cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հիշամ Աբաս
2014 թվականին եգիպտական հեռուստաընկերություններից մեկը թողարկեց վավերագրական մի ֆիլմ, որում Հիշամը պատմեց իր կենսագրությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտացի երգիչներ
(8153) 1986 WO1
(8153) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 25-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,395141 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8673 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9229 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1353,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265893 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մյուլերոզե
Մյուլերոզե (Müllrose), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նորվեգիայի ռայխսկոմիսարիատ
Նորվեգիայի ռայխսկոմիսարիատ (Reichskommissariat für die besetzten norwegischen Gebiete), գերմանական օկուպացիոն վերահսկողության տակ գտնվող կոմիսարիատ Հյուսիսային Եվրոպայում։
Ռեյխկոմիսարիատը ստեղծվել է այն բանից հետո, երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանական զորքերը ռազմակալեցին ամբողջ Նորվեգիան և երկրի նախագահը փախուստի դիմեց։ Բռնատիրական պետությունը կարճ կյանք է ունեցել. այն հիմնադրվել է 1940 թվականի ապրիլի 24-ին և անկում ապրել 1945 թվականի մայիսի 9-ին՝ Գերմանիայի կապիտուլյացումից հետո ։
Պատմություն
Գերմանացիների ռազմական ներխուժումը Նորվեգիա անսպասելի չէր։ Պատերազմական գործողությունների սկսվելուց առաջ Նորվեգիայի կառավարությունը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որտեղ նշեց, որ Նորվեգիան սպասում է Գերմանիայի հարձակմանը։
Գերմանական ներխուժումը սկսվեց 1940 թվականի ապրիլի 8-ի գիշերը, լույս 9-ին։ Ներխուժելով Նորվեգիա Գերմանիայի ֆյուրեր Հիտլեր Ադոլֆը ցանկանում էր առաջ բերել Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի ագրեսիան։
Նորվեգիան գրավելով Հիտլերը նպատակ ուներ
1940 թվականի ապրիլի 9-ին դիմելով «բլիցկրիգի» կամ ինչպես ընդունված էր համարել կայծակնային պատերազմի, գերմանական օդային և ծովային ուժերը հարձակվեցին Նորվեգիայի վրա։ Ռազմակալելով Օսլոն նրանք սկսեցին իրականացնել նաև ցամաքային հարձակումներ դեպի երկրի տարբեր շրջաններ։
Նորվեգիայի ազգային բանակը հակահարված տվեց թշնամուն, սակայն ապարդյուն։ Չնայած նրան, որ ռազմական դիմադրությունը Նորվեգիայում չուներ մեծ ռազմական հաջողություն, այն ուներ զգալի քաղաքական ազդեցություն, որը թույլ էր տալիս Նորվեգիայի կառավարությանը, այդ թվում թագավորական ընտանիքին, թողնել Նորվեգիան և ձևավորել վտարանդի կառավարություն։
Գերմանացիները Օսլոն օգտագործում էին Նորվեգիայի մյուս քաղաքները ռմբակոծելու համար։ Այն նաև գերմանացիների կարևորագույն հենակետն էր հյուսիսային երկրներում։ Գերմանացիները թագավորի սպանության մի շարք փորձեր կատարեցին, սակայն դրանք չպսակվեցին հաջողությամբ։
Նորվեգիայի ռազմագործողությունը լուրջ վնասներ հասցրեց զարգացող պետությանը։ Մայիսի 2-ին դադարեց ռազմական դիմադրությունը Հարավային Նորվեգիայում։ Երկիրը բոլոր կողմերից շրջափակված էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկանդինավիայի պատմական պետություններ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Շիրմանի եկամտաբեր տուն
'''Մ. Վ. Շիրմանի եկամտաբեր տուն''' (Доходный дом М. В. Ширмана), շենք Դոնի Ռոստովում, որը կառուցվել է 1911 թվականին ճարտարապետ Հարություն Զաքիևի նախագծով։ Գտնվում է Վորոշիլովի պողոտայի և Սուվորովի փողոցի անկյունում ։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Շիրմանի եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1911 թվականին ռոստովահայ ճարտարապետ Հարություն Քրիստափորի Զաքիևի նախագծով ։ 1920-ական թվականներին, խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, շենքը դարձել է «Մամուլի տուն»։ Այնտեղ գործել են Ռոստովի պրոլետարական գրողների ասոցիացիան և «Մոլոտ» («Մուրճ») թերթի բանվորական թղթակիցների ակումբը ։ 1922 թվականին շենքում ձևավորվեց Ռոստովում առաջին պիոներական ջոկատը` «Սպարտակը»։ 1926 թվականի նոյեմբերի 28-ին «Մամուլի տանը» հանդես է եկել բանաստեղծ Վլադիմիր Մայակովսկին։ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ շենքը փոխանցվեց Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատին (ՆԳԺԿ) ։
Պատերազմի ավարտից հետո շենքում բացվեց «Յուժնայա» («Հարավային») հյուրանոցը, իսկ առաջին հարկը տրամադրվեց տիկնիկային թատրոնին ։
Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է «Գազպրոմ մեժռեգիոնգազ Դոնի Ռոստով» ՍՊԸ-ն։ Որոշ տվյալներով` 2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության կապակցությամբ շենքում կարող է բացվել չորսաստղանի հյուրանոց ։
Ճարտարապետություն
Հինգհարկանի աղյուսե շենքը կառուցված է մոդեռն ոճով։ Գլխավոր ճակատը հարդարված է սվաղով։ Ճակատի ձևավորման մեջ օգտագործված են ծաղկեպսակներ, ծաղկամաններ, բուսական նախշեր։ Առաջին և երկրորդ հարկերը երեսպատված են կոպտատաշ քարով։ Ճակատի հորիզոնական բաժանումն ընդգծված է պատուհանների տակի գոտիներով և զանգվածեղ քիվով չորրորդ և հինգերորդ հարկերի միջև։ Ճակատի ուղղահայաց բաժանումը կատարված է էրկերներով և ատտիկոսներով պատշգամբներով ։
Շիրմանի տան հատակագիծն ուղղանկյուն է, ներքին բակով։ Շենքն ունի հատակագծման միջանցքային համակարգ ։ Գլխավոր մուտքը գտնվում է Վորոշիլովյան պողոտայի և Սուվորովի փողոցի անկյունում։
Հուշատախտակներ
Մեկ այլ հուշատախտակի վրա գրված է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ
Հարցազրույց վամպիրի հետ
Հարցազրույց վամպիրի հետ (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles), միստիկ դրամա։ Իռլանդացի ռեժիսոր և պրոդյուսեր Նիլ Պատրիկ Ջորդանի իններորդ ֆիլմն է։ Նկարահանված է ամերիակցի գրող Էն Ռայսի համանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած է Լուի դե Պոն դյու Լակը, ով վամպիր է դարձել 1791 թվականին և երկու հարյուր տարի անց որոշել է իր կյանքի պատմությունը պատմել երիտասարդ լրագրողի։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1994 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Ֆիլմը առաջին շաբաթում հավաքել է 36 միլիոն 389 հազար ամերիկյան դոլար։ Ամբողջ աշխարհի վարձույթներից ֆիլմը հավաքել է 223 միլիոն Ամերիկյան դոլար։
Սյուժե
Ծննդաբերության ժամանակ մահանում է 18-րդ դարի երիտասարդ արիստոկրատ Լուի դե Պոն դյու Լակի (Բրեդ Փիթ) կինը։ Ինչպես մորը այնպես էլ երեխային չի հաջողվում փրկել։ Նրանց հետ միասին նաև մահանում է Լուի-ի ապրելու ցանկությունը։ Լուին դիմում է բոլոր հնարավոր միջոցներին մահանալու համար, սակայն կյանքը նրան անակնկալի է բերում։ Նա հանդիպում է Հին Աշխարհից եկած Լեստատ (Թոմ Քրուզ) անունով վապիրի, ով Լուի-ին վերածում է վամպիրի։
Լեստատի հետ միասին նրանք տեղափոխվում են Նոր Օրլեան։ Այստեղ Լուին խմում է մահացու հիվանդ Կլոդիի (Կրիստեն Դնաթս) արյունը, ով նոր էր կորցրել իր մորը։ Լեստատը չցանկանալով որ աղջիկը մահանա նրան նույնպես վերածում է վամպիրի։ Լեստատը հասկանում է, որ սա միակ միջոցն է Լուի-ին իր մոտ պահելու համար։ Վամպիր դառնալուց հետո Կլոդին սկսում է դաժանաբար սպանել մարդկանց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1994 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վամպիրների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր
Կյանքը դարձել է ավելի լավ, կյանքը դարձել է ավելի ուրախ
«Կյանքը դարձել է ավելի լավ, կյանքը դարձել է ավելի ուրախ», այն արտահայտության տարածված տարբերակը, որ արտասանել է ՀամԿ(բ)Կ գլխավոր քարտուղար Իոսիֆ Ստալինը 1935 թվականի նոյեմբերի 17-ի ելույթում Բանվորների ու բանվորուհիների առաջին համամիութենական խորհրդակցության շրջանակներում։
Արտահայտությունը դարձել է առաջին դրույթը Ստալինի հռչակած ստախանովյան շարժման հաջողությունների պատճառների ցանկում և ամբողջական ձևով հնչում է հետևյալ կերպ․ «Ստախանովյան շարժման հիմքը նախևառաջ աշխատավորների նյութական վիճակի արմատական բարելավումն է ։ Կյանքը դարձել է ավելի լավ, կյանքը դարձել է ավելի ուրախ։ Իսկ երբ կյանքն ուրախ է, աշխատանքը հաջող է ընթանում... Եթե մենք ապրեինք վատ, անհրապույր, ոչ ուրախ, ապա ստախանովյան ոչ մի շարժում մեզ մոտ չէր լինի» ։
Առանձին մեկնաբանների կարծիքով՝ արտահայտության «չար հեգնանքը» կայանում է նրանում, որ այն արտասանվել է 1930-ական թվականների վերջին զանգվածային հալածանքների գագաթնակետի նախօրյակին  ։ Այդ իմաստով արտահայտությունը հաճախ օգտագործում են Իոսիֆ Ստալինի գործունեությանը քննադատող հեղինակները՝ նշելով նրա «կեղծ լավատեսությունը», «ինչ-որ խարդավանք» նրանում, ինչ արտաքուստ թվում է կամ փորձում են ներկայացնել դրական երևույթ    ։
Բոգոդարովկա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Բոգոդարովկա (Богодарівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոգոդարովկա գյուղում բնակվում էր 294 մարդ։
Ալեքսանդր Պոզին
Ալեքսանդր Վլադիսլավովիչ Պոզին (օգոստոսի 7, 1957, Ուֆա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս քանդակագործ ։
Կենսագրություն
1977 թվականին սկսել է մասնակցել ցուցահանդեսների, գեղարվեստական ակցիաների, նախագծերի և սիմպոզիումների։
1983 թ թվականին դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ ։
1987 թվականին դարձել է «Նկարիչների գյուղ – Կոլոմյագի-Օզերկի-Շուվալովո» ստեղծագործական ասոցիացիայի անդամ :1980-ական թվականներին Լենինգրադի հյուսիսում գտնվող այդ պատմական ամառանոցային տարածքում մի քանի նկարիչներ բնակություն են հաստատել կիսաքանդ փայտե տներում և դրանք վերածել են արվեստանոցների։ Նրանց թվում են եղել նաև Ալեքսանդր Պոզինն իր կնոջ՝ Մարինա Սպիվակի և աներոջ՝ Լև Սմորգոնի հետ (նույնպես նկարիչներ) )։ 2014 թվականին քանդակագործի տուն-արվեստանոցը տուժել է հրդեհից։
Ալեքսանդր Պոզինը եղել է նկարչի գրքի ձևաչափով Քաղաքը որպես նկարչի սուբյեկտիվություն խոշոր խմբային նախագծի մասնակիցներից մեկը, որի համար ստեղծել է «Մերոնք քաղաքում» («Наши в городе») կոմպոզիցիան (2019)     ։
Ալեքսանդր Պոզինի աշխատանքները պահվում են հետևյալ հավաքածուներում․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ
Կլոդ Ֆրանսուա
Կլոդ Ֆրանսուա (Claude François), հայտնի է Կլոկլո մականունով (Cloclo, փետրվարի 1, 1939, Իսմաիլիա, Եգիպտոս – մարտի 11, 1978, Փարիզ), ֆրանսիացի դերասան և կատարող, 1960–ական թվականներից է հայտնի և 1970-ական թվականներին դիսկո ոճում։
Կենսագրություն
Կլոդ Ֆրանսուային հայտնի են դարձրել ոչ միայն վոկալային տվյալները, այլև հանդիսավարի տաղանդը՝ վառ փայլուն պիջակները, պարային համարները աղջիկների հետ, անսովոր ձևավորումները անպակաս են նրանից։
Մահը
1978 թվականի մարտի 11–ին Ֆրանսուա Կլոդը պետք է մասնակցեր մի հեռուստաշոուի՝ «Les Rendez-vous du Dimanche»: Դրա համար նա վերադարձել էր Շվեյցարիայից Փարիզ, որտեղ ձայնագրելու էր իր ստեղծագործությունները «BBC»–ի համար։ Բայց դրա նախօրեին մի ցնցող նորություն հայտնեցին՝ Կլոդ Ֆրանսուան մահացել է էլեկտրական հարվածից։ Պարզվեց նա փորձել էր մի էլեկտրական լամպ ամրացնել թաց ձեռքերով, լոգարանում։ Նրան մահացած գտել էր իր կինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1939 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1978 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 11 մահեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ
Նայսեմյունդե
Նայսեմյունդե (Neißemünde), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Նոյցելեի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1761 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 41,77 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 338։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 4 գյուղական համայնքի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
(8154) Ստահլ
(8154) Ստահլ (Stahl), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 15-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,306732 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9862 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6273 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1279,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281325 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,57° անկյուն։
Սալման Ռուշդի
Սալման Ռուշդի (Ahmed Salman Rushdie, أحمد سلمان رشدی, अहमद सलमान रुश्‍दी, ծնվ. ), բրիտանացի գրող, Թագավորական գրական հասարակության անդամ, Ասպետ-բակալավր, 1981 թվականին իր «Կեսգիշերի զավակները» վեպի համար արժանացել է Բուքերյան մրցանակի։ Համարվում է ժամանակակից գրականության ամենահեղինակավոր դեմքերից մեկը։
Կենսագրություն
Սալման Ռուշդին ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 19-ին Բոմբեյ քաղաքում՝ քաշմիրյան ծագում ունեցող մուսուլմանական ընտանիքում ։ Նրա պապը բանաստեղծ էր, որ ստեղծագործում էր ուրդու լեզվով ։ 14 տարեկան հասակում ուսման է մեկնել Անգլիա, որտեղ հետագայում Քեմբրիջի համալսարանի Արքայական քոլեջում ուսումնասիրել է պատմություն։ Որոշ ժամանակ աշխատել է թատրոնում, ապա զբաղվել լրագրությամբ։ 1964 թվականին ստացել է բրիտանական քաղաքացիություն։
Ռուշդիի 1988 թվականին լույս տեսած «Սատանայական բանաստեղծություններ» վեպն արժանացավ մուսուլման հավատացյալների խիստ բարկությանը, որի պատճառը Մուհամմադ մարգարեի կերպարի բացասական (որոշ մուսուլմանների ընկալմամբ) օգտագործումն էր վեպում։ Իրանի հոգևոր առաջնորդ այաթոլլա Ռուհոլլա Խոմեինին հրապարակայնորեն անիծեց Ռուշդիին և իր ֆաթվայով նրան դատապարտեց մահվան՝ կոչ անելով ողջ աշխարհի մուսուլմաններին ջանալ այս դատավճիռն իրագործել ։ Այս հանգամանքը հանգեցրեց Մեծ Բրիտանիայի և Իրանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունների խզմանը։ Իրանական «5-Khordad Foundation» հիմնադրամը Ռուշդիի համար գլխագին սահմանեց 2 մլն. ամերիկյան դոլար, որը հետագայում բարձրացվեց մինչև 2,5 միլիոնի։ Համաձայն վերոնշյալ ֆոնդի ղեկավար այաթոլլա Սանեիի 1997 թվականին «Ջոմհուրի իսլամի» պարբերականին տված հարցազրույցի, պարտադիր չէ, որ Ռուշդիի սպանողը լինի իսլամադավան, այլ ամեն ոք, ով ի կատար կածի դատավճիռը, կստանա սույն գումարը ։
Գրողը երկար տարիներ առանձնացած կյանք էր վարում, հազվադեպ հանդես գալով հասարակության առջև։ Այաթոլլա Խոմեինին հաջորդած Ալի Խամենեինին մերժեց գրողի զղջումը և վստահեցրեց, որ Ռուշդիի հանդեպ մահապատժի որոշումը կմնա անփոփոխ «եթե անգամ նա զղջա և դառնա իր ժամանակի ամենաարդարր մարդը»։ 1998 թվականին Իրանի կառավարությունը վստահեցրեց, որ «մտադիր չէ որևէ գործողություն ձեռք առնել «Սատանայական բանաստեղծություններ»-ի հեղինակի կամ այս գրքի հետ կապված որևէ անձի կյանքի նկատմամբ»։ Երեք տարի անց Իրանի նախագահ Մոհամմադ Խաթամին անձնապես հայտարարեց, որ Ռուշդիի գործը «պետք է փակված համարել»։ Սակայն 2003 թվականին իրանական «Հեղափոխական պահակազոր» կազմակերպությունը հայտարարեց, որ գրողի հանդեպ կայացված մահապատիժը մնում է ուժի մեջ, իսկ 2005 թվականին այաթոլլա Ալի Խամենեինին հայտարարեց, որ Ռուշդիի սպանությունը «աստվածահաճո գործողություն կլինի»։ 2012 թվականի սեպտեմբեր ամսին «15-Khordad Foundation» հիմնարկը գրողի սպանության պարգևավճարը բարձրացրեց մինչև 3,3 մլն. դոլարի։
2022 թվականի օգոստոսի 12-ին, ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի Չոտոկվա քաքաքում տեղի ունեցող հանրային միջոցառման ժամանակ, Ռուշդին դանակահարվել է 24-ամյա ամերիկացի տղամարդու կողմից։ Գրողը վնասվածքներ է ստացել պարանոցին, ստամոցքին և աչքին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի հումանիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Criterion Games
Criterion Games, համակարգչային խաղերի մշակող ընկերություն, տեղակայված Գիլֆորդում, համարվում է Electronic Arts-ի դուստր ընկերությունը։ Իր հայտնությունը ձեռք է բերել Burnout ավտոմոբիլային խաղաշարքի, Black կրակային խաղի և RenderWare խաղայի շարժիչի շնորհիվ։
Պատմություն
Criterion Software Ltd ընկերությունը հիմնադրվել է եռաչափ գրաֆիկների պատրաստման համար՝ Դեյվիդ Լաուկի և Ադամ Բիլլյարդի կողմից, ովքեր հանդիսանում են Canon ընկերության նախկին աշխատակիցներ։ Criterion-ը մասնագիտացված էր RenderWare խաղային շարժիչի մշակմամբ, որը իր մեջ պարունակում է՝ գրաֆիկական շարժիչ, ֆիզիկական շարժիչ, ձայնային շարժիչ, խաղային արհեստական բանականությունը և այլ անհրաժեշտ հավելումներ և համարվում է ամբողջական պլատֆորմ խաղերի մշակման համար։ Շարժիչի լիցենզավորված տարբերակը ակտիվորեն օգտագործվում է այլ ընկերությունների կողմից։ RenderWare-ը օգտգործվում է մի շարք մեծ բյուջե ունեցող խաղերի համար, շարժիչը լիցենզավորվել է այնպիսի ընկերությունների համար ինչպիսիք են՝ Rockstar Games (Grand Theft Auto III, Grand Theft Auto: Vice City և Grand Theft Auto: San Andreas)։ Ինչպես նաև RenderWare-ը օգտագործվում է Criterion կողմից թողարկված խաղերում։
2004 թվականի օգոստոսին Electronic Arts-ը հայտարարեց, որ գնել է Criterion Games ընկերությունը։ Համաձային լուրերի, գործարքի արժեքը կազմում էր 40 միլլիոն ֆունտ ստրելինգ։ Սրանից հետո թողարկվեց Black խաղը PlayStation 2 և Xbox խաղային համակարգերի համար։
Գործարքից հետո Electronic Arts և Criterion կատարեցին ընդհանուր հայտարարություն, որ RenderWare-ի լիցենզավորված տարբերակը կտրամադրվի այլ ընկերությունների։ Սակայն որոշ հաճախորդներ որոշեցին, որ ռիսկի կդիմեն եթե օգտագործեն մի շարժիչը, որը պատկանում է իրենց գլխավոր հակառակորդին։ Որոշ ժամանակ անց, Electronic Arts-ը վաճառքից հանեց RenderWare-ը, դարձնելով այն հասանելի միայն իր նախագծերի համար։
2010 թվականից 2012 թվականները ստուդիայի ուշադրությունը ամբողջությամբ կետրոնացված էր Need for Speed խաղաշարքի վրա ։ Այս շարքի խաղերը դարձավ առաջինը 9 տարվա մեջ, որոնք չէին վերավերվում Burnout-ին։
2013 թվականի ապրիլի 16-ին Criterion-ի տնօրեն՝ Ալեքս Ուորդը հայտարարեց, որ ստուդիան ցանկանում է ընդմիջում կատարել ավտոմոբիլային խաղերից, և փորձել իրեն այլ ժանրերում ։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ այս որոշումից հետո շատ աշխատակիցներ տեղափոխվեցին Electronic Arts-ի այլ ստուդիա՝ Ghost Games, որ այդ ընթացքում զբաղվում էր Need for Speed: Rivals խաղի մշակմամբ ։ Իսկ արդեն հետագայում Ուորդը մեկ այլ աշխատակցի՝ Ֆիոնոյ Սպերրի հետ լքեցին ստուդիան հիմնելով այլ ձեռնարկատիրություն՝ Three Fields Entertainment ։
Երկար տարիներ Criterion Games մանակցել է Electronic Arts-ի այլ խաղերի մշակմանը։ 2020 թվականին հայտարարվեց, որ ընկերությունը վերադառնում է Need for Speed շարքի մշակմանը ։
2022 թվականի մայիսին Electronic Arts-ը միացրեց Codemasters Cheshire Criterion Games-ի հետ, որպես աջակցում «Need for Speed» շարքի նոր խաղի մշակման համար ։
Կարեն Մովսիսյան (այլ կիրառումներ)
Կարեն Մովսիսյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.
Շչելկանովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Շչելկանովո (Щелканово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռազմիկ Գասպարյան
Ռազմիկ Գրիգորի Գասպարյան (հուլիսի 19, 1991 թվական, ՀԽՍՀ, Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Նորակերտ), Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի մարտական գործողությունների մասնակից ։
Կենսագրություն
Ռազմիկ Գասպարյանը ծնվել է 1991 թվականի հուլիսի 19-ին Գեղարքունիքի մարզի Նորակերտ գյուղում։
Ռազմական գործունեություն
2009-2011 թվականներին որպես պարտադիր ժամկետային զինծառայող՝ ծառայել է հատուկ նշանակության բրիգադում։ 2012 թվականին նույն զորամասում պայմանագրային հիմունքներով որպես դիպուկահար է ծառայության անցել։
2015 թվականին մասնակցել է Հունաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի Կատադրոմոնի դասընթացներին և պարգևատրվել պատվոգրով։
2015 թվականի օգոստոսին ստացել է կրտսեր սերժանտի զինվորական կոչում։
2015 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև հոկտեմբերի 10-ը սովորել և ավարտել է Հետախուզական ուսումնական կենտրոնը՝ ստանալով դասակի հրամանատարի որոկավորում։
2016 թվականի Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ Ռազմիկ Գասպարյանը եղել է Թալիշում, հիշում է, որ ապրիլի 2-ի լուսաբացին հակառակորդի ականն ընկել է գյուղի մեջ․
Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ Գասպարյանը հիշում է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի դաժան օրերը և նշում․
Ռազմիկ Գասպարյանը հարցազրույցներից մեկի ժամանակ անդրադարձել է նաև պատերազմի իր մեծագույն ձեռքբերմանն ու կորստին․
Մի առիթով Ռազմիկ Գասպարյանն ասել է․
Ռազմիկ Գասպարյանը, ով այժմ «Ապրիլյան մարտական գործողությունների միության» նախագահն է, քառօրյայի մասնակիցների մասին խոսելիս նշում է․
Պարգևներ և մրցանականեր
2013 թվականին ստացել է «Դյուցազուն» որակավորման կարգ։
2016 թվականին մասնակցելով Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի մարտական գործողություններին՝ պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով ։
Էստոնական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն
Էստոնական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն (Էստոնական ԽՍՀ, Էստոնիայի ԽՍՀ, ԷԽՍՀ Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik, {{lang-ru|Эстонская Советская Социалистическая Республика}), Խորհրդային Միության վարչատարածքային միավոր եվրոպական մասի հյուսիսարևմուտքում։ Տարածքը կազմել է 45,1 հազար քառակուսի կմ, բնակչությունը 1 519 000 (1984), այդ թվում 948 հազար էստոնացիներ, 409 հազար ռուսներ և ուրիշներ (1979 թվականի մարդահամարով)։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է 33,4 մարդ 1 կմ քառակուսու հաշվով (1983)։ Մայրաքաղաքը՝ Տալլին (458 հազար բնակիչ, 1984)։ Խոշոր քաղաքներից են համարվել Տարտուն (109 հազար, 1983)։ Բաժանված է եղել 15 շրջանի, ունեցել է 33 քաղաք և 24 քտա։
1917 թվականի հոկտեմբերի վերջին հաստատվել է խորհրդային իշխանություն։ 1918—1920 թվականներին քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Նարվայում հռչակվել է (1918 թվականի նոյեմբերի 29) խորհրդային հանրապետություն (Էստոնիայի աշխատավոր ժողովրդի կոմունա), որը, սակայն, դադարեցրել է գոյությունը 1919 թ. հունվարի 7-ին, Էստոնիայի ժողովրդական ուժերի (Ռահվավգի) շնորհիվ, որը միջազգային ռազմական օգնությամբ (հիմնականում՝ Բրիտանական կայսրությունից) Կարմիր բանակը դուրս մղեց երկրից։
1939 թվականի օգոստոսի 23-ի Խորհրդա-Գերմանական («Մոլոտով–Ռիբենտրոպ») պայմանագրի գաղտնի արձանագրությունների պայմաններին համապատասխան, 1940 թվականին Խորհրդային Կարմիր բանակն օկուպացրել է Բալթյան երեք հանրապետությունները։ Էստոնական ԽՍՀ կազմավորվել է 1940 թվականի հուլիսի 21-ին, որպես մարիոնետային պետություն Խորհրդային Միության կազմում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (1941-1944) ժամանակ Էստոնական ԽՍՀ տարածքն օկուպացվել է Նացիստական Գերմանիայի կողմից, իսկ 1944 թվականին վերագրավվել Կարմիր բանակի կողմից։ ԷԽՍՀ պարգևատրվել է Լենինի (1965), ժողովուրդների բարեկամության (1972) և Հոկտեմբերյան հեղափոխության (1980) շքանշաններով։
Խորհրդային Միության տարիներին Էստոնական ԽՍՀ-ն ԽՍՀՄ ստանդարտներով համարվել է ինդուստրիալ-ագրարային հանրապետություն։ ԽՍՀՄ տնտեսության առանցնացել է այրվող թերթաքարերի արդյունահանմամբ (գլխավոր կենտրոնը՝ Կոխտլա Ցարվե) և վերամշակմամբ, մեքենաշինությամբ, թեթև և սննդի արդյունաբերությամբ։ Առաջատար ճյուղեր են համարվել նաև մեքենաշինությունը և մետաղամշակությունը, հատկապես էլեկտրատեխնիկական մեքենաշինությունը (գլխավոր կենտրոնները՝ Տարտու և Տալլին)։ Քիմիական արդյունաբերության մեջ առանձացել է հանքային պարարտանյութերի արտադրությունը։ Գյուղատնտեսության մեջ առաջնային ճյուղ է համարվել անասնապահությունը։ Բուսաբուծությունը հիմնականում սպասարկել է անասնապահությանը։
1988 թվականի նոյեմբերի 16-ին Էստոնիայի ԽՍՀ Գերագույն խորհուրդն ընդունում է «Էստոնիայի ինքնիշխանության մասին» հռչակագիրը։ 1990 թվականի մարտի 30-ին Էստոնական ԽՍՀ Գերագույն խորհուրդը հայտարարեց, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր երկիրն օկուպացված է Խորհրդային Միության կողմից, ուստի անցումային շրջանից հետո երկիրը պիտի պաշտոնապես վերականգնի իր անկախությունը։ Նույն տարվա մայիսի 8-ին Էստոնական ԽՍՀ վերանվանվեց Էստոնիայի Հանրապետության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն Կատեգորիա: Էստոնական ԽՍՀ Կատեգորիա:1991 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Բուշտինո
Բուշտինո (Буштино), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուշտինա։ Հիմնադրվել է 1405 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1405 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1389 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (72001-72100)
Աստերոիդների ցանկ (71901-72000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (72101-72200)
Ռաբի (Տրենտոյի գավառ)
Ռաբի (Rabbi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1412 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 132 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կորեական ալկոհոլային խմիչքներ
Կորեական ալկոհոլային խմիչքներ (전통주), կորեական խոհանոցում գոյություն ունեցող բոլոր ազգային ալկոհոլային խմիչքների ամբողջությունը, որոնցից շատերը կոչվում են սինո-կորեական տերմինով՝ «չու» (հանգըլ՝ 주; հանչա՝ 酒):
Ծագում
Կոգուրյո պետությունը եղել է ամենաժամանակակիցը Կորեական թերակղզու երեք թագավորություններից III-VII դարաշրջանում (Կորեական երեք թագավորությունների ժամանակաշրջան)։ Պատմական վկայությունների համաձայն Կոգուրյոյի մշակույթը ունեցել է խմորված ուտելիքի և խմիչքների զարգացած ավանդույթներ։ Այդ ժամանակաշրջանում խմիչքները պատրաստելու համար նրանք օգտագործել են խմորչային խառնուրդ՝ նուրուկ (խմորիչ) (հանգըլ - 누룩) և ածիկ։ Մեթոդները, որոնք գործածվում են այսօր, ծագել են դրանից դեռևս 5000 տարի առաջ։ «Սուլի» պատրաստման եղանակի մասին նշվել է 430 թվականից առաջ։
Պեկչեն եղել է երկրորդը երեք թագավորություններից և գտնվել է թերակղզու հարավարևմտյան մասում։ «Սուլը» Ճապոնիա է ներթափանցել Պեկչեից՝ շնորհիվ Susubori-ի (կորեացի գարեջրագործ), Ինբոն անունով, ով դարձել է ալկոհոլային խմիչքների ճապոնական աստվածը ։ Ճապոնական հին արխիվային տվյալների համաձայն՝ «Աղացած բրինձը», Սուսուբորին առաջարկել է «սուլը» ճապոնացի թագավորին։ Դա եղել է առաջին դեպքը թագավորի կյանքում, երբ նա փորձել է ալկոհոլ, որը իր մոտ առաջացրել է ուրախություն և բարձր երգելու ցանկություն։
«Չևանունգի»՝ Գորյոյի թագավորության ժամանակաշրջանի պատմական գիրք, որում կա առասպել այն մասին, թե ինչպես են առաջին անգամ Կորեայում հայտնվել ալկոհոլային խմիչքները։ «Ժամանակին ապրել է մի թագավոր, որը հաճույք էր ստանում, օգտագործելով ալկոհոլը կնոջը գրավելու համար, որպեսզի նրանից շատ երեխաներ ունենա։ Երբ ծնվեց նրանց որդին, նրանք նրան անվանեցին Սուլ։ «Սուլ» (հանգըլ - 술) բառը, վերաբերվող ալկոհոլային խմիչքներին, առաջացել է „սու“ (հանգըլ - 수; հանչա - 水) և „պուլ“ (հանգըլ - 불) բառերի միասնությունից, որոնք նշանակում են „ջուր“ և „կրակ“: Այն կրակոտ ջուր է, սերված եռացող հեղուկից »: Այս ստուգաբանական տարբերակը ավելի հայտնի է։
Կորեական ավանդական գինիների և լիկյորների արտադրությունը, ինչպես նաև նրա պահանջարկը, կտրուկ նվազել է ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ։ 1986 թվականին, փորձելով ուղղել այդ իրավիճակը, Հարավային Կորեայի Մշակութային արժեքների կառավարությունը ընտրել է ավանդական ալկոհոլային խմիչքների 86 տարատեսակ, որպես մշակութային ժառանգություն 12 տեսակով, որոնք ընտրվել են որպես «Կորեայի ոչ նյութական կարևոր մշակութային ժառանգություն», որոնցից յուրաքանչյուրը Կորեայում ունի սեփական տեղայնացումը։
Տարատեսակներ
Կորեայում գյուղատնտեսական մշակույթում ավելի տարածված է եղել բրինձը, հետևաբար, կորեական ալկոհոլային խմիչքների մեծամասնությունը պատրաստվել են բրնձից, թե՛ կպչուն բրնձից, թե՛ սովորականից, որոնք խմորման են ենթարկել խմորիչների և նուրուկների միջոցով։ Ցորենից պատրաստված ալկոհոլային խմիչքները պատրաստել են ամիլազների ֆերմենտներից։ Կորեացիները նաև հաճախ օգտագործում են մրգեր, ծաղիկներ, բույսեր և այլ տարբեր բաղադրիչներ՝ ալկոհոլային խմիչքին բույր հաղորդելու համար, որն ավելի ուժեղ է, քան չինական գինիում։
Գոյություն ունի կորեական ալկոհոլային խմիչքների 6 հիմնական տեսակ՝ յակչու, թորված լիկյոր (այդ թվում նաև սոջուն), տակչու, մրգային գինիներ, ծաղկային գինիներ, բուժիչ գինիներ։
Յակչու
Յակչու (հանգըլ - 약주; հանչա - 藥酒), կորեերենից բառացիորեն թարգմանված նշանակում է՝ բուժիչ ալկոհոլ։ Յակչուն զտված բրնձե գինի է, պատրաստված եփած բրնձից, որն անցել է խմորման մի քանի փուլեր։ Յակչուն նաև անվանում են մյոնգյակջու կամ բոպջու, և այն տարբերվում է տակչուից իր պայծառ գույնով։
Յակչուի տարբերակներն իրենց մեջ ընդգրկում են պեկհաջուն (백하주), որը պատրաստում են կպչուն բրնձից և կորեական նուրուկից, հիկմիջու (հանգըլ - 흑미주; հանչա - 黑米酒; բառացիորեն՝ սև բրնձե գինի), որը պատրաստում են սև բրնձից ։
Չոնջու
Չոնջու (հանգըլ - 청주; հանչա - 淸酒; բառացիորեն՝ «մաքուր գինի» կամ «մաքուր լիկյոր»), մաքուր բրնձե գինի, որը նման է ճապոնական սակեին։ Չոնջուի ամենահայտնի ապրանքանիշերից մեկն է Չանհան (청하), որը լայն տարածում ունի կորեական ռեստորաններում։ Գոյություն ունեն չոնջուի տեղական տարբերակներ, օրինակ՝ պոպչուն (법주), որը պատրաստում էին Կյոնջու հին քաղաքում ։
Թորված լիկյոր
Կորեական թորված լիկյոր, որը իր մեջ պարունակում է կորյանջու (հանգըլ - 고량주; հանչա - 高梁酒), պատրաստված սորգոյից և նման է չինական գաոլիանգ ջիուի, ինչպես նաև օկրոջուն (հանգըլ - 옥로주; հանչա - 玉露酒), որը պատրաստվում է բրնձից և յուլմայից։ Գոյություն ունի նաև մեկ այլ տեսակ, որն անվանում են մունբեջու (문배주), որը Հարավային Կորեայում ստացել է ոչ նյութական մշակութային ժառանգության կարգավիճակ (№ 86-1): Մունբեջուն ավանդական երկար պահված թորված լիկյոր է, պատրաստված ցորենից, սորգոյից, բրնձից և նուրուկից (թթխմոր)՝ 40 աստիճան թնդությամբ։ Խմիչքի արմատները գալիս են Հյուսիսային Կորեայի Պխենյանի տարածաշրջանից և ունի հատուկ բույր, որը նման է մունբե ծառի ծաղկի բույրին, որը նման է տանձի ։
Սոջու
Սոջու (հանգըլ - 소주; հանչա - 燒酒), զտած, մի թեթև թորված քաղցր ալկոհոլային խմիչք, որը համարվում է կորեական շատ հայտնի լիկյոր։ Այն պատրաստում են ցորենից կամ քաղցր կարտոֆիլից և որպես օրենք, ոչ թանկ։ Սովորաբար սոջուն պարունակում է 17-20 % ալկոհոլ ընդհանուր ծավալում։ Գոյություն ունի նաև այս խմիչքի նշագրումով տեսակ, որ բաղադրիչները թորված են ավանդական եղանակով, որոնք օգտագործվում էին Անդոնգ քաղաքում։ Այդպիսի խմիչքի թնդությունը 45 աստիճան է։ Սոջուի այս տեսակը ունի պաշտպանության պետական կնիք։ Անդոնգը պատմականորեն հայտնի է եղել որպես սոջուի պատրաստման լավագույն կենտրոններից մեկը։ Սոջուի մնացած տեսակները, ինչպես նաև ավելի վաղ հիշատակված ավանդական կորեական ալկոհոլային խմիչքները, որպես օրենք, թանկ չեն հենց Կորեայում, բայց անդոնգական սոջուն սովորականից 20 անգամ ավելի թանկ է։ Անդոնգական սոջուն առևտրում առանձնացնում են որպես կոնյակ։ XX դարում սոջուին սկսել են տալ կիտրոնի և կանաչ թեյի բույր։ Գոյություն ունի նաև ճապոնական տարբերակ, որը անվանում են սյոտյու։
Մակգոլի
Մակգոլի (հանգըլ - 탁주; հանչա - 濁酒), նաև հայտնի է տակչու անունով՝ կորեական ավանդական ալկոհոլային խմիչք, 6,5-ից մինչև 7 % թնդությամբ։
Գոյություն ունի նաև մակգոլիի այլ տարբերակ, որը անվանում են իվաջու (հանգըլ - 이화주; հանչա - 梨花酒, բառացիորեն՝ «գինի տանձենու ծաղիկներից»)։ Այսպիսի անվանում մակգոլիի այս տարբերակը ստացել է այն պատճառով, որ այն պատրաստում են եփած բրնձով և բրնձի ածիկով, որը թթխմորման են թողնում տանձենու ծաղկման ժամանակ։ Իվաջուն հաճախ խմում են գդալով։ Այս խմիչքը շատ հայտնի է ֆերմերների մոտ, ովքեր այն օգտագործում են՝ աշխատելով բրնձի դաշտերում։
Գոյություն ունի նմանատիպ խմիչք՝ կամջու (հանգըլ - 감주; հանչա - 甘酒) անվանումով։ Այդ անունը հաճախ օգտագործում են նաև ոչ ալկոհոլային խմիչքների համար, այդ թվում նաև Սիկհեի։
Մակգոլին սովորաբար վաճառում են պլաստիկ շշերում։ Ավանդաբար Մակգոլին մատուցվում է մետաղյա կամ փայտե բաժակներով, որից առանձին բաժակները և ճաշամանները լցվում են շերեփի միջոցով։ Քանի որ այն չֆիլտրված խմիչք է, ապա, որպես օրենք, Մակգոլին խառնում են մինչ օգտագործումը։
Բրովարկի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Բրովարկի (Броварки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
Կորեական ալկոհոլային խմիչքներ
Մակգոլի
Կորեայում Մակգոլին նաև օգտագործում են նախնիների համար անցկացվող երկրպագությունների ժամանակ։
Բրովարկի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բրովարկի գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։
Կորեական ալկոհոլային խմիչքներ
Մրգային գինի
Կորեայում գոյություն ունեն մրգային գինիների բազմաթիվ տեսակներ, պատրաստված մրգերի, հատապտուղների և ալկոհոլի համադրությունից։ Պոդոջուն (հանգըլ - 포도주; հանչա - 葡萄酒) պատրաստում են բրնձի գինուց՝ խառնած խաղողի հետ։ Հայտնի մրգային գինիներից շատերը պատրաստում են մեսիլյայից (այդպիսի գինին անվանում են մեսիլջու, մե-հվա-սու, մե-չխի-սուն կամ Սոլ-չուն-մե), պոկպունջա (հանգըլ - 복분자, կորեական սև մորի, Rubus coreanus Miquel, 15 % ալկոհոլ), չինական սերկևիլենիներ, բալենիներ, սոճիի սերմեր, նռնենի։ Փոկպունջաջու (հանգըլ - 복분자주, հանչա - 覆盆子酒), ինչպես ասում են, օգնում է սեքսուալ կայունությանը ։
Բրովարկի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կորեական ալկոհոլային խմիչքներ
Ծաղկային գինի
Կորեայում գոյություն ունեն բազմաթիվ ավանդական գինիներ՝ պատրաստված ծաղիկներից։ Դրանց շարքին են պատկանում գինիներ պատրաստված Քրիզանթեմից, որը անվանում են կուկվաջու (հանգըլ - 국화주; հանչա - 菊花酒; նշված Jinro, որպես Chun Kook), պատրաստվում է ակացիայով, մեսիլյայի ծաղիկներից (մեհվաջու; հանչա - 梅花酒), դեղձի ծաղիկներով (տոհվաջու հանչա - 桃花酒), ցախակեռասից (ինդոնջու; հանգըլ - 인동주; հանչա - 忍冬酒), վայրի մասրենիից, կարմրաշագանակագույն մասրենիից ։
Տուգյոնջու (հանգըլ - 두견주; հանչա - 杜鵑酒), գինի՝ պատրաստված լեռնավարդի տերևներից, որը արտադրել են Չխունջխոնդո նահանգում։ Այս գինին քաղցր է, մածուցիկ, վառ դեղնաշագանակագույն, պարունակում է 21 % ալկոհոլ։ Մյոնչխոն տուգյոնջունը հարավկորեայի ղեկավարության կողմից սահմանվել է որպես Կորեայի կարևոր ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն 86-2 համարի ներքո ։
Ծաղկային մեկ այլ տեսակի անվանումը՝ փեկխվանջուն (հանգըլ - 백화주; հանչա - 白花酒) պատրաստում են ծաղիկների 100 տեսակից ։
Բուժիչ գինի
Բուժիչ լիկյորները, կոչված յագյոնջու (հանգըլ - 약용주; հանչա - 藥用酒), արտադրում են՝ համադրելով բուժիչ սերմերը, խոտաբույսերը և արմատներն ալկոհոլի հետ։
Այլ գինիներ
Յուջու կամ Մայուջու (հանգըլ - 마유주; հանչա - 馬乳酒) պատրաստում են խնամված ձիու կաթից։ Կորեայում հայտնվել է Մոնղոլիայից։ Այս գինին նման է կումիս ուի։
Կորեական գինի
Գարեջուրը Կորեայում հայտնվել է XX դարում։ Ամենամյա «Չոսոնի դինաստիայի տարեգիրք» ամփոփագիրը, որում նկարագրված է ամեն ինչը, ինչը առաջացել է, գարեջուրն այդ ժամանակ արդեն պատրաստել էին։ Սովի ժամանակ թագավորն արգելել է ժողովրդի համար գարեջուր արտադրելը ։ Սեուլում 1908 թվականին բացվել է Կորեայի առաջին գարեջրատունը ։ Երկու ժամանակակից խոշոր գարեջրատները հիմնադրվել են 1920-ական թվականներին։ Երրորդ «Jinro Coors Brewery» գործարանը հիմնադրվել է 1990-ական թվականներին, բայց ավելի ուշ ձեռք բերեց «Oriental Breweries» անվանումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ըմպելիքներ Կատեգորիա:Ըմպելիքներ ըստ երկրի
Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ
Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժության ինստիտուտ, խորհրդային և մասամբ՝ հետխորհդային անասնաբուծական, անասնաբուժական և կաթնարդյունաբերության տեխնոլոգիական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Հայաստանում։ 1994 թվականին վերամիավորվել է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիային։
Հիմնադրում
Հիմնադրվել է 1931 թվականին Անդրկովկասյան անասնաբուժական (հիմնադրվել է 1928 թվականին) և անասնաբուծական (հիմնադրվել է 1930 թվականին) ինստիտուտների միավորմամբ։ Հիմնադրմանը մասնակցել են Բ․ Մասինոն, Ս․ Սմիրենսկին, Ա․ Քալանթարը, Ա․ Թամամշևը, Բ․ Միխայլովը, Ֆ․ Միխայլովը, Ս․ Ղամբարյանը և ուրիշներ։ 1928-1974 թվականներին տվել է 8440 շրջանավարտ, որոնք աշխատանքի են անցել ԽՍՀՄ տարբեր հանրապետություններում։ 1974-1975 ուսումնական տարում սովորում էր 2650 ուսանող։ Ունի անասնաբուծական (ցերեկային և հեռակա), անասնաբուժական, կաթնարդյունաբերության, ինժեներատեխնոլոգիական և տնտեսագիտական (միամյա) ֆակուլտետներ՝ հայկական և ռուսական բաժիններով։
Ասպիրանտուրա և գիտական խորհուրդ
1932 թվականից սկսել է գործել ասպիրանտուրան։ Ինստիտուտի գիտական խորհուրդը իրավունք է ունեցել շնորհել գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան և երաշխավորել դոկտորի գիտական աստիճանում հաստատվելու համար։ Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, 1975 թվականին աշխատում են գիտությունների 32 դոկտոր և 152 թեկնածու։ Գիտնականների ուսումնասիրությունները նվիրված են եղել Հայաստանում բուծվող գյուղատնտեսական կենդանիների տեղական ցեղերի կատարելագործման, մարգագետինների ու արոտավայրերի բուսակազմի բերքատվության բարձրացման, կերերի սննդարարության ու տիպերի, կաթի և կաթնամթերքների արտադրության տեխնոլոգիայի, իմունոգենեզի և ախտածին մանրէների վրա անտիբիոտիկների ներգործության, հիվանդությունների ժամանակ միկրոտարրերի դերի, վարակիչ, ոչ վարակիչ, պարազիտային, ճիճվային հիվանդությունների բուժման ու դրանց դեմ պայքարի միջոցառումների պրոբլեմներին։
Վարչական կազմ
Ունեցել է 30 ամբիոն, այդ թվում՝ կաթնային գործի, նյութերի փոխանակության, անտիբիոտիկների, գյուղատնտեսական կենդանիների անպտղության, ոչ վարակիչ հիվանդությունների (Ստեփանավան), լաբորատորիաներ, ուսումնափորձնական տնտեսություն, կաթի գործարան, ոչխարաբուծական հենակետ, Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի նյութերի փոխանակության լաբորատորիայում ապարան, երկու թանգարան, գրադարան (300 000 կտոր գիրք), սպորտային համալիր։ Պրոֆեսորադասախոսական կազմը և ուսանողակաև գիտական ընկերությունը (ՈւԳԸ) բարեկամական ու գիտական կապերի մեջ են եղել Վրաստաի, Ադրբեջանի, ինչպես նաև Արևելյան Գերմանիայի, Չեխոսլովակիայի և այլ երկրների համապատասխան ինստիտուտների հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
Ցիլտենդորֆ
Ցիլտենդորֆ (Ziltendorf), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Բրիսկով Ֆրինկենհերդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1613 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 29,21 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 552։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գագիկ Ղալաչյան
Գագիկ Կիմիկի Ղալաչյան, հայ դիվանագետ, Հունաստանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Դիվանագիտական աստիճանները
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։ Տիրապետում է ռուսերեն, անգլերեն և հունարեն լեզուներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպաններ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ դեսպանորդ և լիազոր նախարարի դիվանագիտական աստիճան ունեցող անձինք Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԴ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ծակքար
Ծակքար (նախկին Կոռքար), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու տարածաշրջանում, Սևանա լճից հվ-արմ., Ծակքար գետի ստորին հոսանքի շրջանում, մարզկենտրոնից 25 կմ հվ-արլ.։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 2000 մետր միջին բարձրության վրա։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1831 թվականին Ալաշկերտի Քարաձոր, Հասան-փաշա, Մացկերտ և այլ գյուղերից գաղթածների կողմից։ 1831 թ. գյուղն ունեցել է 17 գերդաստան (ոչ ընտանիք), 127 բնակիչ։ 1878 թ. դարձյալ Արևմտյան Հայաստանի Մուշի գավառից գյուղ են ներգաղթել ևս 4 գերդաստան, և գյուղն ունեցել է 21 գերդաստան։ 1878-1884 թվականներին գյուղում կառուցվել է Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (ժամ)։ Բնակչությունը զբաղվում է թռչնաբուծությամբ, հացահատիկի և բանջարաբոստանային մշակաբույսերի մշակությամբ։ Կարևոր տեղ է գրավում նաև արտագնա աշխատանքը։ Ծակքարի մեջ կա գերեզմանոց և խաչքարեր (9-20 դդ.), Ծակքարի բնական կամուրջ, Ձիթհան (14-15 դդ.), «Թուխ Մանուկ» մատուռ (16-17 դդ.), գետի աջ և ձախ ափերին՝ ջրաղացների համալիր։ Ժամանակին գյուղում կար Սբ. Պողոս անունով հին կիսավեր եկեղեցի։ Գյուղում թեպետ հնություններ չեն պահպանվել, սակայն հայտնի է, որ բավական հին է եղել և կոչվել է Կռակածն կամ Կռակիծ։ Աշոտ Ա-ն նախքան թագավորելը Ծակքար գետում ձուկ բռնելու արտոնությունը շնորհել է Սևանի վանքի միաբանությանը։ Ծակքարից հյուսիս-արևմուտք՝ Բախտակ գետակի ափին, հայտնաբերվել է հելլենիստական ժամանակաշրջանի բնակատեղի, որի մոտակայքում բացվել են կարասային թաղումներով քարարկղային դամբարաններ։ Գյուղի հյուսիսային մասի գերեզմանոցում գտնված միջնադարյան նյութերը թույլ են տալիս ենթադրելու, որ VII - VIII դդ այդ տարածքում եղել է խոշոր բնակավայր։ 1957 թվականին Ծակքարում գտնվել է Արտաշես Ա-ի սահմանաքարերից մեկը ։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Ծակքարի մշտական բնակչությունը կազմել է 2692, առկա բնակչությունը՝ 2366 մարդ ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները գաղթել են 1828 թ. Մուշից և Ալաշկերտի գյուղերից ։ Ծակքարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:1828 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բաղաամի ավանակը (նկար)
Ստեղծման պատմություն
«Բաղաամի ավանակ» նկարը ստեղծվել է 1626 թվականին։ Նկարը պատկանում է Լեյդենյան շրջանին, երբ Ռեմբրանդ վան Ռեյնը1625-1631 թվականներին աշխատել է այս քաղաքում։ Լեյդենյան շրջանի բոլոր նկարներին հատուկ են ստեղծագործական ինքնուրույնության որոնումները, քանի որ նկարներում դեռևս զգացվում էր Պիտեր Լաստմանի ազդեցությունը ։ ՌԵմբրանդը որպես ուսուցիչ ընտրել էր նրան, քանի որ վերջինս Իտալիայում աշխատելու փորձ ուներ, հեղինակել էր գեղարվեստական տեսարաններ, մեծ ճանաչում էր վայելել Ամստերդամում, ունեցել պատվիրատուների լայն շրջանակ։
«Բաղաամի ավանակ» նկարի գաղափարի և սյուժեի հիմնական ուրվագծերի հեղինակը ևս եղել է Լաստմանը։ Ինչպես և իր համանուն ստեղծագործության մեջ, այստեղ ևս Լաստմանը կերպարներին տեղադրել է կենտրոնում։ Ռեմբրանդը սոսկ կրկնօրինակել է բոլոր ժեստերը․ Բաղաամը վեր է պարզել գավազանը, հրեշտակը սուր է ճոճում։ Այսպիսով, Ռեմբրանդի պատկերած կերպարներն ավելի շարժուն են․ հրեշտակը սավառնում է, ավանակն ավելի վախեցած է։
Նկարն ավարտուն տեսքի է բերվել Լեյդենի արվեստանոցում, որտեղ Ռեմբրանդը հաստատվել է Ամստերդամից տեղափոխվելուց հետո, քանի որ այլևս չէր կարող հանդուրժել Լաստմանի անընդհատ միջամտությունն իր աշխատանքներին ։
Նախապատմություն
Հին Կտակարանի թեմատիկան շատ տարածված է եղել հոլանդացի նկարիչների շրջանում։ «Բաղաամի ավանակի» պատմության ակունքում աստվածաշնչյան առակն է Եփրատի մոտ գտնվող Փաթուր քաղաքից հայտնի մարգարեի մասին։
Հին իսրայելացիները Մովսեսի առաջնորդությամբ Եգիպտոսից հեռանալուց հետո տարածքներ են զբաղեցնում Հորդանանի մոտ։ Այնուհետև նրանք զինված խմբեր են ձևավորում՝ նվաճելու համար Քանանը, որը նրանց խոստացել էր Եհովան։ Մովաբի արքան, չկարողանալով դիմադրել հարձակումներին, խնդրում է ոմն Բաղաամի՝ թշնամիների վրա անեծք թափել։ Երկար համոզելուց հետո Բաղաամը թամբեց իր ավանակը և ճանապարհ ընկավ դեպի Մովաբ։ Նա նպատակ ուներ անիծելու իսրայելացիներին, չնայած որ Եհովան պատվիրել էր նրան չանել դա։ Եհովայի հրեշտակը երեք անգամ երևաց նրան ճանապարհին։ Բաղաամը չէր տեսնում հրեշտակին, իսկ նրա ավանակը տեսնում էր։ Սկզբում ավանակը փորձեց թեքվել ճանապարհից ու դաշտ գնալ։ Ամեն անգամ Բաղաամը իր փայտով ծեծում էր ավանակին։
Հետո Եհովան այնպես արեց, որ Բաղաամը տեսնի հրեշտակին։ Դրանից հետո նա երեք անգամ փորձեց անիծել Իսրայելին, բայց ամեն անգամ Եհովան այնպես էր անում, որ նա օրհնության խոսքեր ասի։
Նկարագրություն
Ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է կտավի վրա, յուղաներկով։ Այն բարոկկո ոճի, մոլբերտային բնանկարչական տեխնիկայով ստեղծված նկար է։ Նկարի ուղղահայաց ձևաչափը կերպարներին տեսողականորեն հավաքում է կոմպոզիացիայի կենտրոնում։ Նկարի փայտե շրջանակը 65 սմ × 47 սմ չափսի է։ Ավանակը պատկերված է նույն այն դիրքով, ինչպես Պիտեր Լաստմանի համանուն կտավում։ Սակայն իր հորինվածքին Ռեմբրանդը շարժման մեջ է դրել․ ավանակի լայն բացված բերանն արտահայտիչ կերպով ցույց է տալիս անցումը ավանակի զռռոցից դեպի մարդկային խոսքը։ Ոտքն ավելի ծալված դիրքում է, ականջները դեպի հետ, ինչի արդյունքում նկարը փոխանցում է ցավ, վախ և անսպասելիություն։ Նկարի ամենաակնառու տարրը Բաղաամի աչքերն են։ Ի տարբերություն Լաստմանի նկարի, որտեղ Բաղաամի աչքերը զարմանքից այն աստիճանի են բացված, որ ակնագնդերը երևում են ամբողջությամբ, Ռեմբրանդի նկարում դրանք անկենդան են, կույր, ի վիճակի չեն տեսնելու հրեշտակին և «աստվածային ճշմարտությունը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեմբրանդտի նկարներ Կատեգորիա:Հին Կտակարանի թեմայով նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ Կատեգորիա:Արվեստի ստեղծագործություններ
Բեռնար Վերլակ
Վերլակ Բերնար (Bernard Verlhac, ), ֆրանսիացի ծաղրանկարիչ։ Փարիզի «Շառլի Էբդո» երգիծական ամսագրի նախկին թղթակից։
Մահ
Սպանվել է 2015 թվականի հունվարի 7-ին՝ Փարիզի Շառլե Էբդո թերթի շտաբ-բնակարանում հրաձգության հետևանքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շառլե Էբդո խմբագրության հարձակման զոհեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում ահաբեկչությունների զոհեր Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
(8155) Բատագլինի
(8155) Բատագլինի (Battaglini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի օգոստոսի 17-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,667635 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,084 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2512 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1591,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226211 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,52° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ուզբեկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն
Ուզբեկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն (Ուզբեկական ԽՍՀ, ՈւզԽՍՀ Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси, ժամանակակից ուղղագրությամբ՝ O’zbekiston Sovet Sotsialistik Respublikasi), ԽՍՀՄ վարչատարածքային միավոր Միջին Ասիայի կենտրոնական և հյուսիսային մասում, 15 միութենական հանրապետություններից մեկը։ Տարածքը կազմել է 447,4 հզ․ կմ², բնակչությունը 1984 թվականի դրությամբ կազմել է 1 749 600 մարդ։ Ազգային կազմը (1979-ի մարդահամարով, հզ․ մարդ) ունեցել է հետևյալ պատկերը․ ուզբեկներ՝ 10569, կարակալպակներ՝ 298, ռուսներ՝ 1666, թաթարներ՝ 649, ղազախներ՝ 620, տաջիկներ՝ 595, կորեացիներ՝ 163 և այլք։ Բնակչության միջին խտությունը քառակուսի կիլոմետրի հաշվով կազմել է 38,1 մարդ (1983)։ Մայրաքաղաքը՝ Տաշքենդ (1985 հզ․ բն․, 1984)։ Խոշոր քաղաքներ են համարվել Սամարղանդը, Նամանգանը, Անդիժանը, Բուխարան, Ֆերգանան, Կոկանդը, Մարգիլանը։ Ուզբեկական ԽՍՀ պարգևատրվել է Լենինի երեք (1939, 1956, 1980), Ժողովուրդների բարեկամության (1972) և Հոկտեմբերյան հեղափոխության (1974) շքանշաններով։
Խորհրդայնացման շրջանը տևել է 1917 թվականի նոյեմբերից մինչև 1918 թվականի մարտը։ Տարածքի հիմնական մասը մտել է Թուրքեստանի ԻԽՍՀ կազմի մեջ։ 1918—20-ի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին կարմիր բանակի օգնությամբ աշխատավորները ջախջախել են սպիտակգվարդիականների և բասմաչների հիմնական ուժերը։ Մասնակցություն է ունեցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատում (1941-1944)։ Գյուղատնտեսության հիմնական ճյուղերն են եղել բամբակագործությունը, պտղաբուծությունը, խաղողագործությունը և այլն։
1990 թվականի հունիսի 20-ից Ուզբեկական ԽՍՀ Գերագույն խորհուրդն ընդունեց ինքնիշխանության հռչակագիրը։ Հանրապետության առաջին նախագահը դարձավ Իսլամ Քարիմովը։