cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ինգե Մորատ
Միջին տարիք (1945-1962)
Դրանից հետո Մորատը ամուսնալուծվում է Բերչից և վերադառնում Փարիզ, որպեսզի կարիերան շարունակի լուսանկարչության ուղղությամբ։ 1953 թվականին` իր աշխատանքների առաջին խոշոր սերիան ներկայացնելուց հետո, Մորատը որպես լուսանկարիչ հրավիրվում է Magnum ընկերություն։ Նրա առաջին հանձնարարությունները եղել են պատմություններ, որոնց նկատմամբ հետաքրքրություն չեն ցուցաբերել «մեծ տղաները» (the big boy): Մասնավորապես, նա` որպես լուսանկարիչ, մեկնում է Լոնդոն, որպեսզի լուսանկարի Սոհո (Soho) և Մեյֆեյր (Mayfair) թաղամասերի բնակիչներին։ Տիկին Էվելեյ Նեշի լուսանակարը, որն արվել է այդ ընթացքում, հետագայում դարձել է Մորատի ամենահայտնի աշխատանքներից մեկը։
1955 թվականին Մորատին հրավիրում են դառնալու Magnum Photos ընկերության լիիրավ անդամ։ 1950-ական թվականների վերջին Մորատը շատ է ճանապարհորդում` պատմելով ֆոտոպատմություններ Եվրոպայի, Մերձավոր Արևելքի, Աֆրիկայի, ԱՄՆ-ի և Հարավային Ամերիկայի մասին։ Նրա լուսանկարները հրատարակվել են այնպիսի հրատարակչություններում, ինչպիսիք են Holiday, Paris Match և Vogue: 1955 թվականին հրատարակվել է «Guerre à la Tristesse» գիրքը (Ռոբերտ Դելպիրի հետ համատեղ)։ Մորատն ընդհանուր առմամբ ունի 30 մենագրություն։ Ինչպես Magnum Photos ընկերության այլ անդամներ, Մորատը ևս մասնակվել է բազմաթիվ ֆիլմերի նկարահանումներին, որոնց թվում են Հյուսթոնի «Մուլեն Ռուժը» (1952) և «Չներվածը» (1959)։
Վերջին տարիներ (1962-2002)
ԱՄՆ վերադառնալուց հետո` 1960-70-ական թվականներին, Մորատն աշխատել է «տանը մոտ»` դաստիարակելով երեխաներին։ Այս թվականներին լույս են տեսնում նրա «Ռուսաստանում» (1969) և «Չինական հանդիպումներ» (1979) գրքերը, որոնցում նկարագրված են Ինգեի ուղևորությունները ԽՍՀՄ և ՉԺՀ։ 1980-90-ական թվականներին Մորատը շարունակում էր կատարել խմբագրության հանձնարարությունները, ինչպես նաև աշխատում էր սեփական ծրագրերում։ 2002 թվականին ռեժիսոր Ռեգինա Ստրասեգերի հետ նա իրագործում է իր վաղեմի երազանքը` իր նախնիների հողը տեսնելը, որը Շտիրիայի և Սլովենիայի սահմանին էր։ «Վերջին ճանապարհոդություն» գիրքը (2002) և Ստրասեգերի «Սահմանային տարածություն» ֆիլմը (2002) վավերագրել են Ինգե Մորատի այս ուղևորությունները իր կյանքի վերջին տարիներին։
Մորատը մահացել է 2002 թվականին քաղցկեղից Նյու Յորքում 78 տարեկան հասակում` լուսանկարներ չանելով միայն մահին նախորդող երկու շաբաթներին։ Հետմահու հրատարակվել է նրա աշխատանքը` 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումների հետևանքներին վերաբերող։
Քննադատություն
Մորատի ձեռքբերումները իր ֆոտոարվեստի առաջին տասնամյակում կարևորվել են քննադատների կողմից։ Եվա Առնոլդի հետ Ինգեն առաջին կանանցից էր, որ դարձել է Magnum Photos-ի լիիրավ անդամ, իսկ ընկերությունում այդ տարիներին գերազանցապես տղամարդիկ էին աշխատում։ Շատ քննադատներ գրել են «խաղային սյուրռեալիզմի» մասին, որով առանձնանում են Մորատի աշխատանքները։ Հասուն տարիքի գործերում Մորատը վավերագրել է մարդկային ոգու դիմացկունությունը արտակարգ դժվարին իրավիճակներում, ինչպես նաև էքստազի ու ուրախության պահեր։
Մորատի ձեռքբերումներից են նրա դիմալուսանկարները, որոնք ներկայացնում են ինչպես հայտնի մարդկանց, այնպես էլ անհայտ մարդկանց ակնթարթային պատկերները։ Բորիս Պաստեռնակի տանը, Պուշկինի գրադարանում, Անտոն Չեխովի տանը, Մաո Ցզեդունի ննջարանում, նկարիչների արվեստանոցներում, գերազմանոցներում արված նրա աշխատանքները կարծես «անտեսանելի մարդկանց հոգիների» արտացոլումը լինեն։ Ամերիկացի գրող Ֆիլիպ Ռոտը Մորատին նկարագրել է որպես «ամենագրավիչ, առույգ և, թվում է, անվնաս վուայերիստ` գաղտնի հետևորդ»։
Ընտանիք
1962 թվականի փետրվարի 17-ին Ինգե Մորատն ամուսնացել է հայտնի դրամատուրգ Արթուր Միլլերի հետ և տեղափոխվել ԱՄՆ։ Զույգի առաջին երեխան` Ռեբեկա դուստրը, ծնվել է նույն թվականի սեպտեմբերին, իսկ երկրորդ երեխան` որդի Դանիիլը, ով Դաունի համախտանիշ ուներ, ծնվել է 1966 թվականին։ Ռեբեկա Միլլերը հետագայում դարձել է կինոռեժիսոր, դերասանուհի և գրող։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆոտոլրագրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին լուսանկարիչներ
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Պիտեշտ, Ռումինիա)
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, խաչքար Ռումինիայի Պիտեշտ քաղաքում։
Պատմություն
Խաչքարը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Խաչքարի բացման արարողությանը մասնակցել են Հայ առաքելական եկեղեցու Ռումինական թեմի առաջնորդը՝ եպիսկոպոս Տաթև Հակոբյանը, ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Վահրամ Բաղդասարյանը, ռումինական հայ համայնքի առաջնորդներ, ՀԲԸՄ ներկայացուցիչներ և տարբեր երկրների հայկական հարցի լուծման ջատագովներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Անատոլի Յակոբսոն
Անատոլի Լեոպոլդի Յակոբսոն (Анатолий Леопольдович Якобсон, ), ռուս հնագետ, արվեստագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր ։
Կենսագրություն
Անատոլի Յակոբսոնը ծնվել է ԽՍՀՄ-ի Լենինգրադի շրջանի Լուգա քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը Մոսկվայում ավարտելուց հետո 1922 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի առաջին պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը, ապա փոխադրվելով Լենինգրադ, ուսումնառությունը շարունակել է այնտեղի համալսարանի լեզվագիտության և նյութական մշակույթի պատմության ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1929 թվականին։ 1925—1927 թվականներին մասնակցել է Հին Ղրիմում, Սուդակում և Խերսոնեսում գործող հնագիտական արշավախմբերի աշխատանքներին, մասնակցել գիտական արշավում դեպի Ղրիմ և Անդրկովկաս։
Առաջին անգամ նա 1929 թվականին Հայաստան է եկել Հովսեփ Օրբելու գլխավորած արշավախմբի կազմում, իսկ 1936 թվականին նրա ղեկավարությամբ մասնակցել է Ամբերդի պեղումներին։
Սկսած 1930 թվականից Անատոլի Յակոբսոնը աշխատել է Լենինգրադի նյութական մշակույթի պատմության պետական ակադեմիայում հաջորդաբար զբաղեցնելով գիտատեխնիկական աշխատակցի, կրտսեր և ավագ գիտական աշխատողի պաշտոնները։
1941 թվականին Անատոլի Յակոբսոնը պաշտպանել է դիսերտացիա, հայցելով պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1945 թվականից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Մոսկվայի, ապա Պետերբուրգի Նյութական մշակույթի պատմության ինստիտուտում։
Աշխատություններ
Ուսումնասիրել է Միջնադարյան Հայաստանի արվեստը ճարտարապետությունը։ Մի շարք մենագրությունների հեղինակ, այդ թվում Ղրիմի և Անդրկովկասի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների մասին։
1961 թվականին շարադրել է «Միջնադարյան Խերսոնես» մենագրությունը, որի համար արժանացել է պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանին։
1950 թվականին լույս է տեսել «Ակնարկ Հայաստանի 5-17-րդ դարերի ճարտարապետության» մենագրությունը, 1970 թվականին՝ «Հայաստանի և Վրաստանի միջնադարյան ճարտարապետության փոխհարաբերություններն ու թոխադարձ կապերը», 1975-ին՝ «Հայաստան և Սիրիա. ճարտարապետական համադրություններ» աշխատությունները։ Նրա աշխատություններից են նաև «Հայաստանի և Բյուզանդիայի վաղ միջնադարյան ճարտարապետության փոխհարաբերությունները» (1973 թ.), «Կովկասյան Աղվանքի և Հայաստանի ճարտարապետական կապերը» (1977 թ.), «Բուլղարական միջնադարյան ճարտարապետության ուսումնասիրման առթիվ» (1968 թ.), «Բալկանների. Արևելյան Եվրոպայի, Անդրկովկասի և Միջին Ասիայի միջնադարյան ճարտարապետական օրինաչափական մի քանի առանձնահատկությունները» (1972 թ.),«Միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման մեջ օրինաչափության պրոբլեմը» (1982 թ.), «Վաղ միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման պրոբլեմները» (1983 թ.) և այլն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս հնագետներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Լուգա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Աֆղանստանի Օլիմպիական կոմիտե
Աֆղանստանի Օլիմպիական կոմիտե (դար․՝ كميته ملى المپيك دولت اسلامى افغانستا ن), Աֆղանստանի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել է 1935 թվականին։ Դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1936 թվականին ։ Գրասենյակը գտնվում է Քաբուլում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի և մի շարք այլ օլիմպիական կազմակերպությունների անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օլիմպիական կոմիտեներ
Զդենկո Հանս Սկրաուպ
Զդենկո Հանս Սկրաուպ (Zdenko Hans Skraup, ), չեխ և ավստրիացի քիմիկոս։
Կենսագրություն
Զդենկո Հանս Սկրաուպը ծնվել է 1850 թվականի մարտին Պրահա քաղաքում ։ Բարձրագույն կրթություն ստացել է Չեխիայի տեխնիկական համալսարանում։
1886 թվականից մինչև 1906 թվականն աշխատել է Գրոզի համալսարանի քիմիայի ամբիոնում, որից հետո դարձել է Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր ։
Նա բազմաթիվ հետազոտություններ է կատարել մարդկության համար թանկարժեք քինին ալկալոիդի արհեստական ստացման համար, որի, ինչպես նաև դրան մոտ այլ ալկալոիդների՝ ցինկոնինի, ցինկոնիդինի, քինինինի քիմիական կառուցվածքները Սկրաուպին հաջողվել է ստույգ սահմանել ։
Սկրաուպի աշխատանքը պիրիդինկարբոնատային թթուների մետամերմինի և քինոլինի սինթեզի բնագավառում նպաստել է հետերոցիկլիկ միացությունների հատկությունները լուսաբանելուն ։ Նա նաև ուսումնասիրել է ածխաջրեր և սպիտակուցներ, իսկ 1901 թվականին հայտնաբերել է ցելլոբիոզը ։
1886 թվականին Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիայի կողմից արժանացել է Լիբենի մրցանակի։
Զդենկո Հանս Սկրաուպը մահացել է 1910 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Վիեննա քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ավստրիացի քիմիկոսներ
Ջովանի Պիզանո
Ջովանի Պիզանո (Giovanni Pisano), իտալացի քանդակագործ և ճարտարապետ։
Նիկոլո Պիզանոյի որդին և աշակերտը։
Կենսագրություն
Ջովանի Պիզանոն ծնվել է Պիզայում։ 1265-1278 թվականներին աշխատել է հոր հետ։ Նրա մասնակցությամբ է ստեղծվել Սիենա քաղաքի տաճարի ամբիոնը, ինչպես նաև Ֆոնտե Մաջորե շատրվանը Պերուջայում։ 1270-1276 թվականներին նա մեկնել է Ֆրանսիա, և նրա աշխատանքների վրա մեծ ազդեցություն է թողել ֆրանսիական գոթիկա ոճը ։
1285 թվականին Ջովանի Պիզանոն գալիս է Սիենա, որտեղ 1287-1296 թվականներին Մայր տաճարի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնն է զբաղեցնում։ Իտալական շքեղ շենքերից ամենաճոխը Ջովանի Պիզանոյի գլխավորությամբ կառուցված տաճարն է։ 1299 թվականին Ջովանի Պիզանոն վերադառնում է Պիզա, որտեղ աշխատում է եկեղեցիների շինարարությունում՝ որպես քանդակագործ և ճարտարապետ։ Նրա մեծ ձեռքբերումներից մեկն է Սանտ Անդրեա մայր տաճարը Պիստոյայում (1297-1301)։ Թեմատիկան նույնն է, ինչ որ Պիզայի ճարտարապետությանն էր։ Սակայն անձանց դեմքերն ու ժեստերը դրամատիկ են։ Նա համարվում է Մադոննայի, ինչպես նաև մարգարեների ու սրբերի բազմաթիվ արձանների հեղինակ։ Ամենահայտնի քանդակը գտնվում է Սկռովենի մատուռի զոհասեղանին։
1313 թվականին Ջովանի Պիզանոն սկսել է աշխատել Գերմանիայում, Մարգարիտա Լյուքսեմբուրգցի կայսրուհու տապանաքարի վրա, որն անավարտ է մնացել։ Վերջին հիշատակումը Ջովանի Պիզանոյի մասին եղել է 1314 թվականին. հավանաբար՝ դրանից շատ չանցած՝ նա մահացել է։
Արտաքին հղումներ
Պիզայի տաճարի նկարները
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ
Երիկուրղի
Երիկուրղի, լեռնաճյուղ Հայկական լեռնաշխարհում, Կոտուրի լեռնաշղթայի հարավային հատվածում, ջրբաժան գծից 13-14 կմ արևելք։ Ձգվում է արևմուտքից արևելք 6-8 կմ երկարությամբ։ Արևելյան ծայրին գտնվում է շրջապատի նկատմամբ բարձր ունեցող Զեկի լեռնագագաթը։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնաճյուղեր այբբենական կարգով
Ալպենզիա
Ալպենզիա, առողջարան, երկու միջազգային լեռնադահուկային հանգստավայրերից առաջինն է (երկրորդը Մուջուն է)։ Այն գտնվում է Դեկվալյոն–մյոն գյուղական համայնքի տարածքում՝ Պհյունչխան գավառում ։ Ալպենզիայում կա 6 արահետ՝ նախատեսված դահուկներով և ձյունատախտակով սահքի համար, աշխատում է մինչև 1,4 կմ (0,87 մղոն) երկարությամբ, նախատեսված է սկսնակների և վարպետ դահուկորդների համար, տարածքը նախատեսված է նաև ձյունատախտակորդների համար։ Առողջարանը բաց է ամբողջ տարին։ Ալպենզիայի ցատկահարթակից ցատկելու մարզադաշտը գտնվում է առողջարանի ծայրամասում և այն նախատեսված է լեռնադահուկային մրցույթների և 2018 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի համար ։
2018 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղեր
Ալպենզիան լինելու է այն վայրը, որտեղ բացօթյա միջոցառումների շրջանակներում տեղի է ունենալու 2018 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերը ։ Ալպենզիայում տեղակայված են լինելու հետևյալ օբյեկտները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հարավային Կորեայում
Միմա (քաղաք)
Միմա (美馬市), քաղաք Ճապոնիայում, տեղակայված Տոկուսիմա պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 367,38 կմ², բնակչությունը՝ 30 701 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), բնակչության խտությունը՝ 83,57 մարդ/կմ²։
Խաչատուր Քոքոբելյան
Խաչատուր Գրիշայի Քոքոբելյան, հայ քաղաքական գործիչ։ 2012 թ. մայիսի 6-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի հիգերորդ գումարման պատգամավոր։ 2002-2010 թթ. եղել է ՀՀՇ կուսակցության վարչության փոխնախագահ։ Ազատ դեմոկրատներ կուսակցության նախագահն է, հիմնադիր նախագահը ։
Միմա (քաղաք)
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 30 701 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), իսկ խտությունը` 83,57 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը 1980-ից մինչև 2005 թվականը.
Խաչատուր Քոքոբելյան
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի, Մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։ 2017 թ. խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվել է Ազատ դեմոկրատներ կուսակցության համամասնական ցուցակով, սակայն կուսակցությունը չի ստացել Ազգային ժողով անցնելու համար անհրաժեշտ թվով քվեներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Միմա (քաղաք)
Խարհրդանիշներ
Քաղաքի խորհրդանիշ ծառը համարվում է Salix babylonica-ն, ծաղիկը` հնդկական լագերստրեմիան, թռչունը` խայտաբղետ փայտփորը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Pecari
Մշկախոզ կամ Պեկարի, Մշկախոզայինների ընտանիքի ներկայացուցիչների ընդհանրական անվանումը։
Կաթնասունների դասի Երկսմբակավորների կարգի այս կենդանիները խոզերի, վարազների հետ ունեն ընդհանուր նախնիներ, քանի որ սերում են Խոզանմանների ենթակարգից։ Տեւական ժամանակ սրանք համարվել են Խոզայինների ընտանիքի ներկայացուցիչներ։ Սակայն ներկայումս առանձնացվել են Մշկախոզայինների ընտանիքի ներքո, քանի որ կան անվիճելի տարբերություններ ու փաստարկներ։ Մշկախոզերի ցեղերի մեծ մասն այլեւս գոյություն չունի։ Ի տարբերություն խոզերի 6 ցեղերի, ներկայումս գոյություն ունի մշկախոզերի 3 ցեղ։
«Պեկարի» բառը վերցված է բրազիլացի տուպի հնդկացիների լեզվից։ Այն հայերեն թարգմանվում է որպես «կենդանի, որը անտառում հաղթահարում է շատ ճանապարհներ» ։
Ցեղեր եւ տեսակներ
Մշկախոզերը բաժանվում են 3 ցեղերի կամ տեսակների։
Վզնոցավոր մշկախոզը համարվում էր մոնոտիպային, մինչև 2007 թվականին Հսկա մշկախոզն առանձնացրեցին որպես առանձին ցեղ, սակայն մեր օրերում վերջինիս կարգավիճակը կասկածի տակ է  ։ Բնության պահպանության միջազգային միությունը համարում է, որ վերջինս ուղղակի Վզնոցավոր մշկախոզի հոմանիշն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պեկարի
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդական
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդական - Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայողներին շնորհվող բարձրագույն դասային աստիճան։ Այն ցածր է Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականի դասային աստիճանից և բարձր է Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի խորհրդականի դասային աստիճանից։ Դասային աստիճանը շնորհում, դասային աստիճանն իջեցնում, ինչպես նաև դասային աստիճանից զրկում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը՝ Ազգային ժողովի նախագահի առաջարկությամբ։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Այն շնորհվում է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության բարձրագույն պաշտոններ զբաղեցնող պետական ծառայողներին), ինչպես նաև պետական ծառայության գլխավոր պաշտոնների 1-ին ենթախմբի պաշտոն զբաղեցնող պետական ծառայողներին։
Դասային աստիճանը սահմանվել է 2002 թ. դեկտեմբերի 4-ին ընդունված և 2003 թ. հունվարի 17-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով։ Վերասահմանվել է 2009 թ. հունիսի 11-ին ընդունված և 2009 թ. հուլիսի 25-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով։
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդականները
Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդականների ցանկ
Կատեգորիա:ՀՀ բարձրագույն դասի դասային աստիճաններ
Լե Ֆեր
Լե Ֆեր (Les Ferres), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը վարչականորեն մտնում էր Կուրսեգուլ համայնքի կազմի մեջ ։
Համայնքի մակերեսը 13,7 կմ² է, բնակչությունը՝ 89 մարդ (2006) հակված աճի, 96 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 7,0 մարդ/կմ² ։
Բնակչություն
2011 թվականին համայնքի բնակչությունը կազմել է 100 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 96 մարդ ։
Բնակչության թիվը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի 56 մարդուց (15-64 տարեկան) 43-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 13-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը 76,8 %, 1999 թվականին՝69,2 %) : 43 ակտիվ աշխատունակ մարդկանցից աշխատել են 39 մարդ (23 տղամարս, և 16 կին), 4-ը՝ գործազուրկ էին (2 տղամարդ, 2 կին)։ 13 աշխատունակ պասիվ քաղաքացիներից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 7-ը՝ թոշակառուներ, իսկ ևս 3-ը՝ պասիվ էին այլ պատճառներով ։
Բորիս Դյուշեն
Բորիս Դյուշեն (Борис Вячеславович Дюшен, ), ԽՍՀՄ պետական անվտանգության կոմիտեի աշխատակից, ինժեներ-գնդապետ :527, լրագրող, Ռուսական սոցիալ-դեմոկրատական աշխատանքային կուսակցության անդամ (1903, Առաջին համաշխարհային, Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից։ ՆԳԺԿ- ԽՍՀՄ պետական անվտանգության նախարարության հատուկ գիտահետազոտական լաբորատորիայի գլխավոր ինժեներ :527: ԽՍՀՄ Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Բորիս Դյուշենը ծնվել է 1886 թվականին հրետանային գեներալ Վյաչեսլավ Ալեքսանդրի Դյուշենի ընտանիքում :527: Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի տեխնոլոգիական համալսարանը և աշխատել որպես ինժեներ։ 1914 թվականից ծառայել է ռուսական կայսերական բանակում, ռազմական էլեկտրատեխնիկական դպրոցն ավարտելուց հետո ստացել է լեյտենանտի (փոխ-տեղակալ) կոչում։ Կասպից ծովի 148-րդ հետևակային գնդի կազմում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին և վիրավորվել։
1917 թվականին ղեկավարել է Յարոսլավլի զինվոր-պատգամավորների խորհուրդը, եղել է կոմիսարի օգնական, այնուհետև՝ Յարոսլավլի մարզի Ժամանակավոր կառավարության կոմիսար։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հանդես է եկել բոլշևիկների դեմ և ձերբակալվել է, սակայն Ալեքսանդրա Կոլոնտայի միջնորդությամբ ազատ է արձակվել :527: 1918 թվականի հուլիսին եղել է Յարոսլավլի ապստամբության առաջնորդներից և ակտիվ մասնակիցներից մեկը։
Մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմին, 1919 թվականին ծառայել է բանակի գեներալ Նիկոլայ Յուդենիչի շտաբի պրոպագանդայի վարչությունում։ Ակտիվ կերպով համագործակցել է աջ էսեռների Ռևելյան «Ազատ Ռուսաստան» թերթի հետ։ Հյուսիսարևմտյան բանակի շտաբում եղել է կապի ծառայության պատասխանատու՝ կապիտանի կոչումով։ 1919 թվականին արտագաղթել է Էստոնիա, ապա՝ Բեռլին։ 1921 թվականին եղել է «Накануне» թերթի խմբագրական խորհրդի անդամ, հավատարիմ խորհրդային հայացքներին՝ համագործակցել է ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին կից միացյալ պետական քաղաքական վարչության հետ։
1926 թվականին վերադարձել է ԽՍՀՄ, ապրել Մոսկվայում, նշանակվել է ՌՍՖՍՌ կրթության Ժողովրդական կոմիսարիատի պրոֆեսիոնալ կրթության գլխավոր վարչությանը կից հեռակա ուսուցման վարչության պետ։ Երկար տարիներ որպես ինժեներ աշխատել է «Изобретатель» ամսագրում։ 1935 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ձերբակալվել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի մարմինների կողմից։ «Հակահեղափոխական խմբի և հակասովետական ագիտացիայի ակտիվ մասնակցության» մեղադրանքով (ՌԽՖՍՀ քրեական օրենսգրքի 58-10, 58-11 հոդվածներ) 1936 թվականին 5 տարով ազատազրկվել է, սակայն 1940 թվականի մարտի 17-ին ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի որոշմամբ վաղաժամ ազատ է արձակվել ։
1940 թվականին աշխատանքի է անցել ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատում, որտեղ եղել է հատուկ լաբորատորիայի ինժեներ։
Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրաց
Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրաց, Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահվող ձեռագրերի մանրամասն նկարագրություններով ցուցակ։
Պատմություն
Ձեռագրերը հատորներում նկարագրվում են Մխիթարյան միաբանության Վիեննայի ճյուղի գիտնական միաբանների քննարկումների արդյունքում դեռևս 1890-ականներին Հակովբոս վարդապետ Տաշյանի մշակած՝ 30 կետ ունեցող հայեցակարգով, որը Մատենադարանում վերամշակվել, վերախմբավորուել և մի փոքր լրացվել է, իսկ հարցերն ու նրանց պատասխանները դասավորվել են կարևորագոյն տեղեկություններն անմիջապես տեսանելի դարձնելու սկզբունքով։ Ձեռագրի նկարագրությունն ունի երեք հիմնական մաս. արտաքին հատկանիշներ, բովանդակության և գրչության ժամանակ ու հետագա հիշատակարաններ։
Հետազոտական-աշխատանքային այս խնդիրն իրագործում է «Ձեռագրագիտության և Մայր ցուցակի բաժինը», որը ժամանակին ղեկավարել են Ասատուր Մնացականյանը, ապա՝ Օննիկ Եգանյանը, հետո՝ Փայլակ Անթաբյանը, Հակոբ Քեոսեյանը։ 2007 թվականից ի վեր Մատենադարանի գլխավոր ավանդապահ, Ձեռագրագիտության և մայր ցուցակի բաժնի վարիչ Գևորգ Տեր-Վարդանյանի գլխավորությամբ այս աշխատանքի մեջ ընդգրկված են 25 երիտասարդ մասնագետ։
Զուգահեռաբար նկարագրվում են Մատենադարանի Հայերեն ձեռագրերի հիմնական (11.230 միավոր), Հայերեն պատառիկների (2.200 միավոր) և Հայերեն ժապավենաձև հմայիլների (530 միավոր) հավաքածուները։ Գիտական ընդարձակ նկարագրության են ենթարկվել առաջինի 7 հազարից ավելի ձեռագիր, երկրորդի՝ 100 և երրորդի՝ 150 միավոր։ Սկզբնական նկարագրութեան փուլին հաջորդում է նոյն նկարագրության ստուգում-սրբագրումը, ապա՝ խմբագրումը (վերջին հատորները խմբագրել է Գևորգ Տեր-Վարդանյանը), հատոր առ հատոր հրատարակության պատրաստումը և անվանացանկերի կազմումը, որ այժմ անում է բանասեր Վարդան Դևրիկյանը։ Ցուցակի նախատեսելի ծավալը շուրջ 40 հատոր է ։
Կառուցվածք
Բոլոր հատորների մեջ կան հետևյալ ցանկերը՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրքեր Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր Կատեգորիա:Մատենադարան
Զահա Հադիդ
Զահա Մոհամադ Հադիդ` (زها حديد ; Zaha Mohammad Hadid ), ծնունդով իրաքցի բրիտանացի ճարտարապետ և դիզայներ։ 2004 թ. դարձել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին արժանացած առաջին կին ճարտարապետը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1950 թ. Բաղդադում, Իրաք։ Մաթեմատիկական կրթություն է ստացել Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում, իսկ 1972 թվականից 1977 թվականը սովորել է Լոնդոնի ճարտարապետական ասոցիացիայում։ Գործունեությունն սկսելով նշանավոր հոլանդացի ճարտարապետ Րիմ Քոոլհաասի ստուդիայում, 1980 թվականին Զահա Հադիդը հիմնում է իր սեփական ճարտարապետական Zaha Hadid Architects ֆիրման։
Ստեղծագործական կյանքը
Իր ասելով, Զահա Հադիդի ստեղծագործությունների հանդեպ հետաքրքրությունն սկսվել է 1997 թ. Ֆրենք Գերիի նախագծով Բիլբաո քաղաքում Գուգենհայմի թանգարանի շենքի կառուցումից հետո։ Իսկ ահա, ԱՄՆ Սինսինաթի քաղաքում Րոզենթալի ժամանակակից արվեստի կենտրոնի շինարարությանը մասնակցելուց հետո նրա գաղափարները դառնում են իսկապես պահանջված։
Իր ստեղծագործություններին բնորոշ են սովորական տարածության ընդարձակված շրջանակները, աղավաղված հեռանկարները և կորագծերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրաքցի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 31 ծնունդներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ավստրիական «Գիտության և արվեստի համար» պատվո խաչի ասպետներ
Ամեբեական կոմպոզիցիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաղաչափություն
Հունգարիայի գեղարվեստի համալսարան
Հունգարիայի գեղարվեստի համալսարան (Magyar Képzőművészeti Egyetem), գեղարվեստի առաջնային դպրոց Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում։ Հիմնադրվել է 1871 թվականին որպես «Հունգարիայի նկարչության թագավորական դպրոց» (Magyar Királyi Mintarajztanoda)։ 2001 թվականից կոչվում է Հունգարիայի գեղարվեստի համալսարան։
Պատմություն
Մինչև 19-րդ դարի կեսերը հունգարացի արվեստագետները արվեստ ուսանել են արևմտաեվրոպական ակադեմիաներում։ 1861 թվականին հիմնադրված Հունգարիայի գեղարվեստի ազգային ընկերությունը (Országos Magyar Képzőművészeti Társulat) նախաձեռնել է Հունգարիայում ստեղծել գեղարվեստի դպրոց։ Այս շարժման շնորհիվ 1871 թվականին բացվել է Հունգարիայի նկարչության թագավորական դպրոցը և Արվեստի ուսուցիչների քոլեջը (Magyar Királyi Mintarajztanoda és Rajztanárképezde)։ Համալսարանի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1877 թվականին ճարտարապետներ Ալայոշ Ռոշերի և Ադոլֆ Լանգի նախագծով։
Հետագա գործունեության ընթացքում դպրոցում մշակել են ծրագրային դասընթացներ ոչ միայն նկարիչների և քանդակագործների համար, այլ նաև նկարիչ-վարպետների, խճանկար և գոբելեն ստեղծողների, բեմադրիչ դիզայներների, ռեստավրատորների համար։ Հունգարիայի գեղարվեստի համալսարանում դասավանդել են հայտնի արվեստագետներ, այդ թվում՝ նկարիչներ Կառոլի Ֆերենցին, Յանոշ Վասարին, Վիկտոր Օլգյային, Ռոբերտ Բերենին, Յանոշ Կմետին, Օուրել Բեռնաթը, Գեզա Ֆոնյին, Ենո Բարչային, Գյուլա Հինցը և Կարոլի Կոֆան, քանդակագործ Բենի Ֆերենցին և այլք։
Ցուցահանդեսներ
«Barcsay» սրահում ցուցադրվում են ուսանողների և օտարերկրացիների արվեստի գործերը։ Ցուցադրությունների համար կա նախատեսված ևս 4 փոքր սրահ (Barcsay-terem)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Կրթությունը Հունգարիայում
Դոլյանի
Դոլյանի (Dogliani), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4709 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 135 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12063։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Պետրոս առաքյալը, տոնը նշում են նոյեմբերի 2-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդական
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդական - Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայողներին շնորհվող բարձրագույն դասային աստիճան։ Այն բարձրագույնն է և բարձր է Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդականի դասային աստիճանից։ Դասային աստիճանը շնորհում, դասային աստիճանն իջեցնում, ինչպես նաև դասային աստիճանից զրկում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը՝ Ազգային ժողովի նախագահի առաջարկությամբ։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Այն շնորհվում է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության բարձրագույն պաշտոններ զբաղեցնող պետական ծառայողներին։
Դասային աստիճանը սահմանվել է 2002 թ. դեկտեմբերի 4-ին ընդունված և 2003 թ. հունվարի 17-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով։ Վերասահմանվել է 2009 թ. հունիսի 11-ին ընդունված և 2009 թ. հուլիսի 25-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմում պետական ծառայության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով։
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականները
Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականների ցանկ
Կատեգորիա:ՀՀ բարձրագույն դասի դասային աստիճաններ
Պորտուգալիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Tick-Tock (երգ, Մարիա Յարեմչուկ)
«Tick-Tock» (Թիք-թաք), ուկրաինացի երգչուհի Մարիա Յարեմչուկի երգն է, որով ներկայացրել է Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթին Կոպենհագենում, Դանիա  ։
Եվրատեսիլ երգի մրցույթ
Երգը Եվրատեսիլ 2014-ում որպես Ուկրաինան ներկայացնող երգ է ընտրվել 2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ին անցկացված ազգային ընտրությունում։ Երգը հեռուստադիտողի և ժյուրիի քվեարկության արդյունքում ստանալով ամենաբարձր՝ 12 միավորը, ընտրվում է Եվրատեսիլ 2014 թվականի Ուկրաինայի երգը։
Եվրատեսիլում Մարիան երգը կատարել է մայիսի 6-ին՝ առաջին կիսաեզրափակչի ժամանակ 9-րդ համարի ներքո։ Կիսաեզրափակչի քվեարկության արդյունքում նա հավաքում է 118 միավոր և եզրափակիչ է անցնում 5-րդ հորիզոնականով։ Մայիսի 10-ին՝ եզրափակիչ փուլում, երգը ներկայացվել է 1-ին համարի ներքո։ Եզրափակչի քվեարկության արդյունքում երգը 113 միավորով զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը։
Եվրատեսիլի բեմում Մարիային միացել են չորս բեք վոկալիստներ՝ Աննա Լինեան, Գրասիելա Չին Ա Լոին, Աննելի Մարիա Տորնկվիստը և Էլին Եվա Մարիա Սվենսոնը։ Երգը կատարման ժամանակ բեմում նաև եղել է պարող Իգոր Կուլեշինը, ով կատարել է ակրոբատիկ հնարքներ վազող անիվի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթի երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
Ալֆոնսո Արմադա
Ալֆոնսո Արմադա ու Կոմուն (Alfonso Armada y Comyn, ), իսպանացի զինվորական, հրետանավոր, ցամաքային զորքերի գեներալ-մայոր, Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի կողմից, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից Երրորդ Ռայխի կողմից, զինվորական հրահանգիչ, Իսպանիայի Խուան Կառլոս I թագավորի քարտուղար։ Եղել է ծայրահեղ աջ պահպանողական հայացքների կրող։ Հանդիսացել է F-23 անունը ստացած զինվորական ապստամբության ղեկավար։
Պատերազմ 16 տարեկանից
Արմանդեսը սերում է ազնվական տոհմից, որը մտերմիկ հարաբերություններ ունի թագավորական տան հետ։ Ժառանգությամբ ստացել է մարքիզ տիտղոս։ Մանուկց նա հետաքրքրվել է զինվորական գործով։
Ալֆոնսո Արմադան զինվորական ծառայությունը սկսել է 16 տարեկան հասակում՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ անդամագրվելով ֆրանկիստներին։ Մասնակցել է Գվադալախարայի, Տերուելի, Վալենսիայի, Անդալուզիայի, Մադրիդի մարտերին։ Ստացել է հրետանավորի մասնագիտություն և սպայական կոչում։
1941 թվականին անդամագրվել է «Կապույտ դիվիզիային»։ Վերմախտի կազմում Լենինգրադի մոտ կռվել է Խորհրդային Միության դեմ։
Ապագա թագավորի հրահանգիչ
Ալֆոնսո Արմադն Իսպանիա է վերադարձել 1943 թվականին։ Չնայած երիտասարդ տարիքի՝ մարտական պատրաստության շնորհիվ ռազմական ուսումնարանում դարձավ հրահանգիչ։ 1955 թվականից հանդիսացել է գեներալ Կառլոս Մարտինես դե Կամպոսի օգնական, ով արքայազն Խուան Կառլոսի զինվորական հրահանգիչն էր։ Արմադան մասնակցել է իսպանական գահի գահաժառանգի զինվորական պատրաստությանը՝ վերջինի հետ հաստատելով մտերմիկ, փոխվստահության վրա հիմնված հարաբերություններ։ 1950-ական թվականների երկրորդ կեսին Արմադան երկու տարի սովորել է ֆրանսիական զինվորական քոլեջում, ինչից հետո դարձել է արքայազնի հրահանգիչ։
1965 թվականին ստացել է գնդապետ զինվորական կոչում։ Ղեկավարել է 71-րդ հրետանային գունդը։ Ծառայել է հետախուզական ծառայության ղեկավար կազմում, եղել է միջուկային էներգետիկայի խորհրդի անդամ, Սեգովիա քաղաքի հրետանային ակադեմիայի տնօրեն։ Ստացել է բրիգադի գեներալ զինվորական կոչում։
Ֆրանսիական ոճով հեղափոխության կողմնակից
1975 թվականի նոյեմբերի 22-ին՝ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից երկու օր անց, Խուան Կառլոս I թագավորը բարձրացավ իսպանական գահին:1967 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Արմադան դարձավ թագավորական տան գլխավոր քարտուղար, կազմակերպչական կարգադրիչ և թագավորի ամենամտերիմ քաղաքական խորհրդատուն։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1977 թվականի հոկտեմբերի 31-ը, երբ այդ պաշտոնում նրան փոխարինեց Սաբինո Ֆերնանդես Կամպոն։ Այդ կադրային փոփոխությունը կարևոր դեր ունեցավ 40 ամիս անց։
Թագավորական քարտուղարի պաշտոնից հեռացումից հետո Արմադան շարունակեց դասավանդել զինվորական ուսումնական հաստատություններում։ 1979 թվականի մարտին Ալֆոնսո Արմադան ստացավ գեներալ-մայորզինվորական կոչում և Պաշտպանության նախարարության կենտրոնական ապարատում պաշտոն։ 1980 թվականի հունվարից եղել է Լլեյդայի զինվորական նահանգապետը։ 1981 թվականի փետրվարից ստանձնել է Իսպանիայի ցամաքային զորքերի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը ։
Ալֆոնսո Արմադան բացասաբար էր վերաբերվում Ադոլֆ Սուարեսի ազատական քաղաքականությանը և նրա ղեկավարած կառավարությանը։ 1977 թվականի հունիսյան ընտրություններից առաջ Արմադան փորձում էր օգտագործել թագավորական տան իր իրավասությունները նեոֆրանկիստական Ժողովրդական դաշինքի օգտին քարոզչություն իրականացնելու համար։ Իսպանիայի ժողովրդավարության արագ ընթացքը Արմադային կարծիքով քայքայում էր երկիրը։ Իր հերթին Սուարեսը Արմադային դիտարկում էր որպես ժողովրդավարության սկզբունքային հակառակորդ և հավանական ռազմական դավադիր։ Նշվում էին Սուարեսի պաշտոնազրկման հարցի քննարկումների շրջանակներում Արմադայի շփումները ընդդիմության ներկայացուցիչների հետ (այդ թվում՝ սոցիալիստների)։
1981 թվականի սկզբին գեներալ Արմադան եկավ այն եզրահանգման, որ անհրաժեշտ է իրականացնել ռազմական հեղաշրջում և հաստատել ուժեղ իշխանություն այն սկզբունքով, ինչպես 1958 թվականին գեներալ դը Գոլը հաստատեց Հինգերորդ հանրապետությունը։ Միևնույն ժամանակ ենթադրվում էր, որ պետք է հաշվի առնել «իսպանական առանձնահատկությունները»՝ առավել խիստ ավտորիտաևրիզմ, քան դեգոլյան Ֆրանսիայում էր։ Երկրի անվանական ղեկավարի պաշտոնում Արմադան տեսնում էր Խուան Կառլոս I-ին, իսկ իրեն վերագրում էէր կառավարության ղեկավարի պաշտոնը։
Հեղաշրջման փորձ
1981 թվականի փետրվարի 23-ին աջ ծայրահեղական ֆրանկիստները ժանդարմերիայի փոխգնդապետ Անտոնիո Տեխերոյի և III զինվորական շրջանի ղեկավար գեներալ-լեյտենանտ Ջեյմ Միլանս դել Բոսկի ղեկավարությամբ իրականացրեցին պետական հեղաշրջման փորձ ։ Գեներալ Ալֆոնսո Արմադան ակտիվորեն անցավ ապստամբների կողմը։
Արմադան փորձեց համոզել թագավորին հանդես ի աջակցություն գալ խռովարարների, սակայն Խուան Կառլոս I-ը հրաժարվեց նույնիսկ ընդունել իր նախկին հրահանգիչին։ Այդ ժամանակ գեներալը զինվորական ղեկավարության հետ շփումներում դիմեց ուղիղ ապատեղեկատվության կիրառմանը։ Նա հայտնել էր պետական հեղաշրջմանը թագավորի աջակցության պատրաստակամության մասին։ Այդ տեղեկատվությունը հերքվեց թագավորի քարտուղար Սաբիանո Ֆերնանդես Կամպոյի կողմից ։
Արմադան այցելեց Կոնգրեսի պալատ, որը գրավված էր Տեխերոյի խմբի կողմից։ Նա համոզում էր ապստամբներին հրաժարվել խիստ միջոցների կիրառումից և առաջարկեց իր կառավարության ներկայացուցիչների ցուցակը։ Այդ ցուցակում ներառված էին տարբեր կուսակցությունների ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ սոցիալիստներ, ինչպես նաև ներկայացուցիչներ կոմունիստական կուսակցությունից։ Խիստ հակակոմունիստ Տեխերոն մերժեց այդ նախագիծը։ Փոխգնդապետը պնդում էր, որ պետք է ստեղծվի ռազմական խունտա Միլանես դել Բոսկեյի գլխավորությամբ։
Տեխերոյի կողմից մերժում ստանալուց հետո Արմադան լքեց կոնգրեսի պալատը խիստ վրդովված։ Հետագայում նա ամբողջությամբ հերքեց տվյալ քննարկման քաղաքական-օպերատիվ բնույթը՝ պնդելով, որ գնացել էր կոնգրես, որպեսզի ազատ արձակի պատգամավորներին և համոզի Տեխերոյին հանձնվել ։ Սակայն նրա այդ վարկածը վստահություն չէր ներշնչում։ Այն դիտարկվում էէր որպես զգուշավոր և խորամանկ Արմադայի «ապահովագրություն»՝ ձևակերպված հետին ամսաթվով։
Հակամարտության կողմերից ոչ մեկը չէր դիտարկում Արմադայի մանրակրկիտ մշակված նախագծերը։ Թագավորը ստանձնեց ապստամբության ճնշման ղեկավարությունը ։ Զինվորական ղեկավարները, բացառությամբ հատուկենտ ներկայացուցիչների, կանգնեցին միապետի և սահմանադրության կողմը։ Նույն քայլը կատարեցին քաղաքական առաջնորդները։ Խռովության ղեկավարներին չէր հետաքրքրում ֆրանսիական ծագմամբ բարդ սխեմաները։ Նրանք ռազմական-ֆրանկիստական բռնապետության հաստատման կողմնակից էին։ Այնուամենայնիվ, Ալֆոնսո Արմադան իրեն դրսևորել էր որպես ղեկավարման լիարժեք մասնակից և նույնիսկ «խռովության ռազմավար» ։ Խռովարարների կառավարության ղեկավարի պաշտոնին նրա ձգտումները դարձան հանրային։
Ավտորիտար փոխհամաձայնության գաղափարախոս
Հեղաշրջման տապալումից հետո Ալֆոնսո Արմադան ձերբակալվեց և կանգնեց դատարանի առջև։ 1982 թվականի մայիսին նա դատապարտվեց վեց տարվա ազատազրկման։ 1983 թվականի ապրիլին Գերագույն դատարանը բողոքարկման հետևանքով խստացրեց պատիժը՝ այն հասցնելով մինչև 30 տարվա բանտարկության։ 1987 թվականին Արմադայի պատիժը փոքր-ինչ մեղմվեց՝ նվազեցնելով մինչև 26 տարի 8 ամիս 1 օր։ Արմադան բանտում անցկացրեց մոտավորապես 8 տարի և 1988 թվականի դեկտեմբերի 24-ին համաներմամբ ազատ արձակվեց ։
Ազատ արձակումից հետո Ալֆոնսո Արմադան հեռացավ քաղաքականությունից՝ չնայած երբեմն հարցազրույցներ էր տալիս։ Քառորդ դար նա ապրեց Վեդրայում գտնվող ընտանեկան տանը, որտեղ զբաղվում էր կամելիայի և խոլորձի աճեցմամբ։ Մահացել է 93 տարեկան հասակում ։
Ալֆոնսո Արմադան եղել է Իսպանիայում ժողովրդավարական փոփոխությունների հակառակորդ։ Նրա անձնական համոզմունքները մնում էին ֆրանկիստական։ Սակայն, ի տարբերություն Անտոնիո Տեխերոյի և Միլանս դել Բոսկեյի, Արմադան հասկանում էր փոփոխությունների անխուսափելի ընթացքը։ Հանդես գալով պահպանողական-ավտորիտար կարգերի հաստատման օգտին՝ նա փորձում էր ապահովել առավելագույն քաղաքական փոխհամաձայնություն և պահպանել սահմանադրական օրինականության պատկերավոր կողմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Փետրվարի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1920 ծնունդներ Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 1 մահեր Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Իսպանիայի պետական գործիչներ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա 2015-2016
Չեմպիոնների Լիգա 2015-2016՝ Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի/լիգայի 61-րդ մրցաշրջանն է, որը կազմակերպվում է ՈՒԵՖԱ-ի կողմից։ Նախկին չեմպիոն Բարսելոնան դուրս էր մնացել քառորդ եզրափակչից՝ պարտվելով Ատլետիկո Մադրիդին։ Եզրափակիչ խաղը կայացավ Ռեալ Մադրիդի և Ատլետիկո Մադրիդի միջև Միլանի Սան Սիրո մարզադաշտում, Իտալիա ։ Սա երկրորդ անգամն էր Չեմպիոնների լիգայի պատմության մեջ, որ եզրափակչի մասնակիցները ներկայացնում էին միևնույն քաղաքը, առաջին անգամ դա տեղի էր ունեցել 2014 թվականի եզրափակչում։ Ռեալ Մադրիդը հաղթեց Ատլետիկոյին հետխաղյա 11 մետրանոցների արդյունքում (1–1 հիմնական և լրացուցիչ ժամանակում) և նվաճեց իր 11-րդ Չեմպիոնների լիգայի հաղթողի տիտղոսը։
Ձևաչափի փոփոխում
ՈւԵՖԱ-ի հատուկ հանձնաժողովը 2013 թվականի մայիսին համաձայնվեց կատարել հետևյալ փոփոխությունները սկսած 2015-2016 մրցաշրջանից (երեք տարի փորձաշրջանով մինչև 2017-2018 մրցաշրջանը).
Մասնակից երկրներ
Մրցույթին մասնակցում են 78 ակումբ ՈՒԵՖԱ 53 անդամ երկներից (չի մասնակցելու որևէ թիմ Լիխտեյնշտեյնից, որը չունի ֆուտբոլի լիգա)։ Երկրները դասակարգում են համաձայն ՈՒԵՖԱ վարկանիշային աղյուսակի, որի համաձայն որոշվում է, որ երկրից քանի ակումբ է մասնակցելու.
ՈՒԵՖԱ անդամ երկրների վարկանիշերը՝ ըստ գործակիցների
2015-16 Չեմպիոնների Լիգայի համար ՈՒԵՖԱ անդամ երկրների վարկանիշային դասավորվածությունը պայմանավորված է 2014 թվականի նրանց գործակիցներով, որոնք էլ, իրենց հերթին, հաշվարկվում են՝ հաշվի առնելով այդ երկրների ակումբների ելույթները եվրոպական մրցասպարեզում 2009-10-ից մինչև 2013-14-ն ընկած ժամանակահատվածում ։
Ակումբներ
Մասնակիցները որակավորվել են համաձայն նախորդ մրցաշրջանի իրենց երկրների առաջնության արդյուքների բացառությամբ Սևիլյայի, որը մասնակցում է որպես Եվրոպայի լիգայի հաղթող (ՉՀ. Չեմպիոնների լիգայի հաղթող, ԵԼ. Եվրոպայի լիգայի հաղթող) ։
Փուլեր և վիճակահանության ամսաթվեր
Բոլոր վիճակահանությունները կայացան ՈՒԵՖԱ-ի գլխամաս Նիոնում, Շվեյցարիա ։
Առաջին որակավորման փուլ
Առաջին որակավորման փուլի վիճակահանությունը կայացավ 2015 թվականի հունիսի 22-ին ։ Առաջին խաղերը կայացան հունիսի 30-ին և հուլիսի 1-ին, երկրորդ խաղերը հուլիսի 7-ին։
Երրորդ որակավորման փուլ
Երրորդ որակավորման փուլում Ակումբները բաժանվեցին երկու հատվածի, Չեմպիոնների ուղի (երկրների չեմպիոնների համար) և Լիգայի ուղի (ոչ չեմպիոնների համար)։ Պարտվող ակումբը մուտք էր գործում Եվրոպայի լիգայի որակավորման փլեյ օֆֆ փուլ։
Երրորդ որակավորման փուլի վիճակահանությունը կայացավ 2015 թվականի հուլիսի 17-ին ։ Առաջին խաղերը կայացան հուլիսի 28-ին և 29-ին, իսկ երկրորդ խաղերը օգոստոսի 4-ին և 5-ին։
Որակավորման փլեյ-օֆֆ փուլ
Փուլը բաժանված էր երկու հատվածների, մեկում հանդես էին գալիս չեմպիոնները, մյուսում երկրորդից չորրորդ տեղ գրաված ակումբները։ Պարտվող ակումբը դուրս էր գալիս Եվրոպայի լիգայի խմբային փուլ։
Այս փուլի վիճակահանությունը տեղի ունեցավ 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ։ Առաջին խաղերը անցկացվեցին օգոստոսի 18-ին և 19-ին, երկրորդ խաղերը նույն ամսվա 25-ին և 26-ին։
!colspan=6|Չեմպիոնական ուղի
!colspan=6|Ոչ չեմպիոններ
Խմբային փուլ
Խմբային փուլի վիճակահանությունը կայացավ Մոնակոյում 2015 թվականի օգոստոսի 27-ին ։ 32 ակումբ բաժանվեցին 8 խմբի չորսական անդամով, նույն երկրի ակումբները չէին կարող ընդգրկվել միևնույն խմբում։ Վիճակահանության ժամանակ ակումբները բաժանվեցին չորս զամբյուղի համաձայն հետևյալ պայմանների (ձևը հաստատվել է այս մրցաշրջանից սկսած).
Յուրաքանչյուր ակումբ խաղաց խմբի մյուս բոլոր ակումբների դեմ տանը և մրցակցի հարկի տակ։ Խմբերի հաղողները և երկրորդ տեղերը անցան 1/8 եզրափակիչ, իսկ երրորդ տեղ կրաված ակումբները անցան Եվրոպայի լիգայի 1/16 եզրափակիչ։ Խաղերը սկսվեցին 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին և ավարտվեցին դեկտեմբերի 9-ին։
Ընդհանուր առմամբ խմբային փուլին մասնակցեցին 17 ասոցացիա։ Աստանան, Բորուսիա Մյունխենգլադբախը և Գենտը խմբային փուլին մասնակցեցին առաջին անգամ։ Աստանան նաև Ղազախստանի առաջին ակումբն էր, որը մասնակցեց խմբային փուլին ։ Իսպանիան դարձավ առաջին երկիրը, որի միանգամից հինգ ակումբ մասնակցեցին խմբային փուլին ։ Իսպանիան, Անգլիան և Գերմանիան ներկայացնում էին 32 ակումբներից 13-ը։
1/8 եզրափակիչներ
Վիճակահանությունը կայացել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։ Առաջին հանդիպումները կայացան 2016 թվականի փետրվարի 16-ին, 17-ին, 23-ին և 24-ին, իսկ երկրորդ խաղերը` մարտի 8-ին, 9-ին, 15-ին և 16-ին։
Քառորդ եզրափակիչներ
Վիճակահանությունը կայացավ 2016 թվականի մարտի 18-ին։ Առաջին խաղերը կայացան 2016 թվականի ապրիլի 5-ին և 6-ին, իսկ պատասխան խաղերը` ապրիլի 12-ին և 13-ին։
Կիսաեզրափակիչներ
Վիճակահանությունը կայացավ 2016 թվականի ապրիլի 15-ին։ Առաջին խաղերը կայացան 2016 թվականի ապրիլի 26-ին և 27-ին, իսկ պատասխան խաղերը` մայիսի 3-ին և 4-ին։
Եզրափակիչ
Եզրափակիչը կայացավ 2016 թվականի մայիսի 28-ին Իտալիայի Միլան քաղաքի Սան Սիրո մարզադաշտում։
Վիճակագրություն
Վիճակագրությունը չի ներառում որակավորման փուլը։
Ռմբարկուներ
Աղբյուր `
Լավագույն փոխանցումներ
Աղբյուր `
Մրցաշրջանի կազմ
ՈՒԵՖԱ տեխնիկական խումբը ընտրել է 18 խաղացողների, որպես պրցաշրջանի կազմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի մրցաշրջաններ Կատեգորիա:2015 ֆուտբոլում Կատեգորիա:2016 ֆուտբոլում
Սոլ Դևիդ
Պրոֆեսոր Ջուլիան Սոլ Դևվիդ (Julian Saul David, ), բրիտանացի ակադեմիկոս, զինվորական պատմաբան և հաղորդավար։ Նա առավել հայտնի է 1857 թվականի Հնդկական ապստամբության և Անգլո-զուլուսական պատերազմի վերաբերյալ իր աշխատանքներով, ինչպես նաև բրիտանական հեռուստատեսության վավերագրական ֆիլմերում ներկայանալու և լուսաբանելու կայսերական և ռազմական թեմաներով։ Հոր կողմից ծագումով հայ լինելով, նա ի սկզբանե անվանվել է Դավիդյան, Դեյվիդը ծնվել է Ուելսի Մոնմութ,Մոնմութշիր քաղաքում։ Նախքան Ampleforth քոլեջում Ա մակարդակի ուսում ստանալը նա կրթություն է ստացել Հերֆորդշիրի և Մոնմութշիրշայի տեղական տարբեր դպրոցներում։ Նա պատմությունը ուսումնասիրել է Էդինբուրգի համալսարանի մագիստրատուրայում, որի համար նա պարգևատրվել է շքանշանով, այնուհետև ասպիրանտուրան շարունակել Գլազգոյի համալսարանում ։ 2007 - 2008 թվականներին այցելել է Հալլ համալսարանի ռազմական պատմության ամբիոն ։ 2009-ին նշանակվել է Բուքինգհեմի համալսարանի Ռազմական պատմության պրոֆեսոր և այդ օրվանից ղեկավարում է համալսարանի մագիստրոսական ծրագիրը ։
Դևիդի գրքերը ներառում են The Indian Mutiny-ը, որը ցուցակագրվել է Ուեսթմինսթերի Դքսության շքանշանի համար Military Blunders, Zulu: the Heroism and Tragedy of the Zulu War of 1879 (a Waterstone's Military History Book of the Year ․ ռազմական գրականություն, ռազմական սխալներ, Զուլու, 1879 թվականի Զուլուի պատերազմի հերոսությունը և ողբերգությունը («Վաթերստոնի տարվա պատմական ռազմական գիրք» ) Զուլուի և Վիկտորիայի պատերազմները։ Նա ներկայացվել է BBC- ի մի շարք ծրագրերում, ներառյալ Զուլու՝ The True Story, Time Commanders, The Greatest Knight (2008 թվական) and Bullets, Boots and Bandages: How to really win at war (2012 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմաբաններ Կատեգորիա:Բրիտանահայ գիտնականներ Կատեգորիա:Բրիտանացիներ հայկական սերմամբ
Recovery (երգ)
Recovery, բրիտանացի երգիչ, երգահան Ջեյմս Արթուրի երգը։ Թողարկվել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 9-ին։ James Arthur ալբոմի երրորդ սինգլն է։ Երգը գրավել է 19-րդ հորիզոնականը UK Singles Chart-ում և 40-րդ հորիզոնականը Irish Singles Chart-ում։
Կենդանի կատարումները
Արթուրը երգը կատարել է Իքս-Ֆակտոր-ի ժամանակ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Արթուրը դրա մասին ասել է, որ Իքս-Ֆակտորը իրեն հնարավորություն է տվել հասնելու իր երազանքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ
Պել
Պել (գեր.՝ Pähl), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Բնակչության 2, 394 մարդ (31 դեկտեմբերի 2010 թ.) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Զարկումներ
Զարկումներ, պարբերաբար փոխվող ամպլիտուդով տատանումներ, որոնք ստացվում են մոտ հաճախություններով երկու ներդաշնակ տատանումների վերադրումից։ Զարկումների առաջացման պատճառն այն է, որ երկու տատանումների փուլերի տարբերությունն այնպես է փոփոխվում, որ ժամանակի որևէ պահին տատանումները լինում են նույն փուլում, որոշ ժամանակ անց՝ հակառակ փուլերում, այնուհետև՝ նորից նույն փուլում են։ Տարբեր ամպլիտուդների (A_1 և A_2) X_1 և X_2 ներդաշնակ տատանումների վերադրումից ստացվող X տատանման (արդեն ոչ ներդաշնակ) ինտենսիվությունը (A^2) ժամանակի ընթացքում դանդաղ փոփոխվում է նվազագույն (A_1-A_2)^2 արժեքից մինչև առավելագույնը՝ (A_1+A_2)^2։ Վերադրվող տատանումների ֆիզիկական բնույթից կախված՝ զարկերը լինում են մեխանիկական, ձայնային, էլեկտրական կամ էլեկտրամագնիսական։ Լուսային տիրույթի էլեկտրամագնիսական երկու տատանումների վերադրումը հանգեցնում է լուսային բծի պարբերական աղոտացման և պայծառացման։ Մարդկանց դեռևս վաղուց հայտնի են եղել ձայնային զարկերը՝ ղողանջ անունով։ Այն լավ է նկատվում տարբեր հաճախականությունների (զանգվածների) զանգերի միաժամանակյա ճոճման դեպքում։ Մեխանիկական զարկերը կարելի է դիտել զուգահեռ պարաններից կախված տարբեր սեփական հաճախականությունների 2 ճոճանակների վրա։ Տեխնիկայում շատ է տարածված զարկերիի միջոցով տատանումների որևէ աղբյուրի անհայտ հաճախականության չափման մեթոդը։ Զրոյական զարկերի (վերադրվող տատանումների հաճախականությունները հավասարվում են, և զարկերի հաճախականությունը դառնում է 0) երևույթն օգտագործվում է երաժշտական գործիքների լարքի համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տատանողական երևույթներ Կատեգորիա:Ինտերֆերենց Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Վուայեն
Վուայեն (Voyenne), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02827։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 288 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 190 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 130-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 60-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 68,4 %, 1999 թվականին եղել է 63,8 %)։ 130 աշխատունակ բնակիչներից 109-ը աշխատում էին (56 տղամարդ և 53 կին), անաշխատանք էին 21 (15 տղամարդ և 6 կին)։ 60 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 16-ը թոշակառու, 27-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ֆերիեռ (Սոմի գավառ)
Ֆերիեռ (Ferrières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 453 մարդ, բնակչության խտությունը` 130.55 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.47 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 9 կմ արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 318 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 233-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 85: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,3 %: 233 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 216 անձ (110 տղամարդ և 106 կին): Գործազուրկ են եղել 17 անձ (7 տղամարդ և 10 կին): 85 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նիկոլայ Սլավյանով (այլ կիրառումներ)
Նիկոլայ Սլավյանով, կարող է վերաբերել՝