Վարդագույն_տուն_(Բուենոս_Այրես)
Պատմություն
Կասա Ռոսադա պալատի շինարարությունը սկսվել է 16-րդ դարի վերջում։ Դեռևս 1594 թվականին Խուան դե Գարայի քաղաքը հիմնադրվելուց անմիջապես հետո, այս վայրում կառուցվեց Խուան-Բալթասար բերդը։ 1713 թվականին վերակառուցվել է Սան Միգուի ամրոցը, որը դարձավ Իսպանիայի գաղութային իշխանությունների նստավայրը։ 1825 թվականին նախագահ Բերնարդինո Ռիվադավիայի հրամանով ամրոցը ձևավորվեց նեոկլասիկ ոճով և մնաց Բուենոս Այրեսի իշխանության նստավայրը մինչև 1857 թվականը, երբ Մաքսային միության կառուցման համար ապամոնտաժվեց նախագահ Խուստե Խոսե դը Ուրուկայի հրամանով։ Վերակառուցվել է իտալական ոճով Էդվարդ Թեյլորի կողմից և դարձել քաղաքի ամենամեծ շենքը ։ 1862 թվականին նախագահի պաշտոնի հաստատմամբ, նրա նստավայրը դարձավ պահպանված ամրոցը։ Բարտալոմե Միտրե և Դոմինգո Սարմենտոյի գահակալության ժամանակահատվածում բակը և բակի դարպասները ներկված էին մուգ շագանակագույն և վարդագույն գույներով, որը պետք է դառնար երկրի երկու հիմնական քաղաքական կուսակցությունների հաշտեցման խորհրդանիշ ` ունիտարիստների և ֆեդերալիստների, որոնց գույները համապատասխանաբար սպիտակը և  կարմիրն էին։ 1873 թվականին, նախագահի նստավայրի կողքին Կառլ Կիլբերգի կողմից կառուցվեց Կենտրոնական փոստային բաժանմունք կայսերական ոճով։ 1882 թվականին Հուլիո Ռոկայի հրամանով նախագահական նստավայրը ձևավորվեց փոստային ոճով, Էնրիկե Աբերգիի կողմից, որը 1884 թվականին Ֆրանչեսկո Տամբուրինին դրանք համադրեց իտալական ոճով։ Շենքը շենքին միանալու էր կամրջով, որի մուտքը սկսվելու էր Բալկարսե փողոցով։ Շինարարական աշխատանքները սկսվեցին 1886 թվականին և ավարտվեց 1890 թվականին Ավենիդա Ռիվադավիա պողոտայի շենքի ընդլայնման հետ։ Դա վերջ դրեց այն ամենին ինչ մնացել էր հին բերդից։ Պահպանվել են միայն մի քանի պատ և պատուհան, որը ներկայացված է թանգարանում։ 1898 թվականին մաքսատունը քանդելուց հետո իր տեղում կառուցվել է պալատի արևելյան թևը ։ Այսքանով ավարտվում է ամրոցի կառուցումը։ 1910 թվականին ֆրանսիացի ճարտարապետ Նորբերտ Մայլարթը շենքի արևելյան հատվածում կառուցեց Ձմեռային այգին ` առաջին հարկում գտնվող պատկերասրահի տեսքով։ Ապակե տանիքը ապահովված էր երկաթե սյուներով, այստեղ կան տնային բույսեր, սեղան, հյուսված աթոռներ և գորգեր։ Այս այգին շինության մի մասն էր կազմում, որի կառուցումն իրականացվել էր նախագահ Ռոկե Սայենս Պենայի կողմից։ Նա միակ նախագահներ էր, որն ապրել է Կասա Ռոսադայում, իր հիվանդության պատճառով, քանի որ չէր կարողանում շարժվել։ 1927 թվականին այգին փակվեց։ 1937 թվականին նախագահ Ագուստին Պ. Խուստոնի նախաձեռնությամբ, իր ժամանակի մտավորականների ընդհանուր կարծիքը հաշվի առնելով, որոշեց, որ շենքը պետք է լիովին քանդի և դրա փոխարեն Ավենդա դե Մայո պողոտան երկարացվի մինչև Պուերտո Մադերոյի տարածք ։ 1938 թվականի սկզբին հին փոստային և հեռագրային շենքի մասի քանդումը սկսվել է Վիկտորիա փողոցում (ներկայիս Իպոլիտո Իրիգոյենա փողոց), դրանով իսկ նվազեցնելով շենքի հարավային կողմը 17 մետրով։ Սակայն 1938 թվականի փետրվարին նախագահ դարձավ Ռոբերտո Մարսինո Օրտիսը, ով ապրիլին որոշեց դադարեցնել շենքի քանդումը և հրամայեց վերակառուցել ճակատը Վիկտորիա փողոցում։ 1955 թվականին ռազմական բողոքի ակցիաների ժամանակ, որը նախագահ Խուան Դոմինգո Պերոնի դեմ էր,  ռմբակոծեցին շենքը մեծ կորուստներ պատճառելով։   Հրամանատար Նեստոր Նորիգանի հրամանով շենքի վրա ռումբ նետեցին, որը լիովին քանդեց Ձմեռային պարտեզը։ Ի վերջո այն փոխարինվեց գրասենյակներով։ 1942 թվականին, Պասեո Կալոն փողոցի ջրի խողովակաշարի վերակառուցման ընթացքում հայտնաբերվել է հին մաքսատան կառույցի հատվածներից։ Որոշվեց այն հին ամրոցի մնացորդների հետ ինտեգրել 1957 թվականին բացված պատմական թանգարան (Կասա Ռոսադայի թանգարան), որտեղ պահպանվում էին նախկին նախագահների իրեր ինչպիսիք են` գոտիներ, գրքեր, կահույք ։ Նախկին բերդի մնացորդները մասնակիորեն պեղվել են 1991 թվականին և ներառված են Կասա Ռոսադա թանգարանում։ Այս ժամանակահատվածում շենքը օգտագործվել է որպես «Էվիտա» ֆիլմի համար նախատեսված տարածք։ Այստեղ նկարահանվել են նաև Մադոննան և Անտոնիո Բանդերասը։ Նկարահանման անձնակազմը անձամբ է թույլտվություն խնդրել նախագահ Կառլոս Սուալ Մենամայից, Մադոննայի «Մի լացիր ինձ համար Արգենտինա» երգի տեսահոլովակը Կասա Ռոսադայում  նկարահանելու համար։ 1998 թվականին նախագահը հանձնարարեց մասնագետների խումբին վերականգնել  շենքի հիմնական տեսքը, մասնավորապես, նրանք փնտրում էին վարդագույնի բնօրինակ երանգ, սակայն 1989 թվականից ի վեր շենքը ստացավ գունատ տոն `ներկերի սխալ ընտրության պատճառով ։ Եվ, վերջապես, ներքին շինությունում փոփոխություններ են կատարվում, ինչպես նաև վերականգնվում է Բլանկոյի դահլիճը ։ Մենեմի հեռանալուց հետո վերականգնման աշխատանքները  դադարեցին տնտեսական ճգնաժամի պատճառով  և վերանորոգման աշխատանքները կանգնեցին ավելի քան երեք տարի ։ Միայն Նեստոր Կիշների նախագահության ժամանակ վերակառուցման աշխատանքները վերսկսվեցին։ 2006 թվականին նա սկսեց նախագիծ ըստ որի պետք է ներկվեր երեք կողմերի արտաքին մակերևույթը, վերակառուցվեր և հեռացվեր բուսականութոյւնը ։ Բացի այդ 2001 թվականի դեկտեմբերին հեռացրեց այն ինչ թողել էր Ֆերնանդո դե լա Ռուին շենքում։ Կոլումբոսի այգին միացվեց Կասա Ռոսադա այգուն, ստեղծելով հակասություններ, քանի որ այն հասարակական վայր էր ։ Աշխատանքները շարունակվեցին նախագահ Քրիստին Ֆերնանդեսի օրոք, որը, բացի դահլիճները վերակառուցելուց և քսաներորդ դարում լաքապատ նկարները վերականգնելուց, բացեց մի շարք թեմատիկ սրահներ `նվիրված Արգենտինայի մշակույթի և պատմության տարբեր ոլորտներին ։