cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայկական հնագրություն
Հայերեն գրերով հնագիտական հուշարձաններ
մագաղաթի վրա առաջին ընդհատումներով ձեռագրերը պատկանում են 5-6-րդ դարերին։ 640 տարուց ոչ ավելի ուշ թվարկվում է Հունա-Հայկական պապիրուսը՝ գտնված Եգիպտոսում 19-րդ դարի ավարտին։ Պապիրուսը պարունակում է հունարեն տեքստ՝ գրված հայերեն տառերով։ Հայերենով գրված ամենավաղ պահպանված հստակ թվագրված ձեռագիրը գրվել է 862 թվականին։ Հայկական հնագրության համար կարևոր նշանակություն ունի նաև Լազարյան ավետարանը, որը վերագրվել է 887 թվականին։ Հնագույն հայերեն ձեռագիրը թղթի վրա վերաբերում է 981 թվականին։ Այն գրված է Երկաթագիր և Բոլորգիր գրատեսակներով։ Ձեռագիրը հատկանշական է նաև նրանով, որ ներկայացնում է բոլորգիրի ամենավաղ (առաջին) օրինակը։
Հայկական հնագրությունն ուսումնասիրելու համար կարևոր են նաև այլ գտածոները, օրինակ Սասանյան դարաշրջանի հին հայերենով փորագրված գեմաքարով ոսկե մատանին։ Մակագրությունը փորագրված է կլորավուն Երկաթագրով և ունի 5-7-րդ դարերի թվագրություն։
Ի սկզբանե որպես գրանյութ ծառայել է մագաղաթը, պապիրուսը Հայաստանում չէր կիրառվում։ 20-րդ դարի կեսին հաշվառվում էր մոտ 24000, ըստ արդի տվյալների՝ 30000-ից ավելի հայերեն ձեռագրեր։ Նրանց մեծ մասը թվագրված են։
Հայերեն գրերի աստիճանական զարգացումը
Հնագրության կարևոր խնդիրներից է համարվում այն հարցը, թե տառերի հատկապես ո՞ր տեսակն է օգտագործել Մեսրոպ Մաշտոցը։ Գիտնականների մեծամասնությունը համարում են, որ Մաշտոցը հորինել և օգտագործել է մի տառատեսակ, որը ներկայումս անվանվում է Մեսրոպյան երկաթագիր։ Հենց այդ մեծ, ուղղահայաց և կլորավուն լրիվ մեծատառ տառատեսակն է հանդիպում հին ձեռագրերում։ Համարվում է, որ Երկաթագրի այդ սկզբնական ձևից է հետագայում ստացվել ուղղագիծ Երկաթագիրը և նրա տարատեսակները։ Վերջին հաշվով, այդ տառատեսակը զարգանալով վերածվեց բոլորգիրի, իսկ այնուհետև Նոտրգիրի և Շղագրի։ Վ․Կալզոլարին և Մ․Սթոունը ենթադրում են, որ Երկաթագրի սկզբնական ձևը պետք է որ եղած լիներ ավելի սղագիր (Скоропись) և Շղագիր, ինչպես այն ժամանակների հունական և սիրիական գրերը։ Քիչ հավանական է համարվում այն, որ Ավետարանի թարգմանության համար, ինչը տասնամյակներ է տևել, Մաշտոցն ու իր աշակերտները գործածել են Երկաթագրի աշխատատար ձևը։ Գիր տերմինը հանդիպում է հայերեն գրերի բոլոր 4 անունների մեջ։
Երկաթագիր
Երկաթագիրը հին հայերեն տառատեսակ է, հայտնի 5-րդ դարից։ «Հայոց լեզվի նոր բառարան»-ը (1836-1837) տալիս է նրան « Գրված երկաթե ստիլոսով » նշանակությունը։ Հայերեն գրերի պատմության մեջ այն համանման է հին լատիներեն Ունցիալ գրին և Կիրիլիկ տառատեսակին։ Ինքը տերմինը, առաջին անգամ հանդիպում է Ավետարանի հիշատակարանում (Колофон (часть книги))՝ թվագրված 10-րդ դարի սկզբին։ Ըստ գրերի տեսության մեջ ընդունված որակավորման, երկաթագիրը և նրա տարատեսակները դասվում են տառերի Մեծատառերի (Maюскул)խմբին։ Հին Հայերենի Մայուսկուլային գրերի երկու հիմնական ձևերը՝ դրանք կլորաձև և ուղղագիծ երկաթագրերն են։
Կլորաձև Երկաթագիրը ձևավորվում է ուղղահայաց առանցքների և մի քանի հորիզոնական էլէմենտներն իրար կապող ուղղանկյունների համադրությունից։ Տառերի միջև կապ չկա, բառամեջը բացակայում է։ Կլորաձև երկաթագիրը գործածվել է մինչև 13-րդ դարը, հետագայում օգտագործվել է վերնագրերի համար։ Աճառյանը գտնում էր, որ այն երկու տեսակներից ավելի հինն էր։ Այն անվանում են նաև «Բուն իմաստով Մեսրոպյան»։
Այս տառատեսակի մյուս ձևը Ուղղագիծ երկաթագիրն է։ Ինչպես և կլորաձևը, այն պահպանվել է մինչև 13-րդ դարը։ Համեմատաբար ավելի վաղ թվագրված հուշարձանները պատկանում են 10-րդ հարյուրամյակին։ Այն անվանվում է նաև «Միջինմեսրոպյան» կամ կիսաունցիալ։ Երկաթագրի այդ տեսակը դուրս է բերվում ուղղահայաց կամ դեպի աջ թեքությամբ։
Մեծատառ տեսակի երկու հիմնական գրերի շարքում երբեմն առանձնացնում են «փոքրատառ երկաթագիրը»։ Իրականում այն փոքրացված չափերով ուղղագիծ Երկաթագրն է։ Քանի որ այն չի պարունակում կառուցվածքային տարբերություն, նպատակահարմարությունը սահմանել այն որպես գրերի ինքնուրույն տեսակ՝ վիճարկվում է։ 13-րդ դարից երկաթագիրը կիրառվում է միայն խորագրեր, վերնագրային տողեր գրելիս։
Թամազ Գամղրելիձեն գտնում էր, որ այդ հնագույն հայերեն գրի գծագրությունը համարվում է նրա ստեղծողի ինքնատիպ աշխատանքի արդյունք և հիմնովին անկախ է հունարենից։
Բոլորգիր
Գոյություն ունի այս տառատեսակի պատմության քննարկման երկու մեկնաբանություն․ ի սկզբանե Երկաթագրի հետ 5-րդ դարից ի վեր գոյություն ունենալու տարբերակը և վերջինիս էվոլյուցիայի արդյունքում Բոլորգրի ստացումը։ Այն միտքը, որ երկաթագիրն ու Բոլորգիրը գոյություն են ունեցել միաժամանակ, առաջարկել է դեռ անցած դարի սկզբում հայկական հնագրության առաջին ուսումնասիրողներից մեկը՝ Հովսեփյանը։ Սանջյանը նույնպես ենթադրում է, որ այդ տառատեսակը գոյություն ուներ արդեն 5-րդ հարյուրամյակում։ Կույումջյանի կարծիքով տվյալ հարցը համարվում է վիճելի։ Սերգեյ Մուրավյովը չի բացառում սովորական սղագիր Երկաթագրի հետ միաժամանակ գոյություն ունենալու հնարավորությունը, բայց ելնելով տեսական նկատառումներից՝ համարում է այն քիչ հավանական։ Ընդունված է համարել, որ Բոլորգիրը աստիճանաբար ստացվել է Երկաթագրի էվոլյուցիայի արդյունքում՝ գրիչների ժամանակի և մագաղաթի տնտեսման նկատառումներից ելնելով։
Նրանով արված ամենահին ձեռագիրը հանդիպում է 10-րդ դարում, թեև 887 թվականին «Լազարյան Ավետարանում» արդեն նկատվում են Բոլորգրի օրինակներ։ Հավանաբար գրի այդ ձևը հայտնվել է ավելի վաղ. այդ տեսակի մի քանի տառեր հանդիպում են 6-7-րդ դարերի Հունա-հայկական պապիրուսի վրա, ինչպես նաև այդ ժամանակաշրջանի վաղ քիրստոնեկան ձեռագրերում։ Եվ այսպես՝ պապիրուսը դառնում է Երկաթագիրը Բոլորգրի վերածվելու էվոլյուցիայի ուսումնասիրման կարևոր օղակ։ Ինքը՝ տերմինը առաջին անգամ արձանագրվել է 12-րդ դարի ավարտին հիշատակարանում (Колофон (часть книги)): Բոլորգիրը համարվում է 13-16-րդ դարերի գրերում գերիշխող տեսակ (համաձայն Կարճ Գրական Հանրագիտարանի (КЛЭ) մինչև 15-րդ դարը)։ 16-րդ դարից սկսած Բոլորգիրը նույնպես ընկած է հայերեն տպագրական տառատեսակի հիմքում։ 17-րդ դարի Արևմուտքի ուսումնասիրողներ Ֆ. Ռիվոլան և Կ. Գալանուսը՝ orbicularis, Ի. Շրյոդերը՝ rotunda, առաջարկում էին այդ գրի լատիներեն համարժեքները։
Մասնագետների մի մասը տերմինը թարգմանում են որպես «Կլոր գիր», թեև Բոլորգիրը կազմվում է գրեթե բացառապես ուղղագիծ էլէմենտների համադրությամբ։ Հայերեն լեզվով «բոլոր» նշանակում է ոչ միայն «կլոր» կամ «կլորավուն», այլ ունի նաև «լրիվ» կամ «ամբողջ» իմաստ, այսինքն՝ «ամբողջական»։ Որպես կանոն, տառերը գրվում էին դեպի աջ թեքությամբ, թեև երբեմն հանդիպում են ուղղաձիգ առանցքով գրեր։ Արդեն այդ տառատեսակում հայտնվում է որոշակի պարզության միտում, իսկ բառերի խնբերի միջև, իսկ ավելի ուշ նաև բառերի միջև՝ հայտնվում է տարածություն։ Ի տարբերություն առաջներում գերիշխող Երկաթագրի, Բոլորգիրը գրվում էր, այլ ոչ թե նկարվում։
Շղագիր
Շղագիր՝ սղագիր։ Գրերի այս ձևը հայտնի է արդեն 10-11-րդ դարերից։ Նրա ավելի վաղ օրինակը թվագրվում է 999 թվականից։ Համեմաատաբար լայն տարածում այն գտավ միայն 17-18-րդ դարերից սկսած։ Հատկապես Շղագիրն է ընկած ժամանակակից սղագրության հիմքում։ Այն ձևավորվում է ուղղագիծ, բեկված և կլորաձև տարրերի համադրությունից։ Տառատեսակի գրաֆիկական տարբերություններից մեկը նա է, որ տառի բոլոր էլէմենտները գրվում էին նույն հաստությամբ։ Ինքը տերմինը, Կույումջյանի ենթադրությամբ, հայտնվել է 19-րդ դարում։ Ավելի վաղ «Կարճ Գրական Հանրագիտարանը» (КЛЭ) նրա ծագումը նույնպես թվագրել էր 4-րդ դարով։
Նոտրգիր
Նոտրգիրը թարգմանվում է ինչպես «նոտարական գիր»։ Համարվում է, որ Նոտրգիր տեսակը ձևավորվել է 13-րդ հարյուրամյակում, պահպանված ամենահին օրինակները վերաբերում են 14-րդ դարին։ «Կարճ Գրական Հանրագիտարանի» (КЛЭ) համաձայն՝ օգտագործվել է 16-18-րդ դարերում։ Այն ավելի մեծ գործածություն է ստացել հայկական սփյուռքում, ինչի հետևանքով դարձել է հայտնի տառատեսակ տպագրության մեջ։ Այս տառատեսակը Բոլորգրից մանր է և ձևավորվում է ուղղագիծ, կլորաձև և ալիքաձև տարրերի համադրությունից։ Ըստ Մաթևոսյանի՝ այն ներառում է ինչպես Բոլորգրի, այնպես էլ Շղագրի տարրեր։ Նոտրգրով էին գրվում հիմնականում ոչ պաշտոնական տեքստերը. ձեռագրերի հիշատակարաններ (Колофон), գրասենյակային փաստաթղթեր և այլն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայերենի այբուբեն Կատեգորիա:Հնագրություն
Եղյան
Եղյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Եբրայերեն հիմքով ազգանուններ
Կաճաճկուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Կաճաճկուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 38 հուշարձան (11 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ֆուկաուրա
Ֆուկաուրա (深浦町), քաղաք Ճապոնիայում՝ Աոմորի պրեֆեկտուրայում։ 2017 թվականի նոյեմբերի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 8477 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 17 մարդ/կմ2։
Քաղաքը զբաղեցնում է 488,85 կմ2 տարածք։
Աշխարհագրություն
Ֆուկաուրան գտնվում է Աոմորի պրեֆեկտուրայում և սահմանակցում է Ճապոնական ծովի հետ։
Բնակչություն
Ֆուկաուրա քաղաքի բնակչության շարժը ներկայացված է աղյուսակում ։
Կլիմա
Քաղաքում տիրում է ցուրտ մերձարևադարձային կլիմա՝ կարճ և տաք ամառներով, երկար, ձնառատ և ցուրտ ձմեռներով ։
Տնտեսություն
Ֆուկուրայի տնտեսությունը հիմնված է ձկնորսության վրա։
Կան նաև որոշ զբոսաշրջային ուղիներ, ինչպիսիք են՝ «Սիրակասի Սանաչի»-ն (համարվում է «ՅՈՒՆԵՍԿՕ»-ի համաշխարհային ժառանգության մաս) և Ջունիկո լիճը։
Արտաքին հղումենր
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1926 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եղշատյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ
Բոչկարյովկա (այլ կիրառումներ)
Բոչկարյովկա, կարող է վերաբերել՝
Ցատկ երթ
Ցատկ երթ, 2010 թվականին նկարահանված հայկական ռազմական և կարճամետրաժ ֆիլմ։
Սյուժե
Զինվորները հրաման են ստանում ցատկ երթ կատարելով անցնել նշված 30 կմ ճանապարհահատվածը կիզիչ արևի տակ և ներկայանալ հենակետ ։
Դերերում
Վարդան Առաքելյան - Լետենանտ Վարդանյան Էմիլ Գալստյան - Դսեղ Նարեկ Աղեկյան - Դոցենտ (կրտսե սերժանտ) Անդրանիկ Բաբայան - Դավիթ Գևորգ Հարոյան - Բիթլես Արսեն Գրիգորյան - Նվեր Վահե Գրիգորյան - Մունաթ Հակոբ Մանուկյան - Չեխ (Գրիգորյան) Վահե Պետրոսյան - Չախ Վարուժան Սահակյան - Երաժիշտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարճամետրաժ ֆիլմ Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր
Բորիսենկի (այլ կիրառումներ)
Բորիսենկի, կարող է վերաբերել՝
Կամենի Մոստ (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Կամենի Մոստ (Камяний Міст), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կամենի Մոստ գյուղում բնակվում էր 1 092 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1700 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եղոյան
Եղոյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Բորիսկովո (այլ կիրառումներ)
Բորիսկովո, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլո-Բերյոզովկա
Նիկոլո-Բերյոզովկա (Николо-Берёзовка, Николо-Берёзовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5981 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1550 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Հելիոգաբալուսի վարդերը
«Հելիոգաբալուսի վարդերը» (The Roses of Heliogabalus), անգլիացի նկարիչ Լոուրենս Ալմա-Թադեմայի հայտնի կտավներից մեկը, ստեղծված 1888 թվականին ։
Նկարագրություն
Ալմա-Թադեման նկարի հիմք վերցրել է Օգոստոսների պատմության հեղինակի ոչ հավաստի մի պատմություն, ըստ որի հռոմեական կայսր Հելիոգաբալուսը հրամայել է խնջույքի ժամանակ առաստաղից այնքան վարդեր թափել, որ խնջույքին հրավիրված իր թշնամիները խեղդվեն։
Նկարի առաջին պլանում պատկերված են հյուրերը ծածկված վարդի թերթիկներով։ Հետին պլանում կայսր Հելիոգաբալուսն է, ոսկե դիադեմայով և նրա մայրը՝ Հուլիա Սոհեմիան։ Հելիոգաբալուսի աջ կողմում կանգնած է երկակի ֆլեյտա նվագող կին, իսկ հեռվում Դիոնիսոսի արձանը, որը հեղինակը նկարել է Վատիկանի թանգարանում պահվող բնօրինակից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոուրենս Ալմա-Թադեմայի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Ալիսաֆի (ավերակ)
Ալիսաֆի, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում, Սարիղամիշի շրջանում։ Գտնվում էր Ալիսաֆի գյուղի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ծատուր խան
Ծատուր խան, իրանահայ գեներալ, երկրի դեսպանորդը Ռուսաստանում և շահ Մոզաֆար ադ-Դին Ղաջարի խորհրդականը ։ Նա Ռուսաստանի մեծ իշխան Միխայիլ Նիկոլաևիչի մտերիմ ընկերն էր և Դավիթխանյանների ընտանիքի անդամը։
Կենսագրություն
Ծատուր խանը իրանահայ դիվանագետ և ռազմական խորհրդական Սեթ խան Աստվածատրյանի և տիկին Զիզի խանումի որդին է, ծնվել է 1820 թվականին Թավրիզում։ Սովորել է Քեմբրիջի համալսարանում։ Քանի որ նա բարձրագույն կրթություն ուներ, իսկ հայրը եղել է պետական նշանավոր պաշտոնյա և Ղաջարիների մտերիմ ընկերը, Ծատուրը նշանակվել է Թավրիզում երիտասարդ թագաժառանգ Մոզաֆար ադ-Դին Ղաջարի խորհրդական ։
Ծատուր խանը կնոջ հետ բնակություն է հաստատել Թավրիզում, որտեղ կատարել է պարսկական բանակի գեներալի պարտականությունները, ինչպես նաև դիվանագիտական պարտականություններ ստանձնել որպես Իրանի գլխավոր տեղակալ՝ օտարերկրյա բարձրաստիճան պաշտոնյաների հետ հանդիպման համար։ Այս դերում նա Նասր ալ-Դին Շահ Ղաջարի հետ այցելել է Անգլիա՝ շարունակելով իր ընտանիքի դիվանագիտության ավանդույթը ։
Հատկանշական է, որ Մկրտիչ Խրիմյանը խնդրել է նրա օգնությունը՝ հայ համայնքը քրդերի և թուրքերի հարձակումներից պաշտպանելու համար ։
Ծատուր խանը ամուսնացած էր հայ նկարիչ Հակոբ Հովնաթանյանի դստեր՝ Նինոն Հովնաթանյանի հետ ։ Նրանց որդին՝ Ալեքսանդր խան Սեթխանյանը (1865 - 1953), իրանահայ գեներալ էր, պարսկական կազակական բրիգադի շտաբի պետը, Իրանի կայսերական բանակի հրամանատարը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանցի զորավարներ Կատեգորիա:Իրանցի գեներալներ Կատեգորիա:Դավիթխանյաններ Կատեգորիա:Իրանահայ զինվորականներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իրանահայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Իրանցի ռազմական գործիչներ
Լոուրենս Ալմա-Թադեմա
Սըր Լոուրենս Ալմա-Թադեմա (Lawrence Alma-Tadema, ), 19-րդ դարի ամենահայտնի բրիտանական նկարիչներից մեկը, որը նկարում էր պատմական և դիցաբանական թեմաներով կտավներ։ Իր նկարներում նա ներկայացնում էր Հռոմեական կայսրության շքեղությունն ու անկումը։ Նրա նկարները ճշգրիտ վերարտադրում են անցած ժամանակի մանրուքները, և ունեին մեծ հեղինակություն Մեծ Բրիտանիայում, ինչի մասին վկայում է նրան ասպետի տիտղոսի շնորհելը։
Կենսագրություն
Սովորել է Բելգիայում՝ անմիջապես իր դիրքերը զբաղեցնելով կերպարվեստի պատմության ժանրում։ 1860-ական թվականների նկարների սյուժեն ընտրել է առավելապես Մերովինգների դարաշրջանի պատմությունից, այնուհետև կենտրոնացել է Հին Եգիպտոսի թեմայի շուրջ, հետո անցել է անտիկ աշխարհի թեմային։ 1870 թ. տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, 1873 թ. Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորյայի անձնական կարգադրությամբ ստացել է բրիտանական հպատակություն։ Ստեղծել է 408 կտավ, որից 300-ը եղել են անտիկ աշխարհի պատկերավորումներ։ Նրա նկարների կերպարները եղել են ժամանակակից վիկտորիականներ՝ ներկայացված դասական բեմանկարում։ Նկարները ստույգ վերաստեղծել են անտիկ դարաշրջանի մասնիկներ և Անգլիայում վայելում էին մեծ հեղինակություն, որի մասին վկայում է 1899 թ. նկարչի ասպետական կոչման յուրացման փաստը և իր բարձրացումը Արժանավորների խորհրդի անդամակցության մեջ 1904 թ.։ Թաղված է Սուրբ Պողոսի տաճարում։
Ալմա-Թադեմայի մահվանից անմիջապես հետո նրա ստեղծագործությունները դուրս եկան նորաձևությունից և գործնականորեն մոռացվեցին։ Միայն 1970-ական թվականներին՝ սրահային և դեկորատիվ գեղանկարչության նկատմամբ հետաքրքրության վերելքի հետ, գնահատվում է նրա ներդրումը բրիտանական և համաշխարհային արվեստի զարգացման մեջ։ Ի նշան նկարչի ծառայությունների ընդունման, 1996 թ. Ամստերդամում՝ Վան Գոգի թանգարանում, կազմակերպվում է նրա աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Ռուսաստանում Ալմա-Թադեմայի ստեղծագործությունները թույլ են ներկայացված, թանգարաններում պահվում են նրա ստեղծագործություններից ընդամենը 3-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Հոլանդացի գրաֆիկներ
Էյփրիլ Ուայն
Էյփրիլ Ուայն (անգլ.՝ April Wine) Կանադական ռոք խումբ, ձևավորվել է 1969 թվականին Հալիֆաքս, Նոր Շոտլանդիայում։ Երգիչ, կիթառահար, երգահան Մայլզ Գուդուինի գլխավորությամբ Էյփրիլ Ուայն խումբը ստեղծման թվականից (1969) մինչև 2023 թվականի նրա թոշակի անցնելը առաջին անգամ հաջողություններ է ձեռք բերել իրենց երկրորդ ալբոմի՝ On Record-ի (1972) շնորհիվ, որը հասել է Կանադայի թոփ 40֊ին և տվել է երկու հիթ սինգլ. Bad Side of the Moon, թոփ 20 հիթ Կանադայում և You Could Have Been a Lady, համար 2֊րդ երգ Կանադայում։ Նրանց հաջողությունների մեծ մասը սահմանափակվում է իրենց հայրենիք Կանադայում, բայց ունեն նաև չափավոր միջազգային հաջողություններ 1970֊ականների և 80֊ականների սկզբին   Weeping Widow (1973), I'm On Fire for You Baby (1974), Tonite Is a Wonderful Time to Fall in Love (1975)  Roller (1979), I Like to Rock (1980), Sign of the Gypsy Queen (1981) և Just Between You and Me (1981) երգերով։ Էյփրիլ Ուայնը թողարկել է 20֊ից ավելի ստուդիական ալբոմներ  ։
Վաղ տարիներ
Չնայած նրան, որ Էյփրիլ Ուայնը սկսել է գործունեություն ծավալել 1696թ֊ից Ուեյվերլի, Նոր Շոտլանդիայում, նրանց արմատները կարելի է գտնել Սենթ Ջոնսում, Նյուֆաունդլենդում և Լաբրադորում, 1967/68 թվականներին, որտեղ նախքան Նոր Շոտլանդիա տեղափոխվելը միասին երաժշտություն նվագելով մեծացել են եղբայրներ Դեյվիդ և Ռիչի Հենմանները ։
Խումբը ստեղծած անդամներից երեքը՝ Դեյվիդ Հենմանը (կիթառ), Ռիթչի Հենմանը (հարվածային գործիքներ) և նրանց զարմիկ Ջիմ Հենմանը (բասս) սկզբնապես եղել են Prism (Պրիզմ) անունով ոչ այդքան հայտնի խմբում։ Համալսարան գնալու կարճ ընդմիջումից հետո եռյակը բարելավվում է Մայլզ Գուդուինի համալրմամբ, որն առաջատար վոկալիստ  և կիթառահար էր։ Գուդուինը և Ջիմ Հենմանը նախկինում եղել էին Termites անունով խմբում։ Դեյվիդ Հենմանը նոր խումբը անվանակոչում է որպես April Wine(Էյփրիլ Ուայն)։ Նրանք հասկացան, որ Հալիֆաքսը նվագելու և ձայնագրելու հնարավորություններ չի տվել  այնպես որ  ուղարկեցին ցուցադրական ժապավենը   Aquarius Records֊ին  (Աքուարիուս Ռեքորդս)՝ Մոնրեալ։ Աքուարիուսի մենեջերներ Թերրի Ֆլուդը և Դոնալդ Կ. Տարլթոնը վերադարձնում են մերժման նամակ, բայց խումբը այն շփոթում է հրավերի հետ։ 1970 թվականին ապրիլի 1֊ին Էյփրիլ Ուայնը մեկնում է Մոնրեալ, իրենց հետ տանելով երաժշտական գործիքներ և 100$։ Ֆլոդին և Թարլթոնին համոզեցին խմբի հետ պայմանագիր կնքել ։ Նրանք տեղավորվում են շվեյցարական փայտե տնակներում և ամրագրում տեղական հումորային ակումբ Անդրե սրճարանը և հաջորդ հինգ ամիսները անցկացնում են Մաշմախանի խմբի հետ՝ արևելյան Կանադայում շրջելով ։
Խումբը ձայնագրեց և թողարկեց իր դեբյուտային April Wine ալբոմը 1971 թվականի սեպտեմբերին ։ Ալբոմը ներառում էր Fast Train սինգլը, որը Կանադայում թոփ 40 հիթ էր և RPM Singles Chart-ում հասել է 38-րդ հորիզոնականին ։ Այն հաստատում էր Մայլզ Գուդուինին որպես Էյփրիլ Ուայնի գլխավոր երգահան։ Ալբոմը լավ չի վաճառվում, բայց սինգլի  հաջողությունները երկրորդ ալբոմի պահանջ են առաջացնում։ 1971 թվականի աշնանը Ջիմ Հենմանը լքում է խումբը  և փոխարինվում   Ջիմ Քլենչով ։ Միևնույն ժամանակ, խումբը 1971 թվականն անցկացրեց քոլեջի շրջանով հյուրախաղերով, բացառությամբ հուլիսի 30-ի, երբ նրանք բացվեցին Մոնրեալի Place Des Nations-ում The Guess Who-ի համար։ 1972 թվականը համարյա նույնն էր, բայց նրանք սկսեցին ելույթ ունենալ ավելի խոշոր հրապարակներում և բացվեցին ավելի մեծ խմբերի ՝ Այկ և Թինա Թրների, Ջեթրո Թալի, Բադֆինգրի և Սթիվի Ուանդերի համար ։
Հիմնական հաջողություններ
Պրոդյուսեր Ռալֆ Մարֆիի ուղորդմամբ Էյթրիլ Ուայնը 1972 թվականին ձայնագրում է իրենց երկրորդ ալբոմը՝ On Record-ը։ Նրանց առաջին սինգլը եղավ Հոթ Չոքլիթի(Hot Chocolate) You Could Have Been a Lady երգի քավրը։ Ձայնագրությունը դարձավ կոմերցիոն հաջողություն և RPM Canadian չարթերում զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը որպես շաբաթվա սինգլ, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի  Billboard Hot 100 (Բիլբորդ Հոթ 100) աղյուսակում մնաց 11 շաբաթ շարունակ՝ զբաղեցնելով 32-րդ հորիզոնականը ։ Երկրորդ սինգլը Էլթոն Ջոնի և Բերնի Թոթինի  Bad Side of the Moon երգի քավրն էր, որը կանադական ռադիոյով օրական մի քանի անգամ հնչել է  և եղել է փոքր հիթ  ԱՄՆ֊ում։ Երկու երգերն էլ Կանադայի ռադիոկայանների կլասիկ ռոքի կարևոր մասն են կազմում։ On Record֊ը  Կանադայում վավերականացվել է Gold մրցանակով և խումբը Մըրֆիի հետ վերադարձել է ստուդիա։
Քանի դեռ խումբը ձայնագրում էր իրենց երրորդ ալբոմը, Դեյվիդը և Ռիթչի Հենմանը լքեցին խումբը, ուստի Գուդուինը և Քլենչը լսումներ կազմակերպեցին և խումբը թողած անդամներին փոխարինեցին Ջերրի Մերսերը (նախկինում Մաշմախան) և կիթառահար Գարի Մոֆֆետը։ Նրանք վերջացրին  Electric Jewels ալբոմը, որն իր մեջ ներառում է  "Weeping Widow," "Just Like That" և "Lady Run, Lady Hide" երգերը, որոնք դեռ երկար տարիներ կմնան Էյփրիլ Ուայնի համերգների երգացանկում ։ Ալբոմն առաջ տանելու նպատակով  խումբը սկսեց Electric Adventure շրջագայությունը  կանադական գրեթե բոլոր  համերգասրահներում, որտեղ ավելի քան 2500 հոգի տեսան խմբի ելույթը ։ Շրջագայության ժամանակ կար նաև մասսայական լուսային և  պիրոտեխնիկական շոու ։ Շրջագայությունը հաջող էր. Ջին Քորնիշը և The Rascals խմբից Դինո Դանելլին  ներկա էին 1974 թվականի Մասսի Հոլլում տեղի ունեցող համերգին և այնքան տպավորված էին, որ առաջարկեցին ձայնագրել խմբի կենդանի (live) ալբոմը։ Մեկ գիշերվա ձայնագրությունը շտապողական էր,  քանզի նրանք ցանկանում էին թողարկել ալբոմը մինչ շրջագայության ավարտը։ Գուդուինին դուր չէր գալիս ձայնը, բայց Էյփրիլ Ուայնը վերիֆիկացվեց Gold մրցանակով ։
Ոսկե և պլատինե տարիներ
Խմբի հաջորդ թողարկումը 1976 թվականին եղավ The Whole World's Goin' Crazy֊ին։ Դա առաջին անգամն էր, որ Էյփրիլ Ուայնի թողարկումը հասնի պլատինե վավերականացման հիմնված միայն առաջադեմ վաճառքի պատվերների վրա ։ Նրանց վեցերորդ՝ Forever for Now ալբոմը ևս պլատինե էր և դրանում էր նաև խմբի մեծագույն սինգլը՝ "You Won't Dance With Me".
Մարտի 4֊ին և 5֊ին Տորոնտոյում ունեցան բարեգործական համերգ, որում օրինագծի համահեղինակը The Rolling Stones֊ն էր ։
1977 թվականին Բրայն Գրինուեյը բերում է երրորդ կիթառահարին և վոկալիստին։ Այդ տարի շարունակվեցին կանադական հաջողությունները և սկսեցին ունենալ միջազգային հաջողություններ։ Խմբի յոթերորդ ալբոմը՝ First Glance֊ը առաջին ալբոմն էր  Capitol֊ի հետ, և  "Let Yourself Go" և"Get Ready For Love" սինգլները հաջողություններ գրանցեցին կանադական ռադիոյում ։ "Roller" սինգլը  Հյուսիսային Ամերիկայի շրջանում խմբին բերեց մասսայական հրապուրանք և տասնմեկ շաբաթ այն մնաց  Billboard Hot 100 աղյուսակում։ First Glance֊ը   երկար շաբաթներ մնաց Բիլբորդի ալբոմների աղյուսակում և տվեց Էյփրիլ Ուայնի Կանադայից դուրս առաջին ոսկե ձայնագրությունը։ Մշտական շրջագայություննցերը մեծ հաջողությունների պատճառ դարձան,  իսկ ամերիկացիները ընդունեցին կանադական  «նոր» խմբի ծանր ռոքը։ 1978 թվականին նրանք շրջագայեցին Rush-ի հետ և ելույթ ունեցան Triumph-ի, Starcastle-ի և Teaze-ի հետ, իսկ հուլիսին համերգ տվեցին Rolling Stones-ի, Journey-ի և Atlanta Rhythm Section-ի հետ ։
Հետևելով First Glance֊ի հաջողություններին Էյփրիլ Ուայնը 1979 թվականին թողարկեց Harder ... Faster ալբոմը։ "Say Hello" և "I Like to Rock" սինգլները, որոնք հայտնի հիթեր էին սահմանի երկու կողմերում և ''Harder ... Faster ալբոմը խմբի համար դարձավ ևս մի մուլտի֊պլատինե թողարկում և 40 շաբաթ մնաց Billboard top album աղյուսակում։ 1979 թվականին եղան շրջագայություններ   Styx֊ի, Rush֊ի, Toto֊ի, Boston֊ի, Squeeze֊ի և Blue Öyster Cult֊ի հետ ։ Մինչ այժմ խումբը կուտակել է բավարար հիթեր, որոնք  Aquarius֊ը թողարկել է Greatest Hits ալբոմում։ 1979 թվականին միջազգային տարածման համար  BBC֊ն թողարկեց   In Concert֊ը, իսկ 1981 թվականին  Aquarius֊ը թողարկեց The Best of April Wine Rock Ballads'' ալբոմը։
Ժամանակացույց
Ստուդիական ալբոմներ
Կենդանի (Live) ալբոմներ
EPs
Սինգլներ
Խմբի անդամներ
Ներկայիս անդամներ
Նախկին անդամներ
Ժամանակացույց
Մրցանակներ
Մայլզ Գուդուինը 2003 թվականին պարգևատրվել է East Coast Music Awards ECMA Lifetime Achievement Award֊ով  ։
Էյփրիլ Ուայնը ընդգրկված է եղել նաև Canadian Music Industry Hall of Fame-ում և 2009 թվականի մարտի 13֊ին պարգևատրվել է   Lifetime Achievement Award֊ով (Կյանքի Ձեռքբերումների Մրցանակաբաշխությամբ)   ։
2008 թվականին Էյփրիլ Ուայնը ներառվել է East Coast Music Hall of Fame֊ում, իսկ 2008 թվականի ապրիլի 18֊ին՝ Canadian Music Hall of Fame֊ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր, որոնք ստեղծվել են 1969 թվականին Կատեգորիա:Կանադա Կատեգորիա:Երաժշտություն
Միկա (երգիչ)
Միկա (իսկական անունը՝ Մայքլ Հոլբրուք Փենիման, Michael Holbrook Penniman, ), բրիտանացի երգիչ, երաժիշտ, երգահան։ Ունի ամերիկա-լիբանանյան ծագում։
Կենսագրություն
Միկան ծնվել է Լիբանանում։ Մայրը սիրիացի էր, հայրը՝ ամերիկացի։ Ընտանիքում Միկան 5 երեխաներից երրորդն էր։ Երբ ընդամենը մեկ տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվեց Փարիզ՝ Լիբանանում ընթացող պատերազմի պատճառով։ Առաջին պիեսը, որ Միկան սովորել է նվագել դաշնամուրով Ժո Դասենի "Les Champs-Élysées"-ն էր։ Իր առաջին երգը, որը կոչվում էր "Angry", գրել է 7 տարեկանում։
Երբ ընտանիքը տեղափոխվեց Անգլիա, Միկան արդեն 9 տարեկան էր։ Սկզբում Միկան սովորել է Վեստմիսյան դպրոցում, այնուհետև՝ թագավորական երաժշտական քոլեջում։
Հետագայում Միկան աշխատել է «Royal Opera House»-ում, երաժշտություն է գրել«British Airways»-ի և «Orbit» մաստակի գովազդային հոլովակի համար։
Առաջին սինգլը, որ կոչվում էր «Relax, Take it Easy», անմիջապես հայտնվել է բրիտանական «BBC Radio 1» ռադիոյում և դարձել շաբաթվա հիթ։ 2007 թվականի փետրվարի 22-ին նրա հաջորդ հիթը՝ «Grace Kelly»-ին գլխավորեց բրիտանական UK Singles Chart-ը (վերջին ժամանակներում սա բացառիկ երևույթ էր, որովհետև հիմնված էր բացառապես համացանցային վաճառքի վրա) գլխավորեց հիթ շքերթը ավելի քան 5 շաբաթ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ
(62) էրատո
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,1283 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5907 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6659 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին էրատո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,5995 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2020,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178132 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,23° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
*Անվանման բացատրությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում
էրատո էրատո
էրատո էրատո էրատո էրատո
Հայր Տանգիի դիմանկարը
Հայր Տանգիի դիմանկարը (Le père Tanguy), Վինսենթ վան Գոգի նկարը՝ նկարված 1887 թվականին։ Համարվում է Ժյուլիեն-Ֆրանսուա Տանգին պատկերող երեք նկարներից մեկը։ Այդ երեք նկարները ցուցադրում են Վինսենթ վան Գոգի տեխնիկայի առաջընթացը իր՝ Փարիզ այցելությունից հետո ։ Առաջինը նկարված է մռայլ գույներով։ Երկրորդը նմանակում է ճապոնացի նկարիչներից։ Վերջին նկարը միացնում է նկարիչների փարիզյան համայնքից ստացած ճապոնականությունը, իմպրեսիոնիզմը և այլ ազդեցություններ։ Այս կտավը այժմ գտնվում է Փարիզում՝ Ռոդենի թանգարանում։
Վինսենթ վան Գոգը Փարիզում
1886 թվականին նկարիչը մեկնում է Հոլանդիայից։ Վան Գոգը բնակություն է հաստատում իր եղբոր՝ Թեոյի տանը։ Փարիզում երիտասարդ Վինսենթը ենթարկվում է պուանտիլիստների, իմպրեսիոնիստների։ Նրա ընկերների շրջան են մտնում Կամիլ Պիսարոն, Անրի Տուլիզ-Լոտրեկը, Պոլ Գոգենը, Էմիլ Բերնարը, Պոլ Սինյակը, Ջորջ Ցյորան և այլք։ Արվեստագետի վրա ազդեցություն ունեցավ նաև Հոքուսայի և Հիրոսիգեի փորագրությունները։ Երկու տարվա ընթացքում՝ 1886-1888 թվականներին Վինսենթ վան Գոգն աշխատում է Փարիզում, հետևում տարբեր ժանրերի՝ ստեղծելով իր սեփական, անկրկնելի ոճը։
Ժյուլիեն Տանգի
Ժյուլիեն-Ֆրանսուա Տանգին ուներ ոչ մեծ մի խանութ, որտեղ վաճառում էր նկարչական պարագաներ և նկարներ։ Նա առաջիններից մեկն էր, ով վաճառքի հանեց Վան Գոգի նկարներից, բայց նրան այդպես էլ չհաջողվեց նկարչի կենդանության օրոք վաճառել դրանցից և ոչ մեկը։ Հայրիկ Տանգիի ուրախ տրամադրությունը և ոգևորությունը գրավեցին նկարիչներին. շուտով խանութը դարձավ շատ նկարիչների վարպետանոց։ Ժյուլիենի բարության և պատրաստակամության համար նկարիչները նրան «հայրիկ» անվանեցին։ Հայրիկ Տանգին ներկերի գումարի դիմաց նկարիչներից ընդունում էր նրանց կտավները ։ Այդ միջոցով նա հիասքանչ հավաքածու էր ձեռք բերել։ Ի տարբերություն ամուսնու՝ Տանգիի կինը պակաս արվեստասեր էր և չէր կիսում ամուսնու շռայլությունները՝ նկարիչներից պահանջելով կանխիկ գումարով վճարումներ։
Վան Գոգը մահացել է 1890 թվականին, իսկ Տանգին՝ չորս տարի անց ։ Նրա մահից հետո դուստրը վաճառել է «Տանգի հայրիկի դիմանկարը» Օգյուստ Ռոդենին։ Այսպիսով՝ նկարը, որ գտնվում էր նրա մասնավոր հավաքածուում, այժմ գտնվում է Ռոդենի թանգարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:1887 նկարներ
Բորիսոգլեբ (այլ կիրառումներ)
Բորիսոգլեբ, կարող է վերաբերել՝
Ռուբեն Մանուսաճյան
Կենսագրություն
Ռուբեն Մանուսաճյանը ծնվել է 1909 թվականին, Վրացական ԽՍՀ Ախալքալաքի շրջանի Գոման գյուղում։ Մանուկ հասակից զրկվելով ծնողներից, մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է տարբեր մանկատներում։ Ավարտել է Լենինականի մանկավարժական տեխնիկումը, աշխատել Անիի շրջանի գյուղերում, իսկ 1933 թվականից՝ Լենինականի տարբեր դպրոցներում։ 1940 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը ։
1941 թվականի հունիսին մեկնել է բանակ։ Թբիլիսիում զինվորական 6-ամյա դասընթացներն ավարտելուց հետո նշանակվել է 197-րդ բուժսանգումարտակի վաշտի քաղղեկ։ 1943 թվականին Ռուբենը նշանակվել է 227-րդ տանկային բրիգադի գումարտակի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ։ 1944 թվականի մարտ ամսից 89-րդ հայկական թամանյան հրաձգային դիվիզիայի 526-րդ գնդի գնդացրային վաշտի հրամանատար Մանուսաճյանը մասնակցել է Կերչի, Թեոդոսիայի ազատագրման մարտերին։ 1944 թվականի մայիսին Սևաստոպոլի մոտ ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Հայրենական մեծ պատերազմում մարտական ծառայությունները կատարելու համար Ռուբենը պարգևատրվել է «Կովկասի պաշտպանության համար», «Խիզախության համար», «Արիության համար» և այլ մեդալներով ։
Պատերազմի ավարտից հետո Մանուսաճյանը զորացրվել է բանակից և աշխատանքի անցել Լենինականի № 15 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես տնօրեն։ Այնուհետև քաղաքի տարբեր դպրոցներում և երկաթուղային տեխնիկումում դասավանդել է քիմիա և կենսաբանություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա: Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ
(7280) Բերգենգրուեն
(7280) Բերգենգրուեն (Bergengruen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,573899 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9513 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1965 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1508,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23868 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,83° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կարեն Ղարսլյան
Կարեն Ղարսլյան (Karen Karslyan, ), ժամանակակից հայ բանաստեղծ և արձակագիր։
Կենսագրություն
1996-2001 թթ. սովորել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանի ռոմանագերմանական ֆակուլտետում։ 2003 թ. լույս է տեսել Ղարսլյանի առաջին գիրքը՝ «X կադր/վայրկյան»։ 2004 թ. ավարտել է համալսարանի ասպիրանտուրայի արտասահմանյան գրականություն բաժինն ու «Լորենս Ստեռնի «Տրիստրամ Շենդի» և Ջեյմս Ջոյսի «Ֆինեգանի հոգեհացը» վեպերի համեմատական պոետիկան. ինտերտեքստուալ հարաբերություններ» ատենախոսության համար ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանը։ 2002-2005 թթ. անգլերեն է դասավանդել Ռուս-հայկական (սլավոնական) համալսարանում։ 2005 թ.-ից բնակվում է Լոս Անջելեսում։ 2010 թ. հունիսին լույս է տեսել Ղարսլյանի երկրորդ գիրքը՝ «Գրողի ծոցը» երեսուն ու ութ տձև հայրենների ժողովածուն։
«X կադր/վայրկյան»
«X կադր/վայրկյան»-ը Կարեն Ղարսլյանի առաջին գիրքն է, որը լույս է տեսել 2003 թ. մայիսին որպես «Բնագիր» հանդեսի 4-րդ համարը (որի ողջ բովանդակությունը Կարեն Ղարսլյանի ստեղծագործություններն են)։ Այն բաղկացած է 7 ստեղծագործությունից, որոնք են «X կադր/վայրկյան» համանուն մինիմալիստական վեպը, «Ես» և «Ինքը» բանաստեղծությունները, «New York» պատմվածքը, «Նացիստ» և «Պոետի Կարդիոգրամման» պոեմները։ Գրքում ըդնգրկված որոշ ստեղծագործություններում առկա ոչ նորմատիվ բառապաշարի ու երբեմնակի բաց սեռական նկարագրությունների պատճառով Ղարսլյանի «X կադր/վայրկյան» գիրքը հակասական արձագանքներ առաջացրեց հասարակության շրջանակներում։ Արդյունքում երևանյան որոշ գրախանութներ գիրքը հանեցին վաճառքից ։ Տարեվերջում Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսության կողմից «X կադր/վայրկյան» գրքի համար Կարեն Ղարսլյանը ճանաչվեց տարվա սկանդալային գրող։
Մրցանակներ
Կարեն Ղարսլյանի «Password» վեպը 2004 թ. մայիսին Նորարար փորձարարական արվեստի կենտրոնի (ՆՓԱԿ) կազմակերպած Երիտասարդ արվեստագետների մրցանակաբաշխությունում (Young Artist Award) արժանացել է գլխավոր մրցանակի ։
Գրական հրատարակումներ
Կարեն Ղարսլյանը գրական գործունեությունը սկսել է 1998 թ.-ից։ Նրա ստեղծագործությունները 2000 թ.-ից ի վեր հրատարակվել են Հայաստանի տարբեր պարբերականներում՝ «Գարուն», «Հորիզոն», «Գրական թերթ», «Բնագիր» և «Ինքնագիր», ինչպես նաև Ավստրալիայում (LiNQ), Ֆրանսիայում (BoXoN - poesie en revue), Կանադայում («Հորիզոն») և ԱՄՆ-ում (Armenian Reporter)։ Կարեն Ղարսլյանի պոեզիան հրատարակվել է մի շարք անթոլոգիաներում՝ From Ararat to Angel Town (Մեծ Բրիտանիա), (Ֆրանսիա), «Հայ բանաստեղծությունը դարերի սահմանագծին. XX-XXI դար» (Վրաստան) և Deviation: Anthology of Contemporary Armenian literature (Հայաստան)
Նիկոլո-Բերնովիչի
Նիկոլո-Բերնովիչի (Николо-Берновичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զահրա Կամալֆար
Զահրա Կամալֆար (Zahra Kamalfar), իրանցի փախստական կին, որը հայտնի դարձավ այն բանի համար, որ իր երկու երեխաների հետ տաս ամիս` 2006 թվականի մայիսից մինչև 2007 թվականի մարտի 14-ը ապրել է Մոսկվայի Շերեմետևո միջազգային օդանավակայանի տերմինալում։
Պատմություն
Զահրա Կամալֆարը Իրանում քաղաքական ցույցերի մասնակից էր, որի համար նա ձերբակալվել էր 2004 թվականին, ինչպես նաև իր ամուսինը, որի հետագա ճակատագիրը, ըստ Իրան-Կանադա կոնգրեսի ներկայացուցչի, անհայտ է / (ըստ Զահրայի՝ նա մահապատժի է ենթարկվել 2005 թվականի գարնանը ): Զահրայի հարազատների օգնությամբ, նրա երեխաները՝ դուստրը՝ Աննան և որդին՝ Դավուդը, 2005 թվականին հասցրել են փախչել Իրանի բանտից երկօրյա արձակուրդի ընթացքում և Թուրքիայով ու Ռուսաստանով հասել Գերմանիա։ Սակայն Ֆրանկֆուրտ ժամանելուց հետո գերմանական կառավարությունը մերժել է Կամալֆարի ընտանիքին քաղաքական ապաստան տալ։ Քանի որ ճամփորդական փաստաթղթերը կեղծ էին և ընտանիքը Ֆրանկֆուրտ էր ժամանել Մոսկվայից, նա գերմանական իշխանությունների կողմից արտաքսվեց Ռուսաստան։ Քանի որ Ռուսաստանի կառավարությունը նույնպես հրաժարվեց ընդունել նրանց, Զախրան և իր երեխաները սկզբում 13 ամիս անցկացրին «Շերեմետևո» օդանավակայանի արտաքսման կենտրոնում , իսկ դրա փակվելուց հետո էլ տաս ամիս անցկացրին օդանավակայանի տարանցիկ գոտում։ Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում նրանք քնել են հատակին, լվացվել հանրային զուգարանում և սնվել ավիաընկերությունների նվիրատվությունների հաշվին ։ Վիտամինների պակասից երեխաներն անընդհատ հիվանդանում էին ։
2006 թվականի նոյեմբերին Ռուսաստանի իշխանությունները փորձեցին վերսկսել արտաքսման գործընթացը և Կամալֆար ընտանիքին ուղարկել Իրան, ինչի պատճառով Զահրան և Աննան փորձեցին ինքնասպան լինել ։ Արտաքսմանը խոչընդոտում էին հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչները, որոնք դիմել էին ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի օգնությանը ։ Կամալֆար ընտանիքի պատմությունը հեռարձակվեց CNN հեռուստաալիքով։ 2007 թվականի հունվարին Զահրան և իր երեխաները բնակության թույլտվության խնդրանքով դիմեցին Կանադայի կառավարությանը, որտեղ 1997 թվականից բնակվում էր նրա եղբայր Նադերը։ Մարտ ամսին խնդրանքը բավարարվեց, և ընտանիքը չվերթով Մոսկվայից ուղարկվեց Տորոնտո, իսկ այնտեղից էլ Վանկուվեր ։ Մամուլը կրկին անդրադարձավ Զահրա Կամալֆարի պատմությանը վեց տարի անց, երբ Մոսկվայի օդանավակայանում հայտնվեց նոր փախստական` Էդվարդ Սնոուդենը, առանց վավեր միջազգային անձնագրի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրացի փախստականներ Կատեգորիա:Իրանից արտագաղթածներ
Լորենցո Տոնելի
Լորենցո Տոնելի (Lorenzo Tonelli, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Նապոլիից վարձավճարով հանդես է գալիս Սամպդորիայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Էմպոլի
Տոնելին Էմպոլիի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Սերիա B-ի Վարեզեի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2011 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ Պյաչենցայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը առաջնությունում խփեց 2012 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ Բարիի դեմ խաղում ։ 2013-14 մրցաշրջանում իտալացին Էմպոլիի հետ տեղափոխվեց Սերիա A` 6 տարվա բացակայությունից հետո ։ Ակումբի կազմում Տոնելին անցկացրեց 173 հանդիպում՝ դառնալով 15 գոլի հեղինակ։
Նապոլի
2016 թվականի մայիսի 23-ին Տոնելին 10 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Նապոլի ։ Իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի հունվարի 7-ին՝ Ուդինեզեի դեմ խաղում՝ այս հանդիպման ավելացված ժամանակում դառնալով գոլի հեղինակ և 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Նապոլիին ։ Հունվարի 15-ին՝ Պեսկարայի դեմ խաղում իտալացին նորից դարձավ գոլի հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
2010 թվականի նոյեմբերի 11-ին Տոնելին առաջին անգամ հրավիրվեց Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքական ։ Իր դեբյուտը Մ21 հավաքականի կազմում նշեց նոյեմբերի 17-ին՝ Թուրքիայի դեմ ընկերական խաղում ։
2016 թվականի մայիսի 16-ին Տոնելին առաջին անգամ հրավիրվեց Իտալիայի ազգային հավաքականի մարզմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էմպոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ
Կուտ (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)
Կուտ (Кут), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուտ գյուղում բնակվում էր 439 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Arik Air
Arik Air, Նիգերիայի խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկը, որը իրականացնում է հիմնականում ուղևորատար չվերթներ ։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 2004 թվականին։ Ավիաընկերությունը պայմանագիր է կնքել Oneworld֊ի հետ։ Ավիաընկերությունը նաև ունի դուստր կազմակերպություն՝ United Airlines ։ Ավիաընկերությունը չվերթներ է իրականացնում հետևյալ մայրցամաքներում՝ Եվրոպա, Աֆրիկա, Ասիա, Հյուսիսային Ամերիկա և Հարավային Ամերիկա։
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 2004 թվականին, Նիգերիայի կառավարության կողմից։ 2006 թվականի հունիսի 14֊ին ավիաընկերությունը միացավ Nigeria Airways֊ի հետ, և սկսեցին իրականացնել համատեղ չվերթներ։ 2006 թվականի ապրիլի 3֊ին ավիաընկերությունը ստացավ իր առաջին ինքնաթիռը՝ Bombardier CRJ-900, և սկսեց իրականացնել տարածաշրջանային չվերթներ։ Այնուհետև, ընկերությունը United Airlines֊ի կողմից ստացավ Boeing 737—300 օդանավը ։ 2006 թվականի հոկտեմբերի 30֊ին ավիաընկերությունը իրականացրեց իր առաջին միջազգայաին չվերթը։ 2008 թվականի ապրիլի 4֊ին ավիաընկերությունը ստացավ ԱՄՆ֊ի կառավարության կողմից թույլտվություն, որով կարող էր իրականացնել բոլոր չվերթները ԱՄՆ֊ից։ 2010 թվականի օգոստոսի 6֊ին ավիաընկերությունը բացեց նոր չվերթ դեպի Մոսկվա։ Ավիաընկերությունը չվերթներ է իրականացնում հետևյալ երկրներում՝ Ամստերդամ, Լոնդոն, Մադրիդ, Մայամի, Մոսկվա և Սանկտ Պետերբուրգ։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 15֊ին ընկերությունը ստացավ նոր օդանավ՝ Airbus A340-500 ։
Չվերթ
2011 թվականի ապրիլին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից ՝։
Գուրգեն Հովսեփյան (երաժիշտ)
Գուրգեն Քաջիկի Հովսեփյան, հայազգի օպերային երգիչ, տենոր։
Arik Air
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Գուրգեն Հովսեփյան (երաժիշտ)
Կենսագրություն
Գուրգեն Հովսեփյանը ծնվել է 1955 թվականի մարտի 1֊ին, Սիսիանի շրջանի Սալվարդ գյուղում հետագայում տեղափոխվել է Քաջարան, այնուհետև Երևան։ Հայրը նվագել է քամանչա, երգել հայ աշուղների երգերը՝ Սայաթ-Նովա, Ջիվանի, Շերամ ։
Ավարտել է Առնո Բաբաջանյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, որից հետո ընդունվել Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական մանկավարժական ինստիտուտը, որն ավարտելուց հետո մոտ վեց տարի աշխատել է Սարատովի օպերային թատրոնում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել ԽՍՀՄ բազմաթիվ քաղաքներում, աշխատել է նաև Երևանի օպերային թատրոնում։
1991 թվականին Գուրգեն Հովսեփյանը առաջին անգամ մասնակցել է Սլովակիայի Բանսկա Բիստրիցայի թատրոնի միջազգային փառատոնին, որից հետո՝ 1992 թվականին, հրավիրել են Սլովակիայի ազգային թատրոնում երգելու «Տրավիատա» և «Ռիգոլետտո» օպերաներում, իսկ 1993 թվականին  իր համար բեմադրել են «Օթելլոն», որը նա երգել է մոտ 100 ներկայացում Եվրոպայի տարբեր երկրներում։ Այդ ընթացքում նա երգել է Պրահայի Ազգային թատրոնում։
Գուրգեն Հովսեփյանը հանդես է եկել Մոսկվայի, Բուդապեշտի, Պրահայի, Մյունխենի, Ցյուրիխի, Բեռնի, Վիեննայի, Թուրինի, Բերգամոյի և Զալցբուրգի օպերային բեմերում ։
Կյանքի վերջին տարիներին զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ․ օպերային թատրոնում դասավանդել է ձայնի վարպետություն, իսկ կոնսերվատորիայում՝ օպերային վոկալ։ Մասնակցել է սլովակահայ համանյքի մշակութային միջոցառումներին։
Մահացել է Բրատիսլավայում, 2021 թվականի փետրվարի 15֊ին ։
Բորիսոգլեբսկի (այլ կիրառումներ)
Բորիսոգլեբսկի, կարող է վերաբերել՝
Ֆրանկ Պերեթ
Ֆրանկ Ալվորդ Պերեթ (Frank Alvord Perret, ), ամերիկացի ձեռնարկատեր, գյուտարար և հրաբխագետ ։ 1906 թվականից հայտնի է որպես հրաբխային ժայթքումների առաջին հետազոտողներից մեկը (ժամանակակից ստացիոնար մեթոդներով)․ 1940-ական թվականների Վեզուվ, Կիլաուեա և Մոնտան Պելե հրաբխային ժայթքումների լավագույն գիտակ ։
Կենսագրություն
Նյու Յորքի համալսարանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում սովորել է ֆիզիկա։
Էլեկտրոնիկա
Աշխատել է Ստորին Իսթ Սայդ քաղաքում գտնվող Թոմաս Էդիսոնի լաբորատորիայում, որտեղ զբաղվել է շարժիչների մշակմամբ և մասնակցել դինամիկ մեքենաների մշակմանը։
1886 թվականին հիմնադրել է «էլեկտրոն» արտադրական ընկերությունը (Ջոն Ա. Բարեթի հետ համատեղ, որը շուտով լքել է ընկերությունը)՝ էլեկտրոնային սարքերի մշակման և արտադրության գծով։
1889 թվականին ընդլայնել է արտադրությունը Սփրինգֆիլդ քաղաքի նոր գործարաններում։
Առողջական խնդիրների պատճառով նա իր ընկերությունը լքել է 1904 թվականին։
Հրաբխագիտություն
1900 թվականին մեկնել է Իտալիա բուժման նպատակով, որտեղ հանդիպել է Ռաֆայել Մաթեուչիի (1862-1909)՝ Վեզուվ հրաբխի հրաբխային աստղադիտարանի տնօրենի հետ և զբաղվել հրաբխագիտությամբ։
1906 թվականին Վեզուվի ժայթքման ուսումնասիրության ժամանակ եղել է Մաթեուչիի ասիստենտը և կազմել է հրաբուխի ժայթքման մասին վառ և առավել ամբողջական զեկույցը։
Մինչև 1910 թվականը հասցրել է զննել Կիլաուեա, Ստրոմբոլի, Էտնա, Տեյդե և Սակուրաձիմա հրաբուխները։
1909 թվականին Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտից Թոմաս Ջագարի և Հարվարդի համալսարանից Ռեջինալդ Դելիի հետ նախաձեռնել է Կիլաուեա հրաբխի վրա հրաբխային աստղադիտարանի ստեղծումը։
1911 թվականին Հալեմաումաու խառնարանի եզրին ապաստան է կառուցվել, որը հաջորդ տարի վերափոխվել է Հավայան հրաբխային աստղադիտարանի, որտեղ 1912 թվականի հունվարից Պերեն սկսել է Կիլաուեի իր հետազոտությունը։ Մշակել է հրաբխի հետազոտության նոր մեթոդներ, լավա յի ջերմաստիճանի չափումներ, հրաբխային տատանումների և հրաբխային ակտիվության այլ գրանցումներ։
1929-1932 թվականներին ուսումնասիրել է Մարտինիկա կղզում Մոնտան Պելեի ավերիչ ժայթքումը։ Ընդհանուր առմամբ նա կղզում անցկացրել է մոտ 10 տարի։ Տեղական հրաբխագիտության թանգարանը անվանվել է նրա պատվին։
1931-1943 թվականներին աշխատել է որպես Քարնեգի ինստիտուտի հաստիքային գիտաշխատող։
1940 թվականին վերջնականապես վերադարձել է ԱՄՆ և մի քանի գիրք է գրել, որոնք հրապարակվել են նրա մահից հետո։
Մահացել է 76 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երկրաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ Կատեգորիա:Երկրաբանության պատմություն Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ
Ստանիսլավ Այդինյան
Ստանիսլավ Հարությունի Այդինյան, գեղարվեստական քննադատ, արվեստաբան, բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (2002), Գրողների և թարգմանիչների միության անդամ (2010), Հարավային Ռուսաստանի գրողների միության նախագահի տեղակալ (2004), Ուկրաինայի գրողների կոնգրեսի անդամ (2007)։
Կենսագրություն
Ստանիսլավ Այդինյանը ծնվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, հայտնի երգիչ Արթուր Այդինյանի ընտանիքում։ 1981 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Չորս տարի հաճախել է նաև Վալերի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների պետական ինստիտուտի արվեստի պատմության դասընթացներին։ 1975 թվականից, որպես լրագրող, նա համագործակցել է ԽՍՀՄ կենտրոնական թերթերի և ամսագրերի հետ, աշխատել է որպես «Этюд Совьетик» ամսագրի (Փարիզ) արտահաստիքային թղթակից։ 1989-1991 թվականներին նա դասավանդել է գեղագիտության և համաշխարհային մշակույթի դասընթաց Կոլոմնայի մանկավարժական ինստիտուտի փիլիսոփայության ամբիոնում։ 1993-1994 թվականներին եղել է Մոսկվայի «Նագորնայա» պետական պատկերասրահի աշխատակից, որտեղ իրականացրել է մի շարք գեղարվեստական նախագծեր։
1984-1993 թվականներին եղել է Մարինա Ցվետաևայի քրոջ՝ Անաստասիա Ցվետաևայի գրական քարտուղարը։ Անաստասիա Ցվետաևայի հետ միասին նա մասնակցել է իր «Amor» վեպի վերջնական հեղինակային խմբագրմանը։ Եղել է Անաստասիա Ցվետաևայի մի շարք գրքերի ներածական հոդվածների հեղինակ, խմբագիր և կազմող, որոնցից են «Հրաշքների և հրաշալիի մասին» (1991), «Անհասկանալիները» (1992), «Անսպառը» (1992), «Հեքիաթներ» (1994) և «Իմ միակ ժողովածուն» (1995), «Ալեքսանդրով» (2001), «Հուշեր» 2 հատորով (2008) բանաստեղծությունների գրքերը։ Կատարել է մի քանի տասնյակ հրապարակումներ պարբերականներում՝ նվիրված Ցվետաև քույրերի կյանքին և ստեղծագործություններին ։ 1992 թվականից եղել է Ալեքսանդրով քաղաքի Մարինա և Անաստասիա Ցվետաևների անվան գրական–գեղարվեստական թանգարանի գիտաշխատող և գիտական խորհրդի անդամ։ 1996 թվականից եղել է Գեղարվեստի միջազգային հիմնադրամի ջրանկարչական արվեստի ֆեդերացիայի պաշտոնական արվեստաբան, 1997 թվականից՝ «Սփեյս» մշակութային ծրագրերի տնօրեն։ 2003 թվականից կազմել և խմբագրել է «Հովանավորը և աշխարհը» ամսագրի՝ «Օդեսայի էջեր» գրական և գեղարվեստական անթոլոգիայի առանձին համարներ (2003-2013 թվականների 1-9 համարներ)։ Եղել է նաև «Հարավային փայլ» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը ։
Ստանիսլավ Այդինյանը ռուս-իտալական «Ֆերոնի ակադեմիայի», Գեղարվեստական ստեղծագործության և իմպրովիզացիայի արկադական ակադեմիայի փոխնախագահն է, միաժամանակ՝ Պրոֆեսիոնալ նկարիչների ստեղծագործական միության հասարակայնության հետ կապերի գծով փոխնախագահը։
Հրատարակվել է «Մեժվեկովե» (Սանկտ Պետերբուրգ), «Գիշերահավասար» (Սանկտ Պետերբուրգ), «Հովանավորը և աշխարհը» (Մոսկվա), «Դերիբասովսկայա - Ռիչելիևսկայա» (Օդեսա), «Ճանապարհ դեպի Արարատ» (Մոսկվա), «Լիտերա» (2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016), «Գրական Կազանտիպ» (2013) ալմանախներում, «Գրանի», «Նոր աշխարհ», «Պաուստովսկու աշխարհը» և այլ ամսագրերում, ինչպես նաև «Կայնոզոյան մթնշաղ» (2008), «Արևահյուսակ» (2010) պոեզիայի անթոլոգիաներում։
Հայրենական բազմազգ մշակույթում ունեցած ներդրման և Ռուսաստանի պետականության ամրապնդման համար Այդինյանը պարգևատրվել է «Ռուսաստանի պրոֆեսիոնալ» մեդալով, գրական վաստակի համար` Լերմոնտովի մեդալով, Չեխովի մեդալով, գրականության մեջ նշանավոր նվաճումների համար, Մեծ Ռուսաստանի պատիվ և փառք շքանշանով ։ Արժանացել է «Ռուսաստանի արվեստի քննադատության ակադեմիայի ակադեմիկոս» պատվավոր կոչմանը ։
Գրողների միությունների միջազգային ընկերության և Յու. Կապլանի անվան Ուկրաինայի գրողների կոնգրեսի գրական մրցանակի դափնեկիր է (2012), «Սլավոնական ավանդույթներ» գրական մրցանակի (2016), «XXI դարի գրող» մրցանակի դափնեկիր «НОН-ФИКШН» անվանակարգում (2017)։