cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կամիլ Բրիան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Չելնոկովկա
Չելնոկովկա (Челноковка, Челноковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 73 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գուբաչովկա
Գուբաչովկա (Губачівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուբաչովկա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,365 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 68,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տիր
Տիր՝ դպրության, պերճախոսության, գիտությունների ու արվեստների աստվածը հին հայկական դիցաբանության մեջ։
Համարվել է Արամազդ աստվածահոր ատենադպիրն ու սուրհանդակը, մարդկանց ճակատագրի գուշակ ու երազների մեկնիչ, նրանց չար ու բարի գործերի գրանցողը, ննջեցյալների հոգիները «անդրշիրիմյան աշխարհ» ուղեկցողը։ Նա մի ամբողջ ամիս զբաղվում էր մարդկանց ծնունդներն ու մահերն իր մատյանում գրանցելով, մնացած տասնմեկ ամիսներն արարչագործության ավիշ էր ներարկում գրողներին, երաժիշտներին, պատկերահաններին և քարագործ-ճարտարապետներին ։
Տիր աստծուն Արիական գաղտնագիտության մեջ համապատասխանել է եթերի տարերքը, ինչը խորհրդանշել է գիտելիքը և մարմնավորվել է երկնային ոլորտով։ Այն ժամանակակից գիտության մեջ ունի Իոնոլորտ անվանումը։
Տիրին նվիրված գլխավոր կաճառը կոչվել է Երազամույն կամ Զվարդնոց․ այն այսօր կոչվում է Զվարթնոց։ Երազամույն բառը կազմված է "երազ" արմատից, "ա" հոդակապից և "մույն" արմատից, ինչը նշանակում է՝ վայելչություն։ Երազամույն նշանակում է երազների վայելք։ Տիրի կաճառ է եղել նաև Այրիվանքը՝ ժամանակակից Գեղարդավանքը։ Վանական համալիրի հարող քարանձավները, ուր ուխտավորները, երազանք պահելով, փորձում են քարեր նետել, Տիրի պաշտամունքի մնացուկներն են և ուղղակիորեն վկայում են այնտեղ ժամանակին Տիրի կաճառի գոյության մասին։
Տիրի կաճառ է եղել նաև Մեծամորում, Քարահունջում, Տաթևի և Հաղպատի տեղում։ Տիր աստծուն նվիրված նշանավոր կաճառ կար Արևմտյան Հայաստանի Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի տեղում։ Տիրի կաճառ եղել է նաև Սոսյաց անտառում՝ Արմավիր մայրաքաղաքի մոտ, որտեղ բնապաշտ քրմերը բնության երևույթներն են ուսումնասիրել, աստղագիտությամբ զբաղվել։
Տիր աստծո տոնահանդեսը՝ Տիրական։ Հայոց հին տոմարի 4-րդ ամիսը Տիրի անունով կոչվել է Տրե կամ տրի, ծիածանը՝ Տիրական կամ Տրական գոտի։ Նրա անունով են կոչվել Տիրինկատար լեռը, Տիրակատար քաղաքը, Տրե և Տիրառիճ գյուղերը, ինչպես նաև մի շարք անձնանուններ (Տիրան, Տիրոց, Տրդատ)։ Հելլենիստական դարաշրջանում հայերը Տիրին են նույնացրել Ապոլլոնին և Հերմեսին։
Տիրը մշակույթում
Տեառնընդառաջ տոնը Բնապաշտական Կրոնում նվիրված է եղել Տիր աստծուն և կոչվել է Տրնտես (Տիրին տեսության)։ Նրա անվան հետ է կապված «Գրողի տարած», «գրողի ծոցը» արտահայտությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական աստվածներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Պուռցե
Պուռցե (Purtse), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 264 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Լյուգանուսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վոլոսնիցա (Պեչորայի վտակ)
Վոլոսնիցա  (Волосница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 1557 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկ Պեչորայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սյուրեքլի
Սյուրեքլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ռեմ Սեն Ժորժ
Ռեմ Սեն Ժորժ (ֆրանս.՝ Rhêmes-Saint-Georges), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 206 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 6 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 36 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0165։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Աստերոիդների ցանկ (270601-270700)
Աստերոիդների ցանկ (270501-270600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (270701-270800)
Irmak TV
Irmak TV (Գետ), թուրքական մասնավոր հեռուստաալիք՝ մշակութային և կրոնական ուղղվածությամբ։ Հիմնական եթերը մեկնարկել է 2013 թ. մարտի 21-ից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Թուրքալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Մշակութային հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի փակված հեռուստաընկերություններ
Գադուլկա
Գադուլկա (Гъдулка, Gadulka), բուլղարական լարային ազգային երաժշտական գործիք։ Այն ունի լայն օգտագործում Բուլղարիայում և հանդիպում է գրեթե բոլոր համույթներում։ Գործիքը ունի երեք լար և նվագվում է աղեղի օգնությամբ։ Գադուլկան որոշ նմանություններ ունի ռուսական գուդոկին։ Վարկածներ կան, որ այն առաջացել է բյուզանդական քնարից։
Կառուցվածք
Սևով նշված են գադուլկայի հիմնական լարերը, իսկ կարմրով՝ սիմպատիկ լարերը Գադուլկան ունի քնարին հիշեցնող կառուցվածք։ Նրա վզիկը և հիմնական կլորավուն մասը կազմված են տարբեր փայտերից, որոնք այնուհետև կցվում են իրար։ Ունի երեք հիմնական լար և 16 սիմպատիկ լարեր։ Նվագողը մատները հպում է միայն երեք լարերին որոնք են՝ լյա, մի, լյա։ Բուլղարիայի որոշ հատվածներում օգտագործվում են նաև գործիքներ, որոնք զուրկ են 16 սիմպատիկ լարերից։ Գործիքը նվագվում է ուղղահայաց դիրքով չնայած իր փոքրությանը։ Այն դրվում է ձախ ծնկին։ Աղեղը նույնպես մեծ չէ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Ազգային երաժշտական գործիքներ
Սոպոտ
Սոպոտը շրջանի (պովիատի) իրավունքով օժտված ամենափոքր քաղաքն է Լեհաստանում։
Անվան ծագումնաբանություն
Ենթադրվում է, որ անունը ծագել է հին սլավոնական սոպոտ բառից, որը նշանակում է «առվակ» կամ «աղբյուր» ։ Նույն արմատը հանդիպում է հին սլավոնական մի շարք այլ տեղանուններում. այն հավանաբար բնաձայնություն է, ընդօրինակում է հոսող ջրի ձայնը՝ խշշոց (Šepot):
Անունն առաջին անգամ՝ 1283 թվականին արձանագրվել է որպես «Sopoth», իսկ 1291 թվականին արդեն «Sopot»: Գերմանական «Zoppot»-ն ուղղակիորեն առաջացել է բնօրինակ անունից։ 19-րդ դարում և միջպատերազմյան տարիներին գերմանական անունը վերալեհականացվել է որպես «Sopoty» (հոգնակի ձև, ավելի մոտ գերմանական արտասանությանը)։ «Sopot»-ը դարձավ պաշտոնական լեհական անվանումը, երբ 1945 թվականին քաղաքը կրկին անցավ լեհական իշխանության տակ։
Վաղ պատմություն
Սոպոտի ներկայիս տարածքում 7-րդ դարում սլավոնական (պոմերանյան) ամրոց է եղել, որն սկզբում ծառայել է որպես առևտրային ֆորպոստ։ Ընդ որում՝ առևտուրը տարածվում էր ինչպես Վիսլա գետով, այնպես էլ հյուսիսում՝ Բալթիկ ծովի ափին գտնվող քաղաքներով։ Ժամանակի ընթացքում ամրոցի նշանակալիությունը նվազել է, և 10-րդ դարում բնակավայրը վերածվել է ձկնորսական գյուղի, որն ի վերջո լքվել է։ Այնուամենայնիվ, մեկ դար անց տարածքը նորից բնակեցվել է, և այսօրվա քաղաքի սահմաններում հիմնվել են երկու գյուղ՝ Ստավովեն և Գրենզովոն։ Դրանք առաջին անգամ հիշատակվել են 1186 թվականին, երբ որպես նվեր տրվել են Օլիվայում գտնվող ցիստերցյան աբբայությանը։ Մեկ այլ գյուղ՝ Սվեմիրովոն, որը ներկայիս Սոպոտի տարածքում էր, առաջին անգամ հիշատակվել է 1212 թվականին Մեստվին I-ի մի փաստաթղթում, ով այն շնորհել է Զուկովոյի մոտ գտնվող պրեմոնստրանտյան (նորբերտինյան) վանքին։
Ռեչ Պոսպոլիտա
Գդանսկի քաղաքացիների համար նախատեսված առողջարանային ջրաբուժական կենտրոնը գործել է 16-րդ դարից։ Մինչև այդ դարի վերջը Գդանսկի ազնվական և մագնատ ընտանիքները դաստակերտներ են կառուցել Սոպոտում։ Օլիվայի պայմանագրի շուրջ բանակցությունների ժամանակ Լեհաստանի թագավոր Յան II Կազիմիրը և նրա կինը՝ թագուհի Մարի Լուիզա Գոնզագան ապրում էին այդ դաստակերտներից մեկում, իսկ շվեդ բանակցող Մագնուս դե լա Գարդին՝ մեկ ուրիշում, որն այդ ժամանակից ի վեր հայտնի է որպես Շվեդական դաստակերտ (Dwór Szwedzki) ։ Շվեդական դաստակերտը հետագայում դարձել է լեհ թագավորներ Օգոստոս II-ի (1710 թ.) և Ստանիսլավ Լեշչինսկու (1733 թ.) կեցավայրը ։
1733 թվականին Լեհական ժառանգության համար պատերազմի ժամանակ Ստանիսլավ Լեշչինսկին մի քանի օր կանգ է առել Սոպոտում՝ նախքան մոտակա Գդանսկ քաղաք մեկնելը։ Այնուհետև ռուսական կայսերական զորքերը պաշարել են Գդանսկը և մեկ տարի անց կողոպտել ու հիմնիվեր այրել են Սոպոտ գյուղը։ Սոպոտի մեծ մասը հակամարտության ընթացքում և հետագա տարիներին մնացել է լքված վիճակում, քանի որ պատերազմից ուժասպառ եղած Գդանսկի պատրիկները չէին կարող իրենց թույլ տալ վերակառուցել իրենց սոպոտյան բնակարանները։
1750-ական թվականներին Պոմերանիայի լեհ ազնվականությունը սկսեց վերակառուցել գյուղը։ Ավերված դաստակերտների մեծ մասը 1757 և 1758 թվականներին գնել է Պժեբենդովսկիների մագնատ ընտանիքը։ Գեներալ Յոզեֆ Պժեբենդովսկին գնեց այս պալատներից ինը, իսկ 1786 թվականին նրա այրին՝ Բեռնարդինա Պժեբենդովսկան, գնեց մնացած երկուսը։ Սեռակովսկիների ընտանիքը նույնպես ձեռք բերեց որոշ գույք, ներառյալ ավերված շվեդական դաստակերտը։ 1790-ական թվականներին Լեհաստանի բաժանումներից հետո կոմս Կայետան Օնուֆրի Սերակովսկին կառուցեց Սերակովսկու առանձնատունը շվեդական կալվածքի տեղում՝ տիպիկ լեհական դաստակերտ, որը համարվում է նախաառողջարանային Սոպոտի առավել աչքի ընկնող շինություններից մեկը։
Տեսարժանություն
Զբոսաշրջիկների կողմից հաճախ այցելվող վայրերից են նաև ձկնորսական նավահանգիստը (Przystań rybacka), Aleja Wojska Polskiego առափնյա փողոցի վրա գտնվող ձկնորսական մատուռը։
Միջազգային միջոցառումներ
Սոպոտին լայն ճանաչում է բերել երգի ամենամյա միջազգային փառատոնը, որը Եվրոպայում խոշորագույններից մեկն է համարվում։ 1970—1980-ական թվականներին այդ փառատոնին հիմնականում մասնակցում էին սոցիալիստական երկրների երաժիշտ-կատարողներ։
Քույր քաղաքներ
Սոպոտի քույր քաղաքներն են ՝
2014 թվականից Սոպոտը բարեկամական հարաբերություններ էր հաստատել Ռուսաստանի Պետերհոֆ քաղաքի հետ, սակայն 2022 թվականին դադարեցրել է եղբայրությունը՝ ի պատասխան Ուկրաինայում Ռուսաստանի ձեռնարկած հատուկ ռազմական գործողության։ Փոխարենը եղբայրացել է ուկրաինական Դնեստրի Բելգորոդ քաղաքի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի համայնքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Աստերոիդների ցանկ (98301-98400)
Աստերոիդների ցանկ (98201-98300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (98401-98500)
(1293) Սոնյա
(1293) Սոնյա (Sonja), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,228104 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6172 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,839 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1214,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296347 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,37° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1933 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էժեն Դելպորտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Ժան-Բատիստ Իզաբե
Ժան-Բատիստ Իզաբե (Jean-Baptiste Isabey, ), ֆրանսիացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ժան-Բատիստ Իզաբեն ծնվել է 1767 թվականին Նանսիում։ Տասնինը տարեկանում դասեր է առել Ֆրանսուա Դյումոնից, ով Մարի Անտուանետի նկարիչներից էր, այնուհետև՝ Ժակ Լուի Դավիդից։ Վերսալի պալատում աշխատել է Անգուլեմի և Ներիի դքսերի դիմանկարների վրա։ Եղել է Նապոլեոն I-ի պալատական նկարիչը, որին հաճախ ուղեկցել է տարբեր վայրեր՝ կայսրին տարբեր տեսարաններում պատկերելու համար, այդ թվում՝ ռազմական։ Նապոլեոնի տապալումից հետո Իզաբեն աշխատել է Բուրբոնների պալատում, նրանց պատկերում էր կտավների վրա։
Իզաբեի մանրանկարները համարվում են գեղանկարչության այս ուղղության լավագույն աշխատանքներից։ 1805 թվականին իր նկարներից ստեղծում է էստամպների շարք։ Զբաղվել է նաև ճենապակու նկարչությամբ և լիտոգրաֆիայով։ Վիեննայի համագումարի ժամանակ նկարչի համար կեցվածք են ընդունել եվրոպական քաղաքականության բազմաթիվ հեղինակավոր գործիչներ։ Այդ ժամանակ Իզաբեն հանդես է եկել որպես դիմանկարիչ, մասնավորապես՝ դիմանկարային մանրանկարիչ և Վիեննայում ստեղծել է ռուսական արիստոկրատիայի բազմաթիվ ներկայացուցիչների դիմանկարներ։
Ժան-Բատիստ Իզաբեի որդին՝ Էժեն Իզաբեն, նույնպես հայտնի նկարիչ է եղել։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծաղրանկարիչներ
Տրուգանինի
Տրուգանինի, (Trugannini, ), կին, ով համարվել է Թասմանիայի վերջին մաքուր բնիկ աբորիգենների ներկայացուցիչը։
Նրա անվան մի շարք այլ գրության ձևեր կան։ Տրուգանինին հայտնի է եղել նաև Լալլա Ռուկ (Lalla(h) Rookh) մականունով։
Վաղ կյանք
Տրուգանինին ծնվել է մոտ 1812 թվականին Թասմանիայից հարավ գտնվող Բրունի կղզում, որը Թասմանիայից բաժանվում էր Դ․ Անտրկաստո նեղուցով ։ Նա Բրունի կղզու առաջնորդի՝ Մանգանի աղջիկն էր։ Նրա անունը իր մայրենի լեզվով նշանակել է մոխրագույն կարապներ՝ Atriplex cinerea ։ Տրուգանինի 18 տարին չէր լրացել, երբ նրա մայրը սպանվել էր կետորսների կողմից։ Նրա առաջին փեսացուն զոհվել էր Տրուգանինին առևանգումից փրկելու ժամանակ, իսկ 1828 թվականին նրա երկու քույրերին՝ Լոխենունխուին և Մագերլեդին առևանգել և տարել էին Ավստրալիայից հարավ գտնվող Կենգուրու կղզին, որտեղ էլ նրանց ստրկության էին վաճառել։ Տրուգանինին ամուսնացել էր Վուրրադի հետ, ով մահացել էր, երբ նա ընդամենը քսան տարեկան էր։
1824 թվականին փոխնահանգապետ Արթուր Ջորջը այցելել էր Թասմանիա, որտեղ նա պատերազմ վարելու համար իրականացրել էր երկու տիպի քաղաքականություն, որը ծագել էր բնակիչների և աբորիգենների միջև առաջացած կոնֆլիկտներից։ Նախ՝ աբորիգենների, երեխանների և մեծահասկների առևանգման համար սահմանել էր մրցանակներ, երկրորդ՝ փորձել բարեկամական հարաբերություններ հաստատել աբորիգենների հետ՝ նրանց ճամբար ներխուժելու համար։ Այս արշավը սկսվել է Բրունի կղզուց, որտեղ ավելի քիչ մարտիկներ կային, քան Թասմանիայի այլ մասերում։
Այս քաղաքականության հիմնական նպատակը աբորիգեններին մեկուսացնելն էր, որպեսզի պահպանեն նրանց, սակայն նրանց մեծ մասը մահացել է գրիպից և այլ հիվանդություններից։ Այդ իսկ պատճառով Տրուգանինը 1838 թվականին օգնել էր անգլիացի որսորդ Ռոբինզոնին մայրցամաքի աբորիգենների համար ստեղծել բնակավայր Ֆիլիպպե նավահանգստում ։ Տրուգանին հաջորդ երկու տարիների ընթացքում  Մելբուռնի շրջանում միացել է հանցագործների հանցավոր խմբին, որոնք սկզբում թալանել էին Դանդենոնգ շրջանի տեղաբնակներին, ապա շարժվել են դեպի Բասս-Ռիվեր, այնուհետև Պատերսոն, որտեղ հանցախմբի անդամները Վաթսոնների խրճիթում սպանել էին երկու կետորսների և կրակել ու վիրավորել էին շրջանի մի քանի բնակիչների։ Երկարատև հետապնդումից հետո, սպանությունների համար մեղավորները գերի են վերցվել, դատվել և կախաղան են հանվել Մելբուռնում։ Հետապնդման ժամանակ Տրուգանինին գլխից հրազենային վիրավորում էր ստացել, որը Բասս–Ռիվերում բուժել էր բժիշկ Հյու Անդերսոնը։ Դրանից հետո, Մելբուրնում, Տրուգանինի և նրա հանցակիցների նկատմամբ իրականացվել է դատավարություն, որի որոշմամբ Տրուգանինին արտաքսվել է Ֆլինդերս կղզի։ 1856թ Ֆլինդերս կղզուց մի քանի կենդանի մնացած թասմանցիների հետ՝ Տուրգանինին տեղափոխել են Հոբարթից հարավ գտնվող Օստեր-Քով ։
Կյանքի վերջին տարիներ
Ըստ The Times–ի հաղորդման՝ Տրուգանինին ամուսնացել է «թագավոր Բիլլի» անունով հայտնի թասմանացու հետ, ով 1871 թվականին մարտին մահացել էր։ 1873 թվականին Տրուգանին միակ կենդանի մնացածն էր Օստեր-Քովում, որն էլ կրկին տեղափոխվել է Հոբարթ։ Նա երեք տարի անց մահացել էր և խնդրել էր, որ իր մոխիրը ցրիվ տան Դ․ Անդրկաստոյի նեղուցի վրա, սակայն նրան թաղել են Հոբարտի արվարձանում գտնվող Կասկադ քաղաքի կանանց նախկին գործարանում։ Երկու տարի անց նրա կմախքը վերականգնվել է Թասմանիայի Կորոլստվոմևսկյան հասարակության կողմից, այնուհետև տեղադրվել է թանգարանում ։ Միայն 1976 թվականի ապրիլին, երբ մոտեցել էր նրա մահվան հարյուրամյակը, Տրուգանինի դիակի մնացորդները վերջապես դիակիզել են և մոխիրը ցրիվ տվել այն վայրում, որտեղ նա ցանկացել էր մինչև մահը ։
Տրուգանինին համարվել է վերջին բնիկ թասմանացին, ով խոսել է մայրենի լեզվով ։ Ֆաննի Կոկրեյն Սմիթը, ով խոսում էր թասմանական լեզուներից մեկով, ավելի երկար է ապրել, սակայն խառը ծագում է ունեցել։ Նա ապրել է XX դարում և մայրենի լեզվով երգեր է ձայնագրել ։
1997 թվականին Անգլիայի Էքսետեր քաղաքի Ալբերտի անվան թագավորական թանգարանը Տրուգանինի վզնոցն ու ձեռնաշղթան վերադարձրել է Թասմանիային։ 2002 թվականին նրա մազերից և մաշկի կտորներից հայտնաբերվել են Անգլիայի վիրաբույժների թագավորական քոլեջի հավաքածուի մեջ և թաղելու համար վերադարձվել են Թասմանիային ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիացիներ Կատեգորիա:Ռասիզմ Կատեգորիա:19-րդ դարի ծնունդներ
Հավատարմություն (1996 թվականի ֆիլմ)
«Հավատարմություն», (Faithful), 1996 թվականի ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ։
Սյուժե
Մեգգին՝ հասուն, խելացի, գեղեցիկ, հարուստ և դժբախտ կին է։ Նա 20 տարի է ինչ ամուսնացած է։ Ֆիլմում դեպքերը տեղի են ունենում ամուսնության տարեդարձի օրը։ Իր ամուսինն արդեն 10 տարի դավաճանում է նրան երիտասարդ, քսանչորսամյա աշխատակցուհու՝ Դեբբիի հետ։ Բայց Մեգգին հավատարիմ է իր ամուսնուն։ Ի վիճակի չլինելով պայքարել և համակերպվել ստեղծված իրավիճակի հետ, նա պատրաստվում է հաշվեհարդար տեսնել իր կյանքի հետ։ Այդ պահին հայտնվում է վարձու մարդասպան Թոնին, որը նույպես ունի ֆինանսական և հոգեբանական խնդիրներ։ Հայտնվում է, որպեսզի կատարի պատվերը։ Մարդասպանի և զոհի մտադրությունները համընկանում են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Անտանաս Վենուոլիս
Անտանաս Վենուոլիս (Ժակաուսկաս), լիտվացի խորհրդային գրող։ Լիտվիայի ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1947 թ.), Լիտվիայի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1957 թ.)։
1903-1907 թվականներին աշխատել է Կովկասում։ 1905-1907 թվականների հեղափոխությանը մասնակցելու համար բանտարկվել է Թիֆլիսում։ 1907 թվականից ապրել է Մոսկվայում, դեղագործություն է ուսանել Մոսկվայի համալսարանում։ 1918 թվականին վերադարձել է Լիտվա։ Վենուոլիսը լիտվական գրականություն է մտել որպես դեմոկրատ ուղղության ռեալիստ գրող («Բանտում», 1905 թ., ակնարկ, «Կովկասյան լեգենդներ», 1905-1906 թթ.)։ Իր պատմվածքներում Վենուոլիսը խարազանել է լիտվական գյուղի կուլակության կամայականությունը, տիրող կղերական խավարամոլությունը («Ջրահեղձ աղջիկը», 1909 թ.), մտավորականության քաղքենիական բարքերը («Վերադարձել է», 1908 թ., «Կինը», 1909 թ.)։ Քննադատորեն է պատկերել ազնվականությանը, բուրժուական մտավորականությանը («Օրը բացվելուց առաջ», 1925 թ., վեպ, «Մտավորականների պալատը» 1921 թ., վիպակ, «Մթնշաղ», 1936 թ., պիես)։ Պատմական թեմայով են գրված «Քառուղի» (1932 թ.) վեպը և «1831 թիվ» (1936 թ.) պիեսը։ «Հոգեդուստրը» (1946 թ.) վիպակում, «Պուոջյունասների դաստակերտը» (1949 թ.) վեպում պատկերված է դասակարգային պայքարը լիտվական գյուղում բուրժուական կարգերի ժամանակ։ 1957 թվականին հրատարակվել են նրա «Իմ հիշողություններից» գիրքը և «Ավանդություններ և լեգենդներ» ժողովածուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Երասխ (այլ կիրառումներ)
Երասխ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝
(9165) Ռաուպ
(9165) Ռաուպ (Raup), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Պուժինիե
Պուժինիե (Puginier), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
(9165) Ռաուպ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,985954 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,793 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1789 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1022,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,352168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,6° անկյուն։
Պուժինիե
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 143 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.09 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,8 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (38 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 19 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Զոլոտոյ Կոլոս (Ակսայի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր
Ծղուկ (այլ կիրառումներ)
Ծղուկ կարող է վերաբերել՝
Նահալ Մեարոթ (արգելոց)
Նահալ Մեարոթ (נחל מערות), բնության արգելոց Իսրայելում՝ Կարմել լեռան արևմտյան լանջին։ Այն նույնանուն գետի հունի երկայնքով քարանձավների ցանց է՝ 54 հա ընդհանուր մակերեսով։ Արգելոցի տարածքում հայտնաբերվել են պալեոլիթյան մարդկային մշակույթների մնացորդներ (ինչպես ժամանակակից բանական մարդու, այնպես էլ նեանդերթալյան)։ Արգելոցի տարածքում կան նաև քարանձավային մշտական բնակավայրի մնացորդներ, որոնք կապված են նաթուֆյան մշակույթին։ 2012 թվականին այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Ընդհանուր նկարագրություն
Նահալ-Մեարոթ արգելոցը տեղակայված է նույնանուն գետի հունի երկայնքով՝ Կարմել լեռան արևմտյան լանջին և իր մեջ ընդգրկում է մի շարք քարանձավներ, այդ թվում՝ Տաբուն (Թանուր), Ջամալ (Գամալ), ալ-Վադ (հա-Նահալ) և Սխուլ (Գդի)։ Արգելոցի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 54 հա։
Ընդհանուր առմամբ, արգելոցի տարածքում ավելի քան 90 տարվա աշխատանքների ընթացքում հնագետները հայտնաբերել են վաղ, միջին և ուշ պալեոլիթյան հինգ տարբեր մշակութային դարաշրջանների մնացորդներ. աշելյան (500-200 հազար տարի առաջ), մուղարական (150-100 հազար տարի), մուստիերյան (100-40 հազար տարի), օրինյակի, աքմարյան (40–20 հազար տարի) և նաթուֆիական (12–9 հազար տարի)։ Տաբուն քարանձավում հայտնաբերվել են երեք տարբեր ժամանակաշրջաններին պատկանող մշակութային շերտեր, Ջամալ քարանձավում և ալ-Վադ քարանձավի կողքին՝ առանձին մշակույթների մնացորդներ (համապատասխանաբար մուսերյան քարե գործիքներ և նաթուֆիական դարաշրջանի մշտական ​​բնակավայր)։ Վերջին շրջանը բնութագրվում է որսից և հավաքչարարությունից գյուղատնտեսության անցումով և բույսերի ցանքով ու կենդանիների բուծումով։ Այս ժամանակահատվածում կան նաև քարերից և խեցիներից պատրաստված զարդերի գտածոներ։ Սխուլ քարանձավում հայտնաբերվել է անատոմիական ժամանակակից բանական մարդու կմախքը, որի տարիքը գնահատվում է 90 հազար տարի՝ այն նույն ժամանակաշրջանը, որի ժամանակ նեանդերթալցիները ապրում էին Տաբուն քարանձավում ։
Պեղումների պատմություն
Առաջին անգամ Վադի ալ-Մուղարի ​​տարածքը (արաբական անվանումը՝ Նահալ-Մեարոթ) հիշատակվում է Լորենս Օլիֆանթի համար 1886 թվականի հոդվածում։ Հաջորդ հիշատակումը թվագրվում է 1908 թվականին, երբ 1927 թվականին Պաղեստինում Բրիտանիայի մանդատային իշխանությունների կողմից կայացվել է Հայֆա նավահանգստի կառուցման մասին որոշումը, հարց է բարձրացվել Վադի ալ-Մուղարի ​​քարանձավների պահպանման մասին, որի տեղում նախատեսվում էր քարհանք կառուցել։ Դորոթի Հարոդի գլխավորությամբ հնագիտական ​​արշավախումբ է ուղարկվել քարանձավի տարածք։ Վեց տարվա ընթացքում արշավախումբը ալ-Վադի քարանձավում հայտնաբերեց նաթուֆյան դարաշրջանի շատ կմախքներ,իսկ Տաբունի քարանձավում՝ մուսթերյան դարաշրջանին պատկանող կնոջ կմախք։ Հայտնաբերվել են նաև բազում քարե գործիքներ, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. մեկ միլիոնից մինչև 10 հազար թվականները ։
1967-1971 թվականներին ամերիկացի մասնագետ Արթուր Ելինեկը պեղումներ է իրականացրել Տաբուն քարանձավում (Թանուր), իսկ ավելի ուշ քարանձավներում աշխատել են իսրայելցի և ֆրանսիացի հնագետները։ 1988 թվականից ի վեր շարունակաբար պեղումներ են իրականացվում Տաբունի և հա-Նահալի քարանձավներում ։ 1971 թվականից Նահալ Մեարոթ քարանձավները գտնվում են Իսրայելի բնության և պուրակների իշխանությունների ղեկավարման տակ ։ 2012 թվականին համալիրի չորս քարանձավները՝ Տաբունը, Ջամալը, ալ-Վադը և Սխուլը, ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Մշակութային արժեք
Արգելոցում ներկայացված են մեկ` մուստիերյան մշակույթի դարաշրջանի շրջանակներում նեանդերթալյան և բանական մարդու միաժամանակյա գոյության եզակի ապացույցներ, որը նոր ուժերով առաջ է բերում նեանդերթալների անհետացման հարցը ժամանակակից մտավորականության զարգացման շրջանակներում ։ Ընդհանուր առմամբ, պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են ավելի քան 500 հազար տարվա տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային շերտեր, ինչը Նահալ-Մեարոթը դարձնում է առանցքային առարկա մարդկության պատմության քրոնո-ստրատիգրաֆիկական սխեմայի համար ընդհանուր առմամբ և, մասնավորապես, Մերձավոր Արևելքի պատմության համար։
Զբոսաշրջություն
Նահալ-Մեարոթ արգելոցը բաց է զբոսաշրջիկների համար։ Արգելոցն ինքը տեղակայված է թիվ 4 մայրուղու հարևանությամբ, որի կողքին կա կանոնավոր աշխատող ավտոբուսի կանգառ և ավտոկայանատեղի, տեղեկատվական կենտրոն և հուշանվերների խանութ։ Արգելոցը այցելուների համար բաց է ամբողջ տարվա ընթացքում առավոտվա և օրվա առաջին կեսի ժամերին (մուտքը վճարովի է), կազմակերպված շրջայցը տևում է մոտ մեկ ժամ։ Արգելոցի օբյեկտներից մի քանիսը մատչելի են անվասայլակներով այցելուների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Իսրայելում Կատեգորիա:Իսրայելի քարանձավներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսրայելում
Ռեբեկա Ուեստ
Ռեբեկա Ուեստ կամ Սեսիլ Իզաբել Ֆեյրֆիլդ (Rebecca West, ), բրիտանացի գրող, լրագրող, գրականագետ, սուֆրաժիստական շարժման ակտիվիստ ։
Կենսագրություն
Ռեբեկա Ուեստը ծնվել է շոտլանդացի դաշնակահարուհու և անգլո-իռլանդական լրագրողի ընտանիքում, որը թողել էր ընտանիքը, երբ Սեսիլը դեռ 7 տարեկան էր։ Դրանից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Էդինբուրգ։ Սեսիլը սովորել է Ջորջ Ուոտսոնի աղջիկների դպրոցում, սակայն 1907 թվականին ստիպված թողել է ուսումը տուբերկուլյոզի պատճաով ։ Առողջանալուց հետո 16 տարեկանում չի կարողացել վերադառնալ ուսումը շարունակելու, քանի որ ընտանիքը գումար չի ունեցել։
Նա իր Ռեբեկա Ուեստ կեղծանունը վերցրել է ի պատիվ Հենրիկ Իբսենի Ռոզմերսհոլմ պիեսում իր խաղացած դերի։ Ընդ որում, սկզբում նա ցանկացել է դերասանուհի դառնալ, սակայն 1911 թվականից որոշել է զբաղվել լրագրությամբ և միացել է սուֆրաժիստական շարժմանը ։ Շուտով  իր հոդվածներով հայտնի է դարձել ձախ մամուլում, որում նա հանդես էր գալիս կանանց ձայնի իրավունք տալու օգտին ։
Եղել է Հերբերտ Ուելսի սիրուհին և նրանից տղա է ունեցել, ով հետագայում դարձել է դերասան և գրող ։
Վեպեր
Ուեստը 1916 թվականին հրապարակել է Հենրի Ջեյմսի կենսագրությունը։ 1918 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին վեպը «Զինվորի վերադարձը» (Return of Soldier): Այդ վեպը Առաջին աշխարհամարտի արկից ցնցված զինվորի մասին է ։ Նրան հաջողվել Է գրողի հաջող կարիերա ձեռք բերել։ 1930 թվականին ամուսնացել է մի բանկիրի հետ, բայց այս ամուսնությունն իրականում ձևական էր։ 1940 թվականին Ուեստը Մեծ Բրիտանիայի ամենահարուստ կին գրողներից մեկն էր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա իր երկրի կալվածքում ֆերմա է հիմնել Հարավսլավացի փախստականների համար։
Նրա ամենահայտնի գործերից են «Դատավորը» (The Judge, 1922 թվական), «Հարրիեթ Հյում» (Harriet Hume, 1929 թվական), «Մտածող եղեգը» (The Thinking Reed, 1936 թվական),  «Շատրվանը վարարում է» (The Fountain Overflows, 1936 թվական),  «Թռչուններն ընկնում են»  (The Birds Fall Down, 1966 թվական), ինչպես նաև «Սև գառն ու մոխրագույն բազե»  (Black Lamb and Grey Falcon, 1942 թվական), որը գրված է գրողի՝ 1937 թվականին Հարավսլավիա կատարած ճանապարհորդությունից հավաքված նյութերի հիման վրա։ Նրա ամենահայտնի հրապարակախոսական աշխատանքներից են նացիստական ​​պատերազմի հանցագործների նկատմամբ Նյուրնբերգյան դատավարության ընթացքի մասին լուրերի հաղորդումները, որոնք ժողովվել են «Փոշի գնացք» (A Train of Powder, 1955 թվական) ժողովածուում։ 1959 թվականին նա դարձել է Բրիտանական կայսրության շքանշանի կին-հրամանատար։
Նա բավական հաջողված վեպեր է գրել, սակայն ըստ քննադատների, դրանք տաղանդով զիջում են նրա հրապարակախոսական աշխատանքներին։ Թեև XX դարի վերջին հետազոտողները նրա գեղարվեստական ​​ստեղծագործությունները համարել են ֆեմինիստական ​​գրականության զարգացման կարևոր նշաձողեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրականագետներ
Օլդենբուրգներ
Օլդենբուրգների տոհմը եվրոպական արքայատոհմ է, որը ծագում է Հյուսիսային Գերմանիայից։ Այն Եվրոպայի առավել ազդեցիկ արքայատոհմերից է, որի տոհմաճյուղերը այժմ կառավարում են, կամ անցյալում կառավարել են Դանիայում, Իսլանդիայում, Հունաստանում, Նորվեգիայում, Ռուսաստանում, Շվեդիայում, Շլեզվիգի Դքսությունում, Հոլշթայնի Դքսությունում և Օլդենբուրգի Մեծ Դքսությունում։ Դանիո ներկայիս Թագուհին, Նորվեգիո Արքան և Հունաստանի նախկին Արքան, նաև Հունաստանի և Մեծ Բրիտանիո միապետների կողակիցները, ինչպես նաև Բրիտանական գահաժառանգության գծի առաջին 12 անձինք՝ բոլորը պատկանում են Օլդենբուրգների արքայատոհմին։
Օլդենբուրգների տոհմը նշանավոր դարձավ այնժամ, երբ կոմս Քրիստիան I Օլդենբուրգցին 1848 թվականին ընտրվեց Դանիո Թագավորության Արքա, ապա՝ 1450 թվականին՝ Նորվեգիո Թագավորության Արքա, իսկ 1457 թվականին՝ նաև Շվեդիո Թագավորության Արքա։ Այդ ժամանակվանից մինչև այժմ Օլդենբուրգների արքայացած տոհմը զբաղեցնում է Դանիական գահը։
Պատմություն
Միջնադարում Օլդենբուրգյան կոմսերի գահատոհմային ամուսնությունները նրանց համար ուղի հարթեցին դեպի զանազան Սկանդինավյան թագավորությունների գահերը։ Շվեդիո Վալդեմար I Արքայի և Դանիո Էրիկ IV Արքայի սերունդ ժառանգորդուհու հետ ամուսնությամբ, Օլդենբուրգների գերմանական ազնվական տոհմը 1350 թվականից սկսեց հավակնություններ ներկայացնել Շվեդիո և Դանիո գահերի նկատմամբ։
Այդ ժամանակ նրանց մրցակիցները Դանիո Մարգարեթ I թագուհու ժառանգներն էին։ 15-րդ դարում այդ գահի ժառանգորդության Օլդենբուրգյան հավակնորդը ամուսնացել էր Հեդվիգ Շաուենբուրգցու հետ, որը Շվեդիո և Նորվեգիո Թագուհի Եուփեմիայի սերունդն էր, միաժամանակ լինելով Դանիո Էրիկ V Արքայի և Դանիո Աբել Արքայի ժառանգորդը։ Հաշվի առնելով, որ տոհմածառում՝ գահաժառանգության տեսակետից առավել նպաստավոր դիրք զբաղեցնող ժառանգները վախճանվել էին, նրանց որդի Քրիստիանը (որը հիշատակված է վերևում) դարձավ Կալմարյան Միության բոլոր երեք թագավարությունների՝ Դանիայի, Շվեդիայի, Նորվեգիայի Արքան։ Մեկլենբուրգի տոհմը Օլդենբուրգների գլխավոր մրցակիցն էր հյուսիսային երկրների գահաժառանգության հարցում, իսկ այլ հավակնորդներից մեկն էլ Լաուենբուրգի Դուքսն էր։
Օլդենբուրգների տարբեր տոհմաճուղեր թագավորել են մի շարք երկրներում։
Օլդենբուրգների գահատոհմը հավակնել է նաև Բրիտանական գահին՝ Մեծին Բրիտանիո Թագուհի Աննայի հետ Դանիո և Նովեգիո իշխան Գեորգի ամուսնության միջոցով։ Այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով նրանց բոլոր զավակների մահը վաղ տարիքում, Բրիտանիո Թագն անցավ Հանովերի գահատոհմին։
Օլդենբուրգների գահատոհմի նախկին տոհմապետը Անտոն Գյունթեր Հերցոգ ֆոն Օլդենբուրգն էր, որին 2014 թվականին հաջորդեց իր որդի Քրիստիան հերցոգ ֆոն Օլդենբուրգը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական արքայատոհմեր Կատեգորիա:Եվրոպական թագավորական ընտանիքներ Կատեգորիա:Արքայական ընտանիքներ
Գուլի (գյուղ, Բառի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոզո Ալմոնտե
Պոզո Ալմոնտե քաղաքային համայնք Չիլիում, որը գտնվում է Ատակամա անապատի ներքին մասում: 2007 թվականից ի վեր այն եղել է Տամարուգալ նահանգի մայրաքաղաքը: Պոզո Ալմոնտեն ունի ավելի քան 15000 բնակիչ: Համայնքն ունի 13766 կմ տարածք (8,554 մղոն) և սահմանակից է հետևյալ համայնքներին ՝ Իկիկե, Ալտո Հոսպիսիո, Հուարա, Պիկա, Մարիա Ելենա և Տոկոպիլյա (վերջին երկուսը ՝ Տոկոպիլյա նահանգում):
Վարչական բաժանում
Որպես համայնք՝ Պոզո Ալմոնտեն Չիլիի երրորդ մակարդակի վարչական ստորաբաժանումն է, որը կառավարում է քաղաքային խորհուրդը՝ ղեկավար քաղաքապետի կողմից: Վերջինիս ընտրում են չորս տարին մեկ:
Չիլիի ընտրական ստորաբաժանումների Պատգամավորների պալատում Մարտա Իսասին (Ind.) և Հյուգո Գուտիերեսը (PC) Պոզո Ալմոնտեն (ներառյալ Տարապակայի ամբողջ շրջանը) ներկայացնում են որպես երկրորդ ընտրատարածքային մաս: Սենատում Խոսե Միգել Ինսուլսան (PS, 2018–2026) և Խոսե Դուրանան (UDI, 2018–2026) համայնքը ներկայացնում են որպես սենատորական առաջին ընտրատարածքի մաս (Արիկա և Պարինակոտայի շրջան և Տարապակայի շրջան):
Սյուքսուն
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անդրեևսկայա (Դուբովսկի շրջան)
Անդրեևսկայա (Андреевская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Անդրեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանի բնակավայրեր
Չելնովայա (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)
Չելնովայա (Челновая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։
Բեկետ
Բեկետ (Bechet), քաղաք Ռումինիայում՝ Օլտենիա պատմական մարզի Դոլժ ժուդեցում (գավառ, շրջան)։ Ընկած է Դանուբ գետի ափին, բուլղարական Օրյահովո քաղաքի դիմաց, Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստից 185 կիլոմետր, ժուդեցի վարչական կենտրոնից՝ Կրայովա քաղաքից մոտավորապես 60 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետային ոչ մեծ նավահանգիստ է։
Բնակչություն
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Բեկետի բնակչության թվաքանակը եղել է 3.864 :
Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.
Մայրենի լեզու են հայտարարել՝
Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ռումինիայի բնակավայրեր
Ռոսիանա դել Կոնդադո
Ռոսիանա դել Կոնդադո (Rociana del Condado), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 72 կմ2, բնակչությունը՝ 7362 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 37 կմ հեռավորության վրա։
Պուռցի
Պուռցի (Purtsi), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պուկա շրջանում։
Ռոսիանա դել Կոնդադո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Պուռցի
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պուկա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իստոմինո (Ակսայի շրջան)
Իստոմինո (Истомино), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պուգմիլ
Պուգմիլ  (Pugmil), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ռիու Ֆորմոզուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2669 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 401,689 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Օտակու
Օտակու (おたくկամ オタク), անձ, որը հետաքրքրված է ինչ-որ բանով։ Ճապոնիայից դուրս այն սովորաբար օգտագործվում է անիմեի և մանգայի սիրահարների համար  ։ Ճապոնիայում այս բառը համապատասխանում է անիոտա (アニオタ)` անիմե (アニメ) և օտակու (オタク) բառերի հապավմանը։
Տերմինի պատմություն
Ճապոներենում այս բառը ունի հետևյալ ստուգաբանությունը. (օ` お, «հարգանքի ձևույթ») + տակու (宅, տուն, բնակարան։ Նշանակում է «ձեր տունը»։
Առաջին անգամ որպես տերմին այս բառը հայտնվել է «Օտակույի հետազոտության» հոդվածների շարքում (『おたく』の研究: Շարքը տպագրվել է «Մանգա բուրիկկո» ամսագրում (漫画ブリッコ), 1983 թվականի հունիսից մինչև դեկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում և վերնագրում օգտագործվել է մի բառ, որով, ըստ Նակամորիի դիտարկման` ամենից հաճախ միմյանց անվանում էին ենթամշակույթի ներկայացուցիչները։
Ի սկզբանե բառն օգտագործվել է սիրողական լուսանկարիչների շրջանում իրենց նմաններին բնորոշելու համար. այլ մարդկանց աչքերում նրանք սոցիոֆոբներ էին, մենակյացներ, իրենց հոբբիի մոլեռանդներ, և աստիճանաբար «օտակու» բառը բացասական նշանակություն է ստացել, այն է` մենակյաց, ֆանատիկոս։ Սովորաբար օտակուն երիտասարդ մարդ է, որն ապրում է տանը, չի գնում աշխատանքի, իր «համայնքից» դուրս շփվում է ընդամենը 2-3 մարդու հետ։
Ճապոնական խոսքում օգտագործվում է նաև «պասոկոն Օտակու» (նկատի ունենալով համակարգիչների հանդեպ շեղվածներին), «գեյմու Օտակու» (համակարգչային խաղեր խաղացող)։ Օտակուն բնորոշում է նաև շատ գովազդված երգիչների ծայրահեղ երկրպագուներին։ Նմանապես, բառը կարող է օգտագործվել նկարագրելու համար հոբբի կրողի. օրինակ՝ երաժշտական ​​օտակու, սպորտային օտակու և այլն։
Ճապոնիայում «օտակու» բառը բացասական երանգավորում ունի։ Զրուցակցին այդպես անվանելը անքաղաքավարի է, եթե նա իրեն այդպես չի անվանում։ Սակայն այլ երկրներում անիմեի և մանգայի երկրպագուները հաճախ իրենց անվանում են «օտակու», ինչը նշանակում է, որ սա ոչ թե խելագարված երկրպագու է, այլ նվիրված երկրպագու։ Կան նաև անիմեի երկրպագուներ, որոնք գիտեն այս բառի ճապոնական իմաստը և այդ պատճառով չեն սիրում, երբ իրենց «օտակու» են անվանում։ Այս բառը սկսել է գրվել կատականոյում, այն տարբերելու համար お宅 օտակույից, որը մինչ այժմ նշանակում է «զրուցակցի տուն» քաղաքավարի խոսքում։
Օտակուների թիվ
Ըստ հարցման արդյունքների` 32,6 %-ը օտակուներ են դարձել միջնակարգ դպրոցում, իսկ 23,1 %-ը` տարրական դպրոցի վերջին երեք տարիներին։ Ավագ դպրոցի և քոլեջի միջև ձայները մոտավորապես հավասարաչափ են բաշխվել։ Հարցին, թէ որ անիմեն է նրանց դրդել օտակու դառնալ, մեծամասնությունը (3,7 %) պատասխանել է Gundam անիմեն, իսկ 2,7 %-ը «Ավետարանականը»։ Հարցման մասնակցածների մեկ տոկոսը նշել է Final Fantasy և Tokimeki Memorial Only Love, 0,9 %-ը նշել է` Space Battleship Yamato, YuYu Hakusho և «Սեյլոն Մուն» անիմեները։ Պատասխանները իրարից տարբերվում էին կախված ըստ տարիքից։ Այսպիսով, 20-30 տարեկան օտակուների շրջանում հայտնի էր Tokimeki Memorial-ը, իսկ ավելի ավագ երկրպագուները անվանում էին «դասականեր», ինչպիսիք էին Space Battleship Yamato և Urusei Yatsura:
2011 թվականի հուլիսից մինչև սեպտեմբեր «Յանոյի» հեռախոսային հարցման համաձայն յուրաքանչյուր չորրորդ ճապոնացին իրեն համարում է օտակու ։
Հայտնի օտակուներ
Հետևյալ հանրաճանաչ մարդիկ հայտնի են անիմեի նկատմամբ իրենց սիրով։
Ուիլյամ Տաբմեն
Ուիլյամ Վականարատ Շադրակ Տաբմեն (William Vacanarat Shadrach Tubman, ), լիբերիացի քաղաքական գործիչ։ 1944-1971 թվականներին՝ Լիբերիայի նախագահ և կառավարության ղեկավար։
Ճշմարիտ վիգերի կուսակցության (հիմնադրված 1869 թվականին) ազգային առաջնորդ։ 1944 թվականին հռչակել է, այսպես կոչված, ազգային միասնականացման և ամբողջացման քաղաքականություն, որի նպատակն էր բնիկների և ԱՄՆ-ից ներգաղթածների սերունդների մերձեցումը, բնիկների ներգրավումը երկրի տնտեսական և քաղաքական կյանքի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1895 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 23 մահեր Կատեգորիա:Լիբերիայի նախագահներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Լիբերիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ փաստաբաններ
Դիբրովա (ավան, Բառի շրջան)
Դիբրովա (Діброва), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովա ավանում բնակվում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Վաղարշ Վաղարշյանի անվան թիվ 80 դպրոց
Վաղարշ Վաղարշյանի անվան թիվ 80 դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1953 թվականին՝ հայրենադարձներով բնակեցված Կիլիկիա թաղամասում։ 1964 թվականին անվանակոչվել է հայ դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ, թատերական գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վաղարշ Վաղարշյանի անվամբ ։
Դպրոցի բակում տեղադրված է Վաղարշ Վաղարշյանի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Ա. Մուրադյան, ճարտարապետ՝ Շմավոն Ազատյան)։
Տես նաև
Վաղարշ Վաղարշյանի կիսանդրի (Երևան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Աչաջուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 100 հուշարձան (16 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ագնեշկա Ռադվանսկայի կարիերայի վիճակագրություն
Ագնեշկա Ռադվանսկայի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է լեհ պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի Ագնեշկա Ռադվանսկայի կարիերայի ընթացքում շահած մրցանակների, Մեծ Սաղավարտի, WTA և ITF մրցաշարերի եզրափակիչների ցանկը։ Մինչ այժմ Ռադվանսկան հաղթանակ է տարել WTA 19 մենախաղի մրցաշարերում, ներառյալ 2015 թվականի WTA Ամփոփիչ մրցաշարի եզրափակիչը, երկու WTA Premier Mandatory մենախաղի մրցաշարեր և երկու WTA Premier 5 մենախաղի մրցաշարեր։ Նա նաև եղել է Մեծ Սաղավարտի մեկ մրցաշարի եզրափակիչի (2012 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշար) և կիսաեզրափակիչի (2014 և 2016 թվականների Ավստրալիայի բաց առաջնություններ) մասնակից։ Ռադվանսկան կարիերայի բարձրագույն արդյունքին հասել է 2012 թվականի հուլիսի 9-ին, հանդիսանալով համաշխարհային դասակարգման աղյուսակի թիվ 2 ռակետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիճակագրական տվյալներ Կատեգորիա:Թենիս
Սպիտակ գիշերներ (ֆիլմ, 1985)
Սպիտակ գիշերներ (White Nights), ռեժիսոր Թեյլոր Հեքֆորդի գեղարվեստական ֆիլմը, որը թողարկվել է 1985 թվականին։ Գլխավոր դերերում են Միխայիլ Բարիշնիկովը, Գեորգի Հայնսը, Հելեն Միրենը, Իզաբելլա Ռոսսելլինին։ 1986 թվականին ֆիլմը լավագույն երգի համար դարձել է «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր (Say You, Say Me, Լայոնել Ռիչի)։
Սյուժե
Խորհրդային պարող Նիկոլայ Ռոդչենկոն (Միխայիլ Բարիշնիկով) ազատություն գտնելու համար փախչում է արևմուտք։ Սակայն հերթական հյուրախաղերի ժամանակ նրա ինքնաթիռը վթարային վայրէջք է կատարում Սիբիրի զինվորական օդանավակայանում։ Ռոդչենկոն իր կամքից անկախ կրկին հայտնվում է Խորհրդային Միությունում, որտեղ նրան համարում են հայրենիքի դավաճան։ Պարողն անմիջապես հայտնվում է հատուկ ծառայությունների խնամակալության ներքո, որոնք նրա համար «դաստիարակներ» են հատկացնում. սթեփ պարող Ռայմոնդ Գրինվուդին (Գրեգորի Հայնս) և նրա կնոջը` Դարյային (Իզաբելա Ռոսելինի)։ Սևամորթ Ռայմոնդը նույնպես իր ժամանակին լքել էր հայրենիքը` Միացյալ նահանգները` աղքատությունից և հալածանքներից ազատվելու համար։ ԽՍՀՄ-ում նա հանդիպել էր թարգմանչուհի Դարյային և ամուսնացել նրա հետ։ Նա, ինչպես նաև բառացիորեն երկնքից իր վրա ընկած Ռոդչենկոն, ապրում էր հատուկ ծառայությունների հսկողության ներքո և ստիպված է մշտապես նրանց զիջել։
ՊԱԿ-ը Ռոդչենկոյին Գրինվուդների ընտանիքին ուղեկցությամբ ուղարկում է Լենինգրադ, որտեղ Նիկոլայը պարում էր Ս. Միրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում մինչև արտասահման փախչելը։ Հատուկ ծառայությունները հսկողության տակ էին պահում Ռոդչենկոյին, առաջարկում են նրան լավագույն բնակարանները, դերերը ներկայացումներում և բարձր պրեմիերաները` ԽՍՀՄ ետ վերադառնալու պայմանով։ Սակայն պարողը լրիվ այլ ծրագրեր ուներ։ Ի սկզբանե թշնամական տրամադրված Ռեյմոնդն ու Դարյան ի վերջո որոշում են օգնել Ռոդչենկոյին փախչել։ Իրենց համար նույնպես լավ կլիներ վերադառնալ Ռայմոնդի հայրենիք։ Դարիան իմանում է, որ հղի էր և չի ցանկանում մեծացնել իր երեխային ՊԱԿ-ի մշտական հսկողության տակ։ Օգտվելով ամերիկյան հյուպատոսության և Ռոդչենկոյի սիրելի կնոջ` Կիրովի թատրոնի ղեկավարի օգնությունից, պարողն ու իր ուղեկիցները փախուստի են դիմում։ Ամեն ինչ բարեհաջող է ընթանում մինչև այն պահը, երբ նրանց մեքենան մոտենում է ԱՄՆ-ի հյուպատոսությանը։ ՊԱԿ-ի աշխատողները փորձում են կանգնեցնել փախստականներին, սակայն հյուպատոսությանը ցանկապատների հետևում տեսնելով արևմտյան լրագրողներին` տեսախցիկներով և բարձրախոսներով, նրանց հանգիստ են թողնում. չէ՞ որ Ռոդչենկոն Միացյալ Նահանգների քաղաքացի էր։ Ռոդչենկոն և Դարյան անցնում են հյուպատոսության տարածք, իսկ Ռայմոնդը ստիպված էր մնալ Լենինգրադում, քանի որ ՊԱԿ-ի հսկիչը սպառնում էր մեծ խնդիրներ ստեղծել նրա և ընտանիքին համար։
Մի քանի տարի անց խորհրդային իշխանությունը փոխարինում են Ռայմոնդին ԱՄՆ-ում ձերբակալված խորհրդային քաղաքացու հետ, և նա վերջապես միավորվում է իր ընտանիքի հետ։
Նկարահանման ընթացք
Ֆիլմը մասնակիորեն նկարահանվել է Ֆինլանդիայի Ռեպոսաարի կղզում։ Ֆիլմի ռեժիսորը Թեյլոր Հեքֆորդը, ցանկանալով ֆիլմում կադրեր ունենալ, որոնք ցույց էին տալիս խորհրդային իրականությունը, վարձել էր Ֆինլանդական ընկերություն, որն ԽՍՀՄ-ում նկարահանումների մուտքի իրավունք ուներ։ Նրանք նկարահանել էին Ս․ Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնը, Վ․ Լենինի հուշարձանը Մոսկվայի հրապարակում, Լենինգրադի փողոցները։ Ֆիլմում մոնտաժված կադրերը քննադատների շարքերում դժգոհությունների պատճառ են դարձել, Սակայն ռեժիսորը չի փորձել պաշտպանել իր համբավը, վախենալով, որ իր վարձած ընկերությունը կարող է կորցնել ԽՍՀՄ–ում գործելու թույլտվությունը։
Խորեոգրաֆիա
Օրիգինալ խորեոգրաֆիան, այդ թվում նաև Միխայիլ Բարիշնիկովի մենակատարումն ըստ Վլադիմիր Վիսոցկու «Քմահաճ ձիերը» երգի, բեմադրել է ամերիկացի խորեոգրաֆ Թվայլա Թարփը։ Նաև ֆիլմում ցուցադրվել է Ռոլան Պետիի «Երիտասարդն ու մահը» բալետը` Միխայիլ Բարիշնիկովի և Ֆլորենս Ֆորի կատարմամբ։
Երաժշտություն
Ֆիլմի համար թողարկվել է White Nights օրիգինալ սաունդթրեքը։
Ֆիլ Քոլինզի և Մերիլին Մարտինի Separate Lives երգը 1985 թվականի նոյեմբերին առաջին հորիզոնականներն է զբաղեցրել ԱՄՆ–ի և Կանադայի Billboard Hot 100 և Hot Adult Contemporary Tracks հիթ շքերթներում, ինչպես նաև` չորրորդ տեղը բրիտանական UK Singles Chart հիթ շքերթում։
Պարգևներ և մրցանակներ
Ֆիլմից երկու երգ արժանացել է «Օսկար» մրցանակի` «Ֆիլմի լավագույն երգ» անվանակարգում։ Մրցանակը ստացել է Լայոնել Ռիչին։
Հասույթ
Ֆիլմն ունեցել է կոմերցիոն հաջողություն։ 1985 թվականին ամերիկյան վարձույթում հավաքելով ավելի քան 42 միլիոն դոլար` իր կատեգորիայում զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը (PG-13՝ չի թույլատրում մինչև 13 տարեկան երեխաներին) և տասնյոթերորդ տեղը` ընդհանուր հավաքական վարկանիշում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր
(1294) Անտվերպիա
(1294) Անտվերպիա (Antwerpia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,686268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0591 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3134 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1608,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223862 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,73° անկյուն։
Բակլանովսկայա
Բակլանովսկայա (Баклановская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոլուչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ղրիմի թաթարների տեղահանությունը
Ղրիմի թաթարների տեղահանությունը (Qırımtatar halqınıñ sürgünligi, Къырымтатар халкъынынъ сюргюнлиги), Ղրիմի թաթարների բռնի տեղահանումը Ղրիմից Ուզբեկստա ն և Ղազախստանի և Տաջիկստանի հարևան շրջաններ. փոքր խմբեր ուղարկվեցին նաև Մարիի ՀՍՍՀ և ՌՍՖՍՀ մի շարք այլ շրջաններ ։ Տեղահանությունն իրականացվել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից 1944 թվականի մայիսի 18-20-ին Պաշտպանության պետական ​​կոմիտեի որոշմամբ, որը ստորագրել է նրա նախագահ Ի.Վ.Ստալինը և ավարտվել 1944 թվականի հունիսի 4-ին:
Բակլանովսկայա
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ղրիմի թաթարների տեղահանությունը
Պաշտոնապես տեղահանությունը հիմնավորվում էր Ղրիմի թաթարների մասնակցությամբ կոլաբորացիոնիստական ​​կազմավորումներին, որոնք գործում էին Նացիստական ​​ Գերմանիայի կողքին Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ և օկուպացիոն իշխանությունների հետ համագործակցությամբ, թեև միջազգային իրավունքը չէր նախատեսում կոլեկտիվ պատասխանատվություն։ մարդկանց կողմից անհատների կատարած գործողությունների համար ։