cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրիգոր Գ Պահլավունի
Կաթողիկոսական աթոռի տեղափոխումը Ծովք
1116 թ. Ուռհայի (Եդեսիա) կոմս Բոլդվին դը Բորկը խաբեությամբ ձերբակալում է Վասիլ Կամսարական իշխանին և ստիպում նրան իրեն զիջել նրա բոլոր տիրույթները։ Այսպիսով Քեսունը հայտնվում է խաչակիրների իշխանության ներքո և Հայոց Հայրապետական աթոռը, որը գտնվում էր Քեսունի՝ Շուղրի Կարմիր վանքում, զրկվում է իր ապահովությունից։ Այդ պատճառով էլ Գրիգոր Գ Պահլավունի Կաթողիկոսը Հայրապետական աթոռը տեղափոխում է իր հայրական Ծովք դղյակը, որի տերը նրա Վասիլ եղբայրն էր։
Հայ-լատին եկեղեցական հարաբերությունների սկզբնավորումը
Նույն տարիներին Հայ Եկեղեցին իր պատմության մեջ առաջին անգամ հարաբերության մեջ է մտնում Հռոմեական Եկեղեցու հետ։
Խաչակիրների արշավանքների հետևանքով Մերձավոր Արևելքում ստեղծվել էին մի շարք լատին իշխանություններ, Երուսաղեմում, Անտիոքում, Տրիպոլիում, Սուրում (Տյուրոս), Եդեսիայում, Տարսոնում և այլուր հիմնվել էին եկեղեցական նվիրապետական աթոռներ։ Միշտ չէ, որ հարթ էին ընթանում Հռոմի պապի և այս նվիրապետական աթոռների հարաբերությունները։ Անտիոքի լատին արքեպիսկոպոս Հռատուլփոսը (Ռուդոլֆ) փորձում է անկախություն ձեռք բերել Հռոմի Աթոռից՝ պատճառաբանելով, թե Անտիոքն է Պետրոս առաքյալի իսկական Աթոռը։ Նույնպիսի ձգտում ուներ նաև Երուսաղեմի Փուլքեր եպիսկոպոսը։ Այս խնդիրը լուծելու համար Հռոմի Աթոռը Մերձավոր Արևելք է ուղարկում Ալպերիք (Աղբրիկ) Օստրիացի եպիսկոպոսին։ Վերջինս գումարում է Անտիոքի 1141 թվականին և Երուսաղեմի 1142 թվականի ժողովները՝ քննելու համար վերոհիշյալ երկու եպիսկոպոսների գործերը։ Ժողովներին հրավիրվում է նաև Հայոց Գրիգոր Գ Կաթողիկոսը և նրա եղբայր Ներսես Շնորհալին։
Իննովկենտիոս Բ պապը մի նամակ է գրում Հայոց Կաթողիկոսին, որտեղ հաստատելով Հայ Եկեղեցու ուղղափառությունը՝ երկու Եկեղեցիների կատարյալ միության համար առաջարկում է հետևյալ երեք կետերի ընդունումը Հայոց Եկեղեցու կողմից.
Իննովկենտիոս պապը Հայոց Կաթողիկոսին է ուղարկում նաև հայրապետական քող և գավազան։ Այդ ժամանակներից Հայոց Եկեղեցում մուտք է գործում լատինական գավազանը՝ կորագլուխ ծայրով, որը աստիճանաբար գործածական է դառնում եպիսկոպոսների համար, իսկ օձագլուխ գավազանը, որ գործածում էին մինչ այդ և որ արևելյան՝ հունա-կապադովկիական ծագում ուներ, սահմանափակվում է վարդապետների համար։ Թե ինչ զարգացում են ունեցել այս դեպքերը, մեզ հայտնի չէ։ Հիշվում է միայն, որ մի քանի տարի անց՝ 1145 թ., Գրիգոր Գ Պահլավունին մի պատգամավորություն է ուղարկում Եվգենիոս Գ պապի (1145-1153 թթ.) մոտ՝ քաղաքական օգնություն խնդրելու։ Սակայն օգնության փոխարեն պապը կրկին առաջարկում է Հայ Եկեղեցուն ընդունել վերոնշյալ երեք կետերը։
Կաթողիկոսական աթոռի տեղափոխումը Հռոմկլա
1149 թ. քաղաքական անբարենպաստ իրավիճակի պատճառով Գրիգոր Գ Պահլավունի Կաթողիկոսը ստիպված է լինում Հայոց Հայրապետական աթոռը Ծովքից տեղափոխել Հռոմկլա անառիկ ամրոցը, որը ժամանակին պատկանում էր նրա Ջոսլին եղբորը։ Շուտով Գրիգոր Գ-ը գնում է Հռոմկլա ամրոցը և այն վերանորոգելով՝ վերածում հայրապետանոցի։
Թոնդրակյան աղանդի մնացորդների խնդիրը
Գրիգոր Մագիստրոսի հարուցած հալածանքների հետևանքով՝ թոնդրակեցիների աղանդին պատկանող բազմաթիվ մարդիկ էին ապաստան գտել Ասորական Միջագետքում։ Նրանք հատկապես կենտրոնացած էին Թլկուրանի իշխանության կազմում գտնվող Ամայք և Շպղթան գավառներում։ Թլկուրանի իշխանն էր Առյուծ անունով մի անձնավորություն, որը դիմում է Գրիգոր Գ Պահլավունի Կաթողիկոսին, որպեսզի նա խրատի վերոնշյալ գավառների քահանաներին, որոնք ապրելով այս աղանդավորների միջավայրում՝ յուրացրել էին նրանց որոշ դավանաբանական հայացքները։ Գրիգոր Կաթողիկոսը պատվիրում է Ներսես Շնորհալուն խրատական նամակ գրել այդ գավառների բնակչությանը։ Ներսես Շնորհալին իր այս թղթում ջատագովում է Հայ Եկեղեցու դավանանքը, մանրամասն քննության առարկա դարձնում աղանդավորների գաղափարները, քննադատրում դրանք, ինչպես նաև բացատրում քրիստոնեական վարդապետության դժվարըմբռնելի կետերը։
Հայ-բյուզանդական հարաբերությունները Գրիգոր Գ Պահլավունու օրոք
1164 թ. Ներսես Շնորհալին մեկնում է Կիլիկիա, որպեսզի հարթի Թորոս Ռուբինյան և Լամբրոնի տեր Օշին իշխանին միջև ծագած վեճը։ Իր առաքելությունը կատարելուց հետո, նա Օշին իշխանի ուղեկցությամբ, վերադառնում է Հռոմկլա։ Վերադարձի ճանապարհին Մամեստիա (Մսիս) քաղաքում նրանց մեծ պատիվներով ընդունում է տեղի բյուզանդական դուքս Ալեքսը, որը Մանուել կայսեր (1143-1188) փեսան էր։ Դուքսը, Ներսեսին է հանձնում մի հարցարան և խնդրում գրի առնել իրենց խոսակցությունը ու պատասխանել այն հարցերին, որ իրեն էին հանձնել հույն վարդապետները։ Շնորհալին պատրաստում և Ալեքսին է հանձնում “Գիր հաւատոյ խոստովանութեան” խորագրով երկու մասից բաղկացած գրությունը, որը հետագայում մտնում է Ներսես Լամբրոնացու կազմած “Պատճառ խնդրոյ միաբանութեան” ժողովածուի մեջ։ Ա մասում խոսվում է Սբ. Երրորդության և Քրիստոսաբանության հայոց որդեգրած դիրքորոշման մասին, իսկ Բ մասում՝ Հայ Եկեղեցու ծիսական առանձնահատկությունների մասին։
Ալեքսը այդ գրությունը անձամբ հանձնում է Մանուել կայսրին։ Կայսրը և Կ. Պոլսի Ղուկաս պատրիարքը (1156-1169 թթ.) քննելով այդ գրությունը, գտնում են, որ այն կարող է դառնալ Հայ և Բյուզանդական Եկեղեցիների միության հիմք։ Կայսրը նամակ է ուղարկում Գրիգոր Գ Պահլավունի Կաթողիկոսին և խնդրում Կ. Պոլիս ուղարկել Ներսես Շնորհալուն՝ բանակցություններ վարելու համար։ Սակայն մինչ կայսեր պատգամավորի Հռոմկլա հասնելը, Գրիգոր Գ-ն արդեն վախճանվել էր և Կաթողիկոս էր ընտրվել Ներսես Շնորհալին (1166-1173 թթ.), որը չէր կարող թողնել կաթողիկոսարանը և Կ. Պոլիս գնալ։
Գրիգոր Գ Պահլավունու մահը
Իր կաթողիկոսության վերջին տարիներին՝ Գրիգոր Գ Պահլավունի Հայրապետը տկար վիճակում էր, և կաթողիկոսական բոլոր գործերը վարում էր Ներսես Շնորհալին։ 1166 թ. սկզբներին Գրիգոր Կաթողիկոսի վիճակն ավելի վատացավ և նա զգալով իր մոտալուտ վախճանը՝ Հռոմկլայում ժողով է գումարում, որն աթոռակից կաթողիկոս է ընտրում Ներսես Շնորհալուն։ Ներսեսի կաթողիկոսական օծումը տեղի է ունենում 1166 թ. ապրիլի 17-ին՝ Ծաղկազարդի օրը։ Աթոռակից կաթողիկոսի ձեռնադրությունից երեք ամիս անց Գրիգոր Գ Պահլավունին կնքում է իր մահկանացուն։
Գրիգոր Գ Պահլավունի Կաթողիկոսի ստեղծագործական ժառանգությունը
Գրիգոր Գ Պահլավունին հայտնի է իր գրական գործունեությամբ։ Գրել է բազմաթիվ շարականներ, տաղեր և այլ գործեր։ Հետևելով Գրիգոր Բ Վկայասեր Հայրապետին՝ թարգմանել կամ ուրիշներին է հանձնարարել սրբերի վկայաբանություններ և վարքեր։
Նրա գրչի արգասիքներն են Շարակնոցի Աստվածածնի Ավետյաց “Խորհուրդ անճառ” և Երկրորդ Ծաղկազարդի “Մեծահրաշ այս խորհուրդ” կանոնները, ինչպես նաև Գանձարանի Գրիգոր Ա Լուսավորչին նվիրված “Ի յելս արևու արև ծագեցաւ մեզ արևմտից” և Ջրօրհնեքի “Ով զարմանալի խորհուրդ այս մեծ յայտնեալ” տաղերը։ “Ով զարմանալի” տաղը, որ մեզ է հասել մեղեդիով հանդերձ, հայ տաղերգության գոհարներից է՝ օժտված երաժշտաբանաստեղծական բացառիկ արժանիքներով, որտեղ դրսևորվել են կիլիկյան երգարվեստի բնորոշ առանձնահատկությունները։ Հարատևել է մի քանի տարբերակներով, որոնք ԺԹ դարում ձայնագրել են Ե. Տնտեսյանը և Ն. Թաշճեանը, իսկ Կոմիտասը մշակել է քառաձայն երգչախմբի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ Կատեգորիա:Պահլավունիներ
Դուկլյա (ավան, Տեպլիկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դուկլյա ավանում բնակվում էր 39 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 780 մարդ/կմ²։
Բեդանֆիկ
Բեդանֆիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Դուկլյա (ավան, Տեպլիկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Բեդանֆիկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովայա Սերպուխովկա
Նովայա Սերպուխովկա (Нова Серпухівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Սերպուխովկա գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,128 կմ²։
734
Մահեր
Կատեգորիա:734 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Նովայա Սերպուխովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1730 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բերդյուժկա
Բերդյուժկա (Бердюжка), գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Պետուխովսկի շրջանի կազմում։
Բերդյուժկա գյուղը գտնվում է Սևերնոյե լճի հյուսիսային ափին։ Հարևան բնակավայրեր՝ Ժիդկի գյուղ (Սևերնոե լճի հարավային ափին) և Գոմզինո գյուղ (հյուսիս-արևմուտք)։
Բնակչություն
1986 թվականին գյուղում բնակվել է մոտ 40 մարդ ։ Համառուսաստանյան մարդահամարի 2010 թվականի տվյալներով գյուղում մշտական բնակչություն չի եղել ։
Պատմություն
Գյուղի անունը, ենթադրաբար, առաջացել է հիմնադիր Բերդյուգինի կամ Տյումենի մարզի Բերդյուժե գյուղի վերաբնակիչների ազգանունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Պետուխովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնայա Բուրնա
Կրասնայա Բուրնա (Красная Бурна, Ҡыҙыл Бурна), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Աստերոիդների ցանկ (131001-131100)
Աստերոիդների ցանկ (130901-131000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (131101-131200)
|}
728
Մահեր
Կատեգորիա:728 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Հավերժական մոռացում
Հավերժական մոռացում, փիլիսոփայական հայացք, ըստ որի օրգանիզմի մահից հետո նրա գիտակցությունը ընդմիշտ դադարում է գոյություն ունենալ, վրա է հասնում մշտական մոռացումը։ Այս հայացքը շատ հաճախ ասոցացվում է աթեիզմի հետ, ժխտում է մահից հետո հնարավոր կյանքի գոյությունը և գտնում, որ գիտակցությունը մահանում է մարմնի հետ։
Գիտակցության շնորհիվ է, որ օրգանիզմը կարող է ունենալ սուբյեկտիվ փորձ և իմացություն իր անձի և շրջակա աշխարհի գոյության մասին։ Ինչպես նյարդաբան և հոգեբույժ Ջիուլիո Տոնոնին է նշում. «Մենք միայն գիտակցություն ունենք և գիտակցությունն ենք. կորցրու գիտակցությունդ և ամբողջ աշխարհը կվերածվի ոչնչության» ։
Գլխուղեղի մահվան ընթացքում նրա բոլոր ֆունկցիաները կանգ են առնում։ Շատերը, ովքեր հավատում են, որ մահվան հետ դադարում է գոյություն ունենալ նաև գիտակցությունը, նաև գտնում են, որ գիտակցությունը գլխուղեղի գործառույթերից մեկն է։ Գիտական հետազոտությունները բացահայտել են, որ գլխուղեղի որոշ շրջաններ, ինչպես օրինակ ցանցաձև գոյացությունն է կամ տեսաթումբը, ապահովում գիտակցությունը, քանի որ այս շրջանների ցանկացած վնասում բերում է գիտակցության անհապաղ կորուստ։ Բացի այդ, միտքը նույնպես գլխուղեղից կախյալ է, ինչպես ցույց է տրվել գլխուղեղի վնասման տարբեր փորձերի ընթացքում ։
Փիլիսոփայության մեջ
Պլատոնը իր «Սոկրատեսի պաշտպանականը» աշխատության մեջ, որը գրվել է Սոկրատեսին մահվան դատապարտումից հետո, դիմում է դատարանին, արտահայտում իր մտորումները մահվան բնույթի մասին, նշում, որ վերջին հաշվով գոյություն ունի մահվան բնույթը նկարագրող ընդամենը երկու մոտեցում։ Համաձայն առաջինի՝ հոգին կամ գիտակցությունը գաղթում է, տեղափոխվում մի էակից դեպի մյուսը։ Մյուս մոտեցման համաձայն՝ մահը մոռացում է, գիտակցության մշտական ավարտը, մարդը ոչ միայն չի զգում այլև չի կարողանում գիտակցել, ինչպես խորը առանց երազների քնի մեջ։ Սոկրատը նշում է, որ նույնիսկ մոռացումը իրեն այդքան չի վախեցնում. մոռացման ժամանակ նա գիտակից չի լինելու, հետևապես նա ազատ է լինելու ցավից և տառապանքներից։ Սոկրատը նշում է նաև, որ նույնիսկ Պարսկաստանի մեծագույն թագավորը չի կարող ավելի խաղաղ մեռնել, քան աներազ քնի ժամանակ։
Ցիցերոնը իր «Ծերության մասին» աշխատության մեջ նույնպես քննարկում է մահվան ձևերը։ Նա նույնպես եզրակացնում է, որ մահը կամ գիտակցության շարունակությունն է կամ դադարը։ Եթե գիտակցությունը շարունակելու է իր գոյությունը մեկ այլ վիճակով, ապա մահից վախենալ պետք չէ, իսկ եթե վրա է հասնելու հավերժական մոռացումը, ապա նա կազատվի աշխարհի դժբախտություններից։
Մեխեսես
Մեխեսես (իսպ.՝ Megeces)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում։ Տարածքը կազմում է 19,16 կմ2։ Բնակչությունը՝ 465 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 33 կմ հեռավորության վրա։
Հավերժական մոռացում
Փիլիսոփայության մեջ
Նման մտքեր արտահայտել է նաև հին հռոմեական պոետ և փիլիսոփա Լուկրեցիուսը իր «De rerum natura» (Իրերի բնույթի մասին) դիդակտիկ բանաստեղծության և Էպիկուրը՝ իր նամակների մեջ։ Վերջինս գրում է.
Մեխեսես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Հավերժական մոռացում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոչինչ Կատեգորիա:Մահ
Մալարե
Մալարե (Mallare), կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1297 մարդ, խտությունը՝ 40 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17045։ Հեռախոսային կոդ՝ 019։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կոնսոլիդացիա (այլ կիրառումներ)
Կոնսոլիդացիա, ինչ-որ բանի ամրապնդում, միավորում, առանձին անձանց, խմբերի, կազմակերպությունների միախմբում՝ ընդհանուր նպատակի հասնելու պայքարում, երկու կամ ավելի ընկերությունների, ձեռնարկությունների միավորում։
Հեքիաթ արքայազն գորտի մասին
«Հեքիաթ արքայազն գորտի կամ Երկաթե Հենրիխի մասին» (Der Froschkönig oder der eiserne Heinrich), Գրիմ եղբայրների հեքիաթը, առաջին պատմությունը ժողովածուի մեջ, որ պատմում է չար թագուհու մասին, ով չի պահում իր խոստումը և անշնորհակալ է գտնվում գորտի նկատմամբ, որը դուրս էր հանել նրա ոսկեգույն գնդակը` ընկնելով ջրափոսը։ Գորտը հրաշքով փոխակերպվում է արքայազնի։ Ըստ Աարնե-Տոմպսոնի հեքիաթային սյուժեների դասակարգման, կրում է 440 համարը ։
Սյուժե
Թագուհու ոսկե գնդակը խաղի ժամանակ ընկնում է ջրափոսը, ինչի պատճառով նա սկսում է լացել։ Կարեկից գորտը փորձում է օգնել և հանել գնդակը։ Թագուհին իր հերթին խոստանում է, որ լինելու է նրա մանկության ընկերուհին և նրա հետ կկիսի և՛ իր ազատ ժամանակը, և՛ միասին հաց կուտեն ու կքնեն։
Երբ թագուհին հետ է ստանում իր գնդակը, արագ փախչում է։ Ամեն դեպքում, մյուս օրը գորտը հասնում է պալատի դռանը, և թագավորի պահանջով արքայադուստրը չուզելով կատարում է իր խոստումը։ Բայց, երբ գորտը ժամանում է, որպեսզի նա նրան իր հետ վերցնի անկողին, սպառնալով բողոքել հայրիկ-թագավորին, նա զզվանքով հետ է շպրտում գորտին։ Այդ պահին գորտը վերածվում է արքայազնի, նա ուներ գեղեցիկ և հմայիչ աչքեր։ Պարզվում է, որ նրան կախարդել էին, միայն արքայադուստրը կարող էր նրան փրկել։ Առավոտյան արքայազնը նրան շքեզ կառքով տանում է իր սեփական պալատ, որպես հարսնացուի։ Ճանապարհորդության ժամանակ նրանց ուղղեկցում է հավատարիմ ծառան Հենրիխը, որը տխրությունից իր սիրտը փակել է երեք երկաթյա շղթաներով։ Ճանապարհին իր տիրոջ ազատության շնորհիվ ուրախությունից Հենրիի սրտի կապանքներն աղմուկով պայթում են։
Սյուժեի տարբերակներ
Հեքիաթի ժամանակակից տարբերակներում գորտի փոխակերպումը տեղի է ունենում նրան համբուրող արքայադստեր շնորհիվ, իսկ հեքիաթի սկզբնական տարբերակում հրաշքը տեղի է ունենում, երբ կատաղած արքայադուստրը շպրտում է նրան պատին։ Ըստ այլ տարբերակների, գորտի` մարդկային կերպարանք ստանալու համար բավական էր, որ նա մեկ գիշեր անցկացնի արքայադստեր բարձին։ Աշխարհի տարբեր երկրներում գոյություն ունեն սյուժեի սեփական տարբերակներ։
Գորտին պատին խփելը ընդհանուր ֆոլկլորային մեթոդ է` կախարդանքը վերացնելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ Կատեգորիա:Գրիմ եղբայրների հեքիաթներ
738
Մահեր
Կատեգորիա:738 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Կալկաթա (Իտալիա)
Կալկաթա (Calcata), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Վիտերբո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 892 մարդ (2008), խտությունը կազմում է 116 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 8 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 1030, հեռախոսային կոդ - 0761։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Կոռնելիոսը (Հռոմի պապ) և Կիպրիանոս Կարթագենացին։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի 16-ին է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Մոբայլ շրջան (Ալաբամա)
Մոբայլ (Mobile County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.183 կմ² է, բնակչությունը՝ 412.992 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մոբայլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալաբամայի շրջաններ
(2708) Բարնս
(2708) Բարնս (Burns), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 24-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,084016 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5451 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6229 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1978,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181982 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,78° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սելընժե (կանտոն)
Սելընժե (Selongey), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Դիժոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3785 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 2132 է։ Կանտոնում կա 8 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Լևամիզոլ
Լևամիզոլ, վաճառքային անվանումը Էրգամիզոլ, դեղամիջոց է, որն օգտագործվում է պարազիտային ինֆեկցիաների բուժման համար ։ Այն օգտագործվում է ասկարիդի և մանգաղաձև հելմինթի սպեցիֆիկ բուժման համար ։ Ընդունման ձևը բերանացի ։
Կողմնակի էֆեկտներն են որովայնային ցավը, փսխումը, գլխացավը և գլխապտույտը ։ Խորհուրդ չի տրվում օգտագործել հղիության 3րդ եռամսյակում և կրծքով կերակրման ժամանակ ։ Լուրջ կողմնակի էֆեկտ է ինֆեկցիաների ռիսկի բարձրացումը ։ Դասվում է հակահելմինթային դեղամիջոցների շարքին ։
Լևամիզոլը հայտնաբերվել է 1966 թվականին ։ Այն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղերի ցանկում է, որում ներառված են առողջապահության ոլորտում կիրառվող ամենաէֆեկտիվ և ապահով դեղորայքները ։ Ամբողջ աշխարհում բուժման մեկ կուրսի մեծածախ արժեքը կազմում է $0.18- $0.33 ։ Այն ԱՄՆ-ում չի վաճառվում ։ Լևամիզոլն օգտագործվում է նաև անասնապության մեջ ։
Հելմինթներ
Լևամիզոլն օգտագործվում է որպես հակահելմինթային դեղամիջոց։ Լևամիզոլն ազդում է որպես նիկոտինային ացետիլխոլինի ընկալչի ագոնիստ, որն ակտիվացնում է մկանների շարունակական խթանումը և հանգեցնում է կաթվածի։ Այն երկրներում, որտեղ թույլատրված է օգտագործել Լևամիզոլ, խորհուրդ է տրվում օգտագործել թերապևտիկ 1 դեղաչափ։ 7օր անց կարելի է օգտագործել կրկնակի դեղչափ միայն ծանր ընթացքով հելմինթային ինֆեկցիաների դեպքում ։ Ներկայումս Լևամիզոլի վաճառքային տարբերակներն ավելի շատ օգտագործվում են անասնաբուժության մեջ՝ խոշոր եղջերավոր անասունների, խոզերի և ոչխարների հելմինթային ինֆեկցիաները բուժելու համար։ Այնուամենայնիվ Լևամիզոլը արդյունավետ բուժում է քաղցրահամ ջրերում բնակվող  Camallanus roundworm-ով հարուցված ինֆեկցիան ։
Ուռուցք
1999 և 2003 թվականին Կանադայում և ԱՄՆ-ում Լևամիզոլը փորձնական օգտագործվել է հաստ աղիքի քաղցկեղի կոմբինացված բուժման համար՝ ֆլուրոուրացիլի հետ համակցված։ Կլինիկական փորձարկումների արդյունքները դրական էին։   Որոշ լեյկեմիկ բջիջների վրա լևամիզոլը և տետրամիզոլն ազդում են նույն ձև ։
Այլ
Լևամիզոլն օգտագործվել է մաշկաբային հիվանդությունների բուժման համար, օրինակ՝ լեպրոզ, գորտնուկ, կարմիր տափակ որքին և աֆթոզ խոցեր ։ Հետաքրքիր կողմնակի էֆեկտ է նյարդաբանական գրգռվածությունը։ Հետագայում Janssen-ը իր հոդվածներում նշել է, որ Լևամիզոլը և նրա էնանթիոմեր Դեքսամիզոլը ունեն տրամադրությունը բարձրացնող և հակադեպրեսանտ ազդեցություն։ Սակայն բժշկության մեջ դեղն այդ նպատակով երբևէ չի օգտագործվել ։
Կողմնակի էֆեկտներ
Լուրջ կողմնակի էֆեկտ է հանդիսանում ագրանուլոցիտոզը, կամ լեյկոցիտների ոչնչացումը։ Ամենաշատն ազդում է նեյտրոֆիլների վրա։ Հանդիպման հաճախականությունը 0.08-5% է ։ Կան նաև հոտազոտություններ, որոնցում նշվում է, որ Լևամիզոլը կարող է հարուցել նեկրոտիկ համախտանիշ և մաշկի վրա տարբեր տեղերում կարող են առաջանալ ցավոտ էրիթեմատոզ պապուլաներ։ Այն օգտագործվել է որպես կոկայինային հավելում, ինչը հանգեցնում է լուրջ կողմնակի էֆեկտների ։
Մետաբոլիզմ
Լևամիզոլը հեշտությամբ ներծծվում է ստամոքսաղիքային տրակտից և փոխանակվում է լյարդում։ Պլազմայում առավելագույն կոնցենտրացիայի հասնում է 1.5-2 ժամից։ Պլազմայից էլիմինացվում է բավականին արագ՝ 3-4 ժամում, ինչի շնորհիվ ինտոքսիկացիա չի զարգանում։ Կիսատրոհման պարբերությունը 16 ժամ է։ Լևամիզոլն արտազատվում է հիմնականում(70%ը) երիկամներով՝ 3օրվա ընթացքում։ Մոտ 5%ը արտազատվում է անփոփոխ  ։
Մրցավազքի ձիերի մեզի թեստավորումը բացահայտել է, որ մեզի մեջ կա ձիու լևամիզոլի մետաբոլիտներ՝ պեմոլին և ամինորեքս, որոնք արգելված են իշխանությունների կողմից  ։  Հետագա հետազոտությունները հաստատեցին, որ մարդկանց և շների մեզում կա ամինորեքս,  ինչը նշանակում է, որ լևամիզոլը օրգանիզմում փոխարկվում է ամինորեքսի ։ Կոկային դրական պլազմայի օրինակների ուսումնասիրման ժամանակ 42% դեպքերում հայտնաբերվում է լևամիզոլ, սակայն ոչ մի դեպքում ամինորեքսի մակարդակը չի քանակական սահմանը ։
Հայտնաբերումը օրգանիզմի հեղուկներում
Լևամիզոլը կարող է հայտնաբերվել արյան, պլազմայի և մեզի մեջ, ինչն օգտագործվում է դատական բժշկության մեջ թմրամոլների կասկածելի մահերի ժամանակ։ Բերանացի ընդունելիս 24 ժամվա ընթացքում մոտավորապես 3%ը անփոփոխ էլիմինացվում է մեզով։ Կոկայինի գերդոզավորումից մահացած կնոջ  արյան մեջ հայտնաբերվել է լևամիզոլ՝ 2.2մգ/լ կոնցենտրացիայով  ։
Անօրինական օգտագործումը
Լևամիզոլն օգտագործվել է կոկայինի մեջ՝ որպես ուղեկցող հավելանյութ և վաճառվել է ամբողջ աշխարհում։ Համաձայն Թմրամիջոցների դեմ պայքարի վարչության՝ 2008-2009թվականին լևամիզոլը հատնաբերվել է կոկայինի նմուշների 69%ում ։
Լևամիզոկը մեծացնում է կոկայինի փոշու ծավալը և քաշը և թմրանյութի տեսքն ավելի մաքուր է դարձնում ։
Լևամիզոլի թունայնությունն ուսումնասիրվել է DJ AM-ի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ ։ Անդրյու Կոպպելը, ով լրագրող Թեդ Կոպպելի որդին է, հոր արյան մեջ հետմահու հայտնաբերել է լևամիզոլ։ Վերջինս մահացել է դեղերի գերդոզավորումից ։
Հետագայում լևամիզոլը հայտնաբերվել է նաև կոկայինի 1/4կգ բլոկի մեջ, ինչը ցույց է տալիս, որ դիլլերները այն նույնպես օգտագործել են որպես հավելանյութ ։
Քիմիա
Janssen Pharmaceutica-ում սկզբնական սինթեզի ժամանակ առաջացավ 2 էնանթիոմերների ռացեմիկ խառնուրդ, որի հիդրոքլորիդային աղի հալման ջերմաստիճանը կազմում էր 264-265° С, իսկ ռացեմատի ազատ բազայի հալման ջերմաստիճանը 87-89 °C է։ Ռացեմիկ խառնուրդը պարունակում է տետրամիզոլ-լևամիզոլ։
Աբեդաթի
Աբեդաթի (აბედათი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում ։
Լևամիզոլ
Լաբորատոր օգտագործումը
Լևամիզոլը դարձելիորեն և անդարձալիորեն արգելակում է հիմնային ֆոսֆատազի շատ իզոձևերը (օրինակ՝ լյարդ, ոսկրեր, փայծախ), բացառությամբ աղիքային և ընկերքային իզոֆորմերի ։
Աբեդաթի
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 130 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 7 կմ։
Լևամիզոլ
Լաբորատոր օգտագործումը
Այն օգտագործվում է բիոքիմիական անալիզներում հիմնային ֆոսֆատազի ակտիվությունը նվազեցնելու համար։ Օգտագործվում է նաև Վեսթերն բլոթի ժամանակ։
Աբեդաթի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 541 մարդ ։
Լևամիզոլ
Հետազոտություններ
Կան նաև ուսումնասիրություններ քաղցկեղի բուժման վերաբերյալ՝ որպես իմունային ակտիվատոր ։ Գրանցվել է նաև որոշակի էֆեկտիվություն նեֆրոտիկ համախտանիշի բուժման ժամանակ ։
Աբեդաթի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտվիլի շրջան‎‎‎
Լևամիզոլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղեր Կատեգորիա:Հակահելմինթային դեղեր Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր
Բերդնիկի (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)
Բերդնիկի (Бердники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնայա Գլինկա (գյուղ, Բուտուրլինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)
Նովոնիկոլաևկա (Новомиколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1733 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1733 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
744
Մահեր
Կատեգորիա:744 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ավազային շնաձուկ
Սովորական ավազային շնաձուկ, կամ գորշ ավազի շնաձուկ, կամ ատլանտյան ավազային շնաձուկ կամ եվրոպական ավազային շնաձուկ , կամ արգենտինական ավազային շնաձուկ, կամ ավստրալական ավազային շնաձուկ, կամ ավստրալական բուժքույր շնաձուկ (Carcharias taurus) խոշոր աճառային ձուկ է, որը հանդիպում է մերձարևադարձային շրջանների տաք ափամերձ ջրերում։ Այս շնաձուկն ունի հետևյալ հատկանիշները՝ հարթ-կոնաձև գլուխ, երկար բերան, որը սկսվում է աչքերի առջև, երրորդ կոպ չկա, ատամները երկար և նեղ են, մոտավորապես նույն չափի հետանցքային և թիկունքային լողակներ, ասիմետրիկ պոչային լողակ,ընդգծված վերին բլիթ, գույնը՝ բաց շագանակագույն, հաճախ մուգ կարմրավուն կամ շագանակագույն կետերով։ Սովորական ավազե շնաձկները երբեմն որս են անում ոհմակներով։ Նրանց սննդակարգը բաղկացած է ոսկրային ձկներից, կաղամարներից և կատվաձկներից։ Ի տարբերություն այլ շնաձկների, նրանք կարողանում են օդը կուլ տալ ջրի մակերևույթից՝ իրենց չեզոք լողացող ուժ տալով և նվազագույն ջանքերով սավառնել ջրի սյունակում։ Այս շնաձկները հեշտությամբ են յոլա գնում գերության մեջ։
Հանուն կյանքի
«Հանուն կյանքի» («Во имя жизни»), խորհրդային լիամետրաժ սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել են ռեժիսորներ Ալեքսանդր Զարխին և Իոսիֆ Խեյֆիցը 1946 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1947 թվականի մարտի 12-ին։
Ավազային շնաձուկ
Տաքսոնոմիա
Տեսակը առաջին անգամ գիտականորեն նկարագրվել է Carcharias taurus անունով բնագետ Կոնստանտին Ռաֆինեսկի կողմից՝ հիմնվելով Սիցիլիայի ջրերում բռնված նմուշի վրա ։ Տաքսոնոմիական դասակարգումը, որը նա տվել է երկար ժամանակ, հակասություններ է առաջացրել շնաձկների մասնագետների շրջանում։ Ռաֆինեսկի նկարագրությունից 27 տարի անց գերմանացի կենսաբաններ Յոհաննես Պիտեր Մյուլլերը և Ֆրիդրիխ Հենլեն փոխեցին տեսակի անվանումը՝ դառնալով Triglochis taurus: Մեկ տարի անց բնագետ Ժան Լուի Ռոդոլֆ Աղասին, հիմնվելով բրածո ատամների նմուշի վրա, տեսակը վերադասակարգեց որպես Odontaspis cuspidata: Այս անվանումն օգտագործվել է մինչև 1961 թվականը, երբ հնէաբաններ և ձկնաբաններ Վ. Թակերը, Ի. Ուայթը և Ն. Մարշալը խնդրեցին տեսակը երկրորդ անգամ նշանակել Carcharias սեռին։ Նրանց խնդրանքը մերժվեց, և Կենդանաբանական նոմենկլատուրայի միջազգային օրենսգրքում տեսակը վերագրվեց Odontaspis ցեղին՝ տալով Odontaspis taurus անունը։ 1977 թվականին հարավաֆրիկյան շնաձկների մասնագետ Լեոնարդ Կոմպանորուենը վիճարկել է այս անունը և այն փոխարինել Eugomphodus-ով։ Carcharias taurus սկզբնական անունը ի վերջո վերադարձվեց տեսակին ։ Հոլոտիպը նշանակված չէ։
Հանուն կյանքի
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է երիտասարդ վիրաբույժների մասին, որոնք աշխատում են բարդ բժշկական խնդրի վրա։ Մի շարք անհաջողություններից հետո ոմանք դադարում են հավատալ հաջողությանը։ Սակայն գլխավոր հերոսը համառորեն շարունակում է աշխատանքը։
Ավազային շնաձուկ
Բնակեցման շրջաններ
Սովորական ավազային շնաձկներն ապրում են գրեթե բոլոր արևադարձային ծովերում, բացառությամբ Խաղաղ օվկիանոսի արևելյան մասի (Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի ափեր)։ Արևմտյան Ատլանտյան օվկիանոսում դրանք հանդիպում են Մեն ծոցից մինչև Ֆլորիդա, Մեքսիկական ծոցի հյուսիսում, Բահամյան կղզիների և Բերմուդյան կղզիների մոտ և Բրազիլիայի հարավային ափից մինչև Արգենտինայի հյուսիս։ Ատլանտյան օվկիանոսի արևելքում դրանք տատանվում են Միջերկրական ծովից մինչև Կանարյան կղզիներ և Կաբո-Վերդե կղզիներ, Սենեգալի և Գանայի ափերի երկայնքով, և հարավային Նիգերիայից մինչև Կամերուն։ Հնդկական օվկիանոսի արևելքում նրանց կարելի է գտնել Հարավային Աֆրիկայից մինչև հարավային Մոզամբիկ։ Այս շնաձկները նկատվել են Կարմիր ծովում։ Խաղաղ օվկիանոսի արևմտյան մասում նրանք ապրում են Ճապոնիայից մինչև Ավստրալիա՝ չհաշված Նոր Զելանդիայի ջրերը ։ Չնայած տեսակների լայն տարածմանը, տեղական պոպուլյացիաները մեկուսացված են միմյանցից ։
Նրանք նախընտրում են մնալ ափամերձ ավազոտ հատակին, գետերի գետաբերաններում, ծանծաղ ծովածոցներում և մինչև 191 մ խորության վրա գտնվող քարքարոտ և արևադարձային ժայռերի վրա։ Նրանք հիմնականում հանդիպում են հատակին ավելի մոտ, բայց նաև հայտնվում են մակերեսի մոտ։ Սովորական ավազե շնաձկները կարճ սեզոնային միգրացիաներ են կատարում։
Նկարագրություն
Այս շնաձկներն ունեն հաստ մարմին և մի փոքր հարթեցված մռութ։ Աչքերը փոքր են, երրորդ կոպ չկա։ Վերին ծնոտում սովորաբար բացակայում է ատամը սիմֆիզի վրա։ Առջևի ատամները հագեցած են լայն սրածայր ատամներով։ Առաջին մեջքային լողակը խիստ հետ է շեղված, նրա հիմքն ավելի մոտ է կոնքի լողակների հիմքին։ Մեջքային լողակները մոտավորապես նույն չափի են։Հետանցքային լողակները նույնն են կամ ավելի մեծ, քան մեջքային լողակները։ Պոչային լողակի վերին բլիթը երկարաձգված է և կազմում է մարմնի երկարության մինչև 1/3-ը։ Ստորինը կարճ է, բայց լավ զարգացած։ Պոչային պեդունկուլի վրա կողային կարիններ չկան։
Գույնը բաց շագանակագույն է, որովայնը՝ սպիտակ։ Տղամարդկանց մոտ պտերիգոպոդիաները մոխրագույն են՝ բաց ծայրերով։ Հասուն շնաձկների մարմնի վրա ցրված են բազմաթիվ դարչնագույն-կարմիր բծեր։ Մաշկը ծածկված է թեթև ամրացված ձվաձև պլակոիդ թեփուկներով՝ սրածայր պոչով։ Վերին ծնոտի վրա կա 44-48 ատամի շարք, իսկ ստորին ծնոտի վրա՝ 41-46 ատամնաշար։ Բերանի կողքերում կան բազմաթիվ մանր ատամներ ։
Էգերի մոտ գրանցված առավելագույն երկարությունը 320 սմ է, իսկ արուների մոտ՝ 301 սմ, սովորական երկարությունը 250 սմ է, քաշը կարող է հասնել 159 կգ-ի, իսկ որոշ աղբյուրների համաձայն՝ 300 կգ-ի ։ 2007 թվականի օգոստոսին Ավստրալիայի Նոր Հարավային Ուելս նահանգի հարավ-արևմտյան ժայռերի ափին լուսանկարվել է ալբինոս ավազե շնաձուկ ։
Կենսաբանություն
Սովորական ավազե շնաձուկը ակտիվ գիշերային գիշատիչ է ։ Այն միակ շնաձուկն է, որը հայտնի է, որ ունի օդը կուլ տալու կարողություն՝ այն պահելով ստամոքսում՝ կարգավորելու լողացողությունը։ Հայտնի է, որ սովորական ավազե շնաձկները խմբերով որսում են դպրոցական ձկներ ։ Բացի այդ, նրանք հավաքվում են հոտերի մեջ՝ զուգավորվելու կամ մեծ զոհերի վրա հարձակվելու համար ։ Ավստրալիայի և Հարավային Աֆրիկայի ափերի մոտ այս շնաձկները երբեմն հավաքվում են 20-80 առանձնյակներից բաղկացած երամներում։ Ավստրալիայի ջրերում սովորական ավազե շնաձկները ցույց են տալիս սեռային տարանջատում; ձմռանը արուները հիմնականում հանդիպում են Քվինսլենդի հարավում, իսկ էգերը՝ Նոր Հարավային Ուելսի ափերին։ Հարավային Աֆրիկայում զուգավորումը տեղի է ունենում տիրույթի ամենաարևադարձային գոտում, մինչդեռ ծնունդները տեղի են ունենում ջերմ բարեխառն ջրերում։ Հյուսիսային Ամերիկայի ափերի մոտ բնական տնկարանների ճշգրիտ գտնվելու վայրը որոշված ​​չէ, սակայն հայտնի է, որ սերունդները ծնվում են այնտեղ մարտին և ապրիլին։
Սովորական ավազե շնաձկների վարքագիծը ուսումնասիրվել է անազատության մեջ, ակվարիումներում, որտեղ նրանք ապրում են վոբեգոնգների, մոխրագույն շնաձկների, յոթանիստ շնաձկների, կատվաձկների և առագաստանավային և պելագիկ ոսկրոտ ձկների հետ։ Հետազոտությունները պարզել են շնաձկների այս տեսակի բարդ վարքագիծը, ներառյալ սոցիալական փոխազդեցությունները (ընկերություն և զուգավորում) և ագրեսիվ վարքագիծ այլ ծովային ողնաշարավորների և սուզորդների նկատմամբ։ Երեք սովորական ավազե շնաձկների մեջ (2 արու և 1 էգ) նկատվել է գերիշխող հիերարխիա։ Շնաձկները սավառնում էին ջրի սյունակում; արուները լողում էին դեպի էգը ետևից և ներքևից և մռութը դնում նրա կլոակայի տակ; հետևում էին միմյանց՝ քթով կրկնելով առջևում լողացողի պոչի սայրի շարժումները. արագ կծում է այլ ձկներ ակվարիումում և լողալով հեռանում; շրջանցել և լողալով անցել է այլ ձկների և սուզորդների կողքով։ Հնազանդության դրսևորումն այսպիսի տեսք ուներ՝ զուգավորումից անմիջապես առաջ էգը դանդաղ լողում էր՝ մարմինն իջեցնելով մոտ 15° անկյան տակ և ցույց տալով փորային լողակները։ Բացի այդ, էգը ծալել է կոնքի լողակներն ու հետո բացել դրանք՝ ցույց տալով կլոակա։ Եթե ​​էգը պատրաստ չէր զուգակցման, նա լողում էր հատակին մոտ՝ պաշտպանելով կլոակա ։
Զուգավորման սեզոնի ընթացքում արուները դադարեցին կերակրել և սկսեցին ագրեսիվ վարքագիծ դրսևորել հատկապես գորշ շնաձկների նկատմամբ։ Երբ նրանք մոտեցան, էգը դանդաղ լողաց ավազոտ տարածքի վրայով, թեքելով իր կոնքի լողակները, մինչդեռ արուները դարձան ավելի թեթև և պաշտպանեցին իր ընտրած վայրը և, հավանաբար, իրեն՝ հետապնդելով և կծելով հասուն սովորական ավազե շնաձկներին, այլ շնաձկներին և սուզորդներին։ Այնուհետև գերիշխող արուն կծել է էգին հետանցքային լողակի վրա։ Էգը շրջվելով ի պատասխան կծել է նրան ու շարունակել հսկել ավազոտ հատվածը։ Մի քանի օր սիրալիրությունից հետո գերիշխող արուն հանկարծ բռնում էր էգին աջ կողքից և կրծքային լողակից, մարմինը փաթաթում էգի շուրջը և մի քանի րոպեով մտցնում նրա պտերիգոպոդիաներից մեկը նրա կլոակայի մեջ։ Զուգավորման ավարտից հետո նա լողալով հեռացավ, այլևս ոչ մի հետաքրքրություն չցուցաբերելով նրա նկատմամբ։
Սովորական ավազե շնաձկները բազմանում են պլասենցայի կենդանի ծնունդով, աղբում սովորաբար լինում է երկու ձագ, հղիությունը տևում է 9-12 ամիս։ Մոր ներսում զարգացման ընթացքում սաղմերը բնութագրվում են օոֆագիայով։ Նրանք սնվում են ինչպես չբեղմնավորված ձվերով, այնպես էլ այլ սաղմերով։ Ձվերը արտադրվում են ձվարանների մեջ և մտնում են ձվաբջիջներ, որտեղ ձևավորում են 16-23 կտորից բաղկացած խմբեր։ Այնուամենայնիվ, բեղմնավորման և ծննդաբերության միջև ընկած ժամանակահատվածում յուրաքանչյուր խմբում մնում է միայն մեկ սաղմ, այն ուտում է մնացածը։ 17 սմ սաղմն ունի սուր ֆունկցիոնալ ատամներ, 26 սմ սաղմը լողում է արգանդի ներսում։ Զարգացման ուշ փուլում գտնվող սաղմերը մոտ 1 մ են, սովորական ավազե շնաձկները բազմանում են 2 տարին մեկ։
Տղամարդիկ սեռական հասունության են հասնում 5, իսկ էգերը՝ 6 տարեկանում։ Ըստ այլ աղբյուրների՝ արուները սեռական հասունանում են, երբ հասնում են 1,8 մ երկարության, որը համապատասխանում է 6-7 տարեկանին, իսկ էգերը՝ մոտ 2 մ երկարությանը՝ 9-ից 10 տարեկանում ։ Ենթադրվում է, որ շնաձկները տարեկան երկու աճի օղակ են դնում իրենց ողերի վրա։ Աճի օղակները արտացոլում են շնաձկների տարիքը 10 տարեկանից։ Հարավային Աֆրիկայում մեկ արու գերության մեջ ապրել է 17 տարի։ Առաջին 5 տարիներին շնաձկները արագ են աճում, 10 տարեկանում աճը զգալիորեն դանդաղում է և 16 տարեկանում ամբողջովին դադարում է։
Սովորական ավազե շնաձկները սնվում են ոսկրային ձկներով, մանր շնաձկներով, կատվաձկներով, կաղամարներով, Խաչափառներով և օմարներով, ինչպես նաև ծովային կաթնասուններով։ Նրանց սննդակարգը ներառում է ծովատառեխ, անձրուկ, խարույկ, օձաձուկ, ձկնորսներ, կոնգրիոներ, մողեսներ, ծովային կատվաձկներ, կռկռոցներ, ավստրալական սաղմոն, մորվոնգներ, կիֆոզներ, կապույտ ձկնիկներ, սկումբրիաներ, բունիտոսներ, ստրոմատեներ, կռունկներ, մուլետներ, էֆիպֆեսներ, ժայռային թառ, կարաս, ձիու սկումբրիա, ռեմորա, թրթուր և այլն։ Նրանց զոհը կարող են դառնալ մոխրագույն շնաձկները, բոստանային շնաձկները, սքվատինները, ավազե շնաձկները, կատվաձկները և նրանց ձվի պարկուճները։ Երբեմն ջրիմուռները հայտնաբերվում են սովորական ավազե շնաձկների ստամոքսում։ Ուսումնասիրելով Ուրուգվայի ափերի մոտ ապրող 557 շնաձկների ստամոքսի պարունակությունը՝ 2%-ի մոտ հայտնաբերվել են ծովային առյուծների մնացորդներ։
Մարդկանց հետ շփումը
Ավազե շնաձկները առևտրային շահագործվում են, հատկապես Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիս-արևմուտքում, Աֆրիկայի արևմտյան ափի արևադարձային ջրերում, Հնդկական օվկիանոսի հյուսիսում և Ատլանտյան օվկիանոսի արևմուտքում։ Դրանք հավաքվում են երկարաձիգների, ինչպես նաև ֆիքսված ներքևի ցորենի ցանցերի և պելագիկ և հատակային տրալերի միջոցով։ Միսը շուկա է մտնում թարմ, սառեցված, ապխտած և աղով չորացրած տեսքով։ Ձկան ալյուրը պատրաստվում է թափոններից, մաշկը մաքրվում է, լյարդից ճարպ են հանում, լողակները գնահատվում են Հարավարևելյան Ասիայում որպես ապուրի բաղադրիչ, ծնոտներն ու ատամները վաճառվում են որպես հուշանվերներ։
Պահպանության կարգավիճակը
Այս տեսակը Բնության պահպանության միջազգային միության (ԲՊՄՄ) կողմից ընդգրկված է որպես խոցելի և 1992 թվականի Քվինսլենդի պահպանության ակտով նշված է որպես վտանգված։ ԱՄՆ ծովային ձկնորսության ազգային ծառայության կանոնակարգի համաձայն, ցանկացած բռնված ավազե շնաձուկ պետք է անհապաղ ետ բաց թողնվի՝ նվազագույն վնաս հասցնելով նրան, և ավազե շնաձկներին բռնելը և նրանց մարմնի ցանկացած մասի վաճառքն անօրինական է ԱՄՆ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Ավազե շնաձկների պոպուլյացիան վերջին 10 տարվա ընթացքում նվազել է ավելի քան 20%-ով, ինչը որոշակի մարդածին գործոնների հետևանք է։ Հաճախ ավազե շնաձկներին բռնում են ձկնորսական ցանցերում, բայց ավելի հաճախ նրանց բռնում են կարթաձուկով, երբեմն՝ սպորտային ձկնորսության ժամանակ։ Ավազե շնաձկների լողակները Ճապոնիայում հայտնի ուտեստ են։ Լյարդի ճարպը որոշ գեղեցկության արտադրանքի բաղադրիչ է, ինչպիսիք են շրթներկը։ Այսպիսով, հենց մարդկանց կողմից ավազե շնաձկների չափից ավելի արտադրությունն է նրանց քանակի կտրուկ նվազման հիմնական պատճառը։ Ավստրալիայի հյուսիսում շատ ավազե շնաձկներ բռնվում են ցանցերում, որոնք դրված են լողորդներին շնաձկներից պաշտպանելու համար, որոնք հետո մահանում են շնչահեղձությունից կամ դառնում ձկնորսների զոհը։ Միացյալ Նահանգների Ատլանտյան օվկիանոսի գետերի դելտաներում ապրում են անչափահաս ավազե շնաձկներ, ուստի գետերի աղտոտվածությունը նույնպես բացասաբար է անդրադառնում անչափահասների գոյատևման վրա։
Ինյացիո Աբատե
Ինյացիո Աբատե (Ignazio Abate, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան (հիմնականում աջ եզրային պաշտպան է, սակայն ժամանակ առ ժամանակ խաղում է նաև որպես կիսապաշտպան)։ Հանդես է գալիս Միլանի և Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Ակումբային
Ինյացիո Աբատեն Միլան ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Նա իր կարիերան սկսել է Սերիա C1-ում հանդես եկող Նապոլիի կազմում, որտեղ նա հանդես էր գալիս վարձավճարով։ Այնուհետև Աբատեն փոխեց մի քանի ակումբներ։ Սամպդորիայում նա ոչ մի հանդիպում չանցկացրեց, որից հետո տեղափոխվեց Պյաչենցա, ավելի ուշ՝ Մոդենա։ 2007 թվականին ֆուտբոլիստին գնեց Էմպոլին, որտեղ նա անցկացրեց մեկ մրցաշրջան։
2008 թվականի հուլիսի 23-ին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Տորինո։ Ֆուտբոլիստի իրավունքների մի մասի համար թուրինյան ակումբը վճարել է 2 միլիոն եվրո(մյուս մասը պատկանում էր Էմպոլիին)։ 2008 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Ատալանտայի դեմ խաղում նա ոտքի կոճի վնասվածք է ստացել, որի պատճառով չի խաղացել 2 ամիս։ Նա վերադարձել է դեկտեմբերի 7-ին։ 2009 թվականին վերադարձել է Միլան։ 2009-2010 մրցաշրջանին Լեոնարդոյի գլխավորությամբ Աբատեն կիսապաշտպանության գծից տեղափոխվեց պաշտպանություն։ Հաջորդ մրցաշրջանում, երբ թիմը գլխավորել է Ալլեգրին ամրապնդվել է թիմի հիմնական կազմում և անցկացրել 37 հանդիպում  ։
Վիճակագրություն
Տվյալները 2013 թվականի մայիսի 3-ի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պյաչենցայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոդենայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էմպոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պիաչենցայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Վիսոկոե (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկոե գյուղում բնակվում էր 461 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,858 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 537 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Լավ մարմնավորումների հյուրանոցը
«Լավ մարմնավորումների հյուրանոցը» («Отель хороших воплощений»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի երգիծա-փիլիսոփայական պատմվածքը, որը տպագրվել է 2010 թվականին «Արքայախնձորի ջուր չքնաղ տիկնոջ համար» ժողովածուում։ Վ. Պելևինը վերնագրի տակ անմիջապես ավելացնում է, որ սա Սուրբ ծննդյան պատմվածք է ։
Հենց այս պատմվածքի մեջ է հանդիպում արքայախնձորի ջրով մի բանկա, որն իր անունն է տվել «Արքայախնձորի ջուր չքնաղ տիկնոջ համար» ժողովածուին և մեջբերում է Վլադիմիր Մայակովսկուց ։
Բովանդակություն
Չծնված աղջկա՝ Մաշայի հոգին հնարավորություն է ստանում տեսնելու իր իսկ բեղմնավորման պահը։ Նորաձև լեռնադահուկային հանգստավայրի թանկարժեք հյուրանոցում մի հրեշտակ և ռուս օլիգարխի չծնված դուստրը խոսում են այն մասին, թե ինչպես է աշխարհը դասավորվում՝ դիտելով, թե ինչպես են օլիգարխները ժամանակ անցկացնում իրենց սրտի տիկնանց հետ ։
Մաշայի ապագան իր առջևում է՝ նա պետք է ծնվի Լոս Անջելեսում՝ ռուս օլիգարխի ընտանիքում, մի աշխարհում, որտեղ բոլորը երազում են մասնակցել փողի «սղոցման» խորհրդավոր ծիսակատարությանը։ Բայց նա չի կարող ազդել իր ընտրության վրա, չի կարող ընտրել իր ով լինելը՝ մի գեղեցկուհի, որով կարող էր հիանալ Ալեքսանդր Բլոկը, թե նրանցից մեկը, ում Վլադիմիր Մայակովսկին համաձայնել էր բարում արքայախնձորի ջուր մատուցել ։ Բայց նա կարող է ընտրել՝ ծնվել այժմ, թե մոռացության մեջ ընկնել և նորից հանդիպել իր տարօրինակ հրեշտակի հետ, բայց մեկ այլ ժամանակ և բոլորովին այլ մարդկանց հետ։ Հանգամանքներին և հրեշտակի բացատրություններին կարճ ծանոթանալուց հետո նա կտրականապես հրաժարվում է մարմնավորվել որպես ռուս օլիգարխի դուստր ։
Քննադատություն
«Լավ մարմնավորումների հյուրանոցը» անվանումը պարունակում է օքսիմորոն, քանի որ հայտնի է, որ Սամսարայի անվի ճանապարհին լավ մարմնավորումներ չեն լինում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Բեյազ
Բեյազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։ Գտնվում էր Խարբերդ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 4 կմ արևմուտք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Սսի եկեղեցական ժողով (1307)
Սսի եկեղեցական ժողով, գումարվել է 1307 թվականին մայիս ամսվա մեջ, Հեթումի և Լևոն 4-րդի կողմից, Կիլիկիայում։
Սսի եկեղեցական ժողով (1307), Կիլիկիայի Հայկական արքունիքը ձգտում էր հայ-մոնղոլական դաշինքի փոխարեն ձեռք բերել եվրոպական պետությունների օգնությունը, քանի որ հայ-մոնղոլական դաշինքը արդեն իսկ թուլացած էր։ Հեթում 11-ը 1301 թվականին պաշտոնապես հրաժարվեց գահից և այն հանձնեց իր եղբորորդի Լևոն 4-ին (1301-1307), բայց քանի որ նորանշանակ թագավորը դեռ անչափահաս էր, այդ պարտականությունները ու իրավունքները իր վրա վերցրեց, այլ կերպ ասած շարունակեց կառավարել երկիրը։ Այդ ժամանակ եգիպտական մամլուկները մի քանի անգամ հարձակվեցին թագավորության վրա, երկրում մեծ տագնապ ստեղծելով։
Հեթում 11-ը և հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Անավարղացին, որոնք իրենց լատինամոլությունը վաղուց էին դրսևորել, սկսեցին օգնություն խնդրել Հռոմի պապից և եվրոպական իշխանություններից։ Իսկ պապը պահանջում էր որ հայկական եկեղեցին ենթարկվի իրեն և ընդունի կատոլիկ եկեղեցու ծիսակատարությունները ու սկզբունքները։ 1307 թվականին Սսում հրավիրեց ժողով և քննարկվեց կաթոլիկ եկեղեցու միանալու հարցը։ Հեթումը և Լևոնը ճնշումներ գործադրեցին ժողովականների վրա և ստիպեցին համաձայնվել դրան, բայց այդ որոշումը չկատարվեց քանի որ հայ բնակչությունը և հոգևորականների մեծ մասը դեմ էին դրան։ Այդ պաճառով երկրում առաջացավ երկբևեռ խմբավորումներ, որով խախտվեց երկիր քաղաքական միասնությունը։
Կիլիկիայի հարևան սելջուկյան և արաբական իշխանություններն այդ որոշումը դիտարկեցին որպես խաչակիրների արևելք բերելու փորձ, և հայկական թագավորության հանդեպ նրանց թշնամությունը ավելի մեծացավ։ Նրանց դրդմամբ Կիլիկիայում որպես օգնական ուժ գտնվող մոնղոլական ջոկատի հրամանատար Փիլարղունը, որը արդեն մահմեդականություն էր ընդունել, Ասի ժողովից ութ ամիս անց․ 1307 թվականի նոյեմբերին, հյուրասիրության պատրվակով իր մոտ հրավիրեց Հեթումին ու Լևոնին, և սպանում է նրանց։ Փիլարղումն այդ ժամանակ ամրացավ Անարզաբա քաղաքում՝ մտադրվելով տիրանալ Կիլիկիայի մի մասին։ Սակայն թագավորի հորեղբայր Օշինը, հայկական զորքերի գլուղ անցավ, հարձակվեց նրանց վրա և դուրս քշեց Կիլիկիայից։ Որից հետո նրան հռչակեցին թագավոր 1309-1320 և իր ձեռքը վերցրեց երկիր կառավաարումը։ Արքունիքը և Կոստանդին Կեսարացի կաթողիկոսը կրկին փորձ կատարեց գործադրության մեջ դնել Ասի ժողովի որոշումը, չնայած ժողովուրդը դրան դեմ էր։ 1309 թվականին Ադանայում տեղի ունեցավ մի նոր ժողով, որի նպատակն էր ստիպել ժողովրդին համաձայնվել հայկական եկեղեցու միացումը կաթոլիկականին։ Այդ ժողովի դեմ նույն թվականին Սիս քաղաքում տեղի ունեցավ ցույցեր և բողոքներ, որոնց ժամական մասնակցում էին հոգևորականներ, բազմաթիվ հասարակ մարդիկ և բնակչության այլ խավեր, այդ թվում նաև կանայք։ Ցուցարարների մեծ մասը մահապատժի ենթարկվեց, որոնց մեջ կային նաև կանայք։ 1316 թվականին Ադանայում նորից ժողով գումարվեց, որը թագավորի և կաթողիկոսի հարկադրանքով վերահաստատվեց Սսի 1307 թվականի ժողովի որոշումը։ Եգիպտական սուլթանությունը հայկական թագավորության նման քաղաքականությունը գնահատեց որպես թշնամանք իր նկատմամբ և նորանոր արշավանքներ կազմակեպեց դեպի Կիլիկիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական պատմություն Կատեգորիա:Ժողովներ Կատեգորիա:Կիլիկիայի հայկական թագավորություն Կատեգորիա:Կիլիկիայի հայկական իշխանության ճակատամարտեր Կատեգորիա:4-րդ դար Կատեգորիա:Հայեր Կատեգորիա:Կիլիկիա
748
Մահեր
Կատեգորիա:748 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ջուզվալա
Ջուզվալա (Giusvalla), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 472 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17010, հեռախոսային կոդ՝ 019։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռեզա Աբբասի
Ռեզա Աբբասի ( - Reza-ye Abbasi, ), 16-17-րդ դարերի պարսիկ նկարիչ, Սպահանի մանրանկարչական դպրոցի ամենախոշոր ներկայացուցիչը (շուրջ 1565-1635) Աբբաս I-ի օրոք։ Ստեղծել է ժանրային պատկերներ և դիմանկարներ (այդ թվում՝ հովիվների, գեղջուկների), երբեմն՝ Ռզա Աբբասի «Կնոջ ֆիգուր» (1629, մասնավոր հավաքածու) պատկերազարդումներ։
Ռզա Աբբասի արվեստում նկատելի է խաղաղ բանաստեղծական կոմպոզիցիաներից, որտեղ ֆիգուրները շրջագծվում են սահուն, փակ ուրվագծերով (կարծես կերպարը մեկուսացնելով շրջապատից), անցումը դեպի խոր, ներքին լարվածությամբ առանձնացող պատկերները։ Վերջիններում փոփոխուն, ընդհատ գիծը դրսևորում է ֆիգուրների պլաստիկությունը, նրանց կապը տարածությանը։ Ռզա Աբբասի գործերից կան աշխարհի շատ թանգարաններում (այդ թվում՝ Լենինգրադի և Մոսկվայի)։
Կենսագրություն
Նրա հայրը ևս եղել է նկարիչ, ով Իսմայիլ 2-րդ շահի օրոք աշխատել է պալատում։ Ռեզա Աբբասու կյանքի սկզբնական տարիների մասին տեղեկությունները քիչ են և հիմնականում ոչ ստույգ։ Հայտնի է, որ 1587 թվականին Շահ Աբբասը (1587-1629) նրան հրավիրում է իր թագավորական արվեստանոց։ Սպահանում սկսելով աշխատել որպես պալատական նկարիչ՝ նա փոխում է իր՝ Աղա Ռեզա անունը՝ հանդես գալով որպես Ռեզա Աբբասի։ Այս փաստը որոշ ուսումնասիրողների տեղիք է տվել կարծելու, որ դրանք երկու տարբեր մարդիկ են, ավելին, որ Ռեզա Աբբասին Աղա Ռեզայի հետևորդն է։ Իրականում, երկու անուններն էլ նույն վարպետինն են։
Մոնրո շրջան (Ալաբամա)
Մոնրո (Monroe County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.657 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.068 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մոնրուվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1815 թ.։
Ռեզա Աբբասի
Կենսագրություն
Ռեզա Աբբասու ստեղծագործության առաջին շրջանը համարվում է 1580-1590-ական թվականները։ Այս փուլից մեզ են հասել մի քանի աշխատանքներ՝ արված առանձին էջերի վրա և չորս մանրանկար «Շահնամե»-ից, որը ստեղծվել էր շահ Աբբասի գահակալության առիթով, բայց այն մնաց անավարտ։ Արդեն այս մանրանկարներում երիտասարդ նկարիչը վարպետորեն փոխանցել է մարդկանց շարժումները, կտորեղենի, մորթու ֆակտուրան, դրա հետ մեկտեղ պարսկական մանրանկարչության մեջ ներմուծելով այնպիսի նոր թեմաներ, ինչպես օրինակ, կիսապառկած մերկ կինը կամ մեդիտացիա անող շեյխերը։ 1590-ականներին Ռեզա Աբբասու նկարները բողոքի տեղիք են տալիս պարսկական միջավայրում, ինչը շարունակվում է նրա գործունեության հետագա փուլերում։
Մոնրո շրջան (Ալաբամա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալաբամայի շրջաններ
Ռեզա Աբբասի
Կենսագրություն
Նկարչի ստեղծագործության երկրորդ հատվածը, որում նա ավելի մեծ վարպետություն է ցուցաբերում, սկսվում է 1600-ականների սկզբին։ Եվ թեև նախկինի պես նա շարունակում է նկարել պալատականների դիմանկարներ, սակայն այս փուլի գլխավոր ստեղծագործությունները համարվում են հասարակ մարդկանց դիմանկարները։ Այդպիսին է Բրիտանական թանգարանում պահվող «Գեղագրի դիմանկարը»։
1603-1610 թվականներին Ռեզա Աբբասին ստեղծում է հասարակ մարդկանց դիմանկարների մի հիանալի շարք, որոնց մեջ կարելի է տեսնել նկարչի ներաշխարհը՝ կապված պալատական կյանքի վանող միջավայրի և դրան հակառակ՝ մարդկային նոր ու ավելի բարձր արժեքների փնտրտուքների հետ։ Հայտնի է, որ այս շրջանում Ռեզա Աբբասին թողնում է շահական պալատը և գնում ապրելու սովորական քաղաքային միջավայրում։ Կա տեսակետ, որ հենց այս ժամանակ է նա իրեն ընտրում Աբբասի անունը։
Որոշ ժամանակ անց, հավանաբար միջոցները չբավականացնելու պատճառով, Ռեզա Աբբասին վերադառնում է պալատ։ Նրա նկարչությունը դառնում է ավելի ծանրակշիռ։ Դրանում բացակայում է 1590-ականների մանրանկարների թեթևությունը։ Փոխվում է նաև նկարչի գունապնակը։ Նույնիսկ նախկին թեթև ու շարժուն ֆիգուրները փոխարինվում են ծանրամարմին կերպարներով։ Հարկ է նշել նաև, որ թեև 17-րդ դարի սկզբին Ռեզա Աբբասին ևս շարունակում է զբաղվել ձեռագրերի նկարազարդմամբ, այդուհանդերձ, նրա գործերի հիմնական մասը կազմում են առանձին էջի վրա արված դիմանկարները։