cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալիսոն Քեննեդի
Ալիսոն Քեննեդի (Էլիսոն Քեննեդի, Alyson Kennedy, ), ամերիկացի քաղաքական և պետական գործիչ, Սոցիալիստական բանվորական կուսակցության անդամ, 2016 թվականի նախագահական ընտրություններին Սոցիալիստական բանվորական կուսկացությունից եղել է նախագահի թեկնածու։
Կենսագրություն
Բանվորական դասի ներկայացուցիչ Ինդիանապոլիսի բնիկ Ալիսոնը սկսել է մասնակցել Լուիսվիլում անցկացվող (Կենտուկի նահանգ) ԱՄՆ-ի սոցիալիստական շարժմանը։ Աշխատել է Ալաբամայի, Կոլորադոյի, Յուտայի և Արևմտյան Վիրջինիայի հանքերում։ 1977 թվականին Սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունից առաջադրվել է Քլիվլենդի (Օհայոյի նահանգ) քաղաքապետի պաշտոնում՝ պայքարի մեջ մտնելով այդ պահին գործող Հանրապետական կուսակցության քաղաքապետ Ռալֆ Փերքի դեմ, հավաքել է 1225 ձայն և պարտվել դեմոկրատական կուսակցության ձախ թևի ներկայացուցիչ Դենիս Կուսինիչին ։
2008 թվականի նախագահական ընտրություններում Սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունից առաջադրվել է որպես ԱՄՆ փոխնախագահի թեկնածու (նախագահի թեկնածու՝ Ռոջեր Կալերո, իսկ որոշ նահանգներում՝ Ջեյմս Հարիս, քանի որ Կալերոն ուներ միայն գրին քարտ, բայց ոչ ԱՄՆ քաղաքացիություն), իրենց ընտրարշավի ընթացքում Կալերոն և Քեննեդին հատուկ ուշադրություն էին դարձնում երիտասարդ ընտրողների ձայներին ։ Արդյունքում՝ Կալերոյի/Քեննեդիի ցուցակը ստացել է 5127 ձայն, իսկ Հարիս/ Քեննեդիինը՝ 2424 ձայն ։
2016 թվականի փետրվարի 12-ին Սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության կողմից Քեննեդին առաջադրվել էր ԱՄՆ նախագահի պաշտոնում (փոխնախագահի պաշտոնում առաջադրվել էր Օսբորն Հարթը) ։ Քեննեդին դարձել է երկրորդ կինը, որը Սոցիալիստական բանավորական կուսակցությունից առաջադրվել է նախագահի պաշտոնում (առաջինը Լինդա Յենսենն էր 1972 թվականին) ։ Քեննեդին առաջադրվել է յոթ նահանգներում՝ Յուտա, Լուիզիանա, Կոլորադո, Մինեսոտա, Թենեսի, Վաշինգտոն և Նյու Ջերսի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմունիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններ 2020 թեկնածուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ
Never Ending Story
Never Ending Story, Within Temptation խմբի չորրորդ սինգլը, երկրորդ Mother Earth ստուդիական ալբոմի։ Սինգլը ձայնագրվել էր DVD Mother Earth Tour համերգի համար։
Տեսահոլովոկ
Never Ending Story-ի տեսահոլովակը, Mother Earth Tour խմբի համերգների հատվածներն են։
Երգացանկ
1. «Never Ending Story» (Radio Edit) (3:30)
2. «Never Ending Story» (Extended Version) (4:01)
Կատեգորիա:2003 սինգլներ
Հերբերտ Հուվեր ավագ դպրոց (Գլենդել)
Հերբերտ Հուվերի անվան ավագ դպրոց, (Herbert Hoover High School), հանրային ավագ դպրոց ԱՄՆ Կալիֆորնիայի նահանգի Գլենդել քաղաքում։
Չերինիալե
Չերինիալե (Cerignale), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Հերբերտ Հուվեր ավագ դպրոց (Գլենդել)
Պատմություն
Դպրոցն անվանվել է ի պատիվ ԱՄՆ 31-րդ նախագահ Հերբերտ Հուվերի։ Տեղակայված է 18.6 ակր տարածք զբաղեցնող կամպուսում։ Դպրոցի նախնական մասնաշենքը կառուցվել է 1929 թվականին և ծառայել է մինչև 1966 թվականը առանց դահլիճի և ֆիզկուլտուրայի մասնաշենքի։ 1969 թվականին շենքերը քանդվել են և փոխարինվել նոր հարմարավետ կառույցներով։ 1990 թվականին, պայմանավորված Հուվեր ավագ դպրոց հաճախող դպրոցականների թվի աննախադեպ աճի, կառուցվեց և 1992 թվականին ավարտին հասցվեց 33 դասարան ունեցող նոր մասնաշենք ։
Չերինիալե
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 802 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 61 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47010։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:
Հերբերտ Հուվեր ավագ դպրոց (Գլենդել)
Պատմություն
Հուվեր ավագ դպրոցն ունի տարբեր սոցիալ-տնտեսական, կրթական և մշակութային ծագմամբ շուրջ 2,097 աշակերտ, որոնցից 47-% կովկասցիներ են (հիմնականում հայեր), 29.6-% հիսպանիկներ, 5.0%՝ ասիացիներ, 9.7% ֆիլիպիններ, 9% աֆրոամերկացիներ, 0.2-% այլ ։
Չերինիալե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Հերբերտ Հուվեր ավագ դպրոց (Գլենդել)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դպրոցներ Կատեգորիա:Գլենդել
Չերինիալե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Ամերսֆորտ (ճամբար)
«Ամերսֆորտ ճամբար» (Durchgangslager Amersfoort), համակենտրոնացման ճամբար, որը կառուցվել է Նացիստական Գերմանիայի կողմից բռնազավթված Նիդերլանդների Թագավորության տարածքում 1941 թվականին։ Գտնվում է հոլանդական Ամերսֆորտ քաղաքում։ Մահվան այս ճամբարը գոյությունը պահպանել է մինչև 1945 թվականի ապրիլ ամիսը։ Ամբողջ ընթացքում այստեղ պահվել են 35.000 կալանավորներ և ռազմագերիներ։
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սանձազերծելուց առաջ ապագա համակենտրոնացման ճամբարի տեղում սկսած 1939 թվականից գտնվում էին ռազմաբազաներ, որտեղ կենտրոնացած էր հրետանին ։
1941 թվականին ստեղծվում է գերմանական ճամբարը, որտեղ նույն թվականի օգոստոսի 18-ից սկսեցին տեղափոխել առաջին կալանավորներին. դրանք թվով 200 կոմունիստներ էին։ Համակենտրոնացման ճամբարի պարետը օբերշտուրմֆյուրեր Վալտեր Հենրիխն էր ։ 1941-ից 1943 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում համակենտրոնացման ճամբարում պահվում էին 8800 կալանավորներ, որոնցից 2200-ը արտաքսվեցին Գերմանիա։ Կալանավորներից շուրջ 850-ը հրեաներ էին։ Բացի հրեաներից և կոմունիստներից, Ամերսֆորտում պահվում էին նաև դիմադրության մասնակիցներն ու հարկադիր աշխատանքից խուսափողները ։
1943 թվականի մայիսի 17-ից սկսած ճամբարը հանձնվեց տեղական ոստիկանության հսկողությանը։ Ընդհուպ 1945 թվականը ճամբարում կային 26.500 բանտարկյալներ, որոնցից 18.000-ը ուղարկվեցին Արևելք՝ Բուխենվալդ և այլ մահվան ճամբարներ։
Ամերսֆորտ քաղաքի մերձակայքում է գտնվում Լեուզդենի հուշարձան-գերեզմանոցը, որտեղ հուղարկավորված են 865 խորհրդային զինվորներ ։ Նրանցից շուրջ 800-ը նահատակվել են համակենտրոնացման ճամբարում, իսկ մնացածի մասունքները բերվել և հողին են հանձնվել հարակից տարածքներից։ Յուրաքանչյուր երրորդ գերեզման անանուն է։
Ամերսֆորտ համակենտրոնացման ճամբարի պայմանները անմարդկային էին, այդ իսկ պատճառով կալանավորների ճնշող մեծամասնությունը մահացավ ամերիկացիների կողմից ճամբարը ազատագրելուց անմիջապես հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Նիդերլանդների պատմություն Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:1941 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1945 կազմալուծումներ
Սերվելյո
Սերվելյո (Cervelló, Cervello), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգում՝ Բախո Լոբրեգատ շրջանում։ Մունիցիպալիտետն զբաղեցնում է 24,11 կմ² մակերես տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 8566 (2010 թվական)։
Իգոր Սկլյար
Իգոր Բորիսի Սկլյար, թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր դերասան (1996 թվական) Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական դերասան (2013 թվական) ,  «Комарово» երգի կատարող 1985 թվական։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի տասնութին ինժեներների ընտանիքում։ 1975 թվականին ավարտել է Կուրսկի №6 դպրոցը։ Երգել և նվագել էր դպրոցական նվագախմբում, զբաղվել է սպորտով՝ սեղանի թենիս, հոկեյ, բռնցքամարտ, ֆուտբոլ, թեթև աթլետիկա ։ 1979 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատերական, երաժշտական և կինեմատոգրաֆիայի համալսարանը։ 1979-1980 թվականներին դերասանը Տոմսկի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասան էր։ 1980 թվականին զորակոչվել է բանակ։ 1983 թվականից սկսած Լենինգրադի դրամատիկական փոքր թատրոնում դերասան էր մինչև 2002 թվականը։ Ֆիլմերում սկսել է նկարվել սկսած 1973 թվականից։ Առաջին դերը խաղացել է «Հյուսիսային նավատորմի յունգա»ն ֆիլմում։ 2015 թվականի մարտին պարգևատրվել է հեռուստատեսության և ֆիլմերի պրոդյուսերների մասնագիտական մրցանակով հեռուստատեսային ֆիլմերի շրջանակներում որպես լավագույն երկրորդ պլանի դերասան ։
Ընտանիք
Ապրում է Պավլոսկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս կիթառահարներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Պավել Տագանրոգցու եկեղեցի (Մատվեև Կուրգան)
Պավել Տագանրոգցու եկեղեցի (Церковь Павла Таганрогского), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Մատվեև Կուրգան գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Մատվեևո-Կուրգանսկի գործակալությանը։
Հասցեն՝ Ռուսաստան, 346970, Ռոստովի մարզ,  Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան, գյուղ Մատվեև Կուրգան, Սադովայա փող., տուն 2, շինություն В։
Պատմություն
1999 թվականին Մատվեև Կուրգան գյուղի բնակիչները դիմեցին Ռոստովի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի (Դոլգանով) համաձայնությանը՝ հիմնադիր ծխական ժողով անցկացնելու խնդրանքով։ Ստանալով համաձայնությունը՝ նույն թվականին Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի գործակալ ավագ երեց Նիկոլայ Չեռնյավսկին անցկացրեց ժողով, ստեղծվեց ծուխ։
Ծխի երկնային հովանավոր դարձավ նույն թվականին փառավորված Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու սուրբ, երանելի Պավել Տագանրոգցին։ Այն ժամանակ ծիսակատարությունները տեղի էին ունենում նախկին ամառային կինոթատրոնի շենքում, որը հանդիսատես չունենալու պատճառով գյուղի վարչակազմը հանձնել էր ծխի կարիքների համար։ Կինոթատրոնը վերածվեց աղոթքի տան։
2000 թվականին արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնը Հայրենական մեծ պատերազմի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի վետերանների խնդրանքով  օրհնեց ապագա եկեղեցին կոչել Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին Միուսի ճակատում տարած հաղթանակի, Հայրենական մեծ պատերազմի Հարավային ճակատում զոհված 800 հազար զինվորների հիշատակին։
2003 թվականին Մատվեևո-Կուրգանսկի, Կույբիշևի, Նեկլինովսկի շրջանների վետերանների կազմակերպությունները և Մատվեևո-Կուրգանսկի յուրտի կազակներն անցկացրին միավորիչ ժողով, որի ընթացքում ստեղծվեց նախաձեռնող խումբ, որը պետք է զբաղվեր տաճար-հուշարձանի կառուցման հարցերով։ Նույն թվականին ստեղծվեց եկեղեցու նախագիծը և կայացավ նրա պետական արտագերատեսչական փորձաքննությունը։ Տաճարի շինարարությունը սկսվեց 2003 թվականին։
Շինարարական աշխատանքներն իրակացվում էին տեղի բնակիչների, հարևան շրջանների, Դոնի Ռոստով և Տագանրոգ քաղաքների գործարարների ուժերով։ Տաճարը կառուցվեց երկար։ Շինարարության ընթացքում տաճարում գործարկվեց գազի ջեռուցումը, տեսքի բերվեց տաճարի ստորին հարկը և այլն։ 2011 թվականին կարգի են բերվել պատերի և տաճարի ցոկոլը, անցկացվել է ջրահեռացման համակարգը։ 2015 թվականի մայիսի 1-ին տաճարին ամրացվեցին գմբեթն ու խաչը։
Ռոստովի նոր մետրոպոլիտ Մերկուրին (Իվանով) համաձայնեց տաճարում տեղադրել պատերազմի տարիներին զոհվածների անուններով հուշատախտակներ, տաճարի տարածքում կառուցել մատուռ-տապանատուն մարտիկների աճյունները ժամանակավորապես թաղելու համար։ Ռոստովի մարզում ամեն տարի որոնողական ջոկատները դաշտերում գտնում են զոհված զինվորների 300-ից 500 աճյուն։
2016 թվականի փետրվարի 14-ին Ռոստովի մետրոպոլիտ Մերկուրին կատարեց եկեղեցու օծումը հանուն բարեպաշտ Պավել Տագանրոգցու։
Ներկայումս տաճարին կից ստեղծվել է կիրակնօրյա դպրոց, թողարկվում է ծխական «Սլովո» թերթը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2015 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Մարտա Կոկլի
Մարտա Մերի Կոկլի (Martha Mary Coakley, ), ամերիկացի քաղաքական և պետական գործիչ, իրավաբան, Միդլսեքսի շրջանային դատախազ (1999-2007), Մասաչուսեթս նահանգի գլխավոր դատախազ (2007-2015)։ 2010 թվականին, ներկայացնելով ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցությունը, մասնակցել է Մասաչուսեթսի սենատորի ընտրություններին։ Հավաքելով ձայների 47 %՝ պարտվել է Սքոթ Բրաունին։ 2014 թվականին Մասաչուսեթսի նահանգապետի ընտրություններում հավաքել է ձայների 46,5 %՝ զիջելով Չառլի Բեյքերին։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Փիթսֆիլդում, Մասաչուսեթս, Էդվարդ և Ֆիլլիս Կոկլիի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և Կորեական պատերազմի վետերանը, մանր ձեռնարկատեր էր։ Մայրը զբաղվում էր տնային աշխատանքով։ Երբ Մարտան դարձավ մեկ տարեկան, ընտանիքը տեղափոխվեց Նորթ Ադամս, Մասաչուսեթս։ Այնտեղ Մարտան սովորել է Սուրբ Ջոզեֆի դպրոցում և Դրուրիի ավագ դպրոցում, որն ավարտել է 1971 թվականին ։
Կրթություն և կարիերայի սկիզբ
1975 թվականին Կոկլին ավարտել է Ուիլյամսի քոլեջը՝ արվեստի բակալավրի աստիճանով։ 1979 թվականին ավարտել է Բոստոնի համալսարանի իրավունքի դպրոցը՝ իրավաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճանով։ 1978 թվականի ամռանը, լինելով իրավագիտության ֆակուլտետի ուսանող, Կոկլին աշխատել է Մասաչուսեթս նահանգի Ադամս քաղաքի «Դոնովան և Օ'Քոնոր» իրավաբանական ընկերությունում։ Իրավունքի դպրոցն ավարտելուց հետո Կոկլին սկսել է աշխատել Բոստոնում՝ որպես իրավաբան։ Նախ աշխատել է «Փարքեր, Ուոլթեր, Դեյլի և Ուայթ» իրավաբանական ընկերությունում (Parker, Coulter, Daley & White), իսկ հետո՝ «Գուդվին Պրոքթերում» (Goodwin Procter) :
Շրջանային դատախազի օգնական
1986 թվականին Մասաչուսեթս նահանգի Լոուել քաղաքում Կոկլին սկսել է աշխատել շրջանային դատախազի օգնական։ Մեկ տարի անց ԱՄՆ արդարադատության նախարարությունը նրան առաջարկել է Բոստոնյան ուժերի կազմում կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի համար հատուկ փաստաբանի պաշտոն (Boston Organized Crime Strike Force): Կոլին շրջանային դատախազություն է վերադարձել 1989 թվականին և երկու տարի անց նշանակվել երեխաների հետ դաժան վերաբերմունքի համար քրեական հետապնդման բաժնի պետ։
Իտիրի
Իտիրի  (Ittiri), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8976 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 81,12 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 111,56 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 07044։ Հեռախոսային կոդը՝ 079։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարդինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Քրիստոնեությունն Իսպանիայում
Քրիստոնեությունն Իսպանիայում հանդիսանում է ամենատարածված կրոնը։ Այն հիմնականում ներկայացված է կաթոլիկ եկեղեցու միջոցով։
Համաձայն հետազոտական կենտրոնի (Pew Research Center) տվյալների՝ 2010 թվականին Իսպանիայում բնակվում էր 36,24 միլիոն քրիստոնյա, ինչը կազմում էր երկրի ընդհանուր բնակչության 78,6 %-ը ։ Ջ. Գ. Մելտոնի հեղինակած «Աշխարհի կրոններ» հանրագիտարանը Իսպանիայում բնակվող քրիստոնյաների թվաքանակը 2010 թվականի դրությամբ գնահատել է ընդհանուր բնակչության 90,6 % (շուրջ 40,8 միլիոն հավատացյալ) ։
Իսպանիայում քրիստոնեական խոշորագույն ուղղությունը հանդիսանում է կաթոլիկությունը։ 2000 թվականին Իսպանիայում գործում էր 25 հազար քրիստոնեական եկեղեցիներ և Աստծուն երկրպագելու վայրեր, որոնք պատկանում էին 192 տարբեր քրիստոնեական դավանաբանությունների ։
Իսպանիայում իսպանացիներից բացի քրիստոնեություն են դավանում նաև մեծաթիվ այլ ժողովուրդներ՝ կատալոնացիները, բասկերը, գալիսիացիները, արագոնցիները, աստուրիացիները։ Քրիստոնյաներ են հանդիսանում նաև երկրում բնակվող անգլիացիների, գնչուների, գերմանացիների, իտալացիների, ռումինացիների, պորտուգալացիների, հայերի ֆրանսիացիների, բուլղարների, ուկրաինացիների, լեհերի և այլ ազգությունների ներկայացուցիչների մեծ մասը։
Սկսած 1950-ական թվականներից՝ Իսպանիայում գործում է քրիստոնեական էկումենիկ կազմակերպություն, որն իրենից ներկայացնում է եկեղեցիների միջև համագործակցության իսպանական խորհուրդ (պաշտոնապես խորհուրդը ճանաչվել է 1994 թվականին)։ 2015 թվականի դրությամբ իսպանական երկու եկեղեցիներ (ավետարանական ու ռեֆորմիստական) հանդիսանում են Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհրդի անդամ։
Քրիստոնեության վաղ պատմություն
Քրիստոնեությունն ներկա է Իսպանիայում իր գոյության առաջին դարերից։ հռոմեացիներին ուղղված իր նամակում Պողոս առաքյալը գրում է «ես ուղևորվում եմ ձեր վայրերով դեպի Իսպանիա» ։ Առաքելական նամակներից պարզ չէ, թե արդյո՞ք Պողոս առաքյալը կարողացավ իրագործել իր պլանը, սակայն 3-րդ դարի ապոկրիֆները և վաղքրիստոնեական պատմիչները գրում են Պողոս առաքյալի՝ Իսպանիա այցելության մասին։ Նաև հին ծագում ունեն այն տեղեկությունների աղբյուրները, որոնք վկայում են Հակոբոս առաքյալ՝ Իսպանիա այցելության մասին։ Հիրենեոս Լիոնացու և Տերտուղիանոսի հաղորդագրությունների համաձայն 2-րդ դարում Իսպանիայում գործում էին քրիստոնեական ձևավորված համայնքներ։
Ժողովուրդների մեծ տեղաշարժի ժամանակաշրջանում Պիրենեյան թերակղզին գրավվեց վեստգոթերի կողմից, ովքեր արդեն այդ ժամանակ ընդունել էին քրիստոնեության արիոսական ուղղությունը։ Իբերոհռոմեացիների ժառանգներին արիոսականություն պարտադրելու վեստգոթերի բոլոր փորձերը ձախողվեցին։ Տեղացիները դավանում էին ուղղափառության նիկյան ձևը։
8-րդ դարում Պիրենեյան թերակղզին նվաճվում է արաբների կողմից, որոնց իսպանացիները անվանում էին մավրեր։ Իսպանիայի տարածքի մեծ մասը մի քանի դարով հայտնվեց արաբական իշխանության կառավարման ներքո։ Իսպանիայի քրիստոնեաների մի մասն ընդունեց իսլամ, իսկ մյուս մասը (մոսարաբներ), ընդունելով արաբական մշակույթն ու կյանքի կենցաղը, ընդհանուր առմամբ պահպանեց քրիստոնեական հավատքը։ քրիստոնյա բնակչության հանդեպ մուսուլման կառավարիշների վերաբերմունքը փոփոխվում էր հարաբերական հանդուրժողականությունից մինչև լիակատար մերժում։ Բազմաթիվ քրիստոնեաներ տանջանքների էին ենթարկվում մուսուլմանների կողմից։ Այդպիսի քրիստոնեաները պատմությանը հայտնի են որպես Կորդովյան նահատակներ։ Մուսուլմանական ժամանակաշրջանին հաջորդած Ռեկոնկիստան Պիրենեյան թերակղզում ուժեղացրեց կաթոլիկ եկեղեցու գերիշխանությունը։
Կաթոլիկություն
Կապված այն հանգամանքի հետ, որ Իսպանիայում աշխատում են մեծ թվով ուկրաինացիներ, երկրում սկսեց գործել Ուկրաինական հունակաթոլիկ եկեղեցին։ Ներկա դրությամբ այս եկեղեցին երկրում ունի շուրջ 40 ծուխ։
Իսպանիայում գործում են նաև ոչ հռոմեական կաթոլիկների բավականին փոքր համայնքներ։ Այդպիսի համայնքներից է Սուրբ Պիոս X-ի քահանայապետական եղբայրությունը (ավանդապահ կաթոլիկներ), Գալիսիական առաքելական եկեղեցին (որի մեկ թեմը գտնվում է Կանարյան կղզիներում, հին կաթոլիկներ) և այլն։ Իսպանիան հանդիսանում է Պալմարյան կաթոլիկ եկեղեցու հայրենիքը։ Այն ստեղծվել է Կլիմենտ Գոմեսի կողմից, ով իրեն հռչակել էր Գրիքոր XVII պապ։
Բողոքականություն
Ռեֆորմիստական գաղափարները Իսպանիա ներթափանցեցին դեռևս Մ. Լյութերի կենդանության օրոք։ Վալյադոլիդում և Սևիլյայում ձևավորվեցին բողոքական համայնքներ։ Այդպիսի խմբերի հայտնաբերումից հետո դրանց հետևորդների մի մասը կենդանի այրվեց, իսկ մյուս մասը լքեց երկիրը։
19-րդ դարի կեսերին Իսպանիայում սկսում են գործել պլիմուտյան եղբայրները, ռեֆորմատորները, մեթոդիստները և բաբտիստները։ 1920-ական թվականներին նրանց են միանում շվեդական հիսունական քարոզիչները:1967 թվականին իսպանական գնչուների խումբը, որը անդամները Ֆրանսիայում հավատափոխ էին եղել և դարձել հիսունականներ, Լե Կոսեկին ծառայություն մատուցելուց ոգևորված վերադարձան Իսպանիա և տեղական գնչուական համայնքներում հիմնեցին իրենց կրոնական առաքելությունը։ Հետագայում այն վերաձևափոխվեց որպես «Ֆիլադելֆիա» անունը կրող ավետարանական եկեղեցի, որը դարձավ երկրի խոշորագույն բողոքական եկեղեցին։ 20-րդ դարի վերջին երկու տասնամյակում հիսունականները հետևորդների թվաքանակի տեսակետից ունեցան տպավորիչ աճ և արդեն 21-րդ դարի սկզբին ներկայացնում էին իսպանական բողոքականների կեսին ։
Ներկա դրությամբ իսպանական բողոքականների թվաքանակը գնահատվում է 460-ից 567 հազար հավատացյալ ։ Հիսունականները (շուրջ 312 հազար) առաջին հերթին ներկայացված են «Ֆիլադելֆիա» ավետարանական եկեղեցով (շուրջ 204 հազար) և իսպանական Աստծո ժողովով (շուրջ 25 հազար) ։ Ուկրաինական սփյուռքում գործում է Ուկրաինայի ավետարանական հավատքի քրիստոնյաների եկեղեցու յոթ ծուխ ։ Իսպանիայում անգլիկանները հաշվվում են շուրջ 76 հազար։ Ավելի քան 10 հազար հավատացյալներ ունեն պլիմուտյան եղբայրները, բաբտիստները, ադվենտիստները և միջազգային իսպանական ավետարանական եկեղեցին ։
Ուղղափառություն
1761 թվականին Իսպանիայում ռուսական դեսպան Պյոտր Ռեպնինի մասնակցությամբ Մադրիդում կառուցվում է առաջին եկեղեցին, որը նվիրվում է Մարիա Մագդաղենացուն։ Պետական ծախսերի կրճատման հետ կապված 1882 թվականին եկեղեցին փակվում է։
19-րդ դարի վերջից առափնյա քաղաքներում հանգրվանում են հույն առևտրականները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերձավոր Արևելքից միգրացիայի հետևանքով Իսպանիայում հույների թվաքանակը նկատելիորեն աճում է։ 1949 թվականին Մադրիդում տեղակայված Հունաստանի դեսօանատան ֆինանսական աջակցությամբ կառուցվում է Անդրեևյան տաճարը։ Եկեղեցական ծուխը պաշտոնապես գրանցվում է միայն 1968 թվականին, երբ որոշակիորեն ազատականացվեց իսպանական օրենսդրությունը։ Այդ և նմանատիպ եկեղեցական ծխերը հանդիսանում էին Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքության մաս և ներկա դրությամբ ներառված են Իսպանական ու Պորտուգալական մետրոպոլիայի մեջ։ Այն Իսպանիայում ունի շուրջ 26 եկեղեցական ծուխ։
Երկրում ուղղափառների թվաքանակը սկսեց աճել 1990-ական թվականներից, երբ Արևելյան Եվրոպայից դեպի Իսպանիա աշխատանքային միգրանտների հոսք սկսվեց։ Այս հանգամանքի հետ կապված երկրում սկսեց գործել Ռումինական ուղղափառ եկեղեցին (49 եկեղեցական ծուխ), Ռուս Ուղղափառ եկեղեցին (9 եկեղեցական ծուխ և համայնք) և Սերբական ուղղափառ եկեղեցին (14 եկեղեցական ծուխ)։
Ըստ «Pew Research Center»-ի գնահատականներով՝ 2010 թվականին Իսպանիայում բնակվել են 900 հազար ուղղափառներ ։
Ոչ ավանդական քրիսստոնեություն
Իսպանիայում մարգինալ քրիստոնեության խոշորագույն կառույցը հանդիսանում է Եհովայի վկաներ կազմակերպությունը, որը երկրում գործունեություն է սկսել իրականացնել 1919 թվականից։ Համաձայն Եհովայի վկաներ կազմակերպության տվյալների 2012 թվականին Իսպանիայի տարածքում կազմակերպվել է 1521 հավաք, որոնց մասնակցել է 110 հազար մկրտված կազմակերպիչ-քարոզիչ ։
Իսպանիայում Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցու միաբանությունը (մորմոններ) առաջին անգամ ձևավորվել է 1968 թվականին ամերիկյան քաղաքցիների կողմից։ 1974 թվականին երկրում արդեն ապրում էր 620 մորմոն։ Ներկա դրությամբ կազմակերպության սեփական տվյալներով Իսպանիայի տարածքում գործում են մորմոնների 141 միաբանություններ, որոնց հետևորդների թվաքանակը 53 հազար է ։
Կեղծ քրիստոնեական կրոնական կազմակերպություններից է Աստծո երեխաները և «Քրիստոնեական գիտություն» կազմակերպության ենթաճյուղ համարվող այսպես կոչված «Քրիստոսի եկեղեցին»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնեությունն Իսպանիայում Կատեգորիա:Քրիստոնեությունն ըստ տարածաշրջանի
Կալոգրիա
Կալոգրիա (Καλογραία, Bahçeli), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 393 մարդ ։ Տեղակայված է Կիրենիա քաղաքից դեպի արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ֆորենցուոլա դ’Արդա
Ֆորենցուոլա դ’Արդա (Fiorenzuola d'Arda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 14805 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 239 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 60 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 2690147։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:
Կոմունայի հովանավորն է Օրանժի Սուրբ Ֆլորենցիան։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 17-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Քոդի Քրիստիան
Քոդի Ալեն Քրիստիան (Cody Allen Christian, ), ամերիկացի դերասան ։ Նա հայտնի է իր Մայք Մանթոգոմերի դերով «Հմայիչ խաբեբաները» հեռուստասերիալում։ Նա նաև մարմնավորում է Տեո Ռիկենին MTV-ի «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալի 5-րդ եթերաշրջանում ։
Կարիերա
Քրիստիանը խաղում է Արիա Մանթոգոմերիի կրտսեր եղբոր՝ Մայքի դերը «Հմայիչ խաբեբաները» հեռուստասերիալում։ Նա նկարահանվել է «Վերադարձ դեպի քեզ», «Իրական արյուն» և «Գրեյի անատոմիա» հեռուստասերիալներում։ 2011 թվականին նա նկարահանվել է «Սպանել իռլանդացուն», 2013 թվականին՝ «Սովյալների խաղեր» ֆիլմում, որը «Քաղցած խաղեր» ֆիլմի պարոդիան է ։
Նա նկարահանվել է «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալի 5-րդ եթերաշրջանում՝ մարմնավորելով մարդագայլի և մարդակոյոտի հիբրիդ Տեոին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Տրեպո Գրանդե
Տրեպո Գրանդե (Treppo Carnico), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 653 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 37 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ice Queen
Ice Queen, Within Temptation խմբի երկրորդ սինգլը, երկրորդ ստուդիական ալբոմի՝ Mother Earth: Սինգլը խմբի ամենահաջողվածներից մեկն էր, և այն ևրոպական չարթերում գրավեց բարձր հորիզոնականներ։
Տեքստ
Ի տարբերություն Within Temptation խմբի շատ այլ երգերի, այս երգը բնության մասին է։ Սա՝ երգե է բնության մասին, ասել է խմբի վոկալիստ Շարոն դեն Ադելը, Westpop հարցազրույցում։ Խմբի կիթառահար Ռոբերտ Վեստերխոլդը ավելացրել է՝ բնությունը ձմռանը։
Տեսահոլովակ
Նկարահանվել է երկու ձևի տեսահոլովակ՝ հոլանդական և միջազգային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2001 սինգլներ Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով
Ալեքսա Ուայլդինգ
Ալեքսա Ուայլդինգ ( Alexa Wilding, ծննդյամբ՝ Էլիս Ուայլդինգ, ), նկարիչ պրեռաֆայելիտ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի սիրելի բնորդուհիներից մեկը, պատկերված է նրա՝ 1860-ական թվականների վերջերի և 1870-ական թվականի սկզբների լավագույն նկարներից մի քանիսում։ Նա կեցված է ընդունել նկարչի ավելի շատ ավարտուն աշխատանքներում, քան նրա ավելի հայտնի մուսաները՝ Էլիզաբեթ Սիդալը, Ջեյն Մորիսը, Ֆաննի Կորնֆորտը ։
Կենսագրություն
Աշխատավոր դասակարգին պատկանող Ուայլդինգի ընտանիքը ծագումով Շրուսբերից էր՝ Շրոպշիրից։ Ինքը՝ Ալեքսան, ծնվել է Սուրեում մոտավորապես 1845 թվականին և եղել է դաշնամուր պատրաստողի աղջիկ։ 1861 թվականի մարդահամարի համաձայն, երբ նա 16 տարեկան է եղել, ապրել է Յորիկ լեյն 23-ում՝ տատիկի և երկու հորեղբայրների հետ։ Նա աշխատել է, և այդ ժամանակների ստանդարտներով նրա կյանքի պայմանները առանձնապես վատ չեն եղել, կարողացել է կարդալ և գրել։ Ռոսսետտիի հետ ծանոթանալու պահին եղել է դերձակ և երազել է դերասանուհու կարիերայի մասին։
Ռոսսետտին Ուայլդինգին առաջին անգամ տեսել է երեկոյան Լոնդոնի Ստրենդ փողոցում 1865 թվականին և տպավորվել է նրա գեղեցկությամբ։ Աղջիկը համաձայնվել է հաջորդ օրը կեցվածք ընդունել նրա համար, բայց նշված ժամին չի եկել։ Հնարավոր է՝ նրան վախեցրել է այդ ժամանակների բնորդուհիների կասկածելի համբավը։ Անցել են շաբաթներ, Ռոսսետտին դեն է նետել մտքին եկած նկարի գաղափարը, որի համար նրան շատ կարևոր էր տեսնել հենց այդ մոդելին, երբ կրկին փողոցում տեսել է Ալեքսային։ Նա դուրս է ցատկել կեբից, որով գնում էր և համոզել աղջկան ուղևորվել իր ստուդիա։ Նա վճարել է Ուայլդինգին մի շաբաթվա համար, որպեսզի նա կեզվածք ընդունի միայն իր համար, քանի որ վախենում էր, որ ուրիշներն էլ կարող են վարձել նրան ։ Նրանք ունեցել են երկար փոխհարաբերություններ․ կա տեղեկություն այն մասին, որ Ռոսսետտիի մահից հետո 1882 թվականին Ուայլդինգը, չնայած իր ֆինանսական ոչ բարենպաստ վիճակին, պարբերաբար գնացել է Բերչինգտոն՝ ծաղիկ դնելու նրա գերեզմանին ։
1881 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 34-ամյա Էլիս Ուայլդինգը ապրել է Քենսինգտոն Ռեդկլիֆ ռոուդ 33 հասցեում երկու փոքրիկ երեխաների՝ Չարլզի և Նելիի հետ։ Հնարավոր է՝ նրանք եղել են ապօրինի ծնվածներ, բայց ենթադրվում է, որ կարող են եղած լինել Ալեքսայի հորեղբոր երեխաները, որը, ինչպես և նրա կինը, մահացած էր այդ ժամանակ։ Ուայլդինգը երբեք ամուսնացած չի եղել։ Այդ ժամանակ նա եղել է անշարժ գույքի և ռանտյեի սեփականատեր, որը աշխատավոր դասակարգի աղջկա համար նշանակալի ձեռքբերում է։
Մահվան վկայականի համաձայն՝ Ալեքսա Ուայլդինգը մահացել է 1884-ի ապրիլի 25-ին 37 տարեկանում․ սա առաջին պաշտոնական փաստաթուղթն է, որտեղ նրա անունը գրված է որպես Ալեքսա, այլ ոչ թե Էլիս։ Մահվան պատճառը եղել է որովայնամզի բորբոքումը և վերջնական հյուծումը․ 16 ամիս առաջ նրա մոտ ախտորոշվել է փայծաղի ուռուցք։ Դա հնարավոր է հենց այն հիվանդությունն էր, որի պատճառով Ռոսսետտին կարծել է, որ նա հիվանդ է և ժամանակ առ ժամանակ չի կարողացել կեցվածք ընդունել ։
Ալեքսա Ուայլդինգը թաղված է Բրոմփթոնի գերեզմանատանը՝ իր տատիկի՝ Մերի Էննի և զարմուհու՝ Մարիայի կողքին։ Չնայած մահվան վկայականում նշված է ապրիլի 25, սակայն գերեզմանաքարին գրված է 1884 թվականի ապրիլի 24 ։
Ռոսսետտիի ստեղծագործությունում
Դանը նկարագրում է Ուայլդինգին որպես «գրավիչ դեմք՝ հիասքանչ ամեն գծով, լի անշարժ, մեղմ միստիկ հանգստությամբ, գերազանց հարմար իր որոշ կոնցեպցիաների համար… Նա ցցնցված էր աղջկա հիասքանչ դեմքով և ոսկեշագանակագույն մազերով։ Դա հենց դեմքի այն տեսակն էր, որը նա այդքան երկար որոնում էր» ։
Ելենա Պոպտոդորովա
Կենսագրություն
Ավարտել է Սոֆիայի անգլերենի առաջին դպրոցը 1969 թվականին։ Այնուհետև անգլերեն և իտալերեն է ուսանել Սոֆիայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում (1974 թվական), հաճախել է Լիդսի համալսարանի (1974 թվական) և Սիենի համալսարանի դասընթացներին (1976-1978 թվականներ), որից հետո միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության երկամյա դասընթաց է անցել Սոֆիայի Ազգային և աշխարհի տնտեսությունների համալսարանում (1979 թվական)։ 1975-1990 թվականներին աշխատել է Արտաքին գործերի նախարարությունում՝ սկսելով որպես 3-րդ քարտուղար, այնուհետև եղել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության լիազոր ներկայացուցիչը Հռոմում և Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության գլխավոր հյուպատոսը Սան Մարինոյում (1987-1990 թվականներ)
2001 թվականի հունիսից մինչև 2002 թվականի հունվարը զբաղեցրել է Բուլղարիայի արտաքին գործերի նախարարության միջազգային կազմակերպությունների և մարդու իրավունքների վարչության տնօրենի պաշտոնը։
2002 թվականի հունվարի 30-ից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 21-ը եղել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում Բուլղարիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2008-2009 թվականներին Սևծովյան տարածաշրջանում աշխատել է որպես հատուկ դեսպան։
2009-2010 թվականներին եղել է Բուլղարիայի արտաքին գործերի նախարարության անվտանգության քաղաքականության տնօրինության ղեկավարը։
2010-2016 թվականներին կրկին եղել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում Բուլղարիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2016 թվականի սեպտեմբերին Ելենա Պոպտոդորովան նշանակվել է Ամերիկյան հրեական կոմիտեի Կենտրոնական Եվրոպայի բաժանմունքի ղեկավար, հաջորդ տարվա մարտի 1-ին անձնական պատճառներով հրաժարական է տվել ։
Ներկայումս հանդիսանում է Ատլանտյան պայմանագրի ասոցիացիայի փոխնախագահ և բուլղարական Ատլանտյան ակումբում Եվրաատլանտյան գործունեության գծով տնօրեն ։
Դիվանագիտական գործունեությանը զուգահեռ Ելենա Պոպտոդորովան զբաղվել է նաև պետական և հասարակական գործունեությամբ։
Ունի մի շարք գերատեսչական և հոբելյանական պարգևներ։
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի դեսպաններ Կատեգորիա:Կին դեսպաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի կին դիվանագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի խորհրդարանի պատգամավորներ
Սուրբ Մարկոսի տաճար
Սուրբ Մարկոսի տաճար (Basilica di San Marco), Վենետիկի մայր տաճար, որը հանդիսանում է բյուզանդական ճարտարապետության բացառիկ օրինակ Արևմտյան Եվրոպայում։ Տեղակայված է Սուրբ Մարկոսի հրապարակում՝ Դոժերի պալատի հարևանությամբ։ Տաճարը զարդարված է բազմաթիվ խճանկարներով, որոնք կատարված են բյուզանդական ոճով։ Այստեղ են պահվում սուրբ Մարկոս առաքյալի մասունքները, ինչպես նաև բազմաթիվ թանկարժեք արվեստի գործեր, որոնք բերվել են Կոստանդնուպոլիսից խաչակրաց արշավանքների ժամանակ։ 1987 թվականին Վենետիկի այլ հուշարձանների հետ ճանաչվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային մշակութային ժառանգություն։
Առաջին բազիլիկ
Բազիլիկը կառուցվել է սուրբ Մարկոսի մասունքների զետեղման համար, որոնք 829 թվականի հունվարի 31-ին բերվել էին Ալեքսանդրիայից։ Մասունքները բերվել են վենետիկցի վաճառականներ Բուոնոյի և Ռուստիկոյի կողմից, որոնք, գտնվելով Ալեքսանդրիայում, իմանում են, որ մուսուլմանները ոչնչացնում են քրիստոնեական եկեղեցիները մզկիթներ կառուցելու համար։ Քանի որ քրիստոնեության տարածումը վենետիկյան ծովածոցի քաղաքներում կապված է սուրբ Մարկոս առաքյալի հետ, վաճառականները որոշում են փրկել առաքյալի մասունքները սրբապղծությունից և բերել հարազատ քաղաք։ Մասունքները տեղափոխելիս վաճառականները դիմում են խորամանկության, նրանք ավետարանչի մարմինը դնում են մեծ զամբյուղի մեջ՝ ծածկելով խոզի մսերով, իմանալով, որ անգամ մաքսային ստուգման ժամանակ մուսուլմանները խոզի մսին ձեռք չեն տա։ Առավել ապահովության համար զամբյուղը թաքցնում են նավի առագաստի ծալքերում (տեղափոխման իրադարձությանն են նվիրված գլխավոր խորանի խճանկարները և գլխավոր մուտքի լյունետներից մեկը)։ Մասունքների տեղափոխումից հետո սուրբ Մարկոսը համարվեց Վենետիկի երկնային հովանավորը, իսկ նրա նշանը՝ թևավոր առյուծը՝ քաղաքի խորհրդանիշը։ Շինարարությունը սկսվել է 829 թվականին դոժ Ջուստինիանո Պարտեչիպացիոյի կողմից և ավարտվել 832 թվականին նրա եղբոր դոժ Ջովանի Պարտեչիպացիոյի կողմից։ Քանի որ այս շինությունը չի պահպանվել, նրա տեսքի մասին կարելի է միայն պատկերացում կազմել հնէաբանական պեղումներից, որոնք արվել են տաճարի դամբարանի վերականգնման ժամանակ, երբ գտնվեցին աղյուսե պատերի շարվածքները։ Ենթադրվում է, որ եկեղեցին լատինական բազիլիկի կառուցվածք է ունեցել և զբաղեցրել է այժմյան դամբարանի տարածքը։ Կենտրոնական գմբեթը կառուցվել է այնտեղ, որտեղ թաղված են Մարկոս առաքյալի մասունքներիը։ 976 թվականին՝ պալատական հեղաշրջման ժամանակ, երբ դոժ Պիետրո Կանդիանոյին փոխարինեց դոժ Պիետրո Օրսելոն, բազիլիկը հրդեհների պատճառով վնասվեց։
Ժամանակակից բազիլիկ
Ներկայումս տաճարը գործող եկեղեցի է։ Ամենօրյա ժամերգությունները կատարվում են սուրբ Իսիդորի մատուռում։ Բացի սուրբ Մարկոսից այստեղ են հանգրվանում Հակոբ առաքյալի, սուրբ նահատակ Իսիդորի մասունքները, ինչպես նաև «Նիկոպեա Տիրամոր» պատկերը, որոնք էլ տաճարը դարձնում են քրիստոնեական ուխտագնացության կենտրոն ;
Ճարտարապետական ոճի բնութագիր
Երկարատև կառուցումը իր հետքն է թողել տաճարի ճարտարապետական ոճի վրա։ Տաճարը, կառուցվելով որպես դասական հունական բազիլիկ, խիստ ռոմանական ճակատով, վերակառուցման տարիների ընթացքում ստացել է այժմյան տեսքը՝ միախառնելով տարբեր ոճեր։ Սա բացատրվում է նաև նրանով, որ հարդարման աշխատանքների ընթացքում օգտագործվել են տարբեր ժամանակներում Վենետիկ բերված արևելյան մարմար, տարբեր օրդերների սյուներ, հունական և ռոմանական խորաքանդակներ, բյուզանդական և իտալական քանդակներ, գոթական մանրաքանդակներ։ Այս ամենը վարպետների կողմից ներդաշնակորեն միախառնված է տաճարի ճարտարապետական կառուցվածքի մեջ։ Որոշ հետազոտողներ դժվարանում են առանձնացնել տաճարի ճարտարապետական ոճը՝ հետևյալ կերպ ներկայացնելով նրա առանձնահատկությունները․
Ընդհանուր նկարագրություն
Տաճարը կառուցված է հունական խաչի տեսքով և հանդիսանում է բյուզանդական խաչագմբեթ բազիլիկ՝ կառուցված Կոստանդնուպոլսի Սուրբ Առաքյալների եկեղեցու տեսքով, սակայն չի հանդիսանում նրա պատճենը։ 12-րդ դարում տաճարին ավելացվել է գավիթ, իսկ հետագա դարերում՝ ևս մի շարք շինություններ (մի քանի մատուռ, մկրտարան, ավանդատուն)։ Բացի ավագ խորանից, որը ավարտվում է կիսաշրջան ապսիդով, խաչի թևերը բաժանված են կամարակապ եռանավ սրահներով, վերնահարկով (կողքերի եռանավ սրահները վերնահարկ չունեն) ։ Տաճարի երկարությունը 76,5 մետր է, լայնությունը՝ 62,5 մետր, կենտրոնական գմբեթի բարձրությունը՝ 43 մետր։ Ավագ խորանը կենտրոնական աղոթասրահից բաժանված է միջնորմով՝ կառուցված 1394 թվականին վարպետներ Պիետրո Պաոլոյի և Յակոբելո Մասենյեի կողմից։ Այն գունավոր մարմարից է՝ զարդարված մեծ խաչով, որի երկու կողմերում կանգնեցված են Մարիամ Աստվածածնի, Մարկոս առաքյալի և 12 առաքյալների քանդակները։ Գլխավոր սեղանը, որի տակ թաղված են սուրբ Մարկոսի մասունքները, ծածկված է գմբեթարդով (5-րդ դար), որը կերտված է մեկ ամբողջական արևելյան կանաչ մարմարից՝ հենված չորս ալեբաստրե սյուների վրա (13-րդ դար)։ Յուրաքանչյուր սյան վրա ինը շարքով քանդակապատկերներ են՝ Կույս Մարիամի և Հիսուսի կանոնիկ պատմություններով։ Բազիլիկի մարմարե հատակը կառուցվել է 12-րդ դարում, որը ներդաշնակ է մարմարե ներքին և արտաքին հարդարանքին։ Այն հավաքված է մարմարե սալիկներից և զարդարված խճանկարներով, որոնք նույնպես հավաքված են տարբեր ձևի և չափսի փոքրիկ մարմարե կտորներից (XV դար)։ Հատակի խճանկարներում առկա են ինչպես երկրաչափական պատկերներով դրվագներ (շրջաններ, քառակուսիներ, ութանկյուններ), այնպես էլ կենդանիների և բույսերի պատկերներով զարդապատկերներ։ Սրանց մի մասը ստեղծված են 1425 թվականին ֆլորենտացի նկարիչ Պաոլո Ուչելլոյի կողմից։ Տաճարը ունի առանձին կանգնած զանգակատուն 100 մետր բարձրությամբ, որը կառուցվել է 1514 թվականին։ Այն բացի եկեղեցական նշանակության ծառայել է նաև, որպես փարոս ծովախորշ մտած նավերի համար։ Զանգակատունը 1902 թվականին լիովին փլուզվել է և 1912 թվականին վերականգվել իր նախնական տեսքով։
Ճակատներ
Չնայած նրան, որ խճանկարների մեծ մասը ստեղծված են 17-18-րդ դարերում, հարդարման ընդհանուր ճարտարապետական ձևավորումը կատարվել է 15-րդ դարում, ինչի մասին վկայում է Ջենտիլե Բելինիի «Սուրբ Խաչի մասունքների թափորի երթը սուրբ Մարկոսի հրապարակում» կտավը (1493 թվական)։ Տաճարի բրոնզե դռները (բացի կենտրոնականից) ստեղծված են 12-14 դարերում։ Դրանց հեղինակը վենետիկյան ոսկերիչ Բերտուչոն է, որը 1300 թվականին դռներից մեկի վրա գրություն է թողել։ Կենտրոնական մուտքը տեղադրվել է 6-րդ դարում, որը ինչպես շատ այլ տարրեր բերված է Կոստանդնուպոլսից։
Հարավային ճակատը նույնպես մարմարապատ է՝ զարդարված խճանկարներով և սրբերի արձաններով։ Այն նույնպես զարդարված է դեկորատիվ տարրերով, որոնք բերված են Կոստանդնուպոլսից։ Այստեղ առավել հետաքրքրություն է ներկայացնում չորս չորրորդապետերի քանդակը պատրաստված պորֆիրից։ Քանդակը տեղադրված է գանձարանի անկյունում։ Հյուսիսային ճակատը զարդարված է բազմապիսի մարմարյա քանդակներով։ Այստեղ է գտնվում գավիթ տանող միակ մուտքը, որը կառուցված է պորտալ տեսքով՝ զարդարված Քրիստոսի ծնունդը պատկերող քանդակներով։ Սա կառուցված է 13-րդ դարում բյուզանդական ոճով՝ վենետիկյան վարպետների կողմից։ Պորտալի դրվագներում օգտագործված ծաղկազարդ ձևավորման համար մուտքը անվանվել է «Ծաղիկների դարպաս» (Porta dei Fiori)։
Տապանատուն
Տապանատունը տեղակայված է ավանդատների և կողային մատուռների տակ։ Այստեղ պահպանված են այնպիսի ճարտարապետական տարրեր, որոնք մնացել են դեռ առաջին բազիլիկից։ Վերջիններս ի հայտ են եկել 20-րդ դարում, վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում։ Տապանատան կենտրոնում կառուցված է մատուռ, զարդարված բյուզանդական նախշազարդ մարմարով, որի տակ էլ ամփոփված էին սուրբ Մարկոսի մասունքները, մինչև գլխավոր խորանի տակ տեղափոխվելը (1835 թվական)։
Ներքին հարդարանք
Որմնախորշերը և գմբեթարդը պատված են ընդհանուր առմամբ 4000 քառակուսի մետր խճանկարներով։ Խճանկարապատումը սկսվել է 1071 թվականից և շարունակվել մոտ 200 տարի։ Գավթի խճանկարների աշխատանքները ավարտվել են 1080 թվականին։ Խճանկարների ստեղծման աշխատանքներին մասնակցել են այնպիսի վարպետներ, ինչպիսիք են Յակոպո Բելինին, Պաոլո Ուչելոն, Մանտենյանը, Տիցիանը և Տինտորենտոն։ Խճանկարի համար նյութ օգտագործվել է ապակի, որը պատրաստվել է Մուրանո կղզում։ Բազմագույն ապակյա կտորները դասավորվում էր ոսկյա թիթեղի վրա՝ ապահովելով փայլ, չնայած տաճարի աղքատիկ լուսավորությանը։ Խճանկարները պատկերում են տեսարաններ հին և նոր կտակարաններից, Մարիամ աստվածածնի, Սուրբ Մարկոսի, Հովհաննես Մկրտչի և այլոց կյանքից։
Գավթի խճանկարներ
Տաճարի գավիթը կառուցվել է XII-XIII դարերում և զարդարվել վենետիկյան վարպետների ձեռքերով ։ Խճանկարների շարքը նվիրված է Նոր կտակարանի թեմաների լուսաբանմանը։ Որպես օրինակ հանդիսացել է Վենետիկում պահվող վաղ բյուզանդական ձեռագիր մանրանկարների հավաքածուն (VI դար)։ Գմբեթը բաժանված է երեք շրջանաձև շերտերի, որոնք դասավորված են կենտրոնի շուրջ։ Պարունակում է տեսարաններ «Ծննդոց» գրքից և ուղեկցվում լատիներեն տեքստով․ «Ի սկզբանէ Աստուած ստեղծեց երկինքն ու երկիրը, եւ Աստծու հոգին շրջում էր ջրերի վրայ» ։ Արարման վեց օրերին նվիրված կա առանձին տեսարաններ, որտեղ համաձայն արևելյան սրբապատկերագրության կանոնների Արարչի կերպարը ստեղծված է երիտասարդ Փրկչի տեսքով՝ պսակը գլխին և երկար խաչը ձեռքին, հրեշտակների ուղեկցությամբ։ Կան տեսարաններ նվիրված Ադամի և Եվայի ստեղծմանը, նրանց մեղքին, դրախտից արտաքսմանը։ Մուտքի դռների ճակատակալ քարերի և կամարների խճանկարները պատմում են նախամարդու երեխաների ծննդյան, Կայենի կողմից Աբելի սպանության, Մեծ ջրհեղեղի և Նոյի փրկությամշն մասին։ Սրանց շարունակում են տեսարանները բաբելոնյան աշտարակի կառուցման և Աբրահամի կյանքի մասին։ Հովսեփին են նվիրված գավթի հյուսիսային մասի երեք փոքր գմբեթների խճանկարները (29 տեսարան)։ Այստեղ ներկայացված են ավետարանական պատմություններ, ուղեկցված աստվածաշնչյան լատինատառ մեջբերումներով։ Այստեղ կան նաև խճանկարներ ավետարանիչների պատկերներով՝ ձեռքերին Հիսուսի գալուստն ավետող ձեռագրերով։
Գմբեթի խճանկարները ներկայացնում են որ հիմնական տեսարաններ Մովսեսի կյանքից, սկսած նրա փրկվելը Նողոսի ջրերից, վերջացրած հրեաների դուրս գալը Եգիպտոսից։ Այստեղ տեսարանները առանձնացված չեն ոսկյա ֆոնով, ինչպես մնացած խճանկարներում, այլ շարունակում են մեկը մյուսին լրացնելով միմյանց։
Գլխավոր մուտքի կողքի չորս որմնախորշերում պատկերված են չորս ավետարանիչներին պատկերող խճանկարները։ Այն թվագրվում է XI դարի վերջին, ավելի վաղ քան կառուցվել է գավիթը։ Խճանկարները ուղեկցվում են հունատառ արձանագրություններով ուղղված ավետարանիչներին։
Գանձարան և թանգարան
Թանգարանը հիմնադրվել է XIX դարի վերջին, Պիետրո Սակարդոյի կողմից տաճարի պատմության վերաբերյալ առարկաներ պահպանելու համար ։ Իր գոյության ընթացքում նա մեկ անգամ չէ, որ փոխել է իր տեղը, կապված հավաքածուի ավելացման հետ։ 2003 թվականից թանգարանը զբաղեցնում է տաճարի գավթի վերին սենյակները։
Գրադարան
Մինչև XVI դար, երբ սկսվեց առանձին շենքի շինարարությունը, գրադարանը պահվում էր տաճարի պատերի մեջ։ Գրադարանի սրահի ձևավորման վրա աշխատել են Պաոլո Վերոնեզեն, Ֆրանչեսկո Սալվիատին, Անդրեա Մելդոլան և շատ ուրիշ հայտնի վարպետներ ։ Գրադարանի հավաքածուն հարստացել է Ֆրանչեսկո Պետրարկայի նվիրաբերությունից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վենետիկի եկեղեցիներ
ՀՀ բարձրագույն կրթական համակարգ
Կրթություն՝ անձի, հասարակության և պետության շահերից ելնող ուսուցման և դաստիարակության գործընթաց, որը նպատակաուղղված է գիտելիքները պահպանելու ու սերունդներին փոխանցելու համար։ Հայաստանում կրթական համակարգը մինչև 1991 թվականները զարգացել է բացառապես խորդհրադային կարգերի համաձայն։ Հայաստանը ընդգրկված լինեով ԽՍՀՄ կազմի մեջ, շարժվել և զարգացել է բացառապես ԽՍՀՄ-ի կողմից հաստատված պլանի համաձայն։ Միայն անկախացումից հետո Հայաստանի իշխանությունները փորձ արեցին, ձևավորել և զարգացնել Հայաստանի կրթական համակարգը։ Չնայած սկզբնական շրջանում կրթական համակարգի հիմնական մասը կրում էր նախկին՝ խորհրդային, համակարգի տարրերը, այնուամենայնիվ մշակվեցին առանձին դրույթներ և օրենքներ, որոնք կարգավորում են կրթական համակարգը և միայն 1999 թ ապրիլի 14-ին ընդունվեց օրենք կրթության մասին՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՔԸ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ Մինչև այսօր էլ դեռևս շարունակվում են ոլորտում իրականացվող կրթական բարեփոխումները, որոնք նպատակ ունեն էլ ավելի կատարելագործելու Հայաստանի կրթական համակարգը։
ՀՀ կրթական համակարգի համառոտ բնութագիր
Հայաստանի Հանրապետությունը հռչակում և երաշխավորում է կրթության բնագավառի առաջանցիկ զարգացումը՝ որպես պետականության ամրապնդման կարևորագույն գործոն։ ՀՀ կառավարությունը իր անմիջական և մշտական հսկողության տակ է պահում կրթական համակարգը այն հռչակելով որպես ռազմավարական և գերակա ճյուղ։ Կրթության բնագավառում պետական քաղաքականության հենքն ազգային դպրոցն է, որի գլխավոր նպատակը մասնագիտական պատշաճ պատրաստվածություն ունեցող և համակողմանիորեն զարգացած, հայրենասիրության, պետականության և մարդասիրության ոգով դաստիարակված անձի ձևավորումն է։ ՀՀ ապահովում է ազատ և հավասար պայամններ բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ստանալ կրթություն ՀՀ-ում, անկախ ազգությունից, ռասայից, սեռից, լեզվից, դավանանքից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից, սոցիալական ծագումից, գույքային դրությունից կամ այլ հանգամանքներից։ ՀՀ կրթական համակարգը ունի հաստատված կառուցվածք և իրականացնում է հետևյալ կրթական ծրագրերը։ Հանրակրթական ծրագրերը նպատակաուղղված են անհատի համակողմանի զարգացմանը, նրա աշխարհայացքի ձևավորմանը, նախասիրություններին, հակումներին և ընդունակություններին համապատասխան մասնագիտական ծրագրերի ընտրության և յուրացման համար հիմքերի ստեղծմանը։ Հանրակրթական հիմնական ծրագրերն են՝ Մասնագիտական կրթական ծրագրերը նպատակաուղղված են կրթության հանրակրթական և մասնագիտական մակարդակների հաջորդականության միջոցով համապատասխան որակավորման մասնագետների պատրաստմանը, կարողությունների և հմտությունների ձևավորմանը, գիտելիքների ծավալի ընդլայնմանն ու որակավորման բարձրացմանը։ Մասնագիտական հիմնական կրթական ծրագրերն են՝
ՀՀ-ում գործում են հետևյալ տիպի ուսումնական հաստատություներ
Հայաստանի բարձրագույն կրթական համակարգը
Հայաստանի երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարության՝ Կայուն զարգացման ծրագրի կարևոր գերակայություններից է բարձրագույն կրթության ոլորտի բարեփոխումը և զարգացումը։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթության նպատակը բարձր մասնագիտական որակավորման կադրերի պատրաստումն ու վերաորակավորումն է, միջնակարգ ընդհանուր և միջին մասնագիտական կրթության հիմքի վրա անձի՝ կրթության զարգացման պահանջմունքների բավարարումը։ Հայաստանում գործում են բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հետևյալ տարատեսակները՝ Ընդհանուր առմամբ Հայաստանում գործում են 26 պետական բուհեր, որոնցից 16-ը ՀՀ ԿԳՆ ենթակայության, 4-ը հիմնադրված միջպետական համաձայնագրերով և պետության մասնակցությամբ, 2-ը ՀՀ Պաշտպանության նախարարության ենթակայության ներքո, և 1-ական ՀՀ Ոստիկանության, ՀՀ Արտակարգ իրավիճակների նախարարության, ՀՀ Քաղաքացիական ծառայության խորհրդի և Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ենթակայության ներքո ։ Մասնավոր բուհերի քանակը 41-ն է, որից 35-ը հավատարմագրված բուհեր են, իսկ 6-ը ոչ հավատարմագրված հաստատություններ։ ՀՀ բուհերում 2013 թվականի դրությամբ սովորում է 90.145 ուսանող, իսկ օտարերկրյա ուսանողների թվաքանակը կազմում է 2.725 մարդ։ ՀՀ բուհեր հիմնականում գալիս են սովորելու ՌԴ-ից, Վրաստանից, Իրանից, Հնդկաստանից, Սիրիայից, ուսանողների թվաքանակը համապատասխանաբար կազմում է ` 903, 769, 403, 331, 102։ Ուսանողների թվաքանակով առաջատար է հանդիսանում տնտեսագիտական ուղղվածություն ունեցող մասնագիտությունները 16.635 ուսանող։ Պրոֆեսորադասախոսական անձնակազմը կազմում է 8.356 մարդ, որից 691 գիտություններ դոկտոր, 3.354 գիտությունների թեկնածու։
Մուսսա Սով
Մուսա Սով (Moussa Sow, ), ֆրանս-սենեգալցի ֆուտբոլիստ, «Բուրսասպոր» ակումբի և Սենեգալի ազգային հավաքականի հարձակվող։
ՀՀ բարձրագույն կրթական համակարգ
Գրականություն
Կատեգորիա:Կրթությունը Հայաստանում
Մուսսա Սով
Ակումբային կարիերա
2004 թվականի հոկտեմբերի 23-ին կատարել է իր նորամուտը «Ռենի» կազմում՝ մասնակցելով «Մեցի» դեմ խաղին ։ Մինչև 2006/07 մրցաշրջանի ավարտը ստացել է խաղային պրակտիկա «Ռենում»՝ հիմնականում դուրս գալով փոխարինման ։ 2007 թվականի ամռանը Սովը վարձավճարով տեղափոխվել է «Սեդան» ակումբ, որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Լիգա 2-ում։ «Սեդանի» կազմում հարձակվողը մնացել է մինչև 2008 թվականի ամառ, որից հետո վերադարձել է «Ռեն», որտեղ անցկացրել է հաջորդ երկու մրցաշրջանը։
2010 թվականի հուլիսին Մուսսա Սովը դարձել է «Լիլի» ֆուտբոլիստ։
Հունվարի 26-ին սենեգալցին չորսուկես տարվա պայմանագիր է կնքել թուրքական «Ֆեներբահչե» ակումբի հետ, իսկ գործարքի արժեքը կազմել է 13 մլն եվրո ։ Դրանցից 10-ը «Լիլն» ստացել է անմիջապես, իսկ երեքը` ֆրանսիական ակումբի հաշիվին պետք է փոխանցվեր որպես տարատեսակ բոնուսներ։ Նոր թիմում ֆուտբոլիստի աշխատավարձը կազմել է 3,2 միլիոն եվրո մեկ մրցաշրջանում։
2018 թվականի հունվարի 13-ին Սուրը վարձավճարով տեղափոխվել է «Բուրսասպոր» ։
Ազգային հավաքական
Սովը խաղացել է Ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականի կազմում։ 2007 թվականին նա երկու խաղ է անցկացրել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում ։ 2009 թվականից նա խաղում է Սենեգալի ազգային հավաքականում, որի կազմում առաջին հանդիպումը եղել է 2009 թվականի օգոստոսի 12-ին կայացած ընկերական խաղը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դեմ) ։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խփել է իր առաջին գոլը հավաքականի կազմում՝ գրավելով Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հավաքականի դարպասը 2012 թվականի Աֆրիկայի գավաթի խաղարկության ընտրական հանդիպման ժամանակ ։
2018 թվականի մայիսին հայտնի է դարձել, որ Մուսսա Սովն ընդգրկվել է Սենեգալի հավաքականի հայտացուցակում (23 խաղացող) մասնակցելու Ռուսաստանում կայանալիք ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը ։
Ձեռքբերումներ
Լիլ Ֆեներբախչե
Թիմ Ֆրանսիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Սենեգալցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սենեգալի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամյենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սեդանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆեներբահչեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շաբաբ Ալ Ահլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բուրսասպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ