cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պետր Բակալով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի հնէաբաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամմանի մարզ
Պատմություն
Ամմանի մարզի տարածքը բնակեցված է եղել դեռ վաղնջական ժամանակներից։ Մարզի տարածքում՝ Այն Ղազալ բնակավայրի մոտակայքում, հայտնաբերվել են մոտ մ.թ.ա. 7250 թվականին թվագրվող հին քաղաքակրթությունների մնացորդներ, որոնք Մերձավոր Արևելքի ամենամեծ նախապատմական հուշարձաններերից են։
Ակատլան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքներ
Ամմանի մարզ
Պատմություն
Ամմանը, որն այն ժամանակ կոչվում էր Ռաբաթ Ամմոն, ամմոնացիների թագավորության մայրաքաղաքն էր։ Հելլենիստական և հռոմեական շրջանում քաղաքը կոչվում էր Ֆիլադելֆիա, և հանդիսանում էր հռոմեական Դեկապոլիսի 10 քաղաքներից մեկը։ Արաբական նվաճումներից հետո քաղաքը կրկին սկսեց կոչվել Ամման։
Դրանից հետո Ամմանի մարզի տարածքը դարեր շարունակ եղել է Օմայյան, Աբբասյան, Ֆաթիմյան խալիֆայությունների, Այյուբյան սուլթանության, մամլուքների պետության, Օսմանյան կայսրության մի մասը։ 1921 թվականից Անդրհորդանանի էմիրության, 1946 թվականից՝ անկախ թագավորության մայրաքաղաքն է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հորդանանի մարզեր Կատեգորիա:Հորդանանի վարչական բաժանում
Ուցանո
Ուցանո  (Uzzano), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5182 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 757 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0572։ Բնակավայրի հովանավորն է Սան Տուրսկիյը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոնսենակ
Ռոնսենակ (Ronsenac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 551 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.73 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 364 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 258-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 106։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 258 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 225 անձ (129 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (15 տղամարդ և 18 կին)։ 106 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 47-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լա Օրն
Լա Օրն (La Horgne), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 185 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.27 կմ² տարածք։
Բերեքեթլի (գետ)
Բերեքեթլի, գետ Կիլիկիայում, Կորկուն գետի վտակը։ Վերջինիս մեջ է թափվում Բերեքեթլի-? հանքավայրի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Կիլիկիայի գետեր Կատեգորիա:Կորկուն գետի վտակներ
Լա Օրն
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 17 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 127 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 106-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,5 %։ 106 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 100 անձ (52 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 21 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արփի Վարդումյան
Արփի Դերենիկի Վարդումյան, հայ երաժշտագետ։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ։
Կենսագրություն
Արփի Վարդումյանը ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 11-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի Սարաջևի անվան և Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցների դաշնամուրային բաժնում, Չայկովսկու անվան միջնակարգ երաժշտական մասնագիտական դպրոցի տեսական բաժնում, 1967-1972 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի երաժշտության պատմության և տեսության բաժնում, դիպլոմային աշխատանքի թեման՝ «Միջնադարյան Հայաստանի երաժշտական գործիքները»։
Աշխատանքային գործունեություն
1974 թվականից Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում աշխատում է որպես գիտաշխատող։ Գիտական աշխատությունների, հոդվածների և գրախոսությունների։ Կոնսերվատորիայում սովորելուն զուգահեռ թղթակցել է մի շարք հայագիտական պարբերականների ու լրագրերի, մասնավորապես գրախոսել-լուսաբանել հատկապես հոգևոր երաժշտության պատմության ասպարեզում լույս տեսած հիմնարար աշխատություններ։ Երևանյան համերգների մասին Վարդումյանի երաժշտագիտական հոդվածները տպագրվել են «Հայրենիքի ձայն», «Գրական թերթ», «Ավանգարդ», «Հայաստանի Հանրապետություն», «Երեկոյան Երևան», «Ազգ», «Զարթոնք», «Շողակն», «Քրիստոնյա Հայաստան», «Արվեստ», «Երաժշտական Հայաստան», «Հայացք Երևանից», «Ազդարար Հնդկաստանի» ամսագրերում ու թերթերում։
Աշխատել է Լուսինե Զաքարյանի հոգևոր երգացանկի հարստացման ուղղությամբ, Մատենադարանում պահվող Նոր հայկական ձայնագրության համակարգով գրառված հոգևոր երգերի մատյաններից Խորեն Պալյանի խնդրանքով եվրոպական նոտաների փոխադրելով բազմաթիվ շարականներ ու տաղեր։ Համագործակցել է նաև երգչուհի Աննա Մայիլյանի հետ՝ հանդես գալով որպես նրա գիտական խորհրդատու և CD-ների տեքստերի համահեղինակ ու խմբագիր։
Մասնակցել և զեկույցներով հանդես է եկել 1997 թվականին Օշականում հիմնադրված Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց Դպրատանը տեղի ունեցող «Մաշտոցյան ընթերցումներ» հայագիտական ամենամյա գիտաժողովներին։
Հրատարակված աշխատություններ
Հեղինակ է մի շարք գիտական հրապարակումների.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամներ
Պավլովոյի շրջան
Պավլովսկի շրջան (Павловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1061 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 100965 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 95,16 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Չերեմշանկա (գետ, թափվում է Բայկալ)
Չերեմշանկա (Черемшанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բուրյաթիա հանարապետությունում, Մերձբալթյան շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգրո Բայկալյան ավազանային շրջանին։ Գետի գետային ավազանը՝ Բայկալ։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վահան Պապայան
Վահան Պապայան, հայ դերասան, ռեժիսոր, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
1908 թվականի Սահմանադրության ընդունումից հետո վերադարձել է Պոլիս։
Մահացել է 1927 թվականին, Կոստանդնուպոլսում։
Ստեղծագործական կյանք
Բեմական գործունեությունն սկսել է Հ. Վարդովյանի խմբում։
1886 թվականից անդամակցել է Սկյուտարի Երիտասարդաց միության թատերախմբին։
Սիրանույշի ղեկավարությամբ 1891 թվականին մեկնել է Բուլղարիա` մասնակցելու հյուրախաղերի, և մնացել է այնտեղ։ Իր նախաձեռնությամբ Վառնայում ստեղծել է «Վեսելո» (Զվարթ), իսկ ավելի ուշ` «Նադեժդա» (Հույս) թատերախմբերը, որոնց հետ հայերեն ու թուրքերեն ներկայացումներ է բեմադրել Բուլղարիայի քաղաքներում ։
Վահան Պապայանը բեմադրել է «Կոմս Մոնտե Քրիստո», «Օթելո» ներկայացումները, խաղացել է Օթելլյոի դերը և մի շարք այլ դերեր։
1904-1907 թվականներին Վահան Պապայանը Ա. Պենկլյանի հետ միասին խումբ են կազմել, բեմադրելով տարբեր պիեսներ և ելույթ ունենալով Վառնայում, Կահիրեում։ 1908 թվականից Վահան Պապայանը բեմական կյանքը շարունակել է Կ. Պոլսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Պերևոզի շրջան
Պերևոզի շրջան (Перевозский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պերևոզ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 760 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16351 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,51 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ծովի մշակները
Ծովի մշակները (Les Travailleurs de la mer), ֆրանսիացի գրող Վիկտոր Հյուգոյի 1866 թվականին հրատարակված վեպ, որը գրվել է Հերնսի կղզում եղած ժամանակ։ Ստեղծագործությունում նկարագրվում է մի ձկնորսի սխրագորոծությունների մասին, ով նավը փրկել է աղետից ։
Սեն Սևեր դը Սենտոնժ
Սեն Սևեր դը Սենտոնժ (Saint-Sever-de-Saintonge), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու-Շարանտ մարզի Ծովափնյա Շարանտ գավառում։ Մտնում է Պոն կանտոնի կազմի մեջ (Սենտի շրջան)։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 17400։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 625 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նոր կյանքի սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է Շիրակի մարզի Նոր կյանք գյուղում գտնվող Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու արձանագրությունները   ՝
Պերվոմայսկի շրջան
Պերվոմայսկի շրջան (Первомайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պերվոմայսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1227 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20345 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,58 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վերնիսաժ (Երևան)
Վերնիսաժ (vernissage), բացօթյա տոնավաճառ Երևանի կենտրոնում, Բյուզանդ-Խանջյան փողոցների հատման հատվածում։
Պատմություն
Վերնիսաժը ձևավորվել է 1980-ական թվականների կեսերին Երևանում՝ Մարտիրոս Սարյանի անվան այգու տարածքում, որտեղ հիմնականում նկարներ են ցուցադրվել։ Ժամանակի ընթացքում Վերնիսաժը բաժանվել է 2 մասի՝ նկարիչների մի մասը մնացել է Մարտիրոս Սարյանի այգում, մյուս արվեստագետների ու արհեստավորների համար տեղ է հատկացվել Հանրապետության Հրապարակին կից այգում։
2016 թվականին Երևանի քաղաքապետրանը Վերնիսաժում իրականացնում է նորոգման, արդիականացման և բարեկարգման ծրագիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցուցահանդեսներ Կատեգորիա:Երևանի տեսարժան վայրեր
9:05
9:05, տեքստային քվեստ՝ մշակված Ադամ Կադրիի կողմից 2000 թվականին։ Սյուժեն պատմում է մի մարդու մասին, որը արթանանում և հեռախոսազանգ է ստանում աշխատանքի ներկայանալու պահանջով, ինչից հետո պատմությունը մի քանի ընթացք է ստանում։ Խաղը հաճախ օգտագործում են տեքստային քվեստների ժանրի հետ ծանոթացնելու համար, քանի որ այն ունի ոչ երկար տևողություն և պարզ է, ինչպես նաև օգտագործվում է անգլերեն ուսուցանողների դասընթացների ժամանակ։
Խաղի ընթացքը
Խաղն օգտագործում է տեքստային ներմուծման համակարգը, որը թույլ է տալիս խաղացողին կառավարել իր կերպարի գործողությունները (օրինակ, «open door» հրահանգը հրամայում է հերոսին բացել դուռը)։ Ամբողջ խաղը բաղկացած է տեքստերից, այն անցնելու համար պահանջվում է գրեթե հինգ րոպե ։
Սյուժե
Հետագա անցումների ժամանակ խաղացողը կարող է նայել մահճակալի տակ և տեսնել մարմինը՝ սպանված հերոսի կողմից կամ փորձել թաքնվել մեքենայով գրասենյակ մեկնելու փոխարեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր
Ուդիլկուր
Ուդիլկուր (Houdilcourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 148 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.3 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 55 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 60 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 90 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 68-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 68 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (34 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 22 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռունյակ
Ռունյակ (Rougnac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 495 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.88 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 290 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 204-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 204 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 174 անձ (95 տղամարդ և 79 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (17 տղամարդ և 13 կին)։ 86 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սեն Սովան (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17395։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 512 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պատերազմի ապոթեոզ
Պատերազմի ապոթեոզ (Апофеоз войны), ռուս նկարիչ Վասիլի Վերեշչագինի կտավը։ Այն «Թուրքեստանյան» նկարաշարը եզրափակող «Բարբարոսներ» ընդհանուր անվանումով 7 պատկերներից վերջինն է։ Ստեղծվել է թուրքացած մոնղոլական ցեղից սերած տխրահռչակ Լենկթեմուրի բարբարոսությունները (համատարած ավերածություններ, զանգվածային կոտորածներ և նույնիսկ՝ գանգերից բուրգեր) նշավակելու համար, բայց ըստ էության ստացել է համընդհանուր իմաստ՝ դատապարտելով պատերազմներն իրենց ծանր հետևանքներով ։ Ահա թե ինչու Վերեշչագինը նկարի շրջանակին գրել է՝ «Նվիրվում է անցյալի, ներկայի և ապագայի բոլոր մեծ նվաճողներին» («Посвящается всем великим завоевателям — прошедшим, настоящим и будущим»)։ Այսպիսով, ինչպես շեշտել է սովետական արվեստաբան Ա. Լեբեդևը, տվյալ նկարը «կրում է ոչ այնքան կոնկրետ պատմական, որքան սիմվոլիկ բնույթ» ։
Ստեղծման պատմություն
Նկարն ստեղծվել է 1871 թվականին։ Կտավը նախապես կոչվել է «Լենկթեմուրի հաղթահանդեսը» («Торжество Тамерлана»)։ Նկարի մտահղացումը կապված էր Լենկթեմուրի անվան հետ, ում զորքերն իրենց հետևից թողնում էին գանգերից կազմված բուրգեր, սակայն նկարը կապված չէ պատմական կոնկրետ իրադարձության հետ ։ Ըստ պատմական աղբյուրների՝ մի անգամ Լենկթեմուրի մոտ են գալիս կանայք Բաղդադից ու Դամասկոսից, ովքեր բողոքում են իրենց ամուսիններից՝ մեղադրելով նրանց տարբեր մեղքերի ու անբարոյականության մեջ։ Այդ ժամանակ Լենկթեմուրը հրամայում է, որ իր 200 հազարից ավելի զինվորներից յուրաքանչյուրը բերի ամուսիններից մեկի գլուխը։ Երբ հրամանը կատարվում է, գանգերից կազմում են յոթ բուրգ ։
Նկարագրություն
«Պատերազմի ապոթեոզ» կտավը Վերեշչագինի ամենահայտնի ստեղծագործություններից է ։ Կտավում պատկերված է մարդկային գանգերից կազմված բուրգ, որի գտնվում է շիկացած անապատում, իսկ բուրգից այն կողմ ավերված քաղաքն է ու ածխացած ծառերը։ Բուրգի շուրջը ագռավներ են։ Նկարի բոլոր դետալները, այդ թվում՝ գերակշռող դեղին երանգը խորհրդանշում են մահն ու դատարկությունը, ինչն ընդծվում է պարզ կապույտ երկինքի հակադրությամբ ։ «Պատերազմի ապոթեոզի» գաղափարն իր արտահայտությունն է գտնում նաև դաշույնների և կրակոցների հետքերը, որ երևում են գանգերի վրա։
Ռուս քննադատ Վլադիմիր Ստասովը «Պատերազմի ապոթեոզ» կտավի մասին գրել է.
Այստեղ խնդիրն այն չէ, թե հատկապես ինչ վարպետությամբ է Վերեշչագինն իր վրձիններով նկարել շիկացած անապատը և դրա մեջտեղում գտնվող գանգերի բուրգը՝ նրա շուրջը թևածող ագռավներով, որոնք փնտրում են գուցե մնացած մսի կտոր։ Ոչ։ Նկարում հայտնվել է ինչ-որ բան, որ ավելի արժեքավոր ու բարձր է, քան վերեշչագինյան ներկերի վիրտուալությունը. դա պատմաբանի ու մարդկության դատավորի խոր զգացումն է...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1871 նկարներ Կատեգորիա:Վասիլի Վերեշչագինի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Կոտո (հատուկ շրջան)
Կոտո (江東区 - կոտո)), հատուկ շրջան Ճապոնիայում, Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը 442 271 մարդ է, իսկ խտությունը՝ 11 070 մարդ/կմ²։ Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 39,48 կմ²։ Կոտոն գտնվում է Տոկիոյի կենտրոնից արևելք։ Արևմուտքում սահմանակից է Սումիդա գետին, իսկ արևելքում՝ Արաքավա գետին։
Կատեգորիա:Տոկիոյի հատուկ շրջաններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի հատուկ շրջաններ
Բոդեգոն
Տերմին
Տերմինն օգտագործվում է մոտավորապես 1650 թվականից։ Առաջինը այդ բառով Ֆրանցիսկո Պաչեկոն է կոչել Վելասկեսի վաղ շրջանի ստեղծագործություններից այն ժանրային տեսարանները, որոնցում պատկերված էին ճաշող կամ ուտելիք պատրաստող հասարակ մարդիկ ։
Իսպանական որոշ ժանրային նկարներ, ըստ էության, պատկերել են իրական բոդեգոնես-պանդոկներ։ Սակայն համաբանության սկզբունքով այդ անվանումը տարածվել է կենցաղային գեղանկարչության ստեղծագործությունների լայն շրջանակի վրա, որոնցում պատկերված են ոչ ազնվական ծագում ունեցող մարդիկ, հաճախ ուտելիքի ու ըմպելիքի հետ միասին։ Արդեն 1590 թվականին խոհանոցային ու շուկայական տեսարաններ պատկերող ֆլամանդական ու իտալական նկարները կոչվել են բոդեգոնես։
Ժամանակակից իսպաներենում նշանակում է «նատյուրմորտ» ։
Ժանրի պատմություն
Իտալիայում բոդեգոնները տարածում են ստացել նկարիչ Միքելանջելո դա Կարավաջոյի ռեալիստական ոճի ազդեցությամբ։ «Ցածր» ժանրին դիմելը դարձել է պատասխան իտալական մաներիզմի նրբաճաշակությանը ։ Ավելի ուշ «բոդեգոն» բառով սկսել են կոչել նատյուրմորտի ժանրն ընդհանրապես։
Բոդեգոնն իր ծաղկմանը հասել է XVII դարում ։
Բոդեգոնները բաժանվում են երկու հիմնական տիպի.
Բոդեգոնները նկարչին թույլ են տալիս միավորել ժանրային տեսարանը նատյուրմորտի հետ ։
Բոդեգոնը մասնավորապես եղել է Դիեգո Վելասկեսի սիրելի ժանրը նրա ստեղծագործության առաջին՝ «սևիլյան» շրջանում ։ Այդ ժանրին բազմից անդրադարձել է Ֆրանսիսկո Սուրբարանը։
Բոդեգոնը համարվել է «ցածր» ժանր ժանրերի հիերարխիայում ։ Նկարները համարվել են «ոչ էական» ու նույնիսկ «վարկաբեկող» ։ Դրանք բացահայտորեն ծաղրել է Վելասկեսի հակառակորդ Վինչենցո Կարդուչին իր «Diálogos de la pintura» (1633) աշխատությունում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գեղանկարչություն
Արամ Ավետիսյան
Արամ Ավետիսյան, ազգությամբ հայ դերասան։ Ունի սեփական դերասանական կազմակերպություն։
Դանակը ջրում
Դանակը ջրում (Nóż w wodzie), դրամա։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ռոման Պոլանսկին է։ Սա ռեժիսորի համար առաջին ֆիլմն է։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1962 թվականին՝ Լեհաստանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1962 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոման Պոլանսկու ֆիլմեր
Պիլնայի շրջան
Պիլնայի շրջան (Пильнинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պիլնա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1313 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21926 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սեն Սոռլեն դը Կոնակ
Սեն Սոռլեն դը Կոնակ  (Saint-Sorlin-de-Conac), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու-Շարանտ մարզի Ծովափնյա Շարանտ գավառում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ (Սենտի շրջան)։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 17405։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 210 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գրոզնիի հայկական եկեղեցի
Հայկական եկեղեցի (Գրոզնի), հայ առաքելական եկեղեցի Գրոզնիում, որը քանդվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից 1930–ական թվականներին։
Դիրքը
Ինչպես ցույց է տալիս 1923 թվականի հատակագիծը, հայկական եկեղեցին տեղակայված է եղել քաղաքի կենտրոնում՝ Սունժա գետի ձախ ափին։ Այն գտնվում էր Դունդվսկի փողոցի և Նավթային ինստիտուտի մասնաշենքի և № 1 միջնակարգ դպրոցի տարածքում՝ հատվելով Լերմոնտովի զբոսայգու տարածքի հետ ։
Կառուցման պատմությունը
Գրոզնիի հայկական համայնքը եկեղեցու կառուցումն սկսեց 1860–ական թվականների երկրորդ կեսին, և արդեն XIX դարի 70–ական թվականներին եկեղեցին պատրաստ էր։ Քաղաքի հիմնադրումից կես դար հետո հայկական եկեղեցու կառուցումը խոսում էր հայ համայնքի նշանակալից դերի մասին։ Եկեղեցին կառուցվում էր մաս առ մաս։ Սկզբում կառուցվեց եկեղեցու հիմնական մասը, հետագայում նրան ավելացվեց երկհարկանի զանգակատունը։ Առաջին անգամ հայկական եկեղեցու մասին հիշատակվել է 1871 թվականին «Թերեքյան լուրեր» թերթում։ Հայկական համայնքի կանոնադրության մեջ նշվում է, որ հայ առաքելական եկեղեցին հանդիսանում է հայ համայնքի գործունեության կարգավորողը։ Եկեղեցին քանդվել է 1930–ական թվականներին ։
Հիմնական շինություն
Եկեղեցին գմբեթավոր բազիլիկա շինություն էր։ Արևմտյան և արևելյան թևերի հյուսիսային և հարավային ճակատներին կային բարձր լուսամուտախորշեր։ Ամեն այսպիսի լուսամուտախորշի վերևում կային շրջանաձև լուսանցքներ, որոնք լուսավորում էին ամբողջ շինությունը։ Շինությանը ամբողջական տեսք էր հաղորդում գմբեթը, որն ուներ ութանկյան տեսք, յուրաքանչյուր անկյունում կար որմնախորշ և դրանք ընդհանուր պատված էին սպիտակ շրջագծով ։
Զանգակատուն–գավիթ
Զանգակատուն–գավիթը, ինչ, պես և հիմնական շինությունը, կառուցված էր կարմիր աղյուսից։ Շենքն աչքի էր ընկնում յուրօրինակ տեսքով։ Այն ուներ մեծ դարպասաձև մուտք, որի վերևում վեր էր խոյանում բազմանկյուն գմբեթը։ Զանգակատան տեսքը ամբողջանում էր ընդարձակ գմբեթաձև զանգակամասով։ Զանգակատան կենտրոնական մուտքի երկու ուղղություններն էլ զարդարված էին իրենց ձևավորումով տարբերվող խորշերով։ Այս ճարտարապետական լուծումը հատուկ չէ հայ ճարտարապետական արվեստին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Գրոզնիի շենքեր և կառույցներ գ Կատեգորիա:1873 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Սեն Սոռնեն (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Սեն Սոռնեն  (Saint-Sornin), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մարեն կանտոնի Ռոշֆորի շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17406:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 296 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սեն Սյուլպիս դ’Առնու
Սեն Սյուլպիս դ’Առնու (Saint-Sulpice-d’Arnoult), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն-Պորշեր կանտոնի Սենտի շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17408։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 677 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կայսերական երկաթուղիների տնօրինություն (Քյոնիգսբերգ)
Կայսերական երկաթուղիների տնօրինություն Քյոնիքսբերգում  (Reichsbahndirektion Königsberg), մինչև 1945 թվականը Կայսերական երկաթուղիների գլխավոր ղեկավար կառույցը Արևմտյան Պրուսիայում։  Տեղակայված էր Ֆորշտեդիշ Լանգգասի  (Vorstädtische Langgasse) 117/121 հասցեում (այժմ՝ Լենինի պողոտա    111-117)։  Գերատեսչության հիմնական խնդիրն էր երկաթուղիների կառավարումը Արևմտյան Պրուսիայում։
Կայսերական երկաթուղիների տնօրինության շենք
Սկզբում շենքի տեղում գտնվում էր Սուրբ Գրիգորի հոսպիտալին պատկանող դպրոցը, որտեղ 1730-1732 թվականներին սովորել է Էմանուել Կանտը։ Հետագայում այն քանդվեց և դրա  տեղում սկսվեց բնակելի տան շինարարություն։ Սակայն շինարարության ընթացքում՝ 1895 թվականին, տունը գնվեց Գերմանական երկաթուղիների տնօրինության (Preußische Staatseisenbahnen) կողմից և շահագործման հանձնվեց որպես վարչական շենք։ Շինարարական նկարագիրը Բալդուր Քյոստերի «Քյոնիգսբերգի շենքերը» գրքից. Դեպի փողոցի կողմն ուղղված բավականին երկար ձգվող քառահարկ շենքը 21 պատուհաններով, ներկայումս գերիշխող տարր է համարվում  նախկին Ֆորշտեդտիշ Լանգասի արևմտյան կողմում։ Շենքի սվաղված ճակատային մասի ձևավորումն իրականացված է նոր վերածննդի ոճով։  Առաջին հարկը և անկյունները բաժանված են մեծ քառակուսիների ։ Պատերազմից հետո Սուրբ Գևորգի հոսպիտալի և Կայսերական երկաթուղիների տնօրինության շենքերը գործնականում մնացել են Լենինի պողոտայի այս հատվածում գտնվող միակ շենքերը։ 1950 թվականին Տնօրինության շենքը սկսվեց վերանորոգվել Կալինինգրադի ծովային առևտրային նավահանգստի շինարարական բաժնի աշխատակիցների կողմից՝ այն որպես բնակելի տուն օգտագործելու նպատակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Կալինինգրադի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգ
Սեն Սյուլպիս դը Ռուայան
Սեն Սյուլպիս դը Ռուայան  (Saint-Sulpice-de-Royan), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ռուան Արևելք կանտոնի Ռոշֆորի շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17409։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2798 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռուլե Սենտ Էստեֆ
Ռուլե Սենտ Էստեֆ (Roullet-Saint-Estèphe), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3747 մարդ, բնակչության խտությունը` 90.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41.50 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Արաբերենի քերականություն
Արաբերենի քերականություն (النحو العربي‎՝ ան-նահու ալ-արաբի կամ قواعد اللغة العربية՝ կավաիդ ալ-լուղա ալ-առաբիա), գրական արաբերեն լեզվի կանոնների համակարգ։ Ունի մի շարք ընդհանրություններ սեմական լեզվաընտանիքի մյուս լեզուների քերականական համակարգի հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև տեղական բարբառների՝ ընդհանուր ու մասնավոր լեզվական մշակույթը՝ իր հնարավոր կանոնակարգվածությամբ։
Ռուլե Սենտ Էստեֆ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 2592 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1943-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 649։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 1943 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1778 անձ (930 տղամարդ և 848 կին)։ Գործազուրկ են եղել 165 անձ (69 տղամարդ և 96 կին)։ 649 անաշխատունակներից 187-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 300-ը` թոշակառուներ, իսկ 162-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արաբերենի քերականություն
Արաբական լեզվաբանական ավանդույթում առանձնացվում են լեզվի նկարագրման երեք ոլորտ՝ nahw (օգտագործվում է երկու իմաստով՝ ընդհանուր քերականություն, շարահյուսություն), sarf (tasrif ձևաբանություն, ուսմունք փոփոխությունների մասին), tagwid (հնչյունաբանություն)։ Վերջինս հայտնի է նաև iddigam ՙձուլում, միավորում՚ տերմինով։ Այս բաժանումը տվել է Բասրայի լեզվաբանական դպրոցի ներկայացուցիչ, Ալ-Խալիլ իբն Ահմադի աշակերտ Սիբաուեյհին։ Արաբական քերականության մեջ հատուկ տեղ է գրավում բառակազմությունը (istiqaq)։ Այն ներառում է որոշ իմաստաբանության որոշ տարրեր։
Արաբական քերականական աշխատություների ավանդական կառուցվածքը հանգում է շարահյուսության, ձևաբանության և հնչյունաբանության հարցերի հետևողական շարադրանքին. բացառություն է կազմում ալ-Զամախշարիի «Ալ-Մու‎ֆ‎ասսալ» երկը, որտեղ քերականական հարցերը շարադրված են ըստ խոսքի մասերի՝ անուն, բայ, մասնիկ։
Ընդհանուր քերակաանություն
Nahw բաժնում դիտարկվում են առաջին հերթին նախադասությունների կազմությունը, դրանց տեսակները և անդամատումը, ապա բառերի արտասանության ժամանակ տեղի ունեցող փոփոխությունները՝ կապված բառի շարահյուսական գործառույթի հետ և վերջապես թվի, սեռի (անվանական և բայական) կազմությունը, կապակցական դերանունների հավելումը և ընդհանրապես բոլոր այն փոփոխությունները, որ տեղի են ունենում բառերի հետ նույն խոսքի մասի սահմաններում, որ առաջացել են կամ բառի շարահյուսական կիրառման հետ կապված։
Ձևաբանություն
Sarf-ի ուսումնասիրությունն ներառում է արմատների փոփոխության մասին ուսմունքը, բառի կազմում այնպիսի ձևափոխությունների ուսումնասիրությունը, որոնք հանգեցնում են դրանց անցմանը մի խոսքի մասից մյուսը և համապատասխան հնչյունական փոփոխությունները։
Հնչյունները դիտարկվում են այս երեք բաժիններում իրենց տարբեր գործառույթներով։ Սիբաուեյհին սկսում է nahw բաժնից՝ տալով խոսքի մասերի բաժանումը, ապա բացատրում է iεrab տերմինը, ինչպես նաև որոշ բառակապակցությունների նկարագրությունը՝ դրված rafε բառափոխական ձևով և դրանց հետագա փոփոխությունները nasb բառափոխական ձևի. սրանով փաստացի ավարտվում է անվան տեսության ներկայացումը։ Sarfi բաժնում Սիբահուեյին տալիս է բառակազմության հիմնական գաղափարները, մոդելները, masdar-ը, ինչպես նաև բեկված հոգնակի թվի կազմության ձևերը։ Վերջին բաժնում շարադրվում է tagvid-ի ուսմունքը, այն է՝ հնչյունների օգտագործումը բառերի կցասահմանում, բայական և անվանական ձևերի կազմության ժամանակ հանդես եկող հնչյունները, waw-ի և ya’-ի փոփոխությունները բառի կազմում տարբեր դիրքերում և վերջապես հնչյունների դասակարգումը ըստ արտաբերման տեղի և ձևի։
Հնչյունաբանություն
Քերականության կառուցվածքի ներկայացման փոքր-ինչ այլ ձև է մշակել Զամախշարին՝ բաղկացած երեք բաժիններից՝ գիտություն անվան մասին, գիտություն բայի մասին և գիտություն մասնիկի մասին։ Այս երեք բաժինների ավելացվում է նաև չորրորդը, որում պարունակվում են տեղեկություններ հնչյունաբանության մասին։
Tagwid ուսմունքը նկարագրում է այն հնչյունական փոփոխությունները, որոնք կապված են արտասանության հետ, այբուբենի հարֆերի ճիշտ արտասանությունը։ Հնչյունները դասակարգվում են ըստ արտաբերման տեղի՝ միավորվելով 16 խմբերում՝
Սիբաուեյհիի կողմից առաջարկված այս դասակարգումը կիրառվում է մինչ օրս։ Հնչյունների դասակարգումը բաղաձայների և ձայնավորների երկրորդական պլան է մղվում՝ կապված հարֆի՝ երկկազմ բնույթի հետ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արաբերենի քերականություն
Ուլդիզի
Ուլդիզի (Houldizy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 343 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.62 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պոչինկիի շրջան (Նիժնի Նովգորոդի մարզ)
Պոչինկիի շրջան (Починковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոչինկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1961 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30113 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կանարյան ազգայնականություն
Կանարյան ազգայնականություն, քաղաքական շարժում, որը զարգացնում է կանարցիների ազգային ինքնությունը։ Շարժումն ունի երկու ուղղություն՝ չափավոր և արմատական։ Չափավոր ուղղության կողմնակիցները հանդես են գալիս Իսպանիայի կազմում Կանարյան կղզիների ինքնավարության ընդլայնման օգտին ը հանդիսանում են ֆեդերալիզմի կողմնակիցներ։ Շարժման արմատական ուղղության կողմնակիցները հանդես են գալիսս Կանարյան կղզիների անկախության օգտին։
Նախաբան
Կանարցիների ձևավորումը սկսվել է կղզիների իսպանական նվաճումից հետո, երբ տեղաբնիկ գուանչիները պարտություն կրեցին, իսկ հետագայում ձուլվեցին նորաբնակների հետ։
1481 թվականի մայիսի 30-ին Գրան Կանարիա կղզու գուանչիների առաջնորդ Տենեզոր Սեմիդանը (մկրտությունից հետո ընդունել է Ֆերնանդո Գուանարտեմե անունը) Ֆերդինանդ II Արագոնցու հետ կնքեց խաղաղության պայմանագիր՝ այսպես Կալատայուդյան հրովարտակը ։ Այդ պայմանագրով կղզեխումբը ճանաչվեց որպես իսպանական միապետության կազմում գտնվող թագավորություն, սահմանվեց իրավական հիմքերով կառավարումն ու կապերը Իսպանիայի հետ ։
Կալատայուդյան հրովարտակը սահմանեց իրավունքներ ու պարտականություններ, որոնք ձևավորեցին կանարյան ֆուերոն, որն օգտագործվում էր կաբիլդոյում և դատաիրավական համակարգում։ Ֆուերոյում ձևակերպված իրավունքներն էին՝ սեփական գանձարան և բանակ, կանարյան ավանդական սովորույթների շարունակականություն և դերակատարում։ Կանարյան կղզիներում մինչև 1776 թվականը չի ունեցել սեփական արժույթ ։
Սկզբնական շրջանում միայն Գրան Կանարիա կղզին ընդունեց ստորագրված հրովարտակի դրույթները, սակայն որոշ ժամանակ անց ամբողջ կղզեխումբը միացավ այդ պայմանագրին ։ Մի քանի անգամ Իսպանիան չի կատարել պայմանագրով սահմանված պարտավորությունները, ինչի հետևանքով մի քանի անգամ տեղի ունեցան ապստամբություններ։ 1502 թվականին Իչասագուայում տեղի ունեցավ ապստամբություն։ Հաջորդ ապստամբությունները տեղի ունեցան 1770 և 1778 թվականներին համապատասխանաբար Լա Ալդեայում և Արիկոյում ։ Հրովարտակի պայմանները վերջնականապես դադարեցին պահպանվել 1874 թվականին տեղի ունեցած Բուրբոննեի վերականգնումից հետո ։
Վերածնունդ
Ազգայնական առաջին կազմակերպությունները Կանարյան կղզիներում ստեղծվեցին 19-րդ դարում որպես տեղական աշխատավորական շարժման մաս (Կանարյան կղզիների աշխատանքային ասոցիացիա)։ Շարժման հիմնադիր են համարում Խոսե Կաբրերա Դիասը, Նիկոլաս Էստևանեսը և Սեկունդինո Դելգադոն։ Մեր օրերում Դելգադոն համարվում է որպես կանարյան ազգայնականության հայր, քանի որ նա առաջինը սկսեց հրատարակել «El Guanche» և «Vacaguaré» թերթերը, որոնցով տարածվում էին կղզեխմբի ինքնավարության գաղափարներ։ Այդ թերթերը գտնվում էին անօրինական դաշտում, այդ իսկ պատճառով դրանք հրատարակվում էին կա՛մ ընդհատակյա, կա՛մ արտասահմանում։ Սկզբնական տարիներին գոյություն է ունեցել կանարյան ազգայնական երկու կուսակցություն՝ 1901 թվականին Սանտա Կրուս դե Տեներիֆեում «Partido Popular» (Ինքնավար ժողովրդական կուսակցություն) և 1924 թվականին Կանարյան կղզիների աշխատանքային ասոցիացիայի նախկին առաջնորդ, Կուբա արտաքսված Խոսե Կաբրերա Դիասի կողմից հիմնադրված Կանարյան ազգայնական կուսակցությունը ։
Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության տարիներին կանարյան ազգայնականությունը մնաց աննկատ՝ չնայած Իսպանիայի կոմունիստկան կուսակցության տեղական մասնաճյուղը՝ Կանարյան կղզիների կոմունիստական կուսակցությունը, առաջնորդվելով լենինյան «ժողովուրդների սեփական ազգային իրավունքների» մասին սկզբունքով, առաջարկեց շրջանի ինքնավարություն, սակայն Իսպանիայում սկսված քաղաքացիական պատերազմը թույլ չտվեց իրականացնել այդ նախագիծը։ 1934 թվականին Իսպանիայի կոմունիստական կուսակցության և Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության կողմից ստեղծված «Միավորված հեղափոխական ճակատը» իր ծրագրի մեջ ներառեց «իսպանական կայսերականության լծից Կանարների ազատագրությունը և անկախ պետության սահմանադրական ինքնոորոոշման իրավունքը»։
Ֆրանկոյի իշխանության տարիներ
Ֆրանկիստական վարչակարգըը ճնշում էր Իսպանիայում տարածաշրջանային և վերջինի գաղութների ազգայնականության ցանկացած դրսևորում։ Այնուամենայնիվ, 1960-ական թվականներին ակտիվորեն գործում էին այդ բնույթի ազգայնական կազմակերպություններ։ 1959 թվականին Ֆերնանդո Սագասետան հիմնեց «Կանարյան ազատություն» շարժումը ստացավ որոշակի հայտնիություն։ Շարժման բազմաթիվ անդամներ ձերբակալվեցին, և կազմակերպությունը լուծարվեց։ Ձերբակալություններից խուսափած ներկայացուցիչները միացան Իսպանիայի ժողովուրդների կոմունիստական կուսակցությանը։ 1964 թվականին Անտոնիո Կուբալիոն հիմնադրեց Կանարյան կղզեխմբի ինքնավարության և անկախության շարժումը։
Կանարյան կղզեխմբի ինքնավարության և անկախության շարժում ստեղծեց իր դրոոշը, որը կազմված էր երեք գույնի՝ սպիտակ, երկնագույն և դեղին ուղահայաց գծերով, որոնց կենտրոնում շրջանաձև տեսքով պատկերված են կանաչ գույնի յոթ աստղ, որը սկսեց օգտագործվել կղզիների բոլոր ազգայնական շարժումների կողմից։ Ֆրանկիզմի վերջին տարիներին ի հայտ են գալիս ահաբեկչական բնույթի կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Կանարների զինված ջոկատները և Գուանչիների զինված ուժերը։ Չնայած սկզբնական շրջանում շարժումները հավանության էին արժանանում բնակչության կողմից՝ բռնությունները, ահաբեկչությունն ու զինված պայքարը, որը գլխավորում էր Կուբիլոյի շարժումը, տեղացիների շրջանում որոշակի հակակրանք առաջացրեցին այդ ուժերի նկատմամբ ։
Հետֆրանկիստական ժամանակաշրջան
1977 թվականին Կոմունիստական բջիջներն ու Կանարյան կոմունիստական կուսակցությունը միավորվեցին Ժողովրդական կանարյան միություն դաշինքով, որը գլխավորեց Ֆերնանդո Սագասետոն և Կառլոս Սուարեսը։ Այդ պահից սկսած իրենցց գործունեությունը սկսեցին նաև Կանարյան աշխատավորների արհմիությունը և Կանարյան աշխատավորների համադաշնությունը։
Կանարյան կղզեխմբի ինքնավարության և անկախության շարժման ներսում սկսվեցին ներքին հակասություննեեր, որոնք պայմանավորված էր շարժման առաջնորդ Անտոնիո Կումբիլոյի նկատմամբ անհամաձայնությամբ։ Այդ հանգամանքը գործնականում հանգեցրեց շարժման երկու մասի բաժանմանը, ոորոնք երկուսն էլ կոչվեցին «MPAIAC»: «MPAIAC»-ը մինչ օրս հանդիսանում է Կանարյան աշխատավորական կուսակցության քաղաքական թևը։
1982 թվականից Կանարյան կղզիներն ունեն ինքնավարության կարգավիճակ։ Կանարյան ժողովրդի դաշինքը բաժանվեց բազմաթիվ կազմակերպությունների։ Ընտրություններին առավել մեծ հաջողության են հասնում Կանարյան ձախ ազգայնականներն ու Կանարների ինքնավար ազգայնական համադաշնությունը, որոնք 1982 թվականին միավորվեցին Կանարյան ասամբլեայի մեջ։ Այնուհանդերձ, Կանարյան ժողովրդի միության բաժանումից հետո ընտրազանգվածի կողմից ազգայնականներին աջակցությունը նվազեց՝ ի դեմս Ձախ ազգայնականների միության, Կանարյան ժողովրդի կոմունիստական կուսակցության։
Կանարյան աշխատավորական կուսակցությունը, Կանարյան ժողովրդի միության արմատական թևը և այլ փոքր խմբավորումներ 1986 թվականին միավորվեցին Կանարյան կղզիների անկախության ժողովրդական ճակատում (FREPIC-AWAÑAK): Նույն թվականին Ալժիրից վերադառնալուց հետո Անտոնիո Կուբիլոն հիմնեց Ազգայնական կանարյան համաժողովը։
1991 թվականին Կանարյան ազգայնականների ասամբլեան, Կանարյան ձախ միավորումը և Ձախ ազգայնականների միությունը միավորվեցին Կանարյան ազգայնականների նախաձեռնության մեջ։
1992 թվականին ստեղծվում է Ազարուգ երիտասարդական կազմակերպությունը, որը բացահայտ կերպով հանդես է գալիս Կանարյան կղզիների անկախության օգտին։ Կազմակերպությունը նաև հանդես է գալիս Կանարյան կղզիներում սոցիալիզմի հաստատման օգտին։
1993 թվականից տարածաշրջանային կառավարության կազմում ընդգրկվում Կանարյան դաշինք ազգայնական կուսակցությունը։ Դաշինքի կազմում ընդգրկված են տարբեր կազմակերպություններ, ինչպես օրինակ Կանարյան ազգայնականների ձախ նախաձեռնությունը կամ Մայորերյան ասամբլեան, ինչպես նաև կենտրոնամետները, ինչպիսիք են Տեներիֆեի անկախության խմբավորումը, ազգայնական ու տարածաշրջանային այլ խմբեր։ Կանարյան դաշինքը իր գաղափարախոսությունը ձևակերպում է որպես ազգայնական, օգտագործում է յոթ աստղեր պատկերող դրոշ։
Ընթացիկ դրություն
Ներկա դրությամբ գոյություն ունեն տարբեր բնույթի բազմաթիվ կուսակցություններ, արհմիութենական կազմակերպություններ և ասոցիացիաներ, որոնք իրենց ներկայացնում են որպես ազգայնական։ Այդպիսի կառույցներից մի քանիսը պաշտպանում են բերբերիզմը։
Կանարյան կղզիներում ներկայում ակտիվ են հետևյալ արհմիութենական կազմակերպությունները՝ Կանարյան աշխատավորների միության ճակատ, Միջմիութենական Կանարներ, Կանարների ձևավորման աշխատավորների արհմիություն, Կանարների ուսանողական միություն։
Կանարյան կղզեխումբում գոյություն ունեն նաև հեղափոխական կազմակերպություններ, որոնցից է Կանարյան բարձունքների երիտասարդության հեղափոխական կազմակերպությունը ։ Որոշ արմատական խմբավորումներ օգտագործում են «Taknara» բառը որպես Կանարյան կղզիներին պատկանելիության խորհրդանիշ, սակայն այլ ազգայնականներ համաձայն չեն այդ անվանման հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգայնականությունն Իսպանիայում Կատեգորիա:Կանարյան ազգայնականություն Կատեգորիա:Կանարյան կղզիներ Կատեգորիա:Անջատողականությունն Իսպանիայում
Եվրոպայի դրոշ
Եվրոպայի դրոշ, պատկերվում է ժամացույցի թվատախտակի նմանությամբ շրջանաձև դասավորված 12 ոսկեգույն հնգաթև աստղի տեսքով։ Ի սկզբանե համարվում էր Եվրախորհրդի դրոշը։
Նշանակություն
1955 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Եվրախորհրդի նախարարների կոմիտեի որոշման պաշտոնական մեկնաբանության մեջ դրոշի ընդունման մասին ասվում է հետևյալը. : 1953 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Եվրախորհրդի խորհրդակցության ժամանակ առաջարակվեց ընդունել կապույտ ֆոնի վրա 15 ոսկեգույն աստղից բաղկացած դրոշը, որը խորհրդանշելու էր Եվրախորհրդի անդամների թիվը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհուրդ Կատեգորիա:Եվրոպական միության խորհրդանիշներ
Չինական համստերիկ
Չինական համստերիկ, մոխրագույն համստերիկների ցեղի կրծող կաթնասուն կենդանի։ Տարածվել են Չինաստանի հարավի և Մոնղոլիայի անապատներից։ Հանդիպում են տարբեր գունավորումներով։
Նկարագիր
Վայրի տեսակների գույնը դարչնագույն է՝ ներքևի հատվածներում սև բծերով։ Այս համստերիկներն ունեն երկար պոչ։ Այս կենդանիները աճում են՝ հասնելով մինչև 82-127 մմ-ի (պոչը կազմում է 20–33  մմ), քաշը ծնվելու պահին կազմում է 1.7  գրամ, ապա մեծանում է և կարող է կշռել 30–45  գրամ։ Չինական համստերները միջինում ապրում են 2-3 տարի։ Չինական համստերների մարմնը՝ համեմատած այլ համստերների, աչքի է ընկնում իր երկարությամբ ու բարակությամբ. ունեն համեմատաբար երկար պոչ։ Արուներն օգտագործվում էին բացառապես բուծման և հետազոտության նպատակով այնքան ժամանակ, մինչև որ գիտնականներն այդ նպատակով սկսեցին օգտագործել այլ կրծողներ, ալբինոս մկներ և առնետներ, իսկ էգերը պահվում են որպես տնային կենդանիներ։
Ամերիկայի որոշ նահանգներ, ինչպես օրինակ՝ Կալիֆոռնիան և Նյու Ջերսին, չինական համստերներին համարում են վնասակար օրգանիզմներ ,: Որոշ նահանգներ այս կենդանուն համարում են էկզոտիկ կենդանի և պահանջում են դրանց վաճառելու թույլտվություն։
Գունային մուտացիա
Հայտնի են Չինական համստերների ընդամենը երեք գունային մուտացիաներ՝ նորմալ (վայրի տիպ), գերիշխող բծերով և սև աչքերով սպիտակամորթ։
Տաքսոնոմիա
Չինական համստերի ու Chinese striped hamster-ների անվանումները շփոթեցնող են։ Որոշ մարդիկ կարծում են, որ չինական համստերն (Cricetulus griseus) ու Chinese striped hamster-ը (Cricetulus barabensis) տարբեր տեսակներ են, մինչդեռ մյուսները դասակարգում են նրանց որպես ենթատեսակներ , որի դեպքում չինական համստերի լատինական անվանումը փոխակերպվել է դառնալով Cricetulus barabensis griseus. :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոխրագույն համստերիկներ Կատեգորիա:Ասիայի կաթնասուններ
Սեմյոնովի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սեմյոնով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Семёновский район (Нижегородская область)
Ստոյան Դասկալով
Ստոյան Դասկալով (Стоян Даскалов, ), բուլղարացի գրող, սցենարիստ։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ստոյան Դասկալովը ծնվել է 1909 թվականին Լիլյաչեում։ 1928 թվականին ավարտել է Լոմի մանկավարժական ուսումնարանը, 1932 թվականին՝ Շումենի մանկավարժական ինստիտուտը, 1942 թվականին Սոֆիայի համալսարանի սլավոնական բանասիրության ֆակուլտետը։ Առաջին ստեղծագործությունը տպագրել է 1930 թվականին „Светлоструй“ ամսագրում։ Երկար տարիներ զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով, խմբագրել մանկական թերթեր ու ամսագրեր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է ռազմաճակատում որպես զինվորական թղթակից ։
Գրական գործունեություն
Պատմվածքների ժողովածուներ Դրամաներ Գրել է նաև երգիծական ու մանկական ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Կրթությունն Իտալիայում
Կրթությունն Իտալիայում պարտադիր է 6-ից 16 տարեկանների համար, որն իրականացվում է հինգ փուլով՝ մանկապարտեզ (scuola dell'infanzia), հիմնական դպրոց (scuola primaria or scuola elementare), կրտսեր միջին դպրոց (scuola secondaria di primo grado or scuola media inferiore), միջին ավագ դպրոց (scuola secondaria di secondo grado or scuola media superiore) և համալսարան (università). : Իտալիայում կրթությունն անվճար է և հասանելի է Իտալիայում ապրող բոլոր ազգերի երեխաների համար։ Իտալիան ունի մասնավոր և հանրային կրթական համակարգ։ Այնուամենայնիվ, «կրթական և աշխատանքային շուկայի արդյունքների» առումով հանրակրթական դպրոցների որակը  մասնավոր դպրոցների համեմատ  բարձր է ,:
Պատմություն
1859 թվականից Իտալիայում գործում է պետական դպրոցական  կամ կրթական համակարգ։ Casati Act-y, որ հիմնադրվել է  1861 թվականին, սահմանել է  պարտադիր նախնական կրթություն  և  նպատակ էր հետապնդում՝ բարձրացնել գրագիտությունը։ Այս օրենքը վերահսկողություն է սահմանել առաջնային կրթությանը. սովորողները նախնական կրթությունն ստանում են տեղում՝ իրենց քաղաքում կամ գյուղում, միջնակարգ կրթությունն ստանում են մարզկենտրոններում, իսկ համալսարանները ղեկավարվում են պետության կողմից։ Նույնիսկ Casati Act-ի դիտարկումներով, շատ գյուղերի և ծայրամասերի բնակիչներ նախնական կրթություն չեն ստացել (նախնական կրթության մեջ ներգրավված երեխաների տոկոսը միայն 70 տարի հետո հասավ 90 %), և անգրագիտության մակարդակը (որը 1861 թ.-ին մոտավորապես 80% էր) ավելի քան 50 տարի շարունակվեց մնալ նույնը։ Հաջորդ կարևոր համակարգը հեթանոսական՝ Legge Gentile-ն ՝: Այս ակտը տրվել է 1923 թ., Երբ Բենիտո Մուսոլինին և նրա ազգային ֆաշիստական կուսակցությունը իշխանության շարքերում էին։ Նրանք Իտալիայի կրթական համակարգը հարմարեցրեվին ֆաշիստական համակարգին։
1962-ից մինչև օրս իտալական (հիմնական և երկրորդական) կրթության հիմնական կառուցվածքում  մեծ մասը  մնացել է անփոփոխ, նույնիսկ եթե որոշ փոփոխություններ են կատարվել, ապա դա  տղամարդկանց և կանանց իրավունքների հավասարեցումն էր  (տեխնիկական կրթության երկու հստակ ծրագրերի միաձուլման միջոցով),  ընտրովի կրթությունը, միջնակարգ դպրոցի կառուցվածքի փոփոխությունները (Բեգլինգուեր լեգենդ) և այլն։ 1999 թ.-ին, Բոլոնիայի գործընթացի սկզբունքների համաձայն, իտալական համալսարանային համակարգը անցավ նոր  (vecchio ordinamento, որը հանգեցրեց ավանդական 5-ամյա Լոուրյատի աստիճանին)  կրթակարգի (nuovo ordinamento):
Սկզբնական կրթություն
Ավանդաբար իտալական պետական դպրոցների դասարաններում աշակերտների թիվը մեծ է։ Դրանց զուգահեռ կան մասնավոր դպրոցներ, որոնք կազմում են ընդհանուր դպրոցների 5%-ը:Այստեղ աշակերտների թիվը դասարանում քիչ է։ Այս տիպի դպրոցներում այլընտրանքային ծրագրեր են կիրառվում, սակայն նրանք իրավունք չունեն պետական վկայական տալու և այդ պատճառով սովորողները պետք է պետական քննություններ հանձնեն `համապատասխան սերտիֆիկատ ստանալու համար։
Առաջին հնգամյա ցիկլի ավարտին սովորողը գրավոր և բանավոր քննություններ է հանձնում։ Դրանց արդյունքների հիման վրա տրվում է տարրական դպրոցի ատեստատ(diploma di licenza elementare), և սովորողը տեղափոխվում է միջին դպրոց, որտեղ սովորում է մինչև 14 տարեկան ։