cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդրաշ Բալցո
Անդրաշ Բալցո (András Balczó, ), հունգարացի հնգամարտիկ, օլիմպիական խաղերի եռակի (1960, 1968, 1972), աշխարհի տասնակի չեմպիոն։ Մեդալները շահել է թե՛ թիմային, թե՛ անհատական հաշվարկում ։ Երեք անգամ (1966, 1969, 1972 թթ.) հռչակվել է Հունգարիայի «Տարվա լավագույն մարզիկ»։ 1972 թվականին արտասահմանյան ութ այլ մարզիկների հետ մեկտեղ արժանացել է ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետի կոչման ։
Անդրաշ Բալցոն համարվում է ժամանակակից հնգամարտի պատմության մեջ առավել հաջողակ մարզիկներից մեկը ։
Օլիմպիական մեդալները
1960 թվականին Հռոմում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում Անդրաշ Բալցոն ոսկե մեդալ է նվաճել թիմային հաշվարկով ։
1968 թվականին Մեխիկոյում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում արծաթե մեդալ է նվաճել անհատական հաշվարկով և ոսկե մեդալ՝ թիմային հաշվարկով ։
1972 թվականին Մյունխենում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալ է նվաճել անհատական հաշվարկով և արծաթե մեդալ՝ թիմային հաշվարկով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի մարզական գործիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի հնգամարտիկներ
Մենուա Հովհաննիսյան
Մենուա Հովհաննիսյան, հայ-ադրբեջանական պատերազմի մասնակից, Արցախի հերոս ։
Պարգևներ և կոչումներ
2020 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը Մենուա Հովհաննիսյանին հետմահու պարգևատրվել է «Ոսկե արծիվ» շքանշանով՝ շնորհելով «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչումը։
Ընտանիք
Մենուա Հովհաննիսյանը հայ բանասեր, լրագրող, հաղորդավարուհի Կարին Տոնոյանի որդին է։ Ունի 2 երեխա։ Առաջնեկի անունը Սարդուրի է, իսկ աղջկա անունը՝ Արինա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի հերոսներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Ֆուլտոն շրջան (Նյու Յորք)
Ֆուլտոն շրջան (Fulton County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.380 կմ² է, բնակչությունը՝ 55.531 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջոնսթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1838 թ.։
Սոկոլովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Սոկոլովո (Соколово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Անկեճիկ
Անկեճիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էմիլի Սիբոմ
Էմիլի Ջեյն Սիբոմ (Emily Jane Seebohm, ), ավստրալիացի լողորդուհի, օլիմպիական երկակի չեմպիոն, աշխարհի հնգակի չեմպիոն։ Հանդես է գալիս մեջքի վրա լողով 100 և 200 մետր մրցատարածություններում, ազատ ոճով էստաֆետում։
Կարիերա
Ավստրալիայի հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է 2007 թվականի աշխարհի առաջնությունում 14 տարեկանում։ Պեկինի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ 4×100 էստաֆետայում ։ Նա նաև զբաղեցրել է 4-րդ տեղը (100 մ մեջքի վրա) և 14-րդ տեղը (50 մ մեջքի վրա)  ։
2008 թվականի մարտի 6-ին Բրիսբենի կաթոլիկ դպրոցի աշակերտուհի Սիբոմը ռեկորդ է սահմանել 50 մետր տարածության վրա 28,10 վայրկյան ժամանակով՝ գերազանցելով Լի Յանգի համաշխարհային ռեկորդը (28,09) մեկ հարյուրերորդական վայրկյանով ։
2008 թվականի մարտի 22-ին Սիբոմը 50 մ մեջքի վրա մրցատարածությունում համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել 2008 թվականի Ավստրալիայի առաջնության կիսաեզրափակիչում՝ ցույց տալով 27,95 վ ժամանակ և հինգ հարյուրերորդական վայրկյանով գերազանցելով Հեյլի Մաքգրեգորիի (28,00) համաշխարհային ռեկորդը, որը նա սահմանվել էր 15 օր առաջ՝ 2008 թվականի մարտի 7-ին ։ Մեկ օր անց նրա ռեկորդը գերազանցել է ավստրալուհի Սոֆի Էդինգթոնը՝ նույն մրցաշարի եզրափակչում ցույց տալով 27,67 վայրկյան արդյունք։ Սիբոմը որոշել է չմասնակցել այդ մրցաշարի եզրափակչին, քանի որ դա օլիմպիական միջոցառում չէր, և դրա փոխարեն որոշել է կենտրոնանալ 100 մետր մեջքի վրա մրցատարածության կիսաեզրափակչի վրա։ Ի վերջո, նա դարձել է առաջին ավստրալիացի կինը, որը հաղթահարել է այդ մրցատարածությունը մեկ րոպից պակաս ժամանակում․ մրցատարածությունն անցնելով 59,78 վայրկյանում՝ նա դարձել է 5-րդ ամենաարագ լողորդը։ Այնուհետև նա բարելավել է իր ռեկորդը մինչև 59,58 վ՝ հաղթելով Ավստրալիայի առաջնությունում և իրավունք ստանալով մասնակցել Պեկինի Օլիմպիական խաղերին ։
2009 թվականին Հռոմում կայացած ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությունում Սիբոմը բրոնզե մեդալ է նվաճել 100 մ մեջքի վրա մրցատարածությունն անցնելով 58,88 վայրկյանում ։ Նա 4×100 մ էստաֆետայում նվաճել է արծաթե մեդալ,  մեջքի վրա 50 մ մրցատարածությունում զբաղեցրել 7-րդ տեղը և 15-րդ տեղը 200 մ մրցատարածությունում  ։
2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում Կազանում նվաճել է երեք ոսկե մեդալ (100 և 200 մետր մեջքի վրա և 4×100 մետր ազատ ոճով էստաֆետա), ինչպես նաև 4×100 էստաֆետայում՝ բրոնզե մեդալ։ Մեջքի վրա 200 մետր մրցատարածության եզրափակչում Կազանում ռևանշ է վերցրել Միսսի Ֆրանկլինից Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերում 100 մետր մրցատարածությունում պարտվելու համար։
2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում Սիբոմը Ավստրալիան ներկայացրել է 100 և 200 մետր մրցատարածությունում և նվաճել է արծաթե մեդալ 4×100 մետր էստաֆետայում  ։
Անձնական կյանք
Երեք տարեկանում Էմիլին Ադելաիդայից տեղափոխվել է Բրիսբեն (Քվինսլենդ) ։ Սիբոմը Սուրբ Հովսեփի կաթոլիկ տարրական դպրոց է հաճախել մինչև 6-րդ դասարան, այնուհետեւ տեղափոխվել է Սուրբ Յոհան Ֆիշերի քոլեջ՝ աղջիկների կաթոլիկ դպրոց։ Երկու դպրոցներն էլ գտնվում են Բրաքեն Ռիջում։ Նրա հայրը՝ Ջոն Սիբոմը, «SANFL»-ի ֆուտբոլիստ էր, որն ավելի քան 300 խաղ է անցկացրել «lenelg Tigers» (Վագրեր) ակումբի կազմում։
2015-2018 թվականներին հանդիպել է ավստրալիացի լողորդ Միթչ Լարկինի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
(6323) Կարոջի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,636162 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,287 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9854 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1563,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,230275 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,21° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոբեր Գերեն
Ռոբեր Գերեն (Robert Guérin, 28 հունիսի, 1876 - 19 մարտի, 1952)՝ ֆրանսիացի լրագրող և սպորտային ասպարեզի գործիչ, ՖԻՖԱ առաջին նախագահ, նախագահի պաշտոնը զբաղեցրել է 1904 թվականի մայիսի 23-ից մինչև 1906 թվականի հունիսի 4-ը։ 1904 -1906 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի մարզիչ։
Մասնագիտությամբ լրագրող է, աշխատել է ֆրանսիական Լե Մատե հրատարակչությունում, ինչպես նաև եղել է Ֆրանսիական հասարակության սպորտային միության անդամ։ Հենց այնտեղ նա առաջ քաշեց ֆուտբոլի միավորման գաղափարը։
1904 թվականի մայիսի 1-ին Բելգիան և Ֆրանսիան կազմակերպեցին առաջին միջազգային մրցումները, Գերենը օգտագործեց տվյալ առիթը, որպեսզի հանդիպի ֆուտբոլային կազմակերպությունների ներկայացուցիչների հետ և խոսի ֆուտբոլի միավորման մասին։ 1904 թվականի մայիսի 21-ին ստեղծվեց ՖԻՖԱ կազմակերպությունը, իսկ այդ կազմակերպությունը առաջին նիստի ժամանակ՝ մայիսի 23-ին, 28 ամյա Գերենը ընտրվեց նախագահ։ Եվրոպական կազմակերպությունները ընդունեցին այդ գաղափաևը և սկսեցին միանա ՖԻՖԱ կազմակերպությանը, իսկ դրանից 1 տարի անց Գերենը վերընտրվեց ՖԻՖԱ նախագահ։
Սակայն ՖԻՖԱ-ին չհաջողվեց կազմակերպել միջազգային մրցախաղեր, ֆրանսիական ֆուտբոլային միությունը լուծարվեց, և Գերենը հրաժարվեց ինչպես ՖԻՖԱ նախագահի պաշտոնից, այնպես էլ ազգային հավաքականից՝ իր ձայնը տալով Վիկտոր Շնայդերին։ Նա նույնիսկ չմասնակցեց 1906 թվականին Շվեյցարիայի մայրաքաղաք Բերնում կայացած ՖԻՖԱ 3-րդ կոնգրեսին այն ժամանակ, երբ նրա փոխարեն նախագահ ընտրվեց Դենիել Վուլֆոը։
Կատեգորիա:ՖԻՖԱ-ի նախագահներ
Ալիսա Կոոնեն
Ալիսա Գեորգիևնա Կոոնեն, խորհրդային ռուս դերասանուհի, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1935):
Ավարտել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի դպրոցը և 1905-1913 թվականներին խաղացել ՄԳԱԹ-ում։ 1914-1949 թվականներին եղել է Կամերային թատրոնի առաջատար դերասանուհին։
Կոոնենի և Ա. Թաիրովի ստեղծագործական համագործակցությունը որոշիչ է այդ թատրոնի գաղափարա-գեղարվեստական ուղղության համար։ Հռչակվել է իբրև ողբերգակ դերասանուհի։
Լավագույն դերակատարումներից են ՝ Ադրիեննա Լեկուվրյոր (Սկրիբի և Լգուվեի «Ադրիան Լեկուվրյոր»), Ֆեդրա (Ռասինի «Ֆեդրա»), կոմիսար (Վիշնևսկու «Լավատեսական ողբերգություն»)։ 1953 թվականին Վ. Ակսեոնովի խմբի հետ գրական-երաժշտական ծրագրով (Հ. Իբսենի «Պեր Գյունտ») այցելել է Երևան։ 1975 թվականին Մոսկվայում հրատարակվել է Կոոնենի «Կյանքի էջեր» (ռուսական հրատարակություն) գիրքը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Կարեն Ասրյան
Կարեն Ասրյանը (1980, Ապրիլի 24 – 2008, Հունիսի 9 Երևան), հայ շախմատիստ, միջազգային գրոսմայստեր (1998), ԽՍՀՄ մինչև 10 տարեկանների չեմպիոն (1990), Հայաստանի չեմպիոն (1999), Եվրոպայի չեմպիոն (թիմային, 1999)։ Համաշխարհային շախմատային օլիմպիադայի բրոնզե մեդալակիր (2002), չեմպիոն (2006), աշխարհի թիմային առաջնության մրցանակակիր (2005)։
Առաջին կարգային դարձել է 6 տարեկանում, ինչը շախմատային աշխարհում համարվում է բացառիկ ցուցանիշ։ Նա աշխարհի պատանեկան առաջնությունների արծաթե և կրկնակի բրոնզե մեդալակիր էր։ 1990 թ. ԽՍՀՄ Լենինգրադ քաղաքում անցկացվող պատանիների աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարում Կարենը լրացրեց վարպետության թեկնածուի նորման։ Եթե աշխարհի չեմպիոններ Կարպովը վարպետության թեկնածու է դարձել 11 տարեկանում, Կասպարովը՝ 13, ապա Կարենը վարպետության թեկնածուի կոչմանն արժանացավ 9 տարեկանում։ 1996-ի սեպտեմբերին Կարենի անհատական գործակիցը 2310 էր, իսկ ոչ լրիվ 2 տարի անց նա այն հասցրել էր 2600-ի, այսինքն վաստակել էր 290 կետ, որն արժանի էր Գինեսի ռեկորդի։ 1996 թ. Կարենը շախմատի աշխարհի չեմպիոն Գարրի Կասպարովի նախաձեռնած միջազգային մրցաշարում նվաճեց «Կասպարովի Գավաթը»։ 1998 թ․-ից նա կրում էր գրոսմայստերի տիտղոսը։ Երեք անգամ (1999, 2007, 2008) նվաճել է Հայաստանի չեմպիոնի տիտղոսը։ Հաղթել է Դուբայի «Շեյխի գավաթը» (2001), «Տիգրան Պետրոսյանի» (1996, 1997, 2004) անվան և այլ միջազգային մրցաշարերում։ Հայաստանի հավաքականի կազմում 2006 թ․-ին Թուրինում նվաճել է շախմատի համաշխարհային օլիմպիադայի չեմպիոնի տիտղոսը։ Ասրյանը համաշխարհային օլիմպիադաների (2002, 2004), աշխարհի թիմային առաջնությունների (2001, 2005) բրոնզե մեդալակիր էր, Եվրոպայի թիմային առաջնության (2007) արծաթե մեդալակիր։ 1996 թ․-ի երևանյան օլիմպիադայում 16 ամյա Կարենը իր խաղատախտակի վրա ցույց տված լավագույն արդյունքի համար արժանացել էր ոսկե մեդալի։ Կարենը բազմիցս տեղ էր զբաղեցրել աշխարհի հարյուր լավագույն շախմատիստների ցուցակում։ Այդպիսի տեղ նա ուներ նաև իր մահվան պահին, երբ նրա միջազգային վարկանիշը 2630 էր։ Կարենն իր ամենաբարձր էլոյին՝ 2646 հասել էր 2006 թ․-ին։ 2005 թ․-ին Իսրայելի Բեերշեվա քաղաքում անցկացված աշխարհի թիմային առաջնությունում իր խաղատախտակի վրա գրավել էր առաջին տեղը և արժանացել ոսկե մեդալի։ Իր մարզական ակնառու հաջողությունների համար Կարենը պարգևատրվել էր «Մովսես Խորենացի» և բազմաթիվ այլ մեդալներով։ Գործնականում լինելով անպարտելի՝ Կարենը փնտրված շախմատիստ էր թիմային մրցաշարերում։ Հայաստան, Ֆրանսիա, Ռուսաստան, Իրան․․․ ահա ոչ լրիվ ցանկն այն երկրների, որոնց ակումբները մեծագույն սիրով հրավիրում էին Կարենին խաղալու իրենց շարքերում և, որպես կանոն, այդ ելույթներն ավարտվում էին հաջողությամբ։ Չնայած իր երիտասարդ տարիքին, Կարենը արդեն նաև հմուտ մարզիչ էր։ Կյանքի վերջին ամիսներին նա կատարում էր Իրանի ազգային հավաքականի մարզչի պարտականությունները։
2008 թ․ հունիսի 9-ին Կարեն Ասրյանը հանկարծամահ եղավ ուղեղի կաթվածից։ Նա կյանքից հեռացավ որպես համաշխարհային օլիմպիադայի և Հայաստանի գործող չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ շախմատիստներ Կատեգորիա:Հայ գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի Հայաստանի չեմպիոններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Կանացիություն
Կանացիություն, կանանց գենդերի հոգեկան հատկանիշների և վարքագծային մոդելի ամբողջություն, որի հատկանիշներից են զգայունությունը, քնքշությունը, նրբությունը, անձնազոհությունը, կարեկցանքը և այլն ։ Կանացիություն հասկացությունը սահմանվում է սոցիալական, մշակութային, էթնիկ և տարիքային միջավայրերով ։ Կանացիության հակադիր եզրը մասկուլինությունն է (տղամարդկություն)՝ արական գենդերային կարծրատիպը, որն իր մեջ ներառում է այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են համարձակությունը, անկախությունը, ինքնավստահությունը, զգացմունքային հսկողությունը և բանականությունը ։
Պատմություն
Չնայած տարբեր ժամանակներում և տարբեր մշակույթներում կանացիությունը տարբեր կերպ է ներկայացվել, կարելի է առանձնացնել մի շարք հատկանիշներ, որոնք հաճախ վերագրվում են կանանց։ Դրանք են` զգայունությունը, քմահաճությունը, փափկությունը, անձնազոհությունը, կարեկցանքը, հնազանդությունը, իռացիոնալությունը ։ Այս պատկերացումները, սակայն, ամբողջովին համընդհանուր չեն։ Տարբեր ժողովուրդների գենդերային համակարգերի տարբերությունները ուսումնասիրած առաջին հետազոտողներից մեկն էր Մարգարետ Միդը իր «Սեռը և խառնվածքը երեք պարզունակ հասարակություններում» (1936) աշխատանքով։ Դրա մեջ նա նկարագրել է երեք ցեղերի՝ արապեշների, մունդուգումորների և չամբուլիների կացությունը, ընդ որում, արապեշների երկու սեռերին էլ հատուկ էր նուրբ, արևմտյան հասկացության մեջ «կանացի» վարքագիծը, մունդուգումորներն անկախ սեռից ընդգծված ռազմատենչ և «տղամարդկային» էին, մինչդեռ չամբուլիների կանայք զբաղվում էին ֆիզիկական աշխատանքով և համարվում էին «պրակտիկ» սեռ, ի տարբերություն տղամարդկանց, որոնք հիմնականում զբաղվում էին իրենք իրենց զարդարելով և գեղեցկանալով ։ Չնայած նրան, որ Միդի որոշ դրույթներ հետագայում ենթարկվել են լուրջ քննադատության, այս աշխատանքը դարձել է կարևոր ուղենիշ պատմության մեջ մշակութային մարդաբանության և գենդերային հետազոտությունների համար ։
Շատ մշակույթներում կանացիությունը կապվում էր մայրության և սեքսուալության հետ, շատ ավանդույթներում սիրո աստվածություններին (Իշտար, Աֆրոդիտե և այլն) են վերագրում հենց կանացի սեռը ։ Հայրիշխանական հասարակություններում կանանց գլխավոր «առաքինությունները» կապված են կանանց ավանդական դերերի՝ ամուսնության, մայրության, տնտեսության վարման հետ։ Այսպես, Սողոմոնի առակների աստվածաշնչյան գրքում մեծարվում է համեստ և աշխատասեր կինը, որը «բուրդ և կտավ է ստանում ու իր ձեռքերով պատրաստակամորեն աշխատում է» և «բերանը բացում է իմաստությամբ և նուրբ խրատներով» ։ Առաքինի կնոջը հակադրվում է «շնացող» «խայտառակ կինը»։ Այս հակադրությունն արտացոլվում է միջնադարյան ռուս և արևմտյան խրատական ստեղծագործություններում։ Հին չինական բնափիլիսոփայության մեջ կարևորագույն տեղ է զբաղեցնում ին և յան միասնության՝ երկու հիմնարար սկզբունքների հայեցակարգը։ Ընդ որում, ինը կապված է կանացի սկզբի հետ, բայց նաև ունի բացասական, մութ, ցուրտ, խոնավ, պասիվ իմասները, յանը` տղամարդկանց, դրական, թեթև, ջերմ, չոր, ակտիվ։ Հնդկական դիցաբանության մեջ, ընդհակառակը, հենց կանացի սկիզբն է (Պրակրիտներ, Շակտեր) համարվում գործուն։
Բնություն կամ դաստիարակություն
Այն հարցը, թե արդյոք գենդերային ինքնությունը և կոնկրետ վարքագիծը բնածին են թե ձևավորվում են միջավայրի ազդեցությամբ, մնում է քննարկման առարկա։ Հայտնի հոգեբան, Ամերիկյան հոգեբանական ասոցիացիայի նախկին նախագահ Դայանա Հելփերի խոսքերով՝ դրանց ձևավորման վրա ազդում են երկու գործոններն էլ, սակայն գիտությունը դեռ պետք է իմանա, թե նրանցից յուրաքանչյուրի նշանակությունը որքան բարձր է ։ 1960-ական և 1970-ական թվականներին տարածված տեսությունը, որն առաջ է մղվել այնպիսի հեղինակների կողմից, ինչպիսիք են Ջոն Մանին և Անկե Էրհարդտը, ենթադրում է, որ անհատի ապագա գենդերային ինքնագիտակցումը և համապատասխան վարքագիծը որոշվում են մայրական հորմոնների ազդեցությամբ, որոնք հանգեցնում են սաղմի մոտ «տղամարդու» կամ «կանացի» ուղեղի ձևավորմանը։ Ավելի ուշ, սակայն, այս տեսությունը քննադատվել է տարբեր կողմերից և այսօր համարվում է վիճելի ։ Կան ուսումնասիրություններ, որոնք ցույց են տալիս տղամարդկանց և կանանց հոգեբանության և մտավոր ունակությունների հայտնի տարբերությունները, սակայն ինչպես նշում են օրինակ Էնն Գալահերը և Ջեյմս Քաուֆմանը համապատասխան խնդիրների կատարման վրա հաճախ ազդում է կարծրատիպ հաստատելու սպառնալիքը, «փորձությունների» պայմաններում աղջիկներն ու կանայք գիտակցաբար կամ ոչ, ավելի վատ են կատարել այնպիսի գործողություններ, որոնք ըստ կարծրատիպի համարվում են «ոչ կանացի», մինչդեռ այլ պայմաններում նրանք շատ ավելի լավ են կատարում նույն գործողությունները ։ Տարածված է այն տեսակետը, որ «կանացիությունն» առհասարակ ամբողջությամբ կամ մեծ մասամբ ձևավորվում է շրջապատի ազդեցությամբ։ Սիմոնա դը Բովուարն ասում է. «Կին չեն ծնվում, դառնում են» ։ Այսպես, Քեյթ Միլետը նշել է, որ աղջիկներին մանկուց շրջապատում են հատուկ «աղջկական» խաղալիքներով, գրքերով, խաղերով, որոնք նրանց հիշեցնում են իրենց կանանց «նշանակության» մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆեմինիզմ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Սեռ Կատեգորիա:Մարդաբանություն Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Մշակութային մարդաբանություն
Դիվինոլանդիա դի Մինաս
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 1-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Անգլոսաքս
Անգլո-սաքսեր (Anglo-Saxons, Angelsachsen, Angelsakser), Էլբա և Հռենոս գետերի միջև, ինչպես նաև Յուտլանդիա թերակղզում բնակված, 5–6 դարերում Կելտական Բրիտանիան նվաճած գերմանական ցեղերի՝ անգլերի, սաքսերի, յուտերի և ֆրիզների ընդհանուր անվանումը։ 7 – 10 դարերի Անգլո–սաքսերի և կելտական տարրերի (մասնավորապես բրիտների) խառնուրդից կազմավորվեց անգլո–սաքսոնական ժողովուրդը։ Նորմանդական նվաճումից (1066) հետո Անգլո–սաքսերն, որոնք արդեն խառնվել էին Անգլիայի հյուսիսում և արևելքում բնակություն հաստատած դանիացիների և նորվեգացիների հետ, ձուլվեցին Ֆրանսիայից եկածներին, և սկզբնավորվեց անգլիական ազգությունը։
Անգլոսաքսոնական ժամանակաշրջանն ընդգրկում է Անգլիայի պատմության 550-ից մինչև 1066 թթ. ։ Անգլոսաքսերեն լեզուն նաև հայտնի է որպես Հին Անգլերեն։ Այդ լեզվով խոսել և գրել են անգլոսաքսերը և նրանց սերունդները Անգլիայում և Հարավարևմտյան Շոտլանդիայում) 5-րդ դարի կեսերից մինչև 12-րդ դարը ։
Անգլո սաքսերի նվաճումներից հետո բնիկների՝ բրիտների մի մասը, չցանկանալով հպատակվել նվաճողներին, համառ դիմադրությունից հետո գաղթեց մայրցամաք՝ հաստատվելով Արմորիկա թերակղզում, որն ստացավ Բրետան անունը։ Բրիտանիայում անգլո–սաքսերը ստեղծեցին մի քանի թագավորություններ։ Տեղական բնակչությունը մասամբ ոչնչացվեց կամ մղվեց դեպի հյուսիս և արևմուտք, մասամբ էլ դարձավ ստրուկ ու կիսազատ։ Սակայն, բնիկների զգալի մասը ձուլվեց նվաճողներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անհետացած քաղաքակրթություններ Կատեգորիա:Բրիտանական կղզիների պատմություն Կատեգորիա:Անգլիայի պատմություն
Իվան Ֆյոդորովիչ Նաժիվին
Իվան Ֆյոդորովիչ Նաժիվին, ռուս հրապարակախոս, գրող, ով ստեղծագործել է հիմնականում պատմական, ֆանտաստիկ ժանրերում։
Ընտանիք
Ի.Ֆ.Նաժիվինի մայրը ճորտական ընտանիքից էր, հայրը՝ գյուղաց, ով զբաղվում էր անտառապահպանությամբ։
Մորը կորցրել է 4 տարեկան հասակում, որից հետո հանձնվել է տատիկի խնամակալությանը։ Դպրոց է հաճախել 8 տարեկան հասակում։
Նրա առաջին ստեղծագործությունը հայտնվել է «Բնություն և որսորդություն», այնուհետև «Թերթ բոլորի համար», «Կրթություն», «Ռուսական միտք», «Ռուսական հարստություն» թերթերում։ Գնահատելով որդու հնարավորությունները՝ արդեն հարստացած հայրը ուղարկում է ուսման արտասահմանում, որտեղ և անցկացնում է 7 տարի։ 1900 թվականին լույս տեսավ նրա առաջին հեքիաթների ժողովածուն և «Հարազատ նկարներ» ակնարկը։ 1901 թվականին լույս տեսավ նրա երկրորդ ժողովածուն՝ «Թշվառ Ռուսաստան», 1902 թվականին՝ «Մինչ լուսաբացը»։ Նրա տեղծաագործությունները հիմնականում նվիրված են ռուս գյուղացիների կյանքին։ 1901 թվականին, Ռուսաստան մեկնելիս Նաժիվանը հանդիպել է Լեվ Տոլստոյին, երկար զրուցել և ոգեշնչվելով նրա գործունեությունից՝ սկսել է ուսումնասիրել և գրել ռուսական և այլ երկրների աղանդների պառակտման մասին։ Տոլստոյի հետ հանդիպման մասին գրել է մի քանի գիրք։ 1905 թվականին ամուսնացել է հրեա աղջկա հետ։ Սկզբում ապրում էին Պոլտավական նահանգում, այնուհետև Վոլգա գյուղում գտնվող տնակում։ Նաժիվինը իրեն անվանում էր ֆանտաստիկ գրող։
Մահացել է 1940 թվականի ապրիլի հինգին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Օգոստինոս Քենթրբերցի
Օգոստինոս Քենթրբերցի (Augustine of Canterbury, )), Բենեդիկտյան միաբանության անդամ, Քենթրբերիի առաջին արքեպիսկոպոս: Պատմության մեջ է մտել որպես «անգլիացիների առաքյալ» և անգլիկան եկեղեցու հիմնադիր :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի սրբեր Կատեգորիա:Կենտերբերիացիներ
Մաղավուզի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտակերտի շրջան)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Մաղավուզ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի հուշարձանների ցանկեր
Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձան
Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձան (Памятник Владимиру Высоцкому и Марине Влади), հուշարձան Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Տեղադրվել է 2006 թվականին «Անտեյ» առևտրա-ժամանցային կենտրոնի գլխավոր մուտքի մոտ` Կրասնոարմեյսկայա փողոցի թիվ 10 հասցեում։
Հուշարձանի նկարագիր
Վլադիմիր Վիսոցկու և Մարինա Վլադիի հուշարձանը ձուլված է բրոնզից։ Կերպարները բնական տեսք ունեն, քանի որ դրանց համամասնությունները համապատասխանում են մարդկային չափերին։ Վիսոցկին նվագում է կիթառի վրա, Վլադին նստած է նրա կողքին։ Հուշարձանը տեղադրված է «Մեծ Ուրալ» հյուրանոցի դիմաց, որտեղ հյուրախաղերի ժամանակ հյուրընկալել է Վիսոցկին։
Հուշարձանի բացում
Հուշարձանը բացվել է 2006 թվականի փետրվարի 5-ին (այլ աղբյուրներով` փետրվարի 3-ին ): Բացմանը ներկա են եղել Նիկիտա Վիսոցկին, Վալերի Զոլոտուխինը և Ալեքսանդր Ֆիլիպպենկոն։ Մարինա Վլադիին նույնպես հրավիրել էին հուշարձանի բացմանը։ Նա չէր եկել, բայց խոստացել էր, երբ հաջորդ անգամ Ռուսաստան գա, անպայման կայցելի Եկատերինբուրգ։
Հուշարձանը բացեցին Եկատերինբուրգի քաղաքապետ Արկադի Չերնիցկին և մտահղացման հեղինակ Անդրեյ Գավրիլովսկին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի հուշարձաններ Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ
Սոլֆատարներ
Սոլֆատարներ (solfatara, Նեապոլի մոտ գտնվող Սոլֆատարա հրաբխի անունից (< իտալ․ solfo - ծծումբ)), հրաբխի լանջերի, խառնարանի հատակի և պատերի ճեղքվածքներից ու անցքերից, լավային և հրաբեկորային հոսքերի մակերևույթներից անջատվող ծծմբային գազի ու ծծմբաջրածնի շիթեր՝ ջրային գոլորշու, ածխաթթվային և ուրիշ գազերի խառնուրդներով։ Ջերմաստիճանը՝ 100-300 °C։
Կատեգորիա:Հրաբուխներ Կատեգորիա:Հրաբխագիտություն
Էլիզաբեթ Սելբերտ
Պատանեկություն
Դոկտոր Սելբերտը ծնվել է Կասելում՝ քրիստոնյա ընտանիքում չորս դուստրերից երկրորդը։ Նա ստացավ ավանդական դաստիարակություն, ինչը նշանակում էր, որ նա ակնկալիք չէր կարող ունենալ, որ կպայքարի հավասարության համար։ Նա սովորեց ասեղնագործել, կարել, գործել և կարդալու համար շատ քիչ ժամանակ ուներ։
Նրա ընտանիքը չէր կարող իրեն թույկ տալ ուղարկել աղջկան ավագ դպրոց, ուստի 1912 թվականից նա հաճախում էր Կանանց կրթական ասոցիացիայի Կասելի արդյունաբերական և առևտրային դպրոցը։ Նրա նպատակն այս պահին ուսուցիչ դառնալն էր։ Փողի բացակայությունը խանգարեց նրան դրան հասնել, և նա սկսեց աշխատել որպես արտասահմանյան թղթակից ներմուծման և արտահանման ձեռնարկության համար։
1914 թվականին այս աշխատանքը կորցնելուց հետո նա աշխատել է «Ռեյխ պոստի հեռագրական ծառայություն»-ում (Telegraphendienst der Reichspost) `ստանալով այս պաշտոնը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին տղամարդ աշխատողների պակասի պանճառով։ Այստեղ 1918 թվականին գերմանական հեղափոխության ժամանակ նա հանդիպեց իր ապագա ամուսնուն ՝ գիտնական Ադամ Սելբերտին, որն նախագահում էր «Արբայտեր-Ունդ Սոլդատենրատ» խորհուրդը   (Աշխատավորների և զինվորների խորհուրդը) Նիդերզվեհենում ՝ Կասելի մոտակայքում։ Ադամը առաջ մղեց Էլիզաբեթին քաղաքական գործունեության մեջ և 1918 թվականի վերջին նա միացավ գերմանացի սոցիալ-դեմոկրատներին։
Վեյմարյան հանրապետություն
Ֆիլիպ Շեյնդեմանը (Philipp Scheidemann), ով այդ ժամանակ Կասելի քաղաքապետն էր և հետագայում դարձավ «Ռայխսկանցլեր» («Ռեյխի կանցլեր»), խրախուսեց Սելբերտին ակտիվ գործունեություն ծավալել քաղաքականության մեջ։ Վեյմարյան հանրապետություն հիմնադրումից հետո կանայք ստացան ընտրական իրավունք, և Սելբերտը գրեց բազմաթիվ հոդվածներ և խոսեց բազմաթիվ միջոցառումների ժամանակ այն մասին, որ կանայք պարտավոր են տեղյակ լինել քաղաքականությունից և զբաղվել դրանով։
1919 թվականին Սելբերտը հանդես եկավ ազգային ժողովում որպես Նիդերզվեհրենի քաղաքապետարանի անդամ թեկնածու և աշխատեց ֆինանսների կոմիտեում։ Նրան արդեն հետաքրքրում էր հավասարության հետ կապված խնդիրները, և 1920 թվականի հոկտեմբերին նա դարձավ Կասելի առաջին կանանց ազգային համաժողովի պատվիրակ, որտեղ ասաց."Այժմ կանայք ունեն հավասար իրավունքներ, սակայն մենք հավասար ենք միայն թղթի վրա:"
Դրաանից մեկ տարի առաջ Վեյմարյան սահմանադրությունը սահմանել էր տղամարդկանց և կանանց համար հավասար քաղաքացիական իրավունքներ։ Բայց կանանց մեծամասնության համար իրականությունը չէր փոխվել, և նույնիսկ պետությունը շատ չէր փոխվել։
1920 թվականին նա ամուսնացավ Ադամ Սելբերտի հետ, և մեկ տարի անց ծնվեց նրա առաջին երեխան, որին հաջորդեց երկրորդը։ Նա շարունակում էր աշխատել հեռագրատանը և երեխաներին հոգ տանել և նույնիսկ ժամանակ էր գտնում քաղաքականության համար։ Այնուամենայնիվ, նա գիտակցում էր, որ իր տեսական գիտելիքներն անբավարար են, և հույս ուներ, որ իրավաբանական կրթությունը կօգնի իր քաղաքական աշխատանքում։
Նա դարձավ տնային բակալավրիատի ուսանող և 1925 թվականին ստացավ այն ՝ հանձնելով քննություննները։ Նա սովորեց իրավագիտություն և քաղաքագիտություն, նախ Մարբուրգի համալսարանում որպես միակ կին ուսանող, ապա նա տեղափոխվեց Գյոթինգենի համալսարան։ Այստեղ նա հինգ կին ուսանողներից մեկն էր՝ երեք հարյուրից։ Սելբերտը լավ ուսանող էր, բայց նրա դասախոսները երբեմն շփոթվում էին։ Կանանց խնդրում էին լքել լսարանը, երբ պրոֆեսորը խոսում էին սեռական հանցագործությունների մասին։
Ընդամենը վեց կիսամյակ անց՝ 1930 թվականին, Սելբերտը գերազանց ավարտեց համալսարանը և ստացավ իր դոկտորի կոչումը։ Նրա թեզը վերաբերում էր  Zerrüttung als Ehescheidungsgrund -ին «Տեղահանումը ՝ որպես ամուսնալուծության համար հիմք»)։ Նա քննադատում էր «մեղքի սկզբունքը», որ կանայք հաճախ ամուսնալուծության իրավունք չունեին։ Նրա առաջարկած լուծումները իր ժամանակի համար առաջադեմ էին, և չէին կիրառվում Գերմանիայում մինչև 1977 թվականը։
նացիստական տարիներ
Նացիստների հեղաշրջումից հետո Ադամ Սելբերտը կորցրեց աշխատանքը և հայտնվեց «պաշտպանիչ խնամակալության» ցուցակում։ Ամուսնու խորհուրդին հետևելով ՝ Էլիզաբեթը դիմեց իրավաբանական գործունեություն ծավալելու համար։ Անհրաժեշտ էր շտապել, քանի որ նացիստները փորձում էին ամբողջովին վտարել կանանց բոլոր իրավաբանական մասնագիտություններից։ Կասելի շրջանային դատարանի նախկին նախագահ նացիստական համակիր Օտտո Պալանդտը ղեկավարում էր դատական քննությունների ազգային գրասենյակը, և պատասխանատու էր իրավաբանական կրթության և իրավաբանական մասնագիտության ընդունման համար։ 1934-ի հուլիսի 22-ին նոր կանոնակարգեր մտցվեցին, որոնք ուժի մեջ են մտել 1934 թ. դեկտեմբերի 20-ից։ Այս օրենքը թույլ չէր տալիս կանանց ընդունվել աշխատանքի դատական համակարգ։
Էլիզաբեթին պետք է մերժեին այս օրենքների համաձայն, բայց չնայած Պալանդտի, փաստաբանների միության քվեարկությանը և նացիստական փաստաբանների հակադրությանը, նրան ընդունեցին աշխատանքի «Օբերլանդենսգերիխտ» («Բարձրագույն ազգային դատարան») 1934-ի դեկտեմբերի 15-ին` օրենքը ուժի մեջ մտնելուց հինգ օր առաջ։ Սենատի երկու նախկին նախագահները կողմ էին Սելբերտին և Սուրբ Ծննդյան տոնի ընթացքում նրանք հաստատեցին նրան։ Սելբերտը սկսեց զբաղվել իրավաբանությամբ 1934 թվականին։ Քանի որ նրա ամուսինը գործազուրկ էր մինչև 1945 թվականը, նա էր ստիպված կերակրել ընտանիքին։
Հետպատերազմյան շրջան
Նացիստական պարտությունից հետո, 1946 թվականին Սելբերտը ընտրվեց Պետական խորհրդատվական ժողով, որտեղ ներկայացնում էր Գրոս Հեսսենի (Groß-Hessen) սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը։ 1948 թվականին նրան հանձնարարվեց օգնել մշակել Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Սահմանադրությունը։ 3-րդ հոդվածի բնօրինակ ձևակերպումը Վեյմարյան սահմանադրությունից էր. «Կանայք և տղամարդիկ ունեն հավասար քաղաքացիական իրավունքներ ու պարտականություններ։» Սելբերտը ավելացրեց հետևյալը. «Որպես օրենսդիր մարմնի հրամայական մանդատ ... » Այս սահմանադրական սկզբունքի արդյունքում ընտանեկան օրենսդրության հին դրույթներից շատերը, որոնք թվագրվում են 1896 թվականով, պետք է վերանայվեին `դրանք համապատասխանության բերելու համար։
Կանանց իրավունքների կազմակերպությունների և այլ անդամների օգնությամբ Սելբերտը կարողացավ վերջապես իրականացնել հավասար իրավունքներ։ Այնուհետև նա մասնակցեց Գերմանիայի խորհրդարանի ընտրություններում որպես թեկանծու, բայց նրան չհաջողվեց ստանալ մանդատ։ 1958 թվականին նրա որպես ՍԴ առաջին դատավորի առաջադրումը նույնպես ձախողվեց ՝ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության աջակցության բացակայության պատճառով։
Սելբերտը հեռացավ քաղաքականությունից և գրեթե մատնվեց մոռացության։ Նա իր պրակտիկայում շարունակում էր աշխատել որպես իրավաբան, որը մասնագիտանում էր ընտանեկան իրավունքի ոլորտում մինչև ութսունհինգ տարեկան։ Նա մահացավ իր հայրենի Կասել քաղաքում։ 1983 թվականին Հեսի նահանգի կառավարությունը հաստատեց Էլիզաբեթ Սելբերտի երկամյա մրցանակը ՝ «ի նշան գերազանց կատարած գործի` կանանց և տղամարդկանց հավասար հնարավորությունների խթանման»։
Պարգևներ
1956 թվականին նա պարգևատրվել է Մեծ Արժանիքի դաշնային խաչի։ 1969 թվականին ստացել է հերալդիկ մրցանակ, իսկ 1978 թվականին արժանացել Հեսե նահանգի Վիլհելմ-Լեուշներ մեդալի։ 1984 թվականին Կասել քաղաքում կազմակերպվեցին միջոցառումներ իր  պատվին, և Գերամնիայի շատ քաղաքներում կան փողոցներ, որ կրում են նրա անունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին իրավագետներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուչյի (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)
Ռուչյի (Ручї, Nemse Köp Qarı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոպկարի Նեմեցկիե։ Հիմնադրվել է 1893 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռուչյի գյուղում բնակվում էր 1 265 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1893 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիլյամերիել
Վիլյամերիել (Villameriel) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլաի և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օղեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 133 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ջենեսի շրջան (Նյու Յորք)
Ջենեսի շրջան (Genesee County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.282 կմ² է, բնակչությունը՝ 60.079 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատավիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1802 թ.։
Տանցի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Տանցի (Танцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավտձոր
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վասիլիս Սպանուլիս
Վասիլիս Սպանուլիս (հուն.՝ Βασίλης Σπανούλης, ), հույն նախկին բասկետբոլիստ։ Մարզական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Հունաստանի բասկետբոլի լիգայում և Բասկետբոլի Եվրալիգայում հանդես եկող «Օլիմպիակոս» ակումբում։ Խաղացել է խաղարկողի և հարձակվող պաշտպանի (այլ կերպ՝ կոմբոգարդ) դիրքերում։
Սպանուլիսը մասնագիտական կարիերան հաջողությամբ մեկնարկում է «Գիմնաստիկոս Լարիսսա» ակումբում։ 2002 թվականին նրան շնորհվում է Հունաստանի բասկետբոլի լիգայի լավագույն երիտասարդ բասկետբոլիստի մրցանակը։ Ցուցաբերած բարձրորակ խաղի շնորհիվ Սպանուլիսը տեղ է գտնում Աթենքի «Մարուսի» ակումբում։ 2004–2005 մրցաշրջանում Սպանուլիսն առաջնորդում է թիմը դեպի ազգային լիգայի եզրափակիչ և Եվրագավաթի 1/4 եզրափակիչ։ 2005 թվականին Սպանուլիսը պայմանագիր է կնքում հունական լավագույն ակումբներից մեկի՝ «Պանատինաիկոսի» հետ, որի կազմում արդեն դրոշմում է իր ուրույն տեղը Եվրալիգայում ։ 2005–2006 մրցաշրջանում Սպանուլիսն առաջին անգամ դառնում է All-Euroleague խորհրդանշական հավաքականի անդամ։ 2006–2007 մրցաշրջանը Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Հյուստոն Ռոքեթս» ակումբի հետ անցկացնելուց հետո Սպանուլիսը կրկին վերադառնում է «Պանատինաիկոս»։ 2009 թվականին Սպանուլիսն իր թիմն առաջնորդում է դեպի Եվրալիգայի տիտղոսը, իսկ ինքը Սպանուլիսը ճանաչվում է «Եվրալիգայի եզրափակիչ քառյակի MVP»։ 2010 թվականի ամռանը Սպանուլիսը տեղ է գտնում «Օլիմպիակոսում», որի կազմում երկու տարի անընդմեջ 2012 և 2013 թվականներին Սպանուլիսը կրկին դառնում է Եվրալիգայի չեմպիոն և կրկին արժանանում եզրափակիչ քառյակի MVP-ի մրցանակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Հույն բասկետբոլիստներ
Վարվառա Կոլյադինա
Կոլյադինա, Վարվառա Վասիլևնա, տարրական դասարանների ուսուցիչ, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ, ՌՍՖՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։
Կենսագրություն
1916 թվականին Վարվառա Վասիլևնան ավարտել է Պենզայի կանանց երկրորդ գիմնազիան (մանկավարժական դասարանը)։ 1916-1923 թվականներին աշխատել է դպրոցական ուսուցիչ Պենզայի նահանգի Լյուբյատինո և Դուբենսկոե։ 1924-1958 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ Պենզայի Վ. Գ. Բելինսկու անվան № 1 միջնակարգ դպրոցում։
Հասարակական գործունեություն
1951 և 1955 թվականներին երկու անգամ ընտրվել է ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1952 թվականին եղել է Խաղաղության աջակիցների Համամիութենական կոնֆերանսի պատվիրակ։ 1957 թվականին ընտրվել է Աշխատավորների պատգամավորների Պենզայի մարզային խորհրդի պատգամավոր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Սոկոլովսկոե (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)
Սոկոլովսկոե (Соколовское, Соколовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 76 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջեֆրի Իմելթ
Ջեֆրի Ռոբերթ Իմելթ, Ջեֆ Իմելթ (JJeffrey Robert "Jeff" Immelt, ), ամերիկացի գործարար։ Ներկայումս ԱՄՆ-ում հիմնադրված Ջեներալ էլեկտրիկ կոնգլոմերատի խորհրդի նախագահն է և գործադիր տնօրենը։ Գործադիր տնօրենի պաշտոնում նշանակվել է տնօրենների խորհրդի կողմից 2000 թվականին՝ որպես Ջեք Ուելչին փոխարինող՝ վերջինիս թոշակի անցնելուց հետո։ Նախկինում Իմելթը եղել է Ջեներալ էլեկտրիկի Բժշկական համակարգերի ստորաբաժանման նախագահը և գործադիր տնօրենը։
Վաղ տարիներ
Իմելթը ծնվել է Ցինցինատիում՝ ուսուցչուհի Դոննա Ռոզմարիի և Ջոզեֆ Ֆրենսիս Իմելթի ընտանիքում, ով ղեկավարում էր Ջեներալ էլեկտրիկի ինժեներական բաժինը ։
Իմելթը հաճախել է Ֆայնիթաունի ավագ դպրոցը, քոլեջում ֆուտբոլ է խաղացել թեքլի դիրքում ։ 1978 թվականին Դարթմութի քոլեջն ավարտելով ստացել է կիրառական մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան։ Այժմ Դարթմութի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է, եղել է նաև Ֆի Դելտա Ալֆայի նախագահը։
Միիսակյուլա (գյուղ, Կաառմա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։
Ջեֆրի Իմելթ
Վաղ տարիներ
Դորթմունթում սովորելու տարիներին ամառներն աշխատել է Ցինցինատիում տեղակայված Ֆորդի հավաքման հոսքագծում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է Procter & Gamble-ում, այնուհետև ընդունվել Հարվարդի համալսարան ։
Միիսակյուլա (գյուղ, Կաառմա շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ջեֆրի Իմելթ
Վաղ տարիներ
1982 թվականին Իմելթն ավարտել է Հարվարդի բիզնես դպրոցը և ստացել մագիստրոսի աստիճան։ «Բիզնես դպրոցը» բնութագրել է որպես իր կյանքի ամենաեռանդուն ժամանակաշրջան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Շունը
«Շունը», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից՝ լույս տեսած 1926 թվականին ։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության 3-րդ հատորում (էջ 121-127) ։
Ինքնագիրը պահպանվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի  № 131-ում։ Այդ համարի տակ պահպանվում է նաև պատմվածքին վերաբերող հեղինակային գրառումներ, տարբեր գրքերից կատարված մշակումներ։ Այդ գրառումներին և մշակումներին նախորդում է պատմվածքի համար օգտագործված գրականության հեղինակային ցանկը։ Բացի ցանկում նշված գրքերից, հեղինակը օգտվել է մի շարք այլ աղբյուրներից, որոնք նշված են ոչ թե ցանկում, այլ մշակումների մեջ։ Ցանկում և մշակումների մեջ նշված գրքերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ դրանց մեջ ամենաուշը լույս է տեսել «Էմինյան ազգագրական ժողովածուի 9-րդ հատորը» (Թիֆլիս, 1913), ուստի և պատմվածքի գրության սկզբնական ժամանակաշրջանը պետք է համարել 1913 թվականը։ Գրականության ցանկի համարակալման մեջ կա մի խախտում ՝ 32 համարին հաջորդում է 35-ը ։
Ինքնագրի վրա կատարած վերջնական ուղղումները, ինչպես նաև վերոհիշյալ մշակումները և գրառումները տեղադրված են «Տարբերակներ» բաժնում։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներ Կատեգորիա:Պատմվածքներ
Ալեքսանդր Պրոկոֆև
Ալեքսանդր Անդրեևիչ Պրոկոֆև (Александр Андреевич Прокофьев, ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1970)։
1931 թ.-ին հրատարակվել են նրա «Միջօրե», «Կարմիր արշալույսների փողոցը», «Հաղթանակ» ժողովածուները։ Պրոկոֆևի հերոսները ձկնորս գյուղացիներ են, նախկին կարմիր բանակայիններ։ 30- ական թվականներին լույս են տեսել «Պարբերագիրք» (1934), «Ի պաշտպանություն սիրահարվածների» (1939) և այլ քնարական ժողովածուներ։ Պրոկոֆևի ստեղծագործական նվաճումն է «Ռուսաստան» (1944, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ,) 1946 թ. պոեմը՝ նվիրված «Հայրենական մեծ պատերազմին»։ «Անդրգետք» (1955) և «Ճամփորդության հրավեր» (1960, Լենինյան մրցանակ, 1961) ժողովածուներն աչքի են ընկնում մտահղացման մասշտաբայնությամբ, ձևի պարզությամբ ու խորությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ջոն Դալթոն
{{Տեղեկաքարտ Գիտնական
Նարեկ Դալթոն ({{lang-en|John Dalton}}, {{ԱԾ}}), անգլիացի քիմիկոս և ֆիզիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1822 թ.)։ Ուսումնասիրել է գազերի խառնուրդների հատկությունները, հայտնաբերել գազերի պարցիալ ճնշումների օրենքը (1801 թ.) և գազերի լուծելիության կախումը պարցիալ ճնշումից (1803 թ.)։
Հետազոտել է հեղուկների գոլորշիացման երևույթը։ 1802 թ., Գեյ-Լյուսակից և Շառլից անկախ, գտել է, որ հաստատուն ճնշման և ջերմաստիճանի միատեսակ բարձրացման դեպքում բոլոր գազերն ընդարձակվում են միանման։ Դալթոնը զարգացրել է ատոմիստական ուսմունքը և այն կիրառել քիմիայում։ Հայտնաբերել է (1803 թ.) բազմապատիկ հարաբերությունների օրենքը, տվել քիմիական տարրերի հարաբերական ատոմական կշիռների առաջին աղյուսակը։ 1794 թ. առաջինն է նկարագրել դալթոնիզմը։
Վախճանվել է 1844 թվականի հուլիսի 27-ին Մանչեստերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Անգլիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Անգլիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ատոմիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի քիմիկոսներ
Անդերի սիրտը
«Անդերի սիրտը» (The Heart of the Andes), ամերիկացի նկարիչ, ռոմանտիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի (Frederic Edwin Church, 1826-1900 թվականներ) նկարներից։ Նկարիչը կտավը վրձնել է 1859 թվականին։ Ներկայիս դրությամբ «Անդերի սիրտը» կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։ Ստեղծագործության չափերն են՝ 68⅛ × 119¼ դյույմ (168 × 303 սմ) ։
Պատմություն
«Անդերի սիրտը» ստեղծագործությունը Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչը կտավին է հանձնել, երբ երկրորդ անգամ՝ 1857 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին Հարավային Ամերիկա այցելություն է կատարել ու խիստ տպավորվել է Անդերի գեղեցկությունից։ Այցելության ժամանակ նկարիչը այցելել է Էկվադորի լեռնային շրջանները։ Ուղևորության արդյունքում բազմաթիվ նկարներ և էսքիզներ ստեղծվեցին Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի կողմից ։
Դեպի Հարավային Ամերիկա ճանապարհորդելու համար Չըրչը պարտական է ավելի վաղ այստեղ հետազոտություններ կատարած Ալեքսանդր Հումբոլդտին ։
Առաջին անգամ «Անդերի սիրտը» կտավը ցուցադրվել է հասարակության համար 1859 թվականի մայիսին հեղինակի նյույորքյան սալոնում, որը գտնվում էր Մանհեթենի Տասներորդ պողոտայում՝ Հինգերորդ և Վեցերորդ պողոտաների միջև։ Նկարը մեծ հաջողություններ արձանագրեց. երեք շաբաթվա ընթացքում շուրջ 12 հազար այցելու վճարում կատարեցին 25 ցենտ գումար, որպեսզի տեսնեն նկարը։ Նյու Յորքի ցուցադրությունից հետո «Անդերի սիրտը» նկարը տեղափոխվեց Մեծ Բրիտանիա։ 1859 թվականի աշնանը այն կրկին հետ բերվեց ԱՄՆ և տարուց ավելի ցուցադրության հանվեց երկրի զանազան քաղաքներում։ Հետո այս ստեղծագործությունը վաճառվեց 10.000 ԱՄՆ դոլարով. այդ պահի դրությամբ այն ամենամեծ գինն էր, որը երբևէ տրվել էր ամերիկացի նկարչին ։ Նկարի գնորդը դարձավ Մարգարեթ Դոուսը (Margaret Dows): Վերջինս 1909 թվականին «Անդերի սիրտը» նկարը կտակեց Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանին, ուր ցայսօր էլ պահպանվում և ցուցադրվում է ։
Նկարագիր
«Անդերի սիրտը» ստեղծագործությունը չի համապատասխանում ինչ-որ մի կատուկ լանդշաֆտի։ Այն իրենից ներկայացնում է իդեալականացված տեսարան՝ համակցված նկարչի մի շարք տպավորություններից ։ Նկարի հետին պլանում պատկերված է էկվադորյան Չիմբորասո հանգած հրաբուխը: Ի դեպ, այս հրաբուխը Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի բազմաթիվ ստեղծագործություններում առկա է ։
Կաշկադարյայի մարզ
Կաշկադարյայի մարզ (Qashqadaryo viloyati, Қашқадарё вилояти, قەشقەدەريا ۋىلايەتى;), մարզ Ուզբեկստանում։ Կազմվել է 1964 թվականի փետրվարի 7-ին։ Տարածությունը 28, 4 հազար Կմ2 է, բնակչությունը՝ 1120 հազար (1979)։ Ունի 6 քաղաք, 4 քաղաքատիպ ավան։ Կենտրոնը՝ Քարշի։
Կաշկադարյայի մարզը գտնվում է Կաշկադարյա գետի ավազանում և Պամիրա-Ալայան լեռնային համակարգի արևմտյան ծայրամասում։ Տերիտորիայի մեծ մասը հարթավայրային է. հյուսիս-արմևմուտքում Քարշիի տափաստանն է, հարավում՝ Նիշանի տափաստանը, հարավ-արևմուտքում՝ Սունդուկլիի ավազուտները։ Հյուսիս-արևելքից և հարավ-արևելքից տափաստանը եզրավորվում է Զերավշանի և Հիսարյան լեռնաշղթաների լեռնաճյուղերով։ Կլիման ցամաքային է, անապատային։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -0, 2-ից 0, 8 °C է, հուլիսինը՝ 31, 5 °C։ Տարեկան տեղումները հարթավայրերում 200-250 մմ են, լեռներում ու նախալեռներում՝ մինչև 500 մմ։ Խոշոր գետը Կաշկադարյան է։ Մարզի հարավում գերակշռում են ավազուտներն ու թակիրները, հյուսիսում՝ կավածածկ հարթավայրերն ու աղուտները, Կաշկադարյայի հովտում՝ բաց գույնի և տիպիկ մոխրահողերը, աղուտները, մարգագետնային հողերը, լեռներում՝ մոխրահողերն ու շագանակագույն և լեռնամարգագետնային հողերը։ Անապատներում աճում են էֆեմերներ ու օշինդրներ, Կաշկադարյայի ու նրա վտակների հովտում տուգայան բուսականություն է, լեռներում թփուտներ և անտառներ են։ Կենդանիներից կան վայրի ոչխար, ջեյրան, գորշ արջ, գայլ, բորենի, աղվես, տափաստանային արծիվ, կրծողներ, սողուններ, սարդանմաններ։ Բնակչության մեծ մասը ուզբեկներ են, բնակվում են նաև տաջիկներ, ռուսներ, թաթարներ, թուրքմեններ և այլք։ Միջին խտությունը 1 Կմ2 վրա 39, 4 մարդ է (1979)։ Քաղաքներն են՝ Քարշին, Շահրիսաբզը, Կասանը։
Զարգացած են շինանյութերի, թեթև, սննդի և գազի արդյունաբերության ճյուղերը՝ 1960 թվականին շարք է մտել Մուբարեկի գազանավթաբեր հանքերի խումբը, որը միացվել է Տաշքենդ-Ֆրունզե-Ալմա-Աթա գազամուղին։ Գյուղատնտեսության մեջ գերակշռում են հացահատիկի, բամբակի մշակությունը և կարակուլաբուծությունը։ Կաշկադարյայի մարզը տալիս է Ուզբեկստանի շերամի բոժոժի 6%-ը։
Մարզի արևելյան մասով անցնում է Տաշքենդ-Թերմեզ Ուզբեկական մեծ ավտոմայրուղին։ Մարզն ունի մանկավարժական ինստիտուտ, 445 մասսայական գրադարան, 250 ակումբ, 317 կինոկայանք, հրատարակվում է մարզային 2 թերթ։
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի աշխարհագրություն
(6324) Կեյոնումա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,578335 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1807 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9759 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1512,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238065 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,31° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիգերու Ինոդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տևտոբուրգյան անտառի ճակատամարտ
Տևտոբուրգյան անտառի ճակատամարտ (գերմաներեն՝ Varusschlacht - "Վարոսի ճակատամարտ"), ճակատամարտ միացյալ գերմանական ցեղերի և Հռոմեական կայսրության զորքերի միջև, որը վճռական նշանակություն ունեցավ Հռոմի և գերմանացիների հետագա հարաբերությունների համար և փաստորեն սկիզբ ծառայեց հռոմեացիներին՝ Գերմանիայի տարածքներից հետզհետե դուրս մղման գործում։
Դարանակալ գերմանացիներին հաջողվեց ոչնչացնել հռոմեական զորքերը (հռոմեական անձնակազմի կորուստները հասնում էին 25 հազարի) ու մեկ առ միշտ կանգնեցնել հռոմեացիների առաջխաղացումը Գերմանիայում։ Անսպասելի ու սարսափելի պարտության պատճառով Վարոսը ինքնասպանություն գործեց, իսկ գերի ընկած հռոմեացի զինվորները զանգվածորեն սպանվեցին գերմանացիների կողմից։
Տևտոբուրգյան անտառի ճակատամարտը հետագայում Գերմանիայում դարձավ ազգային հպարտությունը ոգեշնչող խորհրդանիշ և ազգայնականությունը խթանող գովերգություն։
Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Գերմանական հեթանոսություն Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Գերմանիայի ռազմական պատմություն
Գրին շրջան (Նյու Յորք)
Գրին շրջան (Greene County), ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.704 կմ² է, բնակչությունը՝ 49.221 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քետսքիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1800 թ.։
Ստորին Նորմանդիա
Աշխարհագրություն
Երկրամասի մակերեսը 17 589 կմ² է, ծովափի երկարությունը՝ 470 կմ։ Անտառների մակերեսը կազմում է 192 000 հա։ Այստեղ տեղակայված են նաև երկրամասի 3 ազգային զբոսայգիները։ Ամենաբարձր կետը՝ Սինյալ դ'Էկուվն է։ Այնտեղով են հոսում Օրն, Մայեն և Սեն գետերը։
Վարչական բաժանում
Երկրամասի մեջ են մտնում Կալվադոս, Մանշ և Օրն դեպարտամենտները։
Արտաքին հղումներ
*
Վարժինիա (Մինաս Ժերայս)
Վարժինիա  (Varginha), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 123 081 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 395,647 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 314,7 մարդ/կմ2։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Տանցիրեյ
Տանցիրեյ (Танцырей), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Բորիսոգլեբսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Սենոկոսնոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)
Սենոկոսնոե (Сінокісне, Bozuqköy), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուզուկկոյ։
Տանցիրեյ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Բորիսոգլեբսկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Սենոկոսնոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սենոկոսնոե գյուղում բնակվում էր 1 244 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոս Կոմիս
Կոս Կոմիս (Кос-Комысь), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոմիս գետի ձախ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 60 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Զելյոնի Գայ (գյուղ, Կիրովոգրադի շրջան)
Զելյոնի Գայ (Зелений Гай), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Գայ գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 142 մետր բարձրության վրա։ Փոստային ինդեքս՝ 27603, հեռախոսային կոդ՝ 522:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիրովոգրադի մարզ