Սուլեյման_I
1530-1539 թվականներ
Վիեննան գրավելու օսմանցիների անհաջող փորձերից հետո Ֆերդինանդը կրկին դեսպան է ուղարկում Սուլեյմանի մոտ Հունգարիայի թագավորությունը գրավելու խնդրանքով, բայց կրկին մերժվում է ։ Այդ ժամանակ Ֆերդինանդը, որը գրավել էր Էսթերգոնը, Վացն ու Վիշեգրադը, Բուդինի վրա հարձակում է կազմակերպում, որն անհաջողությամբ է ավարտվում ։ 1530 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ավստրիայի դեսպաններ Նիկոլաս Ջուրիսշիցը և Ջոզեֆ ֆոն Լամբերգը գալիս են Կ.Պոլիս ։ Սուլթան Սուլեյմանի հետ հանդիպումների և բանակցությունների արդյունքում նոյեմբերի 17-ին որոշում է կայացվում արշավանք սկսել դեպի Ավստրիա ։ 1532 թվականի ապրիլի 25-ին սուլթանի և Իբրահիմ փաշայի հրամանատարությամբ օսմանյան բանակը Կ.Պոլսից դուրս է գալիս ։ Բոսնիայի բեյ գազի Հյուսրև բեյը, Բալի բեյօղլու Մեհմեդ բեյը, Ղրիմի խան Սահիբ Գիրայ I-ը և մյուս նահանգների բեյլերբեյները, ամրոցներ գրավելով, առաջանում են դեպի Գերմանիա ։ Օսմանյան բանակը սեպտեմբերի 11-ին մտնում է Սլովենիա, որոշ ժամանակ անց նրանք պաշարում են Հաբսբուրգյան արքայատոհմի ձեռքում գտնվող Կյոսեգ (Գյունս) քաղաքը և սպասում Կարլ V-ի ժամանմանը ։ Պաշարումը տևում է 3 շաբաթ, 1532 թվականի օգոստոսի 30-ին քաղաքը գրավում են՝ այլևս չսպասելով Կարլին ։ Իբրահիմ փաշան ևս մի քանի ամրոցներ է գրավում. գերմանական արշավանքը ավարտվում է 1532 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ Կ.Պոլիս վերադարձով ։ Մի քանի ամիս անց՝ 1533 թվականի հունիսի 22-ին, Ավստրիայի էրցհերցոգության և Օսմանյան կայսրության միջև կնքվում է Կ.Պոլսի պայմանագիրը։ Այս պայմանագրով Ֆերդինանդը կարողանում է իրեն պահել Հունգարիայի արևմուտքում գտնվող փոքրիկ մի շրջան, այնուհետև ճանաչում է Յանոշ Զապոլիեի իշխանությունը Հունգարիայի նկատմամբ և համաձայնվում Օսմանյան կայսրությանը վճարել տարեկան 30.000 ոսկի ։ Մյուս կողմից արշավանքի ընթացքում օսմանցիները գրավում են մի շարք ամրոցներ՝ այդ թվում Շիկլոշ, Բաբոչա, Գրաց, Շոպրոն, Պոժեգա, Չերնիկա, Նաշիցե և Պոդգորաց ամրոցները. Պոդգոգոնցեի և Զագրեբի բեյերը ամրոցների բանալիները ուղարկում են Սուլեյմանին՝ հայտնելով իրենց նվիրվածությունը ։ Գերմանական արշավանքի ժամանակ Անդրեա Դորիան գրավում է Կորոնի քաղաքը, որը փաստորեն հայտնվում է Հաբսբուրգների իշխանության տակ, սակայն 1534 թվականի մարտին Մորայի գավառապետ Բալի բեյզադե Մեհմեդ բեյը կարողանում է այն հետ գրավել ։ Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ գտնվող Բիթլիսի գավառապետ Շերեֆ հանը 1531 թվականին հայտնում է, որ ինքը միանում է Սեֆյան շահ Թահմասպ I-ին  ։ Ուլամա հանը, ով Օսմանյան կայսրությունում էր ծնվել, սակայն փախել էր Սեֆյանների մոտ, այնուհետև կրկին վերադարձել Օսմանյան կայսրություն, Բիթլիս է ուղարկվում Շերեֆ հանի փոխարեն։ Սակայն այստեղ Շերեֆ հանի ուժերը հանդիպում են մեծ վեզիր Իբրահիմ փաշայի ուժերին, ով 1533 թվականի հոկտեմբերին դեպի Իրան արշավանք էր սկսել  ։ Մինչև Իբրահիմ փաշան կհասներ տարածաշրջան Ուլամա հանը, Շերեֆ հանի հետ պայքարում հաղթող դուր գալով, սպանում է Շերեֆ հանին ։ Մյուս կողմից Բաղդադի հան Զյուլֆիքար հանը ի նշան Սուլեյմանի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի՝ քաղաքը գաղտնի հանձնում է Սուլեյմանին. երբ այս դեպքը հայտնի է դառնում Թահմասպին, Զյուլֆիքար հանը սպանվում է ։ Իբրահիմ փաշան, ով ձմեռում էր Հալեպում, գարնանը կարողանում է Սեֆյանների ձեռքից առնել Վանը, Խլաթը, Արծկեն և Արճեշը, որից հետո հեռանում է Հալեպից ։ Որևէ դիմադրության չհանդիպելով Թավրիզում՝ 1534 թվականի հուլիսի 13-ին Օսմանյան կայրսությունը այն միացնում է իր հողերին ։ Ձմեռը Կ.Պոլսում անցկացնելուց հետո 1534 թվականի հունիսի 11-ին սուլթան Սուլեյմանը 8-րդ արշավանքն է սկսում։ Սեպտեմբերին Թավրիզի մոտակայքում հանդիպում է Իբրահիմ փաշային ։ Որոշ ժամանակ անց շարժվելով՝ բանակը 1534 թվականի դեկտեմբերի 31-ին հասնում է Բաղդադ   ։ Ձմեռը Բաղդադում անցկացնելուց հետո 1536 թվականի հունվարի 8-ին վերադառնում են Կ.Պոլիս ։ Մյուս կողմից 1533 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Ալժիրի հրամանատար Հըզըր Ռեիսը (Բարբարոս) իր նավատորմով գալիս է Կ.Պոլիս ։ Նա բավականին շատ թանկարժեք նվերներ է փոխանցում սուլթանին, այդ թվում Ալժիրը միացնում է Օսմանյան կայսրությանը. սրա համար Սուլեյմանը նրան շնորհել է «Հայրեդդին» տիտղոսը և նշանակել Ալժիրի բեյլերբեյ։ Իբրահիմ փաշայի հետ հանդիպելու համար Բարբարոս Հայրեդդին փաշան գնում է Հալեպ։ 1534 թվականին արդեն նավատորմում հրամանատար դարձած Հայրեդդին փաշան սկսում է առաջին արշավանքը ։ Հարավային Իտալիայի ափերի վրա մի քանի հարձակումներ իրականացնելուց հետո գնում է Թունիս ։ Չնայած փոքրածավալ դիմադրությանը Մևլայ Հասանի ղեկավարության տակ գտնվող Թունիսը 1534 թվականի օգոստոսին անցնում է Օսմանյան կայսրությանը։ Մևլայ Հասանը օգնության խնդրանքով դիմում է Կարլ V-ին. Անդրեա Դորիայի հրամանատարությամբ մի շարք պետություններ նավատորմ են ստեղծում և 1535 թվականի ամռանը հարձակվում են Թունիսի վրա և կարողանում գրավել այն ։