cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դանիա
Տարադրամ
Դանիան չի մտնում Եվրագոտու մեջ և ունի սեփական տարադրամը՝ դանիական կրոնը։ 2000 թվականին հանրաքվե անցկացվեց եվրոյին անցնելու համար, սակայն բնակչության մեծամասնությունը դեմ արտահայտվեց ։ Սակայն Դանիան հետևում է Եվրոպական արժութային միության հանձնարարականներին և ապահովում է ազգային տնտեսության համապատասխանեցումը Մաաստրիխտյան չափանիշերին։ Դանիայի Ազգային բանկը պահպանում է դանիական կրոնից եվրո ֆիքսված փոխարժեքի կուրսը ։
Ֆարերյան կղզիներում բացի դանիական կրոնից շրջանառվում է նաև ֆարերյան կրոնը։ Գրենլանդիայում ծրագրվում էր գրենլանդական կրոնի շրջանառությունը, սակայն այդ առաջարկը մերժվեց։
Տրանսպորտ
Դանիան ռազմավարական տրանսպորտային կապող օղակ է։ 2000 թվականին բացվեց Էրեսունդի կամուրջը, որը կապում է Կոպենհագենը շվեդական Մալմյո քաղաքի հետ, որի շնորհիվ էլ Սկանդինավիայի և Կենտրոնական Եվրոպայի միջև գործում է ճանապարհային և երկաթուղային գիծը։ Գերմանիայի, Շվեդիայի և Նորվեգիայի հետ Դանիան կապված է լաստանավերի կանոնավոր գծերով։
Ըստ 2011 թվականի սկզբների տվյալների՝ Դանիայում կա 74171 կմ ճանապարհ, այդ թվում և 1130 արագընթաց մայրուղի ։ Մեծ և Փոքր Բելտ նեղուցները մայրցամաքային Դանիան կապում են Զելանդիայի և Ֆյուն կղզիների հետ։
Երկրի երկաթուղային գծերի մեծ մասը սպասարկվում է պետական Danske Statsbaner ընկերության կողմից։ Կան նաև մասնավոր երկաթուղային փոխադրողներ։ Կոպենհագենում և արվարձաններում գործում է արվարձանաքաղաքային S-tog գնացքների համակարգը։ Մայրաքաղաքում է գործում նաև երկրի միակ մետրոպոլիտենը։
Դանիայում կա 28 օդանավակայան, որից 10-ը կատարում է կանոնավոր ուղևորափոխադրումներ։ Ամենամեծ օդանավակայանը Կաստրուպն է Կոպենհագենում։ 2010 թվականին Կաստրուպից օգտվողների քանակը կազմել է 21.5 միլիոն ուղևոր։ Ամենամեծ ուղևորափոխադրողը Սկանդինավյան Էյրլայնս Սիստեմ ընկերությունն է։
Փոստ
Դանիայի փոստի պատմությունը սկսում է Քրիստիան IV–ի 1624 թվականի դեկտեմբերի 24–ի հրամանից, որով նա հիմնեց ազգային փոստային ծառայությունը ։ Համաձայն թագավորական հրամանի, առանձին քաղաքների և արտասահմանցի առևտրականների միջոցներով պահվող սուրհանդակները փոխարինվեցին ճիշտ կազմակերպված սուրհանդակների ծառայությամբ, որի վարույթը Կոպենհագենը հանձնեց չորս առևտրականներից կազմված կոմիտեին ։ Ծառայությունը կազմված էր ինը գլխավոր երթուղիներից և ղեկավարվում էր Կոպենհագենի քաղաքագլխի և մի քանի գիլդաների կողմից։ Սկզբում փոստը բաժանում էին հետիոտն, իսկ 1640 թվականին` ձիավոր սուրհանդակները ։ 17-րդ դարի կեսերին փոստի մասնավոր տերերը հիմնեցին ձիա–ուղևորատար փոստային կապ Կոպենհագենի և Համբուրգի միջև ։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2012 թվականի վիճակագրական տվյալների, Դանիայի բնակչության (5.580.51) մոտ 89.6 % դանիական ծագում ունի ։ Մնացած 10.4 % ներգաղթածներն կամ վերջին ներգաղթածների ժառանգներն են հարևան երկրներից, Թուրքիայից, Իրաքից, Սոմալիից, Բոսնիա և Հերցեգովինայից, Հարավային Ասիայից և Մերձավոր Արևելքից։ Այդ 10.4 % մոտավորապես 200.000 (34 %) արևմտյան ծագումով են, իսկ մոտ 390.000 (66 %)՝ ոչ արևմտյան ։
Միջին տարիքը Դանիայում 39,8 է։ Բնակչության 98,2 % (տարիքը 15 և ավել) գրագետ են։ Ծնելիությունը մեկ կնոջ հաշվով կազմում է 1.74 երեխա (2006 թ. տվյալներով)։ Չնայած ցածր ծնելիության, բնակչությունը շարունակում է աճել 0,33 միջին տարեկան տոկոսադրույքով ։ Էդրիան Ուայթի կազմակերպած միջազգային հետազոտությունը Լեյչեստեր համալսարանում ցույց տվեց, որ Դանիայի բնակչությունը ամենաբարձր կյանքի բավարարությունն ունի աշխարհում ։
Դանիերենը, ֆարյորերենը և գրենլանդերենը պաշտոնական լեզուներն են, համապատասխանաբար Դանիայի, Ֆարերյան կղզիների և Գրենլանդիայի, իսկ գերմաներենը պաշտոնական լեզուն է Գերմանիայի սահմանի մոտ գտնվող Հարավային Յուտլանդիա շրջանում։ Դանիերենը խոսվում է ողջ թագավորությունում և Դանիայի ազգային լեզուն է։ Օտար լեզուներից առավել խոսվողները անգլերենն և գերմաներենն են ։
Հայերը Դանիայում
Դանիայում հայերը սկսել են բնակություն հաստատել 1970-ական թվականներից։ Նրանք Լիբանանից, Իրանից, 1990-ական թվականների սկզբին Հայաստանից գաղթածներ են. հաստատվել են հիմնականում Օրհուս քաղաքում։ Այնտեղ ներկայումս բնակվում է 3 հզ. հայ. հիմնականում արհեստավորներ և սպասարկման ոլորտի աշխատողներ են։ Գործում է 1 կիրակնօրյա դպրոց, որտեղ դասավանդվում է հայոց լեզու և պատմություն։ Լույս է տեսնում «Հորիզոն» եռամսյա պարբերականը։
Դանիայի հայ համայնքը կազմում է 3.100 մարդ։ Համայնքը կազմվել է Հայաստանից, Իրանից և Իրաքից գաղթած հայերից։ Հայերը հաճախում են Կոպենհագենի, Աարհուսի և Օդենսեի հայկական եկեղեցիները, որոնք գտնվում են ՀԱԵ Շվեդիայի թեմի իրավասության ներքո։ 2003 թվականին Հայաստանի և Դանիայի կառավարությունների միջև պայմանավորվածությամբ Դանիայում ապօրինի ներգաղթած հայերը (մոտ 100 մարդ) ստացան Դանիայի քաղաքացիություն։
Մշակույթ
Պատմականորեն, Դանիան, ինչպես իր Սկանդինավյան հարևանները, եղել է աշխարհի սոցիալապես առաջադեմ երկրներից մեկը։ Դանիան առաջին երկիրն էր, որն օրինականացրեց պոռնոգրաֆիան 1969 թ. , նաև 2012 թվականին, Դանիան փոխարինեց իր «գրանցված զուգընկերություն» օրենքները, որոնք Դանիան որպես առաջին երկիր ներմուծել էր 1989 թվականին, միասեռական ամուսնությունով։ Դանիական ապրելաոճի կարևոր գծերն են՝ համեստությունը, ճշտապահությունը, բայց առաջնահերթը հավասարությունն է։
Տիխո Բրագեյի (1546–1601) աստղագիտական հայտնագործությունները և Նիլս Բորի (1885–1962) փայլուն ներդրումները ատոմային ֆիզիկայի բնագավառում դանիական գիտական նվաճումների վառ օրինակ են։ Հանս Քրիստիան Անդերսենի (1805–1875) հեքիաթները, Սյորեն Կիերկեգորի (1813–1855) փիլիսոփայական էսսեները, Կարեն Բլիքսենի (1885–1962) պատմվածքները, ինչպես նաև Կառլ Նիլսենի (1865–1931) սիմֆոնիաները միջազգային ճանաչում են ձեռք բերել։ Սկսած 1990 –ական թվականների կեսերից, դանիական ֆիլմերը գրավել են միջազգային ուշադրությունը, հատկապես նրանք, որոնք կապված են ռեժիսոր, սցենարիստ, և պրոդյուսեր Լարս ֆոն Թրիերի հետ։
Ճարտարապետություն
Դանիական ճարտարապետությունը հաստատվել է Միջնադարում, երբ առաջին անգամ ամբողջ երկրով մեկ սկսեցին կառուցվել ռոմանական, ապա գոթական ոճերի եկեղեցիներ և տաճարներ։ XVI դարից սկսած Դանիա կանչվեցին հոլանդական և ֆլամանդական դիզայներներ՝ միտում ունենալով ուժեղացնելու երկրի պաշտպանական կառույցները, բայց արդյունքում նրանք ավելի ու ավելի շատ սկսեցին կառուցել վերածննդի ոճի թագավորական ամրոցներ և պալատներ։ XVII դարում շատ տպավորիչ շինություններ սկսվեցին կառուցվել բարոկո ոճով՝ ինչպես մայրաքաղաքում, այնպես էլ մարզերում։ Նեոդասական ոճը Ֆրանսիայից դանդաղորեն ինտեգրվել է Դանիա և հարազատ է դարձել դանիացի ճարտարապետների համար։ Հիմնական պատճառն այն էր, որ ֆրանսիացիները մեծ մասնակցություն են ունեցել ճարտարապետական ոճերի ձևավորման մեջ։ XIX դարում այս ոճերը միացվեցին իրար և ձևավորվեց ընդհանրական Ազգային Ռոմանական ոճը ։
20-րդ դարը իր հետ բերեց նոր ճարտարապետական ոճեր՝ այդ թվում էքսպրեսիոնիզմը, որի լավագույն օրինակներից են ճարտարապետ Պեթեր Վիլհելմ Ջենսեն-Քլինթի գործերը, որոնք գոթական ոճով շինություններ են՝ կառուցված սկանդինավիական աղյուսից։ Իսկ մյուս տարածված ոճը միջին կլասիցիզմն էր, որը շատ լայն տարածում գտավ միայն առաջին տասնամյակին։ 1960-ականներին Արնե Յակոբսոնը աշխարհին հայտնի դարձավ իր շատ հաջողված ֆունկցիոնալ ճարտարապետությամբ։ Աշխարհի դասական գլուխգործոցների թվին էն պատկանում Ջորն Ութզոնի Սիդնեյի օպերայի տունը և Ջոհան Օտտո վոն Սփրեքելսենի Դեֆանսի մեծ շքամուտքը Փարիզում։ Արդյունքում նրանք ճանապարհ բացեցին ժամանակակից դանիական ճարտարապետներին՝ այնպիսիներին, որոնցից է օրինակ Բյարկ Ինգելսը։ Նրանք պարգևատրվել են ինչպես հայրենիքում, այնպես էլ արտասահմանում ։
Կերպարվեստ
1754 թվականին Կոպենհագենի գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադրումը նպաստեց կլասիցիզմի զարգացմանը։ Այդ ժամանակվա բնանկարներին ու դիմապատկերներին բարոկկոյի, ռոկոկոյի և կլասիցիզմի ոճերի միահյուսումը։ 19-րդ դարի առաջին կեսին գեղանկարչության ասպարեզում առաջատար տեղ գրավեցին Քրիստոֆեր Վիլհելմ Էկերսբերգ և նրա հետևորդները։ Ք. Վ. Էկերսբերգը ոչ միայն ամենարտադրողական արվեստագետն էր, այլ նաև դասավանդում էր Դանիայի թագավորական գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ նրա աշակերտներն էին այնպիսի ճանաչված նկարիչներ, որոնցից են Վիլհելմ Բենցը, Քրիստեն Կրիբկեն, Մարտինուս Ռեբրյեն, Կոնստանտին Հանսենը և Վիլհելմ Մարստրանդը։ Այդ դարաշրջանի համար շատ հատկանշական էր Բերտել Տորվարդսենի քանդակները ։
1871 թվականին Հոլգեր Դրախմանը և Կառլ Մեդսենը այցելել են Յուտլանդիայի հեռավոր հյուսիսում գտնվող Սկագեն, որտեղ նրանք ստեղծեցին ամենահաջողակ սկանդինավիական նկարչական խմբերից մեկը՝ մասնագիտանալով նատուրալիզմի և ռեալիզմի գծով։ Միքայել Անչերի և նրա կին Աննա Անչերի ղեկավարությամբ նրանց որդին սկսել է աշխատել Պեդեր Սևերին Կրեյերի, Կառլ Լոչերի և Լաուրից Տուկսենի հետ։ Նրանք բոլորը զբաղվում էին բնության և բնակելի վայրերի նկարչությամբ ։ Նման աշխատանքային միտում դրսևորեց Ֆունենը՝ իր Ֆունենի նկարիչներ խմբով, որի կազմում էին Հովհաննես Լարսենը, Ֆրից Սայբերգը և Փիթեր Հենսենը, և Բորնհոլմ կղզում Բորնհոլմի նկարիչների դպրոցը, որտեղ ներառնված էին Նիլս Լերգաարդը, Քրեստեն Իվերսենը և Օլուֆ Հեսթը ։
1880-ական թվականներին սկսեց 1760 թվականից արտադրվող դանիական գեղարվեստական ճենապակու ստեղծման ծաղկումը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո դանիական կերպարվեստը վերելք ապրեց կապված մի խումբ ռեալիստ նկարիչների ստեղծագործության հետ։ Հիշյալ խմբի ականավոր դեմքն էր դանիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիր, քանդակագործ և նկարիչ Թ. Է. Ֆիլիպսենը; Առանձնահատուկ տեղ է գրավել Ք. Սասրտմանի ստեղծագործությունները Դանիայի պատմական թեմաներով։ 1930-ական թվականներից զարգանում են տարբեր մոդեռնիստական ուղղություններ, որոնց հակադրվում են գեղանկարիչներ Օ. Ռուդեի, Ք. Էնսենի, գծանկարիչներ Պ. Քրիստենսենի, Է. Ֆրեդերիկսենի, ծաղրանկարիչ Հեռլուֆ Բիդստրուպի արվեստը։
Դանիայում լուսանկարչությունը զարգացել է ակտիվ մասնակցության շնորհիվ։ Այդ արվեստով սկսել են զբաղվել 1839 թվականի սկզբներին և դանիացի լուսանկարիչները ներկայումս զգալի հաջողություն ունեն։ Դանիայում լուսանկարչության պիոներներն էին Մադս Ալսթրափը և Գեորդ Էմիլ Հանսենը, որոնք ճանապարհ հարթեցին XIX դարում արագ զարգացող մասնագիտության համար։ Նկարիչները և ֆոտոլրագրողները մեծ ներդրումներ կատարեցին այս ոլորտում։ Ներկայումս դանիացի հայտնի լուսանկարիչներից են Աստրիդ Կրուսե Ջենսենը և Յակոբ Աուե Սոբոլը, որոնք ցուցահանդեսներ են ներկայացնում ինչպես հայրենիքում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս ։
Ժամանակակից արվեստի գործերը շատ գրավիչ տեսք ունեն Կոպենհագենից հյուսիս գտնվող Լուիզիանա թանգարանում և Յուտլանդիայի հյուսիսում գտնվող Օլբորգի արվեստի թանգարանում։ Նշանավոր նկարիչներից են նեոէսպրեսիոնիստ Պեր Կիրեբին, Տալ Էռը իր վայրի և գեղատեսիլ նկարներով, Օլաֆուր Էլիսոնն իր տիեզերական ցուցահանդեսներով և Ջեփ Հեյնը ։
Թատրոն
Թատրոնը Դանիայում շարունակում է զարգանալ Կոպենհագենում գործող բազմաթիվ թատրոնների շնորհիվ, որոնք բեմադրում են բազմապիսի ներկայացումներ։ Ամենահայտնի թատրոնն է Արքայական թատրոնը (Det Kongelige Teater), որտեղ բեմադրվում են դրամաներ, օպերաներ, բալետներ և մյուզիքլներ։ XVIII դարից սկսած դանիական դրամատուրգիան սկսեց գրավել հանդիսատեսի լայն զանգված։
Լյուդվիգ Հոլբերգը (1684–1754) համարվում է դանիական թատրոնի հիմնադիրը։ Նրա երգիծական կատակերգությունները մինչ այժմ բեմադրվում են տարբեր թատրոններում։
Ադամ Էլենշլեգերը (1779–1850) դանիական թատրոնին ներկայացրեց ռոմանտիզմը։ Հատկապես հաջողություն ունեցավ նրա «Կոմս Հակոնի մահը», որի պրեմիերան կայացավ 1808 թվականին։
Նորվեգիացի դրամատուրգ Հենրիկ Իբսենը ևս բազմաթիվ պիեսներ է բեմադրել Կոպենհագենում, որոնցից է «Տիկնիկների տունը» (1879)։
Վերջին տարիներին դանիական թատրոնում վերածնունդ է նկատվում։ Շատ նոր դրամատուրգներ և պրոդյուսերներ հայտնվեցին, որոնցից են Աստրիդ Սաալբակը (ծն․ 1955 թվական), ով 2004 թ. արժանացավ «Սկանդինավյան դրամա» մրցանակին և Պետեր Ասմուսենը (ծն․ 1957), ով գրել է Լարս ֆոն Թրիերի «Ճեղքելով ալիքները» ֆիլմի սցենարը։ Դանիական մյուզիքլները ևս հաջողություն են վայելում ժամանակակից թատրոնում։
Դանիական թատրոնի մյուս ուղղություններից է ռեվյուն, որը սկսել է զարգանալ XIX դարի կեսերից։ Այժմ ռեվյուները բեմադրվում են ամեն ամառ ողջ Դանիայում։ Դրանցից ամենահայտնիները «Circusrevyen» և «Nykøbing Revy» են ։
Բալետ
1630–ական թվականներին հիմնվել է պալատական բալետը։ 1748 թվականին «Դանիական բեմ» թատրոնին կից ստեղծվել է բալետային խումբ, 1770 թվականից հետո վերանվանվել է «Թագավորական բալետ», իսկ 1754 թվականին պարի դպրոց, որը այժմ էլ շարունակում է գործել։ դանիայի բալետի ծաղկումը կապված է Ա. Բուռնոնվիլի գործունեության հետ, որը ստեղծել է ժողովրդական ծեսերն ու սովորությունները պատկերող, ինչպես նաև դիցաբանական թեմաներով ներկայացումներ։ 19-րդ դարի կեսից ձևավորվել է պարարվեստի դպրոցը, որն այժմ էլ լայն համբավ ունի ։
Խոհանոց
Դանիական խոհանոցը ինչպես այլ սկանդինավյան երկրներում և Հյուսիսային Գերմանիայում, հիմնականում բաղկացած է մսից և ձկից։ Սա գալիս է երկրի գյուղատնտեսական անցյալից, աշխարհագրական դիրքից և երկար, ցուրտ ձմեռներով լի կլիմայից։ Դանիան մեկ շնչի հաշվով սպառել է 145.9 կգ միս 2002 թ., դառնալով աշխարհի ամենամսակեր երկիր ։
Սենդվիչները, որոնք հայտնի են որպես սմոռեբրոդ (կարագ և հաց), համարվում են սովորական նախաճաշի կերակուր, կարելի է նաև դիտարկել որպես ազգային առանձնահատկություն, երբ պատրաստվում և զարդարվում են մի շարք բաղադրիչներով։ Տաք կերակուրները ավանդաբար կազմված են աղացած մսից, ինչպիսին է ֆրիկադելերները (կոլոլակ), ֆլասկեստեգից (տապակած խոզի միս) և կոգտ տորսկից (եփած ձողաձուկ) մանանեխի սոուսով։ Դանիան հայտնի է նաև իր Կառլսբերգ և Տյուբորգ գարեջրերով, նաև ակվավիտ և բիտտերս ալկոհոլային խմիչքներով, թեև ներկրվող գինիները այժմ բավականի հանրածանոթ են։
Դանիացի խոհարարները վերջին տարիներին ձևավորել են ճաշատեսակներ բարձրորակ տեղական արտադրանքի հիման վրա։ Արդյունքում, Կոպենհագենում և մարզերում արդեն բավականին մեծ թվով բարձր կարգ ունեցող ռեստորաններ կան, որոնցից մի քանիսը արժանացել են Միչելին աստղերին։
Դիզայն
Դանիական դիզայնը եզր է, որը օգտագործվում է նկարագրելու համար ֆունկցիոնալիստական դիզայնը և ճարտարապետությունը, որը սկիզբ է առել 20-րդ դարի կեսին, Դանիայում։ Դանիական դիզայնը սովորաբար կիրառվում է արդյունաբերական դիզայնի, կահույքի և կենցաղային պարագաների մեջ, դրանցից շատերն արժանացել են բազմաթիվ միջազգային մրցանակների։
Դանիական Կավի գործարանը ("Ռոյալ Կոպենհագեն") հայտնի է իր կավե ապրանքների որակով։ Դանիական դիզայնը նույնպես հանդիսանում է ճանաչված ապրանքանիշ, որը հաճախ նույնացվում է համաշխարհային ճանաչում ստացած դիզայներների և ճարտարապետների հետ, այնպիսիք ինչպիսին են՝ Բյորգե Մոգենսենը (1914–1972), Ֆին Յուհլը (1912–1989), Հանս Վեգները (1914–2007), Արնե Յակոբսենը (1902–1971), Փոլ Կյարհոլմը (1929–1980), Փոլ Հենինգսենը (1894–1967) և Վերներ Պանտոնը (1926–1998) : Գեորգ Յենսենը (1866–1935) հայտնի է իր ժամանակակից դիզայնի արծաթե իրերով։
Այլ դիզայներներից հիշատակելու արժանի են՝ Կրիստիան Սոլմեր Վեդելը (1923–2003) արտադրական դիզայնի ասպարեզում, Ջենս Հերալդ Քուիստգարդը (1919–2008) խոհանոցային կահույքի և պարագաների դիզայնի ասպարեզում և Օլե Վանշեր (1903–1985) կլասիկ կահույքի դիզայնի ասպարեզում։
Գրականություն և փիլիսոփայություն
19-րդ դարի գրականությունը դիտվում էր որպես հասարակության վրա ազդելու միջոց։ Որպես ժամանակակից առաջընթաց ոճի ստեղծագործողներ հայտնի են Ջորջ Բրենդեսը, Հենրիկ Պոնթոպիդան (Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր) և Յենս Փեթեր Յակոբսոնը։ Ռոմանտիզմի վրա մեծ ազդեցություն է գործել գրող և պոետ Հանս Քրիստիան Անդերսենը, որը հայտնի է իր պատմվածքներով և հեքիաթներով, որոնցից են «Անճոռնի ճուտիկը», «Փոքրիկ ջրահարսը» և «Ձյունե թագուհին»։ Ավելի ուշ Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր է դարձել նաև Հովհաննես Վիլհելմ Յենսենը։ Կարեն Բլիքսենը հայտնի է իր վեպերով և պատմվածքներով։ Դանիայի նշանավոր գրողներից են նաև Գուստավ Ուեյդը, Ուիլյամ Հեինեսենը, Մարտին Անդերսոն Նեխոն, Փիեթ Հեյնը, Հանս Շչերֆիգը, Կլաուս Ռիֆբյերգը, Դան Թուրելը, Թով Դիթևսենը, Ինգեր Քրիստենսենը և Փեթեր Հոեգը։
Դանիական փիլիսոփայության ավանդույթը Արևմտյան փիլիսոփայության մաս է կազմում։ Ամենանշանակալից դանիացի փիլիսոփան Սյորեն Կիերկեգորն է, որը Քրիստոնեական էքիստենցիոնալիզմի գաղափարի ստեղծողն է։ Կիերկեգորն ուներ մի քանի դանիացի հետևորդներ, այդ թվում նաև Հարալդ Հելդինգը՝ որն ավելի ուշ միացավ պոզիտիվիզմ շարժմանը։ Կիերկեգորի հետևորդներից Կիերկեգորի անձով շատ տպավորված էին Ժան Պոլ Սարտրը և Ռոլո Մեյը՝ ով օգնել է ստեղծել հումանիստական փիլիսոփայությունը։ Դանիացի փիլիսոփաներից հայտնի է նաև Նիկոլայ Ֆրեդերիկ Սևերին Գրունդվիգը, որի փիլիսոփայությունը ծնեց նոր փիլիսոփայական ձև՝ ոչ-ագրեսիվ նացիոնալիզմը Դանիայում։ Գրունդվիգը նաև հիշարժան է իր աստվածաբանական և պատմական աշխատություններով։
Երաժշտություն
Դանիական երաժշտությունը հնագույններից է Եվրոպայում ։ Մինչև 12-րդ դար այն սահմանափակվում էր ժողովրդական ժանրերով, իսկ հետագայում սկսում է զարգանալ նաև աշխարհիկ և հոգևոր երաժշտությունը։ 16-րդ դարից ի վեր Դանիայում զարգանում է դասական երաժշտությունը։ Դանիացիները Կառլ Նիլսոնին համարում են իրենց երկրի ամենամեծ երգահան ։ Բալետի ոլորտում հարկավոր է հիշատակել պարուսույց Ավգուստ Բուռնովիլին, ում շնորհիվ դանիական բալետը հասել է վարպետության գագաթնակետին ։
Կինո
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո Դանիում նկարահանվեցին բազմաթիվ ֆիլմեր, որոնց գլխավոր թեման նացիստների կողմից Դանիայի օկուպացիան էր։ Բոդիլ Իսպենի և Լաու Լաուրիտցեն կրտսերի «Կարմիր մարգագետին» ֆիլմն արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի մրցանակի։ 1970-ականներին պետությունն օրենք ընդունեց կինեմատոգրաֆին հովանավորելու համար, որոնք նոր ազդակ տվեցին կինոարտադրությանը։ Արդյունքում 1980-ականներին նկարահանված «Պելե նվաճողը» և «Բաբետտայի խրախճանքը» ֆիլմերը հաջողություն ունեցան և արժանացան բազմաթիվ մրցանակների ամբողջ աշխարհով մեկ։ Դանիական ռեժիսորներ Լարս ֆոն Թրիերը և Թոմաս Վինտերբերգը ստեղծեցին «Դոգմա 95» մանիֆեստը, որը նոր մակարդակի վրա բերեց փոքրաբյուջետ կինեմատոգրաֆը։
Սպորտ
Սպորտը բավականին հանրահայտ է Դանիայում և նրա քաղաքացիները մասնակցում և հետևում են բազմազան մարզաձևերին։ Ազգային սպորտը ֆուտբոլն է, առավել ուշագրավ արդյունքներն են այս ձևում վեց անգամ անընդմեջ Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլն անցնելն (1984–2004) և 1992 թ. առաջնությունն հաղթելն է։ Այլ էական նվաճումների թվում մտնում են հաղթանակը Կոնֆեդերացիաների գավաթում 1995 թվականիին և 1998 աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակիչ հասնելը։
Դանիայի բազմաթիվ առողջարաններն ու ծովափներն սիրված վայրերն են ձկնորսության, կանոե կամ կայակ վարելու և մի շարք այլ ջրային մարզաձևերի համար։
2012 թ. հունվարի դրությամբ, Դանիայի հանդբոլի ազգային հավաքականը ներկայիս եվրոպական չեմպիոնն և Եվրոպայի առաջնության պատմություններում ամենից շատ մեդալներ նվաճած թիմն է՝ ընդհանուր նվաճել է հինգ մեդալներ, որոնցից երկուսը ոսկե (2008, 2012 թթ.) և երեքը բրոնզե մեդալ (2002, 2004 և 2006 թթ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանիա Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Միջերկրածովյան միության անդամներ Կատեգորիա:Լիբերալ ժողովրդավարություններ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի անդամ երկրներ
Պամելա Թրևերս
Պամելա Լինդոն Թրևերս (Pamela Lyndon Travers, ), կամ '''Պ. Լ. Թրևերս (P. L. Travers), իսկական անունը` Հելեն Լինդոն Գոֆֆ''' (Helen Lyndon Goff), անգլիացի դերասանուհի և գրող, հիմնականում հայտնի է Մերի Փոփինսի մասին մանկական գրքերի շարքի շնորհիվ։
Կյանք և գործունեություն
Հելեն Գոֆֆը ծնվել է Մերիբորում, Ավստրալիայում՝ բանկի կառավարիչ Թրևերս Ռոբերտ Գոֆֆի և Մարգարեթ Ագնես Մորհեդի ընտանիքում (1888-1890-ական թվականներին Կվինսլենդի վարչապետ Բոյդ Դանլոպի զարմուհին է)։ Հայրն իռլանդական ծագում ուներ՝ չնայած ծնվել էր Լոնդոնի հարավային շրջանում` Դեպտֆորդում։ 1905 թվականին աշխատանքի բերումով Թրևերսը ստիպված էր ընտանիքի հետ տեղափոխվել Ալլորա քաղաք, որտեղ երկու տարի անց` 43 տարեկանում նա մահացել է։
Մահվան պաշտոնական պատճառը` «ընկնավորության կատաղի նոպա» (epileptic seizure delirium), բայց կինը պնդում էր, որ «իրական պատճառը տևական հարբեցողությունն էր», որը հանգեցրեց գրիպի։
1907 թվականին Թրևերսի մահից հետո, Գոֆերը տեղափոխվել են Բոուրալ, Նոր Հարավային Ուելս, որտեղ ապրել են մինչև 1917 թվականը։
Երբ Հելենը դարձավ 17 տարեկան մեկնեց Սիդնեյ, որպեսզի դերասանուհի դառնա։ Հենց այդ ժամանակ նա առաջին անգամ վերցրեց «Պ. Լ. Թրևերս» կեղծանունը, որը վերծանվում է որպես Պամելա Լինդոն Թրևերս` Թրևեսը վերցրել էր հորից, իսկ Պամելան այդ ժամանակ հայտնի անուն էր։
1924 թվականին Պամելա Թրևերսը տեղափոխվել է Անգլիա։
1925 թվականին Իռլանդիայում Թրևերսը ծանոթացել է միստիկ բանաստեղծ Ջորջ Ուիլյամ Ռասելի հետ, որը մեծ ազդեցություն է գործել նրա վրա։ Նրանք ընկերություն են արել մինչև 1935 թվականը` Ռասելի մահը։
«Պամելա Թրևերսը կյանքի մեծ մասը անցկացրել է փորձելով ապրել Ռասելի գաղափարներով», -նշել է Լոուսոնը (Lawson): - «Նա ոչ միայն սիրում էր Ռասելին։ Նրան թվում էր, որ Ռասելը իր արևն է»։ Նրանց հարաբերությունները պլատոնական էին։ Ռասելը այդ ժամանակ «Այրիշ Ստեյթսմեն» (The Irish Statesman) ամսագրի խմբագիրն էր, և հրատարակել էր Պամելայի բանաստեղծություններից մի քանիսը։ Ռասելի շնորհիվ Թրևերսը ծանոթացել էր Ուիլյամ Բաթլեր Եյթսի(William Butler Yeats) և իռլանդացի այլ բանաստեղծների հետ, ովքեր գիտելիք և հետաքրքրություն ներշնչեցին համաշխարհային դիցաբանության հանդեպ։ Եյթսը ոչ միայն ակնառու բանաստեղծ էր, այլև հետաքրքրվում էր օկուլտականությամբ։ Այս ուղղությունը որոշիչ էր Պամելայի համար, մինչև նրա կյանքի վերջին օրերը։
1932 թվականին նա մեկնել է Խորհրդային Ռուսաստան, հրապարակել «Մոսկովյան էքսկուրսիա» ժողովածուն (1934)։
1934 թվականին Թրևերսը պլևրիտով հիվանդ էր, այդ իսկ պատճառով ժամանակավորապես հրաժարվել էր գրական գործունեությունից և ապաքինվում էր Սասսեկսում գտնվող հին անգլիական տանը։ Ռասելը ենթադրում էր, որ նա գիրք է գրում կախարդի մասին։ Մի անգամ Թրևելսը ստիպված էր խնամել երկու երեխայի։ Նրանց համար նա պատմություն հորինեց դայակի մասին, որը իրերը պահում էր ուղեպայուսակի մեջ և թութակի գլխի նմանվող բռնակով հովանոց ուներ։ Այսպես տնային դաստիարակչուհի Մերի Փոպինսը գալիս է Բալենիների փողոցի № 17 տուն, Բենքսների ընտանիքի և նրանց չորս երեխաների` Ջեյնի, Մայքլի, և երկվորյակներ` Ջոնի ու Բարբարեի մասին հոգ տանելու համար։ Հեքիաթը վերածվել է գրքի (ինչի մասին վկայել է Վինի Թուխի առաջին նկարազարդիչ Մերի Շեպարդը)։ 1934 թվականին «Մերի Փոպինս» հրապարակումը դարձավ Թրևերսի առաջին հրապարակումը դարձավ Թրևերսի առաջին լուրջ գրական հաջողությունը։
Հետևեցին գրքի շարունակությունները («Մերի Փոպինսը վերադառնում է» (1935), «Մերի Փոպինսը բացում է դուռը» (1944), «Մերի Փոպինսը Ա-ից Ֆ» (1962)), ինչպես նաև վեպեր, բանաստեղծությունների ժողովածուներ և ոչ գեղարվեստական ստեղծագործություններ։
Դիսնեյի «Մերի Փոպինս» ֆիլմը թողարկվել է 1964 թվականին, (գլխավոր դերը կատարել է դերասանուհի Ջուլի Էնդրյուսը)։ Ֆիլմը առաջադրվել էր «Օսկար» մրցանակի`13 անվանակարգերում, արժանացել է 5-ի։ 1983 թվականին ԽՍՀՄ-ում թողարկվել էր «Մերի Փոպինս ցտեսություն» ֆիլմը։
1977 թվականին Թրևերսն արժանացել էր Բրիտանական կայսրության շքանշանի սպայի կոչման։
Անձնական կյանք
Թրևերսը չէր հրապարակում անձնական կյանքի փաստերը, այդ թվում նաև իր ավստրալիական ծագումը։ «Եթե ձեզ հետաքրքրում է իմ կենսագրական տվյալները,- մի անգամ ասել է Թրևերսը,- ապա իմ կյանքի պատմությունը զետեղված է «Մերի Փոպինս» և իմ մյուս գրքերում»։
Չնայած նա երբեք չի ամուսնացել, բայց նա իր ողջ կյանքի ընթացքում բազմաթիվ սիրավեպեր է ունեցել ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց հետ ։
Իր 40-ամյակի նախօրեին Թրևերսը որդեգրել է իռլանդացի տղայի` Ջոն Կամիլուս Գոնային (ծնված 1939 թվականի օգոստոսի 15-ին), վերջինս Ուիլյամ Բաթլեր Եյթսի առաջին կենսագիր Ջոզեֆ Գոնի թոռն էր։ Ջոզեֆն ու կինը հանգամանքների բերումով ստիպված էին դաստիարակել յոթ թոռների, ուստի համաձայնել էին նրանցից մեկին հանձնել որդեգրման։ Չնայած Կամիլուսը երկվորյակ եղբայր ուներ` Էնթոնին, Թրևերսը հրաժարվել էր որդեգրել երկու երեխաներին։ Կամիլուսը մինչև 17 տարեկանը ոչինչ չգիտեր իր ծագման մասին, մինչև մի օր Էնթոնին չայցելեց նրանց։ Թրևերսը հրաժարվեց նրան ընդունել (քանի որ Էնթոնին հարբած էր), բայց որոշ ժամանակ անց Կամիլուսը վիճելով Թևերսի հետ գտնում է եղբորը։ Կամիլուսը մահացել է 2011 թվականին, Լոնդոնում, ալկոհոլի չարաշահման արդյունքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի գրողներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Գնատկով
Գնատկով (Гнатків), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գնատկով գյուղում բնակվում էր 1 932 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2741 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 704,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պաոլո Մալդինի
Պաոլո Չեզարե Մալդինի (Paolo Cesare Maldini, ծնվ. հունիսի 26, 1968 թ., Միլան, Իտալիա)՝ իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, Միլանի նախկին անվանի ֆուտբոլիստ Չեզարե Մալդինիի որդին։ Ֆուտբոլի ողջ պատմության լավագույն պաշտպաններից մեկը, խաղում էր ինչպես ձախ, այնպես էլ կենտրոնական պաշտպանի դիրքերում։ Ողջ մարզական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել Միլան ակումբի կազմում՝ անցկացնելով ռեկորդային 902 խաղ, և դառնալով ակումբի խորհրդանիշն ու լեգենդը։ Այդ ընթացքում նա հինգ անգամ հաղթել է Չեմպիոնների Լիգայում, յոթ անգամ՝ Սերիա Ա-ում, մեկ անգամ՝ Իտալիայի գավաթում, հինգական անգամ՝ Իտալիայի և Եվրոպայի սուպերգավաթներում, երկու անգամ՝ Միջմայրցամաքային գավաթներում, մեկ անգամ՝ Աշխարհի ակումբային առաջնությունում։ Համարվում է բացարձակ ռեկորդակիր Սերիա Ա-ում անցկացրած խաղերի քանակով՝ 647 խաղ։
Երկար ժամանակ եղել է ինչպես Միլան ակումբի, այնպես էլ Իտալիայի հավաքականի ավագը։ Երկրպագուները նրան կոչում էին "Il Capitano" ( Ավագ) մականունով։
1995 թ.-ին ներկայացվել է «ՖԻՖԱ Տարվա Խաղացող» մրցանակաբաշխությանը և զբաղեցրել երկրորդ հորիզոնականը՝ զիջելով միայն Միլան ակումբի մեկ այլ խաղացող՝ Ջորջ Վեաին ։ 2007 թ.-ին «UEFA Club Football Awards» մրցանակաբաշխության ժամանակ ճանաչվել է Եվրոպայում տարվա լավագույն պաշտպան ։
2000 թ.-ի հուլիսի 12-ին, այն բանից հետո, երբ Իտալիայի հավաքականը դարձավ Եվրոպայի փոխչեմպիոն, Մալդինին պարգևատրվեց Իտալիայի բարձրագույն շքանշանով՝ «Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայության համար» շքանշանի սպա (չորրորդ աստիճան) ։
Կարիերա
Մալդինիի մուտքը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլ զուգադիպել է Սիլվիո Բերլուսկոնիի՝ ակումբի նոր նախագահ դառնալու և, դրա հետ կապված, ակումբի վերելքի հետ։ 1987-88 մրցաշրջանի սկուդետտոն դարձել է նրա առաջին տիտղոսը։ Միլանի կազմում նա անց է կացրել 902 խաղ։ Նրա վերջին խաղը ակումբում, որը դարձել է վերջինը նաև կարիերայում, տեղի է ունեցել 2009 թ.-ի մայիսի 31-ին, Ֆիորենտինայի հետ և ավարտվել է Միլանի հաղթանակով՝ 2։ 0 հաշվով։
1986-ից Մալդինին սկսել է հանդես գալ Իտալիայի երիտասարդական հավաքականում, որի մարզիչն այդ ժամանակաշրջանում նրա հայրն էր։ Այս հավաքականի կազմում, երկու տարվա ընթացքում նա անց է կացրել 12 խաղ և դարձել 5 գոլերի հեղինակ։ 19 տարեկան հասակում նա հրավիրվել է Իտալիայի հավաքական, որի կազմում առաջին խաղն անց է կացրել 1988 թ.-ի մարտի 31-ին, Հարավսլավիայի հետ արտագնա ընկերական հանդիպման ժամանակ (1։ 1)։ Ազգային հավաքականի կազմում անցկացրած խաղերի քանակով (126) Մալդինին զիջում է միայն Ֆաբիո Կաննավարոին։ Ազգային հավաքականում նա իր կարիերան ավարտել է 2002 թ.-ին՝ Աշխարհի առաջնությունից անմիջապես հետո։
Ակումբային
2009 թ.-ի մայիսի 31-ի դրությամբ 1 ներառյալ Չեմպիոնների Լիգա և ՈՒԵՖԱ գավաթ 2 ներառյալ Կոպպա Իտալիա, ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ, Միջմայրցամաքային գավաթ և ՖԻՖԱ Աշխարհի ակումբային առաջնություն 3 ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի փլեյ-օֆֆ խաղեր
Պետական պարգևներ
5-րդ՝ ասպետական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Cavaliere Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ (1991)
4-րդ՝ սպայական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Ufficiale Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ (2000)
Անձնական կյանք
Պաոլո Մալդինին ամուսնացած է վենեսուելացի նախկին մոդել Ադրիանա Ֆոսսայի հետ և ունի երկու որդի. Քրիստիան (ծնվ. 1996 թ.) և Դանիել (ծնվ. 2001 թ.)։ Քրիստիանը 2013-ի հուլիսից խաղում է Միլանի երիտասարդական թիմում, Դանիելը՝ պատանեկան թիմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Նեպեր (չափման միավոր)
1 Նպ=ln(F2/F1),
երբ F2/F1=e, F2֊ը և F1 ֊ը ֆիզիկական «ուժային» մեծություններ են (լարում, հոսանքի ուժ, ճնշում և այլն), իսկ e-ն բնական լոգարիթմների հիմքն է։ Երկու նույնանուն P 1 և P2 էներգետիկ մեծությունների (հզորություն, էներգիա և այլն) դեպքում
1 Նպ=0,5 In (P2/P1), երբ P2/P1=e2։
Նեպերը կիրառվում է հիմնականում կապի գծերում էլեկտրական ազդանշանների թուլացումը (մարումը) չափելիս։
1 Նպ = 0.8686 բ = 8.686 դբ։
Կլիպպերտոն
Կլիպպերտոն կղզին, կամ Կրքերի կղզին (ֆրանսերեն՝ Île de Clipperton, կամ Île de la Passion, իսպաներեն՝ Isla Clipperton, անգլերեն՝ Clipperton Island), բուստակղզի է Խաղաղ օվկիանոսի հյուս-արևելյան մասում, դեպի արևելք Կոստա Ռիկայից։ Կղզին պատկանում է Ֆրանսիային։ Մինչև 2007 թ. փետրվարի 21-ը վարչական առումով ենթարկվում էր Ֆրանսիական Պոլինեսիային, իսկ հիմա ղեկավարվում է հենց Ֆրանսիայից։
Երևանի աստղադիտարան
Երևանի աստղադիտարան, Երևանի պետական համալսարանի գիտաուսումնական հիմնարկություն։ Աստղադիտարանն ունի 6 սմ տրամագծով աստղադիտակ, դիտողական և չափիչ գործիքներ ու սարքեր։ Ուսումնական դիտումներ են անցկացնում համալսարանի ֆիզիկայի, մեխանիկա-մաթեմատիկական և աշխարհագրության ֆակուլտետների ուսանողները։
Կառույցն ընդգրկված է Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Շենքը
Երևանի աստղադիտարանի շենքը կառուցվել է 1933 թվականին (նախագծվել՝ 1921 թվականին ճարտարապետ Ա. Թամանյանի կողմից)։ Համաձայն Երևանի առաջին գլխավոր հատակագծի (1924 թվական)՝ նախատեսված «Ուսանողական թաղամասի» կոմպոզիցիայի կենտրոնն է եղել Երևանի պետական համալսարանի Աստղաֆիզիկայի ամբիոնի ուսումնական բազան, որտեղ էլ տեղակայված է եղել Երկրի արհեստական արբանյակների Երևանի դիտակայանը (հիմնադրվել է 1957 թվականին)։ Այստեղ ՍՍՀՄ ԳԱ աստղագիտական խորհրդի ծրագրով ամեն օր կատարվում էին դիտումներ, իսկ արդյունքները հրապարակցվում էին միութենական և արտասահմանյան գիտական պարբերականներում։ Շենքի ճարտարապետական հորինվածքը ներառում է ուղղանկյուն հատակագիծն և շարժական գմբեթը՝ գլանաձև, միմյանց համակցված ծավալներով։ Շենքի առաջին հարկում կան ընդարձակ լսարան և աշխատասենյակներ, երկրորդ հարկում՝ հարթակ՝ դիտման բոլոր անհրաժեշտ սարքերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի աստղադիտարաններ Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Աստղագիտությունը Հայաստանում
Onimusha 3: Demon Siege
Onimusha 3: Demon Siege (հայերեն՝ Օնիմուշա 3։ Դևերի պաշարում), «Hack-and-slash» գործա-արկածային տեսախաղ է, որը մշակվել և հրապարակվել է Capcom-ի կողմից։ Այն Onimusha շարքի երրորդ խաղն է և թողարկվել է PlayStation 2-ի համար 2004 թվականի ապրիլի 27-ին։ Հետագայում այն տեղափոխվեց Windows 2005 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Պատմությունը կենտրոնանում է վերադարձող հերոսի՝ սուսերամարտիկ Հիդեմիցու Սամանոսուկե Ակեչիի վրա, ով գտնվում է Ք. նրա ձգտումը հաղթելու իր թշնամի Նոբունագա Օդային, ով ցանկանում է նվաճել Ճապոնիան իր դևերի բանակով, որը հայտնի է որպես Գենմա։ Այնուամենայնիվ, Սամանոսուկեն փոխում է տեղը ապագա ֆրանսիացի սպայի հետ՝ Ժակ Բլան անունով, և երկուսն էլ պետք է հարմարվեն իրենց նոր աշխարհներին՝ ազատվելու Գենմայի բանակից և դադարեցնելու Օդա Նոբունագայի՝ աշխարհը նվաճելու հավակնությունները։
Սյուժե
Վերադառնալով Օնիմուշայի իր նորահայտ կարողություններին տիրապետելուց՝ Սամանոսուկե Ակեչին վերադառնում է 1582 թվականին Ճապոնիայում Գենմայի բանակի դեմ կռվելու, երբ նա կռվում է դեպի Հոննո-ջի տաճար՝ վերջապես վերջ դնելու Նոբունագա Օդային։ Թեև Սամանոսուկեն հաղթում է Նոբունագայի ծխին Մորի Ռանմարուին, նա պարտվում է Նոբունագայից։ Մինչ Գենմա Տերը կարող է սպանել նրան, նա հայտնվում է պորտալի միջով, որը բացվել է նրա տակ։ Սամանոսուկեն արթնանում է Փարիզում 2004 թվականին, որտեղ նա օգնում է Ժակ Բլան անունով մի մարդու կռվել Գենմայի բանակի դեմ, որը սկսել է իր ներխուժումը Հաղթական կամարի մոտ։ Ժամանակի պորտալը նորից հայտնվում է և Ժակին տեղափոխում է ֆեոդալական Ճապոնիա։
Ժակը ժամանում է 16-րդ դարի Ճապոնիա՝ Հոննո-ջի տաճարի պաշարումից 10 օր առաջ և հանդիպում է տարբեր Սամանոսուկեի։ Նրան հանդիպում է նաև Օնի ոգին, որը նրան ձեռնոց է տալիս Օնիի ուժերին և վստահում է Ակո անունով ոգին, որպեսզի օգնի նրան իր որոնումներում։ Սամանոսուկեն և Ժակը պետք է դադարեցնեն Գենմայի ներխուժումը ինչպես ներկայում, այնպես էլ անցյալում, որպեսզի վերադառնան իրենց ժամանակաշրջաններին և չեղարկեն ժամանակագրության վնասը։ 2004 թվականին Փարիզում ապագա Սամանոսուկեն միավորվում է Միշելի և Ժակի որդու՝ Անրիի հետ՝ փրկելու քաղաքը կործանումից, մինչդեռ ֆեոդալական Ճապոնիայում Ժակը և անցյալի Սամանոսուկեն պայքարում են Նոբունագայի ուժերի դեմ պայքարելու համար։ Իր ճանապարհորդության ընթացքում Ժակը և անցյալի Սամանոսուկեն հանդիպում են Տադակացու Հեյհաչիրո Հոնդային, ով կապված է Օդա կլանի հետ։ Այնուամենայնիվ, Հեյհաչիրոն որոշում է միանալ Սամանոսուկեի և Ժակի գործին։ Ապագա Սամանոսուկեն նաև հանդիպում է ժամանակից տեղահանված Ռանմարուին, ով ներարկվել է Գենմայի արյունով և աստիճանաբար վերածվում է Գենմայի մարտիկի։
Մի քանի մարտերից հետո ապագա Սամանոսուկեին հաջողվում է 2004 թվականին հաղթել Գենմայի ուժերին՝ հաղթելով Գիլդենսթերնին և Գենմա Ռանմարուին։ Միևնույն ժամանակ, ֆեոդալական Ճապոնիայում Հեյհաչիրոն սպանվում է անցյալի Ռանմարուի կողմից, և Ժակը վրեժխնդիր է լինում նրանից, երբ հասնում է Հոննո-ջի տաճար։ Ժակը հաղթում է Նոբունագային և վերադառնում իր ժամանակին, որտեղ Գենմա Ռանմարուն սպանում է Անրիին։ Ժակը, երկրորդ անգամ Ռանմարուին սպանելուց հետո, բռնում է Անրիի մարմինը, և նրա Օնի ձեռնոցը վերածվում է էներգիայի, որը մտնում է Անրիի մեջ և վերակենդանացնում նրան մահից։
Դեռևս ֆեոդալական Ճապոնիայում Նոբունագան ապաքինվում է և սպանում անցյալ Սամանոսուկեին։ Այնուամենայնիվ, ապագա Սամանոսուկեն վերադառնում է իր ժամանակին և կլանում է իր այլընտրանքային եսը՝ ստանձնելու իր Օնիմուշայի ձևը։ Գենմայի Նիդեռաշխարհում տեղի ունեցած ճակատամարտից հետո Սամանոսուկեն հաղթում է Նոբունագայի Գենմայի ձևին, նախքան Օնի Գանտլետում մարտավարի հոգին կնքելը։ Այնուհետև Սամանոսուկեն սկսում է ճամփորդություն Ակոյի հետ, որպեսզի կնքի իր ձեռնոցը, որպեսզի Նոբունագան երբեք չվերադառնա ։ Այլընտրանքային ավարտում Ակոն մարդկային կերպարանք է ստանում՝ ուղեկցելու Սամանոսուկեին։
Վերջին տեսարանում բացահայտվում է, որ Նոբունագայի մահը հնարավորություն է տալիս նրա նախկին վասալ Տոկիչիրոյին սկսել իր սեփական նվաճումը Ճապոնիայում՝ որպես Տոյոտոմի Հիդեյոշի, իսկ Գենման այժմ աջակցում է նրան։
Շոգեքարշը, որ կարողացավ
Շոգեքարշը, որը կարողացավ (The Little Engine That Could), ամերիկյան մանկական հեքիաթ լավատեսության և աշխատասիրության թեմայով։ Որոշ քննադատների կարծիքով՝ հեքիաթը փոխաբերաբար ներկայացնում է ամերիկյան երազանքը։ Շոգեքարշի կերպարը հիմնված է 2-1-2 տիպի C. P. Huntington տանկ-շոգեքարշի վրա։
Առաջին անգամ այս պատմությունը «Կարծում եմ՝ կկարողանամ» վերնագրով (Thinking One Can) տպագրվել է 1906 թվականին Wellsprings for Young People հրատարակչությունում կիրակնօրյա դպրոցի համար ։ 1910 թվականին այն արդեն պաշտոնապես վերահրատարակվել է «Ամերիկյան հեղափոխության դուստրեր» կազմակերպության կողմից «Փոքրիկ շոգեքարշ» (The Pony Engine) խորագրով ։ Տեքստի հեղինակը Մերի Ջեյքոբսն է։ Շոգեքարշի մասին պատմությունն առավել հայտնի է դարձել 1930 թվականին, երբ հրատարակվել է այդ հեքիաթի առաջին պատկերազարդ գիրքը («Pony Engine») :
Սյուժե
Հեռավոր ուղևորության գնացքի ճանապարհը փակում է բարձր լեռ, որը նա ի վիճակի չէ հաղթահարել։ Այդ ժամանակ գնացքը տարբեր հզոր լոկոմոտիվների (գրքում նրանք հանդես են գալիս անձնավորված) օգնել հաղթահարել այն։ Սակայն նրանք տարբեր պատրվակներով մերժում են։ Այնուհետև գնացքը հուսահատ օգնություն է խնդրում փոքրիկ մանևրային շոգեքարշից, և վերջինս համաձայնում է։ Շոգեքարշը սկսում է ծանր գնացքը քաշել լեռան վրայով՝ միաժամանակ ինքն իրեն ասելով. «Ես կարող եմ, ես կարող եմ» (I can. I can. - շոգու փչելու տակտով)։
Հեքիաթի սյուժեն բազմիցս փոփոխվել է և վերահրատարակվել տարբեր տարբերակներով, սակայն պահպանվել է սյուժեի հիմքը. դժվարության մեջ հայտնված գնացքին մերժում են օգնության հասնել հզոր լոկոմոտիվները, և օգնության է գալիս միայն մի փոքր կապույտ շոգեքարշ, որն ստանձնում է կարծես թե իր համար անիրագործելի աշխատանք, բայց կատարում է այն, քանի որ հավատում է ինքն իրեն։
Էկրանավորում
1991 թվականին նկարահանվել է «Փոքրիկ խիզախ Թիլլի շոգեքարշը» մուլտֆիլմը, որում շոգեքարշն հանձն է առնում օգնել կրկեսային գնացքին՝ հասնել փոքրիկ տղայի ծննդյան օրվան։ 2011 թվականին նկարահանվել է այս մուլտֆիլմի ռեմեյքը, բայց արդեն 3D ձևաչափով ։
Արտաքին հղումններ
Կատեգորիա:2011 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Նկարազարդ գրքեր
Բլագովեշչենսկայա (Կրասնոդարի երկրամաս)
Բլագովեշչենսկայա (Благовещенская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2780 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1836 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(2844) Հեսս
(2844) Հեսս (Hess), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 3-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիկար
Վիկար (իսպ.` Vícar)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Ալմերիա պրովինցիայում (Պոնիենտե Ալմերենս ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անդալուսիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 64,47 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 23410 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Գևորգ Ախվլեդիանի
Գևորգ Սարիդանի Ախվլեդիանի, վրացի խորհրդային լեզվաբան։ ԽՍՀՄ ԳԱ թղթանդամ, 1939 թ., ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս 1941 թ.։
Կենսագրություն
Ծնվել է ապրիլի 13-ին, Քութայիսին մերձ Գերչի գյուղում։ Թբիլիսիի համալսարանի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչն էր։
Ախվելդիանին հայտնի էր հատկապես ընդհանուր ու փորձառական հնչյունաբանությանը նվիրված ուսումնասիրություններով («Ընդհանուր և վրացական հնչյունաբանության հարցերը», 1938 թ., «Ընդհանուր հնչյունաբանության հիմունքներ», 1949 թ., «Ընդհանուր հնչյունաբանության ներածություն», 1966 թ. և այլն), ուսումնական ձեռնարկներով և բառարաններով։ Մահացել է հուլիսի 7-ին, Թբիլիսիում։
Կատեգորիա:Վրացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Կովկասագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Զեյնելի
Զեյնելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրասնոսելսկ (գյուղ, Չոյսկի շրջան)
Կրասնոսելսկ (Красносельск), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Չոյսկի շրջանի կազմում։
Ֆորժինգ
Ֆորժինգ, կրիպտոարժույթի նոր միավորների տեսքով շահույթ ստանալու հնարավորություն է՝ կատարված աշխատանքի դիմաց որոշակի տոկոս ստանալու շնորհիվ։ Թարգմանության մեջ Ֆորժինգ նշանակում է «կեղծել»։ Գործընթացը, որը տեղի է ունենում շահույթ ստանալու այս մեթոդով, հիմնված է ցանկացած կրիպտոարժույթի համար հարմար նոր բլոկչեյն բլոկների ստեղծման վրա։ Բլոկները համակարգի հիմնական տարրն են, որի վրա հիմնված է ամբողջ կրիպտոէկոնոմիային: Ֆորժինգ հաճախ կոչվում է մինտինգ: Անգլերենից թարգմանված այս բառերը մոտավորապես նույն նշանակությունն ունեն։
Կրասնոսելսկ (գյուղ, Չոյսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 214 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Չոյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆորժինգ
Ֆորժինգ հատուկ տեխնոլոգիա է բլոկչեյնում լրացուցիչ բլոկների արտադրության համար տարբեր կրիպտոարժույթներում՝ հիմնված խաղադրույքի կորստի ապացույցի վրա՝ կրիպտոարժույթի միավորների և միջնորդավճարի տեսքով պարգև վերցնելու իրական հնարավորությամբ: Սա դեռ բլոկի արտադրության միակ գործող սխեման չէ: Մայնինգ և ICO-ն այլընտրանքային տարբերակներ են: Որպես կանոն, օգտագործվում է միայն մեկ մեթոդ. Բայց երբեմն պատահում է, որ տեխնոլոգիաների համադրությունն ավելի շահավետ ու հետաքրքիր տարբերակ է։
Մայնինգի և ֆորժինգի տարբերությունը
Համեմատության պարամետր	Մայնինգ	Ֆորժինգ Աշխատանքի ալգորիթմ	Proof of Work — Բլոկային լուծում ընտրելու համար հաշվարկային գործողություններով աշխատանքի ապացույց:	Proof of Stake — սեփականության իրավունքի ապացույց. Պահանջները Մասնակիցներին 	Բլոկները լուծելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հզոր հաշվողական տեխնոլոգիա:	Դուք պետք է ունենաք տոկեններ կրիպտոարժույթի ֆորժինգի համար: Տարբեր կրիպտոարժույթներ կարող են հատուկ պայմաններ սահմանել տոկենների մայնինգի մեկնարկի համար: Նախնական ներդրում	Պահանջում է ծախսեր հաշվողական տեխնոլոգիաների գնման համար: Ներդրումի նվազագույն գումարը $2000 է։	Գործընթացին մասնակցելու հնարավորություն է տալիս համեմատաբար փոքր ներդրումով, սակայն եկամուտն ուղղակիորեն կախված է գնված տոկենների քանակից: Ռիսկերը	Ունի ապահով ապակենտրոնացված համակարգ, սակայն մարդը պաշտպանված չէ ֆորսմաժորային հանգամանքներից, որոնց դեպքում նրա սարքավորումները կարող են խափանվել. Տեսականորեն համակարգի ներսում առկա է 51%-ից ավելի նշանների պահպանմամբ մոնոպոլիա ստեղծելու հնարավորություն, որում համակարգը կենտրոնացված կլինի, իսկ մնացած օգտատերերը կկրեն կորուստներ։ Շահութաբերություն	Բլոկը լուծելու համար մասնակիցը ստանում է ֆիքսված բարձր պարգև, սակայն հնարավոր չէ վստահորեն ասել, թե մասնակիցներից ով կգտնի լուծումըԿոլեկտիվ մայնինգի մեջ օգուտը բաշխվում է բոլորի միջև՝ ըստ ներկայացված հաշվողական հզորության մասնակցության մասնաբաժինների։	Մասնակիցը Բլոկ ստեղծելուց նախապես ընտրում է, դրա շահութաբերությունը ուղղակիորեն կախված է առկա մետաղադրամների քանակից:
Ինչպես է աշխատում ֆորժինգը
Վաստակի հիմքը բլոկների ստեղծումն է, սա ապահովում է այն, որ դուք կստանաք մետաղադրամների ձեր մասնաբաժինը: Օգտագործելով պարզ օրինակ՝ կարող եք ցույց տալ վաստակի չափը: Ենթադրենք, ակտիվը 100 բլոկ է: Օգտատերը ստեղծել է 10, պարզվում է նրան է պատկանում ընդհանուրի 10%-ը և, համապատասխանաբար, եկամտի մասնաբաժինը նույնպես 10% է։
Այս մեթոդը հիմնականում օգտագործվում է թվային արժույթներով գործառնությունների համար, որոնք միջնորդավճար են վերցնում ցանկացած գործողություն իրականացնելու համար։ Եթե օրինակ վերցնենք Prizm-ի ֆորժինգը, ապա միջնորդավճարը կկազմի 0,5%: Սա ամբողջ համակարգի եկամուտն է, որի մի մասը կտրվի օգտագործողին: Օրինակ՝ օրվա ընթացքում կատարվել են որոշակի քանակությամբ գործարքներ՝ ընդհանուր առմամբ 400 մետաղադրամ։ Նման գործողությունների համար միջնորդավճարը կկազմի 2 մետաղադրամ, իսկ բլոկների 10%-ի սեփականատերը ստանում է 0,2 մետաղադրամ, այսինքն՝ իր մասնաբաժինը։
Ֆորժինգը օգտագործվում է կրիպտոարժույթներում, որոնք պրակտիկայում են ցանկացած գործարքի համար միջնորդավճարներ պահելու համար: Օրինակ, եթե խոսքը Պրիզմի մասին է, ապա այնտեղ հանձնաժողովը 0,5 տոկոս է։ Սա համակարգի եկամուտն է, որի մասնաբաժնի համար մարդը հավակնում է։ Սա ավելի լավ հասկանալի կլինի օրինակով. Ասենք, որ մեկ օրում մի քանի փոխանցում է կատարվել կրիպտոարժույթով, սակայն ընդհանուր գումարը կազմել է 300 մետաղադրամ։ Տվյալ դեպքում միջնորդավճարի պահումը կազմում է 1,5 մետաղադրամ (0,5%-ը 300-ից), իսկ անձին (եթե հաշվի առնենք, որ նա ունի 10% բաժնեմաս) իրավունք ունի 0,15 մետաղադրամ:
Ահա թե ինչպես է բլոկների ստեղծումը գրավում շատերին, քանի որ հնարավորություն կա գումար աշխատել առանց մեծ ներդրումների։ Մյուս կողմից, ես պարզապես ուզում եմ զգուշացնել նրանց, ովքեր սիրում են «պասիվ եկամուտներ» ստեղծել. Հաճախ կարելի է լսել այն միտքը, որ եթե ֆորժինգը աշխատում է այսպես, ապա դուք պետք է բաժնետոմսեր ստեղծեք մեծ կրիպտաներում և շարունակեք խաղաղ ապրել մինչև ձեր կյանքի վերջը: Նման հայտարարության խնդիրն այն է, որ այն հաշվի չի առնում երեւույթի բնույթը։ Տասնյակ, հարյուրավոր և հազարավոր մարդիկ ամբողջ աշխարհից կարող են աշխատել ձեզ հետ նույն ուղղությամբ: Եթե այսօր դուք բլոկներ եք ստեղծել բաժնետոմսի 10%-ի համար, ապա մի քանի շաբաթից, այլ մարդկանցից նոր բլոկների հայտնվելու պատճառով, ձեր մասնաբաժինը կարող է արդեն 8%, իսկ մեկ ամսից արդեն 1%: Հետևաբար, եթե դուք որոշել եք դա անել և ստանալ +/- կայուն գումար, ապա պետք է բավականաչափ ժամանակ հատկացնեք ֆորժինգին, որպեսզի ձեր ստեղծած նոր բլոկները ձեզ թույլ տան պահպանել ձեզ անհրաժեշտ մասնաբաժինը:
Եզրակացություններ
Կրիպտոարժույթների ֆորժինգը – մայնինգի այլընտրանքային մեթոդ է տոկեններ վաստակելու, որը չի պահանջում հաշվողական սարքավորումների գնման ծախսեր: Այս մեթոդի հիմնական թերությունը մեկ կամ մի քանի մասնակիցների մոնոպոլիա ստեղծելու հնարավորությունն է, որի դեպքում մյուս օգտատերերը կկրեն կորուստներ, իսկ համակարգը խոցելի կդառնա հարձակումների նկատմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիպտոարժույթներ
Նազինո (կոմունա)
Նազինո  (Nasino), կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 230 մարդ, խտությունը՝ 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0182։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ Սուրբ Յոհան Կրեստիտելը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոյա (Կոմորյան կղզիներ)
Մոյա (արաբերեն՝ ادوئنی), քաղաք Կոմորոսի արևելքում գտնվող Անյուան կղզում։ Բնակչությունը կազմում է 8,475 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Կոմորյան կղզիների քաղաքներ
Բելֆոս
Բելֆոս (Bellefosse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 132 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.34 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (31 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (0 տղամարդ և 6 կին)։ 20 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պիեռո Մանձոնի
Պիեռո Մանձոնի (Piero Manzoni,), իտալացի նկարիչ, որը հայտնի է իր կոնցեպտուալ աշխատանքներով՝ ստեղծված որպես իր ժամանակակից Իվ Քլեյնի ստեղծագործությունների ուղիղ պատասխան։ Գտնվում է արվեստի այնպիսի ձևի ստեղծման ակունքներում, ինչպիսին է շոկ-արթը:
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականի հուլիսի տասներեքին Կրեմոնա գավառի Սոնչինո փոքրիկ քաղաքում։
Մանձոնիին բնորոշ են ներկանյութերով և տարբեր նյութերով փորձարկումներ կատարելը։ Օրինակ, նա օգտագործել է ֆոսֆորափայլ ներկ և կոբալտի քլորիդ, որպեսզի ստանա ժամանակի ընթացքում փոփոխվող գույնի տպավորություն։ Չնայած նա ունեցել է էլ ավելի անսովոր գաղափարներ։ Օրինակ, նա ստեղծել է արձան սպիտակ բամբակից, ապակու մանրաթելերից, ճագարի կաշվից և արհեստական թխվածքաբլիթներից։
Բաստա 40
«Բաստա 40», Բաստայի վեցերորդ ստուդիական սոլո ալբոմը, որը թողարկվել է 2020 թվականի աշնանը ։ Ալբոմի շնորհանդեսը նախատեսված է 2021 թվականի հուլիսի 3-ին Բաստայի՝ Լուժնիկի մարզադաշտում կայանալիք համերգին ։
Պիեռո Մանձոնի
Կենսագրություն
1958 թվականին նա ստեղծել է «պնևմատիկ (օդաճնշական) արձան»՝ կազմված 45 փչովի մեմբրանից։ Արձանի գնորդը ստացել է նաև հեղինակի շունչը, որով լցված էին մեմբրանները։ Նա նաև փորձել է ստեղծել կենդանու մեխանիկական արձան, որի շարժման համար արևային էներգիա պիտի օգտագործվեր։ 1960 թվականին նա ստեղծել է մի գունդ, որը շարժվել է օդի հոսանքով։
Բաստա 40
Պատմություն և նախադրյալներ
Նոր համարային ալբոմի ձայնագրման մասին Վասիլի Վակուլենկոն հայտարարել է 2019 թվականի ամռանը ։ 2020 թվականի նոյեմբերի 6-ին երաժիշտը Instagram-ի իր էջում հայտարարել է, որ նոր ալբոմը պատրաստ է և կներկայացվի 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին ։ Կատարողի խոսքով՝ ալբոմը նվիրված է 40-ամյա հոբելյանին, և իր կյանքի 40 տարիների յուրօրինակ ամփոփումն է ։
Պիեռո Մանձոնի
Կենսագրություն
1960 թվականին Մանզոնին որպես արվեստի գործ ներկայացրել է մի քանի պինդ խաշած ձու, որոնց վրա թողել է իր մատնահետքերը։ Հանդիսատեսներին թույլատրվել է ուտել ամբողջ ցուցահանդեսը 70 րոպեի ընթացքում։ Ավելի ուշ նա սկսել է վաճառել իր մատնահետքերը։ Նաև Մանզոնին հայտարարել է, որ որոշ մարդիկ, այդ թվում Ումբերտո Էկոն, համարվում են արվեստի քայլող գործեր։
Բաստա 40
Ալբոմի մասին
Ալբոմը բաղկացած է 23 ստեղծագործությունից ։ Ալբոմում տեղ են գտել համատեղ կատարումներ Սկրիպտոնիտ, FEAT, Noize MC, T-Fest, ODI, Էրիկա Լունդմոեն, ANIKV և Moscow Gospel Team երաժիշտների հետ ։