cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոֆոսբուվիր
Միացյալ Նահանգներ
Պայմանավորված 2017 թվականին ԱՄՆ-ում սոֆոսբուվիրի բարձր արժեքով՝ որոշ նահանգներ, ինչպիսին է՝ Լուիզիանան, Medicaid-ի կողմից հասանելի դեղորայքը տրամադրում էին միայն լյարդի սուր ախտահարում ունեցող հիվանդներին ։ Դա բերում է հիվանդների մոտ բարդությունների առաջացմանը և նպաստում հեպատիտ C վիրուսի տարածմանը ։ 2016 թվականի մայիսին Health Affairs-ը հրապարակեց հոդված, որում առաջարկեց ընդունել «Կառավարության կողմից պատենտների օգտագործում» նոր դաշնային օրենք, որը հնարավորություն կտա կառավարությանը սկսել արտոնագրով պաշտպանված դեղամիջոցների մատչելի արտադրություն ։ 2017 թվականին Լուիզիանա նահանգի առողջապահության քարտուղար Ռեբեկա Գին նկարագրեց իրենց նահանգի առողջապահության որդեգրած քաղաքականությունը՝ որպես Ամերիկայի հանրային առողջության ճգնաժամի հաղթահարման քաղաքականություն ։
Կոլվեզի
Կոլվեզի (Kolwezi), քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Լուալաբա նահանգում, նրա վարչական կենտրոնը, տեղակայված է Լիկասիի արևմուտքում։ Քաղաքում կա երկաթուղային հանգույց և օդանավակայան։ Բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 418 000 մարդ։
Սոֆոսբուվիր
Գերմանիա
Առողջության ապահովագրողների և Gilead-ի միջև պայմանավորվածության համաձայն՝ Գերմանիայում 12-շաբաթյա թերապիայի արժեքը կազմել է 41,000 եվրո։ Նույն պայմանավորվածությունն է ձեռք բերել նաև Ֆրանսիայի ազգային առողջապահական համակարգը, ըստ որի՝ արժեքը փոփոխվելու է՝ կախված վաճառքի ծավալներից և անարդյունավետ բուժումների քանակից ։
Կոլվեզի
Կոլվեզին պղնձի և կոբալտի արդյունահանման կարևոր կենտրոն է։ Այստեղ կան նաև ուրանի, ռադիումի և կրաքարի հանքավայրեր։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1937 թվականին՝ որպես High Katanga Mining Association (UMHK) կորպորացիայի շտաբ-բնակարան։
Կանան Դևի
Կանան Դևի (բենգալերեն՝ কানন দেবী, Kanan Devi, ), հնդիկ դերասանուհի և երգչուհի ։ Եղել է հնդկական կինոյի վաղ շրջանի աստղերից, շատերի կողմից համարվել բենգալական կինոյի առաջին աստղը։ Իսկ երգելու նրա ոճը, որ սովորաբար արագ տեմպ ուներ, օգտագործվել է Կալկաթայի «Նոր թատրոններ» անվանումը կրող կինոստուդիայի հանրահայտ մի շարք հիթերում։
Կոլվեզի
Պատմություն
1960-ական թվականների կեսերից քաղաքում աշխատել է հույն վանական Կոսմա Գրիգորիատի Գրիգորիատ վանքի ուղղափառ առաքելությունը, 1978 թվականինին ձեռնադրվել է քահանա, այդ տարվա հոկտեմբերից վերադարձել Զաիր և կյանքի մնացած մասն անցկացրել այդ քաղաքում։Կոլվեզիում ակտիվորեն աշխատել է տղաների գիշերևթիկ դպրոց, բացվել է 55 ծխական դպրոց, մկրտվել է ավելի քան 1500 աբորիգեն․ այն բանից հետո, երբ 1989 թվականի հունվարի 27-ին Կոսման մահացել է ավտովթարից, միսիոներական գործունեությունը շարունակել է Մելեթիյ աբեղան ։
1978 թվականի մայիսի 13-ին ապստամբները Անգոլայի աջակցությամբ գրավել էին քաղաքը։ Կարգերը վերականգնելու համար Զաիրի կառավարությունը օգնություն է խնդրել ԱՄՆ-ից, Ֆրանսիայից, Մարոկկոյից և Բելգիայից։ Ապստամբներին դուրս մղելու և պատանդներին փրկելու համար այդ շրջան են ուղարկվել Ֆրանսիայի արտասահմանյան լեգեոնի դեսանտավորները՝ գնդապետ Էրուլենի հրամանատարությամբ։ Բելգիական բանակը նույնպես 750 զինվոր է ուղարկել։ Մարտական ​​գործողությունների արդյունքում զոհվել է 700 աֆրիկացի, այդ թվում՝ 250 ապստամբ, 170 եվրոպացի պատանդ և 6 դեսանտավոր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքներ
Կանան Դևի
Բիրեն Սիրկարի «Նոր թատրոններ» ստուդիայում նկարահանված ֆիլմերը նրան բերել են սուպերհիթերի երգչուհու համարում, նրա մասնակցությամբ կինոնկարներըը ցուցադրվել են լեփ-լեցուն դահլիճներում ։ Ուր էլ գնար, նրան ուղեկցում էր երկրպագուների բազմամարդ բանակը։ «Նոր թատրոններ» ստուդիայում 1937 թվականին կինոռեժիսոր Բարուայի նկարահանած «Մուքթի» ֆիլմում Կանան Դևին կատարել է գլխավոր հերոսուհու դերը, և  շատերը այդ դերակատարումը համարում են նրա լավագույն աշխատանքը այդ կինոստուդիայում։ Այդտեղ, դրանից բացի, նկարահանվել է Վիդյապատի, Սաատի (1938), Փողոցային երգիչը (1938), Սապերա (1939), Ջավանի Քի Ռիիթ (1939), Փարաջայ (1939), Աբինեթրի (1940), Լագան (1941), Փարիչայ (1941), Ջավաբ (1942) և այլ ֆիլմերում։ Հենց այդ ժամանակներից է, որ հայտնի է դարձել նախ՝ որպես Կանան Բալա, ապա՝ որպես Կանան Դևի։
Կենսագրություն
Կանանը ծնվել է 1916 թվականի ապրիլի 22-ին, Հնդկաստանում՝ Արևմտյան Բենգալիայի Հաորա քաղաքում։ Եղել է Ռաթան Չանդրա Դասի և Ռաջոբալայի որդեգիրը։ Հայրացուն մահացել է, երբ նա դեռ մանուկ է եղել, ու խորթ մոր հետ հայտնվել են նյութական ծանր վիճակում։ Ընտանիքի բարեկամներից մեկի միջնորդությամբ տասնամյա Կանանը մի փոքրիկ դեր է ստացել Madan Theaters / Jyoti Studios կինոստուդիայում այդ ժամանակ նկարահանվող «Ջայդև» կինոնկարում։ Դրան հաջորդել են նկարահանումները «Սանկարաչարյա» ֆիլմում, որով էլ դրվել է նրա՝ որպես կինոդերասանուհու և երգչուհու կարիերայի հիմքը, կարիերա, որը նրան ցնցոտիներից հասցրել է մեծահարուստի կարգավիճակի։ Իր կյանքի ուշագրավ և ուսանելի պատմությունը Կանանը հետագայում շարադրել է  Sabaray Ami Nami ինքնակենսագրական գրքում։ Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ նա կրթություն է ստացել իր բնօրրանի Սուրբ Ագնես վանքի դպրոցում, սակայն չի ավատել այն։ Իսկ երգեցողության դասեր առել է Հնդկաստանում լայն ճանաչում ստացած վարպետ երաժիշտներ Ալլա Ռախայից, Բհիշմադև Չաթերջիից, Ռաբինդրա Սանջիթից, Անադի Դասթիդարից։ Կինոյում աշխատակցել է հնդկական կինեմատոգրաֆի այնպիսի մեծանուն գործիչների հետ, ինչպես՝ Ք. Լ. Սայգալը, Փանքաջ Մուլիքը, Փրամաթեշ Բարուան, Փահարի Սանյալը, Չաբի Բիսվասը, Աշոկ Կումարը...
1926-1932 թթ. Կանան Դևին աշխատել է Madan Theatres, 1933-1936 թթ.՝ Radha Films, 1937-1941 թթ.՝ New Theatres, 1942-1948 թթ.` MP Productions կինոստուդիաներում։ 1949 թվականին հիմնադրել է իր սեփական կինոստուդիան, որտեղ շարունակել է նկարահանվել մինչև 1965 թվականը։ Հիսունից ավելի հիշարժան դերակարարումներ, մեծ ժողովրդականություն վայելող բազմաթիվ երգերի ձայնագրություններ. ահա նրա ստեղծագործական տասյակ տարիների աշխատանքի արդյունքը։ Հնդկական կինոյի և երաժշտական արվեստի զարգացման ասպարեզներում ներդած նշանակալի ավանդի համար Կանան Դևին արժանացել է մի շարք պարգևների։ 1942 և 1943 թվականներին նրան BFJA մրցանակներ են շնորհվել որպես լավագույն դերասանուհու՝ «Փարիչայա» և «Շեշ Ութար» ֆիլմերի գլխավոր հերոսուհիներին վարպետորեն ու տպավորիչ կերպով մարմնավորելու համար։ 1968 թվականին պարգևատրվել է Հնդկաստանի Հանրապետության Պադմա Շրի շքանշանով, 1976-ին՝ Dadasaheb Phalke-ով։ Հայրենի երկրում 2011 թվականին թողարկվել է նրա դիմապատկերը կրող փոստային դրոշմանիշ։
Սոֆոսբուվիր
Շվեյցարիա
Շվեյցարիայում գինը ամրագրվում է պետության կողմից յուրաքանչյուր 3 տարին մեկ։ 400 մգ 24 հաբի դիմաց արժեքը կազմում է 16,102.50 շվեյցարական ֆրանկ ։
Միացյալ Թագավորություն
Միացյալ Թագավորությունում 12-շաբաթյա բուժման արժեքը կազմում է մոտ 35,000 ԱՄՆ դոլար ։ 2015 թվականին Անգլիայի ազգային առողջապահական համակարգը ստեղծեց դեղամիջոցի գործառնական մատակարարման ցանց, որը հաստատել էր Խնամքի գերազանցության և առողջապահության ազգային ինստիտուտը, ըստ որի՝ 2016-2017 թվականների ընթացքում հատուցվելու է 10,000 թերապիայի ամբողջական արժեք։ Հաշվարկվում էր նաև, թե որքան մարդ բուժման հնարավորություն կստանա այդ ծրագրի ընթացքում։ Դա 2016 թվականի Անգլիայի ազգային աողջապահական համակարգի ամենամեծ միանվագ ներդրումն էր ։
Խորվաթիա
2015 թվականի տվյալներով՝ սոֆոսբուվիրը ընդգրկված է Խորվաթիայի անհրաժեշտ դեղամիջոցների ցանկում, և բուժումը ամբողջությամբ հոգում է Խորվաթիայի առողջության ապահովագրման հիմնադրամը։ Արտադրողի հետ պայմանավորվածության համաձայն՝ հիմնադրամը վճարում է միայն դրական թերապիայի պարագայում։ Մնացյալ դեպքերում ծախսերը հոգում է արտադրողը ։
Զարգացող աշխարհ
2014 թվականին Giread-ը հայտնեց 91 զարգացող պետություններում գեներիկ դեղամիջոցներ արտադրողների հետ համագործակցության մասին, որոնք պետք է արտադրեն սոֆոսբուվիր և վաճառեն այն աշխարհի վարակված բնակչությանը՝ բուժման 300 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ։ Այդ համաձայնագիրը ստորագրվեց 2015 թվականի սեպտեմբերին ։ Հնդկաստանում ակտիվիստ խմբի առաջնորդը որակեց այդ շարժումը որպես «ոչ ադեկվատ», բայց և այնպես ինը կազմակերպություն սկսեց դեղամիջոցի արտադրությունը։ Հնդկական The Economic Times-ը անվանեց դա «մարքեթինգային կատաղի պատերազմի հայտարարում» ։
Access to Medicine Index-ը 2013 թվականին Gilead-ին շնորհեց «Աշխարհի 20 խոշորագույն դեղագործական ընկերությունների գնագոյացում, արտադրություն և բաշխում» կատեգորիայում առաջին հորիզոնականը ։ Միևնույն ժամանակ Ջենիֆեր Կոնը Բժիշկներ առանց սահմանների կազմակերպությունից և Աշխարհի բժիշկները քննադատում էին սոֆոսբուվիրի արժեքը՝ պնդելով, որ դա կորպորատիվ ագահություն է, և որ Gilead-ը անտեսում է մարդկանց կարիքները՝ զարգացող պետություններում ։
2011 թվականի տվյալներով՝ Ալժիրում ավելի քան 70,000 մարդ վարակված է հեպատիտ C-ով ։ 2015 թվականի օգոստոսին Gilead-ը արտոնագրեց՝ Հնդկաստանի իր գործնկերներին վաճառելու սոֆոսբուվիրը Ալժիրում ։ Մինչ այդ, միջին եկամուտ ունեցող երկրները բողոքում էին դեղամիջոցի անհասանելիությունից, ներառյալ՝ Ալժիրը ։
Արտոնագրային մարտահրավեր
2015 թվականի հունվարին Մումբայում Հնդկաստանի արտոնագրման գրասենյակը մերժեց Gilead-ի արտոնագրման դիմումը ։ Այդ որոշումը բողոքարկվեց 2015 թվականի փետրվարին ։
2015 թվականի փետրվարին հայտնի դարձավ, որ Աշխարհի Բժիշկները բողոք են ներկայացրել ընդդեմ Gilead-ի արտոնագրմանը Եվրոպայի արտոնագրման գրասենյակում՝ պնդելով, որ սոֆոսբուվիրի կառուցվածքը հիմնված է գոյություն ունեցող մոլեկուլներից ։ Նրանք պնդում են, որ Protide տեխնոլոգիայով ստեղծված սոֆոսբուվիրը հայտնաբերվել է McGuigan թիմի կողմից (Կարդիֆի համալսարան, Միացյալ Թագավորություն) ։ Խումբը ունեցավ մարտահրավերներ նաև այլ զարգացող երկրներում ։
Առողջապահական տուրիզմ
Պայմանավորված ԱՄՆ-ում սոֆոսբուվիրի բարձր արժեքով՝ 2016 թվականին հեպատիտ C-ով վարակված մեծաթիվ ամերիկացիներ մեկնել են Հնդկաստան՝ բուժում ստանալու նպատակով։ Նույն սոֆոսբուվիրով բուժում ստանալու նպատակով չինացիների մեծ հոսք նկատվեց դեպի Հնդկաստան։ Մինչ այդ սոֆոսբուվիրը չէր գրանցվել Չինաստանի սննդի և դեղերի անվտանգության պետական ծառայության կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեպատիտ C Կատեգորիա:Ֆտորօրգանական միացություններ Կատեգորիա:Պրոպիոնատներ Կատեգորիա:Նախադեղեր
Կլոր-հորիզոնական աղեղ
Կլոր-հորիզոնական կամ մերձհորիզոնային ծիածան («կրակե ծիածան»)- հալոյի տեսքերից մեկը, մթնոլորտի մեջ հարաբերական հազվագյուտ օպտիկական երևույթ, որն արտահայտվում է հորիզոնական ծիածանի հայտնման ժամանակ, առանձնացված է թեթև, բարձր տեղակայված փետրավոր ամպերի ֆոնին։
Երևույթի ֆիզիկա
Ֆենոմենը առաջանում է հետևյալ պայմաններում.
Հյուսիսի -ից 55° հյս. լայն․ հյուսիս և հարավից 55° հրվ. լայն.հարավ այդ երևույթը չի կարող դիտվել (երկրագնդի մակերևույթից), քանի որ Արեգակն այնտեղ այդքան չի բարձրանում (սակայն բարձրանալով սարի գագաթը այն կարող ենք դիտել ): Ծիածանը հայտնվում է ծայրահեղ դեպքում 57,8° (90°−32,2°) լայնություններում հորիզոնի վրա, պայծառության գագաթնակետը  67,9° է։
Ֆենոմենի հազվագյուտությունը բացատրվում է այն բանով, որ բյուրեղիկները ամպի մեջ պետք է լինեն հորիզոնական կողմնորոշման արևի շողերը բեկելու համար։ Շողերը ընկնում են ուղղահայաց վեցանիստ բյուրեղի կողմնային նիստի վրա, անցնում են նրա միջով և դուրս են գալիս ներքին հորիզոնական կողմով։ Այսպիսի սխեման ապահովում է տարրապատկերային գույների առանձնացում, որոնք, ծիածանի նման, «վառում են» փետրավոր ամպերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մթնոլորտային օպտիկական երևույթներ: Կատեգորիա:Օպտիկա
Մեկնութիւն ծննդոց եւ ելից (2893, Կուռնելիոս)
Կոռնելիոս, մեկնութիւն ծննդոց եւ ելից (2893), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2893 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1746 թվականին Յակոբ Վանեցի գրիչի կողմից [ենթադրաբար] Կ․ Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 568 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 563բ, 563բ, հետագայի՝ 4ա (1825 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Վելիկի Վրագ (գյուղ, Կստովսկի շրջան)
Վելիկի Վրագ (Великий Враг), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի բնակավայրեր
Արճիշակ (գետ)
Արճիշակ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Վանա լճի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Վասպուրականի լեռնաշղթայի արևմտյան լանջերից, հոսում արևմուտք և Վան քաղաքից հյուսիս-արևելք թափվում Արճակ լիճը։ Երկարությունը 55 կմ է։ Սնումը ձնաանձրևային է, վարարումը՝ ապրիլ հունիսին։ Արճիշակի ավազանում է պատմական Թոռնավան գավառի Սևան ամրոցը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանա լճի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Օբիդուս (Պարա)
Օբիդուս (Óbidos), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի Հյուսիս արևմտյան մասում։ Մտնում է Օբիդուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 49 582 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 28 021,287 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,8 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1867 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1697 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիվրի գետ
Սիվրի գետ, Սևրա գետ, Սերի գետ, Սիվրիչայ գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, Օլթիի գետի ձախակողմյան վտակը։ Սկիզբ է սանում Սիփփչայի լեռների լանջերից, հոսում հարավ-հյուսիս ուղղությամբ և Օլթի քաղաքից 2 կմ հարավ միանում Օլքիի գետին։ Կովկասի 5– և 10-վերստանոց քարտեզներում՝ Սիվրիչայ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Օլթի գետի վտակներ
Ժողովածու (3139)
Ժողովածու (3139), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3139 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1744 թվականին Միքայել Շամբեցի գրիչի կողմից Նոր Ջուղայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,6x16,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 116 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 83բ, 84բ, հետագայի՝ 1ա (1866 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Տերնատե (Իտալիա)
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 2254 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 451 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռադիոակտիվ աղբյուրի ակտիվություն
Այլ չափման միավորներ
Տեսակարար ակտիվությունը չափում են Բք/կգ (Bq/kg), ավելի քիչ՝ Կի/կգ - ներով։ Ծավալային ակտիվությունը չափում են Բք/մ³ կամ Բք/լ։
Մակերևույթային ակտիվությունը չափում են Բք/մ² կամ Կի/կմ², (1 Կի/կմ² = 37 կԲք/մ²)։
Ակտիվության կախումը ժամանակից
Ակտիվությունը (կամ տրոհման արագությունը) կախված է ժամանակից հետևյալ բանաձևով
ուր
NA
T1/2
— կիսատրոհման պարբերությունն է
N(t)
— տվյալ տիպի ռադիոակտիվ միջուկների քանակը
N0
— ռադիոակտիվ միջուկների սկզբանական քանակը
λ
μ
— ռադիոակտիվ միջուկների մոլային զանգվածն է
m
Աղբյուրի ակտիվության որոշում
Իմանալով աղբյուրը կազմող նյութի կիսատրոհման պարբերությունը (
T1/2
), ինչպես նաև աղբյուրի
m
զանգվածը, հնարավոր է որոշել միավոր ժամանակում (
t
) տրոհումների քանակը հետևյալ բանաձևով
ուր — միջուկների սկզբնական քանակն է։ Ակտիվությունը հավասար է N(t) -ի t -ի նկատմամբ ածանցյալին։
Եթե կիսատրոհման պարբերությունը շատ ավելի մեծ է, քան չափողական ժամանակը՝ ապա ակտիվությունը կարող ենք համարել անփոփոխ։ Այս դեպքում կարող ենք գրել հետևյալ հավասարումը
մեծությունը կոչվում է ռադիոնուկլիդի տրոհման հաստատուն։ Դրա հակադարձ մեծությունը կոչվում է կյանքի տևողություն,, որը ցույց է տալիս ժամանակը, որի ընթացքում ռադիոնուկլիդի քանակությունը նվազում է е անգամ։
Հաճախ պետք է լինում որոշել ռադիոնուկլիդի կիսատրոհման պարբերությունը իմանալով ակտիվությունը և միջուկների սկզբնական քանակությունը։ Կիսատրոհման պարբերությունը կարող ենք որոշել հետևյալ բանաձևով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Ռադիոակտիվություն
Հեդդա Հոփփեր
Հեդդա Հոփփեր (Hedda Hopper,), ամերիկացի դերասանուհի և աշխարհիկ քրոնիկի տեսաբան։
Երիտասարդություն
Հեդդա Հոփփեր, ծնված Էլդա Ֆերիի (Elda Furry), ծնվել է Փենսիլվանիա նահանգի Հոլիդեյսբերգ քաղաքում 1885 թվականի մայիսի 2-ին գերմանացի անաբապտիստների ընտանիքում։ Երբ նա երեք տարեկան էր, նրա ընտանիքը, որը բացի իրենից ուներ յոթ այլ երեխա, տեղափոխվեց մոտակա Ալթոնա քաղաք, որտեղ Էլդա Ֆերրիի հայրը ուներ մսի խանութ։
Մեծանալով՝ Ֆերին լքել է հայրական տունը և տեղափոխվել Նյու Յորք, որտեղ սկսել է երգչուհի աշխատել Բրոդվեյում։ Նման աշխատանքը նրան բացարձակապես ոչ մի հաջողություն չբերեց, և Բրոդվեյում բնակություն հաստատելու հետագա փորձերը անհաջող էին։ Օրինակ, Ֆլորենզ Զիգֆելդը նրան անվանել է «անշնորհք կով» և մերժել է իր հայտնի շոուի մեջ դեր ստանալու նրա խնդրանքները։ Մի քանի տարվա դեգերումներից հետո Ֆերիին հաջողվել է հայտնվել Դևոլֆ Հոպերի թատերական ընկերության թատերախմբում, որի հետ հետագայում նա ԱՄՆ-ում շատ է շրջել որպես երգչուհու և կրկնօրինակ։ Ժամանակի ընթացքում նա հասկացավ, որ իր մասնագիտությունները չեն օգնի նրան դառնալ հայտնի, և ստեղծված իրավիճակի ելքը կարող էր լինել միայն աշխատանքը՝ հիմնականում թատերախմբի դերասանական կազմում։ Շուտով նրան հաջողվել է «Գեղջուկ տղա» պիեսի գլխավոր դերերից մեկը իրանով անել, որի հետ նա հաջողությամբ հանդես է եկել մի քանի ամիս շարունակ շատ նահանգներում։ Թատերախմբում հետագա հաջողություններին նպաստել է նաև նրա տնօրեն Դևոլֆ Հոփերի հետ սիրավեպի սկիզբը, որի հետ 1913 թվականին նա ամուսնացել է և դարձել Էլդա Հոփեր։ Հոփերի նախորդ չորս կանանց անունը Էլլա էր, Իդա, Էդնա և Նելլի, որոնք համահունչ էին Էլդայի անվան հետ և դա նրան բոլորովին չէր գոհացնում։ Հոփերը որոշել է փոխել իր անունը և համարերոլոգի հետ խորհրդակցելուց հետոլ իր ընտրությունը կանգ է առել Հեդդա անվան վրա ։ 1915 թվականին զույգը ունեցել է որդի՝ Ուիլյամ Հոփփերը, որը հետագայում դերասան է դարձել ։
Գործունեություն
1916 թվականին տեղի է ունեցել Հեդդա Հոփփերի նորամուտը կինոյում «Սրտերի պայքար» համր ֆիլմում։ Հաջորդ տասներկու տարիների ընթացքում նա հայտնվել է ավելի քան 120 կինոկարտներում՝ հիմնականում կատարելով աշխարհիկ կանանց դերեր։ Այն բանից հետո, երբ 1930-ականների կեսերին նրա կինոկարիերան անկում ապրեց, Հոփերը որոշեց իր համար եկամտի նոր աղբյուրներ փնտրել, քանի որ այդ ժամանակ արդեն բաժանվել է ամուսնուց ։ 1937 թվականին նրան առաջարկել են կարիերան սկսել որպես աշխարհիկ քրոնիկի լրագրողուհի և զբաղվել գործով, որը նա միշտ կատարել է հմտորեն՝ բամբասանքներ հավաքելով։ «Los Angeles Times» թերթում նրա «Հեդդա Հոփփերի Հոլիվուդ» խորագրով սյունակն առաջին անգամ լույս է տեսել 1938 թվականի փետրվարի 14-ին ։ Նոր մասնագիտությունը մեծ հաջողություն և ճանաչում բերեց Հոփերին, ինչին նա այդպես էլ չկարողացավ հասնել, քանի դեռ նա ձգտում էր դառնալ դերասանուհի։
Հոփերի մուտքը հոլիվուդյան բամբասանքների աշխարհ նրա բազմամյա թշնամանքի սկիզբն էր աշխարհիկ կյանքի ևս մեկ տեսաբան Լուելա Փարսոնսի հետ, որը մինչև 1938 թվականը կրում էր «Հոլիվուդի թագուհու» անվիճելի տիտղոսը։ 1920 թվականին նրանք ընկերուհիներ էին, և Հոփերը հաճախ էր Պարսոնսին մատակարարում, որն այն ժամանակ աշխատում էր Նյու Յորքում՝ հոլիվուդյան աստղերի կյանքից տարբեր բամբասանքներով։ Նրանց փոխադարձ դիմակայությունը, որը լի էր միմյանց հասցեին հեգնական արտահայտություններով, փոփոխական հաջողությամբ տևեց՝ ընդհուպ մինչև Հոփերի մահը։
Հայտնվելով հանրության առջև՝ Հեդդա Հոփփերը ամեն անգամ իր ուշադրությունը գամել է իր տարբեր գլխարկներին, որոնց մեծ երկրպագուն նա էր։ Գլխարկների հանդեպ նրա սերը նույնիսկ արտացոլվել է 1946 թվականի «Հոլիվուդյան նախաճաշ» ֆիլմում, որտեղ հնչել է «Գլխարկ Հեդդա Հոփփերի համար» («A Hat for Hedda Hopper») երգը ։
Հոփերը նաև հայտնի էր նրանով, որ նա մյուսներից առաջ էր (երբեմն նա առաջ էր անցել Փարսոնսից) կարողացել էր ճիշտ հարցազրույց ստանալ այս կամ այն հայտնիներից, ինչպես նաև նրանով, որ նա անխնա կարող էր հաշվեհարդար տեսնել իր սյունակում նրանց հետ, ովքեր վատ էին խոսում նրա մասին։ Ըստ լուրերի՝ հորինված տեսաբան Ջեյ Ջեյ Հանսեքերի կերպարը, որը կատարել է Բերտ Լանկասթերը «հաջողության քաղցր հոտը» ֆիլմում։
Ռադիո, հեռուստատեսություն, ֆիլմ
1939 թվականին Հոփերը սեփական շոուն ունեցավ ռադիոյում, որը մի քանի ռադիոկայաններով տեղափոխվելուց հետո հաջողությամբ գոյատևեց մինչև 1947 թվականը։ Ավելի ուշ նա նաև հեռուստատեսային շոու էր ունեցել, որը հեռարձակվում էր CBS հեռուստաալիքով։ Միևնույն ժամանակ, Հեդդա Հոփփերը պարբերաբար հայտնվում էր էկրաններին որպես դերասանուհի։ Նա դերեր է ունեցել «Կանայք» (1939), «Կհնձես փոթորիկը» (1942) ֆիլմերում, ինչպես նաև խաղացել է ինքն իրեն հայտնի Նուար Բիլլի Ուայլդերի «Սանսեթ Բուլվար» ֆիլմում, որտեղ լուսաբանել է Նորմա Դեսմոնդի տան սպանությունը։ Հեդդա Հոփփերը գրել է երկու ինքնակենսագրություն՝ 1952 թվականին «Գլխարկի տակից» և 1962 թվականին «ամբողջ ճշմարտությունը և ոչինչ բացի»։
Մահ
Հեդդա Հոփփերը ակտիվ է մնացել մինչև 1966 թվականի փետրվարի 1-ը, երկկողմանի թոքաբորբի հետևանքով մահացել է 80 տարեկան հասակում ։ Նա թաղվել է Փենսիլվանիա նահանգի Ալթունա քաղաքում, որտեղ անցկացրել է մանկությունը։ Կինոարտադրության մեջ նրա ներդրումը նշվում է Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։
1985 թվականին նկարահանվել է հեռուստատեսային ֆիլմ «Արձակ հրաշքների երկրում», որը պատմում է Հեդդա Հոփփերի և Լուելա Փարսոնսի բարդ փոխհարաբերությունների մասին։ Հոփերի դերը ֆիլմում կատարել է Ջեյն Ալեքսանդրը, որը դրա համար ստացել է «Էմմի» մրցանակի անվանակարգը։ Հեդդա Հոփփերի կերպարը նույնպես հայտնվում է «Լիզ.Էլիզաբեթ Թեյլորի պատմությունը» (1995) հեռուստաֆիլմում՝ Կատերին Հելմոնդի կատարմամբ, «Տրամբո» (2015) ֆիլմում՝ Հելեն Միրենի կատարմամբ, և «թշնամություն» սերիալում՝ Ջուդի Դևիսի կատարմամբ։
Կարլովկա (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)
Կարլովկա (Карлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուբնովո։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կարլովկա գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,425 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1861 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արսլան-Թաշ
Արսլան-Թաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օվսյանոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Օվսյանոե (Овсяное), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։
Վելիկի Վրագ (գյուղ, Շատկովսկի շրջան)
Վելիկի Վրագ (Великий Враг), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Շատկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Շատկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոլլագյուղ (Երզնկայի գավառ)
Մոլլագյուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում ։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից 12-15 կմ հեռու։
Բնակչություն
1914 թվականին ուներ 100 տուն բնակիչ, որից 50 տունը հայեր էին։
Օգտակար հանածոներ
Գյուղի մոտ կան հրաբուխ աղբյուրներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մոլլագյուղն ուներ հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղն ուներ վարժարան։ Բնակչության կեսը գրագետ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հայատառ թուրքերեն գրականություն
Հայատառ թուրքերեն գրականություն, գրականություն։
Պատմություն
Առաջին նմուշները երևան են եկել 14-րդ դարում։ Հայատառ թուրքերեն գրականությունը եղել է Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում՝ Արևմտյան Հայաստանում, բռնի իսլամացված ավելի քան կես միլիոն թրքախոս և հայերեն չիմացող հայերի հաղորդակցման միջոցը։ Ստեղծվել է հայատառ թուրքերեն գրականությունը՝ բանահյուսական, աշուղական, պատմական, գեղարվեստական, գիտական, ինչպես նաև տեխնիկայի, գյուղատնտեսության, արհեստների ու մշակույթի վերաբերյալ։ Այս լեզվով են թարգմանվել համաշխարհային դասականների ու ժամանակի հայտնի հեղինակների գործեր։ 1850-1870-ական թվականներին և աբդուլհամիդյան բռնապետության դաժան տարիներին Հայատառ թուրքերեն գրականությունը մեծապես նպաստել է հայ ժողովրդի թրքախոս հատվածի հոգևոր վերելքին։
Հայատառ թուրքերեն գրականությունը տպագրվել է աշխարհի շուրջ 50 քաղաքների 200-ից ավելի, իսկ միայն Կ. Պոլսում (1730 թվականից)՝ ավելի քան 85 տպարաններում։ Շուրջ 250 տարվա ընթացքում հրատարակվել են մոտ 2500 անուն հայատառ թուրքերեն գրականության գրքեր՝ երբեմն հայերեն վերնագրերով, իսկ 500-ից ավելի թարգմանություններ և փոխադրություններ կատարվել են թատրոնի համար։ Հայատառ թուրքերեն գրականությամբ գրել ու թարգմանել են նաև թուրք գրողները՝ սզբնավորելով թուրքական դրամատուրգիան, նոր գրականությունն ու գրական թուրքերենը։ Հայատառ թուրքերեն գրականությամբ ստեղծվել են օսմաներենի ուսուցման դասագրքեր, բառարաններ (հայերեն, հայատառ թուրքերեն գրականության՝ օսմանական բացատրական տեքստերով)։ Հայ լեզվաբանների հեղինակած հայատառ թուրքերեն գրականությունը շուրջ 100 դասագրքերով ու բառարաններով թուրքերը տասնամյակներ շարունակ սովորել են սեփական լեզուն։ Հայ հնատիպ գրքի շրջանում հայատառ թուրքերեն գրականությամբ տպագրվել է ավելի քան 50 անուն գիրք։
Հայերեն վերնագրերով հրատարակվել են «Աղօթք հասարակաց քրիսդոնէից...» (1618 թվական, Լվով) աղոթագիրքը, Մխիթար Սեբաստացու «Դուռն քերականութեան աշխարհաբառ լեզուին Հայոց շարադրեցեալ տաճկականաւ լեզուաւ» արևմտահայ աշխարհաբարի առաջին քերականությունը, Գեորգ Մխլայիմ Կոստանդնուպոլսեցու «Ճառ վասն ծննդեան եւ չարչարանաց Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի», Աթանաս Մերասյանի «Համառօտ քերականութիւն արարեալ իտալական, հայկական եւ տաճկական լեզուաւ» երկերը, Գաբրիել Ավետիքյանի «Իտալերէն-հայերէն հայատառ թուրքերէն թօսքանեան բառարան»-ը, Մանուել Սրմաքեշ Կեսարյանի «Գիրք որ կոչի Ակն Լուսատու» ժողովածուն, ինչպես նաև՝ «Գիրք զոր ասի խրատ հոգեկան» երկը. 1736 թվականին Կ. Պոլսում՝ Բարսեղ և Հակոբ Սեբաստացիների տպարանում (20 էջ, 4օ, 15,1 x 11,2 սմ, թարգմանությունը ֆրանսերենից՝ Հակոբ Դպիր Ճամճու օղլու)։ «Երանելի Սբ Կղէմէս էնկիւրին եպիսկոպոսուն պատմութիւնը» երկը. 1751 թվականին Վենետիկում՝ Անտոնի Բորտոլիի տպարանում (60 էջ, 12օ, 10,6 x 6,2 սմ)։
Հայատառ թուրքերեն գրականությամբ հրատարակված գրքերից ուշագրավ են նաև՝ Պաղտասար Դպիրի «Պու գիրք օլտուրքի քրիստոնէական հաւատքըմըզա...» («Քրիստոնեական հավատքին անհրաժեշտ մի քանի գիտելիքներ...») երկը (1742 թվական)։
(7122) Իվասակի
(7122) Իվասակի (Iwasaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի մարտի 12-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Հայատառ թուրքերեն գրականություն
Պատմություն
Բելլարմինոս Ռոբերտոսի «Էյի էօլիւմէ հազըր օլմաքլըղըն մէշկուլ օլմասը իչին» («Նախապատրաստություն երանելի մահվան») ժողովածուն. 1783 թվականին Տրիեստում՝ Մխիթարյան տպարանում (82 էջ, 12օ, 9,2 x 4,7 սմ)։
(7122) Իվասակի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,184342 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7816 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5871 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1179,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305298 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,62° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հայատառ թուրքերեն գրականություն
Պատմություն
Վերահրատարակվել է 1796 թվականին (86 էջ, 8օ, 8,3 x 4,3 սմ) և 1807 թվականին՝ նույն տպարանում, 1825 թվականին (Վենետիկ, Մխիթարյան տպարանում). վերջին երկուսում տպակից է «Սուրբ Խաչ եօլուն զիյարէթի» հայատառ թուրքերեն գրականության գրքին։ «Սուրբ Խաչ եօլուն զիարէթի» («Այցելություն Սուրբ Խաչին») գիրքը. 1783 թվականին Տրիեստում՝ Մխիթարյան տպարանում (154 էջ, 9,2 x 4,7 սմ)։
Վերահրատարակվել է 1796 թվականին նույն տպարանում (150 էջ, 8,3 x 4,3 սմ)։
Տպագրվել է նաև 1807 թվականին (2 անգամ, նույն տպարանում), 1825 թվականին (2 անգամ, Վենետիկ, Մխիթարյան տպարանում), 1839 թվականին (Վենետիկ, Սուրբ Ղազարի տպարանում)։
Ստեփաննոս Ավգերյանցի «Տօքուզ կիւն մտածական տուվա երանելի Կղեմէս հայրապետին վարքընըն իւզէրինէ» («Իննօրյա մտածական աղոթքներ երանելի Կղեմես հայրապետի վարքի վերաբերյալ») ժողովածուն. 1796 թվականին Տրիեստում՝ Մխիթարյան տպարանում (44 էջ, 8օ, 10,5 x 6 սմ)։
«Մուխթասարիճէ թարիք հէմափաք ռօզարըն» («Համառոտ պատմություն») գիրքը. 1796 թվականին նույն տպարանում (28 էջ, 8օ, 8,3 x 5 սմ)։
Թամպուրի Արութինի (Քյուչուկ Արութին) «Թահմաս Գուլու խանըն թէվարիքի» («Պատմություն Թահմազ Ղուլի խանի») երկը. 1800 թվականին Վենետիկում՝ առանց տպարանի հիշատակության (96 էջ, 12օ, 10,1 x 5,7 սմ)։
«Քրիստոնէական քըլաւուզու...» («Քրիստոնեական վարդապետություն...»), մեկ գրքով տպագրված երկհատոր գիրքը. 1800 թվականին Տրիեստում՝ Մխիթարյան տպարանում (517 էջ, 8օ, 11,5 x 6,8 սմ)։
Մինչև 1960-ական թվականների վերջը հայատառ թուրքերեն գրականությամբ հրատարակվել է բազմաբնույթ գրականություն՝ Հայ առաքելական և կաթոլիկական հայրերի աշխատություններ [Թոմա Գեմբացու «Քրիստոսա պէնզէր օլմագ իչին Թովմաս Գեմբացինին նասիհաթլէրի» («Քրիստոսին նմանվելու համար Թոմա Գեմբացու խրատները», թարգմանությունը՝ Պողոս Մարուշյանց Անկյուրացու, 1805 թվական, Տրիեստ, Մխիթարյան տպարան) և այլն], վարքեր [«Սուրբ Օգոստինոս Հիպպոնա եպիսկոպոսուն էօմրիւնիւն րիվայէթի» («Հիպոննայի եպիսկոպոս սուրբ Օգոստինոսի վարքը», 1816 թվական, Վենետիկ, Մխիթարյան տպարան) և այլն], փիլիսոփայական [Էդուարդ Յունգի «Եունկ ֆէյլէսօֆուն փիղանլէրի, եախօտ Եունկուն կէճէլէրի» («Յունգ փիլիսոփայի գիշերները», 1816 թվական, Վենետիկ, Սուրբ Ղազարի տպարան) և այլն], բժշկական [Միքայել Րեստեն Տեր-Պետրոսյանի«Բժշկութիւն. բառարան...», հատոր 1-2, 1882 թվական, Վենետիկ, Սուրբ Ղազարի տպարան], գեղարվեստական [«Եպիկտետոս ֆէյլէսօֆուն էլճիւզիւ» («Առածք Եպիկտետոսի», 1837 թվական, Վենետիկ, Սուրբ Ղազարի տպարան) և այլն]։ Հայատառ թուրքերեն գրականության վերջին գիրքը՝ Տիգրան Քիրեճյանի «Տէսթան գիթապը» («Դեստանների գիրք»), լույս է տեսել 1968 թվականին Բուենոս Այրեսում։
Համասպրամ
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունն ուղիղ է, եղանաձև ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 40-80 սմ։ Ստորին տերևները կոթունավոր են, ձվաձև, վերինները՝ ձվանշտարաձև, սրածայր։ Ծաղկաբույլը նոսր կիսահովանոց է, ծաղիկները՝ միասեռ, երկտուն, սպիտակ։ Ծաղկում է մայիս-օգոստոսին։ Պտուղը միաբուն, բազմասերմ, տանձաձև տուփիկ է։
Միջին որակի կերաբույս է։
Հայաստանում
Հայաստանում հանդիպում է մեկ տեսակ՝
Տեսակներ
Ըստ GRIN-ի տվյալների
Տարածում
Տարածված է Տավուշի, Լոռու, Շիրակի, Գեղարքունիքի, Արագածոտնի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է թփուտներում, խոտածածկ լանջերին, աղբոտ վայրերում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայաստանի բույսեր Կատեգորիա:Մեխակազգիներ
Ստեֆանո Մագնասկո
Ստեֆանո Մագնասկո Գալինդո (Stefano Magnasco Galindo,), չիլիացի ֆուտբոլիստ, «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա» ակումբի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Մագնասկոն «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա» ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ 2011 թվականի մարտի 7-ին «Պաղեստինի» դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Չիլիի ֆուտբոլի առաջնությունում ։ Սեպտեմբերին Ստեֆանոն Անգլիայի «Բոլթոն Ուոնդերերս»-ում փորձաշրջան էր անցնում և «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբ, բայց պայմանագիրը նրան այդպես էլ չի առաջարկվել։ Նույն թվականին նա օգնել է թիմին հաղթել Չիլիի ֆուտբոլի գավաթը։
2012 թվականի ամռանը Ստեֆանոն Նիդեռլանդներ է տեղափոխվել հոլանդական «Գրոնինգեն» ֆուտբոլային ակումբ ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 480 հազար եվրո։ Օգոստոսի 12–ին «Տվենտե» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Հոլանդիայի ֆուտբոլի առաջնությունում ։ Մագնասկոն ռոտացիայի ֆուտբոլիստ էր և միշտ չէ, որ խաղադաշտ էր դուրս գալիս առաջին րոպեներից։ 2014 թվականի ամռանը նա երկու անգամ ավելի քիչ գումարով, քան վճարել էր «Գրոնիգենը» վերադարձել է «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա»։
Ձեռքբերումներ
«Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Սանտյագո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Չիլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրոնինգենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չիլիի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ագահ հարուստը (հեքիաթ)
Ագահ հարուստը, հայ ժողովրդական հեքիաթ։
Սյուժե
Հեքիաթը պատմում է աղքատ և հարուստ մարդկանց մասին։ Մի օր մի աղքատ մարդ ցորեն է վերցնում և տանում ջրաղաց` աղալու ։ Մի հարուստ մարդ էլ իր ցորենն էր բերել։ Երկուսն էլ իրենց ցորենն աղում են։ Հարուստը մտածում է, որ կարելի է բաղարջ թխել։ Աղքատը համաձայնում է։ Հարուստը մտքում մտածում է, որ բաղարջը միայն աղքատի ալյուրից կթխի։ Սկսում են թխել, հարուստը մի բուռ ալյուր է գցում մի մեծ տաշտի մեջ, երկու դույլ ջուր լցնում վրան, խառնելով աղքատին ասում, որ նա պնդացնի։ Աղքատն ինչքան որ ալյուր էր աղացել, լցնում է տաշտի մեջ, վերջ ի վերջո պնդեցնում է, խմոր հունցում։ Բաղարջներ են թխում, տաշտի վրա շարում։ Հարուստը մտածում է, թե ինչպես անի, որ բոլոր բաղարջներն ինքը մենակ ուտի։ Եվ մտածելով ասում է, որ ով շատ սուտ ասի, նա ել կուտի բոլոր բաղարջները։ Աղքատը համաձայնում է։ Եվ այդպես աղքատը հարուստից շատ սուտ է ասում, հարուստը հասկանում է, որ աղքատը հաղթում է, բաղարջները նրան է տալիս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժողովրդական հեքիաթներ
Կիգաչ (գետ)
Կիգաչ (գետ) (Қиғáш), գետ Վոլգայի ցածրադիր հոսանքի ճյուղերից։ Հասնում է մինչև Ղազախստան և Ռուսաստան՝ Աստրախանի նահանգ։ Թափվում է Կասպից ծով։ Գետի մոտ գտնվում է գյուղ՝ Կատյեվկան։ Գետի ծախսը վայրկյանում՝ 150 մ2։
Կիգաչից սկսվում է ջրի ստրատեգիական ջրարգելակումը՝ «Վոլգա-Մանգիշլակ», Ղազախստանի Մանգիստաուսկի մարզի քաղցրահամ ջրի կարիքները ապահովելու համար։
2006 թվականի հոկտեմբերին Կիգաչի վրա կառուցվել և շահագործման է հանձնվել ավտոմեքենաների կամուրջ՝ ապահովելով ռուսական և ղազախական ավտոճանապարհները՝ «Աստրախան-Ատիրաու» А-340 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ղազախստանի գետեր
Երևանի բերդի գրավում (1827)
Երևանի բերդի գրավում (1 (13) հոկտեմբեր, 1827 թվական), ցարական զորքերի կողմից Երևանի խանության մայրաքաղաք Երևան բերդաքաղաքի պաշարումը, որը տեղի է ունեցել 1827 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Վերջինս դարձել է Ռուսական կայսրության կուլմինացիոն փորձը՝ Անդրկովկասի նկատմամբ իր վերահսկողությունը հաստատելու գործում։
Նախապատմություն
Պետրոսն իր հերթին խոստացավ Շվեդիայի հետ պատերազմից հետո օգնության հասնել հայերին, սակայն չպահեց իր խոստումը։ 18-րդ դարի սկզբից Երևանի խանության հայերը, գտնվելով թյուրքական ծագմամբ մուսուլման խանի ենթակայության տակ, վարել են ազգային ազատագրական պայքար։ Այդ պայքարում նրանց աջակցել է Վրաց թագավոր Վախթանգ VI-ը, ինչպես նաև Գանձակի բնակչությունը։ Երևանի խանության հայ բնակչությունն ակտիվորեն մասնակցում էին Սյունիքի և Արցախի մելիքների՝ օսմանյան դրածոների դեմ պայքարին (1724—1728)։ Նրանք մասնակցել են նաև 1804-1813 և 1826-1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմներին՝ մարտնչելով Ռուսական կայսրության կազմում ։
Պաշարում
Գրոհի ժամանակ բերդը կառավարում էր Հուսեյն խան Քաջար սարդարի եղբայրը՝ Հասան խանը։ Նա զբաղված էր բերդի ամրաշինությամբ։ Վերջինս կառուցվել էր 1582-1583 թվականներին օսմանյան տիրապետության օրոք, որոնք գրավելի էին տարածաշրջանը 1554 թվականին։ 1604 թվականին քաղաքը հետ է գրավվել պարսիկների կողմից ։ Հայերը կազմել են ամրոցի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը։ Հասկանալով այդ՝ սարդարը մտածված մի քանի հայկական ընտանիքների ուղարկեց Պարսկաստան, որոնք այս կամ այն կերպ կարող էին օգնել ռուսներին ։ Պարսիկները ակտիվորեն պաշտպանվում էին, սակայն հրետանային միջոցների պակասության և հրանոթների մոտ հիմնականում հայերի պարեկության պատճառով բերդն անկում ապրեց։ Ռուսական զորքերն, իրենց հերթին, այդ մասին լավ տեղեկացված էին և ամբողջությամբ պատրաստ վերջնական մարտին։
Երևանի բերդի գրավման մասին ռուս գեներալ, ռազմական պատմաբան Վասիլի Պոտտոն գրել է․
Ե. Ե. Լաչինովը, հպարտությամբ նշելով Ռուսաստանի ազատագրական առաքելությունը, նկարագրում է, թե ինչպես են Երևանի հայերն ուրախությամբ դիմավորում ռուս ազատագրարներին։
Երևանի գրավումը (համաձայն ականատեսների վկայությունների)
Հետևանքներ
1827 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Երևանի բերդի գրավման համար գեներալ Իվան Պասկևիչն ստացել է «Կոմս Էրիվանսկի» կոչումը։ Նախկինում «անառիկ» անունն ստացած մայրաքաղաքի անկումից հետո, ռուսական զորքերն արագորեն գրավեցին նաև խանության մնացած մասը։ 1828 թվականի փետրվարին 10-ին Ռուսական կայսրության և Պարսկաստանի միջև կնքվել է Թուրքմենչայի պայմանագիրը, համաձայն որի Երևանի և Նախիջևանի խանությունները անցել են Ռուսաստանի կազմը։ Բացի այդ, Պարսկաստանը մուծել է նաև 20 միլիոն ռուբլի արծաթ ռազմատուգանք։
Փաստեր
Գրոհից և բերդի ամբողջական գրավումից անմիջապես հետո, Երևանի սարդարի պալատում կազմակերպվել է իմպրովիզացիոն թատրոն, որտեղ Ալեքսանդր Գրիբոյեդովն առաջին անգամ բեմադրել է «Խելքից պատուհաս» պիեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Հայաստանում Կատեգորիա:Ռուսաստանի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Երևանի պատմություն Կատեգորիա:Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826-1828)
Եվգենի Ախմադուլին
Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլին (Евгений Валерьевич Ахмадулин, ), ռուս գիտնական, լրագրող, բանաստեղծ , բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է 1944 թվականի ապրիլի 21-ին Նովոչերկասկ քաղաքում։ Վաղ հասակում կորցրել է ծնողներին, մեծացել է մանկատներում։ Տացինսկայայի մանկատանը Եվգենի Վալերևիչն ավարտել է յոթամյա դպրոցը ։
1963 թվականին ավարտել է Նովոչերկասկի քիմիական-տեխնոլոգիական տեխնիկումը, այնուհետև աշխատել է Վոլգայի քիմիական կոմբինատում որպես փականագործ։ Հեռակա ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը ։ 1964 թվականից Եվգենի Վալերևիչը ծառայել է բանակում՝ Լիտվայում տեղակայված հրթիռային զորքերում, որտեղ դիվիզիայի քաղաքական բաժնի կոմերիտմիության ավագ հրահանգիչ էր։ Զբաղվել է գրական գործունեությամբ, շրջանային թերթում տպագրել է բանաստեղծություններ և թղթակցություններ ։
Բանակում ծառայելուց հետո Եվգենի Վալերևիչն աշխատել է Նովոչերկասկի հաստոցագործական գործարանում, այնուհետև 1971 թվականից եղել է Նովոչերկասկի «Զնամյա կոմունի» քաղաքային թերթի հաստիքային աշխատակից ։
Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է իր «Դոնի մամուլը 1893-1907 թվականների ռուսական առաջին հեղափոխության նախօրեին և տարիներին» թեմայով թեկնածուական թեզը ։
1981 թվականից դասախոսել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի լրագրության բաժնում։ 1985-1990 թվականներին աշխատել է «Բարձրագույն դպրոցի Հյուսկովկասյան գիտական կենտրոնի տեղեկագիր» գիտատեսական և կիրառական ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալի պաշտոնում։ Եվգենի Վալերևիչը եղել է Ռուսաստանի առաջին լիարժեք գունազարդ թերթի՝ «Պրիազովսկի կրայի» գլխավոր խմբագիրը ։
Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլինը 1996 թվականին մասնակցել է Դոնի ժուռնալիստների համագումարին, որտեղ ընտրվել է վարչության նախագահի առաջին տեղակալ, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության Ռոստովի մարզի կազմակերպության գործադիր տնօրեն ։
2001 թվականին Ե. Վ. Ախմադուլինը պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը «XX դարի սկզբին Ռուսաստանի օրինական քաղաքական կուսակցությունների մամուլը» թեմայով ։
Ներկայում Եվգենի Վալերևիչն աշխատում է Հարավային դաշնային համալսարանի ժուռնալիստիկայի տեսության ամբիոնի վարիչ ։
Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլինը պրոֆեսոր է, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, Ռուսաստանի տարածաշրջանային մամուլի գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության Մեծ ժյուրիի անդամ, «ժուռնալիստիկա» մասնագիտությամբ դոկտորական և թեկնածուական թեզերի պաշտպանության մասնագիտացված գիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ, Ռուսաստանի Հարավի լրագրության գծով ուսումնամեթոդական բաժանմունքի նախագահ, Ռոստովի մարզի մամուլի և հեռուստառադիոհեռարձակումների դեպարտամենտի լրագրողների, հրատարակիչների և պոլիգրաֆիստների ամենամյա ստեղծագործական մրցույթի ժյուրիի նախագահ ։
Չորս մենագրության, ուսումնական ձեռնարկների և լրագրության տեսության ու պատմության վերաբերյալ հարյուրից ավելի հոդվածի հեղինակ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ
Մարիա Բախ
Մարիա Էմիլյա ֆոն Բախ (Marie Emilie Freiin von Bach, ), ավստրիացի դաշնակահարուհի, ջութակահար, կոմպոզիտոր և նկարիչ։
Կենսագրություն
Մարիան ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում. նրա հայրը եղել է փաստաբան, զբաղվել է նաև երաժշտությամբ և նկարչությամբ, մայրը եղել է երգչուհի և կոմպոզիտոր։ Մարիան երաժշտությամբ զբաղվել է հինգ տարեկանից մասնավոր ուսուցչի մոտ, միաժամանակ սովորել է ջութակ և դաշնամուր նվագել։ Հոր տնային նվագախմբում եղել է Երկրորդ ջութակահարը։ Ավարտել է երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարանը, 1919-1925 թվականներին սովորել է Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայում, որտեղ նրան դասավանդել են Յոզեֆ Մարքսը (կոմպոզիցիա), Պոլ դե Կոնը (դաշնամուր) և Իվան Բուտնիկովը (դիրիժորություն)։
Մարիա Բախի կատարման յուրաձևությունը ձևավորվել է ուշ ռոմանտիկների Մոդեստ Մուսորգսկու, Ալեքսանդր Սկրյաբինի և Իգոր Ստրավինսկու ազդեցության տակ։ 1921 թվականին նա հանդես է եկել որպես կոմպոզիտոր «Հումորային երգեր» (Narrenlieder) շարքով, որը գրվել է տենորի և նվագախմբի համար։ 1920-1930-ական թվականներին գրել է ստեղծագործություններ դաշնամուրի քառյակի, դաշնամուրի կվինտետի, սոնատա թավջութակի և դաշնամուրի համար։
Ամուսնություն
1920-ական թվականներին Բախը մտերիմ է եղել ռուս կոմպոզիտոր և դիրիժոր Իվան Բուտնիկովի հետ։ Հետագայում Բուտնիկովը դարձել է նրա դիրիժորության և նվագախմբային ուսուցման ուսուցիչը։ 1952 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Բախն ամուսնացել է Արթուրո Չիաչելիի հետ։ Ամուսնացած են եղել մինչև Չիաչելիի մահը ։ Չիաչելին իտալացի նկարիչ 1939-1941 թթ. դասավանդել է Վիեննայի իտալական դպրոցում ։ Չիաչելիի հետ Մարիան սովորեց նկարել, մասնավորապես նկարում էր իտալական բնապատկերներ ։ Երբ նա սկսեց ցուցադրել իր աշխատանքները, դրանք ավելի հայտնի դարձան, կան նրա կոմպոզիտորական գործերը։
1966 թվականին Չիաչելիի մահից հետո Մարիան թողեց նկարչությունը և կրկին անցավ երաժշտական գործունեության։ 1962 թվականին արժանացել է ոսկե մեդալի, 1976 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում ։
Մահ
Բախը մահացել է 1978 թվականի փետրվարի 26-ին, Վիեննայի իր բնակարանում գազի արտահոսքի պատճառով ։ Նրա փաստաթղթերը գտնվում են Վիեննայի քաղաքապետարանի գրադարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ջութակահարներ
Ռեմբրանդ (այլ կիրառումներ)
Անձինք՝
Նաև՝
Գարեգին (անձնանուն)
Գարեգին տարածված հայկական արական անուն է։ Հայերի մեջ տարածված է եղել տակավին 4-5-րդ դարերից, հետո առժամանակ մոռացվել է և միայն վերջին դարերում սկսվել է կրկին գործածվել։ Քանի որ այս անունը փոխառություն չէ, և ոչ մի ազգի մոտ գործածական չէ, ուստի ստուգաբանությունը պետք է փնտրել նախահայկական լեզուների մեջ։ Հայկազյան բառարանը այս անունը չի ստուգաբանում, իսկ Հրաչյա Աճառյանը համարում է անհայտ ծագման բառ։ Տարածված տարբերակ է նաև գարուց ալկոհոլային խմիչք ստացողներին անվանել են Գարե գինեգործ- Գարեգին։ Կրճատ կան Գարեն, Գարիկ, Գարո ձևերը։ Սրանից կա նաև Գարեգինյան ազգանունը։ Որոշ բարբառներում կա Գարագին տարբերակը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ֆանյանո Օլոնա
Ֆանյանո Օլոնա (Fagnano Olona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 10 739 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1302 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8, 63 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 21054, հեռախոսային կոդ՝ 0331 ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժողովածու (3013)
Ժողովածու (3013), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3013 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1759-1760 թվականներին Կարապետ գրիչի կողմից Սուրբ Առաքելոց վանքում (Աթխա նահանգ):Ծաղկող՝ Հովհաննես։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,9x15,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 267 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորն և լուսանացազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարան նախագաղափար՝ 1բ (1700 թ․), գրչի՝ 1ա, 2բ, 127ա, ծաղկողի՝ 8բ, կնիք՝ 1ա (1827 թ․, Գրիգոր) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալիանսա դու Տոկանտինս
Ալիանսա դու Տոկանտինս (Aliança do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Գուրուպի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6491 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 579,742 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,1 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 10-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Կարոլինա Հանսեն
Կարոլինա Գրահամ Հանսեն (Caroline Graham Hansen, ), նորվեգացի ֆուտբոլիստուհի, որը որպես կիսապաշտպան հանդես է գալիս իսպանական «Բարսելոնա» ակումբում և Նորվեգիայի կանանց հավաքականում։ Նա 2013 թվականի մրցաշրջանի երկրորդ կեսն անցկացրել է Շվեդիայում՝ խաղալով «Տյուրեսո» ակումբում։ Հանսենը հասցրել է խաղալ Նորվեգիայի տարբեր տարիքային հավաքականներում՝ առաջին անգամ այդտեղ հանդես գալով 2011 թվականին։ 2013 թվականին թիմի հետ դարձել է 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր ։
Ակումբային գործունեություն
Ծնվել և մեծացել է Օսլոյում, մինչև 15 տարեկանը խաղացել է տեղի «Լյուն» ակումբում, այդտեղ էլ նվաճել է Նորվեգիայի մինչև 16 տարեկան աղջիկների հավաքականների գավաթը ։
Հանսենը 2010 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Ստաբեկ» և այդտեղ առաջին անգամ հանդես եկել հենց նույն շաբաթում՝ «Դոննի» դեմ խաղի 73-րդ րոպեին փոխարինման դուրս գալով։ Նա գոլային փոխանցում է արել այդ խաղում, որում նրա թիմը 3։0 հաշվով հաղթանակ է տարել ։ «Ստաբեկն» այդ մրցաշրջանում դարձել է Նորվեգիայի չեմպիոն ։ Հանսենը այդ թիմի կազմում 2011 թվականին դարձել է Նորվեգիայի գավաթի հաղթող, որի եզրափակչում «Ստաբեկն» առաջ է անցել «Ռյոյայից»՝ լրացուցիչ ժամանակից հետոյի տասնմեկմետրանոցներով։ Հանսենը կարողացել է օգնել Կատրին Պեդերսենին՝ հավասարեցնելու հաշիվը լրացուցիչ ժամանակում, սակայն եղել է «Ստաբեկի» միակ ֆուտբոլիստը, որը վրիպել է տասնմեկմետրանոց հարվածը ։
Հանսենը «Ստաբեկ» է վերադարձել 2014 թվականի հունվարին, որպեսզի կարողանա ավարտել ավագ դպրոցը, ինչը նա չէր կարող անել Շվեդիայում։ Նա շարունակել է մնալ մի շարք հեղինակավոր եվրոպական ակումբների հետաքրքրության ոլորտում և նախատեսել է կրկին լքել հայրենիքը 2014 թվականի հունիսին դպրոցն ավարտելուց հետո։ Հասկանալով, որ կին ֆուտբոլիստները բավականին գումարներ չեն վաստակում, որպեսզի հոգան իրենց ապագան ֆուտբոլը թողնելուց հետո, Հանսենը պլանավորել է իր ապագան խաղացողի իր գործունեությունն ավարտելուց հետո ։
2014 թվականի մայիսի 8-ին գերմանական «Վոլֆսբուրգ» ակումբը հայտարարել է Հանսենի հետ երկամյա պայմանագիր կնքելու մասին ։ Նորվեգական ԶԼՄ-ները հայտնել են այն մասին, որ նրա տարեկան եկամուտը կազմում է 100 հազար ֆունտ ստեռլինգ ։
Հանսենը «Վոլֆսբուրգի» հետ երկու անգամ դուրս է եկել ՈՒԵՖԱ 2016 և 2018 թվականներ կանանց Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ, որտեղ երկու անգամ էլ ակումբը զիջել է ֆրանսիական «Լիոնին»։ 2016/17 և 2018/19 թվականների միցաշրջաններում «Վոլֆսբուրգը» կրկին պարտություն է կրել «Լիոնից» քառորդ եզրափակիչ փուլում։