cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայերի մասնակցությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմին
Հայկական լեգիոնը և Կիլիկիայի ազատագրումը
Գերմանական մարշալ Լիման ֆոն Սանդերսի «Իլդիրիմ» («Կայծակ») բանակը, չհամակերպվելով պարտության հետ, կեսօրից հետո հարձակվեց, բայց դրա դիմաց վճարեց երկրորդ պաշտպանական բնագիծը ևս հայ կամավորներին հանձնելով։ Իսկ գիշերը թշնամին թողնելով նաև թնդանոթները, առանց կռվի փախավ նաև երրորդ պաշտպանական բնագծից։ Լեգեոնականներն ունեցան 21 զոհ՝ բոլորն էլ կրծքից ու ճակատից խփված։ Մի քանի տեղից վիրավոր՝ շարունակել էին կռվել, մինչև ճակատագրական բեկորը կամ գնդակը գտել էր նրանց։ Վիրավորվեցին 76-ը, որոնցից 3-ը մահացան ։
Լեգեոնը գրոհով ազատագրեց Ռաֆաթը (Արարան ու Ռաֆաթը միևնույն շղթայի երկու գագաթներն էին), որի անկումով ազատագրվեցին Արարան ու մերձակա բարձունքները։ Իսկ անգլիական հեծելազորն առաջանալով Սարոնի դաշտավայրով՝ կտրեց թուրքական բանակի հաղորդակցության ուղիները, և Պաղեստինյան ռազմաճակատում մարտական գործողություններն ավարտվեցին։ Թուրքիայի հանձնվելուն մնացել էր մեկ ամսից քիչ ավելի ժամանակ։ Իսկ լեգեոնականները շարունակեցին առաջ շարժվել դեպի Կիլիկիա։ Բեյրութին մոտենալուն զուգընթաց սկսվեցին հանդիպումները վերապրած հայ բեկորների հետ։ Կմախքացած, ցնցոտիների մեջ, լուռ, արցունքն աչքերին՝ թերահավատ նայում էին ազատարար զորքերի երթին, հետո հայերեն հրամաններ ու խոսակցություն լսելով՝ ապշահար միմյանց ձայն տալիս՝ «Հայ են, հայ», և նետվելով զինվորական շարքերի մեջ՝ սկսում էին համբուրել մարտիկներին, նրանց համազգեստները, զենքերը…
Հոկտեմբերի 12-ի երեկոյան լեգեոնն անապատներով 18-օրյա դժվարին երթով հասավ Բեյրութ։ Վերապրած հայերից ստեղծվեց ևս մեկ գումարտակ, լեգեոնը վերանվանվեց «Հայկական», իսկ Կիլիկիայում գտնվող թուրքական 2-րդ և 7-րդ բանակները Թուրքիայի հանձնվելուց հետո սկսեցին նահանջել դեպի հյուսիս։ Լեգեոնականները շուտով մտան Ալեքսանդրեթ, Չորքմարզվան (Դորթյոլ), ապա Կիլիկիայի սահմանին գտնվող Իսլահիե կայարան, իսկ մի քանի օր անց` Տարսոն և Ադանա, ուր հայ կյանքն արդեն վերընձյուղվում էր ։
Հայերը հուսավառ էին, թուրքերը՝ վախեցած ու ապշած՝ տեսնելով երեք տարի առաջ իրենց բնաջնջած ժողովրդի զորքերի հաղթական երթը։ Սակայն Ֆրանսիայի փոխվող քաղաքականության արդյունքում շուտով սկսվեցին տարբեր սադրանքներ՝ հիասթափեցնելով մարտիկներին, ովքեր սակայն, դիմանում էին, քանի որ իրենք էին Կիլիկիայում կենտրոնացող վերապրած բեկորների կյանքի երաշխավորը ։
Կիլիկիան ազատագրող բանակը մինչև 1919-ի մայիսի 28-ը կազմված էր միայն Հայկական լեգեոնից, իսկ հետո ժամանեցին նաև ալժիրցի զինվորները։ Ֆրանսիացիներն ասես լեգեոնը հնարավորինս թուլացնելու գործելակերպ էին որդեգրել։ Իսկ մայիսին մասնակի զորացրում կատարվեց, թեև այդ ամիսներին հնարավոր էր կամավորների թիվը հասցնել 20.000-ի։ Ապա լեգեոնը հեռացվեց հայաշատ քաղաքներից՝ իրականացնելու Ադանա-Հալեպ երկաթգծի պաշտպանությունը։ Բայց 1919-ի աշնանը, երբ անգլիական զորքերը լրիվ հեռացան Կիլիկիայից, լեգեոնի երկու ստորաբաժանումներ տեղակայվեցին Մարաշում, մեկը՝ Այնթապում ։
1919-ի վերջին Կիլիկիայում հայ կյանքը բավական կանոնավորվել էր, բայց ապագան առավել քան անորոշ էր… Այն որոշակիացավ 1920-ի հունվարի 21-ին, երբ սկսվեց Մարաշի աղետը։ Մարաշահայությունը լեգեոնականների մոտ փրկություն որոնեց, ու ստորաբաժանումների պաշտպանության շրջանները վերածվեցին ժողովրդի կուտակման վայրերի՝ դառնալով թուրքական հարձակման հիմնական թիրախները։ Լեգեոնը Մարաշի կռիվներում ու մինչև Իսլահիե նահանջում կորցրեց 50 մարտիկների, 100-ը վիրավորվեցին ու ցրտահարվեցին ։
Զորացրված կամավորներից շատերն անդամագրվեցին տեղի մարտախմբերին, և լեգեոնը, անգամ իր կազմակերպական կառույցից դուրս, շարունակեց կիլիկյան հողի պաշտպանությունը, հատկապես մեծ դերակատարություն ունենալով Սիսի և Ուրֆայի ինքնապաշտպանության ընթացքում ։
Սակայն Ֆրանսիան արդեն մեծ առևտուր էր սկսել` Սիրիան պահպանելու և Թուրքիայում ունեցած տնտեսական խոշոր առանձնաշնորհումների վերականգնման դիմաց Կիլիկիան հանձնելու համար։ Ուստի Մարաշում, Այնթապում, Սիսում, Իսլահիեում, Դյորթ Յոլում, Օսմանիեում, Հարունիեում, Միսիսում, Բաղչեում, Բոզանթիում, Ամանոսի և Տավրոսի լեռնաշղթաների երկայնքով Արարայի խելահեղ ճակատամարտից ավելի ծանր ու արյունալի մաքառումներ ունեցած Հայկական լեգեոնը, որն ապահովում էր Ֆրանսիայի ներկայությունը Կիլիկիայում, 1920-ի օգոստոսի 19-ին հայտարարվեց լուծարված։ Այլ տվյալներով՝ Հայկական լեգեոնի լուծարումը վերջնականապես ավարտվեց միայն սեպտեմբերի 14-ին ։
1920-ի վերջին և 1921-ի սկզբին լեգեոնականները հեռացան Կիլիկիայից։ Մի մասն էլ մնաց և տարեվերջին կիլիկիահայության հետ բռնեց վերջին տարագրության դժվարին ճանապարհը։ Կիլիկիայում մեր վերջին զորասյունը՝ Օսմանյան Թուրքիայի, ապա քեմալական բանակների դեմ որևէ պարտություն չկրած Հայկական լեգեոնը, արևմտահայության՝ իր հողի վրա մարող կանթեղի վերջին առկայծումն էր՝ պայծառ, բարձր, հզոր, և կամավորների մեղքը չէր, որ իրենց ազատագրած Կիլիկիան վերստին մնաց թշնամուն…
Հայկական լեգեոնը հարված էր թրքությանը` ուժգին ու դիպուկ հարված, որն իր ռազմական և պատմաքաղաքական բոլոր յուրահատկություններով հանդերձ, համադրելի է թերևս միայն Վան-Վասպուրականի 1915-ի հերոսամարտի հետ։ Երկու դեպքում էլ հուսահատ ու դատապարտված ինքնապաշտպանության փոխարեն արևմտահայությունը զենքի ուժով կարողացավ ցեղասպան պետությունից անջատել իր հայրենիքի մի բավական ընդարձակ տարածք, իսկ հետո ապահովել ժողովրդի նահանջը ։
Հայկական բանակային կորպուսի մարտերը թուրքերի դեմ և հայկական անկախ պետականության վերականգնումը
1917 թվականի մայիսից ռուս-թուրքական ռազմաճակատում փաստացի զինադադարի վիճակ էր ստեղծված։ Պաշտոնապես զինադադարը ստորագրվեց 1917 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Երզնկայում։ Ռուսաստանում Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ռուսական զորքերը սկսեցին լքել Արևմտյան Հայաստանը։ Օգտվելով դրանից՝ թուրքական հրամանատարությունը, խախտելով զինադադարը, հարձակման անցավ ամբողջ ճակատով։ Հետ մղելով ռազմաճակատը պահող փոքրաթիվ հայկական ազգային զորամասերը՝ թուրքերը վերագրավեցին Արևմտյան Հայաստանը, 1918 թվականի մայիսին՝ Ալեքսանդրապոլը, հասան Ղարաքիլիսա (այժմ Վանաձոր), ապա Երևանի մերձակա շրջանները։ Վտանգված հայրենիքը փրկելու համար ոտքի ելած հայ ժողովուրդը կասեցրեց թուրքական զորքերի առաջխաղացումը (Սարդարապատի ճակատամարտ 1918 թվական, Ղարաքիլիսայի ճակատամարտ 1918 թվական, Բաշ–Ապարանի ճակատամարտ 1918 թվական), կանխեց հայ ժողովրդի ֆիզիկական գոյությանը սպառնացող վտանգը և պայմաններ ստեղծեց հայ պետականության վերականգնման համար (Հայաստանի Հանրապետություն 1918-1920)։ 1918 թվականի հունիսի 4-ին Բաթումի պայմանագրով Կարսից ու Արդահանից բացի, Թուրքիային էին անցնում Սուրմալուի, Շարուրի, Նախիջևանի գավառները. Էջմիածնի և Ալեքսանդրապոլի գավառների մեծ մասը։ 1918 թվականի հունիս-հոկտեմբեր ամիսներին Հայաստանի Հանրապետությունը ըստ էության գտնվում էր Թուրքիայի վերահսկողության տակ։ Եվ միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմում Թուրքիայի պարտությունից ու 1918 թվականի Մուդրոսի զինադադարից հետո թուրքական զորքերը թողեցին Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, Կարսի մարզը, վերականգնվեց 1914 թվականի ռուս-թուրքական սահմանը։ Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը չեղյալ հայտարարեց Բաթումի պայմանագիրը։
Հետպատերազմյան կարգավորման ժամանակ հայկական հարցը Անտանտի երկրների օգնությամբ լուծելու Հայաստանի Հանրապետության կառավարության և արևմտահայերի քաղաքական շրջանների փորձերը ապարդյուն անցան։
«Հայաստանը և հայերը Առաջին համաշխարհային պատերազմում» վիրտուալ թանգարան
29.06.2015 թ. ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպանատանը, արտակարգ և լիազոր դեսպան Ժան-Ֆրանսուա Շարպանտիեի մասնակցությամբ տեղի ունեցավ «Հայաստանը և հայերը Առաջին համաշխարհային պատերազմում» վիրտուալ թանգարանի շնորհանդեսը։ Կայքում տեղադրված են Առաջին աշխարհամարտին վերաբերող արխիվային փաստաթղթեր, որոնցում հստակորեն երևում են են հայ-ֆրանսիական կապերը։ Վիրտուալ թանգարանում հատուկ բաժին կա նվիրված Հայոց Ցեղասպանությանը։ Ազգային արխիվի տնօրեն Ամատունի Վիրաբյանի խոսքով՝ որոշ փաստաթղթեր ներկայացվում են առաջին անգամ։ Կայքում օգտագործվում են Հայաստանի ազգային և Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարության արխիվների նյութերը։ Վիրտուալ թանգարանը ամբողջությամբ պատրաստ կլինի 2018 թվականին։ Մինչ այդ, այն անընդհատ լրացվելու և հարստացվելու է նոր նյութերով։ Վիրտուալ թանգարանի շնորհանդեսը ընդգրկված է Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցի միջոցառումների ցանկում  ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ժողովրդի մասնակցությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմին Կատեգորիա:Հայկական կամավորական ջոկատներ Կատեգորիա:Հայկական հրաձգային գումարտակներ Կատեգորիա:Հայկական հրաձգային զորագնդեր Կատեգորիա:Հայկական բանակային կորպուս Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայերը համաշխարհային պատերազմներում
Հմայակ Բենունի
Հմայակ Խաչատուրի Բենունի, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1939): ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1971):
Կենսագրություն
Հմայակ Բենունին ծնվել է 1897 թվականի հունվարի 1-ին, Կարս քաղաքում։ 1923 թվականին ավարտել է Պետրոզավոդսկի լեռնային ինստիտուտը։ 1941-1981 թվականներին եղել է Ուրալի (Սվերդլովսկ) պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարագիտատնտեսագիտական ֆակուլտետի գունավոր մետաղաձուլության ձեռնարկությունների տնտեսագիտության և կազմակերպման ամբիոնի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են գունավոր մետաղաձուլության տնտեսագիտական կազմակերպման հարցերին ։
Հմայակ Բենունին մահացել է 1983 թվականի մարտի 8-ին Ռուսաստանի Սվերդլովսկ քաղաքում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչներ
Պրեմիեր Լիգա 2016-17 (Անգլիա)
Պրեմիեր Լիգա 2016-2017 մրցաշրջան - Պրեմիեր Լիգայի 25-րդ խաղարկությունը, որը հիմնվել է 1992 թվականին։
Հովսեփ Բեյրան
Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրան, վեներաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1850), պրոֆեսոր (1864):
Մալիանո դե Մարսի
Մալիանո դե Մարսի (Magliano de' Marsi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Հովսեփ Բեյրան
Կենսագրություն
Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրանը ծնվել է 1825 թվականին, Ադրիանուպոլիս քաղաքում։ 1850 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1850-1854 թվականներին Կ. Պոլսում, այնուհետև Փարիզում զբաղվել է ուրոլոգիայով և վեներաբանությամբ։ 1864 թվականից եղել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Հեղինակ է «Վեներական հիվանդությունների մասին» (1851), «Բժշկությունը Թուրքիայում» (1854), «Ընդհանուր ախտաբանություն» (1863) ֆրանսերեն գրքերի։
Պրեմիեր Լիգա 2016-17 (Անգլիա)
Մրցաշրջանը կմեկնարկի 2016 թվականի օգոստոսի 13-ին և կավարտվի 2017 թվականի մայիսի 21-ին։ Գործող չեմպիոնը Լեսթեր Սիթին է։
Մալիանո դե Մարսի
Բնակչությունը կազմում է 3829 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 68 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67022։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։
Հովսեփ Բեյրան
Կենսագրություն
Բեյրանի պատրաստած «0piat de Веуran» դեղանյութը երկար տարիներ կիրառվել է որպես վեներական հիվանդությունների դեմ պայքարի միջոց ։
Պրեմիեր Լիգա 2016-17 (Անգլիա)
Առաջնությունը մասնակցում է 20 թիմ։ Մրցաշարի նոր մասնակիցներն են Բերնլին, Միդլսբրոն, իսկ երրորդ ուղեգրի տերը հայտնի կդառնա մայիսի 30-ին։
Հովսեփ Բեյրան
Կենսագրություն
Հովսեփ (Ժոզեֆ) Բեյրանը մահացել է 1866 թվականին, Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ վեներաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Պրեմիեր Լիգա 2016-17 (Անգլիա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի մրցաշրջաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Սթիվեն Դորֆ
Սթիվեն Դորֆ (Stephen Dorff, ), ամերիկացի դերասան։
Կենսագրություն
Սթիվ և Նենսի Դորֆերի ընտանիքը որոշ ժամանակ ապրել է Ատլանտայում, իսկ փոքր որդու ծնվելուց հետո տեղափոխվել են Լոս Անջելես։ Սթիվը վաղաժամ հետաքրքրություն է ցուցաբերել կինոյի հանդեպ։ Արդեն 9 տարեկանում նա նկարահանվել է «Family Ties» հեռուստասերիալում։ 1987 թվականին առաջին դերը ստացել է «Դարպասները»  ֆանտաստիկ  ֆիլմում։
1992 թվականին գլխավոր դեր է մարմավորել «Միայնակի ուժը» դրամայում, որի համար առաջադրվել է «Երիտասարդ դերասան» մրցանակի։
Բարձր գնահատականի է արժանացել Սթիվեն Դորֆի աշխատանքը Իեն Սոֆտլիի «Բեկբիտ» ֆիլմում (1994 թվական), որը պատմում էր «Բիթլզ» խմբի հայտնվելու մասին, որտեղ Սթիվեն Դորֆը մարմնավորել է այսպես կոչված հինգերորդ անդամին՝ բասիստ Ստյուարտ Սատկլիֆին։
«Տասներեքերորդ հարկ » ֆիլմը 2007 թվականին Նյու Յորքի սարսափ ֆիլմերի ամենամյա կինոփառատոնում (New York City Horror Film Festival) ճանանչվել է լավագույն ֆիլմ, իսկ Սթիվեն Դորֆը՝ լավագույն դերասան։
Սթիվեն Դորֆը նկարահանվում է նաև երաժշտական տեսահոլովակներում, որոնից ամենահայտնին համարվում է Բրիտնի Սպիրսի «Everytime» տեսահոլովակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Ագատա Մուցենիեցե
Ագատա Մուցենիեցե (Agata Muceniece, Агата Муцениеце, ամուսնությունից հետո՝ Պրիլուչնայա (Прилучная), ), լատվիացի դերասանուհի և մոդել։
Գորիսի Զանգեր հուշարձան
Գորիսի «Զանգեր» հուշարձան, նորակառույց հուշարձան, որը գտնվում է Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ մասում։
Ագատա Մուցենիեցե
Կենսագրություն
Ագատա Մուցենիեցեն ծնվել է 1989 թվականի մարտի 1-ին Ռիգայում։ Հայրն աշխատել է որպես բարմեն (մահացել է, երբ Ագատան դեռ երեխա էր), մայրը՝ որպես խոհարար։ Ունի ավագ քույր՝ Սանտան (ծնվել է 1987 թվականին)։ Դպրոցում սովորելու տարիներին Ագատա Մուցենիեցեն հաճախել է «Շկատուլկա» թատերական ստուդիա (Լ. Շևչենկոյի արվեստանոց)։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Ագատա Մուցենիեցեն աշխատել է որպես մոդել, գովազդել է իտալական կոշիկի հայտնի ապրանքանիշ, ֆոտոսեսիաների համար եղել է Եվրոպայի տարբեր երկրներում։ Վերադառնալով Ռիգա՝ ընդունվել է Լատվիական համալսարան (մասնագիտությունը՝ «Չինական բանասիրություն»), իսկ 2008 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա ու ընդունվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (Ալեքսանդր Միխայլովի արվեստանոց), որն ավարտել է կարմիր դիպլոմով 2012 թվականին ։
Կինոյում սկսել է նկարահանվել 2007 թվականին։ Առավել հայտնի է Դարյա Ստարկովայի դերը «Փակ դպրոց» հեռուստասերիալում։
Գորիսի Զանգեր հուշարձան
Պատմություն
1980-ական թվականներին հուշարձանի (ճարտարապետ Սևադա Զաքարյան) նախատիպը կառուցվել էր Գորիս քաղաքի մուտքի հուշարձանի տեղում և այն անվանվում էր «Զանգեր»։ 2001 թվականին հուշարձանը քանդվել է և տեղը կառուցվել նոր հուշարձան ։ 2017 թվականի դեկտեմբերին Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղու աջ հատվածում սկսվել են քանդված հուշարձանի վերակառուցողական աշխատանքները և հուլիսին  ավարտվել։ Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել «Գորիսը ԱՊՀ մշակութային մայրաքաղաք» միջոցառումների մեկնարկի օրը՝ հուլիսի 7-ին  ։ Հուշարձանի ճարտարապետը Սևադա Զաքարյանն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձաններ
Ագատա Մուցենիեցե
Կենսագրություն
Նկարահանվել է «Բիլայն», «Nescafe», «МегаФон», «Евросеть», «Jardin», «Savage», Սբերբանկ, «OBI» ապրանքանիշերի գովազդներում։
2018 թվականից «Голос. Дети» հեռուստածրագրի հաղորդավարն է.
Անձնական կյանք
«Փակ դպրոց» հեռուստասերիալի նկարահանումների ժամանակ Ագատա Մուցենիեցեն ծանոթացել է դերասան Պավել Պրիլուչնիի հետ, և 2011 թվականի օգոստոսին զույգը գաղտնի ամուսնացել է Մոսկվայում (սոցիալական կայքերի իր էջերում Ագատա Մուցենիեցեն որպես հարսանիքի օր նշել է հուլիսի 19-ը։ Դերասանուհին պաշտոնապես վերցրել է ամուսնու ազգանունը, իսկ իր օրիորդական ազգանունն օգտագործում է որպես բեմական կեղծանուն ։ 2013 թվականի հունվարի 11-ին ծնվել է նրանց որդին՝ Տիմոֆեյը ։ 2016 թվականի մարտի 3-ին զույգը դուստր է ունեցել , որին կոչել են Միա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Լատվիացի մոդելներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կաստելաֆիումե
Կաստելաֆիումե (Castellafiume), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1105 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 45 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Այոն (Արդեշի գավառ)
Այոն (Ailhon), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 569 մարդ, բնակչության խտությունը` 72.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.8 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կայսերական գարաժ
Կայսերական գարաժ (Императорский гараж), պատմական շենքերի համալիր Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է 1906-1915 թվականներին, համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ  ։ Գտնվում է Ակադեմիական պողոտայի 2-6 շենքում։
Պատմություն
20-րդ դարի սկզբին Նիկոլայ II-ի համար ավտոմեքենաների ձեռքբերման գործով զբաղվել է իշխան Վլադիմիր Օրլովը և նրա կողմից գնված առաջին կայսերական մեքենաները հայտնվել են Ցարսկոյե Սելոյում 1906 թվականի սկզբում։ Նույն ժամանակ էլ սկսվել է առաջին գարաժի շենքի շինարարությունը (այժմ` տուն 4) Ալեքսանդրովյան պալատի հարևանությամբ գտնվող փակ տարածքում։ Նախագծի հեղինակը եղել է Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության ճարտարապետ Սիլվիո Դանինը։ Առաջին հարկում տեղակայված էին նորոգման արհեստանոցները և կառասրահը։ Երկրորդ փայտե հարկում բնակվում էին ծառայողները։ Համալիրի երկրորդ շենքը (այժմ` տուն  2) կառուցվել է 1908 թվականին ճարտարապետ Վլադիմիր Լեպսկու կողմից, տեխնիկական  սպասարկման կայանի ղեկավարի և կայսերական անձնական վարորդի նստավայրի համար։ Այդ ժամանակ կայսերական գարաժի ավտոմեքենաների թվաքանակը հասնում էր  մոտավորապես հիսուն մեքենայի։ 1913 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Մինյաևի նախագծով կառուցվում է նոր մասնաշենք, այսպես կոչված «Սպիտակ գարաժը» (տուն 6), 40 ավտոմեքենայի համար  ։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գարաժի շենքը շարունակվում էր օգտագործվել ըստ նշանակության, որպես ավտոբազա, այնուհետև շարժիչների նորոգման գործարան։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքերը հանձնվեցին Լենինգրադի գյուղատնտեսական  ինստիտուտին, որի տնօրինության տակ են գտնվում մինչ օրս։ Գարաժի համալիրում է տեղակայված ավտոմոբիլների և տրակտորների ամբիոնը (ներկայումս գյուղատնտեսական մեքենաների ամբիոն), ինչպես նաև ռազմական ամբիոնը և աշխատանքի պաշտպանության ամբիոնը  ։
Ճարտարապետություն
Առաջին շենքը (տուն 4) հիշեցնում է անգլիական տնակ, որի վերին փայտե հարկում գտնվում է աղյուսաշար վանդակամած։ Երկրորդ շենքը (տուն 2) կառուցված է մոդեռն ոճով։ Շենքի կենտրոնական ճակատամասում, մուտքից վերև պահպանվել է հարթաքանդակ, որտեղ պատկերված է Ցարսկոյե Սելոյում անցկացված առաջին ավտոմրցաշարը։ Երրորդ շենքը (տուն 6) իրենից ներկայացնում էր դահլիճ մարզասրահ, նեոկլասիցիզմի ոճով արտաքին ձևավորմամբ և նման էր Լիվադիի գարաժին։ Շենքի գլխանիստային ճակատային մասում գտնվում է եռակի կամարային որմնախորշ, որը  վերևից եզրավորված է կոշտաքար որմվածքով  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պուշկին քաղաքի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ինվորիո
Ինվորիո (Invorio), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լե (Էն)
Լե (Laiz), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզում, Էնի գավառում, մտնում է Պոն դե Վելի կազմի մեջ, կոմունայի օկրուգը՝ Բուրկ ան Բրեսն է։
INSEE կոդը՝ 01203։
Աշխարհագրություն
Համայնքը գտնվում է 350 կիլոմետր հարավ-արևելք Փարիզից, 55 կիլոմետր հյուսիս Լիոնից, 27 կիլոմետր արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման փոփոխական է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում ամռանը ։
Բնակչություն
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի, համայնքում ապրում է 1130 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով 766 մարդ ի վիճակ էր աշխատելու (15-64 տարեկան), 572 ցմարդ տնտեսապես ակտիվ էին, 194 մարդ աշխատունակ էին։ 572 աշխատունակ մարդկանցից աշխատում էին միայն 531-ը (276 տղամարդ, 255 կին), գործազուրկ էին 41 մարդ (18 տղամարդ, 23 կին)։ 194 չաշխատող մարդկանցից 76-ը աշակերտներ և ուսանողներ էին, 84-ը ոչ աշխատունակ այլ պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ջեյմս ՄաքԳիլ
Ջեյմս ՄաքԳիլ (James McGill, ), բրիտանացի գործարար, բարեգործ, առավել հայտնի է որպես Մոնրեալի ՄաքԳիլի համալսարանի հիմնադիր։ 1792 թվականին Արևմտյան Մոնրեալում ընտրվել է Ներքին Կանադայի Օրենսդրական Ժողովի անդամ, 1793 թվականին նշանակվել է Ներքին Կանադայի Գործադիր Խորհրդի կազմում։ Եղել է Կանադայի Գրենադերի գվարդիայի առաջին պատվավոր լեյտենանտ-գնդապետը, Château Clique-ի ականավոր անդամ և Beaver Club-ի սկզբնական հիմնադիր անդամներից մեկը։ Նրա ամառանոցը գտնվում էր Ոսկե հրապարակում։
Կենսագրություն
Ջեյմս ՄաքԳիլը սովորել է Գլազգոյի համալսարանում, սակայն շուտով մեկնել է Հյուսիսային Ամերիկա` այնտեղ գործնական հնարավորություններ ուսումնասիրելու համար։ 1766 թվականին եղել է Մոնրեալում, որի առևտրային հնարավորությունները բացվել էին Նոր Ֆրանսիայի բրիտանական նվաճումից հետո։ Մեծ Լճերից հարավ նա սկսեց մորթու առևտուր որպես քվեբեկցի վաճառական Ուիլյամ Գրանտի գործակալ ։ Հաջորդ տարի «James McGill & Co» ֆիրման առևտուր էր անում Միչիլիմեկինակ-ում (Michilimackinac) :
1773 թվականին ՄաքԳիլը միավորվում է Իսահակ Թոդիի հետ (ով դարձավ նրա մտերիմ ընկերն ամբողջ կյանքի ընթացքում) Grand Portage առևտրային ձեռնարկությունում, որը 1776 թվականին հանդես եկավ Todd & McGill անվան ներքո ։ Այս համագործակցությունը կարևոր էր հետագայում ստեղծվելիք Հյուիսի արևմտյան ընկերության ձևավորման համար։ Todd & McGill բարգավաճեց որպես Լոնդոնի առևտրային վաճառական Ջոն Սթրեթելի կողմից մատակարարվող հիմնական ընկերություններից մեկը։ 1783 թվականից հետո գործընկերությունը չմասնակցեց «Հյուսիսարևմտյան» ընկերությանը, սակայն շարունակվեց այսպես կոչված «Հարավարևմտյան առևտուրը» Միսիսիպիի հովտում, մինչև 1796 թվականին Միչիլիմեկինակը հանձնվեց ամերիկացիներին։ Այն նաև ներգրավված էր այլ ձեռնարկություններում, սակայն մի քանի բիզնես թղթեր են պահպանվել, ինչը դժվարացնում է մանրամասն հաշվարկները։
1775 թվականի նոյեմբերին ՄաքԳիլը Մոնրեալի քաղաքացիների ներկայացուցչական անդամ էր և ներգրավված էր ամերիկյան բանակի կողմից նվաճված քաղաքի համար կապիտուլյացիայի հոդվածների մշակմամբ ։ 1792 թվականին ՄաքԳիլն ընտրվել է Ներքին Կանադայի Օրենսդրական ժողովի անդամ Արևմտյան Մոնրեալի համար և 1793 թվականին նշանակվել է Գործադիր Խորհրդի կազմում։ Կրկին ընտրվել է 1800 թվականին, Արևելյան Մոնրեալում` 1804 թվականին։ Նա եղել է Կանադայի Գրենադի գվարդիայի առաջին պատվավոր լեյտենանտ-գնդապետը, որի անունը նշվում է ՄաքԳիլի համալսարանի արվեստի շենքի առաջ կանգնած հուշակոթողի վրա։
1776 թվականին Ջեյմս ՄաքԳիլն ամուսնացավ Ջոզեֆ-Ամաբլ Տրոթիե Դեսիվիերեսի (1732-1771) այրու` Մարի-Շարլոտի (1747-1818) հետ, որը Նոր Ֆրանսիայի Սուվերեն խորհրդի անդամ և Ադմիրալական դատարանների դատավոր Գիլյոմի Գիլիմիմիի (1713-1750) դուստրն էր և կրթություն էր ստացել Քվեբեկի Ուրսուլինյան կաթոլիկ եկեղեցում։ Նրա մայրը` Մարի-Ժնևիև Ֆոքոուլը (Marie-Geneviève Foucault), Նոր Ֆրանսիայի ամենախոշոր կալվածքի սեփականատեր և Սուվերեն Խորհրդի անդամ Ֆրանսուա Ֆուկոուլի (1690-1766) դուստրն էր։ ՄաքԳիլը նախ ընդունել է իր հանգուցյալ ընկերոջ` Ջոն Պորտերի կրտսեր դստերը` Շառլոտին, ապա ամուսնությունից (հորեղբոր և օրինական խնամակալի մահից հետո) հետո դարձել երկու որդիների հայրը։
1777 թվականին ՄաքԳիլը Մոնրեալի Նորտ-Դամ փողոցում Ռամզեյ ամրոցի հարևանությամբ գնում է Բարոն դե Բեկանկուրի նախկին տունը իր նոր ընտանիքի համար ։ Մոտ 1797 թվականին նրան ասացին, որ գնի Burnside ֆերման, որն օգտագործում էր որպես ամառային տուն։ Burnside-ին արևելքից հարակից ագարակը պատկանում էր Դեսրիվիյեր ընտանիքին, հյուսիսից և արևմուտքից Մակթավիշ կալվածքն էր։ Տարածքով հոսում էր մի առու (burn), և ՄաքԳիլը ագարակը կոչեց հենց այդ անունով։ Հողն օգտագործվում էր այգեգործական, բանջարաբոստանային և անասնապահության համար։ 1787 թվականին Burnside-ի մարգագետնում աճեց մի կնձնի, որը պահպանվեց մինչև 1976 թվականը (երբ դարձավ վտանգավոր և պետք է ընկներ)։
Ժառանգություն
ՄաքԳիլի խոշոր ակտիվները ներառում էին անշարժ գույք Ներքին և Բարձր Կանադայում և ներդրումներ Բրիտանիայում, կային նաև հսկայական հիպոտեկային հոլդինգներ։ Նա իր կտակում հիշատակել էր հին ընկերներին, Մոնրեալի աղքատներին, Hôtel-Dieu de Montréal, Grey Nuns, Hôpital-Général de Québec, Գլազգոյից երկու բարեգործական կազմակերպությունների։ Այնուամենայնիվ Ալեքսանդր Հենրը վրդոհված էր, որ ՄաքԳիլի կարողությունը «գնաց օտարներին... (և) կնոջ զավակներին, տիկին ՄաքԳիլը մնացել էր հարմարավետ պայմաններում, սակայն երիտասարդ Դեսիվիերեսը (ՄաքԳիլիի փոքր խորթ որդու որդին) ստացել էր 60000 ֆունտ ստերլինգ» ։
ՄաքԳիլի ամենակարևոր ժառանգությունը Ուսուցման առաջխաղացման համար նախատեսված թագավորական հաստատությանը թողած 10000 ֆունտ ստերլինգն էր և իր ամառային տունը։ Նվիրատվության շնորհիվ ֆինանսավորվեց ոչ միայն ՄաքԳիլի համալսարանը, այլև ստեղծվեցին բազում քոլեջներ ու համալսարաններ, այդ թվում Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանը, որը մինչև 1915 թվականը հայտնի էր որպես Բրիտանական Կոլումբիայի ՄաքԳիլի համալսարանական քոլեջ, Վիկտորիա համալսարանը, մինչև 1916 թվականը ՄաքԳիլի մասնաճյուղ, և Դոուսոն քոլեջը, որը 1945 թվականին սկսեց գործել որպես ՄաքԳիլի արբանյակային կամպուս` կլանելու Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ուսանողների ակնկալվող ներհոսքը։
Ջեյմ ՄաքԳիլը թաղված է մորթու առևտրի իր գործընկեր Ջոն Պորտոսի կողքին հին բողոքական Դաֆֆերի հրապարակի գերեզմանատանը։ Երբ 1875 թվականին գերեզմանոցը վերացվեց, նրա մասունքները վերաթաղվեցին ՄակԳիլի համալսարանի արվեստի շենքի դիմաց։
Գլազգոյի Պոլոք նախնական դպրոցն անվանվել է ի պատիվ Ջեյմ ՄաքԳիլիի։ Այն այժմ չի գործում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի բարերարներ Կատեգորիա:Անգլոքվեբեկցիներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կանադացի անգլիկաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի գործարարներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ
Ղրիմի թաթարները Թուրքիայում
Ղրիմի թաթարները Թուրքիայում (ղրիմի թաթ.՝ Qırımtatarlar, Kırım Tatarları), Թուրքիայի տարածքում ապրող ղրիմի թաթարները։
Թուրքիայի թաթարները թյուրքախոս ժողովուրդներ են, ովքեր այստեղ են եկել հիմնականում Ուկրաինայի հարավում գտնվող Ղրիմ թերակղզուց։ Ըստ տարբեր հաշվարկների՝ Թուրքիայի տարածքում ապրում է 150 հազարից մինչև 6 միլիոն մարդ։
Պատմություն
Թյուրքալեզու ղրիմի թաթարները Թուրքիայում հաստատվել են դեռևս Օսմանյան կայսրության գոյության առաջին տարիներին։
Սկզբնական շրջանում նրանք տեղափոխվել են Ռումինիա և ապա Բուլղարիայի սևծովյա ափ, որտեղից էլ անմիջապես հաստատվել են երկրի տարբեր հատվածում՝ Անատոլիայում, Կիլիկիայում և Կոստանդնուպոլսում։
Մեծ թվով ղրիմյան թաթարների ներհոսք է նկատվել նաև Ղրիմյան պատերազմի ընթացքում։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո ևս մեծաքանակ ղրիմի թաթարներ տեղափոխվել են Թուրքիա՝ բնակության նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղրիմի թաթարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ազգեր Կատեգորիա:Ղրիմաթաթարական ծագմամբ թուրքեր
ԲայԲայՄեն (ֆիլմ 2017)
ԲայԲայՄեն (The Bye Bye Man), ռեժիսոր Սթեյսի Թայթլի ամերիկյան սարսափ ֆիլմ, գրված սցենարիստ՝ Ջոնաթան Փենների կողմից և հիմնված The Bridge to Body Island պատմվածքի վրա։ Նկարահանման շրջանը սկսվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 2-ին Քլիվլենդում, Օհայո։ ԱՄՆ-ում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի հունվարի 13-ին ։
Սյուժե
Երեք ուսանող ընկերներ վարձում են մի փոքրիկ տնակ, ուսմամբ զբաղվելու համար, սակայն պատահաբար արթնացնում են՝ ԲայԲայՄենին, բարձրաձայնելով նրա անունը։ ԲայԲայՄենը՝ կույր հեռազգաց է, ով հեշտությամբ կարող է կարդալ իր զոհերի մտքերը։ Նրանից կհաջողվի փրկվել միայն այն դեպքում, եթե ինչ-որ մեկը կրկին բարձրաձայնի նրա անունը։
Արտադրություն
2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, TWC-Dimension-ը ձեռք բերեց ԲայԲայՄեն ֆիլմի համաշխարհային տարածման իրավունքները ։ 2015 թվականի հունիսի 23-ին Los Angeles Media Fund (LAMF) առաջարկեցին ֆինանսավորել ֆիլմը ։ 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին, STX Entertainment ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի համաշխարհային դիստրիբուցիայի բոլոր իրավունքները։ Վերջինս նույնպես ֆիլմի համաֆինանսավոր է։ Դեվիդ Պրիորը համագործակցելով Փենների հետ ադապտացրել է գիրքը։ Մելինդա Նիշիոկան նույնպես ֆիլմի համապրոդյուսերն է հանդիսանում։
Ֆիլմի նկարահանումներ
Ֆիլմի հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ Քլիվլենդում, Օհայո նահանգում, և վերջացել են 2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:STX Entertainment ֆիլմեր
Էդուարդ Բագրիցկի
Էդուարդ Բագրիցկի (Эдуа́рд Гео́ргиевич Багри́цкий (իսկական ազգանունը՝ Զյուբին, ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ։
Հրատարակվել է 1915 թվականից։ Սկզբնական շրջանի գործերը մոդեռնիստական ազդեցությունների արգասիք էին։ Հետագա տարիներին գրված «Թռչնորսը», «Թիլ Ուլենշպիգել», «Պանդոկ» և քնարական այլ բանաստեղծություններում ու պոեմներում կերտել է ազատախոհ մարդու ռոմանտիկական կերպարներ։ 1926 թվականին գրել է «Խոհ Օպանասի մասին» պոեմը (օպերային լիբրետոյի է վերածել 1932) հեղափոխությանը դավաճանած գյուղացու ճակատագրի մասին։ 1928 թվականին լույս է ընծայել բանաստեղծությունների՝ «Հարավ-արևմուտք» ժողովածուն, որը, հեղինակի աշխարհայացքի որոշ հակասություններով հանդերձ, նոր խոսք էր ռուս, խորհրդային պոեզիայում։ Հետագա ժողովածուներում («Հաղթողները» և «Վերջին գիշերը», 1932) գովերգել է նոր աշխարհ կառուցողներին։ Բագրիցկու ստեղծագործությանը հատուկ են հեղափոխական ռոմանտիկական պաթոսը, հուզականությունը, պոետական գունագեղությունը։ Զգալի ազդեցություն է ունեցել խորհրդային պոեզիայի զարգացման վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
Ադրիանապոլսի պայմանագիր
Ադրիանապոլսի պայմանագիր, կնքվել է 1829 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտից հետո։ Համաձայն պայմանագրի՝
Բաղկացած է 16 հոդվածից և մեկ առանձին ակտից։ Ադրիանուպոլսի հաշտության պայմանագրով Ռուսաստանին անցան Դանուբի գետաբերանն իր կղզիներով, Սև ծովի կովկասյան ափերը՝ Կուբանի գետաբերանից մինչև Աջարիայի հյուսիսը՝ Անապա և Փոթի նավահանգիստներով, Ախալցխայի փաշայությունը՝ Ախալքալաք և Ախալցխա բերդերով։ Ռուսահպատակներին իրավունք վերապահվեց ազատ առևտուր անել Թարքիայում, ռուսական և օտարերկրյա առևտրական նավերին թույլատրվեց անարգել անցնել Բոսֆորի և Դարդանելի նեղուցներով։ Թուրքիան պարտավորվեց 1,5 տարում վճարել 1,5 միլիոն հոլանդ, գուլդեն ռազմատուգանք, ճանաչեց Հունաստանի, Մոլդավիայի, Վալախիայի ու Սերբիայի ինքնավարությունը։
13-րդ հոդվածով սահմանվեց փոխադարձ գաղթի իրավունք։ Թուրքահպատակ հայերը կարող էին 18 ամսվա ընթացքում, իրենց շարժական գույքով, տեղափոխվել Ռուսաստան։ 1829–1830 թվականներին շուրջ 75-80 հազար հայ Էրզրումից (Կարին), Կարսից, Բայազետից գաղթեց Անդրկովկաս։ Թուրքիան ճանաչեց Վրաստանի, Իմերեթի, Մեգրելիայի ու Գուրիայի, ինչպես և 1828 թվականի Թուրքմենչայի պայմանագրով Երևանի և Նախիջևանի խանությունների միացումը ռուսական կայսրությանը։ Ադրիանուպոլսի հաշտության պայմանագիրը ամրապնդեց Ռուսաստանի տնտեսական–քաղաքական դիրքը Բալկաններում, Սև ծովի ու նեղուցների վրա և Անդրկովկասում։
Կավալիրիո
Կավալիրիո (Cavallirio), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը 1212 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 152 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 8 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0163։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գաուդենցիոն։
Սան Բենեդետո դեի Մարսի
Սան Բենեդետո դեի Մարսի (կոմունա) (San Benedetto dei Marsi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4091 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 162,02 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25,25 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ` 67058։ Հեռախոսային կոդ` 0863։
Կոմունայի մոտ է գտնվում Ջովենկո առվակը, որը հայտնի է որպես Պիտոնիուս անունով հնագույն առվակ։
Կոմունայի տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 1-ին։
Մասա դ’Ալբե
Մասա դ’Ալբե (Massa d’Albe), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1567 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 22.93 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 68.33 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սլովակիայի տոներ
Այս հոդվածում ներկայացված է Սլովակիայի ազգային տոների ցանկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի տոներ
Բորիս Տադիչ
Բորիս Տադիչ (Борис Тадић, ), սերբ քաղաքական գործիչ, Սերբիայի Դեմոկրատական կուսակցության նախագահ։ Սերբիայի նախագահ (2004-2012)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սարաևո քաղաքում, Բելգրադյան համալսարանի ուսուցիչ Լյուբոմիրա Տադիչի և բժիշկ-նյարդաբան Նևենկի Տադիչի ընտանիքում։
Տարրական և միջնակարգ դպրոցը ավարտել է Բելգրադում։ Բելգրադյան համալսարանում սովորել է սոցիալական հոգեբանություն։ Եղել է առաջին Բելգրադյան գիմնազիայի հոգեբանության ուսուցիչ։
Եղել է ժողովրդավարության խթանման Կենտրոնի հիմնադիրը և առաջին տնօրենը։
Սկսած 1990 թվականից եղել է Դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Զորան Ջինջիչի մահից մեկ տարի անց, 2004 թվականին ընտրվեց, որպես կուսակցության նախագահ։
2000 թվականի նոյեմբերից մինչև 2001 թվականի հունիսը բուլդոզյան հեղափոխության ժամանակաշրջանում, որպես հեռահաղորդացման նախարար մտել է Հարավսլավիայի ղեկավարության կազմի մեջ։ Նաև Սերբիայի և Չեռնոգորիայի նախարարների միությունում իրականացրել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնը։
2004 թվականի նախագահական ընտրությունների երկրորդ շրջանում հաղթել է, հավաքելով ձայների 53 %-ը, և շրջանցելով ազգայնական Տոմիսլավ Նիկոլիչին։ Սերբիայի նախագահի պաշտոնում փոխարինել է Պրեդրագ Մարկովիչին։ 2008 թվականին առաջին շրջանում ձայների փոքր-ինչ առավելությամբ առաջ անցավ Տոմիսլավ Նիկոլիչը, սակայն Տադիչը հաղթելով երկրորդ շրջանում, արդեն երկրորդ անգամ դարձավ նախագահ։
2012 թվականի ապրիլի 4-ին հայտարարեց, որ կլքի Սերբիայի նախագահի պաշտոնը և կանցնի թոշակի ։
Տիրապետում է անգլերեն, սերբերեն և ֆրանսերեն լեզուններին։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Տարի թռչնակը
Տարի թռչնակը (Птичка Тари), նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1976 թվականին, ռեժիսոր Գենադի Սոկոլսկու լիրիկական կատակերգությունն է, որն ստեղծվել է ըստ Բորիս Զախոդերի հեքիաթի։
Սյուժե
Աֆրիկայում, արմավենիների և էկզոտիկ կենդանիների կողքին ապրում էր կոկորդիլոսը։ Մյուս կենդանիները վախենում էին նրանից, քանի որ բացի այն, որ նա ուներ հսկայական ատամներ, որոնք երբեք չէր լվանում, նաև ուներ չար բնավորություն։ Մի օր նրան սկսում է ուժեղ տանջել ատամնացավը։ Բայց կենդանիներից ոչ ոք չէին ցանկանում օգնել նրան, ավելին, նրանք ծիծաղում էին նրա վրա։ Սակայն գտնվում է Տարի անունով մի փոքրիկ թռչնակ, որն օգնում է հիվանդին, մաքրում է նրա ատամներն իր կտուցով։ Կոկորդիլոսի ատամի վրա շատ աղբ կար, թռչնակը հաջողությամբ մաքրում է այն և հանում է հիվանդ ատամը։ Տարի թռչունը համաձայնում է պարբերաբար մաքրել կոկորդիլոսի ատամները։ Դրանից հետո կոկորդիլոսը բարիանում է, շնորհակալություն է հայտնում թռչնակին և ընկերանում է մյուս կենդանիների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1976 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Բոսնիա և Հերցեգովինայի երաժշտություն
Բոսնիա և Հերցեգովինայի երաժշտությունը հիմնված է բոսնիացիների ավանդական բանավոր ստեղծագործության վրա ։ Այն ենթարկվել է նաև տարբեր օտարերկրյա ազդեցությունների։
Բոսնիայի գյուղերում մեծ ժողովրդականություն էին վայելում հերոսական (յունացական) երգերը, գոյություն են ունեցել գուսլեի նվագակացությամբ էպիկական երգերի մեներգիչներ վարպետներ։ Տարածված է եղել բազմաձայնությունը։ Բոսնիական գրեթե յուրաքանչյուր լեռնային գյուղ ունեցել է երգելու իր բնորոշ ոճը։ Լեռնային գյուղերի երաժշտության վրա ազդեցություն է թողել մուսուլմանական մշակույթը. երգել են միայն տանը, երգեցողությունը միաձայն է, օգտագործվել են լարային գործիքներ և այլն։ Բոսնիական ավանդական գործիքներին են պատկանում ֆլեյտան (այդ թվում՝ զույգ), փողը, լեզվակավորները (եղջյուր, եղջերափող, զուռնա), գուսլեն, մատնանվագը (տամբուրա, սազ, շարգիա), մեմբրանոֆոնները, իդիոֆոնները ։ Բոսնիացի մահմեդականների շրջանում մեծ ժողովրդականություն են վայելել սևդալինկաները՝ քաղաքային սիրային երգերի ավանդական ֆոլկլորային ժանրը ։
Միջնադարում Բոսնիա և Հերցեգովինայի տարածքում երգում էին մենեստրելները։ Պալատական երաժիշտների մասին առաջին հիշատակությունը թվագրված է 1408 թվականով։ Ի սկզբանե սլավոնական հիմք ունեցող երաժշտական ավանդույթները թուրքական տիրապետության շրջանում ենթարկվել են արևելյան ազդեցության։ Եղել է նաև եկեղեցական երաժշտություն ինչպես արևելյան, այնպես էլ արևմտյան ծիսակատարությունների։ Կաթոլիկ երաժիշտները վերապատրաստվել են հիմնականում Իտալիայում։ Այդ ժամանակների ամենահայտնի երաժիշտներից մեկը Ֆրանյո Բոսանացն էր (XVI դարի 1-ին կես)։
Ավստրո-հունգարական բռնազավթման ժամանակ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի երաժշտությունը ենթարկվել է եվրոպական երաժշտական մշակույթի ազդեցությանը։ 1881 թվականին կայացել է առաջին համերգը Բանյա Լուկայում, իսկ ավելի ուշ՝ Սարաևոյում։ Հյուրախաղերով Բոսնիա և Հերցոգովինա են սկսել ժամանել արտասահմանցի երաժիշտներ։ 1886 թվականին Սարաևոյում ստեղծվել է Տղամարդկանց երգեցողության միություն, որը երկար ժամանակ ղեկավարել է Յոսիպ Վանցաշը։ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի առաջին պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորն ու դիրիժորը եղել է Ֆ. Մաչեևսկին էր, որն ազգությամբ չեխ էր։ 20-րդ դարի սկզբին տեղի երաժիշտներն սկսել են միավորվել ազգային կամ կրոնական հիմքի վրա տարբեր միություններում ։
1918 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինան դարձել է Սերբերի, խորվաթների և սլովենացիների թագավորության մի մասը, ինչը նպաստել է երաժշտական մշակույթի զարգացմանը։ Սարաևոյի ազգային թատրոնում բեմադրվել են երաժշտությամբ պիեսներ, իսկ 1928/1929 համերգաշրջանում՝ նաև օպերաներ։ Կոմպոզիտորները հիմնականում զբաղվել են ազգային երաժշտության մշակմամբ և տեղական թեմաներով երաժշտական պիեսներւ գրությամբ։ Այդպիսի կոմպոզիտորներ էին Բ. Կաչերովսկին, Բ. Յունգիչը, Վ. Միլոշևիչը, Յ. Պլեցիտին, Ց. Ռիխտմանը, Ա. Պորդեսը ։
1946 թվականին Սարաևոյում բացվել է Օպերային թատրոնը։ 1948 թվականին ստեղծվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի սիմֆոնիկ նվագախումբը, իսկ 1962 թվականին՝ ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբը։ 1955 թվականին իր դռներն է բացել Երաժշտական ակադեմիան։ Այդ ժամանակ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի երաժշտության մեջ նախկինի պես գերակշռել է բանահյուսությունը, սակայն մեծ էր նաև եվրոպական նեոդասականության (Դ. Շկերլ) և ավանգարդիզմի (Վ. Կոմադինա) ազդեցությունը ։
21-րդ դարի սկզբին դասական և ժամանակակից օպերաները բեմադրվել են Սարաևոյի օպերայի և Սարաևոյի ազգային թատրոնի բեմում։ Աշխատել են սիմֆոնիկ նվագախմբեր։ Բարձրագույն երաժշտական կրթություն տրամադրել են Երաժշտական ակադեմիան և Կատարողական արվեստի ակադեմիան (Սարաևոյի համալսարանի ֆակուլտետ)։ Անցկացվել են ամենամյա միջազգային միջոցառումներ՝ «Սարաևոյի ձմեռ» արվեստների փառատոնը, «Բաշչարշյան գիշերներ» երաժշտական և թատերական փառատոնը, ինչպես նաև ջազային փառատոն։ Շարունակում են մեծ ժողովրդականություն վայելել սևդալինկաները, որոնք կատարում են ինչպես ժողովրդական համույթները, այնպես էլ փոփ խմբերը։ Սևդալինկա կատարող ժամանակակից հայտնի կատարողների թվում են երգչուհի Փալդումը, Խանկան (ծնված 1956 թվականին) և Լեպա Բրենան (ծնված 1960 թվականին)։ Մեծ ժողովրդականություն է վայելում երաժիշտ և կոմպոզիտոր Գորան Բրեգովիչը (ծնված 1950 թվականին)։ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի երաժշտական կոլեկտիվների թվում են «Bijelo Dugme», «Divlje Jagode» ռոք խմբերը, «Zabranjeno Pušenje» փանկ ռոք խումբը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտություն
Կամպո դի Ջովե
Կամպո դի Ջովե (Campo di Giove), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Եվստաթեոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լեհաստանի կաթնասունների ցանկ
Այս ցանկում ներկայացված են Լեհաստանի տարածքում գրանցված կաթնասունների տեսակները ։
Հետևյալ պիտակները օգտագործվում են Բնության պահպանության միջազգային միության գնահատումների համաձայն, որտեղ ներկայացված է յուրաքանչյուր տեսակի պահպանման կարգավիճակի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի կաթնասունների ցանկեր Կատեգորիա:Լեհաստանի կենդանական աշխարհ
Քրիս Միդլթոուն
Ջեյմս Քրիստիան «Քրիս» Միդլթոուն (James Khristian "Khris" Middleton; ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Միլոուքի Բաքս» ակումբի կազմում։ Խաղում է հարձակվող պաշտպանի և թեթև հարձակվողի դիրքերում։
Կարիերան ԲԱԱ-ում
Ընտրվել է 2012 թվականի ԲԱԱ դրաֆթի ժամանակ «Դետրոյթ Փիստոնս» ակումբի կողմից 38-րդ համարի ներքո։ 2013 թվականի հուլիսի 31-ին Քրիսը Բրենդոն Նայթի և Վյաչեսլավ Կրավցովի հետ միասին տեղափոխվել է «Միլոուքի Բաքս»՝ Բրենդոն Ջենինգսի փոխարեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2000-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Միլուոքի Բաքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դետրոյթ Փիստոնսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Ճահճախնկենի
Քիմիական կազմը
Պարունակում է եթերայուղ, գլիկոզիդ էրիկոլին, դաբաղող նյութեր, ֆլավոնոիդներ։
Բուժական ազդեցությունը
Խորխաբեր է, ունի հակահազային և մանրէասպան հատկություններ։ Որոշ չափով հայտնի են բույսի հանգստաբեր և քրտնամուղ հատկությունները։ Կիրառվում է սուր և խրոնիկական տրախեիտների, բրոնխիտների, հատկապես բրոնխիալ ասթմայի, կծկումային էնտերոկոլիտների, ռևմատիզմի, հոդատապի, էկզեմաների ժամանակ։
Կիրառման եղանակները։ Ջրաթուրմ
Պատրաստել քսան գրամ հումքը մեկ ու կես բաժակ ջրում թրմելով։ Խմել երկու ժամը մեկ անգամ, մեկ ճաշի գդալ։ Այս ջրաթուրմը կիրառվում է շնչառական օրգանների հիվանդությունների ժամանակ։ Եթե հոդատապի կամ հոդացավի բուժման համար է, ապա ջրաթուրմը պատրաստել հետևյալ կերպ. քսանհինգ գրամ բույսը ութից տասը ժամ թրմել մեկ լիտր եռման ջրում, տաք տեղում։ Խմել 1/2 բաժակ, օրական չորսից հինգ անգամ, ուտելուց հետո։
Եփուկ
Կիրառվում է մաշկային հիվանդությունների ժամանակ, արտաքին օգտագործման նպատակով։ Բույսը եփել համապատասխան եղանակով, կարագի հետ։ Միշտ պետք է հիշել, որ ճահճախնկենին թունավոր է և այս բույսով բուժումը պետք է կատարվի բացառապես բժշկի հսկողությամբ և խորհրդով։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Մեղրատու բույսեր Կատեգորիա:Ինսեկտիցիդներ Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր
1960-ական թվականներ
1960-ական թվականներ, տասնամյակ, որն ընդգրկում է 1960-1969 թվականները ։
Հայտնի է նաև, որպես մշակութային երևույթ «սուինգող վաթսունականներ» կամ պարզապես վաթսունականներ անունով։ Այս երևույթը հաճախ դիտարկվում նաև 1950-ականների վերջի և 1970-ականների սկզբի տարիներին։
1960-ականները արմատական, նոր, հրապուրիչ բացահայտումների տարիներ էին, որոնք շարունակել են զարգանալ հետագա 30 տարիների ընթացքում։ Աֆրիկայում 1960-ականները քաղաքական փոփոխությունների շրջան էր՝ 32 գաղութ-պետություններ անկախություն են ստացել։ 1963 թվականի օգոստոսի 28-ին Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերը Վաշինգտոնում հանդես եկավ իր հայտնի «Ես երազանք ունեմ» ելույթով ՝ վերջ դնելով ռասիզմին։ Նույն թվականին, նոյեմբերի 22-ին, ԱՄՆ նախագահ Ջոն Ֆ. Քենեդին սպանվում է Տեխասի Դալաս քաղաքում, երբ նախագահական ավտոշարասյունով նստում էր Դիլի Պլազայով։ 1960-ականները կառավարվող տիեզերագնացության ժամանակաշրջանի սկիզբն են համարվում։ Խորհրդային տիեզերագնաց Յուրի Գագարինը առաջին մարդկության պատմության մեջ թռիչք կատարեց դեպի տիեզերք։ Ալեքսեյ Լեոնովը առաջինն է դուրս եկել բաց տիեզերք։ Ամերիկացի Նիլ Արմսթրոնգը առաջինն է ոտք դրել Լուսին։ 1960-ական թվականները Խորհրդային միության ու նրա դաշնակիցների և ԱՄՆ-ի ու նրա դաշնակիցներ միջև Սառը պատերազմի ծավալման տարիներն էին։ Այս տասնամյակի մեծ մասը տեղի ունեցավ նաև Վիետնամի պատերազմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1960-ականներ
Փոտ
Փոտ (810-827 թվականից միջև 891-897 թվականի միջև), բյուզանդացի եկեղեցական, պետական գործիչ, գիտնական։ Կ․ Պոլսի պատրիարք՝ 858-867 և 877-886 թվականին։ Մոր կողմից ծագումով հայ։ Ստացել է փայլուն կրթություն, եղել զինվորական, զբաղեցրել բարձր պաշտոններ։ 858 թվականին նահանգային ազնվականությունը տապալել է Իգնատիոս պատրիարքին և պատրիարք նշանակել Փոտին։ Հռոմի պապը չի ընդունել Փոտի ընտրությունը։ 867 թվականին Փոտը խզել է հարաբերությունները հռոմեական եկեղեցու հետ։ Ընդվզել է կայսեր դեմ՝ գտնելով, որ նրա և պատրիարքի իշխանությունները հավասարազոր են։ Վասիլ 1-ին կայսրը, ձգտելով բարելավել իր հարաբերությունները Հռոմի հետ, 867 թվականի վերջին աքսորել է Փոտին, սակայն երեք տարի անց նրան նշանակել իր զավակների դաստիարակ։ Իգնատիոսի մահից հետո դարձյալ ընտրվել է պատրիարք։ Վասիլիի մահից հետո հեռացվել է աթոռից, աքսորվել Արմենիանոն կոչվող վանքը, ուր և վախճանվել է։ Փոտը նպաստել է քրիստոնեության տարածմանը բուլղարների և ռուսների մեջ (դա ուժեղացրել է բյուզանդիայի եկեղեցին և խզում առաջացրել Հռոմի հետ), պայքարել պատկերամարտների, աղանդավորների, հատկապես՝ պավլիկյանների դեմ։ Զգալի աշխատանք է կատարել գրադարանների, մարդասիրական հիմնարկների, վանքերի ու տաճարների կառուցման ու վերակառուցման ուղղությամբ։ Փոտը գրել է «Բառարան», նշանավոր «Գրադարան» կամ «Բյուրամատյան» երկը, որտեղ քննադատական դիտողություններով զետեղել է հատվածներ տարբեր ժամանակների հեղինակների 280 գրքից։ Փոտի շնորհիվ մեզ հասել են հատվածներ շատ հեղինակների կորած երկերից։ Դրել է Պավլիկյան շարժման պատմությունը, որը Պետրոս Սիկիլիացու երկի վերաշարադրանքն է (սակայն պավլիկյանների ուսմունքը քննադատող երեք ճառերը պատկանում են Փոտի գրչին)։ Գրել է նաև փիլիսոփա, դավանաբանական, բժիշկ, բանասիրական, բարոյախոսական բնույթի աշխատություններ («Ամփիլոքիա», «Ճառեր ու բանախոսություններ» և այլն)։ Բյուզանդիայի ներքին և արտաքին քաղաքական պատմության կարևոր աղբյուր է Փոտի «Նամականին»։ Փոտը, հայազգի օրենսգետ Սմբատիկի և այլ իրավագետների հետ, Վասիլի հանձնարարությամբ մեծ աշխատանք է տարել բյուզանդական դատավարական համակարգը կանոնավորելու ուղղությամբ։ Փոտը կարևոր տեղ է հատկացրել հայ–բյուզանդական հարաբերություններին։ Պահպանվել են նրա նամակները Հայոց կաթողիկոս Զաքարիա Ա Ձագեցուն՝ եկեղեցիների միության հարցի վերաբերյալ, ինչպես նաև Զաքարիայի պատասխանները։ Նամակագրություն է ունեցել Տարոնի հայ իշխանների և պավլիկյանների սպարապետ Խրիսոխիրի հետ։ Փոտը Վասիլի «Արշակունի» ծագման մասին կեղծիքի հեղինակն է։
Էզակ
Էզակ (Aizac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 157 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.65 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից 125 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 59 անձ (31 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 39 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բրեժոյնս
Բրեժոյնս (Brejões), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Ժեկիե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 024 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 481,292 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,4 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Կամելիան Տեխասից
Տելեմունդոն հեռարձակել է հեռուստասերիալը 2014 թվականի եթերաշրջանում, որը փոխարինեց «Չարի արմատը» սերիալին։ Ինչպես Տելեմունդոյի մնացած հեռուստանովելները, սա նույնպես կհեռարձակվի անգլերեն ենթավերնեգրերով։ (CC3)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանական հեռուստասերիալներ
Նապոլեոն Անդրիասյան
Նապոլեոն Վասիլի Անդրիասյան, խորհրդային պետական կուսակցական աշխատող։