cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Համացանցային գովազդ
Առանձնահատկությունները
•	Ինտերնետն աշխատում է շաբաթվա մեջ 7 օր, օրը 24 ժամ։ Այսինքն հնարավոր է առանց անմիջական մասնակցության և աշխատանքը դադարեցնելու պոտենցիալ սպառողներին ծանոթացնել նոր արտադրաներին կամ ծառայություններին
•	Հնարավոր է պոտենցիալ հաճախորդներից անմիջապես հետադարձ կամ ստանալ
•	Ամենատարբերվող գիծն այն է, որ ի տարբերություն ռադիո և հեռուստագովազդների, ինտերնետն անմիջական է և զբաղեցնում է էկրանի միայն 9%-ը
•	Շնորհիվ շուկայի թիրախավորման, ինտերնետում տեղեկություն որոնելիս, էկրանին հայտնվում են փնտրվող տեղեկությանը վերաբերվող բաններներ
•	Հաճախ այցելվող էջերում տեղադրված գովազդների համար վճարը որոշվում է ըստ տվյալ էջի այցելության քանակի։
Այս ամենի կողքին հարկ է չմոռանալ նաև թերությունները՝
•	Համացանցից օգտվողների զգալի մասը կազմում են երիտասարդները՝ 15 տարեկան և փոքր, որոնք լիարժեք սպառողներ չեն
•	Տեղեկատվության տարմացմանը զուգահեռ տեղի է ունենում ավելի արագ հնացում
•	Մեր երկրի տնտեսությանը հատուկ է կապի ենթակառուցվածքի ցածր մակարդակ, որը ինտերնետ հասանելիության սահմանափակումների պատճառ է
•	Անգամ տնտեսապես զարգացած երկրներում մուտքը ինտերնետ այնքան էլ մատչելի չէ, ինչը իջեցնում է հասանելիության մակարդակը բնակչույթան լայն շերտերում
•	Համակարգչային տեխնիկայի սակավություն
•	Էլ. բիզնեսը այնքան էլ զարգացած չէ, մանավանդ մեր երկրում
•	Բոլոր երկրներում բացակայում է իրավական հենքը
•	Տեղեկատվության պաշտպանության հարցերը լիովին լուծված չեն։
Տեսակները
Արդյունավետության պատճառն այն է, որ կայք այցելում են նրանք, ովքեր արդեն հետաքրքրված են կոկրետ ապրանքով կսմ ծառայությամբ։ Նաեւ SERP ցանկում ավելի բարձր դիրքը ավելի շատ վստահություն է առաջացնում հաճախորդների մոտ, քան ակնհայտ գովազդը։
Համակարգերը
Google AdWords-ը կայքերի ամենախոշոր ենթատեքստային համակարգն է՝ ապրանքների և ծառայությունների գովազդային ընկերությունների պլանավորման ամենահզոր գործիքներով։ Գովազդատուներն ամբողջովին չեն օգտագործում այդ գործիքները։ Իսկ խաղացողների մրցակցությնան շնորհիվ, գովազդային հայտարարությունների արժեքը բավականին ցածր է, որոշ դեպքերում՝ անվճար (Google AdWords)։
Yandex.Direct-ը հանդիսանում է ԽՍՀՄ տարածքի ամենախոշոր ենթատեքստային համակարգը՝ շնորհիվ Yandex որոնողական մեքենայի հայտնիության մակարդակի։ Այս համակարգի հիմնական առավելությունը ԽՍՀՄ տարածքով շուկայի աշխարհագրական թարգեթավորման հնարավորությունն է (http://www.metastudio.com.ua/ru/uslugi/sozdanie_i_reklama_veb-sajtov/internet-reklama/yandex_direct/):
Begun համակարգը չի համարվում դասական որոնողական համակարգ։ Այն գովազդատուի գովազդային բլոկերը ցուց է տալիս այն կերպ, որ գովազդատուի ենթատեքստային բլոկի իմաստային բովանդակությունը համապատասխանի այն կայքի էջի բովանդակությանը, որի վրա ցուցադրվում է տվյալ բլոկը։ Begun-ը նաև Rambler որոնման համակարգի արդյունքների հետ միասին ցուց է տալիս ենթատեքստային հայտարարություններ (http://www.metastudio.com.ua/ru/uslugi/sozdanie_i_reklama_veb-sajtov/internet-reklama/begun_poiskovaja_reklama/):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գովազդ Կատեգորիա:Համացանց
Գունդիկ Վերին
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալոնա
Ալոնա , գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը Տրոդոս լեռնաշղթայի համեմատաբար բարձր գյուղերից է։ Բնակչությունը 130 մարդուց չի անցնում, բոլորն էլ հունախոս քրիստոնյաներ են։ Գյուղում կան երկու եկեղեցիներ, գրադարան։ Կիպրոսցի նկարիչ Տելեմաքոս Կանտոսը ունեցել է տուն Ալոնայում։
Կիրիակ Կոստանդի
Կիրիակ Կոնստանտինովիչ Կոստանդի, ուկրաինացի նկարիչ։
Ալոնա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիկոսիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Կիրիակ Կոստանդի
Կենսագրություն
1874-1882 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Եղել է Հարավ ռուսական նկարիչների ընկերության հիմնադիր անդամ (1890 թվականին), 1902-1921 թվականներին՝ նախագահ, 1897 թվականից՝ պերեդվիժնիկների խմբավորման անդամ։ 1885 թվականից դասավանդել է Օդեսայի գեղարվեստական ուսումնարանում։ Հիմնականում աշխատելով կենցաղային ժանրի բնագավառում՝ ստեղծել է նաև դիմանկարներ և բնանկարներ։ Կիրիակիի նկարներից են նաև «Հիվանդ ընկերոջ մոտ» (1884 թ, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Դեպի ծառայություն» (1885 թ, Ուկրաինական կերպարվեստի թանգարան, Կիև)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ալֆրեդ Յաել
Ալֆրեդ Յաել (Alfred Jaell, ), ավստրիացի երաժիշտ, դաշնակահար և ջութակահար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ ։
Կենսագրություն
1843 թվականից Վիեննայում դասեր է ստացել Մոշելեց Իգնացից։ 1845-1846 թվականներին ապրել Է Բրյուսելում, ապա Փարիզում։ Ըստ մեկ աղբյուրի՝ նա եղել է Շոպենի աշակերտը ։
Ալֆրեդ Յաել նախաձեռնել է մեծ համերգային շրջագայություն Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Ամերիկայում, նրա շրջագայությունն այնքան հաջող են եղել, որ նա ԱՄՆ-ում մնացել է երեք տարի (1851-1854)։
Ալֆրեդ Յաելը նորամուտը կատարել է Նյու Յորքում՝ 1851 թվականի նոյեմբերին։ Ավելի ուշ համերգով հանդես է եկել Գերմանիայում, Լեհաստանում։ Հեղինակ է ավելի քան 200 ստեղծագործության։ Նրա հայտնի ուսանողներից է եղել Բենջամին Ջոնսոն Լանգը։
Ալֆրեդ Ջաելը հանկարծամահ է եղել Փարիզում, 1882 թվականին, ընդամենը 49 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դաշնակահարներ
Կարապետ (այլ կիրառումներ)
Կարապետ, կարող է վերաբերել՝
Լյուդովիկոս 2-րդ
Լյուդովիկոս 2-րդ , Իտալիայի թագավորը 844-875 թվականներին, Պրովանսի թագավորը 863-875 թվականներին, Արևմուտքի կայսրը Կարոլինգների դինաստիայից 850-875 թվականներին։ Կայսր Լոթար I-ի և Տուրսկայայի կայսր Իրմենգարդի որդին ամուսնացել է 851 կամ 852 թվականներին՝ Անգելբերգի հետ։
Վարչություն
Վերդենի պայմանագիրը կնքելուց կարճ ժամանակ անց (843 թվական) հայրը Լյուդովիկոսին ուղարկել է Իտալիա։ Հռոմի Պապ Սերգեյ II-ը ընդառաջ է գալիս երիտասարդ թագավորին, նրա պատվին հրաշալի ընդունելություն կազմակերպում և 844 թվականի հունիսին հանդիսավոր կերպով թագադրում  է Իտալիայի թագավոր։
846 թվականին արաբները Տիբեր գետով բարձրացել են մինչև Հռոմ և թալանել արվարձանները, այդ թվում թալանել Սուրբ Պետրոսի տաճարը։ Լյուդովիկոս թագավորը կռվեց նրանց հետ, սակայն պարտություն կրեց և հազիվ փրկվեց ։.
850 թվականին Լեո IV պապը պսակադրեց Լյուդովիկոսին կայսերական թագով։ Իշխան Սալերնո Սիկոնուլֆը գնում Է Լյուդովիկոսի մոտ, երդվում նրան հավատարմություն և վճարում զգալի գումար։ Նրա հետ միավորվելով, Լյուդովիկոսը ֆրանկների զորքերի հետ շարժվեց արաբների դեմ։ Իշխան Բենևենտոն նրան տվեց իր քաղաքում գտնվող արաբներին, և Լյուդովիկոսը հրամայեց նրանց մահապատժի ենթարկել, բայց այդ վայրագությունը չդադարեցրեց սարսափելի ավերածություններ կատարած թշնամիներին։ Լյուդովիկոսն հասկացավ, որ իզուր է պաշարում Բարի քաղաքը և շուտով նահանջեց։
855 թվականի սեպտեմբերի 19-ին իր հայր Լոթար I-ի կողմից կազմված Պրյումսկի բաժնի համաձայն Լյուդովիկ II-ը պահպանել է իտալական թագավորությունը և կայսերական տիտղոսը։
860-ական թվականների սկզբին կայսրը կոնֆլիկտ է ունեցել Հռոմի Պապ Նիկոլայ I-ի հետ, որն առանց նրա իմացության տապալել է արքեպիսկոպոս Ռավեննա 10-ին։ 864 թվականին Լյուդովիկոս II-ը իր զորքը մտցրեց Հռոմ և հաստատվեց Սուրբ Պետրոսի տաճարի մոտ գտնվող պալատում։ Հռոմի պապը փակվեց Լաթերանի պալատում։Շուտով կայսրը տենդով հիվանդացավ և կայսրուհի Անգելբերգի միջնորդությամբ հաշտվեց Պապի հետ։ 869 թվականին նա վերցրեց նաև Մատերան, Նեապոլը, Սալեռնոն և Բենևենտոն։Արաբները արգելափակվել էին Բարի քաղաքում։ Երկար պաշարումից հետո 871 թվականի փետրվարին Լյուդովիկոսը վերջապես տիրացավ այդ ամրոցին։ Դրանից հետո նա պաշարեց Տարանտոն։ Սակայն, միևնույն ժամանակ, բյուզանդացիները, ովքեր նախկինում եղել են Լյուդովիկոս II-ի դաշնակիցները, դադարել են օգնել նրան:Դրան գումարվել է նաև Բենևենտական կայսրության կայսր Ադելհիզի իշխանի դավաճանությունը, որը դավադրության մեջ է մտել Գվեֆեր Սալերնսկու, Սերգեյ II Նեապոլիտանսկու, Լամբերտ II Սպոլետսկու և Լամբերտ Կամերինսկու հետ։ Երբ Լյուդովիկոսը ժամանեց Բենևենտո, Ադելհիզը հայտարարց հնազանդություն, բայց երբ կայսրը ազատ արձակեց իր զորքերը, բարձրացրեց ապստամբությունը և 871 թվականի  օգոստոսի 13-ին փորձեց սպանել Լյուդովիկոսին քնած ժամանակ։ Լյուդովիկոսը թաքնվեց  մի աշտարակում և պաշտպանվեց այնտեղ երեք օր, բայց, ի վերջո, ստիպված եղավ հանձնվել։ Ի վերջո, սեպտեմբերի 17-ին Բենևենտի եպիսկոպոս Այոն ստիպեց թշնամիներին խաղաղություն կնքել։ Բայց Լյուդովիկոսը չէր կարող երկար ներել նման նենգությունը։Ադրիան 2-րդ պապը նրան ազատեց երդումից, և 872 թվականին կայսրը մոտեցավ Բենևենտին:Դուքսը կոչ է արել բյուզանդացիներին, որոնք սկսել են ակտիվորեն օգնել իրեն, ինչի արդյունքում ամբողջ Հարավային Իտալիան կրկին դուրս է եկել Արևմուտքի կայսեր ենթակայությունից։
Ցարևիչի
Ցարևիչի (Царевичи, Tsarevitsi), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեն Մարտեն դը Բլանի
Սեն Մարտեն դը Բլանի (Saint-Martin-de-Blagny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Սալոու
Սալոու (Salou, Salou)՝ քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տառռագոն Պրովինցիայում՝ Կատալոնիայի ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տառռագոն շրջանում։ Տարածքը կազմում է 15,1 կմ²։ Բնակչությունը՝ 27016 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Սեն Մարտեն դը Բլանի
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.89 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Սալոու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1989 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեն Մարտեն դը Բլանի
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 90 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,6 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (31 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 31 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ստարոյանզիգիտովո
Ստարոյանզիգիտովո (Староянзигитово, Иҫке Йәнйегет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 602 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Տոնկի Շոր
Տոնկի Շոր (Тонкий-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լայավոժ գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Չերեմուշկի (ավան, Բախմաչի շրջան)
Չերեմուշկի (Черемушки), ավան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Լոգոչովո։
Տոնկի Շոր
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Չերեմուշկի (ավան, Բախմաչի շրջան)
2006 թվականի տվյալներով Չերեմուշկի ավանում բնակվում էր 37 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Լյուբլյանա
Բնակչությունը՝, որը կազմում է երկրի բնակչության 13 %-ը։ Քաղաքային ագլոմերացիայում ապրում է ավելի քան 500,000 մարդ։ Գտնվում է Լյուբլյանիցա գետի ափին՝ Սավա գետին միախառնվելու տեղի մոտ։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը Գրադ ամրոցի շրջակայքն է, որի մոտ գտնվում է Հին քաղաքը։ Այնտեղ կան անտիկ և միջնադարյան կառույցներ, 16-18-րդ դարերի բարոկկո ոճով համալիրներ, 20-րդ դարի առաջին կեսի կառույցներ, որոնք կառուցվել են ճարտարապետ Յոժե Պլեչնիկի նախագծով։
1-ին դարից հռոմեական Էմոն քաղաքը, որը լքվել է 5-րդ դարում, որպես միջնադարյան բնակավայր հայտնի է դարձել 12-րդ դարում։ 1335-1918 թվականներին այն եղել է Հաբսբուրգյան միապետության կազմում գերմանական Լայբախ անունով։ 14-րդ դարից դարձել է Կրայնայի վարչական կենտրոնը։ 1918 թվականին ստացել է սլովենական Լյուբլյանա անունը ու դարձել Սլովենիայի մայրաքաղաք։
Անվանում
1-ին դարում այստեղ եղել է հռոմեական ճամբար, որը հետագայում վերածվել է քաղաքի և կոչվել Էմոն (լատիներեն՝ Emon, կործանվել է 5-րդ դարում)։ Որպես սլավոնական բնակավայր հայտնի է 1144 թվականից։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին Լյուբլյանան (գերմաներեն՝ Լայբախ) ստացել է քաղաքի իրավունք ։
Քաղաքի անվան ծագումը պարզ չէ։ Նորագույն մեկնաբանությունների համաձայն՝ քաղաքի անունը առաջացել է Լյուբլյանիցա (Ljubíja) գետի անունից (ժամանակակից տարբերակն առաջին անգամ հիշատակվել է 16-րդ դարում Պրիմոժ Տրուբարի կողմից)։ Ժամանակի հետ սկզբնական տարբերակը ձևափոխվել է ու դարձել Լյուբլյանա։ Քաղաքի գերմանական անվանումն առաջացել է Labach բառից, որը Բավարիայի բարբառով ճահիճ է նշանակում։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Լյուբլյանան գտնվում է Սլովենիայի կենտրոնական մասում՝ Լյուբլյանայի գոգահովտում՝ Լյուբլյանայի Բարյեի ճահիճների մեջ՝ Լյուբլայանայի դաշտից հյուսիս։ Քաղաքի հարավում Կարավանկե լեռն է, արևելքում՝ Յուլյան Ալպերը։
Ադրիատիկ ծովից հեռավորությունն ուղիղ գծով 65 կմ է։ Եվրոպական ամենամոտ մայրաքաղաքներից ուղիղ գծով հեռավորությունը հետևյալն է․ 140 կմ Զագրեբից, 380 կմ Վիեննայից, 440 կմ Բուդապեշտից ու Բրատիսլավայից, 500 կմ Սարաևոյից և 531 կմ Բելգրադից։
Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից 295 մ է, ծովի մակարդակից ամենաբարձր կետը Յանշկի բլուրն է (794 մ), ամենացածր կետը՝ Լյուբլայանիցայի թափվելը Սավայի մեջ (260 մ)։ Քաղաքի աշխարհագրական կոորդինատներն են՝ 46° 03' լայնություն և 14° 30' երկայնություն ։
Բուսականություն
Խոշոր անտառներով ծածկված Ռոժնիկ և Գոլովեց լեռները մխրճվում են Լյուբլյանայի կենտրոն։ Քաղաքի կենտրոնից հյուսիս-արևմուտք տեղակայված է Լյուբլյանայի ամենամեծ քաղաքային այգին՝ Տիվոլին՝ 5 կմ² մակերեսով։ Լանդշաֆտային այգին, որը հիմնադրվել է Նապոլեոնի ժամաններում, իր անունը ստացել է Փարիզի այգիների անունից․ քաղաքն իր ներկայիս տեսքը՝ ծառուղիներով ու քանդակներով, ձեռք է բերել 20-րդ դարում ճարտարապետ Յոժե Պլեչնիկի շնորհիվ։ Այգու տարածքում է գտնվում Լյուբլյանայի կենդանաբանական այգին։ Անտառածածկ Ռոժնիկ լեռան հետ այն համարվում է պահպանվող բնության տարածք՝ 452 հա ընդհանուր մակերեսով։
Կենտրոնից արևելք հառնում է Զամկովայա լեռը, իսկ Գրուբերի ջրանցքից այն կողմ՝ Գոլովեց լեռը։ Բուսաբանական այգում, որը հիմնադրվել է 1810 թվականին, աճում է ավելի քան 4,500 բուսատեսակ։ Քաղաքի կենտրոնում՝ Կոնգրեսի հրապարակի մոտ, կա ևս մեկ ոչ մեծ այգի՝ «Աստղը», որը հիմնադրվել է 1824 թվականին և իր անունը ստացել տարբեր կողմերի բաժանվող ծառուղու շնորհիվ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ օկուպացված լինելու հիշատակին, երբ քաղաքը շրջապատված է եղել փշալարերով, 1957 թվականին հիմնադրվել է Հիշողության ու ընկերության ճանապարհը ։
Կլիմա
Լյուբլյանայի կլիման բնորոշվում է չափավոր ցամաքայինից ծովային կլիմայի անցմամբ, որը մեղմանում է լեռների ու ծովի մոտ լինելուց։ Տեղի ձմեռների առանձնահատկության պատճառով Լյուբլյանայում դիտարկվում է ջերմաստիճանի ինվերսիա, որի ժամանակ ցուրտ ու խոնավ օդը մնում է մթնոլորտի ստորին շերտերում ։ Ամռանը տիրում են Ադրիատիկից եկող տաք օդային հոսանքները ։
Ամենատաք ամիսը հուլիսն է, ամենացուրտը՝ հունվարը։ Տեղումների քանակությամբ Լյուբլյանան Եվրոպայի ամենախոնավ մայրաքաղաքներից է։ Ամենից անձրևային ամիսը հունիսն է։ Մայիսից սեպտեմբեր ամիսներին բնորոշ են ամպրոպները։ Ձյուն տեղում է դեկտեմբեր-փետրվար ամիսներին։ Աշնանից ձմեռ անցման շրջանում լինում է մառախուղ ։
Լյուբլյանան ամբողջ Սլովենիայի հետ գտնվում է սեյսմիկ ակտիվությամբ աչքի ընկնող Եվրասիական տեկտոնական շերտի հարավային սահմանին, Միջերկրա-Հիմալայան սեյսմիկ գոտու հյուսիսարևմտյան սահմանին ։ Քաղաքի պատմության մեջ ամենաուժեղ երկրաշարժը՝ 6,1 մագնիտուտ ուժով, գրանցվել է 1895 թվականի ապրիլի 14-ին, որի հետևանքով քանդվել են շինություններ, եղել են մարդկային զոհեր։
Լյուբլյանան գտնվում է հնարավոր հեղեղումների տարածքում, որոնք պայմանավորված են քաղաքային գետերի ջրի մակարդակի բարձրացումով։ Այսպես, 1926 թվականի սեպտեմբերին չորս օրվա ընթացքում 300 մմ տեղումներ են գրանցվել, ինչն աղետալի ջրհեղեղի պատճառ է դարձել ։
Խորհրդանշաններ
Լյուբլյանայի զինանշանը ծիրանագույն վահանն է, որը կանաչ գետնին արծաթագույն ամրոց է պատկերում։ Ամրոցը երկհարկ է՝ պսակված ուղղանկյուն ատամնաձև եզրերով։ Ունի սև պատուհաններ և բարձրացված ոսկե ճաղավանդակով դարպասներ։ Վերին հարկում հորիզոնական դիրքով նստած է կանաչ վիշապը՝ բացած թևերով, պարուրաձև փաթաթած պոչով, դուրս գցած ծիրանագույն լեզվով և ոսկե մագիլներով։ Վահանը պարուրված է ոսկեգույն նեղ ժապավենով։
Վիշապը Լայբախի հին խորհրդանշանն է, որ հայտնի է դեռևս 15-րդ դարից։ Դրան նախորդել է թևավոր առյուծը, որը պատկերված է քաղաքի՝ 13-րդ դարի կնիքում։ Վիշապի ի հայտ գալը, հնարավոր է, պայմանավորված է սուրբ Գևորգի՝ օձին հաղթելու ավանդական պատկերումով։ Լեգենդի համաձայն՝ Լոյւբլյանիցայի ափին արգոնավորդների առաջնորդ Յասոնը հաղթել է թևավոր օձին։
Լյուբլյանայի դրոշը երկու իրար հավասար հորիզոնական շերտեր են՝ վերևինը սպիտակ, ներքևինը կանաչ։ Լայնության հարաբերությունը երկարությանը 1:2,5 է։ Դրոշի կենտրոնում Լյուբլյանայի զինանշանն է։
Լյուբլյանայի պատկերանիշը նախատեսված է գովազդային նպատակներով։ Այն երկնագույն քառակուսի է սպիտակ ֆոնին և ունի վիշապի շեղ խորհրդանշան։ Զինանշանը, դրոշն ու պատկերանիշը հաստատվել են Լյուբլյանայի քաղաքային խորհրդում 2012 թվականին ։
Բնակչություն
2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով Լյուբլյանայի բնակչությունը 258,873 մարդ է (սա 953ով պակաս է նախորդ տարվա ցուցանիշից), որից 47 %-ը տղամարդիկ են, 53 %-ը՝ կանայք ։
2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակիչների 74 %-ը սլովենացիներ են, 5 %-ը՝ սերբեր, 4 %-ը՝ բոսնիացիներ, 3 %-ը՝ խորվաթներ։ Սլովենական բնակչության 79 %-ի համար սլովեներենը հարազատ լեզու է։ հաջորդ տարածված լեզուներն են սերբերենը, խորվաթերենը, բոսնիերենը։ Բնակչության 40 %-ը կաթոլիկ է, 5 %-ը՝ ուղղափառ, 5 %-ը՝ մուսուլման, 19 %-ը՝ աթեիստ ու որևէ դավանանքի չհետևող, 17 %-ը՝ հրաժարվել է պատասխանել կրոնական պատկանելության հարցին ։
Իշխանություններ
Սլովենիայի Հանրապետության Սահմանադրության համաձայն՝ Լյուբլյանան երկրի մայրաքաղաքն է։ 2011 թվականից այստեղ է գտնվում Եվրամիության կազմակերպության՝ Էներգիայի փոխադարձ կարգավորման միության շտաբ-գրասենյակը։
Վարչականորեն Լոյւբլյանայի քաղաքային համայնքը կառավարվում է կենտրոնացված իշխանության կողմից, որը ներկայացնում են ժուպանը, քաղաքային խորհուրդը, վերստուգիչ խորհուրդը, իսկ ավելի ստորին մակարդակում՝ ինքնակառավարվող 17 շրջանների խորհուրդները։ Իշխանական մարմինները տեղակայված են Քաղաքային հրապարակի հարևանությամբ գտնվող քաղաքապետարանում։ Ներկայացուցչական իշխանությունը բաղկացած է 45 անդամից, որոնք չորս տարին մեկ ընտրվում են քաղաքի բնակչության կողմից։ Այն ունի քաղաքային համայնքում կարգուկանոնի փոփոխության, բյուջեի ընդունման լիազորություններ։ Լյուբլյանայի քաղաքապետը կոչվում է ժուպան․ նա քաղաքային վարչակարգի ղեկավարն է, ընտրվում է չորս տարին մեկ։
Լյուբլյանայի բյուջետային եկամուտները 2010 թվականին կազմել են 408,7 միլիոն եվրո։ Եկամուտների կառուցվածքում 52,6 %-ը բաժին է ընկնում հարկային եկամուտներին, 25,6 %-ը՝ կապիտալին, 9,2 %-ը՝ ոչ հարկային եկամուտներին։
Համայնքի շրջաններ
Լյուբլյանա համայնքի մեջ, բացի Լյուբլյանա քաղաքից, մտնում է ևս 37 համայնք ։
Տնտեսություն
Սոցիալիզմի ժամանակ Լյուբլյանան եղել է Հարավսլավիայի կազմի մեջ մտնող հանրապետությունների ամենածաղկուն մայրաքաղաքը․ 1981 թվականին բնակչության մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ն կազմել է հարավսլավիայի միջին ցուցանիշի 260 %-ը ։
Մայրաքաղաքը կենտրոնացնում է ազգային ՀՆԱ-ի 42,6 %-ը (2009) ։
Այստեղ են տեղակայված Լյուբլյանայի ֆոնդային բիրժան, Սլովենիայի 300 խոշորագույն ձեռնարկություններից 119-ի շտաբ-բնակարանները (2011), որոնց թվում են նավթային Petrol, միջազգային սուպերմարկետների Mercator ցանցը, էներգետիկ Holding Slovenske elektrarne, հեռահաղորդակցման Telekom Slovenije, դեղագործական Lek, գազային Geoplin, ծխախոտի արտադրության Tobačna Grosist, դեղերի վաճառքի Kemofarmacija, էլեկտրասարքերի արտադրության Hella Saturnus Slovenija ընկերությունները ։
2010 թվականին քաղաք է այցելել 393,000 զբոսաշրջիկ՝ ներառյալ օտարերկրացի զբոսաշրջիկները ։
Համաձայն Lonely Planet հրատարակչության՝ 2014 թվականի ուսումնասիրությունների՝ Լյուբլյանան մտել է Եվրոպայի լավագույն տասը քաղաքների մեջ, որը հետաքրքիր է ճարտարապետությամբ, բնությամբ, պատմությամբ ու խոհանոցով ։
Կոմունալ ենթակառուցվածքներ
Լյուբլյանայում և նրա արվարձաններում կոմունալ ծառայություններ են մատուցում Լյուբլյանայի հասարակական հոլդինգի դուստր-ձեռնարկությունները քաղաքային իշխանությունների մասնակցությամբ։
Ջրամատակարարման, ջրահեռացման և ստորերկրյա ջրերի մաքրման ծառայություններ է մատուցում Vodovod-kanalizacija ընկերությունը։ Լյուբլյանայի ջրամատակարարման գլխավոր աղբյուրը Սավա գետի ձախ ափին գտնվող Լյուբլյանայի դաշտի ստորերկրյա ջրերն են։ Ջրի մանրէազերծման համար երբեմն քլոր է կիրառվում։ Կենտրոնական մաքրող կայանները, որոնք գտնվում են քաղաքի հյուսիսարևելյան ծայրամասում, օրական 80,000 մ³ ծավալով ջուր են մշակում։ Քաղաքի կենտրոնում տաք եղանակին աշխատում են խմելու ջրի ցայտաղբյուրներ։
Տաք ջրի կենտրոնացված մատակարարումը և բնական գազի բաշխումն իրականացնում է Energetika Ljubljana ընկերությունը։ Կոշտ թափոնների մշակմամբ, ճանապարհների մաքրությամբ, ինչպես նաև փողոցային գովազդի, հասարակական արտաքնոցների հարցերով զբաղվում է Snaga ընկերությունը ։
Տրանսպորտ
Լյուբլյանան մայրուղային ճանապարհների խոշոր հանգույց է։ Քաղաքի շրջակայքով անցնում է օղակաձև ավտոճանապարհ, որը կառուցվել է 1999 թվականին։ Քաղաքի կենտրոնի մեծ մասը 2007 թվականից փակ է ավտոմեքենաների երթևեկության համար։ Քաղաքով են անցնում․
Մշակույթ
Լյուբլյանայի բնակիչները խոսում են Լյուբլյանայի բարբառով (ljubljanščina), որը պատկանում է սլովեներենի գորենյան բարբառին ։
Քաղաքում կանոնավոր ձևով կազմակերպվում են փառատոներ։ Դրանցից են այլընտրանքային ու էթնիկ Druga godba, ջազային ու փողոցային թատրոնի Ana Desetnica, այլընտրանքային մշակույթի Trnfest, ժամանակակից արվեստի Կանանց քաղաք փառատոները, LIFFE կինոփառատոնը, գրաֆիկայի բիենալեն, Լյուբլյանայի մարաթոնը ։
Քաղաքի գլխավոր տոնը նշվում է մայիսի 9-ին՝ ի հիշատակ 1945 թվականին ֆաշիստական զավթիչներից Լյուբլյանայի ազատագրման։ Քաղաքի երկրորդ տոնը նշվում է ապրիլի 14-ին․ այդ օրվան է վերագրվում քաղաքի մասին գրավոր առաջին հիշատակությունը ։
2010 թվականին քաղաքում հաշվվում էր 10 թատրոն, 14 թանգարան, 56 պատկերասրահ, արհեստավարժ 4 նվագախումբ ։ Պատմական ու գեղարվեստական արժեքների խոշորագույն հավաքածուները պահվում են Սլովենիայի ազգային թանգարանում (հիմնադրվել է 1821 թվականին), Ազգային պատկերասրահում (հիմնադրվել է 1918 թվականին)։ Մշակութային խոշոր այլ հաստատություններից են Սլովենիայի ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախումբը, Օպերայի ու բալետի ազգային թատրոնը։
Ֆուտբոլային գլխավոր ասպարեզը «Բեժիգրադ» մարզադաշտն է, որ նախատեսված է 8,000 հանդիսատեսի համար։ Այն կառուցվել է 1935 թվականին Յոժե Պլեչնիկի նախագծով, «Օլիմպիա» թիմի տնային մարզադաշտն է։
Ճարտարապետություն
Լյուբլյանան ունի աստղաձև պլանային կառուցվածք, որի կենտրոնը Ռոժնիկ բլրի կեչուտն է արևմուտքում, Զամկովայա և Գոլովեց բլուրները արևելքում, Սավա գետի ափամերձ կանաչ հատվածը հյուսիսում ու Լյուբլյանայա բարյա ճահիճը հարավում ։ Ամրոցի պատճառով, որն իշխող տեսք ունի Հին քաղաքի նկատմամբ, Լյուբլյանան հաճախ անվանում են «փոքրիկ Պրահա»։
Լյուբլյանան հիմնադրվել է որպես միջնադարյան տիպիկ քաղաք, որտեղ բլրի ստորոտին կա ամրոց, իսկ Լյուբլյանիցա գետը դարեր շարունակ ծառայել է որպես թշնամիներից բնական պաշտպանության միջոց։ Լյուբլյանայի ուղիղ կապը հին բնակավայր Էմոնի հետ բացակայում է․ 6-րդ դարում այստեղ հաստատված սլավոնները այդ բնակավայրի ավերակներն են գտել միայն։ Ուշ միջնադարում Լյուբլյանայում եղել են ամրոցային երեք պատեր։ Միջնադարում տները հիմնականում կառուցվել են փայտից, աղյուս սկսել են օգտագործել 15-րդ դարի երկրորդ կեսից։ Պահպանված միջնադարյան կառույցներից է Գրադ ամրոցը։
16-17-րդ դարերում քաղաքը շարունակել է զարգանալ ամրոցային պատերից ներս։ 16-րդ դարում Լյուբլյանա է ներթափանցել Վերածննդի ճարտարապետական ոճը։ Ներկայիս Լյուբլյանայի հնագույն շինությունը գտնվում է նախկին Ձկան հրապարակում։ Այն թվագրվում է 1528 թվականին, կառուցված է աղյուսից։ Զամկովայա լեռան վրա գոթական ոճով կառուցվել է Սուրբ Յուրիի կապելլան։ Լյուբլյանայի հնագույն պաշտպանական պլանը վերաբերում է 1586 թվականին․ դրա հեղինակը ճարտարապետ Ն․ Անգելինիան է։
17-18-րդ դարերը անցել են բարոկկո ոճի գերիշխանությամբ։ Այս ոճով են կառուցվել Ստիչենսկի առանձնատունը Հին հրապարակում, Ավետման եկեղեցին Պրեշերնի հրապարակում, Քաղաքային հրապարակում ռատուշայի շենքը, Սուրբ Նիկոլայի մայր տաճարը, որի հեղինակը իտալացի ճարտարապետ Անդրեա դել Պոցցոն է, Երեք գետերի շատրվանը, պալատը, որը կառուցվել է ճարտարապետ Գաբրիել Գրուբերի նախագծով։ 1639 թվականին իտալացի Ջովանի Պիերոնին պատկերել է Լյուբլյանան՝ ամրոցային պատերով։ Ժամանակի հետ միջնադարյան ամրությունների դերը նվազել է, և 18-րդ դարի վերջին քանդել են պատերը՝ քաղաքի առանձնացված մասերը միավորելով մեկ ամբողջության մեջ։ 19-րդ դարում բարոկկոյին փոխարինելու է եկել կլասիցիզմը։ Նոր ոճով են կառուցվել Կազինի պալատը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ճարտարապետության մեջ առաջատար է դարձել էկլեկտիկ ոճը։ Նեոռենեսանս ոճով են կառուցվել նախագահական պալատը, կենտրոնական դեղատունը, Սլովենիայի ազգային թանգարանը ։
1895 թվականի երկրաշարժից հետո քաղաքը մասնակիորեն կառուցվել է Մաքս Ֆաբիանիի նախագծով․ դարերի սահմանագծին ի հայտ են եկել մոդեռն ոճի շինություններ։ Այս ժամանակին է վերաբերում Վիշապների կամուրջը, որը զարդարված է չորս վիշապների արձաններով․ դրանք քաղաքի խորհրդանիշն են։ 20-րդ դարի առաջին կեսին զգալիորեն փոխվել է Լյուբլյանայի կերպարանքը՝ շնորհիվ սլովենացի ճարտարապետ Յոժե Պլեչնիկի։ Նրա նախագծով են կառուցվել Եռաթև կամուրջը, ձևավորվել Ժալե և Նավյե գերեզմանատները։
Քույր քաղաքներ
Լյուբլյանան համագործակցում է աշխահի 21 քաղաքի հետ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Եվրոպական քաղաքներ Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1144 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դաներե
Դաներե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դմիտրի Նագիև
Դմիտրի Վլադիմիրի Նագիև, ռուս դերասան, երաժիշտ, շոումեն, հաղորդավար և ռադիոհաղորդավար։
Կենսագրություն
Դմիտրին ծնվել է 1967 թվականի ապրիլի 4-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Դմիտրիի նախնիները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Թուրքմենիայից գաղթել են Իրան։
Երիտասարդ հասակում Դմիտրին զբաղվել է սամբոյով, սպորտային մարմնամարզությամբ։ 1980-ական թվականներին ճանաչվել է ԽՍՀՄ-ի երիտասարդների չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Դիջեյներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Դափնեվարդ
Դափնեվարդ, շնամեռուկազգիների (Apocinaceae) ընտանիքի բույսերի ցեղ։ Հայրենիքը Փոքր Ասիան և Հարավային Եվրոպան է (Միջեկրականի ծովեզերք)։ Մշտադալար բարձր թուփ է, իր հայրենիքում աճում է գետերի ափերին, բարձրությունը հասնում է 4-5 մետրի։ Ծաղիկները բուրավետ են,սպիտակ, կարմիր, վարդագույն և դեղին երանգներով։ Պտուղը բազմասերմ տերևապտուղ է։ Հայտնի է 3 տեսակ։ Մշակության մեջ հաճախ կարելի է հանդիպել սովորական ճփնուն և նրա լիաթերթ ծաղկավոր այլատեսակին (N. o. fl. pl.):
Ծաղիկները փնջերով աճում են միամյա ճյուղերի ծայրերին։ Կաշվեկերպ տերևները նեղ են, երկարավուն-նշտարաձև, փայլատ-կանաչավուն։ Լիաթերթ այլատեսակի ծաղիկները նման են վարդին։ Արձակում է յուրահատուկ բուրմունք, որը վտանգավոր է մարդու համար, հատկապես գիշերը՝ փակ սենյակում։ Այդ բուրմունքը մարդկանց մոտ ուժեղ գլխացավ և գլխապտույտ է առաջացնում։ Ընդհանրապես ամբողջությամբ վերցրած բույսը թունավոր է, անասունները տերևները կամ ծաղիկները ուտելու դեպքում թունավորվում, սատկում են։ Պատահել են դեպքեր, երբ կտրոններ մթերելիս բույսի հյութը աչքի մեջ ընկնելով մարդուն զրկել է տեսողությունից։ Ահա թե ինչու բույսի հետ գործ ունենալուց հետո անհրաժեշտ է ձեռքերը լավ լվանալ օճառով։ Այլ վայրերում աճեցվում է որպես սենյակային բույս։ Թունավոր է․ պարունակում է գլիկոզիդներ (օլեանդրին, կորներին)։ Տերևներից ստացվում են ներիոլին, կորներին, որոնք հաբերի և լուծույթների ձևով օգտագործվում են սիրտ-անոթային հիվանդությունների ժամանակ։
Բազմացվում է սերմերով, կտրոններով և անդալիսով։ Կտրոնները ավազում կամ ջրում 20-220 ջերմության պայմաններում սովորաբար արմատակալում են 2-3 շաբաթվա ընթացքում։ Ճփնին ծաղկում է ամռանը։ Բույսերը գարնանից անհրաժեշտ է փոխադրել պատշգամբ կամ պարտեզ և պահել ուղղակի արևի տակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Ցարիցինո Օզերո
Ցարիցինո Օզերո (Царицыно Озеро), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տիխվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 258 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տիխվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բեյլի Համիլթոն (կղզի)
Բեյլի Համիլթոն, (Baillie-Hamilton Island), Կանադական Արկտիկական կղզեխմբի կղզի։ 2012 թվականի տվյալներով կղզին անմարդաբնակ է։
Աշխարհագրություն
Կղզին ունի համարյա ուղղանկյուն եռանկյան ձև։ Ամենամեծ երկարությունը 26 կմ է, իսկ ամենամեծ լայնությունը՝ 12։ Ափերը կազմված են 20֊100 մետր ժայռերից։ Կղզու տարածքը հիմնականում տափակ է ՝ հյուսիսում մինչև 200 մետր բարձրությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Եբրայերենի այբուբեն
Եբրայերենի այբուբեն կամ հրեական գիր, բաղկացած է արամեական ծագում ունեցող 22 տառերից, որոնք հայտնի են նաև «քառակուսի գիր» անունով։ Գործածվում է եբրայերենում, իդիշում և հրեական այլ լեզուներում։ Ինչպես և սեմական լեզուների մեծամասնության գիրը, եբրայական գրի ուղղությունն աջից ձախ է։ Արդյունքում եբրայերեն գրքերը սկսվում են այնտեղ, որտեղ այլ լեզուներով գրվածներն ավարտվում են։
Այբուբեն
Եբրայական գիրը բաղաձայնային է՝ տառերը մեծ մասամբ նշում են բաղաձայն հնչյունները, նաև այն ձայնավորները, որոնք հին եբրայերենում երկար էին։ Եբրայերեն տառերը չեն բաժանվում մեծատառերի ու փոքրատառերի, սակայն մեծապես տարբերվում են տպագիր ու ձեռագիր տառերը։ Տառերն ունեն նաև թվային արժեք։ Հին եբրայերենի հետ համեմատած՝ տառերի հնչյունական որակն արդի եբրայերենում կրել է որոշ փոփոխություններ, քանի որ արդի եբրայերենն ամբողջությամբ չի պահպանել հին եբրայերենի հնչյունական համակարգը։
Ձայնավորներ
Եբրայերենի մնացած ձայնավորները նշվում են կետերից ու գծիկներից կազմված հատուկ նշաններով՝ ձայնանիշերով (եբրայերեն՝ նեկուդոթ), որոնք, բացի մեկից, դրվում են տառի տակ և ընթերցվում նրանից հետո։ Ձայնանիշերով գրությունը կոչվում է ձայնավորված գրություն։ Այս գրությամբ, որպես կանոն, տպվում են բանաստեղծական ժողովածուները, կրոնական ու մանկական գրքերը, եբրայերեն լեզվի ուսումնական ձեռնարկներն ու բառարանները։ Այդուհանդերձ, տեքստերի մեծ մասը ձայնանիշեր չունի, իսկ այսպիսի գրությունը կոչվում է չձայնավորված։
Տառերի անուններն ու արտասանությունը
Ստորև բերված աղյուսակում ներկայացվում են տառերի անվանումները՝ ըստ արդի եբրայերենում ընդունված արտասանության (թեև հին եբրայերենում տառերի անվանումներն էապես չեն տարբերվում արդի եբրայերենում ընդունված ձևերից), ինչպես նաև տառերի արտասանությունը հին եբրայերենում և արդի եբրայերենում։ Աղյուսակից հետո բերված են ծանոթագրություններ, որոնցում բացատրվում են տառերի արտասանական առանձնահատկությունները հին եբրայերենում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Եբրայերեն
Սիբեխ
Սիբեխ, սվեղ, սագի տոտիկ, նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի միամյա, երկամյա և բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 4 (այլ տվյալներով՝ 5-6) տեսակ։
Տարածում
Հայտնի է սիբեխի 5 (ԽՍՀՄ-ում՝ 3) տեսակ՝ տարածված Եվրասիայի բարեխառն գոտում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Հայաստանի կիսաանապատային, անապատային և տափաստանային գոտիների քարքարոտ և չոր լեռնալանջերում աճում է սովորական սիբեխ (F․ vulgaris)։ Վերջին տարիներին օշինդրային կիսաանապատների յուրացման հետևանքով Սիբեխի բնական պաշարները Հայաստանում զգալիորեն նվազել են։ Արարատի շրջանի աղի ճահճուտներում հանդիպում է Սիբեխի ևս մեկ տեսակ՝ F․ falcarioides-ը, որը բացառիկ արժեքավոր բույս է և գրանցված է ԽՍՀՄ Կարմիր գրքում։
Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ Առաջինը տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է բաց, չոր լանջերին, անտառեզրերին, թփուտներում, դաշտերում, աղբոտում ցանքերը։
Երկրորդը հանդիպում է միայն Արարատ քաղաքի (Արարատի մարզ) շրջակայքում և Մեծամոր գետի ափերին (Արմավիրի մարզ)։ Աճում է խոնավ մարգագետիններում, աղի ճահճուտներում, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Կենսաբանական նկարագիր
Վերջինս երկամյա, մերկ խոտաբույս է։ Արմատը հաստ է, իլիկաձև, ցողունը՝ 40-60 սմ բարձրությամբ, հիմքից ճյուղավորված։ Ցողունն ուղղաձիգ է, ճյուղավորվող, թխականաչ, բարձրությունը՝ 20-60 սմ։ Տերևները թխակապտավուն են, կաշեկերպ, ստորինները՝ քառմասնյա, փետրաձև, հատված խոշոր գծային նշտարաձև մասերի, վերինները՝ փոքր, կազմված ոչ մեծ ծոցից և 3 կամ ավելի մասերի հատված փոքր թիթեղից։ Ծաղկաբույլը հովանոց է։
Ծաղկում է հուլիս-օգոստոսին։ Հովանոցները բազմաթիվ են, բազմաճառագայթ։ Ծաղիկները սպիտակ են, պտուղը երկարավուն է՝ կողքերից սեղմված։ Պտուղը մանր, երկարավուն, թույլ կնճռոտ, կողքերից սեղմված, դեղնադարչնագույն երանգով սերմ է։
Կիրառություն
Մատղաշ տերևները և ընձյուղները օգտագործվում են սննդի մեջ (թարմ և թթու դրած վիճակում)։
Տաքսոնոմիա
Սիբեխի դասը մտնում է Falcaria ենթաընտանիքի, հովանացավորներ (Apiaceae) ընտանիքի (Caryophyllales) կարգի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հովանոցավորներ
Վոդնիկ (ավան, Ժովտնևի շրջան)
Վոդնիկ (Водник), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մերի Ռենո
Էյլին Մերի Չալենս (անգլերեն՝ Eileen Mary Challans, ), անգլիացի գրող, ով թողել է Հին Հունաստանի մասին պատմական վեպերի մեծ ժառանգություն։ Գրել է «Թեսևս», «Սոկրատես», «Պլատոն», «Ալեքսանդր Մակեդոնացի» գեղարվեստական վեպերը և վերջինիս՝ Մակեդոնացու վավերագրական կենսագրությունը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆորեսթ Գեյթում (անգլ.՝Forest Gate) և կրթությունը ստացել Օքսֆորդի Սեյնթ Հյուզ քոլեջում և ստացել դիպլոմ՝ «Անգլերեն լեզու» բաժինն ավարտելու համար, 1928 թվականին։ 1933 թվականին Օքսֆորդի Ռեդքլիֆի անվան հոսպիտալում անցել է բուժքույրական դասընթացներ։ Այդ ժամանակաշրջանում նա մտերմանում է բուժքույրերից մեկի՝ Ջուլի Մյուլարդի հետ, և նրանց մտերմությունը վերածվում է ռոմանտիկ հարաբերությունների։ Դեռ Դենքրիքի շտապ օգնությանում և Ռեդքլիֆի վիրաբուժական բաժանմունքում աշխատելու ժամանակ նա սկսում է ստեղծագործել։ Առաջին վեպը՝ «Սիրո նպատակները» (Purposes of Love) հրատարակվել է 1939 թվականին։ Վեպը արդիական էր։ 1948 թվականին «Հյուսիսի դեմքը» (North Face) հաղթանակ բերեց նրան Մետրո-Գոլդուին-Մայեր (անգլ.՝ Metro-Goldwyn-Mayer, կրճ.` «MGM») մրցույթում, որի համար նա ստացավ 150000 դոլար և ընկերուհու հետ տեղափոխվեց Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, որտեղ էլ շարունակեց ազատ գրել համասեռամոլների մասին։ 1956 թվականին Ռենոն հրատարակեց իր առաջին պատմական վեպը «Գինու վերջին կաթիլը» (The Last of the Wine), որտեղ բացահայտ նկարագրում է երկու տղամարդկանց միջև եղած հարաբերությունները։ Նա մեծ համբավ ձեռք բերեց համասեռամոլների շրջանում։ Մահացել է Քեյփթաունում, թոքերի բորբոքումից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Կամպիա
Կամպիա երբեմն Կամբիա (հունարեն՝ Καμπιά), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը գտնվում է Պերա Օրինիս քաղաքի հարավային մասում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նիկոսիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Զվարթնոց
Զվարթնոց, հայկական վաղմիջնադարյան ճարտարապետական հուշարձան։ Գտնվում է Վաղարշապատից 3 կմ հարավ-արևելք։ 2000 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային մշակութային արժեքների ցանկում։
Անվան ստուգաբանություն
Տաճարը Զվարթնոց է անվանել պատմիչ Սեբեոսը. «Այնտեղ կառուցեց մի եկեղեցի՝ երկնավոր «Զվարթնոց» անվամբ, որը նշանակում է երկնային զինվորների (զվարթունների, կամ հրեշտակների) բազմություն, որոնք երևացել են Սուրբ Գրիգորին տեսիլքի ժամանակ» ։
Կամսար Ավետիսյանը իր «Հայագիտական էտյուդներում» գրում է. «Այդպես էր կոչվում, որովհետն այն նվիրված էր նաև երկնային զվարթուններին։ Չէ՞ որ «զվարթուն» հայերեն նշանակել է նաև «հրեշտակ»։ Այնպես որ Զվարթնոց նշանակում է նաև «Հրեշտականոց»» ։
Պատմություն
Ենթադրվում է, որ Զվարթնոցի տարածքում է եղել հեթանոսական Տիր աստծու մեհյանը։ Ըստ Սեբեոսի՝ 301 թ-ին այստեղ են հանդիպել Հայոց Տրդատ Գ արքան և Գրիգոր Լուսավորիչը։ Տաճարի ավերման մասին պատմական աղբյուրներում տեղեկություն չկա (հավանաբար ավերվել է երկրաշարժից). հայտնի է, որ այն կանգուն է եղել մինչև X դարը։ XX դարի սկզբին ավերակ տաճարը ծածկված էր հողով, պեղումներ կատարվել են 1901–07 թթ-ին՝ Խաչիկ վարդապետ Դադյանի նախաձեռնությամբ, 1904-ից՝ Թորոս Թորամանյանի գիտական ղեկավարությամբ։ Ըստ պեղված նյութերի՝ նախքան Զվարթնոցն այստեղ եղել են հեթանոսական IV–V դարերի կառույցներ։ Հնագույնը 0, 63 մ x 2, 7 մ չափերի կոթողն է (գտնվում է Զվարթնոցի թանգարանում)՝ Ռուսա Բ-ի սեպագիր արձանագրությամբ։ Պեղումներով հայտնաբերվել են տաճարը, կաթողիկոսական պալատը՝ օժանդակ շինություններով (բաղնիք, խցեր և այլն)։ Պահպանվել են տաճարի հատակը, տեղ-տեղ՝ ստորին որմնաշարը, սյուների խոյակներ, խարիսխներ, արևի քանդակազարդ ժամացույցը, խճանկարի, որմնանկարի և այլ մնացորդներ։ Տաճարի կառուցման համար օգտագործվել են տարբեր որակների և երանգների տուֆեր, պոչաքար, չեչաքար, փրփրաքար (պեմզա), վանակատ և այլն։
Տաճարը կառուցվել է յոթաստիճան պատվանդանի կենտրոնում։ Արտաքուստ՝ եռաստիճան՝ հաջորդաբար նվազող 3 գլանաձև ներդաշնակ ծավալների միասնական շինություն էր, որի հորինվածքի միջուկը քառակոնքն է։ Վերջինիս խորանները միավորված են 4 զանգվածեղ մույթերով, որոնք վերին՝ կապող 4 կամարների և առագաստների հետ կազմում են գմբեթակիր միաձույլ համակարգ։ Տաճարն ունեցել է 5 շքամուտք։ Տաճարի առաջին աստիճանի ճակատային վերին մասն ընդգրկող գոտին քանդակազարդված է խաղողի որթերով, նռնազարդ ճյուղերով. որմնակամարների հանդիպման մասում հոգևոր և աշխարհիկ անձանց 32 բարձրաքանդակից պահպանվել են 9-ը։ Տաճարի ներսում խոյակների թևատարած արծիվները, որմնասյունազարդի ռիթմը, մույթերի սլացքը, բարձրադիր գմբեթը՝ ողջ զարդարանքի հետ, կառույցին հաղորդել են վերասլացություն։ Տաճարի բարձրաքանդակներից մեկի վրա պահպանվել է Յոհան, հավանաբար՝ տաճարի ճարտարապետի անունը։
Հայկական ճարտարապետությունը կրել է Զվարթնոցի ազդեցությունը. այն վաղմիջնադարյան հայկական շինարվեստի, քանդակագործության, դեկորատիվ արվեստի յուրօրինակ հանրագումար է։ Մեզ հասած հայկական ճարտարապետության կոթողներից զվարթնոցատիպ են Ներսես Գ Տայեցու կառուցած Իշխանի և Բանակի (VII դար), Աղվանքում՝ Լյակիթի (VII դար), Անիում՝ Գագկաշեն Սուրբ Գրիգոր (XI դար) եկեղեցիները։
1980–90-ական թվականներին վերականգնվել են Զվարթնոցի խորանների սյունաշարերը, արծվախոյակ սյուները, առաջին աստիճանի պատերի ստորին մասը։
1905 թ-ին Թորոս Թորամանյանն ստեղծել է Զվարթնոցի գիտական վերակազմությունը, որի ստույգությունն ապացուցվել է 1906 թ-ին. ըստ Ասողիկ պատմիչի՝ XI դարի սկզբին Անիում Զվարթնոցի օրինակով կառուցված Գագկաշեն Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու պեղումներից հայտնաբերված մանրակերտով [մյուս իրեղեն ապացույցը Փարիզի Սեն Շապել եկեղեցու (1243–48 թթ.) որմնաքանդակներն են։
Ազդեցություն
Հայկական ճարտարապետությունը կրել է Զվարթնոցի ազդեցությունը. այն վաղմիջնադարյան հայկական շինարվեստի, քանդակագործության, դեկորատիվ արվեստի յուրօրինակ հանրագումար է։ Մեզ հասած հայկական ճարտարապետության կոթողներից զվարթնոցատիպ են Ներսես Գ Տայեցու կառուցած Իշխանի և Բանակի (VII դար), Աղվանքում՝ Լյակիթի (VII դար), Անիում՝ Գագկաշեն Սուրբ Գրիգոր (XI դար) եկեղեցիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հայաստանում Կատեգորիա:7-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայկական առաքելական գոյություն չունեցող վանքեր և եկեղեցիներ (Հայաստան) Կատեգորիա:Վաղարշապատի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:652 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Զվարթնոցատիպ եկեղեցիներ
Ստարոյաշևո
Ստարոյաշևո (Старояшево, Иҫке Йәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 251 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ծաղկունքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Ծաղկունք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 89 հուշարձան (9 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
(6870) Պոլդևիս
(6870) Պոլդևիս (Pauldavies), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հուլիսի 28-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,927137 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7093 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,145 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 977,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,368413 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,91° անկյուն։
Պոլդևիս աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Գրոզոտո
Գրոզոտո (Grosotto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1689 մարդ, խտությունը կազմում է 32 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 53 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 23034, հեռախոսային կոդ՝ 0342։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Եվսեբիոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստարոյապարովո
Ստարոյապարովո (Старояппарово, Иҫке Яппар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 254 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալֆրեդ Հաուսմեն
Ալֆրեդ Էդվարդ Հաուսմեն (Alfred Edward Housman, ), Էդվարդյան ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկը, «Շրոպշիրի տղան» բանաստեղծությունների ժողովածուի հեղինակը, լայնորեն հայտնի էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին
Կենսագրություն
Ալֆրեդ Հաուսմենը ծնվել է 1859 թվականի մարտի 26-ին Բրոմսգրով քաղաքի ծայրամասում գտնվող Ֆոքբերի գյուղում, Վուսթերշիրում՝ Էդվարդ և Սառա Ջեյն Հաուսմենների ընտանիքում։ Ավարտելով Բրոմսգրոուվի դպրոցը, որտեղ նա ստացել է ակադեմիական կրթության ամուր հիմք և բազմաթիվ մրցանակներ բանաստեղծական փորձերի համար, Ալֆրեդ Էդվարդ Հաուսմենը ընդունվել է Սենթ Ջոնս քոլեջ (Օքսֆորդ), որտեղ սովորել է անտիկագիտություն ։
Հաուսմենն իրեն հիմնականում համարում էր լատինիստ, վարում էր մեկուսի կենսակերպ, հեռու էր մնում մյուս գրողներից։ 1911 թվականից նա Քեմբրիջում դասավանդել է լատիներեն և ավելի քան 30 տարի աշխատել Մարկոս Մանիլիոսի ստեղծագործությունների հրատարակության մեկնաբանությունների վրա։ Նույնիսկ Օքսֆորդում սովորելիս, համակուրսեցու հանդեպ անպատասխան սերը կանխորոշել է կյանքի հանդեպ նրա հոռետեսական հայացքը։
«Շրոպշիրի տղան» պառնասյան գծագրված բանաստեղծությունների հավաքածու է, որը ոգեշնչված է Ուորդսվորթի և Հայնեի ընթերցմամբ։ Հաուսմենը հեռացվում է այն ամենից, ինչ նա երգում է, դառնորեն ուսումնասիրելով շրջապատող աշխարհը «փղոսկրի աշտարակից»։ Նրա քնարական հերոսը պարզ աշխատասեր է Շրոփշիրից (տարածաշրջան, որտեղ բանաստեղծն ինքը երբեք չի եղել ժողովածուի ստեղծման ժամանակ)։
Բանաստեղծն իր փողերով փոքր տպաքանակով հրատարակել է «Շրոպշիրի տղան» գիրքը։ Գրեթե 20 տարի անցել էր, մինչև գրքի հոռետեսական տրամադրությունը կիսվել էր հանրության կողմից, և որոշ տողեր դարձել դասագրքեր։ Հաուսմենի հաջորդ բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Վերջին բանաստեղծությունները» (1922), նույնպես մեծ հաջողություն ունեցան։
Վլադիմիր Նաբոկովը բարձր էր գնահատում Հաուսմենի «Պոեզիայի անունը և բնույթը» (1933) էսսեը և մեկ անգամ չէ, որ նրա անունը հիշատակել է իր անգլալեզու վեպերում։
Թոմ Սթոպարդը գրել է իր «Սիրո գյուտը» պիեսը՝ Հաուսմենի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կյարի Պամյու Պամյու
Կյարի Պամյու Պամյու (ճապոներեն՝ きゃりーぱみゅぱみゅ, ), ճապոնացի երգչուհի, բլոգեր, մոդել ։ Իսկական անունը՝ Կիրիկո Տակեմուրա (ճապոներեն՝ 竹村 桐子)։ Նրա լուսանկարները կարելի է վերագրել ճապոնական «Կավայ» և «Դեկորա» ոճերին։ Նրա երգերը գրում է Յասուտակա Նակատան՝ Capsule էլեկտրոնային երաժշտական դուետից։
Կյարին հայտնի է դարձել շնորհիվ «PonPonPon» (2011) սինգլի։ Այս պահին նա ունի երեք լիարժեք ալբոմ «Pamyu Pamyu Revolution» (2012), «Nanda Collection» (2013) և «Pika Pika Fantajin» (2014)։
Կենսագրություն
Սկզբում նա ստեղծում է մոդայի մասին բլոգ։ Այս հետաքրքրությունը նրա մոտ զարգանում է Հարադզյուկու ոճում դրսևորվող մոդելների հետ ամսագրերի համար աշխատելիս։ Հասնելով սկանդալային հայտության և դառնալով ճանաչված, որպես մոդել նա անգամ ստեղծում է արհեստական թարթիչների իր սեփական բրենդը։ Հետո Perfume խմբի պրոդյուսեր Յասուտակա Նակատայի և «%6 Doki Doki Fashion» բրենդի հիմնադիր Սեբասիան Մասուդի հետ սկսում է աշխատել իր մենակատարային երաժշտական նախագծերի վրա։ Նրա առաջին երգը՝ «Pon Pon Pon»-ը («Moshi Harajuku» մինի ալբոմից), որի համար MTV Iggy կայքի հավաստիացմամբ նկարահանվել է «սարսափ տեսահոլովակ», ցնցել է աշխարհը, և հենց այդ նույն վեբկայքի բառերով երգը «ոտքից գլուխ շրջել է ջեյ-փոփի աշխարհը» ։ Նրա տեսահոլովակը դառնում է «վիռուսային»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլոգերներ Կատեգորիա:Տոկիո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կին բլոգերներ Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ճապոնացի մոդելներ Կատեգորիա:Ճապոնացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ճապոնացի գործարարներ
Դարա (Մարդինի գավառ)
Դարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ընդդեմ տների քանդման իսրայելական կոմիտե
Ընդդեմ տների քանդման իսրայելական կոմիտե (The Israeli Committee Against House Demolitions, (ICAHD)), համարվում է իսրայելական խաղաղապահ և իրավապաշտպան կազմակերպություն, որը հանդես է գալիս պաղեստինյան տարածքների գրավման դեմ և պայքարում է իսրայելցիների և պաղեստինցիների միջև արդարության ու խաղաղության հաստատման համար։ Մասնավորապես, ICAHD-ն օգտագործում է դիմադրության ոչ բռնի մեթոդներ ուղղակի գործողությունների դեմ, որոնք ուղղված են գրավյալ տարածքներում պաղեստինյան տների ոչնչացման իսրայելական քաղաքականությանը վերջ տալուն ։ ICAHD-ը հիմնադրվել է ութ ակտիվիստների կողմից, այդ թվում՝ Ջեֆ Հալպերի, որը երկարամյա իրավապաշտպան է և մարդաբանության պրոֆեսոր։ Հալպերը ներկայումս համարվում է հանձնաժողովի ղեկավարը։