cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չայկովսկու տուն (Տագանրոգ)
Պատմություն
Դոնի բանակի փոխգնդապետ Դ. Կալինովսկու պատվերով տան շինարարության նախագիծը պատրաստվել է 1871 թվականին ճարտարապետ Միխայիլ Պետրովի կողմից ։ Վարկած կա, որ կիսակառույց առանձնատունը, քարտային պարտքի դիմաց, անցել է վաճառական Սարանդինոյին, որը և ավարտել է շինարարությունը ։ 1880-1890-ական թվականներին շենքը հաշվառված էր Սարանդինոյի այրու անունով ։ 1883-1894 թվականներին տունը վարձակալում էր Նավագնացության և առևտրի ռուսական ընկերությունը՝ իր գործակալ՝ ծովային սպա Իպոլիտ Իլյիչ Չայկովսկու համար ։ Եղբորը հյուր է եկել մեծանուն կոմպոզիտոր Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկին՝ կանգ առնելով այս տանը (1886, 1888, 1890) ։ 1898-1906 թվականներին առանձնատան տիրուհին էր արքունի խորհրդական Յ. Ի. Տարխովի կինը, իսկ 1915-ին՝ գեներալ-մայոր Կ. Պ. Ռետիվու կինը ։
1920-1966 թվականներին այստեղ գործել է մանկական № 1 հիվանդանոցի մի մասը, 1966-1974 թվականներին՝  УНР-100 շինարարական կազմակերպությունը ։ 1974 թվականից մինչ օրս շենքը զբաղեցնում են Չեխովի անվան քաղաքային Կենտրոնական գրադարանի նոտա-երաժշտական և արտասահմանյան բաժինները, կամերային համերգային դահլիճը, Պ. Ի. Չայկովսկու սենյակ-թանգարանը՝ «Երաժշտության տուն» ընդհանուր անվանումով ։
Շենքի ներկայիս տեսքը տարբերվում է սկզբնականից. Տագանրոգին հասած Ղրիմի երկրաշարժի (1927) ալիքը վնասել է ձախ թևի մի մասը, որն ավելի ուշ քանդվել է ։ Վերակառուցման ժամանակ (1974-1976) աշտարակի սրաձողին տեղադրվել է առագաստանավի տեսքով հողմացույց (հեղինակ՝ նկարիչ Յ. Ս. Յակովենկո), որը նախկինում երբեք չի եղել ։ Շենքը պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկում է։ Ա. Պ. Չեխովը 1895 թվականին գրել է եղբորը. «Եթե ես հարուստ լինեի, անպայման կգնեի այն տունը, որտեղ ապրել է Իպոլիտ Չայկովսկին»։
Քյոսեմ սուլթան
Նկարներ
Առանց վերնագրի և ստորագրության նկարը, որի վրա կինը կրծքով կերակրում է երեխային, Սոթբիսի աճուրդում վաճառվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Ըստ Sotheby's-ի փորձագետների եզրակացության, այն վերաբերում է XVII դարի երկրորդ քառորդին, նկարի հեղինակը Ֆրանց Հերմանի և Հանս Գեմինգերի շրջապատից մի անհայտ նկարիչ է։ Վերջիններս ավստրիացի նկարիչներ են, որոնք գտնվել են 1628 թվականին Ֆերդինանդ II-ի կողմից Մուրադ IV-ի մոտ ուղարկված դեսպանության պատվիրակության մեջ։ Նկարին կից եզրակացության համաձայն՝ նրա վրա պատկերված է «սուլթան Ահմեդ 1-ի (1603-1617) սիրելի կինը, որը հայտնի է որպես Քյոսեմ կամ Մահպեյքեր սուլթան, ով կրծքով կերակրում է ապագա սուլթան Մուրադ IV-ին (1623-1640) կամ ապագա սուլթան Իբրահիմի (1640-1648)»։ Հայտնի չէ, թե ինչ հիմքեր են եղել նման եզրակացության համար․ Քյոսեմը չէր կարող կերակրող մայր լինել 1628 թվականին, որովհետև Իբրահիմը ծնվել է 1615 թվականին, Մուրադը՝ 1612 թվականին, հետևաբար նկարիչների՝ Ստամբուլ ժամանելու պահին Քյոսեմի որդիները 16 և 13 տարեկան են եղել։
Չայկովսկու տուն (Տագանրոգ)
Ճարտարապետություն
Առանձնատունը կառուցված է կարմիր աղյուսից, ունի ձեղնահարկ, պսակված է սրածայրով ռոմանտիկ ատամնավոր աշտարակով։ Սլաքաձև պատուհանները շենքը նմանեցնում են միջնադարյան ամրոցի (մոդեռն, նեոգոթիկա)։
Քյոսեմ սուլթան
Նկարներ
Իլբեր Օրտայլիի՝ Milliyet-ում հրապարակված հոդվածում որպես Քյոսեմի նկար զետեղվել է Ժոզեֆինա Գրասինիի դիմանկարը։
Չայկովսկու տուն (Տագանրոգ)
Ներկա վիճակ
Վերջին վերանորոգումը, որին ենթարկվել է շենքը, կատարվել է 2009-2010 թվականներին Ա. Պ. Չեխովի 150-ամյակին նվիրված տոնակատարությունների շրջանակներում ։ Վերականգնման ընթացքում տան աշտարակի վրա կառուցվել է արևնակ (բելվեդեր)։ Տունը 1976 թվականից զարդարող առագաստանավի տեսքով հողմացույցը ապամոնտաժվել է։ Հնության ջատագովներին ցնցել է փայտե պատուհանների մեծամասնության փոխարինումը մետաղապլաստե ապակեկալներով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Կիլիկիայի կերպարվեստ
Կիլիկիայի գեղարվեստական ժառանգությունը հիմնականում ներկայացված է մանրանկարչության, որմնանկարչության, քանդակագործության և կիրառական արվեստի (ոսկերչություն և արծաթագործություն) նմուշներով։ Ի տարբերություն մյուս բնագավառների՝ գրքարվեստի հուշարձանների արտակարգ հարստությունը վկայում է գրքի ձևավորման աննախընթաց ծաղկումը նախորդ դարերի հայ մանրանկարչության համեմատությամբ։ Կիլիկիայի մանրանկարչության դպրոցը կազմավորվել է 12-րդ դարում. նշանավոր կենտրոններն էին Դրազարկը, Սկևռան, Հռոմկլան և Դռները։ Հայ նկարիչները մի քանի տասնամյակում ստեղծել են ինքնուրույն դիմագծով բարձր մակարդակի գրքի ձևավորման արվեստը։
Դրազարկի դպրոցը մեծ վերելք է ապրել 13-րդ դարում։ Որոշ ժամանակ այստեղ է ապրել Թորոս Ռոսլինի ուսուցիչներից Կիրակոսը, որը 1239 թվականին ծաղկել է ճաշոց (Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության մատենադարան, ձեռագիր № 53)։ Գրքարվեստի շքեղ նմուշներից են Գրիգոր Մլիճեցու ձևավորած Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմը (1173, Մատենադարան, ձեռագիր № 1568), ինչպես նաև 1197 թվականին ծաղկած և 1215 թվականի անավարտ (Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանքի թանգարան, ձեռագիր № 546/25) Ավետարանները։
Սկևռայում է ստեղծագործել Կոստանդինը, որի նկարազարդած ձեռագիրը (Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության մատենադարան, ձեռագիր № 1635) աչքի է ընկնում կիլիկյան գրքարվեստում առաջին անգամ հանդիպող 2 տերունական պատկերներով («Մկրտություն» և «Խաչելություն»)։ Հռոմկլայի հայտնի ամենահին ձևավորված ձեռագրի՝ 1166 թվականի Ավետարանի (Մատենադարան, ձեռագիր № 7347) նկարազարդումներում արտացոլվել են 11-րդ դարի հայ մանրանկարչության ավանդույթները և Սև լեռան (Ասորիքի ու Կիլիկիայի սահմանում) հայկական, հունական, վրացական և լատինական վանքերի համագործակցությամբ ստեղծված պատկերագրական օրինաչափությունները։ Հռոմկլայի դպրոցի ամենահայտնի վարպետների՝ Կիրակոսի ծաղկած Ավետարանների (1244, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության մատենադարան, ձեռագիր № 69/151, 1248, Կիլիկիայի կաթողիկոսարանի հավաքածու, ձեռագիր № 8, 1249, Մատենադարան, ձեռագիր № 7690) և Հովհաննեսի՝ 1253 թվականի Ավետարանի (Վաշինգտոնի Ֆրիր պատկերասրահ, ձեռագիր № 44.17) մանրանկարները պայմանավորել են այդ դպրոցի զարթոնքն ու նպաստել Թորոս Ռոսլինի արվեստի ձևավորմանը։ Ռոսլինն իր սաների հետ ծաղկած ձեռագիր մատյանների (1256, «Զեյթունի Ավետարան» և 1268, «Մալաթիայի Ավետարան», Մատենադարան, ձեռագիր № 10450, 10675, նաև 1262, «Սեբաստիայի Ավետարան», Բալթիմորի Ոտլթերս պատկերասրահ, ձեռագիր № 535, 1260 թվականի, 1262 թվականի և 1265 թվականի Ավետարանները, Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց վանք, ձեռագիր №№ 251, 2660, 1956) մանրանկարներում վերածնել է հին թեմաները, ներմուծել գրքի ձևավորման նոր եղանակներ, զարգացրել բազմանկար, պատմող, նկարչությունը։ Ռոսլինի արվեստը մեծապես ազդել է կիլիկյան մանրանկարչության հետագա զարգացման վրա։ Գրեթե նույն ժամանակ գրիչ և ծաղկող Հովհաննես Արքաեղբոր ջանքերով Գռների վանքին կից ստեղծվել է գրչատուն, որտեղ ծաղկած բազմաթիվ մատյաններում (1263 թվականի Ավետարան, Վաշինգտոնի Ֆրիր պատկերասրահ, ձեռագիր № 56.11, 1278-1289 թվականի ճաշոց, Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության մատենադարան, ձեռագիր № 245, 1278 թվականի «Գիրք Սողոմոնի», Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության մատենադարան, ձեռագիր № 245 և այլն ) առաջին անգամ ի հայտ են եկել բազմաթիվ աստվածաշնչյան կերպարներ։ 1270 թվականից հետո ստեղծվել են հայ արվեստի մի շարք արժեքավոր ձեռագրեր, որոնց ծաղկողներն անհայտ են. «Վասակ իշխանի Ավետարանը» (1268-1284, Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյան վանքի մատենադարան, ձեռագիր № 2568), «Ութ մանրանկարիչների Ավետարանը» (13-րդ դարի վերջին քառորդ-1320, Մատենադարան, ձեռագիր № 7651), «Հեթում Բ թագավորի ճաշոցը» (1286, Մատենադարան, ձեռագիր № 979) և այլն։
13-րդ դարի 2-րդ կեսին մանրանկարչությունն աննախադեպ առաջընթաց է ունեցել նաև Դրազարկի և Մաշկևորի վանքերում, Տարսոն, Մամեստիա, Սիս քաղաքներում։ Դրազարկում հայտնի են Հովհաննես Ծաղկողը (1282 թվականի Ավետարան, Լոնդոնի Բրիտանական գրադարան, ձեռագիր Օրինակ № 5626) և Թորոս Փիլիսոփան (1290 թվականի 2 Ավետարաններ, Մատենադարան, ձեռագիր № 5736, Սանկտ Պետերբուրգ, Էրմիտաժ, ձեռագիր № V. 3/835 և այլն)։ Թորոս Ռոսլինի և նրա հետևորդների բուռն շարժումը 14-րդ դարում աստիճանաբար մարել է։ 14-րդ դարի վերջի խոշոր մանրանկարիչը Սարգիս Պիծակն է, որն ստեղծագործել է Դրազարկում, Ասում, Սկևռայում և այլուր։ Նրա աշխատանքները զերծ են նախորդ վարպետների շարժուն, պաթետիկ լարվածությունից, ունեն գրափիկդեկորատիվ, չոր գծանկար և հարթապատկերային ոճ, կարևորված է զարդը (1336 թվականի «Արքունական Ավետարան», 1353 թվականի «Բժշկութեան Ավետարան», Մատենադարան, ձեռագիր № 5786, № 6795, և այլն)։ Հետագա շրջանի մանրանկարչությունը զարգացել է նրա արվեստի ազդեցությամբ։
Քյոսեմ սուլթան
Մշակույթում
Քյոսեմ սուլթանը հետևյալ գրքերի կերպարն է կամ գլխավոր գործող անձը՝
Կիլիկիայի կերպարվեստ
Կիլիկիայի մանրանկարչությունը
Կիլիկիայի մանրանկարչությունը գրքարվեստի պատմության մեջ բացառիկ է և ունի համամարդկային հնչողություն։ Պատմիչների վկայությամբ՝ 12-րդ դարի կոթողային գեղանկարչության պատկերներով զարդարված են եղել Սկևռայի, Ասի, Հռոմկլայի տաճարները (եկեղեցիների պատերին պահպանվել են ծեփի մնացորդներ)։ Ծեփի շերտով են ծածկված Բարձրբերդի (Թամրութի բերդ), Համուսի բերդի (Չարդակի բերդ), Ասի, Անարզաբայի մատուռների պատերի որոշ հատվածներ։ Անարզաբայում Թորոս Ա-ի կառուցած եկեղեցու կենտրոնական խորանում պահպանվել են որմնանկարների հետքեր։ Կիլիկյան հայկական սրբանկարչության օրինակներ մեզ չեն հասել, ըստ գրավոր աղբյուրների՝ Անարզաբայի եկեղեցին զարդարված է Եղել Աստվածամոր սրբապատկերով։ Սրբապատկերներ կան նաև կիլիկյան առանձին ձեռագրերի մանրանկարներում։ Որոշակի առաջընթաց է ունեցել նաև քանդակագործությունը։ Նուրբ, գեղեցիկ քանդակների մնացորդներ են պահպանվել Անարզաբայի եկեղեցու շքամուտքի շրջանակից, քարե զարդագրերի եզակի օրինակներ՝ պատի շինարարական արձանագրությունից։ Անարզաբայի մատուռներից մեկի շարվածքում տեղադրված են 2 հին խաչքարեր։ 19-րդ դարում խաչքար է եղել նաև Տարսոնի Սուրբ Պողոս եկեղեցում, իսկ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու շարվածքում՝ վահանաքանդակներ։ Քանդակագարղվել են նաև տապանաքարերը (Ալիծի դամբարանը՝ Տարսոնի Սուրբ Պողոս եկեղեցում, և այլն)։ Կիլիկյան հայկական քանդակի լավագույն նմուշ է Չանդրի (Պապեռոնի բերդ)՝ Սմբատ Սպարապետի կառուցած բազիլիկ եկեղեցու (1251) խաչքարի կտորը։ Դեռևս 19-րդ դարի սկզբին Հռոմկլայի Սուրբ Ներսես Շնորհալու եկեղեցում տեսանելի էին ներսի քանդակները, իսկ հայրապետական տաճարի խարսխի վրա երևում են կենդանական և բուսական մոտիվներով քանդակներ։ Հայտնի է նախկինում Լևոն Բ արքայի պատկերը համարվող հարթաքանդակը Լևոնբերդի վերին ամրոցի աշտարակի մուտքի ճակատակալին։
Քյոսեմ սուլթան
Մշակույթում
Քյոսեմ սուլթանը հետևյալ ֆիլմերի կամ սերիալների կերպարն է կամ գլխավոր գործող անձը՝
Կիլիկիայի կերպարվեստ
Կիլիկիայի մանրանկարչությունը
Ուշագրավ են Լևոն Ա-ի և Հեթում Ա-ի հատած դրամների պատկերագրությունները։ Կիլիկիայի ոսկերչության և արծաթագործության շատ քիչ նմուշներ են պահպանվել։ 13-րդ դարի կեսին Կլիկիայում իշխանությունների որոշմամբ հալեցվել են հին ծիսական սպասքը և այլ առարկաներ՝ նորերը պատրաստելու նպատակով, որի պատճառով ավելի վաղ շրջանի կիլիկյան հայկական արծաթագործության նմուշներ մեզ չեն հասել։ Ոսկերչության կենտրոններ են եղել Հռոմկլան, Սկևռան և Սիսը։ Պահպանված հայկական հնագույն արծաթե կազմը 1254 թվականին Ստեփանոս եպիսկոպոսի պատվիրած օրինակն է (Ավետարան, 1248, ծաղկող՝ Կիրակոս, Կիլիկիո կաթողիկոսարանի հավաքածու, ձեռագիր № 8)։ 1255 թվականին Հռոմկլայում Կոստանդին Ա Բարձրբերդցու պատվերով ստեղծվել է 1249 թվականի Ավետարանի (Մատենադարան, ձեռագիր № 7960) արծաթե ոսկեզօծ կրկնակազմը։ 1254 թվականի կազմի հետ որոշակի պատկերագրական նմանություններ ունի Թորոս Ռոսլինի ծաղկած «Զեյթունի Ավետարանի» կազմի վրա մնացած խաչելությունը՝ Աստվածամոր և 2 հրեշտակապետների դիմաքանդակների հետ։ Հռոմկլայում պատրաստված այս կազմերի հետ որոշ մերձավորություն ունի Կոստանդին վանահոր պատվերով 1293 թվականիև Սկևռայի վանքում կերտված եռափեղկ սրբարան-պահարանը (էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)՝ նվիրված Հռոմկլայի գրավման (1292) ժամանակ զոհված հայ ռազմիկների հիշատակին։ Այն տեխնիկայի առումով եզակի է դրվագարվեստում և իրավամբ համարվում է կիլիկյան արծաթագործության գլուխգործոցը։ Կիլիկյան ոսկերչության բարձրարվեստ գործերից մինչև 19-րդ դարի վերջերը պահպանվել են նաև Հեթում Բի պատվերով 1296 թվականին պատրաստված ոսկե մասնատուփը և «Լևոնի խմելու թասը» (երկուսի տեղն էլ անհայտ է)։ Սկևռայի եռափեղկ սրբարան-պահարանի և 13-րդ դարի այլ գործերի հետ է աղերսվում Սուրբ Նիկողայոսի արծաթե մասնատուփը՝ աջի տեսքով (Անթիլիաս, Կիլիկիո կաթողիկոսարան)։ 1334 թվականին Սսում Գրիգոր քահանայի պատրաստած արծաթե ոսկեզօծ կազմի (1332 թվականին Սարգիս Պիծակի պատկերազարդած Ավետարան, Սուրբ Հակոբյանց վանքի մատենադարան, ձեռագիր № 2649) մակագրություններով, բուսական նախշերով սրբերի դիմաքանդակներով շրջանակված բազմակերպար «Խաչելության» և «Ծննդյան» բարձրաքանդակ պատկերները փաստում են հեղինակի բացառիկ վարպետությունը։ Կիրառական արվեստի ընտիր նմուշներից է նաև Հեթում Ա արքայի կարմիր սաթե գավազանը, որը ծածկված է ոսկե զարդերով։ Պահպանված հուշարձանների կերտման տեխնիկական տարբեր եղանակաները, ոճական ինքնատիպությունը վկայում են ոսկերչության բարձր մակարդակի և յուրահատուկ դպրոցի մասին։ Կենտրոնական Հայաստանի 13-14-րդ դարերի ոսկերչությունից շատ քիչ նմուշներ են պահպանվել, ուստի կիլիկյան օրինակներն ամբողջացնում են այդ ժամանակի հայկական ոսկերչության զարգացման պատկերը։
Քյոսեմ սուլթան
Հղումներ
Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:Ռեգենտներ
Կիլիկիայի կերպարվեստ
Կիլիկիայի մանրանկարչությունը
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի կերպարվեստ
Տանձավերի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Տանձավեր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան (8 միավոր)։
Ֆոֆի Գեննիմատա
Ֆոֆի Գեննիմատա (Φώφη Γεννηματά, ), հույն քաղաքական գործիչ։ 2015 թվականից նա Համահունական սոցիալիստական շարժման (ՊԱՍՕԿ) նախագահն է։
Գեննիմատան տարբեր կառավարություննում բազմաթիվ պաշտոններ է զբաղեցրել։ Պապանդրեուի կաբինետում նա եղել է առողջապահության նախարարի տեղակալը և ապա՝ կրթության նախարարի տեղակալը։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Ծնվել է Աթենքում ՊԱՍՕԿ-ի քաղաքական գործիչ Գեորգիոս Գեննիմատասի ընտանիքում։ 1987 թվականին ավարտել է Աթենքի համալսարանի քաղաքագիտության և պետական կառավարման ֆակուլտետը։ Համալսարանում սովորելու տարիներին եղել է ուսանողական սոցիալիստական միության անդամ ։
Քաղաքական գործունեություն
2001-2004 թվականներին եղել է ՊԱՍՕԿ-ի կենտրոնական կոմիտեի անդամ, իսկ 2003-2009 թվականներին` գործադիր բյուրոյի և ՊԱՍՕԿ կուսակցության քաղաքական միության անդամ։ Նա երկու անգամ՝ 2002 և 2006 թվականներին, ընտրվել է Աթենքի և Պիրեյի պրեֆեկտուրայի նախագահ ։
Գեննիմատային թույլ չեն տվել մասնակցել 2007 թվականի ընտրություններին որպես ՊԱՍՕԿ-ի թեկնածու, քանի որ Բարձրագույն դատարանը վճռել է, որ համաձայն Հունաստանի Սահմանադրության 57-րդ հոդվածի՝ տեղական ինքնակառավարման պաշտոնատար դեմքերը չեն կարող առաջադրվել պատգամավորի թեկնածու, քանի դեռ իրենց պաշտոնավարման ժամկետը չի ավարտվել ։
2009 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2010 թվականի սեպտեմբերը Գեննիմատան Գեորգիոս Պապանդրեուի աշխատակազմում զբաղեցրել է առողջապահության և սոցիալական ապահովության նախարարի տեղակալի պաշտոնը, իսկ 2010 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2011 թվականի նոյեմբերը նույն աշխատակազմում եղել է կրթության և կրոնի հարցերով նախարարի տեղակալը ։
2012 թվականին Գեննիմատան նշանակվել է ՊԱՍՕԿ-ի մամուլի քարտուղար ։
Գեննիմատան Համահունական սոցիալիստական շարժման տասներորդ կոնֆերանսում ընտրվել է նախագահ, երբ Էվանգելոս Վենիզելոսը նախագահի իր կադենցիայի ավարտից մեկ տարի առաջ հեռացավ։ Գեննիմատան ընտրություններում առաջատար էր ձայների 51% -ով՝ հաղթելով Օդիսեաս Կոնստանտինոպուլոսին և Անդրեաս Լովերդոսին ։
Հիվանդություն և մահ
2008 թվականին Գեննիմատայի մոտ ախտորոշվել է քաղցկեղ, որի հետևանքով վիրահատվել է։ Նրա մայրը՝ Կակիա Վերգուն (Κάκια Բέρգու), մահացել է քաղցկեղից 1993 թվականին, իսկ հայրը մահացել է յոթ ամիս անց՝ 1994 թվականի ապրիլին։ 2021 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Գեննիմատան հոսպիտալացվել է Էվանգելիզմոս հիվանդանոց՝ քաղցկեղի կրկնության պատճառով։ Մահացել է հոկտեմբերի 25-ին՝ 56 տարեկան հասակում ։
Անձնական կյանք
Գեննիմատայի առաջին ամուսինը ձեռնարկատեր Ալեքսանդրոս Դեկասն (Աλέξανδρος Ντέκας) էր։ Ամուսնությունից դուստր է ունեցել։ 2003 թվականին նա ամուսնացել է ատամնաբույժ Անդրեաս Զունիսի (Ανδρέας Τσούνης) հետ, այս ամուսնությունից ունեցել է դուստր և որդի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Քվեբեկ
Քվեբեկ (Quebec, Québec ՄՀԼ։ ), Կանադայի 10 նահանգներից մեկը։ Այն իր տարածքով ամենամեծն է Կանադայում և երկրորդը՝ բնակչությամբ։ Նահանգի վարչական կենտրոնը Քվեբեկ քաղաքն է, որի բնակչությունը 735000 է, իսկ նահանգի ամենամեծ քաղաքը Մոնրեալն է։ Ֆրանսիայից դուրս Քվեբեկն ամենամեծ ֆրանսախոս տարածաշրջանն է աշխարհում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսախոս երկրներ Կատեգորիա:1867 հիմնադրումներ Կանադայում Կատեգորիա:Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ երկրներ
Սպիտակ ուղտիկը
Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ուզբեկստանում։ Աղջիկը հյուր է գնում իր պապիկին։ Գնացքը կանգ է առնում փոքրիկ կիսակայարանում։ Շուրջ բոլորն ավազաթմբեր են։ Հենց այնտեղ, կայարանում, քայլում էր մի փոքրիկ սպիտակ ուղտիկ, որը ծանոթանում է աղջկա հետ և առաջարկում նրան ավազաթմբերով միանգամից հասցնել պապիկի մոտ, ում նրան ճանաչում է։ Ճանապորհորդության ժամանակ ընկերները ծանոթանում են անապատի այլ բնակիչների հետ։
Պարգևներ
1978 թ. - Երևանում կայացած Համամիութենական 11-րդ կինոփառատոնի նորաստեղծ ստեղծագործական թիմի դեբյուտային աշխատանքի մրցանակը տրվել է «Սպիտակ ուղտիկ» մուլտֆիլմին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Մոնտելյա ի Մարտինետ
Մոնտելյա ի Մարտինետ (Montellà i Martinet), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշա Սերդանիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 36,99 կմ²։ Բնակչությունը՝ 671 (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Օլիվեր Թվիստի արկածները
Օլիվեր Թվիստի արկածները (Oliver Twist; or, the Parish Boy’s Progress; The Adventures of Oliver Twist), Չարլզ Դիքենսի երկրորդ, իսկ անգլիական գրականության առաջին վեպը, որի գլխավոր հերոսը երեխա է:
Բովանդակություն
Ինչպես պարզվում է՝ Ֆեգինի հետևում կանգնած է Մոքսը՝ Օլիվերի խորթ եղբայրը, ով փորձում է զրկել նրան ժառանգությունից: Հանցագործների հերթական անհաջողությունից հետո Օլիվերը հայտնվում է միսս Ռոզ Մեյլի տանը, գրքի վերջում պարզվում է, որ նա հերոսի մորաքույրն է: Նրանց այցելում է Նենսին և հայտնում, որ Մոքսը և Ֆեգինը չեն հրաժարվում Օլիվերին գողանալու կամ սպանելու մտքից: Այս նորությամբ Ռոզ Մեյլին այցելում է պարոն Բրաունլոյին, որպեսզի նրա օգնությամբ լուծի այդ իրավիճակը: Այնուհետև Օլիվերը վերադառնում է պարոն Բրաունլոյի մոտ:
Սայկսին հայտնի է դառնում Նենսիի՝  պարոն Բրաունլոյին կատարած այցելությունների մասին: Զայրույթի մոլուցքի մեջ չարագործը սպանում է աղջկան, բայց շուտով ինքն էլ է սպանվում: Մոքսը ստիպված բացում է իր գաղտնիքը, հաշտվում ժառանգության կորստի հետ և մեկնում Ամերիկա, որտեղ նա մահանում է բանտում: Ֆեգինին կախաղան են բարձրացնում: Օլիվերը երջանիկ ապրում է իր փրկչի՝ պարոն Բրաունլոյի տանը:
Գրական բնութագիր
«Օլիվեր Թվիստի արկածները» կանխագուշակում է Դիքենսի սոցիալական վեպերը նրանով, որ այս գրքում տրվում է ամբողջ անգլիական հասարակության հատումը՝ լոնդոնյան արիստոկրատական առանձնատներից մինչև գավառական մանկատունը, և ցույց է տալիս նրանց կապը: Քննադատության թիրախ են դառնում աշխատանքային տները և մանկական աշխատանքը, հանցավոր գործունեության մեջ երեխանների ներգրավման նկատմամբ կառավարության անտարբերությունը: Վեպի նախաբանում Դիքենսը քննադատում է հանցագործների կյանքը ռոմանտիկ լույսի ներքո: Նա գրում է.
Վեպի հրատարակություն
Այն հրատարակվել է Bentley’s Miscellany գրական ամսագրում՝ 1837 թվականի փետրվարից մինչև 1839 թվականի մարտը: Վեպը հրատարակվել է նաև այլ հրատարակչությունում Bentley’s Miscellany ամսագրի հրատարակչի հետ պայմանագրի համաձայն՝ 1838 թվականի հոկտեմբերին: 1846 թվականին վեպը տպագրվել է Դիքենսի կողմից՝ ամսական համարներում, որոնք լույս էին տեսնում հունվար-հոկտեմբեր ամսիներին:
Վեպի հայերեն թարգմանությունը կատարել է Արտա Բազարյանը։
Հուշեր
Դիքենսը կյանքի վերջում խոստովանեց, որ չարագործներից մեկին հրեա է ստեղծել, ընդ որում իրավիճակը բարդացավ նրանով, որ այդ կերպարին նա տվեց իր հրեա ծանոթներից մեկի՝ Ֆեգինի ազգանունը: Իր մեղքը քավելու համար Դիքենսը իր «Մեր ընդհանուր ընկերը» վեպի հերոս դարձրեց հրեա Ռահուին, ով բարի և ազնիվ մարդ էր, Ֆեգինի հակապատկերը Օլիվեր վեպից:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չարլզ Դիքենսի վեպեր Կատեգորիա:Վեպեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Նունավուտ
Նունավուտ (Nunavut, - «մեր երկիր»), Կանադայի 3 խոշոր տարածքներից մեկն է։
Գտնվում է երկրի հյուսիսային մասում՝ մերձարկտիկական կլիմայական գոտում։ Տարածքի կենտրոնը Իկալուիտ քաղաքն է։ Նունավուտի մակերեսը կազմում է 2 093 190 կմ² (ամենամեծն է ամբողջ Կանադայում), իսկ բնակչությունը՝ 33 220 մարդ (13-րդը ամբողջ Կանադայում)։ Տարածքում պաշտոնական լեզուներ են անգլերենը ու ֆրանսերենը։
Սավվա Մամոնտովի քաղաքային դաստակերտի կողաշենք
Սավվա Մամոնտովի քաղաքային դաստակերտի կողաշենք (Флигель городской усадьбы Саввы Мамонтова), տուն Մոսկվայում, Սադովոյե կոլցոյում (Սադովայա-Սպասսկայա փողոց, տուն 6, շինություն 2)։ Քաղաքային դաստակերտի միակ պահպանված շինությունն է։ Կառուցվել է 1870-ական թվականներին, վերնակառուցվել 1890-ական թվականների սկզբին նկարիչ Միխայիլ Վրուբելի նախագծով, որը դրանից հետո այնտեղ որոշ ժամանակ բնակվել է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Սադովայա-Սպասսկայա փողոցի քաղաքային դաստակերտը կառուցվել է 1816 թվականին արքունի խորհրդական Պրասկովյա Եսաուլովայի կողմից։ 1867 թվականին այն զգալիորեն վերակառուցվել է, ինչից հետո այնտեղ բնակվել է հայտնի բարերար Սավվա Մամոնտովը ։ Նրա սալոնում հաճախ են եղել Ֆեոդոր Շալյապինը, Վիկտոր Վասնեցովը, Միխայիլ Վրուբելը, Սերգեյ Ռախմանինովը և մշակույթի ու արվեստի այլ գործիչներ ։
Սավվա Մամոնտովի քաղաքային դաստակերտից մինչև մեր ժամանակներ պահպանվել է միայն բակային կողաշենքը, որը կառուցվել է 1870-ական թվականներին։ 1891-1893 թվականներին նկարիչ Միխայիլ Վրուբելի նախագծով վերնակառուցվել է կողաշենքի կողմնային մասը։ Վրուբելն իր ստեղծագործության ոճը բնորոշել է որպես «հռոմեական-բյուզանդական»։ 1895-1896 թվականներին վերնակառուցվել է ամբողջ շենքը, 1911 թվականին մասամբ փոխվել են ճակատները։ Այդ վերակառուցումներից հետո կողաշենքի ճարտարապետական ոճը կարելի է բնութագրել որպես «աղյուսային» ։
Նկարիչ Մ. Ա. Վրուբելը կողաշենքի ճակատները դրվագել է մայոլիկայով (դեկորը չի պահպանվել), մուտքի դարպասի վերևում առյուծի դիմակ էր։ Մինչև մեր օրերը չհասած ներսույթի ձևավորման մեջ նույնպես լայնորեն օգտագործվել է մայոլիկան։ Վրուբելի էսքիներով պատրաստված երկու մայոլիկային բուխարիները և երկու վառարանները հիմա ցուցադրվում են «Աբրամցևո» արգելոց-թանգարանում ։
1898 թվականին Մամոնտովի ֆինանսական ծանր վիճակի պատճառով դաստակերտը գրավադրվել է ։ 1912 թվականին գլխավոր տան տեղում կառուցվել է Ստրախովի արական վարժարանը, որից պահպանվել է միայն հիմնապատերի մի մասը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Օնտարիո (նահանգ)
Կատեգորիա:1867 հիմնադրումներ Կանադայում
Խուրմա կովկասյան
Խուրմա կովկասյան, էբենածաղկավորների կարգի, էբենազգիների ընտանիքի տերևաթափ ծառ։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Տերևաթափ ծառ է՝ 15, երբեմն՝ 20 մ բարձրությամբ, կլորավուն կամ բրգաձև, սլացիկ սաղարթով և մինչև 35-50, երբեմն՝ 100 սմ բնի տրամագծով։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ մոխրագույն է, ճաքճքված։ Երիտասարդ ճյուղերը դեղնադարչնագույն են կամ բաց դեղնավուն, սպիտակ, նշտարաձև ոսպնյակներով ծածկված։ Միամյա ընձյուղները կանաչավուն են, մերկ կամ ծածկված մոխրագույն աղվամազով։ Բողբոջները ձվաձև-նշտարաձև են։
Տերևներ
Տերևները ամուր թաղանթանման են, երկարավուն-էլիպսաձևից մինչև լայն նշտարաձև և լայն էլիպսաձև, լայն սեպաձև կամ կլորավուն հիմքով, սրածայր կամ միանգամից սրացող գագաթով, 5-14 սմ երկարությամբ և 2,5-6 սմ լայնությամբ, ալիքաձև եզրերով, վերևի կողմից վառ կանաչավուն և թեթևակի փայլուն, մերկ կամ ծածկված ցրված մազմզուկներով, ներքևի կողմից ավելի բաց գույնի, մոխրականաչավուն և ծածկված նոսր մազմզուկներով, հատկապես խոշոր ջղերի ուղղությամբ, երբեմն բոլորովին մերկ։ Տերևակոթունները կարճ են, հաստ, ծածկված խիտ մազմզուկներով, 1-1,5 սմ երկարությամբ։ Բացվում են ապրիլին և թափվում են առանց գույնը փոխելու։ Ծաղիկները գրեթե նստադիր են, 4, երբեմն՝ 5 անդամանի, կանոնավոր, բաժանասեռ (այս դեպքում ծառերը երկտուն են), առէջայինները 2-5-ական, հավաքված կիսահովանոցներում, մանր, 2—3 (5) մմ երկարությամբ, կանաչ բաժակով, լայն եռանկյունաձև, սուր բլթակներով։
Պսակ
Պսակը սափորաձև է, համարյա եռակի երկար բաժակից, դեպի դուրս շրջված, կրեմագույն, կարմրագույն և թեթևակի աղվամազապատ կարճ բլթակներով։ Առէջները սովորաբար 16 հատ են, երբեմն՝ 24, մանգաղաձև, մազմզուկապատ փոշանոթներով, հավաքված բրգաձև, որի կենտրոնում գտնվում է ետ զարգացած վարսանդը։ Վարսանդային ծաղիկները խոշոր են, 9-14 մմ երկարությամբ, միայնակ, բաժակը ավելի է կտրատված, քան առէջային ծաղիկներինը, սերմնարանի տակ վարդագույն, գանգուր մազմզուկների օղակով։ Պսակը զանգականման է, կիսով չափ կտրատված, դեպի դուրս շրջված, հաստացած, մոմանման, նարնջագույն բլթակներով։ Առէջների փոխարեն յուրաքանչյուր պսակաթերթիկների հիմքում կան 4 զույգ ստամինոդիումներ։ Սերմնարանը վերնադիր է, գնդաձև, 4-8 բնանի, հիմքում նեկտարանոցներով և սերտաճած 4 սռնակներով, 2 բլթականի ձագարանման սպիով։
Պտուղ ու սերմեր
Պտուղը գնդաձև, մանր, 0,8 —1,6 սմ տրամագծով, 2—8 սերմերով, մսալի հատապտուղ է, որը սկզբում կանաչ է, այնուհետև ստանում է բաց նարնջագույն և հասունանալիս կապտասևավուն գունավորում՝ կապույտ խավով։ Սերմերը կիսալուսնաձև են, մինչև 1,1 սմ երկարությամբ և 0,6 սմ լայնությամբ, տափակ են, մուգ դարչնագույն, հարթ, փայլուն։ Ծաղկում է մայիսին և հունիսի սկզբին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին։
Բնական պահանջներ
Չնայած ցուրտ և երկարատև ձմռան հետևանքով երբեմն լուրջ ցրտահարվում է (ոչնչանում է նույնիսկ բազմամյա ճյուղերի մի մասը), այնուամենայնիվ, սաղարթը վերականգնվում է, առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։ Լավ է աճում նաև Զանգեզուրի ցածրադիր գոտում և Մեղրիում։ Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, շատ խոնավասեր է և ջերմասեր։ Խիստ ցրտահարվում է - 20-ից -25 °C սառնամանիքների դեպքում։ Լավ է բազմանում ինքնացանով։
Օգտակար հատկություններ ու կիրառություն
Տալիս է առատ արմատային մացառներ, որի շնորհիվ մեծ հեռանկարներ ունի ցածրադիր գոտու հակաէրոզիոն տնկարկներում օգտագործելու համար։ Ապրում է 200-250 տարի։ Պտուղները մոտ 40% շաքար են պարունակում, տերևները աշնանը պարունակում են 1600—3200 միլիգրամ/տոկոս վիտամին C : Մինչև պտղաբերելը արագ է աճում (սեզոնում 0,5 —1,5 մ)։ Արմատային համակարգը մակերեսային է, խիստ ճյուղավորված, որի շնորհիվ միանգամայն հողմադիմացկուն է։ Հզոր հողերում խոր գնացող առանցքային արմատային համակարգ է առաջացնում։ Գեղեցիկ, սլացիկ ծառ է, միանգամայն պիտանի կանաչապատման բնագավառում օգտագործելու համար։ Կովկասյան խուրմայի ամուր, ճկուն, դեղին գույնի բնափայտը, որը հայտնի է որպես «կանաչ էբենափայտ», լավ է փայլեցվում, հեշտությամբ է մշակվում, օգտագործվում է ատաղձագործության մեջ և խառատային գործում։ Դրանից պատրաստում են կահույք, մաքոք, օգտագործում են որպես շինանյութ։ Էկոլոգիական խումբը IV: Մշակության հավանական շրջանները 9 — 10, 18 — 19, 20 ա, 24-25, 32 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էբենազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ
Սկրիվերի շրջան
Սկրիվերի շրջան (Skrīveru novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հարավ - արևելքում, գտնվում է պատմական Վիձեմե մարզում։ Սահմանակից է Լիելվարդեի, Օգրեի, Այզկրաուկլեի և Յաունելգավայի շրջաններին։ Վարչական շրջանի կենտրոնը համարվում է Սկրիվերի բնակավայրը։
Երկրամասում ներքին բաժանումը բացակայում է։
2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 4066 մարդ ։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 105,4 կմ² ։
Տարածաշրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Լատվիայի Այզկրաուկլեի շրջանի վարչական բարեփոխումների ավարտից հետո։
Ազգային կազմ
2011 թվականի Լատվիայի մարդահամարի տվյալներով բնակչության ազգային կազմը բաշխվել է հետևյալ կերպ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակչություն Կատեգորիա:Լատվիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Լատվիայում
Տանձատափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Տանձատափ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 18 հուշարձան (12 միավոր)։
WayV
WayV, չինական բոյբենդ և NCT հարավկորեական բոյբենդի չորրորդ ենթաբաժինը, կազմավորված 2019 թվականին S.M. Entertainment ընկերության կողմից և իրենց չինական գործընկերոջ Label V-ի կողմից։ Կազմում մտնում են 7 մասնակից․ Կուն, Թեն, Վին Վին, Լուկաս, Հենդերի, Սիաոջուն և Յան Յան։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 17-ին սինգլային ալբոմով The Vision։ SM-ը առաջին անգամ հայտարարել է չինական բոյբենդ ստեղծելու մասին 2018 թվականի օգոստոսի 13-ին NCT-ի Twitter-ից անվանելով ծրագիրը NCT China ։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 31-ին հայտարարվել է, որ կազմում կան 7 մարդ, որոնք դեբյուտելու են ինչպես WayV 2019 թվականի հունվարին չինական Label V-ի տակ։
Տանձատափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
WayV
2016-2018 պրեդեբյուտ
2016 թվականի հունվարին S.M. Entertainment ընկերության ղեկավար Լի Սումանը հանդես է գալիս պրեզենտացիայով SM Coex Artium-ին «SMTOWN: New Culture Technology 2016» անվանումով, որտեղ առաջին անգամ են պատմում ընկերության պլանների մասին նոր բոյբենդի մասին, ենթախումբ NCT-ի մասին, որի մասնակիցները կարող են առաջ գնալ ամբողջ աշխարհի տարբեր երկրներում[11]։
Դեյլի Սիթի
Դեյլի Սիթի, քաղաք ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգում։ Սան Մատեո շրջանի ամենամեծ քաղաքն է։ Անվանվել է գործարար և հողատեր Ջոն Դեյլիի (Դելի) պատվին։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի տարածքը 19.849 կմ² է։ Բաց ջրային տարածքներ չկան։ Քաղաքը սահմանակից է տարբեր չներառված տարածքներով :Քաղաքի շրջակայքում կան մի քանի սեյսմիկ խզումային խախտումներ։
WayV
2016-2018 պրեդեբյուտ
WayV-ի երեք նոր մասնակիցները՝ Սիաոջունը, Հենդերին և Յան Յանը ներկայացված են եղել 2018 թվականի հուլիսի 17-ին, որպես SM Rookies 2018-ի սովորողներ։ Մնացած մասնակիցները արդեն առաջ էին գնում NCT-ի յունիթներում։ Թենը դեբյուտում էր արդեն առաջին յունիթի՝ NCT-U-ի կազմում 2016 թվականի ապրիլի 10-ին ։ 2016 թվականի հուլիսի 7-ին Վին Վինը դեբյուտում էր NCT-127-ի յունիթի կազմում։ Լուկասը դեբյուտում էր NCT-U-ի կազմում 2018 թվականի փետրվարի 18-ին։ Կունը եղել է NCT-2018-ի յունիթի մասը, որը կազմված էր NCT-ի բոլոր մասնակիցներից ։
Դեկտեմբերի 31-ին SM Entertainment-ը ներկայացնում է NCT-ի չորրորդ յունիթը՝ WayV (威神V, WeiShenV)։
Դեյլի Սիթի
Պատմություն
Ինչպես վկայում են հնագիտական գտածոները, տվյալ տարածքն արդեն մ. թ. ա. 2700-ական թվականներին բնակեցված է եղել հնդիկների նախնիներով ։ Չնայած 16 -րդ դարում Իսպանիայի կողմից այս տարածքների նվաճման սկիզբը, մինչև 1769 թվականը հնդկացիները քիչ էին շփվում եվրոպացիների հետ։ 1776 թվականին այստեղ հիմնադրվեց Իսպանիայի կաթոլիկ առաքելությունը, 1778 թվականին ճանապարհը դրվեց դեպի Սան Ֆրանցիսկո, միևնույն ժամանակ գյուղատնտեսությունը սկսեց զարգանալ։ Այն բանից հետո, երբ Մեքսիկան անկախություն ձեռք բերեց Իսպանիայից 1824 թվականին, Մեքսիկայի կառավարությունը հողատարածքներ տրամադրեց երկրի քաղաքացիներին և ԱՄՆ-ից վերաբնակիչներին` ռանչո հիմնելու համար ։ Մեքսիկա-ամերիկյան պատերազմից հետո ապագա քաղաքի տարածքը դարձավ Միացյալ Նահանգների մի մասը։ 1860-ականների սկզբին ընտանիքների մեծամասնությունը լքել էին իրենց անասնագոմերը հացահատիկի և կարտոֆիլի վատ բերքի պատճառով, սակայն քչերն էին մնացել, որ զբաղվում էին անասնապահությամբ և կարագ արտադրելով։ 19 -րդ դարի երկրորդ կեսին բնակավայրը սկսեց աճել, նրա կողքով անցնող Հարավային Խաղաղօվկիանոսյան երկաթուղու երկայնքով սկսեցին կառուցվել նոր տներ և դպրոցներ։ Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ բնակավայրում տեղի ունեցան բախումներ ստրկության կողմնակիցների և հակառակորդների միջև։
Դեյլի Սիթիի պատմության առանցքային իրադարձությունը 1906 թվականի Սան Ֆրանցիսկոյի երկրաշարժն էր, երբ մեծ թվով փախստականներ այս քաղաքից, ովքեր կորցրել են իրենց կացարանը, ժամանել են քաղաքից հարավ գտնվող ագարակում, որպես աշխատողներ, այդ թվում Ջոն Դեյլիի խոշոր ագարակում, որը կառուցվել է դեռևս 1853 թվականին։ Նրանցից շատերի համար տեղի հողատերերը հողամասեր են հատկացրել տների կառուցման համար, բնակիչները տեղավորվել են այստեղ, իսկ շուտով քաղաքային ենթակառուցվածքների անհրաժեշտություն է առաջացել։ Սան Ֆրանցիսկոյից կազմավորված քաղաքը միավորելու ծրագրեր կային, բայց գրեթե անմիջապես մերժվեցին։ 1911 թվականի հունվարի 16-ին խնդրագիր է ներկայացվել փաստացի արդեն գոյություն ունեցող քաղաքի ինկորպորացիայի մասին, և նույն թվականի մարտի 22-ին այն բավարարվել է։ Քաղաքը, սակայն, փոքր մնաց մինչև 1940-ականների վերջը, երբ Հենրի Դարջերը հիմնադրեց Westlake շինարարական ընկերությունը։
WayV
2019 դեբյուտ The Vision-ի, Take Off-ի և Take Over the Moon-ի հետ
Մայիսի 9-ին տեղի է ունենում Take Off առաջին մինի-ալբոմի թողարկումը։ Հենց այդ օրն էլ WayV-ն ելույթ են ունենում Նանկինեի ասուլիսում մինի-ալբոմի թողարկման առթիվ։ Միանգամից թողարկումից հետո ալբոմը գրավում է առաջին տեղը iTunes-ի 30 երկրներում։ Այդպես WayV-ն դառնում է առաջին և միակ չինական խումբ, ովքեր դեբյուտել են iTunes-ի համաշխարհային երաժշտական աղյուսակի առաջին տողում ։
Դեյլի Սիթի
Կառավարություն
Կալիֆոռնիա նահանգի պետքարտուղարի  տվյալներով՝ 2019 թվականի փետրվարի 10-ի դրությամբ Դեյլի Սիթիում գրանցվել է 46 684 ընտրող։ Նրանցից 24 175 — ը (51,8 %) գրանցված դեմոկրատներ են, 4479-ը (9,6%) գրանցված հանրապետականներ են, իսկ 16 487-ը (35,3 %) հրաժարվել են հայտարարել քաղաքական կուսակցության մասին ։
WayV
2019 դեբյուտ The Vision-ի, Take Off-ի և Take Over the Moon-ի հետ
Հոկտեմբերի 29-ին WayV-ն թողարկում են իրենց երկրորդ մինի-ալբոմը Take Over the Moon-ը վերնագրային երգ «Moonwalk»-ով ։ Նրանք դարձան առաջին և միակ չիանական խումբը, ովքեր ներկայացրեցին իրենց ալբոմը iTunes Worldwide-ի չարտերի առաջին տողում։ WayV-ն ունեցել է իր առաջին շոուքեյսը ալբոմի համար Music Champion շոուին Հոկտեմբերի 30-ին, որտեղ նրանք կատարեցին «Moonwalk»-ը։ Նոյեմբերի 5-ին թողարկեցին «Love Talk»-ի անգլերեն վերսիան, որպես ալբոմի երկրորդ սինգլ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2019 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Դեյլի Սիթի
Բնակչություն
Մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքում եղել է 31090 տնային տնտեսություն, որոնցից 11050-ը (35,5 տոկոս) ունեցել են 18 տարեկանից փոքր երեխաներ, 15,883-ը (51,1 %) եղել են համատեղ բնակվող հակառակ սեռի ամուսնական զույգեր, 4,667-ը (15 %) եղել են առանց ամուսնու ընտանիքի կին ղեկավար, 2,238-ը (7,2 %)՝ առանց կնոջ ընտանիքի ղեկավար տղամարդ։ 1632 տնային տնտեսությունները հակառակ սեռի ամուսնացած չեն (5,2%), 293-ը նույնասեռական զույգեր են (0,9%) կամ զուգընկերներ։ 5855 տնային տնտեսություններ (18,8 %) ներկայացնում էին միայնակ մարդկանց, 2136 (6,9%)՝ 65 տարեկան միայնակ մարդկանց։ Տնային տնտեսությունների միջին չափը 3.23 էր։ Կային 22,788 ընտանիք (բոլոր տնային տնտեսությունների 73,3% -ը)՝ ընտանիքի միջին չափը 3.63 էր։
Բնակչության տարիքային կառուցվածքը հետևյալն էր. 19614 մարդ (19.4%) մինչև 18 տարեկան, 10506 մարդ (10.4%) 18-24 տարեկան, 29663 մարդ (29.3%) 25-44 տարեկան, 27717 մարդ (27.4 %) `45-64 տարեկան և 13623 մարդ (13.5%)` 65 և բարձր տարիքի։ Միջին տարիքը 38,3 տարի էր։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 97.5 տղամարդ։ 18 և բարձր տարիքի յուրաքանչյուր 100 կնոջ համար կար 95,3 տղամարդ։
Տնտեսությունը հիմնված է ծառայությունների ոլորտի վրա ։
Տրանսպորտ
Քաղաքի միջով անցնում են SR1, SR35 և SR 82 ավտոճանապարհները, ինչպես նաև Interstate 280 միջհամայնքային մայրուղին։  Քաղաքում է գտնվում Սան Ֆրանցիսկոյի ագլոմերացիայի մետրոպոլիտենի համանուն կայանը։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայի քաղաքներ)
Արցախյան հակամարտություն
Արցախյան հակամարտություն, ազգային-քաղաքական հակամարտություն Հարավային Կովկասում ադրբեջանցիների և հայերի միջև։ Այն ուներ պատմական և մշակութային մեկդարյա արմատներ, սակայն նոր հրատապություն էր գտել վերակառուցման տարիներին (1987-1988) ՝ Հայաստանում և Ադրբեջանում ազգային շարժումների կտրուկ աճի ֆոնին։ Հակամարտությունն ի սկզբանե դրսևորվում էր քաղաքացիական ակտիվ շարժմամբ, ապա և վերաճեց պատերազմի։ 1988 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին երկու հանրապետությունների բնակիչների մեծամասնությունը ներգրավված էր այս հակամարտության մեջ, ինչպես նշել է Ա.Ն. Յամսկովը, և այն վերածվել է «ազգամիջյան դիմակայության», որը միայն ժամանակավորապես դադարեցվել էր Սպիտակի երկրաշարժի պատճառով ։ Խորհրդային ​​ղեկավարության անպատրաստությունը համարժեք քաղաքական գործողությունների համար` սրված էթնիկական կռիվների համատեքստում, ձեռնարկված միջոցների անհամապատասխանությունը, կենտրոնական իշխանությունների կողմից ճգնաժամային իրավիճակի ստեղծման հարցում Հայաստանի և Ադրբեջանի հավասար մեղավորության հայտարարելը հանգեցրին երկու հանրապետություններում արմատական ​​հակակոմունիստական ​​ընդդիմության ի հայտ գալուն և ամրապնդմանը ։
1991-1994 թվականներին այս առճակատումը հանգեցրեց լայնամասշտաբ ռազմական գործողությունների՝ Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի և հարակից որոշ տարածքների վերահսկողության համար։ Ռազմական առճակատման առումով դրան գերազանցեց միայն չեչենական հակամարտությունը։ Սանտե Կորնելը նշել է, որ «Կովկասյան բոլոր հակամարտություններից, ղարաբաղյան հակամարտությունն ունի ամենամեծ ռազմավարական և տարածաշրջանային նշանակությունը։ 1990-ականների վերջին ղարաբաղյան հակամարտությունը նպաստեց Կովկասում և դրա շուրջ պետությունների հակառակ խմբավորումների ձևավորմանը» ։
1994 թվականի մայիսի 5-ին ստորագրվեց հրադադարի և զինադադարի մասին Բիշքեկյան արձանագրությունը Հայաստանի, Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի հանրապետությունների միջև։ Ինչպես գրել է Գալինա Ստարավոյտովան, «միջազգային իրավունքի տեսանկյունից, այս հակամարտությունը հակասությունների օրինակ է երկու հիմնական սկզբունքների միջև. մի կողմից ՝ ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը, իսկ մյուս կողմից ՝ տարածքային ամբողջականության սկզբունքը, որի համաձայն հնարավոր է միայն սահմանի խաղաղ փոփոխություններ» ։
Արցախ և Աղվանք
Հայկական լեռնաշխարհի տարածքում առաջին քաղաքակրթություններն առաջացել են մ.թ.ա. 4-3-րդ հազարամյակներում (պղնձի-քարի դար և բրոնզի դար)։ Տարածաշրջանի արևելքում՝ Կուր և Արաքս գետերի միջև, ձևավորվում է բրոնզեդարյան մշակույթ, որն ընդգրկում է գրեթե ամբողջ Հարավային Կովկասը (մ.թ.ա. 3400-2000 թվականներ)։ 1-ին հազարամյակում տարածաշրջանի մի մասը ժամանակավորապես միավորվում է Վանի թագավորության կազմում, որի կործանումից հետո ստեղծվում է համահայկական առաջին պետությունը։ Մոտավորապես նույն ժամանակաշրջանում ձևավորվում է նաև Ատրպատական պետությունը՝ Արաքս գետից հարավ։ Մ.թ.ա. 4-րդ դարում՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներից հետո, Հայկական լեռնաշխարհում առաջանում է հայկական երկու պետություն՝ Մեծ Հայք և Փոքր Հայք։ Դրանցից առաջինի մեջ էր մտնում ժամանակակից Արցախի հանրապետության տարածքը՝ իր գրեթե այդպիսի սահմաններով՝ որպես «Արցախ նահանգ»։ Այդ տեսքով այն մնում է Հայաստանի կազմում մինչև մ.թ. 387 թվականը։ Օտարալեզու աղբյուրներում հանդիպում է նաև «Օրխիստենե» անվանումը։
Մ.թ.ա. 2-րդ դարում Կուր գետից արևելք ձևավորվել էր Աղվանքը՝ որպես կովկասյան 26 ցեղերից բաղկացած ցեղապետություն։ Ժամանակի ընթացքում այն ընդունում է քրիստոնեություն, կապեր հաստատում հարևան Վիրքի և Մեծ Հայքի հետ։ Դրա կենտրոնն է դառնում Կապաղակ (Գաբալա) բնակավայրը։ 387 թվականին տեղի է ունենում Հայաստանի առաջին բաժանումը երկու կայսրությունների՝ Հռոմի և Պարսկաստանի միջև։ Մեծ Հայքի հիմնական տարածքը, ինչպես նաև Վիրքը և Աղվանքը անցնում են Պարսկաստանին, որի ներսում դրանք ենթարկվում են սահմանային փոփոխությունների։ Վրաց մարզպանությանը կցվում է հայկական Գուգարք նահանգը, իսկ Աղվանից մարզպանությանը՝ Ուտիքը և Արցախը։ Վերոհիշյալ Ատրպատական պետությունը, որը վաղուց գտնվում էր Պարսկաստանի կազմում, նույնպես ստանում է վարչական միավորի կարգավիճակ. դրան կցվում են Փայտակարան և Պարսկահայք նահանգների տարածքների մեծ մասը։
7-րդ դարի կեսերից մինչև 9-րդ դարի վերջը Հայկական լեռնաշխարհը և շրջակա հարևան տարածքները գտնվել են Արաբական խալիֆայության տիրապետության տակ։ Ընդ որում, Արաքսից հարավ ընկած իրանախոս Ատրպատականը (Ատրփայագան) վերանվանվում է «Ազարբայեջան»՝ արաբերենում համապատասխան հնչյունների բացակայության պատճառով, իսկ մնացած տարածքները՝ Արմինիա։ Դրա կազմում էր Աղվանքը՝ Ուտիքի և Արցախի հետ միասին (առաջին Արմինիա կամ Առան), Վիրքը՝ Գուգարքի և Տայքի հետ միասին (երկրորդ Արմինիա կամ Գուրջան), Մեծ Հայքի մյուս նահանգները (երրորդ Արմինիա)։ Արաբական մատենագրության մեջ դրանք հայտնի էին որպես Պարտավի (Բարդա), Տփղիսի (Թիֆլիս) և Դվինի ամիրայություններ։ 850-855 թվականների Արմինիայի ապստամբությունից որոշ ժամանակ իրենց անկախությունն են վերականգնում Վրաց և Հայոց պետությունները, իսկ Աղվանքը վերանում է պատմության ասպարեզից։ Արցախը դարձյալ ընդգրկվում է Հայաստանի կազմում՝ որպես Խաչենի իշխանություն։
11-րդ դարի կեսերից Մերձավոր Արևելքում նվաճողական արշավանքներ են սկսում թյուրքալեզու մի քանի ցեղեր, որոնցից առաջիններն էին սելջուկները։ Նրանց կայսրության սահմանները ձգվեցին Միջին Ասիայից մինչև Միջերկրական ծով։ Այդ և այլ ցեղերի արշավանքների արդյունքում մեծաքանակ թյուրքալեզու բնակչություն հաստատվեց Միջագետքում, Հայկական լեռնաշխարհում ու Իրանում։ Իրանալեզու ատրպատականցիները (ազարիներ), կորցրին իրենց մայրենի ազարերենը և սկսեցին խոսել թյուրքերեն։ Դրան հակառակ՝ Արաքսից հյուսիս ընկած տարածքները միավորվեցին Վրաց թագավորության, ապա և Զաքարյան իշխանապետության կազմում։ Կարճ ժամանակ անց տարածաշրջանը գրավեցին թյուրքալեզու այլ ցեղեր՝ կարակոյունլու և ակկոյունլու թուրքմենները, օղուզները, և այլն։ 16-րդ դարի ընթացքում Մերձավոր Արևելքը բաժանվեց երկու թյուրքալեզու տերությունների՝ Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի միջև։ Վարչական միավորների ղեկավարներ նշանակվեցին թյուրքալեզու փաշաներ և խաներ, որոնց ենթարկվում էին բեյերն ու բեկերը։ Իրենց իշխանությունը մասնակիորեն պահպանել էին վրացի իշխանները և հայ մելիքները, առաջ էր եկել քուրդ աղաների խավը։
Հակամարտության սկիզբ
1917 թվականին կայսերական Ռուսաստանում տեղի էին ունեցել փետրվարյան և հոկտեմբերյան հեղափոխությունները, որոնց արդյունքում երկիրն անցել էր բոլշևիկ կոմունիստների կառավարման տակ։ Տերության ծայրագավառներում սկսել էին ազգային-ազատագրական շարժումներ, հիմնադրվել նոր պետություններ։ Դրանք բոլորը, բացի Լեհաստանից և Ֆինլանդիայից, վերստին անցան Խորհրդային Ռուսաստանի վերահսկողության տակ քաղաքացիական պատերազմում (1917-1922/23) բոլշևիկների լիակատար հաղթանակից հետո միայն։ Արդյունքում ստեղծվեց Խորհրդային Միությունը։
1917 թվականի վերջին Հարավային Կովկասը բաժանված էր 6 մասի (Թիֆլիսի, Քութայիսի, Բաքվի, Երևանի, Ելիզավետպոլի նահանգներ և Կարսի մարզ)։ Արցախը և Սյունիքն ամփոփված էին Ելիզավետպոլի նահանգի կազմում։ 1917 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Շուշիում ստեղծվեց Հայոց ազգային խորհուրդ։ 1918 թվականին հայերն ու կովկասյան թաթարները, չնայած մեկ տասմանյակ առաջ տեղի ունեցած արյունալի դեպքերին, որոշեցին ձևավորել համատեղ կոմիտե, որը փոխարինելու էր Գավառական գործադիր խորհրդին։ Նրանցից ընտրվեցին կոմիտեի յոթական անդամներ, իսկ նախագահի պաշտոնը վստահվեց չեզոք մարդու և երկու ժողովուրդների կողմից հարգված, վրացի հաշտարար միջնորդ Իոսիֆ Կոբիևին ։ Այս կարգավիճակը տևեց մինչև մարտ-ապրիլի թուրքական զորքերի ներխուժումն Անդրկովկաս ։ 1918 թվականի ապրիլի 2-6-ը Շուշիում տեղի էր ունեցել հայ-թաթարական առաջին համագումարը հավասար` 45-ական պատգամավորների մասնակցությամբ։ Կարճ ժամանակ անց հիմնադրվեցին Վրաստանի, Ադրբեջանի և Հայաստանի հանրապետությունները։ Ադրբեջանի մայրաքաղաք դարձավ Ելիզավետպոլը (Գյանջա). թաթարները նահանգի ամբողջ տարածքին տիրելու հավակնություն ներկայացրին։ Նրանց աջակցեցին օսմանյան զորքերը՝ Նուրի փաշայի գլխավորությամբ։ Հայ-թաթարական մեկ այլ համագումար մայիսի 29-ին տեղի ունեցավ Ասկերանում, երբ հռչակվել էին երեք անդրկովկասյան հանրապետությունները, որի լուրը համագումարը հավանաբար դեռ չուներ։ Հունիսի 27-ից հուլիսի 1-ը տեղի ունեցավ Գյոյչայի ճակատամարտը (Շամախի), որում հաղթանակ տանելուց հետո թուրքերը շարժվեցին կոմունիստական Բաքու։ Դրան ի պատասխան՝ հուլիսի 22-ին Շուշիում հրավիրված արցախահայության առաջին համագումարն Արցախը հռչակեց անկախ վարչաքաղաքական միավոր, ընտրեց Ղարաբաղի ազգային խորհուրդ և կառավարություն՝ կազմված 7 հոգուց։ Հուլիսի 24-ին ընդունվեց Ղարաբաղի կառավարության հռչակագիրը։ Հուլիսի կեսերին, երբ զորավար Անդրանիկ Օզանյանը դադար էր առել Գողթնում, ժամանեց Ղարաբաղի Ազգային խորհրդի պատվիրակ Արշակ Շիրինյանը` զորավարին առաջարկելով իր զորամասով անցնել Ղարաբաղ և մնալ այնտեղ` խոստանալով հոգալ զորամասի բոլոր կարիքները։ Անդրանիկը մերժեց` վկայակոչելով Նախիջևանի հայության ավելի վատ վիճակը։ Շուտով սկսվեցին հայ-թուրքական բախումները. հայերը պարտվեցին։ Գաղթեցին հայկական Կզնուտ, Ղազանչի, Ապրակունիս հայկական գյուղերը, Նախիջևանի և Ջուլֆայի հայությունը` միանալով Անդրանիկին և թրքահայ գաղթականությանը։ Անդրանիկը, զորամասը և գաղթականությունը հուլիսի 26-ին հասան Կապան, իսկ օգոստոսի 3-ին` Գորիս։
1918 թվականի օգոստոսի 26-ից սկսած տեղի ունեցան մարտեր Բաքվի համար։ Զորահրամանատար Նուրի փաշան վերջնագիր ներկայացրեց Ղարաբաղի ազգային խորհրդին, սակայն սեպտեմբերի 6-ին հրավիրված արցախահայության 2-րդ համագումարը մերժեց թուրքական հրամանատարության և մուսավաթական կառավարության պահանջը։ Սեպտեմբերի 13-ին օսմանյան և մուսավաթական ջոկատները կազմակերպեցին Բաքվի հայերի կոտորած, սպանեցին 10 հազար մարդու։ Հաջորդ օրը քաղաքը վերջնական հայտնվեց նորաստեղծ Ադրբեջանի հսկողության տակ։ Սեպտեմբերի 15-ին անգլիացիները ևս լքեցին դիրքերը և նավերով հեռացան Էնզելի. հետագայում նրանք վերադարձան գեներալ Վիլյամ Թոմսոնի գլխավորությամբ, երբ արդեն դաշնակիցները հաղթել էին առաջին աշխարհամարտում։ Թուրքական զորքերի հրամանատարությունը դարձյալ զինափափվելու վերջնագիր հղեց Ղարաբաղի կառավարությանը։ 1918 թվականի սեպտեմբերի 17-ին հրավիրված արցախահայության երրորդ համագումարը դարձյալ մերժեց թուրքերին։
Ջամիլ Ջևադ բեյն Արցախի հայությունից պահանջեց զենքները հանձնել և հպատակություն հայտնել Ադրբեջանին։ Աղդամ եկավ Նուրի փաշան, ով իր հետ Գյանջայից բերել էր Սերգեյ Տեր-Իսրայելյանին և Լևոն վարդապետին։ Նրանք պետք է արցախցիներին հորդորեին և համոզեին զենք չբարձրացնել թուրք-թաթարական ուժերի դեմ, այլ հարցերը կարգավորել փոխադարձ պայմանավորվածության հիմքով, որպեսզի «Գանձակի և նրա լեռնային շրջանի հայության կյանքն ու գույքը ևս չենթարկվեն վտանգի»։ Թուրքերն առանց կռվի մտան Շուշի։ Հոկտեմբերի 30-ի Մուդրոսի զինադադարից հետո օսմանյան զորքերը հեռացան Կովկասից. անգլիական բանակը վերականգնեց 1914 թվականի սահմանները։ Դեկտեմբերի 1-ին Թոմսոնը և Ադրբեջանի վարչապետ Խան Խոյսկին զորավար Անդրանիկ Օզանյանից պահանջեցին դադարեցնել առաջխաղացումը։ Անդրանիկը Վարանդայի, Դիզակի, Խաչենի և Ջևանշիրի զինվորական հրամանատարներին, բոլոր կոմիսարներին և արցախահայությանը հրահանգեց «թուրքերի ու թաթարների դեմ պատերազմական գործողությունները դադարեցնել հրամանն ստանալուն պես», քանի որ այդպես են պահանջում դաշնակիցները՝ հակառակ դեպքում կատարված բոլոր թշնամական գործողությունները կարող են վատ անդրադառնալ հայկական հարցի լուծման վրա։ Անդրանիկն իր ուժերով նահանջեց Գորիս։
1919 թվականի հունվարի 15-ին ադրբեջանական կառավարությունը «անգլիական հրամանատարության գիտությամբ» Խոսրով բեկ Սուլթանովին նշանակեց Ղարաբաղի գեներալ-նահանգապետ՝ միաժամանակ վերջնագիր ներկայացնելով Ղարաբաղի ազգային խորհրդին՝ Ադրբեջանի իշխանությունը ճանաչելու պահանջով։ Փետրվարի 19-ին Շուշիում գումարվեց արցախահայության չորրորդ համագումարը, որը մերժեց Ադրբեջանի վերջնագիրը և բողոքել Սուլթանովին գեներալ-նահանգապետ նշանակելու համար։ Բրիտանական առաքելությունը հանդես եկավ պաշտոնական ծանուցմամբ, որտեղ հայտարարեց «...բրիտանական հրամանատարության համաձայնությամբ դոկտոր Խոսրով բեկ Սուլթանովը ժամանակավոր նշանակվեց Զանգեզուրի, Շուշիի, Ջիվանշիրի և Ջեբրայիլի գավառների գեներալ-նահանգապետ։ Բրիտանական առաքելությունն անհրաժեշտ համարեց վերստին հավաստելու, որ նշված մարզերի պատկանելությունն այս կամ այն միավորին որոշվելու է խաղաղության կոնֆերանսում»։ Հունիսի 12-ին անգլիական զորքերը հեռացան Ղարաբաղ-Զանգեզուրից. այդ ընթացքում տեղի ունեցան արցախահայության ևս երկու համագումարներ։ Օգոստոսի 13-ին հրավիրված արցախահայերի յոթերորդ համագումարն օգոստոսի 22-ին ստորագրեց համաձայնագիր, ըստ որի՝ մինչև Փարիզի հաշտության խորհրդաժողովում հարցի վերջը, լուծումն Արցախն իրեն ժամանակավորապես համարում է Ադրբեջանի տարածք։
Ինչ վերաբերում է Ելիզավետպոլի և Ղազախի գավառներին, ապա դրա հայաբնակ բոլոր տարածքները՝ Գետաբեկի, Դաշքեսանի, Թովուզի, Ղազախի, Շահումյանի, Շամքորի, Խանլարի շրջանները, մնացին Ադրբեջանի կազմում ուղղակիորեն։ Նույն ճակատագրին արժանացան նաև Լաչինի և Քելբաջարի շրջանները, որտեղ ստեղծվեց Կարմիր Քուրդիստանը (1923-1929). շրջանները բնակեցվեցին մուսուլմաններով, հայ բնակչության մի ստվար մաս այդտեղից հեռացավ դեպի Խորհրդային Հայաստան։ 1924 թվականին ստեղծվեց մեկ այլ ինքնավար միավոր՝ Նախիջևանի ԻԽՍՀ։ Վերջինս ցամաքային սահման ուներ միայն ՀԽՍՀ հետ, իսկ Արաքս գետով բաժանվում էր Իրանից։ 1930 թվականին Թուրքիան Իրանից գնեց ութ կիլոմետրանոց նեղ հատված, որով սահմանային կապ ունեցավ Նապիջևանի հետ։ Ինքնավար հանրապետության բոլոր ղեկավարները, բացառությամբ մի քանի ամիս կառավարած Վասիլի Վոլկովից (1929), եղել են ադրբեջանցիներ։ 65 տարվա ընթացքում՝ մինչև արցախյան շարժումը, ավելի քան 40 հազարանոց հայ բնակչության (1918) քանակը 11 հազարից իջավ երկու հազար մարդու, իսկ ադրբեջանցիների թիվը 80 հազարից հասավ մոտ 300 հազարի։
Արցախյան շարժում
1987 թվական
1988 թվական
1989 թվական
1990 թվական
1991 թվական
Ռազմական գործողություններ
1992 թվական