cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մոնոկլոնալ հակամարմինային թերապիա
Իմունոլիպոսոմային թերապիա
Իմունոլիպոսոմները իրենցից ներկայացնում են հակամարմնին միացված լիպոսոմներ։ Լիպոսոմները կարող են տեղափոխել դեղեր կամ թերապևտիկ նուկլեոտիդներ և մոնոկլոնալ հակամարմինների հետ կապելու դեպքում կարող են օգտագործվել չարորակ բջիջների դեմ։ Իմունոլիպոսոմները հաջողության են հասել in-vivo։ Օգտագործվել են մարդու տրանսֆերին ընկալիչի դեմ սինթեզված հակամարմիններ։ Իմունոլիպոսոմը, հասնելով քաղցկեղին, բջիջների մեջ ներդնում է քաղցկեղ ճնշող գեներ, որոնք ակտիվանալով բերում են բջջի ոչնչացման։ Կրծքագեղձի քաղցկեղի և գլխուղեղի քաղցկեղի բուժման նպատակով կիրառվել են իմունոլիպոսոմներ, որոնք ներդնում են բջիջների մեջ հյուսվածք-սպեցիֆիկ գեներ ։
Չեքփոինթ թերապիա
Չեքփոինթ թերապիան օգտագործում է հակամարմիններ և այլ միջոցներ, որոնց միջոցով արգելակում է քաղցկեղային բջիջների կողմից իմուն համակարգի սուպրեսիան։ Քաղցկեղային բջջի յուրաքանչյուր պաշտպանական կետ անվանում են չեքփոինթ։ Համակցված թերապիան կարող է ճնշել միանգամից մի քանի պաշտպանական կետ։ Հայտնի են CTLA-4 ուղղված իպիլիմումաբը, PD-1 ուղղված նիվոլումաբը, պեմբրոլիզումաբը ։
Ուռուցքային միկրոշրջապատը կանխում է T-բջիջների անցոմը ուռուցքի մեջ։ Օգտագորվող մեխանիղմներից է CCL2 քեմոկինի նիտրացումը և T-բջիջների ստրոմայում թակարդումը։ Մետամիելոցիտային և քաղցկեղային բջիջները կորղ են up-regulation-ի ենթարկել PD-L1 էքսպրեսիան, որը պայմանավորված է հիպօքսիկ վիճակով կամ յուրահատուկ ցիտոկինների արտադրությամբ (IFNβ) ։
ՍԴՎ հաստատված թերապևտիկ հակամարմիններ
Սննդի և դեղերի վարչության կողմից առաջին հատատված մոնոկլոնալ հակամարմինը մուրին IgG2a CD3 սպեցիֆիկ տրանսպլանտատի մերժման դեմ կիրառվող OKT3-ն էր (այլ կերպ Մուրոմոնաբ)։ Այս մոնոկլոնալ հակամարմինը օգտագործվում էր այն պացիենտների շրջանում, ովքեր ստերոիդ ռեզիստենտ էին ։
Էկոնոմիկա
Սկսած 2000 թ․-ից, մոնոկլոնալ հակամարմինների պահանջարկը աճ է գրանցել։ 2006թ․-ի մոնոկլոնալ հակամարմինների մեծ հնգյակը կազմում էին բևացիզումաբը, տրաստուզումաբը, ադալիմումաբը, ինֆլիքսիմաբը և ռիտուքսիմաբը։ Այս մոնոկլոնալ հակամարմիններն օգտագործվում էին աուտոիմուն և բորբոքային հիվանդությունների, ինչպես նաև քաղցկեղի բուժման նպատակով։ 2007թ․-ին ԱՄՆ-ում ամենաշատ վաճառված 20 բեսթ-սելլեր բիոտեխնոլոգիական դեղերից 8-ը թերապևտիկ մոնոկլոնալ հակամարմիններ էին ։ Մոնոկլոնալ հակամարմինների արտադրության պահանջարկի այս արագ աճը լավ ազդեցություն թողեց mAb արտադրության ինդուստրիայի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իմունոլոգիա Կատեգորիա:Մոնոկլոնալ հակամարմիններ Կատեգորիա:Հակավիրուսայիններ
Biološka zdravila
Ստարոե Ազմեևո
Ստարոե Ազմեևո (Старое Азмеево, Иҫке Әзмей), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 417 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բերու
Բերու (Beru), օղակղզի (մարջանի մանեկաձև կղզի) Հիլբերտի կղզեխմբում։ Գտնվում է Տաբիտեուա օղակղզուց 96 կմ ավելի արևելք և Տարավա օղակղզուց 426 կմ հարավ-արևելք։ Բերուն ունի 15 կմ երկարություն և 4,75 կմ լայնություն։ Կղզու մակերեսը կազմում է 17,65 կմ2։ Բնակչության թիվը կազմում է 2099 մարդ ։ Բնակչության մեծամասնությունը հանդիսանում է բողոքական։ Բերու կղզին ունի 2 ներկայացուցիչ խորհրդարանում։
Բերու կղզին մեծ դեր է խաղացել Կիրիբատի Հանրապետության մշակույթի զարգացման մեջ. այստեղ է հայտնվել առաջին մանեաբան, ծնվել է Նարեաուն՝ հանրապետության բնակիչների լեգենդային նախնին։
Աշխարհագրություն
Խութի կենտրոնում գտնվում է Նուկա ծովալճակը։ Այդ իսկ պատճառով օղակղզին նման է Արանուկա օղակղզուն։ Ցամաքը զբաղեցնում է տարածքի 1/3-ը։ Բերուի հյուսիսում ծովածոցը շրջապատված է լճակներով ձկների բազմացման համար։
Կղզու պատմությունը
1606 թվականի հուլիսին Պեդրո Ֆերնանդես Կիրոսը հայտնաբերեց Մակինը։ Գրեթե հենց այդ ժամանակ Բերու կղզու ափին արձակվել էր սպիտակամորթ մի տղամարդ։ Երկար ժամանակի ընթացքում կղզին չէր նկատվում եվրոպացիների և ձկնորսների կողմից։ Առաջին եվրոպացին, ով վայրէջք կատարեց կղզու վրա մոտ 1826 թվականին, համարվում է կապիտան Ջ. Կլարկը (այդ ժամանակ կղզին հայտնի էր Մարիա անունով)։ 1870 թվականին կղզում եղավ մի սամոացի քահանա։ Բերուի մոտ 1880-ական թվականներին մի նավի խորտակումից հետո այդտեղ երկար ժամանակով ապրում էր եվրոպացի վիպագիր Լյուիս Բեկը, ով փառքի հասավ Խաղաղ օվկիանոսի հարավային հատվածի կղզիների մասին իր պատմությունների։ Բացի դրանից՝ նա գրեց գիրք Բերու կղզու կենդանական աշխարհի մասին։ 1892 թվականին օղակղզի այցելեց կապիտան Դևիսը՝ լսելով բրիտանացի գրողի պատմվածքների մասին։
1870-ական թվականներին մի քանի կղզեցիները եղան Սամոա կղզում, որտեղ նրանք ընդունեցին կաթոլիկությունը։
1900-1960 թվականներին Բերուում գտնվում էր Լոնդոնի միսիոներների հասարակության շտաբ-տունը։ Ռոնգորոնգո գյուղում գտնվում էր միսիոներների միջին դպրոցը։ Իր գոյության ընթացքում Բերու օղակղզին եղել է նաև Գիլբերտի կղզիների վարչական կենտրոնը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կղզու վրա շատ ռումբեր են գցվել, ինչի հետևանքով Բերուում շատ շինություններ են քանդվել՝ այդ թվում օղակղզու եկեղեցին։
Լեգենդներ կղզու մասին
Ինչպես պատմում են կղզու ծերերը, կար մի հսկա՝ Տաբուարիկի անունով, ով հետագայում սկսեց ապրել Բերու կղզում, և շատերը պնդում են, որ կղզու ծովածոցը եղել է նրա սեփականությունը։
Ինչպես նաև, ըստ Նարեաուի միֆերի՝ ստեղծելով Սամոա կղզին՝ նա ստեղծեց նաև Բերու կղզին։ Ավելի կոնկրետ՝ նրանք Տաբուրամին և Ռիկին էին, ովքեր եղել են օղակղզու առաջին մարդիկ։ Կղզու բնակչությանը հաջողվեց փախչել մ. թ. 3-րդ դարի սարսափելի պատերազմից, երբ Սավեան՝ Սամոա կղզու մեծ գեներալը, Բերու ուղարկեց լողորդների և մարդկանց, ովքեր հետագայում բնակվեցին կղզու վրա։
Գիլբերտա կղզու շատ բնակիչներ համարում են, որ նրանց ապուպապերը եղել են Բերու կղզու բնակիչներ։ Նրանց խոսքերով՝ 1550 թվականին Կաիտու կղզու առաջնորդը կազմակերպեց առաքելություն, որ հիմնված էր հարևան կղզիների վրա հարձակվելու նպատակի վրա։ Առաքելությանը մասնակցում էր Ուակեիան՝ նրա թշնամին Նիկունայ կղզուց, ինչպես նաև իր 600 մարդկանցից բաղկացած բանակը։ Առաջին տեղը, ուր նրանք լողացին, Տաբիտեուա կղզու հարավային ափն էր։ Այդտեղի բնակիչները փախան հյուսիս, որպեսզի զգուշացնեին ուրիշ կղզիների բնակիչներին և հավաքեին բանակ։ Կաիտան դիմեց Ուակիեային, իսկ նա, իր հերթին՝ գուշակներին։ Նրան խորհուրդ տվեցին կառուցել 60 քարե մարտիկ-հսկաներին իրենց կրկնօրինակներով։ Ուակեիան այդպես էլ վարվեց։ Տաբիտեուա կղզու բնակիչները փախան։
Ավելի ուշ նվաճողները, ում մասին այլ կղզիներում լեգենդներ էին տարածվում, լողացին Նոնոուտի կղզի։ Տաբիրիան՝ օղակղզու հարավային մասի թագուհին, ողջունեց այլմոլորակայիններին և աստվածներին։ Այդպես Ուակեիան հասավ նրան, ինչին ուզում էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Օղակղզիներ Կատեգորիա:Կիրիբատիի կղզիներ
Դե Վաարհայդ
«Դե Վաարհայդ» («De Waarheid» — «ճշմարտություն»), Նիդերլանդների կոմունիստական կուսակցության թերթ։ Հրատարակվել է 1940 թվականից մինչև 1990 թվականը, Ամստերդամում։ Ստեղծվել է Ֆաշիստական Գերմանիայի օկուպացման պայմաններում, որպես Դիմադրության թերթ։ Զբաղվել է երկրում կոմունիստական պրոպագանդայով։ Օգտվել է ՏԱԽՍ-ի ծառայություններից, տեղեկություններ է տվել ԽՍՀՄ-ի մասին։
Գլխավոր խմբագիրներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների օրաթերթեր
Շախմատային օլիմպիադա 1976
Շախմատային օլիմպիադա 1976, անց է կացվել 1976 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մինչև նոյեմբերի 10-ը Հայֆայում։
Տղամարդկանց 22-րդ շախմատային օլիմպիադայի հետ մեկտեղ անցկացվել են կանանց 7-րդ շախմատի օլիմպիադա։
XXII շախմատի օիմպիադայի անցկացման ժամանակ առաջացել են մեծ դժվարություններ։ 1974 թվականի Նիցցայի կոնգրեսի ժամանակ Արգենտինան, Իսրայելը և Շվեդիան ցանկություն հայտնեցին կազմակերպել շախմատի հերթական օլիմպիադան։ Սակայն 1974 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Արգենտինան և Շվեդիան հրաժարվեցին կազմակերպել օլիմպիադան, ուստի XXII օլիմպիադայի կազմակերպման միակ հավակնորդը Իսրայելն էր։ Ավելի ուշ՝ 1975 թվականի մարտին, Իսրայելը նույնպես հրաժարվեց, սակայն հետագայում պարզվեց, որ Իսրայելը չի կարող ընդունել մրցության մասնակիցներին։
Հաշվի առնելով Արևելքում տիրող իրավիճակը, որը կայացել էր 1976 թվականի արաբա-իսրայելյան և 1973 թվականի պատերազմի հետևանքով, արաբական շախմատի ֆեդերացիան և սոցիալիստական երկրներն առաջարկեցին XXII օլիմպիադան անց կացնել այլ երկրում։
Այդ ժամանակ Մաքս Էյվեն դիմեց ՖԻԴԵ-ի անդամ շախմատի բոլոր ֆեդերացիաներին, որպեսզի որոշեն XXII օլիմպիադայի անցկացման վայրը։ 1975 թվականի օգոստոսին ՖԻԴԵ-ի բյուրոն հայտարարեց, որ 94 երկրներից պատասխանել են 52-ը, որոնցից 34-ը կողմ էին Հայֆայում XXII օլիմպիադայի անցկացմանը, 16-ը՝ դեմ, ձեռնպահ՝ 2։ Դրա հիման վրա 1975 թվականին ՖԻԴԵ-ն որոշեց, որ XXII Շախմատային օլիմպիադան անց է կացվելու Իսրայելում։ Կոնգրեսի այդպիսի որոշման արդյունքում մի շարք երկրներ պաշտոնապես հրաժարվեցին մասնակցել XXII օլիմպիադային։ Այդ երկրների շարքում էին խորհրդային, արաբական երկրները, Պորտուգալիան, Հունաստանը, Թուրքիան, Պակիստանը և այլն։ Հայֆայի օլիմպիադան կայացավ, սակայն շատ հզոր թիմերի բացակայությունը զգալիորեն իջեցրեց նրա մակարդակը։ Միաժամանակ Լիվիան իր հերթին, իր տարածքում անցկացրեց օլիմպիադա, որին մասնակցեցին 34 երկրներ, ընդ որում Իտալիան, Ֆիլիպիններն ու Ուրուգվայը ուղարկեցին իրենց ներկայացուցիչներին Հայֆա և Տրիպոլի։
Մրցաշրջանում մասնակցել են 48 երկրների թիմեր՝ Գոնդուրասի, Թայլանդի, Բերմունդյան կղզիների և Նոր Գվինեայի։ Դեբյուտող երկրների շարքին կարելի է դասել Գվատեմալային, որը էր եկել 2-րդ անգամ (առաջին անգամ՝ 1939 թվականին)
Օլիմպիադայի ժամանակ մի շարք երկրների թիմերի բացակայությունը վկայում էր այն մասին, որ Հայֆայի օլիմպիադայի ժամանակ տեղի ունեցած իրադարձությունները տանում են դեպի շախմատի միջազգայնացման ճգնաժամին։
Կանոններ
Համաձայն Նիցցայի կոնգրեսի, XXII Օլիմպիադան պետք է անց կացվեր Շվեյցարական համակարգով։ Հոկտեմբերի 24-ին XXII օլիմպիադայի գլխավոր դատավոր Պ. Կլեյնը թիմերի ավագների հետ անցկացրեց ավանդական նիստը, որի ժամանակ նրանք ծանոթացել են մրցաշարի անցկացման կանոններին։
Որոշվեց՝ վիճակահանությունը անցկացնել ոչ թե շվեյցարական, այլ զույգերի վերահսկողության համակարգով։ Որի հիմքում յուրաքանչյուր թիմի մասնակցի համար գոյություն ունի Էլոյի միջին վարկանիշը, որն էլ կարգավորում է յուրաքանրյուր մրցաշարում զույգերի կազմումը։ Առաջին հերթին ըստ միջին գործակցի նվազման կարգով կազմվում է մասնակցող թիմերի ցանկը։ Այն մասնակիցներին, որոնք չունեն ՖԻԴԵ կարգավիճակ, պայմանական տրամադրվում է 2200 գործակից։ Թիմերը, որոնք ունեին 2-ից քիչ մասնակիցներ, դասակարգված էին բոլորից ցածր և զբաղեցնում էին իրենց մասնակիցների ուժերին համապատասխան հորիզոնականներ։ Առաջին ուժեղագույն տասնյակի ցանկը հետևյալն է.
Առաջին մրցաշարում 1-ին համարի թիմը խաղացել է 2-րդ ցանկի առաջնորդ 25-րդ թիմի հետ, 2-րդը՝ 26-րդի, 3-րդը՝ 27-ի և այլն։ Սկսած 2-րդ մրցաշարից միմյանց դեմ խաղում էին բարձր միավորներ հավաքած մասնակիցները։ Եթե թիմերի քանակը կենտ էր, ապա նրանցից վերջինն անցնում էր հաջորդ խումբ, որտեղ խաղում էր ամենաբարձր միավորներ հավաքած թիմի դեմ։
Քնեսեթ
Քնեսեթ (כנסת բառացիորեն «ժողով»), Իսրայելի օրենսդիր մարմինը, պետության խորհրդարանը։ Քնեսեթի անդամների թիվը կազմում է 120, որոնք ընտրվում են կուսակցական ցուցակներով։
Քանի որ Իսրայելը խորհրդարանական հանրապետություն է, Քնեսեթը նաև պետության իշխանության բարձրագույն մարմինն է։
Կատեգորիա:Քնեսեթ Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքականություն Կատեգորիա:1949 հիմնադրումներ Իսրայելում Կատեգորիա:Օրենսդիր մարմիններ Կատեգորիա:Խորհրդարաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Երուսաղեմի շենքեր և կառույցներ
Տուֆլյա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Տուֆլյա (Туфля), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Չխվե Յոնջե
Չխվե Յոնջե (최영재, 崔榮宰,, ավելի հայտնի է որպես Յոնջե կամ Ars), հարավկորեացի երգիչ, երգահան և երաժշտական պրոդյուսեր։ Հարավկորեական Got7 բոյբենդի գլխավոր վոկալիստն է։
Կենսագրություն
Յոնջոն ծնվել է 1996 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Հարավային Կորեայում՝ Մոկպխոում ։ Նա ունի նաև մեծ եղբայր և քույր ։ Դեռ մանկուց Յոնջեն երազել է դառնալ երգիչ, երգել է եղբոր հետ, և բանակ գնալուց հետո ընդունվել է երաժշտական ակադեմիա, որպեսզի զբաղվի երաժշտությամբ ։ 2011 թվականին մասնակցել է վոկալի մրցույթի, որտեղ գրավել է առաջին տեղը։ 2013 թվականին JYP Entertainment-ը փակ լսումներ է անցկացրել ակադեմիայում, որտեղ Յոնջեն սովորում էր, և նա դարձել է թրեյնի ։ Սեուլում պրակտիկայի մեկնարկից մեկ ամիս անց նա ճանաչվել է JYP Entertainment-ի Got7 տղամարդկանց նոր խմբի անդամ ։
2015 թվականի փետրվարին Յոնջեն ավարտել է Կորեայի արվեստի դպրոցը և ընդունվել Սոկենի մասնավոր համալսարան՝ «Թատրոն և կինո» մասնագիտությամբ  ։ Հաջորդ տարի նա տեղափոխվել է Դաքենի համալսարան՝ անձնական ժամանակացույցի հետ կապված խնդիրների պատճառով։
Կարիերա
Got7-ը դեբյուտ է կատարել 2014 թվականի հունվարի 14-ին « Got It?» դեբյուտային մինի ալբոմից «Girls Girls Girls» սինգլով ։ Մեկ տարի անց՝ 2015 թվականի հունվարի 12-ին, տեղի է ունեցել JYP Entertainment-ի արտադրության «Երազանքի ասպետը» վեբ-դրամայի առաջին սերիայի պրեմիերան, որտեղ գլխավոր դերերում նկարահանվել են խմբի բոլոր անդամները ։ Նույն թվականին տեղի է ունեցել «One Dream One Korea» երգի թողարկումը, որի ձայնագրությանը մասնակցել են տարբեր կուռք-խմբերի գլխավոր վոկալիստները, այդ թվում՝ Յոնջեն ։
2016 թվականի մարտից Յոնջեն գրանցվել է JYP երգերի հեղինակների ռեեստրում՝ Flight Log. Departure ալբոմից «Rewind» երգի բառերը գրելուց հետո ։ Նույն թվականին նա թողարկել է «My Day» և «Trauma» երգերը SoundCloud-ում՝ Ars կեղծանունով ։ 2017 թվականին նա համագործակցել է Sanjoy-ի և Eliot Yamin-ի հետ «Victim of Love» սինգլի ստեղծման համար  և նորից թողարկել է «Call Button» և «I Want to Fall Asleep» կոմպոզիցիաները SoundCloud-ում  ։
2020 թվականի մայիսի 1-ին հայտնի է դարձել, որ Յոնջեն կատարելու է «Fall In Love (빠져드나봐)» սաունդթրեքը «Երբ ծաղկում է իմ սերը» դրամայի համար ։ Մայիսի 18-ից նա դարձել է «Idol Radio»-ի մշտական դիջեյը՝ Day6-ի Յոնկեի հետ միասին ։ Մայիսի 25-ին գործարկվել է մարդկանց և շների համար նախատեսված «Ars x Coco» հագուստի խանութը, որը մինչև հունիսի 8-ը զբաղվել է իրերի վաճառքով. հասույթի մի մասը նվիրաբերվել է շների ապաստարաններին և կամավորական կազմակերպություններին ։
Հունիսի 21-ին Յոնջեն թողարկել է «나의사춘기에게 (տո իմ Youth)» երգի քավեր տարբերակը, իսկ օգոստոսի 13-ին հրապարակել է «Square»-ի քավեր տարբերակը ։
Երկրպագուների հետապնդում
2020 թվականի հուլիսին Յոնջեն մշտապես հետապնդվել է երկրպագուների կողմից և Instagram-ի իր էջում հաղորդագրություններ է հրապարակել՝ խնդրելով դադարեցնել լրտեսումը ։ JYP Entertainment-ը կազմել է իրավախախտման ակտերի վերաբերյալ բողոք և դրանք ուղարկել քննչական մարմին ։ Երկրպագուները նաև սոցիալական ցանցերում հրապարակել են «#ProtectYoungjae» հեշթեգը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգահաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Նովոյավլենկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)
Նովոյավլենկա (Новоявленка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոյավլենկա գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,193 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1922 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չեռնուսկի թանգարան
Չեռնուսկի թանգարան (Musée Cernuschi), Փարիզի ամենահին թանգարաններից մեկը, որը հիմնադրել է 1898 թվականին ֆինանսագետ, իտալական-ֆրանսիական քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ Անրի Չեռնուսկին։ Այն Ֆրանսիայի երկրորդ (Գիմի թանգարանից հետո) արևելյան արվեստի թանգարանն է՝ իր 12 500 ցուցանմուշներով։ Թանգարանը վերանորոգվել է 2001-2005 թվականներին, որից հետո ցուցադրության տարածքը հասցվել է 3.200 քառակուսի մետրի։ Այն երկրորդ ամենահին Ասիական արվեստի թանգարանն է Ֆրանսիայում, և հինգերորդ ամենահին չինական արվեստի թանգարանը Եվրոպայում։
Հավաքածուներ
Թանգարանում ցուցադրվում է Բուդդայի բրոնզե արձանը, որը Մեգուրոյից (Ճապոնիայի շրջան) գնել էր ֆինանսագետ Անրի Չերնուսկին, իր ճապոնական ուղևորությունների ժամանակ ։
Շուրջ 900 ցուցադրվող հավաքածուներով պետք է նշել հետևյալները.
Բացի չինական արվեստի հարուստ հավաքածուից, թանգարանում կան նաև ճապոնական և կորեական արվեստները ներկայացնող հավաքածուներ։
Գործնական տեղեկություններ
Թանգարանը գտնվում է Փարիզի 8-րդ շրջանում, Մոնսո պարկին հարակից, Villiers և Monceau մետրոների կայաններում։
Թանգարանը զբաղեցնում է այն տարածէը, որը Անրի Չերնուսկին հատուկ պատրաստել էր իր հավաքածուի համար։
Թանգարանի հասցեն՝ 7 avenue Vélasquez, 75008 Paris:
Թանգարանը բաց է երեքշաբթիից մինչև կիրակի օրերը, 10:00-ից մինչև 18:00-ը։ Փակ է միայն երկուշաբթի օրերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Փարիզի թանգարաններ Կատեգորիա:1898 հիմնադրված թանգարաններ
Աղաբի և Ջանի խաչքար (Շողագավանք)
Աղաբի և Ջանի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Ձորագյուղ, գյուղի մեջ գտնվող Շողագավանք վանական համալիրի եկեղեցու արևմտյան պատի մոտ գետնին կանգնեցված զույգ խաչքարերից աջակողմյանը։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.60/22.4.8) ։
Տեղադրություն
Խաչքարը գտնվում է Շողագավանք վանական համալիրի եկեղեցու արևմտյան պատի մոտ՝ գետնին կանգնեցված զույգ խաչքարերից աջակողմյանը։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարը ունի 1 տող վիմական արձանագրություն
Համաձայան արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Աղաբին և Ջանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շողագավանքի խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
Յուսուֆ ալ-Սիբաի
Ստացել է զինվորական բարձրագույն կրթություն։ Եղել է Ասիայի և Աֆրիկայի ժողովուրդների համերաշխության կազմակերպության (1958 թվականից), Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների գրողների ասոցիացիայի մշտական բյուրոյի (1958 թվականից) գլխավոր քարտուղար։ Ղեկավարել է Եգիպտոսի գրողների միությունը։ Եղել է ԵԱՀ-ի կուլտուրայի մինիստր (1973 թվականից), «Լոտոս» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1947 թվականին հրատարակվել են առաջին գործերը՝ «Ուրվականներ» պատմվածքների ժողովածուն և «Ազրայիլի փոխանորդը» վեպը։ Հեղինակ է մոտ 50 գրքերի՝ ժամանակակից կյանքի թեմաներով, այդ թվում՝ «Ապտակներ և համբույրներ» (1959) քննադատական հոդվածների ժողովածուի, «Մենք միայնակչենք» (1969), «Կյանքն ակնթարթ է» (1973) և այլ վեպերի։ «ժամանակից զորեղ» պիեսը (1966) նվիրված է Ասուանի ամբարտակի կառուցմանը։ Նրա որոշ վեպեր ու պիեսներ նկարահանվել են, թարգմանվել օտար լեզուներով։ Յուսուֆ Սիբաին ստացել է Ժոլիո-Կյուրիի անվան խաղաղության ոսկե մեդալ (1960)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ լրագրողներ Կատեգորիա:Արաբ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
(6788) 1991 PH15
(6788) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 7-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,352544 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9162 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7889 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1317,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273148 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,69° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռութ Արնոն
Ռութ Արնոն (רות ארנון,, աղջկական անունը՝ Ռոզենբերգ), իսրայելցի կենսաքիմիկոս և իմունոլոգ, գլատիրամեր ացետատի՝ որպես ցրված սկլերոզի դեմ պատրաստուկի (կոմերցիոն անվանումը՝ «Կոպակսոն», դասվում է կենսական նշանակություն ունեցող և կարևոր ռուսական դեղորայքի ցանկին ) մշակողներից մեկը, իմունոլոգիայի «էռլիխյան» պրոֆեսոր Վայցմանի համալսարանում, ուր անցկացրել է հետազոտություններ գրիպի և չարորակ ուռուցքի դեմ պատվաստման ասպարեզում։ Իսրայելի բնագիտական և հումանիտար ակադեմիայի անդամ (1990), եղել է այդ ակադեմիայի փոխնախագահը (2004-2010) և առաջին կին նախագահը (2010-2015)։
Կենսագրություն
Ռութ Ռոզենբերգը ծնվել է 1933 թվականի հունիսի 1-ին Թել Ավիվում (այն ժամանակ Բրիտանական մանդատի տակ գտնվող Պաղեստինում)։ Հոր և ավագ եղբայրների ու քույրերի շնորհիվ մանկությունից հետաքրքրվել է գիտությամբ և դեռ նախադպրոցական հասակից տիրապետելով գրաճանաչության և թվաբանության հիմունքներին՝ դպրոց է գնացել երկրորդ դասարանից։ Երբ աղջիկն ավարտել է տարրական դպրոցը, նրա մայրը, գնահատելով աղջկա հնարավորությունները, համոզել է Բարուխ Բեն-Եհուդային աղջկան ընդունել հեղինակավոր «Հերցլիյա» հրեական գիմնազիան։ Այդ տարիներին ինչպես իսրայելցի երիտասարդները, նա ևս ցանկություն է հայտնել ծառայել բանակում, բայց այդ ժամանակ զորակոչի տարիքի դեռ չէր հասել։ Դրա փոխարեն Ռութն ընդունվել է Երուսաղեմի հրեական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետ ՑԱԽԱԼ-ի հատուկ ուսումնական ծրագրի շրջանակներում, որը թույլ էր տալիս նրան սովորել ուսումնառության ընթացքում և արձակուրդներին անցնել ռազմական նախապատրաստություն։ 1955 թվականին մագիստրոսի կոչումով ավարտելով համալսարանը՝ Ռութը 2 տարի ծառայել է ԻՊԲ-ում որպես սպա։ Բանակում ծառայելու ընթացքում ամուսնացել է Ուրիել Առնոնի հետ, որը Հայֆայի Տեխնիոն համալսարանի ինժեներ էր, և ունեցել 2 որդի՝ Միքայել և Յորամա՝ ծնված համապատասխանաբար 1957 թվականին և 1961 թվականին ։
Ռութ Արնոնի՝ որպես կենսաքիմիկոս-հետազոտողի կարիերիային կարելի է հետևել 1958 թվականից, երբ նա սկսել է աշխատել արևադարձային հիվանդությունների Մակարթուրի անվան մոլեկուլային կենսաբանության կենտրում, որը հետագայում դարձել է Վայցմանի անվան ինստիտուտի մաս։ Նրա հետազոտությունների մեծ մասը վերաբերել է իմունոլոգիայի բնագավառին։ Նրա ամենահայտնի նվաճումներից մեկը Միքայել Սելի և Դվորա Թեյթելբաումի հետ գլատիրամեր ացետատի պատրաստուկի մշակումն է՝ ցրված սկլերոզը բուժելու համար, որը կլինիկական փորձաքննության է անցել «Կոպակսոն» անվամբ և ընդունվել մի շարք երկրներում, այդ թվում և Ռուսաստանում՝ կենսական նշանակություն ունեցող և կարևոր դեղերի շարքում  ։ Ներկայունս պրոֆեսոր Արնոնի աշխատանքը կենտրոնացած է գրիպի դեմ պատվասելու համար համընդհանուր վերականգնողական դեղամիջոցի մշակման, ինչպես նաև քաղցկեղի պատվաստումների հնարավորությունների ուսումնասիրման վրա։
Ռութ Արնոնը մի շարք պատասխանատու գիտական պաշտոններ է զբաղեցրել։ Ղեկավարել է Մաքարթուրի անվան կենտրոնը, եղել է կենսաբանակն ֆակուլտետի դեկան և Վայցմանի համալսարանի փոխնախագահ։ 1990 թվականին նա ընտրվել է Իսրայելի բնագիտական և հումանիտար ակադեմիայի անդամ, 1995 թվականից մինչև 2001 թվականը ղեկավարել է բնագիտական բաժինը, 2004 թվականից մինչև 2010 թվականը եղել է այդ ակադեմիայի փոխնախագահը, իսկ 2010 թվականից մինչև 2015 թվականը՝ առաջին կին նախագահը ։ Բացի այդ, նա մոլեկուլային կենսաբանության Եվրոպական կազմակերպության և Եվրոպական միության գիտական խորհրդատվական խորհրդի անդամ է, զբաղեցրել է իմունոլոգիական գիտությունների Միջազգային միության քարտուղարի և Եվրոպական ֆեդերացիայի նախագահի պաշտոնները։
Մրցանակներ և պարգևներ
Պրոֆեսոր Արնոնի ներդրումը գիտության մեջ իր կարիերայի ընթացքում ներկայացվել է կենսաքիմիայի և իմունոլոգիայի վերաբերյալ ավելի քան 400 հոդվածներում և գրքերում՝ արժանանալով բազմաթիվ հեղինակավոր մրցանակների, որոնց թվում են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կին կենսաբաններ Կատեգորիա:Իսրայելցի գիտնականներ Կատեգորիա:Իսրայելցի կին գիտնականներ Կատեգորիա:Իսրայելցի բժշկուհիներ Կատեգորիա:Իսրայելցի կին քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Սիմակ (Բալուի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իրանական ճգնաժամ
Իրանական ճգնաժամ, միջազգային հակամարտություն մի կողմից ԽՍՀՄ-ի, մյուս կողմից՝ Իրանի և Արևմտյան երկրների միջև, տեղի է ունեցել 1946 թվականին և կապված էր Իրանի օկուպացված շրջաններից խորհրդային զորքերի դուրս բերման հետ։
Հակամարտության ընթացքը
1941 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին Իրանի տարածք մտցվեցին Մեծ Բրիտանիայի և Խորհրդային Միության միացյալ զորքերը։ Վերջինիս կողմից զբաղեցված տարածքներում, մինչ դրանց դուրս բերումը, գոյություն ունեցան Մեհաբադյան Հանրապետությունը (քրդական) և Հարավային Ադրբեջան չճանաչված պետական կազմավորումները։
Դաշնակցային զորքերի դուրս բերումը Իրանից հաստատվեց 1942 թվականի պայմանագրի համաձայն, ըստ որի՝ երկրները պետք է դուրս բերեին իրենց զորքերը Իրանից պատերազմի ավարտից վեց ամիսների ընթացքում։ 1946 թվականի հունվարի 1-ին Իրանից հեռացավ ամերիկյան զորքը։ Մեծ Բրիտանիան հայտարարեց, որ իր զորքերը կհեռանան մինչև մարտի 2-ը։ ՏԱՍՍ-ի հաղորդմամբ՝ ԽՍՀՄ-ը պատրաստ կլինի մարտի 2-ից դուրս բերելու իր զորքերը «համեմատաբար հանգիստ» շրջաններից, այսինքն՝ Իրանի հյուսիսից։
Մարտի 4-ին և 5-ին խորհրդային տանկային շարասյունները շարժվեցին դեպի Իրանի մայրաքաղաք Թեհրան, ինչպես նաև՝ դեպի Թուրքիայի և Իրաքի սահման։ Սա խիստ արձագանքի արժանացավ ոչ միայն Իրանի, այլ նաև արևմտյան առաջատար մայրաքաղաքների կողմից։ Իրանի կառավարությունը մարտի 18-ին Անվտանգության Խորհրդի առջև կտրուկ հարց բարձրացրեց՝ խորհրդային զորքերի անհապաղ էվակուացիայի վերաբերյալ։ Մոսկվան փորձեց հետաձգել Անվտանգության Խորհրդի նիստը գոնե մինչև ապրիլի 1-ը։ Երբ դա չհաջողվեց, խորհրդային ներկայացուցիչ Ա. Ա. Գրոմիկոն լքեց Խորհրդի նիստը ։
Արդյունքները
Արևմտյան երկրների կոշտ դիրքորոշումը, միջազգային նեգատիվ հասարակական կարծիքը հարկադրեցին Կրեմլին գնալ զիջումների։ Մարտի 24-ին Մոսկվան հայտարարեց, որ Թեհրանի հետ ձեռք է բերվել համաձայնություն, և խորհրդային զորքերը Իրանից դուրս կբերվեն 5-6 շաբաթվա ընթացքում։
Ձեռք բերված փոխզիջման շրջանակներում Թեհրանը խառը՝ խորհրդա-իրանական նավթային միություն ստեղծելու համաձայնություն տվեց, սակայն ոչ մի այլ հարցի շուրջ նա որևէ զիջման չգնաց։ Ինչ վերաբերում է Իրանական Ադրբեջանին, ապա  Թեհրանի կողմից հայտարարվեց այս գավառի ազգային կառավարության հետ հարաբերությունները կարգավորելու ֆորմալ մտադրության մասին։
1946 թվականի մայիսի 9-ին խորհրդային զորքերի և տեխնիկայի էվակուացիան Իրանից լիովին ավարտվեց։
Իրանից խորհրդային զորքերի դուրս բերման հետաձգումը և դեպի Թուրքիայի սահմանը այդ զորքերի ուղարկումը սրեց դաշնակիցների միջև հարաբերությունները և դարձավ Սառը պատերազմի պատճառներից մեկը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իրանի ժամանակակից պատմություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Սառը պատերազմ
Ջորջ Սթեֆենսոն
Զորջ Սթեֆենսոն, Ստիվենսոն, անգլիացի կոնստրուկտոր և գյուտարար։
Սկիզբ է դրել երկաթուղային շոգետրանսպորտի զարգացմանը։ Ստեղծել է «Բլյուխեր» (հանքերի ռելսուղիների համար), իսկ 1829-ին՝ առավել կատարյալ «Ռակետա» (մինչև 50 կմ/ժ արագությամբ) շոգեքարշերը։ 1823-ին Նյուքասլում հիմնադրել է աշխարհում առաջին շոգեքարշաշինական գործարանը։ Սթեֆենսոնի ղեկավարությամբ կառուցվել է ընդհանուր օգտագործման Սթեֆենսոն–Դառլինգթոն երկաթուղին, իսկ նրա ընդունած աղուրի լայնությունը (1435 մմ) ամենատարածվածն է Արևմտյան Եվրոպայի երկաթուղիներում։ Սթեֆենսոնի և նրա որդու՝ Ռոբերտ Սթեֆենսոնի գծագրերով ստեղծված շոգեքարշերը շահագործվել են ոչ միայն Մեծ Բրիտանիայում, այլև ուրիշ երկրներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ճարտարագետներ
Ջունիուս Բրուտուս Բուտ
Ջունիուս Բրուտուս Բուտ (Junius Brutus Booth, ), 19-րդ դարի անգլիացի դերասան։
ԱՄՆ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնին սպանող դերասան Ջոն Ուիլքս Բութի հայրն է։ Նրա մյուս զավակներն են եղել 19-րդ դարի կեսերի նշանավոր ողբերգակ դերասան Էդվին Բուտը, դերասան և թատերական մենեջեր Ջունիուս Բրուտուս Բուտ կրտսերը և գրող և բանաստեղծուհի Ասիա Բուտ Քլարքը։
Վաղ կյանք և կրթություն
Բուտը ծնվել է Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնի Սենթ Փանքրաս թաղամասում, ԱՄՆ-ի կրքոտ կողմնակից, փաստաբան Ռիչարդ Բուտի և Ջեյն Էլիզաբեթ Գեյմի որդին է։ Հայրական կողմից նրա պապը Ջոն Բուտն էր, արծաթագործ, իսկ հայրական կողմից տատը` Էլիզաբեթ Ուիլքսը, անգլիացի ծայրահեղական քաղաքական գործիչ Ջոն Ուիլքսի ազգականն էր։ Ջունիուսի պատանեկության տարիներին հայրը մի շարք մասնագիտություններ էր ընտրում նրա համար։ Բուտը հիշում է. «Ինձ նախ տպագրիչ էին դարձնում, հետո` ճարտարապետ և մոդելիստ, այնուհետև` իրավաբան, դրանից հետո էլ` ծովային։ Այս բոլոր մասնագիտություններից ես նախընտրեցի ճարտարապետի ու մոդելիստի մասնագիտությունները» ։ 1814 թվականին Ջունիուսը ծանոթացել է Մարի Քրիստին Ադելաիդա Դելաննայի հետ, երբ վերջինս ապրում էր Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանում, իր մոր տանը։ Նա Բուտի հետ Լոնդոն է գնացել, որտեղ 1815 թվականի մայիսի 17-ին, Բուտի 19-ամյակից քիչ անց նրանք ի վերջո ամուսնացել են։ Նրանց առաջին երեխան, Ամելիա Պորցիա Ադելաիդա Բուտը, ծնվել է նրանց ամուսնությունից 4 ամիս անց, 1815 թվականի հոկտեմբերի 5-ին, սակայն մահացել է 1816 թվականի հուլիսի 7-ին։ Նրանց միակ երեխան, որ չի մահացել մանուկ հասակում, եղել է Ռիչարդ Ջունիուս Բուտը (1819-1868) ։
Կարիերա
Բուտի հետաքրքրությունը թատրոնի հանդեպ ծագել է այն ժամանակ, երբ նա դիտել է «Օթելլո» ողբերգությունը Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում։ Փառքի, հարստության և ազատության հեռանկարները շատ էին գրավում երիտասարդ Բուտին։ Նա դերասանական տաղանդ էր ցուցաբերում դեռ վաղ տարիքից, 7 տարեկանում որոշել է կարիերա սկսել թատրոնում։ Նա մի քանի դերեր է խաղացել Աnգլիայի ոչ մեծ թատրոններում և 1814 թվականին միացել է Նիդերլանդներում կազմակերված շրջագայությանը` վերադառնալով հաջորդ տարի` Լոնդոնում իր դեբյուտը նշելու համար։
Բուտը ժողովրդական ճանաչում է ձեռք բերել Անգլիայում 1817 թվականին Կովենդ գարդեն թատրոնում «Ռիչարդ 3-րդ» ներկայացման մեջ գլխավոր դերը խաղալու շնորհիվ։ Քննադատները բարեհաճորեն համեմատել են նրա ելույթները Էդմունդ Քինի խաղի հետ, որն այդ ժամանակ Բրիտանիայի ամենանշանավոր ողբերգակն էր։ Երկու դերասանների կողմնակիցները, որ իրենց կոչում էին «բուտականներ» և «քինականներ», երբեմն վեճեր են սկսել հրապարակներում, որտեղ նրանք միասին էին խաղում։ Դա չէր խանգարում նրանց խաղալ նույն պիեսներում. Քինն ու Բուտը 1817-1821 թվականներին խաղացել են Դրուրի Լեյն թատրոնի շեքսպիրյան մի քանի բեմադրություններում։
Տեղափոխում ԱՄՆ
1821 թվականին Բուտը ծաղկավաճառուհի Մերի Էնն Հոլմսի հետ արտագաղթել է ԱՄՆ` թողնելով կնոջն ու փոքր երեխային։ Բուտն ու Հոլմսը պնդել են, թե ամուսնացել են նույն տարում և 1822 թվականին հաստատվել են Մերիլենդ նահանգի Բել Էյր բնակավայրի մոտակայքում։ Երկար տարիներ նրանք ապրել են Բուտի կողմից գնված գերանակապ տնակում, որը տեղադրել էին 150 ակր հողատարածքում և սպիտակեցրել էին։ Իր մահից ոչ շատ առաջ նա սկսել է կառուցել ավելի մեծ տուն, որը կոչել է Թյուդոր Հոլլ։ Այն գրանցվել է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյանում 1973 թվականին։
Բուտը շուտով հրավեր է ստացել խաղալու Ռիչարդ 3-րդի դերը, և մեկ տարուց էլ կարճ ժամանակում դարձել է Միացյալ Նահանգների ամենանշանավոր դերասանը։ Քննադատ Ուիլյամ Ուինտերը պնդում էր. «Նրան հետևում էին ինչպես հրաշքի։ Նրա անվան հիշատակումն այնպիսի խանդավառություն էր առաջացնում, ինչպիսին չէր կարող առաջացնել ուրիշ ոչ ոք»։ Նա սկսել է դերասանական իր 30-ամյա կարիերան, որը նրան հայտնի է դարձրել ողջ երկրում։ Բուտը եղել է այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են Բալթիմորը, Բոստոնը և Նյու Յորքը։
Օչակով
Օչակով (Очаків), քաղաք Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1492 թվականին։
Ջունիուս Բրուտուս Բուտ
Տեղափոխում ԱՄՆ
1825-1826 թվականներին Բուտը շրջագայել է հարազատ Անգլիայով։ Երկրորդ շրջագայության ժամանակ նա իր հետ վերցրել է իր ամբողջ ընտանիքը։ Անգլիայում եղած ժամանակ նրա երեխաներից մեկը` Հենրի Բայրոնը, հիվանդացել է ծաղիկով։
1831 թվականին նա դարձել է Բալթիմորի Ադելֆի թատրոնի մենեջերը։ Նրա ճանաչումը շարունակել է աճել իր ամբողջ կյանքի ընթացքում. Ուոլթ Ուիթմենը նկարագրել է նրան որպես «ժամանակակից մեծագույն հիստրիոնը»։ Չնայած նրա հարաբերություններն իր ենթադրվող կնոջ` Մերի Էնն Հոլմսի հետ հարաբերականորեն երջանիկ էին, նրանց երեխաներից չորսը մահացել են, երեքը` հենց նույն տարում (1833), երբ բռնկվել է խոլերան։ Բացի դրանից, նա տառապել է հարբեցողությունից, որն ազդել է նրա ամբողջ ընտանիքի վրա։
Օչակով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1492 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջունիուս Բրուտուս Բուտ
Տեղափոխում ԱՄՆ
Բուտն ալկոհոլիզմի արդյունքում ավելի ու ավելի անկանխատեսելի ու խելահեղ է դարձել։ Նա ակնարկներ էր թողնում, բաց էր թողնում տեսարաններն ու բեմի վրա քաոս էր ստեղծում։ «Համլետի» կատարման ժամանակ Բուտն անսպասելիորեն լքել է տեսարանը, որտեղ խաղում էր Օֆելյայի հետ, փախել է աստիճաններով և նստել է հետին պլանում, աքաղաղի նման ծղրտալով այնքան ժամանակ, մինչև նրան հեռացրել է մենեջերը։ Մի անգամ նրան անշլագային ներկայացման են հրավիրել Ռիչմոնդում, որից հետո նա մի քանի օրով անհետացել է քաղաքից։ Ի վերջո «ամերիկացի մեծագույն դերասանին գտել են պատռտված շորերով, սրիկաների կողմից հիմարացված»։
Բուտի ալկոհոլիզմն ու դաժանությունը հաճախ խնդիրներ էին հարուցում բեմի վրա։ Մի քանի դեպքերում, երբ նա խաղում էր Ռիչարդ 3-րդ ներկայացման մեջ, կոմս Ռիչմոնդի դերը խաղացող դերասանը փախել է բեմից, երբ Բուտը չափազանց ագրեսիվ էր դառնում մենամարտի տեսարանում։ Մի երեկո, երբ Բուտը խաղում էր Օթելլոյի դերը, Դեզդեմոնայի դերը խաղացող դերասանուհուն փրկել են դերասանները, երբ Բուտը փորձել է իրականում խեղդել նրան բարձով ։
Բուտի բուռն պահվածքը բեմից դուրս ևս աչքի ընկնող էր։ 1838 թվականին Չարլսթոնում Բուտն այնքան հարբած է եղել, որ հարձակվել է իր ընկերոջ` Թոմ Ֆլիննի վրա, բուխարու խառնիչով։ Պաշտպանվելու համար Ֆլիննը խփել է Բուտի դեմքին` ջարդելով նրա քիթն ու հավերժ փոխելով դերասանի պրոֆիլն ու նրա ձայնը ։
Վերջին տարիներ
1852 թվականին Բուտն իր որդիների` Էդվինի և Ջունիուս կրտսերի հետ Կալիֆորնիայում շրջագայության է մասնակցել` ելույթ ունենալով Սան Ֆրանցիսկոյում և Սակրամենտոյում, որտեղ հեղեղները ոչ միայն պատճառ են դարձել թատրոնների փակման, այլև` մեծապես վնասել են սննդի պաշարները։ Ինֆլյացիան կտրուկ աճել է, և Բուտերը վերադարձել են Սան Ֆրանցիսկո` չվաստակելով ոչ մի ցենտ։ Հոկտեմբերի 1-ին նա լքել է Սան Ֆրանցիսկոն առանց իր որդիների։
Բուտն Անգլիայից իր առաջին մեկնման ժամանակ ասել էր իր առաջին կնոջը, թե ինքն ԱՄՆ-ում մի քանի տարի հյուրախաղեր կունենա, սակայն նրան գումար կուղարկի` փոքրիկ Ռիչարդին պահելու համար։ Սակայն Բուտի քույրն ու նրա ամուսինն իրենց երեխաների հետ Անգլիայից եկել են ԱՄՆ և պահանջել, որ նրանց տեղավորեն ու պահեն ԱՄՆ-ում` Բուտի ամերիկյան ընտանիքի մասին լռության դիմաց։
Մի քանի տարի անց այս համաձայնությունը ֆինանսապես անկայուն է դարձել, և Բուտը դադարել է կնոջը գումար ուղարկել։ Դա ստիպել է Ադելաիդային իր 25-ամյա որդուն Բալթիմոր ուղարկել։ Երեք տարի Բուտն ինչ-որ կերպ ստիպել է նրան հավատալ, թե ինքը մենակ է ապրում, սակայն ի վերջո Ռիչարդը բացահայտել է ճշմարտությունը։ Նա իր մորը հաղորդագրություն է ուղարկել, որը Բալթիմոր է ժամանել 1846 թվականի դեկտեմբերին և հանդիպել է Բուտին, երբ վերջինս տուն է վերադարձել շրջագայությունից։ Անհրաժեշտ երեք տարիներն ապրելով Մերիլենդում` նա կարողացել է բաժանվել Բուտից 1851 թվականի փետրվարին։
1851 թվականի մայիսի 10-ին, երբ նրանց 10 երեխաներից ամենափոքրը դարձել է 11 տարեկան, Բուտը վերջապես ամուսնացել է Մերի Էնն Հոլմսի հետ ։
Մահ
1852 թվականին Նոր Օռլեանից նավով Ցինցինատի ուղևորվելիս Բուտն ուժեղ տենդ է ունեցել` հավանաբար, գետի կեղտոտ ջուրն օգտագործելու պատճառով ։ Տախտակամածում բժիշկ չի եղել, և Ջունիուսը մահացել է նավի վրա, Կենտուկի նահանգում, Լուիսվիլի մոտ, 1852 թվականի նոյեմբերի 30-ին։ Բուտի այրին, Մերի Էննը, միայնակ է տեղափոխվել Ցինցինատի, որպեսզի վերցնի նրա մարմինը ։
Բուտը թաղված է Բալթիմորի Գրին Մաունթ գերեզմանոցում
Հիշատակ
Ջունիուս Բրուտուս Բուտը հետմահու գրանցվել է Ամերիկյան թատրոնի փառքի սրահում 1981 թվականին ։
Մարմնավորում էկրանին
Ռոբերտ Ուորվիքը խաղացել է Ջունիուս Բրուտուս Բուտի դերը «Ֆերմերը կին է ընտրում» ֆիլմում (1935)։
Ռայմոնդ Մեսսին Ջունիուս Բրուտուս Բուտի դերը խաղացել է «Խաղացողների արքայազնը» ֆիլմում (1955)։
Կարակուլ (Չինաստան)
Կարակուլ (喀拉庫勒湖), անհոսք աղի լիճ Պամիրի հյուսիսում (ծովի մակարդակից մոտ 4000 մ բարձրության վրա) Լեռնային Բադախշանի Ինքնավար Մարզում։ Մակերեսը 980 կմ2 է, խորությունը՝ մինչև 236 մ։
Անվանում
Անվանումն ունի թյուրքական ծագում․ բառացի նշանակում է «սև լիճ» (կարա ― «սև», կուլ ― «լիճ») ։
Աշխարհագրություն
Լճի միջով է անցնում Չոնգ-Կարասու գետը, ապա թափվում է Կենգշիբերսու գետի մեջ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի լճեր Կատեգորիա:Ասիայի լճեր
Լա Բանյա (քաղաք)
Լա Բանյա (La Baña (La Coruña)), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լա-Կորունյայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Բարկալա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 98,2 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4320 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 52 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Կարլ Սիգբան
Կարլ Սիգբան (Karl Manne Georg Siegbahn, ), շվեդ ֆիզիկոս, Շվեդիայի թագավորական ԳԱ անդամ (1922 թ.)։
Ավարտել է Լունդի համալսարանը (1911 թ.)։ 1920-1923 թվականներին Լունդի, 1923-1937 թվականներին Ուպսալայի համալսարանների պրոֆեսոր։ 1937 թվականից Շվեդիայի թագավորական Գիտությունների Անդամ ֆիզիկայի նոբելյան ինստիտուտի տնօրեն։ Աշխատանքները վերաբերում են ռենտգենյան ճառագայթների սպեկտրասկոպիային և միջուկային սպեկտրասկոպիային, որի հիմնադիրը Սիգբանն է։ Իր մշակած մեթոդների ու սարքերի օգնությամբ հետազոտել է ռենտգենյան սպեկտրները՝ հարստացնելով դրանց վերաբերյալ եղած տեղեկությունները։ Առաջինն է հայտնաբերել ու չափել ռենտգենյան ճառագայթների դիսպերսիան, փորձով ապացուցել, որ դրանց բեկման ցուցիչը փոքր է մեկից։ Պատրաստել է փոքր լայնության դիֆրակցիոն ցանց, որի օգնությամբ չափել է փափուկ ռենտգենյան ճառագայթների ալիքի երկարությունները։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1933 թ.)։ ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1958 թ.)։ Նոբելյան մրցանակակիր (1924 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Շվեդ նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լունդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Շվեդիայի ճարտարագիտական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կամպեչե (նահանգ)
Կամպեչե, (Campeche; Կամպեչեի ազատ և անկախ նահանգ), Մեքսիկայի 31 նահանգներից մեկը, որը գտնվում է Մեքսիկայի հարավ-արևելքում։ Արևմուտքում գտնվում է Մեքսիկական ծոցը։ Հյուսիսում սահմանակցում է Յուկատան նահանգին, արևելքում՝ Կինտանա Ռու, իսկ Տաբասկոյում սահմանակցում է Տաբասկոյին։
Սան Ֆրանսիսկո դե Կամպեչե քաղաքը նահանգի ամենախոշոր քաղաքն է և վարչական կենտրոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի նահանգներ
Տվերդի
Տվերդի (Тверды), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մանգասար Մանգասարյան
Կենսագրություն
Մանգասար Մանգասրյանը ծնվել է Օսմանյան կայսրության Մաշգերում (այժմ՝ Թուրքիայում)։ Սովորել է Կոստանդնուպոլսի Ռոբերթ քոլեջում և 1878 թվականին ձեռնադրվել է Մարսովանում որպես քահանա։
Մոտ 1881 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, ընդունվել է Փրինսթոնի համալսարան, ուսանել աստվածաբանություն ։ 1882-1885 թվականներին Մանգասար Մանգասարյանը Ֆիլադելֆիայի Պրեսբիտերական եկեղեցում հոգևոր հովիվ (պաստոր) է եղել. Նա հրաժարական տալով՝ դարձել է անկախ քարոզիչ և «անկախ կրոնի» դասախոս Նյու Յորքում։ 1892 թվականին նա դարձել է Չիկագոյի Էթիկական մշակույթի միության ղեկավար, որը հիմնադրել էր Ֆելիքս Ադլերը։ 1900 թվականին նա կազմակերպել է Չիկագոյի Անկախ Կրոնական Միություն՝ իրատեսական խումբ, որի հովիվը մնացել է մինչև 1925 թվականը։ Նա թոշակի է անցել Պիեմոնտում (Կալիֆորնիա), որտեղ ապրել է մինչև իր կյանքի վերջը ։
Մանգասարյանը գրել է մի շարք գրքեր, որոնք թարգմանվել են ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն և այլ օտար լեզուներով։ Նար հիմնականում կենտրոնացել է կրոնական քննադատության ու կրոնի փիլիսոփայության վրա։
Մանգասարյանն իրեն համարել է ռացիոնալիստ կամ աշխարհիկ մարդ, ոչ թե աթեիստ, քանի որ նա աթեիզմը դասում էր չստուգելի հավատամքների շարքում ։
Գրական գործունեություն
Մանգասար Մանգասարյանն աշխատակցել է ամերիկյան մամուլին։ 1890-ականներին առանձին գրքերով հրատարակել է «Ավետարանը քողազերծված», «ճշմարտությունը Հիսուսի մասին», «Վոլտեր», «Հրեան և քրիստոնյան», «Շեքսպիրի հայացքով», «Կին և ոճիր», «Ինչի եմ հավատում» և այլ աշխատություններ։ Նրա ամենահայտնի՝ «Ճշմարտությունը Հիսուսի մասին. Նա առասպել է» (1909) և «Ավետարանը քողազերծված» (1911) գրքերը վերաբերում են պատմական Հիսուսի գոյության դեմ ապացույցներին։ Նա նաև գրել է հարյուրավոր էսսեներ և դասախոսություններ ժամանակի հարցերի վերաբերյալ։ Նրա գրքերն ու էսսեները թարգմանվել են ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն և այլ օտար լեզուներով։ Նրա գրելու ընդհանուր թեման կրոնական քննադատությունն ու կրոնի փիլիսոփայությունն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ գրողներ Կատեգորիա:Աթեիստներ Կատեգորիա:Նախկին հայ քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Աթեիստ ակտիվիստներ
Գրիգորի Գրիդով
Գրիգորի Բորիսովիչ Գրիդով (Григорий Борисович Гридов, իսկական ազգանունը՝ Դավիդովիչ (Давидо́вич), ), ռուս խորհրդային երգագիր բանաստեղծ և մանկական բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Գրիգորի Դավիդովիչը ծնվել է 1899 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Նիկոլաև քաղաքում ։ Նա սկսել է բանաստեղծություններ գրել ռեալական դպրոցում սովորելու տարիներին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով։ 1920 թվականին անցել է Կարմիր բանակի շարքերը և ծառայել որպես թատերական հրահանգիչ։ Զորացրվելուց հետո սովորել է Դոնի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում, այնուհետև՝ Հյուսիսկովկասյան համալսարանում։
1930-ական թվականներին Գրիգորի Գրիդով-Դավիդովիչը գրել է մի շարք երգերի և ռոմանսների տեքստեր։ Նրա երգերի կատարողներից էին Իզաբելլա Յուրևան, Պյոտր Լեշչենկոն, Կլավդիա Շուլժենկոն ։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում Գ. Բ. Գրիդով-Դավիդովիչը առաողջական խնդիրների պատճառով ազատվել է բանակ զորակոչվելուց։ «Մոլոտ» թերթում նա հրապարակել է «Ոտքի՛, մեծ ժողովուրդ» բանաստեղծությունը, «Աշխարհազորականների երգը», գրել է «Ո՛չ մեկ, ո՛չ երկու» երգը Գորկու անվան թատրոնի «Ֆելդմարշալ Կուտուզով» բեմադրության համար։ 1941 թվականի սեպտեմբերին նա կարողացել է ընդգրկվել 19-րդ բանակի «Դեպի հաղթանակ» զինվորական թերթի խմբագրակազմում, որում ընդգրկված էին ռոստովցի մի շարք գրողներ և լրագրողներ, այդ թվում Միխայիլ Շտիտելմանը և Գրիգորի Կացը։ Երբ 1941 թվականի հոկտեմբերին 19-րդ բանակը հայտնվեց շրջափակման մեջ, Գ. Բ. Գրիդով-Դավիդովիչը զոհվեց Վյազմայի մերձակայքում տեղի ունեցած մարտերից մեկում ։
Երկար ժամանակ Գրիդովը համարվում էր անհետ կորած, և միայն 1980 թվականին նրա գերեզմանը գտան ռոստովցի որոնողները, որից հետո բանաստեղծի աճյունը թաղվեց Վյազմայի Եկատերինյան գերեզմանատան եղբայրական գերեզմանում ։
Կինը՝ Օլգա Պրոկոֆևնա Գրիդովա։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռոզա Մադեր (վեպ)
«Ռոզա Մադեր» (Rose Madder, թարգմանության տարբեր եղանակներում նշանակում է «Մարենովյան վարդ» կամ «Արյան կաթիլ»), ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի քսանիններորդ վեպը, որը գրված է միստիկական թրիլերի ժանրում և հրատարակվել է 1995 թվականին Viking Press հրատարակչության կողմից ։ Հեղինակը վեպում շոշափում է ընտանեկան բռնության թեման, ինչպես նաև վեպում օգտագործում է հունական դիցաբանության տարրեր ։ Վեպում պատմվում է Ռոզի Դենիելսի, մի կնոջ, ով փախչում էր իր անհավասարակշռված ամուսին Նորմանից, ով պարբերաբար ծեծում էր նրան։ Տեղափոխվելով ուրիշ քաղաք և սկսելով նոր կյանք՝ Ռոուզը գնում է անսովոր նկար, որի միջոցով նա հնարավորություն է ստանում ընկնել զուգահեռ իրականություն։
Սթիվեն Քինգը բացասաբար էր վերաբերվում այս ստեղծագործությանը՝ վեպն անվանելով «ոսկրացած»։ Գրական քննադատները երկդիմի են ընդունում հեղինակի գործը։ Նրանցից շատերը գովաբանում են գլխավոր հերոսի մանրամասնված կերպարը և լարվածությունը, որն առաջանում է գրքի ընթերցանության ժամանակ՝ անվանելով «Ռոզա Մադեր» վեպը Քինգի ստեղծագործություններից ավելի դաժանը։
Մյուս տեսաբանները գանգատվում էին վախի մթնոլորտի բացակայությունից, վեպի անհավատալի առեղծվածային դրվագներից և «տափակ» անտագոնիստից։ «Ռոզա Մադեր»ը The New York Times թերթի բեստսելերներում զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը ։ Գիրքը պլանավորում էին էկրանավորել Palomar Pictures և Grosvenor Park կազմակերպությունները, սակայն ֆիլմ այդպես էլ չի նկարահանվում։
Սյուժե
Նախաբանում, գործողույունները, որոնք կատարվում են 1985 թվականին, ոստիկան Նորման Դենիելսը դաժանորեն ծեծում է իր կնոջը՝ Ռոզիին, ով գտնվում էր հղիության չորրորդ ամսում, որն էլ հանգեցնում է վիժումի ։ Մտածելով ամուսնուց հեռանալու մասին՝ Ռոզին հրա-արվում է այդ մտքից, քանի որ Նորմանը անհայտ մարդկանց որոնելու մասնագետ էր։ Լինելով բռնի մարդ՝ նա մեղադրվել էր աֆրոամերիկուհի Վենդի Յարոույի վրա հարձակվելու մեջ։ Պաշտոնական հետաքննությունը, որը ստուգում էր Նորմանի կապը կնոջ սպանության հետ, նրան ավելի անհավասարակշռված է դարձնում։ 9 տարի անց Ռոզին դեռ ապրում էր ամուսնու հետ, ով նրան ծեծի և ծաղրանքի էր ենթարկում։ Մի անգամ նա սավանի վրա արյան կաթիլ է տեսնում և գիտակցում է, որ արդյունքում Նորմանը կարող է նրան սպանել։
Փողոցում նրան կանգնեցնում է Ռոբ Լեֆֆերթս անունով մի մարդ, ով եղել էր գրավատանը, և առաջարկում է կարդալ հատված գրքից։ Նրան դուր է գալիս Ռոզիի ձայնը, և նա առաջարկում է աշխատանք Ռոզիին. աուդիոգրքի ձայնագրություն։ Որոշ ժամանակ անց լոմբարդի աշխատողը՝ Բիլ Սթեյները, հրավիրում է նրան հանդիպման։ Ռոզին կարծում է, որ իր կյանքը բարելավվում է. նա ունի լավ աշխատանք, իր տունը, ընկերներ և սիրելի տղամարդ։ Աստիճանաբար Ռոզին նկատում է, որ նկարը փոխվում է, իսկ նրա պատկերը՝ մեծանում։ Վերջ ի վերջո Ռոզին անցնում է նկարի միջով։ Մյուս կողմում նա հանդիպում է Դորկասին, ով նման էր Վենդի Յարոույին, և մարենովյան քիտոնով կնոջը։ Ռոզին չգիտի վերջինիս իսկական անունը և անվանում է նրան Ռոզա Մադեր (Մարենա) ինչպես նրա հագուստի գույնի, այնպես էլ նրա ակնհայտ անմեղսագիտակության համար։ Ռոզա Մադերը (Մարենան) խնդրում է Ռոզիին փրկել նրա երեխային ստորգետնյա լաբիրինթոսից, որը հսկում է միակնանի ցուլ Էրինիյը, ով առաջնորդվում է հոտառությամբ։
Դորկասը Ռոուզին բերում է տաճարի տարածք և զգուշացնում է վտանգների ու փորձությունների մասին, որոնք նրան սպասվում են ճանապարհին։ Դորկասը չի կարող լաբիրինթոս մտնել խորհրդավոր հիվանդության պատճառով, որով վարակված են նա և իր տիրուհին, ինչպես նաև դաշտային ցիկլի պատճառով, որը թույլ կտար ցլին զգալ կնոջ հոտը։ Ռոուզը գնում է տաճար միայնակ, շարունակելով մտածել, թե արդյոք այն ամենը ինչ կատարվում է իրականություն է, թե՝ երազ։ Նա կատարում է խոստումը. նա կարողանում է փրկել երեխային, ում անունը Քարոլինա էր, և Ռոզա Մադերը խոստանում է վարձատրել նրան։ Արթնանալով հաջորդ առավոտյան՝ Ռոզին կարծում է, որ այդ ամենը երազ էր։
Հրապարակում
Վեպի բնօրինակ անվանումն է «Rose Madder». նշանակում է ներկող բույս տորոն։ Բույսի անգլիական անվանումը համահունչ է բառի հետ. խենթ, ռուսերեն՝ համընկնում է սլավոնական Մարենա մահվան աստվածուհու հետ : Սթիվեն Քինգը իր «Ինչպես գրքեր գրել» մեմուարներում ստեղծագործությունը դասում է պլանավորած սյուժեով վեպերի շարքում, որի վերջաբանը, ինչպես «Անքնությունում», «չի ոգեշնչում»։ Հեղինակն ինքը խոստովանում է, որ «Ռոզա Մադեր»-ը ոսկրացած և շատ ծանր աշխատանք է ։ The Paris Review ամսագրում հարցազրույցում Սթիվենը կարծում էր, որ հեղինակը չի գրում գիրքը, այլ գիրքը որոշ իմաստով գրվում է ինքն իրեն. «Դուք պետք է թողնեք գրքին գնալ այնտեղ, որտեղ ինքն է ցանկանում, կամ ուղղակի հետևել նրան։ Եթե այդպես չանեք, ապա վատ գիրք կստացվի... Ես կարծում եմ, որ «Ռոզա Մադերը» այդ կատեգորիային է պատկանում» ։ «Ճանապարհային սարսափը քշում է հյուսիս» պատմվածքի նախաբանում հեղինակը ստեղծագործությունը համարում է իր ամենակարդացվող վեպերից մեկը ։ Գրքի գրման ընթացքում հեղինակը կարդում էր Մակկարտի Կորմակի ստեղծագործությունները, ուստի վեպը ոճային առումով նմանակված է այդ հեղինակի ստեղծագործություններին ։ Կալիֆոռնիա նահանգի Սանտա Կրուս քաղաքում ստորագրությունների բաժանման ժամանակ Քինգին հարցնում են, թե ինչի մասին է վեպը, և նա կատակով պատասխանում է. Ես կարող եմ ձեզ պատմել, որ այն... մոտ 450 էջ է».