Մոդեռնիզմ
Մոդեռնիզմը շարունակվում է․ 1930-1945
Մոդեռնիստական նշանակալից գրական գործերը շարունակեցին ստեղծվել 1920-ական և 1930-ական թվականներին, այդ թվում `Մարսել Պրուստի, Վիրջինիա Վուլֆի, Ռոբերտ Մուսիլի և Դորոթի Ռիչարդսոնի հետագա վեպերը։ Ամերիկացի մոդեռնիստ դրամատուրգ Յուջին Օ'Նիլի կարիերան սկսվեց 1914թ․-ին, բայց իր ամենամեծ աշխատնքը հայտնվեց 1920, 1930թթ․-ին և 1940թ․-ի սկզբին։ Երկու այլ հայտնի մոդեռն դրամատուրգներ 1920 և 1930թթ․-ին , դրանք՝ Բերտոլտ Բրեխտը և Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկան էին։ Դ. Հ. Լոուրենսի Լեդի Չատրլիի սիրուհին մասնավոր կերպով լույս է տեսել 1928-ին, մինչդեռ ժամանակակից վեպի պատմության համար մեկ այլ կարևոր նշան եկել է 1929-ին Ուիլյամ Ֆոլքների «Ձայնը և կատաղությունը» հրապարակմամբ։ 1930-ական թվականներին, Ֆոլկների այլ հետագա գլխավոր գործերից բացի, Սեմուել Բեքեթը հրատարակեց իր առաջին գլխավոր աշխատանքը ՝ «Մըրֆի» (1938) վեպը։ Այնուհետև 1932.թ-ին հայտնվեց Ջեյմս Ջոյսի ,,Ֆիննեգանս Ուեյք,,-ը     /Finnegans Wake /։ Այս մասին գրված է հիմնականում իդիոսինկրատիկ լեզվով, որը բաղկացած է անգլերենի ստանդարտ բառապաշարների և նորաբանության բազմալեզու կետերի և պորտմանտեո բառերի խառնուրդից, որոնք փորձում են վերստեղծել քնի և երազների փորձը ։ Բանաստեղծություններում Թ. Ս. Էլիոթը, Է. Է.Կումինգսը և Ուոլաս Սթիվենսը գրում էին 1920-ականներից մինչև 1950-ական թվականները։ Թեև անգլերեն լեզվով ժամանակակից մոդեռնիստական պոեզիան հաճախ դիտվում է որպես ամերիկյան երևույթ, որի առաջատար էքսպոնենտներ են ՝ Էզրա Փաունդը, Էլիոթը, Մարիաննա Մուրը, Ուիլյամ Կարլոս Ուիլյամսը, Հ․Դ․-ն (HD) և Լուի Զուկոֆսկին, այստեղ եղել են բրիտանական ժամանակակից մոդեռնիստական բանաստեղծներ, այդ թվում ՝ Դեվիդ Ջոնսը, Հյու ՄակԴիարմիդը, Վասիլի Բանտինգ և Ուիսթեն Հյու Օդենը Եվրոպական մոդեռնիստական բանաստեղծների թվում են Ֆեդերիկա Գարսիա Լորկան, Աննա Ախմատովան, Կոնստանտին Կավաֆին և Պոլ Վալերին: Մոդեռնիստական շարժումը այս ժամանակահատվածում շարունակվեց նաև Խորհրդային Ռուսաստանում։ 1930-ին պրեմիերան ներկայացվեց կոմպոզիտոր Դիմիտրի Շոստակովիչի (1906–1975) օպերան ՝ «Քիթը», որում նա օգտագործում է տարբեր ոճերի մոնտաժ, ներառյալ ազգային երաժշտությունը, ժողովրդական երգը և ատոնալ երաժշտությունը։ Նրա ազդեցության շարքում էր Ալբան Բերգի (1985-1935) ,,Վոզցեկ,, օպերան (1925), որը «հսկայական տպավորություն թողեց Շոստակովիչի վրա, երբ այն բեմադրվեց Լենինգրադում »: Այնուամենայնիվ, 1932 թվականից սոցիալիստական ռեալիզմը սկսեց Խորհրդային Միությունում դուրս մղել մոդեռնիզմը, իսկ 1936-ին Շոստակովիչը ենթարկվեց հարձակման և ստիպված հետ վերցրեց իր 4-րդ սիմֆոնիան ։ Ալբան Բերգը գրեց ևս մեկ նշանակալից, չնայած ոչ լրիվ մոդեռնիստական օպերա ՝ Լուլու, որը պրեմիերան անցել է 1937-ին։ Բերգի ջութակի կոնցերտը առաջին անգամ կատարվել է 1935 թվականին։ Շոստակովիչի նման, այս ժամանակահատվածում այլ կոմպոզիտորներ նույնպես բախվել են դժվարություններին։ Գերմանիայում Առնոլդ Շյոնբերգը (1874–1951) ստիպված է եղել փախչել ԱՄՆ, երբ Հիտլերը իշխանության եկավ 1933-ին ՝ իր մոդեռնիստական ատոնալ ոճի և հրեական նախնիների պատճառով ։ Այս շրջանի նրա գլխավոր գործերը թավջութակի կոնցերտն է Op. 36 (1934/36), և Դաշնամուրի կոնցերտ, Op. 42 (1942): Շոենբերգը նաև այս ժամանակահատվածում գրել է տոնալ երաժշտություն ՝ Suite for Strings in G major-ի համար (1935) և համար 2 կամերային սիմֆոնիան (1906-1936)։ Բայց նա նույնպես մեկնել է ԱՄՆ 1940 թվականին ՝ Հունգարիայում ֆաշիզմի վերելքի պատճառով ։ Իգոր Ստրավինսկին (1882–1971) շարունակեց գրել իր նեոկլասիկական ոճով։ 1930–40-ական թվականների ընթացքում ՝ գրել է այնպիսի գործեր, ինչպիսիք են Սաղմոսների սիմֆոնիան (1930),  սիմֆոնիան երեք շարժումներում (1945)։ Նա նաև արտագաղթեց ԱՄՆ ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով։ Օլիվյե Մեսսիան (1908–1992), այնուամենայնիվ, պատերազմի տարիներին ծառայել է ֆրանսիական բանակում և բանտարկվել է գերմանացիների կողմից Շտալագ VIII-Ա-ում, որտեղ նա կազմել է իր հանրահայտ Quatuor pour la fin du du temps («Քառյակը ժամանակի ավարտին»)։ ) Քառյակը առաջին անգամ ներկայացվեց 1941-ի հունվարին բանտարկյալների և բանտապահների հանդիսատեսի համար ։