Բելառուսի_մշակույթ
Մամուլ, ռադիո և հեռուստատեսություն
Բելառուսական տպագրության սկիզբը դրել է Ֆրանցիսկ (Գեորգի) Սկորինան 16-րդ դարում։ Նա բելառուսերեն է թարգմանել Աստվածաշունչը, Սաղմոսագիրքը ու 1517-1520 թթ. հրատարակել Պրագայում։ Մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը պարբերական մամուլը Բելառուսում ներկայացված էր ռուսերեն լույս տեսնող պաշտոնաթերթերով, ինչպես նաև մասնավոր ու եկեղեցական հրատարակություններով։ Բելառուսերեն առաջին լեգալ թերթը՝ «Նաշա դոլյա»-ն («Մեր վիճակը»), լույս է տեսել 1906 թ. Վիլնոյում, բայց շուտով փակվել է։ 1906 թ. Պետերբուրգում կազմակերպվել է «Զագլյանե սոնցա ի ու նաշի վակոնցա» («Արևը կնայի և մեր պատուհանից») հրատարակչությունը, 1909 թ. Վիլնոյում՝ «Նաշա խատա» («Մեր խրճիթը»)։ Բելառուսում առաջին լեգալ մասսայական բոլշևիկյան թերթը՝ «Զվեզդա»-ն («Звезда»), լույս է տեսել 1917 թ., Մինսկում։ Նրա առաջին խմբագիրներն էին Մ․ Ֆրունզեն, Ալեքսանդր Մյասնիկյանը, Վ․ Ֆոմինը, Կ․ Լանդերը։ ժամանակավոր կառավարությունը բազմիցս փակել է թերթը, բայց այն լույս է տեսել նոր անուններով։ 1917 թվականի դեկտեմբերին Մինսկում սկսեց լույս տեսնել «Սովետսկայա պրավդա» («Советская правда») թերթը։ Սովետական կարգերի հաստատումից հետո Բելառուսում տպագրության և լրագրության գործը լայն թափ ստացավ։ 1920 թվականին սկսեցին լույս տեսնել «Սավեցկայա Բելառուս» («Սովետական Բելառուսիա», Սմոլենսկ, Մինսկ), «Պոլեսկայա պրավդա», («Պոլեսյան պրավդա», Գոմել), «Կրեստյանսկայա գազետա» («Գյուղացիական թերթ», Վիտեբսկ) թերթերը, ստեղծվեցին հրատարակչություններ։ 1922 թ. կազմակերպվեց Բելառուսական ՌՈՍՏԱ-ն՝ Ռուսական հեռագրական գործակալության բաժանմունքը, 1931 թվականից՝ Բելառուսական հեռագրական գործակալությունը (ԲելՀԳ)։ 1940 թ. Բելառուսում լույս էր տեսնում 252 թերթ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ոչնչացվել էին տպագրական բոլոր բազաները, սակայն ընդհատակյա դժվարին պայմաններում կազմակերպվել է 162 թերթի հրատարակություն։ 1969 թ. հանրապետական «Բելառուս» («Բելառուսիա»), «Զվյազդա» («Աստղ»), «Պոլիմյա» («Բոց»), «Նարոդնայա ասվելուս» («ժողովրդական լուսավորություն») և այլ հրատարակչություններ լույս են ընծայել 2008 անուն գիրք ու բրոշյուր։ Հրատարակվել են 83 ամսագիր, 180 թերթ (այդ թվում 134-ը՝ բելառուսերեն)։ 1970 թ. հրատարակվել են բելառուսերեն՝ «Զվյազդա» («Աստղ», 1917 թվականից), «Չիրվոնայա զմենա» («Կարմիր հերթափոխ», 1921 թվականից), «Պիաներ Բելառուսի» («Բելառուսիայի պիոներ», 1929 թվականից), «Լիտարատուրա ի մաստացտվա» («Գրականություն և արվեստ», 1932 թվականից), «Նաստաունիցկայա գազետա» («Ուսուցչական թերթ», 1945 թվականից), ռուսերեն՝ «Աովետսկայա Բելառուսիա» («Սովետական Բելառուսիա», 1927 թվականից), «Սելսկայա գազետա» («Գյուղական թերթ», 1945 թվականից), «Զնամյա յունոստի» («Պատանեկության դրոշ», 1938 թվականից), «Զորկա» («Լուսաբաց», 1945 թվականից) և այլ հանրապետական թերթեր։ Լույս են տեսնում քաղաքական երիտասարդական, գրական, երգիծական, գիտական, տեխնիկական և այլ ամսագրեր, բելառուսերեն՝ «Վոժիկ» («Ոզնի», 1941 թվականից), «Ռաբոտնիցա ի սյալյանկա» («Բանվորուհի և գեղջկուհի», 1924 թվականից), «Մալադոսց» («Երիտասարդություն», 1953 թվականից), «Պոլիմյա» («Բոց», 1922 թվականից), ռուսերեն՝ «Կոմունիստ Բելառուսիի» («Բելառուսիայի կոմունիստ», 1927-1949 թթ.՝ բելառուսերեն), «Նեման» (1952 թվականից)։ 1925 թվականին Մինսկում սկսվել են առաջին ռադիոհաղորդումները, 1956 թվականից գործում է Մինսկի հեռուստատեսային կենտրոնը։ 1969 թվականից հանրապետության ռադիոն և հեռուստատեսությունը հաղորդում են տալիս բելառուսերեն և ռուսերեն՝ ռադիոյի 3 և հեռուստատեսության 2 ծրագրերով։ Գոմելը, Բրեստը, Վիտեբսկը, Գրոդնոն ունեն հեռուստատեսային կայաններ։