cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դելտայաձև մկան
Այլ կենդանիներ
Դելտայաձև մկանը հանդիպում է ոչ միայն մարդկանց այլև մեծ մարդանման կապիկների մոտ։ Մարդու դելտայաձև մկանը նույնքան համաչափ է, որքան պտտվող ուսի մկանները կապիկների մոտ, ինչպիսին օրանգուտանն է, որն ներգրավված են բրախիացիայի մեջ և ունի մկանային զանգված, որն անհրաժեշտ է մարմնի քաշը ուսերին պահելու համար։ Մյուս կապիկների մոտ, ինչպիսին սովորական շիմպանզեն է, դելտայաձև մկանն շատ ավելի մեծ է, քան մարդկանց մոտ, այն կշռում է միջինը 383,3 գրամ՝ մարդկանց 191,9 գրամի դիմաց։ Սա արտացոլում է ուսերը, մասնավորապես պտտվող ուսը, ամրացնելու անհրաժեշտությունը բռունցքով քայլող կապիկների մոտ՝ ամբողջ մարմնի քաշը պահելու համար։ Դելտոիդ մկանը և՛ չղջիկի, և՛ պտերոզավրի թևերի մկանների հիմնական բաղադրիչն է, սակայն պսակային խմբի թռչունների մոտ այն խիստ կրճատված է, քանի որ նրանք նպաստում են կրծքավանդակի կցված մկաններին։ Մեզոզոյան որոշ թռչող թերոպոդներ, այնուամենայնիվ, ունեին ավելի զարգացած դելտայաձև մկան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերին վերջույթների անատոմիա Կատեգորիա:Մարդու անատոմիա
Blood // Water
«Blood // Water», կանադացի երաժիշտ Grandson-ի սինգլ։ Սինգլը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Fueled By Ramen լեյբլում։ Երգը նրա առաջին «A Modern Tragedy Vol. 1» մինի ալբոմի գլխավոր սինգլն է։
Հետարտադրություն
Երգի պաշտոնական տեսահոլովակը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Grandson-ի ՅուԹյուբ ալիքում ։
Կոմպոզիցիա և տեքստ
Ջիլ Քաուֆման նկարագրում է երգը որպես «Rage Against the Machine-ի ռեփ ռոքի փոփ տարբերակ»։ Երգը ստեղծված է #ֆա մինոր գամմայում՝ 11A Camelot միքսինգով։ Դրա տեմպը 154 բիթ րոպեում է ։
2019 թվականի մայիսին Radio.com-ի համար հարցազրույցում Grandson-ը նկարագրել է «Blood // Water» երգի տեքստը որպես «նրա սեփական հեղափոխությունից առաջին կրակոց, և այն մեծանում է այդ ժամանակից։ Ակտիվիստական ռոքի ավանդույթների համաձայն, Grandson-ը ճեղքել է քաոսային մշակույթը, կոչ անելով մարդկանց ուշադրություն դարձնել» ։
Կենդանի ելույթներ
2018 թվականի օգոստոսի 15-ին «Blood // Water»-ը հայտնվել է առաջին անգամ հեռուստատեսությունում՝ Սեթ Մեյերսի երեկոյան շոուի ժամանակ։ Billboard ամսագիրը բնութագրել է ելույթն որպես հակակապիտալիստ հիմն, որտեղ «ինքնագոհությունը տարբերակ չէ»։
Տեսահոլովակ
«Blood // Water»-ի տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 4-ին։ Հայտարարվել է նաև Grandson-ի առաջին մինի ալբոմի՝ «A Modern Tragedy Vol. 1»-ի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Կանադական երգեր
Ալմազովո (դաստակերտ)
«Ալմազովո» դաստակերտ (Усадьба «Алмазово»), XVIII դարի կեսերի նախկին ազնվական դաստակերտ, որը գտնվում է համանուն գյուղի տարածքում՝ Մոսկվայի մարզի Շչոլկովսկի շրջանում, Մեդվեժի լճերից 4 կմ դեպի հարավ-արևելք (Ռուսաստան)։
Պատմություն
Տեղանքը, որտեղ ավելի ուշ կառուցվել է դաստակերտը, հայտնի էր որպես Օշիտկովո և XVI—XVII դարերի հարկամատյաններում գրանցված էր որպես անմշակ հողատարածություն։ Այդ հողի առաջին սեփականատերեր են դարձել Ելիզարովները, որը նրանց շնորհել է Միխայիլ Ֆեոդորովիչ ցարը։ 1707 թվականին տեղանքն անցել է Ելիզարովների փեսային՝ ազնվական Սեմյոն Երոֆեևիչ Ալմազովին, որի օրոք Սերգի Ռադոնեժցու պատվին այստեղ հիմնադրվել է առաջին փայտե եկեղեցին, և այդ պատճառով էլ գյուղը սկսել է կոչվել Սերգիևսկոյե։ 1730-ական թվականներին արդեն Սեմյոն Երոֆեևիչի որդու՝ Իվանի օրոք փայտե եկեղեցին փոխարինվել է քարե շինությամբ։ 1753 թվականին գույքը ձեռք է բերել խոշոր հողատեր և արդյունաբերող Նիկիտա Ակինֆիևիչ Դեմիդովը։
Դաստակերտը մեր օրերում
Մեր օրերում դաստակերտի ամբողջ համակառույցից պահպանվել է միայն մի քանի շենք` գլխավոր շենքը և երկու կողաշենքերը, ինչպես նաև վերականգնված տաճարը։ Այժմ այստեղ է գտնվում Ալմազովոյի հատուկ (շտկող) գիշերօթիկ դպրոցը, որը սկիզբ է առնում խորհրդային ժամանակներից։ Լճակների համակարգից և ջրանցքների ցանցից, ինչպես նաև պուրակային տնկարկներից քիչ բան է մնացել, տեղանքը ճահճացած է, և անվտանգ զբոսանքի հնարավորություն այնտեղ չկա։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Նևիլ Շյուտ
Նևիլ Շյուտ Նորվեյ (Nevil Shute Norway,), անգլիացի գրող և ավիաինժեներ։ Նևիլը ստեղծագործությունները հրապարակել է իր անվան ծածկանվամբ (Նևիլ Շյուտ)՝ ինժեներական գործունեության համար հնարավոր բացասական հետևանքներից խուսափելու համար։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Ռուս–թուրքական համատեղ ագրեսիա (նախահարձակ պատերազմ), 1920 թվականին տեղի ունեցած ռազմական հակամարտություն մի կողմից՝ աշխարհում չճանաչված երկու պետությունների՝ «հեղափոխական» բոլշևիկյան «կարմիր» Ռուսաստանի և «հեղափոխական» քեմալական «կարմիր» Թուրքիայի, մյուս կողմից՝ Ազգերի Լիգայի անդամ պետության՝ Հայաստանի Հանրապետության միջև։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
Նևիլ Շյուտ Նորվեյը ծնվել է պետական ​​ծառայողի ընտանիքում։ Արդեն մանկության տարիներին նա հետաքրքրված է եղել տեխնոլոգիայով, հատկապես ինքնաթիռաշինությամբ, երազել է օդաչու դառնալ։ Ավարտել է ռազմական թռիչքային ուսումնարանը, ապա աշխատել ավիաարտադրող ընկերությունում, մասնակցել ավիացիայի զարգացման պետական ​​նախագծի։ Ստեղծել և մինչև 1938 թվականը ղեկավարել է Airspeed ինքնաթիռներ արտադրող ընկերությունը։ 1940-1944 թվականներին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, ղեկավարել է Բրիտանական ծովակալության ինժեներական բաժինը։ 1948 թվականին Շյուտը սեփական ինքնաթիռով թռել է Ավստրալիա, որտեղ էլ աշխատել է գրքի վրա։ 1949 թվականին նույն ձևով վերադարձել է Անգլիա։ 1950 թվականի հուլիսին նա ամբողջ ընտանիքի հետ արդեն տեղափոխվել է Ավստրալիա։ Հեռավոր մայրցամաք տեղափոխվելը, ի թիվս այլ բաների, պայմանավորված էր Շյուտեի պահպանողական քաղաքական հայացքներով, ով չէր ցանկանում ապրել լեյբորիստների գլխավորած երկրում։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Արևմուտքից 1920 թվականի սեպտեմբերի 22-ի լույս 23-ի գիշերը քեմալական Թուրքիան առանց պատերազմ հայտարարելու հարձակվեց Հայաստանի Հանրապետության վրա։ Թուրք-հայկական պատերազմը տևեց շուրջ երկու ամիս։ Սեպտեմբերի 28-ից ծավալվեցին վճռական ռազմական գործողությունները։ Ի սկզբանե պատերազմն անհաջող ընթացք ունեցավ հայկական կողմի համար։ Ոսոխը գրավեց Սարիղամիշն ու Մերդենեկը։ Պատերազմն ավարտվեց մի քանի փաստաթղթերով՝ հայ–թուրքական Ալեքսանդրապոլի պայմանագրով, հայ–ռուսական Երևանի համաձայնագրով, իսկ ապա՝ երկու առավել անօրինական պայմանագրերով՝ ռուս–թուրքական Մոսկվայի պայմանագրով և մի կողմից՝ Թուրքիայի, մյուս կողմից՝ Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի միջև կնքված Կարսի պայմանագրով։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
Հաջողակ ինժեների ու բիզնեսմենի գրող դառնալու ցանկությունը ծնվել է դեռ 20-ական թվականներին։ Ավստրիալիայում նա շարունակել է գրել՝ ժամանակի մի հատվածը հատկացնելով ֆերմայի ու տնտեսության մշակմանը։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Միաժամանակ, արևելքից, Հայաստանի դեմ ագրեսիվ՝ նախահարձակ պատերազմ ծավալեցին Ռուսաստանի զորքերը (11-րդ կարմիր բանակ)։ Ընդ որում, թե՛ պատերազմի ընթացքում՝ սեպտեմբեր–նոյեմբերին, թե՛ դրա նախապատրաստական շրջանում՝ գարնանը և ամռանը, ռուսական և թուրքական կողմերը լայնորեն օգտագործում էին ՀՀ ներսում իրենց «հինգերորդ շարասյունները», որոնց վառ արտահայտությունը դարձան հայ բոլշևիկների Մայիսյան ապստամբությունը և ՀՀ ներսում բնակվող թուրքերի գրեթե չդադարող ապստամբություններն ու ավազակային գործողությունները։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
Գրողը խուսափում էր գրական միջավայրից․ նրա շրջապատում ինժեներներ էին, նավաստիներ, օդաչուներ, գործարարներ ու ֆերմերներ։ Սրտի հիվանդության վատթարացման պատճառով Շյուտը ստիպված է եղել նախ հրաժարվել ինքնաթիռի անկախ կառավարումից, իսկ հետո՝ մրցարշավային մեքենայից։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Ռուս–թուրքական համատեղ նախահարձակ պատերազմի նախադրյալներ
1919 թվականին Թուրքիայում Մուստաֆա Քեմալի գլխավորությամբ ստեղծված կառավարությունը սկզբից ևեթ անհաշտ դիրք բռնեց ՀՀ-ի և Հունաստանի նկատմամբ, ի դեմս նրանց տեսնելով իր ծավալապաշտական ձգտումները խոչընդոտողներին (և՛ ՀՀ, և՛ Հունաստանը ուզում էին վերականգնել իրենց տարածքային ամբողջականությունը), և առաջնահերթ խնդիր համարեց պայքարը հույների ու հայերի դեմ։ Քեմալականները, որոնք գերակշիռ մեծամասնությամբ նախկին իշխող Երիտթուրքական կուսակցության անդամներն էին, խիստ բացասական, լիակատար մերժողական դիրքորոշում որդեգրեցին Սևրի պայմանագրի նկատմամբ։ Նրանք ամեն ինչ արեցին, որպեսզի Հայկական անկախությունը, և առավել ևս Արևմտյան Հայաստանի՝ Հայ ժողովրդին վերադարձվելու հարցը թաղվեն թուրքական պետության կողմից Հայոց Մեծ Եղեռնի ժամանակ դրված գերեզմանաքարի տակ։
Բոլշևիկների Մայիսյան խռովությունը, որը նրանք հետագայում անվանեցին Մայիսյան ապստամբություն, 1920 թվականի մայիսին կոմունիստական կուսակցության զինված ելույթն էր Հայաստանի առաջին հանրապետության ժողովրդավարական կարգերի դեմ։ Կազմակերպել և ղեկավարել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցությունը, Հայաստանի թուրք-թաթարական խմբավորումները, բոլշևիկյան Ռուսաստանի, մուսավաթական Ադրբեջանի և վերջինիս ավագ «եղբայր» և հովանավոր քեմալական Թուրքիայի աջակցությամբ ։ Նպատակն էր տապալել դաշնակցականների իշխանությունը և երկրում հաստատել խորհրդային կարգեր։ Մայիսյան խռովությունը զգալի հարված էր Հայաստանի Առաջին Հանրապետության հասարակական–քաղաքական կարգերին և ռազմական անվտանգությանը։ Այն զգալիորեն նպաստեց հետագայում Հայաստանի Առաջին Հանրապետության դեմ ռուս–թուրքական համատեղ ագրեսիայի հաղթանակին։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
Նևիլ Շյուտի վեպերին բնորոշ է տեխնիկական և քաղաքական հեռատեսությունը։ Այսպիսով, նրա «Հույժ գաղտնի» վեպը, որը գրվել է 1942 թվականին, արգելվել էր զինվորական գրաքննության կողմից և հրատարակվել միայն 1945 թվականին, քանի որ բրիտանական ռազմական իշխանությունները դրանում տեսել էին խոստումնալից առաջարկներ, որոնք հետագայում օգտագործվել էին 1944 թվականին Նորմանդիա յում վայրէջքի ժամանակ։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Ռուս–թուրքական համատեղ նախահարձակ պատերազմի նախադրյալներ
Ռուս–թուրքական դավադրության մաս կազմող «Մայիսյան ապստամբություն» կոչեցյալ հակապետական, հակաժողովրդավարական, հակահայկական, հակաազգային այդ խռովությունը ճնշվեց հիմնականում Հայոց բանակի կողմից։ Ապստամբության պարտության հիմնական պատճառն այն էր, որ ապստամբության ելած բոլշևիկները աջակցություն չստացան Հայաստանի ժողովրդի կողմից։ Բոլշևիկ ղեկավարները հույս էին դրել դրսի՝ հիմնականում Կարմիր բանակի օժանդակության վրա, այն ինչը տեղի չունեցավ։ Իսկ այլ պատճառներից կարելի է թվարկել ապստամբության անկազմակերպ լինելը, որն անջատ ընթացք ունեցավ, առանց միասնական ղեկավարության։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
1947 թվականին լույս տեսած «Չկա ճանապարհ» վեպը ընթերցողին պատմում է ավիաշինության մեջ առկա խնդիրների մասին, որոնք իրականում տեղի են ունեցել 1953-1954 թվականներին և հանգեցրել «Կոմետ» տիպի ինքնաթիռների կործանմանը։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Ռուս–թուրքական համատեղ նախահարձակ պատերազմի նախադրյալներ
Ճնշվելով հանդերձ, այս ապստամբությունը սասանեց Հայաստանի կառավարության դիրքերը և լրջորեն թուլացրեց Հայոց բանակի մարտունակությունը ։
Ռուսական հետախուզության աշխատանքը Հայաստանի դեմ
Ռուսաստանի Կարմիր բանակը լուրջ նախապատրաստական աշխատանք էր տանում Հայաստանի Առաջին Հանրապետության դեմ։ Մասնավորապես, նրանց հետախուզությունը հույժ գաղտնի տվյալներ էր հավաքում հայկական բանակի թվաքանակի ու սպառազինության և այլ կարևոր մարտավարական, օպերատիվ, ռազմավարական հարցերի մասին, որոնք հետագայում փոխանցվեցին նաև թուրքական կողմին և նպաստեցին Հայաստանի պարտությանը ։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
Իսկական գրական սենսացիա էր Նևիլ Շյուտի 1957 թվականի «Ափին» վեպը, որի հիման վրա երկու տարի անց նկարահանվել է ամերիկացի կինոռեժիսոր Սթենլի Կրամեր ի գեղարվեստական ​​ֆիլմը՝ Գրեգորի Պեկ ի և Ավա Գարդներ ի մասնակցությամբ։ Գիրքն ու դրա հիման վրա նկարահանված ֆիլմը, որի գլխավոր թեման Երրորդ համաշխարհային, միջուկային պատերազմից հետո աշխարհն է,  խոսում է սիրո և պարտքի հանդեպ նվիրվածության, մարդկային քաջության և ընկերասիրության զգացման մասին։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Հայաստանի դեմ ռուսական և թուրքական չորս - հինգ ռազմաճակատներ
Հայկական բանակը պատերազմի սկզբում ունէր 22 000 զինվոր և սպա, հոկտեմբերի 2-րդ կեսին այդ թվաքանակը՝ աճելով՝ հասավ 55 000-ի, որից 32 000-ը՝ բուն կռվող ուժն էր, իսկ 23 000-ը՝ զանազան օժանդակ զորամասեր և ստորաբաժանումներ։ Հայոց Բանակի սպարապետը գեներալ Թովմաս Նազարբեկյանն էր, ՀՀ ռազմական նախարարը՝ Ռուբեն Տեր-Մինասյանը։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
1932 թվականին հրատարակվել է գրողի մեծ հաջողություն ունեցած առաջին վեպը՝ «Միայնակ ճանապարհը»։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Հայաստանի դեմ ռուսական և թուրքական չորս - հինգ ռազմաճակատներ
Ամբողջ բանակը բաժանված էր 4 հիմական ռազմաճակատների։
1. Կարսի ռազմաճակատ, համարվում էր գլխավոր ռազմաճակատը։ Թուրք-հայկական ռազմաճակատ։ Ռազմաճակատի հրամանատարը՝ գեներալ Մովսես Սիլիկյան։
Նևիլ Շյուտ
Կենսագրություն
1944 թվականին հրատարակվել է «Հովիվ»-ը՝ ռազմական օդաչուի կյանքի մասին։ 1942 թվականին հրատարակվել է «Մկնաորս» գիրքը, որը Ֆրանսիայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ երեխաների փրկության մասին է։ 1950 թվականին հրատարակված «Էլիսի նման քաղաքը» (A City Like Alice) համաշխարհային բեսթսելեր է և վերահրատարակվում է մինչ օրս։ Ընդհանուր առմամբ, Ն. Շյուտը գրել է 23 վեպ, ինչը նրան, ինչպես ասվել է ամերիկյան « Time » ամսագրում նրա մահվան մասին մահախոսականում, դարձրել է «ներկայիս բրիտանացի գրողների ամենավաճառվող հեղինակը» ։
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Հայաստանի դեմ ռուսական և թուրքական չորս - հինգ ռազմաճակատներ
2. Սուրմալուի ռազմաճակատ։ Թուրք-հայկական ռազմաճակատ։ Հայոց զորքերի Հրամանատարը՝ Դրո (Դրաստամատ Կանայան)։
3. Շարուրի ռազմաճակատ։ Կամ՝ Նախիջևան-Շարուրի ռազմաճակատ։ Կամ՝ Շարուր-Դարալագյազի ռազմաճակատ։ Ռուս-հայկական ռազմաճակատ։ Հայոց զորքերի Հրամանատար՝ գեներալ Շելկովնիկյան։
Նևիլ Շյուտ
Գրականություն
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ ըստ դարի Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ ըստ ժանրի
Ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիա ընդդեմ Հայաստանի (1920)
Հայաստանի դեմ ռուսական և թուրքական չորս - հինգ ռազմաճակատներ
5. Բասարգեչարի կամ Վարդենիսի ռազմաճակատ։ Ռուս-հայկական ռազմաճակատ։
Հայաստանի Հանրապետության դեմ ռուս–թուրքական համատեղ ագրեսիա
Պատմագիտության մէջ ներկայումս դեռևս գերիշխող տեսակետ կա, թե, իբր, Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը ընկաւ փաստորեն միայն թուրքական ռազմական ագրեսիայի հետևանքով ։ Հաշվի առնելով այդ տեսակետի՝ պատմագիտական առումով առնվազն կիսատ-պռատությունը, իսկ քաղաքական տեսակետից՝ կեղծ և վտանգավոր միտում ունենալը, առաջարկվել է պատմագիտական առումով առավել լիակատար և քաղաքական տեսակետից առավել ճշգրիտ այն ձևակերպումը, որ Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը ընկավ ռուս-թուրքական ՀԱՄԱՏԵՂ ռազմական ագրեսիայի հետևանքով։
Պատմական փաստերը ցոյց են տալիս, որ Ռուսաստանը Թուրքիայի հետ համատեղ ռազմական ագրեսիա է իրականացրել Հայաստանի դէմ։ Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի հրատարակած հիմնարար հետազոտության մեջ, թեպետ համապատասխան գլուխը կոչվում է «Թուրք–հայկական պատերազմը։ Հայաստանի խորհրդայնացումը», սակայն շարադրանքի մեջ հստակ բերված է հետևյալ անժխտելի փաստը․ "«Փաստորեն, թուրքական ուժերը զգալի գերազանցություն ունեին հայկական ուժերի նկատմամբ, և, բացի այդ, Հայաստանը շրջափակում էր չորս ռազմաճակատ՝ Կարս–Ալեքսանդրապոլի, Սուրմալուի, Նախիջևանի և Դիլիջան–Ղազախի։ Ահա թե ինչու թուրքական հարձակման գլխավոր ուղղություններում (Կարս, Սուրմալու) հայերին չհաջողվեց ուժերի գերազանցություն ստեղծել» ։"
Այսինքն՝ Հայ պատմաբանների վերնախավի համար պարզ է, որ Հայաստանի առաջին հանրապետությունը թուրք–հայկական այս պատերազմի ժամանակ շրջափակված էր չորս ռազմաճակատով։ Դրանցից երկուսը հենց թուրք–հայկական ռազմաճակատներ էին՝ Կարսինը և Սուրմալուինը ։ Վերոհիշյալ շարադրանքի հեղինակները Կարս–Ալեքսանդրապոլ ռազմաճակատ ասելով սխալմամբ ցույց են տվել թուրքերի հարձակման ուղղությունը որպես ռազմաճակատ ։
Բացի այդ չորս ռազմաճակատից, Հայաստանի դեմ ռուսական և թուրքական ագրեսորները պատերազմում էին նաև այսպես կոչված ներքին ճակատում՝ իրենց հինգերորոդ շարասյունների միջոցով։ Թուրքիայի դեպքում դրանք Հայաստանում բնակվող թուրքերն ու մուսուլմաններն էին, որոնք հետախուզական, դիվերսիոն և սաբոտաժային գործողություններ էին վարում Հայկական պետության, բանակի և բնակչության դեմ, իսկ Ռուսաստանի դեպքում դրանք հիմնականում հայ բոլշևիկներն էին, որոնք դեռևս նույն տարվա մայիս ամսին բացահայտ զինված ապստամբություն էին բարձրացրել Հայաստանի հանրապետության դեմ և հետագա ամիսների ընթացքում էլ՝ մինչև Հայաստանի Հանրապետության փաստացի բաժանումը Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև, շարունակում էին իրենց ներքին քայքայիչ թաքուն ու բացահայտ գործունեությունը ։
Թուրքական զորքեր և այլ աջակից ուժեր
Թուրքական զորքը և իր դաշնակից ռուսական կարմիր բանակի զորամիավորումները համատեղ երկու անգամ քանակապես գերազանցում էր հայկականին։ 1920 թվականի հուլիս-օգոստոսին ՀՀ-ի դեմ թուրքերը կենտրոնացրել էին ավելի քան 50 հազարանոց բանակ, 306 հրանոթ ։
Թուրքական 45 000 - 50 000 զորքից 30 000-ը կանոնավոր ուժեր էին։ 50 000-անոց թուրքական բանակի հրամանատարն էր գեներալ Քյազիմ Կարաբեքիր փաշան։
(Հույժ կարևոր էր հատկապես այն հանգամանքը, որ Ռուսական կարմիր բանակը Հայաստանի արևելյան սահմաններին կենտրոնացրել էր 50 000 մարտիկ)։
Ռուսական զորքեր և այլ աջակից ուժեր
Ռուսական Կարմիր բանակի զորքերը Հայաստանի սահմանների մերձակայքում, Ադրբեջանական խորհրդային հանրապետության տարածքում և Հայաստանից ապօրինի կերպով փաստացի բռնազավթված Նախիջևանի, Արցախի ու Սյունիք–Զանգեզուրի երկրամասերում քանակապես գերազանցում էր հայկական զորքերին։ 1920 թվականի հուլիս-օգոստոսին ՀՀ-ի դեմ ռուսները կենտրոնացրել էին մինչև 50 հազարանոց բանակ, մոտավորապես 300 հրանոթ, մոտ 400 գնդացիր։
ՀՀ զորքեր և Զանգեզուրի ու Արցախի դիմադրական ուժեր
1920 թվականի հուլիս-օգոստոսին ՀՀ-ն սահմանի վրա ուներ 30-36 հազար զինվոր, 56 հրանոթ, 184 գնդացիր։ Բացի այդ մի քանի հազար մարտիկներ կային Գարեգին Նժդեհի Զանգեզուրյան գայլավաշտերում, ինչպես նաև պարտիզանական ուժեր՝ ռուս–ազերիական զավթման ներքո գտնվող Արցախում։ Կարմիր Բանակի հետախուզական բաժնի տվյալներով՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության բանակում առկա էին հետևյալ ուժերը․
Հետագայում՝ օգոստոս–սեպտեմբերին բանակի թվաքանակը որոշ չափով մեծացվեց, և Հայաստանի Հանրապետության դեմ ռուս–թուրքական համատեղ ագրեսիվ պատերազմի սկզբին Հայկական բանակում կար շուրջ 40000 զինվոր և սպա, որոնցից կանոնավոր ուժերն էին միայն 25000–ը, իսկ մնացածը բաժին էր ընկնում ինտենդանտական, այսինքն՝ համբարակային, սանիտարական և այլ օժանդակ ծառայություններին, որոնք կազմում էին բանակի անձնակազմի ընդհանուր թվաքանակի մոտ 30 տոկոսը։ Բացի այդ՝ կային որոշ թվով կամավորական խմբեր ։
Ռուս–թուրքական համատեղ նախահարձակ պատերազմի հիմնական գործողութիւններ
1920 թ. սեպտեմբերի 1-ից 7-ը Բաքու քաղաքում տեղի ունեցավ այսպես կոչված «Արևելքի ժողովուրդների 1-ին համագումար»ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիվ խառնաժողովը, որը փաստորեն Հայաստանի դեմ համատեղ ռազմական ռուս-թուրքական ագրեսիա սկսելու վերջին նախապատրաստությունն էր։ Ռուսական կողմից այդ «համագումարի» նախագահն էր Գ. Զինովևը, թուրքական կողմից մասնակցում էին երիտթուրքական եղեռնագործ ոճրագործներ Էնվեր փաշան, Բեհաէդդին Շաքիրը, Խալիլ փաշան, ինչպէս նաև՝ ռուսական պետության հայանուն բոլշևիկյան գործակալների մի խումբ, քեմալական թուրքերի մի խումբ, «համաշխարհային հեղափոխության» կազակերպման ռուսական գործակալների և չեկիստական ահաբեկիչների մի խւմբ և ըդհանուր առմամբ՝ 26 երկրից մոտ 2000 ոճրագործ ու թափթփուկ, որոնք պիտի կատարեին ռուս-թուրքական ագրեսիվ ռազմական պլանների իրենց մասը։ «Համագումարում» որոշվեց իբր «իմպերիալիստական» Հայաստանի նկատմամբ ռուս-թուրքական համատեղ ռազմական ագրեսիայի և հաշվեհարդարի հարցը։
Բաքվի «Համագումար» կոչեցյալին զուգահեռ՝ 1920 թ. օգոստոսի վերջից միչև սեպտեմբերի 22-ը՝ տեղական բնույթի մարտեր էին ընթանում հայ-թուրքական սահմանի ամբողջ երկարութեամբ։ Ընդ որում՝ սեպտեմբերի 9-ին հայկական զորքերը կարողացան ազատագրել Կողբը, սակայն սեպտեմբերի 14-ին՝ կորցրեցին Օլթին։
Այդ երկու իրադարձության միջև թուրքերը կայացրին իրենց ռազմաքաղաքական որոշումը։ Անկարայում գտնվող Քեմալականների ռազմական գերագույն խորհուրդը վճռեց հարձակվել Հայաստանի Հանրապետության վրա։
1920 թ. սեպտեմբեր ամսվա ընթացքում Ռուսաստանը փաստացի և չհայտարարված պատերազմ էր մղում Հայաստանի Հանրապետության դեմ։ Մասնավորապես ռուսական 11-րդ կարմիր բանակը անընդհատ հարձակումներ էր գործում Շարուր-Դարալագյազի, Բասարգեչարի, և Ղազախի ճակատներում։ Պետք է նշել, որ հայոց բանակը հաջող հակահարվածներ էր հասցնում։
1920 թ. սեպտեմբերի 22-ի լոյս 23-ի գիշերը թուրքական քեմալական բանակը՝ առանց պատերազմ հայտարարելու հարձակման անցավ Հայաստանի Հանրապետության դեմ։
3 օր հետո՝ 1920 թ. սեպտեմբերի 26-ին Հայաստանում ռուսական «5-րդ շարասյունը»՝ այսպես կոչված «Հայաստանի կոմունիստական (բոլշևիկյան) կուսակցության» Կենտրոնական կոմիտեն (ՀԿ(բ)Կ ԿԿ)՝ բնականաբար՝ Ռուսաստանից ստացված հրամանով՝ «Հույժ գաղտնի» հրահանգ ուղղեց իր՝ Հայաստանյան տեղական կազմակերպություններին՝ անել հնարավոր ամեն ինչ՝ ապահովելու և արագացնելու համար Հայոց Բանակի պարտությունը։
Դրանից 3 օր հետո՝ 1920 թ. սեպտեմբերի 29-ին տեղի ունեցավ Սարիղամիշի և Կաղզվանի անկումը։
Հաջորդ օրը՝ սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ-ում հայտարարվեց ռազմական դրություն։
Ապա տեղի ուեցավ Մերդենեկի անկումը, որից հետո Կարսի ռազմաճակատի գիծը հարաբերականորեն կայունացավ մի քանի շաբաթով։
Հոկտեմբերի 9-ին ՀՀ վարչապետ Համո Օհանջանյանը դիմում հղեց «Բոլորին, բոլորին, բոլորին… Աշխարհի քաղաքակիրթ ժողովուրդներին և նրանց կառավարություններին»՝ օգնության կոչով
5 օր հետո՝ Հոկտեմբերի 14-ին հայկական բանակը հակահարձակում գործեց Նոր Սելիմ - Սարիղամիշ ուղղությամբ։ Սակայն, ռուս-թուրքական համատեղ հակահայկական գորողությունների հետևանքով հակահարձակումը լիովին ձախողվեց և հայոց բանակի ոգին կտրուկ անկում ապրեց։
10 օր հետո սկսվեցին դաժան մարտեր Սուրմալուի ռազմաճակատում։ Հոկտեմբերի 24-ից 30-ը ընթացած կռիվներում Դրոյի զորքերը ձախողեցին այս ճակատում հայոց պաշտպանությունը ճեղքելու և մայրաքաղաք Երևանը գրավելու թուրքական բանակի փորձը։
Պատահական չէ, որ շուտով տեղի ունեցավ աղետ թուրք-հայկական Կարսի ռազմաճակատում։
Հոկտեմբերի 30-ին Կարսը ընկավ թուրքերի ձեռքը։ ՀՀ ռազմական և քաղաքացիական բազմաթիվ բարձրաստիճան ղեկավարներ, 3000 զինվոր և 30 սպա գերի ընկան թուրքերի ձեռքը։
Ռուսական օկուպացիոն Կարմիր բանակը ներխուժել է Երևան, 1920 դեկտեմբեր
Ռուս–թուրքական համատեղ նախահարձակ պատերազմի ռազմատեխնիկական ապահովում
Շատ կարևոր էր այդ պատերազմում Ռուսաստանի մեծ ռազմատեխնիկական օգնութիւնը Թուրքիային, որը պաշտօնապէս խոստովանել է Անկարայում ռուսական դեսպանը 2021 թ.:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Հայ-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:1920 Հայաստանում
Լիլիթ Հովհաննիսյան
Լիլիթ Վաչագանի Հովհաննիսյան, հայ երգչուհի։ Հայտնի է դարձել 2006 թվականին «Շանթ» հեռուստաընկերության «Հայ սուպերսթար» հեռուստանախագծի առաջին եթերաշրջանին մասնակցելուց հետո, որտեղ զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը։ Իր դեբյուտային «Նրան» կոչվող ստուդիական ալբոմը նա թողարկել է 2011 թվականին։ Թողարկել է բազմաթիվ տեսահոլովակներ, որոնցից մի քանիսը «Յութուբ» վիդեոհոսթինգում հավաքել են միլիոնավոր դիտումներ ։ Նանուլի հետ նկարահանված նրա տեսահոլովակի դիտումները հատել են հարյուր միլիոնի շեմը։
Կենսագրություն
Լիլիթ Հովհաննիսյանը ծնվել է 1987 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Երևանում։ Մինչև 2002 թվականը սովորել է Ջրբաշյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժնում։ 2005 թվականին ավարտել է Հայաստանի Երգի պետական թատրոնի վոկալի բաժինը։ 2006 թվականին մասնակցել է «Հայ սուպերսթար» նախագծի 1-ին եթերաշրջանին։ Այս մրցույթում նա գրավեց 4-րդ տեղը։ Այնուհետև Լիլիթը մասնակցեց մեկ այլ մրցույթի, որը կոչվում էր «Ընծա»։ Երգչուհին ժյուրիի բոլոր անդամների կողմից 3 մրցութային օրերում վաստակելով միայն ամենաբարձր՝ "7" գնահատականը, արժանացավ «Գրան Պրի»-ն։ Ավելի ուշ՝ 2011 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջազ-վոկալի բաժինը[2]:
Լիլիթ Հովհաննիսյանը սոցցանցերում՝ Facebook, Instagram, Youtube, ամենաշատ հետևորդներ ունեցող արտիստն է Հայաստանում։ Նրան է պատկանում Youtube-յան ամենաշատ դիտումներ ունեցող հայկական տեսահոլովակի ռեկորդը։
Լիլիթը չի համագործակցում իմիջմեյքերների հետ, այլ անձամբ ինքն է զբաղվում իր և իր աշխատանքներում առկա հերոսների և պարողների արտաքին տեսքով։ Նա անձամբ մոդելավորում է համերգային շրջագայությունների և տեսահոլովակների բոլոր բեմական հագուստները։
Սկսած 2013 թվականից Լիլիթը սկսել է իր համերգային շրջագայությունները։
2019 թվականի “Dream World Tour”- ի շրջանակներում Լիլիթը համերգային շրջագայություններով հանդես եկավ ավելի քան 70 քաղաքներում՝ ներառյալ Եվրոպան (Ֆրանսիա, Գերմանիա, Շվեդիա, Իսպանիա, Բուլղարիա, Մոսկվա ), Կանադայի, Ավստրալիայի մայրաքաղաքները։ Շրջագայությունը շարունակվեց Բրազիլիայում, Ուրգուգվայում, Արգենտինայում, Ուկրաինայում, ԱՄՆում (Նյու Յորք, Բոստոն, Լոս Անջելես)։
Անձնական կյանք
Լիլիթ Հովհաննիսյանը ամուսնացել է 2011 թվականի հունիսի 29-ին։ Նրա ամուսինը դաշնակահար, երգահան և պրոդյուսեր Վահրամ Պետրոսյանն է ։ Վահրամը և Լիլիթը ծանոթացել են «Հայ Սուպերսթար 1» նախագծի շրջանակներում, որին մասնակցում էր Լիլիթ Հովհաննիսյանը, իսկ Վահրամ Պետրոսյանը հանդես էր գալիս որպես դաշնակահար։ Վահրամ Պետրոսյանը և Լիլիթ Հովհաննիսյանը համատեղ ձայնագրել են «Հետ չգաս» դուետը, որի հիման վրա նկարահանվել է նաև տեսահոլովակ։
Լիլիթ Հովհաննիսյանի մրցանակները
2008 թվականին ներկայացրել է հայկական մշակույթը Պրահայի, 2010 թվականի Շանհայի «Էքսպո» փառատոների ժամանակ ։
Կիբերհարձակում
Ահաբեկչական հարձակումները ավանդաբար նպատակ ունեն զգալի մարդկային կորուստներ պատճառել ֆիզիկական միջոցներով, ինչպիսիք են` զինված հարձակումները, պայթուցիկ նյութերը և կենսաքիմիական նյութերը։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ներկայիս հասարակությունները ավելի ու ավելի կախված են դառնում համակարգչից և ցանցերից կախված ՏՏ ենթակառուցվածքներից և համակարգերից, ի հայտ է եկել նոր կիբեր-ֆիզիկական ահաբեկչական սպառնալիքների դաս։ Օրինակ ՝ Թեմզայի արգելապատնեշի կառավարման համակարգերը, անօդաչու թռչող սարքի թռիչքային մեխանիզմը, հիվանդանոցի վիրահատարանը և նույնիսկ սովորական ուղևորական վերելակը մեծապես պարունակում և ապավինում է համակարգչային ծրագրակազմին, սարքավորումներին և հաղորդակցությանը։ Արդյունքում, այս համակարգերը խոցելի են ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ կիբեր սպառնալիքներից։ Կիբերհարձակումը կարող է դյուրացնել ֆիզիկական ահաբեկչությունը ՝ անջատելով դիտանցման և անվտանգության սարքավորումները, կամ կարող է ուղղակիորեն ֆիզիկական վնաս պատճառել։ Գազի կամ ջրի կառավարման դեմ նման հարձակումը կարող է պահանջել զգալիորեն ավելի քիչ պլանավորում և ռեսուրսներ, քան նույն նպատակի համար ֆիզիկական ահաբեկչությունը։ Փաստորեն, համացանցում կարելի է հեշտությամբ գտնել մանրամասն ուղեցույցներ, հարձակման գործիքներ և մասնագիտացված որոնիչներ` նման հաստատություններում օգտագործվող ընդհանուր արդյունաբերական կառավարման համակարգերի համակարգչային խոցելի կողմերը օգտագործելու համար։
Լիլիթ Հովհաննիսյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կիբերհարձակում
Հետաքրքիր է, որ կիբեր-ֆիզիկական հանցագործության գաղափարը ժողովրդական մշակույթում օգտագործվում է առնվազն 1960-ականներից։ Օրինակ ՝ «Իտալական աշխատանք» ֆիլմում կողոպտիչների մի խումբը գիտնականի է վարձում, որ նա գործի դնելով Թուրինի երթևեկի կառավարման համակարգիչները օգնի կողոպտիչներին փախչել խցանման շնորհիվ։ Հարկ է նշել, որ սկզբնական շրջանում կիբերհարձակումները անկանխատեսված պատահարներ էին կամ հակերների հետաքրքրասիրության արդյունք ՝ առանց չարամիտ դիտավորության։ Այնուամենայնիվ, նրանք բացահայտեցին կիբեր-ֆիզիկական խոցելիությունը կարևոր համակարգերում, որոնք չարամիտ շահագործման համար չեն պահանջում բացառիկ տեխնիկական գիտելիքներ։
Կիբեր-ֆիզիկական անվտանգություն
Կիբեր-ֆիզիկական համակարգերի ճնշող մեծամասնությունը մշակվել և փորձարկվել է` հաշվի առնելով ֆիզիկական անվտանգությունը, բայց ոչ` կիբերանվտանգությունը։ Ավելին, ազգային կարևոր ենթակառուցվածքներում համակարգչով կառավարվող սարքավորումները, ինչպիսիք են ամբարտակները և ատոմակայանները, սովորաբար ունեն 30 տարվա կյանքի տևողություն և դրանք շատ թանկ են փոխարինելու համար։ Բացի այդ, դրանք նախագծված չեն ՝ հաշվի առնելով փոփոխությունները և բարելավումները։ Ժամանակակից անհատական ​​համակարգիչները կարող են պաշտպանվել կիբեր սպառնալիքների մեծամասնությունից` արդիականացնելով իր ծրագրաշարը և կիրառելով անվտանգության ուղղումներ։ 20-ամյա արդյունաբերական հսկողության սարքավորումների համար դա հեշտ չէ։ Համակարգի արդիականացումը կարող է ամիսների պլանավորման կարիք ունենալ։
Արտաքին և ներքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն Կատեգորիա:Հարձակումներ ըստ մեթոդի
Ալեքսանդր Ակոպով
Ալեքսանդր Զավենի Ակոպով, կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսեր, հեռուստահաղորդավար։ «Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիա» հիմնադրամի նախագահ (2013 թվականի դեկտեմբերից), COSMOS studio պրոդյուսերական ընկերության համահիմնադիր (2015 թվականից), «Ամեդիա» կինոընկերության նախկին նախագահ (2002-2015)։ Ռուսաստանի կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի վարչության համանախագահ (2013 թվականից), Ռուսաստանի պրոդյուսերների գիլդիայի տնօրենների խորհրդի անդամ ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Ակոպովը ծնվել է 1957 թվականի նոյեմբերի 22-ին Մոսկվայում, հայի ընտանիքում ։
Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի ճարտարագիտական-շինարարական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1979 թվականին։ Ինստիտուտում սովորելու ընթացքում խաղացել է ՈՒՀԱ-ում։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո ընդունվել է ասպիրանտուրա և գրել ատենախոսություն նախագծման ավտոմատացման համակարգերի վերաբերյալ։ Դասավանդել է Մոսկվայի ճարտարագիտական-շինարարական ինստիտուտ ճարտարապետության ամբիոնում։
1979 թվականից Ալեքսանդր Ակոպովն աշխատել է քաղաաքացիական շինարարությունում որպես վարպետ, աշխղեկ։
1980 թվականին Ակոպովը կազմակերպել է «СНИП» ուսանողական թատրոնը, 1981 թվականին սկսել է գրել հեռուստասցենարներ, մասնակցել Կենտրոնական հեռուստատեսության «Веселые ребята» և «ՈՒՀԱ» հաղորդումներին։ 1986 թվականին նրան հրավիրել են Կենտրոնական հեուստատեսության երիտասարդական խմբագրություն, որտեղ զբաղեցրել է «ՈՒՀԱ» հաղորդման խմբագրի պաշտոնը։
1988 թվականին Ալեքսանդր Ակոպովն ստեղծել է «Игротехника» ընկերությունը, որը եղել է առաջին ոչ պետական ընկերություններից մեկը երկրում, որն զբաղվել է հուստատեսային հաղորդումների ու գովազդային նյութերի պատրաստմամբ։
1992 թվականին Ալեքսանդր Ակոպովը Յուրի Զապոլի, Միխայիլ Լեսինի և այլոց հետ հիմնադրել է «Видео Интернешнл», ընկերությունը, որն զբաղվել է գովազդի արտադրությամբ։ Աշխատել է «Великолепная семёрка» հաղորդման վրա։
1992 թվականի ապրիլից նոյեմբեր աշխատել է PBS հեռուստաալիքում (ԱՄՆ) որպես հատուկ նախագծի պատասխանատու պրոդյուսեր։
1994 թվականին եղել է «Великолепная семёрка» հաղորդման վարող։
1994-1996 թվականներին Ալեքսանդր Ակոպովը եղել է «ТВ-Новости» (հետագայում՝ «РИА Новости», ներկայում՝ МИА «Россия сегодня») հեռուստաալիքի տնօրենի տեղակալ։ Կազմակերպել և գլխավորել է РТР-ի «Деловая Россия» ինֆորմացիոն ալիքը։ Այդ ալիքի շրջանակներում վարել է «Форум» հաղորդումը։ Եղել է նաև «Раз в неделю» հումորային հաղորդման պրոդյուսեր։
1996 թվականի մարտին Ալեքսանդր Ակոպովը դարձել է ВГТРК պրոդյուսերական կենտրոնի տնօրեն ։ Մասնակցել է այնպիսի հայտնի հեռուստահաղորդումների եթեր հեռարձակմանը, ինչպիսիք են՝ «Аншлаг», «Моя семья», «Горячая десятка» և այլն։
2002 թվականին ստեղծել և գլխավորել է «Ամեդիա» ընկերությունը, որի կազմում ներառվել են արտադրական ու դիստրիբյուտորական ընկերություններ, ինչպես նաև ընկերության կողմից Մոսկվայում ստեղծված ստուդիական համալիրը։ 2005 թվականից ընկերության գործընկերն է Լեոնարդ Բլավատնիկի Access Industries արտադրաֆինանսական խումբը։
2015 թվականի ամռանն Ալեքսանդր Ակոպովը հեռացել է «Ամեդիա» կինոընկերության նախագահի պաշտոնից և Նատալյա Շնեյդերովայի հետ ստեղծել COSMOS studio պրոդյուսերական ընկերությունը ։
Մանկավարժական և հասարակական գործունեություն
Ալեքսանդր Ակոպովը եղել է Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի ստեղծման նախաձեռնողներից մեկը։ 2013 թվականին ընտրվել է Կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսերների ասոցիացիայի կառավարման նախագահ։
Ակոպովը բացել է «Պրոդյուսերի աշխատանքը կինոյում և հեռուստատեսությունում» մասնագիտությամբ արվեստանոց Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։ «Պրոդյուսերի վարպետության հիմունքները» հատուկ դասընթացի հեղինակն է, Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի դասընթացի վարպետ, Հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման աշխատողների որակավորման բարձրացման ինստիտուտի (ներկայում՝ Մեդիաարդյունաբերության ակադեմիա) բեմական վարպետության և արվեստագիտության ամբիոնի դոցենտ։
2013 թվականի դեկտեմբերին դարձել է «Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիա» հիմնադրամի նախագահ ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ալեքսանդր Ակոպովի նախագծերը բազմիցս արժանացել են Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայի «ՏԷՖԻ» մրցանակի, այդ թվում չորս անգամ՝ «Լավագույն պրոդյուսեր» անվանակարգում։ Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնում 2002 թվականին լավագույն սցենարի և լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար մրցանակի է արժանացել «Սիրեկան» գեղարվեստական ֆիլմըу (ռեժիսոր՝ Վալերի Տոդորովսկի)։
Պայքար հեղինակային իրավունքների խախտման դեմ
Ալեքսանդր Ակոպովը հայտնի է իր ներկայացրած դատական հայցերով, ինչպես նաև սկանդալային հայտարարություններով։ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա հայտ է ներկայացրել ընդդեմ իր իսկ «Ամեդիա» ընկերության և հաղթել ։ Նույն թվականին Ակոպովը, հանդես գալով կայքահենության դեմ պայքարին նվիրված կլոր սեղանի ժամանակ, հայտարարել է, որ «ВКонтакте» կայքի շուրջ 30 մլն օգտատերեր քրեական հանցագործներ են "Դրանք 30 մլն քրեական հանցագործներ են, այդ հանցակիցները հայտնի են, բայց 30 միլիոնին բանտ նստեցնել չի կարելի, իսկ 10 հազարին կարելի է։ Մենք ի վիճակի ենք 22 խոշորագույն ընկերությունների անունից հայց ներկայացնել ընդդեմ «В Контакте» ցանցի ։"
Վրդովված օգտատերերն Ալեքսանդր Ակոպովից պահանջել են ներողություն խնդրել, և մի քանի շաբաթ անց նա հրապարակայնորեն ասել է․ "Ես կցանկանայի ներողություն խնդրել «ВКонтакте» ցանցի այն օգտատերերից, որոնք հավանաբար արդարացիորեն վիրավորվել են, լսելով մամուլի հաղորդագրություններից, թե ինչ-որ քեռի Ձեզ անվանել է քրեական հանցագործներ ։"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ
Դոնալդ Սաթերլենդ
Դոնալդ Սաթերլենդ (Donald McNichol Sutherland, ), կանադացի դերասան, ում դերասանական կարիերան տևում է ավելի քան հինգ տասնամյակ ։
Ավելի ուշ նա նկարահանվել է մի շարք այլ հաջողված ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Չոր, սպիտակ եղանակ» (1989), «Ջոն Ֆ. Քենեդի. Կրակոցներ Դալասում» (1991), «Համաճարակ» (1995), «Սպանելու ժամը» (1996), «Առանց սահմանափակումների» (1998), «Գողություն՝ իտալական ձևով» (2003), «Ցուրտ լեռը» (2003), «Հպարտություն և նախապաշարմունք» (2005), «Փայլ» (2006) և «Քաղցած խաղեր» (2012–2015) ֆիլմերը, որտեղ հիմնականում զբաղեցրել է գլխավոր կամ այլ նշանավոր դերեր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1935 թվականի հուլիսի 17-ին Սենթ-Ջոնում (Նյու Բրանսուիկ) ։ Առևտրականի և տնային տնտեսուհու ընտանիքից է ։ Պատրաստվում էր դառնալ ինժեներ, սակայն ձգտումը դեպի թատրոն ավելի ուժեղ էր։ Ստացել է դերասանական վարպետության և ճարտարագետի դիպլոմներ։ 1956 թվականին տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա։ Այնտեղ սովորել է դրամատիկական արվեստի Թագավորական ակադեմիայում։ Բազմիցս խաղացել է անգլիական թատրոնների բեմերում։ Նրա առաջին դերերը սարսափ ֆիլմերում էին։
Ֆիլմագրություն
Գեղարվեստական ֆիլմեր
Պարգևներ և անվանակարգեր
Ներկայումս ունի 16 պարգևներ և 26 անվանակարգեր։
Ստորև ներկայացված են հիմնական պարգևներն ու անվանակարգերը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ
(832) Կարին
(832) Կարին (Karin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Կարին աստերոիդը գլխավորում է Կարինի աստերոիդների ընտանիքը, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի մոտ 90 անդամներ։ Կարինի ընտանիքը հանդիսանում է Կորոնիսի աստերոիդների ընտանիքի ենթաընտանիք։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Կարինի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իվան Մամախանով
Իվան Ռոմանի Մամախանով, հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս պաշտպանի դիրքում։
Ակումբային
Իվան Մամախանովը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է Մերձմոսկովյան Պուշկինոյի մանկապատանեկան մարզադպրոցում, իսկ 11 տարեկանից մարզվել է Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի, «Ստրոգինոյի» և «Սպարտակի» մարզադպրոցներում։ 2014 թվականին խաղացել է «Լոկոմոտիվի» սիրողական թիմում։
2014 թվականի ամռանը տեղափոխվել է հայկական «Ուլիս», որի կազմում նշել է իր նորամուտը Հայաստանի առաջնությունում՝ 2014 թվականի օգոստոսի 10-ին մասնակցելով «Բանանցի» դեմ խաղին, որի ընդմիջմանը փոխարինել է Ալիկ Էլյազյանին ։ 2014/15 մրցաշրջանում նա անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 10 հանդիպում Հայաստանի առաջնությունում և դարձել առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Հաջորդ մրցաշրջանում մասնակցել է Եվրոպայի լիգայի երկու հանդիպումների, ինչից հետո «Ուլիսի» մի խումբ ֆուտբոլիստների հետ տեղափոխվել է ռուսական «Արմավիր», որի կազմում անցկացրել է ութ հանդիպում Ֆուտբոլի ազգային լիգայում։
«Արմավիրից» հեռանալուց հետո Իվան Մամախանովը խաղացել է Մոսկվայի սիրողական ակումբներում, ինչպես նաև մարզվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» հետ։ 2016 թվականի գարնանը նախատեսել է տեղափոխվել վրացական «Գուրիա», բայց տրանսֆերը չի կայացել ։ 2017 թվականի հունիսին տեղափոխվել է Մոսկվայի «Արարատ» ։ 2017 թվականի հուլիսի 19-ին Ռուսաստանի երկրորդ դիվիզիոնի առաջին տուրի՝ «Զորկի» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը թիմի կազմում ։
Կարիերան հավաքականում
Իվան Մամախանովը խաղացել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում ՝ այդ թվում մասնակցելով նաև 2017 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության նախընտրական փուլի երեք խաղերի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուլիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Ախլաթյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ախլաթյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 32 հուշարձան (7 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Վաստակավոր արտիստ
Վաստակավոր արտիստ (Заслуженный артист, պետական կոչում ԽՍՀՄ-ում, Ռուսաստանում, Խորհրդային միության երկրներում և Ինքնավար հանրապետություններում, նաև այլ Սոցիալիստական ճամբար երկրներում և մեծ թվով Հետ-Խորհրդային երկրներում։
Կոչումը չնորհվում էր կառավարության կողմից դերասաններին, ռեժիսորներին, կինոգործիչներին, գրողներին, պարողներին, երգիչներին, նկարիչներին, ճարտարապետներին և այլ իրենց մեծ ներդրման համար արվեստում։
Այս պատվավոր կոչումը ընդօրինակվել էր գերմանական պատվավոր կոչումից, որը տրվում էր օպերային երգիչներին ։ Պատմականորեն կոչումը տրվել է արքայազների կամ թագավորների կողմից։ Ռուսական կայսրությունում 1917 թվականից առաջ որոշ կինոաստղերի շնորհվել է «Կայսրեական երգիչ» կոչումը, սակայն 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո իրականացվեցին փոփոխություններ և այն ստացավ վաստակավոր արտիստ անվանումը։
Որոշ արվեստներում տրվում են հատուկ կոչումներ` Վաստակավոր ճարտարապետ, Վաստակավոր գրող, Վաստակավոր բանաստեղծ։
Ժամանակակից Ռուսաստանում ներմուծվել է նաև Վաստակավոր դերասան կոչումը ներկայացուցչական արվեստում և վաստակավոր արվեստի կործիչ արվեստում, որը տրվում է կոմոզիտորներին, կերպարվեստի ներկայացուցիչներին և այն։ Հայաստանում նույնպես գործում է վաստակավոր արտիստ կոչումը, ինչպես նաև վաստակավոր ճարտարապետ, շինարար, բժիշկ, իրավաբան, արվեստի գործիչ, նկարիչ, մշակույթի գործիչ, մանկավարժ, լրագրող, տնտեսության աշխատող, կուլտուրայի և սպորտի գործիչ, սպորտի մարզիչ և կոլեկտիվ։ Կոչումը շնորհվում է Հայաստանի նախագահի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Պատվավոր կոչումներ Կատեգորիա:Վաստակավոր արտիստներ
Անդրե Շառլ Բուլ
Անդրե-Շառլ Բուլ (նոյեմբերի 11, 1642, փետրվարի 29, 1732), ֆրանսիացի հայտնի «կահույքի ոսկերիչ», փայտի փորագրող, նկարիչ, զարդանկարիչ, ոսկեզօծիչ, իր դարաշրջանի խոշորագույն վարպետ-կահույքագործ   ։ Անդրե-Շառլ Բուլը ստեղծել է գեղարվեստական կահույքի հատուկ տեխնիկան և ոճը, որը կոչվում է իր անունով՝ «Բուլի տեխնիկա», «Բուլի ոճ»։ Հենց ոճերի և տեխնիկայի նրբաճաշակության համար վարպետն ստացել է «կահույքի ոսկերիչ» անվանումը ։
Ժան-Բատիստ Կոլբերը (օգոստոսի 29, 1619 - սեպտեմբերի 6, 1683) նրան խորհուրդ տվեց Ֆրանսիա յի Լյուդովիկոս XIV-ին՝ «Արևի թագավորին», որպես «իր մասնագիտությամբ ամենա հմուտ արհեստավոր». Նրա մահից հետո դարեր շարունակ նրա և իր ընտանիքի անունը կապվել է նրա կատարելագործած արվեստի հետ։ Այն հայտնի է դարձել որպես Բուլի աշխատանքը, իսկ Բուլի դպրոցը, որը հիմնադրվել է 1886 թվականին և հանդես է եկել որպես կերպարվեստի, արհեստների և կիրառական արվեստների քոլեջ Փարիզում այսօր էլ շարունակում է վկայել Անդրե-Շառլ Բուլի մնայուն արվեստի մասին ։
Կենսագրություն
1677 թվականին Անդրե-Շառլ Բուլը ամուսնության վկայականում նշել է իր ծննդյան տարեթիվը՝ իբրև 1642 թվականի նոյեմբերի 11։ Ոչ մի այլ փաստաթուղթ չկար, որը կհաստատեր նրա ծնունդը Փարիզ ում ։ Պատմաբաններ Չարլզ Ռիդը,  Լակորդերը և Փոլին Ռիչարդը որոշել են, որ նրա հայրը բողոքական Յան Բոլթն է սակայն Անդրե-Շառլ Բուլը իր  կաթոլիկ ամուսնության ժամանակ իր հորը անվանել է «Ժան Բուլ» ։ Միայն երկու փաստ որոնք ամենահեշտ բացատրվում են բողոքականների շարունակվող հալածանքով դա Անդրե-Շառլ Բուլի ամուսնությունն էր Սեն Սուլպիսում   և հուղարկավորությունը 1732 թվականին Սեն-Ժերմենում  ։
Առաջին հերթին, դա օտարերկրյա արվեստագետներն էին, որոնք գալիս էին դեպի Արևի թագավորի պալատ,  նրանք ձգտում էին դառնալ նատուրալիզացված ֆրանսիացի հպատակներ։ Նրանք նմանվեցին Ժան-Բատիստ Լյուլին, թագավորական երաժիշտին,  որը ծնվել է  նոյեմբերի 28, 1632 թվականին և փոխեցին իրենց անունները։ Լյուլիի համար դա եղել են տարբեր անուններ, օրինակ «Ջովաննի Բաթիստա Լուլի և  Ժան Բատիստ Լյուլլի«, բայց ամուսնության ժամանակ նա կեղծ հայտարարել է իր հոր ՝ Լորան դե Լյուլիի անունը ՝ «ֆլորենտացի ջենտլմեն«։ Այս պատմական տվյալներից ելնելով պատմաբանը դժվարանում է հասկանալ, թե շատ հայտնի անուններից  ով էր Անդրե-Շարլ Բուլի իրական հայրը։ Նրանցից ոմանք  ֆրանսիական կաթոլիկներ էին, ոմանք ՝ ֆրանսիացի բողոքականներ, ոմանք ՝ Հոլանդիայի Գելդերլանդից։
Երկրորդ գործոնը այն է, որ Անդրե-Շարլ Բուլի ծննդյան տարեթիվը գրեթե հաստատ ճշգրիտ չէ։ Չնայած իր հանճարեղությանը, կամ մի գուցե հենց դրա պատճառով Անդրե-Շառլ Բուլը ակնհայտորեն վատ ադմինիստրատոր էր վատ էր հասկանում ամսաթվերը, հատկապես այն ամենը ինչ վերաբերվում էր իր  տարիքին։ Երբ  նա մահացավ նրա երեխաները հայտարարեցին, որ նա 90 տարեկան էր, բայց դրա հավանականությունը քիչ էր։
Երրորդ և թերևս, ամենակարևոր գործոններից մեկը, որը ավելի մեծ շփոթություն է ստեղծում  Բուլի ծագման շուրջ, դա է որ 1685 թվականի հոկտեմբերին իր ամուսնությունից ընդամենը 8 տարի հետո Լյուդովիկոս XIV-ը հրաժարվել է Նանտի հրամանագրից և  Էդիկտ Ֆոնտենբլոյի հրամանագրով բողոքականությունը հայտարարել է անօրինական. Բողոքական բոլոր հոգևորականներին երկու շաբաթ տրվեց, որպեսզի նրանք լքեն երկիրը։ Երկրում մնալու համար նրանք պետք է ընդունեին կաթոլիկությունը։ Լյուդովիկոս XIV-ը հրամայել է քանդել գուգենոտների եկեղեցիները, ինչպես նաև փակել բողոքական դպրոցները։ Դա պաշտոնական հետապնդում էր բողոքականների դեմ, որը  արդեն իրականացվել էր 1681 թվականին, և հանգեցրել է նրան, որ շուրջ 400 հազար մարդ լքել է երկիրը  ։
Գրեթե ոչինչ հայտնի չէ Անդրե-Շառլ Բուլի պատանեկության, դաստիարակության կամ ուսուցման մասին, բացի նրանից, որ 1666 թվականի հուլիսի 19-ին միասնական նոտարական ակտից, երբ նա ենթադրաբար 24 տարեկան էր, որում համաձայնեցվել է աշակերտի 5-ամյա պայմանագիրը 17-ամյա զարմիկի ՝ Ֆրանսուա Դելալոյի հետ ։
1672 թվականին ՝ 30 տարեկանում Կոլբերի երաշխավորությամբ, որը նրան ներկայացրել է որպես «Փարիզի ամենաստեղծագործ կահույքագործ«, Լյուդովիկոս XIV-ը Բուլին սենյակ է հատկացրել Լուվրի պատկերասրահներում, որտեղ վարպետն ապրել է մինչեւ իր օրերի վերջը, եւ նրան նշանակել է «թագավորական կահույքագործ«։ Այս պատկերասրահներում ընդունվելը նշանակում էր հատուկ թագավորական հարգանքի նշան ։ Նա նաև ազատվել է առևտրային գիլդիաների կողմից սահմանված սահմանափակումներից։
Սկզբում Բուլը երազում էր նկարիչ դառնալ, սակայն նրա մտերիմ ընկերներից մեկի ՝ Պիեռ Ժան Մարիետի խոսքով նրա հայրը ՝ Ժան Բուլը ստիպել է նրան զարգացնել այլ հմտություններ։ Սա կարող է բացատրվել «բաց թողնված կոչման«զգացումով և ամբողջական նվիրվածությունը հավաքածուին որոնք գրեթե կործանեցին նրան...
«Թագավորական շինություններ»-ի գրառումներից և Մարկիզ դը Լուվուայի նամակագրությունից պարզ երևում է, որ « Արևի թագավոր ի» համար Բուլը կատարել էր բազմաթիվ թագավորական հանձնարարություններ։ Անդրե-Շառլ Բուլի մոտ գալիս և աշխատանք էին նրան առաջարկում արտասահմանյան իշխանները, ֆրանսիական ազնվականությունը, կառավարության նախարարները և ֆրանսիացի ֆինանսիստները  ։
Պրոֆեսոր Ք.Ռ. Ուիլյամսը գրում է․ «Չկար սահմանափակում այն գներում, որոնք պատրաստ էին  վճարել պալատականները շքեղ գեղեցկության համար  երբ Ֆրանսիաում ղեկավարում էր հրաշալի Լյուդովիկոսը։ Այդ ժամանակաշրջանում կահույքագործության մեջ ամենահեղինակավոր ու հայտնի  անունը Շառլ Անդրե Բուլին էր։ Նրա երևակայությունն ու վարպետությունն ամբողջությամբ դրսևորվեցին, և նա ապացուցեց, որ համապատասխանում է իրեն ներկայացված պահանջներին։
Անդրե-Շառլ Բուլը շատ հայտնի մարդ էր։ Այն պալատում, որտեղ մտածում էին միայն հաճույքի ու ցուցադրության մասին, նա հասկացավ, որ իր կահույքը պետք է գերազանցի այն ամենը ոչ միայն հարստությամբ, գեղեցկությամբ և արժեքով այլ նաև պետք է լինի հարմարավետ և օգտակար։ Նա նշանակվում  է Ֆրանսիայի գահաժառանգ Դոֆինի մոտ որպես կահույքագործ։ Այս տարբերակումը, իր ճաշակով հանդերձ, ստիպեցին նրան կրկնօրինակել իր հարուստ հաճախորդների վարքագիծն ու պահվածքը»։ Արիստոկրատ լինելով նա տարբերվում էր բոլոր կահույքագործներից, նրան հենց այդպես էլ անվանում էին «արիստոկրատ»։ Նա իր հարստության մեծ մասը ծախսեց իր սեփական արհեստանոցը արվեստի գործերով լցնելու համար։ Նրա պահեստները լեփ-լեցուն էին թանկարժեք փայտերով և շքեղ կահույքի պատրաստ ու անավարտ կտորներով։ Նրա սեփական սենյակներում կային արվեստի անգին գործեր, ամբողջ կյանքի հավաքածու՝ գոհարներ, մեդալներ, գծանկարներ և նկարներ, որոնք ներառում էին նաև Ռաֆայելի քառասունութ գծանկարները։ Անդրե-Շառլ Բուլը լավ հարաբերություններ էր պահպանում բազմաթիվ կոլեկցիոներների և հովանավորների հետ, որոնց թվում էր նաև Պիեռ-Ժան Մարիետը ։