cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էռնստ Ֆուքս
«Ֆանտաստիկ ռեալիզմի վիեննական դպրոց»-ի հիմնադրում
1948 թվականին Ռուդոլֆ Հաուսների, Անտոն Լեմդենի, Վոլֆգանգ Հութերի և Արիկ Բրաուերի հետ միասին Էռնստ Ֆուկսը հիմնադրում է Վիեննայի ֆանտաստիկ ռեալիզմի դպրոցը։ Սակայն միայն 20-րդ դարի 60-ական թվականներից է ֆանտաստիկ ռեալիզմի վիեննական դպրոցը սկսում, որպես արվեստի ընդունված ուղղության դիտարկվել։ Ուղղության հինգ ներկայացուցիչները՝ Էռնստ ֆուկսը, Բրաուերը, Լեմդենը, Հաուսներն ու Հութերը դնում են հիմքերը, որոնց էլ հետո միանում են Կլարվեյնը, Էշերը, Ջոֆրան, ովքեր իրենց նախապես ընտրած նկարչական ուղղություններից նոր ոճեր ու աշխատանքային մեթոդներ են բերում ֆանտաստիկ ռեալիզմի դպրոցին։ Դիթեր Շվետրբերգերը, ով վիեննական նկարչական դպրոցի ականավոր ժամանակաից ներկայացուցիչներից է, մի առիթով նշել է, որ իր հայտնվելով գրեթե միևնույն ժամանակաշրջանում, ուղղության հետևորդներին հաջողվել է ստեղծել մի նոր համաշխարհային նկարչական դրսևորում։ Նա նշում է, որ ֆանտաստիկ ռեալիզմի վիեննական ուղղության ներկայացուցիչները բնանկարի ու գրաֆիկակական պատկերների դասական մոտեցումներում ձգտելով անձնական տեխնիկական կատարելության, կարողացել են հեղաշրջում իրականացնել և իրենց աշխատանքներում ներմուծել ժամանակակից արվեստի տրամադրություններ ու քոնթեմփրորի արթի դրսևորումներ։ Վիեննայի ֆանտաստիկ ռեալիզմի դպրոցի ներկայացուցիչներից Էռնստ Ֆուկսը անհատական դասեր էր տալիս, Հաուսները դարձավ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Շվեյցարիայում սկսեց աշխատել դպրոցի ներկայացուցիչներից Հանս Ռուդի Գիգերը, ով Հոլիվուդի մութ աշխարհների պատկերների ստեղծողը դարձավ, իսկ «Օտարը» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմի համար, որպես նկարիչ, մրցանակ ստացավ «Օսկար» ամերիկյան ազգային կինոակադեմիայի կողմից։ Էռնստ Ֆուկսը դասավանդեց Ռեյչենաու ամրոցում, ուր հայտնվեցին մեր ժամանակների այնպիսի ճանաչված նկարիչներ, ինչպիսիք Հանա Կայը, Օլգա Շպիգելը, Ֆիլիպ Ռուբինով-Յակոբսոնը, Վոլֆգանգ Վիդմոսերը, Մայքլ Ֆուկսը և ուրիշներն են։ 1960-ական թվականների վերջերին ֆանտաստիկ ռեալիզմի նկարչական ուղղությունը միջազգային համբավ ձեռք բերեց և սկսեց որպես առանձին դպրոց դիտարկվել։ Դրա որոշ ներկայացուցիչներ հետագայում թողեցին այդ ուղղության մեջ ստեղծագործելը, մինչդեռ նրանց փոխարինելու եկան նորերը։ Վիեննայում, Լոնդոնում, Լոս Անջելեսում հայտնվեցին այդ ուղղության առանձին ստեղծագործողների ցուցասրահներ։ Իսկ համացանցի ի հայտ գալու հետ մեկտեղ ուղղության ներկայացուցիչները սկսեցին համաշխարհային մեծ համբավ ձեռք բերել ։ Ֆանտաստիկ ռեալիզմի ուղղությանը նվիրված թեմատիկ կայքերում՝ Art of Imagination-ում, Lila-ում , այժմ ներկայանում են տպավորիչ թվով նկարիչներ՝ աշխարհի տարբեր անկյուններից։ Art of Imagination ընկերակցությունը ամենամյա ցուցահանդեսներ է կազմակերպում Միացյալ Նահանգներում և Եվրոպայում։ Փարիզաբնակ Լուորենս Քարուանանը, ով վարում է visionary revue օնլայն հանդեսը , ստեղծեց ֆանտաստիկ ռեալիզմի նկարչական ուղղության մանիֆեստը ։ Կիտ Վիգդորը, իր Surrealism Now կայքում առանձին անդրադառնալով սյուռեալիստական բոլոր ուղղություներին` ֆանտաստիկ ռեալիզմ ուղղությունը որպես առանձին նկարչական դրսևորում ներկայացրեց ։
1949 թվականից սկսած Էռնստ ֆուկսը շուրջ 12 տարի բնակվում էր Փարիզում, որտեղ երկար տարիներ պատահական եկամուտներից, իսկ երբեմն էլ չքավոր օրերից հետո, այնուամենայնիվ, կարողանում է համաշխարհային ճանաչում ձեռք բերել։ Հենց Փարիզում էլ Ֆուկսը ծանոթանում է իսպանացի գեղանկարիչ, քանդակագործ, ռեժիսոր, գրող, և սյուրռեալիզմի հիմնադիրներից Սալվադոր Դալիի, ֆրանսիացի գրող, բանաստեղծ, սյուռեալիզմի հիմնադիրներից Անդրե Բրետոնի, ֆրանսիացի գրող Ժան Կոկտոյի հետ, Ֆրանսիացի էկզիստենցիալիստ փիլիսոփա, վիպագիր և քննադատ՝ Ժան Պոլ Սարտրի հետ ։
Վերադառնալով հայրենի Վիեննա՝ Էռնստ Ֆուկսը ոչ միայն զբաղվում է կերպարվեստով, այլ նաև սկսում է աշխատել թատրոնում և կինոյում, զբաղվում ճարտարապետական ծրագրերով ու քանդակագործությամբ, գրում բանաստեղծություններ և փիլիսոփայական էսսեներ ։
Ճանապարհորդություններ
Էռնստ Ֆուկսը կատարել է բազմաթիվ ճանապարհորդություններ։ 1952-1956 թվականներին նա այցելել է Անգլիա, Իսպանիա, Իտալիա և ԱՄՆ։ 1957 թվականին Ֆուկսը մեկնում է Իսրայել, որտեղ Սիոնի լեռան վրա գտնվող Բենեդիկտյան միաբանություն զբաղվում է սրբապատկերների ստեղծմամբ։
1962 թվականին վերադառնում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննա, որտեղ համընդհանուր ճանաչում է ձեռք բերում։ Էռնստ Ֆուկսը բացում է ֆանտաստիկ ռեալիզմին նվիրված նոր պատկերասրահ, որը արագորեն հռչակ է ստանում ոճի սիրահարների շրջանում։ 1966 թվականին Ֆուկսը գրում է «Երկային ճարտարապետություն» գիրքը, որտեղ պատմում է իր կատարած ճանապարհորդւոթյւոնների մասին։ 1970 թվականին քանդակային աշխատանքներ է ստեղծում՝ օգտագործելով բրոնզ, գրանիտ, սինթետիկ խեժ և արծաթ։ 1972 թ. Ֆուկսը Վիեննայում գնում է 19-րդ դարի հայտնի ճարտարապետ Օտտո Վագների կառուցած «Վագների ամրոցը» և վերակազմավորում է այն։
Կինոյում և թատրոնում աշխատանք, ցուցադրություններ, երաժշտական և այլ նախագծեր
1974-1978 թվականներին Ֆուկսը ստեղծում է Լեոնգրին շարքի ջրանկարային աշխատանքները, գրում է փիլիսոփայական էսսեներ և բանաստեղծություններ, ձևավորում է «Փարսիֆել», «Կախարդական ֆլեյտա» ներկայացումները՝ Համբուրգում, «Հոֆմանի հեքիաթները», «Հովսեփի մասին լեգենդը» ներկայացումները՝ Վիեննայում, «Լոենգրին» ներկայացումը՝ Մյունխենում։ Իր Իկար անվանումով աշխատանքը առաջին անգամ ստորագրում է Feuer-Fuchs, թարգմանաբար՝ հրե աղվես կեղծանվամբ։
1980-1988 թվականներին անհատական ցուցահանդեսներով և հետահայաց ցուցադրություններով է ներկայանում Վիեննայում։ Մասնավորապես՝ 1982 թվականին «Ֆանտաստիկ ռեալիզմի վիեննական դպրոց»-ի ոճով ոգեշնչված նախագծում է BMW 635Csi ավտոմեքենայի արտաքին տեսքը։ Տվյալ մոդելի ավտոմեքենան պատկանում է BMW Art Cars շարքին և ստեղծված է ընդամենը 1 օրինակով։ Այն ունի բնութագրական գունավորում, որով էլ դրսևորվում է դրա բացառիկությունը։ 1983 թվականին Կլաուս Շուլցի հետ համատեղ կատարում է «Africa» ալբոմի ձայնագրություն։ Ձայնասկավառակը թողարկվում է 1984 թվականին, սակայն շուտով կողմերի համաձայնությամբ հանվում է վաճառքից ։ 1988 թվականին «Վագների ամրոց»-ի 100-ամյակի կապակցությամբ բացվում է Էռնստ ֆուկսի անհատական թանգարանը։
1993 թվականին կազմակերպում է առաջին անհատական ցուցահանդեսը Ռուսաստանի հյուսիսային մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգի «Ռուսական թանգարանում»։
1988-2000 թվականներին Մոնտե Կարլո Ֆուկսը աշխատում է «Մարդն ու մեքենան» մոնումենտալ գեղանկարչական պատկերի վրա։ 1996 թվականին Paradiso-ի համար կատարում է մոնումենտալ գեղանկարչություն, ինչպես նաև մասնակցում «Կախարդկան ֆլեյտա» համաշխարհային պրեմիերային, Տարազային և աստվածաշնչյան նկարազարդումներ ստեղծում։
1996-1998 թվականներին հանդես է գալիս «Կրոն եւ առասպել» ցուցահանդեսների շարքով։ 1997 թվականին մասնակցում Բեռլինի Schloßplatz-ում այցելուների ամենամեծ գրքի նախագիծ։ Ստեղծում է առեղծվածային երգեր, կատարում ձայնասկավառակի ձայնագրություններ։ Ավստրիայում ստեղծում է «Սկիզբը» մոնումենտալ բրոնզե քանդակ։ 1998 թվականին մասնակցում է Կարինտիայի «Զոդիակ» հյուրանոցի բացմանը, որի ժամանակ ցուցադրվում է նաև իր աշխատությունները։ 1999 թվական Բեռլինում ներկայացնում է «Առասպել, ֆանտոմ, ռեալիզմ»-ը։ 2000 թվականին Բրեմենի Վեներա 2000 ցուցադրությանը ներկայացնում է «Ֆանտազիայի արվեստը» բրոնզե քանդակը։ 2001 թվականին մասնակցում է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում կազմակերպված ցուցահանդեսին, իսկ Վիեննայում՝ Palais Harrach-ին։ 2003 թվականին մասնակցում է Ավստրիայի Թուլն քաղաքում անցկացվող Minoritenkloster-ին։ 2005 թվականին ներկայացնում է Ֆանտաստիկ ռեալիզմի թանգարանի «Paradiso» նախագիծը։ 2006 թվականին Վիեննայի հրեական թանգարանում կազմակերպում է «phantastisches» անվանումով ցուցադրություն։ 2006 թվականի հոկտեմբերին այցելել է Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիև և հանդիպել իր ոճով ստեղծագործող նկարիչ Ալեքսանդր Կոստեցկիի հետ։ Ուկրաինայի ազգային պատկերասրահում ունեցել է մամլո ասուլիս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Վիեննա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Վիեննա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 9 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիացի երգիչներ
Գրիգոր (մանրանկարիչ) (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր (մանրանկարիչ) կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Գաղձ
Գաղձ (), գելուկ, գայլուկ, գայլխոտ, գաղձազգիների ընտանիքի միամյա մակաբույծ խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 150, Հայաստանում՝ 13 տեսակ՝ գաղձ մերձեցված (C. approximata), գաղձ սովորական (C. epithymum), գաղձ եվրոպական (C. europaea), գաղձ Ցեզատիի (C. cesattiana) և այլն։ Մոլախոտ է, ծառերի, թփերի, կիսաթփերի, տնկիների, խաղողի վազի, խոտաբույսերի, բանջարաբոստանային և այլ բույսերի մակաբույծ։
Նկարագրություն
Ցողունը թելանման է կամ քուղանման՝ առանց արմատի և տերևների, փաթաթվող (պարուրում են շրջակա բույսերին և ծծիչներով ամրանում դրանց)։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է կամ գլխիկանմաև, ծաղիկները՝ մանր, սպիտակավուն, կանաչավուն կամ վարդագույն։ Ծաղկում է հունիս-օգոստոսին։ Պտուղը հատապտղանման տուփիկ է, սերմերը՝ մանր։ Գաղձի բոլոր տեսակները նշված են կարանտինային մոլախոտերի ցուցակում։ Գեղձազգիների ընտանիքին պատկանող մակաբույծ, միամյա բույս է, զուրկ արմատներից, տերևներից, նույնիսկ քլորոֆիլից։ Ապրում է այլ բույսերի հաշվին, բազմանում սերմերով և վեգետատիվ ճանապարհով։ Գաղձի տեսակները պարազիտում են երեքնուկին, եղինջին, հմուլին, բամբակին, խաղողին։ Նրանց ցողունին ամրանալով մանր, գորտնուկաձև ծծիչներով։ Գաղձի սերմերը, աշնանը թափվելով գետնին, ծլում են միայն հաջորդ տարվա գարնան վերջերին, երբ արդեն աճած են լինում զոհ հանդիսացող բոլոր բույսերը։ Ուշագրավ է այն, որ եթե ծիլը չի հանդիպում սնող բույսի, ապա այն շատ շուտ ոչնչանում է սնունդ չունենալու հետևանքով։ Գաղձի ցողունը շատ նուրբ է, թելանման, ճյուղավոր, կարմրավուն կամ նարնջադեղին։ Ունի սպիտակ, մանրիկ ծաղիկներ:Պտուղները հասունանում են աշնան ամիսներին։ Սերմերը ծլունակությունը պահպանում են 6-7 տարի։
Տարածումը Հայաստանում
Տարածված է բոլոր մարզերում։ Աճում է ստորին, միջին լեռնային և նախալեռնային, գոտիներում, կիսաանապատներում։ Գաղձ գայլուկանման (C. lupuliformis), գաղձ Լեհմանի (C. lehmanniana) և գաղձ ծաղկակոթունավոր (C. pedicellata) հազվագյուտ տեսակները երբեմն հանդիպում են Երևանի շրջակայքում։
Կիրառական նշանակություն
Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են. պատրաստուկներն ունեն լեղամուղ, հակաթունային, հակաուռուցքային հատկություններ, ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվել է նաև էպիլեպսիայի, նյարդաբորբերի բուժման ժամանակ։ Եփուկ պատրաստելու համար 20 գ չոր հումքը 200 մլ ջրում եռացնում են 20 րոպե, ապա ընդունում մեկական ճաշի գդալ՝ օրական 3 անգամ։ Թուրմ պատրաստելու համար 8-10 գ չոր հումքը 2 ժամ թրմում են մեկ բաժակ եռման ջրում, ապա քամում ու ըմպում միանվագ, թեյի ձևով, որպես լուծողական։ Սերմերից թուրմ պատրաստելու համար 5-6 գ հումքը 1 ժամ թրմում են մեկ բաժակ եռման ջրում և ընդունում մեկական ճաշի գդալ՝ օրական 3 անգամ։
Քիմիական բաղադրությունը
Բույսի մեջ հայտնաբերված են կումարինի ածանցյալներ, կեմպֆերոլ, կուսկուտին գլիկոզիդը, իսկ առանձին տեսակների մեջ՝ կուսկուտամին, ֆիտոստերին, կվերցետին, դաբաղանյութեր, ֆլոբաֆեն, սապոնիներ։
Իտալիայի վերամիավորում
Իտալիայում իշխանություն չկար դեռևս 15-րդ դարից։ Իտալիայում գտնվող պետությունները պահպանում էին իրենց անկախությունը, սակայն տնտեսապես և քաղաքապես թույլ էին։ Ամենանշանավոր իտալական երկիրը Սարդինիայի թագավորությունն էր (Հարավային Իտալիա և Սիցիլիա)։ Իտալիայի արևմտյան և հյուսիսային մասը գտնվում էր Ավստրիական թագավորության տիրապետության տակ։ Ավստրիան ստանալով Ցարական Ռուսաստանի օգնությունը կարողանում էր ճնշել Հունգարիայի, Իտալիայի և մի շար այլ Բալկանյան երկրների անկախացման շարժումը։
Գաղձ
Բուժական նշանակությունը
Բուժման նպատակով օգտագործում են ամբողջ բույսը։ Այն հավաքում են ծաղկման սեզոնում, անմիջապես չորացնում հով տեղում՝ միջանցուկ քամու տակ, ապա լցնում մառլյայից տոպրակի մեջ և կախված վիճակում պահում չոր տեղում։ Հին հույները գաղձը օգտագործել են որպես լեղամուղ և ստնտու կանանց կաթն ավելացնող միջոց։ Ավիցեննան գաղձը օգտագործել է գլխացավի, մելանխոլիայի, հոգեկան որոշ շեղումների, գլխապտույտի, կոշմարային քնի, ընկնավորության, անդամալուծության, ականջն ընկած որդերի, բրոնխիալ ասթմայի, սրտային առիթմիաների, վատ ախորժակի, փսխման ժամանակ։ Այս բոլոր դեպքերում դեղաբույսը օգտագործվել է առանձին կամ այլ դեղամիջոցների հետ խառը։ Թուրքմենիայի և Իրանի ժողովրդական բժշկության մեջ գաղձի սերմերի ջրաթուրմն օգտագործվում է որպես ջերմ իջեցնող և լեղամուղ միջոց։ Տարբեր ժողվուրդներ գաղձը օգտագործում են սակավարյուն դաշտանի, իսկ հոմեոպաթիայում՝ մաշկի ցաների, գրիպի, կանացի մի շարք հիվանդությունների ժամանակ։ Եվրոպական որոշ երկրներում հայտնի է գաղձի օֆիցինալ ձևը՝ որպես լուծողական միջոց։ Գաղձի պտուղների և սերմերի ջրաթուրմը ոչնչացնում է որոշ նախակենդանիների։
Իտալիայի վերամիավորում
Վերամիավորման գործընթացը
Իտալիան մինչ վերամիավորումը գտնվում էր ամբողջովին պառակտված վիճակում։ Իտալիայի հյուսիսային շրջանները գտնվում էին ավստրիական տիրապետության ներքո, իսկ մյուս մասերում ստեղծվել էր տարբեր իշխանություններ։ Ստեղծվեցին նպաստավոր պայմաններ Իտալիայի վերամիավորման համար։ Ստեղծվեցին գաղտնի ընկերություններ, որոնք իրենց վրա էին վերցրել Իտալիայի ազատագրության դժվար գործը։ Դրանցից ամենանշանավորը «Երիտասարդ Իտալիան» էր՝ Ջուզեպպե Գարիբալդիի գլխավորությամբ։
Գաղձ
Բույսի այլ հատկանիշները
Գաղձը վտանգավոր մոլախոտ է։ Այն մեծ վնաս է հասցնում խաղողին, բամբակին, առվույտին, կորնգանին։ Չնայած նրա որոշակի բուժական նշանակությանը, պետք է պայքար տանել նրա արեալների անսահման տարածման դեմ՝ հերբիցիդներով, այրելով, մինչև գաղձի պտուղ տալը նրա զոհը դարձած կերաբույսի վաղ հնձումով և վերջապես, ալտերնարիայով։ Վերջինս մակաբույծ սունկ է, որի սպորները սրսկելով գաղձին, ոչնչացնում են նրան։ Այս մեթոդն ունի հեռանկարային կիրառում։ Գաղձի որոշ տեսակներ թունավոր են, հատկապես գյուղատնտեսական մի շարք կենդանիների համար։
Իտալիայի վերամիավորում
Վերամիավորման գործընթացը
1848-1849 թվականներին Իտալիայում բռնկվեց հեղափոխություն, որը ճնշվեց Ավստրիայի կողմից։ Ձախողված հեղափոխությանը հաջորդեց առաջադիմական ռեակցիան։ 1860-ականներին Իտալիայում ավարտվեց արդիականացման գործընթացը և սկսեց ազգային ազատագրական շարժումը։ Իտալիայում ամրապնդվում էր ազգային ինքնագիտակցությունը։ Այս դարաշրջանը Իտալիայում հայտնի է Ռիսորջիմենտո անվանումով։ Վերամիավորումը պետք է կատարվեր համաիտալական ամենահզոր պետության՝ Սարդինիայի շուրջը։
Սարդինիայի թագավորությունը հաշտություն կնքելով Ֆրանսիայի թագավոր Նապոլեոն III-ի հետ պատերազմ սկսեց ընդդեմ Ավստրիայի։ Իտալական մյուս պետությունները միացան պայքարին։ «Երիտասարդ Իտալիա» կազմակերպության առաջնորդ Ջուզեպպե Գարիբալդին կարճ ժամանակահատվածում իր զորով ազատագրեց Սիցիլիա կղզին։ 1861 թվականին Իտալիայում ընդունվեց սահմանադրություն և ստեղծվեց միավորված Իտալիայի Թագավորություն։ 1871 թվականին Իտալիայում վերջացավ միավորման գործընթացը՝ Վենետիկի և Հռոմի Իտալիային միանալուց հետո։ 1871 թվականի կեսերին Իտալիայի կառավարությունը հռոմի պապին հռչակեց կաթոլիկ աշխարհի առաջնորդ և Վատիկանը ստացավ ինքնավարություն։ Ինչպես Գերմանիայում, այնպես էլ Իտալիայում հաստատվեց սահմանադրական միապետություն և երկիրը բռնեց զարգացման ուղին։ 20-րդ դարում արդեն Իտալիան իր ազդեցիկ դերը ուներ աշխարհում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատմություն
Երեքը Պրոստոկվաշինոյից (մուլտֆիլմ)
Երեքը Պրոստոկվաշինոյից (Трое из Простоквашино), 1978 թվականի խորհրդային մուլտֆիլմ։ Նկարահանվել է Էդուարդ Ուսպենսկու «Քեռի Ֆյոդորը, շունը և կատուն» գրքի մոտիվներով։ Այն ունի ևս 2 շարունակական մասեր՝ «Արձակուրդները Պրոստոկվաշինոյում» և «Ձմեռը Պրոստոկվաշինոյում»։
Սյուժե
Քեռի Ֆյոդորը քաղաքում բնակվող ինքնուրույն տղա է, ինչպես նրան անվանում են «сам по себе мальчик»։ Նա մի օր հանդիպում է Մատրոսկինի հետ, ում հրավիրում է իր բնակարան։ Ծնողները վերադառնալով նկատում են, որ Ֆյոդորը կատու է բերել, բարկանում են։ Մայրը հրամայում է ամուսնուն ընտրություն կատարել իր և կատվի միջև։ Ֆյոդորի հայրը, բնականաբար, հրաժարվում է տանը պահել կատվին։
Քեռի Ֆյոդորը որոշում է հեռանալ տանից և ապրել միայնակ։ Նամակ է գրում, հավաքում անհրաժեշտ իրերն ու Մատրոսկինի հետ ճանապարհ ընկնում։ Ճանապարհին հանդիպում են մի շան՝ Շարիկ անունով, ով ցանկանում է միանալ նրանց և ցույց է տալիս մի տուն, որտեղ ոչ ոք չի բնակվում։ Մատրոսկինն սկզբում չի համաձայնվում, որ շունն իրենց հետ գա, բայց Ֆյոդորն ասում է, որ լավ շունը երբեք ոչ մեկի չի անհանգսացնում։
Նրանք տեղավորվում են Պրոստոկվաշինոյում՝ իրենց նոր բնակարանում և սկսում մաքրել տունը։ Հայտնվում է փոստատարը՝ Պեչկինը, ով ուզում է իմանալ, թե որտեղից են հայտնվել նրան, և հատկապես՝ տղան։ Պեչկինն առաջարկում է պատվիրել թերթեր, որպեսզի նրանց առաքի ամեն շաբաթ։
Պեչկինը կարդում է թերթում տպված հայտարարությունը, որով փնտրում են Ֆյոդորին և, առիթից օգտվելով, հեծանիվ է ստանում։ Նա Քեռի Ֆյոդորի ծնողներին հայտնում է նրանց բնակության վայրի մասին։ Ծնողները գալիս են և տանում Ֆյոդորին, իսկ Մատրոսկինն ու Շարիկը չեն համաձայնվում գնալ նրանց հետ և մնում են Պրոստոկվաշինոյում։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1978 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Պրոստոկվաշինո Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կրաբի
Կրաբի (กระบี่) — քաղաք Թաիլանդի հարավում, համանուն նահանգի վարչական կենտրոն, ինչպես նաև մայրաքաղաքային շրջան Մյանգ-Կրաբիի։
Բնակչությունը — 24 986 մարդ (2005):
Քաղաքը գտնվում է Անդամանյան ծովի ափին, Կրաբի գետի մոտ։ Տնսեսության հիմքը, ինչպես և ողջ նահանգում - զբոսաշրջությունն է։ Զբոսաշրջիկների փոխադրման համար քաղաքի մոտակայքում 1999 թվականին կառուցվել է օդանավակայան, չվերթները սպասարկվում են նահանգի ներսում և Պխուկետ կղզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թաիլանդի քաղաքներ
Ժիդրունաս Իլգաուսկաս
Ժիդրունաս Իլգաուսկաս (լիտվ.՝ Žydrūnas Ilgauskas,, ), լիտվացի նախկին բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Մասնագիտական կարիերայի մեծ մասն (1996-2010) անցկացրել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Կլիվլենդ Կավալիերս» ակումբի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 ծնունդներ Կատեգորիա:Լիտվացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Հունիսի 5 ծնունդներ
Հաստատուն հոսանք
[[Պատկեր:Types of current.svg|thumb|300px|
]] Հաստատուն հոսանք, ժամանակի ընթացքում ըստ ուժի և ուղղության չփոփոխվող էլեկտրական հոսանք։ Առաջանում է հաստատուն լարման ազդեցությամբ և կարող է գոյատևել միայն փակ շղթայում։ Հաստատուն հոսանքի հիմնական օրենքներն են Օհմի օրենքը և Ջոուլ-Լենցի օրենքը, ճյուղավորվող շղթաներում՝ Կիրխհոֆի կանոնները։ Հաստատուն հոսանքի աղբյուրներից են գալվանական էլեմենտը, ջերմաէլեմենտը, ֆոտոէլեմենտը, Տ. հոսանքի գեներատորը և այլն։ Ստացվում է նաև փոփոխական հոսանքի ուղղումով։ Կիրառվում է էլեկտրամետալուրգիայում, էլեկտրաշարժիչներում, կապի, ավտոմատիկայի, հեռուստամեխանիկայի սարքերում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Էլեկտրականություն
Մագմա (այլ կիրառումներ)
Մագմա կարող է վերաբերվել՝
Ռուս պատրիարքության թանգարան
Ռուս պատրիարքության Արզամասի թանգարան (Арзамасский музей Русского Патриаршества), աշխարհի միակ թանգարանը, որի ցուցադրությունը լիովին նվիրված է Ռուսաստանի պատրիարքների կյանքին։ Գտնվում է Արզամաս քաղաքի կենտրոնում, Տաճարի հրապարակում։ Նիժնի Նովգորոդի պետական պատմա-ճարտարապետական թանգարան-արգելոցի և Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Նիժնի Նովգորոդի միտրոպոլիտի համատեղ նախագիծն է ։ Հանդիսավորությամբ բացվել է 2013 թվականի օգոստոսի 1-ին։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն ամբողջությամբ նվիրված է ռուս պատրիարքների կյանքին և գործունեությանը` Նիկոն (1605-1681 թթ.) և Սերգեյ (1867-1944 թթ.)՝ ծնված Նիժնի Նովգորոդի մարզում, ինչպես նաև 20-21-րդ դարերի Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու պատրիարքներ՝ Ալեքսիյ I, Պիմեն, Ալեքսիյ II և Կիրիլ։ Թանգարանում ներկայացված են պատրիարքների իրերի ժամանակակից կրկնօրինակներն ու բնօրինակները։ Հավաքածուն հատկապես հետաքրքիր է այն առումով, որ մանրամասն պատմում է խորհրդային ժամանակաշրջանում Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու և նրա ղեկավարների գործունեության մասին, երբ կրոնն ու եկեղեցին ենթարկվում էին ծանր հալածանքների ։
Թանգարանի շենք
Թանգարանը տեղակայված է Արզամասի մագիստրատի եզակի շենքում, Տաճարի հրապարակում (1721 թ.): Սա Ռուսաստանում այդ ժամանակաշրջանի միակ չվերակառուցված վարչական շենքն է ։ Նախկինում այս շենքում գործել են խանութներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:2013 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Արզամասի թանգարաններ Կատեգորիա:Կրոնական թանգարաններ Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ուլրիկե Բրանդստորպ
Ուլրիկե Բրանդստորպ, հայտնի է նաև որպես Ուլրիկե (Ulrikke), նորվեգացի երգչուհի, երգերի հեղինակ և երաժշտական դերասանուհի։ Նա մասնակցել է այնպիսի նորվեգական երգեղողական մրցույթներին, ինչպիսիք են Idol-ը (2013), The Voice-ը (2015) և Stjernekamp-ը (2018)։ 2019 թվականին նա կատարել է Լիսլի դերը «Երաժշտության ձայնը» մյուզիքլում, ելույթ ունենալով Օսլոյի Folketeateret-ում ։
2020 թվականին նա հաղթել է Melodi Grand Prix 2020-ը «Attention» երգով և ներկայացնելու է Նորվեգիան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում, որը տեղի է ունենալու Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում ։ Մինչ այդ նա արդեն մասնակցել էր Melodi Grand Prix 2017-ում, որտեղ զբաղեցրել է չորրորդ հորիզոնականը «Places» երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:1995 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նորվեգիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Նորվեգացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Փոփ երգչուհիներ
Հաստոց (տեխնիկա)
Հաստոց, տեխնիկայում, տարբեր նյութերի մշակման, երբեմն այս կամ այն արտադրությունում կիրառվող հարմարանքը պահող մեքենա։ Մետաղների մշակման համար ծառայում են մետաղահատ հաստոցները, փայտանյութի մեխանիկական մշակումը կատարում են փայտամշակման հաստոցների վրա, կան նաև քարի մշակման հաստոցներ (տես Քարամշակում)։ Տեքստիլ արդյունաբերության մեջ կիրառում են ջուլհակահաստոցներ։
Կատեգորիա:Տեխնիկա
Հաստոց (քանդակագործություն)
Հաստոց, քանդակագործական, քանդակագործի աշխատանքում օգտագործվող հարմարանք, վերին մասում քառակուսի կամ կլոր, պտտվող պատվանդանով եռոտանի կամ արկղ (սովորաբար փայտյա), որի վրա տեղադրվում է քանդակը։ Հարթաքանդակի համար կիրառվող հաստոցը նկարակալ (մոլբերտ) է հիշեցնում։
Կատեգորիա:Քանդակագործություն
Ալեսանդրո Պերտինի
Ալեսանդրո Պերտինի (Sandro Pertini),, իտալացի քաղաքագետ-սոցիալիստ, 1978-1985 թվականներին Իտալիայի նախագահը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1896 թվականի Ստելլա քաղաքում։ Սկզբում կրթություն է ստացել Վարացայում, հետո Կյաբրերի վարժարանում, իսկ բարձրագույն կրթությունը ստացել և իրավաբանի դիպլոմ ստացել Քյուբրերի վարժարանում, իսկ բարձրագույն կրթությունը և իրավաբանի դիպլոմ է ստացել Ջենովայի համալսարանում։
1918 թվականին Պերտինին միանում է Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության միավորմանը, որից հետո տեղափոխվում է Ֆլորենցիա, որտեղ և պաշտպանել է դիսերտացիա քաղաքագիտությունից։ Այնտեղ նա ծանոթանում է ճանաչված իտալացի սոցիալիստների հետ, ինչպիսիք են Գաետանո Սալվենմինին, և եղբայրներ Կառլ և Նելլի Ռոսելլների և Էռնեստտո Ռոսսիի հետ։
Դիմադրություն ֆաշիզմին
Իտալիայի Սոցիալիստական Միության նախագահի Ջակոմո Մատեոտի սպանությունից հետո Պետինին սկսեց տոտալիտար ռեժիմի դեմ պայքարը։ Նա մի քանի անգամ ծեծի է ենթարկվել, բայց չի դադարել հավատալ իր իդեալներին։ Հետո նա գաղտնի գնում է Ֆրանսիա, սակայն 1920 թվականին վերադառնում է Իտալիա և ձերբակալվում տաս տարի ազատազրկմամբ։ Ազատ է արձակվում Բենիտո Մուսուլինի ձերբակալումից մեկ ամիս հետո և միանում է գերմանիայի օկուպանտների դեմ շարժմանը, ինչպես նաև նորաստեղծ Սոցիալիստական Իտալիային էր դեմ։
Շուտով նրան ձերբակալում են և մահապատժի են ցանկանում ենթարկել, սակայն անտինացիստական պարտիզանական ուժերի շնորհիվ ազատ է արձակվում։ Դրանից հետո նա գնում է Իտալիայի հյուսիս և դառնում է Պարտիզանական շարժման հեղինակ։ Պատերազմի տարիներին նրան արիության և այլ մեդալներ են շնորհել։
Նախագահության տարիներ
1945 թվականին Պերտինին ընտրվում է Իտալիայի առաջին հանրապետության պատգամավոր։
1978 թվականի հուլիսի ութի ընտրությունների 16-րդ փուլում ընտրվում է Իտալիայի Հանրապետության նախագահ։
1985 թվականի հուլիսի 29-ին վաղաժամկետ լքում է պաշտոնը։
1990 թվականի փետրվարի 24-ին Հռոմում 93 տարեկան հասակում մահանում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ցմահ սենատորներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախագահներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Մելոդի (իսպանացի երգչուհի)
Կենսագրություն
Մելոդիա Ռուիս Գուտիեռեսը ծնվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Իսպանիայի Սևիլյա պրովինցիայի Դոս Էրմանաս քաղաքում։ Մանուկ հասակից սիրել է երգել ու պարել։ Նրա մեծ դիրքը բացահայտել ու աշխարհին ներկայացրել է իսպանացի հայտնի երգիչ El Fary-ն, որն էլ դարձել է մանկահասակ երգչուհու գործադիր պրոդյուսերը և անձամբ հանգամանորեն նախապատրաստել ու հաջողությամբ գլուխ է բերել նրա առաջին ալբոմի ձայնագրման, թողարկման, տարածման, իրացման գործերը։ Նա ինքն է զբաղվել երգերի հեղինակներ, երաժշտական պրոդյուսերներ, ձայնագրման ստուդիաներ, վարպետ երաժիշտ կատարողներ փնտրելու և գտնելու, նրանց բոլորի հետ համապատասխան պայմանագրեր կնքելու և դրանց իրականացումն ապահովելու հարցերով ։ 2001 թվականի ամռանը, երբ աղջնակն ընդամենը տասը տարեկան էր, թողարկվել է նրա առաջին սինգլը՝ «El baile del gorila»-ն («Գորիլլայի պարը»), որի կատարմամբ փոքրիկ երգչուհին գլխավորել է իսպանական հիթ-շքերթը։ Դրանից շատ չանցած՝ հենց այդ նույն ամռանը թողարկվել է Մելոդիի առաջին ալբոմը՝ «De pata negra»-ն, որը երկու անգամ՝ հայրենի Իսպանիայում և մեկ անգամ՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ու Լատինական Ամերիկայում արժանացել է «պլատինե» ճանաչվելու պատվին ։ Երիտասարդ երգչուհին արդեն հասցրել է թողարկել շուրջ մեկ տասնյակ ալբոմներ, որոնցից առանձնապես մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել 2014 թվականին լույս ընծայված Mucho Camino Por Andar -ը։ Այդ ալբոմի երգերից "Mio Mio"-ի առնչությամբ խոսակցություններ են տարածվել, որ դրա ձայնագրման ժամանակ երգչուհին գտնվել է արգելված նյութերի ազդեցության տակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Կարլա Ֆրաչի
Կարլա Ֆրաչի (Carla Fracci, ), բալետի իտալացի հայտնի պարուհի, նաև` կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի։
Վաղ տարիներ
Կարլա Ֆրաչին 20-րդ դարի իտալացի հայտնի բալերինա է, ով նկարահանվել է նաև կինոյում և հեռուստատեսությունում` որպես դրամատիկ դերասանուհի։ Ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսի 20-ին, Միլանում, Իտալիայում։ Պատերազմի ժամանակ ընտանիքի հետ ապրել է փոքրիկ գյուղում։ Վաղ տարիքից զբաղվել է պարերով։ 9 տարեկանից սկսել է պարել բեմում։ 1946 թվականին ընդունվել է միլանյան Լա Սկալա թատրոնի բալետի դպրոցը։ Եղել է հայտնի բալերինա Վերա Վոլկովայի աշակերտուհին։ Լա Սկալայի թատերախումբ է ընդունվել 1954 թվականին, երկու տարի հետո դարձել է բալետի մենապարուհի, իսկ 1958 թվականին ստացել է պրիմա-բալերինայի կոչում։
Ստեղծագործություն. բալետ
Կարլա Ֆրաչին համաշխարհային ճանաչման է հասել որպես ռոմանտիկ ստեղծագործությունների կատարող, նրա լավագույն կատարումներն են համարվում դերերը «Սելֆիդա» և «Ժիզել» բալետներում։ Կարլա Ֆրաչիի կողմից կերտված Ժիզելի կերպարը մնացել է կինոժապավենի վրա։ 1969 (1970) թվականին նկարահանվել է «Ժիզել» ֆիլմ-բալետը (Գերմանիա-ԱՄՆ), որտեղ Կարլան պարում է Էրիկ Բրունի հետ։ Պահպանվել է նաև «Ժիզել» թատերական ներկայացման ձայնագրությունը (1980), որտեղ Կարլա Ֆրաչին պարում է Ռուդոլֆ Նուրեևի հետ։ Հաջողությամբ է կատարել նաև դերերը «Կարապի լիճ», «Քնած գեղեցկուհին», «Ռոմեո և Ջուլիետ», «Մոխրոտիկը», «Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի», «Դոն Ժուան» բալետներում։ Պարել է աշխարհի մի շարք մեծ բեմերում, այնպիսիք, ինչպիսիք են Կովենտ-Գարդեն արքայական թատրոնը (1959), Լոնդոն Ֆեստիվալ բալետը (1959 և 1962 թվականներ), Շտուտգարտսկի բալետը (1965), Ամերիկյան բալետի թատրոնը (1967), Շվեդական արքայական բալետը (1969)։ Նրա խաղընկերներն են եղել Էրիկ Բրունը, Ռուդոլֆ Նուրեևը, Միխայիլ Բարիշնիկովը, Վլադիմիր Վասիլևը, Ալեքսանդր Գոդունովը, Անդրիս Լիեպան, Ռոբերտո Բոլեն և այլն։ Բալերինայի տաղանդն ի հայտ է եկել ոչ միայն դասական խաղացանկում։ Ժամանակակից խորեգրաֆների աշխատանքներից կարելի է առանձնացնել Կարլա Ֆրաչիի դերերը Է. Բրունի, Ջ. Կրանկոյի (Ջուլիետա) Ջ. Բատլերի (Դեզդեմոնա և Մեդեա), Լ. Գայի և Բ. Մենեհատիի բեմադրություններում։ Նաև պարել է Նինա Զարեչնայայի դերը «Ճայը» բալետում (ըստ Ա. Չեխովի պիեսի), որն ստեղծել է բացառապես իր համար, բալետի երաժշտությունը գրել է «Սանտա Չեչիլիա» ակադեմիայի շրջանավարտ և լեգենդար Ալֆրեդո Կազելիի աշակերտ կոմպոզիտոր Ռոման Վլադը։ Տիկին Ֆրաչին հայտնի է նաև որպես Համլետի դերը կատարած աշխարհում միակ բալերինա։ Շոստակովիչի երաժշտությամբ բեմադրված բալետում, ինչպես Շեքսպիրի ժամանակներում, բեմում միայն տղամարդիկ էին։ Միակ կինը, այն էլ` տղամարդու դերում, Կարլա Ֆրաչին էր։ Կարլա Ֆրաչիի մտահղացմամբ Հռոմի օպերայի թատրոնի բեմում վերածնվել է Գլիերի «Կարմիր կակաչ» բալետը, որտեղ ժամանակին փայլուն հանդես է եկել բալերինա Գալինա Ուլանովան և որտեղ Կարլա Ֆրաչին կատարել է դերերից մեկը։
Դրամատիկական թատրոն, կինո, հեռուստատեսություն
Կարլա Ֆրաչին խաղացել է դի Սան Կարլո դրամատիկական թատրոնում` Ֆիլիպո դե Էդուարդոյի «Ֆիլումենա Մորտուրանո» պիեսում խաղալով գլխավոր դերը։ 1980 թվականին նկարահանվել է «Նիժինսկի» գեղարվեստական կենսագրական ֆիլմում` խաղալով ռուս բալերինա Թամարա Կարսավինայի դերը։ 1981 թվականին նկարահանվել է ռեժիսոր Մաուրո Բոլոնինիի «Կամելիազարդ տիկինը» ֆիլմում` խաղալով Մարգարիտ Գոթիեի դերը։ 1982 թվականին խաղացել է Ջուզեպինա Ստրեպոնիի դերը բազմասերիանոց գեղարվեստական հեռուստատեսային ֆիլմում, որը պատմում է Ջուզեպպե Վերդիի կենսագրությունը ։ Ֆիլմը հաջողությամբ ցուցադրվել է աշխարհի մի շարք երկրներում, թողարկվել է տեսաերիզով։
Ուշ տարիներ
2004 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Կարլա Ֆրաչին նշանակվել է ՄԱԿ-ի հովանու ներքո գործող, քաղցի դեմ պայքարող Արտադրական ու գյուղատնտեսական կազմակերպության բարի կամքի դեսպան։ Այժմ բալերինան Ֆլորենցիայի քաղաքապետարանի մշակույթի գծով խորհրդական է և ակտիվորեն զբաղվում է լուսավորչական գործունեությամբ։ 2013 թվականին հրատարակվել է նրա «Քայլ առ քայլ. իմ պատմությունը» (Passo dopo passo. La mia storia) ինքնակենսագրական գիրքը։
Ընտանիք
17 տարեկանում Կարլա Ֆրաչին ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու հետ, ով այդ ժամանակ 25 տարեկան էր։ 1964 թվականի հուլիսին նրանք ամուսնանում են Ֆլորենցիայում։ Կարլա Ֆրաչին ու նրա ամուսինը` իտալացի հայտնի պրոդյուսեր Բեպե Մենեգատին միասին են ապրում արդեն 50 տարի։ Նրանք ունեն մեկ որդի և երկու թոռ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Պարուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի խորեոգրաֆներ
Ավո Գյումուշխանեցի
Ավո Գյումուշխանեցի (Ավետիս Պիզյան 1867 թվական, Օսմանյան կայսրություն, Գյումուշխանե քաղաք - 1917 թվական, քաղաք Տրապիզոն), հայ ազգային-ազատագրական պայքարի գործիչ, ՀՅԴ անդամ, հայ նշանավոր ֆիդայի:
Կենսագրություն
Ծնվել է 1867 թ. Գյումուշխանե քաղաքում։ Արհեստով կլայագործ էր, որ սովորել էր հորից։ 1890 թ. ծխախոտի մաքսանենգության պատճառով ծագած մի ընդհարման ժամանակ սպանում է թուրք պաշտոնյայի, որից հետո դառնում է փախստական։ Շատ չանցած միանում է Կայծակ Առաքելի (Տիգրան Աբաջյան) հայդուկային խմբին։ 1895 թ. Օսմանյան սուլթան Աբդուլ Համիդ 2-րդի կազմակերպած հայկական ջարդերից հետո Կայծակ Առաքելի հետ ծպտված անցնում է Բաքու։ 1899 թվականին Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է ՀՅԴ Արևելյան բյուրոյի և «Ջրաբերդ» կենտրոնական կոմիտեի որոշմամբ Խլաթի և Բիթլիսի շրջանում գործող Աղբյուր Սերոբի (Սերոբ Վարդանյան) խումբը համալրելու նպատակով կազմավորված «Շանթ» մարտախմբի կազմում, Սեբաստացի Մուրադի (Մուրադ Խրիմյան) և Սեպուհի (Արշակ Ներսիսյան) հետ ընդգրկվում խմբի Զինվորական խորհրդի կազմում։ Խումբը 1899 թ. հոկտեմբերի 24-ին 83 հոգուց բաղկացած զինատար խումբը Կարսից Տարոն անցնելիս ռուս–թուրքական սահմանն անցնելուց հետո Ալաշկերտի Խաստուր գյուղում շրջապատվում է քրդական «Համիդիե» և թուրքական կանոնավոր զորքերի կողմից, սակայն հերոսական կռիվ մղելով` հայդուկներին հաջողվում է մի քանի զոհերի գնով դուրս գալ շրջապատումից և անհետանալ գիշերվա մթության մեջ` ծանր կորուստներ պատճառելով թշնամուն։
Խաստուրի կռվում «Շանթ» խումբն ունեցել է 15 զոհ (5 տասնապետ և 10 զինվոր)։ Թշնամու կորուստների թիվը հասել է 350–ից 400–ի։ Թեև հաղթանակը կատարյալ էր, բայց խումբն այլևս չէր կարող ճանապարհը շարունակել։ Խաստուրի կռվից հետո առաջացած աղմուկի պատճառով մարտախումբը հարկադրված իր հետ վերցնում է նաև Խաստուրի բնակիչների մի մասին և վերադառնում Կարս։
1900 թ. Բաքվից անցնում է Կարս։ 1902-1903 թթ. իր մասնակցությունն է բերում Արևմտյան Հայաստան զենք և զինամթերք փոխադրելու, մարտական և զինատար խմբեր կազմելու և Երկիր առաքելու աշխատանքին։ 1902 թվականին Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է Խանի ղեկավարած մեկ այլ «Շանթ» խմբում, որի նպատակն էր անցնել ռուս-թուրքական սահմանը, պատանդ վերցնել ճանապարհով անցնող որևէ նշանավոր եվրոպացու և փրկագին պահանջել` ՀՅԴ կարիքները հոգալու համար, սակայն, առատ ձյան և ձնամրրիկի պատճառով մարտախումբը կորցնում է ճանապարհը և վերադառնում Կարս։
Այնուհետև Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է Թորգոմի (Թուման Թումյանց) գլխավորած «Մրրիկ» ձիավոր խմբի կազմում և 1903 թ. մայիսին «Մրրիկ» խմբի հետ անցնում է Երկիր, հասնում Սասուն։ 1904 թ. մասնակցում է Սասունի ապստամբությանը, որի ընթացքում աչքի է ընկնում իր քաջագործություններով։ 1909 թ. Ավոն Տրապիզոնի ինքնապաշտպանության հանձնախմբի անդամ էր։ 1914 թ. Անդրանիկի հետ անցնում է Կովկաս, որպես հեծյալ խմբի պետ ընդգրկվում է վերջինիս գլխավորած հայկական առաջին կամավորական գնդի կազմում։ 1915 թ. ապրիլի 17-ին մասնակցելով Դիլմանի ճակատամարտին` Ավոն իր հեծելազորով և 100 կազակներով կռվով գրավում է Արաուլ լեռը։ 1916 թվականին ակտիվորեն մասնակցում է Սեբաստացի Մուրադի (Մուրադ Խրիմյան) հիմնած «Մեկ հայը մեկ ոսկի» ցեղասպանությունից մազապուրծ հայ որբերի հավաքագրման աշխատանքին։ Ավոն 50 տարեկան հասակում հիվանդությունից մահացել է 1917 թվականին Տրապիզոնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:ՀՅԴ անդամներ Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Ռոչեստեր (Նյու Յորք)
Ռոչեստեր (Rochester) քաղաք ԱՄՆ-ում, գտնվում է Նյու Յորք նահանգի արևմտյան մասում, Օնտարիո լճի ափին։
Համայնքի բնակչությունը (Մոնրոյի կոմսություն) կազմում է 1 039 028 մարդ (2005 թ.), լինելով մեծությամբ երրորդը նահանգում։ Հենց Ռոչեստերի բնակչությունըի կազմում է 212,5 հազ. (2004):
Քաղաքում տեղակայված են Eastman Kodak, Bauch & lomb և Xerox կորպորացիաների շտաբ-կենտրոնները։ Շնորհիվ օպտիկական արդյունաբերության ձեռնարկությունների, քաղաքը ունի «օպտիկական մայրաքաղաք»-ի հեղինակություն ։ Քաղաքում գործում է Ռոչեստերի համալսարանը (UoR), որի կազմի մեջ մտնում են Իստմենովսկի երաժշտության դպրոցը, հիմնված՝ Ռոչեստերի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ, բացի համալսարանից գործում է Ռոչեստերի տեխնոլգիաների ինստիտուտը (RIT):
Հայտնի մարդիկ
Այս քաղաքում է ծնվել հայտնի ամերիկացի նկարիչ և մանկավարժ Ֆրենկ Դյումոնը։
Ակտիվիստ Սյուզան Էնթոնին, ապրել է այստեղ երկար տարիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նյու Յորք նահանգի քաղաքներ Կատեգորիա:1803 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շնխեղդ
Շնխեղդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Հազզո-Խաբլջոջի գավառակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալբերտ Սարգսի Մկրտչյան
Ալբերտ Սարգսի Մկրտչյան (օգոստոսի 8, 1926, Երևան, ՀԽՍՀ - փետրվարի 20, 2007, Մոսկվա, ՌԴ), խորհրդային հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 20 մահեր Կատեգորիա:2007 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Սավա Դանգուլով
Սավա Արտեմի Դանգուլով (Савва Артемьевич Дангулов, ), խորհրդային գրող, Արմավիր քաղաքի պատվավոր քաղաքացի, 1940 թվականից ՌԿ(բ)Կ անդամ։
Կենսագրություն
Սավա Դանգուլովը ծնվել է 1912 թվականի հունվարի 11 (24)-ին Արմավիրում (ներկայում՝ Կրասնոդարի մարզ) ազգությամբ հայ ծառայողի ընտանիքում։ «Դիվանագետներ» («Дипломаты») (1966), «Կուզնեցկի կամուրջ» («Кузнецкий мост») (1972-1979), «Առավոտյան ժամերգություն Ռապալոյում» («Заутреня в Рапалло» ) (1980), «Կայսերական փոստ» («Государева почта») (1983) վեպերի հեղինակն է։ Վերջին վեպի մեջ պատմում է Ջոն Ռիդի, Ա․ Մ․ Կոլլոնտայի, Ֆ․ Նանսենի արխիվների իր որոնումների մասին։ Գրել է նաև պատմվածքներ, պիեսներ, Լենինի մասին պատմություններ։ Ունի խորհրդային դիվանագիտության մասին մի շարք գործեր։ Լրագրությամբ սկսել է զբաղվել «Աշխատանքային ուղի» («Трудовой путь» ներկայում՝ «Արմավիրյան զրուցակից») քաղաքային թերթում։ Ավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ սկսում է ակտիվ աշխատել «Աշխատանքային ուղի» թերթում՝ որպես թղթակից, որից հետո ռոստովյան «Մուրճ» («Молот») թերթում, որտեղ 1934 թվականին առաջին անգամ լույս են տեսնում նրա առաջին պատմվածքներն ու ակնարկները։
Սավա Դանգուլովի կյանքի կարևորագույն շրջաններից է նրա աշխատանքային գործունեության այն շրջանը, երբ նա թղթակցում էր «Կարմիր աստղ» («Красная Звезда») թերթին 1936-1943 թվականներին։ 1944-1946 թվականներին աշխատել է որպես մամլո կցորդ Ռումինիայում Խորհրդային միության դեսպանատանը։ 1957 թվականին լույս է տեսնում նրա «Իգնատ Լոբան Ռումինիայում» պատմվածքը, իսկ 1961 թվականին «Լենինը զրուցում է Ամերիկայի հետ» ակնարկների և պատմվածքների գիրքը։ Դանգուլովի կարևորագույն աշխատանքներն են համարվում «Դիվանագետներ» («Дипломаты») և «Կուզնեցկի կամուրջ» ( «Кузнецкий мост») վեպերը, որոնց մասին շուտով սկսում են խոսել քննադատները, և որոնք թարգմանվում են աշխարհի մի քանի լեզուներով։ «Կուզնեցկի կամուրջ» վեպը պատմում է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին խորհրդային դիվանագիտության մասին։ Գիրքը սկսվում է 1941 թվականի հունիսի 22-ի իրադարձություններով և ավարտվում է 1943 թվականի նոյեմբերի Թեհրանի համաժողովով, որտեղ հստակեցվել է երկրորդ ճակատի բացման ժամանակահատվածը։ 1969 թվականին Դանգուլովը դառնում է օտար լեզուներով «Խորհրդային գրականություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը և շարունակում է զբաղվել գրականությամբ։ 1970 թվականին նա գրում է «Խոստովանություն» («Признание») պիեսը, որը բեմադրվել է Արմավիրի դրամատիկական թատրոնում։ 1974 թվականին գրում է «Գրականության ուսուցիչ» ինքնակենսագրական գիրքը։ 1980 թվականին կրկին վերադառնում է դիվանագիտության թեմային և գրում է «Առավոտյան ժամերգություն Ռապալոյում» («Заутреня в Рапалло» ) վեպը։ 1981 թվականին ստեղծում է գրական դիմանկարների «Նկարիչներ» գիրքը։ Գրում է պատմվածքներ Արմավիրի իր երիտասարդ տարիների, քաղաքացիական պատերազմի մասին։ Սավա Դանգուլովը շատ բան է արել իր հայրենի քաղաքի համար։ Նրա նախաձեռնությամբ և նրա նյութական օժանդակությամբ Արմավիրի կենտրոնում կառուցվում է Զոյա Կոսմոդեմյանսկայայի անվան մանկական գրադարանի շենքը, որին նվիրեց «Մոր մասին մտքերով» խորագրով իր նկարների հավաքածուն։ Ամեն տարի այցելելով իր հայրենի քաղաք՝ Դանգուլովը հանդիպում էր քաղաքի ձեռնարկությունների կոլեկտիվների, ուսանողների և երիտասարդների հետ։ 1986 թվականին Արմավիրի դրամատիկական թատրոնում բեմադրվում է «Նանա» ներկայացումումը, որի հեղինակներն էին Ս․ Դանգուլովը և Ա․ Կուրաշինովը։ Արմավիրի քաղաքային խորհրդի որոշմամբ 1986 թվականի ապրիլի 6-ին Սավա Արտեմի Դանգուլովին տալիս են «Արմավիրի պատվավոր քաղաքացի» կոչումը։ Մահացել է 1989 թվականի օգոստոսի 20-ին։ Թաղված է Կունցեվոյի գերեզմանատանը .։
Ժառանգություն
Սավա Դանգուլովի անունն է կրում մանկական գրադարան և գրողի տուն-թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Ճակատագիր: Վինքս սագա
Իջինիո Սթրաֆին ծրագրել էր ստեղծել «Winx Club»-ի մասին հեռուստասերիալ՝ դեռևս 2011 թվականից ։ Մինչ պրոդյուսերավորումը սկսելը, Սթրաֆին փորձարկումներ է կատարել հեռուստատեսությունում և որպես պրոդյուսեր աշխատել է Նիկելոդեոնի Ակումբ 57 հեռուստասերիալում ։ «Ճակատագիր»-ի նկարահանումներն սկսվել են Իռլանդիայում՝ 2019 թվականի սեպտեմբերին։
Սթրաֆիի խոսքերով, հեռուստասերիալը՝ մուլտֆիլմի հասուն երկպագուների համար է ։ 2019 թվականին կայացած հարցազրույցում, նա բնութագրել է հեռուստասերիալն ասելով. «Հեռուստասերիալն ավելի սրընթաց և մռայլ է, քան կարող եք պատկերացնել» ։ Հեռուստասերիալի ստեղծմանը մասնակցել են նաև Լիզա Ջեյմս Լարսոնը և Հաննա Քուինը ։
Սյուժե
Կախարդական զուգահեռ աշխարհում թաքնված Ալֆեա քոլեջում՝ հազարավոր տարիների ընթացքում ուսանողներին սովորեցնում են կախարդանք, բայց այդ ողջ ընթացքում նրանք չեն հանդիպել այնպիսի աշակերտի՝ ինչպիսին Բլումն է։ Նա մեծացել է մարդկանց աշխարհում և շատ համառ, բարի... և վտանգավոր է։ Նա ունի այնպիսի ուժեր, որոնք կարող են վերացնել կամ փրկել երկու աշխարհները։ Ուժերը վերահսկելու համար՝ նա պետք է կառավարի իր զգացմունքները։ Նա պատանի է և պարզ չէ, թե որքան դժվար կարող է դա լինել։
Զարգացում
2011 թվականին Screen International-ին տրված հարցազրույցի ժամանակ Իջինիո Սթրաֆին առաջին անգամ ասել է, որ հույս ունի «Winx Club»-ի մասին հեռուստասերիալ ստեղծելու մասին ։ 2013 թվականին կայացած Ischia Global Fest-ի ժամանակ՝ Սթրաֆին հաստատել է, որ շարունակում է ծրագրեր մշակել. «Վինքսի մասին, մաշկից և արյունից ստեղծված հեռուստասերիալի մասին, որում կխաղան իրական դերասաններ։ Վաղ, թե ուշ այն իրական է դառնալու» ։ Միևնույն ժամանակ, Սթրաֆին աշխատել է անիմացիոն արտադրության վրա, այդպիսով իր ուշադրությունը կենտրոնացնելով հեռուստասերիալի ստեղծման վրա՝ հաջորդ տարիների ընթացքում ։ Ակումբ 57 հեռուստասերիալում պրոդյուսերական աշխատանքներ կատարելուց հետո, 2018 թվականի մարտին Սթրաֆին հայտարարել է «Վինքս Քլաբի» վերաբերյալ՝ պատանեկան հեռուստասերիալ արտադրության մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2020 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր
Վալմոցոլա
Վալմոցոլա  (Valmozzola), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 632 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 9 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 67 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0525։
Ժողովրադագրություն
Բնակչության աճը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
1896 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեդալներ
1896 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեդալներ, բնորոշ պարգև թիմային և անհատական մարզական մասնակիցներին I Օլիմպիական խաղերում հաջողության հասնելու համար, որը տեղի է ունեցել Աթենքում, Հունաստան։
Պատմություն
1896 թվականին Ապրիլի 6-ից մինչև ապրիլի 15-ը անց են կացվել I ամառային Օլիմպիական խաղերը Աթենքում, որտեղ խաղարկվել են 43 կոմպլեկտ մեդալներ 9-ը մարզաձևերից։ Այս խաղերի հիմնական առանձնահատկությունն այն է եղել, որ այստեղ պաշտոնապես ոսկե մեդալով պարգևատրում չի եղել ։
Հաստոցային արվեստ
Հաստոցային արվեստ, տերմին, որով բնորոշում են գեղարվեստական ինքնուրույն արժեք ունեցող (օրինակ, ի տարբերություն մոնումենտալ արվեստի ստեղծագործության և գրքի պատկերազարդման) գեղանկարչական (կտավի նկարը), քանդակագործական (արձան, կիսանդրի, արձանախումբ, ռելիեֆ) և գրաֆիկական (էստամպ, հաստոցային գեղանկարչություն) ստեղծագործությունները, որոնք անմիջականորեն չեն նախատեսված որևէ շինության, հրատարակության և այլնի համար։ Անկախ տեղից հաստոցային արվեստի ստեղծագործությունների գաղափարագեղարվեստական արտահայտչականությունը չի փոփոխվում։
1896 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեդալներ
Արտադրություն
Բոլոր մեդալները պատրաստված են Փարիզի դրամահատարանում։
Հաստոցային արվեստ
Ստուգաբանություն
«Հաստոցային արվեստ» տերմինն առաջացել է «հաստոց» բառից, որի վրա ստեղծվում են հաստոցային արվեստի ստեղծագործությունները (գեղանկարչության մեջ, օրինակ, դա նկարակալն է)։ Մոնումենտալ արվեստը լայնորեն զարգացել է Վերածննդի դարաշրջանից, հատկապես XIX դարից։
1896 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեդալներ
Դիզայն
Մեդալի դիմային երեսին փորագրված է Աստվածների հոր՝ Զևսի գլուխը։ Նա աջ ափով սեղմում է երկրագունդը, հաղթանակի աստվածուհի Նիկան կանգնած վրան, որը բռնել է գլխի վերևում մեծ ձիթենու ճյուղ։ Ձախում զետեղված է հորիզոնական ներքևից վերև, հունարեն տառերով մակագրությամբ․ Օլիմպիա (OLYMPIA; Ολυμπία). Աջից նկարչ Ժյուլ Շապնենի ազգանուն է(J. C. Chaplain; J. C. Shaplen)։
Հաստոցային արվեստ
Ստուգաբանություն
Կատեգորիա:Արվեստ
1896 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեդալներ
Դիզայն
Հակառակ երսին պատկերված է Ակրոպոլիսը։ Վերևում կիսաշրջանաձև հունարեն տպագիր տառերով գրված է․ «Միջազգային Օլիմպիական խաղեր»(International Olympic Games; Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες), իսկ ներքևում երկու տողով նախադասություն է գրված՝ «Աթենքում, 1896»(in Athens in 1896.; στην Αθήνα, 1896)։
Բոլոր մեդալների դիզայնի հեղինակը ֆրանսիացի նկարիչ Ժուլ- Կլեմենտ Շապլեն է։
Ոսկե մեդալ
Ոսկե մեդալ, որպես այդպիսին չկար, ոսկին օգտագործվում էր արծաթե մեդալները բարակ շերտով երեսապատելու համար, այն կարելի էր համարել ոսկյա։
Արծաթե մեդալ
Առաջին երկու տեղեր գրաված մարզիկները պարգևատրվում էին երկու տեղով, արծաթե մեդալը պատված էր 6 գրամ մաքուր ոսկով։ Արծաթե մեդալով համարվում էր կարևորագույն պարգև, որ հանձնվում էր առաջին տեղի համար։
Բրոնզե մեդալ
Տվյալ մեդալով պարգևատրում էին երկրորդ տեղ գրաված մարզիկներին։
1896 թվականին Աթենքում կայացած Առաջին Օլիմպիադայի հուշամեդալը I Օլիմպիադայի պատրաստված էր բրոնզից և պահվում է Լուժնիկի Օլիմպիական կոմպլեկսի ԲԲԸ սպորտի թանգարանում ։
Ֆիլատելիի մեդալ
Նշանակալի իրադաձություններ են եղել նաև ֆիլատելիայում, Օլիմպիական դրոշմանիշների շարքի թողարկումը կայացել է Հունաստանում Խաղերի բացման առաջին օրը։ Բավականին շատ երկրներ որոշեցին թողարկել դրոշմանիշներ ոսկյա պատկերներով (արծաթագույն) և բրոնզե մեդալներով։ Հունգարիան պատկերել էր արծաթե մեդալը իր բնական գույներով, որը հարց է առաջացնում թե արդյո՞ք արծաթե պարգևն ընդհանրապես ոսկեզօծված է եղել։ I Խաղերի դրոշմանիշների նկարազարդումը եղել է ամենատարածվածը նմանատիպ դրոշմանիշների շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական մեդալներ
Ալսնուն
Ալսնուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Pegas Fly
Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Եմելյանովո օդանավակայանում։
Ավիաընկերությունը ունի Խաբարովյան մասնաճյուղ։
Պատմություն
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1992 թվականին Մագադանում, որտեղ շահագործվել են ՄԻ-8 ուղղաթիռներ, հիմնականում բեռների փոխադրման համար և անտառների անվատնգությունը ապահովելու համար։
2013 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխվեց Կրասնոյարսկ։
2013 թվականի ապրիլի 16-ին ավիաընկերությունը ստացավ թույլտվություն կատարելու միջազգային թռիչքներ, ներմուծվեցին նոր օդանավի տեսակներ և  ավիաընկերությունը ձեռնամուխ եղավ չարտերային մարդատար չվերթերի իրականցմանը, որը բխում էր «Պեգաս Տուրիստիկ» տուրօպերատորի շահերից, և չվերթներն իրականցվում էին Boeing 757-200 եւ Boeing 767-300 օդանավերով, որոնք վերցված էին ենթավարձակալության Nordwind Airlines-ից։
Երթուղային ցանց
Կատարվում է թռիչքներ Արխանգելսկից, Աստրախանից, Բարնաուլից, Բելգորոդից, Բլագովեշչենսկից, Բրատսկից, Վոլգոգրադից, Վլադիվոստոկից, Վորոնեժից, Եկատիրենբուրգից, Իրկուտսկից,Կազանից, Կեմերովոյից, Կրասնոդարից, Կրասնոյարսկից, Մագադանից, Միներալնիե Վոդիից, Մոսկվայից, Մուրմանսկից, Նիժնեվարտովսկից, Նիժնի Նովգորոդից, Նովոկուզնեցկից, Նովոսիբիրսկից, Օմսկից, Պերմից, Կամչատկայի Պետրոպավլովսկից, Դոնի Ռոստովից, Սամարայից, Սանկտ-Պետերբուրգից, Սիմֆերոպոլից , Սուրգուտից, Սիկտիվկարից, Տոմսկից,Ուֆայից, Խաբարովսկից, Չելյաբինսկից, Հարավային Սախալինսկից, Օրենբուրգից և Ռուսաստանի այլ քաղաքներից։
2015 թվականի ապրիլից ավիաընկերությունը կատարում է կանոնավոր չվերթներ Ռուսաստանի տասը քաղաքներից դեպի Սիմֆերոպոլ ։ 2015 թվականի հոկտեմբերից ավիաընկերությունը իրականացնում է ծրագիր՝ ձմեռային շրջանում կանոնավոր չվերթներ Ռուսաստանի վեց  քաղաքներից դեպի Սոչի և Սիմֆերոպոլ :Ավիաընկերությունը կատարում է կանոնավոր չվերթներ Մոսկվա — Սանկտ Պետերբուրգ, Մոսկվա — Կազան, Մոսկվա — Կրասնոյարսկ, Մոսկվա — Մագադան, Մոսկվա — Խաբարովսկ, Մոսկվա — Բլագովեշչենսկ, Սոչի — Սիմֆերոպոլ,Սանկտ Պետերբուրգ — Սիմֆերոպոլ ուղղություններով ։
2016 թվականի ապրիլից ավիաընկերությունը կատարում է կանոնավոր չվերթներ Ռուսաստանի տասնչորս քաղաքներից դեպի Սիմֆերոպոլ և տասներեք քաղաքներից դեպի Սոչի։
Իրականացնում է նաև չարտերային փոխադրումներ «Պեգաս Տուրիստիկ» տուրօպերատորի պատվերով դեպի Բանգկոկ, Բարսելոնա, Բուրգաս, Կամրան, Կրաբի, Լառնակա, Հերակլիոն, Պալմա դը Մալորկա, Տեներիֆե, Հոշիմին, Մոնաստիր, Ջերբու և այլուր։
Նավատորմ
2018 թվականի հունիսի ամսվա դրությամբ ավիաընկերությունը շահագործում է տասներեք օդանավեր ։ Ավիապարկի միջին տարիքը  — 15,5 տարի է։ Ավիաընկերության նավատորմը ներառում է նաև չորս Boeing 757-200 ինքնաթիռ։ ինչպես նաև երեքBoeing 767-300, հունվար-փետրվար ամիսներին շահագործման համար։
Չորս Boeing 767-300 և երեք Boeing 737-800-երի վրա պատկերված է ավիաընկերության ֆիրմային դիզայնը։
Հերք Հարվի
Հերք Հարվի (Herk Harvey, ծն.` Հարոլդ Առնոլդ Հարվի (Harold Arnold Harvey) 1924 թ. հունիսի 3, Վինձոր, Կոլորադո, ԱՄՆ – 1996 թ. ապրիլի 3, Լոուրենս, Կանզաս, ԱՄՆ)), ֆիլմերի ամերիկացի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և դերասան ։ Նա առավել հայտնի է որպես «Հոգիների պարահանդես» ֆիլմի հեղինակ և ռեժիսոր, ինչպես նաև` ֆիլմում կերտած «Մարդու» կերպարով։