cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բելառուսի օպերայի և բալետի ազգային թատրոն
Պատմություն
Թատրոնի ներկայիս շենքը բացվել է 1939 թվականին։ Շենքը նախագծել է լենինգրադցի բելառուս ճարտարապետ Իոսիֆ Լանգբարդը։ Սակայն նրա նախագծից դետալներ բաց թողնվեցին ֆինանսների պատճառով։ Թատրոնի շենքի ռելիեֆները ստեղծել է Զաիր Ազգուրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ակադեմիական թատրոններ Կատեգորիա:Բելառուսի թատրոններ
Վիկտորիա (խառնարան)
Կոորդինատները՝ 2.° 5′ S, 5° 50′ W
Վիկտորիա խառնարան (Victoria), հարվածային խառնարան Մարսի մակերևույթին Միջօրեականի սարահարթի շրջանում։ Ունի 750 մետր տրամագիծ և մոտ 70 մետր խորություն։
Խառնարանի հետազոտությունները
2006 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Opportunity մարսագնացը հասավ Վիկտորիա խառնարանի մոտ։ Մարսագնացը շարժվում էր դեպի Վիկտորիան, ճանապարհին հետազոտելով այլ, շատ ավելի փոքր խառնարաններ։ Հեռավորությունը մինչև խառնարան վայրէջքի վայրից կազմում էր մոտ 7 կիլոմետր։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 11-ին մարսագնացը հասավ այսպես կոչված «Բադի ծովախորշին» («Duck Bay»)։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 13-ին «Opportunity» հետազոտեց Վերդե հրվանդանը՝ ժայռ Վիկտորիա խառնարանի եզրին։ 2008 թվականի օգոստոսի 24 - 28 ընկած ժամանակահատվածում մարսագնացը լքեց խառնարանը։ Մարսագնացը շարժվում էր այդքան դանդաղ, քանի-որ նրա արեգակնային մարտկոցների վրա փոշի էր նստել և դրանք չէին կարողանում ապահովել բավարար քանակի շարժիչների սնուցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարսի խառնարաններ Կատեգորիա:Խառնարաններ այբբենական կարգով
Քրիստոսատուր
Քրիստոսատուր, 15-րդ դարի գրիչ, մանրանկարիչ, կազմարար։
Կենսագրություն
Ապրել և ստեղծագործել է Ղրիմում։ Ձեռագրեր է ընդօրինակել Քեմճակի վանքում (1417 թվական), Կաֆայում (1420 թվական, 1423 թվական), Կաֆայի մերձակա Անտոնի վանքում (1428–1432 թվականներ)։
Ծաղկել ու կազմել է իր ընդօրինակած մատյանները, որոնցից 3-ը՝ Ավետարանը, Ճաշոցը, Մանրուսումը, պահվում են Մատենադարանում (ձեռագիր № 7686 թվական, 7434 թվական, 2387 թվական)։
Քրիստոսատուրը վերջին անգամ հիշատակվում է 1449 թվականին՝ որպես Անտոնի վանքի վանահայր։
Պոսոնդոն
Պոսոնդոն  (իսպ.՝ Pozondón), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Տերուել պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սիեռա դե Ալբառասին շրջանում։ Զբաղեցնում է 67,6 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 83 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Օմրի Ռոնեն
Օմրի Ռոնեն (Omry Ronen, עומרי רונן, ի ծնե անունը՝ Իմրե Սյորենի, Szörényi Imre, ), իսրայելցի, ապա ամերիկացի բանասեր, սլավոնագետ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1937 թվականի հուլիսի 12-ին Օդեսայում։ Նրա հայրը եղել է հունգարացի կենսաքիմիկոս Էմերիխ (Իմրե) Սյորենին (1905, Մեդունիցա – 1959, Բուդապեշտ), որը 1933 թվականից ապրել է ԽՍՀՄ-ում  ։ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ ընտանիքը տեղափոխվել է Կիև, այնուհետև էվակուացվել են Ուֆա, որտեղից Կիև են վերադարձել 1944 թվականին։ 1950 թվականի հունվարին ընտանիքը տեղափոխվել է Բուդապեշտ ։ Նույն թվականին նրա հայրը ուղարկվել է Կիև՝ մասնակցելու գիտաժողովի։ Այնտեղ նա ծանր հիվանդացել է, և ընտանիքը մնացել է ԽՍՀՄ-ում մինչև 1953 թվականի հունվարը, այնուհետև վերադարձել է Հունգարիա ։
1954 թվականին Իմրե Սյորենին ընդունվել է Բուդապեշտի համալսարանի ֆիզիկայի բաժին, բայց մեկ տարի անց տեղափոխվել է հումանիտար ֆակուլտետ, որտեղ հաճախել է նաև Դյորդ Լուկաչի դասախոսություններին։ Մասնակցել է 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխությանը և 1957 թվականի փետրվարին փախել Հարավսլավիա։ 1957 թվականի մայիսին մեկնել է Իսրայել։ Այնտեղ նա վերցրել է Իմրի Ռոնեն անունը և ընդունվել Հրեական համալսարան, որն ավարտել է 1965 թվականին՝ ստանալով արվեստների բակալավրի կոչում անգլիական բանահյուսության ու հնդեվրոպական լեզվաբանության բնագավառում։ Նույն թվականին նա տեղափոխվել է ԱՄՆ Մասաչուսետս նահանգի Ուոլտեմ քաղաք, որտեղ Բրանդեյսի համալսարանի կենսաքիմիայի բաժնում աշխատում էր նրա մայրը՝ կենսաքիմիկոս Բրոնիսլավա Սյորենին (Bronislava Szörényi, Ph.D.) ։
1968 թվականին Օմրի Ռոնենն ավարտել է Հարվարդի համալսարանի ասպիրանտուրան, 1970-1971 թվականներին դասավանդել է Եյլի համալսարանում, ապա վերադարձել է Իսրայել։ Իսրայելում Ռոնենն զբաղվել է մանկավարժական ու հրատարակչական գործունեությամբ։ Որպես հրավիրված դոցենտ՝ Օմրի Ռոնենն աշխատել է Եյլի համալսարանում 1975-1976 և 1977-1978 թվականներին, 1984-1985 թվականներին մի քանի դասընթաց է վարել Հարվարդի համալսարանում։ 1985 թվականից Օմրի Ռոնենն ապրել է Էնն Արբոր քաղաքում, որտեղ դասավանդել է Միչիգանի համալսարանում։
Օմրի Ռոնենի՝ ռուս գրականության պատմությանն ու պոետիկային նվիրված հոդվածները տպագրվել են ռուսական ժողովածուներում ու ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ «Литературное обозрение» և «Новое литературное обозрение»։ «Звезда» ամսագրում նա վարել է «Էնն քաղաքից» («Из города Энн») խորագիրը կրող բաժինը։ Ռուսաստանում հրատարակվել են նրա «Серебряный век как умысел и вымысел», «Օսիպ Մանդելշտամի պոետիկան» («Поэтика Осипа Мандельштама»), «Էնն քաղաքից» («Из города Энн»), «Սպի» («Шрам»), «Օտարասիրություն» («Чужелюбие») գրքերը։ Օմրի Ռոնենը 2002 թվականին արժանացել է «Звезда» ամսագրի մրցանակին։
Օմրի Ռոնենի կինը եղել է գրականագետ Իրենա Ռոնենը՝ իսրայելցի բանասեր Միխայիլ Վայսկոպֆի քույրը ։
Օմրի Ռոնենը մահացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին Էնն Արբորում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանասերներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Սլավոնագետներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Պորտալ» մրցանակի դափնեկիրներ
Տաֆալյա
Տաֆալյա (Tafalla), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Նավարիա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տաֆալյա շրջանում։ Տարածքը՝ 98,29 կմ² ։ Բնակաչությունը 11413 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի կենտրոնից հեռու է 35 կմ։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Պրիշիբ (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)
Պրիշիբ (Пришиб, Пришиб), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 958 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Կասյանովկա (այլ կիրառումներ)
Կասյանովկա, կարող է վերաբերել՝
Մարիա Դոբրինա
Մարիյա Դոբրինա (Добрина Мария Фёдоровна, ), ռուս և խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ և Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Մարիյա Դոբրինան ծնվել է 1920 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Պետրոգրադում։ Հայրը` Ֆյոդոր Դոբրինը որպես բանվոր աշխատել է գործարանում, իսկ մայրը` Սոֆյա Դոբրինան եղել է ուսուցչուհի։ Թույլ հիվանդության պատճառով Մաշա Դոբրինան դպրոց է գնացել տասը տարեկանից և այն ավարտել է 1940 թվականին։ 1940-1941 թվականներին սովորել է Մաքսիմ Գորկու անվան Մշակույթի պալատին կից գեղարվեստական ստուդիայում։ Հայրենական մեծ պատերազմի շրջանում և շրջափակման ժամանակ նա մնացել է իր ծնողների հետ Լենինգրադում։ Աշխատել է պաշտպանական կառույցների շինարարությունում, նկարիչ Լենգորոֆորմլենիայում, արհեստագործական կոոպերացիայի ղեկավարությունում, Լենինգրադի բլոկադայի և պաշտպանության թանգարանում և խոտանիչի գործարանում։
1944 թվականին Լենինգրադի վերջնական ապաշրջափակումից և Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի տարահանումից հետո Դոբրինան ընդուվել է ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ։ Սովորել է Ալեքսանդր Զայցևի, Հենրիխ Պավլովսկու և Սեմյոն Աբուգովի մոտ։ 1950 թվականին ավարտել է ինստիտուտը` պրոֆեսոր Միխայիլ Ավիլովի արվեստանոցում` որակավորված գեղանկարչի կոչումով, դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Ռազմա-ծովային ճակատի օրը» ժանրային նկարը։ Ինստիտուտը ավարտելուց հետո որպես նկարիչ աշխատել է քաղգործկոմին կից Էստոնական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Կոհտլա-Յեռվե քաղաքում։ 1950 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների, ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային նկարներ` նվիրված հանքափորների աշխատանքին, դիմանկարներ և բնանկարներ։ 1950 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Մարիյա Դոբրինայի ստեղծագործություններից են «Նևայի վրա» (1951 թվական), «Պանելային հանքամիջանցք. Հերթափոխը», «Լավայում» (երկուսն էլ` 1957 թվական), «Թերթաքարային հանքավայրի միջանցքում» (1960 թվական), «Բախչիսարայ» (1961 թվական), «Նավահանգստում», «Նավամատույց» (երկուսն էլ` 1963 թվական) և այլ նկարներ։ Նկարչուհու անհատական ցուցահանդեսները անց են կացվել 1978 թվականին Լենինգրադում և Լենինգրադի նկարիչների միությունում։
80-90-ական թվականներին Մարիա Դոբրինայի աշխատանքները լենինգրադցի նկարիչների ցուցադրությունների կազմում ներկայացվել են եվրոպացի հանդիսատեսին արտասահմանյան ցուցահանդեսների շարքում ։
Մահացել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Սանկտ Պետերբուրգում` 76 տարեկան հասակում։
(5115) Ֆրիմաուտ
(5115) Ֆրիմաուտ (Frimout), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 13-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,023109 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6301 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4161 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1919,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18751 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քոլդուել շրջան (Միսսուրի)
Քոլդուել շրջան (Caldwell County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.111 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.424 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կինգստոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Քարաքաշյանց քույրեր
«Քարաքաշյանց քույրեր», 1-էջանոց ընծայագիր։
Պատմություն
Տպագրվել է 1758 թվականին Վենետիկում՝ առանց տպարանի հիշատակության։ Բովանդակությունը՝ «Գիրքս այս շնորհեալ եղեւ միաբանութեանն Մխիթարեանց ի յերկուց քերց Քարաքաշեանց։ Յամի տեառն 1758. յունուարի 10։ Ի Վենետիկ» (5,5 x 2,5 սմ)։ Քույրերը հավանաբար տպագրել են տվել այս ընծայագրի բազմաթիվ օրինակներ՝ փակցնելու համար իրենց նվիրաբերած գրքերի վրա։
Թոփրակ-կալա
Թոփրակ-կալա (Tuproq qal'a), հնագույն բնակատեղի ավելի քան 120 հեկտար մակերեսով, գտնվում է ներկայիս Ուզբեկստանի Հանրապետության տարածքում։ Համարում են, որ Թոփրակ-կալան անտիկ դարաշրջանում եղել է հնագույն խորեզմային մայրաքաղաք։ Խորեզմի մայրաքաղաքն է եղել Աֆրիգիդների դինաստիայի կառավարման տարիներին։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության հնէաբանական հուշարձան է ։
Ճարտարապետություն
Կառուցվել է մոտ մ.թ.ա. 3-րդ դարում։ Քաղաքում իր արտահայտումն է գտել անտիկ Խորեզմի ամրացված քաղաքների ճարտարապետությունը։ Քաղաքն ունի 350×500 մ պարագիծ, շրջապատված է հում աղյուսից կառուցված պատերով, որոնք բարձրանում են պախսայով՝ հունացած կավով, ստեղծված արհեստական հարթակի շեղ հիմքերի վրա։
Քաղաքի հատակագծման մեջ ավելի պարզ է զգացվում կանոնավորությունը, քաղաքը ստեղծող տարրերի բաշխումը ըստ ֆունկցիոնալ նշանակության։ Գլխավոր մայրուղին սկսում է դարպասներից, որը քաղաքը բաժանում է երկու հիմնական հատվածների։
Քաղաքի հյուսիսային հատվածում էին գտնվում Խորեզմշահրի պալատը, տաճարն ու հրապարակը։ Պալատը տեղադրված էր բարձրադիր մասում, հյուսիսարևմտյան անկյունում, այն ընդարձակ՝ 75×75 մ չափեր ունեցող շենք էր՝ բազմաթիվ սենյակներից ու դահլիճներից կազմված ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ուզբեկստանում Կատեգորիա:Ուզբեկստանի պատմություն Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիա Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Լենա (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)
Լենա (Лена, Лена), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Սուրեն Հովհաննիսյան (մանկավարժ)
Սուրեն Սարիբեկի Հովհաննիսյան, հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1953): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1940):
Կենսագրություն
Սուրեն Հովհաննիսյանը ծնվել է 1912 թվականին Գուգարքի շրջանի Վահագնի գյուղում։ Ավարտել է Կիրովականի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1931 թվականին ուսուցչական աշխատանքի է անցել Սպիտակի շրջանի Գյորան (այժմ՝ Գոգարան) գյուղում։ Մեկ տարի աշխատելուց հետո տեղափոխվել է հայրենի գյուղ և շարունակել մանկավարժական գործունեությունը ։
Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի 4-րդ կուսի ուսանող էր Սուրենը, երբ սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմը։ 1941 թվականի հունիսի վերջից մինչև դեկտեմբերը սովորել է Թբիլիսիի ռազմաքաղաքական ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո, 1942 թվականի սկզբին մեկնել է ռազմաճակատ։ Թշնամու դեմ մղված մարտերից մեկում՝ Չեչենո-Ինգուշական ԻԽՍՀ-ի Տերսկայա գյուղի մոտ վիրավորվել է և ուղարկվել բուժման։ 1942 թվականի դեկտեմբերին շարունակել է կռվել գերմանաֆաշիստական զավթիչների դեմ 89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիայի կազմում։ Երկրորդ անգամ վիրավորվել է Կրասնոդարի մոտակայքում, ապաքինվելուց հետո սովորել է տանկային, ապա՝ հրաձգաականանետային ուսումնարանում։ Կռվել է նաև Կարպատներում։ Բանակից զորացրվել է 1945 թվականի հոկտեմբերին լեյտենանտի կոչումով։ Հովհաննիսյանը պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանով և մի շարք մեդալներով։
Պատերազմից հետո Հովհաննիսյանը երկար տարիներ աշխատել է Վահագնի դպրոցում։ 1953 թվականին արժանացել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչման։ 1940 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը ։
1960 թվականից Հովհաննիսյանն աշխատել է Կիրովականի դպրոցներում, դասավանդել է ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ Կենսաթոշակի է անցել 1976 թվականին ։
Սուրեն Հովհաննիսյանը մահացել է 1982 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Նազիկ Խանջյան
Նազիկ Սարգսի Խանջյան, հայ բուսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1993):
Կենսագրություն
Նազիկ Խանջյանը ծնվել է 1946 թվականի օգոստոսի 26-ին, Սալոնիկ (Հունաստան) քաղաքում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1991-1995 թվականներին եղել է ՀՀ բնապահպանության նախարարության հատուկ պահպանվող տարածքների բաժնի պետ ։
Աշխատանքները վերաբերում են բարձրակարգ բույսերի կարգաբանության, ձևաբանության, անատոմիայի, էվոլյուցիայի, բնապահպանության, ինչպես նաև ՀՀ պահպանվող տարածքների ու էկոլոգիական կրթության հարցերին։ Հայ իրականության մեջ առաջին անգամ վերծանել է սրբալույս մեռոնի բույսերի ձեռագիր և տպագիր աղբյուրների մեկբառյա բազմալեզու ժողովրդական անունները, դրանք արտահայտել գիտական կրկնակի համարժեքներով՝ կրոնագիտության մեջ սկիզբ դնելով մեռոնագիտության զարգացմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բուսաբաններ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Իիսակու
Իիսակու (Iisaku), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իիսակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 761 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իիսակու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Բեռնարդ Պարենտ
Բեռնարդ Մարսել Պարենտ (Bernard Marcel "Bernie" Parent, ), կանադացի հոկեիստ, Կոն Սմայտ Տրոֆ մրցանակի կրկնակի հաղթող։
Կյանք և գործունեություն
Բեռնի Պարենտը ծնվել և մեծացել է Քվեբեկի Մոնրեալ քաղաքում։ Մանկուց զբաղվել է թենիսով։ Ավելի ուշ իր հասակակիցների հետ սովորել է նաև սահել ։ Բայց նա իր նպատակասլացության շնորհիվ կարողացավ մեծ հաջողությունների հասնել հոկեյում։ Արդեն երիտասարդ տարիքում նրան զորակոչել են Բոստոն Բրուինս ակումբը ։ 1965 թվականին 20 տարեկանում նա Նիագարայի ջրվեժի թռուցիկների ժամանակ նվաճեց Հիշատակի գավաթը։ Պարենտը հոկեյի ազգային լիգայում իր նորամուտի մրցաշրջանում անցկացրել է 39 խաղ, որոնցում բաց է թողել 128 գոլ և խփել 11 հաղթանակ։ Առաջին մրցաշրջանից հետո նրան ուղարկեցին պրակտիկայի CPHL Հոկեյի կենտրոնական պրոֆեսիոնալ լիգա, որտեղ նա պաշտպանում էր Օկլահոմա Սիթի Բլեյզերս դարպասը։ Վերադառնալով հոկեյի ազգային լիգա՝ նա Բոստոն Բրուինսի հետ ևս 18 խաղ խաղաց։ Մրցաշրջանի ավարտին նա ընտրվեց Ֆիլադելֆիա Ֆլայերս ակումբի կողմից ընդլայնման նախագծում ։ Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսում իր առաջին մրցաշրջանի ժամանակ Բեռնը օգնեց ակումբին դառնալ Արևմտյան դիվիզիայի հաղթող։ Հաջորդ տարի կրկին Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսը դուրս եկավ փլեյ-օֆֆ։ 1971 թվականի սկզբին Պարենտը վերավաճառվեց Տորոնտո Մեյփլ Լիֆս ակումբին։ Մի քանի մրցաշրջան անց Ֆիլադելֆիա վերադառնալուց հետո նա կրկին կարողացավ դառնալ հիմնական դարպասապահ ։
Խաղեր
Պարենտի հիանալի խաղերը՝ 270 հաղթանակ, 121 ոչ-ոքի, 197 կորուստ, 55 խափանում և կարիերայի միջինում 2.55, նրան դարձրեց Հոկեյի փառքի պատկերասրահի անդամ ։ Նա այս պատվին արժանացավ 1984 թվականին, երբ դարձավ Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսի առաջին խաղացողը և միացավ հոկեյի պանթեոնին ։ 1979 թվականի հոկտեմբերի 11-ին համար մեկը կառչած է եղել Բեռնի Պարենտին։ 1981 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվել Ֆիլադելֆիա Ֆլայերսում և որպես մարզիչ աշխատել ավելի քան 10 տարի  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոկեյի դարպասապահներ Կատեգորիա:Կանադացի հոկեյիստներ Կատեգորիա:Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) ակումբներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ժողովածու (2546)
Ժողովածու (2546), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2546 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,3x12,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 336 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 151բ, 172ա և այլուր, հետագայի՝ 240բ (16-17-րդ դարեր), 1բ (1748, 1750 թվականներ), կնիք՝ 3ա (1781 թվական, Պետրոս վարդապետ), 255ա (1775 թվական, Սարգիս) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սոս Ալիխանյան
Դերասան Իսահակ Ալիխանյանի որդին։
Կենսագրություն
1930 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գ. Պլեխանովի անվան ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը։ 1958-1968 թվականներին ղեկավարել է ղեկավարել է Ի. Վ. Կուրչատովի անվան ատոմային էներգիայի ինստիտուտի ճառագայթակենսաբանական բաժնի միկրոօրգանիզմների գենետիկայի լաբորատորիան։
1968-1975 թվականներին եղել է Մոսկվայի արդյունաբերական միկրոօրգանիզմների գենետիկայի և ընտրասերմնաբանության ԳՀԻ տնօրեն, այնուհետև՝ մոլեկուլային գենետիկայի բաժնի վարիչ, միաժամանակ դասավանդել է Մոսկվայի պետական համալսարանի գենետիկայի ամբիոնում։ Ալիխանյանի նախաձեռնությամբ հիմնվել է Գենետիկայի պետական գիտահետազոտական ինստիտուտը։
Աշխատանքները վերաբերում են գենի ուսումնասիրությանը, բակտերիաների և ֆագերի ԴՆԹ-ի կենսասինթեզի գենետիկական կարգավորման հարցերին։ Ալիխանյանը մեծ ներդրում ունի ՀԽՍՀ-ում մանրէակենսաբանական արդյունաբերության զարգացման գործում։ Գենետիկների և ընտրասերումնաբանների Ն. Ի. Վավիլովի անվան համառուսաստանյան գիտությունների ընկերության հիմնադիրներից է և առաջին փոխնախագահը։ Եղել է «Գենետիկա» (ռուսերեն) ամսագրի փոխնախագահը։
Պարգևներ, մրցանակներ
Պարգևատրվել է Ի. Միչուրինի, Գ. Մենդելի, Յա. Պուրկինեի անվան մեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գենետիկներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ կենսաբաններ
Պոլյախովո
Պոլյախովո (Поляхова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլյախովո գյուղում բնակվում էր 1 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 357,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1421 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ցմահ բանտարկություն
Մի շարք երկրներում, որտեղ չկա մահապատիժ, ցմահ բանտարկությունն օգտագործվում է որպես նրա համարժեք և սովորաբար կիրառվում է այն նույն հոդվածներով, որոնցով նախկինում նախատեսված էր մահապատիժ։ Այլ երկրներում, որտեղ գործում է մահապատիժը, ցմահ բանտարկությունը հաճախ օգտագործվում է որպես դրա այլընտրանք և կարող է նշանակվել դատարանի վճռով կամ մահվան դատապարտվածի դատավճիռը կարող է փոխվել պետության կամ նահանգի բարձրագույն ղեկավարի (նախագահ, միապետ, նահանգապետ և այլն) կողմից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ցմահ բանտարկություն Կատեգորիա:Պատիժ
Քելաուեյ շրջան (Միսսուրի)
Քելաուեյ շրջան (Callaway County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.173 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.332 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆուլտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1821 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Օվասափ
Օվասափ կամ Ովասափ, մատուռ այժմյան Ադրբեջանի Հանրապետության Գյոյգյոլի շրջանի Միրզիկ գյուղի հարավային կողմում։ Կառուցված էր անտաշ քարերով և 19-րդ դարի վերջերից ավերված էր։ Խորանում աճել էր մի մեծ կաղնի ծառ, որը պաշտվում էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյոյգյոլի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Միրզիկ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Կատերինովկա (այլ կիրառումներ)
Կատերինովկա, կարող է վերաբերել՝
Գառնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Գառնահովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 15 հուշարձան (10 միավոր)։
|}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Բիստրո
Բիստրո (bistro, հազվադեպ՝ bistrot) փոքր ձեռնարկ հանրային սնման համար։ Ֆրանսիական բիստրոներում վաճառվում է ալկոհոլային խմիչքներ և հասարակ կերակուրներ։
Ավելի ուշ բիստրո բառը կարող էր նշանակել նաև այդպիսի ձեռնարկի տեր։ Ռուսաստանում տվյալ տերմինը սովորաբար նշանակում է բար կամ փոքր ռեստորան։
Անվան ծագումը
Հանրահայտ ստուգաբանական տարբերակը կապում է Ֆրանսիական bistro և ռուսական быстро բառերը։ Համաձայն այս տարբերակի, Փարիզի օկուպացիայի ժամանակ 1814 թվականին ռուսական կազակները պահանջում էին ֆրանսիական մատուցողներից, որ նրանք իրենց արագ մատուցեն։ Այդպես այդ տարբերակից էլ ծագել է ձեռնարկի անվանումը, որտեղ կերակուրը պատրաստվում է և մատուցվում է շատ արագ պատվերից հետո։ Հենց այս տարբերակը դարեր շարունակ մնացել է «À la Mère Catherine» ռեստորանի հուշատախտակին։
Այս տարբերակը հաստատապես դիտվել չի կարող, քանի որ «բիստրո» բառի օգտագործման առաջի հիշատակությունները ֆրանսերենով վերաբերվում են 1880-ական թվականներին, երբ ոչ մի ռուսի ներկայություն Փարիզում չկար։ Մյուս կողմից, կան բարբառային և հասարակական նման բառեր, որոնք նշանակում են ալկոհոլային ըմպելիքներ, գինիների առևտրական կամ էլ փոքրիկ գինետան տեր, օրինակ` bist(r)ouille, bistringue կամ էլ bistroquet: Ֆրանսիական Robert ստուգաբաննական բառարանը, կապում է այս բառերի խմբային տարածումը բարբառի հետ (Ֆրանսիայի հյուսիս) bistouille (անհամ ըմպելիք, վատ ալկոհոլ), որը նշվել է 1845 թվականից, իսկ բառի «ռուսական» տարբերակի ծագումը ըստ ֆրանսիական բառարանի գնահատում է որպես «մաքուր երևակայություն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռեստորաններ ըստ տեսակի Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց Կատեգորիա:Ռեստորանների տեսակներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ
Սեն Ժերմեն դ'Էկտո
Սեն Ժերմեն դ'Էկտո (Saint-Germain-d'Ectot), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 318 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.97 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 210 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 163-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 163 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 146 անձ (76 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (6 տղամարդ և 11 կին)։ 47 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նորայր Բաղդասարյան
Նորայր Վելիխանի Բաղդասարյան, հայ բանաստեղծ, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1984 թվականից։
Ծնվել է Ղուկասյանի շրջանի (այժմ՝ Շիրակի մարզ) Կրասար գյուղում։ 1971-1973 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1978 թվականին ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1978 թվականից աշխատել է Ղուկասյանի շրջանային «Գարուն» թերթի խմբագրությունում որպես նամակների և մշակույթի բաժնի վարիչ։ Նրա առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են «Գարուն» ամսագրում։ Մահացել է 1991 թվականին՝ ավտովթարից ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Լիդա Գևորգյան
Կենսագրություն
Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը (1954 թվական)։
1957–1958 թվականներին աշխատել է «Երեկոյան Երևան» թերթի, 1958–1969 թվականներին՝ «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրի խմբագրություններում, 1969 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի գիտաշխատող։
1982 թվականին լույս են տեսել Գևորգյանի «Մուրճ» ամսագիրը, 1996 թվականին՝ «Գրիգոր Արծրունին և նրա Մշակը», 1984 թվականին՝ «Նարեկ­յան մտորում­ներ», 1999 թվականին՝ «Լուսինե» (համահեղինակ՝ Խորեն Պալյան), 2003 թվականին՝ «Բան ի խորոց առ Նարեկացի։ Նարեկացիապատում» (համահեղինակ՝ Արմեն Մկրտչյան) ուսում­նասիրությունները։
Գևորգյանի աշխատասիրությամբ տպագրվել է «Գրիգոր Արծրունի» (2010) հրապարակախոսական հատընտիրը, մասնակցել է «Հայ մամուլի պատմություն» (hատոր 1, 2006) գրքի հրատարակման աշխատանքներին։
Պրիոբե
Պրիոբե (Приобье), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1967 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Օկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լենա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)
Լենա (Лена, Лена), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարապչով (այլ կիրառումներ)
Կարապչով, կարող է վերաբերել՝
Զելյոնի Գայ (գյուղ, Մալինի շրջան)
Զելյոնի Գայ (Зелений Гай), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1615 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Գայ գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 118,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1615 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հարցաքննության խնդրանք
Հարցաքննության խնդրանք, նամակ, որով օտարերկրյա դատարանին խնդրվում է հարցաքննել այդ դատարանի իրավասության ներքո գտնվող անձին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իրավաբանական փաստաթղթեր Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Կարասին (այլ կիրառումներ)
Կարասին, կարող է վերաբերել՝
Թաբուլե
Թաբուլե (արաբերեն՝ تبولة‎‎, եբրայերեն՝ טאבולה‎, հայերեն՝ Թապուլէ, Թաբուլե) արևելյան աղցան, նախուտեստ։ Հիմնական բաղադրամասերն են բուլղուրն ու մանր կտրտած մաղադանոսը։ Ուրիշ կարող են լինել թարխունը, լոլիկը, կանաչ սոխը և ուրիշ կանաչիներ ու համեմունքներ։ Թաբուլեն համեմում են նաև կիտրոնի հյութով ու ձիթապտղի յուղով։ Այս կերակրատեսակի հայրենիք են հանդիսանում այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Լիբանանը ու Սիրիան, այնտեղ թաբուլեն մատուցվում է աղցանի տերևների վրա։ Բուլղուրի փոխարեն օգտագործվում է ավելի փոքր հատիկներով ձավարեղեն՝ կուս-կուս։
Պատրաստումը
Նախապես բուլղուրի վրա (կամ կուս-կուսի) գոլ ջուր են լցնում, և թողնում են որոշ ժամանակ։ Մաղադանոսի տերևները ցողուններից առանձնացնում են և մանր կտրտում։ Մնացած բանջարեղենները (լոլիկ, կանաչ սոխ) ևս մանր կտրտվում են։ Բուլղուրը համեմում են կիտրոնի հյութով ու ձիթապտղի յուղով, աղով, պղպեղով և այլ համեմունքներով, և նրան ավելացնում են մաղադանոսն ու բանջարեղենները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արևելյան խոհանոց Կատեգորիա:Միջերկրածովյան խոհանոց Կատեգորիա:Լևանտական խոհանոց Կատեգորիա:Լիբանանյան խոհանոց Կատեգորիա:Սիրիական խոհանոց Կատեգորիա:Պաղեստինյան խոհանոց Կատեգորիա:Հորդանական խոհանոց Կատեգորիա:Բուսակերական խոհանոց Կատեգորիա:Աղցաններ
Ավոլասկա
Ավոլասկա  (Avolasca), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 287 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 23 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։
Ժողովրդագրություն
Աճի դինամիկա։
Թյուիլրի
Թյուիլրի (Tuileries), արքայական պալատ Ֆրանսիայում` Փարիզի կենտրոնում։ Լուվրի հետ կազմում է մեկ ընդհանուր համալիր։ Սկսած Լյուդովիկոս XVI-ից` եղել է ֆրանսիական միապետների հիմնական նստավայրը։ Պալատն այրվել է Փարիզի կոմունայի օրերին, ինչից հետո այլևս չի վերականգնվել։
Թյուիլրի պալատը բաղկացած է եղել կենտրոնական` Ժամացույցի մասնաշենքից, որին միացված էին երկու թևերը` Մարսանը և Ֆլորան ։ Արևմտյան կողմից այն հարում էր Լուվրի բակին, սակայն ներկայումս նրա տեղում բաց տարածություն է։ Նրանով է սկսվում Փարիզի պատմական առանցքը։ Գլխավոր մուտքի առաջ եղել է Կարուզելի կամարը, որ խորհրդանշում էր Նապոլեոնի հաղթանակը։ Ներկայումս պալատի հիմնական մասի տեղում համանուն այգին է, իսկ պահպանված Մարսան և Ֆլորա բաժինները մտնում են Լուվրի համալիրի մեջ։
Կառուցում
Պալատի անվանումը ծագում է «կղմինդր» բառից (tuile), քանի որ միջնադարում այդ տեղանքից կավ են ստացել և կղմինդր պատրաստել։ Առանձին պալատ կառուցելու գաղափարը պատկանել է Եկատերինա Մեդիչիին, ով ցանկանում էր միշտ մոտ գտնվել իր որդիներին։ Վերածննդի ոճով պալատի կառուցումը 1564 թվականին հանձնարարվում է ճարտարապետ Ֆիլիբեր Դելորմին։
Մերձքաղաքային Վերսալի կառուցման ժամանակ այստեղ է հանգրվանել Լյուդովիկոս XIV-ը ։ Այդ ընթացքում պալատն ընդարձակվում է` անցումով կապվելով Լուվրին։ 1664-1670 թվականներին տարված այդ աշխատանքները ղեկավարել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Լուի Լևոն։ Պալատի առջև փռվող կանոնավոր այգին նախագծել է Անդրե Լենոտրը։ Վերսալ տեղափոխվելուց հետո արքան Թյուիլրի էր գալիս միայն թատերական ներկայացումների համար ։ Ֆիլիպ II Օռլեանցու առաջարկով 1716-1722 թվականին այստեղ է ապրել մանկահասակ Լյուդովիկոս XV-ը։
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխություն
1791 թվականի հունիսին արքայական ընտանիքի` Վարեն փախչելու փորձը ձախողվում է; 1792 թվականի օգոստոսի 10-ին, գրավելով Թյուիլրի պալատը, Փարիզի ընդվզած բնակչությունը տապալում է միապետությունը։ Նոյեմբերին Կոնվենտը որոշում է ընդունում բացել «երկաթյա պահարանը», որտեղ պահվում էր արքայի գաղտնի նամակագրությունը։ Այդ թղթերի բացահայտումը արագացնում է տապալված արքայի մահապատիժը։
Թյուիլրի պալատական համալիրում իրենց տեղերն են զբաղեցնում Առաջին հանրապետության ներկայացուցչական մարմինները` Սահմանադրական ժողովը, Կոնվենտը և Հինգ հարյուրի խորհուրդը, սակայն 1798 թվականին վերջինս տեղափոխվում է Բուրբոնյան պալատ։
Պալատը Նապոլեոնի և նրա հետնորդների օրոք
Պալատի նոր ծաղկուն շրջանը սկսվում է Նապոլեոն Բոնապարտի` իշխանության գալուց հետո։ 1799 թվականին մտնելով Թյուիլրի՝ առաջին կոնսուլն այն հռչակում է իր պաշտոնական նստավայր` ձեռնամուխ լինելով հյուսիսային թևի կառուցմանը։ Ճարտարապետներ Շառլ Պերսիեին և Պիեռ Ֆոնտենին հանձնարարվում է վերափոխել հին ինտերիերը Առաջին կայսրության նոր ոճով, որ ստացել էր «ամպիր» անունը։ Կայսրուհի Մարիա-Լուիզա Ավստրիացու հարկաբաժինը ձևավորվում է նեոգրեկ նորաձև ոճով։ Գլխավոր մուտքի առաջ հաղթական կամար է կանգնեցվում։
1830 և 1848 թվականների հեղափոխությունների ժամանակ ժողովուրդը գրոհով վերցնում է Թյուիլրի պալատը։ Տարիների հետ այն ավելի ու ավելի էր վերածվում միապետական կառավարման խորհրդանիշի։ Նապոլեոն III-ը, հետևելով կնոջը, ով տարված լինելով Մարի Անտուանետի կերպարով, նախընտրում էր Թյուիլրին, ևս գերադասեց Թյուիլրի պալատը։ Նրա օրոք վերջապես ավարտին է հասցվում Լուվրի ձախ թևի կառուցումը Ռիվոլի փողոցի երկարությամբ ։ 1860-ական թվականների վերջերին Լուվրը և Թյուիլրին մեկ ընդհանուր պալատական համալիր էին ներկայացնում։
Ոչնչացում
1871 թվականի մայիսի 23-ին Փարիզի կոմունարներն այրում են պալատը։ Այն հանգցնել հաջողվում է միայն երկու օր անց, երբ ողջ ինտերիերն արդեն այրվել էր։ Ի տարբերություն Լուվրի, որ նույնպես տուժել էր կրակից, Երրորդ հանրապետության կառավարությունը որոշում է չվերականգնել Փարիզի սրտում միապետության խորհրդանիշը` Թյուիլրին։
Արդի ժամանակներ
Պալատից պահպանվել են Ֆլորա և Մարսան բաժինները, որոնք միացվել են Լուվրին։ Ֆլորա մասնաշենքը, որ գտնվում է Սենայի ափին, կառուցվել էր դեռևս Հենրի IV-ի օրոք և ամբողջովին վերաշինվել Նապոլեոն III-ի օրոք։ Հեղափոխության տարիներին այնտեղ էր իր նիստերն է անցկացրել Հասարակական փրկության կոմիտեն։ Մարսան հարկաբաժինը իր ներկայիս տեսքը ստացել է Բոնապարտների օրոք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պալատներ Կատեգորիա:Այրված պալատներ Կատեգորիա:Նապոլեոնի նստավայրեր
Ժողովածու (2498)
Ժողովածու (2498), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1738 թվականին Գեորգ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Սեղրեստրոի որդի Մհտ․ Խախատուրն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,5×13,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 204 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 202ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Աստերոիդների ցանկ (187701-187800)
Աստերոիդների ցանկ (187601-187700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (187801-187900)
|} Աստերոիդների ցանկ (187601-187700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (187801-187900)
(5116) Կորսոր
(5116) Կորսոր (Korsor), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 13-ին Պոլ Յենսենի կողմից Բրորֆելդեում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,18953 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7911 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,588 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2080,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173027 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պոլ Ենսենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոզա Մանուս
Ռոզա Մանուս (Rosette Susanna (Rosa) Manus,, ), հոլանդացի խաղաղասեր, կանանց ընտրական իրավունքների կողմնակից։
Կենսագրություն
Ռոզա Մանուսը ծնվել է Ամստերդամում, ազգությամբ հրեա ծխախոտի վաճառական Հենրի Ֆիլիպ Մանուսի և տնային տնտեսուհի Սոետե Վիտա Իսրայելի ընտանիքում։ Ընտանիքի յոթ երեխաներից եղել է երկրորդը ։
Մանուսը ներգրավվել է կանանց միջազգային ընտրական իրավունքի շարժման մեջ 1908 թվականին Կանանց միջազգային ընտրական իրավունքի ալյանս (IWSA) համաժողովի ժամանակ, որտեղ հանդիպել է հոլանդացի սուֆրաժիստ Ալետա Յակոբսին և ամերիկացի սուֆրաժիստ Քարի Չեփմեն Քատին, ում հետ ցմահ գործընկերներ են դարձել ։
1908 թվականի կոնգրեսից հետո Մանուսը դարձել է Հոլանդիայի կանանց ընտրական իրավունքի ասոցիացիայի քարտուղար ։ 1913 թվականին Միա Բոյզվեյնի հետ միասին կազմակերպել են հոլանդացի կանանց կյանքի մասին պատմող «De Vrouw 1813–1913» ցուցահանդեսը ։ 1915 թվականին Մանուսը մեծ դեր է խաղացել Հաագայում Կանանց միջազգային կոնգրեսի կազմակերպման գործում, որից հետո նշանակվել է Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային կոմիտեի (WILPF) քարտուղար։
1922-1923 թվականներին Կանանց միջազգային ընտրական իրավունքի նախագահ Քարի Չեփմեն Քատի հետ համաշխարհային ճամփորդություն են կատարել։
1935 թվականին Յոհաննա Նաբերի և Ուիլեմիյն Պոստումուս վան դեր Գութի հետ հիմնադրել են Կանանց շարժման միջազգային արխիվ (IAV), որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Միջազգային տեղեկատվական կենտրոն և կանանց շարժման արխիվ, այժմ՝ որպես Ատրիա, Գենդերային հավասարության և կանանց պատմության ինստիտուտ (Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis) :
Մահ
1940 թվականին վտարվել է նացիստների կողմից և 1941 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվել Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբար ։ Ամենայն հավանականությամբ 1942 թվականին Բերնբուրգ էֆթանազիայի կենտրոնում գազով թունավորվել է, սակայն մահվան ամսաթվի հետ կապված հակասող տվյալներ կան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի խաղաղասերներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հոլանդացի սուֆրաժիստներ
Կարասյովկա (այլ կիրառումներ)
Կարասյովկա, կարող է վերաբերել՝
Իկլա
Իկլա (Ikla), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քեմդեն շրջան (Միսսուրի)
Քեմդեն շրջան (Camden County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.696 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.002 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քեմդենտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1841 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Վարչարարման իրավագիր
Վարչարարման իրավագիր, դատարանի կողմից տրվող փաստաթուղթ, որով անձին թույլատրվում է տնօրինել մի այլ անձի կյանքը, եթե նա մահացել է առանց կտակ թողնելու, կամ կտակով նշանակված կտակակատերը ի վիճակի չէ գործել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իրավաբանական փաստաթղթեր
Ռեդկայա
2001 թվականի տվյալներով Ռեդկայա գյուղում բնակվում էր 202 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,803 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 251,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1421 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարավան (այլ կիրառումներ)
Կարավան, կարող է վերաբերել՝
Լեգենդ մավրի կտակի մասին
«Լեգենդ մավրի կտակի մասին» («Легенда о Завещании мавра»), 1959 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ։ Նկարահանվել է ամերիկյան գրականության դասական Վաշինգտոն Իրվինգի մահվան 100-րդ տարելիցի կապակցությամբ, ըստ նրա նովելի։
Սյուժե
"Միջնադարյան Իսպանիա… Ինկվիզիցիայի ժամանակ դաժան հալածանքների էին ենթարկվում այլադավան մավրերը և նրանք, ովքեր համարձակվում էին օգնել նրանց ։" Կենսուրախ ջրկիր Պեդրո Խիլը ապրուստի միջոց է վաստակում խմելու ջուր վաճառելով, որը տեղափոխում է իր Պեկո էշի օգնությամբ։ Մի երեկո նա հանդիպում է մի ծեր, մահամերձ մավրի և տանում նրան իր տուն, որտեղ նա մահանում է՝ որպես նվեր թողնելով մի զարդատուփ։
Իր վախեցած կնոջ՝ Մարկիտայի պնդմամբ՝ Պեդրոն անմիջապես մարմինը դուրս է բերում քաղաքից և թաղում։ Սակայն հարևանությամբ ապրող սափրիչն իմանում է այդ մասին և հաջորդ օրը զեկուցում է դատավորին։ Վերջինս անմիջապես դատարան է հրավիրում Պեդրոյին և նրա կնոջը։ Դատավորը, նրա խորհրդական ալգվազիլն ու սափրիչը պայմանավորվում են «կոծկել գործը», եթե Պեդրոն իրենց տա այն ամենը, ինչ գողացել է իբր իր «սպանված» մավրից։ Ջրկիրն ստիպված է լինում նրանց տալ զարդատուփը, սակայն պարզվում է, որ դրա մեջ միայն մի թերթ մագաղաթ է և կիսաայրված մոմ։
Ճնշելով զայրույթի առաջին պոռթկումը՝ դատավորը որոշում է բաց թողնել Պեդրոյին և հետևել նրան։ Նա Պեդրոյի ավանակը վերցնում է իրեն, իսկ զարդատուփն իր պարունակությամբ վերադարձնում է։ Դրանից հետո ջրի աղբյուրից մինչև քաղաք ընկած ճանապարհը ջրկիրի համար դառնում է բոլորովին անտանելի։ Պեդրոն զայրույթի պահին նետում է զարդատուփը, և նրա միջից հայտնվում է մավրի ոգին, որն ասում է, որ մագաղաթի վրա գրված են կախարդական խոսքեր, որի միջոցով կարելի է գտնել անթիվ գանձերով քարանձավ, բայց այնտեղ կարելի է գտնվել միայն մինչև այդ մոմի մարելը։ Պեդրոն գնում է քարանձավ և վերցնում մի փոքր տոպրակ ոսկի և զարդեր։
Աչալուրջ սափրիչն իմանում է Պեդրոյի հանկարծակի հարստության մասին, և վերջինիս կրկին կանչում է դատավորի մոտ։ Իր կյանքը փրկելու համար ջրկիրն ստիպված է լինում դատավորին և նրա օգնականներին (ալգվազիլ և սափրիչ-մատնիչ) տանել կախարդական քարանձավ։ Սկզբում նրանք վախենում են ներս մտնել, բայց երբ Պեդրոն գանձարանից ոսկու մետաղադրամներով լի կուժ է հանում, ներս են նետվում՝ ցանկանալով ավելի շատ ձեռք բերել։ Պեդրոն փչում է կախարդական մոմը, կողպում է քարանձավում գտնվող չարագործներին, իսկ ինքը վերադառնում է տուն իր սիրելի էշի և ոսկով լի սափորի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1959 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր
Մոսկվայի պայթյուններ (1977)
1977 թվականի Մոսկվայի պայթյուններ (հայտնի նաև որպես «Մետրոյի գործ»), 1977 թվականի հունվարի 8-ին Մոսկվայում տեղի ունեցած պայթյունների շարք։ Պայթյունների արդյունքում զոհվել է յոթ և վիրավորվել երեսունյոթ մարդ։ Չնայած ոչ ոք չի ստանձնել պատասխանատվությունը, խորհրդային ԿԳԲ-ն ձերբակալել և փակ գաղտնի դատավարությունից 5 օր անց գնդակահարվել են երեք հայ երիտասարդներ՝ Ազգային միացյալ կուսակցության հիմնադիր Ստեփան Զատիկյանի գլխավորությամբ։ Ըստ որոշ խորհրդային այլախոհների՝ առնվազն Զատիկյանն ալիբի ուներ, իսկ օրինակ Անդրեյ Սախարովը չի բացառել, որ պայթյունները հենց ԿԳԲ-ն է կազմակերպել։ Մինչ այժմ գործը համարվում է ամբողջությամբ չբացահայտված ։
1979 թվականի փետրվարին Մոսկվայի հելսինկյան խումբը հանդես է եկել Զատիկյանի դատավարության վերաբերյալ անվստահություն և անհամաձայնություն հայտնող հայտարարությամբ ։
Պայթյունները
1977 թ. հունվարի 8-ին, տեղի ժամանակով 17:33-ին, ընդհանուր երեք պայթուցիկներից առաջինը պայթում է Մոսկվայի մետրոպոլիտենի Իզմայլովսկայա կայարանից դեպի Պերվոմայսկի կայարան ընթացող մարդաշատ գնացքի վագոններից մեկում ։ Երկրորդ պայթուցիկը տեղադրվել էր ԿԳԲ-ի գրասենյակին մոտ տեղակայված նպարեղենի խանութում և պայթում է ժամը 18:05-ին։ Հինգ րոպե անց գործարկված երրորդ պայթուցիկը տեղադրվել էր կոմունիստական կուսակցության գրասենյակի մոտակայքում գտնվող մեկ այլ նպարեղենի խանութում։ 1977 թվականի փետրվարի 8-ին խորհրդային իշախանություններին պատկանող «իզվեստիյա» թերթում նշվում է, որ պայթյունների հետևանքով զոհվել է 7 և վիրավորվել 37 մարդ ։
Հետաքննություն
Կատարվածից ինն ամիս անց՝ 1977 թ. հոկտեմբերի 28-ին պայթյունն իրականացնելու կասկածանքով՝ Մոսկվա-Երևան գնացքում՝ Հայաստանի և Վրաստանի սահմանագծին ձերբակալվում են Հակոբ Ստեփանյանը և Զավեն Բաղդասարյանը, իսկ նոյեմբերի 2-ին՝ Երևանում ձերբակալվում է Ազգային միացյալ կուսակցության (ԱՄԿ) համահիմնադիր անդամ Ստեփան Զատիկյանը։ Վերջինիս էլ խորհրդային իշխանությունները որոշում են ներկայացնել որպես պայթյունների կազմակերպիչ։ Մինչ այդ, Զատիկյանը գաղափարակիցներ Հայկազ Խաչատրյանի և Շահեն Հարությունյանի հետ ընդհատակյա քաղաքական գործունեություն ծավալելու մեղադրանքով 1969 թ. ՀԽՍՀ քրեական օրենսգրքի 65.1 և 67 կետերով (հակախորհրդային ագիտացիա, մասնակցություն հակախորհրդային կազմակերպությանը) դատապարտվել էր չորս տարվա ազատազրկման՝ խիստ ռեժիմի կալանավայրում։ Պատիժը կրելու տարիներին բարձր ակտիվություն և ըմբոստ վարքագիծ ցուցաբերելու համար Զատիկյանի ռեժիմն ավելի է խստացվում, և նա տեղափոխվում է Վլադիմիրի բանտ (Владимирский централ)։ Ազատ արձակվելուց հետո Զատիկյանը շարունակում է ընդհատակյա գործունեությամբ զբաղվել։
Պայթյուններից անմիջապես հետո արևմտյան մամուլում հրապարակվում է ԽՍՀՄ պետանվտանգության կոմիտեի (ՊԱԿ) հետ անմիջական առնչություններ ունեցող խորհրդային լրագրող Վիկտոր Լուիի հեղինակած հոդվածը, որտեղ խորհրդային պաշտոնական աղբյուրներին հղում անելով, Լուին պնդում է, որ պայթյունին առնչություններ ունեն այլխախոհ-իրավապաշտպանները։ «Այլախոհ-իրավապաշտպան» ձևակերպման հեղինակը հենց Լուին էր։ 1977 թվականի հունվարի 11-ին արտասահմանյան լրատվամիջոցներից տեղեկանալով մոսկովյան ահաբեկչության մասին, խորհրդային ակադեմիկոս, քաղաքական գործիչ և հայտնի այլախոհ Անդրեյ Սախարովը, համոզված լինելով, որ խորհրդային իշխանություններն այլախոհներին որպես ահաբեկիչներ կներկայացնեն, հաջօրդ օրը՝ հունվարի 12-ին հրապարակում է «Դիմում համաշխարհային հանրությանը» հոդվածը, որտեղ մասնավորապես նշում է.
Հունվարի 14-ին Մոսկովյան հելսինկյան խումբը դիմում է հրապարակում, որին նաև միացել էին բազմաթիվ իրավապաշտպան ու այլախոհական կազմակերպություններ, որտեղ ասվում էր․ «Այլախոհները, որպես իրենց նպատակների իրականացման միջոց, բացարձակապես մերժում են բռնությունը և բռնության կոչերը։ Այլախոհներն ահաբեկչությանը վերաբերվում են վրդովմունքով ու գարշանքով»։
Չնայած բազմաթիվ այլախոհների կատարած դիմումների առատությանը, «Ընթացիկ օրերի խրոնիկան» տեղեկություններ է հրապարակում այն մասին, որ պայթյունների հետ կապված՝ առանց հիմնավոր կասկածների հարցաքննվում են կալանավայրերում գտնվող, ինչպես նաև ազատ արձակված բազմաթիվ այլախոհներ։ Յուրաքանչյուրից պահանջվում էր ապացուցել, որ պայթյունների հետ առնչություն չունի։ Այլախոհներին ուղղված «հարցաթերթիկներում» եղել է կետ, որում փորձ է կատարվել ԱՄԿ-ն կապել Հելսինկյան խմբի հետ ։
Մետրոյի գործով Ստեփան Զատիկյանի, Զավեն Բաղդասարյանի և Հակոբ Ստեփանյանի կալանավորված լինելու մասին առաջին տեղեկատվությունը տարածում է Հայաստանի հելսինկյան խումբը (ՀՀԽ)։ «Ընթացիկ իրադարձությունների խրոնիկան» իր 48-րդ թողարկման մեջ նշում է. «Երևան։ Ինչպես 1997 թ. նոյեմբերի 28-ին հաղորդում է Հայաստանի հելսինկյան խումբը, նոյեմբերի սկզբին Մոսկվայի Կուրսկյան կայարանում պայթյուն կազմակերպելու փորձի համար ձերբակալվել են Հակոբ Ստեփանյանը, Զավեն Բաղդասարյանը և Ստեփան Զատիկյանը (Զատիկյանը մի քանի տարի առաջ մասնակցել է ազգային շարժմանը. տես նաև՝ Խր. 15, 27)։ Ձերբակալվածները գտնվում են երևանյան ՊԱԿ-ում։ Երևան են ժամանել Մոսկվայի ՊԱԿ-ի աշխատակիցները։ Ընթանում են խուզարկություններ և հարցաքննություններ։ Զատիկյանի մասին, մասնավորապես հարցրել են Ռ․ Նազարյանի գործով դեկտեմբերին ընթացող հարցաքննությունների ժամանակ (տես՝ «Ճնշումներ «Հելսինկի» խմբերի»)» ։
Զատիկյանի ձերբակալությամբ ամրապնդվում էր էր խորհրդային իշախանությունների այն վարկածը, որ պայթյունի թիկունքում կանգնած են այլախոհները։ Իշխանությունները զրոյական հետաքրքրություն են ցուցաբերում Զատիկյանի ունեցած այն ապացույցներին, ըստ որոնց՝ ինքը պայթյունների հետ կապ չունի։ Այդ տարիներին թե՛ խորհրդային հասարակության և թե՛ այլախոհական շրջանակներում հիմնավոր կասկածներ էին հնչում, որ Զատիկյանին արհեստականորեն են կապում մոսկովյան ահաբեկչության հետ, որպեսզի այդ կերպ ապացուցեն այլախոհ-իրավապաշտպանների ունեցած կապը կամ առնչությությունները դրան։ Զատիկյանի անմեղության մասին խոսակցությունները որոշակիորեն հիմնավորվում էին նաև այն հանգամանքով, որ նախաքննությունը և հատկապես դատաքննությունն անցնում են հույժ գաղտնիության պայմաններում ։ Դատավարության օրվա մասին չեն տեղեկացվել անգամ ամբաստանյալների հարազատները և ներկա չեն եղել։
Գաղտնիության պայմաններում, 1979 թվականի հունվարի 24-ին հրապարակվում է մահապատժի մասին դատավճիռը և հապշտապ, դատավճռի կայացումից 5 օր անց՝ 1979 թվականի հունվարի 29-ի դատավճիռն ի կատար է ածվում։ Կասկածների տեղիք է տալիս նաև դատավճռի իրականացման շտապողականությունը։
1979 թվականի նոյեմբերի 30-ին, դեռևս տեղյակ չլինելով մահապատժի կատարման մասին, Անդրեյ Սախարովը ԽՄԿԿ գլխավոր քարտուղար Լեոնիդ Բրեժնևին ուղղված նամակում պահանջում է հրաժարվել դատավճռից՝ մինչև նոր դատաքննության իրականացումը։ Սախարովը գրում է.
Ավելի ուշ դատավարության հրապարակայնության սկզբունքների խախտման մասին հայտարարություն է տարածում Մոսկվայի հելսինկյան խումբը.
Որպես կանոն, և՛ Մոսկովյան հելսինկյան խմբի, և՛ կատարվածի թեմայով հանդես եկած այլ իրավապաշտպանական խմբերի ու այլախոհների հայտարարությունները վերաբերել դատաքննության գաղտնիությանը, և ոչ ոք հստակ ու միանշանակ հայտարարություն չի արել մեղադրյալների անմեղության մասին։ Բոլորը պահանջում էին դատավարությունը կազմակերպել արդար կերպով և հրապարակայնորեն, որպեսզի հասարակությունը համոզվեր, որ դատարանի առջև կանգնած են իրական մեղավորները։ Ըստ բողոքողների, խորհրդային իշխանությունների կողմից գերգաղտնի դատավարություն կազմակերպելու և դատավիճռը հապշտապ կերպով ի կատար ածելու հանգամանքը կարող էին վկայել այն մասին, որ կամ մեղադրյալները բացարձակապես անմեղ մարդիկ են եղել, կամ՝ դատարանը նրանց մեղքը լիարժեք ապացուցող համոզիչ ու բավարար ապացույցներ չի ունեցել։
Ըստ Սերգեյ Գրիգորյանցի՝ պայթյունները Յուրի Անդրոպովի ու Ֆիլիպ Բոբկովի ձեռքի գործն էին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 իրադարձություններ Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ մոսկովյան մետրոպոլիտենում Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:Հայ ազգայնականների ահաբեկչական գործողություններ Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Դավադրության տեսություն Կատեգորիա:1977 Եվրոպայում
Քեյպ Ջիրարդո շրջան (Միսսուրի)
Քեյպ Ջիրարդո շրջան (Cape Girardeau County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.500 կմ² է, բնակչությունը՝ 75.674 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջեքսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ