cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փորձաքննություն
Փորձագետ-համտեսողի սենսորային անալիզով որակի գնահատման մեթոդը
Մարդու մոտ կարող է լինել հիշողության կորուստ, սակայն հոտի հիշողությունն վերականգնվում է ավելի շուտ։ Փորձագետ-համտեսողի ընտրության ժամանակ կիրառվում է տարբեր մեթոդներ տարբեր երկրներում, սակայն կա ընդհանրություններ, որոնցով ընտրում են փորձագետին։ Տարբեր երկրներում զգայունակության շեմերը տարբեր են։ Օրինակ՝ ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Գերմանիայում այդ մեթոդները խիստ տարբեր են։ Փորձագետ-համտեսողի սենսորային զգայությունը գնահատվում է փուլերով՝
1. Համային զգայության որոշումը։ Այս փուլի մեջ մտնում է համային դալտոնիզմի որոշումը՝ ա) Պրոտանոպիայի որոշում,	բ) Դետերանոպիայի որոշում, գ) Տրիտանոպիայի որոշում։
2. Համային զգայունակության շեմի որոշում՝ ա) Քաղցր համի նկատմամբ փորձագետ-համտեսողի զգայունակության շեմի որոշում,	բ) Աղի համի նկատմամբ փորձագետ-համտեսողի զգայունակության շեմի որոշում, գ) Թթու համի նկատմամբ փորձագետ-համտեսողի զգայունակության շեմի որոշում,	դ) Դառը համի նկատմամբ փորձագետ-համտեսողի զգայունակության շեմի որոշում։
3. Համային լուծույթների կոնցենտրացիաների տարբերակման շեմի որոշում.
II փուլ Հոտառության զգայունության որոշում։
III փուլ Գունային զգայունության գնահատում է սկսվում է.
ա.	Գունային դալտոնիզմի որոշմամբ, որի մեջ մտնում են հետևյալ ենթափուլերը՝
բ.	Զգայունակության շեմերի որոշում.
Փորձագետ-համտեսողների արդյունքների վերարտադրելությունը
Վերարտադրելիություն կոչվում է փորձագետ-համտեսողների այն հատկությունը, որ նույն փորձարկումը որոշ ժամանակ հետո նույն պայմանում կրկնելուց հետո ստացվի նույն արդյունքը։ Վերարտադրեկիությունը լինում է նաև օբյեկտիվ եղանակով ստացված փորձարկումների համար։
Համտեսողի վերարտադրելիությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ է ստեղծել փորձարկումների միանման պայմաններ՝ լուսավոր սենյակներ, 1 փորձագետին 7մ տարածք, բաց գույնի ներկված պատեր և այլն։ Փորձագետի համար հարկավոր է ունենալ միասնական գնահատման մեթոդ։ Սակայն տարբեր երկրներում տարբեր են մեթոդները և նույնիսկ համային նյութերի էտալոններն ու էտալոնների կոնցենտրացիան։ Օրինակ՝ դալտոնիզմի որոշման ժամանակ սախարոզի կոնցենտրացիաները տարբեր երկրներում տարբեր են են. կիտրոնաթթվինը՝ 2.5-3.5 անգամ, դառը համի լուծույթներ տարբերվում են 20 անգամ, կերակրի աղի կոնցենտրացիան 2 անգամ։
Սենսորային զգայունակության շեմ Փորձագետ-համտեսողը պետք է օժտված լինի բարձր զգայունակությամբ։ Սենսորային զգայունակություն ասելով հասկանում ենք տարբեր ինպուլսի օգտ. կողմից ընկալման ունակությունը։ Զգայունակության շեմը լինում է վերին և ստորին։
Ինպուլսի այն նվազագույն քանակը, որը դեռևս ընկալվում է մարդու զգայարանի կողմից, կոչվում է նվազագույն կամ ստորին անհատական զգայունակության շեմ։ Տարբերում են հոտի, գույնի, ձայնի ստորին անհատական շեմեր։ Համային նյութի այն ամենանվազագույն քանակը, որը դեռևս առաջացնում է համային զգայունակություն, կոչվում է համի ստորին անհատական զգայունակության շեմ։ Որքան ցածր է ազդող համային նյութի քանակը, այնքան բարձր է փորձագետ-համտեսողի անհատական զգայունակության շեմը։ Որքան ցածր է անհատական զգայունակության շեմը, այնքան բարձր է գնահատվում փորձագետ-համտեսողը։ Տարբեր երկրներում անհատական շեմը տարբեր է։ Քաղցր համի համար զգայունակության շեմը 0.4% է, աղի համար՝ 0.16%, թթու համի համար՝ 0.024%, դառը համի համար՝ 0.00027%: Համային զգայունակության շեմի վրա ազդում են՝
Տարբեր ապրանքների համր փորձագետ-համտեսողները տարբեր են և առանձնացված են։ Օր՝ թեյի փորձա•ետ-համտեսողին անվանում են տիտեարներ։ Համային ռեցեպտորները փորձարկումների ժամանակ հոգնում են։ Սովորաբար փարձարկում են մարդու մարմնի ջերմաստիճանին մոտ ջերմ-ում՝ թեյը 60 0C-ում, գարեջուրը՝ 12 0C-ում։
Ադապտացում Համային ռեցեպտորների վրա նույնատիպ ինպուլսի ազդեցության տակ տեղի է ունենում ռեցեպտորի հարմարում։ Դրա համար փորձարկումների ժամանակ հաստատվում է նմուշների քանակը։ Սա նույնպես տարբեր երկրներում տարբեր է։
Հոտառության առանձնահատկությունները Մարդու հոտառության օրգանն օժտված է բարձր զգայունությամբ։ Շեմերը տարբեր են ու շատ ցածր։ Օր՝ մեթիլ-մերկապտանը 4.4.10−8, սկատոլը՝ 4.10−7: Սովորաբար ուժեղ հոտերն իրացնում են թույլ հոտերին։ Սկատոլի ցածր կոնցենտրացիան հաճելի հոտ է, բարձր կոնցենտրացիան՝ շատ տհաճ։
Հոտի զգայունակության շեմ Հոտառության օրգանը ադապտացիայի է ենթարկվում տևական ներգործությունից հետո։ Համի ադապտացումն ավելի շատ է սկսվում, քան հոտինը։ Համի զգայունությունը թուլանում է 50-ից հետո, հոտինը՝ 70 նմուշից հետո։
Ճանաչման շեմ
Ինպուլսի այն քանակը, որը առաջանում է մարդու մոտ զգացողություն և հնարավորություն է տալիս նույնականացնել նյութը, կոչվում է ճանաչման շեմ։ Միևնույն նյութի տարբեր կոնցենտրացիայի նվազագույն քանակի տարբերակումը կոչվում է տարբերակման շեմ։
Սենսորային հիշողություն
Փորձագետ-համտեսողի տեսողական առանձնահատկությունները Գույնը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ առանձնահատկությունները՝ Գունային դալտոնիզմը կոչվում է նաև գունակուրություն։ Յուրաքանչյուր մարդու մոտ նորմալ գունային տեսողությունից կան շեղումներ։ Տղամարդկանց մոտ այն կազմում է 8-10%, իսկ կանանց մոտ՝ 0.4-0.8%: Գունային անոմալիան, խախտումները կապված են աչքի ցանցաթաղանթի մեջ սրվակների պակասով։ Կան մոնոքրոմատներ, դիքրոմատներ և եռաքրոմատներ։ Մոնոքրոմատները հավանաբար տեսնում են միայն լույսի և ստվերի տարբերությունը։ Դիքրոմատների մոտ նկատվում է գույնի ընկալման մասնակի բացակայություն։ Եռաքրոմատների մոտ կան 3 տարրերը՝ կարմիր, կանաչ և կապույտ։ Դալտոնիզմը առաջին անգամ հայտնաբերել է Դալտոնը 1794 թվին։ Դիքրոմատիզմով տառապողները տարբերում են տաք և սառը տոները։ Դիքրոմատները բաժանվում են 3 խմբի՝ պրոտանոտներ, դեյտերանոտներ և տրիտանոտներ։ Գունային տեսողության արատները գնահատվում են 2 եղանակով՝ Սարքավորումների միջոցով Նագելը հայտնաբերել է տրիտանոպիայի և դեյտերանոպիայի արատները։ Առավել հաճախ կիրառվում է գունային տեսողության արատների գնահատման պիգմենտային աղյուսակների մեթոդը։ Տեսողության սրություն, հոգնածություն Տեսողության արատների վրա ազդում է լուսավորությունը, աչքի և օբյեկտի հեռավորությունը և տեսողության օրգանի հոգնածությունը։ Տարբերում ենք աչքի հոգնածության 2 ձևեր՝ ակոմոդատիվ և մկանային։ Առաջինը նկատվում է հեռատեսների մոտ, 2-րդը՝ կարճատեսների մոտ։ Փորձարկումների ժամանակ հոգնածությունը վերացվում է։ Ակոմոդատիվի դեպքում ընդհատվում է փորձարկումը և նայում հեռուները՝ ընտրելով կանաչ գույն։ 2-րդի դեպքում փակում են աչքերը հերթով։ Փորձարկման ժամանակ, կախված ապրանքի տեսակից և փորձարկման բնույթից, ընտրվում է փորձարկվող նմուշների թիվը։ Վարժված աչքը և սովորական աչքը խիստ տարբերվում են իրենց գույնի ինտենսիվության չափով և քանակով։ Այս հատկությունը խիստ անհրաժեշտ է համտեսողին, որպեսզի հնարավոր լինի ավելի լավ գնահատել նոր ապրանքի որակը։ Վարժվածության հետևանքով փորձագետ-համտեսողները դառնում են մասնագետ որևէ ապրանքի համար։ Չվարժված մարդու հոտառության օրգանը կարող է տարբերել 2000 հոտեր, վարժված մարդունը՝ 10.000: Փորձագետ-համտեսողի օրգանը պետք է ստուգվեն տարին մեկ անգամ։
Փորձագետի որակի գնահատման կոմպլեքս մեթոդը
Պետք է փորձագետին ենթարկել փորձարկումների, որից հետո գնահատել նրա որակը։
Kփ=Kինք.Mինք+Kփ.գ..Mփ.գ.+Kաշխ.Mաշխ+Kմիջ.շ.Mմիջ.շ+Kվ.Mվ
Kինք_ ինքնագնահատում
Kփ.գ._փոխգնահատում
Kաշխ_ փորձագետի գնահատումը աշխատանքային խմբի կողմից
Kմիջ.շ_ միջինից շեղումն է
Kվ._ փորձագետի վերաարտադրելիությունը
Արտաքին հղումներ
—football-express 07:58, 19 Մարտի 2015 (UTC)--football-express 07:58, 19 Մարտի 2015 (UTC)--football-express 07:58, 19 Մարտի 2015 (UTC)--football-express 07:58, 19 Մարտի 2015 (UTC)--football-express 07:58, 19 Մարտի 2015 (UTC)
Կատեգորիա:Ապրանքագիտություն Կատեգորիա:Փորձաքննություն
Եկատերինովկա (Միլլերովսկի շրջան)
Եկատերինովկա (Екатериновка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրիվորոժսկի գյուղական հանայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր
(1748) Մաուդերլի
(1748) Մաուդերլի (Mauderli), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1966 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին ։
Ուիլա (Կոկսայի վտակ)
Ուիլա (Կոկսայի վտակ) (Уила (приток Коксы)), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոկսա աջ ափով՝ 53 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Յամակասի
Յամակասի (լինգալա՝ Ya makási), ֆրանսիական թիմ, խումբ, որը զբաղվում է պարկուրով։
Անվան ծագումնաբանություն
Յամակասի բառը ծագել է լինգալա լեզվից։ Ya makási բառը թարգմանաբար նշանակում է «ուժեղ մարմին» «ուժեղ ոգի», «ուժեղ տղամարդ» կամ նույնիսկ «դիմացկունություն»։
Թիմի անդամներ
Թիմը հիմնվել է 1987 թվականին՝ Դավիդ Բելլի և Սեբաստիեն Ֆուկանի կողմից։ Թիմի կազմում եղել են․
Այս կազմով թիմը երկար կյանք չի ունեցել։ Թիմի ձևավորումից որոշ ժամանակ անց Բելլը և Ֆուկանը լքել են թիմը՝ «Notre-Dame de Paris» մյուզիքլում թիմի մասնակցության շուրջ տարաձայնությունների պատճառով։
Majestic Force
Յամակասի թիմի նախկին անդամները ստեղծել են նոր Majestic Force պրոյեկտը։
Majestic Force-ի անդամներ '
Ֆիլմեր
Յամակասի թիմի մասին նկարահանվել են մի շարք գեղարվեստական ֆիլմեր, որտեղ առաջին անգամ ցուցադրվել են պարկուրային հնարքներ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարկուր
Կեզ (գյուղ, Կեզսկի շրջան)
Կեզ (Кез), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կեզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10706 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կեզսկի շրջանի բնակավայրեր
Շելկոպլյասի (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)
Շելկոպլյասի (Шовкопляси), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շելկոպլյասի գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1144 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 155,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ստրեմիգորոդ
Ստրեմիգորոդ (Стремигород), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1591 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստրեմիգորոդ գյուղում բնակվում էր 532 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2587 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 205,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1591 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բրատսկի (Մարտինովսկի շրջան)
Բրատսկի (Братский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Մարատ Կոզլով
Մարատ Սերգեևիչ Կոզլով (Марат Сергеевич Козлов, ), Հայրենական մեծ պատերազմի պատանի հերոս պարտիզան, հետախույզ, կապավոր, Բելոռուսական ԽՍՀ Բիխովի շրջանում պարտիզանական շարժման մասնակից, որը 1942 թվականի հունիսին խոշտանգվել և դաժանորեն սպանվել է ֆաշիստների կողմից։
Կենսագրություն
Մարատ Կոզլովը ծնվել է 1930 թվականի մայիսի 7-ին Բելոռուսիայի Մոգիլյովի մարզի Բիխովսկի շրջանի Վետրենկա գյուղում։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին լրացել էր տղայի 11-ամյակը, և նա հասցրել էր ավարտել Վետրենկայի դպրոցի երեք դասարանը։ Նրա հայրը զորակոչվել էր Կարմիր բանակ և զոհվել էր ռազմաճակատում։ 1941 թվականի ամռանը նացիստական զորքերը մտան բելոռուսական գյուղ։ Կոզլովների ընտանիքը` Մարատը, նրա մայրը` բուժքույր Վալենտինա Նիկոլաևնան, և կրտսեր քույրը` Դինան, գնացին անտառ` Իվան Ձյուբայի պարտիզանական ջոկատ ։
1942 թվականի հունվարից Մարատը սկսում է օգնել պարտիզաններին. դառնում է Վետրենկայի «Իլյիչ» ապակու գործարանում գործած ընդհատակյա խմբի կապավոր։ Տղան հայթայթում էր, ինչպես նաև ռազմի դաշտից հավաքում զինամթերք ու զենք, որոնք հասցնում էր պարտիզանական ջոկատին։ 1942 թվականի հունիսին նրան հաճախ ուղարկում էին հետախուզության ։
Դեպի Կուզկովիչի գյուղում գործող թշնամու կայազոր կատարված այդպիսի հետախուզական գործողություններից մեկի ժամանակ տղային բռնում են ֆաշիստները։ Մարատը և նրա ընկեր Նորիկը մեկնել էին հետախուզության և պատահաբար հանդիպել էին պոլիցայներին։ Նրանց բռնում են, բայց պարտիզանական ջոկատը փորձում է ազատել իր օգնականներին։ Փոխհրաձգության ժամանակ Նորիկը ողջ է մնում, իսկ Մարատը փախչելիս ընկնում է գերմանացիների ծուղակը։ Նրան տանջելով հարցաքննում են, հանում են աչքերը, կտրում ականջներն ու քիթը, կոտրում ձեռքերն ու ոտքերը։ Տեղեկություններ չստանալով` գերմանացիները գնդակահարում են Մարատին։ Մարմինը գիշերը բերում են գյուղ և նետում փոսի մեջ։ Կրծքին լինում է գրություն. «Այսպես կլինի բոլորի հետ»։ Տեղի բնակչուհի Մարիա Վաժինսկայան Մարատին գաղտնի թաղում է գյուղի մերձակա անտառում ։
Պատերազմի ավարտից հետո Մարատը ռազմական պատիվներով վերահուղարկավորվում է Վետրենկա և Ուխլյաստ գյուղերի գերեզմանատանը։ Կառուցվում և կանգնեցվում է հուշարձան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հերոս պիոներներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի պարտիզաններ
Մորիե (համայնք)
Մորիե (Moriez, Moriers), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սենտ Անդրե լեզ Ալպ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04133։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 183 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 111 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 70-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 63,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 60,4 %)։ 70 աշխատունակ բնակիչներից 62-ը աշխատում էին (30 տղամարդ և 32 կին), անաշխատանք էին 8-ը (5 տղամարդ և 3 կին)։ 41 անգործ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 17-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աբդռախիմովո
Աբդրախիմովո (Абдрахимово, Әбдрәхим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 324 մարդ։
Բարձրաշխարհիկ հասարակություն
Բարձրաշխարհիկ հասարակություն (Yüksek Sosyete), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաընկերության եթերում։ Առաջին սերիան հեռարձակվել է 2016 թվականի հուլիսի 16-ին։ Հեռուստասերիալի ռեժիսորը Մեթին Բալեքօղլուն է, իսկ պրոդյուսերը՝ Բուրաք Սաղյաշարը ։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Հազար Էրգյուչլուն, Էնգին Օզթյուրքը, Մերիչ Արալը և Օզան Դոլունայը։
Սյուժե
Սա պատմություն է երկու երիտասարդների մասին, որոնք պատկանում են տարբեր աշխարհների։ Նրանք փնտրում են իրենց դերը կյանքում։ Քերեմը բանվոր ընտանիքի միակ ժառանգն էր, ով մեծացել է բավականին խիստ և սուղ պայմաններում։ Ջանսուն նրանցից է, ում մասին ասում են, որ ապրել է բամբակի մեջ։ Չնայած, որ ապրում է հարուստ ընտանիքում, Ջանսուն երջանիկ չէ։ Եվ սեփական ես-ի փնտրտուքների ճանապարհին այս զույգը հանդիպում է իրար և սիրահարվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Սուրբ Խաչ հայ կաթոլիկ եկեղեցի (Լվով)
Սուրբ Խաչ հայ կաթոլիկ եկեղեցի (Це́рква Свято́го Хреста́), հայտնի է նաև, որպես Միսիոներական կոստյոլ, ուշ Վերածննդի դարաշրջանի ճարտարապետական կոթող գոթական ոճի առանձին հավելումներով։ Գտնվում է Լվով քաղաքում (Ուկրաինա)` Զամարստինովսկայա փողոցում։ Ներկայումս շենքը և հարակից շինությունները պատկանում են Ուկրաինայի ներքին գործերի նախարարության Լվովյան ակադեմիայի իրավաբանական ֆակուլտետին։
Հայկական Սուրբ Խաչի փայտե եկեղեցին այս տեղում կանգնած է եղել XVI դարի կեսերից։ Նոր վանքի կառուցումն սկսվել է 1629 թվականին` հայ վաճառական Սահակ Ագոպսովիչի միջոցներով, և ավարտվել է 1630 թվականին։ Վանքին կից գտնվել են վասիլյանուհիների կանացի վանական միաբանության քարե շինությունները։ Ունիատ հայերի հետ բախումներից հետո միանձնուհիները տեղափոխվեցին Յազլովցե և Կամենեց-Պոդոլսկ։ 1655 թվականին քաղաքի իշխանությունները հանեցին վանքի տանիքի կապարե սալերը և որպես փոխհատուցում տվեցին Բոգդան Խմելնիցկուն` նրա բանակի կողմից քաղաքի պաշարման ժամանակ ։ Միանձնուհիների մի մասը վերադարձավ 1680 թվականին և բնակություն հաստատեց հայկական վանքի տարածքում` հիմնելով միաբանություն բենեդիկտինյան կանոնով։ 1671 թվականին հայկական արքեպիսկոպոս Թորոսևիչը վանքի մի մասը հանձնեց թեատինյաններին, որոնք նրա հրավերով եկել էին Հռոմից և այստեղ ստեղծեցին պապական կոլեգիա հայ երիտասարդության ուսուցման համար։ 1681 թ.–ին վանքը ամբողջովին փոխանցվեց նրանց։ Ուսանողների քանակն ավելանում էր, և թեատինյաններն սկսեցին կառուցել նոր շինություն։ Նոր շենք տեղափոխվելուց հետո Սուրբ Խաչ եկեղեցուն կից վանական համալիրը վաճառվեց միսիոներ հայրերին, ովքեր էլ 1744 թվականից սկսեցին վերակառուցել այն բարոկկո ոճով՝ գերմանացի ճարտարապետ Բ. Մերեռինի նախագծով։ 1769 թ.–ին միսիոներները ձեռք բերեցին նաև վանքի շենքը՝ փոխանակելով այն սուրբ Վոյցեխի կոստյոլի հետ, որը գտնվում էր Բարձր ամրոցի մոտ։
1782 թ.–ին միսիոներների վանքը վերացվեց ավստրիական իշխանությունների կողմից։ Առգրավված տարածքում կազմակերպվեց ռազմական հոսպիտալ, իսկ ավելի ուշ՝ զինվորական բանտ։ Եկեղեցին ծառայում էր որպես աղոթատեղի բանտարկյալների համար։ Որոշ ժամանակ անց վանքը դարձվեց զինանոց։ Այն բանից հետո, երբ կից կառուցվեց նոր զինանոց, վանքի շենքում տեղավորվեց զինվորական դատարանն իր սեփական բանտով։ 1939-1941 թվականներին այստեղ գործել է ՆԳԺԿ բանտը։ Վերակառուցումների արդյունքում, որոնք շարունակվում էին XIX և XX դարերի ընթացքում, փոփոխվել է ներքին հարդարանքը և հայտնվել են մերձակա շինություններ։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո վանքի շինությունը զբաղեցնում էր հրշեջ ուսումնարանը։ Այժմ վանական համալիրը պատկանում է Ուկրաինայի Ներքին գործերի նախարարության ակադեմիային ։
Եկեղեցին օգտագործվում է հունական-կաթոլիկ և ուղղափառ համայնքների կողմից եկեղեցական ծառայությունների մատուցման համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հայկական եկեղեցիներ խ խ
Ջոն Իրվին
Ջոն Իրվին (John Irvin, ), բրիտանացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Կարիերան սկսել է որպես վավերագրական և հեռուստատեսային ֆիլմերի ռեժիսոր։ 1980-ական թվականներին նա սկսել է ֆիլմեր նկարահանել Հոլիվուդում։
Կենսագրություն
Ծնվել է մայիսի 7-ին Նյուքասլում։ 1958 թվականին ավարտել է Լոնդոնի կինոյի դպրոցը։ Նա սկսել է աշխատել որպես ռեժիսորի օգնական մի կազմակերպությունում, որը նկարահանում է British Transport Films վավերագրական ֆիլմերը, և մինչև 1980 թվականը նրա աշխատանքները ներառել են վավերագրական և կարճամետրաժ ֆիլմեր։ 1969 թվականին Վիետնամի պատերազմի մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանել։
1980 թվականին Ջոն Իրվինը մեծ էկրանների համար նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը՝ «Պատերազմի շները» ։ Քննադատների կարծիքով Իրվինի ամենահաջողակ ֆիլմերն են` «Լեռան այրիները», որը արժանացել է 15-ից 15 դրական գնահատական, իսկ «Համբուրգեր բլուր»-ը`11-ից 11 դրական գնահատական, ինչպես նաև բարձր գնահատական ​​են ստացել` «Կրիայի օրագրերը», «Մի ամիս լճի մոտ» և «Պատերազմի շները» ֆիլմերը։ «Եդեմի պարտեզ» ֆիլմը ստացել է ամենավատ գնահատականը. 23 քննադատներից այն հավանել է միայն մեկը  .:
Ռեժիսորական ֆիլմագրություն
1979 - Լրտես, դուրս գնա։
1981 - Ուրվականների պատմություն
1983 - Չեմպիոններ
1985 - Կրիայի օրագիրը
1986 - Առանց փոխզիջման
1987 - Համբուրգեր բլուր
1989 -Մոտիկ բարեկամ
1990 - Բացարձակ իշխանություն
1991 - Ռոբին Հուդ
1994 - Լեռան այրիները
1995 - Մի ամիս լճի ափին
1996 - Կատաղած ձին
1998 - Երբ լռում են շեփորները
1999 - Նոյի տապան
2000 - Բիլի Ֆինգալ
2001 - Չորրորդ հրեշտակ
2002 - Կլեր կոմսության տղաները
2005 թ. - Մահ առցանց
2005 թ. - Սիրո նուրբ արվեստը
2006 - Աստղերը լուսնի տակ
2008 - Եդեմի պարտեզ
2015 - Մանդելայի զենքը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ
Չերքեզքյոյ
Չերքեզքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Հովհաննես Թումանյանի փողոց (Կիև)
Հովհաննես Թումանյանի փողոց (Вулиця Ованеса Туманяна), փողոց Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևի Դնեպրովսկի շրջանի Լևոբերեժնի զանգվածում։ Ձգվում է Եվգենի Սվերստյուկի փողոցից դեպի Ֆլորենցիայի փողոց։ Անվանվել է ի պատիվ ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի։
Պատմություն
Փողոցը սալիկապատվել է 1960-ական թվականներին։ Նախապես կոչվել է՝ Նովայա։ 1969 թվականին անվանակոչվել է Հովհաննես Թումանյանի փողոց, ի պատիվ հայ բանաստեղծ և գրող Հովհաննես Թումանյանի ։
Ֆերդինանդ Վալսին Էստերհազի
Չարլզ Մարի Ֆերդինանդ Վալսին Էստերհազի (Charles Marie Ferdinand Walsin Esterhazy, ), եղել է ֆրանսիական բանակի սպա 1870 - 1898 թվականներին։ Նա հայտնի դարձավ որպես Գերմանական կայսրության լրտես և դավաճանության փաստացի հեղինակ, որի համար կապիտան Ալֆրեդ Դրեյֆուսը անօրինական կերպով մեղադրվեց և դատապարտվեց 1894 թվականին ։
Սուդաստե
Սուդաստե (Sudaste), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեկսա շրջանում։
Հովհաննես Թումանյանի փողոց (Կիև)
Պատմություն
1997 թվականին Հովհաննես Թումանյանի և Փլորենցիայի փողոցների անկյունում հիմնադրվել է Սուրբ Հոգու եկեղեցին։
Սուդաստե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։
Ֆերդինանդ Վալսին Էստերհազի
Ծագում
Չարլզ Մարի Ֆերդինանդ Վալսին-Էստերհազին ծնվել է Փարիզում ՝ գեներալ Ֆերդինանդ Վալսին-Էստերհազիի (1807-1857) ընտանիքում, ով հետագայում աչքի է ընկել որպես դիվիզիայի հրամանատար Ղրիմի պատերազմում։ Նրա հայրական պապը՝ Ժան Մարի Օգյուստ Վալսին-Էսթերհազին, ծնվել է 1767 թվականին Վալերուգում, կոմսուհի Մարի Աննա Էսթերհազի դե Գալանթայի (1741–1823) ապօրինի որդին էր։
Հովհաննես Թումանյանի փողոց (Կիև)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիևի փողոցներ
Սուդաստե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեկսա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ֆերդինանդ Վալսին Էստերհազի
Ծագում
Ժան-Մարիին որդեգրել է բժիշկ Վալսինը՝ ֆրանսիացի բժիշկ, ով ծառայել է Ավստրիայի կայսրին։ Մեծանալով Ժան Մարի Օգյուստ Վալսին անունով՝ նա դարձավ գործարար և հողատեր Նիմում և ավելացրեց Էստերհազի անունը, ըստ երևույթին, առանց ընտանիքի համաձայնության, այն բանից հետո, երբ մոտ 1797 թվականին մոր կողմից ճանաչվեց։ Էստերհազիների այս ճյուղը հաստատվել էր Ֆրանսիայում 17-րդ դարի վերջում և ռազմական սպաներ տրամադրեց Ֆրանսիային, մասնավորապես՝ նրա հուսարական գնդերում։
Վաղ կյանք և զինվորական կարիերա
Չարլզ Ֆերդինանդ Վալսին Էստերհազին որբ է մնացել 1857 թվականի սեպտեմբերին, ընդամենը ինը տարեկանում։ Փարիզի Բոնապարտի լիցեյում որոշ կրթություն ստանալուց հետո նա ապարդյուն փորձեց ընդունվել Սեն-Սիրի հատուկ զինվորական դպրոց։ Նա անհետանում է հանրային գրառումներից 1865 թվականին, մինչև 1869 թվականը նա զինվորագրվել էր Անտիբի լեգեոնին, որը ֆրանսիացի կամավորներից կազմված ստորաբաժանում էր Պիոս IX պապի ծառայության մեջ։
Ֆրանկո-պրուսական պատերազմ
1870 թվականի հունիսին նրա հորեղբոր ազդեցությունը Էստերհազիին հնարավորություն տվեց աշխատանքի անցնելու ֆրանսիական օտարերկրյա լեգեոնում։Դա անկանոն նշանակում էր, քանի որ նա ոչ ենթասպայի կոչում էր ստացել, ոչ էլ զինվորական ուսումնարան էր ավարտել։ Այնուամենայնիվ, հուլիսին ֆրանս-պրուսական պատերազմի սկիզբը բացառեց նրա դեմ որևէ գործողություն ձեռնարկելը։ Հետո նա ստանձնեց կոմսի կոչումը, ինչի իրավունքը չուներ ։
Սեդանի աղետից հետո սպաների պակաս լինելով՝ Էսթերհազին կարողացավ հավաքվել որպես լեյտենանտ, իսկ հետո՝ որպես կապիտան։ Նա ծառայել է որպես հետևակ սպա Լուարի և Յուրա լեռների արշավներում։ Խաղաղություն հայտարարելուց հետո նա մնաց բանակում։
Հետպատերազմյան կարիերա
1880-ից 1882 թվականներին Էսթերհազին աշխատում էր գերմաներեն թարգմանելու համար ֆրանսիական ռազմական հակահետախուզության բաժնում, որտեղ ծանոթանում էր մայոր Հենրիի և փոխգնդապետ Սանդերի հետ՝ երկուսն էլ դառնալով Դրեյֆուսի գործի գլխավոր դեմքերը։ Այնուհետև աշխատանքի է ընդունվել Ֆրանսիայի պատերազմի նախարարությունում։ Նա երբեք չհայտնվեց Բովեի իր գնդում և մոտ հինգ տարի անցկացրեց Փարիզում ցրված կյանք, որի արդյունքում նրա փոքր կարողությունը շուտով մսխվեց։
1882 թվականին Էստերհազին միացել է Թունիս ուղարկված արշավախմբին։ Այնտեղ աշխատել է հետախուզության, այնուհետև՝ ռեգենտի հայրենի գործերի վարչությունում։ Իր նախաձեռնությամբ նա պաշտոնական գրառումների մեջ մտցրեց մի մեջբերում, որը նշում էր իր «պատերազմում սխրանքների մասին», որը հետագայում ճանաչվեց որպես կեղծ հորինված։
1885 թվականին վերադառնալով Ֆրանսիա՝ Էստերհազին երկար ժամանակ մնաց Մարսելի կայազորում։ Վերջանալով իր ֆինանսական միջոցներին, նա ամուսնացավ 1886 թվականին, բայց շուտով ծախսեց իր կնոջ օժիտը։ 1888 թվականին նա պահանջեց բաժանում։
1892 թվականին գեներալ Ֆելիքս Գուստավ Սոսիեի ազդեցությամբ Էստերհազիին հաջողվեց առաջադրվել Ռուան ի գծի Յոթանասունչորսերորդ գնդում որպես կայազորի մայոր։ Այսպես լինելով Փարիզի հարևանությամբ՝ նա վերսկսեց շահարկումների և ավելորդությունների կյանքը։ Նրա ժառանգությունը մսխված, Էսթերհազին փորձել էր հետ բերել իր կարողությունը խաղատներում և բորսայում. պարտատերերի կողմից ծանր ճնշում գործադրելով՝ նա դիմեց ծայրահեղ միջոցների։
Անդրե Կրեմյե-Ֆոային 1892 թվականին Էդուարդ Դրումոնի հետ մենամարտում գործուղելով՝ Էստերհազին պնդում էր, որ այս գործողությունը ստիպել է իր ընտանիքին, ինչպես նաև իր զինվորական ավագներին, վիճել իր հետ։ Նա կեղծ նամակներ է պատրաստել այս մեղադրանքը պաշտպանելու համար և սպառնացել է սպանել ինչպես իրեն, այնպես էլ իր երեխաներին։ Ֆրանսիայի գլխավոր ռաբբի Զադոկ Կանի միջնորդությամբ Էսթերհազին օգնություն է ստացել Ռոտշիլդների ընտանիքից (1894թ. հունիս)։ Միևնույն ժամանակ նա լավ հարաբերությունների մեջ էր Լա Լիբե Պարոլ (La Libre Parole) հակասեմական թերթի խմբագիրների հետ, որոնց նա տեղեկատվություն էր տրամադրում։
Մի սպայի համար, որի սկզբնական հանձնարարությունը եղել է անկանոն, Էստերհազիի ռազմական առաջխաղացումը անսովոր արագ էր. նրա մասին հաշվետվությունները հիմնականում գերազանց էին։ Այնուամենայնիվ, նա իրեն անիրավ էր համարում։ Իր նամակներում նա շարունակ մեղադրանքներ ու չարաշահումներ էր անում իր ղեկավարների դեմ։ Նա բացասական գրավոր մեկնաբանություններ արեց ֆրանսիական բանակի և նույնիսկ հենց Ֆրանսիայի հասցեին, որոնց համար կանխատեսում էր և հույս ուներ, որ նոր աղետներ են սպասվում։
Թռիչք դեպի Բրիտանիա և հետագա տարիներ
Էստերհազիին զգուշորեն զինվորական թոշակ են նշանակել մայորի կոչումով։ 1898 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, բեղերը սափրելով, նա փախավ Ֆրանսիայից Բրյուսելով Անգլիայի հարաբերական ապահովության համար։ Նա խոստովանեց, որ մեղավոր է և անցել է սահմանը։ Նրա հարցազրույցները հրապարակեցին 1898 թվականի սեպտեմբերին՝ հաղորդելով նրա խոստովանությունը, մեղադրելով ֆրանսիական բանակին հակասեմականության մեջ և կոչ անելով վերսկսել Դրեյֆուսի դատը ։
Նա թաղված է Սուրբ Նիկոլայի եկեղեցու բակում, Հարպենդենում, Ժան դե Վուելմոնի անունով։ Կարճ ժամանակ անց կանգնեցվեց տապանաքար՝ կեղծ անունով և կեղծ ծննդյան տարեթիվով, որի վրա գրված էր Պերսի Բիշշ Շելլիից. «Նա վեր է բարձացրել մեր գիշերվա ստվերը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հետախույզներ
Ուզունտիտիգեմ
Ուզունտիտիգեմ (Узунтытыгем), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոկուրի աջ ափով՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 33 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սելիշչե (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)
Սելիշչե (Селище), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1520 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սելիշչե գյուղում բնակվում էր 1 770 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,362 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4889,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1520 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստրումոկ (գյուղ, Կորոստենի շրջան)
Ստրումոկ (Струмок), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստրումոկ գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,256 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 152,34 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հենիո Ժիտոմիրսկի
Հենիո Ժիտոմիրսկի (Henio Żytomirski, הניו ז'יטומירסקי, ամբողջական անունը՝ Հենրիկ Ժիտոմիրսկի  (Henryk Żytomirski, ), լեհական հրեա Լյուբլինից, ում ինը տարեկան հասակում մահապատժի են ենթարկել Մայդանեկ արվարձանի համակենտրոնացման ճամբարի գազի խցիկում։ Դարձել է հոլոքոստի խորհրդանիշերից մեկը Լեհաստանում ։
Ժիտոմիրսկիների ընտանիք
Ժիտոմիրսկիների ընտանիքի մասին քիչ տեղեկություններ են պահպանվել։ Հենիո Ժիտոմիրսկու պապը՝ Ֆրոիմ Ժիտոմիրսկին, Պոդոլիա պատմական մարզի Մեջիբոժ քաղաքատիպ ավանից էր։ Նրա կինը՝ Հայան (Մելամեդ), Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայից էր։ 19-րդ դարի վերջին նրանք ծանոթացել են Վարշավայում և ամուսնացել։ Վարշավայում Ֆրոիմ Ժիտոմիրսկին տեղական քահալում կատարում էր կրոնական գործառույթներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1920-ական թվականներին, ամուսիններն իրենց երեխաների հետ մեկնում են Լյուբլին. Հայայի ընտանիքը մնում է Վարշավայում, իսկ Ֆրոիմի քույրը՝ Լենան, արտագաղթում է ԱՄՆ։ Լյուբլինում Ֆրոիմ Ժիտոմիրսկին ուներ գրենական պիտույքների խանութ ։
Նրա որդին՝ Շմուելը (անվան մյուս տարբերակը՝ Սամուել), ամուսնացել է Սառայի (Օկսման) հետ և ստացել մանկավարժական կրթություն։ Սկզբում դասավանդում էր Վարշավայի հրեական գիմնազիայում, ապա Բիխավայի նորաստեղծ դպրոցում (եղել է դպրոցի հիմնադիրը և, ամենայն հավանականությամբ, տնօրենը)։ Շմուելը կողմնակից էր հրեական կրթության մանկավարժական նոր հոսանքին՝ տարբուտային (այն ժամանակների լեհական դպրոցի օրինակով ստեղծված աշխարհիկ դպրոցներ, սակայն շեշտը դրված էր եբրայերենի ուսուցման վրա)։ Հավանական է, որ Բիխավայում դասավանդելուն զուգահեռ նա դասավանդել է նաև Լյուբլինում։ Դասավանդել է պատմություն և գրականություն։ Սառան ուներ խանութ։ 1933 թվականին ծնվեց նրանց որդին՝ Հենիոն (Հենրիկ) ։
Ֆրոիմի աղջիկը՝ Սոնյան, ամուսանցել է Յուզեֆ Կորնբերգի հետ, և նրանք մեկնել են Կազիմեժ Դոլնի։ 1936 թվականին լույս աշխարհ է գալիս նրանց զավակը՝ Ավրահամը։ Էսթերը և Ռահելը՝ Ֆրոիմի մյուս երկու քույրերը, չեն ամուսնացել ։
Լեոն Ժիտոմիրսկին 1937 թվականին գաղթել է Պաղեստին։ Ինչպես և իր հայր Ֆրոիմը և եղբայր Շմուելը, Լեոն նույնպես սիոնիզմմի գաղափարների կողմնակիցն էր։ Ենթադրվում է, որ տարագրության մեջ գտնվելու տարիներին նա ամուսնացել է Հաննայի (Հոհբերգ) հետ։ Ժիտոմիրսկիների ընտանիքը պլաններ ուներ մեկնել Պաղեստին, բայց ոչ ոք այդպես էլ չկարողացավ իրագործել այն. սկսվեց Լեհաստանի բռնազավթումը։ Ամբողջ ընտանիքից փրկվեց միայն Լեոն Ժիտոմիրսկին ։
Հենիոյի կյանքի և իր ընտանիքի պատմությունը հաջողվել է վերականգնել Լեոնի դստեր՝ Նետտ Ժիտոմիրսկի-Ավիդարի շնորհիվ, ով նկարիչ էր Իսրայելի Նետանիյա քաղաքից։ 2001 թվականին նա մեկնել է Լյուբլին՝ իր հետ տանելով առանձին նամակներ և լուսանկարներ, որոնք Ժիտոմիրսկիների ընտանիքը ուղարկել էր Լեոնին Պաղեստին։ Լյուբլինում նա հանդիպեց «Բրամա Գրոդսկա - թատրոն NN» կազմակերպության տեղական խմբի աշխատակցի հետ, որը զբաղվում էր նաև քաղաքի հրեական անցյալի հիշողությունների պահպանմամբ։ Նրանց հետ զրույցից հետո Նետտը որոշեց Լյուբլին ուղարկել ընտանեկան արխիվից այլ թղթեր ։
Կենսագրություն
Հենիոն ծնվել է 1933 թվականին մայիսի 25-ին Լյուբլինում։ Տան միակ զավակն էր։ 1937 թվականի սեպտեմբերին սկսել է հաճախել մանկապարտեզ։ Հուլիսյան արձակուրդներն անցկացրել է Ռուդի գյուղում։ Ազգականներից մեկը գրում է, որ Հենիոն շատ կայտառ և էներգիայով լի երեխա էր ։ Պահպանվել են Հենիոյի՝ գրեթե ամեն տարվա լուսանկարները (վեց տարեկան հասակից)։ Նրա վերջին նկարն արվել է 1939 թվականի հուլիսի 5-ին լյուբլինյան բանկերից մեկի աստիճանների վրա։ Այդ նկարում Հենիոն հագել է սպիտակ ֆուտբոլային շապիկ, վանդակավոր կիսատաբատ և մեղմ ժպտում է ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Հենիոյի հայրը՝ Շմուելը, որոշ ժամանակով մեկնում է Լվով՝ ցանկանալով ընտանիքի համար այլ երկիր մեկնելու թույլտվություն ստանալ։ Այս փորձը անհաջողությամբ պսակվեց, և Շմուելը վերադարձավ։ 1941 թվականի մարտի 24-ին Ժիտոմիրսկիները հրաման են ստանում թողնել իրենց բնակության վայրը, և տեղավորվել լյուբլինյան գետտոներից մեկում։ Շմուելը այստեղ ադմինիստրատիվ մարմնի աշխատակից էր և ղեկավարում էր գետտոյի փոստային բաժանմունքը։ Հենիոյի հորաքույրերը՝ Ռահելը և Էսթերը, աշխատում էին գետտոյում, իսկ մայրը՝ տանը։ Ֆրոիմ պապը շարունակում էր ղեկավարել խանութը մինչև 1941 թվականի նոյեմբերի 10-ը, երբ մահացավ տիֆից ։ Իր մահից առաջ նա կտակել էր, որ իրեն թաղեն որքան հնարավոր է գերեզմանի դասպասների մոտ, որպեսզի «առաջինը տեսնի ազատագրված Լյուբլինը»։ Սակայն 1943 թվականի գերեզմանների լիկվիդացման ժամանակ Ֆրոիմ Ժիտոմիրսկու գերեզմանը և տապանաքարը ոչնչացվել են ։
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ կամ կունստկամերա (cabinet of curiosities, Wunderkammer, Kunstkammer), սենյակ, որտեղ պահվում են բնագիտական, արհեստական և բնական տարբեր հազվագյուտ իրերից կազմված թեմատիկ հավաքածուներ։ Կունստկամերաները Եվրոպայում հայտնվել են XVI դարում, ծաղկման հասել XVII դարում՝ բարոկկոյի շրջանում։ Այդպիսի հավաքածուներ ստեղծում էին կամ արիստոկրատիայի ներկայացուցիչները կամ գիտնականները, բժիշկները։ Հավաքածուների աճի արդյունքում հետագայում բացվում են թեմատիկ թանգարաններ։
Հենիո Ժիտոմիրսկի
Կենսագրություն
Մոտավորապես 1942 թվականի ապրիլի 12-ին «Ռեյնհարդ» գործողության շրջանակներում ընտանիքի բոլոր կանանց տարան Բելժեցի մահվան ճամբարը, որտեղ նրանք, ամենայն հավանականությամբ, շուտով մահապատժի են ենթարկվել։ Հենիոն այդ ժամանակ իր հոր հետ տեղափոխվել էր Թաթարական Մայդանի (այն ժամանակ՝ Լյուբլինի արվարձան) գետտո ։
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Ծագում
Ամեն ինչ սկսվում է ունևոր մարդկանց հավաքածուներից և դրանք պահելու համար ստեղծված կահույքից։ Կահույքագործ վարպետները ստեղծում են դարակներով, դռներով հատուկ պահարաններ՝ տարբեր իրեր պահելու համար։ Պահարանը ստանում է կաբինետ անվանումը։ Հավաքածուի մեծացմամբ ավելանում է պահարան-կաբինետի թիվը, որի համար առանձին սենյակ են հատկացնում։ Ավելի ուշ պահարնի անունը փոխանցվում է այն սենյակին, որտեղ պահվում է հավաքածուն։
Հենիո Ժիտոմիրսկի
Կենսագրություն
Շմուել Ժիտոմիրսկու կողմից գրված վերջին նամակը, որտեղ հիշատակվում է Հենիոյի մասին, Կարմիր խաչի Ժնևյան բաժանմունքում դրոշմվել է 1943 թվականի հունվարի 8-ին (նամակ գրելու ամսաթիվը հայտնի չէ. ակնհայտ է, որ այն գրվել է ավելի վաղ).
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Պահարանային կաբինետներ
Պահարան - կաբինետն արագորեն դառնում է կահույքագործ վարպետների համար փորձարարական դաշտ։ Հայտնվում են սեղանի մեծ և փոքր պահարաններ՝ սյունատիպ ոտքերի վրա, հատակին մոտ դրված լրացուցիչ դարակով, որի վրա տեղադրում էին խխունջներ կամ ծաղկամաններ։ Մի քանի դարակներ ունեցող պահարանների դռները սկզբնապես առանց ապակիների էին և զարդարված էին մարկետրիով՝ փայտե խճանկարով, փորագրությամբ և մետաղական զարդակտորներով։ Պահարան - կաբինետներն աստիճանաբար մեծ չափեր են ստանում և կրում ժամանակի ոճային ազդեցությունը՝ մաներիզմ, բարոկկո, ռոկոկո։ XX դարում դրանք դառնում են տարբեր թանգարանների հավաքածուների անբաժանելի մասը։
Ալրանս
Ալրանս (Alrance), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 357 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 35.43 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 120 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 26 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
57-րդ հյուսիսային զուգահեռական
57-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 57°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։
Ալրանս
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 214 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 147 անձ (82 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 59 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Պահարանային կաբինետներ
XX դարի վերջում կահույքի այդ տեսակը նորից հայտնվում է մոդայական դիզայներների մոտ, բայց արդեն այլ կիրառմամբ (Ջիմի Մարտին, վարդագույն կաբինետ կոկտեյլների համար)։
57-րդ հյուսիսային զուգահեռական
Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, և Ասիայով։
Հենիո Ժիտոմիրսկի
Կենսագրություն
Թաթարական Մայդանի գետտոյում լիկվիդացումից հետո՝ 1942 թվականի նոյեմբերի 9-ին, նրա բանտարկյալներն ուղարկվեցին Մայդանեկ, և ամենայն հավանականությամբ Հենիոն մահապատժի է ենթարկվել համակենտրոնացման ճամբարի գազի խցիկում ։
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Վերնախավի հավաքածուներ
XVI դարի երկրորդ կեսին հազվագյուտ իրեր հավաքելը դառնում է Սրբազան հռոմեական կայսրության վերնախավի հետաքրքրությունը։ Կարելի է նշել Հեսեն-Կասսելյան լանդգրաֆների հավաքածուն (մոտ1577 թվական), Վյուտեմբերգներինը՝ Շտուտգարտում (մոտ 1600 թվական), Բեռլինի Բրանդենբուրգյան կուրֆյուրստների հավաքածուն (առաջին կատալոգը՝ 1599 թվական)։ Մեզ է հասել Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ Օգոստոսի՝ 1560 թվականին Դրեզդենում  ստեղծած բացառիկ հավաքածուն՝ կազմված հիմնականում գիտատեխնիկական ցուցանմուշներից՝ ժամացույցներ, գիտական գործիքներ, որսորդական, բժշկական, տպագրության իրեր, նկարներ, այլ հազվագյուտ իրեր ։  Մեծ հավաքածու ուներ Ավստրիայի էրցհերցոգ Ֆերդինանդ II-ը (1529 - 1595)։ Նրա հավաքածուն զբաղեցոնում էր մի քանի սենյակ, որտեղ քսան պահարան- կաբինետների մեջ ըստ տեսակների խնամքով դասավորված էին ակնագործական իրեր, թանկարժեք քարեր, երաժշտական և գիտական գործիքներ, բորնզից, փայտից, ճենապակուց պատրաստված իրեր, ձեռագրեր, դրամներ և շքանշաններ, ազգագրական հազվագյուտ իրեր ։ Ֆերդինանդի հավաքածուն հասանելի էր միայն ընտրյալների այցելուների համար։ Այն գտնվում է Ամբրաս ամրոցում  և պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ XVI դարի վերջում մեծ ճանաչման է արժանանում Ֆերդինանդ II-ի ազգական՝ ավստրիայի կայսր Ռուդոլֆ II-ի հազվագյուտ իրերի կաբինետը Պրահայում։ Կայսրը ոչ միայն գործակալներ է ուղարկում Եվրոպայի տարբեր երկրներ՝ հազվագյուտ իրեր փնտրելու, այլ նաև իրեն շրջապաում է վարպետներով, ովքեր կարող էին նման իրեր ստեղծել։ Նա հավաքում է բնական (հանքաքարեր, խխունջներ), արհեստական (զենքեր, դրամներ, շքանշաններ, Ամերիկայից և Հնդկաստանից բերված էկզոտիկ իրեր), գիտական (ժամացույցներ, աստղագիտակա իրեր) իրեր, ինչպես նաև տարբեր հնություններ՝ կիսանդրիներ, քանդակներ, քարեր։ Հավաքածուի մեջ կար նաև 800 նկարներ պարունակող հավաքածու և գրադարան։ Կայսեր ժողովածուները զարդարում էին տաղանդավոր նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի ալեգորիա-նկարները, որոնց որակը և քանակը ժամանակակիցների հիացմունքին էր արժանանում։ Ռուդոլֆի հավաքածուն կողոպտվում է նրա մահից հետո, և շատ իրեր դառնում են այլ կաբինետների սեփականություն։
Հենիո Ժիտոմիրսկի
Հիշատակություններ
Հենիոյի կյանքի և մահվան հանգամանքների վերականգնումը «Բրամա Գրոդսկա - թատրոն NN» կազմակերպությանը հնարավորություն են տվել մշակել մի շարք նախագծեր՝ կապված նրա հիշատակի պահպահնման հետ։
57-րդ հյուսիսային զուգահեռական
Բնութագրական տվյալներ
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 3682 կմ է, հասարակածից` 6320 կմ։
Հենիո Ժիտոմիրսկի
«Listy do Henia»
«Listy do Henia» (Նամակ Հենիոյին) նախագիծը դարձավ «Բրամի»՝ «Listy do getta» (Նամակ ուղղված գետտոյին) նախկին ակցիայի շարունակությունը և հաջորդ փուլը ։ Նամակներ ուղարկվել են սկսած 2001 թվականից Լյուբլինի գետտոյում գոյություն ունեցած այն տների պատահական հասցեներով, որոնք 1942 թվականին ոչնչացվել են նացիստների կողմից։ Բայց դրանք բոլորը վերադարձվել են ուղարկողներին՝ հետևյալ մակագրություններով՝ «Այդպիսի հասցե գոյություն չունի» կամ «Հասցեատերը չի գտնվել»։ 2002 թվականին նամակների հասցեատերերի մեջ առաջին անգամ հայտնվեց Հենիո Ժիտոմիրսկին։ Շուտով այս նախագիծը կենտրոնացվում է Հենիոյի վրա.
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Իտալիա
Վաղ շրջանի բացառիկ հավաքածուներից մեկը պատկանել է Ուիլիս Ալդրովանդիին (1522—1605): Բոլոնիայում գտնվող նրա «թանգարանը», որը բաց էր գիտնականների առաջ, ուներ բնագիտական ուղղվածություն։ Հավաքածուն ներառում էր 11 հազար բույսեր, կենդանիներ, հանքաքարեր, 7 հազար բույսերի հերբարիումներ, հանգամանորեն կատարված մոտ 8 հազար նկարներ այն հազվագյուտությունների, որոնք Ալդրովանդին չի կարողացել ձեռք բերել։  Դասակարգելու և ցուցակագրելու մոլուցքը նկատվում է ամենուր. երկու հիմնական պահարաններում նրա հավաքածուն մի քանի հազար տուփ էր կազմում, ընդ որում մի տուփի մեջ տեղադրված էր երկրորդը՝ ավելի փոքրը։ Ալդրովանդին նույնիսկ կազմել էր իր թանգարանի այցելուների ցուցակը՝ «ըստ նրանց բնակության վայրի, զբաղմունքի և մասնագիտության»։ Ալդրովանդիի հավաքածուն դառնում է նրա 13 հատորանոց հանրագիտարանի հիմքը ։ Բնագիտությանը նվիրված մեկ այլ կաբինետ ստեղծել է բնախույզ և դեղագործ Ֆերրանտե Իմպերատոն (1550—1615) Նեապոլում։ Հավաքածուի մեջ էին մտնում հերբարիումներ, ծովային կենդանիների, ձկների, թռչունների խրտվիլակներ, հանքաքարեր։ Ցուցանմուշները տեղադրված էին պահարաններում, դահլիճի պատերին ու թաղերին։ Կաբինետի զարդը գրադարանն էր։ Գրքերի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքը երևում էր անգամ նրանց դիրքից՝ էջերը դեպի ներքև՝ պաշտպանելու համար։ Իմպերատոյի «Բնական պատմություն» բազմահատոր աշխատությունը՝ հիմնաված իր հավաքածուի նյութերի վրա, տպագրվել է 1599 թվականին։ XVI - XVII դարերի անցման շրջանում հավաքածուների գիտաճանաչողական և մասնագիտական կողմնորոշումը փոխվում է դեպի հազվագյուտի, անսովորի նկատմամաբ հետաքրքրությամբ։ Դեղագործ Ֆրանչեսկո Կալզոլարիի (1521-1600) հավաքածուն Վերոնայում ծառայում էր և որպես լաբորատորիա, և ուսանողների հետ հանդիպման վայր։ Եթե նրա հավաքածուի առաջին կատալոգում  ներկայացված  են բժշկական գործի հետ կապված ցուցադրանմուշներ, ապա երկրորդում՝ 1622 թվականին տպագրված, նկարագրվում են որոշ բույսերի, «դոդոշաքարի», միաեղջյուրի եղջյուրի  հրաշալի հատկությունները և այլն։ Բնագիտական կողմը երկրորդ պլան է մղվում նաև Անտոնիո Ջիգանտիի հավաքածուում (1535-1598)։ Այստեղ արվեստի ստեղծագործությունները հերթագայում են բնության օբյեկտներին՝ չհամընկնող առարկաներից կազմելով թեմատիկ խմբեր ։ Միլանի գյուտարար և գիտական գործիքներ պատրաստող Մանֆրեդ Սետտալայի (1600-1680) հավաքածուն զբաղեցնում էր չորս սենյակ և ներառում էր կմախքներ, հերբարիումներ, նկարներ, հնագիտական գտածոներ, զենքեր, ժամացույցներ և այլ իրեր ։ Թեև թանգարանն ուներ միջազգային ճանաչում և շատ այցելուներ, Սետտալան համարում էր, որ իր հավաքածուի խնդիրը ոչ թե զվարճանքն է, այլ գիտական աշխատանքները ։ Երբ Սետտալան, որին անվանում էին «միլանցի Արքիմեդ », մահանում է, նրա դագաղի հետևից տանում էին նրա հավաքածուի ամենանշանավոր ցուցանմուշները։ Սետտալայի թանգարանը 1751 թվականին կցվում է Ամբրոզյան գրադարանին և մինչ այսօր այնտեղ է։
57-րդ հյուսիսային զուգահեռական
Բնութագրական տվյալներ
Երկարությունը 21878 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 54.6%-ը։
Աշխարհի շուրջ
Ամսաթվի սահմանից սկսած դեպի արևելք`
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային զուգահեռականներ
Հազվագյուտ իրերի կաբինետ
Իտալիա
Մեծ հավաքածու ուներ նաև Աֆանասիա Կիրխերը (1602-1680), որը ծնվել էր Գերմանիայում, բայց կյանքի մեծ մասն անց էր կացրել Հռոմում։ Իր հավաքածուի համար նա պարտական էր ճիզվիտների միաբանությանը, որին պատկանում էր։ Ճիզվիտական միսսիաներից նա ստանում էր էկզոտիկ իրեր Աֆրիկայից, Ամերիկայից, Հեռավոր Արևելքից։ Նրա հավաքածուի մաս էին կազմում նաև հնություններ և բնագիտական ցուցանմուշներ, ինչպես նաև այնպիսի գյուտեր, ինչպիսիք են «Արևածաղիկ» պտտվող ժամացույցը, Դելփյան պատգամախոսի վերակերտվածքը և շատ տեսողական պատրանքներ ։
Հյուսիսային Եվրոպա
Բնագիտական հավաքածուներ ստեղծել են Կոնրադ Հեսները՝ Շվեյցարիայում (1516—1565), բուսաբան Լեոնարդ Ֆուկսը (1501-1566) և Գեորգ Ագրիկոլան (1494—1555)՝ Գերմանիայում ։ Ավելի ուշ՝ XVII դարում, մեծ աղմուկ է հանում ՕԼե Վորմի (1588—1655) հավաքածուն՝ նվիրված բնական պատմությանը, սկանդինավյան, հունական, հռոմեական, արևելյան ազգագրությանը և պատմությանը ։ Լայն տարածում են ստանում Հոլանդիայի XVII հազվագյուտ իրերի կաբինետները։ Արևելահնդկական ընկերությունների հետ կապը և սեփական գաղութները Ասիայում դառնում են հոլանդացի հավաքորդների համար անսպառ աղբյուր իրենց հավաքածուները համալրելու համար։ Նշանավոր է նկարիչ Ռեմբրանդի հավաքածուն, որը նա օգտագործել է իր նկարները ստեղծելիս։ Մեծ ճանաչում է ստանում նաև բժիշկ և գիտնական Ֆրեդերիկ Ռյուշի (1638—1731) հավաքածուն։ Մանկաբարձական պրակտիկան և դատաբշժկական գործերը նրան մոտեցնում են անատոմիային և հրեշաբանությանը։ Նա սկսում է հավաքել զարգացման անոմալիաներ ունեցող սաղմեր, կատարելագործում է փափուկ հյուսվածքների պահման տեխնիկան։ Նրա հազվագյուտ իրերի կաբինետը և անատոմիական հավաքածուն 1717 թվականին վաճառվում է Պետերբուրգ 30 հազար գուլդենով, որն այն ժամանակվա համար մեծ գումար էր։ Ռյուշի կաբինետի և հավաքածուի մի որոշ մաս հասել է մինչև մեր օրերը։
Անգլիա
Անգլիայում հազվագյուտ իրեր սկսել է հավաքել Ջոն Տրադեսկանտը (1577- 1638), որը բացում է իր «Տապանը» այցելությունների համար և այն դառնում է Անգլիայում առաջին հասարակական թանգարանը։ Նրա որդուց հավաքածուն փոխանցվում է Էլիաս Էշմոլին (1617—1692), որն իր հերթին լրացնում է այն և փոխանցում Օքսֆորդի համալսարանին, որտեղ այն հիմք է հանդիսանում 1683 թվականին բացված Էշմոլի թանգարանի  համար։
Հազվագյուտ իրերի կաբինետները և գեղանկարչությունը
Եթե գիտնականներին գրավում էին անատոմիական հրեշները և անոմալիաները, նկարիչները գերադասում էին տարբեր շրջանների և երկրների արվեստի ստեղծագործություններ։
Հազվագյուտ իրերը դարձել էին բարոկկոյի շրջանի նատյուրմորտի մշտական թեման։ Նույնիսկ կաբինետները դառնում են նկարի թեմա։ Դրանք պատկերել են Ֆրանս Ֆրանկեն Կրտսերը, Ֆիլիպ դե լա Գիրը, Յան Բրեյգել Ավագը, Էտեն դե լա Գիրը և այլ նկարիչներ։
Հազվագյուտ իրերի կաբինետները Ռենեսանսյան Եվրոպայից դուրս
Հնությունների և հազվագյուտ իրերի հավաքումը տարածված էր ոչ միայն Ռենեսանսյան Եվրոպայում։ Անտիկ շրջանում նման հավաքածուներ հավաքել է նաև Օկտավիանոս Օգոստոս կայսրը։ Ինչպես գրում է Սվետոնիոսը, իր ապարանքում նա ուներ «հերոսների զենքեր, հսկայական կենդանիների և հրեշների ոսկորներ, որոնք համարվում էին Հսկաների մնացորդներ» ։ Հազվագյուտ իրեր էին հավաքում նաև Չինաստանի Ցին դինաստիայի արքաները։ Իր «կաբինետներով» էր հատկապես տարված կայսր Ցյանլունը, որը «սիրում էր ազատ ժամանակ ուսումնասիրել այդ արկղիկների պարունակությունը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարոկկո