cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոժաևկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Ռոժաևկա (Рожаївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոժաևկա գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օբլիվսկի շրջան
Օբլիվսկի շրջան (Обливский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Օբլիվսկայա ստանիցան։ Տարածքը կազմում է 2013,5 կմ², բնակչությունը՝ 18,3 հզ. (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 7 գյուղական համայնք։
Լարս Հերտերվիգ
Կենսագրություն
Լարս Հերտերվիգը ծնվել է 1830 թվականին Թյուսվեր քաղաքում։ 1852 թվականին սկսել է սովորել Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայում Հանս Գուդեի մոտ։ Երկու տարի անց նրա մոտ ի հայտ են եկել շիզոֆրենիայի ակնհայտ նշաններ, և նա ստիպված է եղել հեռանալ ակադեմիայից և վերադառնալ Նորվեգիա՝ Սթավանգեր։ Հետագայում նա ամբողջ կյանքի ընթացքում տառապել է հոգեկան հիվանդությունից։ Միջերկրական ծովի ափին բուժումը չի օգնել, և 1856 թվականի հոկտեմբերին նրան ընդունել են Օսլոյի Գաուստադ հոգեբուժարան։ Բուժումն անհաջող է ընթացել, և կյանքի վերջին 30 տարիները նա ապրել է գրեթե աղքատության մեջ. բավարար գումար չի ունեցել նույնիսկ կտավներ գնելու համար և ստիպված է եղել աշխատել գուաշով և ջրաներկով։ Որոշ գործերում նա նույնիսկ մի քանի շերտով թղթեր է փակցրել՝ կտավը նմանակելով։ Նկարիչը մահացել է Սթավանգերի խնամակալների տանը։ Կյանքի ընթացքում գրեթե անհայտ է մնացել։ Նրա ստեղծագործությունների մասնակցությամբ առաջին խոշոր ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1914 թվականին՝ նկարչի մահից 12 տարի անց։
Հերտերվիգի լանդշաֆտներում ներկայացված են Սթավանգերի տեսարանները, ժայռերն ու սոճիները։ Նրա լանդշաֆտներում ժայռերն ու ծառերը ֆանտաստիկ ուրվագծեր ունեն, հատկապես 1860-ական թվականներից հետո ստեղծված գործերում։ Ժայռերն ու ամպերը հաճախ շատ լավ են նկարված, բնապատկերներին բնորոշ է կապույտ երկինքը։
Հիշատակ
Նորվեգացի գրող Յուն Ֆոսեի «Մելամաղձություն» (Melancholia I, 1995) վեպը նվիրված է Լարս Հերտերվիգին ։
Սթավանգերում պահպանվել է նկարչի տունը։ Նրա պատվին անվանվել են փողոց և հրապարակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի նկարիչներ
(2175) Անդրեա Դորիա
(2175) Անդրեա Դորիա (Andrea Doria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,21598 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7586 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6733 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1204,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298783 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Վիլդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իլյա Կևորկով
Իլյա Հայկի Կևորկով, խորհրդային կուսակցական և հասարակական գործիչ, Հայաստանում արտասահմանյան տուրիզմի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Իլյա Կևորկովը ծնվել է հին Նախիջևանում։ Թուրքական կոտորածներից փրկվելով՝ Կևորկովների ընտանիքը 1915 թվականին հաստատվել է Ռուսաստանում, մեծացել է Պյատիգորսկում։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է շատ վաղ` համատեղելով աշխատանքը քիմիա-տեխնոլոգիական ինստիտուտում ուսանելու հետ։ 24 տարեկանում ղեկավարել է քիմիական մեծ կոմբինատ ։
1939–1945 թվականներին Կևորկովը մասնակցել է Ռուս-ֆիննական պատերազմին, Խորհրդա-գերմանական պատերազմի («հայրենական մեծ») առաջին իսկ օրերից զորակոչվել ճակատ, գործուղվել Թեհրան։ Պատերազմի ավարտից հետո Կևորկովն ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ պետական անվտանգության նախարարության կենտրոնական համակարգում։ 1948 թվականին նշանակվել է ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի հատուկ բաժնի պետ, 1951 թվականին ընտրվել է Վանաձորի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար։
1955-1977 թվականներին գլխավորել է Հայաստանի արտասահմանյան տուրիզմի համակարգը, աշխատանքային ժամանակաշրջանում ստեղծել է հզոր նյութա-տեխնիկական բազա։ Նրա ղեկավարության ներքո և անմիջական մասնակցությամբ կառուցվել են «Արմենիա», «Անի», «Դվին» հյուրանոցները, Սևանի լճափնյա մոթելը, անցակետ հայ–թուրքական սահմանին` Մարգարա գյուղում ավտոտուրիստների համար, Սարդարապատի Վարդավառ ռեստորանային համալիրը։ Ըստ 1955 թվականի տվյալների՝ զբոսաշրջային ուղեգիր ունեցող արտասահմանյան զբոսաշրջիկների թիվը 3 մարդուց 1970-ական թվականներին հասել է ավելի քան հարյուր հազարի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ
Անուֆրիևսկայա Սլոբոդա
Անուֆրիևսկայա Սլոբոդա (Ануфриевская Слобода), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լևոն Սրապյան
Կենսագրություն
Լևոն Սրապյանը ծնվել է Երզնկա քաղաքի մոտ գտնվող Բթառիճ գյուղում։ Սովորել է Էրզրումի Սանասարյան վարժարանում։ 1912 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է Դետրոյթի մեքենաների գործարաններում։ 1920-ական թվականների սկզբին սովորել է Վիսկոնսին-Մեդիսոն համալսարանում, որտեղ ընկերացել է ամերիկյան գրող Զոնա Գեյլի և գրական ամսագրի խմբագիր Մարիաննա Մուրի հետ։ «Վիսկոնսին» ամսագրում տպագրել է բանաստեղծություններ և ակնարկներ։ 1923 թվականին ստացել է ԱՄՆ քաղաքացիություն ։ Հետագայում հաստատվել է Նյու Յորքում, որտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջը։
Խմբագրել է «Հայ երիտասարդ» անգլերեն թերթը։ 1925 թվականին լույս է տեսել «Ժամն այս զարթնումի» հայերեն բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Բանաստեղծություններում («Գիւղէս յիշատակներ», «Լուսինը 1915-ին», «Բանտէն կախաղան», «Ողբամ մեռելոց», «Առեղծուածի հաճոյքը», «Տիեզերքի կենսագրութիւնը») արծարծել է կորուսյալ հայրենիքի, Մեծ եղեռնի թեմաները ։ Այնուհետև ստեղծագործել է անգլերեն։ «Ինչու գրեցի անգլերէն» («Ամերիկահայ հանրագիտակ տարեգիրք», 1925, Բոստոն, էջ 254-255) հոդվածում անդրադարձել է իր անգլերենով ստեղծագործելու պատճառներին։ 1927 թվականին աշխատել է Նյու Յորքի Հանրային գրադարանում։ Մինչև 1930-ական թվականներն աշխատակցել է «Հայրենիք», «Նոր երկիր», «Արարատ» պարբերականներին։ Սրապյանի «Հորիզոնի հզորությունը» երկը տպագրվել է Էդվարդ Ջոն Օ'Բրիենի 1929 թվականի «Լավագույն ամերիկյան կարճ պատմություններ» (The Best American Short Stories) ժողովածուում։ 1935 թվականին օգնել է ձևավորել ԱՄՆ-ի Դաշնային գրողների միությունը (Federal Writers' Project) : Եղել է «Հայ երիտասարդ» անգլերեն շաբաթաթերթի և «Ուսուցում» ամսագրի խմբագիրը։
Կյանքի վերջին տարիներին գրել է իմաստասիրական բնույթի աշխատություններ։ Մահացել է 1974 թվականին, Նյու Յորքում ։
Ընտանիք
1938 թվականին ամուսնացել է Բեթի Ֆորսթերի հետ։ 1939 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Ջոն Հերալդը, ով եղել է ժողովրդական երգիչ ։ Սրապյանի կինը մահացել է 1942 թվականին, քաղցկեղից։
Սպարտակ (ֆիլմ, 1926)
«Սպարտակ» («Спартак»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ-դրամա, որը նկարահանվել է Ռաֆայելլո Ջովանյոլիի համանուն պատմավեպի հիման վրա, թուրք ռեժիսոր Մուխսին-Բեյ Էրթուղրուլի բեմադրությամբ։ Սցենարի հեղինակ է դարձել ուկրաինացի ֆուտուրիստ բանաստեղծ Գեո Շկուրուպին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Օդեսայի համաուկրաինական ֆոտոկինովարչության կինոֆաբրիկայում 1926 թվականին, պրեմիերան կայացել է 1926 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Կիևում և 1928 թվականի հունվարի 10-ին Մոսկվայում ։ Նկարահանումներին մասնակցել է ավելի քան 3 հազար օդեսացի ։ Ֆիլմը չի պահպանվել։
Նկարագրություն
Ֆիլմի պատմում է Հռոմեական կայսրությունում Սպարտակի ապստամբության ընթացքի և պարտության մասին։ Ապստամբության ֆոնին զարգանում է Սպարտակի և Վալերիայի՝ Սուլլայի կնոջ սիրո պատմությունը ։
«Սպարտակ» ֆիլմի նկարահանումների մասին հիշատակել է Իլյա Իլֆը՝ ֆիլմը կոչելով «ինչ-որ շատ հին հռոմեական բան» ։ Իլֆի և Պետրովի մյուս ստեղծագործությունների առանձին մոտիվների հետ միասին «Սպարտակ» ֆիլմի բեմադրության սկանդալային պատմությունը ներառվել է «Ոսկե հորթը» վեպի սկզբնական տարբերակում ։ Վեպի ավելի ուշ՝ կրճատված տարբերակում, այնուամենայնիվ, այս ֆիլմի մասին հիշատակում կա․ հենց դա է նկատի ունենում, երբ «մորուքավոր շվեյցարն» ասում է Բենդերին․ «Անցյալ տարի նկարահանել են համր ֆիլմ հռոմեական կյանքից ֆիլմ։ Մինչև հիմա դատվել չեն կարող քրեական գործի կապակցությամբ»։ Յուրի Յանովսկին ֆիլմի նկարահանումների մասին գրել է «Նավի վարպետ» («Мастер корабля», 1928) վեպում ։
Ուռ
Ուռ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Վիհուլա (Էստոնիայի շրջան)
Վիհուլա շրջան (Vihula vald), շրջան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Վիսու գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2009 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 5,51 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Աբխազիայի Հանրապետություն
Աբխազիայի Հանրապետության տարածքը կազմում է 8.7 հազար քառակուսի կիլոմետր (վիճարկելի)։ Աբխազիայում բնակվող հիմնական ազգերն են՝ աբխազները, հայերը, մեգրելները, վրացիները, ռուսները, ուկրաինացիները, հույները ու էստոնացիները։ 2003 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 215.972 մարդ։
Գագրայի շրջան
Գագրայի շրջանի ամենախոշոր բնակավայրեր են՝ Գագրան, Պիցունդան, Գեչրիպշը, Ցանդրիպշը և Բզիբը։ Շրջանը առանձնանում է բարձր ռեկրեացիոն պոտենցիալով։ Այս տարածքում է գտնվում Ռիցա լիճը։ Պսոու գետով սահմանակցում է Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասին։ Գագրա քաղաքը համարվում է զբոսաշրջային կենտրոն։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 10.7 հազար (իսկ շրջանինը՝ 37 հազար)։ Գագրան գտնվում է Սոչիի օդանավակայանից 36 կմ հեռավորության վրա։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է +15.2°С: Ձմեռը մեղմ տաք է, իսկ միջին ջերմաստիճանը կազմում է +7 °C։ Տեղումների տարեկան քանակը կազմում է մինչև 1300 մմ։ Լողանալու սեզոնը սկսվում է մայիս ամսվանից և ավարտվում է նոյեմբերին։ Ծովի ջուրը տաքանում է մինչև +26-28°С:
Գալիի շրջան
Գալիի շրջանով Աբխազիան սահմանակցում է Վրաստանին՝ Ինգուր սահմանային գետի միջոցով։ Բնակչության թիվը կազմում է 29.3 հազար։ Ըստ 2003 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 98 տոկոսը կազմում են վրացիները և մեգրելները։ Գալին համարվում է Աբխազիայի ամենավտանգավոր և անկայուն շրջանը։ Այս շրջանում 17 գյուղ կա, որոնք բոլորն էլ գլխավորում են վրացիները և մեգրելները։ Իսկ շրջանային խորհրդի 25 պատգամավորներից միայն 4-ն են աբխազ։ Տեղացիները հիմնականում աճեցնում են վաճառքի համար՝ ընկուզենի, խուրմա, մանդարին և թզենի։
Գուլրիփշի շրջան
Գուլրիփշի շրջանը գտնվում է Սուխումի և Օչամչիրայի շրջանների միջև՝ Սուխում քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 1834 կմ²։ Շրջանում ապրում է շուրջ 25-27 հազար մարդ, սակայն 2003 թվականի մարդահամարի տվյալներով շուրջ՝ 20 հազար։ Տարածքի մեծությամբ 2-րդն է՝ Օչամչիրայի շրջանից հետո։ Շրջանի բնական սահմաններն են՝ Կոդոորի և Քելասուր գետերը։ Գուլրիփշի շրջանում կան մի քանի փոքր լճեր և Աբխազիայի 2-րդ ամենամեծ լիճը՝ Ամտկյալը։ Ամենախոշոր բնակավայրերն են՝ Գուլրիփշը, Ցաբալը և Աժարան։ Գուլրիփշի շրջանը համարվում է Աբխազիայի խոշոր ցիտրուսային տնտեսության կենտրոն։
Կոդոր գետի դաշտում է գտնվում Դոպուկիտ բնակավայրը, որի տարածքում է հիմնվել էստոնացիների առաջին բնակավայրը Աբխազիայում և Սև ծովի կովկասյան ափում։
Աբխազիան ունի քրիստոնեական հարուստ մշակույթ։ Դրանդա գյուղի մոտ՝ Սուխումից 23 կմ հեռավորության վրա, բարձունքի վրա, Կոդոր գետից ոչ հեռու, գտնվում է Դրանդյան տաճարը (եկեղեցին), որը կառուցվել է 6-8-րդ դարերում։ Բացի տաճարից մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում տաճարի տակ գտնվող բարձունքի քարանձավը։ Միջին դարերում Դրանդան համարվում էր եպիսկոպոսների նստավայր։ 1634 թվականին թուրքական դեսանտը այրեց տաճարը։ 1885 թվականին ստարաֆոնական քահանաների կողմից այն վերականգնվեց և վերածվեց տղամարդկանց մենաստանի։ Վերանորոգման ընթացքում տաճարի արտաքին տեսքը որոշակիորեն փոխվեց։ 1913 թվականին այստեղ արդեն կային 300 բնակիչներ, եկեղեցուն կից կառուցվեց նաև 50 երեխաների համար նախատեսված դպրոց, ժամանակի ընթացքում բազմաթիվ այլ կառույցներ կառուցվեցին, բայց 1928 թվականին այն փակվեց և թալանվեց։ Այժմ այդ համալիրի տարածքում գտնվող Աստվածամայր Ուսպենիա եկեղեցին համարվում է գործող, թեև կորցրել է իր նախկին հմայքը։
Բաբուշարա բնակավայրին մոտ կա օդանավակայան։ Օդանավակայանը նախատեսված է ընդունելու մինչև 300 մարդ ընդգրկող մարդատար ինքնաթիռներ և մինչև 200 տ բեռնատարողունակությամբ բեռնատար ինքնաթիռներ։ Գուլրիփշը համարվում է նաև առողջանային և զբոսաշրջային կենտրոն։ ԽՍՀՄ օրոք այստեղ կառուցել են տուբերկուլյոզի բուժման նպատակով սանատորիա։
Գուդաութի շրջան
Գուդաութի շրջանի խոշոր բնակավայրերն են՝ Գուդաութան, Նոր Աֆոնը և Լիխնին։ 2003 թվականին շրջանի բնակչությունը կազմել է 34․869 մարդ (1989 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 54․334)։ Բնակչության էթնիկական կազմը հետևյալն է՝ աբխազներ՝ 79 %, հայեր՝ 12 %, ռուսներ՝ 6 %, վրացիներ՝ 1,7 %:
Քաղաքի պատմությունը սկսվում է նեոլիթի ժամանակաշրջանից, երբ այստեղ կար ձկնորսների և հողագործների բնակատեղի՝ Քիստրիկ անունով։ Գուդաութ անունը առաջացել է Գուդոու գետակի անվանումից, որը հոսում է քաղաքի տարածքով։ Մեկ այլ տարբերակով՝ աբխազական լեգենդի համաձայն, հնում ապրել են պատանի Գուդան և Ութա օրիորդը։ Նրանք իրար շատ սիրում էին, սակայն չէին կարող միասին լինել իրենց ընտանիքների միջև թշնամության պատճառով։ Այդ իսկ պատճառով Գուդան իրեն գցում է գետը, որին հաջորդում է իր սիրելիի նույնատիպ արարքը։ 11-13-րդ դարերում քաղաքի մոտակայքում կառուցվել են բազմաթիվ ամրոցներ, դղյակներ և եկեղեցիներ։
Այս շրջանի տարածքում կան բազմաթիվ մշակութային կոթողներ։
Օչամչիրայի շրջան
Խոշորագույն բնակավայրերն են համարվում Օչամչիրան ու Մոքվան։ 2003 թվականի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 24629 (1989-ին՝ 75338)։ Իսկ էթնիկական կազմը ունի հետևյալ տեսքը՝ աբխազներ՝ 76,1 %, վրացիներ՝ 9,2 %(այդ թվում՝ մեգրելները), հայեր՝ 8,8 %, ռուսներ՝ 3,8 % և այլն։
Օչամչիրա քաղաքը համարվում է Պսոու-Ինգուր և Թքուարչալ-Օչամչիրա երկաթուղային ճանապարհների համար երկաթուղային հանգույց, միաժամանակ այն հանդիսանում է նաև Աբխազիայի հնագույն բնակավայրերից մեկը և գտնվում է Սուխում քաղաքից 55 կմ հարավ-արևելք։ 2003 թվականին քաղաքի բնակչությունը թիվը կազմել է 4700։ Օչամչիրա քաղաքը արտաքնապես գյուղի է նման։
Օչամչիրայի շրջանը մեծ մասամբ գտնվում է պատմական Աբժուա շրջանում, որում էլ ձևավորվել է աբխազերենի աբժուական բարբառը։ Շրջանում կա 3-ական հայկական և մեգրելական գյուղեր, մնացածը առավելապես աբխազական են համարվում։
Թքուարչալի շրջան
Թքուրչալը Աբխազիայի միակ քաղաքն է, որը գտնվում է, ոչ թե ծովափին, այլ լեռներում։ Քաղաքը գտնվում է Գալիձգա գետի ձորում և Օչամչիրայից մոտ 50 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը կիսաքանդ վիճակում է գտնվում։ Արդյունաբերության հիմնական ճյուղը և շրջանային բյուջեի գլխավոր մուտքը ապահովում է թուրքակական Թամսաշ ընկերությունը, որը քարածուխ է արդյունահանում՝ բաց եղանակով։ Թքուարչալը համարվում է Աբխազիայի ամենաերիտասարդ քաղաքը և նրա վերակառուցմանը աջակցում է ՄԱԿ-ի առաքելությունը։ Թքուրչալը զբոսաշրջային կենտրոն չի համարվում, սակայն զբոսաշրջիկները ժամանակ-առ-ժամանակ այցելում են այստեղ։ Առավել հայտնի են՝ Գալիձգայի ափին գտնվող բժշկող հանքային աղբյուրները։
Սուխումի շրջան
Սուխումի շրջանի բնակչության թիվը 2003 թվականին կազմել է մոտ 55 հազար է, իսկ տարածքի մակերեսը՝ 1523 կմ²։ Մայրաքաղաք Սուխումի բնակչության թիվը 2003 թվականին կազմել է 43.7 հազար։ Սուխումը համարվում է աշխարհի հնագույն քաղաքներից մեկը։ Մ.թ.ա. VI դարում այս տարածքում կառուցվել է հունական Դիոսկուրիա գաղութը։ Դարերի ընթացքում քաղաքը փոխել է բազմաթիվ տիրակալներ, պարբերաբար ավերվել և վերակառուցվել է։ 736 թվականին հայտնի է եղել Ցխում անվանումով և մտել է Աբխազական թագավորության կազմի մեջ։ Միջին դարերում այն մտել է վրացական թագավորության կազմի մեջ։ XVI դարի 2-րդ կեսից այն անցել է թուրքական տիրապետության տակ։ Թուրքական տիրապետության օրոք Ցխում անվանումը «թուրքացվել» է և վերածվել Սխում, իսկ հետո Սուխում։ 1810 թվականին Չաչբա իշխանը այն միացրել է Ռուսական կայսրությանը։ Ռուսական տիրապետության օրոք քաղաքը բարգավաճել է։ Իսկ 1990-ականների սկզբներին՝ ավերիչ պատերազմի տարիներին, անկում ապրել, սակայն այժմ այն վերակառուցվում և զարգանում է։ Վերականգնվել է 1840 թվականին կառուցված Բուսաբանական այգին, որը հայտնի է իր 300-ամյա կովկասյան լորենիով։
Պատմություն
Աբխազները (ինքնանվանումը՝ ափսուա) համարվում են Սև ծովի կովկասյան ափի հնագույն բնակիչները։ Մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի վերջին՝ ժամանակակից Աբխազիայի տարածքում ձևավորվեցին 2 խոշոր ցեղային միություններ՝ աբազգների և ափսիլների, որոնք հետագայում միացան և ձևավորեցին աբխազական ազգը։ Աբխազների կազմում առանձնանում են՝ 3 տարածքային խմբեր կամ բարբառներ՝ գուդաության կամ բզիբյան, աբժուական և սամուրզական։
Աբխազիայի ժամանակակից տարածքում հին հույները դեռևս մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի 2-րդ կեսին հիմնադրեցին մի շարք գաղութներ։ Հունական գաղութները իրենց զարգացման գագաթնակետին հասան մ.թ.ա. III-I դարերի ընթացքում։ Մ.թ.ա. II դարի վերջին և I դարի սկզբներին Աբխազիայի տարածքի զգալի հատվածը անցավ Միհրդատ Եվպատորի ազդեցության ներքո։ Հետագայում այն անցավ հռոմեական ազդեցության ներքո, միաժամանակ ձևավորվեցին մի քանի աբխազական իշխանություններ, որոնք գտնվում էին Հռոմի ազդեցության տակ։ IV-VI դարերում Աբխազիան մտավ Բյուզանդիայի (Բյուզանդական կայսրություն ) կազմի մեջ։ VI դարից Աբխազիան պարբերաբար ընկնում էր կամ բյուզանդացիների կամ պարսիկների կամ արաբների ազդեցության տակ։
VI դարից Աբխազիայում նաև սկսվեց Աբխազական թագավորության ձևավորումը։ VIII դարում Լեոն II (767-811) օրոք աբխազական թագավորությունը լրիվ անկախանում է բյուզանդական ազդեցությունից։ Աբխազական թագավորությունը ավելի է ամրապնդվում IX-X դարերում և սկսում է պայքար վրացական տարածքներում գերակա դիրք գրավելու համար՝ Կախեթիի և Թաո-Քլարջեթի թագավորությունների հետ։ Աբխազական թագավորներ Գեորգիի (մահացել է 955-ին) և Լեոն III-ի (955-967) օրոք Աբխազական թագավորության տիրապետության տակ են անցնում Կախեթի մարզի մի մասը և Թաո-Քլարջեթի հյուսիսային հատվածը, սակայն Դեմետրայի օրոք (967-975) թագավորության դիրքերը թուլանում են հօգուտ Թաո-Քլարջեթի և 975-ին Աբխազիան մտնում է ֆեոդալական վրացական ընդհանուր թագավորության մեջ, իսկ միավորմանը ամրապնդում է Լեոնների և վրաց Բագրատունիների դինաստիաների ամուսնությամբ։
XV դարում վրացական թագավորությունը մասնատվեց և աբխազական Չաչբա իշխանները ստեղծեցին անկախ իշխանություն։ 16-րդ դարում Աբխազիան ընկավ Օսմանյան կայսրության, ապա՝ Ռուսական կայսրության տիրապետության տակ։
Քանի որ կավից պատրաստված ցամաքեցման խողովակները քիչ էին օգնում, 19-րդ դարում Աբխազիայի տարածքում սկսեցին օգտագործել էվկալիպտ՝ տենդածառ (ավստրալիական բույս), այն հիանալի միջոց է լճային տարածքների համար, որը օրական մոտ 200 լիտր ջուր է քաշում։ Էվկալիպտե անտառները ստեղծվել էին սևծովյան ափամերձ տարածքներում, որոնք մինչ օրս կանգնած են աբխազական առողջարաններում։
Ավելացնենք, որ ներկայացվել են առավել լայնամասշտաբ վրաց-աբխազական գործողությունները։ Իրականում սահմանային հատվածում պարբերաբար զինված ընդհարումներ են տեղի ունենում։
Աբխազիայի ճանաչում
2008 թվականի օգոստոսի 21-ին Սուխումում տեղի է ունենում ցույց, ուր ժողովուրդը կոչ է արել Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի և ռուսական խորհրդարանի ճանաչելու Աբխազիայի անկախությունը։ Աբխազիայի նախագահ Սերգեյ Բագապշ եղել է 2008-ի օգոստոսի 25-ին Ռուսաստանի խորհրդարանի նիստին և հռչակել խորհուրդին, թե ինքը վստահ կարող է ասել, որ Աբխազիան և Հարավային Օսիան բնավ մաս պիտի չկազմեն Վրաստանի ։
Բնակչություն
Աբխազիայում բնակվող հիմնական ազգերն են՝ աբխազները, հայերը, մեգրելները, վրացիները, ռուսները, ուկրաինացիները, հույները ու էստոնացիները։ 2003 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 215.972 մարդ, որոնցից.
Հայերը Սուխում քաղաքում կազմում են բնակչության 12,7 տոկոսը, Գագրայի շրջանում՝ 44,1, Գուդաութի շրջանում՝ 11,9, Սուխումի շրջանում՝ 61,4, Գուլրիփշի շրջանում՝ 47,5, Օչամչիրայի շրջանում՝ 8,8, Թքուարչալի շրջանում՝ 0,5 և Գալի շրջանում՝ 0,1 տոկոս։
Հայերը Աբխազիայում
Հայերը քիչ են ներկայացված կառավարման համակարգում իրենց թվաքանակի համեմատ։ 2010 թվականի սեպտեմբերին Սերգեյ Մաթոսյանը ընտրվել է Աբխազիայի պառլամենտի փոխնախագահ։ Նա պատգամավոր է եղել 1996-2000 թվականներին և 2-րդ անգամ ընտրվել է 2007 թվականին։ Մաթոսյանը նաև Աբխազիայի հերոս է ։
Աբխազիայի պառլամենտում կան 7 մշտական գործող հանձնաժողովներ, որոնցից Սոցիալական քաղաքականության հանձնաժողովի գործող նախագահն է Գ. Լ. Տրապիզոնյանը ։
Կառավարությունում, Ստանդարտների, մետրոլոգիայի և սերտիֆիկացիայի պետական կոմիտեի նախագահն է Ներսես Ա. Ներսեսյանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կովկաս Կատեգորիա:Աբխազիա Կատեգորիա:Վիճելի տարածքներ Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Կոնդրովկա (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)
Կոնդրովկա (Кондровка), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։ Ընդգրկված է Կրիվոշեևսկի գյուղական բնակավայրում ։
Աշխարհագրություն
Կոնդրովկա գյուղը գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևմտյան մասում, Պրոխորովկայից 20 կմ հյուսիս-արևելք, P189 Կորոչա-Գուբկին մայրուղուց 12 կմ արևմուտք, 18 կմ դեպի արևելք՝ Դումնոյե երկաթուղային կայարանով Պրիստեն-Բելգորոդ գծի վրա ։ Գտնվում է Դոնեցկի Սեյմիցյա գետի աջ ափին, որը ճանապարհային կամրջով կապվում է բնակավայրի կենտրոնի հետ Կրիվոշեևկա գյուղով։
Բնակչություն
2002 թվականին գյուղի բնակչությունը կազմել է 222 մարդ, 2010 թվականին՝ 191 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնոսյոլկա (գյուղ, Չուդնևսկի շրջան)
Կրասնոսյոլկա (Красносілка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1585 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 834 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3116 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 267,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1585 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էմերիխ Յուտներ
Էմերիխ Յուտներ (Emerich Juettner, ), հայտնի է նաև Էդուարդ Մյուլլեր և Պարոն-880 անուններով։ Նա Ավստրիայից ԱՄՆ գաղթած էմիգրանտ էր, որը հայտնի է դարձել ամերիկյան մեկ դոլարանոցի կեղծարարությամբ և թաքնված մնալով Գաղտնի ծառայության խուզարկուներից 1938-1948 թվականների ընթացքում։
Կյանքի վաղ տարիները
Էմերիխ Յուտները ծնվել է Ավստրիայում 1876 թվականի հունվար ամսին աշխատավոր ծնողների ընտանիքում։ Նա տան չորս զավակներից ավագն էր, ուներ երկու եղբայր և մեկ քույր։ 1890 թվականի հունվարի 21-ին, երբ Յուտները 13 տարեկան էր, գնում է Նյու Յորք։ 1902 թվականին, երբ 26 տարեկան էր, ամուսնանում է Ֆլորենս Լը Մեյնի հետ, ապա աշխատանքի ընդունվում՝ որպես նկարների շրջանակ պատրաստող։ Ունենում է երկու զավակ, որոնցից որդին ծնվում է 1903 թվականին, իսկ դուստրը՝ 1918:
Մեծ ճգնաժամի տարիները
1929 թվականին վրա հասավ Մեծ ճգնաժամը, որը սկիզբ առավ ԱՄՆ-ից, ապա թափանցեց տարբեր երկրներ։ Դրանցից որոշներում տևեց մինչև 1941 թվականը։ Այն ամենաերկար, ամենախորը և ամենասփռված տնտեսական ճգնաժամն էր 20-րդ դարում։ Դրա պատճառը Միացյալ Նահանգներում այդ տարվա սեպտեմբերի 4-ին տեղի ունեցած արժեթղթերի անկումն էր։ Մեծ ճգնաժամը զորեղ հարված հասցրեց ինչպես աղքատ, այնպես էլ հարուստ երկրներին, քանի որ աշխարհի մակարդակով մեծ անկում ապրեցին անձնական եկամուտները, հավաքված հարկերը, շահույթը, միջազգային առևտուրը նվազեց 50 տոկոսով։ ԱՄՆ-ում գործազրկությունը հասավ 25 տոկոսի, իսկ շատ երկրներում՝ մինչև 33-ի։ Այդ տարիներին մարդիկ իրենց գոյությունը պաշտպանում էին բոլոր հնարավոր միջոցներով։
Անորսալի դրամակեղծարարը
Յուտները, ընտանիքի կարիքները հոգալու համար, սկսում է աշխատել որպես շինարար և աշխատանքների պատասխանատու Նյու Յորքի Վերին Իստ-Սայդ թաղամասում։ Նրա այդ աշխատանքն իրեն հնարավորություն էր տալիս ընտանիքի հետ առանց վարձի բնակվել կառուցվող շենքի նկուղում։ 1937 թվականին կնոջ մահից հետո նա սկսում է աշխատել աղբահան ընկերությունում։ Կնոջ մահից հետո Յուտների ընտանիքը հայտնվեց ֆինանսական ծայրահեղ ծանր կացության մեջ։
1938 թվականին Նյու Յորքի շուկայում հայտնվեցին կեղծ փողեր։ Բայց ի տարբերություն պրոֆեսիոնալ խարդախների, որոնք կեղծում էին բարձր արժեքի թղթադրամները, նորահայտ կեղծարարն սկսեց իր ձեռքի տակ եղած արհեստագործական միջոցներով տան խոհանոցում թողարկել միայն կեղծ մեկ դոլարանոցներ։ Երբ գաղտնի ծառայություններին ներկայացրին առաջին կեղծված փողերը, խուզարկուները պարզապես ցնցված էին։ Առաջին հերթին, իրեն հարգող ոչ մի կեղծարար ժամանակն ու ուժերը չէր վատնի մեկ դոլարանոց կեղծելու վրա։ Երկրորդ հերթին դրամ կեղծողները հպարտանում էին իրենց արհեստավարժությամբ. նրանք իրենց գործի վարպետներն էին և ձգտում էին ստեղծել այնպիսի կեղծ փողեր, որ դրանք հնարավոր չլիներ տարբերել իսկականից։ Մինչդեռ այս փողերը կեղծված էին սարսափելիորեն վատ, այն աստիճան, որ իրավապահները կարծում էին, թե դրամակեղծարարը պարզապես ծաղրում է իրենց։ Փողերը տպագրված էին խիստ անորակ թղթի վրա, նախագահ Ջորջ Վաշինգտոնը, իրավապահների խոսքով, նման էր Մահին, իսկ նրա անունը գրված էր տառասխալով՝ Washington-ի փոխարեն գրված էր Wahsington: Նոր խարդախին անվանեցին «Պարոն-880», քանի որ իրավապահների մոտ նրա գործերը համարակալված էին այդ թվով։ Մեկ ամսվա ընթացքում քրեական լաբորատորիայում հայտնվեց 40 հատ այդպիսի թղթադրամ։ 1938 թվականի կեսերին դրանց թիվը հասավ 585-ի։ Իսկ խնդիրն այն էր, որ Պարոն-880-ը անորսալի էր։ Դրամակեղծարարների մեծ մասին կործանում էր ագահությունը, երբ մեծ արժեքի բազմաթիվ թղթադրամներ էին մտցնում շրջանառության մեջ, գնումներ կատարում նույն տեղից և իսկույն մատնում իրենք իրենց, բայց Պարոն-880-ը երբեք երկրորդ անգամ միևնույն տեղից առևտուր չէր կատարում։ Բացի դրանից երբեք մեկ շաբաթվա ընթացքում 15 հատ կեղծ մեկ դոլարանոցից ավելի չէր օգտագործում։ Խուզարկուներն իրենց գրասենյակում կախեցին Նյու Յորքի հսկայական քարտեզը և ամեն անգամ կարմիր կոճակով նշում էին քաղաքի այն հատվածը, որտեղից հայտնաբերվել էին կեղծ դրամները, որպեսզի որոշեն, թե հատկապես որ թաղամասում պետք է փնտրել կեղծարարին։ Սակայն շուտով Նյու Յորքի ամբողջ քարտեզը ծածկվեց կարմիրով։ Խուզարկուները տպագրեցին և բաժանեցին 200 հազար հատ նախազգուշացնող թերթիկ։ Նրանք բացատրական աշխատանքներ տարան քաղաքի ավելի քան 10 հազար խանութներում, սակայն ամեն ինչ իզուր էր։
Պատահականության զոհը
Տարիներն անցնում էին, իսկ Պարոն-880-ի փնտրտուքը դարձավ Միացյալ Նահանգների Գաղտնի ծառայության պատմության մեջ ամենաթանկը արժեցած որոնողական աշխատանքը։ Իսկ նրան բռնեցին միայն 1948 թվականին, և այն էլ բոլորովին պատահաբար։ Մի շենքում հրդեհ էր բռնկվել, և հրշեջները փողոց էին նետում այն ամենը, ինչը կարող էր այրվել և նպաստել կրակի տարածմանը։ Դրանց մեջ էին նաև տպարանական կլիշեներ, որոնցով տպագրվել էին կեղծ դրամները։ Իրավապահները շատ արագ պարզեցին, որ դրանց տերը նույն շենքի բնակիչ Էմերիխ Յուտներն է, որն աչքի էր ընկել որպես խիստ օրինապահ քաղաքացի։ Նա իր ստեղծած կեղծ դրամներն օգտագործել էր միայն մթերք և առաջին անհրաժեշտության իրեր գնելու համար։ Նա երբեք նույն խանթուպանին չէր խաբում մեկ դոլարից ավելի։ Դատարանը, հաշվի առնելով հանցագործի տարիքը, ինչպես նաև նրա կեղծած դրամի աննշան գումարը, որոշեց նրան տուգանել մեկ դոլարով և ազատազրկմամբ մեկ տարի, մեկ օր ժամկետով։ Սակայն չորս ամիս անց Էմերիխ Յուտները պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակվեց։
Յուտների կերպարի արձագանքը արվեստում
Յուտները դարձավ լեգենդ, նրա կյանքի հիման վրա 1950 թվականին նկարահանվեց «Պարոն-880» ֆիլմը, որը նրան անհամեմատ մեծ եկամուտ բերեց, քան իր կեղծած բոլոր փողերը։
Սամեր Ուոքեր
Սամեր Ուոքեր, ամերիկացի երգչուհի ու երգերի հեղինակ Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքից։ Նա պայմանագիր ունի LoveRenaissance և Interscope Records լեյբլների հետ։ Նրա «Last Day of Summer» կոմերցիոն միքսթեյփը թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 19-ին ։ Նրա դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ «Over It»-ը թողարկվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ։
Վաղ կյանք
Ուոքերը ծնվել է Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքում՝ բրիտանացի հոր և ամերիկացի մոր ընտանիքում։ Նրա ծնողները ամուսնալուծվել են ։ 2016-ից մինչև 2018 թվականը նա մաքրման աշխատանքներ էր կատարում, դրա հետ մեկտեղ մերկապարուհի էր աշխատում։ Նա ինքնուրույն սովորել է կիթառ նվագել, ՅուԹյուբում տարբեր տեսահոլովակներ նայելով ։
Երաժշտական կարիերա
Ուոքերին հայտնաբերել է Ատլանտայում գտնվող LoveRenaissance լեյբլի ստուդիայի մենեջերը ։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Սամեր Ուոքերը թողարկել է իր դեբյուտային կոմերցիոն միքսթեյփը՝ «Last Day of Summer»-ը, որը աջակցվում էր «Girls Need Love» գլխավոր սինգլով ։ Նրա ալբոմը պարունակում էր սիրո, կասկածների և կանացիության մասին մտքեր ։ 2018 թվականի վերջին, նա 6LACK-ի հետ ուղևորվել է From East Atlanta With Love շրջագայությանը ։ Նրա ալբոմի հաջողությունից հետո, Apple Music-ը 2019 թվականին Սամեր Ուոքերին անվանել է իր նոր Up Next կատարողը։ Նա ութերորդ հորիզոնական է զբաղեցրել R&B կատարողների ցանկում Apple Music հարթակում ։ 2019 թվականի հունվարի 25-ին նա թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ CLEAR անվանումով, որը բաղկացած է ակուստիկ ձայնագրություններով չորս թրեքներից ։ 2019 թվականի փետրվարի 27-ին նա թողարկել է իր «Girls Need Love» երգի ռեմիքսը Դրեյքի հետ ։
Ազդեցություն
Ուոլքերը ասել է, որ նա ոգեշնչվում է Էմի Ուայնհաուսից, Ջիմի Հենդրիքսից և Էրիկա Բադուից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռիթմ-և-բլյուզ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Interscope Records-ի արտիստներ
Ասորիներ
Ասորիներ ու ասորեստանցիներ
Ժամանակակից ասորիներն արամեացիների անմիջական սերունդներն են։ 19-րդ դարի վերջից ասորիների մի հատվածի մոտ, հիմնականում՝ Արևելքի եկեղեցու հետևորդների («նեստորականներ») արտասահմանյան միսիոներների անուղղակի ազդեցությամբ ծնունդ առավ և արմատավորվեց հին ասորեստանցիների շառավիղներ լինելու գաղափարը։ Ասորական մյուս հարանվանությունները, մասնավորապես՝ Ասորի ուղղափառ եկեղեցին («հակոբիկներ») չի ընդունում «ասորեստանյան գաղափարը» և պաշտպանում է արամեական ծագումը։ Նույն դիրքորոշումն ունի սեմագետների մեծ մասը։
Կրոն
Ասորիները ներկայացնում են չորս եկեղեցիներ՝ նեստորականներ, հակոբիկներ, սրյանիներ ու քլդյանիներ։
Սիրիայում «սրյանի» են կոչում Ասորի ուղղափառ և Ասորի կաթոլիկ եկեղեցիների հետևորդ ասորիներին։ Քլդյանիները (քրդյանիներ՝ սխալ, կապ չունեն քրդերի հետ) քաղդեականների մասին է։ Սրանք Քաղդեական կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանող ասորիներն են, ովքեր նախկինում պատկանել են Արևելքի եկեղեցուն։ Քաղդեական կամ խալդեական ասորական եկեղեցին որևէ կապ չունի ուրարտացիների Խալդի աստծո հետ։ Շփոթմունք կարող է առաջացնել նաև խալդայներ (Խաղտիք գավառի բնակիչներ) ազգության հետ։ Իրականում բառի հիմքում աքքադական «քալդու» բառն է, այդպես էին ասորեստանցիներն անվանում Հարավային Միջագետքում հաստատված արամեացիներին։ Իսկ եկեղեցու համար «Քաղդեական» անվանումը Վատիկանն ընտրել է կամայականերեն, առաջնորդին էլ տվել «Բաբելոնի պատրիարք» տիտղոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասորիներ Կատեգորիա:Իրանի ազգեր Կատեգորիա:Իրաքի ազգեր Կատեգորիա:Սիրիայի ազգեր Կատեգորիա:Թուրքիայի ազգեր
Ծովագայլը (վեպ)
«Ծովագայլը» (Sea Wolf), ամերիկացի գրող Ջեկ Լոնդոնի հոգեբանական, արկածային վեպը, որը գրվել է 1904 թվականին և նույն թվականին էլ հրատարակվել ԱՄՆ-ում, անմիջապես դառնալով բեսթսելլեր։
Սյուժե
Նավարկության հենց սկզբում մահանում է նավապետի օգնականը, նրա փոխարեն օգնական է նշանակվում նավաստիներից մեկը, իսկ վան Վեյդենին նավապետը նշանակում է յունգա՝ խոհարար Մահրիդջի ղեկավարությամբ։ Վերջինս ամեն հնարավոր պահի ցանկանում է շահագործել նոր նշանակված յունգային։ Գայլ Լարսենը, իր անձնակազմի 22 անդամների հետ միասին, Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային ջրերում զբաղվում է ծովակատուների մորթիների որսով։
Խոհարարի կողմից կողոպտված լինելու բողոքով նավապետի խուցը այցելած վան Վեյդենը, ի զարմանս իրեն, նրա խցում հայտնաբերում է աստղագիտության և ֆիզիկայի մասին գրքեր, Դարվինի աշխատություններ և Շեքսպիրի ստեղծագործություններ և այլն։ Նավապետը նրան է ներկայացնում իր սեփական փիլիսոփայությունը, ըստ որի կյանքն անիմաստ է և «ուժեղները կլանում են թույլերին»։ Ունենալով ահռելի ֆիզիկական ուժ, որի շնորհիվ նա պահպանում է նավի կարգապահությունը, Գայլ Լարսենը, միաժամանակ, տառապում է ուժեղ գլխացավերով։
Նավարկության ընթացքում վան Վեյդենը, չունենալով նավարկության գործում ոչ մի ունակություն և գիտություն, նշանակվում է նավապետի ավագ օգնական։ Նավի վրա խռովություն է բարձրանում։ Նավաստիները ցանկանում են սպանել Գայլ Լարսենին, սակայն անհաջողության են մատնվում։ Նավապետը պատժում է իր օգնականին և նրա փոխարեն նավապետի օգնական է նշանակում վան Վեյդենին։
Նավաստիներ Ջոնսոնին և Լինչին հետապնդելու ժամանակ, որոնք փախել էին նավից, «Ուրվական»-ի անձնակազմը փրկում է նավաբեկության ենթարկված ևս մեկ խումբ, որոնց մեջ է լինում բանաստեղծուհի Մոդ Բուստերը։ Վան Վեյդենը առաջին իսկ պահից համակրանք է զգում դեպի Մոդը։ Գայլ Լարսենը, հասնելով նավի փախստականներին, նրանց նավ չի վերցնում և թողնում է կործանվելու փոթորկից, քանի որ վան Վեյդենին խոստացել էր ձեռք չտալ նրանց։
Գայլ Լարսենի հետ հակամարտությունից հետո, վան Վեյդենը և Մոդը որոշում են փախչել նավից։ Օգտվելով նրանից, որ նավապետի մոտ սկսվում է գլխացավի հերթական նոպան, նրանք նավակով ծով են դուրս գալիս և մի քանի շաբաթ նավարկեքուց հետո հասնում են մի կղզյակի, որին տալիս են «Ջանքերի կղզի» (Endeavour Island) անվանումը։
Որոշ ժամանակ անց կղզուն է մոտենում վնասված նավ։ Դա «Ուրվական»-ն էր, որը հարձակման էր ենթարկվել Գայլ Լարսենի եղբայր Մահ Լարսենի կողմից և կործանվել, իսկ Մահրիջը այրել էր այն։ Նավում մնացել էր միայն Գայլ Լարսենը, որը գլխացավի նոպայի արդյունքում կորցրել էր տեսողությունը։
Վան Վեյդենը և Մոդը կարգի են բերում «Ուրվական»-ը և ծով են դուրս գալիս։ Գայլ Լարսենը, որի մոտ կորչում են բոլոր մարդկային զգացմունքները և անդամալույծ է դառնում, մահանում է։ Խաղաղ օվկիանոսում նրանց փրկության է հասնում մի նավ և վան Վեյդենը և Մոդը միմյանց խոստովանում են իրենց զգացմունքների մասին։
Գայլ Լարսենի փիլիսոփայությունը
Գայլ Լարսենը դավանում է ինքնատիպ կյանքի թթխմորի (yeast) փիլիսոփայության՝ բնական սկզբի, որը միավորում է մարդուն և կենդանուն, որոնք գոյության պայքար են մղում անբարյացակամ աշխարհում։ Որքան շատ է մարդու մեջ թթխմորություն, այնքան ակտովորեն է նա պայքարում արևի տակ իր տեղի համար և ավելիին է հասնում։
Հետաքրքիր փաստեր
Ջեկ Լոնդոնը նկատում է, որ «Ծովագայլ»–ը ուղղված է Նիցշեի փիլիսովայությանը հակառակ։
Գիրքը ցուծադռում է հեղինակի կողմից ծովային գործի, նավագնացության և առագաստային նավահանդերձանքի բացառիկ իմացությունը։ Այդ գիտելիքները Ջեկ Լոնդոնը ձեռք է բերել այն ժամանակ, երբ նա երիտասարդ տարիքում նավաստի էր աշխատում առևտրային նավում։ «Ուրվական» առագաստանավի մասին նա գրում է այսպես․
1892 թվականին, երբ 16-ամյա Ջեկ Լոնդոնը առաջին անգամ ոտք է դնում «Սոֆիա Սազերլենդ» նավի տախտակամածին, Մակլեյնը արդեն հասցրել էր լիովին իրականացնել իր «երազանքը»։ Իրական «Ծովագայլը» ծնվել էր 1858 թվականի մայիսի 15-ին և այդ ժամանակ, 34 տարեկան հասակում, համարվում էր Արևմտյան նավատորմի ամենահաջողակ նավապետը։ Իսկ 1903 թվականին, երբ Լոնդոնը սկսում է աշխատանքը վեպի վրա, 45-ամյա Մակլեյնը արդեն հանրաճանաչ էր և հինգ պետությունների կողից գտնվում էր հետախուզման մեջ (այդ թվում Ռուսաստանի, Կանադայի և Ավստրալիայի) և մեղադրվում էր ավելի քան 70 մարդկանց սպանությունների մեջ։ Հենց նրան, արդեն ոչ երիտասարդ ծովայինին, որի հետևից ձգվում էր ոչ բարի համբավ, Լոնդոնը վերցնում է որպես հիմք գլխավոր կերպարի համար։
Իրական «Ծովագայլ»-ի հետ իր հաշիվներն է տեսնում ճակատագիրը։ Ալեքսանդր Մակլեյնի դիակը հայտնաբերում են ծովում, Կանադայի հարավարևմտյան ափին, 1914 թվականի սեպտեմբերին։ Սպանություն էր դա թե անմիտ պատահականություն, մնում է անհայտ։ Սպանություններից ոչ մեկում, որոնցում մեղադրում էին Մակլեյնին, նրա մեղքը այդպես էր չի ապացուցվում։ Նրա 150-ամյակին, 2008 թվականին, կանադական և ամերիկյան պատմաբանները վերականվնում են նրա կենսագրության բազմաթիվ փաստեր և գիրք են հրատարակում, որտեղ շատ և բազմակողմանի խորհում են, որ նա ամենևին հրեշ չէ, այլ միայն արյունալի և դաժան բիզնեսի արդյունք, որի կայացման գործում նա խաղացել է գլխավոր դերերից մեկը։ Այնուամենայնիվ գիքն անվանում են «Նավապետ Ալեքս Մակլեյն. Ջեկ Լոնդոնի Ծովագայլը» («Captain Alex McLean: Jack London’s Sea Wolf»)։
Բացի այդ, Ջեկ Լոնդոնի «Ջոն-Գարու հատիկ» ինքնակենսագրական պատմվածքում, հիշատակվում է Առյուծ Նելսոնը՝ երիտասարդ ծովահեն, որը օժտված էր անհավանական ֆիզիկական ուժով։ Դժվար թե Առյուծ Նելսոնի և Գայլ Լարսենի անունների նմանությունը պատահանության արդյունք լինի, բացի այդ նրանց բնավորությունների գծերը շատ նման են։ Իսկ «Անդունդի մարդիկ» ակնարկների շարքում Լոնդոնի բնակարանի տիրոջը, որտեղ կանգ էր առել թղթակից Լոնդոնը, կոդում էին Թոմաս Մահրիդջ։ Վեպի խոհարարը, որին անվանում էին նույն պես, նույնպես լոնդոնցի էր՝ ետնախորշից ։
Բովանդակություն
Վեպը բաղկացած է երեսունիննը գլուխներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1904 վեպեր Կատեգորիա:Հոգեբանական վեպեր Կատեգորիա:Ջեկ Լոնդոնի վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Մյասնիկովի շրջան
Մյասնիկովի շրջան (Мясниковский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Չալտիր գյուղը։ Տարածքը կազմում է 880 կմ², բնակչությունը՝ 41,7 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 7 գյուղական համայնք։
Բնակչության մեծ մասը էթնիկ հայեր են։
Դինսի
Քաղաքական բաժանում
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքային շրջաններ
Մեծ Բրիտանիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Պատմություն
Մեծ Բրիտանիան մասնակցում է դեռևս 1957 թ-ից։ Երկիրը ռեկորդակիր է երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցնելու գործով, և ամբողջ Եվրատեսիլի պատմության մեջ Մեծ Բրիտանիան 15 անգամ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։
Կոնեց (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Կոնեց (Конец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուլյանովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Ուլյանովկա (Улянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալի Ռըզա էֆենդի
Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի հայրը և Զյուբեյդե հանըմի ամուսինը։
Նա ծնվել է ժամանակակից Հունական Մակեդոնիայի Սալոնիկ քաղաքում։ Վերջինս Եվրոպայի տարածքում Օսմանյան կայսրության երկրորդ նշանակալից քաղաքն էր՝ Կոստանդնուպոլսից հետո։ Նա աշխատել է որպես մաքսային և մահացել 1888 թվականին, երբ իր որդին ընդամենը 7 տարեկան էր։ Որոշ գիտնականներ կարծում են, որ Ալի Ռըզան ունեցել է ալբանական կամ սլավոնական ծագումնաբանություն    ։ Ներկայումս նրա հայրական բնակավայրի բնակչության մեծ մասը շարունակում են մնալ թուրքեր  ։ Համաձայն հայտնի պատմաբաններ Վամիք Դ. Վոլքանի, Նորման Իցկովիչի Մյուջղան Ջունբուրի, Նուման Քարթալի և Հասան Իզզեթթին Դինամոյի, Աթաթուրքը արմատներով սերում է Անատոլիայի Այդին նահանգի Սյոքե բնակավայրից    ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք պետական գործիչներ Կատեգորիա:Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական ծառայողներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի թուրքեր Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից
Վեիկե-Կառեդա
Վեիկե-Կառեդա (Väike-Kareda), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոիգի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոիգի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Որսորդի հիշատակարանը (պատմվածքների ժողովածու)
Որսորդի հիշատակարանը («Записки охотника»), Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևի պատմվածքների ժողովածուն։ Տպագրվել է 1847-1851 թվականներին «Սովրեմեննիկ» ամսագրում և առանձին թողարկվել է 1852 թվականին։ Երեք պատմվածքներ գրվել և միացվել են ժողավածուին ավելի ուշ հեղինակի կողմից։ Հետազոտողները ստեղծագործությունները համարում են և′ էսսեներ, և′ պատմվածքներ ։
Ստեղծման պատմությունը և հրապարակումներ
1846 թվականի ամռանը և աշնանը Տուրգենևը անցկացրեց Սպասկոյե-Լուտովինովոյում։ Գրողը այդ ընթացքում ոչինչ չէր գրում, սակայն շատ էր զբաղվում որսորդությամբ։ Նրան միշտ ուղեկցում էր Աֆանասի Ալիֆանովը։ Հոկտեմբերի կեսին, մեկնելով Պետերբուրգ, գրողը տեղեկանում է, որ «Սովրեմեննիկ» ամսագրում տեղի են ունեցել փոփոխություններ։ Ամսագիրը ղեկավարում են Նիկոլայ Նեկրասովը և Իվան Պանաևը։ Նոր խմբագրությունը խնդրում էր Տուրգենևին ավելացումներ կատարել առաջին բաժնում ։ «Խոր և Կալինիչ» պատմվածքը, որը գրվել էր առաջին համարի համար, լույս տեսավ «Սովրեմեննիկի» (1847) հունվարյան համարում։ Ժողովածուին տրված «Որսորդի հիշատակարանից» ենթավերնագիրը Պանաևը առաջարկել էր անվանել ամբողջ ժողովածուն ։ Սկզբում Տուրգենևը այդքան էլ հստակ չէր տեսնում ստեղծագործության հեռանկարը, քանի որ մտահաղացման բյուրեղացումը ընթանում էր շատ դանդաղ ։
1847 թվականի ամռանը Տուրգենևը և Բելինսկին մեկնեցին Զալցբրուն։ Այնտեղ նա շարունակեց աշխատանքը «Որսորդի հիշատակարանը» ժողովածուի վրա։ Երբ Տուրգենևը ընկերներին կարդաց «Բուրմիստր» պատմվածքը, Բելինսկին զգացմունքային արտահայտությամբ արձագանքեց դրվագներից մեկին։
Այս պատմվածքը դարձավ միակը, որտեղ գրողը նշել է տեղը և ժամանակը՝ «Զալցբրուն, Սիլեզիա, հուլիս, 1847 թվական» ։ 1852 թվականին «Որսորդի հիշատակարանը» լույս տեսավ առանձին գրքով։ Գրաքննադատը, ստուգելով տպագրության պատրաստ տեքստերը, եզրակացության մեջ գրել էր, որ պատմվածքների բովանդակությունը ամենուրեք նույնն է, որից հետո թույլ է տվել հրատարակել ժողովածուն։ Ավելի ուշ գրաքննիչը հեռացվեց աշխատանքից ։
Բովանդակություն
Գիրքը սկսվում է «Խոր և Կալինիչ» պատմվածքից։ Այստեղ հեղինակը պատմում է երկու տղամարդկանց մասին, որոնք նրան հանդիպել են Օրլովի մարզում։ Նրանցից մեկը՝ Խորը, հրդեհից հետո իր ընտանիքի հետ հաստատվում է անտառում, զբաղվում էր առևտրով, պարբերաբար տիրոջն էր վճարում տուրքերը և հայտնի էր որպես «վարչական ղեկավար» և «ռացիոնալիստ»։ Իդեալիստ Կալինիչը, հակառակ նրան, սավառնում էր ամպերում, վախենում էր անգամ իր սեփական կնոջից, տիրոջ առաջ ակնածանքով էր, շատ քիչ էր բարկանում, իշխանություն ուներ միայն մեղուների վրա։ Նոր ծանոթները շատ հետաքրքրեցին հեղինակին, նա հաճույքով լսում էր իրարից շատ տարբեր մարդկանց խոսակցությունը։ Անզգույշ որսորդին («Երմոլայը և ջրաղացպանի կինը») տերը թույլ է տալիս ապրել այնտեղ, որտեղ նա է ուզում՝ այն պայմանով, որ նա ամեն ամիս իր խոհանոց կբերի անտառահավ և կաքավ։ Հեղինակը ստիպված գիշերեց ջրաղացպանի տանը։ Պարզվեց, որ նրա կինը՝ Արինա Պետրովնան, երկար տարիներ ապրել է Պետերբուրգում, եղել է հարուստ տան աղախին և ուներ լավ կնոջ համբավ։ Երբ Արինան խնդրում է տան տերերից թույլտվություն ամուսնանալ սպասավոր Պետրուշկայի հետ, տիրուհին հրամայում է կտրել աղջկա մազերը և ուղարկել գյուղ, իսկ սպասավորը դառնում է զինվոր։ Տեղի ջրաղացպանը, գնելով աղջկան, ամուսնանում է նրա հետ։
Հանդիպումը բժշկի հետ (Վարչաշրջանի բժիշկը) թույլ տվեց հեղինակին գրել անհույս սիրո մասին մի պատմություն։ Մի անգամ կանչ գրանցելով նա գալիս է հարուստ կալվածատիրուհու տուն և այնտեղ տեսնում է տենդի մեջ գտնվող մի աղջկա։ Աղջկան փրկելու փորձերը անհաջող ավարտվեցին։
Կալվածատեր Ռադիլովը (Իմ հարևան Ռադիլովը) թողել էր այնպիսի մարդու տպավորություն, որի ամբողջ հոգին ժամանակավորապես «ներս» է գնացել։ Երեք տարիների ընթացքում նա երջանիկ էր։ Երբ ծննդաբերության ժամանակ մահանում է կինը, նրա սիրտը կարծես քարանում է։ Հիմա նա ապրում է մոր և հանգուցյալ կնոջ քրոջ՝ Օլգայի հետ։ Երբ կալվածատերը կիսվում է որսորդի հետ իր հիշողություններով, Օլգայի հայացքը տարօրինակ էր թվում։ Աղջկա դեմքին գրված էին և′ տառապանք, և′ խանդ։ Մեկ շաբաթ անց հեղինակը իմանում է, որ Ռադիլովը իր կնոջ քրոջ հետ մեկնել է անհայտ ուղղությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իվան Տուրգենևի ստեղծագործություններ
Մորոզովսկի շրջան
Մորոզովսկի շրջան (Морозовский район), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի 43 շրջաններից մեկը։ Շրջկենտրոնն է Մորոզովսկ քաղաքը։ Տարածքը կազմում է 2550 կմ², բնակչությունը՝ 44,8 հզ. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջանի մեջ է մտնում 1 քաղաքային և 8 գյուղական համայնք։
Անչիլ-Չոն
Անչիլ-Չոն (Анчыл-Чон, Анчыл-Чон), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աուլներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուռեկ (Օլթիի գավառ)
Ուռեկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Օլթիի գավառում ։ Գտնվում էր Օլթիի գետի համակարգին պատկանող Ուռեկ գետակի ափին, Օլթի քաղաքից 38-39 կմ հյուսիս-արևելք։
Աշխարհագրություն
Տարածքը բարձրադիր էր։ Գյուղի հարավ տարածվում են անտառներ։
Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 172 թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ուռեկում պահպանվել են ամրոցի և այլ հնությունների մնացորդներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ներսես Թաիրյան
Ներսես Աղաջանի Թաիրյան (1859, Ղարաքիլիսա ներկայումս՝ Վանաձոր – 1902, Թբիլիսի, Վրաստան)՝ Կոնյակի արտադրության հիմնադիրը Երևանում ։
Կենսագրություն
Ներսես Աղաջանի Թաիրյանը ծնվել է Ղարաքիլիսայում (ներկայումս` Վանաձոր), ավարտել է Մոսկվայի գյուղատնտեսական ակադեմիան, որից հետո կատարելագործվել է Ֆրանսիայում։ 1887 թվականին Երևանում հիմնադրել է կոնյակի արտադրությունը։
Գործունեություն
1870 -ականների սկզբին Թաիրյանը հողատարածքներ է գնում երևանաբնակ Հայրապետ և Նահապետ Տեր-Հովակիմյաններից Երևանի բերդում և նրան հարող տեղանքում, տնկում է այնտեղ խաղողի այգիներ և 1874 թվականին հիմնում գինու, օղու և դոշաբի արտադրության գործարան։ Այն Երևանի նահանգում առաջին մասնագիտացված և կատարելագործված արտադրությունով գործարանն է հանդիսացել։
Տարիների ընթացքում Թաիրյանի արտադրանքը դառնում է բավականին պահանջված, և նա որոշում է ընդլայնել իր արտադրության տեսականին և սկսել ֆրանսիական տեխնոլոգիայով կոնյակի արտադրությունը։ Այդ նպատակի համար Ֆրանսիայից գնվում են խաղողի սպիրտի ծխեցման երկու հատուկ կուբեր, ընդլայնվում են գործարանի շենքային պայմանները` սարքվում են հնեցման և կաղնու տակառների պատրաստման արտադրամասերը։ 1887 թվականին Թաիրյանի գործարանը սկսում է արտադրել կոնյակ, որն իր յուրահատուկ բուրմունքի և համային հատկանիշների շնորհիվ շուտով համբավ է ձեռք բերում։ 1892 թվականին Թաիրյանը գլխավոր տեխնոլոգի պաշտոնում գործարան է հրավիրում երիտասարդ և խոստումնալից մասնագետ, Մոնպելիեի գինեգործության ակադեմիան (Ֆրանսիա) ավարտած, ծնունդով երևանցի Մկրտիչ Մուսինյանին, որն էլ արդեն կարողանում է ամենաբարձր չափանիշների հասցնել կոնյակի արտադրությունը Թաիրյանի գործարանում։
Առողջական խնդիրների պատճառով Ներսես Թաիրյանը 1899 թվականին վարձակալության է տալիս իր գործարանը այն ժամանակ արդեն հայտնի ռուսաստանյան արդյունաբերողներին` «Նիկոլայ Շուստով և որդիներ» ընկերությանը, որից հետո 1900 թվականին վերջնականապես վաճառում է գործարանը նրանց, տեղափոխվում Թբիլիսի, որտեղ էլ մահանում է 1902 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1887 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
(2176) Դոնար
(2176) Դոնար (Donar), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,929281 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0866 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1831,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19659 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,05° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մուրասոն
Մուրասոն (Murasson), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 202 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 40.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 570 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 110 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 70 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Միչուրին (ֆիլմ)
«Միչուրին» («Мичурин», այլ անուն՝ «Կյանքը գույներով», «Жизнь в цвету»), Ալեքսանդր Դովժենկոյի գեղարվեստական ֆիլմը գիտնական Միչուրինի մասին։
Սյուժե
Ֆիլմը ռուս գիտնական-կենսաբան Իվան Միչուրինի կյանքի մասին է։