cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թոմաս Հրիբ
Կենսագրություն
Բելառուսի սոցիալիստական ​​համայնքի փլուզումից հետո, Գերմանիայի կառավարության հետ շփումների հետ կապված տարաձայնությունների պատճառով հիմնել է Բելառուսի սոցիալիստ հեղափոխականների կուսակցությունը։ Լեհ ինտերվենցիստների դեմ բոլշևիկների հետ դաշինքի փլուզումից հետո 1921 թվականին գաղթել է Չեխիա և բնակություն հաստատել Պրահայում։ Նա փիլիսոփայության գիտական թեկնածուի աստիճան է ստացել Չարլզի համալսարանում։ Մինչև կյանքի վերջը հավատարիմ է մնացել հակաբոլշևիկ և հակակոմունիստ հայացքներին և ի տարբերություն աքսորյալ բելառուս այլ քաղաքական գործիչների, չի ընդունել Խորհրդային Բելառուս վերադառնալու հրավերը ։
Թոմաս Հրիբի հոդվածները ակտիվորեն տպագրվում էր տարբեր հրատարակություններում և ինքն էլ մի քանի թերթերի խմբագիր էր։ 1919 թվականին Վիլնայում հրատարակել է «Գրամաձյանին» թերթը։ Եղել է «Ռոդնի Կրայ» թերթի խմբագիրը։ 1931 թվականից Պրահայում հրատարակել է «Iskry Skaryny» քաղաքական ամսագիրը։ Գրել է հոդվածներ պատմության մասին։ Չեխոսլովակիայի ազգային գրադարանում հիմնել և աջակցել է Բելառուսի բաժինը, Պրահայում ստեղծել և ղեկավարել է Բելառուսի արխիվը։
Մահացել է Պրահայում՝ 1938 թվականի հունվարի 21-ին։
Անձնական կյանք
1917 թվականին ծանոթացել է Պոլուտա Բոդունովայի հետ, ում հետ երկար ժամանակ մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Super Mario Maker 2
Super Mario Maker 2, համակարգչային պլատֆորմերային խաղ մշակված Nintendo կազմակերպության կողմից։ Եվ թողարկվել է որպես բացառիկ Nintendo Switch-ի համար 2019 թվականի հուլիսի 28-ին։
Սյուժե
Պիչ արքայադստեր ամրոցը քանդվել էր և Մարիոն կատաում է Տոադի և այլ հերոսների առաջադրանքները, դրանով վաստակելով գումար, քանդված ամրոցը վերակառուցելու համար։
Խաղը բաղկացած է ավելի քան 100 փուլից, որոնք կարելի է խմբագրել, որն էլ հեշտցնում է խաղի ընթացքը կամ դրա միջոցով կարելի է գտնել թաքնված առարկաներ։
Գեյմփլեյ
Խաղը իրենից ներկայացնում է կողքի-շարժվող պլատֆորմեր, որտեղ խաղացողին հնարավորություն է տրված փոփոխել և սեղծել սեփական փուլեր Super Mario խաղաշարքից, և հետո կիսվել դրանցով Համացանցում։ Սկզբնական շրջանում խաղացղները հնարվորություն ունեին գնահատելու և թերագնահատելու այլ խաղացողների կողմից ստեղծված փուլերը, ինչպես նաև թողնել մեկնաբանություն։ Այսպիսի գործողությունը ազդում են փուլի վիճակագրության վրա և ցույց տալիս մշակման վիճակագրությունը։ Առաջին ամսվա ընթացքում խաղացողների կողմից ստեղծվել և հրապարակվել է ավելի քան 4 միլլիոն փուլ ։
Խաղացողին հասանելի են բոլոր ոճի փուլերը Super Mario Maker-ից Wii U-ի համար և նոր ոճ՝ հիմնված Super Mario 3D World-ի վրա, որում ավելացած են 3D էլեմենտներ։ Ինչպես նաև հասանելի են նոր թեմատիկ ոճեր՝ անապատ, ձյուն, անտառ, երկինք և գիշեր, որոնք յուրօրինակ կերպով ազդում են խաղի ֆիզիկաի վրա և ավելացնում են նոր էլեմենտներ։
Խմբարիչում ավելացել են բազմաթիվ նոր առարկաներ, թշնամիներ և պլատֆորմներ ։ Առաջինը Super Mario Maker հայտնվեց սյուժետային ռեժիմը ։
Խաղի նոր ռեժիմներ
Մարիո մարաթոն, խաղացողը պետք է անցնի անվերջ փուլեր, որոնք ստեղծված են այլ խաղացողների կողմից։ Սկզբից խաղացողին տրվում է 5 սիրտ, խաղացողը կարող է նոր կյանք վերցնել խաղի ընթացքում։ Երբ կյանքերը ավարտվում են, ավարտվում է նաև մարթոնը, իսկ արդյունքը գրանցվում է խաղացողի վիճակագրության մեջ։
Այս ռեժիմը ունի բարդության 4 աստիճան՝ հեշտ, սովորական, բարդ և մասնագետ։ Սրանից ամեն մեկը ունի իր վիճակագրությունը։ Փուլի բարդությունը որոշվում է, փուլի հաղթահարման աստիճանով։
Միասին, խաղին մասնակցում են 4 խաղացող, որոնք կատարում են տարատեսակ առաջադրանքներ կամ ուղղակի անցնում են փուլը արագության հաշվին։ Փուլը համարվում հաղթած, եթե 4-ից մեկը հասնում է ավարտին։
Միջադեպ, չորս խաղացող պայքարում են միմյանց դեմ և հաղթող ճանաչվում է այն խաղացողը, ով առաջինն է հասնում վերջնագծին։ Այս փուլը ունի առաջնորդների աղյուսակ։
Փախուստ նինձիայից, խաղացողը պետք է արագ անցնի փուլը, պայքարելով նինձինաների հետ, որոնք այլ խաղացողներին հոգիներն են։ Փուլի հաղթահարումից հետո ցույց է տրվում համաշխարհային վարկանշային գրաֆիկը և նրա տեղ այդ գրֆիկում։ Ռեժիմը ավելացել է 2․0․0 թարմացման ժամանակ։
Թարմացումներ
2019 թվականի հոկտմբերի 2-ին թողարկվեց նոր թարմացում, որ թույլ է տալիս խաղալ «Միասին» և «Միջադեպ» ռեժիմները ընկերների հետ, ինչպես նաև անցել պաշտոնական դիզայներների կողմից թողարկած փուլերը ։
2019 թվականի դեկտեմբերի 5-ին դուրս եկավ 2.0.0 թարմացումը։ Այն ավելացնում էր The Legend of Zelda-ի թուրը, որը վերցնելով Մարիոն դառնում էր Լինկի, ով ունակ է հարձակվել թրով, կրակել նետից, կասեցնել թշնամիների հարձակումների վականով և նետել ռումբեր ։
Ակնարկներ և քննադատություններ
Metacritic կայքում Super Mario Maker 2-ը ստացել է 88 բալ 100-ից, 87,44% GameRankings-ում և 100-ից 88 OpenCritic-ում ։
IGN կայքում խաղը 10-ից հավաքել է 9,5 բալ և ճանաչվել է ամենահասանելի գործիքը խաղեր մշակելու համար, որը երբևիցէ գոյություն է ունեցել ։ Gameinformer հրատարակությունը խաղը գնահատել է 8․75 բալլով, նշելով որ խաղը ունի պայծառ ապագա ։ GameSpot կայքը խաղը գնահատել է 8 բալլով 10-ից, իսկ որպես ամենակարևոր գիծ նշել է այն հնարավորությունը, որը թուլյ է տալիս դիզայներիներինմ սիրողականներին և պրոֆեսսիոնալներին ստեղծել իրենց աշխարհը ։ Խաղի թերություննորից միառ ժամանակ մի քանի պարբերականներ նշել են խաղի օնլայն ռեժիմի ժամանակ հաճախ հանդիպող թերությունները ։
Վաճառք Super Mario Maker 2 Մեծ Բրիտանիայում սկզբում զբաղեվնում էր հորիզունականը և շարունակում էր պահապանել այն 2 շաբաթ շարունակ ։ Ճապոնիայում առաջին շաբաթվա ընթացքում վաճառվեց ավելի քան 196 հազար օրինակ ։ ԱՄՆ-ում այն դարձավ 2019 թվականի հունիս ամսվա ամենաշատ վաճառված խաղը ։ Ռուսաստանում առաջին օրը գնողներին տրվում էր Super Mario-ի ոճով պատրաստված ստիլուս ։
Համաձայն Nintendo-ի, առաջին 3 օրերի ընթացքում ողջ աշխարհում վաճառվել է ավելի քան 2,42 միլլին օրինակ։
Պորտո Ռեկանատի
Պորտո Ռեկանատի (Porto Recanati), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 11595 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 669 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62017։ Հեռախոսային կոդ՝ 071։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Պավլենկոյի փողոց (Յալթա)
Պավլենկոյի փողոց (Улица Павленко), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող և սցենարիստ, լրագրող, հատուկ թղթակից, առաջին աստիճանի Ստալինյան չորս մրցանակի դափնեկիր (1941, 1947, 1948, 1950) Պյոտր Անդրեևիչ Պավլենկոյի (1899-1951) պատվին, որն այստեղ ապրել է 1945-1951 թվականներին ։ Սկիզբ է առնում Սադովայա փողոցից և ավարտվում թիվ 16 շենքի մոտ։ Երկարությունը 480 մետր է։
Նկարագրություն
Յալթա քաղաքի Պավլենկոյի փողոցը սկսվում է Սադովայա փողոցից և ավարտվում թիվ 16 շենքի մոտ։ Փողոցում կա համարակալված 28 շինություն։ Կարճ փողոց է. երկարությունը 480 մետր է։
Պավլենկոյի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298600։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող և սցենարիստ, լրագրող, հատուկ թղթակից, առաջին աստիճանի Ստալինյան չորս մրցանակի դափնեկիր (1941, 1947, 1948, 1950) Պյոտր Անդրեևիչ Պավլենկոյի (1899-1951) պատվին։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա եղել է «Պրավդա» և «Կրասնայա զվեզդա» թերթերի հատուկ թղթակիցը։ Առաղջական խնդիրների պատճառով 1945 թվականից մինչև կյանքի վերջ ապրել է Ղրիմում, որտեղ հիմնել է Ղրիմի գրողների կազմակերպությունը և ղեկավարել այն։ Հիմնել է «Ղրիմ» ալմանախը, եղել նրա խմբագիրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յալթայի փողոցներ
Շամբիոա
Շամբիոա  (Xambioá), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Արագուաինայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 799 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 633,769 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Վարդան Ասծատրյան
Վարդան Վլադիմիրի Ասծատրյան, արվեստի գործերի հայ հավաքորդ, Շուշիի գորգերի թանգարանի հիմնադիր, տնտեսագետ, իրավաբան, միջազգային իրավունքի մասնագետ, գործարար , Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի խորհրդական (2009 - 2015 թթ․)  , Արցախյան ազատամարտի (1991 -1994 թթ․), Քառօրյա պատերազմի (2016 թ․) և հայ-ադրբեջանական պատերազմի (2020 թ․) մասնակից ։
Կենսագրություն
Վարդան Ասծատրյանը ծնվել է 1974 հունվարի 29-ին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում պետական ծառայողի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրում` 1980-1990 թվականներին սովորելով Ստեփանակերտի Գրիբոյեդովի անվան թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է արծաթե մեդալով։ 1990-1995 թվականին սովորել է Երևանի ժողտնտեսության ինստիտուտի տնտեսագիտության ֆակուլտետում։
1992 թվականին կամավորագրվել է և մասնակցել Արցախյան ազատամարտին։ 1992-1994 թվականներին եղել է սպա, հետախուզական դասակի հրամանատար։
Պատերազմին զուգահեռ շարունակել է կրթությունը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո անցել է աշխատանքի «Արցախի հատուկ ծրագրերի վարչությունում» (Արցախ կոմիտե), որտեղ ծառայել է 1995 թվականից մինչև 1997 թվականը, որից հետո` մինչև 2008 թվականը, զբաղվել է բիզնեսով։ Այդ ընթացքում՝ 2006 - 2010 թվականներին, սովորել և գերազանցությամբ ավարտել է Արցախի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը։ Ուսումնառությանը զուգահեռ` ավարտական կուրսում ֆինանսական իրավունք է դասավանդել նույն համալսարանում (2009 - 2010 թթ․)։
2008 թվականի ամռանը Արցախի սոցապ նախարարության որոշմամբ Արցախի վերաբնակեցման հայեցակարգ մշակելու անհրաժեշտություն է առաջացել, որը Վարդան Ասծատրյանը մշակել և կազմել է համապատասխան տեխնիկատնտեսական հիմնավորումներով։ Նույն թվականի դեկտեմբերին Բակո Սահակյանը հրավիրել է Անվտանգության խորհրդի (սովբեզի) նիստ, որտեղ հրավիրված է եղել նաև Վարդան Ասծատրյանը։ Այդ նիստում Ասծատրյանի կատարած աշխատանքը հավանության է արժանացել, և 2009 թվականի փետրվարի 5-ին նա նշանակվել է Արցախի նախագահի խորհրդական և տնտեսագիտական վարչության պետ ։ Այդ պաշտոնում աշխատել է մինչև 2015 թվականի հուլիսի 23-ը ։
Վարդան Ասծատրյանը 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ Արցախի անկախության օրը, Շուշիում հիմնադրել է գորգերի թանգարան, որտեղ ցուցադրվել են դեռևս 2000-ական թվականների սկզբին Արցախի գյուղերից իր միջոցներով գնված գորգեր, որոնք հարյուրամյակների պատմություն ունեն։
2020 թվականին տեղի ունեցած հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում` Շուշիի գրավումից մի քանի օր առաջ, Վարդան Ասծատրյանը կազմակերպել է Շուշիի գորգերի թանգարանի ամենաարժեքավոր նմուշների տարհանումն ու փոխադրումը Երևան։ Նրան հաջողվել է տարհանել մշակութային արժեք ներկայացնող կարևոր նմուշներից շուրջ 160 գորգ և կարպետ, 30-ից ավել խեցեգործական առարկաներ և 50-ից ավել գեղանկարչական ստեղծագործություններ ։ Գորգերը ժամանակավորապես հանգրվանել են Երևանում՝ Ալ․ Թամանյանի անվան ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտում, իսկ տարհանված հնագիտական իրերը՝ Էրեբունի թանգարանի պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում ։
Շուշիի գորգերի թանգարանի հիմնադիր
Վարդան Ասծատրյանը դեռ վաղ տարիքից մշակույթի հանդեպ սեր ու նվիրում է տեսել ընտանիքում։ Պատանեկան հասակից հնությունների հանդեպ հետաքրքրություն է ունեցել ։ Հետագայում, երբ բազմաթիվ պատմություններ է լսել, իսկ հետո նաև անձամբ ականատես եղել, թե ինչպես են ադրբեջանցիները Արցախի գյուղերով շրջում և գյուղացիներից պապենական գորգերը գնելու կամ փոխանակելու փորձեր անում, Վարդան Ասծատրյանը սկսել է անհանգստանալ հայկական գորգերի մշակութային շերտի պահպանմամբ, մտածել արցախյան ավանդական գորգգարվեստը մոռացությունից փրկելու և Ադրբեջանի կողմից յուրացնելու վտանգի մասին ։ Սկսել է խորությամբ ուսումնասիրել հայկական մշակույթը, կերպարվեստի տարբեր ճյուղեր, գեղանկարչություն և հայրենի երկրի արվեստը՝ մեծ հետաքրքրություն ցուցաբերելով հատկապես հնությունների նկատմամբ ։ Այդպիսով, 2000 թվականից սկսել է հայկական գյուղերից ու հայկական ընտանիքներից գորգեր հավաքագրել ու գրառել դրանց պատմությունը ։
Նախքան այդ ուսումնասիրել է թանգարանային գործը և քաջ գիտակցելով, որ մշակութային ժառանգությունը թանգարանային նմուշ լինելու համար պետք է հստակ ծագումնաբանություն ունենա, ամենայն մանրամասնությամբ ուսումնասիրել է հայկական ընտանիքներում պահպանված ամեն մի գորգի պատմությունը, հստակեցրել ծագումնաբանությունը, սկզբնաղբյուրները, ժամանակաշրջանը, անցած ուղին և ապա միայն ընդգրկել թանգարանային նմուշների շարքում։ Ի սկզբանե հավաքածուն եղել է նրա անձնական նախաձեռնությունը։ Առաջին նմուշներից է նրա հայրական պապի տատիկի գործած «Մեղուներով գորգը» և «Մեղուների պարս» կարպետը։ Գորգարվեստի այդ մշակութային արժեքները ցուցադրելու և հանրությանը հասանելի դարձնելու համար Վարդան Ասծատրյանի նախաձեռնությամբ և «Շուշիի արվեստի կենտրոն» հիմնադրամի ներքո, պայմանագրի համաձայն, ստեղծվել է Շուշիի գործերի թանգարանը ։
Գորգերի թանգարանը հիմնադրվել է Շուշի քաղաքում 2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին` Արցախի անկախության օրը։ Երկու տարի նմուշները ցուցադրվել են Շուշի քաղաքի Ղազանչեցոց փողոցի 31 հասցեում, որից հետո Ղազանչեցոց 58 հասցեում գտնվող Շուշիի արվեստի կենտրոնում, որի առաջին հարկը տրամադրվել էր գորգերի թանգարանին ։
Գորգարվեստի թանգարանի ցուցանմուշները 17-20-րդ դարերում ստեղծված մոտ 300 ձեռագործ գորգեր էին, ինչպես նաև կենցաղային հին իրեր ։ Թանգարանում ցուցադրվել են նաև գորգագործության համար կիրառված գործիքները՝ հին հաստոցներ (դազգահ), ճախարակ, իլիկ և այլն, որոնք գորգի ստեղծման պատմությունն էին ներկայացնում։ Հենց միայն դազգահների առկայությունը վառ վկայություն է, որ միայն նստակյաց կյանքով ապրող ազգը կարող էր զբաղվել գորգագործությամբ ։ Ինչպես Ասծատրյանն է նշում, «քոչվորականը չի կարող գորգ գործել. գորգի հաստոցը մի անգամ ու մի տեղ ես դնում։ Ասես, երեխան դաշնամուրը դասի տանի՝ անտրամաբանական է» ։
Թանգարանային նմուշների տարհանում
Թանգարանի գորգերի ու կարպետների հավաքածուն կազմված է եղել շուրջ 300 նմուշից, որոնցից մշտական ցուցադրության էր ներկայացվում 80-ը։ 220 նմուշներ պահվում էին թանգարանի նախկին շենքում՝ Ղազանչեցոց 31 հասցեում գտնվող ֆոնդերում։ Դեռ պատերազմը չէր սկսվել, երբ ցուցանմուշները թարմացնելու նպատակով ֆոնդերից թանգարան էր տեղափոխվել ևս 70-ից ավելի գորգ ու կարպետ։ Դրանք մշատական ցուցադրության 80 գորգերի հետ միասին հաջողվել է տարհանել։ Այդպիսով տարհանվել է 160-ից ավելի գորգ և կարպետ։
Այլ արժեքավոր գործեր
Վարդան Ասծատրյանին հաջողվել է տարհանել նաև 50-ից ավելի նկարից բաղկացած իր անձնական գեղանկարչական հավաքածուն, որը պարբերաբար ցուցադրվել էր թանգարանում։ Դրանք ռուսական ավանգարդ, ֆրանսիական ինպրեսիոնիստական, ամերիկյան փոփ արտ և հայկական 20-րդ դարի արվեստի գործեր են։ Վարդան Ասծատրյանն այս հավաքածուին տվել է «Հայտնի նկարիչների անհայտ նկարներ» անվանումը։
2021 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Երևանում՝ Ռուսական արվեստի թանգարանում հանրությանն է ներկայացվել Վարդան Ասծատրյանի հավաքածուից երկուսը՝ Լյուբով Պոպովայի (1889-1924) սուպրեմատիստական և կուբբիստական անհայտ նկարները ։
Երևանյան ցուցադրություն
Վարորդ Արմեն Խաչատրյանին հաջողվել է Շուշիի գորգերի թանգարանի բազմաթիվ նմուշներ և նկարներ բարեհաջող տեղափոխել Երևան և ի պահ հանձնել Հայաստանի պատմության ազգային թանգարանին և ազգային պատկերասրահին, որից հետո ցուցանմուշները ժամանակավորապես հանգրվանել են Ալ․ Թամանյանի անվան ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտում, որտեղ էլ 2021 թվականի փետրվարի 20-ից սկսվել է Շուշիի գորգերի թանգարանի երևանյան ցուցադրությունը ։ Այդպիսով, պատերազմի հետևանքով թանգարանի հիմնադրման տասնամյա հոբելյանը նշվել է Երևանում։ Ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտում ցուցադրվել են նմուշներից 71-ը։
Շուշիի գորգերի երևանյան ցուցադրությանը ներկայացված ամենահին նմուշը մետաքսի վրա արված ասեղնագործ աշխատանք էր, որը 350 տարեկան է և ստեղծվել է Ասկերանի շրջանի Շոշ գյուղում ։ Իսկ ամենանոր գորգը 120 տարեկան է ։ Ըստ թանգարանի տնօրեն Մարկ Գրիգորյանի՝ Շուշիից տարհանված գորգերը պահպանվելու են Հայաստանի պատմության թանգարանում և ժամանակավորապես նաև՝ Ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտի ցուցասրահում մինչև հիմնական թանգարան ունենալու խնդիրը լուծում կստանա ։
Վանաձորյան ցուցադրություն
2020 թվականի պատերազմից հետո փրկված գորգերի հավաքածուն դեռևս չունի վերջնական հասցե։ Վարդան Ասծատրյանը գորգերի հավաքածուն ներկայացնում է շրջիկ ցուցադրությամբ՝ «Դեգերող գորգեր» վերտառությամբ։ Երևանյան ցուցադրությունից հետո` 2022 թվականի նոյեմբերի 18-ից հավաքածուն ցուցադրվում է Վանաձորում, Լոռի-Փամբակ երկրագիտական թանգարանում ։
Վարդան Ասծատրյանը կարևորում է գորգերի մասին տեղեկությունները այցելուներին հասանելի դարձնելը։ Նա ներկայացնում է դարեր առաջ հայ ազգի  ծիսական տոների շարքում իր ուրույն տեղն ունեցած և ժամանակի ընթացքում մոռացության մատնված գորգի պաշտամունքի մանրամասները, պատմում է՝ ինչ կարել է տեսնել՝ արցախյան գորգերին նայելով։ Հենց գորգի վրա բացում է գորգի մեջ ներդրված առասպելաբանությունը, աստվածային թեմաները և ժողովրդական բանահյուսությունը ։
Վարդան Ասծատրյանի մեծագույն ցանկությունն է աշխարհին ներկայացնել հայկական գորգարվեստն իր ողջ շքեղությամբ, ի հեճուկս Ադրբեջանի, որը ձգտում է արցախյան գորգն աշխարհին ճանաչելի դարձնել որպես ադրբեջանական դեկորատիվ կիրառական արվեստի մշակույթ ։ Ինչպես Ասծատրյանն է նշում, «մինչև 20-ր դարի կեսերը որևէ տպագիր կամ ձեռագիր վկայություն չկա, որտեղ «ադրբեջանական գորգ» հասկացություն լինի»։
2021 թվականի սեպտեմբերի 2-ին` Շուշիի գորգերի թանգարանի տասնամյակին, Վարդան Ասծատրյանն ափսոսանքով նշել է, որ «Շուշիի գորգերի թանգարանը միակ օղակն է, որ մեզ կապում է այդ քաղաքի հետ։ Նրա խոսքով՝ Շուշի քաղաքի գրավումից հետո Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը տիկնոջ հետ մասնակցել է Շուշիի գորգերի թանգարանի հենց նույն շենքում, նույն սրահում բացված նոր ցուցադրությանը, իսկ տուրիստական բոլոր քարտեզներում այդ տեղը նշված է որպես Շուշիի գորգերի թանգարան։ Նրանք թեթև կոսմետիկ վերանորոգում են արել և բացել ցուցադրությունը»  ։ Այդպիսով, ըստ Վարդան Ասծատրյանի, ադրբեջանական քաղաքականության գործելաոճը չի փոխվում․ նրանք պատրաստը յուրացնում և ներկայացնում են ինչպես իրենցը ։
Լյուբով Պոպովայի անհայտ նկարների ցուցադրություն
2021 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Երևանի Ռուսական արվեստի թանգարանում բացվել է հայտնի նկարչուհի Լյուբով Պոպովայի երկու անհայտ նկարի ցուցադրությունը Վարդան Ասծատրյանի անձնական հավաքածուից։ Դրանք 20-րդ դարի ռուսական ավանգարդի վառ ներկայացուցիչ Լյուբով Պոպովայի 1921-1922 թվականներիին ստեղծած «Տարածական-ուժային կառուցվածք» սուպրեմատիստական աշխատանքն է և «Հեղափոխականը (Կոբա)» կուբոֆուտուրիստական անհայտ յուղանկարը։ Ցուցադրությունը կրում է «Ավանգարդիստը Նովինսկի ծառուղուց» անվանումը։ Այն կազմակերպվել է«Եվրոպական ժառանգության օրերի» շրջանակում  ։
Հնագիտական իրերի երևանյան ցուցադրություն
2021 թվականի դեկտեմբերի 29-ից սկսած Շուշիի գորգորի թանգարանի հնագիտական իրերի տարհանված մասը ցուցադրության է դրվել Երևանում, Էրեբունի թանգարանի պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում։ Դրանք վերականգնել, թվագրել և ներկայացրել են հանրությանը Էրեբունի թանգարանի տնօրինության և գիտական խորհրդի ջանքերով ։ Ըստ հնագետների, ներկայացված ցուցանմուշների մեծ մասը պատկանում է հայկական լեռնաշխարհի էթիունյան մշակույթին։
Ընտանիք
Հայրական տատիկը՝ Վալենտինա Ադամի Սայամովան, Ստեփանակերտի հայկական դպրոցում ռուսերենի ուսուցչուհի է եղել։ Նա է հայերենից ռուսերեն թարգմանել Ղարաբաղը Հայաստանին միացնելու մասին Մոսկվային հասցեագրված «13-ի նամակը» (1967 թվականին), ինչից հետո ի թիվս մյուս մասնակիցների, ենթարկվել է բռնաճնշումների։ Նախատեսված էր դպրոցի տնօրեն նշանակել, ԽՍՀՄ վաստակավոր ուսուցչու կոչում տալ, սակայն տեղափոխել են մեկ այլ դպրոց՝ որպես ռուսաց լեզվի ուսուցչուհի՝ սահմանափակվել է աշխատանքում նրա մասնագիտական աճը։ Վալենտինա Սայամովայի նկատմամբ բռնաճնշումներն ավելի մեղմ են եղել, քանի որ նա ԽՍՀՄ ժողովուրդների բարեկամության կազմակերպման գործում նշանակալի ներդրում էր ունեցել․ 1962 թվականին Ստեփանակերտի գիշերօթիկ դպրոցում ռուսաց լեզվի ուսուցչուհի աշխատելիս ստեղծել էր «Միջազգային բարեկամության ակումբ» ։
Վարդան Ասծատրյանը մայրական կողմից Միքայել Արամյանցի և Բեկ Փիրումովների շառավիղն է։
Հրապարակումներ
Վարդան Ասծատրյանն ունի բազմաթիվ անկախ փորձագիտական հրապարակումներ, վերլուծական, հայեցակարգային և հրապարակախոսական ակնարկներ ու հոդվածներ, որոնք ստորագրել է ինչպես իր անունով, այնպես էլ Դավիթ Վարդանյան գաղտնանունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից Կատեգորիա:Հավաքորդներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Հայ բարերարներ Կատեգորիա:Հայ հավաքորդներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:Վարդան Ասծատրյան Կատեգորիա:Շաբաթվա հոդված
Ֆոմինկա (Շիչուգայի վտակ)
Ֆոմինկա (Фоминка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շիչուգա գետի ձախ ափին՝12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ագրոնոմիական անալիզ
Ագրոնոմիական անալիզ, բույսերի, հողերի, պարարտանյութերի, թունաքիմիկատների, գյուղատնտեսական մթերքների հետազոտման մեթոդների ամբողջությունը։
Բույսերի անալիզով որոշվում են բուսաբուծության արտադրանքի որակը, բույսերի սննդային տարրերը և քիմիական բաղադրությունը, ուսումնասիրվում նյութերի փոխակերպումն ու դինամիկան։
Հողերի անալիզով պարզվում է նրանց ագրեգատային, ֆիզիկա–մեխանիկական, քիմիական կազմը, կառուցվածքը ռեակցիան (Ph), բերրիությունը պայմանավորող սննդանյութերի պարունակությունը՝ կապված կենսաբանական պրոցեսների հետ։ Պարարտանյութերի անալիզով որոշվում է խոնավությունն ու սննդային տարրերի ընդհանուր և մատչելի քանակությունը։
Վիրաբուժական գործիքներ
Վիրաբուժական գործիք, հատուկ մշակված գործիք կամ սարք, որն օգտագործվում է վիրահատության ընթացքում` հատուկ գործողություններ իրականացնելու համար։ Ժամանակի ընթացքում հայտնագործվել են բազմաթիվ վիրաբուժական գործիքներ և սարքեր։ Վիրաբուժական գործիքների մի մասը նախատեսված է վիրաբուժության մեջ ընդհանուր օգտագործման համար, իսկ մյուսները նախատեսված են միայն որոշակի նեղ մասնագիտական վիրահատությունների համար։ Գործիքի անվանումը կարող է կրել հայտնագործողի անունը (օրինակ՝ Կոխերի սեղմակ), կարող է կրել վիրահատության անունը, որի ժամանակ այն օգտագործվում է(օրինակ՝ տրախեոտոմ), կամ կարող է նկարագրել գործողությունը (օրինակ՝ հեմոստազի գործիքներ)։
Վիրաբուժական գործիքակազմ եզրույթը սովորաբար օգտագործվում է բժշկական գործիքներ եզրույթի հետ միասին, սակայն վերջինիս բժշկական նշանակությունն ավելի նեղ է ։ Գործիքակազմի մեջ մտնում են բոլոր այն անձիք(բուժքույր, ճառագայթաբան) և գործիքները, որոնք օգնում են վիրաբույժին իրականացնել վիրաբուժական միջամտություն։
Դասակարգում
Վիրաբուժական գործիքների հիմնական խմբերն են՝
Բոլոր վիրաբուժական գործիքները քիչ թե շատ տրավմատիկ են և ցանկացած իրավիճակում պետք է ընտրել առավել ատրավմատիկ գործիքը։ Նվազագույն վնասումն ու ինվազիան այժմ հանդիսանում են վիրաբուժության արդի խնդիրները։ Ժամանակակից վիրաբուժության նպատակն է ստեղծել ատրավմատիկ համակարգեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիրաբուժություն Կատեգորիա:Բժշկական սարքավորումներ Կատեգորիա:Գործիքներ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 678 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆիննական ռեալական լիցեյ (Վիբորգ)
Ֆիննական ռեալական լիցեյ (Viipurin suomalainen realilyseo), միջնակարգ հանրակրթական հաստատություն, որը գոյություն է ունեցել Վիբորգում 19-րդ դարի վերջից մինչև 1923 թվականը։ Վիբորգի կենտրոնում (Սովետսկայա փողոց, 7) գտնվող նախկին լիցեյի շենքը ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
1860-ական թվականներին Ֆինլանդիայի Մեծ դքսությունում սկսվեց ֆիններեն լեզվի ներդրումը պաշտոնական գրագրությունում։ Դրանից հետո 1872 թվականին իրականացվեց ժողովրդական կրթության բարեփոխումները, ինչի արդյունքում շվեդական և գերմանական կրթական հաստատությունների կարևորությունը նվազեց` ֆիննական դասական և ռեալական լիցեյների ցանցի ստեղծման շնորհիվ, որը համապատասխանում էր Ռուսական կայսրության գիմնազիաներին և ռեալական ուսումնարաններին։ Դրա հետ կապված, Վիբորգի նահանգային ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգի ղեկավարությամբ, որը նախընտրում էր նոր վերածննդի ոճը, Եղջյուրավոր ամրոցի ապամոնտաժված ամրությունների տեղում նոր քաղաքային կենտրոնի կառուցման ժամանակ, կայսր Ալեքսանդր III-ի հրամանագրով հարևան տարածքներում կառուցվեցին նոր ութամյա ուսումնական հաստատություններ տղաների համար՝ Վիբորգի դասական լիցեյը և Վիբորգի ռեալական լիցեյը (դասական լիցեյում ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվել լատիներենի և հնագույն պատմությանը, իսկ ռեալական լիցեյում՝ կիրառական առարկաների ուսումնասիրությանը)։ Նմանատիպ ռուսական ուսումնական հաստատություն էր Վիբորգի ռեալական ուսումնարանը։ Ռեալական լիցեյի շենքը նախագծել է Յոհան Յակոբ Արենբերգը 1894 թվականին նոր վերածննդի ոճով` ֆլորենցիական պալացոյի օրինակով։ Վիթխարի քիվով եռահարկ շենքն առանձնանում է կիսաշրջանաձև պատուհաններով և վերին հարկի աղյուսով երեսապատմամբ։ Ըստ հետազոտողների՝ շենքը Արենբերգի ամենահայտնի աշխատանքներից է։ Նրա մյուս աշխատանքները գտնվում են հարևան թաղամասերում, ինչպիսիք են նահանգապետի տունը, փոստը և դասական լիցեյի մի քանի մասնաշենքեր։
Ֆիննական ռեալական լիցեյը շենքում տեղակայված էր մինչև 1923 թվականը, որից հետո այն փոխարինվեց կրկնակի լիցեյով (kaksoislyseo, ամենամեծ միջնակարգ ուսումնական հաստատությունը Վիբորգում 1918-1940 ), իսկ 1936-1939 թվականներին՝ երկրորդ ֆիննական կանանց գիմնազիան, որը փակվեց խորհրդա-ֆիննական պատերազմի հետևանքով (1939-1940)։
Հետպատերազմյան շրջանում շենքը հաջորդաբար զբաղեցրին տարբեր ուսումնական հաստատություններ, այդ թվում թիվ 1 գիշերօթիկ դպրոցը (1957-1979) և պիոներների տունը։ 1991 թվականից նախկին լիցեյը ընդգրկվել է Վիբորգի գիմնազիայի շենքերի համալիրի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1896 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Վիբորգի կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի անհետացած կազմակերպություններ Կատեգորիա:Նեոռենեսանս ճարտարապետություն
(740) Կանտաբիա
(740) Կանտաբիա (Cantabia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1913 թվականի փետրվարի 10-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Վինչեստերում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,050321 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7048 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3958 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1945,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185006 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,83° անկյուն։
Պոլենցա
Պոլենցա (Pollenza), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 6086 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 149 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 39 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Երգիծական բանահյուսություն (Շիրակ)
Նկարագրություն
Դեռևս 19-րդ դարավերջից գրառված Շիրակի երգիծական բանահյուսության նմուշները դարձել են տարբեր հավաքների անբաժան մասը։ Անեկդոտ եզրը հունական է,սակայն դարձել է Գյումրի քաղաքը բնութագրող երևույթ։ Հումորի, ծիծաղ շարժող պատմությունների ու մանրապատումների (գյումրեցիներն անվանել են «մազալու պատմություններ») ծագումնաբանությունը կարելի է բացատրել տեղացիների կենսասիրությամբ, նաև այլ քաղաքներից, Մերձավոր Արևելքի բնակավայրերից առևտրականների հոսքով, որոնք բերել են իրենց մանրապատումները, զվարթ պատմությունները, որոնք  պատմել են երկար գիշերների ընթացքում՝ ստեղծելով մրցություն։ Դրա ընթացքում կատակաբանները կազմակերպել են «մեջլիս»։ Հումորային պատմությունը հաճախ ներկայացվել է ժողովրդական թատերախաղերի ձևով։
19-րդ դարասկզբին եղել է սիրված թափառաշրջիկ դերասան, անունը՝ Կոլյա, նա քաղաքային շուկայում «բեմ» է սարքել և ներկայացրել տեղացի «երգիծաբանների» զվարճալի պատմությունները։ Անեկդոտներ ու մանրապատումներ հնչել են քաղաքային այգում, բաղնիքներում, շուկաներում, նույնիսկ եկեղեցու բակում։ Հաճախ այդ պատումների հիմքն իրական էր։ Հումորային զվարճալի պատմություններ են հորինել ու պատմել նույնիսկ աղետների, ողբերգական իրադարձությունների ժամանակ՝ փորձելով այդպես հաղթահարել իրավիճակի անելանելիությունը։
1980-ականներին Արամայիս Սահակյանը («Ոզնի» հանդեսի գլխավոր խմբագիր) Գյումրիում նախաձեռնել է Ապրիլմեկյան հումորի երեկոներ։ Հայաստանի միակ քաղաքն է, ուր խորհրդային տարիներին հիմնվել է առաջին ոչ պետական թատրոնը՝ «Հումորի տուն» անվամբ։
Գյումրին համեմատել են Բուլղարիայի Գոբրովո քաղաքի հետ՝ անվանելով ծիծաղի հայաստանյան մայրաքաղաք։
2017 թվականին լույս է տեսել «Կատակում են գյումրեցիները» երգիծաթերթը՝ հրապարակելով նաև հեղինակային ծաղրանկարներ, զվարճալի պատմություններ։ Գյումրու շենքերի պատերին նույնպես հայտնվել են հումորային պատմություններ, որոնք մեծացրել են զբոսաշրջիկների հետաքրքրությունը քաղաքի նկատմամբ։
Նշանակություն
Շիրակցու հումորը դիմադարձություն է․ հումոր անողն իր զգացողություններով ունենում է աշխարհի կառուցվածքը բեկելու կամ բարեփոխելու նպատակ։ Շիրակցին ապրում է հումորը, որը հաճախ այլախոսիկ է, գաղտնագրված․ բողոքը, ըմբոստությունն ու սերը հումորի «փամփուշտով» են, գրոտեսկային, երբեմն ինքնաոչնչացնող հումոր ։ Երկրաշարժից հետո ստեղծված հումորը սոցիալական բողոք էր, բնակիչներից հաճախ կարելի էր լսել նմանատիպ տեքստեր՝ «Ժաշկից առաջ տունն էինք մնացել, ժաշկից հետո դուսը մնացինք»։ Երգիծանքը կամ հումորը մարդկային արժևորման, գնահատման ձև է։ Երգիծանքի ընկալումն ու գնահատումը անհատական, սուբյեկտիվ է։ Երգիծանքը նաև գեղագիտական կատեգորիա է, այն հանդուրժող (հումոր) կամ սկզբունքորեն մերժող (սատիրա, սարկազմ) քննադատության ձև է։ Սրամիտ խոսքը այստեղ ծնվում էր մեծ կենսաճանաչողությունից։ Գյումրեցիներին հատուկ է շրջահայացությունը,, փիլիսոփայելու բնածին հակումը։ Գյումրու անեկդոտներում առանցքը «հերոսների» բնավորություններն ու վարքագծերն են։ Սրամտություններն այստեղ ունեն աֆորիզմային արժեք ու իմաստ։ Հումոր անողը չափազանց լուրջ է մոտենում իր ասածին, որովհետև ասածը պետք է լինի համոզիչ, այլապես կշրջվի հենց իր դեմ։
Երգիծանքին բնորոշ է խոսքի մեջ գյուտի հանկարծակիությունը և չափազանցումը։ Գյումրիի հայտնի զվարճախոսներից էին, ինչպես գյումրեցիներն էին ասում՝ ներսի ու դրսի անուն ունեցող տղերքը՝ Պոլոզ Մուկուչը, Ծիտրո Ալեքը, Ջղեր Խաչիկը, Չոփուռ Սուրենը և այլք։ Պոլոզ Մուկուչին հարցրել են՝ ընչի՞ բոլոր գյումրեցիք էրկու անուն ունին, պատասխանել է՝ մենք բացի մարդու դուսը աշելուց, նեսն էլ կաշենք։ Պոլոզ Մուկուչը անչափ սրամիտ մարդ է եղել, կատակ է արել լուրջ դեմքով, իսկ ներկաները ծիծաղից ուշաթափվել են։
Մականուններ
Գյումրեցիները նաև մականուններ են տվել մարդկանց։ Ահա մի քանի օրինակ․ ղարիբ էլ մնաց, չձուլվեց քաղքին։ Պատվախնդիր ու հպարտ Նրանց մասին ստեղծվել են փոքրիկ զվարճախոսություններ․
Որոշ մականուններ տրվել են ամբողջ տոհմին ու գերդաստանին։ Տիպական մի անձին տրված մականունը ընդհանրական էր տոհմի համար․
Շիրակցին հումորն այնպես է կառուցում, որ տեքստը նույնիսկ իր համար է դառնում անսպասելի։ Փոքր սյուժեների մեջ էլ աննշան իրողությունները դարձնում է մազալու պատմություն։ Օրինակ՝ Գմփըռ Օնիկը /Ղարագյոզյան/, որը շատ գեր մարդ էր, մեռնելուց առաջ ասել է. «Դարդս մեռնելը չէ, ըսա՝ քաղաքը ֆորմից չընկնի»։
Գյումրեցու հումորային տեքստերն ու պատումները յուրահատուկ են նաև խոսքի պատկերավորման տարբեր միջոցներով, օրինակ՝ «ըմբես կխոսան, ինչխոր ձեթը կաթե ճրագը»։ Հիշոց-հայհոյանքները բանաստեղծական հորինումներ են հիշեցնում՝ աստիճանավորման հնարով։ Օրինակ՝ ես քեզի վարող-վաստկողի գլխու քարին, դոշի վարդին, սրտի սալին, խունկխեծակին, ճարպ-ճրագին… : Նույնիսկ կշտամբանքի խոսքերը հումորայի երանգ են պարունակում․ «Փուշ կուլ տված օչխըրի պես էրեսըս մի՛ աշե», կամ՝ «Ղուրբանս էղնիք ընտանյոք հանդերձ» և այլն։ Եվրոպայի չեմպիոններ տված Գյումրի քաղաքի բնակիչները Հռոմի պապի այցից հետո կատակում են. «Գյումրի մեդալ բերելը դարձել էր անհետաքրքիր՝ բռնինք Հռոմի պապին բերինք»։ Նույնիսկ գերեզմանաքարերի գեղարվեստական մակագրություններում է հումորն անպակաս։ Գյումրիի հին գերեզմանատան տապանաքարերից մեկին գրված է՝ «Լի՛ց, ան էկա»։ Սև հումորի արտահայտություն է մահարձանի այս էպիտաֆիան՝ «Սիրելի մայրիկին՝ որդիներից, բացի Վլադից»։
Գրականություն
Ռոզա Հովհաննիսյան, ՇԻՐԱԿԻ ԱՐԴԻ ԵՐԳԻԾԱԿԱՆ ԲԱՆԱՀՅՈՒՍՈՒԹՅՈՒՆԸ ,ՀՀ ԳԱԱ Շիրակի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն, «Գիտական աշխատություններ», հ․ 25, 2022։
Արտաքին հղումներ
ՀՀ ԳԱԱ Շիրակի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի կայքէջը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Շիրակի մարզ Կատեգորիա:Գյումրեցիներ Կատեգորիա:Հումոր ըստ երկրի
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Մայկոպ)
Մայկոպի Սուրբ Հարություն հայկական եկեղեցի (Церковь Святого Воскресения), հայ առաքելական եկեղեցու վանք Ադիգեայի Մայկոպ քաղաքում (Հաղթանակի փողոց, տուն 10) ։
Պատմություն
Մայկոպում հայերն առաջին անգամ հաստատվել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Նրանք եղել են Նոր Նախիջևանից, Ղրիմից ու Արևմտյան Հայաստանից գաղթածներ, ինչպես նաև համշենահայեր Տրապիզոն, Օրդու, Սամսուն քաղաքների ծայրամասերից (Սև ծովի հարավային ափեր), որոնք փախել են Օսմանյան կայսրությունում հայերի կոտորածների պատճառով։ Մայկոպի հայկական համայնքը եղել է փոքրաթիվ․ 1897 թվականին այնտեղ ապրել է 381 հայ (265 տղամարդ և 116 կին), 1902 թվականին՝ 344 (168 և 176), 1908 թվականիցն՝ 540 (256 և 284), 1915 թվականին՝ 762 (392 և 370), 1916 թվականին՝ 639 (355 և 284)։
Սուրբ Հարություն եկեղեցին կառուցվել է 1912 թվականին ։
Ճարտարապետություն
Նախապես եկեղեցին եղել է ուղղանկյուն երկհարկանի շենք՝ կառուցված գավառային մոդեռն ոճով։ Հետագայում կառուցված համաչափ շինության պատճառով այն դարձել է П-աձև և կորցրել իր սկզբնական տեսքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ռաֆիկ Ճաղարյան
Ռաֆիկ Սարգսի Ճաղարյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Ռաֆիկ Ճաղարյանը ծնվել է 1917 թվականին, Գետաշեն գյուղում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է հայրենի Գետաշեն գյուղում։ 1937 թվականին ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը և անցել է ուսուցչական աշխատանքի։ 1939 թվականին ընդունվել է Երևանի հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1939 թվականի վերջին Ռաֆիկը զորակոչվել է կարմիր բանակ ։
Ճաղարյանը մասնակցել է սպիտակ ֆինների դեմ մղված մարտերին։ 1940 թվականի մարտի 9-ին Կարելական ռազմաճակատում, գնդի կոմիսար Սմիռնովի կյանքը փրկելիս, ծանր վիրավորվել է ։ Մարտում ցուցաբերած խիզախության համար քաջարի հրետանավորն արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի։ Ճաղարյանն Անդրբևեռում գտնվող զորամասերից մեկում ծառայելիս է եղել, երբ սկսվել է մեծ Հայրենականը։ Եվ պատերազմի առաջին օրերից Ռաֆիկը եղել է մարտական շարքերում և ակտիվորեն մարտնչել է թշնամու դեմ։ Ռազմաճակատային թերթերը շատ են գրել 14-րդ բանակի 10-րդ գվարդիական դիվիզիայի 29-րդ գնդի հրետանավոր, ավագ սերժանտ Ճաղարյանի մարտական սխրագործությունների մասին։ 1944 թվականի դեկտեմբերին «Զա ռոդինա» թերթում տպագրվել է «Հրետանավոր Ճաղարյանը գրոհում է» խորագրով հոդվածը։ 1945 թվականի մարտին Գդինյա քաղաքի մատույցներում թշնամու արկի բեկորը ջարդել է Ճաղարյանի ոտքը։ Նա փոխադրվել է հոսպիտալ և բուժվելուց հետո վերադարձել է տուն ։
Ճաղարյանը շուրջ 5 տարի կռվել է տարբեր ռազմաճակատներում։ Արժանացել է մի շարք շքանշանների ու մեդալների։ Պատերազմում շարքային զինվորից հասել է մարտկոցի հրամանատարի պաշտոնին։ Հայրենական պատերազմի առաջին կարգի հաշմանդամ Ճաղարյանը բնակություն է հաստատել Սևան քաղաքում և ակտիվորեն մասնակցել երիտասարդության, դպրոցականների ռազմահայրենասիրական դաստիարակությանը ։
Շապադա դա Նատիվիդադի
Շապադա դա Նատիվիդադի (Chapada da Natividade), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Դիանոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3716 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 671,256 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Uber Eats
Uber Eats-ը Ամերիկյան առցանց ուտելիքի պատվիրման և առաքման հարթակ է, որը հիմնադրվել է Uber-ի կողմից 2014 թվականին տեղակայված է Սան Ֆրանցիսկոյում ։
Պատմություն
Uber Eats-ի մայր ընկերությունը Uber-ը հիմնադրվել է 2009 թվականին Գարրետ Քամփի և Թրեյվիս Կալանիկի կողմից ։ Ընկերությունը իր ուտելիքի առաքման գործունեությունը սկսել է 2014 թվականի Օգոստոսին Սանտա Մոնիկայում UberFRESH ծառայությամբ ։ 2015 թվականին հարթակը վերանվանվեց UberEATS, իսկ պատվերների համար Uber ուղեվորությունների հավելվածից առանձին ստեղծեցին սեփական հավելվածը  ։ Լոնդոնի գործարկումը սկսվեց 2016 թվականին։
2018 թվականի օգոստոսին UberEats-ը փոխեց իրենց ֆիքսված առաքման վճարը 4.99 դոլլարը հեռավորությունով որոշվող վճարով ։ Վճարը տատանվում է 2 դոլլարից 8 դոլլար ։ Միացյալ Թագավորությունում և Իռլանդիայում առաքման վճարը կախված էր պատվերի գնից։ 2019 թվականի փետրվարին UberEats-ը հայտարարեց, որ առաքման վճարը կկրճատի պատվերի արճեքի 35 տոկոսից մինչև 30 տոկոս։ Ընկերությունը հայտարարեց Միացյալ Թագավորությունում վիրտուալ ռեստորաններ բացելու մասին։
2018 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը հայտարարում է իրենց եվրոպական շուկնաերի եռապատկման պլանների մասին։ 2018 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը կատարում էր սննդի առաքում 200 քաղաքներում և 20 երկրներում աշխատելով EMEA շուկաներում։<
2019 թվականին ընկերությունը հայտարարեց, որ կառաքի սնունդը թռչող սարքերով 2019 թվականի ամառվանից սկսած, և սկսեցին համագործակցել Էփլի հետ Apple Card-ի թողարկումից հետո ։
Գործողություն
Օգտվողները կարող են կարդալ մենյուն, պատվիրել և վճարել սննդի համար մասնակից ռեստորաններից օգտվելով iOS կամ Android հավելվածներից, կամ էլ օգտվել վեբ բրուզերից ։ Օգտվողները կարող են թեյավճար թողնել առաքման համար ։ Վճարումը կատարվում է կրեդիտ կարտից Uber-ին ։ Սնունդը առաքվում է տուն մեքենայով, մոտոցիկլով, կամ էլ ոտքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուտելիքի առաքում Կատեգորիա:Ընկերություններ տեղակայված Սան Ֆրանցիսկոյում
Հայկազ Մաթևոսյան
Կենսագրություն
1943 թվականին Մաթևոսյանը զորակոչվել է բանակ։ Կրտսեր հրամանատարական դպրոցն ավարտելուց հետո ստացել է կրտսեր սերժանտի կոչում և ծառայությունը շարունակել է Անդրկովկասի ռազմաճակատի № 136 պահեստային գնդում։ Մասնակցել է Օրյոլ և Բրյանսկ քաղաքների ազատագրմանը, որպես հրաձգային ջոկի հրամանատար։ Բրյանսկի մոտ վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ, այս անգամ որպես ականանետային դասակի հրամանատար։ 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Մասնակցել է Վիտեբսկ քաղաքի համար մղված մարտերին և մերձբալթյան հանրապետությունների ազատագրմանը ։
Մաթևոսյանը իր դասակի մարտիկներով պայթեցրել է Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսից ոչ հեռու գտնվող Ռետավասի երկաթուղային հանգուցը, ժամանակին կատարելով մարտական առաջադրանքը։ Մի քանի օր հետո ծանր վիրավորվել է։ Մարտական առաջադրանքը կատարելու համար Մաթևոսյանը պարգևատրվել է «Փառքի 3-րդ աստիճանի» շքանշանով։ Մարտերից մեկում վիրավորվել է և ուղարկվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից ։
Զորացրվելուց հետո շարունակել է մանկավարժական աշխատանքը։ Նշանակվել է ուսուցիչ Գլաձոր գյուղի դպրոցում։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց Մաթևոսյանը սովորել և ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի քիմիայի, կենսաբանության ֆակուլտետը, դասավանդել դպրոցներում։ Այնուհետև եղել է Եղեգնաձորի ժողկրթբաժնի մեթոդիստը։ Պատերազմի ավարտից հետո պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Գլաձոր գյուղում ծնվածներ
Անդրեևկա (գյուղ, Ալեկսանդրովի գյուղական խորհուրդ)
Անդրեևկա (Андріївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևկա գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ագրոքիմիական ծառայություն
Ագրոքիմիական ծառայություն, գյուղատնտեսության ագրոքիմիական սպասարկումն ապահովող կազմակերպություն։
Հայաստանում ագրոքիմիական ծառայությունը ստեղծվել է 1964 թվականին, ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության մինիստրության հողագիտության և ագրոքիմիայի գիտահետազոտական ինստիտուտին առընթեր։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Միհրդատ (լեռ)
Միհրդատ (Мітридат, Mitridat, Митридат), լեռ Ղրիմ քաղաքում, Կերչ քաղաքի սահմանագծում ։ Լեռան վրա կա կառուցված հուշարձան ռազմական փառքի և Ֆաշիստական Գերմանիայի զավթիչների դեմ մղած պայքարում ի պատվին։
Աշխարհագրություն
Իր դիրքով լեռը հանդիսանում է Կերչ քաղաքի աշխարհագրական կենտրոնը։ Լեռան գագաթից տեսարան է բացվում դեպի քաղաքը և դեպի Կերչի ծովածոցը։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 91,4 մետր բարձրության վրա։
Միհրդատը Ցարական Ռուսաստանի և Սովետական Միության ժամանակ
Միհրդատ լեռը, որպես Կերչ քաղաքի տարածք, Կյուչուկ-Կայնարդջի խաղաղության պայմանագրով միացվում է Ռուսական կայսրությանը։ Վարչատարածքային 1783-1802 թվականների բաժանման ժամանակ Կերչ քաղաքը մտցվում է Տավրիկյան նահանգի կազմի մեջ։ Մինչ 1917 թվականի հեղափոխությունը Կերչ քաղաք են ժամանել Ցարական կայսրեր՝ Ալեքսանդր I-ը, Նիկոլայ I-ը, Ալեքսանդր II-ը և կայսրուհի՝ Մարիա Ալեքսանդրովան։ Սովետական միության պատմության մեջ լեռը մտել է ինչպես ևս մեկ տարածք Ղրիմի թերակղզում, որտեղ Երկրորդ Աշխարհամարտի ժամանակ ճակատամարտ է տեղի ունեցել ԳերմանաՖաշիստական զորքերի հետ, դառնալով Ղրիմի ռազմական փառքի պաշտպանների կենտրոնը։ Անքակտելիորեն լեռը մեծ դեր է խաղացել Կերչ քաղաքի պաշտպանության և ազատագրության գործում։1943 թվականի դեկտեմբերին, Կերչ-Էլտինգենի դեսանտային գործողության շրջանակներում, Էլտիգեն գյուղից դուրս գալով Նովոռոսիսկի հրաձգային գունդը՝ գնդապետ Վասիլի Գլադկովի գլխավորությամբ մտնում է Կերչ քաղաք։ Այստեղ՝ Միհրդատ լեռան գագաթին, 1944 թվականի ապրիլի 11-ին Ղրիմի օպերացիայի շրջանակներում Կերչի ազատարարները Կարմիր դրոշակ են բարձրացնում։
Երկրաբանություն
Լեռան մոտ, 1910 թվականի երկաբանական հետազոտությունների արդյունքում գիտնական-երկրաբան Ս.Պ.Պոպովի կողմից հայտնաբերվել էր և առաջին անգամ նկարագրվել հանք, որը 1914 թվականին լեռան անունով անվանակոչվեց Միհրդատիտ ։
Էլիաս Հաուա Միլանո
Էլիաս Հոսե Հաուա Միլանո (Elías José Jaua Milano), Վենեսուելայի պետական գործիչ, սոցիոլոգ և, նախկինում՝ համալսարանի պրոֆեսոր։ Լիբանանից գաղթածների որդի։ 2000 թվականին եղել է Ազգային օրենսդիր ժողովի պատգամավոր, 2000-2001 թվականներին եղել է նախագահին կից քարտուղարության անդամ։ Էլիասի թեկնածությունը Արգենտինայում դեսպանի պաշտոնում առաջադրվել է 2002 թվականին, սակայն չի հաստատվել Արգենտինայի արտաքին գործերի նախարարության կողմից, քանի որ Էլիաս Հաուան կապեր է ունեցել ձախ շարժումների, մասնավորապես, Կարապինտադասի հետ։ 2010 թվականի հունվարի 27-ից մինչև 2012 թվականը եղել է փոխնախագահ Ուգո Չավեսի վարչակազմում։
2012 թվականի դեկտեմբերին մտադիր էր առաջադրվել Միրանդա նահանգի նահանգապետի պաշտոնում։ Այդ կապակցությամբ նախագահ Չավեսը երկրի փոխնախագահի պաշտոնում առաջադրել է Նիկոլաս Մադուրոյի թեկնածությունը ։ Նահանգապետի ընտրություններում Հաուա Միլանոն պարտվել է, իսկ 2013 թվականի հունվարի 17-ին դարձել արտաքին գործերի նախարար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենեսուելացիներ Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վիքիֆիկացման ենթակա հոդվածներ
Խամխամա
Խամխամա, հայտնի է նաև որպես Խըմ-խըմա, հայկական ծիսական, ավանդական պար որը պատկանում է «երկու գնալ, մեկ դառնալ» պարերի ընտանիքին։ Պարը ծագում է պատմական Հայաստանի Վասպուրական նահանգից և ներկայիս կարգավիճակով վերականգնվել է ամերիկահայ պարի գիտակ Թոմ Բոզիկյան-Շեկոյանի կողմից ։
Ըստ վերջինիս՝ «խամխամա» կամ «խըմ-խմա» պարը պարել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Ֆրեզնո քաղաքում հաստատված հայ (Արևմտյան Հայաստանից՝ Վանից) գաղթականները ։
Դոնի Վակուֆ
Դոնի Վակուֆ (Доњи Вакуф), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի կենտրոնական մասում։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։ Տեղակայված է Յայցե, Բուգոյնո և Տրավնիկ համայնքների միջև։ Վարչականորեն համարվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Միջբոսնիական կանտոնի մասը։ Նախկին անվանումը եղել է Դոլնե Սկոպլե ։
Համայնքի բնակավայրեր
Բաբին Պոտոկ, Բաբինո Սելո, Բարիցե, Բլագայ, Բրդա, Բրդո, Բրեզիչանի, Չեհաիչի, Չեմալովիչի, Դալյան, Դոբրո Բրդո, Դոգանովցի, Դոլովի, Դոնի Ռասավցի, Դոնի Վակուֆ, Ջուլովիչի, Ֆակիչի, Ֆոնգե, Գալեշիչի, Գրաբանըիչի, Գրեդինա, Գրիչ, Գուվնա, Հեմիչի, Յաբլան, Եմանլիչի, Կարիչի, Կեժե, Կոմար, Կոչենիչի, Կոշչանի, Կովաչևիչի, Կրիվաչե, Կուտանյա, Լյուշա, Մակիտանի, Նովո Սելո, Օբորցի, Օրահովլյանի, Պետկովիչի, Պիլյուժիչի, Պոբրջանի, Պոնյավիչի, Պոտկրայ, Պրիբրաչա, Պրիսիկա, Պրուսաց, Ռասավցի, Տորլակովաց, Ուրիա, Վլաջևիչի, Վրբաս և Վրլյայ։
Խամխամա
Անվան ծագումնաբանություն
Ներկայումս, պարի անվան ստուգաբանությունը հստակեցված չէ։ Կա կարծիք, որը առաջ է քաշել Թոմ Բոզիկյան-Շեկոյանը, թե «խըմ-խմա» պարը գինովցած տղայի սիրո արտահայտությունն է առ իր սիրեցյալը։
Դոնի Վակուֆ
Համայնքի բնակավայրեր
Դեյոթյան համաձայնագրի ստորագրումից հետո համարյա բոլոր բնակավայրերը մտել են Բոսնիա և Հերցեգովինայի Ֆեդերացիայի կազմում։ Միայն Լյուշան դարձել է Սերբիայի Հանրապետության մասը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի բնակավայրեր
Խամխամա
Անվան ծագումնաբանություն
Ըստ մեկնաբանության՝ պարը կոչվել է «խըմ-խմա» (կամ «խամխամա»), քանի որ գլխավոր գործող անձը հանդես է գալիս խմած վիճակով ։
Երաժշտական մեկտեղում
«Խամխամա» պարը հանդես է գալիս նույնանում պարերգի հետ մեկտեղմամբ։ Ստորև ներկայացված է ստեղծագործության բառերը․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական պարեր
Սախալին
Սախալին (Сахали́н), կղզի Ռուսաստանի հեռավոր արևելյան մասում, Օխոտի ծով և Ճապոնական ծովերի միջև։ Կուրիլյան կղզիների հետ միասին մտնում է Սախալինի մարզի մեջ։ Տարածքը՝ 76.400 կմ, բնակչությունը՝ 673.000 մարդ։ Կղզու մի մասը համարվում է վիճելի տարածք։
Ամենամեծ քաղաքը Յուժնո-Սախալինսկն է։
Կլիմա
Սախալինի մթնոլորտի միջին ջերմաստիճանը միջին մուսսոնային է՝ (հունվարի միջին ջերմաստիճանը` հյուսիսից հարավ -6 ° С - 24 ° С, օգոստոսին՝ -19 °C- ից + 10 °C), ծովային երկարատև ու ձնառատ ձմեռներով և միջին ջերմությամբ ամռաներով։ Կղզու հյուսիսում միջին տարեկան ջերմաստիճանը (բազմամյա տվյալների համաձայն) կազմում է -1.5 °C, իսկ հարավ-արևելքում՝ մինչև + 5.0 °C:
XXI դարի տեղումն երի և օդի ջերմաստիճանի տվյալներ (միջին ջերմաստիճաներ և բացարձակ ծայրահեղություն. III.2001-IX.2011; միջին ցերեկային ժամերի ջերմաստիճան և տեղումների քանակը։ IV.2005-IX.2011):
Խետեյա
Խետեյա  (Хетея), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լոպտյուգա գետի ձախ ափին՝268 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Սախալին
Ներքին ջրեր
Սախալինի ամենամեծ գետերը։ Սախալինում հաշվում է շուրջ 16 120 լիճ, 1000կմ²  ընդհանուր մակերեսով։ Նրանք աղ չեն պարունակում։ Ամենամեծ լճերն են՝  Նևա լիճը-178 կմ² մակերեսով և Տունայչան՝ 174 կմ² մակերեսով ։
Խետեյա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Սախալին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ
Խետեյա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բորնիտու դի Սոուզա
Բորնիտու դի Սոուզա Բալթազար Դիոգու (Bornito de Sousa Baltazar Diogo), անգոլացի քաղաքական գործիչ, Անգոլայի ազատագրման ժողովրդական շարժում կուսակցության ականավոր գործիչ։ Հակագաղութային պայքարի և քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։ 2010-2017 թվականներին եղել է տարածքային կառավարման նախարար։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 26-ից Անգոլայի փոխնախագահն է։
Ծագում և կրթություն
Ծնվել է ուսուցչի ընտանիքում։ Ժոբ Բալտազար Դիոգուն՝ Բորնիտուի դի Սոուզայի հայրը, հայտնի էր նաև որպես լեզվաբան և պորտուգալերենից կիմբունդա Աստվածաշնչի թարգմանիչ։ Մայրը՝ Քաթարին Մանուել Սիման Բենտուն, տնային տնտեսուհի էր։ Մայրական կողմից նրա հորեղբայր Լուիշ Միկոլուն իրավաբան էր, երաժիշտ և կաթոլիկ քարոզիչ ։