cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պևերիլ Պիկ
Պևերիլ Պիկ (Peveril of the Peak), պատմական վեպ՝ գրված Վալտեր Սքոթի կողմից և հրատարակված 1823 թվականին «Constable & Robinson» հրատարակչությունում։
Սյուժե
Վեպում պատկերված իրադարձությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Ստյուարտների ռեստավրացիայի ժամանակներում։ Սկսվում է պատմությունը Կառլ II արքայի գահակալությունից՝ 1660 թվականից, և ավարտվում է 1678 թվականին։
Ստեղծման պատմություն
«Պևերիլ Պիկ» վեպի վրա աշխատելը սկզբնական շրջանում ընթանում էր բավականին արագ։ Սակայն գրելու ընթացքում հեղինակը դադարեցնում է աշխատանքները, քանի որ ուղևորվում է դեպի Էդինբուրգ՝ Գեորգ IV արքայի հետ հանդիպման ։ Ինչպես նաև Վալտեր Սքոթը թախծում էր իր ընկերոջ՝ Ուիլյամ Էրսկինի մահվան կապակցությամբ։ Այսպիսով գրքի ավարտը ծանրագույն պայմաններում եղավ և միան ֆինանսական դրությունը ստիպեց ավարտել վեպը ։ Միայն երրորդ հատորի ավարտից հետո գրողի ոգեշնչությունը տեղն եկավ ։ Գիրքը հրապարակվել է 1823 թվականի հունվարի 7-ին։
Ինչպես նախորդ վեպերի, այնպես էլ սրա համար ժամանակաիցների արձագանքը տարաբնույթ է. : Կոմերցիոն առումով վեպը հաջողված էր, չնայած բոլոր 4 հատորների բարձր գներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալտեր Սքոթի վեպեր Կատեգորիա:Պատմական վեպեր Կատեգորիա:1823 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Ժելկա Անտունովիչ
Ժելկա Անտունովիչ (Željka Antunović, ), Խորվաթիայի ձախ-կենտրոնամետ քաղաքական գործիչ, 2000-2008 թվականներին երկրի խոշորագույն ընդդիմադիր Խորվաթիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահի տեղակալ։
Կենսագրություն
Քաղաքական կարիերան սկսել է 1990 թվականին, երբ անդամագրվել է Խորվաթիայի սոցիալ-դեմոկրատների (ԽՍԴ) ձախ կենտրոնամետ կուսակցությանը, որը ձևավորվել է ամբողջ Հարավսլավիայում ժողովրդավարության հաստատումից հետո և ի սկզբանե եղել է Խորվաթիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության (ԽՍԴԿ) հիմնական մրցակիցը։ Վերջինս ծագել է Խորվաթիայի կոմունիստների միության սոցիալ-դեմոկրատական խմբակցությունից։ Սակայն խորհրդարանական ընտրությունների ձախողված արդյունքներից հետո, ԽՍԴ-ն ընդունեց ԽՍԴԿ-ի միավորման առաջարկը, որն էլ տեղի ունեցավ 1994 թվականին։ Այդպիսով հայտնվելով ԽՍԴԿ-ում, Անտունովիչն աստիճանաբար բարձրանում էր նրա ծառայողական աստիճաններով։
1993-1995 և 1997-1998 թվականներին եղել է Զագրեբի Սկուպշչինայի պատգամավոր։ Ընտրվել է Խորվաթիայի խորհրդարանի պատգամավոր չորս գումարումներում (1995, 2000, 2003 և 2008 թվականներին)։ 2000 թվականին կուսակցական համաժողովում Ժելկա Անտունովիչն ընտրվել է ԽՍԴԿ փոխնախագահ։ 2000-2003 թվականներին զբաղեցրել է Իվիցա Ռաչանի կառավարության սոցիալական և մարդու իրավունքների հարցերով փոխվարչապետի պաշտոնը՝ ղեկավարելով մարդու իրավունքների և գենդերային հավասարության կառավարական հանձնաժողովը, իսկ 2002-2003 թվականներին զբաղեցրել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնը։
2007 թվականի հունվարի 31-ին Իվիցա Ռաչանը հայտարարել է, որ ժամանակավորապես հեռանում է առողջապահական քաղաքականությունից։ Անտունովիչն իր վրա է վերցրել կուսակցության նախագահությունը, իսկ ապրիլի 11-ին՝ առողջական վիճակի հետագա վատթարացումից հետո, Ռաչանը հեռացել է կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից՝ Անտունովիչին թողնելով որպես ԽՍԴԿ նախագահ մինչև առաջիկա կուսակցական համագումարը ։
Անտունովիչը կուսակցության նախագահի պաշտոնում առաջադրվել էր 2007 թվականի հունիսի 2-ին կայացած համագումարում՝ Միլան Բանդիչի, Զորան Միլանովիչի և Տոնինո Պիցուլայի հետ։ Քվեարկության երկրորդ փուլում նրան շրջանցել է Զորան Միլանովիչը։ 2008 թվականի մարտի 15-ին կուսակցության գլխավոր կոմիտեի նիստում նա հրաժարական տվեց ԽՍԴԿ փոխնախագահի պաշտոնից Զորան Միլանովիչի աշխատանքի մեթոդներից դժգոհության պատճառով, մասնավորապես, «կուսակցության ներսում միասնության խախտման» և ԽՍԴԿ-ի՝ կոալիցիայի պոտենցիալ գործընկերների նկատմամբ վերաբերմունքի պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պաշտպանության կին նախարարներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Խուդերեյդե
Խուդերեյդե (Goedereede ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 71,32 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.398 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.500 եվրո է։
Սերգեյ Սմբատյան
Սերգեյ Արմենի Սմբատյան, հայ դիրիժոր, ջութակահար։ Հանդիսանում է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հիմնադիր-ղեկավարը, իսկ 2019 թվականի սեպտեմբերից նաև Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժորը։
Երաժշտության միավորող, նորոգող և ոգեշնչող ուժը ուղեկցել և նպաստել է Սերգեյ Սմբատյանի կայացմանը դեռևս վաղ մանկությունից։ Նրա գեղարվեստական հայացքները հղկվել են՝ մեկտեղելով երաժշտարվեստի լավագույն ավանդույթներով ստացած կրթությունը և անձնական մեծ նվիրումը՝ վերափոխելու կյանքը կատարման և ունկնդրության միջոցով։ Խարիզմատիկ հայ դիրիժորի վայելած հեղինակությունը երաժիշտների և քննադատների շրջանում սկիզբ է առնում նրա հմուտ տեխնիկայի ճկունությունից, երաժշտական գաղափարների ձևավորման և հաղորդման նրա խանդավառությունից և նրա կատարողական հարստությունից և խորությունից։ Իր ձեռքբերումներով մեծ ճանաչում վայլելելով հայրենիքում և ավելի ու ավելի պահանջված դառնալով միջազգային բեմերում՝ նա շարունակում է գործել որպես Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժոր, իսկ 2019 թվականի սեպտեմբերից՝ նաև որպես Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժորը։
Որպես անհատ և երաժիշտ կայանալու ուղին անցնելիս Սերգեյ Սմբատյանի համար մեծ դեր է խաղացել Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը, որը նա հիմնադրել է 2006 թվականին, երբ դեռևս 18 տարեկան ուսանող էր։ Նրա ղեկավարությամբ նվագախումբը երիտասարդական անսամբլից վերափոխվել է լիակազմ պրոֆեսիոնալ նվագախմբի, որը լավագույններից մեկն է Հայաստանում։ 2020 թ. սկզբին դիրիժորի գլխավորությամբ նվագախումբը ութ համերգներով մեկնեց եվրոպական համերգային շրջագայության՝ առաջին անգամ հանդես գալով Վիեննայի «Մուզիքֆեղայնի», Բեռլինի ֆիլհարմոնիայի, Զալցբուրգի «Փառատոնային մեծ համերգասրահի», Լոնդոնի «Բարբիքան սենթրի», Մոսկվայի «Զարյադյե համերգասրահի», Մյունխենի «Ֆիլարմոնի Գասթայգի», Շտուտգարդի «Բեթհովենի անվան համերգասրահի» և Պրահայի «Ռուդոլֆինիում» համերգասրահի բեմերում։
SeenandHeardInternational.com կայքը հիացական տպավորություններով է լուսաբանել նվագախմբի համերգը Լոնդոնի «Բարբիքան սենթր» համերգասրահում՝ որպես «հիասքանչ երեկո», ինչպես նաև գովեստի խոսքերով է արտահայտվել Սմբատյանի նվագախմբի մասին՝ այն բնութագրելով որպես «նրբաճաշակ անսամբլ՝ առանց որևէ թույլ կողմի»։
Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի 2021-2022 համերգաշրջանի Եվրոպական տուրի շրջանակում Սերգեյ Սմբատյանը նվագախմբի հետ բեմ կբարձրանա Բեռլինի ֆիլհարմոնիայի և Վիեննայի «Մյուզիքֆեղայն» դահլիճներում։ Նրա օրացույցը հագեցած էր նաև Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի, Ռուսաստանի պետական նվագախմբի, Երուսաղեմի սիմֆոնիկ նվագախմբի և Սլովակիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ կայանալիք համերգների ամսաթվերով՝ InClassica միջազգային երաժշտական փառատոնի շրջանակում։ 2021-2022 համերգաշրջանի ընթացքում Միացյալ Թագավորությունում անցկացվելիք առաջին համերգային տուրի ընթացքում մաեստրո Սմբատյանը կղեկավարի Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը՝ 11 համերգով ելույթ ունենալով մենակատար Մաքսիմ Վենգերովի հետ, որից հետո՝ առաջին անգամ բեմ կբարձրանա Իսրայելի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։
Համերգային ծրագրեր կազմելիս Սերգեյ Սմբատյանը մեծ կարևորություն է տալիս տարբեր կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների ներդաշնակ համադրմանը, ինչպես նաև կենսական անհրաժեշտություն է համարում նվագացանկը թարմացնելը նոր և գրավիչ երաժշտական գործերով։ «Ինձ համար խթան է հանդիսանում հանդիսատեսին ընտիր երաժշտություն մատուցելու և մեր հիանալի երաժշտարվեստը զարգացնելու ձգտումը»,-նկատում է մաեստրոն։ Վերջին երկու տասնամյակի ընթացքում նա մեծապես ընդլայնել է իր նվագացանկը՝ ներառելով տարբեր գործեր՝ արևմտյան սիմֆոնիկ գրականության գլուխգործոցներից և անտեսված գոհարներից մինչև հայկական և արևելաեվոպական այլ կոմպոզիտորների նշանակալի ստեղծագործություններ, որոնցից շատերը գրվել են նրա պատվերով կամ հատուկ իր համար։ «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի համերգային ծրագրերը մշակելիս ես մշտապես ձգտել եմ համատեղել արևելյան և արևմտյան երաժշտական ավադույթները՝ միևնույն ժամանակ ներկայացնելով հանդիսատեսին նորահայտ գործեր։ Ես ցանկանում եմ այլ նվագախմբերի և նրանց հանդիսատեսին ծանոթացնել արևելյալ երաժշտական ավանդույթներով ստեղծված գործերի հետ և ցույց տալ, թե որքան ենք բոլորս իրականում կապված համանման զգացմունքներով ու հույզերով, որ երաժշտությունն արթնացնում է մեր մեջ»։
Բացի դիրիժորական գործունեությունից, Սմբատյանը նաև նշանակալից ներդրում է ունեցել Հայաստանի մշակութային կյանքում՝ որպես 4 երաժշտական փառատոնների և Խաչատրյանի անվան միջազգային ամենամյա մրցույթում դիրիժորության անվանակարգի հիմնադիր։ «Հայ կոմպոզիտորական արվեստի փառատոնի», «Խաչատրյանի անվան միջազգային փառատոնի», «Արմենիա» միջազգային երաժշտական փառատոնի» և «Ժամանակակից դասականներ» կոմպոզիտորական փառատոնի բովանդակային շրջանակները հուշում են, թե որքան մեծ արժեք է ներդնում Սերգեյ Սմբատյանը նոր գործունեության ծավալման, երիտասարդ կոմպոզիտորներին և կատարողներին ոգեշնչելու և դասական երաժշտության անցյալի թանկարժեք ժառանգության շարունակականությունն ապահովելու գործում։ 2016 թվականին Արամ Խաչատրյանի անվան ամենամյա միջազգային մրցույթի գեղարվեստական ղեկավար նշանակվելուց հետո նա 2020 թվականին առցանց ձևաչափով անցկացված ջութակի մրցույթի երրորդ եզրափակիչ փուլում ներառեց արհեստական բանականության լուծումներ։
Հիմքից սիմֆոնիկ նվագախումբ ստեղծելու իր փորձով զինված՝ Սերգեյ Սմբատյանը վերջին տարիներին ստեղծել է չորս այլ նվագախմբեր ևս։ 2015 թվականին նա ստեղծեց «24/04» նվագախումբը՝ ի հիշատակ Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի, իսկ այնուհետև՝  «Անկախության սերունդ» համահայկական նվագախումբն ու երգչախումբը՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության 25-ամյակին նվիրված միջոցառումների շրջանակում։ Նա նաև հավաքել է ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի մանկական կամերային երգչախումբ՝ նվիրված Երեխայի իրավունքների մասին կոնվենցիայի ընդունման 20-ամյակին և Համահայկական սիմֆոնիկ նվագախումբը, որի նպատակն ամփոփված էր աշխարհասփյուռ հայության միավորման գաղափարում։ Իսկ որպես կրթության և նորարարության ջատագով՝ նա ստեղծել է «ԴասԱ» նախագիծը՝ ավագ դպրոցում իրականացվող մի ծրագիր, որն աշակերտներին հնարավորություն է ընձեռում մոտիկից ծանոթանալու դասական երաժշտությանը։
Երիտասարդ երաժիշտների հետ համագործակցելու և դասական երաժշտության հանդիսատեսների թիվը բազմապատկելու Սմբատյանի վճռականությունը գրավեց երաժշտական աշխարհի ուշադրությունը 2019 թ. հոկտեմբերին, երբ նրա ղեկավարմամբ WCIT-ի համաշխարհային նվագախումբն առաջին անգամ կատարեց արհեստական բանականության կողմից գրված դասական երաժշտության համերգ։ Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի և Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների համաշխարհային կոնգրեսի (WCIT) կողմից Երևանում անցկացվող 2019 թվականի միջոցառման ծրագրով միավորվել էին երաժիշտներ ՀՊՍ նվագախմբից և 14 այլ երկրներից, որոնք նախկինում հյուրընկալել են կոնգրեսը։
2019 թվականին Սերգեյ Սմբատյանը հիմնել է «Երաժշտություն հանուն ապագայի» մշակութային հիմնադրամը, որի Հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է մինչ օրս։ «Հավատալով նոր սերնդի տաղանդի ներուժին մենք հնարավորություն ենք տալիս կերտել երաժշտության կայուն ապագան». սա է այն տեսլականը, որին հավատալով և որպես ուղեցույց ընդունելով գործում է հիմնադրամը։ Հայաստանի պատանի տաղանդները ստանում են անգնահատելի աջակցություն հիմնադրամի կողմից` դառնալով նրա կրթաթոշակառուները։
1987 թվականին երաժիշտների ընտանիքում ծնված Սերգեյ Սմբատյանը ցուցաբերել է բացառիկ և խոստումնալից երաժշտական տվյալներ վաղ մանկությունից։ Առաջին ջութակի դասերը նրան տվել է իր տատիկը՝ ջութակահար և անվանի մանկավարժ Տատյանա Հայրապետյանը, որից հետո նա կրթությունը շարունակել է Կոմիտասի անվան և Մոսկվայի Չայկովսկու անվան կոնսերվատորիաներում՝ հմտանալով Բագրատ Վարդանյանի և Զախար Բրոնի մոտ։ Առաջնորդության նրա բնատուր ունակություններն ու նախաձեռնողականության ոգին դրսևորվեցին 2005 թվականին, երբ նա հիմնադրեց Հայաստանի պետական երիտասարդական նվագախումբը։ Չորս տարի անց՝ բարձրագույն կրթության ավարտից հետո, նրա անձնուրաց աշխատասիրության շնորհիվ երիտասարդներից կազմված անսամբլը զարգացավ՝ դառնալով Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ։
Ջութակի ռուսական հրաշալի դպրոցի ավանդույթներով ձևավորված կրթություն ստանալուց զատ՝ Սմբատյանը որպես դիրիժոր կատարելագործվեց իր իսկ երևանյան նվագախմբի հետ։ Նա մեծ հմտություններ ու փորձ ձեռք բերեց՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Արվեստի ինստիտուտում ստանալով նաև արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան, ինչպես նաև ավարտելով Լոնդոնի թագավորական երաժշտական ակադեմիան, որտեղ նա ձեռք է բերել անգնահատելի դիրիժորության արվեստի և արհեստի ճանաչողություն Սիր Քոլին Դեյվիսի շնորհիվ։ Մեծ Բրիտանիայում ուսանելու տարիներին նա «Ֆիլհարմոնիա» նվագախմբի և Մաքսիմ Վենգերովի հետ դիրիժորությամբ հանդես է եկել արքայազն Չարլզի հովանու ներքո Վինձորյան ամրոցում և Բուքինգհեմյան պալատում  անցկացվող բարեգործական համերգներում, որից հետո լոնդոնյան Սենտ Լյուկում առաջին անգամ ելույթ ունեցել Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։
Սերգեյ Սմբատյանի նվաճումների շարքում են Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործչի կոչումը և Բեռլինի ֆիլհարմոնիայում անցկացված «Բեռլինյան դեբյուտ» միջազգային համերգային մրցույթում նրա ստացած առաջին մրցանակը։ 2014 թ. նա դարձել է արվեստի բնագավառի ամենաերիտասարդ գործիչը և առաջին հայը, որին Ֆրանսիայի մշակույթի և հաղորդակցության նախարարի կողմից շնորհվել է «Արվեստի և գրականության ասպետ» տիտղոսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ
Զուևո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Զուևո (Зуево), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1495 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երեկոյից մինչև առավոտ
«Երեկոյից մինչև առավոտ» (էստ.՝ Ohtust hommikuni), 1962 թվականի խորհրդային կարճամետրաժ ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեյդա Լայուսը Տալլինի կինոստուդիայում Մ. Կալդի համանուն պատմվածքի հիման վրա․ ֆիլմը եղել է նրա առաջին կինոնկարը և ՎԳԻԿ-ի ավարտական աշխատանքը։
Սյուժե
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին տարիները։ Գերմանացիների կողմից գրավված փոքրիկ քաղաքում էստոնական մի ընտանիք ապրում է պատերազմի իրադարձություններից հեռու․ նրանցից յուրաքանչյուրն ապրում է իր սովորական աննկատելի կյանքով։ Բայց ամեն ինչ փոխվում է մի գիշեր, երբ համակենտրոնացման ճամբարից փախած ռուս ռազմագերին հետապնդումից թափնվում է իրենց տանը։ Հիմա յուրաքանչյուրի առջև հարց է առաջացել՝ ում կողմից է նա։
Քննադատություններ
Եթե ՎԳԻԿ-ում կուրսային աշխատանքի համար ռեժիսորը խիստ քննադատության է ենթարկվել Գ. Մ. Կոզինցևի կողմից, ապա այս ավարտական ֆիլմի համար նա եղել է միակը, որն ստացել է ռեժիսորի դիպլոմ գերազանցությամբ ։
Ինչպես գրել է «Կինոյի արվեստ» ամսագիրը, այս կարճամետրաժ ֆիլմը, նույն թվականին թողարկված Կալյո Կիյսկի «Սառցաբեկորը» ֆիլմի հետ միասին հաջողություն է ունեցել հանդիսատեսի և քննադատների շրջանում.
Պերֆիլովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Պերֆիլովո (Перфилово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Երեկոյից մինչև առավոտ
Քննադատություններ
1963 թվականին էստոնական կինեմատոգրաֆում իր նորամուտը նշեց ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտ Լ. Լայուսը։ Նա բեմադրում է հաջողություն ունեցած «Երեկոյից առավոտ» ֆիլմը։ Ֆիլմը գրավել է հանդիսատեսի ուշադրությունը սուր դրամատիկ սյուժեի ու հետաքրքիր ձևով կինեմատոգրաֆիական արտահայտության հաջող համադրությամբ, որը զուրկ է թատերականությունից։
Ուշադրության է արժանացել նաև «դերասանուհի Վիյու Հյարմի համոզիչ խաղը» ՝ այդ ժամանակ դեռ դպրոցում սովորող աղջկա դեբյուտային դերը. ռեժիսորը «ուրախացրեց ճիշտ գտած գլխավոր դերակատարով» ։
Պերֆիլովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Երեկոյից մինչև առավոտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Տրուդովոե (գյուղ, Կրասիլովի շրջան)
Տրուդովոե (Трудове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրուդովոե գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,76 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 138,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆրեդերիկ Դյուբուա դը Մոնպերե
Կենսագրություն
Ֆրեդերիկ Դյուբուան ծնվել է Շվեյցարիայի Նեվշատել լեռնային գավառում՝ բնիկ տեղացիների ընտանիքում: Սերում էր աղքատացած ազնվականների տոհմից. նրա նախնիները դեռևս 16-րդ դարում բնակության էին հաստատվել Մոնպերե գյուղում, Լը Լոքըլ քաղաքի մոտ: Ավելի ուշ այդ հանգամանքը Ֆրեդերիկ Դյուբուային հիմք է տալիս իր անվանն ավելացնել «դը Մոնպերե» մասնիկը, որ նշանակում է Մոնպերեացի: Նրա հայրը՝ Շարլ Դյուբուան էր, որ զբաղվում էր ժանյակավոր գործվածքների վաճառքով, իսկ մայրը՝ Մարի-Աննա Լարդի դ'Օվերնիեն էր: Ապագա գիտնականի մանկությունն անցել է Նեվշատելյան լճի ափին: Նրա ձեռագրերում գտնվել է հետևյալ գրառումը. «Եթե ես հպարտանալու բան ունեմ, ուրեմն այն միտքն է, որ ես բնիկ Նեվշատելցի եմ»: Ֆրեդերիկը նախնական կրթությունը ստացել է Նեվշատելում: Ապա երկու տարի (1817-1819 թթ.) ֆրանսերեն է դասավանդել Սենտ Գալլեն քաղաքում (գտնվում է Շվեյցարիայի արևելքում): Դրանից հետո նա երկու տարի եղել է Կուրլյանդիայի դքսության (գտնվել է ժամանակակից Լատվիայի արևմտյան հատվածում) գուվերները (համապատասխանում է հայկական մարզպետի պաշտոնին), իսկ 1821-1829 թվականներին՝ կառավարիչը: 1829-1831 թթ. Ֆրեդերիկ Դյուբուան սովորել է Բեռլինի համալսարանում՝ այնպիսի հայտնի գիտնականների ղեկավարությամբ, ինչպիսիք էին երկրաբան Լեոպոլդ ֆոն Բուխը, բնագետ Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդտը և աշխարհագրագետ Կարլ Ռիտտերը: Ըստ որոշ տեղեկությունների, նրանցից այս վերջինն էր, որ հսկայական ազդեցություն ունեցավ երիտասարդ գիտնականի ճակատագրի վրա՝ խորհուրդ տալով ճամփորդել դեպի Ղրիմ ու Կովկաս:
Ճանապարհորդությունը դեպի Ղրիմ, Կովկաս և Արևելյան Հայաստան
1831-1834 թթ. Ֆրեդերիկ Դյուբուան ձեռնարկեց ինքնուրույն գիտարշավ դեպի Ռուսաստանի հարավ: Այդ արշավը նա հետագայում նկարագրեց իր «Ճանապարհորդություն Կովկասի շուրջ՝ չերքեզների ու աբխազների մոտ, Կողքիսում, Վրաստանում, Հայաստանում և Ղրիմում» վեցհատորանոց աշխատությունում (1839—1843): Առանձին ուշադրության է արժանի պատկերազարդ ատլասը, որ կցված էր այդ աշխատանքին և ընդգրկում էր մեծ թվով նկարներ ու սխեմաներ՝ նկարագրություններով Ղրիմի, Կովկասի ու Արևելյան Հայաստանի պատմա-ճարտարապետական այն հուշարձանների, որոնցից շատերը չեն պահպանվել մինչև մեր օրերը:
Արևելյան Հայաստանում նա այցելել է Երևան, Էջմիածին և Նախիջևան՝ թողնելով նրանցում պահպանված պատմա-ճարտարապետական հուշարձանների նկարագրությունը ևս: Անդրադարձել է Էջմիածնի Մայր տաճարին, որի պատկերը ստեղծվել է 1832 թվականին: Նույն թվականին է նաև ստեղծվել «Արարատ լեռը, տեսարան Երևանի բերդից» բնանկարը: Նկարի ձախ կողմում պատկերված է Երևանի բերդի՝ դեռևս կանգուն պարիսպները: Աջ կողմի ներքևի անկյունում Երևանի միջնադարյան Կարմիր կամուրջն է, որը վերակառուցվել էր 1679 թվականի երկրաշարժից հետո (ներկայում կիսավեր վիճակում է): Նկարի կենտրոնում պատկերված են երևանյան հանրահայտ Դալմայի այգիները, որոնց մասին հիացմունքով է խոսում Ֆրեդերիկ Դյուբուան իր գրքում, նշելով, որ այդտեղ ամեն մի հողատարածք ունի իր գինու մառանը, որտեղ պատրաստվում և պահվում է գինի: Ըստ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող Բորիս Գասպարյանի՝ վերջին շրջանում կատարված հետազոտությունների ընթացքում Դալմայի այգիներում հայտնաբերվել են պարսկական տիրապետության ժամանակաշրջանին վերաբերող (16-18-րդ դարերի) լավ պահպանված հնձան-մառաններ, որոնք կարող են գրավիչ լինել զբոսաշրջության համար:
«Ճանապարհորդություն» գրքին կցված ատլասը
Ֆրեդերիկ Դյուբուա դը Մոնպերեի ատլասը մինչև այժմ մասնագետների համար մնում է անդրսևծովյան և կովկասյան պատմությանն ու ճարտարապետությանը նվիրված ամենահարգված աշխատանքներից մեկը՝ որպես սկզբնաղբյուր, որտեղ փաստագրված է 1830-ականներին արդեն անհետացող կամ կիսավեր կոթողների վիճակը: Ֆրեդերիկ Դյուբուայի պատկերազարդ ատլասի հրատարակության նյութական ծախսերը հոգացել է ցարական Ռուսաստանի կառավարությունը և անձամբ Նիկոլայ I ցարը: Այսօրվա դրությամբ ատլասը համարվում է մատենագիտական եզակի նմուշ: Այդ հրատարակությունից Ռուսաստանում պահպանված կա միայն երեք օրինակ, որոնցից մեկը գտնվում է Ռուսաստանի Պետական Գրադարանում, մեկը՝ Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական աշխարհագրական ընկերությունում և Գելենջիկի պատմա-երկրագիտական թանգարանում:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի հնագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ազգագրագետներ Կատեգորիա:Բնագետներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի շքանշանի ասպետներ
Իրական աշխատավարձ
Իրական աշխատավարձ, նյութական բարիքներով և ծառայություններով արտահայտված աշխատավարձ։ Ցույց է տալիս, թե ինչ քանակությամբ սպառման առարկաներ կարող է փաստացի գնել և ծառայություններից օգտվել աշխատողն իր աշխատավարձով։ Իրական աշխատավարձը կախված է անվանական աշխատավարձից, սպառման առարկաների և ծառայությունների գներից, գանձվող հարկերի չափից։ Իրական աշխատավարձի դինամիկան հաշվարկվում է որևէ ժամանակաշրջանի համար, որպես ինդեքս, որը որոշվում է անվանական աշխատավարձի և ապրանքների ու ծառայությունների գների ինդեքսների հարաբերությամբ։
Կատեգորիա:Տնտեսություն
Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյան
Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյան (Ani-Matilda Serebrakyan, ), ամերիկահայ լեռնադահուկորդուհի, 2010 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից Հայաստանից։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Արման Սերեբրակյանը, նույնպես արհեստավարժորեն զբաղվում է լեռնադահուկային սպորտով և 2014 թվականին մասնակցել է Սոչիի Օլիմպիական խաղերին ։
Կենսագրություն
Անի-Մաթիլդա Սերեբրակյանը ծնվել է Կալիֆոռնիայում`Իրանից եկած էթնիկ հայերի ընտանիքում ։ Վանկուվերի օլիմպիական խաղերի մարզական ծրագրում Անի-Մաթիլդան հանդես է եկել սլալոմում (որակազրկում) և վիթխարի սլալոմում (վերջնակետի չի հասել) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 ձմեռային օլիմպիական խաղերում դահուկորդներ Կատեգորիա:Հայ դահուկորդներ
Ստեփան Մուրադյան
Մոտ 200 սպորտային վերելքներ է կատարել Կովկասյան լեռներում և Պամիրի լեռներում, որից 6-ը 7000-ից բարձր լեռնագագաթների վրա ։
1960-1990 թթ. աշխատել է Կովկասում և Պամիրում ալպինիստական ճամբարներում, մասնավորապես 1984-1985 թթ. Պամիրի միջազգային ճամբարում։ Հայաստանում կազմակերպել և ղեկավարել է հայ ալպինիստների առաջին վերելքը 7000 մետրից բարձր լեռնագագաթի վրա։ 1958 թ. մասնակցել է ԱԿԱՈՒԹ լեռնային զանգվածի անցմանը (Траверс), որի համար արժանացել է Буревестник միութենական կամավոր սպորտ ընկերության առաջին կարգի դիպլոմին։
Ս. Մուրադյանը մասնակցել է ԽՍՀՄ-ում կազմակերպված երեք խոշորագույն միջազգային վերելքներին։ 1967 թ. միջազգային վերելք դեպի Լենին (7134 մ) լեռնագագաթ, որը նվիրված էր Հոկտեմբերյան Հեղափոխության 50- ամյանակին՝ անդամներն էին Ս. Մուրադյան (ղեկավար), Ա. Գոլեցյան, Է. Պողոսյան, Լ. Օհանյան։
Վերելքը կատարվեց Լիպկինի ժայռեր կոչված ուղիով։ 1969 թ. միջազգային վերելք, որը նվիրված էր Վ. Լենինի ծննդյան 100 ամյակին, այդ միջոցառմանը անդրկովկասյան հանրապետություններից հրավիրված էր միայն Ս. Մուրադյանը։ Վերելքը կատարվեց пик Раздельная (6148մ) լեռնագագաթի վրայով։
1972 թ. միջազգային վերելք Կոմունիզմ (7495մ) լեռնագագաթ, որը նվիրված էր ԽՍՀՄ կազմավորման 50 ամյակին։ Մասնակիցները՝ Ռ. Հարությունյան (ղեկ.որը հիվանդության պատճառով վերելքին չկարողացավ մասնակցել), Վ. Կարճիկյան, Ս. Մուրադյան, Է. Պողոսյան։ Վերելքը կատարվեց Պամիրյան սարահարթով։
1995 թ. 4-րդ միջազգային վերելքը Էբրուս (5642մ) Լեռնագաթ, որը կատարվեց ԽՍՀՄ փլուզումից հետո՝ նվիրված Հայրենական Մեծ պատերազմում տարած մեծ հաղթանակի 50 ամյակին (կազմակերպիչ Ռուսաստանի Դաշնություն, Հայաստանի խմբի ղեկավար Ս. Մուրադյան)։
Հետագա տարիներին Հայաստանի լեռնագնացների ակումբի տնօրեն Ա. Նեսիսյանը կազմակերպեց մի քանի արշավախումբ դեպի Թուրքիա Արարատ լեռը բարձրանալու համար։
1995 և 1999 թթ. թուրքական իշխանությունները թույլ չտվեցին վերելք կատարել։ 2007 թ. կարողացան վերելք կատարել Արարատ լեռը։ 78 ամյա Ս. Մուրադյանը վերջապես կարողացավ կանգնել Արարատի գագաթին։
Այժմ Ստեփան Մուրադյանը ցանկություն ունի 5-րդ անգամ գնալ Թուրքիա նորից տեսնի հայկական ճարտարապետական հուշարձանները և բնակավայրերը և իր վերջին ցանկությունն է միաժամանակ Արարատի երկու գագաթները նվաճել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ
Վաժիցա (գետ)
Վաժիցա  (Важица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոպսա գետի աջ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Դարքյոյ
Դարքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Վիսշևեսյոլոե (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)
Վիսշևեսյոլոե (Вищевеселе), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1709 թվականին։ Վիշևեսյոլսկի գյուղական խորհրդի վարչական կենտրոնն է, որը, բացի այդ, ներառում է Վասիլևկա, Միռնոյե և Ռոդնոե գյուղերը։
2001 թվականի տվյալներով Վիսշևեսյոլոե գյուղում բնակվել է 495 մարդ ։
Աշխարհագրական դիրք
Վիշևեսյոլոե գյուղը գտնվում է Վեսելայա գետի ափին, հոսանքին վերև՝ 1 կմ հեռավորության վրա, Պրոկոպենկովո գյուղն է (Կրասնոկուտսկի շրջան), հոսանքին ներքև՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա՝ Վեսյոլոե գյուղը։ Գետի վրա կան մի քանի խոշոր ամբարտակներ։ Մոտակայքով է անցնում Т-2106 մայրուղին։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրվել է 1709 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1709 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խուս (համայնք)
Խուս (Goes ), համայնք Նիդերլանդների Զեյլանդ մարզում։ Տարածքը 92,84 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.816 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Կատեգորիա:Զեյլանդի համայնքներ Կատեգորիա:1405 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պապ թագավոր
Կենսագրություն
Պապի ծննդյան տարեթիվը վեճի առարկա է։ Հայտնի է, որ պատանի է եղել իր գահակալման ժամանակ և ծնվել է Արշակի գահակալման տարիներին, քանի որ Արշակն ամուսնացել է Փառանձեմի հետ թագավորելուց հետո, սակայն Հ․ Մանանդյանը չի բացառում, որ Պապը եղել է Արշակի ոչ թե հարազատ, այլ խորթ որդին, այսինքն՝ կարող էր լինել Փառանձեմի և նրա առաջին ամուսին Գնելի որդին։ Մանանդյանը բոլորովին սխալ է համարում Յ․ Մարկվարտի կարծիքը, թե Պապը ծնվել է 360 թվականին, ինչպես նաև Մ․ Օրմանյանի վարկածն առ այն, թե Պապը ծնվել է 351 թվականին և եղել է Արշակի առաջին կին Օլիմպիայի որդին։
Պապը անչափահաս ժամանակ ստանձնել է Արշակունիների գահը, քանի որ իր հայրը գերի էր Անհուշ բերդում։ Նա Մեծ Հայքում որպես արքա հաստատվեց Հռոմեական կայսրության օգնությամբ։ Սպարապետ Մուշեղ Մամիկոնյանի ղեկավարությամբ հայ-հռոմեական զորքը կարողացել է հաղթանակ տանել պարսիկների նկատմամբ և Մեծ Հայքը ամբողջովին անկախ դարձնել։
Պապը կատարել է մի շարք բարեփոխումներ, որոնք կարևոր էին այդ արտաքին և ներքին ծանր պայմանների ժամանակաշրջանում։ Նա վերամիավորել է մի շարք նահանգներ, որոնք անջատվել էին Մեծ Հայքից ծանր ներքաղաքական շրջանում։ Նա փակել է կուսանոցները՝ այդպիսով փորձելով բարձրացնել ծնելիության մակարդակը։ Նա սահմանափակել է եկեղեցու դերը երկրի կառավարման մեջ, կրճատել եկեղեցական հողերը, որի պատճառով հակասություններ են առաջացել Պապի և Ներսես Մեծի միջև։ Նրա գահակալման ընթացքում կաթողիկոսները սկսեցին ձեռնադրվել ոչ թե Կեսարիայում, այլ հենց Հայաստանում։ Նրա օրոք հայոց զորքի թիվը հասել է 100 հազարի ։
Պապը փորձում էր ազատվել Հռոմեական կայսրության ճնշումներից և ամբողջովին անկախ լինել իր արտաքին ու ներքին քաղաքականության հարցերում։ Նա փորձում է Մեծ Հայքից հեռացնել Տերենտիոսի ղեկավարությամբ գործող հռոմեական կայազորը, քանի որ վերջինս շատ էր խառնվում Պապի պետական գործերին ։ Պապը գաղտնի բանակցություններ է սկսում Շապուհ Երկարակյացի հետ, սակայն Տերենտիոսը իմանում է նրանց գաղտնի կապի մասին և հայտնում Հռոմի կայսր Վաղեսին, որը բանակցելու պատրվակով Պապին հրավիրում է Տարսոն և փորձում հսկողության տակ առնել։ Պապը իր 300 թիկնապահների հետ միասին կարողանում է փախչել և վերադառնալ Մեծ Հայք։ Տերենտիոսին հաջորդած Տրայանոսին հաջողվում է շահել Պապի վստահությունը և նրան հրավիրելով խնջույքի՝ դավադրորեն սպանում է։
Միլանկա Օպաչիչ
1991 թվականին ավարտել է Զագրեբի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետը։ Առաջին անգամ խորվաթական խորհրդարանի պատգամավոր է դարձել 1992 թվականի ընտրություններում ։ Պարբերաբար ընտրվել է Սաբորի պատգամավոր՝ 2000, 2003, 2007 և 2011 թվականների ընտրություններում։ 2007 թվականին դարձել է Խորվաթիայի խորհրդարանում Խորվաթիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության փոխնախագահ։ Եղել է ընտանիքի, երիտասարդության և սպորտի հարցերով խորհրդարանական կոմիտեի նախագահ։
Պապ թագավոր
Արտագերսի պաշտպանություն
Արշակ Բ արքայի և սպարապետ Վասակ Մամիկոնյանի ձերբակալությունից հետո Մեծ Հայքում սկսվեց թշվառ իրավիճակ։ Չնայած իր մեծ տարիքին՝ Շապուհ Բ Երկարակյացը շարունակում էր իր ծավալապաշտական քաղաքականությունը ։ Նա փորձում էր Մեծ Հայքը և Վիրքը հանել Հռոմեական կայսրության ազդեցության գոտուց։ Այդ պատճառով նա 368 թվականի ձմռանը զորք է ուղարկում Մեծ Հայք, որոնք, ըստ Ամմիանոս Մարկելինոսի, ղեկավարվում էին երկու հայ դավաճաններ ներքինի Կիրալի և զորավար Արտավանի կողմից։ Հայոց զոքրը Փառանձեմ թագուհու և դեռևս անչափահաս Պապ թագավորի հետ միասին ամրանում է անառիկ Արտագերս ամրոցում, որը Արշակունիները խլել էին Կամսարականներից։ Անհնար էր գրոհով վերցնել բերդը, այդ պատճառով պարսիկները բերդը պաշարում են։ Ըստ Լեոյի՝ հայոց զորքի թիվը հասնում էր շուրջ 11 հազարի։
Միլանկա Օպաչիչ
2011 թվականի ընտրություններում հաղթելուց հետո՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ին նշանակվել է վարչապետի տեղակալ և սոցիալ-քաղաքականության ու երիտասարդության նախարար ։
Պապ թագավոր
Արտագերսի պաշտպանություն
Փառանձեմ թագուհին որոշում է, որ Պապը պետք է դուրս գա ամրոցից և ճեղքելով պարսկական պաշարումը՝ անցնի Հռոմեական կայսրություն, ներկայանա Վաղես կայսրին և նրանից օգնություն խնդրել։ Պապը լսում է թագուհուն և կատարում է նրա պատվերը։ Տարբեր մարդկանց միջոցով նա հաճախ լուր է ուղարկում թագուհուն, որ շուտով կգա հռոմեական կայազորի օգնությամբ, սակայն Վաղես կայսրը մտորումների մեջ էր և չէր կարողանում որոշում ընդունել։
Միլանկա Օպաչիչ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Պապ թագավոր
Արտագերսի պաշտպանություն
Բանակցություններ է սկսվում պաշարվածների և պարսիկների միջև։ Հայր մարդպետը մտնում է բերդ և սկսում բանակցել Փառանձեմի հետ, նա անպատվում է թագուհուն և պահանջում դադարեցնել պաշտպանությունը, քանի որ այն անիմաստ է, սակայն Փառանձեմը անդրդվելի էր ։ Փառանձեմի մոտ բանակցությունների են գալիս նաև ներքինի Կիրալը և զորավար Արտավանը, ովքեր նույնպես հորդորում են թագուհուն անձնատուր լինել, սակայն տեսնելով Փառանձեմի արցունքները՝ խղճում են նրան և նորից դառնում դավաճան, բայց այս անգամ նրանք դավաճանում են Շապուհին։ Նրանք քննարկում են և որոշում վերադառնալ պարսկական բանակ և հայտնել, որ հայերը երկու օր ժամանակ են խնդրում անձնտուր լինելու համար։ Պարսիկները թուլացնում են պաշարումը, իսկ բերդապահները միանգամից հարձակվում են պարսիկների վրա և ջարդում նրանց։
Իմանալով այս ամենի մասին՝ Վաղես կայսրը ոգևորվում է և որոշու է օգնական զորք ուղարկել Մեծ Հայք։ Երբ պարսից Շապուհ արքան իմանում է իր զորքի պարտության մասին, ինչպես Ամմիանոսն է նշել, ընկավ «գազանային կատաղության մեջ» ։ Նա հսկայական զորք է հավաքում և անձնամբ արշավում դեպի Մեծ Հայք, իսկ դավաճան ներքինի Կիրալը և զորավար Արտավանը, ինչպես նաև Պապը անմիջապես փախչում են Տայոց աշխարհի անտառներ, որտեղ թաքված են մնում մի ամբողջ 5 ամիս։ Շապուհը միանգամից գնում է Արտագերսի վրա պաշարում այն և գրավում։ Ըստ Փավստոս Բուզանդի՝ բերդը թույլ էր, քանի որ ներսում ինչ-որ համաճարակ էր տարածվել՝ հավանաբար ժանտախտ։ Գերի է ընկնում նաև Փառանձեմ թագուհին, ամբողջ արշակունյաց գանձերի հետ միասին, սակյան Շապուհին դա չի բավարարում։ Նա ավերում է Արտաշատը, Վաղարշապատը, Երվանդաշատը, Զարիշատը և Զարեհավանը։
Փառանձեմը գերեվարվում է Պարսկաստան ․
Հայստանում ասպատակություններն էին շարունակում հայ դավաճան նախարարներ Մերուժան Արծրունին և Վահան Մամիկոնյանը, սակայն Վահան Մամիկոնյանը ազգին դավաճանելու պատճառով սպանվում է իր որդու՝ Սամվել Մամիկոնյանի կողմից ։
Գահակալական շրջան
Պապ թագավորը սկսում է իր գահակալությունը շատ դժվարին ժամանակաշրջանում։ Իր հոր նման նա փորձում էր արշակունյաց խարխուլ գահը նորոգել երկու կարևորագույն սյուների օգնությամբ՝ սպարապետություն և կաթողիկոսություն։ Սպարապետ է դառնում Վասակ Մամիկոնյանի որդին՝ Մուշեղ Մամիկոնյանը։ Պապ թագավորը, դիմելով Ներսես Մեծին, կարողանում է վերացնել Արշակունյաց և Լուսավորչական տոհմերի միջև գտնվող ատելությունը և Ներսես Մեծը նորից սկսում է երևալ արքունիքում։ Մյուս կարևոր ձեռքբերումը, որը պետք է կատարեր Պապ թագավորը՝ ռազմական ուժը մեծացնելն էր։ Իր գահակալման սկզբում հայոց զորքի թիվը հասնում էր ընդամենը 10 հազարի։ Այդպիսի ուժերով անհնար էր դիմագրավել պարսից հսկայական ռազմական ուժին, այդ պատճառով Վաղես կայսրը ուղարկում է մի հռոմեական կայազոր, որը ապահովում էր հայոց խաղաղությունը որպեսզի պարսիկները նորից չավիրեն Մեծ Հայքը։
Այս պատճառով Շապուհը դիմում է խորամանկ քայլի և փորձում է դիվանագիտական ուղիներով հպատակեցնել Պապին, սակայն Պապը՝ չնայած իր տարիքին, հասկանում է, որ Շապուհի հետ դաշինքը Մեծ Հայքի շահերից չէր բխում և մերժում է Շապուհին, սակայն նրան էլ էր դուր գալիս այդ միտքը և նա բանակցությունների ընթացքում Շապուհի համար կատարում է մի շատ հաճո քայլ․ նա սպանել է տալիս Կիրալին և Արտավանին ու գլուխները ուղարկում Շապուհին։
Շապուհը ցանկանում էր արշավել Մեծ Հայք, սակայն հայ-պարսկական սահմանում հերթապահում էր Արինթեոսի հռոմեական կայազորը։ Շապուհը պատվիրակություն է ուղարկում Վաղեսի մոտ և խնդրում հավատարիմ մնալ 363 թվականին հռոմեա-պարսկական պայմանագիրը, որը Ամմիանոսը անվանել է «ամոթալի պայմանագիր», սակայն Վաղեսը մերժում է նրան և նույնիսկ զգուշացնում, որ արշավելու է Վիրք և դուրս քշի Վիրքի պարսից դրածո արքային։ Շապուհը կատաղում է այս պատասախանից և 371 թվականին սկսում է արշավանքը ընդդեմ հայ-հռոեմականան ուժերի ։
Ձիրավի ճակատամարտ
Իմանալով պարսից ներխուժման մասին՝ Վաղես կայսրը Մեծ Հայք է ուղարկում Տրայանոս կոմսին։ Գլխավոր ճակատամարտը տեղի է ունենում Այրարատ նահանգի Բագրևանդ գավառի Ձիրավի դաշտում, որը գտնվում էր Նպատ լեռան հյուսիսային ստորոտին, Արածանիի գետահովտում։ Պարսիկներին օժանդակում էին աղվանները և լեզգիները, որոնց թագավորներն էին Ուռնայրը և Շերգիրը։ Պարսիկներին օգնում էր նաև Մերուժան Արծրունին, որը հավակնում էր հայոց գահին ։
Պապը ցանկանում էր անձամբ մասնակցել ճակատամարտին, սակյան կոմս Տրայանոսը պնդում է, որ նա բարձրանա Նպատ լեռ և Ներսես Մեծի հետ միասին այնտեղից հետևի ճակատամարտին։ Ճակատամարտի ժամանակ Սպանդարատ Կամսարականի գլխավորած զորաթևը, գրոհելով հակառակորդի կենտրոնի վրա, ջախջախում և փախուստի է մատնում նրան։ Լեզգիների արքա Շերգիր թագավորը մարտում զոհվում է, իսկ աղվանների արքա Ուռնայրը՝ վիրավորվում։ Սմբատ Բագրատունին հետապնդում է ճակատամրատից ճողոպրած Մերուժան Արծրունուն և նրան բռնում Կոգովիտ գավառում և մահապատժի ենթարկում նրան։ Նա Մերուժանին ասում է, որ թագադիր ասպետությունը Բագրատունիների ժառանգական գործակալությունն է և եթե նա ցանկանում է դառնալ հայոց արքա, ապա ինքը կթագադրի Մերուժանին։ Սմբատը շիկացրած երկաթը դնելով Մերուժանի գլխին՝ սպանում է նրան։ Ի վերջո պարսիկները չեն դիմանում հայ-հռոմեական զորքի գրոհներին և փախուստի են դիմում։ Հայոց զորքերը հակառակորդին հալածում են մինչև Ատրպատականի սահման։ Հաղթությունը հայոց կողմն էր ։
Ձիրավի ճակատամարտից հետո Շապուհ Բ Երկարակյացը ստիպված է լինում հաշտության պայմանագիր կնքել Վաղես կայսեր հետ, ճանաչել Մեծ Հայքի անկախությունն և Պապի գահը ։
Բարեփոխումների շրջան
Արտաքին գործերը ավարտելուց հետո՝ Պապ թագավորը սկսեց անդրադառնալ ներքին խնդիրներին։ Նա հասկանում էր, որ 70 տարվա ընթացքում ժողովրդի մեջ դեռևս չէր արմատավորվել բուն քրիստոնեությունը, այլ ուղղակի արտաքնապես այն ընդունվել էր։ Ուրեմն այդ կառույցները, որոնք պետական գանձարանի լուրջ մաս էին կազմում, անիմաստ էին, քանի որ նրանց նպատակը քրիստոնեական բարոյագիտության տարածումն էր։ Փոխարենը նրանց պատճառով տարածվում էր ծուլությունը, կուսանոցների պատճառով կրճատվում էր բնակչության աճը ։
Պապը սկսում է կրճատել Տրդատ Գ-ի ժամանակ եկեղեցիներին շնորհված ահռելի հողերը և տալ զինվորականներին։ Այդ պատճառով հակասություններ են սկսվում Պապի և Ներսես Մեծի միջև։ 372 թվականին Պապը հրավիրում է Ներսես Մեծին խնջույքի, որից փոքր անց Ներսես Մեծը սկսում է արյուն թքել և ի վերջո մահանում է։ Եկեղեցականությունը սկսում է քարկոծել Պապ թագավորին, կարծելով, որ նա է թունավորել Ներսես Մեծին։ Մի շարք բացասական առասպելներ է ձուլվում Պապի անվան շուրջ, որ տարածվում է նաև Հայքի սահմաններից դուրս ։
Ներսես Մեծի մահից հետո Պապը սկսում է փակել աղքատանոցները, կուսանոցները, որոնցում գտնվող կանանց պարտադրում է ամուսնանալ, իսկ տղամարդկանց՝ ծառայության անցնել զորքում։ Նա վերացնում է նաև տասանորդի և պտղի հարկերը, որոնք ռամիկներից տրվում էին եկեղեցուն։ Զուգահեռ կրճատվեց նաև հոգևորականների թիվը։ Ներսես Մեծին հաջորդում է Շահակ Ա Մանազկերտցին, որը Պապի հրամանով այլևս չի մեկնում Կեսարիա, որպեսզի կաթողիկոս ձեռնադրվի, նա հայրենի հողում եպիսկոպոսների կողմից ձեռնադրվում է Հայքի կաթողիկոս, ումից հետո այլևս բոլոր կաթողիկոսները սկսում են ձեռնադրվել Հայաստանում։ Շահակի կաթողիկոս նշանակվելը նույնպես վատ է ընդունվում հոգևորականության կողմից, քանի որ դրանով վերջ էր տրվում Լուսավորչի տոհմին և կաթողիկոսական աթոռը անցնում է հին քրմական Աղբիանոսի տոհմին։ Սպանդարատ Կամսարականին է վերադարձնում հայրենի Շիրակ և Արշարունիք գավառները, որոնք նրանցից խլվել էին նախորդ Արշակունիների ժամանակաշրջանում։
Պապը հստակ արձանագրում է, որ Հռոմից անկախ քաղաքականություն է վարելու, այդ պատճառով սկսվում է հալածվել Վաղես կայսրի կողմից ։
Տարածքային բարեփոխում
Արշակ Բ-ի գերեվարությունից հետո մի շարք հայկական իշխանություններ սկսեցին անջատողական քաղաքականություն վարել և ապստամբել։ Այդ պատճառով մի շարք տարածքներ առանձնացան։ Պապն իր առջև նպատակ էր դրել վերագրավել և միացնել իր պետությանը այն տարածքները, որոնք գրավված էին Տիգրան Մեծի և Արտաշես Բարեպաշտի ժամանակաշրջաններից՝ Ուտիքը, Գուգարքը, Կորճայքը, Աղձնիքը և այլ նահանգներ։ Նա հանձնարարում է այդ գերկարևոր առաջադրանքը Մուշեղ Մամիկոնյանին։ Դրա համար նախ հարկավոր էր վերակազմել հզոր բանակ։ Արհեստավարժ զորքի թիվը հասցվում է շուրջ 90 հազարի ։
Մուշեղն ամենայն պատասխանատվությամբ սկսում է հայկական նահանգների վերամիավորումը։ Կային նահանգներ, որոնք առանց արյունահեղության հանձնվեցին, իսկ չհանձնվողները ամենայն կատաղությամբ ջաղջախվեցին Մուշեղի կողմից։ Ըստ Փավստոս Բուզանդի՝ նույնիս մի քանիսին նա խաչ է բարձրացրել։ Պարսիկներից տարածք գրավելու ժամանակ Մուշեղի զինվորները պարսից ձիավորներին գետնին տապալելիս ասում էին՝ «Գնա՛ քաջ Արշակի մոտ», իսկ հետևակի զինվորի սպանելիս գոչում էին՝ «Զո՛հ եղիր Արշակին»։ Սակայն Մուշեղը մեծ հարգանք ուներ թագի և կանանց հանդեպ։ Երբ նա մի անգամ պատերազմում է Շապուհի հետ և նրան փախուստի մատնում, պարսիկ կանանոցը գերի է մնում Մուշեղի մոտ։ Նա ամենայն հարգանքով է վարվում Շապուհի հարեմի հետ և նրանց հետ է ուղարկում Շապուհի մոտ։ Այս քայլը բարձր է գնահատվում Շապուհի կողմից և նա իր գինու բաժակի վրա պատկերել է տալիս սպիտակ ձիու վրա նստած Մուշեղին և ամեն անգամ գինի խմելիս նա ի պատիվ Մուշեղի ասում էր՝ «Ճերմակաձին գինի խմե»։ Մուշեղ Մամիկոնյանը ազատագրում է նաև Ատրպատականի հայկական մասը ։
Սպանություն
Պապի վարած անկախ քաղաքականության պատճառով Հռոմը հալածանքներ է սկսում նրա հանդեպ։ Դրա հիմնական պատճառներից մեկը Մեծ Հայքում գործող հռոմեական կայազորի հրամանատար Տերենտիոսն էր, որը, ըստ Ամմիանոսի, «արտաքուստ մի համեստ և լուրջ մարդ էր, բայց իր ամբողջ կյանքի ընթացքում գրգռում էր երկպառակություններ» ։ Նա ամեն անգամ Վաղեսին նամակ գրելիս հիշեցնում էր, որ Պապը սպանել է տվել Կիլակին և Արտավանին ու ներկայումս էլ հակված էր պարսից կողմը։ Հայաստանում գործող հունասեր կուսակցությունը սկսում է դավ կազմակերպել Պապի դեմ։
Ջոն Ռոսելի
Ջոն Ռոսելի (John Roselli,, ի ծնե՝ Ֆիլիպո Սակո), իտալական ծագում ունեցող ամերիկացի գանգստեր, իտալա-ամերիկյան «Չիկագոյի սինդիկատ» հանցավոր խմբավորման անդամ։ Խումբը վերահսկել է Հոլիվուդը և Լաս Վեգաս Սթրիփը։ 1960-ական թվականների սկզբին Ռոսելին Ֆիդել Կաստրոյի սպանության կասկածանքով ԿՀՎ-ի կողմից ձերբակալվել է ։ Նա կասկածվում է նաև ԱՄՆ 35-րդ նախագահ Ջոն Քենեդու սպանության մեջ։
Կենսագրություն
Ֆիլիպո Սակոն ծնվել է 1905 թվականի հուլիսի 4-ին Էսպերիայուի (Լացիո, Իտալիա) կոմունայում ՝ Վինչենցո Սակոյի և Մարիանտոնիա Պասկալե Սակոյի ընտանիքում։ 6 տարեկանում ծնողների հետ գաղթել է Բոստոն՝ Մասաչուսեթս ։ Ֆիլիպոյի հայրը մահացել է 1918 թվականին ։
Պապ թագավոր
Սպանություն
Բանակցությունների պատրվակով Հռոմի կայսր Վաղեսը Պապին հրավիրում է Տարսոն, որտեղ փորձում է նրան կալանավորել, սակայն Պապն իր 300 թիկնապահների հետ միասին կարողանում է խույս տալ բանտարկությունից և վերադառնալ Հայք։ Այստեղ տեղի էր ունեցել հռոմեական կայազորի հրամանատարի փոփոխություն։ Հրամանատար էր նշանակվել Տրայանոսը, որը կարողանում է շահել Պապի վստահությունը։ 374 թվականն էր, երբ նա Պապին հրավիրում է խնջույքի, և որի ժամանակ Պապին դավադրաբար սպանում է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության արքաներ Կատեգորիա:Արշակունիներ Կատեգորիա:Սպանված միապետներ
Ջոն Ռոսելի
Կենսագրություն
1922 թվականին Մասաչուսեթսում ձերբակալվել է թմրանյութերի վաճառքի մեղադրանքով ։ Սկզբում Նյու Յորք է փախել երեք ամիս ժամանակով, ապա տեղափոխվել Չիկագո, որտեղ Ֆիլիպո Սակո անունը փոխել է Ջոն Ռոսելի ։ Նոր անվան հիմքը Վերածննդի իտալացի քանդակագործ Կոզիմո Ռոսելիի անունն է եղել։ Ավելի ուշ դարձել է «Չիկագոյի սինդիկատ» խմբավորման անդամ և հայտնի է եղել «գեղեցիկ Ջոնի» մականունով։
Ֆոբիաների ցանկ
Ստորև բերվում է այսպես կոչված ֆոբիաների ցանկը (φόβος - «վախ»), որոնք ճանաչվել են իրականում գոյություն ունեցող։ Մասնագիտական հոգեբուժական տերմինները կազմում են ցանկի ընդամենը մի մասը։ Թվարկվածներից ոչ բոլորն են համարվում հոգեկան խանգարումներ։
Ֆոբիաների այբբենական ցանկը
Ա Բ Գ Դ Ե Զ Է Ը Թ Ժ Ի Լ Խ Ծ Կ Հ Ձ Ղ Ճ Մ Յ Ն Շ Ո Չ Պ Ջ Ռ Ս Վ Տ Ր Ց Ու Փ Ք Օ Ֆ
Ջոն Ռոսելի
Կենսագրություն
Ռոսելին դարձել է կինոպրոդյուսեր Բրայան Ֆոյի մտերիմ ընկերը, որը նրան կինոբիզնես է բերել որպես պրոդյուսեր։ 1940-ական թվականներին Ռոսելին մասնակցել է կինոարդյունաբերությունից գումարներ շորթելու բազմամիլիոնանոց արշավին։
Ֆոբիաների ցանկ
Թ
— Հյուսիսային Սիբիրյան վագրերի]] նկատմամբ, Բենգալյան վագրերի նկատմամբ, վախ Հյուսիսային Սիբիրյան կամ Ամուրյան վագերից և մյուս վագրերից, վախ վագրերի նկատմամբ, վախ Ամուրյան վագրերի և Բենգալյան վագրերի հարձակումներից, վախ վագրերի հարձակումների նկատմամբ Բենգալյան և Ամուրյան Վագրա Շնաձկների նկատմամբ, կամ վախ Ամուրյան — Սիբիրյան — Ուսուրյան Վագրա Շնաձկներից, վախ Ամուրյան Վագրա Շնաձկների Հարձակումների նկատմամբ կամ վախ Վագրա Շնաձկների Հարձակումներից Սելախաֆոբիայի ենթատեսակներից մեկը
Ջոն Ռոսելի
Կենսագրություն
1942 թվականին Ռոսելին մեղադրվել է դաշնային խոշոր դրամաշորթության մեջ Ջորջ Բրաունի՝ «բեմի թատերական աշխատողների միջազգային միության» նախկին նախագահի, և Վիլի Բիոֆի հետ միասին։ Նույն թվականին՝ ավելի ուշ, Ռոսելին ծառայության է անցել ԱՄՆ-ի բանակում, որտեղ անցկացրել է երեք տարի ։ Հենց կալանավայրում Ռոսելին դատապարտվել է 1943 թվականին հոլիվուդյան գործիչներից գումար շորթելու համար՝ բանտային պատիժ կրելով մինչև 1947 թվականը ։
Ֆոբիաների ցանկ
Ս
վախ Շնաձկներից, վախ Շնաձկների Հարձակումների նկատմամբ կամ վախ Հարձակումներից
Ջոն Ռոսելի
Կենսագրություն
1950-ական թվականների կեսերին Ռոսելին ուշադրությունը կենտրոնացրել է Նևադա նահանգի վրա՝ Հոլիվուդից մինչև Լաս Վեգաս։ 1956 թվականին Ռոսելին դարձել է Չիկագոյի և Լոս Անջելեսի մաֆիայի գլխավոր ներկայացուցիչը Լաս Վեգասում։ Նրա խնդիրն է եղել Չիկագոյի մաֆիոզ ղեկավարներին ապահովել խաղատների աճող եկամուտներից մասնաբաժին ստանալու համար։ Սակայն, ըստ ՀԴԲ Լոս Անջելեսի բաժանմունքի տվյալների, Ռոսելին աշխատել է որպես կինոպրոդյուսեր «Մոնոգրամ» ստուդիայում ։
Կուբայական հեղափոխությունից հետո՝ 1959 թվականի հունվարին, Ֆիդել Կաստրոն փակել է խաղատները, որոնք գործել են Կուբայում և փորձել է ավազակներին վտարել երկրից ։
2007 թվականին հրապարակված ընտանեկան թանկարժեք իրերի մասին փաստաթղթերի համաձայն՝ ամերիկյան մաֆիայի անդամները մասնակից են եղել Կուբայի առաջնորդ Ֆիդել Կաստրոյին սպանելու ԿՀՎ-ի փորձերին ։ Փաստաթղթերը ցույց են տվել, որ 1960 թվականի սեպտեմբերին Լաս Վեգասում ԿՀՎ-ն ձերբակալել է Ռոբերտ Մայուին՝ ՀԴԲ-ի նախկին գործակալ և Հովարդ Հյուզի օգնականին։ Նա դիմել էր Ռոսելիին՝ միջազգային կորպորացիաների շահերը ներկայացնելու պատրվակով։ Նրանք ցանկացել են Կաստրոյի մահը՝ պարտված մոլախաղերի պատճառով ։ Ռոսելին, Մայամիին մաֆիայի պարագլուխներ Սեմ Ջանկանային և Սանտո Տրաֆիկանտե կրտսերին է ներկայացրել։ ԿՀՎ-ից մատակարարելով 6 թունավոր հաբեր՝ Ջանականը և Թրաֆիկանտեն անհաջող կերպով փորձել են ստիպել մարդկանց թունավորել Կաստրոյի սնունդը ։ 1961 թվականի ապրիլին Կոչինոս ծովախորշում իրականացված գործողության պատճառով հետագա փորձերը շուտով չեղարկվել են ։
1963 թվականին երգիչը՝ Ֆրենկ Սինատրան, հովանավորել է Ռոսելիին Լոս Անջելեսի «Friars Club» բացառիկ ակումբին անդամակցելու համար։ Այն բանից հետո, երբ նրան ընդունել են, Ռոսելին հայտնաբերել է քարտի խարդախություն, որը ղեկավարել է Լաս Վեգասի իր ընկերներից մեկը՝ Մորիս Ֆրիդմանը և խնդրել իր բաժինը։ Քարտային խաբեությունը վերջապես հայտնաբերվել է 1967 թվականի հուլիսին ՀԴԲ գործակալների կողմից, որոնք հետևում էին Ռոսելիին ։ Տասնյակ հարուստ մարդիկ, այդ թվում միլիոնատեր՝ Հարրի Կարլը, դերասանուհի Դեբի Ռեյնոլդսի և դերասան Զեպո Մարքսի ամուսինը, կորցրել են միլիոնավոր դոլարներ։ Հրանտ Քուփերն այդ գործով ներկայացրել է որոշ մեղադրյալների, այդ թվում՝ Ռոսելին։ Ի վերջո, Ռոսելին դատապարտվել է և տուգանվել 55 հազար դոլարով։ Դատավարության ընթացքում փաստաբանի սեղանին հայտնաբերվել են մեծ ժյուրիի նիստերի գաղտնի արձանագրությունները։ Ի վերջո, Կուպերն իրեն մեղավոր է ճանաչել փաստաթղթերը պահելու մեջ ։
1960-ական թվականներին ԱՄՆ ներգաղթի և հպատակագրման ծառայությունը նույնպես փորձել է արտաքսել Ռոսելին, բայց դա չի հաջողվել ։
1975 թվականի հունիսի 24-ին և սեպտեմբերի 22-ին Ռոսելին ցուցմունք է տվել ԱՄՆ Սենատի հետախուզության կոմիտեի առջև՝ Այդահո նահանգից սենատոր Ֆրենկ Չերչի գլխավորությամբ, Կաստրոյին սպանելու ԿՀՎ-ի ծրագրի՝ «Մանգուստ» գործողության մասին։ Ռոսելիի ցուցմունք տալուց քիչ առաջ անհայտ անձը գնդակահարել է Ջանկանին Իլինոյսին իր տան նկուղում։ Դա տեղի է ունեցել Ջանկանայի՝ կոմիտեի առաջ ցուցմունք տալու օրվանից մի քանի օր առաջ։ Ջանկանայի սպանությունը, ենթադրաբար, դրդել է Ռոսելին ընդմիշտ հեռանալ Լոս Անջելեսից և Լաս Վեգասից՝ բնակություն հաստատելով Մայամիում, Ֆլորիդա նահանգում։
1976 թվականի ապրիլի 23-ին Ռոսելիին կանչել են կոմիտե՝ նախագահ Քենեդու սպանության մասին ցուցմունք տալու համար ։ Քենեդու սպանության գործով առաջին ցուցմունքը տալուց երեք ամիս անց կոմիտեն Ռոսելիին հետ կանչելու հրաման է տվել։ Սակայն հուլիսի 28-ին Ռոսելին անհետ կորել էր ։ Օգոստոսի 3-ին սենատոր Հովարդ Բեյքերը ՀԴԲ-ին խնդրել է հետաքննել Ռոսելիի անհետացման գործը ։
Մահ
1976 թվականի օգոստոսի 9-ին Ռոզելիի քայքայվող մարմինը գտել են 55-գալոնանոց պողպատյա վառելիքի բաքում, որը լողալիս է եղել Ֆլորիդա նահանգի Մայամիի մոտ գտնվող Դամֆաունդլինգ ծոցում ։ Նա մահացել է շնչահեղձությունից ։ Դաշնային քննիչները ենթադրել են, որ նրան, հավանաբար, սպանել են Չիկագոյի գանգստերները՝ Լաս Վեգասի խաղային մաֆիայում անարդար մասնաբաժին ունենալու համար ։
Դավադրություն Քենեդու դեմ
Ռոսելիի մահից հետո լրագրողներ Ջեք Անդերսոնը և Լես Ուիթենը հրապարակել են առաջնորդող հոդված, որում ասվել է, որ Ռոսելին իր գործընկերներին հայտնել է, որ այն անձինք, որոնց նա հավաքագրել է Կաստրոյի սպանության համար, մասնակցել են նաև նախագահ Ջոն Քենեդու սպանությանը ։
Բիլ Բոնանոն՝ Կոզա Նոստրայի խմբավորման ղեկավար Ջոզեֆ Բոնանոյի որդին, 1999 թվականի իր «Bound by Honor: A Mafioso's Story» հուշերում պնդել է, որ իր հայրը քննարկել է Քենեդու սպանությունը Ռոսելիի հետ և նրան ներգրավել այդ գործի մեջ՝ որպես գլխավոր մարդասպան ։ Բոնանոյի խոսքով՝ Ռոսելին Քենեդու վրա կրակել է Վյազով փողոցի կոյուղուց։ 2006 թվականին «Discovery Channel» հեռուստաալիքը եթեր է հեռարձակել «Conspiracy Files:JFK» անվանմամբ ժամային հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմը ։ Հիմնվելով Լամար Ուոլդրոնի «Վերջնական զոհաբերություն» գրքում պարունակվող տեղեկատվության վրա՝ ծրագիրը պնդել է, որ Ռոսելին պատասխանատու է եղել Աբրահամ Բոլդենի հարձակման համար, որը ձերբակալվել է Ուորեն հանձնաժողովի առջև ներկայանալուց մեկ օր առաջ ։ 2010 թվականին «Playboy» ամսագիրը հրապարակել է Հիլ Լևինի հոդվածը, որում ասվել է, որ Ռոսելին նույնպես ներգրավված է եղել Ռոբերտ Ֆլամլիի և Ջեյմս Ֆայլսի սպանության մեջ ։
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)
Վլադիմիրովկա (Володимирівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 246 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զուևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(4595) Պրինզ
(4595) Պրինզ (Prinz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։