cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սլուաչ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Մալապագայի պատերին
Ֆիլմի պրոդյուսեր դառնում է սցենարի համահեղինակ Ալֆրեդո Գուարինին, իսկ գլխավոր դերերում նկարահանվել են ֆրանսիացի դերասան Ժան Գաբենը և իտալուհի Իզա Միրանդան։
Սյուժե
Գլխավոր հերոս Պյեռը ժամանում է Ֆրանսիայից Ջենովա, որտեղ ցամաք է իջնում ատամնացավի պատճառով, որպեսզի այցելի ատամնաբույժին։ Ինչ-որ ավազակ փոխում է նրա մոտ եղած ֆրանկ կեղծ լիրաներով, իսկ մնացած գումարը գողանում է։
Պյեռը գնում է բժշկի և միայն այնտեղ է հասկանում, թե ինչ է տեղի ունեցել իր հետ։ Ատամնաբույժը նրան անվճար օգնություն է ցուցաբերում։ Ճանապարհը դեպի ատամնաբուժարան նրան հուշում է Չիկինան, որը նրան առաջարկում է մնալ ռեստորանում, որտեղ որպես մատուցողուհի է աշխատում Մարթան՝ Չիկինիի մայրը։ Գլխավոր հերոսը գումար չունի վճարելու համար։ Պյեռի և Մարթայի միջև առաջանում է սիրային մթնոլորտ։ Արդյունքում անկեղծության ազդեցության ներքո հերոսը խոստովանում է, որ սպանություն է կատարել և թաքնվում է արդարադատությունից։
Մրցանակներ
«Մալապագայի պատերին» պատկերը բարձր գնահատականի է արժանացել։ 1950 թվականին այն գրավել է Օսկար մրցանակը լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար։ 1949 թվականին ֆիլմի ռեժիսոր Ռենե Կլեմանը և գլխավոր հերոսի դերակատար Իզա Միրանդան արժանանանում են Կաննի կինոփառատոնի մրցանակներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1949 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր
Պոլսկի Իզվոր
Պոլսկի Իզվոր (Полски извор), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կամենոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կամենո քաղաքից գտնվում է 13 կմ դեպի հարավ։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 436 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Սլուաչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հնչեշտ
Հնչեշտ (Hîncești, նախկինում` Կոտովսկ (1940-1990)), քաղաք Մոլդովայում, Քիշնևից 36 կմ հեռավորության վրա, Կոգիլնիկ գետի ափին։ Բնակչությունը 16, 8 հզ։
1790-ից Հնչեշտում եղել է հայկական գաղութ (մինչև 1930-ական թթ.)։ 1787-91-ի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ Թուրքիայից, Բուլղարիայից ու Ռումինիայից բազմաթիվ հայեր գաղթել են (1790-ին) Մոլդովա և հաստատվել Հնչեշտում, Լահովիշտեա, Ստելնիչ և այլ գյուղաղական կալվածքներում, որոնք 1816-ին գնել էր Մանուկ Բեյ Միրզայանը։ Ծրագրելով Հնչեշտում կառուցել Ալեքսանդրապոլ քաղաքը, Մանուկ Բեյն աջակցել է գաղթականներին, խրախուսել գյուղատնտեսությունը, առևտուրն ու արհեստները, կառուցել զանազան շենքեր, հայերի և մոլդովացիների համար առանձին եկեղեցիներ (1816, փայտաշեն) ևն։ 1817-ին, Մանուկ Բեյի մահից հետո, գործը դանդաղել է, սակայն արդեն XIX դարի կեսին Հնչեշը դարձել է քաղաք և Բեսարաբիայի հայկական նշանակալի կենտրոն։ Հրավիրվել են հայ գործիչներ, որոնք խթանել են մշակութային կյանքը. բացվել է հայկական տարրական դպրոց (Մսեր Մսերյանի տանը), գրվել են գրական, պատմական երկեր, հավաքվել հայկական ձեռագրեր ևն։ Հայկական համայնքի գործերը վարել է հայկական թաղական խորհուրդը։ Աճել է հայ բնակչության թիվը։ Մանուկ Բեյի գործունեությունը շարունակել է որդին՝ Հովհաննես-Մուրադ Մանուկ Բեյ Միրզայանը (1816-93)։ Նրա կառույցներից ուշագրավ են որսորդական պալատը, Միրզայանների եռահարկ պալատը (1861, այժմ՝ շինարարական տեխնիկում), Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (1870-72, չի պահպանվել), որը, ըստ 1982-ի պեղումների, կառուցված է եղել նախկին փայտե միանավ եկեղեցու հիմքի վրա (ճարտարապետ իտալացի Ալեքսանդր Բեռնարդացի), հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ոճով։ Ներքնահարկում գտնվել է Միրզայանների ընտանեկան դամբարանը։ Ենթադրվում է, որ եկեղեցու որմնանկարները կատարել է Հովհաննես Այվազովսկին իր աշակերտների հետ, իսկ դաստիարակի նկարը՝ Ս.Դ. Աբամելիքը։ Եկեղեցուց ոչ հեռու, դեպի հյուսիս-արևելքում դեռ 1960-ական թթ. վերջին կային հայկական գերեզմանոցի հետքեր՝ երկու սև մարմարե գերեզմանաքարեր (XIX-XX դդ.)։ XIX դարի վերջից Հնչեշտի հայերի թիվը նվազել է (այդ ժամանակ վերելք է ապրել Քիշնևի հայկական գաղութը)։ 1867-ին Հ-ում կար մոտ 430 հայ (4300 բնակչից), 1880-ին՝ 206, 1925-ին՝ 150, 1932-ին՝ 50։ Տարբեր ժամանակներում Հնչեշտում գործել են Բեսարաբիայի հայոց հոգևոր թեմի առաջնորդներ Գ. Զաքարյանը, Ներսես Աշտարակեցին, Գ. Այվազովսկին, մշակույթի գործիչներ Մ. Բժշկյանը, Հ. Ալամդարյանը և ուրիշներ։ Հնչեշտի հայկական գաղութի դիվանը, որը երկար ժամանակ եղել է Միրզայանների պալատում, այժմ պահվում է Բուխարեստ քաղաքի պատմության թանգարանում, իսկ Մանուկ Բեյի անձնական գրադարանի մի մասը 1902-ին ուղարկվել է Էջմիածին, մյուսը գնել է Բուխարեստի առևտրի և արդյունաբերության ակադեմիան։
Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ Կատեգորիա:1500 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վադիմ Խլուպիանեց
Վադիմ Վասիլովիչ Խլուպիանեց (Вадим Васильович Хлуп'янець, հունիսի 4, 1996, Դոնեցկ, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինա – նոյեմբերի 15, 2022, Բախմուտ, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինացի բալետի պարող Կիևի Օպերետայի ազգային ակադեմիական թատրոնում և ռուս-ուկրաինական պատերազմի մասնակից։ Նա մահացել է Ուկրաինայի տարածք ռուսական  զորամիավորումների ներխուժման ժամանակ  ։
Կենսագրություն
Խլուպիանեցը ծնվել է Դոնեցկում 1996 թվականի հունիսի 4-ին և սովորել է թիվ 91 դպրոցի ուկրաիներենի դասարանում ։ Անջատողական ուժերի կողմից Դոնեցկի օկուպացիայի հետևանքով նրա ընտանիքը տեղափոխվել է իր հարազատների և բարեկամների մոտ, որպեսզի բնակություն հաստատեն Ժիտոմիրի մարզի, Նարոդիցկի շրջանի Ստարի Դորոգին գյուղում։ Նա 2014 թվականի հունիսի 16-ից Նարոդիցկի բնակավայրում գտնվել է ներգաղթյալի կարգավիճակում ։
Ավարտել է Կիևի պարարվեստի ուսումնարանը։ 2015 թվականին նա միացել է Կիևի Օպերետայի ազգային ակադեմիական թատրոնի կազմին՝ որպես բալետի պարող։ Զբաղվել է նաև սպորտով, այդ թվում՝ ֆուտբոլով և շախմատով, մասնակցել է թատրոնի մարզական կյանքին։ 2017 թվականին նա ճանաչվել է Կիևի թատերական թիմերի մինի ֆուտբոլի մրցաշարի լավագույն ռմբարկու ։ Աշխատանքից ազատ ժամանակն անցկացնում էր հիփ-հոփ սովորելով ։
Ռուսաստանի ներխուժումն Ուկրաինա
Ուկրաինա ռուսական զորքերի լայնամասշտաբ ներխուժման սկզբում նա միացել է Ուկրաինայի զինված ուժերին, իսկ ավելի ուշ նա մեկնել է առաջնագիծ՝ ազգային գվարդիայի «Սվոբոդա լեգեոն» մարտական ստորաբաժանման կամավորի կարգավիճակով։ Իր «Մագնում» կանչով նա իր ոտքը դրել է Ռուբեժնոե, Սիևերոդոնեցկ, Լիսիչանսկ և Զայցևո քաղաքներում ։
Խլուպիանեցը մահացել է դիպուկահարի գնդակից Բախմուտի մոտ, 2022 թվականի նոյեմբերի 15-ին, սկզբում նրա մահվան մասին հաղորդվել էր նոյեմբերի 13-ին, սակայն ավելի ուշ ինֆորմացիան փոփոխվաց       ։
Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 24-ին Կիևի օպերետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքում, «Գնդակը» ներկայացման պրեմիերայի օրը, որը բեմադրել է իտալացի Մատեո Սպիացին, մի դեր, որում Վադիմը փորձ է կատարել, բայց, սակայն, չի խաղացել (կոլեկտիվի առաջին պրեմիերան թատրոնը նվիրել է Վադիմին)։ Արարողությանը ներկա են եղել հանգուցյալի հարազատները, գործընկերներն, զինվորականները, հոգատար քաղաքացիներ ։
Նրա աճյունն տեղափոխվել է Ժիտոմիրի մարզի Ստարի Դորոգի գյուղ։
Թատրոնի դերերը
Որպես Կիևի օպերետայի ազգային ակադեմիական թատրոնի բալետի պարող, նա ներգրավված էր հետևյալ ներկայացումներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Articles with hCards Կատեգորիա:CS1 Ukrainian-language sources (uk) Կատեգորիա:2022 մահեր Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի պարողներ Կատեգորիա:Դոնեցկի մարզում մահացածներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի զինվորականներ
Ազոլո
Ազոլո (Asolo), քաղաք և կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 9161 մարդ, խտությունը՝ 366 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31011, հեռախոսային կոդ՝ 00423։
Աշխարհագրություն
Ազոլոն պարսպապատ քաղաք է, որը վեր է խոյանում լեռների միջով և 200-250 մ. բարձրությունից նայում ներքևում գտնվող հարթավայրին։
Ազոլոյին են պատկանում Սբ. Ապոլլինարէ (այն սովորաբար Կազելլա է կոչվում), Պանյանոյի և Վիլլա Դ՛Ազոլոյի երեք գյուղակները։
Անվանումը
Ազոլոյի տեղանունը, որը լատիներենով թարգմանվում է Acelum փաստագրված է մ. թ. առաջին դարով։ Գիտնականները նրա ծագումնաբանության մեջ հայտնաբերել են հնդևրոպական *ak արմատը, այսինքն՝ «սուր », նկատի ունենալով տեղանքի լեռնային բնությունը կամ, ավելի կոնկրետ, բլուրը որի վրա բազմած է Ամրոցը։
Նախապատմական, Հին Վենետիկյան եւ Հռոմեական Դարաշրջաններ
Ազոլոյի քաղաքակրթության մասին կարելի է խոսել արդեն միջին Քարե դարի դարաշրջանում (30.000-35.000 մ. թ. ա.), ժամանակահատված որին պատկանում են մամոնտի և սալաքարերի մնացորդները, որոնք հայտնաբերվել են Պանյանոյի տարածքում։ Կրկին Պանյանոյում է հայտնաբերվել հին դարաշրջանի նստավայր (5000 մ. թ. ա.), իսկ Կազելլայում են գտնվել տարբեր ժամանակաշրջանների պատկանող գործիքների մնացորդներ։ Հնագիտական գտածոները սակայն ցույց են տալիս, որ Ազոլոյի ներկայիս տարածքը սկսել է նստավայր դառնալ միայն բրոնզի դարաշրջանից (10-11 դար մ. թ. ա.)։ Ութերորդ դարից մինչև առաջին դար (մ. թ. ա.) հինվենետիկյան դարաշրջանի Ազոլոն թերևս ապրել է գյուղատնտեսությամբ, բուծել ոչխարներ, բրդի առևտրով զբաղվել, ինչպես նաև կենտրոնական դեր է ունեցել դաշտային ու լեռնային կենտրոնների շփման գործում։ Բնակավայրը գտնվում էր ներկայիս քաղաքի տեղանքում։
Ազոլոն անցելով հռոմեացիներին, աճում է իր նշանակությամբ և դառնում քաղաք, որի իրավական դաշտը տարածվում էր ներքևում գտնվող հարթավայրից մինչև Պոստումիա ճանապարհը ։ Այս ժամանակահատվածից մեզ հասել են բազմաթիվ ցուցանմուշներ՝ Բաղնիքները, Բոթը՝ ստորգետնյա ջրատարը , Ժողովանիստը և Թատրոնը ։ Տեղանունը (Acelum) առաջին անգամ նշվում է մ. թ. առաջին դարում Պլինիոս Ավագի կողմից (Naturalis Historia), ուր կենտրոնը դասում է Oppida Venetorum-ի շրջանում։ Մեկ դար անց, ինչպես Akedon-ը, այն վերագտնում ենք Կլավդիոս Պտղոմեոսի Աշխարհագրություն գործում։
Վաղ Քրիստոնեական Դարաշրջան եւ Միջնադար
Հռոմեական դարաշրջանի ավարտին Ազոլոն քրիստոնեություն ընդունեց և դարձավ թեմի նստավայրը։ Ռիկկո լեռան վրա, ուր այսօր կանգնած է Ռոկկա ամրոցը, հայտնաբերվել են 7-8 դարերի թվագրվող պաշտամունքային կառույցի և նրան հարակից 10-11 դարերի գերեզմանատան և 11-րդ դարի բնակավայրի մնացորդներ։ Թեմը վերացվել է 969 թվականին և ներառվել Տրևիզոյի եպիսկոպոսարանի մեջ։ Վերահսկվելով Տրևիզոյի եպիսկոպոսի կողմից, Ազոլոն համախմբեց իր ռազմավարական նշանակությունը կառուցելով փառահեղ Ռոկկա ամրոցը (12-րդ դար)։ Ամրոցը 1239 թվականին նվաճեց Էձձելինո Ռոմանոն, սակայն նրա մահից հետո, կրկին մաս կազմեց Տրևիզո քաղաքին։
Վենետիկի Հանրապետություն
Սկալիջերացիներից և Կառառացիներից հետո Ազոլոն անցնում է Վենետիկի Հանրապետությանը, որն էլ նրան ուժ և կարողություն է հաղորդում։ Այդ ժամանակահատվածում ամրապնդվում և ամբողջացվում են պարիսպները։ 1459 թվականին ստեղծվում է քաղաքացիական խորհուրդ ամրապնդելու համար տեղական ինքնավարությունը։
Սա է Ազոլոյի ծաղկուն դարաշրջանը որն ընդլայնվում է մինչև 1489 թվականը, երբ Կատերինա Կոռնառոն ՝ Հայաստանի, Կիպրոսի և Երուսաղեմի նախկին թագուհին (ամուսնացել էր Ջակոմո Բ Լուզինյանացու հետ) և հրաժարական էր տվել հօգուտ Վենետիկյան Հանրապետության։ Նա ապրեց ամրոցում, «Ազոլոյի տիկին» տիտղոսով, շրջապատված արվեստագետների և բանաստեղծների հարուստ բանակով։
Քաղաքը խռովությունների կիզակետում է հայտնվում Կամբռայի Լեգայի պատերազմի ժամանակ։ 1509 թվականին Ավստրիայի Մասիմիլիանոս կայսեր զորքերը հասնում են Ազոլո՝ որն էլ հանձնվում է։ Արդեն իսկ հաջորդ տարի վերադառնում է Վենետիկյան Հանրապետությանը։
Տասնվեցերորդ դարից սկսած Ազոլոն լուրջ անկում է ապրում։ Տնտեսական ճգնաժամը սկիզբ է առնում աղետալի իրադարձություններից ինչպիսիք էին սովը, համաճարակն ու հատկապես Սբ. Կոստանցայի երկրաշարժը (1695 թվականի փետրվարի 25-ին), որն ավերում է տարածքը։
1742-ին Ազոլոն արժանանում է քաղաքի կոչման։ 1750-ին հիմնադրվում է Ռիննովատի Ակադեմիան, որն առավել լիցք է հաղորդում շրջակա միջավայրի գրական կենտրոնին։
Նապոլեոնից մինչեւ Իտալիայի Միավորում
Վենետիկի անկման նախօրեին Ազոլոյի տարածքը դառնում է թատերաբեմ Նապոլեոնի ֆրանսիացիների և ավստրիացիների պայքարի համար։ Մի շարք քաղաքական խռովություններից հետո, 1815-ին տարածքը վերջնականապես դառնում է ավստրիական՝ որպես Լոմբառդո-Վենետիկյան Թագավորության մասնիկ։
1866 թվականին Ազոլոն, ինչպես նաև ամբողջ Վենետոն, անցնում է Իտալիայի Թագավորությանը։ Հաճելի տեղանքը դեպի իրեն է գրավում մեծ թվով մտավորականների, հիմնականում օտարերկրացիների, այդ թվում նաև Ռոբերտ Բրաունինգին, Հենրի Ջեյմսին, ՋանՖրանչեսկո Մալիպիեռոյին, Էլեոնորա Դյուսին, Մարիուս դե Մարիային և Ֆռեյա Ստարքին։
Առաջին Համաշխարհային Պատերազմը
Համաշխարհային պատերազմի երկրորդ փուլում Ազոլո քաղաքը գտնվում էր պատերազմի ճակատին շատ մոտ, քանզի այն տեղի էր ունենում Յոթ Քաղաքների սարահարթից (Ազիագո) մինչև Գռապպա լեռը (1775 մ.) և Չեզեն լեռը (1570 մ.), ինչպես նաև դեպի արևելք, դեպի Պիավե գետը։
Եւ քանի որ բնակչությունը, չնայած առաջին գծում լինելով, մերժեց լքել քաղաքը, նրան շնորհվեց Պատերազմի Խաչ Պատվո շքանշանը։
Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմը
Ֆաշիզտական ռեժիմի անկումից հետո, Իտալական Սոցիալական Հանրապետության ժամանակ (ԻՍՀ) (1943-ի հոկտեմբեր), Նացիստական Գերմանիայի հանձնարարականով, Ազոլո քաղաքը դառնում է որոշ նախարարությունների նստավայր։
Իտալական Պաշտպանության Պարտիզաններն անվախորեն են դիմադրում Գռապպա լեռան վրա, նպաստելով Ազատագրական Պայքարին, չնայած դրանք նշանավորվում են ֆաշիստների սարսափելի ռեպրեսիաներով։
Ազոլո քաղաքն ազատագրվել է Պարտիզանների կողմից նախքան Դաշնակից Զորքերի ժամանումը։
Հայերի Ներկայությունը
Պաշտոնապես հայերի ներկայությունը Ազոլո քաղաքում սկսվել է 1879 թվականին, երբ նրանք գնեցին Վիլլա Կոնտարինին և այն վերափոխեցին Վենետիկի Մուրադ Ռափայելյան վարժարանի ամառանոցի։ 1900 թվականին կառուցվել է վարժարանի եկեղեցին ըստ հայկական ճարտարապետական հորինվածքի՝ խաչաձև և կենտրոնագմբեթ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին, Կռեսպինյագայում (Ազոլոյից 5 կմ հեռավորության վրա) էին բանտարկել Կարմիր Բանակի մի քանի հայ զինվորների, ովքեր գերի էին ընկել գերմանական զորքերին։ Երեք հայ զինվորներ, ովքեր կարողացել էին գոթական գծի մոտակայքում փախչել գերմանական գերությունից, հասել էին Ազոլո և միացել էին Պարտիզաններին։
Ճարտարապետություն
Պատմական կենտրոնի պարսպապատերը ավարտվում են Ռոկկա ամրոցի մեջ, որն էլ տեղակայված է Ռիկկո լեռան գագաթին։ Միջնաբերդը, որ նայում է դեպի հարթավայր, իր հերթին բազմել է մի հսկա ժայռի գագաթին։
Ազոլոյի Պատմական Կենտրոնի ճարտարապետությունը հիմնականում նմանվում է Վենետիկյան ճարտարապետությանը, և բնորոշվում է հետիոտնային կամարակապ անցումներով որ ընկերակցում են կենտրոնական փողոցները, որոնց վրա բացվում են 14-րդ և 17-րդ դարերի թվագրվող պալատներ և առանձնատներ։
Տարածքը շաղախված է փոքր ու մեծ վենետիկյան վիլլաներով։ Մոտակա Մազեռ քաղաքում (7 կմ) գտնվում է Վիլլա Բառբառոն և նրա փոքրիկ Եկեղեցին կառուցված Անդրեա Պալլադիոյի կողմից։
Ազոլո քաղաքը մաս է կազմում Իտալիայի ամենագեղեցիկ քաղաքների Ակումբին։
Թանգարաններ, Գրադարաններ
Քաղաքը հյուրընկալում է Քաղաքային Թանգարանը որը գտնվում է Եպիսկոպոսարանի Պալատում և Ռաջոնեի բացօթյա կամարակապ օթյակում, որն օգտագործվում է որպես կոնֆերանսների և ցուցահանդեսների դահլիճ։ Թանգարանը պարունակում է մի ամբողջական փաստաթղթերի ապացույց որ վերաբերում է Պլիոչենեից մինչև հռոմեական ժամանակաշրջան՝ լավ համալրված պատկերասրահ և երեք բաժիններ որ նվիրված են Կատերինա Կոռնառո թագուհուն, դերասանուհի Էլեոնորա Դյուսին (ով թաղված է Սբ. Աննա գերեզմանոցում) և Մայր Տաճարի Սուրբ Գանձին։
Թանգարանին կից գտնվում է Պատմական Արխիվը որ պահպանում է թանկարժեք և յուրահատուկ փաստաթղթեր որ բաժանվում են երեք ոլորտների՝ հին ռեժիմ (1411-1796), ավստրո-ֆրանսիական ժամանակաշրջան (1797-1814) և տասնինը-քսաներորդ դար (1815-1920)։ Քաղաքային գրադարանը գտնվում է Կազելլայում՝ դյուրհասանելի տարածքի յուրաքանչյուր անկյունից։
Իրադարձություններ
Թագուհի Կոռնառոյի դղյակը, արդեն 1798-ին հարմարեցված որպես Գոլդոնիի թատրոն, ամբողջությամբ վերակառուցվել է նախկինի նմանությամբ և անընդհատ օգտագործվում է թատերական, երաժշտական իրադարձությունների և համաժողովների համար։ Մշակութային միջոցառումները բազմաթիվ են։ Քաղաքը լի է փոփոխվող ցուցահանդեսների համար նախատեսված տարածքներով, որտեղ հյուրընկալում են արվեստագետների ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև ազգային և միջազգային բնույթի գեղարվեստական հանդիպումներ։ Առանձնահատուկ տեղ են գրավում.
• Ազոլոյական Հանդիպումներ – Ազոլոյի Կամերային Երաժշտության Ամենամյա Միջազգային Փառատոն
• Ազոլոյի Գեղարվեստական Ֆիլմերի Ամենամյա Փառատոն
• Ֆանտադիա – Մուլտի Վիզիոն Երկամյա Միջազգային Փառատոն
Յուրաքանչյուր ամսվա երկրորդ կիրակի օրը կազմակերպվում է հնաոճ իրերի հարուստ շուկա
Գյուղատնտեսություն, Արդյունաբերություն
Ազոլո քաղաքի հարթավայրում հիմնականում մշակվում է եգիպտացորեն։ Մշակվում են նաև սոյա, կիվի և բանջարեղենի տեսակներ։ Վերջերս վերականգնվում է նաև գինու ավանդական արտադրությունը։
Լեռնային գոտիներում, ավանդաբար տնկված խաղողի որթեր և պտղատու ծառեր (խնձորենի և բալենի) որ լքված են մնացել վերջին տասնամյակների ընթացքում, հին տեղական որթատունկերը գտնվում են վերականգնողական փուլում։
Ազոլոյի և Մոնտեբելլունեզեյի միջև ընկած տարածքը (Ազոլոյից 15 կմ հեռավորության վրա), կարելի է համարել առավել կարևոր տարածք - համաշխարհային մակարդակով վերցրած - սպորտային և լեռնային կոշիկների արտադրության ոլորտում։ Ազոլոյի երկու արդյունաբերական ոլորտներում ներկա են տարբեր տեսակի կարևոր արտադրական օբյեկտներ՝ թե՛ արդյունաբերական և թե արհեստագործական ոլորտներ։
Լեոբեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Պ
Պ, պ (անվանում՝ պէ), հայկական այբուբենի 26-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «800»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները   ։
Յունիկոդում ներկայացված է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերենի այբուբեն
Նավի Մումբաի
Նավի Մումբաի (नवी मुंबई, IAST: ), քաղաք Հնդկաստանի Մահարաշտրա նահանգի արևմտյան ափին։ Հիմնադրվել է 1972 թվականին որպես քաղաք-արբանյակ ։ Այս քաղաքը աշխարհի ամենամեծ «արհեստական» քաղան է, այն ընդգրկում է 344 կիլոմետր քառակուսի տարածք։
Պատմություն
Նավի Մումբաի քաղաք-արբանյակի շինարարությունը «մեծ երկրի» վրա անհրաժեշտ էր կառուցել քաղաքի բնակչությունը նոսրացնելու համար։ Դրա հնարավորությունները սահմանափակում է այն կղզին, որի վրա այն գտնվում է։ Նավի Մումբայի քաղաքի նախագիծը սկսվել է գծագրվել դեռևս 1971 թվականին Չալզա Կորրեայի և Ր.Կ. Ջհի (գլխավոր ճարտարապետ) գլխավորությամբ։ Քաղաքի շինարարության համար օգտագործվել է Մահարաշտրա նահանգի Կոնկասյան ափի երկայնքով ձգվող 150 կմ երկարությամբ տարածք։ Մահարաշտրայի կառավարության կողմից գնվել է տարածքներ որոնք գտնվել են մասնավոր սեփականության տակ, 85 բնակավայրեր, ընդհանուր տարածքը կազմել է 15 954 հեկտար կիլոմետր քառակուսի։ 1972 թվականին սկսվեց նոր քաղաքի շինարարությունը։ 1973 թվականին կառուցվել է Վաշիի կամուրջը որը իրար է միացնում Մումբայը և Նավի Մումբային։ Սակայն բնակչության աճը և տնտեսության բուռն զարգացումը սկսվեց 1990 թվականի շուկայի հիմնումից և 1992 թվականին երկաթուղու կառուցումից հետո։ 1992 թվականին, հունվարի 1-ին ստեղծվեց Նավի Մումբաի քաղաքի գերագույն համայնքային կորպորացիան։ Քաղաքի բնակչությունը 1991 թվականից մինչև 2001 թվականը ընկած ժամանակաշրջանում 318 հազար մարդուց աճեց մինչև 704 հազար մարդ։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական դիրք
Նավի Մումաի քաղաքը տեղակայված է Արաբական ծովի ափին։ Այն արևմուտքից սահմանափակված է ծովով հիսկ արևելքից շրջապատված է Արևմտյան Հատեր լեռների լեռնալանջերով։ Քաղաքի տարածքում են գտնվում քսաներեք լճեր։ Քաղաքի ջրային ավազանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 333 023 կմ քառակուսի։
Կլիմա
Նավի Մումբաի քաղաքի կլիման արևադարձային մուսոնային է։ Այստեղ օդի միջին ջերմաստիճանը կազմում է մոտ 22 °C-ից մինչև 36 °C: Ձմռանը այստեղ օդի ջերմաստիճանը իջնում է 17 °C-ից մինչև 20 °C, իսկ ամռանը այն տաքանում է 36 °C-ից մինչև 41 °C: Տարեկան տեղումների 80 %-ը թափվում է հուլիսից մինչև հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածը։ Օդի 61-86 % խոնավության պայմաններում քաղաքի տարեկան թափվող տեղումների քանակը կազմում է 2842 մմ:
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի համաձայն քաղաքի բնակչությունը կազմում է 1 119 477, որից 611 501-ը տղամարդիկ են, իսկ 507 976-ը կանայք։ Այստեղ գրագիտության մակարդակը կազմում է 91, 57 %։ Սեռերի հարաբերությունը կազմու է 800:1000, որից 800-ը կանայք են իսկ 1000-ը տղամարդիկ։ Աղջիկների և տղաների թվաքանակի հարաբերությունը կազմու է 901:1000, որից 901-ը աղջիկների թիվն է իսկ 1000-ը տղաների։
Տրանսպորտ
Մումբայ քաղաքի ծայրամասային երկաթուղային ցանցը զբաղեցնում է այս քաղաքի մեծ մասը։ Համեմատաբար ավելի կարևոր երկաթուղային կայարաններից են Վաշի, Ներուլ, Բելապուր և Պանվել կայարանները։ Պանվել շրջանում կառուցվել է Նավի մումբաի քաղաքի համաշխարհային օդանավակայնը։ Օդանավակայանի շինարարությունը սկսվել է 2007 թվականից։ Այն մոտակա գործող օդանավակայանից ՝Չատրապատի Շիվաջիից հեռու է մոտ երեսուն կիլոմետր։ Նավի մումբաի քաղաքի Ուրան շրջանում է գտնվում Հնդկաստանի ամենամեծ բեռնափոխադրման նավահանգիստներից մեկը, որին անվանում են Ջավահարլալա Ներու անունով։ Այս նավահանգստին են պատկանում Հնդկաստանի բեռնափոխադրումների մեծ մասը ՝ 65 %-ը։
Վոլյա (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)
Վոլյա (Воля), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլյա գյուղում բնակվում էր 103 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
A Light That Never Comes
«A Light That Never Comes»ը  հրապարակվել  է ռադիոյի և  Xbox Music օնլայն  կայքի համար։  CD-ի տեսքով  թողարկումը  տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 11-ին, 2013թ.: Դրանով «A Light That Never Comes»-ը  դարձել է 26 առևտրային  սինգլ  Linkin Park դիսկոգրաֆիայում։
2014 թվականի  հունվարի  21-ին թողարկվել է A Light That Never Comes (Remixes) մինի-ալբոմը, որտեղ ներկայացված են "A Light That Never Comes"-ի ռեմիքս  տարբերակները տարբեր երաժիշտների և դիջեյների  կողմից  ստեղծված՝ այդ թվում Ռիկան Ռուբինի  կողմից։ Ստեղծագործությունը հնչել է նաև  "Անսանձները 3"  ֆիլմում,  հեռարձակվել  է էկրան  2014-ի օգոստոսին։
Ձայնագրում  և աջակցություն
Մի  առիթով "A Light That Never Comes" հարցազրույցներից մեկում Մայք Շինոդն ասել է. 2013 թվականի  օգոստոսի 30-ի  հարցազրույցում Շինոդը հայտարարել է, որ "A Light That Never Comes"-ի ձայնագրումը   սկսվել է "ոչ պակաս, քան կես տարի առաջ": Նա նաև հստակեցրել է, որ  նյութի հետ արված  աշխատանքները  ընթացել  են ոչ  միշտ, ավելի ուշ հավելելով. "Գաղափարների հոսքը կարող է փոփոխվել ամեն անգամ, երբ դու գիտակցում ես, որ կարող ես մտածել ինչ-որ նոր բան".
2013թ. սեպտեմբերի սկզբին երգը  ցուցադրվել  է HBO ալիքում,  որից հետո սեպտեմբերի 16-ին "A Light That Never Comes"-ը հայտնվել է  տարբեր ռադիոկայաններում  և  Xbox Music  օնլայն  կայքում։  Բացի այդ երգը  հասանելի է դարձել  Facebook-ում։
Երաժշտական տեսահոլովակը
Շուտով տեսահոլովակի դուրս գալուց հետո Dell կայքում տեղադրվել հոլովակ "A Light That Never Comes"-ի նկարահանումների վերաբերյալ։
Համերգային կատարումը
Առաջին անգամ "A Light That Never Comes" երգը  կատարել են  Չեսթեր Բեննինգթոնը, Մայք Շինոդը և Սթիվ Աոկը  օգոստոսի 10-ին 2013թ. - ի Summer Sonic Festival - ին Տոկիոյում  .: Աոկը  խոստովանել է, որ, իր կարծիքով, ելույթը եղել է "շատ հում", իսկ Շինոդը  հայտարարել է, որ ոչ մի պլաններ  չկան այս երգի  կազմի  հետ, սակայն երաժիշտը հավելեց, որ չի հերքում հնարավոր կրկնակի համերգային կատարոըմը։ .
Հետագայում երգը  հնչել  է  տարբեր երաժիշտների համերգների ժամանակ։ նոյեմբերի 15-ին Բենինգթոնը,  Շինոդը և Աոկը  Թթեվիս  Բեյքերի  հետ համատեղ  ելույթ  են ունեցել  Shrine Auditorium և Expo Hall   ժամանակ, իսկ 26 երաժիշտներ երգել  են  Ջիմ Կիմելլը  ուղիղ  եթերում   շոուի  համար։  Բացի այդ, երգ  կատարվել է Linkin Park-ի  ամբողջական կազմով Լաս վեգասի "The Joint" ցուցասրահում հունվարի 9-ին, 2014 թվականին։
Ակնարկներ քննադատներին ու վաճառքին
Stupid Dope  կայքում նախագիծն ընդունվեց դրական։
Առաջին շաբաթը ԱՄՆ-ում սինգլը վաճառվել է  ավելի քան 55 000 օրինակ տպաքանակով ։
Հղումներ
Կատեգորիա:2013 երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Սինգլներ այբբենական կարգով
Քանաքեռի ջրաէլեկտրակայան
Պատմություն
Կառուցվել է Հրազդան գետի միջին հոսանքի՝ Արզնիի և Քանաքեռի միջև ընկած հատվածում (1930–1936)։ Արզնիի ստորգետնյա հէկից դուրս եկող՝ էներգետիկորեն օգտագործված ջրերը հոսում են դեպի Քանաքեռի հիդրոէլեկտրակայանի գլխային կաոուցվածքները և, դիմհարվելով վերջինիս ջրթող պատվարի ավտոմատ գործող չորս սեգմենտային փակաղակներին, ուղղվում են դեպը ջրընդունիչը, ապա հոսում մոտ 13 կմ երկարության և 70 մ3/վրկ թողունակության դերիվացիոն ջրտարով, այնուհետև առբերվում կայանի ճնշման հանգույցին և, 180 մ բարձրությունից անկում կատարելով, աշխատեցնում կայանի մեքենայական սրահում տեղադրված 102 Մվռ ընդհանուր հզորության 6 հիդրոագրեգատ։ Կայանի շենքից վերև՝ սարալանջին, գտնվում է 35/110 կվ լարման բարձրացնող ենթակայանը։ Դերիվացիոն ջրտարի վերջում կցակառուցված է 150 հզ. մ3 օգտակար տարողության շուրջօրյա կարգավորման ջրավազանը։ Քանաքեռի հիդրոէլեկտրակայանի ջրատարից են սնվում Նոր Արաբկիրի, Նոր Դալմայի ոռոգիչ ջրանցքները, ինչպես նաև Կոտայքի ոռոգման ջրհան կայանը։ Քանաքեռի հիդրոէլեկտրակայանի աշխատանքներն ավտոմատացված են։ Նրա գործարկումով (1936) հնարավոր դարձավ ՀՍՍՀ հէկերի միավորումը և Հայկական միացյալ էներգահամակարգի ստեղծումը։
Benetton B186
Բոլիդ Benetton B186 (Benetton B186), Մայկ Գասկոյնի նախագծած մրցարշավային ավտոմեքենան է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1986 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆորմուլա 1
1974
Մահեր
Կատեգորիա:1974 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Քելսո
Քելսոն (Kelso, Cealsach), քաղաք է Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսային մասում, Շոտլանդիա երկրա- մասում։ Քաղաքը գտնվում է Թվիդ գետի վրա։ Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը՝ «Քելսոյի աբբայությունն» է։
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ
Ռիկ Ֆլեյր
«WWE»-ն, «TNA»-ը և «Pro Wrestling Illustrated» պարբերականը Ֆլեյրին ճանաչում են որպես աշխարհի 16-ակի չեմպիոն (ութ անգամ NWA աշխարհի ծանրքաշային, վեց անգամ WCW աշխարհի ծանրքաշային և երկու անգամ WWF չեմպիոն)։ Ֆլեյրի աշխարհի չեմպիոնական տիտղոսների փաստացի քանակը, ըստ տարբեր աղբյուրների տատանվում է 16-ից 25-ի միջև։ «NWA», «WCW» և «WWE» կազմակերպություններում ընդհանուր առմամբ նվաճել է 31 չեմպիոնական գոտիներ։
2008 և 2012 թվականներին առաջադրվել է WWE փառքի սրահ՝ համապատասխանաբար որպես անհատ մարզիկ և որպես «Չորս հեծյալներ» խմբավորման անդամ (Արն Անդերսոնի, Օլ Անդերսոնի և Թալի Բլենչարդի հետ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:WWE փառքի սրահի անդամներ
Տրեչենտա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նորդկապ
Նորդկապ (Nordkapp), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հոնինգսվոգ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 924.97 կմ² տարածք ։
Նորդկապի զինանշանը
Նորդկապ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կարմիր և դեղին գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր։ Գույները բաժանված են վահանի մեջտեղով անցնող գծով, որը հիշեցնում է աստիճան։ Վերին հատվածը դեղին է, իսկ ներքևին՝ կարմիր ։
Բնակչություն
Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նորդկապ կոմունայում բնակվում է 3219 մարդ։ Վերջին 50 տարում բնակչության թվաքանակի նվազում է գրանցվել ։
Տնտեսություն
Նորդկապ կոմունանյի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են նավագնացությունն ու ձկնաարդյունաբերությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինմարք ֆյուլքեյի կոմունաներ
Տավրիչեսկոե (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)
Տավրիչեսկոե (Тавричеське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տավրիչեսկոե գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ապշոն
Ապշոն (Apchon), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 210 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.43 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 125 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (44 տղամարդ և 41 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 33 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կուդրիխա
Կուդրիխա (Кудриха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անուի գետի ձախ ափով՝ 116 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սառնաջուր (գետ)
Սառնաջուր, Պաղջուր, Սաուկ, Սոուխ, Սոուխսու, Սոուղսու, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Աղստևի ձախ վտակը։ Կազմավորվում է Ցլաջուր և Խաչաղբյուր գետերից։ Երկարությունը 13 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 205 կմ²։ Տիպիկ լեռնային գետ է՝ քարքարոտ հունով, սահանքներով, ջրվեժներով։ Սնումը հիմնականում հալոցքային և ստորերկրյա է, վարարումը՝ ապրիլ-հունիսին։ Տարեկան միջին ծախսը 1,5 մ³/վ է։ Ավազանն ունի ռեկրեացիոն նշանակություն ։
Ժենյա Մկրտումյան
Ժենյա Մկրտումյան, հայ դերասանուհի։
Դերասանուհի Արուս Ոսկանյանի թոռնուհին է և երգչուհի Մայա Մարգարյանի մայրը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Լենինի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը, 1972 թվականին՝ Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնին կից դրամատիկական ստուդիան, Վարդան Աճեմյանի ղեկավարությամբ։ Սունդուկյանի անվան թատրոնի դերասանուհի է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Էդիթ Պրելվիտց
Էդիթ Պրելտվից (Edith Prellwitz, լրիվ անունը՝ Edith Mitchill Prellwitz, ), ամերիկացի նկարչուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1865 թվականին Նյու Ջերսիի Սաութ Օրանջ նահանգում և եղել է հարուստ գործարարի դուստր։
1883 թվականից սկսած նա արվեստ է սովորել Նյու Յորքի արվեստի ուսանողների լիգայում, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Ջորջ Բրաշը և Վիլյամ Չեյզը։ 1887 թվականին ընդունվել է նկարչության դասընթաց, որտեղ նկարել է մերկ մոդել, որն այն ժամանակ եղել է տղամարդ նկարիչների արտոնությունը։
1889 թվականին Էդիթ Պրելվիտցը եղել է Նյու Յորքի կանանց գեղարվեստական ակումբի հիմնադիրներից մեկը։ Նույն թվականին նա մեկնել է Փարիզ և իր կրթությունը շարունակել Ժյուլիանի ակադեմիայում մեկուկես տարի, նրա ուսուցիչների թվում են եղել Ուիլյամ Բուգրոն և Գուստավ Կուրտուան։ Մասնակցել է ցուցահանդեսների Փարիզի սրահում։
Վերադառնալով Միացյալ Նահանգներ՝ նա Մանհեթենի Holbein Studios շենքի West 55th Street-ում բացել է իր սեփական ստուդիան։ 1894 թվականին Էդիթն ամուսնացել է նկարիչ Հենրի Պրելվիտցի հետ, որն ուներ իր ստուդիան, որը գտնվել է նրա ստուդիայի հարևանությամբ։ Նրանք համատեղ զբաղվել են գեղանկարչությամբ և առաջ են մղել իրենց աշխատանքները։ Նրանք ունեցել են որդի՝ Էդվինը (Edwin Mitchill Prellwitz) ։
1899 թվականից Էդիթն ու Հենրին սկսել են ժամանակ անցկացնել Peconic Bay ծովախորշի հյուսիսային ափին՝ Լոնգ Այլենդում, որտեղ իրենց նկարիչ ընկերների՝ Իրվինգ Ուայլզի և Էդվարդ Բելլի (Edward August Bell) հետ հիմնել են Peconic Artist Colony գեղարվեստական ստուդիա։ Ամուսիններն այնտեղ են տեղափոխվել 1914 թվականին։ Այստեղ նրանք նկարել են բաց երկնքի տակ, նկարել են նաև High House-ի հարևան ստուդիաներում և իրենց տանը։
Էդիթ Պրելվիտցը նկարել է ծովախորշի տեսարաններ և բնապատկերներ, ինչպես նաև նատյուրմորտներ և տան ինտերիեր։ Նրա աշխատանքի ոճը տարբերվել է իմպրեսիոնիզմից և տոնալիզմից մինչև ռոմանտիկ ակադեմիզմ։ Այն ցուցադրվել է հիմնականում Միացյալ Նահանգների արևելյան մասում, 1901 թվականին մասնակցել է Բուֆֆալոյի Պանամերիկյան ցուցահանդեսին, որտեղ արժանացել է մեդալի։ Նրա որոշ աշխատանքներ ստեղծվել են գրական կամ հեքիաթային սյուժեների հիման վրա, որի համար նա նույնպես ստացել է մրցանակներ։ 1894 թվականին Դիզայնի ազգային ակադեմիան նրան շնորհել է Julius Hallgarten Prize մրցանակը «Հագար» («Hagar») նկարի համար։ Հաջորդ տարի նա արժանացել է նույն ակադեմիայի Norman W. Dodge մրցանակի իր «Tannhäuser Legend» աշխատանքի համար։ Տարիներ անց՝ 1929 թվականին, նա կրկին արժանացել է դիզայնի ակադեմիայի Julia A. Shaw Memorial Prize մրցանակին, իր «The Convalescent» նկարի համար։ Էդիթ Պրելվիտցի աշխատանքները գտնվում են մի շարք թանգարանների հավաքածուներում, այդ թվում՝ Մետրոպոլիտեն թանգարանի և Պարիշի արվեստի թանգարանում։
Էդիթ Պրելվիտցը մահացել է 1944 թվականին։ Հուղարկավորվել է Նյու Յորքի նահանգի Սաֆոլկ շրջանի Cutchogue Cemetery գերեզմանատան ընտանեկան հատվածում ։
Նկարիչներ Հենրի և Էդիթ Պրելվիտցները որոշ չափով մոռացության են մատնվել մահից հետո, բայց նրանց մասին կրկին խոսվել է քառասուն տարի անց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ
Մեծ ճուռակ
Մեծ ճուռակ, (Buteo buteo), ճուռակների ընտանիքի թռչուն։
Ընդհանուր բնութագիր
Նստակյաց է, տարածված։ Մարմնի երկարությունը՝ 51-57սմէ, թևերի բացվածքը՝ 113-128 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 0,6-1,2 կգ։ Լայն թևերով գիշատիչ թռչուն է, մարմնի գույնը ներքևից խիստ փոփոխական է՝ դարչնագույնից շիկակարմիր, շիկակարմիր - սպիտակ։ Բաց գույնի անհատների մարմինը ներքևից զոլավոր է, կրծքին կա սպիտակավուն շերտ, պոչի հիմքում՝ բազմաթիվ նեղ զոլեր, դաստակաբիծն ավելի ցայտուն է։ Երիտասարդի պոչի և երկրորդային փետուրների ակնառու երիզաշերտը բացակայում է։ Չուի ընթացքում հաճախ հանդիպում է երամներով։ Կանգը օդում անվստահ է։ Որսի վրա հարձակվում է բարձրությունից կամ հետապնդում է թռիչքի ընթացքում և անվրեպ որսում գետնին։ Բնակվում է տափաստաններում, ճահճուտներում, գետահովիտներում, անտառներում, աղբանոցներում։ Սնվում է կրծողներով, այլ մանր կենդանիներով, միջատներով, լեշերով։
Բնադրում
Բնադրազույգերը հավանաբար մշտական են ողջ կյանքի ընթացքում։ Ձվադրման պատրաստ բները հայտնվում են ապրիլին։ Բույնը հարթակ է՝ ճյուղերից։ Բնադրում է ծառերին, հազվադեպ՝ ժայռաքիվերին, անտառապատ տարածքներում։ Դնում է 55 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ կարմիր-դարչնագույն պտերով 2-4 ձու։ Հիմնականում թխսակալում է էգը՝ 32-33 օր։ Ձագերը ձվից դուրս են գալիս մայիսի վերջից հունիսի 1-ին կեսը, բնից հեռանում են հուլիսի 1-ին տասնօրյակից ամսվա վերջին, երբ արդեն ունակ են անթերեր թռիչքի։ Օգտակար է. ոչնչացնում է մանր կրծողներին։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
(8531) Մինեոսայտո
(8531) Մինեոսայտո (Mineosaito), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 16-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,627969 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3081 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9478 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1556,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231352 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,26° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
1973
Մահեր
Կատեգորիա:1973 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Էլ Մասրոչ
Էլ Մասրոչ (իսպ. El Masroig), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Համալրում է Տառռագոնա պրովինցիան և մտնում Կատալոնիա Ինքանավար մարզի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Պրիորատ շրջանի կազմում։ Կազմած տարածքը՝ 15,5 քառ. կիլոմետր է, իսկ բնակչությունը 558 մարդ (2010 թվականի տվյալներ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց
Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց (The London School of Economics and Political Science, LSE), Լոնդոնի համալսարանի մասնաճյուղ։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին «հասարակության բարելավման» նպատակով ։ Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը մասնագիտացված է հասարակական գիտությունների ուսումնասիրման ոլորտում։
Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը՝ լինելով Միացյալ Թագավորության առաջատար գիտահետազոտական համալսարաններից մեկը, ընդգրկվել է լավագույն «Ռասսել» և Ոսկե եռանկյունի խմբերում ։ Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը՝ հասարակական գիտությունների ոլորտում, աշխարհում 2-րդ տեղն է զբաղեցնում (Հարվարդի համալսարանից հետո), 20 դիսցիպլիներից 15-ը ներառված են աշխարհի լավագույն թոփ 10-ում, այդ թվում՝ քաղաքագիտություն (3-րդ տեղ), տնտեսագիտություն (5-րդ տեղ), ժուռնալիստիկա (3-րդ տեղ), սոցիալական քաղաքականություն (3-րդ տեղ), աշխարհագրություն (3-րդ տեղ) և հասարակագիտություն (4-րդ տեղ) ։ Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը մի քանի տարի շարունակ ընդգրկված է եղել Միացյալ Թագավորության լավագույն համալսարանների եռյակում  ։
Դպրոցը մեծ ներդրում ունի քաղաքականության, բիզնեսի և օրենսդրության ոլորտում ։ Համալսարանի շրջանավարտները և ուսուցիչները համարվում են նախկին և գործող 52 պետությունների ղեկավարներ, 20-ը՝ Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամներ, 42-ը՝ լորդերի պալատի անդամներ ։ 2016 թվականի դրությամբ դպրոցի շրջանավարտները և ուսուցիչները պարգևատրվել են տնտեսագիտության բնագավառում՝ 13, գրականության բնագավառում՝ 2, և խաղաղության բնագավառում 3 Նոբելյան մրցանակներով ։ Ըստ 2014 թվականի միլիարդատերներ ցանկի, Լոնդոնի դպրոցի շրջանավարտների մեջ կան ավելի շատ միլիարդատերեր, քան Եվրոպայի մեկ այլ համալսարանի շրջանավարտների ։ Լոնդոնի դպրոցի շրջանավարտների միջին աշխատավարձը բարձր է Միացյալ թագավորության մյուս համալսարանների շրջանավարտների աշխատավարձից ։
Պատմություն
Դպրոցը կառուցելու որոշումը ընդունվել է 1894 թվականի օգոստոսի 4-ին, Միլֆորդի մոտ Բորո ֆարմում (կոմսություն Սուրրեյում) նախաճաշող 4 ֆաբիանների՝ Բեատրիսե և Սիդնի Վեբբերի, Գրեմ Ուոլեսի և Ջորջ Բեռնարդ Շոուի կողմից ։
1900 թվականին դպրոցը Լոնդոնի համալսարանին միացավ որպես տնտեսագիտության ֆակուլտետ և մինչև այսօր համարվում է Միացյալ թագավորության միակ ուսումնա-հետազոտական ինստիտուտը։
Վերջին տարիներին՝ արագ զարգանալով, դպրոցը տեղափոխվեց Լոնդոնի կենտրոն Կլեր Մարկետ և Խանգտոն փողոց։ 1920 թվականին Խանգտոն փողոցի (Houghton Street) Old Building շենքի կառուցապատման առաջին քարը դրեց Գեորգ V թագավորը։
Հետպատերազմյան տարիներին դպրոցը ընդլայնվեց և տեղ զբաղեցրեց Լոնդոնի կենտրոնում՝ Լինքոնս-Ինն-Ֆիլդս և Օլդվիչ փողոցների միջև Արդարադատության թագավորական պալատի հարևանությամբ։ 1989 թվականին դպրոցը Լոնդոնում բացեց տնտեսագիտության ամառային դպրոցը, 2004 թվականին՝ Պեկինում։
Դպրոցի այժմյան տեսք
Ներկայումս դպրոցում սովորում է 11.000 ուսանող աշխարհի ավելի քան 160 երկրից, այդ թվում 32 %-ը Միացյալ թագավորությունից, 19 %-ը ԵՄ-ից, 49 %-ը՝ այլ երկրներից։
Դպրոցի կրթական կազմը ունի 22 ամբիոն, որը ներառում է սոցիալական գիտությունների լայն շրջամնակ. տնտեսագիտություն, իրավունք, հանրային կառավարում, պատմություն, միջազգային հարաբերություններ, հասարակագիտություն, ֆինանսներ, հաշվապահական հաշվառում, մենջմենթ, մարդաբանություն, միջազգային զարգացում, մաթեմատիկա, ժուռնալիստիկա, հոգեբանություն, սոցիալական քաղաքականություն, վիճակագրություն, օտար լեզուների ինստիտուտ, աշխարհագրություն և մեթոդաբանություն ։ Դպրոցի գրադարանը հիմվել է 1896 թվականի և աշխարհում հայտնի է որպես քաղաքական և տնտեսական գիտությունների Բրիտանական գրադարան անունով։ Գրադարանն ունի 4 միլիոն գիրք և 20 000 ժուռնալ և 60 000 էլեկտրոնային ժուռնալ ։
Լոնդոնի դպրոցը հայտնի է իր բաց դասախոսություններով, որոնք հասանելի են և՛ ուսանողներին, և՛ շրջանավարտներին, և՛ հասարակությանը։ Դպրոցում հանդես են եկել հայտնի ակադեմիկոսներ, համաշխարհային լիդերներ, դեսպաններ, միջազգային կազմակերպությունների ղեկավարներ, բրիտանական և եվրոպական պառլամենտի անդամներ ։
Դպրոցի հյուրերն են եղել Քոֆի Անանը, Թոնի Բլեերը, Բեն Բերնանկեն, Դևիդ Քեմերոնը, Նոամ Չոմսկին, Բիլ Քլինթոնը, Նիլ Ֆերգյուսոնը, Միլթոն Ֆրիդմենը, Բորիս Ջոնսոնը, Ալջելինա Ջոլին, Փոլ Քրուգմանը, Դմիտրի Մեդվեդևը, Մարիո Մոնտին, Ջեֆֆրի Սակսը, Ամարտյա Սենը։ Նախկինում Լոնդոնի այս դպրոցում ելույթ են ունեցել Մարգարետ Թետչերը, Նելսոն Մանդելան, Մուամար Կադաֆին և համաշխարհային այլ լիդերներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարան
Չոխատաուրի շրջան
Չոխատաուրիի շրջան (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი՝ չոխատաուրիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Գուրիայի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Չոխատաուր ավանն է։
Պատմություն
Շրջանի տարածքը ժամանակին եղել է Գուրիայի իշխանության մասը։ 1810 թվականին վերջինիս կազմում անցել է Ռուսական կայսրությանը։
1840 թվականին կազմվում է Գուրիայի գավառը՝ Օզուրգեթ կենտրոնով։ Այն մտնում էր Վրացա-Իմերեթական նահանգ նահանգի մեջ։ 1846 թվականին նահանգը լուծարվում է երկու մասի՝ Թիֆլիսի և Քութայիսի։ Վերջինիս կազմում էլ հայտնվում է Գուրիայի գավառը։
1918-1921 թվականներին Չոխատաուրը Գուրիայի գավառի մյուս շրջանների հետ եղել է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության մասը։
Վրացական ԽՍՀ (1921-1990) կազմում Գուրիայի գավառը պահպանվում է, ապա 1930 թվականից բաժանվում 3 շրջանի։ 1962 թվականին շրջանը լուծարվում է, իսկ տարածքը մտցվում Մախարաձեի շրջանի մեջ (այժմ՝ Օզուրգեթի շրջան)։ 1963 թվականի նոյեմբերի 23-ին Չոխատաուրի շրջանը վերականգնվում է։
1995 թվականին 3 շրջանները միավորվում են Գուրիայի մարզի մեջ (გურიის მხარე)։ 2006 թվականին Օզգուրեթի շրջանն անվանափոխվում է որպես «Չոխատաուրի մունիցիպալիտետ»։
Վարչական բաժանում
Վարչական կենտրոնը Չոխատաուր ավանն է։ Շրջանը բաժանված է 23 սակրեբուլոյի, որոնցից 1-ը ավանային է (ներառում է Չոխատաուր ավանը)։ Շրջանի 61 գյուղերը միավորված են 17 համայնական և 5 գյուղական սակրեբուլոների մեջ։ Դրանք են՝
Բնակչություն
2002 մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունը ավելին էր՝ 24 090 մարդ ։ Բնակչությունը նվազել էր արդեն 2014 թվականի դրությամբ՝ 19 001 մարդ ։
Տրանսպորտ
Շրջանով անցնում են տեղական և միջպետական նշանակության ավտոխճուղիներ։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Տնտեսություն
Չոխատաուրի շրջանը հեռու չէ Սև ծովից և աչքի է ընկնում մեղմ կլիմայով։ Այստեղ բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է՝ երկրագործությունը, անասնապահությունը և այգեգործությունը։
Քաղաքային տնտեսությունը հիմնականում կենտրոնացած է շրջկենտրոն Չոխատաուրում։
Շրջանում որոշ չափով զարգացած է զբոսաշրջությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չոխատաուրի շրջան
Ջ
Ջ, ջ (անվանում՝ ջէ), հայկական այբուբենի 27-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «900»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են երկաթագիր, գրչագիր, նոտրգիր, շղագիր տառատեսակները   ։
Կիրառությունը
Մեծատառ Ջջ-ն գործածվում է էներգիայի Ջոուլ չափի միավորը նշանակելու համար՝ Ջջ։
Կրկնակ բաղաձայններով բառեր
Յունիկոդում ներկայացված է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայերենի այբուբեն
Benetton B187
Բոլիդ Benetton B187 (Benetton B187), մրցարշավային ավտոմեքենա։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1987 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆորմուլա 1
Քոլդստրիմ
Քոլդստրիմը (Coldstream), քաղաք է Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսային մասում, Շոտլանդիա երկրամասում։ Քաղաքը գտնվում է Թվիդ գետի վրա։
Բուլգար
«Բուլգար» հյուրանոց («Болгар» кунакханәсе), կորսված և վերակառուցված պատմական շենք Ռուսաստանի Կազան քաղաքում (Թաթարստան), Հինթաթարական արվարձանում, Թաթարստան և Մոսկովյան փողոցների անկյունում, տուն 14/59։ Կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին ։
Պատմություն
Շենքը որպես եկամտաբեր տուն կառուցվել է 1866 թվականին վաճառական Իբրագիմ Իսխակովիչ Ապակովի պատվերով ճարտարապետ Պ. Ի. Ռոմանովի նախագծով։ Վաճառականի ժառանգորդը՝ միակ դուստր Մարիամ Իբրագիմովնա Շամիլը, 1897 թվականին տունը վաճառել է վաճառական Ախմետ Գալիևիչ Խուսաինովին, իսկ նա էլ՝ առաջին գիլդիայի վաճառական Շակիր Մուխամետզյանովիչ Կազակովին։ «Բուլգար» հյուրանոցը գտնվում էր տան այն հատվածում, որը վարձակալում էր Ֆատկուլա Ախմադուլինը։ Համարները ժողովրդականություն էին վայելում թաթար մտավորականության շրջանում։ Առաջին հարկում գտնվում էին խանութներ և «Մագարիֆ» («Լուսավորություն») հրատարակչությունը։ Թաթար բանաստեղծ Գաբդուլլա Տուկայն այս հյուրանոցում ապրել է 1907-1912 թվականներին՝ այդ ընթացքում ստեղծելով իր լավագույն գործերից մի քանիսը։ 1909-1914 թվականներին համարներում ապրել է նկարիչ և ռեժիսոր Վալիուլա Մուրտազինը։ Այլ հայտնի հյուրերից էին հեղափոխական Մուլանուր Վախիտովը, բանաստեղծ Սագիտ Ռամիևը, պատմաբան Գաբդելբարի Բատալը (Աբդուլա Բատալ-Տայմաս)։ Բացի այդ, շենքում գործում էին Շարաֆ եղբայրների «Ուռնյակ» տպարանը, «Էլ-Իսլահ» («Բարեփոխում»), «Յուլդուզ» («Աստղ») թերթերի, «Յալտ-Յոլտ» («Փայլակ») հումորային ամսագրի խմբագրությունները ։
Չնայած հասարակության բողոքներին, պատմական շենքն ամբողջությամբ քանդվել է 2008 թվականին` բնակելի համալիր կառուցելու համար և փոխարինվել է նորակառույցով, որը վերարտադրում է հին շենքի ճակատների տեսքը։ Միևնույն ժամանակ, նոր շենքն ունի այլ պլանավորում և բակի կողմից գտնվող զանգվածեղ բազմահարկ ապակեպատ շինություն ։
Ճարտարապետություն
Շեղատված անկյունով եռահարկ երկար անկյունային շինությունը պսակված էր Կազանի խորհրդանիշ Զիլանտի պատկերով աշտարակիկով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կազանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Կազանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1866 հիմնադրումներ
Նոր կամուրջ (Ռժև)
Նոր կամուրջ (ռուս.՝ Но́вый мост), Ռժևում Վոլգայի վրա կառուցված ավտոճանապարհային կամուրջ։ Այն բացվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Կառուցումն իրականացրել է Կամրջաշինանարարական №19 ջոկատը ։
Տեղադրություն
Հին կամրջի համեմատությամբ՝ այն տեղակայված է 500 մետր վեր Վոլգա գետի հոսանքի ուղղությամբ։ Միացնում է Լենինի և Մեծ Սպասկայայի փողոցները։
Կամուրջը հանդիսանում է հիմնական գետանցը, որը կապում է Կարմիրբանակային կողմը Խորհրդայինի հետ։ Կամրջի վրայով է անցնում քաղաքային ավտոբուսների մեծամասնության երթուղին, ինչպես նաև՝ ավտոմեքենաների հիմանական հոսքը, որոնք «Բալթիա» M9 ավտոճանապարհից Ռժևով միջանցիկ ընթանում են դեպի Օստաշկով և Տվեր։
Կառուցվածքի առանձնահատկություններ
Կամրջի տեղակայման վայրում Վոլգա գետի աջ ափի բարձրությունը զգալիորեն փոքր է ձախի բարձրությունից, որի պատճառով կամուրջը տարված է թեքությամբ։ Բարձրության տարբերությունը նվազեցնելու համար աջ կողմում կա հողաթումբ։
Վերանորոգում
2000-ական թվականներին զգալի բեռնվածության և կառուցվածքի առանձնահատկությունների պատճառով կամրջի տեխնիկական վիճակը դարձել էր անբավարար։ 2007 թվականին սահմանափակումներ են մտցվել, որոնց համաձայն արգելվել են ավելի քան 20 տոննա զանգվածով տրանսպորտային միջոցների շարժը և 7 տոննայից ավել առանցքային բեռնվածությունը կամրջի վրա ։ Բեռնատար փոխադրամիջոցների համար նախատեսվել է այլընտրանքային երթուղի Օրեխովո գյուղով։
2006 թվականին «Վիբրոզաշչիտա» ընկերության հետ սկսվել է կամրջի ձևախախտված կարերի վերանորոգումը, իսկ 2010 թվականին՝ դատական նիստից հետո, պայմանագիրը լուծվել է կապալառուի՝ պայմանների չպահպանման և նախագծից շեղվելու պատճառով ։ 2011 թվականին ձևախախտված կարերի վերանորոգման համար քաղաքային բյուջեից և Համաֆինանսավորման հիմնադրամից հատկացվել է 3,4 միլիոն ռուբլի ։
2016 թվականի հուլիսի 9-ից կամրջի երթևեկությունը ամբոջությամբ արգելափակվել է հիմնանորոգման աշխատանքների պատճառով։ Վերանորոգման աշխատանքների արժեքը կազմում է մոտ 190 միլիոն ռուբլի ։ Կամրջի երթևեկության բացման արարողությունը պլանավորվում է հոկտեմբերի վերջին ։