cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջեյմս II (Շոտլանդիայի թագավոր)
Մահ
Այս պաշարման համար Ջեյմսը վերցրել էր Ֆլանդրիայից ներմուծված թնդանոթների մի մեծ քանակ։ Օգոստոսի 3-ին նա կանգնել էր էր այդ թնդանոթներից մեկի մոտ, որը կոչվում էր «առյուծ», երբ այն պայթել ու սպանել է նրան։ Փիթսքոթիի Ռոբերտ Լինդսեյը Ջեյմսի իշխանության մասին իր պատմության մեջ նշում է, որ «քանի որ թագավորը կանգնած էր մի հրետանու մոտ, նրա ազդրի ոսկորը բաժանվել էր երկու մասի արգելափակված կրակոցի պատճառով, որը նրան գետնին էր տապալել ու սպանել։»
Շոտլանդացիները շարունակել են պաշարումը Անգուսի 4-րդ կոմս Ջորջ Դուգլասի կողմից գլխավորվելով, ու մի քանի օր անց ամրոցն ընկել է։  Երբ արդեն ամրոցը գրավված էր, Ջեյմսի այրին՝ Մերի Գուելդերսը, հրամայել էր քանդել այն ։ Ջեյմսի  որդին դարձել է Ջեյմս III ու Մերին հադես է եկել որպես խնամակալ մինչև իր մահը՝ երեք տարի անց։
Զավակներ
Ջեյմսն ամուսնացել է Մերի Գուելդերսի հետ Հոլիրուդ վանքում 1449 թվականի հուկիսի 3-ին։ Ունեցել են յոթ երեխա․
Իր անհայտ սիրուհուց Ջեյմսն ունեցել է մեկ ապօրինի որդի․
Հետագա ընթերցանություն
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի միապետներ
Ուլմ
Ուլմ (Ulm), քաղաք Գերմանիայում, Բադեն-Վյուրտեմբերգ երկրամասում, Դանուբ գետի ափին։ Գտնվում է Շտուտգարտից մոտավորապես 90 կմ հարավ-արևելք և Մյունխենից 140 կմ հարավ-արևմուտք։ Բնակչությունը կազմում է մոտ 120000 մարդ։ Քաղաքն Ալբա-Դանուբ շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Հայտնի է 854 թվականից, հարուստ պատմություն ունի, 18-րդ դարից սկսած՝ կայսերական քաղաք (Reichsstadt)։ Զարգացած արդյունաբերության շնորհիվ այն խոշոր տնտեսական կենտրոն է։ Քաղաքը հայտնի է որպես Ալբերտ Այնշտայնի ծննդավայր։
Աշխարհի ամենաբարձր` Ուլմ Մյունսթեր տաճարը (161.53 մ) գտնվում է Ուլմ քաղաքում (կառուցվել է 1377-1891)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1181 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիրեք Կուպերներին
«Սիրեք Կուպերներին» (Love the Coopers), 2015 թվականի ամերիկյան կինոկատակերգություն, որ նկարահանել է ռեժիսոր և սցենարիստ Ջեսի Նելսոնը։ Գլխավոր դերերը կատարել են Դայան Քիթոնն ու Ջոն Գուդմենը։ Միացյալ Նահանգներում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին ։
Սյուժե
Սուրբծննդյան կատակերգություն է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունենում, երբ տոնակատարությանը հավաքվում են մի մեծ ընտանիքի չորս սերունդների ներկայացուցիչներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր
Տրուտնով
Տրուտնով (Trutnov, Trautenau. lidově Trauč ), քաղաք Չեխիայում՝ Հրադեց Կռալովեի մարզում, որի կազմի մեջ գտնվող նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է ։ Ընկած է Կրկոնոշե լեռնազանգվածի ստորոտին, Էլբայի վտակ Ուպա գետի ափին, մարզկենտրոնից մոտավորապես 40 կիլոմետր, երկրի մայրաքաղաք Պրահայից 118 կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Զբաղեցնում է 10 332 հեկտար տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2020 թվականի տվյալներով եղել է 30.234 : Տնտեսության հիմնական ճյուղերն են տեքստիլ արդյունաբերությունը (գլխավորապես վուշե գործվածքեղենի ու հագուստների արտադրությունը) և ապակեգործությունը։ Գործում է «Կրակոնոշ» գարեջրի գործարանը ։
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է մոտավորապես 1260 թվականին, ներկայիս անվանումով (սկզբնապես՝ գերմաներեն տարբերակով)՝ 1301 թվականին։ XIV դարի վերջերից գտնվել է Բոհեմիայի միապետների տիրապետության ներքո։ Բազմիցս հարձակումների է ենթարկվել, դիմակայել։ Հուսյան պատերազմների ժամանակ՝ 1421 թվականին, գրավվել է Յան Ժիժկայի զորքերի կողմից։ Երեսնամյա պատերազմի տարիներին շվեդները երկու անգամ՝ 1642 և 1647 թվականներին պաշարել են քաղաքը։
Արդյունաբերական առաջին ձեռնարկություններն այստեղ հինադրվել են XIX դարում. 1823 թվականին բացվել են կտավագործական մանուֆակտուրան և մետաքսաթելի ֆաբրիկան։ Մինչև 1945 թվականը քաղաքը հիմնականում բնակեցված է եղել գերմանացիներով, ներկայումս մեծամասնություն են կազմում չեխերը։
Այստեղ է 1817 թվականի մայիսի 18-ին ծնվել չեխ բանաստեղծ, գրող, հրապարակախոս, 1848—1849 թվականների չեխական հեղափոխության եռանդուն մասնակից Ուֆֆո Դանիել Հոռնը։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը լավ պահպանվել է և գտնվում է պետության հովանու ներքո։ Ճարտարապետական հուշարձաններից հիշարժան են հատկապես Տրուտնովի կենտրոնական հրապարակում կանգնեցված, բարոկկո ոճի, 11 մետր բարձրություն ունեցող սյունը, Կույս Մարիամի եկեղեցին՝ իր 64-մետրանոց աշտարակով ու ընդարձակ սրահով, որը ներկայումս ծառայում է որպես համերգասրահ, Յան Նեպոմուցկուն ու Սուրբ ընտանիքը պատկերող արձանախմբերը։
Տրուտնովի մերձակայքում է գտնվում Յանսկե Լազնե հանրահայտ առողջարանը։
Անվանի անձինք
1974 թվականին Վացլավ Հավելը՝ Չեխոսլովակիայի և Չեխիայի Հանրապետության ապագա նախագահը, ինն ամիս աշխատել է «Կրակոնոշ» գարեջրագործարանում ։
Քույր քաղաքներ
Տրուտնովը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ[.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Չեխիայի բնակավայրեր
Ռոստիսլավ Սերգեև
Ռոստիսլավ Սերգեև (Ростисла́в Алекса́ндрович Серге́ев, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
1948 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1957 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1948 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ռոբերտ Լոպես
Ռոբերտ Լոպես (Robert Lopez, ), ամերիկացի երգահան և երաժշտություն ​​գրող, ով հայտնի է որպես «Մորմոնների գիրք» և «Ավենյու Քյու» մյուզիքլների համատեղ արտադրությամբ, ինչպես նաև Ուոլթ Դիսնեյի, «Սառը սիրտ» և «Կոկոյի գաղտնիքը» մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի երգերի երաժշտության համահեղինակությամբ, իր կնոջ Քրիստեն Անդերսոն-Լոպեսի հետ։
«Ոսկե գլոբուս» մրցանակ
=== Գրեմմի մրցանակ ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոկոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
(7759) 1990 QD2
(7759) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 22-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,358414 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8661 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8507 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1322,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272129 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ակվինո
Ակվինո (Aquino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ֆրոզինոնե պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 5301 մարդ (2004), բնակչության խտությունը՝ 281 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3031։ Հեռախոսային կոդ՝ 00776։ Քաղաքի տոնը նշվում է՝ մարտի 7-ին և սեպտեմբերի 1-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Պավել Չեխով
Պավել Եգորովիչ Չեխով (Павел Егорович Чехов, ), երրորդ, ապա երկրորդ գիլդիայի վաճառական։
Անտոն Չեխովի հայրը։
Կենսագրություն
Պավել Չեխովը ծնվել է ճորտ գյուղացու ընտանիքում, Օլխովատկա գյուղում։ Կրթություն է ստացել գյուղական դպրոցում, եկեղեցում սովորել է երգել և ջութակ նվագել։ Տասնվեց տարեկանում նա հետ գնվեց հոր կողմից։ Այնուհետև Պավել Եգորովիչը հայտնվեց Դոնի Ռոստովի ազնվական քաղքենիների դասում։ 1854 թվականին ամուսնացել է Եվգենյա Մորոզովայի հետ (1835-1919)։ Այս ամուսնությունից նրանք հինգ որդի են ունեցել, այդ թվում՝ Անտոն Չեխովը և մեկ դուստր։ Պավել Չեխովը զբաղվում էր անասնապահությամբ և ապա առևտուրով, որը սովորել էր Տագանրոգում։ Գումար տնտեսելով` կարողանում է ընդունվել երրորդ գիլդիայի առևտրականների միություն։ Հետագայում կարողանում է դառնալ երկրորդ գիլդիայի առևտրական։ Զբաղվում էր հասարակական գործունեությամբ։ 1871 թվականին նրան շնորհվում է մեդալ։ 1876 թվականին երկաթուղին հասավ Ռոստով։ Սրա հետ կապված (ինչպես նաև քարե տան կառուցումը, որը շատ թանկ է նստում կապալառուի մեղքով), Պավել Չեխովը սնանկանում է։ Նա ստիպված էր փախչել Մոսկվա (ընտանիքը նույնպես այնտեղ է գնացել) և մեկուկես տարի ապրել աղքատության մեջ, մինչև որ  աշխատանք է գտնում վաճառական Ի. Է. Գավրիլովի մոտ, որտեղ էլ տասներեք ու կես տարի աշխատում է Պավել Եգորովիչը։ 1892 թվականից ապրել է Անտոն Չեխովի Մելիխովյան կալվածքում։ Այնտեղ նա հսկում էր տնային տնտեսությունը, խնամում պարտեզը, կարդում թերթեր և օրագիր էր պահում ։
Մահացել է 1898 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ անհաջող վիրահատական միջամտությունից հետո։ Թաղված է Նովոդևիչևյան գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխով Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Նովոյամուրզինո
Նովոյամուրզինո (Новоямурзино, Яңы Ямурҙа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 373 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գետեն
Գետեն (Гетен, Hetyen), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գետեն գյուղում բնակվում էր 761 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1278 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 595,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ակնառու հասարակական ներդրման համար մեդալ (Նորվեգիա)
Ակնառու հասարակական ներդրման համար մեդալ, Նորվեգիայի պետական պարգև։
Պատմություն
Մեդալը հաստատվել է Շվեդիայի և Նորվեգիայի Կարլ Յոհան XIV թագավորի կողմից 1919 թ.-ի ապրիլի 10-ին որպես խրախուսական պարգև Նորվեգիայի քաղաքացիներին հանուն երկարատև, խրախուսական և հասարակական աշխատանքի համար։ Մեդալով պարգևատրման ցուցակը կառավարությանն է ներկայացվում Նորվեգիայի արդարադատության նախարարի կողմից։ Նիստին մասնակցում է նաև Նորվեգիայի թագավորը ։
Սկզբնական շրջանում մեդալը ունեցել է մեկ աստիճանակարգ, սակայն 1844 թ.-ի ապրիլի 13-ից կարգավիճակի մեջ կատարվեցին փոփոխություններ և այն ունեցավ երկու աստիճանակարգ՝ ոսկե և արծաթե։
Ակնառու հասարակական ներդրման համար ոսկե մեդալ շնորհվել է հազվադեպ։ Այս հանգամաքնը բարձրացրել է մեդալը հեղինակությունը հասարակության մեջ։ Պատմության մեջ ոսկե մեդալով պարգևատրվել է ընդամենը 28 մարդ։ 1945 թ.-ից հետո ոսկե մեդալ ստացել են 10 անձ։ Նորվեգիայի կառավարության նախաձեռնությամբ ոսկե մեդալով պարգևատրվել է Նորվեգիայի թագավոր Հակոն VII-ը իր հոբելյանի կապակցությամբ։ Կառավարությունն այդ քայլը պատճառաբանել է հետևյալ կերպ. «Խաղաղ և պատերազմական ժամանակաշրջանում երկար տարիներ աշխատելով երկրի և ժողովրդի համար՝ նորին գերազանցությունը իրագործել է իր կարգախոսը՝ «Ամեն ինչ Նորվեգիայի համար», և պետության նախարարների խորհուրդը չի կարող համաձայնության չգալ, որպեսզի նորին գերազանցությունը այսուհետ կրի այս մեդալը»։ 1973 թ.-ին ոսկե մեդալով պարգևատրվեց նաև Նորվեգիայի Օլաֆ V թագավորը իր 70-ամյակի կապակցությամբ։ Ակնառու հասարակական ներդրման համար արծաթե մեդալ մինչ 1920 թ.-ը շնորհվել է մեծ թվով անձանց, սակայն հետագայում պարգևատրումները քչացան։ 1945 թ.-ից հետո արծաթե մեդալ են ստացել ընդամենը 10 անձ, որոնցից վերջինը ստացել է 1960 թ.-ին։ Վերջին պարգևատրումը եղել է 1995 թ.-ին։ Մեդալը դադարել են շնորհել 2004 թ.-ից  ։
Նկարագրություն
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված ոսկուց կամ արծաթից՝ պայմանավորված աստիճանակարգով։ Սկզբնական շրջանում այն վերևի հատվածում ուներ թագ, այնուհետև այն փոխարինվեց արքայական պսակով։ Դիմային հատվածում պատկերված է տվյալ պահին իշխող թագավորի դիմանկարը՝ եզրերին գրված թագավորի անունը և կարևգախոսը։ Հակառակ կողմում պատկերված է դուբի տերևներից պատրաստված դափնեպսակ, որի մեջտեղում գրված է «For borgerdåd»: Մեդալին ամրացված է օղակ որի միջոցով այն ամրացվում է ժապավենին։ Ժապավենը պետական դրոշի գույներով ներկված մետաքսից է։
Աղբյուրներ
հասարակական ակնառու
MTV
Հեռուստաալիքներ
MTV հեռուստաալիքների ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Երաժշտական հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ժամանցային հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Անգլալեզու հեռուստաալիքներ
Յանա Յացկովա
Յանա Յացկովա (Jana Jacková, ), չեխ շախմատիստուհի, կանանց գրոսմայստեր (2001), միջազգային վարպետ (2004)։
Կենսագրություն
Յանա Յացկովան ծնվել է Չեխիայի Ֆրիդեկ-Միստեկ քաղաքում։ Կրտսեր տարիքում նա ստացել է լավագույն չեխ շախմատիստուհիների կոչումը։
1998 թվականին հաղթող է ճանաչվել Չեխիայի առաջնությունում ։ 1999 թվականին Երևանում տեղի ունեցած Շախմատի Եվրոպայի թիմային առաջնությունում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը ։ Չեխիայի կանանց հավաքականի կազմում վեց անգամ մասնակցել է օլիմպիադաների և հինգ անգամ՝ Եվրոպայի  թիմային առաջնությունների։
1997 թվականին Պուլայում կայացած Եվրոպայի թիմային առաջնությունում նա լավագույն արդյունքն է ցույց տվել անհատական պայքարում ։
Յանան իր շախմատային կարիերայի գագաթնակետին հասել է 2007 թվականի ապրիլի 1-ին՝ 2423 միավորով և ՖԻԴԵ-ի վարկանիշային աղյուսակի կանանց շրջանում զբաղեցրել 41-րդ հորիզոնականը։
2008 թվականին նա հայտնի է դարձել շախմատային աշխարհում՝ Մարիանսկե Լազնեում կայացած «վետերաններն ընդդեմ կանանց» խաղի առաջին տուրում աշխարհի չեմպիոն Անատոլի Կարպովի նկատմամբ տարած իր հաղթանակով։
2010 թվականի կեսերից դադարել է մրցաշարերին մասնակցելուց։
Հարոտի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Անունս Վիոլա է
Անունս Վիոլա է, 2013 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Մելիք Փայասի
Մելիք Փայասի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Անունս Վիոլա է
Սյուժե
Երիտասարդ աղջկա հոգեվիճակ ազատության ձգտման և աշխարհընկալման ճանապարհին։ Սիրո և ընկերության հասկացողությունը փոշիանում է շրջապատի և հասարակության նսեմացուցիչ վերաբերմունքից։ Երիտասարդ աղջիկն իր փրկությունը տեսնում է միայնության, ինքնամփոփության մեջ, մինչ այն պահը, երբ հանդիպում է Աննային։ Նա փորձում է ապրել իր նոր ընկերուհու կյանքով՝ կարծելով, թե դա կլինի իր փրկությունը շրջապատից, ուր կորցրել էր իր «ես»-ը։ Մտնելով ընկերուհու կյանքը՝ պարզում է, որ նա նույնպես ունի շրջապատում և ընտանիքում անհանդուրժողականության խնդիր և որ իր վիճակն ավելի հանդուրժելի էր, քան այդ նոր ձեռք բերած կյանքում։
Մելիք Փայասի
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1825 թվականին։
Անունս Վիոլա է
Սյուժե
Հարցի լուծումն է՝ անէանալ, ձուլվել բնությանը՝ միակ մարդկայինին ։
Մելիք Փայասի
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 450, իսկ 1908-ին՝ 569 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Անունս Վիոլա է
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուբեն Քոչարի ֆիլմեր
Սուրեն Մեհրաբյան
Սուրեն Արամայիսի Մեհրաբյան, հայ թառահար։
Կենսագրություն
Սուրեն Մեհրաբյանը ծնվել է 1952 թվականին Կիրովաբադ (Գանձակ) քաղաքում։
1968 թվականին ավարտել է տեղական երաժշտական դպրոցը, իսկ 1972 թվականին Բաքվի երաժշտական ուսումնարանը, իսկ 1977 թվականին Բաքվի կոնսերվատորիան։ Աշխատել է տեղի ֆիլհարմոնիայի անսամբլում որպես մենակատար։
1988 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան։ Եղել է Հայաստանի ժողովրդական նվագարանների նվագախմբի մենակատար թառահարը։
1992 թվականից բնակվում է Լոս Անջելեսում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ թառահարներ
Պյոտր Իվանով
Պյոտր ԱՆիսիմովիչ Իվանով (Пётр Анисимович Иванов, ), պրոլետարական գրող, ակտիվ գործունեություն է ծավալել 1920-ականների երկրորդ կեսին։
Կենսագրություն
Պիտեր Իվանովը ծնվել է Դոնի Ռոստովում, երկաթուղային փականագործի ընտանիքում ։ 16 տարեկան հասակից սկսել է աշխատել գործարանում ։
17 տարեկան հասակում միացել է Հարավառուսաստանյան սոցիալ-դեմոկրատական խմբի միջնակարգ դպրոցի աշակերտների կազմակերպչական խմբին ։ 1901 թվականից եղել է Բոլշևիկների կուսակցության անդամ ։ 1902 թվականին մասնակցել է Ռոստովի գործադուլին ։ 1903 թվականի մայիսից անդամակցել է Բոլշևիկյան կուսակցության Դոն կոմիտեին ։ 1903 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Բոլշևիկյան կուսակցության Դոն կոմիտեի անունից ելույթ է ունեցել Հարավռուսաստանյան խմբի հավաքի ժամանակ, որից հետո անմիջապես ձերբակալվել է ։ 1904 թվականին երկու անգամ ձերբակալվել և ազատազրկվել է ։ 1904 թվականի հուլիսին փախել է Կուբան, որտեղ որոշ ժամանակ ապօրինի եղել է Կուբանի շրջկոմի անդամ ։ Վերադառնալով Ռոստով՝ կրկին ձերբակալվել և բանտարկվել է ։
1905 թվականի հունվարի 18-ին նրան ձերբակալեցին Վլադիկավկազի արհեստանոցներում գործադուլ կազմակերպելու մեղադրանքով ։ 1905 թվականի ապրիլի 14-ին կրկին ձերբակալվեց ։ Նրան ձերբակալել են նաև 1905 թվականի սեպտեմբերի 22-ին (հոկտեմբերի 17-ի մանիֆեստի շնորհիվ, նրան ազատ են արձակել 1905 թվականի հոկտեմբերի 22-ին) ։ Լինելով Աշխատավորների պատգամավորների խորհրդի և Դոնի Կոմիտեի անդամ՝ նա ակտիվ մասնակցություն է ունենում ինչպես կազմակերպությունում, այնպես էլ 1905 թվականի  զինված ապստամբությանը ։ 1906 թվականի ապրիլին նա կրկին ձերբակալվում և ուղարկվում է  Տոբոլսկի նահանգի Տուրինսկ քաղաք ։ 1906 թվականի հուլիսին փախչում է աքսորից Ռումինիա և այնտեղից փորձում մեկնել Փարիզ, բայց 1906 թվականի նոյեմբերին նրան սահմանին ձերբակալում են և աքսորում ։ 1908 թվականին նա նորից փախավ, բայց բռնվեց Վիլնոյում ։ 1909 թվականին Տոբոլսկի նահանգապետի հրամանով նրան երկու ամսով կալանավորեցին։
1910 թվականին աքսորից վերադառնում է Ռոստով, որտեղ աշխատում է որպես փականագործ, մահճակալների արտադրության գործարանում։ Նույն թվականին նա հեռանում է ՌՍԴԲԿ-ից։ 1911-1914 թվականներին եղել է «Լուսավորություն» հրատարակչության գրքերի տարածման գործակալ ։ Նա շրջում էր Դոնի և Կուբանի մարզերում, ինչպես նաև Սև ծովի ափերի երկայնքով և բաժանում այբբենարաններ և դպրոցական գրքեր ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա աշխատել է Նոբելի պաշտպանական գործարաններում ։
Փետրվարյան հեղափոխության ժամանակ նա ագիտացիոն աշխատանքներ էր կազմակերպում զորանոցում, պահեստներից զենք էր խլում և զինում բանվորներին ու զինվորներին ։ 1918 թվականին նա Պետրոգրադի գործադիր կոմիտեի նախագահ Վ. Վոլոդարսկու կողմից գործուղվում է Ղրիմ` որպես պարենավորման գծով հատուկ հանձնակատար ։ 1918 թվականի փետրվարի 20-ին Պյոտր Իվանովը գալիս է Թեոդոսիա ։ Նույն թվականին նա մասնակցում է «Գեորգիևյան ասպետների միության» սպիտակգվարդիական ապստամբության  ճնշմանը Թեոդոսիայում ։ Մասնակցում է նաև Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը ։
1918 թվականին նա վերադառնում է Ռոստով, որն այդ ժամանակ գրավված էր Սպիտակ բանակի կողմից, այստեղ 1918 թվականի աշնանից մինչև 1920 թվականը նա աշխատում է կոշիկի գործարանում որպես հսկիչ  և բնակվում ընդհատակյա գաղտնի բնակարանում ։ 1920 թվականի մարտին Կարմիր բանակի կողմից Ռոստովի ազատագրումից հետո, Պյոտր Իվանովը սկսեց աշխատել որպես Պետրոկուբկուբկոմունայի տեսուչ ։ Շուտով նա դարձավ պարենային ջոկատի ղեկավար, մասնակցեց գնդապետ Նազարովի վրանգելյան դեսանտի  մարտերին։ 1920 թվականի նոյեմբերից ՀԿ (բ)Կ անդամ էր ։
1920 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1924 թվականի օգոստոսը եղել է Դոնի մարզային գործադիր կոմիտեի անդամ և Դոնի մարզային բանվորա-գյուղացիական տեսչության ղեկավար ։ Միևնույն ժամանակ սովորել է Ռոստովի համալսարանում, բայց մասնագիտություն չի ստացել՝ առաջին կուրսից հեռացվելու պատճառով ։ 1924 թվականի օգոստոսից մինչև 1925 թվականի ապրիլը Պյոտր Իվանովը աշխատել է որպես սպառողական կոոպերատիվների հարավ-արևելյան մարզային միության վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ ։
1925 թվականին տեղափոխվում է Մոսկվա ։ Նույն թվականին սկսում է հրատարակվել ։ 1926 թվականից աշխատում է հեղափոխության թանգարանում՝ որպես գիտաշխատող ։ Այս տարիների ընթացքում Պյոտր Իվանովը դասավանդում էր «Մուրճ և մանգաղ» գործարանի դպրոցում ։ Նա աշխատել է Լուսժողկոմի գլխավոր ռեպերտուարային հանձնաժողովում ։ 1934 թվականին նա ստանում է խիստ նկատողություն՝ Մոսկվայի քաղաքային կուսակցության կոմիտեի նախազգուշացմամբ՝ «ինքնաքննադատությունը ճնշելու և ղեկավարության սխալները կոծկելու համար» ։ 1930-ականների վերջին աշխատել է որպես գրական խորհրդատու «Գեղարվեստական գրականություն» հրատարակչությունում ։ 1939 թվականին նա լքում է Մոսկվան, չնայած այն հանգամանքին, որ նա այնտեղ առանձնացված բնակարան ուներ (ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի 3-րդ տուն, Բոժեդոմսկի նրբ., Տուն 1, բնակարան 1) ։
1939 թվականի մայիսից մինչև 1941 թվականի հունիսի 8-ը եղել է Պսկովի մարզի Պուշկինոգորսկի շրջանի Ա. Ս. Պուշկինի թանգարան-արգելոցի «Միխայլովսկոյե» թանգարան-դաստակերտի ղեկավարը ։ 1940 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1941 թվականի հունիսի 10-ը Ա. Ս. Պուշկինի թանգարան-արգելոցի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատարն էր ։
Ստեղծագործություն
1925 թվականին լույս տեսավ Իվանովի «Հաստոցից մինչև բարիկադ» վեպը, որտեղ նկարագրվում էր աշխատանքային շարժումը Ռուսաստանում մինչև 1905 թվականի հեղափոխությունը և դրանից անմիջապես հետո, խմբակների ձևավորում, բանվորների և ոստիկանության միջև բախումներ, հավաքույթներ, ջարդեր, ցույցեր և համանման այլ միջոցառումներ։ Այս գրքի գեղարվեստական արժանիքները շատ չափավոր են, ստեղծագործության ֆաբուլան պրիմիտիվ է, ներկայացման լեզուն չափազանց թերթային և պարունակում է շաբլոններ ։ Այնուամենայնիվ, վեպը ունեցել է չորս վերահրատարակություն  ։
1927 թվականին Պյոտր Իվանովը գրեց «Չոր գիլյոտին» վերնագրով շարունակական վեպը («չոր գիլյոտին» էվֆեմիզմը օգտագործվում էր տաժանակրությունը և աքսորը պատկերելու համար)։ 1928 թվականին լույս տեսավ վեպի երկրորդ հրատարակությունը որոշ չափով վերամշակված տեսքով ։
Ժամանակակիցների կարծիքով, Իվանովի ստեղծագործությունը դրական դեր խաղաց պրոլետարական գրականության ձևավորման գործում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Գլուբոկոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Գլուբոկոե (Глибоке), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դոբրյակով։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գլուբոկոե գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,359 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 64,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1909 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սենալես
Սենալես  (Senales), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1398 մարդ, խտությունը կազմում է 7 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 211 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։
101 դալմատիններ 2։ Պաչտի արկածները Լոնդոնում
«101 դալմատիններ 2։ Պաչտի արկածները Լոնդոնում» (101 Dalmatians II: Patch's London Adventure), 2003 թվականին Walt Disney Pictures ընկերության թողարկած մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը, որը «101 դալմատիններ» մուլտֆիլմի շարունակությունն է։
Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում առաջին մասի ավարտից մոտ 1 ամիս հետո։ Ընտանիքն արդեն համակերպվել է այն մտքի հետ որ ընտանիքում կա 99 շուն։ Բայց Պատչը (Պյատնիշ), որը տարբերվում է աչքերի շուրջն ունեցած բծերով, չի ցանկանում տեղափոխվել ագարակ, քանի որ երազում է ծանոթանալ հեռուստաստղ սուպերշուն Գրոբոյի հետ (Րին-Տին-Տին)։ Ընտանիքը տեղափոխման ժամանակ պատահաբար մոռանում է նրան, իսկ Պատչը միանգամից գնում է Գրոմոբոյի նոր սերիայի ֆիլմի փորձին մասնակցելու։ Բոլորին, այդ թվում Պատչին, ստուգում են, թե ով ինչքան բարձր է հաչում։ Հուզմունքից նա շատ ցածր ձայն է հանում՝ ծիծաղեցնելով բոլորին։
Այդ ժամանակ Գրոմոբոյն իմանում է իր գործընկեր Զիգզագից, որ իրականում այդ փորձերը կազմակերպել են Գրոմոբոյին փոխարինող գտնելու համար։ Չցանկանալով զրկվել աստղային կյանքից՝ Գրոմոբոյը փախչում է լսումներից՝ իրական հերոսություն գործելու համար, և հանդիպում է Պատչին, ով համարում է իրեն իրական հերոս։ Արդյունքում նրանք փորձում են տարբեր հերոսություններ անել, բայց ընկնում են տարբեր ծիծաղելի իրավիճակների մեջ։ Այդ ժամանակ Ստերվելա Դե Վիլը դուրս է գալիս բանտից պայմանով, որ երբեք մորթուց պատրաստված գործվածք երբեք չի ստանա։ Նա որոշում է մուշտակներ ունենալու ցանկությունը փոխհատուցել բծերով նկարներով, սակայն միևնույնն է ցանկանում է մուշտակներ և գողանում շներին։
Լսելով դրա մասին, Պատչն ու Գրոմոբոյը գնում են նրանց փրկելու։ Ճանապարհին նրանց միանում է Զիգզագը։ Սակայն չմտածված քայլերը բերում են ձախողման, Պատչն ու Գրոմոբոյը գերիավարվում են։ Զիգզագը բացում է բոլոր քարտերը․ իրականում ոչ ոք չէր պատրաստվում փոխարինել Գրոմոբոյին, Զիգզագը ցանկանում էր դուրս գալ Գրոմոբոյի ստվերից և պատրաստվում էր լսումներից հետո առաջարկել նկարահանվել Գրոմոբոյի փոխարեն։ Զիգզագը վերադառնում է փորձին, իսկ Գրոմոբոյը ասում է Պատչին, որ ինքն ընդամենը դերասան է։ Շունը նեղացած էր, բայց քանի որ գիտեր ֆիլմի բոլոր բառերն անգիր նա միանգամից պլանավորում է իրենց փախուստը։
Գրոմոբոյը որոշում է մնալ վանդակում, քանի որ իրեն մեղավոր էր զգում։ Բայց վերջին պահին, երբ բոլոր շները գրեթե գերեվարված էին, նա հասնում է օգնության։ Գրոմոբոյին ազատել էր Լարսը, ով իմացել էր, թե ինչի համար էր Ստերվելան գողացել բոլոր շներին։ Արդյունքում ոստիկանությունը ձերբակալում է բոլոր հանցագործներին և Զիգզագին, իսկ Պատչը ստանում է բոլորբ քույրերի և եղբայրների հարգանքը։
Պատչ
Խիզախ դալմատին է։ Աջ աչքի կողքին սև բիծ է, այդ պատճառով նրան հաճախ անվանում են «Պյատնիշ»։ Նրա մի ակնաջը սև է, քանի որ «նա միակն է»։ Դարձավ հերոս, քանի որ դրանից առաջ նրան չէին համարում հերոս։ Գրոմոբոյի կրտսեր օգնականը։
Գրոմոբոյ
Օվչարկա շուն, որին Պատչը համարում է հերոս։ Չի եղել հերոս, բայց հաղթելով Ստերվելային և Բյանիկովին դարձել է հերոս։ Ճանապարհորդել է Լոնդոնով Պատչի հետ։ Մի քանի անգամ նրան անվանւոմ են Րին-Տին-Տին։
Ստերվելա դե Վիլ
Միլիոնատեր չարագործ, որը չափից շատ է սիրում մորթուց պատրաստված գործիքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Օդային համբույր
Օդային համբույր, ծիսական կամ սոցիալական ժեստ, սիրո կամ ընկերական համբույրի ձևերից մեկը, որը նշանակում է մարդու ուշադրությունը կամ թեթև սիրախաղը, որը սովորաբար կատարվում է հեռավորության վրա, առանց շրթունքների մարմնական հպման ։ Բացի այդ, ժեստը կարող է ուղեկցվել մուահ ձայնով ։
Օգոստոսի 9-ին նշվում է օդային համբույրի օրը: Այդ օրը Եվրոպական տարբեր երկրներում երիտասարդական հաստատությունների և կազմակերպությունների մեծ մասը կազմակերպում է տոնական ծրագիր և որոշակի ուղղվածությամբ մրցույթներ։
Տեսակներ
Ամենատարածված մեթոդը կատարվում է սեփական ափի համբուրելու միջոցով, որին հաջորդում է ժեստը դեպի մարդու կողմ ուղղելը: Օդային համբույրի մեկ այլ ձև է՝ առանց ձեռքերի օդում համբուրելը, համբույրն ուղղելով դեպի անձը։ Մարմնական համբույրն այս դեպքում ներառում է թեթև համբույր այտին, որն իր մեջ կարող է պարունակել որոշակի ձայն (օրինակ՝ մուահ)
Մշակութային տեսակետ
Ոչ կոնտակտային ժեստը օգտագործվում է որպես երախտագիտության և ուշադրության արտահայտություն: Համբույրը հաճախ օգտագործվում է ժամանակակից աշխարհիկ հասարակության մեջ՝ հանրային ելույթներում ։ Հնդկաստանում օդային համբույրն անվանում են թռչող համբույր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համբույր Կատեգորիա:Ժեստեր
Խալեդ Բագդաշ
Խալեդ Բագդաշ (خالد بكداش, ), Սաուդ Ալ-շաըբ թերթի հիմնադիր, առաջին թարգմանողը կոմունիստական կուսակցության մանիֆեստի։ Սիրիայի բանվորական և ազգային–ազատագրական շարժման գործիչ։ Սիրիայի կոմունիստական կուսակցության (ՍԿԿ) անդամ 1930 թ.-ից։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ 1933 թ.-ից ԱԿԿ ԿԿ քարտուղար։ 1937 թ.-ից ՄԿԿ ԿԿ գլխավոր քարտուղարն է։ Ֆրանս, գաղութային իշխանությունների կողմից բազմիցս ենթարկվել է հալածանքների։ Մասնակցել է Կոմինտերնի VII (1935) կոնգրեսին։ 1954–1958 թթ.-ին ընտրվել է Սիրիայի պառլամենտի դեպուտատ։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է Դամասկոս քրդերի թաղամասում։ Բարձրակարգ կրթությունը ստացել է Դամասկոսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1912 ծնունդներ Կատեգորիա:1995 մահեր Կատեգորիա:Քրդեր Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ
Քելվին Գուվեր
Քելվին Բրայս Գուվեր (Calvin Bryce Hoover, ), ամերիկացի տնտեսագետ, Դյուկի համալսարանի տնտեսագիտության պրոֆեսոր, 1953 թվականին Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ, համեմատական տնտեսական համակարգի հիմնադիր։:
Կենսագրություն
Քելվին Գուվերը ծնվել է 1897 թվականի ապրիլի 14-ին՝ Ջոն Քելվինի և Մարգարիտա Դալիլի (Ռոուդկեփ) Գուվերի ընտանիքում ։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Մոնմութում։ 1914 թվականին ընդունվել է Մոնմութի քոլեջ, սակայն 1917 թվականին ընդհատել է իր ուսումը Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով։ 1917 թվականի մայիսից մինչև 1919 թվականի հունիսը ծառայել է ԱՄՆ բանակի հետևակում, ավելի ուշ դաշտային հրետանու կազմում, եղել է Սեն Միելի գործողության և Մյոզ Արգոնի հարձակման մասնակից ։
Զինվորական ծառայությունից հետո վերադարձել է քոլեջ և 1922 թվականին Մոնմութի քոլեջում ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան, այնուհետև ուսումը շարունակել է 1922-1923 թվականներին Վիսկոնսինի համալսարանում, իսկ 1923-1925 թվականներին Մինեսոտայի համալսարանում, սակայն 1925 թվականին արժանացել է դոկտորական աստիճանի Վիսկոնսինի համալսարանում ։
1923-1925 թվականներին Մինեսոտայի համալսարանում սկսել է դասախոսական գործունեությունը որպես բիզնեսի դասախոս, 1925-1927 թվականներին՝ Դյուքի համալսարանում որպես տնտեսագիտության պրոֆեսորի օգնական, 1927-1974 թվականներին՝ որպես պրոֆեսոր, 1937-1947 թվականներին՝ Դյուքի համալսարանի բարձրագույն դպրոցի դեկան, 1937-1957 թվականներին՝ Ջեյմս Դյուկի անվան ամբիոնի պրոֆեսոր ։
1929-1930 թվականներին որպես սոցիոլոգիական հետազոտությունների խորհրդի աշխատակից, ուսումնասիրել է խորհրդային պլանային տնտեսությունը, 1929-1930 թվականներին այցելել է Մոսկվա։ 1932-1933 թվականներին ուսումնասիրել է նաև Գերմանիայի տնտեսությունը։
1933 թվականին Վաշինգտոն է ժամանել գյուղատնտեսության նախարարի օգնական Ռեքսֆորդ Թահուելի հրավերով և 1933-1935 թվականներին եղել է ԱՄՆ գյուղատնտեսության նախարարության տնտեսական խորհրդականը։ Մասնակցել է գյուղատնտեսության կարգավորման մասին օրենքի մշակմանը և 1935 թվականին դարձել է սպառողների խորհրդական, 1937 թվականին՝ ԱՄՆ ազգային ռեսուրսների կոմիտեի խորհրդատու ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1940-1941 թվականներին ծառայել է ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունում, 1941-1944 թվականներին ռազմավարական ծառայությունների վարչությունում, իսկ 1945 թվականին եղել է տնտեսական հետախուզության բաժանմունքի պետ։
Քելվին Գուվերը 1939 թվականից եղել է ԱՄՆ տնտեսական ասոցիացիայի անդամ, 1940 թվականին՝ փոխնախագահ և 1953 թվականին՝ նախագահ, 1936 թվականին՝ Հարավային տնտեսական ասոցիացիայի անդամ և նախագահ, 1964 թվականին՝ Համեմատական տնտեսության ասոցիացիայի անդամ և նախագահ, Թագավորական տնտեսական ընկերության անդամ, 1934 թվականից՝ Ֆի Բետա Կապա ընկերության անդամ, 1941 թվականից՝ Սոցիոլոգիական հետազոտությունների խորհրդի անդամ։ 1934 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում արժանացել է իրավունքի դոկտորի պատվավոր աստիճանի։ 1935 թվականին Մոնմութի քոլեջում արժանացել է Հումանիտար գիտությունների դոկտորի պատվավոր աստիճանի ։
Ընտանիք
Քելվին Գուվերն ամուսնացել է 1919 թվականի հուլիսի 5-ին Ֆեյթ Միրիամի հետ, ունեցել են երկու դուստր՝ Սիլվիա Ջոան Շրաքը և Քերոլ Ֆեյթ Գուվերը ։
Պարգևներ
Քելվին Գուվերը պարգևատրվել է ՝
Գիտական ներդրում
Քելվին Գուվերը համեմատական տնտեսական համակարգի հիմնադիրն է ։
Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Մարշալի ծրագրի իրականացմանը և տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության աշխատանքներին ։
Բլադի Ֆոլս
Բլադի Ֆոլս, հայտնի է նաև որպես Բլադի Ֆոլլ կամ Կոգլուտոկ, ջրվեժ Կոպպերման գետի վրա։ Տեղակայված է Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի արևմտյան հատվածում, Կանադայի հյուսիս-արևմուտքում։ Ինուիտներիի լեզվով թարգմանվում է որպես «արագ հոսող» ։ Այս վայրը հայտնի է որպես «կոտորածը Բլադի Ֆոլսում» միջադեպի վայր։ Նաև 1913 թվականին այստեղ «պղնձե ինուիտներ» Ուլոքսաքն և Սիննիսյակը սպանել են երկու քահանաների ։ Մոտակա գյուղը` Կուգլուկտուկը (Նունավուտ տարածք), գտնվում է ջրվեժից 15,8 կմ հեռավորության վրա։
Դարեր շարունակ այդ տարածքներում բնակվել են Կոգլուկտոգմյուտ» ենթախմբի ինուիտները ։
1978 թվականին Կուգլուկ կամ Բլադի Ֆոլս տարածքային պարկի հյուսիսարևմտյան մասին շնորհվել է Կանադայի ազգային պատմական պարկի կարգավիճակ, քանի որ այստեղ են գտնվում որսորդական և ձկնորսական հնագիտական տարածքներ, որոնք պատկանում են նախակոլումբիական և ինուիտների քաղաքակրթությանը։ Մնացորդները թվագրվում են Մ․ թ․ ա․ 1700-ական թվականներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի ջրվեժներ
Ջոզեֆ Քորնել
Ջոզեֆ Քորնել (Joseph Cornell, ), ամերիկացի նկարիչ, քանդակագործ, կինոռեժիսոր-ավանգարդիստ։
Կենսագրություն
Նկարիչը մենակյաց կյանք է վարել մոր և հիվանդ եղբոր հետ, Նյու Յորքի ծայրամասում` փոխելով մի շարք ծանր մասնագիտություններ` եղբոր բուժման համար գումար վաստակելով։ 1920-ական թվականներին Քորնելը կրել է Մերի Բեյքեր Էդիի «քրիստոնեական գիտության» գաղափարների ուժեղ ազդեցությունը։ 1920-ական թվականների վերջին նկարիչը Մաքս Էռնսթի ստեղծած կոլաժների ազդեցության տակ անցում է կատարել ասամբլյաժի տեխնիկային («գտնված առարկաներից» ստեղծված եռաչափ կոլաժ), ավելի ուշ հետաքրքրվել է Կուրթ Շվիթերսի և Մարսել Դյուշանի աշխատանքներով։ 1936 թվականից մասնակցել է դադաիստների և սյուրռեալիստների ցուցահանդեսներին, չնայած այն բանին, որ ինքն իրեն երբեք չի համարել սյուրռեալիստ և երբեք չի հետաքրքրվել ո՛չ ենթագիտակցությամբ, ո՛չ հրաշքներով։ Նրա ուղենիշներն են եղել ամերիկացի տրանսցենդենտալիստները, Ժերար դե Ներվալյայի ցնորատեսական արվեստը և Էմիլի Դիքինսոնի պոեզիան։ 1940-1950-ական թվականներին Քորնելը նկարահանել է կարճամետրաժ փորձարարական ֆիլմեր, այդ թվում նաև` ամերիկյան ավանգարդ կինոյի առաջնորդ Սթեն Բրեքինջի («Կախարդական մատանի», 1955) և այլոց հետ համահեղինակությամբ։ Քորնելի և Բրեքինջի տարաձայնության մասին ուշագրավ պատմությունը պատմում է Գայ Դավենպորտն իր «Պերգոլեզիի շունը» էսսեում։
Ճանաչում և հայտնիություն
Ջոզեֆ Քորնելին մեծ ճանաչում է բերել Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում կայացած իր անհատական ցուցահանդեսը (1967) և Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում կայացած «Ասամբլյաժի արվեստ» խորագրով խմբակային ցուցահանդեսը (1961), որտեղ նրա` մանկական «գաղտնիքներ» հիշեցնող արկղերը ցուցադրվել են առանձին սրահում։ Նրա ստեղծագործությունն արձագանք է գտել Նյու Յորքի ավանգարդի նոր ալիքի ներկայացուցիչների շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ
Տղամարդկանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականների ցանկ
Այս տղամարդկանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականների ցանկն է։
ԿՈՆԿԱԿԱՖ (Հյուսիսային, Կենտրոնական Ամերիկա և Կարիբյան ավազան)
1. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի անդամներ են, բայց չեն անդամակցում ՖԻՖԱ-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Llista de membres afiliats a la FIFA Seznam mužských fotbalových reprezentací Nationalmannschaft Nacia teamo Jalgpalli rahvuskoondiste loend Nemzeti labdarúgó-válogatottak listája Nazionale di calcio 축구 국가대표팀 목록 Nacionālās futbola izlases Senarai pasukan bola sepak kebangsaan Lista tat-timijiet nazzjonali tal-futbol tal-irġiel Lista echipelor naționale de fotbal Список мужских национальных сборных по футболу Seznam nogometnih reprezentanc Millî Futbol Takımları 國家足球隊列表 足球代表隊一覽
Էրիկ Ադամսոն
Էրիկ Ադամսոն (Adamson-Eric, իսկական անունը` Էրիկ Կառլ Հուգո Ադամսոն, Erich Carl Hugo Adamson;), էստոնացի նկարիչ, արվեստի և մշակույթի գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1902 թվականի օգոստոսի 18-ին Տարտու քաղաքում, բազմազավակ ընտանիքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տանը։ Հետագայում սովորելել է Ալեքսանդրովյան գիմնազիայում, ապա նաև Հյուգո Տրեֆների գիմնազիայում։ 1920-1923 թվականներին նա՝ որպես ազատ ունկնդիր, հաճախել է Տարտուի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի դասախոսություններին։ Բացի այդ, Պալլաս գեղարվեստի դպրոցի աշակերտների ցուցակում կար նաև նրա անունը։ 1923 թվականին Ադամսոնը մեկնել է արտասահման և ընդունվել Բեռլին-Շառլոտենբուրգի գեղարվեստաարդյունաբերական դպրոց ։ Էրիկը՝ որպես նկարիչ, վերջնականապես ձևավորվել է 1924-1927 թվականներին Փարիզում ուսում ստանալուց հետո։ Նա ուսանել է մի շարք մասնավոր ակադեմիաներում, այդ թվում նաև Կոլարոսի, Ռանսոնի և Մոնպառնասի ակադեմիաներում, որտեղ դասավանդում էին Ռոժե Բիսերը, Ժորժ Բրաքը, Անդրե Լոթը և ուրիշ վարպետներ ։
Ցուցահանդեսներ
Անհատական
Խմբակային
Ընտանիք
Հայրը՝ Յան Ադամսոնը, հագուստ էր վաճառում։
Մայրը՝ Աննա Ադամսոնը, դաստիարակել է չորս երեխաներին։
Կինը Մերի Ադամսոնն է։ Ամուսնացել են 1936 թվականի հունվարի 2-ին Տալլինում։
Էրիկ Ադամսոնի թանգարանը
1983 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Տալլինի Լյուհիկե Յալգ փողոցի վրա բացեցին Էրիկ Ադամսոնի թանգարանը։ Նկարչի այրին՝ տեքստիլի պրոֆեսոր Մերի Ադամսոնը, Էստոնիայի նկարչության թանգարանին նվիրել է նկարչի աշխատանքներից 1000-ից ավելին՝ պայմանով, որ դրանք պիտի պահպանվեն և ցուցադրվեն այդ շենքում՝ ամբողջական հավաքածուով։ 1992-1993 թվականներին թանգարանը այցելուների համար փակվել է՝ ԷՆԹ-ի գծանկարների ֆոնդի պահպանման պատճառով։
Նովոյանբաևո
Նովոյանբաևո (Новоянбаево, Яңы Янбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիլանովա Սոլարո
Բնակչությունը կազմում է 771 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 52 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0172։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Մադոննա դելլա Նոցեն։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կունեոյի նահանգ
Բրազիլիայի պատմություն
Բրազիլիա պետությունը գտնվում է Հարավային Ամերիկա մայրցամաքում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Գրավում է մայրցամաքի արևելյան և կենտրոնական մասը։ Սահմանակից է Գվիանային, Սուրինամին, Գայանային, Վենեսուելային, Կոլումբիային, Պերուին, Բոլիվիային, Պարագվային, Արգենտինային, Ուրուգվային։
Տարածությունը 8512 հազար քառ. կմ։ Երկրի հյուսիսում Ամազոնի դաշտավայրն է, որը դեպի հյուսիս աստիճանաբար ձուլվում է Գվիանական սարահարթի հարավային մասի բլրավետ հարթավայրերին։ Երկրի մնացած տարածքի գերակշռող մասը գրավում է Բրազիլական սարահարթը (բարձրությունը մինչև 2890 մ, Բունդերյա լեռը)։ Ծայր հարավում Լապլատայի դաշտավայրն է։
Բրազիլիայի տարածքում հնուց ի վեր բնակվել են հնդկացի ցեղեր (տուպիգուարանիներ, ինկեր, տուպինամբասներ, ացտեկներ, բոտոկուդներ, մայաներ, տամոյոսներ և այլն)։ Բրազիլիան իր տարածքով և բնակչության թվով աշխարհում հինգերորդն է։
Բրազիլիայի գաղութային շրջան
1500 թվականին Բրազիլիայի ափերը հասավ պորտուգալացի ծովագնաց Պեդրո Կաբրալը, իսկ 1530 թվականին Բրազիլիա եկան առաջին պորտուգալացի գաղութաբնակները։ Սկսեցին արտահանել արժեքավոր պաու-բրազիլ (որտեղից և առաջացել է երկրի անունը) կարմիր փայտը։ Գաղութացման ընթացքում Բրազիլիայում տարածվեց խոշոր ֆեոդալական հողատիրությունը։ Սակայն որպես աշխատող ուժ հնդկացիներին ստրկացնելու բոլոր փորձերը ապարդյուն անցան։
16-րդ դարի․ 70-ական թվականներին պորտուգալացիները սկսեցին Բրազիլիա ներմուծել աֆրիկյան ստրուկներ։ Բայց սրանք նույնպես համառ դիմադրություն ցույց տվեցին գաղութարարներին։ 1630 թվականին փախստական ստրուկները Պերնամբուկու նահանգի տարածքում ստեղծեցին Պալմարիա հանրապետությունը, որը գոյատևեց մինչև 1697 թվականը։ 18-րդ դարը մեծ նշանակություն ստացավ ոսկու և ալմաստի արդյունահանումը։ Բրազիլիան դարձավ Պորտուգալիայի ամենահարուստ գաղութը։ Այսպես կոչված ոսկու տենդը Բրազիլիայում խթանեց նոր քաղաքների հիմնադրմանը, ճանապարհաշինությանը։
Ուրուգվայի կոնֆլիկտ
Ազատագրական շարժման ծավալումը հանգեցրեց Բրազիլիայի գաղութային կարգավիճակի վերացմանը (1815 թվական)։ 1822 թվականին Բրազիլիան դարձավ անկախ կայսրություն (1822—1831 թվականին՝ Պեդրու I, 1831 —1889 թվականին՝ Պեդրու II)։ 1825 թվականին Պորտուգալիան ճանաչեց Բրազիլիայի անկախությունը։ 1825—1828 թվականին Բրազիլիայի և Արգենտինայի միջև պատերազմ տեղի ունեցավ Ուրուգվայի համար (որը 1821 թվականին Բրազիլիային էր միացվել «Արևելյան ափ» անվամբ)։ Ռիո դե ժանեյրոյի պայմանագրով (1828 թվական) Ուրուգվայը ճանաչվեց անկախ հանրապետություն։
Բրազիլիայի քաղաքական զարգացումը աչքի էր ընկնում միապետական վարչակարգի դեմ ստրկատիրության վերացման համար ժողովրդական զանգվածների համառ պայքարով։ 1824—1830-ին սևամորթ ստրուկների ապստամբություններ տեղի ունեցան Բահիա նահանգում։ 1833—1849 թվականին նահանգների մեծ մասում բռնկվեցին ժողովրդական զինված ապստամբություններ՝ դեմոկրատական հանրապետություն հաստատելու պահանջով (ամենաուժեղը ֆարապուսների շարժումն էր, որին մասնակցում էր Ջուզեպպե Գարիբալդին)։
Ստրկության դեմ պայքարի հաղթանակը Բրազիլիայում
Ստրկավաճառության վերացմամբ (1888 թվական) Բրազիլիայում ստրկական աշխատանքը աստիճանաբար փոխարինվեց ազատ աշխատանքով, որն իր հերթին զարկ տվեց արդյունաբերության ու գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Կապիտալիստական հարաբերությունների ձևավորմանը նպաստեց եվրոպացիների ներգաղթը, որն առանձնապես լայն չափեր ընդունեց 1880—1890-ական թվականներին։ Օտարերկրյա կապիտալը (հատկապես՝ անգլիական) ավելի ու ավելի էր թափանցում տնտեսության մեջ։ Տեղի էր ունենում բրազիլական ազգի ձևավորումը։ 1889-ի նոյեմբերի 15-ին Բրազիլիան հռչակվեց ֆեդերատիվ հանրապետություն։ 19-ից 20-րդ դարերի սահմանագլխին առաջ եկան արհմիութենական և բանվորական կազմակերպություններ, ստեղծվեցին մարքսիստական խմբակներ, Սան Պաուլուում սկսեց հրատարակվել «Սոսիալիստա» («Օ Socialista») թերթը։ 1910 թվականին Բրազիլիան դարձավ Պանամերիկյան դաշինքի անդամ։ Այդ ժամանակից սկսած ամերիկյան կապիտալի մուտքը տնտեսության մեջ ուժեղացավ։ Օտարերկրյա մոնոպոլիաները իրենց ձեռքն էին վերցրել սուրճի, բամբակի, շաքարի պլանտացիաները, երկաթի, մանգանի, նիկելի հանքավայրերը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
1917-ից Բրազիլիան մասնակցեց Առաջին համաշխարհային պատերազմին՝ Անտանտի կողմում։ 1920-ական թվականների համար բնորոշ էր հանուն դեմոկրատական ազատությունների պայքարի ուժեղացումը։ 1922 թվականի հուլիսին տեղի ունեցավ Ռիո դե ժանեյրոյի կայազորի ապստամբությունը։ 1924 թվականին ապստամբություն բռնկվեց Սան Պաուլուի կայազորում։ Երկրի հարավում ապստամբական շարժումը գլխավորեց Լուիս Կառլոս Պրեստեսը, որը հետագայում դարձավ Բրազիլիայի կոմկուսի ղեկավարը։ Ա․ Բերնարդիսի (1922—1926) և Վ․ Լուիս Պերեյրայի (1926—1930) կառավարությունները ճնշեցին ապստամբությունները։
1930 թվականին պետական հեղաշրջման հետևանքով իշխանության գլուխ անցավ Ժ. Վարգասը։ Նրա օրոք ուժեղացավ գերմանական մոնոպոլիաների թափանցումը Բրազիլիայի տնտեսության մեջ։ «Հարավային Ամերիկայի գերմանական բանկը» Բրազիլիայում հիմնեց մոտ 300 մասնաճյուղ։ Գերմանական իմպերիալիզմի տնտեսական ներթափանցման համեմատ ամրապնդվում էին նացիստական տարրերը երկրի քաղաքական կյանքում, որը հանդիպում էր բանվոր դասակարգի ու ժողովրդի զանգվածների վճռական դիմադրությանը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1939—1945 թվականի համաշխարհային պատերազմի տարիներին ուժեղացավ ԱՄՆ-ի ազդեցությունը Բրազիլիայի վրա։ 1942 թվականի օգոստոսին Բրազիլիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային և Իտալիային։ Նացիստական տերությունների ջախջախումը խթանեց դեմոկրատական շարժման զարգացումը Բրազիլիայում։ Վարգասի կառավարությունը ժողովրդի զանգվածների ճնշմամբ 1945 թվականին ներում շնորհեց քաղաքացիական բանտարկյալներին, թույլատրեց քաղաքական կուսակցությունների, այդ թվում ԲԿԿ-ի գործունեությունը և դիվանազիտական հարաբերություններ հաստատեց (1945-ի ապրիլի 2) Խորհրդային Միության հետ։
Հոկտեմբերի հեղաշրջումը և Վարգասի կառավարության վերականգնումը
1945 թվականի հոկտեմբերին, զինվորական հեղաշրջման հետևանքով, Վարգասի կառավարությունը տապալվեց։ Հաստատվեց նախագահ Դուտրայի կառավարությունը (1946—1951)։ 1947 թվականին արգելվեց կոմունիստների գործունեությունը և Բրազիլիան խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները ԽՍՀՄ-ի հետ։ Երկրում ծայր առած ազգայնական շարժման հետևանքով վերստին իշխանության գլուխ անցավ Վարգասի կառավարությունը (1951—1954), որին հարկ եղավ պետական մենաշնորհ սահմանել նավթի արդյունահանման և մշակման նկատմամբ, բարձրացնել բանվորների և ծառայողների աշխատավարձի նվազագույնը։
1954 թվականի օգոստոսին իշխանության գլուխ անցավ Կաֆե-Ֆիլիոյի պրոամերիկյան կառավարությունը։ 1950-ական թվականներին Բրազիլիան ագրարային երկրից վերածվեց ագրարային-արդյունաբերական երկրի։ Նոր մայրաքաղաք հռչակվեց Բրազիլիան (1961 թվականի ապրիլի 21)։
Միապետական կարգերի տապալումը
Արտաքին քաղաքականության ասպարեզում նա հանդես եկավ հօգուտ սոցիալ-տնտեսական տարբեր կարգ ունեցող երկրների խաղաղ գոյակցության։ Զինվորական խռովության հետևանքով իշխանության գլուխ կանգնած գեներալ Բրանկուի կառավարությունը (1964—1967) արձակեց քաղաքալան կուսակցությունները՝ թույլատրելով միայն երկու քաղաքական խմբավորումների՝ Ազգային բարեշրջման դաշինքի և Բրազիլիայի դեմոկրատական շարժման լեգալ գործունեությունը։ Ի հաճույս ԱՄՆ-ի կառավարության, չեղյալ համարեց օտարերկրյա ձեռնարկությունների շահույթների արտահանումը սահմանափակող օրենքը, խզեց դիվանագիտական հարաբերությունները Կուբայի հետ և մասնակցեց Դոմինիկյան Հանրապետության դեմ ամերիկյան ինտերվենցիային։
Դեմոկրատական շարժման ընթացքը և ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականությունը
1967 թվականի մարտին նախագահ դարձավ Ա․ դա Կոստա-Է-Սիլվան, որի կառավարությունը (1967—1969) ներկայացնում էր հիմնականում միևնույն ռազմա-քաղաքական և սոցիալական ուժերը, ինչ նախորդ կառավարությունը։ 1968 թվականի դեկտեմբերին խորհրդարանը ցրվեց։ 1969 թվականի օգոստոսին Ա․ դա Կոստա-Է-Սիլվայի հիվանդության պատճառով իշխանությունն անցավ զինվորական նախարարների եռապետությանը, որը փաստորեն զինված հեղաշրջում էր։ 1969 թվականի հոկտեմբերին նախագահ ընտրվեց գեներալ Գարաստազու Մեդիսին, որը էական ոչինչ չձեռնարկեց դեմոկրատական ազատությունների վերականգնման ուղղությամբ։
Պարտիզանական շարժումը
1970—1971 թվականին Բրազիլիայում գործում էին առնվազն հինգ ձախակողմյան պարտիզանական խմբեր, համակենտրոնացման ճամբարներում և բանտերում պահվում էին 10—12 հզր քաղաքացիական կալանավորներ։ 1974 թվականի մարտին իշխանության գլուխ անցավ նախագահ Գլեյզելի կառավարությունը, որում նույնպես գերակշռում էին զինվորականները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի պատմություն
Մերզիգիտ
Մերզիգիտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Գտնվում է Մեղրի քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք, լեռնային վայրում ։
Գորոնգլաբ
Գորոնգլաբ (Горонглаб), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
Մերզիգիտ
Բնակչություն
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 766 հայ բնակիչ ։
Գորոնգլաբ
2001 թվականի տվյալներով Գորոնգլաբ գյուղում բնակվում էր 797 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,21 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 658,68 մարդ/կմ²։
Մերզիգիտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գորոնգլաբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ութանիստ
Ութանիստ (,, «ութ» и греч. — «հիմք»), Պլատենյան հինգ հայտնի ուռուցիկ կանոնավոր բազմանիստերից մեկը ։
Բնութագրիչներ
Ութանիստն ունի 8 եռանկյունաձև նիստեր, 12 կող, 6 գագաթ, յուրաքանչյուր գագաթից ելնում են 4 նիստեր։
Եթե ութանիստի կողի երկարությունը а է, ապա լրիվ մակերևույթի մակերեսը (S) և օկտաեդրի ժավալը (V) հաշվվում են հետևյալ բանաձևերով՝
Ութանիստին արտագծված գնդի շառավիղը հավասար է՝
,
Ութանիստին ներգծված գնդի շառավիղը հաշվվում է հետևյալ բանաձևով՝
երկնիստ անկյուն։, где.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երկրաչափական մարմիններ
Գեորգի Սոկոլովսկի
Գեորգի Նիկոլաևիչ Սոկոլովսկի (Георгий Николаевич Соколовский), կուսակցական և գրական կեղծանունը՝ Յուրի Մոլոտով (1879, Թիֆլիս — 1939, Մոսկվա), ռուս «պրոֆեսիոնալ հեղափոխական», մանկավարժ, ՌՍԴԲԿ անդամ (1901) Երևանի բոլշևիկյան կազմակերպության հիմնադիր անդամներից։