cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դոնալդ Ռամսֆելդ
Բիզնես կարիերա
1977 թվականի սկզբերին Ռամսֆելդը կարճ ժամանակ դասախոսություն էր կարդում Չիկագոյում Վուդրո Վիլսոնի անվան հասարակական և միջազգային հարաբերությունների կառավարման դպրոցում, որը գտնվում էր Իլինոյսում՝ իր հայրենի Էվանսթոն քաղաքի հարևանությամբ։ Ավելի ուշ նա սկսեց հետաքրքրվել բիզնեսի ոլորտով և 1977-1985 թվականներին եղավ Սքոքում (Իլինոյս նահանգ)գտնվող աշխարհահռչակ Գ.Դ. Սըրլ&Քոմփանի (G.D. Searle&Company) դեղագործական ընկերության գործադիր տնօրեն, հետայդու նախագահ, ապա նաև ներկայացուցիչ։ Իր ղեկավարության տարիներին Սըրլս ընկերությունն արձանագրեց ֆինանսական աճ, որի հետևանքով էլ ստացավ մրցանակ Ուոլ Սթրիտ Թրանսքրիփթ «Wall Street Transcript» (1980) և «Ֆինանսական աշխարհ» (Financial World) (1981) կողմից։ Ռամսֆելդը Ջեներալ Ինստրումենտ Կորպորացիա (General Instrument Corporation) ընկերության գործադիր տնօրենն ու ղեկավարն էր 1990 թվականից 1993 թվականներին։ 1985 թվականին Սըրլ ընկերությունը գնվեց Մոնսանտո Քոմփանիի (Monsanto Company) կողմից։ Ենթադրում են, որ այդ գործարքից Ռամսֆելդը շահեց շուրջ 12 միլիոն $ : Դոնալդը ղեկավար և գործադիր տնօրեն էր General Instrument Corporation-ում 1990-1993 թվականներին։
1997 թվականին, մինչ Ռամսֆելդը դարձավ ԱՄՆ-ի պաշտպանության 21-րդ նախարարը (2001 թիվ), նա Գիլիադ Սկաինսիս (Gilead Sciences) ընկերության գործադիր տնօրենն էր։ Վերջինս Տամիֆլյու (Tamiflu) դեղամիջոցի արտադրությամբ էր զբաղվում, որը պայքարում էր թռչնագրիպի դեմ ։ Արդյունքում Ռամսֆելդի ակտիվներն աճեցին, երբ թռչնագրիպը դարձավ համաշխարհային պատուհաս։
Մասնակի պետական ծառայություն
Իր բիզնես-կարիերայի տարիներին Ռամսֆելդը մասնակիորեն աշխատում էր նաև պետական ծառայությունում։ 1983 թվականի նոյեմբերին նա նշանակվեց Ռոնալդ Ռեյգանի Հատուկ դեսպանորդը Մերձավոր Արևելքում իրանաիրաքյան պատերազմի տարիներին։ Երբ Ռամսֆելդը 1983 թվականի դեկտեմբերի 20-ին այցելեց Բաղդադ, հանդիպեց Սադդամ Հուսեյնի հետ և վարեց ժամուկես տևող բանակցություններ նրա հետ։ Նրանք դեմ էին Սիրիայի կողմից Լիբանանի օկուպացիային, ինչպես նաև սիրիական և իրանական էքսպանսիային ու Իրանին զենք վաճառելուն։ Իր մեմուարներում Ռամսֆելդը գրել է. «Հուսեյնի հետ հանդիպումը քառորդ դար տևած բամբասանքների, ասեկոսեների առիթ հանդիսացավ։ Ըստ երևույթին Ռեյգանն ինձ ուղարկեց Սադդամի մոտ կամ նավթի վերաբերյալ գաղտնի համաձայնությունների գալու, կամ էլ Իրաքը անկախ ամերիկյան երկիր դարձնելու նպատակով» ։
Ռամսֆելդը «Նոր ամերիկյան դար» նախագծի ակտիվ մասնակից էր։ Վերջինս գիտահետազոտական ինստիտուտ էր, որը զբաղվում էր ԱՄՆ-ի տնտեսության պահպանման հարցերով։ Ինչպես նաև Դոնալդը «Յունայթեդ ուեյ օֆ Ամերիկա» ընկերության գործադիր տնօրենն էր 1986 թվականից 1989 թվականը։ Իսկ 1990-1993 թվականներին նա Դեպարտամենտի խորհրդի ներքին քաղաքականության բաևնի խորհրդականն էր։
Վերադարձ կառավարություն (2001-2006)
Ջորջ Բուշ կրտսերի նախագահ դառնալուց անմիջապես հետո Ռամսֆելդը նշանակվեց ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարար 2001 թվականին, հաշվի չառնելով որ Ջորջ Բուշ ավագի հետ նա ուներ տարաձայնություններ։ Այդ պաշտոնի համար Բուշին խորհուրդ տվեց Դիկ Չեյնը ։ Ռամսֆելդի երկրորդ անգամ պաշտմանության նախարարի պաշտոնին վերադառնալը ամրացրեց դիրքերը Պենտագոնում ։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունից հետո Աֆղանստանում, այնուհետև նաև Իրաքում (2003) անմիջապես սկսվեցին պատերազմական գործողությունները Ռամսֆելդի պլանավորմամբ։
Ռազմական սեկտորի արդիականացում
Ռամսֆելդի առաջնային խնդիրն էր արդիականացնել ռազմական սեկտորը և վերածել այն թեթև մարտական ուժերի։ Պաշտոնին անցնելուց անմիջապես հետո Ռամսֆելդը հայտարարեց արագացված ստուգումների մասին ռազմական ասպարեզում, ինչպես նաև սկսեց պաշտպանության նոր ռազմավարություն մշակել, որը կհամապատասխանի 21-րդ դարի պահանջներին ։
2001 թվականի սեպտեմբերի 11
Սեպտեմբերի 11-ի առավոտյան Ռամսֆելդը ելույթ էր ունենում Պենտագոնում։ Ավելի ուշ նա հայտնեց Լարի Քինգին, որ այդ հանդիպման ժամանակ ասել է. «մոտակա երկու, չորս, վեց, ութ, տասը, տասներկու ամիսներին աշխարհում կկատարվի այնպիսի մի իրադարձություն, որը կդառնա մեծ շփոթության ալիք ու կստիպի մարդկանց մտածել այն մասին, որ պետք է ունենալ ուժեղ, առողջ պաշտպանություն, որը կամրացնի աշխարհը» ։
Սեպտեմբերի 11-ի հետ կապված ռազմական որոշումներ
Ստիվեն Կամբոնի կողմից արված հայտարարություններից ելնելով՝ սեպտեմբերի 11-ին Ռամսֆելդը հրամայեց իր օգնականներին գտնել ահաբեկչությանը Իրաքի մասնակցությունը փաստող ապացույցներ ։ Իր «Հայտնիները և անհայտները» գրքում Ռամսֆելդը գրում է. «Շատ բան գրվեց այն մասին, որ սեպտեմբերի 11-ից հետո Բուշի վարչակազմն իր ուշադրությունը սևեռեց Իրաքի վրա։ Մեկնաբաններն ասում էին, թե չափից ավելի տարօրինակ է, որ նախագահն ու իր օգնականներին բարձրացնում են հարցեր Սադդամ Հուսեյնի մասնակցության վերաբերյալ։ Ես երբեք չեմ հասկացել այդ վիճաբանությունները։ Ես չգիտեի, թե Իրաքն արդյոք մասնակից է այս գործում, թե չէ։ Բայց վարչակազմի կողմից այդ հարցերով չզբաղվելը անպատասխանատվություն կլիներ» ։
Աֆղանստան և Իրաք
Աֆղանստանում պատերազմ սկսելուց հետո Ռամսֆելդը մասնակցեց այն հանդիպմանը, որում քննարկվում էին գործողությունների պլանը արտակարգ իրավիճակներում, եթե հանկարծ սկսվի պատերազմ Իրաքի հետ։ Ըստ պլանի նախատեսված էր, որ զորքերի թիվը պետք է լինի 500000 մարդ, որին դեմ էր Ռամսֆելդը՝ համարելով այն մեծ թիվ։ Գորդոնի Թրեյնորը գրում է. «Ռամսֆելդի համար չափազանց մեծ թիվ էր այդքան շատ զինվոր նախատեսելը, ինչպես նաև շատ երկար էր գործողություններ կատարելու ժամանակը» ։ Ռամսֆելդի պլանը նախատեսում էր կայծակնային ներխուժում, որի շնորհիվ Բաղդադը պետք է գրավվեր մեկ ամսում, ընդ որում՝ շատ քիչ զոհերի գնով՝ ԱՄՆ-ի կողմից։ Շատ կառավարական շենքեր, թանգարաններ, էլեկտրաէներգիա մատակարարող կառույցներ, նավթամուղներ տուժեցին կողոպտիչների և վանդալների կողմից՝ Հուսեյնի տապալումից և ժամանակավոր կառավարություն ձևավորելուց հետո։ Մեծ ապստամբություն բարձրացավ ռազմական ներխուժումից հետո։ Դրանից հետո Գերմանիան և Ֆրանսիան դեմ արտահայտվեցին Իրաք ներխուժելուն։ Ռամսֆելդը այդ երկրներն անվանեց «հին Եվրոպայի» մասը՝ նկատի ունենալով, որ պատերազմը ողջունում են նոր, ժամանակակից եվրոպական երկրները ։ Բրիտանական «Դեյլի տելեգրաֆ» թերթին տված ճեպազրույցում 2007 թվականի սեպտեմբերին բրիտանական բանակի գեներալ Մայք Ջեքսոնը նշել է, որ Իրաք ներխուժելու վերաբերյալ Ռամսֆելդի պլանը «ինտելեկտուալ սնանկացում է», և ավելացրել է, որ Ռամսֆելդը «Իրաքի դրության ամենապատասխանատու անձանցից մեկն է»։ Հետո նշում է, որ ԱՄՆ-ի կողմից Իրաքում ահաբեկչության դեմ պայքարը համարվում է „ոչ ադեկվատ“ և չափազանց կենտրոնացած ռազմական կոմպոնենտի վրա, քան դիվանագիտության ։ 2003 թվականի հոկտեմբերին Ռամսֆելդն անձամբ հավանություն տվեց Պենտագոնի կողմից առաջարկված գաղտնի «ճանապարհային քարտեզին» ։
Պաշտոնաթողություն
Ութ պաշտոնաթող գեներալներ և ծովակալներ պահանջեցին Ռամսֆելդի հրաժարականը 2006 թվականի սկզբին։ Այդ նախադեպը ստացավ «Գեներալների խռովություն» անվանումը։ Նրանք Դոնալդին մեղադրեցին իր «գարշելի» ռազմական պլանների և ոչ ռազմավարական կոնցեպցիաների համար  ։ Այս պատմության ընթացքում Բուշն աջակցում էր իր նախարարին՝ Ռամսֆելդին, հայտարարելով, որ. «Ռամսֆելդը հենց այն է, ինչ պետք է» ։ 2006 թվականի նոյեմբերի 1-ին Բուշն հայտարարեց, որ Դոնալդը պաշտոնին կմնա, մինչև իր նախագահելու ժամկետի ավարտը ։ Նոյեմբերի 6-ին Ռամսֆելդը նամակ գրեց հրաժարականի մասին ։ Ընտրությունների ժամանակ Ներկայացուցիչների պալատը և Սենատը մտան դեմոկրատների հսկողության ներքո։ Ընտրություններից հետո, նոյեմբերի 8-ին, Բուշը հայտարարեց, որ Ռամսֆելդը հեռանում է պաշտոնից. Բուշը Ռոբերտ Գեյթսին նշանակեց Ռամսֆելդի հետնորդ  ։
Թոշակի անցում (2006)
Թոշակի անցնելուց հետո Ռամսֆելդն այցելեց Նյու Յորքի հրատարակչություններ՝ տպագրելու իր հայտնի մեմուարները ։ Նա փոխհամաձայնության եկավ «Պինգվին Գրուպ» (Penguin Group) հրատարակչության հետ։ Արդյունքում տպագրվեց նրա «Հայտնին և անհայտը» գիրքը ։ Ռամսֆելդը պարգևատրվեց «Սահմանադրության պաշտպան» կոչումով՝ Վաշինգտոնում, 2011 թվականի փետրվարի 10-ին։ Թոշակի անցնելուց հետո Դոնալդը բազմիցս քննադատության արժանացրեց նախկին պետքարտուղար Կոնդոլիզա Ռայսին։ 2011 թվականին վերջինս պատասխանեց, նշելով որ «չգիտի, թե ում մասին է խոսքը» ։ 2011 թվականի փետրվարին Ռամսֆելդը հավբանություն տվեց «Մի հարցրու, մի խոսիր» ծրագիրը տապալելուն, որը գեյերին և լեզբուհիներին էր վերաբերում ։
Կրկնակի պաշտպանության նախարար
Ռամսֆելդը 13-րդ պաշտպանության նախարարն էր 1975 թվականից 1977 թվականներին նախագահ Ջերալդ Ֆորդի օրոք և 21-րդը 2001 թվականից 2006 թվականներին նախագահ Ջորջ Բուշի օրոք։ 1970-ական թվականներին նա ամենաերիտասարդն էր, իսկ երկրորդ պաշտոնավարության տարիներին՝ ամենածերը որպես պաշտպանության նախարար ԱՄՆ-ում։
1983 թվականին նա այցելեց Իրաք, որտեղ հանդիպեց նախագահ Սադդամ Հուսեյնի հետ։ Երկրորդ անգամ պաշտոնավարելու տարիներին նա Իրաքում պատերազմի կողմնակիցը և գլխավոր իրականացողն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ պաշտպանության նախարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Վրացական «Ոսկե գեղմ» շքանշանի ասպետներ
Աշխարհի ժողովուրդների առասպելներ
Աշխարհի ժողովուրդների առասպելներ՝ հիմնարար գիտական ​​հանրագիտարան երկու հատորով։
Նկարագրություն
Առաջին անգամ հրատարակվել է 1980 թվականին «Սովետական ​​հանրագիտարան» հրատարակչության կողմից, հանրագիտարանը մի քանի անգամ վերահրատարակվել է ։ 1990 թվականին հանրագիտարանի հեղինակները և գիտական խորհրդատուները արժանացան ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ Հանրագիտարանը պարունակում է աշխարհի տարբեր ժողովուրդների դիցաբանական պատկերացումները։ Հանրագիտարանի հոդվածները ընթերցողին մարամասն ներկայացնում են Աստվածների, հոգիների, դիվային կերպարների, դյուցազներգական հերոսների՝ ինչպես նաև հիմնական առասպելաբանական կերպարների մասին ինֆորմացիա։
Գլխավոր խմբագիր՝ Սերգեյ Տոկարև։
Խմբագրական խորհրդի անդամներ՝
Jealousy, Jealousy
«Jealousy, Jealousy», երգ՝ գրված ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Օլիվիա Ռոդրիգոյի կողմից։ Սա նրա «Sour» ստուդիական ալբոմի 9-րդ երգն է, որը թողարկվել է 2021 թվականի մայիսի 21-ին «Geffen Records» լեյբլի հետ միասին։ երգը գրել են Ռոդրիգոն և Դեն Նիգրոն, իսկ պրոդյուսերն է Նիգրոն ։
Նախապատմություն
2021 թվականի ապրիլի 13-ին Օլիվիա Ռոդրիգոն սոցիալական ցանցերում հրապարակել է «Sour» ալբոմի ամբողջական երգացանկը, մատնանշելով «Jealousy, Jealousy»-ին՝ որպես ալբոմի 9-րդ երգ, որը թողարկվելու էր 2021 թվականի մայիսի 21-ին ։ 2021 թվականի մայիսի 19-ին «Nylon» ամսագրին տված հարցազրույցում Ռոդրիգոն ասաց, որ «Jealousy, Jealousy»-ին ալբոմի համար ձայնագրած առաջին երգերից էր, և, որ դրա գրելու ժամանակ նա շատ տարված էր սոցիալական կայքերով` ասելով, որ նա չէր զգում, որ իր կյանքն ավելի խորն էր, քան Ինստագրամը։ Ռոդրիգոն ընդգծել է նաև «Jealousy, Jealousy»-ի ձայնային կոմպոնենտի «Sour»-ում ընդգրկվելու հիմնական պատճառը՝ նշելով երգի կամուրջում դաշնամուրային տարրը որպես գալարուն, ատոնալ և քաոսային ։
Արձագանքներ
«Pitchfork» հրատարակչությունից Օլիվիա Հորնը «Jealousy, Jealousy»-ին համարել է «Sour»-ը աշխուժացնող երգերից մեկը, համեմատելով այն, որ նա նկարագրել է այն որպես «ալտերնատիվ ռոքի պոռթկում» ։ Insider-ի համար նախատեսված հոդվածում Քալլի Ալհրիմն նշել է, որ «Jealousy, Jealousy»-ի վրա կամուրջը ալբոմի 3 լավագույններից էր՝ «Drivers License»-ի և «Deja Vu»-ի շարքերում, ասելով, որ նա «ալեկոծվում և թրթռում է, ինչպես օվկիանոսը, հիստերիկա սարքում»։ Քորթնի Լարոկկան հայտարարել է, որ «Jealousy, Jealousy»-ի վրա ազդել են Ֆիոնա Էփլը և Լորդը, գրելով, որ «կամուրջի վրայի ալտերնատիվ դաշնամուրը կարելի էր միանգամից վերցնել 90-ականներից», իսկ կրկներգը հնչում է Լորդի մինի-ալբոմ «The Love Club»-ի տներին նման ։ Քրիս Դևիլը՝ « Stereogum »-ից, երգը համարել է «արտահայտումը անընդհատ համեմատության և իր նկատմամբ համընդհանուր ատելության՝ բնորոշ սոցիալական կայքերի դարաշրջանում հասունացմանը», ենթադրելով, որ «Jealousy, Jealousy»-ին սկսվում է Բիլի Այլիշի ոճով, սակայն դառնում է նման 90-ականների կոշտ փոփ ռքին» ։
Ձայնագրության անդամները
Ըստ «Sour» ալբոմի նշումների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օլիվիա Ռոդրիգոյի երգեր
Լունար օրբիտեր 4
Լունար օրբիտեր 4, (Lunar Orbiter 4), ԱՄՆ ՆԱՍԱ-ի Լունար օրբիտեր ծրագրի շրջանակներում իրականացված առաքելություն, որով նախատեսվում էր լուսանկարել Լուսնի մակերևույթի հարթ տարածքները, և գտնել փափուկ վայրէջք կատարելու համար հարմար կետեր Սերվեյոր կայանների և Ապոլոն տիեզերանավերի համար։ Այս կայանն ավելի լայն հետազոտության նպատակներ ուներ քան նախորդ երեքը։ Նախատեսվում էր կատարել ընդհանուր սելենոգրաֆիկ հետազոտություններ, հետագա պլանավորվող ուղեծրային և վայրէջքային հետազոտությունների համար, ինչպես նաև կատարել Լուսնի և միջավայրի հետազոտություններ ։ Արձակվել է 1967 թվականի մայիսի 4-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս-Աջենա կրող հրթիռով։
Լունար օրբիտեր ծրագիրը ղեկավարվում էր Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիայի կողմից, իսկ կայանը կառուցվել էր Բոինգ ընկերության կողմից։
Կայանի կառուցվածք
Լունար օրբիտեր կայանի հիմնական բլոկը ուներ հատած կոնի տեսք, 1,65 մ բարձրությամբ և 1,5 մ տրամագծով հիմքում։ Տիեզերանավը կազմված էր երեք տախտակամածներից։ Նավի ստորին տախտակամածերին տեղադրված էին հետևյալ սարքավորումները՝ մարտկոց, տվյալների հաղորդման մոդուլ, թռիչքի կառավարման համակարգիչ, իներցիալ նավիգացիոն համակարգ, աստղերին հետևող մոդուլ, մուլտիպլեքսային կոդավորիչ, և լուսանկարչական համակարգ։ Հիմնական բլոկի կոնաձև հիմքի ամեն կողմին ամրացված էին չորս արևային մարտկոցներ որոնց բացված դիրքի դեպքում կայանը ուներ 3,72 մ լայնություն։ Կայանի հիմքին միացված էին նաև երկու անտենաներ 1,32 մ և 2,08 մ ձողերի վրա։
Սարքավորումների տախտակամածի վեր միջին տախտակամածում տեղադրված էին՝ արագության վերահսկման շարժիչը, վառելանյութի տարողությունները, արևային տվիչները և միկրոասուպների տվիչները։ Երրորդ տախտակամածի վրա տեղադրված էր ջերմային վահանը, որը պաշտպանում էր կայանը շարժիչի այրման արդյունքում առաջացած արտանետումներից։
Թռիչք
Լունար օրբիտեր 4 կայանը արձակվել է 1967 թվականի մայիսի 4-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս-Աջենա կրող հրթիռով։
Սկզբնական Լուսնի շուրջ ուղեծիրը էլիպտիկ էր 2706 - 6111 կմ, թեքումը 85,5°, 12 ժամ պտույտի պարբերությամբ։ Առաջին լուսանկարների կատարելուց հետո մայիսի 11-ին սկսեցին առաջանալ խնդիրներ լուսախցիկի ջերմային դռնակի հետ, որը սկսեց չենթարկվել բացելու-փակելու հրամաններին։ Վախենալով, որ դռնակը փակ դիրքում կվթարվի և հնարավոր չի լինի օգտագորխել խցիկը, որոշում կայացվեց այն բաց թողնել։ Սրա հետևանքով ստիպված եղան ավելի շատ վառելիք օգտագործեն կայանի դիրքի ապահովման համար, որպեսզի բացառվի լույսի ճառագայթների կողմից ժապավենների վնասման հնարավորությունը։ Մայիսի 13-ին պարզվեց, որ ժապավեմի մի մասը վնասվել է լույսից, որից հետո դռնակը կրկին փորձարկվեց և թողնվեց մասնակի փակ դիրքում։ Հետագայում խնդիրներ ծագեցին նաև կարդացող և ուղարկող մեխանիզմների հետ, ինչի պատճառով որոշվեց դադարեցնել լուսանկարումները մայիսի 26-ին։ Չնայած խնդիրներին ուղարկող սարքերի հետ, լուսանկարների ամբողջ ծավալը հնարավոր եղավ ստանալ կայանից։
Լուսանկարումները կայանը կատարել է մայիսի 11-ից 26-ը։ Դրանից հետո ուղեծիրը իջեցվեց հաջորդ առաքելության համար տվյալների հավաքման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ կայանը կատարեց է 419 բարձր թույլտվութայմբ և 127 միջին թույլտվությամբ լուսանկարներ, արդյունքում ծածկելով Լուսնի 99%-ը, լուսանկարների թույլտվությունը տատանվում էր 58-134 մ ։ Բոլոր մնացած սարքավորումներից նույնպես ստացվել են ճշգրիտ տվյալներ։
Լունար օրբիտեր 4-ը բախվեց Լուսնին 1967 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, համաձայն ստացված հրահանգի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լունար օրբիտեր ծրագիր Կատեգորիա:1967 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Պլեշկի (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի շրջան)
Պլեշկի (Плішки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլեշկի գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Փոունի շրջան (Նեբրասկա)
Փոունի շրջան (Pawnee County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.119 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.087 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փոունի Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Միկիի սուրբծննդյան պատմությունը
Միկիի սուրբծննդյան պատմությունը (Mickey’s Christmas Carol)- կարճամետրաժ մուլտֆիլմ է, 1983 թվականին հրապարակել է The Walt Disney Company ընկերությունը։ Մուլտֆիլմում մասնակցում են նաև ուրիշ Դիսնեյի հերոսներ, որոնցից են Միկի Մաուսը, Պիտը, Սկրուջ ՄաքԴակը և ուրիշներ։
Մուլտֆիլմին տվել են «Օսկար» մրցանակը ամենալավ անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմի համար, 1948 թվականից հետո դա առաջին կարճամետրաժ ֆիլմն էր Միկի Մաուսի մասնակցությամբ։
Սցենար
1943 թվականի Սուրբ ծննդյան երեկոյին, երբ Անգլիայի բնակիչները սպասում էին տոնին, Էբինեյզեր Սկրուջը, գտնվելով իր գրասենյակում, մտածում էր միայն գումարի մասին։ Բոբ Կրետչիտը, ով նրա ծառայողն էր ստանալով շատ քիչ աշխատավարձ, համառ աշխատում էր։ Նա հարցնում է Սկրուջին, որ կարող է սուրբծննդյան օրվա կեսը հանգստանալ, որին Էբինեյզերը պատասխանում է, որ հանգիստը չի վարձատրվի։ Երբ հավաքարարները մոտենում էին նրան և խնդրում զոհաբերություն, Սկրուջը մերժում էր, ասելով, որ եթե նա հավաքարներին գումար տա, աղքատները էր աղքատ չեն լինի և նրանք էլ կզրկվեն աշխատանքից։ Էբինեյզերի ուրախ զարմիկ՝ Ֆրեդը հրավիրում է Սկրուջին սուրբծննդյան հյուրասիրեւթյան, բայց նա մերժում է։
Ավելի ուշ, երբ Սկրուջը տուն է վերադառնում, նրան է հանդիպում Մառլի Ջեյկոբի ուրվականը, ով մահացել էր յոթ տարի առաջ։ Իր կատարած դաժանությունների համար նա ամբողջ հավերժություն պետք է կրի ծանր շղթաներ։ Նա զգուշացնում է Սկրուջին, որ նա փոխվի, հակառակ դեպքում նա կարժանանա իր ճակատագրին և այդ գիշեր նրան կայցել են երեք սուրբծննդյան հոգիներ։
Առաջինը ցույց կտա Սկրուջի անցյալը, թե ինչպես վերջնականապես խզեց կապերը կնոջ՝ Իզաբելի հետ։
Երկրորդը Սկրուջին բերում է Բոբ Կրետչիտի տան մոտ, այնտեղ նա տեսնում է աղքատ ընտանիքին, ովքեր չնայելով դժվարություններին պահում են սուրբծննդյան ոգին։ Բոբի որդին՝ Թիմը, ուժեղ ցավեր ուներ, երբ Սկրուջը հարցնում է, թե ինչ է պատահել Թիմի հետ, երկրորդ հոգին անհետանում է և իր հերթափոխին է գալիս երրորդ հոգին։ Էբինեյզերը տեսնում է, որ Կրետչետների ընտանիքը ողբում են Բոբի գերեզմանի վրա։ Սկրուջը հարցնում է թե ապագան արդյոք փոխվելու՞ է և այդ պահին տեսնում է նոր փորված գերեզման, իսկ տապանաքարի վրա փորագրված էր իր անունը։ Երրորդ հոգին հենց այդ պահին Սկրուջին հրում է լավայով լցված դագաղի մեջ։
Սուրբծննդյան առավոտը Սկրուջը արթնանում է։ Ստանալով հնարավորություն ամեն ինչ շտկելու, նա արագ դուրս է գալիս փողոց։ Այնտեղ նա տեսնում է երկու հավաքարարների և նրանց տալիս հարյուր ոսկեդրամ։ Ճանապարհին հանդիպում է զարմիկ Ֆրեդին և ասում, որ անպայման կգա տոնական ընթրիքին։ Գնում է խաղալիքներ, լցնում է պարկի մեջ և այցելում Բոբ Կրետչիտի տուն։ Սկրուջը Թիմին ասում է, որ նրան բերել է պարկ՝ կեղտոտ սպիտակեղենով և կոպիտ ավելացնում, որ էլի կբերի, բայց պարկի մեջ խաղալիքներ են լինում։ Սկրուջը տեղեկացնում է իր աշխատողին, որ նրան փոխարինող կգտնի։ Իսկ Թիմը Սկրուջին ասում է. «Աստված պահպանի ձեզ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Walt Disney ստուդիայի կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1983 մուլտֆիլմեր
Ժողովածու (2567)
Ժողոովածու (2567), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2567 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1659 թվականին Գրիգոր Զեյթունցի, Սարգիս գրիչի կողմից Եդեսիայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18X14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 140 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Ունի՝ 29-32 տող։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 31ա, 45բ, 97բ և այլուր, հետագայի՝ 45բ, (1845 թ․), 1ա (1885 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լիպկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջենդ
Ջենդ (նաև՝ Ջանդ, Ջենտ), քաղաք Սիրդարյայի ստորին հոսանքում, որը նկարագրվել է 11-րդ և 12-րդ դարերի աշխարհագրագետների կողմից որպես Թուրքեստանի մուսուլմանական խոշոր քաղաքներից մեկը։ Ներկայումս գտնվում է Ղազախստանի Կզըլ-Օրդայի մարզում։
Պատմություն
Ջենդ քաղաքը Մետաքսի ճանապարհի վրա գտնվող հիմնական քաղաքներից մեկն էր։ Այս ժամանակաշրջանում Արալյան ծովը հաճախ կոչվում է Ջենդի ծով։ Ջենդը եղել է օղուզների կենտրոնական քաղաքը և եղել է թյուրքական Սելջուկների դինաստիայի իշխանության սկզբնական կենտրոնը և դինաստիայի հիմնադրի՝ Սելջուկի հանգստարանը։
Խորեզմշահ Ալա ադ-Դին Ատսիզը 1128 թվականից հետո գրավում է քաղաքը, 1152 թվականին նա իր որդի Իլ-Արսլանին նշանակեց քաղաքի կառավարիչ, իսկ նա, իր հերթին, դառնալով խորեզմշահ, իր որդուն Թեքեշին դարձրեց Ջենդի կառավարիչ։
Այս հնաքաղաքը կոչվում է Ժանկալա, այն գտնվում է Ժանադարյայի աջ ափին, ներկայիս Ղազախստանի Հանրապետության Կզըլ-Օրդա քաղաքից 115 կմ դեպի արևմուտք։ Հնաքաղաքի տարածքը մոտ 40 հեկտար է, այն շրջապատված է բերդապարսպով։ 20-րդ դարում բազմաթիվ արշավներ են իրականացվել քաղաքը գտնելու համար։ 2012 թվականին ղազախ հնագետները հայտնաբերել են ավերակներ, որը նրանք անվանում են պատմական քաղաքի իրական գտնվելու վայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:11-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ղազախստանի պատմություն
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
ԱՄՆ-ն Ուկրաինան ճանաչել է որպես անկախ պետություն 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 3-ին։
1991-2004
1992 թվականի մայիսի 5-11-ը կայացել է Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկի առաջին պաշտոնական աշխատանքային այցը ԱՄՆ։ Այցի ընթացքում ստորագրվել են մի շարք փաստաթղթեր, մասնավորապես՝ քաղաքական հռչակագիր և փոխըմբռնման հուշագիր Ուկրաինայի և ԱՄՆ կառավարությունների միջև։ Քաղաքական հռչակագրում առաջին անգամ արձանագրվել է երկու երկրների «Ժողովրդավարական գործընկերության» բանաձևը։ ԱՄՆ-ն պնդում էր, որ Ուկրաինայի կողմից շուտափույթ վավերացումը, որը ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ժառանգեց խորհրդային միջուկային զինանոցի մի մասը, ռազմավարական հարձակողական սպառազինությունների սահմանափակման մասին խորհրդա-ամերիկյան պայմանագիրը (ՌՀՍ-1) և միջուկային զենքի չտարածման մասին բազմակողմ պայմանագրին Ուկրաինայի միանալու մասին պայմանագիրը։
1992 թվականի մայիսի 23-ին Լիսաբոնում Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի, Ուկրաինայի, Ղազախստանի և Բելառուսի կողմից ստորագրվել է ՌՀՍ-1 (Լիսաբոնյան արձանագրություն) լրացուցիչ արձանագրություն, որի համաձայն ՌՀՍ-1 պայմանագրին միացել են Ուկրաինան, Ղազախստանը և Բելառուսը ։ Ստորագրելով Լիսաբոնի արձանագրությունը, Ուկրաինան, Ղազախստանը և Բելառուսը ճանաչվել են ՌՀՍ-1 պայմանագրի կողմեր։ Այդ չորս պետությունների տարածքում նախկին Խորհրդային Միության բոլոր միջուկային զենքերը ենթակա էին ոչնչացման կամ Ռուսաստանի վերահսկողությանը հանձնելու։ Բոլոր չորս պետությունները համաձայնել են միանալ միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրին, ընդ որում Ռուսաստանը՝ որպես ԽՍՀՄ-ի իրավահաջորդ, որպես միջուկային տերություն, իսկ մյուս երեք պետությունները՝ որպես ոչ միջուկային։
1993 թվականի հոկտեմբերի 24-25-ը պաշտոնական այցով Կիև էր այցելել ԱՄՆ պետքարտուղար Քրիստոֆերը։ 1993 թվականի նոյեմբերի 18-ին Գերագույն ռադան վավերացրեց Ռազմավարական հարձակողական սպառազինությունների (ՌՍՀ) կրճատման մասին պայմանագիրը։
1994 թվականի հունվարի 14-ին Ուկրաինայի, ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի նախագահները Մոսկվայում եռակողմ հայտարարություն ստորագրեցին։ 1994 թվականին ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններում ավարտվեց դեկտեմբերի 5-6-ը կայացած ԵԱՀԿ Բուդապեշտի գագաթնաժողովով, որտեղ Ուկրաինան ստորագրեց Բուդապեշտի հուշագիրը՝ հրաժարվելով միջուկային զենքից՝ ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Ռուսաստանի, ինչպես նաև Ֆրանսիայի և Չինաստանի ազգային անվտանգության երաշխիքների դիմաց ։
1996 թվականին Ուկրաինան միացավ միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրին որպես միջուկային զենք չունեցող մասնակից երկիր ։
Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարար Գենադի Ուդովենկոյի՝ 1996 թվականի հոկտեմբերին Վաշինգտոն կատարած այցի ժամանակ Ուկրաինան և ԱՄՆ-ն իրենց հարաբերությունները սահմանել են որպես «ռազմավարական գործընկերություն»։
ԱՄՆ-ի և Ուկրաինայի հանրային դիվանագիտություն
Սկսած 1996 թվականից Ուկրաինան առաջին տեղն է զբաղեցնում ԱՄՆ կառավարության կողմից այդ գործունեության մեջ ներդրվող միջոցների ծավալով։ Հանրային դիվանագիտության առջև դրվել են հետևյալ խնդիրները՝ նպաստել քաղաքական ռեժիմի փոփոխությանը նոր կուսակցությունների, ազատ լրատվամիջոցների և ոչ կառավարական կազմակերպությունների ստեղծման միջոցով, ինչպես նաև ընտրությունների մասին օրենքների բարեփոխման միջոցով։ ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության ֆինանսավորման մասին 1996 թվականի օրենքով ԱՊՀ երկրներում ժողովրդավարության առաջխաղացման համար հատկացվել է 641 միլիոն դոլար. այդ հատկացումներից Ուկրաինային բաժին է ընկել 225 միլիոն դոլար։ Նման առաջնահերթությունը հիմնավորվել է երկրում իրականացվող ժողովրդավարական բարեփոխումներով և Ուկրաինական ատոմային ռեակտորների անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Ավելի ուշ, որպես հիմնավորում, կկոչվեն Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում Ուկրաինայի կարևոր աշխարհաքաղաքական և տնտեսական դերը, ինչպես նաև «եվրոպական և տրանսատլանտյան կազմակերպությունների» անդամ դառնալու Ուկրաինայի մտադրությունը։ 1990-ական թվականներին շատ պաշտոնական փաստաթղթերում նշվում էր, որ Ուկրաինան, Ի վերջո, կմտնի Եվրամիություն, և ԱՄՆ-ն դրան պետք է նպաստի։ Ուկրաինայում ԱՄՆ-ի հանրային դիվանագիտության ֆինանսավորման մասին օրենքներով նախատեսվում էր ստեղծել «ԱՄՆ-ի կառավարությանն առընթեր աշխատակիցների հատուկ հաստիք, որոնք պատասխանատու կլինեն Ուկրաինայում ԱՄՆ-ի շահերի իրացման համար» ։
Հանրային դիվանագիտության ծրագրերի իրականացման հիմնական գործիքը դարձել Է ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալությունը, որը կոչված է զբաղվելու ԱՄՆ-ի աշխարհառազմավարական շահերի և արտաքին քաղաքական նպատակների իրականացմամբ արտասահմանյան երկրներում։ Դեռ 1990-ական թվականների սկզբին Ուկրաինայում բացվել էր նրա ներկայացուցչությունը, որը բյուջետային միջոցները տեղական գործընկերներին ուղարկում էր ամերիկյան կազմակերպությունների ցանցի միջոցով։ Այս խնդրի իրականացման հիմնական գործընկերներն են դարձել այնպիսի նշանավոր կազմակերպություններ, ինչպիսիք են «Ազգային ժողովրդավարական ինստիտուտը», «միջազգային հանրապետական ինստիտուտը», «Եվրասիա հիմնադրամը» և «InternewsNetwork» կազմակերպությունը ։
Միջազգային զարգացման գործակալությունը միայն մշակել է հանրային դիվանագիտության շրջանակային ծրագրեր և հետևել է դրանց կատարմանը Ուկրաինայում, իսկ նրա գործընկերները ավելի կոնկրետ ծրագրեր են ձևավորել Ուկրաինայում իրենց Գրանտ ստացողների՝ տեղական Ուկրաինական ոչ կառավարական կազմակերպությունների (ՈԿԿԿ) համար։ Նախագծերի իրականացման հիմնական մեթոդներն են եղել դիտորդների, ՀԿ-ների, ԶԼՄ-ների, քաղաքական կուսակցությունների, խորհրդարանի պատգամավորների համար նախատեսված թրեյնինգները, կոնֆերանսները, սեմինարները, «կլոր սեղանները»։ Միջազգային զարգացման գործակալությունը ֆինանսավորել է բրոշյուրների, թռուցիկների հրատարակումը, երիտասարդներին ներգրավել փողոցային միջոցառումների կազմակերպման գործում, ինչպես նաև ստաժավորման ծրագրերի կազմակերպման միջոցով պետական շրջանակներում ստեղծել է իր դրամաշնորհների լողավազանը ։
ԱՄՆ-ի հանրային դիվանագիտության բոլոր նախագծերը, որոնք իրականացվել են Ուկրաինայում, կարելի է բաժանել հետևյալ ուղղությունների․
Ազգային ժողովրդավարական ինստիտուտի ներկայացուցիչներն աջակցել են ընտրությունների մասին նոր օրենքի մշակմանը։ Միջազգային զարգացման գործակալությունը կազմակերպել է համաուկրաինական սահմանադրական համաժողովի անցկացումը։ Ուկրաինայի քաղաքների ասոցիացիայի Միջազգային զարգացման գործակալության կողմից ստեղծված օգնության համար նախագահ Կուչմայի դիմումից հետո հենց այդ կազմակերպությունն է դարձել նոր Սահմանադրության հեղինակ։ Ավելի ուշ Միջազգային զարգացման գործակալության փորձագետները մասնակցել են առևտրային օրենքների և մասնավոր ձեռնարկատիրության ոլորտում նոր օրենսդրության ստեղծմանը, իսկ 2005 թվականին միջազգային զարգացման գործակալության կողմից հատկացված միջոցներով Ազգային ժողովրդավարական ինստիտուտը հատուկ ծրագիր է կազմակերպել Ուկրաինայի կառավարությանը օգնելու համար, որը երկրի կառավարման մեթոդների կատարելագործումն էր և երիտասարդ կադրերի ներդրումն ուկրաինական իշխանության բարձրագույն էշելոններում։ Միջազգային զարգացման գործակալության ծրագրի իրականացման 10 տարվա ընթացքում ստեղծվել է լոյալ քաղաքական գործիչների և փորձագետների «միավորում», որոնք փոխել են Ուկրաինայի հիմնական օրենքը և ստեղծել են օրենսդրական բազա ընտրությունները բազմակուսակցական հիմքի վրա անցկացնելու համար ։
2005-2010
ԱՄՆ-ն ողջունել է նարնջագույն հեղափոխության արդյունքում Յուշչենկոյի իշխանության գալը։
2005 թվականի ապրիլի սկզբին նախագահական ընտրություններում հաղթած Վիկտոր Յուշչենկոյի հնգօրյա այցն ԱՄՆ անվանվել է «պատմական» և «հաղթական»։ Երկրի կողմից անկախություն ձեռք բերելուց հետո ուկրաինական առաջնորդի առաջին այցը օվկիանոս որակական նոր մակարդակի է բարձրացրել նրա հարաբերությունները Ամերիկայի հետ։
Յուշչենկոյի և ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի բանակցությունների արդյունքում ստորագրվել է «նոր դարի օրակարգը ուկրաինա-ամերիկյան ռազմավարական գործընկերության համար» համատեղ հայտարարությունը։ Դրանում ասվել է, որ ԱՄՆ-ն աջակցում է Ուկրաինային պաշտոնապես ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու «ընդլայնված երկխոսությանը» մասնակցելու առաջարկին։ Բուշը նաև պաշտպանել է ԱՀԿ-ին Ուկրաինայի անդամակցության պլանները արդեն 2005 թվականին։
Հյուրի ընդունելության բարձր պատիվներն ու աննախադեպ մակարդակն ապահովեցին ուկրաինական սփյուռքի ազդեցիկ կազմակերպությունները, որոնք Յուշչենկոյի ժամանմանը միավորվեցին հատուկ կազմկոմիտեի շրջանակներում։ Նարնջագույն խորհրդանշանով հազարավոր մարդիկ Ուկրաինայի նախագահին դիմավորել են Ջորջթաունի համալսարանի մուտքի մոտ, որտեղ նա դասախոսություն է կարդացել, և Բոստոնում՝ նրա անվան գրադարանի մոտ։ Քենեդին, որտեղ Ջոն Քենեդիի դուստրն ու կրտսեր եղբայրը Ուկրաինայի նախագահին «արիության համար» հատուկ մրցանակ են հանձնել։ Ուկրաինական զանգվածային ակցիան կազմակերպվել Էր Վաշինգտոնում Տարաս Շևչենկոյի հուշարձանի մոտ, որը 1964 թվականին բացվել էր որպես ԽՍՀՄ-ից Ուկրաինայի ապագա անկախության խորհրդանիշ։ Յուշչենկոյի հետ հանդիպմանը Վաշինգտոն են ժամանել հազարավոր ուկրաինացիներ ամերիկյան բոլոր նահանգներից։
Ուկրաինայի պետական վիճակագրական կոմիտեի տվյալներով՝ 2005 թվականին Ուկրաինայի և ԱՄՆ-ի միջև ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 2233 միլիոն դոլար։ ԱՄՆ-ը, իսկ ամերիկյան ուղղակի ներդրումները՝ 1225 միլիոն դոլար 2005 թվականի վերջին ուկրաինական շուկայում աշխատել է ավելի քան 1300 ընկերություն՝ ամերիկյան կապիտալով։
2006 թվականի փետրվարի 17-ին ինը տարվա լարված բանակցություններից հետո ԱՄՆ-ն Ուկրաինային շնորհեց շուկայական տնտեսություն ունեցող երկրի կարգավիճակ, որը Ռուսաստանը և Ղազախստանը ստացել էին դեռևս 2002 թվականին։ 2006 թվականի մարտի 6-ին Ուկրաինան Միացյալ Նահանգների հետ արձանագրություն ստորագրեց շուկաներ փոխադարձ մուտքի մասին, մասնավորապես, տեխնիկայի և սարքավորումների տարբեր տեսակների առևտրի մաքսատուրքերի վերացման մասին, ինչը պետք է զգալիորեն արագացներ Ուկրաինայի անդամակցությունը ԱՀԿ-ին։
2005 թվականի նոյեմբերի 18-ին ԱՄՆ Սենատը հավանություն տվեց Ուկրաինայի համար Ջեքսոն-Վենիկի փոփոխության չեղարկմանը։ 2006 թվականի մարտի 9-ին Ուկրաինայի նկատմամբ Ջեքսոն-Վենիկի փոփոխության գործողությունը վերացրեց ԱՄՆ-ի Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատը, որից հետո տեղի ունեցավ Սենատի որոշման կրկնակի վերահաստատում (որի անհրաժեշտությունը պայմանավորված էր ընթացակարգային պատճառներով), իսկ օրինագծի ստորագրմամբ ԱՄՆ-ի նախագահի կողմից այն ուժի մեջ մտավ։
2010-2013
2010 թվականի ապրիլին Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնը զբաղեցրած Վիկտոր Յանուկովիչը հրամանագրեր է ստորագրել, որոնցով վերացրել Է ՆԱՏՕ-ին և եվրատլանտյան ինտեգրացման հարցերով ազգային կենտրոնին Ուկրաինայի նախապատրաստման հարցերով միջգերատեսչական հանձնաժողովին՝ հայտարարելով, որ ՆԱՏՕ-ի հետ Ուկրաինայի հարաբերությունները կպահպանվեն նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոյի օրոք ձեռք բերված մակարդակում ։ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու հարցի օրակարգից հանումն ամրագրվել է «ներքին և արտաքին քաղաքականության հիմունքների մասին» պետական օրենքի մակարդակով, որն ընդունվել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի կողմից 2010 թվականի հուլիսի 1-ին ։ ԱՄՆ-ում և ՆԱՏՕ-ում ուկրաինական իշխանության արտաքին քաղաքական նոր դիրքավորումը բավական թերահավատորեն են ընդունել, ինչպես արտացոլում է ժամանակակից Ուկրաինայի արտաքին և ներքաղաքական թուլությունը, որը կանգնած է խորը բարեփոխումների անհրաժեշտության առջև, որոնք կարող են հարուցել բնակչության լայն շերտերի դժգոհությունը։ ԱՄՆ պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնը 2010 թվականի դհուլիսին Կիև կատարած այցի ընթացքում Ուկրաինայի նոր արտաքին քաղաքական կուրսը բնութագրել է որպես «ռազմավարական հավասարակշռվածության» քաղաքականություն։ Ընդ որում, ԱՄՆ-ը ՆԱՏՕ-ին անդամակցելուց Ուկրաինայի հրաժարվելը ժամանակավոր երևույթ է համարել և պատրաստակամություն է հայտնել աջակցել Ուկրաինայի դիրքորոշման փոփոխությանը, եթե այդպիսիք տեղի ունենան ։
2012 թվականի սեպտեմբերի 22-ին ԱՄՆ-ի Սենատը ընդունել Է Ուկրաինայի վերաբերյալ № 466 բանաձևը, որում դատապարտել է նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի վարչակազմի գործողությունները, որոնք ուղղված են նախկին վարչապետ Յուլիա Տիմոշենկոյի քաղաքական դրդապատճառներով եզրակացությանը։ ԱՄՆ-ի Սենատը Յանուկովիչի վարչակազմին կոչ է արել անհապաղ ազատ արձակել Տիմոշենկոյին և մյուս քաղբանտարկյալներին։ Նաև սենատը կոչ է արել ԵԱՀԿ ցուցաբերել բազմակողմանի դիվանագիտական ճնշում գործադրել Յանուկովիչի վրա, որպեսզի ազատ արձակել Տիմոշենկոյին, և կոչ է արել ԱՄՆ-ի Պետական դեպարտամենտը տրամադրել մուտքի արտոնագրերի տրամադրման արգելքը նրանց, ովքեր պատասխանատու եզրակացությունը Տիմոշենկոյի և վատ վերաբերմունքի հետ ։ Ի պատասխան Ուկրաինայի ԱԳՆ-ն նշել է, որ նպատակահարմար չեն համարում մեկնաբանել բանաձևը, քանի որ այն «կասկածելի ձևով» է ընդունվել և դեկլարատիվ, ոչ պարտադիր բնույթ է կրում։ Ուկրաինայի ԱԳՆ-ն նաև Տիմոշենկոյի կողմնակիցներին մեղադրել է երկիրը վարկաբեկելու մեջ ։
Եվրոմայդան
ԱՄՆ-ն 2013 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին Կիևում զանգվածային բողոքի ակցիաների հենց սկզբից աջակցել է ընդդիմությանը նրա պահանջների առաջխաղացման հարցում և ճնշում է գործադրել ուկրաինական իշխանությունների վրա։
ԱՄՆ դեսպան Ջեֆրի Փայեթը նոյեմբերի 29-ի լույս 30-ի գիշերը Եվրոմայդանը ցրելուց մի քանի ժամ անց այդպես է արձագանքել Թվիթերի իր էջում․ «առայժմ աշխատում եմ հասկանալու համար, թե ինչ է տեղի ունեցել, բայց, իհարկե, դատապարտում եմ խաղաղ ցուցարարների դեմ ուժի կիրառումը» ։ ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալ Վիկտորիա Նուլանդը դեկտեմբերի 11-ին այցելել է Անկախության Մայդանում ցուցարարների ճամբար Ջեֆրի Փայեթի ուղեկցությամբ և կազմակերպել է ցուցարարների ապրանքների բաժանում։ Նախօրեին Նուլանդը հանդիպել է ուկրաինական ընդդիմության առաջնորդների հետ՝ այդ հանդիպումը գնահատելով արդյունավետ։ Նույն օրը Վիկտորյա Նուլանդը հանդիպել է Յանուկովիչի հետ՝ նրան հայտարարելով, որ ցուցարարներին ցրելու համար իշխանությունների կիրառած մեթոդներն անընդունելի են։ Հանդիպման ավարտին Նուլանդը հայտարարել է, որ Ուկրաինան հնարավորություն ունի վերադառնալ եվրաինտեգրման ուղի և որ ցանկանում է, որ Յանուկովիչն այդ ուղղությամբ շարժվի, ինչպես նաև վերսկսի բանակցությունները ԱՄՀ-ի հետ ։ ԱՄՆ Պետքարտուղարության մամուլի քարտուղար Ջեն Պսակին այդ ժամանակ էլ առաջին անգամ հիշեցրել է, որ ամերիկյան վարչակազմը դիտարկում է մի քանի տարբերակներ վրա ազդեցության իրադարձությունները, այդ թվում՝ ուկրաինայի իշխանությունների դեմ պատժամիջոցներ մտցնելը ։ Մեկուկես ամիս անց՝ 2014 թվականի հունվարին, ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտը չեղարկել Է Ուկրաինայի քաղաքացիների համար ամերիկյան վիզաները, որոնց ԱՄՆ-ում մասնակից են համարում 2013 թվականի նոյեմբերին և դեկտեմբերին «Եվրոմայդանի» ուժային ցրմանը ։
2014 թվականի հունվարի 30-ին ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտի պաշտոնական ներկայացուցիչ Ջենիֆեր Փսակին ճեպազրույցի ժամանակ հայտարարել էր, որ, ինչպես կարծում են ԱՄՆ-ն, Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը պետք է շարունակի բանակցություններն ընդդիմության հետ «խաղաղ կարգավորման ուղղությամբ կոնկրետ քայլեր ձևավորելու համար»։ Ջենիֆեր Փսակիի խոսքով՝ նախորդ օրերին ԱՄՆ փոխնախագահ Ջո Բայդենը երեք անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Վիկտոր Յանուկովիչի հետ։ «Մենք պահանջել ենք, որ Ուկրաինայի իշխանություններն ու ընդդիմությունն ապահովեն, որպեսզի Ուկրաինայի նոր կառավարությունը կարողանա նպաստել քաղաքական միասնականությանը, տնտեսության առողջացմանը ԱՄՀ-ի աջակցությամբ և պատասխան տա ժողովրդի ակնկալիքներին եվրոպական ապագայի համար... Սրանք երեք կետերն են, որոնք փոխնախագահ Բայդենը զրույցներում նշել է որպես կարևոր՝ կառավարության (Ուկրաինայի) կողմից իր հաջորդ քայլերը քննարկելիս» ։
ԱՄՆ-ն Ուկրաինայի կառավարությունից պահանջում է ստեղծել այդ հանցագործությունների հետաքննության իրավաբանական հանձնաժողով և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկել ։
Փետրվարի 14-ին ԱՄՆ Պետդեպարտամենտը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որում կոչ է արել Ուկրաինայում ձևավորել «բազմակուսակցական տեխնիկական կառավարություն՝ լիազորությունների և պատասխանատվության իսկական տարանջատմամբ, որը կարող է վաստակել ուկրաինացի ժողովրդի վստահությունը և վերականգնել քաղաքական և տնտեսական կայունությունը»։ Փաստաթղթում ողջունել են բողոքի ակցիաների ընթացքում ձերբակալված բոլոր անձանց ազատ արձակման մասին հայտարարությունը՝ որպես «լարվածության թուլացման և Ուկրաինայում քաղաքական ճգնաժամի խաղաղ, ոչ բռնի լուծման համար տարածություն ստեղծելու կարևոր քայլ»։
Վստահության հետագա ամրապնդման նպատակով Պետդեպարտամենտը կոչ է արել Ուկրաինայի իշխանություններին «դադարեցնել բոլոր հետաքննությունները, ձերբակալություններն ու դատական հետապնդումները ցուցարարների և քաղաքացիական հասարակության ակտիվիստների նկատմամբ, որոնք կապված են Եվրոմայդանի ցույցերի հետ» ։
Փետրվարի 21-ին ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերին սպառնալիքներ է հնչեցրել Ուկրաինայի ղեկավարության հասցեին Կիևի փողոցներում զանգվածային արյունահեղության կապակցությամբ՝ հայտարարելով, որ «Ուկրաինայի ժողովուրդը և միջազգային հանրությունը պատասխանատվության կենթարկի մեղավորներին այն բանում, ինչ տեղի է ունեցել... մենք միանշանակ դատապարտում ենք ուժի կիրառումը քաղաքացիական անձանց դեմ անվտանգության ուժերի կողմից և կոչ ենք անում հետ կանչել այդ ուժերը»։ Ընդ որում, նա նաև նշել է, որ ցուցարարները պետք է իրենց իրավունքները իրականացնեն խաղաղ ճանապարհով ։ ԱՄՆ փոխնախագահ Ջոզեֆ Բայդենը նախազգուշացրել է Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչին, որ ԱՄՆ-ն պատրաստ է նոր պատժամիջոցներ կիրառել այն պաշտոնյաների նկատմամբ, որոնք պատասխանատու են քաղաքացիական ցուցարարների դեմ բռնության համար։ Բայդենը խստորեն դատապարտել է բռնությունը և Յանուկովիչին կոչ է արել անհապաղ հեռացնել ուժային բոլոր կառույցները՝ ոստիկանությունը, դիպուկահարները, ռազմական և ռազմականացված մասերը, ինչպես նաև «անկանոն ուժերը»։ Բայդենը նաև կոչ է արել Յանուկովիչին անհապաղ հեռացնել ուժային բոլոր կառույցները՝ միլիցիան, դիպուկահարները, ռազմական և ռազմականացված մասերը ։
Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ
«Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ» (Le Vite de’piu eccelenti Pittori, Scultori e Architetti), իտալացի գեղանկարիչ, ճարտարապետ և գրող Ջորջո Վազարիի ստեղծած ամենանշանավոր գրական երկը, որը ներկայացնում է իտալական Վերածննդի գլխավոր արվեստագետների կենսագրությունները։ Իր մեջ պարունակում է 178 արվեստագետի կենսագրություն։ Տպագրվել է 1550 թվականին, վերահրատարակվել՝ 1568 թվականին՝ լրամշակված տարբերակով։ Երկար դարերի ընթացքում եղել է Վերածննդի գործիչների մասին միակ և լիարժեք տեղեկատուն։ Արվեստի պատմության զարգացման հենակետն է եղել արվեստաբանության ձևավորման սկզբնական փուլում։ Գրքում Վազարին մանրամասնորեն անդրադառնում է նաև սեփական կյանքին և արվեստին։
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
Եվրոմայդան
ԱՄՆ-ի նախագահ Բարաք Օբաման 2015 թվականի փետրվարի 1-ին Սի-Էն-Էն հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ն «միջնորդ է հանդես եկել Ուկրաինայում իշխանության անցնելու հարցում»  ։
Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ
Աշխատանքը տեքստի հետ
«Կենսագրությունները» ստեղծելիս Վազարին արդեն հասուն մարդ էր, որը շփումներ ուներ տարբեր արվեստագետների և արվեստասերների հետ։ Նա ստիպված էր ճամփորդել Իտալիայով մեկ, հատկապես այն ժամանակ, երբ կորցնում էր հերթական հովանավորին աղետալի իրադարձությունների արդյունքում։ Այդպես, 1537 թվականին սպանվեց Ալլեսանդրո Մեդիչին՝ Վազարիի հերթական հովանավորը, որը արտահայտվեց գրողի և՛ ֆինանսական, և՛ հոգեբանական վիճակի վրա։ Նյութերն ու ձեռագրերը պարբերաբար էին հավաքվում։ Առաջին մասը հեղինակը պատրաստեց 1548 թվականի գարնանը, երբ նա ընդամենը 37 տարեկան էր։ Այն տպագրության ուղարկվեց 1549 թվականի ամռանը, երբ ձեռագիրն արդեն ստացել էր հովանավորների հավանությունը։ 1549 թվականի նոյեմբերին գրվեց տեսական հատվածը, որով սկսվում էր ստեղծագործությունը՝ «Երեք արվեստների հիմունքներ»։ 1550 թվականի հունվարին երկը հասցվեց մինչև գեղանկարիչ Դոմենիկո Գիրլանդայոյի կենսագրությանը, իսկ փետրվարին՝ Միքելանջելոյին, ով դեռ ողջ էր։ 1550 թվականի մարտի 29-ին տպագրվեց առաջին հրատարակության վերջնական տարբերակը։ Առաջին հրատարակությունը տպագրվեց Ֆլորենցիայում Լորենցո Տորրենտինոյի ձեռքով։ Այն նվիրվեց մեծ գերցոգ Կոզիմո Ա Մեդիչիին։ Վազարին գոհ չէր իր աշխատանքի ամբողջականությունից։ Նա շարունակեց հավաքել իր ժամանակակից և անցյալում գործած արվեստագետների կյանքի մասին տեղեկություններ, նյութեր և փաստաթղթեր։ Հատկապես Միքելանջելոյի մահից և Վենետիկ այցելելուց հետո նա ծանոթացավ այդ հզոր դպրոցի հետ և չկարողացավ այն անտեսել։ Առաջին հրատարակությունից միայն 18 տարի անց երկը ստացավ իր ամբողջական տեսքը, որով և հասել է մինչև մեր օրերը։ 1568 թվականի այս հրատարակությունը լրացված էր նկարիչների դիմանկարներով, եթե իհարկե դրանք գոյություն ունեին։ Մի մասը ստեղծվեցին Վազարիի երևակայությամբ, իսկ մի մասը չի հասել մեզ։
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
2014-2019
ԱՄՆ-ն աջակցել է ուկրաինական ընդդիմությանը, որն իշխանության է եկել 2014-ի փետրվարին, և Ղրիմի իրադարձությունների ժամանակ կանգնել է Ուկրաինայի կողքին ՝ Ռուսաստանի գործողությունները որակելով որպես ագրեսիա, օկուպացիա և ուկրաինական տարածքի մի մասի անեքսիա՝ խաթարելով Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականությունը։ ԱՄՆ-ը պատժամիջոցներ է նախաձեռնել Ռուսաստանի դեմ և փորձել է կազմակերպել նրա միջազգային մեկուսացումը ։ Մարտի 12-13-ը Ուկրաինայի կառավարության ղեկավար Արսենի Յացենյուկը մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ բանակցություններ է վարել Բարաք Օբամայի հետ և ելույթ ունեցել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի նիստում։
Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ
Վազարիի թերացումները որպես հեղինակ
Վազարին, իր երկը ստեղծելիս, հենվում էր առավելապես ոչ թե արխիվային նյութերի վրա, այլ վկայությունների, լեգենդների և պատմությունների։ Հարկ է նշել, որ արվեստի պատմության ոլորտում նա չուներ նախորդներ, նույնիսկ անտիկ մշակույթում, դրանով իսկ նա, կարելի է ասել, դառնում էր նոր ժանրի ստեղծող։ Արվեստաբանությունը որպես գիտություն, կանգնած չէր իր տեղում։ Արդեն 20-րդ դարում Վազարիի աշխատանքներին քննադատաբար էին վերաբերվում և ժամանակակից չափանիշներով գնահատում։ Թվում էր, թե Վազարին փորձում էր զարդարել կենսագրությունները, ներկայացնել դրանք որպես հետաքրքրիր պատմվածքներ, կամ, ընդհակառակը, վատ էր արտահայտվում նրանց մասին, ում հանդեպ հակակրանք ուներ։ Այդպես, Վազարին որպես փաստ էր արձանագրել այն բամբասանքները, ըստ որի նկարիչ Անդրեա դել Կաստանյոն նախանձից սպանել է իր ուսուցչին։ Այդ գրառումները ժամանակակիցների կողմից ընդունվել են որպես փաստագրական վկայություններ և Կաստանյոյի հեղինակությանը մեծ հարված է հասցվել․ նրա որմնանկարները սկսել են պղծել և անունը մոռացության մատնել։ Վազարին հայրենասեր ֆլորենցիացի էր և իր գրքում պատմում է բոլոր հեղինակավոր ֆլորենցիացի վարպետների կենսագրությունները՝ վերագրելով նրանց նույնիսկ գրավյուրայի տեխնիկայի գյուտը։ Ավելին, նա գրում էր նույնիսկ երկրորդային և քիչ հայտնի վարպետների մասին միայն այն պատճառով, որ նրանք Ֆլորենցիայից էին։ Այլ երկրների վարպետներին Վազարին ընդհանրապես չի անդրադառնում, իսկ վենետիկյան արվեստին թերահավատորեն է վերաբերվում։ Հատկապես այդ թերահավատությւոնը կապվում է Տինտորետոյի անվան հետ, քանի որ նրա կենսագրությունը որպես առանձին գլուխ չի հայտնվել երկում, այլ Բատիստա Ֆրանկոյի կենսագրության մի մասն է կազմել։
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
2014-2019
Ուկրաինայի իշխանությունների կողմից Դոնբասում հակաահաբեկչական գործողության մեկնարկի կապակցությամբ 2014 թվականի ապրիլի 17-ին Ժնևում Ուկրաինայի, ԵՄ-ի, ԱՄՆ-ի և ՌԴ-ի բարձրագույն դիվանագիտական ներկայացուցիչների մասնակցությամբ տեղի են ունեցել քառակողմ բանակցություններ Ուկրաինայում հակամարտության ապաէսկալացման շուրջ, որոնց արդյունքում ընդունվել է համատեղ հայտարարություն, սակայն հակամարտող կողմերի միջև համաձայնության հասնելու փորձը հաջողություն չի ունեցել ։
Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ
Ազդեցություն
Վազարի աշխատանքները մանրամասնորեն ուսումնասիրվել և կարդացվել են ինչպես հեղինակի կենդանության օրոք, այնպես էլ նրա մահվանից հետո։ Դրան նպաստել են նաև հեղինակի աշխատության վերահրատարակումները Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում։ Իտալացու այս ստեղծագործոթյունը իր ազդեցությունն է ունեցել հյուսիսային Եվրոպայում Կարել վան Մանդերի կողմից ստեղծված «Գիրք նկարիչների մասին» աշխատության վրա։ Մանդերայի գործը հիմնականում լեգենդների, հիշողությունների և փաստերի հավաքածու է, որոնք ոչ միշտ է ճշմարտացի։ Մանդերայի գրքի կարևորությունը կայանում է նրանում, որ նա արվեստի պատմությանն է վերադարձրել Հյուսիսային Վերածննդի մոռացված անունները՝ այդ թվում նաև մեծն Գրունեվալդին։ Շատ նկարիչների հետ հանդիպումները 17-րդ դարի գերմանացի նկարիչ Իոահիմ Զանդրարտին հուշեցին նկարագրել ժամանակակից նկարիչների կյանքի պատմությունները «Գերմանական ակադեմիա» գրքում։ Այն ընդարձակվեց և ներառեց նաև անցյալի ստեղծագործողներին։ Այս ստեղծագործության պատմական արժեքը հատկապես բարձրացրին վարպետների դիմանկարները։ Զանդրարտը 17-րդ դարում դարձավ իտալացի արվեստաբան Ջորջո Վազարիի հետնորդը և գերմանացի շարունակողը։ Հենց Իտալիայում՝ 17-րդ դարի վերջում Վազարի արվեստաբանական հաջողությունը փորձեց կրկնել Ջովաննի Պիետրո Բելլորին։
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
2014-2019
Դոնբասում զինված հակամարտության հենց սկզբից ԱՄՆ Կոնգրեսը հանդես է եկել Ուկրաինային զենք մատակարարելու թույլտվության օգտին և դեռևս 2014 թվականին օրենք է ընդունել Ուկրաինայի ազատությանն աջակցելու մասին, որն արտոնում է նման մատակարարումները։ Բարաք Օբամայի վարչակազմը, սակայն, խոչընդոտել է այդ ծրագրի իրագործմանը՝ վախենալով, որ դա կհանգեցնի ԱՄՆ-ին Դոնբասի հակամարտության մեջ ներքաշելուն ։ ԱՄՆ-ն Ռուսաստանին մեղադրում է հակամարտությանը միջամտելու մեջ, մասնավորապես, ապստամբների կողմից մարտական գործողություններում կանոնավոր զորքերի օգտագործման, զենքի մատակարարման և ֆինանսական աջակցության մեջ։
Առավել նշանակալի գեղանկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքի նկարագրություններ
Ստեղծագործության կառուցվածքը
Երկը բաժանված է հինգ մասերի․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1550 գրքեր Կատեգորիա:իտալերեն գրքեր Կատեգորիա:Ջորջո Վազարիի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Արվեստագիտություն Կատեգորիա:Կենսագրական գրքեր Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ
Ամերիկա-ուկրաինական հարաբերություններ
2014-2019
2016 թվականին ԱՄՆ-ի փոխնախագահ Ջո Բայդենի պահանջով Պորոշենկոն աշխատանքից ազատել է գլխավոր դատախազ Վիկտոր Շոկինին, որը հետաքննություն էր վարում Ուկրաինական Burisma Holdings գազային ընկերության դեմ, որի վարչության կազմում էր Բայդենի որդին՝ Հանթերը։ Բայդենի խոսքով՝ ինքն Ուկրաինային վերջնագիր է ներկայացրել. եթե գլխավոր դատախազին աշխատանքից չհանձնեն, Կիևը 1 միլիարդ դոլարի փոխառություն չի ստանա ։
2016 թվականին Ուկրաինայում ԱՄՆ դեսպան է նշանակվել Մարի Յովանովիչը, որը փոխարինել է Ջեֆրի Փայեթին։
Հուլիսի 10-ին Կիևում Վոլկերին ներկայացնելով՝ պետքարտուղար Ռեքս Թիլերսոնը հայտարարել է. «ԱՄՆ-ի նպատակն է վերականգնել Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականությունն ու միասնությունը, որին մենք տվել ենք ճգնաժամի սկսվելուց ի վեր արդեն 600 միլիոն դոլար։ Ռուսաստանի ղեկավարների հետ իմ քննարկումներում ես բազմիցս հայտարարել եմ, որ Մոսկվան պետք է առաջին քայլը կատարի ապաԷսկալացման ուղղությամբ, մասնավորապես՝ ապահովի հրադադար և ծանր սպառազինությունների դուրսբերում... մենք հիասթափված ենք Մինսկի պայմանավորվածությունների կատարման հարցում առաջընթացի բացակայությունից, մենք կոչ ենք անում Ռուսաստանին կատարել նրանց պայմանները, մասնավորապես՝ հասնել անջատողականներից մարտական գործողությունների դադարեցման։ Ռուսաստանի նկատմամբ ԵՄ-ի և ԱՄՆ-ի պատժամիջոցները կպահպանվեն այնքան ժամանակ, քանի դեռ այն չի դադարեցրել նրանց առաջացրած գործողությունները»։