cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գողական օրենք
Գողական օրենքի դրույթները
Այդ բոլոր դրույթներից է բխում բանտային օրենքը, այսինքն գողական օրենքի դրույթների կիրառումը ազատազրկման վայրերում գտնվելու ժամանակ.
Գողական օրենքի ծագումը
1930-ականներին ԽՍՀՄ-ում կոլեկտիվացման և սովի պատճառով մեծ թափ առած և տարածված հանցավոր տարրերի և հանցավոր խմբավորումների դեմ պայքարի ուժեղացման պատճառով հանցավոր խմբերը սկսել են համախմբվել ավելի կազմակերպված միությունների։ Հանցավոր աշխարհին միաձուլող հիմնական ուժն էր իշխանության դեմ ոչ քաղաքական հակազդման և չենթարկվելու տենդենցը։ Իսկ այդ հակազդման էլիտան են դարձել «օրենքով գողերը», որոնք ինքները իրենց անվանում էին մինչխորհրդային Ռուսաստանի հանցավոր ավանդույթների պահապանները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրեական ժարգոն Կատեգորիա:Կազմակերպված հանցագործություն * Կատեգորիա:Քրեական ենթամշակույթներ Կատեգորիա:Հանցագործությունը Հայաստանում
Զալցբուրգի օդանավակայան
Վ.Ա.Մոցարտի անվան Զալցբուրգի օդանավակայան կամ հակիրճ Զալցբուրգի օդանավակայան (Salzburg Airport W. A. Mozart), օդանավակայան Ավստրիայի Զալցբուրգ քաղաքում։ Հանդիսանում է երկրի չափսերով երկրորդ օդանավակայանը ։
Զալցբուրգի օդանավակայանը իրենից ներկայացնում է ժամանակակից օդային հաղորդակցության կարևոր օբյեկտ, որը զգալի դերակատարություն ունի շրջանի զբոսաշրջային ոլորտում և ընդհանուր տնտեսությունում։ Օդանավակայանը կրում է Զալցբուրգում ծնված աշխարհահռչակ կոմպոզիտոր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի անունը և գտնվում է Զալցբուրգ քաղաքի կենտրոնից 4 կմ և ավստրո-գերմանական սահմանից 2 կմ հեռավորության վրա ։
Օդանավակայանը հանդիսանում է օդային դարպաս դեպի Ավստրիայի բազմաթիվ լեռնադահուկային հանգստավայրեր, այդ թվում՝ Սկի-Ամադե շրջանում, որը համարվում է Եվրոպայի խոշորագույն լեռնադահուկային հանգստավայրերի ցանց։
Օդանավակայանի 75 % բաժնեմասը պատկանում է Զալցբուրգ շրջանի իշխանություններին, իսկ 25 %-ը՝ Զալցբուրգ քաղաքի քաղաքային իշխանություններին։ 2001 թվականին օդանավակայանը գնահատվել է 22.000.000 € :
Զալցբուրգ քաղաքի թիվ 2 տրոլեյբուսային գիծը օդանավակայանը կապում է Զալցբուրգի հասարակական տրանսպորտային ցանցին։ Օդանավակայանից մինչև հին քաղաք տրոլեբուսը հասնում է 30 րոպեում և մեկնում է յուրաքանչյուր 10 րոպեն մեկ։
Պատմություն
1910 թվականին Զալցբուրգ-Օիհեն ճանապարհին առաջին անգամ վայրէջք է կատարում օդանավ։ 1926 թվականին Lufthansa ավիաընկերության ինքնաթիռը առաջին անգամ կատարում է չվերթ Մյունխեն - Զալցբուրգ - Բադ Ռայխենհալ օդային երթուղով։ 1927 թվականին ÖLAG-ը (Austrian Aviation AG) բացում է Վիենա-Զալցբուրգ-Ինսբրուք չվերթը։ 1938 թվականին Lufthansa ավիաընկերության ինքնաթիռը, որը SABENA-ի հետ համատեղ կատարում էր Լոնդոն-Բրյուսել-Մայնի Ֆրանկֆուրտ-Մյունխեն-Վիեննա չվերթը, Զալցբուրգում կատարում է հարկադիր վայրէջք։ 1939 թվականին բացվում են Բեռլին-Պրահա-Զալցբուրգ-Վենեցիա և Մյունխեն-Զալցբուրգ-Կլագենֆուրտ-Լյուբլյանա-Ռիեկա ուղղություններով չվերթները ։
Պատերազմական տարիներ
1939 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Զալցբուրգի օդանավակայանը գրավվում է և 1943 թվականին օդանավակայանի ղեկավարումը անցնում է «Luftgaukommando VII»-ին։ 1944 թվականի աշնանը այստեղ է կայանում նոր ստեղծված Me-262 կործանիչը։ 1944 թվականի հոկտեմբերի 16-ին ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի կողմից Զալցբուրգ քաղաքի առաջին և հետագա ևս 15 ռմբակոծումներից հետո օդանավակայանը չի վնասվում։ Պատերազմից հետո Զալցբուրգի օդանավակայանը դարձավ ավստրիական առաջին օդանավակայանը, որը վերսկսեց կանոնավոր օդային հաողրդակցությունը ։
2000 թվականին Զալցբուրգի օդանավակայանը մեկ տարվա ընթացքում ունեցել է 1.265.000 ուղևոր։ 2001 թվականին օդանավակայանը ընդունեց Ryanair ընկերության առաջին չվերթը դեպի Ավստրիա։ Այն առաջին դեպքն էր, երբ ավստրիական օդանավակայանը օգտագործվում է բյուջետային ավիաընկերության կողմից։ 2001 թվականին այն սպասարկել է մոտ 100.000 ուղևոր։ 2005 թվականին Aer Lingus ավիաընկերությունը սկսում է իրականացնել ձմեռային չվերթներ Դուբլինից ։
2005 թվականին օդանավակայանի ուղևորափոխադրումները կազմել են 1.7 միլիոն ուղևոր, ինչը 2004 թվականի համեմատ աճել է 19,2 %-ով ։
2006 թվականին Ryanair ավիաընկերությունը սկսում է իրականացնել չվերթներ Դուբլին և Բրյուսել՝ հայտարարելով, որ բացում է դեպի Հռոմ և Ստամբուլ չվերթներ։ Սակայն 2007 թվականին Ryanair-ը դադարեցնում է չվերթները դեպի Բրյուսել ։
Զարգացում
Բացվել է օդանավակայանի նոր տերմինալը (Տերմինալ 2), որը պետք է ընդունի ձմեռային չարտերային չվերթները։ Այն գործում է միայն շաբաթ օրերին։ Ներդրվել է բեռների ընդունման և ստուգման նոր համակարգ:Զարգացման հիմնական ուղղությունը հանդիսանում է ենթակառուցվածքների կատարելագործումը՝ ներառյալ ավտոկայանատեղիի ընդլայնումը, որը արդեն կարող է տեղավորել1900 ավտոմեքենա։
Ավիաընկերություններ և ուղղություններ
Զալցբուրգի օդանավակայանը յուրաքանչյուր օր իրականացնում է բազմաթիվ չվերթներ դեպի Եվրոպայի տարբեր քաղաքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի օդանավակայաններ Կատեգորիա:Օդանավակայաններ, որոնք անվանվել են մարդկանց պատվին Կատեգորիա:Տրանսպորտը Զալցբուրգում Կատեգորիա:Զալցբուրգի շենքեր և կառույցներ
Մալիբուի փրկարարները (ֆիլմ, 2017)
«Մալիբուի փրկարարները» (Baywatch), ամերիկյան կատակերգական ֆիլմի ռեժիսոր Սեթ Գորդոնը։ Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 25-ին և 2017 թվականի հունիսի 1-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ջրափրկարարական խմբի մասին, որոնք աշխատում են խաղաղ օվկիանոսի ափին։ Նրանք իմանում են, որ խոշոր նավթային ընկերությունը ֆինանսական նկատառումներով մտադիր է քանդել ափը։
Նկարահանումներ
Հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2016 թվականի փետրվարի 22-ին ֆլորիդայի Դիրֆիլդ-բիչ քաղաքում  ։ Ֆիլմը նկարահանվել է Ջորջիայի Մայամի և Սավաննա քաղաքներում։ 2016 թվականի մարտի վերջին նկարահանումները սկսվեցին Թայբի-Այլենդում։
Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից ստացել է բացասական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը 167 գրախոսական հոդվածների միջին միավորով 10-ից 4-ը ունի 20% վարկանիշ։ Metacritic կայքում ֆիլմը 46 կինոքննադատների կողմից ունի 100-ից 38 գնահատական, որը համապատասխանում է ընդհանուր առմամբ բացասական արձագանքների։ Cinemascore կայքում հանդիսատեսը գնահատել է ֆիլմը B+` A+-ից մինչ F սանդղակով։ Roling Stone ամսագրում փիթեր Տրեվերսը գովաբանեց դերասանների խաղը, սակայն ֆիլմը այդքան էլ հաջող չէր։ Ռիչարդ Ռոպերը Chicago Sun-times-ում ֆիլմին տվեց 4-ից 1,5 աստղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան բադի մուվի կինոկատակերգություններ
Հանցագործության հանցակազմ
Հանցագործությունը բնութագրող հատկանիշներն են արարքի հասարակական վտանգավորությունը և քրեական հակաօրինականությունը։ Որքան էլ վտանգավոր լինի կատարված կոնկրետ արարքը, այն չի կարող հանցագործություն համարվել, եթե նախատեսված չէ քրեական օրենսգրքով։ Օրենսդիրը ինքն է սահմանում հանրորեն վտանգավոր արարքների, դրանց համար քրեական պատասխանատվության սահմանումը։
Հանցակազմի հասկացությունը
Քրեական օրենսգրքում տրվում է հանցագործություն համարվող յուրաքանչյուր հանրորեն վտան‎գավոր արարքի հասկացությունը։ Հանրորեն վտանգավոր արարքի՝ քրեական օրենսգրքով սահմանված հատկանիշների համակցությունը կոչվում է հանցակազմ։
Որպեսզի հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձը ենթարկվի քրեական պատասխանատվության, պետք է հավաստել, որ նրա կատարած արարքում առկա է քրեական օրենքով նախատեսված արարքի (գործողություն կամ անգործություն) հատկանիշների ամբողջությունը՝ հանցակազմը։ Միայն այդ դեպքում կարելի է ասել, որ անձը կատարել է հանցանք։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 35-րդ հոդվածում, որպես քրեական գործի վարույթը կամ քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք, ներառված է նաև արարքում հանցակազմի բացակայությունը։
Հանցակազմի տարրերը
Հանցակազմը հանրորեն վտանգավոր արարքի քրեական օրենքով սահմանված օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների համակցություն է։ Հանցակազմի տարրերն են հանցագործության օբյեկտը, օբյեկտիվ կողմը, սուբյեկտը, սուբյեկտիվ կողմը։ Այս տարրերից թեկուզ մեկի բացակայությունը վկայում է հանցակազմի, ուրեմն և հանցագործության բացակայության մասին։
Հանցակազմի յուրաքանչյուր տարրը՝ կողմը, բնութագրվում է կոնկրետ հատկանիշներով, որոնք յուրահատուկ են և, որպես կանոն, չեն կրկնվում։
Հանցագործության օբյեկտ
Հանցագործության օբյեկտը իրենից ներկայացնում է այն հասարակական ինստիտուտները, որոնց հանդեպ ոտնձգություն է կատարվել տվյալ հանցավոր արարքը։ Առավել հաճախ այս ինստիտուտների թվին են դասվում հասարակական հարաբերությունները, սոցիալական արժեքները, շահերը՝ մարդը, նրա իրավունքներն ու ազատությունները, սեփականությունը, հասարակական կարգը, հասարակական անվտանգությունը, շրջակա միջավայրը, պետական կառուցվածքը և իշխանությունը, խաղաղությունը, մարդկության անվտանգություը և այլն։ Տարբեր երկրների օրենսդրության մեջ այս ցուցակը կարող է տատանվել, սակայն այս օբյեկտները հիմնական են և պաշտպանվում են բոլոր երկրներում։
Հասարակական հարաբերությունների վրա ոտնձգությունը հնարավոր է երեք եղանակով. Հանցագործության ընդհանուր օբյեկտը հասարակական հարաբերությունների ողջ համակցությունն է, որը գտնվում է քրեական իրավունքի պաշտպանության ներքո։ Ընդհանուր օբյեկտի առանձնացումը թույլ է տալիս առավել խորը ընկալել այն կոնկրետ հասարակական հարաբերությունները, որոնց վնասում է հանցավոր արարքը։ Հանցագործության ընդհանուր օբյեկտը կոնկրետացվում է սեռային, տեսակային և անմիջական օբյեկտների սահմանման միջոցով։
Հանցագործության սեռային օբյեկտը դա միասեռ հասարակական հարաբերությունների համակցությունն է, որոնք գտնվում են քրեական օրենքի պաշտպանության ներքո։ Հանցագործությունների սեռային օբյեկտները բացվում են ՀՀ քր.օր հատուկ մասի VII-XIII բաժինների անվանումների մեջ։
Հանցագործության տեսակային օբյեկտը միատեսակ հասարակական հարաբերությունների, արժեքների համեմատաբար նեղ խումբ է։ Ըստ հանցագործության տեսակային օբյեկտի ձևավորվում են քրեական օրենսգրքի գլուխները, իսկ տեսակային օբյեկտները բացվում են գլուխների անվանումների մեջ։
Երբեմն հանցագործությամբ ոտնձգություն է կատարվում ոչ թե մեկ, այլ երկու կամ ավելի օբյեկտների վրա։ Այս պատճառով քրեական իրավունքում հանցագործության օբյեկտները դասակարգվում են նաև հորիզոնական ձևով։ Այն է՝ հիմնական, լրացուցիչ և ֆակուլտատիվ։
Հանցագործության հիմնական օբյեկտ ասելով հասկացվում է այն հասարակական հարաբերությունը, որը համապատասխան քրեաիրավական նորմի ստեղծման ժամանակ դրվել է դրա հիմքում։ Այլ կերպ ասած, հանցագործության հիմնական օբյեկտ է ճանաչվում են այն հասարակական հարաբերությունը, որը որոշակի հանցագործության կատարման ժամանակ միշտ, առանց բացառությունների, խախտվում է կամ գտնվում է իրական վտանգի տակ։
Հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտը դա այն հասարակական հարաբերությունն է, որը անխուսափելիորեն վտանգի է ենթարկվում հիմնական օբյեկտի դեմ հանցավոր ոտնձգություն կատարելիս, սակայն տվյալ նորմով պաշտպանվում է զուգահեռաբար, իսկ այլ պարագայում այդ օբյեկտը ունի ինքնուրույն քրեաիրավական պաշտպանման կարիք։
Հանցագործության ֆակուլտատիվ օբյեկտը դա այն հասարակական հարաբերությունն է, որը ունի ինքնուրույն քրեաիրավական պաշտպանման կարիք, բայց տվյալ քրեական նորմում պաշտպանվում է զուգահեռաբար, ընդ որում կոնկրետ հանցավոր արարքի ժամանակ ֆակուլտատիվ օբյեկտին վնաս պատճառելը պարտադիր պայման չէ, այսինքն անխուսափելի չէ։
Անհրաժեշտ է տարբերել հանցագործության օբյեկտը հանցագործության առարկայից։
Հանցագործության առարկան դա հանցագործության տարր է, որի վրա ազդելով հանցանք կատարող անձը վնաս է պատճառում հասարակական հարաբերություններին։
Սավոնյա
Սավոնյա (Savogna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 535 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Հանցագործության հանցակազմ
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմ
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դա հանցակազմի տարրերից երկրորդն է, որը ներառում է իր մեջ հանցագործության արտաքին դրսևորումների բնութագիրը, որոնք հասանելի են ուսումնասիրման համար։ Օբյեկտիվ կողմը կարող է նաև բնութագրվել որպես «օրենքով պաշտպանվող շահերի նկատմամբ հանրորեն վտանգավոր, հակաիրավական ոտնձգության պրոցեսի արտաքին դրսևորում այս կամ այն իրադարձությունների և երևույթների զարգացման տեսանկյունից, որը սկսվում է սուբյեկտի հանցավոր գործողություններով կամ անգործությամբ և ավարտվում է հանցավոր արդյուքով»։
Հանրորեն վտանգավոր վարքագիծը նախ և առաջ ենթադրում է հանրորեն վտանգավոր արարքի առկայություն։
Սավոնյա
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հանցագործության հանցակազմ
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմ
Հանրորեն վտանգավոր /հանցավոր/ արարքը դա մարդու գիտակցված վարքագիծ է։
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը ունի պարտադիր և ֆակուլտատիվ հատկանիշներ։
Օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշներն են.
Հանրորեն վտանգավոր արարքը կարող է արտահայտվել ինչպես գործողությամբ, այսինքն ակտիվ վարքագծով, այնպես էլ անգործությամբ, այսինքն պասիվ վարքագծով։ Անգործության իմաստն այն է, որ անձը չի կատարում որոշակի գործողություններ, որոնք պարտավոր էր և կարող էր կատարել տվյալ կոնկրետ իրավիճակում։ Շատ հանցակազմերում հանցագործության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր տարր են հանցավոր հետևանքները, որոնք նախատեսված են քրեական օրենսգրքով։ Հանրորեն վտանգավոր հետևանքները դա քր.օր-ով պաշտպանվող հասարակական հարաբերությունների բացասական փոփոխությունն է։ Այդ փոփոխությունը պետք է պատճառահետևանքային կապ ունենա արարքի հետ։
Օբյեկտիվ կողմի տարրերից է նաև պարտադիր պայմանը։ Այսինքն այնպիսի գործողություն կամ անգործություն, առանց որի չէր կարող ծագել հանցավոր հետևանքը։
Պատճառահետևանքային կապը դա հանրորեն վտանգավոր արարքի և հանրորեն վտանգավոր հետևանքի միջև օբյեկտիվ կապն է, որի առկայությունը պարտադիր պայման է անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար։
Հանցագործության սուբյեկտ
Հանցագործության սուբյեկտի, որպես հանցակազմի տարրի, բովանդակությունը բացվում է դրա հատկանիշների բովանդակությամբ։ Սուբյեկտի պարտադիր հատկանիշներն են.
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմ
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը անձի վերաբերմունքն է իր կողմից կատարած հանրորեն վտանգավոր արաքի նկատմամբ։ Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը ձևավորում են հետևյալ հատկանիշները՝ մեղքը, նպատակը, դրդապատճառը և անձի հոգեկան վիճակը։ Պարտադիր նշանակություն ունի այստեղ մեղքը։
Մեղքը դա անձի հոգեբանական վերաբերմունքն է իր կողմից կատարած արարքին և դրա հետևանքներին, որն արտահայտվում է դիտավորությամբ և անզգուշությամբ։
Դիտավորությունը մեղքի ամենատարածված տեսակն է, և արտահայտվում է նրանով, որ անձը գիտակցում է իր արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, կանխատեսում է վտանգավոր հետևանքների ի հայտ գալը և ցանկանում է դրանք /ուղղակի դիտավորություն/ կամ չի ցանկանում հետևանքների ի հայտ գալը, բայց գիտակցորեն թույլ է տալիս դրանց ի հայտ գալը /անուղղակի դիտավորություն/։
Հետևանքների ի հայտ գալու ցանկություն՝ ուղղակի դիտավորությունը նշանակու է կոնկրետ արդյունքի ձգտել։ Այսինքն՝ երբ հանցագործության վերջնական նպատակը այդ հետևանքների առաջացումն է։
Հետևանքների առաջացման գիտակցված թույլ տալը, անուղղակի դիտավորույունը նշանակում է որ անձի համար այդ հետևանքների ի հայտ գալը անհրաժեշտ չէ, ուղղակի դա այն արժեքն է, որը անձը համաձայն է վճարել իր նպատակներին հասնելու համար։
Անզգուշությունը ևս մեղքի ծանր տեսակ է։ Անզգուշությունը բաժանվում է հետևյալ խմբերի. Մեղքը դիտավորության կամ անզգուշության արտահայտմամբ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր պայման է։
Սուբյեկտիվ կողմը ունի նաև ֆակուլտատիվ հատկանիշներ։ Դրանք են՝ հանցագործության շարժառիթները /դրդապատճառները/ և նպատակները։ Որոշ դեպքերում ֆակուլտատիվ հատկանիշներից էական նշանակություն ունինաև հոգեճնշող վիճակը, հոգեկան խիստ հուզմունքը /աֆեկտ/։
Հանցակազմի տեսակները
Ծանրացնող-սա հանցակազմի այն տեսակն է, որը բացի հիմնական հատկանիշներից, նկարագրվում է նաև այնպիսի հատկանիշներ, որոնք բարձրացնում են այդ արարքի վտանգավորության աստիճանը։ Ծանր հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Մեղմացնող- սա այն հանցագործությունն է, որը բացի հիմնական հատկանիշներից, նկարագրվում են նաև հատկանիշներ, որոնք իջեցնում են արարքի վտանգավորության աստիճանը։
Որպեսզի ապացուցվի ծանր կամ մեղմ հանգամանքներով հանցագործության առկայությունը, պետք է ապացուցվի հիմնական հանցակազմի առկայությունը։ Դրանից հետո միայն այն հատկանիշների առկայությունը, որոնք մեղմացնում կամ ծանրացնում են այդ հանցագործությունը։
Ըստ նկարագրության եղանակի հանցակազմերը լինում են պարզ և բարդ։
Պարզ են կոչվում այն հանցակազմերը որտեղ օրենսդիրը մատնանշում կամ նկարագրում է մեկ կոնկրետ գործողություն կամ մեղքի մեկ ձև, օրինակ՝ անզգուշությանբ մահ պատճառելը։
Բարդ են կոչվում երկու գործողությամբ, մեղքի երկու ձևով, երկօբյեկտ հանցակազմերը, օրինակ՝ ավազակային հարձակման ժամանակ վտանգի տակ է դրվում ինչպես սեփականությունը, այնպես էլ տուժողի անձը՝ երկօբյեկտ հանցակազմ, երկու գործողությամբ հանցակազմի մեջ բարդեցված է հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, մեղքի երկու ձևով հանցակազմերում՝ սուբյեկտիվ կողմը երկօբյեկտում՝ հանցավոր արարքը ոտնձգում է միաժամանակ երկու օբյեկտի դեմ։
Ըստ կառուցվածքի հանցակազմերը լինում են նյութական՝ մատերիալ, ձևական՝ ֆորմունալ և հատված։
Նյութական են համարվում այն հանցակազմերը, որոնք ավարտված ճանաչելու համար օրենսդիրը պահանջում է հանրորեն վտանգավոր արարքի առկայությունը, օրինակ՝ սպանության հանցակազմը ավարտված է համարվում միայն տուժողի մահվան փաստով։ Ձևական են համարվում այն հանցակազմերը, որոնց ավարտման պահը օրենսդիրը չի կապում հանրության համար վտանգավորության հետևանքի առաջացման հետ և արարքը ավարտված է համարվում օրենքով նախատեսված գործունակության կամ անգործունակության բուն փաստով, օրինակ՝ Բանդիտիզմը, սա ձևական հանցակազմի տարատեսակ է։
Հատված հանցակազմերը ձևական հանցակազմի տարատեսակ են, սակայն սրանցում հանցագործության ավարտն օրենսդիրը կապում է ավելի վաղ պահի հետ։ Հատված հանցակազմերով նկարագրված է հանցագործությունը ավարտված ճանաչելու համար բավական է օրենքում նկարագրված այն գործողությունների կատարումը, որոնք, փաստորեն հանցագործության նախապատրաստություն են ներկայացնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրեական իրավունք Կատեգորիա:Հանցագործություն Կատեգորիա:Իրավաբանական հոգեբանություն
Սանտա Մարիա դե Կորկո
Սանտա Մարիա դե Կորկո (կատ.՝ Santa Maria de Corcó), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Բարսելոնա պրովինցիայի Օսոնա շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 61,8 կմ² տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 2254, խտությունը՝ 35,19 մարդ/կմ² ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սահակ Կարապետյան
Սահակ Կարապետի Կարապետյան, հայ խորհրդային ֆիզիոլոգ, անասնաբույծ-սելեկցիոներ, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1961), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1943) , ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1966)։
Աշխատանքային գործունեություն
1933 թվականին ավարտել է Անդրֆեդերացիայի անվան անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ հայկական մասնաճյուղի նախագահի՝ գիտական գծով տեղակալ (1938-1940), ՀԿԿ Կենտկոմի քարտուղար (1940-1944), ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ և արտաքին գործերի նախարար (1944-1947), ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ (1947-1952)։ 1952-1955 թթ. աշխատել է Հայկական անասնաբուծական և անասնաբուժական ԳՀԻ-ի, իսկ 1955-1957 թվականներին՝ Երևանի թռչնաբուծական ֆաբրիկայի տնօրեն։ 1958 թվականից ղեկավարել է ՀԽՍՀ ԳԱ Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի գյուղատնտեսական կենդանիների բազմացման ֆիզիոլոգիայի լաբորատորիան (միաժամանակ 1964 թվականից Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ), 1965 թվականից Հայաստանի ֆիզիոլոգների ընկերության նախագահ, 1970 թվականից՝ Ֆիզիոլոգների միջազգային խորհրդի և թռչնաբույծների համաշխարհային ասոցիացիայի գլխավոր խորհրդի անդամ։ Կարապետյանը 1940-1952 թվականներին եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի բյուրոյի անդամ, ԽՍՀՄ 2-3-րդ գումարումների Գերագույն Խորհրդի և ՀԽՍՀ 2-4 գումարումների Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։
Գիտական գործունեություն
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական կենդանիների բազմացման և վերարտադրական ֆունկցիայի խթանման, թռչունների մթերատվության բարձրացման, թռչնաբուծության, անասնաբուծության տարբեր ճյուղերի ինտենսիվացման հարցերին։ Ապացուցել է, որ լրացուցիչ լուսավորության պայմաններում գյուղատնտեսական թռչունների տարեկան միջին ձվատվությունն ավելանում է 20-25%, իսկ արհեստական աղբյուրներից ստացվող ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների ազդեցությամբ խթանվում է մատղաշ և հասուն թռչունների աճն ու զարգացումը, բարձրանում՝ մթերատվությունը։ Կարապետյանի այս առաջարկությունները 1953 թվականից կիրառվում են ԽՍՀՄ թռչնաբուծական բոլոր տնտեսություններում՝ որպես պահվածքի ռեժիմի պարտադիր տարր։ Նա հաստատել է, որ ուղեղի մեծ կիսագնդերի երկկողմանի միաժամանակյա հեռացման դեպքում անվերադարձ խախտվում է թռչունների բազմացման օրգանների գործունեությունը, իսկ վերին մակուղեղը հեռացնելիս ոչ թե արագանում է սեռական հասունացման պրոցեսը, ինչպես մինչ այդ ընդունված էր, այլ ընդհակառակը, դանդաղում է և նույնիսկ արգելակվում։
Տեսական և գործնական կարևորություն ունեն կովկասյան գորշ տավարի ցեղի կովերի կաթի յուղայնության և սպիտակուցի քանակի ավելացման ուղղությամբ կատարած հետազոտությունները։ 1946-1974 թվականներին նրա ղեկավարությամբ ստեղծվել է երևանյան հավերի ցեղը, որը ԽՍՀՄ-ում բուծվող մսաձվատու ցեղերի առաջնեկն է։ Որպես պատգամավոր գիտական զեկուցումներով հանդես է եկել ֆիզիոլոգիային և թռչնաբուծությանը նվիրված միջազգային կոնգրեսներում (1958 թվականին՝ Մեքսիկա, 1965 թվականին՝ Ճապոնիա, 1966 թվականին՝ ԽՍՀՄ, 1968 թվականին՝ ԱՄՆ, 1970 թվականին՝ Իսպանիա) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 19-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ անասնաբույծներ Կատեգորիա:ՀՀ արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կենսաբաններ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի նախագահներ
Մագնեսիա (նոմոս)
Մագնեսիա (Μαγνησία Մագնիսիա), տարածաշրջանային միավոր կամ նոմոս Հունաստանի արևելքում։ Մտնում է Տեսալիա մարզի մեջ։ ներառում է համայնքներ։ Դրանք են՝ Ալմիրոսը, Ռիգաս Ֆերաիոսը, Հարավային Պելիոնը, Վոլոսը և Զագորա-Մուրեսին։ Տարածքը կազմում է 2,367 քառ. կմ, իսկ բնակրությունը 2011 թվականի տվյալներով 190,010 մարդ։ նոմոսի կենտրոնը և խոշորագույն քաղաքը Վոլոսն է։
Կաունաս
Կաունաս (Kaunas, նախկինում՝ Կովնո) (լիտ.՝ Kaunas [ˈkɐʊˑn̪ɐs̪]; уст. Ко́вно, Ко́вна), Լիտվայի մեծությամբ երկրորդ քաղաքը և Կաունասի կոմսության ամենամեծ քաղաքը և ադմինիստրատիվ կենտրոնը։ 1920-1939 թվականներին՝ Լիտվայի ժամանակավոր մայրաքաղաք։
Նավահանգիստ Նեման գետի ափին։ Արդյունաբերական կենտրոն է, երկաթուղային և ավտոխճուղային հանգույց։
Անվանում
Քաղաքի անվանման հիմ ռուսական Կովնո ձևի կապակցությամբ ենթադրում են, որ անվանման հիմքում ընկած է ковать ― «դարբնել, կռել» բառը, այսինքն՝ «դարբնության վայր»։ Ըստ լիտվանների ավանդազրույցների՝ անվանումն առաջացել է լիտվական դիացաբանության սիրո աստվածուհի Միլդայի որդու՝ Կաունաս քաղաքի հիմնադրի անունից ։
Պատմություն
Առաջին անգամ հիշատակվել է 11-րդ դարում՝ 1030 թվականին։
Տարեգրության մեջ առաջին հիշատակումը սկսվում է 1361 թվականից, երբ կառուցվում է Կաունասի ամրոցը։ 1362 թվականին ամրոցը գրավվում է պաշարումից հետո և ավերվում։ Դա 14-րդ դարում Տևտոնական ասպետների ամենամեծ և ամենակարևոր ռազմական հաղթանակներից մեկն էր Լիտվայի դեմ ։
1408 թվականին քաղաքը Վիտաուտաս Մեծից ստանում է Մագդեբուրյան իրավունք և 1413 թվականին դառնում է կենտրոն Կաունասի պովետի Տրակայի վոևոդությունում ։ Կաունասի ինքնակառավարման իշխանությունը բաժանված է եղել երեք հիմնական փոխկապակցված իշխանությունների։ Կաունասը սկսում է ճանաչում ձեռք բերել, քանի որ գտնվում էր առևտրական ուղիների և գետային նավահանգստի խաչմերուկում 1441 թվականին քաղաքը մտել է Հանզայական միության մեջ։ Քաղաքն սկսում է կարևոր դեր խաղալ Բալթիկ ծովի տարածաշրջանի և Լիտվական Մեծ Իշխանության տնտեսության մեջ։ Քաղաքում կառուցվել է առաջին դպրոցը, հանրային բաղնիքը և գետային նավահանգիստը ։ 1657 և 1708 թվականներին Կաունասում մոլեգնել է ժանտախտը։ 1731 և 1732 թվականներին հրդեհները ոչնչացրել են քաղաքի մի մասը ։
XVII—XVIII  դարերում Լիտվական իշխանությունը անկում է ապրում։ Արդյունքում Պոսպոլիտայի երրորդ բաժինը 1795 թվականին մտնում է Ռուսական կայսրության կազմը։ Տնտեսական դրությունը աստիճանաբար լավանում է, բայց 1812 թվականին Հայրենական պատերազմի ժամանակ Նապոլեոնի բանակը անցնում է Կաունասով, և քաղաքը լուրջ ավերածության է ենթարկվում։
Կովենսկայա գավառը Կովնո կենտրոնով (Կաունաս) ձևավորվել է 1843 թվականին։ 1862 թվականին կառուցվել է երկաթուղագիծ՝ կապելով Ռուսական և Գերմանական կայսրությունները, որը Կաունասը դարձրել է կարևոր երկաթուղային հանգույց։ Որպեսզի պահպանվի Ռուսական կայսրության արևմտյան սահմանները, կառուցվել է Կաունասի ամրոցը ''' :
1863 թվականին՝ անհաջող լեհա-լիտվական անհաջող ապստամբությունից հետ, ռուսական կայսրությունը եպիսկոպոսական նստավայրը տեղափոխվում է Վարնյայ (Կաունաս) : Շուտով Կաունասի հոգևոր սեմինարիան դառնում է Լիտվայի ազգային վերածննդի կենտրոններից ռուսականացման դարաշրջանում։ Սեմինարիայի ուսանողներից շատերը ակտիվորեն զբաղվում են արգելված լիտվական գրքերով։ 1884 թվականին սեմինարիայի ուսանողները սկսում են տպագրել լիտվական լեզվով լրագիր ։
Անկախությունից ի վեր, Կաունասը ունեցել է բնակչության վերելք։ Քաղաքը կոչվում էր Փոքր Փարիզ՝ իր հարուստ մշակութային կյանքի համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1919 թվականին, երբ մայրաքաղաք Վիլնյուսը անեքսիայի է ենթարկվել Լեհաստանի կողմից, Կաունասը դարձել է Լիտվայի մայրաքաղաքը ։ Քաղաքն այս կարգավիճակն ուներ մինչև 1939 թվականը։ Լիտվայի բոլոր նախագահներն աշխատել են Կաունասի նախագահական պալատում։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գերմանական զորքի առաջապահ մասը 1941 թվականի հունիսի 24-ի երեկոյան մտավ քաղաք, որն արդեն մաքրվել էր խորհրդային զորքերից լիտվական ճակատի ակտիվիստների կողմից։
Հին քաղաքում պահպանված ճարտարապետական հուշարձաններից են՝ դղյակը (13-17-րդ դարեր), Վիտաուտասի եկեղեցին (հիմնադրվել է 1400 թվականին), կաթողիկե տաճարը (15 դար, ավարտվել է 17-րդ դարում), Մասալսկիների պալատը (17-րդ դարի սկիզբ), ռոտուշան (1542, վերակառուցվել է 18-րդ դար)։ 19-րդ դարում հին քաղաքից ծնունդ է առել Կաունասի նոր շրշանը (համաձայն 1847 թվականին և 1871 թվականին մշակված գլխավոր հատակագծերի)։ 1920-1940-ական թվականներին քաղաքը բուռն զարգացել է։ Սովետական ժամանակաշրջանում Կաունասում գլխավոր հատակագծերով (1952, ճարտարապետ Բուչաս, 1970, ճարտարապետ՝ Տանուլիս) կառուցվել են բնակելի զանգվածներ, հասարակական շենքեր։ Կաունասում են՝ Լենինի (բրոնզ, 1970, քանդակագործ Պետրոսիս), Ձերժինսկու (բրոնզ, բետոն, 1947, քանդակագործ՝ Մերկուրով) և Ներիսի (բրոնզ, գրանիտ, 1955, քանդակագործ՝ Բուչաս (հուշարձանները, Չուռլյոնիսի պատկերասրահը (1969, ճարտարապետ՝ Վիտաս)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ Կատեգորիա:1361 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
Բենզակ
Բենզակ (Bunzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 454 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.32 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 16 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 316 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 246-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 246 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 210 անձ (115 տղամարդ և 95 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (15 տղամարդ և 21 կին)։ 70 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1924/1925
1924/1925 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսունյոթերորդն էր։ Կրկին միանձնյա հաղթող դարձավ յի հավաքականը՝ հաղթելով բոլոր հանդիպումներում։
Մրցաշարը մեկնարկեց 1924 թ. հոկտեմբերին - խաղով, որում անգլիացիները վստահ հաղթանակ տարան 3։1 հաշվով։ Մրցաշարը շարունակվեց 1923 թ. մարտին՝ շոտլանդացիները հաղթանակներ տարան իռլանդացիների, ապա և ուելսցիների նկատմամբ։ Անգլիացիները հաղթեցին ուելսցիներին և հասան շոտլանդացիներին։ Մրցաշարի ելքը վճռվեց - խաղում, որում շոտլանդացիները վստահ հաղթանակ տարան 2։0 հաշվով և նվաճեցին չեմպիոնի տիտղոսը։ Երրորդ մրցանակակրին որոշող խաղում իռլանդացիներն ու ուելսցիներիը գրանցեցին գոլազուրկ ոչ-ոքի։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
Ռմբարկուներ
<div style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; -o-column-count: 3; -ms-column-count: 3; column-count: 3;">
Չերեպախա (Ուսերդեցի վտակ)
Չերեպախա (Черепаха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսերդցա գետի ձախ ափին 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Իսպանիայի սահմանադրություն (1931)
1931 թվականի Իսպանիայի սահմանադրությունը հաստատվել է Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության Հիմնադիր ժողովի կողմից 1931 թվականի դեկտեմբերի 9-ին որպես երկրի գլխավոր մայր օրենք ։
Ռեֆորմատոր և իրավաբան-կաթոլիկ Անխել Օսեր ի Գայարդի ղեկավարած հանձնաժողովի կողմից մշակված սահմանադրության նախնական նախահգիծը մերժվում է։ Շտկումներից հետո սահմանադրության նախագիծը Հիմնադիր ժողովի կողմից ընդունվում է 1931 թվականի դեկտեմբերի 9-ին։ Սահմանադրությամբ հաստատվեց պետության կառուցվածքի աշխարհիկ ժողովրդավարական համակարգը, որը հիմնված էր բոլոր քաղաքացիների հավասար իրավունքների վրա, ինչպես նաև պարունակում էր շրջանային ինքնավարություններին վերաբերող դրույթներ։ Այն սահմանեց նաև կանանց համար սահմանեց ընտրական իրավունքը, քաղաքացիական ամուսնությունն ու ամուսնալուծության իրավունքը։ Սահմանադրությամբ պետական մարմիններին իրավասություններ էր ընձեռում, որով վերջինները կարող էին փոխհատուցման դիմաց հանրային օգտագործման նպատակով բռնագրավել մասնավոր սեփականությունը։ Նոր իրավական փաստաթուղթը նաև սահմանեց անվճար, պարտադիր աշխարհիկ կրթություն բոլոր քաղաքացիների համար և լուծարեց Ճիզվիտների միաբանությունը։
Պատմաբան Մերի Վինսենտի կարծիքով Սահմանադրությունը նախատեսում էր վարչակարգի փոփոխություն հստակ ու գիտակցված պատկերացմամբ այն մասին, թե ինչպես պետք է տեղի ունենա Իսպանիայի արդիականացումը։ Աշխարհիկ պետությունը, որը սոցիալական արդարության բարեխղճության սկզբունքով ապահովում էր օրինականությունը, պետք է քաղաքացիների կրթված հատվածի համար բաց լիներ, որպեսզի նրանք վայելեին եվրոպական առաջընթացն ու ազատությունը ։ Ֆրենսիս Լենոնի նշելով, սակայն, սեփականության և կրոնին մասին սահմանադրության հոդվածները ոտնահարում էին քաղաքացիների բնական իրավունքն ոու ոչնչացնում կաթոլիկ ու պահպանողական հանրապետականության զարգացման ամեն տեսակի հնարավորությունները ։
Հասարակության կրոնական շերտի ներկայացուցիչների մեծ մասի կողմից սահմանադրությունը ենթարկվեց քննադատության։ Նրանք կարծում էին, որ այն հակակղերական է և կաթոլիկների իրավունքների տեսակետից ռեպրեսիվ։ Այնուամենայնիվ, այս ամենի հետ մեկտեղ նոր սահմանադրությունը ընձեռում էր բավականին ընդարձակ քաղաքացիական իրավունքներ։ Բազմաթիվ պատմաբաններ նշում են, որ եկեղեցու ու պետության միջև հակամարտությունը հանդիսացավ Հանրապետական վարչակարգի անկման ու քաղաքացիական պատերազմի սկսման հիմնական պատճառներից մեկը։
Նախաբան
Նոր իշխանությունների հետ մեծ հույսեր էին կապում իսպանացի աշխատավորներն և գյուղացիները։ Սոցիալական տեսանկյուից ժողովրդավարական որոշ հաջողություններ նրանց կողմից գրանցվեցին, մասնավորապես կանանց իրավունքների հարցերում։ Վարչապետ Մանուել Ասանիան հաստատեց, որ կաթոլիկ եկեղեցին մասամբ պատասխանատու է երկրում տիրող այն իրավիճակի համար, որը շատերը համարում էին հնացած։ Նա պայքարում էր եկեղեցու արտոնությունների չեղարկման համար։ Ասանիան ցանկանում էր, որպեսզի երկիրը նմանվեր հետպատերազմյան Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետությանը։ Նա նաև մտադրված էր աշխարհիկ դպրոցական կրթությունը դարձնել բոլորի համար անվճար և պարտադիր, ինչպես նաև ազգային մշակույթի ու քաղաքացիության համար կառուցել ոչ կրոնական հիմքեր ։
Սահմանադրության դրույթներ
1931 թվականի հունիսին Իսպանիայում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններից հետո նոր ձևավորված խորհրդարանը հաստատեց 1931 թվականի դեկտեմբերի 9-ի սահմանադրության նախագծի վերջին փոփոխությունները։
Իսպանական պատմության մեջ առաջին անգամ նոր սահմանադրությունը սահմանում էր կանանց ընտրական իրավունքի, քաղաքացիական ամուսնության և ամուսնալուծության ներդրում ։ Այն նաև հաստատեց անվճար, պարտադիր և աշխարհիկ կրթություն բոլոր քաղաքացիների համար։ Այնուամենայնիվ, մայր օրենքի որոշ դրույթներ իրավական հիմք էին հանդիսանում կաթոլիկ եկեղեցու սեփականության ազգայնացման համար ու պարտավորեցնում էին վերջինին նախկինում իրեն չպատկանած անշարժ գույքի օգտագործման համար վճարել վարձ։ Ի հավելումն այդ դրույթների՝ կառավարությունը կաթոլիկներին արգելում էր իրականացնել որևէ ձևի ցույցեր, այդ թվում նաև՝ խաչերով քայլարշավներ։ Իշխանությունները նաև լուծարեցին ճիզվիտների օրդենը և արգելեցին կրոնական կրթությունը։ Վանականները, քահանաներն ու եղբայրության ներկայացուցիչները նույնիսկ զրկվեցին մասնավոր ուսումնական հաստատություններում դասավանդելուց։ Սահմանադրությունը պետական մարմիններին նաև ընձեռում էր «հասարակական շահի» համար ազգայնացնել մասնավոր սեփականությունը այն դեպքում եթե սեփականատիրոջը վճարվեր փոխհատուցում ։
Սահմանադրությունը բոլոր քաղաքացիների համար երաշխավորում էր դավանանքի ազատություն ։
Կաթոլիկ եկեղեցու արտոնությունների ոչնչացում
Չնայած սահմանադրությունը որպես կանոն մեծ ուշադրության էր արժանացրել քաղաքացիական ազատություններին ու ժողովրդական ներկայացուցչությանը՝ այնուամենայնիվ, կաթոլիկ եկեղեցու արտոնությունների վերաբերյալ առկա էր բացառություն։ Ըստ պատմաբան Ստենլի Պեյնայի՝ հենց այդ փաստը որոշիչ դեր կատարեց ժողովրդավարական մեծամասնության կրթության կանխման հարցում ։
Սահմանադրության վիճելի 26րդ և 27-րդ հոդվածները խստորեն վերահսկում էին եկեղեցական ունեցվածքի տնօրինումն ու կրոնական միավորումներին արգելում մասնակցել կրթական գործընթացներին ։ Այդ քայլը դիտարկվեց որպս ակնհայտ թշնամանք կաթոլիկությանը ինչպես պետական եկեղեցու կողմնակիցների կողմից, այնպես էլ նրանց, ովքեր հանդես էին գալիս պետությունից եկեղեցու տարանջատման օգտին։ Այդ բաժանման կողմնակիցներից մեկը՝ Խոսե Օրտեգա ի Գասետը, հայտարարեց, որ «հոդվածը, որով սահմանադրությունը սահմանում է եկեղեցու նկատմամբ վերահսկողություն, անմտություն է» ։ Հռոմի պապ Պիոս XI-ը Իսպանիայում եկեղեցու հալածանքի մասին իր «Dilectissima Nobis» էնցիկլիկայում դատապարտեց իսպանական կառավարության կողմից կաթոլիկների իրավունքների զրկումը ։
1931 թվականի հոկտեմբերին Իսպանիայի խորհրդարանի առաջատար ներկայացուցիչներից Խոսե Մարիա Հիլ Ռոբլեսը հայտարարեց, որ Սահմանադրությունը մահացած է ծնվել։ Նրա կարծիքով այն բռնապետական սահմանադրություն էր հանուն բռնապետության։ Ռոբլեսը ցանկանում էր օգտագործեր ազատ հավաքների ու ցույցերի անցկացման իրավունքը, որպեսզի աջերի կողմնակիցներին զգալ սեփական ուժն ու նրանց սովորեցնել, ըստ անհրաժեշտության, պայքարել փողոցին տիրելու իրավունքը վաստակելուն ։
Ֆրենսիս Լենոնը սահմանադրությունն անվանեց «պառակտող» այն բանի համար, որ սեփականության և դավանանքի մասին հոդվածներում առկա են առաջնահերթության կարգով ավելի շատ ուշադրություն են դարձվել պետական իշխանությանն ու «քաղաքացիական իրավունքների խախտումներին», որոնք էլ ոչնչացրեցին կաթոլիկ ու պահպանողական հանրապետականության զարգացումը ։  Սթենլի Պեյնը նաև համաձայնվում էայն բանի հետ, որ այդ իրավիճակը խանգարում էր ժողովրդավարական մեծամասնության կրթությանը ։
Աջ ծայրահեղականները այդ հոդվածները համարում էին անընդունելի։ Այս տեսակետից Պեյնը ենթադրում էր, որ «Հանրապետությունը, որպես ժողովրդավարական սահմանադրական կարգ, դատապարտված էր հենց ամենասկզբից» ։ Որոշ պատմաբաննեեր պնդում են, որ այդպիսի եկեղեցու և պետության փոխհարաբերություններին այդպիսի թշնամական վերաբերմունքը հանդիսացավ ժողովրդավարական համակարգի փլուզման և քաղաքացիական պատերազմի սկսման հիմնական պատճառ ։ Իրավագիտության ոլորտի մասնագետ Խավեր Մարտինես Տորոնը հայտարարել էր, որ «Մինչև 1978 թվականը վերջին ժողովրդավարական սահմանադրություն համարվող 1931 թվականի սահմանադրության ամենալուրջ սխալը կաթոլիկ եկեղեցու հանդեպ թշնամական վերաբերմունքն էր» ։
Կրոնական փոքրամասնությունների ազատություններ
1931 թվականի իսպանական սահմանադրությունը փորձում էր ազատություն ապահովել տարաբնույթ կրոնական կազմակերպությունների համար (բացի կաթոլիկներից), ինչպես նաև դադարեցնել հրեաների և բողոքականների հետապնդումներն ու նրանց նկատմամբ խտրական վերաբերմունքը ։ Սակայն, այդ ազատությունները սահմանափակվեցին իշխանության եկած Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի բռնատիրական վարչակարգի կողմից։ Ֆրանկոն կաթոլիկ եկեղեցուն շնորհեց Իսպանիայի պաշտոնական կրոնի կարգավիճակ և արգելեց այլ հարանվանությունների բողոքի ցույցերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի իրավունք Կատեգորիա:Իսպանիայի երկրորդ հանրապետություն Կատեգորիա:Իսպանիայի սահմանադրություն
Իսպանա-թուրքական հարաբերություններ
Իսպանա-թուրքական հարաբերություններ, երկկողմանի դիվանագիտական հարաբերություններն են՝ Իսպանիայի ու Թուրքիայի միջև։
Պատմություն
16-րդ դարում Իսպանիան և Օսմանյան կայսրությունը պայքարում էին միմյանց միջև, որպեսզի գերակայություն հաստատեն Միջերկրական ծովում ։ 1571 թվականին Լեպանտոյի ծովամարտում իսպանական նավատորմը (դաշինք կազմելով Վենետիկյան հանրապետության և Պապական մարզի հետ) հաղթանակ տարավ Օսմանյան կայսրության նկատմամբ։ Հյուսիսային Աֆրիկայում իսպանացիները կռվում էին օսմանների դաշնակիցներ՝ Բերբերյան ծովահենների դեմ։ Փրկվելով կրոնական հետապնդումներից կոնվերսորները և սեֆիդները փախնում էին Օսմանյան կայսրություն այն բանից հետո, երբ Իսպանիայում տեղի ունեցավ մորսիկների անհաջող ապստամբությունը։ Արծաթը, որն բերվում էր Լատինական Ամերիկայից առաջացրեց ինֆլյացիա Իսպանիայում, որն այնուհետև տարածվեց Եվրոպայի այլ մասերում, նույնիսկ Օսմանյան կայսրությունում։ 1782 թվականին Իսպանիան և Օսմանյան կայսրությունը կնքեցին Խաղաղության, բարեկամության և առևտրի համաձայնագիր ։
Քաղաքական հարաբերություններ
Թուրքիան և Իսպանիան հանդիսանում են՝ Եվրոպայի Խորհրդի, Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կազմակերպություն, Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության, Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության, Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության և Միջերկրածովյան միության անդամներ։
Երկկողմանի հարաբերություններում դիվանագիտական մակարդակում չկան որևիցե հակասություններ պետությունների միջև։ Իսպանիան աջակցում է Թուրքիայի հայտը, որպեսզի այն դառնա Եվրոպական Միության անդամ։ 1998 թվականի հունիսի 22-ին պետությունները միմյանց միջև կնքեցին համատեղ գործողությունների ծրագիր, որն որոշեց երկկողմանի հարաբերությունների զարգացման ուղղությունները։ 2004 թվականին նախաձեռնվեց Քաղաքակրթությունների միությունը վարչապետ Սապատերոյի և Թուրքիայի վարչապետ Էրդողանի կողմից ։
Առևտրային հարաբերություններ
2011 թվականին ապրանքաշրջանառությունը պետությունների միջև կազմել է՝ 5,99 մլրդ եվրո ։ 2015 թվականին Իսպանիայի և Թուրքիայի միջև ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 8,5 մլրդ դոլար ։ Թուրքիայում գործում է ավելի քան 610 իսպանակ ընկերություններ։ Իսպանական ներդրումները թուրքական տնտեսության մեջ կազմում են մոտավորապես 10 մլրդ դոլար ։ 2008 թվականին Թուրքիա է այցելել ավելի քան 350 000 իսպանացի զբոսաշրջիկ ։
Լահոր
Լահոր, քաղաք Պակիստանի հյուսիս-արևելքում, Ռավի գետի ձախ ափին։ Փենջաբ գավառի վարչական կենտրոնն է, տրանսպորտային հանգույց։ Մեծությամբ և տնտ. նշանակությամբ երկրի երկրորդ քաղաքն է՝ Կարաչիից հետո։ Մոտ 2 միլիոն բն. (1971)։ Կան տեքստիլ, սննդի, ռետինատեխնիկական, կաշվիկոշկեղենի արդյունաբերության, ինչպես նաև մետաղամշակման և մեքենաշինական ձեռնարկություններ, ՋԷԿ։ Արհեստագործության հնագույն կենտրոն է։ Ունի համալսարան, քոլեջներ։ Հիմնադրվել է մեր թվարկության սկզբին։ Լահոր հարուստ է 16 -17 դարերին ճարտապետական հուշարձաններով։ Քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող հզոր պատերով և աշտարակներով շրջափակված ամրոցը (1570-ական թվականների.) ընդգրկում է պալատական համալիրներ (Զահանգիրի պալատը, 1617, ճարտարապետ՝ Աբդուլ Քարիմ), Մարգարտյա մզկիթը (1645) և այլ կառույցներ։ Ամրոցից հվ. «Հին քաղաքն» է, որտեղ պահպանվել են Վեզիր Խանի (1634) և Ոսկե (1753) մզկիթները։ 19-րդ դարի կառուցվել են ոճով էկլեկտիկ, մոտիվներով ազգային շենքեր (թանգարան, համալսարան և այլն), 1947-ից հետո՝ Արվեստի ազգային կոլեջը, գրասենյակների 10- հարկանի շենքը (1962—1965) են։ Լահորից 8 կմ արլ. Շալիմարի այգիներն են (1637, ճարտարապետ՝ Ալի Մարդան Խան)։
Լուսանկարչական հայտածիչներ
Հատկություններ
Լուսանկարչական հայտածիչների հատկությունները որոշվում են գլխավորապես հայտածիչ նյութերի բնույթով։ Կայունացնող նյութը պաշտպանում է լուսանկարչական հայտածիչը օդի թթվածնով արագ օքսիդանալուց, վերականգնում նրա ակտիվությունը։ Հակաշղարշող նյութն արգելակում է լուսանկարչական փառի արագ աճը հայտածման պրոցեսում։ Ընդհանուր նշանակության լուսանկարչական հայտածիչները պարունակում են նշված նյութերը հետևյալ քանակությամբ (մոլ/լ)՝
Լուսանկարչական հայտածիչների բաղադրության մեջ կարող են մտնել նաև այլ նյութեր, օրինակ, Na2SO4 (բարձրաջերմաստիճանային հայտածման ժամանակ կանխում Է էմուլսիոն շերտի փափկումը), պոլիէթիլենգլիկոլ (մեծացնում է հայտածման արագությունը), արծաթի հալոգենիդների լուծիչներ (օրինակ, կալիումի ռոդանիդը պակասեցնում է հատիճավորությունը) և այլն։ Բացի ընդհանուր նշանակության լուսանկարչական հայտածիչներից կան նաև հատուկ հայտածիչներ (մանրահատիկ և հավասարեցնող, արագ և գերարագ, դանդաղ և այլն)։ Գունավոր բազմաշերտ նյութերի հայտածման համար օգտագործվող լուսանկարչական հայտածիչները ունեն սկզբունքորեն նույն բաղադրությունը, բայց որպես հայտածիչ նյութ պարունակում են պարաֆենիլենդիամինի ածանցյալներ։
Այսպես կոչված, «ֆիզիկական հայտածման» լուսանկարչական հայտածիչները պարունակում են հայտածիչ նյութ, նատրիումի սուլֆիտ և արծաթի լուծելի աղ (սովորաբար AgNO3)։ Հայտածելիս AgNO3-ը վերականգնվում է մետաղական արծաթի մանրադիսպերս փոշում, որն ընտրողաբար նստում է լուսազգայուն շերտի լուսակայված մասերի վրա։ Ստացված պատկերն օժտված է հատիկի նուրբ կառուցվածքով և օպտիկական փոքր խտություններով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Լուսանկարչություն
Արտաշես Բաղդասարյան
Արտաշես Արմենի Բաղդասարյան, հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
2006 թվականի ամռանը Բաղդասարյանը «Կիլիկիայից» տեղափոխվել է «Սուպերֆունդ»՝ կնքելով երկու տարվա պայմանագիր։ Ավստրիայի առաջնության սկզբին մասնակցելով երկու խաղի՝ Բաղդասարյանը վնասվածք է ստացել։ Ապաքինումը երկար ժամանակ է պահանջել։ Ի վերջո, յոթ ամիս անց նրա հետ պայմանագիրը խզվել է երկկողմանի համաձայնությամբ.
Կարիերան հավաքականում
Բաղդասարյանը առաջին անգամ հրավիրվել է Հայաստանի հավաքական 2005 թվականի հոկտեմբերին, սակայն դեբյուտը կայացել է հաջորդ տարի ։ Առաջին և միակ խաղն ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 2006 թվականի մարտի 1-ի Լիմասոլում ընդդեմ Կիպրոսի հավաքականի (0:2)։ Բաղդասարյանը դուրս է եկել մեկնարկային կազմում, իսկ ընդմիջմանը նրան փոխարինել է Արթուր Ոսկանյանը ։
Հետաքրքիր փաստեր
Արտաշես Բաղդասարյանի օգնությամբ հարձակվող Վահե Թադևոսյանը 2006 թվականի սեպտեմբերին պայմանագիր է կնքել Շվեյցարիայի «Առաու» ակումբի հետ :.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Փյունիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Աշլենդ (Օհայո)
Աշլենդ (Ashland), քաղաք Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Օհայո նահանգի Աշլենդ շրջանում։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի մակերեսը կազմում է 29,1 կմ², որից 28,9 կմ²-ը (99,47 %) ցամաքային է, իսկ 0,16 կմ²-ը (0,53 %)՝ ջրային։ 2009 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 21 741 մարդ։
Քաղաքում գործում է մեկ հիվանդանոց, մեկ հրշեջ կայան, մեկ ոստիկանական տեղամաս և հինգ այգի։
Պատմություն
Ի սկզբանե Աշլենդը կրում էր Յունիոնթաուն անվանումը, սակայն այն ստիպված էին վերանվանել, քանի որ նահանգում արդեն կար համանուն քաղաք։ Նոր անվանումն առաջարկել է կոնգրեսական Հենրի Քլեյը (այդպես է կոչել նաև իր ագարակը Կենտուկիում)։ Քաղաքն ինկորպորացվել է 1916 թվականին։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների, Աշլենդում ապրել է 21 249 մարդ, 8327 ընտանիք։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է մոտ 791,9 մարդ/քառակուսի կիլոմետր։ Աշլենդի ռասայական կազմը, ըստ մարդահամարի տվյալների, բաշխվել է հետևյալ կերպ. սպիտակամորթներ՝ 96,35 %, սևամորթ կամ աֆրոամերիկացիներ՝ 1,19 %, բնիկ ամերիկացիներ՝ 0,13 %, ասիացիներ՝ 1,05 %, Խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից եկածներ՝ 0,05 %, խառը ցեղերի ներկայացուցիչներ՝ 0,91 %, այլ ազգություններ՝ 0,32 %: Քաղաքի բոլոր բնակիչների 0.85 %-ը կազմել են իսպանախոսները։
8327 տնային տնտեսություններից 29,1 %-ում դաստիարակվել են մինչև 18 տարեկան երեխաներ, 48,3 %-ը համատեղ բնակվող ամուսնական զույգեր էին, ընտանիքների 11,4 %-ում կանայք ապրել են առանց ամուսինների, իսկ 36,8 %-ն ընտանիք չի ունեցել։ Մարդահամարի ժամանակ ընտանիքների ընդհանուր թվի 31,8 %-ն ապրել է ինքնուրույն, ընդ որում՝ 13,8 %-ը կազմել են 65 և բարձր տարիքի միայնակ տարեց մարդիկ։ Տնային տնտեսությունների միջին չափը կազմել է 2,32 մարդ, իսկ ընտանիքների միջին չափը՝ 2,92 մարդ։
Մեկ տնային տնտեսության միջին եկամուտը քաղաքում կազմել է 34 250 ԱՄՆ դոլար, իսկ մեկ ընտանիքի միջին եկամուտը՝ 42 755 ԱՄՆ դոլար։ Ընդ որում, տղամարդիկ տարեկան ունեցել են 33 634 ԱՄՆ դոլար միջին եկամուտ, իսկ կանայք՝ 21 781 ԱՄՆ դոլար։ Մեկ շնչին ընկնող եկամուտը քաղաքում կազմել է տարեկան 16 760 ԱՄՆ դոլար։ Քաղաքում ընտանիքների ընդհանուր թվի 7,9 %-ը և բնակչության ամբողջ թվաքանակի 10,5 %-ը մարդահամարի պահին աղքատության նշագծից ցածր է եղել, ընդ որում՝ նրանց 13,7 %-ը 18 տարեկանից փոքր է եղել, իսկ 9,1%-ը՝ 65 և բարձր տարիքի։
Կառավարում
Քաղաքը կառավարվում է քաղաքապետի և հինգ մարդուց բաղկացած քաղաքային խորհրդի կողմից։
Տրանսպորտ
Աշլենդի գործարար կենտրոնից 5,6 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է Աշլենդ շրջանի օդանավակայանը ։
Ծնկածալ ողջույն
Ծնկածալ ողջույն կամ ռևերանս ( révérence — խոր ակնածանք, հարգանք, Curtsy), ավանդական ողջույնի ժեստ, արևմտյան մշակույթում տղամարդկանց խոնարհման իգական համարժեքը։
Ռևերանս կատարելիս կինը մեկ ոտքը հետ է տանում, թաթի մասով հպվելով հատակին, ծնկները ծալելով, կատարում կիսանստում, միաժամանակ կատարվում է գլխի թեքում, հայացքը ուղղելով ներքև։ Սովորաբար շրջազգեստը թեթևակի բռնում են ձեռքերով։ Պարային ռևերանսը կատարվում քայլքի հետ և ոտքերի թաթերի չափով առաջ շարժվելով ։
XVIII—XIX դարերում ռևերանս անում էին ոչ միայն կանայք։ Օրինակ, Ա. Ս. Պուշկինի «Պետրոս առաջինի արապը» վեպում երկու անգամ հիշատակվում է տղամարդու ռևերանսը. մի անգամ ցարին ողջունելիս, հաջորդ անգամ` խոսքը գնում է կնոջը ողջունելու համար երեք ռևերանս կատրելու անհրաժեշտության մասին։