cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երկու մայրերը
Տեղեկություն նկարի մասին
Նկարում պատկերված են մայր և երեխա Մարիամ Աստվածածնի և նորածին Հիսուսի արձանիկի մոտ ։ Աշխատանքն իրենից ներկայացնում է «Սու՛ս», — ասաց Քեթ թագուհին» մեծ ստեղծագործության պատառիկը, որը Ռոսսետտին մտահղացել է Ռոբերտ Բրաունինգի «Պիպպան է գալիս» բանաստեղծության մոտիվներով ։ Նախապես մոր կերպարը պատկերացել է որպես ֆրեյլին, որը կարդում է թագուհի Կատերինայի համար՝ նստած նրա ոտքերի մոտ։ Ինքը թագուհին հագած է եղել նարդոսամոխրագույն զգեստ և նստել աթոռին, իսկ մյուս աղախինները սանրում էին նրա մազերը։ Եվս մի քանի ծառայող զբաղված էին ասեղնագործությամբ և կարով։ Նկարի հետին պլանում պատկերված է սյուներով կամարակապ լուսամուտ, որի մոտ մի քանի մարդ գնդակ էին խաղում։ Աջ մասում պատկերված է եղել պատշգամբ, որում գտնվում է երգող մանկլավիկ՝ ձեռքին նստած ճուռակ ։ Այս տեսքով անավարտ նկարը հեղինակի արվեստանոցում մնացել է մի քանի տարի։ Ռոսսետտին նկարի վրա աշխատանքն սկսել է 1850 թվականին, սակայն ավելի ուշ կտրել է կտավը՝ թողնելով միայն իտալական քնարերգության ժողովածու կարդացող կնոջ հատվածը ։ Փոքրիկ աղջկա կերպարը և Մարիամ Աստվածածնի արձանիկը նկարին ավելացվել են բավականին ուշ, այդպես ստեղծագործությունն ստացել է այլ իմաստ և թեմա՝ ընտանեկան բարեպաշտություն և աստվածավախություն ։ Մոր կերպարը չի փոփոխվել, նկարիչը թողել է արքունի տիկնոջ միջնադարյան հագուստը Բրաունինգի բանաստեղծությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:1852 նկարներ
Պրոլետարսկի (Ադըղեա)
Պրոլետարսկի (Пролетарский, Ермэл ), հայաբնակ խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Մայկոպի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն Տուլսկիից 7 կմ արևելք, ծովի մակարդակից 293 մ բարձրության վրա։ Մտնում է Կիրովի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը
տվյալներով խուտորն ունի բնակիչ։
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկային բույսերի և արևածաղկի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։
Խուտորն ունի ութամյա դպրոց, բուժկայան, մշակույթի տուն (քամանչահար Հայկազ Զաքարյանի անվան) և հայկական եկեղեցի (Սուրբ Հարություն)։
Պատմությունը
Պրոլետարսկին հիմնադրել են Աբխազիայից եկած հայերը` 1932 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Մայկոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խաչիկ Մուղդուսի
Կենսագրություն
Խաչիկ Մուղդուսին (Աստվածատուրով) ծնվել է 1893 թվականին Երևանի նահանգի Նախիջևան քաղաքում՝ դերձակի ընտանիքում։ 1910 թվականին հաճախել է ծննդավայրի ծխական դպրոցը, իսկ չորս տարի անց՝ Նախիջևանի քաղաքային ուսումնարանը։ 1915 թվականին խուսափելով զինվորական ծառայությունից՝ մեկնել է Դոնի Ռոստով, սովորել հաշվապահություն և ավելի քան մեկ տարի աշխատել «Աստորիա» հյուրանոցում՝ որպես հաշվապահ։ 1916 թվականի փետրվարին, որպես մեքենագիր, աշխատանքի է անցել նոտարական գրասենյակում, ուր աշխատել է ուղիղ մեկ տարի։ 1917 թվականի մայիսին զորակոչվել է ռուսական բանակ, ուր ծառայել է մինչև հոկտեմբերյան հեղաշրջումը (1917 հոկտեմբերի 25) ։
Մուղդուսին Հայաստանում
1920 թվականի ամռանը ծառայության է անցել Քանաքեռի 10-րդ հեծյալ գնդում՝ որպես գրագիր։ 1921 թվականին ընդունվել է Էջմիածնի Հատուկ հանձնաժողով (ՉԵԿԱ)։ 1921 թվականի փետրվարյան ապստամբության օրերին ձերբակալվել է ՀՓԿ-ի (Հայրենիքի Փրկության կոմիտե) կողմից և բանտարկվում։ 1921 թվականի ապրիլի 2-ին Երևան մտած կարմիր բանակը ազատել է Մուղդուսիին բանտից։ Ազատվելուց հետո գլխավորել է Էջմիածնի ՉԵԿԱ-ն։ 1923 թվականին վեց ամսով մեկնել է Մոսկվա, վերապատրաստվել ու կրկին վերադարձել Հայաստան։
1929 թվականին Մուղդուսուն տեղափոխել են Թիֆլիս, նշանակել Անդրկովկասի պետքաղվարչության հակահետախուզության և արտասահմանյան բաժնի պետի պաշտոնում։ Երկու տարի անց նա կրկին վերադարձել է Հայաստան։ 1934 թվականի հուլիսից 1937 թվականի սեպտեմբեր ամիսներին զբաղեցրել է հանրապետության ներքին գործերի ժողկոմի պաշտոնը, ԽՍՀՄ Ներքին Գործերի Ժողովրդական Կոմիսարիատի (ՆԳԺԿ) համար 00447 հրամանով ընդգրկվել է հատուկ եռյակի մեջ ։ Ակտիվ մասնակցել է Ստալինյան բռնաճնշումներրին ։ Հայտնի է, որ միայն 1937 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև սեպտեմբերի 18-ը՝ Մուղդուսու օրոք Հայաստանում գնդակահարվել է 304 քաղաքացի։ Նույն թվի սեպտեմբերին, Ստալինի հրամանով, ձերբակալվել է, հայտարարվել ժողովրդի թշնամի և գնդակահարվել ։
Բրազիլիայի պողոտա (հեռուստասերիալ)
Սյուժե
Պատմությունը սկսվում է այսպես՝ ամուրի Խենեսյոն (Թոնի Ռամոս) ամուսնանում է ժպտերես մի կնոջ՝ Կարմինայի (Ադրիանա Էստևես) հետ։ Խենեսյոն ուներ մեկ դուստր, և վստահ էր, որ Կարմինան լավ մայր կլինի դստեր՝ Ռիտայի (Մել Մայա) համար։ Այնինչ Կարմինան չար սատանա էր, որը սպանեց իր ամուսնուն իսկ խորթ դստերը աղբանոց նետեց։
Չարությամբ լցված Կարմինան դավաճանում է իր ամուսնուն իր սիրեկանի՝ Մաքսի (Մաքսուելի) հետ, նա ամուսնու դստերը միշտ դաժան ծեծի է ենթարկում։ Օրերից մի օր աղջիկը լսում է Կարմինայի և իր սիրեկանի խոսակցությունը։ Կարմինան իր սիրեկանին՝ Մաքսուելին ասում էր, որ ամուսինը վաճառելու է իրենց բնակարանը և երբ ամուսինը դրամատնից դուրս գա՝ պետք է կողոպտեն նրան։ Աղջիկը շտապում է իր հայրիկի մոտ պատմելու լսածը։ Խենեսյոն դրամատնից դուրս է գալիս կեղծ ճամպրուկով որը դատարկ էր և նրան թալանում են։ Խենեսյոն վերադառնում է տուն։ Երեկոյան Կարմինան ստում է ամուսնուն ասելով, որ գնում է գարեջուր գնելու։ Խենեսյոն հետևում է նրան բռնացնում սիրեկանի հետ զրուցելիս։ Կարմինան հարվածում է ծեր ամուսնուն և ասում՝ «Դժողքի բաժին դառնաս», իմանալով, թե ամուսինը արդեն շունչը փչել է։ Թողնելով նրան Կարմինան հեռանում է։ Այդ պահին Խենեսյոն դուրս է գալիս Բրազիլիայի Պողոտա և ընկընում Թայֆոնի (Մուրիլու Բենիսիու) մեքենայի տակ։ Եվ այսպես դեպքերը զարգանում են։
Համաշխարհային ցուցադրություն
Կատեգորիա:Բրազիլական հեռուստասերիալներ
Ստամբուլի Հայոց ցեղասպանության զոհերի հուշահամալիր
Ստամբուլի Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հուշահամալիր, հայտնի նաև որպես Հուշարձան մարմարից հուշարձան էր, որը Հայոց Ցեղասպանության զոհերին նվիրված առաջին հուշահամալիրն էր։ Այն կանգնեցվել է 1919 թվականին Ստամբուլի Տաքսիմ հրապարակի հարևանությամբ, Օսմանյան կայսրությունում։ Հուշարձանը գտնվում էր Փանգալթ նախկին հայկական գերեզմանոցի տարածքում։ 1922 թ. Ստամբուլի օկուպացիայի ընթացքում հուշարձանը ապամոնտաժվել է եւ հետագայում կորել է դեռեւս չպարզված հանգամանքներում։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրներ Կատեգորիա:Ստամբուլի շենքեր և կառույցներ
Կոնգուր
Կոնգուր (قوڭۇر تاغ, «դարչնագույն լեռ», 公格尔山, Gōnggé'ěr Shān, Хонгор Таг), լեռնային զանգված չինական Պամիրա մասում, որը գտնվում է Սինցզյան-Ույգուրական ինքնավար շրջանի տարածքում։ Վերին Կոնգուր (7649 մետր), Կոնգուրտյուբե (7530 մետր), Մուզթագ-Աթա (7546 մետր), Կոնգուրզմուզթագ լեռնաշղթայի բարձր գագաթները։
Կոնգուրը գտնվում է Մուզթագ-Աթա լեռների հյուսիսում և Կարակել լճի հյուսիս-արևելքում։ Մինչև 1900 թվականը այն եվրոպացիների համար բաց չի եղել։ Հետագայում կառուցվել է Կարակորումի խճուղին, որը կապել է Չինաստանը և Պակիստանը միմյանց, այդ պատճառով Կոնգուրը դարձել է ավելի մատչելի։ 1981 թվականի հուլիսի 5-ին Քրիս Բոնինգտոնի ղեկավարությամբ բրիտանական արշավախումբը կատարել է իր առաջին ճանապարհորդությունը դեպի Կոնգուր ։ 1956 թվականին Ե. Ա. Բելեցկովի գլխավորությամբ խորհրդա-չինական արշավախումը նվաճել է Կոնգուրտյուբեն։ Գագաթների միջև եղած հեռավորությունը կազմել է 10 կիլոմետր։ Լեռների վերին մասը ծածկված է սառույցով։ Կունգուրի հյուսիսային լանջը սնուցում է կենտրոնական և արևելյան Կարայալյակ սառցադաշտի մասնաճյուղը։ Կոնգուրի հարավային լանջին է թափվում Չիմգեն սառցադաշտի կենտրոնական ճյուղը, իսկ արևելյան կողմից սնուցում է ստանում հյուսիսային մասնաճյուղը։ Կարայալյակի և Չիմգենի երկարությունը կազմում է համապատասխանաբար 18,3 կմ և 21,3 կմ, սակայն ունեն նաև առավել ցածր լեզուներ (2750 և 3080 մ)։ Երկու սառցադաշտերն ունեն ընդլայնված արոտավայրեր։ Այդ արոտավայրերում բավականին հաճախ հանդիպում են յուրդ հովիվները։ Կոնգուրի լանջերը առավելապես մերկ են, ստորին գոտում, հյուսիսում և hյուսիս-արևելքում գրեթե կա բուսականություն։ Հիմնականում աճում է լեռնային գիհ և չիչխան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի լեռնագագաթներ
Մարսել Մեուվիս
Մարսել Մեուվիս (Marcel Meeuwis, ), հոլանդացի ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։
Կարիերա
2006 թ․ Մեուվիսը առաջարկ է ստանում «Ռոդա» ակումբի կողմից։ Ռոդայում անցկացրած 3 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստն անցկացնում է 97 հանդիպում և դառնում 11 գոլի հեղինակ։
2009 թ․ մայիսի 21-ին Ռոդան համաձայնության է գալիս գերմանական «Բորուսիայի» հետ, և հուլիսի 1-ին Մեուվիսը պայմանագիր է կնքում նոր ակումբի հետ։ 2009 թ․ օգոստոսի 16-ին ֆուտբոլիստն իր առաջին խաղն է անցկացնում Բունդեսլիգայում, երբ թիմը մրցում էր «Հերթա» ակումբի հետ ։
2013 թ․ մայիսին Մեուվիսը պայմանագիր է ստորագրում հոլանդական «Ֆեյենորդ» ակումբի հետ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիլեմ II-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆեյենորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Դեդե Կոսվարա
Դեդե Կոսվարա, «Մարդ-ծառ» մականունով Ինդոնեզիայի քաղաքացի, որը հայտնի է որպես աշխարհի այն եզակի մարդկանցից մեկը, որոնց մոտ ախտորոշվել է վերուցիֆորմային էպիդերմոդիսպլազիա հիվանդությունը ։
Որոշ բժիշկների խոսքերով, որոնցից է Մերիլենդի համալսարանի մաշկաբանության, իմունոլոգիայի և մաշկային ալերգիայի մասնագետ Էնթոնի Գասպարին «այս արատը հավանական է միլիոնից մեկի մոտ» ։ Դեդեն դարձել է հայտնի 2007 թվականի նոյեմբերին, այն բանից հետո, երբ համացանցում ցուցադրվել է մի տեսահոլովակ, որտեղ պատմվում էր տարօրինակ հիվանդության պարտության մասին։ Նրա պատմությունը հայտնվել է Discovery ալիքի TLC-ի «Իմ ցնցող պատմություն» սերիալի «Կեսմարդ-կեսծառ» էպիզոդում։ Դեդե Կոսվարայի պատմությունը ցուցադրվել է 2008 թվականի օգոստոսի 12-ին ABC-ի «Բժշկական գաղտնիք» սերիալի «Մարդ-ծառ» անվամբ էպիզոդում ։
2008 թվականի օգոստոսի 26-ին՝ իր մարմնից 6 կիլոգրամ գորտնուկների հեռացման վիրահատությունից հետո, Դեդեն վերադարձել է իր ապրելավայր։ Վիրահատությունը կազմված էր երեք փուլից. գորտնուկների հաստ շերտի և ձեռքերի զանգվածային ելուստների հեռացում, գլխի, իրանի և ոտքերի մանր գորտնուկների հեռացում և ձեռքերի պատվաստված մաշկով ծածկում։ Սակայն այդ միջամտություններից հետո հիվանդությունը կրկնվել է և հայտնվել է մարմնի բոլոր մասերում։ Դրանից հետո Դեդեն կրկին տարել է մի քանի վիրահատություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 30 մահեր Կատեգորիա:2016 մահեր Կատեգորիա:Մարդիկ հազվադեպ հանդիպող հիվանդություններով
Ջուլիանո ին Կամպանիա
Ջուլիանո ին Կամպանիա (Giugliano in Campania), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Նեապոլ, Մելիտո դի Նապոլի, Պոցուոլի, Վիլլարիկա, Ավերսա, Կազալ դի Պրինչիպե, Կաստել Վոլտուռնո համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 121.201 : Բնակչության խտությունը կազմում է 1127 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 94 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80014, հեռախոսային կոդ՝ 081:
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջեզիրե
Ջեզիրե, կամ Էլ Ջազիրա (الجزيرة), բարձրավանդակ Միջագետքի հյուսիսային հատվածում։ Գտնվում է Իրաքի, Սիրիայի և Թուրքիայի տարածքներում։ Հյուսիսում և արևելքում սահմանակից է Տավրոսյան լեռնահամակարգին և Զագրոսին, արևմուտքում և հարավ-արևմուտքում բարձրավանդակը սահմանակից է Սիրիական անապատին և Արաբական թերակղզուն, իսկ հարավ-արևելքում հասնում է մինչև Կենտրոնական Միջագետք։
Ջեզիրեն իրենից ներկայացնում է ոչ բարձր հարթավայր, որի խորությունը, հյուսիս-արևմուտքում, ծովի մակարդակից հասնում է 280 մետրի, իսկ հարավ-արևելքում՝ մինչև 200 մետր։ Առանձին լեռներ հասնում են մինչև 1460 մետր բարձրության։ Այսպես, Սինջարի Շելմիրա լեռն ունի 1463 մետր բարձրություն։ Ջեզիրեով են անցնում Եփրատ և Տիգրիս գետերը, նրանց վտակները, ինչպես նաև ամառային ամիսներին չորացող վադիները։
Բարձրավանդակը հարուստ է կավիճի դարաշրջանից պահպանված ավազաքարի և կրաքարի, ինչպես նաև բերուկի և բազալտի պաշարներով։ Հյուսիսում, բարձրավանդակի իրաքյան հատվածում, կան նավթի հարուստ պաշարներ։ Կլիման մերձարևադարձային- միջերկրածովային է՝ շատ չոր ամառներով և տաք ու խոնավ ձմեռներով։ Լանդշաֆտի գերակշիռ տիպերն են անապատը (հարավում) և կիսանապատը (հյուսիսի լեռնային զանգվածներում)։ Բարձրավանդակում աճում է խնկենի՝ հիմնականում լեռնային հատվածներում։ Տարածված են նաև օազիսները։ Կան նաև բարդու, ուռենու, կարմրանի ստվարախիտ անտառներ, որոնք ձգվում են Եփրատ և Տիգրիս գետերի երկայնքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրաքի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Սիրիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Վերին Միջագետք Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի պատմություն
Շարանկա
Շարանկա (Шаранка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Կաս/Վոլգա/1804/177/83/175։ Գետի երկարությունը կազմում է 33 կմ, ավազանի տարածքը 268 կմ2 է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բիրսկ, գետի ենթաավազանը Բելայա գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շարդալի
Շարդալի (Шардалы), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Մալոյազ գետի ձախ ափից 182 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուֆա, գետի ենթաավազանը Աի գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շեմյակ (Կարմասանի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը Բիրսկ գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սահասավառնակներ և դելտապլաններ
Սահասավառակներ, առանց շարժիչի թեթև օդանավեր։
Սահասավառնակներ
Սահասավառակները պարզունակ կառուցվածքով թռիչքի համար նախատեսված սարքեր են, որոնք թռչում են տրամատի և թերմալների(տաք օդի հոսանքներ) շնորհիվ։ Տրամատը թևի լայնակի կտրվածքն է։ Այն ապահովում է վերսլացք՝ օդի շատ փոքր հակազդեցությամբ։Որքան արագ է օդը հոսում թևերի վրայով, այնքան ավելի է բարձրանում սահասավառնակը։ Իսկ թերմալները օդաչուները փնտրում են օդում, որոնք պտտվում են և բարձրանում մթնոլորտ՝ վերսլացք ապահովելու նպատակով։ Փոռձառու օդաչուները կարող են ժամերով մնալ օդում հենց թելմանների շնորհիվ։ Սահասավառնակը չունի շարժիչ և օդ բարձրանալու համար անհրաժեշտ է այն քաշել օրինակ ավտոմեքենայով կամ օդանավով։ Երբ սահասավառնակը բարձրանում է օդ, օդաչուն արձակում է քաշող պարանները և կարողանում է սահուն սավառնել։ Սահասավառնակների թևերին և պոչին ինչպես շարժիչով օդանավերի վրա կան կառավարման մակերևույթներ, որը օդաչուին հնարավորություն է տալիս շարժվել ճշգրիտ ուղղությամբ։ Սահասավառնակները ունեն նաև «օդային արգելակներ», որոնք դուրս են գալիս թևերից՝ ապահովելով ուղղաձիգ և արագ վայրէջք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտ
Ալեքսեյ Սմիռնով
Ալեքսեյ Մակարովիչ Սմիռնով (Алексей Макарович Смирнов, ), թատրոնի և կինոյի ռուս խորհրդային դերասան։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Կարմիր աստղի շքանշանի և 2-րդ և 3-րդ աստիճանների Փառքի շքանշանների ասպետ։
Կենսագրությունը
Ալեքսեյ Սմիռնովը ծնվել է 1920 թվականի փետրվարի 28-ին` Յարոսլավլի նահանգի Դանիլով քաղաքում և 1920-ական թվականների կեսերից նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Լենինգրադ։ Հայրը վաղ է մահացել, իսկ մայրը երկու երեխաներին մեծացրել է միայնակ (Ալեքսեյն ուներ նաև կրտսեր եղբայր)։ Դեռ դպրոցական տարիներից Ալեքսեյ Սմիռնովը խաղում էր թատերական խմբակում։ 1940 թվականին ավարտել է Լենինգրադի երաժշտական կատակերգության թատրոնին կից թատերական ստուդիան և ընդունվել այդ նույն թատրոնում աշխատանքի։ Այնտեղ նա հասցրել է խաղալ միայն «Ռոզ-Մարի» օպերետում` Սև Արծվի դերը ։
1940 թվականի հոկտեմբերին զորակոչվել է բանակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուն պես` գտնվում էր գործող բանակում։ Մասնակցել է Արևմտյան, Բրյանսկի, 1-ին Ուկրաինական և 2-րդ Բելառուսական ռազմաճակատների մարտերին։ Բազմիցս թափանցել է թշնամու թիկունք։ «Խիզախության համար» մեդալի ընծայագրի մեջ նշված է, որ ավտոմատ կրակահերթով անձամբ ոչնչացրել է երեք հիտլերականի, լինելով հետախուզության մեջ, փոխարինել է շարքից դուրս եկած նռնականետի հրամանատարին, իրականացրել է լարված պայքար, որի շնորհիվ կարողացել է ցիրուցան անել թշնամու հետևակի երկու դասակ։ 1944 թվականին, Օնացկովցի գյուղի մոտակայքում, հակառակորդի պաշտպանությունը ճեղքելու ընթացքում, Ալեքսեյ Սմիռնովն իր դասակի հետ միասին ոչնչացրել է թշնամու նռնականետային մարտկոցը, գնդացիրը և մինչև 30 զինվոր` արդյունքում ազատագրելով Ստարոկոնստանտինով քաղաքը։ Այդ մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար, Ալեքսեյ Սմիռնովը ներկայացվել է 1-ին աստիճանի Հայրենական պատերազմի շքանշանի, սակայն պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Մարտերից մեկի ժամանակ Ալեքսեյ Սմիռնովը հոսպիտալացվել է և բուժումից հետո զորացրվել։
1946 թվականին վերադարձել է թատրոն։ Ապրել է աղքատության մեջ` խնամելով հիվանդ մորը։ Ռազմաճակատում կրտսեր եղբոր զոհվելուց հետո, նրա մոր մոտ զարգացել էր հոգեկան հիվանդություն։ Բազմաթիվ հյուրախաղերի պատճառով չկարողանալով բավարար ուշադրություն դարձնել մոր առողջական խնդիրներին, Ալեքսեյ Սմիռնովը 1952 թվականին ստիպված լքել է թատրոնը` տեղափոխվելով «Լենպետէստրադա» ։ Ավելի ուշ, իր բարեհոգի արտաքինը նրան օգնեց առանձնանալ մյուս դերասաններից և ռեժիսորները սկսեցին նրան առաջարկել երկրորդական կատակերգական դերեր։ Հանդիսատեսը միանգամից սիրեց դերասանին, հատկապես նա հաջողություն էր վայելում պատանի հանդիսատեսների շրջանում։
Իր առաջին դերը կինոյում նա խաղացել է 1957 թվականին։ 1958 թվականին, ռեժիսոր Յուրի Օզերովը հրավիրել է նրան նկարահանվելու «Կոչուբեյ» կինոնկարում, որից հետո նրան դերեր առաջարկվեցին նաև այլ ֆիլմերում։ 1961 թվականին Ալեքսեյ Սմիռնովը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի դերասան էր։ Նույն թվականին էկրաններին հայտնվեցին Վլադիմիր Ֆետինի «Շերտավոր ուղերթ» և Ալեքսանդր Ռոուի «Երեկոները Դիկանկայի մոտակա խուտորում» կինոնկարները, որոնցում Ալեքսեյ Սմիռնովի կատարած դերերը` դրական արձագանք գտան հանդիսատեսի կողմից։ Սակայն Ալեքսեյ Սմիռնովին համամիութենական ճանաչում բերեցին Լեոնիդ Գայդայի ֆիլմերը։ «Գործարար մարդիկ» (1962թ.) կինոնկարի «Կարմրամորթների առաջնորդը» նովելում, Ալեքսեյ Սմիռնովը կատարում էր բարեհոգի ավազակ Բիլ Դրիսկոլի դերը, ով որոշել էր գումար վաստակել երեխաներ առևանգելով։
1964 թվականին Ալեքսեյ Սմիռնովը նկարահանվել է Լեոնիդ Բիկովի «Զայչիկ» կինոնկարում, որի արդյունքում Լեոնիդ Բիկովն ու Ալեքսեյ Սմիռնովը դարձան մտերիմ ընկերներ։ Նույն թվականին նա նկարահանվեց նաև Էլեմ Կլիմովի «Բարի գալուստ, կամ Կողմնակի անձանց մուտքը արգելվում է» կինոնկարում։ Ալեքսեյ Սմիռնովի ամենահայտնի դերերից է նաև Լեոնիդ Գայդայի ««Ի» գործողությունը և Շուրիկի մյուս արկածները» (1965 թ.) կինոնկարում կերտած խուլիգան և անբան Ֆեդյայի կերպարը։ Նա նկարահանվել է նաև Ռոլան Բիկովի «Այբոլիտ-66» (1966 թ.), Անդրեյ Տուտիշկինի «Հարսանիք Մալինովկայում» (1967 թ.), Վիկտոր Սադովսկու «Հարված, կրկին հարված» (1968 թ.), Եվգենի Կարելովի «Յոթ ծերունի և մեկ աղջիկ» (1968 թ.) կինոնկարներում։ Չնայած այդ բոլոր կատակերգական դերերին, Ալեքսեյ Սմիռնովի երազանքն էր` խաղալ դրամատիկ դերեր` թե թատրոնում և թե կինոյում։ 1973 թվականին նկարահանվել է «Մարտի են գնում միայն «ծերունիները»» կինոնկարը, որտեղ Ալեքսեյ Սմիռնովը կատարում էր մեխանիկ Մակարիչի դերը ։
Անձնական կյանքը
Ռազմաճակատում ստացած ծանր վնասվածքների պատճառով Ալեքսեյ Սմիռնովը կորցրել էր երեխաներ ունենալու կարողությունը ։ Վերադառնալով ռազմաճակատից, նա մերժել էր իր ընկերուհուն` հետագա հարաբերությունները շարունակելու համար, որի բուն պատճառը վերջինս իմացել էր տարիներ անց։ Ալեքսեյ Սմիռնովի միակ մտերիմ մարդն աշխարհում, դարձել էր նրա մայրը, ում նա աստվածացնում էր ։ Չնայած իր հանրաճանաչությանն ու մարտական պարգևներին, նա իր ողջ կյանքն ապրեց մոր հետ` կոմունալ բնակարանում, այդպես էլ չկարողանալով առանձին բնակարան ստանալ։ Նա չէր սիրում հիշել պատերազմի մասին, այդ իսկ պատճառով քչերը գիտեին նրա պարգևների մասին ։
Կանանց հետ հարաբերություններում նա որոշակի բարդույթներ ուներ` կապված իր արտաքինի և տղամարդկային արատի հետ։ Որոշ աղբյուրների համաձայն, 1950-ականների սկզբին, հանգելով այն մտքին, որ այլևս չի կարող ամուսնանալ, որոշել էր երեխա որդեգրել։ Նա սիրում էր երեխաներին և մշտապես շրջապատված էր նրանցով, պատրաստում էր փայտյա խաղալիքներ, որոնք հաճախ նվիրում էր մանկատան հաշմանդամ երեխաներին։ Սակայն երեխա որդեգրելը նրան այդպես էլ չհաջողվեց ։
Կյանքի վերջին տարիներին Ալեքսեյ Սմիռնովի առողջությունը սկսել էր վատանալ, որի պատճառը հիմնականում ռազմաճակատային վնասվածքներն ու ծանրաբեռնված աշխատանքն էր։ Նկարահանումների ժամանակ նա երբեք չէր օգտվում կրկնորդների ծառայություններից և բոլոր հնարքները կատարում էր անձամբ` անտեսելով իր առողջությունը։
Մահը
1979 թվականի ապրիլի 12-ին, երբ Ալեքսեյ Սմիռնովն իմանալով իր ընկերոջ` Լեոնիդ Բիկովի ավտովթարից զոհվելու լուրը, սկսել է հարբեցողությամբ զբաղվել։ Ապրիլի 20-ին նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ ախտորոշել էին սրտի իշեմիկ հիվանդություն, աթերոսկլերոզ, արյան շրջանառության խանգարում, հեղուկ` թոքերում և արտահայտված հևոց։ Հիվանդանոցում գտնվելու երկու շաբաթների ընթացքում նրան ոչ ոք չի այցելել, սակայն հիվանդանոցի անձնակազմը ամեն-ինչ անում էր նրա համար։
Մայիսի 7-ին, հիվանդանոցից դուրս գրվելու օրը, Ալեքսեյ Սմիռնովը մահացել է։ Ըստ բուժող բժշկի խոսքերի, նրա համար ճակատագրական էր եղել մեկ շիշ կոնյակը, որը նա բոլորից թաքուն խմել էր հիվանդանոցում ։
Ալեքսեյ Սմիռնովը թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Հարավային գերեզմանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ
Ժյուսթինյակ
Ժյուսթինյակ (Justiniac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Սավերդեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 50 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 35 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 27-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 8-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,7 %)։ 27 աշխատունակ բնակիչներից 24-ը աշխատում էին (15 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 8 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սետիմո Տորինեզե
Սետիմո Տորինեզե (Settimo Torinese), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 515 մարդ։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 86 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10036։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Շերաշլինկա
Շերաշլինկա (Шерашлинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Սյուն գետի ձախ ափից 98 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ, ավազանի տարածքը 209 կմ2 է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը Բիրսկ գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Կոնստանտին Մկրտչյան
Կոնստանտին Մկրտչյան, աշխարհահռչակ ավիակոնստրուկտոր, ակադեմիկոս Ա. Յակովլևի կոնստրուկտորական բյուրոյում բարձրաթռիչ կործանիչների ստեղծման աշխատանքների ղեկավար ։
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո (Federico Di Francesco, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Բոլոնյա» ակումբի հարձակվող:
Կոնստանտին Մկրտչյան
Կենսագրություն
Կոնստանտին Մկրտչյանը ծնվել է Շուշիում, 1907 թվականին մայիսի 29-ին, Կովկասում հանրահայտ ինժեներ Նիկիտա Մովսեսի Մկրտչյանի ընտանիքում։ Հոր մահից հետո, 1921 թվականին, ընտանիքի ծանր հոգսերը մնացել են ազգությամբ ռուս մոր` բժշկուհի Նադեժդա Գեորգիևնա Գորյուշկինայի վրա։ Կոնստանտին Մկրտչյանը 1930 թվականին ավարտել է Բաքվի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ջերմաէներգետիկայի ֆակուլտետը։ Նա որոշ ժամանակ ինժեներ է աշխատել Բաքվում, սակայն նրա հիմնական հետաքրքրությունն ավիացիան էր։ 1936 թվականին նա ընդունվում է Բաքվի օդաչուական դպրոցը, իսկ 1938 թվականին դարձել է Սևաստոպոլի ռազմածովային ավիացիայի կուրսանտ-օդաչու, իսկ 1941 թվականին` ինժեներ։ Որպես փորձարկող-օդաչու աշխատանքի է անցել Լենինգրադում։ 1943 թվականի սկզբին Կ.Մկրտչյանը տեղափոխվում է Մոսկվա` որպես քաղաքացիական ավիացիայի օդաչուահետազոտական ինժեներ-օդաչու և գլխավոր կոնստրուկտոր, որտեղ անմիջապես ակտիվ կերպով ընդգրկվում է խորհրդային ինքնաթիռաշինարարության գործին ։
Ռազմական կարիերա
1941-1945 թվականներին Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին տարիներին կարևորագույն դերակատարում է ունեցել խորհրդային հակաօդային պաշտպանության կազմակերպման գործում։
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո
Ակումբային կարիերա
2013 թվականի ամռանը Ֆեդերիկոն տեղափոխվել է «Պարմա» ակումբ: 2013/14 մրցաշրջանի առաջին կեսին նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Գուբբիո» ակումբ: Նա Սերիա C1-ում (Իտալիայի 3-րդ դիվիզիոն) անցկացրել է 11 խաղ, սակայն չի կարողացել գոլ խփել: Մրցաշրջանի երկրորդ կեսը նա վարձավճարով անցկացրել է «Պեսկարա» ակումբում՝ մասնակցելով 1 խաղի Սերիա Բ-ում : 2014/2015 մրցաշրջանում նա վարձավճարով խաղացել է «Կրեմոնեզե» ակումբում՝ մասնակցելով 27 խաղի և խփելով 5 գոլ : «Պարմա» ակումբի կազմում Ֆեդերիկոն ոչ մի խաղ չի անցկացրել:
Կոնստանտին Մկրտչյան
Ռազմական կարիերա
Շուշեցի Կոնստանտին Նիկիտայի Մկրտչյանը կարևոր դերակատարում ունեցավ Ա.Յակովլևի կոնստրուկտորական բյուրոյի կողմից միջին բարձրության Յակ-9 և սիրիական կործանիչների արդիականացման գործում։
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո
Ակումբային կարիերա
2015 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Վիրտուս Լանչանո» ակումբ : 2015/2016 մրցաշրջանում նա անցկացրել է 37 խաղ և խփել 8 գոլ :
Կոնստանտին Մկրտչյան
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո, 1946 թվականին Կոնստանտին Մկրտչյանը աշխատանքի է անցել Մոսկվայի էլեկտրամեխանիկայի համամիութենական գիտա-հետախուզական ինստիտուտում, որի այն ժամանակվա տնօրենն էր Արցախի Ծմակահող գյուղացի սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՍՀՄ Լենինյան և պետական մրցանակների դափնեկիր, ակադեմիկոս Անդրանիկ Ղևոնդի Իոսիֆյանը։ Երկար տարիներ Կոնստանտին Մկրտչյանը ղեկավարել է Իստրա քաղաքի այդ գիտահետազոտական ինստիտուտի մասնաճյուղի լաբորատորիան, ապա դարձել այդ մասնաճյուղի տնօրենը։ Կ.Մկրտչյանը 1943 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն և ստացել ավագ գիտական աշխատողի գիտական կոչում։ Նա ուներ 10 գիտական աշխատություն և ստացել էր 18 գյուտի հեղինակային վկայագիր։ Ականավոր արցախցի Կոնստանտին Նիկիտայի Մկրտչյանը վախճանվել է 1984 թվականին 77 տարեկան հասակում։ Թաղված է Մոսկվայում։
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո
Ակումբային կարիերա
2016 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Բոլոնյա» ակումբ : Նա իր նորամուտը թիմի կազմում կատարել է 2016 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ «Տրապանի» ակումբի հետ խաղում, որում «Բոլոնյան» հաղթել է 2:0 հաշվով : 2016/2017 մրցաշրջանում նա անցկացրել է 24 խաղ և խփել 4 գոլ:
Կոնստանտին Մկրտչյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային ավիակոնստրուկտորներ Կատեգորիա:Հայ ավիակոնստրուկտորներ
Ֆեդերիկո Դի Ֆրանչեսկո
Ընտանիք
Ֆեդերիկոն իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ Էուսեբիո Դի Ֆրանչեսկոյի որդին է:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պեսկարայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոլոնյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Ձգտող տոն
Ձգտող տոն չաղի անկայուն հնչյունները, որ գտնվելով նրա հիմնաձայնից (տոնիկայից) մեկ աստիճան վեր (վերևի ձգտող տոն) կամ վար (ներքևի ձգտող տոն) ձգտում է դեպի այն։
Տեսակներ
Հատկապես լարված մեղեդիական ձգաողականությամբ է օժաված լադի գլխավոր հնչյունից կես տոն վար գտնվող ձգտող տոն (բնական և հարմոնիկ մաժորի և հարմոնիկ մինորի 7-րդ աստիճանը)։ Հայկական ժողովրդական երաժշտության մեջ մեղեդին եզրափակող հատվածներում լարված ձգտողականություն են հանդես բերում նաև մեդիանտներճ փոխարինելով ձգտող տոնին։
Կատեգորիա:Հնչյունաբանություն
Շերդա
Շերդա (Шерда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Սակմարա գետի ձախ ափից 742 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Ուրալ գետի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սակմարա, գետի ենթաավազանը Մեծ Իկ գետն է, գետի գետային ավազանը Ուրալ ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վլադիմիր Դևյատի
Վլադիմիր Դևյատի (Владимир Павлович Девятый, ), Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։ Կարմիր դրոշի շքանշանակիր (1923)։
Կենսագրություն
Հատկապես աչքի է ընկել Տամբովշչինայի գյուղացիական ապստամբության ճնշման ժամանակ, մասնակցելով 1920 թվականի նոյեմբերից մինչև 1921 թվականի սեպտեմբերը Վորոնեժի նահանգի Տամբովի, Սարատովի Պենզայի տարածքներում անտոնովականների դեմ մղվող մարտական գործողություններին ։ Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի 1923 թվականի դեկտեմբերի 31-ի № 202 հրամանով էսկադրոնի հրամանատար Վլադիմիր Դևյատին պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր Դրոշի շքանշանով ։
Պատերազմի ավարտից հետո Դևյատին որոշ ժամանակ շարունակում է ծառայությունը բանակում։ 1926 թվականին նա զորացրվում է պահեստազոր։ 1931 թվականին պետլյուրովցիների դեմ մղվող մարտերում ցուցաբերած մարտական հաջողությունների համար երկրորդ անգամ պարգևատրվում է Կարմիր Դրոշի շքանշանով։ Հայրենական Մեծ պատերազմի սկզբում Դևյատին նորից զորակոչվում է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ և նշանակվում է 202-րդ հրաձգային գնդի գումարտակի հրամանատար ։ 1941 թվականի սեպտեմբերի մարտերի ժամանակ անհայտ կորում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Բժշկական աշխարհագրություն
Բժշկական աշխարհագրություն, հասարակական աշխարհագրության ենթաճյուղ, ուսումնասիրում է աշխարհագրական միջավայրի բնական և սոցիալ-տնտեսական գործոններն ու պայմաները որոնք, դրական կամ բացասական են անրադառնում բնակչության առողջության վրա, հետազոտում է նաև մարդու հիվանդությունների տարածման օրինաչափություները։ Բժշկական աշխարհագրությունը սերտ կապի մեջ է բնակչության աշխարհագրության, բնապահպանության, համաճարակաբանության հետ։ Հետազոտման հիմնական մեթոդներն են բժշկաաշխարհագրական քարտեզագրությունը և շրջանացումը, մաթեմատիկական մոդելավորումը։ Բժշկական աշխարհագրություն հասկացությունն առաջին անգամ տվել է իտալացի գիտնական Բ. Ռամացինին (18-րդ դար), իսկ որպես գիտություն 20-րդ դարի երկրորդ կեսին։
Հիվանդությունների աշխարհագրություն
Հիվանդությունների աշխարհագրությունը (հունարեն πόςος- հիվանդություն և աշխարհագրություն)- մարդու հիվանդությունների աշխարհագրության, բժշկական աշխարհագրության բաժին է, որն ուսումնասիրում է մարդու առանձին հիվանդությունների աշխարհագրական տարածումը արդի ժամանակաշրջանում կամ ոչ հեռավոր անցյալում։ Հիվանդությունների աշխարհագրության հիմնական խնդիրը հիվանդությունների արեալի, նրա կառուցվածքի և դինամիկայի, ինչպես նաև հիվանդությունների ծագման պայմանների ուսումնասիրումն է։ Եզրույթն առաջին անգամ առաջարկել է գերմանացի գիտնական Ա. Մյուրին (1876)։
Հիվանդությունների աշխարհագրության տեսակետից սովորաբար առանձնացնում են չորս բնակլիմայական մակրոզոնաներ.
Աշխարհի այսպիսի «բժշկաաշխարհագրական շրջանացման» սահմաններում տարածվում են չորս գլխավոր խումբ հիվանդություններ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Հասարակական աշխարհագրություն Կատեգորիա:Տեսական բժշկագիտության բաժիններ
Տանաբատա
, ճապոնական ավանդական տոն, նաև հաճախ կոչվում է «աստղերի փառատոն» կամ «աստղային փառատոն» (հոսի մացուրի)։ Պետական տոն չէ։ Սովորաբար նշվում է ամեն տարի հուլիսի 7-ին։ Սենդայում այդ տոնը նշվում է օգոստոսին։
Պատմություն
Սկսած Հեյանի ժամանակաշրջանից Ճապոնիայում հաստատվել է Չինաստանի փոխառված «արվեստի տոնը» նշելու ավանդույթը, որն սկզբում նշվել է Կիոտոյի թագավորական արքունիքում։ Ավանդույթը լայնորեն տարածվել է Էդոյի դարաշրջանում, այն միաձուլվել է Օբոն փառատոնի ավանդությունների հետ և հասել է մինչև մեր օրերը՝ որպես ժամանակակից տոն
Ըստ լեգենդի՝ գեղեցիկ և  հանդիպել են և սիրահարվել միմյանց ։ Դժգոհ այն բանից, որ աշխատանքը կանգ էր առել, Օրիհիմեի հայրը բաժանել է սիրահարներին գետի երկու կողմերում (Ծիր Կաթին), և արգելել տարին մեկ անգամից ավել հանդիպել իրար հետ։ Ամեն տարվա յոթերորդ ամսվա յոթերորդ օրը նրանց թույլատրվել է հանդիպել։ Ջուլհակուհի կամ Տանաբատացումե են անվանում Քնար համաստեղության Վեգա աստղը, իսկ Տավարած կամ Կենգյու՝ Արծիվ համաստեղության Ալտաիր աստղը։
Սովորույթներ
Տանաբատա տոնը շատ տարածված է Ճապոնիայում։ Ամեն մարզում այն նշվում է տարբեր ձևով, բայց տոնի համընդհանուր ավանդույթն են համարվում հրավառությունները, շքերթները և փողոցների տոնական ձևավորումը ։
Մինչև մեր օրերը պահպանվել է տոնի ժամանակ բամբուկի ճյուղերից գունավոր փոքր թղթի կտորի վրա գրված ցանկություններ կախելը, երբեմն էլ՝ բանաստեղծական ձևով։
Տանբատայի ամենախոշոր փառատոններից անցկացվում է Սենդայ քաղաքում օգոստոսի 5-8-ը։ Որոշ քաղաքներում ընտրում են «միսս Տանաբատա»։
Օրացույց
Յոթերորդ ամսվա յոթերորդ օրը լուսնային օրացույցով՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի տոներ Կատեգորիա:Սինտոիզմ Կատեգորիա:Ճապոնիայի ավանդույթներ
Բելդիբի
Բելդիբի (Beldibi), հանգստավայրային քաղաք Թուրքիայի հարավ-արևմուտքում, Անթալիայի մարզում։ Քաղաքը բաժանված է երեք շրջանների՝ Բելդիբի 1, Բելդիբի 2 և Բելդիբի 3։
Տեղակայում
Բելդիբին գտնվում է Անթալիա քաղաքի կենտրոնից 25 կիլոմետր դեպի հարավ։ Անթալիայի օդանավակայանից հեռավորությունը 39 կիլոմետր է, շրջկենտրոնից՝ Քեմերից՝ 17 կիլոմետր, Տավրոսյան լեռնահամակարգից՝ 7 կիլոմետր։ Քաղաքի մեծ մասը տեղակայված է Աթաթուրքի անունը կրող փողոցի վրա, որտեղ կան բազմաթիվ հյուրանոցներ, խանութներ և առանձնատներ։ Լեռնալանջերով անցնում է Անթալիա - Քեմեր ավտոմայրուղին։
Տնտեսություն
Բելդիբիում հիմնականում զարգացած էր անասնաբուծությունը։ Բանջարաբուծությունը զարգացած չէր, քանի որ առափնյա հողերի մեծ մասը աղի են։ Ներկայումս Բելդիբիի տնտեսության գլխավոր ուղղությունը տուրիզմն է։
Տուրիզմ
Քաղաքում մեծապես զարգացած է տուրիզմը, քանի որ քաղաքը բավականին մոտ է Անթալիային։ Քաղաքում կան բազմաթիվ հյուրանոցներ, որոնք հիմնականում պատկանում են համաշխարհային ցանցերի։ Հյուրանոցները գտնվում են գլխավոր փողոցի վրա։ Խանութներում հիմնականում վաճառում են հուշանվերներ, կաշվե իրեր, թուրքական քաղցրավենիք և ոսկյա զարդեր։ Քաղաքի սուպերմարկետներում կարելի է առևտուր կատարել քարտային համակարգով ։
Քաղաքային լողափն ավազե է։ Հյուրանոցների մասնավոր լողափերում ավազը բերվել է հարակից շրջաններից։ Քաղաքում մերձափնյա զբոսավայր, ինչպես, օրինակ, Մարմարիսում կամ Քեմերում է, չկա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Անթալիայի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Օուլավյուր Ռագնար Գրիմսոն
Օուլավյուր  Ռագնար Գրիմսոն (Ólafur Ragnar Grímsson;, ), Իսլանդիայի հինգերորդ նախագահը (1996 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2016 թվականի օգոստոսի 1-ը):
Կենսագրություն
1962 թվականին ավարտել է Ռեյկյավիկի վարժարանը, որից հետո մեկնել է Մեծ Բրիտանիա՝ Մանչեստրի համալսարան, որտեղ 1965 թվականին ստացել է տնտեսագիտության և քաղաքագիտության բակալավրի աստիճան: 1970 թվականին դարձել է առաջին իռլանդացին, որը ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան քաղաքագիտության ոլորտում։
1973 թվականից եղել է քաղաքագիտության պրոֆեսոր Իսլանդիայի համալսարանում, ծառայել է որպես Ալտինգի անդամ։ 1984 թվականին Իսլանդիայի համալսարանում Միլթոն Ֆրիդմենի հետ բանավեճին մասնակցած երեք ձախ մտավորականներից մեկն էր։
Օուլավյուրի քաղաքական կարիերան սկսվել է 1966 թվականին՝ Իսլանդիայի Առաջադիմական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությանը անդամակցելուց հետո։
1970 թվականից՝ քաղաքագիտության դոկտոր, 1971-1988 թվականներին՝ դասավանդել է Իսլանդիայի համալսարանում։
1976 թվականին նա դարձավ ժողովրդական միություն ձախակողմյան կուսակցության անդամ, որը ծագում է Իսլանդիայի Կոմունիստական կուսակցությունից: Առաջին պատգամավորական մանդատը նա ստացել է 1978 թվականին, իսկ 1980-1983 թվականներին գլխավորել է ժողովրդական միություն խորհրդարանական խմբակցությունը։
1981-1984 թվականներին եղել է Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի անդամ:
1983-1987 թվականներին՝ գործադիր կոմիտեի նախագահ, իսկ 1987-1995 թվականներին՝ «ժողովրդական միություն» կուսակցության առաջնորդ:
Նրան մեծ ճանաչում են բերել ռադիոյի և հեռուստատեսության քաղաքական հաղորդումները։ Նա գրել է հոդվածներ կուսակցական տպագրության համար: Դառնալով երկրի ամենաճանաչված քաղաքական գործիչներից մեկը՝ այդ պահին ժողովրդական միություն կուսակցության նախագահ Օուլավյուր Ռագնար Գրիմսոնը 1988-1991 թվականներին զբաղեցրել է Ստեյնգրիմուր Հերմենսոնի կառավարությունում ֆինանսների նախարարի պաշտոնը: Զբաղեցնելով այդ պաշտոնը՝ կարողացել է հասնել գնաճի զգալի կրճատման և համարվում է «տնտեսական կայունացման հայրը»։
Նախագահություն
1996 թվականի հունիսի 29-ին Օուլավյուր Ռագնար Գրիմսոնը ընտրվեց Հանրապետության հինգերորդ նախագահ և պաշտոնը ստանձնեց օգոստոսի 1-ին: Ընտրություններում նա ներկայացնում էր ժողովրդական միություն կուսակցությունը; Նրա օգտին քվեարկել է ընտրողների 40,9 տոկոսը։
2000 թվականի օգոստոսին ավտոմատ կերպով մնաց հաջորդ ժամկետի համար՝ այլ թեկնածուների բացակայության պատճառով։
Դեռ 4 տարի անց՝ 2004 թվականին, նա ստիպված էր պայքարել նախագահական աթոռի համար, բայց այս անգամ էլ նա հաղթեց նախագահական մրցապայքարին՝ 67,5 տոկոս ձայներով և այդպիսով ընտրվեց երրորդ ժամկետով։
2008 թվականին ևս մեկ անգամ մնաց հաջորդ ժամկետով՝ այլ թեկնածուների բացակայության պատճառով։ 2012 թվականին վերընտրվել Է նախագահ արդեն այլընտրանքային ընտրություններում 5 տարով :
2010 թվականին դարձել Է Իսլանդիայի պատմության մեջ առաջին նախագահը, որը վետո է դրել Ալտինգի կողմից ընդունված օրենքի վրա: Օրենքն ընդունվել է Մեծ Բրիտանիայի և Նիդեռլանդների ճնշման ներքո և վերաբերել է պետական բյուջեից մասնավոր իսլանդական բանկերի պարտքերի վերադարձին, որոնք սնանկացել են 2008 թվականի ֆինանսական ճգնաժամի ժամանակ: Նախագահը հրաժարվել է ստորագրել օրենքը, և Իսլանդիայի Սահմանադրության 26-րդ հոդվածի համաձայն՝ այդ հարցը հանրաքվեի է հանել: Ինչպես պնդում է Օուլավյուր Գրիմսոնը, Իսլանդիային սպառնացել են, որ այն կդառնա Հյուսիսային Կուբա, եթե պայմանները չընդունեն, բայց այդ տարբերակն ավելի նախընտրելի է, քան ԱՄՀ-ի կողմից պատրաստված Հյուսիսային Հաիթիի սցենարը :
Ընտանիք
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել։ Իր առաջին կնոջ՝ Գվյուդրուն Կատրին Տորբերգսդոտիրի հետ (Guðrún Katrín Þorbergsdóttir, 1934 թվականի օգոստոսի 14 - 1998 թվականի հոկտեմբերի 12), նա ծանոթացել է 1970-ական թվականներին: 1974 թվականին ամուսնանալուց հետո զույգը 1975 թվականին երկու երկվորյակ դուստր է ունեցել՝ Դալան և Տինան:
Գվյուդրուն Կատրինը Իսլանդիայում շատ սիրված կին էր: Ասում են, որ Օուլավուր Ռագնար Գրիմսոնի նախագահի ընտրությունը մեծամասամբ նրա կնոջ վաստակն է: Սակայն 1998 թվականին նախագահի ընտանիքը դժբախտություն ապրեց՝ երկրի առաջին տիկինը մահացավ լեյկեմիայից։
5 տարի անց Օուլավյուր Գրիմսոնը որոշեց երկրորդ ամուսնությունը: Նրա ընտրյալը ծնունդով Իսրայելից Դորիթ Մուսայեֆն է (Dorrit Moussaieff):
Մրցանակներ
Իսլանդիայի մրցանակներ
Օտարերկրյա պետությունների մրցանակներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլանդացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մանչեսթերի համալսարանի շրջանավարտներ
Լորիկա համատա
Լորիկա համատա (Lorica hamata, «կեռիկներով զրահ», lorica - զրահ և hamus - կեռիկ), օղազրահի տեսակ, որն օգտագործվում էր Հռոմի լեգեոններում սկսած Հռոմեական Հանրապետությունից մինչև Հռոմեական կայսրություն։ Այն օգտագործվում էր ինչպես առաջնային լեգեոներների, այնպես էլ օժանդակ Աուքսիլիա միավորումների կողմից, պատրաստվում էր բրոնզից կամ երկաթից։ Այն կազմված էր երկաթյա թերթերից կտրված օղակների շարքերից, որոնք իրար էին միացվում գամվող մետաղալարից օղակներով, կազմելով բավականին ճկուն, հուսալի և ամուր զրահ։ Ամեն օղակի ներսի տրամագիծը կազմում էր 5 մմ, իսկ դրսինը՝ 7 մմ։
Հռոմեացիների օղազրահների արտադրության գիտելիքը հավանաբար փոխառվել է մ. թ. ա. երրորդ դարում Կելտերի հետ ընդհարումներից, չնայած, առաջին փաստագրված ապացույցներով այն առաջին անգամ հայտնվում է Հիսպանիայի Հռոմի կողմից գրավման ժամանակ։ Գոյություն են ունեցել այսպիսի զրահի մի քանի տեսակներ, մասնագիտացված տարբեր տեսակի զորքերի համար, այնպիսիք ինչպես նետաձիգները, հեծելազորը և հետևակայինները։
Լորիկա համատայի ուսի մասում կային ուսադիրներ, որոնք նման էին հունական լինոտորաքսներին, որոնք սկսվում էին մեջքի միջին մասից և ավարտվում կրծքի վրա։ Դրանք միացվում էին պզնձե կամ երկաթյա կեռիկներով, որոնք միացվում էին ուսադիրների ծայրերին ամրացված օղակներին։ Մեկ լորիկա համատան կազմված էր մինչև 30,000 օղակներից, և դրա գնահատված պատրաստման տևողությունը կազմում էր երկու ամիս, նույնիսկ հաշվի առնելով ստրուկների աշխատուժն ու պետության կողմից կառավարվող գործարանները։ Չնայած այս բարդություններին արտադրության հետ, համապատասխան սպասարկման պայմաններում այս տեսակի զրահը օգտագործվում էր մի քանի տասնամյակների ընթացքում։
Իր ժամանակներում Լորիկա համատան մնում էր լեգեոներների հիմնական զրահը և ցենտուրիոնների նախընտրելի զրահը։ Անընդհատ շփման առկայությունը պահում էր Լորիկա համատան ժանգից, ի տարբերություն լորիկա սեգմենտատայի, որը պահանջում էր անընդհատ սպասարկում ժանգից պաշտպանվելու համար։
Մ.թ. I-ին դարի ընթացքում լորիկա համատան սկսեց տեղ տեղ փոխարինվել լորիկա սեգմենտատաով, սակայն արդեն IV-րդ դարում անհայտ պատճառներով այն նորից ընդունվեց որպես ստանդարտ զրահ։ Նրա ավելի ուշ տարբերակները ունեին թևքեր և ծածկում էին մարմինը մինչև ծնկները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտիկ զենք Կատեգորիա:Հին Հռոմի զինված ուժեր
Դեբորա Լիպշտադտ
Դեբորա Էսթեր Լիպշտադտ (Deborah Esther Lipstadt, ), ամերիկացի պատմաբան, Հոլոքոստի ուսումնասիրող, Էմորիի համալսարանի (Ատլանտա) Հրեական նորագույն պատմության և Հոլոքոստի ուսումնասիրության ինստիտուտի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Դեբորա Լիպշտադտը ծնվել է 1947 թվականի մարտի 18-ին նացիստական Գերմանիայից գաղթած հրեաների ընտանիքում և մեծացել է Նյու Յորքում ։ Ավարտել է Նյու Յորքի քաղաքային քոլեջը, ստացել մոգիստրոսի աստիճան, ապա պրոֆեսորի կոչում Բրանդեյսի համալսարանում։ Աշխատում է Էմորիի համալսարանում։
Հոլոքոստի հիշատակի ամերիկյան թանգարանի ակադեմիական հանձնաժողովի նախագահն է ։ 1994 թվականին ԱՄՆ նախագահ Բիլ Քլինթոնը Դեբորա Լիպշտադտին նշանակել է ամերիկյան «Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի խորհրդի» անդամ ։
Մասնագիտական գործունեություն
Պրոֆեսոր Դեբորա Լիպշտադտը հայտնի է նրանով, որ գիտական բանավեճեր է վարում Հոլոքոստը ժխտողների հետ։ 1993 թվականին նա հրատարակել է այդ խնդրին նվիրված «Denying the Holocaust: The Growing Assault on Truth and Memory» գիրքը ։
Սակայն, չնայած Հոլոքոստը ժխտողների դեմ մշտական պայքարելուն, Դեբորա Լիպշտադտը չի սատարում Հոլոքոսքտի ժխտող արտահայտություններն արգելելու կամ դրանց համար պատժելու քաղաքականությանը։
"«Ես կողմնակից եմ այնպիսի տհաճ մանրուքի, ինչպիսին է խոսքի ազատությունը, և ինձ շատ է անհանգստացնում, երբ կառավարությունը սահմանափակում է այն» ։"
2007 թվականի փետրվարին Լիպշտադտն օգտագործել է «մեղմ ժխտում» (soft-core denial) նորաբանությունը Սիոնիստական միության՝ Լոնդոնում կայացած բարեգործական ամենամյա ճաշկերույթի ժամանակ։ Խոսելով Ջիմի Քարթերի «Պաղեստին. խաղաղություն, ոչ թե մեկուսացում» (Palestine: Peace Not Apartheid) գրքի մասին՝ Դեբորա Լիպշտադտը հայտարարել է.
"«Երբ Միացյալ Նահանգների նախկին նախագահը գիրք է գրում իսրայելա-պաղեստինյան ճգնաժամի մասին և գրքի սկզբում տեղադրում է ժամանակագրական աղյուսակ, որպեսզի նպաստի դրությունը հասկանալուն, և այդ աղյուսակում չի ներկայացնում էական որևէ բան 1939 և 1947 թվականների միջև, ապա դա մեղմ ժխտում է» ։"
Հետագայում Լիպշտադտն այդ տերմինն օգտագործել է Հոլոքոստը ժխտողների վերաբերյալ, ովքեր ընդունում են այդ իրադարձությունն ընդհանուր առմամբ, սակայն փորձում են նվազեցնել նրա մասշտաբներն ու եզակիությունը նրա նշանակալի կողմերի անտեսման կամ այլ իրադարձությունների հետ ոչ ճիշտ համեմատություններ կատարելու միջոցով ։
Դատն ընդդեմ Դևիդ Իրվինգի
1996 թվականին գրող Դևիդ Իրվինգը Բրիտանական դատարանում հայց է ներկայացնում ընդդեմ Դեբորա Լիպշտադտի և «Penguin Books» հրատարակչության դեմ՝ նրանց մեղադրելով զրպարտության և իր գիտական ու գործնական հեղինակությանը վնաս հասցնելու համար։
Այդ դատում պատմության մեջ առաջին անգամ հրապարակայնորեն կարդացվել են հատվածներ նացիստական հանցագործ Ադոլֆ Էյխմանի՝ մինչ այդ չհրապարակված ։
2000 թվականի ապրիլի 11-ին դատավոր Գրեյը հրապարակել է 333 էջանոց դատավճիռը ։ Իրվինգը պաշտոնապես ճանաչվել է հակասեմական, ռասիստ և Հիտլերի ջատագով։ Նրա հայցի բոլոր պահանջները մերժվել են, և նա պարտավորվել է վճարել 3,2 մլն ֆունտ՝ որպես դատական ծախսերի փոխհատուցում ։
Քաղաքականություն
Նախագահ Ջորջ Բուշի խնդրանքով Դեբորա Լիպշտադտը Միացյալ Նահանգները ներկայացրել է Աուշվիցի ազատագրման 60-ամյակին նվիրված միջացառմանը։ 2007 թվականի հունիսին Ջորջ Բուշը Լիպշտադտին ընդգրկել է ԱՄՆ-ի պատգամավորության կազմում՝ մասնակցելու Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության գիտաժողովին, որ նվիրված էր անհանդուրժողականության ու հակասեմականության դեմ պայքարին ։
Կինոյում
2016 թվականին նկարահանված «Ժխտում» ֆիլմում (Մեծ Բրիտանիա, ԱՄՆ) Դեբորա Լիպշտադտի դերը կատարում է Ռեյչել Ուայզը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հոլոքոստի ուսումնասիրողներ
Մոհաչի ճակատամարտ (1526)
Ճակատամարտի ընթացք
1526 թվականի ամռանը, Սուլեյման I-ի զորքերը դուրս գալով Ստամբուլից, օգոստոսի վրջին հասնում են Հունգարիայի սահմանների մոտ։ Ճանապարհին թուրքերը գրոհով վերցնում են հունգարական մի քանի ամրոցներ՝ դաժան հաշվեհարդար տեսնելով պաշտպանների հետ, ավերելով բնակավայրեր ու հարուստ ավար առնելով։ Սուլթանը որոշել էր մեկընդմիշտ լուծել Հունգարիայի հարցը, իսկ Հունգարիայի արքա Լայոշ II-ը չէր էլ մտածում երկիրն առանց դիմադրության հանձնելու մասին։
Մոհաչ քաղաքի շրջակայքը, որ գտնվում էր Դանուբի աջ ափին, և որտեղ տեղավորվել էին հունգար արքայի զորքերը, բավական հարթ էր և հարմար հեծելազորի գործողությունների համար։ Լայոշ II-ն իր տրամադրության տակ ուներ 25,000-անոց բանակ և 80 թնդանոթ։ Զորքի հիմքը կազմում էին Չեխիայից, Խորվաթիայից, ինչպես նաև Ավստրիայից, Իտալիայից, Լեհաստանից և գերմանական իշխանություններից վարձկանները։ Սուլեյման I-ն ուներ մոտ 50․000 զորք և 160 հրետանային միավոր։ Այլ տեղեկություններով սուլթանն ուներ մոտ 100,000-անոց զորք և 300 հրետանի։ Հունգարացիները սպասում էին, որ իրենց օգնության կհասնի Տրանսիլվանիայի Յանոշ I Զապոլյանի իշխանը, սակայն նա չի գալիս օգնության։ 5,000 լավ զինված խորվաթ հեծյալներ ևս չեն կարողանում հասնել ճակատամարտին, ինչը կարող էր ազդեցություն ունենալ ճակատամարտի ելքի վրա։
Ճակատամարտը կայացել է օգոստոսի 29-ին։ Հունգարական կողմի պլանով հեծելազորը պետք է հարձակվեր թուրքական դիրքերի վրա, ջախջախեր հետևակը, այնուհետև սեփական հետևակով հարձակվեր սուլթանի ճամբարի վրա։ Ճակատամարտը սկսվել է արքեպիսկոպոս Պալ Տամորիի ասպետական հեծելազորի հարձակումով թուրքական բանակի աջ թևի վրա, իսկ հունգարական բանակի կենտրոնն ու ձախ թևը, որ բաղկացած էր հետևակից, պետք է թեթև քայլերթով շարժվեին առաջ։ Շուտով հեծելազորը մարտի է բռնվում թուրքական հեծելազորի հետ, որը ղեկավարում էր Մալկոչօղլի Բալի բեյը։ Թուրքերն իսկույն սկսում են նահանջել։ Մտածելով, որ մարտը հաջող է ընթանում, հունգարացիները սկսում են հետապնդել նահանջողներին։ Այդ նույն ժամանակ կռվի մեջ են մտնում հետևակայինները՝ կենտրոնում ու ձախ թևում ձեռնամարտի մեջ մտնելով ենիչերիների ջոկատների հետ։ Իսկ հունգարական հեծալեազորը, հետապնդելով նահանջող թուրքական հեծալազորայիններին, ընկնում է թուրքական թնդանոթների կրակի տակ, ու հարձակումը ձախողվում է։