Ուելսի_արքայադուստր_Շառլոտա
Երիտասարդություն
1813 թվականին՝ Նապոլեոնյան պատերազմների եզրափակիչ շրջանում, Գեորգն սկսել է լրջորեն ամուսնության տարբերակներ դիտարկել իր դստեր համար։ Շառլոտա Ավգուստայի համար գահապահ արքայազնը և նրա խորհրդականներն ընտրել են Վիլլեմին՝ Օրանի ժառանգորդ արքայազնին, որն արքայազն Վիլլեմ IV Օրանացի Նասսաուի որդին և ժառագն էր։ Այդպիսի ամուսնությունը կավելացներ բրիտանական ազդեցությունը Եվրոպայի հյուսիս-արևմուտքում։ Վիլլեմը վատ տպավորություն է թողել Շառլոտա Ավգուստայի վրա, երբ նա առաջին անգամ տեսել է Վիլլեմին իր հոր ծննդյան տոնակատարությանը, որտեղ արքայազնը շատ այլ հյուրերի պես եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Թեպետ ոչ ոք արքայադստերը ուղիղ չի ասել ամուսնական առաջարկի մասին, նա լավ տեղեկացված էր հոր պլանների մասին, որոնց մասին ողջ արքունիքը փսփսում էր։ Բժիշկ Հենրի Հելֆորդը բացատրել է Շառլոտա Ավգուստային ամուսնության մասին այդ շշուկները. արքայադուստրը դժկամորեն է լսել՝ համարելով, որ Մեծ Բրիտանիայի ապագա թագուհին չպետք է ամուսնանա օտարերկրացու հետ։ Ենթադրելով, որ Շառլոտա Ավգուստան մտադիր է ամուսնանալ Գլոստերի դուքս Ուիլյամի հետ, գահապահ արքայազնը դստեր հետ հանդիպման ժամանակ սկսել է բառերով անպատվել նրան և Գլոստերին. ինչպես հետագայում ասել է Շառլոտա Ավգուստան. «նա այնպես էր խոսում, ասես նա ամենաանբարենպաստ պատկերացումներն ուներ իր հակումների մասին։ Ես տեսնում եմ, որ նա ամբողջությամբ ինձ հակառակ է տրամադրված և երբեք ինձ հետ նույն կարծիքը չի ունենա»։ Նա խորհուրդ է հարցրել կոմս Գրեյին, և նա առաջարկել է ժամանակը ձգձգել։ Այդ հարցը կարճ ժամանակում տարածվել է թերթերում, որոնցում հարցնում էին, թե իրոք Շառլոտան կամուսնանա «նարնջի կամ պանրի հետ», «բարեկազմ Բիլլիի կամ հիմար Բիլլի հետ»։ Գահապահ արքայազնը փորձել է ավելի մեղմ եղանակ գտնել աղջկա վրա ազդելու, սակայն Շառլոտային տարհամոզել չի ստացվել։ Նա գրել է, որ «չի կարող թողնել այս երկիրը, առավել ևս որպես թագուհի», և եթե ամուսնանան, Օրանի արքայազնը ստիպված կլինի «միայնության մեջ այցելել իր գորտերին»։ Սակայն դեկտեմբերի 12-ին Գեորգը կազմակերպել է դստեր հանդիպումը Վիլլեմ Օրանացու հետ հրավիրյալ ընթարիքի ժամանակ և ընթրիքից հետո խնդրել է Շառլոտա Ավգուստային որոշում կայացնել։ Նա հայտնել է, որ իրեն դուր է եկել այն, ինչ ինքը տեսել է մինչ օրս, և դա Գեորգը ընդունել է որպես համաձայնություն նրա կողմից և արագորեն կանչել է Օրանի արքայազնին, որպեսզի հաղորդի նրան ուրախալի նորությունը։ Ամուսնական պայմանագրի վերաբերյալ բանակցությունները տևել են մի քանի ամիս, որոնց ընթացքում Շառլոտա Ավգուստան համառորեն պնդել է այն մասին, որ ինքը պարտավոր չէ լքել Բրիտանիան։ Դիվանագետները չէին ցանկանում երկու գահերի ապագա միավորումը, այդ իսկ պատճառով պայմանագրում նշված էր, որ զույգի ավագ որդին կժառանգի բրիտանական գահը, իսկ երկրորդը՝ Նիդեռլանդների։ Իսկ եթե Շառլոտա Ավգուստան կունենա միայն մի որդի, ապա Նիդեռլանդների գահը կանցնի Օրանական տոհմի գերմանական ճյուղին։ 1814 թվականի հունիսի 10-ին արքայադուստրն ստորագրել է ամուսնական պայմանագիրը։ Անմիջապես դրանից հետո Շառլոտա Ավգուստան տարվել է ոմն պրուսական արքայազնով, որի անձը ստույգ նույնականացնել չի հաջողվել. հուշագիր Չառլզ Գրևիլը կարծել է, որ դա եղել է արքայազն Ավգուստը, իսկ պատմաբան Արթուր Ասպինելը ենթադրել է, որ դա եղել է երիտասարդ արքայազն Ֆրիդրիխը։ Հափշտակվածությունն անցել է նույնքան արագ, որպես և սկսվել էր։ Լոնդոնում Պուլտենի հյուրանոցի երեկույթի ժամանակ Շառլոտա Ավգուստան ծանոթացել է ռուսական հեծելազորի գեներալ-լեյտենանտ արքայազն Լեոպոլդ Սաքսեն Կոբուրգ Զաալֆելդցու հետ։ Արքայադուստրը հրավիրել է Լեոպոլդին հյուրընկալվել իրեն։ Արքայազնը ընդունել է հրավերը, սակայն նշված ժամանակից քառասունհինգ րոպե առաջ հրաժարվել է՝ գահապահ արքայազնին նամակ ուղարկելով անքաղաքավարության համար ներողությամբ։ Այդ նամակը շատ մեծ տպավորություն է թողել Գեորգի վրա, թեպետ նա աղքատ Լեոպոլդին իր դստեր համար արժանի դասի չի համարել։