cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամրոց-Աստաֆյան առանցք
Ամրոց-Աստաֆյան առանցք (Վազգեն Սարգսյան 14, 15), Երևանի ճառագայթային մայրուղի, կառուցվել է համաձայն գլխավոր պլանի 1856 թվականին։ Այն սկսվում է ամրոցի հյուսիսային դարպասից, որի պատճառով էլ սկզբնական շրջանում կոչվել է Ամրոցային, և ուղղվում դեպի հյուսիս-արևելյան ուղղությամբ ծայրամասերը, միացնելով ամրոցն ու Շուկայի հրապարակը կենտրոնին և քաղաքի հիմնական միջուկը՝ Նորքի արվարձանի ճանապարհին։ Ճանապարհի ձգվածությունը Շուկայի հրապարակի հյուսրս-արևմտյան անկյունից մինչև Քանաքեռի խճուղու ճանապարհի հետ հատումը ըստ Բ. Մեհրաբյանի նկարահանումների 2680մ է, լայնությունը մոտ այժմյան Պուշկինի փողոցի չափ՝ 20.3 մետր։
Պատմություն
1869 թվականին Քաղաքային բուլվարի (Շահումյանի) հյուսիսային մասի փողոցի շարունակությունը և հատումը Նովոցերկովնի փողոցի հետ (մինչ «Արմենիա» հյուրանոցի մասնաշենքի կառուցումը, Սովետների փողոց) ստանում է Աստաֆյան անվանումը, ի պատիվ գեներալ-մայոր Աստաֆևի, որը 1864-1869 թվականներին զբաղեցրել է Էրիվանի նահանգապետի պաշտոնը։
Շուկայի հրապարակի տարածքից դուրս գալով, մայրուղին սլանում էր Եկեղեցու հրապարակի և Քաղաքային բուլվարի հեռուները, որտեղ Ամրոցային փողոցի շրջանում տեղակայված էին հանրախանութներ և մասնագիտացված խանութներ, «Լոնդոն» հյուրանոցը, որտեղ ապրել է անգլիացի գիտնական-ճանապարհորդ, «Հայաստան։ Ճամփորդական նշումներ և էտյուդներ» գրքի հեղինակ Հ. Լինչը, և Նովոցերկովնոյի անկյունում «Օրիանտ» հյուրանոցը, Դ. Սարաջյանի խանութը և Հակոբյանի դեղատունն առաջին հարկում։ Նրբանցքի երկրորդ անկյունը, որտեղ սկսվում էր Աստաֆյան փողոցի գոտին, զբաղեցնում էր Բունիաթյանի թատրոնը, որը հայտնի էր որպես Քաղաքային Ակումբ, որի առաջին հարկում պասսաժ էր, իսկ երկրորդ հարկում՝ դահլիճ։ Աստաֆյան փողոցի կոմերցիոն հաստատությունների կառույցների ցանկում «Գրանդ-հոթել» հյուրանոցը, որի առաջին հարկում տեղավորված էին Գ. Ամիրյանի և Բ. Եղիազարյանի կտորի խանութները և Ա. Հարությունյանցի հանրախանութները, այնուհետև «Ֆրանսիա» հյուրանոցը, Աֆրիկյանի խանութները, Ա. Սարգսյանցի, Օ. Գրիգորյանի պատրաստի հագուստեղենը (Ե. Ջանփոլադյանի տանը), Գաբրիելյան եղբայրների «Ֆլորա» ծաղկի խանութը և այլն։
1918-1920 թվականներին հրապարակը պահպանում էր գլխավոր քաղաքային հրապարակի ֆունկցիան, որտեղ կանգնած էր քաղաքապետարանի շենքը։ Այստեղ հանդիսավորոթյամբ նշվում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ճանաչումը, այստեղից են հայ զինվորներիը աղոթքից հետո մեկնում ռազմաճակատ։
Քաղաքային տաճարը քանդվել է 1930-ական թվականներին, իսկ Քաղխորհրդի շենքը՝ 2000 թվականին։
Ճարտարապետություն
Շինարարության ճարտարապետական-քաղաքաշինական ամբողջությունը, հատկապես առևտրական թաղամասում և բուլվարին դեմ հանդիման պահպանվում էր ի շնորհիվ ֆունկցիոնալ միատարրության, և հետևաբար նույնական հաստատությունների շինարարության՝ փողոցին հավասար խանութների ցուցափեղկերի անվերջանալի շարաններ և վերին հարկի պատուհանների կրկնակի ռիթմը, ամրացված կոնսոլիդ պատժգամներով։ Միաժամանակ Աստաֆյանի ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունը կայանում էր նրանում, որ այստեղ մշակութա-լուսավորչական նշանակության հաստատություններ էին հիմնականում։ Չհաշված Ե․ Քալանթարյանին պատկանող կալվածքը, երկար ժամանակ զբաղեցրած արական գիմնազիան, (19-րդ դարի վերջում տեղափոխվել է Նազարովյան փողոց), առաջին հաստատությունն էր նման նպատակի համար, որը հանդիպում է Առևտրային հրապարակից մինչ այժմյան Աբովյանի պուրակը հասնող փողոցով անցնելիս, գտնվում է Նազարևյանի անկյունում (Ամիրյան) Ա․ Տեր-Զաքարյանի և Ն․ Հարությունյանի Եկամտաբեր տունը, որի երկրորդ հարկը վարձակալել էր մասնավոր արական պրոգիմնազիան և Ն․ Շերբանինի ուսումնարանը։ 1910-ական թվականներին հարևան թաղամասում սկսվում է Էրիվանի արական դասական գիմնազիայի (№ 2 ) հսկայական կոմպլեքսի շինարարությունը, ձևավորելով մի ողջ թաղամաս Ցարսկոյ, Տեր-Ղուկասով և Բեբութովի փողոցների միջև (Արամի, Նալբանդյան և Փավստոս Բուզանդ)։ Երկու եկեղեցական-ծխական դպրոցներ կանգնած էին Բժշկական (Թումանյան) և Ցերկովնի ( Սայաթ-Նովա) փողոցներում՝ իգական Սուրբ Գայանե դպրոցը Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցու տարածքում և Խրիմյանի անվան դպրոցը Սուրբ Կաթողիկեի տարածքում։ 1900-ական թվականների սկզբին փողոցի հյուսիս-արևելյան վերջնամասում տեղակայվում է Ուսուցչական սեմինարիայի համալիրը (№ 52 )։ Ինչպես վերոհիշյալ, այնպես էլ ողջ քաղաքով մեկ, տարբեր տներում գործում էին ամենատարբեր ուսումնարանատիպ  մասնավոր հաստատություններ, իշխանուհի Պավլենովայի մանկապարտեզը, Ի․Կորգանյանի գրադարան-ընթերցասրահները և այլն։ 1914-1915 թվականներին Աստաֆյան փողոցի վրա հայտնվում են հայտնի բուժարանների  երկու նոր շինություններ՝  Ա․ Տեր-Ավետիքյանի  ( № 1/1 ), որը արական գիմնազիայի դեմն էր, և Հ․ Հովհանիսյանի (№ 3 ), Սադովիի անկյունում ( այժմ Հին Երևանցու փողոց ), իսկ հաջորդ տարին Ուսուցչական սեմինարիայի հարևանությամբ ավարտին է հասցվում Քաղաքային հիվանդանոցի շինարարությունը (№ 54)։ Մնացած կառույցները առանձնապես կազմում  են հարուստ և անվանի քաղաքացիների առանձնատներն ու բազմաբնակարան տները, ձեռնարկատերեր և  վաճառականներ՝  Եղիազարյաններ եղբայրների (№ 6 և 8), Գաբրիելյանների, Ամիրյանի (№ 10 և 12), Խորասափյանի, Խանզադյանի (№ 3/1), Դավթյանի և այլնի  տները։ Ինչպես նշում է Է․ Տեր-Գրիգորյանը, դա 3 վերստ երկարության փողոց էր,(ավելի քան 3 կմ), որի երկայնքով շարված տները հիմնականում կենտրոնացված էին Ցերկովնի փողոցի և Կաթողիկե եկեղեցու միջև։ 1906 թվականին Աստաֆյանի երկայնքով անցկացվեցին ձիերի համար երթուղի, որը  մինչև 1918 թվականը շարունակվեց մինչև կայարան, կազմակերպելով հասարակական տրանսպորտի կապը քաղաքի հիմնական շրջանների միջև։
Փողոցի ցուցադրական արտահայտչության գործում և ամբողջ քաղաքի համար կարևորագույն դերակատարում ուներ Սուրբ Պետրոս և Պողոս և Սուրբ Կաթողիկե եկեղեցիները, որոնց միանում էր քաղաքային տաճարը։
Թաղամասերի պարագծային ճակատները ձևավորված էին քարե, ավելի հաճախ սև տուֆից, մեծամասնաբար գերակշռող երեք հարկանի, պարտադիր բարձր ցոկոլային չափսերով շինությունները, որոնք իրենց ծավալներով թաքցնում էին հիասքանչ այգիներն ու կանաչապատ, բարեկարգ ներքին բակերը։ Ծագելով մեկ գեղարվեստական-պատմական դարաշրջանում, նրանք համախմբվում են ընդհանուր ոճային կոնցեպցիայի մեջ, վերարտադրելով յուրահատուկ, ազգային հետադարձ հայացքով եվրոպական ճարտարապետության պատմական ոճ կամ  զարգացնելով մոդեռնի ժամանակակից ձևերը։
Air Nostrum
Air Nostrum, Իսպանիայի տարածաշրջանային ավիաընկերություններից է, որի գրասենյակը գտնվում է Վալենսիայում ։ Իրականացնում է ուղևորատար չվերթներ, ավելի քան 50 ուղղություններով երկրի ներսում և արտերկրում, ինչպես նաև առևտրային չվերթներ է իրականացնում կանոնադրական պայմանագրով։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1994 թվականին։
Պատմություն
Air Nostrum-ը հիմնադրվել է 1994 թվականի մայիսի 23-ին, և սկսել է իր գործնեությունը նույն տարվա դեկտեմբերի 15-ին։ 1999 թվականին մեկ այլ տարածաշրջանային ավիաընկերություն՝ Aviaco-ն հանձնում է իր ներքին եւ միջազգային չվերթները Air Nostrum ավիաընկերությունը։ Նույն թվականին ընկերությունը միացել է Դանիայի ավիաընկերության հետ և, այդ ավիաընկերության հետ միասին սկսել է իր գործունեությունը ։
Չվերթը
2012 թվականի հունիսին ավիաընկերությունը բաղկացած էր հետևյալ օդանավերից, և միջին տարիքը կազմել է 5,5 տարի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Սոզոպոլ
Սոզոպոլ (Созопол, Σωζόπολη, Süzebolu), քաղաք հարավարևելյան Բուլղարիայում. 19-րդ դարում այս քաղաքը ռուսերեն տառադարձությամբ հայտնի էր որպես «Սիզոպոլ»։
Աշխարհագրություն
Սոզոպոլը գտնվում է Բուրգասից 34 կմ դեպի արևելք-հարավ-արևելք։ Քաղաքը գտնվում է ոչ մեծ թերակղզում, որը մխրճվում է Սև ծով։
Սոզոպոլի մոտ գտնվում է բուլղարական ամենամեծ կղզին՝ Սուրբ Իվանի կղզին։
Կլիման անցումային միջերկրածովյան։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը +13,3 °C:
Պատմությունը
Սոզոպոլ՝ ամենահին քաղաքը Բուլղարիայի սևծովյան ափին։ Առաջին բնակավայրը այդ վայրերում կար մ.թ.ա. 4-3 հազարամյակներից։ Միլետոսը այն հիմնադրել է հունական գաղութ Ապոլոնիայի անունով `ի պատիվ Ապոլլոն աստծո և կանգնեցվել է 14-մետրանոց Ապոլլոնի բարձր արձանը։ 1829 թվականի ամռանը քաղաքին պատուհասում է ժանտախտը, որն արժեցավ 1,5 հազար մարդու կյանք։
1906 թվականին հույն բնակչությունը լքեց քաղաքը զանգվածային անկարգությունների հետևանքով։
Առողջարանային ենթակառուցվածքներ
Մեր օրերում Սոզոպոլը մեկն է առավել գրավիչ զբոսաշրջային վայրերից Բուլղարիայում։ Վերջին տարիներին բազմաթիվ նոր հյուրանոցներ են կառուցվել։
Կան ավելի քան 600 ռեստորաններ, պանդոկներ, բարեր, դիսկոտեկներ։
Մարի Դյուպլեսի
Մարի Դյուպլեսի (Marie Duplessis, ), ֆրանսիացի հայտնի կուրտիզանուհի, Ալեքսանդր Դյումա կրտսերի սիրուհին, նրա «Կամելիազարդ տիկինը» վեպի գլխավոր հերոսուհու նախատիպը ։
Կենսագրություն
Իսկականը անուն Ռոզա Ալֆոնսինա Պլեսի է։ Ծնվել է 1824 թվականին հարբեցող Մարեն Պլեսիի ընտանիքում, որը գումար էր հայթայթում օրացույցների և ֆերմերների տնտեսական մանրուքների վաճառքով։ 15 տարեկանում եղափոխվելով Փարիզ՝ Ռոզան դարձել է դերձակուհու օգնական, փոխել է անունը և ազգանունը՝ ավելացնելով նրան «դյու» մասնիկը, ինչը պիտի ցույց տար նրա ազնվական ծագումը ։ Ընդ որում, նրա մորական գծով տատն իրոք եղել էր ազնվական։ Կարճ ժամանակ աշխատել է որպես դերձակուհի։
Աշխարհիկ կյանք
16 տարեկանում Մարին դարձել է կուրտիզանուհի։ Առաջինը նրան խնամակալության է վերցնում մի ռեստորանատեր, որի անունը չի պահպանվել։ Նրան փոխարինել է դուքս դը Գիշը, և այդ պահից Մարիի կյանքը գլխովին փոխվել է. ցերեկները զբոսանք կառքով, երեկոյան օպերա կամ թատրոն, իսկ հետո ռոմանտիկ հանդիպումներ տղամարդկանց հետ։ Մարիի հռչակն այնքան մեծ էր, որ նա հեշտությամբ կարող էր իրեն թույլ տալ տարվա մեջ ծախսել 100 000 ֆրանկ (համեմատության համար գրասենյակային ծառայողի տարեկան եկամուտը կազմում էր 1500 ֆունտ)։ Նա մրցակցում էր այնպիսի հայտնի կուրտիզանուհիների հետ, ինչպիսիք էին Ալիսա Օզին, Լոլա Մոնտեսը, Ատալա Բոշենը։ Ժամանակակիցները Մարիին նկարագրում էին որպես «նրբագեղ կազմվածով և դյութիչ ժպիտով շատ գրավիչ երիտասարդ կին» ։ Մանուկ հասակում չստանալով որևէ կրթություն՝ Մարին տարվում է գրականությամբ և պոեզիայով, սովորում է երաժշտություն, ձեռք է բերում վայելուչ շարժուձև, ձեռք է բերում Փարիզի ամենաէլեգանտ կնոջ համբավը ։ Նրա սալոն էին հաճախում Էժեն Սյուն, Ալֆրեդ դը Մյուսեն, Ռոժե դը Բովուարը, Արսեն Ուսսեն։
Հանդիպում Ալեքսանդր Դյումա որդու հետ
Նրա առաջին հանդիպումը Ալեքսանդր Դյումա որդու հետ տեղի է ունեցել 1842 թվականի սեպտեմբերին, այդ ժամանակ նա ընդամենը տասնութ տարեկան էր։ Դյուման նրա հետ ծանոթացել միայն երկու տարի անց։ Նրան սիրավեպը շարունակվել է մոտ մեկ տարի՝ մինչև 1845 թվականի օգոստոսը և ավարտվել է Դյումայի նախաձեռնությամբ։ Հրաժեշտի նամակում նա գրել է.
Մարիի վերջին սիրեկանը եղել է կոմպոզիտոր Ֆերենց Լիստը, որը նրան բնութագրել է որպես բացառիկ բարության տեր կին ։
1846 թվականին փետրվարի 21-ին Լոնդոնում Մարին ամուսնացել է իր երկրպագուներից մեկի՝ կոմդ Էդուար Պեռեգոյի հետ ։ Ամուսնությունը Ֆրանսիայում չի համարվել օրինական, քանի որ հաստատված չի եղել ֆրանսիական հյուպատոսի կողմից, սակայն Մարին մինչև կյանքի վերջն իրեն անվանել է կոմսուհի։
Հիվանդություն և մահ
Չնայած արտաքին հատկանիշներին (շքեղ բնակարան, թանկարժեք զարդեր, բոհեմային կյանք)՝ Մարիի կյանքը մթագնեց տուբերկուլյոզը, որն այդ ժամանակներում անբուժելի հիվանդություն էր։ Դա էլ հենց դարձավ նրա մահվան պատճառը։
Մարի Դյուպլեսին մահացել է 1847 թվականի փետրվարի 5-ին 23 տարեկան հասակում ։ Մահից մի քանի շաբաթ անց նրա ամբողջ ունեցվածքը վաճառվել է աճուրդում, որպեսզի փակի պարտքերը (կյանքի վերջին երկու տարիներին զարգացող հիվանդության պատճառով նա չէր կարողանում գումար ձեռքբերել իր սովորական եղանակով)։ Այդ ժամանակ Ալեքսանդր Դյումա որդին չէր գտնվում Ֆրանսիայում, ճանապարհորդում էր Ալժիրում և Իսպանիայում, Մարիի մահվան մասին իմացել է միայն վերադարձի ճանապարհին։ Շտապելով Մարիի տուն՝ նա տեսել է սեփականության վաճառքի հայտարարությունը։ Այդ ժամանակ նա այնքան էլ հարուստ չէր, այդ իսկ պատճառով կարողանում է գնել միայն ոսկե շղթան, որը Մարին կրում էր պարանոցին։
Պարտքերի վճարումից հետո մնացած փողերը կտակի համաձայն անցել են Մարիի ազգականուհուն (նրա քրոջ դստերը) այն պայմանով, որ նա երբեք չի գա Փարիզ։
Թաղվել է Մոնմարտրի գերեզմանատանը, գերեզմանի տարածքը ձեռք էր բերել Էդուար Պեռեգոն։
Արվեստում
Ալեքսանդր Դյուման, իմանալով նրա մահվան մասին, գրել է «իր լավագույն բանաստեղծությունը» ՝ «Բաժանվել եմ Ձեզնից ես…»։
Մարի Դյուպլսեին եղել է Ալեքսանդր Դյումա որդու «Կամելիազարդ տիկինը» վեպի գլխավոր հերոսուհի Մարգարիտ Գոթյեի նախատիպը։ Այդ վեպի հիման վրա ստեղծվել է «Տրավիատա» օպերան (կոմպոզիտոր՝ Ջուզեպպե Վերդի, առաջնախաղը կայացել է Վենետիկի Լա Ֆենիչե թատրոնում 1853 թվականին), բեմադրվել են «Մարգարիտա և Արման» (բալետմաստեր՝ Ֆրեդերիկ Աշտոն, հատուկ Ռուդոլֆ Նուրեևի և Մարգո Ֆոնտեյնի համար, 1963) և «Կամելիազարդ տիկինը» (խորեոգրաֆ՝ Ջոն Նոյմայեր, առաջնախաղը տեղի է ունեցել Շտուտգարտի թատրոնում 1978 թվականին) բալետները։
Կուրտիզանուհու կերպարը արտացոլված է նաև Լադա Լուզինայի «Ալֆոնսինա (Կամելիազարդ տիկինը)» պիեսում։
Պասթրիչոլա
Պասթրիչոլա (Pastricciola), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A204։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 84 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 44 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 22-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 22-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 50,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 52,5 %)։ 22 աշխատունակ բնակիչներից 19-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 5 կին), անաշխատանք էին 3-ը (տղամարդ)։ 22 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Մաքս Պլանկի գիտական ընկերություն
Մաքս Պլանկի անվան գիտական հետազոտությունների ընկերություն, ՄՊԳԸ (Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften, MPG), գերմանական գիտահետազոտական կազմակերպությունների ցանց։ Գլխավոր ներկայացուցչությունը գտնվում է Բեռլինում, իսկ կառավարման մասնաճյուղը՝ Մյունխենում։ Ընկերությունն ընդգրկում է Մաքս Պլանկի շուրջ 80 ինստիտուտներ և գիտահետազոտական ստորաբաժանումներ։
Գերմանիայի ՄՊԳԸ-ի հիմնարար գիտական հետազոտություններն համընդհանուր ճանաչում ունեն և աշխարհում առաջատար գիտահետազոտական կազմակերպություններից մեկն է։ Ընկերության հետազոտությունների գլխավոր ուղղություններն են բնագիտությունը, սոցիոլոգիան և հոգեբանությունը։ Ընկերությունը համագործակցում է համալսարանների և կրթական համակարգի հետ, սակայն պահպանում է իր անկախ կարգավիճակը։
Պասթրիչոլա
Տնտեսություն
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 40 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 84 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 16 394 եվրո ։
Մաքս Պլանկի գիտական ընկերություն
Գիտական նվաճումների և հետազոտական աշխատանքների ընդգրման իմաստով ՄՊԳԸ-ն կարելի է համարել Գերմանիայի Գիտությունների ակադեմիան, սակայն Գերմանիայում, որպես այդպիսին, չկա նախկին խորհրդային պետությունների Գիտությունների ակադեմիաներին համարժեք կենտրոնացված գիտական կազմակերպություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաքս Պլանկի գիտական ընկերություն Կատեգորիա:Գիտությունը Գերմանիայում Կատեգորիա:Մաքս Պլանկ Կատեգորիա:Գիտական կազմակերպություններ
Պասթրիչոլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միլիանիկո
Միլիանիկո (Miglianico), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4556 մարդ։ Խտությունը՝ 205 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66010։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0871։ Բնակավայրի հովանավորն է Պանտելեյմոնը։ Կոմունայի ծնունդը նշվում է հուլիսի 27-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պարաիբա (այլ կիրառումներ)
Պարաիբա (Paraiba), Հարավային Ամերիկայի երկու գետերի անվանումը․
Ջորջ VI
Ջորջ VI (George VI, մկրտության անուն Ալբերտ Ֆրեդերիկ Արթուր Ջորջ, ), Մեծ Բրիտանիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի, Կանադայի, Ավստրալիայի և Հարավաֆրիկյան Հանրապետության արքա 1936 թվականի դեկտեմբերի 11-ից սկսած։ Վինձորների դինաստիայի ներկայացուցիչներից։
Գահ է բարձրացել եղբոր՝ Էդուարդ VIII ինքնակամ հրաժարագրից հետո։ Պատմության մեջ մտել է ամենից առաջ իբրև Մեծ Բրիտանիայի և Բրիտանական կայսրության մեջ մտնող երկրների կառավարիչ ընդդեմ Նացիստական Գերմանիայի՝ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Ջորջի գահակալության ժամանակ Բրիտանական կայսրությունը փլուզվում է, որի փոխարեն կազմավորվում է Ազգերի համագործակցությունը։ Նա եղել է Հնդկաստանի վերջին կայսրը (1936 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1947 թվականի օգոստոսի 15-ը) և Իռլանդիայի վերջին թագավորը (մինչև 1949 թվականի ապրիլի 18-ը)։ 1949 թվականի ապրիլի 29-ից կրել է Ազգերի համագործակցություն կազմակերպության գլխավոր տիտղոսը (Head of the Commonwealth):
Նախքան գահակալում
Ջորջ V արքայի և կնոջ Մարիա Թեքցի թագուհու երկրորդ երեխան։ Ալբերտն ունեցել է չորս եղբայր. ապագա արքա Էդուարդ VIII-ը (1894-1972), դուքս Հենրի Գլոստերսկին (1900-1974), դուքս Գեորգ Կենտսկին (1902-1942), արքայազն Ջոնը (1905-1919), ով աուտիզմով հիվանդ էր և տանջվում էր էպիլեպսիայով և քույրը՝ Մարիան (1897-1965), ով ամուսնացած էր Հարվուդի կոմսի հետ։
Ալբերտը բնավորությամբ համեստ ու ամաչկոտ մարդ էր, տառապում էր կակազոցով։ Սակայն համառորեն զբաղվելով ավստրիական ղեկավարության ներքո աշխատող ինքնույս լոգոպեդ Լայոնել Լոգի հետ, արդյունքում համարյա ազատվել է այդ հիվանդությունից։
Ուսումը ստացել է Օսբորնում և Դորտմունդի արքայական ռազմածովային ուսումնարանում։ 1915 թվականին ստացել է միչմանի, իսկ հետո կրտսեր լեյտենանտի կոչումներ։ Մասնակցել է Յուտլանդական ճակատամարտին, որպես աշտարակի հրանոթային անձնակազմի հրամանատար «Կոլինգվուդ» գծանավում։ Նավատորմիղում հետագա ծառայությանը խանգարում են հիվանդությունները. սկզբից կույր աղիքի բորբոքումը, ստամոքսի խոցը։ 1918 թվականի մարտին տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժերի ծովային ավիացիա, ծառայել որպես օդաչու արևմտյան ճակատում, հասել է մինչև հրամանատարի կոչման։ Գաղտնիության նպատակով գործել է Ջոնսոն ազգանվամբ։ Պատերազմից հետո, 1919 թվականի ընթացքում Քեմբրիջի համալսարանի Տրինիտի-քոլեջում ուսումնասիրել է պատմություն և տնտեսագիտություն։
1920 թվականի հունիսին դարձել է Յորքի դուքսը։ 1923 թվականի ապրիլի 26-ին ամուսնացել է Կլոդ Ջորջ Բոուզ Լայոնի աղջկա՝ օրիորդ Եղիսաբեթ Բոուզ-Լայոնի հետ։ Նրա հետ ծանոթացել է դեռևս 1905 թվականին (5 տարեկան Եղիսաբեթը 10 ամյա Ալբերտին հյուրասիրել է շաքարապատ բալ՝ տորթով)։ Ընտանիքում ծնվել է երկու երեխա. 1926 թվականի ապրիլի 21-ին՝ արքայադուստր Եղիսաբեթ-Ալեքսանդրան (ապագա թագուհի Եղիսաբեթ II-ը), 1930 թվականի օգոստոսի 21-ին՝ արքայադուստր Մարգարետ Ռոուզը։ 1924-ից 1925 թվականներին դուքսն ու դքսուհին այցելել են Ուգանդա և Սուդան, իսկ 1927-ին՝ Ավստրալիա (Կանբերրայում Ալբերտը բացում է ավստալական խորհրդարանի շենքը) և Նոր Զելանդիա։
Կառավարում
1936 թվականի դեկտեմբերի 11-ին եղբոր՝ Էդուարդ VIII-ի հրաժարագրից հետո Յորքի դուքսը դարձավ թագավոր Ջորջ VI-ը. թագադրվել է 1937 թվականի մայիսի 12-ին, ավագ եղբոր համար նշանակված թագադրության օրը։ Ի տարբերություն հոր՝ Ջորջ V-ի Ջորջ VI-ը Դելիում չի բարձրացել գահ, որպես Հնդկաստանի կայսր։ Ջորջ VI-ի թագադրվելուց օրեր անց Իռլանդիայի խորհրդարանն ընդունեց մի օրենք, ըստ որի բրիտանական արքայի իշխանությունը գրեթե վերացավ Իռլանդիայի տարածքում։ 1939 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին արքան և թագուհին ճանապարհորդել են Կանադա, ապա այցելել ԱՄՆ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին թագավորը մտադիր է եղել անձամբ դիմել Հիտլերին «հանգստացնող» ուղերձով, սակայն անընդհատ ստացել է վարչապետ Չեմբեռլենի մերժումը, վերջինս հավատում էր, որ իր դիվանագիտությունը բավական կլինի։ 1940 թվականի մայիսին թագավորը սկսում է անվստահությամբ վերաբերվել Չերչիլի նոր ձևավորվող կառավարությանը։ Սակայն, հետագայում նրանց հարաբերությունները դառնում են շատ ջերմ. արքան և վարչապետը ամեն երկուշաբթի լանչին հանդիպում էին՝ հանգիստ մթնոլորտում կարևոր հարցեր քննարկելու համար։ Հետագայում միապետն ասում է, որ ավելի լավ վարչապետ քան Չերչիլը ոչ ոք չէր կարող լինել։
Մեծ Բրիտանիան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին արքայական զույգը շրջել է ողջ երկրով՝ այցելել զորամասեր, ռազմական ձեռնարկություններ, նավահանգիստներ և հիվանդանոցներ։ 1939 թվականի դեկտեմբերին արքան այցելել է Ֆրանսիայի բրիտանական բանակի տեղակայման վայր, իսկ 1943 թվականի հուլիսին «Ավրո Յորք» ինքնաթիռով հետևել Հարավաֆրիկյան դաշնակից զորքերին։ Նույն տարում թագավորը եղել է Ալժիրում, Տրիպոլիում և Մալթայում։ 1944 թվականին Ջորջն այցելել է Նորմանդիա։ Հուլիսին եղել է Իտալիայի հարավում, իսկ հոկտեմբերին՝ Բելգիայում և Հոլանդիայում։
1940 թվականին միապետի նստավայրը բազմիցս ռմբակոծվում է օդից. սեպտեմբերի 12-ին Բուքինգեմյան պալատից 20 մետր հեռավորությամբ պայթած գերմանական ռումբն հետագայում ազդում է թագավորի առողջության վրա. նա հաճախ անհանգստացած նայում է երկնքին և այլևս չի կարողանում գիրք կարդալ։
Չնայած այն բանին, որ Մեծ Բրիտանիան ԽՍՀՄ-ի դաշնակիցն էր, արքան զգուշորեն կապեր է հաստատում նաև Հիտլերյան կոալիցիայի հետ։
Վերջին տարիներ և մահ
1945 թվականին Կլեմենտ Էտլիի վարչապետ նշանակվելուց հետո, արքան զգալի ազդեցություն է գործել կառավարության ղեկավարի վրա, մասնավորապես, պնդել է, որ արտաքին գործերի նշանակված նախարարը լինի հակասեմոկրատական հայացքների տեր՝ Էրնեստ Բեվինը։ Ջորջը դեմ էր նաև Մեծ Բրիտանիայի արդյունաբերական ազգայնացմանը։
1947 թվականի փետրվարի 1-ին Ջորջ VI-ը, թագուհին և արքայադստրերը Անգլիայից պետական այցով մեկնում են Հարավային Աֆրիկա։ Ջորջի կառավարման վերջին տարիներին Աթլեյի լեյբորիստական կառավարությունը նշանավորվում է Մեծ Բրիտանիայի կայսրության արագացված փլուզմամբ և վերափոխվում Ազգերի Համագործակցության։
1948 թվականին լիակատար անկախություն ձեռք բերեց Հնդկաստանը, 1949-ին՝ Իռլանդիան։ Հնդկաստանին անկախություն շնորհելը մեծ դժգոհություն առաջացրեց Ջորջի մոտ։ Անխոհեմաբար, նա 1947 թվականի նոյեմբերին համաձայվեց իր դստեր Եղիսաբեթ II-ի ամուսնության հետ, հաշվի առնելով իշխան Ֆիլիպի ոչ այնքան փայլուն կուսակցությունը։
1951 թվականին իշխանության է վերադառնում Չերչիլը, միշտ վայելելով թագավորի աջակցությունն ու բարեհաճությունը։
Մեկ շաբաթ անց, Սանդրինգհեմում՝ փետրվարի 6-ին Ջորջ VI-ը մահանում է սրտնասնույց անոթների թրոմբոզից։ Եղիսաբեթը վերադառնում է Քենիայից՝ արդեն որպես թագուհի։
Բրիտանական
Ալբերտի մեդալ (1951)
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արքաներ Կատեգորիա:Ֆելդ-մարշալներ (Մեծ Բրիտանիա) Կատեգորիա:Թագավորական ռազմաօդային ուժերի մարշալներ Կատեգորիա:Վինձորականներ Կատեգորիա:Երկրների լիդերներ-Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արքայազներ Կատեգորիա:Թոքերի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Թրոմբոզից մահացածներ Կատեգորիա:Յորքյան դուքսեր Կատեգորիա:Նավատորմի ծովակալ (Մեծ Բրիտանիա) Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սուրբ Պատրիկի շքանշանի ասպետներ
Դախշտայն
Դախշտայն (Hoher Dachstein), կարստային լեռնազանգված, բարձրությամբ երկրորդ լեռը Հյուսիսային կրաքարային Ալպերում։ Այն բարձրավանդակ է, որ գտնվում է Ավստրիայի Վերին Ավստրիա, Շտիրիա և Զալցբուրգ նահանգների տարածքում, ինչի պատճառով հաճախ անվանում են «Երեք երկրամասի լեռ» (Drei-Länder-Berg):
Դախշտայն լեռը 20×30 կմ չափերով է, ունի 2.500 մ-ից բարձր 10 լեռնագագաթ, որոնցից ամենաբարձրերը գտնվում են բարձրավանդակի հարավային և հարավարևմտյան մասերում։ Հյուսիսից ծածկված է սառցադաշտերով, որոնց վերևում երևում են լեռնագագաթները, հարավից լեռը գրեթե ուղղահայաց իջնում է հովիտ։
Աշխարհագրություն
Դախշտայնը հիմնականում բաղկացած է կրաքարից, որ ձևավորվել է մեզոզոյան դարաշրջանում։ Ինչպես կարստային ցանկացած շրջան, Դախշտայնը հարուստ է քարանձավներով։ Այստեղ են գտնվում Ավստրիայի խոշորագույն քարանձավները` Մամուտխյոլեն (Mammuthhöhle), Խիրլացխյոլեն (Hirlatzhöhle), ինչպես նաև զբոսաշրջիկների շրջանում մեծ հետաքրքրություն վայելող Այսրիզենխյոլեն (Eisriesenhöhle): Դախշտայնը հայտնի է նաև բրածո կենդանիների քարացած գոյացություններով։
Հյուսիսային Ալպերին սառցակալումը բնորոշ չէ, այդ պատճառով էլ Դախշտայնում գտնվող խոշոր սառցադաշտերը` Հալշտատը (Hallstätter Gletscher), Մեծ Գոզաուն (Großer Gosaugletscher) և Շպադմինգը (Schladminger Gletscher), Ալպերի ամենահյուսիսային և ամենաարևելյան սառցադաշտերն են։ Ներկայումս սառցադաշտերը գնալով քչանում են և 80 տարի անց կարող են ամբողջովին անհետանալ. միայն Հալշտատ սառցադաշտը 20 տարվա ընթացքում նահանջել է 20 մ-ով։
Ժայռագնացություն
Լեռնագագաթն առաջին անգամ նվաճվել է 1832 թվականին Պետր Գարմայրի կողմից, ով գագաթ է բարձրացել Գոզաու սառցադաշտով։ Երկու տարի անց լեռնագագաթին դրվել է փայտե խաչ։ Ձմռանը լեռան գագաթ առաջինը բարձրացել է Ֆիդրիխ Սիմոնին 1847 թվականի հունվարի 14-ին։ Հարավային կողմով առաջին անգամ բարձրացել են 1909 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։
Լինելով երկու նահանգների ամենաբարձր լեռնագագաթը` Դախշտայնը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում զբոսաշրջիկների շրջանում և՛ ձմռանը, և՛ ամռանը։ Լավ եղանակի պայմաններում լեռան գագաթ միաժամանակ կարող են բարձրանալ մինչև 100 լեռնագնաց։
Հալշտատից ոչ հեռու աշխատում է ֆունիկուլյոր, որով զբոսաշրջիկները կարող են լեռնագագաթ բարձրանալ և հիանալ շրջակայքի անկրկնելի բնապատկերով։ Կարելի է նաև այցելել երկու քարանձավներ` Սառցային և Մամոնտի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի լեռներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ավստրիայում Կատեգորիա:Ալպերի լեռներ
Պալիետա
Պալիետա  (Paglieta), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4384 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 129 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 34 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66020։ Հեռախոսային կոդ` 0872։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան է Սան Գուստոն։ Տոնը նշվում է հուլիսի13-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պատրիկներ
Պատրիկներ (՝ հայր), Հին Հռոմում սկզբնապես, հավանաբար, տոհմական համայնքի մեջ մտնող ամբողջ բնիկ բնակչությունը, որը կազմում էր հռոմեացի ժողովուրդը և հակադրվում էր պլեբեյներին․ տոհմական համայնքից երևելի ընտանիքների առանձնանալուց հետո՝ տոհմական ազնվականությունը։ Մեր թվարկությունից առաջ VI դարի վերջից, պետության առաջացման ժամանակաշրջանում, պատրիկները վերածվել են Հռոմեական հանրապետության տիրապետող դասակարգ-խավի․ նրանց հզորության տնտեսական հիմքը հասարակական հողից (ager publicus) օգտվելու բացառիկ իրավունքն էր։ Պլեբեյներին հռոմեացի ժողովրդի կազմի մեջ ներառնելուց, նրանց իրավունքները պատրիկների իրավունքներին հավասարեցնելուց (մ․ թ․ ա․ III դ․ սկիզբ) հետո, պատրիկների և պլեբեյների վերնախավերի միաձուլումից առաջացել է նոբիլիտետը։ Կայսրության ժամանակաշրջանում ձևավորվել է նոր պատրիկություն և կազմել ծերակուտական խավի արտոնյալ մասը, նրա մեջ ներգրավվել են կայսեր առաջ քաշած անձնավորությունները։
Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքականություն Կատեգորիա:Սոցիալական կարգավիճակ Կատեգորիա:Հասարակության շերտավորում
Ալ-Կունեյտրայի մարզ
Ալ-Կունեյտրա, (مُحافظة القنيطرة), մարզի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հարավում։ Ունի 1861 կմ² տարածք և 64 680 բնակչություն (2012) ։ Վարչական կենտրոնն է Ալ-Կունեյտրա քաղաքը։ Հյուսիսում սահմանակից է Դամասկոս, արևելքում՝ Ռիֆ Դիմաշկի ու Դառաայի մարզերին։
Աշխարհագրություն
Տեղակայված է երկրի հարավարևմտյան մասում։ Վարչական կենտրոնը Ալ-Կունեյտրա քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 1861 կմ2։ Հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Դամասկոսի մարզի, արևելքում՝ Դառաայի մարզի, հարավում՝ Հորդանանի հետ, արևմուտքում՝ Իսրայելի (մասամբ Հորդանան գետի ու Տիվերիադ լճի տարածքում), հյուսիսում՝ Լիբանանի հետ։
Պատմություն
Մարզի տարածքի մեծ մասը Իսրայելի կողմից գրավվել է Վեցօրյա պատերազմի (1967 թվական) և Դատաստանի օրվա պատերազմի (1973 թվական) ժամանակ և ձևավորվել Գոլանի բարձունքներ վիճելի տարածքը։
1981 թվականին Իսրայելի Քնեսեթն ընդունեց «Գոլանի բարձունքների մասին օրենքը», որով միակողմանի կարգով հռչակվեց Իսրայելի գերիշխանությունը այդ տարածքի վրա։ Անեքսիան անվավեր ճանաչվեց ՄԱԿ-ի Ավտանգության խորհրդի 1981 թվականի դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ և քննադատվեց ՄԱԿ-ի գլխավոր վեհաժողովի կողմից 2008 թվականին ։
Բնակչություն
2013 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 49 195 մարդ ։
Մարզի բնակչության թվաքանակի փոփոխություններն ըստ տարիների
Վարչական բաժանում
Մարզը բաժանված է 2 գավառների (մինտականեր)՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Կունեյտրայի մարզ
Գուդեն (գետակ)
Գուդեն, Գյոդեն, Գուտեն, Կյոտեն, գետակ Միջերկրական ծովի ավազանում, հոսում է Կարամանի շրջանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Կարաման նահանգ
Բալըխլը (գետ)
Բալըխլը, գետ Սև ծովի ավազանում, Ճորոխի վտակ Իչխալայի աջակողմյան օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Պոնտական լեռնահամակարգի արևելյան հատվածի Բալըխլը լենաշղթայի հյուսիսային հյուսիսարևմտյան անտառապատ լանջերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Իչխալայ գետի վտակներ
Dark Horse (երգ, Քեյթի Փերրի)
Տեսահոլովակ
2014 թվականի հունվարին Գրեմմի մրցանակաբաշխության կարմիր գորգի հարցազրույցներից մեկի ժամանակ Ջուսի Ջեյը տեսահոլովակի մասին խոսելիս հայտնում է որ այն պատրաստ կլինի «շուտով», և ավելացնում է․ «Ես իսկապես չեմ կարող ասել ձեզ, քանի որ այն միանշանակ անակնկալ է լինելու։» Երբ «Dark Horse»-ը գլխավորում է Բիլբորդ թեժ 100 հիթ շքերթը, Քեյթի Փերրին հայտարարում որ նա աշխատում է տեսահոլովակի վրա ։ 2014 թվականի փետրվարի 5-ին իր Թվիթթերի էջում գրում է որ տեսահոլովակը կթողարկվի «շուտով» ։ Փետրվարի 13-ին նա իր VEVO էջում տեղադրում է տեսահոլովակից մի փոքրիկ հատված ։ Փետրվարի 20-ին կայանում է երգի տեսահոլովակի պրեմիերան ։
Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Մեթյու Կալենը, ով նախկինում նկարահանել էր Քեյթի Փերրիի «California Gurls» երգի տեսահոլովակը։ «Dark Horse»-ի տեսահոլովակի գաղափարը եղել է Քեյթիինը, ով ցանկացել է համատեղել Եգիպտական Մեմֆիսի մշակույթը Ամերիկյան Թենեսի նահանգի Մեմեֆիս քաղաքի հիփ հոփի հետ (քանի որ այն Ջուսի Ջեյի ծննդավայրն է)։
2014 թվականի օգոստոսին, երգի տեսահոլովակը ստացել է «Կնոջ լավագույն տեսահոլովակ» մրցանակը MTV Video Music Awards մրցանակաբաշխությունում, իսկ նույն տարվա նոյեմբերին նաև «Լավագույն տեսահոլովակ» մրցանակը MTV Europe Music Awards-ում։ 2015 թվականի հունիսին տեսահոլովակը հատել է մեկ միլիարդ դիտման շեմը ՅուԹյուբում։
Սյուժե
Տեսահոլովակի բացման ընթացքում հայտնի է դառնում որ տեսահոլովակի դեպքերը տեղի են ունենում «մի խենթ երկար ժամանակ առաջ» (a crazy long time ago) Մեմֆիսում, Եգիպտոս։ Տեսահոլովակի սկզբում, Քեյթիի կերպարը՝ Քեյթի Պատրան, ով համարվել է Եգիպտոսի թագուհին, կրում է սպիտակ զգեստ և սպիտակ ու կապույտ գույնի կեղծամ՝ նստած լինելով մի մեծ զբոսանավի վրա, իսկ նրա ետին պլանում ցուցադրվում է մայրամուտ։ Այնուհետև Քեյթին հայտնվում Սֆինքսի տեսք ունեցող գահին, որտեղ նա այս անգամ կրում է ավելի երկար զգեստ և սև գույնի կեղծամ։ Այս կադրում փարավոնները նրա սիրտը շահելու համար իրենց հետ բերում են տարբեր թանկարժեք նվերներ։ Առաջին այցելուն իր հետ բերում է ադամանդ, սակայն Քեյթին վերնցում է նրա բերած նվերը և իր ձեռքի կախարդական շարժումով նրան վերածում է ավազի։ Հաջորդ այցելուն իր հետ բերում է մի քանի տեսակի ուտելիքներ, և երբ Քեյթին ցանկանում է փորձել նրա բերած ուտելիքներից մեկը, նա այրում է իր բերանը կծու պանիրներից մեկը փորձելով և նա այցելուին վերածում է մի մեծ բաժակով ջրի, որը նա այնուհետև խմում է։ Մեկ այլ կադրում Քեյթին շրջապատված է արձաններով, իսկ մյուսում կանգնած է կապույտ ֆոնի առջև։ Ռեփեր Ջուսի Ջեյը տեսահոլովակում հայտնվում է ոսկե սարկոֆագը բացելուց հետո, որի ընթացքում Քեյթին շարունակում է նվերներ հավաքել, ինչպես օրինակ եգիպտական կառքը։ Երգի վերջնական կրկներգի ժամանակ, մի մարդ նրա համար բերում է վարդագույն գագաթով հսկայական մի ոսկե բուրգ։ Այնուհետև նա բարձրանում է բուրգի գագաթին որպեսզի օգտագործելով իր կախարդական ուժերը ստեղծի փոթորիկ։ Այս ամենը կատարելուց հետո, Քեյթին այցելուին վերածում է մարդու գլխով շուն։
Հավաստագրեր
!scope="col" colspan="3"| Streaming
Գիտությունը Հին Արևելքում
Գիտությունը Հին Արևելքում, սկիզբ առավ և զարգացավ մարդկանց առօրյա աշխատանքային գործունեության պահանջներին համապատասխան։
Dark Horse (երգ, Քեյթի Փերրի)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Քեթի Փերրիի երգեր Կատեգորիա:Ջուսի Ջեյի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:2013 երգեր
Գիտությունը Հին Արևելքում
Մաթեմատիկա
Եգիպտոս․ստեղծեցին հաշվելու տասնորդական համակարգը(10,100,1000 և այլն), կարողանում էին հաշվել եռանկյան, ուղղանկյան և շրջանի մակերեսը,գիտեին կոտորակը։
Հնդկաստան․հայտնագործեցին 0 թիվը և դրա նշանակությունը մաթեմատիկական հաշվարկներում։Ստեղծեցին այն թվանշանները, որոնք այսօր հայտնի են որպես արաբական թվեր։Դրանցից օգտվում ենք նաև մենք։
Քիմիա
Եգիպտոս․փարավոնների և ազնվականների մարմինը մումիավորելու ընթացքում ստանում էին այնպիսի մի խառնուրդ, որոնք պահպանում էին մարմինը քայքայումից։
Չինաստան․ստացան վառոդը, որի շնորհիվ հետագայում ստեղծվեց հրանոթը։
Աստղագիտություն
Եգիպտոս․ստեղծեցին 12 ամիսներից և 365 օրից կազմված օրացույց։Ամիսը բաղկացած էր 30 օրից, իսկ տարվա վերջին ամսին գումարում էին ևս 5 օր։Մոլորակները տարբերում էին աստղերից։Կազմեցին աստղային երկնքի քարտեզ։
Միջագետք․ստեղծեցին լուսնային օրացույց՝ կազմված 354 օրից։Կարողանում էին հաշվարկել երկնային լուսատուների շարժումները, Արեգակի և Լուսնի խավարումների ժամանակը։
Հմդկաստան․գիտին,որ երկիրը կլոր է և պտտվում է իր առանցքի շուրջը,իսկ Լուսինն իր լույսը ստանում է Արեգակից։Օրացույցը բաղկացած էր 12 ամիսներից, յուրաքանչյուրը՝30 օր տևողությամբ։
Բժշկություն
Եգիպտոս․գիտեին մարդու ներքին օրգանների ճշգրիտ կառուցվածքը և դրանցից յուրաքանչյուրի նշանակությունը մարդու կյանքում։Հիվանդին զննելիս առաջին հերթին ստուգում էին նրա զարկերակը։Կատարում էին ներքին օրգանների վիրահատություններ։Կարողանում էին փչացած ատամի փոխարեն նորը տեղադրել։Գոյություն ունեին հիվանդանոցներ, որոնք կոչվում էին «Կյանքի տուն»։ Այդտեղ աշխատում էին արհեստավարժ բժիշկներ։
Հնդկաստան․ կար արհեստավարժ բժիշկների խավ, որոնք հիվանդությունները բուժում էին խոտաբույսերի,քսուքների միջոցով և այլ եղանակներով։Նրանք կարողանում էին բուժել աչքի, սրտի, ստամոքսի, թոքերի և մաշկի հիվանդություններ։
Չինաստան․պարզեցին թեյի բուժիչ հատկությունները, և այն օգտագործում էին ամենատարբեր հիվանդություններ բուժելու նպատակով։
Գիտության այլ բնագավառներ
Հնդկաստան․ստեղծվեց հին հնդիկների՝ սանսկիտի քերականությունը։
Չինաստան․ ստեղծեցին կողմնացույցը, թուղթը, մետաքսը, հրանոթը։ Հնագույն գիտնականները չկարողացան հաղթահարել կրոնական նախապաշարումները։Նրանց կարծիքով՝ Երկիրը և նրա վրա գտնվող ամեն ինչ ստեղծված էր աստվածների կողմից։Օրինակ՝ երկնային լուսատուների շարժումները կառավարում էին աստվածները։Կամ՝ որքան էլ բժիշկը ձգտի բուժել հիվանդին, ոչինչ չի ստացվի ,եթե աստված չկամենա։Ստեղծված գիտական արժեքները դրեցին գիտության հետագա զարգացման հիմքերրը։Այդ արժեքների մեծ մասն այսօր շարունակում է գոյատևել։
Աղբյուրներ
https://web.archive.org/web/20170629131348/http://lib.armedu.am/
Կատեգորիա:Գիտության պատմություն Կատեգորիա:Հին Արևելք
Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում
«Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» (Aften på Karl Johan, նորվեգացի նկարիչ-էքսպրեսիոնիստ Էդվարդ Մունկի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1892 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 84,5 × 121 սմ։ «Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Բերգենի գեղարվեստի թանգարանում (Բերգեն, Նորվեգիա)։
Պատմություն
«Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» ստեղծագործությունը «Կյանքի ֆրիզ» շարքի նկարներից է, որն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1903 թվականին գերմանական Լայպցիգ քաղաքում։
Էդվարդ Մունկի ստեղծագործությունները փակցրեցին բարձր ցուցասրահի բոլոր չորս պատերին՝ ներկայացնելով հետևյալ բաժինները. Այս նկարը տեղ գտավ «Կյանքի ֆրիզի» «Կյանքի վախ» ֆրիզում։
Նկարագիր
«Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» կտավում հեղինակը պատկերել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում գտնվող Կարլ Յոհանի փողոցը, որը լուսավորված է երեկոյան լույսերով։ Մայթով շարժվում է մարդկային հոսքը։ Էդվարդ Մունկը նկարել է բուրժուազիայի ներկայացուցիչների՝ ցիլինդրով և պիջակներով պարոնների և նորաոճ գլխարկներով կանանց։
Նրանց դեմքերը գունատ են, որևիցե էմոցիաներից զուրկ, որոնք հիշեցնում են անդեմ դիմակներ։ Արվեստաբան Արնե Էգգումը համադրում է Մունկի այս կտավը Ջեյմս Էնսորի դեմք-դիմակների հետ ։ Մարդկանց հոսքից անդին երևում է մուգ գույնի միայնակի ֆիգուրը։ Վերջինս հակառակ ուղղությամբ է շարժվում։ Ամենայն հավանականությամբ այդ մարդը հենց ինքը Էդվարդ Մունկն է։ Նրա օրագրում պահպանվել է մի գրառում, որտեղ կարդում ենք հետևյալը.
Ի տարբերություն Էդվարդ Մունկի մեկ այլ նկարի՝ «Գարունը Կարլ Յոհանի փողոցում» (1890) նկարի, որն արված է իմպրեսիոնիզմի ժանրում, «Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» կտավն առանձնանում է մռայլությամբ ու տագնապալի բնավորությամբ։ Կոմպոզիցիոն առումով այս կտավը մոտ է Մունկի հանրահայտ երկու կտավներին՝ «Ճիչ» և «Աղջիկները կամրջի վրա». սրանցում նկատվում է հեղիանկի սիրելի մոտիվը՝ կորչող ճանապարհներ, ֆոկուսի խառնաշփոթ նկարների ծայրամասերին։
Գրականություն
Կատեգորիա:1892 նկարներ Կատեգորիա:Էդվարդ Մունկի նկարներ Կատեգորիա:Կյանքի ֆրիզ Կատեգորիա:Նորվեգիայի արվեստ
Հրշեջ տեխնիկա
Հրշեջ տեխնիկա, մարդկանց փրկելու, նյութական արժեքները և բնական հարստությունները հրդեհից պաշտպանելու տեխնիկական միջոց։ Հրշեջ տեխնիկայի հիմնական միջոցները հրշեջ մեքենաներն են (հրշեջ ավտոմոբիլներ, գնացքներ, նավեր, ինքնաթիռներ և ուղղաթիռներ)։ Հրշեջ տեխնիկային են պատկանում նաև հրշիջման, հրշեջ ազդանշանման ստացիոնար տեղակայանքները, կրակմարիչները և հրդեհի վայրը հրշիջման միջոցների տեղափոխման սարքավորումը։ Հրշեջ տեխնիկա ստեղծելու փորձերը վերաբերում են վաղ անցյալին։
Դեռևս մ. թ. ա. հույն գյուտարար, մեխանիկ Կտեսիբիոսը կառուցել է մի մեքենա, որը ըստ հռոմեացի ճարտարապետ Վիտրուվիոսի նկարագրի, ունակ էր «ջուրը վեր նետելու»։ Այդ մեքենան ուներ մխոցավոր երկգլանանի պոմպի բոլոր կոնստրուկտիվ տարրերը։ Սակայն Կտեսիբիոսի գյուտը մոռացվեց, և միայն XVI դ. Աուքսբուրգում (Գերմանիա) անվանի վարպետ Անտոն Պլատները կառուցեց ձեռքի նույնատիպ հրշեջ պոմպ, որի օգնությամբ ջրաշիթը կարելի էր հասցնել այդ մեքենայից 6—8 մ հեռավորության։ 1672 թվականին Ամստերդամում հոլանդացի Ցան վան դեր Հեյդեն պատրաստեց դուրս նետվող փողրակով պոմպ, որը երկար ժամանակ օգտագործվում էր որպես հրշիջման հիմնական միջոց։ Հրշիջման ջրթափ խողովակները Ռուսաստանում սկսեցին կիրառվել առաջին անգամ XVII դարում։ Շոգեմեքենայի գյուտից հետո, 1829 թվականին, Լոնդոնում պատրաստվեց հրդեհի մարման տեղակայանք, որի պոմպերը շարժման մեջ էին դրվում շոգիով։ 1892 թվականին Գերմանիայում ստեղծվեց մեխանիկական հրշեջ պոմպ ունեցող ավտոմոբիլ, իսկ 1907 թվականին ի հայտ եկավ ավտոմոբիլին մոնտաժված առաջին հրշեջ սանդուղքը։ Երկար ժամանակ կրակմարիչ հիմնական միջոցը ջուրն էր, որի կիրառումը որոշ դեպքերում անհրաժեշտ արդյունք չէր տալիս (օրինակ, այրվող յուղերը, նավթը մարելու դեպքում)։ XX դ. սկզբում Բաքվի գիմնազիայի ուսուցիչ Լորանն առաջարկեց մարման նոր միջոց՝ քիմիական փրփուր, որն առաջանում էր կրակմարիչում։
Ջուլի Բարլո
Ջուլի Բարլո (Julie Barlow, ), կանադացի լրագրող, հեղինակ, համաժողվների խոսնակ, ով ստեղծագործում և հրատարակվում է և՛ անգլերեն, և՛ ֆրանսերեն։ Ապրում է Մոնրեալում, Քվեբեկ։
Լեզվի և մշակույթի մասին գրել է «Վաթսուն միլիոն ֆրանսիացիները չեն կարող սխալ լինել» (Sixty Million Frenchmen Can't Be Wrong) և «Բարևի ազդեցությունը» (The Bonjour Effect) :
Որպես լրագրող՝ հոդվածներ է գրել տարբեր ամսագրերի և թերթերի համար, այդ թվում՝ USA Today, L’actualité, Նյու Յորք Թայմս և The Christian Science Monitor :
Կենսագրություն
Ջուլի Բարլոն ծնվել է 1968 թվականին Կանադայի Օնտարիո նահանգի Համիլտոն քաղաքում։ ՄաքԳիլի համալսարանից ստացել է քաղաքագետի որակավորում, Կոնկորդիա համալսարանից ստացել է Անգլիական գրականության մագիստրոսի աստիճան ։
1999-2001 թվականներին Փարիզում ապրելուց հետո ամուսնու՝ Ժան Բենուա Նադոյի հետ գրել է «60 միլիոն ֆրանսիացին չի կարող սխալվել» (Martin Martin's Press, 2003 թ.) գիրքը՝ Ֆրանսիայի և ֆրանսիական մշակույթի մասին։ Գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն, հոլանդերեն և մանդարին լեզուներով ։
2006 թվականին Ժան Բենուա Նադոյի հետ ֆրանսերեն լեզվի ծագման մասին գրել է «Ֆրանսիական պատմություն» գիրքը ։ Այս գիրքը թարգմանվել է ֆրանսերեն և ճապոներեն։ 2014 թվականին այն ադապտացվել է երկու ժամանոց Le français n’a pas dit son dernier mot (Ֆրանսիան չի ասել իր վերջին բառը) ռադիո վավերագրական ֆիլմի համար, որը 2014 թվականի հուլիսին հեռարձակվել է France Culture-ի կողմից ։
2010 թվականի գարնանը Բարլոն Ֆուլբրայթ ծրագրով եղել է այցելու գիտնական Արիզոնայի Ֆինիքս քաղաքի Անդրսահմանային ուսումնասիրությունների հյուսիսամերիկյան կենտրոնում, որտեղ նրա ուշադրության կենտրոնում են եղել Մեքսիկա և ԱՄՆ հարաբերությունները և իսպաներենի դերն ԱՄՆ-ում ։ Սա իսպաներենի պատմությանն առնչվող Նադոյի հետ հեղինակած «Իսպաներենի պատմություն» (St. Martin's Press) գրքի  հետազոտության մի մասն է կազմում  ։
Ջուլի Բարլոն անդամակցում է Վաշինգտոնում հիմնված Համաշխարհային ընթացիկ գործերի ինստիտուտին ( Institute of Current World Affairs) :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:Կանադացի կին գրողներ
Պալմոլի
Բնակչությունը կազմում է 1162 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 36 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 32 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66050։ Հեռախոսային կոդ` 0873։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան է Սան Վալենտինոն։ Տոնը նշվում է փետրվարի 14-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գուզալդարա (ձորահովիտ)
Գուզալդարա, ձորահովիտ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի նահանգի Սիլվանի գավառում, Գուզալդարա նահանգի մոտակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորահովիտներ
Զաապշա
Զաապշա, քաղաքը հնագույն Հայաստանում՝ Ուրարտուում։ Հիշատակված է սեպագիր արձանագրությւններում։ Աշխարհական դիրքը անորոշ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանի թագավորության քաղաքներ
Թանգագին (անձնանուն)
Թանգագին, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թանկագին բառից ։ Նորակերտ անուն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Վան Արյան
Վան Արյան (Վիլյամ Պողոսյան, ), հայ արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1991)։
Կենսագրություն
Վան Արյանը ծնվել է 1949 թվականին Լոռու Ձորագյուղ գյուղում։ Սովորել է Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում։ Տարբեր պարբերականներում եղել է գրական աշխատող և ֆոտոլրագրող։ Արյանի հեղինակած մանկական պիեսները բեմադրվել են հանրապետական թատրոններում։ Թարգմանել և տպագրության է պատրաստել մինչկոլոմբոսյան շրջանի լատինաամերիկյան ժողովուրդների պոեզիայի ընտրանին։ Արյանի պատմվածքները լույս են տեսել ռուսերեն, ուկրաիներեն, ռումիներեն, բուլղարերեն։ Եղել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կինոռեժիսոր և սցենարիստ, նկարահանել է կարճամետրաժ ֆիլմեր։ 1994 թվականին հիմնադրել է «Վան Արյան» հրատարակչական-տպագրական մասնավոր համալիրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձորագյուղ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Ժոժակ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1191 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.27 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 30 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 647 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 437-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 210։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,5 %։ 437 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 364 անձ (188 տղամարդ և 176 կին)։ Գործազուրկ են եղել 73 անձ (39 տղամարդ և 34 կին)։ 210 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 48-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալֆրեդ Վեգեներ
Ալֆրեդ Վեգեներ (Alfred Lothar Wegener, ), գերմանացի երկրաֆիզիկոս և օդերևութաբան, մայրցամաքների տեղաշարժի տեսության հիմնադիր, Գրացի համալսարանի պրոֆեսոր (1924)։ Եղել է Գրենլանդիան ուսումնասիրող արշավախմբերի մասնակից (1906—1908, 1912—1913) և ղեկավար (1929—1930):
Կենսագրություն
Ալֆրեդ Վեգեները ծնվել է 1880 թվականի նոյեմբերի 1-ին Բեռլինի կենտրոնում, հայտնի գիտնականի ընտանիքում։ Արդեն մանկության տարիներին գիտության հանդեպ ցուցաբերելով մեծ ձգտում՝ նա եղբոր հետ չափել է լճի խորությունը և գծել է տեղանքի քարտեզը։
Ալֆրեդը հաճախել է Բեռլինի «Քյոլն» գիմնազիա։ Նրա սիրելի առարկաներն էին ֆիզիկան և քիմիան։ Բացի դրանից՝ ապագա երկրաբանն ու ճանապարհորդը ակտիվ զբաղվել է սպորտով։ Նրա երազանքն էր դառնալ աստղագետ։ 1899 թվականին նա դպրոցն ավարտել է դասարանում լավագույն գնահատականներով և ընդունվել է Բեռլինի Ֆրեդերիխ Վիլհելմի անվան համալսարան, որտեղ նա սովորել է մաթեմատիկա, աստղագիտություն և օդերևութաբանություն։ Երկրորդ կիսամյակում Վեգեները տեղափոխվել է Հայդելբերգի համալսարան, բայց չի հաճախել ոչ մի դասախոսության՝ նախապատվությունը տալով սուսերամարտին և գարեջրին։ Դրանից հետո նա վերադարձել է Բեռլին և նվիրվել է գիտությանը։ Ատենախոսության ավարտից հետո Ալֆրեդ Վեգեները 1904 թվականի նոյեմբերի 24-ին Բեռլինի համալսարանում հանձնել է քննությունը բարձրագույն գնահատականով («magna cum laude»), իսկ 1905 թվականի մարտի 4-ին ատենախոսությունը հաջողությամբ պաշտպանելուց հետո որպես «ամբողջականության և քրտնաջան աշխատանքի գնահատելի օրինակ» (sagacitalis et industrial specimen laudabile")` նրան շնորհվել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ։
Ուսումնառությունն ավարտելուց հետո Ալֆրեդ Վեգեները եղբոր հետ աշխատել է Բեռլինի ավիացիոն աստղադիտարանում, որտեղ նա իրականացրել է օդերևութաբանական հետազոտություններ՝ թռչելով օդապարիկով։ Երիտասարդ գիտնականի համար թռիչքները դառնում են մեծ կիրք։ 1906 թվական եղբայրներին հաջողվում է սահմանել համաշխարհային ռեկորդ. նրանք օդապարիկով օդում անցկացրել են 52 ժամ՝ նախորդ ռեկորդակիրներից 17 ժամով ավելի։ Թռիչքների ժամանակ ի հայտ են եկել Վեգեների երկու գլխավոր հատկությունները՝ կիրքն ու երկաթե կամքը։
Գյոգչայ (գետակ)
Գյոգչյան, գետ Հայաստանում, Սևանա լճի ավազանում։ Լճի անունով երբեմն այսպես է կոչվել Գավառագետը կամ նրա ձախ օժանդակը, որը սկիզբ առնելով Ահմանկան լեռների արևելյան լանջերից, գավառակետին է միանում Կամո քաղաքի հյուսիսարևելյան կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Ալֆրեդ Վեգեներ
Կենսագրություն
1911 թվականին նա նշանվել է Էլիզե Կյոպենի՝ իր ավագ ընկերոջ և հայտնի գիտնական Վլադիմիր Կյոպենի քրոջ հետ, իսկ 1913 թվականին՝ Գրենլանդիայի երկրորդ արշավախմբից վերադառնալուց հետո, ամուսնացել է նրա հետ։ Երիտասարդ ընտանիքը տեղափոխվել է Մարբուրգ։ Բայց արդեն 1914 թվականին սկսվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը. Ալֆրեդը զորակոչվել է բանակ և ուղարկվել ռազմաճակատ։ Ձեռքից վիրավորվելով՝ նա ժամանել է տուն, բայց երկու շաբաթ անց վերադարձել է ռազմաճակատ, որտեղ 1915 թվականին կրկին վիրավորվել է՝ այս անգամ պարանոցի շրջանում։
Վիրավորվելու պատճառով զորացրվելով՝ նա վերադարձել է տուն, որտեղ գրել է իր հայտնի «Մայրցամաքների և օվկիանոսների ծագումը» գիրքը։ Պատերազմից հետո նա դարձել է Համբուրգի ծովային աստղադիտարանի տեսական օդերևութաբանության բաժնի վարիչ, որտեղ գրել է «Հին ժամանակների կլիման» գիրքը։ 1924 թվականին Վեգեները զբաղեցրել է Գրացի համալսարանի պրոֆեսորի պաշտոնը, որտեղ նրա տեսության շատ համակիրներ կային։ Չնայած ընտանեկան և հասարակական լավ վիճակին՝ գիտնականը սկսել է պատրաստվել Գրելանդիայի սառույցների վրա երկարատև ձմեռմանը, որը նրա համար ճակատագրական է դարձել։
Վեգեներների ընտանիքում ծնվել են երեք դուստր. Հիլդան (1914-1936), Սոֆի-Քաթին (1918), Հաննա-Շառլոտան (Լոտա, 1920-1989)։ Սոֆի-Քաթին 1939 թվականին ամուսնացել է Շտիրիա նահանգի գաուլյայտեր Զիգֆրիդ Ուայբերրայթխերի հետ։ Հաննա-Շառլոտան ամուսնացած է եղել ալպինիստ և գրող Հենրիխ Հարերի հետ։
Առաջին արշավախումբ (1906-1907)
1906 թվականին Վեգեները որպես օդերևութաբան մասնակցել է դեպի Գրենլանդիա կատարված ճանապարհորդությանը։ Բևեռախույզ և գրող Լյուդովիկոս Մուլիուս-Էրիկսենի գլխավորությամբ 12 գիտնականից, մեկ նկարչից և 13 նավաստիներից կազմված արշավախմբի նպատակն էր հետազոտել Գրենլանդիայի հյուսիսային ափը։ Վեգեները սիրահարվել է Գրենլանդիայի սառցային բնության գեղեցկությանը և կապել է իր կյանքն այս շրջանի հետ։ Ճանապարհորդությունը ձգվել է համարյա երկու տարի, գիտնականները պայքարել են դաժան բնության և միայնության դեմ, բայց երիտասարդ գիտնականը համառորեն շարունակել է իր հետազոտությունները մթնոլորտի վերին շերտերի ֆիզիկայի և եղանակի վերաբերյալ։ 1907 թվականի մարտին Վեգեները Մուլիուս-Էրիկսենի Հագենի, Բրոնլունդի հետ մասնակցել է ուսումնական հետազոտության երկրի ավելի հյուսիսային մասում։ Այն ժամանակ, երբ Վեգեները ըստ պլանի մայիսին վերադարձել է բազա, մնացածները շարունակել են իրենց ուղևորությունը։ Երեք գիտնականները այլևս երբեք չեն վերադարձել բազա։