cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյուպեն 3։ Քալիոստորո դղյակը
Սյուժե
Գործողությունների վայրը Եվրոպական հորինված հանրապետություն է, ուր իշխում է Քալիոստորո տոհմը։ Հերցոգի կայնքը խլած հրդեհից հետո, տոհմի կրտսեր ճյուղի ներկայացուցչը՝ նենգ կոմս Քարիոստորոն, իր հերթին ավագ ճյուղից խլում է իշխանությունը։ Ապահովության համար նա գերության մեջ է պահում երիտասարդ արքայադուստր Քլարիսսային՝ իշխող դինաստիայի վերջին շառավղին, որ հետագայում ամուսնանա հետը ու ամրագրի իր իշխանությունը գահի վրա։
Լյուպենը բացահայտում է, որ հենց Քալիոստորո դղյակում են արտադրվում կեղծ փողերը ու որոշում է, ինչ գնով էլ լինի, գտնել ու ոչնչացնել տպող սարքը։ ԱՅդ նպատակով նա իր անբաժան ընկերոջ՝ Ջիգենի հետ ուղևորվում է Քալիոստորո։ Այնտեղ է նաև Լյուպենի ոխերիմ թշնամին՝ Ձենիգաթա քննիչը։ Բայց ռեգենտ-չարագործին դիմակայելու համար նրանք ժամանակավոր հաշտություն են կնքում։
Ու սկսվում է անհավատալի արկածների հեղմապտույտը՝ հետապնդումներով, կրակոցներով, տանիքներից թռիչքներով ու խորհրդավոր ճանփորդություններով։
Քննադատների արձագանքը
Որպես Միյաձակիի առաջին ռեժիսորական աշխատանք, անիմեն պարունակում է նրա ոճի բազմաթիվ տարրեր. տպավորություն թողնելու համար։ Դենի Քավալլարոն ընդգծում է Միյաձակիի հեղինակային ոճն ու նշում, թե ինչպես է այն ազդել այս աշխատանքի վրա։ Քալիոստորոն, որ միաժամանակ երկիր ու միջավայր է, բծախնդրորոեն պատկերված է, ու կարող է բնորոշվել որպես «akogare no Paris»`«մեր երազանքների Փարիզը »։ Տեսախցիկի անսպասելի, յուրօրինակ դիտակետերն ու հերոսների շարժման նկատմամբ ուշադրությունը Միյաձակիի տարբերիչ գծերն են։ Դրանց թվին կարելի է դասել նաև Լյուպինի ոգին և բնավորությունը բացահայտող կողոպուտի տեսարանը։ Հերոսների բնավորության որոշ փոփոխություններ երկրպագուների կողմից այնքան էլ լավ չեն ընդունվել. հերոսական, բայց ինքնություն չունեցող Լյուպենը, ընկերասեր Ջիգենը, զվարճալի Գեմոնը, չգայթակղող Ֆուջիքոն։ ԱՄՆ-ի Օտակուների Սուրաթը բնութագրել է դա որպես « Ջեյմս Բոնդի մասին ֆիլմ, որտեղ Ջեյմս Բոնդը ապրում է Մոթել 6-ում, իսկ նրա «Bond mobile»-ը Toyota Camry է»։
Ազդեցությունը
Ֆիլմն ազդել է մի շարք այլ պրոեկտների վրա։
Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայաո Միյաձակիի ֆիլմեր
Էլիս Փոլ
Կրթություն
Էլիս Փոլը կրթություն է ստացել քվակերների Սվորթմոր քոլեջում, ապա Փենսիլվանիայի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի և գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1922 թվականին Փոլն ավարտել է Վաշինգտոնի իրավագիտության քոլեջը` ստանալով իրավունքի բակալավրի աստիճան ։ 1927 թվականին ստացել է մագիստրոսի, իսկ 1928 թվականին` Վաշինգտոնի Ամերիկյան համալսարանի քաղաքացիական իրավունքի թեկնածուի աստիճան ։ 1949 թվականին Ամերիկյան համալսարանի և Վաշինգտոնի քոլեջի միավորման կապակցությամբ Փոլը ձգտում էր գիտական աստիճաններ ունենալ երկու ուսումնական հաստատություններից էլ ։
Սուֆրաժիզմ
Փենսիլվանիայի համալսարանն ավարտելուց հետո Էլիսը միացել է «Կանանց իրավասարության ամերիկյան ազգային ասոցիացիային» և նշանակվել է կազմակերպության Վաշինգտոնի կոմիտեի նախագահ։
Կազմակերպությունը քարոզում էր կանանց քվեարկելու իրավունքի համար սահմանադրական փոփոխությունների կարևորությունը։ Այս փոփոխության համար իսկզբանե պայքարել են սուֆրաժիստուհիներ Սյուզան Էնթոնին և Էլիզաբեթ Սթենտոնը, որոնք փորձում էին քվեարկություն անցկացնել ԱՄՆ-ի բոլոր նահանգներում ։
Երբ քարոզչությանն ուղղված նրանց ջանքերը արդյունք չեն տալիս, Փոլը և նրա գործընկերները 1916 թվականին ձևավորում են «Կանանց ազգային կուսակցությունը», որտեղ կիրառում են այնպիսի մեթոդներ, որոնցից մի քանիսն օգտագործվել են Մեծ Բրիտանիայում ընտրական իրավունքի շարժման մեջ ։ Մեթոդներն իրենց մեջ ներառում էին ցույցեր, երթեր, զանգվածային միտինգներ, հացադուլներ։ Բոլոր գործողությունները լուսաբանվում էին «Սուֆրաժիստուհիներ» շաբաթաթերթում։
1916 թվականին նախագահական ընտրությունների ժամանակ Պոլը և նրա գործընկերները շարունակում են արշավը Վուդրո Վիլսոնի և այլ դեմոկրատների դեմ, որոնք հրաժարվում էին սատարել փոփոխությունները։ 1917 թվականին հունվարին «Ազգային կանանց կուսակցությունը» Սպիտակ տան մոտ առաջին պիկետն է անցկացնում ։ Պիկետի մասնակիցները, որոնք հայտնի են որպես «լուռ պահապաններ», քվեարկելու իրավունքը պահանջող վահանակներ էին պահում։ Դա քաղաքացիական անհնազանդության ոչ բռնի արշավի օրինակ էր։ 1917 թվականի հունիսին պիկետի մասնակիցները ձերբակալվում են «տեղաշարժմանը խոչընդոտելու» մեղադրանքով ։ Շատերը, այդ թվում՝ Էլիս Փոլը, մեղավոր են ճանաչվում և բանտարկվում Վիրջինիայի Օկկովկեն բանտում։ Որպես բողոքի նշան` Փոլը հացադուլ է հայտարարում բանտում, որտեղից նրան տեղափոխում են հոգեբուժարան։ Դա շարունակվող ցույցերի և մամուլում հրապարակվող նյութերի հետ ճնշում էր գործադրում Վիլսոնի աշխատակազմի վրա։
1918 թվականի հունվարին Վիլսոնը հայտարարում է, որ կանանց ընտրելու իրավունքը անհրաժեշտ միջոց է ։ 1920 թվականին ընդունվում է ԱՄՆ Սահմանադրության 19-րդ փոփոխությունը ։
Հետագա կյանք
1929 թվականին սկսում է ապրել Ալվա Բելմոնտի կողմից գնված տանը, որը գտնվում է Վաշինգտոնում, Կապիտոլիումի հարևանությամբ։ Տունն այժմ հայտնի է որպես «Սյուե- Բելմոնտի տուն-թանգարան» ։
Մահ
Էլիս Փոլը մահացել է 1977 թվականի հուլիսի 9-ին, Նյու Ջերսիում ։
Քարոլինա Մաթիլդա Մեծ Բրիտանացի
Քարոլինա Մաթիլդա Մեծ Բրիտանացի (Caroline Matilda of Great Britain, Caroline Mathilde), ինչպես նաև Քարոլինա Մաթիլդա Ուելսացի (Caroline Matilda of Wales),, Ուելսյան արքայազն Ֆրեդերիկի կրտսեր դուստրն է, Դանիայի թագավոր Քրիստիան VII-ի կինը և Ֆրեդերիկ VI-ի մայրը։
Էլիս Փոլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ
Քարոլինա Մաթիլդա Մեծ Բրիտանացի
Քարոլինա Մաթիլդան կրտսեր դուստրն էր Ուելսյան արքայազն Ֆրեդերիկի և նրա կնոջ Ավգուստա Սաքսոն-Գոթացու։ Նա ծնվել է Ֆրեդերիկի մահից մի քանի ամիս հետո։ Արքայադուստրը դաստիարակվում էր արքունիքից հեռու ընտանեկան մթնոլորտում։ 15 տարեկան հասակում նրան ամուսնացրեցին Դանիայի թագավոր Քրիստիան VII-ի հետ։ Վերջինս հոգեպես հիվանդ էր և անտարբեր մնաց կնոջ հանդեպ ամբողջ ամուսնության ընթացքում, որի ժամանակ լույս աշխարհ եկավ երկու երեխա Ֆրեդերիկը և Լուիզա Ավգուստան, ով ենթադրաբար լույս աշխարհ է եկել ամուսնական անհավատարմության արդյունքում։
1769 թվականին թագավորի մոտ ծառայության անցավ բժիշկ Յոհանն Ֆրիդրիխ Ստրուեզենը։ Սկզբնապես Քարոլինա Մաթիլդան նրան սառն էր վերաբերում, սակայն նա արագորեն գրավեց 18-ամյա թագուհու սիրտը։ Նրանց միջև հաստատվեց սիրային կապ, իսկ Յոհանն Ֆրիդրիխը սկսեց արագորեն բարձրանալ մասնագիտական աստիճաններով։ Շուտով նա հասավ իշխանության գագաթնակետին և անցկացրեց մի շարք բարեփոխումներ, որոնց Քարոլիան Մաթիլդան աջակցում էր։ Ստրուեզենի գործողությունները, ինչպես նաև նրա կապը թագուհու հետ, դարձան պատճառ, որ հայտնվեն ազդեցիկ թշնամիներ, որոնց շարքում էր Քրիստիանի խորթ մայր Յուլիանա Մարիան և նրա որդի Ֆրեդերիկը։ Յուլիանա Մարիայի գլխավորությամբ արքունիքում դավադրություն կազմակերպվեց, որի արդյունքում Ստրուեզենը գլխատվեց, իսկ Քարոլինա Մաթիլդան ամուսնալուծվեց և արտաքսվեց երկրից։ Նա մահացավ Ցելլեյում, իր եղբոր՝ Գևորգ III-ի հանովերյան կալվածքներում, 23 տարեկան հասակում քութեշից։
Ծագումնաբանություն և վաղ տարիներ
Քարոլինա Մաթիլդան ծնվել է 1751 թվականի հուլիսի 22-ին, Ուելսի արքայազնի լոնդոնյան նստավայրում և Ֆրեդերիկ Ուելսացու և Ավգուստինա Սաքսեն-Գոթացու կրտսեր դուստրն էր։ Հայրական գծով Քարոլինան Մեծ Բրիտանիայի թագավոր Գևորգ II-ի և Քարոլինա Բրանդենբուրգ-Անսբախացու, մայրական գծով Ֆրիդրիխ II-ի և Մագդալենա Ավգուստա Անգալթ-Ցերբստացու թոռնուհին էր, ինչպես նաև մայրական գծով կայսրուհի Եկատերինա II-ի մորաքրոջ աղջիկն էր։ Հայրը մահացել է դստեր ծնվելուց մի քանի ամիս առաջ։ Ծնվելուց մինչև 1766 թվականը արքայադուստրը կոչվում էր Նրա արքայական մեծություն արքայադուստր Քարոլինա Մաթիլդա։ Աղջիկը կնքվեց օգոստոսի 1-ին Լեսթեր-հաուսում , կնքահայրը դարձավ Ուելսյան երիտասարդ արքայազն  Գևորգը, իսկ կնքամայրը արքայադուստր Ավգուստան (Քարոլինա Մաթիլդայի քույրը) և Քարոլինան (նրա հորաքույրը), որին ներկայացնում էր հավատարմատար անձը ։
Ավգուստինա Սաքսեն-Գոթացին իր երեխաներին դաստիարակում էր արքունիքից հեռու և էթիկայի խիստ սահմաններում։ Այդ պատճառով էլ արքայադուստրը ընդհանրապես չէր հետաքրքրվում քաղաքականությամբ և արքունական ինտրիգներով ։ Ընտանիքը օրվա մեծ մասը անց էր կացնում Լեսթեր-հաուսում, սակայն տոնական օրերին Ավգուստան երեխաների հետ միասին մեկնում էր ։ Քարոլինա Մաթիլդան նախընտրում էր մաքուր օդի խաղերը և ձիավարությունը, միևնույն ժամանակ, աղջկա կրթությունը մակերեսայնորեն էր ստանում և ոչ կանոնավոր։ Չնայած դրան, նա ուներ գեղեցիկ ձայն և լավ երգում էր, ինչպես նաև խոսում էր երեք լեզվով՝ իտալերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն ։
Ամուսնություն։ Դանիայի թագուհի
1764 թվականին դանիական և բրիտանական արքայական տների միջև համաձայնություն կայացավ, ըստ որի արքայազն Քրիստիանը պետք է ամուսնանար բրիտանական արքյադստրերից մեկի հետ։ Քրիստիանը Ֆրեդերիկ V-ի և Լուիզա Մեծ Բրիտանացու որդին էր, և այդպիսով Քարոլինա Մաթիլդայի մորաքրոջ որդին էր, քանի որ Մաթիլդայի հայրը և Քրիստիանի մայրը քույր և եղբայր էին։ Բրիտանական արքունիքից հարս ընտրել պայմանավորված էր նրանով, որ Քրիստիանի մայրը, որն արդեն այդ ժամանակ մահացած էր, բավական ժողովրդականություն վայելող անձ էր։ Սկզբնապես ապագա թագուհու դերում դիտարկվում էր Քարոլինա Մաթիլդայի ավագ քույր Լուիզա Աննան, սակայն նա ի ծնե աչքի էր ընկնում թույլ առողջությամբ, որի մասին տեղեկացված էր դանիական պատվիրակ ֆոն Բոտմերը, և այդ պատճառով էլ արքայազնին որպես կին ընտրվեց՝ Քարոլինա Մաթիլդան։ Ապագա ամուսնության վերաբերյալ հայտարարվեց 1765 թվականի հունվարի 10-ին" ։
1766 թվականի հունվարի 14-ին, երբ դեռևս ընթանում էին ամուսնության նախապատրաստությունները, 17-ամյա Քրիստիանը դարձավ թագավոր։ Նույն թվականի հոկտեմբերի 1-ին Սենթ-Ջեյմս պալատի թագավորական մատուռում (մեկ այլ տեսակետի Քարլտոն-հաուսում) տեղի ունեցավ ամուսնական արարողությունը, որում փեսացուին ներկայացնում էր արքայադստեր եղբայրը՝ ։ Երկու օր անց Քարոլինա Մաթիլդան Հարիջից մեկնեց  Ռոտերդամ, երեք շաբաթ անց Անգլիայից մեկնելուց հետո հասավ Ալտոնա, որտեղ նրան դիմավորեցին դանիական ազնվականները։ 12 օր անց Քարոլինա Մաթիլդան ժամանեց Ռոսկիլդե, որտեղ հանդիպեց ապագա ամուսնու հետ։ 1766 թվականի նոյեմբերի 8-ին տեղի ունեցավ ամուսնական արարողությունը  Կոպենհագենի Քրիստիանսբորգյան պալատում։ 1767 թվականի մայիսի 1-ին Քարոլինա Մաթիլդան Կոպենհագենում թագադրվեց որպես թագուհի։
Դանիական արքունիքում երիտասարդ թագուհուն նկարագրում էին որպես՝ խանդավառ, վառ և հիանալի անձնավորություն։ Նրան չէր կարելի ասել գեղեցիկ, փոքր-ինչ գիրության համար, բայց նա բավական գրավիչ էր և նրա արտաքինը, թույլ էր տալիս խուսափել կանանց քննադատություններից և միևնույն ժամանակ գտնվում էր տղամարդկանց ուշադրության կենտրոնում։ Սակայն նա դանիական արքունիքում այնքան էլ հեղինակավոր չէր, չնայած նրան, որ սկզբնապես նա ջերմորեն ընդունվեց Կոպենհագենում, Ալտոնայում նա բաժանվեց բրիտանացի ուղեկցորդներից և մնաց փաստացի մենակ մեկ այլ շրջապատում, որը նրան համապատասխան չէր։ Բացի այդ, թուլամորթ, եսապաշտ և հոգեկան խնդիրներ ունեցող Քրիստիան VII-րդն անտարբեր էր կնոջ հանդեպ և չէր շտապում ամուսնական պարտականությունները իրականացնել ։ Այսպիսի վերաբերմունքը հիմնականում կարող էր բացատրվել նրանով, որ Քրիստիանը դեմ էր այս ամուսնությանը, որը նրան պարտադրեցին պալատականները, որոնք գտնում էին, որ այսպիսով երիտասարդ թագավորի հոգեկան առաղջությունը կլավանա, բացի այդ, պալատականների մի մասը գտնում էր, որ թագավորը տղամարդկանց գերադասում է կանանցից ։ Չնայած այս բամբասանքներին, Քրիստիանը ուներ սիրուհի, որի հետ հարաբերություններ հաստատվեցին 1766 թվականի ամռանը Հոլշտայնում, ինչպես նաև, նա հաճախ էր այցելում Կոպենհագենի կուրտիզանուհիներին, որոնց շարքում ամենահայտնին էր։
Դանիական արքունիքում երիտասարդ թագուհին մտերմացավ ննջասենյակի տիկին հետ, որը գտնում էր, որ թագավորի ֆավորիտներ՝  և  ցանկանում էին հեռու պահել թագավորին կնոջից։ Սակայն Քարոլինա Մաթիլդայի մտերմությունը ֆոն Պլեսենի հետ չէր նպաստում ամուսնու հետ մտերմության հաստատմանը․ մեկ անգամ, երբ Քրիստիանը ցանկացավ անկողինը կիսել կնոջ հետ, Լուիզան խորհուրդ տվեց թագուհուն հիվանդ ձևանալ, որը նրա կարծիքով, թագավորի մոտ պետք է կիրք առաջացներ, սակայն դա ավելի վանեց նրան։ Վերջին հաշվով, Քրիստիանը իր դաստիարակչի խորհրդով, կնոջ հետ անկողին էր կիսում միայն սերունդը շարունակելու համար, իսկ 1768 թվականի հունվարին որդու՝ Ֆրեդերիկի լույս աշխարհ գալուց հետո վերադարձավ իր սովորույթներին, քաղաքի հասարակաց տներում զվարճանքներին ։
Չնայած Քարոլինա Մաթիլդան չէր հետաքրքրվում քաղաքականությամբ, բայց որդու լույս աշխարհ գալուց հետո սկսեց արքունիքում կարևոր դեր խաղալ և նրա շուրջ սկսեցին կենտրոնանալ ընդդիմադիր ուժերը։ Նրա հակակրանքը իր ամուսնու ֆավորիտների նկատմամբ հանգեցրեց նրան, որ 1768 թվականին Հոլքը հասավ նրան, որ Լուիզ ֆոն Պլեսենը ազատվեց ննջասենյակի տիկնոջ պաշտոնից և վտարվեց երկրից։ Այսպիսով երիտասարդ թագուհին արքունիքում զրկվեց միակ մտերիմ մարդուց, որը կարող էր թագուհուն հետ պահել սխալներից։ 1768 թվականի մայիսի 6-ին Քրիստիանը ուղևորվեց երկարատև շրջագայության Եվրոպայով, թողնելով կնոջը որդու հետ միասին Կոպենհագենում։ Ամուսնու բացակայության ժամանակ թագուհին զբաղվում էր որդու դաստարակությամբ, ինչպես նաև շրջում էր քաղաքով և կապեր էր հաստատում հարևանների հետ։ Քաղաքում ոտքով շրջագայելը սկսեցին քննադատել, քանի որ դանիացի ազնվական կանայք որպես ավանդույթ քաղաքով տեղաշարժվում էին բացառապես կառքերով ։ 1768 թվականի ամառը թագուհին անց կացրեց Հիլլերյոդի Ֆրեդերիկսբորգյան պալատում, իսկ աշնանը վերադարձավ մայրաքաղաք։ Միևնույն ժամանակ սկսեցին բամբասանքներ տարածվել, որ թագուհին հարաբերությունների մեջ է գտնվում ինչ-որ Լա Թուրանի հետ, որը ֆրանսիական Hofteatret թատրոնի դերասան էր։ Լա Թուրը թագուհու պալատական ազնվական օրիորդներից՝ սիրեցյալն էր, սակայն հաճախ նվերներ էր ստանում թագուհուց, և ինչպես ասում էին, այցելու էր իրականում թագավորական ննջարանը հանուն թագուհու, այլ ոչ թե Էյբենի։ Թագուհու կապը Լա Թուրի հետ հաստատված չէր, սակայն թագավորի վերադարձից հետո նրան վտարեցին երկրից։ Բացի Էյբենից, թագավորի բացակայության ժամանակ թագուհու շրջապատ էին մտել,  և , որոնք բոլորն էլ հայտին էին իրենց սիրային արկածներով։
Ստրուեզենի հետ հարաբերությունները
1769 թվականի հունվարին Քրիստիանը վերադարձավ ճամփորդությունից։ Նրա հետ միասին Կոպենհագեն ժամանեց գերմանացի բժիշկ Յոհանն Ֆրիդրիխ Ստրուեզենը, որի հետ թագավորը ծանոթացել է Ալտոնայում շրջագայության սկզբում։ Այդ ժամանակ Քրիստիանի առողջական վիճակը ավելի բարդացավ, սակայն Ստրուեզենը կարողացավ, ըստ ամենայնի փոքր-ինչ օգնել նրան և այդպիսով ստացավ՝ թագավորի վստահությունը, խորհրդարանի հարգանքը և թագավորական բժիշկի պաշտոնը։ Կոպենհագենում Ստրուեզենը սկսեց ակտիվորեն մասնակցել երկրիկ քաղաքական գործընթացներին, սակայն նա սկզբնապես չէր նախատեսում հենվել թագուհու աջակցության վրա, այլ ընդհակառակը, նա գտնում էր, որ լավագույն դաշնակիցը այդ գործում կարող է դառնալ թագավորի նոր սիրուհին, որին պետք է ընտեր հենց ինքը Ստրուեզենը։ Նրա ընտրությունը կանգ առավ  վրա։ Վերջինս լավ կրթված էր և խելացի, որը, ըստ Յոհանն Ֆրիդրիխի կարծիքով, կարող էր լավացնել թագավորի ինքնազգացողությունը և հեշտացներ պալատականների շփումը նրա հետ։ Սակայն մտադրությունը ձախողվեց, քանի որ Բիրգիթթան հրաժարվեց, իսկ փորձը թագավորի համար ստեղծել կողմնակի հարաբերություններ տրամադրեց Քարոլինա Մաթիլդային ընդդեմ Ստրուեզենի։
1769 թվականի ամռանը Քարոլինա Մաթիլդայի մոտ ի հայտ եկան այտուցներ և ամուսնու պնդմամբ նա դիմեց օգնության համար Ստրուեզենին։ Վերջինս խորհուրդ տվեց թագուհուն զվարճանալը և վարժությունները, որպես լավագույն դեղամիջոց, և թագավորական բժիշկի խորհուրդները օգնեցին թագուհուն և նա վստահությամբ համակվեց նրա հանդեպ։ Վստահությունը ամրապնդվեց, երբ Ստրուեզենը հաջողությամբ Քարոլինա Մաթիլդայի հիվանդ որդուն պատվաստում կատարեց ջրծաղկից։ 1770 թվականի հունվարին Ստրուեզենը ննջասենյակներ ստացավ Քրիստիանսբորգյան պալատում։ 1770 թվականին թագավորը ավելի ինքնամփոփ դարձավ, իսկ ամենօրյա պետական գործերը նա հանձնարարում էր Ստրուեզենին, որին անսահմանափակ վստահում էր։
1770 թվականի գարնանը թագուհու և բժիշկի միջև սիրային կապ էր հաստատվել։ Հետագայում թագուհու և թագավորի ամուսնալուծության ժամանակ, պալատականները, որոնք ուղեկցում էին թագուհուն, հայտնեցին, որ այդ հարաբերությունների մասին կասկածում էին դեռևս 1769 թվականի ավարտին։ Արդեն ամռանը թագուհու և բժիշկի միջև հարաբերությունների մասին տեղյակ էին ամբողջ մայրաքաղաքում, իսկ գավառները, որտեղ արքունիքի պալատականները հունիսին մեկնեցին հանգստանալու, սիրահարները արդեն չէին թաքնվում։ Մինչ թագավորը և թագուհին պալատականների հետ միասին ճամփորդում էին Շլեզվինգ-Հոլշտայնով, Ստրուեզենը կյանքի էր կոչում իր ծրագրերը։ Այդ ծրագրերը վերաբերում էին նաև թագուհուն․ մի քանի դաշնակիցների հետ միասին Յոհանն Ֆրիդրիխին հաջողվեց ազատել թագուհուն Հոլքից և մնածաց այլ թշնամիներից, որոնց շարքում էր նաև Հոլքի քույրը՝ ֆոն դեր Լյուեն, ով ղեկավարում էր թագուհու հանդերձարանը։
1770 թվականի ամռանը Քարոլինա Մաթիլդայի մայրը Ուելսյան արքայադուստրը, այց կատարեց մայրցամաք և ցանկանում էր հանդիպել դստեր հետ։ Սկզբնապես հանդիպումը նշանակված էր Բրաունշվայգում, սակայն այն տեղափոխվեց Լյունեբուրգ։ Նրանք հանդիպեցին 1770 թվականի օգոստոսից շուտ և սա նրանց վերջին հանդիպումն էր։ Ստրուեզենը այս հանդիպման ժամանակ գտնվում էր թագուհու կողքին, այդ պատճառով էլ Ուելսյան արքայադուստրը հնարավորություն չգտավ կատարել ավելին, քան հանձնարարել Ներքին Սաքսոնիայի բրիտանացի նախարար Վուդֆորդին, զգուշացում կատարել Քարոլինա Մաթիլդային իր պահվածքի համար, սակայն ոչ Վուդֆորդը, ոչ էլ, որը այցելել էր քրոջը Կոպենհագենում, չհաջողվեց հասնել հաջողության այդ գործում։
Սկանդալ արքունիքում
1771 թվականի հունիսի 17-ին արքունիքը մեկնեց Հիրշհոլմ, որտեղ Քարոլինա Մաթիլդան անց կացրեց ամառը սիրեկանի և որդու հետ։ Մայրաքաղաքից մեկնելուց առաջ թագուհին հղի էր և 1771 թվականի հուլիսի 7-ին լույս աշխարհ բերեց դստերը Լուիզա Ավգուստային, որին նախընտրեց խնամել ինքը անձամբ։ Արքայադստեր լույս աշխարհ գալը արքունիքում ընդունվեց սառը, չնայած սգի մեջ գտնվող թագուհին պատրաստ էր դառնալ Լուիզա Ավգուստայի կնքամայրը, եթե դա ցանկանար նրա մայրը։ Քրիստիանը ճանաչեց Լուիզա Ավգուստային որպես իր դուստր, սակայն թագուհու անվայել պահվածքը, ինչպես նաև աղջկա արտաքին նմանությունը Ստրուեզենի հետ, պալատականների մեծ մասին ստիպեց մտածել, որ նա է բիոլոգիական հայրը աղջկա։ Միմյանց միջև պալատականները աղջկան անվանում էին «փոքրիկ Ստրուեզեն» ։ Սակայն, երբ ընթանում էր դատական գործընթացը թագուհու նկատմամբ, Լուիզա Ավգուստան չէր հիշատակվում ոչ մի փաստաթղթում։
Լուիզա Ավգուստայի լույս աշխարհ գալուց հետո թագուհու և նրա սիրեկանի հանդեպ սկսեցին առաջ քաշել բավական լուրջ մեղադրանքներ։ Արքունիքում և նրա սահմաններից դուրս բամբասանքներ տարածվեցին, որ Քարոլինա Մաթիլդան և Ստրուեզենը պատրաստվում են բանտարկել թագավորին, իսկ թագուհուն հայտարարել ռեգենտ։ Այս բամբասանքները աբսուրդային էին, քանի որ թագավորը ավելի շուտ սիրեկանների համար պաշտպան էր հանդիսանում, քան թե արգելք։ 1771 թվականի ավարտին սիրահարները սկսեցին անհանգստանալ, իսկ Քարոլինա Մաթիլդան կասկածում էր, որ թագավորի խորթ մայրը՝ Յուլիանա Մարիան, դավեր է նյությում ընդդեմ նրա և Ստրուեզենի։ Նոյեմբերի 30-ին արքունիքի պալատականները տեղափոխվեցին Ֆրեդերիկսբերգ, որտեղ Ստրուեզենի հրամանով բարձրացվեցին անվտանգության չափորոշիչները։ Այնուհետև գվարդիայի կազմացրման հրամանը հանգեցրեց նրան, որ Սուրբ Ծնունդին ընդառաջ զինվորականները շարժվեցին Ֆրեդերիկսբերգ, և արքունիքին պարզ դարձավ, ինչպիսին է իրական տարամադրությունը ժողովրդի։ Միևնույն ժամանակ լուրեր տարածվեցին, որ բրիտանացի դիվանագետ  առաջարկել է խոշոր գումար Ստրուեզենին, եթե նա լքի երկիրը, սակայն փաստաթղթային ապացույցներ չկան դրա վերաբերյալ։
1772 թվականի հունվարի 8-ին արքունիքը վերադարձավ Կոպենհագեն։ Այդ պահին Յոհանն Ֆրիդրիխը և Քարոլինա Մաթիլդան արդեն գտնվում էին կործանման եզրին։ Հունվարի սկզբին Ստրուեզենի նախկին դաշնակից, դժգոհ լինելով իր վիճակից և այն բանից, որ Ստրուեզենը չի ընդունում նրա քաղաքական հայացքները, որոշեց տապալել ֆավորիտին։ Նա Յուլիանա Մարիային, որը ողջ ամառվա ընթացքում հետևում էր, թե ինչպես կծավալվեն գործերը Ֆրեդերիկսբերգում, ներկայացրեց կեղծ ապացույցներ այն բանի, որ սիրահարները պատրաստվում են գահընկեց անել թագավորին, որն էլ դրդեց Յուլիանա Մարիային դավադրություն կազմակերպել։ Հունվարի 15-ին նախաորոշվեցին գործի մանրամասները, իսկ դավադրության իրականացումը նշանակվեց հունվարի 16-ի գիշեր լույս 17-ի ցերեկ, երբ կավարտվի դիմակահանդեսը Քրիստիանսբորգյան պալատում։ Եվ չնայած Ռանցաուն վերջին պահին սկսեց կասկածել, բայց ամեն ինչ ընթանում էր ծրագրի համաձայն։ Սահմանված ժամին Ստրուեզենը, Բրանդտը և նրանց աջակիցները (ինչպես փաստացի, այնպես էլ ենթադրյալ) ձերբակալվեցին։
Նույն գիշեր թագուհին ձերբակալվեց և իր փոքր դստեր հետ միասին զինվորականների կողմից ուղեկցվեց Հելսինգյորին մոտ գտնվող Կրոնբորգ ամրոց, որտեղ գտնվում էր կալանքի տակ։ Այստեղ նրան ացելում էր միայն Քեյթը, իսկ միայնակությունը փարատում էր դուստրը։ Թագուհուն կալանքի տակ պահելը անհրաժեշտ էր, որպեսզի տապալեին Ստրուեզենին։ Չնայած նրան, որ Ստրուեզենը իշխանությունը չէր ստացել թագուհու հետ հարաբերությունների միջոցով, այլ թագավորի նկատմամբ ունեցած իր ազդեցության միջոցով։ Թագուհին Ստրուեզենի հզորագույն դաշնակիցներից մեկն էր, այդ պատճառով էլ անհրաժեշտ էր նրան հեռու պահել Ստրուեզենից։
Ամուսնալուծություն և աքսոր
Փետրվարի 20-ին սկսվեց Ստրուեզենի հարցաքննությունը, սակայն նա թագուհու հետ «հանցավոր մտերմության» մասին խոստովանեց, միայն երեք օր անց։ Հետագայում Յոհանն Ֆրիդրիխը փորձեց որքան հնարավոր է շատ պատասխանատվութունը ամուսնական անհավատարմության բարդել Քարոլինա Մաթիլդայի վրա։ Միևնույն ժամանակ ընթանում էր Ստրուեզենի գլխավոր քաղաքական խորհրդական Էվենոլդ Բրանդտի հարցաքննությունը, որը հայտնեց, որ Յոհնն Ֆրիդրիխը խոստովանել է իրեն իր հանցանքները։ Ստրուեզենի խոստովանությունից հետո թագուհու մոտ ուղղվեց հանձնաժողով, կազմված չորս մարդուց։ Նրանց առաջին այցի ժամանակ, հավանաբար Քեյթի խորհրդով, Քարոլինա Մաթիլդան հրաժարվեց որևէ բան ասել, պատասխանելով, որ «չի ճանաչում ոչ մի դատավարություն, բացի թագավորի դատավարությունից»։ Հանձնաժողովի հետագա այցերի ժամանակ թագուհին հերքում էր Ստրուեզենի հետ հարաբերությունները, որպեսզի փրկի նրան ։ Մարտի 9-ին Քարոլինա Մաթիլդային ներկայացվեց Ստրուեզենի կողմից ստորագրված խոստովանությունը, և թագուհին ինքն էլ ստորագրեց խոստովանությունը և իր վրա վերցրեց մեղքի մեծ մասը, հույս ունենալով, որ այդպիսով փոքր-ինչ կմեղմացնի իր սիրեկանի ճակատագիրը։
1772 թվականի մայիսին բրիտանական և դանիական արքունիքներին հաջողվեց որոշել, թե որտեղ է ապրելու Քարոլինա Մաթիլդան։ Գևորգ III-ի առաջարկությամբ, նոր նստավայրը իր «հանցավոր քրոջ» պետք է դառնար Ցելլա ամրոցը Հաննովերում։ Մայիսի 3-ին նախկին թագուհին Քեյթի և դանիական ազնվականների ուղեկցությամբ երկու ֆրեգատով և մեկ առագաստանավով ուղևորվեցին Հելսինգյորից։ Նրա երեխաները, այդ թվում Լուիզա Ավգուստան մնացին Կոպենհագենում և այլևս երբեք չտեսան իրենց մորը։ Հուլիսի 5-ին Քարոլինա Մաթիլդան ժամանեց Շտադե, և դանիական ուղեկցորդները նրան այստեղ լքեցին և նրան Շտադեյում դիմավորեցին ճոխ արարողությամբ, իսկ հաջորդ օրը նա կազմակերպեց ընդունելություն։ Այստեղից նա ուղևորվեց Գյորդե, որտեղ գտնվում էր կուրֆյուստի որսի կալվածքները և այստեղ նա մնաց մի քանի ամիս, որից հետո ուղևորվեց Ցելլե։ 1772 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Քարոլինա Մաթիլդան պաշտոնապես մտավ քաղաք, որտեղ նրա համար պատրաստվել էր արժանավայել արքունիք։ Նա հազվադեպ էր հեռանում քաղաքից և ամենից հաճախ այցելում էր Հաննովեր, և այցը պաշտոնական բնույթ էր կրում։
Քարոլինա Մաթիլդայի կյանքը Ցելլայում բավական հանգիստ էր։ Այստեղ նրան վերջապես միացավ իր սիրելի պալատական օրիորդ Լուիզա ֆոն Պլեսսենը։ Նախկին թագուհուն հաճախ էին այցելում բազմաթիվ բարեկամները և ընկերները, որոնց շարքում էր նրա քույր Ավգուստան, որը, ինչպես գտնում էին շատերը, Գևորգ III-ի կողմից նաշանակվել էր, որպեսզի վերահսկի կրտսեր քրոջը։ Քարոլինա Մաթիլդայի հիմնական զվարճանքը Ցելլայում ոչ մեծ թատրոնն էր, որը կառուցվել էր հատուկ նրա համար պալատի տարածքում, ինչպես նաև բազում անգլերեն և գերմաներեն լեզուներով գրքերը։ Քեյթը, որը 1772 թվականի նոյեմբերին այցելեց Քարոլինա Մաթիլդային, ավելի ուշ հայտնեց լորդ Սաֆֆոլկին, որ գտել է նրան լավ տրամադրության մեջ և Քարոլինա Մաթիլդան այլևս չի ցանականում որևէ կապ ունենալ դանիական արքունիքի հետ, բացի այն հարաբերություններից, որոնք անմիջապես կապ կունեն իր երեխաների  բարեկեցության հետ։
Չնայած Քարոլինա Մաթիլդան այլևս թագուհի չէր, բայց նա դեռևս խաղում էր կարևոր դեր դանիական քաղաքականության մեջ, քանի որ հանդիսանում էր դանիական թագի ժառանգորդի մայրը։ 1774 թվականի սեպտեմբերին նրան այցելեց ճանապարհորդ և ավանտյուրիստ, ով այս այցելուցան ընթացքում հավաքեց մեծ քանակությամբ տեղեկություն Քարոլինա Մաթիլդայի Դանիայում ապրած կյանքի վերաբերյալ, որը հետագայում հիմք ծառայեց նրա հուշագրությունների համար։ Նա հոկտեմբերին վերադարձավ արդեն որպես դանիական ազնվականների գաղտնի գործակալ, որոնք աքսորվել էին Համբուրգ և կոպենհագենյան ընդդիմադիրների կողմից, որոնք ցանականում էին փոփոխություններ, որոնք պետք է վերականգնեին Քարոլինա Մաթիլդային գահի վրա։ Նախկին թագուհուն չէին վերահսկում Կոպենհագենից, այդ պատճառով էլ նա պատրաստ էր գործել, միայն թե իր եղբոր համաձայնության դեպքում։ Բացի այդ, նա վախենում էր իր երեխաների կյանքի համար։ Գևորգ III-ը պատրաստ էր աջակցել քրոջը և դավադիրների ծրագիրը, մի պայմանով, որ նախքան գործողությունները սկսելը, նրանք պետք է ունենան բավական ուժ հայրենիքում։ Ռոկսելլը ևս երեք անգամ այցելեց թագուհուն և նրա հետ քննարկեց ծրագրի մանրամասնությունները, այնուհետև նա ուղևորվեց Լոնդոն, որտեղ պատրաստվում էր քննարկել ծրագիրը Գևորգ III-ի հետ։ Նրա հետ միասին թագուհին եղբորը ուղարկեց նամակ, որում խնդրում էր աջակցություն Մեծ Բրիտանիայի կողմից «իր երեխաների երջանկության համար» ։ Լոնդոնում սպսելով թագավորի կողմից ընդունելության, Ռոքսելլը իմանում է Քարոլինա Մաթիլդայի մահվան մասին։
1775 թվականի մայիսի 10-ին  կամ 11-ին  Քարոլինա Մաթիլդան հանկարծակի մահացավ քութեշից։ Մահվան մահճում գտնվելիս նա եղբորը գրեց նամակ, որում խոսում էր իր անմեղության մասին։ Քարոլինա Մաթիլդան թաղվեց Ցելլայի քաղաքային Սուրբ Մարիա եկեղեցում, իր նախատատ Սոֆիա Դորոթեա Բրաունշվայգ-Ցելացու հարևանությամբ, որը նույնպես բաժանվել էր և աքսորվել Ցելլա։
Մաթիլդայի շքանշան
1771 թվականի հունավրի 29-ին ամուսնու տարեդարձի կապակցությամբ Քարոլինա Մաթիլդան սահմանեց իր անվամբ շքանշան։ Շքանշանին կարող էին արժանանալ թագավորական ընտանիքը և նրանց ամենամոտ մերձավորները։ Շքանշանի ներկայացնում էր իրենից «М» նշանի մոնոգրամ, որը շրջանակված էր թանկարժեք քարերով, և ճյուղերով, որոնք պատված էին ոսկե էմալով։ Շքանշանի ժապավենը վարդագույն էր երեք արծաթե շերտերով։ Տղամարդիկ շքանշանը կրում էին ժապավենով այն կախելով վզից, իսկ կանայք այն ամրացնում էին կրծքավանդակին։ Շքանշանի կանոնադրությունը կազմված էր 7 հոդվածներից, և գրված էր ֆրանսերեն։ Շքանշանի հանձնումը տեղի է ունեցել մեկ անգամ, նույն օրը՝ թագավորի ծննդյան ընթրիքի ժամանակ։ Այն ստացել են 12 մարդ, որոնց շարքում էին նաև Քարոլինա Մաթիլդան, Ստրուեզենը, Քրիստիանը, այրի թագուհի Յուլիանա Մարիան, թագավորի եղբայր Ֆրեդերիկը, ինչպես նաև Ստրուեզենին մոտիկ անձինք։ 1772 թվականի հեղափոխությունից հետո, որոնց արդյուքնում Ստրուեզենը գլխատվեց, իսկ Քարոլինա Մաթիլդան ամուսնալուծվեց և աքսորվեց երկրից, և փաստացի իշխանությունը անցավ այրի թագուհու կողմնակիցների ձեռքը, ապա շքանշան էլ վերացվեց։
Արվեստում
Քրիստաիան VII-ի, Քարոլինա Մաթիլդայի և Ստրուեզենի սիրային եռանկյունուն է նվիրված դանիացի նկարիչ Քրիստիան Ցարտմանի 1873 թվականին նկարված «Տեսարան Քրիստաիան VII-ի արքունիքում» նկարը։ Նկարը ներկայումս գտնվում է Կոպենհագենի Den Hirschsprungske Samling թանգարանում ։ Գոյություն ուներ այս նկար առնվազն երեք հեղինակային կրկնօրինակ, ինչպես նաև պահպանվել են Ցարտմանի էսքիզները թագուհու և թագավորական բժիշկի նկարների ։
Նկարը ցույց է տալիս թագուհուն և Ստրուեզենին, որոնք շախմատ են խաղում, իսկ միևնույն ժամանակ թագավորը թութակներին է նյարդայնացնում, որոնք ավանդապես համարվում են թեթևամտության և հեշտասիրության խորհրդանիշը։ Քարոլինա Մաթիլդան մտածում է հետագա քայլի մասին, Ստրուեզենը խորացաված նայում է թագուհու վրա, և նկատվում է թաքուն հոգեբանական լարվածություն անձերի միջև, որը պետք է հանգեցնի արյունալի հանգուցալուծման։ Կինը, որը կանգնած է սեղանի շուրջը և դժգոհությամբ նայում է թագուհուն և նրա սիրեցյալին, կարելի է ենթադրել, որ Յուլիանա Մարիան է։ Դանիական թագավորական արքունիքը, իմանալով աշխատանքի սյուժեի մասին, զգուշացրեց նկարչին, որ նա պետք է  չափազանց զգույշ լինի իրադարձությունների բնութագրելիս, քանի որ նակրը կարող է դիպչել թագավորական ընտանիքի զգացմունքներին և վարկաբեկել նրանց իր հպատակների առջև։ Արքունիքի դժգոհությունը արտահայտվեց հատկապես նրանում, որ թագավորը պատկերված էր բազմոցին չափից ավելի փռված։ Այս ամենը անհանգսություն առաջացրեց նկարչի մոտ։ Երբ նա հետագայում իմացավ, որ ոմն մեկը, ով չէր ցանականում բացահայտել իր անունը, դիտարկում է նկարի գնման հնարավորությունը բավական մեծ գումարով, ապա նա որոշեց, որ դա կարվի միայն այն բանի համար, որպեսզի ծածկի նկարը հասարակությունից։ Նա շնորհակալություն հայտնեց նկարի հանդեպ հետաքրքրության համար, բայց հաստատակամ հայտարարեց, որ «չի» վաճառում նկարը ։
Քարոլինա Մաթիլդային է նվիրված Sei Ariette Italiane composte e dedicate a S.A.R. Carolina Principessa Reale de Danimarca e Norvegiaa երաժշտական հավաքածուն, որի հեղինակը ենթադրաբար հանդիսանում է կոմպոզիտոր Ջովաննի Բատիստա Պյատանիդան և Դեյվ Փիթեր Մաքսվելի ։
Մշակույթում
Քարոլինա Մաթիլդան հանդիսանում է մի քանի ֆիլմերի առանցքային անձանցից մեկը։ Այդ ֆիլմերն են՝ (1935 թվական, դերը կատարել է  Քերոլլ Մեդլինը), «Կառավարիչ առանց թագի» (1957 թվական, դերը կատարել է Օդիլ Վերսուան) և «Թագավորական սիրավեպ» (2012 թվական, դերը կատարել է Ալիսյա Վիկանդերը) ։
Քարոլինա Մաթիլդան նաև հանդիսանում է մի քանի վեպերի գլխավոր հերոսը։ Օրինակ՝ «Թագուհու ֆավորիտ»-ը (1935), «Թագուհու բժիշկ»-ը Էդգար Մաասա  (1948), «Քարոլինա Մաթիլդա» Ջի վի Բլեքսթոուն (1955) , «Մառացված թագուհին» Նարա Լոֆթի (1969) , «» Պեր Ուլովի (1999) և «Արյան արքայադուստր»  (2000) ։
Զինանշան
Աջից դանիական թագավորական զինանշանն է։ Վահանը չորս մասից է կազմված, բաժանված է արծաթե խաչով ծիրանագույն ֆոնի վրա (Դաննեբորգ)։ Առաջին մասում ոսկեգույն դաշտում երեք թագադրված երկրագույն առյուծներ են, որոնք զինված են և շրջապատված են կարմրածիրանավուն սրտերով (Դանիա), երկրորդ մասում ոսկեծիրանավուն դաշտում պատկերված է թագադրված և ոսկով զինված առյուծ, որը բռնել է առջևի թաթերում արծաթե սակարտեգ ոսկե կոթով (Նորվեգիա), երրորդ մասը բաժանված է երկու մասի, վերևում երկնագույն դաշտ է, որում կան երեք ոսկե թագեր (Կալմարյան միություն), իսկ ներքևում ոսկե դաշտում երկու երկնագույն ընձառյուծ, որոնք զինված են ծիրանենիյով և սողում են իննը ծրիանագույն սրտերի վրայով (Շլեզվիգ), չորորրոդ մասն էլ երկու մասից է կազմված, վերևում ոսկե դաշտում երկնագույն ընձառյուծ է, որը զինված է ծիրանենիյով և սողում է իննը ծիրանագույն սրտերի վրայով Գոթերի թագավորություն, ներքևում ոսկեծիրանավուն դաշտում պատկերված է ոսկով թագադրված վիշապ (Վանդալների թագավորություն)։ Կենտրոնական վահանը բաժանված է երեք մասի և վահանի կենտրոնում էլ գտնվում է փոքր վահան, որը բաժանված է երկու մասի։ Փոքր վահանի ձախ կողմում պատկերված է ոսկե դաշտում երկու կարմրավուն գծեր (Օլդենբուրգներ), աջից երկնագույն դաշտում ոսկե խաչ (Դելմենխորստ)։ Վահանի առաջին մասում կարմրավուն դաշտում հատված վահան է (վերևում՝ արծաթե, իսկ ներքևում՝ կարմիր գույն է) եղինջի տերևով շրջապատված (Հոլշտայն), երկրորդ մասում կարմրավուն դաշտում արծաթե կարապ է, որը ոսկե թագի ձև ունի (Շտորմարն), երրորդ մասում կարմրավուն դաշտում արծաթե հեծյալ է արծաթե ձիան վրա նստած և աջ ձեռքում վեր է բարձրացրել թուրը, իսկ ձախ ձեռքում երկնագույն վահան է պահում, որի վրա էլ պատկերված են երկակի ոսկե խաչեր, թամբը և սանձերը երկնագույն են, թրի կոթողը, ասպանդակը և մնացածը ոսկեգույն են (Պոգոնյա) ։
Ձախից բրիտանական Հաննովերյան դինաստաիան թագավորական զինանշան է։ Վահանը բաժանված է չորս մասի։ Առաջին մասում զուգահեռաբար կարմրավուն դաշտում գտնվում են՝ աջից երեք ոսկե զինված ընձառյուծներ, մեկը մյուսի վրա (Անգլիա), իսկ ձախից ոկսեգույն դաշտում ըմբոստացող առյուծ է, որը շրջապատված է երկակի ծաղկած և ծաղկմանը հակառակ երիզներով (Շոտլանդիա), երկրորդ մասում երկնագույն դաշտում երեք ոսկե շուշաններ են (Ֆրանսիայի թագավորական զինանշանը), երրորդ մասում երկնագույն դաշտում ոսկե տավիղ է արծաթե լարերով (Իռլանդիա)։ Վահանի չորրորդ մասում էլ պատկերված Հաննովերի կյուրֆյուստների զինանշանը (երեք մասից բաղկացած վահանի կենտրոնում կարմրավուն վահան է Կառլոս Մեծ-ի թագով, որը Սրբազան Հռոմեական կայսրության գանձապետի տարբերակիչ նշան էր, և այս պաշտոնը նախկինում զբաղեցնում էին Գևորգ II-ի նախնիները)։ Այն բաժանված է երեք մասի և վահանի առաջին մասում երկու ոսկե զինված ընձառյուծներ են, մեկը մյուսի վրա (Բրաունշվայգ), երկրորդ մասում ոսկե դաշտում պատկերված է երկրագույն առյուծ, շրջապատված կարմրավուն սրտերով (Լյունենբուրգ), իսկ երրորդ մասում կարմրավուն դաշտում վազող արծաթավուն ձի (Վեստֆալիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինֆեկցիոն հիվանդություններից մահացածներ Կատեգորիա:18-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:Հետմահու երեխաներ Կատեգորիա:18-րդ դարի բրիտանացիներ
Սանտա Տերեզինիա (Մատու Գրոսու)
Սանտա Տերեզինիա (Santa Terezinha), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 8.460 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 6 450,838 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,0 մարդ/կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Գատը-Գիրիշ
Գատը-Գիրիշ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Էյնդհովեն (համայնք)
Էյնդհովեն (Eindhoven ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Բրաբանտ մարզում։ Տարածքը 87,75 կմ² է, բնակչությունը՝ 216.157 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Բրաբանտի համայնքներ
Վելիկիե Զոզուլինցի
Վելիկիե Զոզուլինցի (Великі Зозулинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Զոզուլինցի գյուղում բնակվում էր 852 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4421 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 192,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պերոննայի պայմանագիր
Պերոննայի պայմանագիր կամ Պերոնի պայմանագիր, հաշտության պայմանագիր, կնքվել է 1468 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Պերոննայում՝ Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XI և Բուրգունդիայի դուքս Կարլոս Խիզախի միջև։
Ֆրանկո-բուրգունդյան կոնֆլիկտ
1467 թվականին իշխանության գալով` Կարլոս Խիզախը անմիջապես սկսեց հակաֆրանսիական դաշինքի ձևավորումը, հոկտեմբերի 1-ին համաձայնության գալով Ֆրանցիսկոս II Բրետանացու, Կարլոս Նորմանդացու և Ժան Ալասոնացու հետ։ Բրետոնական զորքերը ներխուժեցին Նորմանդիա, միավորվեցին թագավորի եղբոր ուժերի հետ և սկսեցին ռազմական գործողություններ Լյուդովիկոսի դեմ։ Կարլոս Խիզախը չկարողացավ միանալ դաշնակիցներին` մասամբ ֆրանսիացիների կողմից հրահրված Լիեժի ապստամբության պատճառով։ Լյուդովիկոսը զինադադար կնքեց Բուրգունդիայի հետ` զոհաբերելով լիեժցիներին, ում ռազմական աջակցություն էր խոստացել։
1468 թվականի հունվարի 25-ին բրետոնացիների առաջխաղացումը կասեցվեց և Ֆրանցիսկոս II հետ զինադադար ստորագրվեց։ Բաժանելով թշնամիներին` Լյուդովիկոսը ապրիլի 6-12-ը Տուրում հրավիրեց Գլխավոր շտատներ։ Թագավորը կարողացավ պատգամավորներից ստանալ իր եղբայր Կարլոս Նորմանդացուն կոմսությունից զրկելու համաձայնություն։
Ինչպես թագավորը, այնպես էլ Բուրգունդիայի դուքսը, փորձում էին Անգլիայի հետ դաշինք կնքել։ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ IV մերժեց Ֆրանսիայի առաջարկը` նույնիսկ չհամաձայնելով երկարաձգել 1468 թվականի մարտի 1-ին լրացող զինադադարի ժամկետը։ Մայիսի 17-ին անգլիական խորհրդարանը քվեարկեց Ֆրանսիայում տիրույթները վերադարձնելու համար թագավորին սուբսիդիաներ տրամադրելու օգտին։ Անգլիայի ու Բուրգունդիայի դաշինքն ամրապնդվեց Կարլոս Խիզախի և Էդուարդ IV քրոջ՝ Մարգարեթ Յորքցու ամուսնությամբ։
Հարսանեկան ճոխ արարողությունը տեղի ունեցավ հուլիսին Բրյուգգեում, որի ընթացքում Ֆրանսիայի թագավորը Կարլոսի հետ զինադադարը  կարողացավ երկարաձգել մինչև օգոստոսի 1-ը։ Նորմանդիա ուղարկվեց ադմիրալ Լուի դե Բուրբոնի բանակը, որը մոտ մեկ ամսում ետ գրավեց նահանգը խռովարարներից, իսկ թագավորը ներխուժեց Բրետան և ստիպեց Ֆրանցիսկոս II Բրետանացուն ու Կարլոս Նորմանդացուն ստորագրել նոր համաձայնագիր (օգոստոսի 10), որով թագավորի եղբայրը (Կարլոս Նորմանդացին) ստանում էր 60 հազար լիվր թոշակ և ժառանգական հողերի որոշ մասը։
Պատերազմի վտանգ
Տեղեկանալով կատարվածին` Կարլոս Խիզախը հավաքեց բանակն, ու շարժվելով դեպի Սոմ, կանգ առավ Պերոննայում։ Այստեղ ժամանեց նաև Ֆրանցիսկոսի հերալդը թագավորի ու արքայազների միջև խաղաղության լուրով։ Զայրացած դուքսը քիչ էր մնում կախաղան բարձրացներ սուրհանդակին. նա կասկածում էր, որ թագավորն է կեղծել նամակը։
Կողմերը հայտնվեցին պատերազմի եզրին, խաղաղության կոնֆերանսը արդյունք չտվեց։ Լյուդովիկոսը որոշեց անձամբ հարթել կոնֆլիկտը։ Ռազմական ծախսերը վճարելու համար նա ուղարկեց կոմսին 60 հազար էքյու (ոսկով) և, ստանալով անվտանգության երաշխիքներ, ուղևորվեց Պերոննա։
Հանդիպում Պերոննայում
Հոկտեմբերի 9-ին Լյուդովիկոս XI ժամանեց Պերոննա ընդամենը հարյուր հոգանոց շքախմբով, որոնց թվում էին դուքս դե Բուրբոնը, կարդինալ Լա Բալուն և կոնետաբլը (բարձրագույն ռազմական պաշտոնյա միջնադարյան Ֆրանսիայում)։ Քաղաք մտան նաև բուրգունդական զորքերը (Ֆիլիպպ դը Կոմմինեսի խոսքերով` դուքսը պարզապես չէր հասցրել չեղարկել զորքերի տեղաշարժի մասին հրամանը)։ Հրամանատարների շարքում էին Լյուդովիկոսի թշնամիները, այդ թվում` Ֆիլիպպ դե Բրեսսը և Բուրգունդիայի մարշալ Տիբո դե Նյոշատելը։ Լսելով նրանց ժամանման մասին` թագավորը հասկացավ, որ մեծ սխալ է գործել և հիմա նրա կյանքը կախված է Կարլոս Խիզախի հավատարմությունից։
Հոկտեմբերի 10-11-ը կարդինալ Լա Բալուն բանակցություններ էր վարում բուրգունդացիների հետ, սակայն դուքսը հաշտություն կնքելու նախապայման դրեց՝ իր դաշնակցին Նորմանդիայի վերադարձը։ Արդյունքի չհասնելով` Լյուդովիկոսը պատրաստվեց  մեկնելու։ Այդ ժամանակ Պերոննա հասան փախստականներ Լիեժից քաղաքում սկսված նոր ապստամբության լուրով։ Նրանց պատմելով՝ ապստամբությունը ղեկավարում էին թագավորի մարդիկ, իսկ նահանգապետ Գի դե Էմբերկուրն ու Լիեժի եպիսկոպոսը սպանվել էին։
Ֆիլիպպ դե Կոմմինեսի խոսքերով, Լյուդովիկոս XI զարմանալի սխալ էր թույլ տվել՝ «ուղևորվելով Պերոննա չէր մտածել երկու սուրհանդակների մասին, որ ուղարկել էր Լիեժ բնակիչներին կոմսի դեմ տրամադրելու համար»։
Թագավորի գերությունը
Ենթադրվում է, որ հենց այդ ժամանակ էլ թագավորը գաղտնի կապեր հաստատեց բուրգունդյան պալատի մի քանի ազդեցիկ մարդկանց հետ, որոնք սկսեցին գործել նրա օգտին, իսկ ավելի ուշ բացահայտ անցան ծառայության նրա մոտ։
Պերոննայի պայմանագիր
Ի վերջո, որոշվեց սահմանափակվել խաղաղության վերահաստատումով և Լյուդովիկոսի խոստումով մասնակցել Լիեժի ապստամբների դեմ պատժիչ օպերացիային։ Լյուդովիկոսը երդվեց, որ կապ չունի Լիեժի դեպքերի հետ։ Նորմանդիայի փոխարեն թագավորին ստիպեցին զիջել եղբորը Շամպայն և Բրի կոմսությունները։
Դուքսին համոզեցին համաձայնության գալ Անտուանը՝ Բուրգունդացի մեծ բաստարդը, որը կարդինալ Բալուից ստացել էր երկու հազար, և Ֆիլիպպ դե Կոմմինեսը, որը բոլոր դեպքերում, ենթադրաբար, ստացել էր թագավորից հազար կամ մեկուկես հազար էքյու։
Լիեժի հնազանդեցումը
Հոկտեմբերի 15-ին բորգունդական բանակը, շոտլանդական գվարդիան և Լյուդովիկոսի հեծյալ ջոկատը շարժվեցին դեպի Լիեժ, որն ընկավ հոկտեմբերի 30-ին` համառ դիմադրությունից հետո։ Քաղաքի բնակիչները չէին հավատում, որ թագավորը իրենց դավաճանել է, նրանք կռվում էին Vive le roy! բացականչություններով։ Իսկ թագավորը քաղաք մտավ մերկացրած սրով, գլխարկի վրա բուրգունդյան խաչով, Vive Bourgoingne! բացականչելով, նրա զորքերն էլ ակտիվորեն մասնակցեցին թալանին ու կոտորածներին։
Վերադարձ Ֆրանսիա
Նոյեմբերի 2-ին թագավորը Ֆրանսիա վերադառնալու թույլտվություն ստացավ։ Կատարվածը ուժեղ նվաստացում ու դաժան դաս եղավ նրա համար, նա էլ երբեք չփորձեց անձամբ հանդիպել դուքսին։ Պերոննայի պայմանագիրը ստիպված վավերացրեցին, սակայն Շամպայնն ու Բրին Լյուդովիկոսը եղբորը չտվեց, քանի որ դրանք սահմանակից էին Բուրգունդիայի հետ` ստիպելով բավարարվել Գիեն դքսությունով։
Բուրգունդիայի հետ պատերազմի շեմին` 1471 թվականի գարնանը, Ֆրանսիան փաստացի դենոնսացրեց պայմանագիրը։
Արտացոլումն արվեստում
Պերոննայի պայմանագիրն ու դրան ուղեկցող դեպքերը արտացոլվել են Վալտեր Սքոթի «Քվենտին Դորվարդ» վեպում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Պայմանագրեր
Զուբովո (գյուղ, Լյուբիտինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Լյուբիտինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գալբիատե
Գալբիատե (Galbiate), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8511 մարդ, խտությունը կազմում է 535 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16,14 կմ²։ Փոստային ինդեքս 23851։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0341:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դիորիտ
Դիորիտ (διορίζω՝ տարբերել), ներժայթուք ապար՝ կազմված պլագիոկլազ-անդեզին, մուգ գույնի պիրոքսեն, ամֆիբոլ, բիոտիտ, երբեմն՝ քվարց, օրթոկլազ և ուղեկցող՝ մագնետիտ, իլմենիտ միներալներից։ Կառուցվածքը իդիոմորֆահատիկային է, հոծ պորփյուրանման, գնդաձև։ Հանդիպում է ապարազանգվածների, դայքերի ձևերով։ Տարբերում են սպիտակավուն և մուգ տարատեսակներ։ Տարածված է Բազումի և Բարգուշատի լեռնաշղթաներում։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Կատեգորիա:Մագմատիկ ապարներ
Դոլերիտ
Դոլերիտ (δολερώς՝ խաբուսիկ), հրաբխային ապար, բազալտի տեսակ։ Կառուցվածքը բյուրեղային է՝ հրաբխային ապակու առկայությամբ։ Առաջանում է բազալտային հալոցքի դանդաղ սառչելուց՝ խոշոր լավային հոսքերի կենտրոնական մասերում կամ երակներում։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Կատեգորիա:Ապարներ Կատեգորիա:Բազալտ
Диабаз
Շուրովո (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)
Շուրովո (Шурове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շուրովո գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պերվոմայսկոե (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 346 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլբուրխ
Էլբուրխ (Elburg ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 63,83 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.332 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.100 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Ամպրոպ
Ամպրոպ, մթնոլորտային երևույթ, արտահայտվում է ամպերի կամ ամպի և երկրի միջև տեղի ունեցող էլեկտրական պարպումների (կայծակի) ձևով, որոնք ուղեկցվում են որոտով։ Ամպրոպի առաջացումը կապված է հզոր կույտաանձրևային ամպերի զարգացման հետ և պայմանավորված է մթնոլորտի անկայուն հավասարակշռության վիճակով։ Ուղեկցվում է ուժեղ քամիներով և հորդառատ անձրևներով, որոշ դեպքերում՝ կարկուտով։ Ամպրոպը կարճատև երևույթ է (մինչև 2 ժ)։ Տարբերում են ամպրոպի ներզանգվածային (պայմանավորված են օդային զանգվածների ներսում ջերմափոխանցման զարգացմամբ) և ճակատային (ձևավորվումեն մթնոլորտային տաք ու ցուրտ ճակատների կույտաանձրևային և շերտաանձրևային ամպերում) տեսակներ, որոնք առանձնահատուկ Երանգ են ստանում լեռնային ռելիեֆի պայմաններում։ Հայաստանում ամպրոպներով օրերի թիվը տարվա ընթացքում 20-70 (երբեմն՝ մինչև 100) է, հիմնականում՝ ապրիլ-հոկտեմբերին, առավելագույնը՝ մայիս-հունիսին։ Ամպրոպների 60-70 %-ը դիտվում է հետկեսօրյա ժամերին։
Կատեգորիա:Մթնոլորտային երևույթներ Կատեգորիա:Կայծակ Կատեգորիա:Մթնոլորտային էլեկտրական երևույթներ Կատեգորիա:Անձրև
ՎՄ-80
ՎՄ-80 չինական արտադրության համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ։
Արտադրություն
ՎՄ-80 համակարգերի արտադրույթունը սկսվել է 1999 թվականին։ ՎՄ-80 համակարգերը ՎՄ-40 համակարգերի ավելի արդիականացված և հզորացված տարբերակն է։ Արդիականացման նպատակն էր բարձրացնել շարժունակությունը և մարտունակությունը, ավելացել հեռահարությունը և ճշտգրտությունը և այլն։ Ներկայումս ՎՄ-80 համակարգերը արտահանվում են ՆՕՐԻՆԿՈ չինական արտաքին առևտրի կորպորացիայի (China North Industries Corporation) կողմից։ 1999 թվականին 4-8 ՎՄ-80 համակարգեր արտահանվել են Հայաստանի Հանրապետություն։ ՎՄ-80 համակարգերի զարգացումը շարունակվում է մինչ օրս։ 2002 թվականին արտադրվեց նոր ՎՄ-120 տարբերակը։ Այս համակարգերի և ՎՄ-80 համակարգերի տարբերությունը միայն կրակի առավելագույն հեռավորոթյունն է։ Ի տարբերություն ՎՄ-80 համակարգերի՝ ՎՄ-120 համակարգերի կրակի առավելագույն հեռավորոթյունը կազմում է 120 կմ։ ՎՄ-120 համակարգեր արտահվել են Հորդանան։
Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
ՎՄ-80 համակարգը տեղարված է 32 տոննա կշռող 8x8 բարձր շարժունակությամբ բեռնատարի շասսի վրա։ Մեքենան սնուցվում է 500 ձիաուժ հզորությամբ դիզելային շարժիչով, զարգացնելով 70-80 կմ/ժ արագություն։ ՎՄ-80 համակարգի վառելիքի պաշարը կազմում է 550 կմ։ ՎՄ-80 համակարգի երկարությունը կազմում է 9.55 մ, լայնությունը 3.06 մ, իսկ բարձրությունը մոտ 3.3 մ։ ՎՄ-80 համակարգի հրթիռները ունեն ստանդարտ 273-մմ տրամագիծ, երկարությունը կազմում է 4.885 մ և կշռում են 505 կգ։ Այս համակարգի գլխավոր առավելություններից մեկը իր վերալիցքավորման ժամանակն է։ Այս համակարգերը լիցքավորվում են կոնտեյներային տարբերակով, որը կրճատում է վերալիցքավորման ժամանակը։ ՎՄ-80 համակարգերի կրակի հեռահարությունը կազմում է 34-80 կմ։
Հայաստանի սպառազինությունում
2011 թվականի անկախության զորահանդեսի ժամանակ նշվեց, որ հայկական ՎՄ-80 համակարգերը զինվել են նոր, արդիականացված հրթիռներով, որոնց հեռահարությունը հասցվել է 120 կմ-ի։ Հայաստանը պաշտոնապես հայտարարել է 4 համակարգերի գնման մասին, բայց բազմաթիվ աղբյուրներում նշվում է, որ մեր զինված ուժերում կա առնվազն 8 համակարգեր (ևս 4 համակարգ գտնվում է ԼՂՀ Զինված ուժերում)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հրթիռային տեխնիկա
Ֆրանց Դրամեհ
Ֆրանս Ալհուսեին Դրամեհ (Franz Alhusaine Drameh, ), բրիտանացի դերասան։ Նա իր դերասանական առաջին փորձը կատարել է Քլինթ Իսթվուդի «Ապագայում» ֆիլմում ։ Նա նաև նկարահանվել է բրիտանական «Հարձակում թաղամասի վրա» և 2014 թվականին նկարահանված «Ապագայի սահմանը» ֆիլմերում և The CW հեռուստաալիքի «Ֆլեշ» հեռուստասերիալում և նկարահանվում է «Վաղվա լեգենդները» հեռուստասերիալում՝ մարմնավորելով Ջեֆերսոն Ջեքսոնին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Գարա-Արմուտ
Գարա-Արմուտ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զուբովո (գյուղ, Բոլիշևսկոե գյուղական բնակավայր)
Զուբովո (Зубово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիբ
Մարիբ (مأرب), քաղաք Եմենում, Ռուբ ալ Խալի անապատի հարավարևմտյան մասում գտնվող օազիսում, երկրի ներկայիս մայրաքաղաք Սանայից 135 կմ դեպի արևելք։ Նույնանուն նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Համարվում է Ասիայի ամենահին քաղաքներից մեկը։
Կատեգորիա:Եմենի քաղաքներ
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1968
Ամառային Օլիմպիական խաղեր 1968 (1968 Summer Olympics, Juegos Olímpicos de Verano de 1968, պաշտոնական անվանումը` XIX ամառային օլիմպիական խաղեր), անցկացվել են Մեխիկոյում (Մեքսիկա) 1968 թվականի հոկտեմբերի 12-ից 27-ը։ 48 տարվա ընթացքում դա Լատինական Ամերիկայում անցկացվող առաջին Օլիմպիական խաղերն էին ընդհուպ մինչև 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում բացված XXXI ամառային Օլիմպիական խաղերը։
Քաղաքի ընտրություն
Մեխիկոն XIX ամառային Օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաք ընտրվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Բադեն-Բադենում անցկացվող ՄՕԿ-ի 60-րդ նստաշրջանի ժամանակ ։