cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կյանքի իմաստ
Հանրամատչելի մշակույթում
Դուգլաս Ադամսի «Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույց» հայտնի կատակերգական գրքում, հեռուստասերիալում, ֆիլմում և ռադիո շարքում Կյանքի, տիեզերքի և ամեն ինչի հիմնական հարցի պատասխանը տրվում է «42» թվային լուծմամբ, «Խորը միտք» (Deep Thought) կոչվող հսկա գերհամակարգչի կողմից յոթ ու կես միլիոն տարի տևողությամբ հաշվարկից հետո։ Երբ այս պատասխանը հանդիպում է իր կառուցողների կողմից շփոթության և զայրույթի, Խորը միտքը բացատրում է, որ «Ես կարծում եմ, որ խնդիրը, այն ձևով, ինչպիսին, որ դա եղել է, շատ լայնորեն է հիմնավորված։ Դուք այդպես էլ չասացիք, թե ինչում է կայանում այդ հարցը»  ։ Այնուհետև Խորը միտքը ստեղծում է մեկ այլ երկրային համակարգիչ՝ հաշվարկելու թե ինչում է իրականում կայանում հիմնական հարցը։ Ավելի ուշ Ֆորդը և Արթուրը կարողանում են հարցին այնպիսի տեսք հաղորդել, ինչպիսին կհաղորդեր երկրային համակարգիչը ։ Այնպես է ստացվում, որ հարցը հնչում է այսպես՝ «Ի՞նչ եք ստանալու, եթե վեցն ինի բազմապատկեք», և ի հայտ է գալիս, որ ծրագիրը ոչնչացվել է Գոլգաֆրինչանների անսպասելիորեն Երկիր ժամանելու պատճառով և, այսպիսով, Կյանքի, տիեզերքի և մնացած ամեն ինչի ճշմարիտ սահմանային հարցը մնում է անհայտ։ Մինչ 6 × 9-ը կարող է գրվել որպես 42 եռանիշ թվերի համակարգում, հեղինակ Դուգլաս Ադամսը պնդում էր, որ դա պարզ զուգադիպություն էր և բոլորովին պատահական։
«Սիմփսոնները» մուլտսերիալի «Հոմեր՝ հերետիկոս» սերիայում Աստծո պատկերը համաձայնվում է պատմել Հոմերին, որն է կյանքի իմաստը, բայց շոուի վերնագրերը սկսում են գլորվել, երբ նա սկսում է ասել, թե ինչ է դա ։
«Կարմիրը Կապույտի դեմ» վեբ սերիալի 1-ին եթերաշրջանի 1-ին սերիայում Սայմոնսի կերպարը հարցնում է Գրիֆին․ «Ինչու՞ ենք մենք այստեղ»; այս հարցը դառնում է ամբողջ սերիալի գլխավոր տողերից մեկը։
«Բիլի և Թեդի գերազանց արկածներ» ֆիլմում կերպարներին հարցնում են, թե ինչպես մենք պետք է ապրենք մեր կյանքերը, և նրանք պատասխանում են ոսկե կանոնի տարբերակով՝ «Գերազանց եղեք միմյանց հետ», ապա՝ «զվարճացեք, երեխաներ»։
«Հետաքրքրության անձ» քրեական հեռուստասերիալի 5-րդ եթերաշրջանի 13-րդ սերիայում արհեստական բանականությունը, որը կոչվում է «Մեքենա» (The Machine), Հարոլդ Ֆինչին ասում է, որ կյանքի գաղտնիքը կայանում է այն բանում, որ «Յուրաքանչյուրը միայնակ է մահանում։ Բայց եթե դուք ինչ-որ բան եք նշանակում ինչ-որ մեկի համար, եթե ինչ-որ մեկին օգնում եք կամ սիրում եք։ Եթե գոնե մեկ մարդ հիշում է ձեզ, ապա գուցե դուք երբեք չեք մահանալու»։ Այս արտահայտությունը կրկնվում է շոուի վերջում եզրափակիչը նշելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մետաֆիզիկա Կատեգորիա:Կյանք Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական խնդիրներ Կատեգորիա:Կյանքի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Ապագայաբանություն Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի հասկացություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական հասկացություններ Կատեգորիա:Հոգևորություն Կատեգորիա:Կրոն Կատեգորիա:Բարոյագիտություն Կատեգորիա:Էթիկայի խնդիրներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Սև գիրք (ֆիլմ)
«Սև գիրք» (Zwartboek), 2006 թվականի նիդերլանդական ռազմական դրամա-թրիլեր, որի ռեժիսորն է Պաուլ Վերհուվենը։
Ֆիլմը պատմում է Ռահիլ Շտայն անունով մի հրեա աղջկա մասին, ով փորձում է գոյատևել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում Նացիստական Գերմանիայի կողմից օկուպացված նիդերլանդներում։ Ֆիլմը հաղթեց հոլանդական ազգային ամենահայտնի կինոփառատոնին՝ արժանանալով «Ոսկե ցուլի» որպես «լավագույն ֆիլմ», «լավագույն ռեժիսոր» և «լավագույն դերասանուհի» անվանակարգերում։ Գլխավոր դերակատարուհին Քարիս Վան Հաուտենն է, ում փայլուն խաղի մասին համաշխարհային մամուլը բազմիցս գրեց։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2006 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ, որտեղ ֆիլմը ստացել է «Երիտասարդ ֆիլմ» (Premio Arca Cinema Giovani) մրցանակը։ Բացի այդ, Լոնդոնի և Տորոնտոյի կինոցուցադրությունների ժամանակ տեղի ունեցան ֆիլմի ոչ մրցանակային ցուցադրությունները։
Սյուժե
Ֆիլմը սկսվում է 1956 թվականին Իսրայելում գլխավոր հերոսուհի Ռահիլ Շտայնի և Ռոննիի պատահական հանդիպման դրվագով։ Պատերազմից հետո Ռահիլը հաստատվել էր Իսրայելում։ Ընկնելով հիշողությունների գիրկը, Ռահիլը քայլում է ծովափով և ընկնում հիշողությունների գիրկը՝ տեղափոխվելով 1944 թվականների Նիդերլանդներ։
Ռահիլը երտասարդ, գեղեցիկ գերմանական հրեուհի է, նախկին երգչուհի, ով պատերազմի ժամանակ ստիպված էր ընտանիքի հետ թաքնվել մի քրիստոնյա գյուղացու տանը, ով ստիպում էր աղջկան ուտելուց առաջ անպայման աղոթել։ Երբ գերմանացիները ռմբակոծում են բնակավայրը, տունն ավերվում է։ Ռահիլին փրկում է մի տղա։ Վերջինիս հետ նրանք գնում են լաստանավ. դիմադրության անդամների նպատակն է լաստանավով տեղափոխել հրեաներին անվտանգ տարածքներ։ Լաստանավի վրա Ռահիլը գտնում է ընտանիքի անդամներին, բայց դա շատ կարճ է տևում։ Գերմանացիները սպանում են հրեաներին և բելգիացիներին, այդ թվում Ռահիլի ընտանիքի անդամներին։ Միայն աղջիկն է ողջ մնում։ Նա տեսնում է, թե ինչպես են գերմանացիները կողոպտում դիակները։ Տեսնում է նաև նրանց հրամանատարի դեմքը։
Ռահիլին փրկում է մի տեղացի։ Աղջիկը մեռած է ձևանում (իբր մահացել է տիֆից) և դագաղով տեղափոխվում է Դիմադրության շարժման գրասենյակ։ Գերմանացիները ճանապարհին կանգնեցնում են. նրանք կիրառում են մի շարք հնարքներ, որպեսզի ստուգեն աղջկա մեռած լինելը։ Շտաբում նա ծանոթանում է Ակկերմանսի և Հերբեն Կեյպերսի հետ։ Ակկերմանսը սկսում է համակրել Ռեյչելին։ Մի քանի ամիս հետո նրանք որոշում են աղջկան դարձնել իրենց խմբի անդամ։ Նրանց գաղտնի գործողություններից մեկի ժամանակ Ռեյչելը ծանոթանում է գեստապոյի սպա Լյուդվիգ Մյունտցեի հետ։ Աղջիկը սկսում է հետաքրքրել սպային։ Ռահիլն աստիճանաբար ձեռք է բերում Մյունտցեի վստահությունը և դառնում է ֆաշիստական զորքերի տեղական շտաբի երգչուհի։ Ռահիլն ու Մյունտցեն դառնում են սիրեկաններ։
Շտաբում Ռահիլը գտնում է իր ընտանիքին սպանող սպային՝ Գյունտեր Ֆրանկենին, որը զբաղվում է հրեաներին պատկանող քանկարժեք իրերի զավթմամբ։ Նրան այդ հարցում օգնում էին դավաճան հրեաներն ու բելգիացիները։ Դրա պատճառով դիմադրության անդամների թիվը սկսում է կրճատվել։
Սկսվում է Գերմանիայի կապիտուլյացիան։ Փրկված սպա Ֆրենկենը հասկանում է, որ հարկավոր է փախչել՝ վերցնելով ամբողջ կողոպուտը։ Նավով դուրս գալով Նիդերլանդներից ճանապարհին սպանվում է Ակկերմանսի կողմից։ Միևնույն ժամանակ Մյունտցեն և Ռահիլը ստիպված են թաքնվել, քանի որ սպան նախկին նացիստ էր և պատճատ է դարձել մի շարք սպանությունների։ Նրանք գնում են նոտարիուս Սմաալի մոտ, ով իր մոտ էր պահում շատ հրեա ընտանիքների գումարները (այդ թվում Ռեյչելի ընտանիքի)։ Բայց գալով Սմաալի գրասենյակ՝ մեռած են հայտնաբերում նոտարին և իր տիկնոջը։ Նոտարի տնից Մյունտցենը հետապնդում է մարդասպանին, սակայն հանդիպում է ամբոխին, ովքեր բռնելով նրան՝ հանձնում են իշխանություններին։ Ռահիլին նույնպես համարելով դավաճան՝ ենթարկում են նվաստացումների։
Ակկերմանսը, ով դարձել էր հարգված մարդ, փրկում է աղջկան։ Նա տանում է աղջկան իր տուն՝ ցույց տալով Ֆրենկենի մոտից զավթված ապրանքը։ Ռահիլն իմանում է, որ Մյունտցեն գնդակահարվել է։ Աղջիկը ընկում է հիստերիայի մեջ։ Ակկերմանսը աղջկան սրսկում է մահացու դոզայով ինսուլին։ Բայց Ռեյչելն ուտելով շոկոլադի մի կտոր, խուսափում է մահվանից։ Պարզվում է, որ գլխավոր խաբեբան ու դավաճանը եղել է հենց Ակկերմանսը, ով միշտ ձևացել է Դիմադրության իսկական անդամ։
Այդ ընթացքում Կեյպերսը,ով կորցրել էր որդուն, սկսում է հրեաների դիակները դուրս հանել։ Ռահիլը գնում է նրա մոտ՝ պատմելով ողջ ճշմարտությունը կապված Ֆրանկենի և Ակկերմանսի գաղտնի դավադրությունների հետ։ Գլխավոր ապացույցը Սմաալի մոտ գտնված սև նոթատետրն է, որտեղ նշված է եղել սպանված հրաների անուններն ու նրանց ունեցած գումարների չափը։ Նրանց գտնում են Ակերմասին (ով պետք է օգտվեր «դիակի» հնարքից ու փախչեր), ամբողջությամբ փակում են դագաղը՝ այդպես վրեժխնդիր լինելով նրա պատճառով սպանված հրեաների անունից։ Նրանք նստում են գետի ափին՝ լսելով  խեղդամահ լինողի աղաղակները։
Ֆիլմն ավարտվում է առաջին դրվագի շարունակությամբ (Իսրայել, 1956 թվական)։ Ռահիլը քայլում է ծովափի երկայքով, իսկ քիչ հեռվում նրա ընտանիքն է՝ ամուսինն ու երեխաները։ Ընտանիքը գնում է կիբուց, որտեղ իսրայելական բանակը պաշտպանում է իր սահմանը՝ պայթեցնելով ռմբակոծիչները և հայտարարելով Սուեզյան ճգնաժամի սկիզբը։
Նկարահանումներ
2004 թվականին ֆիլմի ստեղծման աշխատանքները կործանման եզրին էին, քանի որ մի շարք արտասահմանյան ընկերություններ չէին կատարել համապատասխան ֆինանսավորումները։ Արտադրությունը սկսվեց միայն 2005 թվականի աշնանը, երբ տրամադրվել էր մոտ 16 մլն եվրո բյուջե։ Այդ գումարից մոտ 2 մլն եվրոն տրամադրվել էին հոլանդական տարբեր հասարակական բարեգործական ընկերությունների և Կրթության ու մշակույթի նախարարությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հոլանդական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Եբրայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հոլանդերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր
Միջնադարյան Լվով
Միջնադարյան Լվով, Արևմտյան Ռուսիայի կարևոր տնտեսական, մշակութային և քաղաքական կենտրոնը։ Նրա պատմությունը ներառում է 13-րդ դարի կեսերին հիմնված ամրոցից մինչև 16-րդ դարի երկրորդ կեսը ընկած ժամանակահատվածը, երբ ստեղծվել է Պոսպոլիտի Ռեչը և ընդհատվել է Յագելոնովների դինաստիան։ Լվովի մասին առաջին հիշատակումները գրավոր աղբյուրներում վերաբերում են 1256 թվականին։ 13-րդ դարի երկրորդ կեսից այն եղել է Գալիցինո-Վոլինսկի իշխանության խոշորագույն քաղաքներից մեկը, 1341 թվականից հետո՝ Լեհաստանի կազմի մեջ գտնվող «Ռուսական թագավորության» կենտրոն։ 1370 թվականին Լվովը փոխանցվել է Հունգարական թագավորությանը, իսկ 1387 թվականին վերադարձել է Լեհական թագավորության կազմի մեջ։ 1433 թվականից հետո Լվովը դարձել է Ռուսական վոյեվոդության վարչական կենտրոն։ Միջնադարյան քաղաքի բնակչությունը բազմազգ էր և բազմակրոն, ինչը հաճախ հանգեցնում էր լարվածության և բաց հակամարտությունների տարբեր համայնքների միջև։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջնադարյան քաղաքներ
Հայ գաղթականների համագումարներ
Հայ գաղթականների համագումարներ, 1915-1916 թվականների համագումարներ, որոնց նպատակն էր օգնել Արևմտյան Հայաստանից փախած հայ գաղթականներին։
Էջմիածնի համագումար
Էջմիածնի համագումարը հրավիրվել է 1915 թվականի մարտի 1-2-ը. նպատակն էր միավորել պատերազմի պատճառով արևմտյան Հայաստանից փախած հայ գաղթականներին օգնություն կազմակերպող բոլոր բարեգործական, բարեսիրական և այդ խնդրով զբաղվող կազմակերպություններին։ Համագումարը կազմակերպել էր նորաստեղծ Եղբայրական օգնության կոմիտեի էջմիածնի բաժինը, պատվավոր նախագահն էր Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գևորգ Ե։ Օրակարգի հարցերն էին գաղթականներին օգնող բոլոր հանձնաժողովների ու ընկերությունների գործողությունների համակարգումը, գաղթականներին օգնելու գործի կազմակերպումը Կովկասի գյուղերում ու քաղաքներում, միջոցների մշակումը՝ փախստականներին իրենց նախկին բնակավայրերը վերադարձնելու համար և այլն։ Համագումարի աշխատանքներին մասնակցել են էջմիածնի, Երևանի, Նախիջևանի, Իգդիրի, Ալեքսանդրապոլի, Մոսկվայի, Սիմֆերոպոլի, Կովկասի հայոց բարեգործական և այլ ընկերությունների ներկայացուցիչները։ Համագումարը որոշակի դեր խաղաց՝ գործողություններ ծրագրելով հայ գաղթականներին օգնելու հարցում։
Պետրոգրադի համագումար
Պետրոգրադի համագումարը տեղի է ունեցել 1916 թվականի մայիսի 10-12-ին։ Համագումարի հրավիրումը նախաձեռնել էին Մոսկվայի և Պետրոգրադի հայ հասարակայնության ներկայացուցիչները։ Նպատակը նույնպես հայ գաղթականներին օգնող բոլոր ընկերությունների և կազմակերպությունների ջանքերի ու ուժերի միավորումն էր համառուսաստանյան չափերով։ Մասնակցել են Պետրոզրադի, Մոսկվայի, Աստրախանի, Դոնի Ռոստովի. Եկատերինոդարի, Օդեսայի և Ռուսաստանի այլ քաղաքների հայ համայնքների ներկայացուցիչները, ինչպես նաև պատվիրակներ Թիֆլիսից, Երևանից, Շուշիից, Բաքվից։ Կովկասում գործող մի շարք կազմակերպություններ (Էջմիածնի օգնության կոմիտե, Հայոց գյուղատնտեսական ընկերություն և ուրիշներ), չհամաձայնելով անցկացման վայրի հետ, չմասնակցեցին համագումարին։ Համագումարի աշխատանքներին մասնակցեցին ակաղեմիկոս Նիկողայոս Մառը, պետական դումայի անդամներ Մ. Պապաջանյանը, Մ. Աճեմյանը, նախկին անդամ Պ. Ղուկասովը, գեներալ Բադրամյանը, Մուլթանշահը, Գ. Բաբայանը, Ա. Թամամշյանը, Լ. Մանթաշյանը, Ս. Լազարևը, սենատորներ և ռազմական գործիչներ, ընդամենը՝ 142-150 պատվիրակ։ Համագումարը որոշեց միջնորդել, որպեսզի պատերազմական գործողություններից առաջացած վնասների հատուցման օրենքը տարածվի նաև հայ փախստականների վրա, տեղեկություններ հավաքել հայերի վրա գործադրված թուրքական վայրագությունների մասին և, համաձայն դաշնակից պետությունների 1915 թվականի դեկլարացիայի, պատասխանատվության ենթարկել հանցավորներին, կազմակերպել տեղական հանձնախմբեր փախստականների գույքը պաշտպանելու նպատակով, միջնորդել՝ թուրքերից ազատված հայկական շրջաններում ծանր վիճակում գտնվող հայերին օգնություն ցույց տալու համար։ Որոշվեց կազմել Կենտրոնական խորհուրդ (62 հոգի) և առաջիկա համագումարը հրավիրել սեպտեմբերին՝ Երևանում կամ Թիֆլիսում։ Համագումարը թեև չստեղծեց ընկերությունների միություն, սակայն իր որոշումներով նպաստեց գոյություն ունեցող ընկերություններին՝ շարունակելու իրենց գործունեությունը որոշակի համակարգված։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Մեգեսհայմ
Մեգեսհայմ  (Megesheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 858 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 12.53 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ ''09 7 79 180'։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ջեյն Գրիմսոն
Ջեյն Գրիմսոն (Jane Grimson, ), Շոտլանդիայում ծնված համակարգչային ինժեներ։
Կենսագրություն
1980 թվականին Գրիմսոնը նշանակվել է Դուբլինի Թրինիթի քոլեջի համակարգչային գիտության դասախոս, որտեղ անցել է նրա գիտական կարիերան ։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների շրջանակում են առողջապահական ինֆորմատիկան, որը առողջության որակի և պահպանման համար զբաղվում է տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ ։
1996-1999 թվականներին Գրիմսոնը եղել է Ինժեներական և համակարգչային գիտություններ դեկան, 2001 թվականին՝ հետազոտական բաժնի փոխդեկան, 2001-2005 թվականներին՝ փոխռեկտոր ՝ դառնալով առաջին կինը, որը երբևէ զբաղեցրել է այդ պաշտոնները ։ 2016 թվականին Գրիմսոնը նշանակվել է Դուբլինի համալսարանի փոխ-կանցլեր ։
1999-2000 թվականներին եղել է որպես Իռլանդիայի ինժեներների նախագահ, Իռլանդիայի ինժեներների ակադեմիայի անդամ, նախագահ (2002), Իռլանդիայի համակարգչային ընկերության անդամ, նախագահ (2000-2004) , 1999-2006 թվականներին՝ Իռլանդիայի առողջապահական ինֆորմատիկայի ընկերության նախագահ ։ 2007 թվականին պրոֆեսոր Գրիմսոնը մասնակիորեն տեղափոխվել է Առողջապահության ինֆորմատիկայի և որակի նոր մարմին (HIQA)` որպես Առողջապահական ինֆորմատիկայի առաջին տնօրեն , որտեղ նա ղեկավարել է առողջապահական տեղեկատվության ազգային ստանդարտների մշակումը։ 2014 թվականին նշանակվել է HIQA-ի գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնում նախքան կենսաթոշակի անցնելը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային ինժեներներ Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ
Պերեվոզ
Պերեվոզ, քաղաք (2001-ից ) Ռուսաստանի Նիժեգորոդյան մարզում, Պերևոզսկի համայնքային շրջանի վարչական կենտրոն ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Պյանա գետի, ինչպես նաև Մոսկվա-Եկատերինբուրգ ուղու վրա։
Պատմություն
Պերեվոզ բնակավայրը ծագել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակությունները վերաբերվում են 1593 թվականին։ Այդ շրջանում եղել է փոքր գյուղ։
1630-ական թվականների երկրորդ կեսին Պերեվոզը դառնում է գյուղ։ Մինչև 1764 թվականը պատկանել է եկեղեցուն։ 1779 թվականին գյուղը վերածվել է տարածաշրջանային քաղաքի, իսկ 1798 թվականին՝ արտահաստիքային քաղաքի։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո կրկին դարձել է գյուղ։ 1962 թվականին գյուղը վերակազմավորվել և դարձել է քաղաքատիպ ավան ։ 2001 թվականի փետրվարի Նովգորոդի օրենքի համաձայն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ ։
Բնակչություն
2016 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ բնակչության քանակով քաղաքը գտնվում էր 921-րդ տեղում Ռուսաստանի Դաշնության 1112 քաղաքների շարքում ։
Մշակույթ
Պերեվոզում կա մշակույթի պալատ, մանկական արվեստի դպրոց և գրադարան։ Գործում են Շանս պարային խումբը, ժողովրդական վոկալի անսամբլ Յունոնա (միջազգային մրցույթի դափնեկիր), թատերական ստուդիա Սվետլի ֆոն և այլ խմբեր։
Արդյունաբերություն
Պերեվոզում գործում է ձիարշավարան, ասֆալտի, հացի գործարան և կարի ֆաբրիկա։ Ջուլհականոցը փակվել է և դրա տեղում կառուցվել է գրասենյակային շենք։ Գործում է նաև էլևատոր, որը լավագույնն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ
Արա Մինասյան (բժիշկ)
Կենսագրություն
Արա Մինասյանը ծնվել է 1955 թվականին Երևան քաղաքում։ 1979 թվականին ավարտել է Մխիթար Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժ-կանխարգելիչ ֆակուլտետը։ 1980-1989 թվականներին աշխատել է գլխավոր բժշկի տեղակալ, այնուհետև՝ գլխավոր բժիշկ Էջմիածնի քաղաքային հիվանդանոցում։ 1989-1991 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի առողջապահության վարչության պետը։ 1991 թվականին նշանակվել է «Շտապ օգնության» բժշկական կենտրոնի տնօրեն։ Արա Մինասյանի նախաձեռնությամբ 1994 թվականին հիմնվել է «Շտապ օգնության» և աղետների բժշկության ամբիոնը։ 1998 թվականին նշանակվել է Երևանի քաղաքապետարանի առողջապահության և սոցիալական պաշտպանության վարչության պետ։ Այժմ «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնի տնօրենն է ։ Արա Մինասյանը հեղինակ է 2 մեթոդական ձեռնարկների, և հեղինակ և համահեղինակ՝ ավելի քան 115 գիտական աշխատանքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Լև Միլչին
Լև Իսահակովիչ Միլչին (Лев Исаакович Мильчин, ), մուլտիպլիկացիոն կինոյի խորհրդային ռեժիսոր և բեմադրող նկարիչ, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1978) ։
Կենսագրություն
Լև Միլչինը ծնվել է 1920 թվականի օգոստոսի 18-ին Մինսկում, նկարիչ Իսահակ Միլչինի ընտանիքում։ Ավարտել է Մինսկի գեղարվեստի դպրոցը և Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետը։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է աշխարհազորում, ապա աշխատել է Գեղարվեստական ֆիլմերի միավորված կենտրոնական ստուդիայում (Ալմա Աթա) որպես նկարիչ մի քանի խաղարկային ֆիլմերում։
Պատերազմի ավարտից հետո Լև Միլչինն աշխատել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում որպես նկարված և տիկնիկային ֆիլմերի բեմադրող նկարիչ այնպիսի ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են Իվան Իվանով-Վանոն, Միխայիլ Ցեխանովսկին, Զինաիդա Բրումբերգը, Վալենտինա Բրումբերգը, Վլադիմիր Պոլկովնիկովը, Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայան, Անատոլի Կարանովիչը։
1957-1962 թվականներին աշխատել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1962 թվականին նորից սկսել է աշխատել «Սոյուզմուլտֆիլմում» որպես ռեժիսոր և բեմադրող նկարիչ։
Դասավանդել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։ Աշխատել է գրքային գրաֆիկայի բնագավառում։ Եղել է Մուլտիպլիկացիոն կինոյի միջազգային ասոցիացիայի («Association International du Film d'Animation», ASIFA) անդամ։
Լև Միլչինը մահացել է 1987 թվականի հունիսի 28-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Միտինսկի գերեզմանատանը ։
Ընտանիք
Կինը՝ Թամարա Պոլետիկա (1922-2011), մուլտիպլիկացիոն կինոյի նկարիչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Երևան (ամսագիր)
Երևան կամ Երեվան ամսագիր, անվճար տարածվող հայերեն ամսագիր։ Հիմնադրվել է 2012 թվականին։ Այդ ժամանակ «Երևան փրոդաքշնսը» առավելապես հայտնի է ռուսալեզու, սփյուռքահայության համար նախատեսված «Ереван» ամսագրով, որը լույս էր տեսնում 2005-2013 թվականներին։ «Երևանը» թողարկվում է ամեն ամիս, բացի հունվար-փետրվար և հուլիս-օգոստոս ամիսների միացյալ թողարկումներից։ Գլխավոր խմբագիրն Արտավազդ Եղիազարյանն է։
Բովանդակություն
«Երևանի» բովանդակությունն ամբողջովին նվիրված է Երևան քաղաքի անցյալին, ներկային և ապագային։ Բոլոր համարները թեմատիկ են լինում, ինչը ենթադրում է թողարկման նյութերի զգալի մասի թեմատիկ ուղղվածությունը։ 2014 թվականի մարտ ամսվա դրությամբ լույս տեսած 24 թողարկումների թվում են գրականությանը, տրանսպորտին, թանգարաններին, Կոնդին, ծայրամասերին, Փակ Շուկային, ռոքին նվիրված համարներ։
Հատուկ տեղ է հատկացվում քաղաքաշինական և ճարտարապետական խնդիրներին, ինչպես նաև սովորական երևանցիների պատմություններին։
Հայտնի դեմքեր որպես այդպիսին ամսագրում չեն ներկայացվում, բացի մեկ խորագրից՝ «Իմ Երևան», որտեղ հանրահայտ մարդիկ (Ռոլանդ Գասպարյան, Գոռ Սուջյան, Վարդան Պետրոսյան, Քրիստ Մանարյան, Արսեն Գրիգորյան և այլք) պատմում են Երևանի իրենց սիրելի վայրերի, մտքերի, հուշերի մասին։
Շապիկներ
Ամսագրի պատկերազարդումները հեղինակել են ինչպես տարբեր տարիների «Երևան փրոդաքշնսի» դիզայն ստուդիայի դիզայներները (Գեղամ Վարդանյան, Սարգիս Անտոնյան, Վիլյամ Կարապետյան), այնպես էլ հրավիրված դիզայներները (Վահրամ Մուրադյան, Սերգեյ «Մեջիք» Նավասարդյան)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Գորիսի գյուղատնտեսական քոլեջ
«Գորիսի պրոֆեսոր Խ.Երիցյանի անվան պետական գյուղատնտեսական քոլեջ» , պետական ոչ առևտրային կազմակերպություն Գորիս քաղաքում։ Սյունիքի մարզում այն գյուղատնտեսական միջին օղակի կադրեր պատրաստող միակ ուսումնական հաստատությունն է։
Պատմություն
Ելնելով գյուղատնտեսության միջին օղակի կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունից` 1931 թվականին ՀԽՍՀ կառավարության որոշմամբ բացվեց Գորիսի գյուղատնտեսական տեխնիկումը` զոոտեխնիկական մասնագիտությամբ, հինգ հոգուց բաղկացած մանկավարժական կազմով։ 1934 թվականին բացվում են նաև ագրոնոմիական և անասնաբուժական բաժիններ։ Սովորողները հիմնականում Գորիսից էին, Կապանից, Մեղրուց, Սիսիանից, Վայքից, Եղեգնաձորից, Արարատյան դաշտից և Լեռնային Ղարաբաղից։ 1960-ական թվականներին բացվում են գյուղմեքենայացման, մեքենաների տեխնիկական սպասարկման և շահագործման, պտղաբուծական, մեղվաբուծական և հաշվապահական մասնագիտություններ։ 1961 թվականին բացվում են վերոնշյալ մասնագիտությունների հեռակա բաժինները։ Գյուղտեխնիկումը վերելք ապրեց 1970-ական թվականներին, երբ շահագործման հանձնվեց տիպային նախագծով կառուցված բազմահարկ շենքը։ 1973 թվականին կառավարության որոշմամբ տեխնիկումը միացվեց Վերիշենի սովխոզին և վերանվանվեց Վերիշենի սովխոզտեխնիկում։ 1993 թվականին տեխնիկումը նորից առանձնացավ։ 2001 թվականին տեխնիկումին միացավ արհեստագործական ուսումնարանը և դարձավ Գորիսի պետական գյուղատնտեսական քոլեջ։ Ներկայումս քոլեջը պատրաստում է գյուղատնտեսության միջին օղակի կադրեր վեց մասնագիտությունների գծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1931 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Գորիսի դպրոցներ
Գուրգեն (Բաղդասար Մալյան)
Գուրգեն, իրական անուն՝ Բաղդասար Մալյան, հայ ազգային-ազատագրական շարժման նշանավոր գործիչ։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ, ֆիդայի։
Կենսագրություն
Գուրգենը (Բաղդասար Մալյան) ծնվել է 1873 թվականին Գողթն գավառի Վերին Ագուլիս քաղաքում։ Կրթությունը ստացել է Վերին Ագուլիսի քաղաքային դպրոցում։ 1894-1895 թվականներին ծառայել է ռուսական բանակի Նոր Բայազետի զորագնդում։ 1895 թվականին, լքելով պարտադիր զինվորական ծառայությունը, գալիս է Թավրիզ և զինվորագրվում ՀՅԴ Ատրպատականի «Վրեժ» Կենտրոնական կոմիտեին։ 1896 թվականի սեպտեմբերին Գուրգենը Բուլղարացի Պետոյի (Պետրոս Սերեմջյան) մարտախմբի կազմում մեկնում է Վան, մասնակցում Վանի «պըզտիկ» կռիվներին։ Գուրգենն այնուհետև, ճանապարհին կռիվներ մղելով, 1896 թվականի վերջին անցնում է Սալմաստ, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատում է որպես խոհարար։
1897 թվականի գարնանը Գուրգենը ՀՅԴ «Վրեժ» Կենտրոնական կոմիտեի հանձնարարությամբ մեկնում է Կովկաս և մի քանի ամիս անց վերադառնում՝ իր հետ Սալմաստ բերելով զենքով և ռազմամթերքով բեռնավորված կամավորների նոր խումբ։ Գուրգենը Սալմաստում զբաղվում է Խանասորի արշավանքին նախապատրաստվող կամավորների մի մասի զինավարժությամբ և խոհարարությամբ։
Կաղնի վրացական
Կաղնի վրացական, Ճյուղատարած, հզոր ծառ է՝ մինչև 20-40 մ բարձրությամբ և 1-1,5 բնի տրամագծով։ Սաղարթը վրանաձև է։ Ընձյուղները կարմրադարչնագույն է։ Տերևները կաշվեկերպ են, 7-14 (երբեմն 20) սմ երկարությամբ և 3-8 սմ լայնությամբ, վերևի կողմից փայլուն կանաչ, ներքևի կողմից ավելի բաց գույնի, բութ բլթակներով։ Կաղինը ունի 3,5-4,5 սմ երկարություն և 1,5 սմ տրամագիծ։ Տարածված է Կովկասում, հյուսիսային Անտոլիայում, հյուսիսային Իրանում։ Հայկական ՍՍՀ-ի սահմաններում հանդիպում է հյուսիսարևելյան շրջաններում, Զանգեզուրում ու Մեղրիում։ Վրացական կաղնին մեր անտառների նահապետն է։ Այստեղ հանդիպում են հզոր, 500-1000 տարեկան հսկա ծառ է։
Նկարագիր
Աճման պայմանների նկատմամբ պահանջկոտ բույս է։ Լուսասեր է, բավականին ջերմասեր, խոնավասեր, գերադասում է հզոր, փուխր, սննդանյութերով հարուստ սևահողեր։ Վաղուց ի վեր այս ծառատեսակը օգտագործվում է կանաչապատման և անտառաբուծության պրակտիկայում։ Բնափայտը ամուր է և չափազանց արժեքավոր։ Ըստ ավանդույթի մի այսպիսի ծառ տնկել է հայ հռչակավոր զորավար Վարդան Մամիկոնյանը, որը տապալվել է 1500 տարեկան հասակում, Իջևանի շրջանի Ակնաղբյուր գյուղի մոտ։
Տարածվածություն
Անտառ կազմող հիմնական ծառատեսակ է, որը հանդիպում է ամենուրեք, հյուսիսային Հայաստանում՝ ծովի մակերևույթից մինչև 1100-1200 մ, իսկ Զանգեզուրում և Մեղրիում՝ մինչև 1100-1400 մ բարձրությունների վրա։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ծառեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Գուրգեն (Բաղդասար Մալյան)
Կենսագրություն
Շուտով Գուրգենը, բաժանվելով Վազգենի խմբից, 10 հայդուկներով մեկնում է Խլաթ և միանում Աղբյուր Սերոբի (Սերոբ Վարդանյան) խմբին։ Գուրգենը Խլաթի շրջանում զարկ է տալիս ՀՅԴ կոմիտեներ և ենթակոմիտեներ կազմակերպելու և ընդհանուր ապստամբության կազմակերպման գործին։
1897 թվականի դեկտեմբերին Գուրգենի նախաձեռնությամբ Բիթլիսում կազմակերպվում և իրագործվում է թուրքական հայատյաց պաշտոնյա Հիլմի բեկի ահաբեկումը։ Այս դեպքից շատ չանցած՝ 1897 թվականի վերջին Գուրգենն ու Սերոբը Խլաթից անցնում են Տարոն ու Սասուն։
Սասունում հանգրվանելու առաջին իսկ օրից Գուրգենը կապեր է հաստատում Տարոնում գործող ՀՅԴ Դուրան – Բարձրավանդակի (Մուշ - Սասուն) Կենտրոնական կոմիտեի անդամների՝ Հրայր – Դժոխքի, Վարդան վարդապետի, Տատրակի (Գեղամ Տեր-Կարապետյան) հետ, նամակագրություն պահպանում Մշո բանտում գտնվող Սևքարեցի Սաքոյի (Սարգիս Ծովիանյան) հետ։
Գուրգենի նախաձեռնությամբ հաջողվում է ՀՅԴ կոմիտեներ ստեղծել նաև Բիթլիսում և Բիթլիսի շրջանի հայաբնակ գյուղերում։ Բիթլիսի հեղափոխական կազմակերպությունների աշխատանքն առավել միասնական և արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով Գուրգենը հիմնում է ՀՅԴ Սալնո ձորի կենտրոնական կոմիտեությունը, որն ներառում էր Խլաթի և Բիթլիսի շրջանները։
1898 թվականին կայացած ՀՅԴ 2-րդ ընդհանուր ժողովը Գուրգենին ընտրում է ՀՅԴ Դուրան – Բարձրավանդակի կենտրոնական կոմիտեի անդամ, որով նրա գործունեությունն ավելի է ընդլայնվում։ Այժմ նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում նաև ՀՅԴ մի քանի կենտրոնական կոմիտեների գործունեության համադրումը։
1899 թվականի գարունը բացվելուն պես Գուրգենը մի փոքրիկ խմբով Սասունից իջնում է Բիթլիս և Մուշ՝ կազմակերպական գործերն ավելի խորացնելու և ընդլայնելու նպատակով։ Չնայած Սև-քարեցի Սաքոյի և Աղբյուր Սերոբի դեմ լինելուն՝ Գուրգենը որոշում է Սասուն սպիտակ վառոդ փոխադրելու համար 1-2 օրով իջևանել Մշո դաշտի Ցրոնք գյուղում։ Մատնության հետևանքով 1899 թվականի ապրիլի 24-ին Գուրգենն իր 7 հայդուկներով Ցրոնք գյուղի մարագներում պաշարվում է թուրքական զորքերի կողմից, որոնք շուտով հրդեհում են մարագը։ Տեղի ունեցած անհավասար կռվում իր 7 հայդուկների հետ զոհվում է նաև Գուրգենը։ Իսկ թշնամու զոհերի թիվը կազմում է 23 հոգի։
Թուրքերը կտրում են Գուրգենի գլուխը, իսկ հայդուկների մարմինները սայլերի վրա փոխադրում են Մուշ և հանձնում Մուշի հայոց հոգևոր առաջնորդ Եղիշե եպիսկոպոս Չիլինկիրյանին։ Վերջինս հայ ֆիդայիների մարմիններն ամփոփել է տալիս Մուշի սուրբ Մարինե թաղամասի Կողի հայկական գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Սիլվանո Տոտիի անվան «Գլոբուս» թատրոն
Սիլվանո Տոտիի անվան «Գլոբուս» թատրոնը (Il Silvano Toti Globe Theatre), թատրոն է Հռոմում, որը կառուցվել է Լոնդոնի շեքսպիրյան «Գլոբուս» թատրոնի նմանությամբ։ Այն գտնվում է «Վիլլա Բորգեզե» այգում։
Պատմություն
Թատրոնում բեմադրվում են Վիլյամ Շեքսպիրի պիեսները Ջիջի Պրոյետիի, Դանիելե Սալվոյի, Ռիկարդո Կավալոյի և այլոց բեմադրմամբ։ Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է Ջիջի Պրոյետին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի թատրոններ Կատեգորիա:Հռոմի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Իտալիայում
Տնակ Կոլոմնայում
Սյուժե
Պետերբուրգի Կոլոմնա արվարձանում ապրում է այրի կինը իր դստեր՝ Փարաշայի հետ։ Ֆյոկլա խոհարարուհու մահից հետո դուստրը գնում է նոր խոհարարուհի գտնելու և բերում է Մավրին։ Կիրակի օրը Փարաշան մոր հետ միասին գնում է եկեղեցի, իսկ Մավրին թողնում են տանը։ Եկեղեցում այրին սկսում է անհանգստանալ, միայն թե աղախինը չկողոպտի նրանց տունը։ Նա, թողնելով Փարաշային, վերադառնում է տուն, որտեղ բռնացնում է Մավրին ածելիով։ Այրին ուշաթափվում է, իսկ Մավրը (ակնհայտ է՝ Փարաշայի զգեստափոխված սիրեկանը) փախչում է։
Ստեղծում և հրատարակում
Վեպը ստեղծվել է ի պատասխան «Հյուսիսային մեղուներ»-ի այն կշտամբանքներին, թե Պուշկինը չի գրել «լուրջ» ստեղծագործություններ ռուսական զորքի հաջողությունների մասին։ Նա պատրաստվում էր վեպը տպել անանուն, բայց հետագայում հրաժարվել է այդ մտքից և տպագիր տարբերակից ներառել է այդ թեմային վերաբերվող տներ։
Վեպի սևագիր տարբերակները չեն պահպանվել, միակ ձեռագիր աղբյուրը, այսպես կոչված «Մաքրագիր ինքնագիրների ուղղումներն» է, որը գտնվում է Պուշկինի տուն-թանգարանում ։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1833 թվականին, ալմանախի «Նորատանը» չհաստատված ամսաթվով՝ 1829 թվականին։
54 տան առաջին խմբագրման մեջ կա 22 ութնյակ նախաբան, 30 ութնյակ հիմնական միտք և 2 ութնյակ վերջաբան։ Վերջնական տարբերակը կազմված է 40 տնից։ Հրատարակության ժամանակ բաց է թողնվել բնաբանը՝ «Modo vir, modo femina», Ovidius :
Մեկնաբանություն
Դմիտրի Սվյատոպոլկ Միրսկիի կարծիքով «Տնակ Կոլոմնայում» վեպը իրենից ներկայացնում է Պուշկինի ազատ օնեգինյան բանաստեղծության վերջին փորձը ։ Վեպը ստեղծելիս նա չէր կենտրոնանում միայն կատակային վեպի «Կոմս Նուլինի» (1825) վրա, ինչքան որ բայրոնական «Բեպպոյի» վրա ։
Վլադիսլավ Խոդասևիչը «Տնակ Կոլոմնայում»-ի վերաբերում էր որպես Պուշկինի պետերբուրգյան պատմվածքների «մեկուսացած, անքակտելի ցիկլի» մարդու նեղացած կյանքի հանդերձյալ կյանքի ուժ։ Ի տարբերություն մյուս պատմվածքների՝ խնդրի լուծումը այստեղ կատակային է. Խոդասևիչի կարծիքով՝ դա յուրօրինակ «հիմարության գովասանք» է ։
Պանֆոբիա
Պանֆոբիա (պանտոֆոբիա ; πᾶν՝ «ամեն ինչ» և -φοβία, φόβος՝ «վախ»), վախ ամեն ինչից, բոլոր գործողություններից և իրադարձություններից, ներքին և արտաքին յուրաքանչյուր փոփոխությունից։ Ուղեկցվում է անհանգստությամբ ։ Այս ֆոբիայով տառապող մարդիկ անընդհատ մտածում են, որ ինչ-որ վատ բան է տեղի ունենալու, և այդ վախը միշտ առկա է։ Պանֆոբիա ունեցող մարդկանց մոտ զարգացած է երևակայությունը, և նրանք կարող են մտածել այնպիսի բաներ, որոնք իրական կյանքում քիչ հավանական են։ Նրանք փնտրում են նշաններ, որոնք կարող են արդարացնել իրենց վախն ու տագնապը։ Պանֆոբիան մշտական տագնապի ձև է ։
Պատմություն
Պանֆոբիա տերմինը առաջին անգամ օգտագործել է Թեոդյուլ Արման Ռիբոն 1911 թվականին «Զգացմունքների հոգեբանություն» աշխատությունում» ։ Նա բնութագրում է այն որպես «վիճակ, որում հիվանդը վախենում է ամեն ինչից կամ ոչինչից, որտեղ անհանգստությունը որևէ օբյեկտի կառչած լինելու փոխարեն, լողում է ինչպես երազում և դառնում է հաստատուն միայն այն ժամանակ, երբ մեկ օբյեկտից մյուսն անցնելիս, կախված հանգամանքներից, որոշում է վտանգի աղբյուրը»։
Ախտորոշում
Ամերիկյան DSM-5–ում («Հոգեկան խանգարումների ախտորոշման և վիճակագրության դասակարգում») չկա հատուկ ֆոբիա, որին համապատասխանում է համապարփակ վախը, սակայն կա ընդհանրացված տագնապային խանգարում, որը ներկայացվում է որպես «չափից դուրս անհանգստություն և տագնապ (վատ մտավախություններ) գործողությունների և իրադարձությունների նկատմամբ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆոբիաներ
Ալբրեխտ Դյուրերի նկարների ցանկ
Ստորև ներկայացված են գերմանացի նկարիչ Ալբրեխտ Դյուրերի նկարները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարներ ըստ դարի Կատեգորիա:Նկարիչներ ըստ դարի
Կելիա
Կելիա (Κελλιά), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է Լառնակա քաղաքից դեպի հյուսիս։ Գյուղի եկեղեցին՝ Սբ Անտոնիոսը կառուցվել է 19-րդ դարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:Լառնակայի շրջանի բնակավայրեր
Կալապանի եկեղեցի (Ոսկեպար)
Կալապանի եկեղեցի, հայ առաքելական միջնադարյան եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Ոսկեպար գյուղից 3․5 կմ հարավ-արևմուտք՝ համանուն գետի աջ վտակներից մեկը գոյացրած երկու ճյուղերի միջև արևելահայց դիրքով երկարած լեռնաճյուղի թեքության վրա, անտառափեշին՝ միջնադարյան գյուղատեղիում՝ ծովի մակերևույթից 1045 մետր բարձրության վրա։ Ընդգրկված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Ճարտարապետություն
Գյուղատեղիում փոքրիշատե դեռևս հարատևող միակ շինությունն ավերակ եկեղեցին է, որը համանման միանավ կառույցներից առանձնանում է ավանդատների բացակայության պայմաններում եկեղեցու հիմնական լայնության համեմատ արևելյան ճակատի կարճված առանձնահատկությամբ։ Արտաքին չափերն են՝ երկարությունը 10․37 մետր, իսկ լայնությունը 5․95 մետր է։
Այս հատվածն էլ (մասնակի՝ նաև արևմտյան որմը) եկեղեցու՝ համեմատաբար ավելի լավ պահպանված մասն է։ Անկանոն կիսաբոլորակ խորանի մեջ առկա են զույգ խորհրդարաններ։ Շարվածքն իրականացված է տեղական մանր և միջին չափերի անմշակ քարով, կրաշաղախով։
Եկեղեցին թվագրվում է 13-րդ դարով՝ ըստ հորինվածքային և կառուցողական առանձնահատկությունների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տավուշի մարզ
Բաքվի հայերի կոտորած (1918)
Բաքվի հայերի ջարդ, Բաքվի հայ բնակչության զանգվածային կոտորած, որը տեղի է ունեցել 1918 թվականի սեպտեմբերին օսմանյան և ադրբեջանական զորքերի ու զինված խմբերի անմիջական մասնակցությամբ՝ Բաքվի մարտերից անմիջապես հետո։ Տարբեր տվյալներով, զանգվածային կոտորածի ժամանակ սպանվել է 9 000 - 30 000 հայ  ։
Նախապատմություն
1918 թվականի մարտին Բաքվում իշխանությունը անցել է Բաքվի 26 կոմիսարների ձեռքը։ Քաղաքում 1918 թվականի մարտին տեղի են ունեցել մուսուլման բնակչության դեմ առանձին գործողություններ, որն իրականացրել են բոլշևիկները՝ Դաշնակցության աջակցությամբ ։ Բաքվի կոմունան սկսել է առաջխաղացումը դեպի Գանձակ, որտեղ տեղակայված էր Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության կառավարությունը։ Բաքվի կոմունայի՝ հիմնականում հայերից բաղկացած բանակի առաջխաղացման ժամանակ ճանապարհին հանդիպած թյուրքաբնակ որոշ բնակավայրեր ենթարկվել են թալանի ։ Ադրբեջանի կառավարությունը օգնության համար դիմել է Օսմանյան կայսրությանը, որի հետ կնքել է փոխօգնության պայմանագիր։ Գյոքչայի մոտ պարտության մատնելով Բաքվի կոմունայի ուժերին՝ ադրբեջանա-թուրքական կովկասյան իսլամական բանակը սկսել է Բաքվի պաշարումը։ Հուլիսին քաղաքի իշխանությունը անցել է Կենտրոնակասպիական բռնապետության ձեռքը, ով օգնության համար դիմեց Մեծ Բրիտանիային։ Վերջինս Օսմանյան կայսրության հակառակորդն էր՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
Կոտորած
Սեպտեմբերի 14-ի լուսաբացին թուրքական հրետանին բոլոր ուղղություններով սկսել է արկակոծել պաշպտանական հենակետերը։ Թուրքական զորքերը կոտրել են պաշտպանությունը Գայլի դարպասների մոտ և գրավել քաղաքին հարակից բարձունքները։ Գիշերը անգլիական զորքերը, այնուհետ նաև Կենտրոնակասպիական դիկտատուրայի կառավարությունը, նավերով փախել են Բաքվից։ Սեպտեմբերի 15-ին Բաքու են մտել կովկասյան իսլամական բանակի զինվորները ։ Բաքվում խուճապ է սկսվել, հայերը փախչում էին ծովածոց, որպեսզի փրկվեն կոտորածից։ Օսմանյան կայսրության կանոնավոր բանակին չի թույլատրվել երկու օր մտնել քաղաք, որպեսզի ոչ կանոնավոր ուժերը՝ բաշիբոզուկները, քաղաքում իրականացնեին քրիստոնյա բնակչության կոտորած և թալան ։ ՌԽՍՖՀ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարը 1918 թվականի սեպտեմբերի 20-ին բողոքի նոտա է ուղարկել Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարություն՝ Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի կետերի խախտման հետ կապված։ Նամակում Բաքվի դեպքերի մասին նշված էր ."Թուրքական կանոնավոր ուժերը ավազակային խմբերի հետ միասին զբաղեցրել են Խորհրդային պետության տարածքը՝ քաղաքները ու գյուղերը ենթարկելով թալանի և ավերման, սպանելով կամ բռնության ենթարկելով քրիստոնյա բնակչությանը, ներառյալ նաև կանանց և երեխաներին։""Այժմ, երբ Բաքուն գրավված է, և թուրքական զորքերը գտնվում են քաղաքում, երբ անպաշտպան բնակչությունը և ողջ քաղաքը մի քանի օրվա ընթացքում ենթարկվում է ավերման և թալանի՝ թուրքական զորքերի և դաշնակից թաթարական ավազակային խմբերի կողմից, թուրքական կողմի ներկայացուցիչների հղումները այն մասին, որ Բաքվի պաշարմանը, իբր, մասնակցել են միայն տեղացի ավազակները, հանդիսանում է Թուրքիայի բռնի քաղաքականության կոծկում, որի քողի տակ պարբերաբար տեղի են ունենում Բրեստ Լիտովսկի պայմանագրի կետերի խախտումներ և Ռուսական պետության տարածքի կողոպուտ։"
Տվյալներ զոհերի թվաքանակի վերաբերյալ։ Հետևանքներ
Ի պատասխան բողոքի նոտայի, Ջաֆարովը պատասխանել է, որ Ադրբեջանի կառավարությունը մշտապես ցանկացել է խաղաղ ապրել իր հարևանների հետ։ Նա սեպտեմբերյան իրադարձությունները մեկնաբանել է մարտին տեղի ունեցած դեպքերին որպես պատասխան։ Ջաֆարովը հերքել է Ջամալյանի այն հայտարարությունը, թե ադրբեջանական իշխանությունները չեն պատժել սեպտեմբերյան կոտորածների մեղավորներին։ Այսպես, 100 մարդ մեղավոր է ճանաչվել և կախաղան բարձրացվել ։ Ջաֆարովը իր հերթին մեղադրել է Ջամալյանին երկու երկրների հարաբերություններրի կարգավորմանը չօժանդակելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաքվի պատմություն Կատեգորիա:Հայերի հետապնդումներ Կատեգորիա:1918 զանգվածային սպանություններ Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատերազմական հանցագործություններ
Մյոնքսդեգինգեն
Մյոնքսդեգինգեն  (Mönchsdeggingen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1366 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 32.08 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 184։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Deutsche Börse
Deutsche Börse AG (Deutsche Börse Group), աշխարհի ամենախոշոր բորսայական կազմակերպություններից մեկը, որը ստեղծվել է բաժնետիրական ընկերության ձևով. կազմակերպում է արժեթղթերի տարբեր շուկաների աշխատանքը։ Կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Մայնի Ֆրակֆուրտում։ Ունի նաև ներկայացչություններ Լյուքսեմբուրգում, Լոնդոնում, Նյու Յորքում, Չիկագոյում, Հոնկոնգում, Սինգապուրում, Տոկիոյում, Պեկինում, Պրահայում, Ցյուրիխում և Մոսկվայում ։
Deutsche Börse-ի բաժնետոմսերը պատկանում են խոշորագույն ընկերությունների թվին՝ DAX ինդեքսի որոշման համար ։
Խմբի կառուցվածք
Կենտրոնական գրասենյակում, ինչպես նաև բազմաթիվ ներկայացչություններում և մասնաճյուղերում՝ սփռված ամբողջ աշխարհում, աշխատում է ավելի քան 3200 աշխատակից։ Խմբի կազմի մեջ մտնում են հետևյալ կազմակերպությունները, որոնք տարատեսակ գործունեություն են իրականացնում տարբեր երկրներում ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ընկերություններ
Պապուասյան լեզուներ
Կատեգորիա:Պապուասյան լեզուներ
Eni
Eni S.p.A.', նավթի ու գազի արդյունահանմամբ ու իրացմամբ զբաղվող իտալական խոշոր ընկերություն։ Հանույթը հիմնականում իրականացնում է Աֆրիկայում, Ռուսաստանում, Ղազախստանում, իրացումը՝ Իտալիայում և եվրոպական այլ երկրներում։ 2020 թվականին Eni-ն Fortune Global 500 ցանկում շահույթի ծավալով զբաղեցրել է 113-րդ տեղը (2015 թվականին՝ 25-րդ, 2016 թվականին՝ 65-րդ, 2017 թվականին՝ 132-րդ, 2018 թվականին՝ 89-րդ, 2019 թվականին՝ 83-րդ տեղը)։
Հիմնադրվել է 1953 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Հռոմում։ 2009 թվականին ընկերությունը գրավել է 17-րդ տեղը Fortune Global 500 մրցույթում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ընկերություններ
Կաստիլենտի
Կաստիլենտի (Castilenti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Վիկտորյան։
Գորանա
Գորանա (გორანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 960 մետր է։
Վրաստանի կենդանական աշխարհ
Վրաստանը երկիր է Հարավային Կովկասում, Սև ծովի արևելյան ափին։ Վրաստանի ռելիեֆում զուգակցվում են բարձրլեռնային, միջին բարձրության լեռնային, բլրա-նախալեռնային, դաշտավայրա-հարթավայրային, սարահարթային և սարավանդանման ռելիեֆի ձևերը։
Գորանա
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 74 մարդ ։
Վրաստանի կենդանական աշխարհ
Վրաստանի կենդանական աշխարհը կազմված է միջերկրածովյան և կենտրոնաասիական տեսակներից։ Մեծ Կովկասի ալպիական գոտում հանդիպում են Կովկասյան էնդեմիկ լեռնային այծը, քարայծը, կովկասյան լեռնային հնդկահավը, բեզոարյան այծը, անտառներում՝ գորշ արջը, ազնիվ եղջերուն, այծյամը, լուսանը, գայլը, աղվեսը, նապաստակը են։
Գորանա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սագարեջոյի շրջան
Վրաստանի կենդանական աշխարհ
Կենդանական և բուսական աշխարհի պահպանման համար ստեղծվել են 15 (այդ թվում՝ Լագոդեխի, Բորժոմի, Ռիցայի) արգելանոցներ։
Էկոհամակարգ
Վրաստանը ունի հարուստ և բազմազան էկոհամակարգ։ Ամենատարածված կաթնասունները դրանք գայլերը, աղվեսները, եղնիկները, արջերը և վարազներն են։ Եզրային որոշ արգելոցներում և ազգային պարկերում քիչ քանակությամբ տարածված են ընձառյուծները, որոնք համարվում են Հարավային Կովկասում հանգած տեսակներ։ Վրացի կենդանաբանների և բնապահպանների խումբը, 2001 թվականին Սև ծովի հարակից տարածքներում հայտնաբերելով ընձառյուծ ճշտեց այն տեսակետը, որ նրանք Հարավային Կովկասի վերացած տեսակներ են։
Վրաստանում ապրում է հազվադեպ հանդիպող տեսակներից Կասպից վագր, բայց կան նաև այլ տեսակներ, օրինակ՝ ամերիկյան ջրարջ (Հյուսիսային Ամերիկայի կենդանատեսակ) և ենոտանման շունը (Մերձավոր Արևելքի կենդանատեսակ)։
Անողնաշարավորներ
Վրաստանի տարածքում հանդիպում են ավելի քան 11,000 անողնաշարավորներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնություն
Գիտությունը Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում
Հարավաֆրիկյան գիտության պատմության մեջ եղել են մի քանի կարևորագույն հայտնագործություններ և մշակումներ։ Այսօր, չնայած բիոտեխնոլոգիաների, ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների և այլ բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտներում ձեռնարկատերերի ներդրումների խրախուսմանն ուղղված կառավարության ջանքերին, երկրից դուրս հայտնի են միայն եզակի հարավաֆրիկյան ընկերություններ։ Այնուամենայնիվ կառավարությունը շեշտը դնում է այդ ճյուղերի զարգացման վրա, քանի որ գիտակցում է, որ չի կարող մրցակցել ոչ հեռավոր արևելյան երկրների մասսայական արտադրության, և ոչ էլ հանքային ռեսուրսներ արդյունահանման բնագավառների երկրների հետ։
Աստղագիտություն
Հարավային Աֆրիկայում գոյություն ունի զարգացող աստղագիտական ընկերակցություն ։ Այստեղ է գտնվում հարավաֆրիկյան Մեծ աստղադիտակը, ամենամեծ օպտիկական աստղադիտակը հարավային կիսագնդում։ Ներկայումս ընթանում է MeerKAT վիթխարի աստղադիտակի շինարարությունը, որը կարող է դառնալ նախագծվող Square Kilometre Array (բառացի քառակուսի կիլոմետր չափերով) աստղադիտարանի շինարարության առաջին էտապը։ ՀԱՀ-ն Ավստրալիայի հետ միասին համարվում է այս նախագիծը իրականացնող թեկնածու երկրներից մեկը։
Միջուկային ծրագիր
1970-ական թվականներին ՀԱՀ-ը սկսեց (որոշ տվյալներով Իսրայելի հետ համագործակցությամբ) միջուկային զենքի մշակման նախագիծը։ 1977 թվականին Կալահարի անապատում գտնվող հրաձգարանում կառուցվեցին պայթուցիկ սարքերի փորձարկման հորաններ, որը հավաստանշվեց ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի դիտարկման միջոցներով։ Շատ պետություններ հանդես եկան հայտարարությամբ, որով ստիպում էին ՀԱՀ իշխանություններին չիրականացնել միջուկային փորձարկումներ և դառնալ առաջին երկիրը, որը կամավոր հրաժարվել է միջուկային զենքի մշակման նախագծից ։
ՏՏ և այլն
Մարկ Շաթլվորթը հիմնադրեց Thawte ընկերությունը, որը զբաղվում էր ինտերնետ անվտանգությամբ, որն էլ հետագայում գնվեց այս բնագավառում առաջատար համարվող VeriSign ընկերության կողմից։ Նա հիմնադրեց նաև Canonical ընկերությունը, որը զբաղվում էր  Ubuntu, ազատ գործառնական համակարգի մշակմամբ և տարածմամբ, որն էլ դարձավ Linux միջուկների բազայի վրա ԳՀ-ի ամենամասսայական տարածողն ու համակարգողը։
Գիտական հիմնարկներ
1945 թվականից գիտական աշխատանքների կազմակերպման և կոորդինացման պետական կենտրոնը Գիտական և արդ. հետազոտությունների խորհուրդն է (Պրետորիա)։ Խոշոր կազմակերպություն է Ատոմային էներգիայի հանձնաժողովը (1948 թ.): Գիտահետազոտական կենտրոններ կան նաև առողջապահության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, երկրաբանության և այլ մինիստրությունների կազմում։ Խոշոր ԳՀԻ-ներ ունեն մոտ 50 մասնավոր արդ. ֆիրմաներ։ Մասնավոր են նաև գիտական ընկերություններն ու միավորումները, որոնց մեծամասնությունը մտնում է ՀԱՀ-ի գիտական և տեխնիակակն ընկերության ասոցիացիայի (1920 թ.) մեջ։ Գործում է գիտությունների և արվեստների հարավաֆրիկյան ակադեմիան (1909 թ.): Բնական գիտությունների բնագավառի հետազոտություններ են կատարվում նաև համալսարաններում։ 20-րդ դարի 1-ին կեսին ՀԱՀ-ում աշխատել է հայտնի գիտնական-բժիշկ Մաքս Թեյլերը (Նոբելյան մրցանակ, 1951 թ.), 60-ական թթ. վիրաբուժության մեջ հայտնի են դարձել Ք. Բեռնարդի աշխատանքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիտությունը Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում
Շառլոտա Մյութսերս
Շառլոտա Մյութսերս (Charlotte Jacoba Maria Mutsaers, ), նիդերլանդցի բանաստեղծուհի, նկարիչ։
Կենսագրություն
Շառլոտա Մյութսերսը ծնվել է 1942 թվականին Ուտրեխտում, արվեստի պատմաբան Բարեդ Մյուստսերսի ընտանիքում, ով դասավանդել է Ուտրեխտի համալսարանում։ Հաճախել է գիմնազիա, հոլանդերեն ուսանել է Ամստերդամում։
Հետագայում դարձել է բարձրագույն մասնագիտական կրթության ինստիտուտի ուսուցիչ։ Միաժամանակ, Երեկոյան Ամստերդամում ուսումնասիրել է գեղանկարչություն և տպագրություն Ռիտվելդի Գեղարվեստի ակադեմիայում՝ ստանալով դիպլոմ, 10 տարի դասավանդել է ակադեմիայում։ Աշխատել է ամսագրերում որպես նկարազարդող։
Շառլոտա Մյութսերսի աշխատանքները ցուցադրվել են Ամստերդամի, Հաառլեմի, Բրեդաի թանգարաններում և պատկերասրահներում։ Գրել սկսել է 40 տարեկանում։
2006 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում հանդես է եկել որպես Կենդանիների պաշտպանության կուսակցության ներկայացուցիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի գրողներ Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Հոլանդացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հոլանդացի բանաստեղծներ
Կաստիլիոնե Մեսսեր Ռայմոնդո
Կաստիլիոնե Մեսսեր Ռայմոնդո (Castiglione Messer Raimondo), կոմունա Իտալիայում՝ Աբրուցո մարզի Տերամո գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.565 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 86 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 64034, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Դոնատ Արեցցին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 7-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սասնա Ծռեր համահայկական կուսակցություն
«Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցություն, գործող կուսակցություն Հայաստանում։ Կուսակցությունը ստեղծվել է 2018 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կուսակցության հիմնադիր համագումարով ։ Արցախում ներկայացված է իր մասնաճյուղ համարվող Սասնա Ծռեր արցախյան կուսակցության միջոցով։
Ղեկավար կազմ
Կուսակցության ղեկավար մարմինը 7 հոգանոց քարտուղարությունն է, որը համակարգում է Վարուժան Ավետիսյանը ։ Կուսակցության պատվավոր ներկայացուցիչը Ժիրայր Սեֆիլյանն է ։
Սասնա ծռեր համահայկական կուսակցության հիմնադիրները հիմնականում ներկայացնում են «Սասնա ծռեր խմբավորումը» և «Հիմնադիր խորհրդարան» քաղաքացիական շարժումը ։
Մասնակցությունն ընտրություններին
Կուսակցության քարտուղարության համակարգող Վարուժան Ավետիսյանը հայտնել է, որ կուսակցությունը կմասնակցի դեկտեմբերին կայանալիք խորհրդարանական ընտրություններին ։ 2018 թ․ դեկտեմբերի 9-ին մասնակցել է ընտրություններին և ստացել 20000-ից քիչ ավելի քվե։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգայնական կուսակցություններ Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:2018 հիմնադրված կուսակցություններ Կատեգորիա:Սասնա Ծռեր համահայկական կուսակցություն
Վլադլեն Յուրչենկո
Վլադլեն Յուրիևիչ Յուրչենկո (, հունվարի 22, 1994, Նիկոլաև, Ուկրաինա), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Բայեր 04»-ի և Ուկրաինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի հունիսի 27-ին Յուրչենկոն միացելն է գերմանական «Բայեր 04»-ին։ Նա թիմի հետ կնքել է 2 տարվա պայմանագիր։
Բունդեսլիգայի շրջանակներում իր նորամուտը Յուրչենկոն նշել է «Աուգսբուրգ»-ի դեմ խաղում։ 2016 թվականի ապրիլի 1-ին Յուրչենկոն խփել է իր առաջին գոլը՝ Բունդեսլիգայի շրջանակներում կայացած «Վոլֆսբուրգ»-ի դեմ խաղում։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է 3-0 հաշվով՝ լևերկուզենցիների հաղթանակով։
2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Վլադլեն Յուրչենկոն իր նորամուտն է նշել Չեմպիոնների լիգայում՝ «Մոնակո»-ի դեմ խաղում։ Այդ հանդիպամն ընթացքում նա դարձել է կարևոր գոլի հեղինակ։
Միջազգային կարիերա
Վլադլեն Յուրչենկոն հանդես է եկել Ուկրաինայի տարբեր տարիքային հավաքականների կազմում։ Ուկրաինայի Մ17 հավաքականի կազմում Յուրչենկոն դարձել է 1 գոլի հեղինակ։ Այդ գոլը նա հեղինակել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ Նիդերլալդների Մ17 հավաքականի դեմ խաղում ։
Ուկրաինայի ազգային հավաքական Յուրչենկոն առաջին անգամ հրավիրվել է 2016 թվականին՝ ԱԱ 2018-ի որակավորման փուլի Իսլանդիայի հավաքականի դեմ խաղին մասնակցելու համար։