cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ելենա Ռումինսկայա
Կենսագրություն
Ելենա Ռումինսկայան ստացել է ռումինական պարգևներ` Կառոլ I–ի շքանշան (Մեծ խաչ), Ռումինիայի Թագի շքանշան (Մեծ խաչ) և Custodele Coroanei Române մեդալ։ Ստացել է նաև այլ երկրների պարգևներ, այդ թվում Ֆրանցիսկոս I–ի շքանշան (Մեծ խաչ) և Իշխան Դանիիլ I–ի շքանշան (Մեծ խաչ)։
Ընտանիք
Երկրորդ անգամ ամուսնացել է 1998 թվականի օգոստոսի 14-ին Alexander Philips Nixon McAteer-ի հետ (ծնվ.՝ 1964) Դարեմի կոմսության Peterlee քաղաքում՝ քաղաքացիական արարողակարգով։ Նրա ամուսինը համարվում էր Սուրբ Գեորգիի անվան Կոնստանտինովյան ռազմական շքանշանի ասպետ և ունի մի շարք ռումինական պարգևներ։ Հրաժարվում է ընդունել որևէ թագավորական տիտղոս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի արքայադուստրեր
Եզիդխանե
Եզիդխանե, գետ Տիգրիսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։ Ալիշանը այսպես է հիշատակում Խարզան գետը ։
Փոքրիկ տիկնայք
Փոքրիկ տիկիններ, ամերիկացի գրող Լուիսա Մեյ Էլքոթի (1832-1888) վեպը, որը հրատարակվել է երկու մասով (առաջինը՝ 1868, երկրորդը՝ 1869 թվականին)։ Վեպում նկարագրվում է Մարչ ընտանիքի չորս քույրերի կյանքը. Մարգարեթ, Ջո, Բեթ և Էմի։ Այն գրված է հեղինակի մանկության տարիների հիշողությունների հիման վրա. Օլքոթը ունեցել է երեք քույր։ Գրքի առաջին մասը մեծ հայտնություն ձեռք բերեց և դարձավ բավական սիրված. հենց սրա պատճառով էլ հեղինակը գրեց գրքի երկրորդ՝ «Լավ կանայք» (Good Wives) մասը, որը նույնպես հայտնի դարձավ։ Գրքի երկու մասերը միասին հրատարակվել են 1880 թվականին։ «Փոքրիկ տիկիններից» հետո Օլքոթը հերոսների մասին գրում է նաև «Փոքրիկ տղամարդիկ» (1871) գրքում։ Վեպի հիման վրա ստեղծվել են մի շարք պիեսներ, ֆիլմեր, մուլտֆիլմեր և օպերաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնակենսագրական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կարմիր Լոռի
Տեղական բարբառին մոտ լեզվով ներկայացրել է խորհրդային ռեժիմի կառուցվածքն ու էությունը, ծանոթացրել Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության գործունեությանը։ Լուսաբանել է գավկոմի, գյուղխորհուրդների գործունեությունը, մեծ տեղ տրամադրել հողային հարցի լուծմանը։
Խորհրդային հասարակարգի կառուցման գործում կարևոր դեր է հատկացրել կանանց շրջանում տարվող աշխատանքներին, երիտասարդության ագիտացիոն դաստիարակության, կրթության և սպորտի հարցերին։ Ունեցել է «Լոռվա կարմիր երիտասարդ», «Լոռվա աշխատավոր կնոջ թերթիկ», «Հեծգնդի թերթիկ» էջերը։
Տատիանոս
Տատիանոս, մ.թ. II դարի քրիստոնյա աստվածաբան, ծագումով ասորի։ Ուսանել է փիլիսոփայություն, ծանոթացել զանազան խորհրսապաշտական-կրոնական համակարգերի։ Հռոմում 150 թվականին ընդունում է քրիստոնեություն։ Առավելապես հայտնի է որպես «Դիատեսսարոն Ավետարան» երկի հեղինակ, որն իրենից ներկայացնում է եկեղեցու կողմից որպես կանոնական ճանաչված չորս Ավետարանների համապատում։
«Դիատեսսարոնը» չի ընդունվել ընդհանրական եկեղեցու կողմից, թեև որոշ ժամանակ՝ մինչև մ.թ. V դար, օգտագործվում էր ասորի քրիստոնյաների կողմից։ Մինչև մեր ժամանակները պահպանվել են միայն «Դիատեսսարոնի» հատվածները։
Դիատեսարոն ավետարանը ունի 55 գլուխ։ Այս երկը 4 ավետարանների մի համապատում է։ Հետևում է Հովհաննու ավետարանի ժամանակագրական կարգին՝ դուրս թողնելով Քրիստոսի ծննդյան, սերնդաբանության հետ կապված հատվածները և այն ամենը, ինչ որ վերաբերում է տիրոջ մարդկային բնությանը։ Օգտագործում է պարականոն նյութ արտահյտում հակահրեական հայացքներ։ Ամբողջությամբ մեզ է հասել Տատիանոսի մեկ այլ երկ՝ «Ընդդեմ հույների» ջատագովական բնույթ ունեցող աշխատությունը։ Տատիանոսից մեզ հասած միակ ամբողջական գործն է։ Գրել է 195 թվականից առաջ։ Հուստինոս վկան ծանոթ է եղել այս երկին։ Հիմնական նպատակն է եղել ցույց տալ, որ Մովսեսն իր օրենքներով և վարդապետությամբ նախորդում է հույներին, և որ հունա-հռոմեական աշխարհի ներկայացուցիչները վերցրեցին հրեաների իմաստությունը, որոնք, սակայն, խեղաթյուրեցին։ Այսպիսով, ոչինչ արժեքավոր չկա հունա-հռոմեական աշխարհում։ Ընդհակառակը, այն ներկայացնում էանբարոյականության դիցապաշտություն և ընդհանուր անհաջողության մի քաոս։ Արժեզրկում է Պլատոնին Արիստոտելին և հույն բոլոր փիլիսոփաներին, բանաստեղծներին, հռետորներին և արվեստագետներին։ Այս երկը, որ ներկայացնում է Տատիանոսի վարդապետության հավատամքը, ջատագովությունից ավելի մի խիստ հարձակում է հունա-հռոմեական մշակույթի դեմ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ասորի աստվածաբաններ Կատեգորիա:Եկեղեցու հայրեր
1950 թվականը գրականության մեջ
Մահացել են
Կատեգորիա:1950 գրականությունում
Կամենկա-Դնեպրովսկայա
Կամենկա-Դնեպրովսկայա (Камянка-Дніпровська), քաղաք Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Կամենկա-Դնեպրովսկայայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կամենի Զատոն, Կամենկա, Մալայա Զնամենկա, Կամենկա-Նա-Դնեպրե, Կամենկա-Դնեպրովսկայա։ Հիմնադրվել է 1786 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Կամենկա-Դնեպրովսկայա քաղաքում բնակվում էր 13 653 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 746,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1786 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1957 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սերիզոլ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09094։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 153 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 86 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 67-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 19-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,0 %)։ 67 աշխատունակ բնակիչներից 63-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 28 կին), անաշխատանք էին 4-ը (1 տղամարդ և 3 կին)։ 19 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դողանսու
Դողանսու, գետ Միջերկրական ծովի ավազանում, Սարոս գետի աջակողմյան վտակը, հոսում է Կիլիկիայով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գետեր Կատեգորիա:Սարոս գետի վտակներ
Անյա Չալոտրա
Անյա Չալոտրա (Anya Chalotra, ), բրիտանացի դերասանուհի հնդկական ծագումով։ Առավել հայտնի է ամերիկյան Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի «Կախարդը» սերիալի Վենգերբերգի Յենիֆերի դերով։
Կենսագրություն
Անյա Չալոտրան ծնվել է 1996 թվականի հուլիսի 21-ին Մեծ Բրիտանիայի Վուլվերհեմպտոն քաղաքում։ Ունի հնդկական արմատներ հոր կողմից և անգլիական՝ մոր կողմից։ Ավագ քրոջ և կրտսեր եղբոր հետ մեծացել է Սաութ Սթաֆորդշիրի Լոուր Փեն գյուղում ։ Չալոտրան ավարտել է իգական սեռի համար նախատեսված Բրյուդի Սուրբ Դոմինիկի դպրոցը, իսկ դերասանական կրթությունը ստացել Է Լոնդոնի երաժշտության և դրամատիկական մշակույթի ակադեմիայում և Գիլդհոլլի երաժշտության և թատրոնի դպրոցում ։
Կարիերա
2016 թվականին Անյան խաղացել է թատրոնում։ 2018 թվականին նկարահանվել է «Թափառող ծարավ» հեռուստասերիալում և «Սպանություններ այբբենական կարգով» մինի սերիալում։ 2019 թվականին Չալոտրան մարմնավորել է Վենգերբերգի Յենիֆերի դերը ամերիկյան Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի «Կախարդը» ֆենտեզի սերիալի առաջին եթերաշրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ
Սեմ Ռեյմի
Սեմ Ռեյմի (Samuel Marshall Raimi, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ ։ Նրա շատ հայտնի ֆիլմերից են «Սարդ-մարդը» և «Չարագուշակ մեռյալը»։
Կենսագրություն
Սեմ Ռեյմը ծնվել է հրեական ընտանիքում Միչիգան նահանգի Ռայալ օուկ քաղաքում։ Նրա ծնողների նախնիերը ունեն հունգարական և ռուսական ծագում։ Նրա հայրը՝ Լեոնարդ Ռոնալդ Ռեյմը և մայրը՝ Սելիա Բարբարա Ռեյմը, եղել են պահպանողական հրեականության կողմնակից։ Մինչ այդ, մինչև Սեմի տատիկը ներգաղթեց ԱՄՆ, նրանք ունեին Ռեյնգևերց ազգանունը։ Սեմը ուներ երկու եղբայր փոքրը Թեդը, իսկ մեծը Այվանան է, որը հանդես է գալիս մի քանի ֆիլմերի սցենարի համահեղինակ։ Նրանք հինգ երեխա են   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պրոդյուսերներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Վարազդատ Սևոյան
Վարազդատ Հմայակի Սևոյան, հայ լուսանկարիչ։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ (1961)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ժուռնալիստ (1974)։
Կենսագրություն
Վարազդատ Սևոյանը ծնվել է 1914 թվականին Աշտարակում։ 1920 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Վաղարշապատի շրջանի Խաթունարխ գյուղ։ 1926 թվականին ծննդյան տարեդարձին մորեղբորից նվեր է ստացել լուսանկարչական ապարատ և տարվել լուսանկարչությամբ։ 1935 թվականին հաստատվել է Երևանում։ Ավարտել է թիվ 1 ֆաբրիկա-գործարանային ուսումնարանը, աշխատել է տրամվայի պարկում, կարամել-մակարոնի ֆաբրիկայում որպես էլեկտրիկ ։ 1938 թվականին զորակոչվել է բանակ. 1941 թվականին զորացրված՝ մեկնել է ռազմաճակատ, մարտնչել իբրև ճակատային լուսանկարիչ ռազմաօդային ուժերի զորամասերում։ 1945 թվականին դարձել է «Ավանգարդ» թերթի ֆոտոթղթակիցը, կատարելագործել է մասնագիտական հմտությունները՝ դառնալով Հայաստանում գունավոր լուսանկարչության հիմնադիրներից մեկը ։
Ցուցահանդեսներ
Սևոյանը մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական, միջազգային լուսանկարչական ցուցահանդեսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լուսանկարիչներ
Զեյթուն (հրվանդան)
Զեյթուն, հրվանդան Սև ծովի հարավային ափին, Տրապիզոնի շրջանում։ Նշանակված է Լինչի քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրվանդաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի հրվանդաններ
Նեսթի
Nestea (NES- NEStle-ի անվանման հապավում և TEA - թեյ), սառը թեյը արտադրվում է Կոկա-Կոլա և Nestlé ընկերությունների կողմից։ Գրանցված է Societe des Produits Nestlé S. A. ապրանքային նշանի տակ։ Բրենդը հայտնվել է 1948 թվականին Գերմանիայում։ Nestea-ի ամենամեծ մրցակիցը Unilever/PepsiCo ընկերության Lipton սառը թեյն է։ Այս մրցակցությունը խթանում է երկու ընկերությունների զարգացմանը և նոր տեսակների արտադրությանը։
2012 թվականի հունվարին հայտարավել է, որ մինչև տարեվերջ կդադարեցվի Nestlé և Կոկա-Կոլա ընկերությունների համագործակցությունը։ Nestlé-ն պահպանել է Nestea անվանումը կրելու իրավունքը, իսկ Կոկա-Կոլան շարունակել է նույն ըմպելիքը արտադրել Fuze ապրանքանիշի տակ։
Կազմ
Բաղադրություն՝ ջուր, շաքարավազ, թթվայնության կարգավորիչներ (կիտրոնաթթու, նատրիումի ցիտրատ), բնական բուրավետիչներ, սև թեյի էքստրակտ, կիտրոնի հյութ 0,1 %, ասկորբինաթթվի հակաօքսիդանտ։
Nestea-ն աշխարհում
Nestea հասանելի է Արուբայում, Ավստրալիայում, Ավստրիայում, Բելգիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Բրազիլիայում, Բուլղարիայում, Կանադայում, Կայմանյան կղզիներում, Չիլիում, Չինաստանում, Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկայում, Խորվաթիայում, Կիպրոսում, Չեխիայի Հանրապետությունում, Դանիայում, Էկվադորում, Հասարակածային Գվինեայում, Էստոնիայում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Հայաստանում, Հունաստանում, Հունգարիայում, Իսլանդիայում, Հնդկաստանյում, Ինդոնեզիայում, Իռլանդիայում, Իսրայելյում, Իտալիայում, Ղազախստանում, Լատվիայում, Լիբանաում, Լիտվայում, Լյուքսեմբուրգում, Մակաոում, Մակեդոնիայում, Մալթայում, Մալայզիայում, Մեքսիկայում, Մոնղոլիայում, Մարոկկոյում, Նիդեռլանդներում, Նոր Զելանդիայում, Նորվեգիայում, Պանամայում, Ֆիլիպիններում, Լեհաստանում, Պորտուգալիայում, Կորեայի Հանրապետությունում, Ռումինիայում, Ռուսաստանում, Սենթ Քիթս և Նևիում, Սերբիայում, Սլովակիայում, Հարավային Աֆրիկում, Իսպանիայում, Շվեդիայում, Թայվանում, Թայլանդում, Թուրքիայում, Ուկրաինայում, ԱՄՆ-ում, Պերույում, Վենեսուելայում և այլն։ Nestea ամենամեծ շուկաներն են Միացյալ Նահանգները, Կանադան, Ավստրալիան, Թայվանը, Իտալիան, Իսպանիան, Շվեյցարիան, Գերմանիան և Վիետնամը։
Շրի Լանկայում, Nestea-ն բավականաչափ տարբերվում է, քանի որ արտադրվում է տաք, սառը, կաթնային, և այլ տեսակներով։
Իսրայելը, Էկվադոր, Կանադան, Մեքսիկան եւ Միացյալ Նահանգները այն երկրներն են, որտեղ առկա է դիետիկ Nestea-ն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ոչ ալկոհոլային խմիչքներ Կատեգորիա:Թեյ
Լեպրեխոնների ազգային թանգարան
Լեպրեխոնների ազգային թանգարան (National Leprechaun Museum), թանգարան Դուբլինում, որը նվիրված է լեպրեխոններին՝ իռլանդական բանահյուսության կերպարներին՝ փոքրիկ մարդուկներին, որոնց համեմատում են փերիների կամ Էլֆերի հետ։ Բաց է 2010 թվականի մարտի 10-ից, և The Irish Times իռլանդական թերթի խոսքերով՝ լեպրեխոնների առաջին թանգարանն է աշխարհում և մի տեսակ «Լեպրեխոնների Լուվր» է ։
Թանգարանի կազմակերպիչ ու տնօրեն Թոմ Օ՚Ռեյլին 2003 թվականից մշակել է թանգարանի հայեցակարգը, և հետագայում այն նախագծել է իտալացի դիզայներ Ելենա Միկելին՝ Վալտեր Սցիպիոնիի հետ համագործակցությամբ ։ Օ՚Ռեյլի մտահղացման համաձայն՝ թանգարանը պետք է դառնա ոչ թե պարզապես «առևտրային ձեռնարկություն», այլ «սթորի-թելինգ» ձևաչափով ատրակցիոն, որի շնորհիվ այցելուները կտոգորվեն «լեպրեխոնների փորձով» ։
Թանգարանում էքսկուրսիան իր մեջ ներառում է էքսպոզիցիա էքսկուրսավարի ուղեկցությամբ (ցանկացողների համար կան նաև աուդիոգիդեր), որի ընթացքում այցելուներին ծանոթացնում են լեպրեխոնների և դրանց մասին բանահյուսական աղբյուրների հասկացությանը, նաև պատմում են՝ ինչպես է մարդը փորձում բռնել լեպրեխոնին ։ Դրան հաջորդում է լեպրեխոնների մասին պատմությունը մասսայական մշակույթում, մասնավորապես Ուոլթ Դիսնեյի՝ Իռլանդիա կատարած այցին, որը ոգեշնչել է նրան 1959 թվականին ստեղծել «Դորբի Օ՚Գիլը և փոքրիկ ժողովուրդը» ֆիլմը ։
Այցելուները նաև անցնում են տեսողական պատրանքներով թունելի միջով, Անտրիմ (Հյուսիսային Իռլանդիա) կոմսության հսկաների ճանապարհի փայտե մոդելով և սենյակով, որտեղ բոլոր իրերը, ներառյալ կահույքը, հսկայական չափերի են, որպեսզի այցելուն զգա իր «փոքրությունը» ։ Մեկ այլ սենյակ անձրևանոցներով պաշտպանված է արհեստական անձրևից, իսկ հարևան սենյակում կարելի է տեսնել ծիածանը, որից հետո այցելել այն սենյակ, որտեղ գտնվում են լեպրեխոնների գանձերը՝ կավահողի վրա գտնվող ոսկու կարասը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Իռլանդիայի թանգարաններ
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
«ՀՀ Կառավարության կառուցվածքի մասին» ՀՀ օրենքով (2019), (2022) սահմանվել է 13 նախարարություն՝ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի, առողջապահության, արդարադատության, արտաքին գործերի, շրջակա միջավայրի, էկոնոմիկայի, կրթության,գիտության, մշակույթի, և սպորտի,պաշտպանության, տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների, բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության, ֆինանսների, ներքին գործերի։
Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարություն
Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարություն ՝ 2019 թ.-ից։ Նախկինում անվանվել է` Տարածքային կառավարման նախարարություն, Տարածքային կառավարման և զարգացման նախարարություն, այժմ` Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարություն։
Նախարարներ՝ Գնել Սանոսյան-Քաղաքացիական պայմանագրի` 2021 թ.-ից, Պապիկյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2018-2021 թթ.,Դավիթ Լոքյան-ՀՅԴ՝ 2016-2018 թթ, Արմեն Գևորգյան՝ 2008-2016 թթ․, նաև փոխվարչապետ, Հովիկ Աբրահամյան՝ 2005-2008 թթ.-ին (2007-2008 թթ.-ին՝ նաև փոխվարչապետ)։
Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն
Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն՝ 2003 թ.-ից, 1996-2003 թթ.-ին՝ սոցիալական ապահովության, 1995-1996 թթ.-ին՝ սոցիալական ապահովության, զբաղվածության և բնակչության տեղաշարժի, 1990-1996 թթ.-ին՝ աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարարություն։
Նախարարներ՝ Նարեկ Մկրտչյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2021 թ-ից,Մեսրոպ Առաքելյան-Առաքելություն` 2020-2021 թթ., Զարուհի Բաթոյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2019-2020 թթ., Մանե Թանդիլյան-Լուսավոր Հայաստան՝ 2018 թթ․, Արտեմ Ասատրյան՝ 2012-2018 թ․, Արթուր Գրիգորյան՝ 2010-2012 թթ., Մխիթար Մնացականյան՝ 2009-2010 թթ., Գևորգ Պետրոսյան՝ 2009 թ.-ի մայիս-նոյեմբեր, Արսեն Համբարձումյան՝ 2008-2009 թթ., Աղվան Վարդանյան՝ 2003-2008 թթ., Ռազմիկ Մարտիրոսյան՝ 1999-2003 թթ., Գագիկ Եգանյան՝ 1998-1999 թթ., Հրանուշ Հակոբյան՝ 1996-1998 թթ., Ռաֆայել Բագոյան՝1995-1996 թթ., Աշոտ Եսայան՝ 1990-1995 թթ.։
Օբինի (Սոմի գավառ)
Օբինի (Aubigny), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Առողջապահության նախարարություն
Նախարարներ՝ Անահիտ Ավանեսյան` 2021թ-ից, Արսեն Թորոսյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2018-2021թթ., Լևոն Ալթունյան՝ 2016-2018 թթ․, Արմեն Մուրադյան՝ 2014-2016 թթ․, Դերենիկ Դումանյան՝ 2012-2014 թթ․, Հարություն Քուշկյան՝ 2007-2012 թթ., Նորայր Դավիդյան՝ 2003-2007 թթ., Արարատ Մկրտչյան՝ 2000-2003 թթ., Հայկ Նիկողոսյան՝ 1998-2000 թթ., Գագիկ Ստամբոլցյան՝ 1997-1998 թթ., Արա Բաբլոյան՝ 1991-1997 թթ., Միհրան Նազարեթյան՝ 1990-1991 թթ.։
Օբինի (Սոմի գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 14 կմ արևելք։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Ներքին գործերի նախարարություն
Ներքին գործերի նախարարությունը ստեղծվել է ՀՀ ԱԺ 2022 թվականին ընդունված որոշմամբ։ Այն ստեղծվել է ոստիկանության, արտակարգ իրավիճակների նախարարության և միգրացիայի ծառայության միավորմամբ։
Կամիշ-Զարյա
Կամիշ-Զարյա (Комиш-Зоря), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Կույբիշևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ցարեկվիչի։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Ներքին գործերի նախարարություն
Նախարարներ` Վահե Ղազարյան` 2023թ-ից։
Օբինի (Սոմի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին կար 343 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 256-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,6 %։ 256 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 232 անձ (118 տղամարդ և 114 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (12 տղամարդ և 12 կին)։ 87 անաշխատունակներից 23 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Արտակարգ իրավիճակների նախարարություն
Արտակարգ իրավիճակների նախարարություն՝ 2008 թ.-ից, 2005-2008 թթ.-ին՝ ՀՀ տարածքային կառավարման նախարարության Հայաստանի փրկարար ծառայություն, 1991-2005 թթ.-ին՝ ՀՀ Կառավարությանն առընթեր արտակարգ իրավիճակների վարչություն։
Կամիշ-Զարյա
2011 թվականի տվյալներով Կամիշ-Զարյա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1005 մարդ/կմ²։
Օբինի (Սոմի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կամիշ-Զարյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Արտակարգ իրավիճակների նախարարություն
Նախարարներ (պետեր)՝ Արմեն Փամբուխչյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2022թ-ից, Անդրանիկ Փիլոյան` 2020-2022թթ., Ֆելիքս Ցոլակյան՝ 2018-2020թթ., Հրաչյա Ռոստոմյան՝ 2018 թ․, Դավիթ Տոնոյան՝ 2016-2018 թթ․, Արմեն Երիցյան՝ 2010-2016 թ․, Մհեր Շահգելդյան՝ 2008-2010 թթ., Էդիկ Բարսեղյան՝ 2004-2008 թթ., Հմայակ Հարոյան՝ 2001-2004 թթ., Վյաչեսլավ Հարությունյան՝ 1997-2001 թթ., Ստեփան Բադալյան՝ 1991-1997 թթ.։
Արտաքին գործերի նախարարություն
Նախարարներ՝ Արարատ Միրզոյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2021թ-ից, Արա Այվազյան` 2020-2021թթ., Զոհրաբ Մնացականյան՝ 2018-2020թթ., էդվարդ Նալբանդյան՝ 2008-2018 թթ․, Վարդան Օսկանյան՝ 1998-2008 թթ., Ալեքսանդր Արզումանյան՝ 1996-1998 թթ., Վահան Փափազյան՝ 1993-1996 թթ., Րաֆֆի Հովհաննիսյան՝ 1991-1992 թթ., Աշոտ Եղիազարյան (պաշտոնակատար)՝ 1991 թ.։
Շրջակա միջավայր նախարարություն
Շրջակա միջավայրի նախարարություն 2019թ-ից։ Բնապահպանության նախարարություն՝ 1996 թ.-2019 թթ., 1995-1996 թթ.-ին՝ բնապահպանության և ընդերքի, 1994-1995 թթ.-ին՝ բնության և շրջակա միջավայրի պահպանության, 1991-1994 թթ.-ին՝ բնապահպանության և շրջակա միջավայրի նախարարություն, 1990-1991 թթ.- ին՝ Բնության պահպանության պետական կոմիտե։
Նախարարներ՝ Հակոբ Սիմիդյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2021 թ-ից, Ռոմանոս Պետրոսյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2020-2021 թթ., Էրիկ Գրիգորյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2018 թ․-2020 թթ., Արծվիկ Մինասյան՝ 2016-2018 թթ․, Արամայիս Գրիգորյան՝ 2014-2016 թթ․, Արամ Հարությունյան՝ 2007-2018 թ․, Վարդան Այվազյան՝ 2001-2007 թթ., Մուրադ Մուրադյան՝ 2000-2001 թթ., Գևորգ Վարդանյան՝ 1998-2000 թթ., Մարգիս Շահազիզյան՝ 1997-1998 թթ., Սուրեն Ավետիսյան՝ 1994-1997 թթ., Կարինե Դանիելյան՝ 1991-1994 թթ., Վռամ Թևոսյան՝ 1990-1991 թթ.։
Գյուղատնտեսության նախարարություն
Գյուղատնտեսության նախարարություն՝ 1991-1994 թթ.-ին և 1996 թ.-ից, 2000 թ.-ին՝ գյուղատնտեսության և բնօգտագործման, 1995-1996 թթ.-ին՝ գյուղատնտեսության և պարենի, 1993-1995 թթ.-ին՝ պարենի և մթերումների, 1990-1993 թթ.-ին՝ հացամթերքների նախարարություն։ Լուծարված է։
Նախարարներ՝ Գեղամ Գևորգյան՝ 2018-2019 թթ․, Արթուր Խաչատրյան՝ 2018 թ․, Իգնատի Առաքելյան՝ 2016-2018 թթ․, Գերասիմ Ալավերդյան՝ 2014-2016 թթ․, Սերգո Կարապետյան՝ 2010-2014 թ․, Գերասիմ Ալավերդյան՝ 2009-2010 թթ., Արամայիս Գրիգորյան’ 2008-2009 թթ., Դավիթ Լոքյան՝ 2003-2008 թթ., Ջավեն Գևորգյան՝ 2000-2002 թթ., Գագիկ Շահբազյան 1991-1993 թթ. (պետնախարար) և 1999-2000 թթ., Վլադիմիր Մովսիսյան՝ 1996-1999 թթ., Աշոտ Ոսկանյան՝ 1993-1994 թթ. և 1995-1996 թթ., Դավիթ Ջադոյան՝ 1993-1996 թթ. և 2002-2003 թթ., Յուրի Ջավադյան՝ 1991 թ., Ռաֆայել Շահբազյան՝ 1990-1993 թթ.։
Էկոնոմիկայի նախարարություն
Էկոնոմիկայի նախարարություն՝ 2019 թ.-ից, 2008-2016 Էկոնոմիկայի նախարարություն, 2016-2019` տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարություն, 2002-2007 թթ.-ին՝ առևտրի և տնտեսական զարգացման, 1997-2002 թթ.-ին՝ արդյունաբերության և առևտրի, 1995-1997 թթ.-ին՝ — առևտրի, սպասարկումների և զբոսաշրջության, 1994 թ.-ին՝ թեթև արդյունաբերության, 1991-1997 թթ.-ին՝ արդյունաբերության, 1990-1995 թթ.-ին՝ առևտրի նախարարություն։
Նախարարներ՝ Վահան Քերոբյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2020թ-ից, Տիգրան Խաչատրյան՝ 2018-2020թթ., Արծվիկ Մինասյան՝ 2016թ․, Կարեն Ճշմարիտյան՝ 2014-2016 թթ․, Վահրամ Ավանեսյան՝ 2013-2014 թթ․, Տիգրան Դավթյան՝ 2010-2013 թ․, Ներսես Երիցյան՝ 2008-2010 թթ., Կարեն ճշմարիտյան՝ 1999-2007 թթ., Հայկ Գևորգյան՝ 1998-1999 թթ., Գառնիկ Նանագուլյան՝ 1996-1998 թթ., Վահան Մելքոնյան՝ 1995-1996 թթ., Լևիկ Խաչատրյան՝ 1994-1995 թթ., Ռուդոլֆ Թեյմուրազյան՝ 1994 թ., Տիգրան Գրիգորյան՝ 1992-1994 թթ., Աշոտ Սաֆարյան՝ 1991-1997 թթ., Ալեքսանդր Շաքարյան (պաշտոնակատար)՝ 1991-1992 թթ., Արտակ Դավթյան՝ 1990-1991 թթ.։
էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարություն
էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարություն՝ 2016-2019թթ., էներգետիկայի և բնական պաշարների` 2007-2016թթ., 1995-2007 թթ.-ին՝ էներգետիկայի, 1992-1995 թթ.-ին՝ էներգետիկայի և վառելիքի նախարարություն։ Լուծարված է։
Նախարարներ՝ Գարեգին Բաղրամյան 2018-2019թթ., Արթուր Գրիգորյան` 2018-2018թթ., Աշոտ Մանուկյան` 2016-2018թթ.,Երվանդ Զախարյան՝ 2014-2016 թթ․, Արմեն Մովսիսյան՝ 2001-2018 թ․, Կարեն Գալստյան՝ 2000-2001 թթ., Դավիթ Ձադոյան՝ 1999-2000 թթ., Մերուժան Միքայելյան՝ 1998-1999 թթ., Գագիկ Մարտիրոսյան՝ 1995-1998 թթ., Միրոն Շիշմանյան՝ 1993-1995 թթ., Մելս Հակոբյան՝ 1993 թ., Հրայր Հովհաննիսյան (պաշտոնակատար)՝ 1993 թ., Սեպուհ Թաշճյան՝ 1992-1993 թթ.։ Կառավարության աշխատակազմի դեկավար-նախարար՝ Դավիթ Սարգսյան՝ 2008 թ.-ից, Մանուկ Թոփուզյան՝ 2000-2008 թթ., Անդրանիկ Մանուկյան՝ 2000 թ., Շահեն Կարամանուկյան՝ 1997-2000 թթ. (1997-1998 թթ.-ին՝ աշխատակազմի ղեկավար, օպերատիվ հարցերի նախարար), Գագիկ Շահբագյան՝ 1996-1997 թթ., Սերգեյ Մանասարյան (կառավարության քարտուղար-նախարար)՝ 1995-1996 թթ.։
Կրթության,գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարություն
Կրթության,գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարություն՝ 2019թ-ից, Կրթության և գիտության նախարարություն 1995-2019թթ., 1991-1995 թթ.-ին՝ բարձրագույն կրթության և գիտության, 1990-1991 թթ.-ին՝ Բարձրագույն կրթության և գիտության պետական կոմիտե, 1990-1995 թթ.-ին՝ լուսավորության նախարարություն։ 2019-ին՝ Կրթության,գիտության,մշակույթի և սպորտի նախարարություն։
Նախարարներ՝ Ժաննա Անդրեասյան` 2022թ-ից, Վահրամ Դումանյան` 2020-2022թթ., Արայիկ Հարությունյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2018-2020թթ., Լևոն Մկրտչյան՝ 2016-2018 թթ․, Արմեն Աշոտյան՝ 2009-2016 թ․,, Սպարտակ Սեյրանյան՝ 2008-2009 թթ., Սերգո Ծրիցյան՝ 2003-2006 թթ., Լևոն Մկրտչյան՝ 1998-1999 թթ., 2001-2003 թթ. և 2006-2008 թթ., էդուարդ Ղազարյան՝ 1999-2001 թթ., Արտաշես Պետրոսյան՝ 1996-1998 թթ., Արմենակ Ղազարյան՝ 1995 թ., Աշոտ Բլեյան (պաշտոնակատար)՝ 1994-1995 թթ., Հայկ Ղագարյան՝ 1992-1994 թթ., Վարդգես Գնունի՝ 1991-1995 թթ. և 1996 թ., Արեգ Գրիգորյան՝ 1990-1992 թթ., Վիլիկ Հարությունյան՝ 1990-1991 թթ.։ Մշակույթի նախարարություն՝ 1991-1995 թթ., 2007 թ.-ից, 1995-2003 թթ.-ին՝ մշակույթի, երիտասարդության հարցերի և սպորտի, 2003-2007 թթ.-ին՝ մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարարություն։ Նախարարներ՝ Հասմիկ Պողոսյան՝ 2006 թ.-ից, Հովիկ Հովեյան՝ 2004-2006 թթ., Թամարա Պողոսյան՝ 2003-2004 թթ., Ռոլանդ Շառոյան՝ 1998-2003 թթ., Արմեն Սմբատյան՝ 1996-1998 թթ., Հակոբ Հակոբյան՝ 1991-1996 թթ., Պերճ Ջեյթունցյան՝ 1990-1991 թթ.։
Պաշտպանության նախարարություն
Պաշտպանության նախարարություն
Նախարարներ՝ Սուրեն Պապիկյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2021թ-ից, Արշակ Կարապետյան` 2021-2021թթ., Վաղարշակ Հարությունյան` 2020-2021թթ., Դավիթ Տոնոյան՝ 2018-2020թթ., Վիգեն Սարգսյան՝ 2016-2018 թթ․, Սեյրան Օհանյան՝ 2008 թ.-2016 թ․, Միքայել Հարությունյան՝ 2007-2008 թթ., Սերժ Սարգսյան՝ 1993-1995 թթ. և 2000-2007 թթ., Վաղարշակ Հարությունյան՝ 1999-2000 թթ., Վազգեն Սարգսյան՝ 1991-1992 թթ. և 1995-1999 թթ., Նորատ Տեր-Գրիգորյանց (պաշտոնակատար)՝ 1992-1993 թթ., Վազգեն Մանուկյան՝ 1992 թ.։
Երիտասարդության հարցերի և սպորտի նախարարություն
Նախարարներ՝ Գաբրիել Ղազարյան՝ 2018-2019 թթ․, Լևոն Վահրադյան՝ 2018 թ․, Հրաչյա Ռոստոմյան՝ 2012-2018 թ․, Արթուր Պետրոսյան՝ 2010-2012 թթ., Արմեն Գրիգորյան՝ 2008-2010 թթ.։
Սփյուռքի նախարարություն
2008-2018 թթ․, լուծարված է ։
Նախարար՝ Մխրթար Հայրապետյան-Քաղաքացիական պայմանագիր՝ 2018 թ․, Հրանուշ Հակոբյան՝ 2008-2018 թթ․, -։
Բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն
'Նախարար՝ Ռոբերտ Խաչատրյան ` 2022թ-ից, Վահագն Խաչատուրյան` 2021-2022թթ., Հայկ Չոբանյան` 2021-2021թթ., Հակոբ Արշակյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2018-2021թթ., Աշոտ Հակոբյան՝ 2018թ, Վահան Մարտիրոսյան` 2016-2018թթ, Գագիկ Բեգլարյան` 2012-2016 թ, Մանուկ Վարդանյան` 2010-2012 թթ, Գուրգեն Սարգսյան` 2008-2010 թթ, Անդրանիկ Մանուկյան` 2001-2008 թթ, Երվանդ Տախարյան` 1998-2001 թթ, էդուարդ Մադաթյան` 2000-2001 թթ, Ռոբերտ Նազարյան` 2000 թ, Ռուբեն Տոնոյան` 1999-2000 թթ, Արտակ Վարդանյան` 1998-1999 թթ, Հենրիկ Քոչինյան` 1991-1998 թթ, Գրիգոր Պողպատյան` 1991-1998 թթ։
Լուսավորության դարաշրջան
Լուսավորության դարաշրջան, եվրոպական մշակույթի պատմության առանցքային և նշանավոր դարաշրջաններից, որը կապված է գիտական, փիլիսոփայական և սոցիալական մտքի զարգացման հետ։ Մտավոր այս շարժման հիմքում ընկած էին ռացիոնալիզմն ու ազատամտությունը։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Քաղաքաշինության նախարարություն
Քաղաքաշինության նախարարություն-դարձել է կոմիտե՝ 1995 թ.-ից, 2000 թ.-ին՝ տարածքային կառավարման և քաղաքաշինության գործունեությունը համակարգող, 1991-1995 թթ.-ին՝ շինարարությյան նախարարություն, 1991-1995 թթ.-ին՝ ճարտարապետության և քաղաքաշինության պետական վարչություն։ Նախարարներ (պետեր)՝ Սամվել Թադևոսյան՝ 2012 թ.-ից, Վարդան Վարդանյան՝ 2007-2012 թթ., Արամ Հարությունյան՝ 2004-2007 թթ., Արա Արամյան՝ 2003-2004 թթ., Դավիթ Լոքյան՝ 2001-2003 թթ., Լեոնիդ Հակոբյան՝ 2000 թ., Հրայր Հովհաննիսյան՝ 1999-2000 թթ., Ֆելիքս Փիրումյան՝ 1993-1999 թթ., Ռոմեո Ջուլհակյան՝ 1990 թ. և 1991-1995 թթ., Գագիկ Մարտիրոսյան՝ 1990-1993 թթ.։
Լուսավորության դարաշրջան
Շարժումը սկզբնավորվել է Անգլիայում 17-րդ դարի գիտական հեղափոխության ազդեցությամբ և տարածվել Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում և եվրոպական այլ երկրներում։ Առավելապես ազդեցիկ էին ֆրանսիացի լուսավորիչները, որոնք դարձան «մտքի կառավարիչներ»։ Լուսավորության սկզբունքները դրվեցին ամերիկյան Անկախության հռչակագրի և ֆրանսիական՝ մարդու և քաղաքացու իրավունքների հռչակագրի հիմքում։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Ֆինանսների նախարարություն
Ֆինանսների նախարարություն՝ 1991-1997 թթ.-ին և 2008 թ.-ից, 1997-1999 թթ. և 1998-2008 թթ.-ին՝ ֆինանսների և էկոնոմիկայի, 1991-1997 թթ.-ին՝ էկոնոմիկայի նախարարություն։
Նախարարներ՝ Վահե Հովհաննիսյան-Քաղաքացիական պայմանագիր` 2022թ-ից, Տիգրան Խաչատրյան` 2021-2022թթ., Ատոմ Ջանջուղազյան՝ 2018-2021թթ., Վարդան Արամյան՝ 2016-2018 թթ․, Գագիկ Խաչատրյան՝ 2014-2016 թթ․, Դավիթ Սարգսյան՝ 2013-2014 թթ․, Վաչե Գաբրիելյան՝ 2010-2013 թ․,, Տիգրան Դավթյան՝ 2008-2010 թթ., Վարդան Խաչատրյան՝ 2000-2008 թթ., Լևոն Բարխուդարյան՝ 1993-1997 թթ. և 2000 թ., Արմեն Դարբինյան՝ 1997-1998 թթ. և 1999-2000 թթ., էդվարդ Սանդոյան՝ 1998-1999 թթ., Վահրամ Ավանեսյան՝ 1996-1997 թթ., Անդրանիկ Անդրեասյան՝ 1995-1996 թթ., Արմեն Եղիազարյան՝ 1993-1995 թթ., Հրանտ Բագրատյան (նաև փոխվարչապետ)՝ 1991-1993 թթ., Ջանիկ Ջանոյան՝ 1990-1993 թթ.։
Լուսավորության դարաշրջան
Այս դարաշրջանի մտավոր շարժումը մեծ ազդեցություն է ունեցել Եվրոպայի և Ամերիկայի սոցիալական կյանքի հետագա փոփոխությունների, եվրոպական երկրների ամերիկյան գաղութների ազգային անկախության համար պայքարի, ստրկության վերացման, մարդու իրավունքների ձևակերպման վրա։ Դրանից բացի այն ցնցեց արիստոկրատիայի հեղինակությունը և եկեղեցու ազդեցությունը սոցիալական, մտավոր և մշակութային կյանքի վրա։
Լուսավորություն տերմինը ծագել է ֆրանսերենից (siècle des lumières) և վերաբերում է 18-րդ դարի փիլիսոփայությանը։ Սրա հետ մեկտեղ այն ոչ մի փիլիսոփայական դպրոցի անվանում չէ, ինչքան էլ լուսավրության փիլիսոփաների հայացքները բավականին հաճախ տարբերվում էին միմյանցից և հակասում էին միմյանց։ Հետևաբար լուսավորությունը համարում էին ոչ այնքան գաղափարների խումբ, որքան փիլիսոփայական մտքի հատուկ ուղղություն։ Լուսավորության գաղափարախոսության հիմքում ընկած էր այդ ժամանակ գոյություն ունեցող ավանդական ինստիտուտների, սովորույթների ու բարոյականության քննադատությունը ։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Տեղեկատվության նախարարություն
Տեղեկատվության նախարարություն՝ 1993 թ.-ին և 1995-1996 թթ.-ին։
Լուսավորության դարաշրջան
Աշխարհայացքային այս դարաշրջանի թվագրման հետ կապված միակարծություն չկա։ Պատմաբանների մի մասը դարաշրջանի սկիզբը համարում է 17-րդ դարի սկիզբը, մյուսը մասը՝ 18-րդ դարի կեսերը ։ Ռացիոնալիզմի հիմքերը 18-րդ դարում դրեց Դեկարտը իր «Մեթոդի քննարկում» (1637թ․) աշխատության մեջ։ Լուսավորության դարաշրջանի վերջը հաճախ կապում են Վոլտերի մահվան (1788թ․) (այդ թվականին ինքնասպան եղավ նաև Ժան Ժակ Ռուսսոն) կամ Նապոլեոնական պատերազմների սկզբի հետ (1800-1815թթ) ։ Միևնույն ժամանակ կա կարծիք, որ այս դարաշրջանի սահմանները պետք է համարել Անգլիական Փառահեղ (1688թ․) և Ֆրանսիական Մեծ (1789թ․) հեղափոխությունները։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Տեղեկատվության նախարարություն
Նախարար՝ Հրաչ Թամրազյան։ ՀՀ պետական նախարարներ՝ Սեպուհ Թաշճյան՝ 1993-1995 թթ., Գագիկ Մարտիրոսյան՝ 1993-1995 թթ., Ռաֆայել Բագոյան՝ 1993-1995 թթ., Արմենակ Դազարյան՝ 1993-1995 թթ., Գագիկ Շահբազյան՝ 1991-1995 թթ. (1991-1993 թթ.-ին՝ նաև գյուղատնտեսության նախարար), Վազգեն Սարգսյան՝ 1993-1995 թթ., Վազգեն Մանուկյան (պաշտոնակատար)՝ 1992-1993 թթ., Հրաչ Հակոբյան՝ 1992 թ., Վիգեն Չիթեչյան՝ 1991-1993 թթ., Գևորգ Վարդանյան՝ 1991-1993 թթ.՝ Ռուբեն Չիֆթալարյան՝ 1991-1992 թթ., Գրիգոր Արեշյան՝ 1991-1992 թթ.։ ՀՀ նախարարներ՝ Հովիկ Աբրահամյան՝ ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակաոուցվածքների գործունեությունը համակարգող նախարար (2002-2005)։ Տարածքային կառավարման նախարար (2001-2002), ՀՀ տարածքային կառավարման և քաղաքաշինության գործունեությունը համակարգող նախարար (2000-2001)։ Խոսրով Հարությունյան՝ տարածքային կառավարման նախարար (1999-2000), Վահան Շիրխանյան՝ արտադրական ենթակաոուցվածքների գործունեությունը համակարգող նախարար (1999-2000)։ Լեոնարդ Պետրոսյան՝ օպերատիվ հարցերի Նախարար (1999)։ Վահրամ Ավանեսյան՝ տնտեսական և կառուցվածքային բարեփոխումների նախարար (1998-1999) Դավիթ Ջադոյան՝ ՀՀ տարածքային կառավարման և օպերատիվ հարցերի նախարար (1998-1999)։ Գալուստ Գամազյան՝ տարածքային կառավարման նախարար (1996-1998)։ Ռուբիկ Բարսեղյան՝ տարածքային կառավարման գծով նախարար (1995-1996)։ Արսեն Քամալյան՝ ԱԺ-ի հետ կապերի գծով նախարար (1995-1996)։ Գագիկ Շահբազյան՝ ԱՊՀ-ի, ԵՄ-ի և միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների հետ կապերի գծով նախարար (1995-1996)։
Լուսավորության դարաշրջան
Էություն
Լուսավորության դարաշրջանում տեղի ունեցավ հրաժարում կրոնական հայացքներից և հանգում այն գաղափարին, որ միտքը անձ և հասարակություն ճանաչելու միակ չափանիշն է։ Պատմության մեջ առաջին անգամ դրվեց գիտության նվաճումների գործնական օգտագործման հարցը՝ ի շահ սոցիալական զարգացման։ Այս նոր տիպի գիտնականները ձգտում էին տարածել գիտելիքները, ժողովրդականացնել դրանք։ Գիտելիքը չպիտի լինի որոշ նվիրյաների և արտոնյալների բացառիկ սեփականությունը, այլ պետք է հասանելի լինի բոլորին և ունենա գործնական օգուտ։ Այն դառնում է հաղորդակցության և հանրային քննարկումների առարկա։ Այժմ նրանցում կարող էին մասնակցություն ունենալ նույնիսկ կանայք՝ նրանք, ովքեր ավանդաբար հեռացված էին ուսումից։ Վերջիններիս համար նույնիսկ հայտնվեցին հատուկ հրատարակություններ, ինչպես՝ Ֆրանչեսկո Ալգարոտիի հեղինակած «Նյուտոնիզմը կանանց համար» գիրքը (1737թ․)։ Դեյվիդ Հյումը սկսում է իր աշխատությունը պատմության մասին (1741թ․) ։
ՀՀ նախարարություններ և նախարարներ
Տեղեկատվության նախարարություն
Կատեգորիա:Հայաստանի կառավարություն Կատեգորիա:Նախարարություններ
Լուսավորության դարաշրջան
Էություն
Չկա կարևոր ոչինչ, որ ես խորհուրդ տամ իմ ընթերցողներին, քան պատմության ոււսումնասիրությունը, քանի որ այս դասը մյուսներից ավելի լավ է համապատասխանում իրենց սեռին ու կրթությանը միաժամանակ, այն ավելի ուսուցողական է, քան իրենց սովորական զվարճանքների գրքերը, և ավելի հետաքրքիր, քան այն լուրջ ստեղծագործությունները, որոնք կարող ենք գտնել նրանց դարակներում։ Գիտելիքի ժողովրդականացման գագաթնակետը դարձավ Դիդրոյի և այլ հեղինակների աշխատությունը՝ Հանրագիտարաններ (1751-1780թթ․)՝ 35 հատորով։ Սա դարի ամենանշանակալից և հաջողված նախագիծն էր ։ Այս աշխատանքը հավաքեց մարդկության կողմից կուտակած ողջ գիտելիքը։ Նրանում հստակորեն բացատրվում էին աշխարհի, կյանքի, հասարակության, գիտության, արհեստի ու տեխնիկայի բոլոր կողմերը։ Այս աշխատությանը նախորդել են այլ աշխատություններ, սակայն միայն ֆրանսիականը դարձավ առավել հայտնի։
Այսպես՝ Անգլիայում Էֆրայիմ Չեմբրեսը 1728 թվականին հրատարակեց երկհատոր Հանրագիտարանը։ Գերմանիայում 1732-1754 թվականներին Յոհան Ցեդլերը հրատարակեց համընդհանուր բառապաշար՝ 68 հատորով։ Դա 18-րդ դարի ամենամեծ հանրագիտարանն էր։ Նրանում ընդգրկված էին 284․000 բանալի բառեր, որ, ֆրանսիական հանրագիտարանի հետ համեմատած, ավելի շատ էր․ վերջինս ընդգրկում էր 70․000 բառ։ Բայց սա դարձավ ավելի հայտնի ժամանակակիցների շրջանում, որովհետև առաջինը՝ այն հեղինակել էին իրենց ժամանակների հայտնի մարդիկ, և դա բոլորին հայտնի էր, մինչդեռ նույն ժամանակ գերմանական բառապաշարի վրա աշխատում էին շատ անհայտ հեղինակներ։ Երկրորդը՝ նրա հոդվածներն առավել հակասական էին, պոլեմիկ, մասամբ հեղափոխական, նրանցում բաց էր ժամանակի ոգին, սակայն գրաքննությունը մերժեց դրանք, սկսվեց հետապնդում։ Երրորդը՝ այդ ժամանակ արդեն միջազգային գիտական լեզուն ֆրանսերենն էր, ոչ թե գերմաներենը։
Ընդհանուր հանրագիտարաններին զուգահեռ միաժամանակ ի հայտ են գալիս գիտության տարբեր ճյուղերի համար հատուկ հանրագիտարաններ, որոնք հետագայում վերաճեցին գրականության առանձին ժանրերի։
Լատիներենը դադարեց գիտության լեզու լինելուց։ Նրան փոխարինելու եկավ ֆրանսերենը։ Ոչ գիտական, սովորական գրականությունը գրվում էր ազգային լեզուներով։ Գիտնականների շրջանում այդ ժամանակ լեզուների մասին մեծ բանավեճ ծավալվեց, թե արդյոք կարող են ժամանակակից լեզուները դուրս մղել լատիներենին։ Այս, և առհասարակ հնի և արդիականության գերակայության հարցի թեմայով «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» գրքի հեղինակ, հայտնի լուսավորիչ Ջոնաթան Սվիֆտը գրեց, օրինակ, երգիծական պատմություն «Գրքերի ճակատամարտը» (1704թ․) վերնագրով։ Այս պատմության մեջ ներկայացված սարդի ու մեղվի առակով նա գեղեցիկ ու սրամիտ արտահայտեց հին և ժամանակակից գրականության կողմնակիցների միջև ծավալված վեճի էությունը։
Դարաշրջանի հիմնական ցանկությունն էր մարդու մտքի գործունեության միջոցով գտնել մարդու կյանքի բնական սկզբունքները։
Հ․ Մեյի պարբերականացումը
Այս դարաշրջանի շատ մտածողների հայացքներում հակասություններ կային։ Ամերիկացի պատմաբան Հենրի Մեյն առանձնացրեց այս դարաշրջանի փիլիսոփայության զարգացման չորս փուլերը, որոնցից յուրաքանչյուրը որոշ չափով ժխտում է նախորդին։
Առաջինը Չափավոր կամ Բնական լուսավորության փուլն է, որն ասոցացվում է Նյուտոնի և Լոկկի ազդեցության հետ։ Այս փուլի համար բնութագրական է կրոնական փոխզիջումը և Տիեզերքի՝ որպես կանոնավոր և հավասարակշռված կառույցի ընկալումը։ Լուսավորության այս փուլը 14-15-րդ դարերի հումանիզմի բնական շարունակությունն է՝ որպես մաքուր աշխարհիկ մշակութային ուղղություն՝ ընդ որում բնութագրվելով անհատականությամբ և ավանդույթների նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքով։ Լուսավորության այս դարաշրջանը առանաձնացված էր հումանիզմի դարաշրջանից կրոնական ռեֆորմացիայի և կաթոլիկ հետադիմության շրջանում, երբ արևմտյան Եվրոպայի կյանքում նորից գերակշռությունն անցավ աստվածաբանական և եկեղեցական սկզբունքներին։ Լուսավորությունը ոչ միայն հումանիզմի, այլև առաջադեմ բողոքականության և 16 և 17-րդ դարերի ռացիոնալիստական աղանդավորականության ավանդույթների շարունակությունն է, որոնցից ժառանգեց խոսքի և քաղաքական և ազատության գաղափարները։
Հումանիզմի և բողոքականության նման Լուսավորությունը տարբեր երկրներում ևս ստացավ տեղական և ազգային բնույթ։
Ռեֆորմացիայի դարաշրջանի գաղափարներից անցումը Լուսավորության դարաշրջանի գաղափարներին նկատվեց Անգլիայում 17-րդ դարի վերջին և 18-րդ դարի սկզբին, երբ իր զարգացումն ապրեց դեիզմը, որը եղել էր ռեֆորմացիայի դարաշրջանի կրոնական էվոլյուցիայի ավարտը և այսպես կոչված «բնական կրոնի» սկիզբը, որ քարոզում էին 18-րդ դարի լուսավորիչները։ Գոյություն ուներ Աստծո՝ որպես մեծ ճարտարապետի ընկալումը, որը մահացել էր յոթերորդ օրն իր չարչարանքներից։ Նա մարդկանց պարգևեց երկու գիրք՝ Աստվածաշունչ և բնության գիրք։ Այսպիսով՝ հոգևորականների դասի հետ առաջադիմում է նաև գիտնականների դասը։ Հոգևոր և աշխարհիկ մշակույթների զուգահեռությունը Ֆրանսիայում աստիճանաբար հանգեցրեց առաջինի վարկաբկմանը մոլեռանդության և մեծամտության համար։ Լուսավորության այս փուլն անվանում են Սկեպտիկ և կապում են Վոլտերի, Հոլբախի և Հյումի անունների հետ։ Նրանց համար մեր գիտակցության միակ աղբյուրը չկանխամտածված միտքն է։ Այս տերմինի հետ են կապվում այնպիսի տերմիններ, ինչպիսիք են լուսավորիչներ, լուսավորչական գրականություն, լուսավորյալ բացարձակապետություն։ Որպես Լուսավորության այս փուլի հոմանիշ օգտագործվում է «18-րդ դարի փիլիսոփայություն» արտահայտությունը։
Սկեպտիկ փուլին հաջորդում է Հեղափոխության փուլը, որը Ֆրանսիայում ասոցացվում է Ռուսոյի, իսկ Ամերիկայում՝ Փեյնի և Ջեֆերսոնի անունների հետ։
Լուսավորության վերջին՝ 19-րդ դարում տարածված փուլի բնութագրական ներկայացուցիչներն էին այնպիսի փիլիսոփաներ, ինչպիսիք էին Թոմաս Ռիդը և Ֆրենսիս Խաչեսոնը, որոնք վերադարձան մեռած հայացքներին՝ հարգանք նվիրվածության, օրինականության և կարգապահության նկատմամբ։ Այս փուլն անվանոում են Դիդակտիկ ։
Կրոն և բարոյականություն
Լուսավորչությանը բնորոշ գաղափարներից է աստվածահայտնության մերժումը։ Այն հատկապես վերաբերում էր քրիստոնեությանը, որը համարվում էր սխալների և սնահավատության առաջնային աղբյուրը։
Սրա արդյունքում ընտրությունը կանգ առավ դեիզմի (Աստված կա, բայց նա միայն ստեղծել է աշխարհը, իսկ հետո ոչնչին չի խառնվել) վրա՝ որպես բնական կրոն նույնացվելով բարոյականության հետ։ Չընդունելով տվյալ դարաշրջանի այնպիսի մտածողների մատերիալիստական և աթեիստական հայացքներն, ինչպիսիք էին Դիդրոն՝ լուսավորիչների մեծամասնությունը դեիզմի հետևորդներ էին, որոնք գիտական փաստարկներով փորձում էին ապացուցել Աստծո գոյությունն ու Նրա կողմից տիեզերքի ստեղծումը։
Մարդկանց համար իրենց բարոյական վարքը դառնում է լաիցիզմը, կրոնի վերածումը բնական բարոյականության, որի պատվիրանները նույնն են բոլորի համար։ Հանդուրժողականության նոր հայեցակարգը չի բացառում այլ կրոններ դավանելու հնարավորությունն անձնական, ոչ թե հանրային կյանքում։
Հիսուսի միաբանության լուծարում
Լուսավորության վերաբերմունքը քրիստոնեությանը և քաղաքական իշխանության հետ ունեցած նրա կապին ոչ միշտ էին միանման։ Եթե Անգլիայում բացարձակ միապետության դեմ պայքարը 1689թ․ մասնակիորեն լուծված էր շնորհիվ «Իրավունքի նախագծի», որը պաշտոնապես վերջ դրեց կրոնական հետապնդումներին և հեռացրեց հավատը սուբյեկտիվ-անհատական ոլորտից, ապա մայրցամաքային Եվրոպայում Լուսավորությունը պահպանեց իր հակակրանքը կաթոլիկ եկեղեցու նկատմամբ։ Պետություններն սկսեցին գրավել պապականությունից ներքին քաղաքական անկախություն ունենալու, ինչպես նաև եկեղեցական հարցերում կուրիայի աճող ինքնավարության սահմանափակման դիրքորոշումներ։
Ճիզվիտները՝ պապական իշխանության հավատարիմ պաշտպանները, եկեղեցու և պետության բախումների և միաբանությունը ոչնչացնելու հասարակական կարծիքի արդյունքում վռնդվեցին գրեթե բոլոր եվրոպական երկրներից։ 1759 թվականին ճիզվիտները վռնդվեցին Պորտուգալիայից, որին հաջորդեցին Ֆրանսիան (1762թ) և Իսպանիան (1769թ)։
1773 թվականին Կլիմենտ 14-րդ պապը հրատարակեց Dominus ac Redemptor (Տերն ու փրկիչը) բուլլան, որում որոշեց լուծարել Հիսուսի միաբանությունը։ Միաբանության ողջ գույքը բռնագրավվեց, և նրա մեծ մասն ուղղվեց պետության կողմից վերահսկվող հասարակական վայրերի ստեղծմանը։ Սակայն ճիզվիտները ամբողջապես չանհետացան Եվրոպայից, քանզի Ռուսաստանում Եկատերինա Մեծը, չնայած Լուսավորության գաղափարներին մոտ լինելուն, հրաժարվեց հրապարակել միաբանության լուծարման մասին պապական մատյանը։
Պատմական նշանակություն
18-րդ դարում ֆրանսիական լուսավորական գրականությունը ի դեմս գրողներ Վոլտերի, Մոնտեսքյոյի, Ռուսսոյի և Դիդրոյի ստացավ համաեվրոպական նշանակություն։ Նրանց ընդհանուր առանձնահատկությունը ռացիոնալիզմի գերիշխանությունն էր, որը Ֆրանսիայում իր քննադատությունն ուղղում էր քաղաքական և հասարակական բնույթի մի շարք հարցերի, մինչդեռ այդ դարաշրջանի գերմանացի լուսավորիչներն ավելի զբաղված էին կրոնական և բարոյական հարցերի լուծմամբ։
Լուսավորական գաղափարների ազդեցությամբ ձեռնարկվեցին բարեփոխումներ՝ ուղղված հասարակական կյանքի վերակառուցմանը (լուսավորական բացարձակապետություն)։ Սակայն Լուսավորության առավել հայտնի հետևանքները եղան Ամերիկական և Ֆրանսիական Մեծ հեղափոխությունները։
19-րդ դարի սկզբին Լուսավորությունը ինքն իր դեմ շարժում սկսեց, որը վերադարձ էր մի կողմից հին աստվածաբանական աշխարհայացքներին, մյուս կողմից պատմական գործունության ուսումնասիրմանը, որոնք մեծապես անտեսված էին 18-րդ դարի գաղափարախոսների կողմից։
Ժամանակակից եվրոպական փիիսոփայական և քաղաքական միտքը, օրինակ՝ լիբերալիզմը, իր հիմնադրույթները հիմնականում վերցնում է Լուսավորությունից (տնտեսական լիբերալիզմի հիմնադիրն է Ջոն Լոկը)։ Մերօրյա փիլիսոփաները Լուսավորության հիմնական առաքինություններն են համարում խիստ երկրաչափական մտածողությունը, ռեդուկցիոնիզմը և ռացիոնալիզմը՝ հակադրելով իրենց հուզականությանը և իռացիոնաիզմին։ Այս առումով լիբերալիզմն իր փիլիսոփայական պաշարով և անհանդուրժողականության և նախապաշարմունքների հանդեպ քննադատական վերաբերմունքով պարտական է Լուսավորությանը։ Այդ հայացքներին հավատարիմ փիլիսոփաներից էին Բերլինը և Համբերմասը։
Լուսավորության գաղափարներն են ընկած ինչպես քաղաքական ազատության և ժողովրդավարության՝ որպես ժամանակակից հասարակության հիմնական արժեքների, այնպես էլ պետության՝ որպես ինքնակառավարվող հանրապետության կազմակերպման, կրոնական հանդուրժողակնության, շուկայական հարաբերությունների, կապիտալիզմի և գիտական մեթոդների հիմքում։
Լուսավորության դարաշրջանից սկսած՝ մտածողները պնդում են ճշմարտությունը որոնելու իրենց իրավունքը, ինչպիսին էլ որ այն լինի, և ինչով էլ այն սպառնա սոցիալական հիմքերին՝ առանց «Ճշմարտության համար» պատժվելու սպառնալիքի։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ պոստմոդեռնիզմի առաջացման հետ, ժամանակակից փիլիսոփայության և գիտության որոշ առանձնահատկություններն սկսեցին համարվել թերություններ, օրինակ՝ չափից ավելի մասնագիտացումը, անուշադրությունը ավանդույթների նկատմամբ, անկանխատեսելիությունն ու չնախատեսված հետևանքների վտանգը, ինչպես նաև լուսավորական գործիչների անիրական գնահատականն ու ռոմանտիզացիան։
Մաքս Հորքհայմերը և Թեոդոր Ադորոնը Լուսավորության գաղափարախոսությունը անգամ համարում էին «տոտալիտար համակարգ» ՝ հանգեցնելով մասնավորապես ֆաշիզմին և Հոլոքոստին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:Լուսավորության դարաշրջան Կատեգորիա:Փիլիսոփայության պատմություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վաղ ժամանակակից պատմություն
Մարիա Եֆրոսինինա
Մարիա «Մաշա» Ալեքսանդրովնա Եֆրոսինինա (Марія «Маша» Олександрівна Єфросініна, ), ուկրաինացի հեռուստահաղորդավարուհի, հասարակական գործիչ, բլոգեր ։ Ուկրաինայում ՄԱԿ-ի հիմնադրամի ազգաբնակչության հարցերով պատվավոր դեսպան (2018 թվականի մայիսից) ։
Կենսագրություն
Մարիա Եֆրոսինինան ծնվել և մեծացել է Կերչում ։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը ոսկե մեդալով, այնուհետև Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային համալսարանի օտար լեզուների ֆակուլտետը (անգլերեն և իսպաներեն լեզուների թարգմանչի մասնագիտությամբ)։ 19 տարեկանում իր դեբյուտն է կատարել Ուկրաինայի Առաջին ազգային հեռուստաալիքով (УТ-1) «Հաջողակ զանգ» ծրագրում։ Շուտով Մարիան հրավեր է ստացել «Նոր ալիք»-ից, որտեղ սկսել են թողարկել առավոտյան «Վեր կաց» ծրագիրը։ 2002 թվականին հաղորդումը ստացել է «Հեռուստատրիումֆ» մրցանակը լավագույն հեռուստատեսային շոու անվանակարգում։ 2005 թվականին Պավել Շիլկոյի հետ եղել է 50-րդ հոբելյանական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղորդավարը։ 2005 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխվել է ICTV հեռուստաալիք (Կոնֆլիկտի գիծ ծրագիր)։ 2006 թվականի սեպտեմբերից եղել է «Ինտեր» ալիքի «Միայնակ դաշտում» հեռուստաշոուի հաղորդավարը ։ 2006 թվականին նրա լուսանկարը հայտնվել է Elle ամսագրի շապիկին ։
2007 թվականին մասնակցել է «Օգնելն այնքան հեշտ է, կամ որտեղից են երեխաները» կատակերգական ներկայացմանը (բեմադրող՝ Վիտալի Մալախով, մայրաքաղաքի Պոդոլի թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր)։ Հերոսուհի Եֆրոսինինան հանդես է եկել փոխնակ մոր դերում։ Ժամանակի սղության պատճառով նա այլևս թատրոնի դերասանուհի չէ, սակայն, ըստ նրա, շատ կցանկանար վերադառնալ։ 2007 թվականի վերջին Մարիան առաջին անգամ նկարահանվել է Վիտալի Կոզլովսկու «Դու ցանկանում էիր» երգի տեսահոլովակում, որի ռեժիսորն է կիևցի տեսահոլովակ ստեղծող Ալան Բադոևը։ Հոլովակի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2008 թվականի փետրվարին ։ 2008 թվականի մարտի 2-ին ուկրաինական «Ինտեր» հեռուստաալիքը սկսել է նկարահանել «Մոդայիկ դատավճիռ» թոք-շոուն, որտեղ Մաշա Եֆրոսինինան հանդես է եկել որպես փաստաբան։
2009 թվականին Մաշա Եֆրոսինինան EGO ամսագրի վարկածով ճանաչվել է տարվա հեռուստահաղորդավար ։ 2009 թվականից մինչև 2013 թվականը հեռուստահաղորդավարուհին աշխատել է որպես հաղորդավար և պրոդյուսեր «Նոր ալիք»-ում, որտեղ սկզբում վարել է «Աստղերի ֆաբրիկա 3» շոուն Անդրեյ Դոմանսկու հետ, այնուհետև «Ուկրաինան չի հավատում արցունքներին», Սերգեյ Պրիտուլայի և Ալեքսանդր Պեդանի հետ միասին։ Հետագայում նա Սերգեյ Կուզինի, Սերգեյ Պրիտուլայի, Ալեքսանդր Պեդանի և Դմիտրի Կոլյադենկոյի հետ դարձել է «Ինձ ծիծաղելի դարձրու» հումորային շոուի մշտական մասնակիցը։ 2011 թվականի փետրվարի 15-ից նա դարձել է «Ուզու՞մ ես։ Երգի՛ր» և «Երգիր, թե կարող ես» շոուի հաղորդավար, 2011 թվականի մարտի 3-ից՝ «Երազներն իրականանում են» շոուի ղեկավարն ու վարողը։ 2011 թվականի վերջին նկարահանվել են «Երազներն իրականանում են» շոուի երկրորդ եթերաշրջանի վերջին հաղորդումները ։
Մաշա Եֆրոսինինան բազմիցս մրցանակներ է ստացել «Ուկրաինայի ամենաոճային հաղորդավար» կոչման համար։ Նա «Սև մարգարիտ», «ELLE-կուռք» մրցանակների դափնեկիր է ։ Իր մասնագիտական գործունեության համար Մաշան արժանացել է «Հեռուստաաստղ» մրցանակի՝ որպես ժամանցային հաղորդումների սիրելի հաղորդավարուհի ։
2011 թվականին Մաշա Եֆրոսինինան հայտնվել է Facebook սոցիալական ցանցում։ Նա Instagram-ում ունի մոտ 700,000 հետևորդ։ 2012 թվականին Մաշա Եֆրոսինինան երկու հաղորդում է ներկայացրել հեռուստադիտողներին։ Հոկտեմբերի 7-ին «Նոր ալիքով» մեկնարկել է «Show Stowon» շոուն, որի հաղորդավարն ու պրոդյուսերը Մաշան է եղել ։ Նոյեմբերի 11-ին «Նոր ալիք»-ը թողարկել է «Արթնանում են նշանավորները» ֆիլմերի շարքը, որը նկարահանվել է Մաշա Եֆրոսինինայի ղեկավարությամբ։ Վեց ֆիլմերից յուրաքանչյուրը պատմում է այն մարդկանց մասին, ովքեր իսկական կուռքեր են դարձել ժամանակակից ուկրաինացիների համար ։ 2013 թվականին, երեք տարվա ընդմիջումից հետո, Մաշա Եֆրոսինինան վերադարձել է Կիևի Պոդոլի թատրոնի բեմ․ «Այնքան հեշտ է օգնել, կամ որտեղից են երեխաները» ներկայացման մեջ խաղալով դերերից մեկը ։
2014 թվականի գարնանը Նոր ալիքով հեռարձակվել է «Երեքի սրտերը Մաշա Եֆրոսինինայի հետ» ռոմանտիկ ռեալիթի շոուն՝ սեր փնտրող երեք աղջիկների հեռուստատեսային պատմությունը, որտեղ Մարիա Եֆրոսինինան հանդես է եկել որպես հաղորդավար։ 2014 թվականի մայիսի վերջին Եֆրոսինինան լքել է Նոր ալիքը, ընդմիջում վերցնելով, որ ժամանակ տրամադրի իր ընտանիքին (2014 թվականի օգոստոսին նա ունեցել է իր երկրորդ երեխային)։ Նա ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ և պատրաստել է նոր նախագիծ, որով նա 2015 թվականի գարնանը վերադարձել է հեռուստատեսություն՝ դառնալով Ուկրաինայի հեռուստաալիքի «Відверто з Машею Єфросініною» թոք-շոուի հեղինակ և վարող։ Վիտալի Կլիչկոն, Սերգեյ Պրիտուլան, Ելենա Կրավեցը, Անդրեյ Սադովոյը, Անտոն Լիրնիկը, Նադյա Դորոֆեևան, Օլյա Պոլյակովան և երկրի մյուս աստղերը Մաշային հյուրընկալվելիս անկեղծորեն պատմում էին իրենց պատմությունները։