cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ցիփաո
Ցիփաո (旗袍), չինական կնոջ հագուստի տեսակ, որը հայտնագործվել է նոր ժամանակաշրջանում։ Հագուստի այս տեսակը ձևավորվել է հանրապետության շրջանում, կանայք օգտագործել են տղամարդկանց երկար հագուստի ձևը և ստեղծել են ցիփաոն։
Այս տենդենցը հասավ նաև Հոնկոնգ, քանի որ Շանհայում և Հոնկոնգում օտարերկրացիները շատ են, ցիփաոն օտարերկացիների աչքերում դարձավ «չինուհիներին ներկայացնող հագուստ»։ Մինչ այսօր, անգամ նորագույն պատմության մեջ ցիփաոն համարվում է Շանհայը և Հոնկոնգը ներկայացնող իրերից մեկը ։
Առանձնահատկություն
Առանձնահատկություններն են աջ թեք փեշը, հյուսվածքնեերով զարդարված գոտին, երկկողմյա կամ միակողմյա կտրվածքը, ուղիղ օձիքը, նեղ իրանը, կարճ թևքը կամ առանց թևքը։
Փեշ
Ցիփաոյի փեշի ամենաերկար հատվածը չի դիպչում ոտքին, իսկ ամենաբարձր ծայրը ծնկներից վերև է, որոշ ցիփաոների փեշը կարող է ծածկել ստորին հատվածը։ Փեշի բացվածքի բարձրությունը կարող է լինել ծնկից մինչև ազդր, այժմ Հոնկոնգում, Թայվանում, Տալույում ավելի տարածված է մեծ բացվածքովը։ Ցիփաոյի փեշը կարելի է համադրել գուլպաների, սովորական չինական տաբատների կամ շորտի հետ, նաև կարելի է կրել առանց որևէ բանի։ Ժամանակակից ցիփաոն պաշտոնական հավաքույթների և առիթների ժամանակ կարելի է կրել մարմնագույն կամ սև գուլպայով։
Կոշիկ
Սկզբում ցիփաոն կրում էին տափակահատակ կաշվե կոշիկներով, բայց 20-րդ դարի 30-ականներից սկսած եվրոպական ոճի ազդեցությունը կրելով, մեծ տարածում գտավ բարձրակրունկ կոշիկները，որից հետո փոփոխություն կրեց նույնիսկ ցիփաոյի երկարությունը, և դրանից հետո մետաքսե գուլպաների հետ համարվեցին ցիփաոյի հանդերձանքի մի մասը, ցիփաոյի բարձրակրունկ կոշիկներով համադրման այս եղանակը մինչ օրս համարվում է ամենագեղեցիկ տարբերակը ։
Չինաստանի հանրապետության Տալու շրջան
Ցին դինաստիայի անկումից հետո անգամ մանչժուրները կրում էին փաո, այդ ժամանակվա մարդիկ չնայած այդքան էլ հաճախ չէին կրում այն, բայց նրանց պատկերացումները այնուամենայնիվ չէին փոխվում տղամարդու հագուստի նկատմամբ։ Չինաստանի հանրապետության հիմնադրումից հետո քարոզվում էր «հինգ էթնիկ խմբերի հանրապետությունը», արևմուտքի տենդեցները տարածվում էին արևելքում։ Սկզբնական շրջանում կանայք, որոնք արևմտյան մշակույթի կրող էին, ընդունում էին կնոջ և տղամարդու հավասարության գաղափարը, սակայն իրական իրավիճակը և պատկերացումները իրարից շատ հեռու էին։ Կանայք ամոթի և զայրույթի ներքո մերժում են այն ամենը, ինչ կապված է ֆեմինիզմի հետ, ուստի կանխամտածված ընդօրինակում էին տղաներին, կրում էին ավանդական տղամարդու հագուստ, որից էլ առաջացել է ներկայիս ժամանակակից ցիփաոն։ Նրանք հույս ունեին, որ ցիփաո կրելով հակադրվում են «կանայք կրում են բարդ հագուստներ և դառնում են տղամարդկանց համար հիանալու առարկա» նկարագրին, և նրանք ուզում էին տղամարդկանց պես փաո կրելու իրավունք ձեռք բերեին։ Այդ ժամանակաշրջանում ցիփաոյի ոճը խիստ էր և պարզ ։ Շանհայի ուսանողուհիները ցիփաոյի ամենավաղ կրողներն են, Շանհայի աղջիկների համար նախատեսված դպրոցում ցիփաոն համարվում էր դպրոցական համազգեստ ։ 1911-1912 թվականի հեղափոխությունից հետո տենդենցների ազդեցության տակ, մանչժուր կանայք իրենց կյանքի անվտանգության համար, հրաժարվեցին կրել մանչժուրական ցիճուան և կրեցին ցիփաո, որից հետո ցիփաոն ունեցավ ավելի բարդ դիզայն, ասեղնագործություն, երկար թևք, որը նույնպես լայն տարածում գտավ ։ 1925 թվականին ցիփաոն սկսեց լայն տարածում գտնել Շանհայում ，նախնական ձևը դեռևս հիմնված է «շրջված թևքերի» վրա ，միայն թե համեմատած Ցին դինաստիայի ժամանակվա ցիփաոյի հետ բավականին պարզեցված էր։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ցիփաոն դիզայնավորել է Շանհայի մի ուսանողուհիների խումբ, ինչ վերաբերում է այն ժամանակվա «կին առաջնորդների» հագուստի առաջատար դիրքին և արևմտականացման նոր բաներն ընդունելու ունակությանը, ապա ամենավաղ կանայք, ովքեր այդ ժամանակ հաճախ կրում էին ցիփաո, ուսանողուհիներն էին ։ 1920-ականների վերջին արևմուտքում տարածված էր կարճ կիսաշրջազգեստը, նկարիչ Վան Լայմինը 1928 թվականին օգոստոսին «Բարի ընկեր» թերթի 29-րդ համարի համար նախագծեց ցիփաո, Շանհայի Նանծին փողոցի Հոնսյան ցիփաոյի խանութը նմանակեց դրանք, համաձայն արևմուտքում տարածված գեղեցկության չափանիշներին, նորից տարածում գտավ կարճ ցիփաոն կարված Շանհայի ոճով ։
Չինաստանի հանրապետության կառավարությունը 1929 թվականին օրենք ընդունեց, որով ցիփաոն համարվեց ազգային տոնական հագուստներից մեկը։ Չինաստանի հանրապետության ղեկավարների կանայք դիվանագիտական հանդիպումների ժամանակ կրում են ցիփաո, սակայն երբեմն կրում են նաև արևմտյան հագուստ ։ 2003 թվականի դեմոկրատական կուսակցության իշխանության ժամանակ այն հիմնավորմամբ, որ «ժամանակային և տարածական միջավայրի փոփոխության պատճառով այն հնացել է, հագուստի մշակույթի հիման վրա կյանքի էթիկետը և գեղագիտությունը պետք է օգտագործվեն որպես կրթություն և խթանում, և կարիք չկա կիրառել օրենքներ և կանոնակարգեր, և կարիք չկա շարունակել այն իրականացնել», օրենսդրական մարմնի կողմից ընդունվեց և վավերացվեց թիվ 09200105560 հրահանգով ։
Նախքան ցիփաոյի լայն տարածում գտնելը լինի դա Հանի ազգության Ցին Հանի կանացի հագուստ, թե մանչժու ազգության հագուստ, կային կիսաշրջազգեստներ կամ տաբատներ, որոնք միմյանց համապատասխանում էին։ Այնուամենայինիվ այս ավանդական ժամանակակից ցիփաոն կոմպլեկտավորումը հեռացվել է, բացի 1925 թվականի ցիփաոյի ծաղկման շրջանում «ցիփաոյի հետ կրել տաբատ»-ի գրառումներից, մյուս բոլոր ժամանակներում նորաձևության հիմնական ձևն այն էր, որ ցիփաոյի հետ չէր կարելի կրել տաբատ կամ կիսաշրջազգեստ, բայց կարելի էր կրել գուլպա ։ Զորապետ Սուըն Չուանֆանը հրամայեց Շանհայի կանանց կրել ցիփաո պատճառաբանելով որ դա «անբարոյականի» հագուստ է.
1940-ականներին ցիփաոն ավելի զարգացավ, ցիփաոն ընդգծում էր կանանց իրանը, ուներ բացվածք, բայց ընդունված էր անգամ մտավորականների կողմից, ցիփաո կրող կանայք մտավորականների համար համարվում էին անկախ, Նոր Չինաստանի կանայք ։ Արևմուտքում ցիփաոն արդեն համարվում էր կանանց ազատության խորհրդանիշ։ Սա Շանհայից տարածվեց ողջ Չինաստանով, ցիփաոն դարձավ այն ժամանակ Չինաստանի քաղաքաբնակ կանանց և կրթված երիտասարդ կանանց հիմնական հագուստ։ Նույնիսկ Չինաստանի քիչ զարգացած շրջանների կանայք նույնպես կրում են ցիփաո, պարզ հագուստի, էժան գների և վերին դասի հետ հավասար վերաբերմունքի շնորհիվ:
Չինաստանի հանրապետություն Թայվան
1919 թվականին Ճապանական Թայվանի նահանգապետ Ծիեն Ճը Լանը իրականացրեց ձուլման քաղաքականություն, պահանջում էր հրաժարվել Հան ազգությունից և մշակույթից, սա ուղղակիորեն հանգեցրեց բարձր խավի ներկայցուցիչների անկմանը, Թայվանում զարգացավ «Նոր մշակութային շարժումը» ։ Ճապոնիայի տիրապետության տակ Թայվանում և Մանչժուրիայում ցիփաոն բարձր խավի կանանց ամենօրյա հագուստ էր, ցիփաոն կրում էին Հան ազգությունը մյուս ազգություններից տարբերելու համար, Չինաստանի հանրապետությունը Թայվան տեղափոխելուց հետո այն պատճառով, որ նախագահի կինը՝ Սոն Մեյլինը, սիրում էր կրել ցիփաո, Թայվանում ցիփաո կրող կանանց թիվը որոշ չափով աճեց, բայց 1980-ականներից հետո այն նորաձևությունից դուրս եկավ։
Պատերազմում Ճապոնիայի պարտությունից հետո Չինաստանը գրավեց Թայվանը, չնայած նյութական պայմանների խիստ կարիքի մեջ, որոշ թայվանցիներ փոխեցին իրենց հագուստը ցիփաոյի, որով արտահայտում էին իրենց ճանաչումը Չինստանի նկատմամբ  ，այնուամենայնիվ ցիփաոյի տարածումը այս շրջանում կարճ տևեց ։
1950-ից մինչև 60-ականներ կառավարությն Թայվան տեղափողվելու հետ միասին մյուս գավառներից մեծ թվով զինվորներ և քաղքացիներ բերեցին ցիփաոյի երրորդ տենդենցը։ Կինոյի և հեռուստատեսային երգչուհիների, գեղեցկության մրցույթների և նույնիսկ բարձր դասի պաշտոնյաների կանանց կողմից դրդված՝ տասը տարի անց այն աստիճանաբար նվազեց ։
1980-ականներից հետո հասարակության բազմազանությամբ և արևմտյան մշակույթի զարգացմամբ, ներկայումս երիտասարդ կանայք սովորական ժամանակ կամ պաշտոնական առիթներին արևմտյան հագուստ են կրում, կռավարական առիթներին նույնպես։ Այն ժամանակ Չինաստանի հանրապետության նախագահի երդմնակալության, Ազգային տոնի և այլ կարևոր իրադարձությունների ժամանակ կանայք կրում էին ցիփաո, բայց 2016 թվականից կրում են արևմտյան հագուստ ։
Սկսած 1962 թվականից Չինաստանի ավիացիայի աշխատակիցը ստյուարդեսան նույնպես կրում էր ցիփաո ։
Հոնկոնգ
1949 թվականից հետո Չինաստանի կոմունիստական կուսակցությունը մայրցամաքային Չինաստանում ճնշում էր ցիփաոյի մշակույթը, բայց ցիփաոյի մշակույթը կարողացավ պահպանվել Հոնկոնգում։ Պատերազմից առաջ Հոնկոնգի հագուստը՝ չանշանը, հիմնված էր Շանհայի ցիփաոյի օրինակով, իսկ պատերազմից հետո զարգացրեց իր առանձնահատկությունները  ։
1930-1970-ականներին ցիփաոն Հոնկոնգում արդեն մեծ տարածում էր գտել, շատ գրասենյակային աշխատակցուհիներ, ուսուցչուհիներ կրում էին հասարակ ցիփաո, պաշտոնական առիթներին, ինչպիսիք են հարսանիքը, ճաշկերույթը, ամանորը, կրում էին շքեղ ցիփաո։ Ինչպես նաև դպրոցներում կապույտ և սպիտակ, նաև միագույն ցիփաոն համարվում էր դպրոցական համազգեստ։
1980-ականներից հետո ցիփաոն Հոնկոնգում այլևս տարածված չէր, բացի հատուկ առիթներից երիտասարդ կանայք ցիփաո չէին կրում որպես ամենօրյա հագուստ, այն հիմնականում կրում էին տարեց կանայք կամ կրում էին որպես զգեստ որպես իրենց հարսանիքի արարողության ժամանակ։
Կանայք, որոնք ունեին բարձր պաշտոն նույնպես կրում էին ցիփաո։ 2001 թվականի ապրիլի 19-ին Անսոն Չանը, Հոնկոնգի վարչակազմի նախկին գլխավոր քարտուղարը կրել է ցիփաո ։ Հոնկոնգի կանայք նաև կրում էին ցիփաո, երբ չինական մշակութային միջոցառում էին անցկացնում, որոշ մասն էլ կանանց ցիփաո էր կրում չինական ավանդական փառատոնների ժամանակ, քանի որ համարում էին ցիփաոն չինական ավանդական հագուստ։ 1933 թվականին Չիկագոյի համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ ցիփաոն արծաթե մրցանակ է շահել ։
Մայրցամաքային Չինաստան
Այսպպիսով մայրցամաքային Չինաստանում ցիփաոն աստիճանաբար անկում ապրեց։
1980-ականների բարեփոխումների բաց քաղաքականությունից հետո հոնկոնգյան ոճի ցիփաոն 1980-1990-ականներին մայրցամաքային Չինաաստանում նորից տարածում ձեռք բերեց ，ցիփաոն նորից հայտնի դարձավ, բայց հայտնիությունը այնքան չէր, որքան Չինաստանի հանրապետության տարիներին, այժմ ցիփաոն կարելի էր տեսնել հյուրեր ընդունելիս, ֆոտոստուդիայում, չինական նկարչական ցուցահանդեսներին, Շանհայի կամ Հոնկոնգի ոճի ցուցահանդեսներին։
Այնուամենայնիվ Ծյան Ծըմինը և Հու Ծինթաոն, Չինաստանի կոմունիստական հանրապետության կենտրոնական կոմիտեի նախկին գլխավոր քարտուղարի կինը և այլք արտասահման այցի ժամանակ կրում էին ցիփաո ։ 1990 թվականից ի վեր դիվանագիտական հանդիպումների և միջոցառումների ժամանակ կին ղեկավարների կամ ղեկավարների կանանց ցիփաո կրելը դարձել էր նորմալ երևույթ։ Նրանք կրում էին գեղեցիկ ցիփաո, որով ծածկում էին իրենց մարմինը, քանի որ մեծ բացվածքով ցիփաոն ընդունված չի եղել կրել պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ։
Մայրցամաքային Չինաստանում վերջին տարիներին արդեն տպագրվել են ավելի քան մի քանի տասնյակ մենագրություններ ցիփաոյի վերաբերյալ։ Վերջին տարիներին մեծ տարածում են գտել նաև հեռուստատեսային դրամաներն ու ֆիլմերը՝ Չինաստանի Հանրապետության թեմայով, որոնցում ցիփաոն որպես հիմնական հագուստ օգտագործվում է։ Որոշ ֆիլմեր օրինակ «Սիրո տրամադրություն», «Ցիփաո» և այլն խորը տպավորություն են թողել հանդիսատեսի վրա։     ։
2010 թվականին Շանհայի համաշխարհային ցուցահանդեսի կազմակերպչական կոմիտեն 60 հավաքածու մետաքսե ցիփաո է պատվիրել, որպես ընծա Չինաստանի հանրապետության կողմից, մեկ ցիփաոն արժեր 100000 յուեն ։
Շանհայում կանգ առած որոշ արտասահմանցի գլխավոր հյուպատոսների կանայք կրել են ցիփաո մասնակցելու բարեգործական միջոցառումներին ։ Արտասահմանցի տուրիստները առաջին բանը, որ անում են ցիփաոոյի ցուցադրությունն է, նրանք ցիփաոն համարում են Չինաստանի ներկայացուցիչ ։
2008 թվականին Պեկինի օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ Շվեյցարիայի մարզիկների պատվիրակությունը բեմ դուրս գալուց կրել է ցիփաո ։ Քանի որ օլիմպիական խաղերի մրցանակաբաշխության ժամանակ նույնպես ցիփաո են կրել, ավելի քան 10 օլիմպիական չեմպիոններ խնդրեցին իրենց համար կարել ցիփաո հենց իրենց հարսանիքի համար, հատուկ պահանջն էր՝ կարել հենց օլիմպիական խաղերի մրցանակաբաշխության ժամանակ կրած ցիփաոյի օրինակով, որը հաղթանակ էր խորհրդանշում ։
Որոշ եվրոպացի և ամերիկացի աստղեր կրում են ցիփաո հանրության առաջ ելույթ ունենալու համար, կարծում էին, որ այդպես ունեն տարաշխարհիկ տեսք, նրանցից են՝ Փերիս Հիլթոնը, Քելլի Միլո ն, Էմմա Վոթսոնը, Ջենիֆեր Լոպես, Բյորկը և Այումի Համասակին և այլն ，Հոլիվուդյան աստղ Ջենիֆեր Լոպեսի, բրիտանացի սուպերմոդել Ծի Մոսի, Նիկոլ Քիդմանի, Վիկտորիա Բեքհեմի և Սիլի Դիոնի ցիփաոյի ոճը կարող է հետագայում ապացուցել ցիփաոյի միջազգային ազդեցությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Չինական տարազ Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն Կատեգորիա:20-րդ դարի նորաձևություն Կատեգորիա:18-րդ դարի եվրոպական նորաձևություն Կատեգորիա:Հագուստ ըստ տեսակի Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Կաստելո դ’Արջիլե
Կաստելո դ’Արջիլե  (Castello d'Argile), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 6145 2008 թվականի մարդահամար տվյալների մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 211 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40050։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Վասսերկիրխե
Վասսերկիրխե (բառացի՝ եկեղեցի ջրի վրա, Wasserkirche, Aquatica Turicensi), բողոքական եկեղեցի, որը գտնվում է Շվեյցարիայի Ցյուրիխ քաղաքի Ալտշտադտ շրջանում՝ Լիմմատ գետի աջ ափին։ Սկզբում այն գտնվել է գետի մի փոքրիկ կղզու վրա. մոտ 1000 թվականին այդ վայրում կառուցվել է ռոմանական եկեղեցի. հավանաբար Գրոսմյունսթերի մկրտարանը, որը վերակառուցվել է գոթական ոճով 13-րդ դարում, 1524 թվականի Ռեֆորմացիայի ժամանակ շենքից հանվել են նկարներ, զոհասեղաններ և երգեհոն։ Համարվում է դաշնային նշանակության ճարտարապետության հուշարձան, 1943 թվականից ընդգրկում է «Helmhaus» արվեստի պատկերասրահը, որտեղ կազմակերպվում են տեղացի նկարիչների ստեղծված ժամանակակից արվեստի ստեղծագործությունների ժամանակավոր ցուցադրություններ։
Մինչև Ռեֆորմացիա
Վասսերկիրխե գաղտնարանից հայտնաբերված հնագիտական ​​գտածոները ցույց են տալիս, որ հին ժամանակներում Լիմմատի փոքրիկ կղզում եղել է ինչ որ պաշտամունքային շինություն։ Ըստ լեգենդի՝ մոտ 300 թվականին Ցյուրիխի ապագա սրբազան հովանավորներ Ֆելիքսը և Ռեգուլան, մահապատժի են ենթարկվել (գլխատվել) կղզում քրիստոնեություն ընդունելու համար ։ Հետազոտողները կարծում էին, որ մոտավորապես 1000 թվականին կղզում կառուցվել է մի փոքրիկ հռոմեական եկեղեցի, որը Գրոսմյունստերի և Ֆրաումյունստերի հետ միասին ձևավորել է այն ճանապարհը, որով քայլում էր սրբազան Ֆելիքսի և Ռեգուլայի երկրպագության թափորը. ուխտագնացության հիմնական վայրը կառափնարան քարն էր Վասսերկիրխում, որը պահպանվում է գաղտնարանում։ Առաջին հայտնաբերված փաստաթուղթը, որտեղ հիշատակվում է «Aquatica Turicensi» եկեղեցին, թվագրվում է 1250 թվականով։ «Wazzirkilcha» գերմանական անվանումը հայտնվել է 1256 թվականին մեկ այլ փաստաթղթում։
Տաճարի սկզբնական նշանակությունը պարզ չէ, այն ենթադրությունը, որ դա Ցյուրիխի ամենահին ծխական եկեղեցին է, չի հաստատվում եկեղեցու աղքատիկ հարդարման և եկամտի աղբյուրների բացակայության պատճառով, դրանք նույնիսկ բավարար չէին մշտական ​​քահանա վարձելու համար։ Այն վարկածը, որ Վասսերկիրխեն ի սկզբանե եղել է Գրոսմյունստեր տաճարի մկրտարանը, ավելի իրատեսական է թվում. նմանատիպ իրավիճակ է նկատվել այդ տարիներին Բազելում։ 13-րդ դարում ռոմանական եկեղեցին վերակառուցվել է գոթական ոճով, այսօր ռոմանական նախորդից միայն մի քանի առանձին պատառիկներ են պահպանվել։ 1477 թվականին Ցյուրիխի քաղաքային խորհուրդը որոշել է ամբողջությամբ քանդել Վասսերկիրխեի շենքը և տեղում կառուցել շատ ավելի մեծ շինություն։ Նախագիծն իրականացվել է ճարտարապետ Հանս Ֆելդերի կողմից, իսկ ուշ գոթական նոր շենքը օծվել է 1486 թվականին ։ Տաճարի ինտերիերը զարդարված է եղել որմնանկարներով և զարդանախշերով, որոնցից այսօր պահպանվել են միայն առանձին պատառիկներ։ Շինարարության ընթացքում հայտնաբերվել է ծծմբային միացություն պարունակող աղբյուր, որը հայտնի է դարձել որպես բուժիչ հանքային ջուր և սկսել է ծառայել որպես ուխտատեղի։ Վերակառուցումից հետո եկեղեցին ծառայել է նաև որպես Շվաբական պատերազմի և Ցյուրիխի կանտոնի «Միլանյան պատերազմների» ժամանակ գրավված դրոշների պահոց (տես՝ Իտալական պատերազմներ)։
Ռեֆորմացիա
Ռեֆորմացիայի ժամանակ՝ 1524 թվականին, Վասերկիրխեի շենքից հանվել են նկարները, զոհասեղանները և երգեհոնը, գրավված դրոշները տեղափոխվել են Ցյուրիխի զինանոց, իսկ բուժիչ հանքային ջրի աղբյուրը փակվել է։ Շենքը սկսել է օգտագործվել որպես պահեստ։ Այն վերակառուցվել է և նրա առաջին հարկում երբեմն տոնավաճառներ են անցկացվել։ 1634 թվականին շենքը կրկին փոխել է իր գործառույթները․ այստեղ տեղակայվել է «Gemeinen Bürger-Bücherei» քաղաքային գրադարանը՝ քաղաքի առաջին հանրային գրադարանը։ 1717 թվականին քաղաքային խորհուրդը թույլատրել է շենքը վերակառուցել՝ ինտերիերին ավելացնելով փայտե բարոկկո պատկերասրահ։ 1791 թվականին հանքային ջրի աղբյուրը վերաբացվել է, իսկ 1839 թվականին՝ Limmatquai նոր ամբարտակի կառուցման ժամանակ, գետի կղզու և քաղաքի միջև ընկած հատվածը վերջապես լցվել է։ Քաղաքային գրադարանը նախկին եկեղեցում է մնացել մինչև 1917 թվականը, երբ նոր շենք է բացվել Zähringerplatz (Ցերինգերպլաց) հրապարակում։
Helmhaus
Հելմհաուսը (Helmhaus) շինություն էր, որը կցված էր Վասսերկիրխեի հյուսիսային կողմին։ Առաջին անգամ այն հիշատակվում է որպես դատարանի տեղակայման վայր 1253 թվականի փաստաթղթերում։ Կղզու գտնվելը, աղբյուրին մոտ լինելը և նախաքրիստոնեական պաշտամունքի վայրը վկայում են այն մասին, որ այդ դատարանը երկար պատմություն ունի։ Սկզբում շենքը միայն կամրջի ծածկված շարունակությունն է եղել, որը տանում էր դեպի Վասսերկիրխե։ 1563-1564 թվականներին ճարտարապետ Կոնրադ Բոդմերը կառուցել է շատ ավելի ընդարձակ փայտե շինություն՝ առևտրային տարածքները տեղավորելու համար։ Առաջին հարկի շուկայի սրահում են գտնվել ցյուրիխյան «կանգունը» և շինարարի արձանը, որն այսօր կարելի է տեսնել Շվեյցարական ազգային թանգարանում։
Ժամանակակից քարե շենքը կառուցվել է Հանս Կոնրադ Բլանչլիի կողմից 1791-1794 թվականներին։ Շենքի օգտագործման հետ կապված իրավիճակը փոխվել է 1838 թվականին՝ շնորհիվ նոր Մյունստերբրյուկե կամրջի կառուցման, որը փոխել է երթևեկության երթուղին Լիմմատ գետով. այն այլևս չի անցել Հելմաուսի առաջին հարկով։ Այսօր «Helmhaus» պատկերասրահը ժամանակակից շվեյցարական արվեստի կարևորագույն թանգարաններից է. քաղաքային թանգարանում ցուցադրվում են համադաշնությունում ապրող կամ աշխատող ժամանակակից արվեստագետների աշխատանքները։ Անհատական, խմբակային և թեմատիկ ցուցահանդեսները նվիրված են 20-րդ դարի վերջի, 21-րդ դարի սկզբի շվեյցարական արվեստի թատերաբեմին, լրացուցիչ ծրագիրը ներառում է քննարկումներ հեղինակների հետ և սեմինարներ ժամանակակից կերպարվեստի արդիական խնդիրների վերաբերյալ։
Աննա Կասյան
Աննա Հովհաննեսի Կասյան, ազգությամբ հայ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Բնակվում է Փարիզում։ Բազմաթիվ միջազգային երաժշտական մրցույթների դափնեկիր։
Վասսերկիրխե
Ազգային նշանակության մշակութային ժառանգություն
«Helmhaus und Wasserkirche» շենքը ներառված է Ազգային և տարածաշրջանային նշանակության մշակութային արժեքների շվեյցարական ցանկում որպես «Ա դասի» ազգային նշանակության օբյեկտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի գոթական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ցյուրիխի տաճարներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի պատկերասրահներ
Աննա Կասյան
Երգացանկը ներառում է Ռոզինայի («Սևիլյան սափրիչ», Ռոսսինի), Ցեռլինայի («Դոն Ժուան», Մոցարտ), Նորինայի («Դոն Պասկուալե» Դոնիցետտի) և այլ դերերգեր։
Համերգներով հանդես է եկել Կարնեգի սրահում, Ժնևի օպերայում, Սանկտ Պետերբուրգի ֆիլhարմոնիկ դահլիճում, Փարիզի Սալե Կորտո սրահում և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ օպերային երգիչներ
Վահան Մխիթարյան
Վահան Գրիգորի Մխիթարյան (նոյեմբերի 16 (29), 1910, Թիֆլիս - 1992), հայ խորհրդային կենսաքիմիկոս, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1968)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981)։
Ջեֆ Հարդի
Ջեֆրի Ներո «Ջեֆ» Հարդի (Jeffrey Nero "Jeff" Hardy, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր), գեղանկարիչ, բանաստեղծ, երգիչ, երգերի հեղինակ։ Ներկա պահին հանդես է գալիս «WWE» կազմակերպությունում։
Վահան Մխիթարյան
Կենսագրություն
1932 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1935 թվականից աշխատել է նույն ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնում, 1960-1986 թվականներին՝ վարիչ ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին ։
Ջեֆ Հարդի
Մինչև «WWE» կազմակերպությունում ելույթներ ունենալը, հանդես է եկել «Organization of Modern Extreme Grappling Arts» (OMEGA) կազմակերպությունում, որը պատակնել է իրեն և եղբորը՝ Մեթ Հարդիին։ «WWE»-ի հետ մարզական պայմանագիր կնքելուց հետո եղբայրները որոշ ժամանակ հանդես են գալիս որպես ջոբերներ, որից հետո «TLC» (սեղաններ, սանդուղքներ, աթոռներ) ձևաչափի թիմային մարտերում ունեցած նշմարելի ելույթների շնորհիվ կարողանում են դրական տեղաշարժ ունենալ մարզական կարիերաներում։ Թիմում զորակոչելով Լիտային, Հարդիների խմբավորումն ստանում է «Team Xtreme» անվանումը։ Որպես թիմային ռեստլեր, Հարդին ութ անգամ ճանաչվել է թիմային վարկածով չեմպիոն (վեց անգամ աշխարհի թիմային չեմպիոն, մեկ անգամ WCW թիմային չեմպիոն, մեկ անգամ TNA աշխարհի թիմային չեմպիոն)՝ բոլոր տիտղոսները նվաճելով եղբոր հետ։
Վահան Մխիթարյան
Գիտական գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են օրգանիզմի վրա քլորոպրենի ազդման ինտիմ կենսաքիմիական մեխանիզմների, քլորոպրենային թունավորման կանխարգելման և բուժման հարցերին։ Բացահայտել է այրվածքների, հեպատիտների, ինֆարկտի ժամանակ լիպիդային գերօքսիդացման պրոցեսի ինտենսիվացումը հյուսվածքներում, ինչպես նաև վիտամին E-ի զգալի նվազումը։ Պարզել է, որ շաքարախտի ժամանակ արյան շաքարի քանակի ավելացմանը զուգահեռ հյուսվածքներում վիտամին E-ի քանակը նվազում է, պերօքսիդներինը՝ ավելանում։ Նա ուսումնասիրել է գերօքսիդների, գերօքսիդացած չհագեցած ճարպաթթուների ազդեցությունը որոշ ֆերմենտների ակտիվության, բջջաթաղանթի թափանցելիության վրա, գերօքսիդների, ռենտգենյան ճառագայթների ազդեցությունը գլխուղեղի գանգլիոզիդների և ցերեբրոզիդների քանակական տեղաշարժի վրա ։
Ջեֆ Հարդի
Ունեցել է նշմարելի հաջողություններ նաև անհատական ելույթներում՝ վեց անգամ ճանաչվելով աշխարհի չեմպիոն, այդ թվում՝ մեկ անգամ նվաճելով WWE չեմպիոնական տիտղոսը, երկու անգամ Աշխարհի ծանրքաշային տիտղոսը և երեք անգամ՝ TNA աշխարհի ծանրքաշային տիտղոսը։ Ծանրքաշային տիտղոսներից զատ հինգ անգամ նվաճել է WWE միջմայրցամաքային, մեկական անգամներ WWE կիսածանրքաշային և WWE Եվրոպայի, և երեք անգամ WWE հարդքոր տիտղոսը։
Վահան Մխիթարյան
Անդամակցություն
Վահան Մխիթարյանը ՀԽՍՀ կենսաքիմիկոսների գիտական ընկերության փոխնախագահն էր, ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գիտաբժշկական խորհրդի պրոբլեմային հանձնաժողովի նախագահը ։
Ջարվիս Վարնադո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բոստոն Սելտիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Մայամի Հիթի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Չիկագո Բուլսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա Սևնթի Սիքսերսի բասկետբոլիստներ
Վահան Մխիթարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Ջեֆ Հարդի
Հանդիսանում է «Peroxwhy?gen» կոչվող ալտերնատիվ ռոք խմբի մենակատարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ
Իմպուլս ՖԱ
«Իմպուլս» Ֆուտբոլային Ակումբ, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Դիլիջան քաղաքից։
Պատմություն
«Իմպուլս» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1985 թվականին, Դիլիջան քաղաքում ։ Խորհրդային Հայաստանի վերջի տարիների ակումբը գրավեց երկրորդ դիվիզիայի երկրորդ տեղը։ Այս գոտում միայն խաղացել են հայկական ԽՍՀՄ ակումբները։ Ակումբները բաժանվում են երկու ենթախմբերը, իսկ Իմպուլսը հայտնվել է երկրորդ ենթախմբում։ Սպորտի վարպետ և վաստակավոր մարզիչ Հրաչիկ Խաչմանոււկյանի թիմը ի վերջո գրավում է յոթերորդ տեղը և անցնում երկրթրդ փուլ։ Երկրորդ փուլի վերջում թիմը գրավում է 15-րդ տեղը առաջ թողնելով Չարենցավանի "Մուշ" թիմին՝ խփած և բաց թողած գնդակների թվով։ Լավագույն ռմբարկու դարձավ Ռ. Համոբյակը գրավելով 6-րդ տեղը ռմբարկուների ցուցակում։ Նա հակառակորդների դարպասները գրավել է երկու անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
(4884) Բրագարիա
(4884) Բրագարիա (Bragaria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հուլիսի 21-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,223831 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8503 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5974 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1211,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297202 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իսակովո (գյուղ, Սմետանինսկոե գյուղական բնակավայր)
Իսակովո (Исаково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարտոֆիլով աղցան
Կարտոֆիլով աղցանը հայտնի է նաև որպես գարնիր և մատուցվում է մի շարք ուտեստների հետ։ Հաճախ է մատուցվում կոտլետների, նրբերշիկի, ինչպես նաև տապակած ձկան հետ ։
Կատեգորիա:Խավարտներ Կատեգորիա:Աղցաններ Կատեգորիա:Եվրոպական խոհանոց Կատեգորիա:Կարտոֆիլով ուտեստներ
Գարուշ Հարյանց
Գարուշ Ավետիքի Հարյանց, հայ բանաստեղծ, բեմադրիչ, դրամատուրգ, ծաղրանկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1947 թվականի մայիսի 7-ին, Ախուրյանի շրջանի (Շիրակի մարզ) Հացիկ գյուղում։ 1977 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին՝ «Վարդավառ» գիրքը, 1980 թվականին՝ երկրորդ «Հրդեհի ծաղիկներ»-ը, որը 1992 թվականին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության Հովհաննես Շիրազի անվան առաջին մրցանակին, 1984 թվականին՝ երրորդ «Հայրական ժամանակ»-ը, 1986 թվականին՝ «Եվան ու Աստղինեն» մանկականը։
Աշխատել է Լենինականի Մռավյանի անվան պետական դրամատիկ և տիկնիկային թատրոններում, ուր բեմադրվել են «Երեք խոզուկներ» և «Սատանան ու տոնածառը» մանկական պիեսները։ 1986-1988 թթ. գլխավոր տնօրենի պաշտոնում ղեկավարել է Շիրակի գոտու «Սոյուզպեչատ» միավորումը։ Երկրաշարժից հետո աշխատել է Երևանի հեռուստաթատրոնում իբրև խմբագիր, որտեղ բեմադրել է «Ես եմ փեսան» տրագիկոմեդիան՝ ըստ Երուխանի «Մարկոս ախպոր սերը» նորավեպի։ 1993-1994 թթ. դասախոսել է Երևանի թատերական ինստիտուտում և ղեկավարել «Ուսանողական» թատրոնի աշխատանքները որպես գեղարվեստական տնօրեն։ 2004 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաք, որտեղ 2000 թվականին հրատարակել է «Անֆիլադա» գիրք-պոեմը, 2007 թվականին՝ «Հազար և մեկ համազարկ» քառյակների հատընտիրը, որը արժանացել է «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» առաջին ամենամյա գրական մրցանակին՝ «Տարվա լավագույն գիրք» անվանակարգում։
Հեղինակի բանաստեղծություններից թարգմանվել են ռուսերեն, վրացերեն, ուկրաիներեն, սլովակերեն։ Իսկ "Fhilantropy" անգլերեն գրված նրա չափածո գործն արժանացել է The International Library of Poetry կազմակերպության "Editor's Choice Award" ամենամյա մրցանակին։ Բազմաժանր գրողը 2005 թվականից Կալիֆորնիայի Հայ Գրողների Միության (ԿՀԳՄ) քարտուղարն է։ Հեղինակել է «Պապն ու թոռները» առականին, «Ներկա շարունակական» բանաստեղծական ժողովածուն և «Երկրաշարժի հարսնացուն» վիպակը ։
Պոնյատովկա (կայարան, Շումյաչինսկի շրջան)
Պոնյատովկա (Понятовка), կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 571 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կայարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ագրոգիտություն (գիտական ամսագիր)
Ագրոգիտություն գիտական ամսագիր, ամսագիրը, ՀՀ ԲՈՀ-ի խորհրդի որոշմամբ, ներառված է բնական, տեխնիկական և հասարակական գիտությունների բնագավառներում դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների արդյունքների տպագրման համար ընդունելի գիտական ամսագրերի ցանկում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Արևհատ Մարտիրոսյան
1988-1994 թվականներին «Հայոց ազգային բանակի», «Մխիթար սպարապետ» և Արաբկիրի շրջանի կամավորական ջոկատների կազմերում մասնակցել է ՀՀ Գորիսի(Խոզնավար) և ԼՂՀ Ասկերանի (Ղուշչուլար), Լաչինի («Թիգիկ-1», «Թիգիկ-2»), Մարտակերտի շրջանների, Բերդաձորի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Ազատամարտիկների շրջանում հայտնի էր «Մորքուր» մականունով։
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Փետրվարի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Լճաշեն գյուղում ծնվածներ
Շավնաբադի Սուրբ Գևորգ վանք
Շավնաբադի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (վրացական անվանումը՝ შავნაბადა (թարգմ. Շավնաբադա վանք)), վրացականացված հայկական առաքելական վանական համալիր Վրաստանի Գարդաբանի մունիցիպալիտետում՝ Շավնաբադի լեռներում, ծովի մակարդակից 798 մ բարձրության վրա, Քվեմո Թելեթի գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևմուտք   ։
Հիմնադրում և կառուցապատում
Շավնաբադի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին կառուցվել է Բուրթիկյանց տոհմի միջոցներով։ 1888 թվականին վաճառական և հայոց բարեգործական ընկերության անդամ Գ. Բայանդուրյանցը 2000 ռուբլի ֆինանսական օժանդակությամբ կառուցել է զանգակատունը ։
1902 թվականին թիֆլիսեցիներ Սոֆիա Չիթախյանցն ու իշխանուհի Մարիամ Բեգթաբեկյանցն իրենց միջոցներով կառուցել են Շավնաբադի վանք տանող ճանապարհը։
Նորոգություն
Վանական համալիրը տարբեր տարիների ենթարկվել է նորոգումների ։
ԽՍՀՄ ժամանակաշրջան
1926 թվականի հուլիսին Վրաստանի ԽՍՀ կառավարության որոշմամբ եկեղեցին փակվել է։ 1927 թվականի հոկտեմբերին կրկին վերաբացվել է քահանա ու միաժամանակ ուխտատեղիի վանահայր Գևորգ Տեր-Ղազարյանի ջանքերով ։
Վրացականացում
1955 թվականին Վրաստանի ԽՍՀ նախարարների խորհրդին առընթեր ԿՊԳԽ-ի ներկայացուցիչ Շալուտաշվիլու նախաձեռնությամբ արգելվում է հայերի ուխտագնացությունը դեպի Շավնաբադի վանք։ 1968 թվականի հունիսի 27-ին Վրաստանի ԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ Բ. Կանդելակիի ցուցումով Գարդաբանի շրջանի քարտուղարը երկու բանվոր է ուղարկում Շավնաբադի վանքի զանգակատան արևմտյան պատին ամրացված շինարարական արձանագրությամբ մարմարյա սալիկը ոչնչացնելու համար, քանի որ ըստ Կադելակիի վանքը վրացական էր, իսկ հայերեն արձանագրությունը «կեղծ» ։
1989-1991 թվականների ընթացքում վրաց ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր իշխանությունները Շավնաբադի Սուրբ Գևորգ վանքում, առանց Վրաստանի թեմական հայոց առաջնորդին տեղեկացնելու և թույլտվություն ստանալու, իրականացրեցին չթույլատրելի շինարարական աշխատանքներ։ Հայկական առաքելական եկեղեցիներին բնորոշ ճարտարապետական բոլոր էական բնորոշիչները վերացվեցին, քանդվեց մկրտարանի քարակերտ ավազանը, խորանի բարձր բեմը, հանվեցին պատերին ագուցված խաչքարերը, քերվեցին հայերեն արձանագրությունները։ Քարակերտ սալահատակը փոխարինվեց մետլախով։ Տեղահան արվեցին ու ոչնչացվեցին նաև եկեղեցու բակի հայագիր շիրմաքարերը։ Շինարարական աշխատանքների ավարտին եկեղեցին օծվեց վրաց եկեղեցու ծեսով և սկսեց գործել որպես վրաց ուղղափառ եկեղեցի  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական վրացականացված վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական եկեղեցիներ
Լուի XVI
Լուի XVI (Louis XVI, ), Ֆրանսիայի թագավոր Բուրբոնների դինաստիայից, Լուի Ֆերդինանդի որդին, թագը ժառանգել է պապից՝ Լուի XV։
Բագլաի (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
Բագլաի (Баглаї), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բագլաի գյուղում բնակվում էր 368 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,69 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 217,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1601 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աուկսի
Աուկսի (Auksi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սաառեպեեդի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սաառեպեեդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պոնոմարի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պոնոմարի (Пономари), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Զվորնիկ (համայնք)
Զվորնիկ համայնք (Општина Зворник), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսարևելյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Զվորնիկ քաղաքը։
Մալասա
Մալասա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 10 կմ հյուսիս, Ճորոխի աջ կողմում, մի գետակի ափի մոտ։
Զվորնիկ (համայնք)
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 63 686 մարդ ։
Մալասա
Պատմություն
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 45 տուն հայ և 30 տուն այլազգի բնակիչ։
Զվորնիկ (համայնք)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության համայնքներ
Մալասա
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մալասան ուներ 580 և 1300 թվականներին կառուցված եկեղեցիներ։ Գյուղում էր գտնվում Միլեզկի Ս. Նշան վանքը։
Կրթություն
Գյուղն ուներ դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (3701-3800)
Աստերոիդների ցանկ (3601-3700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (3801-3900)
Իսակովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Իսակովո (Исаково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Մաուրիսիո Ալոնսո Ռոդրիգես
Մաուրիսիո Ալոնսո «Պիպո» Ռոդրիգես Լինդոն (Mauricio Alonso "Pipo" Rodríguez Lindo, ), սալվադորցի ֆուտբոլային մարզիչ է և նախկին հարձակվող։ ի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1970 թ. աշխարհի առաջնությանը որպես խաղացող, իսկ 1982 թ. աշխարհի առաջնությանը՝ որպես ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ Պիպոյի խփած հաղթական գոլը Հոնդուրասի հետ խաղում (3։2) համարում են, այսպես կոչված, «ֆուտբոլային պատերազմի» առաջին շունչը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սալվադորցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սալվադորցի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Սալվադորի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1945 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Հասթինգսի ճակատամարտ
Հասթինգսի ճակատամարտ (Battle of Hastings,1066 թվականի հոկտեմբերի 14), ճակատամարտ թագավոր Հարոլդ Գոդվինսոնի անգլոսաքսոնական բանակի և նորմանական դուքս Վիլհելմի զորքերի միջև։ Ճակատամարտը տևել է ավելի քան տաս ժամ, ինչը բավականին հազվադեպ երևույթ էր Միջնադարում։ Հարոլդ արքայի բանակը լիակատար պարտություն է կրել. մարտի դաշտում զոհվել են մի քանի հազար անգլիացի ընտիր զինվորներ, սպանվել է ինքը՝ թագավորը, նրա երկու եղբայրները։
Հասթինգսի ճակատամարտը որոշիչ իրադարձություն դարձավ նորմանների կողմից Անգլիայի նվաճման մեջ, քանի որ անգլոսաքսոնական արիստոկրատիայի շարքերում նորմանների դեմ դիմադրություն կազմակերպող առաջնորդ չմնաց։ Վիլհելմը դարձավ նոր անգլիական թագավոր, իսկ Անգլիան վերածվեց ուժեղ իշխանակենտրոն ֆեոդալական միապետության։
Աղբյուրներ
Հիմնական սկզբնաղբյուրները, որտեղ նկարագրվում են ճակատամարտը և դրան նախորդած իրադարձությունները, միջնադարյան տարեգիրների թողած հաղորդագրություններն։ Մինչ մեր օրերը պահպանված աղբյուրների մեծագույն մասը գրվել են Անգլիայի նորմանական նվաճումից ավելի ուշ, բայց դրանց հեղինակները օգտագործել են հինավուրց փաստաթղթեր, այդ թվում՝ այժմ արդեն չպահպանված ։
Անգլիայի նվաճման վերաբերյալ նորմանական տեսությունը ներկայացնում են հետևյալ ժամանակագրությունները ՝
Անգլիայի նորմանակն նվաճման մասին մանրամասն պատմվում է 1066 թվականի, այսպես կոչված, Անգլո-սաքսոնական ժամանակագրությունների «D» ձեռագրի մեջ։ Այս աղբյուրի մեջ իր արտահայտումն է գտել 1066 թվականի նվաճման վերաբերյալ անգլո-սաքսոնական տեսակետը ։
Ճակատամարտի մասին պատմվում է նաև ավելի ուշ շրջանի անգլիական պատմիչների, ովքեր օգտագործել են ինչպես օրիգինալ, այնպես էլ չպահպանված փաստաթղթեր և ժամանակագրություններ, գրվածքների մեջ՝
Ճակատամարտի վերաբերյալ կան նաև ավելի ուշ շրջանի բազմաթիվ ուսումնասիրություններ։ ճակատամարտի և դրան նախորդած իրադարձությունների նկարագրություններ պարունակվում են Վիլհելմ Նվաճողի մասին կենսագրական ուսումանասիրությունների մեջ՝
Գոյություն ունեն նաև հենց ճակատամարտին նվիրված ուսումնասիրություններ՝
1978 թվականից անցկացվում է ամենամյա «The Battle Conference on Anglo-Norman Studies» համաժողովը՝ նվիրված անգլիական և նորմանական միջնադարյան պատմությանն ու մշակույթին։ Մինչ 2009 թվականը համաժողովն անցկացվել է Փայկ Հաուսում՝ անմիջապես Հասթինգսի ճակատամարտի վայրում տեղակայված տանը ։ Այս համաժողովի հրատարակած ժողովածուների մեջ քիչ չեն ճակատամարտին և դրա նախապատրաստմանը նվիրված հոդվածները։
Նախապատմություն
Նախքան 1042 թվականին գահ բարձրանալը, անգլիական արքա Էդվարդ Խոստովանողը 28 տարի անցկացրել էր Նորմանդիայում, իր հորեղբայր դուքս Ռիչարդ II մոտ։ Երեխաներ չունենալով՝ Էդվարդը, ըստ երևույթին, 1051 թվականին, ի երախտագիտություն Նորմանդիայի տիրակալի կողմից իրեն տրված ապաստանի, անգլիական գահը խոստացավ մայրական կողմից իր ազգական դուքս Վիլհելմի II-ին ։ Սակայն 1066 թվականի հունվարի 6-ին, Էդվարդի մահվան հաջորդ օրը, անգլիական վիտենագեմոտը նոր արքա հռչակեց Հարոլդին՝ Էդվարդի կնոջ եղբորը։ Ըստ անգլիացի տարեգիրների՝ այդ իրողության համար հիմք էր հանդիսացել թագավորի թողած կտակը ։ Հարոլդը թագադրվեց, ստացավ եկեղեցու օրհնությունը։ Թագադրումն իրականացրեց Քենթերբերիի արքեպիսկոպոս Սթիգանդը, ով, սակայն, դեռևս պապի կողմից պաշտոնապես ճանաչված չէր։ Այս հանգամանքը լրացուցիչ հաղթաթուղթ դարձավ Հարոլդի հակառակորդների ձեռքին։
Անգլիայի նվաճմանը նախորդած իրադարձությունների նորմանական տարբերակը շարադրված է, օրինակ, Գիլիոմ դե Պուատիեի «Դուքս Վիլհելմի գործեր»-ում և տեղի ունեցածի մասին այսպես է պատմվում. 1064 թվականին Էդվարդը, զգալով իր մոտալուտ մահը, իր ամենահզոր վասալին՝ էրլ Հարոլդ Գոդվինսոնին, ուղարկում է Վիլհելմի մոտ, որպեսզի նա վերջինիս, որպես անգլիական գահի ժառանգորդի, հավատարմության երդում տա։ Սակայն ճանապարհին Հարոլդը գերեվարվում է կոմս Գի I դե Պոնտյեի կողմից, որտեղից նրան ազատագրում է Վիլհելմը։ Սրանից հետո Հարոլդը վկաների ներկայությամբ սրբերի մասունքների վրա ինքակամ երդվում է, որ ճանաչում է Վիլհելմին անգլաիական գահի ժառանգորդ և պարտավորվում է բոլոր միջոցները գործի դնել նրան աջակցելու համար։ Այս իրադարձությունները նկարագրվում են նաև նշանավոր Բայեի գոբելենի վրա։ Սակայն ավելի ուշ շրջանի անգլիական պատմաբանները խիստ կասկածում էին այս տեղեկությունների հավաստիության վրա՝ Հարոլդի՝ Վիլհելմի մոտ գերի ընկնելու հանգամանքը համարելով դժբախտ պատահար, ինչպես նաև՝ մատնացույց էին անում պայմանագրի պայմանների և Հարոլդի կողմից մեծարանքի դրսևորումների այդքան էլ հավաստի չլինելը։ Դժբախտաբար, այս իրադարձությունների ոչ մի այլ նկարագրություն հայտնի չէ։ Բայց հետագայում այդ երդմամբ արդարացվում են Վիլհելմի բոլոր գործողությունները։
Իմանալով Հարոլդի ընտրվելու մասին՝ Վիլհելմը հրաժարվեց նրան ընդունել որպես արքա և հայտարարեց անգլիական գահի հանդեպ իր սեփական հավակնությունների մասին։ Նորմանդիա կատարած այցի ժամանակ սրբերի մասունքների վրա կատարված Հարոլդի երդումը հռչակվեց Եվրոպայով մեկ, ինչպես նաև հայտարարվեց այն մասին, որ Էդվարդը իր ժառանգորդ է ճանաչել Վիլհելմին։
Եվգենի Հարությունյան
Եվգենի Արմենակի Հարությունյանը (, Երևան), հայ մաթեմատիկոս, ինֆորմացիայի տեսության և կիրառական վիճակագրության մասնագետ։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (2003)։
Կենսագրություն
Եվգենի Հարությունյանը ծնվել է Երևանում։ 1953 թ. ավարտել է Մռավյանի անվան դպրոցը՝ արծաթե մեդալով։ 1958 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը՝ մաթեմատիկա մասնագիտությամբ։ Նույն տարում աշխատանքի է անցել ՀՀ ԳԱ Հաշվողական կենտրոնում։ 1971 - 1987 թթ. աշխատել է ԵՊՀ մաթեմատիկայի ֆակուլտետում։ 1971 թվականին Եվգենին պաշտպանել է թեկնածուական թեզը (ֆիզ․ մաթ գիտությունների թեկնածու, Վիլնյուսի համալսարան), իսկ 1992 թվականին՝ դոկտորական թեզը, (ֆիզ․ մաթ գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Ինֆորմացիայի հաղորդման պրոբլեմների ինստիտուտ, Մոսկվա)։ Մի քանի տասնամյակ դասավանդել է ԵՊՀ, ՀՊՃՀ, նաև 6 տարի Ալժիրի դեմոկրատական հանրապետության համալսարաններում։ Երկարատև աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ հաշվողական կենտրոնում, որը վերանվանվել է Ինֆորմատիկայի և ավտոմատացման պրոբլեմների ինստիտուտ։ 1992 - 2014 թթ․ ղեկավարել է ինստիտուտում կատարվող ինֆորմացիայի տեսության և կիրառական վիճակագրության գիտական հետազոտությունները։  2015 - 2021 թթ․ զբաղեցրել է ՀՀ ԳԱԱ Ինֆորմատիկայի և ավտոմատացման պրոբլեմների ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատողի պաշտոնը։
Պարգևներ
Երկրին և գիտությանը մատուցած մեծ ծառայության համար Ե. Հարությունյանը պարգևատրվել է ՀՀ ԳԱԱ ոսկե մեդալով, ՀՀ ԱԺ Պատվո մեդալով։
Գիտական հետազոտությունների ոլորտը
Ինֆորմացիայի տեսություն, մաթեմատիկական վիճակագրություն, հավանականության տեսություն։ Եվգենի Հարությունյանը ավելի քան 250 գիտական հրապարակումների հեղինակ է, այդ թվում 6 գրքերի հեղինակ։ Կարևոր արդյունքները ցիտվում են միջազգային գիտական հրապարակումներում և դասագրքերում։ Հայտնի է Ինֆորմացիայի տեսությունում սֆերիկ գնահատականի Հարությունյանի-Բլեյհուդի ձևը (Haroutunian-Blahood form of spheric bound) և հակադարձ կապով կապուղու Հարությունյանի ցուցիչը (Haroutunian exponent)։ Պատրաստել է գիտության 15 թեկնածու և 1 դոկտոր։
Խմբագրական գործունեություն
1997 - 2018 թթ․ եղել է «Կիբեռնետիկայի և հաշվողական տեխնիկայի մաթեմատիկական հարցեր» աշխատությունների ժողովածուի խմբագրի տեղակալ։ 2003 - 2021 թթ․ ՀՊՃՀ-ի <<Մաթեմատիկան բարձրագույն դպրոցում>> պարբերականի խմբագրական կոլեգայի անդամ։
Մասնագիտական միությունների անդամակցություն
1994 թ․- ից Էլեկտրոնիկայի և էլեկտրականության ճարտարագետների ինստիտուտի թղթակից անդամ (ԱՄՆ),
1995 թ.- ից Վիճակագրական հաշվումների միջազգային ընկերակցության անդամ,
1996 թ․- ից Միջազգային վիճակագրական ինստիտուտի անդամ,
1996 թ․- ից Մաթեմատիկական վիճակագրության և հավանականության տեսության Բեռնուլլի միության անդամ,
2002 թ․- ից Ռուսական ակադեմիայի բնական գիտությունների արտասահմանյան անդամ,
2011 թ․- ից Մաթեմատիկական վիճակագրության ինստիտուտի անդամ (ԱՄՆ)։
Հասթինգսի ճակատամարտ
Նախապատմություն
Անգլիայի նոր արքա Հարոլդ II-ը հայտնվում է երկու կրակի արանքում. մի կողմից՝ գահի հանդեպ Վիլհելմի հավակնությունը, մյուս կողմից՝ Նորվեգիայի թագավոր Հարալդ II Ահեղի (անգլիական գահի ևս մեկ հավակնորդի, որին աջակցում էր Հարոլդի եղբայրը՝ Տոստիգը) բանակի ներխուժումը երկիր։ Հարոլդը կարողացավ մրցակիցներից մեկին հաղթել. սեպտեմբերի 25-ին Ստամֆորդ-Բրիջի ճակատամարտում նրա անգլոսաքսոնական զորքերը գլխովին ջախջախեցին նորվեգացիներին, ընդ որում՝ Հարալդ թագավորը և Տոստիգը սպանվեցին։ Սրանից հետո Հարոլդը վերադարձավ Յորք, ուր լուր ստացավ, որ Վիլհելմ Նորմանդացին ափ է իջել Անգլիայում։
Զորքերի կազմակերպումը
Նորմանդիայում կար փոքր ասպետների հսկայական զանգված, որոնց վրա Վիլհելմից առաջ դուքսերից ոչ մեկը արդյունավետ իշխանություն չուներ և որի մարտականությունը դրսևորվեց դեպի Իտալիա կատարված արշավանքների ժամանակ, որտեղ արդեն ձևավորվել էին նորմանական Ավերսա կոմսությունը և Ապուլիա դքսությունը։ Վիլհելմը կարողացավ համախմբել և իր մոտ ծառայության վերցնել այդ ասպետներին։ Սրանից բացի, նա հրաշալի տիրապետում էր ժամանակակից պատերազմական արվեստին և գերազանց ասպետի և զորահրամանատարի համբավ ուներ, ինչը դեպի իր բանակը գրավեց մարդկային ռեսուրսներ ողջ Հյուսիսային Ֆրանսիայի ց ։
Ներխուժումը պլանավորելով՝ Վիլհելմը իրեն կանխապես ապահովեց դքսության բարոնների աջակցությամբ, իսկ զորահրամանատարի իր խոսքերը հարևան հյուսիսֆրանսիական իշխանություններից դեպի իր բանակը գրավեցին մեծ թվով ասպետների։ Նորմանները բերդային ամրոցներից հեծելազորային փոքր ջոկատներով ռազմական գործողությունների մեծ փորձ ունեին. այդ ամրոցները, որպես հենակետային բազաներ, արագ կառուցվում էին նվաճվելիք տարածքում՝ այստեղ հետագա վերահսկողություն ապահովելու նպատակով։ Ֆրանսիայի թագավորների և Անժուի կոմսերի միջև պատերազմները հնարավորություն տվեցին նորմաններին բարելավելու իրենց գործողությունների մարտավարությունը հակառակորդի խոշոր կազմավորումների դեմ և անմիջական համագործակցություն ստեղծելու զորքի տեսակների միջև ։
Նորմանների ներխուժումը Անգլիա աջակցում էր նաև հռոմեական Ալեքսանդր II պապը՝ ձգտելով Անգլիայում տարածել կլյունիական ռեֆորմը և պաշտոնանկ անել արքեպիսկոպոս Ստիգանդին։ Պապի օրհնությունը փոքր ասպետների՝ եվրոպական երկրներից դեպի Վիլհելմի բանակ հոսք ապահովեց. նրանք հաշվարկում էին հողային տիրույթներ ձեռք բերել Անգլիայում։
Նորմանների կազմում էին Վիլհելմի բանակի մոտ մեկ երրորդը, մնացյալ զինվորները այստեղ էին ֆրանսիական տարբեր շրջաններից՝ Մենից, Աքվիտանիայից, Ֆլանդրիայից, Բրետանից, Պիկարդիայից, Արտուայից, կային նաև վարձկաններ եվրոպական այլ պետություններից։
Վիլհելմի զորահրամանատարներն ու զինակիցները
Գլխավոր հրամանատարը ինքը՝ Վիլհելմն էր։ Սակայն տարեգիրները բավականին կցկտուր թվարկում են գործող մնացած անձանց։ Պատմաբանների հետազոտությունների, առաջին հերթին «Գոբելեն Բայեից»-ի հիման վրա, նրանց հաջողվել է թվարկել մասնակիցներին ՝
Ավելի ուշ նրանց մեծ մասը անգլո-սաքսոնական ազնվականներից բռնագրավված նշանակալի հողային տիրույթներ ստացան ։
Զորքերի կազմակերպումը
Անգլոսաքսոնական պետության ռազմական ռեսուրսները բավականին մեծ էին, բայց՝ վատ կազմակերպված։ 1066 թվականի վերջին Հարոլդ արքային տրամադրության տակ անգամ մշտական նավատորմ չկար, կային միայն հարավ-արևելյան ափերին կանգնած մի քանի նավեր։ Թեպետ հնարավորություն կար բռնազավթման և կոմսություններից զգալի թվով նավեր հավաքելու, բայց կարճ ժամանակում խոշոր նավատորմ ստեղծելը և այն մարտական պատրաստ վիճակում պահելն անհնար էր. Ցամաքային ուժերի միջուկը կազմում էին թագավորի և էրլերի հուսկերլները։ XI դարի կեսերին հաշվվում էին մոտ 3000 թագավորական հուսկերլներ, խոշոր էրլի դրուժինան բաղկացած էր 400-500 զինվորից։ Սրանցից բացի Հարոլդի տրամադրության տակ էին ռազմաուժային վերնախավի (տենի) ջոկատները և գյուղացիական աշխարհազորը՝ ֆիրդը։ Իր ողջ կազմով անգլոսաքսոնական բանակը Արևմտյան Եվրոպայի խոշորագույն բանակն էր ։ Անգլիայի զինված ուժերի հիմնական խնդիրները զինվորների կենտրոնացումն էր անհրաժեշտ վայրում, բանակի մարտունակությունը երկար պահելու անհնարինությունը, ամրոցների՝ որպես պաշտպանական բազային կառույցների հետամնացությունը, Եվրոպայում պատերազմավարման ժամանակակից մեթոդների թույլ իմացությունը, ինչպես նաև զորքի այնպիսի տեսակների հանդեպ անուշադրությունը, ինչպիսիք էին հեծելազորը և նետաձիգերը ։
Նորմանների հետ բախվելիս Հարոլդը կարող էր հույսը դնել միայն իր Ուեսեկսի կոմսության բանակի վրա, քանի որ տեների մեծ մասը հրաժարվեցին նրան աջակցելուց։ Տարեգիր Իոհան Վուստերսկին պնդում է, որ Հարոլդին հաջողվել է մոտ 8 հազար մարդ հավաքել։ Անգլիական բանակը թվային առումով համարժեք էր նորմանականին, սակայն որակապես տարբերվում էր կառուցվածքով և մարտական բնութագրով։ Այլ տարեգրություններում հանդիպում են փաստեր անգլիացիների թվական գերակշռության մասին։
Անգլոսաքսոնական բանակում հեծելազոր, որպես զորքի տեսակ, չկար, թեպետ անգլոսաքսերը արշավանքների ժամանակ տեղաշարժվում էին ձիերով, ճակատամարտերի ժամանակ նրանք իջնում էին ձիերից՝ վերածվում հետևակի։ Լավ զինված էին միայն հուսկերլները և տեները, ովքեր երկսայր սրեր, վիկինգների ռազմական կացիններ, նիզակներ և օղազրահներ ունեին, այն դեպքում, երբ աշխարհազորը զինված էր ընդամենը մահակներով, եղաններով, տապարներով և «փայտերին կապած քարերով», այսինքն՝ այն ամենով, ինչ ձեռքի տակ կար։ Անգլիացիները նորմանական բանակի ռազմական հզորության կարևորագույն մասը համարվող նետաձիգերից փաստացի չունեին։ Նորվեգացիների հետ ոչ վաղ ունեցած բախումը և ողջ երկրով մեկ սրընթաց երթը ևս խիստ հյուծել էին անգլիացիներին։
Բուգլակի (այլ կիրառումներ)
Բուգլակի, կարող է վերաբերել՝
Հասթինգսի ճակատամարտ
Զորքերի կազմակերպումը
Ըստ Բայեի գոբելենի պատկերների, հակամարտող ասպետները արտաքին տեսքով փաստացի չէին տարբերվում իրարից։ Սրա մասին վկայում է նաև տարեգիրը՝ «Բոլորն ունեին տարբերանշաններ, որոնցով նրանք ճանաչում էին իրենց յուրայիններին, այնպես, որ նորմանը նորմանին և ֆրանկը ֆրանկին չէր կարող հարվածել» ։
Ռոչվոժ
Ռոչվոժ (Рочьвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոպյու գետի ձախ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։
Հասթինգսի ճակատամարտ
Հարոլդի զորահրամանատարներն ու զինակիցները
Թե ովքեր են մարտնչել Հարոլդ արքայի բանակում, շատ քիչ է հայտնի։ Նրան հրաժարվեցին աջակցել էրլեր Էդվինը և Մորկարը։ Տարեգիրները հիշատակում են արքայի մի քանի ազգականների, ովքեր մասնակցել են ճակատամարտին ՝
Ռոչվոժ
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։