cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուր շնչառական դիսթրես համախտանիշ
Համաճարակաբանություն
Թոքաբորբը և սեպսիսը ամենահաճախն են հանգեցնում ՍՇԴՀ-ի, ընդ որում ՍՇԴՀ-ով պացիենտների 60%-ի մոտ արձանագրվում է թոքաբորբ, ինչը կարող է հանդիսանալ ինչպես ՍՇԴՀ-ի պատճառ, այնպես էլ բարդություն։ Ալկոհոլի չարաշահումը նույնպես բարձրացնում է ՍՇԴՀ-ի առաջացման ռիսկը ։ Նախկինում համարվում էր, որ դիաբետը իջեցնում է ՍՇԴՀ-ի ռիսկը, սակայն հետագայում պարզվեց, որ այն բարձրացնում է թոքերի այտուցի ռիսկը ։ Ցանկացած ծագման ներորովայնային ճնշման բարձրացումը հանդիսանում է ՍՇԴՀ-ի ռիսկի գործոն, այդ թվում և արհեստական շնչառությունը։
Պատմություն
Վիետնամի պատերազմի ժամանակ ամերիկյան բժիշկները ուշադրություն դարձրեցին, որ հաճախ ծանր տրավմատիկ շոկից վիրավորին դուրս բերելուց 2-3 օրերի ընթացքում զարգանում է յուրօրինակ շնչական անբավարարության համախտանիշ ։ Հետագայում բազմաթիվ ուսումնասիրություններ նվիրվեցին այդ կլինիկական ֆենոմենի հետազոտմանը։ 1967թ. Ashbaugh-ը և համահեղինակները այդ վիճակն անվանեցին մեծահասակների շնչական դիսթրես-համախտանիշ, հաշվի առնելով նրա կլինիկո-մորֆոլոգիական նմանությունը նորածինների համանուն համախտանիշին։
1988թ․ սահմանվեց ընդլայնված բնորոշում, որը նշում էր թե որ ֆիզիոլոգիական մեխանիզմներն են տուժում։
1994թ.-ի Ամերիկյան-Եվրոպական հաշտեցնող կոնֆերանս
1994 թ-ին Ամերիկյան-Եվրոպական հաշտեցնող կոնֆերանսի կոմիտեի կողմից ընդունվեց նոր սահմանում, որը բնորոշում էր թոքային վնասման տեսակը և ծանրությունը ։
Սահմանվեցին հետևյալ չափորոշիչները՝
Առանձնացվեց նաև «թոքերի սուր վնասում (թոքերի վնասման ահամախտանիշ)» հասկացությունը, որը տարբերվում է ՍՇԴՀ-ից միայն հիպօքսեմիայի աստիճանով՝ PaO2/FiO2 < 300 մմ․սս․ (40 կՊա)։ Նկատառում․ այս չափորոշիչների համաձայն ախտորոշումը դրվում էր զարկերակային արյան գազերի անալիզի և կրծքավանդակի ռենտգեն հետազոտության հիման վրա։ Այս չափանիշների թերություններն են՝ ծանրության աստիճանի դասակարգման բացակայությունը, ոչ սպեցիֆիկ ռադիոլոգիական պատկերը, PEEP-ի պարագայում հիպօքսեմիայի հստակ սահմանման բացակայությունը (փոխվում է թթվածնի պարցիալ ճնշումը), առանց հստակ տվյալների սահմանվում է Pa սահմանային արժեքը ։
Բեռլինյան չափորոշիչները (2012թ.)
2012 թ․ Ինտենսիվ թերապիայի Եվրոպական հանրությունը սահմանեց նոր չափորոշիչներ, որոնք ընդունվեցին Ամերիկյան թորակալ բժշկության հանրության և անհետաձգելի բժշկության հանրության կողմից։ Այս նոր ձևակերպումը միտված էր ինչպես հստակեցնելու ու կիրառելի դարձնելու չափորոշիչները, այնպես էլ կոնկրետացնելու տերմինաբանությունը։ Հատկանշական է, որ Բեռլինյան ուղեցույցը կիրառությունից հանեց «թոքերի սուր վնասում» տերմինը, որը պարզապես կիրառվում էր թոքերի ոչ ծանր վնասումը նկարագրելու համար։ Դրա փոխարեն սահմանվեց ՍՇԴՀ-ի դասակարգում ըստ ծանրության աստիճանի՝ որպես մեղմ, արտահայտված և ծանր, որոնք որոշվում էին թթվածնի սատուրացիայի մակարդակով ։ Այժմ միջազգային բժշկական ուղեցույցներում ընդունվում և կիրառվում են Բեռլինյան չափորոշիչները։
Տերմինաբանություն
Սուր շնչառական դիսթրես համախտանիշը թոքերի սուր վնասմամբ և փոխներարկմամբ պայմանավորված թոքերի սուր վնասման ծանր ձևն է։ Բերլինյան չափորոշիչները սուր վնասումը դասակարգել են որպես ՍՇԴՀ-ի մեղմ աստիճան ։ Այնուամենայնիվ, Բեռլինյան չափորոշիչները կիրառելի չեն երեխաների համար, ուստի երեխաների շրջանում գործում է այլ տերմին՝ մանկաբուժական սուր շնչառական դիսթրես համախտանիշ (ՄՍՇԴՀ)։ Այն հայտնի է որպես PALLIC չափորոշիչներ ։
Հետագա աշխատանքներ
Ներկայումս հետազոտվում են ՍՇԴՀ-ի բուժման արդյունավետությունը ինտերֆերոն (IFN) բետա-1a-ով, ինչը կանխում է անոթային հունից արյան արտահոսքը։ Տրոմակինը (FP-1201-lyo) մարդու IFN բետա-1a-ի ռեկոմբինանտ դեղամիջոց է, մշակված ֆիննական Faron Pharmaceuticals ընկերության կողմից, որը այժմ գտնվում է միջազգային կլինիկական փորձարկման 3-րդ փուլում։ Մինչ այս անցկացված փորձերի վաղ փուլերում այն արձանագրել է ԻԹԲ-ում ՍՇԴՀ-ով պացիենտների շրջանում 81 %-ով 28-օրյա մահացության իջեցում ։ Դրա հայտնի մեխանիզմը թոքերի կողմից CD73-ի արտադրության ճնշումն է և հակաբորբոքային ադենոզինի արտադրության խթանումը, որի հետևանքով նվազում է անոթային ծագման այտուցն ու բորբոքումը ։
Բարձր ռիսկի գոտում գտնվող պացիենտների շրջանում փորձարկվել է ասպիրինի կիրառումը, ինչը չի տվել որևէ դրական արդյունք ։
Ներերակային ասկորբինաթթվով բուժումը փորձարկվել է 2019 թ․ ռանդոմիզաված հետազոտության շրջանակներում, սեպսիսի հետևանքով առաջացած ՍՇԴՀ-ի բուժման համար։ Ոչ մի դրական արդյունք չի գրանցվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շնչառական համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Անհետաձգելի բժշկական վիճակներ Կատեգորիա:Շնչառության ֆիզիոլոգիա
Ռուրի ճգնաժամ
Ռուրի շրջանը գրավվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի անմիջական հետևանքով դաշնակից զորքերի կողմից, Ռայնլանդի օկուպացիայի ժամանակ (1918-1919)։ Վերսալյան պայմանագրի (1919) պայմաններում, որով պատերազմն ավարտեց պաշտոնապես , Գերմանիան ընդունեց իր պատասխանատվությունը պատերազմում առաջացած վնասների համար և պարտավորվում էր վճարել փոխհատուցում դաշնակիցներին, հիմնականում Ֆրանսիային։ Փոխհատուցման ընդհանուր գումարը Գերմանիայից պահանջված `մոտ 226 միլիարդ ոսկե մարկ էր (2017 թ. տվյալներով 859 միլիարդ դոլար), որոշվում է Միջազգային դաշնակցային ռեպարացիոն հանձնաժողովի կողմից :1921 թ-ին գումարը նվազեցվում է մինչև 132 միլիարդի , այն ժամանակ, 31.4 միլիարդ դոլար (2017 թ. 442 միլիարդ դոլար), կամ 6.6 միլիարդ ֆունտ (284 միլիարդ ֆունտ 2017 թ. տվյալներով ) : Նույնիսկ այս կրճատման դեպքում պարտքը մնում էր մեծ ։ Քանի որ վճարումների որոշ մասը եղել են արդյունաբերական հումքի տեսքով , դրա համար գերմանական գործարանները չկարողացան գործել, և գերմանական տնտեսությունը տուժեց , հետագայում վնասելով երկրի վճարելու կարողությունը ։
Պասիվ դիմադրություն
Օկուպացիան դիմավորվեց պասիվ դիմադրության արշավով։ Միջադեպերի ընթացքում ֆրանսիական օկուպացիոն բանակի կողմից մոտ 130 գերմանացի քաղաքացիներ են զոհվում, այդ թվում, քաղաքացիական անհնազանդության բողոքների ժամանակ, օրինակ, գերմանացի պաշտոնյաների պաշտոնանկության դեմ։ Որոշ տեսություններ պնդում են, որ Ռուրում պասիվ դիմադրության վճարման համար գերմանական կառավարությունը սկսեց գերմանական տնտեսությունը 1923 թ. ոչնչացրած հիպերինֆլացիան ։ Տնտեսական անկման ֆոնին, բարձր գործազրկության մակարդակի և հիպերինֆլացիայի հետ , գործադուլները վերջնականապես վերահսկողությունից դուրս են եկան 1923 թ. սեպտեմբերին, Գուստավ Շտրեզեմանի նոր կոալիցիոն կառավարության կողմից հետևեց արտակարգ դրության հաստատումը ։ Չնայած դրան, քաղաքացիական անկարգությունը աճեց հեղափոխությունների և հեղափոխական փորձերի շնորհիվ , որոնք ուղղված էին Վայմարյան Հանրապետության կառավարության դեմ , այդ թվում `Գարեջրատան խռովությունը ։ Հռենոսյան հանրապետությունը հռչակվում է 1923 թ. հոկտեմբերին Աախենում ։ Թեև ֆրանսիացիները հաջողեցին Ռուրի իրենց օկուպացիայի պատրաստման մեջ, գերմանացիները Ռուրում իրենց պասիվ դիմադրության և իրենց տնտեսությունը խորտակած հիպերինֆլացիայի շնորհիվ համաշխարհային համակրանքի արժանացան և անգլո-ամերիկյան ֆինանսական ճնշման ներքո , ֆրանսիացիները ստիպված էին համաձայնության գալ 1924 թ. ապրիլին Դաուեսի պլանին, ինչը զգալիորեն իջեցրեց գերմանական փոխհատուցման վճարները ։ Դաուեսի պլանի համաձայն, Գերմանիան 1924 թ. վճարեց ընդամենը 1 միլիարդ մարկ, իսկ հաջորդ երեք տարիների ընթացքում աճեցին գումարները. 2.25 միլիարդ մարկ մինչև 1927 թ.:
Միջազգային համակրանքը Գերմանիայի հանդեպ
Միջազգային առումով Գերմանիայի ֆրանսիական ներխուժումը շատ բան արեց խթանելու համար Գերմանիայի Հանրապետության հանդեպ համակրանքը, չնայած այն հանգամանքին, որ Ազգերի լիգայում ոչ մի գործողություն չէր իրականացվում, քանի որ այն իրավական էր Վերսալի պայմանագրով։ Ֆրանսիացիները, իրենց տնտեսական խնդիրներով, ի վերջո ընդունեցին Դաուեսյան պլանը և 1925 թ. հուլիսին ու օգոստոսին հեռացրեցին իրենց ուժերը օկուպացված տարածքներից ։ Վերջում ֆրանսիական զորքերը Դյուսելդորֆ և Դուիսբուրգ տեղափոխվեցին ՝ ավարտելով Ռուրի տարածաշրջանում Ֆրանսիայի օկուպացիան, 1925 թ. օգոստոսի 25-ին ։ Ըստ Սալի Մարկսի, Ռուրի օկուպացիան շահավետ էր և չառաջացրեց ոչ գերմանական հիպերինֆլացիան, որը սկսվեց 1922 թ. , որը փքվեց գերմանական արձագանքների պատճառով Ռուրի օկուպացիայի ժամանակ, ոչ էլ ֆրանկի 1924 թ. արժեզրկմանը հանգեցրեց, որը ծագեց փոխհատուցումների գոլորշիացումից ։ Մարկսը հաշվարկում է շահույթը , Ռուր-Ռայնլանդի օկուպացիայի ծախսերից հետո , մոտ 900 միլիոն ոսկե մարկ է։
Հավանականական ավտոմատ
Կատեգորիա:Հանրահաշիվ
Ռուրի ճգնաժամ
Մեծ Բրիտանիայի կեցվածքը
Չնայած Բրիտանիայի հետ ունեցած իր անհամաձայնություններին, Պուանկարեն ցանկացավ պահպանել անգլո-ֆրանսիական միությունը և դրանով միտված էր իր նպատակներին ։ Նրա հիմնական նպատակն էր Գերմանիայից փոխհատուցումների վճարումների ստացումը ։ Նրա անխախտելի մեթոդները հանգեցրին նրա դիվանագիտության ձախողմանը ։ Երբ 1922 թ. հուլիսի 12-ին Գերմանիան պահանջեց փոխհատուցման վճարների մորատորիում, Ռայմոնդ Պուանկարեի ֆրանսիական կառավարության և Դավիթ Լլոյդ Ջորջի կոալիցիոն կառավարության միջև առաջացավ լարվածություն ։ Բրիտանական աշխատավորական կուսակցությունը խաղաղություն պահանջեց և դատապարտեց Լլոյդ Ջորջին ։ Այն դիտեց Գերմանիային `որպես հետպատերազմյան շրջանի նահատակ և Ֆրանսիան` որպես վրեժխնդիր և Եվրոպայում խաղաղության գլխավոր սպառնալիք ։ Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի միջև լարվածությունը հասավ պիկին Փարիզում կոնֆերանսի ժամանակ 1923 թ. սկզբին, երբ Լլոյդ Ջորջի գլխավորած կոալիցիան փոխարինվեց պահպանողականներով ։ Աշխատավորական կուսակցությունը դեմ էր 1923 թ. Ռուրի օկուպացիային, որը մերժվեց որպես ֆրանսիական իմպերիալիզմ։ Բրիտանական աշխատավորական կուսակցությունը հավատաց , որ հաղթել է, երբ Պուանկարեն 1924 թ-ին ընդունեց Դաուեսի ծրագիրը ։
Հետևանքները
Գերմանական քաղաքականության մեջ Ռեյնլանդի ֆրանսիական օկուպացիան արագացրեց աջակողմյան կուսակցությունների ձևավորումը։ Ապակողմորոշված պատերազմում պարտության պատճառով 1922 թ. պահպանողականները հիմնադրեցին ազգայնական միությունների կոնսորցիում ՝ «Vereinigten Vaterländischen Verbände Deutschlands» : Նպատակն էր կեղծել աջերիի միասնական ճակատը։ Ֆրանսիական Ռուրի ներխուժման դեմ ազգային դիմադրության մթնոլորտում, VVVD-ն հասավ իր հզորության գագաթնակետին ։ Այն պաշտպանում է անզիջում մոնարխիզմի, կորպորատիվության և Վերսալյան պայմանագրի ընդդիմության քաղաքականությունը ։ Այնուամենայնիվ, այն չուներ ներքին միասնություն և գումար , ուստի նրան երբեք չհաջողվեց համախմբել աջերին և 1920-ականների վերջերին մոռացվեց , քանի որ նացիստները հայտնվեցին ։ Դաուեսի ծրագրի իրականացման հետ կապված , 1924 թ. հուլիս-օգոստոս ամիսներին Լոնդոնում կոնֆերանս տեղի ունեցավ ։ Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ռամսեյ ՄակԴոնալդը, ով փոխհատուցումների վճարումները համարեց անհնարին Ֆրանսիայի վարչապետ Էդուարդ Հերրիոտին հաջողությամբ պարտադրեց զիջումների մի ամբողջ շարք Գերմանիային ։ Մ. Հերրիոտին մեկից մեկ հրաժարվեց Ռեպարացիոն հանձնաժողովում ֆրանսիական առավելությունից, պատժամիջոցների իրավունքից գերմանական պասիվության դեպքում , Ռուրի տնտեսական օկուցաիայից , Ռեգի ֆրանսիական-բելգիական երկաթգծից ։ Դաուեսի պլանը Եվրոպայի պատմության մեջ կարևոր էր , քանի որ դրանով ամրագրվեց այն , որ Գերմանիան հաջողության էր հասել Վերսալյան պայմանագրի վերանայման հարցում և այն վերանայել էր իր օգտին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1923 Գերմանիայում Կատեգորիա:1924 Գերմանիայում Կատեգորիա:1925 Գերմանիայում Կատեգորիա:1923 Ֆրանսիայում Կատեգորիա:1924 Ֆրանսիայում Կատեգորիա:1925 Ֆրանսիայում
Կրաոն (Էնայի գավառ)
Գյուղի բնակչությունը ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմել է 76 մարդ։
Պատմություն
1814 թվականի մարտի 7-ին տեղի ունեցած Կրաոնեյի պատերազմի ժամանակ Նապոլեոն I-ի բանակը տանում է փառահեղ հաղթանակ 1814 թվականների պատերազմական արշավների ժամանակահատվածում։ Արշավի ժամանակ ամենաարյունալի պատերազմներից մեկի ժամանակ ֆրանսիական բանակը զբաղեցնում են Կրանսյան բարձրավանդակը, բայց չեն հասնում իրենց գլխավոր նպատակին՝ ջախջախել Բլուհերի զորքը։ XIX դարում բարձրավանդակում Անրի Վանյեն լեռնային առևտրի տեսքով ստեղծում է "Կալիֆոռնիա" ակումբը, որը իբր թե հանդիսանում էր ամերիկյան սրահ, ներառելով հյուրանոցը, զբոսայգին և Հյուսիսային Ամերիկայի էկզոտիկ բույսերի պարտեզը։ Այդ տեղը շատ հայտնի էր եղել Ռեյմսի հարուստ քաղաքացիների շարքերում։ "Կալիֆոռնիայի" բարձրավանդակը շատ լուրջ տուժել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, բայց առանձին էկզոտիկ բույսերը, ովքեր դիմացել են պատերազմի ժամանակ, կարելի է տեսնել նաև հիմա էլ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կրաոնը դառնում է անզիջում կռիվների վայր, որից գլխավորը դարձավ Էնայի պատերազմը։ Ֆրանսիական բանակը տվեցին շատ մեծ կորուստներ, որի հիմնական մասը տեղի ունեցավ հրամանատարներին մասսայական չենթարկվելու հետևանքներով։ Կռվի պատմությունը և ֆրանսիական բանակի բողոքները դարձան հայտնի ի շնորհիվ fr:La Chanson de Craonne երգի։
Ալեքսանդր Գլեզեր
Ալեքսանդր Գլեզեր (Алекса́ндр Дави́дович Гле́зер, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող, հրատարակիչ, նկարների հավաքորդ։
Ծնվել է Բաքվում, ապրել Ուֆայում։ Ավարտել է Մոսկվայի նավթային ինստիտուտի ինժեներա-տնտեսագիտական ֆակուլտետը, աշխատել է որպես ինժեներ։ 1961 թվականից զբաղվել է գրական աշխատանքով, թարգմանել է վրացի բանաստեղծների 7 գիրք։ Միաժամանակ ակտիվորեն մասնակցել է ոչ պաշտոնական արվեստի կյանքին՝ հավաքելով ժամանակակից կերպարվեստի գործեր։ Մասնակցել է հայտնի «Բուլդուզերային ցուցահանդեսի» (1974) կազմակերպմանը, իսկ ցուցահանդեսը 1975 թվականին փետրվարին ցրելուց հետո արտաքսվել է ԽՍՀՄ-ից։ Մեկնել է Ֆրանսիա, ուր կարողացել է տանել նկարների իր հավաքածուի մի չնչին մասը միայն (500 նկարից 80-ը), մնացած մասը հետագայում տեղափոխվել է դիվանագիտական խողովակներով։
1976 թվականին Գլեզերը Փարիզին մերձակա Մոնժերոնում հիմնել է ժամանակակից ռուսական վտարանդի արվեստի թանգարան (հետագայում իր հավաքածուի հետ նա տեղափոխվել է ԱՄՆ, Նյու Ջերսի)։ Ակտիվորեն զբաղվել է ցուցահանդեսային և հրատարակչական գործունեությամբ։ Հիմնադրել է «Երրորդ ալիք» հրատարակչությունը՝ լույս ընծայելով համանուն ալմանախը (19 համար՝ 1976-1986 թվականներին) և «Ստրելեց» հանդեսը (1984-ից)։ Ս. Պետրունիսի հետ համատեղ կազմել է «Ռուս բանաստեղծներն Արևմուտքում» անթոլոգիան (1986)։ Հեղինակ է ժամանակակից ռուսական արվեստի մասին մի քանի հուշագրային-հրապարակախոսական գրքերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կարմիր գլխարկ (ձուկ)
«Կարմիր գլխարկ», արհեստական բուծված ակվարիումային դեկորացիոն ցեղերից մեկը (Carassius gibelio forma auratus (Bloch, 1782): Տարբերվում են գլխի վրա յուրօրինակ հատվածի կառուցվածքով։
Նկարագրություն
Կարմիր գլխարկի երկարությունը մոտ 23սմ է։ Ձկան արտաքին տեսքը շատ գրավիչ է և տպավորիչ։ Հենց գլխի գույնի պատճառով է, որ ստացել է իր անվանումը։
Գունավորում
Սպիտակ, վարդագույն մետաղական փայլով։ Վառ կարմիր «գլխարկը» ծածկում է գլուխը։
Կերակրումը
Կերերին անպահանջկոտ չեն նաև ամենակերերը։ Ուտում են ինչպես կենդանի կեր, այնպես էլ բուսական սնունդ, նաև չոր կեր։
Կոզեռնի գերեզմանատուն
Կոզեռն թաղամաս, թաղամաս Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Գտնվում է Կոնդ թաղամասի հարևանությամբ՝ Դերենիկ Դեմիրճյան և Պռոշյան փողոցների միջև ընկած բլրակի վրա։ Կոչվել է 11-րդ դարի գիտնական և տոմարագետ Հովհաննես Կոզեռնի անունով։
Կարմիր գլխարկ (ձուկ)
Բազմացում
Սեռահասուն դառնում են ձուղպահատիկներց դուրս գալուց մեկ տարի հետո։ Նախապատրաստումը ձվադրմանը համանման նկարագրված է ծածանազգիների համար։ Մեկ էգին-երկու արու։ Բեղմնավորությունը 2-ից մինչև 10 հազար ձուղպահատիկ։ Թրթուրը 2օրից դուրս է գալիս։ 5-րդ օրը սկսում են լողանալ։ Նրանց կերակրում են շատ մանր որդերով։ Բնության մեջ կարմիր գլխարկներ չկան։ Փոքրիկները ծնվում են դեղին գլխարկներով։ Աճում են շատ դանդաղ։ Որպեսզի գլխարկը դառնա կարմիր նրա մեջ մտցնում են հատուկ ներկ, որի արդյունքում ստանում է այդ գույնը։ Կարելի է նաև գույնը ավելացնել հատուկ կերերի միջոցով, սակայն դրանից գլխարկի գույնը դառնում է ոչ թե կարմիր, այլ նարնջագույն։ Այդ ամենը կատարվում է Չինաստանում։ Բազմացման համար.
Կոզեռնի գերեզմանատուն
Անունը
Գերեզմանը կոչվել է վարդապետ Հովհաննես Կոզեռնի անունով, որովհետև վերջինս վախճանվելուց հետո թաղվել է այդտեղ։
Կարմիր գլխարկ (ձուկ)
Ակվարիումում և լճակային տնտեսությունում
Ձկնիկին պետք է պահել սառը ջրում մեծ տարածության մեջ ազատ լողանալու համար։ Ջերմոցներում գեղեցիկ է։ Ցեղի դիմացկոււնության շնորհիվ նրան կարելի է պահել փողոցում՝ դեկորացիոն արհեստական լճակներում։ Նախընտրում է իր նմանների խմբեր, վառ լույս և տարածքի առատություն։ Էֆեկտիվ ֆիլտրում և ջրի պարբերական մաքրում։ Ջրամբարի ձևավորման ժամանակ խորհուրդ է տրվեւմ օգտագործել բնահող, քարեր, ջրասույզ ծառաբուն, կենդանի կամ պլաստիկական բույսեր, այդ թվում նաև լողացողներ։ Ձևավորման ժամանակ անհրաժեշտ է խուսափել սուր ծայրերով առարկաներից, որոնց պատճառով լողալու ժամանակ կենդանիները կարող են վերք ստանալ, կպչելով դրանց պոկել լողաթևերը։
Կոզեռնի գերեզմանատուն
Պատմություն
Գերեզմանատան հնագույն մասը եղել է ավելի հյուսիսային մասում, որոնք սակայն հավանաբար 13-14 դարերում հողին են հավասարացվել ու տեղում այգիներ տնկել ։ 20-րդ դարում գերեզմանատան քանդման ընթացքում առկա շերտի տակից ի հայտ է գալիս մի այլ գերեզմանոց՝ նեղ ու երկայն քարարկդյա դամբարաններով, որոնք պատկանում էին վաղ քրիստոնեության ժամանակներին՝ 5-7 դդ․ ։
Կարմիր գլխարկ (ձուկ)
Առանձնահատկություններ
Նրանք պետք է պահպանվեն ծավալով մեծ ակվարիումում, քանի որ տեղաշարժման սահմանափակման դեպքում առաջանում են նյութափոխանակության հետ կապված խնդիրներ և շարժողական բնավորության բարդացում, որից էլ նրանք դառնում են իներտ։
Կոզեռնի գերեզմանատուն
Պատմություն
17-րդ դարում Կոզեռն վարդապետի կողքին թաղվել են ևս երկու հոգի՝ Բաղեշի Ամրդոլա վանքի արտաքին գիտությունների դպրոցի դասատու Մելիքսեթ Վժանեցի վարդապետը և Մովսես Գ Սյունեցի կաթողիկոսը։ Այդ տապանաքարերի վրա կանգնեցվել է մի մատուռ, որն ավերվել է 1679 թ. աղետալի երկրաշարժից ։
1829 թ. Երևանի մեծահարուստ մելիքներից մեկը՝ Սահակ Մելիք-Աղամալյանը քարով և կրով վերանորոգել է այն և դարձրել Մելիք-Աղամալյանների ընտանեկան դամբարանը։ Այդ մատուռում թաղվել են նաև ինքը՝ Մելիք-Աբրահամի որդի Մելիք-Սահակը, նրա որդին՝ Թադևոսը և մյուսները։ 19-րդ դարում այն կոչվել է Կոզեռնի մատուռ և պահպանվել մինչև 20-րդ դարի սկզբները։
Հայ պատմագիր Առաքել Դավրիժեցին ևս հաստատում է այն փաստը, որ Հովհաննես Կոզեռն վարդապետի կողքին թաղվել են Մելիքսեթ Վժանեցի վարդապետն և Մովսես Գ Սյունեցի կաթողիկոսը.
Մովսես կաթողիկոսի գերեզմանաքարի վրա գրված էր.
Իսկ Մելիք-Սահակի մարմարյա տապանաքարի վրա փորագրված էր հետևյալը.
Մինչև 20-րդ դարի սկզբները գերեզմանատունը ներկայիս Պռոշյան փողոցի սեփական տներից ձգվել է մինչև Սիրահարների այգու տարածք, ներառել Ազգային ժողովի այգին և Դերենիկ Դեմիրճյան փողոցի սեփական տները։
Հայտնի է նաև, որ Կոզեռնի գերեզմանատանն է վերաթաղվել Հայաստանի առաջին Հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանը։ Գերեզմանատան վերացման պատճառով 1920-ականներին Արամ Մանուկյանի այրին՝ Կատարինե Զալյանը կարողանում է տեղափոխել նրա մարմինը և վերաթաղել Թոխմախի գերեզմանոցում ։
Կոզեռնի գերեզմանատանը շարունակել են թաղումներ կատարել մինչև 1930–ականներին, երբ այն քանդվեց քաղաքի վերակառուցման հետևանքով։ Մինչ քանդելը Հուշարձանների պահպանության բաժնի հանձնարարությամբ բոլոր գերեզմանաքարերի արձանագրությունները՝ ամենահնից մինչև 1800 թվականը, արտագրվել է ճարտարապետ Կարո Ղաֆադարյանի կողմից՝ թվով 169։ Ըստ նրա՝ երբ 1930-ականներին այդտեղ նոր շենքերի հիմքեր էին փորվում, ամենուրեք բացվում էին քարարկղյա նեղ ու երկար դամբարաններ, որոնք թվագրվում էին 5-7-րդ դարերով։ Բացվել են նաև հեթանոսական շրջանի դամբարաններ, որոնք նման էին Դվինում և Ավանում պեղված դամբարաններին ։
2011-2012 թթ Կոզեռն թաղամասում կառուցվող շենքերից մեկի հիմքում ևս հայտնաբերվել են այդ դամբարանը հիշեցնող քարակույտեր։ Այժմ այդ տեղում շենքի շինարարությունը դադարեցված է։
2006 թ. այն տները, որոնց տարածքում գտնվում են կիսավեր մատուռն ու շիրմաքարերը, հայտնվեցին իրացման գոտում։ Կոզեռնի թաղամասի №60 և №62/3 տների բնակիչները նամակով դիմել էին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին՝ նշելով, որ հնությունները վտանգված են։ Ի պատասխան նամակին՝ Արարատյան Հայրապետական թեմից նշել էին, որ 2003 թ. ապրիլի 1-ին այդ խնդրով դիմել էին այն ժամանակվա ՀՀ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանին, սակայն խնդրին լուծում չտրվեց ։
Այսօր Կոզեռնի մատուռից և այդտեղ գտնվող երեք շիրմաքարերից ոչինչ չի պահպանվել։ Հայտնի է, որ մատուռն ու շիրմաքարերը գտնվել են ներկայիս Կոզեռնի թաղամասի №60 և №62/3 տների տարածքում։ №60 սեփական տունը կառուցված է հենց մատուռի ավերակների վրա։ Այդ մասին են վկայում սենյակներից մեկի կամարաձև առաստաղը։ Իսկ №62/3 տան սենյակներից մեկում եղել է մատուռի մուտքը։ Այդ տանն են գտնվում նաև վերոնշյալ երեք տապանաքարերը, սակայն տան բնակիչները վերանորոգել են տունը և ծածկել մատուռի մուտքն ու շիրմաքարերը ։
Կոզեռն թաղամասն այսօր
Կոզեռն թաղամասը հիմնականում բաղկացած է հին սեփական տներից։
1999 թ. թաղամասի տների մի մասը ճանաչվեց հանրային գերակա շահ և ենթակա էր օտարման։ Կառավարության 2009 թվականի փետրվարի 19-ի որոշմամբ օտարման գործընթացը պիտի ավարտվեր մինչև 2011 թ.։ Այս որոշումը չտարածվեց թաղամասում կառուցված էլիտար սեփական տների վրա։ Սեփականատերերի մի մասը երկար ժամանակ չէին կարողանում վերանորոգեին իրենց տները, քանի որ դրանք ներառված էին իրացման գոտում ։
Այսօր Կոզեռն թաղամասում կան մի շարք նորակառույց էլիտար սեփական տներ։ Դրանց մի մասը պատկանում են Արմենիա հեռուստաընկերության տնօրենին, Սաս սուպերմարկետների ցանցի տնօրենին, Հայաստանի նախկին վարչապետ Արմեն Սարգսյանին և այլն։ Վերջինիս 298.06 քառակուսի մետր մակերեսով հողատարացք է նվիրաբերվել կառավարության 2013 թ. որոշմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի պատմություն Կատեգորիա:Հին Երևան Կատեգորիա:Հին Երևանի թաղամասեր
Աղվան Գրիգորյան
Աղվան Գրիգորյան, հայազգի ծանրամարտիկ։ Ներկայացրել է Հայաստանը 1996 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում ծանրամարտի տղամարդկանց 99 կգ քաշային կարգում՝ զբաղեցնելով 8-րդ հորիզոնականը։ Գրիգորյանը նաև Հայաստանի պատմության մեջ առաջին ամառայինՕլիմպիական խաղերի դրոշակակիրն է եղել ։ Ներկայումս նա աշխատում է Ավստրալիայի ծանրամարտի ֆեդերացիայում և մարզում է Ֆենիքս ակումբը Վիկտորիա նահանգում, Ավստրալիա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ծանրամարտիկներ
Շախմատի հավակնորդների մրցաշար 2020
Շախմատի հավակնորդների մրցաշար 2020, շախմատային մրցաշար, որը սկսվել էր 2020 թվականի մարտի 15-ին և պետք է շարունակվեր մինչև ապրիլի 5-ը։ Մրցաշարն անց էր կացվում Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Մրցաշարի հաղթողը շախմատի աշխարհի թագի համար պետք է մրցեր  գործող չեմպիոն Մագնուս Կառլսենի հետ։ Ռուսաստանում կորոնավիրուսի համաճարակի սրված իրավիճակի պատճառով ՖԻԴԵ-ի նախագահ Արկադի Դվորկովիչը մարտի 26-ին հայտարարել է մրցաշարի անորոշ ժամանակով դադարի մասին։ ՖԻԴԵ-ի նախագահը նաև նշել է, որ հավակնորդների մրցաշարը հաստատ ավարտին կհասցնենք այս տարի, հստակ ժամկետի և մրցաշարի անցկացման  վայրի մասին որոշում կլինի առաջիկայում, երբ իրավիճակը կայունանա։
Տեղաբաշխման չափանիշներ
Այդ երեք ցուցանիշները հավասար լինելու դեպքում մրցաշարը տեղափոխվում է թայ-բրեյք։
Մրցանակային հիմնադրամ
Մրցաշարի ընդհանուր մրցանկային հիմնադրամը կազմում էր 500․000 եվրո։
Չինացի շախմատիստների նախապատրաստում
COVID-19 համաճարակի պատճառով չինացի շախմատիստները փետրվարի 10-ին խոստովանեցին, որ  իրենց մարզումներն անց են կացնում առցանց։ Այդ ժամանակ համաճարկը բռնկված էր միայն Չինաստանում։
Դին Լիրենը մարզվել է իր հայրենի քաղաք Վենչժոուում։ Վան Հաոն, որը  Չինաստանում չի եղել և ծրագրել էր կարճ ժամանակով այցելել Չինաստան՝ մինչև հավակնորդների մրցաշարը  ։ Ավելի ուշ Վան Հաոն որոշել է մինչև մրցաշարի սկսվելն ընդհանրապես Չինաստան չվերադառնալ ։
Թեյմուր Ռաջաբովի բացարկը
2020 թվականի մարտի 6-ին ադրբեջանցի գրոսմայստեր Թեյմուր Ռաջաբովը պաշտոնապես ՖԻԴԵ-ին իրազեկել է, որ դուրս է գալիս հավակնորդների մրցաշարից՝ անձնական խնդիրների պատճառով ։ Ավելի ուշ նա հայտարարությամբ է հանդես եկել, որտեղ բացատրել է, որ ՖԻԴԵ-ին առաջարկել է մրցաշարն ավելի ուշ անցկացնել, սակայն մերժվել է։ Այդ կապակցությամբ էլ նա հրաժարվել է մասնակցել մրցաշարին, այդ թվում նաև COVID-19 համաճարակի՝ կորոնավիրուսի պատճառով։
Այսպիսով համաձայն մրցաշարի օրակարգի 2.1.E կետի՝ ադրբեջանցի շախմատիստի տեղը զբաղեցրել է ֆրանսիացի գրոսմայստեր Մաքսիմ Վաշիե Լեգրավը, որը հանդիսանում էր միջին վարկանիշ ունեցող հաջորդ շախմատիստը։
Կումա Մանիչի ջրանցք
Ժամանակակից ջրանցք
Կումա-Մանիչ ջրանցքը սկսվում է Կումա գետի մոտ գտնվող Նովոկումսկու գյուղից, որը գտնվում է Բուդյոննովսկի և Նեֆեխկսկի քաղաքների միջև։ Դրա սկզբնակետը գտնվում է Կումա գետի փոքրիկ ջրամբարում (44.80278°N, 44.66111°W), որի մեջ ընդգրկված է նաև Տերկ-Կումա ջրանցքը (Տերեք-կումա ջրանցքը, կառուցվել է 1958թ ), որը բերում է Տերեկի Ջուրը հարավից։ Այնտեղից Կումա-Մանիչ ջրանցքը ջուր է բերում դեպի հյուսիս-արևելք, այնուհետև հյուսիս-արևմուտք, ավարտվում է Արևելյան Մանիչ գետի վրա գտնվող Չգրա ջրամբարի հարավային ափին։
Այլ առաջարկվող ջրանցքները տարածքում
2007 թ. հունիսին Ղազախստանի ղեկավարները առաջարկել են, որ Ռուսաստանը կառուցի շատ ավելի խորը ջրանցք ( Եվրասիական ջրանցք) Կումա-Մանիչ իջվածքի ներքևի մասում, որը հարմար է Կասպից ծովի և Սև ծովի միջև նավատորմի նավագնացության համար։ Ղազախստանի Գիտությունների ակադեմիան սկսեց վերանայել հնարավոր ուղիները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամաս Կատեգորիա:Ջրանցքներ այբբենական կարգով
Խորենի Վահան
Խորենի Վահան (Տեր-Գևորգյան), հայ հասարակական-քաղաքական և պետական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1884 թվականին Սյունիքի Բռնակոթ գյուղում։
Ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը, սովորել է Հալլեի (Գերմանիա) համալսարանի բժշկական բաժնում, 1913 թվականին ավարտել Լայպցիգի համալսարանի պատմափիլիսոփայական բաժինը՝ ստանալով դոկտորի գիտական աստիճան։ Դասավանդել է Թիֆլիսի Գայանյան և Ներսիսյան դպրոցներում։
Խմբագրել է «Աշխատավոր» (Թիֆլիս), «Հայաստանի աշխատավոր» (Երևան) թերթերը, որտեղ տպագրվել է նրա «Հայրենի նամակներ» հոդվածաշարը։ Խորենի Վահանը բարձր է գնահատել հայ աշխատավորությանը՝ նրան համարելով «արևելյան ինտերնացիոնալի» առաջապահը, մեծ դեր է հատկացրել ՀՅԴ կուսակցությանը Արևելքի հեղափոխության մեջ։ Ազատագրության գործում կողմնակից էր սեփական ուժերին ապավինելուն, դեմ էր բոլշևիկյան արևելյան քաղաքականությանը։ 1919 թվականին ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի պատգամավոր։ Լինելով հայ, պետականության ջատագով՝ նախաձեռնել է Հայաստանում պետական և հասարակական կյանքի ազգայնացման ծրագիրն ու գործը։ 1920 թվականի օգոստոսին, կառավարության հանձնարարությամբ, մեկնել է Զանգեզուր՝ հնարավոր քաղաքացիական կռիվները կանխելու համար։ Խորհրդային իշխանությունների կողմից դավադրաբար ձերբակալվել է և Գորիսի բանտում 13 այլ դաշնակցականների հետ սպանվել։
Կատեգորիա:1884 ծնունդներ Կատեգորիա:Բռնակոթ (Սյունիքի մարզ) գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:1920 մահեր Կատեգորիա:Գորիս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Բոլշևիկների կողմից Գորիսի բանտում սպանված հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Սպիտակ տան գրոհը
«Սպիտակ տան գրոհը» (White House Down)՝ Ռոլանդ Էմիրիխի մարտաֆիլմը, որի սցենարիստը Ջեյմս Վանդերբիլտն է ։ Գլխավոր դերերում են Չենինգ Թաթումը, Ջեյմի Ֆոքսը և Ջեյմս Վուդսը։ Ֆիլմի պրիմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է 2013 թվականի հունիսի 28-ին  ։
Սյուժե
Ջոն Քեյլը Կապիտոլիումի պահակախմբի ոստիկաններից էր։ Նա պատրաստվում էր աշխատանքի անցնել Գաղտնի ծառայությունում, ով պետք է պաշտպաներ նախագահին։ Միևնույն ժամանակ նա իր աղջկա՝ Էմիլիի համար շրջայց է կազմակերպում Սպիտակ տանը։ Նա շատ էր հետաքրքրված քաղաքականությամբ, և այդպես Ջոնը ցանկանում է վերականգնել իր և աղջկա հարաբերությունները։
Նույն այդ օրը, մի խումբ զինյալներ նախատեսել էին գրավել Սպիտակ տունը։ Հանցագործները Սպիտակ տուն են մտնում վերանորոգող բրիգադի տեսքով և արագ գրավում են շենքը և գերի վերցնում զբոսաշրջիկներին։ Երբ նախագահ՝ Ջեյմս Սոյերը տեղափոխվում է ստորգետնյա ապաստարան, պարզվում է, որ ահաբեկչական գործողությունները ղեկավարում էր անվտանգության ղեկավարը՝ Մարտին Ուոկերը։ Ջոն Կեյլը վերցնում է զինյալներից մեկի զենքը և սկսում է օգնել Սպիտակ տանը։ Էմիլի Քեյլը իր բջջային հեռախոսով տեսահոլովակ է արձանագրում և այն վերբեռնում է Youtube: Այդ տեսահոլովակով շտաբը ճանաչում է ահաբեկիչներին։ Պենտագոնի օպերատիվ շտաբը հավաքվում է և եզրակացնում, որ Մարտին Ուոկերն այդ արարքը կատարել է իր որդու վրեժը լուծելու համար, ով մահացել էր Իրանում՝ ռազմական առաքելություն կատարելիս։ Սակայն Ուոկերը միայն $400 մլն էր ցանկանում։ Կառավարական շտաբը չէր կարողանում համաձայնության գալ, թե ով պետք է փրկի Սպիտակ տունը. ոստիկանությունը, ՀԴԲ-ն, թե Գաղտնի ծառայությունը։ Ժամանակը գնում է։ Նախագահ Սոյերը և Քեյլը ցանկանում են դուրս գալ շենքից զրահապատ լիմուզինով, սակայն վարանում են ճեղքել վիթխարի ցանկապատը։ Զինյալները շրջապատում են Սոյերին ու Քեյլին և նրանց պարզապես հրաշքով է հաջողվում փախչել նռնակի պայթյունից։ ԶԼՄ-ները սկսում են տարածել նախագահի մահանալու մասին լուրը։
Ըստ ԱՄՆ-ի Սահմանադրության 25-րդ կետի իշխանությունը անցնում է փոխնախագահ Համոնդին։ Միևնույն ժամանակ հաքերները հրթիռ են բաց թողնում №1 տեղամասի վրա։ Փոխնախագահը մահանում է։ ԱՄՆ-ի նոր՝ 46-րդ նախագահը լիազորում է ավիահրթիռ բաց թողնել Սպիտակ տան վրա։ Ուոկերը գտնում է Քեյլի աղջկան և ստիպում է նրան և նախագահին դուրս գալ թաքստոցից։ Այնուհետև նա տիրանում է մի միջուկային ճամպրուկի և ուժով ստիպում է, որպեսզի Սոյերը բացի այն։ Մեջբերելով Վուդրո Վիլսոնին. «Գրիչն ավելի հզոր է, քան՝ սուրը»՝ Սոյերը գրիչով հարվածում է նրան, բայց չի հաջողվում կանգնեցնել Ուոկերին։ Վերջին գոտեմարտում Քեյլը կարողանում է սպանել Ստենցին։ Էմիլին վազում է դեպի մարգագետին մեծ դրոշով և ազդանշան է տալիս մարտիկներին, որպեսզի կանգնեցնեն հարձակումը։ Զինյալները դադարեցրին գրոհը։ Քեյլը հասկանում է, որ այս ամենի մեջ ներգրաված է բարձրաստիճան պաշտոնյաներից մեկը, ով Ուոկերին տվել է միջուկային ճամպրուկի կոդը։ Դավաճանը ժամանակավոր նախագահ Էլայ Ռեֆերսոնն էր։ Նա և Ուոկերը պլանավորել էին Սպիտակ տան գրոհը։
Ստեղծում
Sony Pictures Entertainment-ը Վանդերբիլտի սցենարը գնեց 2012 թվականին՝ 3 մլն դոլլարով ։ Sony Pictures Entertainment-ը ապրիլին Ռոլանդ Էմերիխին նշանակում է ֆիլմի ռեժիսոր ։
Կառլ Մարքս Հոֆ
Կառլ Մարքս Հոֆ (Karl Marx Hof), Վիեննայի ամենահայտնի մունիցիպալ բնակելի շենքերից մեկը ։
Կառլ Մարքս Հոֆը կառուցվել է Ավստրիայում սոցիալ-դեմոկրատների կառավարման շրջանում, որպես Կարմիր Վիեննայի խորհրդանիշ։
Սպիտակ տան գրոհը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոլանդ Էմերիխի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում
Կառլ Մարքս Հոֆ
Պատմություն
Կառլ Մարքս Հոֆը Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի խորհրդանիշերից է։
Կառույցի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1927 թվականին և ավարտվել երեք տարի անց՝ 1930 թվականին։ Կառլ Մարքս Հոֆի նախագծողը եղել է ճարտարապետ Կառլ Էնը։
Մունիցիպալ այս շինության բարձրությունը կազմում է 1100 մետր, հետևաբար՝ Կառլ Մարքս Հոֆը աշխարհի երկրորդ ամենաբարձր բնակելի շինությունն է աշխարհում ։
Կառլ Մարքս Հոֆը կարևոր հենակետ է եղել 1934 թվականի փետրվարին տեղի ունեցած ապստամբության ժամանակ։ Դեռևս ապստամբության սկզբնական շրջանում այն գրավվել է կառավարչական ուժերի կողմից՝ հրետանու կիրառմամբ։
1924-1930 թվականներին Կառլ Մարքս Հոֆի օրինակով Վիեննայում կառուցվել են բազմաթիվ քաղաքային շենքեր, համալիրներ և հրապարակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր
Սանին Պրչիչ
Սանին Պրչիչ (Sanjin Prcić, ), բոսնիացի ֆուտբոլիստ։ «Ռեն» ակումբի կիսապաշտպան և Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Սանին Պրչիչը ծնվել է Ֆրանսիայում և ֆուտբոլ խաղալ սկսել է «Սոշո» ակումբի ակադեմիայում։ 2013 թվականի օգոստոսի 31-ին «Այաչո» ակումբի  հետ հանդիպման ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը Լիգա 1-ում ։ Հոկտեմբերի 30-ին Ֆրանսիական լիգայի գավաթի խաղարկության՝ «Մոնպելիե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Սանին Պրչիչը խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Սոշո» ակումբի ։ Նորամուտային մրցաշրջանի ավարտից հետո Պրչիչը տեղափոխվել է «Ռեն» ակումբ ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1 մլն եվրո։  Օգոստոսի 16-ին կայացած «Էվինան» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտն ակումբի կազմում ։ 2015 թվականի ապրիլի 25-ին «Նիցցա» ակումբի հետ հանդիպման ժամանակ խփել է իր առաջին գոլը «Ռեն» ակումբի կազմում ։
2015 թվականի ամռանը Սանին Պրչիչը խաղային պրակտիկա ձեռք բերելու նպատակով վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է իտալական «Տորինո» ակումբի կազմ։ Հոկտեմբերի 25-ին «Լացիո» ակումբի դեմ խաղում նա իր դեբյուտն է կատարել իտալական Սերիա Ա-ում ։ 2016 թվականի սկզբին Սանին վարձավճարով տեղափոխվել է «Պերուջա»։ Փետրվարի 6-ին «Սպեցին» ակումբի հետ խաղում նա իր դեբյուտն է կատարել իտալական Սերիա Բ-ում ։ Մարտի 5-ին «Տրանանա» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Պերուջա» ակումբի կազմում ։ Վարձակալության ժամկետի ավարտից հետո նա վերադարձել է «Ռենի» կազմ։
Միջազգային կարիերա
2014 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Լիխտենշտայնի ազգային հավաքականի հետ ընկերական հանդիպման ժամանակ Սանին Պրչիչը կատարել է իր նորամուտը Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Թալիշստանի ձայն
«Թալիշստանի ձայն», 2013 թվականից Շուշիում բացված առաջին թալիշալեզու ռադիոկայան ։ Ռադիոկայանի օպերատորն է «Իմպուլս» ռադիոկայանը (Երևանում՝ «106.5 Լրատվական ռադիո») ։ Եթերի ընթացքում բարձրացվում են մշակութային, քաղաքական, պատմական և ազգային թեմաներ, զուգահեռ դրվում է երաժշտություն և այլն ։
Թալիշ քաղաքական գործիչներն ու մտավորականության ներկայացուցիչները, ինչպես Ֆահրեդդին Աբոսզոդեն, Ռուստամ Իսկանդարովը, Զախիրիդդինը և այլք պարբերաբար հանդես են գալիս մամուլում՝ կոչ անելով ունկնդրել «Թալիշստանի ձայնը»։ Ստեղծվել է մի մեծ շաժում ամբողջ թալիշական հանրույթի շրջանում՝ հյուսիսից հարավ և ի սփյուռս աշխարհի, որը կոչվում է «Թոլիշստթոնի սադո չըմա սադոյե», այսինքն՝ «Թալիշստանի ձայնը» մեր ձայնն է» ։
Պատմություն
Ռադիոկայանը բացվել է 2013 թվականի մարտի 20-ին Շուշիում՝ Իրանագիտության կովկասյան կենտրոնի և Մոդուս վիվենդի կենտրոնի համատեղ նախաձեռնությամբ։ Առաջին թողարկումը ռադիոկայանը սկսել է «Ամրա Շուշի» արտահայտությամբ (այսինքն՝ «Խոսում է Շուշին») ։
Կայանը եթեր է դուրս գալիս աշխատանքային օրերին՝ օրական հինգ անգամ, իսկ շաբաթ ու կիրակի օրերը կրկնվում են նախորդ օրերի ծրագրերը։ Օրվա գլխավոր թողարկումը տեղի է ունենում 19։00-20։00 ժամին թալիշերենով և ադրբեջաներենով ։
Նպատակներ
Ռադիոկայանը բացվել է թալիշ ժողովրդի մշակույթի զարգացմանն ու թալիշների ազգային ինքնության կայացման նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ռադիոկայաններ Կատեգորիա:Թալիշերեն Կատեգորիա:Թալիշստան Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Շուշիում
Տոմոյուկի Յամասիտա
Տոմոյուկի Յամասիտա (山下 奉文, ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ճապոնական բանակի գեներալ։
Ծնվել է 1885 թվականի նոյեմբերի 8-ին Կոտի պրեֆեկտուրայի Օսուգի գյուղում (大杉村, ներկայումս՝ Օտոյե ավան), Սիկոկու կղզում վրա, գյուղական բժշկի ընտանիքում։ 1905 թվականին ավարտել է Կայսրական բանակի Ռազմական ակադեմիան։ Լեյտենանտի կոչումով ծառայել է ճապոնական բանակում։ 1913-1916 թվականներին սովորել է Տոկիոյում, Բարձրագույն ռազմական ակադեմիսյում։ 1919-1922 թվականներին ռազմական կցորդի կքարգավիճակով ծառայել է Գերմանիայում։ Այնուհետև որոշ ժամանակ այդ նույն կարգավիճակով ծառայել է Ավստրիայում և Հունգարիայում։ 1931 թվականի օգոստոսից աշխատել է Ճապոնիայի ռազմական նախարարությունում։
1936 թվականի փետրվարին անհաջող ռազմական հեղաշրջման փորձից հետո Յամասիտան կասկածվել է դավադրությանը մասնակից լինելու մեջ և ուղարկվել է Կորեա՝ գլխավորելու 40-րդ հետևակային բրիգադը։ Մեկ տարի անց նա գեներալ-լեյտենանտի կոչում ստացավ և տեղափոխվեց Մանչժուրիա՝ որպես Քվանթունյան բանակի շտաբի պետ։
Դառնալով ռազմական նախարար՝ Հիդեկի Տոձիոն Յամասիտիին կրկին ուղարկում է Գերմանիա։ Վերադառնալով՝ Յամասիտին զեկուցում է իր բոլոր դիտարկումների մասին։ Նրա կարծիքով՝ սեփական ռազմական ներուժի ամրապնդման համար Ճապոնիան պետք է ուժեղացնի ավիացիան և ձևավորի շարժական տանկային և օդադեսանտային հատվածները։ Բացի դա, Յամասիտան նախազգուշացնում էր ԱՄՆ-ի կամ ԽՍՀՄ-ի դեմ պատերազմի մեջ մտնելու վերաբերյալ, քանի դեռ ավարտուն տեսքի չի բերվել ճապոնական բանակի արդիականացումը։
1941 թվականի հուլիսին Յամասիտան նշանակվել է 25-րդ բանակի հրամանատար։ Պատերազմը սկսվելուց հետո Յամասիտան ղեկավարել է ճապոնական ներխուժումը Մալայյա և Սինգապուր։ Երկու ամսվա ընթացքում նրա բանակը անցավ ողջ Մալակկա թերակղզին և 1942 թվականի փետրվարի 15-ին գրավեց Սինգապուրը։ Գերեվարվեցին 130 000 հնդկական, ավստրալիական և բրիտանական զինվորներ՝ բրիտանական բանակի պատմության մեջ ամենախոշոր «հանձնվելը»։ Սրանից հետո Յամասիտան ստացավ իր «Մալայյան վագր» մականունը։
Սակայն շուտով Յամասիտան, Մալայյան պատերազմաշրջանից հետո ազգային հերոս դառնալով, կրկին ուղարկվում է Մանչժուրիա (ենթադրաբար՝ վարչապետ Տոձիոյի նախաձեռնությամբ) և երկար ժամանակ մնում է ստվերում։1943 թվականին Յամասիտին գեներալի կոչում է ստանում։ 1944 թվականին, Տոձիոյի կաձավարության անկումից հետո, Յամասիտան նշանակվում է 14-րդ բանակի հրամանատար, որը նախապատրաստվում էր Ֆիլիպինների պաշտպանությանը։ Ամերիկյան զինուժը Լեյտեի ծոց ներխուժեց Յամասիտայի՝ Մանիլա հասնելուց ընդամենը տաս օր անց։ Յամասիտան ստիպված եղավ սահմանափակվել Լուսոն կղզու հյուսիսային մասի պաշտպանությամբ։ 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին նա գերի ընկավ։
Ամերիկյան ռազմական դատարանը Յամասիտային մահապատժի դատապարտեց. 1946 թվականի փետրվարի 23-ին նա կախաղան բարձրացվեց։ Գործընթացը տևեց 32 օր։ Մեղադրանք ներկայացվել էր 123 հոդվածներով։
Լեգենդ Յամասիտայի Ոսկու մասին
Ըստ մի շարք հետազոտողների, Հարավարևելյան Ասիայում գեներալ Յամասիտիշայի մասնակցությամբ ռազմական արշավանքների ժամանակ ճապոնական բանակի կողմից բանկերից, դեպոզիտիարիաներից, առևտրային տարածքներից, թանգարաններից, մասնավոր տներից և պաշտամունքային կենտրոններից թալանվել և առգրավվել են արժեքներ, որոնք հետագայում թաքցվել են Ֆիլիպինների քարանձավներում, թունելներում և ստորգետնյա համալիրներում։
Հավանականության խտություն
Հավանականության խտություն X պատահական մեծության, այնպիսի p(x) ֆունկցիա, որ կամայական a և b-ի համար a<X<b անհավասարության հավանականությունը հավասար է
Օլիմպիական խաղերում Հայաստանի դրոշակակիրների ցանկ
Սա Օլիմպիական խաղերում Հայաստանի դրոշակակիրների ցանկն է :
Դրոշակակիրները տանում են ազգային դրոշը Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանն օլիմպիական խաղերում
Վլադիմիր Կուզմին
Վլադիմիր Բորիսի Կուզմին (Влади́мир Бори́сович Кузьми́н, ), խորհրդային և ռուսաստանյան երաժիշտ (կիթառահար, երգերի հեղինակ, վոկալիստ)։
Մանկություն և պատանեկություն
Ծնվել է 1955 թվականին Մոսկվայում։ Նրա հայրը ծովային հետևակի սպա Բորիս Գրիգորի Կուզմինն (1928—2013) է, մայրը՝ օտար լեզուների ուսուցչուհի Նատալյա Իվանի Կուզմինան (1930—2001) ։ Վլադիմիրի ծնվելուց հետո նրա հորը տեղափոխեցին Հյուսիսային նավատորմի կայազոր Մուրմանսկի մարզում։ 1962 թվականին առաջին դասարան է գնացել Բիխովի ( Բելառուս) կայազորում։ Դպրոցի պատվավոր հյուրերի գրքում նա գրություն է թողել հասցեագրված իր մանկությանը։ Վլադիմիրը սովորել է Պեչենգա ավանի № 5 դպրոցում։ Եղել է գերազանցիկ։ Մանկուց տարված է եղել երաժշտությամբ, սովորել է երաժշտական դպրոցի ջութակի բաժնում։ 5 տարեկանից սկսել է էլեկտրակիթառ նվագել։ Նա իր առաջին երգը գրել է 6 տարեկանում։ Սովորելով վեցերորդ դասարանում՝ հավաքել է իր առաջին խումբը, որի հետ համերգներին և դպրոցական երեկույթներին կատարել է իր հեղինակային երգերը և Բիթլզի, Ռոլինգ Սթոունզի և այլ խմբերի քավըրներ ։ 1978-1983 թթ․ սովորել է Դնեպրոպետրովսկի Գլինկայի անվան երաժշտական գիմնազիայի փողային բաժնի ֆլեյտայի դասարանում՝ Սերգեյ Դմիտրիի Պյատնովի ուսուցչությամբ։ Չնայած այն բանին, որ Կուզմինը սկսել է ֆլեյտայի իր ուսումը զրոյից, շուտով նա առաջ է անցել իր համակուրսեցիներից, իսկ պետական քննության համար ընտրել է ամենաբարդ ստեղծագործությունները․ Բախի «Սյուիտ N2», Ռիմսկի-Կորսակովի «Իշամեղվի թռիչքը» և Ժաննա Կոլոդուբի «Պոեմ»-ը։ Նա դրանք այնպես է կատարել, որ Լենինգրադի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր Ալեքսանդր Յուրևիչը նրա բնութագրում գրել է․ «Ուսանողը ցուցաբերեց բավականին խորը ըմբռնում կոմպոզիտորի ոճի նկատմամբ և գործիքների լավ տիրապետում։ Ունի գեղեցիկ ձայն, գերազանց ինտոնացիա, գեղեցիկ «բախական» շտրիխով, վստահ մաքուր մատների տեխնիկայով․․․ Գնահատական-հինգ »։
Համագործակցությունը Ալլա Պուգաչովայի հետ
Կուզմինին ավելի մեծ ճանաչում է բերել համագործակցությունն Ալլա Պուգաչովայի հետ։ 1986 թվականի սկզբներին կայացավ Իգոր Նիկոլաևի «Две звезды» (2 աստղ) երգի պրեմիերան, որը Պուգաչովան և Կուզմինը կատարեցին դուետով։ Երգը շատ արագ հայտնի դարձավ, և շուտով Կուզմինը դարձավ «Ռեցիտալ» խմբի վոկալիստը և կիթառահարը, Պուգաչովայի նվագակցողը։ 1996 թվականին նա Պուգաչովայի հետ առաջին անգամ դուրս եկավ «Песня года» (Տարվա երգը) հեռուստատեսային երաժշտական փառատոնի եզրափակիչ; 1987 թվականի հունվարին նրանք միասին մասնակցեցին Սան Ռեմոյի իտալական երգի փառատոնին, 1986-1987 թվականների ընթացքում կայացան մի շարք հյուրախաղեր ինչպես ԽՍՀՄ-ում, այնպես էլ արտասահմանում (Շվեդիա, Ֆինլանդիա, Դանիա, Շվեյցարիա, Գերմանիա և այլն)։ Կուզմինը երգեր էր գրում Պուգաչովայի համար։ 1986 թվականի վերջին նրանք ձայնագրեցին սպլիտ-ալբոմ «Он, она и дождь», որը պիտի թողարկվեր 1987 թվականին։ Սակայն ալբոմը այդպես էլ չթողարկվեց, քանի որ Կուզմինն ու Պուգաչովան դադարեցրին համագործակցությունը։ Երգերի մի մասը, որոնք կատարում էր Կուզմինը, թողարկվեցին «Ռոմեո և Ջուլիետ» ալբոմում, իսկ ամբողջությամբ գաղափարը իրականացվեց 10 տարի անց՝ «Две звезды» (2 աստղ) ալբոմում։ 1987 թվականին «Мелодия» ընկերությունը թողարկեց Վլադիմիր Կուզմինի առաջին սոլո ալբոմը՝«Моя любовь» (Իմ սեր)։
Ընտանիք
Հայրը՝ Բորիս Գրիգորևիչը, ապրում էր Դնեպրոպետրովսկում։ Երբ այցելում էր որդուն, մոտոցիկլետով էր գնում նրա մոտ, չնայած իր, մեծ տարիքին։ Մահացել է 2013 թվականի մայիսի 30-ին ՃՏՊ-Ի արդյունքում ։ Մայրը՝ Նատալյա Իվանովնան նույնպես մահացել է։ Կրտսեր եղբայրը՝ Ալեքսանդր Կուզմինը, «Դինամիկ» խմբի դաշնակահարն էր։ Ապրում էր Սան Դիեգոյում 1992 թվականից սկսած (այնտեղ մնաց «Դինամիկ»-ի ԱՄՆ-ի համերգից հետո)։ Երաժիշտ, երգիչ, կոմպոզիտոր, ունի իր սեփական ձայնագրման ստուդիան՝ «Սեկտ-ակորդ», որտեղ թողարկում է իր և եղբոր ալբոմները։ Ամուսնացած է ունի երեխաներ։ 2010 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան, որտեղ և ապրում է հիմա։ Կրտսեր քույրը՝ Իրինան, ապրում է Մոսկվայում։
Կանայք
Վլադիմիր Կուզմինն ամուսնացել է 3 անգամ։ Նրա կանայք են եղել՝ Տատյանա Բորիսի Արտեմևան (1977-1985)- բանաստեղծուհի, նրա մի քանի երգերի բառերի հեղինակ։ Ունեցել են 3 երեխա։ 1990 թվականին ամուսնացել է ամերիկացի ֆոտոմոդել Քելի Քերզնի հետ։ Քաղաքացիական ամուսնությամբ կապված է եղել թատրոնի և կինոյի դերասանուհի Վերա Սոտնիկվի հետ (1993-2000 թթ․)։ Այժմ ամուսնացած է Եկատերինա Տրաֆիմվի հետ  ։
Երեխաներ
Վլադիմիր Կուզմինն ունեցել է 5 երեխա․ Ելիզավետա Կուզմին (1977-2002), Ստեփան Կուզմին (1983-2009) , Սոնյա Կուզմին (1985), արտամուսնական երեխաներ․ Մարթա Կուզմին (1986), Նիկոլ (1987)։ Ունի նաև որդեգրված երեխա՝ Նիկիտա Կուզմինը (1988)։ 2002 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Ելիզավետա Կուզմինին սպանել են իր սեփական բնակարանում։ 2009 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Մոսկվայում մահացավ ողբերգական մահով Ստեփան Կուզմինը, ով իր տանը (18-րդ հարկում) բռնկված հրդեհի ժամանակ, փորձում էր փրկվել՝ անցնելով հարևանի պատշգամբ, չկարողացավ հավասարակշռությունը պահել և ընկավ ներքև։ Որդեգրված որդին՝ Նիկիտա Կուզմինը, մեծ խաբեության մասնակից դարձավ, որից ստացավ ոչ պակաս, քան 500 միլիոն դոլար։ Մանհեթենի դատախազությունը մեղադրեց նրան և իր հանցակիցներին համակարգչային խաբեության, անօրեն ֆինանսական օպերացիաների և փողերի լվացման մեջ։ Հետաքննության արդյունքում 2013 թվականի հունվարի 23-ին պարզվեց, որ հանցանքների պատիժը կազմում է 95 տարի։ Արդյունքում Նիկիտա Կուզմինին դատապարտեցին 3 տարի ազատազրկմամբ, քանի որ նա պատիժը կրեց այն ժամանակ, երբ ընթանում էր հետաքննություն  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս կիթառահարներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աջարիայի ճգնաժամ (2004)
2004 թվականի Աջարիայի ճգնաժամ (2004 წლის აჭარის კრიზისი), վարչաքաղաքական ընդհարում 2003-2004 թվականներին (ճգնաժամ) Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության (Ասլան Աբաշիձեի գլխավորությամբ) և Թբիլիսիի պաշտոնական իշխանությունների միջև (Միխեիլ Սաակաշվիլու ղեկավարությամբ)։ Ճգնաժամը հետխորհրդային Վրաստանում անկայուն քաղաքական իրավիճակի հետևանք էր, հատկապես «Վարդերի հեղափոխությունից» հետո։ Ճգնաժամն ավարտվեց իշխանություններին հանրապետության ամբողջական ենթարկումով։
Նախադրյալներ
Աջարիան ինքնավար հանրապետություն է Վրաստանի կազմում, որի հիմնական բնակչությունը աջարներ են (վրացիների էթնոգրաֆիկ խումբ, որը տարբերվում է մուսուլմանական կրոնի թեթևակի գերակշռությամբ)։ 1991 թվականին Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Գերագույն խորհրդի նախագահ դարձավ Ասլան Աբաշիձեն։ Քաղաքացիական պատերազմի սկսվելուց հետո նա ստեղծեց իր սեփական բանակը՝ որպես հակակշիռ զինված խմբավորումներին, որոնք միավորել էին Զվիադ Գամսախուրդիայի կողմնակիցներին և հակառակորդներին։ Ի տարբերություն Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի ղեկավարների՝ Աբաշիձեն չէր ձգտում լիակատար անկախության, այլ զարգացնում էր այն որպես «ազատ տնտեսական գոտի», բայց մաքսային հասույթները մնում էին հանրապետությանը, իսկ 2000 թվականին հասավ նրան, որ Վրաստանի Սահմանադրությունում հատուկ կետ մտցվեց հատուկ պետական կարգավիճակի մասին։ Փաստացի նա համարվում է պետության կիսանկախ կառավարողը։ Բացի այդ, Բաթումում տեղակայվեց Ռուսաստանի Զինված ուժերի 145-րդ մոտոհրաձգային դիվիզիան, որի ղեկավարության հետ Աբաշիձեն ուներ ընկերական հարաբերություններ։ Մինչ 1999 թվականը նրան օգնում էին նաև ռուս սահմանապահ զորքերը, բայց նրանց հեռանալուց հետո նա ձեռնամուխ եղավ սեփական սահմանապահ զորքերի կազմավորմանը ։ Ռուսական ռազմակայանի առկայությունը Աջարիայում ռուսական ղեկավարությանը հնարավորություն էր տալիս եթե չազդելու, ապա գոնե իրադրության վերահսկողություն Աջարիայում։ Վրաստանն էլ ցանկանում էր ուժեղացնել ազդեցությունը Բաթումում։ Բացի այդ, կար նաև հակամարտության տնտեսական լուրջ նախադրյալը. մինչ 2004 թվականին ինքնավարությունում Վրաստանի վերահսկողության սահմանումը Աջարիան ինքնուրույն էր կառավարում Թուրքիայի հետ սահմանը և նավերից (հիմնականում), ինքնաթիռներից և ավտոտրանսպորտից գանձվող մաքսային հասույթները (համաձայն 2000 թվականին Վրաստանի Սահմանադրությունում կատարված և 2004 թվականի հուլիսի 5-ին չեղարկված փոփոխության)։
Թբիլիսիի և Աջարիայի դիմակայություն
2003 թվականի նոյեմբերին Վրաստանում սկսվեցին ընդդիմության հանրահավաքները, որը մեղադրում էր իշխանություններին խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները կեղծելու մեջ, ինչը հետագայում վերաճեց «Վարդերի հեղափոխության»։ Այդ ելույթների ժամանակ Աբաշիձեն պաշտպանեց երկրի նախագահ Էդուարդ Շևարնաձեին և ելույթ ունենալով աջարական հեռուստատեսությամբ՝ նա «Ազգային միասնական շարժման» ղեկավարներ Միխեիլ Սահակաշվիլուն և Դավիթ Բերձենեշվիլիին անվանեց «ֆաշիստներ», իսկ շարժումը՝ «ֆաշիստական» ։ Նոյեմբերի 23-ին՝ ընդդիմության կողմից խորհրդարանի շենքը գրավելուց հետո, Աջարիայի կառավարությունը արտակարգ դրություն հայտարարեց ։ «Վարդերի հեղափոխությունից» հետո Ասլան Աբաշիձեի հարաբերությունները նոր իշխանությունների հետ չէին ստացվում, մասնավորապես ընդդիմության ղեկավար Միխեիլ Սահակաշվիլիի հետ։ Աբաշիձեն հայտարարեց, որ իր ինքնավարությունը չի մասնակցի նախագահական ընտրություններին։ Նախագահական նախընտրական արշավի ժամանակ Սահակաշվիլին հայտարարեց. «Աջարիան Ասլան Աբաշիձեի սեփականությունը չէ։ Եթե ինչ որ մեկը փորձի անջատել այդ տարածքը Վրաստանից, ես նրա համար պատրաստել եմ չորս պատանոց շինություն։ Վրաստանը պատրաստ է բանակցությունների, բայց անջատողականություն չենք հանդուրժի »: Բայց 2004 թվականի հունվարի 4-ին ինքնավարությունում տեղի ունեցան նախագահական ընտրությունները, և ընտրությունների օրը Աբաշիձեն հանեց արտակարգ դրությունը, իսկ հունվարի 7-ին կրկին մտցրեց այն ։ Հաջորդ օրը Վրաստանի Արդարադատության փոխնախարար Գիգի Ուգուլավան հայտարարեց.
Միխեիլ Սահակաշվի նախագահ ընտրվելուն զուգընթաց սրվեցին հարաբերությունները Թբիլիսիի և ինքնավարության միջև։ Հունվարի 22-ին Սահակաշվիլին հայտարարեց. «Վրաստանը միասնական երկիր է, իսկ ով ընդդիմանում է, թող չքվի այստեղից։ Ես երկրում կարգուկանոն կհաստատեմ, այդ թվում Աջարիայում։ Աջարական իշխանությունների հանդեպ ոչ մի ագրեսիա չկա և չի լինի, բայց մեկ բան պետք է բոլորը հասկանան. վրացական հողի յուրաքանչյուր քառակուսի սանտիմետր կլինի վերահսկողության ներքո» ։