cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արեցո
Վաղ միջնադար
Հռոմեական կայսրության անկումից հետո բարբարոսների ներխուժման հետևանքով Արեցոյի բնակչությունը զգալիորեն կրճատվում է, տնտեսությունն անկում է ապրում։ Սակայն Պո գետի հովտում` Հռոմ տանող ճանապարհին գտնվելը քաղաքին թույլ էր տալիս պահպանել կարևոր նշանակությունը միջնադարում։ 5-6-րդ դարերում Արեցոն գտնվել է Օստգոթերի թագավորության սահմանին Ռավեննայի եքսարքոսի տիրապետության տակ, իսկ հետագայում դառնում է իտալական առաջին բնակավայրերից մեկը, որ անցնում է լանգոբարդների իշխանությանը։ Վերջիններիս իշխանության ժամանակ քաղաքի էթնիկ կազմը զգալիորեն փոխվում է, առևտրական կապերը պակասում են, իսկ քաղաքի կենտրոնը տեղափոխվում է բլրի վրա, որտեղ ամրոց է կառուցվում։ 8-րդ դարի վերջին Արեցոն մտնում է Կառլոս Մեծի, ապա Հռոմեական սրբազան կայսրության կազմի մեջ։ Այս շրջանում քաղաքի մշակութային ու տնտեսական զարգացումը կանգ է առնում` պայմանավորված Կենտրոնական Իտալիայում ծագած երկպառակություններով։
XI—XII դարեր
Լինելով Հռոմեական սրբազան կայսրության կազմում` Արեցոն ենթարկվել է Տոսկանայի մարկային, սակայն Տոսկանայի դերկոմսերի իշխանությունը քաղաքում թույլ էր։ Քաղաքի իշխանությունը կենտրոնացած էր Արեցոյի եպիսկոպոսի ձեռքերում։ Քաղաքում եպիսկոպոսություն էր հիմնվել դեռևս 4-րդ դարում, և չնայած բազում պատերազմներին ու ներխուժումներին` քաղաքի եպիսկոպոսական իշխանությունը երբեք չի ընդհատվել։ Հռոմեական սրբազան կայսրության կայսրերը, շահագրգռված լինելով Իտալիայում ամուր հենարան ունենալով, ակտիվորեն աջակցում էին եպիսկոպոսներին, նվիրում հողատարածքներ։ 11-րդ դարի կեսերին Արեցոյի եպիսկոպոսը համարվում էր Առնոյի վերին հոսանքի շրջանի բնակավայրերի քաղաքական և հոգևոր առաջնորդը։ 1059 թվականից Արեցոյի եպիսկոպոսը կրում էր նաև կոմսի տիտղոս` դրանով իրեն շնորհելով աշխարհիկ իշխանություն։
Առևտրի և արհեստների զարգացումը, որ իտալական քաղաքներում սկսվել էր 11-րդ դարում, չի շրջանցում և Արեցոն. քաղաքում ձևավորվում է առևտրականների խավ, որը դեմ էր եպիսկոպոսի իշխանությանը։ Արդեն 11-րդ դարում Արեցոյում ձևավորվում է կոմունա, որ միավորում էր քաղաքի իշխանությանը հավակնող արհեստագործների շրջանակները։ 1098 թվականին առաջին անգամ հիշատակվում է կոմունայի կառավարման նոր մարմինը` կոնսուլների խորհուրդը, որ կիսում էր իշխանությունը Արեցոյի եպիսկոպոսի հետ։ Դերկոմսուհի Մաթիլդա Տոսկանացու մահից հետո` 1115 թվականին, Տոսկանայի կենտրոնական իշխանությունը գործնականում դադարում է գոյություն ունենալուց։ Արեցոն վերածվում է անկախ քաղաք-պետության եպիսկոպոսի ու կոմունայի տիրապետության ներքո։ Կոմունայի մարմիններն աստիճանաբար սահմանափակում էին եպիսկոպոսի իշխանությունը, սակայն մինչև 14-րդ դարը նա դեռ ուներ զգալի ազդեցություն քաղաքի կառավարման մեջ։
Արետինյան հանրապետությունը ծաղկման շրջանում
Գվելֆների և գիբելինների պայքարում Արետինյան հանրապետությունը վերջիններիս է աջակցում։ Այս շրջանում Արեցոյի հիմնական հակառակորդը գվելֆների իշխանությանը ենթարկվող Ֆլորենցիան էր, որ զավթողական քաղաքականություն էր իրականացնում Տոսկանայում։ Չնայած հյուսիսում Արեցոն որոշակի իշխանություն է զիջում Ֆլորենցիայում, սակայն հանրապետությունը շարունակում է տիրել բավական ընդարձակ տարածությունների` Կազենտինոյի հովտից մինչև Կյանա։ 1258 թվականին Արեցոյի տիրապետությանն է անցնում Կորտոնա խոշոր քաղաքը, որ Հռոմի պապի տիրապետության տակ էր գտնվում։ 1260 թվականին արետինյան զորքերը մասնակցում են Մոնտապերտիի ճակատամարտին, որի արդյունքում Ֆլորենցիայի բանակը ջախջախվում է, իսկ Տոսկանան անցնում է գիբելինների տիրապետության տակ։ Սակայն Բենեվենտի ճակատամարտից հետո 1266 թվականին իրադրությունը փոխվում է. գվելֆները, ստանալով Կառլ I Անժուացուաջակցությունը, վերածնունդ են ապրում։ 13-րդ դարում Տոսկանայի գրեթե բոլոր կոմունաներում իշխանության են գալիս գվելֆները։ Միայն Արետինյան հանրապետությունն է պահպանում իր հավատարմությունը կայսեր նկատմամբ։ Հռոմի պապի ֆինանսական և Կառլ Անժուացու ռազմական աջակցությամբ Ֆլորենցիան ձևավորում է խոշոր բանակ և 1289 թվականին Կամպալդինոյի ճակատամարտում ջախջախիչ հարված է հասցնում Արետինյան կոմունային։ Ճակատամարտում մահանում են Արետինյան կոմունայի առաջնորդները։ Ճակատամարտը վճռորոշ դեր է խաղում Արեցոյի պատմության մեջ. զգալի տարածքներ են զիջվում Ֆլորենցիային և Սիենին, իսկ Արեցոյի դերը գնալով նվազում է։
13-րդ դարը Արետինյան հանրապետության վերելքի ժամանակաշրջանն է։ Այս շրջանում կառուցվում են նոր ամրություններ, վերականգնվում է հին քաղաքի ռոմանական ոճը, որի վառ ապացույցն է Սանտա Մարիա ֆելա Պյեվեն, սկսվում է նոր մայր տաճարի շինարարությունը։ 1255 թվականին Արեցոյում հիմնվում է համալսարան, որը առաջիններից մեկն էր Իտալիայում և ողջ Եվրոպայում։ Զարգացում են ապրում կիրառական արվեստը և գրականությունը։ Քաղաքում աշխատում են ինչպես տեղի, այնպես էլ ֆլորենտական և սիենյան դպրոցների ներկայացուցիչները, որոնք ձևավորում են Արեցոյի մայր տաճարը։ Բարձր մակարդակի է հասնում արետինյան գրականությունը, որի ներկայացուցիչներից է Գվիտոնե դ'Արեցոն։ 1302 թվականին քաղաքում ծնվել է Ֆրանչեսկո Պետրարկան։ Գվիդո Տարլատիի մահից հետո 1327 թվականին Արեցոյի ղեկավարությունն անցնում է նրա եղբորը` Պիերո Սակոնեին, որի օրոք հանրապետությունը հայտնվում է ֆինանսական և քաղաքական խոր ճգնաժամի մեջ։ Դա հանգեցնում է նրան, որ 1337 թվականին Արեցոն վաճառվում է Ֆլորենցիային 42.800 ֆլորինով։
1343 թվականին վերականգնվում է Արետինյայ հանրապետության անկախությունը, սակայն հաստատուն կառավարություն ձևավորել այդպես էլ չի հաջողվում. գվելֆների և գիբելենների կուսակցական պայքարը թուլացրել էր հանրապետությունը։ Իրավիճակը բարդացնում էին նաև առանձին ազնվականական ընտանիքներ, որոնք ցանկանում էին Արեցոյում հաստատել ժառանգաբար փոխանցվող իշխանություն։ Արդյունքում հանրապետության` անկախությունը պահպանելու ջանքերը ձախողվում են։ 1384 թվականին քաղաքը կրկին վաճառվում է Ֆլորենցիային, և Արեցոն միացվում է Ֆլորենտական հանրապետությանը։
Արետինյան հանրապետության գոյության վերջին հարյուրամյակը առանձնանում է սեփական գեղարվեստական դպրոցի առկայությամբ, որի առավել նշանավոր ներկայացուցիչներից է Սպինելո Արետինոն (1330-1410)։ Այս նույն ժամանակին է վերաբերում նաև ուշ գոթիկայի ոճով կառուցված Պրիորների պալատը, Սան Ֆրանցիսկո եկեղեցին և մի քանի այլ շինություններ։
Վերածնունդ և նոր ժամանակներ
Ֆլորենտական հանրապետությանը միանալուց հետո Արեցոյի նշանակությունը սկսում է անկում ապրել։ Արեցոն որոշակի ինքնուրույնություն է պահպանում, սակայն քաղաքի մշակութային, հասարակական-քաղաքական զարգացումը մայրաքաղաքի լիակատար ազդեցության տակ էր գտնվում։ Վատանում է նաև քաղաքի ժողովրդագրական պատկերը (1552 թվականին` 7750 բնակիչ, 1745 թվականին` 6700 բնակիչ)։ Ֆլորենտական իշխանության դեմ բարձրացրած ընդվզումները շատ արագ ճնշվում էին։ 1569 թվականին Արեցոն մտնում է Տոսկանայի մեծ հերցոգության մեջ։ Չնայած տնտեսական ու քաղաքական իրավիճակի վատացմանը` մշակութային կյանքը քաղաքում շարունակում էր զարգանալ։ Արեցոյում են ապրում ու ստեղծագործում այնպիսի ականավոր գիտնականներ, ինչպիսիք են Լեոնարդո Բրունին (1374-1444), բուսաբան Անդրեա Չեզալպինոն (1519-1603), ֆիզիկոս Ֆրանչեսկո Ռեդին (1626-1698)։ Ծագումով Արեցոյից էր իտալացի նշանավոր բանաստեղծ, գրող Պիետրո Արետինոն (1492-1556)։ Կիրառական արվեստում գերիշխում էր վերածնունդը։ Այդ շրջանում Արեցոն ներկայանում է այնպիսի նկարիչներով, ինչպիսիք են Բերնարդո Ռոսելինոն, Ջուլիանո դա Մայանոն, Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկան և վերջապես Ջորջո Վազարին։
1722 թվականին անցկացվում է բարեփոխում, որի արդյունքում Արեցոն և նրա շրջակա բնակավայրերը հայտնվում են վարչական նույն շրջանում։ Դա հիմք է հանդիսանում ներկայիս Արեցո կոմունայի ձևավորման համար։ 18-րդ դարի վերջին չորացվում են Կյանա հովտի ճահիճները, ինչը բարելավում է քաղաքի կլիմայական պայմանները։ 19-րդ դարում սկսվում է Արեցոյի` Տոսկանայի և Իտալիայի այլ քաղաքների միջև հաղորդակցության ճանապարհների ակտիվ շինարարություն։ Այս շրջանին են վերաբերում ճարտարապետական այնպիսի հուշարձաններ, ինչպիսիք են Պյացա դել Պոպոլոն, երկաթուղային կայարանը, Պորտ Ֆերդինանդը։ 1825 թվականին ձևավորվում է Արետինյան շրջանը, որ Արեցոյի գավառի հիմքն է հանդիսանում։
Անկախության կորուստ
Արեցոյի միջազգային դրության վատացումը 13-14-րդ դարերում պայմանավորված էր գվելֆների և գիբելենների պայքարի սրացմամբ։ Մեծացել էր հանրապետության կախվածությունը վարձկան բանակից։ Լինելով գիբելենների ճամբարում` Արեցոն ստիպված էր դիմակայել գվելֆական Ֆլորենցիային և Սիենին` երբեմն դիմելով այլ երկրների օգնությանը։ 1315 թվականին Ֆաջիոլայի գիբելինյան բանակը Մոնտեկատինիի ճակատամարտում ջախջախում է ֆլորենտա-նեապոլյան ուժերը։ Այս քաղաքականությունը շարունակվում է եպիսկոպոս Գվիդո Տարլատիի շրջանում, ով 1320-ական թվականներին դառնում է Արետինյան հանրապետության փաստացի տիրակալը։ Դաշնակցելով Ֆորլիի հետ` Գվիդո Տարլատին 1323 թվականին նվաճում է Չիտա դի Կաստելոն` ընդարձակելով սահմանները հարավային ուղղությամբ և դրանով իսկ հարուցելով Հռոմի պապի թշնամանքը։
Նորագույն շրջան
Իտալիայի միավորումից և քաղաքի վարչական ինքնիշխանության մեծացումից հետո Արեցոն զարգացում ապրեց։ 1867 թվականին հաստատվում է քաղաքաշինական նոր հատակագիծը, որ թույլ էր տալիս քաղաքի տարբեր մասերի միջև լավ հաղորդակցությունը։ 1881 թվականին հիմնադրվել է Արեցոյի ազգային բանկը («Banca Etruria»), որ սկսել է վարկավորել տեղի արդյունաբերությունը։ 1895 թվականին քաղաքում առաջին անգամ հաստատվել է էլեկտրական լուսավորությունն։ Քաղաքային հին պարիսպները մասամբ քանդվել են քաղաքի արագ զարգացման արդյունքում ։
Արեցոն զգալիորեն տուժել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Քաղաքը բազմիցս ձեռքից ձեռք է անցել` ենթարկվելով դաշնակիցների ռմբակոծմանը։ 1944 թվականի հուլիսի 16-ին, երբ քաղաքին են մոտեցել հակահիտլերյան կոալիցիայի ուժերը, ընդվզում է բարձրացել ֆաշիստական իշխանության դեմ։ Արեցոյի բնակիչների դրսևորած հերոսության համար 1984 թվականին քաղաքը պարգևատրվել է ոսկե շքանշանով։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Տեսարժան վայրեր
Արեցոյի բազմաթիվ հրապարակներից ուշագրավ են Գրանդե հրապարակը (Piazza Grande) կամ Ֆերդինանդան (Ferdinanda)` սյունաշարերով, գոթական ոճի լոժայով, և հեթանոսական մեհյանի տեղում կառուցված եկեղեցին։
13-րդ դարում կառուցված տաճարը, որի ճակատային մասը շատ այլ եկեղեցիների նման ավարտին չի հասցված, ունի մարմարից հրաշալի գլխավոր խորան, որ Ջիովանի Պիզանոյի աշխատանքն է։ Այլ եկեղեցիներում կան տոսկանյան դպրոցի հրաշալի նկարներ։ Սան Ֆրանչեսկո բազիլիկում պահպանվել են Պիեռա Դելլա Ֆրանչեսկայի գործերը։
Արեցոն, լինելով նահանգապետի և եպիսկոպոսի նստավայրը, ունի ենթապատկան 15 եկեղեցիներ, գիտությունների ակադեմիա, գրադարան, դիվանագիտական արխիվ, հնաբանական թանգարան, պատկերասրահ, մի քանի մասնավոր թանգարաններ, գիմնազիա, հոսպիտալ, 4 մենաստան ։ Քաղաքի փողոցներն ընդարձակ են, քաղաքային կառույցները գեղեցիկ են, ապահովված ջրով։
Մշակույթ
Արեցոյում, ինչպես Սիենում, կազմակերպվում են ամենամյա թատերականացված ձիարշավներ` Պալիո։
Մշակույթի պատմության մեջ Արեցոն մտել է արետինյան կերամիկայի շնորհիվ, որը ամենօրյա սպառման ապրանքի առաջին խոշոր արտադրության օրինակներից է պատմության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նեյրոֆիբրոմատոզ
Նեյրոֆիբրոմատոզը (ՆՖ), նյարդային համակարգի ուռուցքների խումբ, որը լինում է 3 տեսակի ։ Այդ երեք տեսակներն են՝ նեյրոֆիբրոմատոզ տիպ 1 (NF1), նեյրոֆիբրոմատոզ տիպ 2 (NF2), և շվանոմատոզ ։ NF1-ի ախտանիշներն են՝ բաց շագանակագույն մաշկային կետերը, թևատակերի և աճուկների շրջանի պեպենները, փոքր հանգույցներ նյարդերի ներսում և սկոլիոզ ։ NF2-ի դեպքում կարող է դիտվել լսողության կորուստ, կատարակտ երիտասարդ հասակում, հավասարակշռության խնդիրներ, մկանային զանգվածի կորուստ, մաշկի փոքրիկ գոյացություններ ։ Այս ուռուցքները սովորաբար բարորակ են։
Հիվանդության պատճառը որոշ գեների մուտացիաներն են ։ Դեպքերի կեսում սրանք ծնողներից ժառանգվող մուտացիաներ են, իսկ մնացած դեպքերում՝ առաջանում են զարգացման վաղ ժամկետներում ։ Այս ուռուցքները սովորաբար զարգանում են օժանդակ բջիջներից, իսկ ավելի հազվադեպ՝ նեյրոններից ։ NF1-ի դեպքում դրանք նեյրոֆիբրոմաներ են (ծայրամասային նյարդերի ուռուցքներ), մինչդեռ NF2-ի և շվանոմատոզի ժամանակ առավել հաճախ Շվանի բջիջներից առաջացող ուռուցքներ ։ Ախտորոշումը սովորաբար հիմնված է նշանների և ախտանիշներ վրա և, երբեմն, կատարվում է գենետիկ թեստավորում ։
Առայժմ չկա ոչ մի կանխարգելում կամ բուժում հիվանդության համար ։ Վիրահատական եղանակով այս ուռուցքները հեռացվում են, երբ նրանք որևէ խնդիր են առաջացնում կամ չարորականում են ։ Ճառագայթային և քիմիոթերապևտիկ բուժումը նույնպես կարող է կիրառվել, երբ ուռուցքները չարորականում են ։  Խխունջային իմպլանտը կամ ուղեղաբնի լսողական իմպլանտը կարող է օգնել այն հիվանդներին, ովքեր կորցրել են լսողությունը ։
ԱՄՆ-ում 3,500 մարդկանցից մեկն ունի NF1, իսկ 25,000-ից մեկը՝ NF2 ։ Տղամարդիկ և կանայք հաճախ հիվանդանում են հավասարաչափ ։ NF1-ի դեպքում ծնվելիս ախտանիշները սովորաբար արդեն առկա են լինում, հակառակ դեպքում՝ ի հայտ են գալիս կյանքի առաջին տասնամյակի ընթացքում ։ Չնայած, հիվանդի վիճակը սովորաբար ժամանակի հետ վատանում է, NF1 ունեցող շատ մարդիկ ապրում են լիարժեք կյանքով ։ NF2-ի դեպքում ախտանիշները սովորաբար բացակայում են մինչև վաղ չափահասության շրջանը ։ NF2 բարձրացնում է վաղաժամ մահացության ռիսկը ։ Հիվանդությունը նկարագրվել է դեռևս 1-ին դարում ։
Նշաններ և ախտանիշներ
Կյանքի վաղ փուլերում դրսևորվելու դեպքում նեյրոֆիբրոմատոզը (NF1) կարող է պատճառ հանդիսանալ ուսուցման և վարքային խնդիրների․ NF1-ով երեխաների մոտ 60%-ը դպրոցում ունենում է որոշակի խնդիրներ ։ Նշանները, որոնք անհատը կարող է ունենալ ներառում են․
Պատճառը
Նեյրոֆիբրոմատոզը աուտոսոմ դոմինանտ հիվանդություն է, ինչը նշականում է, որ ախտահարված գենի մեկ ալելն էլ բավական է հիվանդության զարգացման համար։ Եթե ծնողներից մեկն ունի նեյրոֆիբրոմատոզ, երեխաների հիվանդությունը ժառանգելու հավանականությունը 50% է։ Ծնողի մոտ հիվանդության ծանրության աստիճանը չի ազդում երեխայի վրա․ երեխան կարող է ունենալ թույլ արտահայտված դրսևորում, նույնիսկ եթե նրա ծնողի մոտ հիվանդությունը շատ ծանր է ընթանում ։ Նեյրոֆիբրոմատոզի տիպերն են․
Ախտաֆիզիոլոգիա
Նեյրոֆիբրոմատոզի 1-ին տիպի ախտաֆիզիոլոգիան կախված է NF1 գենով կոդավորող սպիտակուցից ։ Այս սպիտակուցը ուռուցքային սուպրեսոր է և աշխատում է, որպես բջջի պրոլիֆերացիայի և տարբերակման ազդանշանային կարգավորիչ։ Նեյրոֆիբրոմինի դիսֆունկցիան կարող է վնասել այս կարգավորումը, բերելով չկարգավորվող բջջային պրոլիֆերացիայի։ Նեյրոֆիբրոմաներում Շվանի բջիջները ունեն NF1 գենի ալելների մուտացիաներ ։
Ախտորոշում
Նեյրոֆիբրոմատոզը համարվում է RAS-ոպաթիա և նյարդամաշկային համախտանիշների (ֆակոմատոզների) խմբում է ։ Նեյրոֆիբրոմատոզի ախտորոշման համար անհրաժեշտ են ստորև նշված գործոնները ․
• ռենտգենոգրաֆիա
• ՄՌՇ կամ ՀՇ
• ԷՈւԳ
• ճեղքային լամպով հետազոտություն
• Գենետիկ թեստավորում
• Հյուսվածաբանական հետազոտություն
Տարբերակիչ ախտորոշում
Նշված վիճակները կարող են շփոթվել նեյրոֆիբրոմատոզի հետ
• LEOPARD-ի համախտանիշ
• Լեգիուսի համախտանիշ
• Պրոտեուս համախտանիշ
• Մակրոդիստրոֆիա լիպոմատոզա
Բուժում
Ուռուցքների վիրահատական հեռացումը բուժման տարբերակ է, սակայն առաջնահերթ պետք է հաշվի առնել վիրահատական ռիսկերը ։ Տեսողական ուղու գլիոմաների դեպքում նախընտրելի է քիմիոթերապիան։ Այնուամենայինվ, այս հիվանդությամբ տառապող երեխաների բուժման համար խորհուրդ չի տրվում ճառագայթային բուժում ։ Երեխաների դեպքում, որոնք տառապում են NF1 հիվանդությամբ, խորհուրդ է տրվում վաղ տարիքից ամեն տարի կատարել անհրաժեշտ հետազոտություններ, ինչը թույլ կտա մոնիտորինգի միջոցով շատ արագ հայտնաբերել ցանկացած ուռուցքային պոտենցիալ աճ կամ վերջինիս բնույթի փոփոխություն ։
Կանխագուշակում
NF1-ի դեպքերի մեծամասնությունում ախտանիշները մեղմ են, և այս անհատներն ապրում են բնականոն կյանքով։ Այնուամենայնիվ, որոշ դեպքերում NF1 կարող ընթանալ բավական ծանր, առաջացնելով կոսմետիկ և հոգեբանական խնդիրներ։ NF2-ի ընթացքը տարբեր է շատ անհատների մոտ։ NF2-ի որոշ դեպքերում, վնասումը կարող է պայմանավորված լինել շրջակա կարևոր կառուցվածների․ ինչպես օրինակ այլ գանգուղեղային նյարդերի կամ ուղեղաբնի վնասումով, ինչը կարող է վտանգ սպառնալ կյանքին։ Շվանոմատոզով շատ անհատներ ունենում են ուժեղ ցավեր։ Ծայրահեղ դեպքերում, ցավը կարող է շատ ուժեղ լինել և հասցնել հաշմանդամության ։
Համաճարակաբանություն
NF1 հանդիպում է 3000 անհատից 1-ի մոտ և սեռային տարբերությունը բացակայում է։ Այն համարվում է նյարդային համակարգի ամենահաճախ հանդիպող ժառանգական հիվանդություններից մեկը ։ Հիվանդների կյանքի տևողությունը, ի տարբերություն առողջ մարդկանց, կրճատվում է միջինում 10-ից 15 տարով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի ուռուցքներ Կատեգորիա:Գենոդերմատոզներ Կատեգորիա:Ժառանգական հիվանդություններ
Յամանասի (պրեֆեկտուրա)
Յամանասի (山梨県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։
Վարչական կենտրոնը Կանաձավա քաղաքն է։
Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 4 465,37 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 840 774 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 188,29 մարդ/կմ² է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Ֆուկուի (պրեֆեկտուրա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Սերգո Զաքարիաձե
Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Զաքարիաձե (სერგო ალექსანდრეს ძე ზაქარიაძე, ), վրացի խորհրդային դերասան։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1958 թ.)։ Որոշ տվյալներով ծագումով հայ, Ջաքարյանների տոհմից, քանի, որ համարվում է նաև , վրաստանի և հայաստանի վաստակավոր արտիստ, երգիչ, գուսան` Գլախո Ջաքարյանի զարմիկը։
Կենսագրություն
Սերգո Զաքարիաձեն ծնվել է 1909 թվականին Բաքու քաղաքում։ ՎԽՍՀ ժողովրդական դերասան Բուխուտի Զաքարիձեի եղբայրն է։ Կինոյում առաջին քայլերն արել է, երբ խաղում էր Ռուսթավելու անվան թատրոնում։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1926 թվականին։ 1928 թվականից Քութայիսի, ապա Թբիլիսիի Կ. Ա. Մարջանիշվիլու անվան վրացական թատրոնի, 1956 թվականից՝ Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատրոնի (1969 թվականից նաև գեղարվեստական ղեկավար) դերասան։ Առաջին անգամ նկարահանվել է ռեժիսոր Սիկո Դոլիձեի «Վերջին խաչակիրները» կինոնկարում (1934), «Դարիկո» (1937), «Օր վերջին, օր առաջին» (1959), Ռեզո Չխեիձեի «Զինվորի հայրը» (1965) ֆիլմերում։ ԽՍՀՄ ժողովրդական դերասան Սերգո Զաքարիաձեն անձնավորել է կոմիկական, ռոմանտիկ, նուրբ հոգեբանական ու պատմական կերպարներ՝ Սիկո Դոլիձեի «Հանդիպում անցյալի հետ» (1966), Մինագո՝ Մինար Աբեսաձեի «Շուտով գարուն կգա» (1966), Լևան Ցինցաձե՝ Գեորգի Դանելիայի «Մի վշտանա» (1969), ֆելդմարշալ Բլյուխեր՝ Սերգեյ Բոնդարչուկի «Վաթերլոո» (1970), Զիբիլո (Կակաբաձեի «Կոլտնտեսականի հարսանիքը»), Փիբոսմանի (Նախուցրիշվիլու «Փիրոսմանի»), Էդիպ (Սոֆոկլեսի «Էդիպ արքա»), Ուրիել Ակոստա (Գուցկովի «Ուրիել Ակոսատ»), Լիր (Շեքսպիրի «Արքա Լիր») և այլն։ Թատրոնում և կինոյում (նկարահանվել է 1934 թվականից) Զաքարիաձեին առանձնապես հաջողվել են ժողովրդի պարզ զավակների կերպարները։ Կինոդերերից են՝ Տորգվայ («Վերջին խաչակիրները», 1934), Շադիման («Գեորգի Սահակաձե», 1942-1943), Գեորգի Մախարաշվիլի («Զինվորի հայրը», 1965) և այլն։
Սերգո Զաքարիաձեն մահացել է 1971 թվականին Թբիլիսիում։
Հայրական անեծք
«Հայրական անեծք», (La malédiction paternelle), ֆրանսիացի նկարիչ Ժան Բատիստ Գրյոզ։
Նկարում պատկերված է ընտանեկան դրամա, երբ որդին հայտարարում է հորը իր պատերազմ գնալու մասին, իսկ հայրը անիծում է նրան։ «Հայրական անեծք» նկարը կազմում է զույգ մեկ ուրիշ նկարի հետ՝ «Պատժված որդին»։
Նկարը վաճառվել է 1820 թվականին և այսօր գտնվում է Լուվրում՝ 51-րդ սենյակում, 2-րդ հարկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1777 նկարներ Կատեգորիա:Ժան Գրյոզի նկարներ Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ
Նագանո (պրեֆեկտուրա)
Նագանո (長野県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Նագանո քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 13 562,23 կմ², բնակչությունը՝ 2 109 612 մարդ (2014 թվականի դրությամբ), և բնակչության խտությունը՝ 155,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Վյաչեսլավ Դանիելյան
Կենսագրություն
Վյաչեսլավ Դանիելյանը մասնակցել է Մարտակերտի (հեռուստաաշտարակի բարձունք, Մեծշեն, Դամիրլու, Գյուլաթաղ, Ջանյաթաղ, Կուսապատ, Սրխավենդ, Կիչան, Չլդրան և այլն), Ասկերանի, Հադրութի (Դիզակ, Ցոր, Սուլեյմանլու, Էֆենդիլար, Առաքյուլ և այլն), Ջաբրայիլի, Ֆիզուլիի (Հորադիզ) և այլ շրջանների, Օմարի լեռնանցքի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Արիության համար»‏‎ և «Մարտական ծառայության համար» մեդալներով։ 2015 թ. հունվարի 21-ին՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ
111 (այլ կիրառումներ)
111, կարող է վերաբերել`
Վիտալի Զակրուտկինի կիսանդրի (Սեմիկարակորսկ)
Վիտալի Զակրուտկինի կիսանդրի (Бюст Закруткина), գրող, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1982), Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի (1951) դափնեկիր Վիտալի Ալեքսանդրովիչ Զակրուտկինի կիսանդրին Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկ քաղաքում։ Կիսանդրու հեղինակն է Իվան Մասլիչենկոն։
Պատմություն
Սեմիկարակորսկ քաղաքում տեղադրված է քաղաքի և շրջանի անվանի մարդկանց մի քանի կիսանդրի՝ գրող Վ. Ա. Զակրուտկինի, գրող Բ. Ն. Կուլիկովի, շինարար Ա. Ա. Արականցևի, ձկնաբուծական տնտեսության ղեկավար Ի. Վ. Աբրամովի։ Այդ կիսանդրիների հեղինակը սեմիկարակորսկցի քանդակագործ, նկարիչ Իվան Իվանովիչ Մասլիչենկոն է։
Քաղաքում Զակրուտկինի պողոտայի և Լենինի փողոցի խաչմերուկում տեղադրված է գրող Վ. Ա. Զակրուտկինի կիսանդրին։
Վիտալի Ալեքսանդրովիչ Զակրուտկինը ծնվել է 1908 թվականի մարտի 14-ին Ղրիմի Թեոդոսիա քաղաքում` ուսուցչի ընտանիքում։ Տասը տարեկանում տղան արդեն յուրացնում էր գյուղացու աշխատանքը։ 1929 թվականին նրա ընտանիքը գնաց բնակվելու հեռավորարևլյան Զավիտայա կայան։
1932 թվականին Վիտալի Զակրուտկինն ավարտել է Բլագովեշչենսկի Մ. Ի. Կալինինի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ 1933 թվականից զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ 1936 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ա. Ի. Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրան, պաշտպանել է թեկնածուական թեզ։
Աշխատել է Դոնի Ռոստովի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ռուս գրականության ամբիոնի վարիչ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ծառայել է բանակում որպես բանակային և ռազմաճակատային թերթերի թղթակից։ Պատերազմից հետո աշխատել է որպես դոցենտ Ռոստովի Վ. Մ. Մոլոտովի անվան պետական համալսարանում և Ռոստովի պետական մանկավարժական ինստիտուտում։ Գրել է գեղարվեստական ստեղծագործություններ. «Ակադեմիկոս Պլյուշչև», «Աշխարհի ստեղծումը», «Մայր մարդկային» վիպակը, «Անհայտ կորածը» և այլն։
Նկարագրություն
Գրող Վիտալի Ալեքսանդրովիչ Զակրուտկինի կիսանդրին տեղադրված է անհավասար գրքերի տեսքով բետոնե պատվանդանին։ Պատվանդանն իր հերթին կանգնած է երեք աստիճաններից կազմված և անկյուններում սյունիկներով բետոնե բարձրության վրա։ Պատվանդանի ստորին մասում գունավոր ոսկեգույն ներկով ներկված հարթաքանդակ է գրողի ստեղծագործությունների թեմաներով։
Հուշարձանի տարածքը բարեկարգված է։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի հուշարձաններ
Softengine
Softengine (Սոֆթէնջին), ֆիննական ռոք խումբ, որը ձևավորվել է 2011 թվականին։ Խմբի անդամներն են՝ Տոպի Լատուկան, Օսկի Մակելան, Եերո Կեսկինենը, Հենրի Օսկարը և Տուոմո Ալարինտա։ 2014 թվականի մայիսին խումբը իր «Something Better» երգով ներկայացրել է Ֆինլանդիան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Գիֆու (պրեֆեկտուրա)
Գիֆու (岐阜県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տյուբու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։ Վարչական կենտրոնը Գիֆու քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 10 621,17 կմ², բնակչությունը՝ 2 043 174 մարդ (2014 թվականի դրությամբ), և բնակչության խտությունը՝ 192,37 մարդ/կմ²։
Գյուլիստանի մելիքական ապարանք
Գյուլիստանի մելիքական ապարանքը գտնվում է Արցախ Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի կենտրոնական մասում, գյուղամիջյան ճանապարհների հրապարակաձև խաչմերուկի մոտ՝ շրջապատված բնակելի տներով ։ Գյուլիստան գյուղը հայ մելիքությունների շրջանում համանուն գավառի կենտրոնն էր և առավելապես հայտնի է 17-19-րդ դարերի ազգային-ազատագրական պայքարում ունեցած նշանակալի դերով ։ Սակայն երկրամասի նվիրական ուխտատեղիների և վաղ միջնադարից հայտնի վանքերի՝ Հոռեկավանքի ու Ջրվշտիկ-Եղիշե առաքյալի վանքի մերձակայքում գտնվող գյուղի պատմությունը կապված է շատ ավելի վաղ անցյալի իրողությունների հետ։ Ուսումնասիրողները գյուղը նույնացնում են Վաչագան Բարեպաշտի օրոք նշանավոր Աղուէ ամրոցի ու գավառի, ոմանք՝ այդ ժամանակաշրջանի Գյուտական արքայանիստ բնակավայրի հետ։
Գիֆու (պրեֆեկտուրա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տյուբու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Գյուլիստանի մելիքական ապարանք
Ապարանքի կառուցման մասին շինարարական արձանագրություն կա գլխատանը արևմուտքից կից դահլիճի շքամուտքի ճակատակալ քարի վրա.
Ապարանքը կառուցումից ի վեր երբեք չի լքվել. մինչև 1992 թվականը այնտեղ և դրան հետագայում ավելացված սենյակներում ապրում էին Աբրահամ Սպարապետի տոհմի շառավիղ Սեփյանների ընտանիքները։
Աբրահամ Սպարապետը և իր Եսայի ու Սարգիս յուզբաշի-եղբայրները գավառի հին իշխողների ժառանգորդն էին և իրենց հերոսական կենսագրության էջն են թողել 18-րդ դարի առաջին երեսնամյակի հայ ազգային-ազատագրական պայքարի պատմության մեջ։ Դարասկզբին՝ հակաթուրքական թեժ կռիվների շրջանում, Աբրահամ Սպարապետի և նրա զինակից եղբայրների նստոց-ապարանքը, իրոք, եղել է Գյուլիստան բերդում, իսկ դարի կեսերից, բերդը Մելիք-Հովսեփին անցնելուց հետո, Աբրահամի հետևորդների նստավայրը դարձել է նույնանուն գյուղը, որտեղ և կառուցվել է նոր ապարանքը։
Մեղմ թեքությամբ հարավահայաց լանջի վրա կառուցված ապարանքը, չնայած հետագա վերակառուցումներին և հավելումներին, հիմնականում պահպանվել է նախնական հատակաձևը և բաղկացած է գլխատնից ու դրա երկարության չափով երկու կողքից կից մեկական սենյակներից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի երկայնական պատերի շարունակությամբ կազմված առանձին նախասրահ-պատշգամբ։ Ընդ որում, դրանք մեկ՝ ուղղանկուն հիմքով ամբողջություն են կազմում (արտաքուստ՝ 19,7×13,2 մետր) և ետնապատով հպված են լանջին, իսկ ճակատամասի հատակը փոքր-ինչ բարձր է բակից։
Գլխատունը հատակագծում քառակուսի ընդարձակ դահլիճ է (ներքուստ՝ 7,15×7,15×6,2 մետր), քարաշեն գոցվող թաղերով կազմված երդիկավոր գմբեթածածկով։ Մուտքը նախասրահից է՝ ճակատապատի ձախ եզրում և ունի բարավորաքարն ընդգրկող արտաքուստ երկաղեղ, իսկ ներքուստ կիսաշրջանաձև կամարավարտ։ Գլխատան պատերում թողնված տասը մեծ ու փոքր պահարանախորշերը և դեպի կից սենյակներ երկու կողային մուտքերը երկայնական ուղղությամբ դասավորված են համաչափ ու կանոնավոր, իսկ լայնական կողմերում՝ ազատ տեղադրությամբ, և տարբեր բարձրություններ ու կամարավարտներ ունեն (երկաղեղ, կիսաշրջանաձև, հարթաղեղ), ինչը մեծ աշխուժություն է հաղորդում ողջ ներքին տարածքին։ Գմբեթաթաղի հիմքի «թարեք»-դարակ-որմնագոտին մատչելիության համար դրված է ծածկի անցման սահմանից բավականին ներքև, որի պատճառով այն ընդհատվում է մուտքի և խորշերից մի քանիսի բարձր կամարաղեղներով՝ միաժամանակ իր ցածր դիրքով ընդգծելով թե գմբեթածածկի բարձրությունը, թե որմնախորշերի անընդհատ շարքը պատերում։ Որմնագոտուն ամրացված են եղել մետաղական կոփածո-ձևավոր ջահականեր, գլխատան հյուսիս-արևմտյան անկյունում գտնվող աղբյուր-ջրավազանը փակվել է 80-ական թվականներին՝ այդ մասում ծածկի փլուզման պատճառով, իսկ ծխից սևացած պատերն ու առաստաղը վկայում են երբեմնի օջախի գոյության մասին։
Գլխատունը կից սենյակների հետ կապող նեղ ու ցածրիկ մուտքերը հետագայում կիսով չափ փակվել են ու օգտագործվել որպես պահարանախորշեր։ Սենյակները միանման թաղակապ շինություններ են (արևմտյանը ներքուստ՝ 3,8×6,4 մետր, արևելյանը՝ 4,25×7,05 մետր)՝ իրենց լայնության չափով կազմված թաղակապ-երեսբաց նախասրահներով, որտեղից և մեկական մուտք, իսկ արևելյանը ունի նեղ պատուհան դրանից վեր։ Սրանք լուծված են դարին բնորոշ պարզ, կամարակապ շքամուտքերի ձևով, արևմտյանի բարավորին շինարարական արձանագրություն է։
Սենյակների ետնապատի կենտրոնում օջախ-բուխարիներ են. արևմտյանում՝ դրանից վեր տեղադրված լամպաքար-ճրագակալով, իսկ արևելյանում՝ զույգ կամարախորշերով։ Արտաքին երկայնական պատերում ևս պահարանախորշեր են եղել, որոնցից միայն մեկն է մնացել. մյուսները հետագայում լայնացվել ու վեր են ածվել մուտքերի և պատուհանների։
Այնուամենայնիվ ապարանքի նախնական ճակատային լուծումը լիովին պատկերացնելի է, արևմտյան սենյակի նախասրահում պահպանվել է թաղածածկի պահունակավոր և երկշար ճակատակամարի ստորին մասը, իսկ փայտաշեն պատշգամբի աստիճաններում օգտագործված են գլխատան նախասրահի քառակող, տաշված անկյուններով սյան և դրա տրամատավոր վերնասալի բեկորները։ Գլխատան նախասրահը եղել է սյունազարդ ու կամարակապ, ունեցել է հարթ ծածկ, իսկ սենյակների նախասրահներն իրենց թաղածածկը եզերող կամարներով բացվել են դեպի բակ։
Բակը, դատելով պահպանված պարսպապատերի մնացորդներից և տեղանքի պայմաններից, տարածվել է շինությունների հարավային և արևմտյան կողմերում, իսկ արևելքից սահմանափակվել է այդ կողմում առկա երկայնական եզրապատի շարունակությամբ կազմված պարսպով։
Ապարանքի բոլոր բացվածքների, որմնախորշերի ու կամարների եզրաշարվածքը իրականացված է սրբատաշ, իսկ 1,1 մետր հաստությամբ պատերն ու թաղերը՝ կոպտատաշ որձաքարերից։ Ընդ որում, դրանք հետագայում մասամբ սվաղվել են ծղոտախառն կավաշաղախով և սպիտակեցվել կրաջրով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գյուլիստան (Շահումյանի շրջան) Կատեգորիա:Շահումյանի շրջանի շենքեր և կառույցներ
Հայրը (ֆիլմ)
«Հայրը» (The Father), 2020 թվականի սպասվելիք դրամա ֆիլմ, որի հեղինակը և ռեժիսորը Ֆլորիան Զելերն է։ Այն հիմնված է նրա «Le Père» ստեղծագործության վրա։ Ֆիլմի դերասանական կազմը ներառում է Էնթոնի Հոփքինսին, Օլիվյա Քոլմանին, Օլիվիա Ուիլյամսին, Ռուֆուս Սյուելին, Իմոջեն Փութսին և Մարկ Գեթիսին։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Սանդենս կինոփառատոնում 2020 թվականի հունվարին։ Ֆիլմի թողարկումը պլանավորվում է 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին Sony Pictures Classics-ի կողմից։
Սյուժե
Տղամարդը պայքարում է ծերացման դեմ։ Նա տեղափոխվում է դստեր մոտ։
Արտադրություն
2019 թվականի մայիսին հայտարարվել է, որ Ֆլորիան Զելերն ընտրվել է որպես ռեժիսոր և սցենարի համահեղինակ Քրիսթոֆեր Հեմփթոնի հետ միասին։ Էնթոնի Հոփքինսը և Օլիվյա Քոլմանն արդեն եղել են ֆիլմի դերասանական կազմում։ Օլիվիա Ուիլյամսը, Ռուֆուս Սյուելը, Իմոջեն Փութսը և Մարկ Գեթիսը միացել են նույն ամսվա վերջին։ Նկարահանումները սկսել են մայիսի 13-ին ։
Թողարկում
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Սանդենս կինոփառատոնում 2020 թվականի հունվարի 27-ին ։ Մինչ այդ, Sony Pictures Classics-ը և Lionsgate-ը ձեռք էին բերել ֆիլմի տարածման իրավունքները համապատասխանաբար ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում ։ Ֆիլմի թողարկումը պլանավորվում է 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին ։
Ընդունելություն
Rotten Tomatoes-ում ֆիլմը ստացել է 100% վարկանիշը, որը հիմնվել է 13 քննադատների ակնարկների վրա՝ 8.17/10 միջին գնահատականով ։ Metacritic-ում ֆիլմը ստացել է 100-ից 87 միավորներ՝ քննադատների 8 ակնարկների հիման վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Պիեսների հիման վրա նկարահանված ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր
Ֆոնտանիլյես
Ֆոնտանիլյես  (Fontanillas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնցում է Ժիրոնա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 9,0 կմ²։ Բնակչությունը՝ 160 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Նոր մեծ խաղ
«Նոր մեծ խաղ», 1990-ականների վերջերին որոշ լրագրողների կողմից օգտագործվող արտահայտություն՝ ուղղված նկարագրելու նրանց առաջարկը, այն է՝ Կենտրոնական Ասիայի հանդեպ աշխարհաքաղաքական հետաքրքրության թարմացումը, որը հիմնվում է տարածաշրջանի հանքային հարստության վրա։ Այն օտարերկրյա հետաքրքրվողների համար հասանելի է դարձել ԽՍՀՄ փլուզումից հետո։
Պատմություն
2004 թվականին լրագրող Լուց Կլեվեմանը գրել է գիրք, որտեղ այս արտահայտությունը վերաբերում է այս շրջանի հանքային հարստության ուսումնասիրությանը։ Թեև շատերի համար անմիջական ամերիկյան զինվորականության ներգրավվածությունը այդ տարածաշրջանում Ահաբեկչության դեմ պատերազմի մի մասն էր կազմում, այլ ոչ թե անուղղակիորեն Արևմուտքի կառավարական հետաքրքրությունները հանքային հարստության հանդեպ։ Մեկ այլ լրագրող Էրիկ Վալբերգը իր գրքում առաջարկում է, որ շրջանների մուտքը հանքային կամ նավթի խողովակաշարերով դեռ կարևոր գործոն է։
Այլ խմբագիրներ համաձայն չեն այս տեսակետների հետ։ Ստրատեգիական վերլուծողներից մեկը գրել է, որ կենտրոնական Ասիական շրջանները զինվորներ չեն ոչ մի խաղում,իսկ այսպես կոչված «Նոր մեծ խաղը», սա թյուրիմացություն է, որը չի հանգուցալուծվել։ Ավելի քան 2 կայսրություններ կենտրոնացել են այս տարածաշրջանի վրա, ինչպես անցյալում։ Այժմ կան շատ գլոբալ և տարածաշրջանային ուժեր,որոնք ակտիվացել են Չինաստանի և Հնդկաստանի աճի հետ, որպես գլխավոր տնտեսական ուժեր։ Ռուսաստանը տեղական մակարդակի խաղացող լինելուց դարձել է միջազգային մակարդակի՝ կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջաններից, որոնք բաժանված են իրենց քաղաքական, տնտեսական և անվտանգության հարաբերություններով ։ Այլ գրող հրապարակել է, որ «Մեծ խաղը» կամ «Նոր մեծ խաղը» ենթադրում է, որ Կենտրանական Ասիայի շրջանները պասիվ պայքարողներ են ավելի ուժեղ շրջանների ձեռքերում։ Այնուամենայնիվ նրանց անդամակցությունը Շանհայի համագործակցության կազմակերպության`հիմնադրված 2001 թվականին, ցույց է տալիս, որ նրանք ձեռք են բերել իրական անկախության աստիճան, իսկ Չինաստանը առաջարկում է կանխատեսելիության աստիճան, որը անհայտ է «Մեծ խաղին» ։
Անունը հղում է իրական Մեծ խաղին, տերմինը օգտագործված պատմաբանների կողմից բացահայտելու համար 19-րդ դարի քաղաքական և դիվանագիտական խաղը Բրիտանական և Ռուսական կայսրությունների միջև` Կենտրոնական Ասիայի շրջաններում տարածքի և ազդեցության համար։ «Մեծ խաղը» որպես տերմին նկարագարվել է որպես cliché-metaphor, և կան գրողներ, ովքեր այժմ գրում են «Մեծ խաղի» թեմայով Անտարկտիկայում , աշխարհի հեռու հյուսիսում և տիեզերքում ։
Լուի Սի Քեյ
Լուի Սեքեյ (Louis Szekely, արտասնավում է [ˈluː.iː ˈsiːkeɪ], , ավելի հայտնի է որպես Լուի Սի Քեյ), ամերիկացի սցենարիստ, գրող, պրոդյուսեր, կինոռեժիսոր, խմբագիր և ռեժիսոր , «Էմմի» և «Գրեմմի» մրցանակների դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Լուի Սի Քեյը ծնվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոն քաղաքում , տնտեսագետ հոր և ինժեներ մոր ընտանիքում։ Սեքեյի ծնունդից անմիջապես հետո, նրանք տեղափոխվեցին Մեքսիկայի Մեխիկո քաղաքը  ։ Նրա առաջին իմացած լեզուն՝ իսպաներենն է և վերադառնալով ԱՄՆ, նա սկսեց սովորել անգլերեն ։ Նա այն ժամանակից ի վեր մոռացել է իսպաներենը ։ Երբ Լուին ետ է վերադառնում իր ընտանիքի մոտ՝ Վաշինգտոն (այդ ժամանակ նա դեռ 7 տարեկան էր), որոշում է, որ ուզում է դառնալ սցենարիստ և կոմիկ։ Երբ արդեն նա տաս տարեկան էր, նրա ծնողներրը բաժանվեցին։ Մայրը նրան և ևս երեք երեխաների դաստիարակում էր միայնակ։
Դպրոցն ավարտելուց հետո, Լուին Բոստոնում աշխատում էր որպես մեքենագետ։ Նրա առաջին հանդես գալը տեղի ունեցավ 1984 թվականին։ Դրանից հետո նա սթենդ ափը թողեց երկու տարի։ Վերադառնալուց հետո Լուին սկսել է աստիճանաբար ելույթ ունենալ գումարով, ինչով և զբաղվել է մինչև Նյու Յորք տեղափոխվելը։
Կարիերա
Իր կյանքի համար Լուին HBO ամերիկյան կաբելային հեռուստացանցին գրել է վեց սթենդ ափեր, իսկ իր գրած սցենարներից մեկը առաջադրվել էր «Էմմի» մրցանակին։ Նա նաև ստեղծել է երկու սերիալ, որոնցում խաղացել է գլխավոր դերերը։ Որպես սցենարիստ, նա համագործակցել է Քրիս Ռոքի հետ, որի արդյունքում նրա սցենարները առաջադրվել էին Էմմի մրցանակին, ներառյալ մեկ հաղթանակով։
Անձնական կյանք
1995 թվականին ամուսնացել է Ալիքս Բայլիի հետ (Alix Bailey)։ Նրանք ունեն երկու աղջիկ ։ 2008 թվականին բաժանվել են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ
Ամուսնություն (մուլտֆիլմ)
«Ամուսնություն» («Брак»), 1987 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր Գարրի Բարդինի կողմից ստեղծված ծավալուն մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։
Սյուժե
Ծանոթության, սիրո, ամուսնության և ընտանեկան կյանքի պատմություն է, որը ներկայացվում է երկու պարանների միջոցով։ Տղամարդը Բուսյա անունով պարանն է, կինը՝ Մասյա անունով պարանը։ Հրաշալի պամֆլետ է երկու գռեհիկ մարդկանց անհոգի, անսեր ամուսնական միության մասին, որոնք տառապում են, և նրանց հետ էլ տառապում են նրանց անմեղ երեխաները։
Մուլտֆիլմի մասին
Մուլտֆիլմում հերոսները խոսում են ռուսերեն աղավաղված բառերով, սակայն նախադասությունների իմաստը հասկանալի է։ Եվ գլխավոր իմաստային տարրը դառնում է ոչ թե խոսքը, այլ հնչերանգը։ Եվ պատմության մեջ հիանաի դեր է կատարում նյութը՝ պարանները։ Նրանք միմյանց են կապվում հարսանիքի ժամանակ և յուրաքանչյուր վեճի ժամանակ ձգվելով տարբեր ուղղություններով, խեղում են միմյանց. պարանն ունի կտրվելու հատկություն։ Կերպարները համակերպվում են, և վերքը բուժվում է. պարանը կարվում է, կապվում, քորոցով ամրանում։ Սա ընտանեկան կապերի և բարոյական վիրավորանքների փոխաբերություն է ։
Որպեսզի նկարահանումների ժամանակ պարանը պահպանի ձևը, դրա հիմքում օգտագործել են գերմանական այրված ալյումինե մետաղալարեր, որը վերցվել է խաղալիքների ֆաբրիկայից։ Նկարահանումներից հետո ռեժիսորի մոտ մնացել է չօգտագործված մետաղալար, որն ավելի ուշ օգտագործվել է «Выкрутасы» մուլտֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1987 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Գարրի Բարդինի մուլտֆիլմեր
Ածխածնի մոնօքսիդ
Ածխածնի մոնօքսիդ (CO), ածխածնի և թթվածնի բինար միացություն, որտեղ ածխածինն ունի +2 օքսիդացման աստիճան։ Անգույն, անհամ, անհոտ թունավոր գազ։
Մոլեկուլի կառուցվածք
Ածխածինը և թթվածինը կապված են մեկ եռակի կապով, ինչպես ազոտի մոլեկուլը, դրա համար էլ նրանք հատկություններով նման են։ Համաձայն մոլեկուլային օրբիտալների մեթոդի CO-ի ոչ գրգռված մոլեկուլի էլեկտրոնային կոնֆիգուրացիան կարելի է արտահայտել σ2Oσ2zπ4x, yσ2C. ձևով։ Եռակի կապը առաջացել է σ կապով, որը կազմվել է σz էլեկտրոնային զույգի հաշվին, իսկ նույն մակարդակի վրա առաջացած երկու πx, y էլեկտրոնները առաջացնում են երկու π կապերը։ Եռակի կապի շնորհիվ CO-ի մոլեկուլը շատ ամուր է (1069 կՋ/մոլ) և փոքր միջմիջուկային հեռավորություն (dC≡O=0, 1128 նմ կամ 1, 13 Å)։ Մոլեկուլը թույլ էլեկտրացված է և ունի μ = 0, 04·10−29 Կլ·մ դիպոլ մոմենտ։ Տարբեր փորձերի արդյունքում ապացուցված է, որ բացասական լիցքը տեղակայված և ածխածնի ատոմի վրա C−←O+։
Հատկություններ
Ածխածնի մոնօքսիդը անգույն, անհամ, անհոտ գազ է։ Դյուրին բռնկվում է։ Այն ռեակցիաները, որոնցում մասնակցում է ածխածնի մոնօքսիդը հիմնականում պատկանում են միացման և օքսիդա-վերականգման տիպին։ Ածխածնի մոնօքսիդը հիմնականում հանդիսանում է վերականգնիչ։ Ածխածնի մոնօքսիդը սենյակային ջերմաստիճանում քիմիապես քիչ ակտիվ է, այն ակտիվ է տաքացնելիս և լուծույթներում։ Այն վերականգնում է ջրածնից ներքև գտնվող մետաղներին իրենց աղերի լուծույթներից (Au, Pt, Pd, Cu)` 830 °C-ից ցածր ջերմաստիճաններում CO-ն ավելի ուժեղ վերականգնիչ է քան ջրածինը, իսկ 830 °C-ից բարձր ջերմաստիճաններում՝ հակառակը։ Դրա համար ռեակցիայի հավասարակշռության կենտրոնը տատանվում է կախված ջերմաստիճանից։ Որոշ բակտերիաներ կարողանում են CO-ի օքսիդացումից ստանալ իրենց համար հարկավոր էներգիան` CO-ն փոխազդում է հալոգենների հետ։ Ամենակիրառվող ռեակցիան ֆոսգենի ստացումն է՝ F_2-ի և CO-ի փոխազդեցությունից կարելի է ստանալ ոչ միայն կարբոնիլ ֆտորիդ, այլ նաև պերօքսիդային միացություն (FCO)_2O_2: Այն թթվային միջավայրում փոխազդում է կալիումի յոդիդի հետ՝ CO-ն փոխազդում է խալկոգենների հետ՝ CO-ն վերականգնում է SO_2-ը ` Անցումային մետաղների հետ առաջացնում է թունավոր միացություններ(կարբոնիլներ)` CO-ն փոխազդում է ալկալիների հալույթների հետ, առաջացնելով համապատասխան մետաղի ֆորմիատ՝ CO-ն փոխազդում է մետաղական կալիումի հետ առաջացնելով կալիումի դիօքսօդիկարբոնատ՝ CO-ն փոխազդում է ամոնիակի հետ առաջացնելով արդյունաբերության համար շատ կարևոր ցիանաջրածնական թթուն (կապտաթթու)` CO-ն փոխազդում է ջրածնի հետ առաջացնելով սպիրտներ և գծային ալկաններ (Ֆիշեր-Տրոպսի ռեակցիա)։
Ֆիզիոլոգիական ազդեցություններ
Շմոլ գազը շատ թունավոր է որովհետև այն չունի գույն, հոտ։ Այն կարող է առաջացնել թունավորում, նույնիսկ մահ։ Թունվորման պատճառը կարբօքսիհեմոգլոբինի առաջացումն է` որը ավելի կայուն միացություն է, քան օքսիհեմոգլոբինը(OHem)։ Կարբոքսիհեմոգլոբինի առաջացման հետևանքով դադարում է թթվածնի մատակարարումը բջիջներին։ Եթե սենյակի օդում պարունակվում է 0, 1 % շմոլ գազ, ապա ապա այնտեղ գտնվող մարդը կամահանա մոտ մեկ ժամից։
Օգնությունը թունավորման ժամանակ
Կարբոքսիհեմոգլոբինի առաջացումը դարձելի է։
Թունավորման կանխարգելումը
Ակտիվ ածխի կողմից ածխածնի մոնօքսիդը շատ քիչ է կլանվում, դրա համար օգտագործվում են հակագազեր ուրիշ ակտիվ տարրով՝ հիպոկալիտային փամփուշտ։ Հիպոկալիտը կատալիզատոր է, որի վրա տեղի է ունենում CO-ի օսքիդացում մինչև CO2։
Բացահայտման պատմություն
Ածխի այրումից առաջացած ծուխի թունավոր հատկությունը նկարագրել էին դեռ Արիստոտելը և Հալենը։ Ածխածնի մոնոքսիդը առաջին անագամ ստացել է Ժակ դե Լասսոն 1776 թվականին, ցինկի օքսիդի և ածխածնի տաքացումից, սակայն անջատված գազը վառվում էր կապույտ գույնով դրա համար էլ այն խառնեցին ջրածնի հետ։ Գազի բաղադրությունը հայտնաբերել է 1800 թվականին Վիլիամ Կրուկշեինկը։ Գազի թունավոր հատկությունը ուսումնասիրել է Կլոդ Բեռնարը, փորձարկելով շների վրա։ Երկրի մթնոլորտից դուրս CO հայտնաբերել է Մ. Միժոտը 1949 թվականին, ուսումնասիրելով արեգակի ԻԿ սպեկտորը։
Արդյունաբերական եղանակ
Այս ռեակցիան դարձելի է։ Ջերմաստիճանի ազդեցությունը ռեակցիաի վրա պատկերված է գրաֆիկում։ Այս հավասարակշռությունը կոչվում է Բուդուառաի հավասարակշռություն։
Ածխածնի մոնօքսիդի քանակական և որակական անալիզը
CO-ի որակական բաղադրությունը կարելի է հայտնաբերել պալադիումի քլորիդի լուծույթով։ Այն սկսում է սևանալ։ Դա ռեակցիայի արդյունքում նստող պալադիումն է։ Այս ռեակցիան իրականացնելու համար պետք է 1 գրամ պալադիումի քլորիդը լուծել 1 լիտր ջրում։ Քանակական բաղադրությունը ստանալու համար օգտվում են յոդոմետրիկ եղանակից՝
Ածխածնի մոնօքսիդը երկրի մթնոլորտում
Տարբերում են CO-ի առաջացման երկու ձև՝ Նորմալ պայմաններում, երկրի վրա CO առաջանում է օրգանական միացությունների ոչ լրիվ անաէրոբ քայքայումից և կենսազանգվածի այրումից, հիմնականում անտառների այրումից։ Հողում CO առաջանում է ինչպես բնական, այնպես էլ ոչ բնական ճանապարհներով։ Փորձնականորեն ապացուցված է, որ CO հողում առաջանում է ֆենոլային միացությունների շնորհիվ, որոնք պարունակում են OCH_3 կամ OH խմբեր՝ պարա կամ օրթո իզոմերների ձևով։ Մթնոլորտում CO-ն հանդիսանում է շղթայական ռեակցիաների արդյունք, որոնցում մասնակցում են մեթան և այլ ածխաջրածիններ (առաջին հերթին իզոպրեն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ածխածնի օքսիդներ Կատեգորիա:Թույներ Կատեգորիա:Թունաբանություն
Ռի Նիկոնովա
Ռի Նիկոնովա (Ры Ни́конова, իսկական անուն-ազգանունը՝ Աննա Տարշիս, Анна Александровна Таршис, ), ռուս բանաստեղծուհի, արձակագիր, նկարչուհի, արվեստի տեսաբան։ Զբաղվել է տեսողական, ձայնային պոեզիայով և մեյլ-արտով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1942 թվականի հունիսի 25-ին Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկ քաղաքում։ 1961 թվականին ավարտել է Ավարտել է Սվերդլովսկի Պ. Չայկովսկու անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրի դասարանը։ 1965-1967 թվականներին սովորել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտում։ Մասնակցել է «Ուկտուսի դպրոց», «Տրանսֆուրիստներ» գրական-գեղարվեստական խմբավորումների գործունեությանը։ Հեղինակ է բանաստեղծական մի քանի տասնյակ ժողովածուների, մի շարք վեպերի, պիեսների, տեսական աշխատությունների («Գրականությունը և վակուումը», «Գրականությունը և մաթեմատիկան» և այլն)։ Զբաղվել է տեսողական և ձայնային պոեզիայով, «վակուումային» արվեստով, մեյլ-արտով։ Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիր է (Սերգեյ Սիգեյի հետ, 1998, «Հատուկ ծառայության համար» անվանակարգ) ։
1998 թվականից ապրել է Գերմանիայի Քիլ քաղաքում, որտեղ էլ վաճանվել է 2014 թվականին.
Նրա ստեղծագործությունները Հրանտ Ալեքսանյանի թարգմանությամբ հայերեն տպագրվել են Ստեփանակերտում 2016 թվականին լույս տեսած «Ռուս մինիմալիստներ» անթոլոգիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիզմ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Անդրեյ Բելիի անվան մրցանակի դափնեկիրներ
Նեպտունիում
Նեպտունիում, քիմիական տարր է, որի նշանն է Np և ատոմային թիվը՝ 93։
Կատեգորիա:Մետաղներ Կատեգորիա:Ռադիոակտիվ տարրեր Կատեգորիա:Ակտինոիդներ Կատեգորիա:Նեպտունիում
Աբգար Մովսիսյան
Աբգար Խաչատուրի Մովսիսյան, հայազգի խորհրդային մանկավարժ, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1963)։
Կենսագրություն
1934-1935 թվականներին խմբագրել է «Կոմունիստական լուսավորություն», ապա «Կուլտուրական ֆրոնտ» և «Խորհրդային դպրոց» պարբերականները։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, 1944-1946 թվականներին՝ ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության դպրոցների գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, ապա՝ նախարարի տեղակալ։ 1932-1962 թվականներին դասախոսել է հանրապետության բուհերում և եղել Երևանի պետական համալսարանի մանկավարժության-հոգեբանության ամբիոնի վարիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Մանկավարժական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Դոքսոգրաֆներ
Դոքսոգրաֆներ, անտիկ գրողներ, որոնք իրենց երկերում շարադրել են հին փիլիսոփաների մտքերը։ Դոքսոգրաֆիական գրականության հիմնադիրը համարվում է Արիստոտելի աշակերտ Թեոֆրաատը։ Մեզ են հասել մի շարք դոքսոգրաֆների երկեր և անուններ՝ Կեղծ–Պլուտարքոս (մ․թ․ա․ 2-րդ դար), Հովհաննես Ստոբ (ըստ երևույթին մ․թ․ա․ 5-րդ դար), Դիոգենես Լաերտցի (մ․թ․ա․ 3-րդ դար), Սեկստ–Էմսյիրիկ (2-րդ դարի կես)։
Կատեգորիա:Անտիկ գրողներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գրականություն Կատեգորիա:Կրոնի պատմություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմություն
Պլուտոնիում
Պլուտոնիում, քիմիական տարր է, որի նշանն է Pu և ատոմային թիվը՝ 94։
Կատեգորիա:Մետաղներ Կատեգորիա:Ակտինոիդներ Կատեգորիա:Ռադիոակտիվ տարրեր Կատեգորիա:Ծայրահեղ վնասակար նյութեր Կատեգորիա:Պլուտոնիում
Կամպիլիա դեյ Բերիչի
Կամպիլիա դեյ Բերիչի (Campiglia dei Berici), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1741 մարդ, բնակչության խտություն՝ 174 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36020։ Հեռախոսային կոդ՝ 04444։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
The Animals (ալբոմ)
The Animals, բրիտանական The Animals խմբի դեբյուտային ալբոմը, որը հրատարակվել է 1964 թվականին ։ ԱՄՆ-ում այն թողարկվել է մեկ ամիս ավելի շուտ, քան Մեծ Բրիտանիայում, որը լույս է տեսել Բրիտանական սկավառակի վրա։ ԱՄՆ-ում լույս տեսած սկավառակը 1964 թվականի հոկտեմբերին թողարկված բրիտանական տարբերակից տարբերվում է երգերի դասավորությամբ։
Նույն թվականին, The House of the Rising Sun սինգլն ընդգրկվեց ամերիկյան տարբերակի մեջ՝ գրավելով առաջին հորիզոնականները ամերիկյան և բրիտանական հիթ-շքերթներում։ Պրոդյուսերը Mickie Most-ն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Հայրիկը տանն է 2
«Հայրիկը տանն է 2» (Daddy's Home 2) ամերիկյան կատակերգություն, որի ռեժիսորն է Շոն Անդերսը, իսկ սցենարիստները են Շոն Անդերսը և Ջոնա Մորիսը։ Այս ֆիլմը «Հայրիկը տանն է» ֆիլմի շարունակությունն է։
Սյուժե
Դասթինը և Բրեդը միավորվում են որպեսզի կազմակերպեն իդեալական ծննդյան տոներ։ Նրանք չեն կարող վարեծել ծննդյան տոները մղձավանձային քաոսի։
Արտադրություն
2016 թվականի ապրիլին հայտարարեցին, որ Մարկ Ուոլբերգը և Ուիլ Ֆերրելը կկրկնեն իրենց դերերն այն ժամանակ երբ, որ Շոն Անդերսը և Ջոն Մորիսը գրում էին սցենարը. :
Նկարահանումներ
2017 թվականին մարտի 20-ին սկսեցին նկարահանումները։ Ֆիլմի մի մասը նկարահանել են Կոնկորդում, իսկ մյուս մասը նկարահանել են նահանգ Մասսաչուսեթսում։
Մարքեթինգ
2017 թվականին հունիսի 15-ին դուրս է եկել ֆիլմի թրիլեր
Ասպնջեր
Ասպնջեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։ Գտնվում էր լեռնային վայրում։
Թուրքերի կողմից Ասպնջերն առաջին անգամ հարձակման է ենթարկվել 1895 թվականին, իսկ առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այն հիմնահատակ ավերվել է և ամայացել։
1880-1913 թվականներին ուներ 50-80 տուն հայ բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքն անասնապահությունը, երկրագործությունը և մեղվաբուծությունն էր։ Մասամբ զբաղվում էին նաև որսորդությամբ։
Ասպնջերն ուներ հայկական եկեղեցի և վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
TLC
TLC («Թի Էլ Սի»), ամերիկյան հիփ հոփ և R&B կանացի խումբ, որը կազմավորվել է 1991 թվականին Ջորջիա նահանգի Ատլանտա քաղաքում։ Խմբի հիմնական կազմի անդամներն էին Թիոն «T-Boz» Ուոտկինսը, Լիզա «Left Eye» Լոպեսը և Ռոզոնդա «Chilli» Թոմասը։