cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլիզեին
Պատմություն
1867 թվականին առաջին անգամ Լյուդվիգ Նոլը հրապարակել է իր մոտ ունեցած այն տարբերակը, որով այժմ հնչում է դաշնամուրային պիսեը, իսկ բնագիրը անհետացել է։
2009 թվականի հոկտեմբերին Բեթհովենի ստեղծագործությունների ուսումնասիրող, իսպանացի դաշնակահար Լուկա Կյանտորեն Բարսելոնի համալսարանում զեկույցում պնդել է, որ պիեսի այդ տարբերակի հեղինակը չի կարող լինել Բեթհովենը, որը հրապարակել է Լյուդվիգ Նոլը։ Համաձայն իր կատարած ութամյա ուսումնասիրություններին՝ ստեղծագործության թեման և գրեթե ամբողջ նյութը, անկասկած, պատկանում է Բեթհովենին, ինչն ապացուցված է BH 116 ձեռագրի սևագրերի մանրակրկիտ ստուգմամբ, որը պահվում է Բեթհովենի տուն-թանգարանում՝ Բոնում, սակայն բուն ձեռագիրը, որն իր անունը տվել է ստեղծագործությանը, երբեք գոյություն չի ունեցել։
Կա նաև մի տարբերակ, որ պիեսը նվիրված է ռուս կայսր Ալեքսանդր I-ի կնոջը՝ Ելիզավետա Ալեքսեևնային։
1923 թվականին Բեթհովենի ստեղծագործությունների ուսումնասիրող Մաքս Ունգերը ենթադրում էր, որ Նոլը ճիշտ չէ մեկնաբանել կոմպոզիտորի անընթեռնելը ձեռագիրը, և «Էլիզեին» ստեղծագործությունը նվիրված է Բեթհովենի ուսուցչուհի և դաշնակահարուհի Թերեզա Մալֆատի Ֆոն Ռորենբախ ցու Դեցին (1792—1851), ով վիրտուոզ կերպով կատարել է այս պիեսը։ Այս ենթադրությունը ավելի հավանական է այն պատճառով, որ Բեթհովենը հոգ էր տանում նրա մասին և նույնիսկ պատրաստվում էր ամուսնանալ նրա հետ, սակայն մերժում է ստանում։ Բացի այդ, ձեռագիրը երկար ժամանակ պահպանվել է հենց նրա մոտ։ Բաբետ Բրեդլը՝ Բեթհովենի արխիվի սեփականատերը, կոմպոզիտոր Ռուդոլֆ Շախների (1816—1896) միջոցով կարողացել է հայտնվել Մալֆաթիների ընտանիքում, ովքեր Թերեզայի երաժշտական արխիվի ժառանգն են։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի՝ 2009 թվականին Բեռլինի երաժշտագետ և Բեթհովենի ստեղծագործությունների ուսումնասիրող Մարտին Կոպիտցը՝ «Բեթհովենն իր ժամանակակիվների աչքերով» հրատարակության հեղինակը ասում է, որ պիեսը նվիրված է գերմանացի սոպրանո-երգիչ էլիզաբեթ Ռյոքոլի փոքր քրոջը՝ տենոր Իյոզեֆ Ռյոքոլին։ Ընկերական շրջապատում նրան անվանում էին Էլիզա, իսկ երբ նա 1810 թվականին Վենից տեղափոխվում է Համբուրգ, Բեթհովենը նրան հրաժեշտի նվեր է անում։ Սակայն, թե ինչպես է պիեսը հայտնվել Թերեզա Մալֆաթիի մոտ դեռ Էլիզաբեթ Ռյոքելի կենդանության օրոք, պարզ չէ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործություններ դաշնամուրի համար Կատեգորիա:Դասական երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտություն
Հապոել Բեեր Շևա
Հապոել Բեեր Շևա (הפועל באר שבע), իսրայելական ֆուտբոլային ակումբ Բեեր Շևա քաղաքից։ Ակումբը ստեղծվել է 1949 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Պրեմիեր Լիգայում՝ Իսրայելի բարձրագույն դիվիզիոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Բեեր Շևա Կատեգորիա:1949 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Ալեքսանդր Միխայլովիչ Սուիչմեզով (Александр Михайлович Суичмезов, ), խորհրդային գրող, «Դոն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր (1975-1986)։ ՌՍՖՍՀ-ի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967)։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Բարի գալուստ ինձ մոտ (Welcome to Me), սև հումոր ժանրի ամերիկյան ֆիլմ. ռեժիսոր՝ Շիրի Պիվեն, գլխավոր դերում՝ Քրիստեն Ուիգն ։
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Սուիչմեզովը ծնվել է 1911 թվականին, Ռոստովի մարզի Ուստ-Բելոկալիտվենսկի կայանում։ Մանկության ու պատանեկության տարիներն անցել են Հյուսիսային Դոնեց գետի ափի կայաններում։ Դպրոցն ավարտել է Կամենսկի կայանում, այնուհետև սովորել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտում։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Տորոնտոյի կինոփառատոնում ։ Ֆիլմը թողարկվել է 2015 թվականի մայիսի 8-ին՝ ԱՄՆ-ում, սահմանափակ թողարկմամբ ։ DVD և Blu-ray Disc տարբերակով թողարկվել է 2015 թվականի հունիսի 16-ին ։
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
Դպրոցը ավարտելուց հետո աշխատել է շինհրապարակներում, պետական ​​դպրոցներում, զբաղվել է ինստիտուտի ընդունելության նախապատրաստական ​​դասընթացներով։ Ավարտել է Մանկավարժական ինստիտուտը։
Ստեղծագործությունները սկսել է տպագրել 1924 թվականին «Կարմիր հանքագործ» թերթում։ 1930 թվականին տպագրվել է նրա «В талах» պատմությունը, որը վերաբերում է երկրում կոլեկտիվացման հետ կապված իրադարձություններին։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները սկսվել է 2013 թվականի հուլիսին՝ Լոս Անջելեսում։ Նկարահանումներ նույնպես անցել ենԿալիֆոռնիայի Ինդիո քաղաքում՝ «Fantasy Springs Resort Casino» հյուրանոցում, Ներքին կայսրություն, Բաննինգ, Բոմոնտ և Կաբազոն քաղաքներում ։ Օգոստոսի 14-ին նկարահանումներ են անցկացվել Փալմ Սփրինգսում ։
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
1931 թվականին հրատարակվել է Ա. Սուիչմեզով կեղծանվան տակ` կենտրոնական «Գյուղացիական թերթում», որտեղ աշխատել է որպես ճամփորդող թղթակից։ 1939 թվականին գրել է «Մենք չենք մոռացել» դրաման, որը 1918 թվականին Դոնի գերմանական օկուպացիայի մասին է։ Մինչև 1940 թվականն աշխատել է «Դոն» և «Կուբան» թերթերի խմբագրություններում։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատներից դրական կարծիքի է արժանացել։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը 100-ից ունի 72% վարկանիշ, գրախոսական միջին հաշվով 10-ից 6,4-ը ։ Metacritic կայքում ֆիլմը ունի 69 գնահատական՝ 100-ից, 29 գրախոսական քննադատների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ դրական կարծիքներ» կարգավիճակին ։.
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
1940 թվականից աշխատել է Ռոստովի գրքի հրատարակչությունում, որտեղ զբաղվել է գրքերի խմբագրմամբ։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
1941-1944 թվականներին Մեծ հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է խորհրդային բանակի քաղաշխատող, զբաղվել է հայրենիքը ֆաշիստներից պաշտպանող պաստառների, ալբոմների հրատարակմամբ։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է «Իզվեստիա» թերթի խմբագրությունում, 1947 թվականից եղել է Ռոստովի մարզի «Մոլոտ» թերթի խմբագիր։
Բարի գալուստ ինձ մոտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Ալեքսանդր Սուիչմեզով
Կենսագրություն
Սուիչմազովը պարգևատրվել է պետական շքանշաններով ու մեդալներով ։
Մահացել է 1986 թվականին Դոնի Ռոստովում։ Թաղված է Դոնի Ռոստովի Հյուսիսային գերեզմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Ալեքսանդր Միխայլովիչ Սուիչմեզովը «Վաղ գարնանը» (1959), «Ատենախոսություն» (1959), «Թարմ քամի» (1963) պիեսների հեղինակն է։
Տպագրվել են Սուիչմեզովի հետևյալ գրքերը` «Բարև, Դոն» (1964), «Խաղաղ Դոնի երկրամաս» (1965), «Դոնի հեռուներ» (1970), «Հայրենի Դոն» (1971)։
1981 թվականին «Ռոստիզդատ» հրատարակչությունը հրատարակել է Սուիչմեզովի «Ողջ կյանքի համար» ստեղծագործությունների հավաքածուն։ Հավաքածուում տպագրվել են «Բորիս Վելիկովի անձնական կյանքից» պատմությունը, պատմություններ, ակնարկներ Միխայիլ Շոլոխովի, Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի, Կոնստանտին Տրենյովի, Նիկոլայ Պոգոդինի, ֆոլկլորիստ, ազգագրագետ և երաժշտագետ Ալեքսանդր Լիստոպադովի հետ հանդիպումների մասին։ 1975 թվականից եղել է «Դոն» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Թբիլիսյան ծով
Թբիլիսյան ծով (თბილისის წყალსაცავი) կամ Թբիլիսյան ջրամբար, ջրամբար, որ տեղակայված է Թբիլիսիի հյուսիսարևելյան հատվածում։ Ստեղծվել է 1952 թվականին Իորի գետի և երեք աղի լճերի միախառնումից։ Ջրամբարի երկարությունը կազմում է 9 կմ, իսկ լայնությունը՝ 3 կմ։ Առավելագույն խորությունը 45 մ է, միջինը՝ 26,6 մ։
Գարնանը, ամռանն ու աշնանը ջրամբարի մակարդակը բարձրանում է, և նրա ջուրը մեծապես օգտագործվում է։ Ըստ այդմ ջրի խորության սեզոնային տատանումը կազմում է 7-10 մետր։
Թբիլիսյան ջրամբարը դասվում է օլիգոտրոֆ լճերի շարքին, սակայն վերջերս տարվա տաք ժամանակահատվածներում նկատելի է էտրոֆիկացում։
Ջրամբարը մտնում է Սամգորի ոռոգման համակարգի մեջ։ Ջրամբարի ափերը լայնորեն օգտագործվում է հանգստի նպատակով ։ Նրանից դեպի հյուսիս-արևմուտք ընկած է Գլդանի-Նաձալադեվի շրջանը, ինչպես նաև հարակից Թբիլիսիի ազգային պարկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի ջրամբարներ
Պավլո Տիչինա
Պավլո (Պավել) Գրիգորևիչ Տիչինա (Павло Григорович Тичина, ), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ, պետական և հասարակական գործիչ, Ուկրաինական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1929), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1967 թվականից)։
Կենսագրություն
Տիչինովը մեծ ուշադրություն է նվիրել եղբայրական գրականությունների պրոպագանդմանը։ Նա մեծապես նպաստել է ուկրաինական և հայ մշակույթների մերձեցմանն ու փոխհարստացմանը, ուսումնասիրել է հայոց լեզուն ու գրականությունը և արդեն 1925 թվականին հրատարակել հայ պոեզիայից կատարած իր առաջին թարգմանությունը՝ մի հատված Ե․ Չարենցի «Լենին» բանաստեղծությունից։ Այդ ժամանակից սկսած Տիչինովը թարգմանել է հայ դասական ու ժամանակակից գրողների բազմաթիվ ստեղծագործություններ։ Նա եղել է «Սասունցի Դավիթ» էպոսի և Խաչատուր Աբովյանի միահատորյակի ուկրաինական հրատարակության խմբագիրներից ու թարգմանիչներից մեկը։ Հայկական թեման արտացոլված է Տիչինովի նաև ստեղծագործության մեջ։ Նա գրել է «Հովհաննես Հովհաննիսյանին», «Հովհաննեսի մանկությունը» (Հովհաննես Թումանյան), «Խաչատուր Աբովյան» բանաստեղծությունները, մի շարք հոդվածներ ու ակնարկներ Հայաստանի, Երևանի, հայ մշակույթի գործիչների մասին։ Ուկրաինայում հայ գրականության մասսայականացման գործում Տիչինովի խոշոր ծառայությունները նշվել են ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության պատվոգրով (1956 թվական)։ Նրա անունով է կոչվել Երևանի փողոցներից մեկը։ Տիչինովի ստեղծագործությունները չորս անգամ առանձին գրքով հրատարակվել են հայերեն։ Տիչինովին շնորհվել է ՈւՍՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակ (1962 թվական)։ Տիչինովը եղել է Ուկրաինայի կոմկուսի Կենտկոմի անդամ (1952— 1959, այնուհետև՝ 1960-ից), ԽՍՀՄ II-V գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ, 1953— 1959 թվականներին՝ ՈւՍՍՀ Գերագույն սովետի նախագահ։ 1954— 1962 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի Ազգությունների սովետի նախագահի տեղակալ։ Պարգևատրվել է Լենինի 5 և երկու այլ շքանշաններով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրականագետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Նիկոլայ Ռոմադին
Նիկոլայ Ռոմադին (Ромадин, Николай Михайлович, ), խորհրդային նկարիչ, բնանկարի վարպետ, մանկավարժ։
ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1967, թղթակից-անդամ` 1953), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1971)։ Լենինյան մրցանակի դափնեկիր է (1980), երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1946) և Ի. Ռեպինի անվան ՌԽՍԴՀ պետական մրցանակի դափնեկիր է (1970)։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Ռոմադինը ծնվել է 1903 թվականի մայիսի 6-ին (19), Սամարայում, երկաթգծում աշխատողի ընտանիքում։ 1922 թվականին ընդունվել է Սամարայի գեղարվեստական տեխնկումը, իսկ 1923 թվականի սկզբից սկսած սովորել է Մոսկվայի Վխուտեմասում։ Իր ստեղծագործական կյանքի ընթացքում նկարել է բազմաթիվ բնանկարներ, հիմնականում  պատկերելով Ռուսաստանի միջին հատվածները։ Նրա նկարներից շատերը գտնվում են Ռուսաստանի ամենամեծ թանգարանների հավաքածուներում, մասնավորապես` Տրետյակովյան պատկերասրահում։
Նիկոլայ Ռոմանդինը մահացել է 1987 թվականի ապրիլի 10-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Յուրի Լապտև
Յուրի Լապտև (Юрий Григорьевич Ла́птев, ծնվ. ), ռուս խորհրդային արձակագիր, դրամատուրգ։ Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1949): ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1943):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1903 թվականին Վյատկայում (այժմ՝ Կիրով)։ 1927 թվականին ավարտել է կինոդպրոցը։ 1928-1931 թվականներին սովորել է Ն. Է. Բաումանի անվան Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարանում։ Աշխատել է որպես դերասան, նկարահանվել է «Դավաճանություն» ֆիլմում (1933, ռեժիսոր՝ Յուրի Վինոկուրով), այնուհետև եղել է ռեժիսորի օգնական, խմբագիր։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Տպագրվել սկսել է 1927 թվականից, սակայն առաջին վիպակը հրատարակվել է 1942 թվականին։ Կարմիրբանակային է 1941 թվականի հունիսից, 1942 թվականից եղել է 18-րդ օդային բանակի «Красный сокол» («Կարմիր բազե») թերթի հատուկ թղթակիցը։ Պատերազմից հետո՝ մինչև 1975 թվականը եղել է Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի պրոռեկտորը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Լեն օ Բուա
Լեն օ Բուա (Laines-aux-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 510 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.43 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 10 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 316 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 241-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 75։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 241 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 222 անձ (124 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (8 տղամարդ և 11 կին)։ 75 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աննա Ռոգստադ
Աննա Գեորգինա Ռոգստադ կամ Աննա Գեորգինե Ռոգսթադ (Anna Georgine Rogstad, ), նորվեգացի մանկավարժ, կանանց իրավունքների պաշտպանության շարժման ակտիվիստ և Ազատ մտածող ազատական կուսակցության անդամ։ Նա եղել է Նորվեգիայի խորհրդարանի առաջին կին անդամը։ Մասնագիտությամբ ուսուցիչ լինելով` Ռոգստադը խորապես ներգրավված է եղել Նորվեգիայի կրթական քաղաքականության մեջ։ Նա պայքարել է կանանց իրավունքների պաշտպանության համար, մասնավորապես նրանց ընտրելու իրավունքի։ 1911 թվականին նա եղել է Նորվեգիայի Պանողական կուսակցության նախագահ Յենս Բրատլիեի (Jens Bratlie) տեղակալ, իսկ 1912 թվականին Բրատլիեն Նորվեգիայի վարչապետ դառնալուց հետո նրան նշանակել է իր տեղակալ։
Կենսագրություն և գործունեություն
Քրիստիանայում բնակվելով՝ Ռոգստադը զբաղվել է կանանց կրթության հարցերով և աշխատել է աղջիկների կրթության կատարելագործման ուղղությամբ։ 1889 թվականին նա դարձել է Քրիստիանայի ուսուցչուհիների կազմակերպության նախագահ, որը հասարակական ակումբից վերածվել է արհմիության։ Սկզբում Ռոգստադը հանդես է եկել կանանց առանձին մանկավարժական ակադեմիա ստեղծելու օգտին, բայց 1880-ական թվականներին նա փոխել է իր դիրքորոշումը՝ տղամարդկանց մանակավարժական ակադեմիայում կանանց ընդունվելու իրավունքի օգտին, ինչն իրականացել է 1890 թվականին։ Նա նաև ակտիվորեն աշխատել է Նորվեգիայի ուսուցիչների միությունում (Utdanningsforbundet), որտեղ 1892 թվականից մինչև 1907 թվականը զբաղացրել է փոխնախագահի պաշտոնը։ 1912 թվականին, երբ ստեղծվել է Ուսուցչուհիների նորվեգական ասոցիացիան, Ռոգստադը զբաղեցրել է նախագահի պաշտոնը և այդ պաշտոնում մնացել մինչև 1919 թվականը։ 1899 թվականին նա բացել է աղջիկների միջնակարգ դպրոց՝ 25 աշակերտուհիների համար, որոնք կամավոր հաճախելու էին երեկոյան դասընթացներին։ Դպրոցը ճանաչվել է և 1909 թվականին դարձել քաղաքային։ Ռոգստադը շարունակել է այդ դպրոցի տնօրենը լինել 1923 թվականին մինչև 69 տարեկանում թոշակի անցնելը ։
Աննա Ռոգստադը 1884 թվականին հիմնադրել է Կանանց իրավունքների պաշտպանության նորվեգական ասոցիացիան և 1885 թվականին՝ Կանանց ընտրական իրավունքի պաշտպանության ասոցիացիան։ Նա Կանանց ընտրական իրավունքի ասոցիացիայի փոխնախագահն է եղել 1885-1897 և 1902-1913 թվականներին։ 1894-1916 թվականներին նա Քրիստիանիայի Քաղաքային դպրոցական խորհրդում ներկայացրել է ուսուցչուհիներին։ 1901 թվականին նա քաղաքային խորհրդում Կանանց ընտրական իրավունքի պաշտպանության ասոցիացիայի ներկայացուցչի տեղակալ է ընտրվել, 1907 թվականին ընտրվել է երեք կենտրոնամետ կուսակցություններից կազմված խմբի ներկայացուցիչ քաղաքային խորհրդում և 1910 թվականին Ազատ մտածող ազատական կուսակցությունից՝ քաղաքային խորհրդի ներկայացուցչի տեղակալ ։
Խորհրդարանական գործունեություն
Աննա Ռոգստադը եղել է Նորվեգիայի Ազատ մտածող ազատական կուսակցության անդամ։ 1907 թվականի ընտրական բարեփոխումը ընտրական իրավունք է տվել Նորվեգիայի այն կանանց, որոնք կարող էին ցույց տալ տնտեսական բարեկեցության որոշակի մակարդակ։ Թեև համընդհանուր ընտրական իրավունքը մտցվել է միայն 1913 թվականին, այդ բարեփոխումը կանանց նաև թույլ էր տալիս ընտրվել քաղաքական պաշտոններում ։ 1911 թվականին Ռոգստադը առաջին կինն էր Նորվեգիայի պատմության մեջ, որը խորհրդարանի անդամ է դարձել՝ որպես Յենս Բրատլիեի տեղակալ ։ Այդ իրադարձությունը հասարակական մեծ ուշադրության առարկա է դարձել, և մարդիկ, որոնք չէին կարող տեղավորվել դիտասրահներում, հավաքվել էին խորհրդարանի շենքի մոտ ։ Խորհրդարանի նախագահ Մագնուս Հալվորսենը հատուկ դիմումով է հանդես եկել և ասել, որ թեև բարեփոխումների հետ կապված բազում վիճաբանություններ են եղել, ինքը հանոզված է, որ բարեփոխման արդյունքը բարենպաստ կլինի ազգի համար ։ Արդեն հինգ օր անց Ռոգստադը իր առաջին ելույթն է ունեցել խորհրդարանում, երբ ռազմական բյուջեի մասին իր տեսակետն էր ներկայացնում, քանի որ համարում էր, որ բոլոր կոնֆլիկտները պետք է լուծվեն արբիտրաժի միջոցով։ Նա մասնակցել է նաև գենդերային հավասարության, կրթության, մշակույթի և ձեռնպահ մնալու մասին բանավեճերին։ Երբ 1912 թվականին Բրատլիեն վարչապետ է դարձել, Ռոգստադը մեկ տարի շարունակ նրա նախկին պաշտոնն է կատարել ։
Ռոգստադը զբաղվել է նաև գրականությամբ և դարձել է նորվեգական դպրոցական 15 դասագրքերի հեղինակ։ Դրանցից ամենահայտնին եղել է Այբբենարան դպրոցի և տան համար (ABC for skole og hjem) դասագիրքը։ Նա թերթերի և ամսագրերի բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է եղել, որոնք հիմնականում կրթական քաղաքականությանն էին վերաբերում։ Որպես հռետոր՝ նրան նկարագրել են որպես չոր և ոչ առանձնահատուկ գրավիչ, բայց, այնուամենայնիվ, ունկնդրի ուշադրությունը նա գրավել է իր գործնական, լավ հիմնավորված ելույթներով ։
Հիշատակ
Ռոգստադը մահացել է 1938 թվականին։ Նա թաղված է Օսլոյում, Փրկչի տաճարի գերեզմանատանը, իսկ հուշակոթողը նվիրաբերել են Նորվեգիայի ուսուցիչները ։ Օսլոյի փողոցներից մեկը անվանակոչված է Աննա Ռոգստադի անունով ։
Աննա Ռոգստադը 1922 թվականին պարգևատրվել է Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար ոսկե մեդալով ։
Ընտանիք
Աննա Ռոգստադը երբևէ ամուսնացած չի եղել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Նորվեգացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Նորվեգացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ալան Շիրեր
Ակումբային
Շիրերը «Բլեքբեռն Ռովերս»-ից «Սաութհեմփթոն» է տեղափոխվել 1992 թվականի հուլիսի 24-ին։ «Նյուքասլ Յունայթեդ»-ը 15 միլիոն ֆունտ է վճարել Ալանի համար, որը այդ պահին Նյուքասլի համար ռեկորդային էր։ Նյուքասլում Ալանը մնաց 10 տարի, որը նրա կարիերայի վերջին 10 տարիներն էին։ Նա Նյուքասլում խաղալով՝ դարձավ անգլիական ֆուտբոլի և Նյուքասլի լեգենդը։
Միջազգային
Հավաքականում Ալանի դեբյուտը եղել է 1992 թվականի փետրվարի 19-ին, Ֆրանսիայի դեմ խաղում՝ «Ուեմբլի» մարզադաշտում։ Խաղը ավարտվել է Անգլիայի հաղթանակով՝ 2։0 հաշվով, որտեղ Շիրերը դարձել է գոլի հեղինակ։ Ամբողջ կարիերայում՝ հավաքականում խաղացել է 63 խաղ, դարձել 30 գոլի հեղինակ։ Մասնակցել է Եվրոպայի 1992, 1996 և 2000 թվականների առաջնություններին, Աշխարհի 1998 թվականի առաջնությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի մարզիչներ
Here (երգ, Ալեսիա Կարա)
«Here», կանադացի երգչուհի և կոմպոզիտոր Ալեսիա Կարայի երգը, որ ընդգրկվել է նրա Four Pink Walls առաջին մինի ալբոմում և Know-It-All առաջին ստուդիական ալբոմում։ Թողարկվել է 2015 թվականի ապրիլի 27-ին որպես առաջին սինգլ Def Jam լեյբլում։ Երգը գրվել է Ալեսիա Կարակիոլոյի, Էնդրյու «Փոփ» Վանզելի, Ուորեն «Օուք» Ֆելդերի, Քոլերիջ Թիլմանի, Այզեկ Հեյզի, Սեմյուել Գարոնգկոյի, Տերենս Լեմի կողմից, որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Pop & Oak-ը, Սեբաստյան Քոլեն ու RP-ը։ Սինգլն զբաղեցրել է հինգերորդ հորիզոնականը Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթում (UK Singles Chart) և ընդգրկվել լավագույնների ցանկում աշխարհի բազմաթիվ երկրներում (այդ թվում եղել է № 1 ամերիկյան Rhythmic Billboard հիթ-շքերթում)։ Միացյալ Նահանգներում երգի տպաքանակը գերազանցել է 2 մլն օրինակը, և այն ստացել է պլատինե կարգավիճակ։
Արձագանքներ
Երգն ընդգրկվել է Billboard-ի կողմից կազմված 2016 թվականի ԱՄՆ լավագույն սինգլների ամփոփիչ ցանկում (№ 39 հորիզոնական) ։
Համաշխարհային բազմաթիվ հրատարակություններ «Here» երգը ճանաչել են լավագույններից մեկը 2015 թվականի երաժշտական տարում և այն ընդգրկել են 2015 թվականի լավագույն երգերի ամփոփիչ ցանկում.
Ցավորիտ
Ցավորիտ (անվանվել է հայտնաբերման վայրի՝ Տանզանիայում գտնվող Ցավո գետի և «Ցավո» ազգային պարկի անունով), այն մուգ կանաչ, թափանցիկ նռնաքար է։ Առաջին անգամ գտնվել է Աֆրիկայում 1967 թվականին բրիտանացի երկրաբան Կեմպբել Բրիջի կողմից՝ Տանզանիայի հյուսիս–արևմտյան լեռներից ։ Հայթայթվում է Տանզանիայում և Քենիայում։ Բավականին թանկարժեք, խորանարդանիստ ակնագործական քար է։
Անվանումը ծագել է Քենիայի ազգային պարկի՝ Ցավո անունից, որի մոտակայքից հայտնաբերվել է։ Երկրաբանական սկզբունքների համաձայն՝ ցավորիտը պատկանում է գրաքարային գղձաքարի տեսակին, որի մարմարե սալիկները հարուստ են քլորական կրածնով։ Ցավորիտը մեծ մասամբ գտնում են այն շերտերում, որտեղ առկա են սկապոլիտ և կվարց։ Ցավորիտի գույնն ու հագեցվածությունը մեծ մասով պայմանավորված են նրա մեջ եղած վանադիումով, սակայն բացառիկ ցավորիտներ իրենց գույնը կարող են ստանալ քրոմից, որը նույնիսկ զմրուխտին կանաչ գույն է հաղորդում։ Զմրուխտագույն առկայծող ցավորիտը հանրությանն է ներկայացրել «Tiffany & Co.»։ ոսկերչական վերազգային կազմակերպությունը։ Այն սովորաբար հայտնաբերվում է կվարցի և սկապոլիտի շերտերում, սկզբում նրան համարել էին դեմանտոիդ, հետո միայն՝ կանաչ նռնաքարի տարատեսակ։
Դեռ միլիոն տարի առաջ, երբ օվկիանոսը ծածկել էր երկիրը, օրգանական շերտերը նստել են օվկիանոսի հատակին՝ այդպիսով կազմավորելով թերթաքարային կավ։ Հետո երկիրը որոշ ժամանակ ենթարկվել է բարձր ճնշման և բարձր ջերմաստիճանի ազդեցության։ Այս բոլոր գործոնները փոխել են երկրի հատակի մետամորֆիկ կառուցվածքը, որի վրա էլ ծնվել են նոր ծագման նյութեր։ Ծովի հատակի շերտերի մշտական փոփոխությունները առաջացրել են այսպիսի անսովոր թանկարժեք քարեր, որոնք ծագումով Արևելյան Աֆրիկայից են։ Ցավորիտի գույնը պայմանավորված է նրանում եղած վանադիումով։ Լեռնային կրկնակորությունները և բարձր ջերմաստիճանը կործանել են ցավորիտի սիրուն բյուրեղների մի մասը։ Բացառիկ դեպքերում կարելի է հանդիպել հինգ կարատից խոշոր ցավորիտ, իսկ խորանարդանիստ ցավորիտներ՝ երկու կարատից փոքր։ Շատ ցավորիտներ այնքան փոքր են, որ դրանք դժվար է գտնել, քանի որ բյուրեղների շերտերը հատկություն ունեն շատ հանկարծակի հայտնվելու և անհետանալու։ Ցավորիտ ստանում են Քենիայից, Տանզանիայից և Գերմանիայից ( Իդար-Օբեյնշտեյն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ
Փոլ Նիքլեն
Կենսագրություն
Փոլ Նիքլեն ծնվել է Սասկաչևան նահանգի Թիսգեյլ կենտրոնում, մեծացել է Կանադական Արկտիկական կղզեխմբի Բաֆինի երկրի ինուիտների համայնքում։ 1990 թվականին ավարտել է Բրիտանական Կոլումբիայի Վիկտորիա համալսարանի ծովային կենսաբանության ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատանքի է անցել Վերականգնողական ռեսուրսների Կանադայի վարչությունում՝ որպես Հյուսիսարևմտյան տարածքներում վայրի բնության կենսաբան։ Մինչև 1995 թվականին ֆոտոլրագրող դառնալը, որպես կենսաբան ուսումնասիրել է այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են լուսանը, գրիզլիները, բիզոնը, կարիբուն, սպիտակ արջերը։
1995 թվականից Նիքլենն աշխատում է որպես ֆոտոլրագրող՝ մասնագիտացած Արկտիկայում և Անտարկտիդայում՝ աշխատանքում շեշտադրելով վայրի բնությունն ու կլիմայի փոփոխությունը։ Լագունա Բիչում հանդես է եկել որպես TED բանախոս։
Նիքլենն աշխատում է National Geographic ամսագրում որպես ֆոտոլրագրող ։ International League of Conservation Photographers (Լուսանկարիչների պահպանման միջազգային լիգա) անդամ է ։ Նրա ամենամեծ ցուցահանդեսներից է Լոս Անջելեսում կազմակերպված «Extreme Exposure at the Annenberg Space for Photography» ցուցադրությունը ։
Նիքլենը հանդիսանում է SeaLegacy կայքի հիմնադիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Կանադացի ֆոտոլրագրողներ
Սոնյա Բրագա
Սոնյա Բրագա (Sônia Braga, ամբողջական անունը` Սոնյա Մարիա Կամպուս Բրագա, Sônia Maria Campos Braga, ), բրազիլացի դերասանուհի։ Երեք անգամ ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին։ Երկու անգամ արժանացել է Գրամադոյի կինոփառատոնի ոսկե «Կիկիտո» մրցանակին` կանացի լավագույն դերի համար։
Կենսագրություն
Սոնյա Բրագան ծնվել է Բրազիլիայի Պարանա նահանգում գտնվող Մարինգա քաղաքում։ Նա ընտանիքի յոթ երեխաներից հինգերորդն էր։ Մանկության տարիներին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սան Պաուլու։ Երբ ութ տարեկան էր, հայրը մահացել է ։. Նրա եղբայրը` Ժուլիու Բրագան և քույրը` Աննա Մարիա Բրագան, դերասաններ են։ Մյուս եղբայրը` Էլիու Բրագան, նկարիչ է։ Դերասանուհի է նաև քրոջ դուստրը` Ալիսե Բրագան։
Մինչ 1969 թվականին, «Մազեր» ներկայացման բրազիլիական տարբերակի հաջողված փորձերին մասնակցելը, Սոնյա Բրագան աշխատել է որպես քարտուղար և ընդունարանի աշխատակից։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1968 թվականին նկարահանված «Ավազակ Լուս Վերմելյին» կինոնկարում։ 1970 թվականին նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում և «Globo» հեռուստաընկերությունում իր առաջին «Կորաջեմ եղբայրները» հեռուստասերիալում։ 1972 թվականին «Սեզամ փողոցը» հայտնի մանկական հեռուստահաղորդման բրազիլիական տարբերակում կատարել է դերերից մեկը։
Լանդրևիլ
Լանդրևիլ (Landreville), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Սոնյա Բրագա
Կենսագրություն
Բրազիլիայում հանրաճանաչություն և ազգային «սեքս-խորհրդանիշի» համբավ ձեռք է բերել 1975 թվականին, նկարահանվելով Ժորժի Ամադուի վեպի մոտիվներով նկարահանված «Գաբրիելա» հեռուստասերիալում։ Ռեժիսոր Բրունու Բարետուի «Գաբրիելա, դարչին և մեխակ» (1983թ.) ֆիլմը, որը հեռուստասերիալի կինոտարբերակն էր, սերիալի հաջողությունը չունեցավ, չնայած որ նրա խաղընկերը Մարչելլո Մաստրոյանին էր։ Ժորժի Ամադուի ևս երկու վեպերի մոտիվներով նկարահանված կինոնկարներում, Սոնյա Բրագան կատարել է գլխավոր դերերը։ Այդ ֆիլմերն էին «Դոնա Ֆլորը և նրա երկու ամուսինները» (1976թ.) և «Հիասքանչ Տիետան» («Տիետան Ագրեստից» 1996թ.) կինոնկարները։ «Դոնա Ֆլորը և նրա երկու ամուսինները» կինոնկարը Բրազիլիայի կինովարձույթի ռեկորդակիրներից մեկն էր և Սոնյա Բրագային միջազգային ճանաչում բերեց։
Լանդրևիլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 533 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.2 կմ² տարածք։
Սոնյա Բրագա
Կենսագրություն
1978 թվականին Սոնյա Բրագան ««Պարերի օր» ակումբը» հեռուստասերիալում կատարել է գլխավոր դերը, որտեղ նրա խաղընկերներն էին Անտոնիո Ֆագունդեսը և երիտասարդ Գլորիա Պիրեսը։ Բրազիլիական հեռուստասերիալում նրա վերջին լիարժեք դերը եղել է «Ավելին պետք չէ» (1979թ.) սերիալում։ Բրազիլիական հեռուստաէկրանին Սոնյա Բրագան հայտնվել է արդեն 1999 թվականին` «Ցանկության իշխանությունը» սերիալում ` ոչ մեծ դերով։
Լանդրևիլ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևելք։
Սոնյա Բրագա
Կենսագրություն
Սոնյա Բրագայի ամերիկյան կինոկարիերան սկսվել էր 1985 թվականին, քննադատների կողմից ջերմորեն ընդունված Հեկտոր Բաբենկոյի «Սարդ-կնոջ համբույրը» կինոնկարով, որտեղ նա կերտել է երեք տարբեր կանանց կերպարներ։ Նրա ամերիկյան աշխատանքներից կարելի է նշել «Պատերազմ Միլագրո բակլայի դաշտում» (1988թ.), «Նորեկը» (1990թ.), «Հրեշտակի աչքերը» (2001թ.) և այլն։ «Սեքսը մեծ քաղաքում» հեռուստասերիալում, 2001 թվականին կատարել է Մարիայի դերը, ով Սամանթա Ջոնսի լեսբուհի ընկերուհին էր։
Լանդրևիլ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Սոնյա Բրագա
Կենսագրություն
2006 թվականին մասնակցել է «Կյանքի էջեր» բրազիլիական հեռուստասերիալի նկարահանումներին, իսկ 2007 թվականին Լուսելիա Սանթուսի հետ միասին նկարահանվել է «Հուսահատ տնային տնտեսուհիները» հեռուստասերիալում, որից հետո վերադարձել է ԱՄՆ։ Սոնյա Բրագայի այլ ֆիլմերից են «Ես քեզ սիրում եմ» (1981թ.), «Լուսինը Պարադորի վրա» (1988թ.), «Հրե ժամանակներ» (1994թ.), «Մայրամուտից արևածագ 3. Դահիճի դուստրը» (2000թ.), «Հետմահու գրառումներ» (2001թ.) և այլն։
Լանդրևիլ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Սոնյա Բրագա
Անձնական կյանքը
Սոնյա Բրագան երբեք չի ամուսնացել և երեխաներ չունի, սակայն սիրավեպեր է ունեցել Ռոբերտ Ռեդֆորդի, Քլինթ Իսթվուդի, Շիկու Բուարկիի, Պելեի, Դեյվիդ Լի Ռոտի և Պատրիկ Բրյուս Մեթինիի հետ ։
Լանդրևիլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Սոնյա Բրագա
Մասնակի ֆիլմագրություն
Կինո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Լեոն (Նիկարագուա)
Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է երկրի հյուսիսարևմտյան մասում՝ խաղաղօվկիանոսյան ափից ոչ հեռու ։ 1985 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմել է 89 հազար մարդ, տնտեսության հիմքը սննդի արդյունաբերությունն էր ։
Պատմություն
Քաղաքը Սանտյագո դե լոս Կաբալյերոս դե Լեոն անվանմամբ (Santiago de los Caballeros de León) հիմնադրվել է իսպանացիների կողմից՝ 1524 թվականին ։
1609 թվականին այն ոչնչացվել է Մոմոտոմբո հրաբխի ժայթքման և երկրաշարժի հետևանքով, բայց 1610 թվականին վերականգվել է (հին վայրից 32 կմ հեռավորության վրա , որն այժմ կոչվում է Լեոն-Վիեխո)։
1812 թվականին հիմնադրվել է համալսարանը (հետագայում՝ Նիկարագուայի ազգային ինքնավար համալսարան Լեոնեում )։ 1816 թվականին համալսարանին կից բացվել է գրադարան ։
1839 թվականին Լեոնը դարձավ Նիկարագուայի մայրաքաղաքը, բայց 1852 թվականից սկսել է կորցնել ազդեցությունը և 1858 թվականին մայրաքաղաքը տեղափոխվել է Մանագուա։ Այնուամենայնիվ, մինչև 19-րդ դարի վերջը քաղաքը մնում էր երկրի գլխավոր քաղաքական կենտրոններից մեկը և հետագայում պահպանել է առևտրատնտեսական կենտրոնի նշանակությունը։
1883 թվականին քաղաքի միջով անց է կացվել երկաթգիծ։ 1889 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 25 հազար մարդ. այդ ժամանակ այստեղ կար կաշվե և մետաղագործական իրերի արտադրություն, եկեղեցի և համալսարան, տների մեծ մասը միահարկ էր և կավից կառուցված ։
1920 թվականին այստեղ բացվել է ևս մեկ գրադարան՝ «Խոսե Մադրիս »:
1936 թվականի հունիսի 9-ին ռազմական հեղաշրջման հետևանքով Նիկարագուայում իշխանության եկավ Ազգային գվարդիայի ղեկավար Անաստասիո Սամոսան։ Նույն օրը Ազգային գվարդիայի ստորաբաժանումները գրավեցին մայրաքաղաքի կենտրոնը և պաշարեցին Լեոն քաղաքի Լակոկրասկա ամրոցը (կայազորի հրամանատարն իշխանությունից հեռացված նախագահ Խ.Բ. Սաքասիի զարմիկն էր)։
1950 թվականին Լեոնում ապրում էր 31 հազար մարդ։
1970 թվականին Լեոնում ապրում էր 53 հազար մարդ, այստեղ գործում էին կահույքի ֆաբրիկա և գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման ձեռնարկություններ։ Լույս էին տեսնում երկրի ութ թերթերից երկուսը՝ «El Centroamericano» և «El Universal» :
1974 թվականին քաղաքի բնակչության թիվը կազմում էր 62 հազար մարդ։ Այստեղ գործում էին սննդի և կոշկեղենի արդյունաբերության ձեռնարկություններ ։
1978 թվականին քաղաքի բնակչության թիվը կազմում էր 82 հազար մարդ, տնտեսության հիմքը սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններն էին ։
1978 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ազգային ազատագրման սանդինիստական ճակատն ապստամբություն է սկսում Սոմոսի ընտանիքի ռեժիմի դեմ։ 1978 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ապստամբում են Լեոն, Մասայա, Չինանդեգա և Մանագուա քաղաքները։ Ապստամբները շրջափակում են կայազորը, վերահսկողություն հաստատում Լեոն քաղաքի վրա և սկսում բարիկադներ կառուցել։ 1978 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Ազգային գվարդիայի ուժեղացված զրահատեխնիկան գրոհում է Լեոն։ Մարտերը քաղաքում շարունակվում են մինչև 1978 թվականի սեպտեմբերի 17-ը։
1979 թվականի հուլիսի 17-ին այստեղ է աշխատանքը սկսել ժամանակավոր հեղափոխական կառավարությունը (այդ կապակցությամբ 1981 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ Սանդինիստական հեղափոխության հաղթանակից հետո, Լեոն քաղաքին շնորհվել է «հերոս քաղաք» պատվավոր կոչումը և «Նիկարագուայի առաջին մայրաքաղաք» կոչումը)։
«Կոնտրաս»-ի դեմ պատերազմ սկսվելուց հետո՝ 1981 թվականին, Լեոնը դարձավ 2-րդ ռազմական շրջանի կենտրոնը (միավորող Լեոն և Չինանդեգա վարչությունները) ։
1983 թվականին քաղաքի բնակչության թիվը կազմում էր 63 հազար մարդ, տնտեսության հիմքը սննդի, կաշվի և կահույքի արդյունաբերությունն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիկարագուայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նիկարագուայի քաղաքներ Կատեգորիա:Համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:1524 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էկոլոգիական արդյունավետության գործակից
Էկոլոգիական արդյունավետության գործակից (EPI Environmental Performance Index), քանակական գնահատման եղանակ է և աշխարհի պետությունների էկոլոգիական քաղաքականության համեմատական անալիզն է։ EPI պետությունների դասակարգում են մի քանի կատեգորիաի, որոնք միավորվում են երկու խմբի՝ էկոհամակարգի կենսունակությունը և էկոլոգիական առողջությունը ։ Հրապարակվում է երկու տարին մեկ։
Պատմություն
Էկոլոգիական կայունության գործակիցը եղել է առաջին փորձը գնահատել պետություները մի քանի էկոլոգիական կայունության չափանիշների, այդ թվում բնական ռեսուրսնորի պաշարներով, աղտոտվածության մակարդակով անցյալում և ներկայում, շրջակա միջավայրի պաշտպանության եղանակներով։ Բայց գնահատված ցուցանիշների մեծ քանակությունը և էկոլոգիական կայունության ոչ ճշգրիտ որոշումը թույլ չտվեց էկոլոգիական կայունության գործակցին դառնալ պրագմատիկ գործիք քաղաքականության առաջնայինությունը։ Դա հաշվի առնելով 2006 թվականին Եյլան և Կոլումբիայի համալսարանի թիմերը մշակել են էկոլոգիական արդյունավետության գործակիցը, որում դադարեց կայունությունը չափելը, դրա փոխարեն չափվեց արդյունավետությունը։ EPI կենտրոնացվում է ներկա քաղաքականության և նրա հետևանքներին։ Հաշվետվությունները դուրս են եկել ամեն երկու տարին մեկ (2008, 2010, 2012, 2014, 2016):
Մեթոդաբանություն
Գործակցի մեթոդաբանությունը կազմավորվել է այնպես, որ պետությունները կարողանան իրենց սեփական հաջողությունները և մյուս պետությունների հետ համեմատած թերությունները։ Համեմատություները կատարվում են 16 ցուցանիշներով (էկոլոգիական կայունության գործակցում 76 հատ էր) քաղաքականության վեց կատեգորիաներից, համախմբված երկու մեծ էկոլոգիական խմբերի՝ EPI էվլուցիա է ապրում ամեն նոր հաշվետվության հետ։ 2008 և 2010 թվականներին գործակցի հաշվարկման մեթոդները կրել են փոփոխություններ։ Դրա համար ցուցակների միջև չկա ուղիղ համահարաբերակցություն, չի կարելի հետևել շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը ժամանակի մեջ։ 2012 թվականի հաշվետվության հետ հրատարակվել էտենդենցիոն էկոլոգիական արդյունավետության գործակցի։ Այն դասակարգում է պետությունները նրանց ձեռքբերումներով վերջին տասնամյակում։ EPI տենդեցիան ցույց է տալիս, որ երկրներում է լավանում իրավիճակը ժամանակի ընթացքում և որում է վատանում։
2014 թվականին օգտագործվել է 20 ցուցանիշ, որոնք տեղաբաշխված էին 9 «քաղաքական կատեգորիաներով»։ Կատեգորիաները միավորված էին երկու մեծ խմբերի մեջ՝ էկոհամակարգի կենսունակություն (բնական պաշարների կառավարումը) և էկոլոգիական առողջությունը, որը գնահատում էր շրջակա միջավայրի ազդեցություն մարդու առողջության վրա։
2014 թվականին հեղինակաները հաշվետվության մեջ ներառեցին առացել մեծ քանակությամբ պետությունները գործակցի գույության պահից (178 2012 թվականի 132-ի դիմաց)։ Ավելացվել է նոր ցուցանիշ, որը գնահատում էր երկրի ջրամաքրման էֆեկտիվությունը։ Կլիմայական գործակիցները 2014 թվականին հիմնվում է երկրի հաջողություններին թափոնների նվազեցման հետ կապված։ Բայց այդ նպատակների համար նպատակները բաժանվում են կապված ուսումնասիրվող երկրի տնտեսական զարգացվածության հետ։ Հարուստ պետությունների համար (ՀՆԱ-ը մեկ շնչի հաշվով 12 616 դոլար) միավորը այս կատեգորիայում հաշվում է այնպես, որ այն հիմնականում կաղված է ածխածնի ինտենսիվության միտումից (բարձրացնում են այդ ցուցանիշի դերը)։ Այդ ցուցանիշը բնորոշում է գազերի արտանետումնեի նվազեցումը ՀՆԱ միավորի հաշվարկով 2000-ից մինչև 2010 թվականները։ ՀՆԱ-ով 1036-ից 12 615 դոլար մեկ շնչին բաժին ընկնող երկրներում («զարգացող երկրներ») հիմնականում գնահատվում է «ածխածնի ինտենսիվության միտման փոփոխության» ցուցանիշով, բնորոշվում է գազերի արտանետումների մեծացման դանդաղեցման հետ կապված (Որքանով է զարգացող տնտեսությամբ երկրները դանդաղեցնում գազերի արտանետումները վերջին տարիներում)։ Քիչ զարգացած երկրները չեն հաշվարկվում «Կլիմայի փոփոխության և էներգետիկայի» կատեգորիայում այդ երկրների չնչին արտանետումների հետ կապված։
Հայաստանի գնահատականը
Հաճախ տատանումները մասամբ բացատրվում են նաև փոփոխվող մեթոբանությամբ։
2018
Այս ուսումնասիրության համաձայն Հայաստանը 63-րդն է 180 երկրների միջև ։
Ընդ որում Հայաստանի դասումը համաձայն գնահատակնի ենթագործակիցների հետևյան է Այսպիսով ուսումնասիրությունը ցույցադրում է, որ Հայաստնաի հիմնական բնապահպանական խնդիրը բնակչության առողջության վրա բացասական ազդեցության սահմանափակելն է, իսկ բնության կենսունակությունը համեմատաբար քիչ մտահոգիչ է։
2016
Հունվարի 23-ին Համաշխարհային տնտեսական ֆորումում հրատարակվել է 2016 թվականի հաշվետվությունը ։ Հաշվետվությունում ներառված են 180 երկիր, ինչպես և նախկինում, հաշվարկվում են երկու մեծ խմբերում՝ էկոլոգիական առողջության (շրջակա միջավայրի գործոններից կախված մարդու առողջության պաշտպանության, որոնք առաջացել են մարդու ներգործությամբ) և էկոհամակարգի կենսունակությունը (էկոհամակարգի պաշտպանությունը և ռեսուրսների օգտագործումը)։ Այդ երկու առաջադրանքները բաշխված են 9 կատեգորիաների, որոնք գրավում են էկոլոգիական քաղաքականության առաւնային խնդիրները, այնպիսին ինչպիսին գյուղատնտեսությունը, օդի որակը, կենսաբազմազանությունը, կլիմա և էներգետիկա, անտառներ, ձկնային պաշարներ, առողջության վրա ազդեցությունը (մարդու առողջության վրա համախմբված ազդեցությունը, որոնք բխում են 5 գործոնների ռիսկերից՝ վտանգավոր ջրեր, վատ սանիտարիա, շրջակա միջավայրի աղտոտվածությունը պինդ մասնիկներով, օդի աղտոտումը կենցաղային պինդ վառելիքներով և մթնոլորտային օզոնի աղտողում), ջրային պաշարները, ջուրը և սանիտարիան։ Այդ 9 կատեգորիան բաժանվում էին 19 ցուցանիշների, որոնք հաշվարկվում էին յուրաքանչյուր երկրի տվյալների հիման վրա ։
Առավել արդյունավետ քաղաքականություն շրջակա միջավայրի պահպանության վերաբերյալ հետազոտությունների հիման վրա կատարում է Ֆինլանդիան։ Առավել մեծ հաջողությունների երկիրը հասել է «Առողջության վրա ազդեցություն», «Ջուր և սանիտարիա» և «կենսաբազմազանության» կատեգորիան։ 2016 թվականի հաշվետվությունում առավել քիչ արդյունավետությամբ են աչքի ընկել այն երկիրները, որոնք տառապում էին կոնֆլիկտներով և լուրջ քաղաքական խնդիրներով՝ Սոմալի, Էրիթրեա և Մադագասկար ։
<ol> <li> 90,68</li> <li> 90,51</li> <li> 90,43</li> <li> 89,21</li> <li> 88,98</li> <li> 88,91</li> <li> 88,63</li> <li> 88,59</li> <li> 88,48</li> <li> 88,20</li> </ol>
<ol> 42,05</li> <li> 41,82</li> <li> 41,77</li> <li> 41,48</li> <li> 37,83</li> <li> 37,50</li> <li> 37,48</li> <li> 37,10</li> <li> 36,73</li> <li> 27,66</li> </ol>
2016 թվականի գործակցում կա հնարավորություն համեմատել ցուցանիշների փոփոխությունը («պատմական EPI»): Օգտագործելով տասնամյակի վաղեմության տվյալները և օգտագործելով 2016 թվականի գործակցի հաշվարկման ձևը, հաշվետվության հեղինակաները գտնում են բոլոր ցուցանիշների փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։
«Պատմական EPI» առաջնորդներն են դարձել Կոմորյան կղզիները (բարելավում 48,78 %, 158-րդ հորիզոնական), Քուվեյթ (45,26 %, 113 հորիզոնական)։ Առավել մեծ չափով իրավիչակը բարդացել է Սուրինամում (-2,20 %, 96-րդ հորիզոնական) և Սինգապուրում (-0,43 %, 14-րդ հորիզոնական)։ Հայաստանը բարելավել է իր էկոլոգիական արդյունավետությունը 13,19%-ով, Ռուսաստանը 24,34 %-ով, ԱՄՆ-ը 10,93 %-ով, Ֆինլանդիան 3,19 %-ով ։
2014
Հաշվետվությունը հրատարակվել է 2014 թվականի հունվարի 25-ին Դավոսյան ֆորումում ։ Գործակցի հաշվարկում տեղի էին ունեցել փոփոխություններ համեմատած 2012 թվականին։ Խմբերը, որոնց հիման վրա է կատարվում հաշվետվությունը մնում են նույնը՝ էկոլոգիական առողջություն և էկոհամակարգի կենսունակություն։ Քաղաքական կատեգորիաների քանակը իջեցվել է մինչև 9-ի։ Հանվել է «Օդ (ազդեցությունը էկհամակարգում)»։ Ցուցանիշները մնացին 20, փոփոխվել է նրանց վերջնական արդյունքի վրա հարաբերական կշիռը։ Երկու խմբերի կշիռ կարելի է համարել միատեսակ։ «Կլիմայի փոփոխության և էներգետիկայի» կատեգորիայում ավելացել են նոր ցուցանիշներ, որը հաշվի է առնում գնահատվող երկրի տնտեսական զարգացվածությունը։ Ցուցակում ներառվեցին 178 պետություն, որ ավել էր քան մնացած թողարկված գործակիցների ցուցակները ։
Առաջին հորիզանականը, հավաքելով 87,67 միավոր զբաղեցրել է Շվեյցարիան։ Առավել մեծ հաջողությունների երկիրը հասել է «Կենսաբազմազանության», «Էկոլոգիական առողջության» և «Ջուր ու սանիտարիա» կատեգորիաներում։ Շվեյցարիան հասել է մեծ հաջողության նաև Ջրային պաշարների առումով (ազդեցությունը էկոհամակարգի վրա)։ Հատկանշական է առաջին հնգյակում Սինգապուրի առկայությունը, որը ցույց է տալիս հիմնականում քաղաքային երկրները կարող են հասնել հաջողությունների շրջակա միջավայրի պահպանման հարցում։ Ոչ այդքան արդյունավետ 2014 թվականի հաշվետվությունում դարձել են երկրները քաղաքական և տնտեսական խնդիրներով։
<ol> <li> 87,67</li> <li> 83,29</li> <li> 82,4</li> <li> 81,78</li> <li> 81,47</li> <li> 80,47</li> <li> 79,79</li> <li> 78,32</li> <li> 78,09</li> <li> 78,05</li> </ol>
<ol> 25,61</li> <li> 25,01</li> <li> 24,64</li> <li> 23,95</li> <li> 21,74</li> <li> 21,57</li> <li> 20,81</li> <li> 19,01</li> <li> 18,43</li> <li> 15,47</li> </ol>
Հայաստանի, ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Եվրամիության այն երկրների ցուցակը, որոնք չեն հայտնվել առաջին տասնյակում։
2014 թվականի գործակցում հայտնվեց հնարավորություն համեմատել ցուցանիշների փոփոխությունները («Պատմական EPI»): Օգտագործելով տասամյա վաղեմության տվյալները և կիրառելով 2014 թվականի գործակցի հաշվարկման մեթոդիկան, հաշվետվության հեղինակաները գտնում են փոփոխություններբոլոր ցուցանիշներով ժամանակի ընթացքում։ Անցյալում գորցակցի հաշվետվության մեջ հատուկ նշվում էր, որ մեթոդիկան հնարավորություն չի տալիս կապել երկրի դիրքը ցուցակում շրջակա միջավայրի լավացման կամ վատացման հետ։ EPI-ն առաջին անգամ հնարավորություն տվեց համեմատելու արդյունավետությունը նախորդի հետ։
«Պատմական EPI»-ի առաջատարը դարձել է Նիգերը (բարելավում 45,88 %-ով, 142-րդ հորիզոնական) և Արևելյան Թիմոր (45,37 %, 132 հորիզոնական)։ Առավել վիճակը վատացել է Բահրեյնում (-4,09 %, 82-րդ հորիզոնական) և Քաթարում (-1,33 %, 44-րդ հորիզոնական)։ Հայաստանը բարելավել է էկոլոգիական արդյունավետությունը 8,02 %-ով, Ռուսաստանը 4,21 %-ով, ԱՄՆ-ը 2,23 %-ով, Շվեյցարիան 0,8 %-ով, Սինգապուրը 0,94 %-ով։
2012
Հաշվետվության պաշտոնական հրատարակումը տեղի ունեցավ 2012 թվականի հունվարի 25-ին Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի ժամանակ։ Ցուցակում ընդգրկվեց 132 երկիր։ EPI սովորական ցուցակից բացի, առաջին անգամ ներկայացվեց EPI-ի տենդենցիոն ցուցակը, որը ցույց է տալիս թե որ երկիրներում է բարելավել էկոլոգիական իրավիճակը ժամանակի ընթացքում, և որ երկիրներում է վատթարացել (Հետևել այդ ամենին սովորական հաշվետվությամբ անհնարին է հաշվարկի մեթոդիկայի հաճախակի փոփոխության պատճառով) ։
Տենդենցիոն գործակցով առաջին հորիզոնականում է Լատվիան, նրան հաջորդում են Ադրբեջանը ու Ռումինիան։ Վերջին հորիզոնականում են Սաուդյան Արաբիան, Քուվեյթը և Ռուսաստանը։ Ռուսաստանի խոշոր խնդիրներն են չափից շատ ձկնորսությունը և անտառային ծածկույթի պակասեցումը։ Վերջին տաս տարում վատացել է գրեթե բոլոր ցուցանիշները, բացի ծծնբի երկօքսիդի արտանետումից, որտեղ դիտվում է առավել պակասեցում։
Երկրների համար որոնք զբաղեցնում են EPI ցուցակում բարձր հորիզոնականներ են զբաղեցնում, տենդեցիոն EPI-ն կարող է չընդունվել, քանի որ այդ երկիրներում բարելավելու քիչ հնարավորություն է մնացել։ Իսլանդիան զբաղեցնում է 13-րդ հորիզոնակը EPI-ի ցուցակում և 64-րդը տենդեցիոն ցուցակում։
Ներքևում ներկայացված է երկիրների ցուցակը, որոնք զբաղեցնում են վերին և ստորին հորիզոնականները։
<ol> <li> 76,69</li> <li> 70,37</li> <li> 69,92</li> <li> 69,2</li> <li> 69,03</li> <li> 69</li> <li> 68,92</li> <li> 68,9</li> <li> 68,82</li> <li> 68.82</li> </ol>
Հայաստանի, ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Եվրամիության այն երկրների ցուցակը, որոնք չեն հայտնվել առաջին տասնյակում։
Երկիրները, որոնց արդյունավետությունը վերջին տասը տարում ամենից շատն է բարելավել և վատացել համաձային տենդեցիոն գործակցով։
<ol> <li> 18</li> <li> 17,8</li> <li> 16,94</li> <li> 16,8</li> <li> 16,31</li> <li> 15,64</li> <li> 14,45</li> <li> 13,75</li> <li> 12,36</li> <li> 12,06</li> </ol>
<ol> −2,4</li> <li> −2,65</li> <li> −2,66</li> <li> −3,05</li> <li> −3,3</li> <li> −3,88</li> <li> −4,69</li> <li> −6,52</li> <li> −7,44</li> <li> −12,82</li> </ol>
2010
2010 թվականի հունվարի 28-ին Դավոսյան ֆորումում հրատարակվեց էկոլոգիական արդյունավետության գործակցի հերթական հաշվետվությունը, որում ներառվեցին 163 երկիր։ Առաջին հորիզոնական բարձրացավ Իսլանդիան ի շնորհիվ էկոլոգիական առողջությունում, գազերի արտանետումների վերահսկողությունում բարձր ցուցանիշների շնորհիվ և նրա շնորհիվ, որ ամբողջ էներգիան երկիրը ստանում է ստանում է վերականգնվող աղբյուրներից։ ԱՄՆ-ը իջել է 61-րդ հորիզոնականը 39-ից 2008 թվականի համեմատ։ Բրազիլիան 62-րդը, Ռուսաստանը 69-ը, Հնդկաստանը 123 ։
<ol> <li> 93,5</li> <li> 89,1</li> <li> 86,4</li> <li> 86,0</li> <li> 81,1</li> <li> 80,6</li> <li> 78,2</li> <li> 78,1</li> <li> 78,1</li> <li> 76,8</li> </ol>
<ol> 39,6</li> <li> 39,5</li> <li> 39,4</li> <li> 38,4</li> <li> 37,6</li> <li> 36,4</li> <li> 36,3</li> <li> 33,7</li> <li> 33,3</li> <li> 32,1</li> </ol>
ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Եվրամիության այն երկրների ցուցակը, որոնք չեն հայտնվել առաջին տասնյակում։
2008
Ցուցակը թողարկվել է 2008 թվականի հունվարի 28-ին, այն գլխավորում է Շվեյցարիան դառնալով 149 երկիրներից առաջինը։ Ցուցակի առաջին չորս հորիզոնականները զբաղեցրեն են Եվրոպայի երկիրները, իսկ վերջին 5-ի Աֆրիկայի ներկայացուցիչները։ ԱՄՆ-ը զբաղեցրել է վերջին հորիզոնականը բոլոր զարգացած երկիրների ցուցակում։ Չնայած երկիրը ուներ բարձր գնահատականները մեծ քանակությամբ ցուցանիշներով, ցածր ցուցանիշներ գազերի արտանետումների և օդի աղտոտվածությունը իջեցրեց ԱՄՆ-ին ներքև ։
<ol> <li> 95,5 </li> <li> 93,1 </li> <li> 93,1 </li> <li> 91,4 </li> <li> 90,5 </li> <li> 89,4 </li> <li> 88,9 </li> <li> 88,8 </li> <li> 88,3 </li> <li> 87,8 </li>
<ol> 49,7</li> <li> 49,7</li> <li> 47,3</li> <li> 45,9</li> <li> 44,3</li> <li> 44,3</li> <li> 44,2</li> <li> 40</li> <li> 39,5</li> <li> 39,1</li> </ol>
ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Եվրամիության այն երկրների ցուցակը, որոնք չեն հայտնվել առաջին տասնյակում։
2006
2006 թվականի հունվարի 22-ին Եյլան (Yale Center for Environmental Law and Policy) և Կոլումբիական համալսարանները համատեղ Եվրոպական հետազոտական հանձնաժողովի կենտրոնի հետ հրատարակեց առաջիան էկոլոգիական արդյունավետության գործակիցը, որը գնահատում էր աշխարհի 133 երկրի շրջակա միջավայրի պաշտպանությանը ուղղված արդյունավետության քաղաքականությունը ։ Վեց երկիր, սկսած Նոր Զելանդիայից և ավարտվելով հինգ Եվրոպական կարողացան հասնել 85 և ավելի միավորի հարյուրից ի շնորհիվ ջերմոցային գազերի ցածր արտանետումների և ձկնային պաշարների խելամիտ օգտագործումը։
<ol> <li> 88,0 </li> <li> 87,8 </li> <li> 87,0 </li> <li> 86,0 </li> <li> 85,6 </li> <li> 85,2 </li> <li> 84,2 </li> <li> 84,0 </li> <li> 83,3 </li> <li> 83,3 </li>
<ol> 44</li> <li> 43,5</li> <li> 43,2</li> <li> 41,1</li> <li> 39,3</li> <li> 36,7</li> <li> 33,9</li> <li> 32</li> <li> 30,5</li> <li> 25,7</li> </ol>
ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Եվրամիության այն երկրների ցուցակը, որոնք չեն հայտնվել առաջին տասնյակում։
Արտաքին հղումներ
__ՍՏԻՊԵԼ_ԲՈՎ__ __INDEX__ __ՀՂՈՒՄ_ՆՈՐ_ԲԱԺՆԻ_ՎՐԱ__
Կատեգորիա:Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն
Խարիտոն Պլատոնով
Խարիտոն Պլատոնովիչ Պլատոնով (Харитон Платонович Платонов, 1842, Վորոնա, Մոլոգայի գավառ, Յարոսլավլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – (18) սեպտեմբերի, 1907, Կիև, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս  ։