cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թուրքիայի տնտեսություն
Քիմիական արդյունաբերություն
Քիմիական արդյունաբերության ճյուղում պետք է առանձնացնել դեղագործությունը։ Այն կարողանում է ապահովել ոչ միայն ներքին շուկան, այլև արտահանվում է։
Այս ոլորտում մասնագիտացված են շուրջ 100 ընկերություններ, այդ թվում «Ֆակո», «Աբդի Իբրահիմ», «Սիֆոր», «Սանդուլ» և այլն։
Շինարարություն
Շինարարությունը Թուրքիայում վերջին 20 տարիների ընթացքում դինամիկ զարգացեղ ճյուղ է։ Այստեղ զբաղված է աշխատուժի 5 %-ը և արտասահմանում իրականցվող շինարարական աշխատանքները երկրին բերում են տարեկան 1 միլիարդ դոլար եկամուտ։
Զբոսաշրջություն
Թուրքական տնտեսության դինամիկ զարգացող ճյուղ է զբոսաշրջությունը։ Պատմական հուշարձանների, ծովի, բարենպաստ կլիմայի առկայությունը մեծ հնարավորություններ են տալիս այս լորտի զարգացման համար։ Ամեն տարի երկիր են այցելում շուրջ 9-10 միլիոն տուրիստներ 80 երկրներից։ Եթե 1980-ականներին Թուրքիայի բաժինը տուրիզմի համաշխարհային շուկայում 0.45% էր, ապա այժմ ՝ 2.61 %։ 2005 թ. այն գրավեց 9-րդ տեղը տուրիստների թվով և 8-րդ տեղը՝ տուրիզմից ստացված շահույթի մեծությամբ։ Նախատեսվում է, որ 2020 թ. երկիրը կզբաղեցնի 4-ձդ տեղը տուրիզմի զարգացմամբ, որը կապահովի 50 միլիարդ դոլարի եկամուտ։
Զարգացած է նաև մեքենաշինությունը։ Թուրքական մեքենաշինական արդյունաբերությունը արտադրում է շինարարակն տեխնիկա, ծանր արդյունաբերության համար մեքենաներ, սարքավորումներ, էլեկտրո և դիզելային շարժիչներ, ձեռքի գործիքներ, կարի մեքենաներ, կենցաղային տեխնիկա և այլն։ Այս ոլորտը գրավիչ է օտարերկրյա ներդրումների համար։
Մեքենաշինություն
Թուրքիան Եվրոպայում զբաղեցնում է 6-րդ տեղը ավտմեքենաների արտադրության գծով։ Այստեղ արտադրվում կամ հավաքվում են «FIAT», «Ford», «Toyota», «Opel», «Honda» և այլ մակնիշներ։
Էներգետիկա
Ինչ վերաբերում է Թուրքիայի էներգետիկային, ապա նշենք, որ երկրում էլեկտրաէներգիայի պակասուրդ կա։ Նախատեսվում է գազաբաշխիչ ցանցի ընդլայնում ամբողջ երկրի տարածքում, որը կընդգրկի ավելի քան 57 քաղաքներ։ Այս ծրագրի իրականացման արդյունքում գազի տարեկան սպառումը կկազմի 4.5 միլիարդ մ3։ Գազի հիմնական մատակարարը ՌԴ-ն է։
Տրանսպորտի և կապ
Ըստ 2008 թվականի տվյալների այս ոլորտները ՀՆԱ 19%-ն են կազմել։ Տրանսպորտային համակարգում առաջատարը ավտոմոբիլային տրանսպորտն է։ Ավտոճանապարհների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 109400 կմ, որից պետական նշանակության են ՝ 58700 կմ։ Երկաթգծերի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 10390 կմ։
Կապիտալի միգրացիային Թուրքիայի մասնակցությանը
Ներկայիս ինվեստիցիոն քաղաքականության հիմքերը դրվել են դեռևս 1980-ականների ռեֆորմների ժամանակ։ Օտարերկրյա ներդրողների մասնակցությունը չի սահմանափակվում որևիցը ձևով։
Թուրքիայում գործում է արտոնյալ վարկավորումը։ Մեծ արտոնություններ են տրվում արտահանման ճյուղերում կատարվող ներդրումները։
Պետության կողմից իրականացվող ակտիվ միջոցառումները իրնեց արդյունքը տվեցին և 2008 թվականի ՕՈՒՆ-ները կազմեցին 18.3 միլիարդ դոլար
Սակայն, օտարերկրյա կապիտալի ներհոսքի կարևոր խոչընդոտներ են հանդիսանում ոչ սակագնային առևտրային արգելքները։
Ինչ վերաբերում է պոտֆելային ներդրումներին, ապա նշենք, որ վերջինիս դինամիկան ստաբիլ չէ՝ կապված համաշխարհային շուկայում տատանումների հետ, ինչպես նաև ֆոնդային բորսայի հետ։
Ստամբուլի ֆոնդային բորսայի ամենօրյա առքուվաճառքի ծավալը կազմում է միջինը 400 միլիոն դոլար։
Թուրքիայի համար մեծ խնդիր է այսօր մեծ արտաքին պարտքը։ 2009 թվականի տվյալներով այն կազմել է 274 միլիարդ դոլար։ Արտաքին պարտքի ձևավորման հիմնական աղբյուրը մասնավոր փոխառուների հանդեպ ունեցած պարտքն է, որը ձևավորվում է պետական պարտատոմսերի վաճառքից։
2000-2004 թվականներին Թուրքիային աջակցում էր ԱՄՀ-ն և ֆինանսավորման մաքսիմալ գումարը կազմել է 12.8 միլիարդ SDR: Նախատեսվում է այս գումարը հասցնել մինչև 30 միլիարդ SDR։
ՀԲ աջակցությունը Թուրքիային նույնպես զգալի է։ 2001-2002 ՀԲ-ն տրամադրել է 4.5 միլիարդ դոլար և նախատեսվում է այդ գումարը հասցնել մինչև 6.2 միլիարդ դոլարի։ Ըստ ՀԲ ֆինանսավորման ծրագրի՝ նախատեսվում են կառուցվածքային բարեփոխումներ մասնավորապես հարկաբյուջետային կարգավորման ոլորտում, որոնք կվերականգնեն բյուջետային հատվածի վճարունակությունը։
Արտադրություն
Այսօր երկիրը լոլիկի մածուկի արտադրությամբ զբաղեցնում է 3-րդ տեղը, իսկ Եվրոպայում՝ 2-րդ։ Աշխարհում 2-րդն է մակարոնային ապրանքների արտադրությամբ։ Թուրքիան աշխարհում առաջինն է չորացրած մրգերի արտադրության և արտահանամնա գշով, Եվրոպայում առաջինն է բամբակի, ծխախոտի արտադրությամբ։
Աշխարհում երկրորդն է ոսպի, չամիչի, կանաչ ոլոռիարտադրությամբ, 4-րդն է զեյթունի յուղի արտադրությամբ, 5-րդն է՝ արևածաղկի սերմերի, 6-րդն է՝ լոբու, 8-րդն է՝ շաքարի և ալյուրի արտադրությամբ։
Թուրքիայի վիճակագրական գործակալության հրապարակած տվյալների համաձայն՝ այս տարվա առաջին կիսամյակում Թուրքիայում գրանցվել է ռեկորդային 13.8 տոկոս տնտեսական անկում։
2009 թվականի ընթացքում համաշխարհային ֆինանսատնտեսական ճգնաժամի հետևանքով Թուրքիայի տնտեսությունը գրանցել է շարունակական անկում։
Վիճակագրական ծառայության հրապարակած տվյալներ
Թուրքիայի վիճակագրական ծառայության հրապարակած տվյալների համաձայն՝ ընթացիկ տարվա մայիս ամսվա ընթացքում, նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատությամբ, արտահանման ծավալը Թուրքիայում կրճատվել է 41 տոկոսով և կազմել 7.35 միլիարդ դոլար։ 2009 թվականի առաջին չորս ամիսների ընթացքում 2008 թվականի նույն ժամանակահատվածի համեմատությամբ արտահանման ծավալը Թուրքիայում կրճատվել էր 27.9 տոկոսով։ Պաշտոնական տվյալներով՝ մայիս ամսվա ընթացքում ներմուծման ծավալը Թուրքիայում կրճատվել է 43.9 տոկոսով և կազմել 10, 83 միլիարդ դոլար։ Այսպիսով, հաշվետու ժամանակահատվածում արտաքին առևտրի պակասուրդը կրճատվել է 49.1 տոկոսով և կազմել 3.47 միլիարդ դոլար։
Համաշխարհային Բանկը վերանայել է Թուրքիայի ՀՆԱ-ի վերաբերյալ իր կանխատեսումները։ Բանկի հրապարակած կանխատեսումային նոր տվյալների համաձայն այս տարվա ընթացքում Թուրքիայի տնտեսությունը կարող է կրճատվել 5.5%-ով։ Նշենք, որ մինչ այս Համաշխարհային Բանկը կանխատեսել էր ՀՆԱ-ի անկում 2%-ով։
Նպաստող պայմաններ
Թուրքիայի դինամիկ զարգացմանը նպաստում են աշխարհագրական դիրքը, երիտասարդ բնակչությունը, դեմոգրաֆիկ աճի տեմպը։ Թուրքիայի դինամիկ տնտեսությունը իրենից ներկայացնում է ժամանակակից արդյունաբերության և առևտրի բարդ համակցություն, իսկ ավանդական գյուղատնտեսությունը ևս ունի իր տեղը։ Արդյունաբերության ամենախոշոր ճյուղը տեքստիլ արդյունաբերույունն է, որին բաժին է ընկնում արդյունաբերական աշխատողների 1/3-ը։ Թեև Թուրքիայի տնտեսության արդյունաբերական ճյուղը զարգացած է, այդուհանդերձ ծառայություններն ունեն անհերքելիորեն առաջատար նշանակություն։ Թուրքիայի տնտեսության կառուցվածքում ծառայությունների բաժինը գնալով աճում է։ Նրան 2008 թվականին բային է ընտել ՀՆԱ-ի մոտ 62.9 տոկոսը այն դեպքում, երբ գյուղմթերքների համապատասխան ցուցանիշը միևնույն տարում կազմել է ՀՆԱ-ի 8.5 տոկոսը, իսկ արդյունաբերությանը բային է ընկել 28.6 տոկոսը։ Սակայն պետք է նշել, որ ծառայությունների բաժնի աճը տեղի է ունեցել գյուղատնտեսական մթերքների տեսակարար կշռի նվազման հետևանքով ևս, իսկ արդյունաբերույունը պահպանել է իր տեսակարար կշիռը։
Անհավասարաչափ զարգացվածություն
Թուրքիայի տնտեսական զարգացվածության առանձնահատուկ գծերից է նաև անհավասարաչափ զարգացվածության փաստը։ Հիմնականում զարգացաց է երկրի արևմտյան հատվածը, իսկ արևելյան մարզերը թույլ զագացած են և իրենց զարգացվածության աստիճանով համադրելի են Վրաստանին և Ադրբեջանին։ Այս թույլ զարգացած մարզերը գտնվում են Հայաստանի հետ սահմանին մոտ։ Այս շրջաների սամակարդակի ցուցանիշը մոտ 10 անգամ զիջում է Ստամբուլին հարակից մարզերի միևնույն ցուցանիշին։
Ծանոթագրություններ
*
Անձրևից հետո, հինգշաբթի
«Անձրևից հետո հինգշաբթի» («После дождичка, в четверг…»), 1985 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Միխայիլ Յուզովսկին Ալեքսանդր Օստրովսկու՝ չհրապարակված օպերայի համար գրված լիբրետոյի հիման վրա, որը վերափոխել է Յու. Կիմը։ Ոճով և երաժշտական նյութի քանակով ֆիլմը մոտենում է մյուզիքլի ժանրին։
Սյուժե
Մի հինգշաբթի օր՝ անձրևից հետո, ծնվում է Ավդեյի թագավորը առաջնեկը։ Նույն օրը տղա է ունենում նաև մառանապետուհի Վարվառան, իսկ կաղամբի մեջ գտնվում է նորածին ընկեցիկ։ Բոլոր երեքին կոչում են Իվան․ թագավոր Ավդեյը շատ ուրախ է, որ շատ երեխաներ են ծնվել (ոչ ոք այդքան չունի) և հրամայում է մեծացնել երեխաներին միասին։ Սակայն Վարվառան վարվում է այլ կերպ․ նա թագավորական օրորոցի մեջ է դնում իր Իվանին, իսկ մյուս երկուսին ուղարկում է տաժանկրության։
Քսան տարի է անցել, և ահա բոլոր երեք Իվանների առջև խնդիր է դրվել հաղթել Անմահ Կոշչեյին և ազատել գեղեցկուհի արքայադուստր Միլոլիկային։
Նկարհանումներ
Սյուժեն հորինել է 1860 թվականին Ալեքսանդր Օստրովսկին իր օպերայի համար, որի աշխատանքային անվանումներն էին՝ «Իվան Ցարևիչ» և «Իշխան Իվանը» և բաղկացած էր 6 մասից, որոնցից ավարտվել էին միայն յոթը։ Թատրոնը վերջնամասը պատվիրել է մեկ այլ հեղինակից, և ֆաբուլան, ինչպես այն նախատեսել էր Օստրովսկին, անավարտ է մնացել։ 20-րդ դարում հեքիաթի նյութերը գտել է խորհրդային դրամատուրգ և բարդ Յուլի Կիմը։ Նա հեռացրել է մի քանի տեսարաններ ու կերպարներ, որոնք նրան ոճականորեն դուր չէին գալիս, սյուժեն հասցրել է տրամաբանական ավարտին և ավելացրել իր երգերը։ Պիեսն առաջին բեմադրվել է Մայակովսկու թատրոնի բեմում 1980-ականների սկզբին։ Բեմադրությունը հաջողություն է ունեցել, և հինգ տարի անց ռեժիսոր Միխայիլ Յուզովսկին որոշել է այն էկրանավորել ։
Թռչող գորգի թռիչքների համար պատասխանատու էին Ղրիմի լեռնագնացները։ Թռչող հեքիաթային նավը նկարահանել են ինկերմանյան հանքում՝ Անգարի լեռնանցքում, Այ-Պետրի սարահարթում և Յալթայի կինոստուդիայի նկարահանման տաղավարում։ Թռիչքներն իրականացվել են երկրից 100-150 մետր բարձրության վրա՝ անտառի ֆոնին։ Տեսարաններից մեկում հերոսները գորգից ընկնում են լիճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
Ստեֆան Գրապելլի
Ստեֆան Գրապելլի (Stéphane Grappelli, ),  ֆրանսիացի ջազային ջութակահար։ Կիթառահար Ջանգո Ռեյնhարդի հետ հիմնադրել է «Quintette du Hot Club de France» ջազային խումբը  միայն լարային գործիքների համար։
Կենսագրություն
Ստեֆան Գրապելլին ծնվել է Փարիզ քաղաքում՝ իտալական ծագումով ծնողների ընտանիքում։ Մոր մահից և հոր՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմ զորակոչվելուց հետո նա դաստիարակվել է մանկատանը։
12 տարեկանից ջութակ է նվագել, իսկ երաժշտի կարիերան սկսել է Մոնմարտրում որպես թափառաշրջիկ ջութակահար։ 1924 թվականից մինչև 1928 թվականը Փարիզի կոնսերվատորիայում սովորել է երաժշտության տեսություն։ Ուսման ընթացքում շարունակել է նվագել փողոցում, աշխատել է որպես պարերեկույթի դաշնակահար, սովորել է նվագել սաքսոֆոն և ակորդեոն։
Ջանգո Ռեյնhարդի հետ հիմնադրել է գործիքային կվինտետ։ Նրանց առաջին ձայնագրությունը տեղի է ունեցել 1934 թվականի նոյեմբերի 15-ին «Ալբերտ» ստուդիայում (Studio Albert), իսկ դեկտեմբերի 2-ին Փարիզում կայացել է նրանց առաջին համերգը։ Այդ անսամբլը, որը հետագայում անվանվել է «Quintette du Hot Club de France», այսօր համարվում է փարիզյան վաղ ջազային արվեստի առավել նշանավոր խմբերից մեկը։
Պատերազմից հետո մասնակցել է ձայնագրությունների տարբեր անձնակազմերում՝ ներառյալ Դյուկ Էլինգտոնի, Օսկար Փիթերսոնի, Ժաննա Լյուկ Պոնտի, Ստաֆ Սմիթի, Լակշմինարայան Սուբրամանիամի, Գերի Բյորտոնի, Պոլ Սայմոնի, Իեհուդի Մենուհինի, Անդրե Պրևինի, Բակի Պիցառելիի, Ջո Պասսի, Յո-Յո Մայի, Մարկ Օ՚Կոննորի և այլոց։
13 ալբոմ է ձայնագրել բրիտանացի կիթառահարներ Դիզ Դիսլիի և  Մարտին Թեյլորի հետ միասին, 1980-ական թվականներին բրիտանացի երիտասարդ թավջութակահար Ջուլիան Լլոյդ Ուեբերի հետ մի քանի համերգներ է տվել։
1975 թվականին Գրապելլին, Pink Floyd խմբի երաժիշտների հետ պատահաբար հայտնվելով մի ստուդիայում, ձայնագրել է  ջութակի մի քանի պասաժներ «Wish You Were Here» ալբոմի խորագրային կոմպոզիցիայի համար, սակայն վերջնական տարբերակում  դրանք ներառված չեն եղել։  2011 թվականի նոյեմբերի 4-ին վերոհիշյալ ձայնագրությունը լույս է տեսել «Wish You Were Here» ալբոմի հատուկ թողարկումներում Immersion և Experience  տարբերակներով «Why Pink Floyd» ընկերության շրջանակներում։
1997 թվականին Գրապելլին ստացել է «Գրեմմի» մրցանակ՝ ամբողջ կյանքի ձեռքբերումների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջազմեններ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Դեբրա Մոնկ
Դեբրա Մոնկ, ամերիկյան դերասանուհի, երգչուհի և սցենարիստ, որն առավելագույն հաջողությունների է հասել՝ Բրոդվեյի բեմում խաղալով։
Մոնկը ծնվել է Միդլթոնում՝ Օհայո նահանգում։ 1973 թվականին ավարտել է Ֆրոստբերգի պետական համալսարանը ։ Առաջին հաջողությունները գրանցել է որպես 1982 թվականի «Pump Boys and Dinettes» մյուզիքլի համահեղինակ և դերասանուհի, որը առաջադրվել է «Թոնի (մրցանակ)»ի։ 1988 թվականին Oil City Symphony մյուզիքլի համար արժանացել է «Դրամա Դեսկ» մրցանակի'' ։
Մոնկն իր կարիերայի ընթացքում քառակի առաջադրվել է «Թոնի» մրցանակին՝ 1993 թվականին շահելով մեկ արձանիկ Redwood Curtain պիեսի համար ։ Նա նաև տարբեր դերերի համար շահել է «Դրամա Դեսկ» և Obie երեք մրցանակ։ 1999 թվականին Մոնկը արժանացել է «Էմմի» մրցանակի՝ «Լավագույն հրավիրված դրամատիկական սերիալի դերասանուհի» կատեգորիայում «Նյու Յորքի ոստիկանությունը» հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար։
Բեմական կարիերայից բացի, Մոնկը երևացել է ավելի քան երեսուն ֆիլմում և չորս տասնյակ հեռուստատեսային շոուներում՝ խաղալով երկրորդական դերեր։ Նշանակալի դերեր է ունեցել «Սատանայի փաստաբանը» (1997), «Վայրենիները» (2007) և «Հետո ապրեք ինքներդ» (2014) ֆիլմերում։ Հեռուստատեսությամբ երկրորդական դերեր է խաղացել «Նիրո Վուլֆի գաղտնիքները», «Նյու Յորքի ոստիկանությունը», «Կրքի անատոմիա», «Պայքար» և «Մոցարտը ջունգլիներում» հեռուստասերիալներում։ Հայտնվել է նաև «Օրենք և կարգ», «Հուսահատ տնտեսուհիները», «Եղբայրներ և քույրեր», «Քլիվլենդի գեղեցկուհիները» ֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Ալեն Պարաիբա
Ալեն Պարաիբա (Além Paraíba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 35 589 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 511,199 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 69,6 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1883 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Լենինի շքանշան
Լենինի շքանշան, ԽՍՀՄ բարձրագույն պետական պարգև։ Հաստատվել է 1930 թվականի ապրիլի 6-ին։
Տեղեկություններ
Ամբողջ պատմության ընթացքում Լենինի շքանշանն ունեցել է 5 տիպ։ Շքանշանը պատրաստված էր ոսկուց և պլատինից։ Վերջին տիպը հաստատվել է 1943 թվականի հունիսի 13-ին։ Շքանշանով պարգևատրվում էին Խորհրդային միության քաղաքացիները, արտասահմանցիները, պետական կազմակերպությունները, բնակելի վայրերը և այլն։ Խորհրդային միության, սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները, հերոս քաղաքները ոսկե աստղից բացի, պարգևատրվում էին նաև Լենինի շքանշանով։ Առաջին շքանշանը ստացել է Կոմսոմոլսկայա պրավդա թերթը 1930 թվականի մայիսի 23-ին։ Առաջին մարդը, որը պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Ավել Ենուկիձեն է։ Նա շքանշանը ստացել է 1932 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Հայկական ԽՍՀ-ն Լենինի շքանշանով պարգևատրվել է 3 անգամ (1958, 1968, 1978)։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պարգևներ
Պեր Գյունտ
Պեր Գյունտը, չորս գործողությունից բաղկացած չափածո պիես, որի հեղինակը Հենրիկ Իբսենն է։ Առաջին մասը «Առավոտն» է, երկրորդ մասը՝ «Անիտրայի պարը»։ Մյուս մասերն են «Օզեի մահը» և «Լեռնային արքայի քարանձավում»։
Ստեղծման պատմություն
1864 թվականին Իբսենը ստանալով գրականագիտական թոշակ, ընտանիքի հետ մեկնում է Իտալիա, որտեղ երկու տարվա ընթացքում գրում էերկու պիես՝ «Բրանդ» (1865 թ.) և «Պեր Գյունտ» (1867 թ.): Թատերագիտության մեջ ընդունված է այս երկու ստեղծագործությունն ընդունել իբրև մեկ ամբողջություն՝ որպես ինքնորոշման և անհատականության կերտման երկու այլընտրանքային գաղափարներ։ Պիեսում բանահյուսական կերպարները ներկայացված են որպես այլանդակ և չար արարածներ, իսկ գյուղացիները՝ դաժան ու բիրտ մարդիկ։ Ի դեպ, Իբսենը կարծում էր, որ այդ հեքիաթի որոշ հերոսներ շատ նման են իր ընտանիքի անդամներին, հատկապես իր ծնողներին՝ Կնուդ Իբսենին և Մարիշեն Ալտենբուրգին։ Նորվեգիայում և Դանիայում պիեսը խիստ բացասական վերաբերմունքի արժանացավ։ Օրինակ Հանս Քրիստիան Անդերսենն այն անվանեց կատարյալ անիմաստություն։ Բայց հետզհետե, շնորհիվ Սոլվեյգի կերպարի, սկսվեց պիեսի վերաիմաստավորումն ու վերագնահատումը։ Դրան մեծապես նպաստեց նաև «Պեր Գյունտ»-ի բեմադրման համար Իբսենի խնդրանքով Էդվարդ Գրիգի գրած երաժշտությունը։ Ավելի ուշ այն համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերեց որպես ինքնուրույն երաժշտական ստեղծագործություն։ Շարադրված լինելով նորվեգերենի բուկմոլ տարբերակով՝ «Պեր Գյունտ»-ը դարձել է ամենաշատ բեմադրված նորվեգական պիեսներից մեկը։ Գրված է նորվեգական համանուն հեքիաթի հիման վրա։
Սյուժեն
Առաջին արար
Պիեսի գործողությունները կատարվում են 19-րդ դարի առաջին կեսին Նորվեգիայում (Գուդբրանյան հովտում և շրջակա լեռներում), Մարոկկոյում՝ Միջերկրական ծովի ափին, Սահարա անապատում, Կահիրեի մի խենթանոցում, ծովում և կրկին Նորվեգիայում՝ հերոսի հայրենիքում։ Գլխավոր հերոս Պեր Գյունտը որդին է երբեմնի հարուստ ու բոլորի կողմից հարգված Յոն Գյունտի, ով հետագայում տրվել է խնջույքների, վարել շռայլ կյանք և վատնել կարողությունը, որից հետո լքել էր իր ագարակը, կնոջն ու որդուն թողել կարիքի մեջ ու դարձել շրջիկ վաճառական։ Մայրը՝ Օզեն, երազում է մեծացնել որդուն և նրա աջակցությամբ ետ բերել իրենց հարստությունը։ Բայց շուտով Պերն ի հայտ է բերում իր անպիտանությունը։ Նա հոգով պոետ է և գլուխգովան, ու բնավ նման չէ նորվեգական ժողովրդական հեքիաթների կրտսեր որդուն՝ Աշ Լադին, որի բնավորության գծերից, այնուամենայնիվ, ինքն ուներ։ Պիեսի սկզբում Պերը պարծենում է հյուսիսային եղջերուի դեռ չկատարած որսով, իսկ մայրը ծաղրում է նրա վառ երևակայությունը և սիրեցյալի`հարուստ ագարակատիրոջ դուստր Ինգրիդի հետ հարաբերությունները կարգավորելու անզորությունը։ Հաջորդ օրը նշանակված էր Ինգրիդի հարսանիքը, ով ամուսնանալու էր ուրիշի հետ, և Պերը գնում է այնտեղ՝ հուսալով հարսնացուից ստանալ վերջին հնարավորությունը։ Մայրը փորձում է ամոթանք տալով կանգնեցնել նրան, սակայն ապարդյուն։
Հարսանիքի ժամանակ մյուս հյուրերը ծաղրում և ծիծաղում են Պերի վրա։ Բայց հանկարծ նա նկատում է հեռու վայրերից այս կողմեր տեղափոխված Հաուգյան մի ընտանիքի ավագ դստերը՝ Սոլվեյգին ու սիրահարվում։ Պերը մոտենում է աղջկան և պարի հրավիրում։ Բայց աղջիկը մերժում է՝ հայտնելով, որ նախ դա իր հորը դուր չի գա, և երկրորդ՝ Պերը վատ համբավ ունի։ Սոլվեյգը հեռանում է, իսկ Պերը սկսում է խմել։ Երբ հանկարծ լսում է, որ Սոլվեյգը փակվել է մի սենյակում, նա որոշում է առիթը ձեռքից բաց չթողնել և գնալով այնտեղ՝ փախցնում է աղջկան դեպի լեռները, որտեղ էլ անցկացնում են գիշերը։ Սոլվեյգը ևս սիրահարվում է Պերին և համաձայնում նրա հետ ապրել անտառային խրճիթում։
Երկրորդ արար
Ալնվիքի ճակատամարտ (1093)
Ալնվիքի ճակատամարտ, մեկը երկու ճակատամարտերից, որոնք տեղի են ունեցել Ալնվիք քաղաքի մոտ, Նորթումբերլանդիայում, Անգլիա։ Այս ճակատամարտում, որը տեղի է ունեցել 1093 թվականի նոյեմբերի 13-ին, Շոտլանդիայի թագավոր Մալքոլմ III-ը, նաև հայտնի որպես Մալքոլմ Քենմոր, սպանվել է իր որդի Էդվարդի հետ Ռոբերտ դե Մոուբրեյի գլխավորած ասպետների բանակի կողմից։
Նախապատմություն
Այն ժամանակ, երբ Անգլիայի Ուիլյամ II թագավորը, որը հայտնի էր որպես Ուիլյամ Ռուֆուս, եկել էր իշխանության գլուխ, հյուսիսային Նորթումբրիայի կառավարման հարցը դեռ բաց էր։ Ուիլյամը ձեռնամուխ է եղել դա ուղղելուն, նշանակելով հզոր բարոնների, որոնք կհսկեին սահմանն ու կկանխեին շոտլանդական ներխուժումները։ Պարզվում է, որ Մալքոլմ Քենմորը նպատակներ է ունեցել Քումբրիայի ու Նորթումբրիայի հետ կապված, և 1091 թվականի մայիսին արշավել է Նորթումբրիա ու պաշարել Դուրհամը։ Դա ստիպել է Ռուֆուսին մեծ բանակով շարժվել հյուսիս՝ այդ սպառնալիքին դիմագրավելու։ Նա առաջացել է  դեպի Շոտլանդիա, և Մալքոլմը նահանջել է նրա  զորքի առաջ։ Ի վերջո կնքվել է զինադադար ու Ուիլյամը հետ է քաշվել։
Հաջորդ տարի Ուիլյամն ուժեղացրել է իր դիրքը Քումբրիայում, որպեսզի կանխի շոտլանդական ներխուժման հնարավորությունն այնտեղ։
Պեր Գյունտ
Սյուժեն
Պերին հայտարարում են օրինազանց և հայտարարում վտարված հարազատ վայրերից։ Նա հարկադրված է միայնակ փախչել իր գյուղից։ Քանի որ նա թափառում էր լեռներում, նրա մայրը՝ Օզեն և Սոլվեյգի հայրը սկսում են որոնել նրան, բայց ապարդյուն։ Դառնալով վտարանդի, Պերը հանդիպում է սիրո ծարավի երեք հովվուհու, ովքեր մինչ այդ ձգտում էին հրապուրել տրոլներին։ Պերը նրանց հետ թունդ հարբում է և սկսում տառապել կատարվածի համար։ Նա գլուխը ցցած վազում է քարայր և ուշագնաց փռվում գետնին։ Արարի մյուս հատվածը, կարծես, տեղի է ունենում Պերի երազում։ Նա հայտնվում է ամբողջովին կանաչով ծածկված մի կնոջ մոտ, ով պնդում է, որ ինքը լեռների տրոլ թագավորի դուստրն է։ Նրանք միասին մտնում են լեռնային սրահը, և տրոլ թագավորը Պերին տալիս է տրոլ դառնալու հնարավորություն, եթե նա համաձայնի ամուսնանալ իր դստեր հետ։ Պերը սկզբում համաձայնում է առաջարկված պայմաններին, բայց վերջում հրաժարվում է, իմանալով որ կանաչ կինը երեխա ունի։ Բայց իմաստուն տրոլ թագավորն ասում է, որ երեխան ծնվել է իր գլխից։ Սյուժեի կարևոր դրվագներից է այն հարցումը, որ տալիս է տրոլ արքան Պերին. «Ի՞նչ տարբերություն տրոլի և մարդու միջև»։ Պատասխանը տալիս է Լեռան Ծերունին. «Այնտեղ դրսում, որտեղ պայծառ երկինք է, մարդն ասում է. «Անկեղծ եղիր ինքդ քեզ հետ», իսկ այստեղ տրոլն ասում է. «Անկեղծ եղիր ինքդ քեզ հետ՝ գրողի ծոցն աշխարհը»»։ Այս պիեսում տրոլին տրվող հիմնական բնութագիրը եսասիրությունն է։ Դրանից հետո Պերն այն դարձնում է իր նշանաբանը` միշտ հայտարարելով, որ ինքը ինքն է, ինչ էլ որ լինի։ Այնուհետև նա հանդիպում է ամենահետաքրքիր նկարագիրն ունեցող կերպարներից մեկին՝ Բոյգին, որը իրական կերպար չունեցող մի արարած է։ Հարցին, թե ով է ինքը, Բոյգը պատասխանում է. «ԻՆքս եմ»։ Ժամանակի ընթացքում Պերը Բոյգի այս կարևոր խոսքն էլ դարձնում է իր համար նշանաբան՝ ասելով. «Հեռու մնա»։ Իր մնացած կյանքում նա միշտ ջուր էր ծեծում և դես ու դեն ընկնում՝ փոխանակ առերեսվելու ճշմարտության հետ։ Ուշքի գալով, նա դեմ առ դեմ հանդիպում է Հելգային՝ Սոլվեյգի քրոջը, ով նրան կերակուր է տալիս և փոխանցում ողջույններ քրոջից։ Իսկ Պերը տալիս է արծաթե կոճակ՝ պատվիրելով, որ Սոլվեյգը պահպանի այն և խնդրում, որ աղջիկը չմոռանա իրեն։
Ալնվիքի ճակատամարտ (1093)
Նախապատմություն
Հաջորդ ներխուժմանը դրդած իրադարձությունները որոշակի չեն, բայց 1093 թվականի նոյեմբերին Մալքոլմը բանակ է առաջնորդել դեպի Նորթումբրիա ու սկսել Ալնվիքի պաշարումը։
Ճակատամարտ
Այդ ժամանակ Ռոբերտ դե Մոուբրեյը Նորթումբրիայի կոմսն էր, որին ներել էին Ուիլյամ II-ի դեմ 1088 թվականի ապստամբությանն իր մասնակցությունը։ Նա նաև Բամբուրգ ամրոցի կառավարիչն էր, որը գտնվում էր նորթումբրիական ափին։ Մոուբրեյը բավականաչափ զորք չի ունեցել իր հրամանատարության տակ բաց ճակատամարտում շոտլանդացիներին դիմադրելու համար։  Այդուհանդերձ նա ձեռնամուխ է եղել Ալնվիքն ազատագրելուն։ Նա այնտեղ է ժամանել նոյեմբերի 13-ին (որը հայտնի է որպես սուրբ Բրայսի օր)  և հանկարծակիի բերելով շոտլանդական բանակին, անգլիացի ասպետները հարձակվել են  նրանց վրա Ալնվիքի դարպասների դիմաց։
Պեր Գյունտ
Սյուժեն
Պերը երկար տարիներ է անցկացնում հայրենիքից հեռու՝ փորձելով տարբեր արհեստներ ու ստանձնելով տարբեր դերեր. նա լինում է ստրկավաճառ, մութ գործերի մեջ թաթախված գործարար՝ Մարոկկոյի նավահանգիստներում, թափառական՝ անապատում, տեսնում է Մեմնոնի կոթողներն ու Սֆինքսը, դառնում է բեդվինների առաջնորդի գուշակը, որի դուստր Անիտրան փորձում է հրապուրել իրեն։ Իր թափառումները Պերն ավարտում է Կահիրեի խենթանոցում, որտեղ նրան անվանում են կայսր։ Երբ վերջապես ծերանալուց հետո Պերը որոշում է վերադառնալ տուն, նրա նավը խորտակվում է։ Նավի ուղևորների շարքում նա հանդիպում է Անծանոթ ուղևորին, ով ցանկանում է Պերի մարմնի վրա փորձ կատարել՝ պարզելու համար, թե որտեղ են գտնվում երազանքները։
Ալնվիքի ճակատամարտ (1093)
Ճակատամարտ
Կռվի ժամանակ զոհվել են և՛ Մալքոլմ Քենմորը, և՛ իր որդի Էդվարդը։ Աղբյուրը, որի մոտ նրանք մահացել են, հետագայում կոչվել է «Մալքոլմի աղբյուր», կամ «Մալքոլմի ջրհոր»։ Մալքոլմի մահը թողել է շոտլանդական բանակն առանց առաջնորդի, և նրանք հետ են վերադարձել Շոտլանդիա։ Մալքոլմի ու իր որդու մարմինները թաղվել են Թայնմաութի մենաստանում։ Հստակություն չկա, արդյոք Մալքոլմի մարմինը վերաթաղվել է Դանֆերմլայն վանքում, թե ոչ։
Պեր Գյունտ
Սյուժեն
Վերադառնալով հայրենի գյուղ, Պերը մասնակցում է մի գյուղացու հուղարկավորությանը, ապա աճուրդով վաճառում է իր անցած կյանքի ամբողջ ունեցվածքը։ Աճուրդի ժամանակ նա հանդիպում է կոճակների վարպետի, ով կարծիք է հայտնում, թե Պերի հոգին պետք է մնա մնացած կեղտոտ գույքի հետ, մինչև որ նա կարողանա բացատրել, թե որտեղ և երբ է իր կյանքում նա եղել հենց ինքը, իր կերպարը։ Իսկ նիհար մի Ոմն պնդում է, որ Պերին չի կարելի անվանել իսկական մեղավոր, որին անհրաժեշտ է դժոխք ուղարկել։ Մռայլվելով, Պերը գնում է իր տունը և տեսնում է Սոլվեյգին, ով սպասել է իրեն այն պահից ի վեր, ինչ ինքը հեռացել էր։ Եվ նա ասում է, որ Պերն իր համար միշտ մնացել է հենց ինքը։
Ալնվիքի ճակատամարտ (1093)
Հետևանքներ
Ռոբերտ դե Մոուբրեյը, որը հաղթել էր Մալքոլմին, հետագայում միացել է բարոնական դավադրության Ուիլյամ Ռուֆուսի դեմ 1095 թվականին, որի արդյունքում ունեզրկվել ու ցմահ բանտարկվել է։
Մի կոպիտ քարե հուշարձան է տեղադրվել մատնանշելու ճակատամարտի վայրը Ալնվիքից դեպի հյուսիս։ 1774 թվականին դրան փոխարինել է ավելի ժամանակակից հուշարձան՝ Մալքոլմի խաչը, որը տեղադրվել է Նորթումբերլնդիայի դքսուհու կողմից։
Պեր Գյունտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1845 գրքեր
Խվոյնի (գյուղ, Բելոմորսկի շրջան)
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 500 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Բելոմորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1951 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սակմար (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)
Սակմար (Сакмар, Һакмар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 496 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Շահբաղի
Շահբաղի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վինոգրադնոե (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)
Վինոգրադնոե (Виноградне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վինոգրադնոե գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիսկա (գյուղ, Հանիլա շրջան)
Կիսկա (Kiska), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Wild Boy
«Wild Boy», ամերիկացի ռեփեր Մշին Գան Քելլիի երգը, որում իր մասնակցությունն ունի նաև ամերիկացի ռեփեր Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմը։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2011 թվականին, իսկ 2012 թվականին ընդգրկվել է Մշին Գան Քելլիի «Half Naked & Almost Famous» մինի ալբոմում և «Lace Up» ստուդիական ալբոմում ։ Երգը գրվել է Մշին Գան Քելլիի, Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի, Southside-ի, Ջարետ Մայնսի և Դի Անդրե Լանգֆորդի կողմից։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի նոյեմբերին ։
Ռեմիքս
Երգի պաշտոնական ռեմիքսը ներկայացվել է 2012 թվականի մարտի 13-ին ։ Ռեմիքս տարբերակում Վակա Ֆլոկայի փոխարեն իրենց մասնակցությունն ունեն ռեփերներ Թու Չեյնսը, Ֆրենչ Մոնտանան, Միք Միլը, Mystikal-ը և Յո Գոտին ։ Ռեմիքսի համար նույնպես նկարահանվել է տեսահոլովակ, որի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի ապրիլի 26-ին ։
Օլմո Ջենտիլե
Օլմո Ջենտիլե (Olmo Gentile), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 95 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։
Օլմո Ջենտիլեն սահմանակից է Պերլետոյին, Ռոկավերանոյին, Սան Ջորջո Սկարամպիին և Սերոլեին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Օլեգ Օստապենկո
Օլեգ Օլեգովիչ Օստապենկո (Олег Олегович Остапенко, ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Հայրը՝ Օլեգ Օստապենկոն, նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ է։
Կենսագրություն
Եղել է Վիննիցայի «Նիվայի» դպրոցի սան, որտեղ նրա մարզիչներն էին Նիկոլայ Զագորույկոն և Ալեքսանդր Դուսանյուկը ։ Խաղացել է Ուկրաինայի մանկապատանեկան ֆուտբոլային լիգայում, որտեղ անցկացրել է ավելի քան 50 խաղ։
2014 թվականի ամռանը դարձել է Պոլտավի «Վորսկլա» ակումբի խաղացող։ Սկզբում խաղացել է Ուկրաինայի պատանեկան և երիտասարդական առաջնություններում ։ 2017 թվականի ապրիլի 15-ին Ուկրաինայի առաջնությունում առաջին անգամ հանդես է եկել Լվովի «Կարպատի» ակումբի դեմ խաղում (0:0)։ 62-րդ րոպեին Օստապենկոն խաղադաշտ է մտել վնասվածք ստացած Ալեքսանդր Չիժովի փոխարեն ։
2017 թվականի մարտին Ուկրաինայի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ալեքսանդր Գոլովկոն Օստապենկոյին կանչել է ընկերական խաղերի Եվրոպայի 2019 թվականի առաջնության որակավորման նախապատրաստման շրջանակներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վորսկլայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մետալուրգ Զապորոժիեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Ալեն Դրուրի
Ալեն Սթյուարթ Դրուրի (Allen Stuart Drury, ), 20-րդ դարի ամերիկացի արձակագիր, վիպասան։ 1959 թվականին նրա հրատարակած «Խորհուրդ և համաձայնություն» («Advise and Consent») վեպը հոջորդ տարում Պուլիտցերյան մրցանակի է արժանացել «Գեղարվեստական արձակ» անվանակարգում   ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1918 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, Հյուստոնում (Տեխաս նահանգ), Ամերիկայում՝ Մասաչուսեթսի ծովածոցի գաղութում վերաբնակված առաջին եվրոպացիներից մեկի՝ Հյու Դրուրիի հետնորդ, ապահովագրական գործակալ Ալդեն Մոնթեյտ Դրուրիի (Alden Monteith Drury, 1895-1975) և կալիֆոռնիական «Ծնող - ուսուցիչ» ընկերակցության օրենսդրական ներկայացուցիչ Ֆլորա Ալենի (Flora Allen, 1894-1973 ) ընտանիքում։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել Կալիֆոռնիայի նահանգի Փորթերվիլ քաղաքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է Սթենֆորդի համալսարանում, որն ավարտել է 1939 թվականին, «ժուռնալիստ, արվեստների բակալավր» որակավորմամբ (հետագայում՝ 1990-ական թվականներին սթենֆորդյան իր տարիների մասին գրել է երեք վեպ՝ Toward What Bright Glory?, Into What Far Harbor? և Public Men վեպերը)։
Համալսարանն ավարտելուց հետո Դրուրին աշխատել է որպես ժուռնալիստ, արժանացել Sigma Delta Chi մրցանակի ։ 1943 թվականի հուլիսի 25-ին կամավոր մեկնել է բանակ, ծառայել որպես հետևակի շարքային, բայց գերմանացի ֆաշիստների դեմ մարտական գործողությունների չի մասնակցել, մեջքին առաջացած վերքի պատճառով 1943 թվականի վերջին զորացրվել է և կարճ ժամանակ անց դարձյալ անցել ժուռնալիստական աշխատանքի. դարձել է UPI (United Press International) գործակալության թղթակիցը ամերիկյան Սենատում։ Այդ աշխատանքը լայն հնարավորություններ էր բացում նրա ստեղծագործական մտահղացումների իրականացման, կարողությունների իրացման համար։ 1954-ից 1959 թվականներին աշխատել է նաև որպես The New York Times-ի թղթակից։ 1959 թվականին լույս է ընծայել իր գեղարվեստական երախայրիքը՝ «Խորհուրդ և համաձայնություն» վեպը, որը 1960 թվականին արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի՝ ճանաչվելով որպես տարվա լավագույն վեպ։ Դրանից երկու տարի անց՝ 1962 թվականին կինոռեժիսոր Օտտո Պրեմինգերը այդ վեպի հիման վրա նկարահանել է «Փոթորիկ Վաշինգտոնի վրա» գեղարվեստական կինոնկարը՝ անվանի դերասաններ Հենրի Ֆոնդայի, Չարլզ Լաֆթոնի, Դոն Մարեյի մասնակցությամբ։ Ինչպես և վեպը, կինոնկարը նույնպես չափազանց հետաքրքիր ձևով ներկայացնում է ամերիկյան Սենատի քաղաքական կյանքի, անցուդարձի լարված, ուշագրավ պահեր ։
Հաջորդած տարիներին Դրուրին բազում գրքեր է գրել, այդ թվում՝ A Shade of Difference (1962), Senate Journal, 1943-1945 (1963), Capable of Honor (1966), Preserve and Protect (1968), The Throne of Saturn (1971 ), The Promise of Joy (1975), Anna Hastings (1977), The Hill of Summer (1981), A Thing of State (1995) վեպերը։ Մահից մի քանի շաբաթ առաջ նա ավարտի է հասցրել է իր վերջին գիրքը՝ «Հանրային մարդիկ» (Public Men, 1998) վեպը։ Դրուրին հեղինակել է նաև ոչ գեղարվեստական՝ հրապակագրական աշխատություններ, որոնցից հիշարժան է հատկապես «Չափազանց տարօրինակ հասարակություն» («A Very Strange Society», 1967) գիրքը, որտեղ ներկայացրել է կյանքը Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, ապարտհեյդի ժամանակներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ
Ֆարախ Ալիևա
Ֆարախ Շիրմամեդ կըզը Ալիևա (Fərəh Şirməmməd qızı Əliyeva, ), ԱՀ նախագահի աշխատակազմի մարդասիրական քաղաքականության վարչության պետ, Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանի նախկին ռեկտոր (2014-2018), Արվեստագիտության դոկտոր, ԱՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2017) , պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ֆարախ Ալիևան ծնվել է 1961 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Բաքվում։ Ավարտել է Ադրբեջանի պետական ​​կոնսերվատորիան 1984 թվականին։ Այդ տարվանից աշխատել և դասավանդել է այս համալսարանում, եղել է Բաքվի երաժշտական ​​ակադեմիայի գիտական ​​քարտուղար, առաջադեմ դասընթացների ֆակուլտետի դեկան։ 1986-1991 թվականներին ստացել է հետդիպլոմային կրթությունը։ 1994-2006 թվականներին աշխատել է Բաքվի երաժշտական ​​ակադեմիայում որպես գիտական ​​քարտուղար ։
1994 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիան և ստացել է Արվեստի թեկնածուի գիտական ​​կոչում։ 1995 թվականից դոցենտ է, իսկ 2005 թվականից ՝ պրոֆեսոր։ Ֆարահ Ալիևան նաև Կրթության նախարարության գիտամեթոդական խորհրդի երաժշտագիտության և արվեստի բաժնի անդամ և գիտական ​​քարտուղար է։ Նա Ադրբեջանի Կոմպոզիտորների միության անդամ է։ Հեղինակ է գիտական ​​մենագրությունների, դասագրքերի, բազմաթիվ գիտական ​​հոդվածների։
Լույս են տեսել նրա հոդվածները Ու.Հաջիբեկլիի, Ա.Զեյնալլու, Գ.Գարաևի, Ֆ.Ամիրովի, Ա.Ալիզադեի, Ֆ.Գարաևի, Ֆ.Ալիզադեի, Ս.Ալասգարովի, Ջ. Ջահանգիրովի, Տ.Գուլիևի և այլ կոմպոզիտորների մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Նոր Ադրբեջան կուսակցության անդամներ
Գարի վայրի երկշարք
Գարի վայրի երկշարք, հացազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է, որը հանդիպում է Իջևանի, Երևանի և Մեղրու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Կապված տարածքների ինտենսիվ յուրացման և արածեցման հետ՝ տեսակին սպառնում է բնակության շրջանների կրճատում։ Քանի որ տեսակի տարածման շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվում է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես հազվագյուտ տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Հացազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Բուխենբերգ
Բուխենբերգ  (Buchenberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վերին Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 11 3945 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 58.11 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 80 117։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կոնսուալիաներ
Կոնսուալիաներ (Consuales Ludi, Consualia), Հին Հռոմում տոնակատարություններ Կոնս աստծու պատվին։
Ավանդության համաձայն տոնը սկզբնավորել է Հռոմուլոսը, որը իբր գտել է աստծու զոհասեղանը երկրի վրա։ Հենց այս ժամանակ էլ հռոմեացիները փախցրին սաբինուհիներին ։ Տոնակատարությունները սկսվում էին ամեն տարի օգոստոսի 21-ին, կրկեսում, աստծու զոհասեղանի բացմամբ և մարտակառքերի մրցությունով ։ Տոների ժամանակ ձիերն ու այլ քարշային կենդանիները չէին օգտագործվում, այլ զարդարվում էին տարբեր փայլփլուն իրերով և ծաղիկներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի տոներ Կատեգորիա:Օգոստոսի տոներ
Խվոշչևատկա
Խվոշչևատկա (Хвощеватка), գյուղ Ռուսաստանի, Վորոնեժի մարզի Ռոմոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 275 մարդ։
Օտարերկրյա քաղաքացի
Օտարերկրյա քաղաքացի է համարվում այն ֆիզիկական անձը, որի քաղաքացիությունը չի համընկնում այն երկրին, որտեղ նա գտնվում է։
Օտարերկացիների նկատմամբ կարող է տարածվել ազգային ռեժիմը (երբ նրանք օգտվում են նույն իրավունքներից, ինչ պետության քաղաքացիները), ամենամեծ առավելությունների ռեժիմը (երբ բոլոր օտարերկրացիներին, առանց խտրականության, տրվում են հավասար իրավունքներ) կամ հատուկ ռեժիմը (երբ նրանք օգտվում են միայն որոշակիորեն սահմանված իրավունքներից)։
Որևէ երկրում օտարերկրացիների իրավական ռեժիմը կարգավորող հիմնական ակտերն են տվյալ երկրի սահմանադրությունը, օտարերկրացիների իրավական դրության մասին օրենքները, ինչպես նաև կնքված միջազգային համաձայնագրերը։ Օտարերկրացիների նկատմամբ կարող են սահմանվել պատասխան սահմանափակումներ, եթե նրանց երկրներում սահմանափակումներ են սահմանված հյուրընկալող երկրի քաղաքացիների նկատմամբ։
Ըստ Հայաստանի օտարերկրյա քաղաքացիների մասին օրենքի օտարերկրյա քաղաքացիներ են համարվում նաև քաղաքացիություն չունեցող անձինք։
Սահմանում օրենքում
«օտարերկրացիներ» հասկացության մեջ ներառվում են Հայաստանի քաղաքացի չհամարվող այն անձինք, որոնք ունեն այլ պետության քաղաքացիություն (օտարերկրյա քաղաքացիներ) կամ չունեն որևէ պետության քաղաքացիություն (քաղաքացիություն չունեցող անձինք)։»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Միգրացիոն իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքացիություն Կատեգորիա:Մարդկանց իրավական կատեգորիաներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք
Մարկ Ռոթկոյի անվան արվեստի կենտրոն
Մարկ Ռոթկոյի անվան արվեստի կենտրոն (պաշտոնապես Մարկ Ռոթկոյի անվան Դաուգվպիլյան արվեստի կենտրոն լատին․՝ Daugavpils Marka Rotko mākslas centrs) Ժամանակակից արվեստի և մշակույթի բազմաֆունկցիոնալ կենտրոն, որը գտնվում է Դաուգավպիլսում։
Այն բացվել է 2013 թվականի ապրիլի 24-ին, Դինամուրգ ամրոցի «Արսենալ» շենքում։ Մարկ Ռոտկոյի անվան արվեստի կենտրոնը Արևելյան Եվրոպայի միակ տեղն է, որտեղ կա Մարկ Ռոթկոյի ստեղծագործությունների մշտական ցուցադրություն ։
Արվեստի կենտրոնի պատմություն
2007 թվականին Դաուգավպիլսի քաղաքային խորհուրդը հաստատում է նրանց՝ արվեստի կենտրոն ստեղծելու հայեցակարգը։ Նախագծի իրականացումն սկսվել է 2011 թվականի մայիսին, իսկ վերակառուցման աշխատանքներն ավարտվել են 2012 թվականի դեկտեմբերին։ Շինարարական աշխատանքների ընթացքում առավելագույնս պահպանվել են պատմական շենքը և հրապարակը, ինչպես նաև «Արսենալ» շենքի կառուցվածքը։ Նախագիծը կազմել է «Արհիս» ընկերությունը։
2012 թվականի փետրվարի 1-ին կենտրոնի տնօրեն է նշանակվել Ալեքսեյ Բուրոնովը։ Այն բացվել է 2013 թվականի ապրիլի 24-ին ։
Հավաքածուներ
Քրիստոֆեր Ռոթկոն և Քեյթ Ռոթկո-Պրայզելը հավաքածուի համար ներկայացնում են իրենց հոր 6 նկարները։ Հետագայում հավաքածուն թարմացվում է յուրաքանչյուր 3 տարին մեկ։ Արվեստի կենտրոնում ներկայացվում են Լատվիայի և այլ երկրների նկարիչների հավաքածուները։
Այցելուներ
2013 թվականի օգոստոս ամսին կենտրոն է այցելել 74 339 մարդ ։
2016 թվականին կենտրոն է այցելել 102 997 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի թանգարաններ Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Լատվիայում Կատեգորիա:2013 հիմնադրված թանգարաններ
Հայերը Մալայզիայում
Հարավ-Արևելյան Ասիայում հայերը բնակություն են հաստատել դեռևս 16-17-րդ դարերից։ Օտար հողում հաստատվելով և հայ համայնքներ ձևավորելով, ինչպես այօրվա տեղաբնակ հայերի, այնպես էլ ժամանակի հայերի համար կյանքի առաջնային նպատակ է եղել պահպանել սեփական լեզուն, հավատքը և մշակույթը։
Հնում հայերը Մալայզիա են եկել հիմնականում Հնդկաստանից և Հին Ջուղայից ու արմատավորվել են Մալակկա թերակղզում։ Նրանք հաստատվել են Պենանգ նահանգի Ջորջթաուն քաղաքում և շատ կարճ ժամանակում վճռորոշ դեր են ունեցել նահանգի տնտեսական, մշակութային և ճարտարապետական ձևավորման պատմության մեջ։
1669 թ Մալակկա թերակղզում բնակվել է 240 հայ, որից 150-ը՝ բուն Մալազիայում, իսկ 90-ը՝ Սինգապուրում։
1897 թվականին Մալազիայում բնակվել է շուրջ 500 հայ, որոնք կենտրոնացած էին Մալակկա թերակղզու Կուալա Լումպուր, Ջորջթաուն և Մալակկա քաղաքներում։ Ներկայում Մալայզիայում բնակվող փոքրաթիվ հայերը (շուրջ 50 մարդ) կենտրոնացած են հիմնականում Կուալա Լումպուրում։
Կատեգորիա:Մալայզիայի ազգեր մ մ
Էդդա Մուսոլինի
Էդդա Մուսոլինի (Edda Mussolini, ամուսնական ազգանունը՝ Չիանո Ciano, ), իտալացի քաղաքական գործիչ Բենիտո Մուսոլինիի ավագ դուստրը, Էդդայի ամուսինը՝ Գալիեացցո Չիանոն, Մուսոլինիի կառավարման տարիներին եղել է արտաքին գործերի նախարար ։
Կենսագրություն
Էդդան ծնվել է Ֆորլիում, Բենիտո Մուսոլինիի և Ռակալե Մուսոլինիի ամուսնություից, որոնք ամուսնացել են Էդդայի ծնվելուց  հինգ տարի անց։
1922 թվականին նրա հայրը դարձել է Իտալիայի վարչապետ։ 1925 թվականին Էդդան իր մոր և եղբոր հետ տեղափոխվել Կարպենիա, իսկ չորս տարի անց՝ Հռոմ, որտեղ ապրում էր հայրը։ Դեռ մանկուց Էդդան աչքի է ընկել համառ ու անկախ բնավորությամբ ։
1930 թվականին Էդդան ամուսնացել է Մուսոլինիի կողմնակից Գալիեացցո Չանոյի հետ, որը հետագայում նշանակվել է Շանհայի հյուպատոս։ Էդդան Շանհայում ապրել է ամուսնու հետ և 1931 թվականի հոկտեմբերի 1-ին որդի է ունեցել։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1941-1943 թվականներին եղել է Կարմիր խաչի գթության քույր։
Իտալիայի բանակի մի շարք ծանր պարտություններից և Իտալիայի տարածքում դաշնակիցների վայրէջքից հետո ներքին ընդդիմությունը նախկին արտգործնախարար Դինո Գրանդիի գլխավորությամբ Մուսոլինիին տապալելու ծրագիր է մշակել, որին միացել է Էդդայի ամուսին Գալիեացցո Չիանոն, որը 1943 թվականի հուլիսի 25-ին Ֆաշիստական Մեծ խորհրդի նիստում պահանջել է հեռացնել Մուսոլինիին՝ իր աներոջը։ Որոշ ժամանակ անց Մուսոլինին գերմանացիների կողմից ազատ է արձակվել և Հյուսիսային Իտալիայում հիմնադրել մարիոնետային Սալոյի Հանրապետությունը։ Այդ ընթացքում Չիանոն միացել է աներոջը։
Էդդան ամուսնու համար փորձել է ապաստան գտնել արտասահմանում, սակայն ամուսնու ընկերները հրաժարվել են օգնել նրան։ Այդ ամենից հետո Չիանոն փախել է Գերմանիա, սակայն գերմանացիները ձերբակալել են նրան և հանձնել Վերոնա քաղաքի Իտալիայի Սոցիալական Հանրապետության իշխանություններին։ Նրա գործունեությունը համարվել է դավաճանություն և նա 1944 թվականի հունվարի 11-ին ենթարկվել է մահապատժի։
Պատերազմից հետո
Էդդան ամուսնու մահապատժից հետո փախել է Շվեյցարիա և ընդունել այնտեղ գյուղացի կնոջ կերպարանք։ Նա իր հետ վերցրել է Չիանոյի օրագրերը պատերազմի մասին, և այն հանձնել ամերիկացիներին։
Նրա ինքնակենսագրականը՝ «Իմ կյանքը» վերնագրով հրապարակվել է 1975 թվականին։
Էդդան մահացել է Հռոմում՝ 1995 թվականին։
Հիշատակում
1939 թվականի հունիսին իտալական զորքերը Ալբանիա ներխուժելլուց հետո Սարանդա քաղաքն քաղաքը վերանվանել են նրա պատվին՝ Պորտո-Էդդա (Porto Edda)։
Ըստ Թայմ ամսագրի՝ ֆաշիստական Գերմանիայի պարագլուխ Հերման Գյորինգը դստերը նրա անունով է անվանել՝ Էդդա ։
Էդդայի կյանքի մասին նկարահանվել է մի քանի ֆիլմ, այդ թվում Սյուզան Սարանդոնի մասնակցությամբ՝ «Մուսոլինին և ես»։
2011 թվականին իտալացի կինոգործիչները նկարահանել են «Էդդա Չիանոն և կոմունիստը» գեղարվեստական ֆիլմը ("Edda Ciano e il comunista") ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Գիյոմ Անտուան Օլիվիե
Գիյոմ Անտուան Օլիվիե (Guillaume-Antoine Olivier), ), ֆրանսիացի ճանապարհորդ, միջատաբան և բուսաբան։
Կյանքը
Գիյոմ Անտուան Օլիվիեն ծնվել է 1756 թվականի հունվարի 19-ին Ֆրանսիայի Տուլոն քաղաքում։ Նրա հայրը բժիշկ էր, և նա էլ բժշկություն է սովորել Մոնպելիեում, որտեղ ընկերական ջերմ հարաբերություններ է հաստատել բուսաբան Պիեռ Մարի Օգյուստ Բրուսինեի հետ, որը դառնալու էր Փարիզի Գյուղատնտեսական միության քարտուղար։ Գիյոմը ցանկանում էր միանալ մայրաքաղաքի իր բարեկամին, սակայն հայրը հրաժարվեց այդ նպատակի համար նրան միջոցներ տրամադրելուց։ 1783 թվականին, Տուլոնում բժշկություն սովորելուց հետո, պետական ծառայող Լուի Բենին Ֆրանսուա Բերթիե դը Սովինյին նրան հանձնարարեց վիճակագրական տվյալներ տրամադրել իր գավառի վերաբերյալ։ Դժբախտաբար նրա այս աշխատանքը գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացավ Բաստիլի գրավման ժամանակ 1789 թվականի հուլիսին, երբ սպանվեց նաև Սովինյին։ Ստեղծված իրավիճակը Օլիվիեին հնարավորություն տվեց Բրուսինեի հետ մնալ Փարիզում։
Համագործակցելով բժիշկ-կենդանաբան Ժան Բատիստ Բրուգիերի և Ժան Բատիստ Լամարկի հետ, նա 1792 թվականին հիմնել է «Բնական պատմություն» ամսագիրը (Journal d'Histoire Naturelle)։ Այնուհետև թղթակցել է 6-ամյա գիտական հանդեսին որպես բնագետ՝ Բրուգիերի հետ ճանապարհորդելով Փոքր Ասիայում, Պարսկաստանում, Եգիպտոսում, Կիպրոսում և Կերկիրայում։ Այս արշավանքի նպատակը սկզբնապես բնական պատմության համար նյութեր հավաքելն էր, սակայն շուտով ստացավ քաղաքական բնույթ։ Երբ նրանք Ստամբուլ հասան, Ֆրանսիայի դեսպանը հեռացվել էր պաշտոնից, և մինչ կստացվեին հետագա գործունեության մասին հրահանգները, զույգը բույսերի ու կենդանիների մասին տեղեկություններ էր հավաքում Թուրքիայում, Հունաստանում և Եգիպտոսում։ Շուտով նշանակվեց նոր դեսպանը, որն իր հետ հանձնարարական էր բերել Գիյոմին ու Բրուգիերին. նրանք պետք է աջակցեին ֆրանս-պարսկական դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու գործին, ուստի ուղևորվեցին նախ Բաղդադ, Քերմանշահ, ապա Թեհրան։
Ստեղծագործությունները
Գիյոմ Անտուան Օլիվիեն 1789-1808 թվականների ընթացքում հեղինակել է «Միջատաբանություն կամ բզեզների բնական պատմություն» 6 հատորանոց աշխատությունը (Entomologie ou histoire naturelle des insectes coléoptères)։ Իսկ դեպի Փոքր Ասիա կատարած ուղևորության ընթացքում Գիյոմ Անտուան Օլիվիեն գրի է առել իր տպավորություններն ու նկատառումները, որոնց հիման վրա գրել է «Ճանապարհորդություն դեպի Օսմանյան կայսրություն, Եգիպտոս և Պարսկաստան» եռահատոր գիրքը, որտեղ տեղեկություններ կան նաև Թուրքիայում ապրող հայերի մասին։ Ըստ նրա հաղորդած տեղեկությունների, հայերը Օսմանյան կայսրությունում ամենամեծ առևտուր կատարողներն են, որոնք ճանապարհորդում են Ասիայում և Հնդկաստանում։ Նրա դիտարկմամբ, հայերը խիստ են իրենց վարքուբարքի մեջ, ճշտությամբ պահում են իրենց հավատի պատվիրանները, անգետ են և նախապաշարված, և նրանց պակասում է միայն կրթությունը և մի տերություն, որ այնքան ճնշող չլիներ, որքան թուրքականը, ավելի արդար լիներ, որպեսզի հայերը վերին աստիճանի հարգելի ժողովուրդ դառնային։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կենդանաբաններ Կատեգորիա:Միջատաբաններ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
(5629) Կուվանա
(5629) Կուվանա (Kuwana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի փետրվարի 20-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Օկուտամայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,049751 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8126 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2869 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1945,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185058 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Հիոկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շուջի Հայակավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գվինեա Բիսաուի դրոշ
Գվինեա-Բիսաուի դրոշը Գվինեա-Բիսաուի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Գվինեա-Բիսաուի Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կանաչ, սև, դեղին, կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1973 թվականին։
Կատեգորիա:Գվինեա Բիսաուի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1973 դրոշներ
Սակմարա (գյուղ, Սակմարսկի շրջան)
Սակմարա (Сакмара), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Սակմարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5000 մարդ։