cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եգիպտական տառեղ
Բնական սպառնալիքներ, անբարենպաստ գործոններ և գոյության կռիվ
Այս տեսակների դեմ ծառացած խնդիր է նաև որսագողությունը։ Բնությունը իր հերթին ևս կարող է այս կենդանիների ոչնչացման պատճառ դառնալ։ Օրինակ՝ երբ 1950-ական թվականներին Սևանա լճի մակարդակը իջել էր 19.5 մետրով, շատ տեսակի թռչուններ դադարեցին բնադրել այս տարածքներում և գաղթեցին հարակից տարածքներ։
Տառեղ և մարդ
Թռչունների անվանումները տարբեր լեզուներով կարող են թարգմանվել տարբեր կերպ։ Անգլերեն, գերմաներեն և իսպաներեն լեզուներով նրանց անունը հնչում է որպես «կով-տառեղ» ։ Պորտուգալերենով և այլ լեզուներով այն կարող է թարգմանվել, օրինակ՝ «կով թռչուն», «փիղ թռչուն», «ռնգեղջյուր թռչուն» և այլն։
Արաբերեն անվանումը արտասանվում է «Աբու քվերդան» (أبو قردان) և բառացիորեն թարգմանվում է, որպես «տղերի հայր»։
Մարդու գործունեությունը՝ անտառահատումները, գերխոնավությունը և այլ գործոններ ընդհանուր առմամբ կարող են դրական ազդեցություն ունենալ այս տեսակների գոյության համար ։
Կենդանատեսակն այնուամենայնիվ գրանցված է Միջազգային Կարմիր գրքում և ունի քիչ մտահոգող, չվտանգված կարգավիճակ։ Այս կենդանիները գրանցված են նաև Ռուսաստանի Դաշնության և Թուրքմենստանի կենդանիների կարմիր գրքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Դիդինոյի թունել
Դիդինոյի թունել (Дидинский тоннель), թունել Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Պերվոուրալսկ քաղաքի կազմում գտնվող Դիդինո ավանի պատվին անվանված Դիդինո երկաթուղային վտավանում։ Թունելի շինարարությունն ավարտվել է 1918 թվականին։ Այն շահագործվել է 77 տարի է, և 1995 թվականին փակվել է, քանի որ ստորերկրյա ջրերի պատճառով աստիճանաբար սկսել է փլուզվել ։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ունեցել է ռազմավարական նշանակություն. նրանով անցել են Ալեքսանդր Կոլչակի` Սիբիր նահանջող էշելոնները ։
Պատմություն
Դիդինոյի լքված երկաթուղային թունելը գտնվում է Եկատերինբուրգ քաղաքից մոտ 60 կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Այն գտնվում է Դիդինո ավանի պատվին անվանված Դիդինո երկաթուղային վտավանի տարածքում։ Այդ ավանում այժմ գրեթե ոչ ոք չի բնակվում, թեև այդ վայրերում նախկինում կյանքը եռացել է ։
Այս հուշարձանի հետագա ճակատագիրն անհայտ է։ Այժմ այն դարձել է ուրբանթրիփի (ճանապարհորդություն լքված վայրեր) և էքստրեմալ զբոսաշրջության սիրահարների հաճախելու վայր ։
Տվյալներ
Թունելի երկարությունը 1123,7 մետր է, լայնությունը`4,65 մ, իսկ բարձրությունը` 6,1 մ։ Ջրահեռացման վերին և ստորին թունելներն անցնում են թունելի ամբողջ երկայնքով և, չհաստատված տեղեկությունների համաձայն, կառուցվել են թունելի հետ միաժամանակ։ Թունելի կենտրոնում կա նաև օդափոխման հորան, որը ելք ունի դեպի երկրի մակերես։ Նրա խորությունն ավելի քան 50 մ է ։
Ճարտարապետություն
Մուտքի պորտալները զարդարված են հրակնատներ և ատամնիկներ ունեցող ամրոցային աշտարակների տեսքով։ Այս ամենը կառուցվել է ձեռքով, գրեթե առանց սարքավորումների օգտագործման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սվերդլովսկի մարզի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Չիխոր
Չիխոր (ჩიხორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 398 մարդ ։
Տեյգլախ
Տեյգլախ (մեկ այլ անվանումը՝ գնդիկներ մեղրի մեջ), քաղցրեղեն, թխվածքաբլիթի տեսքով։ Խմորի ձողիկներ են պատրաստվում են շաքարի օշարակից։
Պատրաստման եղանակը
Պատրաստման համար անհրաժեշտման է ալյուր, ձու, կարագ, շաքար և աղ։ Խմորը բաժանվում է մի քանի մասերի, որոնք ռուլետի տեսք են տալիս։ Դա անելուց հետո պատրաստում են փոքր գնդիկներ։
Օշարակի պատրաստման համար անհրաժեշտ է մեղր, շաքար, բուսական յուղ և դարչին։ Պատրաստման ժամանակ լցնում են օշարակը և մի քանի րոպե հարում են։ Դրանից հետո թերթի վրա են տարածում, պատում կարագով և ցանում են դարչին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ
1482
Մահեր
Կատեգորիա:1482 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Տաուկայ
Տաուկայ  (Таукай), գետ Ռուսաստանում, հոսում Միյակինսկի շրջանում, Բաշկորտոստանում։
Աշխարհագրություն
Գետը անցնում է Տաուկայ և Գեներալովկա բնակավայրերով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Դյոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Բելայա գետն է։ Գետավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Թերքս և Քայքոս կղզիների զինանշան
Մեծ Բրիտանիայի անդրծովյան տիրույթ Կայմանյան կղզիների զինանշանը ընդունվել է 1965 թվականին։ Վահանի վրա կան խեցի, խեցգետին և կակտուս)։ Վահանի հիմնական ետին պլանի գույնը դեղինն է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի զինանշաններ Կատեգորիա:1965 զինանշաններ
1483
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1483 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Բերմուդների զինանշան
Մեծ Բրիտանիայի անդրծովյան տիրույթ Բերմուդների զինանշանը ընդունվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի զինանշաններ Կատեգորիա:1910 զինանշաններ
Օլյանա
Օլյանա (Oliana), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Ուրժել շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 32,4 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1945 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 91 կմ։
Կլերի Սոլշուա
Կլերի Սոլշուա (Clairy-Saulchoix), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Օլյանա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կլերի Սոլշուա
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 358 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.52 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 10 կմ հարավ-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 259 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 188-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 71։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 188 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 180 անձ (91 տղամարդ և 89 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 71 անաշխատունակներից 30-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Չխար
Չխար (ჩხარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 643 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թերջոլայի շրջան
Ֆորնի Ավոլտրի
Ֆորնի Ավոլտրի (Forni Avoltri), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 667 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 81 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ձմերուկ (ցեղ)
Ձմերուկ (Citrullus)` դդմազգիների ընտանիքին պատկանող ծաղկավոր բույսերի տեսակ։ Ձմերուկի պտուղը հատապտղային է։ Ձմերուկ սովորական, լայնորեն օգտագործվում է սննդի, ինչպես նաև որպես դեղաբույս բժշկության մեջ։ Դասի ներկայացուցիչների վայրի տեսակներն աճում են Աֆրիկայի գրեթե ողջ տարածքում, Արևմտյան և Կենտրոնական Ասիայում։ Աճեցվում է արևադարձային և բարեխառն գոտիներում։
Ափապաշտպան կառույցներ
Ափապաշտպան կառույցներ, գետերի, ծովերի, ջրամբարների ափերը ալիքների, հոսանքների քայքայող ներգործությունից, ջրի ու սառույցի ճնշումից և այլ բնական գործոններից պաշտպանող կառույցներ։
Ափապաշտպան կառույցները պաշտպանում են բնակավայրերը, արդյունաբերական օբյեկտները, ճանապարհները, դաշտերը, պատմական հուշարձանները հեղեղումներից։ Օգտագործվում են նաև լողափի ստեղծման, պահպանման և ընդարձակման համար։ Ըստ ջրի հոսքի հետ փոխներգործության բնույթի լինում են՝ ակտիվ (օգտագործում են հոսքի էներգիան ափի ջրաբերուկների տղմալցման և պահպանման համար) և պասսիվ (հոսքին՝ ալիքի հարվածին դիմադրում են միայն իրենց կոնստրուկցիայի ամրությամբ և կայունությամբ)։
Ակտիվ ափապաշտպան կառույցներ են ալիքաբեկիչները, ընդլայնական կիսապատնեշները, կարգավորող դամբերը, իսկ պասսիվ՝ ալիքահետահար պատերը, խոշոր զանգվածներից լիցքերը, քարալիցքերը, ցանցարկղները, բետոնե կամ երկաթբետոնե սալերը։ Ափապաշտպան կառույցների համալիրի և նրանց տիպերի ընտրությունը կախված է ափի ռելիեֆից, հիդրոերկրաբանական ռեժիմից, երկրաբանական կառուցվածքից։
Կատեգորիա:Պաշտպանական կառույցներ Կատեգորիա:Ջրատեխնիկական կառույցներ
Ձմերուկ (ցեղ)
Բուսաբանական նկարագիրը
Միամյա կամ բազմամյա խոտաբույս է, երկար և մագլցող թփերով։ Տերևները հերթադիր, կլորավուն կամ եռանկյուն ուրվագծված, ձվաձև։ Ծաղիկները բազմահամաչափ են, միատուն կամ երկտուն, առանձին, երբեմն խմբերով։ Ծաղիկները ունեն մեծ զանգականման փոշանոթ, 5 նեղ բաժակաթերթերով և պսակաթերթերով, հնգաբաժան, դեղին ծաղկապսակով, որոնք ունեն երկարավուն, ձվաձև կոպիտ բաժանումներ, ունեն 5 առէջներ։ Ծաղիկները ունեն ծաղկապատյան։ Ձվարաները ձվաձև են՝ կարճ սյուներով։ Պտուղը գնդաձև կամ էլիպսաձև, հյութալի կամ չոր։ Սերմերը գնդաձև, տափակացած հաճախ սև կետերով։
Յանիս Լիեպինշ
Յանիս Լիեպինշ  (Jānis Liepiņš, ), լատվիացի նկարիչ։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Ձմերուկ (ցեղ)
Ներկայացուցիչները
Դասը պարունակում է 5-7 տեսակ, նրանցից մի քանիսը ներկայացվում են ստորև ՝:
Յանիս Լիեպինշ
Կենսագրություն
Յանիս Լիեպինշը ծնվել է 1894 թվականի օգոստոսի 6-ին, Ռիգայում, երկաթուղային ծառայողի ընտանիքում։
Ձմերուկ (ցեղ)
Տաքսոնոմիան
Ձմերուկի հետևյալ տեսակը մտնում է Benincaseae ցեղի, Cucurbitoideae ենթաթագավորության և դդմազգիների (Cucurbitaceae) ընտանիքի մեջ։ Անվանումը Citrullus առաջին անգամ հիշատակել է շվեդ բուսաբան Պետրուս Ֆորսկալը (Petrus Forskal) 1775 թվականին, բայց նա չի տալիս տեսակի բնութագիրը։ Բայց բնութագիրը ավելի ուշ տվեց գերմանացի բուսաբան Գ. Շրադերի կողմից, ով դարձավ միակ օրինական հեղինակը Citrullus-ի։ Citrullus Schrad անվանումն օրինականացվել է 8-րդ միջազգային բուսաբանական կոնգրեսում 1964 թվականին և ընդգրկվել անունների պահվող ցուցակում։
Յանիս Լիեպինշ
Կենսագրություն
1918 թվականին վերադարձել է Լատվիա։ Լատվիայի ազգային թատրոնում և Լատվիայի ազգային օպերայում աշխատել է որպես դեկորատորի օգնական, Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայում` որպես ուսուցիչ (1940-—1941, 1944-1950), երկրորդ առարկայական արվեստանոցի ղեկավար (1940-1941), Լատվիայի պետական գեղարվեստի ակադեմիայի հաստոցավոր գեղանկարչության արվեստանոցի ղեկավար (1944-1950), պրոֆեսոր (1946)։
Մահացել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, Ռիգայում, թաղված է Լեսնոյ գերեզմանատանը ։
Ստեղծագործություն
Ցուցահանդեսների սկսել է մասնակցել 1935 թվականից։ Վաղ շրջանում ազդեցություն է ունեցել կուբիզմը, ֆովիզմից և ռուս մոդեռնիստական դպրոցներից։ Հետագայում աշխատել է բելգիական գեղարվեստական դպրոցներին մոտ ոճով։ 1920-ական թվականներից ի վեր նրա ստեղծագործության հիմնական թեման դարձել է լատվիացի ձկնորսների կյանքը, այն արտացոլվում է ժանրային բնանկարներում, նատյուրմորտներում և այդ ժամանակաշրջանում նկարված դիմանկարներում։
Առավել հայտնի աշխատանքներից են «Նատյուրմորտ սպիտակ գավաթով» (մոտ 1923), «Պանդոկ» (1929), «Ինքնադիմանկար խողովակով» (1931), «Չկնորսական սրճարան Դաուգավի ափին» (1932), «Ձկնորսական նավահանգիստ» (1934), «Նավակ» (1936), «Նատյուրմորտ ձկան հետ» (1936), «Ուշացած հյուրեր» (1937), «Ձկնորսների կանայք» (1938) կտավները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ
Պեսսի (Էնայի գավառ)
Պեսսի (Paissy), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը Էնան է։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02582:
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 40-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 88,9%, 1999 թվականին եղել է 69,6%)։ 40 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 38-ը (25 տղամարդ և 13 կին), գործազուրկ էին 2 մարդ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 5 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը՝ թոշակառուներ, 0-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սիտեռն
Սիտեռն (Citerne), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 257 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.4 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 173 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 116-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,1 %։ 116 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (65 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (12 տղամարդ և 2 կին)։ 57 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հաուզեն (այլ կիրառումներ)
Հաուզեն, կարող է վերաբերել՝
1484
Մահեր
Կատեգորիա:1484 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Հաուս (այլ կիրառումներ)
Հաուս, կարող է վերաբերել՝
1485
Մահեր
Կատեգորիա:1485 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Լիբուռն (շրջան)
Լիբուռնի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Libourne), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասի Ժիրոնդ դեպարտամենտում։ Հյուսիսում սահմանակից է Ծովամերձ Շարանտի դեպարտամենտի Ժոնզակի շրջանին, արևելքում՝ Դորդոյն դեպարտամենտի Պերիգյո և Բերժերակ շրջաններին, հարավում՝ Լանգոնի շրջանին, արևմուտքում՝ Բորդոյի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Բլայի շրջանին։ Ունի 129 համայնք։ Զբաղեցնում է 1282,9 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 154․067 ։ Շրջանի սուպրեֆեկտուրան (վարչական կենտրոնը) Լիբուռն քաղաքն է, որը նաև շրջանի խոշորագույն բնակավայրն է։
Պատմություն
Լիբուռնի շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին ։
Բուչելատո
Բուչելատո (buccellato) սիցիլիական կլոր տորթ։ Համաձայն հավատալիքների՝ տորթը պետք է լինի մեծ, որպեսզի թխողին հաջողություն բերի։ Բաղադրության մեջ մտնում են մի շարք մրգեր՝ չոր և թարմ, ինչպես նաև ընկույզ, նուշ։ Նույն անունով և նման բաղադրությամբ տորթ կա իտալական քաղաք Լուկայում, որը ավանդական աղանդեր է։
Լիբուռն (շրջան)
Պատմություն
2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Լիբուռնի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները ․
Մանանա (անձնանուն)
Մանանա, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մանանա՝ «գազպեն» բառից, որն օտար փոխառություն է։ Հիշատակված է 14-րդ, ապա 17-րդ դարերում։ Անվան կրճատ տարբերակներն են՝ Մաննա, Մանան, Մանա և այլն ։
Լիբուռն (շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Մանանա (անձնանուն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Հաջիլար (այլ կիրառումներ)
Հաջիլար, կարող է վերաբերել՝
Հաջորդականություն (այլ կիրառումներ)
Հաջորդականություն, կարող է վերաբերել՝
Հայաստանի ժողովրդական կուսակցություն
Հայաստանի ժողովրդական կուսակցություն (կրճատ՝ ՀԺԿ), ձախակողմյան սոցիալիստական կուսակցություն Հայաստանում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1998 թվականին Կարեն Դեմիրճյանի կողմից։ 1999 թվականի  Հայաստանի հանրապետական կուսակցության հետ միասին՝ ստեղծելով Միասնություն դաշինքը մասնակցել է  ՀՀ Ազգային ժողովի ընտրություններին՝ ստանալով մեծամասնություն և ընտրվելով ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ։ Կարեն Դեմիրճյանի սպանությունից հետո կուսակցության ղեկավար է դարձել Ստեփան Դեմիրճյանը։ Կուսակցությունը   մասնակցել է 2003 թվականի խորհդարանական ընտրություններին, ստացել է 1․1% ձայն, ուստի և չի անցել խորհրդարանում։ Իրենց նախագահի թեկնածու Ստեփան Դեմիրճյանը, 2003 թվականի ՀՀ նախագահի ընտրությունների առաջին փուլում ստացավ ձայների 27.4%-ը, իսկ երկրորդ փուլում՝ ձայների 32․5%-ը։ 2007 թվականի Ազգային ժողովի ընտրություններին ստացան 1.68% ձայն, որը նույնպես չապահովեց տեղեր խորհրդարանում։ Մինչև 2007 թվականի Ազգային Ժողովի ընտրությունները կուսակցությունը Հայ ազգային կոնգրեսի հետ միասին ստեղծեցին  Կոնգրես-ՀԺԿ դաշինքը ։ Դաշինքը ստացավ ձայների 3․72%, ուստի չստացավ տեղ խորհրդարանում։ Կուսակցությունը որոշում կայացրեց չմասնակցել 2018 թվականի ՀՀ Ազգային ժողովի 7-րդ գումարման ընտրություններին՝ սատարելով Իմ քայլը դաշինքին ։
Գաղափարախոսություն
2007 թվականին կուսակցությունը փոխեց իր գաղափարախոսությունը ռուսամետությունից եվրոպամետություն։ Դեմիրճյանը պնդում էր․ «Հայաստանը պետք բռնի Եվրոպական ինտեգրման ճանապարհը»՝ արդյունավետորեն փոխելով կուսակցության կողմնորոշումը ԱՊՀ երկրների հետ համագործակցելուց դեպի Եվրոպայի հետ համագործակցություն ։
Հառաջ (այլ կիրառումներ)
Հառաջ, կարող է վերաբերել՝
1486
Մահեր
Կատեգորիա:1486 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Չխար-Էծեր
Չխար-Էծեր (ჩხარ-ეწერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 577 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թերջոլայի շրջան
Եղեգնաթռչնակներ
Եղեգնաթռչնակներ, եղեգնաբնակներ, շահրիկների ընտանիքի թռչուններ։ Հայաստանում հայտնի է 7 տեսակ՝ եղեգնուտի եղեգնաթռչնակ, լայնապոչ եղեգնաթռչնակ, ճահճային եղեգնաթռչնակ, շերտագլուխ եղեգնաթռչնակ, նրբակտուց եղեգնաթռչնակ, հնդկական եղեգնաթռչնակ (վերջին երկուսը ուսումնասիրված են մասնակի)։
Ընդհանուր նկարագիրը
Կենդանի զանգվածը 10-30 գ է։ Բնադրման և այլ հատկանիշներով խիստ կապված են եղեգնուտների մացառների հետ։ Փետրագունավորումը միատարր գորշաշիկավուն է, որոշ դեպքերում մեջքին լինում են սև բծեր, կուրծքը խամրած բծերով է, հոնքը՝ սպիտակ (կամ բացակայում է), գլուխը՝ մուգ շերտերով։ Էգը և արուն միագույն են։ Բարձր սուլոցանման երգով աչքի է ընկնում լայնապոչ եղեգնաթռչնակը, խռպոտ կոկորդային ձայնով՝ կեռնեխանման եղեգնաթռչնակը։
Տարածված են Եվրոպայում, Ասիայում, Աֆրիկայում։ Եղեգնաբնակները ապրում են թավուտներում, ջրամբարների ափերին, եղեգնուտներում, նաև՝ անտառներում ու այգիներում։ Չվող թռչուններ են։ Դնում են 4–6 ձու։ Սնվում են միջատներով, մանր փափկամորթներով։
Կատեգորիա:Շահրիկներ Կատեգորիա:Թռչունների ցեղեր
Տրուբեցկայա-Բովեի տուն
'''Ա. Ս. Տրուբեցկայա-Բովեի տուն''' (Дом А. С. Трубецкой-Бове), ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Մոսկվայում։
Պատմություն
Շինության առաջին սեփականատիրոջ մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ XVII դարում կառուցվել է փորագրված երեսկալներով և աղյուսե կամարներով քարե ապարանք։ Ենթադրվում է, որ նրանց առաջին տերը եղել է պատրիարք Ադրիանը, բայց և չի կարելի բացառել, որ դաստակերտը պատկանել է Նարիշկիններին ։
XVIII դարի սկզբին շինության սեփականատերն էր սեղանապետ Դմիտրի Պրոտասևը։ 1731 թվականին սեփականատեր է դարձել իշխան Ալեքսեյ Յուրևիչ Տրուբեցկոյը։ Նրա ժառանգները դաստակերտի տերեր են եղել մի ամբողջ դար։ Նրանց օրոք տեղի է ունեցել շենքի առաջին վերակառուցումը. շենքն ուղղվել է դեպի այն ժամանակ գոյություն ունեցած Տրուբեցկոյ նրբանցքը ։
Ա. Ի. Տրուբեցկոյի զոհվելուց 5 տարի անց` 1818 թվականին, նրա այրին ամուսնացել է մոսկովյան հայտնի ճարտարապետ Օսիպ Իվանովիչ Բովեի հետ։ Հարևան հողակտորում սկսվել է երկհարկանի տան շինարարությունը, իսկ հին դաստակերտն անցել է ռոտմիստր Լ. Կ. Չերեպովին։ Նա տարածքը հանձնել է գեներալ Մ. Ա. Դմիտրիև-Մամոնովին ։
1840-ական թվականներին առանձնատունը վաճառվել է վաճառական Պ. Վ. Գոլուբկովին ։
1855 թվականին դաստակերտի սեփականատերեր են դարձել հայտնի բարերարներ Սպիրիդոնով ամուսինները։ Նրանց օրոք առանձնատունը նորից վերակառուցվել է։ Այսպիսի տեսքով պահպանվել է մինչև մեր օրերը ։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքում գործել է Հիվանդ և վիրավոր կարմիրբանակայինների օգնության համառուսաստանյան կոմիտեն (Վսեռոսկոմպոմ)։ Կալվածքի մի մասում բնակարաններ էին ։ Դրանցից մեկում ապրել են երգչուհի Վերա Դավիդովան, միկրոկենսաբան Գեորգի Գաուզեն ։
XX դարի վերջին ճարտարապետական կառույցը վերակառուցվել է, վերականագնվել է ճարտարապետական դեկորը մոսկովյան բարոկկո ոճով ։
Ներկայումս դաստակերտի շենքում Մեծ թատրոնի ծառայություններն են։ Նախատեսվում է թատերական թանգարանի բացումը ։
Դաստակերտը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Ամպեցո
Ամպեցո (Ampezzo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչության թվաքանակը՝ 1081 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 73 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 33021։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջոն Ռոբերտ Շրիֆեր
Ջոն Ռոբերտ Շրիֆեր (John Robert Schrieffer, ), ամերիկացի ֆիզիկոս։
Ավարտել է Մասսաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտը (1953)։ 1953-1957 թթ. աշխատել է Իլինոյսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (Ջ․ Բարդինի ղեկավարությամբ), 1957-1959 թթ.՝ Չիկագոյի համալսարանում, 1959 թվականից՝ Իլինոյսի համալսարանում։ 1962 թվականից՝ Պենսիլվանիայի համալսարանի (Ֆիլադելֆիա) պրոֆեսոր։ Աշխատանքները վերաբերում են պինդ մարմնի ֆիզիկային և ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկային։ Ջ․ Բարդինի և Լ․ Կապերի հետ համատեղ մշակել է գերհաղորդականության միկրոսկոպիկ տեսությունը (հրապարակվել է 1957 թ.) և նրանց հետ արժանացել Նոբելյան մրցանակի (1972)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
1487
Մահեր
Կատեգորիա:1487 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1488
Մահեր
Կատեգորիա:1488 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Մանիշակ (անձնանուն)
Մանիշակ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մանուշակ ծաղկանունից։ Անվան օտար համազորներն են՝ պարսկերեն Benefšeh, քրդերեն Benefšhxatun, ֆրանսերեն Violette և այլն։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 10-րդ դարում որպես արական անուն, իսկ 16-17-րդ դարերում՝ իգական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
2K Games
2K Games, զվարճալի ծրագրային ապահովմամբ օժտված ինտերակտիվ խաղերի դիստրիբյուտոր և ստեղծող ։ 2K Games-ը համարվում է Take-Two Interactive ընկերության դուստր ընկերությունը, որի սեփականատերն էլ Rockstar Games ընկերությունն է ։ Ընկերությունը ստեղծվել է 2005 թվականի հունվարի 25-ին այն բանից հետո, երբ Take-Two-ն գնեց Visual Concepts մշակողին և նրա դուստր Kush Games Sega ընկերություն 24 միլիոն դոլարի դիմաց ։
2K Games որպես լավագույն խաղային ընկերություն թեկնածու էր Բրիտանական Ակադեմիայի վիդեոխաղերի տարածքում Borderlands 2 համակարգչային խաղի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Ճալասթավ
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 168 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թերջոլայի շրջան
Շանթիդևա
Շանթիդևա (śāntideva «անդորրի աստվածություն», ཞི་བ་ལྷ་ zhi ba lha, 寂天), VIII դարի նշանավոր հնդիկ մտածող, բուդդայական Նալանդա մենաստանի վանական։ Պատկանում է 84 բուդդայական մահասիթհերի թվին։ Նշանակալի ներդրում է ունեցել բուդդայական Մադհյամակա դպրոցի զարգացման մեջ։ Հեղինակ է «Բոթխիչարյա ավատարա» (Բոթհիսաթվայի ուղի) աշխատության, որտեղ մանրամասն ներկայացվում են բուդդայական ուսմունքի բազմաթիվ ասպեկտները` փիլիսոփայությունը, էթիկան, նպատակները, մեդիտացիայի եղանակները, արժեքները, ուխտը, վարքը և այլն։
Ըստ ավանդության ծնունդով արքայազն էր, սակայն թագադրության նախօրեին երազում տեսել է Մանջուրշի բոթխիսաթվային, որը նստել էր իր գահի վրա։ Այս երազից հետո հրաժարվել է գահից և գնացել է մենաստան` առանց բացահայտելու սեփական ծագումը։
Շանթիդևայի անձի և «Բոթխիչարյա ավատարայի» ստեղծման մասին ավանդվում է հետևյալ պատմությունը: "Նալանդայի վանականների մոտ սովորություն կար ժամանակ առ ժամանակ հավաքվել և որևէ փիլիսոփակայան աշխատություն ընթերցել ու քննարկել։ Շանթիդևան վանականների շրջանում ուներ հիմար և անընդունակ մարդու համբավ։ Ահա հասավ երկասիրություն ընտրելու և ընթերցելու նրա հերթը։ Շանթիդևան հարցրեց, ինչ պետք է կարդա` սեփակա՞ն գրվածք, թե՞ մեկ այլ մարդու աշխատություն։ Վանականները որոշեցին կատակ խաղալ պարզամիտի վրա և առաջարկեցին նրան կարդալ իր հորինած երկը։ Եվ Շանթիդևան սկսեց կարդալ «Բոթխիչարյա ավատարան» որը դարձավ Մախայանայի ճանապարհի և Բոթհիսաթվայի իդեալի մասին մախայանա ուսմունքի համար նորմատիվային երկասիրություն։ Տեքստը կարդալու ընթացքում Շանթիդևան մտավ սամաթհի վիճակի մեջ, իսկ այնուհետև բարձրացավ օդ` հանկարծակի եկած և ափշած վանական եղբայրների առջև։ Այս դեպքից հտո այլևս ոչ ոք նրան ապուշ չէր համարում։"
Շանթիդևան ճանաչվել է բոթհիսաթվա։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Հնդիկ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հնդիկ թարգմանիչներ Կատեգորիա:8-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Բուդդայական կրոնավորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ այբբենական կարգով
Օս դե Բալագեր
Լա Ֆուլիոլա  (Os de Balaguer), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 136 կմ²։ Բնակչությունը՝ 987 (2010 թվականի տվյալներով)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հնդկաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Հնդկաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Հնդկաստանը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Համահնդկական ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից, որը հիմնադրվել է 1937 թվականին։ Անդամակցել է ՖԻՖԱ-ին 1948 թվականին, իսկ ԱՖԿ-ին՝ 1954 թվականին։ Թիմի ոսկե ժամանակաշրջանը համարվում է 1950-ական և 1960-ական թվականները, երբ նրանք հաղթեցին Ասիական խաղերում 2 անգամ՝ 1951 և 1962 թվականներին, և գրավեցին 4-րդ տեղը 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերում ։
Հնդկաստանը երբեք չի մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին, սակայն 3 անգամ մասնակցել է Ասիայի գավաթին, որում 1964 թվականին թիմը գրավեց 2-րդ տեղը։ Ներկայումս Հնդկաստանի հավաքականը անկում է ապրել և լավագույններից է միայն իր տարածաշրջանում՝ Հարավային Ասիայում։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 100-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Երկրաչափական օպտիկայի օրենքներ
Երկրաչափական օպտիկայի հիմքում ընկած են հետևյալ օրենքները, որոնք հանդիսանում են փորձերի ընդանրացման արդյունք։
Լույսի ուղղագիծ տարածման օրենք
Դիտումները ցույց են տալիս, որ օպտիկական համասեռ միջավայրում լույսը տարածվում է ուղղագիծ։ Այս օրենքը կոչվում է լույսի ուղղագիծ տարածման օրենք։ Հիմնական դրսևորումներից են ստվերի առաջացումը, լույսի անցումը մառախուղի, ծխի միջով։
Լույսի ճառագայթների անկախ տարածման օրենք
Լույսի ճառագայթները տարածվում եմ միմյանցից անկախ, չեն ազդում միմյանց վրա։ Այլ կերպ կարելի է ասել, որ լույսի ճառագայթները միմիյանց ներկայությամբ տարածվում են նույն օրինաչափություններով, ինչպես կտարածվեին միմյանց չհանդիպելու դեպքում։
Լույսի անդրադարձման օրենք
Լույսը, հասնելով երկու տարբեր միջավայրերի բաժանման սահմանին, փոխում է իր տարածման ուղղությունը՝ մասամբ կամ ամբողջությամբ մնալով նույն միջավայրում։
Լույսի ճառագայթի շրջելիության օրենք
Լույսի ճառագայթի շրջելիության օրենքը պնդում է, որ որոշակի ուղղությամբ տարածվող ճառագայթը ճշգրիտ կրկնում է իր ընթացքը՝ հակառակ ուղղությամբ տարածվելիս։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երկրաչափական օպտիկա
Յամագաթա (Յամագաթա)
Յամագաթա (山形市), Ճապոնիայի հատուկ քաղաք, Յամագաթա պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը։ Հիմնադրվել է 1889 թվականի ապրիլի 1-ին։
Քաղաքի տարածքը 381.34 կմ² է, բնակչությունը՝ 253.406 մարդ (ըստ 2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների) , բնակչության խտությունը՝ 664.51 մարդ / կմ²։
Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր
Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր (Qala Arxeoloji-Etnoqrafik Muzey Kompleksi), Գալա գյուղը բացօթյա թանգարանային համալիր է Աբշերոնի թերակղզու կենտրոնում, որը հիմնադրվել է 2008 թվականին Գալա պետական ​​պատմական և ազգագրական արգելոցի տարածքում Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի նախագահ Մեհրիբան Ալիևայի նախաձեռնությամբ և ղեկավարությամբ ։
Յամագաթա (Յամագաթա)
Սիմվոլիզմ
Պրեֆեկտուրայի զինանշանը հաստատվել է 1954 թվականի հոկտեմբերին։ Քաղաքի ծաղիկը համարվում է սաֆլորը, իսկ ծառը՝ խառը արոսենին ։
Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր
Պատմություն
Գալա գյուղը գտնվում է Աբշերոնի թերակղզու կենտրոնում՝ ռազմավարական կարևոր բլրի վրա։ Գալա գյուղի հնագույն մասը 1988-ին հռչակվել է պատմա-ազգագրական արգելոց և ներառել է 216 պատմական, հնագիտական ​​և ճարտարապետական ​​հուշարձաններ։ Գյուղում կա 5 մզկիթ, ամրոցի մնացորդներ, 3 լոգարան, ավելի քան 170 տուն, ինչպես նաև դամբարաններ և այլն։ Աբշերոնի թերակղզում հայտնաբերված ժայռապատկերները, կերամիկական, կենցաղային և դեկորատիվ իրերը, զենքերն ու մետաղադրամները կենտրոնացած են թանգարանային համալիրում։ Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի «Աբշերոն» հնագիտական ​​արշավախումբը 2010 - 2011 թվականներին պեղումներ է անցկացրել այստեղ։ Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են տարբեր գտածոներ, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. 3-2-րդ հազարամյակներին, ինչպես նաև 14-15-րդ դարերին ։
Թանգարանային համալիրում ցուցադրվում են բրոնզե դարաշրջանի ժայռոտ բնակավայրեր, ժայռապատկերներ, 10-14-րդ և 10-15-րդ դարերին պատկանող 2 ստորգետնյա ճանապարհ Կասպից ծովի և Բաքվի ուղղությամբ, 18-րդ դարին պատկանող թոնիրը։ Թանգարանում կա նաև X- րդ և 14-րդ դարերին պատկանող ամրոց, որն օգտագործվել է դիտարկման և պաշտպանության համար։
Յամագաթա (Յամագաթա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի հատուկ քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր
Պատմություն
Ժայռապատկերներում պատկերված են կանայք, տղամարդիկ, կենդանիներ, տարբեր այլ բեկորներ, որսորդություն և հարսանեկան արարողություններ։
Լյուսիեն Դեյ
Դեսիրե Լյուսիեն Լիսբեթ Դալսի Դեյ (Désirée Lucienne Lisbeth Dulcie Day, ), 1950-1960 թվականների բրիտանական տեքստիլի ամենաազդեցիկ ոճաբաններից մեկը։ Դեյը ոգեշնչվել է արվեստի տարբեր ոճերից՝ նոր ոճ հաղորդելով հետպատերազմյան բրիտանական տեքստիլում առկա աբստրակտ նախշագործությանը, որն այդ ժամանակներում հայտնի էր որպես «ժամանակակից» դիզայն։ Դեյը ակտիվություն է ցուցաբերել նաև այլ բնագավառներում, ինչպիսիք են պաստառների, կերամիկայի և գորգերի դիզայնը։
Մանկություն
Լյուսիեն Դեյը ծնվել է Քոուլսդոնում՝ Անգլիայում, մեծացել է Քրոյդոնում։ Լյուսիեն Դեյի մայրը՝ Դալսի Քոնրադին, անգլիացի էր, հայրը՝ Ֆելիքս Քոնրադին, բելգիացի, որն աշխատում էր որպես վերաապահովագրման բրոքեր։ Ուսումը սկսելով տանը՝ 1926-1929 թվականներին ընդունվել է Քրոյդոնի Վուդֆորդյան դպրոց, 1929-1934 թվականներին ուսումը շարունակել է արտասահմանում՝ Վորթինգի Նոտր Դամ Սիոնի մենաստանում։
17 տարեկան հասակում Լյուսիենն ընդունվել է Քրոյդոնի արվեստի դպրոց, որտեղ զարգացրել է հետաքրքրությունը դեպի տպագիր տեքստիլը։ Ավելի մասնագիտանալու նպատակով ուսումը շարունակել է Արվեստի թագավորական քոլեջում, որտեղ ուսանել է 1937-1940 թվականներին ։ Ուսման երկրորդ տարում Լյուսիենն ուղարկվել է Սանդերսոն գործարան, որտեղ աշխատել է կազմակերպության մեծ պաստառների ստուդիայում։ Այնուամենայնիվ, ինչպես նշում է Լեսլի Ջեքսոնը, «Դեյի համար գործարանում աշխատելը հեռանկարային էր։ Նա՝ իր մոդեռն դիզայնի օրեցօր աճող ճաշակով, դժվար էր համարում ընկերության պահպանողական ոճին» ։
Ամուսնություն և վաղ կարիերա
1940 թվականի մարտին, Արվեստի թագավորական քոլեջում ուսանելու վերջին տարում, Լյուսիենը հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ դիզայներ Ռոբին Դեյին, որը կիսում էր ժամանակակից արվեստի նկատմամբ նրա էնտուզիազմը։ 1942 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ամուսինները ձեռք են բերել բնակարան Մարքամ հրապարակ 33 հասցեում՝ Չելսիում, այն ձևավորելով Լյուսիենի ձեռքով տպված տեքստիլով և Ռոբինի ձեռքով պատրաստված կահույքով։
Պատերազմական շրջանում տեքստիլի արդյունաբերության սահմանափակումներով պայմանավորված Լյուսիենը անկարող էր զարգացնել նրա կարիերան որպես դիզայներ։ Այդ ժամանակաշրջանում նա դասավանդել է Բեքենհեմի արվեստի դպրոցում, սակայն պատերազմի ավարտից հետո շարունակել է կարիերան որպես անկախ տեքստիլի դիզայներ։ Սկզբում հիմնական ուղղվածությունը եղել է զգեստների գործվածքների արտադրանքը․ նրա հաճախորդներն էին Փասման ֆաբրիքս, Սիլկելլա, Հորրոքսես և Քավենդիշ տեքստիլսը ։
Լյուսիենի գլխավոր ցանկություններից էր կահավորման գործվածքների արտադրությունը․ այսպիսով նա անցավ այս ոլորտին մոտակա հնարավորության դեպքում։ Նրա առաջին նշանակալի հաճախորդն էր Էդնբուրգ Ուիվերսը, որը 1949 թվականին արտադրում էր կրկնակի շրջանակով տպագրված տեքստիլ։ Սրանից կարճ ժամանակ անց նրան առաջարկվեց Հիլս հոլսեյլ և Էքսպորտ-ի համար ստեղծել ոճավորված ծաղկային պրինտով գործվածք։ Այս գործվածքը՝ Ֆլուելինը (1950), ապահովեց Հիլսի հետ երկարատև համագործակցությունը, որը տևեց մինչև 1974 թվականը ։
1952 թվականին Դեյը և նրա ամուսինը տեղափոխվել են վիկտորինական դարաշրջանի բնակարան՝ Չելսիի Չայեն Ուոք 49 հասցեով։ Դեյը ինտերիերը փոխարինել է ժամանակակից դիզայնի ոճով, և տունը հիշատակվել է բազմաթիվ ամսագրերում։ Առաջին հարկը մոտ 50 տարի Դեյին ծառայել է որպես ստուդիա ։
1962 թվականից սկսած՝ Դեյը սկսել է իր աշխատանքը՝ որպես Ջոն Լյուիս գործընկերության դիզայնի խորհրդատու, դարձել է թագավորական դիզայներների արդյունաբերության ֆակուլտետի անդամ։ 1987-1989 թվականներին դարձել է ֆակուլտետի առաջին կին վարպետը ։ 5 տարի դասավանդելուց հետո Դեյը նախընտրել է կենտրոնանալ տպագրված գործվածքների և պաստառների դիզայնի վրա ։
Բրիտանիայի փառատոն և Կալիքս
Չնայած, որ Հիլս Հոլսեյլը Կալիքսին թերահավատորեն էր մոտենում, այն հասավ իր հաջողությանը՝ երկար տարիների ընթացքում մեծ քանակներով վաճառվելով։ Կալիքսը լայնորեն տարածում է գտել ինչպես Անգլիայի, այնպես էլ արտասահմանյան շուկայում։
Լյուսիենը Բրիտանիայի փառատոնի համար ստեղծել է ևս երեք պաստառ․ «Պրովանս»՝ որը տպագրվել է Ջոն Լայն և որդի տպարանում, «Ստելլա» և «Դիաբլո», որոնք տպագրվել են Քոուլ և որդի տպարանում ։
1950-ականների և 1960-ականների տեքստիլի դիզայն
Կալիքսի հաջողությունից հետո Հիլ Ֆաբրիքի տնօրեն Թոմ Ուորթինգթոնը Լյուսիեն Դեյին հանձնարարել է ամեն տարվա համար ևս 6 կահավորման գործվածք ստեղծել։ Նրանց 25-ամյա համագործակցության ընթացքում Լյուսիենը Հիլսի համար ստեղծել է ավելի քան 70 դիզայն։ Չնայած այս ժամանակահատվածում նա ստեղծել է գործվածքներ այլ գործարանների համար ևս, Հիլսի համար ստեղծված գործվածքները հանդիսացել են նրա կարիերայի հիմքը․ դրանք առավելագույնս բնորոշել են հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի տարրերը։ Այդ գործվածքներից են՝ Խատուտիկով ժամացույցները (1953), Գրաֆիկան (1953), Տրիոն (1954), Սցենարը (1956) և այլն։
Այս ժամանակաշրջանում Լյուսիենի տեքստիլները բնորոշվում էին սրությամբ, խզբզոցի նմանվող գրաֆիկ ոճով։ Չնայած դրանց դիզայնը ինքնաբուխ էր, այն պահանջում էր մեծ տեխնիկական ունակություններ, կապված գույների և կրկնությունների հետ։ Նա տեքստիլում սկսել է աշխատել գրաֆիկ դիզայնի հետ և օգնել է հանրահռչակել տեքստիլի այս տեսակը Անգլիայում ։ Բացի աբստրակտներից, նա ստեղծել է սուր գծերի, փետրավոր սերմերի գլուխների և թիթեռնիկների մոտիվներով գործվածքներ ։
Այդ տասնամյակի ավելի ուշ շրջանում, առաջնորդվելով ժամանակի նոր թրենդներով, որոնցից էին հատակից մինչ առաստաղը ձգվող նկարչությունը, Լյուսիենի դիզայնները դարձան ավելի գեղանկարչական և չափերով ավելի մեծ։ Սեքվոյան (1959), Լարչը (1961), որոնց հատկանշական են ծառերը, և Կադենզան (1961), որը բնորոշվում է կոպիտ աբստրակտներով, ոճի նշանակալի էվոլյուցիայի վրա դրական են ազդել։
1960-ականներին Լյուսիենը օգտագործում էր ավելի վառ գույներ և արտահայտման ավելի պարզ տեսակներ։ Արևածագը (1969), Ապեքսը (1967) ունեն զուգահեռներ օպտիկական արվեստի հետ։
Պաստառներ, կերամիկա և գորգեր
Բրիտանիայի փառատոնի ընթացքում ներկայացված պաստառների հաջողություններով ոգեշնչված Դեյը շարունակել է պաստառների տպագրումը մոտավորապես մեկ տասնամյակ։ Ավելի լայն շուկա մուտք գործելու նպատակով նա համագործակցել է Wall Paper Manufacturers Ltd-ի հետ, որոնց ապրանքները նշվում էին Crown ապրանքանշանով։
Երբ գործվածքները սկսվեցին տպագրվել մեքենաներով, դրանք դառան ավելի մատչելի հասարակության բոլոր խավերի համար։ Գերմանական Ռաշ ընկերության հետ նրա համագործակցությունը թույլ տվեց նրան թափանցել դեպի եվրոպական շուկա։ Այդ կապակցությամբ նրա գործերում առկա էին մեկ կամ երկու գույն, ավելի պարզ կոմպոզիցիաներ և մոտիվներ ։ Գորգերի տպագրումը ևս մեկ դաշտ էր, որտեղ Լյուսիենը ստեղծագործել է 1950-15960-ականներին, համագործակցելով Բրիտանական երեք առաջատար ընկերությունների՝ Ուիլթոն Ռոյալի, Թոմկինսոնսի և Այ էնդ Սի Սթիլի հետ։ Նրա առաջին գորգի դիզայնը՝ խճանկարի նմանվող Թեսերեն, որը արտադրվել է Թոմկինսոնսի կողմից, 1957 թվականին արժանացել է Դիզայնի կենտրոնի մրցանակի։ Հանդիսանալով Ուլթոն Ռոյալի գույների խորհրդատու, Լյուսիենն ընտրել է գունային համադրություններ, իսկ 1964 թվականին ստեղծել է իր սեփական տեսականին համարձակ երկրաչափական տարրերով ։
Ներկայումս մի շարք դիզայներների համար ավելի հեշտ է աշխատել միջազգային մակարդակում, սակայն հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում այս երևույթը դիտվում էր շատ հազվադեպ։ Լյուսիենի եվրոպական հաճախորդներից էր գերմանական կերամիկայի ընկերությունը՝ Ռոզենտալը։ 1957 թվականից սկսած նա ստեղծել է սեղանի պարագաներ Ռոզենտալի համար ։
Դիզայնի համագործակցություններ և խորհրդատվական աշխատանք
Դեյը և նրա ամուսինը կիսում էին մեկ ստուդիա, սակայն նախաձեռնել էին մի քանի պաշտոնական համագործակցություններ՝ բացի Ջոն Լյուիս փարթներշիփի և մի քանի այլ կազմակերպությունների հետ նրանց խորհրդատվական աշխատանքից ։
Բրիտանական արտասահմանյան ավիաուղիներ կազմակերպության համար Դեյերը ստեղծել են գործվածքներ, գորգեր, ներկերի գույներ, լամինատներ և պատուհանի շրջանակներ։
1962-1987 թվականների ընթացքում հանդիսանալով Ջոն Լյուիս Փարթներշիփի խորհդատուներ, Դեյերը վերահսկել են ընկերության դիզայնի բոլոր ասպեկտները՝ ինտերիերից մինչև գրենական պիտույքներ և փաթեթավորում։
Մետաքսե խճանկարներ և ուշ կարիերա
1975 թվականին Լյուսիեն Դեյը որոշել հեռանալ արտադրական դիզայնից։ Նրա բազմաթիվ պայմանագրերի ժամկետների լրանալուց հետո նա այևս չցանկացավ վերաթողարկել դրանք, քանի որ տվյալ ժամանակաշրջանի ոճը իր ճաշակին համապատասխան չէր։ Իր համար նոր հետաքրքրություններ փնտրելով նա զարգացրեց նոր արվեստի ճյուղ՝ մետաքսե խճանկարային պատի գորերի ստեղծում։ Դրանք ստեղծվում էին ներկված մետաքսի քառակուսի կտորները իրար միացնելով, այստեղից էլ անվանումը։ 1980-1990-ականներին նրա գործերը կարելի էր հանդիպել Լոնդոնի ազգային թատրոնում և Գոտենբորգի Ռոշկա թանգարանում։ Դրանք առանձնանում էին վառ գունավորմամբ, որոշները աբստրակտ էին, որոշները՝ որոշ մոտիվներով, օրինակ՝ կենդանակերպի նշաններ։
Չնայած մետաքսե խճանկարների ֆորմատն ավելի սահմանափակ էր, քան Լյուսիենի վաղ կարիերան, Դեյը հաճույք էր ստանում նոր գույների հետ աշխատելուց։
2000 թվականին, Չիչեսթեր տեղափոխվելուց հետո, Լյուսիեն Դեյը պաշտոնապես ավարտեց կարիերան։ Ծաղիկները երկար ժամանակ եղել են նրա ոգեշնչման աղբյուրը։ Մեծ տարիքում նա նորովի էր սկսել գնահատել իր սերը ծաղիկների և բուսաբանության հանդեպ։ Լյուսիենը մահացել է 2010 թվականի հունվարի 30-ին՝ 93 տարեկան հասակում։
Մրցանակներ
Իր կարիերային ընթացքում Լյուսիենը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ։ Ցանկը ներառում է Միլանի Տրիենալում Կալիքսի համար ոսկե մեդալը և Դեկորացիաների ամերիյան ինստիտուտի կողմից վաստակավոր արտիստի շքանշանը ։ 1954 թվակաին նրա՝ Հիլ ֆաբրիկայի համար պատրաստած գործվածքները Միլանի Տրիենալում արժանացել են Գրան Պրեմիո մրցանակին։
1957 թվականին Դեյը ստացել է Դիզայն Սենթր մրցանակը՝ Արդյունաբերական դիզայնի խորհրդի կողմից, նրա Թեսսարե գորգի համար։Սա այս խորհրդի կողմից ստացած երեք մրցանակներից առաջինն էր։ Երկրորդ մրցանակը Դեյը ստացել է Սև տերևի, Գառնի փնջի և Չափից շատ խոհարարների համար՝ 1960 թվականին։ Երրորդը ստացել է 1968 թվականին՝ Շեվրոն կահավորման գործվածքի համար։
1962 թվականին Լյուսիեն Դեյը արժանացել է Արդյունաբերության թագավորական դիզայներ կոչմանը, որը, համաձայն Արվեստի թագավորական ընկերության, ստանում են միայն դիզայնի արդյունաբերությունում հարգված դիզայներները։ Այդ պահին նա մինչ այդ տվյալ կոչմանն արժանացած կանանցից թվով հինգերորդն էր։
Ճաշակ և ազդեցություն
Լյուսիեն Դեյի կարիերայի ընթացքում ստեղծված վաղ տեքստիլները ոգեշնչված են նրա՝ մոդեռն արվեստի հանդեպ սիրով, հատկապես՝ Փոլ Կլիի և Խոան Միրոյի գործերից։ Անդրադառնալով 1957 թվականի տեքստիլի թրենդներին, նա ասել է․ «Պատերազմից հետո մի քանի տարիների ընթացքում կահավորման գործվածքների նոր ոճ է առաջ եկել․․․ Ես կարծում եմ, որ ամենանկատելի փոփոխությունը ծաղկային մոտիվների փոխարինումն է մոդեռն աբստրակտներով» ։
Չնայած աբստրակցիան Լյուսիենի գործերի դոմինանտող նշանն էր, նա հետաքրքրություն էր ցուցաբերում նաև բույսերի մոտիվներով ստեղծված գործերի նկատմամբ։ 1960-ականներին նրա գործերի մեջ գերակշռում էին երկրաչափական պատկերները՝ շրջան, քառակուսի, ադամանդներ և այլն։ Բուսական և անտառային պատկերներով գործվացքները դիտվել են մինչև 70-ականների կեսերը։
Լյուսիեն Դեյը կարծում էր, որ լավ դիզայնը պետք է հասանելի լինի։ 2003 թվականին Սքոթսմեն թերթի համար հարցազրույցում ասել է․ « Շատ հետաքրքրված է մոդեռն նկարչությամբ, չնայած որ երբեք չեմ ուզել դառնալ նկարիչ։ Ես իմ ոգեշնչումը նկարչությունից տեղափոխում եմ դեպի իմ տեքստիլներ։ Ես ցանկացել եմ, որպեսզի գործը, որը ես անում եմ, տեսանելի և իրառելի լինի մարդկանց համար․ պատերազմի տարիներին նրանք իրենց տների համար գեղեցիկ և հետաքրքիր բաների պակաս են ունեցել» ։
Ժառանգություն
Լյուսիեն Դեյը վայելել է իր կարիերայի՝ 6 տասնամյակի հասնող տարիները։ Նրա հետատերազմյա ժամանակաշրջանի տեքստիլները շատ հայտնի են։ Ինչպես նշել է Լեսլի Ջեքսոնը՝ «Նրա գունագեղ նախշերը վաղ 50-ականերին օպտիմիզմ էին հաղորդում, մինչ պատերազմից հետո ամբողջ ստեղծագործական էներգիան մարդկանց մոտ բացակայում էր» ։
Ռոբին և Լյուսիել Դեյերի հիմնադրամը, որը ստեղծվել է նրանց աղջկա՝ Փոլա Դեյի կողմից 2012 թվականին, տրամադրում է ուսուցողական տեղեկություն Դեյերի ստեղծագործությունների և նվաճումների մասին։ Հիմնադրամը 2017 թվականին նշել է Լյուսիեն Դեյի կարիերայի 50 ամյակը, ամբողջ աշխարհում կազմակերպելով նրա ստեղծագործական կյանքի տարբեր ասպեկտների առնչվող միջոցառումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացիներ Կատեգորիա:Բրիտանացիներ Կատեգորիա:Դիզայներներ ըստ երկրի
Էնոլա Հոլմսի առեղծվածները
Էնոլա Հոլմսի Առեղծվածները (անգլ․՝ The Enola Holmes Mysteries)ամերիկացի հեղինակ Նենսի Սփրինգերի մանկապատանեկան գեղարվեստական դետեկտիվ նովելների շարք։ Գլխավոր հերոսը տասնչորսամյա Էնոլա Հոլմսն է,արդեն հայտնի Շերլոկ Հոլմսի կրտսեր քույրը։Ներկայումս շարքի գրքերը վեցն են,բոլորն էլ գրված Սփրինգերի կողմից 2006-2010 ընթացքում ։ Երբ իրենց մայրն անհետանում է,Էնոլայի եղբայրները՝ Շերլոկն ու Մայքրոֆթ Հոլմսը, որոշում են նրան ուղարկել օրիորդաց դպրոց՝ իր կամքին հակառակ։Փոխարենը,իր մոր օժանդակ միջոցներով և մոր հետ հաղորդակցվելու համար նախատեսված գաղտնագրերով,Էնոլան հաջողացնում է փախնել Լոնդոն, որտեղ նա զբաղվում է անձնական դետեկտիվ կարիերիայով՝մասնագիտանալով անհետացած մարդկանց հայտնագործմամբ։Բացի այս,Էնոլան ստիպված էր թաքնվել իր եղբայրներից,ովքեր մտադիր էին գտնել իրեն ու ստիպել նրան կատարել իրենց ակնկալիքները։
Զարգացում
Նախքան Էնոլա Հոլմսի Առեղծվածները գրելը Նենսի Սփրինգերը արդեն հրատարակել էր գրքեր,որոնք վերաիմաստավորում էին Մորդրեդն ու Ռոբին Հուդը։
Սփրինգերը Էնոլա Հոլմսի գաղափարը մշակեց իր խմբագիր Մայքլ Գրինի հետ։Գրինը սկզբում նրան խնդրեց բացահայտել "ամենախորքային ու խավար Լոնդոնը Ջեք Պատռողի ժամանակներում"։Որոշ հետազոտություններից հետո Սփրինգերը հասկացավ ,որ Շերլոկ Հոլմսը նույն ժամանակներում էր,ինչ Ջեք Պատռողը։
Շարքը գրելու համար Սփրինգերը ուսումնասիրեց Վիկտորեական ժամանակների Անգլիան,և՛ պատմական ուսումնասիրություններում,և՛ գունազարդման գրքերում,որն,ըստ իրեն,օգնում էր գրելիս "պատկերացնել մանրուքները"։Նա օգտվեց Վիլյամ Բարինգ Գուլդի Ծանոթագրություն Շերլոկ Հոլմսի գրքից։Սփրինգերը շատ դժվարություններ չունեցավ այդ ժամանակների լեզուն օգտագործելուց,քանզի նա լավ ծանոթ էր Վիկտորեական դարաշրջանի գրականությանը։
Էնոլայի կերպարը ստեղծելիս Սփրինգերը որոշեց նրան դարձնել Հոլմսի քույրը,քանի որ նա չէր կարծում,որ Հոլմսի համար համապատասխան էր նրա հայրը լինելը։Տարիքային անհամապատասխանությունն Էնոլայի ու Շերլոկի միջև բացատրվում է Էնոլայի "սխալմամբ ծնված երեխա" լինելով։Գլխավոր հերոսի անվան համար հեղինակը ուսումնասիրել է դարաշրջանի ռոմանտիկ անուններն ու ի վերջո կանգ առել մի քաղաքի անվան վրա,որտեղ ինքը մի ժամանակ ապրել էր։
Սփրինգերն ասել է ,որ Էնոլան մասամբ վերցված էր իր սեփական կյանքից։Ինքը նույնպես շատ ավելի երիտասարդ է իր երկու ավագ եղբայրներից,ովքեր գնացել են քոլեջ,նախքան իր սեռական հասունացումը։Սփրինգերը նույնպես ուներ նկարչուհի մայր,ով ջրաներկով ծաղիկներ նկարելու տաղանդ ուներ։ Քաղցկեղի,դաշտանադադարի և վաղ դեմենցիայի պատճառով Սփրինգերի մայրն ավելի քիչ ժամանակ անցկացրեց աղջկա հետ,վերջինիս տասնչորսը լրանալուց հետո։Հետագայում Սփրինգերն Էնոլայի պես "վտիտ ,ոսկրոտ,հիմարոտ,ծառ-մագլցող թոմբոյ էր,ում մազերը լվանալու կարիք ունեին "։
Շարքը
Էնոլայի տասնչորսամյակի տարեդարձին իր մայրն անհետանում է և Շերլոկն ու Մայքրոֆթը՝Էնոլայի եղբայրները,եզրակացնում են,որ իրենց մայրը ինքնակամ է հեռացել։ Էնոլան ոչնչացված էր,բայց ի վերջո բացահայտում է մոր գրած գաղտնագրերը,որոնք օգնում են իրեն հասկանալ,որ մայրը մեկնել է ապրելու գնչուների հետ,որպեսզի փախնի Վիկտորյան հասարակությունից։ Երբ Մայքրոֆթը պնդում է,որ Էնոլան հաճախի օրիորդաց դպրոց՝պատշաճ լեդի դառնալու համար,Էնոլան փոխարենը փախնում է Լոնդոն։ Շարքի գործողությունների ընթացքում Էնոլան լուծում է մի շարք անհետացած մարդկանց գործեր՝ ներառյալ Դոկտոր Վաթսոնի ազատումը՝ խուսափելով եղբոր՝ իրեն բռնելու փորձերից։
Անհետացած Մարքիզի գործը(2007)
Երբ Էնոլայի մայրն անհետանում է,Էնոլան այցելում է իր ավագ եղբայրներին՝ Շերլոկին ու Մայքրոֆթին,ովքեր նրան վանում են,որպես անկարևոր անձի։Իրեն օրիորդաց դպրոց ուղարկելու եղբայրների ծրագրից ու սեղմիրան կրելուց վախեցած՝Էնոլան փախնում է։Այրու հանդերձանքներ հագած՝նա պատահմամբ հանդիպում է տեսուչ Լեսթրեյդին,ով Շերլոկի հետ աշխատում էր երիտասարդ վիկոնտ,լորդ Թյուքսբերիի անհետացման գործով։Գրեթե գցելով իր արտահագուստը՝նա գտնում է մի գաղտնի թաքնվելու վայր,որը,ինչպես երևում էր,երիտասարդ վիկոնտի թաքստոցն էր։Եզրակացնելով,որ վիկոնտը փախել է՝նա որոշում է փնտրել նրան։
Ժամանելով Լոնդոն՝ էնոլան հայտնաբերում է,որ քաղաքն իր երևակայության կախարդական վայրը չէ։Նույն մարդիկ,ովքեր առևանգել էին վիկոնտին,առևանգում են նաև Էնոլային։Վիկոնտի հետ փախնելուց հետո նա կաշառում է մի կնոջ,որպեսզի վերջինս իրենց համար հագուստ գնի։Թաքնվելով ոստիկանական բաժանմունքում ՝ հենց Շերլոկի քթի տակ, Էնոլան փախչում է ՝ նստարանին թողնելով միայն կասկածյալի ուրվագիծը։
Նա անձնական սյունակի միջոցով ծածկագրված հաղորդագրություն է ուղարկում մորը, ով պատասխանում է, որ ինքը գնացել է գնչուների հետ բնակվելու։ Վերջաբանից պարզվում է, որ Էնոլան հանդես է եկել որպես երկու անձնավորություն։ Աղքատների համար նա համր «Քույր» է, իսկ հարուստների համար ՝ Այվի ՝ մասնավոր քննիչի քարտուղարը։
Ձախլիկ լեդիի գործը(2007)
Էնոլան փորձում է գտնել լեդի Սեսիլի Ալիսթերին,ով անհետացել էր իր ննջարանից․․․
Արտառոց ծաղկեփնջերի գործը (2008)
Շերլոկի ուղեկից-ընկերը՝ Դոկտոր Վաթսոնը,անհետացել է։ Էնոլան Վաթսոնի համար նախատեսված մի փունջ ծաղիկ է գտնում։Օգտվելով ծաղիկների լեզվից ՝ նա սպառնալիք է հայտնաբերում և ձեռնամուխ է լինում կորած բժշկին և նրա առևանգչին գտնելու գործին։Նա Վաթսոնին գտնում է խելագարների ապաստանում։ Երկու ոստիկանի ասել էին, որ նա խելագար  է, և Վաթսոնը լինելու մասին նրա պնդումները միայն խորացնում էին նրանց հավատը։
Յուրահատուկ վարդագույն հովհարի գործը(2008)
Իր հայտնի եղբայր Շերլոկի օգնությամբ՝Էնոլան աջակցում է հին ծանոթ լեդի Սեսլիին։
Ծպտյալ Կրինոլինի գործը (2009)
Էնոլան վերադառնում է իր կացարան՝ պարզելու,որ ինչ-որ մեկը առևանգել է իր տանտիրուհուն՝ Տկն․Թափըրին։Տակնուվրա արված կացարանն ուսումնասիրելուց հետո նա պարզում է,որ առևանգողները փնտրում էին մի հաղորդագրություն,որը պահված էր Տկն,Թափըրի կրինոլին շրջազգեստի մեջ։ ։Էնոլան շրջազգեստը գտնում է Ֆլորենս Նայթինգեյլի մոտ,ով հանդիպել էր Տկն․Թափըրին Ղրիմի պատերազմի ժամանակ։Նայթինգեյլին մի քանի անգամ այցելելուց հետո Էնոլան բացահայտում է,որ նա պատերազմի ժամանակ լրտես է եղել։Սա էր պատճառը,որ նա խնդրել էր Տկն․Թափըրին իր կրինոլինի մեջ կրել մի գրառում ու գաղտնի տանել Անգլիա,բայց չէր իմացել,որ պատերազմից այրիացած կինը խուլ էր և չէր հասկացել իրեն։Էնոլան նաև հասկանում է,որ Նայթինգեյլը ձևացնում է իր հաշմանդամ լինելը՝ ունևոր կանանցից ակնկալվող հասարակական գործառույթներին մասնակցելուց խուսափելու համար։Նա գիտակցում է,որ այդ գործառույթները ժամանակ կխլեն կարիքավորների համար բարեփոխումներ իրականացնելու առթիվ նամակներ գրելուց։Նայթենգեյլի մոտ իր այցերի ժամանակ Էնոլան կասկածում է,որ ինչ-որ մեկն իրեն հետևում է։Քանի որ այդ անձը կարող էր առնչություն ունենալ գործի հետ և վտանգ էր ներկայացնում Տկն․ Թափըրին և իր սեփական անվտանգությանը, նա տեղափոխվում է Պրոֆեսիոնալ կանանց ակումբ։