cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամբիգրամ
Ամբիգրամների գրական նախատիպ կարելի է համարել պալիդրոմները՝ բառեր կամ բառախմբեր, որոնք նույն կերպ են ընթերցվում ինչպես աջից ձախ, այնպես էլ հակառակը։ Ամբրգրամաները՝ որպես դիզայներների զվարճանք և գլուխկոտրուկներ, հանրահայտ դարձան 20-րդ դարի վերջում։
Ռուս բանաստեղծներն ու գրողները, օրինակ՝ Դմիտրի Ավալիանին, մտածել են Ամբիգրամների մի քանի տեսակներ՝ «թերթաթեք» (թեքվածություն 180 աստիճանով), «օրտոգոնալ» (թեքվածություն 90 աստիճանով), «երկհայացք» (կարդացվում են տարբեր բառեր առանց թերթը թեքելու)։ Ամբիգրամները կարող են լինել համաչափ և ոչ համաչափ։
Թվերը նույնպես կարող են ձևավորել Ամբիգրամներ, ընդ որում նրանք կարող են կազմված լինել համաչափ թվերից (0, 8, որոշ գրվածքներում՝ 1) կամ մեկը մյուսից թեքությամբ անցում կատարող (6—9, որոշ գրվածքներում՝ 2—5). Տե՛ս (այնտեղ կոչվում են ստորոբոգրամաներ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեքստաբանություն
Փասլի
Փասլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հասմիկ Հարությունյան
Կենսագրություն
Հասմիկ Հարությունյանը ծնվել է 1960 թվականին Երևանում։ 1982 թվականին ավարտել է Երևանի Առնո Բաբաջանյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի վոկալի բաժինը, 1995 թվականին՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի ֆիզմաթ ֆակուլտետը։ 1983-1996 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության պետական կոմիտեի «Ակունք» ազգագրական անսամբլում։ 1995 թվականին հիմնադրել է «Շողակն» ֆոլկ-անսամբլը, որի հետ բազմաթիվ ելույթներով հանդես է եկել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Էստոնիայում, Ռուսաստանում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Կանադայում, ԱՄՆ-ում և այլուր ։
Ձայնասկավառակներ
«Շողակն» անսամբլի հետ
«Հայրիկ Մուրադյան մանկական անսամբլի հետ»
Ալեքսան Հարությունյանի հետ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Լեպյաոյա
Լեպյաոյա (Леппяоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Մեծ Յանիսյարվի լիճ։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և գետի ավազանը Լադոժսկի լիճ։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Պրոլետարսկի շրջան (Ռոստովի մարզ)
Պրոլետարսկի շրջան (Пролетарский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Պրոլետարսկ քաղաքը։ Տարածքը կազմում է 2740 կմ², բնակչությունը՝ 35,5 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 1 քաղաքային և 9 գյուղական համայնք։
Լեպյաոյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մյասկովկա
Մյասկովկա (Мясківка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մյասկովկա գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իշիմ
Իշիմ (Иши́м; Esil), գետ Ղազախստանում և Ռուսաստանում, Իրտիշի ձախ վտակը։ Սկիզբ է առնում Նիյազ լեռներից՝ Ղազախական մանրաբլուրների հյուսիսային ծայրամասում, հոսում Իշիմի տափաստանով։ Երկարությունը 2450 կմ է․ նավարկելի է Պետրոպավլոսկ քաղաքից դեպի վեր 270 կմ և Վիկուլովոյից մինչև գետաբերանը։
Քաղաքներ
Գետի ափամերձ տարածքներում են գտնվում Նուր-Սուլթան, Եսիլ, Դեռժավինսկ, Սերգերևկա և Պետրոպավլովսկ քաղաքները, իսկ Ռուսաստանի տարածքում` Իշիմ քաղաքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղազախստանի գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր
Փոլ Մայքլ Ռոմեր
Փոլ Մայքլ Ռոմեր (Paul Michael Romer; ծնված՝), ամերիկացի տնտեսագետ։ 2002 թվականին Ռեկտենվալդի մրցանակի դափնեկիր, Համաշխարհային բանկի գլխավոր տնտեսագետ (2016-2018 թվականի հունվար) ։ Նյու Յորքի համալսարանի բիզնեսի դպրոցի տնտեսագիտության պրոֆեսոր։ 2018-ի Տնտեսագիտության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր «նորարարությունը և կլիման տնտեսության աճի մեջ ինտեգրելու համար» (Ուիլյամ Նորդհաուսի հետ), մասամբ «տեխնոլոգիական նորարարությունը երկարաժամկետ մակրոտնտեսական վերլուծության մեջ ինտեգրելու համար» ։
Կենսագրություն
Փոլ Մայքլ Ռոմերը Կոլորադոյի նախկին նահանգապետ Ռոյ Ռոմերի որդին։ Եղբայր՝ Քրիս Ռոմեր (ծն. 1959), քաղաքական գործիչ, Կոլորադոյի նահանգի Սենատի անդամ (2006-2010)։
Ռոմերը մաթեմատիկաի բակալավր է  (1977) և փիլիսոփայության դոկտոր (1983)  Չիկագոյի համալսարանի։
Պրոֆեսոր է Սթենֆորդի համալսարանում, ապա Նյու Յորքի համալսարանում։ Նյու Յորքի համալսարանի Մարոնի քաղաքային կառավարման ինստիտուտի տնօրեն է։ Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյի գիտաշխատող։
2016 թվականի հուլիսի 18-ին Համաշխարհային բանկի նախագահ Ջիմ Յոնգ Կիմը Պ.Ռոմերին նշանակեց Համաշխարհային բանկի գլխավոր տնտեսագետ։ Ռոհմերը պաշտոնապես ստանձնել է պաշտոնը 2016 թվականի հոկտեմբերին ։ Ռոմերը հրաժարական տվեց 2018 թվականի հունվարին՝ Համաշխարհային բանկի աշխատակիցների հետ կոնֆլիկտի պատճառով ։
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Պապեետե
Պապեետեն (Papeete, Pape’ete) Ֆրանսիական Պոլինեզիայի մայրաքաղաքն է, որը գտնվում է Ընկերության կղզիների կղզեխմբին պատկանող Տահիտի կղզու վրա։ Բնակչության թիվը հենց Պապեետե քաղաքում կազմում է 26 հազար մարդ, սակայն դրա ագլոմերացիայում կա ավելի քան 130 հազար մարդ (ըստ 2002 թվականի)։ Պապեետեն Ֆրանսիական Պոլինեզիայի գլխավոր ծովային նավահանգիստն է, որի սահմաններում գտնվում է նաև համայնքի գլխավոր Ֆաա օդանավակայանը, միայն դա կարող է ընդունել միջազգային չվերթներ։
Ռեմոնտնենսկի շրջան
Ռեմոնտնենսկի շրջան (Ремонтненский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Ռեմոնտնոյ գյուղը։ Տարածքը կազմում է 3779 կմ², բնակչությունը՝ 20,4 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 10 գյուղական համայնք։
Պապեետե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պապեետե Կատեգորիա:Ֆրանսիական Պոլինեզիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Օվկիանիայի երկրների մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:1818 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալհարակ (լեռ)
Ալհարակ (Kəpəz dağı), լեռ Ադրբեջանի Գոյգյոլի շրջանում, Մռավի լեռնաշղթայի հյուսիս բազուկներից մեկի վրա, Գյոյգյոլից հարավ։ Կիրակոս Գանձակեցու վկայությամբ 1140 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժի ժամանակ Ալհարակ լեռը փլվել և փակլե է կիրճը՝ առաջացնելով Ալհարակ (Գյոյգյոլ) լճակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ Կատեգորիա:Գոյգյոլի շրջան
Ռոլանդ Մաթես
Ռոլանդ Մաթես (Roland Matthes, ), Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետության լողորդ, մեջքի վրա լողալու և ինտեգրված լողի վարպետ ։
Կենսագրություն
Ռոլանդ Մաթեսը եղել է քառակի օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն, մեր ժամանակների ամենահայտնի և տիտղոսակիր գերմանացի մարզիկներից մեկը ։ Նա նաև աշխարհի և օլիմպիական խաղերի ռեկորդակիր էր ։ Մաթեսը յոթ անգամ (1967—1971, 1973, 1975 թվականներին) ճանաչվել է Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետության տարվա լավագույն մարզիկ։ 1981 թվականին մարզիկի անունը ներառվել է ջրային տեսակի սպորտի միջազգային փառքի սրահում։
Անձնական կյանք
Մաթեսը ամուսնացած է եղել գերմանացի հայտնի լողորդուհի քառակի օլիմպիական չեմպիոն Կորնելիա Էնդերի հետ։ Մաթեսից բաժանվելուց հետո Կորնելիան ամուսնացել է գերմանացի տասնամարտիկ Շտեֆեն Գրումտի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լողորդներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Լողորդներ ըստ մրցության Կատեգորիա:Լողն ամառային օլիմպիական խաղերում
Մյուրե լը Շատո
Մյուրե լը Շատո (Muret-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 20 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 216 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 174-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 174 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 163 անձ (88 տղամարդ և 75 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 42 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտոնիխա (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)
Անտոնիխա (Антониха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալեսսանդրո Նեստա
Ալեսսանդրո Նեստա (Alessandro Nesta, ), իտալացի նախկին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, իր ժամանակի լավագույն պաշտպաններից մեկը ։ Կարիերայի ընթացքում հիմնականում խաղացել է Լացիոյի և Միլանի կազմում, ինչպես նաև Իտալիայի ազգային հավաքականում։ Չորս անգամ ճանաչվել է Սերիա A-ի տարվա լավագույն պաշտպան ։ Աշխարհի 2006 թ.-ի առաջնության հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Քին (Նյու Հեմփշիր)
Քին, Նյու Հեմփշիր նահանգի Չեշիր շրջանում գտնվող ամերիկյան քաղաքը, որը նաև շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Քաղաքն ունի 97,4 կմ քառակուսի տարածք, որից 0,67-ը բաց ջրային տարածություններ են։ Քաղաքը կանգնած է Աշելոտ գետի ափին։ Կլիման խոնավ մայրցամաքային է։ Միջին տարեկան առավելագույն ջերմաստիճանը կազմում է՝ 14,97 °C, իսկ նվազագույնը՝ 1,65 °C : Ձմեռները կարող են խիստ լինել և ուղեկցվել առատ ձյան ձնաբքի հետ։
Rendez-Vous (երգ, Օկեան Էլզի)
«Rendez-Vous», ուկրաինական Օկեան Էլզի խմբի սինգլը՝ թողարկված 2013 թվականի սեպտեմբերին ։ Երգի տեսահոլովակը համարվում է խմբի նախորդ՝ «Стріляй»-ի շարունակությունը։
Քին (Նյու Հեմփշիր)
Պատմություն
Այս տարածքում առաջին Եվրոպական բնակավայրը ծագել է 1735 թվականին, որպես ֆրանս-հնդկական պատերազմների ժամանակաշրջանում սահմանային ամրոց։ Քաղաքի (town) կարգավիճակը Քինը ստացել է 1753 թվականին, մեծ քաղաքի (city) կարգավիճակը ստացել է 1874 թվականին ։ 1848 թվականին քաղաք բերվեց երկաթուղի, որից հետո տեղի տնտեսությունը սկսվեց ակտիվ զարգանալ. մասնավորապես հայտնվեցին աղյուսի գործարաններ և ձուլարաններ։ Մեծ դեպրեսիայի տարիներին քաղաքի արդյունաբերությունը քայքայվեց, և ներկայումս տնտեսության հիմքը կազմում են զբոսաշրջությունը, կրթությունը և ապահովագրական բիզնեսը։
Rendez-Vous (երգ, Օկեան Էլզի)
Երգացանկ
Երաժշտության և բառերի հեղինակ՝ Սվյատոսլավ Վակարչուկ։
Քին (Նյու Հեմփշիր)
Բնակչություն և մշակույթ
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 23,409 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 242,3 մարդ 1 կմ²։ Քաղաքի ռասայական կազմը. սպիտակամորթներ՝ 95,3%, աֆրոամերիկացիներ՝ 0,6%, բնիկ ամերիկացիներ՝ 0,2%, ասիացիներ՝ 2%, բնիկներ Հավայան կղզիներից և Խաղաղ օվկիանոսյան կղզիներից՝ 0,004%, այլ ռասայի ներկայացուցիչներ՝ 0,5%, երկու և ավել ցեղերի ներկայացուցիչներ՝ 1,4%, լատինոամերիկացիներ (ցանկացած ռասայից)՝ 1,6%: Բնակչության միջին տարիքը 34 տարեկան է ։
Rendez-Vous (երգ, Օկեան Էլզի)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օկեան Էլզի
Քին (Նյու Հեմփշիր)
Բնակչություն և մշակույթ
Քին քաղաքը դդմի ամենամյա փառատոնում հելոինի համար դդմի լապտերների քանակի համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1736 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ
Իլյայոկի
Իլյայոկի (Иляйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Սուոյարվսկի շրջանում։ Թափվում է լիճ՝ Սալմիյարվի։ Գետի երկարությունը 21 կմ է, ավազանի տարածքը 145 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Շույա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պոդլեսովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Պոդլեսովկա (Підлісівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսովկա գյուղում բնակվում էր 675 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,47 մարդ/կմ²։
Կոնկի (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Կոնկի (Коньки), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սյագայլի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սյագայլի գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան
Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան (Родионово-Несветайский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա սլոբոդան։ Տարածքը կազմում է 1547 կմ², բնակչությունը՝ 23,0 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 6 գյուղական համայնք։
Ռակե (Էստոնիայի շրջան)
Ռակե շրջան (Rakke vald), շրջան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ռակկե գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2011 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1820 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 8,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
(2180) Մարժալենա
(2180) Մարժալենա (Marjaleena), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Հեյկի Ալիկոսկիի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,012198 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7635 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2609 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1909,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188529 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,23° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1940 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հեյկի Ալիկոսկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մայնի Ֆրանկֆուրտ
Մայնի Ֆրանկֆուրտ (Frankfurt am Main)՝ Հեսսեն երկրամասի ամենամեծ քաղաքը, մեծությամբ հինգերորդը Գերմանիայում։ 2015 թվականի տվյալների համաձայն բնակչության թիվը կազմում է 731.000 մարդ։
Բաբելոն
Բաբելոն, հին Միջագետքի հնագույն քաղաքներից մեկը, որը եղել է Տիգրիս և Եփրատ գետերի ստորին ավազանում մ.թ.ա. 1894-539 թվականներին գոյություն ունեցած Բաբելոնի թագավորության մայրաքաղաքը։ Թագավորությունը կոչվել է Բաբելոն քաղաքի անունով։ Բաբելոնի հիմնական բնակչությունը սեմականացված խուռիներն (հայ-հարիներ) էին, շրջակա սեմական ժողովուդների փոքր խառնուրդով (նկատենք, որ հայոց հնագույն նախնիների՝ հարիների անվանումը սեմիթ պատմաբաններն ինչ-ինչ նկատառումներով վերափոխել են «խուռի» անվանման)։ Համմուրաբի արքայի օրոք Միջագետքի մեծ մասը միավորվել է Բաբելոնի տիրակալության ներքո։ Մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի կեսից զանգվածաբար Բաբելոն են թափանցել քասիտական ցեղեր, որոնք անկման են հասցրել նրա ստրկատիրական ծաղկուն պետությունը և հիմնել իրենց տիրապետությունը (1518-1204 թվականներ)։ Քասիտական տիրապետության անկումից հետո Բաբելոնը ժամանակավոր վերելք է ապրել նոր դինաստիայի ներկայացուցիչ Նաբուգոդոնոսոր I-ի օրոք (1146-1123), որը ետ է մղել հարևան Ասորեստանի և Էլամի ոտնձգությունները, պահպանել երկրի անկախությունն ու հզորությունը։ Նրանից հետո Բաբելոնի կենտրոնական իշխանությունը թուլացել է։ Այնուհետև Բաբելոնը բազմիցս ենթարկվել է Ասորեստանի տիրապետությանը։ Մ.թ.ա. 539 թվականին Աքեմենյան թագավոր Կյուրոս II Մեծը նվաճել է Բաբելոնը, և այն վերածվել է Աքեմենյան Պարսկաստանի փոխարքայության։ Ենթադրվում է, որ Բաբելոնի ապստամբները համագործակցել են ապստամբած Հայաստանի հետ։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումներից հետո Բաբելոնը կառավարել են մակեդոնական կուսակալները։ Մ.թ.ա. մոտ 140 թվականից Բաբելոնը մտել է Պարթևական, այնուհետև՝ Սասանյան պետության կազմի մեջ։ Շուրջ 30 տարի Բաբելոնի արքան է եղել Համմուրաբին (մ.թ.ա. 1792-1750 թվականներ), ում օրոք ստեղծվել է առաջին օրենսգիրքը` բաղկացած 282 հոդվածից։
Մայնի Ֆրանկֆուրտ
Քաղաքը համարվում է խոշոր` 5.6 մլն բնակչությամբ Հռենոս-Մայն (Rhein-Main-Gebiet) տարածաշրջանի մետրոպոլիսի կենտրոնը, որը մեծությամբ Գերմանիայում երկրորդ տարածաշրջանն է։ Քաղաքը տեղակայված է Մայն գետի ափին գտնվող հին բնակատեղիի («furt») վրա, որը գտնվում է նախկինում ֆրանկների կողմից բնակեցված ֆրանկոնիա երկրամասի տարածքում։ Այստեղից էլ առաջացել է քաղաքի անվանումը՝ ''«Ֆրանկների բնակավայր» ։
Բաբելոն
= Բաբելոնի արքայացանկ = 5 անհայտ տիրակալներ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ Կատեգորիա:Աստվածաշնչյան վայրեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 1894 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իրաքում
Մայնի Ֆրանկֆուրտ
Ֆրանկֆուրտը համարվում է «ալֆա-քաղաք» և հանդիսանում է կոմերցիայի, մշակույթի, կրթության, տուրիզմի և տրանսպորտային հանգույցների կենտրոն ։ Այստեղ է գտնվում Եվրոպական կենտրոնական բանկը, Գերմանիայի ֆեդերալական բանկը, Ֆրանկֆուրտի բորսան և Ֆրանկֆուրտի շուկան։ Ֆրանկֆուրտի օդնավակայանը (Flughafen Frankfurt am Main/Rhein-Main-Flughafen) ամենաբեռնված միջազգային օդանավակայաններից մեկն է, իսկ Ֆրանկֆուրտի կենտրոնական երկաթուղային կայարանը և Ֆրանկֆուրտի ավտոմոբիլային խճուղին Եվրոպայում ամենծանրաբեռնված մայրուղիներից մեկն է։ Ֆրանկֆուրտը Գերմանիայի քաղաքներից միակն է, որը համալրվել է «Աշխարհի քսան ալֆա-քաղաքներ» ցուցակին ։ Ֆրանկֆուրտում է գտնվում Գերմանիայի ԱՄՆ զինված ուժերի գրասենյակը։ Քաղաքը երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հայտնվել է Ամերիկայի կողմից օկուպացված տարածքում (Besatzungszone):
Գերմանիայում կա երկու քաղաք Ֆրանկֆուրտ անվանումով՝ Մայնի Ֆրանկֆուրտ և Օդերեի Ֆրանկֆուրտ։ Գերմանիայում և ողջ աշխարհում Ֆրանկֆուրտ լսելով սովորաբար հասկանում են Մայնի Ֆրանկֆուրտ։
Ընդհանուր ակնարկ
Ֆրանկֆուրտը հարյուրամյակներ շարունակ եղել է Գերմանիայի ֆինանսական կենտրոնը և իրենից ներկայացրել է խոշոր բանկերի կենտրոնացման վայր։ Ֆրանկֆուրտի տնտեսությունն ունի երեք կարևոր հենակետ՝ ֆինանսներ, տրանսպորտ և շուկա։ Ֆրանկֆուրտի բորսան ամենախոշորն է Գերմանիայում և նշանավորներից մեկն է աշխարհում։ Այս քաղաքում է գտնվում Եվրոպական կենտրոնկան բանկը (Europäische Zentralbank), որը իրականացնում է Եվրամիության երկրների դրամական քաղաքականությունը, և Գերմանիայի դաշնային բանկը (Deutsche Bundesbank): Շուրջ 300 տեղական և արտասահմանյան բանկեր ունեն իրենց ներկայացչությունը Ֆրանկֆուրտում։ Դրանց մեջ են մտնում Գերմանիայի խոշորագույն բանկերի գրասենյակները։
Ֆրանկֆուրտն ունի հիանալի տրանսպորտային ցանց, իսկ քաղաքի միջազգային օդանավակայանը համարվում է Եվրոպայի կարևորագույն տրանսպորտային կենտրոններից մեկը։ Օդանավակայանի հիանալի աշխարհագրական դիրքը «Եվրոպայի սրտում» և տրանսպորտային հասանելիությունը օդային ուղիներով, երկաթգծով և մեքենայով քաղաքն ավելի հմայիչ են դարձնում։
Ֆրանկֆուրտում ամեն տարի կազմակերպվում են տարբեր թեմաներին նվիրված ցուցահանդեսներ։ Ֆրանկֆուրտի ավտոմեքենաների ցուցահանդեսը ավտոմեքենաշինության ամենամեծ ցուցահանդեսն է աշխարհում։
Ֆրանկֆուրտը համարվում է մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ գտնվում է Ֆրանկֆուրտի Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի անվան համալսարանը, նաև բազմաթիվ թանգարաններ և երկու բուսաբանական այգի։
Ֆրանկֆուրտը Եվրախորհրդի երեք քաղաքներից մեկն է, որոնք առանձնանում են երկնաքերերի քանակով։ Ըստ 2016 թվականի տվյալների՝ աշխարհում Ֆրանկֆուրտը տասներեք երկնաքերերով գրավում է երրորդ տեղը Փարիզից և Լոնդոնից հետո։ Ֆրանկֆուրտում են գտնվում Գերմանիայի ամենաբարձր երկնաքերերը՝ Կոմերցբանկի գրասենյակը, Ֆրանկֆուրտի ցուցահադեսների շենքը (Messeturm) և այլն։
Հին պատմություն
Հռոմեական բնակավայրը Րյոմեռի տարածքում կառուցվել է մեր թվարկությունից առաջ` մոտավորապես առաջին դարում։ Նույնիսկ մեր օրերում հայտնաբերվում են այդ դարաշրջանի արվեստի գործեր։ Կա ենթադրություն, որ Բոնամես քաղաքային թաղամասի անվանումը առաջացել է լատիներեն bona mansion («Լավ դադարկատեղ») արտահայտությունից, իսկ տարածաշրջանը՝ Նիդան, եղել է հռոմեական քաղաքացիական մայրաքաղաք։
Մայնի Ֆրանկֆուրտ անվանումը ծագում է Franconofurd բառից, որը նշանակում է գերմանական ֆրանկերի ցեղեր։ Գերմանական  բառը նշանակում ծանծաղուտային վայր գետի վրա, պիտանի անցատեղ ծանծաղուտով։ Ֆրանկֆուրտի մասին առաջին հիշատակումը եղել է 794 թվականին, երբ Կառլոս Մեծը սկսեց կայսրության կազմավորումը և հրավիրեց Ֆրանկֆուրտի ժողովը։ Չնայած դրան՝ ալեմանները և ֆրանկները վաղուց բնակվում էին այդ տարածքում։
Ֆրանկֆուրտը մեծ դեր է խաղացել Սրբազան Հռմեական կայսրության պատմության մեջ։ Գերմանական արքաները և կայսրերը՝ սկսած 885 թվականից, ընտրվում և թագադրվում էին Աախեն քաղաքում։ 1562 թվականից արքաներին և կայսրերին սկսեցին թագադրել Ֆրակֆուրտում։ Առաջին արքան, ով թագադրվեց Ֆրանկֆուրտում եղավ Մաքսիմիլիան II-ը։ Ֆրանց II-ը, որը թագադրվել էր 1972 թվականի հուլիսի 14-ին՝ Բաստիլիայի պաշարման օրվա տարեդարձին, դարձավ Սրբազան Հռմեական կայսրության վերջին տիրակալը։ Նրա ընտրությունները և թագադրումը կայացել են Ֆրանկֆուրտի ժողովի ժամանակ, որը ավելի հայտնի է ինչպես «Կայսերական ժողով»։
Ֆրանկֆուրտի տոնավաճառի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1150 թվականին։ 1240 թվականին Ֆրիդրիխ II-ը հատուկ արտոնություն էր շնորհել հյուրերին, որը նշանակում էր, որ նրանք կայսրի պաշտպանության տակ են գտնվում։ Ֆրանկֆուրտի տոնավաճառը բավականին մեծ կշիռ ունեցավ, մինչդեռ նմանատիպ Բոկարեի ցուցահանդեսը զիջեց իր դիրքերը 1478 թվականին։
1372 թվականին Ֆրանկֆուրտը ստացավ կայսերական քաղաքի կարգավիճակ և սկսեց ենթարկվել կայսրին, այլ ոչ թե տեղի տիրակալներին կամ մարզպետներին։
Երեսնամյա պատերազմի ընթացքում Ֆրանկֆուրտը պահպանում է չեզոքությունը, բայց տուժում է Բուբոնային ժանտախտի պատճառով, որի տարածման պատճառը հանդիսացավ փախստականների ներգախթը։ Պատերազմը ավարտվելուն պես քաղաքը վերադարձավ իր նախկին կենսամակարդակին։
Նապոլեոնյան պատերազմներ
Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակահատվածում քաղաքը մի քանի անգամ գրավվել է ֆրանսիական զորքերի կողմից։ Այնուամենայնիվ քաղաքը մնում էր անկախ մինչև Սրբազան Հռոմեական կայսրության անկումը 1805-1806 թվականներին։ 1806 թվականին քաղաքը դառնում է Աշաֆենբուրգի իշխանության մաս, որի գլխին կանգնեց իշխան-եպիսկոպոս Կառլ Թեոդոր Անտոն Մարիա ֆոն Դալբերգը (դա նշանակում էր, որ քաղաքը Ռեյնի համադաշնակցության մաս է)։ 1810 թվականին Դալբերգը ստանում է Ֆրանկֆուրտի Մեծ Դուքս տիտղոսը։ Նապոլեոնը ակնկալում էր դարձնել իր որդուն՝ Եվգենի դե Բոգարանեին, ով այդ ժամանակ արդեն հասցրել էր կրել Վենեցիայի արքայազնի տիտղոսը, Ֆրանֆուրտի մեծ դուքս, երբ Դալբերգը հրաժեշտ կտար կլանքին։ Մեծ դքսությունը գոյատևեց փոքր ժամանակահատված՝ 1810 թվականից 1813 թվականները։ Այն վերացավ հենց այն ժամանակ, երբ անգլո-գերմանական զորքերը վերջ դրեցին Նապոլեոնի կառավարմանը Կենտրոնական Եվրոպայում։ Դալբերգը հրաժարվեց իր կրած տիտղոսից ի օգուտ Եվգենիի։ Հրաժարման գործընթացը իրենից ներկայացնում էր զուտ սիմվոլիկ ժեստ, այն պատճառով, որ նապոլեոնյան զորքերի ջախջախիչ պարտությունից հետո Ֆրանկֆուրտը զբաղեցվել էր դաշնակիցների զորքերի կողմից և Եվգենին այլևս չէր կարող օգտագործել իր արտոնությունները նոր ռեժիմին համաձայն։
Ֆրանկֆուրտի ինքնիշխան քաղաք
Նապոլեոնի անկումից և հրաժարականից հետո կայացավ Վիենայի կոնգրեսը, որից հետո վերափոխվեց Եվրոպայի քարտեզը։ Վերացավ Ֆրանկֆուրտի Մեծ դքսությունը, իսկ Ֆրանկֆուրտը միացավ նոր կազմավորված Գերմանիայի համադաշնակցությանը։ Ֆրանկֆուրտը ստացավ ազատ քաղաքի կարգավիճակ և իր տեղը Բունդեսթագում։ Համադաշնակցության պառլամենտը գլխավորում էր Ավստրիայի կայսրը Հաբսբուրգների դինաստիայից։
Ֆրանկֆուրտը ինքնիշխանությունը կորցնելուց հետո
Ֆրանկֆուրտը կորցրեց իր անկախությունը ավստրո-պրուսական պատերազմից հետո, որի արդյունքների համաձայն Պրուսիան 1866 թվականին ուժով միացրեց որոշ փոքր պետություններ, որոնց մեջ հայտնվեց ինքնիշխան քաղաք Ֆրանկֆուրտը։
1914 թվականին Ֆրանկֆուրտի քաղաքացիները հիմնել են Ֆրանկֆուրտի համալսարանը, որն ավելի ուշ ստացավ Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի անվանումը։ Ֆրանկֆուրտի համալսարանը համարվում է միակ համալսարանը Գերմանիայում, որը կազմակերպված էր քաղաքացիների կողմից և ներկայիս ժամանակներում համարվում է Գերմանիայի ամենախոշոր համալսարաններից մեկը։ Ֆրանկֆուրտը օկուպացվել է ֆրանսիական բանակի կողմից, որոնք ուղարկվել էին Գերմանիա ի պատասխան Ռուրի ապստամբության, 1920 թվականի ապրիլի 6-ին։ Ֆրանսիայի պաշտոնական անձինք հայտարարեցին, որ Գերմանիան խախտել է Վերսալյան պայմանագրի 42-ից 44 կետերը։ Դրանք որոշում էին Ռուրյան ավազանի ապառազմականացման հարցը ։ 1924 թվականին Լյուդվիգ Լանդմանը դառնում է Ֆրանկֆուրտի առաջին հրեա քաղաքապետը։ Նա նաև զգալի դեր խաղաց քաղաքի տարածքի ընդլայնման մեջ։ Նացիստների իշխանության գալուն պես Ֆրանկֆուրտի սինագոգները ավերվեցին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ֆրանկֆուրտը դաշնակիցների ավիացիայի կողմից ենթարկվել է հաճախակի ռմբակոծման։ Ավիացիոն հարձակումների հետևանքով մահացել է մոտ 5.5 հազար քաղաքացի և ավերվել է քաղաքի ամենահայտնի պատմական շրջաններից մեկը՝ Ռյոմեռը։ Հետպատերազմյա ժամանակահատվածում վերականգնվել են պատմական շինությունների միայն մի մասը, քաղաքի պատմական տեսքը կորցվել էր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ֆրանկֆուրտը կրկին դառնում է Հեսսեն աշխարհի մի մասը, որի մեջ մտան նաև Հեսսենի հին հողերը՝ Դարմշտադտ կենտրոնով, և Պրուսիայի Կուռհեսսեն պրովինցիան։ Քաղաքը գտնվում էր Գերմանիայի՝ Ամերիկայի կողմից օկուպացված տարածքում։ Այստեղ գտնվում էր Ամերիկայի օկուպացված տարածքի ռազմական նահանգապետի գլխավոր գրասենյակը (1945-1949) և Ամերիկայի օկուպացված տարածքի հատուկ ներկայացուցիչը (HICOG) (1949—1952): Գրասենյակները գտնվում էին ռմբակոծությունից զերծ մնացած IG Farben համերգային սրահում։ Ֆրանկֆուրտը դիտարկվում էր որպես Գերմանիայի ապագա մայրաքաղաք և այդ իսկ պատճառով քաղաքում կառուցվել էր նոր պառլամենտի շենքը, որը երբեք չօգտագործվեց ըստ նշանակության։ 1949 թվականից շենքը օգտագործվել էր Hessischer Rundfunk ռադիոկայանի կողմից։ Կոնրադ Ադենաուերը, որն առաջին կանցլերն էր պատերազմից հետո, իր ձայնը տվեց Բոն փոքրիկ քաղաքին, մածամասամբ այն պատճառով, որ քաղաքը գտնվում էր Ադենաուերի հարազատ բնակավայրի հարևանությամբ։ Մյուս քաղաքական գործիչները նույնպես ընդդիմացան Ֆրանկֆուրտի ընտրվելուն։ Նրանք կարծում էին, որ կառավարության տեղադրումը Գերմանիայի ազդեցիկ և մեծ քաղաքներից մեկում՝ Սրբազան Հռոմեական կայսրության նախկին կենտրոնում, կարող էր նպաստել նրան, որ Արևմտյան Գերմանիայի միացման նախաձեռնությունը դադարեցվեր։
Բնակչություն
Որպես տեսանելի միջազգային ֆինանսական և առևտրական կենտրոն, Ֆրանկֆուրտը համարվում է բազմազգ բնակչությամբ քաղաք։ Էթնիկ գերմանացիներից բացի քաղաքում բնակվում են թուրքեր, իտալացիներ, խորվատթեր, սերբեր, լեհեր, հույներ, մարոկացիներ, իսպանացիներ, պորտուգալացիներ, ֆրանսիացիներ, ճապոնացիներ, ամերիկացիներ, ավստրիացիներ, հնդկացիներ, ռումինացիներ, աֆղանստանցիներ, ռուսներ, բուլղարացիներ, լիվանների և չինացիներ։ Համարվում է, որ Ֆրանկֆուրտի կորեական համայնքը Եվրոպայում երկրորդն է, իսկ Թամիլներինը Գերմանիայում առաջինը։
Երկար ժամանակահատված Ֆրանկֆուրտը համարվում էր բողոքական քաղաք, բայց 19-րդ դարում շատացան քաղաքացիներ, ովքեր քարոզում էին կաթոլիկությունը։ 2006 թվականին կաթոլիկները և բողոքականները մնացին ամենախոշոր կրոնական համայնքներից մեկը (24,6 % և 22,5 %, համապատասխանաբար) ։ Սակայն կաթոլիկ և բողոքական համայնքները աստիճանաբար կորցնում են համբավը և նրանք այժմ կազմում են քաղաքային բնակչության 47.1 %-ը։ Գերմանիայի Եվրոպական Կենտրոնական Խորհուրդին համաձայն քաղաքում բնակվում է 7.300 քաղաքացի, որոնք դավանում են հինդուիզմ։ Այդ իսկ պատճառով ֆրանկֆուրտի հրեական համայնքը Գերմանիայում երրորդն է՝ Բեռլինից և Մյունխենից հետո։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Մայնի առափնյա տարածքում՝ Գերմանիայի հարավ-արևմուտքում։ Քաղաքի հարավային հատվածում գտնվում է ֆրանկֆուրտի քաղաքային անտառը (Frankfurter Stadtwald) որը համարվում է քաղաքի սահմաններում գտնվող ամենախոշոր անտառը Գերմանիայում։ Քաղաքի կենտրոնը գտնվում է Մայնի հյուսիսային հատվածում։
Քաղաքը արևմուտքում սահմանակցում է Մայն-Տաունուս շրջանի հետ, հյուսիս-արևմուտքում Վերին Տաունուսի հետ, հյուսիս-արևելքում Մայն Կինցիգի հետ, հյուսիսում Վետերաուի հետ, հարավ-արևելքում Օֆենբախի հետ, իսկ հյուսիս-արևմուտքում Գրոս Գերաուի հետ։
Քաղաքի վարչական բաժանում
Քաղաքը բաժանված է 46 վարչական թաղամասի (Stadtteile), որոնք իրենց հերթին բաժանվում են 118 քաղաքային շրջանի (Stadtbezirk): Քաղաքի ամենախոշոր թաղամասը համարվում է Զաքսենհաուզենը (Sachsenhausen): Վարչական թաղամասերի մեծ մասը իրենցից ներկայացնում են կամ քաղաքի մոտակա արվարձաններ (Vororte), կամ նախկին առանձին քաղաքներ Հյոհստայի նման։ Քաղաքի որոշ շրջաններ, օրինակ Նորդենդը (Nordend), առաջացել են գրյունդեռների դարաշրջանի բուռն աճի ժամանակ։
Վարչական թաղամասերը միանում են 16 շրջանների (Ortsbezirke), որոնցից յուրաքանչյուրը ունի իր առանձին հանձնաժողովը իր նախագահով հանդերձ։
Քաղաքային շրջանների կազմավորման պատմություն
Մինչև տասնիններորդ դարի կեսերը ժամանակակից քաղաքի մեջ էին մտնում Նորդենդը (Nordend), Դորնբուշը (Dornbusch), Ալտշտադը (Altstadt), Իննեշտադը (Innenstadt), Բանհովսֆիլտերը (Bahnhofsviertel), Գուտլյոյտֆիրտելը (Gutleutviertel), Գալլուսը (Gallus), Վեսթենդը (Westend), Նորդենդը (Nordend), Օստենդը (Ostend), Ռիդելվալդը (Riederwald), Զաքսենհաուզենը (Sachsenhausen): Մերձակա, բայց անցյալում քաղաքից անկախ շրջանները միացվեցին քաղաքին 1887 թվականին։
Կլիմա
Ֆրանկֆուրտում ջերմության ամենավաղ չափումները կատարվել են 1695 թվականի դեկտեմբերին և գրանցվել են Ավգուստ ֆոն Լերսներ Աքիլլեսի փաստագրությունում։ 1826 թվականից անցկացվում են անընդհատ օդերևութաբանական դիտարկումներ։ Ֆրանկֆուրտում են գտնվում գերմանական օդերևութաբանական ծառայության մի քանի եղանակային կայաններ, որոնցից մեկը գտնվում է օդանավակայանում։
Ֆրանկֆուրտ քաղաքը և Ռեյն-Մայն շրջանը տեղակայված են Ռեյնի վերին հովտի հյուսիսային հատվածում՝ Գերմանիայի ամենատաք շրջաններից մեկում։ Միջին ջերմաստիճանը Ֆրանկֆուրտում 10,5 ° С է (երկարաժամկետ միջին ջերմաստիճանը հաշվարկված է 1981 թվականից 2010 թվականների ժամանակահատվածում), մինչդեռ Բեռլինում - 9,9 ° С, Համբուրգում — 9,4 °C, Մյունխենում — 8,7 ° С: Այդ իսկ պատճառով ֆրանկֆուրտի կլիման բավականին մեղմ է։ Ձմռանը միջին բարձրագույն ջերմաստիճանը կազմում է 4,3 °C, իսկ միջին ցածրագույնը —1,0 ° С: Հունվար ամսին նկատվում է ձյուն և դիմանում է մոտ յոթ օր, իսկ ձյան ծածկի բարձրությունը չի գերազանցում տասը սանտիմետրը։
Ամռանը միջին ջերմաստիճանը կազմում է 19,1 °C, իսկ ձմռանը՝ միջինը 2,2 °C: Ռեկորդային ցուցանիշներ նկատվել են 1940 թվականի հունվար ամսին. այն կազմել է —23,8 °C, և 2003 թվականի օգոստոսին, երբ նկատվել է + 38,7 °C ջերմաստիճան։
Տեղումների միջին քանակը կազմել է 629 մմ։ Ամենաշատ տեղումները նկատվում են հուլիս ամսին (միջինում 65 մմ), իսկ ամենաքիչը՝ փետրվարին (միջինում 41 մմ)։
Գերակշռում են արևմտյան ուղղության քամիներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի քաղաքներ
Կոպենհագեն (ֆուտբոլային ակումբ)
«Կոպենհագեն» Ֆուտբոլային Ակումբ՝ մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Կոպենհագենում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիական ֆուտբոլային ակումբներ
2А21
Д-68 (ԳՀՎ ինդեքս՝ 2А21), խորհրդային հարթափող տանկային թնդանոթ։ Նախագծվել է Եկատերինբուրգի ՀԿԲ № 9-ում։
Ստեղծման պատմություն
Д-68 թնդանոթը նախագծվել է ՀԿԲ № 9-ում՝ Եկատերինբուրգի հրետանային № 9 գործարանում, նախատեսված է Т-64 միջին տանկի համար։ Սպառազինության մեջ է մտել 1961 թվականին ։
Կառուցվածքի նկարագրություն
2А21 թնդանոթի հիմնական տարբերությունը 2А20-ից եղել է պարկուճային առանձին լիցքավորիչի ներմուծումը։ 2А21-ի հիմնական բաղկացուցիչներն են հանդիսանում՝ 52,6 տրամաչափ երկարությամբ խողովակից կազմված փողը, որը պատյանով ամրանում է խցային մասին, հետնամասին և փամփշտահանին։ Թնդանոթում օգտագործվում է հորիզոնական սեպային փակաղակ և շարժակազմային կիսաավտոմատ։ Հարվածա-մեկնարկային մեխանիզմը կազմված է մեխանիկական մեկնարկից և էլեկտրաայրման սարքավորումից։ Հարվածային մեխանիզմները տեղակայված են պատվարի ձախ կողմում։ Էլեկտրաայրման գործողությունը իրականացվել է կայունացուցչի կողմից կոճակի սեղման կամ բարձրացնող մեխանիզմի բռնակի կողմից կրկնօրինակ կոճակի սեղման միջոցով։ Փողային խումբը ամրացվում էր պահունակային տեսակի հրետասայլին, որի կոնստրուկցիան իրենից ներկայացնում է իրար եռակցված ձուլված մասնիկներ։ Ներքևում՝ հրետասայլի ելունդին ամրացվում էր հակահարվածային հիդրավլիկ սարքավորման մխոցակոթին և հիդրոպնևմատիկ քսագլանին։ Կրակոցի ժամանակ թնդանոթի ետագլորի առավելագույն երկարությունը կազմում է 320 մմ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1959 հիմնադրումներ
Վահե Աղաբեկյանց
Վահե Աղաբեկյանց, հայ գործարար և քաղաքական գործիչ։ 2007-ին ընտրվել է «Հայաստան» Համահայկական Հիմնադրամի գործադիր տնօրեն։
Թեհրանում ծնված Վահե Աղաբեկյանցը կրթությունը ստացել է Միացյալ Նահանգներում, որտեղ հիմնել է մի քանի հաջողված բիզնես կազմակերպություններ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում։
Մասնագիտությամբ ճարտարագետ Վահե Աղաբեկյանցը Հայաստան է տեղափոխվել 1998-ին և 1999-ից աշխատել է որպես արտաքին գործերի նախարար՝ Վարդան Օսկանյանի խորհրդական, իսկ 2005-2007-ին զբաղվել է մասնավորապես գյուղական համայնքների զարգացման ծրագրով։
Տարեթվեր
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ Տիրապետում է հայերեն, անգլերեն և պարսկերեն լեզուներին։
Կատեգորիա:Թեհրան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Իրանահայ գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Փիրդանոս
Փիրդանոս, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Մխիթար Սեբաստացի
Մխիթար Սեբաստացի, հայ կաթոլիկ եկեղեցական գործիչ, հայագետ, Մխիթարյան միաբանության հիմնադիր։
Կենսագրություն
Մխիթար (ավազանի անունը՝ Մանուկ) Սեբաստացին սովորել է Սեբաստիայի Սբ. Նշան, ապա՝ Էջմիածնի, Սևանի, Կարինի վանքերում։ 1693 թ. մեկնել է Բերիա (այժմ՝ Հալեպ), որտեղ ծանոթացել է կաթոլիկ միսիոներների հետ։ 1696 թ. ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա, 1699 թ.՝ ստացել վարդապետական գավազան։ 1701 թ. Կոստանդնուպոլսում հիմնադրել է միաբանություն։ 1705 թ. Հռոմի իշխանություններից ձեռք բերելով վանք հիմնելու համաձայնություն՝ 1706 թ. Վենետիկին ենթակա Հունաստանի Մեթոն բերդաքաղաքում ձեռնամուխ է եղել վանքի կառուցմանը։
1712 թ. Հռոմի պապը Սեբաստացուն շնորհել է աբբահոր կոչում։ Խուսափելով թուրքական հարձակումներից՝ 1715 թ. միաբանությունը տեղափոխվել է Վենետիկ։ 1717 թվականին Վենետիկի Ծերակույտը հրովարտակով Սբ. Ղազար կղզին շնորհել է միաբանությանը։ Այստեղ Սեբաստացին կառուցել է եկեղեցի, բացել դպրոց, պատրաստել է միաբան-գործիչներ։ Սբ. Ղազարում նա զբաղվել է մատենագիտական աշխատանքով, ղեկավարել իր սաների բանասիրական հետազոտական աշխատանքները, կատարել թարգմանություններ, հրատարակել գրքեր։ Սեբաստացու մահվանից հետո միաբանությունը, ի պատիվ նրա, կոչվել է Մխիթարյան։ Դեռևս կենդանության օրոք նրան մեծարել են Երկրորդ Լուսավորիչ ազգիս, Երկրորդ Մեսրոպ և այլ պատվանուններով։
Վաղ կյանք
1676 թվականի Հունվարի 17-ին, Սեբաստյա քաղաքում ծնվեց Մանուկը` Պետրոսի և Շահրիստանի զավակը։ Հետագա տարիներին նա իր ծնողների շնորհիվ ստացավ բարձրորակ կրթություն, որը իրեն կպատրաստեր հետագայում ընտանեկան առևտուրը շարունակելու համար։
Դեռ վաղ տարիքից Մանուկը երազում էր դառնալ քահանա։
Նա գտավ մի ընկեր, որի հետ փախան դեպի լեռները, որտեղ ապրեցին որպես ճգնավորներ։
Մանուկի ծնողները գտան նրանց և նրան տարան տուն։ Այս պատահարի մասին տեղեկանալով` մոտակա վանքի` Սուրբ Նշանի վանահայրը, Մանուկին առաջարկեց վանքում հասարակական աշխատանքներ կատարել, ինչը նորից մերժվեց ծնողների կողմից։
Նա սկսեց այցելել հարևան ընտանիքներից մեկի տուն, որտեղ մի մայր իր երկու դուստրերի հետ ապրում էր վանականի կյանքով։ Նրա այցելությունների նպատակը նույն տանը ապրող քահանայի հետ զրուցելն էր, ով իրեն շատ բան սովորեցրեց վանական կյանքի մասին։
'Վանական
1691 թվականն էր, երբ Մանուկը վերջապես թույլատվություն ստացավ իր ծնողներից վանքում աշխատելու համար և շուտով ստացավ սարկավակի աստիճան։ Հենց այս ժամանակ նա իր անունը փոխեց` դնելով Մխիթար։
Տեսնելով, որ վանական կյանքի մակարդակը նախորդ դարերին եղած պատերազմների արդյունքում հազարավոր վանքերի փլուզման պատճառով բավականին ցածր էր, Մխիթարը սկսեց որոնել կրթություն` ճշմարիտ հոգևոր կյանքի մասին։
Սովորելով կաթոլիկության մասին` Մխիթարը որոշեց, որ իր փնտրած պատասխանները ստանալու լավագույն վայրը Հռոմն էր։ Վերջապես, հասնելով Հալեպ, Մխիթարը դարձավ մի կաթողիկոսի աշակերտ, ով իրեն ծանոթացրեց մարդկանց քրիստոնեացման միաբանությանը։ Մխիթարը որոշեց միանալ այդ միաբանությանը, սակայն նա հիվանդ էր դեղնախտով և ի վիճակի չէր շարունակել իր ճանապարհը։ Նա նաև ստացել էր Հայաստանի վարդապետներից մերժում, քանի որ նրանք հաշտ չէին արևմտյան վարդապետության հետ։ Այսպիսով` նրան ստիպեցին ոտաբոբիկ վերադառնալ տուն։
Հիմնադիր
Մխիթարը դեռ ոգևորված էր ստեղծել քարոզիչների միաբանություն, որը նվիրված կլիներ հայ ժողովրդի կրթական և հոգևոր մակարդակների բարձրացմանը։
Քսան տարեկան հասակում Սուրբ նշան վանքի վանահոր կողմից նա նշանակվեց քահանա։
Քսանհինգ տարեկանում Մխիթարը հիմնեց եկեղեցի Կոստանդոպոլսում, որի օրինակով էլ մի խումբ երիտասարդների հետ հիմնեց Մխիթարյան միաբանությունը։
Ընդամենը երկու տարի հետո` Օսմանյան իշխանությունների հալածանքներից փախչելով` միաբանությունը տեղափոխվեց Պենոպոլես, որը գտնվում էր վենետիկում։ Իսկ 1715 թվականին միաբանությունը տեղափոխվեց Սուրբ Ղազար կղզի` Վենետիկի Հանրապետության հրամանով։
Սուրբ Ղազար կղզում կառուցեց վանքը, որտեղ էլ մահացավ 73 տարեկան հասակում։
Նա թարգմանել, ստեղծել և տպագրել է հազարավոր աշխատություններ` հարստացնելով հայերեն գրականությունը։ Այսօր նրա մատենադարանում պահվում են ավելի քան 5000 ձեռագրեր և 100000 տպագիր գրականություն։
Աշխատություններ
Մխիթար Սեբաստացին աշխարհաբարի քերականության առաջին դասագրքի՝ «Դուռն քերականութեան աշխարհաբար լեզուին հայոց»-ի (1727 թ.) հեղինակն է։ Արժեքավոր է նաև նրա «Քերականութիւն գրաբար լեզուի հայկազեան սեռի» (1730 թ.) երկը, որտեղ քննել է գրաբարի ձևաբանությունը, շարահյուսությունը, սահմանել կանոններ, անդրադարձել ուղղագրության և այլ հարցերի։ Հայագիտական մեծ նվաճում է Սեբաստացու «Բառգիրք հայկազեան լեզուի» (2 հատոր, 1749–69 թթ.) աշխատությունը, որն այսօր էլ ունի բացառիկ արժեք. ընդգրկում է ժամանակի հայերեն ձեռագիր ու տպագիր բառագանձը՝ ավելի քան 100 հզ. բառահոդված։ Ուշագրավ է նաև նրա «Տաղարան» (1727 թ.) ժողովածուն, որի բանաստեղծությունների մի մասը, որպես շարական, Սեբաստացու երաժշտությամբ, երգում են ցայսօր։ Լավագույն ձեռագրերի համեմատությամբ հրատարակել է Աստվածաշունչ (1733–35 թթ.), կազմել է նաև «Ավետեաց երկրի աշխարհացոյցը» (1746 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Հայ հայագետներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Սալսկի շրջան
Սալսկի շրջան (Сальский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Սալսկ քաղաքը։ Տարածքը կազմում է 3499 կմ², բնակչությունը՝ 108,8 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 1 քաղաքային և 10 գյուղական համայնք։
Աստերոիդների ցանկ (291601-291700)
Աստերոիդների ցանկ (291501-291600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (291701-291800)
Զադար (Խորվաթիա)
Զադար (Zadarska županija), ժուպանություն, որը գտնվում է Խորվաթիայի կենտրոնական հատվածում՝ Բալկանյան թերակղզու վրա։
Վարչական կենտրոնը նույնանուն Զադար քաղաքն է՝ ավելի քան 72,000 մարդ բնակչությամբ ։
Զադարի ժուպանությունը գտնվում է կենտրոնական Խորվաթիայում՝ Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայի հետ ցամաքային սահմանի մոտ։
Աշխարհագրություն
Ափամերձ գոտիներում և կղզիներում կլիման միջերկրածովային է և ամբողջ տարին տաք է։ Բացի հիմնական ցամաքից, Զադարի երկրամասի կազմի մեջ են մտնում նաև ավելի քան 300 կղզիներ, որոնք միավորվում են Զադարյան կղզեխմբի կազմի մեջ։
Ցամաքային տարածքներում սահմանամեձ գոտիներում կլիման չորային և լեռնային է։
Այն բնութագրվում է չոր և տաք ամառներով։ Տարվա ամենատաք ամիսը հուլիսն է, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։ Միջին ամառային ջերմաստիճանը կազմում է 25x °C սնդիկի սյուն։ Բնութագրական են մեղմ ձմեռները՝ առատ տեղումներով։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Զադարի բնակչությունը կազմում է 170 017 մարդ։
Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը խորվաթներն են, որոնք կազմում են ամբողջ ժուպանիայի բնակչության 93,30 %-ը։
Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են սերբերը, իտալացիները, բոսնիացիները և ալբանացիները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Խորվաթիայի ժուպանություններ
Ցինյան
Ցինյան (庆阳), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Գանսու նահանգում։
Քաղաքական բաժանում
Քաղաքացիական շրջան Ցինյան բաժանված է 1 շրջանի և 7 կոմսության։
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքային շրջաններ
Ցուսիմայի ճակատամարտ
Ցուսիմայի ճակատամարտ (対馬沖海戦, Цусимское сражение), ծովային մարտ, որ տեղի է ունեցել 1905 թվականի մայիսի 14–15 (27–28)-ին Կորեական նեղուցում, Ցուսիմա կղզու մոտ, 1904-1905 թթ. ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում։
Մայիսի 14-ին (27-ին) ռուսական երկրորդ Խաղաղօվկիանոսյան էսկադրան փոխծովակալ Զինովի Ռոժեստվենսկու հրամանատարությամբ, անցնելով հսկայական ճանապարհ՝ Լիբավայից մինչև Կորեայի ափերը, մտավ Կորեական նեղուց՝ նպատակ ունենալով հասնել Վլադիվոստոկ, սակայն հայտնաբերվեց ճապոնական պահականավի կողմից։ Ճապոնական նավատորմը ծովակալ Տոգո Հեյհատիրոյի հրամանատարությամբ սկսեց ծավալվել՝ ռուսական նավատորմը ոչնչացնելու նպատակով։ Գերազանցելով ռուսներին և՛ ուժով, և՛ հրետանիով ու արագությամբ՝ ճապոնացիներին հաջողվեց իրագործել իրենց պլանը։
Ռուսական էսկադրան ջախջախվեց, ինչի հետևանքով ցարական Ռուսաստանը վերջնականապես պարտվեց պատերազմում։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ծովամարտեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի ծովամարտեր Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով
Կուկաուսյոկի
Կուկաուսյոկի (Куккаусйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Սուոյարվսկի շրջանում։ Թափվում է Այտոյոկի գետ։ Գետի երկարությունը 33 կմ է, ավազանի տարածքը 516 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Շույա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աննա Օռլովա-Չեսմենսկայա
Կոմսուհի Աննա Ալեքսեևնա Օռլովա-Չեսմենսկայա (А́нна Алексе́евна Орло́ва-Чесме́нская, ), պալատական ազնվական օրիորդ, կայսրուհի Եկատերինա II-ի զինակից Ալեքսեյ Օռլովի միակ դուստրը և նրա բազմամիլիոնանոց կարողության ժառանգորդը։ Հոր մահից հետո նա հրաժարվել է ամուսնությունից, գերադասել է հոգևոր կյանքը, բայց չի լքել կայսերական արքունիքը։ Աննան եղել է Ֆոտիա (Սպասսկի) վարդապետի հոգևոր դուստրը, ինչը մի շարք խոսակցությունների տեղիք է տվել նրանց հարաբերությունների մասին։ Աննա Օռլովան ստացած ժառանգությունը ծախսել է բարեգործական նպատակներով, հատկապես Նովգորոդի Յուրիևի վանքի կարիքների համար, որը տնօրինել է նրա հոգևոր հայրը՝ Ֆոտիան։
Վաղ տարիներ
Աննան ծնվել է 1785 թվականի մայիսի 2-ին, Մոսկվայում, մկրտվել է 1785 թվականի մայիսի 11-ին Դոնսկոյի ավանդատան եկեղեցում՝ քավորությամբ իր հորեղբոր՝ կոմս Իվան Օռլովի և տատիկի Աննա Ալեքսեևնա Խիտրովի, որի պատվին ստացել է իր անունը։ Մեկուկես տարի անց նրա մայրը՝ Եվդոկիա Նիկոլաևնա Օռլովա-Չեսմենսկայան (ծննդյամբ՝ Լոպուխինա, 1761-1786), մահացել է հաջորդ ծննդաբերության ժամանակ։ Նրանից ծնված որդին՝ Իվանը ապրել է ընդամենը երկու տարի ։ Աննան մնացել է գեներալ Ալեքսեյ Օռլովի միակ օրինական զավակը, ով արդեն թոշակի է անցել և հեռացել պետական գործերից։ Նա բնակություն է հաստատել Մոսկվայի արվարձանում՝ Նեսկուչնոյում և իր ողջ ուշադրությունը կենտրոնացրել է դստեր դաստիարակության և կրթության վրա։ Նրա համար կառուցվել է պալատ՝ պուրակով, որտեղ անցկացրել են դիմակահանդեսներ, հրավառություններ և ներկայացումներ։ Նրան ուսուցանելու համար հրավիրվել է կրթված դաստիարակներ։ Յոթ տարեկանում Աննան սովորել է խոսել ֆրանսերեն, գերմաներեն, անգլերեն և իտալերեն և նրան շնորհվել է կայսերական արքունիքի պալատական ազնվական օրիորդ կոչում ։ 1796 թվականին հայրը Աննային տարել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ նրան ներկայացրել է կայսրուհի Եկատերինային։ Այդ մասին Գրիբովսկին գրել է ․
Եկատերինայի մահից հետո Ալեքսեյ Օռլովը լքել է Ռուսաստանը և մեկնել արտերկիր՝ իր հետ տանելով դստերը ։ Կայսր Ալեքսանդր I-ի գահակալությամբ կոմսը և նրա դուստրը Դրեզդենից վերադարձել են Մոսկվա, որտեղ հաստատվել են Նեսկուչնի պալատում ՝ Դոնսկոյ վանքի մոտ։ Աննան սկսել է ներկայանալ կայսերական արքունիք, որտեղ նրան բարեհաճությամբ են ընդունել։ Գավրիլ Դերժավինը, տեսնելով նրան պարահանդեսում 1801 թվականին, բանաստեղծություններ է նվիրել նրան, որոնցում նա գովաբանել է տասնվեցամյա կոմսուհու միտքն ու հոգևոր որակները ։
Աննան ուղեկցել է հորը մոսկովյան տոնակատարությունների ժամանակ, ինչը գրավել է մարդկանց ուշադրությունը։ Այսպես, 1805 թվականի մայիսի 1-ին զբոսանքի մեկնելու մասին Ստեպան Ժիխարևը գրել է ․
1803 թվականից ի վեր ամենատիտղոսակիր խնամախոսները սկսել են Աննայի ձեռքը խնդրել, ներառյալ այնպիսի նշանավոր ազնվականներ, ինչպիսիք են իշխաններ Ալեքսանդր Կուրակինը և Պլատոն Զուբովը ։ 1807 թվականին Ֆեոդոր Ռոստոպչինը գրել է․ «Օռլովի տունը լի է դստեր խնամախոսներով՝ երկու Գոլիցինները՝ իշխան Սերգեյ Ֆեդորովիչի որդին և փառապանծ իշխան Բորիս Վեստրիսը» ։ Բոլոր փեսացուներին մերժել է Աննան կամ նրա հայրը։ Հայտնի է միայն մեկ հավակնորդ, ում նկատմամբ երիտասարդ կոմսուհին համակրանք է տածել․ դա կոմս Նիկոլայ Միխայլովիչ Կամենսկին է եղել ։ Կոմսուհի Անտոնինա Բլուդովայի վկայությամբ, Աննան, մինչև իր մահը «կրքոտությամբ և քսանամյա աղջկա սիրո ողջ խանդավառությամբ» հիշել է Նիկոլայ Կամենսկուն, ով մահացել է 1811 թվականին։
Հոր մահը և հոգևոր որոնումների սկիզբ
1808 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ալեքսեյ Օռլովը Մահացել է կարճատև հիվանդությունից հետո։ Ըստ Նիկոլայ Վասիլևիչ Ելագինի, ով գրել է Աննա Օռլովայի առաջին մանրամասն կենսագրությունը, նա մինչ այդ հեռու է եղել տխրությունից ու վիշտից, սակայն ծնողի մահից ցնցված, կորցրել է զգացողությունը և տասնչորս ժամ կյանքի նշաններ ցույց չի տվել։ Միայն սև զգեստը հագնելուց հետո, շրջապատողների ներկայությամբ, նա մոտեցավ սրբապատկերներին, հեկեկալով ծնկի իջավ և ասաց՝ «Աստված իմ դու վերցրեցիր իմ մորը, որին ես չէի ճանաչում, հիմա որքանով է հարմար, որ դու տանում ես իմ հորը, եղիր ինձ համար մոր և հոր փոխարեն, առաջնորդիր իմ կյանքի բոլոր գործողություններում ։
Հուղարկավորության արարողության կազմակերպումը ստանձնել է Աննայի հորեղբայրը` Վլադիմիր Օռլովը, որն էլ առաջարկել է նրան տեղափոխվել իր մոտ «պատճառաբանելով, որ նա շատ երիտասարդ է ու անփորձ և նրա համար անհարմար կլինի միայնակ ապրելը» ։ Սակայն Աննան հրաժարվել է, իր ապօրինի եղբորը՝ Ալեքսանդր Չեսմենսկուն վերցրել է որպես իր գործերի կառավարիչ և հրաժարվել Նիկոլայ Կամենսկու հետ ամուսնանալ, չնայած արդեն ծրագրված է եղել կայսրին զեկուցել այդ մասին ։
Գործերը կարգավորելով՝ Աննան մեկնել է ուխտագնացության նախ Կիև-Պեչերսկի մայրավանք, այնուհետև Ռոստով, աղոթելու Սպասո-Յակովլևսկի վանքում՝ Դեմետրի Ռոստովսկու մասունքների մոտ։ Վանքում նա ծանոթացել է գերեզմանյին տարիքավոր վանական Ամֆիլոխիին։ Նրա հետ զրույցներից հետո Աննան «սառնություն է զգացել դեպի աշխարհիկ երջանկությունը, աշխարհիկ զվարճություններն ու ունայնությունը» ։ Աննան դարձել է նրա հոգևոր դուստրը և ամեն տարի Մեծ Պահքի ժամանակ եկել է նրա վանք, ապաշխարել, ապա նշել Սուրբ Զատիկը։ Մինչև երեց Ամֆիլոխիի մահը՝ 1824 թվականը Աննան հաճախակի այցելել է Սպասո-Յակովլևսկի վանք և ծավալուն նամակագրություն է վարել տարեց վանականի հետ։ Իրնն ուղղված Ամֆիլոխիի բոլոր նամակները կոմսուհին հրամայել է կազմել, զարդարել ոսկյա զարդանախշերով և դրոշմել «Նամակներ իմ հոգևոր հորից, սրբազան վանական Ամֆիլոխիից» մակագրությամբ (Վանական Ամֆիլոխիի և Աննա Օռլովայի նամակագրությունը պահվում է ՌՊԳ-ի ձեռագրերի բաժնում)։