cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրասնոդոլնոե
Կրասնոդոլնոե (Краснодольне, Borlaq), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բարլակ։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոդոլնոե գյուղում բնակվում էր 482 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սնեգիրյովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Սնեգիրյովկա (Снегирёвка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 329 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1783 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Տարնոյտայոլ (Ձյոլյա Կուրեննիի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լը Բուա Պլաժ ան Ռե
Լը Բուա Պլաժ ան Ռե (Le Bois-Plage-en-Ré) համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Լա Ռոշել շրջանում։ Մտնում է Սեն Մարտեն դը Ռե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17051։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2358 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 1367 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 932-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 435-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,5 %)։ 932 աշխատունակ բնակիչներից 818-ը աշխատում էին (416 տղամարդ և 402 կին), անաշխատանք էին 114-ը (56 տղամարդ և 58 կին)։ 435 անգործունակ մարդկանցից 96-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 229-ը թոշակառու, 110 -ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ղազախա-ֆրանսիական հարաբերություններ
Ղազախա-ֆրանսիական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Ղազախստանի և Ֆրանսիաի միջև։ Երկրները Եվրոպայում անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության անդամ են։
Պատմություն
1991 թվականի դեկտեմբերին՝ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո, Ղազախստանն անկախ պետություն դարձավ։ Ֆրանսիան և Ղազախստանը դիվանագիտական հարաբերություններ են հաստատել 1992 թվականի հունվարի 25-ին, և Ֆրանսիան դարձել է առաջին եվրոպական երկիրը, որը ճանաչել Է Ղազախստանը ։ 1993 թվականի սեպտեմբերին Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտերանը պաշտոնական այց է կատարել Ղազախստան ։ 2008 թվականի հունիսին երկրները ստորագրել են ռազմավարական գործընկերության մասին համաձայնագիր, իսկ 2010 թվականին ստեղծել են համատեղ նախագահական հանձնաժողով, որը կազմակերպում է երկու պետությունների ղեկավարների ամենամյա այցերը և 2011 թվականից ի վեր երկու երկրների արտաքին գործերի նախարարների միջև ամենամյա խորհրդակցությունների համար ։
2008 թվականին Ֆրանսիան նախկին մայրաքաղաք Ալմաթիից դեսպանատունը տեղափոխել է Աստանու ։ Ղազախստանն ու Ֆրանսիան ամրապնդել են իրենց հարաբերությունները՝ 2008 թվականի հունիսին ստորագրելով ռազմավարական գործընկերությունը ։ 2010 թվականին երկրները ստեղծել են ֆրանս-ղազախական նախագահական հանձնաժողով, որն ընդունում է երկու պետությունների ղեկավարների ամենամյա հանդիպման ձևը։ Ալյանս Ֆրանսեզը ղեկավարում է երկու կենտրոն Ղազախստանում, Աստանայում և Ալմաթիում։ 2017 թվականին երկրները նշում էին դիվանագիտական հարաբերությունների 25 ամյակը ։ Նույն թվականին Ֆրանսիան մասնակցել է Աստանայում ընթացող Expo 2017-ին։
Պետական այցեր
Նախագահական այցեր Ֆրանսիայից Ղազախստան ՝
Նախագահական այցեր Ղազախստանից Ֆրանսիա։
Երկողմ հարաբերություններ
1992 թվականից ի վեր երկրները ստորագրել են մի քանի երկկողմ համաձայնագրեր, ինչպիսիք են բարեկամության, փոխըմբռնման և համագործակցության մասին պայմանագիր (1992), մշակութային համագործակցության մասին համաձայնագիր (1993) և ֆրանսիացի զինծառայողների և Աֆղանստան և դրանից ժամանող սարքավորումների համար ուղիղ օդային և երկաթուղային հաղորդակցության մասին համաձայնագիրը, ինչպես նաև Շիմքենտում ավիաբազայի օգտագործման համար ։
Առևտրային հարաբերություններ
2016 թվականին երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունը կազմել է 3 մլրդ եվրո ։ Ղազախստանը Ֆրանսիայի խոշորագույն առևտրային գործընկերն է Կենտրոնական Ասիայում, իսկ Ֆրանսիան Ղազախստանի վեցերորդ խոշորագույն առևտրային գործընկերն է աշխարհում։ Ֆրանսիան Ղազախստանի մեծությամբ երրորդ ներդրողն է և այդ երկրի տնտեսության մեջ ներդրել է գրեթե 10 մլրդ ԱՄՆ դոլար ։ Ֆրանսիական բազմազգ ընկերություններ, ինչպիսիք են Alstom, Engine, Peugeot, Renault, Saint-Gobain, Schneider Electric, Total SA, Vicat և այլն, աշխատում են Ղազախստանում։
Ֆրանսիայում Ղազախստանի դեսպանների ցուցակ
• 2
Ղազախստանում Ֆրանսիայի դեսպանների ցուցակ
• 2
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ
Գիժգետ (այլ կիրառումներ)
Գիժգետ անվանումը կարող է վերաբերել Հայաստանի հետևյալ գետերին՝
Կարևոր օպերաների ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերա Կատեգորիա:Ցանկեր:Մշակույթ
(6262) Ջավիդ
(6262) Ջավիդ (Javid), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,90641 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6885 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1244 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1809,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198916 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,01° անկյուն։
Թավութքոլու
Թավութքոլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լայբնից (թխվածքաբլիթ)
Լայբնից (Leibniz), թխվածքաբլիթի ապրանքանիշ, կոչվել է Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնիցի պատվին։ Արտադրում է է Բահլզեն (Bahlsen գերմանական ընկերությունը 1891 թվականից ։
Անվանում
Փիլիսոփա և մաթեմատիկոս Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնիցի անունով թխվածքաբլիթն անվանել են այն պատճառով, որ նա իր կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Հանովեր քաղաքում, որտեղ էլ հենց ստեղծվել է Բահլզեն (Bahlsen ընկերությունը։
Տարատեսակներ
Ժամանակակից ապրանքանիշը պարունակում է 15 տարատեսակներ, որոնցից է դասական Leibniz Butterkeks, Leibniz Kakaokeks, որը պատրաստվում է կակաոյով և Leibniz Zoo, որը պատրաստված է կենդանիների տեսքով։
Սնոսկի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Սնոսկի (Сноски), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Լանդրե
Լանդրե (Landrais) համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Էգրեֆյոյ դ՛Օնի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17203։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 699 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալֆրեդ Գուտշմիդ
Հերման Ալֆրեդ մարկիզ ֆոն Գուաշմիդ (Hermann Alfred Freiherr von Gutschmid, ), գերմանացի արևելագետ, հայագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Բոննի համալսարանը։ Դասախոսել է Լայպցիգի, Ենայի և այլ համալսարաններում։ Լատիներեն, գերմաներեն շարադրված երկերը վերաբերում են Հին Արևելքի, Հունաստանի, Իրանի, Ասիայի ոչ սեմական ժողովուրդների պատմությանը։ Առանձին ուսումնասիրություն ունի Օսրոյենեի թագավորության, Իրանի և հարևան երկրների պատմության մասին։ Հետազոտել է Եվսեբիոս Կեսարացու «Կանոններ»-ի հրատարակությունները։ Ընդհանուր պատմությանը վերաբերող աշխատություններում երբեմն օգտագործել է հայկական սկզբնաղբյուրներ (Մովսես Խորենացի), կողմնակիորեն անդրադարձել Հին Հայաստանի պատմության առանձին հարցերին։ Հայագիտական ուսումնասիրություններն ունեն բանասիրական բնույթ և նվիրված են գլխավորապես Մովսես Խորենացու և Ագաթանգեղոսի աղբյուրագիտական քննությանը։ Խորենացու վերաբերյալ հոդվածում ենթադրել է, թե նա 5-րդ դարի պատմիչ Մովսես Խորենացին չէ, այլ նրա անվամբ հանդես եկած մեկը, որն իր «Հայոց պատմությունը» շարադրել է 634—642 թվականների միջև։ Այս ենթադրությունը մերժել են հետագա ուսումնասիրողները։
Գուտշմիդի կարծիքը Խորենացու մասին
Գուտշմիդը կարծել է, թե «Պիտոյից գրքի» թարգմանիչը Մովսես Խորենացին չէ, քանի որ այդ գրքի ոճը տարբերվում է նրա ոճից։ Պատմիչի նկատմամբ ծայրահեղ քննադատական վերաբերմունք է ցուցաբերել «Մովսես Խորենացու Հայոց պատմության արժանահավատության մասին» աշխատության մեջ։ Այստեղ Գուտշմիդը հայ պատմիչի երկում նշում է ժամանակագրական անճշտություններ, աղբյուրների անուշադիր օգտագործման դեպքեր, միտումնավոր հնարանքներ, տարբերություններ հունարեն աղբյուրների համեմատությամբ։ Սեբեոսին կից Անանունի Մար Աբաս Կատինայից վերցրած հատվածը Գուտշմիդը համարել է Խորենացու սևագրությունը։ Նման կարծիքը որոշ չափով արդյունք էր Հայոց պատմության և մատենագիտության մասին Գուտշմիդի ունեցած ոչ ճշգրիտ և ոչ լրիվ տեղեկությունների։ Դիտողությունները, միաժամանակ, նպաստել են Խորենացու երկի ավելի ճիշտ գնահատմանը։ Ագաթանգեղոսին նվիրված ուսումնասիրության մեջ համեմատել է Ագաթանգեղոսի հայերեն և հունարեն օրինակները, նշել հունարեն, օրինակի միջանկյալ հատվածները։ Գուտշմիդը գտել է, որ հայերեն օրինակը սկզբից ևեթ շարադրված է եղել հայերենով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի արևելագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի հայագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ
Անաբելլա Դրումոնդ
Անաբելլա Դրումոնդ՝ (Anabella Drummond, ), Շոտլանդիայի թագուհի։
Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ III-ի կինը։
Վաղ կյանք
Նա Սթոբհոլի սըր Ջոն Դրումոնդի՝ Լենոքսի 11-րդ թենի, Դրումոնդների կլանի առաջնորդի ու սըր Ուիլյամ դե Մոնտիֆեքսի՝ Շոտլանդիայի թագավորի ներկայացուցչի ավագ դստեր ու համաժառանգորդուհի Մերի Մոնտիֆեքսի դուստրն էր։ Սխալ է եղել մեկնաբանելը, թե նրա հայրն այն նույն Ջոն Դրումոնդն  էր, որը Շոտլանդիայի թագուհի Մարգարեթ Դրումոնդի եղբայրն էր, բայց քանի որ սա չի հաստատվում որևէ պատմական փաստերով, վերջին Ջոնը հավանաբար որևէ նախնի է եղել։
Ամուսնացել է Ջոն Ստյուարտի (ապագա թագավոր Ռոբերտ III) հետ1367 թվականին։ Շուտով ներքաշվել է իր ամուսնու եղբոր՝ Ռոբերտի հետ իշխանության պայքարի մեջ։ Քանի որ Անաբելլան ու Ջոնն ունեցել են երկու դուստր, մի քանի տարի չեն ունեցել որդիներ, Ռոբերտը կողմնակից էր այն օրենքի, որն արգելում էր կանանց  ժառանգել գահը։
Թագուհի
Անաբելլան թագադրվել է Ռոբերտի հետ Սքոն պալատում, երբ նա գահ է բարձրացել 1390 թվականին։ Նա շարունակում էր երեխաներ ունենալ, երբ արդեն նույնիսկ քառասունն անց էր, և նրա վերջին երեխան՝ Շոտլանդիայի ապագա թագավոր Ջեյմս I-ը ծնվել է 1394 թվականին ։
Թագավոր Ռոբերտը, որը հաշմանդամ էր դարձել1384 թվականին ձիու հետ կապված դեպքից հետո, իշխանության ընթացքում դառնում էր ավելի վհատ ու անհմուտ և ի վիճակի չէր ղեկավարել։ Ասում են, որ այս ընթացքում նա կնոջն ասել էր, որ  իրեն պետք է թաղեն գոմաղբի կույտի մեջ ու տապանաքարի վրա գրեն․ «Այստեղ թաղված է թագավորներից ամենավատն ու տղամարդկանցից ամենաթշվառը» ։
Ֆայֆում գտնվող Ինվերկեյթինգ գյուղաքաղաքը թագուհու սիրած բնակավայրն էր։ Նրա ներկայությունը հիշեցնում է ավազաքարե մկրտության կոնքը, զարդարված հրեշտակներով ու զինանշաններով, որը նա նվիրել է քաղաքի ծխական եկեղեցուն՝ միջնադարյան քանդակագործության պահպանված ամենաընտիր գործերից մեկը Շոտլանդիայում։
Անաբելլան մահացել է 1401 թվականին Սքոն պալատում և թաղվել իր ծննդավայր Դանֆերմլայնում։ Զրկվելով մոր պաշտպանությունից՝ նրա ավագ որդի Դավիդը դարձել է իր հորեղբոր՝ Ալբանիի դուքս Ռոբերտ Ստյուարտի զոհը՝ մահանալով կարծ ճամանակ անց ։
Զավակներ
Անաբելլան Ռոբերտ III-ից ունեցել է մի քանի երեխա․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Շոտլանդացիներ Կատեգորիա:Միջնադարի անձինք Կատեգորիա:14-րդ դարի անձինք
Տաբունի
Տաբունի (Табуны), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Տաբունսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Տաբունսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճանապարհային նշան
Ճանապարհային նշաններ, նշաններ, տեղադրված ճանապարհների կողային կամ կենտրոնական մասերում։ Համարվում են ճանապարհային երթևեկության անվտանգությունն ապահովող տեխնիկական միջոցներ և նախատեսված են վարորդներին, հետիոտներին և այլ ճանապարհային մասնակիցներին ճիշտ ուղղորդելու և/կամ տեղանքի մասին տեղեկություն տրամադրելու համար։
Պատմության մեջ հայտնի առաջին ճանապարհային նշանները եղել են պարզ փայտե կամ քարե ուղենիշների տեսքով։ Ներկայիս տեսքը երթևեկության նշանները ձեռք են բերել 1930-ական թվականներից հետ։
Բազմաթիվ երկրներում ճանապարհային նշանների հիմնական մասը համընկնում են։ Այնուամենայնիվ, նշանները կարող են խիստ տարբերվել ըստ երկրի։ Աշխարհում երթևեկության նշանները դասակարգվում են երկու հիմնական խմբի մեջ՝ եվրոպական և անգլոսաքսոնական։
Ճանապարհային նշանների կատեգորացման և վավերացման մասին որոշվել է 1968 թվականին անցկացված Վիեննայի համաժողովում։ Ըստ համաժողովի արդյուքների՝ ճանապարհային երթևեկության նշանները ստորաբաժանվում են ըստ հետևյալ կատեգորիաների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճանապարհային նշաններ Կատեգորիա:Ավտոտրանսպորտ
Կրիմկա (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մեելակու
Մեելակու (Meelaku), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սան Մատեո (Կաստելյոն)
Սան Մատեո (Կաստելյոն) (San Mateo, Sant Mateu), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստելյոն պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բախո-Մաեստրասգո շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 64,6կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 2169 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 31կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Թին Եդվայ
Թին Եդվայ (Tin Jedvaj, ), խորվաթ ֆուտբոլիստ, գերմանական Բայեր 04 ֆուտբոլային ակումբի և Խորվաթիայի հավաքականի պաշտպան։
Դինամո Զագրեբ
Եդվայը իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2013 թվականին Դինամո Զագրեբի կազմում։ Իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրել է Օսիեկի դեմ խաղում, որտեղ զբաղեցրել է պաշտպանության կենտրոնը Յոսիպ Շիմունիչի հետ ։ Իր առաջին գնդակը խփել է Սիբալիայի դեմ խաղում ։
Ռոմա
Իր առաջին պրոֆեսիոնալ մրցաշրջանից հետո Եդվայը տեղափոխվեց իտալական Ռոմա 2013 թվականի հուլիսի 10-ին կողմերը հաստատեցին Թին Եդվայի տեղափոխությունը Հռոմ ։
2014 թվականի հունիսի 11-ին Եդվայը վարձավճարով տեղափոխվել է գերմանական «Բայեր 04»՝ թիմի հետ ստորագրելով երկու տարվա պայմանագիր ։
2015 թվականին խորվաթ ֆուտբոլիստը պայմանագիր է ստորագրել «Բայերի» հետ։
Անձնական կյանք
Նրա հայրը նախկին բոսնիացի ֆուտբոլիստ Ժդենկո Եդվայն է։ Նրա ընտանիքը ծագումով Բոսնիա և Հերցեգովինայի Մոստար քաղաքից է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1995 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Զագրեբի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Մեդեա (այլ կիրառումներ)
Մեդեա կարող է վերաբերել՝
Լանդ
Լանդ (Landes), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սեն Ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17202։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 584 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բարդայի դամբարան
Բարդայի դամբարան (Bərdə türbəsi), հայտնի նաև որպես Թյուրբե «Ալլահ-Ալլահ» («Allah-Allah» türbəsi), դամբարան, տեղակայված Ադրբեջանի Բարդա քաղաքում։ Բաղկացած է ստորգետնյա գերեզմանատնից և ներքին խցիկից՝ ելքեր ունեցող տասնանիստի տեսքով ։
Դամբարանի պատմություն
Դամբարանը կառուցվել է 1322 թվականին Նախիջևանի ճարտարապետ Հաֆիզ Էյուբի որդու՝ Ահմեդ վարպետի կողմից։
1861 թվականին հուշարձանը նկարագրել է արևելագետ Բ. Ա. Դորնը՝ Կովկասում իր ճանապարհորդությունների ժամանակ։ Արևելագետը նշել է կուֆիական գրությունների առկայությունը, որոնք գծված են հիմնական ճակատին՝ կարմիր աղյուսի ֆոնի վրա կապույտ փայլով, ինչպես նաև դամբարանի մուտքի վերևում արաբերեն գրության առկայությունը սովորական ձեռագրով։ Միևնույն ժամանակ, կատարվել է «սերունդների համար» հուշարձանի գծանկարը, քանի որ Դորնը կանխատեսեց դրա անխուսափելի մահը «հարևան բնակիչների տգիտությունից՝ դրա հիմքի տակից աղյուսներ վերցնելով» ։
Ադրբեջանի խորհրդայնացումից հետո հուշարձանի գերեզմանաքարեր ոչնչացվեցին, արաբական այբուբենով որոշ արձանագրություններ էլ ջնջվեցին։ Երկար ժամանակ առանց հսկողության մնացած դամբարանի դարպասները ոչնչացվեցին, դամբարանն ինքնին քայքայվեց, բակի ծառերը չորացան կամ հատվեցին։ Հուշարձանի տարածքի մեծ մասը գրավվել է անհատների կողմից և օգտագործվել տարբեր նպատակների համար ։
2011 թվականին Բարդայի շրջանում սկսված վերականգնման աշխատանքների կապակցությամբ, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հրամանով, դամբարանի վերանորոգումը ներառվել է օրակարգի մեջ։ Մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարությանը կից մշակութային ժառանգության պահպանության, զարգացման և վերականգնման պետական ​​ծառայությունը դամբարանում վերականգնման աշխատանքներ է սկսել։ 2015 թվականի մարտին ինքը՝ Ալիևը, ծանոթացավ դամբարանում կատարվող աշխատանքներին ։
Ճարտարապետություն
Դամբարանը 14 մ բարձրությամբ գլանաձև աշտարակ է, աշտարակի պսակի համար նախատեսված մասը չի պահպանվել։ Աշտարակի տրամագիծը 10 մ է։ Դամբարանի հարավային մուտքում կա կառուցման ամսաթիվը սահմանող գրություն. «Տարվա շավվալում երկրորդ և քսաներորդ և յոթ հարյուր» (այսինքն՝ հիջրայի 722 տարին կամ 1322 թվականը)։ Հյուսիսային մուտքի մակագրությունը պատմում է ճարտարապետի մասին. «Նախիջևանի ճարտարապետ Հաֆիզ Էյուբի որդի Ահմեդի աշխատանքը» ։
Դեպի դամբարանի երկու մուտք կա՝ կողմնորոշված ​​միջօրեականի երկայնքով (հյուսիս - հարավ)։ Դամբարանն ունի մեկ մուտք հյուսիսից։ Դամբարանը կառուցված է աղյուսներից։ Աշտարակի մի զգալի մասի երեսպատումը պատրաստված է կանաչա-կապտավուն ապակեպատ աղյուսներից և լավ որակի սովորական կարմիր աղյուսներից։ Ապակե աղյուսները տեղադրված են ուղղահայաց, իսկ սովորական աղյուսները տեղադրված են հորիզոնական, որի արդյունքում աշտարակի ամբողջ մակերեսը ծածկված է 45 աստիճանի անկյան տակ պտտվող «Ալլահ» կրկնվող բառով ։ «Ալլահ» բառը կրկնվում է ավելի քան 200 անգամ ։
Դամբարանի վերին ֆրիզը բաղկացած է չորս գոտուց։ Երկու ստորին գոտիները և մեկ վերին գոտին ծածկված են զարդանախշերով, իսկ նրանց միջև տեղակայված չորրորդ լայն գոտին կրում է մակագրությունը։ Հյուսիսից և հարավից դամբարանի մուտքերն ընդգծված են գլխավոր մուտքերով, որոնք հստակորեն առանձնանում են աշտարակի ընդհանուր սահուն ֆոնի վրա։ Դամբարանի հյուսիսային մուտքն ընդգծված է ավելի հարուստ զարդարանքով և աշտարակի մարմնից դուրս է գալիս 30 սմ-ով ։ Գլխավոր մուտքերի պրոֆիլները, ստալակտիտները, արխիվոլտները և տիմպանները զարդարված են երկրաչափական և ծաղկային զարդանախշերով, որոնք կտրված և փորագրված են վառված սալիկների մեծ կտորներից, որոնք պատված են փայլով ըստ օրինաչափության և նախշերի։ Վերգետնյա և ստորգետնյա մասերի ինտերիերը լուծվում է տարբեր ձևերով։ Արտաքին գլանաձև տեսքով պայմանավորված, ստորգետնյա մասի ներսի հատակագիծը հիմքում միայն ունի շրջագիծ։ Աղյուսաշարքի տասնմեկերորդ շարքի բարձրության վրա գլանը վերածվում է տասնանիստի, որի յուրաքանչյուր եզրին տեղադրված է արմնախորշ։ Որմնախորշերն ավարտվում են սրածայր կամարներով։ Կամարներից վեր, տասնանիստը կրկին վերածվում է գլանի, և երեք շարքով կախված ստալակտիտների միջոցով ներքին օղակի տրամագիծը նեղանում է մեկ մետրով ։
Գմբեթի վերին հատվածում երկու ճակատային պատերի հետքերը և ներսի հատվածի հետքերը հիմք է տալիս հավատալ, որ կառույցն ուներ կրկնակի ծածկույթ։ Սա բացատրում է ներքին տրամագծի նվազումը։ Դամբարանը հատակագծով խաչաձև է, կենտրոնական մասում ծածկված է գմբեթով, իսկ «խաչի» ծայրերը վերջում միավորված են ։ Ստորգետնյա մասի լուծումը բազմամյա խաչի տեսքով հանդիպում է ինչպես Ադրբեջանի դամբարաններում, այնպես էլ Կենտրոնական Ասիայում ։
Գմբեթը, որը ծածկում էր «խաչի» կենտրոնական մասը, չի պահպանվել, մնացել են միայն առագաստները։ Կողային ծայրերի միացումները սլաքաձև տեսք ունեն, կտրված են վերին կողպեքի մասում և կազմում են փիրուզագույն և սովորական աղյուսներով շարված հարթ պլաֆոններ (նկարազարդ կամ քանդակազարդ առաստաղ)։ Չորս պլաֆոններից յուրաքանչյուրում առաստաղի կառուցվածքը գերազանց է։ Կենտրոնական գմբեթի պատերի և առագաստների պահպանված մնացորդները հուշում են, որ պատերն ու գմբեթը նույնպես երեսապատված են եղել ջնարակած աղյուսներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի դամբարաններ Կատեգորիա:Բարդայի շրջան Կատեգորիա:Իսլամական ճարտարապետություն
Գինեվարդ (անձնանուն)
Գինեվարդ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն գինեվարդ բառից, որ նշանակել է մի տեսակ վարդ՝ գինու գույնով։ Գործածվել է 15-17-րդ դարերում․ 1489 և 1306, 1619 թվականներին՝ Գինէվարդ, 1675 թվականին՝ Գինավարթ և Գենայվարդ ։ Անվան կրճատ ձևն է Գինե, որը 2 անգամ հիշատակված է անթվական հիշատակարաններում և մի անթվական արձանագրության մեջ, որը գտնվում է Աղթամարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Սնոսնոե
Սնոսնոե (Сносное), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Բուլատով
Կենսագրություն
Բուլատովի հայրը Սվերդլովսկից է, «Ուրալմաշում» եղել է հարձակվող։
Յոթ տարեկանում հայրը Սերգեյին տարել է խմբակ։ Ավարտել է «Ուրալի» մարզական գիշերօթիկ դպրոցը, որից հետո՝ 1988 թվականին, տեղափոխվել է «Ուրալմաշ»։ Հաջորդ տարի նա ընդգրկվել է թիմի հիմնական կազմում ։
1991 թվականին հանդես է եկել Նիժնի Տագիլի «Ուրալեց» ակումբում։
Այնուհետև խաղացել է Պերմի «Զվեզդայում», Կալինինգրադի «Բալթիկայում», Սամարայի «Կռիլյա Սովետովում», Վորոնեժի «Ֆակելում», Կրասնոյարսկի «Մետալուրգում», Կազանի «Ռուբինում», Գրոզնիի «Թերեքում», Նաբերեժնիե Չելնիի «Կամազում»։
2000 թվականի հունիսին հարձակման է ենթարկվել․ ավտոկայանատեղիում դանակով վիրավորվել է թոքի շրջանում։ Անգիտակից վիճակում հայտնվել է հիվանդանոցում։ Հիվանդության պատմության մեջ նույինիսկ մահվան ամսաթիվ են նշել, սակայն Բուլատովը ողջ է մնացել, թեև հիվանդանոցում մնացել է ավելի քան երկու ամիս ։
2006-2008 թվականներին աշխատել է «Կամազում»՝ որպես մարզիչ-սելեկցիոներ, 2009 թվականին՝ Բրյանսկի «Դինամոյի» գլխավոր մարզիչ, իսկ 2010 թվականին՝ Աստրախանի «Վոլգարում»՝ գլխավոր մարզիչ։
2013-2014 մրցաշրջանում աշխատել է որպես Յարոսլավլի «Շիննիկի» ավագ մարզիչ։
2014 թվականի մայիսին նշանակվել է Կուրսկի «Ավանգարդ» ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն թիմի վատ արդյունքների պատճառով (11-րդ տեղ) 2014 թվականի դեկտեմբերին հեռացվել է աշխատանքից։
2016 թվականի ամռանը գլխավորել է «Սախալինը» ։ 2017 թվականի մարտին հեռացել է «Սախալինից» ։
2017 թվականի հունիսին նշանակվել է Մոսկվայի «Արարատի» գլխավոր մարզիչ ։ 2017 թվականի հուլիսի 30-ին «ընտանեկան հանգամանքների բերումով» լքել է պաշտոնը ։
2018 թվականի փետրվարին կրկին գլխավորել է «Սախալինը» ։
2019 թվականին եղել է Վորոնեժի «Ֆակելի» գլխավոր մարզիչը, այնուհետև նշանակվել է Երևանի «Արարատի» գլխավոր մարզիչ ։
2020 թվականից մարզիչ է «Կռիլյա Սովետով» թիմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆակելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կարո Քեբաբջյան
Կարո Հարութի Քեբաբջյան, (առավել հայտնի է Մաստեր Կարո անունով) , լիբանանահայ հասարակական գործիչ, Միջին Արևելքի երկրներում Արցախի մշտական ներկայացուցիչ, Հայ սև գոտիների միության հիմնադիր , արևելյան մարտարվեստի վարպետ։
Կենսագրություն
Կարո Քեբաբջյանը ծնվել է Լիբանանում, Բուրջ Համուդ մունիցիպալ շրջանում։ Նրա պապերն արմատներով եղել են Սեբաստիայից, Կիլիկիայի ազնվական ընտանիքից։ Ընտանիքը ենթարկվել է բռնության, ողջ է մնացել միայն տատը։ Հայրը՝ Հարութ (Կայծակ) Քեբաբջյանը եղել է Դրոյի զինակիցը, որն էլ եղել է Կարո Քեբաբջյանի ծնողների հարսանիքի կնքահայրը։
Կարոն սովորել է Ազգային Սրբոց Քառասնից Մանկանց վարժարանում, այնուհետև ուսումը շարունակել է «Ազգային Լևոն և Սոֆիա Հակոբյան» քոլեջում։ Նա հետաքրքրված է եղել մարտարվեստով, անդամակցել է Սև գոտիների միջազգային կազմակերպությանը։ 1974 թվականին նա դարձել է Մերձավոր Արևելքի սև գոտիների կազմակերպության մարզիչ, հետագայում՝ Մերձավոր Արևելքի չեմպիոն։ Նույն թվականին սկսել է մարզել հայ երիտասարդներին։
1976 թվականին պաշտոնապես հիմնել է Հայ սև գոտիների միջազգային ակադեմիան (ABBA), որտեղ մինչև օրս մարզվել են մոտ 50 000 մարզիկ։
Առաջին անգամ եղել է Հայաստանում 1988 թվականին, օգնություն է բերել երկրաշարժից տուժածներին։
1999 թվականին Կարո Քեբաբջյանը նշանակվել է Արցախի մշտական ներկայացուցիչ Մերձավոր Արևելքում ։
Արևելյան մարտարվեստին նվիրված գրքի հեղինակ է։
Ապրել է Արագածոտնի մարզում, նրա նախաձեռնությամբ Շուշիում կառուցվել է «Շուշի գրանդ հոթել» հյուրանոցը։
2014 թվականին արժանացել է Հայաստանի Սփյուռքի նախարարության ոսկե մեդալի ։
Մահացել է 2021 թվականի մարտի 31-ին, Հայաստանում ։
Ամուսնացած է եղել Սիլվա Աղամանուկյանի հետ, ունի երկու զավակ՝ Անի և Արթուր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Մարզիկներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ հասարակական գործիչներ
Լուկաշ Սկորուպսկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայիսի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մադեյրա (կղզի)
Մադեյրա (Madeira) պորտուգալական կղզի, որը Մադեյրա կղզեխմբում ամենամեծն ու ամենաշատ բնակեցվածն է։ Ունի 740,7 քառակուսի կմ տարածք, որն ընդգրկում է Օգոստինոս, Սուրբ Լորենսի կղզիներն ու հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Մոլ կյզյակը։ 2011 թվականի թվյալներով Մադեյրան ունեցել է ընդհանուր 262․456 բնակչություն։
Կղզին գտնվում է Վահանային հրաբխի գագաթին, որը Ատլանտյան օվկիանոսի մակարդկից բարձր է 6 կիլոմետրով (3․7 մղոն)։ Միոցենի դարաշրջանից ավելի քան 5 միլիոն տարի առաջ, շարունակելով մինչև մոտ 700,000 տարի առաջ Պլեյստոցեն դարաշրջանը, օվկիանոսի ընդերքում՝ Աֆրիկյան սալի վրա, արևելյան-արևմտյան ռիֆտի գագաթին ձևավորվել է հրաբուխ ։
Սրան հաջորդել է լայնածավալ էրոզիան, որի պատճառով կղզու կենտրոնական մասի հարավում առաջացել են երկու մեծ գոգավորություններ։ Հրաբխային ակտիվությունը հետագայում վերսկսվել է՝ ավելի հին, քայքայված սալիկի վրա առաջացնելով խարամային կոներ և լավա։ Ամենավերջին հրաբխային ժայթքումները տեղի են ունեցել 6․500 տարի առաջ կղզու արևմտյան-կենտրոնական հատվածում և առաջացրել են ավելի շատ խարամային կոներ և լավային հոսքեր ։
Մադեյրան կղզեխմբի ամենամեծ կղզին է, որը զբաղեցնում է 741 քառակուսի կիլոմետր տարածք և ունի 57 կիլոմետր երկարություն, իսկ ամենամեծ լայնություը կազմում է 22 կմ՝ 150 կմ ափամերձ տարածքով։ Կղզում գտնվում է լեռնաշղթա, որը ձգվում է կղզու կենտրոնի երկայնքով և ունի 1․862 մ․ բարձրություն (Պիկու Ռույվու), իսկ արևելյան ափին գտնվում են շատ ավելի ցածր լեռներ (200 մետրից ցածր)։ Սկզբնական հրաբխային օջախները, որոնք հանգեցրել են կենտրոնական լեռնային տարածքների առաջացմանը, բաղկացած են Ռույվու (1,862 մ․), Տորես (1,851 մ․), Արիեյռո (1,818 մ․), Սեդրո (1,759 մ․), Կասադո (1,725 մ․), Գրանդե (1,657 մ․), Ֆերեյրո (1,582 մ․) և այլ լեռնագագաթներից։ Այս ժայթքման փուլի ավարտին խութերով շրջապատված կղզի է ձևավորվել, որի ծովային հետքերը նկատելի են հետագայում կալցիումի օքսիդի արտադրության համար օգտագործված Սաո Վիսենտեի տարածքում գտնվող  Լամեյրոսի կրաքարային շերտում։ Կաբու Ժիրանի նման ծովային խութերը, ինչպես նաև հովիտները և ձորերը, ձգվում են կենտրոնական մասից ու կղզու ներքին հատվածը դարձնում անմատչելի ։ Բնակչությունը կենտրոնացված է ձորափերին գտնվող բազմաթիվ գյուղերում, որոնցով աշնանային ու ձմեռային հորդառատ անձրևներն իրենց ճանապարհն են գտնում դեպի ծով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի կղզիներ Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի կղզիներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի աշխարհագրություն
Մայսկոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Մայսկոե (Майське, Haklay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մայֆելդ, Խակլայ։
2001 թվականի տվյալներով Մայսկոե գյուղում բնակվում էր 2 264 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թլխաս
Թլխաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։ Գտնվում էր Դիարբեքիր քաղաքի մոտ։
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը ապրում էին մի քանի տուն հայեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անձնական գնորդ
«Անձնական գնորդ» (Personal Shopper), ֆրանսիական հոգեբանական թրիլլեր, որը թողարկվել է 2016 թվականին։ Ռեժիսորը և սցենարիստը Օլիվյե Ասայասն է։ 2016 թվականի Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ ֆիլմն առաջադրվել է «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» մրցանակի ։ Փառատոնի «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում Ասայասը առաջին հորիզոնականը կիսել է «Ավարտական երեկո» ֆիլմի ռեժիսոր Քրիստիան Մունջիուի հետ ։
Սյուժե
Կտրուկ, բայց բավականին ինքնամփոփ ամերիկուհի Մորին Քարթրայթը (Քրիստեն Ստյուարտ) Փարիզում աշխատում է գերմանացի սուպերմոդել և աշխարհակիրթ Կիրայի (Նորա Վալդշտետեն) անձնական գնումների ընթերակա, որին նա հազվադեպ է տեսնում և հիմնականում հրահանգներ է ստանում կարճ գրառումների միջոցով։ Խիստ կանոն էր այն, որ ոչ մի դեպքում չպետք է կրել վարիչի համար ընտրված իրերը, ինչը հավասարազոր էր նրան նմանվելուն ։ Փաստորեն, Մորինի գործընկերներից միակ մտերիմ անդամն աշխատանքային այցով Օման մեկնող երիտասարդն է՝ Գարին (Օլվին), որի հետ ժամանակ առ ժամանակ շփվում էր տեսազրույցի միջոցով ։
Ֆիլմի իրադարձություններից մի քանի ամիս առաջ սրտի մահացու վտանգավոր բնածին արատից, որով տառապում է նաև հերոսուհին, մահանում է Մորինի երկվորյակ եղբայրը` Լյուիսը։ Դեռ մանուկ հասակում եղբայրն ու քույրն իրենց մեջ բացահայտել էին գիտակից վերահսկողության չենթարկվող կարողություն՝ կապ հաստատել հանդերձյալ աշխարհի հետ, և, իմանալով իրենց հիվանդության վտանգի մասին, միմյանց խոստացան, որ նրանցից ով առաջինը կմահանա, ինչ-որ կերպ իրեն հայտնի կդարձնի ողջ մնացածին։
Նոր սեփականատերերն արտասովոր երևույթների համար խնդրում են ուսումնասիրել Մորինի մանկության առանձնատունը, որտեղ հետագայում Լյուիսը մնացել էր ապրելու համար, և Մորինն սկսում է զգալ ինչ-որ մեկի անտեսանելի ներկայությունը ։ Ավելին` կողքին գտնվող սենյակում հայտնվում է ոմն անիրական էակ, որին, այնուամենայնիվ, Մորինը չի նկատում ։ Ընդունելով այն, ինչ զգում էր տանը, նույն նշանի համար, որին նա սպասում էր եղբոր մահվան պահից, Մորինը որոշում է փորձել ինքնուրույն կապ հաստատել նրա հետ։
Մորինը Լոնդոն գնալու ճանապարհին (Կիրայի հաջորդ հանձնարարականի հետ կապված) սկսում է այլանդակ SMS հաղորդագրություններ ստանալ, որոնց ուղարկողը նամակագրության մեջ է մտնում աղջկա հետ, և որոշ ժամանակ անց Մորինն սկսում է հաշվի առնել եղբոր ոգին։ Այնուամենայնիվ, նրա զրուցակիցն ուղղակիորեն չի բացահայտում իր ինքնությունը. փոխարենը, նա սկսում է աղջկան զանազան ցուցումներ տալ և համոզել, որ նա պետք է հետևի մեկ ուրիշի հոգու մեջ լինելու իր ցանկությանը և փորձի զգալ նրա վախերը ։
Ստեղծում
2015 թվականի մայիսին հայտարարվել է, որ Օլիվյե Ասայասը ֆիլմ է նկարահանելու իր հեղինակած սցենարի հիման վրա, գլխավոր դերում ներկայանալու է Քրիստեն Ստյուարտը, որն ավելի վաղ արդեն նկարահանվել էր Ասայասի մեկ այլ ֆիլմում՝ «Զիլս-Մարիա» (2014), և դրանում իր դերակատարման համար ստացել «Սեզար» մրցանակը՝ «Կնոջ` երկրորդ պլանի լավագույն դեր» անվանակարգում։ Շառլ Ժիլբերն այս նոր նախագծի պրոդյուսեր է եղել իր «CG Cinema» բրենդի ներքո ։ 2015 թվականի հոկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ ֆիլմում խաղալու են նաև Սիգրիդ Բուազիզը, Լարս Այդինգերը, Անդերս Դանիելսեն Լին և Նորա ֆոն Վալդշտետենը ։ Նույն տարվա նոյեմբերին դերասանական կազմը համալրել է Թայ Օլվինը ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Փարիզում, ավելի ուշ դրանք անցկացվել են նաև Լոնդոնում, Պրահայում (նոյեմբերի կեսերից մինչև դեկտեմբերի սկիզբը ) և Օմանում ։ Օմանում տեղի ունեցող նկարահանումների համար, որտեղ ֆիլմի անձնակազմը ժամանել էր 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, տեղեր ընտրվել են Նազվայի, Բահլայի վիլայեթներում (ներառյալ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ամրոցը և քաղաքի պարիսպը) և երկրի մայրաքաղաք Մասկատում։ Ենթադրությունը, որ ֆիլմի սցենարի հիման վրա էկրաններին կհայտնվեն սարսափի թեմատիկայով տեսարաններ, Բահլայի տեղի բնակիչները մտահոգված էին՝ հաշվի առնելով տարածքների պատմական կարգավիճակը։ Այս կապակցությամբ դիտորդներին ուղարկվել են Օմանի Տեղեկատվության նախարարություն, որի խնդիրներն էին հետևել նկարահանման պայմանների պաշտպանությանը ։ Ֆիլմի նկարահանումներն ավարտվել են դեկտեմբերի 12-ին ։
Վարձույթ
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի մայիսի 17-ին Կաննի կինոփառատոնում, որտեղ ֆիլմը մասնակցում էր «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» մրցույթին ։ Ֆրանսիայում ֆիլմի տարածողի դերում հանդես է եկել «Les Films du Losange» ընկերությունը, իսկ Հյուսիսային Ամերիկայում` «IFC Films» ընկերությունը ։ Ֆիլմի համաշխարհային «վարձակալը» դարձել է «Universal Pictures» ստուդիան ։ Ֆիլմը ցուցադրվել է նաև Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում և Նյու Յորքի կինոփառատոնում ։ Միացյալ Նահանգներում ֆիլմի թողարկումը լայն վարձույթով նախատեսված էր 2017 թվականի մարտի 10-ին ։
Քննադատություն
Ֆիլմը կինոքննադատների կողմից հիմնականում ստացել է դրական արձագանքներ։ «Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմը գնահատվում է 80%՝ հիմնվելով 255 արձագանքների վրա, 10-ից միջին գնահատականը կազմել է 7,1 ։ «Metacritic» կայքում ֆիլմը 100-ից վաստակել է 77 միավոր՝ ըստ քննադատների 38 գրախոսությունների, որը համապատասխանում է «ընդհանուր առմամբ բարենպաստ արձագանքներ» կարգավիճակին ։
Էգոն Խոստովսկի
Էգոն Խոստովսկի (Egon Hostovský, 23 ապրիլի, 1908, Խրոնով, Գրադեց Կրալովեի երկրամաս, Չեխոսլովակիա — 7 մայիսի, 1973, Մոնտկլեր, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), չեխ գրող։
Կենսագրություն
Էգոն Խոստովսկին ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 23-ին հրեաների ընտանիքում։ Հայրը եղել է տեքստիլ ֆաբրիկայի սեփականատեր։ Էգոն Խոստովսկին Ստեֆան Ցվայգին նկարագրել է որպես իր հեռավոր ազգականի ։ Չհետևելով հոր օրինակին՝ սկսել է զբաղվել գրականությամբ։ Փիլիսոփայություն է ուսումնասիրել Պրահայում, ապա Վիեննայում, բայց այդպես էլ չի ավարտել դասընթացը։ 1930 թվականին վերադառնալով Պրահա՝ աշխատել է տարբեր հրատարակչություններում։ 1937 թվականից տարբեր պաշտոններով աշխատել է արտաքին գործերի նախարարությունում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներն անցկացրել է Բրյուսելում, Փարիզում, Լիբանանում, Նյու Յորքում։ Նրա ընտանիքը զոհվել է նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում ։
Պատերազմից հետո վերադարձել է Չեխոսլովակիա։ 1948 թվականին, երբ երկրի իշխանությունն անցավ կոմունիստներին, դիվանագիտական գործերով մեկնել է Դանիա, Նորվեգիա, որտեղից էլ 1949 թվականին մեկնել է ԱՄՆ։ Դասավանդել է չեխերեն, տպագրել գրական ստեղծագործություններ, համագործակցել «Ազատ Եվրոպա» ռադիոյի հետ։ Կյանքի վերջին տարիներին ստեղծագործել է անգլերեն։
Ստեղծագործությունը
Որպես գրող՝ սկզբնական տարիներին կրել է էքսպրեսիոնիզմի ազդեցությունը։ Էգոն Խոստովսկու գրքերը նրա հայրենիքում արգելված էին մինչ թավշե հեղափոխությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Անդրեյ Պապյան
Կենսագրություն
Անդրեյ Պապյանը ծնվել է 1975 թվականի հունիսի 24-ին Երևանում։ 1992 թվականին ավարտել է Իսակովի անվան թիվ 132 միջնակարգ դպրոցը։ 1992-1998 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում՝ ավարտելով այն գերազանցությամբ։ 1998-2000 թվականներին ՀՀ ԱՆ ԱԱԻ-ում անցել է կլինիկական օրդինատուրա՝ ախտաբանական անատոմիա և դատական բժշկություն մասնագիտություններով։
2000 թ. «Նորք» Ինֆեկցիոն Հիվանդությունների Բժշկական Կենտրոն` բժիշկ–ախտաբան,
2004-2006 թթ. ՀՀ ԱՆ ԱԱԻ Ախտաբանական անատոմիայի և դատական բժշկության ամբիոն՝ ասիստենտ,
2007-2009 թթ. Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարան, Ախտաբանական անատոմիայի ամբիոն՝ ասիստենտ,
2009-2010 թթ. «Քանաքեռ–Զեյթուն» Բժշկական Կենտրոն, պաթոմորֆոլոգիայի բաժանմունք՝ բժիշկ–պաթոհիստոլոգ,
2008-2012 թթ. «Արաբկիր» Բժշկական Կենտրոն, պաթանատոմիայի բաժանմունք՝ բժիշկ–ախտաբան,
2009 թ. առ այսօր Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարան, Ընդհանուր Բժշկության Ֆակուլտետ՝ դեկանի տեղակալ,
2009 թ. առ այսօր Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարան, Ախտաբանական անատոմիայի և կլինիկական մորֆոլոգիայի ամբիոն՝ դոցենտ,
2013 թ. առ այսօր «Միքայելյան Վիրաբուժության Ինստիտուտ», Պաթոմորֆոլոգիայի բաժանմունք, բաժնի վարիչ ։
Գիտական գործունեություն
2007 թ. - պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ ախտաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ
Մեելիկու
Մեելիկու (Meeliku), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տագանաևո
Տագանաևո (Таганаево, Тағанаев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գոմաջուր
Գոմաջուր, Ղուրաբաձոր, Սաֆարենց գոմի առու, ցամաքող գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռների արևելյան լանջերից և Գավառ քաղաքի մոտ աջից միախառնվում Լայնաձոր գետին։ Երկարությունը 13 կմ է։ Ամռանը ցամաքում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Լայնաձոր գետի վտակներ
Ալեքսանդր Դանցև
Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Դանցև (Александр Алексеевич Данцев, ), ռուս ֆուտբոլիստ։
Ակումբային
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 7 տարեկանում, և միանգամից մարզիչները նրան նշանակել են աջ կիսապաշտպանի դիրքում։ Ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է «Ռոսելմաշի» ֆարմ-ակումբում։ 2001 թվականին պայմանագիր է կնքել «Ռոստով» ակումբի հետ։ 2006 թվականին դարձել է թիմի կարևոր խաղացողներից մեկը։ Սակայն հաջորդ մրցաշրջանն ստացվել է պակաս հաջող. նա ավելի հազվադեպ է ընդգրկվել մեկնարկային կազմում, թիմը Պրեմիեր լիգայում զբաղեցրել է վերջին տեղը, իսկ նրա ղեկավարությունը չի շտապել Դանցևին առաջարկել նոր պայմանագիր։ Սպասելով պայմանագիրի ժամկետի ավարտին՝ Դանցևը պայմանագիր է կնքել մերձմոսկովյան «Խիմկի» ակումբի հետ։ Չկարողանալով ամրապնդել իր դիրքերը հիմնական կազմում՝ ամռանը լքել է ակումբը և տեղափոխվել «Լուչ-Էներգիա», որտեղ խաղացել է ձախ պաշտպանի դիրքում։ 2010 թվականի նոյեմբերի վերջին երկարաժամկետ պայմանագիր է կնքել «Ուրալ» ակումբի հետ, որտեղ էլ ավարտել է կարիերան 2019 թվականին ։ Իր վերջին խաղն անցկացրել է իր հայրենի Կամենսկում՝ «Պրոգրես» ակումբի կազմում ։
Հավաքականում
2006 թվականին հրավիրվել է Ռուսաստանի օլիմպիական հավաքական, որի կազմում անցկացրել է 3 խաղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոստովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խիմկիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
(6263) 1980 PX
(6263) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,187739 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6681 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7074 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1181,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304587 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աբադան (Իրան)
Աբադան, նավահանգստային քաղաք Իրանի հարավ-արևմուտքում՝ Խուզեստան նահանգում, Աբադանի շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Իրաքի հետ սահմանին՝ Շատ ալ-Արաբ գետի դելտայի համանուն կղզում (68 կմ երկարություն և 3-19 կմ լայնություն), Պարսից ծոցից դեպի հյուսիս՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Օվկիանոսային նավերի համար մատչելի նավահանգիստ է։ Հանդիսանում է միջազգային օդանավակայան, նավթավերամշակման ու նավթաքիմիական արդյունաբերության կենտրոն ։
Պատմություն
Ըստ ավանդության՝ քաղաքը հիմնադրվել է 8-9-րդ դարերում իսլամական սուրբ Աբբադի կողմից։ Աբբասյանների օրոք այն զարգացել է որպես նավահանգստային քաղաք, աղի աղբյուր և խսիրների արտադրության վայր։ Իբն Բատուտան Աբադանը նկարագրում է որպես փոքրիկ քաղաք աղի հովտում։ Այն հաճախ վեճերի առարկա էր դառնում հարևան պետությունների միջև։ 1847 թվականից դարձել է Պարսկաստանի մաս։ 1935 թվականին վերանվանվել է Աբադան։
20-րդ դարի սկզբին քաղաքի շրջանում հայտնաբերվել են նավթի հարուստ հանքավայրեր։ 1909-1913 թվականներին անգլո-պարսկական նավթային ընկերությունը այստեղ կառուցում է նավթավերամշակման գործարան, որը 1938 թվականին դարձավ այս ուղղության ամենամեծ ձեռնարկությունն աշխարհում։ Գործարանը պատկերված է եղել իրանական 100 ռիալ արժողությամբ թղթադրամների հակառակ կողմում՝ թողարկված 1965 և 1971-1973 թվականներին։
Քաղաքը մեծ վնաս է կրել Իրանա-իրաքյան պատերազմի ժամանակ և գրեթե լքվել է խաղաղ բնակիչների կողմից։ Նավահանգիստը և նավթավերամշակման գործարանը վերսկսել են աշխատանքը 1993 թվականին։
Տնտեսություն
Աբադանը նավթամշակման խոշոր կենտրոն է (տարեկան ավելի քան 30 մլն․ տոննա)։ Նավթատարներով կապված է նավթահանքերի հետ։ Դեպի Թեհրան և Սպահան գնացող խողովակաշարերի սկզբնակետն է։ Արտահանում է նավթամթերքներ և հում նավթ։ Առկա է Ամոնիակի, ծծմբի, էթիլենի արտադրություն։
Սպորտ
Քաղաքում հիմնված է «Սանաթ Նավթ» ֆուտբոլային ակումբը։
Հայերը Աբադանում
Աբադանում հայ համայնք գոյություն ունի 1909 թվականից, երբ անգլո-իրանական նավթային ընկերությունում ծառայության անցան Թեհրանում և Թավրիզում բնակվող մի խումբ հայեր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրանց միացան Արևմտյան Հայաստանից, հատկապես Վանից գաղթած հայեր։ 1923 թվականին համայնքն ուներ 400 մարդ, 1928 թվականի սկզբին հայերի թիվը 610 էր, իսկ 1938 թվականին՝ մոտ 2000 մարդ։ 1928 թվականին, Ռիզա Շահ Փահլավին երբ այցելել է Աբադան, հայերին ոսկե գավազան է նվիրել ։ 1969 թվականին Աբադանի հայերի թիվը հասնում էր 5000-ի։ Նրանք հիմնականում զբաղված են նավթարդյունաբերությամբ, ինչպես նաև առևտրով։ Համայնքն ունի վարժարան, եկեղեցի, մարզական ակումբ, «Գուսան» երգչախումբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Աբադան Կատեգորիա:Խուզեստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Իրանի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Պարսից ծոցի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Աբադանի շահրեստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Շատ ալ-Արաբ ավազան
Մագնիսական թափանցելիություն
Առաջին անգամ հանդիպում է 1881 թ., Վերներ Սիմենսի «Beiträge zur Theorie des Elektromagnetismus» («Ներդրում էլեկտրամագնիսականության տեսության մեջ») աշխատությունում ։
Սովորաբար նշանակվում է հունարեն \mu տառով։ Կարող է լինել ինչպես սկալյար (իզոտրոպ նյութերի համար), այնպես էլ՝ թենզորական մեծություն ( անիզոտրոպ նյութերի դեպքում)։
Ընդհանուր դեպքում կապը մագնիսական ինդուկցիայի և մագնիսական դաշտի լարվածության միջև մագնիսական թափանցելիությամբ արտահայտվում է հետևյալ կերպ. \mu-ն պետք է հասկանալ որպես թենզոր, ինչը բաղադրիչներով գրելու դեպքում համապատասխանում է ։ Իզոտրոպ նյութերի համար առնչությունը կարելի է հասկանալ որպես վեկտորի բազմապատկում սկալյարով (մագնիսական թափանցելիությունն այս դեպքում վերածվում է սկալյարի)։
ՍԳՎ համակարգում մագնիսական թափանցելիությունը չափողականություն չունեցող մեծություն է, Միավորների միջազգային համակարգում ներմուծվում են ինչպես չափողականություն ունեցող (բացարձակ), այնպես էլ՝ անչափ (հարաբերական)մագնիսական թափանցելիություններ.
որտեղ \mu_{r}-ն հարաբերական, իսկ \mu-ն՝ բացարձակ թափանցելիություններն են, \mu_{0}-ն՝ վակուումի մագնիսական թափանցելիությունը։
Բացարձակ մագնիսական թափանցելիության չափողականությունը ՍԻ համակարգում նույնն է, ինչ մագնիսական հաստատունի չափողականությունը, այսինքն՝ Հն/մ կամ Ն/Ա2։
Մագնիսական թափանցելիությունը կապված է χ մագնիսական ընկալունակության հետ հետևյալ կերպ։ SI համակարգում՝ Գաուսյան համակարգում՝
Այն կախված է նաև ժամանակի ընթացքում դաշտի փոփոխման բնույթից, մասնավորապես, դաշտի սինուսոիդային տատանումների դեպքում կախված է տատանումների հաճախությունից (այս դեպքում ներմուծվում է կոմպլեքս մագնիական թափանցելիություն՝ նկարագրելու համար միջավայրի ազդեցությունը 'B'-ի փուլային շեղման վրա 'H'-ի նկատմամբ)։ Բավականաչափ փոքր հաճախությունների դեպքում (դաշտի փոփոխության ոչ մեծ արագություն) այն այդ իմաստով կարելի է հաստատուն համարել։
Նյութերի դասակարգումն ըստ մագնիսական թափանցելիության արժեքի
Նյութերի ճնշող մեծամասնությունը դասվում է կամ у դիամագնիսների շարքին, կամ՝ պարամագնիսների ։ Սակայն մի շարք նյութեր՝ ֆեռոմագնիսները (օրինակ՝ երկաթը) օժտված են ավելի վառ արտահայտված մագնիսական հատկություններով։ Ֆեռոմագնիսների համար հիստերեզիսի հետևանքով մագնիսական թափանցելիության հասկացությունը, խստորեն ասած, կիրառելի չէ։ Սական մագնիսացնող դաշտի փոփոխության որոշակի ընդգրկույթում (այնպիսին, որ հնարավոր է անտեսել մնացորդային մագնիսականացումը, սակայն մինչև հագեցումը) այնուհանդերձ կարելի է լավ կամ վատ մոտավորությամբ այդ կախվածությունը ներկայացնել որպես գծային (իսկ մագնիսափափուկ նյութերի համար ներքևից սահմանափակումը գործնականում այնքան էլ էական չէ), և այս իմաստով մագնիսական թափանցելիության մեծությունը չափելի է նաև դրանց համար։
Որոշ նյութերի մագնիսական թափանցելիությունը
Հետևյալ աղյուսակի տվյալներն օգտագործելիս անհրաժեշտ է հիշել, որ ֆեռոմագնիսական նյութերի մագնիսական թափանցելիությունը մեծապես կախված է դաշտի լարվածությունից։
Աղյուսակում բերված արժեքները մոտավոր են և ճիշտ են միայն նշված դաշտերի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Մագնիսականություն
Վարդաբաց (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Վարդաբաց, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում Սյունիքի Հաբանդ գավառում։ Բնակավայրը տեղակայված է Քաշաթաղի շրջանի հարավային հատվածում՝ Որոտան գետի ստորին հոսանքի աջափնյակում ։
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում։ Ունի հարթավայրային տեղանք։ Համայնքի տարածքն 2477,4 հա է, որից 1473,9 հա-ն անտառային հողեր են։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Որոտան գետը ։
Բերձոր շրջկենտրոնից հեռու է 83 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 120 կմ ։
Պատմություն
Միջնադարում գյուղի գոյության մասին տեղեկություններ չկան։ Վարդաբացում և նրա շրջակայքում պատմամշակութային նշանակության հուշարձաններ չեն պահպանվել ։
18-րդ դարի վերջերին և 19-րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի խաների և քրդական ցեղերի ճնշումների տակ տարածաշրջանի գյուղերը հայաթափվել էին։
1920 թվականին Որոտանի ստորին հոսանքի տարածքները բռնակցվել էին խորհրդային Ադրբեջանին։ Այդ տարիներին Խորհրդային Հայաստանի սահմանամերձ շրջաններում Ադրբեջանի կառավարությունը ստեղծել էր քրդաբնակ գյուղեր, որոնք մի քանի տասնամյակներում թուրքացրել են։ Այդպիսի բնակավայրերից են Ուլաշլի կամ Աբիլջա գյուղը։ 1923 թվականին գյուղը գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի, իսկ 1930 թվականին՝ Կուբաթլուի շրջանի կազմում ։