cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալեժու Գարսիա
Ալեժու Գարսիան դրել է դեպի Հարավային Ամերիկա ցամաքային արշավների սկիզբը։ 1524-1525 թվականներին նա բացահայտել է Բրազիլական սարահարթի և Լապլատյան դաշտավայրի մի մասը, ինչպես նաև Գրան Չակոյի հարթավայրը և Բոլիվական բարձրավանդակը։ Ինչպես նաև նա եղել է առաջին եվրոպացին, ով ոտք է դրել Ինկերի Թագավորություն 1525 թվականին։
Գարսիայի գործունեութունը Հարավային Ամերիկայում
Պորտուգալիացի Ալեժու Գարսիան լեգենդար Սպիտակ թագավորի հարստությունների փնտրման պատմության առաջին հերոսն է` մոտ 1523 թվականին նշանակվել է Հարավային Ամերիկայի ափերին կատարվող հետազոտությունների առաջնորդ։ Նա եղել է Խուան Դիաս դե Սոլիս նավատորմի անձնակազմի կենդանի մնացած 18 անդամներից մեկը։ Նա ընկերական հարաբերություններ է հաստատել հնդկացի գուարանիների հետ և ուսումնասիրել նրանց լեզուն։ Նրանց շուրթերից էլ լսել է Սպիտակ թագավորի երկրի գոյության մասին, որը գտնվում է հեռավոր արևելքում` սարերում։ Ըստ հնդկացիների պատմածի` այդ տարածքները հարուստ էին արծաթով և հնարավոր էր, որ նաև ոսկով։ Ակնհայտ էր, որ Սպիտակ արքայի թագավորությունն իրականում ինկերի թագավորությունն է, քանի որ այդ թագավորը սպիտակ թիկնոց էր գցում, ինչը բնորոշ էր ինկի թագավորներին։
Գարսիան, ըստ ավանդության, որոշել է տիրանալ հարուստ երկրի գանձերին։ Նա 1524 թվականին գլխավորեց երկու հազար գուարանների մի խումբ։ Գարսիան անցավ Սերա դու Մարը և Սերա Ժերալը` Բրազիլական սարահարթի հարավարևելյան ծայրամասը և, հարավ անցնելով Պարանայի ձախ վտակով` Իգուասու գետով, դուրս է եկել դրա ափը` այդպիսով բացահայտելով համանուն հսկա ջրվեժը։ Այնուհետև Գարսիան բարձրացել է իր համար բաց Պարանու և Պարագվայ գետերը, առաջին անգամ անցել է լապլատյան հարթավայրի կենտրոնական մասը, Գրան Չակոյի ավազակավային հարթավայրը և հայտնվել Անդերի նախալեռներում` Չուկի Սակա շրջանում։ Հարավային Ամերիկայի լրիվ անհայտ տարածություններով նրա երթուղու երկարությունը կազմում էր 2 հազար կմ։
Գարսիայի բանակը թալանել է ինկերի մի շարք քաղաքներ և գյուղեր, վերացրել ինկերի մի քանի փոքր ջոկատներ, սակայն նահանջել է` վերցնելով մեծ հարստություն։ 1525 թվականի վերջին Գարսիան` Հարավային Ամերիկա աշխարհամասի ներքին շրջանների առաջին հետազոտողը, սպանվել է Պարագվայի ափերին հնդկացիների կողմից։ Նրանք խնայել են միայն Գարսիայի տղային ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ծովագնացներ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ճանապարհորդներ
Աղեքսանդր Ա Ջուղայեցի
Աղեքսանդր Ա Ջուղայեցի, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս (1706-1714), հաջորդել է Նահապետ Ա Եդեսացի կաթողիկոսին։
Կենսագրություն
Հայոց կաթողիկոս 1706 թվականից։ Սկզբում եղել է Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանքի առաջնորդ (1697-1706 թթ.)։ Պաշտպանել է հայ եկեղեցու դավանական սկզբունքներն ընդդեմ Նոր Ջուղայի կաթոլիկ քարոզիչների և այդ առթիվ 1682 թվականին շարադրել իր «Գիրք ատենական, որ ասի Վիճաբանական» գործը (հրտ. 1687 թ,)։ Հալածել է կաթոլիկություն ընդունած հայերին։ Ունի տպագիր ու անտիպ աշխատություններ ու նամակներ։ Կարևոր են Կղեմես ԺԱ պապին և Պետրոս Մեծին ուղղված նամակները։
Ռուսական կայսեր գրված նամակը ցույց է տալիս, որ Աղեքսանդր Ջուղայեցին հարել է Իսրայել Օրու ազատագրական գաղափարներին, ունեցել ռուսական կողմնորոշում։
Կաթողիկոսական գահին Նահապետ Ա Եդեսացուն հաջորդել է Աստվածատուր Ա Համադանցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:Անձինք առանց ծննդյան տարեթվի Կատեգորիա:Անձինք առանց ծննդյան օրվա
Օլիմպ-2
«Օլիմպ-2» մարզադաշտ (Стадион «Олимп-2»), մարզադաշտ Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, «Ռոստով» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտը։ Տարողությունը` 15840 հանդիսական։ Կառուցվել է 1930 թվականին որպես «Ռոստսելմաշ» մեքենաշինական գործարանին հաշվետու մարզական կառույց։ Բազմիցս վերակառուցվել է (վերջին անգամ` 2009 թվականին)։
Պատմություն
2000 թվականին, երբ արևմտյան տրիբունան մեծացվեց և ընդհուպ մոտեցավ խաղադաշտին, մարզադաշտը սկսեց վերածվել զուտ ֆուտբոլայինի։ 2001 թվականին տեղադրվեցին լուսավորության նոր կայմեր։ 2009 թվականին ավարտվեց հարավային տրիբունայի շինարարությունը ։ 2010 թվականին մարզադաշտում տեղադրվեց նոր տեսացուցատախտակ։
2016 թվականի ապրիլի դրությամբ մարզադաշտի չորս տրիբունաները պատկանում էին չորս տարբեր տերերի ։
Քանի որ մարզադաշտն օգտագործվելու է որպես մարզումային աշխարհի 2018 թվականի առաջնության ժամանակ, հյուսիսային տրիբունան վերակառուցվելու է։ Դրանից հետո նստատեղերը կլինեն խաղադաշտին ավելի մոտ, ինչպես հարավային տրիբունայինն են ։
Կուկույա (գետ)
Կուկույա (գետ) (Кукуя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չեռգա գետի ձախ ափով՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Օլիմպ-2
Մարզադաշտի անվանափոխություն
Քանի որ 2005 թվականին «Ռոստով» ֆուտբոլային ակումբը վաճառվեց ծխախոտային գործարար Իվան Սավիդիի կողմից, իսկ մարզադաշտի անվանումը զուգորդվում էր «Դոնսկոյ տաբակ» ընկերության արտադրած ծխախոտի հետ, որոշվեց մարզադաշտը վերանվանել «Օլիմպ-2»։ 2008 թվականի մարտին երկրպագուների շրջանում հայտարարվեց մարզադաշտի լավագույն անվան մրցույթ ։
Կուկույա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Օլիմպ-2
Ռուսաստանի հավաքականի խաղ
Ընկերական հանդիպում
Ռուսաստանի գավաթի 2009/2010 խաղարկության եզրափակիչ
2010 թվականի մայիսի 16-ին մարզադաշտում կայացել է Ռուսաստանի ֆուտբոլի գավաթի 2009/2010 խաղարկության եզրափակիչ խաղը։ Ռոստովյան հանդիպումը պատմության մեջ առաջին եզրափակիչն էր, որն անցկացվեց Մոսկվայի տարածաշրջանից դուրս ։ Եզրափակչին նախապատրաստվելու ընթացքում մարզադաշտում մինչև 600-ի է հասցվել VIP-տեղերի քանակը, ընդլայնվել է մամուլի օթյակը։
Աղհան
Աղհան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Տարոն գավառում, Մուշ քաղաքից մոտ 14 կմ հյուսիս, Արածանի գետի ձախ կողմում, արգավանդ հարթավայրում։
XX դարի սկզբին ուներ 68 տուն հայ բնակիչ, որոնք զբաղվում էին այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ ու անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի և ուսումնարան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Աղհանն ավերվեց և ամայացավ։ Բնակչության մի մասը զոհվեց, իսկ փոքր մասն ապաստանեց Արևելյան Հայաստանում։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարլա
Կարլա (Carlat), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 288 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.88 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 203 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 156-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 156 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 151 անձ (85 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 47 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սուրեն Բարսեղյան
Սուրեն Միշայի Բարսեղյան, հայ ռազմական գործիչ, Արցախի հերոս , Արցախյան 3 պատերազմների մասնակից հրամանատար, «Աշխարհազորային կամավորական ջոկատներ»-ի հրամանատար, անկուսակցական։
Մարտական ուղի
1989 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին Երևանի Շահումյան շրջանում ձևավորվեց «Մալաթիա» կամավորական ջոկատը՝ Վահան Զատիկյանի գլխավորությամբ։ Սուրեն Միշայի Բարսեղյանը 1989 թվականին անդամագրվելով «Մալաթիա» ջոկատի կազմում՝ 1989 թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին մասնակցել է Գորիսի շրջանի Կոռնիձոր, Արևիս և Տեղ գյուղերի ինքնապաշտպանությանը, 1990 թվականի հունվարին՝ Երասխ ավանի ինքնապաշտպանությանը, Ջերմուկի սահմանամերձ (Քարվաճառ) գոտու պաշտպանական մարտական գործողություններին, օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին՝ Նոյեմբերյանի շրջանի Ոսկեպար, Կիրանց, Բաղանիս գյուղերի ինքնապաշտպանությանը։
1991 թվականի փետրվար-ապրիլ ամիսներին մասնակցել է Գետաշենի ինքնապաշտպանությանը։
«Մալաթիա» ջոկատի հրամանատար Վահան Զատիկյանը Երևան քաղաքի Շահումյան շրջանի ազգաբնակչության պահանջով ընտրվեց շրջգործկոմի նախագահ։ Հրամանատարի պարտականությունները ստանձնեց Հակոբ Վրթանեսի Հակոբյանը։ Սուրեն Միշայի Բարսեղյանը նշանակվեց «Մալաթիա» ջոկատի հրամանատարի ռազմական գծով տեղակալ։
1991 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին մասնակցել է Հադրութի գլուղերի ինքնապաշտպանությանը, 1991 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին՝ Իջևանի շրջանի գյուղերի ինքնապաշտպանությանը, 1992 թվականի փետրվարին՝ Մալիբեյլիի, Ղուշչուլար, Ղարադաղլու, Խոջալու գյուղերի ազատագրմանը, 1992 թվականի մայիս-հունիսին՝ Ասկերանի շրջան ի Նախիջևանիկ, Փրջամալ, Արգամի գյուղերի ինքնապաշտպանությանը, 1992 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին՝ Ասկերանի շրջանի Խրամորտ գյուղերի ինքնապաշտպանությանը, 1992 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին՝ Լաչինի շրջանի ազատագրմանը, 1993 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին՝ Քարվաճառի ազատագրմանը, 1993 թվականի օգոստոսից մինչև 1994 թվականի մարտը՝ Մալաթիայի ջոկատը 5-րդ բրիգադի կազմում մասնակցել է Հորադիզի, Մարտակերտի շրջաններ ի և գյուղերի ազատագրմանը։
Մարտակերտում Հակոբ Հակոբյանի վիրավորվելուց հետո Սուրեն Բարսեղյանը ստանձնեց ջոկատի հրամանատարի պարտականությունները։
2016 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին գտնվել է ՀՀ ՊՆ N զորամասի ՄՏՎ-ում, եղել է մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, կամավորականների հրամանատար, գտնվել է ԼՂՀ ՊԲ առաջնագծում։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում՝ սեպտեմբերի 29-ից՝ գտնվելով Հադրութի պաշտպանական գնդի կազմում մասնակցել է ռազմական բոլոր գործողություններին մինչեւ պատերազմի ավարտը։
Ռազմական գործունեություն
1997 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին եղել է 114ՕԽ պաշտպանության գոտու Հորադիզի տարածքում գնդի հրամանատարի տեղակալ։
1994-1998թթ․ եղել է «Երկրապահ» կամավորականների միության Մալաթիա-Սեբաստիա բաժանմունքի նախագահ։
1998-2004թթ․ եղել է «Երկրապահ» կամավորականների միության Երևանի քաղաքային բաժանմունքի փոխնախագահ։
1998-2004թթ․ եղել է «Երկրապահ» կամավորականների միության վարչության անդամ, պահեստազորի գնդապետ։
2016 թվականին հիմնադրել է «Աշխարհազորային կամավորական ջոկատներ» հասարակական կազմակերպությունը։
2016 թվականի ապրիլի 2-ից ելնելով ԼՂՀ սահմանամերձ շրջաններում ստեղծված իրավիճակից՝ գլխավորել է «Աշխարհազորային կամավորական ջոկատներ»-ը՝ մեկնելով ՀՀ ՊՆ N զորամաս, ողջ ընթացքում գտնվել է այդ զորամասում։ Նույն թվականի մայիսի 4-ից 25-ը գտնվել է ԼՂՀ ՊԲ հրամանատարության ներքո՝ առաջնագծում։
2019 թվականի ապրիլից մինչև 2020 թվականի հունվար ամիսը եղել է ՀՀ ԵԿՄ վարչության փոխնախագահ։
Պարգևատրումներ և կոչումներ
1997 թվականի նոյեմբերի 22-ին ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել է «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալով։
2001 թվականի մայիսի 8-ին ԼՂՀ-ի կողմից պարգևատրվել է «Մայրական երախտագիտություն» մեդալով։
2002 թվականի մայիսի 14-ին ԼՂՀ նախագահի կողմից պարգևատրվել է «Արիություն» մեդալով։
2003 թվականի մայիսի 8-ին ՀՀ Պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել է «Սպարապետ Վազգեն Սարգսյան» մեդալով։
2003 թվականի հունիսի 21-ին ԼՂՀ նախագահի կողմից պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճան մեդալով։
2007 թվականի հունիսի 11-ին ՀՀ Պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել է «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով։
2016 թվականի հուլիսի 1-ին ՀՀ Պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան» մեդալով։
2017 թվականի հունվարի 23-ի հրամանագրով ՀՀ նախագահի կողմից պարգևատրվել է «Արիություն» մեդալով։
Ֆեոդոր Հախվերդյան
Կենսագրություն
Ֆեոդոր Հախվերդյանը ծնվել է 1773 թվականին՝ հայ ազնվական ընտանիքում ։ Հայրը՝ Եսայի Հախվերդյանը, սեկունդ մայոր էր։ 1788 թվականին նա ընդունվեց հրետանու կադետական դպրոց, 1791 թվականին դարձավ շտիկյունկեր, 1793 թվականին ընդգրկվեց առաջին հրետաձգային զորագնդի մեջ։ 1793 թվականին Հախվերդյանը գեներալ-ֆելդցեյխմեստեր իշխան Զուբովի շտաբում ստացել է ֆլիգել-ադյուտանտի կոչում։ 1796 թվականին առաջին հրետաձգային զորագնդում դարձել է կապիտան, 1797 թվականին ուղարկվել է հրետանու 5-րդ գումարտակ, 1798 թվականին ստացել է փոխգնդապետի, 1799 թվականին՝ գնդապետի կոչում, 1800 թվականին եղել է կամրջանավային վաշտի հրամանատար, 1803 թվականին տեղափոխվել է հրետանու 9-րդ գումարտակ, 1806 թվականին՝ հրետանու 4-րդ գումարտակ, իսկ դրա վերաձևավորման ժամանակ՝ 1806 թվականին, դարձել է հրետանու 9-րդ գումարտակի հրամանատար։
1807 թվականին Հախվերդյանը նշանակվել է Վրաստանի կառավարիչ, 1808 թվականին ստացել գեներալ-մայորի կոչում, 1811 թվականին ազատվել է այդ պաշտոնից, 1812 թվականին նշանակվել է 19-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, այնուհետև գործուղվել է Թուրքիա՝ խաղաղության համաձայնագիր կնքելու համար, 1816 թվականին դարձել է առանձին վրացական կորպուսի հրետանու հրամանատար։
Հախվերդյանն ամուսնացած է եղել գեներալ-մայոր Նիկոլայ Արսենևի դստեր՝ Պրասկովիայի հետ, ում մոտ դաստիարակվել էր իշխանուհի Նինա Չավչավաձեն, ով հետագայում դարձավ Գրիբոեդովի կինը։ Պրասկովիան Միխայիլ Լերմոնտովի մորաքույրն էր։ Հախվերդյանն ունեցավ տղա (Եգոր) և աղջիկ (Դարիա)։ Մահացել է 1820 թվականին։
Հախվերդյանի եղբայրները ևս ստացան գեներալական բարձր կոչումներ՝ Ալեքսանդրը Կիզլյար քաղաքի պարետն էր և մասնակցում էև Կովկասյան արշավանքներին, որից հետո ձևավորեց կալմիկական աշխարհազորը, Ալեքսանդրի որդին՝ Նիկոլայը (1800-1876), ծառայում էր ժանդարմների առանձին կորպուսում և Սմոլենսկի զինվորական գուբերնատորն էր, Հախվերդյանի մյուս եղբայրը՝ Նիկոլայը (1754-1817), գեներալ-լեյտենանտ էր և մեծ իշխաններ Նիկոլայ և Միխայիլ Պավլովիչների դաստիարակը, այնուհետև դարձավ Արխանգելսկի գուբերնատոր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1773 ծնունդներ Կատեգորիա:1820 մահեր Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ գեներալներ
Կիարանո
Կիարանո (Chiarano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 3144 մարդ, խտությունը՝ 164 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31040, հեռախոսային կոդ՝ 00422։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բրյուս Ուիլիս
Վոլտեր Բրյուս Ուիլիս (անգլերեն՝ Walter Bruce Willis, ), առավել հայտնի որպես Բրյուս Ուիլիս, ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր և երաժիշտ, ով իր կարիերան նախ սկսեց հեռուստատեսությունում աշխատելով, որից հետո նաև հանդես է եկել գեղարվեստական տարբեր ժանրերի ֆիլմերում (կատակերգություն, դրամա, էքշն)։
Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել որոնցից կարելի է առանձնացնել «Քրեական ընթերցվածք», «Մեղքերի քաղաքը», «12 կապիկներ», «Արմագեդդոն», «Պինդ ընկույզ», «Շնագայլը», «Հինգերորդ տարրը» և «Վեցերորդ զգայարան» ֆիլմերը։
Ուիլիսն երկու անգամ ստացել է Էմմի մրցանակ, մեկ անգամ Ոսկե Գլոբուս և չորս անգամ առաջադրվել է Սատուրն մրցանակաբաշխությունում։ Ամուսնացած է եղել դերասանուհի Դեմի Մուրի հետ, ովքեր իրենց 13 տարվա համատեղ կյանքի ընթացքում ունեցել են երեք դուստր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Իդար-Օբերշտեյնում (Արևմտյան Գերմանիա)` ամերիկացու և գերմանուհու ընտանիքում։ Նրա հայր Դևիդը եղել է ամերիկյան զինվորական։ 1957 թվականին, երբ ավարտվում է նրա ծառայությունը Զինված ուժերում, ընտանիքը վերադառնում է Նյու Ջերսի։ Բրյուսը, ով չորս երեխաներից ավագն էր, ունեցել է բուռն մանկություն։ Երեխա ժամանակ Բրյուսը կակազել է։ Հուզմունքը խանգարում էր նրա խոսքին։ Որպեսզի հաղթահարի իր արատը, նա գրանցվում է դպրոցական թատերական խմբակում։ Ուիլիսին դուր էր գալիս հանդես գալ բեմում մեծ լսարանի առաջ, ուստի միջնակարգ դպրոցում ուսումը համատեղում է դրամատիկ խմբակում հանդես գալու հետ:, որտեղ հանդես էր գալիս Շեքսպիրի և Ուիլյամսի բեմադրություններում։ Շուտով Ուիլիսը ավարտում է Մոնկլերի պետական համալսարանը և մեկնում Նյու Յորք, որտեղ երբեմն աշխատում էր բարերում, նվագում էր շրթնային հարմոնիկայով ֆոլկլորային «Արագացուցիչներ» անսամբլում և ամբողջ ուժով ձգտում էր բեմ բարձրանալ։ Բարմեն աշխատելիս նա ապատահաբար հանդիպում է քասթինգի ռեժիսորի հետ, ով փնտրում էր դերասան՝ բարմենի էպիզոդիկ դերի համար։ Նրա կերպարը դուր է գալիս ռեժիսորին։
Կարիերան
Փառքը անմիջապես չի եկել. Ուիլիսն ստիպված է լինում մի քանի տարի խաղալ քիչ հայտնի թատրոններում և մարմնավորել էպիզոդիկ կերպարներ հեռուստաբեմադրություններում այնքան ժամանակ, մինչև նրան ուշադրություն են դարձնում և հրավիրում խաղալ «Լուսնային լույս» դետեկտիվային գործակալություն հեռուստասերիալում (1985-1989)։ Ուիլիսը ձեռք է բերում կոմիկի համբավ, սակայն 1988 թվականին նա անսպասելի նկարահանվում է Պինդ ընկույզ մարտաֆիլմում, որն էլ նրան համաշխարհային ճանաչում բերեց։ Հետագայում Ուիլիսը շատ անգամ է վերադարձել միայնակ-հերոսի կերպարին, ինչպես Հինգերորդ տարրը, Մերկուրին վտանգի մեջ է, ինչպես նաև Պինդ ընկույզ սիկվելի 4 հաջողված ֆիլմերում։
Ուլիսի կարիերայում տեղի են ունեցել անկումներ և հաջողություններ։ Օրինակ՝ 1990-ական թթ. սկզբին նա նկարահանվում է մի քանի անհաջող ֆիլմերում, բայց 1994 թվականին խաղում է նկատելի, թեև ոչ գլխավոր դեր Քվենտին Տարանտինոյի Քրեական ընթերցվածք ֆիլմում և ետ բերում կորցրած դիրքերը։ 1990-ականների վերջին կրկին անկումային շրջան էր, սակայն 1999 թվականին Ուիլիսը խաղում է գլխավոր դեր Վեցերորդ զգայարան ֆիլմում, որը սիրվում է հանդիսատեսի և քննադատների կողմից։ Ուիլիսը այդ ֆիլմի շնորհիվ աշխատում է մոտ 100 միլիոն դոլար։
Վերջին տարիներին Ուիլիսը ակտիվ համագործակցում է կինոռեժիսոր Ռոբերտ Ռոդրիգեսի հետ և արդեն նկարահանվել է նրա երկու ֆիլմերում (Մեղքերի քաղաքը և Վախի մոլորակը)։
Հայտնի է որպես The Accelerators խմբի մասնակից, որը նվագում է բլյուզ, սակայն ակտիվ աշխատում է նաև միայնակ. 80-ականներին թողարկել է երկու ալբոմ՝ դասական քանթրի ոճով ։ 2010 թվականից «Տրաստ» բանկի գովազդային ընկերության դեմքն է ։
Առնոլդ Ռիֆկինի հետ հիմնադրել է Cheyenne Enterprises կինոընկերությունը, որը նկարահանել է մոտ 3 տասնյակ ֆիլմեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բլոգերներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Քել Միտչել
Կենսագրություն
1997 թվականին նա ունեցավ իր դեբյուտը կինոյում՝ նկարահանվելով «Հիանալի բուրգեր» ֆիլմում, 1990-ական թվականներին հաճախ համագործակցել է Քենան Թոմփսոն կոմիկի հետ։ Սակայն, որպես կատակերգու դերասան հայտնի դարձավ Nickelodeon հեռուստաալիքի այնպիսի շոուների շնորհիվ, ինչպիսիք են «Քենան և Քել» և «Բոլոր տեսակի բաներ»։ Նա նաև խաղացել է «Խաղային Շեյքերներ» հեռուստասերիալում գլխավոր դերերից մեկը ։ 2019 թվականին Միտչելը մասնակցել է «Պար աստղերի հետ» 28-րդ եթերաշրջանում ։ 2019-ից 2020 թվականներին Միտչելը նկարահանվել է «Բոլոր տեսակի բաներ» շոուի վերագործակման մեջ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացել է Թաիշե Հեմփթոնի հետ (1999-2005 թվականներ)։ Ամուսնության ընթացքում ունեցել է երկու երեխա՝ որդի Լիրիկը (ծնված 1999 թվականին) և դուստր՝ Ալուրը (ծնված 2001 թվականի հոկտեմբերի 30-ին)։ 2012 թվականին ամուսանցել է Էյշե Լիի հետ։ 2017 թվականի հուլիսի 22-ին զույգը ունեցավ դուստր՝ Ուիզդոմ Ջուել Միտչելին ։ 2020 թվականի հոկտեմբերի 23-ին զույգը ունեցավ որդի՝ Պատվե՛ք Ջոհարի-Ռայս Միտչելին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Տղամարդիկ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Mumford & Sons
Mumford & Sons, անգլիական ռոք խումբ Լոնդոնից՝ ձևավորված 2007 թվականին։ Խմբի անդամներն են՝ Մարկուս Մամֆորդ (Marcus Mumford, վոկալ, կիթառ և հարվածային գործիքներ), ՈՒինսթոն Մարշալ (Winston Marshall, վոկալ, կիթառ, բանջո), Բեն Լովեթը (Ben Lovett, վոկալ, ստեղնաշարային գործիքներ, դաշնամուր, երգեհոն) և Թեդ Դվեյն (Ted Dwane, վոկալ, բաս-կիթառ, կոնտրաբաս)։
Խմբի անդամներ
Մարկուս Մամֆորդ, ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 31-ին Կալիֆոռնիա նահանգի Օրինջ շրջանի Անահայմ քաղաքում։ Մարկուսի ծնողները բրիտանացիներ են, արդյունքում նա ունի և՛ բրիտանական, և՛ ամերիկյան քաղաքացիություն։ Մամդորդն ունի մեծ եղբայր՝ Ջեյմսը։ 2012-ին ամուսնացել է բրիտանացի դերասանուհի Քերի Մալլիգանի հետ։ Նրանց դուստրը՝ Էվելինը, ծնվել է 2015-ի սեպտեմբերին։ Մարկուսը խմբի առաջատար կատարողն է, նաև նվագում է կիթառ, հարվածային գործիքներ և մանդոլինա։
ՈՒինսթոն Մարշալ, ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ ՈՒնի մեկ քույր՝ Ջիովաննան։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ամուսնացել է ամերիկացի դերասանուհի Դիաննա Էյգրոնի հետ։ ՈՒինսթոնը խմբի ստեղծողներից է, նվագում է կիթառ, բանջո և երգում է որպես բեք-վոկալ։
Բեն Լովեթ, ծնվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ուելսի մայրաքաղաք Քարդիֆում, հետագայում տեղափոխվել է Լոնդոն։ Համագործակցել է Էլլի Գոլդինգի հետ վերջինիս Lights (2010) ալբոմի ստեղծման աշխատանքներում։ Բենը խմբի հիմնադիրներից է, նվագում է դաշնամուր, ստեղնաշարային գործիքներ, ինչպես նաև ակորդեոն, հարվածային գործիքներ, կիթառ և երգում է որպես բեք-վոկալ։
Թեդ Դվեյն, ծնվել է 1984 թվականի օգոստոսի 15-ին։ Զբաղվում է նաև լուսանկարչությամբ և ունի իր սեփական լուսանկարչական բլոգը խմբի կայքէջում։ Նրա առաջին լուսանկարչական ցուցահանդեսը, A show of faces անունով, կայացել է Լոնդոնում 2013 թվականի նոյեմբերի 16-ից մինչև 24-ը։ 2013-ին Դվեյնի մոտ ի հայտ է եկել հեմատոմա, սակայն նա հաջողությամբ վիրահատվել է։ Թեդը խմբի հիմնադիր-անդամներից մեկն է, նվագում է կիթառ, կոնտրաբաս, հարվածային գործիքներ, երգում է որպես բեք-վոկալ։
Ստեղծում
Խումբը ձևավորվել է 2007 թվականի դեկտեմբերին Մարկուս Մամֆորդի, ՈՒինսթոն Մարշալի, Բեն Լովեթի և Թեդ Դվեյնի կողմից։ Խմբի անդամները նվագում են կիթառ, հարվածային գործիքներ, ստեղնաշարային գործիքներ, ինչպես նաև օգտագործում են ավանդական ֆոլկի տարրեր և գործիքներ` բանջո, մանդոլինա։ Խմբի անվան ծագումը բացատրվում է այն փաստով, որ ամենաոգևորված անդամը Մարկուս Մամֆորդն էր` խումբը և համերգները կազմակերպող։ Լովեթը նշել է, որ խմբի անունը պետք է արտահայտի «հնագույն ընտանեկան բիզնեսի անվան» իմաստ ։
2008 թվականի փետրվարին խումբը շրջագայություն կատարեց Մեծ Բրիտանիայում, իսկ հուլիսին առաջին անգամ հայտնվեց Glastonbury փառատոնին։ Լաուրա Մարլինգի հետ նրանք շրջագայեցին նաև Ավստրալիայում։ Լաուրայի` հանդիսատեսի հետ սահմանափակ շփման արդյունքում տղաներն ուշադրության կենտրոնում հայտնվեցին։ Այս փորձն օգնեց խմբին հաճելի մթնոլորտ ստեղծել իրենց և հանդիսատեսի միջև։ Նրանց առաջին ծրագիրը "Love Your Ground" "EP"-ն էր, որը ձևավորվեց մեկ տարվա ընթացքում և թողարկվեց 2008-ի նոյեմբերին։
Sigh No More
2008-2009 թվականներին խումբը ելույթներ էր ունենում ԱՄՆ-ի և Բրիտանիայի ոչ շատ մեծ բեմերում ` գրավելով հանդիսատեսի ուշադրությունը Love Your Ground-ի երգերով և այլ աշխատանքներով, որոնք հող նախապատրաստեցին Sigh No More-ի ստեղծման համար Ալբոմը ձայնագրվեց Մարկուս Դրավսի օգնությամբ։ Love Your Ground-ից ընդգրկվեց միայն Little Lion Man երգը։ Տղաներն իրենք ֆինանսավորեցին իրենց առաջին ալբոմը և 2009-ին Լաուրա Մարլինգի աջակցությամբ կրկին շրջագայեցին` դառնալով նրա Speaking because I Can (2010) ալբոմի օգնական երաժիշտները ։ Արդեն 2009-ի օգոստոսին նրանք պայմանագիր կնքեցին Island Records-ի հետ Բրիտանիայում, ինչպես նաև այլ երկրներում և հիմնադրեցին սեփական Gentlmen of the Road ընկերությունը, որը հովանավորում և կազմակերպում է Stopover Festivals-ի միջազգային շարքը։ Դրանք փառատոններ են, որոնք անցկացվում են փոքր քաղաքներում և գյուղերում, որտեղ սովորաբար խմբերն ու կատարողները ելույթներ չեն ունենում։ Ծրագիրը նպատակ ունի ֆինանսավորելու այդպիսի շրջանները և օգնելու տեղական բիզնեսներին։
2010 թվականի փետրվարին խումբը հայտնվեց ամերիկյան հեռուստատեսությունում, հաջողությունների հասավ Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում։ 2010-ի դեկտեմբերին խումբն առաջադրվեց Գրեմմիի երկու անվանակարգում, մրցանակներ չնվաճվեցին, սակայն նրանց ելույթը բարձրացրեց ալբոմի վաճառքի ցուցանիշը 99%-ով ԱՄՆ-ում և հասցրեց երկրորդ հորիզոնականի Բրիտանիայում և Բիլբորդ 200-ում ։ Դեկտեմբերի 7-ին Հնդկաստանի Դելլի քաղաքում թողարկվեց EP ալբոմ Dharohor Project-ի, Mumford and Sons-ի և Լաուրա Մարլինգի համագործակցությամբ։ 2011-ին Sigh No More-ը ճանաչվեց տարվա ալբոմ Brit Awards-ում։ Նրանք շրջագայեցին ԱՄՆ-ում և սկսեցին երգեր գրել նոր ալբոմի համար։ Տղաները հայտնվեցին նաև երաժշտական վավերագրական Big Easy Express ֆիլմում (ռեժիսոր` Էմմեթ Մալլոյ), որը 2013-ին արժանացավ Գրեմմիի «Լավագույն երկարաձիգ հոլովակ» անվանակարգում։ Խումբը երկու երգ ձայնագրեց Անդրեա Արնոլդի Wuthering Heights-ի համար և 2012-ի հունիսին համագործակցեց Birdy-ի հետ Pixar ընկերության Խիզախը (անիմացիոն ֆիլմ) մուլտֆիլմի համար գրված Learn Me Right երգի ստեղծման աշխատանքներում, որը վերանվանվեց Not with Haste  ։
Babel
Երկրորդ ստուդիական ալբոմը` Babel-ը, թողարկվեց 2012 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Երգացանկը ներառում է 12 երգ և երեք լրացուցիչ երգ ։ Գլխավոր սինգլը I Will Wait երգն է։ Պրեմիերայից հետո Babel-ն առաջինն էր Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ի Բիլբորդ 200-ում  ։ Առաջին շաբաթվա ընթացքում ալբոմը վաճառվեց 158 հազար օրինակով Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում` 600 հազար օրինակով, իսկ ամբողջ աշխարհում` մոտ մեկ միլիոն օրինակով  ։ Արդյունքում, Babel-ը 2013 թվականի փետրվարի 10-ին նվաճեց Գրեմմի «Տարվա ալբոմ» անվանակարգում։
2013-ի ընթացքում խումբը շարունակեց իր Gentlmen of the Road շրջագայությունը։ Տեխասում ելույթից հետո խմբի անդամներից Թեդ Դվեյնը հոսպիտալացվեց։ Նրա մոտ ախտորոշվեց գլխուղեղի արյունահավաք, որը պահանջում էր վիրահատություն։ Տղաները հետաձգեցին իրենց Summer Stampede Tour-ի մնացած ելույթները և վերադարձան Բրիտանիա ։ Դվեյնը հաջողությամբ վիրահատվեց և կարողացավ մասնակցել Glastonbury փառատոնին 2013-ի հունիսի 30-ին ։ Նրանք շարունակեցին շրջագայել ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Մեծ Բրիտանիայում մինչև սեպտեմբեր։ Babel-ի շրջագայությունից հետո խումբը հինգ ամսով գնաց ընդմիջման և վերադարձավ 2014-ի փետրվարին` աշխատելու իրենց երրորդ ալբոմի վրա ։
Wilder Mind
Երրորդ ալբոմի պրեմիերայի մասին հայտարարվել էր 2015 թվականի մարտի 2-ին։ Այն թողարկվեց մայիսի 4-ին, իսկ մայիսի 9-ին ռադիոկայաններով արդեն լսվում էր ալբոմի առաջին սինգլը` Believe-ը։ Հայտարարվեց նաև Gentlmen of the Road-ի ամառային շրջագայության մասին ։ 2015-ի սկզբում հաստատվեց նրանց` Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի շրջագայության և փառատոնների մասնակցության ժամանակացույցը։ Խմբի կենդանի վերադարձը կայացավ Լոնդոնում` Հեքնիի Օսլո պողոտայում, 2015-ի մարտի 10-ին ։ Նրանք նվագեցին երկրպագուների համար երկու գիշեր և շարունակեցին իրենց ելույթները Բեռլինի, Լոս Անջելեսի, Նյու Յորքի, Տորոնտոյի փոքրիկ պողոտաներում` մնալով երկու գիշեր ամեն քաղաքում։ Տղաներն իրենց ալբոմը գովազդեցին հայտնվելով հեռուստաեթերում և ռադիոկայաններում։ 2015-ի հունիսի 2-ին Բրուքլինից սկսվեց ամառային շրջագայությունը Հյուսիսային Ամերիկայում ։
2016 թվականի հունիսի 17-ին խումբը թողարկեց EP ալբոմ` Johannesburg անվանումով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Ատկա (այլ կիրառումներ)
Ատկա, կարող է վերաբերել՝
Անիմալիստիկա
Անիմալիստիկա (Անիմալիստական ժանր), երբեմն նաև Անիմալիզմ (animal — կենդանի), Կերպարվեստի տեսակ, որի հիմնական օբյեկտները հանդիսանում են կենդանիները, գլխավորապես գեղանկարչության, լուսանկարի, քանդակի, գրաֆիկայի մեջ և հազվադեպ՝ դեկորատիվ արվեստում։ Անիմալիստիկան ներառում է իր մեջ բնագիտական և գեղագիտական հիմքեր։ Անիմալիստի գլխավոր խնդիրներն են ինչպես կենդանու ճշգրիտ պատկերումը, այնպես էլ գեղարվեստորեն ձևավորված հատկանիշների արտահայտումը՝ դեկորատիվ արտահայտչամիջոցներով կամ նրանց մարդուն բնորոշ հատկանիշներով, արարքներով ու զգացողություններով օժտելով (օրինակ առակներում կամ հեքիաթներում)։
Քանդակից տարածում է գտել անիմալիստական Խեցեգործությունը (анималистическая керамика)։
Կենդանիների ձև ստացած ֆիգուրներ գոյություն ունեն Հին Արևելքի, Աֆրիկայի, Օվկիանիայի, հին Ամերիկայի բազմաթիվ երկրների հին արվեստի բանահյուսության կենդանիների ոճով հուշարձաններում ։
Ալաջախան (Կամախի գավառ)
Ալաջախան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։ Գտնվում էր Կամախ քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ լեռնային վայրում։ Գյուղից արևելք կան անտառներ ։
Անիմալիստիկա
Անիմալիստական ժանրում աշխատող նկարիչներին անվանում են «անիմալիստներ»։
Ալաջախան (Կամախի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անիմալիստիկա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Արվեստի տեսակներ Կատեգորիա:Գեղանկարչություն * Կատեգորիա:Կերպարվեստի տեսակներ Կատեգորիա:Կիրառական արվեստ
Ատչիսոն շրջան (այլ կիրառումներ)
Ատչիսոն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Տաումատաուկատանգիինգակոաոաոուտամատեապոկանուենուկիտանատահու
Տաումատաուկատանգիինգակոաոաոուտամատեապոկանուենուկիտանատահու (մաորիների լեզվով՝ Taumata-whakatangihanga-kōauau-a-Tamatea-pōkai-whenua-ki-tana-tahu), Նոր Զելանդիայում գտնվող բլրի տեղական անվանումն է, որը գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում որպես «աշխարհի ամենաերկար տեղանուն»։ Բլրի բարձրությունը 305 մետր է։ Բլրակը մոտ է գտնվում Պորանգահաու կոչվող ավանին, իսկ Վայպուկուրաու քաղաքից գտնվում է հարավ։
Տեղացիները խոսակցությունը հեշտացնելու համար բլրակը կոչում են պարզապես Տաումատա։ Բլրակի ամբողջական անվանումը թարգմանվում է որպես «Պնդուկենիների սպիտակ հովտում գտնվող Սուրբ Տիսլիոսի կարմիր քարանձավի դիմացի արագահոս հեղեղատի կողքին գտնվող Սուրբ Մարիամի եկեղեցին»։
Պիրա
Պիրա (Pira, Pira, Pira), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոնկա դե Բարբերա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 8,01 կմ²։ Բնակչությունը՝ 502 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Թանգարան «ՏԱՊԱՆ»
«ՏԱՊԱՆ», թանգարան նվիրված հայկական մշակույթին, կրոնին և պատմությանը ։ Թանգարանը գտնվում է Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի հայկական տաճարային համալիրում։
Պատմություն
Թանգարանի բացումը կապված է Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի 300-ամյակի հետ։ «Տապան»-ը կառուցվել է թեմի Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանի անմիջական նախաձեռնությամբ և օրհնությամբ ։ Առաջին ցուցադրանմուշները նվիրաբերել են հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչներ՝ Սամվել և Էթերի Կարապետյանները, Դաշյան ընտանիքը՝ փոխանցեց XVII դարի ձեռագիր Ավետարան։ Ս. Հարությունյանը նվիրեց վարդապետ Առաքել Դավրիժեցու 1669 թվականին լույս տեսած «Պատմութիւնը» գիրքը, Ր. Մ. Կնադյանը նվիրեց XVIII դարի Ավետարան, Ա. Ղուկասյանը՝ հին հայկական մանրանկարներ ։
Ցուցադրանմուշներ
Թանգարանի ցուցադրանմուշների շարքում ներկայացված են Հովհաննես Այվազովսկու, Գևորգ Բաշինջաղյանի, Մարտիրոս Սարյանի, Գրիգոր Խանջյանի, Մինաս Ավետիսյանի և հայ այլ նկարիչների աշխատանքներ։
Քրիստոնեական իրեր՝ խաչ Տիրոջ խաչի մասունքներով, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի կաթղիկոսության շրջանի մասունքներ։ Պատմական մասում ներկայացված են այնպիսի իրեր, որոնք արտահայտում են նախաքրիստոնեկան ժամանակաշրջանից սկսած մինչև մեր օրերը:։
Կաշվե կազմով Ավետարան (1680)
Ավետարանի առաջին էջի արձանագրությունը վկայում է այն մասին, որ ձեռագիրը ստեղծվել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Հակոբ IV Ջուղայեցու (1655-1680 թվականներ) ժամանակ արքեպիսկոպոս Հովհաննեսի օրհնությամբ։ Գիրքը գրվել է դպիր Սարգիսի կողմից՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում, որը ըստ արձանագրության գտնվում է Ձագաձոր շրջանի Գորիս գյուղում։
Խաչ տիրոջ խաչի մասունքներով
Սուրբ խաչը Էջմիածնի մայր տաճար բերվեց և տաճարին նվեր մատուցեց Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի կողմից ։ Հիմա մեծ սրբությունը կարելի է տեսնել «Տապան» թանգարանի քրիստոնեական մասունքների շարքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Աղմեչիդ (լեռնագագաթ)
Աղմեչիդ, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզուն, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հարավային հատվածում, 	Մեղրիի լեռնաշղթայում՝ Կապուտջուղից մոտ 3 կմ հյուսիս–արևելք։ Բարձրությունը մոտ 3637 մ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
(8578) Շոջիկատո
(8578) Շոջիկատո (Shojikato), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի նոյեմբերի 19-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,001442 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,704 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2989 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1899,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189544 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,03° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեծ Բուդդայի տաճար
Մեծ Բուդդայի տաճար կամ Վաթ Փար Յայի (วัดพระใหญ่), արևելյան բուդդայական տաճար Թաիլանդի Կո Սամուի կղզում։
Վաթ Փար Յային Բուդդայականության կրոնի սուրբ Բուդդայի պատկերով 12 մետրանոց ոսկյա արձան է, որը տեսանելի է կղզու բոլոր բարձր կետերից։
Բուդդայի արձան
Մեծ Բուդդայի հարևանությամբ գտնվում է Բուդդայի ևս մեկ՝ ավելի փոքր արձան, իսկ արձանի թիկունքում կա նաև զանգերի հավաքածու ։
Տաճարի ունի անիմիզմի դիզայներական տարրեր և կառուցված է բրահմինիզմի և բուդդայական ճարտարապետական ոճերի համադրությամբ։ Ինչպես Թաիլանդի մյուս բուդդայական տաճարները, այնպես էլ Վաթ Փար Յային շրջապատված է աստիճաններով։
Այդտեղ գործում են նաև ռեստորանների և խանութների համալիր, որը հայտնի է Մեծ Բուդդայի ափ անունով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բուդդայական տաճարներ Կատեգորիա:Թաիլանդի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Թաիլանդի տաճարներ
Մարինա Սիլվա
Մարիա Օսմարինա Մարինա Սիլվա Վաս դե Լիմա (Maria Osmarina Marina Silva Vaz de Lima, ), բրազիլացի քաղաքական գործիչ և բնապահպան, պատմության և մանկավարժական հոգեբանության մասնագետ։ 2010 և 2014 թվականների նախագահական ընտրություններում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։
Վաղ տարիներ
Մարինա Սիլվան եղել է  Ակրի նահանգի Ռիու Բրանկու քաղաքից 70 կմ հեռավորության վրա գտնվող փոքրիկ գյուղում բնակվող աղքատ ընտանիքի 11 երեխաներից մեկը։ Մանկության տարիներին տառապել է  բազմաթիվ հիվանդություններով (մալարիա, հեպատիտ, մետաղներից թունավորում)։ 16 տարեկան հասակում որբանալով մեկնել է Ռիու Բրանկու՝ բուժվելու և սովորելու կաթոլիկ միանձնուհիների մոտ, այդպիսով դառնալով ընտանիքում առաջին մարդը, որը սովորել է կարդալ և գրել։ Ակրիի դաշնային համալսարանն ավարտելուց հետո ստացել է պատմաբանի դիպլոմ։
Երիտասարդության տարիներին աշխատել է որպես կաուչուկ հավաքող և տնային տնտեսուհի։ Մասնակցել  է նահանգում աշխատավորների առաջին արհմիության ստեղծմանը (1984)։ Համագործակցել է նաև Չիկո Մենդեսի հետ, որը սպանվել է Ամազոնյան անտառների և իրենց բնակավայրերից վտարվող բնիկ բնակչության  պաշտպանության համար ։
Քաղաքական գործունեություն
Մարինա Սիլվան իր քաղաքական հետագիծը սկսել է Կոմունիստական հեղափոխական կուսակցությունում, այնուհետև  միացել է Աշխատավորական կուսակցությանը։ 1994 թվականին Աշխատավորական կուսակցությունից ընտրվել է Բրազիլիայի սենատում։
2003 թվականին նախագահ Լուլա դա Սիլվայի կառավարությունում նշանակվել է շրջակա միջավայրի նախարար և պաշտոնավարել մինչև 2008 թվականը, երբ հրաժարական է տվել զբաղեցրած պաշտոնից խոշոր կորպորացիաների, գործարար շրջանակների կողմից նրա գործընկերների թիմի գործունեության նկատմամբ «աճող դիմադրության» պատճառով, քանի որ նա համաձայն չէր բիովառելիքի, ամբարտակների ցանցի և գենետիկորեն ձևափոխված արտադրանքի ցանքսերի ընդլայնման հարցերում։ Վերջին կաթիլը դարձավ Լուլայի կողմից «Ամազոնի կայուն զարգացման նախաձեռնության» ծրագիրը համակարգելու վերաբերյալ հանձնարարությունը, ոչ թե Սիլվային, այլ Ռազմավարական պլանավորման նախարար Ռոբերտո Մանգաբեյրա Ունգերին։
Ի նշան շրջակա միջավայրի ոչ ակտիվ քաղաքականության դեմ բողոքի, 2009 թվականի օգոստոսի 19-ին նա դուրս է եկել Աշխատավորական կուսակցությունից և անդամագրվել Կանաչների կուսակցությանը, որի հիմնադիրներից մեկը՝ Կառլոս Մինցը, նախկինում փոխարինել է նրան որպես շրջակա միջավայրի նախարար։
Մասնակցություն նախագահական ընտրություններին
Մարինա Սիլվայի մասնակցությունը Լոնդոնում կայանալիք 2012 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությանը, որպես 8 դրոշակակիրներից մեկը, անակնկալ է մատուցել Բրազիլիայի կառավարության ներկայացուցիչներին։
2013 թվականին նա ստեղծել է «Ցանց կայուն զարգացման համար» (Rede Sustentabilidade) կուսակցությունը, բայց տարվա վերջին Գերագույն ընտրական դատարանը մերժել է գրանցել այն և Սիլվան անդամագրվել է Բրազիլիայի Սոցիալիստական կուսակցությանը։ 2014 թվականի ապրիլին նա ընտրվել է որպես Սոցիալիստական կուսակցության փոխնախագահի թեկնածու։
2014 թվականի օգոստոսի 13-ին նախագահի թեկնածու Էդուարդո Կամպուշը մահացաել է ինքնաթիռի վթարից։ Մարինա Սիլվան դարձել է Բրազիլիայի նախագահի թեկնածու։ Սոցիալիստներից բացի, նրան աջակցող կոալիցիայում ընդգրկված են եղել մի շարք այլ ընդդիմադիր ցենտրիստական կուսակցություններ (Առաջադիմական հանրապետական կուսակցությունը, Սոցիալ-լիբերալ կուսակցությունը, Համերաշխության հումանիստական կուսակցությունը) և ձախ ուժեր (Բրազիլիայի սոցիալիստական ժողովրդական կուսակցությունը, «Ազատ հայրենիք»)։ Չնայած հարցումների արդյունքում կանխատեսվել է, որ Սիլվան կանցնի երկրորդ փուլ 2014 թվականի նախագահական ընտրություններում,  բայց նա հայտնվել է միայն երրորդ տեղում՝ ստանալով ձայների 21.3%-ը։ Երկրորդ փուլում նա աջակցել է կենտրոնամետ աջ թեկնածու Աեզիո Նեվեսին՝ ընդդեմ Դիլմա Ռուսեֆի։
Մարինա Սիլվան պատկանում է Աստծո ժողովի հոգեգալստականների աղանդին, որն անսովոր է Բրազիլիայի համար, որտեղ գերակշռում է կաթոլիկությունը։ Չնայած հիմնական հարցերի վերաբերյալ առաջադեմ դիրքորոշմանը, կրոնական համոզմունքների պատճառով նա դեմ է աբորտին և նույնասեռ ամուսնություններին։
Պարգևներ
1996 թվականին Մարինա Սիլվան արժանացել է Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայի Գոլդմանի բնապահպանական մրցանակին ։
2007 թվականին ՄԱԿ-ի բնապահպանական ծրագրի շրջանակներում ստացել է Երկրի Կողմնակից պատվավոր կոչումը, 2009 թվականին արժանացել է Սոֆյայի մրցանակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի սենատորներ Կատեգորիա:Արհմիութենական գործիչներ Կատեգորիա:Բրազիլացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Բնապահպաններ Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքական գործիչներ
Լավրենտի Հովհաննիսյան
Լավրենտ Շահենի Հովհաննիսյան, հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2008), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010):
Կենսագրություն
Լավրենտի Հովհաննիսյանը ծնվել է 1944 թվականին Նորշեն գյուղում (այժմ՝ Արցախի Մարտունու շրջան) ։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1971 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտում, 1971-1977 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1977-1986 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող, 1986-1991 թվականներին՝ Հայկական համաբարբառի բաժնի վարիչ, 1991-1995 թվականներին՝ խմբի ղեկավար, 1996 թվականից առաջատար գիտաշխատող, 1995-2005 թվականներին՝ ինստիտուտի փոխտնօրեն, 2000-2005 թվականներին թեմայի ղեկավար, 2005-2006 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնակատար, 2006-2012 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտի տնօրեն ։
Ստեղծագործություններ
Աշխատությունները վերաբերում են լեզվի պատմությանը, բարբառագիտությանը և ստուգաբանությանը [«Դասական գրաբարի բայական ժամանակների կիրառությունը», «XVII դարի գրաբարը» (երկուսն էլ՝ «Լեզվի և ոճի հարցեր» ժողովածուում, № 3, 1975 թվական, № 7, 1983 թվական), «Հայերենի իրանական փոխառությունները», 1990 թվական, «Բառային տարբերակներ V դարի գրաբարում» («Հայոց լեզվի պատմության հարցեր» ժողովածուում, № 3, 1991 թ.), «Նյութեր պատմական բառարանագրության», 2001 թվական)]։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ
Հայ ազգային ճակատ
Հայ ազգային ճակատ (ՀԱՃ), հայ հայրենասերների հակաֆաշիստական ընդհատակյա կազմակերպություն (1942–1945 թվականներին)։ Ստեղծվել է ֆրանսահայ կոմունիստների նախաձեռնությամբ։ Միավորում էր ֆրանսահայ համայնքի հայրենասերներին։ Կազմակերպիչներն էին Հանրի Մարմարյանը, Մեսրոպ Ասատուրյանը, Դավիթ Դավթյանը, Շահե Տատուրյանը, Սիրակ Բաղդասարյանը, Մելքոն Գեղունին, Կարապետ Քյուրեջյանը, Սարգիս Ալթունյանը և ուրիշներ։ Գերմանական օկուպացիայից Ֆրանսիայի ազատագրման պահին ՀԱՃ թվականի շարքերում կար ավելի քան 10 հզ հայ հայրենասեր։ 1943 թվականին ՀԱՃ թվականի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Երիտասարդ ֆրանսահայ հայրենասերների ճակատը։ Հայ հայրենասերները գերմանական օկուպանտների դեմ պայքարում էին մատչելի բոլոր միջոցներով։ ՀԱՃ ընդհատակում հրատարակել է թերթեր, թռուցիկներ, Սովինֆորմբյուրոյի հաղորդագրություններ ևն։ Ֆրանսիական և հայկական պարբերականներն իրենց էջերում ընդգծում էին այն միտքը, որ հայ հայրենասերները, մասնակցելով և օգնելով ֆրանսիական Դիմադրության շարժմանը, դրանով իսկ կատարում են իրենց պարտքը հեռավոր հայրենիքի՝ Հայաստանի նկատմամբ։ ՀԱՃ կազմակերպել է նաև նյութական օգնություն Ֆրանսիայի ազատագրման ֆոնդին (միայն 1943–1944 թվականներին՝ 7 միլիոն ֆրանկ)։ Զգալի գումար է հանգանակել «Սասունցի Դավիթ» տանկային շարասյան կազմակերպման ֆոնդին։ 1944 թվականի ամռանը, Ֆրանսիայում Ազգային ապստամբության օրերին, ՀԱՃ աջակցել է հայ պարտիզանական և հայրենասիրական միլիցիայի ջոկատների ստեղծմանը։ Ակտիվորեն մասնակցել է Փարիզի և Ֆրանսիայի այլ քաղաքների ու շրջանների ազատագրմանը։ ՀԱՃ թվականի նման կազմակերպություններ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործել են նաև հայկական այլ համայնքներում (ԱՄՆ, Անգլիա, Ռումինիա, Բուլղարիա, Եգիպտոս, Սիրիա, Կիպրոս և այլն)։ Իրենց գործունեությամբ այդ կազմակերպությունները զգալի ավանդ են մուծել հակաֆաշիստական պայքարի ընդհանուր գործում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հակաֆաշիստական պայքարի կազմակերպություններ
Արտեմ Չապայ
Արտեմ Չապայ (Артем Чапай, գրական կեղծանուն՝ Անտոն Վասիլյովիչ Վոդյանի, Антон Васильович Водяний, ), ուկրաինացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ և ակտիվիստ։ Նա գրում է նոնֆիքշն, ինչպես նաև հայտնի գեղարվեստական գրականություն։ Նա BBC-ի «Ուկրաինայի տարվա գիրք» մրցանակաբաշխության եզրափակչի քառակի մասնակից է եղել։
Կենսագրություն
Արտեմը ծնվել և մեծացել է Արևմտյան Ուկրաինայի փոքր քաղաքում՝ Կոլոմիայում։ Նա իր կյանքի տարիների մեծ մասն անցկացրել է Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում ։ Նա «Փրկենք հին Կիևը» շարժման հիմնադիրողներից և նշանավոր դեմքերից մեկն էր՝ ընդդեմ խոշոր կառուցապատողների կողմից ապօրինի շինարարության ։  2022 թվականին Ուկրաինա Ռուսաստանի ներխուժումից հետո նա իր ընտանիքը տարհանեց անվտանգ վայր մարտի սկզբին և զինվորագրվեց Ուկրաինայի Զինված ուժերի կազմում ։  Քաղաքական առումով նա պաշտպանում է հակաավտորիտար ձախ գաղափարները ։
Կարիերա
1998 թվականին ավարտել է Կոլոմիայի գիմնազիան։ Նա 1998-2001 թվականներին սովորում էր Ուկրաինայի Անվտանգության ծառայության ազգային ակադեմիայում, սակայն « Ուկրաինան առանց Կուչմայի » բողոքի ակցիայի ժամանակ ստիպված եղավ թողնել ուսումը։ 2008 թվականին ավարտել է Կիև-Մոգիլայի ակադեմիա ազգային համալսարանփիլիսոփայության մասնագիտությամբ ։ Նա ստացել է «Կենտրոնական Եվրոպայի նախաձեռնության կրթաթոշակ» Սլովենիայում բնակության վայրում գտնվող գրողների համար և Ավստրիայում թարգմանիչների համար Փոլ Սելանի կրթաթոշակ ։
Նա կարիերայի առաջընթաց ունեցավ, երբ նրա երկրորդ գիրքը''՝ «Ճանապարհորդություն Մամայոտայի հետ. Ուկրաինայի որոնումներում» (2011) ընդգրկվեց BBC-ի Ուկրաինայի տարվա գիրք մրցանակի կարճ ցուցակում ։ Նա նաև ճանաչվել է իր մոտ ապագայի դիստոպիայի համար՝ «Կարմիր գոտի» (2014), «There Goes the Neighborhood» (2015) և «Ուկրաինա'' » (2018), որոնք նույնպես ներառվել են BBC-ի Ուկրաինայի գրքի կարճ ցուցակում։ Տարվա մրցանակ ։
Նա նաև աշխատել է որպես Դոնբասի պատերազմը լուսաբանող լրագրող։ 2015 թվականին նա համագործակցեց Կատերինա Սերհատկովայի հետ՝ համահեղինակելու և հրատարակելու «Երեք նամակների պատերազմը» ՝ նրանց զեկույցների ժողովածուն, որը պատրաստվել էր Դոնբասում պատերազմի ժամանակ ։ Նա և Կատերինան երեք պատմվածք են ավելացրել «Երեք նամակների պատերազմ» գրքում, որոնցից երկուսը առաջադրվել են որպես Կուրտ Շորկ մրցանակի եզրափակիչ՝ միջազգային լրագրության ոլորտում ։
Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են յոթ լեզուների և հայտնվել «Լավագույն եվրոպական գեղարվեստական գրականություն» անթոլոգիայում։ Նրա «Ուկրաինան» 26 և պատմվածքներից բաղկացած ժողովածուն (վերնագիրը անգլերեն է, ոչ թե ուկրաիներեն) 2018 թվականի BBC-ի «Տարվա ոչ գեղարվեստական գրքի» մրցանակաբաշխության եզրափակիչ փուլի մասնակիցներից մեկն էր ։
Նա նաև թարգմանել է ոչ գեղարվեստական գրականություն անգլերենից, այդ թվում՝ պաղեստինցի ամերիկացի մտավորական Էդվարդ Սաիդի «Հումանիզմ և դեմոկրատական քննադատություն», հնդիկ հակագաղութային առաջնորդ Մահաթմա Գանդիի «Սատյագրահան» Հարավային Աֆրիկայում և ամերիկացի լեզվաբան Նոամ Չոմսկու «Մտավորականների պատասխանատվությունը » ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Articles with hCards Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1981 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի զինվորականներ Կատեգորիա:Կամավորություն Կատեգորիա:Ուկրաինացիներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ
Ներբանային գորտնուկ
Ներբանային գորտնուկ, գորտնուկի տեսակ, որն առաջանում է ոտնաթաթի ստորին հատվածում կամ մատներին ։ Նրանց գույնը, որպես կանոն, չի տարբերվում մաշկի գույնից ։ Փոքր սև կետերը հաճախ հանդիպում են մակերեսին ։ Մեկը կամ մի քանիսը կարող են լինել հարակից շրջանում ։ Ճնշման պարագայում դրանք կարող են բերել ցավի առաջացման և դժվարեցնել քայլը ։
Նրանք առաջացման պատճառը մարդու պապիլոմա վիրուսն է (HPV) ։ Վարակի առաջացման համար անհրաժեշտ է մաշկի վնասվածք ։ Ռիսկերի մեջ են մտնում հասարակական բաղնիքներից օգտնվողները, գորտնուկ և թույլ իմունային համակարգ ունեցողները ։ Ախտորոշումը հաճախ դրվում է ախտանիշների հիման վրա ։
Բուժումն անհրաժեշտ է միայն ախտանիշների առկայության դեպքում ։ Բուժման մեջ մտնում է սալիցիլաթթուն, կրիոթերապիան և վիրահատական միջամտությունը ։ Ախտահարված մասը ծածկող մաշկը նախքան բուժումը պետք է հեռացվի ։ Դեպքերի 1/3-2/3 մասում կարող է դիտվել ինքնաբուժում, սակայն այն կարող է տևել մի քանի տարի ։ Ներբանային գորտնուկները հաճախ են հանդիպում ։ Ամենից հաճախ հիվանդանում են երեխաները և երիտասարդները ։
Պատճառներ
Ներբանային գորտնուկները բարորակ էպիթելիալ ուռուցքներ են, որոնք առաջանում են գերազանցապես մարդու պապիլոմա վիրուսի 1, 2, 4, 60, or 63 շտամներով, բայց կարող են առաջանալ նաև 57, 65 , 66 , և 156 շտամներից։ Այս տեսակները դասվում են որպես կլինիկական (տեսանելի ախտանիշներ)։ Վիրուսը կարող է ախտահարել մաշկը ուղղակիորեն, հնարավոր է ներթափանցի փոքր կտրվածքներով և մաշկի եղջերային շերտի վնասվածքներով։ Վարակից հետո գորտնուկները հնարավոր է լինի անտեսանելի մի քանի շաբաթ կամ ամիս։ Անընդհատ ճնշման ենթարկվելու պատճառով գորտնուկը ներհրվում է և դրա վրա կարող է ձևավորվել մաշկի հաստ շերտ։ Ներբանային գորտնուկը կարող է լինել ցավոտ՝ եթե չբուժվի ։
Գորտնուկները կարող են տարածվել շրջակա վնասված մաշկից կամ վարակված մակերեսներից։ Նրանք կարող են միաձուլվել և առաջացնել կլաստերներ, որոնք կոչվում են խճանկարային գորտնուկներ ։
Ախտորոշում
Ներբանային գորտնուկները նման են կոշտուկների, բայց կարող են տարբերակվել մաշկի մանրամասն զննման արդյունքում։ Մաշկային զոլերը (ստրիաներ) գտնվում են ներբանային գորտնուկների շուրջը, իսկ եթե դա ներբանային գորտնուկ չէ, ապա զոլավորությունը շարունակվում է մաշկի մակերեսային շերտով։ Ներբանային գորտնուկները հակված են ցավ առաջացնելու ախտահարված մասի երկու կողմից սեղմելիս, ի տարբերություն կոշտուկների, որոնց մոտ ցավը առաջանում է անմիջապես ախտահարված հատվածի վրա սեղմելիս։
Կանխարգելում
Քանի որ բոլոր գորտնուկները վարակիչ են, պետք է նախազգուշական միջոցներ ձեռնարկվեն `դրանց տարածումը կանխելու համար։ Առաջարկվում է
HPV վակցինացիայյի ճանապարհով չի լինում կանխարգելել ներբանային գորտնուկների առաջացումը, քանի որ գորտնուկները առաջանում են HPV տարբեր շտամներից։ Գարդասիլը պաշտպանում է 6, 11, 16 և 18 շտամներից, իսկ ցերվարիկսը՝ 16 և 18, մինչդեռ ներբանային գորտնուկները առաջանում են 1, 2, 4 և 63 շտամներից։
Բուժում
Կան բուժման մի շարք արդյունավետ միջոցներ ։ 2012թ կատարված հետազոտության համաձայն սալիցիլաթթվով և կրիոթերապիայով բուժումը համարժեք է կրիոթերապիայով բուժմանը ։
Դեղորայք
Սալիցիլաթթու- նպաստում է կերատոլիզիսի՝ հեռացնում է մաշկի մահացած մակերեսային բջիջները կերատոլիտիկ քիմիական նյութերի միջոցով, որոնք են՝ սալիցիլաթթուն կամ եռքլորքացախաթթուն։Սրանք վաճառվում են առանց դեղատոմսի, բարձր կոնցենտրացիաներով։ 10–15% դեպքերում նկատվում է գորտնուկի լրիվ անհետացում 12 շաբաթ սալիցիլաթթվով բուժելիս ։
Մրջնաթթու — տեղային կիրառման համար օգտագործվող տարածված դեղերից է ներբանային գորտնուկների բուժման համար, որը ներգործում է որոշակի ժամանակահատվածում, ստիպելով օրգանիզմին պայքարել գորտնուկի դեմ ։
Իմունոթերապիա – Ներվնասումային ներարկումը (պարոտիտային, կանդիդոզային և տրիխոֆիտային հակածիններ) նոր բուժման եղանակ է, որը ակտիվացնում է մարդւ իմուն համակարգը ներբանային գորտնուկի դեմ։ Ներկայումս սա խորհուրդ է տրվում որպես երկրորդ կարգի թերապիա ։
Վիրաբուժություն
Էլեկտրոդեսիկացիա և վիրաբուժական հեռացում, որից հետո կարող է մնալ սպի։
Լազերային վիրաբուժություն – որպես կանոն սա բուժման վերջին մեթոդն է, քանի որ այն թանկ է և ցավոտ, բայց կարող է օգտակար լինել մեծ, բուժմանը դժվար ենթարկվող գորտնուկների համար ։