cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆլյուենս
Մասնիկների ֆլյուենս
dS
dN
Մասնիկների ֆլյուենսի չափման միավորն է՝ մ−2 (Միավորների միջազգային համակարգում), սմ−2։ 1 մ−2 ֆլյուենսը իրենից ներկայացնում է մի դեպք, երբ 1 մ2 լայնական կտրվածքի մակերեսով գունդ մտնում է մեկ մասնիկ։
Մասնիկների ֆլյուենսի հզորությունը (մասնիկների հոսքի խտություն) սահմանվում է, որպես ֆլյուենսի ինտեգրալ ըստ ժամանակի (կուտակված ''
t
'' ժամանակում)։
Էներգիայի ֆլյուենս
Էներգիայի ֆլյուենս, էներգիայի այն քանակը, որը տեղափոխվել է մասնիկների կողմից մասնիկների հոսքին ուղղահայաց միավոր հարթակով հոսքի դեպքում կամ միավոր գնդի մակերևույթով մասնիկների դիֆուզային դաշտի դեպքում։ Էներգիայի ֆլյուենսի չափման միավորն է՝ Ջ/մ2։
Կիրառություն
Ֆլյուենսը օգտագործում են ռադիոկենսաբանությունում, ռադիոթերապիայում և ռադիոբժշկությունում։ Էֆեկտիվ և էքվիվալենտ չափաքանակների համար շատ հաճախ օգտագործվում է հենց ֆլյուենսի գաղափարը ։ Բարդ հետևանքներից խուսափելու համար պետք է իմանալ միջուկային ռեակտորների բաղադրամասերի նեյտրոնների թույլատրելի ֆլյուենսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Միջուկային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ռադիոկենսաբանություն
Աստերոիդների ցանկ (245001-245100)
Աստերոիդների ցանկ (244901-245000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (245101-245200)
Էժենի Դերձակյան
Էժենի Դերձակյան, ֆրանսիահայ նկարչուհի, որը ստեղծագործել է դիմանկարի ժանրում, ռեալիստական ուղղության ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Էժենի (Եվգինե) Դերձակյանը ծնվել է Պոլսում (ծննդյան թիվը հայտնի չէ)։ 1900 թվականին սովորել է Հայդելբերգում, ապա մեկ տարի հետո՝ Մյունխենի դեկորատիվ արվեստների դպրոցում՝ Ցիմմերմանի մոտ։ Այս տարիներին պարբերաբար մասնակցում է ցուցահանդեսներին՝ իր նկարած դիմանկարներով։ 1924 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ, որտեղ էլ ապրում է մինչև կյանքի վերջը՝ 1939 թվականը։
Ստեղծագործություններ
Դերձակյանը ռեալիստական ոճով ստեղծագործող նկարչուհի է։ Իր դիմանկարները ակադեմիական գիտելիքների ճշգրտությամբ են արված, հարազատ են դարի ռեալիստական ոգուն, կերպարները կոնկրետ են ու ճշմարտացի, օրինակ՝ «Տղամարդու դիմանկարը», որտեղ մարմնավորել է հայ խմբավարի կերպարը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ նկարիչներ
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)
Նովոնիկոլաևկա (Новониколаевка, Яңы Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Երգ (գրականություն)
Երգ, գրականության մեջ՝ չափածո ստեղծագործություն կամ նրա մասերը մատնանշող հասկացություն, որ գործածվում է տարբեր իմաստներով,
Ստելվիո
Բնակչությունը կազմում է 1266 մարդ, խտությունը կազմում է 9 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 140 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մեստիկան
Մեստիկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ամարա Լաքհոուս
Ամարա Լաքհոուս (Amara Lakhous, ), իտալացի հեղինակ գրող, լրագրող և մարդաբան՝ ծագումով Ալժիրից։ Բնակվում է Նյու Յորքում։
Կյանքի վաղ տարիներ
Լաքհոուսը ծնվել է 1970 թվականին  Ալժիրի մայրաքաղաք Ալժիրում, Բերբերների բազմանդամ ընտանիքում (բաղկացած 9 երեխաներից) ։ Ավարտել է Ալժիրի  համալսարանի փիլիսոփայության բաժինը։ Նա նաև Իտալիայում, Հռոմի Լա Սաբիենցա համալսարանում ստացել է մշակութային մարդաբանության որակավորում, ավարտական թեզի պաշտպանությունը արաբ մահմեդական ներգաղթյալների երկրորդ սերնդի թեմայի վերաբերյալ էր ։
Կարերիան
Լաքհոուսն իր առաջին գիրքը գրել է 1993 թվականին, որի վերնագիրը «Փայտոջիլները և ծովահենները»-ն էր։ Այն գրված էր Ալժիրի բարբառով և 1999 թվականին հրատարակվել է երկլեզու՝ արաբա-իտալերեն տեքստով ։ 1994 թվականին Լաքհոուսը սկսել է Ալժիրի ազգային ռադիոյում աշխատել որպես լրագրող։ Կարճ ժամանակ անց նա մեկնում է Իտալիա մահմեդականների կողմից սպանության սպառնալիքներից հետապնդվելու համար։ 1995 թվականից աշխատել է Իտալիայում, ներգաղթի ոլորտում որպես մշակութային միջնորդ և թարգմանիչ։ 2001 թվականին գրել է արաբերեն մեկ այլ վեպ, այն պատմում է Հռոմում անցկացրած  անցկացրած իր վաղ տարիները։ Վեպի վերնագիրն էր՝ «Ինչպես թույլ տալ, որ գայլը կերակրի ձեզ»։ Ապա վեպը վերաշարադրեց իտալերեն լեզվով, որը 2006 թվականին հրապարակվել է «Պիացցա Վիտորիա հրապարակի վերելակի մոտ քաղաքակրթությունների բախում»՝ ձեռք բերելով մեծ ճանաչում քննադատների և հասարակության կողմից։ Գիրքը թարգմանվել է  անգլերեն, ֆրանսերեն և հոլանդերեն լեզուներով, իսկ 2008 թվականին գրքի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ։
2003-2006 թվականների միջև աշխատել է որպես լրագրող Adnkronos Internetional լրատվական գործակալությունում, որը գտնվում էր Հռոմում։ Լաքհոուսը նոր ձեռագրով խմբագիր է աշխատել նորաստեղծ Shark/Gharp հրատարակչական կազմակերպությունում, որտեղ արաբերեն լեզվով հրատարակվում էին ժամանակակից եվրոպական ստեղծագործությունները։
Պարգևներ
2006 թվականին Լաքհոուսը նվաճեց Ֆլայանոյի մրցանակ, ինչպես նաև Racalmere-Leonardo Sciascia մրցանակ Պիացցա Վիտորիայի հրապարակի վերելակի մոտ քաղաքակրթությունների բախում-ի համար։ 2008 թվականին նա ձեռք բերեց Ալժիրի գրադարանի մրցանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ
Գևորիկ Պողոսյան
Գևորիկ Պողոսյան, հայ ծանրորդ, Եվրոպայի չեմպիոն ։
Նրա մարզական ամենամեծ հաջողությունը Եվրոպայի 2010 թվականի առաջնությունում մինչև 85 կգ քաշային կարգում ոսկե մեդալի նվաճումն է։
2009 թվականին Եվրոպայի առաջնությունում Պողոսյանը մինչև 85 կգ քաշային կարգում գրավել է ութերորդ տեղը։ Նույն թվականին աշխարհի առաջնությունում նա արժանացել է բրոնզե մեդալի։ 2010 թվականին նվաճել է Եվրոպայի առաջնության ոսկե մեդալը։ Այդ նույն տարում աշխարհի առաջնությունում նա հանդես է եկել մինչև 94 կգ քաշային կարգում և զբաղեցրել տասնմեկերորդ տեղը։ 2011 թվականին նա երրորդն էր Եվրոպայի առաջնությունում։ Սակայն դոպինգ-ստուգման արդյունքում օքսանդրոլոնի նրա թեստը եղել է դրական, և նա որակազրկվել երկու տարով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ մարզիկներ Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Electronic Entertainment Expo 2013
«Electronic Entertainment Expo 2013» («E3 2013»), համակարգչային խաղերի միջազգային 19-րդ ցուցահանդես Electronic Entertainment Expo (E3)։ E3-ը համարվում է ամենամյա առևտրային ցուցահանդես խաղային արտադրության մեջ, որը անց է կացնում է Entertainment Software Association կազմակերպությունը։ Կայացել է 2013 թվականի հունիսի 10-ից 13-ը ընկած ժամանակահատվածում Los Angeles Convention Center-ում։ E3-ը շատ ծրագրավորողներ օգտագործում են իրենց ապագա խաղերը ցուցադրելու համար։
Konami Corporation
Հունիսի 6-ին երրորդ տարին անընդմեջ Konami Corporation-ի կողմից տեղի ունեցավ պրեսս-կոնֆերանս։ Ներկայացված խաղերից էին Castlevania: Lords of Shadow 2, Pro Evolution Soccer 2014 և Metal Gear Solid V: The Phantom Pain :
Microsoft
Microsoft-ի պրեսս-կոնֆերանսը կայացավ հունիսի 10-ին տեղի ժամանակով 9։30-ին։ Ընկերությունը ներկայացրեց Xbox One նոր տարբերակը և թողարկման հստակ ամսաթիվը, որի գինը կսկսի 499 դոլլարից  ։
Electronic Arts
Electronic Arts-ի պրեսս-կոնֆերանսը կայացավ հունիսի 10-ին տեղի ժամանակով 13։00-ին։ Նոր խաղերի շարքը համալրել էին ավտոմրցաշարային Need for Speed: Rivals-ը, պարկուրի սիմուլյատոր՝ Mirror's Edge Catalyst և առաջին դեմքից հրաձգություն՝ Battlefield 4 և Titanfall։ EA Sports-ը հրապարակեց մի քանի նոր խաղերի անուներ՝ Madden NFL 25, NBA Live 14, FIFA 14, NHL 14 և EA Sports UFC ։
Ubisoft
Ubisoft-ի պրեսս-կոնֆերանսը կայացավ հունիսի 10-ին տեղի ժամանակով 15։30-ին։ Հրապարակվեցին նոր արկածային խաղերի անուններ՝ Assassin's Creed IV: Black Flag և Tom Clancy's Splinter Cell: Blacklist ։
Sony
Sony-ին իր պրեսս-կոնֆերանսը անց կացրեց հունիսի 10-ին տեղի ժամանակով 18։00-ին։ Առաջին անգամ ցուցադրվեց PlayStation 4-ը և հրապարակվեց գինը՝ 399 դոլլար ։
Nintendo
Nintendon հեռարձակեց իր պրեսս-կոնֆերանսը հունիսի 11-ին տեղի ժամանակով 7։00-ին։
Մասնակից ընկերությունների ցանկ
Ներքևում ներկայացված են մասնակից հայտնի ընկերությունների ցանկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 Կատեգորիա:Իրադարձություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Սև փարփար
Սև փարփար, ջրահովվիկների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարարությունը 36-38 սանտիմետր է, թևերի բացվածքը՝ 70-80 սանտիմետր, կենդանի զանգվածը՝ 500-1100 գրամ։ Հասունի փետրածածկի ընդհանուր գունավորումը սև է, որովայնը՝ մոխրագույն երանգով։ Ճակատի ակնառու վահանաձև կոշտուկն ու կտուցը սպիտակ են։ Մատների լողակները ժանյականման են, կտուցը՝ կարճ ու սուր, աչքերը՝ կարմրագորշագույն։ Երիտասարդի ընդհանուր փետրածածկը մուգ մոխրագույն է, վզի առջևի և դիմային մասերը՝ ավելի բաց գույնի, կտուցը՝ մոխրագույն։ Հանրապետությունում համարվում է բնադրվող, չվող թռչուն, հանդիպում է բոլոր բնական և արհեստական ջրավազաններում ու լճերում, մասնավոռապես Սևանում, Արփա լճում և Արարատյան հարթավայրի ճահճուտներում ու լճակներում։
Կենսակերպ
Օրվա մեծ մասն անցկացնում է ջրի վրա։ Վտանգի դեպքում արագ սուզվում է կամ թռիչքի դիմում ծուլորեն, ջրից պոկվում է դժվարությամբ՝ թափավազքի օգնությամբ՝ թևերի հաճախակի թափահարումներով, հաջորդ պահին վայրէջք է կատարում ծանրորեն ջուրն ընկնելով։ Սև փարփարներն ամբողջ կյանքի ընթացքում ապրում են երամներով։ Բնակվում է բոլոր բնական և արհեստական ջրավազաններում, ճահճուտներում, լճերում, դանդաղահոս գետերում։ Սնվում է ջրային բույսերով, որդերով, միջատներով։ Հարսանեկան խաղերն ընթանում են արուների անզիջում պայքարով՝ ճակատ առ ճակատ հարձակումներով, թևերի ու ոտքերի հարվածներով և ականջ ծակող սուր ճիչերով։ Սև փարփարները բնադրում են զույգերով՝ եղեգնուտում։
Բույնը
Բույնը (տրամագիծը՝ 30- 40 սանտիմետր) նման է հարթակի, կառուցում են արուն և էգը՝ եղեգի ցողուններից կամ տերևներից՝ ապրիլ-հունիսին։ Առաջին ձվադրումը կատարվում է ապրիլի առաջին կեսից։ Դնում է 53 միլիմետր տրամագծով, մոխրավուն, սև պտերով 6-12 ձու։ Թխսակալում են արուն և էգը՝ 21-22 օր։ Հուլիս-օգոստոսին 65-80 օրական ձագերը լիարժեք տիրապետում են թռիչքին։
Որսի տարածված թռչուն է։
Կատեգորիա:Ջրահովվիկներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
Ֆիզմաթ դպրոց
Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոց, հանրության մոտ հայտնի է որպես Ֆիզմաթ դպրոց, Երևանի պետական համալսարանին առընթեր հատուկ դպրոց՝ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։ Գտնվում է քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում՝ Հաղթանակի զբոսայգու հարևանությամբ ։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին Արտաշես Շահինյանի նախաձեռնությամբ և ՀՍՍՀ կառավարության որոշմամբ, որի նպատակն էր Հայաստանի տարբեր շրջանների և նրա սահմաններից դուրս հայաշատ վայրերի ֆիզիկամաթեմատիկական առարկաներից արտակարգ ընդունակություններ դրսևորած երեխաների համար կազմակերպել պետական ծրագրերին համապատասխան խորացված ուսուցում ։ Ֆիզմաթ դպրոցի ներկայիս տնօրենն է Արման Սարգսյանը։
Պատմություն
Երևանի պետական համալսարանին առընթեր Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցը հիմնադրվել է 1965 թվականին ակադեմիկոս Արտաշես Շահինյանի անմիջական նախաձեռնությամբ։ Դպրոցը, լինելով իր տեսակի մեջ միակը հանրապետությունում, մոտ 50 տարի հավատարիմ է իր առաքելությանը։ Անցած տարիների ընթացքում դպրոցը հանդես է եկել բազմաթիվ նախաձեռնություններով։ 1994 թվականին, երբ հայ ժողովուրդը գտնվում էր սոցիալ-տնտեսական ծանր պայմաններում, երբ գիտությունը և կրթությունը մղվել էին հետին պլան, ԵՊՀ-ին առընթեր Ա.Շահինյանի անվան ֆիզմաթ գիշերօթիկ միջնակարգ դպրոցը հանդես եկավ նոր նախաձեռնությամբ. կազմակերպել Երևանի մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուսուցիչների ամենամյա գիտամեթոդական գիտաժողով։ Այս տարիների ընթացքում գիտաժողովը ոչ միայն գոյատևեց, այլև ընդլայնեց իր գործունեությունը՝ աշխատանքներին մասնակից դարձնելով մարզերի ուսուցիչների։ Գիտաժողովի աշխատանքները ղեկավարել են հանրապետությունում հայտնի և հարգարժան այնպիսի գիտնական-մանկավարժներ, ինչպիսիք են ակադեմիկոս Էդուարդ Ղազարյանը, պրոֆեսոր Հ. Երիցյանը, ֆիզմաթներ Ֆ. Մելիք-Ադամյանը, Ա. Վաղարշակյանը, Օ. Միքայելյանը, Էյլեր Յուզբաշյանը և ֆիզմաթ դպրոցի վաստակաշատ մանկավարժ Ռ. Մարտիրոսյանը։ Գիտաժողովի աշխատանքները կազմակերպվել են երկու խմբերում՝ մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի։ Կարդացված մի շարք հետաքրքիր և արժեքավոր զեկուցումներից շատերը տպագրվել են տարբեր գիտամեթոդական պարբերականներում։ Այս դպրոցում գործում են մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինֆորմատիկայի ամբիոնները։ Դպրոցի փորձառու մասնագետներն են ղեկավարում մեթոդ-միավորումները՝ հայոց լեզու և գրականություն, ռուսաց լեզու և օտար լեզուներ, պատմություն և աշխարհագրություն, քիմիա և կենսաբանություն։
Յուրահատկություններ
Դպրոցն ունի հարուստ նյութատեխնիկական բազա։ Այբ կրթական հիմնադրամի կողմից դպրոցում բացվել են քիմիայի և Բենհուր Փախչանյանի անվան ֆիզիկայի ժամանակակից ուսումնական լաբորատորիաներ։ Ինֆորմատիկա առարկայի դասերն ընթանում են 20 համակարգիչներով հագեցած 2 կաբինետներում, որոնք ապահովված են ինտերնետ կապով։ Դպրոց կենտրոնում տեղադրված է սենսորային գրատախտակ, որի հնարավորությունների շնորհիվ տարբեր առարկաներից անցկացվում են էլեկտրոնային տարբերակով դասընթացներ։ Դպրոցը մեծ ուշադրություն է դարձնում աշակերտների ոչ միայն մտավոր գործունեությունը այլ նաև նրանց հոգևոր և ֆիզիկական առողջության պահպանման խնդիրներին։ Թենիսի կորտերը, բասկետբոլի և վոլեյբոլի դաշտն օգնում են իրականացնելու վերոհիշյալ ծրագրերը։ Դպրոցում գործում է նաև հոգեբանական կաբինետը։ Դպրոցն ունի գեղարվեստական և մասնագիտական հարուստ գրադարան, հանրակացարանային մասնաշենք, ճաշարան, հանդիսությունների դահլիճ, որտեղ հաճախ են կազմակերպվում ինտելեկտուալ մրցույթ-խաղեր, հաճելի այլ միջոցառումներ, որում իր ավանդն է ներդնում դպրոցի գեղագիտական կենտրոնը։ Տնօրինության, դպրոցի բոլոր ամբիոնների, մեթոդ միավորումների, լաբորատորիաների և կաբինետների, գրադարանի, ինչպես նաև գեղագիտական դաստիարակության կենտրոնի, մանկավարժական ողջ կոլեկտիվի մշտական աշխատանքներն ու ջանքերը նպատակաուղղված են նպաստելու ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ Կատեգորիա:Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոց
Կիյաշկովսկոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Կիյաշկովսկոե (Кияшківське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիյաշկովսկոե գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,426 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օլավերդ
Օլավերդ (ოლავერდი) - հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, Աբուլ լեռան հյուսիսարևմտյան լանջին։
Ունի հայկական միջնակարգ դպրոց, գրադարան, ակումբ, բուժկայան, պանրագործարան։ Գյուղում պահպանվել են եկեղեցու ավերակներ (XIX դար)։ Բնակիչների Նախնիները եկել են Էրզրումի վիլայեթից՝ 1830 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյուղեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ջավախք
Love (խումբ)
Love, 60-ականների վերջի և 70-ականների սկզբի ամերիկյան ռոք խումբ է։ Խմբի ղեկավարներն են վոկալիստ, տեքստերի հեղինակ և կիթառահար Արթուր Լին և տեքստերի երկրորդ հեղինակ, կիթառահար Բրայան ՄաքԼինը։ Նրանց երաժշտության մեջ միացվել են ռոքնռոլի, ավտոտնակային ռոքի, ֆոլկի և փսիխոդելիկ ռոքի տարրեր։ Խմբի բավականին չափավոր հաջողությունը ոչ մի համեմատության մեջ չի մտնում այն բանի հետ, թե որքան բարձր է գնահատվում նրա ստեղծագործությունը քննադատների կողմից։ 1967 թվականին «Forever Changes» ալբոմը ճանաչվել է ռոք երաժշտության պատմության նշանավոր ալբոմներից մեկը։
Խմբի պատմություն
The Byrds-ի, Buffalo Springfield-ի, The Doors- ի, The Mamas & the Papas-ի հետ միառժամանակ ծագած Love-ը, որը ղեկավարում էր երգիչ և կիթառահար Արթուր Լին, արդյունավետ էր 60-ականներին Լոս Անջելեսում։ Ոգեշնչված The Byrds-ի ստեղծագործությամբ, խումբն սկսել է ֆոլկ ռոքից, սակայն հետագայում անցել է այլ ոճերի, այդ թվում՝ ռիթմ ընդ բլյուզ, փոփ և հարդ ռոք։
Love-ի առաջին ալբոմը քննադատների կողմից որակվել է դասական, որպես նորաստեղծ ֆոլկ ռոքի համար և վաճառվել է 150.000 օրինակով։ 1966 թվականին թողարկվել է Love-ի առաջին «My Little Red Book» սինգլը, որը գրվել է Բերտ Բակարակի և Հել Դևիդի կողմից և ունեցել է աննշան հաջողություն։ 1967 թվականի երկրորդ Da Capo ալբոմը առանձնացել էր այդ պահին արդիական երգերի թմրադեղային թեմատիկայով, ջազի տարրերով և խմբի կազմի որոշ փոփոխություններով։ Ալբոմը որոշ առումով նորարարական էր, քանի որ ձայնասկավառակի երկրորդ կողմն ամբողջությամբ զբաղեցնում էր «Revelation»-ի 19 րոպեանոց ստեղծագործությունը, ինչը ռոք երաժշտության պատմության առաջին դեպքերից էր։ Նա նաև ներառել է Love «7 and 7 Is» լավագույն 40 հիթերը։ Սակայն Love-ի լավագույն ալբոմ է ճանաչվել Forever Changes-ը, որը թողարկվել է 1967 թվականին։
Առաջին կազմի մասնակիցները չարաշահել էին թմրանյութերի օգտագործումը, ինչը գրեթե հանգեցրել է խմբի փլուզմանը։ ՄաքԼինը հերոինի չափից մեծ դոզա էր ընդունել, ապա նյարդային խանգարում է տարել։ Էկլոլզը և Ֆորսին նույնպես թմրադեղերից լուրջ կախվածություն են ունեցել։ 1968 թվականին Լին վերակազմավորել է խումբը և վարձել խմբի երեք նոր անդամների, ինչպես նաև չորս ժամանակավոր երաժիշտների Four Sail և Out Here ստուդիական ալբոմների ձայնագրման համար։ Կարճ ժամանով նա նույնիսկ վերանվանել է իրեն Արթուրլի (Arthurly):
Գասպար
Գասպար` հայկական և ֆրանսիական (ֆրանսերեն` Gaspard) արական անուն է։
Love (խումբ)
Խմբի պատմություն
Love-ը շրջագայություն է կատարել Անգլիայում (այն դեպքում, երբ խումբը հազվադեպ է լքել նույնիսկ Լոս Անջելեսը)։ Խումբը հրավիրվել էր մասնակցելու հայտնի Վուդստոքի փառատոնին, սակայն հրաժարվել էր ներքին տարաձայնությունների պատճառով ։ 1970 թվականի մարտին ձայնագրվել են Ջիմի Հենդրիքսի հետ։ «The Everlasting First»-ն ընդգրկվել է False Start (1970) ալբոմում։ 1971 թվականին խումբը ձայնագրել է Dear You անվանումով ալբոմը, որը թողարկվել է միայն 2009 թվականին՝ Love Lost անունով։ 1973 թվականին ձայնագրվել է Black Beauty ալբոմը։ Ալբոմն այդպես էլ պաշտոնապես չի թողարկվել «Buffalo Records» լեյբլի սնանկացման պատճառով։
2009 թվականին Լիի և Հենդրիքսի համատեղ ձայնագրությունը աճուրդի էր հանվել անհայտ անձանց կողմից և գնվել Հենդրիքսի երկրպագուների կողմից, իսկ հետո թվայնացվել և համացանցում տեղադրվել է The Blue Thumb Acetate բուտլեգի տեսքով ։ Այն պարունակում է 4 երգ, այդ թվում «The Everlasting First»-ը։
Մասնակիցների ճակատագիրը խմբի փլուզումից հետո
2002 թվականին Արթուր Լին և Ջոն Էկոլսը հավաքել են նոր կազմ՝ «Love with Arthur Lee» անվամբ, և կատարել են մի շարք համերգներ, որոնք համընկել են «Forever Changes» ալբոմի թողարկման 35-ամյակի հետ։ 2003 թվականի հունիսին, նույն կազմով, խումբը ելույթ ունեցավ Գլասթոնբերիի ռոք փառատոնում 150,000 հանդիսատեսի առջև ։
1998 թվականի սկզբին Քեն Ֆորսին մահացել է գլխուղեղի քաղցկեղից։ ՄաքԼինը, ի վերջո, վերադարձել է երաժշտություն ստեղծագործելու գործին։ Նա մահացել է 1999 թվականին Սուրբ ծննդյան օրը՝ սրտի կաթվածից։ «IfYouBelieveIn»ը (1997) և «Candy’s Waltz»-ը (2000) նրա մենակատար և դեմո ձայնագրությունների հավաքածուն են 60-ականներից մինչև 80-ականներ։ 2006 թվականի սկզբին Արթուր Լիի մոտ լեյկեմիա է ախտորոշվել, նույն տարվա հունիսին Ռոբերտ Պլանտը բարեգործական համերգ էր կազմակերպել` երաժշտի բուժման համար միջոցներ հայթայթելու համար, որին, բացի իրենից, մասնակցում էին Yo La Tengo-ն, Ռայան Ադամսը և Clap Your Hands Say Yeah-ը։ Արթուր Լին կյանքից հեռացել է 2006 թվականի օգոստոսի 3-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոք խմբեր Կատեգորիա:1965 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Շոմ (գյուղ, Բերեգովոյի շրջան)
Շոմ (Шом, Beregsom), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շոմ գյուղում բնակվում էր 1 091 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 991,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գանձակ)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցու ոչնչացված տաճար Արևելյան Հայաստանում, ներկայումս՝ Ադրբեջանական Հանրապետության տարածքում գտնվող Գանձակ քաղաքում ։
(7777) Կոնսադոլ
(7777) Կոնսադոլ (Consadole), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի փետրվարի 15-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գանձակ)
Պատմություն
Գանձակի Սուրբ Քրիստոս Ամենափրկիչ եկեղեցին կառուցվել է 18-րդ դարում ։ Այժմ եկեղեցին ամբողջոթյամբ ոչնչացված է, իսկ տեղը ակումբ է կառուցված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գանձակի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ ա Կատեգորիա:18-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Պետրոս Ներսեսյան
Պետրոս Մանուկի Ներսեսյան հայ գյուղատնտես-ախտաբան, գյուղտնտեսական գիտությունների դոկտոր (1983)։
Կենսագրություն
Պետրոս Ներսեսյանը ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 6-ին, Շամքոր քաղաքում։
Կրթություն է ստացել Կիրովաբադի (այժմ՝ Գյանջա) գյուղատնտեսական ինստիտուտում (1953)։ 1953–1983 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Գյուղատնտեսության Նախարարության երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտում (այժմ՝ Երկրգործության գիտական կենտրոն), 1983-1996- թվականներին եղել է ինստիտուտի գիտական գծով փոխտնօրեն, 1996–2000 թվականներին՝ Տեխնիկական մշակաբույսերի փորձարարական կայանի տնօրեն, 2000–2013-թվականին՝ գիտաշխատող։
Պետրոս Ներսեսյանի աշխատանքները վերաբերվում են բույսերի հիբրիդային ճնշվածության, նեկրոզի, քլորոզների և գաճաճության օրինաչափությունների հաստատման հիմնահարցերին։
Գառնիկ Բարիլուսյան
Գառնիկ Բարիլուսյան ( - ), հայ դերասան, թատերական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսւմ։ Բեմական ասպարեզ է մտել 1915 թ., մասնակցելով Մարտիրոս Մնանկյանի և Հասանի թատերախմբերի ներկայացումներին։ Զինադադարից հետո դերասան Հայկազնի հետ Կում-Կափու թաղամասում կազմակերպել է Արևելյան թատրոնը, Մ.Մնակյանի խաղացանկով տվել ներկայացումներ (Ֆ.Շիլլերի «Ավազակներ», «Արշակ Բ», «Վարդանանց պատերազմը», «Օթելլո» և այլն)։
1923 թ. մեկնել է Ֆրանսիա։ 1924 թ. իր շուրջը համախմբելով մի քանի սիրող դերասանների, կազմակերպում է «Կովկասահայ թատերախումբը», բեմադրելով Շիրվանզադեի «Պատվի համար», «Նամուս» պիեսները, «Վարդանանց պատերազմը», «Օթելլո» և այլն։ 1930 թ. դերասան Պզտիկյանի հետ կազմակերպել է «Պանդուխտ» թատերախումբը, որը մոտ տասը տարի, մինչև 1939 թ., գործել է Ֆրանսիայում, բեմադրելով մի շարք պիեսներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ
Գետակցիք
Գետակցիք, գետակ Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհում, հավանաբար Որոտանի ավազանում։ Ենթադրում են, որ անունը ծագել է Գետակից գյուղից՝ Ծղուկ գավառում ։
Միշրախ
Միշրախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։ Գտնվում էր Կարկառ գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք, Եփրատի աջակողմյան վտակներից մեկի հովտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Բարունակ Բարսեղյան
Բարունակ Բարսեղյան, հայ բանաստեղծ։
Ծնվել և սովորել է Կ. Պոլսում։ 1890-ականներին գրել է բանաստեղծություններ, որոնք 1897 թվականին լույս են տեսել «Սրտի ձայներ» վերնագրով։ 1898 թվականին տպագրել է «Դիցաբանություն կամ դիցակրոն հավատացյալ» գիրքը։ Հրատարակել է դասագրքեր, ինչպես՝ «Առաջին ընթերցարան» ։
Բրոդսկին պոետ չէ
«Բրոդսկին պոետ չէ», Նիկոլայ Կարտոզիի և Անտոն Ժելնովի փաստավավերագրական ֆիլմը, որ պատմում է գրող Իոսիֆ Բրոդսկու կենսագրության հետ կապված վայրերի և այն մարդկանց մասին, ովքեր հանդիպել են նրան ԽՍՀՄ-ում և Արևմուտքում։ 2015 թվականին ֆիլմն արժանացել է «ТЭФИ» մրցանակի լավագույն փաստավավերագրական նախագիծ անվանակարգում ։
Բովանդակություն
Ֆիլմի առաջին հատվածում հեղինակներն էքսկուրսիա են անցկացնում Բրոդսկու լենինգրադյան հասցեներով։ Համար 181 միջնակարգ դպրոցից ապագա Նոբելյան մրցանակակիրը փախավ՝ չհանդուրժելով մարքսիզմի և լենինիզմի դասերը։ 2-րդ համարի հոգեբուժական հիվանդանոցի ճակատային հատվածում հուշատախտակ է կախված, որը ծանուցում է այն մասին, որ 1964 թվականին այնտեղ զննվում էր լենինգրադյան հայտնի պորտաբույծ Բրոդսկին։ Հայտնի վայրերի ցանկում է Ֆոնտանկայի նախկին գործարանային ակումբը, որտեղ անցնում էր պոետի դատավարությունը, որն ավարտվեց դատավճռով ու աքսորմամբ։ Հենց այդ ժամանակ Աննա Ախմատովան արտասանեց հետևյալ նախադասությունը՝ «Ինչպիսի կենսագրություն են ստեղծում մեր շիկակարմիրի համար»։ Այդ կենսագրության մեջ իր ներդրումն է ունեցել ԿՀՎ-ի քննիչ Պյոտր Վոլկովը, ով ներկայացրեց առաջին տեղեկանքը Բրոդսկու «պահվածքի հակահասարակական բնույթի մասին», և հինգերորդ կառավարման ղեկավար Ֆիլիպ Բոբկովը, ով 1972 թվականին որոշում ընդունեց նրա տեղափոխման մասին։ Մեկնաբանելով տվյալ որոշումը՝ Բոբկովն ասաց, թե ինքը Բրոդսկու մեջ չի տեսել մեծ պոետի։
Իոսիֆ Ալեքսանդրի կենսագրությունը, ըստ ֆիլմի հեղինակների, ավարտվեց 1972 թվականի հունիսի 4-ին, երբ Պուլկովոյից ինքնաթիռն ուղևորվեց դեպի Վիեննա։ Դրանից հետո սկսվեց կյանքը։ Էնն-Արբոր քաղաքում Իոսիֆ Բրոդսկին տեղավորվեց առանձին բնակարանում՝ հույս ունենալով, որ կկարողանա ծնողներին տեղափոխել Լենինգրադից։ Նա նամակ-հրավեր ուղարկեց ծնողներին, ավելի ուշ գործին միջամտեցին սենատորներ, փոխհյուպատոսներ, ԱՄՆ-ի կոնգրեսը, երկու երկրների դիվանագիտական գերատեսչություններ, սակայն գործը տեղից չշարժվեց ընդհուպ մինչև 1980-ական թվականները։ 11 տարի անց կյանքից հեռացավ մայրը, 1984 թվականին հայրը վերջապես ստացավ մուտքի արտոնագիր, սակայն մահացավ սրտի կաթվածից՝ այդպես էլ չհանդիպելով որդուն։
Գրողը, ով ԽՍՀՄ-ում դատապարտվել էր որպես ծույլ ու անբան մի մարդ, գրականագետ Բենգտ Յանգֆելդտի կողմից համարվեց իսկական աշխատասեր։ Որպես Միչիգանի համալսարանում դասախոս՝ նա պահում էր իրեն շատ տարօրինակ. կարող էր ծխել դասախոսության ընթացքում, պատմել անեկդոտ։ Այդ ամենի հետ մեկտեղ, ըստ նախկին ուսանողների, նա չէր տարբերվում իր մեղմությամբ։ Բրոդսկու Ամերիկան Մասսաչուսետս նահանգի իգական քոլեջն էր, որտեղ նա արտաբերեց «քաղաքականության տեսանկյունից ոչ ճիշտ» խոսք՝ խոստովանելով, որ 2016 թվականը նրա համար աներևակայելի է, քանի որ ինքը այդ ժամանակ փոշի դարձած կլիներ։
Ամերիկայից Բրոդսկին գրում էր, որ իր համար Եվրոպայի մայրաքաղաք է համարվում Վենետիկը։ Այդ քաղաքում, որի մասին նա գրել է «Անբուժելիների ծովափ» էսսեն, Բրոդսկին ուներ իր հասցեները՝ «Ակադեմիա» պանսիոնատը, խորտկարաններ, որտեղ նա պատվիրում էր «Բելլինի» կոկտեյլը, Մարչելլոյի պալատը, որտեղ Բրոդսկին բնակվում էր վերջին տարիներին։ Վենետիկյան Սան-Միկելե կղզում գրողը գտավ իր վերջին ապաստանը։
Ստեղծման պատմություն
Այն մասին, որ ֆիլմի հեղինակների հետաքրքրությունը գրողի նկատմամբ ամենևին պատահական չէր, վկայում է ՄՊՀ-ի լրագրության ֆակուլտետի շրջանավարտ Անտոն Ժելնովի դիպլոմային աշխատանքը՝ նվիրված Բրոդսկուն և Պուշկինին։ Այդ աշխատանքն էլ հիմք է հանդիսացել ֆիլմի նկարահանման համար։
Ֆիլմի նկարահանումից 10 տարի առաջ Ժելնովը «Դրոշ» պարբերականում հրատարակեց հոդված Իոսիֆ Ալեքսանդրի վերջին բանաստեղծության մասին։
Անցնելով ֆիլմի նկարահանումներին՝ հեղինակները գտան Բրոդսկու ավելի քան հարյուր հազվագյուտ նկարներ։ Ժապավենում հայտնվեցին մինչ այդ հրապարակայնորեն չցուցադրված և չտպագրված անձնական տեսաձայնագրություններ, հարցազրույցների և ներկայացումների կտորներ, նկարներ, բանաստեղծություններ, Բրոդսկու և նրա ծնողների կյանքում որոշակի դերակատարություն ունեցած պետական գործիչների նամակներ։
Անտոն Ժելնովի խոսքերով՝ ֆիլմը կոչված է ներկայացնելու լենինգրադյան անբանի կենսագրության սակավաճանաչ էջերը և ցույց տալու, թե ինչպես է իրականանում Բրոդսկին ճանաչում ձեռք բերում Արևմուտքում։
Գնահատական և գրախոսություն
Ըստ «Նոր թերթի» («Новая газета») տեսաբան Սլավա Տարոշինոյի՝ ֆիլմը նվիրվում է Բրոդսկու 75-ամյակին և ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ 2015 թվականի մայիսի 24-ին, և այն դարձավ ոչ միայն այդ օրվա, այլ նաև ամբողջ վերջին ժամանակահատվածի իրադարձություն։ Ուշադրություն դարձնելով նրա վրա, որ ֆիլմում գործածվել են ժապավենի ստեղծողների կողմից գտնված հազվագյուտ վիդեոկադրեր, պոետի հիվանդության պատմությունը և նրա հիշողություններն ընկերների մասին, գրախոսության հեղինակը խոստովանում է, որ «ժամանակակից փաստավավերագրությունը դեռ չի տեսել արխիվի (տվյալ դեպքում ամերիկյան) հետ նման բազմաչարչար աշխատանք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր
Ալեքսիս Աքսիլեթ
Ալեքսիս Աքսիլեթ (Alexis Axilette, ), ֆրանսիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
1885 թվականին արժանացել է «Prix de Rome» (Հռոմի մրցանակի)։ Պարբերաբար նրա կտավները ցուցադրվել են Սալոնում, և 1892 թվականին արծաթե մեդալ է ստացել «Ամառ» կտավի համար։ Այնուհետև նա հայտնի դարձավ որպես դիմանկարիչ․ նրա դիմանկարային գործերն են․
Ալեքսիս Աքսիլեթը 1900-ական թվականներին հարել է Իմպրեսիոնիզմին, սկսել է նկարել գունամատիտներով։ Եղել է առաջիններից մեկը, ով նկատել է Ժորժ Բրաքի տաղանդը (1906 թվականին Բրաքը հյուրընկալում է Ալեքսիսին, և այնտեղ էլ գնում է նրա նկարներից մեկը) ։
Աքսիլեթը 1903 թվականին արժանացել է Պատվո Լեգեոնի շքանշանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Ուորեն (Միչիգան)
Ուորեն (Warren), նավահանգստային քաղաք ԱՄՆ-ում՝ Միչիգան նահանգի Մաքոմ շրջանում, որի վարչական կենտրոնն ու խոշորագույն բնակավայրն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 134 056, 2020 թվականի տվյալներով՝ 139.387. այդ ցուցանիշով Ուորենը երրորդ տեղն է գրավում Միչիգան նահանգում ։ Քաղաքը Դեթրոյթի արվարձանն է, ընկած է Հուրոն և Էրի լճերը միացնող նեղուցի ափին, զբաղեցնում է 89,18 քառակուսի կիլոմետր տարածք ։
Ուորենում գործում են մի շարք խոշոր ընկերություններ, այդ թվում՝ General Motors Technical Center-ը, ԱՄՆ-ի բանակի Դեթրոյթի զինանոցը, TACOM Life Cycle Management Command-ը, Tank Automotive Research, Development and Engineering Center-ը (TARDEC), Big Boy Restaurants International-ը, Asset Acceptance-ը։
1940—1941 թվականներին քաղաքի մերձակա ամայուտում 138 հեկտարի վրա կառուցվել ու շահագործման է հանձնվել Դեթրոյթի տանկաշինական գործարանը, որը շուտով դարձել է խոշորագույն տանկաշինական ձեռնարկությունը աշխարհում (հենց այդ գործարանի տարածքում էլ գտնվել է ԱՄՆ-ի բանակի ավտո-զրահատանկային գլխավոր վարչությունը՝ TACOM-ը), և Ուորենը «աշխարհի տանկային մայրաքաղաքի» հռչակ է ձեռք բերել ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այդ գործարանն ավելի շատ տանկ է արտադրել, քան ֆաշիստական Գերմանիայի ամբողջ տանկաշինական արդյունաբերությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նավահանգիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նավահանգիստներ
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Զիանչուրինսկի շրջան)
Նովոնիկոլաևկա (Новониколаевка, Яңы Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 207 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Թամիլական Ամանոր
Թամիլական Ամանոր կամ Պուտանդի ( புத்தாண்டு), տոն, որը թամիլները նշում են հնդկական Թամիլնադու նահանգում, Շրի Լանկայում, ինչպես նաև այլ երկրներում, որտեղ կան բազմաթիվ թամիլական համայնքներ՝ Մալայզայում, Սինգապուրում և Մավրիկոսում։ Թամիլական Նոր տարվա ամսաթիվը հիմնված է թամիլական ավանդական օրացույցի վրա, հաջորդում է նիրայանաներին կամ գիշերահավասարին և ըստ Գրիգորյան օրացույցի՝ համապատասխանում է ապրիլի 14-ին։ Այս տոնը պետական կարգավիճակ ունի Շրի Լանկայում և Թամիլնադում։
Թամիլական Նոր տարվա տոնակատարության մասին հիշատակությունները և թամիլական օրացույցի նկարագրությունները պահպանվում են վաղ թամիլական գրականության մեջ, մասնավորապես Նակիրարի ստեղծագործություններում։ 8-րդ դարով թվագրվող «Շիլափադիկարամ» բանաստեղծության մեջ կարելի է գտնել կենդանակերպի տասներկու նշանների նկարագրությունը, իսկ հնդկական արևային օրացույցը, այն տեսքով, որով այն հայտնի է այսօր, նկարագրվում է «Մանիմեկալայ» էպոսում ։
Թամիլական ամանորի գալուստը նշանավորվում է մանգոյի սեզոնի մեկնարկով և Նիմ ծառի ծաղկմամբ, որոնք թամիլները օգտագործում են իրենց տները զարդարելու համար։ Թամիլական Նոր տարվա օրը հնդկական տաճարներ ունեցող այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են Կումբակոնամը, Տիրուչիրապալին և Կանչիփուրամը, անցկացվում են կառքերի շքեղ փառատոներ։ Տոնը ավելի մեծածավալ է նշվում Մադուրայի հանրահայտ Մինակշի տաճարում։
Շրի Լանկայում ապող թամիլները Ամանորի տոնակատարության ընթացքում կատարվում են քայ-վիշեշամ ծիսակատարությունը, որի ընթացքում ընտանիքի ավագ անդամները գումար են տալիս չամուսնացած երեխաներին և մյուս կրտսեր հարազատներին։ Այդ ժամանակ անցկացվում է նաև արպոդուի ծիսակատարությունը`հողի առաջին հերկումը նոր ցանքս ստանալու համար։ Ամանորի օրը Արևը Ձկներ կենդանակերպի նշանից տեղափոխվում է դեպի Խոյ կենդանակերպի նշանը, ինչը շատ բարենպաստ ժամանակ համարվում է ցանկացած նախաձեռնության համար։ Այդ օրը Շրի Լանկանյի թամիլները նաև բուժիչ դեղաբույսերից լոգանք են ընդունում, իսկ թամիլական գյուղերում երիտասարդներն ու երեխաները խաղում են փոր-թենքայ կամ «կոկոսի մարտեր» խաղը ։ Տոնի նպատակներից մեկը ընտանեկան կապերի ամրապնդումն է։ Հետևաբար այդ օրը երեխաները այցելում են իրենց ծնողներին, ընտանիքները հավաքվում են միասին և նշում տոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամանոր Կատեգորիա:Հնդկաստանի փառատոներ Կատեգորիա:Ապրիլի տոներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի տոներ
Էլմիրա Աբդրազակովա
Էլմիրա Աբդրազակովա (Эльмира Рафаил кызы Абдразакова; ), ռուս մոդել, «Միսս Ռուսաստան 2013»-ի հաղթող։ Մասնակցել է « Միսս Տիեզերք » և « Միսս Աշխարհ » մրցույթներին։
Կենսագրություն
Հայրը Ռաֆայիլ Աբդրազակովն է, իսկ մայրը՝ Օլգա Պշենիչնիկովան։
Մրցույթի ժմանակ Էլմիրա Աբդրազակովան Սիբիրի պետական համալսարանի հաղորդակցման բաժնի ուսանող էր։ Մրցույթում Էլմիրան ներկայացնում էր Կեմերովոյի մարզի Մեժդուրեչինսկ քաղաքը, որտեղ ապրում էր նրա մայրը՝ Օլգա Պշենիչնիկովան։ Նա երգչախմբային դպրոցի դասախոս էր և միայնակ էր դաստիարակել երկու երեխաներին ։ Ծնողներն ամուսնալուծվել են, երբ Էլմիրան 3 տարեկան էր, և նա մոր հետ տեղափոխվել է Մեժդուրեչենսկ։
2013 թվականի մարտի 2-ին 18-ամյա Էլմիրա Աբդրազակովան հաղթել է «Միսս Ռուսաստան 2013» գեղեցկության մրցույթում ։ Մրցույթի եզրափակիչը տեղի է ունեցել Luxury Village-ի Բարվիխա սրահում։ էլմիրան ներկայացրել է Ռուսաստանը Միսս Աշխարհ (Բալի, Ինդոնեզիա, 2013 թվականի սեպտեմբեր) և Միսս Տիեզերք (Մոսկվա, 2013 թվականի նոյեմբեր) մրցույթներում։
2021 թվականին մասնակցել է «Վերջին հերոս 9։ Նորեկները չեմպիոնների դեմ» ռեալիթի շոուի նկարահանումներին։
Հանրության արձագանք
Գեղեցկության մրցույթում Էլմիրայի հաջողությունը զանգվածային բացասական արձագանք է առաջացրել սոցիալական ցանցերում ։ Ինչպես Էլմիրան հայտնել Է մամուլի ասուլիսի ժամանակ, նա հազարավոր հաղորդագրություններ է ստացել, որոնց մեծ մասը քննադատություն է պարունակել ինչպես իր արտաքինի, այնպես էլ էթնիկ ինքնության վերաբերյալ։ Էլմիրայի հաղորդագրության համաձայն՝ «երբ ինքը տուն է եկել և նայել իր էջը, ցնցվել է մեծ թվով բացասական արձագանքներից, որոնք գրել էին ինտերնետ-օգտատերերը» ։ Հանրաճանաչ հումորային համայնքները տեղադրում էին նրա երգիծական ծաղրանկարները։ Արդյունքում աղջիկը ստիպված է եղել ջնջել իր ՎԿ սոցիալական կայքը ։ Սակայն ավելի ուշ էջը վերականգնվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:Միսս Աշխարհ Կատեգորիա:Միսս Տիեզերք Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ
Տե՛ր, ների՛ր մեզ` մեղավորներիս
«Տեր, ներիր մեզ` մեղավորներիս» («Господи, прости нас, грешных» ), Արթուր Վոյտեցկու ֆիլմը` հիմնված ռուս գրող Անտոն Չեխովի «Ձորակում» վիպակի վրա, որը նկարահանվել է 1992 թվականին Ուկրաինայում։ Ստեղծագործության էկրանավորումը կատարվում է առակի տեսքով, որը պատմում է, որ անարդար ձեռք բերված բարիքը երջանկություն չի բերում։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 19-րդ դարի վերջում, ռուսական գյուղում։ Սյուժեի կենտրոնում գտնվում է գյուղական ազնվական քաղքենի Գրիգորի Պետրովիչ Ցիբուկինը, որը հայտնի էր հարստությամբ և ժլատությամբ։ Նրա ողջ կյանքը ուղղված է իր կապիտալի բազմապատկմանը, բայց հարստությունը նրա ընտանիքին երջանկություն չի բերում, այլ միայն խնդիրներ է առաջացնում։
Ֆիլմի առաջին տեսարանը` Գրիգորի Պետրովիչի որդու Անիսիմի և ռամիկ Լիպայի հարսանիքն է։ Հարսանիքից կարճ ժամանակ անց երիտասարդ ամուսինը աշխատանքի է մեկնում քաղաք, որտեղ պարզվում է, որ հարսանիքից հետո նրան տրված դրամները կեղծ են։ Ձերբակալությունից հետո, չնայած ընտանիքի  բազմաթիվ  խնդրանքներին, Անիսիմին ուղարկում են Սիբիր՝ տաժանակիր աշխատանքի։ Զգալով իր մեղավորությունը որդու հանդեպ՝ Գրիգորին որոշում է իր ժառանգության մեծ մասը գրանցել Լիպայի և Անիսիմի նորածին որդու անվամբ։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ Ակսինան կատաղում է և եռացող ջուր լցնում երեխայի վրա, որից հետո նա մահանում է։ Այդ վիշտը և տառապանքները կրելուց հետո Լիպան Ցիբուկինների տանից տեղափոխվում է իր մոր մոտ, իսկ Ակսինյան դառնում է այդ կիսավեր ընտանիքի գլխավորը։ Նա սկսում է զբաղվել շահավետ աշխատանքով՝ տանից վռնդելով  ծերունուն և նրա կնոջը։ Այս ամենից հետո ծերունին ամբողջովին կորցնում է կյանքի իմաստը, նա օրեր շարունակ սոված նստում  է եկեղեցու մոտակայքում։ Մի անգամ փողոցում տեսնելով իր սկեսրոջը՝ Լիպան հասկանում է, որ նա սոված է և հաց է տալիս  նրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1992 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ուկրաինական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
(7778) Մարկռոբինսոն
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,384178 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6045 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1639 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1344,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267729 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,56° անկյուն։
Նյաֆտա
Նյաֆտա  (Няфта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ափին։ Գետի երկարությունը 138 կմ է։
Բեսիմ Բոկշի
Բեսիմ Բոկշի (սերբերեն՝ Бесим Бокси, ), ալբանացի բանաստեղծ, լեզվաբան և բանասեր։ 2008-2011 թվականներին եղել է Կոսովոյի Գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի նախագահ։ ref> :
Նյաֆտա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բեսիմ Բոկշի
Կենսագրություն
Բեսիմ Բոկշին ծնվել է 1930 թվականի նոյեմբերի 12-ին Հարավսլավիայի թագավորությունում, Ջակովիցա քաղաքում։ Մանուկ հասակում ընտանիքով տեղափոխվել է Ալբանիա, բնակություն հաստատել Վլյորա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Դուկատ գյուղում։ Հենց այստեղի դպրոցում էլ ստացել է տարրական կրթությունը։ Մի քանի տարի անց մեկնել է Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանա ՝ ուսումը շարունակելու։ 1945 թվականին վերադարձել է Ջակովիցա։ Տարիներ անց, աշխատանքին զուգընթաց, բարձրագույն կրթություն է ստացել Բելգրադի համալսարանի ալբանագիտության բաժնում, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Այնուհետև ավարտել է նաև այդ համալսարանի ասպիրանտուրան։
1961-1963 թվականներին ալբանական լեզու և գրականություն է դասավանդել Ջակովիցայի ավագ դպրոցում, որի տնօրենն էր միաժամանակ։ 1967-1973 թվականներին որպես տնօրեն և ձևաբանության դասախոս պաշտոնավարել է Ջակովիցայի բարձրագույն մանկավարժական դպրոցում։ Այդ ընթացքում նա ութ ամիս աշխատել է նաև Պրիշտինայի ալբանագիտական ինստիտուտում։ 1974 թվականից պատմական ձևաբանության դասընթաց է դասավանդել Պրիշտինայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ալբանական լեզվի ու գրականության բաժնում։ Հենց այստեղ էլ դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական կոչում: Տարիներ անց ընտրվել է Կոսովոյի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի անդամ, հետագայում դարձել դրա նախագահը, փոխնախագահը։
Բոկշին եղել է նաև Պրիշտինայում 1968 թվականին անցկացված լեզվաբանական խորհրդակցությունների արդյունքներն ամփոփող հանձնաժողովի անդամ, նկատելի ավանդ ներդրել ալբաներենի ուղղագրության կանոնակարգման, ստանդարտացման գործում։ Որպես պատվիրակ՝ մասնակցել է նաև ուղղագրության հարցերի առնչությամբ Տիրանայում 1973 թվականին անցկացված լեզվաբանական կոնգրեսին, Թուրքիայում՝ Անկարայում 1978 թվականին տեղի ունեցած, Հարավարևելյան Եվրոպայի ժողովուրդների լեզուների ուսումնասիրման հարցերին նվիրված կոնգրեսին։
Բեսիմ Բոկշին մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 14-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կիրովի սպանությունը
Սպանություն
Կիրովի սպանության առաջին փորձը Նիկոլաևը ծրագրել էր իրականացնել 1934 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Նա այդ օրը ձերբակալվել է Կիրովի տան մոտ, սակայն, ներկայացնելով կուսակցական տոմս և զենքի թույլտվություն, ազատ է արձակվել։
1934 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, ժամը 16։30-ի սահմաններում, Նիկոլաևը Կիրովին դարանակալել է աշխատասենյակի մոտ՝ Սմոլնիի երրորդ հարկում գտնվող միջանցքում և ատրճանակից կրակել նրա ծոծրակին։ Մարդասպանը փորձել է ինքնասպան լինել՝ կրակելով ինքն իրեն, սակայն վրիպել և կորցրել է գիտակցությունը։ Ձերբակալվել է դեպքի վայրում, շոկային վիճակում և տեղափոխվել է N 2 հոգեբուժարան, ուր անհրաժեշտ միջոցառումներից հետո՝ երեկոյան, մոտ ժամը իննին եկել է գիտակցության։
Քննություն, դատ և մահապատիժ
Նիկոլաևի և Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատից (ՆԳԺԿ) նրա ծանոթների դեմ քրեական գործ է հարուցվել «Լենինգրադյան կենտրոնի» կողմից ղեկավարվող գաղտնի զինովևյան կազմակերպությանը մասնակից լինելու համար։ ՆԳԺԿ ղեկավարները, Հ. Յագոդան և նրա տեղակալները փորձում էին «մեղմ» սաբոտաժի ենթարկել նախկին ընդդիմադիրներ Զինովևի, Կամենևի և նրանց կողմնակիցների՝ Կիրովի սպանությանը մասնակից լինելու վերաբերյալ Ստալինի պարտադրած վարկածը։ Սակայն Ն. Ի. Եժովը, չեկիստների հանդեպ դժգոհությունից ելնելով, քննությունը դրել է «անհրաժեշտ» ճանապարհի վրա։ Ինքը՝ Եժովը, այսպես է հիշում այդ մասին 1937 թվականի փետրվար-մարտյան պլենումում՝ 1934 թվականի դեկտեմբերի 28-ին և 29-ին Լենինգրադում ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի արտագնա նիստը Վասիլի Ուլրիխի նախագահությամբ քննեց Նիկոլաևի և ևս 13 ամբաստանյալների (Անտոնով, Զվեզդով, Յուսկին, Սոկոլով, Կոտոլինով, Շատսկի, Թոլմազով, Մյասնիկով, Հանիկ, Լևին, Սոսկիցկի, Ռումյանցև և Մանդելշտամ) գործը։ Ամբաստանյալների մեծ մասն իրեն մեղավոր չճանաչեց։ Նիկոլաևը ինքնախոստովանական ցուցմունքները հաստատել է միայն այն բանից հետո, երբ Ուլրիխը նրան հարցաքննել է մյուս ամբաստանյալների բացակայությամբ։ 1934 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, ժամը 5-ն անց 45 րոպեին հրապարակվեց Նիկոլաևի և մահապատժի դատապարտված մյուս բոլոր դատապարտյալների դատավճիռը. արդեն մեկ ժամ անց նրանք գնդակահարվեցին։ Ուղեկցորդ պահակի պատմածի համաձայն, լսելով դատավճիռը, Նիկոլաևը բղավել է՝ «Խաբեցի՜ն»  ։
Հետագա ճնշումներ
Միլդա Դրաուլեին՝ Նիկոլաևի կնոջը, Կիրովի սպանությունից հետո նախ հեռացրեցին կուսակցությունից։ Նույն ամսին նա ձերբակալվեց և գնդակահարվեց 1935 թվականի մարտի 10-ին։ Ճնշումների ենթարկվել են նաև Նիկոլաևի մյուս բարեկամներն ու ծանոթները՝ մայրը, եղբայրը, քույրերը, զարմիկը, կնոջ հարազատները։
Պատմաբան Յու. Ն. Ժուկովը հաստատել է, որ անմիջական մարդասպանից բացի, մեղադրվել են նաև Նիկոլաևի մերձավոր և հեռավոր ազգականները։ Գնդակահարվել են նրա կնոջ քույրը՝ Օ. Դրաուլեն և նրա ամուսինը՝ Ռ.Կուլիշերը։ Հինգ դատավարությունների արդյունքում գնդակահարության է դատապարտվել 17 մարդ, ազատազրկման՝ 76-ը, աքսորի՝ 30-ը։ 988 հոգի արտաքսվել է, այդ թվում՝ զինովյովևյան խմբից նախկին ընդդիմադիրներ։ Ավելի ուշ բռնադատվել են շուրջ 12 հազար «սոցիալապես օտար տարրեր», մասնավորապես՝ նախկին ազնվականներ, սենատորներ, գեներալներ, մտավորականներ ։
Սպանության վարկածներ
Ինչպես նշում է պատմաբան Օ. Խլևնյուկը, Կիրովը Ստալինի հավատարիմ զինակիցն էր և դարձել է միայնակ գործող Լեոնիդ Նիկոլաևի մահափորձի զոհը, սակայն Խրուշչովի օրոք վարկած առաջացավ, որ Կիրովը, ինչ-որ ընդդիմության գլուխ անցած, հակադրվել է Ստալինին, ինչի պատճառով էլ սպանվել է Ստալինի ցուցումով, սակայն այդ գործը քննած և դավադրության ապացույցներ որոնող մի շարք հանձնաժողովներ ուղղակի հանցանշաններ չեն գտել ։ 1961 թվականին Խրուշչովին նամակ են հանձնել ռազմական կոլեգիային կից հատուկ պալատի ուղեկցորդ պահակից, որում հաստատվում էր, որ Նիկոլաևը հետաքննության ժամանակ զրպարտել է մյուս մեղադրյալներին ։
Ստալինի մասնակցության վարկած
Ն. Ս. Խրուշչովն իր հուշերում հաստատում է, որ Կիրովի սպանությունը կազմակերպել են Ստալինը և ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ-ն ։ ԽՄԿԿԿ-ի 20-րդ համագումարից հետո Խրուշչովի նախաձեռնությամբ հարցի հետաքննության համար ստեղծվել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի հատուկ հանձնաժողով՝ Ն. Մ.Շվերնիկի գլխավորությամբ՝ կուսակցական գործիչ Օ. Գ. Շատունովսկայայի մասնակցությամբ։ Հանձնաժողովի նյութերը չեն հրապարակվել Խրուշչովի օրոք, ով Շատունովսկայայի միջոցով հայտարարել է, որ արդյունքները կհրապարակվեն 15 տարի անց ։ Վ. Մ. Մոլոտովը 1979 թվականին պնդում էր, որ հանձնաժողովը հաստատել Է Ստալինի մասնակցությունը սպանությանը, իսկ Խրուշչովը հրաժարվել է հրապարակել նրա համար ոչ շահավետ նյութերը ։ Ավելի ուշ Շատունովսկայան վստահություն է հայտնել, որ Ստալինին վարկաբեկող փաստաթղթերը վերացվել են։ 1989 թվականի հունիսի 13-ի Ա. Ն. Յակովլևին ուղղված իր նամակում նա թվարկել է իր կողմից առանձնացված և գործից կորած կոնկրետ փաստաթղթերը ։
1990 թվականին ԽՍՀՄ դատախազության դատախազա-քննչական բրիգադի, գլխավոր զինվորական դատախազության և ԽՍՀՄ պետանվտանգության կոմիտեի կողմից ԽՄԿԿ Կենտկոմին առընթեր կուսակցական վերահսկողության կոմիտեի աշխատակիցների հետ անցկացված հետաքննության ընթացքում տրվել է եզրակացություն, որ ՆԳԺԿ մարմինների և անձամբ Ստալինի ներգրավվածությունը չի հայտնաբերվել։ ՌԽՖՍՀ-ի կոմկուսի կենտրոնական վերահսկիչ հանձնաժողովի գրության մեջ, որը ստուգել է Շատունովսկայայի հայտարարությունը, նշվել է, որ ՆԳԺԿ-ի քննիչները «Նիկոլաևին արհեստականորեն կապել են զինովևյան ընդդիմության նախկին մասնակիցներ Կոտոլինովի, Ռումյանցևի, Տոլմազովի և այլոց (ընդամենը 13 մարդ) հետ, կեղծել են քաղաքացիների մեծ խմբի քրեական գործերը»՝ այն քաղաքացիների, որոնք հետագայում գնդակահարվել են ։
Չնայած դատախազության նման որոշմանը, գրականության մեջ հաճախ տեսակետներ են հնչում ինչպես Կիրովի սպանությանը Ստալինի մասնակցության (ներառյալ դատախազության տարբերակը՝ Նիկոլաևը սուբյեկտիվ կերպով միայնակ է գործել սեփական մտադրություններով, իսկ Ստալինն իմացել է դրանց մասին և թույլ է տվել սպանությունը կատարել), այնպես էլ միայնակ մարդասպանի վարկածի մասին  ։
Կիրովի սպանության պահին Լենինգրադի ՆԳԺԿ-ի ղեկավար Ֆ. Դ. Մեդվեդը իր մտերիմ ընկեր Դ. Բ. Սորոկինի հետ ունեցած անկեղծ զրույցում հաստատել է՝ «...սպանության գաղափարի ոգեշնչողը Ստալինն էր, կատարողները՝ Յագոդան և Զապորոժեցը»։ Մեդվեդի այս ասածների մասին Սորոկինը գրել է 1960-ական թվականներին ԽՄԿԿ Կենտկոմին ։
Իր գրքում Ռ. Ա. Մեդվեդևը, վերլուծելով կուսակցության XVII համագումարի քվեարկության արդյունքները, գրում է. "«Նա (Ստալինը) վտանգ էր զգում իր վիճակի և իր իշխանության համար, և այդ վտանգն անձնավորվել էր իր համար՝ ի դեմս Ս. Մ. Կիրովի և XVII համագումարի շատ պատվիրակների» ։ Այնուհետև Մեդվեդևը գրում է, որ «նշված գործերում որևէ տվյալներ չկան 1928-1934 թվականներին Կիրովի դեմ մահափորձի նախապատրաստման, ինչպես նաև այդ հանցագործությանը ՆԳԺԿ-ի մարմինների և Ստալինի մասնակցության մասին»։
1990 թվականին ԽՍՀՄ դատախազության և ՊԱԿ-ի աշխատակիցների կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն՝ Մեդվեդևի ամբողջ տեղեկատվությունը հիմնված էր չհաստատված լուրերի վրա ։ Վիկտոր Բալանը պնդել է, որ բոլոր ապացույցները և վկաները ոչնչացվել են ։
Խորհրդային և ռուս պատմաբան Վադիմ Զախարովիչ Ռոգովինը գրում է. «30-ական թվականների խորհրդային պատմության բոլոր հետազոտողները համակարծիք են այն հարցում, որ Կիրովի վրա արված կրակոցը Ստալինին թույլ տվեց գրեթե առանց դիմադրության ահաբեկչություն սանձազերծել այդ լկտի սպանությունից շփոթված, քարացած երկրում։ Սակայն մինչ օրս պահպանվում են պատկերացումներն այն մասին, որ այդ ողբերգությունը կա՛մ պատկանում է պատմության մեջ հաճախակիացած, մանրակրկիտ նախապատրաստված քաղաքական սպանությունների, որոնք մինչև վերջ երբեք չեն բացահայտվում, կա՛մ պատմական հանգամանքների այն հազվադեպ դիպվածիների թվին, որոնք բավականին հստակ համապատասխանում են որոշակի առաջնորդի շահերին, այնպես, որ նրա հասցեին կասկածները մնում են ընդմիշտ» ։
«Տրոցկիստ-զինովևյան կենտրոնի» վարկած
Իշխանությունների կողմից առաջադրված վարկածի համաձայն՝ Կիրովին սպանել են «Տրոցկիստ-զինովևյան կենտրոնի» ներկայացուցիչները՝ Լ. Բ. Կամենևի և Գ. Ե. Զինովևի գլխավորությամբ։ Սակայն 1934 թվականին ո՛չ մեկը, ո՛չ մյուսը որևէ կառավարական պաշտոն չեն զբաղեցրել և չէին կարող կազմակերպել մարդասպանի մուտքը դեպի մանրակրկիտ պահպանվող Կիրովը։ 1934 թվականին Կենտրոնական կոմիտեի անդամ Ն. Ս. Խրուշչովը գրել է՝