cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայկական աշխարհ
Պատմություն
Ծանոթացրել է գրական կյանքի իրադարձություններին, տպագրել նյութեր Հայաստանի պատմության, աշխարհագրության, հայոց լեզվի ու գրականության վերաբերյալ։ Աջակցել և ուղղություն է տվել հայ մանկավարժների գործունեությանը, անդրադարձել կանանց կրթության ու դաստիարակության հարցերին։ Ներկայացրել է Վիսարիոն Բելինսկու, Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի, Դ․ Պիսարևի և այլոց մանկավարժական հայացքները։
Հանդեսում տեղ են գտել Գրիգոր Արծրունու հոդվածներն ու հաղորդումները, Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանի, Պ․ Մադաթյանի (Սեյադ) բանաստեղծությունները, ռուս և եվրոպական հեղինակների գործեր։
Լայն տեղ է հատկացրել հայ եկեղեցուն, նրա պատմությանը, հայ աստվածաբանության հարցերին, շեշտել կրթված հոգևորականներ ունենալու անհրաժեշտությունը։ Աշխատակցել են Զ․ Գրիգորյանը, Ռուբեն Հասան-Ջալալյանը, Հ․ Քուչուբեկյանը, Հ․ Առաքելյանը և այլք։
1864-1965-ին կոչվել է «Հայկական աշխարհի կռունկ» ։ «Կռունկ հայոց աշխարհին» ամսագրի շարունակությունն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական կրոնական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Էմիլի Դևիսոն
Էմիլի Դևիսոն (Emily Wilding Davison, ), սուֆրաժիստուհի, ով 20-րդ դարի սկզբում Միացյալ Թագավորությունում պայքարել է կանանց ընտրական ձայնի համար։ Եղել է Կանանց սոցիալական և քաղաքական միության (WSPU) անդամ, մարտնչել ձեռնարկած գործի համար, ինը անգամ ձերբակալվել է, յոթ անգամ հացադուլ արել և ուժով սնվել է քառասունինը առիթներով։ Մահացել է 1913 թվականին, երբ Էփսոն Դերբիում ձիարշավի ժամանակ դուրս է եկել  Գեորգ V թագավորի Անմեր ձիու առջև։
Դևիսոնը մեծացել է միջին դասի ընտանիքում, սովորել է Լոնդոնի թագավորական Հոլոուեյ քոլեջում և Օքսֆորդի Սուրբ Հյու քոլեջում, նախքան որպես ուսուցիչ և կառավարիչ աշխատելը։ Նա ԿՍՔՄ միացել է 1906 թվականի նոյեմբերին և երթերի ընթացքում դարձել կազմակերպության աշխատակից և գլխավոր տնտեսուհի։ Շուտով նա կազմակերպությունում հայտնի է դարձել իր համարձակ ռազմական գործողություններով՝ պատուհանները կոտրելու, քարեր նետելու, փոստարկղերը հրդեհելու, երեք անգամ գիշերով Վեստմինստերյան պալատում թաքնվելու, ներառյալ 1911 թվականի մարդահամարի գիշերը։ Նրա հուղարկավորությունը 1913 թվականի հունիսի 14-ին կազմակերպել է միությունը։ 5000 սուֆրաժիստուհիներ և նրանց կողմնակիցները և 50000 մարդ Լոնդոնում երթով ուղեկցում էին նրա դագաղը, որը գնացքը տանում էր Մորփեթում ընտանեկան տարածք։
Դևիսոնը եղել է կայուն ֆեմինիստ և նվիրյալ քրիստոնյա և համարում էր, որ սոցիալիզմը լավ բարոյական և քաղաքական ուժ է։ Նրա կյանքի մեծ մասը մեկնաբանվել է նրա մահվան ձևով։ Նա նախօրոք ոչ մի բացատրություն չի տվել այն բանի համար, թե ինչ էր պատրաստվում անել Դերբիում, և նրա մտադրությունների անորոշությունն ազդել է այն բանի վրա, թե ինչպես են նրա մասին պատմության մեջ դատել։ Մի քանի տեսություններ են առաջ քաշվել, այդ թվում`դժբախտ պատահար, ինքնասպանություն կամ թագավորի ձիու վրա սուֆրաժիստուհու ժապավեն դրոշմելու փորձ, որոնցից ոչ մեկը չի ապացուցվել։
Վաղ կյանք, կրթություն
Հոլոուեյից դուրս գալուց հետո Դևիսոնն աշխատում էր որպես տնային դաստիարակ և շարունակում է սովորել երեկոները։ Նա գումար տնտեսեց և մեկ կիսամյակ սովորեց Օքսֆորդի Սուրբ Հյու քոլեջում՝ հանձնելով քննությունները, անգլերենից ստացավ բարձր որակավորում, սակայն չկարողացավ ավարտել, քանի որ Օսքֆորդի մասնագիտությունները փակ էին կանանց համար։ 1895-1896 թ. կարճ ժամանակահատված նա աշխատել է եկեղեցու դպրոցում, այնուհետև տեղափոխվել է Ուերթինգի մասնավոր դպրոց, 1898 թվականին մեկնել է քաղաքից և Նորթհեմփթոնշիրում աշխատել մասնավոր ուսուցիչ և տնային կառավարիչ։ 1902 թվականին սովորել է Լոնդոնի համալսարանում, 1908 թվականին ստացել 3-րդ դասի բարձրագույն կոչում ։
Ակտիվիզմ
Դևիսոնը Կանանց սոցիալիստական և քաղաքական միությանը միացել է 1906 թվականի նոյեմբերին։ Միությունը 1903 թվականին կազմավորվել է Էմմելին Պանկհյորսթի կողմից։ Կազմակերպությունը միավորում էր նրանց, ովքեր կարծում էին, որ կանանց ընտրական իրավունքի վերջնական նպատակին հասնելու համար անհրաժեշտ է ռազմատենչ, հակառակորդական մարտավարություն ։ Դևիսոնը միացավ ԿՍՔՄ քարոզարշավին և դարձավ կազմակերպության աշխատակիցն ու գլխավոր տնտեսուհին։ 1908 կամ 1909 թվականին նա թողեց ուսուցչի իր աշխատանքն և իրեն ամբողջովին նվիրեց միության գործունեությանը։ Նա սկսեց առճակատման գործողություններ, որոնց մասին ԿՍՔՄ լիիրավ անդամ և Էմմելինի դուստր Սիլվիա Պանկհյորսթը հիշատակում է որպես «ամենահամարձակ ու անխոհեմ մարտիկներից մեկը»։ 1909 թվականի մարտին Դևիսոնին առաջին անգամ ձերբակալեցին. նա 21 կանանց պատվիրակության կազմում էր, որոնք Քեքստոն հոլից քայլում էին տեսնելու վարչապետ Հերբերտ Հենրի Ասկվիտին։ Երթն ավարտվեց ոստիկանության հետ բախմամբ, և նա ձերբակալվեց «ոստիկանության պարտականությունների կատարման ժամանակ նրանց վրա հարձակման» համար։ Դևիսոնը մեկ ամիս անցկացրեց բանտում։ Բանտից դուրս գալուց հետո նա ԿՍՔՄ  Votes for Women թերթին գրեց՝ ասելով «իմ խոնարհ գործով ես հասել եմ այն աշխատանքին ու հետաքրքրությանը, որը նախկինում երբեք չեմ փորձել»։
1909 թվականի հուլիսին Դևիսոնը սուֆրաժիստուհիներ Մարի Լիի և Էլիս Փոլի հետ ձերբակալվեց հրապարակային հանդիպումը խանգարելու համար, ինչն արգելված էր կանանց և դատապարտվեց երկու ամիս ազատազրկման։ Նա հացադուլ հայտարարեց և կորցրեց 9.5 կգ, որի արդյունքում շատ թուլ էր և հինգ ու կես օր հետո ազատ արձակվեց։ Նույն տարվա սեպտեմբերին նա կրկին ձերբակալվեց քաղաքական հանդիպման ժամանակ պատուհանների ապակիները կոտրելու համար. 1909 թվականի բյուջեն բողոքարկող ժողովը բաց էր միայն տղամարդկանց համար։ Դևիսոնին երկու ամսով ձերբակալեցին և ուղարկեցին Սթրենջուեյի բանտ։ Նա կրկին հացադուլ հայտարարեց և ազատ արձակվեց երկուսուկես օր անց։ Քարեր նետելու իր գործողությունն արդարացնելու համար The Manchester Guardian նա հաջորդաբար գրեց, որ դա այն «զգուշացումներից մեկն էր, որ հետագայում կլինի ամենուր, եթե մասնակցեն նախարարների կաբինետի հանդիպումներին»։ Նա շարունակեց գրել, որ դա արդարացված է, քանի որ «Նախարարների կաբինետի հակասահմանադրական գործողության արդյունքում «հանրային հանդիպումներից» դուրս է մնում հանրության մեծ մասը։
1910 թվականի ապրիլին Դևիսոնը որոշեց մտնել Համայնքների պալատ՝ Ասկվիտին կանանց քվեարկության մասին հարցնելու համար։ Նա մտավ Վեստմինստերյան պալատ հանրության մյուս անդամների հետ և ամբողջ գիշեր թաքնվեց ջեռուցման համակարգի մեջ։ Ոստիկանները նրան ձերբակալեցին, բայց քրեական հետապնդում չեղավ։ Նույն ամսվա ընթացքում Դևիսոնը դարձավ ԿՍՔՄ աշխատակից և սկսեց գրել Votes for Women թերթի համար ։
1910 թվականի սկզբին երկկուսակցական պատգամավորական խումբը կազմեց Հաշտեցման հանձնաժողով և առաջարկեց Հաշտեցման օրինագիծ, որի միջոցով միլիոնավոր կանայք կարող էին ընտրել, եթե սեփականություն ունեն։ Մինչ օրինագիծը քննարկվում էր, ԿՍՔՄ-ը ժամանակավոր զինադադարի մեջ էր։ Օրինագիծը նոյեմբերին ձախողվեց, երբ Ասկիտի լիբերալ կառավարությունը հրաժարվեց խորհրդարանին թույլ տալ քննարկելու այն։ ԿՍՔՄ շուրջ 300 կանանց պատվիրակությունը փորձել է այն ներկայացնել միջնորդությամբ, սակայն ագրեսիվ ոստիկանները նրանց թույլ չեն տվել դա անել. սուֆրաժիստներն այդ օրն անվանեցին սև ուրբաթ։ Դևիսոնը 122 ձերբակալվածների մեջ չէր, սակայն խիստ անհանգստացած էր պատվիրակության վերաբերմունքի պատճառով։ Հաջորդ օրը նա կոտրեց խորհրդարան մի քանի պատուհանները։ Նրան ձերբակալեցին և դատապարտեցին մեկ ամսով։ Նա կրկին հացադուլ արեց և ութ օր ուժով կերակրվեց նախքան ազատ արձակվելը ։
1911 թվականի ապրիլի 2-ին՝ մարդահամարի գիշերը, Դևիսոնը թաքնվեց Վեստմինստերյան պալատի Սուրբ Մարի Անդերքրոֆթ մատուռի պահարանում։ Նա ամբողջ գիշեր մնաց այնտեղ, որպեսզի չմասնակցի մարդահամարին. այս փորձը լայն սուֆրաժիստական գործողության մի մասն էր՝ խուսափելու պետության կողմից հաշվառվել որը խուսափել է պետության կողմից։ Դևիսոնին հայտնաբերերում է մաքրուհին, ով հայտնել է իր ներկայության մասին. Դևիսոնին ձերբակալում են, բայց չեն մեղադրում։ Համայնքների պալատում աշխատանքներն ավարտվում են Դևիսոնին ներառելով մարդահամարում։ Նա մարդահամարի մեջ ընդգրկվում է երկու անգամ, քանի որ նրա տանտիրուհին նույնպես հաշվառում է նրան ։ Դևիսոնը մշտապես նամակներ է գրել մամուլում՝ առաջ քաշելու ԿՍՔՄ դիրքորոշումը ոչ բռնության ձևով. 1909-1911 թվականներին նա 12 հոդվածներ է հրատարակել էր The Manchester Guardian թերթում, 1911-1913 թթ. ձեռնարկել է քարոզարշավ, որի ընթացքում ավելի քան 50 թերթերում գրել է գրեթե 200 նամակներ։ Նրա նամակներից շատերը տպագրվել են, այդ թվում 26 -ը The Sunday Times 1910 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1912 թվական։
Դևիսոնը 1911 թվականի դեկտեմբերին մշակել է փոստարկղերն այրելու նոր մարտավարություն։ Նրան ձերբակալել են խորհրդարանից դուրս գտնվող փոստարկղն այրելու համար։ Դատապարվել է վեց ամիս ազատազրկման Հոլոուվեյ բանտում. նա հացադուլ չի արել, սակայն իշխանությունները պահանջել են, որ նա 1915 թվականի փետրվարի 29-ից մարտի 7-ը ուժով կերակրվի, քանի որ նրա առողջությունն ու ախորժակը վատ վիճակում էին։ Հունիսին նա մյուս սուֆրաժիստների հետ միասին արգելափակեցին իրենց խցերում և հացադուլ հայտարարեցին. իշխանությունները կոտրեցին խցերի դռները և ուժով կերակրեցին հացադուլավորներին։ Դրանից հետո Դևիսոնը որոշեց վերջ տալ հուսահատ բողոքին և  ահավոր խոշտանգումներին և ցատկեց բանտի ներքին պատշգամբներից մեկից։ Նա գրել է.
Նա կոտրեց երկու ող և սոսկալի վնասեց գլուխը։ Կարճ ժամանակ անց, չնայած նրա վնասվածքներին, նրան կրկին ուժով կերակրեցին, մինչև տասը օր շուտ ազատ արձակվելը։ Նա The Pall Mall Gazette թերթին գրեց բացատրելու՝ ինչու է «փորձել ինքնասպանություն գործել»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի ուսուցիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Պակալի
Պակալի (Пакали), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Տոնկինսկի շրջանի կազմում։
Մալա Մեծ
Մալա Մեծ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
AMD
Advanced Micro Devices, Inc. (AMD), կիսահաղորդչային ընկերություն է հիմնադրված Կալիֆոռնիա նահանգի Սանիվեյլ քաղաքում։ Ընկերությունը առավել հայտնի է որպես համակարգչի մշակիչներ և գրաֆիկական համակարգերի արտադրող։ Նրա հիմնական արտադրանքները հանդիսանում են միկրոպրոցեսորներ, մայր տպասալի չիպեր, ներդրված պրոցեսորներ, գրաֆիկական պրոցեսորներ սերվերների, աշխատակայանների և անհատական համակարգիչների համար, ինչպես նաև՝ պրոցեսորների տեխնոլոգիաներ ձեռքի սարքերի, թվային հեռուստատեսության, ավտոմեքենաների, խաղերի ղեկավարման համակարգերի և այլ ներդրված համակարգերով սարքերի համար։
AMD-ն՝ Ինտել կորպորացիայից հետո հանդիսանում է երկրորդ ամենամեծ ընկերությունը (մոտ 20% տոկոս համաշխարհային շուկայում), որը մատակարարում է միկրոպրոցեսորներ՝ հիմնված x86 ճարտարապետության վրա, ինչպես նաև հանդիսանում է երկրորդ ամենամեծ (մոտ 40 % համաշխարհային շուկայում) ընկերությունը Nvidia-ից հետո, որը մատակարարում է դիկրետ գրաֆիկական մշակման հանգույցներ։
Բերնարդու դու Մեարին
Բերնարդու դու Մեարին (Bernardo do Mearim), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6 047 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 261,401 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Գեղարվեստական գրականության կանանց մրցանակ
Գեղարվեստական գրականության կանանց մրցանակ (The Women’s Prize for Fiction, ավելի վաղ` «Օրանժ» գրական մրցանակ (Orange Prize for Fiction) 1996-2012 թվականներին, Գեղարվեստական գրականության կանանց «Բեյլիս» մրցանակ (Baileys Women's Prize for Fiction)` 2013-2017 թվականներին), անգլալեզու աշխարհում ամենաճանաչված մրցանակներից մեկը գրական այն ստեղծագործության համար (վեպ), որը գրել է ցանկացած ազգության կին անգլերենով և հրատարակել է ստեղծագործությունը մրցանակի հանձնումից մեկ տարի առաջ։ Մրցանակը հանձնվում է 1996 թվականից։
AMD
Առաջին տասներկու տարին
AMD ընկերությունը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1969 թվականի մայիսի 1-ին Ջերի Սանդերսի կողմից իր յոթ Fairchild Semiconductor ընկերության կոլեգաների հետ միասին  ։ Մասնագիտությամբ ինժեներ-էլեկտրիկ Սանդերսը Fairchild ընկերության մարքեթինգի գծով տնօրենն էր, գնալով հիասթափվում էր ընկերության աջակցության, հնարավորության և ճկունության աճի պակասից, և որոշեց հեռանալ և հիմնել սեփական կիսահաղորդչային ընկերությունը ։ Նախորդ տարի Ռոբերտ Նոյսը, ով ստեղծել էր առաջին ինտեգրալային միացմամբ միկրոչիպը 1959 թվականին Fairchild ընկերությունում լքել էր Fairchild  ընկերությունը Գորդոն Մուռի հետ միասին և 1968 թվականի հուլիսին ստեղծել էր Intel կիսահաղորդչային ընկերությունը ։
Գեղարվեստական գրականության կանանց մրցանակ
Մրցանակի հաղթողներն ստանում են 30.000 ֆունտ ստերլինգ, ինչպես նաև` քանդակագործ Գրիզել Նայվանի կողմից պատրաստված «Bessie» բրոնզե արձանիկը ։
Մրցանակի պատմություն
Մրցանակի գաղափարը ծագել է 1991 թվականի Բուքերյան մրցանակի շորթ-լիստի հրապարակումից հետո, որտեղ չեն հայտնվել կին հեղինակների ստեղծագործությունները։ Ինչպես նշում են մրցանակի կազմակերպիչները, չնայած այն բանին, որ մրցանակի ստեղծման ժամանակ գրքերի մեծամասնությունը գրվում է կանանց կողմից (60/40 հարաբերակցությամբ), նրանք ստանում են Բուքերյան մրցանակի շորթ-լիստի տեղերի միայն 10 տոկոսը։ 1995 թվականին հիմնադիրը դիմել է Օրանժ ընկերությանը` հովանավորության խնդրանքով։ 1996 թվականի հունվարին հիմնվել է «Օրանժ» գրական մրցանակը։ 2017 թվականի հունիսին մրցանակի հիմնադիրները հայտարարել են BAILEYS-ի հետ եռամյա համագործակցության մասին, որի ավարտին հովանավորներին են միացել Deloitte-ն և NatWest-ը ։
Քննադատություն
Մրցանակը բազմիցս մեղադրվել է սեքսիզմի համար։ Այսպես, Բուքերյան մրցանակի դափնեկիր Անտոնիա Սյուզեն Բայեթն ասել է, որ արգելել է իր հրատարակիչներին իր գործերն ուղարկել մրցույթին մասնակցելու համար, քանի որ այդ մրցանակը երբեք պետք չի եղել ։ Քինգսլի Էմիսը հայտարարել է, որ չէր ցանկանա ստանալ այդ մրցանակն, անգամ եթե կին լիներ ։
AMD
Առաջին տասներկու տարին
1969 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը արտադրեց իր առաջին արտադրանքը՝ Am9300, որը աշխատում էր 4 թիբ ինտեգրալային միացումով և հերթափոխով գրանցումով, սկսվեց վաճառվել 1970 թվականին ։ Ինչպես նաև 1970 թվականին ընկերությունը արտադրեց սեփական առաջին արտադրանքը՝ Am2501 տրամաբանական հաշվիչը, որը մեծ հաջողություն ունեցավ ։ 1971 ամենաշատ վաճառվող արտադրանքը եղավ  Am2505-ը՝ հնարավոր ամենաարագ բազմապատկիչը ։
Գեղարվեստական գրականության կանանց մրցանակ
Քննադատություն
Մյուս կողմից, մրցանակը սատարել են Սինտիա Օզիկը, Սառա Ուոթերսը և այլ լրագրողներ  ։
AMD
Առաջին տասներկու տարին
1971 թվականին AMD ընկերությունը մտավ RAM չիպերի շուկա, իր Am3101  64 բիթ արագությամբ երկբևեռ RAM ունեցող արտադրանքով ։ Այդ տարի AMD ընկերությունը մեծապես աճեցրեց իր ինտեգրալային շրջանակների վաճառքը,և նրա տարեկան վաճառքը հասավ 4.6 մլն դոլարի ։
1972 թվականի սեպտեմբերի AMD ընկերությունը դուրս եկավ հանրային շուկա ։ Ընկերությունը 1973 թվականին Intel-ի շրջանակների երկրորդ աղբյուրն էր, իր Am14/1506 և Am14/1507, dual 100 բիթ արագությամբ հերթափոխով գրանցումով արտադրանքներով  ։ 1975 թվականին ընկերությունը ուներ 212 արտադրանք, որից 49-ը սեփական ստեղծածն էր և երեք ցածր արագությամբ ինտեգրալային շրջանակներ՝Am25LS07, Am25LS08, Am25LS09 ։
1978 թվականի ֆինանսական տարու ընդհանուր արդյունքերը հասան 100 մլն դոլարի , և 1981 թվականին սկսեց կիսահաղորչային գործարանի կառուցումը Սան Անտոնիո նահանգում ։ 1980 թվականին AMD ընկերությունը սկսեց աջակցելհեռահաղորդակցության համար կիսահաղորչային արտադրանքներին, և դրա արդյունաբերությունը արագորեն ընդլայնվեց ու զարգացավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգիչներ Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Ծրագրային ապահովում այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արտադրող ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգիչ արտադրողներ Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Ռոգոժանի
Ռոգոժանի (Рогожани), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոգոժանի գյուղում բնակվում էր 398 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2211,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (1873)
Ժողովածու 1873, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1873 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դար։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×16սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 175 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 175բ (1769թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բալիչիներ
Ծագում
Բալիչի ընտանիքն առաջին անգամ հիշատակվել է կայսր Ստեֆան Ուրոշ V- ի կանոնադրության մեջ, որը թվագրվել է 1360 թվականի սեպտեմբերի 29-ին:Չկան վստահելի աղբյուրներ այս ընտանիքի մասին, կան միայն ենթադրություններ իրենց ծագման մասին  :Բացի Մավրո Օրբինիի պատմությունից,  նրանց ծագման մասին այլ աղբյուրներ չկան:Գոյություն ունեն հատվածական պնդումներ, որ նրանք ծագել են «Կայսր Նեմանյա» -ից ։ Բալիչի մասին ամենահին հիշատակումը 1304 թվականից է, երբ Անջուի սերբ թագուհի Ելենա Անժույսկայան սլավոնական լեզվով նամակ է ուղարկել իր խնամակալի միջոցով Ռագուզա:Տեսություն է, որ այս Բալիչն ամուսնացել է Նեմանջի թագավորական ընտանիքի կին անդամի հետ և այդպիսով հիմնել Բալիչի ազնվական ընտանիքը։  Ընտանիքի ծագման վերաբերյալ տարբեր կարծիքներ են հնչել։
Կարլ Հոփֆը (1832–1873) նրանց համարում էր  «անվերապահորեն սերբ ցեղի մաս»:Իվան Ստեփանովիչ Յաստրեբովը (1839-1894), Ռուսաստանի հյուպատոս Շկոդերում եւ Պրիզրենում, Խոսելով Բալչիչների մասին, նրանց անունը կապել է ժամանակակից Շկոդերից ոչ հեռու գտնվող հռոմեական Բալետիի (Բալեչ) քաղաքի հետ:Ըստ Շեդոմիլջ Միյատովիչի (1842–1934), Բալիչի ընտանիքը վերջնական ծագում ուներ Պրովանսից Բաուզի տնից (Ֆրանսիա հարավ-արևելք), այդ ընտանիքից ծագել է իտալական ընտանիք դել Բալզոն, իսկ նրանցից ՝ Բալիչինները:Սերբ պատմիչ Վլադիմիր Սորովիչը (1885–1941) եզրակացրեց, որ իրենց անունից ելնելով ՝ նրանք հռոմեական (վլաչ) ծագում ունեն:Գերմանացի լեզվաբան Գուստավ Վայգանդը (1860–1930) պնդում էր խառն ալբաներեն- իռլանդական ծագում այն բանից հետո, երբ նա նշեց, որ ընտանիքի անունը ներառված է Ռումինիայում վաղ ալբանական ազգանունների ցանկում ։ Ժամանակակից գիտնականներ Ջոնֆինը, Դոնալդ Նիկոլը, Պիտեր Հարթլը Բալինչի ընտանիքի ծագումը դիտում են որպես Սերբական, իսկ Ռոբերտ Էլսին նշում է դրանք որպես  սլավոնական ծագում ունեցող։
Վաղ պատմություն
Բալսան, հիմնադիրը, մի ազնվական էր, ով կայսեր Ստեֆան Դուժանի կառավարման օրոք ուներ ընդամենը մեկ գյուղ ( 1331–1355),և կայսեր մահից հետո միայն նրա երեք որդիները իշխանություն ձեռք բերեցին Ստորին Զետայում:Նույն թվականին Բալան մահանում է, և նրա որդիները ՝ Բալիչի եղբայրները, շարունակում են իշխել Պոդգորիցայում, Բուդվաում, Բարում և Սկադարում ընդգրկող գավառը:Բալիչիացիներին հաջողվեց  փոքր ազնվականությունից  դառնալ մինչև գավառական տերեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի պատմություն Կատեգորիա:Ալբանիայի պատմություն Կատեգորիա:Սերբիայի պատմություն
Ասիայի հիվանդ մարդ
Ասիայի հիվանդ մարդ կամ Արևելյան Ասիայի հիվանդ մարդ (亞洲病夫、東亞病夫; pinyin: Dōngyà bìngfū), Ասիայի պետություն, որը տնտեսական կամ քաղաքական ճգնաժամ է ապրում։ Սկզբում այն վերաբերում էր 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Քինգ դինաստիայի Չինաստանին, որն այն ժամանակ ուներ ներքին տարաձայնություններ և օգտագործվում էր մեծ տերությունների կողմից։
Սկզբնական օգտագործումը
«Եվրոպայի հիվանդ մարդ» տերմինը սկզբնական շրջանում հորինվել է 1853 թվականին անկման վիճակում գտնվող Օսմանյան կայսրությանը բնորոշելու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո տերմինը կիրառվել է Եվրոպական մի շարք երկրներում՝ Ֆրանսիա, Իտալիա, Մեծ Բրիտանիա, Իսպանիա և Գերմանիա ։ Չինաստանի «հիվանդ մարդ» բնորոշման ամենավաղ օրինակներից մեկը 1863 թվականի հունվարի 5-ին The Daily News-ում թայփինների շարունակվող ապստամբության մասին հոդվածն էր ։ Հոդվածը վերատպվել է Չինաստանում 1863 թվականի հունվարի 7-ին Belfast Morning News հրատարակությունում ենթադրյալ «հիվանդ մարդ» վերնագրով ։ 1895 թվականին, երբ Ճապոնիան ջաղջախեց Չինատանին Ճապոնա-չինական պատերազմում չինացի գրող Յան Ֆուն Zhibao թերթի իր «Ծագման ուժը» հոդվածում բնորոշեց Չինաստանին որպես «հիվանդ մարդ»՝ նպաստելով այս տերմինի տարածմանը չինացի մտավորականների շրջանում ։ 1896 թվականին բրիտանական North China Daily News թերթի հրապարակած հոդվածում նշվում էր՝ աշխարհում չորս հիվանդ մարդ կա՝ Թուրքիան, Պարսկաստանը, Չինաստանը, Մարոկկոն։ Չինաստանը Արևելքի «հիվանդ մարդն» է։ Այս արտահայտությունը չէր վերաբերում չին ժողովրդի առողջությանը,այլ փոխաբերական իմաստով կիրառվում էր Քինգ կառավարության կոռումպացված և անիրազեկ վիճակը բնութագրելու համար ։ Արտահայտությանը հենց այս ժամանակ էր, որ ընդունվեց այն չին մտածողների կողմից, ովքեր ցանկանում էին բարեփոխել Քինգ կառավարությունը (Լյան Ցիչաո, Կան Յուվեյ)։ Հենց Լյան Ցիչաոն էր, ով 1902 թվականին իր «Նոր մարդիկ» գրքում առաջին անգամ «հիվանդ մարդ» տերմինը կապեց չինացի բնակչության ֆիզիկական առողջության հետ, որը այն ժամանակ տառապում էր թմրանյութի կախվածությունից, և այն կապեց ռազմական ճանապարհով իրեն պաշտպանելու Չինաստանի անկարողության հետ. ։ Ըստ Չենգչի ազգային համալսարանի պրոֆեսոր Ջուի Սունգ Յանգի՝ չնայած չինացի մտավորականները ի սկզբանե հաձայնվել էին Չինաստանի «հիվանդ մարդ» նկարագրությանը, այս տերմինը աստիճանաբար սկսեց ընկալվել արևմուտքի կողմից որպես ծաղր, վիրավորանք, նվաստացում ուղղված Չինաստանին։
Ժամանակակից օգտագործում
Այս արտահայտությունը մեծ տարածում գտավ 20-րդ դարի 1972 թվականին Հոնգ Քոնգի Ցասման բռունցքը ֆիլմում, որտեղ Բրյուս Լին գլխավոր դերակատարն էր և այն ցուցադրվեց ամբողջ Ասիայում ։ Համաձայն չինացի գրող Չանգ Փինգի այդ ֆիլմը և այլ ֆիլմեր, որոնք զուգորդվում են չինական կրթության հետ իր «նվաստացման դարի» մասին, ընդգծում են «հիվանդ մարդ» արտահայտությունը չինական գաղութային պատմության հետ՝ դարձնելով օտարերկրյա ահաբեկչության խորհրդանշան ։ 20-րդ դարի վերջին այս արտահայտությունը օգտագործվում էր նաև Ասիայի մի շարք երկրներում, ինչպիսիք են՝ Ճապոնիան, Ռուսաստանի Հեռավոր Արևելքը և Ֆիլիպինները ։
2020 թվական The Wall Street Journal-ի հոդված
2020 թվականի փետրվարի 3-ին, The Wall Street Journal-ը հրապարակեց Ուոլթեր Ռասել Միդի հեղինակած կարծիքը COVID-19 համավարակի վերաբերյալ՝ «Չինաստանը Ասիայի իսկական հիվանդ մարդն է» վերնագրով ։ Փետրվարի 19-ին Չինաստանի արտաքին գործերի նախարարության խոսնակ Գենգ Շուանգը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որտեղ նա չեղարկում է Wall Street Journal-ի երեք լրագրողների լիազորությունները և հրամայում նրանց արտաքսել ։ Հայտարարության մեջ ասվում էր, որ WSJ հոդվածը «զրպարտում է» Չինաստանի ջանքերը COVID-19- ի դեմ պայքարում և օգտագործում է այնպիսի ռասայական խտրական կոչում, որում վրդովմունք և դատապարտում է հարուցում չինացիների և միջազգային հանրության շրջանում ։ Այնուհետև Wall Street Journal- ի խմբագրական խորհուրդը տպագրեց մի հոդված, որում նշվում էր, որ չնայած «հիվանդ մարդ» տերմինը կարող է դիտվել որպես «անզգայուն», բայց Չինաստանի կառավարության գործողությունները նպատակ ունեին հասարակության ուշադրությունը շեղել կորոնավիրուսի դեմ պայքարից, կամ վրեժխնդիր լինել ԱՄՆ կառավարությունից այնտեղ գործող չինական պետական լրատվամիջոցներին որպես օտարերկրյա առաքելություններ նշանակելու համար ։
Նոսիմ Յու
Նոսիմ Յու (Носим-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 670 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ասլան Դուդիև
Ասլան Մուրատովիչ Դուդիև (Дудиаты Мураты фырт Аслан, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Բալթիկա» ֆուտբոլային ակումբի խաղացող։ Հանդես է գալիս պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում։
Ակումբային
Վլադիկավկազի «Յունոստ» ֆուտբոլային դպրոցի և Յուրի Կոնոպլյովի անվան ակադեմիայի սան է։ Առաջին մարզիչը եղել է Վալերի Կարգինովը։
Առաջին պրոֆեսիոնալ ակումբը դարձել է «Կռիլյա Սովետով-ՍՕԿ» ակումբը, որի կազմում 2007 թվականին անցկացրել է 15 խաղ երկրորդ դիվիզիոնում։ 2008-2009 թվականներին հանդես է եկել «Տոլյատի» ֆուտբոլային ակումբում։ 2010 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է «Զենիթ», բայց չի կարողացել տեղ գրավել հիմնական կազմում՝ խաղալով երիտասարդական թիմում։
2011 թվականին տեղափոխվել է «Ալանիա» ակումբ, որի հետ հասել է մինչև Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, ինչպես նաև դսրձել ՖԱԼ առաջնության փոխչեմպիոն։ 2012/13 մրցաշրջանում «Ալանիայի» կազմում մասնակցել է 18 խաղի ՌՖՊԼ շրջանակներում։ Թիմից հեռացել է 2013/14 մրցաշրջանի կեսին, երբ ակումբը դուրս է մնացել ՖԱԼ առաջնությունից, և տեղափոխվել է «ՍԿԱ-Էներգիա», որի կազմում մինչև մրցաշրջանի ավարտն անցկացրել է հինգ հանդիպում։
2016 թվականին հունիսի 26-ին «Տոմ» ակումբի հետ կնքել է երկու տարվա պայմանագիր։ Նորամուտը կատարել է 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ փոխարինելով Արտյոմ Պոպովին «Ուֆայի» դեմ խաղում։ 2017 թվականի հունվարին խզել է պայմանագիրը և դարձել ազատ գործակալ։ Նույն ամսին նոր պայմանագիր է կնքել «Անժի» ակումբի հետ, որի կազմից հեռացել է հունիսի սկզբին և տեղափոխվել է «Տոսնո», որը դուրս էր եկել Պրեմիեր Լիգա։ 2018 թվականի հունիսին՝ ակումբի կազմալուծումից հետո, տեղափոխվել է «Բալթիկա» ։
Թիմային
«Ալանիա»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անժիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալանիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մորդովիա Սարանսկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Սիդորինի փողոց (Կրասնի Սուլին)
Սիդորինի փողոց (Улица Сидорина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Յուրկին Կուտ միկրոշրջանում։ Անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Վասիլի Նիկոլաևիչ Սիդորինի (1921-1992) պատվին։ Գտնվում է 47-րդ գվարդիական դիվիզիայի փողոցի և Նովոշախտինսկայա փողոցի միջև, նրանց զուգահեռ։ Երկարությունը 190 մետր է։
Նկարագրություն
Կրասնի Սուլին քաղաքի Սիդորինի փողոցը գտնվում է Յուրկին Կուտ միկրոշրջանում։ Այն գտնվում է 47-րդ գվարդիական դիվիզիայի փողոցի և Նովոշախտինսկայա փողոցի միջև, նրանց զուգահեռ է։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 190 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 6 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 4, աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 2 շենք։
Սիդորինի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346350։
Փողոցն անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Վասիլի Նիկոլաևիչ Սիդորինի (1921-1992) պատվին։ Լեյտենանտ Սիդորինը եղել է 807-րդ գրոհային ավիացիոն գնդի օղակի հրամանատարը։ Մասնակցել է Դոնբասի, Ղրիմի, Լիտվայի, Լատվիայի, Էստոնիայի ազատագրմանը։ Ամբողջ պատերազմի ընթացքում իրականացրել է 184 թռիչք՝ ոչնչացնելով թշնամու զգալի քանակությամբ մարտական տեխնիկա և կենդանի ուժ։ 1970-ական թվականների կեսերին բնակություն է հաստատել Կրասնի Սուլին քաղաքում, աշխատել է էլեկտրամեխանիկ, եղել է քաղաքի քաղաքացիական պաշտպանության շտաբի պետ։ Թաղված է Կրասնի Սուլինի Հոկտեմբերի 50-ամյակ ավանի գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի փողոցներ
Իսրայել Օրի
Իսրայել Օրի, հայ ազգային–ազատագրական շարժման գործիչ։ Ծագում էր Պռոշյանների իշխանական տոհմից։ Իսրայել Օրու գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել ժամանակի ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարների ձևավորման հարցում։ Օրին հիմնել է պայքարի ռուսական կողմնորոշումը։
Կենսագրություն
1698 թվականին կուրֆյուրստ Հովհան Վիլհելմին ներշնչել է Հայաստանը նվաճելու, նրա թագավորը դառնալու և Օսմանյան կայսրության թիկունքում անկախ Հայաստան ու Վրաստան կազմավորելու միտքը։ Հովհան Վիլհելմը համաձայնել է և Իսրայել Օրու միջոցով թղթեր հղել Արևելյան Վրաստանի (Քարթլի-Կախեթի) Գեորգի XII թագավորին, հայ մելիքներին, Ամենայն Հայոց և Աղվանից կաթողիկոսներին և մանրամասն տեղեկություններ խնդրել Հայաստանի ու հարակից երկրների տնտեսական, քաղաքական ու ռազմական պայմանների մասին։
1698 թվականի օգոստոսին Իսրայել Օրին ժամանել է Վիեննա՝ ավստրիական Լեոպոլդ I կայսրից ևս հուսադրող գրություն ստանալու, սակայն մերժվել է Թուրքիայի հետ սկսած խաղաղության բանակցությունների պատճառով։ Այնուհետև մեկնել է Ֆլորենցիա, ստացել Տոսկանյաի դուքս Կոզմաս III–ի համաձայնությունը և 1699 թվականին ուղևորել Հայաստան։
Անգեղակոթի ժողով։ Ազատագրության ծրագիր
Հայաստանում և Վրաստանում իրադրությունը կտրուկ փոխվել էր։ Նախկինում ապստամբ Գեորգի XI–ը հնազանդվել և գտնվում էր Սպահանում, իսկ Հայոց կաթողիկոս Նահապետ Ա Եդեսացին ու Գանձասարի Սիմեոն կաթողիկոսը չեն արձագանքել Իսրայել Օրու ձեռնարկմանը։ Միայն Մելիք Սաֆրազի օժանդակությամբ Իսրայել Օրուն հաջողվել է Անգեղակոթ ավանում ապրիլին գումարել Սյունիքի 11 մելիքների խորհրդաժողով, որտեղ կազմվել են գրություններ՝ ուղղված Հովհան Վիլհելմին, Հռոմի պապին, ավստրիական կայսրին, Տոսկանայի դքսին և ռուսաց ցար Պետրոս Մեծին՝ Հայաստանի ազատագրության գործին սատարելու խնդրանքով։ Անգեղակոթի ժողովը Իսրայել Օրուն է տրամադրել նաև մաքուր, կնքված թղթեր՝ ըստ անհրաժեշտության դիմումներ կատարելու։ Իսրայել Օրու հետ Եվրոպա է ուղարկվել Մինաս վարդապետ Տիգրանյանը՝ որպես մելիքների ներկայացուցիչ և Օրու օգնական։
Ավստրիայի հրաժարումը խափանել է եռյակ դաշինքի ստեղծումը և, Արևմուտքից հույսը կտրած, Իսրայել Օրին վերջնականապես հայացքը ուղղում է դեպի հզորացող Ռուսական կայսրություն և 1701 թվականին մեկնում Մոսկվա։
Ռուսական կողմնորոշում
Գիտակցելով, որ Արևելյան Հայաստանն ազատագրելու անհաջող փորձը կարող է վտանգավոր կացություն ստեղծել հայ ժողովրդի համար՝ Իսրայել Օրին ձգտել է ապահովել Ռուսաստանի և Հռոմեական սրբազան կայսրության հակաթուրքական կոալիցիան, փորձել հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը դուրս բերել ազգային պարփակվածությունից։ Այդ նպատակով էլ սերտ հարաբերություններ է հաստատել Մոսկվա ապաստանած Իմերեթի թագավոր Արչիլ II–ի, իսկ հետագայում՝ նաև անդրկովկասյան այլ գործիչների հետ։ Ծրագիրը ռուսական կառավարությանն է ներկայացվել 1701 թվականի հուլիսի 25–ին։ Հոկտեմբերին Պետրոս Մեծը ընդունել և զրուցել է Իսրայել Օրու և Մինաս վարդապետի հետ, իսկ 1702 թվականի մարտին հայ պատվիրակներին պաշտոնապես հայտնվել է, որ ռուսական արքունիքը Հայաստանի ազատագրության խնդրով կզբաղվի միայն Հյուսիսային պատերազմից հետո։ 1703 թվականին Իսրայել Օրու նախաձեռնությամբ կազմվել և ռուսական կառավարությունն է ներկայացվել նաև Հայաստանի քարտեզը ։
Իսրայել Օրին Պարսկաստանում և Կովկասում
Դեպի Անդրկովկաս նախատեսվող արշավանքի հաջողության համար Իրանի ներքին կացության վերաբերյալ առավել ճշգրիտ տեղեկություններ հավաքելու և հայ ու վրաց ապստամբական ուժերը համախմբելու նպատակով ռուսական արքունիքը հավանություն է տվել նաև Իսրայել Օրու առաջ քաշած պարսկական դեսպանության գաղափարին։ Դեպանության նկատմամբ կասկածանք չառաջացնելու նպատակով 1704 թվականին Իսրայել Օրին մեկնել է Եվրոպա, Հռոմի պապից ձեռք բերել պարսկական տիրապետությունում քրիստոնյաների հալածանքը դադարեցնելու մասին պարսից շահին ուղղված դիմում, գնել զենք և 1706 թվականին վերադարձել Ռուսաստան։ Պետրոս Մեծը նույնպես գրել է համանման դիմում, Իսրայել Օրուն շնորհել ռուսական բանակի գնդապետի աստիճան, նշանակել դեսպանության ղեկավար և 1707 թվականին ուղարկել Պարսկաստան։
Եսայի Հասան–Ջալալյանի հետ Իսրայել Օրին 1711 թվականին վերադարձել է Աստրախան, որտեղ օգոստոսին, մութ հանգամանքներում հանկարծամահ է եղել։ Գանձասարի կաթողիկոսը վերադարձել է Արցախ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պռոշյաններ Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Բանկային գաղտնիք
Բանկային գաղտնիք, մի շարք երկրներում առկա իրավական սկզբունք, համաձայն որի բանկերը և այլ վարկային կազմակերպությունները պարտավոր են գաղտնի պահել իրենց հաճախորդների հաշիվների և դրանցով իրականացվող գործառնությունների վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնց հրապարակումը կարող է խախտել հաճախորդների անձնական կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքը։
Հաճախորդների սպասարկման ընթացքում բանկերը ստանում են տեղեկություններ իրենց հաճախորդների, նրանց ֆինանսական վիճակի և ֆինանսական վիճակի փոփոխության վերաբերյալ, ինչի հրապարակումը կարող է վնաս պատճառել հաճախորդներին։ Դա է պատճատը, որ տարբեր երկրների բանկային օրենսդրություններ ներառում են բանկային գաղտնիքի կարգավորման հստակ օրենսդրական մեխանիզմներ (բանկային գաղտնիքի մասին օրենքներ, իրավական ակտեր, քաղաքացիական օրենսգրքի առանձին հոդվածներ և այլն)։
Տարբեր երկրներում բանկային գաղտնիքի օրենսդրական կարգավորումը ապահովող դրույթները ընդհանուր առմամբ նույնն են. պաշտպանում են հաճախորդի շահերը և սահմանափակում նրանց մասին գաղտնի տեղեկատվության հասանելիությունը երրորդ անձանց համար, միևնույն ժամանակ սահմանում են այն բացառիկ դեպքերը, որոնց ժամանակ, պետական շահերից ելնելով, այդ սահմանափակումը հանվում է և տեղեկությունները դառնում են հասանելի։ Ինչքան բարձր է տեղեկատվության պահպանության մակարդակը, այնքան բարձր է բանկի վարկանիշը և պոտենցիալ հաճախորդների շրջանակը։
Բանկային և առևտրային գաղտնիք
Բանկային և առևտրային գաղտնիքի փոխկապակցվածության շուրջ չկա միասնական մոտեցում։ Որոշ մասնագետներ բանկային գաղտնիքը համարում են առևտրային գաղտնիքի մասնավոր դեպք, իսկ որոշ մասնագետներ երկուսն էլ համարում են ինքնուրույն իրավական ինստիտուտներ։ Գերակշռում է այն մոտեցումը, որով բանկային գաղտնիքը սահմանում են որպես առևտրային գաղտնիքի մասնավոր տարատեսակ։ Միևնույն ժամանակ մի շարք հեղինակներ, դիտարկելով բանկային և առևտրային գաղտնիքների փոխկապակցվածության հարցը, եկել են այն եզրակացության, որ բանկային գաղտնիքի նորմերը ավելի շուտ լրացնում են առևտրային գաղտնիքի իրավական ռեժիմը, այլ ոչ թե ներառվում նրանում։
Տեղեկատվությունը իրենից ներկայացնում է առևտրային գաղտնիք այն դեպքում, երբ ունի իրական կամ պոտենցիալ առևտրային արժեք 3-րդ անձանց անհայտ մնալու պայմանով, ինչպես նաև օրենքով չունի ազատ հասանելիություն և այդ տեղեկատվությունը կրողը գործողություններ է իրականացնում դրա գաղտնիության պահպանման համար։
Բանկային և առևտրային գաղտնիքների ռեժիմների տարանջատումը օրենսդրական մակարդակով լիովին տրամաբանական է, քանի որ նրանցից յուրաքանչյուրը պաշտպանում է տեղեկատվության տարբեր օբյեկտներ (բանկային գաղտնիքի ռեժիմով պահպանվում է բանկի հաճախորդների շահերին վերաբերող տեղեկատվություն, այն դեպքում երբ առևտրային գաղտնիքը կոչված է առաջին հերթին պաշտպանելու հենց բանկի շահերը)։ Պարզ է դառնում, որ առավել նպատակահարմար է առևտրային և բանկային գաղտնիքները դիտարկել որպես գաղտնի տեղեկատվության հարաբերականորեն անկախ տարատեսակներ։
Բանկային գաղտնիքը Շվեյցարիայում
Բանկային գաղտնիքը որպես իրավական ինստիտուտ իր սկիզբն է առել 1934 թ.-ին Շվեյցարիայում «Բանկային գործունեության մասին» օրենքով։ Շվեյցարիայում օրենքը ընդունվել է Ֆրանսիայում տեղի ունեցած սկանդալից հետո, երբ հայտնի դարձավ ֆրանսիացի մի շարք հայտնի մարդկանց (քաղաքական գործիչներ, դատավորներ, հոգևորականներ և այլն) կողմից հարկային պարտավորություններից խուսափելու մասին, ովքեր իրենց գումարները պահում էին Շվեյցարիայում։
Շվեյցարական բանկերը հայտնի են հաճախորդների գործառնությունների և ներդրումների մասին տեղեկություների բացարձակ պահպանությամբ, ինչն էլ մեծ չափով ապահովում է երկրի բանկային համակարգի և հենց երկրի կայունությունը։ Բանկային գաղտնիքը Շվեյցարիայում միշտ համարվել է և շարունակվում է համարվել մասնավոր բանկային գործունեության անքակտելի մասը։ Բանկային գաղտնիքը կարգավորող օրենսդրությունը խստորեն սահմանափակում է որևէ տեղեկատվության հայտնումը 3-րդ կողմին, ներառյալ հարկային մարմիններին, արտասահմանյան կառավարություններին և անգամ շվեյցարական պետական մարմիններին, բացառությամբ երբ այդպիսի պահանջ է ներկայացվում շվեյցարական դատավորի կողմից կամ առկա է ահաբեկչության կամ ծանր հանցագործության կասկած։
Ոչ պետական կազմակերպությունները և տարբեր երկրների կառավարություններ բանկային գաղտնիքը այսպիսի պահպանումը համարում են ստվերային տնտեսությանը և հանցավոր գործունեությանը նպաստող հիմնական գործոններից մեկը։ Շվեյցարական բանկերի նախկին մի շարք աշխատակիցներ հայտարարել են, որ շվեյցարական բանկերը տարբեր անհատների և կազմակերպությունների թույլ են տալիս գործել ստվերում և խուսափել հարկերից։
Բանկային գաղտնիքը ՀՀ-ում
ՀՀ օրենսդրությամբ բանկային գաղտնիքը հրապարակել նշանակում է
Սահմանված են նաև այն բոլոր դեպքերը երբ բանկային գաղտնիք հրապարակելը չի համարվում անօրինական քայլ.
Բանկային գաղտնիքը ԱՄՆ-ում
ԱՄՆ-ում բանկային գաղտնիքի օրենսդրական կարգավորումն իրականացվում է «Բանկային գաղտնիքի մասին» օրենքով (Bank Secrecy Act)։ Օրենքը «Արժութային և արտարժութային գործառնությունների հաշվետվական ներկայացման մասին» օրենքի տարածված անվանումն է (Currency and Foreign Transactions Reporting Act)։ Այն ընդունվել է 1970 թ.-ին, հետագայում 1982 թ.-ին և 1986 թ.-ին ենթարկվել է փոփոխությունների։
Օրենքը ներառում է մի շարք պահանջներ հաշվապահական հաշվառման վարման և ֆինանսական հաշվետվությունների ներկայացման կապակցությամբ։ Վերջիններս օգտագործվում են քրեական և հարկային հանցագործությունների քննման, բանկային գործունեությունը կարգավորող մարմինների կողմից վերահսկողության իրականացման կամ անօրինական և կասկածելի գործառնությունների հետ կապված ընթացակարգերի իրականացման ժամանակ։
Այս օրենքի նպատակն է օգնություն ցուցաբերել քրեական գործերի քննման ժամանակ՝ պահանջելով հաշվետվությունների պարտադիր ներկայացում, որոնք կապված են կանխիկով խոշոր գործառնությունների հետ։
Օրենքում ներառված են հետևյալ հիմնական պայմանները՝
Բանկային գաղտնիքը ՌԴ-ում
ՌԴ-ում բանկային գաղտնիքը օրենսդրորեն կարգավորվում է «Բանկերի և բանկային գործունեության մասին» օրենքով և ՌԴ Քաղաքացիական օրենսգրքով։ Համաձայն քաղաքացիական օրենսգրքի բանկը երաշխավորում է բանկային հաշիվների, բանկային ներդրումների, հաշիվներով իրականացվող գործառնությունների և հաճախորդի մասին տեղեկությունների գաղտնիությունը։
Օրենքով սահմանված են այն հատուկ իրավիճակները, երբ պետական մարմինները իրավունք ունեն վարկային կազմակերպությունից պահանջել բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկատվություն։
Վարկային կազմակերպությունը ֆիզիկական անձանց գործառնությունների, հաշիվների և ներդրումների գծով քաղվածքները տրամադրում է դաշնային պետական մարմիններին և պաշտոնատար անձանց՝ ստուգելու համար «Կոռուպցիայի կանխարգելման մասին» օրենքին այն անձանց եկամուտների, ունեցվածքի և ունեցվածքային բնույթի պարտավորությունների համապատասխանությունը, ովքեր հավակնում են ՌԴ պետական պաշտոնների, դատավորների պաշտոնների, դաշնային ծառայության պաշտոնների և այլն։
Տրամադրվում են հաշիվների, հաշիվներում դրամական միջոցների մնացորդի, նեդրումների, գործառնությունների, էլեկտրոնային դրամական միջոցների և էլեկտրոնային դրամական միջոցների փոխանցումների քաղվածքները։ Բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկությունները տրամադրվում են գրեթե նույն մարմիններին, ինչ ՀՀ օրենսդրությամբ է սահմանված։ Պարզապես ՌԴ օրենսդրության մեջ առանձին սահմանված են աուդիտորական կազմակերպություններին և մաքսային մարմիններին տեղեկությունների տրամադրման դեպքերը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բանկային գործ
Աստերոիդների ցանկ (170701-170800)
Աստերոիդների ցանկ (170601-170700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (170801-170900)
Գոլենիշչևո (գյուղ, Լետիչևի շրջան)
Գոլենիշչևո (Голенищеве), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլենիշչևո գյուղում բնակվում էր 727 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2171 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 334,87 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարիել Ֆրանկու
Մարիել Ֆրանկու (Marielle Franco, Մարիել Ֆրանսիսկու դա Սիլվա, Marielle Francisco da Silva, ), բրազիլացի իրավապաշտպան, սոցիոլոգ, ֆեմինիստ և սոցիալիստ քաղաքական գործիչ։ Պետական կառավարման ոլորտում ստանալով մագիստրոսի աստիճան՝ դարձել է աշխատավորների, կանանց, ԼԳԲՏ անձանց և ֆավելայի բնակիչների իրավունքների համար շարժումների ակտիվիստ և 2017 թվականի հունվարից Ռիո դե Ժանեյրոյի ավագանու կազմում ներկայացրել է Սոցիալիզմի և ազատության կուսակցությունը (PSOL), քանի դեռ չէր դարձել քաղաքական սպանության զոհ (2018 թվականի մարտի 14)։
Կենսագրություն
Մարիելն իր քաղաքական կրթությունն սկսել է տեղական եկեղեցում, երբ եկեղեցին «ազատագրման աստվածաբանության», լատինաամերիկյան կաթոլիկության ձախ թևի ազդեցության տակ անվտանգ տեղ էր հատկացրել քննարկումների համար։ Կամավորական հիմունքներով սկսել է աշխատել եկեղեցուն կից ապաստարանում։
2000 թվականին նա սկսել է նախաբուհական նախապատրաստությունները և, տպավորված լինելով ընկերուհու մահից, ստանձնել է իրավապաշտպանի պաշտոնը։ 2002 թվականին կրթաթոշակի համար ընդունվել է Ռիո դե Ժանեյրոյի կաթոլիկ համալսարան՝ ուսումը համատեղելով աշխատանքի և դստերը մեծացնելու հետ։ Սոցիալական գիտություններում ստանալով աստիճան՝ նա Ֆլումինենսեի դաշնային համալսարանի պետական կառավարման ոլորտում ստացել է մագիստրոսի աստիճան ։ Իր մագիստրոսական դիսերտացիան նվիրված էր իրավապաշտպանական ծրագրին, որը նախատեսված էր դադարեցնելու հանցավոր խմբավորումների վերահսկողությունը ֆավելաներում։
Աշխատել է Մարեի թանգարանում՝ տեղական հասարակության մի նախագծի շրջանակներում, որը հակված է կրթել և քաղաքականացնել տեղական երիտասարդությանը ֆավելայի պատմության միջոցով, որպեսզի հետագայում վերադառնա և աշխատի իր համայնքում` ձևավորելով ֆավելայի մտավորականների սերունդ։
Քաղաքական գործունեություն
Քաղաքային խորհրդում ընտրվելուց առաջ Ֆրանկուն աշխատել է Սոցիալիզմի և ազատության տրոցկիստական ​​կուսակցական, տեղական պատգամավոր Մարսել Ֆրեյշի խորհրդական և օգնել համակարգել Ռիո դե Ժանեյրոյի օրենսդրական նիստում մարդու և քաղաքացիության իրավունքների պաշտպանության հարցերով հանձնաժողովը (ALERJ) : Քաղսովետի 2016 թվականի տեղական ընտրություններում Ֆրանկուն ստացել է 46 500 ձայն, ինչն ամբողջ քաղաքում 1500 թեկնածուներից 5-րդ լավագույն արդյունքն էր, և ընտրվել 51 պատգամավորներից մեկը ։
Որպես քաղաքսովետի անդամ՝ Ֆրանկուն պայքարել է գենդերային բռնության դեմ՝ ֆավելաների և ռեպրոդուկտիվ իրավունքների պաշտպանության համար։ Նա ղեկավարել է կանանց պաշտպանության հանձնաժողովը և անդամակցել Ռիո դե Ժանեյրոյում դաշնային իշխանության բանակ-ոստիկան միջամտությունը վերահսկող չորս հոգանոց հանձնաժողովին ։ Լինելով ԼԳԲՏ համայնքի բիսեքսուալ և ակտիվիստ՝ համագործակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյի լեսբուհի համախոհների հետ։
Սպանություն և հետևանքներ
Ֆրանկուն ոստիկանության բռնության և արտադատական ​​սպանությունների սուր քննադատ էր ։ 2018 թվականի մարտի 13-ին խոսելով եկեղեցու մուտքի մոտ ոստիկանության կողմից գնդակահարված տղայի դեպքի մասին՝ նա պահանջել է, որ իշխանությունները, Բրազիլիայի նախագահ Միշել Թեմերի գլխավորությամբ, փետրվարին բանակ տեղակայեն Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում՝ «ոստիկանական գործողությունների» և ահաբեկչությունը դադարեցնելու նպատակով։
Այն փամփուշտները, որոնց միջոցով նրանք սպանվել էին (ընդհանուր առմամբ՝ դրանցից ինը գնդակահարվել էին, չորսը դիպել են Ֆրանկուին) պատկանում էին ոստիկանությանը։ Պրոֆիլային նախարարը պնդում է, որ դրանք գողացել են փոստային բաժանմունքից, ինչը մերժվում է փոստային նախարարի կողմից ։
2019 թվականի հունվարին ոստիկանությունը կալանքի որոշում է կայացրել իրենց երկու սպաների նկատմամբ, որոնք կապված են հանցավորության դեմ պայքարի վարչություն անվամբ հանցավոր խմբավորման և Ֆրանկուի սպանության հետ։ Այդ սպաներն էին մայոր Ռոնալդ Պաուլու Ալվեշ Պերեյրուն և BOPE հատուկ նշանակության ստորաբաժանման նախկին կապիտան Ադրիանու Մագալեշա դա Նոբրեգին։ Առաջինին հաջողվել է ձերբակալել, իսկ երկրորդի նկատմամբ հետախուզում է հայտարարվել։ Երկուսն էլ շրջափակման մեջ էին հայտնվել Բրազիլիայի նոր նախագահի՝ Ժաիր Բոլսոնարուի որդու՝ Ֆլավիուի կողմից. այսպես, մայրն ու կինը՝ Ադրիանան, ավելի քան 10 տարի նրա պատգամավորական գրասենյակում աշխատել են խորհրդականներ ։
Տասնյակ հազարավոր մարդիկ մասնակցել են Ֆրանկուի հուղարկավորությանը։ Հազարավոր մարդիկ համաձայնեցված բողոքի ցույցերով դուրս են եկել Բրազիլիայի փողոցներ։ «Amnesty International»-ը և «Human Rights Watch»-ը դատապարտել են այդ սպանությունը ։ Սպանված իրավապաշտպանի ընտանիքի հետ հեռախոսազրույց է ունեցել Հռոմի Ֆրանցիսկոս պապը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:Բրազիլացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆեմինիստներ
Լյուիս շրջան (Կենտուկի)
Լյուիս շրջան (Lewis County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.254 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.870 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վանսիբուրգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1806 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Դրիցոնա
Դրիցոնա  (Drizzona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 537 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 50 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26034, հեռախոսային կոդ՝ 0375:
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ագրակ Հաբեղնոցի
Ագրակ Հաբեղնոցի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում ։
Հայկական աշխարհագրական ընկերություն
Հայկական աշխարհագրական ընկերություն, գիտական-հասարակական կազմակերպություն։ Զբաղվում է գիտական, լուսավորական, բնապահպանական, քարտեզագրական գործունեությամբ։
Պատմություն
Հիմնվել է 1935 թ., Երևանում։ 1947-1995-ին գործել է ՀՀ ԳԱԱ նախագահությանն առընթեր (1995-ից՝ ինքնակառավարվող)։
(4346) Ուիտնի
(4346) Ուիտնի (Whitney), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 23-ին Էնդրյու Նոյմերի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Հայկական աշխարհագրական ընկերություն
Խնդիրներ
Միավորում է աշխարհագրության, բնապահպանության և բնօգտագործման ու հարակից բնագավառների մասնագետների, գիտության, կրթության, մշակույթի ու այլ ոլորտների գործիչների և կազմակերպությունների։
Հիմնական խնդիրներն են նպաստել աշխարհագրական գիտությունների զարգացմանը, ուսումնական հաստատություններում աշխարհագրության դասավանդմանը, բնակչության բնապահպանական դաստիարակությանը, կոորդինացնել աշխարհագրական ԳՀ աշխատանքները, մասսայականացնել ու պրոպագանդել աշխարհագրական գիտությունների նվաճումները և այլն։
(4346) Ուիտնի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էնդրյու Նոյմերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հայկական աշխարհագրական ընկերություն
Կառուցվածք
1999 թվականին ուներ մարզային ու քաղաքային բաժանմունքներ, մոտ 300 իսկական, 14 կոլեկտիվ անդամ։
Նախագահներ
Կատեգորիա:Գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հասարակական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Աշխարհագրական ընկերություններ Կատեգորիա:1935 հիմնադրված կազմակերպություններ
Մալա Փոքր
Մալա Փոքր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զալենինո
Զալենինո (Заленино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վաճառված հարսնացուն
«Վաճառված հարսնացուն», չեխ երգահան Բեդրժիխ Սմետանայի կատակերգական օպերա երեք գործողությամբ։ Լիբրետոյի հեղինակը Կարել Սաբինան է։ Համարվում է չեխական երաժշտության նշանակալի նվաճումներից մեկը։ Գրվել է 1863-1866 թվականների ընթացքում, առաջնախաղը տեղի է ունեցել Պրահայի Ժամանակավոր թատրոնում (Prozatímní divadlo) 1866 թվականի մայիսի 30-ին ։ Օպերան միանգամից ճանաչում ձեռք չբերեց և լրացվեց հաջորդ 4 տարիների ընթացքում։
Սկզբնապես գրվել է որպես 2 գործողությամբ օպերետ (20 երաժշտական համարներով և երկխոսություններով)։ Արտերկրի օպերային թատրոնների պահանջով Սմետանան ստիպված փոփոխություններ մտցրեց պարտիտուրայի մեջ՝ դարձնելով այն ավելի ընդարձակ։ 1870 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում կատարելու համար օպերան բաժանվեց 3 գործողությունների, իսկ երկխոսությունները փոխարինվեցին ռեչիտատիվներով։ Այդ տարբերակով այն արագ ճանաչման և հաջողության հասավ ամբողջ աշխարհում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխերեն օպերաներ Կատեգորիա:1866 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Սմետանայի օպերաներ
Լուիզիանայի պետական համալսարան
Լուիզիանայի պետական համալսարան (անգլ. Louisiana State University), պետական հետազոտական համալսարանը գտնվում է ԱՄՆ - ում, Լուիզիանա նահանգում, Բատոն - Ռուժ քաղաքում։ Լուիզիանա նահանգի համալսարանների համակարգում համարվում է գլխավոր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը։ Հիմնադրվել է 1853 թվականին Լուիզիանա նահանգում՝ որպես Ռազմական ակադեմիա և ուսուցողական սեմինարիա (Louisiana State Seminary of Learning & Military Academy): Այժմյան համալսարանական քաղաքը կառուցվել է 1926 թվականին։ Այն գտնվում է Միսիսիպի գետի ափին, կազմված է ավելի քան 250 շենքերից` կառուցված իտալական Վերածննդի ոճով։ Համալսարանի կազմի մեջ մտնում են 14 դպրոց և քոլեջ ։ ԱՄՆ - ում առավել հեղինակավոր են համարվում բիզնեսի և իրավունքի քոլեջները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լուիզիանա Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարաններ Կատեգորիա:Համալսարաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ