cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիտտորիա Կալդոնի
Մինչ 1830-ական թվականներ
Վիտտորիա Կալդոնին ծնվել է Հռոմի արվարձաններում բնակվող, խաղողագործ Անտոնիո Կալդոնիի բազմանդամ ընտանիքում։ 15-ամյա տարիքում նրան է հանդիպում արվեստի կոլեկցիոներ և դիվանագետ Ավգուստ Կեստները, ու ներկայացնում Հռոմում պրուսական դեսպանի կնոջը՝ իշխանուհի ֆոն Ռեդենին։ Դառնալով նրա սենեկապանը, իր արտաքինով և վարվելաձևով Վիտտորիան տպավորություն էր գործում դեսպանի տուն այցելած նկարիչների վրա և դառնում էր նրանց մշտական բնորդուհին։ Կալդոնի ընտանիքը մինչ 1824 թվականը պարբերաբար ապրում էր մերթ Հռոմում, մերթ՝ Վիլա Մալթայում, այդ ժամանակներում կաթոլիկ եկեղեցին չէր խրախուսում բնորդուհիներին, և ազգականները ջանում էին, որպեսզի Վիտտորիայի զբաղմունքի մասին չիմանան հայրենի վայրերում։ Ժամանակի հետ հարաբերությունները փոխվեցին, և ծնողները հասկացան, որ դուստրը ընտանիքին մեծ ներդրում է տալիս, առանց իր պատիվը վնասելու։ Հովանավորներն էլ հենց Վիտտորիային սովորեցրին կարդալ և գրել ու առաջ տարան նրան արվեստի որոշակի մակարդակի վրա։ Որպեսզի աղջիկը «չշեղվի ճանապարհից», Կեստները և Ռեդենը նրա ծնողների համար հայրենի Ալբանո- Լացիալեում տուն գնեցին, ուր հաճախ էին հյուրընկալվում նկարիչներ, որտեղ և նրանք նկարում էին իրենց բնորդուհուն։ Վիտտորիա Կալդոնին հայտնի էր իր համեստությամբ, մերժում էր իրեն ուղված ամուսնության առաջարկները, ընդ որում նաև Կեստներինը, ով «բացահայտել» էր նրան, և հրաժարվում էր մերկ կեցվածք ընդունելուց։ Նա հրաժարվում էր նաև այն սեանսներից, որոնք ընթանում էին մոր հսկողության ներքո, և զբաղվելով ձեռագործությամբ փող էր վաստակում։ Գերմանացի ռոմանտիկները սովորաբար պատկերում էին Վիտտորիային գեղջկուհու կերպարանքով, կամ վաղ միջնադարյան և ռենեսանսյան միջավայրում, ինչպես նաև կրոնական սյուժետներում։ Նրան նկարել են Օրաս Վերնեն, Ֆրիդրիխ Օվերբեկը, Ֆրանց Կսավեր Վինտերխալտերը և այլք, ինչպես նաև քանդակագործներ Բերտել Տորվալդսենը և Ռուդոլֆ Շադովը։ Ստեփան Շեվերյովը, 1830 թվականի հունիսին այցելելով Ալբանո, թողել է հիացական նկարագրություն՝ ասելով
Ալ-Բարիկիա
Բնակչություն
2004 թվականի դրությամբ շրջանում ապրում էր 7 336 մարդ ։
Վիտտորիա Կալդոնի
Մինչ 1830-ական թվականներ
1820—1830-ականներին Վիտտորիա Կալդոնիի շուրջը, գերմանացի ռոմանտիկների և ռուս ակադեմիականների կողմից, որոշակի «պաշտամունք» էր ձևավորվել։ Գոլդի, (2009) անձնախոսությունում, ներկայացված ժողովածուում նշված է գերմանացի, դանիացի և ռուս նկարիչների ու քանդակագործների կողմից ստեղծված 130 ստեղծագործություն, ընդ որում պետք է հաշվի առնել, որ Կալդոնիի դիմանկարների մեծամասնությունը մինչ այժմ նույնականացված չեն։ Արվեստում Կալդոնիի կերպարի և անձի ուսումնասիրող Ռուդոլֆ Ջուլիանիի կարծիքով, «ալբանացի գեղեցկուհին այնքան հանրահայտ էր, որ նրա փառքը հասել էր անգամ Գյոթեին, նրա դիմանկարների հավաքածու ուներ Լյուդվիգ I Բավարացին։ Հռոմ տեղափոխումից հետո հանկարծամահ եղած Գյոթեի տղան՝ Ավգուստ Գյոթեն, հասցրել էր տեսնել հանրահայտ բնորդուհուն»։ Վիտտորիայի, յուղաներկով ամենաշատ դիմանկարներ թողել է Յուլի Շնոր ֆոն Կարոլսֆելդը, ով ձգտում էր առավելագույնս ծշտությամբ արտապատկերել նրա արտաքինը, և որի համար այդ խնդիրը վերածվել էր մոլեգնության։ 1820—1821 թվականներին մի քանի դիմանկար էլ նկարել է, ընդ որում նա պարբերաբար անդրադառնում էր Վիտտորիայի կերպարին 1840-ականներին և հետագայում՝ հին ուրվագծերի վրա, յուղաներկով, 1860 թվականին նկարել է նրա դիմանկարը։ Բավարիայի թագավոր Լյուդվիգ I-ի հավաքածուում պահպանվել են Վիտտորիայի չորս պատկերներ։ Օվերբեկի կտավի հետ, մոտավորապես 1825 թվականին նա ձեռք է բերել, Ռուդոլֆ Շադովի և Էմիլ Վոլֆի քանդակած, Վիտտորիայի գլխի երկու քանդակ։ Քիչ ուշ թագավորը պատվիրել էր Ավգուստ Ռիդելին նկարել, երեկոյան հագուստով Վիտտորիային՝ ամբողջ հասակով։ «Գեղեցկուհիների պատկերասրահում» պահպանված է ռիդելյան մեկ այլ, ավանդական հագուստով ալբանացի գեղջկուհու դիմանկար ևս՝ արված Ֆելիչետա Բերարդիի բնորդմամբ։
Ալ-Բարիկիա
Տրանսպորտ
Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Լաթակիայի միջազգային օդանավակայան է (Բաշշար ալ-Ասադի անվան) է, որը գտնվում է Լաթակիա քաղաքում։ Մոտ է երկաթուղուն։
Վիտտորիա Կալդոնի
Մինչ 1830-ական թվականներ
Գերմանացի ռոմանտիկները ձգտում էին Վիտտորիա Կալդոնիի կերպարը ներկայացնել երկնային գեղեցկությամբ, մաքրելով նրանից «երկրային անկատարելությունը»։ Երևի թե, դրա տակ թաքնված էին օբյեկտիվ բնավորության պրոբլեմները՝ դեռևս Կեստները պնդում էր, որ Վիտտորիայի ոչ մի դիմանկար նման չէ մյուսին։ Ջուլիանիի կարծիքով այդպիսի զանազանությունը բացատրվում է հոգեբանորեն, որովհետև յուրաքանչյուր գեղանկար ինչ որ առումով ինքնանկարի է վերածվում։ Այստեղից հարց է ծագում, թե որ արտապատկերն է, ամեն դեպքում ավելի ադեկվատորեն, փոխանցել նրա արտաքինը։ Նույն Կեստները պնդում էր, որ դրանք իտալացի քանդակագործներ Պիետրո Տեներանիի և Ռայմոնդո Տրենտանովի քանդակներն են։
Ալ-Բարիկիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սաֆիթայի գավառ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ
Ախտարական գրականություն
Ախտարական գրականություն, գրականության տեսակ, որը պարունակում է երդմնեցուցչական բանաձևեր և աղոթքներ, կենցաղային, հասարակական և քաղաքական երևույթների մասին հմայագրեր։ Հիմքը ժողովրդական բանահյուսությունն է։
Վիտտորիա Կալդոնի
Ամուսնություն։ Կյանք Ռուսաստանում
Կալդոնիի և Լապչենկոյի հարաբերությունները, հռոմեական գեղարվեստական միջավայրում, ինքնատիպ աժիոտաժ առաջացրին, քանի որ մինչ այդ մոդելը չէր արձագանքում նկարիչների առաջարկներին։ Անհանգստանում էր նաև Իվանովը, նրան թվում էր թե իր ընկերը ընդմիշտ կհեռանա արվեստից։ Հենց այդ ժամանակներինց է հիշատակվում նաև Լապչենկոյի հիվանդությունը, հավանաբար դա աչքի ցանցաթաղանթի սննդախանգարում էր։ Տեսողությունը բավականին թուլացել էր, որը իհարկե ազդում էր գեղարվեստական աշխատանքի որակի վրա, որը նկարիչը ոչ մի պայմանով չէր թողում։ Դրա հետևանքով «Հռոմեական գեղջկուհու դիմանկարը» («Հացի զամբյուղով կինը»), կտավի աշխատանքները ձգձգվեցին։ Վերջի վերջո 1839 թվականին, անավարտ նկարը ներկայացվեց Ալեքսանդր Նիկոլայևիչին, երբ նա ժամանել էր Հռոմ։ Չնայած նկարը վաճառվեց «շռայլ գնով», նրա հետքը հետագայում կորավ։ Այն ժամանակ, իտալացի բնորդուհիների և օտարերկրյա նկարիչների, մասնավորապես ռուսների միջև ամուսնությունները հազվադեպ չէին, բայց անպայմանորեն կատարվում էր դավանափոխություն։ Օրեստ Կիպրենսկին, որպեսզի ամուսնանար Աննա-Մարի Ֆալկուչիի հետ, ստիպված էր կաթոլիկություն ընդունել, քանի որ ուղղափառների և կաթոլիկների միջև ամուսնությունները արգելված էին։ Այդ նույն պատճառով է կոմս Դեմիդով Դմիտրեևի ճորտ նկարիչը ընդունել կաթոլիկությունը, որի համար տերը նրան զրկել է ժառանգությունից։ Լապչենկո ամուսինների դավանափոխության հարցը համարվում է չլուծված։ Իր կենսագրության, 1869 թվականին լրացված, նյութերի անկետայում Լապչենկոն պնդում էր, որ ամուսնացել է 1839 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, ընդ որում ոչ ինքը, ոչ Վիտտորիան չեն փոխել կրոնը։ Ալֆրեդ Գոլդը իր ատենախոսության մեջ, հակառակը, գրում է, որ Կալդոնին ուղղափառ էր դարձել։ Նրանց պսակադրության վայրը հայտնի չէ, բայց համենայն դեպս, այն Ալբանոյում չէր, քանի որ այդ քաղաքի ծխամատյաններում դրա մասին ոչ մի բան գրված չէ։ Կարծիք գոյություն ունի, որ նրանք գաղտնի ամուսնացել են Իտալիայում), իսկ հետո, իրենց հարաբերությունները օրինականացրել են Ռուսաստանում, որտեղ չէր պահանջվում այդպիսի թույլտվություն, իսկ ռուս կրոնավորի կատարած ծեսը՝ արժեք ուներ։
Ախտարական գրականություն
Սկզբնավորում
Սկզբնավորվել է հեթանոսական շրջանում բնության չար ուժերի, գազանների և հիվանդությունների դեմ մարդու մղած պայքարի ընթացքում, զարգացել միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի երկրներում։ Հայ մատենագրության մեջ Ախտարական գրականություն անունով հայտնի են կախարդական ու սնապաշտական կարգի և բժշկական սնոտիաբանություններ պարունակող գրվածքները։ Ախտար անունը, որ գալիս է պահլավական axtar (կենդանակերպ, համաստեղություն), պարսկկական axtar (աստղ, բախտ) բառից, ձեռագրերում հաճախ պատահում է «աղթար» ձևով։ Ախտարական «արվեստը» հիմնվում էր մարդու ֆիզիկական ու հոգեկան կյանքում և բնության մեջ ենթադրվող գերբնական ուժերի օգտագործման գաղափարի վրա՝ աներևույթ ոգիների գործունեությունը համարելով շարժիչ ուժ հասարակական ու բնական անհասկանալի երևույթների համար։ Այսպես՝ հիվանդությունը, անհաջողությունը, դժբախտությունը, աղետները վերագրվում էին դևերի չար ազդեցությանը, ինչպես և առողջությունը, հաջողությունը, բարեբախտությունը, երջանկությունը համարվում էին ոգիների բարյացակամության և շնորհի արդյունք, ըստ որում, միջոցներ էին ենթադրվում չար դևերին կապելու (չեզոքացնելու), հալածելու և բարի ոգիների օգնությունն ապահովելու համար։
Վիտտորիա Կալդոնի
Ամուսնություն։ Կյանք Ռուսաստանում
1839 թվականի գարնանը ամուսինները արդեն գտնվում էին Ռուսաստանում։ Համարելով կապիտալի լավ ներդրում, նկարիչը իր ունեցվածքը կտակել էր Վիտտորիային։ Ռուսաստան գալուց առաջ, Վիտտորիայի քույր Կլեմենտինայից գումար վերցնելով, նա խաղողի այգի գնեց, իսկ իտալական անշարժ գույքի տնօրինությամբ և պարտքերով զբաղվելը, հանձնարարեց Իվանովին, և նույնիսկ հանձնարարեց նամակ գրել միայն իտալերեն, որպեսզի Վիտտորիան, առանց թարգմանչի, ծանոթանա բովանդակությանը։ Իվանովի նամակները, ըստ էության, հիմնական աղբյուրն են հանդիսանում Լապչենկո ամուսինների կյանքի մասին տեղեկությունների ստացման մեջ։ 1841 (հնարավոր է 1843) թվականին ծնվել է նրանց միակ որդին՝ Սերգեյը։ 1841-1842 թվականներին, գտնվելով ծանր ֆինանսական դրության մեջ, և տառապելով հիվանդությունից, Լապչենկոն, հայց էր ներկայացրել գեղարվեստի ակադեմիկոսի կոչման համար, «Ծերունիներից ակնկալի եկած Սուսաննան» նկարի համար, որը շնորհվեց նրան։ Կտավը Գեղարվեստի ակադեմիայի կողմից գնվեց։ Վիտտորիայի ծնողների վիճակը ևս լավ չէր, դատելով Իվանովի նամակներից, խազոզի այգին բերք չէր տալիս, և նա ստիպված ֆինանսապես օգնում էր ընկերոջ բարեկամներին, և հենց նա էլ խորհուրդ տվեց Լապչենկոյին վերադառնալ Իտալիա, որը այդպես էլ իրականություն չդարձավ։ 1846 թվականն Վիտտորիայի հայրը մահացավ։ 1840-ական թվականներին ամուսինների նյութական վիճակը էականորեն լավացավ, բայց դա ուղեկցվեց ծառայությունից դրդված մի տեղից մյուսը մեկնումներով։ Կալդոնիի վերջին դիմանկարը արվել է Աննա-սուսաննա Ֆրիզի կողմից մոտավորապես 1850 թվականին Դրեզդենում ։ Աբրահամ Կեստները պնդում էր, որ նրանց շրջագայությունները սկսվել են Տալլինից։ Իվանովին գրած նամակներից կարելի է հասկանալ, որ տասնամյա Սերգեյ Լապչենկոն Կիևում է գիմնազիա գնացել։ 1858 թվականին Անդրեյ Իվանովի մահից հետո, կտրուկ նվազում են Լապչենկո և Կալդոնի ամուսինների կյանքի ուսումնասիրման աղբյուրները։ Ընտանիքի գլխավորը փորձում էր զբաղվել գեղանկարչությամբ, սակայն թույլ տեսողությունը արդեն հնարավորություն չէր տալիս լուծել տեխնիկական խնդիրները։ 1868 թվականին ամուսինները տեղափոխվեցին Դինաբուրգ, որտեղ նրանց որդին դասավանդում էր տեղի գիմնազիայում, այդ ժամանակվանից նրանք Սերգեյ Գրիգորիևիչից ֆինանսապես կախման մեջ էին, դեռևս 1866 թվին ծնվել է նրա որդին Պլատոնը՝ Գրիգորիի և Վիտտորիայի թոռը։ 1871 թվականից Լապչենկո ընտանիքը տեղափոխվեց Պետերբուրգ։ Լապչենկոն կյանքի վերջում ստացել է դասակարգային կոչում, որը հավասարազոր էր Տիտուլյար խորհրդականի կոչմանը։ 1870-ականներին է վերագրվում Կալդոնիի մի քանի պահպանված լուսանկարներ, որտեղ Ջուլիանիի խոսքերով նա պահպանել է իր նախկին գեղեցկությունը։ 1885 թվականին ստեղծվել է Լապչենկոների ընտանիքի ֆոտոալբոմը, որը հանդիսանում է պահպանված շատ քիչ վկայություններից մեկը։ Կալդոնի-Լապչենկոյի մահվան օրը հայտնի չէ, համենայն դեպս, դա տեղի է ունեցել 1890 թվականից հետո։
Ախտարական գրականություն
Կիրառում
Միջնադարյան հայ հասարակության կյանքում, ինչպես և այլ երկրներում, լայն ասպարեզ կար այս «արվեստը» կիրառողների համար, որոնց տրվում էին դյութ, թովիչ, կախարդ, մոգ, վհուկ, հմայ, ձեռնածու, աղանդավոր և այլ անուններ։ Ախտարական արվեստը սկզբում սերտորեն կապված էր աստղաբաշխության հետ, սակայն վերջինս, որպես աստղերի զննության հետ կապված «արվեստ», ունեցել է ուրույև զարգացում, այնպես որ համապատասխանաբար մշակված աստղաբաշխական գրականությունն իր բնույթով հետզհետե մեկուսացել է Ախտարական գրականությունից։ Ախտարական «արվեստը» կապված էր նաև բժշկական արվեստի հետ՝ օգտագործելով բույսերի և հանքային արտադրությունների բուժական հատկությունները, հիվանդներին ներշնչելու մեթոդը ևն։ Միջնադարյան բժշկությունը իր հերթին օգտագործում էր ախտարական «արվեստի» միջոցները։ Ախտարական գրականությունյան նյութերը լայն հնարավորություններ են տալիս հասարակական երևույթների ուսումնասիրության համար։ Դրանց նյութերի մեջ ժողովրդի պատկերացումների հետ միասին արտահայտվում են և նրա գաղափարները, ցանկություններն ու ձգտումները՝ կյանքի բարելավման, աևհատի բարօրության մասին։
Վիտտորիա Կալդոնի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնորդուհիներ
Ախտարական գրականություն
Հայերեն նյութերը
Ախտարական գրականությունյանը պատկանող հայերեն նյութերի հիմնական մասն իր ծագումով հայկական է. կան նաև հունական, ասորական և մանավանդ արաբամուսուլմանական ծագում ունեցող նյութեր։ Ախտարական գրվածքները խիստ հարուստ նյութ են պարունակում հայկական ազգագրության համար՝ հայկական հին կենցաղի և ժողովրդական հավատալիքների նկարագրություններով, հայկական բժշկության պատմության համար՝ ժողովըրդական բժշկության ավանդներով, հայկական լեզվաբանության համար՝ ախտաբանական, բուսաբանական, կենդանաբանական և այլ տերմիններով և բարբառային բառապաշարով ու քերականության բարբառային տարրերով, հայկական անգիր դպրության համար՝ ժողովրդական բանահյուսության հետաքրքիր նմուշներով։ Հայկական Ախտարական գրականությունյան մի շարք նմուշներ իրենց երկերում վարպետորեն օգտագործել են մեր գրողները (Հովհաննես Թումանյան, Ղազարոս Աղայան, Պերճ Պռոշյան և այլն)։
Բիանկա
Բիանկա (իրական անունը՝ Տատյանա Էդուարդի Լիպնիցկայա, ), բելառուսական և ռուսական R&B երգչուհի և պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 17–ին Բելառուսիայի Մինսկ քաղաքում։ Այնտեղ է անցել նաև երգչուհու մանկությունը։
10 տարեկան հասակում նա ինքնուրույն սկսել է երգել՝ կրկնօրինակելով ծնողների ջազային հավաքածուի սիրելի երգիչներին։ 14 տարեկանում ստեղծել է իր առաջին երգը՝ «Первая любовь»: 16 տարեկանում երիտասարդ երգիչների «Մալվա» առաջին միջազգային մրցույթում ստացել է Գրան–պրի մրցանակ, այնուհետև Գրան–պրի մրցանակ էստրադային երգի և պարի երիտասարդ կատարողնարի «Белая Русь» փառատոնում, իսկ Օգինսկու անվան միջազգային մրցույթում զբաղեցրել է երրորդ մրցանակը՝ թավջութակի բաժնում։ 17 տարեկան հասակում կայացել է առաջին շրջագայությունը Գերմանիայում։ 2005 թվականին ստացել է առաջարկ ներկայացնել Բելառուսիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Միևնույն ժամանակ նա համագործակցության առաջարկ է ստանում «Սերյոգա» նախագծի ղեկավար Սերգեյ Պարխոմենկոյից։ Բիանկան ընտրում է վերջինը, որի համար երբեք չի զղջում։
Բիանկայի կարիերան սկսվել է «Մարտ ստվերի հետ» (2005) բլոկբաստերի «Լեբեդինայա» սաուդթրեքի ստեղծումով՝ ռեփեր Սերյոգայի աջակցությամբ, որը նա կատարում է Մաքս Լորենսի հետ միասին։ Նա կատարում է սեփական ստեղծագործությունները։ 2006 թվականին նա թողարկում է «Ռուսական ազգային R’n’B» դեբյուտային ալբոմը և «Были Танцы» սինգլի հիման վրա դեբյուտային տեսահոլովակը, որը արտացոլում է սլավոնական և ամերիկյան մշակույթների միաձուլումը։ Դեբյուտային ալբոմը վաճառվեց ռեկորդային տպաքանակով՝ ամբողջ ԱՊՀ–ի և Ռուսաստանի տարածքում։ 2007 թվականին ստորագրում է պայմանագիր Sony BMG–ի հետ, ձայնագրում է երկու ստուդիային ալբոմներ։ Երեք տարի անց ստորագրում է նոր պայմանագիր Warner Music Russia–ի հետ և ձայնագրում է երկու ստուդիային ալբոմներ։ «Բիանկա Մուզիկա» ալբոմը թողարկվել է 2014 թվականին և «Я не отступлю» սինգլը զբաղեցնում է առաջատար դիրքեր երկրի բոլոր ռադիոալիքներում և նոմինացված է «Զոլոտոյ Գրամոֆոն» մրցանակին։ Այժմ երգչուհու ստեղծագործական կյանքում ընթանում է նոր փուլ։ Բիանկան փորձարարություններ է կատարում բառերի և երաժշտության հետ։
Պրոդյուսերական գործունեություն
2014 թվականին դարձել է երգչուհի ԲիգԲետայի պրոդյուսերը, որը նախկինում նրա բեկվոկալիստն էր և նրա համար գրում է «Девушка сильная» երգը։ Երգի հիման վրա նկարահանվել է տեսահոլովակ։ Դեկտեմբերին լույս է տեսել երգչուհու երկրորդ հեսահոլովակը՝ «Это Новый год? - Да!» երգի հիման վրա։
Կեղծանվան առաջացումը
«Սերյոգա» նախագծից հետ համագործակցելուց հետո նրա մոտ հայտնվում է կեղծանուն՝ «Բիանկա»։ Ինչպես պատմում է հենց ինքը երգչուհին՝ գործընկերները և ընկերները աղջկան անվանում էին միայն այդպես։ Իսկ, երբ երգչուհին որոշում է նվաճել բեմը մենակատարային ծրագրով, ապա որոշում է ելույթ ունենալ Բիանկա անվան տակ։
«Ինձ դուր եկավ, ես մտածեցի և որոշեցի, ինչու ոչ, երբ դա համապատասխանում է իմ բնավորությանը և երաժշտական ոճին։ Ես գտնում եմ, որ Յանան կամ ցանկացած այլ ռուսական–բելառուսական անունը չի համապատասխանում R’n’B–ին, իսկ մասնագիտորեն ես աշխատում եմ միայն այդ ոճում։ Ես սիրում եմ անհատականությունը, այդ պատճառով ես համարում եմ, որ այդ անունը ինձ կատարելապես համապատասխանում է ոչ միայն ինձ, այլ նաև իմ երաժշտության ոճին»,– մեկնաբանում է Բիանկան։
Երաժշտական ոճը
Բիանկան իր ոճը անվանում է «ռուսական ազգային R’n’B», որի կարևոր առանձնահատկություններն են քնարականությունը և ռուսական ազգային երաժշտական գործիքների օգտագործումը (բալալայկա, հարմոն)։
Մրցանակներ
2014 թվականի նոյեմբերին տեղի է ունենում MusicBox հեռուստաալիքի երկրորդ մրցանակաբաշխությունը, որում Բիանկան մրցանակի է արժանանում «Լավագույն հիփ-հոփ նախագիծ» անվանակարգում։
«Я не отступлю» երգը ավելի քան 20 շաբաթ գտնվում էր հիթ-շքերթի վերին հորիզոնականներում, ինչը Բիանկային թույլ է տալիս կարիերայում առաջին անգամ արժանանալ «Զոլոտոյ Գրամոֆոն» արձանիկին։ Նաև երգչուհին երրորդ անգամ ելույթ է ունենում «Տարվա երգ» երաժշտական փառատոնում։ Նաև երգը գտնվում է 2015 թվականի RU.TV մրցանակի «Տարվա երգ» անվանակարգում ներկայացված երգերի ցուցակում, իսկ երգի տեսահոլովակը անվանակարգվում է 2015 թվականի Муз-ТВ մրցանակին, «Լավագույն կանացի վիդեո» անվանակարգում։
2015 թվականի մայիսին երգչուհին թողարկում է «Sexy Frau» երգի տեսահոլովակը, որը ներկայացվում է RU.TV 2016 մրցանակի, «Ամենասեքսուալ տեսահոլովակ» անվանակարգում։ Նույն անվանակարգում է ներկայացվում նաև Պոտապ և Նաստյա Կամենսկիխ զույգի «Стиль собачки» երգը, որի աշխատանքներին իր մասնակցություն է ունենում նաև Բիանկան։
2015 թվականի նոյեմբերին թողարկվում է երգչուհու և ռեփեր Մոտի դուետը, որն ակնթարթորեն գրավում է երաժշտական հիթ-շքերթները։ Երգը անվանակարգվում է Муз-ТВ և մրցանակների «Լավագույն դուետ» անվանակարգում։ 2016 թվականի մայիսի 28-ին տեղի է ունենում RU.TV-ի մրցանակաբաշխությունը, որում «Абсолютно всё» երգը արժանանում է «Լավագույն դուետ» մրցանակին։
Սկավառակագրություն
Ստուդիային ալբոմներ Զուգերգեր
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Մինսկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բելառուս երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Օլգա Ֆոնդա
Կենսագրություն
Օլգա Չակովան ծնվել է ԽՍՀՄ–ում, Ուխտա քաղաքից ոչ հեռու, որտեղ անցկացրել է իր մանկությունը։ 14 տարեկանում նա տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ Մեն նահանգ։ Ուինթրոփ ամերիկյան դպրոցում մեկ տարի սովորելում հետո Օլգան կարճ ժամանակով վերադարձավ հայրենիք։ 17 տարեկանում նա երկրորդ անգամ վերաբնակվում է ԱՄՆ–ում, որպեսզի սովորի համալսարանում։
Մոդելային բիզնեսում հայտնվում է Օլգա Ֆոնդա կեղծանունով։ Նկարահանվել է «Motorola»–ի, «Puma»–ի գովազդներում, հայտնվում է եվրոպական կատալոգներում և ամսագրերի շապիկներին։ Նկարահանվել է նաև Ալեքսանդր Կոգան երգչի տեսահոլովակում։
Առաջին անգամ ֆիլմում նկարահանվել է 2006 թվականին՝ «Մարմնի մասերը» հեռուստասերիալի էպիզոդներից մեկում ։ Ստացել է Ֆառա Լեմկովիի դերը Կենդանի պողպատ ֆիլմում, որը նրան մեծ հաջողություններ է բերել ։ Ավելի ուշ նկարահանվել է Վամպիրի օրագրերը հեռուստասերիալում՝ որպես Նադիա և Լրտես իքս հեռուստասերիալում   ։
Անձնական կյանքը
2000—2008 Օլգան ամուսնացած է եղել Մայքլ Ֆունդամինսկի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Պրունե (Արդեշի գավառ)
Պրունե (Prunet), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (25 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 19 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արշակ Վռամյան
Արշակ Վռամյան (իրական անուն-ազգանուն՝ Օնիկ Դերձակյան, Կոստանդնուպոլիս, ), հայ ազգային-ագատագրական շարժման գործիչ, ՀՅԴ կուսակցության անդամ։ Նախնական կրթությունն ստացել է Պոլսում, ապա ավարտել Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը (1889)։ Մասնակցել է «Բանկ Օտոմանին» գրավելու նախապատրաստական աշխատանքներին։ Ձերբակալվել է, սակայն կարողացել է հաջողությամբ փախչել։ 1897 թվականին Բուլղարիայում և Ռումինիայում զբաղվել է քարոզչական աշխատանքով։ 1898 թվականին անցել է ժնև, ուր ստանձնել է Դաշնակցության արևմտյան բյուրոյի գործավարությունը, միաժամանակ աշխատակցել է «Դրոշակ» թերթին (1899 թվականին նաև խմբագիրը) և հաճախել համալսարանական դասախոսությունների։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել Միացյալ Նահանգներում Դաշնակցության կազմակերպությունների ստեղծմանը և «Հայրենիք» թերթի հիմնադրմանը։ 1908 թվականի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո Պոլսում ընտրվել է Օսմանյան խորհրդարանի երեսփոխան (պատգամավոր)։
1915 թվականի ապրիլի 4-ին դարձել է դավադրության զոհ։
Կատեգորիա:1870 ծնունդներ Կատեգորիա:Թուրքահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Թուրքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի սաներ
Սիրիայի օդանավակայանների ցանկ
Սիրիայի օդանավակայանների ցանկ, Միջին Արևելքի երկրներից մեկի՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում գտնվող օդանավակայանների ցանկ։
Սիրիան սահմանակցում է Լիբանանին ու Միջերկրական ծովին արևմուտքում, Թուրքիային հյուսիսում, Իրաքին արևելքում, Հորդանանին՝ հարավում և Իսրայելին՝ հարավ-արևմուտքում։ Մայրաքաղաքն է մոտ 2 միլիոն բնակիչ ունեցող Դամասկոս քաղաքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիայի օդանավակայաններ Կատեգորիա:Ցանկեր:Տրանսպորտ Կատեգորիա:Ցանկեր:Սիրիա
Ջունեյնեթ Ռիսլան
Ջունեյնեթ Ռիսլան (جنينة رسلان), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Հանդիսանում է Տարտուսի մարզի Դուռեյքիշի գավառի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը հայտնի է իր հանքային ջրերի աղբյուրներով, որոնք գտնվում են քաղաքի հարավային մասում։
Բնակչություն
2004 թվականի տվյալներով՝ Ջունեյնեթ Ռիսլանում բնակվում էր 9846 մարդ, որոնց գերակշիռ մասը՝ ալավիներ ։
Վանա Իշխան
'Վանա Իշխան  (Նիկոլ Պողոսյան, 1883, Քռասնի - 1915, Հիրճ, Շատախի գավառ), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի։ ՀՅԴ կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Սովորել է Շուշիի և Երևանի թեմական դպրոցներում։ Գործել է (1901-1903) Ալեքսանդրապոլում, Կարսում։ Նևրուզի «Շանթ» խմբի կազմում մեկնել է Արևմտյան Հայաստան, 1903 թ. մտել Վան և մնացել մինչև մահը։
Գյուղերում ստեղծել է գաղտնի խմբեր և կազմակերպություններ, աջակցել և անձամբ հսկել կրթության գործը։ Գործունեություն է ծավալել կառավարության հսկողությունից համեմատաբար զերծ մնացած շրջաններում, զինել ժողովրդին և կազմակերպել ինքնապաշտպանություն։ 1908 թ., երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո, մերժել է կազմալուծել ֆիդայական խմբերը։
1915 թ. ապրիլին, երբ Վանի կուսակալ Ջևդեթը դիմել է ՀՀԴ ԿԿ-ին՝ հարթել Շատախի հայ-թուրքական միջադեպը, Իշխանն ընկերների հետ ուղևորվել է Շատախ բանակցությունների։ Սակայն Հիրճ գյուղում գիշերը քնած ժամանակ թուրքերը դավադրաբար սպանել են Իշխանին և նրա ընկերներին։
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Ֆիդայական կեղծանուններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Իննա Թումանյան
Իննա Սուրենի Թումանյան (Ինեսա Թումանյան, Իննա Թումանյանց) (սեպտեմբերի 10, 1929, Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ - հունվարի 10, 2005, Մոսկվա, ՌԴ), խորհրդային հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, ՌԴ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2000) , ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Իննա Թումանյանը ծնվել է 1929 թվականին Մոսկվայում։ 1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը, իսկ 1962 թվականին՝ ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը (Գրիգորի Ռոշալի արվեստանոցը) ։ Նրա գրեթե ողջ ստեղծագործական ուղին կապված է Գորկու անվան մանկապատանեկան ֆիլմերի կինոստուդիայի հետ։ Առաջին ֆիլմը նկարահանել է 37 տարեկան հասակում ։
Իննա Թումանյանը առաջին ոչ պետական «Զոդիակ» կինոստուդիայի ղեկավարն էր, որտեղից ծնունդ են առել ժամանակակից ռուսական կինեմատոգրաֆի շատ ռեժիսորներ և պրոդյուսերներ ։
Մահացել է 2005 թվականին։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովսկի գերեզմանոցում ։
Իշխանաձորի կռիվ (1904)
Իշխանաձորի կռիվ կամ Իշխընձորի կռիվ, Սասունի հայերի ինքնապաշտպանական մարտեր, որը մղել են հայ ֆիդայիները թուրքական կանոնավոր բանակի դեմ, 1904 թվականի ապրիլի 16-ին Իշխանաձոր գյուղում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով
Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոն
Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոն (თბილისის პეტროს ადამიანის სახელობის სომხური დრამატული თეატრი), Հայաստանի սահմաններից դուրս գործող միակ պետական հայկական թատրոնն աշխարհում ։
Պատմություն
1824 թվականից Թբիլիսիի Ներսիսյան դպրոցում հայերենով բեմադրվել են ներկայացումներ։ 1880-ականներին թատրոնի բարգավաճման գործում մեծ է եղել Պետրոս Ադամյանի դերը։ Թատրոնի հետագա գործունեությունը կապվում է Հակոբ Պարոնյանի և Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ստեղծագործությունների հետ։ Թատրոնը հիմնվել է 1856 թվականին վիրահայ համայնքի ջանքերով ։ Դերասանական խումբը ղեկավարել է Գևորգ Չմշկյանը։ Թատրոնի ձևավորման մեջ մեծ ավանդ է ունեցել Գաբրիել Սունդուկյանը, որի «Էլի մեկ զոհ» ու «Պեպո» պիեսները բեմադրվել են թատրոնում։ 1905-1907 թվականներին հայկական թատրոնը ստեղծագործական մեծ վերելք է ապրել։ 1910-ականներին դերասանական կազմի մեջ են եղել բեմի վարպետներ Հասմիկը, Ալիխանյանը, Պետրոս Ադամյանը, Օ. Գուլազյանը, Քնարիկը, Մ. Մանվելյանը, Արուս Ոսկանյանը, Վահրամ Փափազյանը։
Կենտանա
Կենտանա (Quintenas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոն
Պատմություն
1918-1920 թվականները թատրոնի համար եղել են ճգնաժամային։ 1921 թվականի մայիսի 1-ին թատերախումբը ստացել է պետական թատրոնի կարգավիճակ և կոչվում Ստեփան Շահումյանի անվան հայկական թատրոն։ Առաջին ներկայացումը եղել է «Պատվի համար»-ը։ Թատրոնում աշխատում էին Վաղարշ Վաղարշյանը և Հովհաննես Բաղդասարյանը ։ 1936 թվականի մարտին թատրոնին հատկացվել է առանձին շենք Հավլաբարում։
Կենտանա
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1389 մարդ, բնակչության խտությունը` 99.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հյուսիս։
Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոն
Պատմություն
1991 թվականին թատրոնը վերանվանվել է Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոնի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի թատրոններ Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական թատրոններ
Կենտանա
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 885 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 640-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 245։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,3 %։ 640 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 587 անձ (309 տղամարդ և 278 կին)։ Գործազուրկ են եղել 53 անձ (23 տղամարդ և 30 կին)։ 245 անաշխատունակներից 45-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 131-ը` թոշակառուներ, իսկ 69-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բնության հուշարձան
Բնության հուշարձան, բնության հատուկ պահպանվող տարածք, բնության բացառիկ կամ տիպիկ, գիտական, պատմամշակութային և գեղագիտական հատուկ արժեք ներկայացնող բնական օբյեկտ։ Ցանկը հաստատում է ՀՀ կառավարությունը, պահպանման կարգը՝ այն պետական մարմինը, որն օբյեկտը հայտարարում է բնության հուշարձանները։ Հուշարձանի տարածքում արգելվում է ցանկացած գործունեություն, որը վնասում է այն կամ վատթարացնում նրա վիճակն ու պահպանությունը։ Բնության հուշարձանների (կենդանի կամ անկենդան) պահպանության կարգը սահմանվում է յուրաքանչյուր բնության հուշարձանների համար կազմված անձնագրով, որտեղ նշվում է նրա անվանումը, դասակարգումը, նշանակությունը, նկարագրությունը, չափագրությունը, տեղադիրքը, կոորդինատները, զբաղեցրած տարածքը (պահպան. գոտու հետ միասին), պահպանությունն իրականացնող մարմինը և վերջինիս պարտավորությունները։
ՀՀ բնության կենդանի հուշարձաններից են արևելյան սոսու մնացուկային պուրակը (ՀՀ Սյունիքի մարզի Ներքին Հանդ գյուղ մոտ), Գրիֆիթի հուդայածառը (Մեղրու նախալեռնային շրջան) և այլն, իսկ անկենդան հուշարձաններից՝ բազալտե սյունաձև, և ճառագայթաձև մերկացումները (Ազատի, Արփայի, Հրագդանի կիրճեր), հրաբխային կոները (Գեղամա, Վարդենիսի լեռնավահաններ), ռելիեֆի հողմահարման եզակի ձևերը՝ բնական ժայռաբուրգերը (Գորիս, Խնձորեսկ), ինչպես նաև բազմաթիվ բարձրլեռնային լճակներ, հանքային աղբյուրներ, ջրվեժներ (Թռչկան, Ջերմուկի, Շաքիի) և այլն։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Ճարտար
Ճարտար (Մուրադ Վարդանյան), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, առաջին ֆիդայիներից։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
1894-1895 թվականներից գործել է Աղբյուր Սերոբի խմբում, հատկապես զբաղվել Կովկասից Խլաթ ու Սասուն զենք փոխադրելով։ Այդ ճանապարհին հաճախ բախումներ է ունեցել թուրքերի հետ (Դլիճ Դեդուկի, Քյոշկ գյուղի, Խաթավինի, Ավերակ ջաղացի կռիվներ)։ Սերոբի մահից հետո էլ Ճարտարն իր մարտիկներով մնացել է Խլաթում։ Մատնությամբ պաշարվելով զոհվել է թուրքական զորքի դեմ անհավասար մարտում։
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Ֆիդայական կեղծանուններ
Դվեյր Ռիսլան
Դվեյր Ռիսլան (دوير رسلان), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Հանդիսանում է Տարտուսի մարզի Դուռեյքիշի գավառի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դուռեյքիշի գավառ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ
Վինսենթ և Թեո
Սյուժե
Ողբերգական պատմություն Վինսենթ Վան Գոգի կյանքից, որը կենտրոնացված է եղբոր՝ Թեոդորուսի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների վրա, վերջինս օգնում էր նկարչին իր ողջ կյանքի ընթացքում ։
Քննադատություն
Կինոքննադատ Սերգեյ Կուդրյավցևն այս ֆիլմն անվանում է` «բարեխիղճ, անկիրք, համարյա ակադեմիական և երկարացրած պատմություն»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հոլանդական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Սարգիս Սաֆարյան (այլ կիրառումներ)
Սարգիս Սաֆարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկման
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկման (Johann Franz Hieronymus Brockmann, ), ավստրիացի դերասան։
Կենսագրություն
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկմանը ծնվել է 1745 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Գրաց քաղաքում։ Հայրը նրան տվել է վարսավիրություն սովորելու, սակայն տղան շուտով փախել է ։
Ներգրավվել է թափառաշրջիկ լարախաղաց պարողների խումբ և 1760 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է Լայբախում, որից հետո Ավստրիայի տարբեր վայրերում աշխատել է որպես դերասան ։
1768 թվականին Բրոկմանը նշել է իր նորամուտը Յոզեֆ Ֆելիքս ֆոն Կուրցի (Joseph Felix von Kurz, 1717-1784) թատերախմբում։ Եվրոպական քաղաքներում շրջագայելուց հետո, 1771 թվականին ժամանել է Համբուրգյան ազգային թատրոն, ուր նրան հրավիրել էր Ֆրիդրիխ Լյուդվիգ Շրյոդերը, ում ղեկավարությամբ դերասանն իր բեմական տաղանդը հասցրել է գրեթե կատարելության։ Նա Ուիլյամ Շեքսպիրի ողբերգությունում խաղացել է Համլետի դերը, որը 1776 թվականին առաջին անգամ ներկայացվել է Համբուրգ քաղաքում ։
Փեթարա Մանուկ
Փեթարա Մանուկ (188? - 1920), ազգային-ազատագրական շարժման մարտիկ, ֆիդայի։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկման
Կենսագրություն
1778 թվականին Սուրբ Հռոմեական կայսրության կայսր Ջոզեֆ II-ը նրան հրավիրել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննա, որտեղ նա շուտով կարողացել է նվաճել թատերական հանրության համակրանքը ։
Փեթարա Մանուկ
Կենսագրություն
Ծնվել է Փեթար գյուղում, Մուշի մոտ։ Սովորել է Մուշի Սբ. Հովհաննու և Սբ. Կարապետի վանքերում։ 1903-1904 թթ, տակավին պատանի, դարձել է ֆիդայի և մասնակցել Սասունի ազատագրական և ինքնապաշտպանական մարտերին։ Եղել է Գևորգ Չավուշի, Կորյունի, Ռուբեն Տեր-Մինասյանի զինակիցը։ Երիտթուրքական հեղաշրջումից (1908) հետո զբաղվել է կրթական գործունեությամբ։ 1915 թվականին մասնակցել է Մշո դաշտի և Սասունի ինքնապաշտպանական կռիվներին։ 1916 թվականին ռուսական բանակի հետ վերադարձել է Խնուս, Մուշ և Սասուն՝ փորձելով ազատել ցեղասպանությունից փրկվածներին։ 1918 թվականին մասնակցել է Սարդարապատի ճակատամարտին։ Հայաստանի Հանրապետության ստեղծումից (1918) հետո մասնակցել է Արևելյան Հայաստանի տարածքում ապօրինի հաստատված կովկասյան թաթարների հակահայկական ելույթների դեմ պայքարին, օժանդակել արևմտահայ գաղթականների վերաբնակեցմանը։ Զոհվել է 1920 թվականի հունիսին Կողբի վերագրավման համար թաթարների դեմ մղած կռվում։ Փեթարա Մանուկի դին հողին է հանձնվել Երևանի քաղաքային գերեզմանատանը։
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկման
Կենսագրություն
1789-1791 թվականներին Ֆրանց Բրոկմանը եղել է Վիեննայի պալատական թատրոնի տնօրենը ։
Փեթարա Մանուկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկման
Կենսագրություն
Յոհան Ֆրանց Հիերոնիմ Բրոկմանը մահացել է 1812 թվականի ապրիլի 12-ին Վիեննայում։
1930 թվականին Ավստրիայի մայրաքաղաքի փողոցներից մեկը ի պատիվ դերասանի անվանվեց «Brockmanngasse»:
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Ատոմական շառավիղ
Ատոմական շառավիղ, ատոմին վերագրվող շառավիղ, որը պայմանավորում է միջատոմական հեռավորությունները նյութերում։
Ըստ քվանտային մեխանիկայի, ատոմի չափերը որոշակի չեն, սակայն նրան կարելի է վերագրել որոշակի մեծություն, քանի որ միջուկից տվյալ հեռավորության վրա էլեկտրոնի գտնվելու հավանականությունը ինչ-որ հեռավորությունից սկսած չափազանց արագ նվազում է։ Երկու ատոմների ատոմական շառավիղների գումարը մոտավորապես հավասար է նրանց առաջացրած քիմիական կապի երկարությանը (միջատոմական հեռավորությանը միացության մեջ)։
Ըստ քիմիական կապի բնույթի, տարբերում են՝
Ատոմական շառավիղի փորձնական չափումներ
Կատեգորիա:Ատոմներ
Անևրին Ուիլյամս
Անևրին Ուիլյամս (Aneurin Williams, ), անգլիացի հասարակական և քաղաքական գործիչ։
1912 թվականից՝ պառլամենտի անդամ լիբերալ կուսակցությունից, 1913 թվականից՝ Բրիտանա-հայկական կոմիտեի, միաժամանակ՝ Հայ գաղթականների «Լորդ Մեյորզի ֆոնդի» նախագահ։
Արտգործնախարար Էդուարդ Գրեյին հղած 1914 թվականի սեպտեմբերի 14-ի նամակում պնդել է, որ Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա բնակչության վրա կախվել է ֆիզիկական ոչնչացման սպառնալիքը։ 1915 թվականի մայիսի 2-ին առաջիններից էր, որ դիմել է արտգործնախարարությանը պահանջելով խնդրագիր հղել ԱՄՆ-ի կառավարությանը, որպեսզի վերջինս զգուշացնի Թուրքիային հայերի նկատմամբ վարած քաղաքականության վերաբերյալ։ Մշտապես հանդիպել է կառավարության նախագահի և անդամների հետ, խոսել հայկական հարցի մասին։ Հանդիպումներ է ունեցել Պողոս Նուբարի, Ավետիս Ահարոնյանի, Ալեքսանդր Խատիսյանի և այլ հայ գործիչների հետ։ Պառլամենտում ելույթ է ունեցել Մուդրոսի զինադադարի (1918) քննադատությամբ, դեմ արտահայտվել անգլիական զորքերը Հայաստանից դուրս բերելուն։ 1921 թվականին քննադատել է կառավարությանը՝ հայերին տված խոստումները չկատարելու համար։ Անգլիական մամուլում հրապարակել է բազմաթիվ հոդվածներ հայկական հարցի վերաբերյալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1859 ծնունդներ Կատեգորիա:1924 մահեր Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի հասարակական գործիչներ
Տոմաս Դանիլյավիչյուս
Տոմաս Դանիլյավիչյուս (Tomas Danilevičius, ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է եկել Լիտվայի ազգային հավաքականում։
Ակումբային
1996 թվականի ամռանը կրկին մեկնել է Բելգիա, որտեղ խաղացել է «Բրյուգե» (տարբեր տարիքային թիմեր) ակումբի կազմում։
1998 թվականին Տոմաս Դանիլյավիչյուսը խաղացել է Մոսկվայի «Դինամոյի» կազմում։ 1999 թվականին կրկին խաղացել է Եվրոպայում՝ փոխելով մի քանի ակումբներ (նրանց մեծ մասում խաղացել է վարձավճարով)։ 2011 թվականի օգոստոսի 1-ին պայմանագիր է կնքել իտալական «Յուվե Ստաբիա» ակումբի հետ 2 տարի ժամկետով ։
Միջազգային
Տոմաս Դանիլյավիչյուսը դարձել է լավագույն ռմբարկուն Լիտվայի հավաքականի պատմության մեջ (19 գոլ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Վահե Ահարոնյան (դաշնակահար)
Վահե Գրիգորի Ահարոնյան, հայ դաշնակահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974)։
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Գրիգոր Ահարոնյանի որդին է։
Կենսագրություն
Վահե Ահարոնյանը ծնվել է Սոֆիայում։ 1946 թվականին հայրենադարձել է։ 1957 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ 1960-1994 թվականներին դասավանդել է նույն կոնսերվատորիայում, 1987 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1987-1994 թվականներին` ամբիոնի վարիչ։ Դասավանդել է նաև Վանաձորի, Երևանի երաժշտական ուսումնարաններում, դպրոցներում։
Համագործակցել է դիրիժորներ Դ. Խանջյանի, Գ. Օբերֆրանկի (Հունգարիա), մենակատարներ Ժան Տեր-Մերկերյանի, Սվետլանա Նավասարդյանի, Վ. Մոկացյանի, Ն. Նովիկի, Ռ. Խարաջանյանի և այլոց հետ։ Նվագացանկում` եվրոպական, հայկական դասական և ժամանակակից կոմպոզիտորների երկեր են եղել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ
Իվան Նիֆոնտով
Իվան Նիֆոնտով  (Иван Витальевич Нифонтов, ), ռուս ձյուդոիստ։ Նա բրոնզե մեդալ է նվաճել 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում՝ տղամարդկանց մինչև 81 կիլոգրամ քաշայինների մրցապայքարում։ Սոչիի ձմեռային օլիմպիական խաղերի (2014 թ.) բացման արարողության ժամանակ Իվան Նիֆոնտովն է ներս բերել օլիմպիական ջահը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Միլոշ Զլատկովիչ
Միլոշ Զլատկովիչ (Милош Златковић, ), սերբ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
ակումբային կարիերա
Միլոշ Զլատկովիչը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է «Ռոդնիչկի» պատանեկան թիմում, հետո տեղափոխվել է ՕՖԿ ֆուտբոլային ակումբ։
2015 թվականի մայիսի 16-ին պաշտպանը նշել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով Բելգրադի «Ցրվենա Զվեզդա» ակումբի դեմ խաղի ընդմիջման ժամանակ ։ 2014/ մրցաշրջանում Զլատկովիչն անցկացրել է մեկ խաղ ընդդեմ «Յագոդինայի» ։
2015/16 մրցաշրջանում Միլոշն անցկացրել է 13 խաղ իր թիմի հետ, իսկ ՕՖԿ-ն, զբաղեցնելով 15-րդ տեղը առաջնությունում, լքել է Սերբիայի ֆուտբոլային բարձրագույն դիվիզիոնը։
Կարիերան հավաքականում
Միլոշ Զլատկովիչը Սերբիայի պատանեկան հավաքականի կազմում (մինչև 17 տարեկան) մասնակցել է 2014 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլին     ։
2015 թվականին պաշտպանը մասնակցել է 2016 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության որակավորման փուլի 5 հանդիպման    ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Գարասար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վասպուրականի լեռնաշղթա Կատեգորիա:Վանի մարզի լեռներ
Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառ
Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառ, (منطقة معرة النعمان‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Իդլիբի մարզի 5 գավառներից մեկը։
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառի բնակչությունը կազմում է 372,960 մարդ ։ Գավառի կենտրոնը համարվում է Մաարրաթ ալ-Նուման քաղաքը։
Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառը բաժանվում է 6 շրջանների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառ
Քրիստոֆեր Ջոզեֆ Ուոքեր
Քրիստոֆեր Յոզեֆ Ուոքեր (Christopher Joseph Walker, ), անգլիացի պատմաբան։
Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Լենսինգ և Բրեյզհաուզ քոլեջներում։ 1971 թվականից զբաղվում է հայ ժողովրդի նոր և նորագույն պատմությամբ։ Եղել է Արևմտյան Հայաստանում, այցելել Վան, Դիարբեքիր, Ուրֆա, Այնթապ, Կարս, Անի, Բեյրութ, Դամասկոս, Հալեպ, 1971 թվականին՝ առաջին անգամ Երևան։ 1976 թվականին, Դ. Լանգի հետ, հրատարակել է («Փոքրամասնությունների իրավունքների խումբ» կազմակերպության հովանավորությամբ) «Հայերը» գրքույկը։ 1980 թվականին լույս է տեսել Ուոքըրի «Հայաստան, ազգի վերապրումը» աշխատությունը՝ նվիրված հայ ժողովրդի պատմությանը, մասնավորապես՝ հայկական հարցում եվրոպական տերությունների քաղաքականությանը, հայերի ցեղասպանության խնդիրներին, Հայաստանի Հայնրապետության (1918-1920), խորհրդային Հայաստանի, հայ սփյուռքի պատմությանը։ Գրքի երկրորդ հրատարակության (1989) մեջ լուսաբանվել է նաև Լեռնային Ղարաբաղի պատմությունը, խնդրի առկա վիճակը։ 1989 թվականի նոյեմբերին ելույթ է ունեցել Օքսֆորդի համալսարանում՝ «Հայաստանը 90-ական թվականներին. հեռանկարներ և վտանգներ» զեկուցումով, որտեղ վերլուծել է Հայաստանի քաղաքական իրադրությունը, նրա զարգացման հեռանկարները, հայերի ցեղասպանության հիմնախնդիրը ժամանակակից փուլում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայագետներ
Էռնստ Վեռներ
Էռնստ Վեռներ (գերմ.` Ernst Werner, ), գերմանացի պատմաբան, արևելագետ, Լայպցիգի համալսարանի պրոֆեսոր։
Հեղինակ է Թուրքիայի պատմությանը և հայերի ցեղասպանությանը, ինչպես նաև թուրքական ժամանակակից պատմագրության քննադատությանը նվիրված մի շարք աշխատությունների։ 1973 թվականին Գերմանիայում հրատարակված «Հայկական սարսափներ 1915-16՝ հայի հնարած է արդյո՞ք» աշխատության մեջ ցույց է տվել, որ երիտթուրքական կառավարության նպատակն էր ամբողջովին ոչնչացնել հայերին Թուրքիայում, իսկ կայզերական Գերմանիան աջակցել է նրան այդ հանցագործության մեջ։ Այս կապակցությամբ Վեռներնը հերքում է թուրք որոշ պատմաբանների այն պնդումը, որով մեծ տերություններին՝ Ռուսաստանին, Ֆրանսիային և Անգլիային է վերագրվում հայերի ցեղասպանության մեղքը։
Սումատրական վագր
Սումատրական վագր, վագրի ենթատեսակներից է, Սումատրա կղզու էնդեմիկ և էքզոտիկ կենդանատեսակ է։
Արտաքին տեսք
Ներկայիս վագրերի ամենափոքր ենթատեսակներից որևէ մեկն է, բայց մեծ է մալայական և բալիական վագրերի տեսակից՝ բալիական վագրը վերացած է, սումատրական վագրերը ավելի փոքր են չափերով, հնդկական (բենգալյան) և ամուրյան վագրերից։ Սումատրական վագրն ունի մի քանի առանձնահակություններ, որոնք նրան տարբերում են Հնդկաստանի, Պրիմուրյայի ենթատեսակներց և այլն, նաև ավելի ագրեսիվ է, քան մնացածը։ Դա, միգուցե, կապված է մարդկանց կողմից դրանց արեալի կտրուկ կրճատումների հետ և, դրա հետևանքով, ավելի հաճախակի են կոնֆլիկտներ մարդկանց և վագրերի միջև։
Որս
Սումատրական վագրը հազվադեպ է հարձակվում դարանից. հաճախ նա փորձում է հոտոտել որսը, դրանից հետո մոտենում է նրան և, վերջապես, ցատկում թփերից (կամ ուրիշ թաքստոցից) և սկսում է հետապնդել որսին։ Այդ իսկ պատճառով սումատրական վագրերը վագրի մեծ տեսակ չեն և ունեն հզոր թաթեր։ Դա շատ հարմար է երկար վազքի համար։ Երբեմն սումատրական վագրերը վազում են նպատակի հետևից համարյա ամբողջ կղզիով, և նույնիսկ հայտնի է մի պատահար, երբ վագրը վազել է հազվադեպ որսի՝ գոմեշի հետևից մի քանի օր։
Բազմացում
Որոշ վագրեր էգ վագրերի հետ չեն մնում ծննդաբերությունից հետո, բայց սումատրական վագրերը իրենց այլ ձև են պահում։ Սովորաբար ապագա հայրերը հղիության ընթացքում մնում են իրենց «կանանց» հետ մինչև վագրիկների դեռահաս դառնալը։ Միայն այդ ժամանակ է հայրը լքում ընտանիքը և էլ չի երևում էգ վագրի մոտ մինչև նա պատրաստ չլինի զուգավորմանը։
Կորյունները հոր սահմաններից հեռանում են (վագրը էգ վագրին վերցնում է այն ժամանակ, երբ նա բնակվում է իր սահմաններիում)։ Նրանք սկսում են ինքնուրույն կյանքը, ընդ որում երիտասարդ էգ վագրերին ավելի հեշտ է, քան արու վագր-պատանիներին։ Երիտասարդ էգ կամ արու վագրերը հեռանում են աննկատելի և ազատ վայրեր կամ կռվով վերցնում են հողը ուրիշներից։ Երբեմն նրանք բավականին երկար ապրում են ուրիշի տարածքներում այնպես, որ իրենց չնկատեն, իսկ երբ մեծանում են, կռվով վերցնում են տեղամասը։ Լինում են դեպքեր, երբ երիտասարդ արու վագրերը վերցնում են իրենց հայրերի տարածքը։ Իսկ երբ արդեն իրենց տեղը գտնում են, վագրերը նշան են անում իրենց մեզով։ Մեկ տարի կամ մի քանի ամիս անց վագրերը պատրաստ են զուգավորման և գրավում են երիտասարդ վագրերին։ Վագրերը նրանց կանչում են որսի հոտով, զնգուն գոչյունով և երեկոյան խաղերով։ Սերունդը հայտնվում է զուգվելուց 5—6 ամիս անց։
Երբեմն արուները ստիպված են լինում կռվել էգերի համար։ Վագրերը գոռում են այնպես, որ ամբողջ շրջապատում լսվում է իրենց ձայնը, արուները իրար խփում են առաջին թաթերով, կանգում են հետևի թաթերի վրա և կատարում են մեծ ցատկեր։
Սումատրական վագրը գրականությունում
Ինդոնեզիական գրող ՄոՀթարա Լուբիսայի փիլիսոփայական և հոգեբանական վեպում սումատրական վագրը հետևում է ջունգլիներում աշխատող գյուղացիների խմբին։ Վագրի ճանկերում մահը պարզվում է, որ իրենցից շատերի համար համարվում է պատիժ՝ գործած մեղքերի համար։
Սումատրական վագրը ֆիլմում
Սումատրական վագրի կյանքը բնական պայմաններում դարձել է դոկումենտալ սերիալի՝ «Ջունգլի» առաջին սերիայի սյուժե (Nature. Deep Jungle), որը նկարվել է 2004 թվականին բրիտանական «Գրանադա» կինոընկերության կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավարևելյան Ասիայի կաթնասուններ Կատեգորիա:Վագրեր
Սյուզի Սոլիդոր
Կենսագրություն
Սուզաննան հանդիսանում է Սեն-Մալո քաղաքի փաստաբան և պատգամավոր, XIX դարասկզբի հայտնի ծովահեն Ռոբեր Սյուկուի ժառանգորդ՝ Ռոբեր-Անրի Սյուրկուի արտամուսնական զավակը, ով իր ծովահենային ծագման մասին սիրով պատմում էր հետագայում։ 1907 թվականին նրա մայրը ամուսնացավ Էժեն Պրյուդան Ռոշեյի հետ, ով որդեգրեց Սուզաննային և նրան տվեց իր ազգանունը։ Բեմական Սոլիդոր ազգանունը Սուզաննա Ռոշեն կապել է Սեն-Սերվանի թաղամասի անվանման հետ, որտեղ միառժամանակ ապրել է իր ընտանիքը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո տեղափոխվել է Փարիզ, Ժաննա Լանվենի մոտ եղել է մանեկենուհի, երգել է կաբարեյում։ Այս ժամանակահատվածին է վերաբերում նրա սիրավեպերը անտիկվարիանտի հայտնի կոլեկցիոներ Իվաննա դե Բրեմոն դ,Արի (1894-1976 թթ.), Սենտ-Էքզյուպերիի ընկեր օդաչու ժան Մերմոզի (1901-1936 թթ.), և այլոց հետ։ 1933 թ.-ից 1946 թվականները ելույթ էր ունենում, Սուրբ Աննայի փողոցում իր կողմից բացված, Փարիզյան կյանք կաբարեյում։ Երբ օկուպացիայի շրջանում կաբարե էին այցելում գրեմանացի սպաները, Սյուզին սկսեց նրանց համար առաջինը Ֆրանսիայում, կատարել այն ժամանակ մոդայիկ համարվող Լիլի Մարլեն երգը (պատերազմից հետո նա հինգ տարով զրկվեց հանդիսատեսի առջև ելույթ ունենալուց՝ հակառակորդի հետ համագործակցելու համար)։ 1952 թվականից բացել է Սյուզի Սոլիդորի մոտ սրճարանը Բալզակի փողոցի վրա։ 1960 թվականին տեղափոխվել է Կան-Սյուր-Մեր քաղաքը (ծովափնյա Ալպեր), որտեղ բացել է անտիկվարատային կրպակ և կաբարե, որում երգել է մինչ 1967 թվականը։ Չի ամուսնացել, լեսբուհի է ։
Մոդել
Լինելով 1920-1930-ական թվականներին Փարիզի վառ սիմվոլիկ կերպարներից մեկը, Սյուզի Սոլիդորը մոդել է հանդիսացել բազմաթիվ նկարիչների ու քանդակագործների համար, նրան անվանում էին բոլոր ժամանակների ամենադիմանկարային կինը և գրում էին, քանդակում, լուսանկարում ժորժ Բրակը, Ֆրենսիս Բեկոնը, Վլամինկը, Ման Ռեյը, Ֆուժիտան և այլք։ 1973 թվականին Սոլիդորը Կան-սյուր-Մեր քաղաքին նվիրել է իր քառասուն դիմանկարները, որոնք այժմ գտնվում են տեղի թանգարան-դղյակ Գրիմալդիում։
Գրքեր, թատրոն, կինո
Սյուզի Սոլիդորը 1930-1940-ական թվականներին գրել է մի շարք սիրավեպեր։ Նկարահանվել է Ժաննա դը Լիմյուրայի ֆիլմերում (ըստ Վիկտոր Մարգերիտայի համանուն վեպի Ազատ կինը, 1936,) Արլետտի և Էդիտ Պիաֆի մասնակցությամբ և Մարի Բելլի, Ժանա Էպշտեյնի (Կինը աշխարհի ծայրից, 1937), խաղացել է Բրեխտայի Եռագրոշ օպերայում (դը լ, Էտուալ թատրոն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնորդուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Դալայ Լամա 13
Տխուպտեն Գյացո (տիբ. ཐུབ་བསྟན་རྒྱ་མཚོ, Վայլի` thub bstan rgya mtsho, 27 մայիսի 1876, 17 դեկտեմբերի 1933), տասներեքերորդ Դալայ Լամա, Տիբեթի հոգևոր առաջնորդ 1895-1933 թվականներին։ Ներքին քաղաքականության մեջ իրեն դրսևորեց որպես կարկառուն բարենորոգիչ, իսկ արտաքին քաղաքականության մեջ որպես հմուտ դիվանագետ, իր երկրի անկախության համար պայքարող մարտիկ։ Նրա կառավարման տարիներին Տիբեթը դարձավ ինքնիշխան պետություն։
Դալայ Լամա 13-րդը հայտնի է նաև, որպես, Կենտրոնական Ասիայի մասում «Մեծ խաղի» ականավոր ներկայացուցիչ` 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկզբին Ռուսական, Բրիտանական և Ցին կայսրությունների  դիվանագիտական և զինվորական հակամարտությունում, որում նա երկար ժամանակ պաշտպանում էր ռուսական կողմին ։
Վաղ տարիներ. Անցում իշխանության
Դալայ Լամա 13-րդ ծնվել է 1876 թվականի մայիսի 27-ին Ու-Ցանգի Դագպո Լանգդունում։ Մի քանի ամիս անց նա ճանաչվեց որպես Դալայ  Լամա 12-րդ  Տրինլեյա Գյացոյի մարմնացում և շուտով գահակալեց Լհասայի Պոտալա պալատում։