cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարսել Կառնե
Կենսագրություն և գործունեություն
1976 թվականից հետո Կառնեն դադարում է ֆիլմեր նկարահանելու։ 1989 թվական դառնում է կիոնյի և թատրոնի ասպարեզում առաջին գործիչը, ով ստանում է Ճապոնիայի Կայսրական մրցանակ։ Կառնեի վերջին շրջանի մի քանի ֆիլմերում նա արծարծում է համասեռամոլության թեման, կարծիք կա որ Կառնեն ինքը հոմոսեքսուալիստ էր, սակայն բացահայտ չէր խոսում այդ մասին ։
Մարսել Կառնեն մահացել է 1996 թվականին Կլամար քաղաքում, թաղված է Մոնմարտրի Սեն-Վենսան գերեզմանատանը։
Հետաքրիքր է որ իտալացի մեծ ռեժիսոր Միքելանջելո Անտոնիոնին առաջին անգամ ֆիլմի ստեղծման աշխատանքներից մասնակցել է որպես Մարսել Կառնեի օգնական 1942 թվական նկարահանված «Երեկոյան այցելուները» ֆիլմում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 31 մահեր Կատեգորիա:1996 մահեր Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Արիանիտեսներ
Արիանիտեսներ (Ἀριανίτης), միջնադարյան բյուզանդական ազնվական տոհմ։ Տոհմից ամենանշանավորը 11-րդ դարի սկզբին Բուլղարիայի ստրատեգոս-ավտոկրատոր Դավիթ Արիանիտեսն է։ Արիանիտեսները 13-րդ դարի վերջին և 14-րդ դարի սկզբին հայտնվում են Ալբանիայում, որտեղ տոհմը տվել է մի քանի նշանավոր կառավարիչներ (Արիանիտիներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արիանիտեսներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի տոհմեր Կատեգորիա:Արիանիտիներ Կատեգորիա:Ալբանական ազնվական տոհմեր
Մուլակաևո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)
Մուլակաևո (Муллакаево, Муллаҡай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 513 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Մածկղվալթա
Մածկղվալթա (მაწყვალთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 21 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 232 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Շուախևի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Մինի ֆուտբոլ
Մինի ֆուտբոլը կամ ֆուտզալը ֆուտբոլի տեսակ է, որը խաղում են ավելի փոքր դաշտում և հիմնականում փակ տարածության մեջ։
Արմատներ
Մինի ֆուտբոլ սկսեցին խաղալ 1930 թվականից, երբ Ուրուգվայի Մոնտեվիդեո քաղաքի ուսուցիչ Խուան Կառլոս Կարիանին առաջարկեց խաղալ փակօթյա ֆուտբոլ։ Նոր սպորտաձևով սկզբնական շրջանում խաղում էին բասկետբոլի դաշտերում, իսկ կանոնները թողարկվեցին 1933 թվականին։ Այս սպորտաձևը դարձավ ճանաչված, երբ Ուրուգվայը հաղթեց 1930 թվականի աշխարհի առաջնությունում և ոսկե մեդալակիր դարձավ 1924 և 1928 թվականների Ամառային օլիմպիական խաղերում։
Կարիանին կանոնների գիրքը գրելիս որոշ բաներ վերցրել է ֆուտբոլի կանոններից (գնդակին կարելի է դիպչել մարմնի ցանկացած մասով բացի ձեռքից), ինչպես նաև բասկետբոլից (խաղին մասնակցում է հինգ խաղացող և խաղի տևողությունը 40 րոպե), ջրագնդակից (դարպասապահին առնչվող կանոններ) և հանդբոլից  (դարպասի և դաշտի չափսեր)։  Արդյունքում ստացվել է դինամիկ, հետաքրքիր, ակտիվ և ճանաչված սպորտաձև։
Սպորտը արագորեն տարածվեց Լատինական Ամերիկայում` ունենալով մեծաթիվ երկրպագուներ։ Այն հեշտությամբ կարող էր խաղալ ցանկացած ոք, ամենուրեք և եղանակի ցանկացած պայմանում։
Սակայն կանոնները տարբեր տեղերում տարբեր էին։ 1956 թվականին կանոնները թարմացերց բրազիլացի Հաբիբ Մֆուզը և Լուիս Գոնսագա դե Օլիվեյրա ՖերնանդեսըԼ Նրանց կանոնների գիրքը հաստատվեց միջազգային մակարդակով։
1965 թվականին ստեղծվեց Հարավային Ամերիկայի մինի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիան, որի մեջ մտան Ուրուգվայը, Պարագվայը, Պերուն, Արգենտինան և Բրազիլիան։
Կարճ ժամանակ հետո սկսվեցին անցկացվել առաջնություններ, որը հետաքրքրություն առաջացրեց մեդիա ոլորտում։ Հատկապես լրագրող Խոսե Անտոնիո Ինգլեսը սկսեց օգտագործել ֆուտզալ տերմինը, որը հետագայում դարձավ սպորտաձևի անվանումներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թիմային մարզաձևեր Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Ռոբերտ Հենրիսոն
Ռոբերտ Հենրիսոն (Robert Henryson, ), Վերածննդի դարաշրջանի առաջին շոտլանդացի բանաստեղծներից։ Համալրելով շոտլանդացի գրողների շարքը` նա ապրում էր Դանֆերմլայնի արքայական ավանում  և յուրահատուկ անձ էր համարվում Հյուսիսային Վերածննդի դարաշրջանում, այն ժամանակ, երբ մշակույթը գտնվում էր միջնադարյան և վերածննդյան նրբազգացության միջև։ Նրա կյանքի մասին քիչ տեղեկություն կա, այնուամենայնիվ, ըստ վկայությունների, նա եղել է ուսուցիչ, որը ուսուցանել է իրավագիտության և հումանիտար գիտությունների բնագավառներում, որոնք կապ ունեին Դանֆերմլայն աբբայության հետ և, միգուցե, նա նույնպես ինչ-որ շրջանում կապված է եղել Գլազգոյի համալսարանի հետ։ Նրա պոեզիան գրվել  է շոտլանդերենով այն ժամանակ, երբ այն պետական լեզու էր համարվում։ Նրա գրական երկերը հիմնականում բաղկացած են պատմվածքներից։ Նրա պահպանված աշխատանքների ծավալը մոտավորապես 5000 տող է։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Հենրիսոնը սովորել է Սենթ-Էնդրյուսի համալսարանում, իսկ ավելի ուշ՝ Փարիզում։ Հասուն տարիքում նա դասավանդել է կանոնական իրավունք Գլազգոյի համալսարանում և եղել է Դանֆերմլին աբբայության դպրոցի տնօրենը։ Նա նաև աշխատել է որպես նոտար։ Հենրիսոնը դարձել է շոտլանդացի առաջին մեծ բանաստեղծը, ով ոչ թե գրել է գելերենով կամ անգլերենով, այլ երկրի հարթավայրերի պատշաճ շոտլանդական լեզվով ։
Ոչ մի գրառում չկա այն մասին, թե երբ կամ որտեղ է ծնվել և կրթվել Հենրիսոնը։ Նրա մասին հաստատված ամենավաղ գրառումը կատարվել է 1462 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, երբ իր անունից՝ դասավանդման վկայական ունեցող մի մարդ արձանագրում է, որ պաշտոն է զբաղեցրել վերջերս հիմնադրված Գլազգոյի համալսարանում։ Եթե նա բանաստեղծ էր, ինչպես սովորաբար ենթադրվում էր, ապա վկայությունը ցույց է տալիս, որ նա ավարտել էր ուսումը թե արվեստի, թե եկեղեցական երգերի ոլորտում ։ Հենրիսոնի մասին գրեթե բոլոր տեղեկությունները հաստատուն կերպով կապվում են Դյունֆերմլայնի հետ։ Հավանաբար նա ինչ-որ կապ ուներ Բենեդիկտյան միաբանության հետ որը համարվում է թագավորական բազմաթիվ միապետերի գերեզմանոց և ուխտագնացության կարևոր կենտրոն՝ որը գտնվում է Սենտ Էնդրյուսի ճանապարհի լաստանավային խոշոր անցման մոտ ։ Այս փաստի  մասին չհաստատված ապացույցները եղել են 1478 թվականին, երբ նրա անունը հայտնվել է որպես վկա՝ աբբայության կանոնադրություններում ։ Եթե նա  բանաստեղծ էր, ապա դա հաստատում  էր, որ նրա գործառույթներից մեկը աբբայության նոտարական հանձնարարությունն էր, մի հաստատություն, որը ղեկավարում էր ամբողջ Շոտլանդիայի ընդարձակ տարածքները։ Հենրիսոնի մասին գրեթե համընդհանուր հիշատակումները՝ որպես դպրոցական ուսուցիչ, սովորաբար ենթադրում են, որ նա դասավանդել է դպրոցում և որոշակի պարտականություններ է ունեցել Աբբայի բուրգ՝ Դանֆերմլինի գիմնազիայի կառավարման նկատմամբ։ Այս մասին մասնակի պատկերացում կարելի է կազմել 1468թ-ի հաստատումից, որը հնարավորություն է տվել Դանֆերմլինում «քահանամերի», «գիտնականների» «անվճար սովորող աղքատ գիտնականների» բնակության համար «հարմար» տուն կառուցել ։
Աշխատանքներ
Հենրիսոնից պահպանված եկեղեցական երգերը բաղկացած են երեք երկար բանաստեղծություններից և շուրջ տասներկու տարբեր կարճ գործերից՝ գրված տարբեր ժանրերով։ Ամենաերկար բանաստեղծությունը նրա Մորալ Ֆաբիլիսն է, տասներեք առակի ամուր՝ բարդ կառուցվածքային հավաքածուից բաղկացած պատմածքներ մի շրջանում, որը 3000 տողից քիչ է։ Պահպանվել են ևս երկու ծավալուն աշխատանքներ, որոնցից յուրաքանչյուրը 600 տողից մի փոքր ավել է։ Մեկը Օրփեոսի հեքիաթն է, Եվրիդիկեի թագուհին՝ Օրֆեուսի պատմության նրա ակտիվ և հնարամիտ տարբերակը։ Մյուսը` «Կրեսեյդի կտակը», ողբերգական եղանակով ՝բարոյական և հոգեբանական հեքիաթ է, որը գրված է Կրիսեյդայի "Տրոիլ և Կրիսեյդա" սյուժետային կամարի "ավարտի" գրական եղանակով։ Հենրիի կարճ աշխատանքների շրջանակում ներառվում է Ռոբենը և Մաքինը՝ հովվերգություն սիրո թեմայով, ինչպես նաև զավեշտական ֆլեյտաներ ներկայացնող հատված, որն ուղղված է իր ժամանակի բժշկական պրակտիկային, Մարիանի նվիրվածության խիստ ձևավորված և սեղմված բանաստեղծությունը, այլաբանական այլ աշխատանքներ, փիլիսոփայական որոշ խորհրդածություններ և ժանտախտի դեմ ուղղված աղոթք։ Ինչպես նրա ծավալուն աշխատանքները, այնպես էլ արտաքին թեմաները հաճախ կրում են կարևոր ենթատեքստեր։ Հենրինսոնի գրությունների համար որոշակի ժամանակագրություն կառուցելը հնարավոր չէ, բայց նրա Օրֆեոսի պատմությունը հավանաբար գրվել է նրա կարիերայի սկզբում՝ Գլազգոյում գտնվելու ընթացքում, քանի որ դրա հիմնական աղբյուրներից մեկը գտնվում էր համալսարանի գրադարանում։ Ներքին ապացույցներն օգտագործվել են այն ենթադրության համար, որ Մոռալ Ֆաբիլիսը կազմվել է 1480-ականների ընթացքում։
Ընդհանուր ոճ
Հենրիսոնը, ընդհանուր առմամբ, գրում էր առաջին դեմքով՝ օգտագործելով մեղմիկ տոն, որն ընթերցողի մոտ վստահություն էր առաջացնում իր նկատմամբ՝ թողնելով իրական անհատականություն և համոզմունքներ ունեցող հռչակավոր մարդու տպավորություն։ Գրությունները արմատավորված են առօրյա կյանքում և շարունակում են հիմնավորված լինել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ թեմաները մետաֆիզիկական են կամ ֆանտաստիկ։ Նա գրում էր ճկուն, հարթ և լակոնիկ շոտլանդերենով, ինչն ակնհայտորեն ցույց է տալիս նրա լատիներենի իմացությունը։ Միևնույն ժամանակ տեսարանները առաջացնում են շոտլանդական միջավայրի հիշեցում, որը կարող էր առաջանալ միայն սերտ կապի և ուսումնասիրության շնորհիվ ։ Այս մանրամասն, ինտիմ և իրատեսական մոտեցումը, երբեմն, վճռականորեն հուշում է անձնական փորձի և արդի իրադարձությունների մասին, սակայն առանձնահատկությունները մնում են անհասանելի՝ ընթերցողներին և քննադատներին հուզող եղանակներով։
Այս տեսակի ինտրիգի զգացումը մասնակիորեն կարող է պատահական լինել, սակայն վերջինս ուժ է հաղորդում նաև գեղարվեստական գրականության մեջ, փիլիսոփայությունը վարպետորեն օգտագործելով հաճախ որպես ստեղծագործության ինքնակոչ, բնորոշ գիծ ։ Նրա կյանքի որևէ կոնկրետ մանրամասներ հնարավոր չէ ուղղակիորեն եզրակացնել նրա ստեղծագործություններից, բայց կան ինքնարտացոլման որոշ հատվածներ, որոնք, կարծես, ինքնակենսագրականի տարրեր են բովանդակում, մասնավորապես՝ «Կրեսեյդի կտակ» -ի առաջին տողերը։
Հենրիսոնի շոտլանդերենը
Հենրիսոնը գրել է 15-րդ դարի շոտլանդերենով։ Սա այն ժամանակաշրջանում էր երբ Եվրոպայում մայրենի լեզվի օգտագործումը գրականության մեջ  ավելի մեծ տեղ էր զբաղեցնում այն մայրցամաքում, որտեղ լատիներեն լեզուն վաղուց Լինգվա ֆրանկան էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:15-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Վերածննդի դարաշրջանի գրականություն
Ռաֆայել Բաբայան (նկարիչ)
Ռաֆայել Սուրենի Բաբայան (Ռաֆիկ Բաբայան, ), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1967)։
Եղել է դերասանուհի Լեյլի Խաչատրյանի առաջին ամուսինը։
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը ։
Աշխատել է հաստոցային և գրքի գրաֆիկայի ասպարեզում։ Լավագույն աշխատանքներից են՝ Ն. Գիլենի (1956), Հենրի Լոնգֆելլոյի (1958), Ավետիք Իսահակյանի (1959-1964), Հովհաննես Թումանյանի (1969) ստեղծագործությունների մոտիվներով կատարած գրաֆիկական գործերը։
Հեղինակ է նաև ֆիլմերի ձևավորումների՝
Մասնակցել է Բրյուսելի (1958), Մոնրեալի (1967) համաշխարհային ցուցահանդեսներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Հնդկացորենազգիներ
Հդնկացորենազգիները կամ մատիտեղազգիները երկշաքիլավորների դասին պատկանող բույսերի ընտանիք է։ Նկարագրված է շուրջ 1500 տեսակ և շուրջ 50 ցեղ։ Խոտաբույսեր են, ծառեր և թփեր են։
Ձևաբանություն
Տերևները հերթադիր են, հազվադեպ հակադիր, պարզ, հիմքում կա փողակ, որը կազմված է միաձուլված տերևակիցներից։ Ծաղիկները կանոնավոր են, կիցվարսանդային, ավելի սակավ՝ ենթավարսանդային, երկսեռ կամ բաժանասեռ, ծաղկապատը պարզ է կամ կրկնակի, թերթերը՝ 3-6, առէջները՝ 6-9։ Վարսանդը կազմված է 2-4 պտղաթերթերից, սերմնարանը միաբուն է, սռնակները՝ 2-4, ազատ։ Սերմնասկզբնակը մեկն է (ռեդուկցիայի հետևանքով)։ Պտուղը եռանիստ հատիկ է (կամ ընկուզիկ)։ Սերմն ունի ալրային մեծ էնդոսպերմ։
Ծաղկի բանաձևը՝ , կամ 12px.
Ցեղեր
Առավել հայտնի ցեղերից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկացորենազգիներ Կատեգորիա:Բույսերի ընտանիքներ
Պալատկի (ավան, Նովովոդոլաժսկի շրջան)
Պալատկի (Палатки), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պալատկի ավանում բնակվում էր 863 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 938,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Գորոխովո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Գորոխովո (Горохово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Շայո պալատ
Շայո պալատ (Palais de Chaillot), կառուցվել է ըստ Լ. Բուալոյի, Ժ. Կառլուի և Լ. Ազեմի նախագծի, Տրոկադերոյի պալատի տեղում, 1937 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար։ Շայո պալատում տեղավորվել են մի քանի թանգարան` Մարդու թանգարանը, Նավատորմի թանգարանը և Ճարտարապետության թանգարանը։ 1948 թվականին Շայո պալատում է անցկացվել ՄԱԿ-ի երրորդ գլխավոր ասամբլեան և 1951 թվականին` վեցերորդ Գլխավոր ասամբլեան ։ Այստեղ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեան 1948 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ընդունել է Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը։ Շայո պալատը եղել է նաև ՆԱՏՕ-յի առաջին գլխամասային գրասենյակը։
Ճարտարապետություն
Շայո պալատը գտնվում է Փարիզի 16-րդ թաղամասում, Էյֆելյան աշտարակի դիմաց (Սեն գետի հակառակ ափին) և իրենից ներկայացնում է երկու հսկայական տաղավար։ Տաղավարների միջև գտնվող հրապարակից բացվում է Էյֆելյան աշտարակի լավագույն տեսարանը։ Այստեղից է սկսվում նաև Տրոկադերո զբոսայգու համալիրը` աստիճաններով և Փարիզի ամենամեծ շատրվաններով։
Տաղավարների ճակտոնների վրա փորագրված են բանաստեղծ Պոլ Վալերիի տողերը. " Il dépend de celui qui passe Que je sois tombe ou trésor Que je parle ou me taise Ceci ne tient qu'à toi Ami n’entre pas sans désir «
» Tout homme crée sans le savoir comme il respire Mais l’artiste se sent créer Son acte engage tout son être sa peine bien aimée le fortifie "
Տրոկադերո պալատ
Տրոկադերո պալատը կառուցվել է 1878 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ։ Այն 706 մ երկարությամբ երկու կողաշենքերով և երկու աշտարակներով ընդարձակ շենք էր, որը կառուցվել է նոր մավրիտանյան ոճով` բյուզանդական ճարտարապետության տարրերով։ Պալատում եղել է համերգասրահ, որտեղ երգեհոն է տեղավորվել, որը հետագայում տեղափոխվել է Լիոն և այրվել հրդեհում։ Շենքի ճակատային մասը զարդարված է եղել «իշխանության 22 արձաններով», որոնք պատկերել են այդ ժամանակվա առավել ազդեցիկ երկրները։ Տրոկադերո պալատում հաճախ կազմակերպվել են նիստեր ու խորհրդաժողովներ։ Շինությունը կանգուն է մնացել մինչև 1937 թվականը, երբ որոշվել է դրա փոխարեն կառուցել Շայո պալատը։
Շայո պալատն արվեստում
Տրոկադերո պալատը ներկայացված է Էմիլ Զոլայի «Սիրո կայարան» ստեղծագործության մեջ և Մարսել Պրուստի Կորսված ժամանակի փնտրտուքներում վեպի երկրորդ հատորում։ Տրոկադերո ամրոցը հիշատակվել է նաև Հերբերտ Ուելսի «Ազատագրված աշխարհ» (1913) ֆանտաստիկ վեպում, չնայած գործողությունների կատարման ենթադրվող ժամանակաշրջանում (1959) այն արդեն գոյություն չուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի պալատներ
Շյովդե
Շյովդե (Skövde, հին անունը՝ Sköfde ), քաղաք Շվեդիայի հարավային մասում՝ Վեստրա Գյոտլանդ լենում՝ Վեստերգյոտլանդ  պրովինցիայում։ Նույնանուն կոմունայի վարչական կենտրոնն է։
Պատմություն
Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1413 թվականին ։ 1759 թվականին զգալիորեն տուժել է ավերիչ հրդեհից ։ 1859 թվականին քաղաքի միջով անցկացվել է Ստոկհոլմ-Գյոթեբորգ երկաթգիծը (Västra stambanan), որը դրական ազդեցություն է ունեցել քաղաքի զարգացման վրա ։
Քաղաքում գործում է երկաթուղային կայարանը։ Քաղաքից 13 կմ հեռավորության վրա կա օդանավակայան ։ Շյովդեից 37 կմ դեպի հյուսիս է գտնվում Մարիեստադը, որը հայտնի է իր Մայր տաճարով։
Շյովդեյում կա համալսարան, որտեղ սովորում է մոտ 8000 ուսանող ։
Քաղաքում է գտնվում նաև Volvo Penta ընկերության շարժիչների գործարանը, որն արտադրում է շարժիչներ Volvo AB-ի այլ ստորաբաժանումների և Volvo մակնիշի ավտոմեքենաների համար, որտեղ աշխատում է մոտ 5000 մարդ։ Շյովդեից մի քանի կմ դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է Ռանսթադ ուրանի հանքավայրը ։
Քաղաքում տեղակայված է կայազոր, որը ներառում է Սկարաբորգի տանկային գունդը (P 4), լոգիստիկ գունդ , բանակային դպրոց ։
Քաղաքում գործում է «Շյովդե ԱԻԿ» ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Շվեդիայի երրորդ դիվիզիոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքներ
Սուրբ Աստվածածին աթոռանիստ մայր տաճար
Սուրբ Աստվածածին աթոռանիստ մայր տաճար, կամ հայտնի որպես Սուրբ Աստվածածին Հայրապետական եկեղեցի (Aziz Meryem Ana Patriklik Kilisesi), Հայ առաքելական եկեղեցի Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքի Ֆաթիհ պատմական կենտտրոնի Գում Գափու թաղամասում։ Այն Պոլսո հայոց պատրիարքության եկեղեցին է, որն իր գրասենյակներն ունի հենց նույն փողոցի եկեղեցու դիմաց ։
Պատմություն
Մայր տաճարի կառուցման ստույգ թվականը հայտնի չէ։ Այն նախապես կառուցվել է որպես բյուզանդական եկեղեցի։ Այն Ստամբուլի մեծագույն եկեղեցին է։ Եկեղեցին պոլսահայոց աթոռանիստ մայր տաճար է դարձել 1641 թվականին։ 1645-ին եկեղեցին հրդեհվել է և վերակառուցվել է նույն թվականին։ 1718 թվականին եկեղեցին և պատրիարքարանը կրկին հրդեհվեց։ Մեկ տարի հետո այն կրկին վերակառուցվեց։ Հաջորդ հրդեհը եկեղեցուն վնասներ է հասցրել 1762 թվականին ։ Եկեղեցին և պատրիարքարանն ամենաշատը վնասվել են 1826 թվականի հրդեհի հետևանքով։
1834 թվականին եկեղեցու հարևանությամբ բացվեց Հարություն Պեզճյանի անունը կրող վարժարանը (Պեզճեան մայր վարժարան)։
Մայր Եկեղեցին մասնակի վերանորոգվել է 1847 թվականին, իսկ 1870-ին Մկրտիչ Վանեցի Խրիմյան Պատրիարքի (Հայրիկ) ջանքերով ավագ դռան առջև կառուցվել է քարաշեն զանգակատունը, որ 1999 թվականի երկրաշարժի ժամանակ վնասվեց։ Պատմության ընթացքում զանազան հրդեհներ կրած եկեղեցին վերջին անգամ վերանորոգվել է 1902 և 1985 թվականներին։ Կից կար նաև դպրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական կառույցներ Կատեգորիա:Ֆաթիհ
Չերնեչոսլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ
Չերնեչոսլոբոդսկի գյուղական խորհուրդ (Чернечослобідська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Չերնեչոսլոբոդսկի գյուղական խորհուրդխորհրդում բնակվում էր 1702 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Դուբովիչի (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Դուբովիչի (Дубовичі), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 16-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբովիչի գյուղում բնակվում էր 1 282 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:16-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Վաշինգտոն շրջան (Իլինոյս)
Վաշինգտոն շրջան (Washington County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.458 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.716 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նեշվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Սեսիլ դը Ֆրանս
Սեսիլ դը Ֆրանս(ֆր. Cécile de France [sesil də fʁɑ̃s], ), բելգա-ֆրանսիացի դերասանուհի։ «Սեզար» մրցանակի դափնեկիր երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի համար(2006)։
Վաղ տարիներ
Սեսիլ դը Ֆրանսը ծնվել է 1975 թ․ հուլիսի 17−ին Նամյուր բելգիական քաղաքում։ 10 տարեկանից խաղացել է սիրողական բեմադրություններում, 15 տարեկանից մասնակցել է Ժաննա-Միշելյա Ֆրերայի դասընթացներին, իսկ 17 տարեկանից որոշում է կրթվել Ֆրանսիայում՝ շարունակել իր դերասանական արվեստը։ 90-ականների կեսին տեղափոխվում է Լիոն և Փարիզ միջև, ուր համապատասխանաբար մասնակցել է Ժաննա-Պոլի դասընթացներին և սովորել Բլանշ փողոցի հռչակավոր դպրոցում, հայտնվելով քաղաքների թատերաբեմերում։
Անձնական կյանք
Ապրում է իր ընկերոջ՝ Գիոմ Մալանդրինի հետ։ 2007 թվականին Սեսիլը ունեցել է որդի՝ Լինոն։
Չիկլանա դե Սեգուրա (քաղաք)
Չիկլանա դե Սեգուրա (Chiclana de Segura), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Խաեն պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Էլ-Կոնդատո-դե-Խաեն շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 233,7 կմ² 2։ Բնակչությունը՝ 1195 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 128 կմ։
Սեսիլ դը Ֆրանս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ
Չիկլանա դե Սեգուրա (քաղաք)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Rohstoff
Rohstoff, գերմանական Oomph! խմբի պաշտոնական տեսաերիզն է, թողարկվել է 2007 թ. հուլիսի 20-ին։ Ալբոմը թողարկվել է նաև ձայներիզի տեսքով, ուր տեղ է գտել միայն համերգի ձայնգրությունը։
Երգացանկ
Կատեգորիա:2007 ալբոմներ Կատեգորիա:Oomph! ալբոմներ Կատեգորիա:Համերգային ալբոմներ
Աստերոիդների ցանկ (153801-153900)
|}
Աստերոիդների ցանկ (153701-153800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (153901-154000)
Քյոչքյորփի
Քյոչքյորփի (Koçköprü), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Արճեշի շրջանի համայնքներ
Պիոս XI
Հռոմի պապ Պիոս XI (Pio XI, աշխարհիկ անունը՝ Ամբրոջիո Դամիանո Ակիլլե Ռատտի (Ambrogio Damiano Achille Ratti), Հռոմի պապ 1922 թվականից մինչև 1939 թվականը։
Վաղ տարիներ և կարիերա
Այդ ընթացքում խմբագրել է և առանձին տպաքանակով հրատարակել Ամվրոսիոսական ծեսը, ինչպես նաև շատ գրել է սուրբ Կարլո Բորոմեոյի կյանքի և ստեղծագործությունների մասին։ 1907 թվականին դառնում է գրադարանի պրեֆեկտ, իրականացնում է գրադարանի վերականգման և հավաքածուի դասակարգման ծրագիրը։ Ազատ ժամանակ նա նաև եղել է եռանդուն մարզիկ, զբաղվել է ալպինիզմով, հաղթահարել է Մոնտե Ռոզայի, Մաթերհորնի, Մոնբլանի և Փրեսոլանայի բարձունքները։ 1911 թվականին ընդունել է Հռոմի պապ Պիոս X (1903-1914) հրավերը, տեղափոխվել է Վատիկան և դարձել է Վատիկանի առաքելական գրադարանի փոխնախագահ, իսկ 1914 թվականին նշանակվել է պրեֆեկտ ։
Լեհաստանի նվիրակ
1918 թվականին Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XV (1914-1922) խնդրեց նրան զբաղեցնել դիվանագիտական պաշտոնը՝ որպես Լեհաստանի առաքելական ներկայացուցչի դերում, այսինքն՝ ոչ պաշտոնական պապական ներկայացուցիչ, որը դեռ գտնվում էր գերմանական և ավստրո-հունգարական վերահսկողության ներքո։ 1918 թվականի հոկտեմբերին Բենեդիկտոս XV դարձավ պետության առաջին ղեկավարը, ով շնորհավորեց լեհ ժողովրդին անկախության վերականգնման կապակցությամբ ։
1919 թվականի մարտին Բենեդիկտոսը նշանակեց եպիսկոպոսների, ինչպես նաև Ակիլե Ռատիին՝ որպես Լեհաստանի պաշտոնական պապական նվիրակ։ Ռատին ձեռնադրվել է որպես տիտղոսակիր արքեպիսկոպոս 1919 թվականի հոկտեմբերին։ Հռոմի պապը և Ռատին բազմիցս զգուշացնում էին լեհական իշխանություններին լիտվացի և ռուս հունա-կաթոլիկ հոգևորականների դեմ անթույլատրելի հետապնդման համար ։
1920 թվականի օգոստոսին Վարշավայի վրա բոլշևիկների հարձակման ժամանակ Հռոմի պապը խնդրեց ամբողջ աշխարհին աղոթել Լեհաստանի համար, իսկ Հռոմի պապաի նվիրակ Ռատին եղավ միակ օտարերկրյա դիվանագետը, ով մնաց Լեհաստանի մայրաքաղաքում (բացառությամբ թուրք հյուպատոսի) ։
Ռատին որպես գիտնական Բենեդիկտոս XV կողմից ընտրվել է Լեհաստանի աշխատանքների և Խորհրդային Միության հետ կապերի հաստատման համար ։ Պապին նա հարկավոր էր որպես դիվանագետ, այլ ոչ թե զոհ։ Այդ իսկ պատճառով պապը նրան արգելեց ուղևորվել ԽՍՀՄ, նույնիսկ այն դեպքում, եթե նա լիներ պապի պաշտոնական դեսպանը Ռուսաստանում ։ Սակայն կարդինալ Ռատին շարունակում է պահպանել Ռուսաստանի հետ կապերը, որը այդ ժամանակ Լեհաստանում չընդունվեց և նրան խնդրեցին հեռանալ։
«Չնայած նրան, որ նա ազնվորեն փորձել է ցույց տալ իրեն որպես Լեհաստանի ընկեր, Վարշավան ստիպեց Ռատիին լքել նվիրակի պաշտոնը։ Սելիզի քվեարկության ժամանակ իր չեզոք դիրքորոշման համար, որը մեծ կասկած առաջացրեց գերմանացիների և լեհերի մոտ» ։ Ազգայնականորեն տրամադրված գերմանացիները դեմ էին լեհ նվիրակի դիտարկումներին, իսկ լեհերը հիասթափված էին նրանով, որ նա դադարեցրեց հոգևորականների քարոզչությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի հակակոմունիստներ
Կապրիանո դել Կոլլե
Բնակչությունը կազմում է 3857 մարդ, խտությունը՝ 297 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25020։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բենամարգոսա
Բենամարգոսա (իսպ.՝ Benamargosa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիյա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 12 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1610 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 47 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Սանտաուորլդ
Սանտաուորլդ (Tomteland), Ձմեռ պապ զվարճահարմարանքներով զբոսայգի Շվեդիայի Մուրա քաղաքից 15 կմ հարավ։ Ըստ առասպելի՝ Շվեդիայում է գտնվում Ձմեռ պապի արտադրամասը, որտեղ նա պատրաստում է իր ամանորյա նվերները։ Զբոսայգին բացվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ։ Յուրաքանչյուր տարի զբոսայգի է այցելում մոտ 2 մլն այցելու ամբողջ աշխարհից ։
Զբոսայգում է գտնվում Ձմեռ պապի տունը, արտադրամասը, փոստը։
Ձմեռ պապի տուն
Այն տունն է, որտեղ ապրում է Ձմեռ պապը։ Նախասենյակում Ձմեռ պապի դահուկներն են, բուխարու մոտ՝ նրա աթոռն է, ինչպես նաև ճաշասեղանը։ Ննջարանում Ձմեռ պապի մահճակալն է՝ գույնզգույն կտորներից կարված փետուրե վերմակով։ Տունը զարդարում է նաև ամանորյա տոնածառը ։
Ձմեռ պապի արտադրամաս
Ձմեռ պապի արտադրամասը տեղակայված է Սանտաուորլդի ամենամեծ շենքում, որը համարվում է նաև Շվեդիայի ամենամեծ փայտե շենքը։ Այստեղ են տեղակայված նաև Ձմեռ պապի խանութը, փոստը, թանգարանը և սրճարանը ։
Ձմեռ պապի փոստ
Այստեղ այցելուները ստանում կամ ուղարկում են իրենց բացիկները՝ անձամբ կնքված Ձմեռ պապի կողմից։ Մեկ հարկ վերև գտնում է մանկական թանգարանը և ամանորյա նվերների խանութը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի զբոսայգիներ
Մուլակաևո (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)
Մուլակաևո (Муллакаево, Муллаҡай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի բնակավայրեր
Շոտլանդական երաժշտություն
Կատեգորիա:Շոտլանդական երաժշտություն
Աշտիշատ
Աշտիշատ, ավան Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառում, իսկ ավելի ուշ շրջանում ավան՝ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր Արածանի գետի ափին՝ Քարքե լեռան ստորոտում, Սուրբ Կարապետ վանքի մոտակայքում։ Ներկայիս անվանումը՝ Յուջեթեփե (Yücetepe)։ Աշխարհագրական կոորդինատները՝ 38°58'23.40"N, 41°26'59.40"E։
Դերըկ
20-րդ դարասկզբին Աշտիշատն ներկայացել է որպես Դերըկ (Դերըք, Դերիկ, Դերիք, Տերըկ, Տերըք, Տերիկ, Տերիք) անունով գյուղ, որն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ XX դարի սկզբին ուներ 95 տուն՝ 722 բնակչով։ Դերըկն ուներ դպրոց, որը 1870 թվականին կառուցվել էր Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով։ Դպրոցում ուսումնառում էին 10-12 աշակերտ ։ Դերըկ գյուղը գտնվում էր Մանազկերտ-Կոփ ճանապարհի վրա, Մանազկերտից 12 կմ հարավ-արևմուտք՝ սարավանդում ։
Պատմություն
Աշտիաշատը նախաքրիստոնեկան ժամանակաշրջանում եղել է Հայաստանի հեթանոսական պաշտամունքի գլխավոր կենտրոններից մեկը։ Ավանում է գտնվել Աստղիկի, Անահիտի և Վահագնի մեհյաններն իրենց արձաններով։ Աշտիշատում էր գտնվում նաև հարուստ մեհենական մատենադարան։
Նավասարդի և վարդավառի տոները մեծ հանդիսությամբ են տոնել։ Հանդիսություններին մասնակցում էին նաև թագավորներն ու քրմապետները։
Քրիստոնությունը 301 թվականին որպես պետական կրոն ճանաչելուց հետո մեհյաներն ավերվում են Գրիգոր Լուսավորչի նախաձեռնությամբ և նրանց վայրում հիմնում են մի վանք Աշտիշատ անվանումով։ Վանքը հավակնություն ուներ դառնալու Հայաստանի առաջին եկեղեցին և համարվում էր Աղբիանոսների եպիսկոպոսական տոհմի նստավայրը։ Իսկ վանքի մոտակա տարածքները պատկանում էին կաթողիկոսներին։ Սահակ Պարթևի մահից հետո դրանք ըստ կտակից համաձայն անցնում են Մամիկոնյան նախարարներին։
Աշտիշատի Իննակնյա կոչվող վայրում Գրիգոր Լուսավորիչը ամփոփում է Հունաց երկրից իր հետ բերած Հովհաննես Մկրտչի և Աթանագինե վկայի մասունքները և մի վկայարան կառուցում այդ գերեզմանների վրա՝ պատվիրելով, որ ամեն տարի հավաքվեն այդտեղ սրբերի հիշատակը տոնելու համար։
1915 թվականին Աշտիշատը Դերեկ անվանումով անշուք գյուղ էր։
Բնակչություն
Մեծ եղեռնի նախօրեին Աշտիշատն ուներ 600 հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Աշտիաշատում է գտնվել Սահակ Պարթև կաթողիկոսի նրա դստեր Շուշանիկի դամբարանները, որոնք կանգուն են մնացել մինչև 1915 թվականը։
Ավանն ուներ Ս. Սահակ անունով եկեղեցի։ Աշտիշատի մոտակայքում էր գտնվում Ս. Հովհաննես Մկրտիչ և Ս. Աթանագինե մատուռները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Տուրուբերանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տարոն գավառի բնակավայրեր
(3670) Նորթքոտ
(3670) Նորթքոտ (Northcott), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 22-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ակոլի
Ակոլի, աֆրիկյան լեզու Ուգանդայում, պատկանում է նիլոտական լեզուների խմբին ։ Հարավային լուո լեզվի բարբառն է, որով խոսում են ակոլիները՝ Ուգանդայի Գուլու, Կիտգում և Պադեր շրջաններում։ Այս լեզվով են խոսում նաև Հարավային Սուդանի Օպարի շրջանի հարավային հատվածում։
Աֆրիկյան գրականության մեջ հայտնի «Լավինոյի երգը» աշխատությունը գրել է Օկոտ պ'Բիտեկը ակոլի լեզվով։ «Օկոլի երգը» սակայն գրվել է անգլերեն:
Ակոլին, ալուրը և լանգոն ունեն 84-90 % բառապաշարի ընդհանրություն, խոսողները միմյանց կարողանում են հասկանալ։ Այնուամենայնիվ, հաճախ սրանք համարում են առանձին լեզուներ, քանի որ խոսողները էթնիկապես տարբեր են։
Հնչյունաբանություն
Ակոլին ունի ձայնավորների ներդաշնակություն, բառում առկա բոլոր ձայնավորները պետք է պատկանեն մի դասի։ Ակոլի լեզվում կան երկու դաս հինգական ձայնավորներ։ Ակոլին հնչերանգային լեզու է՝ բառերը կարող են տարբեր իմաստներ արտահայտել հնչերանգի փոփոխությամբ։ Ավելի ժամանակակից ուղղագրության ուսումնասիրությունը, ցույց է տալիս, որ ակոլի լեզվում ձայնավորն ունի ավելի քան երկու արտասանության ձև ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուգանդայի լեզուներ Կատեգորիա:Հարավային Սուդանի լեզուներ
Ջիբա
Ջիբա (Giba), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառում ։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Պետրոս առաքյալը։ Տոնը ամեն տարի նշվում է հունիսի 29-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խնձորի հյութ
Խնձորի հյութ, հյութ՝ պատրաստված խնձորներից։ Ի տարբերություն այլ տեսակի բնական մրգերից ստացված հյութերի՝ խնձորի հյութն ավելի գերադասելի է արտադրել ոչ թե տնային, այլ գործարանային պայմաններում՝ հատուկ մեքենայական տեխնոլոգիաների միջոցով, որոնց օգնությամբ գործարան ներմուծված խնձորը լվացվելուց հետու ենթարկվում է ճզման։ Ճզմված զանգվածը ենթարկվում է ֆիլտրացման, որից հետո էլ՝ պաստերիզացիայի։
Խնձորի հյութը կարող է հանդիսանալ որպես անփոխարինելի աղբյուր՝ հանքային նյութերի և C վիտամինի համար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մրգային հյութեր Կատեգորիա:Զովացուցիչ ըմպելիքներ
Արևագալի երգեր
Արևագալի երգեր, արևածագին նվիրված երգեր։ Արևագալի երգերի հիմնական բովանդակային առանցքն է լույսի, խորհրդաբանորեն՝ աստվածային էության փառաբանումը։ Նախաքրիստոնեական շրջանում կապված են եղել արևի պաշտամունքի հետ և, ամենայն հավանականությամբ, առնչվել մեհենական երգային ավանդույթին։ Հայ եկեղեցու ինը ժամերգություններից մեկը նվիրված է արևագալին։ Ըստ Մաղաքիա արքեպիսկոպոս Օրմանյանի, VII դ., Հայոց կաթողիկոս Եզր Ա Փառաժնակերտցու կարգադրությամբ, Առավոտյան ժամերգության վերջին հատվածը զատելով, կազմվել է հատուկ Արևագալի ժամերգություն։ Արևագալի ժամերգությունը մեկնաբանել են Ստեփանոս Սյունեցին (VIII դ.) և Խոսրով Անձևացին (X դ.)։
Մինչև XII դ. Արևագալի ժամերգությունը ներառել է ժամին պատշաճ սաղմոսները։ XII դ. Ներսես Շնորհալին, անդրադառնալով այս ժամերգությանը, արևագալի համար ստեղծել է չորս նոր երգ՝ «Յարեւելից մինչ ի մուտըս», «Ճըգնաւորք Աստուծոյ», «Լոյս, արարիչ լուսոյ» և «Ճանապարհ եւ ճշմարտութիւն», սրանց կից՝ չորս հորդորակ։ Կա տեսակետ, որի համաձայն, այս ստեղծագործությունները միջնադարյան հոգևոր երգարվեստի մեջ երգ ժանրի ձևավորման առաջին դրսևորումներից են և կազմավորվել են հոգևոր երգաժանրերի, ինչպես նաև հեթանոսական պաշտամունքային արվեստի հիման վրա։ Մասնավորաբար ակնարկվում է միջնադարում տարածված հայկական արևորդիներ աղանդի պաշտամունքային, ծիսական երգարվեստի հետ ունեցած կապը։ Գիշերային և Արևագալի ժամերգությունները փոխարինել են միմյանց, մեկի համար սահմանված օրերին մյուսը զանց է առնվել։ Այժմ արևագալը ժամերգվում է միայն Մեծ պահքի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտություն Կատեգորիա:Ժամերգություն
Սի Լո Գրին
Թոմաս Դեկառլո Քելուեյ (անգլ.` Thomas DeCarlo Callaway, ), ամերիկացի երգիչ-երգահան, ռեփեր և երաժշտական պրոդյուսեր, ով իր գործունեությունը ծավալում է Սի Լո Գրին (անգլ.՝ Cee Lo Green) բեմական կեղծանվամբ։ Հանդես է եկել 2011 թվականի Գրեմմի մրցանակաբաշխության ժամանակ։ Այժմ Գրինը ներակայանում է որպես մեներգիչ, սակայն նախկինում եղել է Gnarls Barkley և Goodie Mob խմբերի անդամ։
Ուեյն շրջան (Իլինոյս)
Ուեյն շրջան (Wayne County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.849 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.760 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆեյրֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1819 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ Կատեգորիա:1819 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Gott ist ein Popstar
«Gott ist ein Popstar» (Աստվածը փոփ-աստղ է), գերմանական Oomph! խմբի սինգլն է GlaubeLiebeTod ալբոմից։ Թողարկվել է 2006 թ. փետրվարի 24-ին Gun Records լեյբլի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2006 սինգլներ Կատեգորիա:Oomph! երգեր
Չերչե (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)
Չերչե (Черче), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1835 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերչե գյուղում բնակվում էր 1 705 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10432 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,44 մարդ/կմ²։
New South China Mall
New South China Mall (արտասանվում է Նյու Սաութ Չայնա մոլ, մոտավորապես թարգմանվում է «Հարավային Չինաստանի նոր առևտրի կենտրոն», 新華南MALL, փինյին՝ Xinhuanan Mall ), առևտրի կենտրոն Չինաստանի Դունգուան քաղաքում (Գուանդուն նահանգ), որն աշխարհում ամենամեծերից մեկն է։
Պատմություն
South China Mall կոչվող առևտրի կենտրոնը բացվել է Դունգուանի աղքատ բանվորական արվարձանում 2005 թվականին և ունի 1500 (ըստ պաշտոնական կայքի՝ 2350) վաճառակետ՝ 659․612 մ² ընդհանուր մակերեսով (բոլոր տարածքների մակերեսը 892․000 մ² է ), ինչը կենտրոնը դարձնում է ընդհանուր վարձակալվող մակերեսով իր տեսակի մեջ ամենամեծ օբյեկտը ։
Սակայն կենտրոնի գործունեության առաջին չորս տարիների ընթացքում գործել է վաճառակետերի 1%-ից պակաս, իսկ գոյության առաջին տասնամյակի վերջում՝ ոչ ավելի, քան 10%-ը, ինչի արդյունքում South China Mall-ը դասվել է « մեռած առևտրի կենտրոնների » շարքին ։ 2007 թվականի սեպտեմբերին կենտրոնի անվանն ավելացվել է New բառը ։ Շենքը հինգհարկանի է, նրա կառուցման արժեքը եղել է 1,3 միլիարդ ԱՄՆ դոլար ։
Շենքը կառուցվել է նախկին վարելահողերի վրա, նախագծի պատվիրատուն և առաջին սեփականատերը միլիոնատեր Հու Գույճունն է (Ալեքս Հու) ։ 2006 թվականի դեկտեմբերին կենտրոնը վաճառվել է Founder Group-ին։ Կենտրոնը բաժանված է յոթ գոտիների, որոնք ոճավորված են որպես Ամստերդամ, Փարիզ, Հռոմ, Վենետիկ, Եգիպտոս, Կարիբներ և Կալիֆոռնիա։ Խանութի տեսարժան վայրերն են 25-մետրանոց փարիզյան Հաղթական կամարը, եգիպտական սֆինքսը, Վենետիկի Սուրբ Մարկոսի տաճարի զանգակատան փոքրացված կրկնօրինակը, 2,1 կիլոմետր ընդհանուր երկարությամբ գոնդոլներով ջրանցքերը, 553-մետրանոց ամերիկյան ոլորաններ ատրակցիոնը, Ընկնող աշտարակ տեսակի ատրակցիոնը, շատրվանը ։
Առևտրի կենտրոնն արվեստում
2009 թվականին ամերիկացի կինոռեժիսոր Սեմ Գրինը նկարահանել է «Ուտոպիան չորս շարժումներում» վավերագրական ֆիլմը, որի մի մասը նվիրված է New South China Mall-ին   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առևտրի կենտրոններ Կատեգորիա:Չինաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:2005 հիմնադրումներ
Պավլովկա (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)
Պավլովկա (Павлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլովկա գյուղում բնակվում էր 175 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,822 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 212,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիրիկովսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոպիսարևսկի շրջան)
Կիրիկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Кириківська селищна рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկոպիսարևսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կիրիկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3738 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Գորոշկովո (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Գորոշկովո (Горошково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Արևելակարիբյան դոլար
Արևելակարիբյան դոլար, արտարժույթ, օգտագործվում է 7 երկրների կողմից, որոնք են՝ Անտիգուա և Բարբուդան, Դոմինիկան, Գրենադան, Մոնտսերատը, Անգիլիան։ ISO 4217-ում տառային կոդը՝ XCD, թվայինը՝ 951, սիմվոլ՝ EC$։
Մետաղադրամային միավորը՝ ցենտն է, իսկ թղթադրամայինը՝ դոլարը։ 1 դոլարը = 100 Արևելակարիբյան ցենտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արտարժույթի շուկա Կատեգորիա:Կարիբյան ավազանի երկրներ Կատեգորիա:ISO 4217 Կատեգորիա:Դոլար Կատեգորիա:Հյուսիսամերիկյան արժույթներ
Չաուաս էկոլոգիական կայան
Չաուաս էկոլոգիական կայան (Estação Ecológica dos Chauás), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում։ Այն պաշտպանում է Ատլանտյան անտառի կենսաբազմազանության ծովածոցերի և ճահճուտների տարածքը ու մի քանի անհետացող տեսակների հայրենիքն է։
Տեղագրություն
Չաուաս էկոլոգիական կայանը գտնվում է Սան Պաուլու նահանգի Իգուապի մունիցիպալիտետում։ Ունի 2700 հա տարածք ։ Նահանգապետ Պաուլո Էգիդիո Մարտինսը 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին արձակեց 12.327 հրամանագիրը Իգուապիում ազատ հողատարածքը գյուղատնտեսության պետական քարտուղարությանը փոխանցելու մասին։ Չաուաս էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 1987 թվականի փետրվարի 6-ի 26.719 հրամանագրով՝ ազատ հողերի այս տարածքում ։ Արգելոցը խստորեն պաշտպանվում է և բաց չէ զբոսաշրջիկների համար ։ Չաուաս էկոլոգիական կայանն ընդգրկում է Սան Պաուլու նահանգի ծայր հարավում գտնվող Իգուապի Կանանեա ծովածոցի համալիրի մի մասը ։ Մոմունա և Կովուչու գետերը հոսում են էկոլոգիական կայանով, որոնք գտնվում են Ռիբեյրա դե Իգուապի գետի ավազանում ։ Բաղկացած է գետահովիտներից ու փոքր տեռասներից։ Հյուսիսային ծայրում ավելի բարձր տարածք կա։ Չաուաս էկոլոգիական կայանն Ատլանտյան անտառ կենսոլորտային արգելոցի մի մասն է ։ Էկոլոգիական կայանը Լագամար Մոզաիկի մի մասն է ։
Բուսական աշխարհ
Հազարավոր կիլոմետրերով ձգվող մանգլենիները, որոնք տարածվում են Պարանա նահանգի Պարանագուա քաղաքում, հանդիսանում են հարավ-ատլանտյան ծովային կյանքի կարևոր բուծման տարածքներ։ Լանջերի և առափնյա հարթավայրերի անտառները տեսակների մեծ բազմազանություն ունեն ։ Բուսականությանը բնորոշ է ափամերձ հարթավայրում ու ճահիճներում աճող լայնատերև անտառը ։ Այն հիմնականում ծածկված է բարձր ռեստինգային անտառով, որը հարուստ է բրոմելներով ու արմավենազգիներով։ Կա նաև Ատլանտյան անտառ բիոմի ողողատային խոնավ անտառը, այդ թվում՝ արմավենիները, լիաններն ու վերաբուսակները ։ Կաքսետան աճում է Մոմունա գետի ափին ։ Ողողված տարածքներում աճող այս ծառը ունի փափուկ փայտ, որն օգտագործվում է մատիտներ և կոշիկներ պատրաստելու համար ։ Ժուսարան ևս վտանգված է ։
Կենդանական աշխարհ
Գետերը ջրային կրիաների ու լայնադունչ կոկորդիլոսների հայրենիքն են։ Կաթնասուններից նեոտրոպիկ ջրասամույրը և ջրախոզուկը ապրում են խոնավ վայրերում ։ Ներկա է նաև պուման ։ Բացահայտվել է թռչունների 220 տեսակ ։ Ներառյալ՝ կապույտ բեբուկը (Chiroxiphia caudata), դեղին ոտքերով տինամը (Crypturellus noctivagus), բծավոր թևավոր լորն (Odontophorus capueira) ու հրավային տամանտուն (Tamandua tetradactyla) : Քաղցրահամ ջրեր ունեցող ճահիճներին բնորոշ թռչուններից են ցախսարեկների նման թռչունները (Phleocryptes melanops) ։ Վտանգի տակ հայտնված թռչնատեսակներն են՝ կարմրապոչ ամազոնը (Amazona brasiliensis), արակարին ու տինամը (Tinamus solitarius) ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ
Ուայթ շրջան (Իլինոյս)
Ուայթ շրջան (White County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.282 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.665 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քարմի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1815 թ.։
Կատեգորիա:Իլինոյսի շրջաններ
Պոսո Ալկոն (քաղաք)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաեն պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Մախալակիձեեբի (Շուախևի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 980 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 20 կմ հեռավորության վրա։
Քուզեր
Քուզեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։
Մախալակիձեեբի (Շուախևի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 315 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Շուախևի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Քուզեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շնորհալի (երգչախումբ, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսություն)
«Շնորհալի», Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության խառը երգչախումբը ։ Հիմնադրվել է 1973 թվականին՝ Զարեհ վարդապետ Ազնավուրյանի և Գևորգ Գանտահարյանի ջանքերով՝ Ներսես Շնորհալու մահվան 800-ամյակի կապակցությամբ։ Կազմում ընդգրկվել են 45 երգիչ, ջութակահարների և թավջութակահարների խումբ, խմբավարներ՝ Զավեն աբեղա Նաջարյան, Թորգոմ վարդապետ Տոնոյան, կոնցերտմայստեր՝ Մարիա Փափազյան։
Եկեղեցական տոներին և հանդիսավոր օրերին կատարում է Սբ. Պատարագի երգասացությունը, հանդես է գալիս նաև համերգներով. երկացանկում ընդգրկած են հայ ազգային և հոգևոր երգեր։
2019 թվականի հունվարին Բեյրութի Սբ Ժոզեֆ համալսարանում ներկայացրել է հատվածներ Ա. Տիգրանյանի «Անուշ» և «Դավիթ Բեկ» օպերաներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական երգչախմբեր
Մուլա-Կամիշ
Մուլա-Կամիշ (Мулла-Камыш, Мулла-Ҡамыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռեձատո
Ռեձատո (Rezzato), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։ Բնակչության թիվը կազմում է 12 851 մարդ (ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 682 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 18 կմ2 տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25086։ Հեռախոսի կոդ՝ 030։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հովսեփ արքեպիսկոպոս Արղության
Հովսեփ Շիոշբեկի Արղության – Երկայնաբազուկ, իշխան, արքեպիսկոպոս, ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Եղել է Զաքարյանների իշխանական տոհմից։ Կրթությունն ստացել է Սանահինում, Էջմիածնի ժառանգավորաց դպրոցում, աշակերտել Սիմեոն Ա Երևանցուն, որը 1769 թվականին նրան ձեռնադրել է եպիսկոպոս, ապա շնորհել արքության տիտղոս ու պատիվ։ 1773 թվականին կարգվել է ռուսահայոց թեմի առաջնորդ, 1780 թվականից՝ նաև ղրիմահայերի հոգևոր առաջնորդ։ Արղությանը սատարել է շուրջ 12600 ղրիմահայերի արտագաղթը (1778) Ռուսաստան, նրանց համար հիմնել հինգ գյուղ (Չալթըր, Մեծ Սալա, Սուլթան Սալա, Թոփթի և Նովիթա) ու քաղաք (1780), օրհնել քաղաքի ծնունդն ու անվանել Նոր Նախիջևան։ Իբրև հմուտ քաղաքագետ Արղությանը յուրաքանչյուր պատեհ առիթով ըստ արժանվույն ներկայացրել է հայ ժողովրդին և նրա շահերը։
1780 թվականին Հովհաննես Աղազարի Լազարյանի հետ մասնակցել է Ռուսաստանի կովկասյան քաղաքականության և Հայաստանի ազատագրության հարցերի քննարկման համար ռուսական արքունիքում հրավիրված խորհրդակցություններին։ Նույն թվականին խնդրել է ռուսական իշխանություններին արգելել կաթոլիկ քարոզչությունը հայոց մեջ, հատուկ հրովարտակով պարտադրել կաթոլիկ հոգևորականներին իրենց ժամերգությունները կատարել միայն օտար լեզուներով, թույլատրել կաթոլիկ հայերին վերադառնալ Հայ առաքելական եկեղեցի։ Ռուս պետական և ռազմական գործիչ, դիվանագետ Գրիգորի Պոտյոմկինն ընդառաջել է Արղությանին, հրահանգել նահանգապետներին բավարարել նրա խնդիրքը։ 1782 թվականին, ի պատասխան Կովկասի գեներալ-նահանգապետ Պ. Ս. Պոտյոմկինի հարցումների, Արղությանը ռուսական իշխանություններին է ներկայացրել տեղեկանք հայոց պատմության, նրա ներկայի, սպասելիքների, աջակցության դեպքում ազատագրական պայքարի ելնելու պատրաստակամության և ռուսական օժանդակությունը Հայաստան հասցնելու ուղիների մասին՝ վերջնական նպատակ հետապնդելով վերականգնել Հայոց թագավորությունը։ 1783 թվականին նա հատուկ տեղեկանք է ներկայացրել նաև Արցախի մելիքությունների վերաբերյալ՝ ընդգծելով հայոց պետականությունը Ռուսաստանի գործակցությամբ վերականգնելու նրանց պատրաստակամությունը։ 1783 թվականին Արղությանը կազմել և ռուսական արքունիք է ներկայացրել «Կերպ դաշնադրութեան ի մէջ երկուց ազգաց` Ռուսաց և Հայոց» նախագիծը, որի շրջանակում հայոց պատմության մեջ առաջին անգամ կազմվել են ասպետական շքանշանները, հայոց եռագույն դրոշը՝ կարմիր, կանաչ, կապույտ, որը Ղևոնդ Ալիշանն անվանել է Ազգային Եռագույն։ Նրա նախաձեռնությամբ է վերաստեղծվել Հայոց արքայական թագը, որը պահվել է Էջմիածնում մինչև 1837 թվականը։
Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ (1787–1791), Իզմայիլի ազատագրումից հետո 320 տուն հայեր (1650 հոգի) մնացել են անօթևան, մերկ, քաղցած, հուսահատ։ Արղությանի ջանքերով 1792 թվականին հիմնվել է հայկական մի նոր քաղաք, որը նրա առաջարկով կոչվել է Գրիգորիուպոլիս՝ Գրիգոր Լուսավորչի անունով։ Նորաստեղծ քաղաքի բնակիչներն իրենց խնամատար հորն են մատուցել թանկագին հնություն՝ հայոց թագավորներին պատկանած, հաջորդաբար փոխանցված դաշույնն ու թուրը։ Արղությանը ռուսական արքունիքի հանձնարարությամբ մասնակցել է ռուսական զորքերի՝ 1796 թվականի անդրկովկասյան արշավանքին, գլխավոր հրամանատարին ներկայացրել իր առաջարկություններն ու խորհուրդները, դիմել հայ ժողովրդին՝ օգնելու ռուսական բանակին։ 1799 թվականին կայսրի հրովարտակով Գրիգորիուպոլսի, Ղրիմի, Աստրախանի, Ղզլարի, Մոզդոկի հայ գաղթավայրերի համար սահմանվել են միասնական արտոնություններ, որոնց մշակման գործում մեծ դեր է կատարել Արղությանը։ Նա Հայ և Ռուս եկեղեցիների, ինչպես և եկեղեցականների միջև ստեղծել է փոխադարձ հանդուրժողականության մթնոլորտ։ Եկատերինա II կայսրուհին նրան շնորհել է ադամանդե խաչ՝ վեղարի համար, և պարեգոտ։ 1800 թվականի հուլիսի 28-ին Պավել I-ի հրովարտակով Արղությանը ճանաչվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս, սակայն չի օծվել. Էջմիածին գնալու ճանապարհին՝ Թիֆլիսում, հիվանդացել է ու վախճանվել, իսկ մեկ այլ վարկածի համաձայն նրան թունավորել է վրաց թագուհին, որին ամիջական մասնակցություն է ունեցել Կ. Պոլսի Հայոց պատրիարքությունը, քանի որ վերջինս պատրաստվում էր վերականգնել Հայոց թագավորությունը՝ ռուսաստանիա ջակցությամբ։
Արղությանը եղել է ռուսահայ առաջին տպարանի ստեղծման նախաձեռնողներից, հրատարակչական գործի կազմակերպիչն ու ոգեշնչողը։ Նրա ջանքերով ռուսահայ կենտրոններում (Սանկտ Պետերբուրգ, Նոր Նախիջևան, Աստրախան) հրատարակվել է ավելի քան քառասուն անուն գիրք։ Արղությանը նամակագրական կապեր է ունեցել Ռուսաստանի հայկական գաղթավայրերի ներկայացուցիչների, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Ղուկաս Ա Կարնեցու, Վրաստանի և Հնդկաստանի հայ համայնքների, ռուսական պետական գործիչների, Վրաց Հերակլ II և Գեորգի XII թագավորների, Արցախի մելիքների և բազում այլ գործիչների հետ։ Պահպանվել են նրա առաքած նամակների պատճենները, որոնք կարևոր սկզբնաղբյուրներ են XVIII դ. վերջի պատմության ուսումնասիրման համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ արքեպիսկոպոսներ
Զաբոլոտովո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զաբոլոտովո գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աշխատավարձի տեսություն
«Աշխատավարձի տեսություն» (The Theory of Wages) գիրքը գրել է բրիտանացի տնտեսագետ Ջոն Ռ. Հիքսը, լույս է տեսել 1932 թվականին (2-րդ խմբ. 1963): Աշխատավարձի տեսություն գրքում նկարագրվում է մրցակցային շուկաններում աշխատավարձի որոշման դասական միկրոտնտեսական հայտատարությունը։ Կանխատեսում է բաշխման և աճի տեսության մի շարք զարգացումներ, և շարունակոմ է մնալ ստանդարտ աշխատանք տնտեսագիտության մեջ ։