cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեն Սիեռժ սու լը Շեյլար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Sorry (երգ, Ջասթին Բիբեր)
«Sorry», կանադացի երգիչ Ջասթին Բիբերի սինգլը նրա Purpose չորրորդ ստուդիական ալբոմից։ «Sorry»-ն թողարկվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ։ Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում առաջին շաբաթվա ընթացքում դիտվել է 40 միլիոն անգամ։ Սինգլը գլխավորել է ամերիկական «Billboard + Twitter Top Tracks» և բրիտանական UK Singles Chart աղյուսակները, ԱՄՆ-ում եղել է առաջին տեղում։
Պատմություն
Նոյեմբերի 7-ին «Sorry» երգը գլխավորում էր ամերիկական «Billboard + Twitter Top Tracks» չարթը։ Բիբերը 16 շաբաթ շարունակ գլխավորում էր Social 50 սոցիալական չարթը ։
2016 թվականի հունվարի 23-ին երգը դեռ գլխավորում էր հիթ-շքերթները։ Ընդ որում, երգը 8 շաբաթ գտնվել է երկրորդ հորիզոնականում, իսկ հետո՝ առաջինում։
Երաժշտական տեսահոլովակ
«Sorry» սինգլի երաժշտական պարային տեսահոլովակը թողարկվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Տեսահոլովակում պարում են ReQuest Dance Crew հայտնի պարային խմբի պարուհիները և Royal Family Dance Crews-ի լավագույն պարողները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջասթին Բիբերի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:Սենտիմենտալ սիրային երգեր Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Սուրբ Միքայելի եկեղեցի (Լյուքսեմբուրգ)
Սուրբ Միքայելի եկեղեցի (Méchelskierch, Église Saint-Michel, Sankt Michaelskirche), Լյուքսեմբուրգի հարավային մասում գտնվող կաթոլիկ տաճար։ Տեղակայված է «Ձկան շուկա» փողոցի վրա։
Եկեղեցին գոյություն ունեցող ամենահին կրոնական սրբավայրն է Լյուքսեմբուրգում ։ Այդ եկեղեցու տեղում կոմս Զիֆգրիդը 987 թվականին հրամայեց կառուցել պալատական մատուռ։ Հաջորդ դարերում այն բազմիցս ավերվել, վերականգնվել և վերակառուցվել է։ Վերջնական տեսքն այն ընդունեց 1688 թվականին՝ Լյուդովիկոս XIV-ի օրոք, ինչի մասին վկայում են շենքի ճակատային մասի սափորուկները։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ դա միակ շենքն էր քաղաքում, որին ընդհանրապես չէին դիպել։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ հեղափոխականներին կանգնեցրեց սուրբ Միքայելի գլխի զարդարանքը, որը նման էր Ֆրանսիական հեղափոխության խորհրդանշանին։
Եկեղեցին իր մեջ ամբողջացնում է ճարտարապետական երկու ոճ՝ ռոմանական և բարոկկո. Սկզբնական մատուռից պահպանվել է միայն ճակատամուտքը։ Վերջին անգամ եկեղեցին վերանորոգվել է 1960-ականներին, 1980-ականներին և 2003-2004 թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգ
Բոգաչարկա
Բոգաչարկա (Богучарка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դոն գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 101 կմ է, ավազանի տարածքը 3240 կմ2 է։ :
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դոն գետի վտակներ
Տիգրան Մարգարյան
Տիգրան Մարգարյան, վաստակավոր մանկավարժ։ Զբաղվել է ուսուցիչների վերապատրաստմամբ Ռուսաստանում (Դոնի Ռոստով, Մոսկվա), Վրաստանում, Հայաստանում։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց հանդես է եկել հոգեբանությանը, մանկավարժությանը նվիրված աշխատություններով և հոդվածներով։
Կենսագրություն
Տիգրան Մարգարյանը ծնվել է 1884 թվականին Ախալքալաք քաղաքում։ Տարրական և միջնակարգ կրթություն է ստացել Թիֆլիսի 3-րդ արական գիմնազիայում։ Կարճ ժամանակ սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում։ Տեղի հայ համայնքը իր վրա է վերցնում նրա հետագա ուսումնառության ծախսերը և ուղարկում Գերմանիա՝ մանկավարժական գիտությունների մեջ կատարելագործվելու համար։ 1910 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում գումարված մանկավարժության ու հոգեբանության հարցերին նվիրված համառուսաստանային գիտաժողովին։ Գերմանիայից այնտեղ էին հրավիրվել Հեսսենի համալսարանի պրոֆեսոր Զամմերը, Լայպցիգի համալսարանից՝ Տիգրան Մարգարյանը։
Տիգրան Մարգարյանն ավարտել է Լայպցիգի համալսարանի փիլիսոփայական-մանկավարժական բաժինը։ 1911 թվականին՝ համալսարանն ավարտելուց հետո, Տիգրան Մարգարյանը վերադառնում է Կովկաս և եռանդուն մանկավարժական գործունեություն ծավալում։ 1911-1913 թվականներին նրան տեսնում ենք հայրենի Ջավախքում, այնուհետև դասավանդում է Թիֆլիսի Ներսիսյան և Մարիամյան-Հովնանյան օրիորդաց դպրոցների բարձր դասարաններում, Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում՝ որտեղ դասավանդել է աշխարհագրություն, հոգեբանություն, տրամաբանություն, դիդակտիկա և մանկավարժություն։ 1911 թվականին հոկտեմբերից մոտ երեք տարի եղել է Կովկասյան դպրոցների ուսուցիչների միության կենտրոնական վարչության անդամ։ 1917 թվականին փետրվարյան հեղափոխությունից հետո նա նորից Ախալքալաքում էր, որտեղ հասարակական հիմունքներով հիմնում է պետական գիմնազիայի տիպի միջնակարգ դպրոց՝ կից մանկապարտեզով՝ իրականացնելով իր վաղեմի ցանկությունը։ Նա դպրոցում սահմանում է օրինակելի կարգ ու կանոն, առարկաների դասավանդումը դնում է պատշաճ մակարդակի վրա։
1918 թվականի սկզբին, երբ Ախալքալաքը ողողվում է Արդահանի գաղթականներով, դպրոցի օժանդակ շենքերը տրամադրում են նրանց, սակայն մայիսին թուրքական բանակը խափանում է աշխատանքի բոլոր փորձերը։
1918-1920 թվականներին վերահաստատվելով Թիֆլիսում՝ Տիգրան Մարգարյանը դասախոսել է Թիֆլիսի Ֆրեբելյան մանկավարժական դասընթացներում և վարել Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության՝ Թիֆլիսում, Մանգլիսում և այլ վայրերում գործող որբանոցային դպրոցների տեսչի պաշտոնը։ 1921-1924 թվականներին Մարգարյանն աշխատում է Մոսկվայում, ՌԽՖՍՀ լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատում՝ որպես հրահանգիչ, միաժամանակ եռանդուն գիտահետազոտական աշխատանք է կատարում Մոսկվայի կենտրոնական մանկավարժական ինստիտուտում։
1924 թվականին Մարգարյանը հրավիրվում է Հայաստան և նշանակվում Երևանի պետական համալսարանի մանկավարժության ամբիոնի վարիչ։ Հետագայում Տիգրան Մարգարյանն աշխատում է Դոնի Ռոստովի հայկական մանկավարժական ուսումնարանում։ Լայն ճանաչում է ստացել Երևանի պետական համալսարանում պաշտոնավարելու շրջանում նրա գրած «Դպրոցը, երեխան և ուսուցիչը» աշխատությունը, որը 1924 թվականին ռուսերեն լույս է տեսել Դոնի Ռոստովում։
Տիգրան Մարգրյանը ևս ենթարկվել է ժամանակի բռնություններին և անհիմն մեղադրանքների հիման վրա ձերբակալվել։ Նրա գործունեությունն ընդհատվել է 1937 թվականին՝ ուժերի ծաղկման շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1884 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ախալքալաք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Լիչիմ
Լիչիմ  (Личим), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուլմեն գետի աջ ափով՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սիրի Դերկերտ
Սիրի Կարին Դերկերտ (Siri Derkert, ), շվեդ նկարիչ, մոդեռնիզմի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Սիրի Դերկերտը ծնվել է 1888 թվականին Ստոկհոլմում, ձեռներեց Էդվարդ Դերկերտի և Ուոլբորգ Դերկերտի ընտանիքում։ Ընտանիքն ուներ վեց երեխա։ Սիրին սովորել է Ստոկհոլմի Ուիթլոկի դպրոցում, այնուհետև 1904-1910 թվականներին հաճախել է Ալտինի գեղարվեստի դպրոց։ 1911 թվականին ընդունվել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, որտեղ ընկերացել է Աննա Պետրուս-Լյուտկենսի, Նիննան Սանտեսսոնի և Լիզա Բերգստրանդի հետ։
1913 թվականին Սիրի Դերկերտը բնակվել է Փարիզում, Մոնպառնասում (որտեղ այդ ժամանակ բնակվում էին նաև Սանտեսսոնը և Բերգստրանդը) և հաճախել Ռուսական ակադեմիա և Գրանդ Շոմեր ակադեմիա։ 1914 թվականին Դերկերտը, Սանտեսսոնը և Բերգստրանդը համատեղ ուղևորություն են կատարել Ալժիր, ինչն ուժեղ տպավորություն է թողել Դերկերտի վրա և ազդել նրա արվեստի վրա։ Նույն թվականին նա ծանոթացել է ֆինն-շվեդացի նկարիչ Վալլե Ռոսենբերգին։ Որոշ ժամանակ նրանք միասին ապրել են Փարիզում, այնուհետև ուղևորվել Անգլիա և վերջապես բնակություն հաստատել Իտալիայում, որտեղ էլ 1915 թվականին ծնվել է նրանց որդին` Կառլոն։ Այս ժամանակահատվածում Սիրին շատ է աշխատել` ստեղծելով նկարներ մոխրագույն, կապույտ և կանաչ երանգներով՝ կուբիզմի հստակ ազդեցության ներքո։ Նրա հիմնական ժանրերն էին բնանկարներն ու ինքնանկարները։ Հետագայում այդ աշխատանքները 1919 և 1921 թվականներին ցուցադրվել են Կոպենհագենում և Ստոկհոլմում անցկացվող ցուցահանդեսներում։
1916 թվականին Սիրին վերադարձել է Շվեդիա, իսկ Վալլեն և նրա որդին մնացել են Իտալիայում։ Որոշ ժամանակ նրանք զբաղվել են հագուստի դիզայնով՝ ստեղծելով օրիգինալ և էլեգանտ երեկոյան զգեստներ։ 1917 թվականից կապի մեջ է եղել նկարիչ Բերտիլ Լյուբեկի հետ, իսկ 1918 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Լիվը։ Ինչպես նախորդ դեպքերում, երեխայի ծնունդը գաղտնի է պահվել. աղջկան հանձնել են մանկատուն, որտեղից էլ նրան որդեգրում է խնամակալ ընտանիքը։ 1920 թվականին Սիրին Բերտիլ Լյուբեկից ունեցել է մեկ այլ դուստր, որը որդեգրվել է նույն ընտանիքի կողմից, ինչպես նրա քույրը։ 1921 թվականին Սիրին և Բերտիլը կնքել են ձևական ամուսնություն, որպեսզի կարողանան պաշտոնապես ճանաչել իրենց երկու դուստրերին։ Սիրին Վալլե Ռոսեբերգին տեսել է միայն մեկ անգամ` 1919 թվականին, ծանր հիվանդությունից նրա մահից անմիջապես առաջ։ Նրանց որդին՝ Կառլոն, մնացել է Իտալիայում, որտեղից էլ մայրը հետագայում նրան տարել է։
1920-ականներին Սիրի Դերկերտը ժամանակ առ ժամանակ ապրել է Ստոկհոլմում և Փարիզում։ Նա շարունակել է աշխատել նորաձևության ոլորտում և ղեկավարել Idun ամսագրի համապատասխան խորագիրը, ինչպես նաև զբաղվել մանրանկարչությամբ։ 1923 թվականին կայացել է նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Նկարիչը շատ է ճանապարհորդել, այդ թվում ընկերուհիների` Նիննան Սանտեսսոնի, Վերա Նիլսսոնի և Աննա Սալստրյոմի հետ։ 1936 թվականից նա բնակվել է Փարիզում դստեր՝ Լիվի հետ, ով նույնպես արվեստի հանդեպ սեր ուներ։ 1938 թվականին Լիվը մահացել է տուբերկուլյոզից և այդ հարվածից հետո Սիրին երկար ժամանակ թողել է նկարչության դասընթացները։
Մահացել է Լիդինգում, որտեղ էլ թաղվել է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդ գրաֆիկներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ
Մեծ Ալաբուշկա
Մեծ Ալաբուշկա (Большая Алабушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վորոնա գետի ձախ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 61 կմ է, ավազանի տարածքը 364 կմ2 է։ :
Ֆուենլաբրադա դե լոս Մոնտես
Ֆուենլաբրադա դե լոս Մոնտես (Fuenlabrada de los Montes), քաղաք և համայնք Իսպանիայում՝ Էստրեմադուրա ինքնավար մարզի Բադախոս պրովինցիայի Լա Սիբերիա շրջանում։ Տարածքը՝ 192 կմ²։ Բնակաչությունը՝ 1947 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 216 կմ։
Մեծ Ալաբուշկա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ֆուենլաբրադա դե լոս Մոնտես
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մեծ Ալաբուշկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հավասարաչափ զուգամիտություն
Հավասարաչափ զուգամիտություն, զուգամիտության կարևոր մասնավոր դեպք։ \{fn(x)\} ֆունկցիաների հաջորդականությունը հավասարաչափ զուգամիտում է սահմանային f(x) ֆունկցիային X բազմության վրա (նշանակվում է՝, , եթե կամայական -ի համար գոյություն ունի x-ից անկախ այնպիսի , որ անհավասարությունը տեղի ունի կամայական -ի դեպքում՝ բոլոր -երի համար միաժամանակ։ Գործնականում ավելի կիրառական է վերը նշվածին համարժեք հետևյալ սահմանումը. , , եթե ։
Հաունսհայմ
Հաունսհայմ  (Haunsheim), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Հավասարաչափ զուգամիտություն
Օրինակ, {x^n} ֆունկցիոնալ հաջորդականությունը [0,1] հատվածում զուգամիտում երբ  և  երբ x=1 ֆունկցիային, սակայն՝ անհավասարաչափ, քանի որ ։ ։ Ընդ որում՝ կամայական [0,a], 0<a<1 հատվածում տեղի ունի հավասարաչափ զուգամիտություն՝, քանի որ , երբ ։
Հաունսհայմ
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Դանուբի Դիլինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1564 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 17.79 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 73 137։
Հավասարաչափ զուգամիտություն
Երկրաչափորեն հավասարաչափ զուգամիտությունը նշանակում է, որ կամայական -ի համար ինչ-որ ո0 համարից սկսած բոլոր f_n(x), ֆունկցիաների գրաֆիկները ընկնում են սահմանային f(x) ֆունկցիայի գրաֆիկը շրջապատող  լայնությամբ շերտի մեջ։ Հավասարաչափ զուգամիտող ֆունկցիոնալ հաջորդականություններն ունեն մի շարք կարևոր հատկություններ, օրինակ, X-ի վրա հավասարաչափ զուգամիտող անընդհատ ֆունկցիաների հաջորդականության սահմանային ֆունկցիան դարձյալ անընդհատ է X-ի վրա, անհավասարաչափ զուգամիտման դեպքում սահմանային ֆունկցիան կարող է լինել և խզվող։ Մաթեմատիկական անալիզում կարևոր դեր է խաղում Վայերշտրասի թեորեմը, փակ հատվածում անընդհատ կամայական ֆունկցիան կարող է ներկայացվել որպես հավասարաչափ զուգամիտող բազմանդամների (կամ եռանկյունաչափական բազմանդամների) հաջորդականության սահման։
Կատեգորիա:Հաջորդականություններ և շարքեր
Հաունսհայմ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Թոբի Ռեգբո
Թոբի Ֆինն Ռեգբո (Toby Finn Regbo, ), անգլիացի դերասան, երաժիշտ; Հանդես է եկել կինոյում, հեռուստատեսությունում, թատրոնում։Նա հայտնի է իր դերով որպես երիտասարդ Նեմո Ոչ ոք «Պարոն Ոչ ոք» գիտաֆանտաստիկ դրամայում, որպես ֆրանսիացի Ֆրանցիսկ Երկրորդ՝ CW-ի «Գահակալություն» սերիալում, Էթելրեդ՝ BBC Two և Netflix «Վերջին թագավորություն» սերիալներում, Թոմազո Պերուցցի՝ «Մեդիչի. Ֆլորենցիայի վարպետները»և Ջեք Բլեքֆրիսը Վհուկների բացահայտման մասին։
Կենսագրություն
Թոբի Ռեգբոն ծնվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Համմերսմիտում (Լոնդոն, Անգլիա) սովորական ընտանիքում ։ Նրա հայրը նորվեգացի է։ Ռեգբոն հնարած անուն է, որը ընտրվել է հոր նախնիների կողմից, որպեսզի փոխեն նորվեգիական Հանսոն անունը։ Նրա մայրը ծնվել և մեծացել է Լոնդոնում ։ Սովորել է Արևմտյան Լոնդոնի Latymer Upper School-ում։ Նրա դերասանական հմտությունը դրսևորվել է դպրոցական ներկայացումից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ
Ռաֆայել Համբարձումյան (լուսանկարիչ)
Կենսագրություն
Ռաֆայել Համբարձումյանը ծնվել է 1932 թվականին Երևանում։ Լուսանկարչությամբ տարվել է մանուկ հասակից։ 12 տարեկան հասակում սովորել է լուանկարիչ Թորգոմ Բոյաջյանի մոտ ։ 1951 թվականին աշխատել է կինոստուդիայում, եղել Արտաշես Ջալալյանի օգնականը։ 1952 թվականին ծառայել է բանակում, եղել դիվիզիայի լուսանկարիչ։ 1955 թվականին աշխատել է Վոլոդյա Ամալյանի հետ միասին։ 1957 թվականին հաղթելով լուսանկարչի տեղի համար հայտարարված մրցույթում` «Երեկոյան Երևան» օրաթերթի հիմնադրման առաջին օրվանից դարձել է նրա ֆոտոթղթակիցը։ 1972 թվականին եղել է Կենտկոմի հրատարակչության լուսանկարիչը, 1977 թվականին` ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության լուսանկարիչը։ 1999 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ շարունակել է լուսանկարչական գործունեությունը ։ 2002 թվականին դարձել է Կառլիֆոռնիայի պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչների միության անդամ, 2003 թվականին` ԱՄՆ-ի պրոֆեսիոնալ Լուսանկարիչների միության անդամ։
Ռաֆայել Համբարձումյանի լուսանկարներում թեմատիկ, կոմպոզիցիոն աշխատանքներից բացի կան դիմանկարներ (Վիկտոր Համբարձումյան, Արամ Խաչատրյան, Պարույր Սևակ, Գոհար Գասպարյան, Վահրամ Փափազյան, Հրաչյա Ներսիսյան, Գուրգեն Ջանիբեկյան, Երվանդ Քոչար, Մարտիրոս Սարյան, Վիլյամ Սարոյան, Հովհաննես Շիրազ), քաղաքային պատկերներ ։ Ռաֆայել Համբարձումյանի լուսանկարներով ձևավորվել են Արամ Խաչատրյանի ծննդյան 100-ամյակին թողարկված սկավառակները (2004, Լոս Անջելես)։ Համբարձումյանի լուսանկարների ընտրանին հրատարակվել է «Հավերժի ճամփորդները» ֆոտոալբոմում («Տիգրան Մեծ» հրատարակչություն, Երևան, 2005)։
Ցուցահանդեսներ
Մասնակցել է միջազգային և համամիութենական բազմաթիվ ցուցահանդեսների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լուսանկարիչներ
Սիրիայի մշակույթի նախարարություն
Սիրիայի մշակույթի նախարարություն (وزارة الثقافة‎), գործադիր իշխանություն Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում, որը մշակում և իրականացնում է մշակույթի բնագավառում կառավարության քաղաքականությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիայի նախարարություններ Կատեգորիա:Սիրիայի մշակույթ
Ջորջ Դուգլաս Քեմփբել Արգայլ
Ջորջ Դուգլաս Արգայլ Քեմփբել, (George John Douglas Campbell, ), բրիտանացի քաղաքական ու հասարակական գործիչ, դուքս։
Ուիլյամ Գլադստոնի կառավարությունում եղել է պետական քարտուղար, 1878 թվականից՝ Կանադայի գեն-նահանգապետ։ 1895 թվականին հիմնադրել և ցմահ եղել է Շոտլանդա-հայկական ընկերակցության (որի նպատակն էր ճնշում գործադրել Մեծ Բրիտանիայի կառավարության վրա Հայկական հարցը լուծելու համար, օգնություն կազմակերպել կոտորածներից փրկված արևմտահայերին և այլն) նախագահը։ 1894 թվականի Սասունի ջարդերի կապակցությամբ բողոքի հանրահավաք է կազմակերպել Լոնդոնում։
«Արևելյան հարց» (1879), «Փաստագրական և պատմագրական վկայություններ հայ ժողովրդի նկատմամբ գործադրված սարսափների համար Անգլիայի պատասխանատվության» (1896), «Մեր պատասխանատվությունը Թուրքիայի իրադրության համար» (1896) աշխատություններում քննադատել Է Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը Հայկական հարցում, գտել, որ Սան Ստեֆանոյի պայմանագիրը Կիպրոսի կոնվենցիայով (1878) ու Բեռլինի դաշնագրով (1878) փոխարինելը, հայկական գործերից Ռուսաստանի հեռացումը «ազգային ծանր պարտավորություններ են դնում Մեծ Բրիտանիայի վրա»։ Արգայլի կարծիքով 1890-ական թվականների հայկական ջարդերն ու կոտորածները Մեծ Բրիտանիայի «եսապաշտ» քաղաքականության հետևանքն էին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ազնվականներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գիտնականներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Սուրբ Համբարձում եկեղեցի (Չալթր)
Սուրբ Համբարձում եկեղեցի, հայկական տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանի Չալթր գյուղում։ Ենթարկվում է Հայ առաքելական եկեղեցուն։
Հասցե` Ռուսաստանի Դաշնություն, Ռոստովի մարզ, Մյասնիկովի շրջան, Չալթր գյուղ, 6-ին գիծ փողոց։
Պատմություն
Չալթր գյուղի Սուրբ Համբարձում եկեղեցին հիմնադրել են 1790 թվականին Ղրիմից Եկատերինա II կայսրուհու 1779 թվականի նոյեմբերի 14-ի հրամանով վերաբնակեցված հայերը։
Կառուցված քարե եկեղեցին ունեցել է փայտե զանգակատուն։ Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին դարձել է խարխուլ, զանգակատունը` թեքվել։ Չալթր գյուղի հավատացյալները դիմել են Հայ առաքելական եկեղեցու Նոր Նախիջևանի և Բեսարաբիայի թեմին` նոր եկեղեցի կառուցելու խնդրանքով։ Կազմվել է շինարարության նախահաշիվ։
Թույլտվությունը ստացվել է և 1860 թվականին սկսվել է նոր եկեղեցու շինարարությունը։ Եկեղեցին կառուցվել է տագանրոգցի ճարտարապետ Ն. Մուրատովի տիպային նախագծով` հավատացյալների միջոցներով։ Եկեղեցին կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով։ Հին եկեղեցին քանդվել է և դրա փոխարեն կառուցվել է եկեղեցական ծխական դպրոցի շենք։
1883 թվականին անցկացվել է եկեղեցու վերանորոգումը, որի ընթացքում կառուցվել է սրբերի դիմապատկերներով 12 նոր պատվանդան, տեղադրվել է երեք նոր դուռ գույնզգույն ապակենախշերով։ Եկեղեցու տարածքը ցանկապատվել է կոփածո ճաղավանդակով։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եկեղեցին փակվել է։ Եկեղեցու շենքն օգտագործվել է տարբեր նպատակներով։ 1944 թվականին եկեղեցին վերաբացվել է։
1990 թվականին նրա մոտ տեղադրվել է հայերի սուրբ խորհրդանիշ` խաչքար։ Դա Սուրբ Էջմիածնում գտնվող 1279 թվականի խաչքարի պատճենն է։ Խաչքարի պատվանդանի վրայի մակագրությունն ասում է, որ այն տեղադրվել է 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։
Ճարտարապետություն
Սուրբ Համբարձում եկեղեցին կառուցված է խաչի տեսքով, ունի կանոնավոր համամասնություններ և Նոր Նախիջևանի տաճարներին բնորոշ ճարտարապետական տարրեր։ Խաչագմբեթային կառույցներին պատկանելությունն ընդգծված է ցցված խորանային աբսիդի արևելյան ճակատի վրա կցաշինությունների բացակայությամբ։
Տաճարը պսակված է բարձր զույգ պատուհաններ ունեցող ութանիստ գմբեթով։ Կրկնակի պատուհանները բաժանված են թմբուկի կողերին տեղադրված սյուներով։ Տաճարի մուտքը ձևավորված է խաչի կարճացված լայնակի ճյուղերի տեսքով և ունի ճակտոններով քառասյուն նախամուտքեր, ինչպես դա կատարված էր Դոնի Ռոստովի Գրիգոր Լուսավորիչ նախկին մայր տաճարում (քանդվել է), ինչպես նաև Աստվածածին եկեղեցում, Նախիջևանի Սուրբ Խաչ վանքում և Նեսվետայ գյուղի Սուրբ Կարապետ եկեղեցում։
Բարձր քառահարկ զանգակատունը նման է Նեսվետայ գյուղի Սուրբ Կարապետ եկեղեցու զանգակատանը, նրա կողային հատվածները կատարված են կարճ կողմում էքսեդրաներով փոքր սենյակների տեսքով։
Զանգակատան վերին հարկերը մանրամասներով մոտ են Նախիջևանի մայր տաճարի համապատասխան մասերին։ Զանգակատան անցումը ստորին` հատակագծում ուղղանկյուն, հարկից վեցանկյան և շրջանաձևին վերին հարկերում շենքի արտաքին տեսքին հաղորդում է ներդաշնակություն։
Հոգևորականություն
Ծխի վանահայրն է քահանա տեր Թադեոսը (Լուսեղեն Գայբարյան)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ռախիդ Ալեկպեր օղլի Ամիրկուլիև
Ռախիդ Ալեկպեր օղլի Ամիրկուլիև (Амиркъулийрин Алекперан хва Рагьид, ), սդրբեջանցի ֆուտբոլիստ։ «Ղարաբաղ» ակումբի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
2003-2006 թվականներին Ռախիդ Ամիրկուլիևը հանդես է եկել Ղուսարի «Շախդագ» ակումբի կազմում։ 2006 թվականից մինչև 2015 թվականը պաշտպանել է Ադրբեջանի Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող «Ղազար-Լենկորան» ակումբի գույները ։ Եղել է թիմի ավագը։
Ադրբեջանի հավաքական
Ադրբեջանի երիտասարդական հավաքականի կազմում հանդես է եկել 14 համարի ներքո։
2007 թվականից նա մասնակցել է ազգային հավաքականի խաղերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրա
Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրան (Դյուպյուիտրենի հիվանդություն, ափափակեղային ֆիբրոմատոզ, վիկինգի հիվանդություն), մի վիճակ է, որի ժամանակ մեկ կամ մի քանի մատները ձգվում ու մնում են մշտապես ծալված դիրքում ։ Այն սովորաբար սկսվում է ափի մաշկի տակ փոքր կոշտուկանման հանգուցիկների տեսքով։ Ժամանակի ընթացքում վիճակը վատթարանում է այնքան, մինչև մատներն այլևս հնարավոր չի լինում բացել-ուղղել։ Թեև, որպես կանոն, ցավոտ չի լինում, սակայն որոշակի ցավոտություն կամ քոր կարող է առկա լինել։ Առավել հաճախ ախտահարվում է մատանեմատը, որին հաջորդում են ճկույթն ու միջնամատը։ Զարգացող կոնտրակտուրան կարող է խանգարել կերակրի պատրաստմանը, գրելուն և առօրյա այլ գործերին։
Պատճառն անհայտ է ։ Ռիսկի գործոններից են ժառանգական նախատրամադրվածությունը, ալկոհոլիզմը, ծխելը, վահանաձև գեղձի խնդիրները, լյարդի հիվանդությունը, շաքարային դիաբետը, ձեռքի նախորդող վնասվածքը և էպիլեպսիան ։ Հիմնական մեխանիզմը ափային փակեղում աննորմալ շարակցական հյուսվածքի ձևավորումն է ։ Ախտորոշումը սովորաբար դրվում է ախտանիշների հիման վրա ։
Անհրաժեշտության դեպքում բուժումը սովորաբար սկսվում է ախտահարման օջախում ստերոիդի ներարկմամբ և ֆիզիոթերապիայով։ Կոնտրակտուրայի խորացման դեպքում առաջարկվում է կլոստրիդիալ կոլագենազայի ներարկում կամ վիրաբուժություն ։ Ճառագայթային թերապիայի արդյունավետության վերաբերյալ բավարար ապացույցներ առայժմ չկան ։ Չնայած բուժմանը՝ հիվանդությունը կարող է կրկնվել (ռեցիդիվել) ։
Անվանվել է ֆրանսիացի անատոմ և ռազմական վիրաբույժ բարոն Գիյոմ Դյուպյուիտրենի պատվին, ով առաջինն է նկարագրել հիվանդության հիմքում ընկած մեխանիզմը 1833-ին ։
Նշաններն ու ախտանիշները
Սովորաբար, Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրան սզկբում ի հայտ է գալիս որպես ափի հաստացում կամ հանգուցիկ, որը կարող է լինել ցավոտ կամ անցավ ։ Կոնտրակտուրայի ամենավաղ նշանն ափամաշկի եռանկյունաձև «կնճռոտումն» է հենց այն հատվածում, որտեղ մաշկն անցնում է ծալիչ ջլի վրայով դեպի մատը՝ նախադաստակ-մատոսկրային հոդի շրջանում։ Հետագայում հիվանդության զարգացմանը զուգընթաց ենթամաշկային ձգաններն ավելի են արտահայտվում, և մատների շարժման ծավալը գնալով նվազում է։ Ընդհանրապես, այդ ձգանները ցավոտ չեն լինում, բայց հազվադեպ կարող է զարգանալ տենոսինովիտ և ցավ պատճառել։ Առավել հաճախ ախտահարվում է մատանեմատը, իսկ բթամատն ու ցուցամատը՝ շատ հազվադեպ ։ Հիվանդությունը (ձգանները) սկսվում է ափի մեջ և շարժվում դեպի մատները՝ սկզբում ախտահարելով  նախադաստակ-մատոսկրային, իսկ ապա՝ միջմատոսկրային հոդերը ։
Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրայի ժամանակ ափային փակեղը (ապոնևրոզը) հաստանում է, ինչը կարող է հանգեցնել մատների կրկվածության և ֆունկցիայի խանգարման։ Ափային փակեղի հիմնական գործառույթը բռունցքի ուժի բարձրացումն է։ Ուստի, Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրան ժամանակի ընթացքում նվազեցնում է հիվանդի՝ առարկաներ պահելու ունակությունը։ Հիվանդները հազվադեպ գանգատվում են ցավից, մզզոցից և քորից։ Նորմայում ափային փակեղը բաղկացած է I տիպի կոլագենից, իսկ Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրայի դեպքում այն փոխակերպվում է III տիպի կոլագենի, որը զգալիորեն ավելի հաստ է ու կոպիտ ։
Ռիսկի գործոններ
Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրան ոչ սպեցիֆիկ հիվանդություն է, բայց առաջնահերթ ախտահարում է հետևյալ ռիսկի գործոններով մարդկանց։
Տիպեր
Ամերիկացի ձեռքի վիրաբույժ Չարլզ Իթընն առանձնացնում է Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրայի երեք տիպ.
Բուժում
Բուժում ցուցված է, երբ, այսպես կոչված, «սեղանից բարձր թեստը» դրական է։ Այդ թեստի ժամանակ մարդը ձեռքն ափնիվայր դնում է սեղանին։ Եթե ձեռքը լրիվ հարթ փռվում է սեղանին, ապա քննությունը համարվում է բացասական։ Իսկ եթե ձեռքը լրիվ հարթ չի ստացվում դնել սեղանին և ափի ու սեղանի արանքում գրչի տրամգծի չափով տարածություն է մնում, ապա թեստը համարվում է դրական, և կարող է ցուցվել վիրահատական միջամտություն կամ այլ բուժում։
Ըստ հիվանդության փուլի՝ Դյուպյուիտրենի միջազգային միությունն առաջարկում է  ճառագայթային թերապիա, ասեղնային ապոնևրոտոմիա, կոլագենազայի ներարկում և վիրահատություն։
Ասեղնային ապոնևրոտոմիան առավել արդյունավետ է «I և II փուլերում»՝ 6-90° ծալիչ կոնտրակտուրայի դեպքում։ Ինչևէ, այն օգտագործվում է նաև այլ փուլերում։
Կոլագենազայի ներարկումը նույնպես առավել արդյունավետ է «I և II փուլերում»՝ 6-90° ծալիչ կոնտրակտուրայի դեպքում և կարող է կիրառվել նաև այլ փուլերում։
Վիրահատությունն արդյունավետ է լինում հիվանդության բոլոր 4 փուլերում ։
Վիրահատություն
1831 թվականին Դյուպյուիտրենը կատարել է վիրաբուժական միջամտություն 4-րդ և 5-րդ մատների կոնտրակտուրայով մի հիվանդի մոտ, որին նախկինում այլ վիրաբույժներ ասել էին՝ իբր միակ լուծումը ծալիչ ջլերի հատումն է։ Նա ներկայացրել է այդ դեպքը հանրահայտ Լանցետ հանդեսի 1834 թվականի համարներից մեկում ՝ նկարագրելով նվազագույն ինվազիվ ասեղնային միջամտություն։
Սակայն կրկնության բարձր ցուցանիշների պատճառով ներդրվեցին նոր վիրաբուժական մեթոդներ, ինչպիսիք են փակեղահատումը՝ ֆասցիոտոմիան, իսկ հետագայում՝ մաշկափակեղահատումը՝ դերմոֆասցիոտոմիան։ Դրանց միջոցով ախտահարված հյուսվածքների մեծ մասը հեռացվում է։ Որոշ հիվանդների մոտ հեռադիր կամ մերձադիր միջմատոսկրային հոդը մետաղական շյուղով անշարժացվում է առնվազն 21 օրով՝ հանգեցնելով հոդի սերտաճման ֆունկցիոնալ ավելի նպաստավոր դիրքում, ինչը երբեմն հիվանդության հետագա խորացումը դադարեցնելու միակ միջոցն է։ Ծայրահեղ դեպքերում, երբ առկա են վիրաբուժական բարդություններ կամ բազմակի կրկնողություն, կարող է ցուցված լինել մատ(ներ)ի անդամահատում ։
Սահմանափակ փակեղահատում
Ամենատարածված եղանակը սահմանափակ/ընտրովի փակեղահատումն է, որի միջոցով հեռացվում են ախտաբանական հյուսվածքները ։
Այս միջամտության ժամանակ հիվանդը գտնվում է ռեգիոնար կամ ընդհանուր անզգայացման տակ։ Վերջույթի վրա դրվում է վիրաբուժական տուրնիկետ, որ կանխում է արյունահոսությունը վիրահատության ընթացքում ։ Մաշկը հաճախ բացում են զիգզագաձև կտրվածքով, բայց նկարագրված են նաև ուղիղ կտրվածքներ Z-պլաստիկայով կամ առանց դրա, որոնք կարող են նվազեցնել նյարդանոթային խրձերի վնասումը ։ Բոլոր ախտահարված ձգաններն ու փակեղները հատվում են Այդ հատումը պետք է շատ մանրազնին լինի, որպեսզի պահպանվեն նյարդանոթային խրձերը ։ Սակայն քանի որ ոչ բոլոր ախտահարված հյուսվածքներն են անզեն աչքով տեսանելի լինում, ուստի լիարժեք հեռացումը երբեմն անհնար է լինում ։ Փակեղահատման հետ կապված վիրահատական բարդությունների 20-ամյա ակնարկը ցույց է տվել, որ զգալի բարդություններ լինում են 15.7% դեպքերում, այդ թվում՝ մատնային նյարդի վնասում (3.4%), մատնային զարկերակի վնասում (2%), ինֆեկցիա (2.4%), հեմատոմա (2.1%) և Զուդեկի համախտանիշ (5.5%), ինչպես նաև աննշան բարդություններ, այդ թվում՝ ցավոտություն (9.9%) և վերքերի լավացման բարդություններ (22.9%) ։ Ախտահարված հյուսվածքները հեռացնելուց հետո վիրաբույժը կարում է վերքը։ Մաշկային ծածկի անբավարարության դեպքում զիգզագաձև կտրվածքի լայնակի մասը թողնվում է բաց վիճակում։ Կարերը հեռացվում են վիրահատությունից 10-14 օր անց ։
Վիրահատությունից հետո ձեռքը փաթաթվում է թույլ ճնշող վիրակապով 1 շաբաթով։ Հիվանդները սկսում են ծալել-տարածել մատներն անմիջապես անզգայացումն անցնելուց հետո։ Հաճախ խորհուրդ է տրվում կինեզիթերապիա։ Վիրահատությունից մոտավորապես 6 շաբաթ անց հիվանդը կարողանում է ամբողջությամբ օգտագործել վիրահատված ձեռքը ։
Սահմանափակ փակեղահատումից միջինը 4 տարի հետո կոնտրակտուրայի կրկնողության հավանականությունը կազմում է 39% ։
«Արթուն» փակեղահատում
Իրենից ներկայացնում է սահմանափակ/ընտրովի փակեղահատում էպինեֆրին պարունակող լիդոկայինի լուծույթով տեղային անզգայացմամբ՝ առանց տուրնիկետի ։
Մաշկափակեղահատում
Մաշկափակեղահատումը հիմնականում կիրառվում է Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրայի ռեցիդիվի կամ դրա բարձր հավանականության դեպքում  Հեռացվում են ոչ միայն ախտահարված ձգաններն ու փակեղը, այլև ափային մաշկը ։ Վերքն այնուհետև փակվում է լիաշերտ մաշկապատվաստով , որը հաճախ վերցվում է արմնկափոսից կամ բազկի միջային մակերեսից ։ Դոնորական հատվածը փակվում է ուղղակի կարով։ Մաշկապատվաստը կարվում է վերքի շրջակա մաշկին։ Ձեռքը 1 շաբաթվա ընթացքում պաշտպանվում է վիրակապով՝ տալով բարձր դիրք։ Այնուհետև վիրակապը հեռացվում ու սկսվում է նուրբ մոբիլիզացիան՝ աստիճանաբար ավելացնելով ինտենսիվությունը ։
Նման վիրահատությունից հետո ռեցիդիվի հավանականությունը կարող է ցածր լինել, սակայն կրկնակի վիրահատության և բարդությունների հաճախականությունը կարող է բարձր լինել ։
Ազատ անոթավորված մաշկալաթեր
Ծանր դեպքերում կարող է գերադասելի լինել ազատ անոթավորված մաշկալաթը։ Նկարագրվել են 1 հիվանդի հետվիրահատական արդյունքները 1 տարի անց առանց ռեցիդիվի ։
Նվազ ինվազիվ բուժման եղանակներ
Միջմաշկային բացազատման, ճարպապատվաստմամբ ընդարձակ միջմաշկային ապոնևրոտոմիայի և կոլագենազայի ներարկման վերաբերյալ նոր հետազոտությունները տվել են բավականին խոստումնալից արդյունքներ   ։
Ասեղնային միջմաշկային փակեղահատում (ապոնևրոտոմիա)
Ասեղնային ապոնևրոտոմիան նվազագույն ինվազիվ մեթոդ է, որի դեպքում ձգանները թուլացվում-հատվում են ասեղի միջոցով։ Ձգանը հատվում է ափի և մատների շրջանում հնարավորինս շատ մակարդակներում՝ կախված դրա տեղակայումից ու հիվանդության խորությունից, օգտագործելով 25G ասեղ՝ դրված 10մլ ներարկչի վրա։ Թուլացնելուց հետո ձգանները կարելի է լինում պատռել մատ(ներ)ը ձգել-ուղղելով։ Բուժումից հետո ձեռքին դրվում է փոքր վիրակապ 24 ժամով։ Դրանից հետո հիվանդը կարողանում է նորմալ օգտագործել իր ձեռքերը ։
Ասեղնային ապոնևրոտոմիայի առավելությունը նվազագույն միջամտությունն է առանց որևէ կտրվածքի (կարելի է կատարել նույնիսկ վիրակապարանում՝ տեղային անզգայացմամբ) և շատ արագ վերադարձը բնականոն գործունեությանը, առանց վերականգնողական բուժման անհրաժեշտության, սակայն հանգուցիկները կարող են վերսկսել աճել ։ Մի հետազոտությամբ ցույց է տրվել, որ կրկնակի վիրահատության հավանականությունը կազմում է 24%, իսկ բարդությունները հազվադեպ են ։ Ասեղնային ապոնևրոտոմիա կարելի է իրականացնել նաև խիստ ծալված մատների վրա (IV փուլ). 2003 թվականին կատարված հետազոտությունը ցույց է տվել 85% կրկնություն 5 տարի անց ։
Կոլագենազայի ներարկում
Կլոստրիդիալ կոլագենազայի ներարկումներն ավելի արդյունավետ են եղել, քան պլացեբոն ։ Ձգանները թուլացվում են կոլագենազա էնզիմի փոքր քանակների ներարկման միջոցով, ինչը քայքայում է կոլագենի պեպտիդային կապերը ։
Պրոգնոզ
Դյուպյուիտրենի հիվանդությունն ունի կրկնվելու բարձր հավանականություն, հատկապես երբ հիվանդը տառապում է, այսպես կոչված, Դյուպյուիտրենի դիաթեզով։ Դյուպյուիտրենի դիաթեզի գործոնների առկայության դեպքում ռեցիդիվի հավանականությունը հասնում է 71%-ի՝ համեմատած նման գործոններից զուրկ հիվանդների մոտ 23%-ի հետ ։
Հետվիրահատական խնամք
Նաև կարևորություն է տրվում վաղ ինքնուրույն վարժություններին ու ձգումներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չվավերացված պնդումներով հոդվածներ Կատեգորիա:Օրթոպեդիա Կատեգորիա:Հազվադեպ հանդիպող հիվանդություններ
Սեն Սիրգ դը Պրադ
Սեն Սիրգ դը Պրադ (Saint-Cirgues-de-Prades), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 130 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.48 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 29 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 43-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,2 %։ 43 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (24 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (0 տղամարդ և 4 կին)։ 24 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տերնի Սորնի
Տերնի Սորնի (Terny-Sorny), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02739:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 304 մարդ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 204 աշխատունակ բնակիչներից 146-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 58-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 71,6 %, 1999 թվականին 58,7 % էր)։ 146 ակտիվ բնակիչներից 134-ը (80 տղամարդ և 54 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 12-ը (6 տղամարդ և 6 կին)։ 58 պասիվներից 19-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 19-ը՝ թոշակառուներ, 20-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Թայվանի ազգային պարկեր
Թայվանի ազգային պարկեր, բնությամբ, կենդանական աշխարհով պաշտպանված տարածքներ։ Ներկայումս Թայվանում կա 9 ազգային պարկ, որոնք գտնվում են Ներքին գործերի նախարարության վարչակազմում։ Այս ազգային պարկերն ընդգրկում են 7489.49 քառ. կմ տարածք։ 3103.76 քառ. կմ կազմում է ընդհանուր ցամաքը կամ երկրի ամբողջ տարածքի շուրջ 8.6%-ը։
Առաջին ազգային պարկերը ստեղծվել են 1937 թվականին, երբ Թայվանը գտնվում էր ճապոնական իշխանության տակ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո բնական միջավայրի պահպանումը կասեցվում է ինքնավար իշխանության պատճառով։ Ազգային պարկի մասին օրենքն ընդունվել է 1972 թվականին և վերջապես 1984 թվականին վերահահիմնադրվել են նոր ազգային պարկեր ։
Ազգային պարկերը չպետք է շփոթել ազգային տեսարժան վայրերի հետ։ Ազգային տեսարժան վայրերը կառավարվում են Տրանսպորտի և կապի նախարարության զբոսաշրջության բյուրոյի կողմից ։ Կան նաև տարբեր մարմիններ, որոնք վերհսկում են երկու տեսակի տարածքների զարգացումը։ Ազգային պարկի համար շեշտը դրվում է բնական ու մշակութային ռեսուրսների պահպանման վրա, իսկ մարդու օգտագործումը, անշուշտ, երկրորդային առաջնահերթություն է ։
Նախկին Ճապոնիայի ազգային պարկերը Թայվանում
1937 թվականին Թայվանի նահանգապետ Սեյձո Կոբայաշին ստեղծել է երեք ազգային պարկեր.
Կազաչյա Սլեսարկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Թայվանի ազգային պարկեր
Առաջարկվող ազգային պարկեր
Հինգ այլ ազգային պարկեր առաջարկվեցին, սակայն ձևավորման ծրագրերը դադարեցվեցին ընդդիմության պատճառով։
Առաջարկվող ազգային բնական պարկ
Մեկ այլ ազգային բնական պարկ առաջարկվեց, սակայն ձևավորման ծրագրերը դադարեցվեցին ընդդիմության պատճառով.
Մեծ Վերեյկա (գետ)
Մեծ Վերեյկա (Большая Верейка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դոն գետի ձախ ափին՝ 1468 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 45 կմ է,ավազանի տարածքը 435 կմ2 է։ :
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դոն գետի վտակներ
Ենիքյոյ (Խնուսի գավառ, Խնուսից արևելք)
Ենիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում ։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 17 կմ արևելք, գեղատեսիլ բլրի վրա։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը խաշնարածությունն ու հացահատիկների մշակությունն էր։
Գյուղն ուներ ձիթհանք, ջրաղաց և 3 կրպակ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ենիքյոյն ուներ քարակերտ եկեղեցի։ Գյուղի մոտ էր գտնվում Թում-մանուկ վանքը։ Վանքի մոտ պեղումներով հայտնաբերել էին ավերակներ, որը ոմանց կարծիքով վանքի, իսկ մյուսների կարծիքով բերդի մնացորդներ էին։ Հայտնաբերվել էր նաև պաշտպանական պարսպի առանձին հատվածներ։ Պեղումները կիսատ է մնացել թուրքական կառավարության հրամանով։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր Դիմաքսյան վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սարագոսա
Սարագոսա (Zaragoza, Zaragoza), քաղաք Իսպանիայի հյուսիս-արևելքում։ Հանդիսանում է Արագոնի ինքնավար համայնքի, Սարագոսա նահանգի և համանուն շրջանի մայրաքաղաքը։ Տեղակայված է Էբրո գետի միջին հոսանքում՝ ծովի մակերևույթից մոտավորապես 200 մետր ցածր։ Իսպանիայի քաղաքների ցանկում մեծությամբ հինգերորդն է, որի բնակչության թվաքանակը շուրջ 660 հազար է ։
Պատմություն
Սարագոսան հիմնադրվել է հռոմեացիների կողմից մ.թ.ա. 24 թվականին։ Բնակավայրի սկզբնական անվանումը եղել է «Օգոստոս կայսեր գաղութ» («Colonia Caesaraugusta»), որից էլ առաջացել է ներկա անվանումը։ 280 թվականին Սարագոսայում տեղի է ունեցել համաքրիստոնեական սինոդ ։
712-713 թվականներին Սարագոսան նվաճվում է արաբների կողմից։ 8-րդ դարից քաղաքը պատկանել է Կորդովայի խալիֆայությանը և ծառայել է որպես մավրիտանյան ֆորպոստ ընդդեմ Հյուսիսային Իսպանիայի քրիստոնեական թագավորությունների։ Խալիֆայության անկումից հետո Սարագոսան դարձավ անկախ մուսուլմանական պետության կենտրոն։ Այնուհետև, 1118 թվականին թվականին Ռեկոնկիստայի շրջանակներում այն նվաճվել է Արագոնի և Նավարայի թագավոր Ալֆոնսո I-ի կողմից և հետագայում դարձավ վերջինի թագավորության ծաղկուն մայրաքաղաքը։ Ալֆոնսո I-ի կարգադրությամբ Սարագոսայում բնակվող բոլոր արաբները պետք է լքեին քաղաքի սահմանները։ 12-րդ դարից այն եղել է Արագոնայի կենտրոնն ու հանդիսացել է Իսպանիայի քաղաքական կենտրոններից մեկը։ 1348 թվականի հոկտեմբերին Պեդրո IV-ի օրոք Սարագոսյան կորտեսները ընդունեցին օրենք, որով արգելվում էր թագավորի դեմ ուղղված դաշինքի կրթությունը։
1391 թվական ջարդերը շրջանցեցին Սարագոսայի հրեաներին, և շուտով քաղաքը դարձավ центром Իսպանիայի հրեական կյանքի կենտրոնը ։ Այդ ժամանակ հրեական համայնքը ղեկավարում էր փիլիսոփա ու ռաբբի Խասիդայ Կրեսկասը։ 1942 թվականին տեղի ունեցավ Սարագոսայից արաբների ու հրեաների վերջնական վտարումը, ինչը էականորեն նվազեցրեց քաղաքի բնակչության թվաքանակը։ Այնուամենայնիվ, Սարագոսան մնաց Իսպանիայի խոշորագույն քաղաքներից մեկը։ Հայտնի է, որ 1548 թվականին այնտեղ բնակվում էր շուրջ 25 հազար մարդ։
15-րդ դարի վերջում Իսպանիայի միավորումից հետո քաղաքը կորցրեց իր նշանակությունը, բայց անկախության համար մղվող պատերազմի ժամանակ 1808-ից 1809 թվականներին ֆրանսիացիների կողմից պաշարման ընթացքում հերոսական ինքնապաշտպանության համար արժանացավ փառքի։ Այդ ժամանակ զոհվեց քաղաքի շուրջ 50 հազար պաշտպան։ Քաղաքի պաշտպանությունը ղեկավարում էր արագոնյան հին ազնվական դինաստիայի ժառանգ Խոսե Ռեբոլեդո դե Պալաֆոքս ի Մելիսը ։ Նա զինվորական չէր, բայց Սարագոսայի ապստամբության ժամանակ հռչակվեց գեներալ-կապիտան ու հաջողությամբ ղեկավարեց մոտավորապես 9 ամիս տևած Սարագոսայի պաշտպանությունը։ Սարագոսայի առաջին երկամսյա պաշարման ու գրոհի ժամանակ նա հաղթանակ գրանցեց գեներալներ Վերդեյի և Լեֆեր Դենուետի նկատմամբ ։ Սարագոսայի երկրորդ պաշարման ղեկավարումը ստանձնեցին նապոլեոնյան մարշալներ Մոնսին, իսկ այնուհետև Լանը։ Երկրորդ պաշարման ժամանակ մասնակցում էին Նապոլեոնի Մեծ բանակի 3-րդ և 5-րդ կորպուսները, որոնց ընդհանուր թվաքանակը կազմում էր շուրջ 50 հազար զինվոր:Երկու պաշարումների ընթացքում ֆրանսիացիները կորցրեցին մոտավորապես 25 հազար մարդ, իսկ քաղաքի պաշտպանները՝ ավելի քան 50 հազար։ Իսպանացիների այդպիսի մեծ կորուստները բացատրվումմ են քաղաքացիական բնակչության շրջանում հսկայական կորուստներով (շուրջ 30 հազար մարդ)։ Սակայն այդ ժամանակահատվածում Սարագոսայի քաղաքացիական բնակչությունը չի կարելի անվանել խաղաղ, քանի որ ֆրանսիացիների դեմ կռվում էին բոլոր նրանք, ովքեր կարող էին զենք բռնել, այդ թվում նաև՝ կանայք ու երեխաները։ Ճակատամարտի ավարտից 8 օր առաջ ծանր հիվանդ, հաճախ գիտակցությունը կորցնող գեներալ-կապիտան Պալաֆոքսը քաղաք պաշտպանության հրամանատարությունը փոխանցեց Սեն Մարկին։ Անգիտակից վիճակում Պալաֆոքսը գերի ընկավ ֆրանսիացիներին և տեղափոխվեց Ֆրանսիա։ Նա Սարագոսա վերադարձավ միայն Նապոլեոն Բոնապարտի անկումից հետո։ Կյանքի վերջին տարիներին նա դարձավ Սարագոսայի դուքս ։
1936-1939 թվականներին Իսպանիայում տեղի ունեցած քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Սարագոսայի առաջին գրավման փորձի ժամանակ խռովարարները մատնվեցին անհաջողության։ Երկրորդ փորձը պսակվեց հաջողությամբ։ Քաղաքը վերցնելուց հետո այն դարձավ այդ տարածաշրջանում ազգայնականների կենտրոնը։ Հայտնի է, որ պատերազմական տարիներին Տորերո գերեզմանոցում սպանվեցին 3543 հանրապետական։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին Սարագոսայի տնտեսության արդյունաբերականացման և ուրբանիզացիայի շնորհիվ այն սկսեց արագորեն զարգանալ։ Քաղաքում և հարակից տարածքներում գործարկվեցին նոև գործարաններ, ինչը ներգրավեց նոր բնակչության։ Ներկայում Սարագոսան հանդիսանում է Իսպանիայի մեծությամբ թվով հինգերորդ քաղաքը։ 2008 թվականին Սարագոսայում տեղի ունեցավ համաշխարհային ցուցահանդես, ինչը քաղաքի տնտեսությանը զարգացման նոր զդակներ հաղորդեց։
Բնակչություն
2012 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբՍարագոսայում բնակվում է 679 624 մարդ, որի 48,4 %-ը արական սեռի, 51,2 %-ը՝ իգական։ Ստորև ներկայացված է Սարագոսայի բնակչության թվաքանակը 1991-ից 2012 թվականներին.
Բնակչության փոփոխությունը հազար մարդով
Սարագոսայի բնակչության տարիքային բաժանումը ըստ 2011 թվականի դրությամբ
Սարագոսայի արտասահմանցի բնակչության տոկոսային բաժինը բնակչության ընդհանուր թվաքանակի մեջ կազմում է 12,4 %, ընդ որում, արտասահմանցիների մեծ մասը ծագումով աֆրիկյան պետություններից են, ինչպես նաև Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկաներից ու Վեստ Ինդիայից։ Նշված տարածաշրջանների բնակչությանը հաջորդում են Եվրոպական միության քաղաքացիները ։
Կլիմա
Քանի որ Սարագոսան գտնվում է Էբրո գետի ավազանում և բոլոր կողմերից շրջապատված է լեռներով, քաղաքի կլիման ցուրտ տափաստանային է (ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգմամ BSk): Սակայն նկատվում են նաև միջերկրածովյան կլիմային բնորոշ դրսևորումներ (Csa), այսինքն՝ չոր ամառ ու ձմեռ և առավել խոնավ կլիմա գարնանն ու աշնանը։ Այն ժամանակ, երբ ամառը սովորաբար երաշտային է մինչև 40 °C, տեղումների մեծ մասը թափվում են գարնանը։
Ձմռանը ցածր ջերմաստիճանը (0-ից մինչև 10 °C) պայմանավորված է հաճախակի գրանցվող մառախուղով (ընդհանուր հաշվով ընդամենը 20 օր՝ նոյեմբերից մինչև հունվար)կամ սառը չորային քամով, որըփչում է հյուսիս-արևմտյան ուղղությունից:Ձմռանը երբեմն լինում են ցրտահարություններ և ձյուն։
Տնտեսություն
Տնտեսական զարգացվածության տեսանկյունից Սարագոսան հանդիսանում է Իսպանիայի չորրորդ քաղաքը ։ Շրջանում գյուղատնտեսության մասնաբաժինը աստիճանաբար նվազում է։ Քաղաքի տնտեսության առանցքը արդյունաբերությունն է։ 1982 թվականին Սարագոսայի հարևանությամբ գտնվող Ֆիգերուելաս շրջանումբացված Օփել մակնիշի ավտոմոբիլների արտադրության գործարանը հանդիսանում է շրջանի ամենակարևոր գործատուներից մեկը։ Գործարանում արտադրվում են Օփելի մակնիշի Կորսա, Մերիվա, Կոմբո դասի ավտոմեքենաներ։ Ֆիգերուելասի գործարանը, որտեղ աշխատում են 6400 մարդ, հանդիսանում է Ջեներալ Մոթորս ընկերության՝ Եվրոպայումգտնվող ամենամեծ գործարանը ։ Գործարանի մոտակայքում տեղակայված են ավտոմոբիլային դետալների մատակարար ընկերությունները։
Բացի այդ, Սարագոսայում գտնվում է նաև «BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH» (կենցաղային տեխնիկայի արտադրություն), «Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles» (երկաթուղային համակարգեր), «Sociedad Anónima Industrias Celulosa Aragonesa», «ICT Ibérica» և «Տորասպապել» (թղթի արտադրություն), «Պիկոլին» (ներքնակների արտադրություն), «Լակասա» (շոկոլադի արտադրություն), «Տատա Հիսպանո» (ավտոբուսների արտադրություն), «Ամբեր» (գինու արտադրություն) և այլ ընկերությունների մասնաճյուղեր։
Այնպիսի նախագծեր, ինչպիսին է Հարավային Եվրոպայի բեռնափոխադրող խոշորագույն «Plataforma Logística de Zaragoza» («PLAZA») ընկերությունը, Մադրիդից ու Բարսելոնայից հետո Սարագոսան դարձրել են Իսպանիայի՝ բեռնափոխադրման երրորդ հանգույցը ։
2008 թվականին Սարագոսայում անցկացված Էքսպո-2008 ցուցահանդեսը նույնպես նոր ազդակներ հաղորդեց քաղաքի զարգացման գործընթացին, գործարար ենթակառուցվածքների շինարարությանը (օրինակ, Սարագոսային համաշխարհային առևտրային կենտրոնի շենքը) և նպաստել է քաղաքին դառնալ ժամանակակից գործարար համալիր։
Օդանավակայաններ
Քաղաքից 16 կիլոմետր հեռավորության վրա տեղակայված է Սարագոսայի օդանավակայանը (ZAZ): Այն բացվել է 1947 թվականի սեպտեմբերին։ 2012 թվականի դրությամբ օդանավակայանի ուղևորափոխադրումների հոսքը կազմել է 551 հազար մարդ։ Օդանավակայանը քաղաքի հետ կապում է ավտոբուսային կանոնավոր երթուղին։ Տաքսիով մինչև քաղաքի կենտրոն արժի շուրջ 20 եվրո։ Օդանավակայանը առաջարկում է նաև ավտոմեքենաների վարձակալության ծառայություններ։ 2008 թվականի մարտին Էքսպո-2008 ցուցահանդեսի անցկացման կապակցությամբ բացվեց օդանավակայանի նոր հանգույցը։ Ժամանակակից շինությունը կարող է տարեկան ընդունել մոտավորապես մեկ միլիոն ուղևոր։ Ներկա դրությամբ օդանավակայանում գործում են չորս ավիաընկերություններ (Ryanair, Air Europa, Air Nostrum и Wizz Air), որոնք իրականացնում են կանոնավոր երկկողմ չվերթներ դեպի Լոնդոն, Փարիզ, Բրյուսել, Միլան, Բուխարեստ, Կլուժ-Նապոկա, ինչպես նաև դեպի Մալյորկա, Տեներիֆե, Լանսարոտե և այլ ուղղություններով։ Նախատեսվում է չվերթներ իրականացնել նաև դեպի Պրահա, Տիմիշոարա և Մարաքեշ։
Բացի կոմերցիոն նպատակներով օգտագործելուց, օդանավակայանը հանդիսանում է Իսպանիայի ռազմաօդային ուժերի ռազմաբազա։ Օդանավակայանի թռիչքուղին օգտագործվում է տիեզերանավերի Տրանսատլանտյան վթարային վայրէջքի համար։
Երկաթուղի
Սարագոսան տեղակայված է Մադրիդն ու Բարսելոնան իրար կապող RENFE գերարագ երկաթուղային գծի վրա։ Մինչև Մադրիդ ճանապարհորդության տևողությունը կազմում է շուրջ 75 րոպե, իսկ մինչև Բարսելոնա՝ 90 րոպե։ Քաղաքի գլխավոր կայարանից (Intermodal Zaragoza Delicias Station), որը բացվել է 2007 թվականին, մեկնում են ինչպես միջքաղաքային հեռավորության գնացքներ, այնպես էլ քաղաքային Cercanías էլեկտրագնացքները։
Cercanías-ի առաջին գիծը բացվել է 2008 թվականի հունիսի 11-ին և Սարագոսան կապել է քաղաքամերձ Կասետասի, Ուտեբոյի, Դելիսիասի, Պորտիլոյի և Միրաֆլորեսի հետ։ Նախատեսվում է քաղաքային էլեկտրական գնացքների ցանցը ընդլայնել դեպի արևմուտք և արևելք ուղղություններով, ինչպես նաև կառուցել երկրորդ գիծը։
Ավտոմոբիլային ճանապարհների ցանց
Ավտոմոբիլային ճանապարհների ցանցը Սարագոսան կապում է Իսպանիայի խոշոր քաղաքների՝ Մադրիդի, Բարսելոնայի, Բիլբաոյի և Վալենսիայի հետ, որոնցից յուրաքանչյուրը տեղակայված է Սարագոսայից մոտավորապես 300 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Սարագոսայով անցնում է Mudéjar (А-23) մայրուղին, որը Somport թունելով Իսպանիան կապում է Ֆրանսիայի հետ։
Տրանսպորտի շարժի օպտիմալացման համար քաղաքում կառուցվել է ավտոմոբիլային երկու մայրուղի՝
Նախատեսվում է կառուցել նաև Z-50 մայրուղին, որը պետք է հնարավորություն ունենա ամբողջությամբ վերացնել քաղաքի խցանումները։ Շինարարությունն ամբողջությամբ ֆինանսավորվում է պետության կողմից։
Քաղաքային տրանսպորտ
Սարագոսայի տրամվայի առաջին գիծը շահագործման է հանձնվել 2011 թվականի ապրիլի 19-ին։ Այն անցնում է հյուսիս-արևելքից դեպի հարավ-արևմուտք՝ ներառելով քաղաքի հիմնական տեսարժան վայրերը։ Տրամվայի գծի երկարությունը 12,8 կիլոմետր է։ Սպասվող տարեկան ուղևորահոսքը 35 միլիոն ուղևոր է։ Ներկայում ընթանում են երկու նոր գծերի կառուցման աշխատանքներ։