cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ITT Corporation
Րենդ Արասկոգի ղեկավարությունը
1979 թվականին գլխավոր տնօրեն է դարձել Րենդ  Արասկոգը։ Նրան հաջողվել է կողմնակալությամբ Ջենինին զրկել նախագահի պաշտոնից, և նա դարձել է ընկերության ղեկավարը հաջորդ 20 տարիների ընթացքում։  Նրա ստեղծած ITT ապագան նա լրիվ ուրիշ  ձև է կերտել, քան իր նախորդը, ով ընկերությունը թողել էր $4 միլիարդ դոլար պարտքով։ Արասկոգը սկսել է ակտիվների զանգվածային վաճառք։ Մինչև 1984 թվականի վաճառվել էր 69 դուստր ընկերություններ, 2 միլիարդ դոլարի դիմաց, իսկ արդեն 1986 թվականին հարյուրը։  Եվրոպական հեռահաղորդակցության ստորաբաժանումը վաճառվել է Alcatel-ին, 1986-ից 1992-ական թվականներին։ 1989 թվականին աշխատակիցների թվաքանակը կրճատվել է, 2000-ից հասնելով 400-ի, իսկ գլխավոր գրասենյակը տեղափոխվել է Պարկ-ավենիու ավելի համեստ գրասենյակ։  Դուստր ընկերություններից պահվել են ամենա խոշորները՝ Hartford Insurance Company  ապահովագրական ընկերությունը, որը 1988 թվականին $19,4 միլիարդ  դոլար շրջանառությունից ունեցել է $8,6 հասույթ, ինչպես նաև ITT Rayonier $1,1 միլիարդ, Defense Technology և ITT Finance (ֆինանսական ծառայություններ) ։ 1984 թվականին չիկագոյի ազդեցիկ ընտանիքներից մեկը փորձել է «կլանել» ITT-ին, սակայն կորպորացիային հաջողվել է պահպանել իր ինքնուրույնությունը։ 1980-ականների խոշոր նախածերից էր Համակարգ 12-ի (ITT System 12) մշակումը, որի մշակման համար ծախսվել էր շուրջ մեկ միլիարդ դոլար։ Այն նախատեսված է եղել հեռախոսային ցանցում տվյալների փոխանցմ,ան համար  (այսինքն նման է ISDN), սակայն միջողների սղության պատճառով նախագիծը չեղյալ է հայտարարրվել 1986  թվականին ։
Կորպորացիայի բաժանումը
1997 թվականի մայիսին ITT Industries միավորվել է Goulds pumps ընկերության հետ, միաձուլման արդյունքում առաջացել է պոմպային սարքավորումներ արտադրող աշխարհի խոշորաույն արտադրող ։ Բացի պոմպերեր արտադրելուց նաև արտադրել է ավտոմոբիլային արդյունաբերության և  էլեկտրոնիկայի պաշտպանական նշանակության սարքավորումներ։ 2011 թվականի բաժանման արդյունքում   Goulds pumps-ի  բաժնետոմսերը անցել է Xylem-ին, իսկ մնացած մասը մնացել  է ITT Corporation-ին։
2007 թվականին ITT Corporation ԱՄՆ-ի Դաշնային  ավիացիոն ադմինիստրացիայի կողմից ստացել է  207 միլիոն դոլար ADS-B-ի համար նոր ռադարային սարքավորումներ մշակելու համար ։
2007 թվականի մարտին ընկերությանը տուգանել է ԱՄՆ-ի Արդարադատության նախարարությունը, 100 միլիոն դոլարի չափով, գիերային տեսողական սարքավորումների և  լազերային զենքին հակազդելու տեխնոլոգիաների մասին Չինաստանին, Սինգապուրին և Մեծ Բրիտանիային տեղեկատվություն տրամադրելու համար ։
2007 թվականին 1,7 միլիարդ դոլարի դիմաց ընկերությունը գնել է EDO Corporation, պաշտպանական նշանակության սարքավորումների, ամերիկյան խոշոր արտադրող,   2011 թվականի բաժանումից հետո  այն անցել է Exelis Inc-ին։
2008 թվականին ընկերությունը մասնակցել է  GeoEye-1 արբանյակի ստեղծման աշխատանքներին, նրա համար պատրաստելով օպտիկա-էլեկտրոնային տեսախցիկ։  Ավելի վախ  նմանատիպ տեսախցիկով է հագեցած  է եղել  WorldView-1 արբանյակը ։
2009 թվականին կորպորացիայի  58 % (կամ $6,3 մլրդ դոլար)  հասույթը տվել  է պաշտպանողական սարքավորումներ պատրաստելուն ։
2011 թվականին ITT Corporation կրկին բաժանվել է երեք ընկերությունների․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Տոր (Օբի գավառ)
Տոր (Thors), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 77 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.33 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևելք, Տրուա քաղաքից` 55 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 49 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (20 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յակուտական երաժշտություն
Յակուտական երաժշտություն, յակուտների ժողովրդական երգարվեստն ընդգրկում է երկու տիպի երգ՝ ծորուն (դյիերետիի ըրըա) և չափավոր աշխույժ (դեգերեն ըրըա)։
Առաջին տիպի երգերը (դրվագներ օլոնխոյից) ազատ ձևի են, ունեն փոփոխական լսոի։ Բնորոշ են կոկորդային զարդհնչյունները (կըլըսախի)։ Դեգերեն ըրըա տիպի երգերի (քնարական երգեր, պարերգեր են) մեղեդիներն ունեն որոշակի լադ և հստակ ռիթմ։ Ժողովրդական նվագարաններից են կըրըըմպա (յակուտական ջութակ), խոմուս (մետաղե վարգան), կյուպսյուր (թմբուկ), դյունգյուր (շամանական դափ), ռուսներից փոխառնված բալալայկան և հարմոնը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո յակուտական երաժշտական բանահյուսությամբ զբաղվել են Ա․ Սկրյաբինը («Յակուտական երգերի նոտաներ», Մ․, 1927), Ֆ․ Կոռնիլովը («Ցակուտական երգերի ժողովածու», Մ․, 1936), Մ․ ժիրկովը։ 1917 թվականին Ա․ Սկրյաբինը կազմակերպել է յակուտական սիրողական երգչախումբ։
Հիմնադրում
1921 թվականին Յակուտ սկում հիմնադրվել է երաժշտական ստուդիա, 1925 թվականին՝ յակուաական թատերախումբ, որի հիման վրա 1926 թվականին ստեղծվել է Յակուտական ազգային թատրոնը (1934 թվականից՝ Պ․ Օյունսկու անվան), որին կից 1936 թվականից Մ․ Ժիրկովի գլխավորությամբ գործել են ազգային երգչախումբ և գործիքային անսամբլ։
1948 թվականին թատրոնը վերակազմավորվել է երաժշտադրամատի կականի, որից 1971 թվականին առանձնացել է երաժշտական թատրոնը։ Յակուտական պրոֆեսիոնալ երաժշտական արվեստի հիմնադիրն է Ժիրկովը, որը գրել է «Դյուլուրույար նյուրգուն Բոոտուր» ազգային առաջին երաժշտական դրաման (բեմ․ 1940), Դ․ Լիտինսկու հետ ստեղծել «Նյուրգուն Բոոտուր» (բեմ․ 1947), «Սըգըյ Կըրընաաստըրը» (1947) օպերաները և «Դաշտային ծաղիկ» (1947), «Ալ թաշկինակ» (1949) բալետները։
Նշանակալի է Հ․ Գրիգորյանի գործունեությունը ստեղծել է յակուտական երաժշտական արվեստի համար նոր ժանրերի գործեր՝ ջութակի կոնցերտ, 1954, «Տոնական Ցակուտիա» օրատորիան, «Հյուսիսի ծաղիկը» օպերետը (1961), նաե «Լոոկուուտ և Նյուրգուսուն» օպերան (բեմ․ 1959), «Երջանկության քար» բալետը (1961), սիմֆոնիկ և կամերային ստեղծագործություններ, խմբերգեր, երգեր։ 1960-ական թվականներին Յակուտիաում են աշխատում կոմպոզիտորներ Լ․ Վիշկարյովը, Գ․ Կոմրակովը, Վ․ Կացը, Ն․ Բերեստովը, Զ․ Ատեպանովը։
Յակուտական երաժշտության զարգացմանը նպաստել են ռուս դիրիժորներ Մ․ Բենեդիկտովը, Ա․ Կուլեշովը և ուրիշներ։
Յակուտիաի նշանավոր երաժիշտներից են՝
Յակուտիայում գործում են (1978)՝ երաժշտական թատրոն (1971), ռադիոյի հ հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախումբ (1948), ժողովրդական ստեղծագործության տուն (1933), երաժշտական ուսումնարան (1949), 73 երաժշտական դպրոց։
Գազար (գետակ)
Գազար, գետակ Արևելյան Տիգրիսի ավազանում։ Հոսում է Սղերդի գավառով, համանուն գյուղի միջով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Պարսից ծոցի ավազանի գետեր
Զինջիրլի մեդրեսե
Զինջիրլի մեդրեսե (Zıncırlı medrese, Зинджирли-медресе, Медресе Ланцюгів, թարգմանաբար՝ շղթայով մեդրեսե), մեդրեսե, որը 1500 թվականին հիմնադրել է Մենգլի I Գերայը Սալաչիկում (այժմ այն Բախչիսարայի արվարձաններից է)։ Մինչև 2014 թվականը այս մեդրեսեն իրենից ներկայացնում էր Ուկրաինայի տարածքում գտնվող պահպանված հնագույն ուսումնական հաստատություն։ Այն նաև խորհրդային ժամանակաշրջանում միակ պահպանված պատմական մեդրեսեն է Ղրիմի տարածքում։ Անվանումն ստացել է մուտքի դռան մոտ կախված շղթայից, որի պատճառով մեդրեսե մտնող ամեն մի մարդ ստիպված է լինում կռացնել գլուխը։
Ֆեդերալ նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։
Ճարտարապետություն
Զինջիրլի մեդրեսեի շենքը քարից է, ունի քառակուսի նախագիծ, մեկհարկանի է, ներքին փոքրիկ բակով, որտեղ հնում գտնվել է շատրվան (2007 թվականի վերականգնումից հետո բակի վերևում սարքվել է ապակե տանիք)։ Մեդրեսեի փոքրիկ բակի ամբողջ երկարությամբ կամարապատ պատշգամբասրահ է՝ ծածկված տասը կիսագնդաձև գմբեթներով, որոնք հենվում են սլաքաձև կամարների և սյուների վրա։ Պատշգամբասրահի երեք կողմերում տեղակայված են սլաքաձև ծածկերով կացության և ուսումնական տեղերը։ Կառույցի բավականին խիստ արտակազմվածքը ամրոց է հիշեցնում։ Միակ դռան որմնախոռոչում կախված է երկաթե շղթա, որպեսզի յուրաքանչյուրը, որ կմտնի մեդրեսե, խոնարհի գլուխը։ Դռան վրա տեղակայված է հետևյալ գրությունը.
2007 թվականին Թուրքիան Զինջիրլի մեդրեսեի և մոտերքում գտնվող առաջին ղրիմյան Հաջի I Գերայ խանի դյուրբեի վերականգնման համար հատկացրեց $ 2,75 մլն ։
2015 թվականի հոկտեմբերից «Զինջիրլի մեդրեսե» դպրոցը հանդիսանում է ֆեդերալ նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղրիմի խանություն Կատեգորիա:Ղրիմի թաթարների մշակույթ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Գելագոմի ջուր
Գելագոմի ջուր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ձախակողմյան վտակ Մեծ Զավի ավազանում։ Հոսում է Աղբակ գավառի տարածքով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Բուգգի
Բոգլարկա Չեմեր (, ավելի հայտնի որպես Բուգգի), հունգարացի երգչուհի է։ Նա ավելի հայտնի դարձավ իր "Nouveau Parfum" երգով և տեսահոլովակով։
Բուգգին ներկայացրել է Հունգարիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում իր "Wars for Nothing" (Պատերազմներ ոչնչի համար) երգով ։
Կյանքը և կարիերան
Բուգգին ծնվել է 1986 թ.-ի նոյեմբերի 30-ին Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում։ Նրա միջազգային համբավը բարձրացավ 2014 թ.-ից հետո, երբ ներկայացրեց իր "Nouveau Parfum" երգի տեսահոլովակը, որը ունեցավ ավելի քան 30 միլիոն դիտում։ Այն տարածվեց նաև Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում ։
Երգչուհու առաջին Boggie ձայնասկավառակը լույս է տեսել 2013 թ.-ին հունգարական Tom-Tom Records լեյբլում։ Ալբոմը գրանցեց մի շարք հաջողություններ։ Նրա հաջորդ ձայնասկավառակը դուրս տեսավ 2014 թ.-ի հոկտեմբերին All Is One Is All անունով։ Նա շրջագայել է եվրոպական բազմաթիվ քաղաքներում, իսկ 2014 թ.-ի աշնանը մեկնեց ԱՄՆ համերգային շրջագայությամբ։
Երգչուհին 2015 թ.-ին մասնակցեց A Dal երաժշտական նախագծին, անցնելով մի քանի փուլեր նա կարողացավ նաև հաղթանակ տոնել և իրավունք ստացավ ներկայացնել Հունգարիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կարոյ Բերեգֆի
Կարոյ Բերեգֆի (Beregfy Károly, ), հունգարացի քաղաքական և ռազմական գործիչ, նացիստ, հունգարացի նացիոնալիստ, 1944-1945 թվականներին Հունգարիայի պաշտպանության նախարար, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլում Ռեգենտյան խորհրդի անդամ (երկիրը կառավարում էր Ֆերենց Սալաշին), որը կառավարել է Հունգարիան 1944 թվականի նոյեմբերի 4-ից մինչև 1945 թվականի մարտի 28-ը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1888 թվականի փետրվարի 13-ին Ցրավենկայում (Վոեվոդինա) (անունը ծնվելուց Կարոյ Բերգեր)։ Մարտնչել է Առաջին համաշխարհային պատերազմում և ծանր վիրավորվել։ 1939 թվականից մինչև 1941 թվականներին ղեկավարել է Թագավորական ռազմական ակադեմիան։ 1941 թվականից մինչև 1944 թվականը մարտնչել է սկզբում որպես VI կորպուսի հրամանատար, այնուհետև Երրորդ բանակի հրամանատար։ 1944 թվականի ապրիլին հեռացվել է ծառայությունից և ազատվել բանակից, իրեն ենթակա զորքերի Կարմիր բանակի կողմից ջախջախման պատճառով։
Վերմախտի կողմից Հունգարիայի օկուպացումից և Սալաշի հեղաշրջումից հետո 1944 թվականի հոկտեմբերի 16-ին նշանակվում է պաշտպանության նախարար, միաժամանակ զբաղեցնելով Գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնը, գեներալ-գմդապետի կոչումով։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Հունգարիայում հրեաների հետապնդմանը։ Հոկտեմբերի 21-ին հրամանագիր է ստորագրում 16-ից մինչև 60 տարեկան հրեա տղամարդկանց և 16-ից 60 տարեկան կանանց պարտադիր աշխատանքներում ներգրավելու վերաբերյալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Իոսիֆ Բելիխ
Իոսիֆ Բելիխ (Ио́сиф Наза́рович Бе́лых, ), 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատի, 1-ին գվարդիական Կարմրադրոշ Ժիտոմիրյան Ուկրաինական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի անվան հեծելազորային կորպուսի, 2-րդ գվարդիական Լենինի, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր, Բոգդան Խմելնիցկու անվան հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, գվարդիայի գնդապետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1892 թվականի սեպտեմբերի 27-ին (հոկտեմբերի 10-ին) Ուկրաինայի Վոլինսկի մարզի Տուրինյան շրջանի Կոմարով գյուղում,  ուկրաինացի գյուղացու ընտանիքում։ Ավարտել է  գյուղական դպրոցը և աշխատել հայրենի գյուղում։
2-րդ գվարդիական Լենինի, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր, Բոգդան Խմելնիցկու անվան հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, գվարդիայի գնդապետ Իոսիֆ Բելիխը դիվիզիայի առաջին էշելոնով 1945 թվականի հունվարի 29-ին թշնամու կրակի տակ գետանցում է Օդերը լեհական Ռատիբոր (այժմ` Ռացիբուժ) քաղաքի հյուսիսային կողմից։
Գետանցումից հետո գվարդիայի գնդապետ Բելիխը, գրագետ և հմտորեն կազմակերպել է Օդեր գետի աջ ափին պլացդարմի գրավումը, որով օժանդակել է 1-ին գվարդիական Կարմրադրոշ Ժիտոմիրյան Ուկրաինական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի անվան հեծելազորային կորպուսի գետանցմանը և հետագա հարձակմանը։ Այնուհետև խիզախ հեծյալը մասնակցել է Շպրե (Շպրեե) գետի անցմանը և գերմանական Օրտրանդ քաղաքի գրավմանը։ 1945 թվականի ապրիլի 22-ին 2-րդ գվարդիական հեծելազորային դիվիզիան մարտերով դուրս է եկել դեպի Էլբա գետ, Ռիզա քաղաքի շրջանում, ջախջախելով թշնամու 6 գումարտակ և ազատագրելով խորհրդային ռազմագերիների երկու ճամբար։  ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի 1945 թվականի հունիսի 27-ի հրամանագրով հրամանատարության մարտական առաջադրանքները օրինակելիորեն կատարելու, ռազմաճակատում գերմանա-ֆաշիստական զավթիչների դեմ մղվող պայքարում ցուցաբերած արիության և հերոսության համար գվարդիայի գնդապետ Բելիխ Իոսիֆ Նազարովիչին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում` հանձնելով նրան Լենինի շքանշան և «Ոսկե Աստղ» մեդալ (№ 8761): Պատերազմից հետո Ի. Ն. Բելիխը շարունակել է ծառայությունը բանակում և զորացրվել է 1959 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կարիմսկայա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նուայան է Ակոնեն
Նուայան է Ակոնեն (Montigny-sur-Crécy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սուասոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02564:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 476 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 308 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 230-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 78-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 74,7%, 1999 թվականին եղել է 65,0%)։ 230 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 206-ը (111 տղամարդ և 95 կին), գործազուրկ էին 24-ը (10 տղամարդ և 14 կին)։ 26 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը՝ թոշակառուներ, 21-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գիլան Բեգրով Դաղ
Գիլան Բեգրով Դաղ, Գիլանի լեռնաշղթա, լեռներ Իրանում, Իրանական սարահարթի հյուսիսում, Ուրմիա լճի և Կասպից ծովի միջև։ Նախկինում կոչվել է Կասպյան լեռներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Իրանի լեռնաշղթաներ
Գյոլ Քոշան
Գյոլ Քոշան, լեռ Վիրահայոց լեռներում։ Բարձրությունը 2570 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Տապակած կաթ
Տապակած կաթ (leche frita, лече фрита), իսպանական աղանդեր՝ կաթից, լցոնված ալյուրով, ապա տապակված։ Մատուցելուց առաջ նրան պատում են շաքարաշերտով և դարչին են ցանում։
Պատմություն
Ուտեստի ծագման վայրը իսկապես հայտնի չէ։ Ուտեստի ծագմանը հավակնում են մի քանի Իսպանիայի շրջաններ, բայց ընդհանուր առմամբ համարում են, որ այն առաջացել է Տոլեդոյում, որտեղից տարածվեց ամբողջ աշխարհում ։
Պատրաստում
Քանի որ աղանդերը պատրաստվում է տան պայմաններում, գոյություն ունի պատրաստման շատ բաղադրատոմսեր։ Ամբողջը նրանում է, որ կաթը մարմանդաեռ են տալիս շաքարավազով և համեմունքով, դարչինի ձողիկով և երբեմն ցիտրուսակեղևով։ Հետո այդ կաթը խառնվում է ալյուրով, շաքարավազով և ձվի դեղնուցներով։ Խառնուրդը եփվում է միջին տաքության վրա մինչև թանձրանալը։ Ստացված խմորը բաժանում են փոքրիկ կտորների՝ կլոր, ուղղանկյան կամ շեղանկյան ձևով։ Կտորները թաթախում են ձվի մեջ, պատում ալյուրով և տապակում։ Մատուցելուց առաջ նրան պատում են շաքարաշերտով և դարչին են ցանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Զատկվա ուտեստներ Կատեգորիա:Իսպանական խոհանոց Կատեգորիա:Կաթնամթերք
ՀՀ լեռնային շագանակագույն հողեր
Նկարագրություն
Գտնվում են շոգ և սակավ խոնավապահովված կլիմայական պայմաններում՝ հիմքերով հարուստ հրաբխային և նստվածքային ապարների հողմահարված նյութերի վրա, ծածկված են չոր տափաստանային գոտուն բնորոշ հացազգի տարախոտային բուսական խմբավորումներով։ Հումուսի պարունակությունը փոքր է' 2-3,5%։
Տեսակներ
Ըստ վերին հորիզոնի հումուսի պարունակության՝ բաժանվում են
Այդ հողերի զգալի մասը քարքարոտ է (70%), էրոգացված (74%)։ Ունեն լավ արտահայտված ալյուվիալ կարբոնատային հորիզոն, հիմնային ռեակցիա (pH=7,4-8,5), հողալկալի հիմքերով հագեցած միջին կլանունակություն (30-35 մգ/էկվ)։ Մեխանիկական կազմը հիմնականում միջին կավավազային է (51 %)։
Օգտագործում
Լեռնային շագանակագույն հողերի մոտ 26 %-ն օգտագործվում է որպես բարձրարժեք հողատեսքեր։
Ժորժ Քեփենեկյան
Ժորժ Քեփենեկյան (Georges Képénékian, ), ֆրանսահայ բժիշկ ուրոլոգ և քաղաքական գործիչ։ 2017 թվականի հուլիսի 17-ին ընտրվել է Լիոնի քաղաքապետ։
Կենսագրություն
Ժորժ Քեփենեկյանը ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 9-ին Լիոնում ։ Ժորժ Քեփենեկյանը մասնագիտությամբ բժիշկ ուրոլոգ է։ 2005 թվականից հանդիսանում է Լիոնի «Սուրբ Հովսեփ, Սուրբ Ղուկաս» հիվանդանոցի գործադիր տնօրենը ։
Քաղաքական կարիերա
2014 թվականից զբաղեցնում է Լիոնի փոխքաղաքապետի պաշտոնը ։ 2008 թվականից անդամակցում է մշակույթի, արտակարգ իրավիճակների և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության խորհրդին ։ Ավագանու անդամ է ընտրվել Լիոնի երրորդ շրջանից։ Լիոնի քաղաքային խորհրդի անդամ է ։ 2017 թվականի մայիսին, երբ Լիոնի նախկին քաղաքապետ Ժերար Քոլոմբը բարձր պաշտոն ստացավ Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարարությունում, իսկ 2017 թվականի հուլիսի 10-ին Լիոնի մետրոպոլության ղեկավար ընտրվեց Դավիթ Քիմելֆելդը, հուլիսի 17-ին Քեփենեկյանը ընտրվեց Լիոնի քաղաքապետ   ։
Հասարակական և համայնքային գործունեություն
Լինելով էթնիկ հայ՝ Ժորժ Քեփենեկյանը ակտիվորեն ներգրավված է Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացում ։ Նա հանդիսանում է նաև «Բուլուքյան հիմնադրամի» Լիոնի մասնաճյուղի խորհրդի անդամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լիոնի քաղաքապետներ
Մաքսիմ Շևչենկո
Մաքսիմ Լեոնարդովիչ Շևչենկո (Шевченко, Максим Леонардович, ), ռուս լրագրող։ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիական հասարակության զարգացման և մարդու իրավունքների հարցերով նախագահական խորհրդի անդամ։ Ռուսաստանի Դաշնության Հանրային պալատի երկրորդ և երրորդ կազմերի անդամ (2008 -2012)։ Հայտնի է իր առավել հակահայկական արտահայտություններով (տես՝ Հակահայկականությունը Ռուսաստանում) ։
Կենսագրություն
Նրա պապը ծնունդով Արևմտյան Բելառուսիայից է ։ Մեկ տարի անցկացրել է բանտում, Լեհաստանի օգտին լրտեսություն կատարելու մեղադրանքով։ Նրան մեղադրում էին նրանում, որ նա հետախուզականի առաջադրանքով պետք է պայթեցներ Վոլգա գետի կամուրջը ։
Շևչենկոյի պապը եղել է պրոֆեսոր և դասավանդել է ֆիզիկա Ուլյանովսկի մանկավարժական ինստիտուտում, տիրապետում էր հինգ լեզուների։ Ըստ տեղեկությունների տատը Սիբիրից էր։ Երկուսն էլ տեղափոխվել են Մոսկվա ։ Հայրը ուկրաինացի է ։ Նա աշխատել է որպես երկրաֆիզիկոս Թուրքմենստանում, Մանգըշլակում, Սիբիրում և Պեչորայի ածխի ավազանում ։ Ըստ տեղեկությունների եղել է հեղափոխական։
Հատուկ դպրոցում խորը ուսումնասիրել է գերմաներեն լեզու։ Ստանիսլավ Բելկովսկու հետ սովորել է նույն դպրոցում ։ 1990 թվականին ավարտել է Սերգո Օրջոնիկիձեի անվան ավիացիոն ինստիտուտը «Միկրոէլեկտրոնային սարքերի դիզայնի և համակարգի վերլուծություն» մասնագիտությամբ ։ Ունի արևելագիտության ֆակուլտետի անավարտ կրթություն։ Մասնակցել է դասախոսությունների Ասիայի և Աֆրիկայի Մոսկվայի պետական համալսարանում մշակույթի պատմության և արաբերեն թեմաներով ։
1989-1991 թվականներին որպես հատուկ թղթակից աշխատել է «Հերալդ քրիստոնեական ժողովրդավարության» թերթում, հրապարակված Ռուսաստանի Քրիստոնեա-դեմոկրատական միություն կողմից։ 1993 թվականից 1995 թվականը դասավանդել է Ռուսաստանի պատմություն և Արևմտյան Եվրոպայի պատմություն «Ռադոնեժ-Յասենեվո» (Радонеж-Ясенево) ուղղափառ դասական գիմնազիայում։ 1994 թվականից 1995 թվականը որպես խմբագիր «Սեպտեմբերի մեկ» («Первое сентября») մանկավարժական թերթում։ 1991 թվականից մինչև 1996 թվականին եղել է «Տվյորդի զնակ» («Твёрдый ЗнакЪ») պոեզիայի գրական ամսագրի բաժնի վարիչ։ Ուկրաինայի 2004 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ աշխատել է Վիկտոր Յանուկովիչի շտաբում։ 2005 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2011 թվականի հունիսը «Առաջին ալիքով» «Первом канале» վարում էր հեղինակային սոցիալ-քաղաքական թոք-շոու «Դատեք ինքներդ» «Судите сами» ↑ Человек из телевизора. Эхо Москвы (29 октября 2005). ↑ Судите сами. Первый канал.: Շևչենկոն հաճախ հյուընկալվում էր «Մայակ» ռադիոկայանի՝ «Սերգեյ Ստիլավինը և նրա ընկերները» առավոտյան շոուին։ 2008-2010 թվականներին - Ռուսաստանի Դաշնությոան Հանրային պալատի անդամ։ 2009 թվականի ամռանը «Յամալ-Րեգիոն» «Ямал-Регион» պետական հեռուստառադիոընկերության հետ համատեղ կազմակերպել է «Քաղաքակրթություն-Հյուսիս» «Цивилизация-Север» թոք-շոուն, որը ցուցադրվում էր երեկոյան եթերում ։ «ՆԳ-կրոններ», քաղաքական և փիլիսոփայական շաբաթաթերթ «Իմաստը», մամուլի ակումբ »Արեւելյան քաղաքականություն» նախագծերի հեղինակն է։ Էթնո-մշակութային և կրոնական առարկաների փորձագետ է։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Շևչենկոյին մերժել են վիզա տրամադրել Վրաստան մուտք գործելու համար որպես «Վրաց-ռուսական հակամարտության հումանիտար հետևանքների կարգավորման հանրային հանձնաժողովի» պատվիրակության անդամ ։ 2012 թվականի հունվարի 26-ից առաջին ալիքով վարում էր «Համատեքստում» «В контексте» ծրագիրը։ 2013 թվականից «Ռուսական լրատվական ծառայությոան» ռադիոկայանի «Դիրքորոշում» ծրագրի հյուր։ 2015 թվականի սեպտեմբերից տեղափոխվեց ՆՏՎ (НТВ : 2015 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ը եղել է «Տոչկա» տեղեկատվական և վերլուծական ծրագրի հաղորդավար։ 2012 թվականի հունվարի 22-ից մինչև մարտի 18-ը եղել է Սերգեյ Մինաևի «Բոլշինստվո»↑ Прелести Семенович. Теленеделя с Александром Мельманом. Московский комсомолец (18 февраля 2016). թոք-շոուի հաղորդավար։
Արտահայտություններ Հայաստանի և հայերի վերաբերյալ
2017 թվականի նոյեմբերի 24-ին Ռուսաստանի առաջին ալիքի Ժամանակը ցույց կտա (Время покажет Վրեմյա պոկաժետ) հեռուստահաղորդման եթերում, որի հիմնական թեման էր ՀՀ-ԵՄ համապարփակ և ընդլայնված գործընկերության համաձայնագիրը, Շևչենկոն լեհ լրագրող Տոմաշ Մացեյչուկի հարցին պատասխանելով հայտարարել է հետևյալը.
Հայերի այն մասը, որը Ռուսաստանի դաշնակիցն է, մեր դաշնակիցներն են, իսկ այն մասը, որը ձեր դաշնակիցներն են, մեր թշնամիներն են։
Դրանից բացի Արցախի պատկանելիության մասին հարցին Շևչենկոն բարձրաձայնել է մեկ այլ հակահայկական թեզ.
Ղարաբաղը Ադրբեջանի տարածքն է։ Եվ Ղարաբաղի ճակատագիրը պետք է որոշվի Մոսկվայի, Անկարայի և Թեհրանի միջև եռակի պայմանագրով։
Իր հերթին լեհ լրագրող Տոմաշ Մացեյչուկը վկայակոչել է, որ Արցախը Հայաստանի մասն է, իսկ Ռուսաստանը զենք է վաճառում Ադրբեջանին, որն էլ այդ զենքով սպանում է հայերին ։
Արտաքին հղումներ
[http://tvrain.ru/articles/ne_hochu_chtoby_sledovatel_prokuror_ili_sudja_reshali_chto_nam_govorit_lektsija_maksima_shevchenko_o_konformistah_i_zhurnalistah-374424/ «Не хочу, чтобы следователь, прокурор или судья решали, что нам говорить». Лекция Максима Шевченко о конформистах и журналистах.] // tvrain.ru
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հեռուստալրագրողներ Կատեգորիա:Հակահայկականությունը Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Օսիպ Ցադկին
Օսիպ Ցադկին (Ossip Zadkine, ), ֆրանսիացի քանդակագործ-ավանգարդիստ։ Նրա մայրը շոտլանդացի էր, իսկ մայրը՝ Վիտեբսկից քաղաքի հրեաներից։ Օսիպ Ցադկինը նաև դիզայներ է, փորագրող, նկարիչ, պոետ և հուշավիպագիր ։
Կենսագրություն
Ցադկինը ծնվել է 1890 թվականի հուլիսի 14-ին Վիտեբսկում  ։ Ցադկինի խոսքով, նրա հայրը՝ Էֆիմ Ցադկինը, մկրտված հրեա էր և կլասիկ լեզուների պրոֆեսոր՝ Սմոլենսկի սեմինարիայում։ Մայրը՝ Սոֆյա Լեստերը, շոտլանդացի նավաշինարարների ընտանիքից է։ Սմոլենսկի սեմինարիայի ուսուցիչների շարքում Ցադկինի անունը նշված չէ։ Վիտեբսկի քաղաքային դպրոցում Ցադկինի արխիվի փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ Ցադկինը հուդայական կրոնին է դավանել և 1904 թվականին ավարտել է ուսումը։
1910 թվականից հաստատվում է Փարիզում՝ Մոնպառնաս քաղաքում, աշխատում «Ուլեյում»։ 1911 թվականին նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Աշնանային Սալոնում։ Նկարիչը մտերմանում է Գիյոմ Ապոլիների, Բրակնուզիի, Պաբլո Պիկասսոյի, Էմիլ Անտուան Բուրդելի, Անրի Մատիսի, Ռոբեր Դելոնեի հետ։ 1914-1915 թվականներին ցուցադրվել են Բեռլինում, Ամստերդամում, Լոնդոնում։
Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, զորացրվել է 1917 թվականին և ապրել երկարատև հոգեկան ճգնաժամ։
1921 թվականին ազդեցիկ նկարչական քննադատ Մորիս Ռեյնալի կողմից հրատարակվել է Ցադկինի մասին առաջին մենագրությունը։ Նրա ցուցահանդեսները անցել են Տոկիո, Գրենոբլ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ցադկինը գտնվում էր ԱՄՆ-ում։ Դրանից հետո նա վերադառնում է Փարիզ։ 1950-ական թվականներին Ցադկինի արհեստանոցը դարձավ մի քանի հայտնի նկարիչների ուսման վայրը։ Դրանցից են՝ Ջորջ Շուգերմանը և Ռիչարդ Ստանևիչը։
Ստեղծագործություններ ու ճանաչում
Ցադկինի քանդակագործությունը մոտ է էքսպրեսիոնիզմին։ Նրա ստեղծագործություններին յուրահատկություն է տալիս նկարների մեջ դատարկություն ավելացնելը։
Նրա քանդակների մեծ ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել պատերազմից հետո Ամստերդամի, Փարիզի և Ռոտերդամի ազգային թանգարաններում։ 1953 թվականին Ռոտերդամում կանգնեցվել է Ցիդկինի աշխատանքներից «Ավերված քաղաք» հուշարձանը, 1961 թվականին՝ Վան Գոգի հուշարձանը Օվեր սյուր Ուազ մունիցիպալիտետում, իսկ 1964 թվականին՝ Վան Գոգ եղբայրների հուշարձանը Զունդերտում (Նիդերլանդներ)։
ՄԻնչև 1958 թվականը Ցադկինը դասավանդել է Փարիզի Գրանդ Շոմիեր ակադեմիայում։ 1965 թվականին հրատարակվեց «Օսիպ Ցադկինի գաղտնի աշխարհը» ներկայացուցչական մենագրությունը՝ ներառելով վիմագրություններ, բանաստեղծություններ, նկարչի նկարները։ Մեծ ցուցահանդեսը բացվել է 1966 թվականի Ցյուրիխ նկարչական թանգարանում։
Մահացել է 1967 թվականի նոյեմբերի 25-ին՝ Փարիզում։ Թաղված է Մոնպարնաս գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Հրեա քանդակագործներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հրեաներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ
Գոլորշտինքար
Գոլորշտինքար , ժայռ Արևմտյան Հայաստանում։ Աշխարհագրական դիրքն ու տեղը չի նշվում։ Հիշատակված է «Գիտություն և տեխնիկա» ամսագրի համարներից մեկում (1984, № 1, էջ 9) ։
Ռեյ Ուինսթոն
Ռեյ Ուինսթոն (Raymond Andrew Winstone, ), բրիտանացի դերասան և պրոդյուսեր։ Հայտնի է հետևյալ ֆիլմերից՝ «Հենրիխ VIII», «Հանգուցյալները», «Ներխուժում», «Ինդիանա Ջոնսը և բյուրեղապակյա գանգերի թագավորությունը», «Թագավոր Արթուրը», «Ցուրտ լեռը»։
Գոլորշտինքար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ
Ռեյ Ուինսթոն
Կենսագրություն
Ծնվել է 1957 թվականի փետրվարի 19-ին, Լոնդոնի, Մեծ Բրիտանիայի Հակնի շրջանում։ Նրա ծնողները զբաղվել են մրգի և բանջարեղենի բիզնեսով՝ բանջարաբուծությամբ։ 12 տարեկանում զբաղվել է բռնցքամարտով՝ հայտնի Ռեպթոն ակումբում։ Հաճախակի մասնակցել է բռնցքամարտի ինչպես դպրոցական, այնպես էլ հանրապետական մրցույթների։ 10 տարեկանում ունեցել է ավելի քան 80 մեդալներ և այլ պարգևներ։ Ունսթոնը սովորել է «Corona» թատերական դպրոցում, մինչ ռեժիսոր Ալան Կլարկը չի առաջարկել նրան նկարահանվել «Թափթուկները» ֆիլմում։ Միաժամանակ Ռեյ Ուինսթոնը նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստատեսային ծրագրերում և լիամետրաժ ֆիլմերում։ Հիմնականում հայտնի է նրա «լավ տղայի» կերպարները։
Ծառայիկ
Ծառայիկ, հայկական արական անուն։ Հայերեն ծառա բառի փաղաքշական ձևն է։ Հիշատակվել է մեկ անգամ Տեկորի 1042 թվականի մի արձանագրության տակ՝ որպես փորագրիչի անուն ։ Սակայն հայտնի չէ՝ անձնանուն է, թե ոչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ռեյ Ուինսթոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոպրոդյուսերներ
Վասիլի Ստալին
Վասիլի Իոսիֆովիչ Ստալին (ვასილი იოსების სტალინი, Василий Иосифович Сталин; 1962 թվականի հունվարի 9-ից՝ Ջուգաշվիլի, ), խորհրդային ռազմական օդաչու, ավիացիայի գեներալ-լեյտենանտ (1949 թվականի մայիսի 11), Մոսկվայի զինվորական օկրուգի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար (1948-1952):
Իոսիֆ Ստալինի կրտսեր որդին։
Մանկություն
Վասիլի Ստալինը ծնվել է 1921 թվականի մարտի 24-ին Մոսկվայում՝ ՌԽՖՍՀ գյուղացիական տեսչության ժողովրդական կոմիսար և Ազգային փոքրամասնությունների խորհրդի աշխատավոր Իոսիֆ Ստալինի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Նադեժդա Ալիլուևայի ընտանիքում ։
Վասիլին ուներ կրտսեր քույր (Սվետլանա Ալիլուևա) և արյունակից ավագ եղբայր (Յակով Ջուղաշվիլի), որը հոր նախկին կնոջից էր։ Վասիլին մեծացել և սովորել է Ստալինի հոգեզավակի՝ Արտյոմ Սերգեևի հետ միասին։ Ինչպես այն ժամանակվա կուսակցական վերնախավի բոլոր երեխաները, սովորել է Մոսկվայի 25-րդ օրինակելի դպրոցում։
1932 թվականի նոյեմբերի 9-ին Վասիլիի մայրը՝ Նադեժդա Ալիլուևան, ինքնասպան է եղել։ Կնոջ մահից հետո Իոսիֆ Ստալինը փոխել է իր կրեմլյան բնակարանը և դադարել այցելել զուբալովի ամառանոցը, որտեղ ապրում էին երեխաներն ու հարազատները՝ իրենց կրեմլյան տնային տնտեսուհի Կարոլինա Վասիլևնա Թիլի հսկողության ներքո։ Վասիլիի նկատմամբ հսկողությունն իրականացրել են Ստալինի թիկնազորի պետ, գեներալ Նիկոլայ Վլասիկը և նրա ենթակաները։
Նախապատերազմական ծառայություն
1938 թվականի նոյեմբերին ընդունվել է Կաչինի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան ռազմական ավիացիոն դպրոց, որն ավարտել է 1940 թվականի մարտին։ Նրա դասախոսների խոսքերով՝ Վասիլին կրթության մեջ իրեն գերազանց չի դրսևորել։ Նա տեսության դասերը չէր սիրում, բայց գործնականում լավ օդաչու էր։ 1940 թվականի մարտից ծառայել է Մոսկվայի ռազմական օկրուգի ռազմաօդային ուժերի 57-րդ ավիացիոն բրիգադի 16-րդ կործանիչ ավիացիոն գնդում՝ որպես կրտսեր օդաչու։ 1940 թվականի սեպտեմբերից ուսանել է պրոֆեսոր Նիկոլայ Ժուկովսկու անվան ռազմական օդային ճարտարագիտական ակադեմիայում, նույն թվականի դեկտեմբերին տեղափոխվել Լիպեցկի էսկադրիլիայի հրամանատարների կատարելագործման ավիացիոն դասընթացների։ Դասընթացներն ավարտել է 1941 թվականին։
Հայրենական մեծ պատերազմ
1941 թվականի մայիսից ստանձնել է ռազմաօդային ուժերի վարչության 2-րդ բաժնի տեսուչ-օդաչուի, 1941 թվականի սեպտեմբերից՝ ռազմաօդային ուժերի վարչության տեսչության պետի պաշտոնները։ Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերից ցանկացել է մեկնել ռազմաճակատ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում 1942 թվականի հուլիսից եղել է Ստալինգրադի ճակատի 8-րդ օդային բանակի 1-ին հատուկ ավիախմբի հրամանատար, 1943 թվականի փետրվարից՝ 32-րդ գվարդիական կործանիչ ավիացիոն գնդի հրամանատար (Լյուբերցի օդանավակայան), ապա՝ հյուսիսարևմտյան ճակատում։ Ստացել է ոտքի վնասվածք։
Այնուամենայնիվ, այս պարգևի մասին տեղեկատվությունը Ռուսաստանի Դաշնության Պաշտպանության նախարարության «Ժողովրդի սխրանք» համատեղ տվյալների բազայում բացակայում է ։
1943 թվականի մայիսին ստացել է 193-րդ ավիացիոն գնդի օդաչու-հրահանգչի պաշտոնը։ 1944 թվականի հունվարի 16-ից զբաղեցրել է 1-ին գվարդիական կործանիչ ավիացիոն կորպուսում օդաչու-տեսուչի պաշտոնը։
Պատերազմի ժամանակ հոր կողմից մի քանի անգամ ծառայության գծով պաշտոնական տույժի է ենթարկվել․ զրկվել է բարձր պաշտոններից տարբեր հանցանքների համար (օրինակ՝ նա կազմակերպել է ձկնորսություն ավիացիոն ռեակտիվ արկերի կիրառմամբ, որի արդյունքում նրա գնդի սպառազինության ինժեները մահացել է, իսկ լավագույն օդաչուներից մեկը վիրավորվել է և ընդմիշտ կորցրել թռիչքի հնարավորությունը) և կրկին ստացել այդ պաշտոնները ։
Պարգևատրվել է Կարմիր Դրոշի երկու շքանշանով, Սուվորովի 2-րդ աստիճանի և Ալեքսանդր Նևսկու շքանշաններով։ Ընդհանուր առմամբ, պատերազմի ընթացքում կատարել է 26 մարտական թռիչք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակիցներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային օդաչուներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ազգաբնակչություն Կատեգորիա:Ռուս օդաչուներ Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուսներ վրացական ծագմամբ
Անոմալիա (այլ կիրառումներ)
Անոմալիան (շեղում նորմայից, ընդհանուր օրինաչափությունից, անկանոնություն) կարող է վերաբերել՝
Կատեգորիա:Երկրաֆիզիկա Կատեգորիա:Աստղագիտություն Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Գիտության փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Բարոյագիտություն
Հայաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի օպերատիվ վարչություն
Հայաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի օպերատիվ վարչություն, ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ ՕՎ, Հայաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի կառուցվածքային առաջատար ստորաբաժանում, որն ապահովում է խաղաղ և պատերազմական պայմաններում զինված ուժերի առջև դրված խնդիրների պլանավորումը, զորքերի (ուժերի) օպերատիվ կառավարումը ։
Վարչության պետն է ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր Արտակ Դավթյանը ։
Ծանոթագրություններ
Օպերատիվ վարչություն
Հերաթի մանրանկարչության դպրոց
Հերաթի մանրանկարչության դպրոց, միջինարևելյան մանրանկարչության դպրոց (հիմնականում ձեռագիր գրքերի նկարազարդումներ), որը գործել է XV դարում՝ Թեմուրյանների պետության մայրաքաղաք Հերաթում։
Գործունեության առաջին շրջան
Գործունեության առաջին շրջանը առնչվում է 1410-ական թթ. ձեռագրերի պալատական արվեստանոցի (քիթաբխանե) հիմնադրման, վերջինը՝ 1507-ին Շեյբանի-խանի կողմից Հերաթի գրավման հետ։ Մանրանկարչության ծաղկմանը նպաստել է ֆեոդալական Հերաթի քաղաքային կյանքի ու մշակույթի զարգացումը։ Հերաթի մանրանկարչության դպրոցի մանրանկարներում գործողությունը ծավալվում է գարնանային ծաղկուն այգիների, գետակների ու լճակների, զարդապատ ճարտարապետական կառույցների ֆոնի վրա։ Հերաթի մանրանկարչության դպրոցի ստեղծագործություններին բնորոշ է առանց լուսաստվերի թանձր ու հագեցած գեղանկարչական մակերեսը։ Լոկալ հնչեղ գույները սովորաբար ներդաշնակված են։ Դպրոցի առաջին շրջանը, որ ժառանգաբար կապվում է XIV—XV դարերի Շիրազի, ինչպես և, հավանաբար, Բաղդադի ու Թավրիզի մանրանկարչության դպրոցների հետ, բնորոշվում է անմիջականորեն շարադրանքին ուղեկցող նկարազարդումներով։ Մի քանի պլաններով կերպավորված բնանկարը համեմատաբար պարզ է, գործող անձանց թիվը մեծ չէ, մարմինները խոշոր են ու որոշ չափով ստատիկ, հորինվածքները հակված են համաչափության (Սաադիի «Գուլիստան»-ը, 1427, Չեստեր Բիտտիի գրադարան, Դուբլին, Նիզամու «Խամսե»-ն, 1431, էրմիտաժ, Լենինգրադ)։
Ուշհերաթյան դպրոց
Բացառություն է Թեհրանի Գոլեստան պալատի գրադարանի «Շահնամե»-ի օրինակը (1430), որն առանձնանում է չափերով և շեղվում այլ ձեռագրերին հատուկ կամերայնությունից։ Այդ ձեռագրի մանրանկարների մարդաշատությունը, ճարտարապետական բարդ ֆոները, կրճատումներն ու շարժումների ռեալիստական բնույթը գեղարվեստական նվաճում էին XV դարի վերջի Հերաթի մանրանկարչության դպրոցի համար և սերտորեն առնչվում էին Քեմալեդդին Բեհզադի նորարարական ստեղծագործությանը։ Բեհզադը ընդարձակել է մանրանկարի տեսակների ու ժանրերի շրջանակը, ստեղծել նաև ձեռագրերի հետ չառնչվող հաստոցային էջեր ու դիմանկարներ։ Իր ուսուցիչ Միրաք Նաղաշի և աշակերտ Քասիմ Ալիի հետ Բեհզադը պատկերազարդել է Նիզամու «Խամսե»-ն (1494—1495, Բրիտանական թանգարան, Լոնդոն), որը ուշհերաթյան դպրոցի չափանմուշ է համարվում։ XV դարի վերջին քառորդի մանրանկարիչները դիմել են սուր դրամատիկ իրավիճակների, բազմապլանային բարդ, տարածական կոմպոզիցիաները հաճախ դուրս են գալիս լուսանցքները («Բահրամ Հուրը խոցում է վիշապին» նկարազարդումը Նիզամու «Խամսե»-ից, 1493, Բրիտանական թանգարան) կամ անսպասելիորեն կտրվում շրջանակով։ Հերաթի մանրանկարչության դպրոցի նորարարական բնույթը մանրանկարիչների սուր դիտողականության, մանրամասների ճշմարտացիության և հիմնականում մարդու նկատմամբ հետաքրքրության, նրա հուզական վիճակը արտահայտիչ շարժումների ու կեցվածքների, շրջակա բնանկարի միջոցով հաղորդելու ձգտման մեջ է։ Հերաթի մանրանկարչության դպրոցի ազդեցությունը նկատելի է Թավրիզի, Միջին Ասիայի և մոնղոլյան մանրանկարչության դպրոցների նկարիչների գործերում։
Կատեգորիա:Մանրանկարչական դպրոցներ Կատեգորիա:Հերաթ
Բողրխան (լեռնագագաթ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Գյոկդաղ (լեռ, Կարսի սարահարթի արևմտյան շրջան)
Գյոկդաղ, լեռ Կարսի սարահարթի արևմտյան շրջան, Արաքսի ձախակողմյան վտակներից մեկի ակունքում։ Գտնվում է Օլթի քաղաքից 3-36 կմ հարավ-արևելք։ Լանջերը տեղ-տեղ անտառածածկ են ։
Գազբոյլի լեռնանցք
Գազբոյլի լեռնանցք, լեռնանցք Բարգուշատի լեռնաշղթայում։ Հին ժամանակներում այստեղով է անցել Տաթևի վանքից Բաղաբերդ տանող ճանապարհը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ
Կոբբ
Կոբբ (Cobb salad), տարածված ամերիկյան խոհանոցում, կայացած, ինչպես կարգը, մանրացված կանաչուց (մշակովի հազար, այսբերգ աղցան, ջրկոտեմ դեղատու, եղերդակ աղցան), լոլիկով, տապակած բեկոնով, խաշած հավի մսով, ավոկադոյով, խաշած ձվով, սոխով, ռոկֆոր պանիրով և վինեգրետի համեմունքով։ Երբեմն նաև նրա կազմում ներառում են սև ձիթապտուղ։
Պատմություն
Գոյություն ունի տվյալ աղցանի հայտնագործման մի քանի տարբերակ։ Նրանցից մեկը հաստատում է, որ նա հայտնագործվել է 1930–ական թվականներին հոլիվուդյան Brown Derby ռեստորանում և անվանվել է այդ հաստատության տիրոջ անունով՝ Ռոբերտ Կոբբաի։ Սակայն չկա որոշակի կարծիք, թե ով է հորինել այս աղցանը՝ Կոբբը ինքնուրույն կամ իր շեֆ–խոհարար Չակ Ուիլսոնը։ Օրինակ, լեգենդը ասում է, որ մի անգամ Կոբբը մինչև կեսգիշեր ոչինչ չէր կերել, իսկ հետո խառնել է խոհանոցը գտել ուտելիքի մնացորդներ և ավելացրել նրան խոհարարի պատրաստած բեկոնը և ֆրանսիական համեմունքներ։
Համաձայն երկրորդ տարբերակի, շեֆ–խոհարար Ռոբերտ Կրեիսը այս աղցանը ստեցծել է 1929 թվականին և անվանել է ի պատիվ նույն Ռոբերտ Կոբբի։ Եվս մեկ տարբերակ հաղորդում է, որ այդ ուտեստը գոյություն ունի Հարավային Կալիֆոռնիայի Calistoga ռեստորանի ճաշացուցակում և այդպես անվանակոչվեց տեղի Կոբբ լեռան անունով։
Պատրաստում
Մեծ ամանում տեղադրվում է աղցանի տերևներ, մնացած բաղադրիչները կտրատվում է ոչ մեծ կտորների և այնուհետև շարքով դասվում է կանաչու վերևում, այնուամենայնիվ այդ ժամանակ իրար մեջ չեն խառնվում։ Անգլերենում գոյություն ունի մնեմոնիկական կարգ կոբբ աղցանի պատրաստման համար՝ EAT COBB (Egg (ձու), Avocado (ավոկադո), Tomato (լոլիկ), Chicken (հավ), Onion (սոխ), Bacon (բեկոն), Blue cheese (բորբոսով պանիր)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան խոհանոց
ԽՍՀՄ փոստային նամականիշեր
Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության փոստային նամականիշեր, 1923 -1992 թվականների ԽՍՀՄ փոստային նամականիշերի հրատարակում։
Փոստի պատմություն
1923 թվականին ստեղծվեց ԽՍՀՄ փոստի և հեռագրի ժողովրդական կոմիսարիատը`ԽՍՀՄ պետական կառավարման կենտրոնական մարմին, որը զբաղվում էր կապի տարբեր տեսակների գործունեության կազմակերպման հարցերով, այդ թվում նաև փոստային։ Այդ մասին դրույթը հաստատվել է 1923 թվականի նոյեմբերի 12-ի ԽՍՀՄ Կենտրոնական գործադիր կոմիտեյի նիստում։
1932 թվականին ԽՍՀՄ փոստի և հեռագրի ժողովրդական կոմիսարիատը վերանվանվեց ԽՍՀՄ կապի ժողովրդական կոմիսարիատի։ 1946 թվականի մարտի 15-ին այն վերափոխվեց ԽՍՀՄ կապի նախարարության։ 1991 թվականի նոյեմբերի 28-ից ԽՍՀՄ կապի նախարարությունը դադարեց գոյություն ունենալ։ Համաձայն ՌԽՖՍՀ նախագահի № 242 հրամանի ՌԽՖՍՀ տարածքում գտնվող գույքը, ձեռնարկությունները, կազմակերպությունները, ֆինանսական և այլ միջոցները հանձնվեցին ՌԽՖՍՀ կապի նախարարությանը ։
Փոստային նամականիշերի հրատարակում
Մինչ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության ձևավորումը, բացառությամբ ԱԽՖՍՀ, որոշ ժամանակ շարունակում էր շրջանառության մեջ մնալ ՌԽՖՍՀ նամականիշերը ։
Առաջին դրոշմանիշեր
Առաջին դրոշմանիշը` «Почта СССР» գրությամբ, որը պահպանվել է Խորհրդային Միության բոլոր նամականիշերի վրա, հրատարակվել է 1923 թվականի օգոստոսին։ Էսքիզները պատրաստել էր նկարիչ Գ.Պաշկովը։ Մանրանկարների թեմաները հետևյալներն էին` «հնձվոր», «սերմնացան», «տրակտոր» և «ցուցահանդեսի ընդհանուր տեսք»։ Նամականիշերը վաճառվում էին միայն երկրի խոշոր քաղաքներում։ Շրջանառությունից դուրս է եկել 1923 թվականի դեկտեմբերի 1-ից ։
Ստանդարտ նամականիշեր
Կապված այն հանգամանքի հետ, որ անցան ոսկե դրամին`1923 թվականի հոկտեմբերից 1924 թվականի հունվարը, շրջանառության մեջ դրվեց ԽՍՀՄ առաջին ստանդարտ նամականիշերի շարքը բանվորի, գյուղացու և կարմիր բանակայինի դիմանկարով, որը պատկերել էր Ի.Շադրը։ Նամականիշերի անվանական գինը կոպեկների վրա նշվում էր  ոսկով, այդ իսկ պատճառով ֆիլատելիստների միջավայրում նամականիշերի այդ շարքը հայտնի է «Ոսկե ստանդարտ» անվամբ։ Առաջին ստանդարտի թողարկում — Ոսկե ստանդարտ (1923)
Փոստային բլոկներ
Խորհրդային փոստը փոստային բլոկներ սկսեց թողարկել 1937 թվականից։ Առաջին բլոկը, որը թողարկվեց 1937 թվականի փետրվարին, նվիրված էր Մոսկվայում անցկացված Պուշկինի համամիութենական ցուցահանդեսին։ Ա.Ս.Պուշկինի հիշատակին նվիրված տպագրեցին 2 անվանական նամականիշեր 10 և 50 կոպեկ անվանական արժեքով, փոփոխված գույնով։
ԽՍՀՄ վերջին փոստային բլոկը դուրս եկավ 1991 թվականի հոկտեմբերին։ Այն նվիրված էր «1991 թվականի օգոստոսի 21-ին ժողովրդավարական ուժերի տարած հաղթանակին»։ Բլոկի նամականիշի վրա նկարիչ Յու. Արցիմենևը պատկերել էր ՌԽՖՍՀ կառավարության շենքը և նրա պատերի մոտ բարիկադներ։ Բլոկի դաշտերում պատկերված էր ռուսական եռագույնը և գրվածք ։ Խորհրդային Միությունում թողարկվեց ընդամենը 220 փոստային բլոկներ ։
Թեմատիկա
Խորհրդային Միության փոստային նամականիշերի թեմատիկան վառ արտահայտված հասարակական ուղղվածություն ուներ։ Հասարակական-քաղաքական թեմատիկան խորհրդային դրոշմանիշերի հավաքածուների հիմնական բովանդակությունն էր։ Այդպես 1929 թվականի նոյեմբերին հրատարակվեց «ԽՍՀՄ ինդուստրացումը» դրոշմանիշերի շարքը, որոնց վրա տեղակայված էին այսպիսի կոչեր. «Ինքնարժեքի նվազեցման, աշխատանքային կարգապահության, արտադրանքի որակի բարելավման համար», «Բերքատվությունը բարձրացնում ենք 35%-ով», «Շատ մետաղ`շատ մեքենաներ!» և այլն։ Այս դրոշմանիշերի միջոցով քարոզում էին այն հիմնական խնդիրները, որոնք երկրի ինդուստրացման պայքարում դրվել էին ԽՄԿ/բ/Կ առջև ։
Ավիափոստային
ԽՍՀՄ կապի նախարարությունը թողարկեց ոչ մեծ քանակության ավիափոստային նամականիշեր, քանի որ ԽՍՀՄ-ում ավիափոստային վճարումը թույլատրվում էր կատարել արդեն իսկ թողարկված սովորական նամականիշերով։ Բացի այդ, ստանդարտ և հիշատակի թողարկումներում կային անվանական նամականիշեր ։
ԽՍՀՄ առաջին ավիափոստային նամականիշերը պատրաստ էր հրատարակության դեռևս 1923 թվականի հոկտեմբերին, սակայն աշնան գալուստով պայմանավորված թռիչքները դադարեցրին մինչև գարուն և ավիափոստային նամականիները չշրջանառվեցին։ 1924 թվականի գարնանը արժույթի, դրա հետ կապված փոստային տարիֆի փոփոխման հետևանքով նամականիշերը թողարկեցին նոր արժողությամբ`5, 10, 15 և 20 ոսկե կոպեկ և կիրառվում էին փոստային վճարների համար։ Դա ստանդարտ ավիափոստային նամականիշերի առաջին շարքից էր։ 1926-1927 թվականներին դրանք ուղարկվեցին տարբեր փոստային ուղղություններով և կիրառվեցին որպես սովորական նամականիշեր ։
Հիշատակի ավիափոստային նամականիշերը թողարկեցին 1930, 1931թվականներին և այլն, վերջինը`1955 թվականին:
1978 թվականի օգոստոսի 12-րդ ստանդարտ թողարկումը կրում էր անվանական 32 կոպեկ արժեքը։ Նամականիշը թողարկվել էր հասարակ  թղթի վրա։ Նրա վրա պատկերված  էր ԻԼ-76, ֆր.`«Par avion» մակագրությամբ։ Այն նախատեսված էր սովորական ավիափոխադրումների վճարների համար։ Ավիափոստային նամականիշերը  լույս են տեսել ընդհուպ մինչև 1979 թվականը։
Փոստային-բարեգործական
1924 թվականի նոյեմբերին Լենինգրադի հեղեղի հետ կապված թողարկեցին փոստային-բարեգործական նամականիշերի առաջին շարքը։ ՌԽՖՍՀ նամականիշերի վրա տպված էր «ԽՍՀՄ հեղեղումից տուժած Լենինգրադին» և «''ԽՍՀՄ. Լենինգրադի պրոլետարիատին. 23.IX.1924»:'' Այդ նամականիշերը վաճառվում էին միայն խոշոր քաղաքներում ։
Լրացուցիչ
1924-1925 թվականներին Խորհրդային Միությունում կիրառվում էին լրացուցիչ նամականիշեր ։ Լրացուցիչ նամականիշերի առաջին շարքը` ինը անվանական գնով, շրջանառության մեջ դրվեց 1924 թվականին։ Դրանք ՌԽՖՍՀ առաջին նամականիշերն էին` երկու տեսակի, նոր անվանական գնով։ Բոլոր լրացուցիչ նամականիշերը շրջանառությունից հանվեցին 1925 թվականի ապրիլի 30-ին և փոխարինվեցին յուրօրինակ նկարներով նամականիշերով ։
Գործածված լրացուցիչ նամականիշերը չեղյալ է հայտարարվել 1926 թվականի փետրվարի 1-ին։ Հետագայում լրացուցիչ վճարը բռնագանձվել է կանխիկ և ծրարների վրա կար հատուկ`«Լրացուցիչ վճարել» կամ «Լրացուցիչ վճար» դրոշմակնիք ։
1931 թվական
1931 թվականի հունիսից Խորհրդային Միությունում փոստային ծառայությունների համար սահմանվեցին նոր տարիֆներ։ Այդ փոփոխությունները վատ դրության մեջ դրեցին երկրի տարբեր փոստային բաժանմունքների, որոնք չունեին անհրաժեշտ քանակության անվանական նամականիշեր։ Այդ իսկ պատճառով սկսեցին վճարել մի քանի փոքր անվանական վճարանիշերով, որը, իր հերթին հանգեցրեց պաշարի արագ նվազմանը։ Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար մի քանի փոստային բաժանմունքներ ստիպված էին վերատպել անհրաժեշտ վճարանիշը կամ, մնացածը բաժանել անհրաժեշտ քանակության, ընդ որում, յուրաքանչյուր կտոր գնահատվում էր մասերի բաժանված կտորների չափով ։
Արդեն իսկ տարիֆի բարձրացման առաջին իսկ օրերից զգացվում էր 15 կոպեկանոց նամականիշերի պակաս։ Որպեսզի կարողանային ապահովել անհրաժեշտ վճարանիշը` 1931 թվականի հուլիսին Տամբովում պատրաստեցին «15 կոպ.» ձեռքի դրոշմակնիք։ Նշված ժամանակավոր հրատարակությունը ֆիլատելիստների շրջանում հայտնի է «Тулиновка» անվամբ ։
Դրոշմավորված ծրարներ
Խորհրդային առաջին դրոշմավորված ծրարները` վեց լեզվով գրված «Закрытое письмо» գրությամբ, շրջանառության մեջ դրվեց 1927 թվականին ։ 1931 թվականին թողարկվեցին առաջին նկարազարդ ծրարները։ 1932-1935 թվականներին թողարկեցին քաղաքական-քարոզչական նկարազարդ ծրարներ։ Ընդհանուր առմամբ թողարկվեց 300հատ ։
1953 թվականի նոյեմբերից ԽՍՀՄ կապի նախարարությունը սկսեց կանոնավոր կերպով թողարկել գեղարվեստական դրոշմավորված ծրարներ։ Այդ տեսակի առաջին ծրարի վրա նկարիչ Ս.Պոմանսկին պատկերեց զբոսանավ։ Փոստային գեղարվեստական դրոշմավորված ծրարները հրատարակեցին մինչև 1992 թվականի ապրիլ։ Գոյություն ուներ դրոշմավորված ծրարների տարբեր տեսակներ, որոնք միմյանցից տարբերվում էին նկարների գույներով, թղթով, ելքային տվյալներով և այլն ։
Ֆիլատելիայի զարգացում
Սկզբնական շրջանում`1923 թվականից 1941 թվականի հունիսը, ֆիլատելիստական շարժումը ԽՍՀՄ-ում կառուցվել և զարգացել է ֆիլատելիստների համառուսական միության շրջանակներում։ Վերջին 15 տարին համամիութենական ֆիլատելիստական կազմակերպությունը բացակայում էր, միայն որոշ քաղաքներում էր պահպանվել ակումբների աշխատանքը ։
Խորհրդային տարիներին նկատվում էր Պոպովի անվան կապի կենտրոնական թանգարանի զարգացում, որում պահպանվում և բազմապատկվում էր փոստային վճարային նշանների պետական հավաքածուն, որը ներառում էր ռուսական կայսրության, ԽՍՀՄ և աշխարհի բոլոր երկրների փոստային նամականիշերը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նամականիշներ ըստ երկրի
Սերբիայի վարչական բաժանում
Սերբիայի վարչական բաժանում (Административна подела Србије), Սերբիայի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման եղանակը, որը ներառում է երկու ինքնավար երկրամասեր (Կոսովո և Մեթոխիա, Վոևոդինա), 29 շրջաններ, Բելգրադի մայրաքաղաքային ինքնավար շրջանը և 211 գյուղեր։