուկրաինային հետաքննել Եվրամայդանում ցուցարարներին ծեծելու դեպքերը։ Նա հիշեցրել է, որ խաղաղ հավաքների իրավունքը ամրագրված է մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայում ։
Դեկտեմբերի 8-ին Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարոզուն Վիկտոր Յանուկովիչի հետ հեռախոսազրույցում կրկին նշել է իրավիճակի քաղաքական կարգավորման անհրաժեշտությունը ընդդիմության և քաղաքացիական հասարակության հետ երկխոսության, քաղաքացիական ազատությունների հարգանքի և առավելագույն զսպվածության միջոցով ։
Դեկտեմբերի 12-ին Եվրախորհրդարանը հատուկ բանաձև է ընդունել «Վիլնյուսի գագաթնաժողովի արդյունքների» և «Արևելյան գործընկերության» ապագայի մասին, մասնավորապես, Ուկրաինայի նկատմամբ ։
ԱՄՆ
ԱՄՆ-ն իրադարձությունների հենց սկզբից ընդդիմությանն աջակցում էր նրա պահանջների առաջխաղացման հարցում և ճնշում էր գործադրում ուկրաինական իշխանությունների վրա։ Այսպես, օրինակ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ԱՄՆ պետքարտուղարի օգնական Վիկտորիա Նուլանդը Թբիլիսիում կայացած մամուլի ասուլիսում հայտարարել է. «Ինչ վերաբերում Է Ուկրաինային, վաղուց ժամանակն է Ուկրաինայի ղեկավարության համար լսել իր ժողովրդի ձայնը և վերսկսել ուղին դեպի Եվրոպական ինտեգրացիա և տնտեսական առողջացում... ուկրաինացի ժողովրդի ձայնը պետք է լսելի լինի։ Նա եվրոպական ապագայի կոչ է անում.դա ազատ և ժողովրդավարական ապագա է, դա հաշվետու դատավարություն է, դա մարդկային արժանապատվություն է և Ուկրաինայի տնտեսական առողջության վերականգնում»։ «Բռնությունը կամ բռնության սպառնալիքն անընդունելի են ժողովրդավարական պետությունում»,- ասել Է Նուլանդը և հայտարարել, որ բռնության համար պատասխանատուները նոյեմբերի 30-ին «պետք է կանգնեն արդարադատության առջև, իսկ ձերբակալվածներին պետք է ազատ արձակել... անցել է վեց օր, իսկ պատասխանատվություն չկա»,- հավելել Է նա  ։
Մի շարք աշխատանքներում, այդ թվում՝ արևմտյան հետազոտողների, ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտը մեղադրում է այն բանում, որ նա ուղղորդել և ուղղորդել է բողոքի շարժումը, այդ թվում՝ իրեն ենթակա ոչ կառավարական կազմակերպությունների (ՀԿ) և մասնավոր հիմնադրամների միջոցով։ Նման գործողությունների նպատակը Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման և քաղաքական ազդեցության ռազմավարական զսպումն է, մի կողմից՝ Ռուսաստանի և Եվրամիության միջև հարաբերությունների վատթարացման, իսկ մյուս կողմից՝ Ռուսաստանի սահմաններին ՆԱՏՕ-ի ռազմական ենթակառուցվածքի մոտենալու միջոցով։ Ամեն դեպքում, Ուկրաինան «մանրադրամ» է ներկայացնում ԱՄՆ աշխարհաքաղաքական խաղում։ ԱՄՆ-ի Պետդեպարտամենտի՝ Կիևում իշխանափոխության կազմակերպման հիմնական համակարգողներն են Եվրոպայի և Եվրասիայի հարցերով պետական քարտուղարի օգնական Վիկտորիա Նուլանդը և Կիևում ԱՄՆ-ի դեսպան Ջեֆրի Փայեթը ։ Վիկտորյա Նուլանդը իրադարձությունների ընթացքում երեք անգամ այցելել է Մայդան և ակտիվորեն նպաստել Ուկրաինայի նոր ղեկավարության և նրա քաղաքական կուրսի ձևավորմանը  ։
Հարկ է նշել, որ ԱՄՆ-ի և Եվրամիության միջև ընդդիմության վրա ազդեցության մեջ առանձնահատուկ մրցակցության առկայությունը ։ Այսպես, 2014 թվականի փետրվարի սկզբին միջազգային աղմկահարույց սկանդալը ԶԼՄ-ներում առաջացրել Էր Վիկտորյա Նուլանդի և Ուկրաինայում ԱՄՆ դեսպան Ջեֆրի Փայեթի հեռախոսազրույցի հրապարակումը, որում Նուլանդը, չընտրելով արտահայտություններ, զրուցակցին հայտնել էր, որ հենց նա է մտածում Ուկրաինայում քաղաքական ճգնաժամի կարգավորման ուղղությամբ ԵՄ ջանքերի և ուկրաինական խորհրդարանական ընդդիմության առաջնորդների մասին ։ Եվրախորհրդի նախագահ Հերման վան Ռոմպոյն ի պատասխան հայտարարել է, որ ամերիկացիներին չպետք է խառնվեին Ուկրաինայի իրադրությանը ։
ԱՄՆ դեսպան Ջեֆրի Փայեթը 2013 թվականի նոյեմբերի 30-ին Եվրամայդանը ցրելուց մի քանի ժամ անց այդպես է արձագանքել Twitter-ի իր էջում․ «առայժմ աշխատում եմ հասկանալու համար, թե ինչ է տեղի ունեցել, բայց, իհարկե, դատապարտում եմ խաղաղ ցուցարարների դեմ ուժի կիրառումը»։ ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալ Վիկտորիա Նուլանդը դեկտեմբերի 11-ին այցելել է Մայդանում ցուցարարների ճամբար՝ Ջեֆրի Փայեթի ուղեկցությամբ և կազմակերպել է ցուցարարներին ապրանքների բաժանում։ Նախօրեին Նուլանդը հանդիպել է ուկրաինական ընդդիմության առաջնորդների հետ՝ այդ հանդիպումը գնահատելով արդյունավետ։ Նույն օրը Վիկտորյա Նուլանդը հանդիպել է Յանուկովիչի հետ՝ նրան հայտարարելով, որ ցուցարարներին ցրելու համար իշխանությունների կիրառած մեթոդներն անընդունելի են։ Հանդիպման ավարտին Նուլանդը հայտարարել է, որ Ուկրաինան հնարավորություն ունի վերադառնալ եվրաինտեգրման ուղի և որ ցանկանում է, որ Յանուկովիչն այդ ուղղությամբ շարժվի, ինչպես նաև վերսկսի բանակցությունները ԱՄՀ-ի հետ ։ ԱՄՆ Պետքարտուղարության մամուլի քարտուղար Ջեն Պսակին այդ ժամանակ էլ առաջին անգամ հիշեցրել է, որ ամերիկյան վարչակազմը դիտարկում է մի քանի տարբերակներ վրա ազդեցության իրադարձությունները ։ Դեկտեմբերի 13-ին Հանրապետական և դեմոկրատական կուսակցությունների մի խումբ սենատորներ ներկայացրել են բանաձևի նախագիծ, որը կոչ է անում ուկրաինական ճգնաժամի «խաղաղ և ժողովրդավարական կարգավորմանը»։ Սենատորներն առաջարկել են քննարկել խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ բռնության համար պատասխանատու անձանց դեմ պատժամիջոցների հարցը։ Մասնավորապես, խոսքը ԱՄՆ մուտքի արգելքի և ակտիվների սառեցման մասին է ։
2014 թվականի հունվարի 8-ին ԱՄՆ Սենատը Ուկրաինայի իրավիճակի վերաբերյալ բանաձև ընդունեց, որում, մասնավորապես, խստորեն դատապարտվում էր Ուկրաինայի իշխանությունների որոշումը 2013 թվականի նոյեմբերի 30-ին, 2013 թվականի դեկտեմբերի 1-ին և 11-ին խաղաղ ցուցարարների դեմ բռնություն կիրառելու մասին և կոչ էր արվում անհապաղ պատժել բռնության կիրառման մեղավորներին։ Մինչդեռ Կիևում ԱՄՆ-ի դեսպան Ջեֆրի Փայեթը հանդիպում է ունեցել ուկրաինական «Ավտոմայդանի» ակտիվիստների հետ և նրանց հավաստիացրել, որ «խաղաղ քաղաքացիների հետապնդողների նկատմամբ կարող են պատժամիջոցներ կիրառվել.այդ մարդիկ կարող են զրկվել քաղաքակիրթ երկրներ այցագրից, կարող են փակվել նրանց հաշիվները»։ ԱՄՆ դեսպանատանը խոստացել են բոլոր հնարավոր աջակցությունը Եվրամայդանի ակտիվիստներին, այդ թվում՝ «իրավական օգնություն»՝ հալածանքներից պաշտպանվելու համար ։ Ինչպես հայտնի է դարձել այն ժամանակ, ԱՄՆ-ի վարչակազմում արդեն ձեռնամուխ են եղել ուկրաինացի պաշտոնյաների ցուցակների կազմմանը, որոնց նկատմամբ պատժամիջոցներ կկիրառվեն ։
2014 թվականի հունվարի 20-ին Կիևում բախումների հերթական սրացումից հետո, որը հրահրվել էր Գերագույն ռադայի կողմից «հունվարի 16-ի օրենքների» ընդունմամբ, Սպիտակ տունը հակամարտության երկու կողմերին կոչ էր արել անհապաղ դադարեցնել բախումները՝ սպառնալով պատժամիջոցներ սահմանել Ուկրաինայի դեմ։ Հակամարտության սրման պատասխանատվությունը ԱՄՆ-ի նախագահի վարչակազմը դրել է ուկրաինական իշխանությունների վրա, որոնք, հայտարարության համաձայն, «ի վիճակի չեն ճանաչել իրենց ժողովրդի օրինական պահանջները» ։ Այդ ժամանակ էլ ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտը չեղարկել է ամերիկյան վիզաները Ուկրաինայի քաղաքացիների համար, որոնց ԱՄՆ-ում համարում են մասնակից 2013 թվականի նոյեմբերին և դեկտեմբերին «Եվրամայդանի» ուժային ցրմանը ։
2014 թվականի հունվարի 30-ին ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտի պաշտոնական ներկայացուցիչ Ջենիֆեր Փսակին ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարել էր, որ, ինչպես կարծում են ԱՄՆ-ն, Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը պետք է շարունակի բանակցություններն ընդդիմության հետ «խաղաղ կարգավորման ուղղությամբ կոնկրետ քայլեր ձևավորելու համար»։ Ջենիֆեր Փսակիի խոսքով՝ նախորդ օրերին ԱՄՆ-ի փոխնախագահ Ջո Բայդենը երեք անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Վիկտոր Յանուկովիչի հետ․ «Մենք պահանջել ենք, որ Ուկրաինայի իշխանություններն ու ընդդիմությունն ապահովեն, որպեսզի Ուկրաինայի նոր կառավարությունը կարողանա նպաստել քաղաքական միասնությանը, տնտեսության առողջացմանը ԱՄՀ-ի աջակցությամբ և պատասխան տա ժողովրդի ձգտումներին եվրոպական ապագայի համար» ։
Ինչպես հայտնել Է Ջենիֆեր Փսակին, նախօրյակին ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Ջոն Քերին հեռուստակոնֆերանս է անցկացրել ուկրաինական ընդդիմության առաջնորդների հետ, որի ընթացքում «պետքարտուղարն ընդգծել է անվերապահ աջակցությունը Եվրոպայի հետ ասոցացման հարցում ուկրաինացի ժողովրդի ժողովրդավարական ձգտումներին և ողջունել այդ ընդդիմադիր առաջնորդների հայտարարությունները, որոնք ուղղված են բռնության դեմ, ժողովրդավարության պաշտպանության ուղղությամբ նրանց համարձակ աշխատանքը, խաղաղ կարգավորման նպատակներին հասնելու բնագավառում առաջընթացը», ինչպես նաև մտահոգություն է հայտնել Մարդու իրավունքների խախտման վերաբերյալ հաղորդումների ԱՄՆ-ն Ուկրաինայի կառավարությունից պահանջել է ստեղծել այդ հանցագործությունների հետաքննության իրավաբանական հանձնաժողով և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկել ։
Փետրվարի 14-ին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որում կոչ է արել Ուկրաինայում ձևավորել «բազմակուսակցական տեխնիկական կառավարություն՝ լիազորությունների և պատասխանատվության իսկական տարանջատմամբ, որը կարող է վաստակել ուկրաինացի ժողովրդի վստահությունը և վերականգնել քաղաքական և տնտեսական կայունությունը»։ Փաստաթղթում ողջունել են բողոքի ակցիաների ընթացքում ձերբակալված բոլոր անձանց ազատ արձակման մասին հայտարարությունը՝ որպես «լարվածության թուլացման և Ուկրաինայում քաղաքական ճգնաժամի խաղաղ, ոչ բռնի լուծման համար տարածություն ստեղծելու կարևոր քայլ»։
Վստահության հետագա ամրապնդման նպատակով Պետդեպարտամենտը կոչ է արել Ուկրաինայի իշխանություններին «դադարեցնել ցուցարարների և քաղաքացիական հասարակության ակտիվիստների նկատմամբ բոլոր հետաքննությունները, ձերբակալությունները, ձերբակալություններն ու դատական հետապնդումները՝ կապված Եվրամայդանի բողոքների հետ»  ։
Ջուլիետա Լանտերի
Ջուլիետա Լանտերի (ծննդյան անունը՝ Giulia Maddalena Angela Lanteri, ), իտալացի-արգենտինացի բժիշկ, առաջատար ազատամտական, Արգենտինայում կանանց իրավունքների և, ընդհանրապես, սոցիալական բարեփոխումների ակտիվիստ։
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
ԱՄՆ
ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման 2015 թվականի փետրվարի 1-ին Սի-Էն-Էն հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ն «միջնորդ է հանդես եկել Ուկրաինայում իշխանության անցնելու հարցում»  ։
Ջուլիետա Լանտերի
Կենսագրություն
Ջուլիե Մադելինե Լանտերին ծնվել է Իտալիայի թագավորության Կունեո նահանգի գյուղական Բրիգա Մարիտիմա վայրում (այժմ՝ Լա Բրիգ, Ֆրանսիա) Մատեա Գուիդոյի և Պիեռ-Անտուան Լանտերի ընտանիքում, ովքեր իրենց երկու դուստրերի հետ Արգենտինա են գաղթել 1879 թվականին։ Ջուլիետա Լանտերին մեծացել է Բուենոս Այրեսում և Լա Պլատայում ։
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
Գնահատականներ
Գերմանիայի նախկին կանցլեր Գերհարդ Շրյոդերը սխալ է անվանել Ուկրաինայում Եվրամիության քաղաքականությունը։ Նրա կարծիքով՝ Եվրամիությունը «ոչ մի պատկերացում չունի, թե որքանով է Ուկրաինան մշակութային պառակտում և որ նրա հետ չի կարելի սովորական ձևով վարվել», և Ասոցացման համաձայնագիր է առաջարկում «կամ մեզ հետ, կամ Ռուսաստանի հետ» սկզբունքով ։ Նման դիրքորոշում է հայտնել Գերմանիայի մեկ այլ նախկին կանցլեր Հելմուտ Շմիդտը  ։
Ջուլիետա Լանտերի
Կենսագրություն
1891 թվականին Ջուլիետան առաջին կինն էր, ով ընդունվել է Ռաֆայել Էռնանդես ազգային քոլեջ։ 1898 թվականին ավարտել է Բուենոս Այրեսի համալսարանը՝ ստանալով դեղագետի որակավորում և, ստանալով դեկան դոկտոր Լեոպոլդո Մոնտես դե Օկայի թույլտվությունը, ընդունվել է համալսարանի բժշկական դպրոց։ Որպես ուսանող և մասնագետ՝ իր կարիերայի ընթացքում բախվել է ընդդիմադիր պահպանողականների այն կարծիքներին, որ կինը չպետք է հետամուտ լինի կարիերայի, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ կինը չպետք է քննի դիակ։ 1904 թվականին Արգենտինայում Սեսիլիա Գրիերսոնի (առաջին կինը, ով Արգենտինայում ստացել է բժշկական կոչում) հետ համատեղ հիմանդրել են «Asociación de Universitarias Argentinas» առաջին համալսարանական ուսանողական ընկերակցությունը։ Պրակտիկա անցնելով Ռամոս Մեխիա հիվանդանոցի կանանց բաժանմունքում ՝ 1907 թվականին Լանտերին Արգենտինայում դարձել է 5-րդ կինը, ով ստացել է բժշկական դոկտորի կոչում և առաջին իտալա-արգենտինացին, ով ստացել է այդ կոչումը ։
Շուրջ մեկ տասնամյակ աշխատել է Բուենոս Այրեսի Հանրային աջակցության բյուրոյում և արտակարգ իրավիճակների հիվանդանոցում ու դիսպանսերում ։ Նա ակտիվ քարոզարշավ է կազմակերպել աղքատների համար բուժօգնության ավելի մեծ մատչելիություն ապահովելու համար և այդ նպատակով հիմնադրվել է «Semana Médica» պարբերականը ։ 1905 թվականին հիմնադրել է «Ազատ միտք» արգենտինական ընկերակցությունը, ակտիվ է եղել կանանց հիմնահարցերին առնչվող բնագավառներում և, միավորվելով Գրիերսոնի, Ալիսիա Մորեո դե Խուստոյի և այլոց հետ, Բուենոս Այրեսում 1906 թվականին հիմնել են Ազատ մտքի միջազգային կոնգրես ֆեմինիստական կենտրոնը ։
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
Գնահատականներ
Ինչպես գրում է Ֆյոդոր Լուկյանովը, «Ռուսաստանը գլոբալ քաղաքականության մեջ» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, փետրվարի 21-ին ստորագրված քաղաքական սուր դիմակայության հաղթահարման համաձայնագիրը նախատեսում էր անցումային շրջան՝ Վիկտոր Յանուկովիչի իշխանության պահպանումը, թեև կրճատված լիազորություններով, մինչև ընտրությունները, որոնք պետք է անցնեին ընդամենը մի քանի ամիս անց ։ ԵՄ-ն փաստացի հրաժարվել է կատարել ստորագրված համաձայնագրի կատարման երաշխավորի դերը։ Դրանով Եվրամիությունը, ինչպես ավելի վաղ և ԱՄՆ-ն, աջակցել և ճանաչել է ընդդիմության ոչ լեգիտիմ իշխանության գալը և ուղղակիորեն նպաստել Ուկրաինայում սահմանադրական կարգի խախտմանը։
Միջազգային իրավունքի ինստիտուտի նախագահ Ռեյն Մյուլերսոնը կարծում է, որ ընդդիմության և իշխանության միջև փոխզիջումն անհնար է դարձել ընդդիմադիրների վստահության պատճառով, որ արևմտյան երկրները ամեն ինչ կանեն հանուն իրենց հաղթանակի ։
Ջուլիետա Լանտերի
Կենսագրություն
Ջուլիետա Լանտերին հիմնադրել է Ազատամտական կանանց ազգային լիգան և նրա ամսագիրը՝ La Nueva Mujer: 1910 թվականին աջակցել է Կանանց առաջին միջազգային կոնգրեսի կազմակերպման աշխատանքներին, ավելի ուշ՝ Երեխաների բարեկեցության առաջին ազգային կոնգրեսին ։ Իր մայր բուհի բժշկական դպրոցում պաշտոն զբաղեցնելու դիմումը մերժվում է՝ պատճառաբանվելով, որ նա օտարերկրյա քաղաքացի է՝ հուշելով նրան դառնալ Արգենտինայի քաղաքացի։ Սակայն միայնակ կանանց քաղաքացիություն հեշտորեն չէր տրվում և 1910 թվականին Լանտերին ամուսնանում է իրենից 14 տարի երիտասարդ դոկտոր Ալբերտո Ռենշոյի հետ։ Քաղաքացիություն ստանում է 1911 թվականին ։
1911 թվականի հուլիսի 16-ի ընտրություններում Լանտերին դառնում է առաջին կինը Հարավային Ամերիկայում, ով քվերակում է ։ Այդ իրավունքը ամբողջ Արգենտինայում կանանց շնորհվեց 1947 թվականից ։ Նույն տարում փոխվեց ընտրական օրենսգիրքը, ըստ որի ընտրելու համար պահանջվում էր զինվորական ծառայություն՝ կրկին վերացնելով կանանց ընտրելու իրավունքը։ Լանտերին իր փաստաբան Անգելիկա Բառեդայի հետ միասին 1918 թվականին հիմնեցին Ազգային ֆեմինիստական միություն քաղաքական կուսակցությունը, և նա կարողացավ Արգենտինայի պատգամավորների պալատում տեղ զբաղեցնել մինչև 1960 թվականի սեպտեմբերյան հեղափոխություն (1930 Argentine coup d'état) :
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
Գնահատականներ
Ամերիկացի տնտեսագետ և քաղաքական մեկնաբան Փոլ Ռոբերթսը հայտարարել է, որ Ուկրաինայում տեղի ունեցող իրադարձությունները ֆինանսավորել են ԱՄՆ-ն։ Նա նաև նշել է. «դա չի նշանակում, որ ուկրաինացիները իրական օրինական բողոքներ չունեն։ Սակայն միանգամայն ակնհայտ է, որ այս ամենը ծրագրված է, որպեսզի Ուկրաինան հետագայում անդամակցի ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին։ Քանի որ ԱՄՆ-ի գլխավոր նպատակն է սեփական ռազմակայանները տեղակայել իր տարածքում, ռուսական սահմանի մոտ» ։
Ջուլիետա Լանտերի
Մահ
1932 թվականի փետրվարի 23-ին, երբ Լանտերին քայլում էր Բուենոս Այրեսի Roque Sáenz Peña պողոտայով, մի վարորդ հարվածում է նրան։ Վարորդը փախչում է, իսկ հայտնի բժիշկն ու ակտիվիստը երկու օր հիվանդանոցում անցկացնելու հետո մահանում է 58 տարեկան հասակում ։ Լանտերիի թաղման արարողությանը մասնակցել է շուրջ 1,000 մարդ ։
Քաղաքական ճգնաժամ Ուկրաինայում (2013-2014)
Գնահատականներ
Ամերիկյան The National Interest հրատարակությունը, վերլուծելով ուկրաինական ճգնաժամի առաջին տարեդարձը, նշել է, որ վերջին քսանհինգ տարում Ուկրաինան ապացուցել է, որ ի վիճակի չէ կառավարել ինքն իրեն, ինչպես նաև կորցրել է ինքն իրեն որոշելու իրավունքը, թե ում հետ է անդամակցել դաշինքներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի պատմություն Կատեգորիա:2010-ականների հակամարտություններ Կատեգորիա:2014 իրադարձություններ
Ջուլիետա Լանտերի
Հիշատակ
2012 թվականին Ռոսարիոյի (Սանտա Ֆե) թիվ 570 դպրոցն անվանակոչվել է Ջուլիետա Լանտերիի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի բժշկուհիներ Կատեգորիա:Արգենտինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Պիցոլի
Պիցոլի  (Pizzoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3335 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 59,39 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 56,15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67017։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0862։
Բնակավայրի տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։
Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն
Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն (Sozialdemokratische Partei Österreichs, SPÖ), ավստրիական քաղաքական կուսակցություն, սոցիալ-դեմոկրատական քաղաքական ուժ ։ ԱՍԴԿ-ի նախագահը Քրիստիան Կերնն է, ով կանցլեր է դարձել 2016 թվականի մայիսի 17-ին ։
Պատմություն
Կուսակցությունը ստեղծվել է 1889 թվականին «Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցություն» անվանումով (Sozialdemokratische Arbeiterpartei Österreichs) : Այն երկրի ամենամեծ կուսակցություններից է։ Առաջին համագումարում, որը կայացել է 1888 թվականի դեկտեմբերի 30-ից 1889 թվականի հունվարի 1-ը Հայնֆելդում, կուսակցության անդամներն ընդունել են հիմնական սկզբունքների հռչակագիրը։ 1889 թվականի հուլիսի 12-ին լույս է տեսել կուսակցական «Arbeiter-Zeitung» թերթի առաջին համարը։ 20-րդ դարասկզբին անդամների թիվը շարունակում էր աճել հատկապես Վիեննայում, Բոհեմիայի արդյունաբերական շրջաններում, Մորավիայում, Շտիրիայում, Վերին և Ստերին Ավստրիաներում։
Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածում կուսակցությունն ավստրոմարքսիզմի գաղափարախոսության դիրքերից էր հանդես գալիս։
1920-ական թվականներին ԱՍԴԿ-ն հաջողություն էր վայելում, սակայն արդեն 1930-ական թվականների սկզբներին նրա կողմնակիցները ենթարկվել են բռնությունների։ Ավստրոֆաշիզմի բռնապետության ժամանակ (1934-1938), ինչպես նաև Անշլյուսի ժամանակ (1938-1945) կուսակցության գործունեությունն արգելվել է։
Երկրի ազատագրումից հետո ԱՍԴԿ-ն վերածնվել է «Ավստրիայի սոցիալիստական կուսակցություն» անվանումով։ 1947 թվականին ձախ թևը դուրս է գալիս կուսակցությունից` ձևավորելով Ավստրիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունը, որը 1956 թվականին ձուլվել է Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցությանը։ 1991 թվականին կուսակցության անվանումը փոխվել է սոցիալ-դեմոկրատականի։
1970-2000 և 2007 թվականներին կուսակցության ներկայացուցիչները ղեկավարել են ավստրիական կառավարությունը։ Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը այս գաղափարախոսության այն քիչ կուսակցություններից է, որ իրենց ձախ հայացքները այնքան էլ կտրուկ չեն փոխել շուկայական արմատականությամբ։ Սակայն 1980-ական թվականներին, երբ երկիրը տնտեսական դժվարութուններ ու բյուջեի դեֆիցիտ էր կրում, սոցիալիստ Ֆ. Վրանիցկու կառավարությունը ձեռնամուխ է լինում աստիճանական ազատականացմանը և տնտեսությունը վերահսկելուց հրաժարվելուն։ Պետական համակարգի բանկերն ու ձեռնարկությունները կա'մ վաճառվում են տեղի և օտարերկրյա մասնավոր ընկերություններին, կա'մ նրանց բաժնետոմսերը ներդրվում են ավստրիական ու օտարերկրյա ֆոնդային բիրժաներում։ Ազատականացվում են էներգետիկ, երկաթուղային, մետաղաձուլական, ածուխի արդյունահանմամբ զբաղվող կազմակերպությունները, պլաստմասայի արտադրման գործարանները։ Ֆինանսների նախարար սոցիալիստ Ֆ. Լացինը պակասեցրել է հարկերը բարձր եկամուտների հաշվին ։ Կուսակցության քաղաքական ուղղությունը Վիկտոր Կլիմի և Ալֆրեդ Գուզենբաուերի ղեկավարության ժամանակ տարբերվել է շուկայական զգալից միտումներով։
Կազմակերպական կառուցվածք
ԱՍԴԿ-ը բաղկացած է կուսակցության անդամներից (parteimitglied), որոնցից յուրաքանչյուրը կատարում է պարտադիր մուծումներ։ Կուսակցության անդամները միավորված են տեղական կազմակերպություններում (ortsorganisation), վերջիններս` շրջանային կազմակերպություններում (bezirksorganisation), իսկ դրանք էլ իրենց հերթին` նահանգային կազմակերպություններում (landesorganisation):
Կուսակցության բարձրագույն մարմինը ֆեդերալ համաժողովն է (bundesparteitag) (մինչև 1920 թվականը ` կայսերական համաժողով (reichsparteitag)): Ֆեդերալ համաժողովների միջակայքում կայանում են ֆեդերալ խորհուրդներ (bundesparteirat), դրանց միջակայքում` ֆեդերալ կառավարում (bundesparteivorstand) (մինչև 1920 թվականը — կայսերական կառավարում (reichsparteileitung)): Կատարող մարմինը ֆեդերալ նախագահականն է (bundesparteipräsidium), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` ֆեդերալ քարտուղարը (bundesparteivorsitzender): Պաշտոնատար այլ անձինք են ֆեդերալ քարտուղարի տեղակալները, ֆեդերալ գանձապահը, ֆեդերալ տնօրենը։ Բարձրագույն հսկող մարմինը ֆեդերալ արբիտրաժային դատարանն է (bundesschiedsgericht), ռևիզիոն բարձրագույն մարմինը` ֆեդերալ հսկիչ հանձնաժողովը (bundeskontrollkommission):
Նահանգային կազմակերպություններ
Նահանգային կազմակերպությունները համապատասխանում են Ավստրիայի նահանգներին։
Նահանգային կազմակերպության բարձրագույն մարմինը նահանգային համագումարն է (landesparteitag), դրանց միջակայքում` նահանգային խորհուրդը (landesparteirat), նահանգային խորհուրդների միջև` նահանգային կառավարումը (landesparteivorstand): Նահանգային կազմակերպության գործադիր գլխավոր մարմինը նահանգային պրեզիդիումն է (landesparteipräsidium), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` նահանգային քարտուղարը (landesvorsitzender): Պաշտոնատար այլ անձինք են նահանգային քարտուղարի տեղակալները (stellvertretenderIn Landesparteivorsitzender), նահանգային գանձապահը (landesparteikassierIn), նահանգային տնօրենը (LandesgeschäftsführerInnen): Վերահսկող բարձրագույն մարմինը արբիտրաժային դատարանն է (landesschiedskommission), ռևիզիոն բարձրագույն մարմինը` նահանգային հսկիչը (Landeskontrolle):
Շրջանային կազմակերպություններ
Շրջանային կազմակերպությունները համապատասխանում են շրջաններին և կարգավիճակ ունեցող քաղաքներին։
Շրջանային կազմակերպության բարձրագույն մարմինը շրջանային համագումարն է (bezirkskonferenz), դրանց միջակայքում` շրջանային կառավարումը (bezirksvorstand): Շրջանային կազմակերպության բարձրագույն պաշտոնատար անձը` շրջանային նախագահն է (bezirksvorsitzender): Պաշտոնատար այլ անձինք են շրջանային նախագահի տեղակալները (stellveretreterIn der bezirksvoritzender), շրջանային գանձապահը (bezirkskassierIn), շրջանային քարտուղարը (bezirksschriftführerIn): Վերահսկող բարձրագույն մարմինը արբիտրաժային դատարանն է (bezirksschiedsgricht), ռևիզիոն բարձրագույն մարմինը` շրջանային հսկիչը (bezirkskontrolle):
Տեղական կազմակերպություններ
Տեղական կազմակերպությունները համապատասխանում են համայնքներին, քաղաքներին և տեղավայրերին։
Բաժանմունքներ
Բա-անմունքները գործում են քաղաքային մասերում ու համայնքներում։ Կարող են ստեղծվել քաղաքային մասերում կամ համայնքներում բավարար թվով անդամների առկայության դեպքում։
Բա-անմունքի բարձրագույն մարմինը բաժանմունքայի ընդհանուր հավաքն է (sektionsmitgliederversammlung), բաժանմունքայի ընդհանուր հավաքների միջակայքում` բաժանմունքայի կոմիտեն (sektionsauschuss)Բարձրագույն ղեկավար մարմինը բա-անմունքի նախագահն է (sektionsvorsitzender),պաշտոնատար այլ անձինք են բա-անմունքային նախագահի տեղակալները (stellveretreterIn der sektionsvoritzender), բա-անմունքի գանձապահը (sektionskassierIn), բաժանմունքի քարտուղարը (sektionsschriftführerIn), ռևիզիոն բարձրագույն մարմինը բաժանմունքի հսկիչն է (sektionskontroll):
Միավորումներ
Միավորումները բաղկացած են նահանգային կազմակերպություններից, դրանցից խոշորները` շրջանային կազմակերպություններից, իսկ շրջանային խոշոր կազմակերպությունները` տեղական խմբերից (ortsgruppe).
Միավորման բարձրագույն մարմինը ֆեդերալ համաժողովն է (bundeskonferenz), ֆեդերալ համաժողովների միջև` ֆեդերալ կառավարումը(bundesvorstand), միավորման բարձրագույն պաշտոնատար անձը ֆեդերալ նախագահն է (bundesvorsitzender):
Միավորումների նահանգային կազմակերպություններ
Միավորումների նահանգային կազմակերպություններ համապատասխանում են նահանգներին։
Նահանգային միավորումների բարձրագույն մարմինը ընդհանուր հավաքն է, իսկ նահանգային խոշոր միավորումներում` նահանգային համաժողովը (landeskonferenz) դրանց միջակայքում` նահանգային կառավարումը (landesvorstand): Միավորման նահանգային կառավարման բարձրագույն պաշտոնատար անձը նահանգային նախագահն է (landesvorsitzender):
Միավորումների շրջանային կազմակերպություններ
Միավորումների շրջանային կազմակերպությունները համապատասխանում են շրջաններին և շրջանային կարգավիճակ ունեցող քաղաքներին։ Գոյություն ունի միայն ԱՍԵ-ում։
Միավորումերի շրջանային կազմակերպությունների բարձրագույն պաշտոնատար անձը ընդհանուր հավաքն է, իսկ նրա խոշոր միավորումներում` շրջանային համաժողովը (bezirkskonferenz), շրջանային համաժոողովների միջակայքում` շրջանային ղեկավարումը  (bezirksvorstand): Միավորումների շրջանային կազմակերպությունների բարձրագույն պաշտոնատար անձը շրջանային նախագահն է։ (bezirksvorsitzender).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական ինտերնացիոնալ Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություններ
Էդման էֆենդի
Էդման էֆենդի, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Էդման էֆենդին ծնվել է Բեյ­րու­թում։ 1914 թվականին Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և 50-րդ սանիտարական վաշտում զինվորական բժիշկ ծառայել՝ կապիտանի աստիճանով։
Ռազմաճակատում ստացած վերքից 1917 թվականի նո­յեմ­բե­րի 3-ին մահացել է Գա­զայում (Պա­ղես­տին)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1917 մահեր Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Զիրվեն էֆենդի
Զիրվեն էֆենդի (Զիրվան), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
1916 թվականի նո­յեմ­բե­րի 3-ին մահացել է նույն հիվանդանոցում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1916 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 3 մահեր Կատեգորիա:Անտիոք քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կոնստանս I (Անտիոքի դքսուհի)
Կոնստանս (Constance, ), ֆրանսուհի արքայադուստր, Ֆիլիպ I արքայի դուստրը, Շամպայնի առաջին կոմսուհին (մոտ. 1094-1104) և Անտիոքի դքսության առաջին դքսուհին (1106-1111) : Եղել է Կալաբրիի և Ապուլիի ժամանակավոր կառավարիչ 1111-1120 թվականներին։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1078 թվականին, եղել է Ֆիլիպ I արքայի և իր առաջին կնոջ՝ Բերտա Հոլանդացու դուստրը։ Նրա ծնողների ամուսնալուծությունը սերտ կապ է ունեցել պապական արգելքների հետ, որոնք պարտադրվում էին ամբողջ Ֆրանսիայում։ Կոնստանի երիտասարդական տարիքի հետ կապված տեղեկություններ չկան, նրա մասին առաջին հիշատակումը տեղի է ունեցել իր առաջին ամուսնության ժամանակ։
Առաջին ամուսնություն
Մոտավորապես 1094 թվականին Կոնստանսը ամուսնանում է Հուգո I-ի հետ, ով եղել է Շամպայնի կոմս։ Այդ ամուսնության նպատակն էր գրավել ֆրանսիական թագավորներին, ովքեր գալիս էին Բլուա դինաստիայից, սակայն նրանք այդ նպատակին չհասան, ընդ որում Հուգոյի և Կոնստանսի միակ զավակ Մանասիան, մահացավ, 1102 թվականին, երբ նա դեռ մանուկ էր։
1104 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հուգոն և Կոնստանսը Սուասոնում ամուսնալուծվում են, Իվ Շարտրսկիի պնդմամբ, նա կարծում էր, որ նրանք արյունակիցներ են։
Երկրորդ ամուսնություն
1106 թվականի գարնանը Շարտրում ստորագրվում է Կոնստանսի և Բոհեմունդ I-ի, ով եղել է Տարանտոյի և Անտիոքի դուքս, ով նաև այդ ժամանակներում փորձել է դաշնակից գտնել, որպեսզի կռվի Բյուզանդիայի դեմ և նախքան ամուսնանալը հյուրընկալել է ֆրանսիական արքունիքում։ Այդ միությունը էլ ավելի ամրապնդեց Բոհեմունդի ազդեցությունը և նա խուճապ է տարածում իր Արևմտյան հակարակորդի շարքերում մտավախություն ունեին, որ չէին հասցնի կազմավորվել մինչև Ֆրանսիացինների դեմ պատերազմին։ Հենց այդ ժամանակներում էլ Ֆիլիպ I-ի մյուս դուստր Սեսիլյան, ամուսնանում է Բոհեմունդի եղբորորդու Տանկրեդի հետ։
Շուտով դրանից հետո Բոհեմունդը նավարկեց դեպի Բալկաններ, որպեսզի վերսկսի Ալեքսեյ I-ի հետ պատերազմը, իսկ Կոնստանսը ժամանում է Ապուլիա, որտեղ էլ ծնվում է իր որդին՝ Բոհեմունդը, ով դառնում է Անտիոքի և Տարենտսկի դքսության ժառանգորդը։ Բոհեմունդը վերադառնում է Իտալիա, բյուզանդացինների պատերազմում պարտությունից հետո, հոգնած ու ջարդված և 1111 թվականին էլ կնքում է իր մահկանացուն, թաղված է Կանոսա դի Պուլյա քաղաքում։
Ամուսիններ և երեխաններ
Առաջին ամուսին։ Հուգո I, առաջին ամուսնուց ունեցած երեխան. Մանասիա (†1102)։
Երկրորդ ամուսին։ Բոհեմունդ I, երկրորդ ամուսնուց ունեցած երեխան. Բոհեմունդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտիոքի դքսուհիներ Կատեգորիա:Կապետինգներ
Ոսկե փողոց
Ոսկե փողոց (Zlatá ulička), փոքրիկ փողոց Չեխիայի մայրաքաղաք Պրահայում։ Փողոցը մտնում է Պրահայի ամրոցի տարածքի մեջ։ Փողոցում սկսել են բնակվել ալքիմիկոսների հետազոտությունների ժամանակվանից ։
Պատմություն
Փողոցը հիմնադրվել և մինչ այժմ գտնվում է Պրահայի ամրոցում։ Հիմնադրումից շատ չանցած փոքրիկ փողոցը դարձել է Պրահայի մշակութային զարգացած կենտրոններից մեկը։
Փողոցի պատմության հետ կապված կան լեգենդներ, ըստ որոնց այստեղ ապրել են շատ հայտնի ալքիմիկոսներ։
Հայրենական Մեծ պատերազմի ընթացքում այստեղ սկսվել են կառուցվել փոքրիկ տնակներ։ Հենց այդպիսի տնակներից մեկում ապրել և աշխատել է Ֆրանց Կաֆկան՝ 1916-ից 1917 թվականների ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրահայի փողոցներ
Ռոգենբուրգ (Բավարիա)
Ռոգենբուրգ  (Roggenburg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Նոյ Ուլմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2712 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Տարածքը 27,41 կմ² է։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 7 75 149։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նատալյա Աբրամցևա
Նատալյա Աբրամցևա (Наталья Корнельевна Абрамцева, ), խորհրդային և ռուս մանկագիր։
Կենսագրություն
Նատալյա Աբրամցևան ծնվել է զինվորական Կոռնելիուս Աբրամցևի (հետագայում` հայտնի գրող-դրամատուրգ) և ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի Լյուդմիլա Նիկոլաևնայի ընտանիքում։ Վաղ մանկության տարիներին տարած ողնաշարի հիվանդության պատճառով նա գամված էր մահճակալին։ Չնայած ֆիզիկական խնդիրներին՝ Նատալյան ապրում էր իրադարձություններով հարուստ կյանքով. շատ էր կարդում, ոչ միայն ռուսերեն, այլև անգլերեն և իսպաներեն, գրում էր պատմվածքներ և էսսեներ։ Բայց գրողի հիմնական գործը հեքիաթների գրելն էր։
Ընդհանուր առմամբ, Նատալյա Աբրամցևան գրել է մոտ 120 հեքիաթ և պատմվածք երեխաների և մեծահասակների համար, 12 թատերական պիես։ Դրանք թարգմանվել են բազմաթիվ օտար լեզուներով. նրանք բեմադրվում են որպես պիեսներ և մյուզիքլներ Ռուսաստանի թատրոններում, արտերկրում, աշխատանքները հիմք են դարձել շատ մուլտֆիլմերի համար։ Առանձին հրատարակություններ հրատարակվել են «Հեքիաթներ բարի սրտերի համար», «Ծիածան արևոտ օրով», «Սուրբծննդյան երազանքներ», «Հրաշքներ և միայն», «Ի՞նչ է ձմեռը», «Ո՞ւմ հետ են խոսում շները»։ Նատալյա Աբրամցեևայի գրչին են պատկանում «Բարի գիշեր, երեխաներ» հեռուստահաղորդման մի քանի սցենարներ ։
1985 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին՝ «Զվարճալի մեղվի մասին հեքիաթը» գիրքը, 1988 թվականին՝ «Ի՞նչ է ձմեռը» ժողովածուն, 1990 թվականին՝ «Ծննդյան օր» ժողովածուն, 1992 թվականին՝ գրողի հեքիաթներով կանանց համար օրացույց ։
1978 թվականից պարբերաբար տպագրվել է «Վեչերնյակա Մոսկվա», «Սուդարուշկա» թերթերում, «Ռաբոտնիցա», «Պոզնայկա», «Լիզա», «Ֆոմա» և շատ այլ ամսագրերում։
1990 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ գրողների միություն։
Մատենագրություն
Հրապարակումներում շարունակվում են հետևյալ պարբերականներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Եվգենի Կաֆելնիկով
Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Կաֆելնիկով (Евгений Александрович Кафельников, ծնվել է 1974 թվականի փետրվարի 18-ին, Սոչի, Կրասնոդարի երկրամաս, ԽՍՀՄ), ամենատիտղոսավոր թենիսիստը Ռուսաստանի պատմության մեջ, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։ Ռուսաստանի թենիսիստներից առաջինը, ով հաղթել է Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարում (Ռոլան Գարոս-1996) և դարձել է աշխարհի առաջին ռակետ (1999 թվականի մայիսի 3)։ 2000 թվականի Օլիմպիական խաղերի հաղթող մենախաղում։ Փառքի Շքանշանի դափնեկիր (2002)։
Կուբանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիայի շրջանավարտ։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1992 թվականին։ Ավարտել՝ 2003 թվականին։ Մարզական մականունը՝ «Կալաշնիկով»։ Առաջին մարզիչներն են եղել Վալերի Շիշկինը և Անատոլի Լեպյոշինը։
Ռուսաստանի Գոլֆի ասոցիացիայի պատվավոր անդամ, Ռուսաստանի Գոլֆի ասոցիացիայի 1-ին փոխ-նախագահ և Նախագահության անդամ ։ Գոլֆի Ռուսաստանի չեմպիոն (2011) ։
Նվաճումներ
Հաղթել է ATP 26 մենախաղի մրցաշարերում և 27 զուգախաղի մրցաշարերում։
Լավագույն արդյունքները Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում.
Այլ նվաճումներ
Բարձրագույն վարկանիշը մենախաղում՝ 1 (1999 թվականի մայիս-հունիս), զուգախաղում՝ 4 (1998 թվականի մարտ-ապրիլ)։ ATP չեմպիոնական մրցարշավի առաջին համար 2000 թվականի փետրվարին։
2000 թվականին մտել է աշխարհի ամենատիտղոսավոր ուիվերսալների տասնյակի մեջ՝ դարձել է տասներորդ խաղացողը 1968 թվականից սկսած «Բաց դարաշրջանի» ամբողջ պատմության մեջ, ում հաջողվել է տիրանալ ոչ պակաս 20 տիտղոսի ինչպես մենախաղում, այնպես էլ զուգախաղում։
Տվյալ պահին վերջին թենիսիստը, ով հաղթել է Մեծ Սաղավարտի միևնույն մրցաշարի մենախաղում և զուգախաղում։ Կաֆելնիկովին դա հաջողվել է 1996 թվականին Ռոլան Գարոսում։ Բացի այդ, Եվգենին խաղացել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի մենախաղերի և զուգախաղերի նվազագույնը քառորդ եզրափակիչում։
Ռուսաստանում ճանաչվել է հարյուրամյակի լավագույն թենիսիսիտ։
2000 թվականին պարգևատրվել է «Կուբանի զարգացման ականավոր ավանդի համար» շքանշանով։
2001 թվականին Ռուսաստանի Օլիմպիական կոմիտեի կողմից պարգևատրվել է Fair play («Արդար խաղ») հատուկ մրցանակով։
Ելույթ է ունեցել «Դինամո» մարզական ընկերության կողմից։
Ելույթներ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում
Ո — պարտություն որակավորման մրցաշարում
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ մենախաղում (3)
Հաղթանակներ (2)
Պարտություն (1)
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի զուգախաղերի եզրափակիչներ (5)
Հաղթանակներ (4)
Պարտություն (1)
Գոլֆ
2005 թվականին ստանում է wild card «Cadillac Russian Open» մրցաշարին և այն ավարտում է 40-ից բարձր արդյունքով, մինչ կատան չհավաքելով 24 հարված։
2011 թվականի հունիսի 26-ին առաջին անգամ իր կարիերայի ընթացքում դառնում է Ռուսաստանի գոլֆի առաջնության հաղթող +15 արդյունքով ։ Հաղթանակը հեշտությամբ չի տրվում։ Վերջին փուլից առաջ նա ընթանում էր 9-րդ հորիզոնականում, սակայն կարողանում է ցույց տալ երկրի պատմության մեջ լավագույն արդյունքներից մեկը, 18 փոսիկն անցնելով 67 հարվածում։
Պոկեր
2005 թվականին մի քանի անգամ հաջողությամբ մասնակցել է World Series of Poker մրցաշարերին ։
Վետերանների մրցաշարեր
2009 թվականին Եվգենին, հասնելով 35 տարեկանի, սկսում է մասնակցություններ ունենալ վետերանների թենիսի մրցաշարերին։ Ռոլան Գարոս-2009-ին Եվգենին խաղում էր աշխարհի նախկին առաջին ռակետ Թոմաս Մուստերի հետ զույգով։
2010 թվականի փետրվարի 27—28-ը Ռուսաստանի մայրաքաղաքում անց է կացվում «Թենիսի լեգենդները Մոսկվայում» մրցաշարը, մասնակցությամբ նախկինում հայտնի թենիսիստներ Իվանիշևիչի, Կուրիեի, Բրուգերայի, Կաֆելնիկովի, Չերկասովի և Սաֆինի։ 2011 թվականի հունիսի 12-ին կայանում է «Թենիսի լեգենդները Մոսկվայում» երկրորդ մրցաշարը, որում Եվգենի Կաֆելնիկովը նույնպես մասնակցություն է ունենում։
2010 թվականի հունիսի 6-ին Փարիզում, «Ռոլան Գարոս» մրցաշարում, Անդրեյ Մեդվեդևի հետ զույգով, մինչ 45 տարեկանների դասակարգում, հաղթում է զուգախաղում։ Եզրափակիչում 6-1 6-1 հաշվով պարտության են մատնվում Գորան Իվանիշևիչը և Միխաել Շտիխը։
2010 թվականի հուլիսին Կաֆելնիկովկ առաջին անգամ կարիերայի ընթացքում դուրս է գալիս Ուիմբլդոնի մրցաշարի եզրափակիչ՝ Ուեյն Ֆերեյրայի հետ վետերանների մրցաշարում։ Եզրափակիչում նրանք զիջում են ամերիկյան Ջոնսոն-Պալմեր զույգին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս թենիսիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Սոչի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Վարգանիս (Շապին Գարահիսարի գավառ)
Վարգանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսարից 15 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Որն է իմ հավատը
«Ո՞րն է իմ հավատը» (1883-1884), Լև Տոլստոյի կրոնակափիլիսոփայական տրակտատը, որում շարադրված են տոլստոյականության հիմքերը։ Հրատարակումից անմիջապես հետո Ռուսաստանում այն արգելվել է ։
Բովանդակություն
Մինչև 1878 թվականը՝ ուղիղ 50 տարի, Տոլստոյն իրեն համարում էր նիհիլիստ, այնուհետև նա խոսեց «Քրիստոսի վարդապետության մասին», որը հակադրվում էր «եկեղեցու վարդապետությանը»։ Եկեղեցու մասին Տոլստոյն իր աշխատություններում առաջին հերթին նկարագրել է ուղղափառ եկեղեցին։ Տոլստոյը կարծում է, որ, ի տարբերություն Քրիստոսի, եկեղեցին օրհնում է պատերազմները, մահապատիժները, հալածանքները և մարդկային բաժանումները։ Տոլստոյը ավելորդ է համարում արարողությունների, ծոմերի և աղոթքների մասին եկեղեցական վարդապետությունը։ Նա ճշմարտությանը հակարդում է Քրիստոսի սերը, ներումը, վիրավորանքները, անձնազոհությունն ու խոնարհությունը։ Բացի այդ՝ Տոլստոյը նկատում է, որ Ավետարանում մենք չենք հայտնաբերում Եկեղեցու վարդապետությունը, որ Քրիստոսը Երրորդության երկրորդ դեմքն է, որին մարմնավորվում է՝ քավելու ողջ մարդկության մեղքերը։ Քրիստոսի վարդապետությունը ձևակերպվում է հինգ պարզ պատվիրաններով. «մի՛ բարկացեք, մի՛ շնացեք, մի՛ երդվեք, մի՛ պաշտպանվեք բռնությամբ, մի՛ կռվեք»։ Այդ պատվիրաններին համապատասխանում են հինգ գայթակղությունները՝ զայրույթը, կիրքը, երդումը, չարությունը և ժողովուրդների բաժանումը։ Տոլստոյն իր հավատքը հիմնեց Լեռան քարոզի վրա, որը Ավետարանի էությունն էր։ Նա հատկապես առանձնացրեց Քրիստոսի խոսքերը «չարին չհակասելու» մասին (Ոչբռնություն)։ Նա գտնում է, որ ամենամեծ մոլորությունն այն է, որ Քրիստոսի ուսմունքը չի կարող առաջնորդել հասարակական կյանքը։ Չարիքի պատճառը նա անվանում է «տաբու»՝ (եբրայերեն), եկեղեցու, պետության, մշակույթի, գիտության, արվեստի և քաղաքակրթության մեջ արտահայտված կեղծ կուռքեր։ Նա պատերազմներին և դատական քաշքշուկներին մասնակցելը անվանել է «Տոգա»՝ որպես «չարին չհակասելու» պատվիրանի խախտում։ Տոլստոյը «Տոգա» ծառայության ձևերից մեկն անվանել է իշխանության երդումը, որն արգելված է Քրիստոսի կողմից (մի՛ երդվեք ամենևին)։ Հետևաբար, նա ճշմարիտ է համարում միայն Կոստանդիանոս Ա Մեծի քրիստոնեական հավատը։ Այն հավասարապես հեռու է հունական ուղղափառից, Կաթոլիկությունից և Բողոքականությունից, մինչև Կոնֆուցիականություն, ինչպես նաև «ազատամիտ մեկնաբանողներից» (Դավիդ Ֆրիդրիխ Շտրաուս)։ Նա նաև կարծում էր, որ երկրի վրա Քրիստոսի արքայության հաստատումը կախված է մարդկանցից։ Նա հերքել է «մարմնի հարությունը»։ Իսկ մարդն ինքը մահկանացու է, քանի որ «հավերժական կյանք»-ը միայն Աստծունն է։ Նրա կյանքի իմաստը ուրիշների խնամքն է (Այլասիրություն)։ Որպես փաստարկ Տոլստոյը բերում է Հովնանան Մարգարեի առակը, որը պատժվել էր Աստծուց, քանի որ նա փորձել էր առանձնանալ այլ մարդկանցից։ Նա նաև քննադատում է ասկետիստներին, դատապարտելու հետ նաև՝ հետամուտ լինելով աշխարհի բարիքներին (Խաղաղության վարդապետություն)։ Տոլստոյի Կրոնին դիմելու կարևորությունը բացատրվում է նրանով, որ այն տալիս է մարդուն կյանքի իմաստ, մինչդեռ գիտությունը փորձում է իրականացնել այն։ Այս առումով կրոնը էթիկական համակարգ է և լայնորեն վերաբերում է Բուդդայականությանը և Հուդայականությանը, «հունական իմաստությանը»։ Ըստ Տոլստոյի՝ կյանքի իմաստը հետևյալն է՝
Հետևանքները
1901 թվականի փետրվարի 24-ին գրողը պաշտոնապես եկեղեցուց հեռացվեց (Սրբազան կառավարիչ Սինոդ)։ Տոլստոյը հաստատել է ուղղափառ եկեղեցու հետ իր խզումը «Սինոդի պատասխանում»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լև Տոլստոյի ստեղծագործություններ
Սիսիանի ջրանցք
Սիսիանի ջրանցք, Սպանդարյանի ջրանցք, ջրանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Շառաչող գետի ձախ ափից և հոսում դեպի հարավ–արևելք։ Ոռոգում է Սյունիքի մարզի հողերը։ Ոռոգման համակարգի երկարությունը 40 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի ջրանցքներ Կատեգորիա:Սիսիանի շրջան
Սամվել Զուլոյան
Սամվել Մկրտչի Զուլոյան, հայ բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1956 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, Կիրովականում։ Հայրական պապը՝ Զուլոյանց Լևոնը, գաղթել է Կարսից։
1963-1964 ուստարում սովորել է Կիրովականի թիվ 3 գիշերօթիկում, ապա տեղափոխվել թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը։
1973 թվականին ավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։
1982 թվականին աշխատանքի է անցել «Կիրշին» տրեստում որպես պատճենահանող։
1982-1987 թվականներին սովորել է Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության ֆակուլտետի հեռակա բաժնում։
1985-1996 թվականներին աշխատել է «Կիրովականյան կյանք» ռադիոհաղորդումների խմբագրությունում որպես խմբագիր։
1995 թվականից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ։
1996 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը եղել է ՀԳՄ Լոռու մարզային բաժանմունքի նախագահ ։
Մահացել է 2000 թվականի հունիսի 14-ին Վանաձորում։ Ժամանակակիցների վկայությամբ՝ ինքնասպան է եղել։
Ստեղծագործությունը
Ստեղծագործել սկսել է վաղ տարիքից։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1979 թվականին «Ավանգարդ» թերթում։ Պարբերաբար տպագրվել է հանրապետական մամուլում։
Հետմահու լույս է տեսել նրա «Մարդը պատի վրա» բանաստեղծությունների ժողովածուն, որի երկրորդ հրատարակությունը ներառում է հեղինակի ողջ, այդ թվում նաև անտիպ գրական ժառանգությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վանաձորի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեքսանդր Բելյաև (աստվածաբան)
Ալեքսանդր Բելյաև, ռուս աստվածաբան, աստվածաբանության դոկտոր։