cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիա Սանչես
Գեղեցկության մրցույթ
Առաջին անգամ՝ 13 տարեկանում, մասնակցել է «Miss San Jacinto Valley» գեղեցկության մրցույթին։ 19 տարեկանում հաղթել է «Miss Citrus Valley» գեղեցկության մրցույթը։ Այս հաղթանակն էլ թույլատրել է նրան մասնակցել մեկ այլ գեղեցկության մրցույթի՝ «Miss Latina America» ։
Միսս Նևադա
Որպես «Miss South Las Vegas USA»-ի հաթող, 2014 թվականի հունվարի 12-ին Չելսի Կասվելի կողմից «Միսս Նևադա» գեղեցկության մրցույթում ստացավ թագ։ Լաս Վեգասի Նևադա համալսարանի Artemus W. համերգային սրահում տեղի ունեցած գեղեցկության մրցույթում առաջին փորձից ճանաչվեց հաղթող ։
Միսս ԱՄՆ 2014
«Միսս ԱՄՆ 2014» գեղեցկության ազգային մրցույթում ներկայացրել է Նևադա նահանգը, որն անցկացվել է Բաթոն Ռուժում, Լուիզիանա նահանգում։ Թագն ստացել է մրցույթի նախորդ հաղթող Էրին Բրեդի կողմից, վերջինս ներկայացրել էր Կոնեկտիկուտ նահանգը։ Եզրափակիչ մրցույթի ժամանակ նրան տրվեց հարց մրցավար Ռումեր Ուիլսի կողմից կանանց բակալավրիատների շրջանում սեռական բռնության բարձր մակարդակի վերաբերյալ։ Նա պատասխանեց, որ պետք է պաշտպանվել ինքնուրույն ։ Նիան եղել է առաջին մասնակիցը Նևադա նահանգից, ով հաղթեց գեղեցկության ազգային մրցույթում և չորրորդը լատինոամերիկացի Լաուրա Հերինգի, Լիննետ Կոուլի և Սյուզի Կաստիլոյից հետո ։
Միսս Տիեզերք 2014
Մասնակցել է «Միսս Տիեզերք 2014»-ին, որը տեղի է ունեցել «FIU Arena»-ում՝ Ֆլորիդայի միջազգային համալսարանում՝ Դորալ, Մայամի, Ֆլորիդա և դարձել «Առաջին Վիցեմիսս » ։
Անձնական կյանք
Թեկվոնդո մարզաձևում ունի սև գոտի 4-րդ դան, այդ մարզաձևով սկսել է հետաքրքրվել ութ տարեկանից ։ Դարձել է առաջին հաղթող, որի լուսանկարը հայտնվել է «Tae Kwon Do Times» ամսագրի շապիկին ։ Նա սովորել է նաև ջազ և բալետ հինգ տարվա ընթացքում ։ Տասնյոթ տարեկանում այցելել է Քենիա և միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո, աշխատել որպես դայակ Եվրոպայում։ Այցելել է տասներկու երկիր՝ «Միսս Նևադա»-ում հաղթելու շնորհիվ ։ Երեք ամիս մնացել է Մեքսիկայում ։ 2012 թվականին աշխատել է Հոնկոնգի Դիսնեյլենդում, որտեղ մարմնավորել է Դիսնեյան մի շարք հերոսուհիների ։
Սկսել է հանդիպել դերասան Դանիել Բուկոյի հետ, մինչ «Միսս Նևադա» գեղեցկության մրցույթում հաղթելը ։ 2014 թվականի հոկտեմբերին ստացել է ամուսնության առաջարկ ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հոկտեմբերի տասնյոթին Կալիֆորնիայի նահանգի Տեմեկուլա քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մարզիկներ Կատեգորիա:Գեղեցկության մրցույթի հաղթողներ
Սերեբրյանկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Սերեբրյանկա (Серебрянка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Սերեբրյանկա գյուղում բնակվում էր 1 111 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1753 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Love Street
Love Street-ը ամերիկյան լեգենդար ռոք խումբ The Doors-ի երգն է։ Երգը ձայնագրվել է խմբի երրորդ ստուդիական ալբոմում՝ Waiting for the Sun-ում։
Պատմություն
Երգը իրականում բանաստեղծություն է եղել, որը գրվել է Ջիմ Մորիսոնի կողմից Լոս Անջելեսի Laurel Canyon արվարձանում գտնվող մի փողոցի մասին որտեղ ինքը և Պամելա Կուրսոնը ապրել են։ Նրանց հասցեն էր 8021-րդ բնակարան Rothdell Trail փողոցում։ Մորիսոնը և Կուրսոնը այդ փողոցը համարում էին սիրո փողոց, որովհետև նրանք կարող էին նստել պատշգամբում և նայել թե ինչպես են անթիվ հիպպիները անցնում փողոցով։
Երգը նաև նշանավոր է Մորիսոնի արտասանված խոսքի հատվածի համար երբ նա ասում է՝ "I see you live on Love Street/ There's this store where the creatures meet/I wonder what they do in there?/Summer Sunday and a year/I guess I like it fine, so far": Այս տողերում նշված է մի խանութի մասին, և այդ խանութը իրականում Canyon Country Store-ն էր որը գտնվում էր Մորիսոնի տնից ոչ շատ հեռու։ Մորիսոնը նաև գրել է Waiting for the Sun և The Soft Parade ալբոմների երգերի մեծամասնությունը հենց այս բնակարոնւմ ապրելու ժամանակ։ Տունը մասամբ վնասվել և քանդվել էր հրդեհների պատճառով 2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ին՝ պատշգամբը հիմնովին ոչնչացել էր ։
Երգը ձայնագրվել է որպես ալբոմի երկրորդ "Hello, I Love You" սինգլի Բ կողմ, և այսպիսով մի քանի անգամ ռադիոյով կատարվել է ուղիղ եթերի ժամանակ։ Այն նաև ունի քավր տարբերակ և ընդգրկվել է դաշնակահար Ջորջ Ուինսթոնի 2002 թվականին լույս տեսած Night Divides the Day – The Music of the Doors ալբոմում։
Երգը նաև ընդգրկվել է «Անտուրաժ» սերիալի 2-րդ սեզոնի 10-րդ էպիզոդում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:The Doors
Օրգանական ապակի
Oրգանական ապակի, պոլիմեթիլմեթակրիլատ, oրգանական պոլիմերների հիմքով, թափանցիկ, ամուր նյութեր, որոնք նման են սիլիկատային ապակուն։
Հատկություններ
Սովորաբար օրգանական ապակի են անվանում պոլիստիրոլից և թերթավոր պոլիմեթիլմետակրիլատից պատրաստված իրերը։ Սովորական սիլիկատային ապակուց տարբերվում է փոքր խտությամբ ու փխրունությամբ, փափկեցման ցածր ջերմաստիճանով և բարձր առաձգականությամբ։ Օրգանական ապակին կիրառվում է ավիա-, մեքենա- և նավաշինության մեջ, ջերմատների, պատուհանների, գմբեթների և շենքերի գեղազարդային ապակեպատման համար։ Դրանից պատրաստում են գործիքներ, բժշկական պրոթեզներ, օպտիկական ոսպնյակներ և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլիմերներ Կատեգորիա:Պլաստմասսաներ Կատեգորիա:Դիէլեկտրիկներ Կատեգորիա:Կարբոնաթթուների էսթերներ Կատեգորիա:Ապակի
(8391) Կրինգ
(8391) Կրինգ (Kring), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 20-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119175 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,767 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4714 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178914 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,01° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թոմաշ Ռոսիցկի
Տոմաշ Ռոսիցկի (Tomáš Rosický, ), չեխ ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս Լոնդոնի «Արսենալ» ակումբում որպես կիսապաշտպան և Չեխիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ավագ։ Ստացել է «Փոքրիկ Մոցարտ» մականունը։
Ակումբային
1998/99 թվականների մրցաշրջանում նա իր առաջին խաղն անցկացրեց «Սպարտա» ակումբի մեծահասակների թիմում։ «Սպարտաի» կազմում նա երեք անգամ դարձել է Չեխիայի չեմպիոն և դարձավ մրցաշրջանի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
2001 թվականին Ռոսիցկին տեղափոխվում է «Բորուսիա» և դառնում Գերմանիայի չեմպիոն 2002/03 մրցաշրջանում։
2006 թվականի մայիսի 23-ին Ռոսիցկին երկարաժամկետ պայմանագիր է կնքում Լոնդոնի Արսենալի հետ։ Արսենալում ստանում է 7 համարը, որը մինչ այդ կրում էր ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ Ռոբերտ Պիրեսը։
2006 թվականի օգոստոսի 8-ին Ռոսիցկին իր առաջին խաղն է անցակացնում Արսենալի կազմում։ Դերբյուտի հանդիպումն անցկացրել է Չեմպիոնների Լիգաի որակավորման երրորդ փուլում, Զագրեբի դեմ։ Սեպտեմբերի 13-ին իր առաջին գոլն է խփում՝ գնդակն ուղարկելով գերմանական Համբուրգի դարպասը։
2008 հունվարի 26-ին Նյուքասլի դեմ խաղում, նա ստացավ լուրջ վնասվածք և բաց թողեց 2008/09 մրցաշրջանը։
2012 թվականի մարտի 12-ին Ռոսիցկին կնքեց նոր պայմանագիր Արսենալի հետ։
Ազգային
Ազգային հավաքականի կազմում առաջին հանդիպումն նա անցկացրել է 2000 թվականին՝ 19 տարեկանում։ Չեխիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի 2000 և 2004 թվականների առաջնություններին։
Չեխիայի ընտրանու կազմում մասնակցել է ԵՎՐՈ 2000-ին և 2004-ին։
2006 թվականի հունիսի 16-ին Աշխարհի առաջնությունում Ռոսիցկին դառնում է երկու գոլի հեղինակ։
2006/07 մրցաշրջանի սկզբում նշանակվում է ազգային հավաքականի ավագ, փոխարինելով Պավել Նեդվեդին։ Այդ մրցաշրջանում ստացավ վնասվածք և բաց թողեց Եվրո 2008-ը։
Ակումբային
«Սպարտա» Պրահա
«Բորուսիա» Դորտմունդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Պասիֆե (արբանյակ)
Պասիֆե (հին հունարեն՝ Πασιφάη), Յուպիտերի անկանոն արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականին բրիտանացի աստղագետ Ֆիլիբերտ Ժակ Մելոտտի կողմից ։ Առաջին անվանումը ստացել է 1908 թվականին Յուպիտեր VIII, երբեմն այն անվանում էին նաև «Պոսեյդոն» ։ Իր անվանումը ստացել է միայն 1975 թվականին Կրետեի արքա Մինոսի կնոջ և մինոտավրոսի մոր անունով ։
Արբանյակը նկատվել է Գրինվիչի աստղադիտարանում 1908 թվականի փետրվարի 28-ին կատարված դիտարկման լուսաթիթեղի վրա։ Նախորդ դիտարկումների լուսաթիթեղների վրա արբանյակը հայտնաբերվեց մինչև հունվարի 27-ի դիտարկումները։ Այն ժամանակ հայտնաբերված մարմինը ստացավ 1908 CJ ժամանակավոր անվանումը, քանի որ այդ պահին պարզ չէր այն աստերոիդ է թէ Յուպիտերի արբանյակ։ Որպես մոլորակի արբանյակ հայտնաբերված մարմինը ճանաչվեց նույն թվականի ապրիլի 10-ին ։
Ուղեծիր
Պասիֆեն պտտվում է Յուպիտերի շուրջ մեծ էքսցենտրիսիտետով և ուղեծրի թեքմամբ հակադարձ ուղեծրով, այսինքն պտտվում է Յուպիտերի պտույտի ուղղությանը հակադարձ։ Նրա անունով է անվանվել Յուպիտերի արբանյակների Պասիֆեի խումբը, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 22,8 - 24,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը 144,5° - 158,3° միջակայքում ։ Արբանյակի ուղեծրի էլեմենտները այս պահին գրանցված են 2000 թվականի հունվար ամսվա դրությամբ, սակայն դրանք անընդհատ փոփոխվում են կապված Արեգակի և մոլորակների ձգողական դաշտերի ազդեցությունների հետ։
Ֆիզիկական հատկություններ
Պասիֆեի տրամագիծը գնահատվում է 58 կմ, այն ամենամեծ հակադարձ պտույտով արբանյակն է, և մեծությամբ երրորդը անկանոն արբանյակների միջև, Հիմալիայից և Էլարայից հետո։ Տեսանելի սպեկտրում արբանյակը ունի գորշ գույն, նման C դասի աստերոիդներին ։
Պասիֆեի ինֆրակարմիր սպեկտրը նման է աստերոիդներին, և ենթադրաբար նրա ծագումը աստերոիդային է։ Այսինքն այն հանդիսանում է Յուպիտերի կողմից որսված աստերոիդի մաս, որի մյուս մասերն էլ հանդիսանում են Պասիֆեի խմբի մյուս արբանյակները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
Պավել Դավիդովիչ
Պավել Մարեկ Դավիդովիչ (լեհ.՝ Paweł Marek Dawidowicz; մայիսի 20, 1995, Օլշտին, Լեհաստան), լեհ ֆուտբոլիստ, ով ներկայումս խաղում է իտալական Պալերմո ակումբում և Լեհաստանի ազգային հավաքականում։
Ակումբային կարիերա
Դավիդովիչը Գդանսկ քաղաքի Լեխիա ակումբի սանն է։ 2013 թ․ մայիսի 30֊ին իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացրել Լեխիայի կազմում, երբ թիմը ֆուտբոլի Լեհաստանի առաջնության շրջանակներում մրցում էր Լյուբլին քաղաքի Զագլեմբե ակումբի հետ ։ Սեպտեմբերի 30-ին Պավելը Լեխիայի կազմում խփում է իր առաջին գնդակը, երբ թիմը մրցում էր Կորոնա ակումբի հետ ։
2017 թ․ ամռանը Դավիդովիչը վարձավճարով տեղափոխվում է իտալական Պալերմո։
Կարիերան հավաքականում
2015 թ․ նոյեմբերի 17֊ին Պավելն իր մեկնարկային հանդիպումն է անցկացնում Լեհաստանի հավաքականի կազմում, երբ թիմը ընկերական հանդիպում էր անցկացնում Չեխիայի հավաքականի հետ։ Այդ խաղում նա դուրս եկավ խաղադաշտ փոխարինելով Միխալ Պազդանին ։
2017 թ․ Լեհաստանի Երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում ֆուտբոլիստը մասնակցել է Սլովակիայի և Շվեդիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայիսի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:1995 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լեհաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մոլյերուսա
Մոլյերուսա (Mollerusa, Mollerussa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պլա դ,Ուրժել շրջանում։ Տարածքը կազմում է 7,05 կմ²։ Բնակչությունը՝ 14733 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կաստանա
Բնակչությունը կազմում է 746 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 144 մարդ/կմ²։ Տարածքը 5 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27040։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0385։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ առաքյալ Անդրեաս Առաջինը։ Տոնակատարությունը նոյեմբերի 30-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Երևան)
Սուրբ Սարգիս մայր եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդանիստ եկեղեցի Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Սուրբ Սարգիս եկեղեցին վանք-անապատի հետ միասին ավերվել է 1679 թվականի մեծ երկրաշարժի ժամանակ և վերակառուցվել նույն տեղում՝ եդեսացի Նահապետ կաթողիկոսի գահակալության տարիներին (1691-1705)։ Ներկայիս Սուրբ Սարգիս եկեղեցին կառուցվել է 1835-1842 թվականներին։ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Վազգեն Ա Ամենայն հայոց կաթողիկոսի օրոք այն հիմնովին նորոգվեց ու բարեկարգվեց։
Ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանի՝ 1972 թվականի կազմած նախագծով սկսվեց Սբ. Սարգիս եկեղեցու նորոգումը։ Եկեղեցու հին շենքը պահպանվել է, ճակատները երեսպատվել են Անիի նարնջագույն տուֆով և ունեն եռանկյունաձև խորշեր։ Ճարտարապետ Ռ. Իսրայելյանի մահից հետո հետագա աշխատանքները շարունակել է ճարտարապետ Ա. Գալիկյանը։ 1971-1976 թվականներին եկեղեցին հիմնովին բարեկարգվել է, արևմտյան հատվածում երգչախմբի համար կառուցվել է վերնատուն։ Հին թմբուկի ու գմբեթի փոխարեն կառուցվել է առավել բարձրադիր գմբեթ՝ բազմանիստ թմբուկով և պսակված հովհարաձև վեղարով։ 2000 թվականին ավարտվել է Սուրբ Սարգիս եկեղեցու զանգակատան կառուցումը։ Քանդակագործ Արտաշես Հովսեփյանի մտահղացումն է արևմտյան շքամուտքը, փայտե դուռը, իսկ շքամուտքից վեր գտնվող հարթաքանդակները Աղթամարի Սուրբ Խաչ տաճարի քանդակների թեմաներով են։ Քանդակագործներ Ս. Դադոյանի և Մ. Հարությունյանի ջանքերով եկեղեցու ներսում գմբեթի տակ գտնվող առագաստների քանդակազարդ աշխատանքներն Արենիի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու առագաստների քանդակների նմանությամբ են ստեղծվել ։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցու հիմնական վերակառուցումը կատարվել է լոնդոնաբնակ բարերար Սարգիս Քյուրքճյանի և նրա զավակների նվիրատվությամբ։ Եկեղեցու օծման հանդիսավոր արարողությունը կատարվել է 1976 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Վեհափառ հայրապետ Վազգեն Առաջինն իր քարոզում նշել է. «Քաղաքամայր Երևանն օժտվեց մի նոր զարդով, հայկական ճարտարապետության մի նոր կոթողով, աղոթքի սքանչելի սրբավայրով»։
Արտաքին հղումներ
ս Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Մոնդրագոնի հրացան
Մոնդրագոնի հրացան (Fusil Mondragón)։ Ախարհի առաջին ինքնալից հրացաններից մեկը՝ Մեքսիկայում գեներալ Մանուել Մոնդրագոնի կողմից մշակված ։
Պատմություն
Մոնդրագոնի կողմից հրացանի մշակումն սկսվել է 1882 թվականին, իսկ արտոնագրվել է 1887 թվականին։ Դա սպրդուն փակաղակով հրացան էր, որը վերալիցքավորվում էր ձեռքով։ Այնուհետև մշակվել են ոչ ավտոմատ հրացանների նմուշներ։ Վերջապես, 1903 թվականի փետրվարի 3-ին նա ներկայացրեց արտոնագրային հայտ` հրացանի բազմալիցք պահեստատուփի համար՝ ավտոմատ և ձեռքով վերալիցքավորվող, իսկ 1904 թվականի օգոստոսի 8-ին նրանց արտոնագրվեց ինքնալից հրացան՝ գծագրերի ամբողջական փաթեթով ։ 1911 թվականի հունվարի 26-ին նա ներկայացրեց արտոնագրային հայտ՝ իր կատարելագործված ինքնալից հրացանի համար։
Ի սկզբանե հրացանը մշակվել է փորձարարական մեծ հզորության փոքր տրամաչափի փամփուշտով` մայոր Էդուարդ Ռուբինայի կողմից։ 1900 թվականին Մոնդրագոնն անցավ 7×57 մմ տրամաչափով փամփուշտներին, որոնք գտնվում էին մեքսիկական բանակի սպառազինության մեջ և 1907 թվականին մշակեց իր ժամանակների համար միանգամայն կատարյալ ինքնալից հրացան, որն անվանակոչեց Դիաս՝ ի պատիվ Մեքսիկայի նախագահ Պ. Դիասի ։
1903 թվականին հրացանը փորձարկվել է Մեծ Բրիտանիայում և Ռուսաստանում, սակայն փորձերի արդյունքների համաձայն գնումներ չեն եղել։ Քանի որ Մեքսիկայում զենքի արդյունաբերություն գրեթե չի եղել, զենքի արտադրությունը փոխանցվել է շվեյցարական SIG ընկերությանը։
SIG ընկերության հրացանները ձեռք էր բերում մեքսիկական բանակը, սակայն 1911 թվականին գնումները դադարել են։ Դրանից հետո SIG ընկերությունը էժան գնով Գերմանիային է վաճառել 3000 հրացանների խմբաքանակը։ Այս հրացանները օգտագործվում էին Գերմանիայի հետևակի սպառազինության մեջ՝ որպես ձեռքի գնդացիրներ, որի համար մշակվել են 30 փամփուշտանոց սկավառակային պահեստատուփեր։
Նկարագրություն
Մեր օրերում հրացանի օգտագործումը սովորական է, սակայն անսովոր՝ 19-րդ դարում՝ վառոդի գազերի դուրս մղման և շրջվող փակաղակի ավտոմատ համակարգով։ Հրացանի ավտոմատ համակարգը աշխատում է վառոդի գազի գազային մխոցով, որը դեն է նետում պարկուճը և սեղմում է զսպանակը։ Հակառակ շարժման ժամանակ վերադառնող զսպանակի միջոցով փամփուշտը դուրս է գալիս պահեստատուփից և անցնում փամփշտանոց։ Փողը պտույտով կողպվում է գլանային փակաղակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1904 հիմնադրումներ
Հովսեփ Հովակիմի Օրբելի
Հովսեփ Հովակիմի Օրբելի, հայ հոգևորական գործիչ։
Աբգար, Դավիթ և Համազասպ Օրբելիների հայրը, Ռուբեն, Լևոն և Հովսեփ Օրբելի եղբայրների պապը, Օրբելյանների իշխանական տոհմից ։
Կենսագրություն
Հովսեփ Օրբելին ծնվել է 1810 թվականին։ Սովորել է Մոսկվայի Լազարյան Ճեմարանում, որն ավարտելուց հետո անցել է հոգևոր գործունեության։ Մահացել է 1891 թվականին։ Թաղված է Թիֆլիսի Խոջիվանքի հայկական եկեղեցու բակում ։
Ընտանիքը
Հովսեփ Օրբելին ունեցել է հինգ երեխա՝ երեք որդի և երկու դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրբելյաններ Կատեգորիա:Օրբելիներ Կատեգորիա:Հոգևորականներ Կատեգորիա:Խոջիվանքի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ
Աբել դը Պյուժոլ
Ալեքսանդր Դենի Աբել դը Պյուժոլ կամ պարզապես կոչվում է Աբել դը Պյուժոլ (Alexandre Denis Abel de Pujol, ), պատմական ժանրի ֆրանսիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանսիայի Վալանսեն քաղաքում՝ դը Պյուժոլ բարոնի ընտանիքում (Baron de la Grave et de Pujol) ։ Նկարչություն սովորել է Վալանսենի Ակադեմիայում, հետո Փարիզի «Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում»՝ վարպետ Դավիդի մոտ, որի հիմնական դրույթներին հավատարիմ մնաց մինչև վերջ։
1811 թվականին նրան շնորհվեց Հռոմեական մրցանակ, որն այդ ժամանակ Ֆրանսիայում հայտնի արվեստի մրցանակ էր։ Դրանից հետո նրա հայրը, ի սկզբանե բացասական վերաբերվելով որդու հետաքրքրությանը՝ նկարչությանը, որոշեց նրան ստորագրել իսկական անունով ։
Շատ փարիզյան եկեղեցիներ, Վերսալական նկարչական գալերիան, Վալանսենի քաղաքային թանգարանները, Ռենը և Լիլը իրենց հավաքածուներում ունեցել են նրա գործերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Կուրֆյուրստ
Կատեգորիա:Կուրֆյուրստներ Կատեգորիա:Գերմանական ազնվական տիտղոսներ Կատեգորիա:Սրբազան Հռոմեական կայսրություն Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ
(8392) 1993 OP
(8392) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հուլիսի 18-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,286979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8329 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,741 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1263,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284978 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,92° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջեյմս Մաքսվել
Ջեյմս Քլերկ Մաքսվել (James Clerk Maxwell, ), 19-րդ դարի բրիտանացի (ծագումով՝ շոտլանդացի) ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1861)։ Մաքսվելը համարվում է ժամանակակից դասական էլեկտրադինամիկայի (Մաքսվելի հավասարումներ) հիմնադիրը, ֆիզիկա է ներմուծել խոտորման հոսանքի և էլեկտրամագնիսական դաշտի գաղափարները, իր տեսությունից ստացել է մի շարք հետևություններ (կանխատեսել է էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը, լույսի էլեկտրամագնիսական բնույթը, լույսի ճնշումը և այլն)։ Գազերի կինետիկ տեսության հիմնադիրն է (պարզել է գազի մոլեկուլների բաշխումն ըստ արագությունների)։ Եղել է առաջիններից մեկը, ով ֆիզիկայում կիրառել է վիճակագրական մոտեցումները, ցույց է տվել ջերմադինամիկայի երկրորդ օրենքի վիճակագրական բնույթը (Մաքսվելի դեմոն), մոլեկուլային ֆիզիկայում և ջերմադինամիկայում ստացել է մի շարք կարևոր արդյունքներ (Մաքսվելի ջերմադինամիկական առնչությունները, հեղուկ-գազ ագրեգատային վիճակների անցման կանոնը և այլն)։ Գույնի քանակական տեսության առաջատարն է, գունավոր լուսանկարչության եռագույն սկզբունքի հեղինակը։
Մաքսվելի կատարել է հետազոտություններ մեխանիկայում (լուսաառաձգականություն, Մաքսվելի թեորեմն առաձգականության տեսության մեջ, շարժման կայունությանը նվիրված աշխատանքները, Սատուրնի օղակների հավասարակշռության վերլուծությունը), աշխատանքներ օպտիկայի, մաթեմատիկայի վերաբերյալ։ Նա հրատարակման է նախապատրաստել Հենրի Կավենդիշի ձեռագրերը, բավականին ժամանակ է հատկացրել գիտության հանրամատչելիացմանը, հորինել մի շարք գիտասարքեր։
Ծագում և երիտասարդություն։ Առաջին գիտական աշխատանք (1831-1847)
Ջեյմս Քլերկ Մաքսվելը պատկանում է Փենիկուկից (Penicuik) հին շոտլանդական Քլերկ տոհմին։ Նրա հայրը՝ Ջոն Քլերկ Մաքսվելը, Հարավային Շոտլանդիայում Միդլբիի տոհմական կալվածքի տերն էր (երկրորդ՝ Մաքսվել ազգանունն արտահայտում է հենց այս փաստը)։ Ջոն Մաքսվելն ավարտել է Էդինբուրգի համալսարանը և եղել փաստաբանների կոլեգիայի անդամ, բայց ազատ ժամանակ զբաղվելով գիտությամբ և տեխնիկայով (նա նույնիսկ հրատարակել է կիրառական բնույթի մի քանի հոդված) ու դիտորդի կարգավիճակով ներկա գտնվելով Էդինբուրգի թագավորական ընկերության նիստերին, առանձակի սեր չէր տածում իրավագիտության հանդեպ։ 1826 թվականին Ջոն Մաքսվելն ամուսնացել է Ծովակալության դատարանի դատավորի աղջկա՝ Ֆրենսիս Քեյի հետ, որը հինգ տարի հետո Մաքսվելին որդի է պարգևել ։
Որդու ծնունդից հետո ընտանիքն Էդինբուրգից տեղափոխվում է իրենց լքված Միդլբի կալվածք, որտեղ Գլենլեր (Glenlair, այսինքն՝ «բնակարան նեղ հովտում») անվանումը ստացած տուն է կառուցվում։ Այստեղ Ջեյմս Քլերկ Մաքսվելն անցկացրել է քաղցկեղից վաղաժամ մահացած մոր մահով մթագնած իր մանկության տարիները։ Կյանքը բնության գրկում նրան դարձրել էր դիմացկուն և հետաքրքրասեր։ Վաղ մանկությունից նրա մոտ հետաքրքրություն է առաջացել շրջակա միջավայրի նկատմամբ, շրջապատված է եղել տարբեր «գիտական խաղալիքներով» (օրինակ՝ «մագնիսական սկավառակով», որը կինեմատոգրաֆիայի նախատիպն է, երկնոլորտի մոդելով և այլն), շատ բան է վերցրել հոր հետ շփումից, հրապուրվել է պոեզիայով և կատարել բանաստեղծական առաջին փորձերը։ Տասը տարեկան հասակում նա ունեցել է հատուկ վարձված տնային ուսուցիչ, սակայն պարզվել է, որ այդպիսի ուսուցումն անարդյունավետ է, և 1841 թվականի նոյեմբերին Մաքսվելը տեղափոխվել է իր հորաքույր Իզաբելայի մոտ՝ Էդինբուրգ։ Այստեղ նա ընդունվել է Էդինբուրգի ակադեմիա (Edinburgh Academy) կոչվող դպրոցը, որը հենված էր դասական կրթության՝ լատիներենի, հունարենի և անգլերենի ուսուցման, լատինական գրականության և Սուրբ Գրքի ուսումնասիրման վրա ։
Սկզբում ուսումը չէր հրապուրում Մաքսվելին, սակայն նա աստիճանաբար առաջադիմել է և շուտով դարձել դասարանի լավագույն աշակերտը։ Այդ ժամանակ նա տարված էր երկրաչափությունով և ստվարաթղթից բազմանկյուններ էր պատրաստում։ Նրա երկրաչափական պատկերների գեղեցկության ընկալումը բարձրացել է Դեյվիդ Ռամզայ Հեյի էտրուսկների արվեստի մասին դասախոսությունից հետո։ Այս թեմայի մասին խորհրդածությունները Մաքսվելին մղել են օվալների նկարման եղանակի հայտնագործմանը։ Այս մեթոդը, սկիզբ առնելով Ռենե Դեկարտի աշխատանքներից, ընկած էր քորոց-աճպարարության, թելի և մատիտի օգտագործման մեջ, որը թույլատրել է կառուցել շրջաններ, էլիպսներ և ավելի բարդ օվալաձև ֆիգուրներ։ Արդյունքների մասին Էդինբուրգյան թագավորական ընկերության նիստի ժամանակ զեկուցել է պրոֆեսոր Ջեյմս Դեյվիդ Ֆորբսը, և հետագայում դրանք հրատարակվել են նրա «Աշխատանքներում»։ Ակադեմիայում ուսման ընթացքում Մաքսվելն ընկերացել է համադասարանցու՝ հետագայում հայտնի բանասեր-կլասիցիստ, Լյուիս Քեմպբելի հետ, որը նաև Մաքսվելի կենսագիրն էր և մի դասարան փոքր, հետագայում հայտնի մաթեմատիկոս Պիտեր Գատրի Թեթի հետ ։
Էդինբուրգի համալսարան։ Լուսաառաձգականություն (1847-1850)
1847 թվականին Մաքսվելն ավարտել է ուսումն ակադեմիայում, իսկ նոյեմբերին ընդունվել է Էդինբուրգի համալսարան, որտեղ լսել է ֆիզիկոս Ֆորբսի, մաթեմատիկոս Ֆիլիպ Քելլանդի, փիլիսոփա Ուիլյամ Համիլտոնի դասախոսությունները, ուսումնասիրել մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, փիլիսոփայության վերաբերյալ բազմաթիվ աշխատանքներ, կատարել փորձեր օպտիկայից, քիմիայից, մագնիսականությունից։ Ուսման ժամանակ Մաքսվելը նախապատրաստել է թեք տատանումների մասին հոդվածը, սակայն հիմնական ուշադրությունը հատկացրել է նյութի մեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրմանը բևեռացված լույսի միջոցով։ Այդ ձևով հետազոտման գաղափարը ծագել է 1847 թվականի գարնանը հայտնի շոտլանդացի ֆիզիկոս Ուիլյամ Նիկոլի հետ ծանոթությունից, որը նրան նվիրել է իր պատրաստած երկու բևեռացնող սարքեր (Նիկոլի պրիզմա)։ Մաքսվելը հասկացել է, որ բևեռացումը կարելի է օգտագործել բևեռացված պինդ մարմինների ներքին լարվածությունների որոշման համար։ Նա դոնդողից պատրաստում էր տարբեր տիպի մարմիններ և ենթարկելով նրանց դեֆորմացիաների՝ բևեռացված լույսով դիտում էր գունավոր նկարներ, որոնք համապատասխանում էին ձգման և լայնացման ուղղություններին։ Համեմատելով իր ստացած արդյունքները տեսական հաշվարկների հետ՝ Մաքսվելը առաձգականության տեսության մեջ ստուգել է բազմաթիվ հին և դուրս բերել նոր օրինաչափություններ, ընդ որում՝ նաև այն դեպքերի համար, որոնք բավականին բարդ հաշվարկներ էին պահանջում։ Ընդհանուր առմամբ նա լուծել է հոծ գլանների, ձողերի, շրջանաձև սկավառակների, հոծ գնդերի, հարթ եռանկյունների ներքին լարվածությունների 14 խնդիր՝ այսպիսով էական ներդրում կատարելով լուսաառաձգականության մեջ։ Այս արդյունքները նույնպես նշանակալի հետաքրքրություն էին ներկայացնում կառուցողական մեխանիկայի համար։ Մաքսվելը զեկուցել է դրանք 1850 թվականին Էդինբուրգի թագավորական ընկերության նիստերից մեկում, որը դարձել է նրա աշխատանքների գնահատման առաջին լուրջ վկայությունը ։
Տիյտ Կուուզիկ
Տիյտ (Դիտրիխ Յանովիչ) Կուուզիկ (Tiit Kuusik,, էստոնացի խորհրդային երգիչ (բարիտոն)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1954)։
Ջեյմս Մաքսվել
Ուսում համալսարանում
1850 թվականին, չնայած հոր՝ որդուն իր մոտ պահելու ցանկությանը, որոշվել է, որ Մաքսվելը գնա Քեմբրիջի համալսարան (նրա բոլոր ընկերներն արդեն լքել էին Շոտլանդիան ավելի հեղինակավոր բուհերում ուսում ստանալու համար)։ Աշնանը Մաքսվելը ժամանել է Քեմբրիջ, որտեղ ընդունվել է ամենից էժան քոլեջը՝ Փիթերհաուսը՝ սենյակ ստանալով հենց քոլեջի շենքում։ Սակայն նրան չի բավարարել Փիթերհաուսի ուսման ծրագիրը, ընդ որում, քոլեջում մնալու ոչ մի հնարավորություն չկար ուսման ավարտից հետո։ Նրա բազմաթիվ հարազատներ և ծանոթներ, այդ թվում՝ պրոֆեսորներ Ջեյմս Ֆորբսը և Ուիլյամ Թոմսոնը, նրան խորհուրդ են տվել ընդունվել Թրինիթի քոլեջ, որտեղ սովորում էին նրա շոտլանդացի ընկերներից ոմանք։ Արդյունքում, Փիթերհաուսում անցկացրած առաջին կիսամյակից հետո Ջեյմսը համոզել է հորը թույլ տալ տեղափոխվել Թրինիթի ։ 1852 թվականին Մաքսվելը կրթաթոշակ և սենյակ է ստացել քոլեջից։ Այդ ժամանակ նա քիչ էր զբաղվում գիտական գործունեությամբ, բայց շատ էր կարդում, հաճախում էր Ջորջ Գաբրիել Ստոքսի դասախոսություններին և Ուիլյամ Հոփկինսի սեմինարներին, որը նախապատրաստում էր նրան քննությունների հանձնմանը, ձեռք է բերում նոր ընկերներ, հաճույքի համար բանաստեղծություններ էր գրում (դրանցից շատերը հետագայում հրատարակվել են Լյուիս Քեմփբելլի կողմից)։ Մաքսվելն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել համալսարանի ինտելեկտուալ կյանքում։ Նա ընդգրկվել է «առաքյալների ակումբում», որը միավորել է առավել օրիգինալ և խորը գաղափարներ ունեցող քսան մարդու. այնտեղ նա ելույթ է ունեցել տարբեր թեմաների նվիրված զեկույցներով։ Նոր մարդկանց հետ շփումը նրան թույլ է տվել կոմպենսավորել հայրենիքում հանգիստ ապրած տարիներին կուտակված պահպանողականությունը և համեստությունը ։ Ջեյմսի օրակարգը նույնպես աչքի էր ընկնում իր ոչ սովորական բնույթով. առավոտյան յոթից մինչ երեկոյան հինգը նա աշխատում էր, այնուհետև պառկում քնելու, արթնանում էր ինն անց կեսին և կարդում, գիշերվա երկուսից մինչև երեք անց կես մարզանքի համար վազում էր հանրակացարանի միջանցքներով, որից հետո նորից քնում էր ։
Վիսենս Պիերա
Վիսենս Պիերա (հայտնի է Կախարդ (իսպ.՝ La Bruja) մականունով, իսպաներեն՝ Vicenç Piera i Pañella, նաև՝ Vicente Piera Peñella, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ։
Ջեյմս Մաքսվել
Ուսում համալսարանում
Այդ ժամանակ վերջնականապես ձևավորվել են նրա փիլիսոփայական և կրոնական գաղափարները։ Վերջինը բնութագրվում էր նրա մանկությունից բխող էական էկլեկտիկականությամբ, երբ նա այցելում էր հոր պրեսբիտերականության եկեղեցին, ինչպես նաև Իզաբելա հորաքրոջ Շոտլանդական եպիսկոպոսական եկեղեցին։ Քեմբրիջում Մաքսվելը դարձել է աստվածաբան Ֆրեդերիկ Մորիսի զարգացրած Քրիստոնեական սոցիալիզմի գաղափարակիցը և Բանվորական քոլեջի հիմնադիրներից մեկը։ Հասարակության զարգացման հիմնական մեթոդը համարելով կրթությունն ու արվեստի զարգացումը՝ Ջեյմսը մասնակցություն էր ունենում այդ հաստատության աշխատանքներին, երեկոյան կարդում էր այնտեղ հայտնի դասախոսություններ։ Դրա հետ մեկտեղ, չնայած Աստծո հանդեպ ունեցած անսահման հավատին, նա մոլի հավատացյալ չէր և եկեղեցու կողմից բազմիցս նկատողություն էր ստանում ծիսակարգերից բացակայելու համար ։ Իր ընկերներից մեկին՝ աստվածաբանի կարիերան ընտրած Լյուիս Քեմփբելլին ուղղված նամակում, որ նվիրված էր գիտություններին, գրում է.
Տիյտ Կուուզիկ
1938 թվականին ավարտել է Տալլինի կոնսերվատորիան։ 1940 թվականին և 1944 թվականից՝ Էստոնական օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Լավագույն դերերգերից են Օնեգին (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), Բորիս Գոդունով (Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով»), Ռիգոլետտո (Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Ռայա, Ռամբո (Է. Կապպի «Ազատության երգիչը», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1952, «Վրիժառության կրակներ»)։ 1947 թվականից՝ Տալլինի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Լենինի շքանշանի դափնեկիր։
Վիսենս Պիերա
Ծնվել է Բարսելոնայի Սանտոս թաղամասում։ Իսպանական ֆուտբոլի պատմության մեջ աջ կիսադաշտի ամենալավ խաղացողն էր։ Որպես հատուկ ընդունակությունների տեր ֆուտբոլիստ՝ նա հայտնի էր իր տեխնիկայով, էլեգանտ կեցվածքով, արագությամբ, և ճշգրիտ հարվածներով, որոնք գոլերի երաշխիք էին։ Նա 20-ականների մեծն Բարսայի հենասյուներից մեկն էր։ Նա իր դեբյուտն արեց 1921 թվականի հունվարին՝ խաղալով երիտասարդ թիմի կազմում և Խուան Գամպերին համոզելով, որ ընդունակ է խաղալ։
Ջեյմս Մաքսվել
Ուսում համալսարանում
Մեկ այլ նամակում նա ձևակերպել է իր գիտական աշխատանքի և ընդհանրապես կյանքի սկզբունքը.
Վիսենս Պիերա
Հենց այդ նույն օրը կեսօրին նա առաջին անգամ խաղաց Բարսայի հիմնական կազմում՝ փոխարինելով վնասված Ալկանտարային, Արենաս դե Գետիքսոյի դեմ և խփեց գոլերից երկուսը՝ Բարսելոնային բերելով 3-1 հաշվով հաղթանակ։ Այդ օրվանից Պիերան մասնակցեց Բարսայի 1921-1933 թվականների գրեթե բոլոր հանդիպումներին, մինչև ֆուտբոլից հեռանալը։ 395 խաղում խփել է 123 գոլ ։
Տիյտ Կուուզիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնացի երգիչներ Կատեգորիա:Բարիտոններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Էստոնիայի երաժշտության և թատրոնի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Ջեյմս Մաքսվել
Գույների տեսություն
Քննությունների հանձնումից հետո Մաքսվելը որոշել է մնալ Քեմբրիջում պրոֆեսորական գիտելիքների նախապատրաստման համար։ Նա պարապում էր աշակերտների հետ, Չելթենհեմ-քոլեջում քննություններ էր ընդունում, նոր ընկերներ ձեռք բերում, շարունակում էր համագործակցել Աշխատանքային քոլեջի հետ, Մաքմելանի խմբագրի առաջարկով նա սկսել է օպտիկայի վերաբերյալ գիրք գրել (որն այդպես էլ չի ավարտվել), իսկ ազատ ժամանակ այցելում էր Գլենլերում ապրող հորը, որի առողջությունը կտրուկ վատացել էր։ Այդ ժամանակաշրջանին է վերաբերում քեմբրիջյան բանահյուսության մեջ ներառված «կատվապտտման» վերաբերյալ կատակ ուսումնասիրությունները, որի նպատակն այն ամենափոքր բարձրությունը որոշելն է, որից ընկնելուց հետո կատուն մնում էր չորս ոտքերի վրա ։
Վիսենս Պիերա
Վիսենս Պիերան Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 1924 թվականին Փարիզում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերին ։
Ջեյմս Մաքսվել
Գույների տեսություն
Սակայն Մաքսվելի հիմնական գիտական հետաքրքրությունն այդ ժամանակ գույների տեսության վերաբերյալ աշխատանքն էր։ Այն սկիզբ է առնում յոթ Հիմնական գույների գաղափարի կողմնակից Իսահակ Նյուտոնի գործունեությունից։ Մաքսվելը հանդիսացել է երեք հիմնական գույների գաղափարն առաջադրող և դրանք մարդու օրգանիզմում ֆիզիոլոգիական պրոցեսների հետ կապող Թոմաս Յունգի տեսության շարունակող։ Կարևոր ինֆորմացիա էին պարունակում գունակուրությամբ կամ դալթոնիզմով տառապող հիվանդների վկայությունները։ Գույների խառնման՝ շատ դեպքերում Հերման Լյուդվիգ Ֆերդինանդ Հելմհոլցի փորձերն անկախ կրկնվող փորձերում Մաքսվելը կիրառել է «գունավոր հոլը», որի սկավառակը բաժանված էր տարբեր գույներով ներկված սեկտորների, ինչպես նաև իր իսկ մշակած օպտիկական համակարգը՝ «գունավոր արկղը, որը թույլատրում էր խառնել էտալոն հանդիսացող գույները։ Նմանատիպ սարքեր կիրառվել էին նաև նախկինում, սակայն միայն Մաքսվելն է սկսել դրանց օգնությամբ ստանալ քանակական արդյունքներ և բավականին ճշգրտորեն կանխագուշակել գույների խառնման արդյունքում առաջացող ելքերը։ Այսպես, նա ենթադրել էր, որ կապույտ և դեղին գույների միախառնումն առաջացնում է ոչ թե կանաչ, ինչպես կարծում էին շատերը, այլ վարդագույն երանգ։ Մաքսվելի փորձերը ցույց են տվել, որ սպիտակ գույնը չի ստացվում կապույտ, կարմիր և դեղին գույների միախառնումից, ինչպես ենթադրում էին Դեյվիդ Բրյուստերը և ուրիշ գիտնականներ, իսկ հիմնական գույներ համարվում են կարմիրը, կանաչը և կապույտը ։ Հետևելով Յունգին՝ Մաքսվելը գույների գրաֆիկական պատկերման համար օգտագործել է եռանկյունի, որի ներսի կետերը ստացվել էին ֆիգուրի գագաթներին գտնվող հիմնական գույների խառնումից ։
Էլեկտրականությունից առաջին աշխատանք
1854 թվականի փետրվարին Ջեյմս Մաքսվելը դիմել է Ուիլյամ Թոմսոնին՝ խնդրելով, որ նա տվյալ թեմայի վերաբերյալ տրամադրի գրականություն ու սովորեցնի ընթերցման կարգը ։ Այն ժամանակ, երբ Մաքսվելն սկսել է մագնիսականության և էլեկտրականության ուսումնասիրումը, արդեն էլեկտրական և մագնիսական երևույթների բնույթի վերաբերյալ գոյություն ուներ երկու տեսակետ։ Գիտնականներից շատերը, որոնց թվում էին Անդրե Մարի Ամպերը, Ֆրանց Էրնստ Նեյմանը և Վիլհելմ Էդուարդ Վեբերը, հարում էին հեռազդեցության տեսակետին՝ երկու մարմինների միջև գործող էլեկտրամագնիսական ուժերը դիտարկելով որպես հեռավորության վրա անմիջապես ծագող գրավիտացիոն ձգման համանմանություն։ Այս գիտնականների կողմից զարգացրած էլեկտրադինամիկան խիստ և ձևայնացված գիտություն էր ։ Մյուս կողմից, էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի երևույթը հայտնագործած Մայքլ Ֆարադեյն առաջ էր քաշել ուժագծերի գաղափարը, որոնք միավորում էին դրական և բացասական Էլեկտրական լիցքերը կամ մագնիսի հարավային, հյուսիսային բևեռները։ Համաձայն Ֆարադեյի՝ ուժագծերը լցնում են մեր շրջապատը՝ ստեղծելով դաշտ, որն էլ պայմանավորում է էլեկտրական և մագնիսական փոխազդեցությունները։ Մաքսվելը չէր կարողանում ընդունել իր ֆիզիկական ինտուիցիային հակասող մերձազդեցության ձևակերպումը, դրա համար նա անցավ Ֆարադեյի կողմը.
Վիսենս Պիերա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1903 ծնունդներ Կատեգորիա:1960 մահեր Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ
Ջեյմս Մաքսվել
Էլեկտրականությունից առաջին աշխատանք
Մաքսվելի առջև խնդիր ծագեց կառուցել ինչպես ֆարադեյյան ենթադրությունները, այնպես էլ հեռազդեցության կողմնակիցների ստացած ճշգրիտ արդյունքները ներառող մաթեմատիկական տեսություն։ Մաքսվելը որոշել է օգտվել Ուիլյամ Թոմսոնի կողմից հաջողությամբ կիրառված համանմանության սկզբունքից, որը դեռևս 1842 թվականին նշել էր պինդ մարմնում ջերմատվական երևույթների և էլեկտրական փոխազդեցությունների միջև համանմանությունը։ Դա նրան թույլ է տվել էլեկտրականության մեջ կիրառել ջերմության համար ստացված արդյունքները և տալ որոշակի միջավայրով էլեկտրական ազդեցությունների փոխանցման առաջին մաթեմատիկական հիմնավորումը։ 1846 թվականին Թոմսոնն ուսումնասիրել է էլեկտրականության և առաձգականության միջև համանմանությունը ։ Մաքսվելն օգտվել է ուրիշ համանմանությունից նա մշակել է ուժագծերի հիդրոդինամիկ մոդելը՝ նմանեցնելով դրանք իդեալական չսեղմվող հեղուկով խողովակի (մագնիսական և էլեկտրական ինդուկցիայի վեկտորները համանման էին հեղուկի արագության վեկտորին) և առաջինն արտահայտել Ֆարադեյի էլեկտրական դաշտի նկարագիրը մաթեմատիկական լեզվով (դիֆերենցիալ հավասարումներ) ։ Ռոբերտ Էնդրիուս Միլիկենի պատկերավոր արտահայտությամբ՝ Մաքսվելը ծածկեց Ֆարադեյի ենթադրություններով մերկացված պլեբեյի մարմինը մաթեմատիկայի ազնվական հագուստով ։ Սակայն նրա աշխատանքում հիմնական շարժառիթ համարվող՝ անշարժ լիցքերի և «շարժվող էլեկտրականության» (էլեկտրական հոսանք) միջև կապ հաստատելը, որի բացակայությունը ակնառու էր, այդ ժամանակ նրան չհաջողվեց ։
1855 թվականի սեպտեմբերին Մաքսվելը, ճանապարհին մտնելով հիվանդ հոր մոտ, այցելել է Գլազգոյում Բրիտանացի գիտնականների միավորման կոնգրեսը, իսկ ավարտելուց հետո Քեմբրիջում հաջողությամբ հանձնել քոլեջի խորհրդի անդամ դառնալու քննությունը (դա նույն կուսակրոնության երդումն էր)։ Նոր կիսամյակում Մաքսվելն սկսել է կարդալ հիդրոստատիկայի և օպտիկայի դասախոսություններ։ 1856 թվականի ձմռանը նա վերադարձել է Շոտլանդիա՝ տեղափոխելով հորը Էդինբուրգ և փետրվարին գնացել Անգլիա։ Այդ ժամանակ նա իմացել է Աբերդինում Մարիշալ քոլեջում բնական փիլիսոփայության պրոֆեսորի ազատ հաստիքի մասին և Քեմբրիջում առաջընթաց չտեսնելով՝ որոշել ստանալ այդ պաշտոնը՝ հուսալով, որ մոտ կլինի հորը։ Մարտին Մաքսվելը հորը տեղափոխել է Գլազգո, որտեղ նրա վիճակն իբր թե լավացել է, սակայն ապրիլի 2-ին նա մահացել է։ Ապրիլի վերջին Մաքսվելն ստացել է Աբերդինում պրոֆեսորի պաշտոնը և ամառն անցկացնելով տոհմական կալվածքում՝ հոկտեմբերին ժամանել նոր աշխատավայր ։
Ուսուցչական աշխատանք։ Ամուսնություն
Աբերդինում Մաքսվելի անձնական կյանքում լուրջ փոփոխություններ տեղի ունեցան․ 1858 թվականի փետրվարին նա նշանվեց Մարիշալ քոլեջի տնօրեն, եկեղեցու պատմության պրոֆեսոր, Դենիել Դյուարի կրտսեր աղջկա՝ Քետրին Մերի Դյուարի հետ, իսկ հունիսին կայացավ նրանց հարսանիքը։ Անմիջապես հարսանիքից հետո Մաքսվելը հեռացվեց Թրինիթի քոլեջի խորհրդից, քանի որ խախտել էր կուսակրոնության երդումը ։ Այդ նույն ժամանակ վերջնականապես ամրացան Մաքսվելի փիլիսոփայական հայացքները գիտության բնագավառում, որոնք արտահայտված են հետևյալ նամակում․
Սատուրնի օղակների կայունություն
Ինչ վերաբերում է Աբերդինում գիտական աշխատանքին, ապա Մաքսվելը սկզբից զբաղված էր «դինամիկական հոլի» նախագծմամբ, որը ստեղծվել էր նրա պատվերով և ցուցադրում էր պինդ մարմնի պտտման տեսության մի քանի տեսանկյուններ։ 1857 թվականին «Քեմբրիջի փիլիսոփայական ընկերության աշխատանքներում» լույս տեսավ էլեկտրականության վերաբերյալ նախորդ մի քանի տարիների հետազոտությունների արդյունքները պարունակող նրա «Ֆարադեյյան ուժի գծերի մասին» հոդվածը։ Մաքսվելն այն մարտին ուղարկեց մեծագույն ֆիզիկոսների, այդ թվում և Ֆարադեյին, որի հետ ընկերական նամակագրություն էր հաստատել ։ Այն ժամանակների ևս մեկ ուսումնասիրված հարցերից է երկրաչափական օպտիկան։ «Օպտիկական սարքերի ընդհանուր օրենքների մասին» հոդվածում վերլուծված էին այն պայմանները, որոնցով օժտված պետք է լինեն կատարյալ օպտիկական համակարգերը։ Հետագայում Մաքսվելը, իր աշխատանքներում կիրառելով կոնկրետ սարքեր, մի քանի անգամ անդրադարձավ բարդ համակարգերում լույսի բեկմանը ։ Սակայն Մաքսվելն առավել մեծ ուշադրություն էր դարձնում 1855 թվականին Քեմբրիջի համալսարանի կողմից Ադամսի մրցանակին ներկայացված Սատուրի օղակների բնույթի հետազոտությանը (աշխատանքը պետք էր ավարտել երկու տարում)։ Օղակները հայտնաբերվել էին 17-րդ դարեսկզբին Գալիլեո Գալիլեյի կողմից և երկար ժամանակ համարվում էին բնության գաղտնիքներից մեկը․ մոլորակը կարծես շրջապատված լիներ անհայտ ծագման նյութից երեք հոծ կոնցենտրիկ օղակներով (երրորդ օղակը հայտնաբերվել էր դրանից քիչ առաջ Ջորջ Ֆիլիպս Բոնդի կողմից)։ Ուիլյամ Հերշելը կարծում էր, որ դրանք հոծ կարծր մարմիններ են։ Պիեռ Սիմոն Լապլասն ապացուցում էր, որ պինդ օղակները պետք է անհամասեռ, շատ նեղ լինեն և անպայման պտտվեն։ Կատարելով օղակների կառուցվածքի մաթեմատիկական անալիզի տարբեր տարբերակներ, Մաքսվելը համոզվեց, որ դրանք չեն կարող լինել ոչ պինդ, ոչ էլ հեղուկ վիճակում (վերջին դեպքում օղակները, վերածվելով կաթիլների, կքանդվեին)։ Նա այն եզրակացության եկավ, որ այդպիսի կառուցվածքը կարող է հաստատուն լինել միայն այն դեպքում, երբ կազմված է իրար հետ կապված երկնաքարերի խմբից։ Օղակների կայունությունը բացատրվում է Սատուռնի կողմից նրանց ձգմամբ և մոլորակի ու երկնաքարերի փոխադարձ ազդեցությամբ։
Ֆուրիե-անալիզի օգնությամբ Մաքսվելը հետազոտեց ալիքի տարածումն այդպիսի օղակում և ցույց տվեց, որի որոշակի պայմանների դեպքում դրանք չեն բախվում միմյանց։ Երկու օղակների համար նա որոշեց, թե նրանց շառավիղների ինչպիսի համապատասխանությունների դեպքում է վրա հասնում անկայուն վիճակը։ Այս աշխատանքի համար դեռևս 1857 թվականին Մաքսվելն արժանացավ Ադամսի մրցանակին, սակայն շարունակում էր աշխատել այդ թեմայի վրա, որի արդյունքում 1859 թվականին հրատարակեց «Սատուրնի օղակների շարժման կայունության մասին» տրակտատը։ Այս աշխատանքը գիտական շրջանակներում անմիջապես արձագանք գտավ։ Թագավորական աստղագետ Ջորջ Բիդել Էյրին անվանեց այն իր երբևիցե տեսած մաթեմատիկայի ամենափայլուն կիրառումը ֆիզիկայում ։ Հետագայում գազերի կինետիկ տեսության մեթոդների ազդեցության տակ Մաքսվելը փորձեց զարգացնել օղակների կինետիկ տեսությունը, սակայն չհասցրեց այն ավարտին։ Այս խնդիրը, երկնաքարերի ոչ առաձգական բախումների և նրանց արագությունների էականորեն անիզոտրոպ բաշխման հետևանքով, պարզվեց ավելի բարդ էր, քան գազերի դեպքում ։ 1895 թվականին Ջեյմս Էդուարդ Քիլլերը և Արիստրախ Ապոլոնովիչ Բելոպոլսկին չափեցին Սատուրնի օղակների տարբեր մասերի դոպլերյան շեղումները և հայտնաբերեցին, որ ներքին մասերն ավելի արագ են պտտվում, քան արտաքինները։ Դա հանդիսացավ Մաքսվելի այն ենթադրության ապացույցը, որ օղակները կազմված են բազմաթիվ փոքր, Կեպլերի օրենքներին ենթարկվող մարմիններից ։ Մաքսվելի՝ Սատուրնի օղակների կայունությանը վերաբերող աշխատանքը համարվում է «ժամանակակից մակարդակով կատարված կոլեկտիվ պրոցեսների տեսությունով առաջին աշխատանքը» ։
Գազերի կինետիկ տեսություն։ Մաքսվելի բաշխում
Այդ ժամանակ Մաքսվելի հաջորդ հիմնական գիտական զբաղմունքը դարձավ գազերի կինետիկ տեսությունը՝ հիմնված ջերմության մասին ենթադրությունների վրա՝ որպես գազի մասնիկների (ատոմների կամ մոլեկուլների) շարժման բնույթ։ Մաքսվելը դարձավ Ռուդոլֆ Յուլիուս Էմանուել Կլաուզիուսի գաղափարների հետևորդը, որը ներմուծել էր ազատ վազքի երկարության և մոլեկուլների միջին արագության հասկացությունները (ենթադրվում էր, որ հավասարակշռության վիճակում բոլոր մոլեկուլներն ունեն նույն արագությունը)։ Կինետիկ տեսությունում Կլաուզիուսն է մտցրել նաև հավանականությունների տեսության տարրերը ։ Մաքսվելը որոշեց զբաղվել այս աշխատանքով, 1859 թվականի փետրվարին «Philosophical Magazine» ամսագրում գերմանացի ֆիզիկոսի աշխատանքի ընթերցումից հետո նպատակ ուներ հերքել Կլաուզիուսի տեսակետները, սակայն հետագայում ընդունեց նրանց ուշադրության արժանի լինելու փաստը։ Արդեն 1859 թվականի սեպտեմբերին Մաքսվելը, իր աշխատանքի զեկուցումով, ելույթ ունեցավ Աբերդինում Բրիտանական ասոցիացիայի նիստում։ Զեկույցում պարունակող արդյունքները հրատարակվեցին «Գազերի դինամիկ տեսության պարզաբանումներ» հոդվածում, որը լույս տեսավ 1860 թվականի հուլիսին երեք մասով։ Մաքսվելի կարծիքով գազը կազմված էր բազմաթիվ առաձգական իդեալական մասնիկներից, որոնք քաոսայնորեն շարժվում են և բախվում միմյանց հետ տարածության մեջ։ Գնդիկ մոլեկուլերը կարելի է բաժանել ըստ արագությունների խմբերի, ընդ որում՝ ստացիոնար վիճակում մոլեկուլների թիվը համարվում է անփոփոխ, չնայած նրանք կարող են փոխել իրենց արագությունները բախումներից հետո։ Այդ տեսակի դատողություններից հետևում է, որ հավասարակշռության վիճակում բոլոր մոլեկուլները նույն արագություններն ունեն, իսկ արագությունների բաժանվում են գաուսյան կորին համապատասխան (Մաքսվելյան բաշխում)։ Մաքսվելը բաշխման ֆունկցիայի օգնությամբ հաշվարկեց փոխանցման երևույթներում կարևոր դեր կատարող մի շարք մեծություններ՝ արագությունների որոշակի դիապազոնում մասնիկների թիվը, միջին արագությունը և քառակուսային արագությունը։ Բաշխման լրիվ ֆունկցիան հաշվվում էր որպես յուրաքանչյուր կոորդինատի բաշխման ֆունկցիայի ածանցյալ։ Դա ենթադրում էր նրանց անկախությունը, որը շատ բանով համարվում էր անբացատրելի և ապացուցում էր պահանջում (այն տրվեց հետագայում)  ։
Հետագայում Մաքսվելը ճշգրտեց ազատ վազքի երկարության համար թվային գործակիցը, ինչպես նաև ապացուցեց երկու գազերի հավասարաչափ խառնուրդների միջին կինետիկ էներգիաների հավասարությունը։ Ուսումնասիրելով ներքին շփման (մածուցիկության) պրոբլեմը՝ Մաքսվելը, ստանալով մեծությունների ճշգրիտ կարգը, առաջին անգամ կարողացավ գնահատել ազատ վազքի երկարությունը։ Տեսության մեկ այլ հետևանք էր ներքին շփման գործակցի գազի խտությունից անկախ լինելու թվացյալ պարադոքսը, որը հետագայում ապացուցվեց փորձնականորեն։ Բացի դրանից, տեսությունից անմիջապես հետևում էր Ավոգադրոյի օրենքի բացատրությունը։ Այսպիսով, 1860 թվականի Մաքսվելն իր աշխատանքում փաստորեն կառուցել է միկրոպրոցեսների՝ պատմության մեջ առաջին վիճակագրական մոդելը, որն ընկավ վիճակագրական մեխանիկայի զարգացման հիմքում
Մաքսվելը հոդվածի երկրորդ մասում, ի հավելումն ներքին շփման, քննարկել է նաև փոխանցման այլ պրոցեսներ՝ դիֆուզիան և ջերմահաղորդականությունը։ Երրորդ մասում նա հանգել է բախվող մասնիկների պտտական շարժմանը և ստացել պտտական և առաջադիմական ազատության աստիճանների կինետիկ էներգիաների հավասարաբաշխվածության օրենքը։ Փոխանցման երևույթներում իր տեսության արդյունքների կիրառումների մասին գիտնականը 1860 թվականի հունիսին զեկուցել է Օքսֆորդի Բրիտանական ասոցիացիայում ։
Տարբեր պարտականություններ
1860 թվականի սկիզբն ու ամառը, մինչ Լոնդոն տեղափոխվելը, Մաքսվելն անց կացրեց հայրենի Գլենլեր կալվածքում, որտեղ ծանր հիվանդանալով, ոտքի կանգնեց միայն կնոջ հոգատար խնամքից հետո։ Աշխատելով Քինգս քոլեջում, որտեղ հիմնականում ուշադրություն էր դարձվում փորձարարական գիտությանը (քանի որ տեղի լաբորատորիան լավագույնս հագեցված էր) և որտեղ սովորում էին ամենից շատ ուսանողները, Մաքսվելը շատ քիչ ազատ ժամանակ էր ունենում ։ Ամեն դեպքում նա հասցնում էր տանն օճառի պղպջակներով և գունավոր արկղով փորձեր կատարել, որնցով չափում էր գազերի մածուցիկությունը։ 1861 թվականին Մաքսվելը մտավ չափանմուշների կոմիտե, որի խնդիրը հիմնական էլեկտրական միավորներ հայտնաբերելն էր։ Որպես էլեկտրական դիմադրության չափանմուշի նյութ՝ վերցվում էր պլատինի և արծաթի համաձուլվածքը։ Մանրազնին հետազոտությունները հրատարակվեցին 1863  թվականին և Էլեկտրիկների Միջազգային կոնգրեսի կողմից (1881) օմը, ամպերը և վոլտն առաջարկվեցին՝ որպես հիմնական միավորներ  ։ Մաքսվելը շարունակում էր զբաղվել նաև առաձգականությամբ ու շինությունների հաշվարկներով, քննարկում էր շինվածքներում լարվածության գծագրավիճակագրական մեթոդները, վերլուծում էր գնդաձև թաղանթների հավասարակշռության պայմանները, զարգացնում մարմիններում ներքին լարվածությունների կառուցման գիագրամները։ Այս աշխատանքների համար, որոնք ունեին պրակտիկ նշանակություն, Էդինբուրգի թագավորական ընկերության կողմից նրան շնորհվեց Քեյթի անվան մրցանակ ։
Առաջին գունավոր լուսանկարը
Օքսֆորդի Բրիտանական ասոցիացիայի 1860 թվականի հունիսի համագումարում Մաքսվելը զեկուցեց գույների տեսության մեջ իր արդյունքների մասին՝ դրանք համադրելով գունավոր արկղով կատարված փորձարարական ցուցադրություններով։ Նույն տարում, ավելի ուշ, Լոնդոնյան թագավորական ընկերությունը նրան պարգևատրեց Ռումֆորդի շքանշանով՝ օպտիկայի և գույների խառնման համար ։ 1861 թվականի մայիսի 17-ին Թագավորական ինստիտուտում (Royal Institution) «Երեք հիմնական գույների տեսություն» թեմայով դասախոսության ժամանակ Մաքսվելը հանրությանը ներկայացրեց իր տեսության ճշմարտացիության ևս մեկ ապացույց՝ աշխարհում առաջին գունավոր լուսանկարը, որի գաղափարը ծագել էր նրա մոտ դեռևս 1855 թվականին ։ Լուսանկարչի՝ Թոմաս Սաթոնի (Thomas Sutton) հետ,  ստացել էին գունավոր ժապավենի երեք նեգատիվ ապակու վրա՝ ծածկված լուսանկարչական էմուլսիայով (կոլոդիում)։ Նեգատիվները լուսանկարված էին կարմիր, կանաչ և կապույտ զտիչների միջոցով (տարբեր մետաղների աղերի լուծույթներ)։ Հետո լուսավորելով նեգատիվները նույն զտիչներով՝ հնարավոր դարձավ ստանալ գունավոր պատկեր։  Համարյա հարյուր տարի անց «Կոդակ» ապրանքանիշի աշխատակիցները վերականգնեցին Մաքսվելի փորձի պայմանները, սակայն ունեցած լուսանյութերը թույլ չեն տվել ցուցադրել գունավոր լուսանկարը և, մասնավորապես, ստանալ կարմիր և կանաչ պատկերներ։ Մաքսվելի ստացած պատկերը, երջանիկ պատահականությամբ, առաջացել էր բացարձակապես այլ գույների խառնման արդյունքում՝ կապույտ և մոտակա մանուշակագույն ալիքների տիրույթում։ Այնուամենայնիվ, Մաքսվելի փորձը պարունակում էր գունավոր լուսանկարի ստացման ճշգրիտ սկզբունք, որն օգտագործվել է հետագա հաջորդ տարիների ընթացքում, երբ արդեն հայտնաբերվել էին լուսազգայուն ներկանյութերը ։
Խոտորման հոսանք։ Մաքսվելի հավասարումներ
Այս նույն հոդվածում Մաքսվելը, անցնելով իր մոդելում խոտորման տարածման ուսումնասիրմանը, նկատել է իր մրրկային միջավայրի և Ֆրենելի լուսատար եթերի նմանությունը։ Դա իր արտահայտությունն է գտել խոտորման տարածման և Իպոլիտ Ֆիզոյի կողմից չափած լույսի արագությունների փաստացի համընկնման մեջ ։ Այսպիսով, Մաքսվելը վճռական քայլ է արել լույսի էլեկտրամագնիսական տեսության կառուցման մեջ՝
Այնուհանդերձ, այդ միջավայրը (եթեր) և նրա հատկությունները Մաքսվելի համար առաջնային հետաքրքրություն չէին ներկայացնում, չնայած նա անխոս կիսում էր էլեկտրամագնիսականության՝ որպես եթերի նկատմամբ մեխանիկայի օրենքների կիրառում, ենթադրությունը։ Ինչպես այս առթիվ նշում է Անրի Պուանկարեն՝ «Մաքսվելը չի տալիս էլեկտրականության և մագնիսականության մեխանիկական բացատրությունը, նա սահմանափակվում է նրանով, որ ապացուցում է այսպիսի բացատրության հնարավորությունը» ։