cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սրտերն Ատլանտիդայում
Սյուժե
Այս մասերը միմյանց հետ կապված են որոշ ընդհանուր կերպարներով և նկարագրում են տեղի ունեցող, իրար հաջորդող իրադարձություններ, և յուրաքանչյուրը նախորդից փոքր է իր ծավալով։ Յուրաքանչյուր պատմվածքից առաջ գոյություն ունի բնաբան։ «Կույօ Ուիլլին» առաջին խմբագրությամբ հրատարակվել է 1997 թվականին ինչպես առանձին ստեղծագործություն՝ «Վեց պատմություններ» (Six Stories) ժողովածուի մեջ, որը հրատարակվել էր սահմանափակ տիրաժով, և զգալի խմբագրված էր՝ «Սրտերն Ատլանտիդայում»-ի մեջ ներառվելու համար ։
Արայիկ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)
Գործունեությունը ՀՀ կառավարությունում
2019 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարար։
Սրտերն Ատլանտիդայում
Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով
Բոբբի Գարֆիլդ անունով տղան, ով հոր մահվանից հետո ապրում էր մոր հետ, ծանոթանում է նոր բնակչի՝ Թեդ Բրոտիգենի հետ։ Այդ ծերուկը Բոբբիին շատ է դուր գալիս, բայց ոչ նրա Լիզի մորը։ Թեդը տարօրինակ առաջադրանք է տալիս Բոբբին. հետևել դեղին թիկնոցնով անծանոթներին, ովքեր, ըստ իր խոսքերի, հետևում են իրեն։ Բացի այդ Թեդն ունի նաև որոշ հոգեբանական ընդունակություններ։ Բոբբին կարծում է, որ իր նոր ընկերը մի քիչ խենթ է, բայց նրան վտանգավոր չի համարում։ Նա ոչինչ չի ասում իր մորը, ով առանց այդ էլ մեղադրում էր Բրոտիգենին որոշ մեղքերի մեջ։ Թեդ Բոբբին նվիրում է Վ. Գոլդինգի «Ճանճերի տերը» պատմվածքը, որն էլ դառնում է տղայի համար իր կյանքի լավագույն գիրքը։
Արայիկ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)
Գործունեությունը ՀՀ կառավարությունում
2019 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 23-ը աշխատել է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար։
Սրտերն Ատլանտիդայում
Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով
Լիզ Գարֆիլդի ղեկավարը նրան հրավիրում է սեմինարի։ Նա, լինելով ժլատ և ագահ կին, խարդախություն է զգում, բայց համաձայնվում է գնալ։ Նա ստիպված թողնում է տղային Բրոտիգենի հետ, քանի որ Բոբբիի լավ ընկերը՝ Ջոն Սալլիվանը, գնացել էր ամառային ճամբար, և նրա ընտանիքը չէր կարող ընդունել տղային։ Թեդը, չնայած զգում է հետապնդում իր հանդեպ, նա մնում է հատուկ Բոբբի։ Մինչ մայրը գործուղման է, Բոբբի ընկերուհուն՝ Քերոլ Հերբերին, ծեծում են ծխական դպրոցի խուլիգան-տղաները, որոնցից մեկի՝ Ուիլլի Շիրմենի հետ, աղջիկը նույնիսկ ընկերություն է արել։ Բոբբին գտնում է նրան հոդախախտված ուսով և տանում է նրան Թեդի մոտ։ Վերջինս բուժում է նրա ուսը տնային պայմաններում, որի համար նա պատռում է աղջկա բլուզը։
Արայիկ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)
Գործունեությունը ՀՀ կառավարությունում
2020 թվականի նոյեմբերի 25-ից ՀՀ վարչապետի գլխավոր խորհրդական։
Սրտերն Ատլանտիդայում
Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով
Այդ ընթացքում Լիզը վերադառնում է «սեմինարից», որը պարզվում է օրգիա էր։ Նա ծեծված էր և բռնաբարված, և, տեսնելով, որ կասկածյալի ծերուկի ծնկների մոտ նստած է կիսամերկ մի աղջիկ, նա ամբողջովին կորցնում է իրեն։ Հաջորդում է սարսափելի տեսարան։ Արդյունքում Լիզը որոշում է հանձնել Բրոտիգենին՝ իրեն փնտրող մարդկանց։ Բոբբին փորձում է պաշտպանել իր ընկերոջը, և, ընդհանրապես, նա ցանկանում է փախչել նրա հետ իր մայրիկից, ում, ինչպես նրան թվում է, նա ատում է։ Բայց, չնայած նա շատ էր սիրում թեդին, երբ նրան բռնում են «ցածր մարդիկ», ովքեր ինչպես պարզվում է մարդիկ չէին, Բոբբին վախից հրաժարվում է գնալ նրանց հետ մյուս աշխարհի բանտ։ Թեդն իր ընկերոջ համար ազատություն է ձեռք բերում, և նրանք ընդմիշտ բաժանվում են։ Թեդին տանում են, իսկ Բոբբին վերադարձնում են իր մոր մոտ։
Արայիկ Հարությունյան (քաղաքական գործիչ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ արաբագետներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ԵՊՀ արեւելագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Սրտերն Ատլանտիդայում
Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով
Կորցնելով Թեդին՝ Բոբբին անկում է ապրում. դառնում է խուլիգան, ընկնում է պատանիների ուղղիչ-քրեական հաստատություն։ Բայց մի անգամ նա Թեդից նամակ է ստանում. առանց խոսքերի, միայն վարդի թերթիկներ, և դա նշան է, որ Թեդն ազատվել է։ Բոբբին որոշում է կանգ առնել, հաշտվել մոր հետ և ուղղել այն, ինչ կարող է։
Սրտերն Ատլանտիդայում
Պատմվածքը պատվում է Պիտ Ռիլի դեմքից, ով «հիպիի դարաշրջանում» սովորում էր էր Մեն նահանգի Համալսարանում։ Նա պատմում է իր ընկերության մասին Սկիպ Կիրկի հետ, ով հետագայում դառնում է հայտնի նկարիչ, և Նատ Հոպպենստենդի՝ ջանասեր աշակերտի։ Պիտին և Սկիպին համարյա հեռացրել էին համալսարանից՝ նրանց վատ սովորելու համար, որը «Որդեր» խաղի հանդեպ ունեցած մոլուցքից էր։ Խաղը զավթել էր ողջ ուսանողական հանրակացարանը։ Ռիլին շարունակում էր խաղալ, սակայն գիտեր այդ զբաղմունքի կործանիչ լինելը, բայց ոչինչ չէր կարող անել իր սովորության հանդեպ։ Նաև նա ցանկանում էր տեղը ցույց տալ իրեն տհաճ տղային՝ Ռոննի Մեյլֆանտին։ Մեյլֆանտը, ի տարբերություն Պիտի և նրա ընկերների, դուրս են հանում, և նա ընկնում է Վիետնամ։ Պիտը նաև պատմում է իր առաջին սիրո մասին Քերոլ Հերբերի հանդեպ, ով նույն համալսարանի ուսանողուհի էր և ակտիվիստ, ով դեմ էր Վիետնամի դեմ պատերազմին։ Չնայած Քերոլը զգում էր որևէ բան Պիտի հանդեպ, նա որոշում է թողնել համալսարանը՝ ընտանեկան պայմաններից ելնելով, ընդմիշտ բաժանվելով Պիտից այն գիշերից հետո, որը միասին էին անցկացրել ավտոմեքենայում։ Հետագայում գործունեությունը այն ընկերության, որին միացել էր Քերոլը, մոտենում է արդեն ահաբեկչականի։ Ռիլի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել ևս մեկ ակտիվիստ այդ շարժումից. հաշմանդամ Ստոուկլի Ջոնսը, ում մականունն էր Ռվի-Ռվի։
Այդ տարիների խորհրդանիշն էր խաղաղության նշանը, որը Պիտն առաջին անգամ տեսել է Ստոուկլի Ջոնի բաճկոնի վրա, իսկ հետո նկարել է նաև իր բաճկոնի վրա։ Ռիլին իր երիտասարդության շրջանը համեմատում է Ատլանտիդայի հետ, որն իջել է ծովի հատակը և այլևս չի վերադառնա։
Կույր Ուիլլին
Ուիլլ Շիրմենը, ով մանուկ ժամանակ մասնակցել է փոքրիկ Քերոլ Հերբերի ծեծին, իսկ հետո պատերազմել է Վիետնամում, որտեղ նա փրկել է Ջոն Սալլիվանի՝ իր նախկին թշնամու կյանքը, ապաշխարում է։ Նա որոշում է օգնություն խնդրել որպես Վիետնամում պատերազմած, ով կորցրել է տեսողությունը, իս հետո այդ գումարը տա բարեգործությանը։ Ամանորին նրան շատ գումար են տալիս, բայց ոստիկանը, ով «հարկեր» էր հավաքում այդ թաղամասի աղքատներից, կասկածում է, որ Ուիլլին ամենևին էլ կույր չէ։
Հանուն ինչի՞ ենք մենք Վիետնամում
Վետերան Ջոն Սալլիվանը գալիս է պաշտոնակից անձանց մեկի հուղարկավորությանը։ Նա հիշում է Վիետնամի պատերազմը, այն, թե ինչպես է իր ստորաբաժանման զինվոր Ռոննի Մեյլֆանտը դաժանորեն սպանել փոքր վիետնամական գյուղի մի տատիկի։ Սալլիվանը նրան անվանում է «մամա-սան», և այդ ժամանակվանից ծեր կնոջ տեսիլքը հետապնդում էր նրան; Երբ նա հուղարկավորությունից գնում էր և ընկնում է խցանման մեջ, նրան թվում է, որ երկնքից տարբեր առարկաներ են ընկնում։ Նրա երևութական ուղեկիցը առաջին անգամ փորձում է նրան գրկել և ասել, որ ցանկանում է նրան փրկել։ Դա էլ նրա մահասկզբի զառանցանքն էր. Ջոնը մահանում է սրտի կաթվածից խցանման մեջ։
Գիշերվա ստվերներն իջնում ​​են երկնքից
Ծերացած Բոբբի Գարֆիլդը գնում է իր հարազատ քաղաք իր մանկության ընկեր Ջոնի Սալլիվանի հուղարկավորությանը և հանդիպում է այնտեղ մի կնոջ, ում մեջ ճանաչում է Քերոլ Հերբերին։ Նա փոխել էր իր անունը, հիմա նա Դենիզ Շունովերն է, և շատ էր փոխվել, բայց ողջ էր։
Ստեղծագործության հղումներ
«Սրտերն Ատլանտիդայում» ներառված են մի քանի հղումներ դեպի գրքեր, ֆիլմեր և երգեր։ Ինչպես նաև Քինգի «Մուգ Աշտարակ» ցիկլին։
Երգեր
Տեքստում հիշատակվում են 60-ական թվականների մի շարք երգեր
Հղումներ «Մուգ Աշտարակին»
Գրեթե բոլոր հղումները «Մուգ Աշտարակին» ուղղված պարունակվում են պատմվածքի առաջին մասում։ Դա, առաջին հերթին, Թեդ Բրոտիգենի կերպարն է, ով ընդունակ է մտքերով վերացնել Ճառագայթները. գերհզոր էներգետիկական հոսանքներ, որոնք պահպանում են աշխարհները։ Թեդի հետագա պատմությունը նկարագրված է վերջին գրքում։ Երկրորդը, դա «ցածր մարդկանց» կերպարն է՝ Բոսորագույն Արքայի(Crimson King) ծառաների։ Գլխավոր շարքի վերջին գրքերում այդ կերպարներին շատ ուշադրություն է տրամադրված։
Ինչպես նաև «Ցածր տղամարդիկ դեղին թիկնոցներով» պատմվածքում անընդհատ հիշատակվում են Ռոնալդը և նրա ցածր տղամարդիկ, ինչպես «ատրճանակով մարդիկ և նրա ընկերները», ր ասվում է, որ նրանք արդեն հասել են Վերջնական աշխարհի սահմաններին (End-World, ըստ հիմնական շարքից թարգմանության՝ Սահմանային աշխարհ)։ Այդ նկարագրությունը համընկնում է «Կալլայի գայլերը» գրքի իրադարձությունների հետ ։ Հիշատակվում է նաև Մուգ աշտարակը գիրքը, սկզբում Բոբբին ներկայացնում է պարույրաձև, որի պարույրներում է տեղակայված են աշխարհները, բայց հետո հասկանում է, որ դա աշտարակ է. աշխարհների առանցքը։
Բացի այդ Թեդն ուղարկում է Բոբբիին նամակ՝ վարդի թերթիկներով։ Վարդը Մուգ աշտարակի աշխարհում հանդիսանում է աշտարակի «կրկնօրինակներից» մեկը, նրա խորհրդանիշներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Չեռնոգրադ
Չեռնոգրադ (Черноград), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 12 կմ դեպի արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 540 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Կրետակեր
Կրետակեր, ճուռակների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։
Կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը՝ 43-53 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 100-121 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 700 գ։ Գլուխը և վիզը բարեկազմ են, պոչը՝ երկար։ Արուի գլուխը մոխրագույն է, էգինը՝ ավելի դարչնագույն։ Մարմինը վերևից դարչնագույն է, թևատակը՝ նեղ շերտերով, դաստակի հատվածի բիծը՝ մուգ։ Պոչի հիմքում կան 2 մուգ շերտեր։ Երիտասարդի գունավորումը փոփոխական է, սովորաբար՝ միատարր դարչնագույն, թևատակը և պոչի ստորին մակերեսը՝ հավասարաչափ զոլավոր։ Առավել հաճախ տեսանելի է թռիչքի պահին կամ չուի ժամանակ։ Կերակրվում է գետնին՝ հորիզոն, դիրքով։ Բնակվում է սաղարթավոր և խառնանտառներում, անտառեզրերին։
Սնունդը
Սնվում է առավելապես մեղուների և կրետների թրթուրներով, մանր ողնաշարավորներով։ Մարմնի կառուցվածքով, ճակատի, բերանի անկյուններում և աչքերի շուրջը մանր փետուրների առկայությամբ հարմարված է կրետների և մեղուների թրթուրներով սնվելու վտանգավոր ու դժվարին միջոցին։ Ոտքերի փետրազուրկ հատվածները պատված են հաստ, կոշտ, մանր եղջերացած վահանիկներով, որոնք պաշտպանում են գազազած կրետների ու մեղուների հարձակումներից։
Բազմացում
Վաղ գարնանային վերադարձը՝ ապրիլի վերջ-մայիսի սկզբին՝ փոքր երամներով։ Բույնը հարթակ է՝ ճյուղերից, կանաչ տերևներից՝ ծառերին։ Դնում է 52 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ կարմիր-դարչնագույն պտերով 2 ձու։ Թխսակալում է էգը՝ 34-38 օր (մասնակցում է նաև արուն)։ Ձագերը բնից դուրս են գալիս կյանքի 49-րդ օրը՝ լիարժեք փետրածածկով։ Աշնանային չուն՝ սեպտեմբերի վերջին։
Կատեգորիա:Թռչուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ
Հուդայականություն
Հուդայականություն (եբր.` יהודה - եհուդա բառից, որ հին հունարենում և լատիներենում դարձել է Judah Ἰουδαϊσμός), հրեա ազգի կրոնական, ազգային և բարոյագիտական աշխարհայացքն է, որի հիմքն է Թորան։ Անվանումը գալիս է Հուդա թագավորի անունից, որի անունով էլ անվանվել են Հուդայական կայսրությունը, իսկ հետագայում՝ սկսած Երուսաղեմի երկրորդ տաճարի շրջանից հետո (Ք.ա. 516-Ք.ա. 70 թվականներ) դա նաև հրեաների անվանումն է։ Հուդայականությունը երեք մոնոթեիստական կրոններից ամենահինն է։ Դասվում է Աբրահամյան կրոնների շարքին, որոնց թվում են բացի հուդայականությունից նաև քրիստոնեությունը և իսլամը։
Հուդայականությունն ունի ավելի քան 3,000 տարվա պատմություն ։ Որպես կրոն՝ կազմավորվել է Միջին արևելքում, բրոնզե դարի ժամանակներում ։ Համարվում է միաստվածություն պաշտող ամենահին կրոններից մեկը ։ Եբրայեցիներն ու իսրայելցիները Թանախի հին գրքերում, ինչպես, օրինակ, «Եսթերի գրքում», արդեն անվանվում են հրեաներ կամ «Իսրայելի զավակներ»։
Հուդայականության տեքստերը, ավանդույթներն ու արժեքները մեծ ազդեցություն են գործել Աբրահամյան հետագա կրոնների՝ ներառյալ քրիստոնեության, իսլամի, Բահայի հավատքի վրա։ Հուդայականության շատ տեսակետներ ուղղակիորեն կամ անուղղակի կերպով ազդել են նաև Արևմուտքի աշխարհիկ կյանքի, բարոյականության, քաղաքացիական օրենսդրության, իրավական համակարգի վրա։ Եբրայականությունը նույնքան կարևոր գործոն է եղել արևմտյան քաղաքակրթության զարգացման գործում, որքան հելլենիզը, իսկ հուդայականությունը, որոշակիորեն հիմք հանդիսանալով քրիստոնեության համար, դեռ վաղ քրիստոնեության ժամանակներից ազդել է արևմտյան իդեալների ու բարոյականության ձևավորման վրա
Հուդայականությունը տարանջատվում է զարգացման չորս շրջանների՝
Ժամանակակից հուդայականությունում չկա ոչ մեկը կամ ոչինչ, ով ունի հավատքի իշխանության, քարոզի և նմանատիպ իրավունքներ։ Հուդայականները իրավունքի կամ հավատքի աղբյուր (Հալախա) են համարում Սուրբ գրքերը։ Սրբազան գրքերը երկուսն են՝ Թանախ ("Հրեական Աստվածաշունչ", որն իրենից ներկայացնում է կանոնական Աստվածաշնչի Հին Կտակարանը), Թալմուդ (Բանավոր Թորա, որը "գրավոր" Թորայի՝ Աստվածաշնչի առաջին 5 գրքերի, մեկնաբանություններնի գիրքն է)։ Հալախան կազմակերպում է հուդայականների կյանքի գրեթե բոլոր մասերը, ներառյալ ընտանեկան, քրեական, քաղաքացիական և այլն։
Հուդայականները էթնիկ խումբ են, ովքեր կա՛մ ծնվել են հրեա, կա՛մ ընդունել են հուդայականություն։ Այժմ աշխարհում կան մոտ 14․5 միլիոն հուդայական, որը համապատասխանում է Երկրի բնակչության 0․2 %-ին։ Նրանց 42 %-ն ապրում է Իսրայելում, 42 %-ն էլ ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Մնացածները հիմնականում ապրում են Եվրոպայում։
Արտաքին հղումներ
See also Torah database for links to more Judaism e-texts.
Text study projects at Wikisource. In many instances, the Hebrew versions of these projects are more fully developed than the English.
Կատեգորիա:Հուդայականություն
Թվիդ (գետ)
Թվիդ (անգլ. River Tweed, շոտլ. Uisge Thuaidh), գետ Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսային մասում, Անգլիա և Շոտլանդիա երկրամասերի սահմանագծին։ Թվիդը գտնվում է Անգլոշոտլանդական սահմանի վրա։ Իր մեծությամբ այն 11-րդ գետն է ամբողջ Մեծ Բրիտանիայում։ Գետից մի փոքր հեռու գտնվում է Քլայդի ակունքը։ Գետի ափին են գտնվում Գալաշիլս, Մելրոուզ, Քելսո, Քոլդստրիմ, Բերվիկ ափոն Թվիդ քաղաքները։ Գետի ափին է գտնվում Վալտեր Սքոթի Էբբոթսֆորդ դղյակը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ավազանի գետեր
Կարբիդոպա/լևոդոպա
Կարբիդոպա/լևոդոպա, հայտնի որպես լևոկարբ և կո-կարելդոպա անվանումներով, լևոդոպա և կարբիդոպա դեղերի համակցում ։ Այն հիմնականում կիրառվում է Պարկինսոնի հիվանդության ժամանակ, բայց չի փոխում հիվանդության ընթացքը ։ Ներքին ընդունման դեղամիջոց է ։ Այն կարող է կիրառվել 2-3 շաբաթ, մինչև դրական դինամիկայի ի հայտ գալը ։ Ընդունումից հետո սկսում է ազդել 10 րոպե անց և տևում է մինչև 5 ժամ ։
Հիմնական կողմնակի ացդեցություններին է պատկանում սրտխառնոցը ։ Ավելի լուրջ կողմնակի ազդեցություններին են պատկանում դեպրեսիան, կանգնելուց ճնշման անկումը, հանկարծակի սկսվող քնկոտությունը, փսիխոզը, վտանգավոր վարքագիծը ։ Կարբիդոպան ընկճում է լևոդոպայի հետզավթումը ուղեղից դուրս ։ Ուղեղում լևոդոպան ձևափոխվում է դոպամինի, որը առաջացնում վերջինիս համապատասխան ազդեցությունները ։
Գտնվում է ԱՀԿ-ի հիմնական դեղերի ցանկում, որոնք ամենակարևոր և անվտանգն են մարդու առողջության համար ։ Այն չափավոր արժեք ունեցող ջեներիկ դեղամիջոց է ։ Զարգացող երկներում մեծածախ արժեքը տատանվում է 1․80-3․00 ԱՄՆ դոլար ամսական ։ ԱՄՆ-ում ամսական կուրսը կազմում է 50-150 ԱՄՆ դոլար ։ 2016 թվականին այն եղել է 175-րդ ամենապատվիրված դեղը, որը ունեցել է 3 միլիոն դեղատոմս ։
Պարկինսոնի հիվանդություն
Այն հիմնականում կիրառվում է Պարկինսոնի հիվանդության ժամանակ, բայց չի փոխում հիվանդության ընթացքը ։ Այն կարող է կիրառվել 2-3 շաբաթ, մինչև դրական դինամիկայի ի հայտ գալը ։ Ազդեցությունը սկսում է յուրաքանչյուր դեղաչափի ընդունման պահից 10 րոպե անց և տևում է մինչև 5 ժամ ։
Դեղաձևը որը կիրառվում է ներաղիքային պոմպի մինջոցով հայտնի է դուոդոպա անվամբ և զարգացման ընթացքի մեջ է ։
Այլ
Կիրառվում է նաև դոպամինային դիստոնիայի (Սեգավայի սինդրոմ) և անհանգիստ ոտքերի համախտանիշի ժամանակ ։
Ազդեցության մեխանիզմ
Լևոդոպան ԴՕՊԱ դեկարբօքսիլազի միջոցով վերափոխվում է դոպամինի։ ԵՎ ծայրամասային արյան շրջանառությունում և կենտրոնական նյարդային համակարգում լևոդոպան վերափոխվում է դոպամինի, իհարկե ԿՆՀ-ում այն ժամանակ, երբ անցնում է արյուն-ուղեղային պատնեշով։ Ակտիվացնելով ԿՆՀ-ի դոպամինային ընկալիչները բարելավվում է Պարկինսոնյան հիվանդության ախտանշանները, իսկ ծայրամասային դոպամինային ընկալիչների ակտիվացումը բերում է սրտխառնոցի և փսխման։ Այդ պատճառով լևոդոպան սովորաբար համակցվում է ԴՕՊԱ դեկարբօքսիլազ ֆերմենտի ընկճող՝ կարբիդոպայի հետ, այս դեպքում ֆիզիոլոգիական PH-ի պատճառով կարբիդոպան շատ բևեռային է և չի կարող անցնել արյուն-ուղեղային պատնեշով, այդպիսով կանխվում է ծայրամասային արյան շրջանառությունում լևոդոպայի անցումը դոպամինի և նվազում է այս շրջանով պայմանավորված անցանկալի կողմնակի էֆեկտները։ Կարբիդոպայի օգտագործումը ավելացնում է լևոդոպայի քանակը արյան հունում՝ հետևաբար նաև գլխուղեղում։
Պատմություն
1960 թվականին Ավստիացի կենսաքիմիկ Օլեհ Հորնիկիեվիչը՝ Վիեննայի համալսարանից, կատարեց հետազոտություն այն մարդկանց շրջանում ովքեր մահացել էին Պարկինսոնի հիվանդությունից։ Նա առաջարկեց, որ այդ հիվանդության պատճառը կամ ուղեղի հիմային հանգույցում դոպամինի քչացումն է կամ կապված է դրա հետ։ Դոպամինը ինքնուրույն չի կարող թափանցել ուղեղ, նա փորձեց իր 20 պացիենտներին բուժել ԴՕՊԱ-ի(դիհիդրօքսիֆենիլալանին) ռացեմատի(մոլեկուլի Lև D ձևերի խառնուրդ) միջոցով, որը կարող է թափանցել ուղեղ և այնտեղ վերափոխվել դոպամինի ԴՕՊԱ դեկարբօքսիլազ ֆերմենտի միջոցով։ Նրա արդյունքները եղան դրական, այդ ժամանակ նման հետազոտություն անում էր նաև Մոնրեալում Անդրե Բարբեուն։ Ցավոք այլ գիտնականներ չկարողացան հանգել էական արդյունքների և այդ պատճառով ԴՕՊԱ-ի հարցը բաց մնաց մինչև 1967 թվականը, Ջորջ Կոտիազը Բրուկհեյվենի ազգային լաբարատորիայում կիրառեց գերդոզավորված դեղաչափ՝ օրական 16 գրամ։ Դրանից ոչ այդքան ուշ Քարտ Պորկերը Merck ընկերությունից ապացուցեց որ լևոդոպան ակտիվ ստերեոիզոմեր է, որը կարող է նվաեցնել հիվանդության էֆեկտները դեռևս այդ դեղաչափի կեսի դեպքում ։
Լ-լևոդոպայի հետ որպես ակտիվ միացություն Ալֆրեդ Պլետչերը և նրա կոլեգան Hoffman-LaRoche ընկերությունից սինթեզեցին բենսերազիդը, որը ԴՕՊԱ դեկարբօքսիլազի ինհիբիտոր(ներհակորդ, հակազդիչ) է, ինչը թույլ տվեց բավականին քչացնել պահանջվող դեղի դոզան։ Լ-լևոդոպայի և բենսերազիդի համակցումը հայտնի է մադոպար վաճառքային անվամբ։ Վիկտոր Լոտին Merck ընկերության հետ մեկտեղ սինթեզեցին կարբիդոպայի ստերեոիզոմեր Լ-կարբիդոպան, որը նրանք դեռևս փորձել էին 1962 և 1971 թվականներին, որով հնարավոր էր նվազեցնել կիրառվող Լ-լևոդոպայի թերապևտիկ դեղաչափը։ Լ-կարբիդոպայի և Լ-լևոդոպայի համակցումը հայտնի է սինիմեթ անվանմամբ ։
Արժեք
Այն չափավոր թանկության ջեներիկ դեղ է ։ Մեծ մասամբ նրա արժեքը 1․80-3․00 ԱՄՆ դոլար է ։ ԱՄՆ-ում արժեքը ամսական կազմում է 50-150 ԱՄՆ դոլար.
Անվանումներ
Վաճառվում է նաև մի քանի այլ անվանումներով՝ սինիմեթ, ֆարմակոպա, ատամեթ, դուոդոպա, կինսոն։
Ամենատարածված անվանումներից է եղել նաև ռիտարը և սինիմենթը։ Իսկ մարսողական ճանապարհով կիրառվողներից հայտնի է դուոդոպան։
Դժվարություններ
Այդպիսի խմբաքանակի պակաս զգացվել է նաև 2017 թվականի վերջին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր
Հագուստի պատմություն
Մանրաթելերը կարելի է շուռ ու մուռ տալ և ստանալ պատրաստի մանվածք, որը կարելի է օգտագործել գործելու համար կամ հյուսվածքներում` կտոր ստանալու համար։ Կտորի նման տեսակ հայտնաբերվել է հին քարի դարում Մերձավոր Արևելքի տարածքում ։ Հին ժամանակներից մինչ օրս տեքստիլ արտադրության մեթոդները շարունակաբար զարգացել են, և մատչելի տեքստիլների ընտրությունը ազդել է մարդկանց հագնվելու և զարդարվելու ձևի վրա ։
Հագուստի և տեքստիլի ուսումնասիրության համար օգտագործել են հնագիտության միջոցով հայտնաբերված նյութական մնացորդներ։ Տարբեր տեքստիլների արտադրությունը և դրանց արտադրության գործընթացը լայնորեն ներգրավվել է արվեստում, ինչը նույնպես օգնել է ուսումնասիրությանը։ Կան փաստաթղթեր, որոնք վերաբերում են գործվածքների, գործիքների և պատրաստի հագուստի արտադրությանը, առքին, օգտագործմանը և առևտրին։ Գործվածքների պատմությունը, հատկապես դրա վաղ փուլերի ուսումնասիրությունը նյութական մշակույթի ոլորտի հետազոտությունների մի մասն է։
Հագուստի առաջին օգտագործում
Կան ապացույցներ, որ մարդիկ սկսել են հագուստ կրել 100,000-500,000 տարի առաջ ։
Մաշկի ոջլի, որն ապրում է հագուստի մեջ, գենետիկական վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ նա առանձնացել է գլխի ոջլից մոտ 170 000 տարի առաջ, ինչը հաստատում է այն տեսությունը, որ մարդիկ սկսել են հագուստ կրել այս ժամանակվանից ։
Կարի ասեղների օգտագործումը թվագրվել է առնվազն 50,000 տարի առաջ (Սիբիր)։ Ամենահին (60,000 տարեկան) ասեղը (լիսեռը և աչքը բացակայում է) հայտնաբերվել է Հարավային Աֆրիկայի Սիբուդու քարանձավում։ 41 000-15000 տարի առաջ թվագրվող ասեղների այլ վաղ օրինակներ հայտնաբերվել են մի քանի վայրերում, ինչպիսիք են Սլովենիան, Ռուսաստանը, Չինաստանը, Իսպանիան և Ֆրանսիան։
Ներկված սպիտակեղենի մանրամասների վաղ հայտնաբերումը թվագրվել է 36000 տարվա և գտնվել է Վրաստանի նախապատմական քարանձավում ։
Քարի դար
Եվրոպայում երկար ժամանակ սառցակալման շրջան էր տիրում. անցել էին մեղմ արևադարձային կլիմայի թագավորության ժամանակները, երբ մարդիկ ավելի շատ մտածում էին զարդերի, քան հագուստի մասին։
Փղերին, ռնգեղջյուրներին և բեգեմոտներին փոխարինել են հյուսիսային եղջերուն, արջը և առյուծը, որոնց մորթեղենը և մաշկը, որոնք կարված էին ջիլերով և մազերով, տաք հագուստի դեր էին տանում։ Կենդանիների թաթերը դառնում էին ժապավեններ, իսկ պոչերով եղջյուրները դառնում էին կիսաշրջազգեստ։ Տղամարդիկ ավելի համեստ էին հագնվում, քան կանայք, տղամարդիկ գոտիներ չունեին, նրանք կենդանիների կաշիները աջ ուսի վրա էին կապում։
Կենդանիների ժանիքները և ոսկորները, քարերը, յանտարը ծառայում էին որպես զարդեր։
Հին Եգիպտոս
Հին Եգիպտոսում սպիտակեղենի գործվածքների արտադրությունը սկսվել է մ.թ.ա. 5500 թվականից։ Կտավատի մշակումը և տնային տնտեսությունը, որը հավանաբար ներմուծվել է Լևանտի կողմից, թվագրվում է մ.թ.ա. 6000 թվականին։ Եղեգի մանրաթելերը և պապիրուսը օգտագործվել են միայնակ կամ սպիտակեղենի հետ միասին՝ ճոպաններ և գործվածքների այլ տեսակներ պատրաստելու համար։ Այս ժամանակահատվածում Եգիպտոսում բրդի արտադրության մասին տվյալները սակավ են։ Տղամարդկանց համար ավանդական հագուստը «սհենթի» վերնազգեստն էր, իսկ կանանց համար լայն ժապավեններով զգեստները`«կալազիրիսը»։ Իրենց երկարատև պատմության ընթացքում հին եգիպտացիների զգեստները շատ քիչ են փոփոխության ենթարկվել, ավելացել են միայն գլխարկներ և աքսեսուարներ՝ բավարարելով հասարակության կարիքները և կլիմայական փոփոխություններին ։
Այսօր հայտնի է ամենահին հագուստը (անգլերեն` «Tarkhan dress»), որը գտնվել է Եգիպտոսի Թարխան քաղաքում, 1913 թվականին և թվագրվել է մ.թ.ա. 3482 - 3102 թվականներով ։
Անտիկ աշխարհ
Հին հույները հագել են բրդյա կամ սպիտակեղենի գործվածքներից ուղղանկյուն կտորներ` դրանք ուսերին ամրացնելով երկու ամրակով՝ ֆիբուլաներով, իսկ գոտկատեղին` գոտիով։
Խիտոնները հագուստներ էին, որոնք ավելի փոքր էին և թեթև։ Երիտասարդ տղամարդկանց համար խիտոնը ծառայել է որպես մինչ ծնկները հասնող վերնաշապիկ։ Վերնամասում կրում էին կարճ թիկնոց, որը կոճկվում էր մի ուսի վրա միայն և կոչվում էր խլամիդա։ Թիկնոցի մեկ այլ տեսակ` հիմատին, կարող էր ծառայել որպես գիշերային վարագույր։
Էտրուսկները ձևափոխել են հունական թիկնոցը՝ կտրելով այն կիսաշրջանի ձևով։ Սա ապագա հռոմեական տոգան է։ Այն շատ մեծ էր՝ մինչև յոթ մետր, այնքան ծանր էր, որ օգնություն էր հարկավոր այն զարդարելու համար։ Օրենքն ասում է. «Պաշտոնյաները հագել են սպիտակ տոգաներ, հաղթական գեներալները` մանուշակագույն կամ ոսկեգույն։ Կանայք ընտրել են ըստ իրենց ճաշակի»։
Հին Չինաստան
Չինաստանում մետաքսի արտադրության ամենավաղ ապացույցը հայտնաբերվել է Յանշաոյիի մշակութային վայրերում։ Այդ մասին է վկայում կտրված մետաքսե ճիճվի կոկոնը, որը թվագրվել է մ.թ.ա 5000- 3000 թվականներով։ Պրիմիտիվ հյուսվածքներ` մ.թ.ա. 4000 թվականին վերագրվող, հայտնաբերվել են Յույաոյում գտնվող Հեմուդու մշակութային վայրում։ Մ.թ.ա. 2700 թվականի Մետաքսի կտորներ հայտնաբերվել են Լյանչժոույում` Ցյանշանյանում, Խուչժոույում և Չժեցզյանում ։
Երկաթի դարը Եվրոպայում
Երկաթի դարը, ընդհանուր առմամբ, սահմանվել է որպես բրոնզե դարաշրջանի ավարտից (մ.թ.ա. 1200 թվական) մինչև միջնադարի սկիզբ (մ.թ. 500): Եվրոպայի այս շրջանի ժողովուրդների հագուստը կարելի է դատել միայն մնացած գերեզմանների միջոցով։ Ժամանակակից Դանիայի տարածքում ուսումնասիրված հագուստները մատնանշել են մորթիներով զգեստներ, տոնիկաներ և կիսաշրջազգեստներ ։ Նման հագուստները մնացել են անփոփոխ և ամրացվում էին կաշվե գոտիներով, մետաղական բրոշներով կամ կապիչներով։ Հագուստը երբեմն ասեղնագործվում էր հակապատկերային նախշերով, հաճախ՝ եզրերի երկայնքով։ Տղամարդիկ հագնում էին տաբատներ։ Մարդիկ տաքանում էին բրդյա գլխարկներով և կենդանիների կաշիներով, որոնք, հավանաբար, ներսից մորթով էին պատված։ Մազերը հյուսում էին կամ հավաքում ։
Բյուզանդիա
Հատկապես առանձնացել են բյուզանդական զգեստները իրենց շքեղությամբ։ Հնաոճ տոգան վերածվել է ոսկե գործվածքներով թիկնոցի, որը հագել են տունիկայի հետ` ասեղնագործված նախշերով և մարգարիտների հյուսվածքներով։ Կանանց համար երկար կտորը ծածկել է գլուխը, իսկ մազերի համար զարդեր են օգտագործվել։ Տղամարդկանց բարակ տաբատները զարդարվել են ցրված ծաղիկներով։
Վաղ միջնադար
Եվրոպացիները հագել են տունիկաներ և տաբատներ` բրե (հագուստ), սաղավարտներ և շղթայական փոստեր, քանի որ լավ էին մետաղ մշակում։ Գոթերը, գերմանացիները, բուրգունդացիները չեն ունեցել հավասարը մետաղի ձևավորման, էմալի և այլ ներդիրների արվեստի մեջ։
Բարձր միջնադար և նորաձևության գագաթնակետ
12-րդ և 13-րդ դարերում Եվրոպայում հագուստը մնացել է պարզ և միատեսակ ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար։ Գոյատևել է կարճ տունիկայի ավանդական համադրությունը աշխատավոր դասի տղամարդկանց և երկար տունիկան վերին դասի կանանց և տղամարդկանց համար։ Սովորական մարդկանց հագուստը գործնականում չի փոխվել 300-400 տարվա ընթացքում ։ 13-րդ դարում մեծ առաջընթաց է գրանցվել բրդի ներկման և վերամշակման գործընթացում, որն օգտագործվել է արտաքին հագուստի համար։ Սպիտակեղենի գործվածքները օգտագործվել են ներքնաշորեր կարելու համար։ Խաչակիրները Լևանտից Արևմտյան Եվրոպա տեղեկություն էին բերում այնտեղի նուրբ գործվածքների և մետաքսի մասին։ Մետաքսը Հյուսիսային Եվրոպա ներմուծվում էր դրսից և համարվում էր շատ թանկ շքեղություն ։ Հարուստ մարդիկ կարող էին իրենց թույլ տալ կրել Իտալիայից կամ այլ տեղերից բերված դիպակներ։ Իտալական նորաձև մետաքսը զարդարված էր շրջանակների և կենդանիների նախշերով և գնում էին Օսմանյան Բուրսայից, որտեղ այն բերվել է Չինաստանից Յուան դինաստիայի օրոք երկայնքով  Մետաքսի մեծ ճանապարհի երկայնքով ։
Եկեղեցին պահանջել է, որ հրեաները ունենան տարբերակված հագուստ՝ դեղին ծայրերով գլխարկ։
14-րդ դարի կեսերը նշանավորվել է Եվրոպայում «նորաձևության» ի հայտ գալով ։ Այս ժամանակահատվածից ի վեր եվրոպական նորաձևությունը զգալիորեն փոխվել է և ձեռք բերել վառ տարբերակիչ առանձնահատկություններ այլ քաղաքակրթությունների և ժամանակաշրջանների նկատմամբ ։ Հայտնվում է նոր կտրվածք, որը լրացվում է ժապավեններով և կոճակներով ։ Տղամարդկանց համար մոդայիկ դարձավ Միպարտի հագուստը, որը կարված էր երկու հակապատկերային կտորներից ։
14-15-րդ դարերի հայտնի կոշիկը, որը Արևելքից էր բերվել, եղել է «կրակովը»` երկար ու նեղ գուլպաներով։ Որքան երկար է եղել կոշիկի գուլպան, այնքան ավելի հարուստ և ազնիվ է համարվել նրա տերը։ Երբեմն գուլպաների երկարությունը հասել է այնպիսի չափի, որ պետք էր կապել այնպես, որ չխանգարեր քայլելուն ։
1350-ականներ
Գյուղացիներն ազատվել են տերերից։ Քաղաքներում արհեստավորներն ու առևտրականները ձևավորել են տնտեսական խմբեր` արհեստանոցներ, գիլդիաներ։ Իտալիայում և Ֆրանսիայում նկարիչներն ու բանաստեղծները նոր նպատակ էին հետապնդում. փնտրել և գտնել «գեղեցիկը»։
Տղամարդիկ կրել են կարճ կոստյումներ։ Այսուհետ հագուստը մարմնի վրա ամրացրել են գոտիով։
Հայտնվել են արտասովոր գլխարկներ։ Կանայք ստեղծել են գործվածքների համադրություններ՝ տակից տեղադրելով կոներ կամ բարձիկներ` ամրացնելով դրանք երկար ամրակներով։
Եկեղեցին այս «եղջյուրավոր» գլխարկները դիտել է որպես սատանայական նշան։ Երեխաները բղավել են այսպես հագնված կանանց հետևից՝ «au hennin!»: Այդ ժամանակվանից ի վեր «gennin» բառը նշանակում է «բարձրահասակ կնոջ գլխաշոր»։
Վերածնունդ
Բուրդը մնացել է ամենատարածված գործվածքը բոլոր խավերի համար, որին հաջորդել են վուշը և կանեփը ։
1450-ականներ
Ֆրանսիան ավարտել է հարյուրամյա պատերազմը, իսկ Անգլիան սկսել է Կարմիր և սպիտակ վարդերի պատերազմը։ Իտալիայում` սկսվել է Վերածննդի դարաշրջան. կանայք խոսել են հին լատիներեն լեզվով, լուսավորությունը վերածնվել է։ Տոսկանայում սկսել է շրջանառվել մետաքսը։ Տոն օրերի համար կարվել են արտասովոր հագուստներ։ Կանայք երկար, ասեղնագործ ուպելյանդ են հագել՝ քարշ եկող փեշերով։ Տղամարդկանց գլխարկների գագաթը փաթաթվել է շարֆով, որի վերջը իջել ​​է մինչև վերնազգեստ։ Հանդիպել են նաև թուրքական ծագման կարճ քաֆտաներ։
1470-ականներ
Վենետիկում նավատերերը իրենց բոննե գլխարկները զարդարել են ջայլամի կամ սիրամարգի փետուրներով և հագել գունագեղ տաբատներ։ Վենետիկցի կանայք կրել են կեղծամներ, իսկ ձեռքերում` իրենց կողմից հորինած թաշկինակներ։ Ավագանու անդամները հագել են թիկնոց` երկար հագուստ` ուղիղ և ծալքերով։ Ասիայի հետ մետաքսի առևտուրը երբեք այստեղ կանգ չի առել։ Թավիշնն այժմ հաղթական հաջողություն ունի վենետիկյան արհեստավորների շրջանում։
Կանայք իրենց մազերը թողել են ճակատին և մեծ նշանակություն են տվել մազերի ձևավորմանը։ Բարակ շարֆերը կապվել են կեղծամների շուրջ, նուրբ գործվածքները ամրացվել են կոնաձև, թեթև փողային շրջանակի վրա, իսկ սև թավշյա ծածկոցներով ծածկել են դեմքը, որը փխրուն գունատությունը դարձրել է արտահայտիչ։ Պարանոցի կտրվածքները գնալով ավելի են խորացել։
Կաստիլիայի դատարանում թագուհի Ժաննա Պորտուգալացին ցանկացել է թաքցնել իր հղիությունը, որովհետև նա ամուսնուց չէր հղիացել։ Նա մոդայիկ է դարձրել շրջանակ-կիսաշրջազգեստը` չմշակված ձեռնափայտի ժապավեններով։
Նորաձևության ևս մեկ միտում` «կրեվե» - կտրվածքներ հագուստի թևերի վրա, որոնց միջոցով երևացել է ասեղնագործված վերնաշապիկը։
Անգլիայում փետուրով գլխարկները` Ռոբին Հուդի ոճով, հաջողակ են նույն կերպ, ինչպես իտալիական դոգալինները` լայն, դեպի ուսերը իջած։
Վերածնունդն ընդգրկել է Եվրոպայի բոլոր երկրները։ Նոր միտումներ. փափուկ գործվածքներ, խորը պարանոց և լայն թևեր։ Տղամարդիկ կրել են փետուրներով հարթ գլխարկներ։
1525 թվական
Ֆրանսիայում տղամարդկանց հագուստի մեջ նույնպես ընդունված են եղել դեկոլտե կտրվածքները։ Կամզոլի լայն թևերը և դագոլինները (հագուստի մաս) պատրաստվել են կտրվածքներով։ Շոսսիի ներքևի մաս ծառայել են երկար զուգագուլպաները` մետաքսե տրիկոյից, իսկ վերևի մաս` կարճ անդրավարտիքը` գուլֆիկի հետ(հագուստի մաս)։
Հայտնվել են կոշիկներ` լայն, քառակուսի գուլպաներով` «Արջի թաթ»։
1540-ականներ
Պավիայի ճակատամարտից (1525 թվական) հետո հաղթանակը անցել է իսպանացիներին։ Վերջ է դրվել դեկոլտեին։ Կոճակներով ամուր կոճակված բարձր օձիքը` թեքված դեպի ուսերը, ունեցել է կոշտ բուրգի ձև։ Գերիշխել են սև և ոսկե գույները։ Տղամարդիկ կրել են թրեր։
Բացառություն է մնացել Վենետիկը, որը խուսափել է իսպանական ազդեցությունից։ Այստեղ կանայք քայլել են բարձրակրունկների վրա, որոնք բարձրացրել են իրենց հասակը 30 սանտիմետրով։ Առավել համարձակները կիսաշրջազգեստի տակից հագել են կալսոն - անդրավարտիքներ` շքեղության համար։ Իրենց մազերի համար նախընտրելով շիկահեր գույնը՝ վենետիկցիները կրել են գլխարկներ` առանց վերևի հատվածի։ Մազերը բաց երանգ են ստացել և վառվել արևի տակ։
1580-ականներ
Հենրիխ III-ի պալատի տիկնայք կիսաշրջազգեստի տակից կրել են պտուտակներով վերտյուգալներ (անգլերեն` farthingale): Տղամարդկանց մեջ կամզոլ պանսերոնի պաստառները լցվել են ծակոտկենով կամ սպունգով։ Նրանք կրել են շատ կարճ անդրավարտիք - կյուլտոններ։
Մոտ 1580 թվականից մինչև 1635 թվականը տղամարդկանց և կանանց նորաձևության մեջ օգտագործվել է «ռեբատոն»` լայն, ուղղահայաց օձիքը` (նաև «պիկադիլ») զիգզագաձև եզրերով ։ Կանանց մոտ ռեբատոն երբեմն ավելի բարձր է եղել, քան գլուխը, որը նման էր թևերի  ։
1630-ականներ
Անգլիայում պուրիտանուհիները գլխաշորի վրայից հագել են մեծ, սև գլխարկներ։ Դրանցով առաջինը Ամերիկայում հայտնվել են գաղութարարներ։ Լորդ Դենբիգը Հնդկաստանից բերել է ննջազգեստներ` երկար շալվարներ, որոնք հագել են ազատ բաճկոնի տակից։
Ոմանք, ինչպես հոլանդացիները, հավատարիմ են մնացել իսպանական օձիքին (ռաֆ)։ 17-րդ դարի կեսերին օձիքի տրամագիծը փոքրացվել է և գրեթե չի օսլայվել ։ 1600-ական թվականներին նորաձև է դարձել բարձր Մեդիչիի օձիքը, հատուկ Ֆրանսիայի թագուհի Մարիա Մեդիչիի ժանյակների ցուցադրության համար, որի պատվին այն ստացել է իր անունը ։
Բայց նորաձևությունը, ինչպես արվեստը և դարի գիտական ​​գաղափարները, արագ և հաճախակի է փոխվում։ Ֆարտինգեյլները անհետացել են և կանայք վերադարձել են բնական գծերին։ Դեմքը փակել եեն գանգուրներով։ Նրանք միանգամից մեկը մյուսի հետևից հագել են երեք զգեստ՝ համեստ թևերով, ժապավեններով զարդարված, իսկ դրա տակից՝ գաղտնի զգեստ։
1663 թվականին իսպանացիները կանացի վերդուգադոները փոխարինել են գարդինֆանտով, որն ավելի լայն էր, բայց կոպիտ։ Եվ արդեն Վերսալում հայտնաբերել են երիտասարդ թագավոր Լուի 14-ի ներկայացրած նոր նորաձևությունը։ Ժապավենները պայքարել են շռայլ հանդերձանքի փետուրների և ժանյակների հետ։ Պուրպուենը վերածվել է փողկապի, որը կապել են վերնաշապիկի օձիքի տակից։ Ամենազարմանալի իրերը ռինգրավներն էին` կարճ և լայն տաբատ-կիսաշրջազգեստները` առատ ժանյակներով։ Հարթ գլխարկները ծածկվել են ջայլամի փետուրներով, կոշիկները կարմիր կրունկներով և ժապավենով էին։
Կանանց համար նորաձև իրեր են դարձել փոքրիկ ձեռնամուշտակը, որը կապվել է ժապավենով և ավելի քիչ կոշտ գուրգանդական կորսետները։ Հասարակության համար զարդարանք են դարձել սրամիտները և ուրախները ։
Բացվել է Մոսմելեի նորաձևության սրահը։
13-րդ դար
Բարոկկո ոճի նորաձևությանը փոխարինելու է եկել ռոկոկո ոճի նորաձևությունը` («ինտիմ» զգեստ առատ զարդարված զգեստներ՝ կանոնավոր գծերով և փոքր մանրամասներով:)
Ֆրանսիական թագուհի Մարի Անտուանետան Ֆրանսիայի ամենաէլեգանտ կինն էր։ Թագավորի անմիջական հպատակները հետևել են նրա օրինակին։ Նա նորաձևության մեջ մտցրել է վերնաշապիկով ծածկված զգեստը։ Մոդել Ռոզա Բերտենին թագուհին պաշտոնապես թույլ է տվել բոլորի համար կարել։ Արդյունքում՝ բացվել է նորաձևության «Մեծ մոգոլ» խանութը։ Թագավորական արքունիքում անցկացվող խղճուկ փառատոների ժամանակ հանդիպել են հնարամիտ սարքավորումներ։ Օրինակ, պանյե` կիսաշրջազգեստի շրջանակն է, որը հեշտությամբ բարձրանում և նեղանում է, ինչը հնարավորություն է տալիս ազատորեն անցնել դռների արանքով։ Կամ գլխաշորերը պտուտակների վրա։ Բայց մեխանիկան չի թողել, որ ժանյակը մոռացվի. դրանք ամենուր էին։
Քաղաքում նորաձև էր փոքր չափսերի արտաքին հագուստը. կանանց համար կազակինը` նեղ բաճկոնը մինչև կոնքերը և տղամարդկանց կարճ բաճկոնը։ Բոլորը կրել են մեծ գլխարկներ` անգլիացիների օրինակով։
Մազերն այլևս չեն կտրել, այլ ավելացրել են կեղծ մազեր։ Ձիու մազի և հատուկ կտորի օգնությամբ գլխի վրա հավաքել են ամբողջական կառույցներ։ Ծաղիկները, թռչունները, տիկնիկները, նավերը ((A-la Belle Poule - սանրվածք), սիրված կենդանիները, բանջարեղենները այս փափկամազի փնջերի վրա արտացոլել են նրանց ճաշակը, ովքեր կրել են դրանք։ 1780-ական թվականների սկզբին նորաձևությունը դարձել է փոքր ինչ ավելի համեստ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո հին ռեժիմի մոդան դարձել է ծաղրուծանակի առարկա։
«Անգլիական, ֆրանսիական և գերմանական նոր նորաձևությունների պարբերականները»` Ռուսաստանում, որպես առաջին նորաձևության ամսագիր, տպագրվել են Մոսկվայում, 1791 թվականի ապրիլ-դեկտեմբեր ամիսներին։
1800-ականներ
Ֆրանսիայից տարածվել է ամպիրային ոճը, որը անտիկ նմուշների ընդօրինակությունն էր։ Զգեստներն այլևս ամբողջովին թափանցիկ չէին, թևերը, որոնք նախկինում նման էին փոքրիկ լապտերների, դարձել են շատ երկար։ Ազատ պարանոցից կրծքավանդակը ազատ դեկոլտեից հետո մնացել է կորսետի տակ։ Մեծ ուշադրություն է դարձվում ներքնազգեստի թարմացման խնդրին։ Աստիճանաբար հայտնվում են ներքին անդրավարտիքներ։ Դա երիտասարդ անգլուհիների, որն օգտագործում էին մարմնամարզության ժամանակ։ Տիկնայք, ովքեր սովոր չէին, նրանց համար դա անհարմար էր և երկար ժամանակ մերժում էին դրանք։
Հանդիսավոր զգեստների դեկոլտեն զարդարում էին փոքրիկ կանգնած մանյակներով` «հերուսկամներով»` 17-րդ դարի մեդիչի օձիքի փոքր տարբերակը ։
Նվաճումն ավելի հարատև էր, չնայած որ անգլիականն էր։ Նորաձև էր կարճ սփենսեր բաճկոնը, որը հորինել էր Լորդ Սփենսերը։ Ջորջ Բրյումելը համարվել է նորաձևության բացարձակ օրենսդիրը։
Հեղինակություն էին վայելում հասարակ սանրվածքները, որտեղ հատկապես գերակշռում էին հնաոճ եղանակները, ներառյալ կարճ սանրվածքները (օրինակ՝ ա-լյա Տիտ սանրվածքը)։
1820-1830-ականներ
Նապոլեոնյան պատերազմների ավարտից հետո երկար լռություն է սկսվել, որը Գերմանիայում և Ավստրիայում կոչվել է Բիդերմայերի դարաշրջան։ Այս ժամանակահատվածում տղամարդկանց նորաձևության մեջ գերակշռել է ռեդինգոտը, բաճկոնը և գլխարկը, ձեռնափայտը, նեղ տաբատը, վերնաշապիկը` ֆատերմորդեր օձիքով ։ Կանայք հագնում էին նեղ իրանով, լայն պարանոցով զգեստներ, զանգակաձև կիսաշրջազգեստներ և գլխարկներ։
1860-ականներ
Կրինոլինը դարձել է տոների և վալսի խորհրդանիշը։ Ձիու մազից պատրաստված ներքին կիսաշրջազգեստներն իրենց անունը տվել են մետաղից պատրաստված «վանդակներին», որոնք պաշտպանել են զգեստը, որի քղանցքի շրջագիծը հասել է 14 մետրի։ Հետագայում հեծանիվների հայտնվելը և երկաթուղիների տարածումը այն դուրս են հանել ասպարեզից։
1880-ականներ
Փխրուն կանանց համար կորսետը հուսալի աջակցություն էր, մյուսների համար դա ցանկալի ուրվագիծ ստեղծելու միջոց էր։ Կորսետը հագցնելու համար պահանջվել է երկար ժամանակ։ «Ծույլերի համար» կապիչների ի հայտ գալը հնարավորություն է տվել ինքնուրույն հագնվել։ Այնուամենայնիվ, այս թեման շարունակել է հակասական մնալ։ Ըստ բժիշկների՝ կրծքագեղձի հիվանդությունից մահացող 5 կանանցից 4-ը իրենց սպանել են կորսետը ամուր կապելով։ Հագուստի քղանցքը նոր ձև է ստացել նստաբարձիկի շնորհիվ։
1890-ականներ
90-ական թվականներին Վիեննայում հայտնվել է «սեցեսսիա» ոճը, որի անունը կապվել է «Սեցեսսիա» («հեռացում») գեղարվեստական ​​խմբի հետ, որն ընդգրկել է երիտասարդ արվեստագետների, ովքեր որոշել էին ճեղքել նախորդ սերունդների արվեստի ավանդույթները։ Ընդհանրապես, դարասկզբին հայտնվել է նոր վերաբերմունք, որում միահյուսվել են արագ զարգացող տեխնոլոգիայի և ռոմանտիկայի աշխարհը։ Միևնույն ժամանակ, շատ երկրներում առաջացել են նոր գեղարվեստական ​​միտումներ, համախմբված մտքի մեջ, բայց իրենց սեփական բնութագրերով և տարբեր անուններով. Գերմանիայում` Art Nouveau, Վիեննայում և Չեխիայում` սեցեսսիա և եվրոպական այլ երկրներում։ Ապագա Խորհրդային ​​Միության երկրներում, բոլոր այս տարածքները միավորվել են ընդհանուր անվան տակ` մոդեռն։ Մոդեռնիստական ​​միտումների հիմնական առանձնահատկությունը ներդաշնակությունն է, հավասարակշռությունը գեղագիտության և նպատակահարմարության միջև։
Փայլել են եվրոպական նորաձևության տները. Worth, Doucet, Paquin, Cheruit, Rouff, Poiret, Fortuny:
1900-ականներ
Հետիոտն տղամարդիկ կրել են գլխարկ (ցիլինդր) և երկար վերարկու` մորթով երեսպատված (պելիս)։
Կանայք հրաժարվել են նստաբարձիկից։ Կիսաշրջազգեստը ընդգրկել է իրանը և ներքևում լայնացել։ Հագուստն ավարտվել է բարձր օձիքով, թևերը՝ փչոցներով։ Գլխարկները դարձել են հսկայական։
Առաջին անգամ Ռեվիյոնի տունն առաջարկել է մորթյա բաճկոն։ Մորթին այլևս չի օգտագործվել որպես երեսպատում, բայց հանդես է եկել ինքնուրույն։
Իսկական հեղափոխությունը ավարտին է հասցրել Պոլ Պուարեն՝ չեղյալ համարելով կորսետը։ Նա ստիպել է ճանաչել աշխույժ և եռանդուն գույներով հագուստը, որն ընդգծել է կազմվածքը ժապավենով։ Կանանց հանդերձանքի քաշը 3 կիլոգրամից դարձել է 900 գրամ։
1920-ականներ
Առաջին աշխարհամարտից վերադարձած զինվորները չեն ճանաչել իրենց ընկերուհիներին։ Նրանք մազեր կարճ էին կտրել` Գարսոնի նման և կրել են նորաձև գլխարկներ` կլոշ։
1930-ականներ
1929 թվականին Ուոլ Սթրիթում ֆոնդային բորսայի անկման հետևանքները անմիջապես չեն զգացվել, բայց որոշ ժամանակ անց դա թողել է իր հետևանքները։ Մեծ դեպրեսիան, համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը, որը պատել էր արտադրության բոլոր ոլորտներն ու տնտեսության ճյուղերը, ավարտվել է միայն 30-ական թվականների վերջին։
Թվում էր, թե բավականին հեշտ է համապատասխանեցնել այս ժամանակի գեղեցկության իդեալին. կինը պետք է լիներ բարեկազմ, բայց կանացի, բացի դա, նա պետք է լիներ մարզված, հանգիստ և խնամված։ Նա իմացել է, որ իսկական գեղեցկությունը գալիս է ներսից, ուստի գնահատել է առողջ սնունդը, մաքուր օդը և մարզվելը։
1940-ականներ
1941 թվական - երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, ծանր տարիներ։ Կոշիկները պատրաստվել են փայտե ներբաններով, կիսաշրջազգեստները դարձել են ավելի կարճ։ Աղջիկները ստիպված են եղել ավելի մեծ ջանքեր գործադրել նորաձև լինելու համար, բայց տղաների համար ամեն ինչ պարզ էր՝ գլխարկ, կախովի մեծ բաճկոն և նեղ տաբատ։
Նորաձևության պատմության մեջ, սովորաբար, ասկետիզմի ժամանակաշրջանին հաջորդել է թափթփված շքեղության դարաշրջանը։ 1947 թվականին դեռ անհայտ կուտյուրիեր Քրիստիան Դիորն առաջարկել է նոր տեսքի էլեգանտ և ռոմանտիկ ոճ։ Քրիստիան Դիորի առաջարկած ոճը արձագանք էր նախորդ շրջանի խստությանը և չափավորությանը։ Նորաձև են դարձել կորսետները, որոնք իրանը ձգել են մինչև 50 սմ, սկսել են օգտագործել կրինոլին։ Դիորը ներկայացրել է «Оккупация» զգեստը և նկարված գուլպաները։
Դրանք ոսկե ժամանակներ էին Բալմենի, Ֆաթայի և Բալենսիագայի համար։ Կոկո Շանելը ներկայացրել է իր հայտնի տարազը, որը հետագայում պիտի հագնեին կանանց հետագա բոլոր սերունդները։
Նորաձևություն է եկել կարճ վերարկուն` գլխարկով - զինվորականների նախկին հագուստը։
1950-ականներ
Տաբատը լուրջ նվաճում էր կանանց համար, ովքեր իրավունք ունեին դրանք կրել բոլոր առիթներով՝ առանց նախատինքներ առաջացնելու։ Այնուամենայնիվ տարօրինակ էր. չի թույլատրվել այն կանանց տղամարդկանց նման հագնվել, ովքեր զբաղվել են դահուկային և հեծանվային սպորտաձևով։
Նորաձևության մեջ է մտել ընտրության ազատությունը. սանրվածքներ՝ գանգուր շինյոնով կամ կարճ սանրվածքներ, բազմաշերտ ֆրու-ֆրու վերնազգեստներ կամ արծաթափայլ «տիեզերական կոստյումներ»։
Նորաձև են դարձել նաև բալետի կոշիկները։
1960-ականներ
Նորաձևություն կնոջ փխրուն տիպի համար։ Հանրաճանաչության գագաթնակետին մոդելը Տվիգգին և մինի կիսաշրջազգեստը։ 1960-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում տարածված էին տնական տրիկոտաժե ձմեռային ականջակալները ։
1970-ականներ
Այն օրվանից, երբ կտավը Ամերիկայից մեզ մոտ է վերադարձել ջինսերի, բաճկոնների և կոմբինեզոնների տեսքով, երկու սեռն էլ սովորություն ունեն կրել նույն կտրվածքը, փոխանակել վերնաշապիկներ և բեյսբոլի գլխարկներ։
Քանի որ այսօր կանայք վերցրել են տղամարդկանց վերնաշապիկները և բաճկոնները, ապա տղամարդիկ այլևս ստիպված չեն լինել շոտլանդացիների պես և հագնել կիսաշրջազգեստ։ Նման փոխադարձ ազդեցություն և այսպիսի լայն ընտրություն երբեք չի եղել։
1980-ականներ
Արևմուտքում իր ազդեցությունն է շարունակել ունենալ պանկը, բայց ի հայտ էեկել նաև պրագմատիկ յապպի ոճը։ Նորաձևության մեջ են մտել լեջինսեր, շիկահեր գանգուրներ, ոզնիով մազեր, կանաչ կամ սև սանրվածքներ, բաճկոններ կամ մեծ վերարկուներ, մինի կիսաշրջազգեստներ կամ մաքսի զգեստներ, բոլոր գույների կոշիկներ` հարթ կամ կրունկներով, ռետրո կամ վաղվա համար։ Մի խոքսով կարելի է հագնել ամեն ինչ` բացառությամբ նախորդ տարվա մաշվածի։
Մոմոս
Մոմոս (μῶμος), հունական առասպելաբանության մեջ չարախոսության և ծաղրանքի անձնավորում։ Գիշերվա որդին։ Առասպելը պատմում է, թե Մոմոսը պայթել է չարությունից, երբ չի կարողացել Աֆրոդիտեի վրա որևէ թերություն գտնել ։
Հագուստի պատմություն
1990-ականներ
Unisex ոճի նորաձևություն` մինիմալիզմի, «էկոլոգիական ոճի» համար։
2000-ականներ
Ադամանդի, ոսկու, լաքապատ կաշվի նորաձևության տեսակ` «կիշիտ» ոճ։
Մոմոս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն
Հագուստի պատմություն
2000-ականներ
Target ընկերությունը նորաձևության պատմության մեջ առաջին անգամ կազմակերպել է նորաձևության ուղղահայաց ցուցադրություն։ Միջոցառումը տեղի է ունեցել Նյու Յորքի Ռոքֆելլեր կենտրոնի պատին։ Պատը օգտագործվել է որպես ամբիոն, իսկ մարզիկները և մարմնամարզիկները խաղացել են որպես մոդելներ։
2008 թվականի համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը մեծ հարված է հասցրել նորաձևության արդյունաբերությանը. 2009 թվականի հոկտեմբերին իտալական Versace նորաձևության տունը կրճատել է իր աշխատողների մեկ քառորդը` դիզայներական իրերի և շքեղ ապրանքների պահանջարկի անկման պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հագուստի պատմություն Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն Կատեգորիա:Մշակույթի պատմություն
Կասալեգաս
Կասալեգաս (Cazalegas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա դե Սան Վիսենտե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 30 կմ2, բնակչությունը` 1818 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 70 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Վիսենտե Մարտիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ու Դունյի
Ու Դունյի (չին. ավանդ. 吳敦義, փինյին Wú Dūnyì), թայվանցի քաղաքական գործիչ, Գոմինդան կուսակցության նախագահ (2017-2020), Չինաստանի Հանրապետության վարչապետ (2009-2012), Չինաստանի Հանրապետության փոխնախագահ (2012—2016):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1948 թվականի հունվարի 30-ին Տայչժուն գավառի Ցաոտուն գյուղակում (հիմա այդ վայրը գտնվում է Նանտոու գավառի տարածքում)։ 1970 թվականին Թայվանի Ազգային համալսարանի հումանիտար գիտությունների պատմության բաժնում ստացել է բակալավրի աստիճան։ Ամուսնացած է, ունի երեք տղա և մեկ աղջիկ ։
Կարիերա
Ու Դունյին 1990 թվականին նշանակվել է Գաոսյուն քաղաքի քաղաքապետ և այդ պաշտոնը զբաղեցնում է մինչ 1994 թվականը, և ապա վերընտրվել է ևս չորս տարի։ 2007 թվականից Ուն զբաղեցնում է Գոմինդան կուսակցության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը։
2012 թվականի նախագահական ընտրություններում առաջադրվեց Չինաստանի Հանրապետության փոխնախագահի պաշտոնում, զուգորդվելով նախագահ Մա Ինցզյուի հետ, ընտրություններում հաղթելուց հետո 2012 թվականի մայիսի 20-ին նա ստանձնեց իր պաշտոնը։
Canal+
Թվային արբանյակի թողարկումից հետո, որը կայացավ 1996 թ. ապրիլի 27-ին, ստեղծվեցին դուստր հեռուստաալիքներ՝
Գրոզնոե (ավան, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)
Գրոզնոե (Грозне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։
Canal+
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու հեռուստաալիքներ
Գրոզնոե (ավան, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Գրոզնոե ավանում բնակվում էր 90 մարդ։
(8480) 1987 RD1
(8480) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Գրոզնոե (ավան, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
(8480) 1987 RD1
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,670924 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1924 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1494 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1594,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,225794 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,89° անկյուն։
Սան Ֆեռիոլ
Սան Ֆեռիոլ  (կատ․՝Sant Ferriol), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գառոչա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 42․26 կմ2, բնակչությունը՝ 236 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Իշա (գետ)
Իշա, գետ Ռուսաստանում՝ Կատուն գետի աջ վտակը։ Հոսում է Ալթայի հանրապետության և Ալթայան տարածաշրջանի տարածքով։
Աշխարհագրություն
Իշան սկիզբ է առնում Հյուսիսային Ալթայի լանջերից՝ Ալթայի Հանրապետության ծայր հյուսիսից՝ Տուրոչանսկի շրջանից, ծովի մակարդակից 550 մետր բարձրությունից։ Աղբյուրից զգալի մեծ հեռավորությունից գերազանցապես միայն դեպի հարավ է հոսում 500-1000 մետր բարձրությամբ սարերի միջով տեղակայված լայնատարած հովիտներով։ Տարածաշրջանի կենտրոնից հետո Չոյա գոտը թեքվում է դեպի հյուսիս-արևելք, ձախ կողմից միանում իր ամենամեծ վտակներից մեկին՝ Փոքր Իշային, այնուհետև կտրուկ թեքվում դեպի հյուսիս՝ այդպիսով սահման հանդիսանալով Ալթայի Հանրապետության և Ալթայի երկրամասի միջև։ Այնուհետև այն թեքվում է դեպի հյուսիս-արևելք և հոսւմ ոչ բարձր հովիտների միջով։ Նովոզիկովո գյուղից հոսում է դեպի արևելք, Ուստ-Իշա գյուղից՝ հյուսիս։
Գետաբերանը գտնվում է Կատուն գյուղից 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետաբերանի տարածաշրջանում Իշան ունի 90-130 մետր լայնություն և մինչև 1 մետր խորություն, հոսքի արագությունը 0.4 կմ/ժ է։
Անի (համայնք, Շիրակի մարզ)
Անի, համայնք Շիրակի մարզում։ Ներառում է Մարալիկ քաղաքը, Աղին, Անիավան, Անիպեմզա, Բագրավան, Բարձրաշեն, Գուսանագյուղ, Իսահակյան, Լանջիկ, Լուսաղբյուր, Հայկաձոր, Ձիթհանքով, Ձորակապ, Շիրակավան, Նորշեն, Ջրափի, Սառնաղբյուր, Սարակապ և Քարաբերդ գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9-ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով  ։ Կենտրոնը Մարալիկ քաղաքն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։