cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լոուրենս Ֆիշբորն
Կենսագրություն
Տասնչորս տարեկան հասակում,երբ դեռևս սովորում էր դերասանակն դպրոցում, ստելով իր տարիքի մասին, նկարա-հանվում է Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի «Ապոկալիպսիսը հիմա» ֆիլմում, որի նկարահանումների ժամանակ ընկերացել է Դենիս Հոպպերի հետ։ Արդյունքում Լոուրենսը նկարահանվել է նաև «Մարտական ձկնիկ», ««Քոթթոն» ակումբ», «Քարերի այգիներ» Կոպպոլայի 3 ֆիլմերում։ «Հարևան տղաները» ֆիլմում նրա ունեցած հոր դերի մասին, ով փորձում էր որդուն պաշտպանել փողոցային բռնությունից, քննադատները արձագանքել են հաճույքով։ Դա նրան հնարավորություն տվեց դասվել Հոլիվուդի ամենալավ դերասանների շարքերին։
1995 թվականին Ֆիշբերնը զարմացրել է քննադաըներին ու հանդիսատեսին, հայտնվելով «Օթթելո» էկրանավորման մեջ, որտեղ խաղում էր գլխավոր դերը։ Ամերիկյան ֆիլմում դա առաջին դեպքն էր, երբ Օթելլոյին դերակատարում էր սևամորթ դերասան։ Այդ նույն տարում տեղի ունեցավ նրա դեբյուտը որպես թատերական ռեժիսոր և դրամատուրգ, որտեղ նա հանրությանը ներկայացրեց «Ռիֆֆ-Ռաֆֆ» (Riff-Raff) դրաման, որը պատմում էր աֆրոամերիկացու և սպիտակամորթ թմրամոլի հարաբերությունների մասին։
Նկարահանվելով «Մատրիցա» տրիլոգիայում, Մորֆեուսի դերում, Ֆիշբորնը հասնում է համաշխարհային հռչակի։ Ավլի ուշ նա հանդես է եկել որպես պրոդյուսեր. նկարահանել է հեղինակային «Կյանքում մեկ անգամ» (Once in the Life) ֆիլմը։ Դերասանուհի Հայնա Օ. Մոսսի հետ ունեցած առաջին ամուսնությունից ունի երկու երեխա. որդին` Լենգստոնւ (1987) և աղջիկը` Մոնտանան (1991)։ 2002 թվականի սեպտեմբերին նա ամուսնացել է դերասանուհի Ջինա Թորեսի հետ, իսկ 2007 թվականի հունիսին ծնվել է նրանց աղջիկ Դելայլան (Delilah) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Անտոնի Օսենդովսկի
Անտոնի Ֆերդինանդ Օսենդովսկի (Ferdynand Antoni (Antoni Ferdynand) Ossendowski, Անտոն Մարտինովիչ Օսենդովսկի (Анто́н Марты́нович Оссендо́вский, 27 մայիսի, 1878, Լյուցին (ներկայում՝ Լուձա, Լատվիա), Վիտեբսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 3 հունվարի, 1945, Ժուլվին (ներկայում՝ Բրվինուվ գվինայում, Պրուշկուվի գավառ, Մազովեցյան վոևոդություն), Գեներալ-նահանգապետություն), լեհ և ռուս ճանապարհորդ, լրագրող, գրականագետ և հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Անտոնի Օսենդովսկին ծնվել է 1878 թվականի մայիսի 27-ին Լյուցինում (ներկայում՝ Լուձա)։ Սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում, ապա կրթությունը շարունակել է Փարիզում՝ Սորբոնի համալսարանում։ Եղել է Տոմսկի տեխնիկական ինստիտուտի լաբորանտ։ Որպես ինժեներ աշխատել է Սիբիրում ու Հեռավոր Արևելքում։ Գրել է գեղարվեստական ստեղծագործություններ ռուսերենով։
Անտոնի Օսենդովսկին մասնակցել է 1905 թվականի հեղափոխությանը, մինչև 1907 թվականը գտնվել է կալանքի տակ։ 1907 թվականին Օսենդովսկու «Ռուսական Հեռավոր Արևելքի արդյունահանվող ածուխները և ածխածնային մյուս միացությունները նրանց քիմիական կառուցվածքի տեսանկյունից» դարձել է Ֆյոդոր Բուսեի անվան առաջին մրցանակի առաջին դափնեկիրը։
Իր առաջին գրական երկերը Անտոնի Օսենդովսկին գրել է ռուսերեն. դրանք մեծ մասամբ եղել են արկածային ու ֆանտաստիկ ժանրերի ստեղծագործություններ։ Օսենդովոկսուն հաջողվել է կանխատեսել գիտական ֆանտաստիկայի մի շարք տարածված երևույթներ. «Առագաստանավ „Սարսափ“» (1913) պատմվածքի հերոսը «խելագար գիտնական» է, ով կատարել է հանճարեղ հայտնագործություն, որ կարող է և՛ երջանկացնել, և՛ կործանել մարդկությանը։ Իսկ «Գալիք պայքար» (1914) վիպավում հեղինակը Ռուսաստանում առաջին անգամ բողոքել է աշխատողներին արդյունաբերության հավելուկի վերածելու դեմ։ «Ապստամբած ու հաղթած կանայք» (1915) վիպակում պատկերված է կանանց հեղափոխությունը, որ նպատակ ունի փրկել մարդկությունը, ընդ որում՝ ընտրվել են «ուժեղ սեռի» դեմ պայքարի այն նույն մեթոդները, որ նկարագրված են Արիստոփանեսի «Լիսիստրատե» կատակերգության մեջ, սակայն ամեն ինչ ներկայացված է առանց հումորի։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օսենդովսկին գլխավորել է Բորիս Սուվորինի «Երեկոյան ժամանակ» թերթի արտասահմանյան բաժինը, շատ է գրել Ռուսաստանում գերմանական ընկերությունների ծավալած քայքայիչ գործունեության վերաբերյալ և նույնիսկ Սուվորինի հետ միասին կազմել է «Ռազմաքաղաքական տարրը գերմանական որևտրային-արդյունաբերական ծրագրում և պայքարը դրա դեմ» զեկուցագիր, որում, սակայն, իրական ու օգտակար տեղեկությունները, ինչպես պարզվել է, քիչ է եղել ։
Անտոնի Օսենդովսկին համարվում է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ստեղծված և որպես «Սիսոնի փաստաթղթեր» հայտնի այն կեղծ փաստաթղթերի հեղինակը, որոնց համար օգտագործվել էին որբևէ գոյություն չունեցած հիմնարկությունների կեղծ բլանկներ ։
Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին պետական ծառայություն է կատարել ադմիրալ Ալեքսանդր Կոլչակի Ռուսական կառավարությունում (հակառակ տարածված կարծիքի՝ նա երբեք չի եղել ֆինանսների նախարար)։ 1921 թվականին կատարել է գեներալ-լեյտենանտ բարոն Ունգերնի հանձնարարությունները։
1922 թվականին Անտոնի Օսենդովսկին վերադարձել է Լեհաստան։ Նա համաշխարհային ճանաչման է արժանացել Սիբիրում ու Մոնղոլիայում ծավալված քաղաքացիական պատերազմին նվիրված «Եվ գազանները, և մարդիկ, և աստվածերը» (անգլերեն) գրքի շնորհիվ։ Լեհերենով գրել է գիրք Լենինի մասին («Լենինը՝ անաստվածների աստվածը») և մի շարք վեպեր լեհական պատմության մասին։ Մասնակցել է Լեհաստանում սկիզբ առած Դիմադրության շարժմանը։
Անտոնի Օսենդովսկին մահացել է բնական մահով 1945 թվականի հունվարի 3-ին՝ ռուսների կողմից Վարշավան ազատագրելուց կարճ ժամանակ առաջ։ Օսենդովսկու՝ որպես հայտնի «հակախորհրդային անձի» տանը խուզարկություն է անցկացվել խորհրդային իշխանությունների կողմից, իսկ նրա մարմինը հանվել է գերեզմանից՝ ինքնությունը ճշտելու համար, քանի որ կասկածներ կային, թե նա կարող է թաքնված լինել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Լեհ լրագրողներ Կատեգորիա:Լեհ գրականագետներ Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ
Դիմիտրի Ռոստովցու եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Նախապատմություն
Դիմիտրի Ռոստովցու եկեղեցին այդ սրբին նվիրված առաջին տաճարը չէ Դոնի Ռոստովում։ 1751 թվականին քաղաքում կառուցվել է մատուռ, որը 1761 թվականին, Վորոնեժի և Ելեցի եպիսկոպոս Կիրիլի օրհնությամբ և սուրբ Դիմիտրի Սոմովի ամրոցի պարետ գեներալ-մայորի համաձայնությամբ, ստացել է եկեղեցու կարգավիճակ։ Սակայն 1786 թվականին այս եկեղեցին խիստ խարխլվեց, և այդ պատճառով տեղական իշխանությունները որոշեցին այն փակել։ 1796 թվականին Դիմիտրիի եկեղեցին քանդվեց, իսկ նրա պիտանի շինանյութից Աստվածածնի եկեղեցուն կից կառուցվեց կողմնասեղան հանուն սուրբ Դիմիտրի Ռոստովցու ։
Պատմություն
Նոր ուղղափառ ծուխը Դոնի Ռոստով քաղաքում կազմավորվել է մոտավորապես 2000 թվականին։ 2000 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Ռոստովի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնը (Դոլգանով) դրեց Դիմիտրի Ռոստովցու ապագա տաճարի հիմքի առաջին քարը։ Տաճարը կառուցվել է մոտավորապես ութ տարի։ 2001 թվականին հուլիսին կառուցվող տաճարին կից հիմնադրվել է ժամանակավոր ծխական համայնք ։
2004 թվականի սեպտեմբերի 17-ին արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնը կրկին այցելել է կառուցվող եկեղեցու վայրը և օծել է նրա գմբեթներն ու խաչերը։ Դրանից հետո տաճարի կառուցումն ավարտվել է, և այն սկսել է իր գործունեությունը, թեև փոքր շինարարական և դեկորացիոն աշխատանքները շարունակվել են մինչև 2008 թվականը։ Նույն 2004 թվականին տաճարին կից բացվել է եկեղեցական-ծխական դպրոց ։
Դիմիտրի Ռոստովցու եկեղեցուն կից գործում է նաև բարեգործական ճաշարան։ Տաճարի ղեկավարությունն ակտիվորեն համագործակցում է Ռոստովի գավառագիտության մարզային թանգարանի, ինչպես նաև տեղական զանգվածային լրատվության միջոցների հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:2000 հիմնադրումներ
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Ռոբերտ Էդվարդ Լի (Robert Edward Lee, ), ամերիկացի ռազմական գործիչ, Ամերիկայի դաշնային նահանգների բանակի գեներալ (1861 թվականի օգոստոսի 31-ից), Հյուսիսային Վիրջինիայի բանակի հրամանատար և Համադաշնային բանակի գլխավոր հրամանատար։ 19-րդ դարի ամերիկյան հայտնի ռազմական հրամանատարներից մեկը։
Լին եղել է ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիայի սաներից, դարձել է ինժեներական զորքերի սպա, մասնակցել է ամերիկա-մեքսիկական պատերազմին, վերահսկել է բերդերի կառուցումը և երկու տարի Վեսթ Փոյնթի ռազմական ակադեմիայում աշխատել է որպես տեսուչ։ Երբ սկսվել է քաղաքացիական պատերազմը, նա հեռացվել է ամերիկյան բանակից և կանգնել Ամերիկայի Համադաշնային նահանգների՝ Հարավի կողքին։ Վիրջինիայի նահանգապետը նրան նշանակել է նահանգի բանակի անձնակազմի պետ, ապա մի որոշ ժամանակ եղել է Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգների նախագահ Դևիս Ջեֆերսոնի ռազմական քարտուղարը։ Նախագահի վիրավորվելուց հետո նշանակվել է Հյուսիսային Վիրջինիայի բանակի հրամանատար։ Նման դժվար ժամանակներում ընդունելով այդ պաշտոնը՝ նա կարողացել է Հարավի համադաշնային բանակի հետ ջախջախել Հյուսիսի բանակի վերադաս ուժերին և կռիվը տեղափոխել թշնամու տարածք։ Լին երկու անգամ ղեկավարել է Հյուսիսի տարածք ներխուժման փորձը (Մերիլենդյան և Գեթիսբերգսկյան խմբեր), սակայն երկուսն էլ ապարդյուն են անցել։ 1864 և 1865 թվականներին նրան հաջողվել է մեծ հարված հասցնել հարձակվող բանակի գեներալ Գրանթին, ապա չկարողանալով նրան կանգնեցնել՝ ստիպված է եղել հանձնել Ռիչմոնդը և Փիթերսբերգը, իսկ հետո կապիտուլյացիայի ենթարկել ամբողջ բանակը Ապոմատոքսի մոտ։
Ծագում
1793 թվականի հունիսի 13-ին Հենրի Լին երկրորդ անգամ ամուսնանում է Աննա Հիլ Քարթերի հետ։ Նա սկվայր Չարլզ Քաթերի և Էնն Բաթլեր Մուրի դուստրն էր։ Աննան ու Հենրին ունենում են վեց երեխաներ, որոնցից չորրորդը լինում է Ռոբերտ Էդվարդ Լին։
Մանկություն
Ռոբերտ Էդվարդ Լին ծնվել է 1807 թվականի հունվարի 19-ին Ստրատֆորդ Հոլլ պլանտացիայում։ Այն ընդամենը մի քանի մղոն հեռավորության վրա էր գտնվում Ուեյքֆիլդ պլանտացիայից, որտեղ ծնվել է Ջորջ Վաշինգտոնը ։ Նրան կոչել են Ռոբերտ Էդվարդ՝ ի պատիվ մոր երկու եղբայրների՝ Ռոբերտ և Էդվարդ Քարթերների։ Լին ծնվել է այգու մոտ գտնվող գլխավոր հարկի արևելյան սենյակում։ Ըստ ընտանեկան ավանդության՝ այնտեղ են ժամանակին ծնվել Ռիչարդ Հենրի Լին և Ֆրենսիս Լին՝ հայտնի վիրջինցիներ, որոնք ստորագրել են Անկախության հռչակագիրը։
Ռոբերտն ընդամենը 16 ամսական էր, երբ նրա եղբյար Հենրին, չափահաս դառնալով, ստանձնել է պլանտացիայի ղեկավարի պաշտոնը, որից հետո Ռոբերտը և նրա ընտանիքը այդտեղ մնացել են հյուրի կարգավիճակով։ Ընտանեկան գործերը վատթարացել են, և նույնսիկ Հենրի Լի Ավագը փորձել է գնալ ծառայության Բրազիլիա, որպեսզի փախչի պարտատերերից, բայց դա նրա մոտ այդպես էլ չի հաջողվել։ Նա վաճառել է ամեն ինչ, ինչ կարող էր և 1809 թվականի ապրիլի 11-ին 5400 իսպանական դոլլար պարտքի համար բանտարկվել Ուեսթմորլենդ բանտում։ Բանտում էլ գրել է իր «Memoirs of the War in the Southern Department of the United States» աշխատության հիմնական մասը։ Շուտով նրան ազատ են արձակել, սակայն ընտանիքը ստիպված է եղել վաճառել Աննա Քարթերի հոր գույքը՝ տարրական կարիքները հոգալու համար։ Ընտանիքը հեռացել է պլանտացիայից և հաստատվել Ալեքսանդրիայում, որտեղ Հենրին գնել է մի փոքր տուն Քեմերոն սթրիթում՝ եպիսկոպոսական եկեղեցու մոտ, որն այժմ հայտնի է «Robert E. Lee Boyhood Home» անունով։
1812 թվականին սկսվել է անգլո-ամերիկյան պատերազմը։ 1814 թվականի օգոստոսին Անգլիայի տորմիղը արշավել է դեպի Պոտոմակ գետ՝ ոչնչացնելով միակ կանգուն բերդը և մոտեցել Ալեքսանդրիային։ Քաղաքը չի դիմադրել և օգոստոսի 28-ին քաղաքը հանձվել է բրիտանացիներին։
Պատերազմի ավարտին մայրը Ռոբերտին տվել է նախնական կրթության, որից հետո ուղարկել է Քարթերների ընտանիքի դպրոց։ Այդ ընտանիքը այնքան բազմանդամ է եղել, որ երկու դպրոցներ են բացել իրենց երեխաների համար. մեկը գտնվում էր Շիրլի պլանտացիայում, մյուսը՝ Իսթերն Վյու, Էլիզաբեթ Քարթերի տանը։ Հստակ հայտնի չէ, թե Ռոբերտը երբ է գնացել այդ դպրոց և ինչքան է այնտեղ մնացել։ 1816 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Քեմերոն Սթրիթի տնից Վաշինգտոն Սթրիթ։ Նույն տարում նրա եղբայրը՝ Ռոբերտ Չարլզը, գնացել է սովորելու Հարվարդում։ Շուտով Ռոբերտի հայրը գրել է Բարբադոսից, որ ինքը ցանկանում է վերադառնալ տուն։ Վերջիվերջո հասել է Սավաննա, սակայն 1818 թվականի մարտի 25-ին նա մահացել է սրտի կաթվածից։
Կոմանշոն
Կոմանշոն (Commenchon), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի (կանտոն) կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան (շրջան) շրջանը։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Մանկություն
Երբ հայրը մահացել է, Ռոբերտը 11 տարեկան էր։ Ընտանիքի ֆինանսական վիճակը փոքր-ինչ բարելավել էր, բայց Ռոբերտը ստիպված էր մոր և քրոջ մասին հոգ տանել։ 1820 թվականին նրան ուղարկել են սովորելու Ալեքսանդրիայի ուսումնարանում, որտեղ նա ստացել է դասական կրթություն, մասնավորապես տիրապետել է հունարենի և լատիներենի։ 1823 թվականին այստեղ ուսումը ավարտել էր և ցանկանում էր շարունակել հետագա ուսումը։ Մաթեմատիկայի հանդեպ սերը նրան դրդել է ընդունվել Վեսթ Փոյնթի ռազմական ակադեմիա, որը նա հետագայում համարում էր իր կյանքի ամենամեծ սխալը։ 1824 թվականի փետրվարի 7-ին Լիի ընտանիքի քարտուղար Ուիլյամ Ֆիցհյուն նամակ է գրել ռազմական քարտուղար Ջոն Քելհունին՝ խնդրելով ընդունել Լիին Վեսթ Փոյնթ ։
Կոմանշոն
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02207։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Կրթությունը ԱՄՆ ռազմական ակադեմիայում
1825 թվականի հունիսին գնացել Նյու Յորք, այնտեղից էլ ԱՄՆ-ի ռազմական ակադեմիա։ Ժամանումից մի քանի օր անց նա հանձնել է ընդունելության քննություններ։ Քննությունը եղել է բանավոր, բայց ոչ շատ դժվար։ Քննությունից անմիջապես հետո նա ուղարկվել է Քեմփ Ադամս, որն անվանակոչվել էր նախագահ Քուինսի Ադամսի պատվին, և այնտեղ մի քանի օր անց՝ հունիսի 28-ին, պաշտոնապես հայտարարել են այն անձանց ցուցակը, որոնք անցել են քննությունները ու ստացել կադետի աստիճան. նրանց մեջ էր նաև Ռոբերտը։ Մի քանի օր անց կադետներին տվել են նաև անձնական իրեր (հայելի, ածելի և այլն) և համազգեստ, իսկ հուլիսի 2-ին տեղի է ունեցել առաջին շքերթը, որին ներկա է եղել ֆրանսիական հեղափոխական գործիչ Լաֆայետը, որը հերթական անգամ այցելել էր Ամերիկա։
Կոմանշոն
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 191 մարդ։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Կրթությունը ԱՄՆ ռազմական ակադեմիայում
Ճամբարում արգելվում էր խմել, ծխել, խաղաթուղթ խաղալ և նույնիսկ կարդալ՝ համարելով, որ կարդալը զինվորականի համար այնքան էլ օգտակար չէ։ 1829 թվականին հանձնել է ավարտական քննությունները։ Վերջնական գնահատականներով նա գրավել է 2-րդ տեղը ամբողջ ակադեմիայում։ Հուլիսի 1-ին նա դարձել է երկրորդ լեյտենանտ ։
Ծառայությունը Կոկսպուր-Այլենդում և Մոնրո բերդում։ Ամուսնություն
Այս ժամանակներում նրա մայրը՝ Աննան, ապրում էր Ռևենսվորտի պլանտացիայում։ Վեսթ Փոյնթում ավարտական քննությունից հետո Ռոբերտը մի քանի ամսով վերադարձել է տուն, որտեղ էլ իմացել է, որ իր մայրը ծանր հիվանդ է։ Էդվարդը շատ օրեր է անցկացրել հիվանդ մոր մահճակալի մոտ, սակայն 1829 թվականի հուլիսի 26-ին Աննան մահացել է։ Նրան հուղարկավորել են Ռևենսվորտում, նրա գույքը ըստ նրա կտակի անցել է երեխաներին, իսկ որդիները առանձին ստացել են 3000-ական դոլար ։
Կոմանշոն
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 117 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 91-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,6 %)։ 91 աշխատունակ բնակիչներից 82-ը աշխատում էին (41 տղամարդ և 41 կին), անաշխատանք էին 9-ը (5 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 8-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Ծառայությունը Կոկսպուր-Այլենդում և Մոնրո բերդում։ Ամուսնություն
Օգոստոսի 1-ին կտակի հետ կապված բոլոր խնդիրներն արդեն լուծվել էին, երբ օգոստոսի 11-ին հրաման եկավ ռազմական ակադեմիայից։ Լեյտենանտ Լիին հրամայվել էր գնալ Կոքսպուր Այլենդ։ 1829 թվականի նոյոմբերի 1-ին ժամանել է Սավաննա և շուտով սկսել ինժեներական աշխատանքներ իրականացնել ճահճոտ Կոքսպուր Այլենդ կղզում, որտեղ էլ նախատեսվում էր մեծ բերդ կառուցել։
Լիին կղզում է մնացել ամբողջ ձմեռ, իսկ 1830 թվականի գարնանը աշխատանքները դադարեցվել են եղանակային պայմանների պատճառով։ Լին վերադարձել է Ռևենսվորտ և սկսել շատ հաճախ այցելել հարևան Արլինգթոն պլանտանցիա, որտեղ ապրում էր Մերի Էնն Ռենդոլֆ Կաստիսը՝ Ջորջ Վաշինգտոն Պարկ Կաստիսի դուստրը։ Մերիի հայրը դժգոհ էր այդ ացելություններից, չնայած որ անձնապես ոչինչ չուներ Ռոբերտի դեմ, սակայն գիտեր նրա ծանր ֆինանսական վիճակի մասին և չէր ցանականում, որ իր միակ աղջիկն ամուսնանա այնպիսի մարդու հետ, որը ոչինչ չունի՝ բացի լեյտենատի պաշտոնը։ Չնայած Լին գիտեր Մերիի հոր դիրքորոշումը, բայց կանգ չի առել։ Նա կրկին հաճախ է այցելել Մերիին ու նրան ուղեկցել Չեթեմ Մանոր ուղևորությունների ժամանակ։
Կոմանշոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Ծառայությունը Կոկսպուր-Այլենդում և Մոնրո բերդում։ Ամուսնություն
Նոյեմբերին Լին վերադարձել է Կոքսպուր Այլենդ։ 1831 թվականին աշխատանքները կրկին կասեցվել են, և Ռոբերտը տեղափոխվել է Մոնրո բերդ, որն արդեն կառուցվել էր, բայց բարելավման կարիք ուներ։ Ենթադրվում է, որ մինչև բերդ գալը, նա գնացել է Արլինգթոն, որտեղ առաջարկություն է արել Մերիին և դրական պատասխան ստացել։ Մերիի հայրը դժկամությամբ է տվել իր համաձայնությունը, իսկ հարսանիքը նշանակվել է հունիսի 30-ին Արլինգթոնում։ Հարսանիքից հետո Մերին և Լին այեցելել են Վաշինգտոն, Ալեքսանդրիա և Ռևենսֆորտ պլանտացիա ։
Ամուսնությունը խիստ մեծ ազդեցություն է թողել Լիի հետագա կյանքի վրա։ Մերին այնքան էլ կարգապահ չէր և տունը այնքան էլ լավ չէր կառավարում, բայց նա իր ամբողջ կյանքի ընթացքում սիրել է Լիին։ Այդ յուրահատուկ կինը այնքան էր խորասուզվել իր ամուսնու կյանքում, որ դարձել էր նրա մի մասնիկը՝ իր պարզ բնավորության ու մաքուր հոգու շնորհիվ։ Կյանքը Ռոբերտի հետ ստիպել է նրան ձեռք բերել ինքնատիրապետում, հատկապես այն տարիներին, երբ եղել է հիվանդ, և նաև այն ժամանակ, երբ ուժեղ կամքի շնորհիվ նա կարողացավ հաղթահարել բոլոր դժվարությունները ։
Էրիկ Հոբսբաում
Էրիկ Ջոն Էռնեստ Հոբսբաում (Eric John Ernest Hobsbawm, ), բրիտանացի պատմաբան-մարքսիստ, առավել հայտնի է «Հեռավոր 19-րդ դարի մասին» («Հեղափոխությունների դարաշրջան. Եվրոպա 1789-1848», «Կապիտալի դարաշրջան. Եվրոպա 1848-1875» և «Կայսրությունների դարաշրջան։ Եվրոպա 1875-1914») և «Կարճատև 21-րդ դարի մասին» («Ծայրահեղությունների դարաշրջան. կարճատև 20-րդ դար 1914-1991») աշխատանքներով, տեսաբան և ազգայնականության քննադատ։
Կենսագրություն
Սովորել է Վիեննայում, այնուհետև Բեռլինում գիմնազիայում (1931-1934), որտեղ գնացել էր քրոջ հետ ծնողների մահից հետո, և Լոնդոնում, որտեղ արտագաղթել է նացիստական Գերմանիային Ավստրիայի միացումից հետո, որտեղ էլ սովորել է Քեմբրիջի համալսարանի Թագավորական քոլեջում՝ պատմության և տնտեսագիտության ֆակուլտետներում։
Դեռ Գերմանիայում Հոբսբաումը հետաքրքրվել է մարքսիզմով։ Մեծ Բրիտանիայում ընդունվել է Կոմունիստական կուսակցություն, ընդգրկվել Մեծ Բրիտանիայի կոմունիստական կուսակցության Պատմական խմբի մեջ։
1947 թվականին Հոբսբաումը դարձել է Բիրբեկի՝ Լոնդոնի համալսարանի քոլեջի պատմության դասախոս, որտեղ ղեկավարել է տնտեսագիտական պատմության ամբիոնը՝ 1969 թվականից սկսած, 1984 թվականից՝ այդ համալսարանի տնտեսագիտության և սոցիալական պատմության պատվավոր պրոֆեսոր։ Դասախոսություններ կարդացել է արտասահմանյան մի շարք համալսարաններում։
Հոբսբաումը ճանապարհորդել է Միջերկրածովյան և Լատինական Ամերիկայի երկրներում։ 1957 թվականի Միջերկրածովյան ճանապարհորդության ընթացքում Հոբսբաումը ծանոթացել է արխիվային փաստաթղթերի հետ, հարցաքննել գյուղացիների, իսկ այնուհետև գրել հայտնի դարձած «Հասարակ ապստամբները» գիրքը։ Այս աշխատության մեջ նա ցույց է տվել կրոնի և զանգվածների հեղափոխականության միջև կապը, նկարագրել է հեղափոխական իրավիճակի օրինաչափությունները և վերլուծել նրանում անձի դերը։
1960-ական թվականներին Հոբսբաումը հայտնի է դարձել որպես աշխատանքային շարժումների պատմաբան։ Նա ներկայացրել է աշխատանքային շարժումների պատմությունը ոչ որպես աշխատանքային կազմակերպությունների գործունեության նկարագրություն, այլ որպես աշխատանքային դասակարգի մշակույթի պատմություն։ Արդյունքում, նա շարունակել է այդ հետազոտությունները՝ ուշադրություն դարձնելով կրոնի և սոցիալիզմի փոխհարաբերությանը, աշխատանքային և հեղափոխական շարժման մեջ ծեսի դերին, աշխատանքային արիստոկրատիայի ձևավորմանը, աշխատանքային դասակարգի մշակույթին և զանգվածային մշակույթի հետ նրա կապին։
Հոբսբաումը ակտիվորեն մասնակցել է մարքիստների հետ բանավեճերում՝ քննադատելով էվոլյուցիոն կապիտալիզմի վերաբերյալ օրթադոքսալ հայացքները, աշխատանքային դասակարգի միօրինակությունը, միայն պրոլետարիատի հետևողական հեղափոխականությունը։ Նա ստորագրել է եվրոպացի պատմաբանների նամակը՝ ընդդեմ Հունգարիա խորհրդային ներխուժման՝ դրա հետ մեկտեղ մնալով կոմունիստական կուսակցության անդամ՝ անկախ այն սահմանափակումներից, որ այդ ժամանակ կրում էին կոմունիստները, օրինակ՝ արգելքը՝ ճանապարհորդելու ԱՄՆ։
1968 թվականին նա հրատարակել է Անգլիայի տնտեսական պատմությունը՝ «Արտադրություն և Կայսրություն. անգլիական ժամանակակից հասարակության կայացումը։ 1750 թվականից մինչև մեր օրերը»։
1970-ական թվականներից՝ Հոբսբաումը զբաղվել է Եվրոպայի պատմության նոր տեսական աշխատանքով, ինչպես նաև պատմական հետազոտությունների մեթոդաբանական հարցերով։ Ջազի բրիտանացի սիրահարներին Հոբսբաումը հայտնի է նաև որպես ժամանակակից երաժշտության նուրբ քննադատ և գիտակ  ։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Ծառայությունը Կոկսպուր-Այլենդում և Մոնրո բերդում։ Ամուսնություն
Օգոստոսի սկզբին Լիին կնոջ հետ տեղափոխվել է Մոնրո ամրոց, որտեղ նրանք անց են կացրել երեք տարի։ Օգոստոսի 23-ին արդեն բերդ էր հասել Սաութհեմփթոնի ապստամբության լուրը։ Ամրոցում գնալով ավելացել են ծառայողների թիվը, ինչը փոքր-ինչ հետաքրքիր է դարձրել այնտեղի կյանքը։
Էրիկ Հոբսբաում
Եվրոպական մշակույթի վրա Մարքսիզմի ազդեցության հիմնախնդրի շուրջ
Դեռևս 19-րդ դարի 20-ական թթ. արագ զարգացում ունեցած սոցիալիստական և աշխատավորական շարժումները, որոնք կապված էին Կառլ Մարքսի հետ, նպաստեցին նրա տեսության արագ տարածմանը։ 20-րդ դարում մարքսիստական տեսության արագ տարածումը եվրոպական մի շարք երկրներում, ցույց տվեց, որ այն հիմնվում է ոչ միայն ուժի վրա, այլ ունի խորը մշակութաբանական արմատներ։ Սակայն 20–րդ դարի հիմնական մոտեցումներն ուղղված էին մարքսիստական վերլուծության կիրառմանը։
Ռոբերտ Էդվարդ Լի
Ծառայությունը Կոկսպուր-Այլենդում և Մոնրո բերդում։ Ամուսնություն
1834 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Լիին գրասենյակային աշխատանք են առաջարկել Վաշինգտոնում։ Նա ամրոց էր ժամանել որպես մի անփորձ սպա, սակայն նա այնտեղից հեռացել է արդեն խիստ մասնագիտացած իր գործի մեջ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:ԱՄՆ ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գեներալներ
Էրիկ Հոբսբաում
Եվրոպական մշակույթի վրա Մարքսիզմի ազդեցության հիմնախնդրի շուրջ
Սա հիմնավորվեց հիմնականում Խորհրդային միության հսկայական քաղաքական և գաղափարական ազդեցությամբ, որտեղ ընդունվում էր միայն մարքսիզմի նեղացված, գծային մեկնաբանությունը։ Անդրադառնալով Մարքսի ազդեցության մասշտաբներին ժամանակակից ինտելեկտուալ կյանքի վրա՝ «21-րդ դարում ազատ միտք» ամսագրին տված հարցազրույցի ժամանակ Հոբսբաումը նշում է, որ անկախ այն հանգամանքից, թե ինչ վերաբերմունք է տարածվում Մարքսի նկատմամբ, դեռ այսօր էլ նրա կերպարը բավականին ակտուալ է։ Երկրորդ կարևոր հանգամանքը Մարքսի ներդրման նոր բացահայտումն է հասարակական զարգացման բնական միտումների հասկացության մեջ։ Դա կատարվեց 1990-ական թվականներին։ Ամենայն հավանականությամբ, այն կապված էր այս ժամանակաշրջանի տնտեսական ճգնաժամի հետ. լայն տարածում ստացավ այն մոտեցումը, որ Կառլ Մարքսն իսկապես կանխատեսել էր ժամանակակից կապիտալիստական գլոբալիզացիայի էությունը։ Հետաքրքրական է, որ այս բացահայտումը կատարվեց հենց այն ժամանակ, երբ մարքսիզմը կորցրեց իր երբեմնի ազդեցությունը ձախ հայացքներ ունեցող կողմնակիցների վրա։ Դեռևս Ջոն Հիկսը նշում էր, որ այն մարդկանց մեծամասնությունը որը ձգտում է համակարգել պատմության ընթացքը, ստիպված է օգտագործել հենց մարքսիստական կատեգորիաներ, քանի որ այլընտրանքային բազմազանությունը այնքան էլ շատ չէ։ Այլ կերպ ասած, Մարքսը ժամանակակից սոցոլոգիայում հնարավոր է, որ վերջին խոսքը չէ, բայց անկասկած այն առաջնային է մարդկության զարգացման ընթացքը հասկանալու համար։ Հոբսբաումը նշում է, որ պետք է խոսել Մարքսի տեսության մասին, քանի որ ինքը Մարքսը չէր պնդում որ ստեղծել է ավարտուն տեսություն։ Հոբսբաումի կարծիքով անհրաժեշտ է հրաժարվել այն մտքից, որ գոյություն ունի «ճշմարիտ» կամ «ոչ ճշմարիտ» մարքսիզմ։ Մարքսիզմը հետազոտության ուղղություն և մեթոդ է, որի շրջանակներում կարելի է հանգել տարբեր եզրակացությունների։ Անհրաժեշտ է տարբերակել մարքսիզմը սոցիալական վերլուծությունից և քաղաքական կանխատեսումներից։ Այս կանխատեսումներից որոշները հանգում են մարքսիստական վերլուծության, իսկ որոշները՝ ոչ։ Բավական հիմնավորված է, որ կապիտալիզմը համակարգ է, որն անընդհատ վերափոխում է աշխարհը և առաջ բերում տնտեսական, քաղաքական և սոցիաական հակասություններ. վերջինս հանգեցնում են ճգնաժամի, որի հաղթահարման ընթացքում փոխվում է կապիտալիստական հասարակության էությունը։ Այդ հասարակությունն անխուսափելիորեն պետք է փոխվի։ Իսկ այդպիսի տրանսֆորմացիայի քաղաքական բնույթը, որը կարող է տանել սոցիալիզմի կամ կոմունիզմի, պարտադիր չէ՝ բխեցվի վերլուծությունից։ Սահմանափակվելով միայն 19–րդ դարի հասանելի նյութերով՝ Մարքսը որոշակի սխալներ է թույլ տվել մասնավորապես արտադրության ասիական մոդելի վերլուծության ժամանակ։ Սխալմունք էր նաև Մարքսի այն միտքը, որ արտադրության այն եղանակը, որը հիմնված էր ստրկական ուժի օգտագործման վրա, գոյություն ուներ ամբողջ աշխարհում և հասարակության զարգացման անհրաժեշտ փուլ էր։ Այնուամենայնիվ, Մարքսը ճիշտ կանխատեսեց դասակարգային ինքնագիտակցության զարգացումը և աճը. ինչպես նաև սրա վրա հիմնված պրոլետարիատի զարնգվածային շարժումները։
Պետք է նշել, որ Մարքսը քիչ ուշադրություն է դարձնում քաղաքական և պետական իշխանության գործառման ոլորտին և մշակութաբանական խնդիրներին։ Մարքսի ժառանգության մեջ, ինչպես նշում էր Հոբսբաումը, քաղաքական տեսություն չկար։ Իհարկե, պետական իշխանության հայեցակարգը և նրա փոփոխության մեխանիզմները կային, բայց քաղաքականությունը միայն այս հարցերին չի վերաբերվում։
Հոբսբաումը 20–րդ դարն անվանվում է «Ծայրահեղությունների դար»։ Սա նշանակում է, որ 20–րդ դարում կատարված իրադարձություններն աննախադեպ են իրենց նշանակությամբ, ընդգրկվածությամբ։ 20–րդ դարի կարևորագույն իրադարձությունը 19–րդ դարի վերջին բուրժուական հասարակության անկումն էրՙ ինչպես նաև նրան հատուկ կապիտալիզմի սպեցիֆիկ տիպը։ Իսկ 1914-1940-ական թվականներին, որը Հոբսբաումը անվանում է «աղետների դարաշրջան», կապիտալիզմի հետագա ճակատագիրը հարցականի տակ էր։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը կապիտալիզմի ճգնաժամի նախանշանն էր։ Կապիտալիզմի ճգնաժամը, որին սովետական տնտեսությունը որոշակի առնչություն ուներ, հանգեցրեց այն մտքին, որ պլանային համակարգը այլընտրանք էր նախկին կապիտալիստական տնտեսությանը։ Իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը հիմք տվեց կապիտալիզմի տրանսֆորմացիային նոր հիմքի վրա։ Հենց 20-րդ դարում կատարվեց տնտեսական աննախադեպ աճ և գլոբալիզացիա, սրա հետ մեկտեղ՝ երկու համաշխարհային պատերազմներ և մասսայական սպանություններ։
Ըստ Հոբսբաումի՝ մարքսիզմը պետք է ներկայացնել որպես զարգացող տեսություն, և ոչ թե որպես «Սուրբ գրվածք» ։
Մարքսիզմի տարածման շրջանը
Սոցիալական և աշխատավորական շարժումների արագ աճը, որը կապված էր Կառլ Մարքսի անվան հետ, նկատելի էր արդեն 19-րդ դարում՝ մեծ ազդեցություն թողնելով Մարքսի տեսության տարածման վրա՝ ինչպես այդ շարժումների ներսում, այնպես էլ նրանցից դուրս։ Այդ շարժումների ներսում մարքսիզմը, պայքարելով ձախ հայացքների հետ, ի վերջո պաշտոնապես զբաղեցրեց նրանց դիրքը։ Սոցիալական շարժումները սկսեցին հաճախակի անդրադառնալ Մարքսի գաղափարներին՝ հաճախ նույնացնելով սոցիալիզմի հետ։
Որոշակի շրջանակներում նույնիսկ մարսիզմի վերլուծությունը օգտագործվում էր ոչ մարքսիստական վերլուծությունները լրացնելու համար։ Այսպես, անգլիացի որոշ տնտեսագետներ, 19-րդ դարի 80–ական թվականներին, գիտակցելով ուղղափառ մալթուսանական տեսության սահմանափակությունը, գործազրկության հարցերում մեծ ուշադրություն սևեռեցին Մարքսի «աշխատանքի պահետազորի» տեսությանը։ Իհարկե, այս ոլորտի նկատմամբ ոչ հետաքրքրական մոտեցում կարող էր ցուցաբերվել այնպիսի երկրներում, ինչպես Անգլիան էր, որտեղ աշխատավորական շարժումներն այս ժամանակաշրջանում մեծ նշանակություն չունեին։ Այնտեղ, որտեղ աշխատավորական շարժումներն ավելի ընդգրկուն և ծավալուն էին, անհրաժեշտություն առաջացավ պայքարել սրանց դեմ՝ դիմելով ակադեմիական ինտելեկտուալներին, կամ էլ փորձել հասկանալ այս շարժումների հմքում ընկած գաղափարների բնույթը։
Մարքսիզմի ազդեցությունը սոցիալիստական և աշխատավորական շարժումներից դուրս արտահայտվում էր նախկին մարքսիստների աշխատանքներում, որոնց թիվն ավելացավ հատկապես մարքսիզմի ճգնաժամից հետո։ Մարքսիզմի տարածումը առավել նկատելի էր այնտեղ, որտեղ տարածված էին սոցիալիստական և աշխատավորական շարժումները, այսինքն՝ Եվրոպայի մեծ մասում և այն մայրցամաքներում, որի բնակչությունը բաղկացած էր եվրոպական միգրանտներից։ Ապացույց չկա, որ մարքսիզմը իր ազդեցությունն է թողել նախահեղափոխական շարժումներում, որոնք ծայր էին առել Հնդկաստանում 1914 թվականին՝ չնայած ինչպես անգլիական, այնպես էլ ռուս ինտելեկտուալների մասնակցությանը։
Մարքսիզմի ազդեցության հետքեր հնարավոր չէր գտնել ոչ իսլամական աշխարհում, ոչ Աֆրիկայում, ոչ էլ Հարավային Ամերիկայում։ Այնուամենայնիվ մարքսիզմի տարածումը նշանակալից է որոշ եվրոպական երկրների համար, մասնավորապես նրանց, որոնց սոցիալական միտքը կրել է Մարքսի ազդեցությունը՝ անկախ սոցիալիստական և աշխատավորական շարժումների հետ նրանց քաղաքական կապերի ։
1905 թվականի Ռուսական հեղափոխությունը սկիզբ դրեց երրորդ փուլին, որի ավարտը ձգվում է մինչև 1914 թվական։ Այս փուլը բնութագրվում է մասսայական շարժումներ աճով։ Միաժամանակ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը հավաքեց ձայների 30-40%-ը Գերմանիայում, Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում։ Իհարկե, մարքսիզմի նկատմամբ հետաքրքրությունն աճեց նաև սոցիալիստական շարժումներից դուրս։ Հենց այս ժամանակաշրջանում հեղափոխական շարժումները նույնականացան մարքսիզմի հետ
Մարքսիզմի ազդեցությունը գաղափարախոսության և շարժումներ վրա
Առաջին հերթին, կարևոր խնդիր էր համարվում հասկանալ մարքսիզմի ազդեցությունը սոցիալիստական և աշխատավորական կուսակցությունների վրա։ Մարքսիզմը համադրվում էր այլ գաղափարախոսական ուղղությունների հետ։ Սակայն առանձին շարժումներում, ինչպես օրինակ ֆրանսիականում, դոմինանտում էին հեղափոխական ավելի հին ավանդույթներ, որոնք հազիվ թե կրեին մարքսիզմի ազդեցությունը։ Եվրոպական որոշ երկրներում սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություններն ունեին ձախ սոցիալիստական ուղղվածություն, իսկ որոշներում էլ՝ մրցակցում էին այլ գաղափարախոսությունների և շարժումների հետ։ Այդպիսի գաղափարախոսություններից եվրոպական երկրներում տարածված էր հեղափոխական սինդիկալիզմը, որը մարքսիզմում հերքում էր ոչ միայն պետության կազմակերպման պատկերացումները, այլ նաև պատմական վերլուծության ողջ համակարգը, որը հեղափոխական սինդիկալիզմը դիտարկում էր որպես պատմական դետերմինիզմ։
Մարքսիզմն այլ մեկնաբանություն ուներ Արևելյան Եվրոպայում, որում և գտան 19-րդ դարի ընթացքում կատարվող սոցիալական փոփոխությունների պատասխանը։ Հենց այստեղ էին գործում իրական աշխատավորական շարժումները։ Սրա հիմնական պատճառն այն էր, որ կապիտալիզմի քննադատությունը հայտնվեց Ռուսաստանում, երբ փորձում էին խուսափել նրանից, ընդ որում, միայն հասկանալուց հետո։ Այն հակակապիտալիստական հեղափոխական մոտեցման այլընտրանքային ձև էր Ռուսաստանում։
Աշխատավորական շարժումները նշանակալի զարգացում ունեցան Անգլիայում, Ավստրիայում և ԱՄՆ-ում։ Նրանցում ևս զգացվում էր մարքսիզմի ազդեցությունը։ Իհարկե, չպետք է թերագնահատել մարքսիզմի ազդեցությունը և Նոր աշխարհի վրա՝ կապված ռուսների, գերմանացիների զանգվածայիյ արտագաղթի հետ, սակայն այս ազդեցությունը նրանց մշակութային նկարագրի գաղափարական բաղկացուցիչն է ցույց տալիս ։
Մարքսիզմի ազդեցությունն ինտելեկտուալների վրա
Ֆրանսիական հեղափոխական ավանդույթները մեծ ազդեցություն էին կրում ինտելեկտուալներից, քանի որ դրանք ներառում էին տեղական սոցիալիստական տարր, իսկ սոցիալիզմի ազդեցությունն էլ զգացվում էր ժամանակավոր ձախ հայացքների սիմվոլով։ Ընդհանուր առմամբ, մարքսիզմի ազդեցությունը ֆրանսիական իրականության մեջ սահմանափակ էր և որպես ապացույց՝ կարելի է փաստել այն, որ 1914 թվականը, երբ ֆրանսերեն թարգմանվեց Մարքսի և Էնգելսի աշխատությունները, դրանց թիվը փոքրաքանակ էր՝ ի տարբերություն անգլերեն թարգմանությունների։ Գերմանական միջավայրում, թեև ինտելեկտուալներն ամբողջ ուշադրությունը սևեռել էին մարքսիզմի վրա, մեծ հետաքրքրություն չէին տածում նրա նկատմամբ։ Եվ սրա հիմնական պատճառներից մեկն այն էր, որ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ազդեցիկ անդամներն օտաերկրացիներ էին։
Հյուսիս-արևմտյան Եվրոպայի երկրներում՝ Բելգիայում և Սկանդինավյան երկերներում, ձևավորված մասսայական աշխատավորական կուսակցությունները պաշտոնապես նույնականացրեցին իրենց մարքսիզմի հետ։ Սկանդինավյան երկրներից հատկապես Դանիան մեծ հետաքրքրություն էր տածում մարքսիզմի նկատմամբ։ Նորվեգիայում մեծ մասամբ շարժումները ղեկավարվում էին աշխատավորների կողմից։ Այս երկրներում սոցիալիզմը հետաքրքրական էր հատկապես ստեղծագործական շրջանակներում և համարվում էր մեծ մասամբ դեմոկրատական ռադիկալիզմի և ձախ հայացքների սահմանների ընգրկման հնարավորություն։ Եվ հատկապես ընգծվում էին այն ռեֆորմները, որոնք վերաբերում էին մշակութային և սեռական բարոյականության ոլորտներին։ Հոլանդիան և Բելգիան մեծ դերակատարում ունեցան եվրոպական մշակույթում, քան որևէ այլ երկիր։ Բելգիայում աշխատավորական կուսակցությունները հիմնականում ընդգրկում էին ինտելեկտուալներին և համալսարանների ներկայացուցիչներին։ Սակայն միջազգային շարժումներում ավելի աջ հայացքներ էին դրսևորում ։
Հարաբերությունները մարքսիստական և ոչ մարքսիստական մշակույթների միջև
Չպետք է անտեսել այն փաստը, որ մարքսիզմը մեծ ազդեցություն է կրել ոչ մարքսիստական գաղափարներից։ Եվ այն ժամանակ, երբ մարքսիզմն իր դիրքերն ամրապնդեց ինտելեկտուալների շրջանում, դժվարություններ առաջացան մարքսիստական և ոչ մարքսիստական գաղափարիների միջև հստակ բաժանումներ կատարելու համար, քանի որ երկուսն էլ փոխազդում էին և գործում նույն մշակութային միջավայրում։ 60-ական թվականներին Համալսարանական ինտելեկտուալ խավը մարքսիզմի հետ սկսեց համադրել ստրուկտուրալիզմը, հոգեվերլուծությունը։ Իսկ Անգլիայում էլ տնտեսագետներն իրենց աշխատություններն գրում էին այնպես, կարծես մարքսիզմն ընդհանրապես գոյություն չունի։ Քաղաքական կուսակցությունները փորձում էին պահպանել ոչ միայն կուսակցական ամբողջականությունը, այլև մարքսիստական վերլուծության ենթարկել այն բոլոր գրվածքները, որոնց որևէ ուշադրություն չէր դարձվում։ Մարքսիզմի աճող ազդեցությունը սոցիալիստական շարժումներից դուրս ուղեկցվում էր հենց այդ շարժումների ներսում ոչ մարքսիստական մշակույթների ի հայտ գալով։ 1890- 1906 թվականներին Մարքսիզմի ազդեցությունը բնական գիտությունների վրա չէր զգացվում և ընդհակառակը, ինքն էր ազդվում վերջինից, հատկապես դարվինյան էվոյլուցիայի կողմից։ Արևելյան Եվրոպայի գիտնականները, որոնք աշխատում էին շվեյցարական համալսարաններում, իրենց երկրի արմատական ինտելեկտուալների ազդեցության տակ էին։ Փիլիսոփայության ոլորտում, մարքսիզմը բարձրացնում էր կարևորագույն փիլիսոփայական հարցեր։ Այնտեղ, որտեղ մեծ էր Հեգելի ազդեցությունը, օրինակ Իտալիայում և Ռուսաստանում, մարքսիստական դիսկուրսները ավելի արտահայտված բնույթ ունեին։ Անգլիայում, որտեղ մեծ էր մարքսիստական շարժումը, հեգելականները ավելի թույլ հետաքրքրություն տածեցին Մարքսի նկատմամբ, իսկ Գերմանիան դուրս էր հեգելականների ազդեցությունից։ Այստեղ ձևավորվեց նեոկանտական դպրոցը՝մարքսիստենրի շրջանում։ Սոցիալական գիտություններում, գիտնակաները հեռու մնացին մարքսիզմից։ Անգլիան, Սկանդինավյան երկրները սրանից հրաժարվեցին դեռևս 80-ական թվականներին, քանի որ եկան այն եզրակացության, որ մարքսիստական տնտեսությունը սխալմունք էր։ Իսկ իտալացի գիտնականների հետաքրքրությունը սոցիալիզմի նկատմամբ հանգեցրեց նրան, որ մարքսիստական քաղաքական տնտեսությունը տեսականորեն հնարավոր եղավ ապացուցել։ Մարքսիզմի ազդեցությունը նկատելի է ամերիկյան ինստիտուցիոնալ քաղաքական տնտեսության շրջանակներում։ Մարքսիզմի ազդեցությունը թույլ էր հատկապես ֆրանսիական գիտության վրա, իսկ Գերմանիայում էլ սոցիոլոգիական աշխատությունները որքան էլ չցանկանային, այնուամենայնիվ մարքսիզմի ազդեցության տակ էին։ Եթե սոցիոլոգիան իր վրա կրում էր մարքսիզմի անմիջական ազդեցությունը, ապա արևմտաեվրոպական երկրներում պատմագիտության ոլորտում ամեն կերպ փորձում էին խուսափել դրանից։ Մարքսիզմը փորձում էր պատմությունը ներառել սոցիալական գիտության մեջ և առաջին հերթին մատնանշել սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը քաղաքական իրադարձություններում և ինտելեկտուալ կյանքում ։
Մարքսիզմը և մշակութային ավանգարդը
Այս երկու երևույթների միջը որևէ անհրաժեշտ, տրամաբանական կապ գոյություն չունի։ Իսկ այն պատկերացումը, որ հեղափոխական հայացքներն արվեստում պետք է լինեն հեղափոխական նաև քաղաքականության մեջ, ելնում է սեմանտիկ դիտարկումներից։ Մարքսն և Էնգելսը իրենց աշխատանքներում քիչ անդրադարձ են ունեցել արվեստին։ Իսկ 40-ական թվականներից չարձագանքեցին նույնիսկ ավանգարդիզմին։ Իսկ սոցիալ-դեմոկրատների համար արվեստը պետք է արտահայտեր կապիտալիստական հասարակության գործունեության քննադատությունը, մեծ ուշադրություն դարձներ աշխատավորներին և հատկապես նրանց պայքարին։ Այս հայացքները ոչ մի կերպ չէին ելնում ավանգարդիզմից։ Սակայն 19-րդ դարի վերջին 20-ամյակում ռեալիստ գրողներն աչքի ընկան վառ արտահայտված սոցիալական և քաղաքական հետաքրքրություններով և աճող աշխատավորական շարժումների ազդեցության տակ անդրադարձան աշխատավորների խնդիրներին։ Սոցիալիստական հայացքներ ունեցող նկարիչների համար աշխատավորական դասը դարձավ ստեղծագործության օբյեկտ։ Սոցիալիզմի և դեկորատիվ արվեստի հարաբերության ոլորտում կատարվեց արվեստի սոցիալական տրանսֆորմացիա։ Բնութագրական էր այն, որ նկարիչներն իրենց բողոքն էին արտահայտում կապիտալիստական արտադրության վերածվող ստեղծագործական արվեստի նկատմամբ։ Նրանք փորձում էին ստեղծել արվեստի իդեալական պատկեր, որը կներկայացներ աշխատավոր առօրյան։ Իսկ 20-րդ դարում մշակութային ռադիկալիզմի հետևանքով ձևավորված ավանգարդիզմը դուրս մնաց աշխատավորական շարժումներից։ Մարքսիստները վերլուծում էին արվեստի, հասարակության հարաբերությունները և դրական կամ բացասական գնահատական տալիս։ Թեև մարքսիզմն ընդունում էր սոցիալիստական շարժումներում ներառված արվեստագետներին, սակայն էական ազդեցություն չթողեց եվրապական արվեստի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Բալցանի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լեյկոզից մահացածներ Կատեգորիա:Հրեա պատմաբաններ
Կոննի Պոլգրեյվ
Կոննի Պոլգրեյվ (կրճատ՝ Կոննի, Конни Полгрейв, ), Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի լաբրադոր տեսակին պատկանող տնային շունը։ Մամուլում նրան հիմնականում անվանում են Կոնի (մի ն-ով), կամ Լաբրադոր Կոնի։ Կյանքի ընթացքում ունեցել է ձագեր և «թոռներ»։ Հաճախակի հայտնվում է թերթերում և ամսագրային հոդվածներում, համարվում է «Օգոնյոկ» ամսագրի կոմիքսի և այլ գրքերի հերոսը, որոնք բնութագրում եմ Պուտինի կյանքը շան աչքերով ։ Մահացել է 2014 թվականին ։
Ծագումնաբանություն
Տոհմնային զտարյուն լաբրադորը ծնվել է 1999 թվականին։ Կոնիի մոր մականունը՝ Հենրիետա Բուշ (Հենրիետա Բոշ), հորը՝ Ալկոր Ռոս Բրեդֆոլդ։ Ձեռք է բերվել ՌԴՆ-ի և ռուսական ռետրիվերների ակումբի միջոցով, դաստիարակվել է ՌԴՆ-ի 179-րդ փրկարարական կինոլոգիական կենտրում։ 2000 թվականին Սերգեյ Շոյգուն լաբրադորը նվիրել է նախագահին։
Սիրած ուտեստ
Ինտերնետ կոնֆերանսի ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 2006 թվականի հուլիսի 6-ին, նախագահ Պուտինը հայտարարել է, որ իր շան սիրելի ուտեստը մսով շիլան է, որը նա ուտում է օրական 2-3 անգամ։ Պատվիրակության ընդունման ժամանակ նախագահը խնդրել է` շանը սեղանի վրա դրված քաղցրավենիքներից չտալ ։
Բայց արգելքները չեն ազդում Կոնիի վրա, որը մի անգամ կուլիսների ետևում կերել է այն քաղցրավենիքը, որը նախատեսված էր Բորիս Գրիզլովի և Յուրի Լուժկովի համար ։
Երեխաներ և թոռներ
Կոնիի դստրերից մեկը ծառայում է Վլադիկավկազի փրկարարական ծառայությունների ջոկատում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վլադիմիր Պուտինի կենդանիներ
Կորտկերոսի շրջան
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կորտկերոս ։
Կոննի Պոլգրեյվ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վլադիմիր Պուտինի կենդանիներ Կատեգորիա:Վլադիմիր Պուտին
Կորտկերոսի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 19760 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22289 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,13 մարդ/կմ²։
Touch ID
Touch ID, «Էփլ» ընկերության կողմից մշակված մատնահետքերի սկաներ։ Առաջին անգամ կիրառվել է 2013 թվականին ներկայացված IPhone 5S սմարթֆոնում։ Ներկա պահին տեղադրված է IPhone 5S, IPhone 6/6+, IPhone 6s/6s Plus, IPhone SE, IPhone 7/7 Plus, IPhone 8/8+ սմարթֆոններում, ինչպես նաև iPad Mini 3, iPad Mini 4, iPad Air 2, iPad 2017, iPad (2018) պլանշետներում։ Touch ID-ով հագեցած են նաև մինչև 2018 թվականն արտադրված «iPad Pro» դասի պլանշետները։ Touch ID-ին խորապես ինտեգրված է iOS 7 և բարձր օպերատիվ համակարգերում․ սենսորը թույլ է տալիս օգտվողներին պահպանված մատնահետքերից մեկի օգնությամբ բացել սարքերը և հաստատել գնումները «App Store»-ում, «ITunes Store»-ում և «iBooks Store»-ում։ «Secure Enclave»-ը կարող է պահպանել մինչև 5 տարբեր մատնահետք։
Ներկայումս կա սենսորների երկու սերունդ․
Պատմություն
«Էփլ» ընկերությունը 2008 թվականին արտոնագրել է մատնահետքի օգնությամբ ապակողպումը ։
Մատնահետքի սկաներով օժտված առաջին սմարթֆոններից է եղել 2011 թվականի հունվարի 5-ին ներկայացված Motorola Atrix սմարթֆոնը՝ չնայած, որ սմարթֆոնում մատնահետքի սկաներն այնքան էլ խորը չէր ինտեգրված օպերատիվ համակարգում ։
2012 թվականին «Էփլ» ընկերությունը 356 միլիոն ամերիկյան դոլարով ձեռք է բերել «AuthenTec» ընկերությունը, որը զբաղվում էր մատնահետքերի ճանաչման տեխնոլոգիայի մշակմամբ ։ Այդ ժամանակից սպասվում էր «Էփլ» ընկերության արտադրանքում մատնահետքերի սկաների ներդրումը ։
Սարք
Touch ID-ն ներկառուցված է «Home» կոճակի մեջ, պատված է չքերծվող ապակիով ։ Բացի այդ, տվյալ ապակին կատարում է ոսպնյակի գործառույթ։ Սենսորի շուրջը տեղադրված է մետաղե օղակ, որը թույլ է տալիս որոշել և ակտիվացնել Touch ID-ն առանց կոճակի սեղմման։
Սարքի մեջ տեղադրված «CMOS» սենսորը կատարում է մատնահետքի սկանավորում՝ օգտագործելով 500 «ppi» բանաձևը (1 փիքսելի չափը 50 միկրոմետր է), ինչից հետո ճանաչում է նկարը, նույնիսկ եթե մատը գտնվում է տարբեր անկյուններում։ «Էփլ» ընկերության հայտարարության համաձայն՝ սենսորը կարդում է ենթամաշկային շերտից ստացված տեղեկատվությունը, ինչը չի ստեղծում լրացուցիչ դժվարություններ օգտագործման ժամանակ։ Touch ID-ի «CMOP» սենսորը միկրոկոնդենսատորների հավաքածու է, որոնք ստեղծում են կիրառական մատի ռելիեֆով պատկեր, այսինքն՝ դրա հետքը։ Տեխնոլոգիան մշակվել է «AuthenTec» ընկերության կողմից ։
Սենսորը ինտեգրված է «Home» կոճակի սեղմումը գրանցող անջատիչի մեջ ։
Մատնահետքի մաթեմատիկական պատկերը պահվում է «Էփլ» ընկերության (Touch ID տեխնոլոգիա պարունակող) սարքերում՝ կենտրոնական պրոցեսորի հատուկ գոտում, որը պաշտպանված է «ARM TrustZone» կամ վերջինիս նման տեխնոլոգիայի միջոցով ։
Անվտանգություն
Մինչև Touch ID-ի օգտագործումը անհրաժեշտ է ստեղծել պահուստային գաղտնագիր։ Առանց դրա հնարավոր չէ արգելաբացել iPhone-ը կամ iPad-ը վերագործարկելուց հետո կամ այն դեպքում, եթե սարքը չի օգտագործվել 48 ժամից ավելի։ Այս լրացուցիչ պաշտպանությունը ժամանակի սահմանափակում է ստեղծում հարձակվողների համար, որոնք կփորձեն որևէ կերպ շրջանցել Touch ID-ն։
Touch ID-ն ի սկզբանե օգտագործվել է միայն սմարթֆոնը բացելու և iTunes-ում ու App Store-ում գնումները հաստատելու համար։ iOS 7 օպերացիոն համակարգում «Էփլ» ընկերությունը թույլ չի տվել կողմնակի ծրագրավորողներին iPhone 5s-ի համար նախատեսված հավելվածներում և աքսեսուարներում օգտագործել մատնահետքի սենսորի ֆունկցիոնալությունը։ iOS 8 օպերացիոն համակարգի նկարագրության մեջ նշվել է այս սահմանափակումը հանելու և այն մասին, որ սենսորն օգտագործվելու է Apple Pay վճարային համակարգում գնումները հաստատելու համար։
Կոդավորված կենսաչափական տեղեկատվությունը, «Էփլ» ընկերության խոսքով, պահվում է միայն, այսպես կոչված, «Secure Enclave»-ում («Անվտանգ Անկլավ»)։ Այսպիսով, սարքը պահպանում է ոչ թե մատնահետքի պատկերը, այլ նրա մաթեմատիկական կերպարը։ Ընդ որում, «Էփլ»-ը պնդում է, որ այդ կերպարից մատնահետքը վերականգնել հնարավոր չէ։ Այն գտնվում է Apple A7 պրոցեսորում, ինչը բարդացնում է պայմանական հարձակվողների գործը, որոնք փորձում են մատնահետքի վերաբերյալ տվյալներ իմանալ։ «Secure Enclave»-ն «ARM TrustZone» տեխնոլոգիայի օպտիմիզացված տարբերակն է ։ Ավելին, յուրաքանչյուր առանձին մատնահետքի սկաներ միացված է կոնկրետ պրոցեսորի։ Սա նշանակում է, որ սկաները մեկ iPhone-ից մյուսը տեղափոխելիս կորցնում է իր աշխատունակությունը։
2013 թվականի սեպտեմբերին «Chaos Computer Club» հաքերների խմբին հաջողվել է շրջանցել մատնահետքային պաշտպանությունը նոր iPhone 5s-ում։ Նրանց խոսքերով՝ օտար iPhone մուտք գործելու համար բավական է ստանալ նրա տիրոջ հստակ մատնահետքը, օրինակ` պատուհանի ապակու վրայից։ Այնուհետև այդ մատնահետքը նկարահանվում է բարձր լուծաչափով (1 դյույմում 2400 կետ)։ Պատկերը մշակվում է ֆոտոխմբագրիչի օգնությամբ և հաստ թղթի վրա տպվում լազերային տպիչով՝ 1200 dpi լուծաչափով։ Այնուհետև մատնահետքը լցվում է հեղուկ լատեքսով, որը չորանալուց հետո հեռացվում է։ Ստացվում է իրական օգտատիրոջ մատնահետքի «ֆաքսիմիլեն»։ Հաքերի մատին ամրացված ֆաքսիմիլեն սմարթֆոնի կողմից ընկալվում է որպես իրական օգտատիրոջ մատնահետք ։ Դրանից հետո մի շարք մարդիկ կարողացել են հաջող կրկնել iPhone-ի արգելաբացումը, ուրիշներն էլ նշել են, որ այդ գործընթացն ուղեկցվում է բազմաթիվ դժվարություններով։ Ընդհանուր առմամբ, մատնահետքի մեծ լուծաչափով պատկերի ստացումը բավականին բարդ է։ Բացի այդ, անհրաժեշտ են հատուկ սարքավորումներ և թանկարժեք քիմիկատներ ։
Կարծիք կա, որ մատնահետքերը, այդուհանդերձ, ուղարկվում են ջնջված սերվերին։ Սեպտեմբերին Ազգային անվտանգության ծառայությունը մեղադրել է «Անոնիմուս» հաքերների խմբին iPhone 5s-ի օգտատերերի մատնահետքերի հավաքագրման մեջ ։
Կոմոն (Էնայի գավառ)
Կոմոն (Caumont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Շոնի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի կոմունա։
Touch ID
Քննադատություն
«New York Magazine» հրատարակչությունը կարծում է, որ մինչ Touch ID-ի ստեղծումը հասարակ մարդկանց չի հետաքրքրել մատնահետքի սկանավորման տեխնոլոգիան, քանի որ նրանք գերադասում էին հասարակ գաղտնաբառերի օգտագործումը։ Միայն գործարարներն են օգտվել կենսաչափական տեխնոլոգիաներից՝ իրենց տվյալների անվտանգությունն ապահովելու համար։ Սակայն, հրատարակչության կարծիքով, հենց Touch ID-ն է կարողացել դառնալ այնպիսի տեխնոլոգիա, որը մատնահետքերի սկանավորմանը զանգվածային տարածում է հաղորդել։ Լրագրողները կարծում են, որ եթե «Apple» ընկերությունը բացի Touch ID-ի հասանելիությունը կողմնակի ծրագրավորողների համար, վերջիններս կսկսեն փորձեր կատարել սկաների հետ ։
Կոմոն (Էնայի գավառ)
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02145։
Touch ID
Քննադատություն
«New York Magazine»-ը նաև նշում է, որ «CMOS» սենսորները ժամանակի ընթացքում կարող են շարքից դուրս գալ։ Սակայն հեղինակները պնդում են, որ «Apple»-ը կարող էր սենսորի ժամկետը երկարացնելու միջոց գտնել։ Ավելին, նույնիսկ սենսորի փչանալուց հետո սարքին հասանելիություն կարելի է ստանալ գաղտնաբառի օգնությամբ։ Բացի այդ, հոդվածում նշվում է, որ մատնահետքերը, այնուամենայնիվ, կարող են կեղծվել ։
Կոմոն (Էնայի գավառ)
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 562 մարդ։
Touch ID
Քննադատություն
«ZDNet»-ն առաջարկում է Touch ID տեխնոլոգիան օգտագործել երկգործոն նույնականացման համար, ինչը հնարավոր է կոտրել միայն այն դեպքում, երբ հաքերը գիտի գաղտնաբառը և ունի մատնահետքը ։ «Ֆորբս» ամսագիրը կարծում է, որ եթե Touch ID տեխնոլոգիայի օգտագործմամբ երկգործոն նույնականացումը հասանելի լինի հետագայում, դա կդառնա անվտանգության զգալի բարելավում ։
Կոմոն (Էնայի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 382 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 275-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 107-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 72,0 %, 1999 թվականին եղել է 67,3 %)։ 275 աշխատունակ բնակիչներից 242-ը աշխատում էին (130 տղամարդ և 112 կին), անաշխատանք էին 33-ը (22 տղամարդ և 11 կին)։ 107 անգործունակ մարդկանցից 30-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 39-ը՝ թոշակառու, 38-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Touch ID
Քննադատություն
«Forbes»-ը նշում է, որ մատնահետքերի պատկերները պահպանվում են միայն սարքում, այլ ոչ թե կենտրոնական բազայում ։ Միևնույն ժամանակ, «New York Magazine»-ը մտահոգություն է հայտնում, որ տարբեր հատուկ ծառայությունները, ամերիկական ազգային անվտանգության գործակալության նման, այնուամենայնիվ, կարող են ինչ-որ ձևով հասանելիություն ստանալ Touch ID-ի օգտագործողների մատնահետքերին ։
Կոմոն (Էնայի գավառ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Touch ID
Քննադատություն
«Изжестия» թերթի մեկնաբան Դենիս Պոդոլյակը գրել է. «Նման մոդուլի գաղափարը նոր չէ։ Այլ բան է, որ բջջային հեռախոսներում սկաներների օգտագործման նախկին փորձերը հեռու էին իդեալականից. մատները մեկ անգամից «գրանցվում» էին, հաճախ ստիպված էին կրկնել ընթացակարգը։ Արդյունքում մարդիկ հրաժարվում էին այդ այսպես կոչված բավականին կարևոր ֆունկցիայից։ Եվ ահա, կարելի է ասել, հայտնվեց մատնահետքերի սկաների կատարյալ մարմնավորումը. այն աննկատ է, աշխատում է արագ և ճիշտ։ Հուսանք, որ «Apple» ընկերությունը թույլ կտա Touch ID-ն օգտագործել նաև տարբեր հավելվածների հետ աշխատանքի համար» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էփլ Կատեգորիա:IPhone Կատեգորիա:Կենսաչափություն Կատեգորիա:Անվտանգության սարքեր Կատեգորիա:Վավերացում
Բագաժիաշթա Առաջին
Բագաժիաշթա Առաջին կամ Ցանբեկուարա (նախկինում` Բոգափոշտա, աբխազ.` Цанбекуара (БаГажәиашҭа I), վրաց.` პირველი ბაგაჟიაშთა, Պիրվելի Բագաժիաշթա), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Գուլրիփշից 7 կմ արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մ բարձրության վրա։