cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Լոբկովի տուն
Իվան Լոբկովի տուն (Дом Ивана Лобкова), առանձնատուն Մոսկվայի կենտրոնում (Սոֆիյսկայա առափնյա փողոց, տուն 22)։ Կառուցվել է մոտ 1816 թվականին ամպիր ոճով։ Վերակառուցվել է 2003 թվականին` ձեղնահարկի կառուցումով։ Իվան Լոբկովի տունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Վաճառական Իվան Լոբկովի տունը կառուցվել է մոտ 1816 թվականին ամպիր ոճով` ավելի հին տան հիման վրա, որը, ենթադրաբար, այրվել էր 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ։ Ըստ 1826 թվականի տվյալների` տունը պատկանել է վաճառականուհի Նախոդկինային։ 1849-1918 թվականներին առանձնատան տերերը եղել են վաճառական Վերյովկինները ։
XIX դարի վերջին - XX դարի սկզբին առաջին հարկում գործում էր «Նեդելյա» («Շաբաթ») թերթի խմբագրությունը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքն ազգայնացվեց, և այնտեղ տեղակայվեցին կոմունալ բնակարաններ, իսկ ավելի ուշ` տարբեր հաստատություններ։ 1970-ական թվականներին տունը վերակառուցվել է, որի ընթացքում փոխվել է ներսույթը, իսկ պատերի մեջ ներկառուցվել է մետաղյա կմախք ։
XXI դարի սկզբին տունը գտնվում է «Էլադի» ընկերության երկարաժամկետ վարձակալության տակ և եղել է վթարային վիճակում։ 2002-2003 թվականներին այն վերակառուցվել է «ճակատային պատերը պահպանելու» եղանակով. ծածկն ու հետևի պատը քանդվել են, ավելացվել է ձեղնահարկ ։
Ճարտարապետություն
Երկհարկանի առանձնատունը կառուցված է ամպիր ոճով, սակայն ունի մի քանի ծանրաքաշ համամասնություն ։ Նրա ձևավորման մեջ օգտագործվել են դեկորատիվ տարրեր, որոնք բնորոշ են հետհրդեհային շինություններին` ծաղկեպսակներ, վահանազարդեր, առյուծի դիմակներ, ռելիեֆային մեծանկարներ։ Ճակատի կենտրոնական մասն առանձնացված է ճակտոնով դորիական օրդերի որմնասյուներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1816 հիմնադրումներ
Մուրադ Մուրադյան (գործարար)
Մուրադ Բախտիբեկի Մուրադյան (, գ. Թազագյուղ), հայ գործարար, դիվանագետ, Իրաքի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության նախկին արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Ընտանիք
Մուրադ Մուրադյանը ՀՀ ԱԺ 2-3 գումարումների պատգամավոր Հարություն Մուրադյանի, ՀՀ բռնցքամարտի ֆեդերացիայի նախկին նախագահ Արման Մուրադյանի և վաղամեռիկ գործարար Հովիկ Մուրադյանի եղբայրն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպաններ Կատեգորիա:Թազագյուղ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Մոսբախ
Մոսբախ (Mosbach. ; South Franconian: Mossbach), քաղաք Գերմանիայում՝ Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասի Նեկար-Օդենվալդ շրջանում, որի վարչական կենտրոնն է ։ Զբաղեցնում է 62,23 կմ² տարածք։ Բաժանված է 6 շրջանների (թաղամասերի)՝ Դիդեսհայմ, Լորբախ, Նեկարելց, Ռայխենբուխ, Սատտելբախ, Վալդշտադ ։ Բնակչության թվաքանակը 2009 թվականի տվյալներով եղել է 24 585 ։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 25 058:
Աշխարհագրություն
Ընկած է Հայդելբերգ քաղաքից մոտավորապես 35 կիլոմեր դեպի արևելք, Նեկար և Էլց գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում, Օդենվելդ լեռներից հարավ, ծովի մակերևույթից 134-354 մետր բարձրության վրա։ Ընդգրկված է Naturpark Neckartal-Odenwald ազգային պարկի և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Geopark Bergstraße-Odenwald-ի պահպանվող տարածքում։
Անկախության հռչակագիր (ֆիլմ)
Անկախության հռչակագիր (Declaration of Independence), 1938 թվականին նկարահանված ամերիկյան կարճամետրաժ դրամա ֆիլմ ռեժիսոր Քրեյն Վիլբուրի կողմից։ 1939 թվականին լավագույն կարճամետրաժ խաղային ֆիլմ անվանակարգում Օսկարի 11-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է օսկարի ։
Մոսբախ
Պատմություն
Բնակավայրը կազմավորվել է բենեդիկտյան ուխտի Մոսբախի աբբայության վանքի շուրջ, որի մասին պատմական փաստաթղթերում առաջին հիշատակությունը վերաբերում է 9-րդ դարին։ 1241 թվականին Մոսբախին շնորհվել են կայսերական ազատ քաղաքի կարգավիճակ և համապատասխան արտոնություններ։ 1448 – 1499 թվականներին եղել է Պֆալց-Մոսբախ-Նոյմարկտ կոմսության մայրաքաղաքը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մոսբախի տարածքում էր տեղակայված Դայմլեր-Բենցի ինքնաթիռների շարժիչների ստորգետնյա գործարանը ՝ "Goldfisch" («Ոսկե ձկնիկ») ծածկանունով ։
Անկախության հռչակագիր (ֆիլմ)
Անկախության հռչակագիրը Warner Bros.-ի Հին փառք շարքի մի մասն, որը պարունակում է ամերիկյան պատմության մասին մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմեր ։
Մոսբախ
Քույր քաղաքներ
Մոսբախի քույր քաղաքներն են ՝
Անկախության հռչակագիր (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:1938 ֆիլմեր Կատեգորիա:Կարճամետրաժ ֆիլմեր Կատեգորիա:Պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Մոսբախ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բադեն-Վյուրթեմբերգի բնակավայրեր
Լուչիա Անգվիսսոլա
Լուչիա Անգվիսսոլա (Անգուիսոա) (Lucia Anguissola [], ), ուշ վերածննդի իտալացի նկարչուհի։
Կենսագրություն
Լուչիա Անգվիսսոլան ծնվել է մոտավորապես 1540 թվականին Կրեմոնայում, քաղաքի հայտնի ընտանիքներից մեկում։ Եղել է ընտանիքի հինգ դուստրերից երրորդը։ Իր կարճ կյանքի ընթացքում Լուչիան հասցրել է աչքի ընկնել վարպետությամբ։ Նկարչության նրա առաջին ուսուցիչը եղելէ քույրը՝ Սոֆոնիսբա Անգվիսսոլան։ Լուչիան հիմնականում աշխատել է դիմանկարչության ժանրում։ Կան երկու դիմանկարներ, որոնք հստակ կերպով վերագրվում են Լուչիայի վրձնին՝ նրա քրոջ՝ Եվրոպայի դիմանկարը, որը գտնվում է Բրեշիայի Տոսիո Մարտինենգո պինակոտեկայում և «Կրեմոնացի բժիշկ Պիետրո Մարիայի դիմանկարը» Պրադո թանգարանում։
Նկարչուհին մահացել է Կրեմոնայում 25 տարեկան հասակում։ Ջորջո Վազարին, ով քույրերի տուն է այցելել Լուչիայի մահվանից հետո, բարձր է գնահատել նրա աշխատանքները՝ հիշատակելով «Սինյորա Պիետրո Մարիայի» և, մասնավորապես, «Կոմս դի Սեսայի» դիմանկարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարչուհիներ
Իշխանուհի Տարականովա (նկար)
«Իշխանուհի Տարականովա» (Княжна́ Тарака́нова), ռուս նկարիչ, պատմական գեղանկարչության կարկառուն ներկայացուցիչ Կոնստանտին Ֆլավիցկու նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1864 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 245 × 187 սմ։ Այսօր «Իշխանուհի Տարականովա» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։
Սյուժե
«Իշխանուհի Տարականովա» ստեղծագործության համար որպես հիմք է ծառայել Իշխանուհի Տարականովայի մահը։ Այն վրա է հասել 1777 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Սանկտ Պետերբուրգին պատուհասած ջրհեղեղի ժամանակ։ Կտավում պատկերված է Պետրոպավլովյան ամրոցի մենախցերից մեկը, որի պատերի ներքո երևում է բարձրացող ջրհեղեղի ջրերը։ Իշխանուհին։ կանգնել է մահճակալի վրա՝ փրկվելով մոտեցող ջրերից, որոնք ներս են թափվում պատուհանից։ Կոնստանտին Ֆլավիցկին կալանավորի ոտքերի մոտ նկարել է թրջված առնետների։
Չնայած Իշխանուհի Տարականովայի մահվան մասին լեգենդում չի խոսվում ջրհեղեղի մասին, Ֆլավիցկու շնորհիվ հենց այս տարբերակը տպավորվեց ժողովրդի հիշողության մեջ։
Ստեղծման պատմություն
Նկարի ստեղծման համար հեղինակն օգտագործել է ինքնակոչ արկածախնդիր Իշխանուհի Տարականովայի կերպարը։ Վերջինս իրեն ներկայացրել է որպես կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնայի և Ալեքսեյ Ռազումովսկու դուստր։ 1774 թվականին հայտարարել է իր հավակնությունները գահի նկատմամբ և որոշ ժամանակ աջակցություն գտավ Բարյան կոնֆեդերացիայի կողմնակիցների մոտ։ Առևանգվել է Եկատերինա II-ի հրամանով Լիվոռնոյում Ալեքսեյ Օռլովի կողմից և բերվել Սանկտ Պետերբուրգ։ Նախաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր չի ճանաչել և չի բացահայտել իր ծագումը։ Մահացել է կալանավայրում՝ Պետրոպավլովյան ամրոցում։ Դատելով պահպանված նկարագրություններից՝ «իշխանուհին» նիհարակազմ էր, սլացիկ և սևահեր, իր տեսքով հիշեցնում էր իտալուհու։ Տարբերվելով բացառիկ գեղեցկությամբ (որը չէր փչացնում նույնիսկ ոչ շատ շլությունը) և խելքով, ինչպես նաև ձգտում դեպի անսահման շքեղություն՝ բախտախնդիր կինը միշտ ուներ բազմաթիվ երկրպագուներ, որոնց միջոցներից էլ օգտնվում էր՝ հասցնելով նրանց սնանկության, երբեմն էլ՝ բանտ։
Այսօր նկարը ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։
Գոլենիշչև-Կուտուզովի տուն
Գոլենիշչև-Կուտուզովի տուն (Дом Голенищева-Кутузова), ճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում։ Այս առանձնատունը կառուցվել է 1822 թվականին անվանի ճարտարապետ Կարլ Ռոսսիի նախագծով ՝ Սանկտ Պետերբուրգի ռազմական գեներալ-նահանգապետ Պավել Վասիլևիչ Գոլենիշչև-Կուտուզովի համար ։
Գոլենիշչև-Կուտուզովի տան հասցեն՝ ք. Սանկտ Պետերբուրգ, Արվեստների հրապարակ, տուն 3։
Ճարտարապետական առանձնահատկություններ
Շենքն ունի 3 հարկ, որոնց ճակատը ձևավորված է օրդերով։ Առաջին հարկը շարված է կոպտատատաշ քարով։ Վերին հարկին վերնակառուցված է ատտիկոս ։
Շենքի ներսույթը մասամբ փոխվել է 1843 թվականին (ճարտարապետ՝ Գ. Յ. Բոսսե), ինչպես նաև 20-րդ դարի սկզբին, սակայն սկզբնական տեսքով մինչև մեր օրերը մեծ մասամբ չի պահպանվել ։ Որոշ սենյակներ զարդարված են ծեփվածքով, տեղ-տեղ առկա են բուխարիներ ։
Պատմություն
1833-1835 թվականներին տունը պատկանել է անվանի պատմաբան, գրող, հրապարակախոս Նիկոլայ Կարամզինի կնոջը՝ Եկատերինա Անդրեևնա Կարամզինային։
1833-1837 թվականներին առանձնատանն ապրել են հայտնի երաժիշտներ Միխայիլ և Մատվեյ Վիելգորսկի եղբայրները։
Այդ տարիներին Ալեքսանդր Պուշկինը հաճախ էր հյուրընկալվում Վիելգորսկիների և Կարամզինայի տներում ։
1924-1939 թվականներին տանն ապրում էր նկարիչ Իսահակ Իզրաիլևիչ Բրոդսկին, ինչի մասին հիշեցնում է տան պատին փակցված հուշատախտակը։ 1949 թվականին առանձնատանը կազմակերպվեց հայտնի նկարչի թանգարան-բնակարանը, որի ցուցադրության մի մասը հենց Իսահակ Իզրաիլևիչի գործերն են, մյուս մասը՝ ռուս այլ նկարիչների ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
(8771) Բիարմիկուս
(8771) Բիարմիկուս (Biarmicus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430546 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1897 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6714 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1384,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260105 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աննա Շաբոնովա
Աննա Շաբանովան, ռուս կին մանկաբույժ և Կանանց իրավունքների պաշտպանության պայքարում ակտիվիստ։
Կենսագրություն
Աննա Շաբանովան եղել է հարուստ հողատերերի դուստր։ Դեռ երիտասարդ հասակում միացել է մի արմատական քաղաքական խմբի, որը քննադատել է ցարին, և 1865 թվականին ձերբակալվել է և բանտարկվել վեց ամսով։ Շաբանովան ցանկանում էր բժիշկ դառնալ, բայց չի կարողացել սովորել Ռուսաստանում, որտեղ կանանց համար նախատեսված ուսուցում չկար։ Տեղափոխվել է Ֆինլանդիա Հելսինկի՝ այնտեղ սովորելու, բայց վերադարձել է 1873 թվականին, երբ Սանկտ Պետերբուրգում սկսվել է կանանց բժշկական նոր կուրս։
Շաբանովան բժշկության դոկտոր է դարձել այն բանից հետո, երբ 1878 թվականին ստացել է Սանկտ Պետերբուրգի Բարձրագույն բժշկական դասընթացներ ։ Եղել է Ռուսաստանում առաջին կանանցից մեկը, որը որակավորվել է որպես բժիշկ։ Իր ամբողջ կարիերան անց է կացրել Սանկտ Պետերբուրգի Օլդենբուրգի մանկական հիվանդանոցում, որտեղ, ի վերջո, դարձել է հիվանդանոցի ավագ բժիշկը։
Շաբանովան հիմնել է Քրոնիկ հիվանդ երեխաների բուժման ընկերություն և բացել մանկական Կլինիկաներ Գաթչինում (1882) և Վինդավայում (1900)։
Նաև հիմնել է Ռուսաստանի կանանց բարեգործական փոխօգնության միությունը՝ 1895 թվականին։ Նրա մասնակցությունը Ռուսաստանի կանանց շարժմանը հանգեցրեցլ է նրան, որ Աննան զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ կանանց առաջատար միջազգային կազմակերպություններում։ Շաբանովան բազում շնորհակալագրեր է ստացել իր մասնագիտական աշխատանքի համար, ներառյալ 1928 թվականին Ռուսաստանի աշխատանքի հերոսի մեդալը և 1929 թվականին Ֆիլադելֆիայում Ամերիկյան հասարակական գիտությունների ակադեմիայի անդամությունը։
Քաղաքական հայացքներ
1905 թվականից Ռուսաստանի կանանց փոխադարձ բարեգործական հասարակությունը դրդել է քաղաքականության՝ կոչ անելով իր անդամներին քարոզարշավ անցկացնել կանանց ներկայացուցչության համար՝ ապագա ցանկացած ազգային ժողովում, որը կարող է ձևավորվել ։ Ստեղծել և կազմակերպել է առաջին համառուսաստանյան կանանց կոնգրեսը 1908 թվականի դեկտեմբերի 10-ից 16-ը, որն անցել է ոստիկանության գրաքննիչների ուշադրության տակ։ Համաժողովին նրա փորձերը՝ կանանց ազգային կազմակերպություն հիմնելու և միջազգային կազմակերպություններին պատկանելիության համար, արգելափակվել են սոցիալիստական խմբերի կողմից։
Խիստ քննադատել է Նիկոլայ II-ին և ավտոկրատ միապետությանը։ Շաբոնովան ցանկացել է, որ Ռուսաստանը ունենա համընդհանուր ընտրական իրավունք, և որ Ռուսաստանի կառավարությունը թույլ տա խոսքի ազատություն և վերջ տալ թերթերի և գրքերի քաղաքական գրաքննությանը։
Լենին Մորենո
Լենին Մորենո (Lenín Boltaire Moreno Garcés, ), էկվադորցի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, 2017 թվականի մայիսի 24-ից Էկվադորի գործող նախագահ։ 2007-2013 եղել է Էկվադորի փոխնախագահ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Էկվադորի Ամազոնիայում գտնվող Նուևո Ռոքաֆուերտ փոքրիկ քաղաքում, Պերուի հետ սահմանից ոչ հեռու։ Հայրը՝ Սերվիո Տուլիո Մորենոն, ուսուցիչ էր։ Հայրը նման անուն է տվել իր որդուն՝ ռուս հեղափոխական Վլադիմիր Լենինի պատվին ։ Մորենոն երկրորդ անունը ստացել է ֆրանսիացի փիլիսոփա Վոլտերի պատվին։
Սովորել է Կիտո յում (Instituto Nacional Mejía և Էկվադորի Կենտրոնական համալսարան)։ Սովորել է հոգեբանություն և պետական կառավարում։
2007 թվականի հունվարի 15-ից զբաղեցրել է Էկվադորի փոխնախագահի պաշտոնը։ Նա և նախագահ Ռաֆայել Կոռեան ընտրվել են 2006 թվականի նոյեմբերի 26-ի համընդհանուր ընտրություններում։
Մորենոն զբաղեցրել է այս պաշտոնը, մինչև 2013 թվականի մայիսի 24-ը։
Պարգեւատրվել է պետական մի շարք մրցանակներով՝ Էկվադորի և այլ երկրների տարածաշրջանում (մասնավորապես Պերուի արևի շքանշանի Մեծ Խաչ)։ Բացի այդ հանդիսանում է Հարավային Ամերիկայի մի շարք համալսարանների պատվավոր պրոֆեսոր։
Նա 2017 թվականի ընտրություններում առաջադրվել է որպես նախագահի թեկնածու։ Մինչ այդ պաշտոնը զբաղեցնում էր «Հպարտ և անկախ հայրենիք» իշխող դաշինքից Ռաֆաել Կոռեան ։ Գիլյերմո Լասոյի հետ միասին անցել է երկրորդ փուլ, որտեղ հաղթել է՝ հավաքելով ձայների 51 %-ը ։ Պաշտոնը ստանձնել է մայիսի 24-ին։
Լենին Մորենոն զրկել է WikiLeaks-ի հիմնադիր Ջուլիան Ասանժին Մեծ Բրիտանիայում Էկվադորի դեսպանատանը ապաստանի իրավունքից՝ «միջազգային կոնվենցիայի նորմերի բազմակի խախտումների պատճառով» ։ 2019 թվականի ապրիլի 11-ին բրիտանական ոստիկանության աշխատակիցները դեսպանատան տարածք են մտել Ասանժին Էկվադորի դեսպանի հրամանով ձերբակալելու համար ։
Հաշմանդամ անձանց օգնության գործունեություն
Մորենոն տեղաշարժվում է հաշմանդամի սայլակով, քանի որ 1998 թվականի հունվարին Կիտոյում նրա վրա հարձակվելուց հետո ոտքերը կաթվածահար են եղել։
Հաշմանդամներին օգնություն ցուցաբերելու գործունեության համար առաջադրվել է 2012 թվականին Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի թեկնածու։ 2013-2016 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի հաշմանդամության և մատչելիության հարցերով հատուկ դեսպանորդ ։
Յուհա Սիպիլյա
Յուհա Պետրի Սիպիլյա (Juha Petri Sipilä, ), Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչ, Ֆինլանդիայի կենտրոնի կուսակցության նախագահ (2012-2019), գործարար, Ֆինլանդիայի վարչապետ (2015-2019):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի ապրիլի 25-ին Ֆինլանդիայում։ 1980-1986 թվականներին սովորել է Օուլուի համալսարանում, որտեղ ստացել է ինժեների դիպլոմ։ 1998 թվականին սկսել է իր սեփական բիզնեսը Fortel Invest Oy-ում, սակայն ավելի ուշ վաճառել է այն։
2011 թվականին Օուլուի ընտրատարածքով ընտրվել է Ֆինլանդիայի խորհրդարան (ստացել է 543 ձայն)։
2012 թվականի ապրիլին հայտարարեց Ռովանիեմիում կայացած համագումարում իր թեկնածությունը առաջադրելու Ֆինլանդիայի կենտրոն կուսակցության նախագահի պաշտոնում ։ Վերջին՝ 2012 թվականի հունիսի 8-ից 9-ը կուսակցական համաժողովը քվեարկության երկրորդ փուլում ստացել է 1251 ձայն և, առաջ անցնելով Տուոմո Պուումալից (որը հավաքել է 872 ձայն), ընտրվել է կուսակցության նոր առաջնորդ ։ Նրա կուսակցությունը հաղթել է 2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում, որից հետո նա գլխավորել Է Ֆինլանդիայի կառավարությունը (այսպես կոչված Սիպիլի կաբինետը)։
2019 թվականի ապրիլի 16-ին հայտարարել Է «Կենտրոն» կուսակցության նախագահի պաշտոնից հեռանալու մասին ։
2019 թվականի հունիսի 6-ին Ֆինլանդիայի նախագահն ընդունել է Սիպիլի կառավարության հրաժարականը և հաստատել կառավարության նոր կազմը՝ Անտի Ռինեի գլխավորությամբ ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է։ Ունի հինգ երեխա, չորս թոռ ։
Սիպիլյան իրեն նկարագրում է որպես «չափավոր պահպանողական», «քրիստոնեական աշխարհայացք» ունեցող մարդ։ Նա Rauhan sana լյութերական կրոնական համայնքի անդամ է, որը մոտ է Հին ստադիական շարժմանը։ Տառապում է թոքային թրոմբոզից ։ Բազմիցս անձամբ ղեկավարել է ինքնաթիռը գործուղումների ընթացքում, որոնք իրականացվել են նաև անձնական հաշվին ։
Չնայած նրան, որ 2015 թվականի սեպտեմբերին քաղաքական գործիչն ինքն է առաջարկել իր դատարկ տունը տրամադրել Քեմփելում՝ փախստականներին տեղավորելու համար, 2016 թվականի մարտի 21-ին տունը վաճառվել է 570 հազար եվրոյով ։ Ինքը՝ Սիպիլյան, իր ընտանիքի հետ ներկայումս ապրում է այսպես կոչված Սիպուում գտնվող Մեծ Հելսինկիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Ֆինն գործարարներ Կատեգորիա:Ֆինն ճարտարագետներ
Քեթլին Լոնսդեյլ
Քեթլին Լոնսդեյլ (Kathleen Lonsdale, ծննդյամբ  Յարդլի (Yardley), ), իռլանդացի բյուրեղագետ, եղել է ռենտգենյան բյուրեղագիտության ոլորտի առաջին հետազոտողներից մեկը, զբաղվել է տարբեր օրգանական և անօրգանական մոլեկուլների տարածական փոխդասավորության ուսումնասիրությամբ։ 1929 թվականին նա ռենտգենյան դիֆրակցիոն մեթոդներով ուսումնասիրելով հեքսամեթիլբենզոլի կառուցվածքը, ապացուցել է, որ  բենզոլային օղակը հարթ է ։ Նա առաջինն էր, ով 1931 թվականին օգտագործեց Ֆուրիեի փոխակերպումը՝ հեքսաքլորոբենզոլի կառուցվածքը մեկնաբանելու համար։ Իր կարիերայի ընթացքում Քեթլին Լոնսդեյլը մի քանի հարցերի վերաբերյալ առաջինն է արդյունքների հասել կին գիտնականների շրջանում, եղել է Թագավորական ընկերության անդամ ընտրված առաջին երկու կանանցից մեկը (Մարջորի Սթիվենսոնի հետ միասին), Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի առաջին կին պրոֆեսորը, Բյուրեղագիտության միջազգային միության առաջին կին նախագահը և Գիտության բրիտանական ասոցիացիայի առաջին կին նախագահը    ։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Քեթլին Լոնսդեյլը ծնվել է 1903 թվականի հունվարի 28-ին, Իռլանդիայի Քիլդեր կոմսության Նյուբրիջ փոքրիկ քաղաքում։ Նա քաղաքի փոստատար Հարի Յարդլիի և Ջեսսի Կեմերոնի տասներորդ երեխան էր։ Երբ նա 5 տարեկան էր, նրանց ընտանիքը տեղափոխվեց Անգլիայի Էսսեքս կոմսություն ։ Հաճախել է Վուդֆորդի շրջանի աղջիկների միջնակարգ դպրոց, այնուհետև տեղափոխվել է Իլֆորդի շրջանի տղաների միջնակարգ դպրոց՝ մաթեմատիկա և բնագիտություն սովորելու համար, քանի որ աղջիկների դպրոցում այդ առարկաները չէին դասավանդվում։ 16 տարեկան հասակում ընդունվել է Լոնդոնի Բեդֆորդի կանանց քոլեջ, որտեղ 1922 թվականին ստացել է բնական գիտությունների բակալավրի աստիճան։ 1924 թվականին Լոնդոնի համալսարանական քոլեջից ստացել է ֆիզիկական գիտությունների մագիստրոսի աստիճան ։ Քննություն ընդունողներից  ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ուիլյամ Հենրի Բրեգը, նկատելով Քեթլինի գիտական գերազանց ունակությունը, նրան հրավիրել է աշխատելու ռենտգենյան բյուրեղագիտության միջոցով օրգանական միացությունների բյուրեղային կառուցվածքի ուսումնասիրության վրա։
Կարիերա և հետազոտություններ
Լոնսդեյլը համագործակցել է Ուիլյամ Հենրի Բրեգի հետ 1922 թվականից, նախ Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում։ Նրա մագիստրոսական թեզը կապված էր սաթաթթվի և նման միացությունների կառուցվածքի ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտությունն ավարտելուց հետո, 1924 թվականին Ուիլյամ Հենրի Բրեգի գործընկեր Թոմաս Էտսբերիի համահեղինակությամբ նա տպագրել է մի հոդված։ Հրապարակումը պարունակում էր տիեզերական խմբերի տեսության տարրեր, այդ թվում՝ բյուրեղների համաչափության մաթեմատիկական նկարագրություն ։ Այնուհետև, 1924 թվականին, Լոնսդեյլը միացել է Թագավորական ինստիտուտում Բրեգի գլխավորած բյուրեղագրության խմբին և այնտեղ աշխատել մինչև 1927 թվականը։ 1927 թվականի օգոստոսին նա ամուսնացել է և ամուսնու հետ հեռացել Լոնդոնից՝ մեկնելով Լիդս։ Այնտեղ Լոնսդեյլը շարունակել է աշխատանքը Լիդսի համալսարանում։ Նրա ուսումնասիրության թեման է եղել հեքսամեթիլբենզոլի կառուցվածքը։ 1929 թվականին նա ապացուցել է, որ այն ունի տափակ ձև, ինչը հակասում է Բրեգի կարծիքին, որը համարում էր, որ հեքսամեթիլբենզոլը «խորշոմապատ» է, չնայած դրան, նա սատարում էր Քեթլինի տեսությանը։ Այդ հայտնագործությունը լայն արձագանք առաջացրեց գիտական հասարակության շրջանում։
1930 թվականին Լոնսդեյլները վերադարձան Լոնդոն։ 1929-1934 թվականներին Լոնսդեյլը ժամանակի մեծ մասը հատկացնում էր իր երեք երեխաների դաստիարակությանը ։  Աշխատելով տանը նա կազմեց տարածական խմբերի կառուցվածքային գործոնների աղյուսակներ, որոնք հրապարակեց 1936 թվականին իր «Էլեկտրոնային խտության պարզեցված կառուցվածքային գործոնները և բանաձևերը մաթեմատիկական բյուրեղագիտության 230 տարածական խմբերի համար» աշխատության մեջ,  այդ աղյուսակները ներկայումս  օգտագործվում են բյուրեղագետների կողմից։ Նա խմբագրել է նաև Ռենտգենյան բյուրեղագիտության միջազգային աղյուսակները (1935) : 1934 թվականին Լոնսդեյլը վերադարձավ աշխատանքի Բրեգի հետ Թագավորական ինստիտուտում՝ որպես հետազոտող։ Այդ ժամանակ ռենտգենյան սարքավորումների հետ կապված դժվարություններ կային, այնուամենայնիվ, Քեթլինը շարունակում էր հետազոտությունները՝ օգտագործելով էլեկտրամագնիս։ Նա հաստատեց մոլեկուլային ուղեծրերի գոյությունը՝ փորձարարական եղանակով  հաստատելով սիգմա և պի ուղեծրերի տարբերությունը։ Աշխատանքի ընթացքում Լոնսդեյլը ուշադրությունը կենտրոնացրել է բյուրեղային ցանցի ատոմների ջերմային տատանումների վրա, նա եզրակացրեց, որ տարբեր ռենտգենյան ճառագայթների միջոցով հնարավոր է չափել ածխածնի ատոմների միջև հեռավորությունը   ։
1936 թվականին Արքայական ինստիտուտում Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի կողմից ստացել է դոկտորի կոչում։ Բացի բենզոլի և հեքսասմեթիլբենզոլի կառուցվածքի ուսումնասիրությունից, Լոնսդեյլը աշխատել է նաև ադամանդի սինթեզի վրա։ Նա առաջիններից էր, ով օգտագործեց ռենտգենյան ճառագայթները՝ բյուրեղների ուսումնասիրության նպատակով։ 1945 թվականին Կ. Լոնսդեյլը դարձավ առաջին կանանցից մեկը, որը ընդգրկվեց Թագավորական ընկերակցության մեջ (կենսաքիմիկոս Մաջորիա Ստիվենսոնի հետ միասին) :
1946 թվականից Քեթլին Լոնսդեյլն աշխատել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում։ 1949 թվականին դարձել է քիմիայի պրոֆեսոր և այդ քոլեջի բյուրեղագիտության ամբիոնի վարիչ։ Լոնսդեյլը ուսումնասիրել է բյուրեղագիտության բազմաթիվ խնդիրներ, օրինակ, 1949 թվականից սկսել է ուսումնասիրել ադամանդների և հանքանյութերի կառուցվածքը բարձր ջերմաստիճանի և ճնշման պայմաններում` համագործակցելով հարավաֆրիկացի գիտնական Ջուդիթ Գրենվիլ-Ուելսի (Միլլեջ) հետ :
1960-ականներին նա փորձել է հասկանալ մարդու մարմնում միզուղիների քարերի բնույթը։ Որպես դասախոսությունների ցուցադրական նյութ, Քեթլինը ցույց տվեց ֆրանսիական կայսր Նապոլեոն III-ի միզապարկի քարի ռենտգենյան ճառագայթը : Պաշտոնապես եղել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի առաջին կին պրոֆեսորը։ Այդ պաշտոնը Լոնսդեյլը զբաղեցրել է մինչև 1968 թվականը, երբ ստացել է «պատվավոր պաշտոնաթող պրոֆեսոր» կոչումը։
Անձնական կյանք
1927 թվականի օգոստոսին Քեթլին Յարդլին ամուսնացել է Թոմաս Ջեկսոն Լոնսդեյլի հետ։ Նրանք ունեցել են երեք երեխա՝ Ջեյնը, Նենսին և Ստեֆանը։ Ստեֆանը դարձել է բժիշկ և մի քանի տարի աշխատել Նյասալենդում (այժմ՝ Մալավի)։
Պացիֆիզմ
Չնայած Լոնսդեյլը դաստիարակվել էր բապտիստական ընտանիքում, 1935 թվականին նա ամուսնու հետ դարձավ քվակեր։ Նրանք արդեն պացիֆիստների հետևորդներ էին, և այդ պատճառով նրանց գրավում էր քվակերիզմը ։ Լոնսդեյլը եղել է Խաղաղության գրավական միության հովանավոր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մեկ ամիս անցկացրեց Հոլլոուի բանտում, քանի որ հրաժարվեց քաղաքացիական պաշտպանության պարտականությունների կատարումից կամ հրաժարվեց  տույժ վճարելուց։ Այդ ընթացքում նա զգաց մի շարք դժվարություններ, որոնք, ի վերջո, հանգեցրին նրան, որ Լոնսդեյլը դաձել է բանտային բարեփոխումների ակտիվիստ և միացավ քրեական  բարեփոխումների Հովարդյան լիգային ։
1953 թվականին բրիտանական քվակերների ամենամյա հավաքի ժամանակ նա ելույթ ունեցավ Swarthmore Lecture-ի «Պատերազմի պատճառները վերացնելը» դասախոսությամբ։ Որպես ինքնահռչակ քրիստոնյա պացիֆիստ, նա գրել է խաղաղ երկխոսության մասին և Կենտերբերիի արքեպիսկոպոս Ուիլյամ Տեմպլի կողմից նշանակվել է Եկեղեցիների խորհրդի առաջին քարտուղար ։
Մահ
Լոնսդեյլը մահացել է 1971 թվականի ապրիլի 1-ին 68 տարեկան հասակում՝ անհայտ ծագմամբ անապլաստիկ քաղցկեղից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բյուրեղագետներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Քվակերներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Պացիֆիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կին ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կին քիմիկոսներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ճարտարագետներ
Ստրինդբերգ թանգարան
Պատմություն
Կապույտ աշտարակը մոդեռն ոճի շինություն է՝ գերիշխող անկյունային աշտարակով։ Այն վեր է խոյացել 1906-1907 թվականներին Hagström & Ekman ճարտարապետական ֆիրմայի գծանկարների ստեղծումից հետո։ Թանգարանը պատկանում է Շվեդիայի Ստրինդբերգյան ընկերությանը և հիմնադրվել է 1973 թվականին։ Այն հիմնադրամի հետ միասին գործարկում են Ստրինդբերգ միության, Ստոկհոլմի քաղաքապետարանը և Հյուսիսային թանգարանը ։
Ստրինդբերգը այս շենքի չորրորդ հարկի երեք սենյականոց բնակարան է տեղափոխվել 1908 թվականին և բնակվել է այնտեղ մինչև իր մահը՝ 1912 թվական։ Թանգարանը բաղկացած է Ստրինդբերգի բնակարանից և գրադարանից, ինչպես նաև կա ժամանակավոր ցուցադրությունների համար նախատեսված տարածք։ Պաստառներն ու այլ զարդարանքները վերակառուցվել են այնպես, ինչպես եղել է գրողի բնակության օրոք. կահույքն ու այլ իրեր բնօրինակներ են։ Վերակառուցված բնակարանը, որը բաղկացած է չորրորդ հարկում գտնվող երեք սենյակներից, վեցերորդ հարկում գտնվող մոտ 3000 աշխատանքով գրադարանից, կազմում է Ստրինդբերգի թանգարանի առանցքը  ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեդիայի կենսագրական թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեդիայի պատմական տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեդիայի գրական թանգարաններ
Փետրվարի 18
Փետրվարի 18, տարվա 49-րդ օրն է։
(341) Կալիֆոռնիա
Կալիֆոռնիա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1892 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տոռեխոն դե Արդոս
Տոռեխոն դե Արդոս (Torrejón de Ardoz), քաղաք Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդի վարչական շրջանի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Ալկալա շրջանի կազմի մեջ։
Զբաղեցնում է 32,49 քկմ տարածք։ Բնակչությունը - 118 441 մարդ 2010 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Ֆեոդոր Մորոշկին
Ֆեոդոր Լուկիչ Մորոշկին (Федор Лукич Морошкин, ), ռուս իրավաբան, Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր, իրական պետական խորհրդական։
Ծագում և ընտանիք
Հոգևորականների տոհմի ժառանգ է, որը Տվերի թեմում հայտնի էր17-րդ դարից։ Տվերի նահանգի Կալյազինսկի շրջանի Վասինո գյուղի քահանա Լուկա Անդրեևիչ Մորոշկինի որդին է ։ Ֆեոդորի եղբոր` Յակով Լուկիչի (1799-1884) որդիները՝ Միխայիլ Յակովլևիչ և  Իվան Յակովլևիչ եղել են հայտնի եկեղեցական գրողներ։\
Կենսագրություն
Մինչեւ 1814 թվականը սովորել է Կաշինսկու աստվածաբանական դպրոցում։ Այնուհետև ավարտել է Տվերի հոգևոր ճեմարանը (1823) և Մոսկվայի համալսարանի բարոյաքաղաքական գիտությունների ֆակուլտետը (1828)։ Մոնտեսքյոյի «Օրենքների ոգին», որը որը «միանգամից յուրացրեց իրավագիտության բոլոր ոլորտները» և որոշ դասախոսների դասախոսությունները Մորոշկին մոտ առաջացրեցին իրավունքի պատմա-փիլիսոփայական ուսումնասիրության ցանկություն։
Գերմանական ներկայիս իրավական գրականությունից բացի, Դեգայի հանձնարարությամբ ուսումնասիրել է ֆրանսիական իրավական գրականության երկերը, ծանոթացել հին ու նոր փիլիսոփայությանը, իրավունքի պատմությանը և գործող օրենսդրությանը։
Հրաժարվելով Պրոֆեսորական ինստիտուտում պրոֆեսորի կոչում ստանալուց՝ 1833թվականին պաշտպանել է մագիստրոսական թեզը «Օրենսդրության աստիճանական զարգացման մասին» (Մոսկվա, 1832) և դարձել Մոսկվայի «Ամենաազնիվ հին և նոր ժողովուրդների իրավունքները» ամբիոնի վարիչ` միաժամանակ կարդալով նաև ռուսական և հռոմեական քաղաքացիական իրավունքների դասընթացներ։
1835 թվականի նոր կանոնադրության ներդրումից հետո որպես արտասովոր պրոֆեսոր ղեկավարել է Ռուսաստանի քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնը, իսկ «Ռուսական օրենսդրության սկզբունքների տիրապետելու մասին» թեմայով (Մոսկվա, 1837) ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո արժանացել է իրավագիտության դոկտորի աստիճան և 1838 թվականի նոյեմբերին հաստատվել է որպես օրդինար պրոֆեսոր։
1842-1848 թվականներին եղել է Լազարյան Արևելյան լեզուների ինստիտուտ տեսուչ (1849 թվականից՝ իրավագիտության ավագ ուսուցիչ)։1852 թվականից Մոսկվայի առևտրային գիտությունների գործնական ակադեմիա գլխավոր խնամակալն ու տեսուչն էր։
Նա ամուսնացած էր բանաստեղծ Նիկոլայ Դիոմիդովիչ դստեր՝ Մարիայի Օրանսկու հետ (մահ. 1863 թվականին)։
Որդիներից ավագը՝ Սերգեյ Ֆեդորովիչը (1844-1900), եղել է Խարկովի Արդարադատության դատարանի նշանավոր փաստաբաններից և նույն շրջանի փաստաբանների խորհրդի նախագահը։
Դուստրը` Նադեժդան, մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել Ա.Ֆ. Կոնի հետ, և նույնիսկ հարազատների հետ նամակագրության մեջ քննարկում էր իրենց հնարավոր ամուսնության հարցը:Թոռը` Միխայիլ Նիկոլաևիչ Կովալենսկին (1874-1923), դարձել է պատմաբան, «Կարմիր պրոֆեսորների ինստիտուտի» պրոֆեսոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ
Կվարխիթի
Կվարխիթի (კვარხითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 379 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Ֆուտուրիզմ
Ֆուտուրիզմի մանիֆեստ
1909 թ. փետրվարի 20-ին իտալացի Յուրիստ և բանաստեղծ Ֆիլիպպո Տոմազզո Մարինետտին ֆրանսիական Լը Ֆիգարո հանդեսում հրապարակում է Ֆուտուրիզմի մանիֆեստը, այնպիսով ծնունդ տալով այս շարժմանը։ Իսկ 1910 թ. մարտի 3-ին Թուրինի Կեարելլա թատրոնում հրապարակվում է Ումբերտո Բոչչոնիիի կազմած Ֆուտորւստ նկարիչների մանիֆեստը հայտարարելով, որ.
Ընդհանուր տեղեկություններ
Շարժման հիմնադրույթներն ընդունել են շատ երկրների արվեստի և գրականությյան ներկայացուցիչներ։ Ավանգարդիզմի մյուս հոսանքների նման ֆուտուրիզմը հանդես է եկել իբրև սուբյեկտիվ-անարխիստական շարժում։ Ժխտելով արվեստի և գրականությանյան դասական արժեքները՝ ֆուտուրիզմը փառաբանել է արդի դարաշրջանի արտաքին, առարկայական հատկանիշները, շարժումը, արագությունը, տեխնիկական-մեքենայական առաջընթացը։
Ֆուտուրիզմի էսթետիկայի կոպիտ մեխանիզմը, Մարինետտիի խմբի քաղաքական «ակտիվիզմը» 1913-1915 թվականներին հանգեցրին շարժման պառակտման։ 20-ական թթ․ նրա որոշ մասնակիցներ դարձան ֆաշիստական վարչակարգի ջատագովներ, մյուսները՝ ընդհանրապես հրաժարվեցին ֆուտուրիզմի սկզբունքներից։
Գրականություն
Ֆուտուրիզմը արմատապես վերափոխել է բանարվեստը։ Չափածո խոսքի կառուցվածքն ու գրաֆիկան դարձել են ազատ ու շարժուն։ Փոխվել են գեղարվեստական մտածողության սկզբունքները։ Վերանայվել է գեղարվեստի լեզուն, որի մեջ տեղ են գտել հնչյունների քմահաճ զուգորդումով հորինված անիմաստ բառեր ու հնչյունա- խմբեր։ Քնարական հերոսին փոխարինել է գաղափարական ձայնափողը՝ մեխանիկական հերոսը։ Ֆուտուրիզմի երկրորդ խոշոր կենտրոնը Ռուսաստանն էր։ Հայ իրականության մեջ ֆուտուրիզմ թափանցել է երկու կենտրոնից․ նախ՝ Իտալիայից (Հ․ Նազարյանցի «Ֆ․ Թ․ Մառինեթթի և ապագայապաշտությունը» (1910) գիրքը), ապա՝ Ռուսաստանից։ 1913 թվականին Դ․ Բուրլյուկի, Վ․ Խլեբնիկովի, Վ․ Մայակովսկու և Ա․ Կրուչոնիխի ստորագրությամբ Մոսկվայում լույս է տեսել «Ապտակ հասարակական ճաշակին» դեկլարացիան։
Կերպարվեստ
Ֆուտուրիզմը կերպարվեստում հանգեցրել է պատկերումից հրաժարվելուն, գեղարվեստական ձևի կազմալուծմանը։ Ֆուտուրիստ-ճարտարապետները (Ա․ Սանտ'էլիա, Մ․ Կյատտոնե) կազմել են անիրական, երևակայական նախագծեր։ Գեղանկարչության ասպարեզում ֆուտուրիստներն Իտալիայում հանդես են եկել 1910 թվականին (Ու․ Բոչչոնի (նաև քանդակագործ), Ջ․ Սեվերինի, Կ․ Կառա, Զ․ Բալլա, Լ․ Ռուսսոլո], քանդակագործության՝ 1912 թվականին, ճարտարապետության՝ 1914 թվականին։ Ռուսական արվեստում ֆուտուրիզմը կազմավորվել է 1910-ական թթ․ (Դ․ Դ․ Բուռլյուկ, Մ․ Ֆ․ Լարիոնով և ուրիշներ)։ 1917 թվականից հետո ֆոտուրիստները հավակնել են խորհրդային արվեստում կատարելու ամենահեղափոխական ուժի դեր, սակայն նրանց շինծու արվեստը մերժվել է ժողովրդի կողմից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆուտուրիզմ Կատեգորիա:Ավանգարդիզմ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Բեն Քինգսլի
Բեն Քինգսլի (Ben Kingsley, ծնյալ՝ Կրիշնա Պանդիտ Բհանջի, ), մեծբրիտանացի դերասան։
Կենսագրություն և կարիերա
Սկսած 1960-ական թթ. վերջից նկարահանվում է հեռուստատեսային սերիալներում։ Առաջին դերը գեղարվեստական ֆիլմում 1972 թվականին նկարահանված «Վախը բացում է դռները» ֆիլմն էր։ Դրան հաջորդող երկրորդ ֆիլմը՝ «Գանդի», դարձավ Քինգսլիի ամենանշանավոր և հաջողված աշխատանքներից մեկը։ Ինքը Քինգսլին ստացավ Օսկար լավագույն դերասան անվանակարգում, իսկ ֆիլմն արժանացավ ևս մի քանի մրցանակների, որոնց թվում հեղինակավոր Օսկար լավագույն ֆիլմի համար։ Եվս 2 ֆիլմի համար ներկայացվեց Օսկարի, 2002 թ. «Սեքսուալ գազանը» և 2003 թ. «Ավազից և մշուշից տունը»։
Անձնական կյանք
Բեն Քինգսլին 4 անգամ ամուսնացած է եղել և ունի չորս երեխա՝ Թոմաս և Ջասմինա Բհանջի, դերասանուհի Անջելա Մորանտից և Էդմունդ ու Ֆերդինանդ Քինգսլի թատերական ռեժիսոր Էլիսոն Սատկլիֆից։
2007 թվականի սեպտեմբերի 3-ից մինչ օրս ամուսնացած է բրազիլացի դերասանուհի Դանիելա Լավենդերի հետ։ Արդեն շուրջ տասը տարի ապրում է Անգլիայի Սպելսբուրի համայնքում ։
Մրցանակներ
Ստացել և ներկայացվել է 30-ից ավելի կինոմրցանակի, որոնց թվում 4 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել 1 Օսկար լավագույն դերասանի համար։ 6 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուս, նույնպես ստացել 1-ը։ 4 անգամ ներկայացվել է Էմմիի, 1 անգամ ստացել է BAFTA և այլն։ 2 անգամ ներկայացվել է նաև Ոսկե Ազնվամորի հակամրցանակի։
2000 թվականին ստացել է Բրիտանական կայսրության պատվո շքանշան, սըր կոչում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Անդրաշի պողոտա
Անդրաշի պողոտա (Andrassy út), Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտի շքերթային պողոտան։ Իր փառահեղ պերճաշուք տեսքի համար պողոտան անվանում են բուդապեշտյան Ելիսեյան դաշտեր։ Պողոտան կրում է Ավստրո–Հունգարիայի արտաքին գործերի նախարար Դյուլա Անդրաշի անունը։ 2500 մետր երկարություն ունեցող պողոտան Ֆերենց Դեակի հրապարակը միացնում է Հերոսների հրապարակի և Քաղաքային այգու հետ։ Անդրաշի պողոտայի տակով գցված է Եվրոպա աշխարհամասի հնագույն մետրոպոլիտենի առաջին ճյուղը։
Անդրաշի պողոտան կառուցվել է հունգարների կողմից հայրենիքի ձեռք բերման հազարամյակի տոնակատարությունների կապակցությամբ, որը նշվում էր 1896 թվականին, ըստ ճարտարապետ Միկլոշ Իբլյաի վիթխարի նախագծի՝ այն ժամանակների բազմաթիվ հայտնի ճարտարապետների ընդգրկմամբ, այդ թվում Էդյոն Լեխների։ Նախագիծը նախատեսում էր ավելի քան երկու հարյուր տների քանդում և նրանց փոխարինում նորերով, կատարված նախապատմական ոճով, իսկ նախագծի իրականացումը տևեց քառասուն տարի։ 1885 թվականին Բուդապեշտի նուր պողոտան դարձավ Եվրոպայի ամենապերճաշուք փողոցներից մեկը։ Պողատան բազմաթիվ անգամներ փոխել է իր անվանումը. սկզբնական Ճառագայթաձև պողոտան հետագայում վերանվանվում է Անդրաշի պողոտա, այնուհետև, Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո, այն կրում էր Ստալինի անունը։ Հեղափոխական 1956 թվականին այն վերանվանվում է Երիտասարդության պողոտայի, իսկ այնուհետև, մինչ 1989 թվականը, անվանվում էր Ժողովրդական Հանրապետության պողոտա։ 1989 թվականից մինչ այսօր այն կրում է Անդրաշի պողոտա անունը։ 2002 թվականին Անդրաշի պողոտան ընդրգկվում է ՄԱԿԳՄԿ-ի (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) Համաշխարհային ժառանգության ցուցակի մեջ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունգարիայի փողոցներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի տեսարժան վայրեր
Սերգեյ Մինասյան (այլ կիրառումներ)
Սերգեյ Մինասյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Ումայդ-Բհավան
Ումայդ–Բհավան (Umaid Bhawan Palace), պալատ Ռաջաստանի Ջոդհպուր քաղաքում, աշխարհի ամենախոշոր առանձնատներից մեկը։ Պալատի տարածքում գործում է հյուրանոց, որը վերահսկվում է Taj Hotels ցանցի միջոցով։ Պալատը անվանվել է Ումայդ Սինգհի անունով, որի կառավարման ընթացքում պալատը կառուցվեց Մեհրանգահ բերդին փոխարինելու համար։ Սկզբնականում պալատը անվանվեց Չիտար ( Chittar Palace ), քանի որ այն գտնվում էր քաղաքի ամենաբարձր Չիտար բլրի վրա։ Շինարարությունը սկսվեց 1929 թվականի նոյեմբերի 18–ին և ավարտվեց 1943 թվականին ։
Շինությունը
Պալատը ընդգրկում է 10,5 հեկտար տարածք, որից 1,4 հեկտարը կազմում են շենքերը, իսկ 6,1 հեկտարը՝ այգիները։ Այն գտնվում է Չիտար բլրի հարավարևելյան մասում, Ջոդհպուր քաղաքի ծայրամասում։ Շինարարությանը մասնակցել են 3000-5000 աշխատողներ, այն տևել է 15 տարի։ Շինարարության ընթացքում չի օգտագործվել ցեմենտ։ Նյութերի տեղափոխման համար կառուցվել է երկաթուղային գիծ։ Պալատը կառուցվել և կազմվել է այնպես, որ ներսում ջերմաստիճանը պահպանվում է գրեթե անփոփոխ, նույնիսկ առանց ջեռուցման կամ հովացման լրացուցիչ ծախսերի։ Պալատը նախագծվել է բրիտանացի ճարտարապետ Հենրի Լանչաստերի կողմից և ներառում է իր մեջ ավանդական հնդկական և եվրոպական ճարտարապետական ​​ոճեր, ինչպես օրինակ, ար-դեկո ոճը։ Շենքի հսկայական կենտրոնական գմբեթը 30 մետր բարձրությամբ կառուցվել է Վերածննդի ոճով։ Շինարարության ընդհանուր արժեքը 9,4 մլրդ ռուպի է։ Շինարարությունը վերահսկում էր ինժեներ Հիրանանդ Բհատիյայի կողմից։ Յուրօրինակ ինտերիերները մշակվել են լոնդոնյան Մապլես ընկերության կողմից, սակայն 1942 թվականին այն նավով տեղափոխելուց ջրասույզ է լինում։ Արդյունքում մահառաջան դիմում է լեհական ընկերությանը։ Արտ–դեկո ոճը հագեցած է լեհ նկարիչ Ստեփան Նորբլինի էկզոտիկ որմնանկարներով։
Պատմությունը
Պալատի շինարարությունը քաղաքի բարելավման հիմնական ծրագիրն էր, որը իրականացվում էր 20 տարում։ Պալատը պետք է բավականաչափ մեծ լիներ, որպեսզի փոխարիներ Մեհերանգարհ բերդին, որպես արքայական նստավայր և իշխանության խորհրդանիշ։ Մեկ այլ կործանարար պատճառ դարձավ նաև երկար տարիների երաշտը։
Ներկա կարգավիճակը
Պալատի սեփականատերը հիմա Հաջ Սինգհն է, Ջոդհպուրայի մահառաջան։ Նա պալատը բաժանեց երեք մասի՝ առանձնատուն իր և ընտանիքի համար, շքեղ Taj Hotels համակարգի հյուրանոցը, և մի հատված, բացված այցելուների համար, որը ներառում է արքայական Ջոդհպուրա ընտանիքի նկարների, զենքերի և այլ թանկարժեք իրերի թանգարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի պալատներ
Թեքումսե
Թեքումսե (Tecumseh, Tecumtha կամ Tekamthi, ), բնիկ ամերիկյան շոնի ցեղի առաջնորդ։ Գլխավորել է Օհայո գետի հյուսիսում ապրող ցեղերի պայքարն ընդդեմ ամերիկացիների։ Ստեղծել է դաշինք հյուսիսային և հարավային բնիկ ամերիկյան ցեղերի միջև։ Փորձելով օգտագործել ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի միջև ծագած հակասությունը՝ նա Անգլո-ամերիկյան պատերազմի ընթացքում դաշինք է կնքել անգլիացիների հետ` Կանադայում։ Թեքումսեն սպանվել է Մորավիանթաունի ճակատամարտում` ամերիկացիների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1768 ծնունդներ Կատեգորիա:1813 մահեր Կատեգորիա:Բնիկ ամերիկացիներ
Օդենվալդ (շրջան)
Օդենվալդ  (Odenwaldkreis), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Էրբախ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 623,98 կմ2։ Բնակչությունը 97 215 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 156 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 06 4 37 է։ Շրջանում 15 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Նադավ Լապիդ
Նադավ Լապիդ (נדב לפיד, ), իսրայելցի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, գրող։
Կենսագրություն
Նադավ Լապիդը ծնվել է կինեմատոգրաֆների ընտանիքում ։ Սովորել է Թել Ավիվի համալսարանում և Երուսաղեմի՝ Սեմ Շպիգելի անվան կինոյի դպրոցում։ Լապիդի դեբյուտային լիամետրաժ ֆիլմը «Ոստիկան» ֆիլմն է, որը 2011 թվականին Լոկարնո կինոփառատոնում արժանացել է ժյուրիի հատուկ մրցանակի ։
2019 թվականին «Հոմանիշներ» ֆիլմը դարձել է Բեռլինի 69-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ոսկե արջ» անվանակարգի մրցանակակիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թել Ավիվ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իսրայելցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թել Ավիվի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսրայելցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ Կատեգորիա:Իսրայելցի լրագրողներ
Հարություն Խաչատրյան (ռեժիսոր)
Հարություն Ռուբենի Խաչատրյան, հայ ռեժիսոր, Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2013), բազմաթիվ միջազգային մրցանակների դափնեկիր, 2004 թվականից («Ոսկե ծիրան» երևանյան կինոփառատոնի հիմնադրման տարեթիվ) մինչև 2018 թվականը եղել է փառատոնի գլխավոր տնօրենը ։ 2013 թվականին ստացել է ՀՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։ Եվրոպական կինոակադեմիայի ընտրող անդամ։ 2004 թվականին մի խումբ գործընկերների հետ հիմնադրել է «Ոսկե Ծիրան» կինոփառատոնը և մինչև 2018 թվականը եղել փառատոնի գլխավոր տնօրեն։ 2007 թվականին ստացել է Նիդերլանդների Արքայազն Քլաուսի մրցանակը, իսկ 2008 թվականին արժանացել է Ֆրանսիայի Հանրապետության մշակույթի և հաղորդակցության նախարարության Ordre des Arts et des Lettres շքանշանին
Կենսագրություն
Հարություն Ռուբենի Խաչատրյանը 1981 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի բաժնի կինոռեժիսուրայի ֆակուլտետը, կինոռեժիսոր Յուրի Երզնկյանի արվեստանոցը։ Ստեղծագործական կյանքի վաղ շրջանում ռեժիսորի օգնական և ռեժիսոր է եղել Հայկական վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայում, ապա՝ Հայֆիլմ կինոստուդիայում։
2006 թվականին ստացել է Հայաստանի վաստակավոր արտիստի, իսկ 2013 թ. ՀՀ ժողովրդական արտիստի կոչում և դարձել է Եվրոպական կինոակադեմիայի ընտրող անդամ։ 2004 թվականին մի խումբ գործընկերների հետ հիմնադրել է « Ոսկե ծիրան » կինոփառատոնը, որի գլխավոր տնօրենն է հանդիսանում մինչ օրս։ 2007 թվականին ստացել է Նիդերլանդների Արքայազն Քլաուսի մրցանակը, իսկ 2008 թվականին արժանացել է Ֆրանսիայի Հանրապետության Մշակույթի և Հաղորդակցության նախարարության Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres շքանշանին։
2016 թ. փետրվարի 5-ին ընտրվել է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիայի նախագահ, 2017 թվականի հոկտեմբերին՝ Հայաստանի կինոգործիչների միության նախագահ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ոսկե ծիրան Կատեգորիա:Պողոսյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում
Ֆեմի Բենուսսի
Ֆեմի Բենուսսի (Femi Benussi, ), կինոյի և թատրոնի իտալացի դերասանուհի:
Կենսագրություն և կարիերա
Ֆեմի Բենուսսիի իսկական անունը Էուֆեմիա է: Դերասանուհին ծնվել է 1945 թվականի մարտի 4-ին խորվաթական Ռովին քաղաքում: Դպրոցն ավարտելուց հետո տեղափոխվում է Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմ: Շնորհիվ իր արտաքին հրաշալի տեսքի սկսեց նկարահանվել կինոնկարներում: Առաջին ֆիլմը, որտեղ նկարահանվել է Ֆեմի Բենուսսին Մասսիմո Պուպիլլայի «Սարսափի արյունոտ անդունդ / Il boia scarlatto» (Աննե, 1965) ֆիլմն էր: Դերասանուհին իր քսանամյա կինոկարիերայում նկարահանվել է 83 կինոկատակերգություններում, էրոտիկ ժապավեններում և B կատեգորիայի սարսափ ֆիլմերում: Նրա դերասանական հաջողությունը տեղի ունեցավ 1966 թվականին, երբ նկարահանվեց ականավոր ռեժիսոր Պյերա Պաոլո Պազոլինիի «Մեծ և փոքր թռչուններ» կինոնկարում:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Retro Gamer
Retro Gamer, բրիտանական ամսագիր, նվիրված համակարգչային խաղերին, որը հրատարակվում է Մեծ Բրիտանիայում Future Publishing-ի կողմից։ Մասնագիտացված է ռետրո և դասական խաղերի ոլորտում, որոնք նախատեսված անհատական համակարգիչների, խաղային համակարգերի և անցյալի այլ տեխնոլոգիաների վրա, ինչպիսիք են ZX Spectrum, NES, PlayStation և այլն։ Հրապարկվում է սկսած 2003 թվականի դեկտեմբերից ։
Պարբերականների ձևավորման համար օգտագործվում է հին համակարգչային գրաֆիկններ, իսկ սկզբնական էջում տեղակայված է «old» նշումը, որտեղ հիմնականում գրված է լինում «new» նշումը ։
Բաղնիք
Բաղնիք, հատուկ սարքավորված շինություն, որը նախատեսված է մարմինը ջրով (տաք օդի կամ գոլորշու զուգակցմամբ) լվանալու համար։ Հայտնի է եղել դեռևս հին ժամանակներից, միջնադարյան Հայաստանում բաղնիք եղել է նաև բուժման, հանդիպումների, մրցումների և ծիսակատարությունների վայր։ Ճարտարապետական արժեք ունեն Գառնիի (2-3-րդ դարեր), Դվինի (6-7-րդ դարեր), Ամբերդի (10-11-րդ դարեր), Անիի Բագրատունիների պալատի (9-12րդ դարեր) և Հոնենց տոհմի (12-13-րդ դարեր), Երևանի (13-19-րդ դարեր), Գյումրու (19-րդ դար) բաղնիքները։
Retro Gamer
Retro Gamer պարբերականի համար որպես հրատարակիչ հանդես է եկել Live Publishing ընկերությունը, սակայն ընկերությունը սնանկացավ 2005 թվականին, իսկ հրատարակչույթունն անցավ Imagine Publishing-ին ։ 2016 թվականից պարբերականը սկսեց հրատարակել Future Publishing ընկերությունը, որը գնել էր Imagine-ը ։
Բաղնիք
Բուժական ազդեցություն
Բաղնիքների հիմնական ազդող գործոնը գոլորշին է (շոգեբաղնիք)։ Բարձր ջերմաստիճանի ազդեցությամբ արյունատար անոթները լայնանում են, բարելավվում է մաշկի, մկանների, հոդերի, ներքին օրգանների արյունամատակարարումը, հաճախանում է սրտի կծկումների թիվը, արագանում է նյութափոխանակությունը, ավելանում թթվածնի հանդեպ պահանջը և ածխաթթու գազի հեռացումը։ Ուժեղանում է քրտնագեղձերի և ճարպագեղձերի գործունեությունը, սկսվում է առատ քրտնարտադրություն, որը նպաստում է ոչ միայն մաշկի լավ մաքրմանը, այլև նյութափոխանակության արգասիքների արագ հեռացմանը։
Retro Gamer
2010 թվականին Retro Gamer «տարվա լավագույն պարբերական» անվանակարգում ստացավ Games Media Awards մրցանակ ։
Բաղնիք
Բուժական ազդեցություն
Շատ հետազոտողների կարծիքով, բաղնիքում սրտի և թոքերի գործունեության ակտիվացումը նպաստում է սիրտանոթային և շնչառական համակարգերի մարզմանը։ Բաղնիքում գոլորշու ազդեցությունից մկանունքը թուլանում են, մկանային հոգնածությունն արագ վերանում է, և աշխատունակությունը վերականգնվում, քանի որ բարձր ջերմաստիճանը նպաստում է հոգնածությունից մկաններում կուտակված կաթնաթթվի արագ հեռացմանը։ Բացի այդ, բարձրացնելով նյութափոխանակության ուժգնությունը և առաջացնելով առատ քրտնարտադրություն, բաղնիք նպաստում է ճարպային կուտակումների նվազմանը։
Փետրվարի 19
Փետրվարի 19, տարվա 50-րդ օրն է։
Բաղնիք
Բուժական ազդեցություն
Ուստի կանոնավոր հաճախումները բաղնիք նպաստում են մարմնի քաշը կայուն պահելուն։ Սակայն նիհարելու նպատակով բաղնիքային արարողություն չի կարելի կատարել առանց բժշկի խորհրդի։
Տեսակներ
Առավել տարածված են ռուսական (գոլորշիով) և ֆիննական (չոր օդով՝ սաունա) բաղնիքները։ Դրանք տարբերվում են շոգեսենյակում օդի ջերմաստիճանով և խոնավությամբ։ Եթե ռուսական բաղնիքում ջերմաստիճանը հասնում է 55-60 °C (առավելագույնը՝ 70 °C), հարաբերական խոնավությունը՝ 80-90 %, ապա սաունայում համապատասխանաբար 70-90 °C, 5-15%։ Սաունայում բարձր ջերմաստիճանն ավելի տանելի է, քան գոլորշիով բաղնիքում, որտեղ բարձր ջերմաստիճանից սահմանափակվում է քրտնարտադրությունը։ Միևնույն ժամանակ, այդպիսի ջերմաստիճանը բարձրացնում է բաղնիքային արարողության ազդեցությունը։ Դրա համար ավելով շոգեհարվելը, ինչպես ռուսական բաղնիքում, սաունայում խորհուրդ չի տրվում, քանի որ նման դեպքում, կապված մերսման և բարձր ջերմաստիճանի ազդեցության զուգակցման, ինչպես նաև խոնավության բարձրացման հետ, աճում է օրգանիզմի բեռնվածությունը։ Սաունա հաճախելիս հարկավոր է մերսում կատարել անպայման շոգեսենյակից դուրս գալուց 10-15 րոպեից ոչ շուտ։ Խորհուրդ չի տրվում նաև սաունայի շոգեսենյակում ջերմաստիճանը հասցնել 90 °C-ից բարձր, թեպետ նշված է, որ վերականգնող, գործընթացների ուժգնությունը սաունայում պայմանավորված է բարձր ջերմաստիճանով։
Օգտագործման կանոններ
Բաղնիքային արարողության բուժիչ հատկությունների արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է որոշակի կանոնների պահպանում, այլապես այն կարող է անուղղելի վնաս հասցնել։ Չի թույլատրվում բաղնիք հաճախել քաղցած կամ կուշտ կերած, ինչպես նաև անմիջապես քնելուց առաջ։ Սաունայի շոգեսենյակ ցանկալի է մտնել չոր, իսկ ռուսականինը՝ նախապես տաք ջրով թրջված մարմնով։ Գլուխը չպետք է թրջել։ Չոր մազերը, ֆետրե կամ բրդե գլխարկը գլուխը պահպանում են ջերմահարությունից։ Շոգեսենյակում մնալու տևողությունը խիստ անհատական է. նույնիսկ բացարձակ առողջ մարդկանց խորհուրդ չի տրվում սաունայում գտնվել 10 րոպեից, ռուսական բաղնիքում 5-7 րոպեից ավելի։ Շոգեսենյակից դուրս գալու ազդանշանն առատ քրտնարտադրությունն է։ Բաղնիքի սիրահարները, սովորաբար, շոգեսենյակից դուրս գալուց հետո, անմիջապես ջրցողվում են սառը ջրով։ Դա լավ կոփող և մարզող միջոց է, սակայն նորեկներին խորհուրդ չի տրվում այն կատարել միանգամից։