cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պեգ Էնտուիսլ
Կենսագրություն
1932 թվականին, վերջին անգամ Պեգին դուրս է գալիս բեմ։ Դա «Alice Sit-by-the-Fire» ներկայացումն էր։ Այս տարիներին Պեգին ուներ արդեն հոգեբանական խնդիրներ։ Անգամ ներկայացումների ընթացքում ալկոհոլի չարաշահման պատճառով սկսել էր վատ համբավ ձեռք բերել։ Նույնիսկ հանդիսատսին էին վերադարձնում գնված տոմսերի գումարները, քանի որ դերասանուհու պատճառով չէր տեղի ունենում ներկայացումները։ 1932 թվականի մայիսին մեկնում է Լոս-Անջելոս։ Հունիսիսն որոշում է վերադառնալ Նյու-Յորք, սակայն «RKO» կինոստուդիան առաջարկում է մնալ և նկարահանվել «Տասներեք կանայք» ֆիլմում, այս կերպ ապագա բացելով դեպի մեծ կինոն։ Պեգին համաձայնվում է և ստանում իր կինոյում ունեցած առաջին և վերջին դերը։ Չնայած ֆիլմում հանդես էին գալիս ժամանակի ականավոր դերասանուհիներ՝ Միռնի Լոյը և Այրին Դաննը, այնուամենայնիվ ֆիլմը թեստային ցուցադրության ընթացքում չի արդարացնում սպասելիքները։ Ստիպված են լինում վերամշակել այն և զգալիորեն կտրում են Պեգի մասնակցությամբ հատվածը։
Այս տարիներին ԱՄՆ հասարակությունը հայտնված էր ճգնաժամում։ Դա Մեծն դեպրեսսիայի տարիներն էին։ Բնակչության քառորդ հատվածն անգործ էր, հասարակության գրեթե կեսը խեղճության մեջ էր։ Տեղի էին ունենում մի շարք բողոքի ակցիաներ, որոնք ունենում էին դաժան հետևանքներ։ Լոս-Անջելոսում ծայրահեղ դժվար էր գտնել դեր, իսկ գումարը հազիվ բավականացնում էր անհրաժեշտ միջոցների համար։ Ետ վերադառնալու գումար չկար։ Այս ծանր զգացմունքները օր օրի մաշում էին Պեգին և նա հաճախ էր հայտնվում խոր դեպրեսսիայի մեջ։ Իսկ երբ իմացավ այն մաիսն, որ իր դերը զգալիորեն կրճատվել է «Տասներեք կանայք» ֆիլմից, դերասանուհին վերջնականապես հուսահատվում է։
1932 թվականի սեպտեմբերի 16-ի ուրբաթ երեկոյան Պեգ Էնտուիսլը թողնում է գրություն իր հարազատներին, թե մեկնում է ընկերների մոտ։ Սրանից հետո նրան ողջ չեն տեսնում։ Սեպտեմբերի 18-ին ոստիկանություն գրանցվում է զանգ և անհայտ մի կին հաղորդում է, որ «Hollywoodland»-ի մոտ հանդիպել է կանացի կոշկի և խնամքով ծալած վերարկույի։ Իսկ մի փոքր հեռու գտել է կանացի պայուսակ, որի միջից գտել է նախասպանության գրություն։ Երեսուն մետրանոց կիրճից տեսել է մարմին։ Անհայտ այս կինը, խուսափելու հետագա հարցազրույցներից, գտնված պարագաները թողել է ոստիկանական բաժանմունքի դռան դիմաց։ Նկարագրած վայր հասնելով, ոստիկանները գտել են կոկիկ հանգնված կնոջ մարմին, բաց գույնի մազերով և կապույտ աչքերով։ Ոստիկանները վերականգնում են կատարվածի պատկերը. կինը բարձրացել է վեր ծառայողական աստիճաններով HOLLYWOODLAND, որ միաժամանակ հանդիսացել է H տառի կառկասը։ Ու 50 ֆուտ(15,2 մետր) բարձրությունից ցած նետվել։ Նախասպանության գրությունում գրված է եղել հետևյալը.
Հետազոտումը ցույց է տվել, որ մահը վրա է հասել ազդրի բազմակի ոսկորների կոտրվածքի հետևանքով։ Ալկոհոլ չի հայտնաբերվել օրգանիզմում։ Հաշվի առնելով, որ կնոջ մոտ չի եղել որևէ փաստաթուղթ, Los Angeles Times-ը տարածում է նախասպանության գրությունը, հույս ունենալով, որ ստորագրությունը ինչ-որ մեկը կճանաչի։ Արդյունքում ոստիկանություն է դիմում Պեգ Էնտուիսլի հորեղբայր Գարոլդը, որը ճանաչում և հաստատում է մարմնի իսկությունը։ Չնայած նրան, որ մահը ամենայն հավանականությամբ վրա է հասել հենց սեպտեմբերի 16-ին, սակայն վկայության գրքում նշված է սեպտեմբերի 18-ը՝ մարմնի հայտնաբերման օրը։ Պեգ Էնտուիսլի մարմինն այրում են և թաղում են հոր գերեզմանի մոտ, որը գտնվում էր Գլենդեյլում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Յուրի Սոլովյով
Յուրի Բորիսովիչ Սոլովյով , ռուս և խորհրդային դիզայներ, տեխնիկական գեղագիտության համամիութենական գիտա-հետազոտական ինստիտուտի հիմնադիր և տնօրեն (1962—1987), ԽՍՀՄ ոճաբանների միության հիմնադիր և նախագահ (1987—1990), ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989—1991)։
Կենսագրություն
1989-1991 թթ. - ԽՍՀՄ ժողովրդական դեպուտատ, ԽՍՀՄ Մշակույթի Գերագույն սովետի հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։
Պարգևներ և կոչումներ
Լավագույն դիզայներական նախագծի համար ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի մրցանակ (1980), ԳԴՀ պետական մրցանակ՝ միջազգային դիզայնի զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար (1980), Արդյունաբերական դիզայներների ամերիկյան ընկերության մրցանակ՝ միջազգային մակարդակում դիզայնի բացառիկ ներդրման համար (1985), Մեքսիկայի մրցանակ`համաշխարհային դիզայնի ներդրման համար (1987), Պատվավոր դիպլոմ «Խորհրդային Միությունում և միջազգային մակարդակում դիզայնի զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար» (Տոկիո, 1989), Գրականության և արվեստի բնագավառում Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի մրցանակ (1999), Մեդալ «Դիզայներական կրթության զարգացման գործում բացառիկ ներդրման համար» (Լոնդոն, 2001), «Դիզայնի զարգացման գործում արժանիքների համար» (Մոսկվա, 2001)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունվարի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1920 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 7 մահեր Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Ռուս դիզայներներ
Էդուարդ I-ի դղյակներն ու ամրոցները հնագույն Գվինեդ թագավորությունում
Նկարագրություն
Համաշարհային ժառանգության այս կառույցները իրենց մեջ ներառում են Բոմարիս և Հարլեք դղյակները, ինչպես նաև Կարնարվոն և Կոնվի ամրոցները։ Բոլոր ամրոցները միասին կազմում են մեկ միասնական ոճային ամբողջություն, որոնք իրենից ներկայացնում են միջին դարերի զինվորական ճարտարապետական կառույց։ Դղյակները կառուցել է պալատի գլխավոր զինվորական ճարտարապետ Ջեյմսը՝ Սենտ Ջորջից ։
Կարնարվոն ամրոց
Համարվել է թագավորի նստավայրը հյուսիսային Ուելսում, որտեղ տեղակայված է եղել նաև երկրի կառավարությունը։ Ամրոցի նշանակությունը մեծացավ այն ժամանակ, երբ 1284 թվականին այնեղ ծնվել է Էդուարդ I-ի որդին։ Ամրոցը առավել հայտնի դարձավ 1969 թվականին արքայազն Չարլզի ինվեստիտուրայի ժամանակ։ ։
Կոնվի ամրոց
Կառուցվել է 1283-1287 թվականներին։ Այն իր մեջ ներառում է 2 կախովի և 8 վիթխարի հրանոթային աշտարակ ։ Կոնվիի քաղաքային պատերը` 1,2 կմ երկարությամբ, տեղակայված են ամրոցի հյուսիսային և արևելյան կողմերում։ Հանդիսանում է Եվրոպայում ամենալավ պահպանված այս տիպի կառույցներից մեկը։ 21 հրանոթային աշտարակները և 3 դարպասները համանդիսանում են այս պատերի մի մասը ։
Հարլեք ամրոցը ունի ոչ մեծ ներքին բակ և համակենտրոն նախագիծ։ Ամրոցում գերակշռում են 2 աշտարակներով վիթխարի դարպասները և 4 շրջանաձև, անկյունային աշտարակները։ Ամրոցը կառուցվել է 1283-1289 թվականներին։ Դիմացել է քառամյա շրջափակմանը, որը սկսել էր Օուայն Գլինդուրի` 1404 թվականին կողմից։
Տարածքի պահպանությունը
Բոմարիս և Հարլեք ամրոցները իրենցից ներկայացնում են 13-րդ դարի ճարտարապետության յուրահատուկ գլուխգործոց։ Կազմված են կրկնակի պատերից և ունեն համակենտրոն պլանավորում, ինչը համապասխանում է համաշխարհային ժառանգության առաջին աստիճանի ցանկում ընդգրկվելու համար։ Իսկ այն հաստատված փաստը,որ այս ամրոցների շարքը եղել է թագավորական նստավայր, համապատասխաում է ընդգրկվածության երրորդ աստիճանին։ Ամրոցների շինարարությունը տևեց մինչև 1330-ական թվականները ։
Ամրոցների և նրա հարակից կառույցների կառավարմամբ զբաղվում է Cadw ընկերությունը, որը հանդիսանում է Ուելսի կառավարության պատմական տարածքներով զբաղվող վարչություն, որի առաջադրանքը հանդիսանում է երկրի պատմական հուշարձանների պաշտպանությունն ու մուտքի թույտվության կազմակերպումը՝ պատմական կառույցների, տարածքների, հնագույն հուշարձանների, ինչպես նաև ծովի հատակի հնագիտությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիայի դղյակներ Կատեգորիա:Անգլիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:13-րդ դարի ամրոցներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի դղյակներ Կատեգորիա:Անգլիայի պալատներ Կատեգորիա:13-րդ դարի ճարտարապետություն
Աբխազիայի արքաների ցանկ
Աբխազիայի արքաների ցանկ, (აფხაზთა მეფეთა დივანი՝ ափխազթա մեփեթա դիվանի), 10-11-րդ դարերում կազմված աբխազական թագավորների ցանկ։ Մեզ է հասել 15-րդ դարից մնացած դիվանը, որը մշակվել է Էվկտիմե Տակայիշվիլիի կողմից։ Թարգմանվել է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով  ։
Ցանկը կազմվել է որպես առաջին համայն վրաց թագավորի՝ Բագրատ III-ի նախորդների շղթա։ Նա Աբխազիայում գահ էր բարձրացել 978 թվականին։ Բագրատը սերում էր հայ Բագրատունիների ճյուղ՝ Բագրատիոնիների դինաստիայից։
Ստորև ներկայացվում են 22 թագավորները։ Մինչև 780-ական թվականները նրանք Բյուզանդական կայսրության վասալներն էին։ Անկախ թագավորության հիմքը դրել է Լևոն II-ը, ով վերջ է տվել արքոնտի ինստիտուտին և իրեն արքա հռչակել։ Իրեն հաջորդող թագավորները Անոսիդների տոհմից էին, բացառությամբ գահը զավթած Հովհաննես և Ատրներսեհ Շավլիանիների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Վրաստան Կատեգորիա:Աբխազիայի արքաներ
Ջոնաթան դոս Սանտոս
Ջոնաթան դոս Սանտոս Ռամիրես (Jonathan dos Santos Ramírez, ապրիլի 26, 1990, Մոնտերեյ, Մեքսիկա), մեքսիկացի ֆուտբոլիստ, հենակետային կիսապաշտպան, խաղում է «Լոս Անջելես Գալաքսի» և Մեքսիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Ջովանի դոս Սանտոսի կրտսեր եղբայրը։
2009-2010 մրցաշրջան
Ջոնաթանը «Բարսայի» պատանեկան թիմ հրավիրվել է Լուիս Էնրիկեի կողմից։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 5-ին «Մալյորկայի» պատանեկան թիմի դեմ խաղում դոս Սանտոսը իր նորամուտն է անցկացրել «Բարսելոնա Բ-ի» կազմում ։ Ջոնաթանը «Բարսելոնայի» հիմնական կազմում նորամուտը նշել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 28-ին «Կուլտուրալ Լեոնեսայի» դեմ խաղում, խաղի 80-րդ րոպեին փոխարինելով կիսապաշտպան Սեյդու Կեյտային, իսկ իր թիմը հաղթեց 2-0 հաշվով ։ Չեմպիոնների Լիգայում դոս Սանտոսը դեբյուտել է 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ին «Ինտերի» դեմ (2-0)՝ 92-րդ րոպեին փոխարինելով Անդրես Ինիեստային ։ Մրցաշրջանի ավարտին շատ ֆուտբոլիստներ ստացան վնասվածքներ, և Պեպ Գուարդիոլան հիմնական թիմ հրավիրեց երկրորդ թիմի ֆուտբոլիստների։ Դոս Սանտոսը Իսպանական Լա լիգայում առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 2010 թվականի հունվարի 2-ին «Վիլյառեալի» դեմ խաղում՝ 60-րդ րոպեին փոխարինելով Անդրես Ինիեստային ։
2010-2011 մրցաշրջան
Դոս Սանտոսը «Բարսա Բ-ի» այլ խաղացողների հետ մասնակցում է միջմրցաշրջանային երեք ընկերական խաղի։ Պեպ Գուարդիոլան նրան օգտագործում է որպես հենակետային կիսապաշտպան։ Այդ առիթով մեքսիկացին ասել է. «Ինձ համար շատ հարմար դիրք է» ։
2011-2012 մրցաշրջան
Միջմրցաշրջանային խաղերի ընթացքում նա մասնակցում է Audi Cup 2011-ի կիսաեզրափակչին, «Բարսան» հետխաղյա 11-մետրանոցների արդյունքում հաղթել է, իսկ դոս Սանտոսը գոլ է խփել և՛ խաղի ընթացքում, և՛ 11-մետրանոցների։ Մրցաշարի եզրափակչում Դոս Սանտոսը խաղացել է աջ պաշտապանի դիրքում։ 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ին դոս Սանտոսը հայտարարել է, որ ակումբի հետ պայմանագիրը երկարաձգել է մինչև 2015 թվականը ։
2012-2013 մրցաշրջան
Այդ մրցաշրջանից դոս Սանտոսը սկսել է խաղալ «Բարսելոնայի» հիմնական կազմում։ Նա վերցրել է 12 համարը, որը 4 տարի ակումբում ոչ ոք չէր կրում։
«Վիլյառեալ»
2014 թվականի ամռանը Ջոնաթանը 2 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է «Վիլյառեալ», որտեղ խաղում էր իր եղբայր Ջովանին ։ Պայմանագիրը կնքվել է 5 տարով ։ Դեկտեմբերի 21-ին «Դեպորտիվո Լա Կորունյայի» դեմ խաղում նա Լա Լիգայում խփել է իր առաջին գոլը ։
«Լոս Անջելես Գալաքսի»
2017 թվականի հուլիսի վերջին Ջոնաթանը տեղափոխվել է MLS ներկայացնող «Լոս Անջելես Գալաքսի», որտեղ նորից միացել է իր եղբորը։ Ինչպես եղբայրը, նա պայմանագիրը կնքել է Բեքհեմի կանոնով ։ Տրանսֆերի արժեքը ըստ Goal.com կայքի կազմել է 5 միլիոն դոլար ։
Կարիերան հավաքականում
Դոս Սանտոսը Մեքսիկայի հավաքականում առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 2009 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Կոլումբիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում՝ 72-րդ րոպեին փոխարինելով Պատրիսիո Արաուխոյին։ Խաղում մեքսիկացիները 2-1 հաշվով պարտվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Գալաքսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Թեյդաղ (այլ կիրառումներ)
Թեյդաղ, կարող է վերաբերել՝
Վիկտոր Կլիմա
Վիկտոր Կլիմա (Viktor Klima, ), ավստրիացի պետական և քաղաքական գործիչ։
Վաղ գործունեություն
Երկար ժամանակ աշխատել է OMV պետական նավթային ընկերությունում։ Քաղաքական կարիերան սկսել է 1992 թվականին՝ Ֆրանց Վրանիցկու կառավարության կազմի մեջ մտնելով որպես տրանսպորտի և արդյունաբերության նախարար։ 1996 թվականին զբաղեցրել է ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։ Ֆրանց Վրանիցկու հրաժարականից հետո 1997 թվականին գլխավորել է երկրի կառավարությունը։
Ավստրիայի կանցլեր
Վիկտոր Կլիման շարունակել է «մեծ կոալիցիայի» քաղաքականությունը՝ ձևավորելով երկրի երկու խոշորագույն կուսակցությունների՝ սոցիալ-դեմոկրատական և պահպանողական Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության ներկայացուցիչների կաբինետ։ Կլիմայի կաբինետում փոխկանցլեր է դարձել պահպանողականների առաջնորդ Վոլֆգանգ Շյուսելը։
Կլիմայի ղեկավարությամբ սոցիալ-դեմոկրատները շարունակում են թեքվել դեպի կենտրոն, և Կլիմայի քաղաքականությունը հիմնականում հիշեցնում Է Լեյբորիստական կուսակցությունում Թոնի Բլերի և Գերհարդ Շրյոդերի քաղաքական քայլերը։
Կլիմայի կառավարությունն ակտիվորեն սեփականաշնորհել է տնտեսության պետական հատվածը և մի շարք քայլեր ձեռնարկել «սոցիալ-կողմնորոշված» տնտեսական քաղաքականությունը ավելի լիբերալ դարձնելու ուղղությամբ։ Սոցիալ-կողմնորոշված քաղաքականությունից հրաժարվելու հետ է կապված սոցիալ-դեմոկրատների ժողովրդականության անկումը իրենց ավանդական աշխատանքային ընտրազանգվածի մոտ, որն անցել է ավստրիական Ազատության կուսակցության պոպուլիստներին Յորգ Հայդերի մոտ։
Արդյունքում սոցիալ-դեմոկրատները պարտություն կրեցին 1999 թվականի հոկտեմբերին կայացած համընդհանուր ընտրություններում։ Արդյունքում Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցությունը կարողացել է կոալիցիայի գործընկերոջն փոխարինել ավստրիական ազատության կուսակցությանը և ձևավորել պահպանողական կաբինետ, որը գլխավորել է Վոլֆգանգ Շյուսելը։
Հետագա գործունեություն
Ընտրություններում իր կուսակցության պարտությունից հետո Կլիման թողել է կուսակցության առաջնորդի պաշտոնը և աշխատանքի է անցել մեծ բիզնեսում։ Նա կարևոր պաշտոն է զբաղեցրել «Ֆոլքսվագենի» արգենտինական բաժանմունքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրիայի կանցլերներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Պովիլաս Վանագաս
Պովիլաս Վանագաս (Povilas Vanagas, ), լիտվացի գեղասահորդ, Լիտվայի բազմակի չեմպիոն (1992-2002, 2005, 2006), Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2000, 2006), աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2000) պարեր սառույցի վրա մարզաձևում։ Իր մշտական պարընկերուհու՝ Մարգարիտա Դրոբյազկոյի հետ միասին մասնակցել է հինգ Ձմեռային օլիմպիական խաղերի (1992, 1994, 1998, 2002, 2006)։ Լիլեհամերում (1994) և Նագանոյում (1998) անցկացված Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունների ժամանակ Պովիլաս Վանագասը եղել է Լիտվայի հավաքականի դրոշակակիրը ։
Կենսագրություն
Պովիլաս Վանագասը ծնվել է 1970 թվականի հուլիսի 23-ին Լիտվական ԽՍՀ Շյաուլյայ քաղաքում, Լիտվայում հայտնի գեղասահորդ և մարզիչ Լիլիա Վանագենեի ընտանիքում։ Պովիլաս Վանագասը գեղասահքով զբաղվել սկսել է Կաունասի բաց սահադաշտում 1974 թվականին մոր ղեկավարությամբ։ 18 տարեկանում նա սկսել է զբաղվել տղամարդու առանձին գեղասահքով։ Մարզվել է ԲԿՄԱ մարզական միությունում՝ Գենադի Ակերմանի խմբում, որտեղ նրա պարընկերն է դարձել Մարգարիտա Դրոբյազկոն։ ԽՍՀՄ անկումից հետո նրանք որոշել են ելույթ ունենալ Լիտվայի դրոշի ներքո և 1991-1992 մրցաշրջանում ներկայացրել են երկիրը միջազգային բոլոր խոշոր մրցություններում։ Երկար տարիներ որպես խորեոգրաֆ ու մարզիչ նրանց օգնել է Ելենա Մասլենիկովան։ 1990-ական թվականների կեսերին նրանք շուրջ երկու տարի բնակվել են Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ մարզվել են Ջեյն Տորվիլի ու Քրիստոֆեր Դինի գլխավորությամբ, իսկ 1999 թվականից հետո նրանց հետ աշխատել է Ելենա Չայկովսկայան։
Մարգարիտա Դրոբյազկոյի ու Պովիլաս Վանագասի մարզական կարիերայում ամենահաջողակը եղել է 2000 թվականը, երբ նրանք հաղթել են Գրան պրիի Skate Canada էտապում և բրոնզե մեդալների են արժանացե Գրան պրիի եզրափակչում, Եվրոպայի առաջնությունում ու աշխարհի առաջնությունում։ 2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում անցկացվող Ձմեռային օլիմպիական խաղերում լիտվացի գեղասահորդները մոտ էին մեդալի նվաճմանը, սակայն օրիգինալ պարի կատարումից հետո զբաղեցրել են հինգերորդ տեղը։ Կամավոր ծրագրում նրանցից առաջ են անցնում Իտալիան ու Կանադան ներկայացնող զույգերը, որոնք ընկել էին պարի ժամանակ, սակայն դատավորների կողմից չեն պատժվել այդ սխալի համար։ Լիտվայի գեղասահքի ֆեդերացիան բողոք է ներկայացրել Չմշկասահորդների միջազգային միությանը (ԻՍՈՒ), սակայն նրանց պահանջը չի բավարարվել։
Հայտարարելով իրենց մարզական կարիերան ավարտելու մասին՝ Մարգարիտա Դրոբյազկոն ու Պովիլաս Վանագասը բաց են թողել երեք մրցաշրջան, սակայն 2005 թվականին որոշել են կրկին վերադառնալ մեծ սպորտ և մասնակցել Օլիմպիական խաղերին։ Հաղթելով Կարլ Շեֆերի հիշատակին նվիրված մրցությունում՝ նրանք որակավորվեցին մասնակցելու 2006 թվականին Թուրինում կայանալիք Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։ Լիոնում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում նրանք նվաճեցին բրոնզե մեդալ։ Սակայն Օլիմպիական խաղերի ժամանակ նրանք զբաղեցրին միայն յոթերորդ տեղը։
2005-2006 մրցաշրջանից հետո Մարգարիտա Դրոբյազկոն ու Պովիլաս Վանագասը վերջնականապես թողել են սպորտը և կենտրոնացել սառցային շոուներում մասնակցության վրա։ Նրանք հանդես են գալիս նաև որպես «Բոցավառվող սառույց» («Liepsnojantis ledas») շոուի կազմակերպիչներ, որ ամեն տարի անցկացվում է Լիտվայում Սուրբ ծննդյան մոտակա օրերին։ Նրանք մասնակցում են նաև Իլյա Ավերբուխի «Մեծ քաղաքի կրակները» (2010) ու «Գանձերի կղզու գաղտնիքը» (2012) ներկայացումներին, ինչպես նաև Առաջին ալիքի նախագծերին։
Թեյլոր շրջան (այլ կիրառումներ)
Թեյլոր շրջան, կարող է վերաբերել՝
Գնիլայա Ռոսոշ
Գնիլայա Ռոսոշ  (Гнилая Россошь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռոսոշ գետի ձախ ափին՝ 28 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է,ավազանի տարածքը 440 կմ2 է։ :
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գենդերային անհավասարություն
Գենդերային անհավասարություն - սոցիալական կառուցվածքի բնութագիր, համաձայն որի տարբերակված սոցիալական խմբերը, այս դեպքում կանայք և տղամարդիկ, ունեն կայուն տարբերություններ և դրանցից բխող անհավասար հնարավորություններ հասարակության մեջ։
Գենդերի սոցիալային հոգեբանությունը հանդիսանում է անսահմանափակ տիրույթ դիրքորոշման, նախապաշարմունքի, խտրականության, սոցիալական դերերի ծագման և ընդհանուր կարգի հետազոտությունների համար ։ Ռասայական նախապաշարմունքի պարագայում, գենդերային նախապաշարմունքները թուլանում և անցնում են անցյալ, բայց թաքնված նախապաշարմունքները մնում են։ Այնուամենայիվ, գենդերային խմբերի ներկայացուցիչների հոգեբանական պատկերի ձևավորման դեպքում գենդերային կարծրատիպերը չեն կարող զերծ մնալ հաշվից՝ նրանք հաճախ խոչընդոտ են հանդիսանում հասարակության մեջ կանանց և տղամարդկանց միջև իրավահավասարության հասնելու համար ։
Անհավասարությունը կանանց շփումներում
Կանանց մեծ մասը տեղյակ է գենդերային նախապաշարմունքերից, կարծրատիպերից, նրանք վստահ են նրանում, որ այդ նախապաշարմունքները մեծ մասամբ վերաբերում են հենց աշխատող կանանց, որ այն դրսևորվում է ավելի ցածր աշխատավարձով համեմատած տղամարդկանց հետ։
Ուսումնասիրությունները և հարցումները ցույց են տվել, որ տղամարդիկ զբաղեցնում են ոչ միայն բարձր քաղաքական դիրք, այլև ցանկացած այլ ոլորտում։ ԱՄՆ-ում կանանց միայն 20%-ն է զբաղեցնում առաջատար դիրք, Մեծ Բրիտանիայում՝ 21 %, Չինաստանում՝ 31%, Ռուսաստանում 42%։ Կանանցից միայն 25%-ն է զբաղեցնում տեղնիկական հաստիքային պաշտոն, 6%-ը սեփականատիրում է  հեռուստաընկերություն,  5%-ը զբաղեցնում է ղեկավար պաշտոն ԶԼՄ-ներում։ Այդ ժամանակ, միջին կինը հասնում է 60 տարեկանի, նա աշխատաում է 450 հազար դոլար ավելի քիչ, քան տղամարդը, ով զբաղվում է նույն ոլորտով։ Բացի այդ, մի քանի քիչ որակավորված տղամարդիկ գրեթե երկու անգամ ավելի շատ են ստանոյմ քան կանայք ։
Անհավասարությունը տղամարդկանց շփումներում
Տղամարդիկ խտրականության են ենթարկվում, երբ փորձում են կատարել ավանդական կանանց դերը, ինչպիսիք են, օրինակ, երեխաների դաստիարակությունը։
Այսպիսով, Էլիզաբեթ Թրները և Անտոն Փրատկանիսը ուղարկել են կնոջ և տղամարդու անունից ամբողջովն նույն հարցումը 56 հաստատություններ, քոլեջի ուսանողների համար թափուր աշխատատեղեր նախադպրոցական դաստիարակություններում։ Կնոջ անունից ուղարկված նամակներում, կենտրոնների գրեթե կեսը պատրաստ էր շարունակել հեռակա բանակցությունները առաջարկի մաիսն, նույն ժամանակ տղմարադկանց նամակում, միայն տասից մեկի պատասխաններ անալոգային ։ Այսպիսով, պարզ է, որ նմանատիպ աշխատանքը, ինչպիսին երեխայի դաստիարակությունն է, մարդիկ ավանդական ձևով ավելի շատ են վստահում կնոջը, քան տղամարդուն, համարելով ավելի հոգատար, ուշադիր այլ մարդկանց զգացմունքերին և ավելի քիչ ագրեսիվ։
Գոյություն ունեն շատ կարծրատիպեր սոցիալական նորմերի մասին, որոնք պետք է հետևեն տղամարդուն։ Սա հաջողականության, կարգավիճակի նորման է, և ամրության նորման է (ֆիզիկական, մտավոր, էմոցիոնալ) և նորման հակականացիության։ Տղամարդկաց մոտ երբեմն իրենց ստանդարտ դերի պահպանման բարդությունը կարող է հանգեցնել սթրեսի։ Այսլերը այդ սթրեսին անվանեց գենդերային֊դերային սթրես Воронцов Д. В. Гендерная психология общения. — Ростов н/Д: Изд-во ЮФУ, 2008.</r:
Արական գենդեր-դերային սթրես - սթրես, որը ծագում է, երբ տղամարդ դժվարությանմբ է պահպօանում իր ստանդարտ ավանդական տղամարդկային դերը կամ ստիպված է ցուցադրել այնպիսի վարք, որը բնորոշ է կնոջ դերին ։
Մշակութային նորմերի ազդեցություն
Չնայած, բնատուր ֆիզիոլոգիական տարբերության կնոջ և տղամարդու միջև, ամեն դեպքում եմնք բազմաթիվ գենդերային տարբերություններովվ պարտականք ենք սոցիալիզացիային և մշակույթին
Մշակութային նորմերը զգալիորեն ազդում են մեր վարքի և կայացման վրա։ Սա կարելի է հեշտությամբ հետազոտել պատմության ընթացքում։ Վերջին հիթսուն տարում, գենդերային դերը և ներկայացումը աշխարհում կտրուկ փոխվեց։ 1960-ական թվականներին ԱՄՆ-ում, որոշ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ ուսման չէին վերցնում կանանց, իսկ դարի վերջում իվաբանական որակավորում ստացած կանանց թիվ հասել է 40 %-ի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեքսիզմ
Թենիսն ամառային II Օլիմպիական խաղերում - Մենամարտ (այլ կիրառումներ)
Թենիսն ամառային II Օլիմպիական խաղերում - Մենամարտ, կարող է վերաբերել՝
Գրիգորի Գոլիցին
Գրիգորի Սերգեևիչ Գոլիցին, ռուս պետական և ռազմական գործիչ, գեներալ-ադյուտանտ, իշխան։
1896 թվականին նշանակվել է Կովկասի քաղաքացիական մասի կառավարչապետ և ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար։ Գոլիցինի կառավարման տարիները հայտնի են «գոլիցինյան ռեժիմ» անունով։ Լինելով մոլի միապետական՝ լայն պայքար է ծավալել ազգային-ազատագրական շարժման դեմ։ Գոլիցինի օրոք փակվել են հայկական շատ հասարակական կազմակերպություններ, սահմանափակվել է բարեգործական հիմնարկների գործունեությունը, խստացվել է գրաքննությունը, փակվել են պարբերական շատ հրատարակություններ, հալածվել են հայ մշակույթի շատ գործիչներ։ Գոլիցինի համառ պնդումներով կառավարությունը 1903 թ. ընդունել է Եկեղեցական գույքի բռնագրավման օրենքը, որը ոտնահարում էր հայ ժողովրդի կենսական շահերը։ Գոլիցինը բազմիցս աոաջարկել է զրկել Էջմիածնի կաթողիկոսներին «Ամենայն հայոց կաթողիկոս» տիտղոսից։ 1903 թվական հոկտեմբերի 14-ին հնչակյանները մահափորձ են կատարել և ծանր վիրավորել Գոլիցինին։ 1904 թ. վերջին ցարը ստիպված էր հետ կանչել նրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Բազմահարթակ հրթիռներ
Բազմահարթակ հրթիռը թռչող սարք է, որը բաղկացած է երկու կամ ավելի մեխանիկորեն իրար միացված հրթիռներից։ Այդ հրթիռները անվանում են հարթակներ, որոնք թռիչքի ընթացքում առանձնանում են։ Բազմահարթակ հրթիռը թույլ է տալիս հասնել ավելի մեծ արագության, քան իր հարթակներից յուրաքանչյուրն առանձին վերցրած։
Պատմություն
Բազմահարթակ հրթիռի առաջին էսքիզներից մեկը ներկայացվել է 1556 թվականին Քոնրադ Խաասի գրքի մեջ։ XVII դարում ռազմական ինժեներ և գեներերալ Կազիմիր Սեմյոնովիչը հրատարակեց մի գիրք, որը կոչվում է «Հրետանու մեծ արվեստը մաս առաջին» («Artis Magnae Artilleriae pars prima») ։ Այդ գրքի նկարներից մեկում պատկերված է երեք հարթակ ունեցող հրթիռ, որում երրորդ հրթիռը դրված է երկրորդի մեջ, երկրորդն ու երրորդը միասին՝ առաջինի մեջ։ Գլխային մասում տեղադրված է հրավառության համար նախատեսված սարքավորումներ։ Հրթիռների մեջ օգտագործվում էր պինդ վառելիք՝ վառոդ։ Այս գյուտը հետքրքիր է նրանով, որ հենց այս գյուտի սխեմայով և գաղափարով է շարժվում ժամանակակից հրթիռաշինությունը։ Առաջին անգամ բազմահարթակ հրթիռի գաղափարը առաջադրվել է 1914 թվականին ամերիկացի ինժեներ Ռոբերտ Գոդդարդի կողմից, որն ստացել է արտոնագիր իր գյուտի համար։ 1929 թվականին Ցիոլկովսկին հրապարակել է մի նոր գիրք, որը վերնագրված է «Տիեզերական հրթիռային գնացքներ»։ Այդ տերմինով Ցիոլոկովսկին անվանեց բաղկացուցիչ հրթիռները։ Օրինակ «գնացքը» բաղկացած է հինգ հրթիռներից, առաջինը օգտագործվում է գլխամասային հրթիռի վառելիքը, այնուհետև վառելիքի սպառվելուց հետո առաջին հրթիռը անջատվում է «գնացքից» և ընկնում է Երկրի վրա։ Այդ նույն ձևով սկսում են աշխատել երկրորդը, երրորդը, չորրորդը և վերջապես հինգերորդը, որի արագությունը այդ ժամանակ շատ մեծ կլինի, որպեսզի «գնացքը» հասնի միջմոլորակային առանցք։ Գլխամասային հրթիռի աշխատանքի հաջորդականությունն այն է, որ հրթիռի բաղկացուցիչ մասերը ոչ թե սեղմված են, այլ բավականին առանձգական, որը թեթևացնում է կոնստրուկցիան։ Ըստ Ցիոլկովսկիի, յուրաքանչյուր հրթիռի երկարությունը՝ 30 մետր է, իսկ տրամագիծը՝ 3 մետր։ Գազերը, որոնք դուրս են գալիս մի հրթիռից մյուսի վրա ճնշում չեն գործադրում։ Երկրի վրա հրթիռի թաձ հավաքելու երկարությունը կազմում է մի քանի հարյուր կիլոմետր։
Չնայած նրան, որ տեխնիկական տեսանկյունից, հրթիռաշինությունը գնաց մեծապես այլ ճանապարհով (օրինակ՝ ժամանակակից հրթիռները երկրի վրա թափ չեն հավաքում, թռչում են ուղղահայաց և հրթիռի հարթակների աշխատանքի սխեման հակառակ է Ցիոլկովսկու սխեմային), բայց բազմահարթակ հրթիռի գաղափարը մինչև հիմա մնում է արդիական։
1935 թվականին Ցիոլկովսկին գրեց մի աշխատություն «Հրթիռի առավելագույն արագությունը» («Наибольшая скорость ракеты»), որի մեջ պնդում էր, որ այդ տարիների տեխնոլոգիաներով տիեզերական արագության (Երկրի վրա) կարելի է հասնել միայն բազմահարթակ հրթիռի շնորհիվ։ Այդ պնդումը պահպանում է իր ճշմարտությունը մինչև հիմա։ Բոլոր ժամանակակից տիեզերական սարքավորումները բազմահարթակ են։ Առաջին ձեռքով պատրաստված օբյեկտը, որը հատեց Կարմանի գիծը, և դուրս եկավ տիեզերք գերմանական մի հարթակ ունեցող Ֆաու-2 հրթիռն էր։ Թռիչքի բարձրությունը հասավ 188 կիլոմետրի։
Բազմահարթակ հրթիռի գործման սկզբունքը
Հրթիռները բավականին «ծախսատար» տրանսպորտային միջոցներ են։ Կրող հրթիռները, որոնք կրում են տիեզերական սարքավորումներ, հիմնականում տեղափոխում են իրենց իսկ վառելիքը, որը անհրաժեշտ է հրթիռի շարժիչների և այլ սարքավորումների աշխատանքի համար։ Օգտակար բեռը, կազմում է հրթիռի մեկնարկային զանգվածի մի փոքր մաս (1,5-2,0 %)։
Բաղկացուցիչ հրթիռը հնարավորություն է տալիս ավելի ռացիոնալ օգտագործել ռեսուրսները, քանի որ երբ թռիչքի ժամանակ հարթակներից մեկի վառելիքը վերջանում է, այդ հարթակը անջատվում է հրթիռից։ Եվ այդ դեպքում հրթիռի մնացած վառելիքը չի ծախսվում ոչ պետքական հարթակին արագություն տալու վրա։ Հաշվարկի մի օրինակ, որը հաստատում է այդ նկատառումները, բերվում է «Ցիոլկովսկու բանաձև» («Формула Циолковского») հոդվածում։ Բամզահարթակ հրթիռներում կիրառվում է խաչաձև կամ երկայնակի (տրամագծային) հարթակների բաժանումներ։ Երկայնակի կամ տրամագծային բաժանման ժամանակ հարթակները տեղադրվում են իրար հետևից և աշխատում են մեկը մյուսին հաջորդելով, միանալով միայն այն դեպքում, երբ նախորդ հարթակը անջատվում է հրթիռից։ Այդ սխեման թույլ է տալիս պատրաստել այնպիսի համակարգեր, որոնց մեջ կլինի ցանկացած քանակության հարթակներ։ Թերությունն այն է, որ հաջորդ հարթակի ռեսուրսը չի կարող օգտագործվել նախորդի օգտագործման համար, որը նախորդի համար հանդիսանում է պասիվ բեռ։
Խաչաձև բաժանման ժամանակ հրթիռի առաջին հարթակը բաղկացած է մի քանի նույնանման հրթիռներից (գործնականում 2-8 հրթիռ) կամ տարբեր հրթիռներից, որոնք աշխատում են միարժամանակ և գտնվում են երկրորդ հարթակի շուրջը։ Երկրորդ ատրբերակի դեպքում երբ առաջին հարթակի հրթիռները տեղաբաշխված են երկրորդ հարթակի շուրջը, դա թույլ է տալիս գործի դնել միարժամանակ և՛ առաջին հարթակը, և՛ երկրորդը։ Եվ այդ ամենը օգնում է հաղթահարել հրթիռի գումարային ձգումը, որը հատկապես կարևոր է այն ժամանակ երբ աշխատում է առաջին հարթակը, քանի որ այդ հարթակի աշխատելու ժամանակ հրթիռը դեռ իր առավելագույն քաշով է։ Տեսականորեն, հրթիռը, որը աշխատում է խաչաձև բաժանման շնորհիվ, կարող է ընդգրկել անսահման քանակի հարթակներ, որոնք կաշխատեն միարժամանակ։ Բայց գործնականում այդ հարթակների քանակը սահմանափակվում է երկուսով։ Հայտնի է մի կրող հրթիռի նախագիծ, որը ընդգրկում էր երեք, խաչաձև բաժանված հարթակներ։ Այդ հրթիռի անվանումն էր «Վիկտորիա-Կ» («Виктория-К») ։ Գոյություն ունի մի սխեմա, որի ժամանակ հրթիռը ներառում է և՛ խաչաձև, և՛ երկայնակի բաժանման ձևերը, որի շնորհիվ կարելի է օգտագործել երկու բաժանումների առավելությունները։ Այդ սխեմայով աշխատելուց հրթիռի առաջին և երկրորդ հարթակները առանձնացվում են երկայնակի կամ տրամագծային կերպով, իսկ մնացած հարթակները առանձնացվում են խաչաձև բաժանման միջոցով։ Այդպիսի հրթիռի օրինակ է «Սայուզ»-ը («Союз»)։
Սփեյս Շաթլի ունի եզակի կառուցվածք՝ երկու հարթակ և խաչաձև բաժանում։ Այդ հրթիռի առաջին հարթակ կազմված է երկու կողային արագացուցիչներից, որոնք ներառում են իրենց մեջ պինդ վառելիքով ռեսուրսներ։ Երկրորդ հարթակի գլխավոր շարժիչները գտնվում են ուղեծրի վրա, իսկ երկրորդ հարթակի վառելիքը գտնվում է արտաքին տարայում։ Երբ արտաքին մասի վառելիքը սպառվում է, այդ տարան անջատվում է և այրվում մթնոլորտում, գլխավոր շարժիչները անջատվում են, իսկ հրթիռը հասնում է ուղեծրին շնորհիվ այն բանի, որ գլխավոր շարժիչներըօգտագործվում են մի քանի անգամ։ Երկայնակի կամ տրամագծային բաժանման ժամանակ հարթակները միացվում են իրար հատուկ միացման լարերով, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է դիմակայի այն հրթիռների գումարային քաշին, որոնք գտնվում են իրենից հետո։ Խաչաձև բաժանման ժամանակ հրթիռի երկրորդ հարթակի կողային մասերում ամրացվում են ուժային գլանափաթեթներ (դիմացից և հետևից), որոնց վրա պետք է ամրացվի առաջին հարթակը։
Այն տարրերը, որոնք միացնում են հրթիռի բաղկացուցիչ մասերը, տալիս են հրթիռին ամրություն և հարթակների բաժանման ժամանակ պետք է միանգամից ազատեն վերևի հարթակը։ Սովորաբար հրթիռների միացումը տեղի է ունենում պիրոբոլտերի (пироболтов) միջոցով։
Այնուհետև հարթակները պետք է գտնվեն միմյանցից անվտանգ հեռավորության վրա։ (Վերին հարթակի շարժիչի մեկնարկը կարող է նպաստել ներքևի հարթակի վառելիքի տարայի բռնկմանը և մնացած վառելիքի պայթելուն, որը կվնասի վերին հարթակը կամ ապակայունացնել նրա թռիչքը)։ Հարթակների բաժանման և նրանց հեռացման համար կարող է օգտագործվել հանդիպակաց օդի հոսքի աերոդինամիկ ուժը։ Իսկ երբ հարթակները առանձնանում են այտեղ, որտեղ օդ չկա, այդ ժամանակ հարթակների վրա տեղադրում են փոքր հրթիռներ, որոնք ունեն շատ փոքր վառելիքային ռեսուրս։ Այդ փոքրիկ հրթիռները նախատեսված են հարթակները իրարից հեռացնելու համար։
Հարթակների ավելացումը հրթիռի վրա կարող է տալ դրական ազդեցություն որոշ սահմաններում։ Ինչքան շատ հարթակներ այքնան մեծ է ստացվում մի տեղամասում միացման լարերի և շարժիչների գումարային զանգվածը։ Եվ գալիս է մի պահ, որ հարթակների ավելացումը դառնում է անարդյունավետ։ Ժամանակակից հրթիռաշինության մեջ հրթիռները չորս հարթակից ավելի չեն ունենում։
Հարթակների քանակը ընտրելուց առաջ պետք է հաշվի առնել նաև անվտանգությունը։ Հրթիռում գոյություն ունեն այնպիսի սարքավորումներ և մանր դետալներ, որոնց չեն կարող փորձարկել մինչև հրթիռի թռիչքը։ Մինչդեռ այդ սարքավորման կամ մանր դետալի շարքից դուրս գալը կբերի արտակարգ իրավիճակի։ Մանգամյա օգտագործման տարրերի քանակի ավելացումը հրթիռի կառուցման մեջ նվազեցնում է հրթիռի հուսալիությունը։ Եվ հենց այդ խնդրի պատճառով տեղադրվում են սահմանափակ քանակի հրթիռներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրթիռներ Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ
Լևոն Չերքեզյան
Լևոն Վաղինակի Չերքեզյան, հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1981)։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1962) ։
Կենսագրություն
Լևոն Չերքեզյանը ծնվել է 1927 թվականին Թիֆլիսում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1959-1988 թվականներին աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում, 1979-1989 թվականներին եղել է արվեստանոցի ղեկավար, 1966-1972 թվականներին, միաժամանակ` դասավանդել պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ 1961-1970 թվականներին եղել է Աբովյան քաղաքի գլխավոր հատակագծի նախագծի գլխավոր ճարտարապետը ։
Ստեղծագործություններ
Համահեղինակ է վարչահասարակական կենտրոնի (1968-1978), Ալավերդու Սանահինի սարահարթի կառուցապատումների (1959-1962), Դիլիջանում (1964), Գագրայում (1964), Սևանի ափին (1965 ), Արզնիում (1967), Երևանում (1970) կառուցված առողջարանների ու պանսիոնատների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Ալեքսանդր Անյուկով
Ալեքսանդր Գենադևիչ Անյուկով, ռուս ֆուտբոլիստ, «Զենիթ» ակումբի և Ռուսաստանի ազգային հավաքականի պաշտպան։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Անյուկովը ծագումով Կույբիշևից են (ներկայում` Սամարա)։ Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է ավագ եղբոր՝ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ Ալեքսեյի ( «Լադա-ՍՕԿ», «Յունիթ») օրինակին հետևելով։ Վեց տարեկան հասակում սկսել է հաճախել խուտբոլի խմբակ, «Սամարեց» ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի մանկական ֆուտբոլային լիգայի չեմպիոն 1994 և 1995 թվականներին։ 2000 թվականի մրցաշրջանն սկսել է երկրորդ դիվիզիոնում «Կռիլյա Սովետով-2» (18 խաղ, 1 գոլ) ակումբում՝ հանդես գալով լիբերոյի դիքում։ Այս մրցաշրջանում պաշտպանը գրավել է Ալեքսանդր Տարխանովի ուշադրությունը և սկսել է մարզվել Սամարայի ակումբի հիմնական կազմի հետ։ 2000 թվականի սեպտեմբերի 10-ին առաջին անգամ խաղացել է հիմնական թիմում՝ մասնակցելով Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության Սոչիի «Ժեմչուժինա» ակումբի դեմ խաղին։
«Զենիթ»
2005 թվականի հուլիսին, երբ Սամարայի ակումբը ճգնաժամի մեջ էր, Ալեքսանդր Անյուկովը 3 մլն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ֆուտբոլային ակումբ, որի  գլխավոր մարզիչը եղել է Վլաստիմիլ Պետրժելան ։ Ղեկավարության հորդորներն ու փոխնահանգապետի անձնական ուղերձը չեն փոխում խաղացողի որոշումը՝ տեղափոխել Սանկտ Պետերբուրգ (թեև ըստ մամուլում տարածված տեղեկությունների՝ նա ավելի շահավետ առաջարկ էր ստացել Մոսկվայի «Դինամո» ակումբից)։
2016 թվականի մարտի 9-ին Ալեքսանդր Անյուկովը «Զենիթի» կազմում անցկացրել է իր 90-րդ հանդիպումը Եվրագավաթի մրցաշարերում, ինչը ռեկորդային է ակումբի համար։
Հավաքականում
Ալեքսանդր Անյուկովը խաղացել է Ռուսաստանի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականների կազմում, 2004 թվականից պարբերաբար հրավիրվել է երկրի ազգային հավաքական։ 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում նա մասնակցել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականի բոլոր հինգ հանդիպումներին, որոնց ընթացքում կատարել է երկու գոլային փոխանցում ։
Թիմային
Ռուսաստանի հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Իոանե Պետրիցի
Իոանե Պետրիցի (იოანე პეტრიწი), XI—XII դարերի վրացի փիլիսոփա։ Հայտնի է Պրոկլի երկերի թարգմանությամբ ու դրանց ընդարձակ մեկնություններով։ Ավելի ուշ շրջանի աղբյուրներում հիշատակվում է նաև Իոանե Չիմչիմելի (იოანე ჭიმჭიმელი) անվամբ։
Իոանե Պետրիցիի կյանքի վերաբերյալ հստակ տվյալներ չկան։ Որոշ տեղեկություններ են պահպանվել իր երկերում, իսկ որոշ մանրամասներ էլ հաղորդվում են XVIII դարի վրացական աղբյուրներում։ Ամենայն հավանականությամբ, նա սերում էր Սամցխեում բնակված ազնվականական տոհմից, փիլիսոփայություն է ուսումնասիրել Կոստանդնուպոլսում՝ Յոհան Իտալիուսի ու Միխայիլ Պսելուսի մոտ։ Իտալիուսի բանադրվելուց հետո, Իոանե Պետրիցին, ինչպես ենթադրվում է, հեռացել է ներկայից Բուլղարիայի տարածքում գտնվող վրացական Պետրիցոնի վանք (ներկայում՝ Բրաչկովի վանք)։ Կյանքի վերջին տարիներին տեղի հոգևորականների հետ ունեցած վեճի պատճառով վերադարձել է հայրենիք, որտեղ վայելել է Դավիթ Շինարար թագավորի հովանավորությունն ու մասնակցել Գելաթի ակադեմիայի գործունեությանը, որն այն ժամանակ եղել է Վրաստանում նեոպլատոնական փիլիսոփայության կենտրոն։
Իոանե Պետրիցիի փիլիսոփայական հայացքները ձևավորվել են Պրոկլի ազդեցությամբ, ում գաղափարները նա փորձել է համատեղել քրիստոնեական աշխարհընկալման հետ։ Որոշ ուսումնասիրողներ նրա հայացքներում առանձնացնում են պանթեիզմին բնորոշ գծեր։ Իոանե Պետրիցին վրացերեն է թարգմանել ու մեկնաբանել ոչ միայն Պրոկլի, այլև Արիստոտելի, Հովսեփոս Փլավիոսի երկերից, հատվածներ Աստվածաշնչից, վարքագրություններ և այլն։ Նրա ինքնուրույն ստեղծագործություններից առավել կարևոր են Պրոկլի երկերի մեկնությունները, թեև նա գրել է նաև չափածո ստեղծագործություններ ու հիմներ։ Իոանե Պետրիցին մեծ ազդեցություն է թողել վրացական փիլիսոփայության ու բանահյուսության հետագա զարգացման ու մասնավորապես Շոթա Ռուսթավելու ստեղծագործության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Բադախոսի տաճար
Բադախոսի տաճար (Catedral metropolitana de San Juan Bautista de Badajoz)), կաթոլիկ եկեղեցի, Իսպանիայի Բադախոս քաղաքի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում։ Հիմնադրվել է 1994 թվականին, Մերիդայի տաճարի հետ միասին։ Բադախոսի տաճարը Մերիդա-Բադախոս արքեպիսկոպոսական թեմի նստավայրն է։
Պատմություն
1270 թվականին, տաճարը օծվել և նվիրաբերվել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտչին, թեև շինարարությունը դեռ չէր ավարտվել։ Տաճարի տարբեր շինարարական աշխատանքներ տևել են մինչև 15-րդ դար, որին հաջորդել են 16-17-րդ դարերում արված վերանորոգումները և որոշ փոփոխությունները։
Բադախոսի տաճարը 1931 թվականին հռչակվեց ազգային պատմական հուշարձան։ 1994 թվականի հուլիսի 28-ին Հովհաննես Պողոս II Հռոմի Պապը հիմնեց Մերիդա-Բադախոս արքեպիսկոպոսական թեմը, դրա մետրոպոլիտեն դարձնելով Բադախոսի տաճարը ։
Նկարագրություն
Միջնաբերդի դիրքի շնորհիվ, եկեղեցին ունի ամրոցի տեսք, ամուր պատեր և պատնեշներ, ամուր քառակուսի աշտարակ։ Աշտարակը գտնվում է 11 և 14 մետր բարձրությունների վրա, և ունի 4 հատված, որոնցից մեկում տեղավորվում են բոլոր զանգերը։ Բնօրինակ եկեղեցին ունեցել է երկու նմանատիպ աշտարակ։
Եկեղեցին ունի մեկ պարզ ուղղանկյունաձև ճակատ՝ մեկ մարմարե շքամուտքով, որը կառուցվել է 1619 թվականին։ Շքամուտքի կողքին կան երկու հոնիական սյուներ։ Սուրբ Բլեիսի հյուսիսային շքամուտքը ամենայն հավանականությամբ ամենահինն է, որը շրջապատված է երկու քառակուսի սյուններով, առանձնանում է սրբերի փոքր պատկերներով։ Բոլոր պատերը և աշտարակը կառուցված են գոթական ճարտարապետական ոճով։ Տաճարի ինտերիերը ձևավորված է ուշ գոթական ճարտարապետական ոճով, ունի նավ, երկու ենթակողմ, կողային մատուռներ, բարձր խորան (բարոկկո ճարտարապետական ոճով) և երգչախմբի տաղավար՝ պլատերեսկո ոճով։
Վանքը կառուցված է պորտուգալական «Մանուելինո» ճարտարապետական ոճով։
Շիչենգա (Սյամժենայի վտակ)
Շիչենգա (Шиченга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում շրջաներո Սյամժենսկի և Տոտեմսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սյամժեն գետի աջ ափում՝ 34 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։
Հայաստանի անկախության տոն
Հայաստանի անկախության տոն, Հայաստանի պետական և ազգային տոներից մեկը։ Անկախության տոնը Հայաստանում նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 21-ին։
Մարուսյա Վահրամյան
Մարուսյա Վահրամյան (օրիորդական ազգանունը` Առաքելյան, ), հայ նկարիչ, երաժիշտ։
Հայաստանի անկախության տոն
Պատմություն
1990 թվականի օգոստոսի 23-ին Հայաստանի գերագույն խորհուրդը ընդունել է Հայաստանի անկախության հռչակագիրը, որտեղ նշված էր, որ ՀԽՍՀ-ն կազմալուծվում է և ձևավորվում է նոր պետություն՝ Հայաստանի Հանրապետությունը ։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ին հայ ժողովուրդը անկախության հանրաքվեի ժամանակ կողմ է քվեարկել ԽՍՀՄ կազմից դուրս գալու օգտին։ 1991 թվականի նոյեմբերին Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ընտրվել է ՀՀ առաջին նախագահ։ Հայաստանը լիակատար անկախություն է ձեռք բերել նույն տարվա դեկտեմբերի 26-ին՝ ԽՍՀՄ կազմալուծման արդյունքում ։
Մարուսյա Վահրամյան
Գրիգոր Վահրամյանի կինը, Վարդան Վահրամյանի մայրը։
Հայաստանի անկախության տոն
Տոնակատարություններ
Յուրաքանչյուր տարի մայրաքաղաք Երևանում և Հայաստանի բոլոր քաղաքներում սեպտեմբերի 21-ին կազմակերպվում են տոնական միջոցառումներ, իսկ յուրաքանչյուր հինգ տարին մեկ Երևանի Հանրապետության հրապարակում կազմակերպվում է ռազմական շքերթ։
Մարուսյա Վահրամյան
Կենսագրություն
Մարուսյա Առաքելյանը ծնվել է 1919 թվականին Ռուսաստանի Արմավիր քաղաքում։ Մանուկ հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Իրան և բնակություն հաստատել Թավրիզում։ Սովորել է տեղի հայկական դպրոցում։ Նկարչություն է սովորել Մոսկվայից Թավրիզ ժամանած Գրիգոր Վահրամյանի մոտ։ Մարուսյայի կտավները ցուցադրվել են Թավրիզում կայացած տարբեր ցուցահանդեսներում։ 1958 թվականին Մարուսյան ամուսնացել է իր վարպետի` Գրիգոր Վահրամյանի հետ ։
Հայաստանի անկախության տոն
Անկախության տոնի ռազմական շքերթ
Երևանում Անկախության տոնին նվիրված ռազմական շքերթներ կազմակերպվել են 1992, 1996, 1999, 2006, 2011 և 2016 թվականներին, իսկ 2026 թվականին նախատեսվում է նաև զորահանդես ։ 2021 թվականին անկախության 30-ամյակի առթիվ Հանրապետության հրապարակում շքերթի փոխարեն համերգ է տեղի ունեցել ։
Մարուսյա Վահրամյան
Կենսագրություն
Մարուսյայի ստեղծագործություններն ունեն դասական արմատներ և ուժեղ սիմվոլիկա։ Մարուսյան պատկերել է Ուրմիայի և Մարաղայի բնությունը, Թավրիզի գեղատեսիլ վայրերը։ Նա նաև փորագրել է փայտի և արծաթի վրա։
Հայաստանի անկախության տոն
1996
1996 թվականին տեղի է ունեցել ՀՀ անկախության հինգերորդ տարեդարձին նվիրված ռազմական շքերթ ։
Մարուսյա Վահրամյան
Կենսագրություն
Մարուսյա Վահրամյանը զբաղվել է նաև երաժշտությամբ, դասավանդել է նկարչություն և երաժշտություն, երեխաներին ուսուցանել է դաշնամուր նվագել։ 1938-1939 թվականներին խաղացել է թատրոնում` Շուշանիկ Արամյանի խմբում։ Հանդես է եկել Գաբրիել Սունդուկյանի «Խաթաբալա», «Քանդած օջախ», Լևոն Շանթի «Ինկած բերդի իշխանուհին» բեմադրություններում։
Շուրջ երեսուն տարի Մարուսյան զբաղված է եղել թատերական գործունեությամբ, ղեկավարել է տասը հոգանոց մի խումբ։ 2008 թվականին Մարուսյան Թավրիզի հայ թատրոնում բեմադրել է «Կոմիտաս» ներկայացումը ։
Մարուսյան մահացել է 2012 թվականի հուլիսին` Թավրիզում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էթնիկ հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Իրանահայ երաժիշտներ
Շիչենգա (Սյամժենայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Հայաստանի անկախության տոն
2006
2006 թվականին տեղի է ունեցել ՀՀ անկախության տասնհինգերորդ տարեդարձին նվիրված զորահանդես։ Զորահանդեսը ղեկավարել է պաշտպանության նախարար Սերժ Սարգսյանը՝ շնորհավորելով զորահանդեսի մասնակիցներին ՀՀ անկախության տարեդարձի առթիվ ։
2011
2011 թվականին տեղի է ունեցել Հայաստանի անկախության քսաներորդ տարեդարձին նվիրված զորահանդես ։ Զորահանդեսը ընդունել է պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը, իսկ զորահանդեսը գլխավորել է ԶՈւ Գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ գնդապետ Յուրի Խաչատուրովը ։ Հայաստանում Ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի զորախումբը առաջին անգամ մասնակցել է Հայաստանի անկախությանը նվիրված զորահանդեսին ։ Ռազմական ոստիկանության, Խաղաղապահ բրիգադի, ԱԱԾ Սահմանապահ զորքերի ուժերը և Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի վետերանները նույնպես մասնակցել են զորահանդեսին ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստանի տոներ Կատեգորիա:Անկախության օրեր
Սիրիայի քաղաքներ
Սիրիայի քաղաքներ, համեմատաբար խոշոր բնակավայրեր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Երկրի տարածքը բաժանված է 13 մուհաֆազաների կամ մարզերի միջև, իսկ 14-րդ մուհաֆազայի կարգավիճակում է մայրաքաղաք Դամասկոսը։
Մարզերը իրենց հերթին բաժանվում են 65 մինտակաների կամ գավառների, իսկ վերջիններ՝ բաժանվում են 284 շրջանների կամ նահիյաների։ Դրանք ղեկավարող շրջկենտրոնները հիմնականում քաղաքներ և ավաններ են, հազվադեպ՝ գյուղեր։
Ցանկի մեջ ներառված են ինչպես քաղաքները, այնպես էլ՝ ավանները և շրջկենտրոն գյուղերը։
Միջնադարի արվեստ
Միջնադարի արվեստ, Արևմտյան աշխարհի արվեստի պատմության ժամանակաշրջան, որը տևել է մոտ 1000 տարի։ Սովարաբար այդ տերմինով նկարագրում են Եվրոպայի, Միջին Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի արվեստի զարգացումը։ Երկար ժամանակ նրանք, ովքեր իրոք տաղանդավոր էին և ունիեին անհրաժեշտ նկարչական ունակություններ՝ ստեղծում էին որմնակնկարներ և նկարներ։ Այս ստեղծագործական աշխատանքը չէր հանդիսանում հոբբի կամ զվարճանք։ Յուրաքանչյուր նկար կամ որմնանկար ուներ իր պատվիրատուն։ Որպես կանոն, նկարում էին եկեղեցու պատերին, խորանին կամ աղոթքի սենյակներում։ Արվեստաբանները փորձում են միջնադարյան արվեստը դասակարգել ըստ պատմական ժամանակաշրջանների, այնուամենայնիվ, բոլոր այս դասակարգումները պայմանական են։ Հետևյալ պարբերականությունն ընդհանուր առմամբ ընդունվում է․ կելտիկական արվեստ, վաղ քրիստոնեական արվեստ, գաղթի շրջանի արվեստ, բյուզանդական արվեստ, նախահռոմեական արվեստը, ռոմանական արվեստ և գոթիկա։ Յուրաքանչյուր ոճը իր հերրթին առանձնացնում է նոր ժամանակաշրջան։ Բացի դրանից յուրաքանչյուր ազգի և մշակույթի ձևավորման անցումային շրջանն ուներ իր առանձնահատուկ ոճը, օրինակ՝ անգլոսաքսոնական կամ նախասկանդինավյան արվեսստը։
Սիրիայի քաղաքներ
Խոշոր քաղաքներ
Խոշորագույն քաղաքներն են (ըստ 2004 թվականի Սիրիայի մարդահամարի)
Միջնադարի արվեստ
Միջնադարի արվեստն իր ազդեցությունն է ունեցել տարբեր բնագավառներում և ազդել է քանդակագործության, լուսավորված ձեռագրերի, վիրտաժի, խճանկարչության, մետաղի վերամշակման և ուրիշ այլ արդյունաբերությունների զարգացման վրա։
Միջնադարի արվեստը ծագել է Հռոմեական կայսրության գեղարվեստական ժառանգության և վաղ քրիստոնեական եկեղեցու պատկերագրական ավանդույթների միաձուլումից։ Այս տարրերը խառնվում են Հյուսիսային Եվրոպայի «բարբարոսական» արվեստին։ Միջնադարյան արվեստը ազդել է արվեստի հետևյալ տեսակների զարգացման վրա․
Սիրիայի քաղաքներ
Դամասկոսի մարզ
Գավառներ չունի, չկան շրջաններ։ Ներառում է մայրաքաղաք Դամասկոսը և Յարմուք քաղաքը։
Դառաայի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Դեյր-էլ-Զորի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Իդլիբի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Լաթակիայի մարզ
Ունի չորս գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Ալ-Կունեյտրայի մարզ
Ունի երկու գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Հալեպի մարզ
Ունի տասը գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Համայի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Ալ-Հասաքայի մարզ
Ունի չորս գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Հոմսի մարզ
Ունի յոթ գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Ալ-Ռակկայի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Ռիֆ Դիմաշկ
Ունի տասը գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Ալ-Սուեյդայի մարզ
Ունի երեք գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Տարտուսի մարզ
Ունի հինգ գավառ։ Համանուն շրջանների կենտրոններն են՝
Տես նաև
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ցանկեր:Սիրիա
Շեն խար վենախի
Շեն խար վենախի (შენ ხარ ვენახი, տառադարձում՝ Շեն խար վենախի), Միջնադարում եղել է Վրաստանի հիմնը։ Հիմնի տեքստը ամբողջությամբ վերագրվում է Դեմետրե I թագավորին (1093-1156)։ Երգի կոմպոզիտորը հայտնի չէ։ Ենթադրվում է, որ Դեմետրե I-ն է գրել հիմնը Դավիթ Գարեջայի վանքային համալիրում իր կալանքի ժամանակ։
Հիմնը նվիրված է Մարիամ Աստվածածնին, ինչպես նաև այն աղոթք էր Վրաց ուղղափառ եկեղեցուն։
Քանի որ երգը վերագրված չէր ոչ սրբերի, և ոչ էլ աստվածների անունով, այն միակ օրհներգն էր, որը աթեիստական Խորհրդային Միությունը թույլ տվեց իրականացնել։ Այդ ժամանակներում կար և՛ Արևելյան և՛ Արևմտյան Վրաստանների հիմներ, որոնք կատարվում էին տարբեր հնչերանգներով։
Հիմնը, որպես կանոն, կատարում են երգչախմբով առանց որոշակի գործիքների միջամտության։
Լևոն Ռոտինյան
Լևոն Ալեքսանդրի Ռոտինյան, հայ խորհրդային քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1955), պրոֆեսոր (1925)։ ՀԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ։ ՀԽՍՀ ֆիզիկաքիմիական առաջին դպրոցի հիմնադիրը։