cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդվարդ Էնհոլթ
Կարիերա
Իր կյանքի վերջին նա նկարահանել է այնպիսի գեղարվեստական ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Փախուստ Աթենքից» (1979), «Կանաչ սառույց» (1981), «Խոլկրոֆտի Կտակարանը» (1985) և «Նեոնային կայսրություն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Շապկինո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Շապկինո (Шапкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Կառլոս Սլիմ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940թ․ հունվարի 28-ին Մեխիկոյում։ Լիբանանյան փախստականի և հաջողակ լիբանանյան առևտրականի աղջկա ընտանիքի հինգերորդ երեխան։ Նրա հայրը - Խալիլ Սալիմ Խադդադ՝ ցանկանալով փախչել զորակոչից օսմանյան բանակ, եկել է Մեքսիկա 1902 թվականին, որտեղ փոխել է անունը՝ Խուլիան Սլիմ։ Մայրիկի ընտանիքը՝ Էլու(տես հրեական անվանումը)։ Խուլիանը ուներ գործարարի ճկունություն և նոր վայրում զբաղվեց բիզնեսով, իսկ ավելի ուշ, 1950 թվականին, նա ձեռք բերեց անշարժ գույք Մեխիկոյի գործարարական հատվածում և բացեց համախանութ։ Նրան հաջողվեց ստեղծել հաջողակ առևտրային բիզնես։ Այդ բիզնեսում սկսեցին աշխատել Խուլիան բոլոր վեց երեխաները, որոնցից նա պահանջում էր «նվիրվածություն, տաղանդ և ջանք». Փոխարենը երեխաները ստանում էին երեխային ոչ վայել գրպանի գումար, որոնք սովորել էին «կառավարել», սկսելով  դպրոցի առաջին դասարանից։ Կառլոսին հաջողվեց գործարարական ջիղում։ Հոր օրհնությամբ նա սկսեց զբաղվել բորսային ներդրմամբ, և արդեն տասնյոթ տարեկանում, յուրացնելով ներդրման կանոնները, նա իր առաջին միլիոնը ստեղծեց։
Կառլոսը, շարունակելով հաջողությամբ զբաղվել ներդրումով, հասցրեց սովորել Մեքսիկայի Ազգային ինքնավար համալսարանի քաղաքացիական շինարարության ֆակուլտետում։ Վերջին կուրսերում նա նույնիսկ դասավանդել է գծային ծրագրավորում և հանրահաշիվ այլ խմբերին։ Այն բանից հետո, երբ 1961 թվականին Կառլոս Սլիմը ստացավ դիպլոմ, այլևս չաշխատեց իր մասնագիտությամբ։
Բարեգործություն
Կառլոս Սլիմը հանդիսանում է աշխարհի ամենախոշոր բարեգործներից մեկը։ Նա հիմնադրել է Կառլոս Սլիմի ֆոնդը, որը Մեքսիկայում ֆինանսավորում է կրթական, մշակութային և բժշկական նախագծեր։ 2011 թվականի մարտին ֆոնդի հովանավորությամբ բացվել է Соумайя(Museo Soumaya) թանգարանը, որի ցուցահանդեսում ներկայացված են համաշխարհային մշակույթի գանձերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի ինժեներները Կատեգորիա:Մեքսիկայի միլիարդատերեր Կատեգորիա:Մեքսիկայի գործարարներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի գիտնականներ
Կցանք
Կցանք, բեռներ (կամ ուղևորներ) փոխադրող տրանսպորտային միջոց։ Քարշարկվում է ավտոմոբիլով և տրակտորով։ Կցանքի արգելակման համակարգը գործողության մեջ է դրվում քարշակի արգելակների հետ միաժամանակ և վթարների դեպքում։ Միասռնի կցանքի բեռնունակությունը 2 տոննա է, երկսռնիինը՝ 8 տոննա, բազմասռնիինը (խոշոր բեռների համար)՝ 20-50 տոննա և ավելի։
Քոթնի
Քոթնի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Քոչհիսարի գավառակում ։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բանկչությունը կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 200 տուն՝ 1600 հայ բնակչով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Քոթնին ուներ 1250 թվականին կառուցված '''Ս. Սարգիս''' անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր Մովսիսյան վարժարանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սիմոն Աչիկգյոզյան
Սիմոն Հովհաննեսի Աչիկգյոզյան «Դեդ», երկրաբանական գիտությունների թեկնածու (1970)։ ՀՅԴ կուսակցության և «Զորավար Անդրանիկ» համազգային միության անդամ, արցախյան պատերազմի ակտիվ մասնակից։
Կենսագրություն
Սիմոն Աչիկգյոզյանը ծնվել է 1939 թվականին Գալաց քաղաքում։ Հայրը` Հովհաննեսը եղեռնից հրաշքով է փրկվել։ 1946 թվականին Սիմոնը ընտանիքով հայրենադարձվել է Խորհրդային Հայաստան։ Սովորել է Երևանի թիվ 24 միջնակարգ դպրոցում։ 1955 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1960 թվականին` ինժեներ-երկրաբանի որակավորմամբ։ Ս. Աչիկգյոզյանը 1970 թվականին Մոսկվայում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 1984 թվականին նրան շնորհվել է ավագ գիտաշխատողի կոչում։ 1960-1991 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտում, հեղինակել է 70-ից ավելի գիտական աշխատություններ, զբաղվել թարգմանություններով։ Շուրջ 11 տարի դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ Զբաղվել է հանրապետության գունավոր և ազնիվ մետաղների հանքավայրերի հեռանկարային ուսումնասիրությամբ։ 1988 թ. Սպիտակի երկրաշարժից հետո նա աղետի գոտում ղեկավարել է երկրաշարժաբանների միջազգային ջոկատը։ Գիտությունից բացի նա զբաղվել է արվեստով և սպորտով, երկար տարիներ երգել է «Նարեկ» արական երգչախմբում՝ Խոր Վիրապի վանքում։ 1989 թվականին ՀՀՇ առաջին համագումարում Ս. Աչիկգյոզյանն ընտրվել է արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի անդամ։ 1989 թվականին անդամագրվել է «Արաբո» կամավորական ջոկատին և մասնակցել Եղեգնաձորի շրջանի Գնիշիկ, Երասխ, Արենի, Խաչիկ, Նոյեմբերյանում` Ոսկեպար և այլ սահմանամերձ գյուղերի ինքնապաշտպանական մարտերին, ապա մեկնել Արցախ (Շահումյանի շրջան)` 1991 թվականի ապրիլի 19-ից ստանձնելով Մարտունաշենում «Արաբո» ջոկատի հրամանատարությունը։ 1990 թվականին Ս. Աչիկգյոզյանն ընտրվել է Երևանի քաղխորհրդի պատգամավոր, մասնակցել ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի աշխատանքներին՝ էկոլոգիայի հանձնաժողովի կազմում։ Ս. Աչիկգյոզյանը զոհվել է 1991 թվականին ապրիլի 30-ին Մարտունաշենի ինքնապաշտպանության ժամանակ, ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության ուժերի աջակցությամբ ադրբեջանական հատուկ նշանակության զինված ջոկատների (ՕՄՕՆ) կողմից իրագործվող Արցախը հայաթափելու «Օղակ» (кольцо) գործողությունը կանխելիս։ Նրա աճյունն ամփոփված է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական տարածքի գերեզմանատանը ։ ՀՀ նախագահի 1996 թվականի սեպտեմբերի 20-ի ՆՀ-640 հրամանագրով Ս. Աչիկգյոզյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու զավակ։ 2011 թվականին երկրաբանության ֆակուլտետի միներալոգիայի և պետրոգրաֆիայի կաբինետը անվանակոչվել է Ս. Աչիկգյոզյանի անվամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գալաց քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ երկրաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից Կատեգորիա:«Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Գրիգորի Զինովև
Մինչև հեղափոխությունը
Գրիգորի Եվսեևիչը ծնվել է Ելիսավետգրադում (1924-1934 թվականներին ի պատիվ վերջինիս՝ քաղաքը կոչվել է Զինովևսկ, մինչև 2016 թվականը՝ Կիրովոգրադ, իսկ ներկայում՝ Կրոպիվնիցկիյ) ունևոր հրեաների ընտանիքում։ Կրթությունը ստացել է տանը, հոր՝ Ահարոն Ռադոմիլսկու գլխավորությամբ, վերջինս կաթի արտադրամասի ղեկավար էր։
Մասնակցել է 1901 թվականի հեղափոխական շարժումներին՝ այդ ժամանակ էլ դառնալով ՌՍԴԱԿ (Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցություն) անդամ։ Նովոռոսիյսկի աշխատավորների ցույցը կազմակերպելու պատճառով ենթարկվել է ոստիկանության հետապնդումներին, ինչից խուսափոլու համար էլ 1902 թվականին արտագաղթել է Բեռլին, որից հետո հաստատվել է Փարիզում, Բեռնում, որտեղ էլ 1903 թվականին հանդիպել է Լենինին։ Հաջորդող տարիներին եղել է առաջնորդին ամենամտերիմ մարդկանցից մեկը և ներկայացրել է վերջինիս Եվրոպայում տեղի ունեցած սոցիալիստական միջոցառումների ժամանակ։ ՌՍԴԱԿ II համագումարի ժամանակ, որը տեղի ունեցավ 1903 թվականին, Զինովևը պաշտպանել է Լենինի տեսակետը՝ հարելով բոլշևիկներին, ինչից հետո վերադարձել է հայրենիք՝ ակտիվ քարոզչական աշխատանք տանելով Ուկրաինայում։
Հիվանդության պատճառով 1904 թվականին նորից լքում է երկիրը։ Շուտով ընդունվում է Բեռնի համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետ, սակայն 1905-1907 թվականների հեղափոխության պատճառով կիսատ է թողնում ուսումը և վերադառնում Ռուսաստան, որտեղ ընտրվում է ՌՍԴԱԿ Պետերբուրգի համառուսաստանյան քաղաքների միության անդամ։ Նոր հետապնդումների պատճառով նորից վերադառնում է Բեռն՝ այս անգամ ընդունվելով իրավաբանական ֆակուլտետ։ 1906 թվականի մարտին նա նորից Մոսկվայում էր։ Կուսակցության լոնդոնյան V համագումարի ժամանակ ընտրվում է Կոնտկոմի անդամ (Լենինից հետո՝ ամենաշատ ձայները հավաքելով)։ Այս ընթացքում դառնում է ընդհատակում գործող «Սոցիալ-դեմոկրատ» և «Առաջ» թերթերի խմբագիրներից մեկը։ 1908 թվականին ձերբակալվում է, բայց երեք ամիս անց ազատ է արձակվում հիվանդության պատճառով, որից հետո նորից է արտագաղթում՝ այս անգամ Լենինի հետ միասին հեռանալով ավստրիական Գալիցիա։
(7961) Էրկոլեպոլի
(7961) Էրկոլեպոլի (Ercolepoli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Վինչենցո Կազուլիի կողմից Կոլևերդեյում ։
Գրիգորի Զինովև
1917 թվական
1917 թվականի ապրիլի 3-ին Զինովևը և նրա երկրորդ կին Զլատա Լիլինան իրենց որդու՝ Ստեֆանի, և առաջին կնոջ՝ Սառա Ռավիչի(վերջինիս հետ ամուսնալուծված էին) և Լենինի հետ միասին կնքված վագոնով վերադառնում են Ռուսաստան։ 1917 թվականի հուլիսի 4-ի դեպքերից հետո, Լենինի հետ միասին Ժամանակավոր կառավարությունից թաքնվելով՝ հաստատում են Ռազլիվում գտնվող մի հյուղակում, իսկ Հիմնադիր ժողովի ընտրություններում Լենինից հետո ամենաշատ ձայներ հենց Զինովևն էր հավաքել։
(7961) Էրկոլեպոլի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,181014 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7661 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5959 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1176,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305996 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,04° անկյուն։
Գրիգորի Զինովև
1917 թվական
Հոկտեմբերի 10-ին (նոր տոմարով՝ 23-ին) Բոլշևիկյան կուսակցության փակ նիստի ժամանակ, Լև Բորիսևիչ Կամենևի հետ միասին Զինովևը հանդես է գալիս Լենինի զինյալ պայքարի և Ժամանակավոր կառավարությանը տապալելու հայտարարությունների դեմ։ Բացի այդ, Կամենևը և Զինովևը իրենց կարծիքը՝ ուղղված Լենինի հայտարարությանը, արտահայտում են նաև մենշևիկներ պաշտոնաթերթը համարվող «Նոր կյանքում»՝ փաստացի ձախ էսէռների և կառավարության առաջ բացելով բոլշևիկների ծրագիրը։ Լենինը վերջիններիս այս քայլը դավաճանական համարեց. «Կամենևը և Զինովևը Ռոձյանկոյին և Կերենսկուն հանձնեցին իրենց կուսակցության Կենտկոմի որոշումը՝ զինված պայքարի վերաբերյալ...»: Դրա համար էլ կոմունիստական կուսակցության առաջ կանգնեց վերջիններիս կուսակցությունից հեռացնելու հարցը, բայց այս անգամ բավարարվեցին Կենտկոմի անունից հայտարարություններ անելու հնարավորության սահմանափակմամբ։ Հետագայում Լենինի հայտնի «Կտակի» մեջ այս անհամաձայնությունը գտավ իր հիշատակությունը. «Զինովևի և Կամենևի հոկտեմբերյան միջադեպը, իհարկե, պատահականություն չէր»։
(7961) Էրկոլեպոլի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վինչենցո Կազուլիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրիգորի Զինովև
1917 թվական
Շուտով Պետրոգրադում բոլշևիկների և ձախ էսէռների կողմից Հոկտեմբերյան զինված ապստամբության հետևանքով իշխանության զավթումից հետո (1917 թվականի հոկտեմբերի 25-ին (նոր տոմարով նոյեմբերի 7-ին)) սկսեցին նկատվել իշխանությունների դեմ ելույթներ։ Հոկտեմբերի 29-ին Համառուսաստանյան երկաթուղիների գործադիր կոմիտեն՝ Հեղգործկոմը, ցույցեր սկսեց, որոնց պահանջն էր էսէռների, մենշևիկների և բոլշևիկների կուսակցությունից նոր՝ նույն սոցիալիստական հայացքներ ունեցող անձանց միացմամբ կուսակցության ստեղծումը, որում չէին լինի Լնեինը և Տրոցկին։ Զինովևը, Կամենևը, Վիկտոր Նոգինը և Ալեքսեյ Ռիկովը արձագանքեցին Հեղգործկոմի այս պահանջին՝ արտահայտելով համընդհանուր համաձայնություն նրանց պահանջները քննարկելու ուղղությամբ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ վերջիններս կարողացան մի որոշ ժամանակ իրենց կողմը թեքել Կենտկոմի անդամների մեծամասնությանը, բայց Կերենսկու ելույթի ձախողումը թույլ տվեց Լենինին և Տրոցկուն դադարեցնել արդեն սկսված բանակցությունները ապստամբ արհմիության հետ։ Ի պատասխան դրա՝ Զինովևը, Կամենևը, Ռիկովը, Նոգինը և Միլյուտինը նոյեմբերի 4-ին Կենտկոմից դուրս գալու դիմում ներկայացրին։ Հաջորդ օրը Լենինը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որտեղ դատապարեց Կենտկոմը լքածների դիրքորոշումը՝ վերջիններիս անվանելով «դասալիքներ»։
1917 թվականից հետո
Շուտով Զինովևին թույլատրում են վերադառնալ քաղաքական դաշտ։ 1917 թվականի դեպտեմբերից մինչև 1918 թվականի մարտը նա Պետրոգրադի խորհրդի ղեկավարն էր։ Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Պետրոգրադում նա նաև զբաղեցրել է Պետրոգրադի աշխատավորական կոմունայի ժողկոմխորհի ղեկավարի, 1918 թվականի մայիսից-1919 թվականի փոտրվարը Հյուսիսային շրջանի խորհուրդների միության Ժողկոմխորհի ղեկավարի և Պետրոգրադի հեղափոխական պաշտպանության կոմիտեի նախագահի պաշտոնը, ինչպես նաև եղել է Հեղափոխական ռոզմական խորհրդի 7-րդ բանակի անդամ։ Երբ Պետրոգրադի բանվորները Մ. Ս. Ուրիցկու, Վ. Վոլոդարսկու սպանություններին և Լենինի նկատմամբ մահափորձին ի պատասխան առաջարկեցին կարմիր տերոր սկսել, Զինովևը հրաժարվեց, ինչի համար էլ Լենինը սուր քննադատության երթարկեց Զինովևին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Զինովևը ղեկավարում էր քաղաքի պաշտպանությունը Յուդենիչի հարձակումներից, Կարմիր բանակի կազմակերպիչներից Լև Տրոցկին վերջինիս համարում էր միջակ ռազմական գործիչ (պատճառը, հավանաբար, անձնական հակակրանքն էր Զինովևի նկատմամբ Հեգործկոմի դեպքերից հետո)։ Լինելով Պետրոգրադի փաստացի ղեկավարը՝ Զինովևը ընդդիմացավ մայրաքաղաքը Մոսկվա տեղափոխելու՝ Լենինի որոշմանը։
Պաշտպանելով Լենինի տեսակետը Գերմանիայի և Ավստրո-Հունգարիայի հետ 1918 թվականին Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի կնքման անհրաժեշտության առնչությամբ՝ Զինովևը նորից վերականգնեց Ժողկոմխորհի ղեկավարի իր պաշտոնը։ Իսկ 1918 թվականի մարտի 8-ին՝ կոմկուսի VII համագումարի ժամանակ, վերադարձվեց կուսակցության Կենտկոմի շարքերը։ Մեկ տարի անց ընտրվեց նոր ձևավորված Քաղբյուրոյի մեջ՝ 1919 թվականի մարտի 25-ին տեղի ունենալիք կուսակցական VIII համագումարում չունենալով ձայնի իրավունք։
Կուսակցության ներսում Զինովևի նկատմամբ բարձր վստահության ցուցանիշ կարող է լինել նաև Կոմունիստական ինտերնացիոնալի գործկոմի նախագահի նշանակումը (1919 թվականի մարտից 1926 թվականը, որից հետո Ստալինի հետ վեճի պատճառով հեռացավ)։ Նրան կոչում էին «Կոմինտերնի առաջնորդ»։ Կոմինտերնի ղեկավարության տարիներին նա մեծացրեց կուսակցության թևերի քանակը և առաջին անգամ գործածության մեջ դրեց «սոցիալական-ֆաշիզմ» տերմինը՝ ի նկատի ունենալով Արևմտյան Եվրոպայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություններին։
Պ.Ա. Սորոկինի վկայությամբ՝ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո Զինովևը, լինելով Պետրոգրադի անսահմանափակ լիազորություններով «հեղափոխական բռնապետը», հանդես է եկել որպես կարմիր տերորի գլխավոր կազմակերպիչը, Պետրոգրադի մտավորականության և նախկին ազնվականների դեմ՝ հասնելով մինչև «շահագործող դասի» ֆիզիկական ոչնչացման։ Մտավորականության շրջանում Զինովևը ստացել էր «Երրորդ Գրիշկա» անունը (Գրիգորի Օտրեպևից և Գրիգորի Ռասպուտինից հետո)։ Մասնավորապես 1921 թվականին Պետրոգրադի խորհրդի հրամանով՝ գնդակահարվեցին այսպես կոչված «Տագանցևի դավադրության» մասնակիցները, այդ թվում և բանաստեղծ Նիկոլայ Գումիլյովը։ Իրականում այս ողջ դավադրությունը բեմադրվել էր Պետրոգրադի Կենտկոմի անդամների կողմից։
1921-1926 թվականներին Զինովևը Քաղբյուրոյի անդամ էր։ Ցանկանալով դառնալ կուսակցության կարևորագույն դեմքերից մեկը՝ Զինովևը Ռուսաստանի կումունիստական բոլշևիկյան կուսակցության XII և XIII համագումարներում հանդես եկավ հաշվետվությամբ։ Նա քարոզում էր լենինյան ժառանգությունը, տպագրում էր իր հոդվածներով հսկայական գրքեր, ինչպես նաև իր ելույթները։ Շուտով նույնիսկ սկսվում է իր բանաստեղծությունների ժողովածուի տպագրությունը։
Զինովևը կարևոր դեր խաղաց Ստալինի դերի բարձրացման հարցում։ Հենց նրա մտահղացմամբ՝ 1922 թվականին Կամենևը առաջարկեց Ստալինին նշանակել Կոմկուսի Գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում։ 1923 թվականին՝ կուսակցության XII համագումարի ժամանակ, Զինովևը քաղաքական հաշվետվությամբ հանդես եկավ Ստալինի և Կամենևի հետ՝ «Կամենև Զինովև Ստալի եռյակի» շարքերում, որը պայքար էր մղում Տրոցկու դեմ։
Ընդդիմության մասին
1925 թվականի դեկտեմբերին՝ Կոմկուսի XIV համագումարի ժամանակ, Զինովևը, ստանալով Կամենևի և լենինգրադի պատվիրակության աջակցություն, նոր ընդդիմության անունից հանդես եկավ Ստալինի խմբակի (Ստալին, Մոլոտով, Ռիկով, Բուխարին) և կուսակցական մեծամասնության դեմ։ 1926 թվականին նրան ազատեցին Լենինգրադի խորհրդի և Կոմինտերի ղեկավարի պաշտոններից, Կենտկոմի որոշմամբ նրան հեռացրին նաև Քաղբյուրոյի կազմից։ Տրոցկու հետ միավորումը հանգեցրեց նրան, որ 1927 թվականին Զինովևին հեռացրին նաև Կենտկեմի կազմից (վերջինս Կենտկոմի անդամ էր 1907 թվականից), հեռացրին կուսակցությունից և աքսորեցին։ Զինովևի կողմնակիցները՝ իրենց կուսակցական և ծառայողական ոլորտներում, նույնպես ենթարկվեցին որոշակի պատիժների։
1928 թվականին՝ իր մեղքերը ընդունելուց հետո, Զինովևը վերականգնեց իր անդամակցությունը Կոմկուսին և նշանակվեց Կազանի համալսարանի ռեկտոր։ Նա սկսեց զբաղվել գրական-հրապարակախոսական գործունեությամբ։ 1932 թվականի հոկտեմբերին նորից հեռացվեց կուսակցությունից («մարքիստ-լենինիստների միության» գործի հետ կապված ապատեղեկատվության համար), ձերբակալվեց և Պետական կառավարման միացյալ քաղաքական ղեկավար մարմնի հատուկ համաժողովում դատապարվեց 4 տարվա աքսորի և ուղարկվեց Կուստանայ։ Աքսորի տարիներին իրականացնում է Ադոլֆ Հիտլերի «Իմ պայքարը» գրքի թարգմանությունը ։
1933 թվականին Քաղբյուրոյի որոշմամբ ՝ վերականգնվում է Ռուսաստանի կոմունիստական բոլշևիկյան կուսակցության շարքերում, և ուղարկվում է Կենտրոնական միություն։ 1934 թվականի փետրվարին հրավիրվում է Կոմկուսի XVII համագումարին, որի ժամանակ հանդես է գալիս Ստալինի և նրա կողմնակիցների հասցեին նախկինում հնչեցրած ելույթների առումով զղջման ելույթով։
Զբաղվել է գրական գործունեությամբ, հեղինակել է «Կարլ Լիբկնեխտ» գիրքը՝ Հիանալի մարդկանց կյանքը շարքի շրջանակներում։ 1934 թվականի ապրիլից հուլիս ամիսների ընթացքում եղել է «Բոլշևիկ» թերթի խմբագիրներից մեկը։
Մահ
1934 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Զինովևին ձերբակալում են, կուսակցությունից հեռացնում և շուտով դատապարում 10 տարվա բանտարկության՝ «Մոսկովյան կենտրոն»-ի գործով։ Նա մնում էր Վերինուրալյան քաղմեկուսարանում։ 1935 թվականին վերջինս նամակներ է ուղարկում Ստալինին, մասնավորապես գրում էր. «Իմ հոգում վառվում է ցանկությունը՝ Ձեզ ապացուցելու, որ ես այլևս Ձեր թշնամին չեմ։ Չկա այնպիսի պահանջ, որը ես չէի կատարի դա ապացուցելու համար... Ես հասել եմ նրան, որ երկար և ուշադիր նայում են Ձեր և քաղբյուրոյի մյուս անդամների նկարներին, որոնց հանդիպում եմ թերթերում, այն մտքով որ, սիրելինե՛ր, նայեք իմ հոգու խորքը, մի՞թե չեք տեսնում, որ ես Ձեր թշնամին չեմ, ես ձերն եմ հոգով և մարմնով, ես հասկացել եմ ամեն ինչ և պատրաստ եմ անելու ամեն ինչ, որ Ձեր ներմանը և կարեկցանքին արժանանամ...» :
1936 թվականի օգոստոսի 24-ին Զինովևը դատապարտվում է Հակախորհրդային տրոցկիստական-զինովևյան կենտրոնի գործով բացառիկ կարգով պատժի։ Նույն օրը գիշերը գնդակահարվում է Մոսկվայում՝ Խորհրդային Միության Զինվորական կոլեգիայի շենքում։ Այդ դեպքերի մի քանի ականատեսների խոսքերով՝ մինչ մահապատժի իրականացումը՝ նվաստացած խնդրում էր ներել, նույնիսկ գոռում էր, որ այս ամենը ֆաշիստական դավադրություն է, խնդրում էր զանգել Ստալինին, ով խոստացել էր պահպանել նրա կյանքը, որոշները նշում են, որ նույնիսկ համբուրել է իր դահճների կոշիկները, ինչին Կամենևը արձագանքել է. «Հերի՛ք է, Գրիգորի՛, մեռնենք արժանապատիվ»։ Խորհրդային Միության ներքին գործերի նախկին աշխատակից Ա. Օռլովը իր՝ «Ստալինյան հանցանքների գաղտնի պատմությունը» գրքում գրում է, որ գնդակահարության ժամանակ ներկա էին Ներքին գործերի ղեկավար Գ.Գ. Յագոդան, նրա տեղակալ Ն.Ի. Եժովը և Ստալինի պահակախմբի ղեկավար Կ.Վ. Պաուկերը (երեքն էլ հաջորդող տարիներին գնդակահարվեցին)։ Գնդակները, որոնցով սպանվեցին Զինովևը և Կամենևը, իր հետ տարավ Յագոդան։ Դրանք հայտնաբերվեցին վերջինիս տան հետախուզման ժամանակ և տարվեցին Եժովի տուն, որտեղից էլ հետագայում վերջինիս ձերբակալման ժամանակ հայտնաբերվեցին։
Զինովևը արդարացվել է 1988 թվականի հուլիսի 13-ի Խորհրդային Միության Գերագույն դատարանի նիստի որոշմամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական կեղծանուններ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ստեփան Աղաջանյան
Ստեփան Մելիքսեթի Աղաջանյան, հայ դասական գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Կենսագրություն
Ստեփան Աղաջանյանը ծնվել է 1863 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Շուշիում, դերձակի ընտանիքում։ Սովորել է Շուշիի թեմական դպրոցում (1872-1881) և ռուսական ռեալական ուսումնարանում (1881-1884)։ 1884 թվականին մեկնում է Բաքու, 1886 թվականին՝ Ֆրանսիա։
Հիմնավոր նկարչական կրթությունը ստացել է 1886-1890 թվականներին Մարսելի նկարչական ստուդիայում, ապա Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում՝ 1897-1900 թվականներին, պրոֆեսորներ Բ. Կոնստանի և Ժ. Պ. Լորանսի արվեստանոցում ։
1900 թվականին վերադարձել է Շուշի, 1902-1904 թվականներին աշխատել է Բաքվում, ապա տեղափոխվել Դոնի Ռոստով, ուր մինչև 1921 թվականը ստեղծագործել և նկարչություն է դասավանդել հանրակրթական դպրոցներում ու Պետական նկարչական ստուդիայում։
Ստեփան Աղաջանյանը 1921 թվականին վերադառնում է Հայաստան։ 1922-1929 թվականներին պաշտոնավարել է գեղարվեստա-արդյունաբերական տեխնիկումում (այժմ՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջ) իբրև գեղանկարչության դասատու։ 1938 թվականին արժանանում է ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ կոչմանը, 1939 թվականին պարգևատրվում է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ Մահացել է 1940 թվականի դեկտեմբերի 13-ին։
Այլ
1958 թվականին Վանաձորում բացվել է Ստեփան Աղաջանյանի անվան գեղարվեստի դպրոց ։
Կցական լեզուներ
Կցական լեզուներ (agglutinatio — կցում բառից), ձևաբանական դասակարգման մեջ լեզուների տեսակ, որոնցում բառի քերականական ձևերը կազմվում են մեկական քերականական կարգ արտահայտող առանձին մասնիկներով։ Կցական լեզուներ հակադրվում են թեքական լեզուներին, թեև կցական լեզուներում կան նաև թեքականության որոշ տարրեր, իսկ թեքական լեզուներում նկատվում է կցականություն։
Գերազանցապես կցական լեզու է ժամանակակից հայերենը (օրինակ, սեղաններին), որը, սակայն, ունի թեքականության որոշ տարրեր, ի տարբերություն հին հայերենի (գրաբարի), որը գերազանցապես թեքական լեզու է։
Կցական են թյուրքական, ուգրո-ֆիննական, տունգուս-մանշուրական, դրավիդյան լեզուները, կորեերենը, ճապոներենը, սվահիլի ն և որոշ այլ աֆրիկյան լեզուներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ձևաբանություն Կատեգորիա:Կցական լեզուներ
Ստորին Կամայի ազգային պարկ
Ստորին Կամայի ազգային պարկ (Национальный парк Нижняя Кама; Түбән Кама милли паркы, Tübän Kama milli parkı), ազգային պարկ Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական մասում՝ Թաթարստանի Հանրապետության Տուկաևսկի և Ելաբուժսկի շրջաններում։ Կազմավորվել է 1991 թվականի ապրիլի 20-ին՝ Կամա գետի ու նրա վտակների ափերին ու դրանց մերձակայքում ընկած անտառները (մեծ մասամբ՝ սոճուտներ) պահպանելու նպատակով ։
Աշխարհագրություն
Ազգային պարկը բաղկացած է երեք առանձնացված մասնաբաժիններից, որոնցից երկուսը՝ «Մալի Բորը» (Малый Бор - «Փոքր սոճուտ») և «Տանաևսկայա դաչան» («Танаевская дача» - «Տանաևի ամառանոց») Ելաբուգա քաղաքի մերձակայքում են, Կամայի աջ ափին, մինչդեռ երրորդը՝ «Բոլշոյ Բորը», գտնվում է Կամայի ձախ ափին՝ թերակղզու վրա, Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի մոտակայքում ։ Պարկի սահմաններում է ընկած Նիժնեկամսկի ջրամբարը։ Գետի աջ ափը բարձրադիր է, բլրապատ, ձախ ափը հարթ է ։ Ամբարտակից ներքև Կաման գալարներով է առաջ ընթանում, և այդտեղ՝ աջ ափին ընկած մարգագետինները նույնպես ազգային պարկին են պատկանում ։
Կենդանական աշխարհ
Ազգային պարկում տարածված խոշոր կաթնասուն կենդանիներից են իշայծյամները, եղնիկները, վարազները, լուսանները, փորսուղները, ջրային կենդանիներից՝ եվրասիական կուղբերը, ջրարջաշները... Հանդիպում են չղջիկների բազմաթիվ տեսակներ, որոնցից մի քանիսը աշխարհում սակավ հանդիպողներից են։ Ազգային պարկում կան թռչունների շուրջ 190, սողունների՝ 6, երկկենցաղների՝ 10, ձկների՝ 16 տեսակներ ։
Բուսական աշխարհ
Նիժնեկամսկի ջրամբարին առընթեր տարածքները անտառապատ են։ Անտառապատ են նաև նրա ափերից հեռու ընկած առանձին հատվածներ։ Անտառներում ֆերակշռում են սոճիները (65.4% ), կեչիները (19%), հացենիները (6%) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Թաթարստան
Վանն Նատ
Վանն Նատ (քմեր. វ៉ាន់ណាត, ), կամբոջացի նկարիչ, գրող և իրավապաշտպան։ «Անվտանգության 21-րդ բանտում» նստած և կենդանի մնացած 7 կալանվորներից մեկը։ Հայտնի է որպես Կամբոջայում Կարմիր Քմերների ռեժիմի ոճրագործություններին և ցեղասպանության հանցագործություններին նվիրված աշխատանքների հեղինակ։ Նա «Կամբոջական բանտի դիմանկարը։ Մեկ տարի Կարմիր Քմերների S-21 բանտում» (A Cambodian Prison Portrait: One Year in the Khmer Rouge's S-21 Prison) գրքի հեղինակն է։
Կենսագրություն
Բայց գեղանկարչությամբ զբաղվելու փոխարեն Վաննը որպես վանական ծառայեց 17-ից մինչև 21 տարեկան դառնալը։
Քրոջ մահից հետո Նատը թողեց ծառայությունը և անցավ աշխատանքի, որպեսզի իր ընտանիքին կերակրի։ 1965 թվականին ընդունվեց գեղանկարչության մասնավոր դպրոց ։ Դպրոցը հեռու էր տնից, բայց նա չէր կարող հեծանիվ ձեռք բերել։ Նրանց կյանքը ծանր էր, միայն մայրն էր աշխատում, սակայն նա արդեն ծերացել էր և ընտանիքին աջակցելու համար ստիպված էր վճարել գեղանկարչության դպրոցում սովորելու ուսման վարձը։ Դրանից հետո դպրոցի ղեկավարությունը թույլ տվեց, որ Նատն աշխատի այնտեղ ուսման վարձը վճարելու փոխարեն, և միայն երկու տարի անց Նատը սկսեց եկամուտ ստանալ իր աշխատանքների վաճառքից։
Ձերբակալություն
1975 թվականի գարնանը Կամբոջայում իշխանության եկան Պոլ Պոտի քմերական կարմիրները՝ հաստատելով ահաբեկչության և ցեղասպանության ռեժիմ ։ Մշակույթի և արվեստի բոլոր աշխատողները հայտարարվեցին «ժողովրդի թշնամի» և ենթակա էին անհապաղ ոչնչացման։ Վանն Նատին հաջողվեց թաքցնել իր մասնագիտությունը։
1978 թվականի հունվարի 7-ին, երբ Վանն Նատը իրենց հայրենի Բաթամբանգ նահանգում մյուս կամբոջացիների հետ բրնձի դաշտում աշխատում էր, հանկարծ եկան «Կարմիր քմերականները» (Կամբոջայի կոմունիստներ) և նրան տարան Կանդալ Վաթ բուդդիստական տաճար, որը կոմունիստների կողմից օգտագործվում էր որպես հետաքննության կենտրոն։ Մեկ շաբաթ անց Վաննին նստեցրին բեռնատար մեքենա և տեղափոխեցին «Անվտանգության 21-րդ բանտ» (S-21): Նրանք լուսանկարեցին Վաննին և չափեցին նրա հասակը։ Այդ ժամանակվա լուսանկարը ներկայումս պահվում է Կամբոջայի փաստաթղթերի կենտրոնում։
Հակառակ նկարչի սպասումներին, S-21-ում մահացան քսան հազար կամբոջացիներ. Վանն Նատը յոթ փրկվածներից մեկն էր։
Հիվանդությունը և մահ
Երկարատև հիվանդությունից հետո` 2011 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, 66 տարեկան հասակում Վաննը մահացավ, իրենից հետո թողնելով դստերը՝ Սիմենին և բազմաթիվ պայծառ ու տպավորիչ նկարներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամբոջացի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Կամբոջացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կամբոջացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Կիմ Ջի Յոն
Կիմ Ջի Յոն (김지연, ), կորեացի սուսերամարտիկ, օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի առաջնության գավաթակիր ։
Կենսագրություն
Կիմ Ջի Յոնը սուսերամարտով սկսել է զբաղվել տասներեք տարեկանից, ընդ որում՝ իր կարիերայի սկզբում նա սկսել է սուսերամարտել վարժասուսերների օգնությամբ։ 16 տարեկանում Կիմը փոխեց իր զենքը սրով և դարձավ սուսերամարտիկ։
Թիմի կազմում Կիմը առաջին անգամ հայտնվել է 2006 թվականին, սակայն երկար ժամանակ չէր համարվում թիմի առաջնորդը՝ հայտնվելով ավելի հաջողակ սուսերամարտիկների ստվերում։
Կարիերա
Կորեուհու առաջին լուրջ հաղթանակը եղել է Չինաստանում 2011 թվականին անցկացվող Ունիվերսիադայում, որտեղ նա ինչպես անհատական, այնպես էլ թիմային մրցույթներում ձեռք է բերել բրոնզե մեդալը։
Օլիմպիական խաղերից առաջ Կիմը լավ արդյունքներ է ցուցաբերում և Լոնդոնում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերում հայտնվում է համաշխարհային 5-րդ վարկանիշով։ Օլիմպիական մրցաշարում Կիմը հեշտությամբ հասավ կիսաեզրափակիչ, որտեղ նրա հակառակորդն էր Օլիմպիական կրկնակի չեմպիոն, ամերիկուհի Մարիել Զագունիսը։ Դաժան պայքարում կորեուհին ավելի ուժեղ դուրս եկավ՝ 15-13 հաշվով հաղթելով գործող չեմպիոնին։ Եզրափակչում Կիմը 15-7 հաշվով հաղթեց ռուս սուսերամարտիկ Սոֆյա Վելիկայային՝ դառնալով Հարավային Կորեայի պատմության մեջ առաջին կին օլիմպիական չեմպիոնը սուսերամարտից ։
2013 թվականին Բուդապեշտում կայացած Սուսերամարտի աշխարհի առաջնությունում Կիմը նվաճեց առաջին հորիզոնականը ։ Նույն թվականին Կազանում կայացած Ունիվերսիադայում կորեուհին անհատական մրցաշարում գրավեց երկրորդ տեղը, իսկ թիմային առաջնությունում կորեուհիները դարձան հաղթողներ։
2018 թվականին սուսերամարտի Գրան պրիի «Московская сабля» անհատական առաջնությունում գրավել է երրորդ հորիզոնականը։ Նույն թվականին կորեուհին դարձավ Սուսերամարտի աշխարհի առաջնության թիմային մրցախաղի բրոնզե մեդալակիր, իսկ մեկ ամիս անց նա նվաճեց Ասիական խաղերում երրորդ մրցանակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեացի մարզիկներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Օլեֆիրշչինա
Օլեֆիրշչինա (Олефірщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլեֆիրշչինա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եղիա Սիրվարդ
Եղիա Սիրվարդ (Գրիգորյան) (1890 թվականին, Մորհնիկ գյուղ (Արևմտյան Հայաստան, Խարբերդի վիլայեթ - ապրիի 26, 1985, Քրենսթոն, Ռոդ Այլենդ, ԱՄՆ) ), սփյուռքահայ հասարակական և գրական-մշակութային գործիչ։
1910 թ.-ից Հնչակյան կուսակցության անդամ (1927 թ.-ից Կենար, վարչության անդամ)։ Ծննդավայրում նախնական կրթությունն։ Ստանալուց հետո սովորել է Մեզրեի Կեդրոնական վարժարանում։ 1907 թ.-ին մեկնել է ԱՄՆ, 1912 թ.-ին՝ ստանձնել Փրովիդենսի «Հնչակ» թատերախմբի ղեկավարությունը։ 1910-ական թթ․ սկզբից մասնակցել է «Երիտասարդ Հայաստան» շաբաթաթերթի, 1918-1920 թթ.-ին՝ «Վերածնություն» (Բոստոն) ամսաթերթի խմբագրմանը։ 1935-1940 թթ.-ին եղել է «Հնչակ» ամսաթերթի խմբագիրը։ 1940-ական թթ․ սկզբից «Երիտասարդ Հայաստան»-ի էջերում վարել է «Լուսարձակ» խորագրով սյունակը, որտեղ արծարծվել են հասարակական, գիտական, գրական-մշակութային հարցեր։ Կազմել և հրատարակել է «Հնչակյան տարեգրքի» Ա և Բ հատորները (1931-1932 ), «1903—1953, Հիսնամյակ «Երիտասարդ Հայաստանի» (1953) հատորը։ 1915 թ.-ին թուրք, ջարդարարների դեմ հայ ժողովրդի մղած հերոսամարտի էջերից մեկին է նվիրված Սիրվարդի «Ջախջախված զանգեր» (1920) պիեսը։ Խորհրդային Միություն կատարած այցելությանն է նվիրված Սիրվարդի «Ուխտավորի մը նամակները» (1934) գիրքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ լրագրողներ
Կորտաչա սուլա Ստրադա դել Վինո
Կորտաչա սուլա Ստրադա դել Վինո  (Cortaccia sulla strada del vino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը 2084 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 72 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 39040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0471։
Կուրտաչան սահմանակից է Նոյմարկտ, Մարգրեյդ, Տրամին, Կորեդո, Ռովերե դելա Լունա, Տոն, Տրես և Վերվո համայնքներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մալայա Դոբրոն
Մալայա Դոբրոն (Мала Добронь), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Դոբրոն գյուղում բնակվում էր 1 872 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1625 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հեռավորարևելյան դաշնային շրջան
Հեռավորարևելյան դաշնային շրջան (Дальневосточный федеральный округ), վարչական միավոր Ռուսաստանի հյուսիսարևմտյան մասում։ Կազմավորվել է ՌԴ նախագահի 2000 թվականի մայիսի 18-ի հրամանագրով։
Ներառում է 9 մարզ և մեկ դաշնային նշանակության քաղաք՝ Խաբարովսկ։
Արտաքին հղումներ
*
Շապկինո (գյուղ, Մուչկապսկի շրջան)
Շապկինո (Шапкино), գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Մուչկապսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1791 մարդ։
Գոշա Կուցենկո
Գոշա Կուցենկո (իրական անունը՝ Յուրի Գեորգիևիչ Կուցենկո, ), ռուսական կինոյի և թատրոնի դերասան, կինոռեժիսոր, երգիչ, սցենարիստ, պրոդյուսեր և հասարակական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2013) ։ Լայն ճանաչման է արժանացել «Մայրիկ, մի՛ վշտացիր» («Мама, не горюй») և «Անտիկիլլեր» ֆիլմերում կատարած դերերի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Հետագայում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լվով։ Ավարտել է Լվովի № 56 դպրոցը (ներկայում՝ Լվովի ուկրաինական հումանիտար գիմնազիա)։ Ընդունվել է Լվովի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, բայց չի ավարտել այն և զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Ծառայությունն անցկացրել է կապի զորքերում։
1988 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, ընդունվել Մոսկվայի ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և ավտոմատիկայի պետական ինստիտուտ, բայց այն նույնպես չի ավարտել։ Երկու տարի անց ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիա, որն ավարտել է 1992 թվականին։ Որպես դերասան սկսել է աշխատել Մոսսովետի անվան թատրոնում։ Մասնակցել է ռեժիսոր Վիկտոր Շամիրովի «Ճշմարտության խաղ» («Игра в правду») անտրեպրիզային ներկայացմանը Իրինա Ապեկսիմովայի, Դմիտրի Մարյանովի և Կոնստանտին Յուշկևիչի հետ միասին։
Որպես դիզայներ համագործակցել է Be Free ընկերության հետ ։
Հրավիրվել է ՈՒՀԱ բարձրագույն լիգայի ժյուրի։
2016 թվականին հայտարարել է, որ ավարտում է դերասանական կարիերան և մտադիր է զբաղվել ռեժիսորական գործունեությամբ ։
Հասարակական գործունեություն
2007 թվականին Գոշա Կուցենկոն մասնակցել է «Պուտինի օգտին» («За Путина!») հասարակական շարժման հիմնադիր համագումարին. С 2008 по 2013 год состоял в партии  ։ Ընդ որում՝ 2011 թվականի Ռուսաստանի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ դերասանը հանդես է եկել «Яблоко» կուսակցության օգտին , 2012 թվականի նախագահական ընտրություններում սատարել է Միխայիլ Պրոխորովին, իսկ իդեալական համակարգ համարել է «ուտոպիական կոմունիզմը» ։ Վրացական իշխանությունների վրա է բարդել 2008 թվականին Հարավային Օսիայում տեղի ունեցած պատերազմի պատասխանատվությունը և կազմակերպել բարեգործական համերգ, որի շահույթը հատկացվել է Ցխինվալի վերականգնմանը   ։ Ընդգրկած է եղել Սերգեյ Սոբյանինի նախընտրական շտաբում 2013 թվականի Մոսկվայի քաղաքապետի ընտրությունների ժամանակ  ։ Հանդես է եկել Սերգեյ Ուդալցովի և Ալեքսեյ Նավալնիի քրեական հետապնդման դեմ։ Սատարել է «Քաղաքն առանց թմրանյութերի» հիմնադրամին ։ 2014 թվականին Գոշա Կուցենկոն եղել է երիտասարդության հարցերով «Սելիգեր» ֆորումի հյուրը  ։
2011 թվականի օգոստոսի 1-ին դարձել է «Քայլ միասին» («Шаг вместе») բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիր, որն ստեղծվել է ՄՈՒԿ ախտորոշմամբ երեխաներին օգնելու նպատակով ։
2015 թվականին Գոշա Կուցենկոն եղել է «Жизнь с ДЦП. Проблемы и решения» ամսագրի հիմնադիրներից, որը միակն է Ռուսաստանում և հրատարակվում է բարեգործների ու հովանավորների միջոցներով, իսկ ամսագրի գլխավոր խմբագիրը դարձել է Միլա Սոլովյովան։
Գոշա Կուցենկոն կոչ է արել դադարեցնել պատերազմներն Ուկրաինայի արևելքում  ։ Հետագայում ափսոսանք է հայտնել, որ չի կարողացել մեկնել առաջին գիծ որպես խաղաղարար 2014 թվականին. «Ես շատ եմ ափսոսում, որ կոնֆլիկտ սկզբում չգնացի Ուկրաինա։ Ես ունեի այդպիսի մտադրությունը՝ հայտնվել կոնֆլիկտի գոտում որպես խաղաղարար։ Բայդ այդ ժամանակ նոր էր ծնվել իմ երեխան։ Եվ դա ինձ հետ պահեց» ։
2018 թվականին Գոշա Կուցենկոն եղել է Մոսկվայի քաղաքապետի թեկնածու Սերգեյ Սոբյանինի վստահված անձ ։
Երաժշտական գործունեություն
Նախկինում Գոշա Կուցենկոն եղել է ռոք խմբի մենակատար, որը կոչվել է «Баранина-97»։ Այդ խմբի հետ նա սկսել է իր առաջին ելույթները։
2004 թվականին ընկերացել է TOKiO խմբի գաղափարի հեղինակ և հիմնադիր Յարոսլավ Մալիի հետ, նկարահանվել խմբի երկու տեսահոլովակներում՝ «Москва» և «Я звезда»։
2004 թվականին սկիզբ է առել «Гоша Куценко & Anatomy of Soul» համագործակցությունը, որը գոյություն է ունեցել չորս տարի։ Այդ ընթացքում երաժիշտները տվել են մի քանի տասնյակ համերգներ Ռուսաստանի տարբեր քաղաքներում և մասնակցել «Нашествие», «Էմաուս», «Հին Նոր Ռոքը» և այլ փառատոնների։ Այդ շրջանի երգերն ընդգրկվել են «Մարս», «Չորրորդ ցանկությունը», «Ամեն ինչ կարող են թագավորները» («Всё могут короли»), «Վայրենիները» («Дикари») ֆիլմերի սաունդթրեքներում։ «Капли» երգի համար նկարահանվել է տեսահոլովակ։
2008 թվականին Գոշա Կուցենկոն սկսել է մասնակցել փորձերին ու ստուդիական ձայնագրություններին։ Արդյունքում ստեղծվել է աշխատանք, որը միավորել է մի քանի երաժշտական ուղղությունների ներկայացուցիչներին։ Գոշա Կուցենկոյի առաջին ալբոմը՝ «Май Ворлд», որ թողարկվել է «Мазай коммуникейшенс» ընկերության կողմից 2010 թվականին, ներկայացվել է Մոսկվայում դերասնաի ծննդյան օրվա նախորդ օրը՝ մայիսի 19-ին, «Гусятникофф» ռեստորանում։
2014 թվականի նոյեմբերին «Артист» ակումբում ներկայացվել է Գոշա Կուցենկոյի նոր ալբոմը՝ «Музыка» ։
2018 թվականի մարտին թողարկվել է «DUЭТО!» ալբոմը, որում ներառվել են 12 զուգերգեր ռուսական էստրադայի հայտնի փոփ երգիչներ Պոլինա Գագարինայի, Վալերիայի, Թեոնա Դոլնիկովայի, Քեթի Տոպուրիայի, Յոլկայի, Անժելիկա Վառումի, IOWA-ի, Յուլիա Պակի, Իրինա Ապեկսիմովայի, Յուլյա Սամոյլովայի, Սվետլանա Սվետիկովայի հետ։
2018 թվականի նոյեմբերին լույս է տեսել Գոշա Կուցենկոյի չորրորդ ալբոմը՝ «Слова»։ Ալբոմում ներառվել են «Скорая» և «Ольга» երգերը, որոնք դարձել են «Շտապ օգնություն» և «Օլգա» սերիալների սաունդթրեք։
Հեռուստահաղորդումներ և վավերագրական ֆիլմեր
Հաճախ նկարահանվել է գովազդային հոլովակներում ։
Թատրոն
Խաղացել է Ռուսական բանակի Կենտրոնական ակադեմիական թատրոնի «Պոլա Նեգրի» մյուզիքլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Բոինգ 767
Ստեղծման պատմությունը
767-ն արտադրվում է 1981 թվականից։ Այն ստեղծելու աշխատանքներն սկսվել են 1978 թվականից, երբ Յունայթեդ էյրլայնզ (United Airlines) ավիաընկերությունը ցանկություն հայտնեց ձեռք բերել միանգամից երեսուն հատ երկշարժիչանի ռեակտիվ օդանավ։ Դրան հաջորդեց ևս 50 օդանավի պատվեր American Airlines և Delta Air Lines ընկերությունների կողմից։ Հունվար ամսին Boeing-ը հայտարարեց Էվերեթի գործարանը նոր օդանավ արտադրելու համար ընդլայնելու մասին In February 1978, the new jetliner received the 767 model designation ,: Փետրվարին սկսվեցին նախագծման աշխատանքները երեք տարբերակներով` 190տեղանի 767-100, 210 տեղանի 767-200 և միջմայցամաքային թռիչքների համար նախատեսված երեք շարժիչանի 767MR/LR վարկածը 200 տեղով ։ Վերջինս հետագայում վերանվանվեց Boeing 777
Երկրորդ, 767-300 մոդելի մշակման աշխատանքներն սկսվեցին 1983 թ. սեպտեմբերին։ Նախորդ 767-200-ի համեմատ այս մոդելի իրանը 6.5 մետրով երկար էր, ինչի շնորհիվ նստատեղերի քանակն ավելացավ 22 %-ով (մոտավորապես 40 տեղ), իսկ փոխադրվող բեռան քանակը՝ 31 %-ով։
Պատահարներ և վթարներ
2012 թ. հուլիսի 18-ի դրությամբ եղել է Boeing 767 տեսակի 15 օդանավի կորուստ, վթարներում զոհվել է 851 մարդ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարդատար ինքնաթիռներ Կատեգորիա:Boeing ընկերության ինքնաթիռներ
Ջրաերկրաբանությունը և ինժեներային երկրաբանությունը Հայաստանում
Ջրաերկրաբանություն և ինժեներային երկրաբանությունը հայտնաբերվել և ուսումնասիրվել են քաղցրահամ ջրերի բազմաթիվ աղբյուրներ ու արտեզյան ջրեր (Ա. Դեմյոխին, Գ. Օգանեզով, Վ. Ավետիսյան, Փ. Սարգսյան, Պ. Ղափլանյան, Ա. Անանյան, Ռ. Ցադոյան, Հ. Շահինյան և ուրիշներ )։ Տիպայնացվել են ավելի քան 700 հանք, ջրերի աղբյուրներ՝ Ջերմուկ, Արզնի, Հանքավան, Դիլիջան, Բջնի և այլն (Ա. Դեմյոխին, Ա. Մարտիրոսյան, Հ. Նազարյան, Հ. Բոզոյան և ուրշներ)։ Առանձնացվել է հազվագյուտ ալվալային տարրերի և բորատար ջրերի Փոքրկովկասյան պրովինցիան (Է. Խալաթյան)։ Մեծածավալ ինժեներաերկրբանական աշխատանքներ են կատարվել՝ կապված քաղաքաշինության, ճանապարհաշինության, տարբեր ինժեներային կառույցների հետ, արվել են սողանքային երևույթների դեմ պայքարի առաջարկներ (Ա. Ասլանյան, Պ. Բոշնաղյան, Ռ. Յադոյան, Ս. Մեսչյան և ուրիշներ)։ Կարևոր մշակումներ են կատարվել լանջերի խորքային սահքի տեսության և սողանքների դինամիկայի բնագավառներում (Գ. Տեր-Ստեփանյան)։
Սամիթ բուրավետ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Հովանոցավորներ
Ջենացանո դի Ռոմա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Օնացկի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)
Օնացկի (Онацьки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
The A Team (երգ)
«The A Team», բրիտանացի երաժիշտ և երգերի հեղինակ Էդ Շիրան սինգլը։ Այն թողարկվել է digital download ֆորմատով Մեծ Բրիտանիայում 2011 թվականի հունիսի 12-ին և հայտնվել է «+» ստուդիական ալբոմի ցանկում։ Սինգլը UK Singles Chart-ում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը ։
Հիդրավլիկական կցափողեր
Հիդրավլիկական կցափողեր, կարճ խողովակներ (խողովակաշարերի, ռեզերվուարների պատերին արված անցքեր), որոնք նախատեսված են հեղուկը (գազը) մթնոլորտ դուրս թողնելու կամ մի ռեզերվուարից մյուսը (նույնպես հեղուկով լցված) հոսեցնելու համար։ Լինում են գլանաձև, կոնաձև (զուգամետ, տարամետ)։
The A Team (երգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր թմրանյութերի մասին
Հիդրավլիկական կցափողեր
Կատեգորիա:Խողովակների տեսակներ
(7962) 1994 WG3
(7962) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,184692 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7017 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6677 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1179,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,07° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սիբիրի դաշնային շրջան (ՌԴ)
Սիբիրյան դաշնային շրջան (Сиби́рский федера́льный о́круг (СФО)), վարչական միավորում Ռուսաստանի սիբիրյան մասում։ Կազմավորվել է ՌԴ նախագահի 2000 թվականի մայիսի 18-ի հրամանով։
Շապսուգսկայա
Շապսուգսկայա (Шапсугская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում։
Սիբիրի դաշնային շրջան (ՌԴ)
Արտաքին հղումներ
* Կատեգորիա:Սիբիր
Շապսուգսկայա
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 459 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1863 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի բնակավայրեր
EA Vancouver
EA Vancouver (ավելի ուշ՝ EA Canada), համակարգչային խաղերի (մասնագիտացված սպորտային սիմուլյատորների) մշակող ընկերություն։ Ընկերությունը տեղակայված է Բեռնաբիում։ Ստուդիան բացվել է 1983 թվականի հունվարին և համարվում է Electronic Arts ընկերության խոշորագույն ստուդիան։ Ներկա պահին EA Vancouver-ն ունի ավելի քան 1800 աշխատակից, մինչև այս պահը ոչ մի խաղային ընկերություն, չի ունեցել նման աշխատակիցների ցուցանիշ ։
Պատմություն
EA Canada-ն համարվում է համակարգչային խաղերի հրատարակչությամբ զբաղվող՝ Electronic Arts ընկերության ամենամեծ և հիմնական ստուիան։ Electronic Arts-ի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Կալիֆոռնիայում, իսկ EA Canada-ն ընկերությունը ձեռք է բերել 1991 թվականին 11 միլլիոն դոլար արժեքով, մինչ այդ ընկերությունը հայտնի էր որպես՝ Distinctive Software։ Գնման պահին Distinctive Software-ը արդեն ուներ փորձառու մշակողի ճանաչում և հայտնի էր դարձել մի շարք ավտոմրցաշավային և սպորտային խաղերով (այդ ժամանակ խաղերի հրատարակչությամբ զբաղվում էր Accolade ընկերությունը)։ Վերծվելով EA Canada-ի, ընկերությունը մշակել է խաղեր EA Games, EA, EA Sports և EA Sports BIG բրենդների ներքո։
EA Black Box-ը որպես EA Canada-ի մաս, հիմնադրվել է 2002 թվականին, երբ Electronic Arts-ը գնեց Black Box Games-ը։ Սա դարձավ Electronic Arts-ի անկախ ստուդաներից մեկը 2005 թվականին։ Հիմնադրման պահին Black Box Games հայտնի էր Need for Speed խաղաշարքի մի քանի տարբերակների մշակմամբ։
2008 թվականի դեկտեմբերի 19-ին EA Black Box-ը հայտարարեց վանկուվերյան ստուդիա փակման և Բեռնաբեյ տեղափոխման մասին։ Ղեկավար մասը հայտարարեց, որ EA Black Box-ը շարունակելու է մնալ անկախ EA Canada-ից։ Այս գործընթացը պետք է ավարտվեր 2009 թվականի հունիսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Խաղեր
Սեն Սիր դյու Ռոնսերե
Սեն Սիր դյու Ռոնսերե (Saint-Cyr-du-Ronceray), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
2016 թվականի հունվարից Լա Շապել Իվոն, Սեն Ժուլյեն դը Մայոկ, Սեն Պիեռ դը Մայոկ և Տորդուե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալորբիքե համայնքի մաս։
Ծառագորտեր
Ծառագորտեր, անպոչ երկկենցաղների կարգի ընտանիք։ Հայտնի է 39 ցեղի շուրջ 329 տեսակ։ ՀՀ-ում տարածված է իսկական ծառագորտերի ցեղի 2 տեսակ՝ սովորական ծառագորտ և փոքրասիական ծառագորտ։ Մանր և միջին ծառերի ծառաբնակ գորտեր են։ Մատների ծայրային ֆալանգները հաճախ սկավառակաձև լայնացած են՝ վերածված ծծիչների։ Դրանց օգնությամբ ծառագորտերը տեղաշարժվում են ուղղահայաց մակերեսներով։ Գորտնկիթը դնում են կլորավուն կույտերի տեսքով կամ խողովակաձև ոլորված տերևների մեջ, որտեղ կուտակվում է ջուր։ Շատերը խնամում են իրենց սերնդին։
Սեն Սիր դյու Ռոնսերե
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծառագորտեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկկենցաղներ
Սեն Սիր դյու Ռոնսերե
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 369 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 252-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 252 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 235 անձ (126 տղամարդ և 109 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (11 տղամարդ և 6 կին)։ 117 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Kill (ալբոմ)
Kill (սպանել!)), ամերիկյան Cannibal Corpse խմբի իններորդ ալբոմն է, թողարկվել է 2006 թվականին Metal Blade Records լեյբլում։ Ալբոմի շապիկին, Vincent Locke նկարչի նկարն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 ալբոմներ
Վերափոխման մայր տաճար (Մոսկվա)
Մոսկովյան Կրեմլի Վերափոխման մայր տաճար (Успенский собор Московского Кремля), ուղղափառ տաճար, որը գնտվում է Մոսկվայի Կրեմլի Սոբորնայա հրապարակում։ Կառուցված է եղել 1475-1479 թվականներին իտալացի ճարտարապետ Արիստոտել Ֆիորովանտիի կառավարման ներքո։ Մոսկովյան պետության գլխավոր տաճարն էր և ժամանակակից Մոսկվայի ամբողջությամբ պահպանված կառույցը։
Տաճարը վեհակերտ ու մոնումենտալ, մեծաչափ համամասնություններով, ընդարձակ ինտերիերով, եռանավ, հնգագմբեթ կառույց Է։ Ուսպենսկի տաճարը եղել է նախկին Մոսկովյան պետության գլխավոր տաճարը, մինչև 17-րդ դարի վերջը՝ մինչպետրոսյան Ռուսիայի բազմաթիվ քաղաքների ու մենաստանների տաճարների նախատիպը։ Ներսում 11–17-րդ դարերում սրբապատկերներ են, 15-16-րդ դարերում և 17-րդ դարում որմնանկարներ (նկարիչներ Դիոնիսի, Իվան և Բորիս Պաիսեիններ և այլք)։ Ուսպենսկի տաճարը մոսկովյան միտրոպոլիտների, հետագայում՝ «համայն Ռուսիո» պատրիարքների դամբարանն Էր, պետական հանդիսավոր արարողությունների (մոսկովյան ցարերի, հետագայում՝ ռուս, կայսրերի թագադրում և այլն) վայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկովյան Կրեմլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մայր տաճարներ Կատեգորիա:Մոսկվայի ուղղափառ տաճարներ Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Մալիե Գեևցի
Մալիե Գեևցի (Малі Геївці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալիե Գեևցի գյուղում բնակվում էր 760 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,002 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆասուլա
Ֆասուլա (Φασούλα), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 60 մարդ։ Տեղակայված է Կուկլիա գյուղից 10 կմ դեպի հյուսիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Բոզ Արմուդ
Բոզ Արմուդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ղանղալի գավառակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղանղալի շրջանի համայնքներ
Прыгну со скалы (երգ)
«Прыгну со скалы», ռուսական « Կարոլ ի Շուտ » ռոք խմբի երգ «Любовь негодяя (1-ին տարբերակ)» ալբոմից, որը թողարկվել է 1996 թվականին «ոչ պաշտոնական» և «Акустический альбом»-ից, որը թողարկվել է 1999 թվականին։ Երգի համերգային կատարումը կարելի է լսել «Ели мясо мужики» , «Мёртвый анархист», «Концерт в Олимпийском» ալբոմներում։ Երգը խմբի ամենահայտի երգերից է ։ 2000 թվականին «Собрание» ալբոմում երգը կատարել է Գորշոկը։
Պատմություն
Երբեմն համերգների ժամանակ երգը ներկայացվում է որպես «Баллада о бедном гусаре» ։
2002 թվականի НАШЕствие փառատոնում, երգի կատարման ընթացքում Անդրեյ Կնյազևը փրկեց Միխայիլ Գորշենյովին պիրոտեխնիկայի կրակոցից ։
«Կարոլ ի Շուտ» խմբի վերջին տարիներին Միխայիլ Գորշենյովը հրաժարվում էր կատարել այս երգը համերգների ընթացքում ։