cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դոն Գարսիա Նավառացի (պիես)
Ստեղծման պատմությունը
1660 թվականին Մոլիերը զրկվում է Պտի Բուրբուն թատրոնում իր գործերը ներկայացնելուց, որովհետը դերասանները աշխատանիքից դուրս էին գալիս, որպեսզի շարունակեին իրենց կարիերան Բուրգունդյան թատրոնում։ Ինքը՝ Մոլիերը, չկոտրվելով փորձում է նորից փորձել իրեն հերոսական կատակերգություններում ։ Նոր ներկայացման համար Մոիլերը գրում է նոր Պիես իսպանական որճով։ Այդ գործը նա սկսել էր դեռևս 2 տարի առաջ, օգտագործելով իտալացի Անդրեա Չիկոնի «Արքայազն Ռոդրիգոյի երջանիկ խանդը» գրքի սյուժեն, որը իր հերիթին «Դոն Գարսիա Նավառացի» գրքի նմանակն։
Պրեմիերան կայացել է 1661 թվականի փետրվարի 4-ին, Պալե Ռոյալ թատրունում։
Ներկայացումը լիակատար անհաջողություն է կրում։ Մոլիերը իր հերոսական կատակերգությունը բեմադրել էր Բուրգունդյան հյուրանոցի տարածքում, սակայն միևնույն ժամանակ նա հրաժարվում է դերասանական խաղի այն բարձր ոճից, որով հպարտանում էին Բուրգուդյան հյուրանոցի դերասանները։ Մոլիերի առաջարկած պիեսները, ալեքսադրյան ոտանավոները, մենախոսությունները, միալար ինտրիգները և գործողությունների զարգացման մեջ դինամիկայի բացակայությունը հակասում էին բնական խաղին։ Ներկայացումը ընդամենը 7 ցուցադրություն ունեցավ, հավաքելով ռեկորդային ցածր շահույթ (3-րդ ներկայացումը կայացել է փետրվարի 8-ին՝ հավաքելով 168 լիվր, իսկ վերջին՝ 7-րդ ներկայացումը՝ 70): 1662 թվականի սեպտեմբերի 29-ին «Դոն Գարսիա Նավառացի» ներկայացումը խաղացվել է արքունիքի համար, նույն թվականի հոկտեմբերին երկու անգամ Վերսալում։ Այդ պիեսի հաջորդ ցուցադրությունը տեղի ունեցավ 1871 թվականի փետրվարի 26-ին Կոմեդի Ֆրանսեզ թատրունում։
Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Աստորգեյում, Իսպանիայի Լեոն քաղաքում։ Արքայազն Դոն Գարսիյա Նավառսկին սիրահարվում է Էլվիարային։ Ամեն անգամ Դոն Գարսիան ուղիներ է փնտրում հանդիպելու Էլվիրայի հետ, որպեսզի խոստովանի իր սերը, բայց ամեն անգամ նրանց հանդիպումները վատ ավարտ են ունենում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոլիերի ստեղծագործություններ
Պտիֆուր
Պտիֆուր (petits furs), տարբերի փոքր բլիթների կամ տորթերի բլիթներ, որը հիմնականում պատրաստվում են նոր խմորով, բայց հագեցված են բազմաթիվ հավելումներով։ Շատ փոքր բլիթները պատրաստված են տափակ և հրուշակեղենով, որը հիմնականում իր մեջ պարունակում է սերուցք։ Սա փոքր կերակուր է, նախատեսված մեկ անգամ կծելու և հիմնականում օգտագործվում է թեյի, սուրճի և կոկտեյլի հետ։
Պատմություն
Պտիֆուրը Ֆրանսիայում հայտնվել է 18-րդ դարում՝ ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջանում։ Թխվածքաբլիթը եփվել է վառարանի վրա, որը վառվել է հիմանակում փայտով, որի պատճառով էլ թանկ է վաճառվել։ Նրանք չեն կարողացել կարգավորել ջերմաստիճանը, և ներքում շատ տաք է եղել։ Հետագայում տորթեր պատրաստվում էին միջին չափի, և այնպես էին անում, որ տորթերը շատ արագ պատրաստվեին։, որի հետևանքով վառարանը կրկին տաշելու կարիք չէր զգացվում։
Տեսակներ
Փոքր տորթերը բաժանվում էին երկու բաժիններում՝ չոր(սա ներառում է բլիթները, աղվափնջիկ խմորեղենը) և սառեցված(էկլերը և այլն)։
Եթե տորթերը փոքր են, ուրեմն այն հիմնականում պատրաստված է կոկտեյլի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խոհանոց Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական թխվածքաբլիթներ
Առաջին ձյունը (ֆիլմ, 1964)
«Առաջին ձյունը» («Первый снег»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Բորիս Գրիգորևը և Յուրի Շվիրյովը Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում 1964 թվականին ։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1965 թվականի մայիսի 16-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է պատերազմից չվերադարձած բանաստեղծներին։ Հանդիսատեսի առջև անցնում են Վսևոլոդ Բագրիցկին, Նիկոլայ Մայորովը, Պավել Կոգանը, Միխայիլ Կուլչիցկին։ Երիտասարդ տղաները քննարկում են ոչ միայն կյանքի, պոեզիայի, այլև վերահաս պատերազմում հաղթանակի մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Շադիլի
Շադիլի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Դանսա (զբոսայգի)
Տեղագրություն
Այգին տեղակայված է Քիլիանշան լեռնաշղթայի հյուսիսային նախալեռներում, Լինցե և Սունան շրջաններում, որոնք ղեկավարվում են Գանսուի նահանգի Ջանգեյի քաղաքային շրջանի վարչակազմի կողմից։ Դանսայի հիմնական բնակավայրերը Քանգլ և Բայեն գյուղերն են։
Պլատոնովկա (գյուղ, Շիգոնսկի շրջան)
Պլատոնովկա (Платоновка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Դանսա (զբոսայգի)
Տեղագրություն
Այգու կենտրոնական հատվածը՝ Լինցե Դանսա գեղատեսիլ վայրը, գտնվում է Ջանգեյ քաղաքից 30 կմ արևմուտք և Լինցե շրջանից 20 կմ հարավ։ Սա այգու առավել հարմարավետ և հաճախ այցելվող հատվածն է։ Մեկ այլ գեղատեսիլ տարածք Բինգգոուն գտնվում է Լիյուեն գետի հյուսիսային ափին, որը պաշտոնապես բացվել է 2014 թվականի օգոստոսի 3-ին։ Բինգգոուն ընդգրկում է 300 կմ² տարածք, իսկ ծովի մակերևույթից բարձր է 1500-2500 մ։ Երրորդ տարածքը, Սունան Դանսա գեղատեսիլ վայրը, գտնվում է Գանջունում՝ Լինցեից հարավ։
Բնապատկեր
Ջանգեյ Դանսան հայտնի է իր անսովոր գույնի ժայռերով, որոնք հարթ և սուր են և հասնում են մի քանի հարյուր մետր բարձրության։ Դրանք ձևավորվում են ավազաքարի և այլ հանքանյութերի հանածոներով, որոնք ձևավորվել են այստեղ ավելի քան 24 միլիոն տարվա ընթացքում։ Արդյունքում ձևավորվեց մի տեսակ շերտավոր տորթ, որը առաջացավ նույն տեկտոնական թիթեղների շարժման արդյունքում, որի շնորհիվ ձևավորվեց Հիմալայների մի հատվածը։ Քամին, անձրևն ու ժամանակը այստեղ ստեղծել են ժայռերի անսովոր ձևեր, այդ թվում աշտարակների նման ձորեր սյուներով, որոնք տարբեր գույներով, նախշերով և չափերով են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի անապատներ Կատեգորիա:Զբոսայգիներ Կատեգորիա:Զբոսայգիներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Զբոսայգիներ ըստ քաղաքի
Դեղձենի
Դեղձենի, վարդազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։ Հայտնի է 5 տեսակ։ Բոլոր սորտերը հիմնականում առաջացել են դեղձենի սովորականից ։ Հայաստանում մշակվում է Արարատի, Արմավիրի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Ծառ է՝ ոչ մեծ, բաժակաձև, կլորավուն պսակով, բարձրությունը՝ 3-8 մ։ Տերևները նշտարաձև են, ատամնաեզր։ Ծաղիկները երկսեռ են, վարդագույն։ Պտուղը հյութալի, գնդաձև, կլոր, ձվաձև և այլ ձևերի կորիզապտուղ է։ Պտղամիսը սպիտակ է կամ դեղին, համեղ, հյութալի, պտղամաշկը՝ թավոտ կամ մերկ։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (չիր, կոմպոտ, ջեմ, ալանի, պովիդլո և այլն)։ Հայաստանում մշակվող բոլոր սորտերը (Զաֆրանի, Լիմոնի, Նարնջի, ճուղուրի և այլն) հիմնականում թավոտ են։ Դեղձենու սերմերի յուղն օգտագործվում է դեղագործության մեջ, իսկ քուսպից ստացվող դառը ջուրը պարունակում է ցիանաջրածին (0,1%)։
Նկարագրություն
Հայտնի է 5 տեսակ։ Բոլոր սորտերը հիմնականում առաջացել են սովորական դեղձենու տեսակից, որը մինչև 8 մ բարձրության, բաժակաձև, կլորավուն սաղարթով ծառ է։ Տերևները երկարավուն են, նշտարաձև, ատամնավոր եզրերով։ Ծաղիկները երկսեռ են, վարդագույն։
Պտուղը հյութալի կորիզապտուղ է, 60-200 գ և ավելի կշռով, գնդաձև, կլոր, երբեն ձվաձև, դեղնավարդագույն, դեղնակարմրավուն։ Կորիզը խոշոր է (պտղի կշռի 6-8%-ը)։ Սերմը հիմնականում դառն է։ Պտղամաշկը մեծ մասամբ թավոտ է, հազվադեպ անթավ (կոչվում են նաև նեկտարենիներ)։ Պտղամիսը սպիտակ է կամ դեղին։ Կան պճղովիներ, որոնց կորիզը հեշտությամբ անջատվում է պտղամսից, և հյուլիներ, որոնց կորիզը պտղամսից չի անջատվում։ Պտղամիսը համեղ է, հյութալի, քաղցր։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված չիր, կոմպոտ, ջեմ, ալանի, մուրաբա, պովիդլո, ժելե։ Բազմացումը՝ աչքապատվաստով և սերմերով։ Բերքատվությունը՝ 200-400 ց/հա։
Դասակարգում
Հայաստանում մշակվող բոլոր սորտերը (զաֆրանի, լիմոնի, նարնջի, ճուղուրի) թավոտ են, կան նաև մի քանի ցածրորակ, անթավ (մերկ) սորտեր։ Լինում են վաղահաս (հասունանում են հուլիսի կեսերից մինչև օգոստոս), միջահաս (հասունանում է օգոստոսի կեսերից մինչև սեպտեմբերի 2-րդ կեսը) և ուշահաս (հասունանում է հոկտեմբերին)։
Բանահյուսության մեջ
Հայկական ասացվածք՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մրգեր Կատեգորիա:Դեղձենի Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Պտղատու ծառեր
Պաշտպանության միության սպիտակ խաչ
Պաշտպանության միության սպիտակ խաչ (Kaitseliidu Valgerist), Էստոնիայի պաշտպանության միության պարգև, որը ստեղծվել է 1929 թ.-ի հունիսի 19-ին Էստոնիայի կառավարության որոշմամբ։ Պարգևատրվում են միության աշխատանքների ժամանակ զգալի ներդրման համար։
Պաշտպանության միության սպիտակ խաչի կարգերը
1. Պաշտպանության միության սպիտակ խաչը ունի երեք կարգ։ 2. Շքանշանի բոլոր կարգերը ունեն միևնույն տեսք, բայց տարբեր չափսեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շքանշաններ
Զյոյդեր Զե
Զյոյդեր Զե (հոլ․՝ Zuiderzee, բառացի՝ Հարավային ծով, Հյուսիսային ծովին հակադիր), Հյուսիսային ծովի ծոցը Նիդեռլանդների ափերին։
Առաջացել է 1282 թվականին՝ ցամաքի իջնելու և ջրասույզ լինելու հետևանքով։ Ծովից առանձնանում է Արևմտա-Ֆրիզյան կղզիներով։ Շլյուզային պատնեշներով բաժանվում է Վադենզե և Էյսելմեր ծոցերի։ Խորությանը 3-4 մ է, մակընթացության ալիքի բարձրությունը՝ 1,4-1,9 մ։ Զյոյդեր Զեի ափին է Ամստերդամը։
Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ծոցեր Կատեգորիա:Նիդերլանդների ծոցեր Կատեգորիա:Ծոցեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նախկին ծոցեր
Մզրե
Մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մատեան ողբերգութեան (4989, Գրիգոր Նարեկացի)
Մատեան ողբերգութեան, Գրիգոր Նարեկացի (4989), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4989 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1681 թվականին Ղազար Արզնեցի գրիչի կողմից  Կտուցում։  Ստացողը եղել է Ղազար Արզնեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 316 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին և շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 311բ (17-րդ դար) [ենթադրաբար], գրչի՝ 311ա, 312ա, 316բ, հետագայի՝ 1ա (1756թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ժելեզկովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)
Ժելեզկովո (Железково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ամմանի դրոշ
Դրոշը, որը որպես մայրաքաղաքի խորհրդանիշ հաստատվել է Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանի խորհրդի կողմից։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։ Դրոշի գույներն են՝ կանաչ, դեղին, շագանակագույն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրերի դրոշներ Կատեգորիա:Հորդանանի դրոշներ Կատեգորիա:Ամմանի մշակույթ
Իվաշկովցի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
Իվաշկովցի (Івашківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1793 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նեյկերկ
Նեյկերկ (Nijkerk ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 69,51 կմ² է, բնակչությունը՝ 38.975 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Ֆյուչերսային բորսա
Ֆյուչերսային բորսա (երբեմն՝ դերիվատիվների բորսա), բորսա, որում վաճառքը տեղի է ունենում ֆյուչերսային գործարքներով՝ բորսային ապրանքներ կամ արժեթղթեր ապագայում մատակարարելու պայմանագրերով:
Ֆյուչերսային առևտրի պատմություն
Արիստոտելի «Քաղաքականությունը» պարունակում է ֆյուչերսների վաճառքի վերաբերյալ ամենավաղ գրավոր հիշատակումներից մեկը. Թալես Միլեթացին մշակել է «ֆինանսական մոտեցում, որը կարող է ունիվերսալ գործածություն ունենալ»: Թալեսը, հենվելով աստղաբանական տվյալների վրա, կանխատեսել է, որ ձիթապտղի բերքը բացառապես լավը կլինի հաջորդ տարվա աշնանը: Հավաստիացած լինելով իր կանխատեսման մեջ՝ նա համաձայնություններ է կնքել Միլեթի և Հիոսի գործարարների հետ և նրանց ավանդ է տվել իր գումարները, որպեսզի երաշխավորի իր բացառիկ իրավունքը՝ օգտագործելու նրանց ձիթապտուղը, երբ բերքը հասնի: Թալեսը գործարքներ կնքեց ցածր գներով, քանի որ ոչ ոք չգիտեր՝ բերքը առատ կլինի՞, թե՞ ոչ:
Գործնականում բոլոր ժամանակակից ապրանքային, ֆոնդային և արժույթային բորսաները բացի սփոթ գործարքներից՝ իրականացնում են առևտուր ֆյուչերսային պայմանագրերով:
Ֆյուչերսային առևտրի առանձնահատկություններ
Ֆյուչերսային բորսայում առքուվաճառքը՝ ի համեմատումն ապրանքների շուկայում իրական ապրանքների առքուվաճառքի, ունի հետևյալ առանձնահատկությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բորսաներ
Վուլիսմենի
Վուլիսմենի (Λίμνη Βουλισμένη), լիճ, որը գտնվում է Կրետե կղզու Այոս Նիկոլաոս քաղաքում։ Կրետեի երկու քաղցրահամ լճերից մեկն է (մյուսը՝ Կուրնա)։
Պատմություն
Ըստ հին հունական առասպելի՝ այս լճում լողանում էր Աթենաս աստվածուհին ։ Ամեն տարի կեսգիշերին, ուղղափառ քրիստոնյաների Զատիկի օրը, քաղաքի բնակչության մեծ մասը հավաքվում է լճի շուրջ՝ տոնելու հրավառություններով և ճայթրուկներով, որոնք նետում են միջոցառմանը ներկա մարդիկ ։
Կա նաև քաղաքային լեգենդ, որ Վուլիսմենին հատակ չունի, դա պայմանավորված է լճի անհամաչափ մեծ խորությամբ՝ համեմատած լայնության հետ ։
Ժակ Իվ Կուստոն եկել է Այոս Նիկոլաոս՝ ուսումնասիրելու լիճը։ Վուլիսմենիի հատակում հայտնաբերվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանական ռազմական տեխնիկայի պահեստներ։ Տեղացիները դրանք ժայռից նետել են լիճը՝ որպես գերմանական զորքերի կողմից Կրետեի ազատագրման խորհրդանիշ։
1856 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Կրետե կղզու մոտ տեղի է ունեցել հզոր երկրաշարժ, որի էպիկենտրոնը լճից ընդամենը 40 կմ հեռավորության վրա էր։ Չնայած դրա ուժգնությունը գրանցված չէր, այն նշված էր որպես 11 աստիճան Փոփոխված Մերկալիի ինտենսիվության սանդղակի վրա՝ առավելագույն հնարավորից մեկ աստիճան ցածր ։ Այս երկրաշարժը, ամենայն հավանականությամբ, պատասխանատու էր քաղցրահամ ջրի աղբյուրի արգելափակման կամ շեղման համար, որը հանգեցրել է լճի ավելի ուշ լճացման և լճի արևմտյան անկյունի փլուզմանը, ինչը նվազեցրել է լճի խորությունը։
Երբ աղբյուրը դադարել է հոսել, լիճը շուտով լճացել է։ Այն հայտնի է եղել որպես Վրոմոլիմնի` «գարշահոտ լիճ»։ Ակնհայտ լուծումը ալիք փորելն էր դեպի մոտակա ծով, որպեսզի ավելի խիտ ծովի ջուրը թափի լճացած քաղցրահամ ջուրը և վերացնի հոտի աղբյուրը։
1867-1871 թվականներին լիճը ծովին կապող առաջին ալիքը փորել է Կոստաս Ադոսիդես փաշան՝ Լեսիթիոնի այն ժամանակվա օսմանյան նահանգապետը։ Դրանից հետո լճի վերին շերտերը մոտ 30 մետր աղի են դարձել, իսկ ստորինները մնացել են թարմ։ 1883-1890 թվականներին այս ջրանցքը մի քանի անգամ փորվել և լայնացվել է, և կառուցվել է հասարակ փայտե կամուրջ։ Ավելի լայն ջրանցքը կառուցվել է ֆրանսիական բանակի կողմից 1905-1907 թվականներին՝ բարձրացնող հետիոտնային կամրջով, որը թույլ է տալիս նավակները բեռնել և բեռնաթափել լճի հարաբերական ապահովության պայմաններում։ Ժամանակակից բետոնե ճանապարհային կամուրջը բացվել է 1954 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի լճեր Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով
Էլեն Սիքսու
Էլեն Սիքսու (Hélène Cixous, , ), պրոֆեսոր, ֆրանսիացի ֆեմինիստ գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ, փիլիսոփա, գրաքննադատ և հռետոր ։ Հայտնի է իր «Մեդուսայի ծիծաղը» հոդվածով , որը հաստատել է նրան որպես պոստստրուկտուրալիստական ֆեմինիզմի վաղ մտածողներից մեկը։ Հիմնադրել է ֆեմինիստական ուսումնասիրությունների առաջին կենտրոնը եվրոպական մի համալսարանում՝ Փարիզի համալսարանի Վինչենի համալսարանական կենտրոնում (մերօրյա Համալսարան Փարիզ VIII) ։
Պատվավոր կոչումներ է ստացել Քինգստոնի Քուինս և Կանադայի Ալբերտայի համալսարաններից, Իռլանդիայի Դուբլինի համալսարանական քոլեջից, Միացյալ Թագավորության Յորքի համալսարանից ու Լոնդոնի համալսարանական քոլեջից, ԱՄՆ-ի Ջորջթաունի համալսարանից, Հյուսիս-արևմտյան համալսարանից ու Մեդիսոնի Վիսկոնսինյան համալսարանից։ 2008 թվականից մինչև 2014 թվականի հունիսը նշանակվել է Կոռնելի համալսարանի պրոֆեսոր ։
Անձնական կյանք
Սիքսուն ծնվել է ֆրանսիական Ալժիրի Օրան քաղաքում հրեա ծնողների ընտանիքում ։ Հայրը՝ Ժորժես Սիքսուն, բժիշկ էր, որը դիսերտացիա է գրել տուբերկուլյոզի մասին և մահացել է դրանից 1948 թվականին։ Մայրը՝ Եվա Սիքսուն, ամուսնու մահից հետո դարձել է մանկաբարձուհի «մինչև վերջին ֆրանսիացի բժիշկների և մանկաբարձների հետ իր վտարումը 1971 թվականին» ։ Եղբայրը՝ «բժշկական ուսանող և Ալժիրի անկախության կողմնակից» Պիեռը, 1961 թվականին մահվան է դատապարտվել Գաղտնի զինված կազմակերպության կողմից և քրոջը միացել Բորդոյում։ 1962 թվականին Ալժիրի անկախանալուց հետո մայրն ու եղբայրը վերադարձել են այնտեղ, որտեղ նրանց ձերբակալել են, իսկ Էլենը «նրանց ազատ է արձակել Ալժիրի առառջին նախագահ Ահմեդ Բեն Բելլայի փաստաբանի օգնությամբ» ։
1955 թվականին Էլենն ամուսնացել է Գայ Բերգերի հետ և նրանից ունեցել երեք երեխա՝ Էնն-Էմանուելան (ծնված 1958 թվականին), Ստեֆանը (1960–1961) և Պիեռ-Ֆրանսուան (ծնված 1961 թվականին)։ Ամուսնալուծվել են 1964 թվականին ։
Ակադեմիական կարիերա
1959 թվականին կոչում է ստացել անգլերենից, իսկ 1968 թվականին արժանացել դոկտորի կոչման։ Այդ ժամանակ նրա հիմնական ուշադրության կենտրոնում անգլիական գրականությունն էր ու Ջեյմս Ջոյսի աշխատանքները։ 1962 թվականին դարձել է Բորդոյի համալսարանի ասիստենտ, 1965 - 1967 թվականներին Սորբոնում աշխատել որպես ասիստենտ, իսկ 1967 թվականին նշանակվել Փարիզի Նանտեր համալսարանի դասախոս ։
1968 թվականի ֆրանսիացի ուսանողների ցույցերից հետո Սիքսուն մեղադրվել է Փարիզի VIII համալսարանը հիմնադրելու մեջ, որն «ստեղծվել էր ծառայելու որպես այլընտրանք ֆրանսիական ավանդական ակադեմիական միջավայրին» ։ 1974 թվականին հիմնադրել է համալսարանի կանանց ուսումնասիրությունների կենտրոնը՝ առաջինը Եվրոպայում ։ Փարիզի VIII համալսարանի և Շվեյցարիայի Սաաս-Ֆիի Եվրոպական ավարտական դպրոցի պրոֆեսոր է ։
Հրատարակումներ
1968 թվականին Սիքսուն հրատարակել է L'Exil de James Joyce ou l'Art du remplacement (Ջեյմս Ջոյսի աքսորը կամ Տեղահանման արվեստը) վերնագրով դոկտորական ատենախոսությունն, իսկ հաջորդ տարի հրատարակել իր առաջին կիսաինքնակենսագրական վեպը՝ Dedans (Inside), որն արժանացել է Մեդիչիի մրցանակի ։
Լայնորեն հրատարակվել է․ նրա հրատարակություններն ընդգրկում են բանաստեղծությունների քսան երեք հատոր, էսսեների վեց գիրք, հինգ պիես և բազմաթիվ ազդեցիկ հոդվածներ։ Ժակ Դերիդայի հետ հրատարակել է Voiles (Veils) գիրքը, այնուհետև վերջինիս մասին գրել Portrait de Jacques Derrida en jeune saint juif (Portrait of Jacques Derrida as a Young Jewish Saint) վերնագրով գիրքը։ Բացի այդ, մենագրություններ է գրել բրազիլիացի գրող Կլարիսի Լիսպեկտորի, Մորիս Բլանշոյի, Ֆրանց Կաֆկայի, Հայնրիխ ֆոն Քլայսթի, Միշել դը Մոնտենի, Ինգեբորգ Բախմանի, Թոմաս Բերնհարդի և ռուս բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի աշխատանքների վերաբերյալ։ Հեղինակել է նաև նկարիչների մասին էսսեներ, որոնց թվում էին՝ Շիմոն Հանտային, Պիեռ Ալեշինսկին ու Ադել Աբդեսեմեդը, որին երկու գիրք է նվիրել։
Լյուսի Իրիգարեյի և Յուլյա Քրիստևայի հետ Սիքսուն համարվում է պոստստրուկտուրալիստական ֆեմինիզմի տեսության հիմնադիրներից մեկը ։ 1970-ական թվականներին սկսել է գրել սեռականության և լեզվի միջև կապի մասին։ Այլ պոստստրուկտուրալիստական ֆեմինիզմի տեսաբանների պես Սիքսուն ևս կարծում է, որ մեր սեռականությունն ուղղակիորեն կապված է հասարակության մեջ հաղորդակցվելու ձևի հետ։ 1975 թվականին հրատարակել է իր ամենաազդեցիկ հոդվածը՝ «Մեդուզայի ծիծաղը», որը 1976 թվականին թարգմանվել է անգերերն ։ Հրատարակել է ավելի քան 70 աշխատություն, որոնցից գեղարվեստական, դրամատիկական գրվածքները և պոեզիան անգլերեն թարգմանություն չունեն։
Ֆրանսիայի ազգային գրադարան
2000 թվականին Ֆրանսիայի ազգային գրադարանում Էլեն Սիքսուի անվան հավաքածու է ստեղծվել, երբ վերջինս գրադարանին է նվիրաբերել իր մինչ այդ պահն ունեցած ձեռագրերի ամբողջությունը։ Հավաքածուն ցուցադրվել է 2001 թվականին։
2003 թվականին գրադարանում Սիքսուի ստեղծագործություններին նվիրված համաժողով է անցկացվել, որի զեկուցողների թվում էին՝ Միրեյ Կալե-Գրուբերը, Մարի Օդիլ Ժերմենը, Ժակ Դերիդան, Էնի Լեկլերկը, Արիանե Մնուչկին, Ժինետ Միխոն և Սիքսուն ինքը։
Ազդեցություն Սիքսուի գործերի վրա
Սիքսուի գրվածքների վրա ամենաակնառու ազդեցություններից են ունեցել Ժակ Դերիդան, Զիգմունդ Ֆրոյդը, Ժակ Լաքանը և Արթյուր Ռեմբոն։
Զիգմունդ Ֆրոյդ
Հոգեվերլուծաբան Զիգմունդ Ֆրոյդը հաստատել է նախնական տեսություններ, որոնք հիմք են դարձել զարգացման հոգեբանության մեջ Սիքսուսի որոշ փաստարկների համար։ Ֆրոյդի վերլուծությունը գենդերային դերերի և սեռական ինքնության վերաբերյալ, որն Էդիպի բարդույթի միջոցով առանձին ուղիներ էր նախատեսում տղաների և աղջիկների համար, տեսություն էր, որի հանդեպ Սիքսուն հատկապես քննադատաբար էր տրամադրված։
Ժակ Դերիդա
Ժամանակակիցներ, ցմահ ընկերներ, մտավորականներ Ժակ Դերիդան ու Սիքսուն երկուսն էլ հասակ են առել որպես ֆրանսիացի հրեաներ Ալժիրում։ Կաթոլիկությամբ թաքցված հուդայականությունը ինքնության անորոշության մի օրինակ է, որն ազդել է այն մտածողի վրա, որին Սիքսուն «հրեական սուրբ» է անվանել ։ Նրա Portrait of Jacques Derrida as a Young Jewish Saint գիրքն առնչվում է այս հարցին։
Սիքսուն և Լյուսի Իրիգարեյը, համադրելով Դերիդայի խոսքակենտրոն գաղափարը և Լաքանի ցանկության խորհրդանիշը, ստեղծել են «Ֆալլոգոցենտրիզմ» տերմինը, որը կենտրոնանում է Դերիդայի խոսքի սոցիալական կառուցվածքի և երկակի հակադրության վրա։
Մեդուզայի ծիծաղը (1975)
1975 թվականին ֆրանսերենով գրված «Մեդուզայի ծիծաղը» Սիքսուսի քննադատական ֆեմինիստական էսսեն վերանայումից հետո անգլերեն է թարգմանվել 1976 թվականին Պոլա Քոհենի և Քեյթ Քոհենի կողմից ։ Այն ազդեցիկ է դարձել Սիքսուի բնորոշմամբ écriture féminine գրելաոճով՝ կանանց համար և կանանց կողմից գրելու տարբերակիչ ձևով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կին փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ապակառուցում Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հռետորներ Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Ալժիրցի կին գրողներ
Բրեստի երկաթուղային թանգարան
Բրեստի երկաթուղային թանգարան (Брэсцкі чыгуначны музей) առաջին բացօթյա երկաթուղային թանգարանը Բրեստում, Բելառուս։ Բացվել է 2002 թվականի մայիսի 15-ին։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 29000 մ²։ Երեք ցուցադրական ճանապարհների երկարությունը կազմում է 1200 մետր ։ 2008 թվականի տվյալներով թանգարանում առկա են երկաթգծային տեխնիկայի 68 նմուշներ։
Տվյալներ
Թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է 56 միավորներից՝
Ալեքս Բելոս
Ալեքս Բելոսը (ծնվել է 1969 թվականին), բրիտանացի գրող և հաղորդավար։ Բրազիլիայի և մաթեմատիկայի մասին բազմաթիվ գրքերի հեղինակ։
Կենսագրություն
Հինգ տարվա ընթացքում (1998-2003 թվականներին), որպես Հարավային Ամերիկայի «The Guardian» թղթակից, գրել է բրազիլական ֆուտբոլի կյանքի ուղու մասին ։ Գիրքը լավ ընդունվեց Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ այն առաջադրվեց բրիտանական գրքի մրցանակաբաշխության «տարվա գիրք» անվանակարգում։ ԱՄՆ-ում այն համարվում էր տարվա լավագույն գրքերից մեկը։ Ամերիկյան մի շարք թերթեր և ամսագրեր նրա ստեղծագործությունները համարում էին զվարճալի և գունեղ։ 2006 թվականին Բելոսը գրում է ևս մեկ գիրք, որը նվիրված էր աշխարհահռչակ ֆուտբոլիստ Պելեյին։ Հետագայում այս գիրքը դառնում է Բրազիլիայում ամենալավ վաճառվող գրքերից մեկը  ։
Վերադառնալով Մեծ Բրիտանիա, Բելլոսը որոշում է գրել մաթեմատիկայի մասին։ 2010 թվականին լույս է տեսնում նրա «Ալեքսի արկածները թվերի աշխարհում» գիրքը և չորս ամիս անց այն հայտնվում է Sunday Times- ի լավագույն տասնյակում։ The Daily Telegraph- ը գիրքը նկարագրում է այսպես. «գիրք, որը կթողնի ձեզ թվերի հետ միասին»։ Գիրքը Մեծ Բրիտանիայում առաջադրված էր երեք մրցանակների համար։ 2010 թվականին այն ստացավ BBC- ի Սամուել Ջոնսոնի անվան մրցանակը ։ Ժուրիներից շատերը խոստովանում են, որ լավ կլիներ, որ նրանք 14 տարեկանում կարդացած լինեին այս գիրքը։
Գիրքը թարգմանվեց նաև մի քանի լեզուներով։ Իտալական տարբերակը՝ «Il meraviglioso mondo dei numeri», արժանացավ է ինչպես «Գալիլեո»-ի գիտական գրքերի հատուկ մրցանակին, այլ նաև ստացավ 10 հազար եվրոյի մրցանակ  ։ 2011 թվականին գիրքը արժանացավ մեկ այլ մրցանակի ևս ։ Միացյալ Նահանգներում գիրքը ստացավ մեկ այլ անուն ևս ։
Բելոսը BBC հեռուստաընկերությանը ներկայացրել է «Բրազիլիան ներսից և դրսից» (2003) բազմասերիանոց հաղորդումը։ Նա հեղինակ է նաև National Geographic հեռուստաընկերության ֆուտբոլի մասին վավերագրական ֆիլմերի։ Ամազոն հեռուստաընկերությում ցուցադրվող նրա կարճամետրաժ ֆիլմերը հայտնվել են BBC- ի 4-րդ և «Ալ Ջազիրա» -ի բարձր հորիզոնականներում։ Բելոսը հաճախ է հայտնվում BBC ալիքում՝ խոսելով մաթեմատիկայի մասին։ Այժմ Բելոսը ապրում է Լոնդոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ
Բարնսթեփլ
Բարնսթեփլ (Barnstaple. or  ), նավահանգստային քաղաք Մեծ Բրիտանիայի Անգլիա երկրամասում՝ Դևոն կոմսության Հյուսիսային Դևոն շրջանում, Թո գետի ափին՝ նրա գետաբերանի և Բրիստոլի ջրանցքի մերձակայքում։ Դեռ 14-րդ դարից սկսած՝ բնակավայրն արտոնագիր է ունեցել բուրդ արտահանելու, ինչից վաստակել է մեծ գումարներ։ Հետագայում իռլանդական բուրդ է ներկրել, սակայն նավահանգիստը ժամանակի ընթացքում տիղմապատվել է, դարձել օգտագործման ոչ պիտանի, և բնակավայրում զարկ է տրվել այլ ոլորտների, արտադրությունների զարգացմանը, որոնց թվում էին նավաշինարանները, ձուլարանները, սղոցարանները։ Քաղաքում պահպանվել է դեռևս Վիկտորյա թագուհու ժամանակներում կառուցված շուկայի շենքը՝ ապակուց ու փայտից պատրաստված բարձր տանիքով, որը հենված է երկաթե սյուների վրա։
Կլիմա
Բարնսթեփլին բնորոշ են զով ու խոնավ ձմեռները և խոնավ, մեղմ ամառները։ Տարվա ընթացքում անձրևոտ օրերի միջին թիվը 138 է, տեղումների տարեկան միջին քանակությունը՝ 862 մմ։
Քույր քաղաքներ
Բարնսթեփլի քույր քաղաքներն են՝
Քաղաքին առնչված անվանի անձինք
2008 թվականին համբավավոր երգիչ, կոմպոզիտոր Մայքլ Ջեքսոնը ընտանիքով ապրել է Բարնսթեփլում, , :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Անգլիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության բնակավայրեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ
Պոպան Յոլ
Պոպան Յոլ (Попан-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոժյոգ գետի աջ ափին՝ 104 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շմանանք
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ապարադուս դա Սեռա (ազգային պարկ)
Ապարադուս դա Սեռա ազգային պարկ (Parque Nacional de Aparados da Serra), ազգային պարկ Բրազիլիայի հարավում, Ռիու Գրանդե դու Սուլ և Սանտա Կատարինա նահանգների միջև գտնվող Սեռա Ժերալ լեռնաշղթայում՝ հվ. լայնության 29º07’-29º15’ և արմ. երկայնության 50º01’-50º10’ աստիճաններում։ Այն հիմնադրվել է 1959 թվականին, համարվում է Բրազիլիայի առաջին ազգային պարկերից մեկը՝ Իտայմբեժինոյի կիրճը պաշտպանելու համար ։ Այն տարածվում է 10250 հա տարածքի վրա ։
Ֆլորա և ֆաունա
Չնայած իր համեմատաբար փոքր չափերին՝ պարկը բնութագրվում է հարուստ կենսաբազմազանությամբ, իր բազմազան ռելիեֆի, ափամերձ անտառների, խոտհարքների և բարեխառն խոնավ անտառների միջև գտնվելու շնորհիվ։ Այգին ունի առնվազն 143 թռչունների, 48 կաթնասունների և 39 երկկենցաղների լայն տեսականի ։
Այգու սարահարթերում վտանգված կենդանական աշխարհը ներառում է կարմիր ակնոցավոր ամազոնային թութակը, բաշավոր գայլը և պուման։ Լանջերին կարելի է գտնել մերձարևադարձային ջրասամույր, օցելոտ և շագանակագույն ոռնացող կապիկ ։
Պահպանություն և սպառնալիքներ
1959 թվականին, երբ ստեղծվեց ազգային պարկը, պաշտպանում էր 13000 հա տարածք։ Նախագահի հրամանագրով դա կրճատվեց` կազմելով 10250 հա։ 1992 թվականին ազգային պարկին հարող տարածքում ստեղծվել է նոր Սեռա Ժերալ ազգային պարկ՝ ընդգրկելով լրացուցիչ 17300 հա տարածք ։ Այնուամենայնիվ, ըստ Դյուկի համալսարանի Արևադարձային պահպանության կենտրոնի, այգու ներկայիս տարածքը, նույնիսկ Սեռա Ժերալ ազգային պարկի ընդարձակումից հետո, դեռ շատ փոքր է՝ արդյունավետ լինելու յուրաքանչյուր հստակ միջավայրի ներկայացուցչական նմուշների պաշտպանության գործում ։
Ներկայումս այգում թույլատրվում է օրական առավելագույնը 1500 այցելու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային պարկերի ցանկեր Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդե դու Սուլ նահանգի պահպանվող տարածքներ Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բրազիլիայում Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի ազգային այգիներ
Նեյմեյխեն
Նեյմեյխեն (Nijmegen ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 53,59 կմ² է, բնակչությունը՝ 164.172 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.600 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
The Signpost
The Signpost (նախկինում The Wikipedia Signpost ), Անգլերեն Վիքիպեդիայի լրագիր  ։ Կառավարում է Վիքիպեդիայի համայնքը, այն հրատարակվում է երկու շաբաթը մեկ՝ Վիքիպեդիայի խմբագիրների ներդրումներով ։ Լրագիրը հրապարակում է Վիքիմեդիայի հանրության և Վիքիպեդիային առնչվող նորություններ, ներառյալ Արբիտրաժային հանձնաժողովի վճիռների, Վիքիմեդիա հիմնադրամի խնդիրների և Վիքիպեդիայի այլ քույր նախագծերի վերաբերյալ ։
Ստեղծել է Վիքիպեդիացի Մայքլ Սնոուն 2005 թվականի հունվարին ։ Սկզբնապես կոչվում էր The Wikipedia Signpost, սակայն հետագայում այս անվանումը կրճատվել և դարձել է The Signpost  ։ Սնոուն մինչև 2008 թվականի փետրվարը եղել է խմբագիր, երբ նշանակվել է Վիքիմեդիա հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ ։
Նախկին գլխավոր խմբագիր The ed17-ը նշել է, որ իր պաշտոնավարման ընթացքում՝ 2012 թվականից մինչև 2015 թվական, հրապարակումների շրջանակը ընդլայնվել է՝ Վիքիպեդիայից և իր համայնքից բացի ներառելով ամբողջ Վիքիմեդիա շարժումը։ 2015 թվականի հունվարին Վիքիպեդիայի խմբագիրներ Gamaliel-ը և Go Phightins!-ը փոխարինեցին The ed17-ին գլխավոր խմբագրի պաշտոնում ։ Համայնապատկերի ազատության մասին օրենքի 2015 թվականի հունիսի փոփոխությունների վերաբերյալ The Signpost-ի հրապարակումը մի շարք հրատարակությունների համար հավելյալ տեղեկության աղբյուր է եղել  ։
The Signpost-ը «Սոցիոլոգիական ֆորում»-ի, Interface հանդեսի և New Review of Academic Librarianship–ի համար ակադեմիական հետազոտությունների առարկա է եղել։ Լոս Ալամոսի ազգային լաբարատորիայի և Դարթմութի քոլեջի հետազոտողների համար հանդիսացել է Վիքիպեդիայի մասին տվյալների աղբյուր ։ Այն լուսաբանվել է Նյու Յորք Թայմսում , The Register-ում , Nonprofit Quarterly-ում ևHeise Online-ում ։
Պատմություն
Առաջին անգամ հրատարակվել է 2005 թվականի հունվարին The Wikipedia Signpost անվամբ, սակայն հետագայում անվանափոխվել է The Signpost ։ Ստեղծել է Վիքիպեդիայի խմբագիր, հետագայում Վիքիմեդիա հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ Մայքլ Սնոուն ։ Նմանատիպ նախագծի օրինակներ են Wikipedia:Announcements-ը Անգլերեն Վիքիպեդիայում, որը ստեղծվել է 2001 թվականի նոյեմբերի 20-ին , Wikimedia News-ը Մետա-Վիքիում (2002 թվականի նոյեմբերի 14) և Wikipedia-Kurier-ը Գերմաներեն Վիքիպեդիայում (2003 թվականի դեկտեմբերի 10) ։
Սնոունը առաջին թողարկման մեջ գրում է՝ «Հույս ունեմ՝ սա նորությունների արժանի աղբյուր կլինի այն մարդկանց համար, որոնք հետաքրքրված են Վիքիպեդիայի հանրության անցուդարձով» և նշել է, որ The Signpost անվանումը կապված է քննարկման էջերում մասնակիցների ստորագրելու հետ ։ Սնոուն 2005 թվականի օգոստոսից մինչև 2008 թվականի փետրվարը եղել է The Signpost-ի խմբագիր ։ Ral315-ը փոխարինել է Սնոուին որպես խմբագիր՝ իր առաջին հրապարակման մեջ գրելով՝ «Ես անձամբ ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել Մայքլին Signpost-ում իր աշխատանքի համար։ Սա հիանալի միտք էր, և Վիքիպեդիացիներին իրոք օգնեց տեղեկանալ, թե ինչ է կատարվում Վիքիպեդիայում» ։ 2007 թվականին նա անցկացրել է հարցում The Signpost-ի վերաբերյալ, ըստ այդ հարցման՝ The Signpost-ը շաբաթական մոտավորապես 2,800 ընթերցող ունի ։2008 թվականի հուլիսի 7-ին Ral315-ը The Signpost-ի մի հրապարակման մեջ ընդունում է, որ Վիքիմեդիա հիմնադրամի խնդրանքով կամ պահանջով, լրագիրը որոշել է չհրապարակել հիմնադրամի դեմ գործող դատավարության վերաբերյալ պատմությունը ։ Ըստ խմբագրի՝ «Ես զգում եմ, որ սա ցավալի, բայց անհրաժեշտ քայլ էր», լրագրի և Վիքիմեդիա հիմնադրամի կապի պատճառով դատավարության մասին հոդվածը «Կարող էր գործի վրա ծանր ազդեցություն ունենալ» ։ Ral315-ը որոշման հետագա ազդեցության մասին մտահոգություն է հայտնում․ «Ես դեռ բավականին անհանգիստ եմ այս իրավիճակի պատճառով, քանի որ սա առաջին դեպքն էր, երբ ես ճնշում եմ զգացել Վիքիմեդիա հիմնադրամից որևէ նյութ չհրապարակելու համար։ Սա նաև վտանգավոր նախադեպ կարող է լինել, հույս ունեմ, որ այն միայն առավել լուրջ դեպքերում կկրկնվի» ։ The Signpost-ի 200-րդ թողարկումը եղել է 2008 թվականի նոյեմբերին ։ Ընդհանուր առմամբ 181 մասնակիցների կողմից գրվել է 1,731 հոդված ։ 2009 թվականի փետրվարին Ragesoss մասնակիցը դարձավ խմբագիր ։ Ragesoss-ը 2010 թվականին հրաժարական է տվել՝ պաշտոնը թողնելով HaeB-ին ։ Նույն թվականին ձևավորվել են քույր պարբերականներ, ներառյալ The Wikipedia Weekly-ը և The Wikizine-ը ։
HaeB-ը հրաժարակն է տվել 2011 թվականի հուլիսին՝ Վիքիմեդիա հիմնադրամում աշխատանքի անցնելուց հետո ։ Երեք ժամանակավոր գլխավոր խմբագիրներից հետո ՝ 2012 թվականի մայիսին, The ed17 մասնակիցը դարձավ The Signpost-ի ութերորդ գլխավոր խմբագիրը ։ The International Business Times-ը 2013 թվականի մի հոդվածում նշում է, որ The Signpost-ի հետախուզական լրագրությունը բացահայտել է Wiki-PR ընկերության և Վիքիպեդիայում հետաքրքրությունների բախման միջև կապ ։ The Signpost-ի 2015 թվականի՝ Եվրոպայում համայնապատկերի ազատության հեղինակային իրավունքի սահմանփակումների փոփոխության մասին հրապարակումը մի քանի լեզվով հրատարակություններ օգտագործել են որպես տեղեկության աղբյուր (անգլերեն, գերմաներեն , իտալերեն , լեհերեն  և ռուսերեն ):
Gamaliel և Go Phightins! մասնակիցները 2015 թվականի հունվարին դարձել են The Signpost–ի գլխավոր խմբագիրներ։ The ed17–ը նշել է, որ իր պաշտոնավարման ընթացքում լրագիրը ընդլայնել է իր շրջանակները՝ Անգլերեն Վիքիպեդիայից բացի լուսաբանելով նաև ամբողջ Վիքիմեդիա շարժումը ։ 10-ամյակին նվիրված 2015 թվականի հետահայաց հրապարակման մեջ Gamaliel-ը ընդգծում է, որ լրագրի հետագա բարելավումները կախված են Վիքիպեդիայի համայնքի մասնակցությունից և համագործակցությունից, և օգտատերերին հրավիրում է խմբագիրների թիմին միանալ ։ Go Phightins!-ը և Gamaliel-ը, որպես գլխավոր խմբագիր, իրենց առաջին գրառման մեջ խոսում են The Signpost-ի եզակի դերի մասին, և նշում, որ կշարունակեն Վիքիմեդիա հիմնադրամից անկախ մարմին լինել ։
Վիքիմեդիա հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ Արննոն Գերշուրիի դեմ անվստահության քվեի մասին հրապարակման մեջ Fortune պարբերականը հիմնվում է The Signpost-ի վրա ։
Բովանդակություն
The Signpost–ը անվճար հրատարակում է Վիքիպեդիայի համայնքի, Վիքիմեդիա հիմնադրամի և Վիքիպեդիայի քույր նախագծերի վերաբերյալ նորություններ    ։ Վիքիպեդիայի հանրությունը ղեկավարում է լրագիրը, որը 2016 թվականի հուլիսից հրատարակվում է երկու շաբաթը մեկ՝ խմբագիրների սակավության պատճառով ։ Նորությունների մասին ընթերցողները կարող են տեղեկանալ էլեկտրոնային նամակով կամ Վիքիպեդիայի իրենց մասնակցային էջում ։
Լրագիրը Վիքիպեդիայի խմբագիրներին տեղեկացնում է հանրագիտարանի հոդվածների բարելավմանն ուղված ընթացիկ համատեղ նախագծերի և Վիքիպեդիայի վերաբերյալ վերջին գիտական հետազոտությունների մասին ։ The Signpost-ը նաև մանրամասնում է Անգլերեն Վիքիպեդիայի արբիտրաժային հանձնաժողովի գործողությունները ։
The Signpost-ի արխիվները հասանելի են հանրությանը, ինչը հեշտացնում է Վիքիպեդիայի պատմության ուսումնասիրությունը ։
Վերլուծություններ
2009 թվականին «Սոցիոլոգիական ֆորում» գիտական հանդեսում Պիոտր Կոնիեչնին The Signpost-ը ներկայացնում է որպես Վիքիպեդիայի համայնքի մեջ գտնվող ենթահամայնքի օրինակ ։ Նույն թվականին Կոնիեչնին նշում է The Signpost-ը որպես «այս կազմակերպությունների հարստության և կոմպլեքսության մաս», որտեղ անհատները կարող են կամավորությամբ աշխատել կայքի համար ։
Լոս Ալամոսի Ազգային լաբորատորիայի և Դարթմութի քոլեջի հետազոտողները հիմնվել են Signpost–ի արխիվների վրա՝ 2001 թվականի IEEE/WIC/ACM միջազգային կոնֆերանսի ժամանակ Վիքիպեդիայի խմբագրման վերաբերյալ իրենց եզրակացությունները ներկայացնելիս ։ New Review of Academic Librarianship հանդեսում 2013 թվականին՝ Վիքիպեդիայի և բարձրագույն կրթության մեջ իր հռչակի վերաբերյալ հետազոտությունում Ջեմա Բեյլիսը ստուգել է Signpost–ի Թվիթթերյան լրահոսը իր հետազոտության ժամանակին արված լինելը հաստատելու համար ։
Ընդունում
2017 թվականին The New York Times-ը The Signpost-ին անվանում է «մակետված լրագիր», Վիքիպեդիայի ռետրո ոճի առանձնահատկությամբ ։ 2008 թվականին իր «Վիքիպեդիա. պակասող ձեռնարկը» գրքում Ջոն Բրոուտնը խորհուրդ է տալիս The Signpost-ը Վիքիպեդիայի ձգտող խմբագիրների համար կարևոր ընթերցանություն. «Եթե դուք նախատեսում եք ցանկացած երկարությամբ շարունակել խմբագրել Վիքիպեդիայում, բոլոր միջոցներով բաժանորդագրվեք... The Wikipedia Signpost-ին» ։
«Fortune» ամսագիրը The Signpost-ն անվանել է «Վիքիպեդիայի իրազեկ ամսագիր» ։ 2016 թվականի The Register-ի հոդվածում գործադիր խմբագիր Էնդրյու Օրլովսկին The Signpost-ը նկարագրում է որպես «Վիքիպեդիայի սեփական անվախ լրաթերթ» ։ Ըստ «Ars Technica»-ի տեխնիկական քաղաքականության խմբագիր Ջո Մուլինի՝ 2016 թվականի փետրվարին Վիքիմեդիա Հիմնադրամի որոնողական համակարգի համար Նայթ հիմնադրամի «Գիտության շարժիչ» գրանտի մասին փաստաթղթերը արտահոսել և տպագրվել են The Signpost-ում ։ «Գիտելիքի շարժիչ»-ի մասին գրելիս Nonprofit Quarterly-ի գլխավոր խմբագիր Ռուֆ ՄաքՔեմբրիջը ընթերցողներին խորհուրդ է տվել կարդալ The Signpost-ի հոդվածը՝ «ավելի լավ հասկանալու համար, թե ինչ էր պլանվորվում» ։ Heinz Heise ամսագրում իր հոդվածում Թորսթեն Քլեյսը գրում է՝ «Երբ կապի պաշտոնական հիմքերը սպառվում են, The Signpost-ը ... անհայտ տվյալների վրա լույս է սփռում և տեղեկացված քննարկում է նախաձեռնում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա Կատեգորիա:Լրագիրներ
Վերմոնտի դրոշ
ԱՄՆ-ի փոքրիկ նահանգներից մեկի Վերմոնտի դրոշը ընդունվել է 1923 թվականի հունիսի 1-ին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 3։5 է։ Դրոշի կենտրոնում պատկերված է Վերմոնտի նախկին զինանշանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դրոշներ Կատեգորիա:Վերմոնտ Կատեգորիա:1923 դրոշներ
Կաստելա
Կաստելա (カステラ), թխվածքաբլիթը տարածված է Ճապոնիայում։ Բաղադրությունը՝ շաքարավազ, ալյուր, ձու և օսլայի օշարակ։
16-րդ դարում պորտուգալացիները Նագասակի նավահանգստով հասել են Ճապոնիա և այստեղ բացել են միջազգային առևտուր։ Պորտուգալացիները այստեղ բերեցին ճապոնացիների համար շատ անհայտ բաներ՝ ծխախոտ, դդում և կաստիլա։ Թխվածքաբլիթները լավ են փաթեթավորվում և այդ պատճառով էլ շոգ եղանակին չեն փչանում։ Եղել է ժամանակահատված, որ թխվածքաբլիթը թանկ է եղել՝ շաքարավազի բարձր գնի պատճառով։ Հիմա թխվածքաբլիթը ճապոնական նախասիրությունների մասն է։
Կաստելան պատրաստված է բնական բաղադրիչների և ունի նուրբ համ։ Կաստելայում օգտագործում են կանաչ թեյ, շագանակագույն շաքարավազ և մեղր։ Կան կաստելայի տարբեր ձևեր և չափսեր, հիմնականում վաճառվում է փոքր թխվածքաբլիթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խոհանոց Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ
Օլոտ
Օլոտ (Olot), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խիրոնա պրովինցիայում՝ Կատալոնիա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գառոչա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 29,1 կմ²։ Բնակչությունը՝ 33 589 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ժելեզնիցի
Ժելեզնիցի (Железницы), գյուղ Ռուսաստանի, Ռյազանի մարզի Ռիբնովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռիբնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պլատոնովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)
Պլատոնովո (Платоново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պաշտպանության միության արժանիքների մեդալ
Պաշտպանության միության արժանիքների մեդալ (Kaitseliidu teenetemedal),Էստոնիայի պաշտպանության միության պարգև, որը ստեղծվել է 1997 թ.-ի նոյեմբերի 30-ին Էստոնիայի պաշտպանության միության նախագահի որոշմամբ։ 1998 թ.-ի հունիսի 10-ին ընդունվել է պարգևատրման կարգը։
Պաշտպանության միության արժանիքների մեդալի կարգերը
1. Պաշտպանության միության արժանիքների մեդալը ունի չորս կարգ՝ 2. Մեդալի գեղարվեստական ձևավորման հիմքում դրված է պաշտպանության միության զինանշանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շքանշաններ
Չանախչի (Ջանիկի գավառ)
Չանախչի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Գեորգ Բրուտյան
Գեորգ Աբելի Բրուտյան, հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1962), պրոֆեսոր (1963): ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի ակադեմիկոս (1962), թղթակից անդամ (1971) : Հայոց փիլիսոփայական ակադեմիայի հիմնադիր-նախագահ (1987):
Լիլիթ Բրուտյանի հայրը։
Գործունեություն
Ակադեմիկոս Գեորգ Բրուտյանը հայ ականավոր գիտնականների տաղանդավոր ներկայացուցիչներից մեկն է։ Նրա ստեղծագործությունները գիտական խորը վերլուծության արդյունք են։ Անվանի գիտնականի հակումների և հետաքրքրությունների շրջանակը շատ լայն է՝ փիլիսոփայական տրամաբանություն և տրամաբանության փիլիսոփայություն, փոխակերպական տրամաբանություն և մտածողության փոխակերպումների տրամաբանություն, սեմանտիկա և երկխոսություն, մաթեմատիկական տրամաբանություն և տրամաբանության կապը բնագիտության և գեղարվեստական գիտակցության հետ, որը մարդկային գիտակցության ամենաբարդ ձևն է։ Ակադեմիկոս Բրուտյանը հեղինակել է ավելի քան 60 մենագրական հետազոտություններ, դասագրքեր, գրքույկներ, 200 և ավելի հոդվածներ, որոնք թարգմանաբար հրատարակվել են աշխարհի 20 երկրներում։
Նվաճումներ
1982 թվականից դարձել է «Փիլիսոփայական տարեգրքի» գլխավոր խմբագիր։ Փիլիսոփայական գիտության մեջ Գեորգ Բրուտյանը կանգնած է մի շարք գիտական դպրոցների և ուղղությունների ակունքներում։ Գեորգ Բրուտյանի գիտական գործունեության մեջ հատուկ տեղ են գրավում հայագիտական հետազոտությունները։ Դրանք վերաբերում են Դավիթ Անհաղթի, Անտոն Գարագաշյանի տրամաբանական ուսմունքների, տրամաբանափիլիսոփայական տեսանկյունից Սայաթ-Նովայի, Դանիել Վարուժանի, Եղիշե Չարենցի և հայ մշակույթի այլ ներկայացուցիչների ստեղծագործությունների ուսումնասիրմանը։ Նրա հետազոտություններն ընդգրկել են հայ փիլիսոփայության և տրամաբանության պատմության, հայոց լեզվի արդի վիճակի և նրա տրամաբանական տեսանկյունների հարցերը, հայագիտությանը հարակից այլ հիմնախնդիրներ։ Նշանակալից է ակադեմիկոս Բրուտյանի ներդրումը ժամանակակից հայ փիլիսոփայական դպրոցի զարգացման և կատարելագործման գործում։ Անհրաժեշտ է ընդգծել այն կարևոր ավանդը, որ Բրուտյանն ունի հայերենով ժամանակակից տրամաբանության տերմինաբանության մշակման ասպարեզում։
Խիստ արդյունավետ է եղել ակադեմիկոս Բրուտյանի գիտակազմակերպական գործունեությունը։ 1987 թվականին նա հիմնել է Հայոց փիլիսոփայական ակադեմիան` դառնալով նրա պրեզիդենտը։
Երևանի համալսարանում Բրուտյանը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել փիլիսոփայության և տրամաբանության ամբիոնի և փիլիսոփայության ֆակուլտետի հիմնադրման գործին։ 1977-1994 թվականներին Բրուտյանը եղել է ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա փիլիսոփայության և բանասիրության բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղարը, իսկ 1994 թվականին ընտրվել է ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա փոխնախագահ։ Ակադեմիկոսի տասնյակ աշակերտներ նրա ղեկավարությամբ ատենախոսություններ են պաշտպանել։ Նրանց մեջ չի կարելի չառանձնացնել խոշորագույն շախմատիստ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանին։ Վաստակաշատ հայ գիտնականը 1970 թվականից առ այսօր անդամակցում է միջազգային մի շարք կազմակերպությունների՝ «Փիլիսոփայություն և հռետորություն» միջազգային հանդեսի (Փենսիլվանիա) խմբագրության անդամ է, Փաստարկման հետազոտությունների Եվրոպական կենտրոնի պատվավոր անդամ (Բրյուսել), «Հաղորդակցում և իմացություն» միջազգային ընկերության պատվավոր անդամ (Քենթ), «Հետազոտություններ փաստարկման մասին» միջազգային մատենաշարի գլխավոր խմբագիր (Բելգիա), «Ոչ ձևական տրամաբանության և քննադատական մտածողության» միջազգային ընկերակցության պատվավոր փոխպրեզիդենտ (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ), Լոնդոնի դինագիտական ակադեմիայի հիմնադիր անդամ (Մեծ Բրիտանիա), Գիտությունների համաշխարհային կենտրոն «Լեոնարդո դա Վինչի»-ի հոգեբանական-սոցիալական ազգային կենտրոնի փորձագետ՝ սոցիոլոգիայի գծով, Գիտությունների միջազգային «Արարատ» ակադեմիայի (Փարիզ) անդամ, «Հասարակությունը և էկոնոմիկան» միջազգային ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ (Մոսկվա)։
Պարգևներ և կոչումներ
Գեորգ Բրուտյանը պարգևատրվել է Ամերիկյան կենսագրական ինստիտուտի Պատվո մեդալով, Կոմենսկու անվան մեդալով (Սլովակիա), «Պատվո նշան» առաջին կարգի մեդալով (Չեխոսլովակիա), Վավիլովի անվան մեդալով, «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանով։ 1966 թվականին արժանացել է Մեծ Մաստերտոնի (Նոր Զելանդիա) պատվավոր քաղաքացու կոչման։ 1970 թվականին պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար` ի նշանավորումն Լենինի ծննդյան 100-ամյակի» մեդալով։ 1993 թվականին Կենսագրական միջազգային կենտրոնի (Քեմբրիջ, Անգլիա) կողմից անվանվել է «Համաշխարհային մտավորական, 1993 թվական» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կոցյուբինսկիների ընտանիքը
«Կոցյուբինսկիների ընտանիքը» («Семья Коцюбинских»), խորհրդային երկսերիանոց կենսագրական ֆիլմ ուկրաինացի ականավոր գրող և հասարակական գործիչ Միխայիլ Կոցյուբինսկու կյանքի ու գործունեության վերջին տարիների և նրա ընտանիքի անդամների մասին, որոնք իրենց կյանքը կապել են հեղափոխության հետ։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Տիմոֆեյ Լևչուկը 1970 թվականին Ա․ Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
(4655) Մարիորիկա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,25437 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6838 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291183 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիլտշիրի դրոշ
Դրոշը, որը որպես Մեծ Բրիտանիայի շրջան Վիլտշիրի խորհրդանիշ հաստատվել է Վիլտշիրի խորհրդի 2007 թվականին։ Դրոշի հեղինակն է Հելեն Պոկոկը։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 3։5 է։
Լյուբոմիրովկա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
Լյուբոմիրովկա (Любомирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դուրնյակի։ Հիմնադրվել է 1761 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբոմիրովկա գյուղում բնակվում էր 320 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1438 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1761 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Կարբի)
Կարբիի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, կանգուն հայկական առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Կարբի գյուղում։ Բազիլիկայի կառուցումն ավարտվել է 1691-1693 թթ., իսկ զանգակատունը կառուցվել է 1338 թ-ին։
Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցի
Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցին եռանավ բազիլիկա է։
Զանգակատուն
Զանգակատունը գտնվում է եկեղեցու արևելյան հատվածի դիմաց։
Աղբյուրներ
ա կ Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի տեսարժան վայրեր
Պորոգ Յոլ
Պորոգ Յոլ (Порог-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմյու գետի ձախ ափին՝ 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ռուբեն Սիմոնով
Ռուբեն Նիկոլայի Սիմոնով, ռուսահայ ռեժիսոր, բեմադրիչ, դերասան։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1946), Ստալինյան (1943, 1947, 1950) և Լենինյան (1967) մրցանակների դափնեկիր։
Պորոգ Յոլ
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։