cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիմոնետա Վեսպուչի
Դիմանկարների նույնականացման խնդիրներ
Իտալական արվեստի ականավոր հետազոտող Գրաշչենկովը, ընդհանուր առմամբ, մերժում է այն գաղափարը, որ իրատեսական դիմանկարները պահպանվել են. «Ցանկալի է տեսնել Սիմոնետա Վեսպուչիի պատկերը, որը ստեղծվել է գրեթե ամբողջությամբ 19-րդ դարի հեղինակների կեղծ-ռոմանտիկ երևակայությամբ։ Բացի Բոտիչելիի շրջանի վերոնշյալ իգական սեռի դիմանկարներից, Սիմոնետայի կերպարը ճանաչվել է, օրինակ, Ռիչմոնդում (Անգլիա) նախկին Քուքի հավաքածուի նկարում, որտեղ լանդշաֆտի դեմ պատկերված մի երիտասարդ կին ճզմում է բշտիկի կաթի բարակ հոսքը։ Բայց միանգամայն ակնհայտ է, որ Բոտիչելլիի ինչ-որ նմանակողի այս աշխատանքում գործ ունենք ոչ թե նույնիսկ մտացածին դիմանկարի, այլ Պտղաբերության այլաբանության հետ։ Նույն կերպ, Պիերո դի Կոզիմոյի (Շանթիլի, Կոնդեի թանգարան) կտավը, որը նկարել էր նրա վաղ շրջանում՝ մոտ 1485-1490 թվականներին, ավանդաբար համարվում էր Սիմոնետայի կերպարը։ Նկարը երկար ժամանակ գտնվում էր Վեսպուչի ընտանիքի մոտ, և այս փաստը բացատրում է ստորին եզրին արված և բոլոր վաղ հեղինակների կողմից այդքան խայտառակված գրությունը՝ «SIMONETTA IANVENSIS VESPUCCIA»: Այնուամենայնիվ, ոչ ոքի չի ամաչեցրել այն փաստը, որ փոթորկոտ ամպերով լանդշաֆտի ֆոնի վրա պատկերված նրբագեղ օրիորդ կիսաքանդակը օժտված է ֆանտաստիկ քմահաճ սանրվածքով, խճճված մարգարիտով թելերով և ներկայացված է բաց կրծքով, ինչպես ինչ-որ հին նիմֆա։ Նրա բարակ պարանոցից կախված է ոսկու շղթա, որը փաթաթված է օձի շուրջ, պատրաստ է կծել սեփական պոչը։ Սա առիթ տվեց այս խորհրդավոր կերպարին Կլեոպատրա անվանել։ Նշվեց նաև (զեկույցը՝ Ի. Բորսուկի), որ իր պոչը կծող օձը Լորենցո դի Պիերֆրանչեսկո Մեդիչիի խորհրդանիշն է, որի համար Բոտիչելլին գրել է «Գարուն» և «Վեներայի ծնունդ»։ Հետևաբար, ենթադրվում էր, որ Պիերո դի Կոզիմոյի կտավը նկարվել է նրա պատվերով։ Բայց անկախ նրանից, թե ինչպես է մեկն ընկալում այս նկարի սյուժեն, միայն մեկ բան է պարզ, որ սա ոչ թե դիմանկար է, այլ իդեալական all'antica պատկեր, որը ներշնչված է դասական դիցաբանությունից։ Իմանալով այդ ժամանակի սովորույթները` անհնար է խոստովանել, որ ինչ-որ հայտնի աղջիկ կամ ամուսնացած կին կներկայացվեր բաց կրծքով դիմանկարում։ Նման մերկությունը պատկերի և նրա հեթանոսական հիշողությունների անանձնականության հստակ ցուցումն է»։
Յոսանո Ակիկո
Յոսանո Ակիկոն (ճապ։ 与謝野 晶子, 7 դեկտեմբերի 1878 – 29 մայիսի 1942) եղել է ճապոնացի բանաստեղծ, ֆեմինիստ, պացիֆիստ և սոցիալական բարեփոխիչ, ակտիվ ուշ Մեյջի էռայում, ինչպես նաև թայշու և շոուա վաղ շրջաններում ։ Նա Ճապոնիայի ամենահայտնի և ամենահակասական, հետդասական կին բանաստեղծներից մեկն է ։
Վաղ կյանք
Յոսանոն ծնվել է բարգավաճ վաճառականների ընտանիքում Սակայում՝ Օսակայի մոտակայքում։ 11 տարեկանից նա ընտանիքի ամենապատասխանատու անդամն էր ընտանեկան բիզնեսը վարելու համար, որն արտադրում և վաճառում էր յոկան, հրուշակեղենի տեսակ։ Վաղ մանկությունից նա սիրում էր գրական ստեղծագործություններ կարդալ և շատ էր կարդում իր հոր ընդարձակ գրադարանում։ Որպես ավագ դպրոցի աշակերտուհի, նա բաժանորդագրվեց «Myōjō» (Պայծառ աստղ) պոեզիայի ամսագրին, որի ականավոր հեղինակն էր «Myōjō»-ի խմբագիր Թեկկան Յոսանոն, ում հետ նա հետագայում ամուսնացավ, և որը սովորեցնում էր նրան «տանկա» պոեզիան՝ հանդիպելով նրան Օսակա և Սակաի այցելությունների ժամանակ՝ դասախոսություններ կարդալու և սեմինարներում դասավանդելու համար ։
Յոսանոյին թույլ չեն տվել շփվելու հակառակ սեռի հետ։ Նրան թույլ չէին տալիս առանց ուղեկցության դուրս գալ իր տնից և նա կարող էր հաշվել, թե քանի անգամ է նա հատել ուրիշի տան շեմը։ Ամուսնանալուց հետո նա վատ է հիշում է իր մանկությունը. «Ես առաջին անգամ հասկացա, թե որքան դեղնախտ, անարդար և մութ է եղել իմ մանկությունը» ։
Յոսանոն ամուսնացել էր երբ նա 24 տարեկան էր և ունեցավ 13 երեխա։ Երկու բանաստեղծները միասին նոր կյանք են սկսել Տոկիոյի արվարձանում և ամուսնացել են 1901 թվականին։ Տեկկանն ամուսնացել է, երբ ծանոթացել է Ակիկոյի հետ, իսկ միմյանց հանդիպելուց մեկ տարի անց կնոջը թողել է նրա համար։ Տեկկանն իրենց ամուսնության ընթացքում արտաամուսնական կապեր է ունեցել, այդ թվում՝ նախկին կնոջ հետ։
Բանաստեղծի կյանքը
Յոսանո Ակիկոն անսովոր բեղուն գրող էր։ Նա կարող էր 50 բանաստեղծություն գրել մեկ օրում։ Ենթադրվում է, որ իր կյանքի ընթացքում Յոսանո Ակիկոն գրել է 20,000-ից 50,000 բանաստեղծություն։ Նա նաև գրել է արձակ 11 գիրք, որոնցից շատերը անտեսվել են գրականագետների և հանդիսատեսի կողմից ։
Յոսանոյի Կիմի Շինիտամու կոտո նակարե բանաստեղծությունը (君死にたもうこと勿れ, Դու չես մեռնի) ուղղված իր կրտսեր եղբորը հրատարակվել է Myōjō-ում Ռուս-ճապոնական պատերազմի գագաթնակետի ժամանակ և չափազանց հակասական էր ։ Բանաստեղծությունը, որը վերածվել է երգի, օգտագործվել է որպես հակապատերազմական բողոքի մեղմ ձև, քանի որ արյունալի Պորտ Արթուրի պաշարման ճապոնացի զոհերի թիվը հայտնի դարձավ։ 1904 թվականի սեպտեմբերին Յոսանոն իմացավ, որ Պորտ Արթուրում ճապոնացի զինվորները օգտագործվում էին որպես «մարդկային փամփուշտներ», որոնց կապում էին պայթուցիկներով և ուղարկում ռուսական փշալարերի խճճված անցքերով ինքնասպանության առաքելություններում ։ Յոսանոյի կրտսեր եղբայրը ծառայում էր Կայսերական բանակում և կցված էր Պորտ Արթուրին պաշարող ուժերին։ «Բուշիդո»-ում տղամարդու համար ամենաբարձր պատիվն էր մահանալ կայսեր համար, և իմանալով եղբոր իմպուլսիվ բնավորության մասին՝ Յոսանոն վախեցավ, որ նա կարող է կամավոր դառնալ «մարդկային փամփուշտ»՝ ոգեշնչելով նրան գրել բանաստեղծություն՝ խնդրելով եղբորը մտածել իրենց այրի մոր մասին ։
Ֆեմինիստական տեսակետ
Յոսանո Ակիկոն հաճախ գրում էր կանանց համար նախատեսված Սեյտո գրական ամսագրի համար, ինչպես նաև այլ հրատարակությունների համար։ Նրա կարծիքը հիմնված էր երեխաների դաստիարակության, ֆինանսական անկախության և սոցիալական պատասխանատվության մեջ հավասարապես մասնակցելու հայեցակարգի վրա։
Ֆինանսական անկախության մասին
Յոսանո Ակիկոն համաձայն չէ այն հայեցակարգին, որ մայրերը ֆինանսական անկախություն են փնտրում կառավարության օգնությամբ՝ պնդելով, որ կախվածությունը պետությունից և կախվածությունը տղամարդկանցից նույնն են։ «Կնոջ լիակատար անկախությունը» վերնագրով իր էսսեում նա ասում է.
Մայրության մասին
Չնայած իր կյանքի ընթացքում տասներեք երեխա է ունեցել, Յոսանոն հայտարարել է, որ չի համարում մայրությունը իր ինքնության հիմնական մասը ։ Նա նաև անհանգստություն հայտնեց, որ կնոջ ինքնությունը մայրության հետ լիովին նույնացնելը առաջնահերթություն է տալիս մայրությանը, քան համեմատած մյուս կողմերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ճապոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Պացիֆիստներ Կատեգորիա:Ճապոնացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Տոլուկա դե Լերդո
Տոլուկա դե Լերդո (Toluca de Lerdo, ացտեկերեն` Tōllohcān), քաղաք Մեքսիկայում։ Մեխիկոյի նահանգի մայրաքաղաքը և Տոլուկայի շրջանի վարչական կենտրոնը։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով` բնակչության թվաքանակը կազմել է 489 333 մարդ։
Անվանում
Toluca անունը ծագում է նաուատլ լեզվից (աստ. Tllllohcān), որը կարող է թարգմանվել որպես մի վայր, որտեղ ապրում է Տոլիո աստվածը։ Նաև ացտեկական կանոնագրքերում այս տեղը կոչվում էր Tolutépetl, ինչը նշանակում է Տոլո աստծո բլուր, մատնացույց անելով հարևանությամբ գտնվող Նևադո դե Տոլուկա հրաբուխը։
1861 թվականին քաղաքի անվանն ավելացվել է Մեքսիկայի նախագահ Սեբաստիան Լերդո Դե Տեխադայի անունը։.
Պատմություն
Հնագույն ժամանակներում այդ վայրը հայտնի էր որպես Մատլատցինկոյի հովիտ, որտեղ ապրում էին չորս ցեղեր` մատլացինկա, օտոմի, մասաու և ացտեկներ։ Հետդասական շրջանում հովիտը ղեկավարվում էր մայրաքաղաքից, որի ավերակները այժմ գտնվում են Տոլուկից հյուսիս` Calixtlahuaca գյուղում։
1478 թվականին մեքսիկացի կայսր Աշայակատելը (Axayacatl) գրավել է Տոլուկի հովիտը։ Մայրաքաղաքը զրկվեց դինաստիայից և իշխանությունից, իսկ որոշ հողեր բաժանվեցին Մեխիկոյի հովտի թագավորների և իշխանավորների միջև։
Տնտեսություն
Քաղաքում կան սննդի, տեքստիլ, մետաղամշակման, ցելյուլոզա-թղթային արդյունաբերության տարբեր ձեռնարկություններ, մշակութային և կրթական հաստատություններ։ Զարգացած է տրանսպորտային ենթակառուցվածքը։ Քաղաքը սպասարկում է Ադոլֆո Լոպես Մատեոսի անվան միջազգային օդանավակայանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:1527 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յոանդու
Յոանդու (Joandu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մինանգկաբաուներ
Մինանգկաբաուներ, ժողովուրդ։ Բնակվում են Սումատրա կղզու արևմտյան և կենտրոնական, ինչպես նաև Ինդոնեզիայի մի շարք այլ շրջաններում ու նրա սահմաններից դուրս (Մալայզիայում)։
Իմաստաբանություն
Իմաստաբանություն, սեմանտիկա (հուն.՝ σημανξίκός - նշանակվող), ուսմունք նշանների և նշանային արտահայտությունների նշանակության մասին։ Որպես մասնավոր գիտական տեսություն Իմաստաբանությունը հանդես է գալիս նշանային համակարգեր (լեզուներ) հետազոտող տարբեր առարկաների կազմում։ Լայն առումով՝ Իմաստաբանությունը սեմիոտիկայի հիմնական բաժիններից է։ Այստեղ վերացականորեն դիտարկվում են նշանների՝ որպես առարկայական նշանակությունը գրողների, գործելու ընդհանուր պայմաններն ու օրինաչաւիությունները։ Տրամաբանական Իմաստաբանությունը հետազոտում է արդի ձևական տրամաբանության այն պրոբլեմատիկան, որն առաջանում է կապված այդտեղ կիրառվող ձևական նշանային համակարգերի մեկնաբանման հետ։ Հիմնական խնդիրները վերաբերում են նշանի, նշանակվող առարկայի և նշանի միջոցով արտահայտվող հասկացության բովանդակության փոխհարաբերություններին։ Տարբերվում են նշանակություն և իմաստ։ Կարևոր է նշանակման և ճշմարտացիության ձևական կանոնների հաստատումը։ 30-50-ական թվականներին արտասահմանում, հատկապես ԱՄՆ-ում, տարածվեց այսպես կոչված՝ «ընդհանուր Իմաստաբանությունը» (Ա. Կոժիբսկի և ուրիշներ), փիլիսոփայական ըմբռնում, որը սուբյեկտիվ իդեալիստական դիրքերից մեկնաբանում էր անհատի ու սոցիալական խմբերի մտածողության ու վարքի վրա լեզվի ներգործության հարցը։
Մինանգկաբաուներ
Թիվը՝ ավելի մոտ 8 միլիոն (2015)։ Լեզուն մոտ է ինդոնեզերենին, պատկանում է մալայա-պոլինեզյան լեզուներին։ Դավանում են իսլամ։ Այժմյան Սումատրայի ժողովուրդների զգալի մասը ծագմամբ կապված է Մինանգկաբաուների հետ։
Իմաստաբանություն
Կատեգորիա:Իմաստաբանություն
Մինանգկաբաուներ
19-րդ դարի 1-ին կեսին Մինանգկաբաուները պայքարում էին հոլանդացիների ներխուժման դեմ։ Հիմնականում զբաղվում են բրնձի մշակությամբ, XX դ․ սկզբից՝ տեխնիկական կուլտուրաների (կաուչուկ և այլն) արտադրությամբ, անասնապահությամբ ու զանազան արհեստներով։ Մինանգկաբաուների մոտ բուռն թափով զարգացել են կապիտալիստական հարաբերությունները, միաժամանակ պահպանվում են համայնքն ու մայրատոհմային կարգերի շատ գծեր։ Մինանգկաբաուները խոշոր դեր են կատարում Ինդոնեզիայի քաղաքական և մշակութային կյանքում։
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի ազգեր Կատեգորիա:Մալայզիայի ազգեր Կատեգորիա:Սինգապուրի ազգեր
Կուրաու
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆերնաս շրջան (Նեբրասկա)
Ֆերնաս շրջան (Furnas County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.860 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.324 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բիվեր Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Կուշչևկա (այլ կիրառումներ)
Կուշչևկա, կարող է վերաբերել՝
Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն
Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն (Автономна Республіка Крим, Автономная Республика Крым, Qırım Muhtar Cumhuriyeti), ՂԻՀ (АРК, АРК, QMC), դե յուրե ինքնավար հանրապետություն էր Ուկրաինայի կազմի մեջ տեղաբաշխված Ղրիմ թերակղզու մեծ մասի վրա ։ Ունի Ռուսաստանի հետ ծովային սահման արևելքում։
ՂԻՀ-ի կազմի մեջ չի մտնում թերակղզու հարավարևմտյան մասը, որը ենթարկվում է Սևաստոպոլի քաղաքային խորհրդին, որը հանդիսանում է առանձին համապետական ենթակայության միավոր, և Արբատյան ցամաքալեզվակի հյուսիսային մասը, որը մտնում է Խերսոնի մարզի մեջ։
Պատմություն
1921 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Տավրիչեսկի գուբերնիայի մի մասից ձևավորվեց Ղրիմյան ԻԽՍՀ-ն։ 1945 թվականի հունիսի 30-ին այն դարձավ ՌԽՖՍՀ կազմում Ղրիմի մարզ։ 1948 թվականին Սևաստոպոլ քաղաքը առանձնացվեց, որպես հանրապետական նշանակության քաղաք։ 1954 թվականից ՈւԽՍՀ-ի կազմի մեջ։ 1991 թվականի փետրվարի 12-ին վերականգնվեց Ղրիմյան ԻԽՍՀ-ն։
Ղրիմի տարածքը պատմության ընթացքում բազմաթիվ անգամներ գրավվել է և վերահսկվել տարբեր պետությունների կողմից։ Իր պատմության ընթացքում այն վերահսկվել է կիմերացիների, հույների, սկյութերի, գոթերի, հունների, բուլղարների, խազարների կողմից, և մտել է Կիևյան Ռուսիայի, Բյուզանդական կայսրության, Կիպչակների պետության, Օսմանյան կայսրության, Ոսկե հորդայի թաթարների պետության և Մոնղոլների ենթակայության տակ։ 13-րդ դարում այն մասնակիորեն ենթարկվում էր Վենետիկի և Գենուայի հանրապետություններին, նրանցից հետո Ղրիմը ղեկավարում էին Ղրիմի խանությունը և Օսմանական կայսրությունը 15-18-րդ դարերում, Ռուսական կայսրության կողմից 18-20-րդ դարերում, և ի վերջո մինչև Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնելը, այն հանդիսանում էր Սովետական Միության մաս։
ՂԻՀ այժմ ինքնավար խորհրդարանական հանրապետություն է, Ուկրաինայի կազմի մեջ, որը կառավարվում է Ղրիմի սահմանադրության համաձայն և Ուկրաինայի օրենքներով։ Մայրաքաղաքը և հանրապետության կառավարության նստավայրն է Սիմֆերոպոլ քաղաքը, որը գտնվում է թերակղզու կենտրոնում։ Ղրիմի մակերևույթի մակերեսը կազմում է 26 200 կմ², և բնակչությունը, ըստ 2007 թվականի գնահատականների կազմում է 1 973 185 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Ղրիմ Կատեգորիա:1991 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի վիճելի տարածքներ Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Վարուժան Սուքիասյան
Վարուժան Գարսևանի Սուքիասյան, հայազգի ֆուտբոլային մարզիչ, նախկին ֆուտբոլիստ ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ից- 2016 թվականը եղել է Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ ։
1978-1987 թվականներին խաղացել է «Կոտայք» ֆուտբոլային ակումբում, 2015 թվականի ապրիլի 28-ից եղել է «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչ։ Ֆուտբոլիստ Երվանդ Սուքիասյանի եղբայրն է։
Ակումբային կարիերա
1978 թվականից մինչև 1987 թվականը Վարուժան Սուքիասյանը խաղացել է «Կոտայք» ֆուտբոլային ակումբում։ Թիմի հետ նա երկրորդ լիգայից անցել է առաջին լիգա, որտեղ անցկացրել է մի քանի մրցաշրջան։
Հանդես է եկել հարձակվողի դիրքում։ 1983 թվականին 21 գոլով ճանաչվել է թիմի լավագույն ռմբարկու։
Մարզչական կարիերա
1992 թվականին դարձել է նորաստեղծ «Բանանց» ակումբի գլխավոր մարզիչ։ Թիմի հետ միասին նա առաջին իսկ մրցաշրջանում նվաճել է արծաթե մեդալ առաջնությունում և դարձել Հայաստանի գավաթակիր։ Հաջորդ մրցաշրջանում թիմը վաստակել է բրոնզե մեդալ։ Մեկ տարի անց՝ առաջնության ավարտից հետո, որում ակումբն զբաղեցրել է 5-րդ տեղը, «Բանանցը» դադարեցրել է իր գոյությունը՝ ձուլվելով «Կոտայքին», իսկ Սուքիասյանը մնացել է առանց աշխատանքի ։
Շուտով Վարուժան Սուքիասյանն ընդունել է Երևանի «Վան» ակումբի հրավերը, որտեղ աշխատել է մեկ տարի։ Բաց թողնելով մեկ մրցաշրջան՝ Սուքիասյանը վերադարձել է Աբովյան, որտեղ զբաղեցրել է մարզիչ-խորհրդատուի պաշտոն տեղի «Կոտայք» ակումբում։ Նույն թվականին նա մեկնել է Լիբանան՝ մարզելու հայկական սփյուռքի «Օմենմեն» ակումբը ։
1998 թվականին Վարուժան Սուքիասյանը գլխավորել է «Ցեմենտ» ֆուտբոլային ակումբը, որի հետ կատարել է դուբլ։ Միաժամանակ նա դարձել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ ։ Հավաքականի հեը նա բարձր արդյունքների չի հասել, փոխարենը ակումբը խաղացել է շատ հաջող։ «Ցեմենտ» ակումբի հետ Սուքիասյանը նվաճել է նախ Գավաթը, ապա Հայաստանի առաջնության ոսկե մեդալներ, ինչն առաջինն էր և՛ ակումբի, և՛ մարզչի համար։ Հաջորդ տարի ակումբը կատարվել է հերթական դուբլը՝ հաղթելով Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում և Սուպերգավաթի եզրափակչում առաջ անցնելով «Շիրակից» հետխաղյա 11 մետրանոցների շնորհիվ։ Առաջնությունում թիմը հանդես է եկել պակաս հաջողությամբ՝ նվաճելով բրոնզե մեդալ։ Սակայն Սուքիասյանը հեռացել է թիմից մրցաշրջանի ավարտից երկու ամիս առաջ։
Վարուժան Սուքիասյանը վերադարձել է 2000 թվականին։ Նրա գլխավորությամբ թիմը, որն արդեն կոչվում էր «Արաքս», կրկին նվաճել է ոսկե մեդալ Հայաստանի առաջնությունում։ Նույն թվականին Սուքիասյանը դարձել է Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ՝ այդ պաշտոնն զբաղեցնելով գրեթե երկու տարի։ Սակայն հավաքականի հետ նա առանձին ձեռքբերումներ չի ունեցել և 2001 թվականի հոկտեմբերին Նորվեգիայի հավաքականի դեմ տնային խաղում կրած պարտությունից հետո հեռացել է պաշտոնից ։
2001 թվականի ապրիլին Վարուժան Սուքիասյանը վերադարձել է ակումբ, որն այդ ժամանակ արդեն կոչվում էր «Սպարտակ», և որի հետ նվաճել էր իր մարզչական կարիերայի հիմնական տիտղոսներն։ Չորս ամիս գլխավոր մարզչի պաշտոնն զբաղեցնելուց հետո Սուքիասյանը հեռացել է ակումբից։ 2003 թվականին նա կրկին գլխավորել է լիբանանյան «Օմենմենը» ։
2006 թվականին Սուքիասյանը դարձել է Երևանի «Արարատ» ակումբի գլխավոր մարզիչ։ Սուքիասյանի գալուց հետո ակումբի խաղը փեխվել է, դարձել տեխնիկական, գրագետ։ Թիմը հասել է երկար սպասված հաջողությունների։ 2007 թվականին ակումբը հասել է Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, որտեղ ավելացված ժամանակում պարտվել է «Բանանցին»։ Ամռանը, երբ «Արարատը» Հայաստանի առաջնությունում զբաղեցնում էր երկրորդ տեղը, Սուքիասյանը հեռացել է ակումբից ղեկավարության հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով։ Դրանով նա իր դժգոհությունն է հայտնել ղեկավարության գործողություններից, որն ակումբ էր հրավիրել սերբ Դուշան Միյիչին։ Վերջինս էլ արդյունքում փոխարինել է Սուքիասյանին ։
Մեկ տարուց քիչ ժամանակում գլխավորել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականը։ 2008 թվականի մարտին վերադարձել է «Արարատ»։ Նրա գլխավորությամբ ակումբը դարձել է Հայաստանի գավաթակիր, իսկ առաջնության եզրափակչում պարտվել է ավելացված ժամանակում ։ Հանդիպումից հետո մամուլում տպագրվել է Սուքիասյանի խոսքը, որում նա խղի գլխավոր մարզիչ մեղադրել է հանդիպումից հետո իր նկատմամբ ֆիզիկական ուժ կիրառելու մեջ։ Տարվա վերջին Սուքիասյանը հեռացել է «Արարարտից» ղեկավարության հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով։
2009 թվականի փետրվարի 3-ին հայկական մարզական մամուլում լուրեր են տարածվել «Իմպուլս» ակումբի վերստեղծման վերաբերյալ։ Ակումբի փոխնախագահ և մարզչական շտաբի ղեկավար է դարձել Վարուժան Սուքիասյանը, որը հետագայում դարձել է նաև ակումբի սելեկցիոներ։ Նրա օգնությամբ Դիլիջանի ակումբը նվաճել է փոքր ոսկե մեդալներ Հայաաստանի առաջին լիգայի առաջնությունում։ 2010 թվականի սկզբին Սուքիասյանը դարձել է «Իմպուլսի» գլխավոր մարզիչ։ Նրա գլխավորությամբ ակումբը կատարել է իր նորամուտը Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում և Պրեմիեր լիգայում։ Սակայն գավաթի խաղարկությունում երկու անգամ նվազագույն հաշվով պարտվել է «Փյունիկին», որը շարունակել է պայքարը, իսկ առաջնությունում կրել է երկու խոշոր պարտություն ։ Առաջնության սկզբում կրած անհաջողությունից հետո ակումբը շտկել է դրությունը, սակայն ընդհանուր առմամբ եղել են բազմաթիվ խնդիրներ։ Առաջատարների դեմ խաղերում ակումբի հաջողություն չի ունեցել։ Ակումբի ղեկավարությունը որոշել է Վարուժան Սուքիասյանին հեռացնել գլխավոր մարզչի պաշտոնից և նրա փոխարեն նշանակել Արմեն Գյուլբուդաղյանցին ։ Հուլիսի վերջին հայտնի է դարձել, որ Սուքիասյանը հեռանում է ֆուտբոլից։ Նա աշխատանքի է անցել Երևանի քաղաքապետարանում։
2014 թվականի հունիսի 10-ին Վարուժան Սուքիասյանը նշանակվել է «Ալաշկերտ» ֆուտբոլային ակումբի փոխնախագահ։
2015 թվականի ապրիլի 28-ին դարձել է «Արարատ» (Երևան) ակումբի գլխավոր մարզիչ։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 10-ին դարձել է Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Սերգեև-Ցենսկու փողոց (Ալուշտա)
Սերգեև-Ցենսկու փողոց (Улица Сергеева-Ценского), փողոց Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (1875-1958) պատվին։ Սկիզբ է առնում Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 1800 մետր է։
Նկարագրություն
Ալուշտա քաղաքի Սերգեև-Ցենսկու փողոցը սկսվում է Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից, հատում Չատիրդագսկայա փողոցը, Դեկաբրիստների ծառուղին և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Մեծ մասամբ գտնվում է Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Փողոցում կա համարակալված 43 շինություն։ Երկարությունը 1800 մետր է։
Սերգեև-Ցենսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298500։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (Սերգեև, 1875-1958) պատվին։ 1903 թվականից նա ապրել է Ղրիմում։ Գրողի գլխավոր ստեղծագործությունը «Ռուսաստանի կերպարանափոխումը» բազմահատոր անավարտ էպոպեան է, որն ընդգրկում է 12 վեպ, 3 վիպակ և 2 էտյուդ (գրվել է 45 տարում)։ Մեծ ժողովրդականություն է ստացել Սերգեև-Ցենսկու «Սևաստոպոլյան պաշտպանություն» էպոպեան (1937-1939, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ), որտեղ ստեղծված են 1853-1956 թվականների Ղրիմի պատերազմում Սևաստոպոլի հերոս պաշտպանների կերպարներ։ Սերգեև-Ցենսկու երկերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է Լենինի և երեք այլ շքանշաններով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալուշտայի փողոցներ
Վիդնոե (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
Վիդնոե (Видне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիդնոե գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լևալի
Լևալի (Левали, Ләүәле), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 387 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալբերտ Սարգսյան (ֆուտբոլիստ)
{{Տեղեկաքարտ Ֆուտբոլիստ | անուն = Ալբերտ Սարգսյան | բնագիր անուն = Альберт Саркисян | պատկեր = | պատկերի չափ = | alt = | պատկերի նկարագիր = | նկարագրություն = | նկարագիր = | ամբողջական անուն = Ալբերտ Էլվադիկի Սարգսյան | ծննդյան ամասիվ = | մահվան ամսաթիվ = | ծննդավայր = {{դրոշ|Ռուսաստանի Խորհրդային Դաշնային Սոցիալիստական Հանրապետություն}}Նալչիկ, ՌԽԴՍՀ | մահվան վայր = | հասակ = 182 սմ | դիրք = Կիսապաշտպան | ազգությունը = | քաղաքացիությունը = {{Դրոշ|Ռուսաստան}} Ռուսաստան Հայաստան | մականուն = | քաշ = | ներկա ակումբ = Ավարտել է կարիերան | ակումբի համար = | ակումբ = {{Ֆուտբոլային կարիերա }} | ընդհանուր տարիներ = | ընդհանուր խաղեր = | ընդհանուր գոլեր = | ազգային թիմ = {{Ֆուտբոլային կարիերա }}
Ալբերտ Էլվադիկի Սարգսյանը (Альберт Эльвадикович Саркисян, մայիսի 15, 1975, Նալչիկ, Կաբարդա–Բալկարական ԻԽՍՀ, ՌԽԴՍՀ) ռուսաստանյան ծագումով հայ նախկին ֆուտբոլային կիսապաշտպան է ։
Ալբերտ Սարգսյանը 1997—2005 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի հավաքականի կազմում, դառնալով 3 գոլի հեղինակ, բոլորն էլ` Ուկրաինայի հավաքականի դեմ խաղերում։ Ֆուտբոլիստը Լոկոմոտիվ ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի կրկնակի գավաթակիր, Աթըրաու ակումբի կազմում` Ղազախստանի գավաթակիր։
Ակումբային կարիերա
Ալբերտ Սարգսյանը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1992 թվականին` Նալչիկի Սպարտակ ակումբում։ Ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը խաղադաշտ է դուրս եկել 119 խաղերում (մեկնարկային կազմում` 115 խաղերում) և հեղինակել է 25 գոլ։
Իր արդյունավետ խաղի համար Ալբերտ Սարգսյանը 1997 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի Լոկոմոտիվ, որի կազմում անցկացրել է չորս ու կես մրցաշրջան։ 1990-ականների երկրորդ կեսին այդտեղ էր հանդես գալիս նաև Հայաստանի հավաքականի մեկ այլ ֆուտբոլիստ` Սարգիս Հովհաննիսյանը։ Թիմի կազմում Ալբերտ Սարգսյանը դարձել է Ռուսաստանի կրկնակի գավաթակիր (2000 և 2001 թվականներին), Ռուսաստանի առաջնության եռակի արծաթե մեդալակիր և երկու անգամ հասել է Գավաթակիրների գավաթի կիսաեզրափակիչ։ Եղել է թիմի առանցքային ֆուտբոլիստներից ։
2002 թվականին Ալբերտ Սարգսյանը տեղափոխվել է Տորպեդո, սակայն շուտով վարձավճարով տեղափոխվել է Կիևի Արսենալ ։
2003-2009 թվականներին Ալբերտ Սարգսյանը հանդես է եկել Ալանիա, Ամկար, Թերեք, Մոսկվայի Նիկա, ՄՎԴ Ռոսիի, Աթըրաու ակումբներում։ Վերջինի կազմում ֆուտբոլիստը դարձել է Ղազախստանի գավաթակիր ։ 2009 թվականին ֆուտբոլիստը գոլ է հեղինակել Լոկոմոտիվ ակումբի և Ռուսաստանի հավաքականի «Լեգենդների հանդիպման» ժամանակ ։
2010 թվականին Ալբերտ Սարգսյանը վերադարձել է Լոկոմոտիվ-2։ 2011 թվականին ֆուտբոլիստը հայտարարել է ֆուտբոլային կարիերան ավարտելու մասին ։
Մրցելույթներ հավաքականում
Ալբերտ Սարգսյանը հավաքականներում իր մրցելույթներն սկսել է 1990 թվականին` մեկ խաղ անցկացնելով ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում ։
Հայաստանից դուրս ծնված շատ ֆուտբոլիստների նման, Ալբերտ Սարգսյանը ևս Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից հրավիրվել է Հայաստանի հավաքական։ Հավաքականի կազմում իր առաջին հանդիպումը ֆուտբոլիստն անցկացրել է 1997 թվականի մայիսի 7-ին` Ուկրաինայի հավաքականի դեմ խաղում։
Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի կազմում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել մինչև 2005 թվականը և անցկացրել է 33 հանդիպում` ընդամենը խփելով 3 գոլ, երեքն էլ` Ուկրաինայի հավաքականի դարպասը ։ Բոլոր երեք գոլերը ֆուտբոլիստը հեղինակել է երկու խաղերում, դրանցից 2-ը խփելով տասնմեկ մետրանոց հարվածներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսահայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Նալչիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արսենալ Կիևի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամկար Պերմի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալանիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
300 միլիոն իենի գողություն
300 միլիոն իենի գողություն (三億円事件), ամենախոշոր գողությունը Ճապոնիայում պատմության մեջ, որը տեղի է ունեցել 1968 թվականին։ 2014 թվականի տվյալներով հանցանքը բացահայտված չէ, ավազակի անձը հաստատված չէ, իսկ գողոնը գտնված չէ ։
Իրադարձությունների ընթացք
1968 թվականի դեկտեմբերի 10-ին «Նիխոն Սինտակու Գինկո» բանկի չորս աշխատակից 294 307 500 իեն (մոտ 817 520 ԱՄՆ դոլար ) էին տեղափոխում մեքենայի բեռնախցիկում։ Գումարը, որը դրված էր 4 մետաղյա արկղերում, Տոշիբա ընկերության գործարաններից մեկի գումարն էր, որը որպես պարգև պետք է տրվեր աշխատակիցներին։ Փողոցներից մեկում՝ քաղաքային բանտից ոչ շատ հեռու, մեքենան կանգնեցրեց ոստիկանական մոտոցիկլետով մի մարդ, որը ոստիկանական համազգեստ էր հագել։ Տղամարդը բանկի աշխատակիցներին հաղորդեց, որ հենց նոր պայթեցվել է իրենց բանկի կառավարչի տունը և որ ըստ ոստիկանության՝ մեքենայում ևս պայթուցիկ կա։ Բանկի աշխատակիցները դուրս եկան ավտոմեքենայից, իսկ տղամարդը մեքենայի տակ մտավ։ Մի քանի վայրկյան անց մեքենայի տակից կրակ երևաց, այնուհետև՝ ծուխ։ «Ոստիկանը» դուրս ցատկեց ճչալով, որ հիմա ամեն ինչ կպայթի և սպասելով, մինչև բանկի աշխատակիցները փախան դեպի բանտի պատը՝ նստեց վերջիններիս ավտոմեքենան և ուղևորվեց անհայտ ուղղությամբ։
Հետաքննություն
Գողության հետաքննությունը շարունակվեց 7 տարի․ հենց այս ժամկետն է սահմնավել ճապոնական օրենսդրի կողմից նմանատիպ հանցանքների համար։ Ավազակն այդպես էլ չբացահայտվեց, իսկ գումարը՝ չգտնվեց։ Հանցագործի անձի հաստատման հետագա փորձերը կատարեցին լրագրողները, սական նրանցից և ոչ ոք չկարողացավ վստահորեն ապացուցել իր վարկածը ։ 1988 թվականին սպառվեց վաղեմության և հանցանքի քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության ժամկետը՝ ավազակին հնարավորություն տալով բացեբաց խոստովանել իր արարքը՝ առաց վախենալու, որ դրա համար պատիժ կկրի։ Այդուհանդերձ, հանցագործն այդպես էլ մնաց անհայտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 թվականը Ճապոնիայում Կատեգորիա:Անհատական գողություններ Կատեգորիա:Հանցագործությունը 1968 թվականին Կատեգորիա:Տոկիոյի պատմություն Կատեգորիա:Հանցագործությունը Ճապոնիայում Կատեգորիա:Բանկի կողոպուտներ Կատեգորիա:Դավադրության տեսություն
Բրազիլական ճագար
Բրազիլական ճագար   նապաստականմանների կարգի ճագարների ընտանիքի կաթնասուն կենդանի։
Ապրելակերպ
Վարում է միայնակ, գիշերային ապրելակերպ։ Սովորաբար այն ակտիվ է երեկոյան կամ առավոտյան ժամերին։ Սնվում է հիմնականում խոտերով և սաղարթներով ։
Վերարտադրություն
Ի տարբերություն այլ տեսակների, այս տեսակի էգը տարեկան բերում է մեկ ձագ։ Հղիության ժամկետը 6 շաբաթ է, բնի մեջ լինում է ամենաշատը 2 ձագ ։
Ջիգինկա
Ջիգինկա (Джигинка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1868 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Չեռնիգով
Չեռնիգով (Чернігів), պատմական քաղաք Ուկրաինայի հյուսիսում։ Չեռնիգովի մարզի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքում կան բազմաթիվ թատրոններ, ակումբներ, հիմնարկներ, դպրոց և բազմաթիվ մշակութային կառույցներ ։
Գալատին շրջան (Մոնտանա)
Գալատին շրջան (Gallatin County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6.493 կմ² է, բնակչությունը՝ 67.831 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բոզման բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1864 թ.։
Չեռնիգով
Քույր քաղաքներ
Չեռնիգովը քույր է հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի հերոս քաղաքներ
Գալատին շրջան (Մոնտանա)
Կատեգորիա:Մոնտանայի շրջաններ
Գոմշասար
Գոմշասար, լեռ Հայկական լեռնաշխարհի հարավ-արևելքում՝ Արցախի Հանրապետության հյուսիսային մասում՝ Շահումյանի շրջանում։ Ունի 3,724․6 մ բարձրություն։ Հանդիսանում է Մռավի լեռնաշղթա լեռնագագաթներից և Արցախի Հանրապետության ամենաբարձր գագաթը  ։
Անուն
Լեռը հայտնի է տարբեր անուններով։ Հայկական անունը Գոմշասար է։ Կիրառելի է նաև Արիության լեռ անունը։ Տարածված է Գյամիշ անունը, որը ադրբեջանական աղբյուրներում  ։
Ֆիզիկաաշխարհագրական նկարագիր
Կազմված է հրաբխածին ապարներից, կատարային մասը ժայռոտ է, լավ է արտահայտված վերընթաց լանդշաֆտային գոտիականությունը՝ լեռնատափաստաններից մինչև ձնամերձ գոտի։
Լեռնագագաթին կան հնագույն սառցապատման հետքեր, նախկին սառցադաշտային կրկեսում այժմ էլ պահպանվում են ձյան բծեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի լեռներ Կատեգորիա:Շահումյանի շրջանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արցախի լեռնագագաթներ
Բեոն (Էն)
INSEE կոդը՝ 01039։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզից գտնվում է 420 կմ հյուսիս-արևելք, Լիոնից` 75 կմ հյուսիս, իսկ Բուրկ ան Բրեսը` 60 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 373 մարդ է ըստ 2010 թվականի մարդահամարի։
Տնտեսություն
Ըստ 2010 թվականի 251 մարդ աշխատունակ տարիքում են (15-64 տարեկան), տնտեսապես ակտիվ են 186 մարդ, 65 մարդ ակտիվ չէ։ 186 ակտիվ բնակիչներից 174 մարդ աշխատել է (102 տղամարդ և 72 կին), աշխատանք չեն ունեցել 12 մարդ։ Ոչ ակտիվ 65 մարդկանցից 20-ը դպրոցականներ կամ ուսանողներ են, 24 մարդ թոշակառու, 21 մարդ ակտիվ չեն տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Acanthorrhinum
Acanthorrhinum, Ջղախոտազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։ Այն իր մեջ ներառում է 2 տեսակ, որոնք հանդիպում են Իսպանիայում և Հյուսիսային Աֆրիկայում ։
Կարգաբանություն
Acanthorrhinum-ը պատկանում է երկշաքիլավոր բույսերի դասի Խուլեղինջածաղկավորների կարգի Ջղախոտազգիների ընտանիքի Antirrhineae ցեղախմբին ։
Դագ Համարշոլդ
Դագ Յալմար Ագնե Կարլ Համարշոլդ (Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld,, ), շվեդ քաղաքական գործիչ, որը տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Շվեդիայի բանկում, ֆինանսների նախարարությունում, իսկ ավելի ուշ նաև արտաքին գործերի նախարարությունում, 1953 թվականից մինչ մահը եղել է ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը, ՄԱԿ-ի առաջին խաղաղապահ գործողության կազմակերպիչը (1956 թ․, Եգիպտոս)։
Հայտնի է նաև որպես պոետ, լրագրող և ուրվագծագիր։ Շվեդիական ակադեմիայի անդամ 1954 թվականից։ 1961 թվականին Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (մրցանակը շնորհվել է հետմահու)։
Մահացել է Հյուսիսային Ռոդեզիայում ավիավթարի ժամանակ Կոնգոյում ՄԱԿ-ի խաղաղապահ գործողության ժամանակ։ Ավիավթարի ճշգրիտ պատճառները և հանգամանքները մինչ այժմ հայտնի չեն։
Մանկություն և պատանեկություն
Դագ Համարշոլդը ծնվել է 1905 թվականի հուլիսի 29-ին Յոնչյոպինգ քաղաքի Լիլիեխոլմեն թաղամասում, որը գտնվում է Վեթեռն լճի ափին՝ Շվեդիայի կենտրոնական մասի հարավում՝ Ստոկհոլմից մոտավորապես 280 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Հայրը շվեդ պետական գործիչ Յալմար Համարշոլդն էր (1862֊1953), մայրը՝ Ագնես Մ․ Կ․ Համարշոլդը (1866֊1940, ի ծնե՝ Ալմկվիստ) ։ Յալմարն ու Ագնեսը 4 զավակ ունեին, որոնցից Դագն ամենակրտսերն էր։
Համարշոլդների ազնվական տոհմի հիմնադիրը Պեդեր (Պեր) Միկաելսոնն է (մոտ 1560֊1646), որը ծառայում էր Շվեդիայի Կառլ IX արքայի մոտ։ 1610 թվականին նա դառնում է ազնվական և ստանում Համարշոլդ (Hammarsköld), ավելի ուշ նշանակվում է Էլանդ կղզու զորքերի հրամանատար ։ Նրա սերունդների մեջ գերակշռում էին զինվորականները, սակայն կային նաև անձինք, որոնք հայտնի էին այլ բնագավառներում, ինչպես օրինակ գրող և պատմաբան Լորենցո Համարշոլդը (1785֊1827)՝ Դագի ապուպապի եղբայրը։
Դագի հայրը իրավագիտության պրոֆեսոր էր։ Շուտով Դագի ծնվելուց հետո՝ 1905 թվականին, ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագեն, որտեղ ստանում է դիվանագիտական պաշտոն։ Յալմար Համարշոլդը մասնագիտանում է միջազգային իրավունքի հարցերում,մասնակցում Միջազգային իրավունքի Հաագայի երկրորդ համաժողովին (1907), որն իր կնիքն է թողնում ինչպես իր, այնպես էլ իր երեխաների կարիերայի վրա․ հետագայում միջազգային իրավունքի հարցերով զբաղվել է և՛ Դագը, և՛ նրա երկու ավագ եղբայրները՝ Բու Համարշոլդը (1891֊1974), որը պետական պաշտոն է զբաղեցրել և Օկե Համարշոլդը (1893֊1937), որն աշխատել է ՄԱԿ-ի միջազգային դատարանում։
1907 թվականին Դագի հայրը նահանգապետի պաշտոն է ստանում և ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Ուպսալա (Ստոկհոլմից 60 կմ հյուսիս)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Յալմար Համարշոլդը զբաղեցրել է Շվեդիայի վարչապետի (1914-1917) և միաժամանակ նաև Զինված ուժերի նախարարի պաշտոնը (1914 թվականին) ։ Նրա ընտանիքը շարունակում էր բնակվել Ուպսալայում․ հենց այս քաղաքը Դագի համար դարձավ հարազատ, այստեղ է նա հաճախել դպրոց, այնուհետև՝ համալսարան։
Դագի մայրը՝ Ագնեսը, Գուստավ Ֆրիդոլֆ Ալմկվիստի՝ Շվեդիայի բանտերի գլխավոր տնօրենի (Fångvårdsstyrelsen) դուստրն էր (1814֊1886), որը շվեդ դասական գրող Կարլ Ալմքվիստի խորթ եղբայրն էր։ Հենց Ագնեսից էին գալիս ընտանիքի գրական հետաքրքրությունները․ Դագի, ինչպես նաև ավագ եղբայրներից մեկի՝ Ստեն Համարշոլդի (1900֊1972) գրական գործունեությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարներ Կատեգորիա:Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Շվեդ նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Շվեդիայի ազնվականություն Կատեգորիա:Ուփսալայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ դիվանագետներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ տնտեսագետներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Դավադրության տեսություն Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ
Յոավեսկի
Յոավեսկի (Joaveski), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
Անահիտ Բախշյան
Անահիտ Ներսեսի Բախշյան, հայ հասարակական-քաղաքական, կուսակցական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր Ժառանգություն կուսակցությունից, Երևանի ավագանու նախկին անդամ «Բարև Երևան», ԵԼՔ դաշինքներից, ՀՀ Ազգային ժողովի նախկին անդամ Յուրի Բախշյանի այրի։
Յոավեսկի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։
Անահիտ Բախշյան
Պարգևներ
ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի կողմից ՀՀ անկախության 20-ամյակի առիթով արժանացել է մեդալի։ Մեդալը նախատեսված է եղել Ժառանգություն կուսակցության որևէ անդամի համար, ում կներկայացնի կուսակցությունը։ Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ կուսակցության ղեկավար կազմի անդամներ Անահիտ Բախշյանը, Զարուհի Փոստանջյանը, Ստյոպա Սաֆարյանը, Արմեն Մարտիրոսյանը որոշել են, որ մեդալը պետք է տրվի Անահիտ Բախշյանին։ Ա.Բախշյանի՝ Սերժ Սարգսյանի կողմից մեդալ վերցնելու հանգամանքը քննադատական լայն արձագանք է գտել մամուլում  ։ 2018 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ վարչապետի պաշտոնից Սերժ Սարգսյանի տված հրաժարականից կարճ ժամանակ առաջ Անահիտ Բախշյանը հրաժարվել է մեդալից՝ հետևելով մի շարք դերասանների, երգիչ-երգչուհիների նմանատիպ արարքին։
Յոավեսկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վլադիմիրո-Ուլյանովկա
Վլադիմիրո-Ուլյանովկա (Володимиро-Ульяновка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լուսաղբյուր (Շիրակի մարզ)
Լուսաղբյուր, գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում, մարզկենտրոնից 22 կմ հարավ-արևմուտք։ Ծովի մակարդակից 1470 մ բարձրության վրա։ Գյուղը հիմնադրվել է 1826-1829 թվականներին Արևմտյան Հայաստանի Մուշի և Բասենի գավառներից տեղահանված գաղթականների կողմից։ Առաջինը գյուղ է եկել Նավասարդ անունով մի մարդ իր ընտանիքով, որը եղել է ներկայիս Համբարյանների նախապապը։ Այնուհետև եկել են Յուզբաշոնք՝ ներկայիս Աղանիկյաններն ու Սմբատյաններն են։ 1915 թվականի եղեռնից հետո 1917 թվականից 1918 թվականին Մուշի Խարս գյուղից արտագաղթածները համալրել են գյուղի բնակչությունը, նրանց թվում այդ տարիներին արտագաղթել են նաև երջանկահիշատակ՝ Անդրանիկ Մարգարյանի պապերը։
1920-ական թվականներին գյուղն ունեցել է ավելի քան 300 տնտեսություն։ Գյուղը ունեցել է եկեղեցի, որը կառուցվել է 1860 թվականին։ 1925-1926 թվականներին գյուղում գործել են տնային դպրոցներ։ Այնուհետև գործել է տարրական դպրոց, մինչև 4-րդ դասարան։ 1939- 1940 թվականներին կառուցվել է Լուսաղբյուրի յոթնամյա դպրոցը։ Գյուղի բնակչությունն այդ տարիներին հիմնականում զբաղվել են հողագործությամբ, անասնապահությամբ, մեղվաբուծությամբ և այգեգործությամբ։ Գյուղում մշակել են մոտ 9 հա բանջարանոց, գործել է 2 ջրաղաց՝ Անդիկի և Համբոյենց ջրաղացը։ Մոտ 165 տարի առաջ գյուղում կառուցվել է 2 ձիթհանք։ Շինարարության համար փայտը բերել են սայլերով, Սարիղամիշից։ Համբոյենց ձիթհանքը գործել է մինչև 1973 թվականը։ Կոլտնտեսության տարիներին զբաղվել են նաև խոզաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ։ Այդ տարիներին գյուղում գործել է ակումբ, գրադարան, մանկապարտեզ։ Մինչև 1960-ական թվականները գործել է նաև ստացիոնար հիվանդանոց- ծննդատուն։ Համայնքի տարածքով է անցնում Երևան –Թբիլիսի երկաթգիծը և Գյումրի-Արմավիր ավտոճանապարհը։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից 20 կմ է։ Հիմա գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց՝ 182 աշակերտական տեղով, որը կառուցվել է 1990 թվականին և կատարվել է հիմնական վերանորոգում 2005 թվականին։ Կա մանկապարտեզ 50 երեխայի համար, որը ներկայումս չի գործում, ունի վերանորոգման կարիք։ Գյուղն ունի գրադարան 7463 կտոր գրքով, որը ևս ունի վերանորոգման կարիք։ Համայնքը գազաֆիկացված է, 3500 մ ներհամայնքային ճանապարհ ասֆալտապատված է։ Խմելու ջրի ներքին ցանցը չի գործում, որը համարվում է գյուղի հիմնական պրոբլեմը։ Լուսաղբյուր համայնքը հարևան համայնքների, նախկին շրջկենտրոնի և մարզկենտրոնի հետ կապող տրանսպորտի վիճակը լավ է ։
Բնակչություն
Նախնիների մի մասը 1829-1830 թվականներին գաղթել է Մուշից և Բասենից, 1878 թ.՝ Կարսից և 1915-1918 թվականներին այլ տեղերից։
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի մշակությամբ և անասնապահությամբ։
Օգտակար հանածոներ
Շրջակայքում տարածված են կրաքարերի, պեմզայի, սև տուֆի, ավազի և բազալտի պաշարներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անիի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Ժողովածու (2717)
Ժողովածու (2717), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2717 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում, 1857 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29,5X20,3, 25X20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 64 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 52ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գեյջ շրջան (Նեբրասկա)
Գեյջ շրջան (Gage County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.214 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.993 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բեատրիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Նեբրասկայի շրջաններ
Կիրիլ Դիդենոկ
Կենսագրություն
Կիրիլ Դիդենոկը ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 19-ին Սամարայում ։ Հայրը Ալեքսանդր Պետրովիչ Դիդենոկն է, մայրը՝ Նատալյա Անատոլևնա Նեֆեդովան, ուսուցչուհի է։ Կիրիլն ունի երկու քույր՝ Վիկտորիա և Դոնատա Դիդենոկները։
Ստացել է մենեջերի կրթություն Մոսկվայի Չերնոմիրդինի անվան պետական բաց համալսարանում։ Աշխատել է որպես լուսանկարիչ՝ տարբեր միջոցառումների ժամանակ լուսանկարելով այնպիսի աստղերի, ինչպիսիք են Վերա Բրեժնևան, Ռոմա Ժոլուդը, Սաշա Բուրիմովան, Յան Գորդիենկոն, Ալինա Լանինան և այլք։ Երգիչ Նիկոլայ Բասկովի հետ որպես լուսանկարիչ մեկնել է հյուրախաղերի 55 քաղաքներ, որի արդյունքում նրա հետ աշխատել է ավելի քան երկու տարի ։
Բլոգերների և ինֆլուենսերների նկատմամբ նրա հետաքրքրությունը վերածվել է նրանց հետ աշխատելու ցանկության ։ 2013-2015 թվականներին Դիդենոկը «Nectarin» digital-գործակալության PR մենեջերը և քոփիռայթերն էր, իսկ 2015-2017 թվականներին՝ «Feedstars»-ի PR-տնօրենը ։
Կիրիլ Դիդենոկը, Փեյզուլա Մահոմեդովը և Մաքսիմ Սերովը որպես մենեջեր աշխատել են բլոգերների հետ՝ բերելով ընկերություն նոր բրենդներ։ 2017 թվականին նրանք ստեղծել են «Didenok Team» սելեբրիթի-գործակալությունը ։ Կես տարի անց նրա անձնակազմին միացան նաև մոնտաժոր և օպերատոր։ Առաջին գրասենյակը գտնվել է Կիրիլի բնակարանում, այնուհետև որոշ ժամանակ գործնական հանդիպումները ընթացել են սրճարաններում, կես տարի անց թիմը հաստատվել է Կիրիլի ընկերուհու արտ-պատկերասրահի նկուղային հարկում։ Առաջին բլոգեր-հաճախորդը Եկատերինա Ադուշկինան էր, իսկ առաջին ընկերություն-հաճախորդը՝ «Vicks»-ը և «Paulig»-ը։ 2018 թվականին գործակալությունը սկսել է համագործակցել «Данон Россия»-ի հետ ։
Լեյբլները հաճախ մերժում էին թիմին բլոգերների երգերի թողարկման հարցում, ուստի հաճելի էր նոր երաժշտական հրատարակչության՝ «DNK Music»-ի հիմնադրման գաղափարը, որը գլխավորելու էր Մաքսիմ Սերովը։ Լեյբլը աշխատում էր որպես պրոդյուսերական կենտրոն ։
2019 թվականի նոյեմբերին «Didenok Team»-ը AdIndex-ի վարկածով ինֆլյուենս-մարքեթինգի ոլորտում գտնվել է թոփ 10 գործակալությունների շարքում ։
2020 թվականի դրությամբ գործակալությունում աշխատում է 45 մարդ՝ ռեժիսորներ, սցենարիստներ, օպերատորներ, մոնտաժորներ, դիզայներներ, կրեատիվներ, լուսանկարիչներ ։ COVID-19-ի ժամանակ չեղակվել են բազմաթիվ նախագծեր, որոնցից ամենաթանկարժեքը 10 000 000 ռուբլի արժեր ։
Անձնական կյանք
2010 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կիրիլ Դիդենոկը սկսել է հանդիպել Եվա Օլեգովնա Պոպովայի հետ։ 2014 թվականի մայիսի 15-ին Եվան սկսել է կրել Դիդենոկ ազգանունը, իսկ հուլիսի 11-ին զույգն ամուսնացել է։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ծնվել է նրանց առաջնեկը՝ Տիմոֆեյ-Մատաֆեյը, իսկ 2021 թվականի մայիսի 18-ին՝ աղջիկը՝ Էրիկա-Էլիզան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Ծխախոտագործների փողոց (Երևան)
Ծխախոտագործների փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Տվյալներ
Սկսվում է Ծատուրյան փողոցից, ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ և հասնում Սարի թաղի մոտակայք։ Հատվող փողոցներ չունի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Կարինե Ղազինյան
Կարինե Լորիսի Ղազինյան (Կրոյան), հայ դիվանագետ, Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորությունում և Իռլանդիայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր նախկին դեսպան։
Կյանքը և գործունեությունը
Տիրապետում էր անգլերեն, ռուսերեն, գերմաներեն, ռումիներեն, պորտուգալերեն լեզուներին։
Մահը
Կարինե Ղազինյանը հանկարծամահ է եղել 2012 դեկտեմբերի 6-ին ԱՄՆ-ում, որտեղ բուժում էր ստանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպաններ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կին դեսպաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Լևաշովկա (գյուղ, Շիգոնսկի շրջան)
Լևաշովկա (Левашовка), գյուղ Ռուսաստանի, Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շիգոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Յիե (գյուղ, Լաիմյալա շրջան)
Յիե (Jõe), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վոլնի Պոսադ (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)
Վոլնի Պոսադ (Вільний Посад), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլնի Պոսադ գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(5205) Սերվիան
(5205) Սերվիան (Servian), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,338148 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2348 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4415 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1305,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275674 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,37° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լենսեր Աղալովյան
Լենսեր Աբգարի Աղալովյան, հայ գիտնական, քաղաքական գործիչ։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (2002), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996) ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 3-ին Քոլատակ գյուղում (այժմ՝ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում)։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մեխանիկայի ֆակուլտետը։
Մամուլ
Հոդվածների մատենագիտություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՀ Նախագահի թեկնածուներ Կատեգորիա:ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Գարֆիլդ շրջան (Մոնտանա)
Գարֆիլդ շրջան (Garfield County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 12.090 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.279 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջորդան բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1919 թ.։
Կատեգորիա:Մոնտանայի շրջաններ
Մատաֆիքս
«Մատաֆիքս» (Mattafix), բրիտանական նախկին երաժշտական դուետ՝ բաղկացած Մառլոն Ռուդետից (ծ. 1981) և Փրիթեշ Հիրջիից (ծ. 1979 թ.)։ Խումբը ստեղծագործել է հիփ հոփ, առ ընդ բի, ռեգգիի, բլյուզի և ջազ խառնուրդային ոճերում։
Առավել հայտնի է 2005 թվականին թողարկած «Big City Life» սինգլով։
2006 թվականին խումբը հաղթել է լեհաստանյան Սոպոտ քաղաքի ամենամյա երաժշտական փառատոնը։
Երաժշտական գործունեությունը խումբն ավարտել է 2010 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ
Բրիտանիկա հանրագիտարան
Բրիտանիկա հանրագիտարան (Encyclopædia Britannica) կամ Բրիտանիկա - համեմատաբար ավելի ամբողջական և համապարփակ հանրագիտարանը՝ անգլերեն լեզվով, ինչպես նաև հրատարակչության անվանում։
Հիմնադրվել է շոտլանդացի լուսավորիչներ փորագրող Էնդրյու Բելլի (1726—1809) և տպագրիչ-գրավաճառ Քոլին Մաքֆարքուհարի կողմից։ Որպես խմբագիր հրավիրվեց Ուիլյամ Սմելլին։
Պատմություն
«Բրիտանիկայի» պատմությունը նրա հրատարակությունների ստեղծման պատմությունն է, ժամանակակից հրատարակությունները՝ թվով 15 (հրատարակված 1985 թվականին)։ 1768-1771 թվականներին հանրագիտարանային բառարանի սկզբունքով լույս տեսած առաջին հրատարակությունը ուներ ընդամենը երեք հատոր։ Մինչ ութերորդ հրատարակությունը «Բրիտանիկան» լույս էր տեսնում Էդինբուրգում։ 1870 թվականին հրատարակչությունն անցնում է «The Times» թերթի հովանու տակ և տեղափոխվում է Լոնդոն, որտեղ լույս են տեսնում իններորդ և տասներորդ հրատարակությունները։ Իններորդ հրատարակությունը համալսարանական շրջանակներում հեղինակության համար ստացավ ոչ պաշտոնական «the scholar’s encyclopaedia» («ակադեմիականների հանրագիտարան») անվանումը։ Տասներորդ հրատարակությունում առաջին անգամ ի հայտ եկավ քարտեզագրական հատորը և առարկայացանկը։ Տասնմեկերորդ («Քեմբրիջյան») հրատարակությունը, որով և հանրագիտարանը ձեռք բերեց ժամանակակից տեսքը, 1500 փորձագետների մասնակցությամբ լույս ընծայեց Քեմբրիջի համալսարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանրագիտարաններ Կատեգորիա:Անգլերեն հանրագիտարաններ
Ջիդա (քաղաքատիպ ավան, Ջիդինսկի շրջան)
Ջիդա (Джида), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Բուրյաթիա հանրապետության Ջիդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5014 մարդ։