cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իլյինսկոե (Կոլոմենսկի շրջան)
Բնակչություն
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 1 մարդ, 2010 թվականին՝ 0 (անմարդաբնակ)։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է շրջանի արևմուտքում, Կոլոմնայից 12 կմ հեռավորության վրա, Կոլոդենկա գետի աջ ափին, բարձրությունը՝ 121 մետր ։ Մոտակա գյուղերը՝ Պետրովո՝ 1,7 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք, Խլոպնա՝ 0,7 կիլոմետր դեպի հարավ և Պավլեևո՝ 1,5 կիլոմետր դեպի արևմուտք, մոտակա երկաթուղային կայարանը՝ Մոսկվայի երկաթուղու Ռյազանի ուղղության Սեմենովսկի Օզերսկայա հարթակը՝ 5,5 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծաղիկներով աղջիկ (նկար, Մուրիլյո)
«Ծաղիկներով աղջիկ» (Muchacha con flores), իսպանացի նկարիչ Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյոյի ժանրային կտավը, որը նկարվել է մոտավորապես 1665-1670 թվականներին։ Կտավը գտնվում է Լոնդոնի Դալիջի պատկերասրահում (Մեծ Բրիտանիա)։ Գույների առումով այն համարվում է նկարչի լավագույն կտավներից մեկը ։
Նկարագիր
Նկարում պատկերված է նստած ժպտացող աղջիկ՝ ծաղիկները շալի վրա։ Այս նկարում Մուրիլյոն օգտագործել է իմպրեսիոնիզմի տեխնիկան, իսկ գունային ներդաշնակության առումով այն ճանաչվել է որպես նկարչի կտավներից ամենագեղեցիկը ։
Ստեղծագործության պատմություն
18-րդ դարից սկսած քննարկումներ են ընթանում «Էսկորիալի կուսական հղիությունը» նկարում պատկերված անձի վերաբերյալ, որի մի մասը գտնվում է «Ծաղիկներով աղջիկ» նկարի առաջին շերտի տակ։
Ռիխարդ Շտրաուս
Ռիխարդ Շտրաուս (Richard Strauss, ), ուշ ռոմանտիզմի, և վաղ շրջանի էքսպեսիոնիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչ, նշանավոր գերմանացի երգահան և դիրիժոր։ Հատկապես հռչակվել է իր օպերաների և սիմֆոնիկ պոեմների շնորհիվ։ Առավել հայտնի ստեղծագործություններն են «Սալոմե» (1905), «Էլեկտրա» (1908), «Վարդի ասպետը» (1910), «Արիադնեն Նաքսոսում» (1912), «Առանց ստվերի կինը» (1918), «Արաբելա» (1932) օպերաները, «Մահն ու պայծառացումը» (1888 - 1889), «Թիլ Ուլենշպիգելի չարաճճի արարքները» (Till Eulenspiegels lustige Streiche, 1894 - 95), «Այսպես խոսեց Զրադաշտը» (Also sprach Zarathustra, 1896, պոեմի նախերգանքի երաժշտությունն այսօր լայնորեն հայտնի է Սթենլի Կուբրիկի «2001. Տիեզերական ոդիսականը» ֆիլմում և «Ի՞նչ:Որտե՞ղ:Ե՞րբ» հաղորդման մեջ դրա օգտագործման շնորհիվ), «Դոն Կիխոտ» (1897), «Դոն Ժուան», «Հերոսի կյանքը» (1897 - 98), «Ընտանեկան սիմֆոնիա» (1902 - 03) և «Ալպիական սիմֆոնիա» (1911 - 15) սիմֆոնիկ ստեղծագործությունները, «Չորս վերջին երգեր» վոկալ շարքը։
Ծաղիկներով աղջիկ (նկար, Մուրիլյո)
Ստեղծագործության պատմություն
1671 թվականին Մուրիլյոյի միակ դուստրը՝ Ֆրանցիսկա Մարիան (1655-1710), որը խուլ էր ծնվել, մեկնում է  դոմինիկյան վանք՝ ստանալով քույր Ֆրանցիսկա Մարիա դե Սանտա Ռոզա անունը։ Ամսաթվերի համընկնումից ելնելով ՝ ենթադրվում էր, որ այս նկարը նկարչի դստեր դիմանկարն է ՝ ծաղկավաճառ աղջկա տեսքով։ Այս դեպքում վարդերը խորհրդանշում են նրա նոր անունը։ Հավանաբար ստեղծագործությունը  համատեղել է կրոնական և ընտանեկան իրադարձությունները Մուրիլյոյի կյանքում ։
Սերաջե
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծաղիկներով աղջիկ (նկար, Մուրիլյո)
Ստեղծագործության պատմություն
18-րդ դարի վերջին նկարը գնել է Ֆրենսիս Բուրժուան (1753-1811, անգլիացի նկարիչ, հնաոճ իրեր վաճառող և պատկերասրահի տեր) Լեհաստանի թագավոր Ստանիսլավ II Ավգուստի (1732-1798) պատվերով, որը ցանկանում էր Սանկտ Պետերբուրգի կայսերական Էրմիտաժի նմանությամբ թանգարան ստեղծել Վարշավայում։ Նախագծին  վիճակված չէր իրականանալ, քանի որ 1795 թվականին Ստանիսլավ Երկրորդը հրաժարվեց գահից։ Կտակի համաձայն՝ 1811 թվականին Բուրժուայի մահից հետո «Ծաղիկներով աղջիկ» կտավը մնացած ցուցանմուշների հետ միասին տեղափոխվել է Դալիջի պատկերասրահ։
Ռիխարդ Շտրաուս
Երաժշտագետներից շատերը Ռիխարդ Շտրաուսին՝ որպես կոմպոզիտորի, բնորոշում են իբրև Ֆերենց Լիստի և Ռիխարդ Վագների հետնորդի, իսկ նրա ստեղծագործությունը համարում են ուշ ռոմանտիզմի երաժշտության գագաթնակետ։ Նա գրել է նվագախմբային 60-70 գործ, կամերային երաժշտության 70-90 կոմպոզիցիա , 200-ից ավելի երգ , երգչախմբային 27 ստեղծագործություն և 15 օպերա ։
Ծաղիկներով աղջիկ (նկար, Մուրիլյո)
Գրականություն
Կատեգորիա:1670 նկարներ Կատեգորիա:Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլյոյի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Սերաջե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ռիխարդ Շտրաուս
Կենսագրություն
Ծնվել է Մյունխենում, երաժշտական ընտանիքում (սակայն առնչություն չունի Յոհան Շտրաուսի տոհմի հետ)։ Հայրը՝ Ֆրանց Շտրաուսը, Մյունխենի պալատական օպերայի գլխավոր վալտորնահարն էր ու նաև թագավորական երաժշտական դպրոցի դասախոս պրոֆեսորներից մեկը ։ Մայրը մյունխենցի հարուստ գարեջրագործ Գեորգ Պշորի դուստրն էր ։ Ռիխարդը չորս տարեկանից դաշնամուրի դասեր է առել, վեց տարեկանում հորինել իր առաջին երաժշտական ստեղծագործությունը, նաև ինքնակրթությամբ է տիրապետել երաժշտարվեստի նրբություններին։ 20 տարեկանում իր առաջին բեմելն է ունեցել Նյու Յորքում, հաջորդ տարում դարձել է Մյունխենի պալատական կապելմայստեր Հանս ֆոն Բյուլովի օգնականը, ևս մեկ տարի անց փոխարինել է վերջինիս կապելմայստերի պաշտոնում։ Հետագայում եղել է Բեռլինի (1898–1918) և Վիեննայի օպերաների գլխավոր դիրիժորը (1919–1924), պաշտոնավարել է նաև որպես մշակույթի կայսերական պալատի նախագահ, մշակույթի ասպարեզում ղեկավար պաշտոններ է վարել նաև ֆաշիստական վարչակարգի օրոք։ Կյանքի վերջին շրջանում մի քանի տարի անց է կացրել Շվեյցարիայում, մահվան նախաշեմին վերադարձել հայրենի Գերմանիա։
Ստեղծագործության համառոտ բնութագիր
Շտրաուսի ստեղծագործությունների զգալի մասը նախատեսված է մեծ նվագախմբի համար, և կոմպոզիտորն իրեն դրսևորել է որպես լավագույն գործիքավորողներից մեկը համաշխարհային երաժշտության պատմության մեջ։ Նրա նվագախմբային էֆեկտները տպավորիչ են, հաճախ նույնիսկ պաթոսով գերհագեցած, ինչը որոշ քննադատների առիթ է տվել նրան մեղադրելու այն բանում, որ էֆեկտները գերազանցել են ստեղծագործության բովանդակությանն ու խորությանը ։
Պարգևներ
Ստեղծագործական բեղմնավոր գործունեության համար Ռիխարդ Շտրաուսին շնորհվել են բազմաթիվ պարգևներ, այդ թվում ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1864 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1949 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 8 մահեր Կատեգորիա:Մյունխեն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիրիժորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ
Քեյթ Դենալի
Կատրինա «Քեյթ» Դենալի (Kate Denali, ), ամերիկացի գրող Ստեֆանի Մայերի «Մթնշաղ» վիպաշարից հորինված ​​կերպար։ Հայտնվում է սագայի վերջին գրքում՝ Լուսաբաց, երբ իր ազգականների հետ գնում է Բելլայի և Էդվարդի հարսանիքին։ Վերադառնում է վեպի վերջում և հանդես է գալիս որպես վկա Կալլենների համար՝ Վոլտուրիների դեմ պայքարում։ Ֆիլմերում Քեյթին մարմնավորել է Քեյսի Լաբոուն    ։
Պատմություն
Կատրինան, որն առավել հայտնի է որպես Քեյթ՝ «բուսակեր» վամպիր է և «օրիգինալ» Դենալի քույրերից մեկը։ Նա և իր քույրերը միշտ սիրել են տղամարդկանց, այդ թվում նաև հասարակ մարդկանց։ Ամուր հարաբերություններ ունի իր կլանի, ինչպես նաև Կալենների կլանի հետ։ Քեյթը հայտնի է իր սրամտությամբ և մարմնի միջով էլեկտրական հոսանք հաղորդելու շնորհով, ինչի շնորհիվ նա կարող է հոսանքահարել իր հետ ֆիզիկական շփում ունեցող անձանց։
Բնութագիր
Ունի շեկ մազեր, որոնց գույնը նման է եգիպտացորենի հասկի գույնին, վամպիրի աչքերը ոսկեգույն և սև են, ունի հոսանքահարման հատուկ շնորհ, որը նակարող է օգտագործել ֆիզիկական շփման արդյունքում։ Դա կապված է բարձր զարգացվածությամբ պաշտպանական ունակությունների հետ։
Սիրային հարաբերություններ
Ունի ամուր կապվածություն Գարեթի հետ, որն ի վերջո դառնում է նրա զուգընկերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մթնշաղ Կատեգորիա:Վամպիրները գրականությունում Կատեգորիա:Հորինված ամերիկացիներ Կատեգորիա:Վամպիր կերպարներ
Անատոլի Կորոլչենկո
Անատոլի Ֆիլիպովիչ Կորոլչենկո (Анатолий Филиппович Корольченко, ), ռուս գրող, լրագրող, ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ (1963)։
Կենսագրություն
Անատոլի Ֆիլիպովիչը ծնվել է Դոնի Ռոստովում։ Առաջին պատանեկան հրապարակումը եղել է 1936 թվականին «Լենինի թոռնիկները» թերթում։ 1940 թվականին տասներորդ դասարանն ավարտելուց հետո համալրել է Կարմիր բանակի շարքերը։ Զինվորական ծառայությունն անցել է Մոլդովայում։ 1941 թվականի նոյեմբերին վաղաժամկետ ավարտել է հետևակային ուսումնարանը՝ լեյտենանտի աստիճանով։ Ստալինգրադում նշանակվել է օդային-դեսանտային զորքերում, ղեկավարել է մարտական վաշտը, գումարտակը, մի քանի անգամ զինվորների հետ մարտնչել Կարելյան, Ուկրաինական 3-րդ և 2-րդ ռազմաճակատներում։ Մասնակցել է Սվիրսկ-Պետրոզավոդսկի, Բալատոնսկի, Վիեննայի, Պրահայի պաշտպանական գործողություններին։ Անատոլի Ֆիլիպովիչ Կորոլչենկոն արժանացել է չորս զինվորական շքանշանների, բազմաթիվ մեդալների։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններից հետո ավարտել է Ռազմական մանկավարժական ինստիտուտը։ Անատոլի Ֆիլիպովիչը բանակում ծառայել է տարբեր պաշտոններում։ Զբաղեցրած վերջին պաշտոնը եղել է աֆրիկյան երկրներից մեկի բանակի Գլխավոր շտաբի ռազմական խորհրդատու։
Բանակից հեռանալուց հետո զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Համագործակցել է «Կրասնայա զվեզդա», «Կրասնոյե զնամյա», «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» ռազմական թերթերի հետ։ 1963 թվականի մայիսին ընդունվել է ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միություն։
1969 թվականին «Զվեզդա» ամսագրի երկու համարներում առաջին անգամ տպագրվել է նրա վավերագրական վեպը։ Նույն ամսագրում են հրապարակվել նաև նրա պատմվածքների ընտրանին, այնուհետև՝ ճանապարհորդական էսսեները։
1986 թվականին հրատարակվել է «Պլատով ատամանը» վեպը, որը պատմում է 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի լեգենդար հերոս դոնյան ատամանի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամներ
Պոզիմ (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Պոզիմ (Позимь), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 735 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կլեմենս Հոլցմայստեր
Կլեմենս Հոլցմայստեր (գերմ.՝ Clemens Holzmeister, ), քսաներորդ դարի առաջին կեսի ավստրիացի նշանավոր ճարտարապետ և թատերական նկարիչ։ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիան ցուցակագրել է նրա ստեղծագործական ժառանգությունը՝ բաղկացած 673 նախագծերից։
Կլեմենս Հոլցմայստերն անվանի արտիստուհի Ջուդիթ Հոլցմայստերի հայրն է։
Կենսագրություն
Հոլցմայստերը ծնվել է ավստրիական Տիրոլ նահանգի Ֆուլպմես գյուղում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Վիեննայի տեխնոլոգիայի համալսարանում, 1919 թվականին ստացել ճարտարապետության դոկտորի կոչում։ 1924 թվականին, այն բանից հետո, երբ նրա պատրաստած նախագծերից մեկն արժանացել է մրցանակի, նրան ընտրել են Ավստրիայի գեղարվեստի ակադեմիայի ճարտարապետության բաժանմունքի ղեկավար։ 1926 թվականին Զալցբուրգի Փառատոնային թատրոնի վերակառուցման նախագծերը պատրաստելուց հետո հրավիրվել է Թուրքիայի մայրաքաղաք Անկարա, որտեղ մնացել է մի քանի տարի՝ աշխատելով կառավարական շինությունների նախագծերի վրա։
1931 թվականին Հոլցմայստերը դարձել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն և Ավստրիայում, Գերմանիայում, Թուրքիայում տարաբնույթ շենքեր նախագծելու հետ մեկտեղ վարել է այդ պաշտոնը մինչև 1938 թվականը, երբ անշլյուս իրականացրած, Ավստրիան Գերմանիային բռնակցած գերմանական նացիստական կառավարությունը նրան պաշտոնանկ է արել; Նացիստները բռնագրավել են նրա գրասենյակներն ու դրանցում եղած փաստաթղթերը, նախագծերը, բայց ինքը, այդ ժամանակ Թուրքիայում գտնվելով, խուսափել է բռնվելուց ու բանտարկվելուց։ Մինչև 1954 թվականը մնացել ու աշխատել է Թուրքիայում, ապա վերադարձել հայրենի Ավստրիա, մասնակցել մի շարք խոշոր նախագծերի պատրաստման աշխատանքներին, այդ թվում՝ սպորտի մեծ պալատի՝ Großes Festspielhaus-ի նախագծմանը։ Նախագծել է բազում կառավարական, հասարակական, կրոնական կառույցներ՝ տեղական շինարարական ավանդույթները մեկնաբանելով նորովի և պարզության հետ մեկտեղ ապահովելով ընդգծված արտահայտչականություն։
Հոլցմայստերը հեղինակել է նաև հուշարձաններ, դեռևս 1930-ական թվականներից աշխատել է որպես թատերական դիզայներ ու նկարիչ։ Մաքս Ռայնհարդի հետ համագործակցելով՝ Զալցբուրգի փառատոնի համար ստեղծել է Faust-City, 1950-ականներին, դարձյալ զալցբուրգյան փառատոնի համար, ձևավորել Don Giovanni (Դոն Ժուան) ներկայացումը, 1955 թվականին՝ Վիեննայի պետական օպերայի Fidelio-ն, որի ներկայացմամբ պիտի բացվեին նորացված օպերան ու Burgtheater-ը։
Հոլցմայստերը հուղարկավորվել է Զալցբուրգի Սուրբ Պետրոս եկեղեցու գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Կոտյուրժինցի (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)
Կոտյուրժինցի (Котюржинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1725 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արմագեդոն (այլ կիրառումներ)
Արմագեդոն անվանումը կարող է վերաբերվել,
Բաիլեն
Բաիլեն (իսպ.՝ Bailén), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Մորենա շրջանում։ Զբաղեցնում է 117,6 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 18 763 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 39 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
(4803) Բիրկլ
(4803) Բիրկլ (Birkle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ջոան Բաուրի կողմից Չաոնիսում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,901757 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7916 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0119 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1805,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199394 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջոան Բաուրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պոժար (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)
Պոժար (Пожарь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Բառոկինյա
Բառոկինյա (Barroquinha), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգի Հարավ-կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Լատորալ դի Կամոսին ի Ակարաու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 654 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 383,426 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 38,2 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սեարա նահանգի բնակավայրեր
Ալուստռե
Ալուստռե (Alustre), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պեռստի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Պեռստի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սնաբցոց-գեղ
Սնաբցոց-գեղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մարկուս Վերներ
Մարկուս Վերներ (Markus Werner, ), շվեյցարացի գերմանալեզու գրող ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Ցյուրիխի համալսարանը, որտեղ սովորել է գերմանագիտություն, փիլիսոփայություն և հոգեբանություն ։
Իլինոյս (այլ կիրառումներ)
Իլինոյս կարող է վերաբերել՝
Մարկուս Վերներ
Կենսագրություն
1975 թվականից աշխատել է նախ որպես ավագ ուսուցիչ, ապա ուսումնական մասի վարիչ Շաֆհաուզենի գիմնազիայում։
1990 թվականից լիովին կենտրոնացել է գրական գործունեության վրա ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ
Իսաբեգ
Իսաբեգ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 16 կմ հյուսիս-արևելք։
Պատմություն
Բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ, իսկ գյուղն ավերվել է։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 50 տուն` 400 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն էր։
Իլյինսկոե (Յարոպոլեցի գյուղական համայնք)
Իլյինսկոե (Ильинское), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Վոլոկոլամսկի շրջանի Յարոպոլեցի գյուղական համայնքի կազմում։
Իսաբեգ
Պատմամշակութային կառույցներ
Իսաբեգն ուներ '''Ս. Գևորգ''' անունով հայկական եկեղեցի, որը կառուցվել էր 1246 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իլյինսկոե (Յարոպոլեցի գյուղական համայնք)
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 592 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1626 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Վոլոկոլամսկի շրջանի բնակավայրեր
Our Love
Our Love (Наша любовь), կանադացի երգիչ Կարիբուի վեցերորդ ստուդիական ալբոմը (իրական անունը Դենիել Վիկտոր Սնեյթ)։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 6-ին` City Slang լեյբլով ողջ աշխարհում, բացի Ամերիկայից) և 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Merge Records լեյբլով (Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկաներում) ։
2015 թվականի դեկտեմբերի 7-ին առաջադրվել է Գրեմմի մրցանակաբաշխությանը` «Գրեմմի լավագույն պարային էլեկտրոնային ալբոմի համար» կատեգորիայում ։
Բառու (Սեարա)
Բառու (Barro), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգի Հարավ-կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Բառու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 474 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 709,655 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 28,9 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սեարա նահանգի բնակավայրեր
Խաբալկինտո
Խաբալկինտո (Jabalquinto), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Մորենա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 72 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2337 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 38 կմ հեռավորության վրա։
Կուստովցի (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կուստովցի գյուղում բնակվում էր 929 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2624 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 354,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1560 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (181301-181400)
|}
Աստերոիդների ցանկ (181201-181300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (181401-181500)
Պոժար (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Պոժար (Пожарь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոյուկուկ
Կոյուկուկ (Koyukuk), քաղաքը գտնվում է Յուկոն-Կոյուկուկի, Ալյասկայի և ԱՄՆ-ի մարդահամարի գոտում։ Բնակչության թիվը 2010 թվականի դրությամբ եղել է 96 մարդ։
Պատմություն
Տարածքը, որտեղ այսօր քաղաքն է, Աթաբասկան ցեղերի պատմական հողերն են, որոնք այստեղ են արշավախմբում։ Յուկոն գետի վրա, Կոյուկուկի և Նովիտնայայի գետերի բերանների միջև, եղել են 12 սեզոնային ձկնորսական տարածքներ։ Միացյալ Նահանգների՝ Ալյասկայի Յուկոն գետի հյուսիսային հատվածում հեռագիր ստեղծվեց, իսկ Կոյուկուկը դարձավ հեռագրական կայան։ 1880-ականներին Կոյուկուկը արդեն գործում էր որպես առևտրային պաշտոն։ Գոլորշիները, որոնք գնում են Յուկոնի երկայնքով, մատակարարում են անհրաժեշտ ճաշատեսակները։ 1900 թվականին, կարմրուկի համաճարակի և սննդի պակասի հետեւանքով, տարածաշրջանի բնակչությունը մեկ երրորդով նվազեց։ Կոյուկուկի առաջին դպրոցը բացվել է 1939 թվականին։ Դպրոցի շինարարությունից հետո շատ ընտանիքներ սկսեցին ապրել այստեղ ամբողջ տարի։ Կոյուկուկը ներառվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ։
Բնակչություն
Համաձայն 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 101 մարդ ։ Բնակչության խտությունը 6,2 մարդ / կմ² է։ 18 տարեկանից ցածր մարդկանց համամասնությունը 34.7% է։ 18-ից 24 տարեկան անձինք` 8.9%: 25-ից 44 տարեկան `36.6%; 45-64 տարիների ընթացքում `12.9% և ավելի քան 65 տարի` 6.9%: Բնակչության միջին տարիքը 30 տարի է։ Յուրաքանչյուր 100 կանանց համար կա 98.0 տղամարդ։ 18 տարեկանից յուրաքանչյուր 100 կին, 144.4 տղամարդ։ 41 տնային տնտեսություններից 41% -ը 18 տարեկանից փոքր երեխաներ են, 30,8% -ը `միասին ապրող ամուսնական զույգերը, 20,5% -ը, ամուսնու ներկա կին, իսկ 35,9% -ը` ոչ ընտանիք։ Մարդահամարի ժամանակ ընտանիքների ընդհանուր թվաքանակի 35.9% -ը ապրել է ինքնուրույն, 5.1% `65 տարեկան և ավելի բարձր տարիքի միայնակ տարեցներ։ Միջին տնային տնտեսությունը կազմում է 2.59 մարդ, իսկ ընտանիքի միջին չափը, 3.32 մարդ։ միջին եկամուտը համատեղ կենցաղայինի - $ 19.375 է. միջին ընտանիքի եկամուտը - $ 31 250 մեկ շնչի հաշվով միջին շահույթը, $ 11 341. մոտ 20.8% -ը ընտանիքների և 35.1% -ը բնակչության ապրում է աղքատության գծից ներքև։
Քաղաքի բնակչության դինամիկան տարիներով ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ
Պատմագիտությունը Հայաստանում
Պատմագիտութունը Հայաստանում, 5-18-րդ դարերի պատմագիտությունը Հայ մշակույթի ոսկեդարը (5-րդ դար) նշանավորվել է նաև հայ պատմագրության ստեղծմամբ։
Հայ պատմագիրներ
Առաջին պատմագիրների (Ագաթանգեղոս, Փավստոս Բուզանդ Կորյուն, Եղիշե, Մովսես Խորենացի, Ղազար Փարպեցի) երկերն ունեն ազգային բովանդակություն, գրվել են գործնական նպատակադրումով՝ կապված ժամանակի առաջադրած որոշակի խնդիրների հետ։ Ագաթանգեղոսի երկը պայմանավորվել է քրիստոնեության դարձով, Կորյունինը՝ հայ գրերի ստեղծմամբ, Եղիշեինը՝ պարսկական գերիշխանության դեմ Ավարայրի ճակատամարտով (451 թվական), Փավստոս Բուզանդինը, Մովսես Խորենացունը և Ղազար Փարպեցունը՝ քաղաքական և հոգևոր մաքառմամբ։ Օգտագործելով աստվածաշնչյան և հունա-հռոմեական պատմափիլիսոփայության միտքը՝ 5-րդ դարի պատմիչներն ստեղծել են պատմագրության նոր մեթոդներ ու բարոյագիտական նորմեր, նոր պատկերացում՝ պատմության նշանակության մասին։ Մովսես Խորենացին բարձր է գնահատել նախորդ մատենագիրների (հայ և օտար) երկերն ու հմտորեն օգտագործել դրանք իր պատմությունը շարադրելիս։ Ղազար Փարպեցին պատմագրից պահանջում է չեղածը չավելացնել, եղածները չպակասեցնել և չկրճատել, այլ բոլորը հրապարակ հանել բարեմիտ զգուշավորությամբ։ Մովսես Խորենացին իր երկի վերջում զետեղած «Ողբում» անդրադառնում է Հայաստանի 5-րդ դարի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակին, մերկացնում հասարակական կյանքում արմատացած արատավոր բարքերը։ Համաբնույթ գործ է նաև Ղազար Փարպեցու նամակը՝ հղած սպարապետ Վահան Մամիկոնյանին։ Փավստոս Բուզանդի «Պատմութիւն Հայոց»-ը, ստեղծված լինելով ժողովրդական ավանդույթների հենքի վրա, ներշնչված է հայրենիքի, հայրենի հողի և ջրի հզորության գաղափարով, քաղաքական գործիչները ներկայացված են ժողովրդական վեպին բնորոշ գեղարվեստական գծերով։ Եղիշեի «Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» երկն արժեքավոր է պատմական ճշմարտացիության և բանաստեղծ, շարադրանքի միահյուսմամբ։
Սկզբնաղբյուրներ
6-7-րդ դարերի (մինչև 661 թվականը) իրադարձությունների մասին կարևոր սկզբնաղբյուր է Սեբեոս Եպիսկոպոսի «Պատմութիւն»-ը, որտեղ Հայաստանի պատմությունը շարադրված է համաշխարհային նշանակության իրադարձությունների ծիրում։ Սեբեոսը մերկացնում է Բյուզանդիայի ու Սասանյան Պարսկաստանի վարած հայահալած քաղաքականությունը։ 7-8-րդ դարերի պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացին «Պատմութիւն Աղուանից աշխարհի» երկում, չնայած ժամանակի ավատատիրական մասնատվածությունից բխող անջատողական տրամադրությանը, Արցախ և Ուտիք նահանգների պատմությունը ներկայացրել է Հայաստանի պատմությանը միահյուսված։ Նույն ժամանակաշրջանի մատենագիր Հովհան Մամիկոնյանը «Պատմութիւն Տարօնոյ» երկում կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում վաղմիջնադարյան Հայաստանի պատմության մասին։ 8-րդ դարի հեղինակ Ղևոնդ Վարդապետի «Պատմութիւնը» արաբական արշավանքների, հայ նախարարական տների ոչնչացման, հայրենասեր ուժերի ապստամբության և պարտության մասին պատմող ճշմարտացի սկզբնաղբյուր է։
9-րդ դարի վերջից սկսվել է հայ պատմագրության նոր վերելքը՝ պայմանավորված հայկական պետականության վերականգնմամբ ։ 9-12-րդ դարերում շարունակվել են 5 դարի մատենագիրների, հատկապես Մովսես Խորենացու ավանդույթները։ Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցի (9 դարի 12-րդ դարի կես 929 թվական, Ամենայն հայոց կաթողիկոս՝ Ք.ա. 898- 521 թվականներից) դատապարտել է երկիրը պառակտող իշխաններին և պաշտպանել միասնական պետության պահպանման անհրաժեշտությունը։
Կատեգորիա:Պատմագրություն Կատեգորիա:Հայ պատմիչներ
Խաճառի մզրե
Խաճառի մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռոդ Ստյուարտ
Ռոդրիկ Դեյվիդ (Ռոդ) Ստյուարտ (Roderick David "Rod" Stewart, ), բրիտանացի երգիչ և հեղինակ-կատարող, որը ճանաչում է ստացել սկզբում The Jeff Beck Group-ում, այնուհետև The Faces-ում։ Ավելի մեծ հաջողության Ռոդ Ստյուարտը հասել է հիմնականում Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ նրա 7 ալբոմները UK Albums Chart-ում գրավել են առաջին հորիզոնականը, իսկ 62 հիթ-սինգլներից 22-ը տեղ են գտել առաջին տասնյակում ։ Q ամսագրի «100 մեծագույն երգիչների» (100 Greatest Singers) ցուցակում Ռոդ Ստյուարտն զբաղեցնում է 33-րդ տեղը ։
Սոֆօղլու
Սոֆօղլու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Ռոդ Ստյուարտ
Նախկին կինը Ռեյչել Հանթերն է։ Ամուսնացած է Փենի Լանքասթերի հետ։ Ունի ութ երեխա։
Սոֆօղլու
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ռոդ Ստյուարտ
1960-ական թվականներ
Ռոդ Ստյուարտը ծնվել է Հայգեյթում (Հյուսիսային Լոնդոն), Ռոբերտ և Էլզի Ստյուարտների ընտանիքում, որը մինչև կրտսեր որդու ծնունդը Շոտլանդիայից տեղափոխվել է բրիտանական մայրաքաղաք ։ 11 տարեկանում Ստյուարտն առաջին անգամ կիթառ է վերցրել, բայց երաժշտությանը նվիրվել անմիջապես չի որոշել։ 1960-ական թվականներին նա լրջորեն սկսել է դիտարկել պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ դառնալու հնարավորությունը։ Որոշ ժամանակ նա խաղացել է «Բրենտֆորդ» (Արևմտյան Լոնդոն) ակումբի պատանեկան կազմում ։ Մի քանի տարի գերեզմանատանն աշխատելով որպես գերեզմանափոր՝ Ստյուարտը որոշել է զբաղվել երաժշտությամբ և ժողովրդական երգիչ Ուիզ Ջոնսի հետ մեկնել է ճանապարհորդության ողջ Եվրոպայով (Իսպանիայից նրանց վտարել են որպես թափառաշրջիկ)։ 1962 թվականի ամռանը Ստյուարտը դարձել է հիմնադիրն ու մենակատարը The Ray Davies Quartet խմբի, որը հետագայում վերանվանվել է The Kinks։
1964 թվականին Ստյուարտը միացել է Jimmy Powell & the Five Dimensions խմբին, որը բրիտանական շրջագայության էր մեկնել, և ելույթ է ունեցել խմբի կազմում։ Այդ տարիներին Ստյուարտը գումար էր վաստակում փողոցում նվագելով ու երգելով․ շրթհարմոնի վրա նրա կատարումը հնչել է «My Boy Lollipop»-ում՝ 1963 թվականի Միլի Սմոլի հիթ-սինգլում ։
1966 թվականին Steampacket-ը մասնատվել է, և Ստյուարտը տեղափոխվել է Shotgun Express (որտեղ նվագել են Միք Ֆլիտֆուդն ու Գրին Փիթերը՝ հետագայում ստեղծելով Fleetwood Mac-ը) խումբ, որը հասցրել է թողարկել միայն մեկ սինգլ։ Այստեղից Ստյուարտը միացել է The Jeff Beck Group խմբին։ Առաջին՝ «Truth» ալբոմը դարձել է հիթ Ատլանտիկայի երկու կողմերում, սակայն 1969 թվականին այս խումբը ևս դադարեցրել է իր գոյությունը՝ չնայած նրան, որ երկրորդ՝ «Beck-Ola» ալբոմը ոչ պակաս հաջողություն է ունեցել։ Ստյուարտը բազմիցս ասել է, որ իր վոկալային ոճը, բեմական շարժուձևը, խոսելաոճը ձևավորվել են Ջեֆ Բեքի ազդեցությամբ։
Սոլո-կարիերան և The Face-ի ալբոմներ (1969-1976)
1969 թվականին, մերժելով Cactus խմբի առաջարկը, Ստյուարտը Ռոն Վուդի հետ, ով Ջեֆ Բեքի ընկերն էր, որոշել է միանալ The Facesին՝ միաժամանակ սոլո-պայմանագիր կնքելով Mercury Recordsի հետ, որտեղ էլ շուտով թողարկել է իր դեբյուտային «Old Raincoat Won’t Ever Let You Down» ալբոմը, որը մեղեդային, բայց ռոքի, ժողովրդականի ու քանթրիի ոչ ստանդարտ խառնուրդ էր։
Մինչ The Faces-ը շարունակում էր ճանաչում ձեռք բերել Բրիտանիայում, Ստյուարտը շարունակում էր ձայնագրել սոլո․ համագործակցային առումով հաջողված «Gasoline Alley»-ին հաջորդել են շրջագայությունները դեպի Ավստրալիա, որի ընթացքում նա ելույթ է ունեցել Python Lee Jacksonի հետ («In a Broken Dream» սինգլը՝ ձայնագրված 1970 թվականին, երկու տարի անց դարձավ հիթ)։
Ստյուարտի համար բեկումնային են դարձել հաջորդ՝ «Every Picture Tells a Story» ալբոմն ու «Maggie May» մեգահիթը՝ դպրոցականի մասին հուզիչ և զվարճալի մի պատմություն ։ Ալբոմը և սինգլը միաժամանակ գլխավորեցին ԱՄՆ-ի և Բրիտանիայի հիթ-շքերթները ։
Ստյուարտի՝ որպես մեներգիչ, հաջողությունը հետաքրքրություն է շարժել դեպի The Faces-ը, սակայն, անգամ չնայելով «Stay With Me» սինգլի հաջողությանը, պարզ էր, որ խմբի օրերը հաշված են։
«Sailing», «Tonight’s The Night» և «The Killing Of Geogie» սինգլների հաջողությունները նպաստեցին Ստյուարտի հեղինակության վերադարձին ։
«First Cut Is The Deepest» սինգլը (Քեթ Սթիվենսի կոմպոզիցիան) դարձել է հիթ Ատլանտիկայի երկու կողմերում, սակայն Բրիտանիայում ձեռք է բերել սկանդալային ճանաչում։
1977-ից մինչև մեր օրեր
1977 թվականից Ստյուարտի արտաքին տեսքում սկսեցին հայտնվել գլամուրային դետալներ․ նա սկսեց օգտագործել կոսմետիկա, արհեստականորեն սկսեց ընդգծել իր սեքսուալությունը հագուստի մեջ։ Blondes Have More Fun-ի հաջողությունը, որը ԱՄՆ-ում գրավեց առաջին հորիզոնականը և վաճառվեց 14 միլիոն օրինակով, և հատկապես «Da Ya Think I’m Sexy?» դիսկո-հիթը, որը գլխավորել է Անգլիայի և ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթները, վերջնականապես նրա դեմ տրամադրեց ռոք-քննադատներին։
1982ից 1988 թվականները Ստյուարտի կարիերայում ընդունված է անկումային համարել։ «Baby Jane»-ը երեք սինգլներից միակն էր, որ այդ տարիներին հիթ դարձավ։ Այդ տարիների լավագույն ձեռքբերումը Ստյուարտի ելույթն էր Rock 'n Rio փառատոնում (հունվար, 1985 թվական)։ Ինքն իր ելույթը համեմատել է ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում տարած հաղթանակի հետ։
Out Of Order ալբոմը՝ ձայնագրված Duran Duran խմբի պրոդյուսեր Էնդի Թեյլորի և Բերնարդ Էդվարդսի (Chic) հետ, Ստյուարտին վերադարձրել է հիթ-շքերթներ․ հիթեր են դարձել «Forever Young»-ը և «Lost In You»-ն։
1990 թվականին «Downtown Train» սինգլը (Թոմ Ուեյթսի կոմպոզիցիան) ԱՄՆ-ում բարձրացել է հիթ-շքերթի երկրորդ հորիզոնական։ Լավագույն տասնյակի մեջ են հայտնվել նաև «Rhythm Of My Heart» և «Motown Song» սինգլները ՝Vagabond Heart ալբոմից։ Իսկ «It Takes Two»-ն՝ Ստյուարտի դուետը Թինա Թըրների հետ, դարձել է բրիտանական հիթ։ Դրանից երկու տարի անց հիթ-շքերթներում առաջատար է դարձել «All For Love» երգը՝ Երեք հրացանակիրներ ֆիլմից՝ ձայնագրված Սթինգի և Բրայան Ադամսի հետ ։
1993 թվականին Ստյուարտը Ռոն Վուդին հրավիրել է MTV Unplugged՝ մասնակցելու ձայնագրմանը։ Քննադատները բարձր են գնահատել ելույթը, հատկապես «Handbags And Gladrags»-ը, «Cut Across Shorty»-ը, ինչպես նաև չորս գործ «Every Picture Tells A Story»-ից. Այստեղից էլ սինգլի տեսքով թողարկվել է Վան Մորիսոնի Have I Told You Lately-ն, որը հայտվել է «Բիլբորդի» լավագույն տասնյակում, իսկ Unplugged ալբոմը ԱՄՆ-ում բարձրացել է մինչև երկրորդ հորիզոնական։ Մեկ տարի անց Ստյուարտը հայտնվել է Ռոքնռոլի փառքի սրահում, իսկ Ամանորի նախօրեին համերգ է ունեցել Ռիոյի «Կոպակաբանա»յում՝ հավաքելով ռեկորդային թվով լսարան՝ մոտ 3,5 միլիոն մարդ։
2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Republic Recordsում Ստյուարտը թողարկել է իր երեսուներորդ ստուդիական ալբոմը՝ Blood Red Roses-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սոֆթ ռոք երաժիշտներ
Ալուվեռե
Ալուվեռե (Aluvere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(4804) Պաստեր
(4804) Պաստեր (Pasteur), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,6905 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3711 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0099 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1611,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223334 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արկիլյոս
Արկիլյոս  (իսպ.՝ Arquillos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Կոնդադո դե Խաեն շրջանում։ Զբաղեցնում է 65 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 1944 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 83 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր
Բհավնագար
Բհավնագար (ભાવનગર, भावनगर, Bhavnagar), քաղաք և նավահանգիստ է Հնդկաստանի հյուսսիս-արևմուտքում, Գուջարաթ նահանգում, Կատհիյավար թերակղզում,Արաբական ծովի Կամբեյի ծոցում։ Բնակչությունը կազմում է 510 974 մարդ (2001)։ Հիմնվել է 1723 թվականին Բհավսինջի Գոհիլի կողմից։
593 768 հանդիսանում է Բհավնագար շրջանի վարչական կենտրոնը, որը 1807 թվականին դարձել էր բրիտանական պրոտեկտորատ ։ Բհավնագարը նաև անվանում են Սաուրաշտրիի մշակութային մայրաքաղաք։
Բհավնագարն ունի արևադարձային շոգ և խոնավ կլիմա մարտից մինչև հունիսի կեսերը շոգ և չոր եղանակով, ինչից հետո հունիսի կեսից մինչև հոկտեմբեր սկսվում է մուսսոնի խոնավ սեզոնը, երբ քաղաքը ստանում է մոտավորապես 550 մմ տեղումներ։ Նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսները բարեխառն են, միջին ջերմաստիճանը մոտավորապես 20 °C է  ցածր խոնավության պայմաններում։ Ծովին մոտ լինելու պատճառով կլիման խոնավ է մնում ամբողջ տարվա ընթացքում։
Բենիամին Ժամկոչյան
Բենիամին Կարապետի Ժամկոչյան, հայ կրթական գործիչ, մանկագիր, հրապարակախոս։
Բհավնագար
Ժողովրդագրություն
Հնդկաստանի 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Բհավնագարի բնակչությունը կազմել է 593 768 մարդ։Բհավնագարն ունի կրթվածության միջին մակարդակ 86% (տղամարդկանց՝ 91%, կանանց՝ 80% կրթվածության մակարդակով), ինչը բարձր է երկրի միջին մակարդակից 59,5%։ Բնակչության 10% 6 տարեկանից փոքր է ։ Չափահաս տղամարդիկ կազմում են բնակչության 52%, կանայք՝ 48%։
Բենիամին Ժամկոչյան
Կենսագրություն
Բենիամին Ժամկոչյանը ծնվել է 1895 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Տիգրանակերտի շրջանի Հայնի գյուղում, Կարապետ և Եսթեր Ժամկոչյանների ընտանիքում։ Հազիվ 40 օրական՝ կորցրել է հորը։ Մայրը գերդաստանի մեծերի ստիպմամբ երկրորդ անգամ է ամուսնանում և հեռանում իր երկու զավակներից՝ նրանց հանձնելով իրենց հորական տատի խնամքին։ Երեք տարեկան Բենիամինը և իր մեծ եղբայրը ուղարկվում են Խարբերդի մոտակա Մեզիրե (Մամիւրէթ-Իւլ-Ազիզ) կուսակալանիստ քաղաքի գերմանական որբանոցը, որը կառավարվում էր միսիոներների կողմից։ Այնուհետև նրանք ավարտում են դպրոցը, ապա մտնում են նույն միսիոներների հիմնած ուսուցչանոցը (բարձրագույն մանկավարժական կրթօջախ)։
Բհավնագար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:1723 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ
Բենիամին Ժամկոչյան
Կենսագրություն
Իր եղբոր օրինակին հետևելով, 19-ամյա Բենիամինը անդամակցում է Հնչակյան ուսանողական միությանը։ 1915 թվականի ապրիլի 21-ին ստանում է ուսուցչանոցի ավարտական վկայականը և սկսելով աշխատել որբանոցում որպես հսկիչ և հացագործ՝ ազատվում է աքսորից։ Որոշ ժամանակ անց մի քանի երիտասարդների հետ հեռանում է հաստատությունից և Երիզայում միանում զորավար Անդրանիկի զինվորներին։ Կարինի մոտ մարտի ընթացքում վիրավորվում է և բուժվելու համար տեղափոխվում Սարիղամիշ, Կարս, Թիֆլիս։ Բաթումից անգլիական նավ նստելով հասնում է Պոլիս, որտեղ գաղթականների հանձնախմբում սկսում է զբաղվել կազմակերպչական աշխատանքներով։ 1920 թվականին տեղափոխվում է Ադանա և Ազգային Աբգարյան վարժարանում անցնում աշխատանքի որպես ուսուցիչ։ 1921 թվականին Ադանայում իր առաջարկով հիմնված Հնչակյան կուսակցության Կեդրոնական վարժարանում աշխատում է որպես տնօրեն։ Կիլիկիայի հայաթափումից հետո Ժամկոչյանը հասնում է Մերսին, որտեղից բազմաթիվ այլ գաղթականների հետ 1922 թվականի վերջին օրերին նավով տեղափոխվում է Բեյրութ։ Հաստատվելով Լիբանանում՝ Բենիամին Ժամկոչյանը տարբեր տեղերում զբաղվում է ուսուցչությամբ։ 1930 թվականին հրավիրվում է աշխատելու Ազգային Սահակյան վարժարանում և մինչև 1974 թվականին մնում նրա տնօրենը։ Պատկանել է Հայ Ավետարանական եկեղեցուն, բայց մեծ հարգանքով է վերաբերվել Հայ Առաքելականին։ Լիբանանի «Սուրբ Գրոց» ընկերության կողմից նրան է վստահվում 19-րդ դարի կեսին լույս տեսած արևմտահայերեն աշխարհաբար Աստվածաշնչի առաջին լուրջ վերամշակումը, որի համար օգտագործել է իրեն մատչելի բոլոր թարգմանությունները՝ գերմաներեն, ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն։ Աշխատանքը լույս է տեսել 1981 թվականին։ 1949 թվականին ստացել է Լոս Անջելեսի «Գոլդեն Գեյթ» համալսարանի (Golden Gate University) գրականության պատվավոր դոկտորի կոչում։ 1984 թվականին Խորհրդային Հայաստանի լուսավորության նախարարության կողմից Ժամկոչյանին շնորհվել է Մեսրոպ Մաշտոցի անվան մրցանակ։ Մահացել է 1984 թվականին Բեյրութում։ 1993 թվականին Երևանի թիվ 119 միջնակարգ դպրոցն անվանակոչվեց Բենիամին Ժամկոչյանի անունով (այժմ՝ թիվ 119 ավագ դպրոց) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Պլովդիվ
Պլովդիվ (Пловдив, Φιλιππούπολη, Filibe), քաղաք Բուլղարիայի հարավային մասում, Պլովդիվի մարզի վարչական կենտրոն։
Հակիրճ տեղեկատվություն
Մեծությամբ Բուլղարիայի երկրորդ քաղաքն է։ 2018 թվականի պաշտոնական տվյալներով ունեցել է 346 893 բնակիչ։ Երկրի տնտեսական, տրանսպորտային, մշակութային ու կրթական կարևոր կենտրոններից է։ Վկայություններ կան, որ այս քաղաքի տեղում բնակավայր է եղել դեռևս մեր թվականությունից առաջ վեցերորդ հազարամյակում, երբ քարեդարյան առաջին բնակավայրերն են ի հայտ եկել աշխարհում։ Ենթադրվում է, որ աշխարհի հնագույն քաղաքներից մեկն է հիմնադրվել այստեղ ։
Արձանագրված պատմական տվյալների համաձայն՝ Պլովդիվն Արևմուտքում սկզբնապես հայտնի է եղել Ֆիլիպոպոլիս Philippopolis (Φιλιππούπολις; Filibe; "Philip's Town") անվանումով, որ նշանակում է Ֆիլիպի քաղաք (Ֆիլիպ Երկրորդ Մակեդոնացու անունով, որը մ. թ. ա. 4-րդ դարում նվաճել էր քաղաքը)։ Սկզբնապես եղել է թրակիական բնակավայր, ապա հաջորդաբար գրավվել է Աքեմենյան Պարսկաստանի, հին հույների, կելտերի, հռոմեացիների, գոթերի, հոների, բուլղարների, սլավոնների, ռուսների, խաչակիրների, թուրքերի կողմից։ 1878 թվականի հունվարի 4-ին՝ ռոս-թուրքական 1877–1878 թթ. պատերազմի ավարտին, Պլովդիվը թուրքական լծից ազատագրվել է ռուսական կայսրության զորքերի օգնությամբ։ Այդ նույն տարվա հուլիսին թուրքերը վերագրավել են քաղաքը և դարձրել Արևելյան Ռումելիա ինքնավար մարզի կենտրոնը։ 1885 թվականին թե՛ քաղաքը և թե՛ մարզը միացել են Բուլղարիային։
Պլովդիվը գտնվում է բարեբեր տարածաշրջանում՝ Բուլղարիայի հարավ-արևելքում՝ Մարիցա գետի երկու ափերին։ Պատմականորեն զարգացել է սիենիտային յոթ բլուրների վրա (դրանցից մի քանիսի բարձրությունն անցնում է 250 մետրից), և այդ պատճառով էլ հաճախ անվանվում է «յոթ բլուրների քաղաք»։
Պլովդիվը հյուրընկալում է բազմաթիվ ու բազմազան միջազգային մշակութային իրադարձություններ, որոնցից են միջազգային հայտնի տոնավաճառը, «Բեմ՝ խաչմերուկում» միջազգային թատերական փառատոնը, «Ոսկե սնդուկ» հեռուստատեսային փառատոնը, «Գիշերային Պլովդիվ»-ը, Kapana Fest-ը, Opera Open-ը... 2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Պլովդիվը, իտալական Մատերա քաղաքի հետ համատեղ, ընտրվել է Եվրոպայի 2019 թվականի մշակութային մայրաքաղաք։ Դա իրողություն է դարձել Municipal Foundation "Plovdiv 2019″ ոչ կառավարական կազմակերպության աջակցության շնորհիվ։
Քաղաքի տարածքում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են հին հռոմեական թատրոն, Օդեոն, ակվեդուկ, մարզադաշտ և այլ հնավայրեր՝ ավերված կամ կիսավեր վիճակում։
Պլովդիվը բուլղարահայության կարևորագույն կենտրոններից մեկն է։ Քաղաքում գտնվում է Սուրբ Գևորգ հայկական եկեղեցին։
Քույր քաղաքներ
, hotels, Pictures, maps, tour, restaurant, vacation, holiday, visit, wine, roses, architecture, sea, relaxing, …plovdivguide.com] :
Քարտեզներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Միշտ ասա «Այո»
«Միշտ ասա «Այո»» կամ «Այո մարդը» (Yes Man), ռեժիսոր Պեյթոն Ռիդի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջիմ Քերրին, Զոի Դեշանելը, Բրեդլի Կուպերը, Ջոն Մայքլ Հիգինսը, Ռիզ Դերբին, Դեննի Մասթերսոնը, Ֆիոնուլա Ֆլենագանը, Թերենս Սթեմփը, Սաշա Ալեքսանդրը, Մոլի Սիմսը։
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը միշտ և ամենքին ասում է «ոչ»։ Նա նույնիսկ ընկերներին է ասում այդ խոսքը։ Բայց մի հիանալի օր նա պայմանագիր է կնքում ինքն իր խղճի հետ, որ միշտ պետք է ասի «Այո»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Պեյթոն Ռիդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կորեերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Relativity Media ֆիլմեր
Տարզանը՝ կապիկների տոհմից
Տարզանը՝ կապիկների տոհմից, ամերիկացի գրող Էդգար Ռայս Բերոուզի 1912 թվականի վեպը, որն առաջինն է Տարզանի կերպարի մասին պատմող 24 գրքերի շարքում։ Այն առաջին անգամ տպագրվել է The All-Story քրեական ամսագրում, 1912 թվականի հոկտեմբերին, նախքան 1914 թվականին գրքի թողարկումը։
Պատմությունը հետևում է Տարզանի արկածներին՝ սկսած ջունգլիներում նրա մանկությունից, կապիկների կողմից դաստիարակվելուց, և այլ մարդկանց և արևմտյան հասարակության հետ ունեցած հետագա հանդիպումներից։ Կերպարն այնքան սիրված էր, որ Բերոուզը շարքը շարունակեց 1940-ական թվականներին՝ երկու տասնյակ շարունակությամբ։
2012-ի ապրիլին՝ վեպի հարյուրամյակին Ամերիկայի գրադարանը հրատարակեց կոշտ կազմով հրատարակություն՝ հիմնված Բերոուզի ինքնատիպ գրքի վրա, Թոմաս Մալոնի նախաբանով։ Գիտնականները վեպում նշել են մի քանի կարևոր թեմաներ. ժառանգականության ազդեցությունը վարքի վրա, ռասայական խտրականություն, քաղաքակրթություն՝ մանավանդ որ Տարզանը պայքարում է իր ինքնության հետ, սեռականություն և էսկապիզմ։
Սյուժեի համառոտ նկարագրություն
Անգլիայից ժամանած Ջոն և Ալիս (Ռադերֆորդ) Քլեյթոնի, անգլիացի Վիսկոնտ և Լեդի Գրիսթոքների մասին, հրապարակվել են հասարակածային Աֆրիկայի արևմտյան ափամերձ ջունգլիներում 1988-ին։ Որոշ ժամանակ անց ծնվում է նրանց որդին՝ Ջոն Քլեյթոն Երկրորդը։ Նրա մայրը մահանում է, երբ նա 1 տարեկան էր, իսկ հայրը սպանվում է վայրի արքա կապիկ Կերչակի կողմից։ Դրանից հետո նորածնին որդեգրում է կապիկ Կալան։
Քլեյթոնը ստացել է «Տարզան» անվանումը (կապիկի լեզվով «Սպիտակ մաշկ») և դաստիարակվել է իր մարդկային ժառանգության անտեղյակությամբ։
Ֆիզիկական տարբերությունների պատճառով իրեն օտար զգալով՝ նա հայտնաբերում է իր իսկական ծնողների տնակը, որտեղ նա իր գրքերում նախ սովորում է իր նմանների մասին։ Օգտագործելով նկարների հետ կապված հիմնական այբբենարաններ՝ երկար տարիներ նա ինքն իրեն է անգլերեն է սովորում կարդալ, բայց երբևէ չի լսել այն և չի կարող խոսել։
Սենյակ վերադառնալուն պես նա հարձակման է ենթարկվում հսկայական գորիլայի կողմից, որին հաջողվում է սպանել հոր դանակով, չնայած պայքարում սարսափելի վիրավորվում է։ Մեծանալուն պես, Տարզանը դառնում է հմուտ որսորդ՝ զարկ տալով Կերչակի՝ կապիկների առաջնորդի նախանձին, որը վերջապես հարձակվում է նրա վրա։ Տարզանը սպանում է Կերչակին և զբաղեցնում նրա տեղը որպես կապիկների «արքա»։
Ավելի ուշ այդ տարածքում բնակվում է սեւամորթ աֆրիկացիների ցեղ, իսկ Տարզանի որդեգրած մայրը՝ Կալան, սպանվում է նրա որսորդներից մեկի կողմից։ Կենտրոնանալով մարդասպանի վրա՝ Տարզանը սկսում է անտագոնիստական հարաբերություններ ցեղի հետ, հարձակվում է նրանց գյուղի վրա զենք ձեռք բերելու համար։ Նրանք իրենց հերթին համարում են, որ նա չար ոգին է և փորձում են նրան հեռացնել։
Մի քանի տարի անց, երբ Տարզանը 21 տարեկան էր, նոր ժողով է կազմակերպվում, որին մասնակցում է 19-ամյա Ջան Փորթերը։ Կուսակցության շարքում է նաև Տարզանի զարմիկը՝ Ուիլյամ Սեսիլ Քլեյթոնը։ Տարզանը լրտեսում է նորեկներին, գաղտնի օգնում նրանց և փրկում Ջանին ջունգլիների վտանգներից։
Կուսակցության մեջ էր Ֆրանսիայի ծովային սպա Պոլ Դ'Արնոն։ Դ'Արնոտը Տարզանին սովորեցնում է ֆրանսերեն խոսել և առաջարկում է Տարզանին տանել սպիտակամորթների երկիր, որտեղ նա կարող է նորից կապվել Ջանի հետ։ Հաջորդ ամիսներին Տարզանը, ի վերջո, սովորում է խոսել նաև անգլերեն։
Ի վերջո, Տարզանը ճանապարհորդում է Վիսկոնսինում և ԱՄՆ, որտեղ նա փրկում է Ջանին կրակից։ Միևնույն ժամանակ, նրա ծնողների տնակից ստացված տեղեկությունները թույլ տվեցին Դ'Առնոտին ապացուցել Տարզանի իրական ինքնությունը՝ որպես Ջոն Քլեյթոն Երկրորդ, Գրեյստոկի կոմս։ Փոխանակ Ուիլյամից վերադարձնելու իր ժառանգությունը, Տարզանը նախընտրում է թաքցնել և հրաժարվել այդ ամենից՝ հանուն Ջանի երջանկության։
Նախապատմություն
Մինչև 36 տարեկան Բերոուզը շրջում էր Միացյալ Նահանգներով, և աշխատել 17 տարի անընդմեջ մինչև պատվածքի հրապարակումը։ Նա աշխատում էր որպես ԱՄՆ հեծելազոր, Օրեգոնում ոսկու արդյունահանող, Այդահոյում կովբոյ, Սոլթ Լեյք Սիթի քաղաքում երկաթուղու ոստիկան և մի քանի ձախողված բիզնեսի սեփականատեր էր ։ Նա որոշեց գրել իր սեփական քրեական վեպը՝ հիասթափվելով ուրիշների առաջարկած ընթերցանության նյութից, և այդ պաշտոնում աշխատեց չորս տարի, մինչ լույս տեսավ իր առաջին վեպը՝ «Տարզանը կապիկների տոհմից» ։ Առաջին անգամ Տարզանը հայտնվեց The All-Story-ում 1912 թվականի հոկտեմբերին։ Այն պատմությունն ամբողջությամբ հրապարակեց մաս-մաս, և այն որպես վեպ լույս տեսավ 1914 թվականին։
Չնայած երբեմն նշվում է որ «Ջունգլիների գիրք»-ը ազդեցություն է ունեցել Բերոուզի վեպի վրա, նա պնդում էր, որ իր միակ ոգեշնչումը Հռոմեական առասպելն է՝ Ռոմուլուսի և Ռեմուսի մասին։ Ռեդյարդ Կիպլինգը մեկնաբանել է, որ Բերոուզը ««վերակենդանացրել է» «Ջունգլիների գիրք»-ը, և ինչպես ես հասկանում եմ, նա ստացել է մեծ հաճույք դրանից» ։
Հիմնական թեմաներ
Վերջին գրական քննադատությունը վերաբերում է «Տարզանը՝ կապիկների տոհմից» վեպի՝ համանուն հերոսի ինքնությանը։ Գրականագետները՝ ինչպիսիք են Ջեֆ Բերգլունդը, Միկկո Տուհկանենը, Միշել Քոֆլանը, Բիժանա Օկլոպչիչը և Քեթրին Յուրկան ուսումնասիրել են Տարզանի ժառանգականության, ռասայի, քաղաքակրթական վարքի, գրավչությանն առնչվող թեմաները։ Հանրաճանաչ մշակույթի այնպիսի գրողներ, ինչպիսին է՝ Գոր Վիդալը, հաճախ շեշտում են Տարզանի փախուստի կոչը։
Ժառանգականություն
Բերոուզը ընդունեց վեպում ժառանգականության թեմայի կենտրոնականությունը և դրա հակասությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Կենսագիր Ջոն Տալիաֆերոն պնդում է իր ամփոփագրում. «Ես հիմնականում մտադրված էի ընդգծել ժառանգականության և շրջակա միջավայրի մրցույթի գաղափարը։ Այդ նպատակով ես ընտրեցի նորածին երեխա, որը տարբերվում էր ժառանգական հատկություններով՝ ավելի նուրբ և ազնիվ տեսակով և այն տարիքում, երբ նրա վրա չէր ազդում իր տեսակի արարածների հետ շփումը։ Ես նրան գցեցի այնպիսի միջավայր, որը լրիվ հակառակն էր նրանից, որտեղից նա ծնվել էր»։
Գիտնական Ջեֆ Բուրգլունդը նկատում է, որ չնայած Տարզանը դաստիարակվել է ջունգլիներում այլ մարդկանցից հեռու, բայց նրան անհասկանալի կերպով գրավում էր ծնողների տնակը և այնտեղ գտնող իրերը։ Նա հայտնաբերում է ջենթլմենական վարքի ունակություն Ջեյնի հետ շփման ժամանակ, չնայած նրան ոչ ոք դա չէր սովորեցրել։ Չնայած աֆրիկյան ցեղերը, որոնց դեմ նա պայքարում է, մարդակերներ են, նա չէր էլ մտածում ուտել իր սպանած աֆրիկացի տղամարդկանցից որևէ մեկին։ Երբ նա հրաժարվում է ուտել աֆրիկացուն, Բերոուզը որպես պատճառ ներկայացնում է «ժառանգական բնազդը»։ Տարզանի ընդհանրությունը բարձր դասի հետ, նրա գործողությունները, թույլ էին տալիս Բերգլունդին պնդելու, որ Տարզանը կարող է ներկայացվել որպես «անգլիական տղամարդ» գաղութացված երկրներում։ Նրա ռասայական գերազանցությունն արտահայտվում է իր վարքագծում և դա փոխկապակցված է արևմտյան քաղաքակրթության հետ, անկախ նրանից՝ նա քաղաքավարի է վերաբերվում կնոջը, թե չի կարող իրեն ստիպել ուտել աֆրիկացի։