cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չարլի Չապլին
Գործիքավորումը
Չապլինի մոտ երաժշտության հանդեպ սեր է առաջանում երեխա ժամանակ և նա ինքն իրեն սովորեցնում է նվագել դաշնամուր, ջութակ և թավջութակ։ Նա համարում էր, որ երաժշտական նվագակցությունը կարևոր է ֆիլմի համար և, ԿԻնը Փարիզից ֆիլմից սկսած, նրա հետաքրքրությունն այս ասպարեզում աճում է։ Ձայնային տեխնոլոգիաների զարգացման հետ միաժամանակ Չապլինը սկսեց օգտագործել սինխրոնիզացված օրկեստրային սաունդթրեքեր, որոնք հենց ինքն էր գրում. ինչպես, օրինակ, Քաղաքի լույսեր (1931) ֆիլմի համար։ Այնուհետև նա գրում էր իր բոլոր ֆիլմերի երաժշտությունը և, 1950-ական թվականներից մինչ իր մահը, նա գրում էր իր բոլոր համր պատկերների և կարճամետրաժ ֆիլմերի համար։
Քանի որ Չապլինը պրոֆեսիոնալ երաժիշտ չէր, նա չէր կարողանում նոտաներ կարդալ և երաժշտություն ստեղծելու ընթացքում պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորների օգնության կարիքն ուներ, ինչպիսիք էին, օրինակ, Դեյվիդ Ռեքսինը, Ռեյմոնդ Ռաշը և Էրիկ Ջեյմսը։ Երաժշտական ռեժիսորներն աշխատանքի էին ընդունվում՝ ձայնագրման ընթացքին հետևելու համար. օրինակ՝ Ալֆրեդ Նյումանը՝ Քաղաքի լույսեր ֆիլմի համար։ Չնայած որոշ քննադատներ պնդում էին, որ նրա ֆիլմերում օգտագործվող երաժշտության հեղինակային իրավունքը պետք է տրվի այն կոմպոզիտորներին, ովքեր աշխատում էին նրա համար, Ռեքսինն, ով Չապլինի հետ աշխատում էր Նոր ժամանակներ ֆիլմի վրա, սթրեսի էր ենթարկում Չապլինի կրեատիվ դերը և ակտիվ մասնակցությունն աշխատանքային պրոցեսում։ Այս գործընթացը, որը կարող էր ամիսներ տևել, սովորաբար սկսվում էր Չապլինի՝ կոմպոզիտորին հստակորեն բացատրելով, թե ինչ է ուզում և երգելով կամ նվագելով մեղեդիներ, որոնք ստեղծել էր դաշնամուրի իպրովիզներ անելիս։ Այս մեղեդիները հետո զարգանում էին կոմպոզիտորների և Չապլին միասնական աշխատանքի արդյունքում։ Ըստ կինոպատմաբան Ջեֆֆրի Վենսի՝ «չնայած նա թողնում էր, որ աշխատակիցները գործիքավորեին բարդ հատվածները, երաժշտական հրամանն իրենն էր և ոչ մի նոտա չէր ավելանում առանց Չապլինի համաձայնության» ։
Չապլինի կատարած աշխատանքի արդյունքում ստեղծվել են 3 հայտնի երգեր. «Ժպիտը», որն ի սկզբանե գրվել էր Նոր ժամանակներ (1936) ֆիլմի համար և հետագայում հարմարեցվել էր Ջոն Թըրների և Ջեֆֆրի Փարսոնսի գրած խոսքերին, 1954 թվականին հիթ էր երգիչ Նաթ Քինգ Քոլի համար ։ Քաղաքի լույսերը ֆիլմի համար Չապլինը գրում է «Թերրիի բնաբանը» երգը, որը հայտնի է դառնում երգիչ Ջիմմի Յանգի շնորհիվ, սակայն երգի անունը փոխվում է և դառնում «Հավետ» (1952)։ Իսկ ահա «Սա իմ երգն է» ստեղծագործությունը, որը կատարում էր Պետուլա Կլարկը  Կոմսուհին Հոնկոնգից (1967) ֆիլմի համար, Միացյալ թագավորությունում և եվրոպական այլ երկրներում առաջին տեղում էր ։ Չապլինը ստանում է նաև իր առաջին մրցակցային Օսկարն իր երաժշտական գործունեության համար. 1973 թվականին Քաղաքի լույսեր ֆիլմի բնաբանը հաղթում է «Ֆիլմի համար գրված լավագույն երաժշտություն» անվանակարգում :
Ժառանգությունը
1998 թվականին կինոքննադատ էնդրյու Սարրիսը Չապլինին անվանում է «փաստացի միակ ամենակարևոր արտիստն, ում ծնել է կինոաշխարհը, միանշանակ դրա ամենայուրօրինակ դերասանը և, հավանաբար, դեռ դրա ամենատիեզերական սրբապատկերը»։ Նա Բրիտանական ֆիլմերի ինստիտուտի կողմից նկարագրվել է որպես «աշխարհի մշակույթում բարձրացող կերպար» և ընդգրկվել Թայմ ամսագրի «20-րդ դարի ամենակարևոր մարդկանց» ցուցակում «միլիոնավոր մարդկանց պատճառած ծիծաղի» համար և որովհետև նա «քիչ թե շատ հայտնագործել էր գլոբալ ճանաչումը և օգնել, որ արհեստն արվեստ դառնա» ։
Թափառաշրջիկի կերպարը մշակութային պատմության մաս էր դարձել։ Ըստ Սիմոն Լուվիշի՝ կերպարը ճանաչելի էր այն մարդկանց համար, ովքեր երբեք Չապլինի ֆիլմերից չեն տեսել և այն վայրերում, որտեղ ֆիլմերը երբեք չեն ցուցադրվել։ Քննադատ Լեոնարդո Մալթինը գրել է Թափառաշրջիկի «յուրահատուկ» և «անեղծ» բնավորության մասին և հավաստում, որ ոչ մի այլ կատակերգու չէր կարող համեմատվել «աշխարհի վրա նրա թողած ազդեցության հետ» ։ Երկրպագելով կերպարին՝ Ռիչարդ Շիկելն առաջարկում է, որ Չապլինի՝ Թափառաշրջիկի մասնակցությամբ ֆիլմերը պարունակում են «մարդկային հոգու ամենապերճախոս, հումորով հարուստ արտահայտությունները» ֆիլմարտադրության պատմության մեջ։ Կերպարի հետ կապված հուշագրությունները դեռ մեծ գումարներ են բերում աճուրդներում. 2006 թվականին Թափառաշրջիկի կերպարի մասը կազմող բոուլեր գլխարկը և շամբից պատրաստված գլխարկը լոս անջելեսյան աճուրդում վաճառվում են 140.000 դոլարով ։
Որպես կինեմատոգրաֆ, Չապլինը համարվում է պիոներ և 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ կերպարներից մեկը։ Նա հաճախ համարվում է «ոլորտի առաջին արտիստներից մեկը»։ Կինոպատմաբան Մարկ Կուզինսը գրել է, որ Չապլինը «փոխեց ոչ միայն կինոյի պատկերն, այլ նաև դրա սոցիոլոգիան և քերականությունը» և պնդում, որ Չապլինն այնքան կարևոր էր կատակերգության զարգացման համար, որքան Գրիֆֆիթը՝ դրամայի։ Նա առաջինն էր, ով հանրայնացրեց երկարամետրաժ կատակերգությունը և դանդաղեցրեց գործողոթյան քայլերը՝ դրան ավելացնելով պաթոս և սրամտություն ։ Չնայած նրա աշխատանքը հիմնականում բուֆոնադ է համարվում, Չապլինի Կինը Փարիզից (1923) դրաման հսկայածավալ ազդեցություն էր Էռնստ Լաբիչի Ամուսնական շրջան (1924) ֆիլի համար և այդպիսով մեծ դեր խաղաց «բարձրագույն կատակերգության» զարգացման գործում։ Չապլինին որպես իրենց ոգեշնչում հիշատակող կինեմատոգրաֆների թվում էին Ֆեդերիկո Ֆելլինին (ով Չապլինին անվանում էր «ինչ-որ տեսակի Ադամ, ումից մենք բոլորս սերվել ենք»), Ջաքս Տատին («Առանց նրա ես երբեք ֆիլմ չէի ստեղծի»), Ռենե Քլերը («Նա ոգեշնչել է յուրաքանչյուր կիեատոգրաֆի»), Մայքլ Փաուելը, Բիլլի Ուայլդերը, Վիտտորիո Դե Սիկան և Ռիչարդ Ատտենբորոն ։ Ռուս կինեմատոգրաֆ Անդրեյ Տարկովսկին երկրպագել է Չապլինին որպես «միակ մարդն, ով անցել է կինոյի պատմության գիրկն առանց որևէ շողքի կամ կասկածի։ Նրա ստեղծած ֆիլմերը երբեք չեն հնանա» ։
Չապլինը խիստ ազդեցություն է ունեցել նաև ավելի ուշ գործունեություն ծավալած կատակերգուների աշխատանքներում։ Մարսել Մարկուն ասել է, որ մնջախաղի դերասան դառնալու ոգեշնչումը եկել է Չապլինին դիտելուց հետո, իսկ ահա Ռաչ կապուրը հիմնել էր իր էկրանային կերպարը Թափառաշրջիկի կերպարի վրա ։ Մարկ Կուսինսը երևան է հանել Չապլինի կատակերգական ոճը նաև ֆրանսիական Պարոն Ուլո և իտալական Տոտո կերպարներում ։ Ինչ բերաբերում է այլ ոլորտների, Չապլինն օգնել է ոգեշնչել Ֆելիքս Կատու և Միկի Մաուս մուլտհերոսներին, ինչպես նաև ոգեշնչում է հանդիսացել Դադա արվեստի շարժման համար։ Որպես Միացյալ արտիստներ կազմակերպության հիմնադիր անդամներից մեկը, Չապլինը մեծ դեր է խաղացել նաև ֆիլմաշխարհի զարգացման գործում։ Ջերալդ Մաստը գրել է, որ, չնայած Միացյալ Արտիստներն այդպես էլ MGM-ի կամ Paramount Pictures-ի նման մեծ կազմակերպություն չդարձավ, բայց գաղափարը, որ ռեժիսորներն իրեց սեփական ֆիլմերը կարող էին ստեղծել, «իր ժամանակից մի քանի տարի առաջ էր»։
21-րդ դարում Չապլինի ֆիլմերից շատերը դեռ համարվում են դասականներ և դասվում երբևէ ստեղծված լավագույն ֆիլմերի շարքում։ 2012 թվականին Sight & Sound poll, ամսագիրը, որն ընդգրկում էր կինոքննադատների ռեժիսորների կողմից առանձնացված «թոփ 10» քվեները՝ որոշելու համար յուրաքանչյուր խմբի  ամենաողջունելի ֆիլմերը, դիտարկեց Քաղաքի լույսերը քննադատների թոփ 50-յակում, Նոր ժամանակները՝  թոփ 100-յակում, իսկ Մեծ Բռնապետը և Ոսկու տենդը՝ թոփ 250-յակում ։ Թոփ 100 ֆիլմերը, որոնք ընտրվել էին ռեժիսորների կողմից, ընդգրկում էին Նոր ժամանակները 22-րդ հորիզոնականում, Քաղաքի լույսերը՝ 30-րդում և Ոսկու տենդը՝ 91-րդում ։ Չապլինի աշխատանքներից յուրաքանչյուրը քվե էր ստանում ։ 2007 թվականին Ամերիկյան գիլմերի ինստիտուտը Քաղաքի լույսրեն անվանում է բոլոր ժամանակների ամերիկյան 11-րդ լավագույն ֆիլմ, իսկ ահա Ոսկու տենդը և Նոր ժամանակները կրկին ընդգրկվում են լավագույն 100-յակում ։ Չապլինի մասին գրքերը պարբերաբար շարունակում են տպագրվել և նա արդի քննարկման առարկա է մեդիագիտնականների և ֆիլմարխիվիստների համար: Չապլինի ֆիլմերից շատերն ունեցել են DVD և Blu-Ray ֆորմատներով թողարկումներ ։
Հիշատակը և պարգևները
Չապլինի վերջին տունը՝ Բանի ամրոցը Շվեյցարիայի Կորսիեր սուր Վեվի քաղաքում, վերածվել է թանգարանի և անվանվել «Չապլինի աշխարհ»։ Այն բացվել է 2016 թվականի ապրիլի 17-ին՝ 15 տարիների նախապատրաստական աշխատանքներից հետո և Րուտերսի կողմից նկարագրվում է որպես «Չարլի Չապլինի կյանքն ու գործունեությունը ցուցադրող ինտերակտիվ թանգարան» ։ Նրա ծննդյան 128-րդ տարեդարձի կապակցությամբ թանգարանի կազմակերպած միջոցառմանը ռեկորդային թվաքանակով 662 մարդ է ներկայանում Թափառաշրջիկի կերպարով զգեստավորված ։ Նախկինում Լոնդոնի Շարժվող նկարների  թանգարանն ուներ չապլինյան հիմնական ցուցադրություն և 1988 թվականին հյուրընկալում էր նրա կյանքին ու կարիերային նվիրված ցուցադրություններ։ 2010-2013 թվականներին Լոնդոնի կինոյի թանգարանը կազմակերպել էր ցուցադրություն, որը կոչվում էր Մեծն լոնդոնցի Չարլի Չապլինը :
Լոնդոնում, Չապլինի արձանը, որը կերտվել է Ջոն Դաբլդեյի կողմից և հանրությանը ներկայացվել 1981 թվականին, տեղակայված է Լեիսեսթեր հրապարակում։ Քաղաքում առկա է նաև նրա անունով կոչվող ճանապարհ, որը գտնվում է Լոնդոնի կենտրոնում և «Չարլի Չապլինի զբոսայգի», որը գտնվում է BFI IMAX կինոթատրոնի տեղակայման վայրում ։ Լոնդոնում, Հեմփշիրում և Յորքշիրում կան Չապլինին նվիրվա 9 կապույտ ցուցատախտակներ ։ 1980 թվականին Վեվեյի Սուիսս քաղաքում նրա անունով զբոսայգի է անվանակոչվել, իսկ 1982 թվականին այնտեղ նրա արձանն է կանգնեցվել։ 2011 թվականին Վեվեյում նաև Չապլինին պատկերող 2 որմնանկարներ են հայտնվել 2 14-հարկանի շենքերի վրա ։ Չապլինը պատվի է արժանացել նաև իռլանդական Ուոթըրվիլլ քաղաքի կողմից, որտեղ, 1960-ական թվականներին, բազմաթիվ ամառներ է անցկացրել իր ընտանիքի հետ։ 1998 թվականին այստեղ կանգնեցվել է նրա արձանն, իսկ 2011 թվականից սկսած քաղաքը տարին 1 անգամ հյուրընկալում է Չարլի Չապլին կատակերգության փառատոնը, որը ստեղծվել է Չապլինի թողած ժառանգությունը տոնելու և կոմիկական նոր տաղանդներ բացահայտելու համար ։
Ինչ վերաբերում է այլ պարգևներին՝ 3623 Չապլին փոքրիկ մոլորակը, որը հայտնաբերվել է սովետական տիեզերագնաց Լյուդմիլա Կառաշկինայի կողմից 1981 թվականին, անվանվել է Չապլինի անունով։ 1980-ական թվականների ընթացքում Թափառաշրջիկի կերպարն օգտագործվել է IBM կազմակերպության կողմից՝ իրենց արտադրած համակարգիչները գովազդելու համար։ 1989 թվականին Չապլինի 100-ամյա հոբելյանը նշանավորվեց բազմազան միջոցառումներով աշխարհի տարբեր ծայրերում, իսկ 2011 թվականի ապրիլի 15-ին՝ նրա 122-րդ տարեդարձից 1 օր առաջ, Գուգլը շնորհավորեց հատուկ պատրաստված Գուգլ Դուդլ տեսագրության միջոցով՝ իր գլոբալ և այլ երկրների գլխավոր էջերում ։ 6 մայրցամաքների  շատ երկրներ Չապլինի պատվել են նրա պատկերով նամականիշեր ստեղծելով ։
Չապլինի թողած ժառանգությունը ղեկավարվում է ի շահ նրա երեխաների՝ չապլինյան գրասենյակի կողմից, որը գտնվում է Փարիզում։ Գրասենյակը ներկայացնում է չապլինյան ասոցիացիան՝ հիմնադրված իր երեխաներից մի քանիսի, Ռոյ Էքսպորտ Էս Էյ Էսի, որին պատկանում է նրա՝ 1918 թվականից հետո ստեղծված ֆիլմերի մեծամասնության հեղինակային իրավունքը և Բաբբլս Ինքորփորեյթիդ Էս Էյի, որին են պատկանում Չապլինի կերպարի և անվան հեղինակային իրավունքները, կողմից՝ նրա աշխատանքների «անունը, պատկերը և բարոյական իրավունքները պաշտպանելու» համար ։ Հիմնական արխիվը պահվում է Շվեյցարիայի Մոնտրո քաղաքի արխիվներում, իսկ նյութի կրկնօրինակները, որոնք իրենց մեջ ներառում են 83.630 նկարներ, 118 սցենարներ, 976 ձեռագրեր, 7.756 նամակներ և հազարավոր այլ փաստաթղթեր, հասանելի են հետազոտությունների համար Չապլինյան հետազոտությունների կենտրոնում՝Cineteca di Bologna-ում ։ Լուսանկարչական արխիվը, որը ներառում է մոտավորապես 10.000 լուսանկարներ Չապլինի կայնքից և կարիերայից, պահվում է Շվեյցարիայի Լաուսեն քաղաքի Ելիզեյան թանգարանում ։ Բրիտանական ֆիլմերի ինստիտուտը նույնպես Լոնդոնում հիմնել է Չարլզ Չապլին հետազոտությունների հիմադրամ, որտեղ կայացել է առաջին Չարլզ Չապլին կոնֆերանսը      2005 թվականի հուլիսին ։
Կերպարանավորումներ
Չապլինը Չապլին ինքնակենսագրական ֆիլմի (1992) թեման է. որի ռեժիսոր Ռիչարդ Ատենոբորոն էր, իսկ գլխավոր դերում՝ Ռոբերտ Դաունի Կրտսերը ։ Նա մարմնավորվել է նաև Կատվի մլավոց պատմական դրամայում (2001)՝ Էդդի Իզզարդի դերակատարմամբ և հեռուստատեսութան համար նախատեսված Սկարլետ Օ՚Հարա պատերազմ ֆիլմում (1980)՝ Քլիվ Ռեվիլլի մարմնավորմամբ ։ 1989 թվականին PBS հեռուսատալիքով հեռարձակվում է Չապլինի մանկության մասին պատմող հեռուստատեսային սերիալը՝ Փոքրիկ Չարլի Չապլինը, և նոմինացվում Էմմիի մրցանակի՝ որպես Լավագույն մանկական հաղորդաշար ։
Չապլինի կանքը ներկայացվում է նաև մի շարք ներկաացումներում։ Վաղ 1990-ական թվականներին ստեղծվում են 2 մուզիքլներ՝ Փոքրիկ Թափառաշրջիկը և Չապլինը։ 2006 թվականից Թոմաս Միհանը և Քրիստոֆեր Կուրտիսը սկսում են աշխատել մեկ այլ մյուզիքլի վրա՝ Քաղաքի լույսեր.Չարլի Չապլինի պատմությունը, որն առաջին անգամ ներկայացվում է Սան Դիեգոյի Լա Ջոլլա թատրոնում 2010 թվականին ։ 2 տար անց այն որոշ փոփոխությոների է ենթարկվում Բրոդվեի համար և վերանվանվում Չապլին. մի մյուզիքլ ։ 2 մյուզիքլներում էլ Չապլինին մարմնավորում է Ռոբերտ ՄքՔլարը։ 2013 թվականին Չապլինի մասին 2 ներկայացումների պրեմիերաներ են կայանում Ֆինլանդիայի Տամպեր թատրոնում՝ Չապլինը շվեդական թատրոնում և Կուլկուրի (Թափառաշրջիկը) ։
Չապլինին կերպարանավորել են նաև գեղարվեստական գրականությունում։ Նա Ռոբերտ Քուվերի «Չարլին Ռուի տանը» կարճ պատմվածքի (1980, վերատպագրված Քուվերի Մեկ գիշեր կինոթատրոնում ժողովածուում) և Գլեն Դեվիդ Գոլդի Արևային կողմ (2009) պատմական նովելի, որի դեպքերը զարգանում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, գլխավոր հերոսն է։ Ալան Մուրի Երուսաղեմ նովելում (2016), որի դեպքերը զարգանում են հեղինակի ծննդավայր Անգլիայում՝ Նորթհեմփթոն քաղաքում , գլուխներից մեկը՝ «Նոր ժամանակներ» անվամբ, պատմում է  Չապլինի՝ 1909 թվականին ապրած կյանքից 1 օրվա մասին՝ այն ներկայացնելով որպես դրամա։
Մրցանակներ և ճանաչում
Չապլինը շատ մրցանակներ և պատվավոր կոչումներ է ստացել, հատկապես իր կյանքի մարամուտին։ 1975 թվականի Ամանորյա պատվո մրցանակաբաշխությանը նա ճանաչվում է Բրիտանական Լավագույն հրամանի Պատվո ասպետ ։ 1965 թվականին նա և Ինգմար Բերգմանն Էրասմուս մրցանակի հաղթողներ էին, իսկ 1971 թվականին ֆրանսիական կառավարության կողմից ճանաչվում է Ազգային օրենքի կառավարիչ ։
1972 թվականի Վենետիկի կինոփառատոնին ֆիլմաշխարհի կողմից Չապլինն արժանանում է Ոսկե Առյուծ հատուկ մրցանակին։ Նույն տարում արժանանում է նաև Կյանքի ընթացքում հսկայածավալ նվաճումներ գրանցելու մրցանակ՝ Լինքոլն կինոկենտրոնի կողմից։ Այն հետագայում ներկայացվում է որպես Չապլինյան մրցանակ ։ 1972 թվականին Չապլինը Հոլիվուդյան հայտնիության ճանապարհին աստղի է արժանանում. նրա ատղն այսքան ուշ է տրվում իր քաղաքական հայցքների պատճառով։
Չապլինն առժանացել է 3 Օսկարների՝ 1929 թվականին Պատվո մրցանակ «Կրկես ֆիլմում փոփոխականության և հրաշալի դերասանական տեխնիկայի, ստեղծագործման, ռեժիսուրայի և պրոդյուսերության» համար, 1972 թվականին երկրորդ Պատվո մրցանակը «շարժվող ֆիլմերն այս դարի արվեստը դարձնելու գործում ունեցած աննկարագրելի ներդրման» համար և, 1973 թվականին լավագույն երաժշտության Քաղաքի լույսեր ֆիլմի համար (մրցանակը կիսել է Ռեյ Ռաշի և Լերրի Ռասսելի հետ) ։ Նա հետագայում նոմինացվում է Լավագույն դերասան, Լավագույն սցենար և Լավագույն ֆիլմ (որպես պրոդյուսեր) անվանակարգերում Մեծ Բռնապետը ֆիլմի համար, և ստանում այլ նոմինացիա՝ լավագույն սցենար անվանակարգում՝ Պարոն Վերդու ֆիլմի համար ։ 1976 թվականին Չապլինը դառնում է Բրիտանական կինոակադեմիայի անդամ ։
Չապլինի ֆիլմերից 6-ն Ամերիկյան կոնգրեսի գրադարանի կողմից ընտրվել են Ազգային կինոպահպանման կենտրոնում պահվելու համար՝ Փախստականը (1917), Երեխան(1921), Ոսկու տենդը(1925), Քաղաքի լույսեր(1931), Նոր ժամանակներ(1936) և Մեծ բռնապետը(1940) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Չապլին Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բրիտանացի աթեիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Դրոկովո
Դրոկովո (Дроково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ  (Рунівщинська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Ռունովշչինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1043 մարդ։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Լեսոգորկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Լեսոգորկա (Лісогірка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսոգորկա գյուղում բնակվում էր 850 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 517,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դմիտրովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)
Դմիտրովկա (Дмитрівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովկա գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրանտ շրջան (Ինդիանա)
Գրանտ շրջան (Grant County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.072 կմ² է, բնակչությունը՝ 70.061 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարիոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Չիր (ապուր)
Չիր (ապուր), ավանդական սլովենական ամառային ապուր։ Հիմնական բաղադրամասերն են արիշտան, կաթը և բրինձը։ Հետո ավելացնում են ձեթ և սոխ։ Հաճախ չիր ապուրի մեջ ավելացնում են սունկ, կարտոֆիլ, գազար։ Չիրն ունի պատրաստման տարբեր եղանակներ ։
Չիր ապուրը տարածված ուտեստ է Սլովակիայի մարզերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապուրներ Կատեգորիա:Սլովակյան խոհանոց
Նիժնեե Բաբալարովո
Նիժնեե Բաբալարովո (Нижнее Бабаларово, Түбәнге Баба), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 249 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Անաժատուբա
Անաժատուբա  (Anajatuba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Մարանիան նահանգի հյուսիսային մասում։ Մտնում է Բայշադա Մարանենսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 23 214 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 116,947 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,8 մարդ/կմ²։
Խարաջ
Խարաջ (خراج)՝ ծախսեր, միջոցներ), հողահարկ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրներում։ Սասանյանների պետության մեջ կոչվել է խարագ և վճարվել հիմնականում բնահարկի ձևով՝ բերքի 0, 3-ի, նույնիսկ 0, 5-ի չափով։ Արաբական խալիֆայությունում, սկզբնական շրջանում (VII դար), խարաջը նշանակում էր ընդհանրապես հարկ, որ գանձվում էր նվաճված ոչ մուսուլման ժողովուրդներից, սակայն, VIII դարից արդեն իբրև հողահարկ, խարաջը վճարել են բոլորը՝ անկախ կրոնական պատկանելությունից։ Մուսուլման հողատերերը հաճախ վճարել են ուշր (տասանորդ) և խուսափել խարաջից։ Աբբասյանների ժամանակ խարաջը վերջնականապես ստացել է նեղ իմաստով հողահարկի նշանակություն, վճարվել է երկու ձևով (խարաջ միսահա և խարաջ մուկասամա)։ Առաջինը գանձվել է պետական հաշվառման ենթարկված կալվածներից՝ դրամական հարկի և բնահարկի ձևով, երկրորդը՝ ըստ հողի որակի, ոռոգման պայմանների և կազմել է բերքի 0, 25, 0, 3 կամ 0, 5 մասը։ Այն հողերը, որոնցից խարաջ է վերցվել, կոչվել են խարաջային։ Խարաջի և ընդհանրապես հարկերի վերաբերյալ կային հատուկ մատյաններ, ինչպես նաև իրավագիտական ժողովածուներ։
Անաժատուբա
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 22-ին։
Խարաջ
Կատեգորիա:Հարկեր
Անաժատուբա
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1854 թվականի հուլիսի 22-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Ժողովրդավարական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիա
Ժողովրդավարական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիա (World Federation of Democratic Youth, WFDY), երիտասարդական միջազգային ձախամետ կազմակերպություն։
Պատմություն
ԺԵՀՖ-ն հիմնադրվել է 1945 թվականի նոյեմբերի 10-ին Լոնդոնում։ Միավորելով տարբեր երկրների զգալի թվով կոմերիտական կազմակերպություններ՝ ԺԵՀՖ-ն համարվում է 1943 թվականին լուծարված Երիտասարդության կոմունիստական Ինտերնացիոնալի գործի շարունակողը։
1947 թվականից ԺԵՀՖ-ը Երիտասարդության և ուսանողների համաշխարհային փառատոնի կազմակերպիչն է։
1958 թվականին ֆեդերացիային առընթեր ստեղծվել է ՍԻՄԵԱ-ն (CIMEA)՝ Մանկական և պատանեկան կազմակերպությունների միջազգային կոմիտեն։
Մինչ 1960-ական թվականները ԺԵՀՖ-ն միավորել է շուրջ 300 կազմակերպությունների աշխարհի 115 երկրներից, որոնք համախմբել են 101 մլն պատանիների ու աղջիկների ։ Խորհրդային Միությունից ԺԵՀՖ-ի կազմում ընդգրկվել են ՀամԼԿԵՄ-ի և ԽՍՀՄ երիտասարդական կազմակերպությունների կոմիտեի ներկայացուցիչները։
Անդրիյաշևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Անդրիյաշևկա (Андріяшівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
Ժողովրդավարական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիա
Պատմություն
Ֆեդերացիան ծաղկում է ապրել 1960-1980-ական թվականներին։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո այն ճգնաժամ է ապրել, բայց շարունակում է նախկինի պես միավորել տասնյակ երիտասարդական կազմակերպությունների աշխարհի տարբեր երկրներից։
Անդրիյաշևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Անդրիյաշևկա գյուղում բնակվում էր 2 089 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովրդավարական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիա
Պատմություն
ԺԵՀՖ շտաբ-բնակարանը գտնվում է Բուդապեշտում։
Նպատակներ
ԺԵՀՖ հայտարարված նպատակն է տարբեր երիտասարդական կազմակերպությունների համախմբումն իմպերիալիզմի և ռեակցիայի դեմ պայքարում, հանուն խաղաղության, ժողովրդավարության, ազգային անկախության, ի պաշտպանություն երիտասարդների քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական իրավունքների և շահերի։
Նախկին անդամներ
Կատեգորիա:Կուսակցություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երիտասարդական քաղաքական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1945 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջազգային քաղաքական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Երիտասարդական կազմակերպություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Սառը պատերազմի լրտեսություն Կատեգորիա:Սոցիալիստական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Քաղաքական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1945 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Քարոզչությունը ԽՍՀՄ-ում
Նոյնկիրխեն (Ներքին Ֆրանկոնիա)
Նոյնկիրխեն  (Neunkirchen), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Քրոուն Զելերբախ
Քրոուն Զելերբախ (Crown Zellerbach) ամերիկյան փայտանյութի և թղթի կոնգլոմերատ Կալիֆոռնիայի Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում։ Այն գնվել է 1985 թվականին թշնամու տիրապետությունից  ։ Դրա փայտանյութի և թղթի մեծ մասը վաճառվեց Ջեյմս ՌԻվր Կորպորացիային, և հիմա այն Ջորջիա-Խաղաղ օվկիանոսի մի մասն է կազմում։ Դրա անունը շարունակում է մնալ հատկապես Սան Ֆրանցիսկոյում Քրոուն Զելերբախ շինության (հայտնի է նաև Վուան Բաշ Պլազա անվամբ) և Զելերբախ ընտանիքի տարբեր մարդասիրական նախագծերի միջոցով։ Ընկերությունը հորինել էր ծալովի թղթե սրբիչներ, ձվի ստվարաթղթե տուփեր և պլաստիկ, թափանցիկ պատուհան ունեցող ծրարներ։
Պատմություն
Անթոնի Զելերբախը ծնվել է հրեական ընտանքիում 1832 թվականին Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Նա գաղթել էր Ամերիկա 1846 թվականին, սկզբում Ֆիլադելֆիա, ապա 1856 թվականին Նեվադա նահանգի Մուրս Ֆլետ քաղաք։ 1882 թվականին իր որդու՝ Յակոբ Զելերբախի հետ հիմնադրեց Զելերբախ թղթի ընկերությունը։ Մյուս որդին՝ Իսադոր Զելերբախը ավելի ուշ միացավ ընկերությանը և փոխեց ընկերության անունը դարձնելով «Ա. Զելերբախ և Որդիներ», մյուս որդին Հենրի Զելերբախը միացավ 1896 թվականին, բայց կազմակերպությունը փոխեց իր անունը դառնալով «Զելերբախ թղթի ընկերություն» 1907 թվականին։
Ընկերության ստեղծած ծալովի թղթե սրբիչներից սովորաբար կարելի էր գտնել հասարակական զուգարանների լվացարաններում, համաձայն որի ներքևի հատվածից մեկ թուղթ քաշելով մնացած թղթերը մնում են անձեռնամխելի։ Ընկերությունը նաև հորինեց ձվի ստվարաթղթե տուփեր և պլաստիկ, թափանցիկ պատուհան ունեցող ծրարներ, որոնք առաջիինը օգտագործվել են Սան Ֆրանցիսկոյում տեղակայված Խաղաղօվկիանոսյան գազ և էլեկտրամոբիլ ընկերության հաշիվների ուղարկման բաժնի կողմից։
Վերջիվերջո այն սկսեց ընդլայնվել կանադական արևմուտքում գտնվող Լումբեր ընկերության և Սուրբ Հելենս փայտանյութի և թղթի ընկերության ձեռքբերումներով ։ 1952 թվականին այն ամերիկյան արևմուտքում երկրորդ ամենամեծ հողեր ունեցողն էր Վեյերհաուզերից հետո։ 1958 թվականին այն դարձավ Միացյալ Նահանգների արդարադատության հակամենաշնորհային հայցի առարկան իր շուկայական տեղանքի պատճառով և ստիպված էր հրաժարվել իր որոշ ձեռքբերումներից։
1984 թվականին Քրոուն Զելերբախը թշնամական զավթման կենտրոն դարձավ բրիտանացի ֆինանսագետ Սըր Ջեյմս Գոլդսմիթի համար, որը 1985 թվականի հուլիսին իր ձեռքը վերցրեց ընկերության վերահսկողությունը և դարձավ դրա նախագահը ։ Ընկերության վերջին գործադիր տնօրենը Ուիլյամ Թ. Քրեսոնն էր (1929–1998), որը նախագահական պարտականությունները թողեց Գոլդսմիթին : Քրեսոնը հաջորդել էր Ս. Ռայմոնդ Դալին որպես գլխավոր գործադիր տնօրեն և նախագահ 1981 թվականի հոկտեմբերին ։
Լայնորեն շահարկվում էր, որ Գոլդսմիթը ցանկանում էր գնել այդ ընկերությունը իր նվազեցված գներով հողատարածքների համար։ Գոլդսմիթը երեք բիզնես ոլորտները բաժանեց ընկերությունների, որոնց հանդեպ վերահսկողություն պիտի սահմաներ. փայտանյութ պարունակող տարածքներ և վառելափայտ (Քավենհամի անտառային արդյունաբերություն), շագանակագույն թղթե տարաների բիզնեսը (Գայլորդ Քնթեյներ Լթդ.), և համակարգչային մատակարար Էկզել բաժնետիրական ընկերությունը։ 1985 թվականի դեկտեմբերին Գոլդսմիթը համաձայնեց վաճառել Քրոուն Զելերբախի մնացսծ մասը իր փայտանյութի և թղթի բիզնես մեծամասնությամբ Ջեյմս Ռիվր Կորպորացիային : Գայլորդը վաճառվեց 1986 թվականի հոկտեմբերին և դարձավ Գայլորդ Քնթեյներ Քորփորեյշն. այն գնեց Թեմփլ-Ինլենդը 2002 թվականին, իսկ ավելի ուշ Միջազգային թուղթ ընկերությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փայտամշակում Կատեգորիա:Հրեաներ Կատեգորիա:Գերմանիա
Լեսովոդի (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Լեսովոդի (Лісоводи), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովոդի գյուղում բնակվում էր 2 978 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4325 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 688,55 մարդ/կմ²։
Խելանիս
Խելանիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Խարավանք
Խարավանք, Ղաչավանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի շրջանում, Կաղզվանից 8 կմ հարավ, Երասխ գետի աջ ափին։ XIX դարի վերջին ուներ 177 (23 տուն) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կար սրբատաշ քարից կառուցված եկեղեցի, շրջակայքում՝ հին գերեզման՝ 1056 թվականի տապանաքարերով։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նորշեն (Մարտունու շրջան)
Նորշեն համայնքը ԼՂՀ հարավարևելյան հատվածում է։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 26 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 47 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Համայնքը լեռնային է, ունի 1878.1 հա տարածք, որից 1163.28 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 653.52 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 5 աղբյուրներ` «Շենին», «Վերին քյահրիզ», «Շռշռան», «Ներքե քյահրիզ» և «Սփարանց ջուր»։ Նորշեն համայնքում կան 2 ջրահավաք սրահներ, 1-ը գործող։
Բնակչություն
2015 թվականին Նորշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 354 մարդ, կա 86 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Համայնքի պատմամշակույթային հուշարձաններն են՝ Սբ. Հովհաննես եկեղեցի (19–րդ դ.), կամուրջ (1912 թ.)։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 53 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարտունու շրջանի բնակավայրեր
Մախտա
Պատմություն
Կաբաբուրջ գյուղը գտնվել էր պատմական Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Շարուրդաշտ գավառում, Նորաշեն քաղաքի հյուսիսարևմտյան կողմում ։
Ներկայումս գյուղին միացվել է նաև Կաբաբուրջ գյուղը։
Կրթություն
Ներկայումս ունի դպրոց և գրադարան ։
Առողջապահություն
Գյուղում հիմնադրվել է բուժկետ և ծննդատուն։
Հուշարձան
Պատմական աղբյուրներում և վիմական արձանագրություններում չի հանդիպում որևէ տեղեկատվություն գյուղի պատմաճարտարապետական հուշարձանների վերաբերյալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շարուրի շրջանի բնակավայրեր
Գրին շրջան (Ինդիանա)
Գրին շրջան (Greene County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.352 կմ² է, բնակչությունը՝ 32.157 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բլումֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Նիկոլայ Բուշ
Նիկոլայ Ադոլֆովիչ Բուշ ՝ ռուս բուսաբան 19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկզբը, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից (1920 թվականից)։
Ճանապարհ դեպի գիտություն
1891 թվականին ավարտել է Կազանի համալսարանը։
1888-1890 թվականներին Ալեքսանդր Վասիլևիչի և Նիկոլայ Իվանովիչի հետ Կայսերական Ռուսական աշխարհագրական ընկերության հանձնարարությամբ մի քանի բուսաբանական-աշխարհագրական արշավներ («էքսկուրսիաներ») է կատարել Կովկասով։ 1894-1896 թվականներին Բուշի կողմից հավաքված կովկասյան բույսերի հերբարիումի մի մասը (ավելի քան 400 թերթ) գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի անտառտնտեսության ակադեմիայի Ի. Պ. Բորոդինի անվան Հերբարիում ։
1893-1895 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Անտառային ինստիտուտում։
1902 թվականից աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգի Կայսերական բուսաբանական այգում՝ որպես կրտսեր կոնսերվատոր։ 1903 թվականին պաշտպանել է "Կովկասի ֆլորայի Ranales" դիսերտացիան ' բուսաբանության մագիստրոսի կոչում ստանալու համար։
1908-1911 թվականներին դասավանդել է բուսաբանություն Սանկտ Պետերբուրգի կանանց գյուղատնտեսական դասընթացներում։ Միևնույն ժամանակ 1909 թվականից զբաղեցրել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի գաղտնի-դոցենտի պաշտոնը, իսկ 1911 թվականին պաշտպանել է « Rhoeadales և Sarraceniales » ատենախոսությունը՝ բուսաբանության դոկտորի կոչում ստանալու համար։
1911 թվականից եղել է Սանկտ Պետերբուրգի կանանց բարձրագույն դասընթացների պրոֆեսոր։
1910-1917 թվականներին եղել է Հոգեվերլուծական ինստիտուտի բուսաբանության ամբիոնի վարիչ։ 1912-1931 թվականներին աշխատել է Բուսաբանական թանգարանում, իսկ 1931 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Բուսաբանական ինստիտուտում։
1894-1911 թվականներին ընթացքում Բուշն իրականացրել է 11 Ճանապարհորդություն դեպի Կովկաս, մեկ անգամ այցելել է Ղրիմ ։  Կովկաս արշավախմբի համար Կայսերական ռուս աշխարհագրական հասարակությունը նրան պարգեւատրել է Պրժևալսկու անվան մեդալով։
Ն. Ա. Բուշի հիմնական աշխատանքները նվիրված են Ռուսաստանի ֆլորայի և բուսականության հետազոտություններին, գլխավորապես, Կովկասին, որի մեծ գիտակը նա եղել է դեռևս ուսանողական տարիներից, ինչպես նաև Սիբիրին և Հեռավոր Արևելք։
Բուշը նկարագրել է Կովկասյան բույսերի բազմաթիվ նոր տեսակներ, կազմել է Օսեթիայի, Դիգորիայի եւ Կովկասի այլ շրջանների բուսա-աշխարհագրական քարտեզներ։
Աշխատանքի մեջ ն. Ա. Բուշը առաջարկեց Սիբիրի բաժանումը բուսա-աշխարհագրական տարածքներում։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բուսաբաններ
Խարափախանի
Խարափախանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտ գավառում։ 1909 թվականին ուներ 47 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է։
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դրոնովկա (գյուղ, Գրայվորոնսկի շրջան)
Դրոնովկա (Дроновка), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Գրայվորոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 192 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1702 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Գրայվորոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիժնեե Բոբինո
Նիժնեե Բոբինո (Нижнее Бобино, Түбәнге Бобин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 602 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիա Վամվակինու
Մարիա Վամվակինու (Μαρία Βαμβακινού, ), ավստրալիացի քաղաքական գործիչ։ Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցության (ALP) անդամ է և 2001 թվականի Ավստրալիայի դաշնային ընտրություններից հետո Ավստրալիայի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ․ ներկայացնում է Վիկտորիա նահանգի Քալվել ընտրաշրջանը ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է Հոնիական ծովում գտնվող հունական Լեֆկադա կղզում։ Ընտանիքի հետ չորս տարեկանում Ավստրալիա է տեղափոխվել 1963 թվականին և բնակություն հաստատել Մելբուռնում ։ 2000 թվականի պառլամենտական ընտրություններից առաջ հրաժարվել է Հունաստանի քաղաքացիությունից ։ Կրթություն է ստացել Կառլթոնի և Բրունզվիքի հանրակրթական դպրոցներում, որից հետո ուսումը շարունակել Փրինսիս Հիլ ավագ դպրոցում ։
Մելբուռնի համալսարանում ժամանակակից հունարենից և քաղաքագիտությունից ստացել է արվեստի բակալավրի գիտական աստիճան ։ Կրթությունը շարունակել է և 1982-1987 թվականներին աշխատել ավագ դպրոցում, դասավանդել հունարեն ։
Քաղաքականություն
Պաշտոն է զբաղեցրել Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցության վիկտորիական մասնաճյուղում և նախքան պառլամենտ գնալը մի քանի տարի ծառայել որպես քաղաքական աշխատող։ Աշխատել է որպես Էնդրյու Թեոֆանուսի (1988, 1990) ընտրաշրջանի գործակալ, Վիկտորիա նահանգի 42-րդ վարչապետ Ջոան Քիրների գործադիր օգնական (1989), Էնդրյու ՄքՔուչեոնի անձնական քարտուղար (1991) և սենատոր Քիմ Քառի ընտրաշրջանի գործակալ (1993–2001)։ 1990-1992 թվականների ընթացքում աշխատել է նաև Նորթքոթի քաղաքային խորհրդում ։
Պառլամենտ
2001 թվականի Ավստրալիայի դաշնային ընտրություններում ընտրվել է պառլամենտի անդամ՝ Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցության կազմում փոխարինելով գործող պատգամավոր Էնդրյու Թեոֆանուսին, որը 2000 թվականին հրաժարվել էր կուսակցությունից ու հանդես էր գալիս որպես անկախ պատգամավոր ։ Հունաստանում ծնված առաջին կինն է, որն աշխատում է դաշնային պառլամենտում ։ Հետագայում ևս վեց անգամ վերընտրվել է, որոնցից վերջինը 2019 թվականի դաշնային ընտրություններն էին ։
Պառլամենտում եղած ժամանակ աշխատել է տարբեր համատեղ հանձնաժողովներում, այդ թվում՝ 2008-2010 թվականների ընթացքում որպես Ներկայացուցիչների պալատի արդյունաբերության, գիտության և նորարարության մշտական հանձնաժողովի նախագահ։ 2010-2013 թվականներին, հետո նաև 2016 թվականին աշխատել է որպես խոսնակ և Ավստրալիայի լեյբորիստական կուսակցության ձախ սոցիալիստների ֆրակցիայի անդամ է ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է Միխալիս Ս․ Մայքլի հետ և ունի երկու զավակ ։ 2016 թվականի դրւթյամբ բնակվում է Մելբուռնի Նորթքոթ արվարձանում, որը դուրս է իր ընտրաշրջանից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ
Անաժաս
Անաժաս (Anajás), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարաշոյի մարզում։ Մտնում է Ֆուրուս դի Բրեվիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 307 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 6 921,709 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,1 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր
Ստեպնինսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Ստեպնինսկի գյուղական խորհուրդ  (Степненська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջան ում ։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպնինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1934 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Վերվան (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Վերվան (Vervant), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սեն Ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17467։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 212 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(4143) Հուզիակ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,091521 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5113 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6717 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1985,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,03° անկյուն։
Հուզիակ աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։ Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Ֆեմիսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լոուրենս Տաֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մաճկալաշենի ինքնապաշտպանություն (1992)
Մաճկալաշենի ինքնապաշտպանություն 1992, Արցախի Հանրապետության Մաճկալաշեն գյուղի մոտակայքում տեղի ունեցած ինքնապաշտպանություն։
Ընթացքը
Սեպտեմբերի 7-ի վաղ առավոտյան ուժգին հրետակոծությունից հետո հակառակորդը տասնյակից ավերի հրասայլերի և զրահատեխնիկայի ուղեկցությամբ մտել է գյուղի տարածք, ձգտել՝ ճեղքել պաշտպանությունը։
Համառ մարտերից հետո ինքնապաշտպանության ուժերին (Մարտունիի պաշտպանական շրջանի առանձին ստոոոբաժանումներ և Մաճկալաշենի մոտոհրաձգային գումարտակ) հաջողվել է կասեցնել թվաքանակով և զինտեխնիկայով մի քանի անգամ գերազանցող հակառակորդի առաջխաղացումը։ Ադրբեջանցի զինյալները նահանջել են՝ մարտադաշտում թողնելով խփված 1 հրասայլ, 1 ՀՄՄ և տասնյակ սպանվածներ։ Ինքնապաշտպանության ուժերը վերահսկողության տակ են պահել Մաճկալաշեն գյուղը և նրա հարավարևմտյան տարածքը։ Մաճկալաշենի մարտերի հաղթական ելքը, հայ մարտիկների խիզախության և ափության օրինակ լինելով, ցույց է տվել նաև ստորաբաժանումները նախապատարստելու և մարտը հմտորեն ղեկավարելու՝ հրամանատարների ու շտաբների բարձր կարողությունը։
Մասնակիցներ
Ինքնապաշտպանությանը մասնակցել են Մաճկալաշենի մոտոհրաձգային գումարտակը (հրամանատար՝ Ա. Մելքումյան), Արայի, Մարտունիի, Ճարտարի և Ակնաղբյուրի կամավորական կազմավորումները։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմ
Հետ դեպի ապագա (ֆիլմ)
Հետ դեպի ապագա (Back to the future), Ռոբերտ Զեմեկիսի ֆանտաստիկ կատակերգություն։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1985 թվականի հուլիսի 3-ին, ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Ֆիլմի սցենարիստներն են Բոբ Գեյլը, և Ռոբերտ Զեմեկիսը։ Ֆիլմում նկարահանվել են Մայքլ Ջեյ Ֆոքսը, Քրիստոֆեր Լլոյդը, Լեա Թոմփսոնը և այլք։
«Հետ դեպի ապագա» ֆիլմը պատմություն է դեռահասի մասին, ով պատահաբար ընկնում է 1985 թվականից 1955 թվական։ Նա հանդիպում է իր ծնողների հետ, ովքեր սովորում են միջնակարգ դպրոցում և պատահաբար արթնացնում է իր հանդեպ սիրային հետաքրքրություն իր մոր կողմից։ Մարտին պետք է փոխհատուցի իր կողմից կատարված ժամանակային խախտումը և համոզի իր ծնողներին սիրել իրար, և նաև իրեն հարկավոր է գտնել հնարավոր միջոց վերադառնալու 1985 թվական։
Ֆիլմը դարձավ տարվա ամենահաջողված ֆիլմը` հավաքելով ավելի քան 380մլն դոլար և ստանալով կինոքննադատների դրական արձագանքները։ Այն ստացել է Հյուգո մրցանակ և Սատուրն մրցանակ` որպես լավագույն ֆանտաստիկ ֆիլմ։ Ֆիլմը ստացել է նաև Օսկար, Ոսկե գլոբուս և BAFTA մրցանակներ։ ԱՄՆ-ի նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանը բազմիցս օգտագործել է ֆիլմի հայտնի խոսքերը ։ 2008 թվականի հունիսին Կինոարվեստի ամերիկյան ինստիտուտը հայտարարեց, որ ֆիլմը բոլոր ժամանակների լավագույն գիտական ֆանտաստիկան է։
Ֆիլմը հիմնադրեց «Հետ դեպի ապագա» եռագրությունը, որի հաջորդ ֆիլմերն են «Հետ դեպի ապագա 2» (1989) և «Հետ դեպի ապագա 3» (1990), ինչպես նաև` որպես շարունակություն, ստեղծվեցին մի շարք մուլտֆիլմեր և կոմիքսներ։
1985
Երեկոյան Մարթին և Դոգը հանդիպում են։ Վերջինս իր երիտասարդ ընկերոջն է ներկայացնում DeLorean DMC-12 ավտոմեքենան, որը նա դարձրել էր ժամանակի մեքենա։ Մեքենան կարող էր աշխատել միայն 142 կմ/ժ արագությամբ։ Դոգն իր Էնշտեյն անունով շանն ուղարկում է ապագա (1 րոպե հետո ներկայից) և վերադարձնում։ Հենց այդ պահին հեռվում երևում է լիբիացի ահաբեկիչների ավտոբուսը։ Մարթին նետվում է ավտոմեքենայի մեջ և այնտեղից տեսնում, թե ինչպես են նրանք կրակում Դոգի վրա և գալիս դեպի ավտոմեքենան։ Սակայն Մարթին կարողանում է գնալ անցյալ՝ 1955 թվականի նոյեմբերի հինգը և փրկվել։
1955
Մարթին հայտնվում է 1955 թվականում ևկարծելով, որ դա ուղղակի երազ է, գնում է դեպի իր տուն, սակայն տեսնում է, որ իրենց բնակավայրը նույնիսկ կառուցված չէ։ Թաքցնելով մեքենան՝ նա քաղաք է ուղևորվում ոտքով։
Միայն քաղաքում է Մարթին հասկանում, որ ընկել է 1955 թվական։ Մտնելով սրճարան՝ նա այնտեղ հանդիպում է հորը՝ Ջորջին, որը տվյալ ժամանակում իր տարեկիցն էր։ Մարթին հետևում է նրան և տեսնում, թե ինչպես է Լորեյնի հոր ավտոմեքենան գալիս դեպի Ջորջը։ Նա փրկում է հորը և ինքն է հայտնվում վրաերթի մեջ։ Արթնանալով Մարթին տեսնում է, որ կողքին նստած է իր հասակակից մայրը՝ Լորեյնը, որը սիրահարվում է որդուն։ Վերջինս, ճաշելով մոր տանը, ուղևորվում է քաղաք, Դոգ Բրաունին փնտրելու նպատակով։
Մարթին գտնում է Դոգին, համոզում, որ եկել է ապագայից և խնդրում է օգնել վերադառնալ 1985 թվական։ Դոգը բացատրում է, որ մեքենայի աշխատանքի համար անհրաժեշտ է 1, 21 գիգավատ հզորություն և այդ թվականին այդպիսի հզորություն կարելի է ստանալ միայնկայծակի հարվածից։ Մարթին հիշում է, որ հայտարարության թերթիկի վրա գրված էր, որ կայծակը հարվածելու է մեկ շաբաթից՝ նոյեմբերի 12-ին՝ ժամը 22:04-ին։ Դոգը խոստանում է Մարթիին վերադարձնել ապագա, սակայն զգուշացնում է, որ նա ոչ ոքի հետ չպետք է շփվի այդ ընթացքում։ Սակայն Մարթին արդեն փոխել էր ապագայի ընթացքը. նա խանգարել էր հոր և մոր ծանոթությանը։ Դոգը նրան ասում է, որ եթե չծանոթացնի հորն ու մորը, ապա կանհետանա։
Ամբողջ շաբաթվա ընթացքում Մարթին փորձում է Ջորջին և Լորեյնին մտերմացնել, սակայն ոչինչ չի ստացվում. մայրը ավելի ուժգին է սիրահարվում իրեն և ուղղակի անտեսում է Ջորջին։ Ամենի մեղավորն իրականում Ջորջի թուլությունն ու վախն էր իր գլխավոր հակառակորդ Բիֆֆ Տաննենից։ Մարթին, իմանալով հոր թուլությունը դեպի գիտական ֆանտաստիկան, Դարտ Վեյդերի հագուստով հայտնվում է նրա առաջ և ասում, որ նա պետք է Լորեյնին հրավիրի ժամադրության։
Ջորջը ցանկանում է Լորեյնին հրավիրել, բայց ամեն ինչ փչացնում է Բիֆը։ Մարթին պլան է մշակում, ըստ որի նա ավտոմեքենայի մեջ պետք է բռնություն գործադրեր Լորեյնի նկատմամբ, իսկ Ջորջը պետք է փրկեր նրան։ Սակայն այդ պահին հայտնվում է Բիֆը և Լորեյնի հետ մենակ մնում ավտոմեքենայի մեջ։ Գալիս է Ջորջը և Մարթիի փոխարեն գտնում Բիֆին։ Հետ չկանգնելով իրենց պլանից՝ Ջորջը հարվածում է նրան, և Բիֆը կորցնում է գիտակցությունը։
Ժամադրության ժամանակ հնչում է այն երգը, որի ներքո Ջորջնու Լորեյնը առաջին անգամ համբուրվել էին։ Մարթին զգում է, որ իր ձեռքը սկսում է վերանալ, սակայն հենց այդ պահին ծնողները հանբուրվում են և փրկում նրան։
Հետ դեպի 1985
Ելույթի ավարտվելուն պես՝ Մարթին հրաժեշտ է տալիս երիտասարդ հորն ու մորը և ուղևորվում այնտեղ, որտեղ պետք է հանդիպեր Դոգի հետ։ Մինչ հանդիպելը նա նամակ էր գրել Դոգին, որտեղ զգուշացնում էր լիբիացիների հարձակման մասին։ Բարկացած Դոգը պատռում է այն՝ չցանկանալով փոխել ապագան։ Կայծակի հարվածի օգնությամբ՝ Մարթին բարեհաջող կերպով հետ է վերադառնում 1985 թվական, բայց 10 րոպե շուտ, որպեսզի փրկի ընկերոջը։ Սակայն նա չի հասցնում և ահաբեկչները կրակում են Դոգի վրա։ Երբ Մարթին մոտենում է նրան, նա հանկարծակի արթնանում է և ցույց տալիս իր երկաթյա հագուստն ու վերականգնած նամակը, որը նրան էր տվել Մարթին։
Առավոտյան, տանն արթնանալով, Մարթին նկատում է, որ նրանց ընտանիքն ամբողջովին փոխվել է. քույրն ու եղբայրը հայտնի են և հաջողակ, հայրը գրում է գիտական ֆանտաստիկա ժանրում, իսկ մայրը հիանալի տեսք ունի։ Իսկ Բաֆֆն աշխատում է որպես ընտանիքի ծառայող։ Երբ Մարթին ընկերուհու հետ ցանկանում է նստել իր նոր ավտոմեքենան և հեռանալ, ապագայից հայտնվում է Դոգը և ասում, որ ապագայում (2015 թվականում) իրենց երեխաներին վտանգ է սպառնում։ Երեքով նստելով ժամանակի մեքենայի մեջ՝ նրանք անհետանում են։
Սցենար
Հերթական ֆիլմի նկարահանումից հետո Բոբ Գեյլը գնում է հայրական տուն։ Այնտեղ, նկուղը հարդարելով, նա գտնում է հոր դպրոցական տարեգիրքը և տեսնում, որ հայրը գերազանցիկ է եղել դպրոցում։ Նա հշում է իր դասարանի գերազանցիկներին, որոնց հետ չէր շփվում։ Եվ Գեյլն ինքն իրեն հարց է տալիս. արդյո՞ք նա կընկերանար հոր հետ, եթե լիներ նրա տարեկիցը։ Վերադառնալով Կալիֆորնիա՝ Գեյլն իր մտահաղացման մասին պատմում է Ռոբերտ Զեմեկիսին։ Զեմեկիսը ասում է, որ իր մայրն ասում էր, որ դպրոցում երբեք չի համբուրվել տղաների հետ, բայց հետո բացահայտվել է լրիվ հակառակը ։ Այդպես՝ ընկերները սկսեցին աշխատել սցենարի վրա, որը հետո՝ 1980 թվականի սեպտեմբերին առաջարկեցին «Columbia Pictures»-ին։
Նախագծի վրա աշխատելով՝ նրանք օգտվում էին հետևյալ մեթոդից՝ յուրաքանչյուր սյուժետային մանրուք և նոր միտք գրառում էին փոքրիկ թղթերի վրա։ Սցենարի առաջին՝ սևագրային տարբերակը պատրաստ եղավ հնգամսյա աշխատանքից հետո, կես տարի անց պատրաստ էր նաև երկրորդ տարբերակը (1981 թվականի ապրիլի 7ին)։ Այնտեղ Մարթին երաժիշտ էր, իսկ Դոգը՝ պրոֆեսոր, որն 1955 թվականին աշխատում էր համալսարանում։ Իրադարձությունների վայրը արևմտյան փոքրիկ քաղաք էր, որ դեռևս չէր ստացել իր Հիլ-Բելլի անվանումը։ Ժամանակի մեքենան մեծ սառցարան էր, սակայն այդ գաղափարից հրաժարվեցին՝ կարծելով, որ երեխաները կարող են ֆիլմին նմանակելով փակվել սառցարանում և վնասվել։ Նախնական սցենարում Դոգը չգիտեր, թե որտեղից կարելի է այդքան էներգիա ստանալ և նրա միտքը կանգ է առնում միջուկային պայթյունի վրա։ Հերոսներն ուղևորվում են դեպի ատոմային կայան։ Սակայն սյուժետային այս գիծն արտադրողների համար շատ թանկ էր, այդ իսկ պատճառով այն փոխարինեցին կայծակով և ժամացույցով։ Նախնական սցենարում կային նաև մի քանի անկարևոր կերպարներ։ Շատ կինոընկերություններ հրաժարվեցին ֆիլմից, քանի որ այն համարում էին շատ մանկական։ Որոշները Զեմեկիսին և Գեյլին խորհուրդ տվեցին սցենարն առաջարկել «Disney»-ին, սակայն վերջինս հրաժարվեց՝ պատճառաբանելով, որ մոր և որդու միջև սիրային զգացմունքների առաջացումը կարող է վատ տպավորություն գործել հանդիսատեսի վրա։ Վերջապես «Universal Pictures» կինոընկերությունը հետաքրքրվեց նախագծով։ Ֆիլմի պրոդյուսերը դարձավ Սթիվեն Սփիլբերգը, որը մինչ այդ աշխատել էր Զեմեկիսի և Գեյլի «Ես ուզում եմ բռնել քո ձեռքը», «Օգտագործված ավտոմեքենաներ» և «1941» ֆիլմերի վրա, որոնք այդքան էլ մեծ հաջողություն չունեցան։ «Universal Pictures»-ի ղեկավար Սիդ Շայնբերգը մի քանի փոփոխություններ առաջարկեց սցենարի մեջ։ Նախ՝ գլխավոր հերոսի մորը պետք է կոչեին Լորեյն (դա Սիդի կնոջ անունն էր), այլ ոչ թե Մեգ, ինչպես սկզբնական սցենարում էր։ Դոգ Բրաունի փոքրիկ ընկերը պետք է լիներ շուն, այլ ոչ թե շիմպանզե։ Նաև Շայնբերգը գտավ, որ «ապագա» բառը պարունակող վերնագրով ֆիլմը չի կարող վարձույթում հաջողություն գրանցել, ուստի առաջակեց վերնագիրը փոխել՝ «Տիեզերական այլմոլորակայինը Պլուտոնից» (Space Man From Pluto)։ Հեղինակները կտրականապես դեմ էին ֆիլմի վերնագրի փոփոխությանը։ Օգնության հասավ Սփիլբերգը՝ նամակ գրելով Շայնբերգին. «Սի՛դ, շնորհակալություն ստացված հումորի համար, մենք լիաթոք ծիծաղեցինք»։ Իր դիրքը պահպանելու համար Սիդն այլևս վերնագրի մասին որևէ խոսք չասաց։
Երեք տարի անց՝ 1984 թվականի հուլիսի 11ին, ավարտվեց սցենարի երրորդ տարբերակի ստեղծումը։ Ժամանակի մեքենան դարձավ DeLorean DMC-12-ը։ Չորրորդ տարբերակում սցենարը ստացավ բոլոր սյուժետային գծերը, որոնք առկա են ֆիլմում։