cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արամ Խաչատրյանի հուշարձան (Մոսկվա)
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրված է այն տան մոտակայքում, որտեղ ժամանակին ապրել և ստեղծագործել է Արամ Խաչատրյանը, մոտ է նաև Չայկովսկու անվան Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի շենքին, որտեղ սովորել և հետագայում դասավանդել է տաղանդաշատ երաժիշտը ։ Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են ՀՀ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը, ՌԴ նախագահի կինը՝ Լուդմիլա Պուտինան ։
Հուշարձանի նյութը բրոնզ է, քանդակագործը կոմպոզիտորին կերտել է տարբեր երաժշտական գործիքների շրջապատում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Արամ Խաչատրյանի հուշարձաններ
Ռեքվիեմ Առաջնորդի մահը
«Ռեքվիեմ Առաջնորդի մահը», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Ջիոտտոյի` Գևորգ Գրիգորյանի 1927 թվականին ստեղծած կտավը։ Ցուցադրվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Պատմություն
1920-1950-ական թվականներին խորհրդային կերպարվեստում նորաձև է եղել մեծ տերության առանորդին պատկերելու մղումը։ Աշխարհում հայտնի այս կերպարը երևում էր մեծադիր, ծավալուն գեղանկարչական կոմպոզիցիաներում, որոնք ոչ թե արվեստագետի մտքի և զգացմունքի, այլ գունավոր լուսանկարչության արհեստին տիրապետղ մարդկանց սովորական գործունեության արդյունք էին։
Նկարագրություն
Գևորգ Գրիգորյանի նկարում առաջնորդը բացակայում է։ Նկարիչը վրձնել է երեք բարի ու մտահոգ դեմք, նաև արվեստի մթնոլորտ ու պատմություն խորհրդանշող ճարտարապետական կառույցներ։ Նկարը չունի լուսանկարչական ճշգրտություն և աչքի է ընկնում արվեստի գեղեցկությամբ ու ճաշակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Գևորգ Գրիգորյանի նկարներ Կատեգորիա:1927 նկարներ
Ստեյս Կրամեր
Ստեյս Կրամեր (Stace Kramer, ), Աստրախանում ապրող մի աղջիկ, որը հայտնի է դարձել իր ինտերնետային «հրաշագործությամբ»։ Նրա մականունը գեղեցիկ գովազդ է իր պատմվածքների համար։ Անաստասիա՝ այստեղից էլ Ստեյս անունը և Կրամեր՝ ազգանունը պարտք է վերցրել իր սիրելի հերոս Ջոն Կրամերից «Սղոց» սերիալից։
Կենսագրություն
Ծնված օրվանից Անաստասիա Խոլովա։ Ծնվել է Նոռիլսկում 1996 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Անաստասիային դաստիարակել է իր մայրը, հորը նա երբեք չի տեսել։ Վերջին տվայլներով վերջինս մահացել է սրտի կաթվածից։ Երբ երիտասարդ գրողը 13 տարեկան էր, նրա փոքրիկ ընտանիքը տեղափոխվում է Աստրախան։ Փոքրուց Անաստասիան տարբերվել է իր լռակյացությամբ և փակ բնավորությամբ։ Նա ունի բարդ բնավորություն և վախենում է անցնել փողոցները։ Անաստասիայի խոսքերով՝ 4 տարեկանից սիրել է քայլել գերեզմաններով։ Նա նվագում է կիթառի վրա և 12 տարեկանում ցանկացել է ստեղծել իր խումբը և շրջագայել աշխարհով մեկ։ Երիտասարդ գրող Ստեյս Կրամերի մյուս հոբբիները չի կարելի անվանել սովորական։ Նա տարված է գոթիկայով, սիրում է ֆրանսիական և սարսափ ֆիլմեր, թրիլլերներ, սիրում է քայլել լքված շինություններում։ Ինչպես նաև նա սիրում է բժշկությունը՝ մասնավորապես ախտաբանական անատոմիան։ Ֆրիդրիխ Նիցշեին գրողը համարում է իր գրական դաստիարակին։ Ստեյսի խոսքերով՝ նա տառապում է դիսլեքսիայով, աուտոագրեսիայով և չի հանդուրժում ալկոհոլ։ 11 տարեկանում աղջիկը զգաց թե ինչ է դեպրեսիան և նրան այցելեցին մահվան մասին մտքերը։ Առաջին փորձերը գրական արվեստում նրա պատմվածքն էր «Իմ ինքնասպանությունից 50 օր առաջ» վերնագրով, որը գրել է 16 տարեկանում։ Պատմություն է 16-ամյա աղջկա Գլորիայի և իր փխրուն աշխարհի մասին, ամեն օրը փոքրիկ մաս է աղջկա կյանքից։ Այդ 50 օրերի ընթացքում Գլորիան պետք է որոշի՝ ապրել, թե՞ ոչ։
Ստեղծագործությունը միանգամից հայտնի դարձավ դեռահասների և համացանցող ընթերցողների շրջանում։ Այժմ Անաստասիան ընդունվել է բժշկական համալսարան և ցանկանում է դառնալ ատամնաբույժ։ Նա երազում է ավելի մեծացնել իր ստեղծագործական աշխարհը և երեսուն տարեկանում գրել հերթական գիրքը և հրատարակել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ
Հեղինե Հովհաննիսյան (դերասանուհի)
Հեղինե Սարգսի Հովհաննիսյան, հայ դերասանուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։
Կենսագրություն
1948 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
Թատերական գործունեություն
1948 թվականից խաղացել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում։ Լավագույն թատերական դերերից են՝ Գոներիլ՝ Ու. Շեքսպիրի «Արքա Լիր», Գլաֆիրա՝ Գորկու «Եգոր Բուլըչովը և ուրիշները», Վարյա՝ Ա. Չեխով «Բալի այգին», Լիզա՝ Տոլստոյի «Կենդանի դիակ», Չեբոկսարովա՝ Օստրովսկու «Կատաղի փողեր» և այլն։ Նկարահանվել էր կինոյում՝ «Տղամարդիկ», «Սայաթ-Նովա» և այլն։ Մասնակցել է ռադիո- և հեռուստաբեմադրությունների ։
Էլգինի մարմարները
Էլգինի մարմարները (Elgin Marbles), հին հունական քանդակների և ճարտարապետական կոթողների հավաքածու, որոնք պահվում են Բրիտանական թանգարանում։ Հավաքածուն այժմ կոչվում է Պարթենոնի քանդակներ։  19-րդ դարում նմուշներն Աթենքից   տեղափոխվել են Անգլիա բրիտանացի ազնվական Թոմաս Բրյուս, 7֊րդ լորդ Էլգինի կողմից, ով 1799-1803 թվականներին Մեծ Բրիտանիայի դեսպանն էր Օսմանյան կայսրությունում։ Հուշարձանների տեղափոխումը մեծ իրարանցում է առաջացնում աշխարհում։  Ակտիվ քննարկվում էր մշակութային ժառանգության պատկանելիության հիմնախնդիրը և ձեռք բերված նմուշների հնարավոր վերադարձը պատմական հայրենիք ։
Նմուշների հավաքագրումը
Էլգինն անտիկ արվեստի մեծ սիրահար էր։ Նա անհանգստացած էր Օսմանյան տիրապետության ներքո Հունաստանի մշակութային կոթողներին պատճառվող վնասով։ Էլգինը թույլտվություն է հայցում  Բարձր դռնից և նախաձեռնում անտիկ հուշարձանների էսքիզների պատրաստման գործընթացը։ Բարձր դուռը ոչ միայն բավարարում է Էլգինի հայցը, այլ նաև թույլատրում է նրան վերցնել այդ բոլոր "հին պատկերներ և գրություններ պարունակող քարե բեկորները»։
Լորդ Էլգինը տեսակավորում է անտիկ նմուշների մի հսկայական զանգված և պատրաստվում է դրանք տեղափոխել Անգլիա։ Նմուշների շարքում էին Պարթենոնի առաստաղի եզրազարդերը, վերնաճակատի քանդակները, տաճարի ներքին սենյակները զարդարող մի քանի արձաններ,  հյուսիասյին սյունը, սյունների խոյակները (սյունագլուխները), տաճարի արխիտրավը, տաճարի քիվը, Աթենասին նվիրված տաճարի՝ Էրխետեումի կարիատիդը։ Պարթենոնի նմուշների հետ մեկտեղ  Էլգինը իր հետ է տանում նաև Աթենքում և Ատտիկեյում հայտնաբերված այլ մշակութային կոթողներ։
1802-1812 թվականների ընթացքում հուշարձանները հասնում են Անգլիա։ 1804 թվականին հուշարձանները տեղափոխող նավերից մեկը խորտակվում է հունական Սիթիրա կղզու մոտակայքում, սակայն թանկարժեք բեռը հաջողվում է փրկել։ 1803 թվականին Էլգինն ավարտում է իր դեսպանական առաքելությունը Թուրքիայում և 1806 թվականին վերադառնում է հայրենիք։ Էլգինի հավաքածուն մնում է իր մասնավոր տնօրինության ներքո հաջորդ  տաս տարիների ընթացքում։
Հավաքածուի գնումը
Անգլիայում մեծ աղմուկ է բարձրանում։ Էլգինին մեղադրում են ագահության, վանդալիզմի և անազնվության մեջ։ Լորդ Բայրոնը և այլ հայտնի գործիչներ մամուլում արշավ են սկսում Էլգինի դեմ։ Խորհրդարանական հատուկ հանձնաժողով է ընտրվում, որը պետք է զններ Էլգինի քանդակները և գնահատեր նրանց ձեռք բերման հնարավորությունը։ 1810 թվականին Էլգինը հանդես է գալիս պատասխան հրապարակումով և լռեցնում է իրեն բոլոր քննադատողներին։ Մարմարները տեղափոխող վերջին նավը Լոնդոն է հասնում 1812 թվականին։ 1816 թվականին բրիտանական թագը գնում է Էլգինի ողջ հավաքածուն։ Գործարքի ընդհանուր արժեքը կազմում էր 35,000 ֆունտ ստերլինգ, ինչը համարժեք էր Էլգինի ծախսված ողջ գումարի կեսին։
Վերադարձի պահանջները
Հունական կառավարությունը պարբերաբար բարձրացնում է մարմարների վերադարձի հարցը, սակայն Բրիտանական թանգարանը չի բավարարում հույների պահանջը։ Անգլիական կողմը պատճառաբանում է իր մերժումն այն հնարավոր վնասներով, որոնցից հավաքածուն խուսափել է Անգլիա տեղափոխվելով։
2008 թվականին Աթենքում բացվում է Նոր Ակրոպոլիս թանգարանը, որը տեղակայված է հին քաղաքի շրջակայքում։ Թանգարանի մի մասը նվիրված է Պարթենոնին։ Էլգինի կողմից հավաքագրված նմուշները փոխարինված են իրենց կրկնօրինակներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աթենքի Ակրոպոլիս Կատեգորիա:Բրիտանական թանգարան Կատեգորիա:Քանդակներ Կատեգորիա:Հանցագործություններ արվեստի ոլորտում Կատեգորիա:Հին Հունաստանի ճարտարապետություն
Ֆոմա Յարեմչուկ
Ֆոմա Յարեմչուկ (Foma Jaremtschuk), մի քանի հարյուր նկարների հիպոթետիկ հեղինակ, որոնք սկսած 2006 թվականից ցուցադրվել են տարբեր արևմտյան երկրներում:
Կենսագրություն
Համաշխարհային գեղարվեստական քննադատության մեջ տարածում ստացած նկարչի կենսագրության համաձայն՝ Ֆոմա Յարեմչուկը ծնվել է 1907 թվականին Սիբիրում: Ըստ ավստրալիացի արվեստագետ Կոլին Ռոդսի տվայալների՝ 1936 թվականին ենթարկվել է ճնշումների կուլակաթափության շրջանակներում, Հենրի Բոկսերի Լոնդոնյան պատկերասրահի կայքի կենսագրության համաձայն՝ ամբողջովին նվիրված այդպես կոչված աուտսայդերների արվեստին՝ դատապարտվել էր «ԽՍՀՄ-ին զրպարտելու համար» (անգլ. slander against the USSR) : 1947 թվականին անընդհատ զարգացող հոգեկան հիվանդության հետ կապված փոխադրվեց հոգեբուժական հիվանդանց, որտեղ մնաց մինչև 1963 թվականը՝ նրան բուժում էր հոգեբույժ Մ.Պ.Կուտանինը: Կարծես թե հենց այդ ժամանակաշրջանին էին վերաբերվում նրա գեղարվեստական գործերը: 1963 թվականին նրա վիճակի վատթարացման պատճառով տեղափոխվել է ինտերնատ, որտեղ էլ 1986 թվականին մահացել է:
Ստեղծագործությունների բնութագիր
Յարեմչուկին համարում էին Ար Բրյուտի տիպիկ ներկայացուցիչ, քանի որ նա ստեղծել է իր գործերը հասարակությունից մեկուսանալով և առանց գեղարվեստական ավանույթի ամեն տեսակի կապի : Նրա նկարները ներշնչված են ճամբարային և հիվանդանոցային իրադրություններով և արտահայտում են այդ պայմաններին բնորոշ ապամարդկայնացում՝ նկարների կերպարները նման են կենդանիների, պատկերված են հատումներով ինչպես կազմախոսական ատլասում, նրանց մարմին են ներխուժում գազաններ և մեխանիզմներ : Յարեմչուկի նկարների սյուժեները՝ ծագելով սյուռեալիստական աշխարհում որպես Ֆրանց Կաֆկայի ազգական՝ Կ.Ռոդսին ստիպում են խոսել այդ նկարչի «խոշոր, տարերային ոճի մասին» :
Ցուցահանդեսի պատմություն
2006 թվականին Յարեմչուկի գործերի առաջին շարքը ձեռք է բերել հայտնի գերմանացի գեղարվեստական պատկերասրահի սեփականատեր Սյուզաննա Ցանդերը ոմն Ալեկս Գեսսից (գերմ.՝ Susanne Zander): 2007 թվականին այդ նկարները նրա կողմից ցուցադրվեցին Քյոլնի՝ Cologne Fine Art կոչվող գեղարվեստական տոնավաճառում և տարբերվում էին Ար Բրյուտի նկատմամբ յուրահատուկ հետաքրքրությամբ : 2008 թվականին Ցանդերը թողարկեց Յարեմչուկի նկարներով և գեղարվեստական քննադատ Կատրին Լորխի առաջաբանով ալբոմը:
2010-ական թվականներին Յարեմչուկի նկարների առաջխաղացմամբ զբաղվեց լոնդոնյան գեղարվեստական պատկերասրահի սեփականատեր Հենրի Բոկսերը: Նա, մասնավորապես, Նյու Յորքում ներկայացրեց Յարեմչուկի նկարների շարքը՝ Outsider Art Fair կոչվող աուտսայդերների արվեստի 25-րդ միջազգային տոնավաճառում :
2017 թվականին Հյուսիսային Մակեդոնիայում թողարկվեց «Ֆոմա Յարեմչուկ՝ Ար Բրյուտի նոր վարպետ» (անգլ.՝ Foma Jaremtschuk: An Art Brut Master Revealed) կոչվող ալբոմը Կ.Ռոդսի առաջաբանով:
Խաբեության բացահայտում
2019 թվականին Մ.Յաշնովի և Յ.Վիշնեվեցկու ժուռնալիստական հետաքննությունը «Մեդուզա» կոչվող կայքի համար հաստատեց, որ Յարեմչուկի նկարները, ըստ հավանականության, գրված են Վոլգոգրադի նկարիչ Ստանիսլավ Ազարովի կողմից (ծնվ.՝ 1977)՝ Ազարովի սեփական աշխատանքների մեջ կան շատ նկարներ, որոնք ոճով և տեխնիկայի տարրերով նման են Յարեմչուկի նկարներին, բայց և անմիջականորեն, Յարեմչուկի նկարները անցյալում տարածվել էին Ազարովի կողմից որպես սեփական: Ազարովը նույնպես ժուռնալիստների հետ զրույցում ճանաչեց իր հեղինակությունը: Խաբեության նախաձեռնողները, չնչին գներով գնել էին Ազարովի գործերը և ապա վաճառել այն արևմտյան գեղարվեստական պատկերասրահների սեփականտերերին: Հետաքննությունը բացահայտել է, որ այդ նախաձեռնողներից է Ալեքս Հեսսը, որը Ռուսաստանում հայտնի է որպես փոքր շինարարական բիզնեսի սեփականատեր, ինչպես նաև նրա հետ կապ ունեցող նկարիչ և արվեստի մենեջեր Պյոտր Ձոգաբուն : 2019 թվականի հոկտեմբերին Ազարովը հրապարակեց տեսաուղերձ, որում պաշտոնապես հայտարարում է, որ Յարեմչուկի աշխատանքները իր գործերն են, նշելով նաև, որ ինքը որևէ մեկին դատական հայց ներկայացնելու մտադրություն չունի :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Դենիս Լոու
Դենիս Լոու (Denis Law, ), շոտլանդացի նախկին ֆուտբոլիստ, բրիտանական ֆուտբոլի ամենալավ խաղացողնեից մեկը։ Խաղադաշտում նրա հիմնական առանձնահատկությունը գոլային հոտառությունն էր, որն օգնում էր նրան խփել բազմաթիվ գնդակներ գեղեցիկ ոճով. հեռահար, գլխով հարվածներ և մեկ հպմամբ հարվածներ։
Լոուն առավել հայտնի է նրանով, որ 11 տարի անցկացրել է Մանչեսթեր Յունայթեդում։ Խաղալով լեգենդար եռյակում՝ Բոբի Չարլթոնի և Ջորջ Բեսթի հետ, նա երկու անգամ նվաճել է Անգլիայի չեմպիոնի տիտղոսը, և մեկական անգամ էլ դարձել է Անգլիայի գավաթակիր և Չեմպիոնների գավաթի հաղթող։ Լոուն դարձել է շոտլանդական ֆուտբոլի եզակի ներկայացուցիչը, որ արժանացել է «Ոսկե գնդակ» մրցանակին։ Նա զբաղեցրել է երկրորդ տեղը՝ Մանչեսթեր Յունայթեդի պատմության լավագույն ռմբարկուների ցանկում(237 գոլ՝ 404 պաշտոնական խաղում ) և ռեկորդ է գրանցել մրցաշրջանում խփված գոլերով(46 գնդակ՝ 1963/64 մրցաշրջանում)։ Իր կարիերայի ընթացքում Լոուն հեղինակել է 14 «հեթ-տրիկ» և 4 «պոկեր» ։
Շոտլանդիայի հավաքականի կազմում Լոուն հանդես է եկել դեռևս 16 տարեկանից, ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 55 խաղ և խփել 30 գնդակ։ Այս ցուցանիշով նա դարձավ հավաքականի պատմության լավագույն ռմբարկուն։ 2006 թվականի նոյեմբերին Շոտլանդիայի ֆուտբոլի ասոցիացիան Լոուին ճանաչեց վերջին 50 տարիների լավագույն շոտլանդացի ֆուտբոլիստ։
Վաղ տարիներ
Լոուն ծնվել է Աբերդինեյում, Շոտլանդիա՝ Ջորջ Լոույի և նրա կին Ռոբինի ընտանիքում։ Նա 7 երեխաներից ամենափոքրն էր ընտանիքում։ Լոուների ընտանիքը աղքատ էր, Դենիսը առաջին խաղակոշիկները նվեր էր ստացել հարևաններից։ Դենիսը մանկության տարիներին երկրպագել է «Աբերդին» թիմին և այցելել է թիմի տնային խաղերին, երբ նրա մոտ գումար է եղել։ Լոուն հաճախում էր Պոուիս ակումբի ակադեմիա, որտեղ խաղում էր դպրոցական թիմի կազմում։ Չնայած նրան, որ նա շլացուցիչ աչքերին, նա հիանալի ֆուտբոլ էր ցուցադրում, երբ նրան պաշտպանի դիրքից տեղափոխեցին ձախ եզր։ Այդ ամենից հետո նրան հրավիրեցին Շոտլանդիայի դպրոցական հավաքական։
Հադդերսֆիլդ Թաուն
1954/55 մրցաշրջանի ընթացքում նրան նկատում է Արչի Բիտիին, ով «Հադդերսֆիլդ Թաուն» թիմի ֆուտբոլային գործակալն էր, և հենց նա էլ հրավիրեց Դենիսին՝ խաղի ցուցադրության համար։ Ցուցադրությունից հետո «Հադդերսֆիլդ» թիմի գլխավոր մարզիչն ասաց. «Հետաքրքիր պատանյակ։ Ես երբևիցե չէի տեսել ավելի հարկավոր մարդու` ֆուտբոլի համար՝ թույլ, նիհար և ակնոցներով»։ Լոուն ակումբի հետ կնքեց պայմանագիր՝ մինչև 1955 թվականի ապրիլի 3-ը։ Մի փոքր ուշ նա սկսեց հանդես գալ «Հադերսֆիլդի» կազմում։
Երբ «Հադդերսֆիլդը» դուրս մնաց Անգլիայի երկրորդ դիվիզիոնից, Լոուն կարիք ուներ ստանալու խաղային պրակտիկա և դեբյուտը տեղի ունեցավ 1956 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, 16 տարեկան հասակում՝ «Նոթս Քաունթինի» դեմ խաղի ժամանակ(Հադդերսֆիլդը հաղթեց 2:0 հաշվով)։ Շուտով, Մանչեսթեր Յունայթեդի գլխավոր մարզիչ Մետ Բասբին Լոույի համար առաջարկեց 10 000 ֆունտ(այդ ժամանակների համար արժանի գումար), սակայն թիմը հրաժարվեց վաճառել ֆուտբոլիստին։ 1957-ից մինչև 1959 թվական Հադդերսֆիլդի մարզիչը Բիլլ Շենկլին էր, և երբ հեռացավ Լիվերպուլ, նա ուզեց իր հետ վերցնել Լոույին, սակայն այդ պահին Լիվերպուլը չկարողացավ գնել ֆուտբոլիստին՝ ֆինանսական խնդիրների պատճառով ։
Մանչեսթեր Սիթի
1960 թվականի մարտին Լոուն պայմանագիր կնքեց «Մանչեսթեր Սիթիի» հետ։ Նրա տրանսֆերը ռեկորդային էր բրիտանական ֆուտբոլի համար՝ £55 000, սակայն Լոուն ոչ մի գումար չստացավ այդ տրանսֆերից ։ Ճիշտ է «Սիթին» հանդես էր գալիս առաջին դիվիզիոնում, սակայն դժվարությամբ հեռացավ երկրորդ դիվիզիոն և Լոուն զղջաց տեղափոխության համար, քանի որ այդ ժամանակ Հադդերսֆիլդը հանդիսանում էր ավելի ուժեղ թիմ ։ 1960 թվականի մարտի 19-ին Լոուն անցկացրեց առաջին խաղը «Սիթիի» կազմում և նաև խփեց առաջին գնդակը՝ «Լիդս Յունայթեդի» դարպասին։ 1961 թվականի ապրիլին նա ձևակերպեց առաջին դուբլը՝ «Աստոն Վիլլայի» դարպասին, որում Սիթին հաղթեց 4:1 հաշվով։ Այդ խաղի շնորհիվ Սիթին պահպանեց իր տեղը առաջին դիվիզիոնում։
Չնայած Լոուն մտածում էր Սիթիից հեռանալու մասին, սակայն 1960/61 մրցաշրջանը անցավ շատ հաջող, ընդհանուր առմամբ խփելով 23 գնդակ։ 1961 թվականին նա 6 գնդակ խփեց «Լուտոն Թաունի» դարպասը՝ Անգլիայի խաղարկության շրջանակներում, սակայն երբ խաղին մնում էր 20 րոպե, խաղը դադարեցվում է և Լոուի խփված գնդակները չեն հաշվում։ Լուտոնի դեմ երկրորդ խաղի ժամանակ, Լուտոնը հաղթեց 3:1 հաշվով և Սիթին դուրս մնաց հետագա պայքարից ։
Լոուն այլևս չէր ուզում մնալ Սիթիյում, նա ուզում էր տեղափոխվել ավելի հզոր ակումբ և 1961 թվականի մառանը տեղափոխվեց իտալական «Տորինո»։
Տորինո
Գալուց առաջ Լոույով հետաքրքրված էր մեկ ուրիշ իտալական թիմ՝ «Ինտերնացիոնալ», որը փորձում էր խանգարել Դենիսի տեղափոխությանը «Տորինո»։ Նշենք այն, որ Դենիսը նաև պայմանագիր էր կնքել Ինտերի հետ։ Սակայն ինչ-ինչ պատճառներով վերջում «Ինտերը» հրաժարվեց տրանսֆերից։
Իտալիայում երկար ժամանակ քննարկում էին նրա տրանսֆերային արժեքը։ Լոուն հիանալի անցկացրեց միջմրցաշրջանային պատրաստությունը, որն անցկացվում էր Ալպերում, իսկ ֆուտբոլիստները հանգստանում էին շքեղ հյուրանոցում։ Տորինոն ֆուտբոլիստներին աշխատավարձ էր վճարում՝ անկախ նրան ելույթներին թիմում. հաղթանակի դեպքում նրանք ստանում էին «պարկերով գումար», իսկ պարտության դեպքում գրեթե ոչինչ ։ Ինչպես շատ բրիտանացի ֆուտբոլիստներ, որոնք տեղափոխվել էին Իտալիա, այնպես էլ Լոուն չէր սիրում գերպաշտպանական խաղի ոճը՝ «կատենաչչոն», որը հայտնի էր իտալական թիմերի միջև և դժվարությամբ ադապտացվեց այդ ոճին ։
1962 թվականի փետրվարի 7-ին Լոուն ավտովթարի ենթարկվեց։ Նրա հետ էր նաև խաղընկեր՝ Ջո Բեյքերը։ Բեյքերը ստացավ շատ լուրջ վնասվածք և գրեթե մոտ էր մահին, իսկ Լոույի կյանքին ընդհանրապես վտանգ չէր սպառնում։
1962 թվականի ապրիլին Լոուն խնդրեց իրեն վաճառել, սակայն նրա խնդրանքը չիրականացվեց։ Սկսվեց կոնֆլիկտ՝ Լոույի և մարզչական շտաբի միջև։ «Նապոլիի» դեմ խաղի ժամանակ Լոուն հեռացվեց խաղադաշտից։ Խաղից հետո պարզ դարձավ որ «Տորինոյի» մարզիչն էր խնդրել մրցավարին, որպեսզի մրցավարը հեռացնի նրան խաղադաշտից։ Բացի այդ, խաղի ժամանակ Լոուն կատարել էր եզրային նետում այն ժամանակ, երբ մարզիչն արգելել էր նրան անել դա ։ Լոուն լքեց խաղադաշտը ինչից հետո հայտարարեց, որ նա լքում է թիմը և տեղափոխվում է «Մանչեսթեր Յունայթեդ»։ Մի քանի օր հետո հայտարարեցին, որ նա վաճառված է «Յուվենտուսին»։ Սակայն պայմանագիրը խզվեց, քանի որ Լոուն հայտարարեց, որ ուզում է տեղափոխվել, այնպիսի թիմ, որին «Տորինոն» նախապատվություն չէր տալիս։ Լոուն անտեսեց բոլորին և հանգստորեն վերադարձավ Աբերդինե, գերազանց հասկանալով, որ «Տորինոն» ոչ մի գումար չի ստանա տրանսֆերից, եթե նա հրաժարվի խաղալ «Յուվենտուսում»։
Վերջիվերջո, 1962 թվականի հուլիսի 10-ին Լոուն տեղափոխվեց Մանչեսթեր Յունայթեդ։ Նրա տրանսֆերը ռեկորդային էր բրիտանական ֆուտբոլի համար՝ 115 000 ֆունտ։
Մանչեսթեր Յունայթեդ
Լոուն վերադարձավ Մանչեսթեր, հայտնվելով այնտեղ, որտեղ նա ժամանակին հանդես էր եկել Մանչեսթեր Սիթիյում։ Նրա դեբյուտը տեղի ունեցավ 1962 թվականի օգոստոսի 18-ին՝ Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի դեմ խաղի ժամանակ, որտեղ նա գոլով աչքի ընկավ 7-րդ րոպեին։ Խաղն ավարտվեց 2:2 հաշվով։ Այդ ընթացքում Յունայթեդը տեսավ մյունխենյան ողբերգությունը և սկսեց ցուցադրել ոչ ստաբիլ խաղ։ 1962/63 մրցաշրջանի ընթացքում թիմը վտանգ ուներ դուրս թռչել առաջին դիվիզիոնից։ Լեսթեր Սիթիի դեմ խաղի ժամանակ Լոուն «հեթ-տրիկ» ձևակերպեց, սակայն Յունայթեդը պարտվեց։ Անգլիայի գավաթի ընթացքում թիմը հանդես էր գալիս ավելի հաջող։ Հադդերսֆիլդ դեմ խաղի ժամանակ Լոուն «հեթ-տրիկ» ձևակերպեց նախկին թիմի դարպասին, իսկ Յունայթեդը հաղթեց 5:0 հաշվով։ Թիմը դուրս ելավ Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, որտեղ հանդիպեց «Լեսթեր Սիթիին»։ «Լեսթերը» համարվում էր բացահայտ ֆավորիտ, քանի որ առաջնությունը ավարտել էր 4-րդ տեղով։ Խաղի առաջին գոլը խփեց Լոուն, իսկ Յունայթեդը հաղթեց 3:1 հաշվով։ Դա եղավ Լոուի կարիերայի առաջին և միակ Անգլիայի գավաթը՝ ողջ կարիերայի ընթացքում։ 1962 թվականի դեկտեմբերին Լոուն ամուսնացավ Դիանա անունով աղջկա հետ։
1962 թվականի դեկտեմբերի 15-ին խաղի գլխավոր մրցավար Գիլբերտ Պալինը պրովակացիայի ենթարկեց Լոույին, ասելով. «Դու շատ խելացի ես, դու խաղալ չգիտես»։ Խաղից հետո Լոուն և Մետիս Բասբին բողոքեցին Անգլիայի ֆուտբոլի ասոցիացիային ։ Կարգապահական կոմիտեն Պալինին լուրջ նախազգուշացրեց, սակայն նա հրաժարվեց վճիռից և այլևս հրաժարվեց վարել խաղեր։ Դրանից հետո Լոուն ասաց, որ «որոշ մրցավարների աչքերով, Լոուն դարձավ այնպիսի մարդ, որից վերցնում են փոքրիկ նշում», սակայն այդ խոսքերը լուրջ ազդեցին նրա հետագա կարիերայի վրա ։
Ամուսնությունը Հարավային Կորեայում
Ամուսնություն Հարավային Կորեայում արտացոլում է այլ հասարակություններում ամուսնությունների փորձը և ակնկալիքները, և որպես այդպիսին անընդհատ փոխվում է։
Իրավասություն և արգելքներ
Ամուսնությունը Հարավային Կորեայում ներկայումս սահմանափակված է միմիայն հակառակ սեռի ներկայացուցիչների միջև միությամբ, քանի որ միասեռական ամուսնությունները մնում են արգելված ։ 18 տարեկանը լրացած տղամարդիկ և 16 տարեկանը լրացած կանայք կարող են ամուսնանալ իրենց ծնողների կամ խնամակալների համաձայնությամբ, հակառակ դեպքում Հարավային Կորեայում ամուսնության համար թույլատրելի տարիքը 20 է ։ 20 տարեկանը նաև սեռական ակտիվության համար թույլատրելի տարիքն է ։ Այս տարիքային սահմանները մարդու լուսնային օրացույցի վրա հիմնված տարիքի հետ են կապված, այսինքն՝  մեկ կամ երկու տարով ավելի մեծ, քան մարդու իրական տարիքը։ Հարավային Կորեան նաև ընդունում է այն, ինչ կոչվում է «դե ֆակտո ամուսնություն», այն է ՝ «ֆիկտիվ ամուսնություն» այն զույգերի համար, որոնք օրինական չեն գրանցել իրենց ամուսնությունը, բայց որոնք՝
1.հրապարակավ հայտարարել են, որ իրենց հարաբերությունները տանում են դեպի ամուսնության։
2․ունեցել են հասարակական հարսանիք։
3.ապրել են միասին, ասես ամուսնացած են ։
Ամուսնություն նույն տոհմին պատկանող մարդկանց միջև
Մինչև 2005 թվականը նույն տոհմի երկու անձանց միջև ամուսնությունը խախտում էր արյունապղծության (ներընտանեկան ամուսնություն) կորեական արգելքները և ապօրինի էր, մինչդեռ նույն ազգանունով անձանց միջև ամուսնությունը սոցիապես արգելված էր ։ 90-ականների կեսերին Հարավային Կորեայի բնակչության 55% -ը ուներ հինգ ազգանուններից մեկը ՝ Քիմ, Փակ, Լի, Չուա և Չոն, իսկ հարավկորեացիների 40% -ը հավակնում է անդամակցել երեք հիմնական տոհմերից մեկին՝ «Քիմհէ Քիմ» կլանին, «Չոնջու Ի» կլանին և «Միրյան» կլանին : Այս արմատավորված արգելքը հաստատվել է՝ հիմք ընդունելով չինական Թան դինաստիայի նմանատիպ արգելքները կորեական Չոսոն դինաստիայի կառավարման վերջում, որը ձգտում էր իրականացնել կառավարման և հասարակական կարգի կոնֆուցիական իդեալները ։
Մինչ արարողությունը
Կորեական ավանդական հարսանիքները հիմնված և կենտրոնացած են ավանդական կոնֆուցիական արժեքների վրա։ Հարսանիքի յուրաքանչյուր գործընթաց՝ ամուսնության պայմանավորվածությունից մինչև արարողություն և տոնակատարություններ անցկացնելը, ունի կարևոր և մշակված քայլեր հաջող իրականացման համար։ Կորեական ավանդական մշակույթում, ինչպես շատ ավանդական մշակույթներում, տղամարդու և կնոջ միջև ամուսնությունը հաստատում են հարսնացուների և փեսացուների տան մեծերը։ Համաձայն կոնֆուցիական արժեքների՝ ընտանիքը և սովորույթները ամենից վեր են դասվում։ Ամուսնությունը մարդու կյանքի ամենակարևոր մասն է։ Սա ոչ միայն երկու անհատների, այլև երկու ընտանիքների միությունն է։ Բացի այդ ամուսնությունը մասնավորապես էլիտար ընտանիքների շրջանում սոցիալական կարգավիճակի զարգացման և (կամ) պահպանման միջոց էր։ Այս պատճառով զգալի քանակությամբ ժամանակ էր ծախսվում նախապատրաստման համար, նախքան հարսանեկան վերջնական արարողությունը։ Առաջին քայլը կոչվում է Վի Հոն կամ «խնամախոսություն», երբ ինչպես հարսնացուի, այնպես էլ փեսայի ընտանիքները քննարկում են հնարավոր ամուսնությունը։ Հաշվի են առնվում բազմաթիվ գործոններ, ինչպիսիք են՝ սոցիալական կարգավիճակը, անհատականությունը, արտաքին տեսքը, ակադեմիական և (կամ) գյուղատնտեսական (արդյունաբերական) նվաճումները, նաև ֆինանսական վիճակը, ինչպես կանխատեսում է գուշակը։ «Ընդհանուր առմամբ Վի Հոն - ը սկսվում է, երբ փեսան է ամուսնության առաջարկի նամակ է ուղարկում, և հարսնացուն ուղարկում է պատասխան նամակ, որը ամուսնության համաձայնության նշանն է» ։ Երբ հարսնացուի պատասխանը հասնում է, և այն դրական է լինում, փեսան նշանակում է արարողության օրը։ Այս երկրորդ քայլը կոչվում է «Նապչա» կամ «ամսաթվի նշանակում»։ Փեսայի նշանակված տարին, ամիսը, օրը և ժամը (ըստ լուսնային օրացույցի), ինչը հայտնի է որպես Սաջու, գրված են թղթի վրա, փաթաթված բամբուկե ճյուղերով և կապված կարմիր և կապույտ թելերով։ Վերջապես ծրարը փաթաթվում է կարմիր և կապույտ կտորներով և ուղարկվում է հարսնացուի ընտանիքին։ Փեսայի ծննդյան ամսաթիվը ուղարկում են գուշակին, որը սահմանում է ամսաթիվ Սաջուի հիման վրա։ Ընտրված օրը այնուհետև ուղարկվում է փեսային։ Արարողությանը նախորդող ավանդույթների վերջին քայլը կոչվում է Նապպե կամ արժեքավոր իրերի փոխանակում։ Ամսաթիվը նշանակելուց հետո փեսան տուփ է ուղարկում հարսնացուին, որը կոչվում է Հեմ։ Տուփում սովորաբար երեք իր կա։ Հանսեոն, Չաեդանը և Հոնսուն։ Երեքից ամենակարևորը Հանսեոն է կամ ամուսնության փաստաթղթեր։ Այն հարսնացուին է նվիրվում միայն մեկ ամուսնու կողմից։ Ակնկալվում է, որ կինը այս փաստաթղթերը հավիտյան կպահպանի, իսկ մահվան ժամանակ դրանք թաղվում են կնոջ հետ։ Չաեդանը կարմիր և կապույտ կտորների կապոց է, որն օգտագործվում է հագուստ կարելու համար։ Կարմիրն ու կապույտը Ին և Յան փիլիսոփայության մարմնավորումն են։ Վերջապես Հոնսուն հարսնացուի ընտանիքին նվիրվող մի շարք այլ նվերներն են, ինչպիսիք են՝  կենցաղային իրեր, զարդեր և հագուստ ։
Արարողություն
Հնում հարսանիքը (Հոնրեյ) անցկացվում էր հարսնացուի տան բակում կամ տանը։ Փեսան ձիով գնում էր հարսնացուի տուն և հարսանիքի արարողությունից հետո իր կնոջը գահույքով (սեդանի աթոռով) տանում է իր ծնողների տուն՝ ապրելու։ Հարսնացուն և փեսան հարսանեկան արարողության համար կրում էին պաշտոնական պալատական հագուստներ։ Սովորական մարդկանց թույլատրվում էր շքեղ հագուստ կրել միայն իրենց հարսանիքի օրը։ Ձեռքի լապտերներն օգտագործվում էին հարսանիքի նախորդ գիշերը փեսայի տնից մինչև հարսնացու տան ճանապարհը լուսավորելու համար։ Ավանդույթի համաձայն՝ փեսայի ընտանիքը կրում էր հարսանեկան արկղեր, որոնք լցված էին նվերներով հարսնացուի ընտանիքի համար։ Հարսանեկան սագերը երկար և երջանիկ ամուսնության խորհրդանիշ են։ Կռունկները երկար կյանքի խորհրդանիշ են և կարող են պատկերվել կնոջ գոտու վրա։ Փայտե փորագրված մանդարինկա բադերի զույգերը, որոնք կոչվում են հարսանեկան բադեր, հաճախ օգտագործվում են հարսանեկան ավանդական արարողություններում, քանի որ դրանք ներկայացնում են խաղաղություն, հավատարմություն և հարուստ սերունդ։
Հարսնացուի և փեսայի հագուստը
Կանանց հագուստը ներառում է չոգորին (저고리; կարճ բաճկոն երկար թևերով)` երկու երկար ժապավեններով, որոնք կապված են օտգորիմ (옷고름) ձևավորման համար։ Չիման (치마) երկար և բարձրիրան հագուստ է, որը հագնում են՝ փաթաթելով իրանի շուրջը։ Նավակաձև կոշիկները, որոնք պատրաստված են մետաքսից, պետք է կրել սպիտակ բամբակյա գուլպաներով։ Հարսնացուի զգեստը կարող է ներառել սպիտակ գոտի կարևոր խորհրդանիշներով կամ ծաղիկներով։ Կարելի է կրել նաև պսակ կամ թագ։ Նորիգեն (노리개) հանբոկի (한복) զարդարման մասն է, որը դարեր շարունակ կրել են բոլոր դասերին պատկանող կորեացի կանայք։ Այն կապված է բաճկոնի վրայի փեշին կամ ժապավենին։ Վերևում գտնվող հանգույցը կոչվում է Մեդըփ (매듭): Կրում են բաճկոն (չոգորի,  저고리), տաբատ ու վերնաշապիկ։ Բաճկոնն ունի լայն թևեր։ Տաբատը լայն է և ունի կոճերին հասնող գոտիներ։ Շապիկի վրայից կարելի է կրել վերնաշապիկ։ Նաև կարելի է կրել սև գլխարկ։ Տղամարդկանց հարսանեկան զգեստը կոչվում է գվանբոկ ։
Հարսանեկան արարողությունները ժամանակակից ոճով
Մեծ քաղաքներում շքեղ հյուրանոցները ունեն «հարսանյաց սրահներ» կամ ուղղակի սրահներ, որոնք օգտագործվում են մասնավորապես հարսանեկան արարողությունների համար։ Այս սենյակները զարդարված են հարսանեկան ոճով և վարձակալվում են զույգերի համար։ Այլ հարսանեկան սրահները անկախ սենյակներ են, որտեղ մի քանի տարբեր հարսանիքներ կարող են տեղի ունենալ միաժամանակ։ Այսօր շատ զույգեր նախ և առաջ անցկացնում են ավելի «արևմտականացած» արարողություն՝ սմոքինգով և սպիտակ հարսանեկան զգեստով, որին հետևում է կորեական ավանդական փոքրիկ հարսանիք գլխավոր արարողությունից հետո։
Ամուսնության արարողությունից առաջ նախապատրաստություն
Կորեական հարսանիքի համար մի շարք նվերների փոխանակումները շատ կարևոր են. օրինակ՝ կենցաղային ապրանքների նվերներ (Հոնսու), հարսնացուի և փեսայի միջև հագուստի և զարդերի նվերներ (Եմուլ), նվերներ, որոնք տրվում են փեսայի մտերիմ հարազատին (Եդան), փեսայի ազգականներից դրամական միջոցների նվերներ հարսին (Գգումիմբի), իսկ հարսնացուի ընտանիքից` փեսայի ընկերներին (Հեմ), և երկու ընտանիքների միջև սննդի և գինու փոխանակում (Իբաջի)։ Այնուամենայնիվ ոչ բոլոր սովորույթներ են դեռ պահպանվում։
Սովորույթնորը, որոնք դեռ պահպանվում են, հարսնացուի կողմից փեսացուի կարևոր ազգականին տրված ծիսական մետաքսի փոխանակումն է(Եդան), հարսանիքի նախորդ գիշերը փեսայի ընկերների կողմից հարսի տուն տարվող նվերների տուփի (Հեմի) գնման գնի շուրջ բանակցությունները։ Սովորաբար փեսան զբաղվում է բնակության վայրի հարցով, իսկ հարսնացուն՝  կենցաղային իրերի։
Հարսանեկան սրահներ
Մինչ հյուրանոցի սրահը կամ եկեղեցին պետք է պահպանեն այլ գործառույթներ կատարելու համար անհրաժեշտ ճկունությունը, հատուկ հարսանեկան սրահները կարող են կենտրոնանալ բացառապես հարսանիքների և նույնիսկ հատուկ թեմաների սպասարկման համար։ Շքեղ հյուրանոցներում հարսանիքները կառավարության կողմից արգելվել են 1980 թ.-ին, մասնակիորեն թույլատրելի են եղել 1994 թ.-ին, իսկ լիովին՝ 1999 թ. ։
Մահ
Մահ, կենդանի օրգանիզմի կենսագործունեության դադարը, ինչպես նաև այն որակական վիճակը, որում գտնվում է նախկինում կենդանի եղած մարմինը։ Մահվան առավել հաճախակի պատճառներ հանդիսացող պատահարներից ու իրադարձություններից են հիվանդությունները, ծերացումը, որսը, սպանությունը, սովը, ինքնասպանությունը, ջրազրկումը, թերսնուցումը և ծանր վնասվածքների հանգեցնող դժբախտ պատահարները ։ Շատ դեպքերում կենդանի օրգանիզմների մարմինները մահից հետո սկսում են քայքայվել։ Միաբջիջ օրգանիզմի գոյության շրջանի ավարտը կարող է լինել ինչպես մահը, այնպես էլ դրա միտոտիկ բաշխումը։
Մահը, հատկապես մարդկանց մահը, սովորաբար համարվում է տխուր կամ տհաճ դեպք՝ մեռած մարդու հետ կապվածության և նրա հետ սոցիալական, ընտանեկան կապերի խզման պատճառով։ Մահվան հանդեպ վերաբերմունքը ներառում է նաև մահից վախը, նեկրոֆիլիան, տագնապը, վիշտը, սուգը, զգայական ցավը, դեպրեսիան, կարեկցանքը, ցավակցումը, մենությունը և մելամաղձությունը։ Մահվան էությունը հազարամյակներ շարունակ եղել է կրոնների ուշադրության կենտրոնում և փիլիսոփայական պրպտումների առարկա, իսկ հետմահու կյանքի գոյության, դատաստանի և նախկին մեղքերի համար պատժի զանազան վարկածները կրոնական հավատալիքների հիմնասյունն են։
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
Խորհրդային Միություն, պաշտոնապես՝ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն (ԽՍՀՄ), նախկին դաշնային սոցիալիստական կոմունիստական պետություն Եվրասիայում, որը կազմավորվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 30-ին և կազմալուծվել 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Անվանապես մի քանի ազգային հանրապետություններից բաղկացած դաշնային միավորում էր, իսկ գործնականում կառավարությունն ու տնտեսությունը խիստ կենտրոնացված էին, ընդհուպ մինչև պետության փլուզումը։ ԽՍՀՄ-ն միակուսակցական պետություն էր մինչև 1990 թվականը, որը կառավարում էր Կոմունիստական կուսակցությունը։ Մայրաքաղաքը Մոսկվան էր, իսկ տարածքով և բնակչությամբ ամենամեծ հանրապետությունը՝ Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետությունը։ Խոշոր քաղաքների թվում էին Լենինգրադը (ՌԽՖՍՀ), Կիևը (Ուկրաինական ԽՍՀ), Մինսկը (Բելառուսական ԽՍՀ), Տաշքենդը (Ուզբեկական ԽՍՀ), Ալմա-Աթան (Ղազախական ԽՍՀ) և Նովոսիբիրսկը (ՌԽՖՍՀ)։ Իր գոյության տարիներին աշխարհի խոշորագույն պետությունն էր, որի տարածքը կազմում էր 22 402 200 կմ^2 և ընդգրկված էր 11 ժամային գոտիներում։
Խորհրդային Միության արմատները ձգվում են 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխություն, երբ բոլշևիկները Վլադիմիր Լենինի գլխավորությամբ տապալեցին ժամանակավոր կառավարությանը, որն ավելի վաղ՝ Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո, փոխարինման էր եկել Ռոմանովների արքայատոհմին։ Նրանք հիմնադրեցին Ռուսական Խորհրդային Հանրապետությունը՝ աշխարհում սահմանադրորեն ամրագրված առաջին սոցիալիստական պետությունը։ Բոլշևիկների (Կարմիր բանակ) և հակաբոլշևիկյան ուժերի միջև սրված հարաբերությունները նախկին Ռուսական կայսրության տարածքում վերածվեցին քաղաքացիական պատերազմի։ Հակաբոլշևիկյան ուժերի մեջ ամենամեծ խմբակցությունը Սպիտակ գվարդիան էր։ Վերջինս ներգրավված էր բոլշևիկների նկատմամբ դաժան հակակոմունիստական բռնաճնշումների մեջ, որն առավել հայտնի է Սպիտակ տեռոր անվամբ։ Կարմիր բանակը տարածվեց և տեղի բոլշևիկներին օգնեց վերցնելու իշխանությունը՝ ստեղծելով սովետներ, Կարմիր տեռորի միջոցով ճնշելով նրանց քաղաքական ընդդիմախոսներին և ապստամբ գյուղացիներին։ 1922 թվականին իշխանության բալանսը փոխվեց, և բոլշևիկները հաղթանակ տարան՝ ձևավորելով Խորհրդային Միությունը, որի կազմում էին Ռուսական, Անդրկովկասյան, Ուկրաինական և Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունները։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո՝ Լենինի կառավարությունը ներկայացրեց Նոր տնտեսական քաղաքականությունը (ՆԷՊ), որը ենթադրում էր մասնակի վերադարձ ազատ շուկայական հարաբերություններին և մասնավոր սեփականությանը։ Դա հանգեցրեց տնտեսական վերելքի։
1924 թվականին Լենինի մահից հետո իշխանության եկավ Իոսիֆ Ստալինը, որը Կոմունիստական կուսակցության ներսում ճնշեց իր քաղաքական բոլոր հակառակորդներին և երկրում հաստատեց վարչահրամայական տնտեսական համակարգ։ Ծայրահեղ բռնի միջոցներով Ստալինը երկիրը ենթարկեց արագ ինդուստրացման և հարկադիր կոլեկտիվացման, որը, չնայած զգալի տնտեսական աճին, 1932–1933 թվականներին երկրի տարբեր հատվածներում հանգեցրեց արհեստական սովի և ընդարձակեց ԳՈւԼԱԳ-ի ուղղիչ-աշխատանքային գաղութների համակարգը, որը ձևավորվել էր դեռևս 1918 թվականին։ Ստալինը նաև տառապում էր քաղաքական պարանոյայով, որի պատճառով 1930-ական թվականներին իրականացվում էին զանգվածային բռնաճնշումներ («Մեծ զտում»), որն արտահայտվում էր Ստալինի հակառակորդներին կուսակցության շարքերից հեռացնելով և մեկուսացնելով, բարձրաստիճան զինվորականների, Կոմունիստական կուսակցության անդամների և խորհրդային հասարակ քաղաքացիների զանգվածային ձերբակալություններով, որոնք այնուհետև ուղարկվում էին ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարներ կամ էլ մահվան էին դատապարտվում։
1939 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ արևմտյան տերությունների հետ հակաֆաշիստական դաշինք կազմելու անհաջող ջանքերից հետո, Խորհրդային Միությունը Նացիստական Գերմանիայի հետ կնքեց չհարձակման պայմանագիր («Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտ»), որի գաղտնի արձանագրությունների պայմաններին համապատասխան՝ երկու տերությունները, որպես դաշնակիցներ, Արևելյան Եվրոպան բաժանեցին ազդեցության գոտիների, մասնավորապես ռուսական բանակը բռնազավթեց Արևելյան Լեհաստանը, Բալթյան Հանրապետությունները (Էստոնիա, Լատվիա, Լիտվա) և այլ տարածքներ։ Այնուամենայնիվ, 1941 թվականի հունիսին Գերմանիան լայնամասշտաբ ռազմական գործողություն սկսեց նախկին դաշնակցի դեմ («Բարբարոսա» գործողություն)։ Առանցքի ուժերին դիմակայելու համար Խորհրդային Միությունը մարդկային խոշոր կորուստներ էր կրում։ Այդուհանդերձ, պատերազմում շրջադարձային դարձավ Ստալինգրադը, որտեղ Նացիստական բանակը ջախջախվեց։ Ի վերջո, 1945 թվականի մայիսի 9-ին կարմիրբանակայիններին հաջողվում է հասնել մինչև Բեռլին և հաղթանակ տանել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի եվրոպական ճակատում։ Կարմիր բանակի գրաված տարածքներում հիմնվեցին այսպես կոչված Սոցիալիստական ճամբարի «արբանյակ» պետությունները։ Հետպատերազմական աշխարհաքաղաքական պայմաններում՝ 1947 թվականին սկսվեց Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանը, մի կողմից՝ ԽՍՀՄ և սոցիալիստական ճամբարի երկրների և մյուս կողմից՝ Արևմուտքի (Միացյալ Նահանգներ, ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցներ և այլք) երկրների միջև։ Սառը պատերազմի պայմաններում Միացյալ Նահանգները և Խորհրդային Միությունը հռչակվեցին որպես գերտերություններ։
1953 թվականին՝ Ստալինի մահից հետո, Նիկիտա Խրուշչովի ղեկավարությամբ երկրում սկսվեց նոր ժամանակաշրջան, որն առավել հայտնի դարձավ «Խրուշչովյան ձնհալ» անվամբ։ Վերջ տրվեց Ստալինի օրոք ձևավորված անձի պաշտամունքին, համաներում շնորհվեց բազմաթիվ աքսորյալների, թուլացվեց ամբողջատիրական համակարգը։ Երկիրը թևակոխեց զարգացման նոր փուլ, միլիոնավոր գյուղացիներ տեղափոխվեցին արդյունաբերական քաղաքներ։ ԽՍՀՄ-ը շուտով գլխավորեց տիեզերական մրցավազքը` հաջողությամբ բաց տիեզերք ուղարկելով առաջին արբանյակը և առաջին մարդուն։ Բացի այդ, ԽՍՀՄ-ն առաջին ավտոմատ միջմոլորակային կայանն ուղարկեց հարևան մոլորակ՝ Վեներա։ 1970-ական թվականների վերջին խորհրդա-ամերիկյան հարաբերություններում նկատվեց լարվածության թուլացում, որը սակայն վերականգնվեց 1979 թվականին, երբ Խորհրդային Միությունն իր զորքերը մտցրեց Աֆղանստան։ Պատերազմը խլեց տնտեսական մեծ ռեսուրսներ, իսկ լարվածությունն էլ ավելի մեծացավ, երբ Միացյալ Նահանգներն սկսեց ռազմական օգնություն տրամադրել Մոջահեդներին։
1980-ականների կեսերին ԽՍՀՄ վերջին առաջնորդ Միխայիլ Գորբաչովը փորձում էր բարեփոխումների միջոցով առավել ազատականացնել տնտեսությունը և երկրի սոցիալ-քաղաքական վիճակը՝ առաջ քաշելով «Պերեստրոյկայի» (վերակառուցում) և «Գլասնոստի» (հրապարակայնություն) քաղաքականությունները։ Նպատակն էր պահպանել Կոմունիստական կուսակցության մենաշնորհային դիրքը և միաժամանակ շտկել ահագնացող տնտեսական լճացումը։ Սառը պատերազմն իր մայրամուտին հասավ հենց Գորբաչովի պաշտոնավարման ընթացքում, իսկ 1989 թվականին Արևելյան Եվրոպայի Վարշավայի պայմանագրի կազմակերպության անդամ երկրները տապալեցին իրենց մարքսիստ-լենինիստական ռեժիմները։ Վերջ դրվեց «Երկաթե վարագույրին»։ Սա նաև հանգեցրեց ԽՍՀՄ ներսում ազգայնական և անջատողական բուռն շարժումների վերելքին։ Կենտրոնական իշխանությունները նախաձեռնեցին ԽՍՀՄ-ն պահպանելու համամիութենական հանրաքվե, որը բոյկոտեցին Բալթյան հանրապետությունները, Հայաստանը, Վրաստանը և Մոլդովան, ինչի հետևանքով ընտրողների մեծամասնությունը կողմ արտահայտվեց ԽՍՀՄ պահպանմանը՝ որպես «իրավահավասար ինքնիշխան հանրապետությունների նորացված դաշնություն»։ 1991 թվականի օգոստոսին ԽՍՀՄ իշխանության պահպանողական թևը պետհեղաշրջում կազմակերպեց («Օգոստոսյան պուտչ»), որը ձախողվեց։ Պետական հեղաշրջման ճնշման գործում մեծ դերակատարություն է ունեցել Ռուսաստանի առաջին նախագահ Բորիս Ելցինը։ Արդյունքում, Կոմունիստական կուսակցության գործունեությունն արգելվեց։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Գորբաչովը հրաժարական տվեց, միութենական մնացած հանրապետությունները դուրս եկան Խորհրդային Միության կազմից և սկսեցին հանդես գալ որպես հետխորհրդային անկախ պետություններ։ Ռուսաստանի Դաշնությունը (նախկինում՝ ՌԽՖՍՀ) ստանձնեց Խորհրդային Միության իրավահաջորդությունը։ Խորհրդային Միությունը պաշտոնապես կազմալուծվեց 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։
Խորհրդային Միությունը գրանցել է սոցիալ-տեխնոլոգիական բազմաթիվ ձեռքբերումներ ու նորարարություններ, հատկապես ռազմական ոլորտում։ Նա կարող էր պարծենալ աշխարհում երկրորդ տնտեսությամբ և խոշորագույն մշտական բանակով ։ Խորհրդային Միությունը հանդիսանում էր միջուկային հինգ երկրներից մեկը։ Բացի այդ, ԽՍՀՄ-ն ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամներից մեկն էր ու անդամակցում էր ԵԱՀԿ-ին, Արհմիությունների համաշխարհային ֆեդերացիային, Սոցիալիստական երկրների տնտեսական համագործակցության կազմակերպությանը և Վարշավայի պակտին։
Մինչև իր փլուզումը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո շուրջ չորս տասնամյակ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հետ միասին ԽՍՀՄ-ն ուներ գերտերության կարգավիճակ։ Երբեմն կոչվելով «Խորհրդային կայսրություն»՝ իր ազդեցության տակ էր պահում Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպան, իսկ շնորհիվ ռազմական ու տնտեսական հզորության, պրոքսի պատերազմների, զարգացող երկրների վրա իր ազդեցության, ինչպես նաև տիեզերական տեխնոլոգիաների և ռազմական արդյունաբերության ոլորտներում գիտական ուսումնասիրությունների ֆինանսավորման՝ նաև ողջ աշխարհի վրա ։Ախպեր եսի թող գնա Ռուսաստան
Անվան ստուգաբանություն
«Советский» բառի հիմքում ընկած է ռուսերեն «совет» բառը, որը նշանակում է «սովետ, խորհուրդ» ։ Առաջացել է սլավոնական նախալեզվի «vět-iti» («տեղեկացնել») բայական հիմքից։
Ռուսաստանի պատմության ընթացքում որոշ մարմիններ կոչվել են սովետներ (խորհուրդներ)։ Ռուսական կայսրությունում 1810-1917 թվականներին գործած Պետական խորհուրդը 1905 թվականի ապստամբությունից հետո սկսել է կոչվել Մինիստրների խորհուրդ ։
«Վրացական գործ»-ի ժամանակ Վլադիմիր Լենինը, կանխատեսելով Իոսիֆ Ստալինի և նրա կողմնակիցների՝ Մեծ Ռուսաստան ունենալու էթնիկ շովինիստական նկրտումները, այդ ազգային պետություններին կոչ արեց միանալ Ռուսաստանին՝ որպես մեծ միության կիսանկախ մասեր, որը նախապես անվանեց Եվրոպայի և Ասիայի սովետական երկրների միություն (Союз Советских Республик Европы и Азии)։ Սկզբից Ստալինը դեմ էր այդ առաջարկին, բայց հետո ընդունեց, թեև Լենինի համաձայնությամբ փոխեց անվանումը՝ «Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն» (ՍՍՀՄ). բոլոր հանրապետությունները ձևավորվել են որպես սոցիալիստական սովետներ և մինչև 1936 թվականը կառուցվածքային փոփոխություններ չեն կրել։ Որոշ հանրապետությունների մայրենի լեզվում «սովետ» բառը փոխարինվեց «խորհուրդ» բառով։
Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության փոխարեն սկսեցին ավելի հաճախ օգտագործել ՍՍՀՄ հապավումը, որը հայտնի դարձավ ամբողջ աշխարհում։ Խորհրդային պետության այլ կարճ ձևերից են Խորհրդային Միությունը (Սովետական Միություն) և ԽՍՀ Միություն (ՍՍՀ Միություն)։
Իսպանիան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Իսպանիան պաշտոնապես չի մասնակցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Չնայած գաղափարական առումով մոտ էր և կիսում էր Առանցքի ուժերի հակակոմունիստական ու հակասովետական տեսակետները՝ իսպանական բռնապետ գեներալ Ֆրանկոն դեմ էր անմիջական կերպով պատերազմին երկրի մասնակցությանը։ Որպես քաղաքացիական պատերազմում Գերմանիայից և Իտալիայից ստացված օգնության երախտագիտություն՝ Ֆրանկոյի վարչակարգը նրանց տրամադրում էր նյութական ու ռազմական աջակցություն, այդ թվում՝ թույլատրելով կամավորական միավորումներին կռվել ընդդեմ Խորհրդային Միության։
Չարլի Ադամ
Չարլզ Գրեմ Ադամ (Charles Graham Adam, ), ավելի հայտնի որպես Չարլի Ադամ (Charlie Adam), շոտլանդացի ֆուտբոլիստ։ Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Սթոք Սիթիի» և Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի կենտրոնական պաշտպան։
Իր առաջին ֆուտբոլային քայլերն Ադամը արել է շոտլանդական «Դանդի» ակումբի ակադեմիայում ։ 2000 թվականի դեկտեմբերին նա համալրել է «Ռեյնջերս» ակումբի երիտասարդական կազմը ։ Իր վաղ կարիերայի մեծ մասը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում «հենակետայինը» անց է կացրել վարձավճարային իրավունքներով ։ 2005-06 մրցաշրջանում «Սենտ-Միրեն» ակումբում հանդես գալով վարձավճարով՝ նա «սրբերի» կազմում մեկ ֆուտբոլային տարում մասնակցել է 37 խաղի և դարձել Մարտահրավերի գավաթի դափնեկիր և Շոտլանդիայի առաջին դիվիզիոնի հաղթող։ «Ռեյնջերս» վերադառնալուց հետո Ադամը դառնում է գլազգոյականների մեկնարկային կազմի ֆուտբոլիստ։ 2007-08 մրցաշրջանի արդյունքում կիսապաշտպանը, իր ակումբի հետ հաղթահարելով արգելքները, հասնում է մինչև ՈւԵՖԱ Գավաթի մրցության եզրափակիչ, որտեղ նրանք զիջում են ռուսական «Զենիթին» ։
«Ռեյնջերսի» կազմում կորցնելով իր տեղը հիմնական կազմում՝ Ադամը 2008-09 ֆուտբոլային մրցաշրջանում վարձավճարային իրավունքներով տեղափոխվում է անգլիական «Բլեքփուլ» ։ Չարլի տպավորիչ ելույթներն իր նոր ակումբին «ստիպում են» 2009 թվականի ամռանը «Ռեյնջերսից» գնել շոտլանդացու տրանսֆերը ։ Նոր կոլեկտիվում Ադամին են վստահում ավագի թևկապը. նա դառնում է դաշտի կենտրոնի առանցքային ֆուտբոլիստը և օգնում է նոր ակումբին 2009-10 մրցաշրջանի արդյունքներով բարձրանալ Անգլիայի բարձրագույն դիվիզիոն ։ Ադամի հիանալի ելույթները Պրեմիեր Լիգայում օգնում են նրան 2011 թվականի ապրիլին վաստակել «ՊՖԱ-ի վարկածով տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ» տիտղոսը ։ Չնայած շոտլանդացու հրաշալի խաղին՝ «Բլեքփուլը» հենց նույն մրցաշրջանի արդյունքներով էլ ստիպված է լինում լքել անգլիական բարձրագույն լիգան ։ 2011 թվականի հուլիսին «մանդարինները» վաճառում են իրենց առաջնորդին «Լիվերպուլին» ։ «Էնֆիլդում» անցկանցելով մեկ մրցաշրջան՝ Ադամը չորս միլիոն ֆունտ սթերլինգի դիմաց տեղափոխվում է «Սթոք Սիթի» ։
2007 թվականից սկսած Ադամը պաշտպանում է Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի գույները ։
Վաղ տարիներ
Չարլի Ադամը ծնվել է 1985 թվականի դեկտեմբերի 10-ին շոտլանդական Դանդի քաղաքում՝ նախկին ֆուտբոլիստ Չարլի Ադամի (մեծ) ընտանիքում ։ Ավարտել է տեղի «Braeview Academy» միջնակարգ դպրոցը։ Այդ դպրոցում Ադամից հետո սովորել են այնպիսի ֆուտբոլիստներ, ինչպիսիք են Հարրի Քենեթը և Սքոթ Ռոբերտսոնը ։
Կարիերայի վաղ տարիներ
1999 թվականին 14-ամյա Ադամն ընդունվում է տեղական «Դանդի» ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիա ։ Պատանեկան կազմում իր ցուցադրած խաղի շնորհիվ նա մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում «Ռեյնջերս» շոտլանդական գրանդի մոտ, որն էլ 2000 թվականի վերջին պատանի ֆուտբոլիստին առաջարկում է իր սպորտային կրթությունը շարունակել գլազգոցիների շարքերում։ Չհրաժարվելով նման հեռանկարային առաջարկից՝ Ադամը պատասխանում է նրանց համաձայնությամբ և 2000 թվականի դեկտեմբերի 15-ին «ջերսի» հետ կնքում է երիտասարդական պայմանագիր ։ Լավ ներկայանալով «Ռեյնջերսի» պատանեկան ակումբում՝ 2004 թվականի մայիսի 8-ին Չարլին գլազգոցիների հետ կնքում է պրոֆեսիոնալ պայմանագիր հետագա փոխհամագործակցության համար ։ Ութ օր հետո կայանում է կիսապաշտպանի նորամուտը շոտլանդական ակումբի առաջին թիմի կազմում. Ադամը մասնակցում է շոտլանդական Պրեմիեր Լիգայի շրջանակներում կայացվող «Դանֆերմլին Ատլետիկի» դեմ ամբողջ խաղին ։
«Ռոսս Քաունթի»
Նույն տարվա օգոստոսի 14-ին «Ռեյնջերսի» կազմում արդեն իր երկրորդ պաշտոնական հանդիպումը անցկանցելուց հետո (ընդդեմ «Լիվինգստոնի» ) Ադամը օգոստոսի 31-ին վարձավճարային համաձայնությամբ տեղափոխվում է «Ռոսս Քաունթի» ։ Այդ նույն օրը Չարլին կատարում է իր նորամուտը «եղնիկների» կազմում։ Նա իր ուժերը պետք է փորձեր «Պիտերհեդի» դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 7-ին Ադամը մասնակցություն է ունենում Մարտահրավերի գավաթի եզրափակչին՝ «Ֆալկիրկի» դեմ խաղին ։ Այս խաղում մրցակիցն ավելի ուժեղ է գտնվում և Ադամի թիմը զիջում է նրանց 2-1 հաշվով ։ «Եղնիկների» կազմում կիսապաշտպանը շարունակում է իր ելույթները մինչև օրացույցային (ֆուտբոլային) տարվա ավարտը, ինչից հետո վերադառնում է «ջերս», որտեղ նա կրկին չի կարողանում հաստատվել հիմնական կազմում։
«Սենտ-Միրեն»
2005 թվականի օգոստոսի 31-ին նորից է կնքում վարձավճարային պայմանագիր։ 2005-06 մրցաշրջանի համար նրա նոր ժամանակավոր գործատուն էր վիճակված լինել «Սենտ-Միրենը» ։ Նոյեմբերի 6-ին արդեն «սրբերի» կազմում Ադամը մասնակցում է Շոտլանդիայի մարտահրավերի գավաթի եզրափակչային հանդիպմանը։ «Սենտ-Միրենը» համեմատած կիսապաշտպանի նախորդ ակումբի ավելի հաջողակ է գտնվում և համառ պայքարում ակումբը կրկնելով գործող չեմպիոնի արդյունքը 2-1 հաշվով հաղթում է «Համիլթոն Ակադեմիկալին» ։ Ընդհանուր արդյունքում Ադամը «սրբերի» կազմում անցկացրեց 37 խաղ, հեղինակեց 9 գնդակ և օգնեց իր ակումբին դառնալ Շոտլանդիայի առաջին դիվիզիոնի հաղթող ։
Վերադարձը «Ռեյնջերս»
Վերադառնալով «Ռեյնջերս»՝ Չարլին անմիջապես սկսեց ապացուցել, որ նա ունի արժանիքներ թիմի հիմնական կազմում հանդես գալու համար։ 2006 թվականի հուլիսին Ադամը հիանալի խաղ էր ցուցադրում «ջերսի» ՀԱՀ-ում անցկացվող մինչմրցաշրջանային շրջագայության շրջանակներում։ Շրջագայության մեջ էր մտնում նաև «Ջոմո Կոսմոսի» դեմ խաղը, որում Ադամը հեթ-տրիկ է ձևակերպում ։ Այս խաղից հետո «Ռեյնջերսի» գլխավոր մարզիչ Փոլ Լե Գուենը նշեց, որ երիտասարդ կիսապաշտպանը «2006-07 մրցաշրջանում մեծ մասամբ հանդես կգա գլազգոական ակումբի հիմնական կազմում և պարբերաբար խաղադաշտ դուրս կգա թիմի մեկնարկային կազմում։ Ֆրանսացի փորձագետը իր խոսքի տերը եղավ սկսած երկրի առաջնության առաջին տուրից, որի շրջանականերում «ջերսը» պիտի հանդիպեր «Մոտերուելլի» հետ ։ Ադամը այդ խաղից բաց չթողեց ոչ մի րոպե և մասնակցություն ունեցավ շոտլանդական առաջնության շրջանակներում կայացվող ամբողջ հանդիպմանը։ նոյեմբերի 19-ին բացելով ՈւԵՖԱ գավաթի մրցության շրջանակներում անցկացվող իտալական «Լիվորնոյի» դեմ խաղի հաշիվը՝ Ադամը հեղինակում է իր առաջին պաշտոնական գոլը «Ռեյնջերսի» կազմում ։ Հաջորդ չորս խաղերում կիսապաշտպանը երկրի առաջնությունում ցնցելով «Սենտ-Միրենի» և «Դանդի Յուայթեդի» և ՈւԵՖԱ գավաթի շրջանակներում իսրայելական «Մաքքաբիի» դարպասները հեղինակում է երեք գոլ   ։ 2007 թվականի մայիսի 5-ին Ադամը գոլի հեղինակ է դառնում «Old Firm» դերբիի ոխերիմ թշնամիներ «Ռեյնջերսի» և «Սելտիկի» միջև կայացող հանդիպման ժամանակ ։ Ավելի շուտ՝ ապրիլի 16-ին 2006-07 մրցաշրջանում ցուցադրած իր հիանալի խաղի շնորհիվ Չարլին արժանացել էր «ջերսի» երկրպագուների վարկածով «Տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ» մրցանակինՀ ։ Հունիսի 28-ին Ադամը գլազգոցիների հետ իր պայամանագիրը երկարաձգում է ևս հինգ տարով ։ Հաջորդ ֆուտբոլային տարում Չարլին շարունակում է կանոնավոր կերպով ելույթներ ունենալ թիմի հիմնական կազմում։ 2008 թվականի մարտին կիսապաշտպանը ստանում է ծնկի վնասվածք, ինչի պատճառով ստիպված է լինում մրցաշրջանը անցկացնել անընդհատ ծակոցներ զգալով։ 2008-09 ֆուտբոլային մրցաշրջանի առաջին կիսամյակում Ադամը «ջերսի» կազմում անց է կացնում ընդհանուր հաշվով ինը խաղ , ինչի պատճառով մամուլում տարածվել էին լուրեր, ըստ որոնց դիտարկվում էր այնպիսի տարբերակ, որ Ադամը հեռանալով ակումբից կարող էր համալրել մեկ այլ ակումբի կազմը։ Հիմնական հնարավոր ակումբներն էին «Նոթինգհեմ Ֆորեստը», «Ուոթֆորդը» և «Բըռնլին» ։ Դեկտեմբերի վերջին Չարլին հայտարարում է, որ անկախ նրանից, թե ինքը ունի խնդիրներ թիմի հիմնական կազմում հայտնվելու հետ կապված, այնուամենայնիվ հեռանալու ցանկություն չունի ։ Մի քանի օր հետո «Ռեյնջերսի» տնօրինության անդամներից մեկը՝ Ուոլտեր Սմիթը, հարցազրույցի ժամանակ ասում է, որ նրան չունեն Ադամին վաճառելու ինչ-որ պլաններ, սակայն «ամենից հավանական դեպքում կիսապաշտպանը վարձավճարով կտեղափոխվի այլ ակումբ, որպեսզի վերականգնի իր երբեմնի խաղային որակները» ։