cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սերժիու Նիկոլաեսկու
Կենսագրություն
Սերժիու Նիկոլաեսկուն ծնվել է 1930 թվականի ապրիլի 13-ին Ռումինիայի Տիրգու Ժիու քաղաքում։ Երբ հինգ տարեկան է եղել, ծնողները տեղափոխվել են Տիմիշոարա։ 1952 թվականին ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի` մեխանիկայի ֆակուլտետը։ 1954 թվականին դուրս է եկել օպտիկական գործարանում ինժեների պաշտոնից։ Կինեմատոգրաֆում ստեղծագործական գորրծունեություն է ծավալել սցենարներ գրելով և գիտահանրամատչելի ֆիլմերի ռեժիսորությամբ։ Արդեն կարճամետրաժ առաջին ֆիլմը` «Սովորական գարուն» (1962) վերնագրով, արժանացել է միջազգային մրցանակի։ Նույն թվականին ստեղծել է կարճամետրաժ մեկ այլ ֆիլմ` «Վարդերի հիշողությունը», որը նույնպես աննկատ չի մնացել։ 1967 թվականին նկարահանել է «Դակեր» ֆիլմը, որում Սերժիու Նիկոլաեսկուն, հնարավոր է, հասարակությանն առաջարկել է մտածել ռումին ժողովրդի` դակերի ու նրանց ոխերիմ թշնամի հռոմեացիների ժառանգներ լինելու պարադոքսալ պատմության շուրջ։ Հետագայում նա անդրադարձել է հնդկական թեմային` էկրանավորելով Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերի «Հետախույզը» վեպը։ 1970 թվականին ռեժիսորը դարձյալ անդրադարձել է պատմական թեմային` նկարահանելով «Քաջ Միխայ» ֆիլմը, որը դարձել է ռումինական կինեմատոգրաֆի ամենահաջող ֆինանսական պրոեկտը։
Հայրիկ մայրիկ սագ
«Հայրիկ մայրիկ սագ» (անգլ.՝Duck Duck Goose), ԱՄՆ-ի և Չինաստանի համատեղ արտադրության 2018-ի լիամետրաժ համակարգչային մուլտֆիլմ։ Պրեմիերան Չինաստանում տեղի ունեցավ 2018 թվականի մարտի 9-ին, իսկ Ռուսաստանում ֆիլմը թողարկվեց 2018 թվականի մայիսի 1-ին։
Սերժիու Նիկոլաեսկու
Կենսագրություն
Ավելի ուշ Նիկոլաեսկուն զբաղվել է «թեթև» ժանրով` նկարահանելով «գանգստերական ֆիլմերի» մի ամբողջ շարք կոմիսար Տուդոր Միկլովանի մասին, որտեղ գլխավոր հերոսին կերպավորել է հենց ինքը` «Մաքուր ձեռքերով» (1972), «Վերջին փամփուշտը» (1973), «Ոստիկանության կոմիսարը մեղադրում է» (1974)։ Նիկոլաեսկուն փորձում էր այլևս չնկարահանվել ու պատվով թողնել դերասանությունը, սակայն 1978 թվականին, տրվելով հանդիսատեսի ճնշմանը, ստիպված էր «հարություն առնել» նախորդ ֆիլմում մահացած կոմիսար Միկլովանի դերում, որպեսզի նա կարողանա իր գլխավոր թշնամուց վրեժ լուծել «Ռևանշ» («Revansa») մարտաֆիլմում։ Սակայն այս զիջման համար Սերժիու Նիկոլաեսկուն ստիպված էր վճարել. ֆիլմի վերջում նա սպանում է կոմիսարի տղային։ Եվ դա դեռևս սահմանագիծը չէր. մի քանի տարի անց` 1981 թվականին, էկրան է բարձրանում «Ոստիկանության կոմիսարը և մանուկը» ֆիլմը, որի գործողությունները կատարվում էին 1930-ականների կեսերին` «Ոստիկանության կոմիսարը մեղադրում է» ֆիլմում նեկայացված ժամանակից էլ առաջ։
Հայրիկ մայրիկ սագ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2018 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Սերժիու Նիկոլաեսկու
Կենսագրություն
1985 թվականին նա Մոսկվայի 14-րդ միջազգային կինոփառատոնին ներկայացրել է իր «Դաժան մրցահարթակ» («Ringul») ֆիլմը։ Այս ֆիլմում նկարահանվելու համար Նիկոլաեսկուն ակտիվ մարզվել է բռնցքամարտի` Եվրոպայի նախկին չեմպիոնի մոտ։ Նրա այդ պարապմունքները համեմատելի էր Ռումինիայի թիմի` օլիմպիադային պատրաստվելու հետ, որոնք ընթանում էին այդ ժամանակ։ Նիկոլաեսկուն այդ նկարահանումների ժամանակ 50 տարեկան էր։ «Խորհրդային էկրան» ամսագրի կազմակերպած հարցումներով ֆիլմն այդ տարի երկրորդ տեղն է զբաղեցրել Յու. Մախուլսկու «Բա'նկ» ֆիլմից հետո։
«Ոսկե դյուցազուններ» միջազգային 15-րդ կինոհամաժողովին Սերժիու Նիկոլաեսկուի «15» ֆիլմը` 1989 թվականի ռումինական հեղափոխության մասին, արժանացել է «Արծաթե դյուցազունի» ։
1989 թվականին Սերժիու Նիկոլաեսկուն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Նիկոլայ Չաուշեսկուի դիկտատուրան տապալելու գործում ։ 1992 թվականին ընտրվել է Ռումինիայի խորհրդարանի անդամ։ Եղել է նաև մշակույթի, արվեստի, ԶԼՄ-ների կոմիտեի փոխնախագահ։ Մինչև 2001 թվականի հունիսը եղել է Ռումինիայի սոցիալ դեմոկրատական կուսակցության, այնուհետև` Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ 2000 թվականի նոյեմբերից եղել է սենատի` մշակույթի, ԶԼՄ-ների և ազգային անվտանգության կոմիտեի փոխնախագահը։
Սերժիու Նիկոլաեսկուն 1989 թվականին Ռումինական հեղափոխության մասին մի քանի գրքերի հեղինակ է։
2008 թվականի հունվարին նա ուղեղի երկու վիրահատություն է տարել։ Արդեն 78 տարեկան գործչին բժիշկները հաջող ելքի հույս չէին տալիս. առաջին վիրահատությունից հետո նա պարալիզացվել էր։ Նիկոլաեսկուն սկսում է նորից սովորել քայլել, խոսել, գրել, և դա նրան հաջողվում է եռամսյա ծանր պարապմունքներից հետո։ Վիրահատություններից հետո նա կտրուկ փոխվել էր, իր բառերով` նա զգում էր իր տարիքը, դարձել էր անհամբեր ու շուտ վրդովվող։ Կյանքի վերջին տարիներին առողջական խնդիրները բարդացրել էին նրա կյանքը, սակայն նա դարձյալ շարունակել է նկարահանվել ու նոր ծրագրեր կազմել։ Ռեժիսուրայի հանդեպ իր մեծ ձգտումը չի փոփոխվել մինչև իր կյանքի վերջը։ Մասնագետների կարծիքով, կինոյի ասպարեզում նման երևույթը բացառիկ է նրա տարիքի մարդկանց համար։
2012 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Նիկոլաեսկուն դարձյալ վիրահատվել է, ինչից հետո բարդություն է առաջացել։ 2013 թվականի հունվարի 3-ին նա մահացել է հիվանդանոցում։
Անձնական կյանք
Երեք անգամ ամուսնացել է, սակայն երեխաներ չի ունեցել, ինչը համարել է իր կյանքի մեծագույն ցավը։ Սակայն նա համարել է, որ իր երեխաները իր ֆիլմերն են, և դրանց շնորհիվ իրեք կհիշեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռումինացի դերասաններ Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ
Դավիթ Վարդանյան (քաղաքական գործիչ)
Դավիթ Մանուկի Վարդանյան, քաղաքական գործիչ, «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Կենսագրություն
Դավիթ Վարդանյանը ծնվել է 1950 թվականի փետրվարի 12-ին Երևանում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանում, որն ավարտել է 1971 թվականին։ Ստացել է ֆիզիկոս-տեսաբանի որակավորումը, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու է։
1971-1990 թվականներին Երևանի պետական համալսարանում աշխատել է պինդ մարմինների ֆիզիկայի ամբիոնի ճյուղային լաբորատորիայի սեկտորի վարիչ, ավագ գիտաշխատող։ Եղել է «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ։ Կոմիտեի մյուս անդամների հետ 1989 թվականի հունվարից մայիսը բանտարկված է եղել։
1998-1999 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի աշխատակազմի վերահսկողության ծառայության պետը ։ 1990-1995 թվականներին եղել է Գլավոր Խորհրդի պատգամավոր (թիվ 42 ընտրատարածք)։ Եղել է Գլխավոր Խորհրդի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահ, «Ազգային ժողովրդավարներ» պատգամավորական խմբի անդամ։ 1995-1999 թվականներին եղել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր (ԱԺՄ համամասնական ընտրացուցակով) ։ Եղել է Ազգային Ժողովրդավարական Միության խմբակցության անդամ։
1999 թվականի մայիսի 30-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել Ազգային Ժողովրդական Միության համամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային Ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, Ազգային Ժողովրդական Միության խմբակցության անդամ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Գարֆիլդ շրջան (այլ կիրառումներ)
Գարֆիլդ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Վիձի
Վիձի (Відзы), քաղաքատիպ ավան Բելառուսում՝ Վիտեբսկի մարզի Բրասլավի շրջանում։ Ընկած է շրջկենտրոնից՝ Բրասլավ քաղաքից 40 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք, Բելառուսի Հանրապետության սահմանային գոտում. ավանից 5 կիլոմետր դեպի արևմուտք անցնում է Լիտվայի սահմանը։ Շրջակայքում կա մի քանի ոչ մեծ լիճ։ Զբաղեցնում է 2,25 քառակուսի կիլոմետր տարածք ։ Բնակչության թվաքանակը 2019 թվականի տվյալներով եղել է 1.506 : Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 15-րդ դարի կեսերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի բնակավայրեր
Քերսուտ
Քերսուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ամանորը Նորվեգիայում
Ամանորը (Nyttår) Նորվեգիայում դիմավորում են դեկտեմբերի 31-ի լույս հունվարի 1-ի գիշերը և մտնում է այն տոնական օրերի շարքը, որոնք տևում են դեկտեմբերի 25-ից (Սուրբ ծնունդ) մինչև հունվարի 13-ը (սուրբ Քանուտի օր)։ Տոնը սովորաբար նշվում է համեստորեն (ի տարբերություն եվրոպական երկրներում առավել կարևոր համարվող Սուրբ ծնունդի) ։
Նվերներ
Չնայած նրան, որ Ամանորին նորվեգացիների մոտ նվերներ նվիրելը ընդունված չէ, երեխաները, այնուամենայնիվ, ստանում են փոքրիկ ամանորյա նվերներ ոչ սովորական հերոսների կողմից՝ գաճաճ Յուլենիսենի (Julenissen) և… այծի, որի համար հատուկ թողնում են վարսակի չոր ցողուններ։ Այդ կենդանու հետ է կապված մի հետաքրքիր առասպել, համաձայն որի նորվեգացի թագավոր Օլաֆ Երկրորդը հին ժամանակներում փրկել է վիրավոր այծին՝ հանելով նրան ժայյռի վրայից, և բուժված երախտապարտ կենդանին ամեն գիշեր թագավորի համար հազվագյուտ դեղաբույսեր է բերել ։
Յուլենիսենը շատ նման է իր ամանորյա «գործընկերներին»՝ Ձմեռ Պապին, Սանտա Կլաուսին, Պեր Նոյելին։ Նրա առավել հայտնի բնակավայրերը գտնվում են Դրյոբակ և Սավալեն քաղաքներում ։ Հարկ է նշել, որ կա ապացույց այն բանի, որ այդ հեքիաթային ծերուկը չի կարող բոլոր նվերները բաժանել մեկ գիշերվա ընթացքում ։
Մեծահասակները փոխանակվում են խորհրդանշանական հուշանվերներով. նրանք միմյանց լուցկի են նվիրում, որ խորհրդանշում է ջերմություն և ընտանեկան օջախի հարմարավետություն ։
Ամանորյա սեղան
Նորվեգական ավանդական ուտեստները բավական շատ են, սակայն տոնական ուտեստները Ամանորին ավելի քիչ են, քան Սուրբ ծնունդին։ Այդ ուտեստներից են տապակված հնդկահավը՝ խնձորով և չամիչով, բրնձե պուդինգը՝ նուշով (համաձայն մի եվրոպական առասպելի՝ ընկույզը գտնողը հարուստ և երջանիկ կլինի ողջ տարվա ընթացքում), և «լյուտեֆիսկը» (lutefisk)՝ չորացված ձողաձուկ, որ մշակում են կաուստիկ սոդայով՝ անսովոր համը ուժեղացնելու համար ։ Ամանորի գիշերը Նորվեգիայի բնակիչները սեղանին դնում են նաև գառան տապակած կողոսկրեր, խոզի միս, տարատեսակ քաղցրավենիքներ (կրեմներ, սերուցք և պարտադիր կերպով յոթ տարատեսակ թխվածքաբլիթներ)։ Տոնի ավանդական խմիչքը գլյոգն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի տոներ Կատեգորիա:Ամանորն աշխարհում
Գորոդեչնի
Գորոդեչնի (Городечный), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Նադեժդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 334 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Նադեժդինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1884 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գելառաշ (այլ կիրառումներ)
Գելառաշ, կարող է վերաբերել՝
Սամոտոևկա (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)
Սամոտոևկա (Самотоївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սամոտոևկա գյուղում բնակվում էր 1 437 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վլադիմիրովկա (ավան, Կրասնոկուտի շրջան)
Վլադիմիրովկա (Володимирівка), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա ավանում բնակվում էր 141 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,195 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 723,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կանտեմիր
Պատմություն
Կանտեմիրը հիմնադրվել է 1973 թվականի ապրիլին ։ Քաղաքը անվանակոչվել է Մոլդովայի իշխան, պատմաբան, արևելագետ, փիլիսոփա, երաժշտագետ, պետական-քաղաքական գործիչ Դիմիտրիե Կանտեմիրի անունով։
Աշխարհագրություն
Կանտեմիր քաղաքը գտնվում է Մոլդովայի հարավ-արևմուտքում, Պրուտ գետի մոտ, որով անցնում է Ռումինիայի հետ պետական սահմանը։ Քաղաքի տարածքով է անցնում Քիշնև-Լեովա-Կագուլ ավտոճանապարհը։ Մայրաքաղաք Քիշնևից գտնվում է 126 կմ հարավ։ Քաղաքի սահմանի մոտ է գտնվում Մոլդովայի վերջին երկաթուղային կայարան Պրուտ II-ը։
Արդյունաբերություն
Կանտեմիրը համարվում է Մոլդովայի գինեգործության կենտրոններից մեկը։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կանտեմիրում ապրում են հետևյալ ազգությունները ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1973 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ
Բրաուն շրջան (Իլինոյս)
Բրաուն շրջան (Brown County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 793 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.937 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունտ Ստեռլինգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1839 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Հավայան խոհանոց
Հավայան խոհանոց, ներկայացնում է Հավայիի ազգային խոհանոցը։ Տարբեր ազգերի, մասնավորապես ամերիկացիների, չինացիների, ֆիլիպինցների, ճապոնացիների, կորեացիների, պորտուգալացիների, մշտական ներգաղթի շնորհիվ Հավայիի խոհանոցը իր մեջ ներառում է բազմաթիվ կուլինարային սովորույթներ ։
Միս
Տավարի միսը Հավայիում տարածում է գտել 19-րդ դարից սկսած։ 20-րդ դարի կեսերից սկսած Հավայիի հողերի արդեն կեսի վրա ակտիվ անասնաբուծություն էին կատարում։ Միսը օտագործվում է չորացված կամ սոյայի սոուսով մարինացված վիճակում, որը ասիական խոհանոցի հետ ձուլման արդյունք է։
Ծովամթերքներ
Հավայան խոհանոցում շատ ծովաթերք է օգտագործվում, ամենից հաճախ՝ թունա ձուկ։
Ժնևի երրորդ կոնվենցիա
Ժնևի երրորդ կոնվենցիա, ռազմագերիների հետ վարվելակերպի մասին, Ժնևի չորս կոնվենցիաներից մեկը։ Ռազմագերի հետ վարվելակերպի մասին առաջին պայմանագիրը հաստատվել է 1929 թվականին, սակայն նշանակալիորեն փոփոխվել է 1949 թվականին։ Այն սահմանում է ռազմագերիների հումանիտար պաշտպանությունը։ Կոնվենցիայի մասնակից են 196 պետություն։
Մաս I․ Ընդհանուր դրույթներ
[[Image:Parties to the Geneva Conventions.svg|500px|thumb|
Այս մասում ներառված են ԺԿIII հիմնական պարամետրերը։
Մաս II․ Ռազմագերիների պաշտպանություն
Այս մասում խոսվում է ռազմագերիների կարգավիճակի մասին։
Հոդված 12-ում գրված է, որ ռազմագերիները գտնվում են հակառակորդ տերության, բայց ոչ առանձին անձանց կամ նրանց գերի վերցրած զորամասերի իշխանության տակ։
Հոդվածներ 13-ից 16-ում ասվում է, որ ռազմագերիների հետ պետք է մշտապես վարվել մարդասիրաբար, ցանկացած հանգամանքներում ռազմագերիներն ունեն իրենց անձի և պատվի նկատմամբ հարգանքի իրավունք և գերության մեջ պահող տերությունը պարտավոր է անվճար ապահովել ռազմագերիների պահպանումը ու նաև բժշկական օգնությունը, որ կպահանջի նրանց առողջական վիճակը։
Մաս III․ գերություն
Այս մասը բաժանված է մի քան հատվածների․
Հատված 1-ով սահմանվում է գերության սկիզբը (Հոդվածներ 17–20)։ Այն սահմանում է ինչ տեղեկություն պետք է հայտնի ռազմագերին և ռազմագերիների նկատմամբ ոչ մի ֆիզիկական կամ բարոյական տանջանք կամ հարկադրման այլ միջոցներ չեն կարող կիրառվել նրանցից որևէ տեղեկություն ստանալու համար։ Սահմանված է, որ նաև ռազմագերիների անձնական իրերը պետք է մնան ռազմագերիների մոտ բացառությամբ զենքի, ձիերի, ռազմական հանդերձանքի և զինվորական փաստաթղթերի։
Հատված 2-ով սահմանված է ռազմագերիների ներկալումը, որը բաժանված է 8 մասին․
Հատված 3-ով (Հոդվածներ 49–57) սահմանվում է աշխատանքների ձևերը, որոնցով կարող են զբաղեցվել ռազմագերիները՝ հաշվի առնելով կոչումը, տարիքը և սեռը և այն վտանգավոր աշխատանքների ցանկը, որոնցով ռազմագերիները կարող են զբաղվել միայն կամավորության սկզբունքով։ Ռազմագերիները պետք է վարձատրվեն իրենց աշխատանքի համար, անգամ եթե նրանք աշխատում են մասնավոր ընկերությունների համար և նրանց համար շարունակում է հոգ տանել գերեվարող տերությունը։
Հատված 4-ով (Հոդվածներ 58–68) սահմանվում է ռազմագերիների ֆինանսական աղբյուրները։
Հատված 5-ով (Հոդվածներ 69–74) սահմանված է ռազմագերիների և գերեվարող տերության հարաբերությունները։ Սա ներառում է ռազմագերիների կողմից փոստային ծառայություններից օգտվելու հաճախականությունը։ Գերեվարող տերությունն ունի գրաքննության ենթարկել ամբողջ փոստը, բայց դա պետք է անի հնարավորինս արագ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ադրբեջանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ժնևյան կոնվենցիաներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համաձայնագրեր
Ստարոիվանովսկի գյուղական խորհուրդ (ախտիրսկի շրջան)
Ստարոիվանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Староіванівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոիվանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1004 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Գելիեգենման (այլ կիրառումներ)
Գելիեգենման, կարող է վերաբերել՝
Մեծ Պորիվայ
Մեծ Պորիվայ (Большой Порывай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օմուտինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օմուտնայա գետի ձախ ափին՝ 32 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 135 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում 5 կմ հարավ-արևելք Վասիլևսկի գյուղում, Օմուտինսկ գյուղից 25 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք, ապա հյուսիս-արևելք անմարդաբնակ անտառային վայրում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Բյուրո շրջան (Իլինոյս)
Բյուրո շրջան (Bureau County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածքը 2.251 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.978 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Պրինկետոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թվականին։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
(3634) Իվան
(3634) Իվան (Iwan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 16-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,246607 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0431 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4501 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1229,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292694 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,3° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալեքսեևկա (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)
Ալեքսեևկա (Олексіївка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 562 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1283 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 438,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բյուզանդական Հայաստան
Բյուզանդական Հայաստան, Բյուզանդիայի գերիշխանության տակ գտնվող Մեծ Հայքի արևմտյան նահանգները (ի սկզբանե՝ մոտ 60.000 կմ2) և Փոքր Հայքի տարածքները (70.000-130.000 կմ2) 387-640 թվականներին։ Միանշանակ սահմաններ չեն եղել, քանի որ դրանք մշտապես ենթարկվել են փոփոխության։
Ստեղծվել է Մեծ Հայքի 387 թվականի բաժանմամբ, երբ երկրի մոտ 20 տոկոսն անցավ Բյուզանդիային (Բարձր Հայք, Ծոփք, Աղձնիքի մի մաս), իսկ մնացածը՝ Սասանյան Պարսկաստանին։ Ապա Հայաստանը բաժանվեց երկրորդ անգամ, և կայսրության սահմաններն ընդլայնվեցին։ Այս իրավիճակը տևեց մինչև արաբական արշավանքները, երբ բյուզանդացիները ստեղծեցին Արմենիակոն ռազմաքաղաքական թեմը։ 9-րդ դարի վերջին վերականգնվեց Հայաստանի անկախությունը՝ Բագրատունիների գերիշխանություն ներքո, պատմական Հայաստանի որոշ հատվածներ շարունակեցին մնալ Բյուզանդիայի կազմում։
Հայերը մեծ տեղ էին գրավում կայսրության կազմում։ Բյուզանդիայում եղել են բազմաթիվ հայազգի կայսրեր և զորավարներ։ Հայտնի զորավարն էր Նարսեսը, իսկ կայսրերից՝ Հերակլիուսը, Վասիլ I Մակեդոնացին, ով հիմք դրեց Հայկական հարստությանը, Ռոմանոս Ա-ն, Հովհաննես Ա Չմշկիկն ու Նիկեփոր Փոկասը ։ Բյուզանդացիները 10-րդ դարի կեսերից մաս-մաս նվաճում էին Բագրատունիների թագավորությունը, որը վերջնականապես իրենցը դարձավ 1045 թվականին։ Քառորդ դար անց Մանազկերտի ճակատամարտից (1071) հետո։ Բյուզանդիան կորցրեց վերահսկողությունը հայկական բոլոր գավառների նկատմամբ։
Պատմություն
Պատմական Հայաստանը Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումներից հետո վերջնական բաժանված էր երկու հիմնական միավորների՝ Մեծ Հայք (280-320 հազար կմ2) և Փոքր Հայք (70-130 հազար կմ2): Վերջինս ենթարկվում էր Պոնտոսի թագավորությանը, որի անկումից հետո բռնակցվել էր Հռոմեական Հանրապետությանը։ Մեծ Հայքում դինաստիական փոփոխությունից և Հռոմի՝ կայսրության վերածվելուց հետո, այդ գավառների մի մասը ժամանակ առ ժամանակ ձևականորեն համարվել են Արշակունիների թագավորության մի մասը։ Տրայանոս կայսեր իշխանության տարիներին ժամանակավորապես Հռոմի գերիշխանության տակ է հայտնվել նաև Մեծ Հայքը։
Հայաստանի առաջին բաժանում
Հռոմեական կայսրությունը Փոքր Հայքը 4-րդ դարի վերջին տրոհել էր Առաջին Հայք (Սեբաստիա կենտրոնով) և Երկրորդ Հայք (Մելիտինե կենտրոնով) նահանգների։ 387 թվականին Մեծ Հայքի թագավորությունը բաժանվում է Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև։ Հռոմին հասնում են երեք նահանգներ՝ Բարձր Հայքը (որպես «Ներքին Հայք»), Ծոփքը և Աղձնիքը (Նախարարական կամ «Սատրապական» Հայք) վարչամիավորները։ Վերջինիս կազմում եղել են Մեծ Ծոփք, Փոքր Ծոփք, Անձիտ, Անգեղտուն, Հաշտյանք և Բալահովիտ գավառները։ 389 թվականին տասնութամյա Արշակ Գ-ն, որը ձևականորեն իշխում էր Մեծ Հայքի արևելյան նահանգներում, մահացավ։ Հռոմեացիներն անմիջապես օգտվեցին դրանից և լուծարեցին իրենց իշխանության ներքո գտնվող հայկական թագավորությունը։ 395 թվականին Հռոմեական կայսրությունը բաժանվում է երկու մասի. նորաստեղծ Բյուզադնիային հասնում են տերության արևելյան նահանգները, այդ թվում՝ հայկական վերոհիշյալ գավառները։ 451 թվականին կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսի մոտ գտնվող Քաղկեդոն բնակավայրում տեղի ունեցավ քրիստոնեական եկեղեցու հերթական տիեզերական ժողովը։ Դրա ընթացքում բյուզանդական հոգևորականությունն ի վերջո հարեց այն ուղղությանը, որ Հիսուս Քրիստոսն ունեցել է երկու բնություն՝ միաժամանակ եղել է աստված և մարդ։ Նրանք կրոնական կամ քաղաքական տեսանկյունից չսատարեցին արևելյան Հայաստանում բռնկված Վարդանանց պատերազմին։ Աշխարհի կրոնական առաջին ռազմական ընդհարմանը մնալով միայնակ, սեփական ուժերով պահպանելով հավատը՝ արևելահայ հոգևորականությունը չմասնակցեց Քաղկեդոնի ժողովին։ Նրանք պաշտոնական պատասխանը հաստատեցին կես դար անց՝ 506 թվականի Դվինի եկեղեցական ժողովին, որին մասնակցում էին նաև վրացի ու աղվան եպիսկոպոսներ։ Ժողովը հրաժարվեց ընդունել Քաղկեդոնի ժողովի որոշումները։ Այդ պատճառով հայերին սկսեցին անվանել միաբնակներ կամ «հակաքաղկեդոնականներ»։
Մինչև Հուստինիանոս I կայսրի գահակալումը (527-565) Արևմտյան Հայաստանի վերոհիշյալ նահանգներում հայ նախարարները պահպանել են իրենց ժառանգական հողատիրույթները, սեփական ռազմական ուժերը, ավանդական իրավունքներն ու արտոնությունները, որոնք խոչընդոտել են կայսրության վարած ուծացման (ասիմիլյացիա) քաղաքականությունը։ Չհանդուրժելով նման իրավիճակը՝ Հուստինիանոս I 529 թվականին վերացրել է հայ նախարարների՝ սեփական զորամասեր ունենալու իրավունքը և նրանց զրկել իրենց ռազմական հզորությունից։ Կայսրությանը ենթակա հայկական բոլոր հողերը բյուզանդացի ստրատեգոսի գլխավորությամբ միացվել են առանձին ռազմական շրջանի (ստրատեգիայի) մեջ, որի կենտրոնն էր Կարին քաղաքը։ 536 թվականին Արևմտյան Հայաստանը բաժանվել է Առաջին, Երկրորդ և Երրորդ (Փոքր Հայքի Առաջին և Երկրորդ մասեր), Չորրորդ Հայք (Ծոփք և Աղձնիք) նահանգների։ Առաջինը ներառում էր Բարձր Հայք և Փոքր Հայքի ծովափնյա հատվածները, երկրորդը և երրորդը Փոքր Հայքի նախկին մասերն էին, իսկ վերջինը՝ նախարարական Հայքը (Ծոփք և Աղձնիք)։
Հայ նախարարների տնտեսական հզորությունն ու ինքնուրույնությունը պայմանավորվել է նրանց հայրենատիրույթներով, որոնք հորից (պատրոն) անտրոհելիորեն փոխանցվել են ավագ որդուն։ 536 թվականի հրովարտակով նախարարների կրտսեր որդիներին ու դուստրերին՝ մանր ու միջին ազնվականներին նույնպես իրավունք է վերապահվել հավասար հիմունքներով կալվածներ ստանալ իրենց պատրոններից, փոշիացվել է հայ նախարարների տնտեսական հզորությունը, ինչը առաջ է բերել նրանց խոր դժգոհությունները, որոնք երբեմն ուղեկցվել են արյունալի բախումներով։ Հուստինիանոս կայսեր դեմ ամենախոշոր ելույթը տեղի ունեցավ 539 թվականին՝ Հովհաննես Արշակունու գլխավորությամբ։ Նրան դիմադրելու համար ուղակվում է Սիտտաս զորավարի գլխավորած բանակը, որը հաջողության չհասավ և ճակատամարտում զոհվեց։ Որոշ ժամանակ անց ասպարեզից հեռացնելով ապստամբության պարագլխին՝ բյուզանդացիները հաղթեցին հայերին։ Նրա որդի Արտավանը, ինչպես նաև Արշակ Արշակունին դավադրություն կազմակերպեցին, ինչը նույնպես ավարտվեց անհաջողությամբ։
Հայաստանի երկրորդ բաժանում
Հուստինիանոս կայսեր տարիները ոչ միայն բարենպաստ էին Բյուզանդիայի համար, որը եռապատկեց իր տիրույթները, այլև համընկան Սասանյան Պարսկաստանի հզորացման հետ։ Երկու տերությունների միջև տեղի էին ունեցել մի քանի պատերազմներ (421-422, 440, 502-506, 526-532, 541-562), որոնք կա՛մ ավարտվել էին Պարսկաստանի հաղթանակով, կա՛մ էական փոփոխություններ չէին մտցրել Բյուզանդիայի քաղաքականության և վարչական սահմանների մեջ։ Հուստինիանոսի մահից հետո հասունացել էր Սասանյան արքունիքի դեմ ռազմական բախման պահը, որի շարժառիթը դարձավ Կարմիր Վարդանի ապստամբությունը (571-572)։ Նոր պատերազմն աննախադեպ էր տևողությամբ՝ շուրջ քսան տարի (572-591)։ Ի վերջո Հայաստանը երկրորդ անգամ բաժանվում է երկու երկրների միջև։ Կայսրությունը զգալիորեն ընդլայնեց իր սահմանները. Բյուզանդիային անցան Տուրուբերանը, Տայքը, Գուգարքը և Այրարատի մեծ մասը։ Հաստատվեց իշխանությունն արևմտյան Վրաստանի (Լազիկե) հանդեպ։ Հայաստանի այսպիսի պառակտված իրավիճակը շարունակվեց կես դար՝ մինչև արաբական արշավանքները։
Մեծ Հայքի նահանգները վերանվանվեցին տարբեր անվանումներով և սկսեցին կառավարվել Փոքր Հայքի նման։ Մորիկ կայսեր հրամանով հայ նախարարական գնդերը տեղափոխվում էին հեռավոր երկրներ և կռվում կայսրության թշնամիների դեմ։ Նրանց հակառակվող իշխաններից հայտնի էր Սմբատ Բագրատունին, ում մասին հետագայում առասպելներ հյուսվեցին։ Բագրատունիների հիմնական տիրույթներն էին Բարձր Հայքի Սպեր գավառը և Տայքը։ Աստիճանաբար նրանք իրենց գերիշխանությունը հաստատեցին նաև վրացի և աբխազ իշխանների (ազնավուրներ) նկատմամբ։ Բյուզանդա-պարսկական վերջին պատերազմի (602-628) ավարտից հետո քայլեր են արվում Հայաստանի ինքնավարության վերջնական վերացման համար։
640-ական թվականները շրջադարձային են լինում Բյուզանդական Հայաստանի համար. օգտվելով արաբական արշավանքներից՝ հայ ավագանին վարում է անկախության քաղաքականություն։ Մեծ Հայքի երկու մասերը միավորվում են հայոց իշխանի ենթակայության տակ, որն ընդունում է Արաբական խալիֆայության գերիշխանությունը։ Միևնույն ժամանակ Փոքր Հայքի տարածքում ստեղծվում է Արմենիակոն թեմը՝ իբրև սահմանային ռազմական մարզ։ Կորցնելով իշխանությունը քրիստոնյա Եգիպտոսում, Սիրիայում և Հայկական լեռնաշխարհում, բյուզանդացիները կենտրոնացան վրաց ազնվականության վրա։ 7-րդ դարի սկզբին վրաց եկեղեցին ընդունում է քաղկեդոնություն, ինչը դատապարտվում է հայերի կողմից Դվինի եկեղեցական ժողովի ժամանակ։ Մինչդեռ Հայաստանում ողջ իշխանությունն արդեն կենտրոնացած էր հայոց իշխանի (հիմնականում՝ Մամիկոնյաններ և Բագրատունիներ) և հայոց կաթողիկոսի ձեռքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բյուզանդական Հայաստան
Զոհվելուց յոթ ժամ առաջ
«Յոթ ժամ զոհվելուց առաջ» (Семь часов до гибели), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1983 թվականին ռեժիսոր Անատոլի Վեխոտկոյի կողմից ։
Սյուժե
Հայրենի գյուղ այցելելուց հետո վիրաբույժ Շուլգինը մտածում է տուն վերադառնալու մասին։ Նա աշխատում է նավագնացության վրա հյուսիսում։ Ազնիվ, սկզբունքային բժիշկ է, բայց կարծում է, որ իր տարիքում՝ քառասունից հետո, կարելի էր հասնել շատ ավելին։
Իր հերթապահության ժամանակ նա կանչվում է ռազմանավ, որտեղ ծանր վնասվածք էր ստացել նավաստի Կորոլյովը։ Ուղղաթիռը, որով նրանք պետք է վերցնեին հիվանդին, վատ եղանակի պատճառով հազիվ է հաղթահարում իր առջև դրված խնդիրը։ Շուլգինը ստիպված է լինում ցած նետվել նավի տախտակամածին՝ թիմի ձգված տենտի վրա։ Բարդ վիրահատության ժամանակ լինում են հսկայական դժվարություններով, բայց այն հաջող է անցնում։ Հիվանդը փրկվում է, չնայած փրկության հնարավորությունները նվազագույն էին։
Շուլգինը սկզբում հրաժարվում է վիրահատությունից, սակայն ունենալով ընտրություն՝ հիվանդը կարող է ապրել կամ չապրել, անում է հնարավոր ամեն ինչ, և գտնում է հավատն իր նկատմամբ՝ որպես բժիշկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մորաչևո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Մորաչևո (Морачево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։
Մորաչևո գյուղը գտնվում է շրջանի արևմտյան մասում՝ Մոնաստիրշչինա քաղաքից 18 կմ հյուսիս-արևելք, A141 Օրյոլ-Վիտեբսկ մայրուղուց 18 կմ դեպի արևմուտք, Պոլնա գետի ափին։ Գրուդինինո երկաթուղային կայարանը գտնվում է գյուղից 25 կմ հարավ-արևելք՝ Սմոլենսկ-Ռոսլավլ գծի վրա։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գորոդեչնյա (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Գորոդեչնյա (Городечня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Պրուսական ահաբեկչություն (վեպ)
«Պրուսական ահաբեկչություն» (La terreur prussienne), Ալեքսանդր Դյումա հոր վերջին վեպերից մեկը։ Գործողությունները ընթանում են հեղինակի ժամանակներում՝ 1866-1867 թթ.։ Երիտասարդ ֆրանսիացի Բենեդիկտ Տրյուպենը Բեռլինում ականատեսն է լինում մի հակաֆրանսիական սադրանքի։ Նա բղավում է «Կեցցե՜ Ֆրանսիան», և ստիպված փախչում քաղաքից։ Հերոսը հայտնվում է Հաննովերում, որտեղ նրան անհրաժեշտ է լինում մենամարտել մի քանի պրուսացիների հետ, ովքեր վրդովված էին իր վարմունքից։ Այստեղ Բենեդիկտը ծանոթանում է գերմանացի սպա Ֆրիդրիխ ֆոն Բելովի հետ։ Պատանին տեսնում է, թե ինչպես պրուսական միլիտարիզմը, վերամիավորելով Գերմանիան, ճնշում է ազատությունը։ Ֆրիդրիխը, խորապես վիրավորված պրուսացի գեներալ Շտուրմից, իր կյանքին վերջ է տալիս։ Ֆրիդրիխի քույրը՝ Ելենան, ով նշանված էր ավստրիացի սպա Կարլի հետ, կորցնում է իրեն և նույնպես ինքնասպան լինում։ Բենեդիկտը Շտուրմին Փարիզ կատարած այցի ժամանակ հրավիրում է դուելի և սպանում նրան, վրեժ լուծելով ընկերոջ համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1868 վեպեր
Գելան (այլ կիրառումներ)
Գելան, կարող է վերաբերել՝
Կալհուն շրջան (Իլինոյս)
Կալհուն շրջան (Calhoun County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 658 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.089 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հարդին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1825 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Գեղադիրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)
Գեղադիրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝
Սենոե (գյուղ, Կրասնոպոլիեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սենոե գյուղում բնակվում էր 468 մարդ։
Գեղաղբյուր (այլ կիրառումներ)
Գեղաղբյուր, կարող է վերաբերել՝
Քյոս (Կերճանիսից 24 կմ հյուսիս-արևմուտք)
Քյոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կերճանիսի գավառակում ։ Գտնվում էր Կերճանիս ավանից 24 կմ հյուսիս-արևելք, Քյոս նույնանուն գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք, Գայլ գետի հարավարևելյան մասում գտնվող երկու ակունքների միջև։
Տարածքը լեռնային էր ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Քերոլ շրջան (Իլինոյս)
Քերոլ շրջան (Carroll County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.150 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.387 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունտ Քերոլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1839 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Արցախի պետական պատմաերկրագիտական թանգարան
Արցախի պետական պատմաերկրագիտական թանգարան, պատմամշակութային թանգարանային հաստատություն Արցախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտում, որտեղ ներկայացվում է Արցախի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Հիմնադրվել է 1939 թվականին։
Ցուցադրություն
Արցախի պետական պատմաերկրագիտական թանգարանի ֆոնդապահոցներում և ցուցադրության մեջ ընդգրկված են ավելի քան 50 հազար պատմամշակութային արժեքներ։ Արցախում իրականցվող պեղումների շնորհիվ թանգարանը հնարավորություն ունի արդյունավետ կերպով ընդլայնելու իր ցուցանմուշների ցուցակը։
Հնագիտության բաժին
Թանգարանի ցուցադրությունը սկսվում է Արցախի բնաշխարհը պատկերող հետաքրքիր տեսարաններով, որին հաջորդում է հնագիտության բաժինը։ Այստեղ ցուցադրված նյութերի մեջ ընդգրկված են բնության քարացած նմուշներ, ամենավաղ քարեդարյան գործիքներ, բրոնզե ամենատարբեր իրեր (զարդարանքներ, սպասք, զենքեր), Ուրարտական ժամանակներից պահպանված զարմանահրաշ զարդագոտիներով կավանոթներ, հայկական, հռոմեական, պարսկական, արաբական ծագման արծաթե ու պղնձե մետաղադրամներ և այլն։
Միջնադարյան բաժին
Հայոց առաջին փիլիսոփա Գրիգոր Լուսավորիչը Արցախում հիմնադրել է առաջին եկեղեցիներից մեկը՝ Ամարասը, որի լուսանկարի և համապատասխան քարտեզի ցուցադրությամբ սկսվում է թանգարանի միջնադարյան բաժինը։ Այստեղ առկա են նաև Հարավային Կովկասում նրա քարոզչության փաստացի վկայություններ։
Առանձնակի հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև ազգագրության բաժինը, որտեղ ցուցադրությունը սկսված է արցախցու նահապետական ընտանիքի (տատիկը ճախարակով թել է մանում, իսկ պապիկը՝ իր մշակած կաշուց տրեխ տեսարանով։
Արցախյան համազգային շարժում բաժին
Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում արցախյան համազգային շարժումը, Արցախյան ազգային ազատագրական պատերազմը, հետպատերազմյան շրջանում Արցախյան շարժման մասին պատմող թանգարանի վերջին բաժինները ։
Հասցե
Պատկերասրահը գտնվում է Արցախի Հանրապետության Ստեփանակերտ քաղաքում, Սասունցի Դավիթ 4 հասցեում։
Գեղամասար (այլ կիրառումներ)
Գեղամասար, կարող է վերաբերել՝
Շուշան (թերթ)
«Շուշան», պատկերազարդ շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1913 թվականին, Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիր՝ Նեմցե։ Նյութերը հիմնականում նվիրված են արևմտահայ թատրոնին ու վիպերգությանը, ընտանիքի ու սոցիալական հարաբերությունների հարցերին։ Տպագրել է Օտյանի, Արփիարյանի, Սիպիլի, Ս․ Պարթեյանի, ինչպես նաև սկսնակ գրողների գործեր։ «Մոռցուած էջեր» խորագրով հրատարակել է անցյալի գրականության նմուշներ։ Թարգմանաբար ներկայացրել է եվրոպական գրականությունը։ Հանդեսի № 8-ը նվիրվել է Րաֆֆուն՝ մահվան 25-ամյակի կապակցությամբ։
Ֆարնեզե
Բնակչությունը կազմում է՝ 1729 մարդ (ըստ 2001 թվականի), բնակչության խտությունը՝ 28,84 մարդ/կմ2։ Տարածքը կազմում է 52,95 կմ2։ Փոստային ինդեքսը՝ 01010, հեռախոսային կոդը՝ 0761։
Վյազովայա (գյուղ, Կրասնոկուտի շրջան)
Վյազովայա (Вязова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է 1775 թվականին։ 2001 թվականի տվյալներով Վյազովայա գյուղում բնակվել է 611 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2134 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 286,32 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրքը
Այն Վյազովսկի գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն է, որը, բացի այդ, ներառում է Միխայլովկա, Օտրադա, Օլեյնիկի և Ռանդավա գյուղերը։
Վյազովայա գյուղը գտնվում է Կովալևկա գետի ափին, հոսանքին ներքև՝ 1 կմ հեռավորության վրա, Միխայլովկա գյուղն է։ Գետի վրա մեծ ամբարտակներ կան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆարնեզե
Քաղաքի հովանավոր սուրբը համարվում է Սանտ Իսիդորոն, որի տոնը ամեն տարի նշվում է մայիսի 10-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Շուշան (թերթ)
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Մորգաուշի
Մորգաուշի (Моргауши), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Մորգաուշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4380 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Մորգաուշսկի շրջանի բնակավայրեր
Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)
Գեղանիստի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝
Վայոց Ձորի մարզի ամրոցների և բերդերի ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ցանկեր:Ճարտարապետություն
Գորոդեց (գյուղ, Լուժսկի շրջան)
Գորոդեց (Городец), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 92 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Գեղարդ (այլ կիրառումներ)
Գեղարդ, կարող է վերաբերել՝
Դվոյնիցա (Չյորնայա Խոլունիցայի վտակ)
Դվոյնիցա (Двойница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օմուտինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա Խոլունիցա գետի ձախ ափին՝ 73 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կասս շրջան (Իլինոյս)
Կասս շրջան (Cass County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 974 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.642 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վիրջինիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (այլ կիրառումներ)
Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, կարող է վերաբերել՝
Բորովնո (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)
Բորովնո (Боровне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1604 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորովնո գյուղում բնակվում էր 786 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2233 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 351,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1604 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աշոտ Բաղդասարյան (պատգամավոր)
Աշոտ Գևորգի Բաղդասարյան, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Կենսագրություն
Աշոտ Բաղդասարյանը ծնվել է 1952 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Երևանում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1975 թվականին և ստացել է սննդի արդյունաբերության մեքենաների և ապարատների մասնագետի որակավորումը ։ Որպես ճարտարագետ  1974-1975 թվականներին աշխատել է Երևանի «Էլեկտրապրոյեկտ» նախագծային ինստիտուտում ։
1975-1976 թվականներին եղել Խորհրդային Հայաստանի գունավոր մետալուրգիայի վարչության արտադրական երկրաբանահետախուզական տրեստի ճարտարագետ-մեխանիկ ։ Որպես գլխավոր մեխանիկ 1976 թվականին աշխատել է նույն տրեստի երկրաբանաֆիզիկական արշավախմբում, 1976-1981 թվականներին եղել է Հայաստանի սննդի արդյունաբերության նախարարության գլխավոր մեխանիկի, էներգետիկի և սարքավորումների համակազմի բաժնում` ավագ ճարտարագետ, առաջատար ճարտարագետ։ 1981-1982 թվականներին եղել է Աբովյանի գարեջրի գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1982 թվականին` Երևանի գարեջրի գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1987 թվականին` տնօրեն, 1996 թվականին` «Երևանի գարեջուր» ՓԲԸ գործադիր տնօրեն, 1997-2003 թվականներին` գլխավոր տնօրեն , իսկ 2003 թվականից` եղել է «Երևանի գարեջուր» ՓԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ։ 2003 թվականի մայիսի 25-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային Ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ՀՀԿ խմբակցության անդամ։ 2006 թվականի հուլիսի 22-ից եղել է ՀՀԿ անդամ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Պարգևներ
2002 թվականին-«Երևանի զինանշան» հուշամեդալ
Օֆուր
Օֆուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում :
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լունա 15
Լունա-15, կամ Ե-8-5 համար 401 (Луна 15), Սովետական Միության տիեզերքի հետազոտության ծրագրի շրջանակներում իրականացվող Լունա ծրագրի հերթական առաքելությունը, որով նախատեսվում էր Երկիր վերադարձնել Լուսնի գրունտի նմուշ։ Արձակվել է 1969 թվականի հուլիսի 13-ին Բայկոնուր տիեզերակայանից, Պրոտոն-Կ կրող հրթիռով։ Իջեցվող սարքը բախվեց Լուսնի մակերևույթին 1969 թվականի հուլիսի 21-ին։ Լունա 15-ը Խորհրդային այս տիպի երկրորդ առաքելությունն էր։ Առաջին առաքելության կայանը համարակալված էր որպես Ե-8-5 համար 402։ Կայանը չհաջողվեց դուրս բերել Երկրի ուղեծիր կրող հրթիռի երրորդ աստիճանի չմիանալու պատճառով։
Գեղարքունի (այլ կիրառումներ)
Գեղարքունի, կարող է վերաբերել՝
Լունա 15
Հատկանշական է, որ Լունա 15-ը սկսեց վայրէջքը այն պահին, երբ Ապոլոն 11-ի աստղագնացները վերջացնում էին իրենց առաջին ելքը Լուսնի մակերես։ Կայանի բախումը Լուսնի մակրևույթին տեղի ունեցավ 15:50 UTC, ամերիկյան տիեզերանավի Լուսնից մեկնարկից մի քանի ժամ առաջ ։
Կայանի կառուցվածք
Լունա 15-ը նախագծվել է Լավոչկինի անվ. բյուրոում, կառուցվածքի նշանակումն էր՝ Ե-8-5։ Այն բաղկացած էր երեք մասերից՝ վայրէջքի հարթակից, վերադարձվող սարքից, և փրկվող սարքից (այսպես էր անվանվում Երկիր վերադարձող գնդաձև սարքը)։
Կայանի վրա տեղադրված սարքավորումներով հնարավոր էր կատարել մերձլուսնային տարածությունը, Լուսնի գրավիտացիոն դաշտը, Լուսնի մակերևույթի կազմության քիմիական վերլուծությունը։ Կայանի վրա տեղադրված տեսախցիկներով հնարավոր էր նաև կատարել Լուսնի նկարահանումներ։
Թռիչք
«Լունա 15» կայանը արձակվեց 1969 թվականի հուլիսի 13-ին Բայկոնուր տիեզերակայանից, Պրոտոն-Կ կրող հրթիռով։ Այն հաջողությամբ դուրս եկավ Երկրի ուղեծիր։ Կատարված ուղեծրի կարգաբերումից հետո կայանը շարունակեց թռիչքը դեպի Լուսին և առանց խնդիրների դուրս եկավ ուղեծիր հուլիսի 17-ին։ Կայանը մնաց Լուսնի ուղեծրում, մինչ կառավարման մասնագետները ստուգում էին կայանի սարքերի աշխատանքը և կատարում երկու ուղեծրի ճշգրտման մանյովրներ։
52 լուսնային ուղեծրի պտույտ և 86 տվյալների հաղորդման սեանս կատարելուց հետո կայանը սկսեց վայրէջքի գործընթացը։ Տվյալների փոխանցումը ընդհատվեց չորս րոպե անց, Լուսնի մակերևույթից հաշվարկված 3 կմ բարձրության վրա։ Համաձայն գնահատականներին կայանը բախվել էր լեռան ստորոտին։ Բախման վայրը ընկնում է Ճգնաժամների ծովում, այս վայրը գտնվում է Ապոլոն 11-ի վայրէջքի կետից 554 կմ հեռավորության վրա ։
Հետևանքներ
Զույգ՝ Լունա 15 և Ապոլոն 11 առաքելությունների իրականացումը դարձավ տիեզերական մրցավազքի կարևորագույն պահերից մեկը ։
Այս առաքելությունների իրականացման ժամանակ տեղի ունեցավ առաջին Խորհրդա-Ամերիկյան հաղորդակցումը՝ Խորչհրդային Միությունը հրապարակեց Լունա 15-ի թռիչքի պլանը, որպեսզի հնարավոր լինի խուսափել Ապոլոն 11-ի հետ բախումից ։
Գեղաքար (այլ կիրառումներ)
Գեղաքար, կարող է վերաբերել՝
Մշակութային ցեղասպանություն
Մշակութային ցեղասպանություն (նաև՝ Սպիտակ ցեղասպանություն), որևէ ժողովրդի կամ էթնիկ խմբի պատմամշակութային հուշարձանների, հոգևոր արժեքների, ազգային մշակույթի այլ տարրերի ոչնչացում կամ յուրացում։ Համարվում է մարդկության դեմ իրականացված ոճիր։
Որևէ ժողովրդի կամ էթնիկ խմբի մշակույթը ոչնչացնելու նպատակով իրականացված գործողությունները ազգային-մշակութային ցեղասպանություն են կոչում։ Ըստ իրավագետ Ռաֆայել Լեմկինի, ցեղասպանությունը ոչ միայն ազգային կամ կրոնական խմբի ֆիզիկական բնաջնջմամբ վերացումը, այլև նրա ազգային-հոգևոր մշակույթի ոչնչացումն է։ «Ազգային-մշակութային ցեղասպանություն» հասկացությունը, սակայն, չի մտել «Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխելու և դրա համար պատժի մասին» ՄԱԿ-ի 1948 թ.դեկտեմբերի 9 կոնվեցիայի մեջ։
Արևմտյան Հայաստան
Մինչև 1920-ական թթ. մշակույթի արժեքների ոչնչացումն իրագործվել է ինչպես կանոնավոր բանակի, քրդական ու թուրքական զորաջոկատների, այնպես էլ հայերի ողջ ունեցվածքը, այդ թվում՝ մշակութային հարստության տեսանելի հատվածը հնարավորինս արագ կողոպտելու, յուրացնելու մոլուցքով տարված ժողովրդական զանգվածների կողմից։ Նրանց նպաստում էին մի կողմից՝ կառավարող շրջանների՝ թուրք հասարակության մեջ ներմուծած ատելությունը քրիստոնյաների, հատկապես հայերի հանդեպ, ինչն առավել մոլեռանդ էր դարձնում զանգվածների գործողությունները, մյուս կողմից՝ այդ գործողությունների բացարձակ ազատությունն ու անպատժելիությունը։ Ատելության ու մոլեռանդության դրսևորումներն առանձնակի ընդգծված են հայերի հոգևոր հաստատության դեմ իրականացված գործողություններում։ Մասնավորապես 1915-1923 թթ.-ի ընթացքում հայկական մշակութային հուշարձանների հանդեպ թուրքական կողմի քաղաքականությունն ու կոնկրետ գործողությունները թեև շատ դեպքերում անկառավարելի էին, սակայն իրենց մեջ ներառում էին հստակ ուրվագծվող ծիսական, կրոնական արարողակարգային տարրեր, որոնց նպատակն էր նաև պղծել սրբավայրը՝ որպես թիրախ օգտագործելով էթնոկրոնական, դավանական հաստատությունը։ Դա հաճախ ուղեկցվել է կոնկրետ խորհրդանշական գործողություններով՝ խաչի հանում, մուսուլման հոգևորականի կողմից եկեղեցու վերաօծումը մզկիթի, խաչի ու զանգի տապալում և նամազի կոչ զանգակատնից, սպանությունների, բռնաբարությունների խորհրդանշական գործողություններ հատկապես եկեղեցու բեմի վրա, որը կոչված էր էլ ավելի նսեմացնելու զոհ դարձած էթնիկ հանրության դավանական զգացմունքները։ Նույն կերպ սպանության գործողությունը կամ մարդկանց ողջակիզումը եկեղեցու ներսում ընկալվելով որպես սիմվոլիկ զոհաբերության ակցիա՝ կոչված էր խոր անարգանք հասցնելու տվյալ էթնիկ հանրության հոգևոր զգացմունքներին ու ավանդույթներին ։ Եկեղեցու ներսում ողջակիզման օրինակները բազմաթիվ են հատկապես համիդյան և 1909 թ. Ադանայի կոտորածների ընթացքում։ 1895 թ.-ի Ուրֆայի Մայր տաճարում թուրքական ամբոխի կողմից ողջակիզվեց այնտեղ ապաստանած շուրջ 3000 հայ, իսկ հետագայում՝ մասնավորապես 1909 թ., նմանատիպ փորձեր կիրառվեցին հայկական գրեթե բոլոր բնակավայրերում։ Միայն Ադանա քաղաքում հրկիզված 6 եկեղեցիներից երկուսում՝ Սուրբ Ստեփանոսում և Սուրբ Աստվածածնում, ողջակիզվեցին այնտեղ ապաստանած շուրջ 3500 հայեր ։
Հայկական հոգևոր-մշակութային հաստատությունները, փաստորեն, ֆունկցիոնալ առումով թուրքական կողմի համար դիտվել են որպես նպատակահարմար միջոց՝ ցեղասպանական գործողություններ իրականացնելու համար։ Մասնավորապես վանքերն օգտագործվել են որպես զինվորական և ոստիկանական հենակետեր՝ հարակից հայկական բնակավայրերի դեմ պատժիչ գործողություններ իրականացնելու համար։ Վանքը կամ եկեղեցին վերածվել է նաև հավաքատեղիի՝ մի կողմից՝ զանգվածային սպանություն իրականացնելու կամ ողջակիզելու նպատակով, մյուս կողմից՝ բանտի՝ հայ տարագրյալներին և հատկապես կանանց այնտեղ արգելափակելու համար, ապա և պահեստավայրի՝ իսլամադավան բնակչության և իշխանությունների կողմից հայերի բռնագրավված ունեցվածքի կուտակման, բաշխման կամ հետագա թալանի համար ։
Հայոց ցեղասպանության իրագործումից հետո ժամանակի հրամայական էր դառնում բազմաթիվ հայաթափված գավառների վերաբնակեցման խնդիրը, ինչը լուծվեց Բալկաններից, Միջագետքից և այլ վայրերից տեղափոխված թուրքերի և իսլամադավան այլ ազգերի վերաբնակեցման պետական ծրագրի իրագործումով ։ Այս ծրագրի իրագործումն անմիջականորեն բախվում էր հայերի բնիկ լինելու հանգամանքն անըհդհատ փաստող նյութական մշակույթի մնացորդների՝ դեռևս կանգուն կամ կիսավեր հայկական հնագույն հուշարձանների ներկայության հետ։ Այս պահից սկսած՝ քեմալական վարչակարգը մշակեց և գործի դրեց հայերի մշակույթին առնչվող ցանկացած փաստի ոչնչացման պետական ծրագիրը, որի իրագործումով, փաստորեն, ամբողջացվեց Հայոց ցեղասպանության երիտթուրքական ծրագիրը։
Թուրքական կառավարության կողմից հայկական դարավոր հուշարձանները կանխամտածված և հետևողականորեն ոչնչացնելու առնչությամբ ուշագրավ է Միություն և առաջադիմություն կուսակցության անդամ, թուրքական ազգային մեծ ժողովի պադգամավոր, Մուստաֆա Քեմալի խորհրդական Ռիզա Նուրի բեյի՝ 1921 թ.-ի մայիսի 25-ի նամակն՝ ուղղված արևելյան ճակատի հրամանատար Քյազիմ Կարաբեքիրին, ուր մասնավորապես ասվում էր. «Անի քաղաքի հուշարձանների մնացորդներն ու հետքերը պետք է ջնջվեն երկրագնդի երեսից։ Դուք մեծ ծառայություն կմատուցեք Թուրքիային` այդ նպատակն իրագործելով» ։