cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆորդիզմ
Ֆորդիզմի հիմքում ընկած է այն տեսակետը, համաձայն որի՝ հասարակական բարեկեցությունը և կազմակերպությունների մեծ շահույթները ստացվում են աշխատողների բարձր աշխատավարձների հաշվին, ինչը թույլ է տալիս վերջիններիս գնել արտադրանք, որն իրենք արտադրում են։ «Ֆորդիզմ» անվանումը սկսել է օգտագործվել XX դարի սկզբում՝ նկարագրելու այն գործնական մեթոդները, որոնք օգտագործվում էին Հենրի Ֆորդի մեքենաշինական գործարաններում։ Այդ համակարգի անբաժանելի մասն է համարվում կոնվեյերը։
Ֆորդի արտադրական համակարգն ունի 4 հիմնական տարր․
Ողջ համակարգն ուղղված է ստացվող արտադրանքի (մեքենայի) էժանացմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքատնտեսական ուղղություններ Կատեգորիա:Սոցիալական տնտեսագիտություն
Sunny Hill
Sunny Hill (Հանգըլ 써니힐), հարավկորեական աղջիկների խումբ, ձևավորվել է 2007 թվականին For Everyone Media ընկերության կողմից։ Խմբի անդամներն են Միսունգը, Ջուբին, Սեունգ Ահն և Կոտան, իսկ Ջանգհու մասնակիցը լքել է խումբը 2014 թվականին։
2007֊2009․ Առաջնելույթ
Sunny Hill խումբը առաջնելույթը կտարել է 2007 թվականի սեպտեմբերին, Ջանգհյուն, Ջուբի և Սեունգ Ահ անդամներով։ Նրանց առաջին սինգլը Սիրո նամակն էր (Love Letter), որը ուղղված էր Excellent Newcomer Album մրցանակաբաշխության հաղթանակին։ Հետևելով այս արդյունքին խումբը որոշեց հրապարկել երկրորդ «2008 Իմ ամառ» (2008 My Summer) սինգլը։
2010֊2011․ Լեյբլի փոփոխություններ
Հետևելով իրենց երաժշտական ազատ տեղաբախշմանը Sunny Hill խումբը որոշել էր փոխել  լեյբլը Nega Network֊ին աղջիկների տունը եղել է  Brown Eyed Girls։ Ավելի ուշ Nega Network որոշեց ավելացնել նոր անդամ՝ Կոտային։
Sunny Hill խումբը հրապարակեց նոր՝ Mamma Mia սինգլը, որտեղ Ջանգհյունը չէր երգում, բայց մասնակցել է տեսահոլովակի նկարահանումներին։
2011 թվականի օգոստոսի 4֊ին խումբը հրապարակեց նոր Աղոթք (Pray) բալլադը։ Երգը բարձրացրեց խմբի հեղինակությունը և նրանք միանգամից հայտնվեցին Gaon չարթի Թոփ  10֊ում։
2012 թվական
2012 թվականի հունվարի 13֊ին խումբը արեց իր քեմբեքը The Grasshoppers սինգլով։ Հունվարի 20֊ին հայտնի դարձավ, որ Ջանգհյունը պետք է պարտադիր շարունակի իր գործունեությունը ընկերությունում հունվարի 31֊ից։ Սինգլը բարձրացավ 3֊րդ հորիզոնականը Gaon չարթում ։ Ապրիլի 14֊ին հայտնի դարձավ որ խումբը անում է իր քմբեքը որպես քառանդամ խումբ Is The White Horse Coming? սինգլով։Այն հրապարակվել է ապրիլի 19֊ին ։ Հջորդ օրը հայտնի դարձավ որ երգը այքան է բարձրացել որ հասել է երաժշտական չարթերի ինչպիսինն է Soribada, Melon, Mnet և Bugs չարթերը ։ Դեկտեմբերի 6֊ին հայտնի դաարձավ որ խումբը նոր երգեր է հրապարակում Goodbye և Antique Romance անուննրրով։ Երգը նկարագրում էր խմբի անդամների առաջին սերը։ Ալբումի երկու երգերն էլ  ընդգրկվում էր Gaon չարթի լավագույն 10 հորիզոնականներում ։
2013 թվական
Ապրիլի 5֊ին Sunny Hill խումբը հրապարակում է նոր՝ Love Actually սինգլը Հարավկորեական մոդեռն ռոք Daybreak խմբի հետ միասին Re:code ծրագրի 3֊րդ սերիայի համար։ Միսունգը նաև մասնակցել է երգի ստեղծմանը ինչպես համարտադրող և գրող։ Ապրիլի 6֊ին հրապարակվել է երջի տեսահոլովակը։
Հունիսի 10֊ին հայտնի դարձավ խմբի վերադարձը՝ նոր Young Folk երգով։ Նույն օր խումբը մեծ շոու ունեցավ նվիրված իրենց վերադարձին։ Sunny Hill խումբը նոր երգը պաշտոնապես հրապարակել են հունիսի 19֊ին։
Օգոստոսի 13֊ին հայտնի դարձավ որ Կոտան SS501 խմբի Կիմ Հյունգ֊ջունի հետ միասին երգ է հրապաարակելու «Միշտ սիրում են քեզ» ("Always Love You") վերնագրով, երգը հրապարակվել է օգոստոսի 13֊ին  ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 30֊ին հայտնի դարձավ, որ խմբի առաջնորդ Ջանգհյունը լքում է իր ընկերությունը։
2013֊թվականից առ այսօր
Հունվարի 17֊ին LOEN ընկերությունը հայտարարել է Sunny Hill խումբի վերադարձի մասին, երրորդ՝ Don't Say Anything սինգլով։ Նաև հայտնի դարձավ, որ վերջինս կլինի վերջին երգը Ջանգհյունի, քանի որջինս ցանկանում է շարունակել իր կարիերան որպես անհատ կատարող։ Խումբը հրապարակում է իր երրորդ՝ «Don't Say Anything »սինգլը հունվարի 24֊ին ։
Sunny Hill խումբը հրապարակում է իր առաջին ստուդիական Sunny Blues ալբոմը A և B մասերից բաղկացած։ A մասը «Monday Blues» երգով հրապարակվում է 2014 թվականի օգոստոսի 21֊ին ։ B մասը՝ Child In Time երգով հրապարակվում է 2015 թվականի հունվարի 29֊ին ։
Sunny Hill խումբը հրապարակում է չորրորդ Way ալբումը Way Home երգով, 2016 թվականի օգոստոսի 29֊ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2007 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Վազինի
Վազինի (Wasigny), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 358 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.98 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 30 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 204 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 125-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,3 %։ 125 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 100 անձ (63 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (17 տղամարդ և 8 կին)։ 79 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 39-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Argo
«Argo» (նախկինում հայտնի է եղել, որպես Europond), հունական երաժշտական խումբ։ Խմբի անդամները կարողանում են համատեղել իրենց աշխատանքը Հիփ-հոփ և ավանդական Պոնտոսի երաժշտության ժանրերում։
2016 թվականին խումբը ներկայացրել է Հունաստանը Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում տեղի ունեցող Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում  ։
Երգի անվանումն էր «Ուտոպիստական երկիր» (Utopian Land), որը հնչեցվում էր անգլերեն և հունարեն լեզուներով և նույնիսկ արտասանվում էին որոշակի բառեր պոնտական հունարենով ։ Երգը նվիրված էր Հունաստան ներթափանցած փախստականներին, սակայն այսուհանդերձ Հունաստանը չկարողացավ անցնել եզրափակիչ փուլ ։
Պատմություն
«Europond» երաժշտական խումբը հիմնադրվել է 2005 թվականին Վլադիմիր Սոֆիանիդիսի կողմից։ Այն բանից հետո, երբ 2016 թվականին Մարիա Էլբրուսը անդամակցում է խմբին, այն վերանվանվում է «Արգո»։
Կազմ
Խմբի չորս անդամները եղել են փախստականներ նախկին Խորհրդային Միությունից, այդ թվում երաժիշտներ Վլադիմիրուս Սոֆիանիդիսը, Քրիստինա Լահանան և Իլիաս Կեսիդիսը Վրաստանից, Մարիա Վենետիկիդուն, Կոստաս Տապուզիս և բաս կիթառահար Ալեքսանդրոս Պապանդոպուլոսը Ռուսաստանից։
Երաժշտական խմբի անդամ է նաև հայտնի հունահայ երգիչ Արմեն Նազարյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունական երաժշտություն Կատեգորիա:Հունաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Աշոտ Ղազարյան (պետական գործիչ)
Աշոտ Ղազարյան, խորհրդահայ տնտեսական, պետական և քաղաքական գործիչ, Երևանի քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ից մինչև 1945 թվականի ապրիլի 2-ը ։
Կենսագրություն
Աշոտ Ղազարյանը ծնվել է 1902 թվականին Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1917 թվականից աշխատել է տեղի պարետային վարչությունում, միաժամանակ սովորել է Առևտրի ուսումնարանում։ Աշխատանքին զուգահեռ՝ ավարտել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը ։
1928 թվականից աշխատել է Դնեպրոշինում, ապա՝ Լենինգրադում։ 1932 թվականին վերադառնալով Հայաստան՝ նշանակվել է Քանաքեռշինի պետ և Քանաքեռ հէկի տնօրեն։ 1940 թվականին նշանակվել է Երևանի Կիրովի անվան գործարանի տնօրեն ։
Աշոտ Ղազարյանը զբաղեցրել է Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնը։ 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ընտրվել է Երևանի քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ։ Այդ պաշտոնն զբաղեցրել է մինչև 1945 թվականի ապրիլի 2-ը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Երևանի քաղաքապետներ Կատեգորիա:Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Քրիս Դուհոն
Քրիս Նիկոլաս Դուհոն (Chris Nicholas Duhon, ), ամերիկացի բասկետբոլիստ, խաղարկող, որը հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի «Լոս Անջելես Լեյքերս» ակումբի կազմում։ Դուհոնը 2000-ից մինչև 2004 թվական ընկած ժամանակահատվածում NCAA-ի ուսանողական առաջնության Դյուկի համալսարանի ակումբի կազմում եղել է խաղարկող։ Մինչ Լեյքերս տեղափոխվելը հանդես է եկել ԲԱԱ-ի «Չիկագո Բուլս», «Նյու Յորք Նիքս» և «Օռլանդո Մեջիք» ակումբների կազմում։
ԲԱԱ-ի խաղացող Ջարեկ Ջեկը Դուհոնի զարմիկն է ։
Կարիերա
2012 թվականի օգոստոսի 10-ին չորսկողմանի գործարքի արդյունքում Դուայթ Հովարդի և Էռլ Քլարկի միասին տեղափոխվել է «Լեյքերս»։ «Օռլանդո» տեղափոխվեցին Էլ Հարինգտոնը, Արոն Աֆլալոն, Մո Հարկելսը և Նիկոլա Վույեվիչը։ «Դենվեր» տեղափոխվեց Անդրե Իգուադալան, իսկ «Ֆիլադելֆիա» Էնդրյու Բայնեմը ։
Տիգրան Ալլահվերդի
Տիգրան Ալլահվերդի, բժիշկ, պետական-հասարակական գործիչ, Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի անդամ։ Ծնվել է 1860 թվականին, Կոստանդնուպոլսի Ենիկափու թաղամասում՝ կեսարացի ծնողների ընտանիքում։
Քրիս Դուհոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Չիկագո Բուլսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Նյու Յորք Նիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Օռլանդո Մեջիքի բասկետբոլիստներ
Տիգրան Ալլահվերդի
Կենսագրություն
Ուսանել է Ենիկափուի և Կումկափուի ազգային վարժարաններում ու սուլթան Աբդուլ Ազիզի՝ 1868 թվականին հիմնած՝ Կոստանդնուպոլիսի Կալաթասերայի «Մեք­թեբի Սուլ­թա­նիե» («Սուլ­թա­նա­կան վար­ժա­րան») բարձրագույն վարժարանում և փայլուն ընդունակություններ դրսևորել։ 1882 թվականին ստացել է դեղագործի վկայական և Կ. Պոլսի Բահչեկափու թաղամասում դե­ղա­գործ աշխատել։ 1886-1893-1895 թվականներին փայլուն ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Ժանտատենդի հարցերին նվիրված նրա ավարտաճառն արժանացել է վարժարանի քննիչ մարմնի «պատ­վոնի­շին»։ Բեռլինի և Վիեննայի բժշկական կենտրոններում մասնագիտացել ներքին հիվանդությունների գծով։ Վերադառնալով Կ. Պոլիս՝ բժիշկ է աշխատել և կարճ ժամանակում խղճմիտ ու ճարտար մասնագետի մեծ համբավ ձեռք բերել։ Անատոլիայի զանազան քաղաքներում քաղաքային բժիշկ է աշխատել և զինվորական բժիշկ ծառայել։ Երկար տարիներ եղել է Կ. Պոլսի Կումկափուի, ապա՝ Բերայի թաղային բժիշկը։ Եղել է Կ. Պոլսի Օս­մա­նյան կայ­սե­րական բժշկական ընկերության անդամ։ Զբաղվել է հանրային գործունեությամբ։ Դասախոսություններ է կարդացել Բերայի Աղքատախնամի հաստատած հիվանդապահության դա սընթացում, Կ. Պոլսի չորս թաղերի ազգային վարժա րաններում։ Բժշկական հանրամատչելի հոդվածներով աշխատակցել է Կ. Պոլսի «Ստամ­բուլ» ֆրանսերեն օրաթերթին։ Եղել է Կ. Պոլսի Կումկափու, ապա՝ Ֆերիգյուղ (Ֆերիքեոյ) թաղային խոր հուրդների անդամ։ 1901 թվականիցից եղել է Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի անդամ (այսինքն՝ ազգային երեսփոխան), նաև՝ Քաղաքական ժողովի Դատաստանական խորհրդի անդամ։ Կյանքի վերջին տարիներին եղել է Կ. Պոլսի Կումկափուի չորս թաղերի Աղքատախնամ ընկերության ատենապետը։ Մարմարա ծովի ասիական ափում գտնվող Բանդրմայում, Էդինջիքում և դրանց շրջակայքում տարածված խո­լե­րայի համաճարակի ժամանակ, նշանակվել է այդ տարածքների առողջապահական տեսուչի պաշտոնին, և կանխարգելիչ միջոցներ կիրառելու շնորհիվ մի քանի ամիս հաջողությամբ պայքարելով կանխել վտանգավոր համաճարակի հետագա տարածումը։ Իր ծառայությունների համար արժանացել է ուլայի (իւլա) զինվորական աստիճանին։ Պարգևատրվել է «Մե­ջի­դիե», «Օս­մա­նիե» և «Լի­ա­գաթ» պատվանշաններով, ինչպես նաև Հունաստանի «Այոս Յոր­ղոս» (սբ. Գևորգ) ու Սերբիայի «սուրբ Սավ­վա» շքանշաններով։ 1914-1918 թվականներին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զինվորական բժիշկ ծառայելով օսմանյան բանակում, բազմաթիվ օգուտներ է մատուցել Օսմանյան պետությանը և նրա հայ համայնքին։ 1915 թվականի ապրիլի 11 (24)-ին ի թիվս բազմաթիվ ակնառու հայ մտավորականների, ձերբակալվել է և բանտարկվել Կ. Պոլսի կենտրոնական բանտում։ 1915 թվականի ապրիլի 12-ին, ի թիվս բազմաթիվ ձերբակալված հայ մտավորականների, գնացքով տեղափոխվել է Այաշավանի ծայրամասի բլրի վրա գտնվող Սարը կշլա հին զորանոց-բանտը և մի քանի ամիս արգելափակվել այնտեղ։ Հանգամանքների բերումով փրկվել է անխուսափելի մահից։ Պատերազմից հետո դասախոսել է Աղքատախնամ ընկերության՝ Կ. Պոլսի Բերա թաղամասում հիմնած հիվանդապահների դասընթացում և Կ. Պոլսի 4 թաղամասերի ազգային վարժարաններում։ Մահացել է 1930-1932 թվականի հունվարի 26-ին, Կ. Պոլսում՝ 71 տարեկանում։
Աշխատություն
Տիֆ հիվանդության բուժումը։
Բառական հակադրություն
Բառական հակադրություն (Antithesis,, «հակառակ» +  «դիրքորոշում» մասնիկներից), բանադարձում, որը հանդիպում է գրավոր և բանավոր խոսքում կա՛մ որպես նախդիր, որ հակադրվում է մյուսներին կամ իմաստապես շրջում ավելի շուտ կիրառվածները, կա՛մ երբ երկու հակադիրներն օգտագործվում են միաժամանակ հակադրության տպավորություն ստեղծելու համար  ։
Բառական հակադրությունը կարող է սահմանվել նաև այս կերպ. «Խոսքի պատկերավորման միջոց, որը քերականորեն հավասարակշռված կառույցի մեջ ներառում է կարծես թե իրարամերժ մտքեր, բառեր, բառակապակցություններ կամ նախադասություններ։ Արտահայտելու զուգահեռականությունը ծառայում է ընդգծելու մտքերի հակադրությունը» ։
Բառական հակադրությունը միշտ պետք է պարունակի կրկնակի իմաստ, որպեսզի երկու միտք դրսևորվի մեկ արտահայտության մեջ։ Մտքերը կարող են կառուցվածքային տեսանկյունից լինել հակադիր, սակայն նրանք պետք է լիեն գործնականորեն հակադիր, երբ երկու մտքերը համեմատվում են շեշտելու նպատակով ։
Ըստ Արիստոտելի, բառական հակադրության կիրառումը լսարանի համար ավելի ըմբռնելի է դարձնում տեսակետը, որ փորձում է բանախոսը հաստատել իր փաստարկների միջոցով։ Այլ կերպ ասած, երկու իրադրությունների կամ մտքերի համեմատությունը ավելի է հեշտացնում ճիշտ ընտրություն կատարելը։ Արիստոտելը նշում է, որ բառական հակադրությունը նման է հռետորության սիլլոգիզմին երկու վերջաբաններ մեկ պնդման մեջ ներկայացնելու պատճառով ։
Ասածն ավելի պատկերավոր դարձնելու համար դիտարկենք հեգնանքի հետևյալ օրինակը. «Ձեռքս կտրեցի կպչուն սպեղանու տուփով»։ Այս օրինակում բառական հակադրություն չկա, որովհետև այն չի ներկայացնում երկու զուգահեռ մտքեր, այլ տալիս է մտածելու տեղիք հակառակ գաղափարի մասին տոնի միջոցով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոճաբանություն Կատեգորիա:Լեզվի պատկերավորման միջոցներ Կատեգորիա:Հռետորություն
Ռաշիդ Ասաֆ
Ռաշիդ Ասաֆ (رشيد عساف, օգոստոս 13, 1949, Սիրիա), սիրիացի դերասան։
Կյանքը
Ռաշիդ Ասաֆը այն քիչ արվեստագետներից է, ովքեր կարողացել են իրենց ներկայությունը ապահովել հեռուստատեսությունում, թատրոնում և կինոարվեստում։ Նա հայտնի է դարձել փոքր տարիքից, ապա միացել է արվեստագետների ասոցիացիային որպես սկսնակ։ Սկիզբը համալսարանական թատրոնում էր՝ 1970-ական թվականներին, ապա տեղափոխվել է աշխատելու ազգային թատրոնում և ներկայացրել է բազմաթիվ ներկայացումներ։ Նաև նկարահանվել է «Սահմանը» ֆիլմում։ Նա մասնակցել է հեռուստատեսային բազմաթիվ յուրահատուկ հաղորդաշարերի, որոնցից են՝ «Բժշկուհին», «Հրաբուխը», «Ավազակները» և այլն…
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիացի դերասաններ
Դիգերներ (շարժում Անգլիայում)
Այս հոդվածում ամսաթվերը ներկայացված են Հուլյան օրացույցով, որը գործում էր Անգլիայում (Մեծ Բրիտանիա) մինչև 1752 թվականը: Դիգերներ (Diggers, «փորողներ»), ինքնանվանումը՝ «ճշմարիտ լեվելլերներ» (True Levellers)՝ 1649 թվականին ստեղծված անգլիական հեղափոխության տարիների աղքատ գյուղացիների շարժում, որը դեմ էր մասնավոր սեփականությանը, առաջին հերթին դեմ էր հողի մասնավոր սեփականությանը։ Դիգերները գործել են համեմատաբար խաղաղ ճանապարհով. նրանք սկսել են բահերով փորել համայնքային հողերը (որտեղից էլ առաջացել է «դիգերներ» անվանումը՝«փորողներ»), և մյուս աղքատներին կոչ անել հետևել իրենց օրինակին։ Նրանք հույս ունեին շարժման մեջ ներգրավել հազարավոր մարդկանց և անցնել նոր հասարակական կառույցի, որտեղ մասնավոր սեփականություն չէր լինի։ Դիգերների ղեկավարն ու գաղափարախոսը Ջերարդ Ուինստենլին էր։
Պատմություն
Առաջին պամֆլետը, որն անմիջականորեն արտահայտում էր դիգերների գաղափարները, «Արդարության նոր օրենքն» էր, որը գրել էր Ուինստենլին 1649 թվականին։ «Արդարության նոր օրենքում», որը հրապարակվել է Չարլզ I-ի դատավարության օրերին, զարգացվել էին նրա նախորդ տրակտատների և այլ պամֆլետների գաղափարները, այդ թվում՝ գյուղական լեվելլերների «Լույս, որը շողում է Բեկինգհեմշիրում» և «Էլ ավելի մեծ լույս, որը սկսել է շողալ Բեքինգհեմշիրում» հրատարակությունների գաղափարները։ Իր նոր պամֆլետում Ուինստենլին խոսում էր այն մասին, որ չպետք է գոյություն ունենա մասնավոր սեփականություն, հողը պետք է լինի ընդհանուր՝ «Միասին աշխատեք և միասին կերեք ձեր հացը, բոլորը թող իմանան»։ Նա կարծում էր, որ միապետության և լորդերի իշխանության վերացումից հետո պետք է հետևեն հողերի բաշխման անարդարության արմատախիլ անելուն, բայց քանի որ դա չի արվել, պետք է սկսել միասին աշխատել դատարկ հողատարածքներում, որոնք Անգլիայում բավականին շատ էին։ Բայց չի կարելի ուժով խլել հողերն ու սեփականությունը՝ կարծում էր Ուինստենլին։ Նա գրում էր, որ հին աշխարհի կործանումը (իսկ չէ՞ որ նա կարծում էր, որ երբ բոլոր մարդիկ միասին աշխատեն, դա բոլորովին այլ աշխարհ կլինի, որտեղ հպարտությանն ու չարությանը տեղ չի լինի, «ոչ ոք չի ցանկանա ավելին ունենալ, քան մյուսները, կամ էլ տիրացու լինել ուրիշների վրա, կամ իր համար ինչ-որ բան պահանջել») չպետք է իրականացվի «պատերազմների, հրամանագրերի կամ մարդկանց ձեռքով», բայց «Միայն Տերը կլինի բուժողը, վերականգնողը և արդարության Նոր օրենքի հեղինակը»։ Ուինստենլին յուրաքանչյուրին առաջարկում էր ապրել իր սեփական խելքով, այլ ոչ թե հետևել որևէ մեկի ցուցումներին (այդ թվում՝ եկեղեցու), ամբողջությամբ հրաժարվել մասնավոր սեփականությունից, հրաժարվել այլոց նկատմամբ տիրապետությունից, ոչնչացնել բանտերը, դադարեցնել խարազանումներն ու մահապատիժները։ Դիգերների համոզմունքները հիմնված էին մարդու և բնության միջև էկոլոգիական հարաբերությունների վրա՝ ճանաչելով մարդկանց և նրանց շրջապատի միջև առկա բնածին կապերը։ Ուինստենլին հայտարարում էր, որ «ճշմարիտ ազատությունն այնտեղ է, որտեղ մարդը ստանում է իր սնունդը և ապրուստը, իսկ դա հողն է» ։
1649 թվականի ապրիլի 8-ին Սուրբ Գեորգիի բլրի ստորոտում՝ Կոբհեմ բնակավայրից ոչ հեռու, Սուրեյի կոմսությունում բնակություն հաստատեց դիգերների առաջին խումբը, որը սկսեցին վարել և ցանել մինչ այդ երբեք չգործածած հողը։ Նրանց գործողություններն այնպիսի իրարանցում առաջացրեցին տեղի ջենտլմենների և խոշոր ֆրիհոլդերների շրջանում, որ ոմն Հենրի Սանդերս հարկ համարեց ապրիլի 16-ին տեղի ունեցածի մասին հաղորդել անմիջականորեն Պետական խորհրդին։ «Մարդկանց խառնամբոխը՝ պաշտոնաթող զինվոր Էվերարդի գլխավորությամբ,– հայտնում էր Սանդերսը– եկել են Սուրբ Գեորգիի բլուր և սկսել են քանդել հողը՝ ցանելով պաստեռնակ, գազար և բակլա։ Ուրբաթ օրը նրանք 20-30 հոգի էին։ Ամբողջ օրը աշխատելով՝ նրանք բոլորին հրավիրում են օգնության գալ՝ խոստանալով սնունդ, խմիչք և հագուստ։ Նրանք ասում են, որ տասն օր անց իրենք կլինեն 4-5 հազար» ։
Այս խաղաղ ելույթը վախ առաջացրեց տեղի լենդլորդերի և ֆրիհոլդերների շրջանում, որոնք բողոք ներկայացրեցին կառավարությանը։ Այդ ժամանակ վախեցած Պետական խորհուրդը գեներալ Ֆերֆաքսին կարգադրեց ցրել «անկանոն և ապստամբ մարդկանց» «անօրինական հավաքույթը», որոնց գործողությունները կարող են «խախտել հանրապետության խաղաղությունն ու հանգստությունը»։ Իսկ երբ սուրբ Գեորգիի բլրին մոտեցան երկու հեծելազորային էսկադրոններ, դիգերները սպայի պահանջով հանգիստ հեռացան․ սպան Ֆերֆաքսին հայտնեց դիգերների խաղաղ մտադրությունների մասին։ Հաջորդ օրը Էվերարդը և Ուինստենլին հանդիպեցին Ֆերֆաքսին (և ցնցեցին նրան արդեն նրանով, որ չհանեցին գլխարկները) և ներկայացրեցին շարժման հիմնական սկզբունքները։
Շուտով հրապարակվեց դիգերների մանիֆեստը՝ «Ճշմարիտ լեվելլերների կողմից բարձրացված դրոշ...»։ Նրանում հանդիպում ենք նույն գաղափարներին, ինչ դիգերների մյուս պամֆլետներում՝ հողի՝ որպես «ընդհանուր գանձարան»ի մասին միտքը, մասնավոր սեփականության քննադատությունը, լենդլորդերի մերկացումը։ Բացի այդ, պամֆլետում շարադրվում էր երկրում գոյություն ունեցող կարգերի, բնակչությանը հիասթափեցնող իշխանության քննադատությունը։ Ինչպես և դիգերների մյուս փաստաթղթերում, այս մանիֆեստում ևս մշտապես հանդիպում էին կրոնական տեքստերին հղումներ։
Հարկ է ավելացնել, որ դիգերներից սկսեցին վճռականորեն հեռանալ լեվելլերները. մասնավոր սեփականության չեղարկումը հակասում էր իրենց գաղափարներին, այն կվախեցներ փոքր սեփականատերերի շրջանում լեվելլերների համախոհների մեծ մասին։ Նման մանր սեփականատերերը ակտիվորեն խանգարում էին դիգերներին համայնքի շինարարության հարցում․ դիգերների շինությունները փոքր–ինչ քանդվել էին, իսկ արդեն մայիսին էվերարդի հետ խզում տեղի ունեցավ, և Ուինստենլին մնաց շարժման գրեթե միակ գաղափարական ոգեշնչողը։
Հունիսին հայտնվեց դիգերական «Անգլիայի խեղճ ճնշված ժողովրդի հռչակագիրը», որը ստորագրվեց 45 անձանց, այդ թվում՝ Ուինստենլիի կողմից, ով, ամենայն հավանականությամբ, այդ պամֆլետի հեղինակն էր։ «Հռչակագիրը» կոչված էր պարզաբանելու դիգերների մտադրությունները։ Դրանում կրկին խոսվում է մասնավոր սեփականության գոյության անօրինականության մասին և հայտարարվում էր այն մասին, որ մարդիկ համարձակություն են ձեռք բերել ընդդիմանալու իրենց հողը զավթած մարդկանց ժառանգներին։ Միևնույն ժամանակ, դիգերները, այնուամենայնիվ, չէին գնում համայնքային հողերի մշակման ուղղությամբ՝ համարելով, որ չի կարելի զենք գործադրել՝ հույս ունենալով հաղթել սիրով և «քրիստոնեական ոգով»։ Բայց գաղութի մի մասը այրվեց զինվորների կողմից, և ապա՝ այն ոչնչացնելու եկան տեղի ֆրիհոլդերները։ Ուինստենլին գրեց Ֆերֆաքսին, ով բոլորովին վերջերս խոստացել էր ձեռք չտալ դիգերներին և որոշակի ազատություն ապահովել նրանց համար, փորձեց ևս մեկ անգամ պատմել գաղութի էության մասին, սպաների սրտերում խիղճ արթնացնել։ Ֆրիհոլդերների գործողությունների մասին հայտարարագիր հրապարակվեց։ Բայց դիգերները մնացին չլսված։ Ավելին, ֆրիհոլդերները հայց ներկայացրեցին տեղի դատարան։ Դատարանը անհավանական թվով խախտումներ արձանագրեց. մեղադրյալներին ոչ մի անգամ նույնիսկ խոսք չտրամադրվեց։ Դիգերներին դատապարտեցին տուգանքների, որոնք առգրավվեցին կովերով, իսկ Բիկկերստաֆին բանտարկեցին։ Ուինստենլին բողոք ներկայացրեց համայնքների պալատ, սակայն պալատի անդամները զբաղված էին «ավելի կարևոր գործերով»։ Աշնանը Ուինստենլին կրկին տուգանվում է։
1650-1651 թվականներին շարունակվեցին դիգերների ելույթները, չնայած նրան, որ նրանց ակտիվորեն դիմակայում էին լենդլորդերը, բարեկեցիկ ապրող գյուղացիները, պաշտոնյաները, ինչն արտացոլված է «Ամանորյա նվեր խորհրդարանին և բանակին» պամֆլետում։ Այնուամենայնիվ, դիգերների շարժումը աճում էր և տարածվեց առնվազն 8 երկրներում (բացի Սուրեյից)։ Սակայն դիգերների ելույթները զայրացրեցին լենդլորդներին, և 1651 թվականի վերջին նրանց ակտիվ դիմադրության պատճառով «ճշմարիտ լեվելլերների» շարժումն ամբողջությամբ ճնշվեց։ 1652 թվականին Ուինստենլին հրապարակեց իր առավել նշանակալի աշխատանքը՝ «Ազատության օրենքը», որում լայնորեն շարադրվում էին նրա գաղափարները և նկարված էր աշխարհի կառուցվածքի պատկերը, որը, ըստ Ուինստենլիի, պետք է կյանքի կոչվի։ Այստեղ հանդիպում են դիգերների՝ որպես գործող գյուղացիական շարժման մասին վերջին հիշատակումները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գյուղացիական ապստամբություններ Կատեգորիա:Սոցիալիզմի պատմություն Կատեգորիա:Գյուղացիական քաղաքականություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական արմատականություն Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական պատմություն
Սորկա (Սոլոխտայի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բեմաթալա
Բեմաթալա, ձմեռանոց Թումանյանի շրջանում, 1926 թվականին ուներ 13 հայ բնակիչ։ Հետագայում մշտական բնակիչ չի ունեցել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
Ֆրենսիս Սթիվենս
Ֆրենսիս Սթիվենս (Frances Stephens, ), շոտլանդական ծագման կանադացի բարերար, Մոնրեալյան հասարակության նշանավոր կին։
Կենսագրություն
Ֆրենսիս Ռեմսի Սթիվենսը ծնվել է 1851 թվականին Էդինբուրգում, Շոտլանդիա, Նիկոլաս Ս. Մաքինթոշի և Մարգարեթ Բրաուն Մաքինթոշի ընտանիքում։ Ծնողները երկուսն էլ Շոտլանդիայի Մոնտրոզ քաղաքից են եղել։ Նրա քույրերից մեկը` Էլիզա Էնն Մաքինթոշ Ռեյդը, եկեղեցական գործիչ էր և Մոնրեալի հեղինակավոր ակումբային (ուսումնական ակումբներ և ընթերցանության շրջանակներ) կին էր ։
Ֆրենսիս Սթիվենսը մահացել է Լուսիտանիա շքեղ նավի վրա, երբ 1915 թվականի մայիսի 7-ին նավը խորտակվել է գերմանական U-20 սուզանավի կողմից։ Ֆրենսիս Սթիվենսի մարմինն ու գոհարատուփը կորել են ծովում. դեպի Կանադա ուղևորվող RMS Hesperian խորտակվել է նույն սուզանավի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի բարերաներ
Զատեր
Զատեր, հայկական արական անուն։ Համարվում է Ծատուր անվան տարբերակներից մեկը, որն էլ Աստվածատուր անվան կրճատ տարբերակն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ալտա Ֆլորեստայի գավառ
Ալտա Ֆլորեստայի գավառ (Microrregião de Alta Floresta), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 90 169 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 52 590,000 կմ²։ Բնակչության խտությունը 1,7 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Բիտ Տասուրսակի
Բիտ Տասուրսակի, հնագույն երկիր Մարաստանում։ Հիշատակված է ասորեստանյան սեպագիր արձանագրություններում ։ Հիշատակում է Թիգլաթպալասար III-ի արձանագրություններում երկրորդ արշավի մասին ։ Որոշ աղբյուրներում տարաձայնվում է Բիտ Տասոսակի կամ Բիտ Տազզակի։ Երկրի անվանումը հավանաբար համընկնում է նրա հիմնադիրի անունի հետ («բիտ» նշանակում է տուն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան
Իլյա Պետրուշևսկի
Իլյա Պավլովիչ Պետրուշևսկի, խորհրդային պատմաբան-արևելագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1941), Լենինգրադի համալսարանի պրոֆեսոր (1947)։
1926 թ.-ին ավարտել է Բաքվի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը (արևելագիտական թեքումով)։ Աշխատել է Բաքվում (1926 թ.-ից), Թիֆլիսում (1931 թ.-ից), Լենինգրադում (1936 թ.-ից)։ Աշխատությունները հիմնականում նվիրված են Անդրկովկասի, Իրանի, Միջին Ասիայի միջնադարյան և նոր պատմության զանազան հարցերին՝ ֆեոդալիզմի զարգացման առանձնահատկություններին, պետական կարգերին, դասակարգային հարաբերություններին, հողատիրության հիմնական ձեերին, հողօգտագործմանը, գյուղացիների ֆեոդալական կախվածությանը, հարկերին ու տուրքերին, ժողովրդական շարժումներին են։ Ունի նաև մի շարք աղբյուրագիտական հետազոտություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1898 ծնունդներ Կատեգորիա:1977 մահեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Խարկովի ազգային համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ
Ալիսիա Դեբնեմ-Քերի
Ալիսիա Ջասմին Դեբնեմ-Քերի (Alycia Jasmin Debnam-Carey, ), ավստրալիացի դերասանուհի։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Դեպի փոթորիկը» (2014) և «Դևի ձեռքը» (2014) գեղարվեստական ֆիլմերից, ինչպես նաև «Վախեցեք քայլող մեռյալներից», «100», և մի շարք այլ հեռուստասերիալներից։
Ծնվել է 1993 թվականի հուլիսի 20-ին՝ Սիդնեյում։ 2011 թվականին ավարտել է Նյութաունի կատարողական արվեստների ավագ դպրոցը, որտեղ հարվածային երաժիշտ ։
Դերասանական նորամուտը կատարել է ութ տարեկանում՝ նկարահանվելով «Մարթայի նոր այծը» անվամբ կարճամետրաժ կինոնկարում, ինչպես նաև «Մաքլեոդի դուստրը», «Պարի ակադեմիա» և մի շարք այլ հեռուստատեսային արտադրություններում։
Տասնութ տարեկան հասակում Դեբնեմ-Քերին տեղափոխվում է Միացյալ Նահանգներ՝ անմիջապես նկարահանվելով «Հաջորդ կանգառը՝ Հոլիվուդ» վավերագրական ֆիլմում, որը պատմում էր Հուլիվուդ տեղափոխված վեց երիտասարդ ավաստրալացի դերասանների մասին, ովքեր պետք է մրցակցեին ամերիկյան հեռուստաշոուի փորձնական եթերաշրջանի ընթացքում։ Վավերագրական ֆիլմի հաջողությունից հետո Դեբնեմ-Քերին սկսում է դերեր ստանալ բազմաթիվ մեծամասշտաբ հոլիվուդյան նախագծերում, ինչպես նաև բազմաթիվ առաջին պլանի դերեր ավստրալիական կարճամետրաժներում։
2014 թվականին Դեբնեմ-Քերին սկսում է հանդես գալ «CW» հեռուստաալիքով ցուցադրվող «100» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում՝ մարմնավորելով Հրամանատար Լեքսային։
2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին հատարարվում է, որ Դեբնեմ-Քերին կմարմնավորի Ալիսիային (սկզբնապես՝ Էշլի) «AMC»-ի արտադրության «Վախեցեք քայլող մեռյալներից» հեռուստասերիալում, որն հանդիսանում է «Քայլող մեռյալները» հետապոկալիպտիկ հեռուստադրամայի սպին-օֆը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Երիտասարդ Այվենհո
«Երիտասարդ Այվենհո» (Young Ivanhoe), կինոֆիլմ, որը նկարահանվել է Վալտեր Սքոթի «Այվենհո» վեպի հիման վրա, որը գրվել է 1819 թվականին։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1999 թվականի հունվարի 31-ին։
Սյուժե
Այս պատմությունը պատահել է Այվենհոյի հետ պատանեկան տարիքում, որը ապագայում պետք էր դառնար խիզախ և հանրաճանաչ ասպետ։ Երիտասարդ և քաջ Այվենհոն իր իմաստուն ուսուցչից դեռ նոր էր սովորում պատերազմի նրբությունները։ Ուսուցիչը երիտասարդ տղայի մեջ տեսնում էր հմտություններ և կարողություններ։ Մինչդեռ իր երկրում տիրում էր երկպառակություն սաքսոնների և նորմանների միջև։ Վերջինս գրավել էր Այվենհոյի հոր երկիրը և նա շատ էր ցանկանում ետ բերել այն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Մոդ Ադամս (դերասանուհի)
Մոդ Ադամս (Maude Adams, ի ծնե՝ Մոդ Յուինգ Կիսկադեն (Maude Ewing Kiskadden), ), ամերիկացի թատերական դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ մորմոնների ընտանիքում։ Նրա մայրը՝ Էնն Կիսկադենը, եղել է դերասանուհի և Մոդ Ադամսը իր առաջին տարիները անցկացրել է մոր հետ հաճախակի հյուրախաղերում գավառական թատրոններում։ Նորամուտը կատարել է ինը ամսականում, իսկ հինգ տարեկանում արդեն ելույթ էր ունենում Սան Ֆրանցիսկոյի թատերական բեմերում։ 1888 թվականին տեղի է ունեցել Մոդ Ադամսի առաջին ելույթը Բրոդվեյում, ինչը սկիզբ է դրել նյույորքյան բեմերում  նրա վառ և հաջողակ կարիերային։ Հետագա տարիներին նրան մեծ հռչակ են բերել «Պարահանդես-դիմակահանդես», «Թիթեռներ», «Քրիստոֆեր կրտսեր», «Փոքրիկ  քահանան», «Օռլեանի կույսը» և «Փիթեր Պեն» ներկայացումներում խաղացած դերերը, որոնց շնորհիվ նա դարձել է 20-րդ դարասկզբի  Բրոդվեյի գլխավոր աստղ, որն ուներ այդ ժամանակների համար բացառիկ ամսական 20 հազար դոլլար եկամուտ։ 1909 թվականին չեխ գեղանկարիչ Ալֆոնս Մուխան իր պլակատներից մեկի վրա նկարել է դերասանուհուն Ժաննա դ'Արկի կերպարում։
1917 թվականի մայիսին Մոդ Ադամսը, գտնվելով իր ժողովրդականության գագաթնակետում, հեռացել է թատերական բեմից։ Հետագա տարիներին  Ադամսը  համագործակցել է «General Electric» ընկերության հետ, որտեղ մասնակցել է  թատրոնի համար ավելի հզոր և արդյունավետ լուսավորության սարքավորումների ստեղծման գործին։ 1920 թվականին կարճ ժամանակով վերադարձել է  թատերական բեմ, որտեղ մասնակցել է Շեքսպիրի մի շարք պիեսների գավառական ներկայացումների բեմադրմանը։ Դերասանուհուն բազմիցս առաջարկել են հանդես գալ մեծ էկրանին, բայց  բոլոր բանակցությունները նրա հետ ձախողվել են։ 1937 թվականից մինչև 1943 թվականը Մոդ Ադամսը ղեկավարել է Միսուրի նահանգի Կոլումբիա քաղաքի Ստիվենս քոլեջի դրամատուրգիայի բաժինը ։
Երկար տարիներ դերասանուհին սերտ կապ է պահպանել  Սիոնյան վերնասենյակի քույրերի կաթոլիկ  միաբանության միանձնուհիների հետ։ 1917 թվականին նա Լոնգ Այլենդում՝ Ռոնկոնկոմա լճի մոտ գտնվող իր կալվածքը նվիրել է միաբանության միանձնուհիներին և ճգնավորներին։ 1940-ականների կեսերին  Մոդ Ադամսը մեկուսացել է Նյու Յորք նահանգի Թեններսիլ գյուղում գտնվող իր  քաղաքամերձ տանը, որտեղ և մահացել է 1953 թվականին 80 տարեկան հասակում։ Նրա մարմինը տեղափոխվել է Լոնգ Այլենդ,  որտեղ էլ առանց  ավելորդ աղմուկի  հուղարկավորվել է  Սիոնյան վերնասենյակի քույրերի  վանքի գերեզմանատանը  ։ Միանձնուհիներին փոխանցված նրա կալվածքում ներկայում տեղակայված են եկեղեցական մանկատունը և Մոդ Ադամսի հիշատակի թանգարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերատորներ
Դեղատների գլխավոր վարչության շենք
Դեղատների գլխավոր վարչության շենք, տեղական նշանակության պատմամշակութային շենք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Պուշկինի փողոցում։ Կառուցվել է 1880-ական թվականներին։
Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 1880-ականներին Երևանի այն ժամանակ Թարխանովսկայա փողոցում՝ Սուրբ Զորավոր եկեղեցու հարևանությամբ։ Այդ տարիներին Ռուսական կայսրության բոլոր նահանգներում պայքար էր մղվում տարբեր համաճարակների դեմ։ Կարճ ժամանակ անց որոշվում է նահանգների վարչական կենտրոններում ստեղծել համաճարակային կայաններ ու դեղերի պահեստներ։
Ճարտարապետ Գուրեցկու նախագծով կառուցված շենքը 20-րդ դարի սկզբին տրամադրվում է Երևանի քաղաքային գործադիր մարմնի (ուպռավայի) բժշկական հարցերով զբաղվող հանձնաժողովին։ Շենքում գործել է նաև Երևանի առաջին դեղատներից մեկը։ Հայաստանի առաջին հանրապետության տարիներին շենքում էր գործում Հայաստանի կառավարության Հանրային խնամատարության նախարարությանը կից բժշկասանիտարական բաժինը։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո 1920 թ. դեկտեմբերի 22-ի հատուկ դեկրետով կազմավորվեց Հայաստանի առողջապահության ժողկոմիսարիատը, որը գործեց այս շենքում մինչև 1936 թ.։
1936 թվականից հետո շենքում է գործել առողջապահության նախարարության Հայբուժպետառն ու դրա պահեստը։
Իսկ 1942 թ. շենքում տեղակայված է եղել Երևանի Քիմդեղագործարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործարանի ողջ արտադրանքը՝ դեղերն ու բժշկական պարագաները ուղարկվել են ռազմաճակատ։
Հետպատերազմյան տարիներին այս շենքում է եղել Հայաստանի դեղատների գլխավոր վարչությունը, որը գործում է մինչև այսօր։
1980-ականներին շենքում է գործել Հայ դեղագործության թանգարանը, որը, սակայն, 4 տարի անց լուծարվել է ։
Շենքը երկար տարիներ ծառայել է Դեղատների գլխավոր վարչությանը, որին կից եղել է դեղատուն։ Այսօր էլ շենքում գործում է Արֆարմացիա դեղագործական ընկերությունը և դեղատունը։
2016 թ. շենքը վերականգնվեց Ուիգմոր քլինիք ընկերության կողմից։ Նախատեսվում է այնտեղ հիմնել կլինիկա։ Վերանորոգումից հետո շենքն ունենալու է երկու մուտք (մեկը Պուշկինի, մյուսը՝ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմից) և կայանատեղի՝ շենքի հետնամասում։
Շենքը
Շենքը երկհարկանի է, կառուցված է սև տուֆից։ Ունի ներքևից դեպի վեր ձգվող, դասական ոճով կառուցված խոյակներ։ Լուսամուտների վերին մասերը զարդարված են շենքի երկայնքով ձգվող բազմաշերտ քիվերով։
Նախկինում ունեցել է միայն մեկ մուտք՝ Պուշկինի փողոցի կողմից։ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմի մուտքն ավելացվել է հետագայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հին Երևան
Ռևյու
Ռևյու (revue - բառացի՝ տեսություն), թատերական ներկայացում, որն իր մեջ միավորում է օպերայի, բալետի, կաբարե և վարիետե թատրոնների գծեր։
ԱՄՆ-ում եվրոպական նմուշների ազդեցությամբ ծագել է ժանրի ամերիկյան տարատեսակը «շոու» (show, բառացի՝ ներկայացում) անվամբ։ Ռևյուն սովորաբար բեմադրվում է մյուզիկհոլում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռևյուներ
Վինիկուր
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 61 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.49 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 24 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 44 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,8 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 32 անձ (20 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 8 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջովաննի Բելլինի
Ջովաննի Բելլինի (Giovanni Bellini, ), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, թերևս լավագույնը Վենետիկի Բելլինիների հայտնի նկարիչների ընտանիքից Վենետիկի գեղարվեստի դպրոց։ Նրա հայրը Յակոպո Բելլինին էր, եղբայրը՝ Ջենտիլե Բելլինին, իսկ նրա եղբոր աները Անդրեա Մանտենյան էր, որը համարվում է վենետիկյան գեղանկարչության հեղափոխողը դեպի ավելի զգայական ու գունային ոճ։ Նավթի ու ներկերի դանդաղ չորացման հատուկ միջոցներով Ջովաննին ստեղծեց խոր, հարուստ երանգներ։ Նրա ճոխ գունավորումն ու սահուն մակերևույթներն ունեցել են մեծ ազդեցություն Վենետիկի նկարչական դպրոցում, հատկապես նրա աշակերտների` Ջորջոնեի ու Տիցիանի վրա։
Վաղ շրջան
Բելլինին արդեն կյանքի ընթացքում ճանաչված վարպետ էր, որը կատարել էր բազմաթիվ հեղինակավոր պատվերներ, սակայն նրա ստեղծագործական ճակատագիրը, ինչպես և իր կարևոր ստեղծագործությունների ճակատագրերը, վատ է փաստագրած։ Այդ պատճառով նկարների մեծամասնության թվագրումը մոտավոր է։ Անհայտ է նաև նկարչի ծննդյան ճշգրիտ տարեթիվը։ Եթե հավատալ Ջորջո Վազարիի խոսքերին, որը հավաստիացնում էր, թե Ջովաննին մահացել է 90 տարեկանում, 1516 թվականին, հետևաբար նրա ծննդյան տարեթիվը պետք է համարել 1426 թվականը։ Սակայն դա հակասում է պահպանված փաստաթղթերին։
Բելլինիների ընտանիքի իրադարձություններում կա մի հետաքրքիր շրջադարձ ևս․ 1471 թվականի նոյեմբերին Աննա Ռինվերսին, լինելով արդեն Յակոպոյի այրին, որը հավանաբար մահացել էր դրանից մի քանի ամիս առաջ, կազմել էր իր վերջին կտակը, համաձայն որի ողջ ունեցվածքը փոխանցվում էր Ջենտիլեյին, Նիկոլոյին և Նիկոլոզիային։ Ջովաննին այդ կտակում ինչ-որ պատճառով չի հիշատակված։ Որոշ հետազոտողներ շտապեցին անել հետևություններ, թե Ջովաննին ծնված էր սիրուհուց, կամ ըստ վարկածի՝ համարվում է Յոկոպո բելլինիի առաջին ամուսնությունից ունեցած որդի։ Բայց այդ ենթադրությունը փաստերի բացակայության պատճառով մեծ ճանաչում չստացավ։
Ջովաննի Բելլինիի կենսագրության մեջ առաջին ճշգրիտ թվականը 1459 թվականի ապրիլի 9 է, երբ նրա մասին հիշատակվել է վենետիկցի նոտար Ջուզեպպե Մոիզիսի մոտ որպես վկա։ Այդ ժամանակ նա արդեն ապրում էր առանձին Սան-Լիո թաղամասում, բայց առաջվա պես աշխատում էր հոր արվեստանոցում, որին օգնում էր կատարել ավելի խոշոր պատվերներ։ Ըստ Ֆրա Վալերիո Պոլիդորոյի վկայության 1460 թվականին նա հոր և Ջենտիլե եղբոր հետ աշխատում էր Գաթեմելատայի դիմանկարի վրա Պադուի Սուրբ-Անտոնիո տաճարում, որը ավաղ չի պահպանվել։
Վենետիկյան գեղանկարչությունը 15-րդ դարում գտնվում էր երկու մշակույթների ազդեցության տակ՝ բյուզանդական և նիդերլանդական։ Բյուզանդական սրբապատկերային դիմանկարների ոգեշնչված վեհությունը և հյուսիսային դպրոցի մանրակրկիտ բնապաշտությունը ծառայեցին որպես վարպետի ստեղծագործական կայացման հիմք։ Որպես մեկ այլ ոգեշնչման աղբյուր ծառայեցին ֆլորենտացի քանդակագործ Դոնատելլոյի աշխատանքները Պադուում։ Սակայն ամենաուժեղ ազդեցությունը Ջովաննիի վրա թողեց Անդրեա Մանտենյայի ստեղծագործությունները, որը դարձել էր Բելլինիների հարազատը՝ 1453 թվականին ամուսնանալով Ջովաննիի քույր Նիկոլոզիի հետ։
Նկարչի վաղ շրջանի աշխատանքներին են վերաբերում մի քանի «Աստվածամայրը մանուկի հետ» նկարների շարքը, 1450-60-ականներին թվագրված «Աստվածամայրը մանուկի հետ» Պավիայի Մալսապինա թանգարանից, «Աստվածամայրը մանուկի հետ» Ջոն Ջոնսի հավաքածուից (Ֆիլադելֆիա), «Լեման Մադոննային»-ը Լեմանի հավաքածուից Նյու-Յորք, որում արդեն տեսանելի է Մանտենյեի ազդեցությունը, ինչպես նաև այսպես ասած «Հունական մադոննային» նկարը Բրերա պատկերասրահից (Միլան)։ Վերջինս այդ շարքում համարվում է անվիճելի գլուխգործոց։ Իր ստեղծվելու պահից սկսած այն զարդարել է Դոժերի պալատը Վենետիկում։ Բրերա պատկերասրահ է ընկել 1808 թվականին՝ Նապոլեոնի կողմից եկեղեցական բռնագրավումների ժամանակ։ Առաջ համարվում էր, որ նկարը արված է բյուզանդական կերպով՝ ոսկեզօծ ֆոնին, սակայն ավելի ուշ ուսումնասիրությունները պարզեցին, որ «Աստծո մայր» և «Քրիստոս» ոսկով մակագրությունները ավելացվել են 16-րդ դարում, ինքը՝ Բելլինին, ի սկզբանե Աստվածամորը պատկերել էր կապույտ երկնքի ֆոնին։
Վենետիկյան տներում պահպանվել է մեծ քանակությամբ բյուզանդական և կրիտո-հունական ծագման սրբապատկերներ, դրանց ազդեցությունը Բելլինիի ստեղծագործական աշխատանքի վրա անվիճելի է. հետազոտողները նշում են բելլինիական մադոննաների «մեղմ անվրդովությունը»` ուղղակիորեն այն կապելով բյուզանդակամ ժառանգության հատկանիշների հետ։ Սակայն հենց նկարի ստեղծման տեխնոլոգիան վերցված է նիդերլանդացի վարպետներից։
Նկարչի ստեղծագործության մյուս թեման էր «Քրիստոսի ողբ»-ը (Պյետա), որի ծագումը նույնպես բխում է բյուզանդական ավանդույթներից։ Բերգամոյի Կարրարա Ակադեմիայի «Պյետա»-ն և Միլանի Պոլդի-Պեցցոլիի թանգարանի «Պյետա»-ն դարձան նկարների ողջ շարքի նախատիպ, որոնք ներկայացնում էին մահացած Քրիստոսի դամբարանից երկինք բարձրացող կիսամարմինը։ Այդ ձևը տարածվեց նաև Վենետիկից դուրս։ «Պյետա»-ն Բերգամոյից շատ ողբերգական է, սակայն նրա գործող անձանց դեմքերը ավելի շուտ հիշեցնում են դիմակներ։ Թեման բոլորովին այլ կերպ է լուծված Կորրերի թանգարանի «Մահացած Քրիստոսը` հրեշտակներով պահված» նկարում։ Նկարի վրա կա կեղծ տարեթիվ, 1499 թվական, և Ալբրեխտ Դյուրերի անվավեր մակագրությունը։ Ստեղծագործությունն ամբողջությամբ ներծծված է Մանտենյեի ոգով, հետազոտողները համարում են, որ այն ստեղծվել է մոտավորապես 1460 թվականին։ Քրիստոսի անկենդան մարմինը կարծես կերտված լինի սառը մարմարից։
Բելլինի և Մոնտենյա
Անդրեա Մոնտենյայի ազդեցությունը կարելի է տեսնել Բելլինիի մի քանի հայտնի աշխատանքներում։ Դրանցից են օրինակ «Խաչելություն»-ը Վենետիկի Կորրերի թանգարանում, որն առաջ գտնվել է Սան-Սալվատորե եկեղեցում, ճշգրիտ թվագրություն չկա։ Այնտեղ զգացվում է լարվածություն՝ արտահայտված խաչի հետևում տարածված անսովոր բնապատկերով։ Նախկինում «Խաչելություն»-ը վերագրում էին Էրկոլե դե Ռոբերտիին։ Կորրերի թանգարանի «Կերպանափոխություն» կոմպոզիցիայում պատկերված են Եղյան ու Մովսեսը Քրիստոսի կողքին Թաբոր լեռան վրա, իսկ ներքևում՝ կատարվածից զարմացած Պետրոս, Հակոբ և Հովհաննես առաքյալները։ Նկարը երկար ժամանակ համարվել է՝ Մոնտենյայի աշխատանքը, նրանց կատարման եղանակները այդ շրջանում շատ մոտ են եղել։ Մեկ այլ «Կերպարանափոխություն»` կատարված նշանակալիորեն ավելի ուշ, պահվում է Նեապոլի Կապոդիմոնտե թանգարանում։ Նրա վրա կա մակագրություն Ioannes Belli/nus me pinxit, այն թվագրված է՝ 1490-95 թվականներ։ Երկու նկարիչների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար ավելի էական աշխատանքներ են համարվում «Աղոթք գավաթի համար»-ը Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում և «Տաճար բերելը» Վենետիկի Քվերինի Ստամպալի թանգարանում։ «Աղոթք գավաթի համար»-ը շատ նման է Մոնտենյայի համանուն աշխատանքին նույն պատկերասրահից, և նախկինում այդ երկու աշխատանքներն էլ վերագրվում էին նրան։ Այնտեղ կարելի է տեսնել կարծրացած, մեռած մթնոլորտ և մերկ, գրեթե բուսականությունից զուրկ բնապատկեր, որը առաջացնում է զգացողություն՝ թե ժամանակը կանգ է առել։ Հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ բնապատկերի մեծ մասը վերցված էր Ջովաննիի հոր՝ Յակոպո Ջովաննիի ծոցատետրից։
Մանտենյայի ուժեղ ազդեցության շրջանին են դասվում նաև «Քրիստոսի օրհնությունը» Լուվրից, Փարիզ, որը նկարված է 1460 թվականից ոչ շատ ուշ, և հրաշալի «Պյետա»-ն Բրերի թանգարանից, Միլան։ Վերջին աշխատանքում Բելլինին պատկերել է ցածրիկ եզրապատի մոտ մահացած Քրիստոսին, որի մարմինը պահում են Աստվածամայրն ու Հովհաննեսը։ Եզրապատին նկարիչը արել է լատիներեն մակագրություն HAEC FERE QUUM GEMITUS TURGENTIA LUMINA PROMANT / BELLINI POTERAT FLERE JOANNIS OPUS (Երբ այս ուռած աչքերը հառաչանքներ կհարուցեն, Ջովաննի Բելլինիի ստեղծագործությունը կկարողանա արցունքներ կորզել)։ Հետազոտողները նշում են, որ այդ խոսքերը, որոնք վերցված են Սեքստա Պրոպերցիայի «Էլեգիա» գրքից, վկայում են նկարչի լուրջ աստվածաբանական պատրաստվածության մասին։
Հասուն տարիներ
Վարպետի հաջորդ խոշոր աշխատանքը Սուրբ Վինչենցո Ֆերրերայի եռանկարն էր Սանտի Ջովաննի է Պաոլո եկեղեցում։ Սուրբ Վինչենցոյի բեմի կառուցումն սկսվեց 1464 թվականի հունվարից։ Այդ մասին պահպանվել է փողի ստացական «pro fabrica altaris Sancti Vincentii» (Սբ. Վինչենցոյի բեմի կառուցման համար)` տրված Ջովաննի դ'Մարինո եկեղեցու այն ժամանակվա ավագ քահանա ոմն Օլրիկուս դ'Արջենտինայի կողմից։ Հավանաբար գեղանկարչական աշխատանքները հետևել են անմիջապես դրանից հետո։ Սբ. Վինչենցո Ֆերրերը իսպանացի սուրբ էր, դոմինիկյան շքանշանի ականավոր գործիչ։ Նա հայտնի էր որպես տաղանդավոր բանավիճող, հոգևորական և կրքոտ քարոզիչ, իսկ այնուհետև` որպես Բենեդիկտ 13-րդ պապի կատաղի հակառակորդ։ 1455 թվականին Վինչենցոն օրինականացվեց, ինչից հետո շքանշանը սկսեց զբաղվել լայն քարոզչությամբ և նրա պաշտամունքի ամրապնդմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Բերեժանիի հայկական եկեղեցի
Բերեժանիի հայկական եկեղեցի, Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Բերեժանի քաղաքում գտնվող եկեղեցին է։ 18-րդ դարում կառուցված, բարոկկո ոճի շինություն է։
Պատմություն
1750 թվականին եկեղեցին տուժել և լուրջ վնասվել էր, հիմնականում բնական գործոններից (անձրեւ, ձյուն, քամի) և աստիճանաբար քանդվել. Այնուհետև որոշեցվել է նույն տեղում նոր տաճար կառուցել։ Տեր հայրապետ հայր Դեոդատ Գորբաչը՝ իր նախաձեռնությամբ և հաշվին, 1746 թվականին սկսել է նոր հայկական եկեղեցու շինարարությունը, որը տևել է 18 տարի։ 1791 եկեղեցին օծել է Լվովի հայ արքեպիսկոպոս Հակոբ Թումանովիչը։ Եկեղեցին օծվել է պատիվ Սուրբ Գրիգորի, նրա անունն է կրել եկեղեցու եզրային բեմերից մեկը, մյուսը կրել է սուրբ Աննայի անունը, իսկ գլխավոր բեմը նվիրված է եղել Սուրբ կույս Մարիամի անարատ հղությանը ։ Եկեղեցին գմբեթով, եզրատված կառույց էր, որն ուներ ուշ բարոկկոյի արտահայտիչ հատկանիշներ։ Տանիքը երկկողմանի է, պսակված արձանագրությամբ։ Շենքի գմբեթը սալիկապատված է։ Շենքի ճակատին նկարված էր Սուրբ Գրիգորը, 20-րդ դարի սկզբին այն փոխարինվել է Մարիամ Աստվածածնի պատկերով։ Եկեղեցու ներքին հարդարանքից պահպանվել են սուրբ Դոմինիկի, Հովսեփի, Նիկողոսի, Ստանիսլավի և Ֆրանցիսկոսի բարձրադիր պատկերները և որոշ որմնանկարներ։ Շենքի հիմնական ճակատը, նայում ​​է դեպի արևելք։ Եկեղեցին ցանկապատված է մեծ պատով, որը հրակնատներ ունի և կազմել է քաղաքի պաշտպանական գծի մի հատվածը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:1710 հիմնադրումներ Ուկրաինայում
Անտոնինիոս Պիոսի սյուն
Անտոնինիոս Պիոսի սյուն (Colonna di Antonino Pio), սյուն Հռոմի Մարսի դաշտում։ Տեղադրվել է 161 թվականին կայսրեր Մարկոս Ավրելիոսի և Լուցիոս Վերոսի ջանքերով իրենց հոգեհոր՝ նախկին կայսր Անտոնինիոս Պիոսի պատվին։ XVII դարում սյունը թյուրիմացաբար անվանվել է Մարկոս Ավրելիոսի անունով։
Ներկայումս պահպանվել է միայն պատվանդանը։
Կառուցվածք
Սյունն ունեցել է 14,75 մ բարձրություն և 1,9 մ տրամագիծ։ Այն կառուցվել է կարմիր գրանիտից։ Սյան վրա չի եղել ժապավենաձև մաս, ինչպես Տրայանոսի և Մարկոս Ավրելիոսի սյուների վրա։ Ինչպես նշված է սյան արձանագրությունում, կառույցի համար գրանիտը բերվել է դեռևս 106 թվականին։ Սյան պատկերով մետաղադրամներից կարելի է ենթադրել, որ սյան գլխին եղել է Անտոնինիոսի քանդակը։
Սյունը կապված է եղել կայսեր և իր կնոջ՝ Ֆաուստինայի դամբարան–եկեղեցուն, որը գտնվել է սյունից 25 մ հյուսիս՝ սյան հետ կազմելով մեկ ընդհանուր գիծ։
Պատմություն
XVIII դարում սյան պատվանդանը հայտնվել էր հողի հաստ շերտի տակ, սակայն սյունը վեց մետրով դուրս էր մնացել հողից։ 1703 թվականին կառույցը Ֆրանչեսկո Ֆոնտանայի ջանքերով ամբողջովին ազատվում է հողի շերտից, սակայն կառույցի հետագա ճակատագիրը չի վճռվում։ Այն երկար ժամանակ մնում է ծածկի տակ։ 1759 թվականին սյունը վնասվում է հրդեհից։ 1764 թվականին այն փորձում են նորոգել, սակայն սյան գրանիտը նյութ է ծառայում Մոնտեչիտորիո հրապարակի կոթողի համար։
Սյան պատվանդանը այդ նույն ժամանակ տեղափոխվել է և 1741 թվականին վերականգնվել Մոնտեչիտորիո հրապարակում։ 1787 թվականին այն փոխանցվել է Վատիկանի թանգարանին։ Ներկայումս պատվանդանը գտնվում է Վատիկանի պատկերասրահի մուտքի առաջ։
Պատվանդանի ձևավորում
Պատվանդանի մի կողմում կա արձանագրություն, մյուս երկու կողմերում ձիավորների մասնակցությամբ թաղման տեսարան է պատկերված։ Չորրորդ կողմում ներկայացված է կայսրի և նրա կնոջ աստվածացման տեսարան․ պահապան հրեշտակները արծիվների ուղեկցությամբ նրանց երկինք են տանում։ Անտոնինիոս Պիոսը ձեռքին ունի արծվի քանդակով գայիսոն։ Կոմպոզիցիայի ներքևի մասում պատկերված է տղամարդու կերպար, ով խորհրդանշում է Մարսի դաշտը։ Աջից Հռոմը խորհրդանշող կնոջ կերպարանք է․ նա հենված է գայլի, Հռոմուլոսի և Հռեմոսի պատկերով վահանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հռոմի տեսարժան վայրեր
Ռետչա
Ռետչա (Ретча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի ձախ ափում՝ 382 կմ հեռավորության վրա։ Ակունքը գտնվում է Խարովսկի գյուղի ծայրում, և Կադնիկովից 75 կմ հարավ-արեւմուտք, հոսում է ներքին Պրիսուխոնսկի անտառային տարածքում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Բեշադալար
Բեշադալար (Beşadalar, Χελιδόνιαι), կղզյակների խումբ Թուրքիայի Հանրապետության Անթալիայի մարզում, Միջերկրական ծովում։ Այս կղզյակները տեղակայված են Կապե Գելիդոնիային մոտ, Անատոլիայի հարավային ափամերձ շրջանում։ 5 կղզյակներից ամենամեծը կոչվում է Devecitaşı Ada։ 5 կղզիներից 2-ը ունեն 400-500 ոտնաչափ բարձրություն, մնացած երեքը շատ փոքր և անբերրի են ։
Զատիկ (անձնանուն)
Զատիկ, հայկական արական և իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զատիկ՝ «հարության տոն» բառից։ Համազոր անուններ են հայերեն Հարությունը, Տոնականը, հունարեն Անաստասը, ֆրանսերեն Պասկալը, թուրքերեն Բայրամը։ Սկսել է գործածվել է 15-րդ դարից։ Այս անձնանունից է առաջացել Զատիկյան ազգանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական երկսեռ անձնանուններ
Մատեո Գենդուզի
Մատեո Գենդուզի (Mattéo Guendouzi, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Արսենալի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։