cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խիդիսթավի (Գորիի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Կիևի ջրամբար
Կիևի ջրամբար (ուկր. Київське водосховище), Կիևից դեպի հյուսիս գտնվող Դնեպր գետի վրա գտնվող ջրամբար։ Ընդհանուր մակերեսը 922 կիլոմետր քառակուսի է։
Հյուսիսում այն գրեթե հասնում է Բելառուսի սահմաններին։ Հյուսիսային մասը (Չեռնիգովի մարզ) մտնում է 2002 թվականին ստեղծված Միջգետային տարածաշրջանային բնապատկերի կազմի մեջ։ Կիևի ջրամբար են թափվում Պրիպյատ, Տետերև, Ուժ, Իրպեն և այլ գետեր։ Ջրամբարը հանգստի ու ձկնորսության վայր է ։
Բնութագրումը
Ջրամբարը կառուցվել է 1964-1966 թվականներին և դարձել է Դնեպրի վեց ամենախոշոր ջրամբարներից նախավերջինը։ Նրա առավելագույն լայնությունը 12 կիլոմետր է։ Ամբարտակները կառուցված են Կիևի շրջանի Վիշգորոդ քաղաքի Դնեպր գետի վերին հատվածում։ Այն տեղակայաված է Դնեպրի երկայնքով, Վիշգորոդ քաղաքից մինչև Դնեպրովո գյուղ, Չեռնոբիլ քաղաքում Պրիպյատիի գետաբերանի մոտ, և Բոգդանա գյուղում Տետերեվի գետաբերանի մոտ։ Ջրամբարի մակերեսը հասնում է 922 քառակուսի կիլոմետրի, երկարությունը՝ մոտավորապես 110 կիլոմետր, իսկ որոշ հատվածներում՝ մինչև 3 կիլոմետր։ Առավել խորը իջվածքները գտնվում են ամբարտակների մոտ, միջին խորությունը 4,1 մետր է, իսկ ծանծաղ հատվածը մինչև 2 մետր, ինչն էլ զբաղեցնում է ջրամբարի ամբողջ մակերեսի կեսը։
Էլեկտրաէներգիա ստանալու համար Կիևի հիդրոէլեկտրակայանը օգտագործում է տարբեր բարձրություններ։
Արտաքին տեսքը
Ջրային տարածքների ցածր ու լայն հատվածներն ունեն լճի տեսք։ Դրանց ծանծաղուտներում առատորեն աճում են բույսեր ու ջրիմուռներ։ Պրիպյատի ջրային տարածքի հատվածները Դնեպրի ջրերից տարբերովում են գույնով, ինչը պայմանավորված է կենցաղային թափոններով։ Տետերևի ջրային տարածքները նույնպես ծանծաղ են։ Չնայած Տետերևի ջրային մակերեսի վրա առկա են բույսեր ու ջրիմուռներ, կենդանական աշխարհը քիչ է, քան Դնեպրինն ու Պրիպյատինը։ Դա պայմանավավորված է նշված գետերի ջրամբարների ջրի մակարդակի հետ։ Տետերևի մեջ ջրամբարի միջոցով լցվում են օրգանական ծագման շատ կենցաղային թափոններ, որոնք առաջացնում են ջրի արհեստական ծաղկում։
Դնեպրի ու Պրիպյատի միաձուլման հատվածում գտնվող ջրամբարի հիմնական տարածքը կարելի է բաժանել երեք մասի։ Վերին հատվածի ստորին սահմանը հանդիսանում է Ստրախոլեսյե գյուղը։ Այստեղ 3 մետրանոց ծանծաղուտները զբաղեցնում են ջրային մակերեսի գրեթե 3/4 մասը։ Այստեղ արագորեն աճում են բույսեր ու ջրիմուռներ։ Ջրային տարածքի այս հատվածը գտնվում է դնեպրովյան ու պրիպատյան ջրային տարածքների մեծ ազդեցության տակ։ Ահա թե ինչու ջրի շատ հատկություններ ձախ կողմում համընկնում են Դնեպրի ջրերի, իսկ աջ կողմում Պրիպյատի ջրերի հետ։
Հիմնական ջրային տարածքի միջին հատվածի ստորին սահմանները հանդիսանում է Ռուդնյա-Տոլոկունսկայան։ Տարածքի ջուրը խորն է։ 3 մետրանոց խորությամբ ջրային մակերեսները կազմում են ավելի քան 1/3 տարածքներ։ Ջրի հատկությունները կախված են հիմնական ու տետերևյան ջրային տարածքների վերին հատվածի միախառնումից։
Հիմնական ջրային տարածքի ստորին հատվածը, որը տարածվում է Ռուդնյա-Տոլոկունսկ գյուղից մինչև ամբարտակներ, ունի առավել խորը ջրային իջվածքներ։ Ծանծաղուտները կազմում են աննշան հատված, այդ իսկ պատճառով բուսական ու կենդանական աշխարհը դանդաղ է զարգանում։
Ջրաբանություն
Ջրամբարի ջրի մակարդակի ռեժիմի արդյունքում տարբերում են մշտական ջրհեղեղի տարածք։ Տվյալ զոնայի սահմաններում առանձնացվում են երկու ենթազոնաներ։ Ժամանակավոր ջրի ողողման ենթազոնան արտահայտվում է միայն ջրամբարի վերին հատվածում։ Այն ջրով ողողվում է մարտի կեսերից մինչև հունիս ամիսը։ Նրա տարածքում առաջանում է մարգագետին։ Այստեղ տեղի է ունենում ձկների ձվադրում, առաջանում են բուսական ու կենդանական օրգանիզմներ, որոնք ջրի մակարդակի նվազումից հետո լցվում են ջրամբարի մեջ։ Տարածքի ծամանակավոր չորացման ենթազոնան տեղակայված է նախորդից ցած։ Այդ տարածքներում ջրի հոսքը դադարում է միայն սեպտեմբերի սկզբին, ինչը կապված է աշնանային անձրևների քչացման հետ։ Այստեղ ձմռանը աճում է բուսականությունը։
Ջրամբարի ջրի շրջանառությունը տարվա մեջ իրականանում է 9-12 անգամ, ինչը կախված է Դնեպր ու Պրիպյատ լցվող ջրի ծավալից։ Այս ծամանակահատվածն ընդգրկում է ապրիլ-մայիս ամիսները, և այս ընթացքում ջրամբարը տարբերվում է գետից։ Միայն ամռան կեսերին Դնեպրի ջրերի վերականգման հետ ջրամբարի ջրի հոսքը նվազում է և ստանում է լճի տեսք։ Ջրի շրջանառության արագությունը հունիս-հուլիս ամիսներին ազդում է ջրի ծաղկման վրա։ Կիևի ջրամբարի հատկությունն այն է, որ գարնանը ջրամբարի վերին հատվածի և հիմնական ջրային տարածքխ միջև առաջանում է ջրի մակարդակի մեծ տարբերություն, որը կարող է հասնել մինչև 1,5-2 մետրի։ Ամռանը ջուրը տաքանում է մինչև 20-24°C: Դեկտեմբեր-հունվար ամիսներին առաջանում է սառցաշերտ և պահպանվում է մինչև մարտի կեսերը կամ վերջը։
Երկկենցաղների աշխարհը
Կիևի ջրամբարներում հատկապես քիչ են ձիաձկները, սպիտակաչք ձկները, բեղավոր ձկները, ինչպես նաև քաղցրահամ ջրերի ձկները, պերկեսները, ծածանները, որոնց բազմացման պայմանները լրջորեն վատթարացել են։ Ձվադրող ձկների քանակը շատացել է, քանի որ ջրամբարում դրանք լայնորեն ջրի մակերեսի վրա օգտագործվում են ինչպես ջրով ողողված մարգագետիններ, այնպես էլ ծանծաղութտներում որպես ջրային բույսեր։ Ամենից հաճախ այստեղ հանդիպում են մանրածածաններ, բրամներ, գուստերաներ, կարմրախայտներ, պերկեսներ, լիններ, գայլաձկներ և կարասներ։
Բեյհայ
Բեյհայ, քաղաք Չինաստանում։
Բաժանվում է 3 թաղամասերի և 1 կոմսության ՝
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Չինաստանի բնակավայրեր
Շչերբինովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Շչերբինովկա (Щербинівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզ.
2012 թվականի տվյալներով Շչերբինովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 635 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Եվգենի Մորգունով
Եվգենի Մորգունով (Евге́ний Алекса́ндрович Моргуно́в; ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան, ՌԴ վաստակավոր արտիստ, մեծ ճանաչում է ձեռք բերել Լեոնիդ Գայդայի ֆիլմերում կատակերգական եռյակի դերով` Փորձառուն, Դմբոն ու Վախկոտը կերպարներից Փորձառուի դերով, որտեղ նրա խաղընկերներն են Գեորգի Վիցինը և Յուրի Նիկուլինը։
Եվգոնի Մորգունովը ծնողները բաժանվել են երբ նա դեռ փոքր էր, երեխաներին դաստիարակել է մայրը։ Աշխատել է սկզբում գործարանում, ապա ծննդատներից մեկում որպես սանիտար։
14 տարեկանում աշխատել է ռազմական գործարանում։ Երիտասարդ տարիքում նրա մոտ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, ինչի հետ կապված սկսել է գիրանալ։ Ավելի հասուն տարիքում արդեն ունեցել է ոտքերի ցավ ։
1943 թվականին ընդունվել է դերասանական դպրոց, ապա տեղափոխվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ  որն էլ ավարտելուց հետո աշխատել է թատրոնում որպես դերասան։
Ամուսնացած է եղել, ունեցել է երկու որդի, կրտսեր որդին մահացել է ավտովթարից 1998 թվականին, ինքը` Մորգունովը, մահացել է 1999 թվականի սրտի երկրորդ կաթվածից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Սրտի կաթվածից մահացածներ
Սպարտիոն Նազարյան
Սպարտիոն Եղոյի Նազարյան, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպիչ ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուղատնտես (1975) ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1976) ։ ԽՄԿԿ անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1927 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը ։
1954-1994 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Անիի շրջանի Ձերժինսկու անվան կոլտնտեսության (1980-ական թվականներից՝ Մարալիկի ագրոֆիրմա-կոլտնտեսության) նախագահը։ Նրա ղեկավարած տարիներին կոլտնտեսությունը ճանաչվել է Հայաստանի, ինչպես նաև ԽՍՀՄ առաջավոր տնտեսություններից մեկը ։
1989 թվականից ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր՝ միավորված Կոլտնտեսությունների միութենական խորհրդի կողմից։
Մահացել է 2014 թվականին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ
Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռի վրա
«Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռի վրա» (Sapho sur le rosher de Leucade), ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ Նարսիս Գերենի նկարը՝ Էրմիտաժի հավաքածուից։ Ստեղծվել է 19-րդ դարի սկզբին։ Մշտական ցուցադրանմուշներում ընդգրկված չէ։
Պատմություն
Նկարը բանաստեղծուհի Սաֆոյի և պատանի Ֆաոնի լեգենդար սիրո պատկերազարդումն է երիտասարդ Ֆաոնի հանդեպ։ Նկարիչը ֆիքսել է այն պահը, երբ վշտահար Սաֆոն, ում լքել է Ֆաոնը, նստել է Լեֆկադյան ժայռի վրա և մտածում ինքնասպանության մասին ։
Լեգենդը պատմում է Սաֆոյի՝ Ֆաոնի հանդեպ անպատասխան սիրո մասին, որի պատճառով Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռից նետվում է ծովը։ Բանաստեղծուհու մահը բացահայտվել է ավեի ուշ։ Այս մասին առաջին հիշատակումը հանդիպում է Մենանդրոսի «Լեֆկադայում»։ Լեգենդի իրադարձությունները հետագայում Օվիդիուսին «Հերոսուհիներ» ստեղծագործության մեջ ստացան այսպես կոչված «Սաֆոյի նամակ» անվանումը՝ ուղղված Ֆաոնին։ Այս լեգենդի վառ օրինակն է Ժակ-Լուի Դավիդի «Սաֆոն և Ֆաոնը» կտավը, որը նույնպես գտնվում է Էրմիտաժում ։ Սաֆոյի մեզ հասած տողերում Ֆաոնի անունը ընդհանրապես չի հիշատակվում։
Նկարի ստեղծման հանգամանքները անհայտ են։ Կարծիք կա, որ մինչև 1917 թվականը նկարը գտնվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝՝ մասնավոր հավաքածուներից մեկում, և հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո այն ազգայնացվել և հաշվառվել է պետական թանգարանի ֆոնդում և պահվել է Պետրոգրադի գեղարվեստական արժեքների բաժնում (որտեղ իշխանությունները հավաքել են մասնավոր հավաքածուներից առգրավված արվեստի գործերը)։ 1925 թվականին նկարը տեղափոխվել է էրմիտաժ։ Մինչ այդ նկարի հեղինակն անհայտ էր և հաշվառված էր որպես 19-րդ դարի ֆրանսիական դպրոցի անհայտ արվեստագետի ստեղծագործություն՝ «Վինահար կինը» անվանումով։
1936 թվականին նկարի գույքագրման և առաջնային վերականգնողական աշխատանքի ժամանակ վերծանվել է նկարչի մոնոգրամը՝ ''«P. G․» (գտնվում է նկարի ներքևում՝ ձախ կողմում),'' և այսպիսով հաստատվում է նկարի հեղինակի ինքնությունը ու ճշգրիտ անվանումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Պիեռ-Նարսիս Գերենի նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:1800 նկարներ
Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարություն
Հայաստան գյուղատնտեսության նախարարությունը գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը մշակում և իրականացնում է գյուղատնտեսության և անտառային տնտեսության բնագավառում Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը։ 2019 թ. Կառավարության օպտիմալացման արդյունքում միավորում է Տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարությանը։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Մտցված է Էկոնոմիկայի նախարարության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարություն
Խոդի
Խոդի (ხოდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 960 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 9 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Ընկերության պարադոքս
Ընկերության պարադոքս (Friendship paradox), երևույթ, ըստ որի, որպես կանոն, մարդկանց մեծամասնությունն ավելի քիչ ընկեր ունի, քան միջինում իրենց ընկերը   ։
Պատմություն
Երևույթը հայտնաբերել է Նյու Յորքի պետական համալսարանի սոցիոլոգ Սքոթ Ֆելդը 1991 թվականին, երբ ուսումնասիրում էր սոցիալական ցանցերը ։
Պարադոքսը ճիշտ է նաև ավելի նեղ իմաստով սոցիալական ցանցերի համար, հատկապես՝ համացանցային սոցիալական ցանցերի։ Օրինակ՝ 2012 թվականին այն հաստատվեց Կոռնելի համալսարանի գիտնականների կողմից, որոնք վերլուծեցին Ֆեյսբուքի 721 միլիոն օգտատերի ։ Գիտնականները պարզեցին նաև, որ այս պնդումը ճիշտ է Թվիթերի օգտատերերի 98%-ի համար ։
Չնայած վարկածի ակնհայտ պարադոքսալ լինելուն՝ այն ստացվում է գրաֆների տեսության և հավանականության տեսության հիմնարար սկզբունքներից, որը կիրառվում է սոցիալական գրաֆի դեպքում ։
Նմանատիպ դիտարկում կարելի է կատարել նաև այլ փոխկապված համայնքների դեպքում։ Օրինակ՝ մարդկանց մեծամասնության սեռական զուգընկերները միջինում ունեցել են ավելի շատ սեռական զուգընկերներ, քան հենց իրենք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական վիճակագրություն Կատեգորիա:Պարադոքսներ Կատեգորիա:Սոցիալական կայքեր Կատեգորիա:Գրաֆների տեսություն
Վիմպել
Վիմպել (wimpel), նավի պատկանելիաությունը ցույց տվող նեղ ու երկար երկճյուղ ծայրով, երբեմն եռանկյունաձև դրոշակ։ Տարբերանշան է, որ տեղադրվում է նավերի կայմի վերևում  ։ Վիմպելը բարձրացնող միջոցը կոչվում է վիմպելֆալ։
Ռաֆայել Ռիեգո ի Նունիես
Ռաֆայել Ռիեգո ի Նունիես (Riego у Nuñez), 1820-1823 թվականների Իսպանական հեղափոխության գործիչ։ Մասնակցել է ֆրանսիացի զավթիչների դեմ ազգային ազատագրական պատերազմին, գերվել է և տարվել Ֆրանսիա, որտեղ մտել է մասոնական կազմակերպության մեջ։ Պատերազմի ավարտից հետո, 1814 թվականին վերադառնալով Իսպանիա, կապ է հաստատել ապստամբություն նախապատրաստող տեղի մասոնական կազմակերպությունների և սպաների հետ։ 1820 թվականի հունվարի 1-ին Ռաֆայել Նունիեսի ղեկավարած գումարտակի ապստամբությամբ սկսվել է Իսպանիայի հեղափոխությունը։ Ռաֆայել ի․ Նունիեսը վերականգնել է 1812 թվականի սահմանադրությունը, որը ուժի մեջ է մտել 1820 թվականի մարտի 7-ին։ 1820-1823 թվականներին Ռաֆայել ի․ Նունիեսը եղել է էքսալտադոս (ձախ լիբերալներ) կուսակցության ղեկավարներից, 1822 թվականի մարտից՝ Մադրիդի կորտեսների առաջին պրեզիդենտը։ 1822 թվականի հուլիսին ղեկավար դեր է խաղացել միապետականների խռովության ջախջախման գործում, որից հետո կառավարության գլուխ է անցել (1822 թվականի օգոստոսին) էքսալտադոս կուսակցությունը։ Սակայն այդ ժամանակ Ռաֆայել ի․ Նունիեսը քաղաքական հայացքներով ավելի մոտեցել էր կոմուներոսին։ 1823 թվականի ապրիլին սկսված ֆրանսիական ինտերվենցիայի ժամանակ Ռաֆայել ի․ Նունիեսի ջոկատները ջախջախվել են, միապետականները բռնել են Ռաֆայել ի Նունիեսին և թագավորական դատարանի վճռով մահապատժի ենթարկել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեղափոխական գործիչներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ
Վիմպել
Պատմություն
Վիմպելը բարձրացվել է գլխավոր կայմի վրա։ Նավում բարձրաստիճան անձանց ներկայությունը նշելու համար, դրոշակակիր նավի վրա բարձրացվել է հատուկ՝ բրեյդ վիմպել (brede wimpel, բառացի լայն վիմպել)։ «Հինգ կամ տասը վիմպել արշավում, ծովում» և նման արտահայտությունները օգտագործվել են ռազմանավերի թիվը նշելու համար։
Հետագայում բառի իմաստն ընդարձակվել է և այն սկսել է նշանակել ոչ միայն նավերի դրոշ, այլև տարատեսակր ձևերի դրոշներ, որոնք շրջանակված են լարով, ունեն ծոպեր։
Մուշեղ Սարվարյան
Մուշեղ Սարվարյան (հայտնի է նաև որպես Մուշեղ Սարվարի,), իրանահայ կինոռեժիսոր   ։
Սարվարյանը ստեղծել է բազմաթիվ ֆիլմեր, որոնցից է նաև 1956 թվականին նկարահանված « Խնջույք դժոխքում » ֆիլմը, որի համահեղինակն է Սամուել Խաչիկյանը։ Ֆիլմը ունի կարևոր դեր է խաղացել Իրանի ֆիլմագրության մեջ։ Այն ներկայացվել է Բեռլինի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:1920 ծնունդներ
Բաուրսակ
Նկարագրություն
Որպես կանոն, պատրաստվում է անթթխմոր կամ խմորիչով խմորից, ունի փոքր փքաբլիթի տեսք (շեղանկյուն կամ կլոր), պատրաստվում է ֆրիտյուրով խորը տապակի` կազանի մեջ տապակելով։ Կան նաեւ կաթնաշոռային բաուրսակների  բաղադրատոմսեր։ Սովորաբար ներկայացվում է որպես լրացում, օրինակ, շարբայի, կամ թեյի հետ (թաթարները միայն թեյի հետ, ույղուրները է ատկանչայ թեյե ըմպելիքի հետ)։
Բաուրսակը համարվում է տոնական դաստարխանի պարտադիր ատրիբուտ։ Կարեւոր դեր է կատարում բաշկիրների և այլ ժողովուրդների  հարսանյաց ծեսերին։ Թաթարական հարսանեկան ավանդույթներում փեսայի ծնողները (սիբիրյան թաթարների մոտ` հարսի ծնողները) հարսանիքին նվեր են բերում բաուրսակով կամ չակ-չակով ուտեստներ, ղազախական հարսանիքներում` բաուրսակները կամ կուրտը մետաղադրամների եւ քաղցրավենիքների հետ միասին նորապսակների գլխին է թափվում։ Ուզբեկական խոհանոցում բաուրսակները համարվում են ծիսական ուտեստ։ Թուրքմենների մոտ այն կոչվում է պեշմե եւ ունեն շեղանկյուն ձեւ։ Թուրքերի մոտ այն կոչվում է լոկմա (թուրքերեն  lokma)։
Փաստեր
Ռուսաստանում կշռով ամենամեծ (179 կգ) բաուրսակը պատրաստվել է 2014 թվականի ապրիլի 20-ին Ուֆայի Սալավատ Յուլաևի անվան հրապարակում ։ Դրա պատրաստման համար ծախսվել է 1006 հատ ձու, 25 կգ շաքարավազ, 70 կգ ալյուր, 50 կգ բաշկիրական մեղր ։
Ալմաթիում 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Մայրերի օրվա տոնակատարության ընթացքում գրանցվել է Գինեսի գրքի ռեկորդ. թխվել է 856 կգ բաուրսակ։ Միջոցառումն անցկացվել է սկեսուրների և հարսների միջև խոհարարական մենամարտի ձեւով։ Մրցույթին մասնակցել են յոթ իրական զույգեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկիրական խոհանոց Կատեգորիա:Մոնղոլական խոհանոց Կատեգորիա:Ուզբեկական խոհանոց Կատեգորիա:Թաթարական խոհանոց Կատեգորիա:Ասիական խոհանոց
Մահերշալա Ալի
Մահերշալալհաշբազ Ալի (Mahershala Ali, ), ամերիկյան դերասան։ Նա ավելի հայտնի է USA Network 4400 հեռուստաալիքի ֆանտաստիկ սերիալում՝ Ռիչարդ Թայլերի դերում, ինչպես նաև 2008 թվականի «Բենջամին Բաթոնի առեղծվածային պատմությունը» ֆիլմում՝ Թիզիի դերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
(491) Կարինա
(491) Կարինա (Carina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,189544 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9064 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4727 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կարինա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9497 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2080,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173026 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1902 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իզոլա դելա Սկալա
Իզոլա դելա Սկալա (Isola della Scala), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 10 497 մարդ։ Խտությունը կազմում է 152 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 69,89 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37063։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Սուրբ Հակոբոս Ավագ առաքյալը համարվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 25-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խուգասթա
Խուգասթա (ხუგასთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Լյուգարդ
Լյուգարդ (Lugarde), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 161 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.43 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 57,1 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 56 անձ (34 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 42 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հայաստանի էկոնոմիկայի նախարարություն
Հայաստանի Հանրապետության էկոնոմիկայի նախարարությունը գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը մշակում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարության տնտեսական զարգացման քաղաքականությունը։
2008 թ. ապրիլի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանգրով վերանվանվել է Էկոնոմիկայի նախարարություն ։ Մինչ այդ կոչվել է ՀՀ առևտրի և տնտեսական զարգացման նախարարություն։ 2019 թվականից կոչվում է ներկայիս անունով։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Նախարար Տեղակալներ`
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարություն
Արճեշ (գետակ)
Արճեշ, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Ծաղկանց լեռներից և լիճն է թափվում հյուսիսից, Արճեշ քաղաքի մոտ։ Անվան ծագումը՝ քաղաքի անունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանա լճի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
(492) Գիսմոնդա
(492) Գիսմոնդա (Gismonda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,117757 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5856 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6499 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2010,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179036 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,62° անկյուն։
Գիսմոնդա աստերոիդը պատկանում է Ֆեմիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 535 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,08 ա. մ., իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,24 ա. մ. հեռավորության վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:Ֆեմիսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1902 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պետրովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Պետրովկա (Петрівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդում։
2012 թվականի տվյալներով Պետրովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 114 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ձեռժինսկի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Ձիկա
Ձիկա, օսական խոհանոցի ուտեստ։ Պատրաստվում է թթվասերից և ցորենի կամ եգիպտացորենի ալյուրից, երբեմն ավելացվում է նաև օսեթական պանիր։ Սովորաբար ձիկան պատրաստվում է չուգունե ամանի մեջ, քանի ու սովորական կաթսայում այն կարող է շուտ այրվել։ Սկզբում անընդհատ խառնելով եփվում է թթվասերը մոտ 25 րոպե, հետո ավելցվում է ալյուրը։ Ձիկան սովորաբար մատուցվում է տաք վիճակում, չնայած հնարավոր է նաև սառը տարբերակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շիլաներ Կատեգորիա:Օսական խոհանոց
Շմուել Ագնոն
Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1966)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Գալիցիայում։ 1908 թվականին տեղափոխվել է Պաղեստին։ Գրում է իվրիտերեն։ Նրա «Հարսնատվություն» (1931) վեպը նվիրված է Գալիցիայի հրեաների կենցաղին։ Հոգեբանական խորաթափանցությամբ աչքի են ընկնում «Պարզ պատմվածք» (1935), «Ծովի խորքում» (1935) և այլ վիպակները։ Ագնոնի երկերը թարգմանվել են մի շարք լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
ՀՀ Էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարություն
Հայաստանի Հանրապետության Էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարություն, ՀՀ ԷԵԲՊՆ, Հայաստանի գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին է, որը մշակում և իրականացնում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարության էներգետիկայի և բնական պաշարների կառավարման բնագավառում։ 2019 թվականին կառավարության օպտիմալացման արդյունքում միավորվել է Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարության հետ։
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Մտցված է Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարության մեջ։
Օլավ Դուուն
Օլավ Դուուն (Olav Duun, ), նորվեգացի գրող, հրապարակախոս: 20-րդ դարի առաջին կեսի նորվեգական գրականության ամենակարկառուն ստեղծագործողներից մեկն է:
Կենսագրություն և կարիերա
Օլավ Դուունը ծնվել է 1876 թվականի նոյեմբերի 21-ին Ֆուսնեսում: Դպրոց գնացել է Թրյոնելագում: Երբ քսանվեց տարեկան էր, Օլավ Դուունը սկսել է մանկավարժություն ուսումնասիրել:
Բանաստեղծը 1904 թվականից սկսել է իր մանկավարժական գործունեությունը՝ դասավանդելով Հոլմեսթրան փոքրիկ քաղաքում՝ մայրաքաղաք Օսլոյից ոչ շատ հեռու: 1927 թվականից որոշում է թողնել այս ոլորտը: Օլավ Դուունը իրեն ամբողջությամբ նվիրում է գրական գործունեությանը:
Ստեղծագործական կյանք
Օլավ Դուունն իր ստեղծագործությունները գրում էր նորնորվեգերենով՝ նյունորսկով: Նրա գրքերը համեմված են տեղական բարբառով, գյուղացիներին, ձկնորսներին, ֆերմերներին բնորոշ բառապաշարով, ազգային հումորի տարրերով: Այստեղ նկարագրված հերոսները ներկայացված են տեղի կոլորիտով:
Օլավ Դուունը մի շարք հոգեբանական ստեղծագործությունների հեղինակ է, որոնցից նշանավոր են հատկապես՝ «Մարյանա» (1908), «Երեք ընկերներ» (1914), «Հարալ» (1915), «Մաքուր խիղճ» (1916):
«Յուվիկի բնակիչները» (1918-1923 թվականներ) վեցհատորյա աշխատությունը նկարագրում է ծնունդով Թրյոննելագի գյուղական մի ընտանիքի չորս սերունդների մասին 1814-ից 1920 թվականներին: Այստեղ ներկայացված է այդ ժամանակին բնորոշ Նորվեգիայի ողջ պատմությունը: Այդ վեցհատորյակի մեջ տեղ են գտել հետևյալ ստեղծագործությունները՝ «Juvikingar» (1918, Ալիքների իջվածքը), «I blinda» (1919, Կույրը), «Storbrylloppe» (1920, Մեծ հարսանիք), «I eventyre» (1921, Հեքիաթային աշխարհում), «I ungdommen» (1921, Երիտասարդության ժամանակ), «I stormen» (1923, Փոթորիկ):
Օլավ Դուունը գրել է նաև այս շարքի շարունակությունը երեք վեպերից բաղկացած, որոնք թղթին են հանձնվել 1929-ից 1933 թվականներին: Այդ երեք վեպերն են՝ «Medmenneske» (1929, Մոտիկը), «Ragnhild» (1931, Ռագնհիլ), «Siste leveåre» (1933, Կյանքի վերջին տարին):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Նորվեգացի վիպասաններ Կատեգորիա:Նորվեգացի մանկավարժներ
Ակդաղ (Վարդենիսի լեռնահամակարգ)
Ակդաղ, լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Վարդենիսի լեռնաշղթայում, Մալիշկա գյուղից հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 1897 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ
Խաչիկ (գյուղ)
Խաչիկ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզիում ՝ հայ-ադրբեջանական շփման գծի հարևանությամբ ։ Ներառված է Արենի համայնքի կազմում ։
Բնակավայրի տարածքում առկա են հայկական բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձաններ ։
Անվան ծագում
Խաչիկ գյուղի անվան ծագման հետ կապված մի քանի վարկածներ կան։
Աշխարհագրություն
Խաչիկ գյուղը գտնվում է Վայոց ձորի մարզում՝ Եղեգնաձորից 40 կիլոմետր դեպի արևմուտք՝ ծովի մակարդակից 1800-1900 մետր բարձրության վրա՝ գտնվում է բարձր լեռնային գոտում, ունի մոտ 250 ընտանիք։ Երեք կողմերից՝ հարավարևելյան, հարավային և արևմտյան, սահմանակից է Ադրբեջանի հանրապետությանը՝ Նախիջևանին։
Պատմություն
Գյուղի առաջին կառույցը եղել է ցեխից պատրաստած մի բերդ՝ այսօրվա Ժամի արևմտյան կողմում։ Նրան կից կառուցվել է անշուք եկեղեցի։ Հետագայում այդ նույն եկեղեցու փլատակների վրա կառուցվել է (1888 թ.) այսօրվա եկեղեցին։ Մինչև 1960 թվականը գյուղում չի եղել ոչ մի տանիքապատ տուն։ Հիմնականում տափակ կտուրներով, չորս սյուների վրա գլխատներ էին։
1921 թվականին գյուղ են գալիս բոլշևիկները։ 1922 թվականին տեղի է ունենում հողաբաժանություն, և հենց նույն թվականին էլ տեղի է ունենում գյուղական խորհրդի ընտրություն և Խաչիկի գյուղական խորհրդի առաջին նախագահ է ընտրվում Կիրակոս Մարգարյանը (պաշտոնավարել է 1922-27 թթ.)։ 1922 թվականին անհաջող փորձ է արվում կազմակերպել առաջին կոլեկտիվ տնտեսությունը. մի քանի տնտեսություններ միավորվում են, բայց շուտով՝ ցրվում։ 1931-32 թվականներից սկսվում է համատարած կոլեկտիվացումը, և առաջին կոլտնտեսության նախագահ է ընտրվում Մամիկոն Գրիգորյանը։ 1972 թվականից Խաչիկի կոլտնտեսության բազայի վրա ստեղծվել է Խաչիկի ոչխարաբուծական սովետական տնտեսությունը, որը ղեկավարում էր տնտեսության տնօրենը։
Գյուղատեղեր
Խաչիկ գյուղի շրջապատում կան մի քանի գյուղատեղեր, որոնք աստիճանաբար մաքրվում-հերկվում են և անհետանում։ Դրանցից մեկը գտնվում է գյուղի և Քարակոփի վանքի արանքում, որտեղ կան գերեզմանոց և խաչքար, այդտեղ է և ձիթահանքի մնացորդը, որի քարի վրա մնացել է Կուկեցի վարպետի արձանագրությունը։ Քարկոփի վանքին մոտ մնում են մի այլ գյուղատեղի մնացորդներ, որին այժմ Ղարղաբազար (թարգմանված թուրքերենից նշանակում է ագռավների շուկա) են անվանում այդտեղ ևս կան տապանաքարեր և մի արձանագրված խաչքար՝ Սարգիս Կրոնավորի հիշատակագրությամբ։ Դեպի Ամաղու տանող ճանապարհին մի ձորի մեջ է գտնվում Առնետ կոչվող գյուղատեղին, որի եզրին մնացել է Խաչիկ կրոնավորի կանգնեցրած խաչքարը։
Քարակոփի վանքի դեպի հարավ գտնվում են մի այլ գյուղատեղի ավերակները, ուր կա նաև ավերակ ջրաղաց, որի քարե նավի վրա պահպանվել է պատմագիր Ստեփանոս Օրբելյանի հիշատակագրությունը։ Այս ջրաղացը հատկապես հետաքրքիր է և ուսումնասիրության կարոտ, որովհետև նախ՝ նավը շինված է քարերից, ապա, նրան աշխատեցնող ջուրը, որը մի փոքր առվակ է, քիչ է եղել այդ պատճառով փորվել են հորեր-քյայրիզներ, որոնց ջրերը միանալով առվակի ջրին աշխատեցրել են ջրաղացը։ Հավանաբար այս առանձնահատուկ և ծանր աշխատանքները կատարվել են Ստեփանոս Օրբելյան պատմագրի օժանդակությամբ, որի համար և քարի նավի վրա գրվել է նրա հիշատակագրությունը։
Թաղեր
Գյուղի թաղերի անունները վկայում են, որ Խաչիկի բնակիչները տարբեր տեղերից են եկել. Հռոյի մահլա՝ Արևմտյան Հայաստանից եկածներ, Քյարդգյարի թաղ՝ հայի ու քրդի խառնուրդ, Զոկի թաղ՝ Նախիջևանից եկածներ, Ասի քյանդ՝ փոքր գյուղ և այլն։ Իհարկե, հետագայում ստեղծվել են նաև այլ թաղեր. Փոսի թաղ, Չիլլոնց թաղ, Ուլակեր, Ժամի թաղ,  Սպիտակ /Սիպտակ/ ձորի թաղ և այլն։
Տոհմեր
Գյուղի հիմնադիրները եղել են Ճաղարենք, Մուրադենք, Յարանոնք, Մխսոնք, Սաքանենք, Դումանենք, Աթինենք, Էլիքսանենք. թվով՝ յոթ տոհմեր։
Բերդեր
Բերդաքար, (Սանսաղալասի, Մեղրաքար). գյուղի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող այս բերդը քիչ նշմարելի հետքեր ունի, բայց բնական դիրքը, որ միայն մի կողմից է հնարավոր մուտք գործել, ինքնըստինքյան խոսում է նրա անառիկության մասին։ Ըստ երևույթին գործել է 1200-1500 տարի առաջ։ «Սանսաղալասի» թուրքերեն անվանումն է։ Բերդի անմատչելի ծերպում կա մեղվաբուն, որտեղից ժամանակին համարձակ մարդիկ մեղր են հանել։
Ջրաղացների Բերդ
Ավուշ գետի (Թամաշալղի Ձոր, Խոր Ձոր) և Ջրաղացներ գնացող ներքին կեռմանների արանքում գտնվող այս բերդի հետքերն այնքան պարզ են երևում, որ կարելի է հաշվել, թե քանի բնակարան է եղել։ Բերդի պարիսպների հիմքում դրված են հսկա քարաբեկորներ։ Դժվար է ասել, թե նրանց բարձրությունը որքան է եղել, բայց անզեն աչքով նկատվում է, որ բերդը եղել է ապահով մի կառույց, որն ունեցել է իր բոլոր ենթակառուցվածքները։
Բերդից 500-600 մետր հեռու գտնվում է պահակակետը, որի հիմքից 1.5-2 մետր բարձրությամբ պատեր կանգուն են։ Այն եղել է բավականին բարձր, որի վկայությունը քանդված պատերից ընկած քարերի առատությունն է։ Բերդից մինչև պահակակետը շարված է մոտ 1.5 մետր լայնությամբ պատշար։ Բերդի հաբար Թեղուտից կավե խողովակներով ջուր է բերվել։
Ժամի Թիլ
Գյուղից մոտ մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է Հին Գյուղը, իսկ քիչ հեռու, բլրի կատարին՝ ընդարձակ շինության հետքեր։ Կողքին՝ բավականին լավ հղկված գերեզմանաքարեր, մի քիչ հեռու՝ սովորական գերեզմաններ՝ անմշակ տապանաքարերով։ Ժամի Թիլում եղել է եկեղեցի կամ ժամատուն, որի գավթում թաղվել են երևելի մարդիկ։
Հնգզարաթ
Աստվածածին։ Շատ հավանական է, որ 1604 թ. Շահ Աբասի տեղահանությունից հետո կրկին հայերը վերադարձել են։ Այդ շամանակաշրջանում ամբողջ գյուղատեղը պարսիկները նվիրել էին վրաց թագաժառանգին։ Վերջինս բավականին կոպիտ անձնավորություն է եղել, շահագործել է առանց այն էլ սակավ ճորտերին, որոնք էլ, պայքարի որևէ ձև չիմանալով, կառուցել են Հնգզարաթը։
Պատերը շարված են կոշտ քարերով, առանց շաղախի։ Կտուրը ծածկելուց հետո քանդվել է. կրկին ծածկ են դրել, բայց իզուր։ Մինչև հիմա էլ մնում է «Հնգզարաթը ծածկ չի վերցնում» հավատալիքը։
Փաստորեն այն եղել է ուխտատեղի, որտեղ տարվա ընթացքում 3-4 անգամ ամբողջ գյուղը հավաքվել է։ Ամենաշատը հավաքվել են «կաթնով» մատուցելու օրը։
Քարակոփ կամ Խոտակերաց վանք
Հայաստանի նշանավոր վանքերից է, որի մասին կան գիտական շատ տեղեկություններ։ «Խոտակերաց» անվանումը տարբեր ձևերով են մեկնաբանում, բայց ճշմարտությունն այն է, որ վանքի համալիրի կառուցումը երկար տարիներ է տևել։ Մի քանի անգամ ավերվել է, վերաշինվել։ Վերջին անգամ՝ 10-րդ դարում։ Պավլիկյան շարժման ժամանակ, ըստ երևույթին, վանքի սպասավորները նույնպես յուրովի ապստամբել են և գնացել քարայրեր, որտեղ էլ սնվել են խոտերով։
Վանքը վերանորոգելուց հետո Սյունյաց Շուշանիկ տիկինը հրավիրում է նրանց և առաջարկում նորաստեղծ պայմաններում շարունակել ծառայել Աստծուն։ Այստեղից էլ առաջացել է Խոտակերաց վանքի անունը։
«Քարակոփ» վանքն ունեցել է կից կառույցներ, որոնց հետքերը կան։ Նրանք կառուցված են շրջապատի անտաշ քարերից, որից էլ ստացվել է անունը։ Վանքն ունեցել է ճորտեր և հող։ Դեռ պահպանվում է Հարթավայրում (Դուզ) Քարկոփահանդ կոչվող հսկայատարածք հողակտորը։ Վանքին կից եղել է ձիթահան, ջրաղաց։ Վերջինս գտնվելիս է եղել աղբյուրից 200 մետր ներքև, հետքերը դեռ կան։ Ջրաղացն աշխատել է քահրիզներից դուրս եկող ջրով և Չռանի տակից եկող ջրով։
13-րդ դարի սկզբին Քարակոփ է գալիս Ստեփանոս Օրբելյանը, ում պատվին կանգնեցվում է ծառերից ներքև գտնվող Պորտախաչը։
Ժամը
Գյուղամիջում կանգնած կառույցը թվագրված է 1888 թ.: Ժամը կառուցող վարպետը եղել է Ուստա Բադամը, որ ձմռանը Ճատեյենց օթախում տաշում էր քարը, իսկ գարնանը սկսում պատշարը։ Ժամը կառուցվել է համայնքի հաշվին։ Ծուխը երկու էշաբեռ անմշակ քար է բերել Աբազբչանակից, մեկ բեռը՝ Քարակոփի ավերված եկեղեցու քարերից։
Ժամում առաջին ծիսակատարությունը տեղի է ունեցել 1901 թվականին։
Երկար ժամանակ անհաշտ պայքար է գնացել Սաքանենց և Դումանենց տոհմերի միջև, որոնցից ամեն մեկն ուզեցել է ինքը դառնալ եկեղեցու սպասավորը՝ երկու տոհմերում էլ կային օծված քահանաներ։ Վերջին քահանան եղել է Տարսայիչ Խաչատուրի Տեր-Սիմոնյանը, ով մահացավ 1944 թվականին։
Եկեղեցին ունեցել է գմբեթ, զանգ, բայց 1940 թ. հունվարին կայծակը շանթահարեց և փլեց։ 1960 թվականին թիթեղապատվել է տանիքը և վերաշինվել է գմբեթը, սակայն առատ ձյան սահքից այն նորից քանդվել է։
Աղբյուրները
Ուլակեր աղբյուրը շուրջ 200 մ հեռու է եղել բնակավայրից։ Գյուղացիների նախաձեռնությամբ այն մոտեցվում է։ Հաջող ավարտից հետո մի ուլ են մորթում և նշում են աղբյուրի մուտքը բնակավայր։ Սկզբում կատակով կոչվում է ուլակերների աղբյուր, իսկ հետագայում՝ Ուլակեր։
Շոր աղբյուր նույնպես տեղից է բխում։ Առաջներում, ամռանը հատկապես, հնձվորները խմում էին այդ ջրից, որը համեմատաբար ուշ էր տաքանում։ «Շոր» անունն առաջացել է նրա մեջ աղի քանակության շատ լինելու պատճառով։
Զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը
1969 թվականին Խաչիկ գյուղի ղեկավարները նախաձեռնեցին Հայրենական Մեծ պատերազմում զոհվածների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանի կառուցումը։ 1969 թվականի նոյեմբերի 29-ն տեղի ունեցավ աղբյուր-հուշարձանի բացման արարողությունը։ Այն ամփոփում է Խաչիկցի 132 զոհվածների կորած գերեզմաններ։
Ջրաղացները
Ստույգ հնարավոր չէ ասել, թե երբ են կառուցվել ջրաղացները, բայց ականատեսների և հետքերի թելադրումը ապացուցում է, որ շուրջ 200 տարի սրանից առաջ, գուցե մի 20 տարի պակաս, գյուղում կամ նրա շրջակայքում եղել է ջրաղաց։ (Այժմ, սակայն, գյուղի տարածքում ոչ մի կանգուն ջրաղաց չկա։)
Ջրաղացները կառուցվել են հիմնականում Խոր ձորում, Ավուշ-չայ գետակի վրա։ Հետագայում այդ ձորը, ինչպես նաև ողջ կանիոնը, ստացավ գեղեցիկ մի անուն՝ Ջրաղացների Ձոր։ Իրար հերթագայում էին հետևյալ ջրաղացները.
Աքելենց (Առաքելյանների) ջրաղացը
Գտնվում է Պետրոսենց ջրաղացից 350 մետր ներքև՝ Բերդաքարի ստորոտում։ Շատ երկար է գոյատևել, ունեցել է հարմար դիրք, լավ բանուկ ճանապարհ։ Առաքելյանները լավ վարպետներ են եղել. այսօր էլ անհավանական է թվում, թե ինչպիսի հաշվարկներով են ընդառաջվել, որ կարողացել են շատ բարդ տեղանքով ջուրը հասցնել տեղ, և ահագին մեծ ճնշման պայմաններ ստեղծել ջրաղացի անխափան աշխատանքն ապահովելու համար։ Այսօր էլ կան խաղողի այգու, պտղատու ծառերի, մարգատեղերի, բարդիների հետքերը։
Այստեղ էլ, տեղանքի պատճառով 1940-ական թվականներին դադարեցրեցին ջրաղացի աշխատանքը, բայց ջրաղացի վարպետները Դումանենց ջրաղացից 200 մետր ներքև կառուցեցին նոր ջրաղաց, որին անվանում էին Սեփոյի (Ստեփանի) ջրաղաց։ Այս ջրաղացն իր գոյությունը պահպանեց մինչև 1950-ական թվականները։
Դումանենց ջրաղաց
Հարմարավետ մի վայրում (բոլոր առումներով) կառուցված այս ջրաղացն ամենահեղինակավորն էր։ Այս տոհմի, Ուստա Օհանենց, ժառանգները լավ տիրապետել են մի քանի արհեստների, ուստի ջրաղացն էլ կատարյալ է եղել։ Վարպետ Աթանը, Քրիստափորը, Սեդրակը, Գեղամը, Պարույրը ոչ միայն Խաչիկում, այլև հարևան Նորաշենում ճանաչված վարպետներ էին. ամեն ինչի, հատկապես՝ ջրաղացաշինության։
Ավանեսենց ջրաղացները
Երկու ջրաղաց իրար կից. վերև-ներքև։ Հավանական է, ավելի ուշ են կառուցվել, բավականին բարդ տեղանքում։ Մինչև ջրի ջրաղաց հասցնելը պատրաստել են 450 մետր ավել առու։ Ջրաղացն աշխատեցնող ջուրն ընթացքը շարունակել է ևս մի քանի հարյուր մետր ու օգտագործվել որպես ոռոգման ջուր։ Ըստ հետագայում կատարված (կոլխոզի կողմից) կատարված հաշվարկի ջրաղացին շրջապատող այգում կար շուրջ 90 ընկույզի ծառ (որոնցից ամեն մեկը 3-4 միջակ ծառի չափ), 150 ծիրանի, 30 տանձի, 50-60 փշատի, 100-ից ավել սալորի ու դամբուլի ծառեր, էլ չենք խոսում վայրի սնձի, տանձի և այլ ծառերի մասին։ Կար նաև մեկ հա լիարժեք, բարձր տեսակի խաղողի այգի։ Հսկայական տարածություն է ընդգրկել բանջարանոցը։
1935 թվականին թվականին ջրաղացներն իրենց շրջապատով հանրայնացվեցին։ Կոլտնտեսությունը ոչ միայն չպակասեցրեց, այլ բարելավելով հողը, ավելացրեց տնկարքներն ու դեկորատիվ ծառերի քանակը։ Ցավոք սրտի 90-ական թվականների հայտնի դեպքերից հետո ջրաղացներն աչքաթող արվեցին։ Այսօր տարածքը վերածվել է անապատի։
Այլ ջրաղացներ
Գյուղատեղի շրջապատում եղել են մի քանի ջրաղացներ։ Ամենահինը՝ Քարակոփի աղբյուրից 150 մետր դեպի Միքայելյանների ընկուզենին, ծառին չհասած։ Երեք տասնամյակ առաջ դեռ կային քարե տաշտերն ու նավերը։ Այժմ մնում են միայն բեկորներ, որոնք ապացուցում են ջրաղացի գոյությունը։
Երկու ջրաղաց է եղել Չորոյենց տների գլխին, որ պատկանելիս են եղել Ղազարյաններին։ Գյուղի անվանի ջրաղացպան է եղել Նիկոլայ Ղազարյանը։
Գեչավուտում էր գտնվում Անտոնենց Առաքելի ջրաղացը, որը հիմնականում ձավար էր անում։ Հետագայում այդ ջրաղացից 100 մետր դեպի վերև կոլտնտեսությունը կառուցեց ևս մի ջրաղաց (1949), բայց այն աշխատեց ընդամենը 5-6 տարի, քանի որ շուտով գյուղում կառուցվեց էլեկտրաղաց, որով էլ ավարտվեցին ջրաղացների գործունեությունը։
Առաքելյան Գրիշայի տանից 20 մետր հեռու, թմբի տակ, եղել է Առաքելյան Սիմոնի ջրաղացը։ Այս ջրաղացի դոնղզլղից (որտեղից ջուրը պտտեցնում էր անիվը) Ս. Առաքելյանը հիրավի հերոսական սխրագործություն է կատարել. նա այնտեղ տեղադրել է մի քանի հրացան և, երբ թուրքերը հարձակվել են, հիմնականում Նավի կողմից, նա սկսել է կրակել։ Թուրքերը չեն պատկերացրել, թե որտեղից է կրակը։ Նրա կրակոցներից սպանվել են բազմաթիվ ասկյարներ, իսկ հարյուրավորները, խուճապի մատնվելով, նահանջել են։ Սա օգնել է մյուս տեղերում մեծ ուժեր կենտրոնացնել ու պարտության մատնել թշնամուն։
Բնակչություն
Նախնիների մի մասը 1829 թվականին գաղթել է Խոյից։
Խաչիկի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր հայկական կողմից
(493) Գրիզելդիս
(493) Գրիզելդիս (Griseldis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,119503 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5824 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6566 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Գրիզելդիս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6149 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2012,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178886 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1902 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խալխին Գոլ
Խալխին Գոլ (Халхын Гол — «Խալխայի գետ», 哈拉哈河), գետ Չինաստանում և Մոնղոլիայում։ Երկարությունը 233 կմ է, ավազանը՝ 17 100 կմ²։
Սկիզբ է առնում Մեծ Խինգանի արևմտյան լանջերից։ Ստորին հոսանքում առաջացնում է երկու գետաբազուկ. ձախը թափվում է Բուիր-Նուր լիճը, աջը՝ Օրչուն-Դոլ գետը։ Ունի անձրևային սնում, վարարում է ամռանը։
Խալխին Գոլի շրջանում 1939 թվականի մայիս-սեպտեմբերին ԽՍՀՄ-ի և Մոնղոլիայի զինված ուժերը ջախջախել են այս շրջանը ներխուժած ճապոնական զորքերին, որոնք մտադիր էին զավթել ՄԺՀ-ի արևելյան մասը և հենակետ ստեղծել սովետական Հեռավոր Արևելքի վրա հարձակվելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի գետեր Կատեգորիա:Մոնղոլիայի գետեր Կատեգորիա:Ամուր գետի վտակներ Կատեգորիա:Օխոտյան ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Լյուդմիլա Բարսեղյան
Լյուդմիլա Անուշավանի Բարսեղյան արցախցի քաղաքական գործիչ,  Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի վեցերորդ գումարման պատգամավոր՝ «Արցախի ժողովրդավարական կուսակցությունից»։
Կենսագրություն
Լյուդմիլա Բարսեղյանը ծնվել է Ստեփանակերտ քաղաքում, 1950 թվականի հուլիսի 21-ին։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում։ Այն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, որից հետո՝ 1975-1980 թվականներին, սովորել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի «Տարրական ուսուցման մանկավարժություն և մեթոդիկա» ֆակուլտետում։
1975-1978 թվականներին որպես ավագ պիոներական ջոկատավար աշխատել է Ստեփանակերտի թիվ 5 միջնակարգ դպրոցում, 1978-1979 թվականներին որպես դասվար՝ Ստեփանակերտի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցում։ 1979-1982 թվականներին եղել է Ստեփանակերտի քաղաքային պիոներների և դպրոցականների տան տնօրենը։ Այդ ընթացքում ընտրվել է Կոմերիտմիության երկու համագումարների պատգամավոր ։
1982 թվականի հուլիսին Լյուդմիլա Բարսեղյանը ընտրվել է Լեռնային Ղարաբաղի Լուսավորության աշխատողների, բարձրագույն դպրոցի և գիտական հիմնարկների արհմիության մարզկոմի քարտուղար, որտեղ աշխատել է մինչև 1987 թվականը։ 1987-1993 թվականներին որպես դպրոցական  տեսուչ աշխատել է Ստեփանակերտի քաղգործկոմի  բաժնում։ 1993 թվականի մայիսի 21-ին նշանակվել է Ստեփանակերտի մանկապատանեկան ստեղծագործական կենտրոնի տնօրեն։ 2015 թվականին նշանակվել է նույն կենտրոնի խորհրդի նախագահ։
2005 թվականի հունիսի 19-ին Լյուդմիլա Բարսեղյանը համամասնական ընտրակարգով ընտրվել է Արցախի չորրորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 2010 թվականի մայիսի 23-ին վերընտրվել է Արցախի չորրորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Եղել է Ազգային ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2015 թվականի մայիսի 3-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Արցախի վեցերորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր` համամասնական ընտրակարգով Արցախի ժողովրդավարական կուսակցության ցուցակով ։
Եղել է Արցախի ժողովրդավարական կուսակցության, Ազգային ժողովի «Ժողովրդավարություն» խմբակցության և սոցիալական և առողջապահության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։
Ջաբիտա (Գորիի շրջան)
Ջաբիտա (ჯაბიტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 950 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 6 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Մաղադանոս
Մաղադանոսը կարոս, ազատքեղ, նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի միամյա կամ երկամյա բուրավետ խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 3 տեսակ մշակության մեջ 1 տեսակ՝
Կենսաբանական նկարագիր
Ունի 2 տարատեսակ՝ որոնք երկամյա են, խաչաձև փոշոտվող։ Առաջին տարում առաջանում են տերևների վարդակը և արմատապտուղը, երկրորդում՝ ծաղկակիր ցողունը։ Արմատը պարզ է կամ թույլ ճյուղավորվող, իլիկաձև, արտաքինից՝ սպիտակադեղնավուն կամ բաց դարչնագույն։ Ցողունը կանգուն է, ճյուղավորվող, բարձրություն՝ 50-80 սմ։ Մաղադանոսի տերևները խիստ կտրտված են, եռակի փետրաբաժան, մուգ կանաչ, փայլուն մակերեսով։ Ծաղկաբույլը բարդ հովանոց է, ծաղիկները՝ մանր, դեղնականաչավուն։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը մամրիչ երկսերմնապտուղ է, սերմերը՝ մանր, մոխրականաչ, բնորոշ հոտով։
Ծագում
Ըստ ավանդության՝ վայրի վիճակում առաջին անգամ հայտնաբերվել է Պելոպոնեսի Մորեիի թերակղզում հույն հողագործի կողմից։ Հին Հունաստանում վայելել է այնպիսի հարգանք, ինչպիսին վայելում է կովը Հնդկաստանում։ Մաղադանոսը համարվում է սուրբ բույս, խորհրդանշում հաղթանակի փառք և բերկրանք։ Բուրմունավետ բույս է, շատ նման է նեխուրին (քարավուզ), բերվել է հին Հելլադայի այգիներից ու այնտեղ աճեցվել «Պետրոսելինոն»։
Հռոմեացիներն այն անվանել են «Պետրոսելինում», այսինքն՝ քարի վրա աճող։ Դրանցով զարդարում էին բնակարանները, մարդկանց գլուխները։ Հնուց արմատները և տերևները կիրառվում էին՝ որպես միզամուղ և վերքերը բուժելու համար։ Միջնադարում Կարլ Մեծի հրամանով աճեցվում էր այգիներում և օգտագործվում որպես համեմունք (812)։ Անգլիայում մաղադանոսը հայտնվել է 16-րդ դարում, իսկ Նոր Աշխարհ է տարվել վերաբնակների միջոցով։
Լեհերը փաղաքշական ձևով անվանեցին «Պետրուշկա»։ Ռուսաստանում Պետրուշկա են անվանել ժողովրդական տիկնիկային թատրոնը։ Ռուս երգահան Իգոր Ստրավիցկին գրել է «Պետրուշկա» բալետը (1911)։ Նա Կիևի Մարիինյան թատրոնի երգիչ (բաս) Ֆեոդոր Իգնատևիչի որդին է։ Լեհաստանում մաղադանոսը նույնպես համարվում էր ծիսական բույս։ Գարնանային հավերժահարսին նվիրված տոնակատարության ժամանակ երիտասարդները զարդարվում էին այս բույսով։ Այն անվանվում էր Ջրահարսի բույս։
Կիրառում
Համեմունքային բույս է. օգտագործվում է (թարմ և չորացրած) կերակուրների, պահածոների, թթուների մեջ։
Քիմիական կազմ
Պտուղը պարունակում է եթերայուղեր (2-6 %), ճարպայուղեր (22 %), ֆլավոնային գլիկոզիդներ, հարուստ է նաև հանքային աղերով ու վիտամիններով, Կա նաև կարոտին և մեծ քանակությամբ (22 %) ճարպայուղեր։ Այն հարուստ է հանքային աղերով և միկրոտարրերով՝ կալիում, կալցիում, մագնեզիում, երկաթ, ֆոսֆոր և այլն։ Տերևների թուրմը և սերմերը (փոշու ձևով) միզամուղ են։
Բուժական ազդեցություն
Մաղադանոսի թարմ արմատները և հատկապես սերմերը ունեն միզամուղ ուժեղ հատկություն։ Մաղադանոսը պարունակում է ֆոլիաթթու, որը հանդիսանում է արյունաստեղծ օրգանների հզոր խթանիչ։
Ժողովրդական բժշկության մեջ մաղադանոսն օգտագործել են որպես տրամադրություն բարձրացնող, մարդուն կայտառացնող միջոց։ Նրանով բուժել են երիկամի քարային, միզապարկի, ինչպես նաև շագանակագեղձի հիվանդությունները։
Տաքսոնոմիա
Մաղադանոսի տեսակը Petroselinum դասի, Apiaceae ընտանիքի Apiales կարգի մեջ։
Ենթատեասակներ
Տեսակի ներսում առանձնացնում են 3 տարբեր տեսակներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Հայաստանի բույսեր Կատեգորիա:Արմատապտուղներ
Տրամվայ «Ցանկություն»
Ստեղծման պատմություն
33-ամյա Ուիլյամսը սկսել է գրել պիեսը 1944-1945 թվականների ձմռանը Չիկագոյում։ Այնուհետև դրամատուրգը տեղափոխվել է Նոր Օռլեան (այնտեղ էլ տեղի է ունենում պիեսի գործողությունը), որտեղ նա շարունակել է գրել։ 1946 թվականի ամռանը պիեսի առաջին տարբերակն ընթերցել է իր ընկերների՝ Մարգո Ջոնսի (ռեժիսորի օգնական «Ապակե գազանանոց» պիեսի բեմադրման ժամանակ) և նրա ընկերուհու համար։
1947 թվականի ամռանը Ուիլյամսը կրկին տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ ծանոթացել է ռեժիսոր Էլիա Կազանի հետ և նրա հետ սկսել է դերասաններ փնտրել պիեսի բեմադրության համար։
Նեսարգ է Պինաթել
Նեսարգ է Պինաթել (Neussargues en Pinatelle), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1897 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 91.98 կմ² տարածք։
Տրամվայ «Ցանկություն»
Սյուժե
Բլանշ Դյուբուան ծերացող, բայց դեռևս հմայիչ նախկին ուսուցչուհի է (դասավանդել է անգլերեն), ժամանում է Նոր Օռլեան՝ քրոջ՝ Ստելլայի մոտ, որն ամուսնու՝ Սթենլի Կովալսկու հետ ապրում է արդյունաբերական աղքատ թաղամասում։ Բլանշը մնացել է առանց աշխատանքի ու առանց գոյության միջոցների։
Նեսարգ է Պինաթել
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Սել, Շալիրանգ, Շավանյակ, Նեսարգ Մուարսակ և Սենտ Անաստազի համայնքների միավորման արդյունքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:2016 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տրամվայ «Ցանկություն»
Սյուժե
Ստելլան, որը երեխայի է սպասում, ուրախ է Բլանշի գալու համար, բայց դժգոհ է նրանից, թե ինչպես է նրան վերաբերվում Սթենլին՝ նախ զգուշավորությամբ, իսկ հետո՝ նաև թշնամաբար։ Կրթված ընտանիքում դաստիարակված Բլանշը, որը ձգտում է շրջապատել իրեն գեղեցկություն ու շքեղություն նմանակեղծումներով, հայտնվում է պրոլետարիատի ներկայացուցիչ աշխատավոր Սթենլիի հետ դաժան հակամարտության մեջ, որը չի ընդունում նրա քաղաքավարի ոճը, ֆանտազիաները, և որին զայրացնում է նրա վարքագիծը։