cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջերոնիմո Ստիլտոն
«Նոստրամկնուսի խորհրդավոր ձեռագիրը»
Ընթերցողները հասկանում են, որ ընտանիքի անդամներն անփոխարինելի են. նրանք իրենց կյանքի հենակետն են։ Ընտանիքը նույնիսկ ամենամութ օրերը կարող է պայծառացնել։ Ընտանիքի անդամների հետ ցանկացած անհամաձայնություն կարող է հարթվել։ Ջերոնիմոն նույնիսկ իր հակառակորդներին է հարգանքով վերաբերվում և ազնիվ է նրանց հանդեպ։ Թշնամիների կողմից վիրավորանքները նա ընդունում է որպես իր համբերատարությունը զարգացնելու առիթ։ Ընկերությունը գոյություն ունեցող ամենաթանկ բաներից է, և այն պահպանելու համար նա պատրաստ է մի կողմ դնելու իր բոլոր վախերը և հաղթահարելու ցանկացած դժվարություն։
Շարքի բացասական կերպարները ներկայացվում են իբրև չար և դժբախտ էակներ, որոնց պետք չէ նմանվել։ Նրանք երջանիկ չեն և վերջում պարտվում են, քանի որ բարին միշտ հաղթում է չարին։ Չնայած որ գլխավոր հերոս մկնիկը հերոս չէ, նույնիսկ արտաքնապես հերոսի տեսք չունի և գրեթե ամեն ինչից վախենում է, նրան միշտ հաջողվում է հաղթել, հաղթահարել դժվար իրավիճակները և հասնել նպատակներին ամեն ինչի դրական կողմը տեսնելու իր կարողության և հավատարիմ ընկերների օգնության շնորհիվ։
Ջերոնիմոյի պատմությունները քաջալերում են նրանց, ովքեր նույնպես թերություններ ունեն. եթե այդ վախկոտ մկնիկ Ջերոնիմոն կարող էր իր վախերին դիմակայել ու այդքան դժվարություններ հաղթահարել, ուրեմն ես էլ կարող եմ։ Այս տեսանկյունից կարելի է ասել, որ ուրախ ավարտները այդքան էլ անիրական չեն, այլ հուսադրող են, քանի որ Ջերոնիմոն սովորեցնում է ապագայի նկատմամբ հավատ ունենալ և չկորցնել այն դժվարությունների հանդիպելու ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորինված խոսող կենդանիներ Կատեգորիա:Մանկական գրքերի շարքեր
Մեդիչի ընտանիքի վիլլաների ցանկ
Ստորև ներկայացվում է Մեդիչի ընտանիքի վիլլաների ցանկը։ Վիլլաներից շատերը ընդգրկված են Իտալիայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Իտալիայի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Տոսկանա Կատեգորիա:Իտալիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Իտալիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Վերածննդի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Իտալիայի պալատներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում
Շամպանյակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Շամպանյակ (Champagnac), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Ժոնզակ կանտոնի կազմի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Փարավոն (ֆիլմ)
Փարավոն (լեհ.՝ Faraon), պատմական դրամա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ոււնեցել 1966 թվականին։ Ռեժիսորը Եժի Կավալերովչն է։ 1967 թվականին ֆիլմը դարձել է «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում լավագույնը ։ Ֆիլմը դարձել է նաև «Կաննի կինոփառատոնի» հաղթող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամաներ Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհական դրամա ֆիլմեր
Ուոլտեր Դոնալդսոն
Ուոլտեր Վեյր Ուիլսոն Դոնալդսոն (Walter Donaldson, ), շոտլանդացի առաջին պրոֆեսիոնալ սնուկերիստը։ 2012 թվականից սնուկերիստների փառքի սրահի անդամ է։
Ուոլտեր Դոնալդսոնը պրոֆեսիոնալ դարձավ 16 տարեկանում այն բանից հետո, երբ հաղթեց պատանիների ազգային առաջնությունը ։ Սակայն իր դեբյուտային խաղը սնուկերի առաջնություններում նա անցկացրել է 1933 թվականին։ Այդ անգամ նա կիսաեզրափակչում պարտվեց Ջո Դևիսին։ Այնուհետև նա բաց թողեց ևս 5 առաջնություն, իսկ երբ վերադարձավ, նա հասավ մինչև քառորդ եզրափակիչ։ Երբ սկսվեց պատերազմը, Դոնալդսոնը մեկնեց ծառայության բանակում։
Հետպատերազմյա առաջին իսկ մրցաշարում Ուոլտերը շարքի մեծութան նոր ռեկորդ սահմանեց․ այժմ այն կազմում էր 142 միավոր և այն հրաշալի արդյունք էր այն ժամանակների համար։ Իսկ արդեն հաջորդ առաջնության ժամանակ Դոնալդսոնը հաղթող դարձավ՝ եզրափակչի խաղում պարտության մատնելով Ֆրեդ Դևիսին 82։63 հաշվով։ Այս եղանակով Ուոլտերը դարձավ անգլիացի առաջին խաղացողը, ում հաջողվեց հաղթել աշխարհի առաջնության ժամանակ։
Հաջորդ տարում նա չկարողացավ պահել տիտղոսը՝ պարտվելով Դևիս կրտսերին, սակայն վերադարձրեց իր առաջին հորիզոնականը 1950 թվականին։ Այնուհետև նա 4 անգամ իրար հետևից խաղաց եզրափակչում՝ ընդ որում բոլոր որոշիչ խաղերում մրցեց Ֆրեդ Դևիսի դեմ։ Սակայն վարկանշային այդ մրցաշարում հաղթել նրան այդպես էլ չհաջողվեց։ Այդ անհաջողություններից հետո նա ասաց, որ հիասթափված է և հեռանում է պրոֆեսիոնալ սնուկերից։
Ուոլտեր Դոնալդսոնը մահացավ իր տանը՝ Բակնգեմշիրում, 1973 թվականին, նա մինչ օրս էլ համարվում է պատմության ամենահայտնի սնուկերիստներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սնուկերիստներ ըստ ազգության
Սերբական անուն
Սերբական անուն, անուն է, որը տրվում է սերբ ժողովրդի ներկայացուցչին ծննդյան օրվանից և օգտագործվում է ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Սերբական մշակույթում համարվում է, որ անվան իմաստը ազդում է դրա տիրոջ բնավորության վրա։ Սերբերը կարող են տարբեր ծագում ունեցող անուններ կրել, այդ թվում՝ սլավոնական (Բրանիմիր, Վլադիսլավա, Վեսնա, Վուկ), հունական (Դորոտեա, Ջորջե, Դամիան),  հրեական (Յովան, Լազար, Տամարա,) և նույնիսկ արաբական ու թուրքական (Ամիր, Սելմա, Էմինա և այլն)։ Հունական անունները բնորոշ են քրիստոյա սերբերի, թուրքականները` մուսուլման սերբերի համար։
Պատմություն
Սերբերին տրված առաջին անունները սլավոնական /ժողովրդական/ ծագում  ունեին։ Դրանք կենդանիների, բույսերի, բնության երևույթների ու  մարդկանց անձնական հատկանիշների անվանումներ էին։ Սերբական մշակույթում համարվում էր, և շարունակվում է համարվել, որ անունից են կախված մարդու ճակատագիրն ու բնավորության էական գծերը։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո սերբերի շրջանում զգալի տարածում ստացան  հունական ու հրեական ծագոււմ ունեցող քրիստոնեական անունները։ Այսպես. Դեչանի քաղաքի 1330 թվականի տարեգրության մեջ հիշատակված տեղացի բնակիչների շուրջ 90 տոկոսը ժողովրդական՝ սլավոնական անուններ են կրում։ 15-րդ դարում այդ ժողովրդական անունների չափաբաժինը ընդհանուրի մեջ կազմում  էր 72.6 %,  նույնիսկ թուրքական տիրապետության ժամանակահատվածում։ Ժամանակի ընթացքում ի հայտ եկան բարդ անուններ, որ կազմված էին երկու արմատից (Տոմիսլավ, Պետրոսլավա, Պավլիմիր և այլն)։ 1900-1990 թթ. Բելգրադի բնակչության մեջ հանդիպել են անվանումներ, որոնք ավարտվում էին «միլ», «ռադ», «դրագ», «ժիվ», «միր», «բոր», «սլավ» արմատներով։ 1990-ից սկսած  քրիստոնեական անունների չափաբածինը վերստին ավելանում է։ Բելգրադում 2003-2005 թթ ծնված յուրաքանչյուր տասը երեխայից միայն մեկն էր կրում սլավոնական ծագման անուն։
Սերբական անունների դասակարգումը ըստ ծագման
Ըստ ծագման՝ սերբական անունները կամ սլավոնական են, կամ օտարազգի՝ հունական, հրեական, արաբական և այլն։ Վերջիններս դարեր շարունակ գործածվելով՝ սովորական են դարձել սերբերի համար։
Սլավոնական անուններ
Սլավոնական անունները սերբերի սլավոնական ժառանգության անքակտելի մասն են կազմում։ Ստորև բերվում են այդ անուններում առավել հաճախ հանդիպող վերջածանցները և արմատները.
-ան/-անա (Բոյան, Դեյան, Դրագան, Վոյկան, Վլադանա, Զվեզդանա, Զորան, Զորանա...)
-բոր/-բորկա (Վելիբոր, Դալիբորկա, Ռատիբոր...)
-վան (Բրատովան, Միլովան, Ռադովան, Նեգովան...)
-վոյ/-վոյե (Բորիվոյե, Դոբրիվոյե, Կրեսիվոյե, Լյուբիվոյե, Միլիվոյե, Ռադիվոյ...)
-են (Օգնեն, Միշլեն, Լյուբլեն...)
-իցա (Դրագիցա, Վուկիցա, Վույիցա...)
-ե (Ռադոե, Բլագոե...)
-լո (Յարիլո, Վեդրիլո...)
-նա (Դիվնա, Վիդնա, Ստոյնա...)
-ոշ (Միլոշ, Ռադոշ, Դրագոշ...)
-ուտ (Բորուտ, Դոբրուտ...)
-խնա (Բուդիխնա, Դոբրիխնա...)
-շա (Ուգլեշա, Վրանեշա...)
-դրագ (Միոդրագ, Պրեդրագ...)
-կո/-կա (Ստանկո, Ժարկո, Դարկո, Բորկա, Բրանկա, Դանկա, Դեսանկա...)
-լյուբ (Բոգոլյուբ, Բրատոլյուբ, Դրագոլյուբ, Միրոլյուբ, Սվետոլյուբ...)
-միր (Բրանիմիր, Բուդիմիր, Տիխոմիր, Դեսիմիր, Լյուբոմիր, Չեդոմիր...)
-ռադ (Դրագոռադ, Վուկոռադ, Ժիվոռադ, Միլոռադ, Սվետոռադ...)
-սլավ/-սլավա (Բրանիսլավա, Վատրոսլավ, Դրագոսլավա, Միրոսլավ, Ռադոսլավ...)...
Հունական անուններ
Սերբիայում հունական անունները տարածում գտան սերբերի մկրտվելուց և ուղղափառ քրիստոնեություն ընդունելուց հետո։ Դրանում մեծ էր Բյուզանդիայի և լուսավորիչներ Կիրիլի ու Մեֆոդիի դերը։ Հունական ծագում ունեցող սերբական անուններին հատուկ են հետևյալ վերջածանցները.
-իե/-ա (Ալեքսիե, Արսենիե, Դիմիտրիե, Վասիլիա, Անաստասիա...)
-եյ/-ա (Անդրեյ, Դորոթեա, Դոսիտեյ, Տադեյ, Տիմոթեյ...)
-իմ/-ա (Եվրոսիմա, Երոնիմ, Լեոնիդա...):
Հրեական անուններ
Քրիստոնեության ընդունումից հետո սերբերի շրջանում հունականի հետ մեկտեղ տարածում ստացան հրեական անուններ, որոնց զգալի մասը հիշատակվում է Հին և Նոր կտակարաններում։ Ամենից հաճախ հանդիպող այս կարգի անուններից են հետևյալները. Ավրամ, Ադամ, Գավրիլո, Դավիդ, Դանիելա, Իլյա, Իսակ, Եվրեմ, Երեմիա, Ելիսավետա, Յովանա, Լազար, Մարիա, Միխայլո, Նաում, Սավա, Սառա, Տամարա, Մանասիա և այլն։
Անվան իմաստն ու նշանակությունը
Գործածվող անունների մեջ հստակ արտացոլվում է, թե տվյալ ժողովուրդն ինչ պատկերացումնր ունի շրջապատող աշխարհի մասին, ինչին է հավատում, ինչ ակնկալիքներ ունի, ինչպես է արձագանքում փորձություններին։ Սերբերը հետևում են լատինական հայտնի սկզբունքին՝ «Nomen est omen» («Անունը ինչ-որ բանի նշան է»), որից ելնելով էլ՝ հավատում են, որ մարդու կյանքում շատ բան կախված է նրա անունից։ Ծնողները նորածին երեխային այս կամ այն անունը դրել են՝ ելնելով այն բանից, թե ամենից առավել ինչ են ցանկանում նրան։ Այսպես. «գայլ» պահապան ոգու անունով Վուկ, Վուկաշին, Վուկան են անվանակոչել, որ երեխան լինի դիմացկուն, համարձակ, հավատարիմ, Գվոզդեն, Զդրավկո, Նևենա՝ որ առողջ մեծանա, Լեպա, Դիվնա, Վիտոմիր՝ որ գեղեցիկ մնա, Բլագոյե, Դոբրի, Դոբրոչին, Դոբրաչա՝ որ բարի սիրտ ունենա, Գորչին՝ որ պատրաստ լինի կռվելու կյանքի դառնության ու դժվարությունների դեմ...
Ստորև բերվում են սերբական մի քանի անունների իմաստի ու նշանակության նմուշօրինակներ.
Զլոմանիցա-չարը շրջանցող
Զավիդա-ոչ ոքի չնախանձող
Ստրախինյա-վախը հեռու քշող
Օտմիչ-հիվանդության չտրվող
Ժիվան, Ժիվկա- այս անունները տրվել են երկար տարիներ երեխայի սպասած ընտանիքների նորածիններին
Վեսնա- սլավոնների գարնան աստվածուհու պատվին
Լադա- սլավոնների գեղեցկության աստվածուհու պատվին
Ռանկո, Ռանկա - անունները տրվել են վաղ արշալույսին ծնված երեխաներին
Դունյա - սերկևիլի ժողովրդախոսակցական անվանումն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անուններ ըստ մշակույթի
Շամպանյոլ
Շամպանյոլ (Champagnolles), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Սեն Ժենի դը Սանտոնժ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17084։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 554 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոշկավոր կատուն: Երեք սատանիկներ
'''«Կոշկավոր կատուն. Երեք սատանիկներ»'''- կարճամետրաժ շարունակութուն Կոշկավոր կատուն (մուլտֆիլմ, 2011) մուլտֆիլմի DreamWorks Animation SKG ստուդիայից։
Պատմություն
Ոսկե սագի արկածներից մի քան օր հետո Կատուն գնում է ձիով դեպի անապատ, այդ ժամանակ նա գերի է ընկնում ասպետների մոտ։ Նրանք տանում են նրան դղյակ արքայադուստր Ալեքսանդրիա Բելահամբի մոտ, որի ադամանդ «Կրակի սիրտը» նրա թագից գողացել են։ Արքայադուստրը ընդունում է կատվին, հիմնվելով նրա փորձառության վրա։ Նա պատմում է, որ գողը Լե Շուշոտր անունով, նույն ինքը՝ Շշնջացողը, գողացել է «Կրակի սիրտը», և, որ նրանք բռնել են նրա երեք ծառաներին։ Պարզվեց, որ ծառաները երեք փոքրիկ և անմեղ (տեսքով) կատուներ են, որոնց մասին ասում են, որ նրանք իսկական սատանաներ են։ Չնայած կատուն չի կարող հավատալ, որ նման անմեղ արարածները կարող են գողեր լինել, արքայադուստրը և նրա թիկնապահները պարզապես սարսափում են նրանցից։ Կատուները համաձայնվեցին օգնել Կատվին վերադարձնել ադամանդը իրենց ազատության դիմաց։
Երբ Կատուն փոքրիկ կատուների հետ գալիս է անապատ, կատուներն արագ նրան կապում են շղթաներով, որին ամրացված էին շղթաներով, ազատվում են և նրան ողջ թաղում են։ Կատուն դուրս է գալիս հողի տակից, հասնում է կատուներին և հաղթում է նրանց «Պահմտոցիում»։ Ավելի ուշ նա ասում է, որ կուղարկի նրանց ետ՝ բանտ, բայց հետո իմանում է, որ նրանք որբեր են, ինչպես և նա։ Կատուն ասում է նրանց, որ նա գիտի, թե ինչ դժվար է դա, չիմանալ, թե ում է կարելի վստահել։ Կատուն որոշում է նրանց ցույց տալ ճիշտ ճանապարհը և մարզում է նրանց, ինչպես պայքարել, խաղում է նրանց հետ, և նրանք դառնում են ընկերներ։ Կատուն տալիս է նրանց անուններ. Մարգարիտ (քանի որ՝ նա միակն է իր տեսակում), Գոնսալո (կտրուկ բնավորության համար) և պարոն Տիմոտեո Մոնտենեգրո (որովհետև երբեմն կոչումը դա այն է, ինչ պետք է կյանքի համար)։
Հաջորդ օրը կատուները ցույց են տալիս Կատվին Շշնջացողի թաքստոցը և միանգամից հանդիպում են նրա հետ։ Համաձայն իր անվան, Շշնջացողը ունի կամաց ձայն և դրա համար շփվում է շրջապատի հետ իր գլխարկի անցքից, որը օգտագործում է որպես խոսափող։ Իմանալով, որ կատուները դավաճանել են նրան, Շշնջացողը սպառնում է պատժել նրանց, բայց Կատուն սկսում է մենամարտել նրա հետ, թողնելով որ կատուները փախչեն։Շշնջացողը, կռվում էր մորգենստերնով, վերցնում է Կատվի զենքը և պատրաստվում է սպանել նրան, բայց կատուները ետ են գալիս, որպեսզի օգնեն Կատվին, օգտագործելով հնարքները, որոնք նա սովորեցրել է նրանց։ Շշնջացողը փոխում է իր թիրախը և ուզում է վրեժ լուծել կատուներից, բայց Կատուն հասցնում է բռնել նրան ոտքերից կախված գոտիի օգնությամբ, և Շշնջացողը ընկնում է խորը փոսի մեջ, իսկ ադամանդը ընկնում է Կատվի ձեռքերի մեջ։
Կատուն վերադարձնում է «Սիրտը» արքայադուստրին, և նրան պարգևատրում են ոսկե մետաղադրամներով։ Միայն թե Կատուն ասում է, որ փողերը նրան անհրաժեշտ չեն, իսկ ինքը, գոռալով ասպետին, որը մի դրամ գցել էր, քթի տակ փնթփնթում է. «Հիմար»։ Նա ինչպես նաև ներկայացնում է արքայադուստրին կատուներին որպես նրա նոր թիկնապահների։ Հետո նրանք հրաժեշտ են տալիս միմյանց, և Կատուն ասում է, որ նա երբեք չի մոռանա նրանց, որովհետև նա վստահ է, որ նրանք երբեք չեն մոռանա նրա անունը «Կոշկավոր կատու», բայց թիկնապահները փակեցին դռները ավելի շուտ քան նա կհասցներ ավարտել իր ասելիքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Սերեբրյանիե Պրուդիի շրջան
Սերեբրյանիե Պրուդիի շրջան (Серебряно-Прудский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սերեբրյանիյե Պրուդի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 876 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24799 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,31 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Tank and the Bangas
Tank and the Bangas, ամերիկյան երաժշտական խումբ, որը ձևավորվել է ԱՄՆ-ի Լուիզիանա նահանգի Նոր Օռլեան քաղաքում։ 2019 թվականի նոյեմբերի 20-ին նրանք առաջարդվել են Գրեմմի մրցանակին «Լավագույն նոր արտիստ» անվանակարգում։
Խմբի ստեղծում
Tank and the Bangas-ի անդամները հանդիպել են Նոր Օռլեանի կարաոկե շոուներից մեկում, որի անվանումը «Liberation Lounge» էր։ Այն անցկացվել էր ներկայումս փակ «Blackstar Cafe and Books» կաֆեում։ Խումբը ձևավորվել է 2011 թվականին ։
Անդամներ
Խմբի հիմնադիրը և ֆրոնտմենը Թարիոնա «Tank» Բոլն է, ով ատարում է գլխավոր վոկալիստի դերը ; Բոլն առաջին անգամ ուշադրության է առաջացել որպես սլեմի բանաստեղծ ։ Խմբի կազմում են Ջոշուա Ջոնսոնն որպես թմբկահար և երաժշտական տնօրեն, Նորման Սփենսը որպես բասիստ, Մյորել Բյորքեթ կրտսերն որպես ստեղնահար և Ալբերտ Ալենբեքը որպես ալտ սաքսոֆոնիստ և ֆլեյտիստ ։ Այլ ակտիվ մասնակիցների թվում են Ջոնաթան Ջոնսոնն որպես բասիստ, Անջելիկա «Jelly» Ջոզեֆը որպես բեք վոկալիստ, Էթյեն Սթուֆլեն որպես տենոր սաքսոֆոնիստ և Դենի Էյբելն որպես կիթառահար ։
Խմբի նախկին անդամներն են Ջո Ջոնսոնն որպես ստեղնահար, ով հիմա նվագում է Նոր Օռլեանից Slugger ջազ խմբի հետ, և բեք վոկալիստ Քայլա Բագեջը ։ Կիթառահար Քինան ՄաքՌեյը և և պերկուսիանիստ Նիթա Բեյլին եղել են խմբի սկզբնական կազմում և մասնակցել են նրանց դեբյուտային ալբոմի ձայնագրմանը ։
Ոճ
Հիդեր Ռադոուն The Washingtonian-ից նկարագրում է խմբի ստեղծագործությունն որպես «փանկի, սոուլի, հիփ հոփի, ռոքի և ասմունքի կենդանի խառնույթ» ։
Times-Picayune-ի հետ հարցազրույցում խմբի երաժիշտները հիշատակել են տարբեր ժանրերի մասին, որոնց հետ նրանք նույնականացնում են իրենց, այդ թվում՝ ռոքը, ֆոլկը, գոսպելը և Անժելիկայի «Jelly» Ջոզեֆի «սոուլով լի Դիսնեյ» գյուտը։ Բացի Դիսնեյից, խումբը նաև նշել է անիմեն որպես խմբի «մանկական» և «կախարդական» զգայունության վրա ազդեցություն, ըստ Բոլի ։
Սինգլներ
Նրանց «Oh Heart» երգն օգտագործվել է «Ձի ԲոՋեք» հեռուստասերիալի «Ռութի» դրվագի տիտրերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հիփ հոփ խմբեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոք խմբեր ըստ ժանրի Կատեգորիա:Ֆոլկ ռոք
Կոմսոմոլսկի զառիվայր (Տագանրոգ)
Կոմսոմոլսկի զառիվայր (Комсомольский спуск), փողոց ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որն իրենից ներկայացնում է զառիվայր դեպի ծով։
Աշխարհագրություն
Կոմսոմոլսկի զառիվայրը կառուցված է Տագանրոգի կենտրոնում` արևելյան զառիթափի լանջի հարմարավետ բնական ձորակում, նավահանգստի անմիջական հարևանությամբ։
Սկսվում է Հունական փողոցից, Ռեդուտնի նրբանցքի և Կոմսոմոլսկի ճեմուղու միջև, և Պորտովայա փողոցի ավտոմոբիլային հանգույցով իջնում ուղիղ դեպի Տագանրոգի ծովային առևտրային նավահանգիստ։
Երկարությունը 560 մետր է ։
Պատմություն
Կոմսոմոլսկի զառիվայրի առաջին անվանումը եղել է Ազովսկի։ Զառիվայրը բացվել է 1834 թվականին ։
1920 թվականին վերանվանվել է Պրիմորսկի ։
1934 թվականին անվանվել է Կոմսոմոլսկի (Կոմերիտական), քանի որ բարեկարգման աշխատանքներին ակտիվ մասնակցել է քաղաքի երիտասարդությունը ։
Մարաշ
Մարաշ (թուրքերեն՝ Kahramanmaraş, «Հերոս Մարաշ»), քաղաք Լեռնային Կիլիկիայում՝ Ադանայից մոտ 60 կմ հյուսիս՝ Տավրոսի լանջերին, Սեյխան կամ Ճիհուն գետի արևելյան հովտում։ Մարաշը ժամանակին Կիլիկիայի կարևորագույն և հարուստ քաղաքներից էր։
Կոմսոմոլսկի զառիվայր (Տագանրոգ)
Տագանրոգի զառիվայրերը
Տագանրոգի` ամենուր զառիթափ լանջերով և կավագետնով հրվանդանի վերևում գտնվելու առանձնահատկության պատճառով, ծովի և ծովափի հետ հաղորդագրությունը կարող էր իրականացվել միայն հատուկ զառիվայրերի միջոցով ։ Տագանրոգի ամբողջ պատմության ընթացքում կառուցվել է յոթ զառիվայր` Բիրժևոյ, Գրադոնաչալնիչեսկի, Դուրովի, Կամպենհաուզենի, Կոմսոմոլսկի, Մալո-Բիրժևոյ, Ֆլագմանսկի, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցել են տարբեր անվանումներ ։
Մարաշ
Անվանում
Մարաշ անունը հայտնի է հին ժամանակներից։ Պտղոմեոսը այն հիշում է Maras ձևով։ Քաղաքի Գերմանիկ(ե) անունը տրված է հռոմեական զորավար Գերմանիկոսի (Տիբերիոս կայսեր եղբորորդին) անունով, որը մ․թ․ա․ 18 թվականին գալիս է Կոմագենե՝ այս երկրի գործերը կարգավորելու։ Մարաշի Գուրգում անունը ոմանք նույնացնում են Միքայել Ասորու հիշատակած Ճռճում տեղանվան հետ։
Կոմսոմոլսկի զառիվայր (Տագանրոգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի փողոցներ
Մարաշ
Պատմական տեղեկանք
Մարաշի տեղը հաճախակի փոփոխվել է։ Հնագույն տեղը գտնվել է այժմյան Մարաշից 5-6 կմ արևելք, Էրքենեզ գետակի ափին։ Բյուզանդա-արաբական արշավանքների հետևանքով սա ավերվում է, և Հալեպի Սեյֆ Էդ Դովրե իշխանի կողմից կառուցվում է նոր քաղաք, այժմյան քաղաքից 1 կմ հարավ-արևելք գտնվող Կարա Մարաշ տեղում։ Ըստ այդմ Մարաշի հայտնի Է դառնում նաև Կարա Մարաշ անունով։ Մարաշի միջնաբերդը կառուցված է բյուզանդական շրջանում և միջին դարերում կոչվել է Մարվանի։ Բյուզանդական տիրապետության ժամանակ քաղաքի հայերր մեծ թիվ էին կազմում, ուստի քաղաքը հանձնվում է հայ իշխանների տիրապետությանը։ Այդ իշխաններից էին Գևորգ Մլեհը (915), Փիլարտոս Վարաժնունին (Ժանտ Փիլարտո», 1065), Թաթուլը (1100)։ Հայկական տիրապետության շրջանում եղել է եպիսկոպոսանիստ, իսկ 1065 թ, կարճ ժամանակ՝ կաթողիկոսանիստ։ Կիլիկիայում Եդեսիայի իշխանության հաստատումից հետո Մարաշը դառնում է այդ իշխանության ավաններից մեկը։ Սելջուկների տիրապետության անկումից հետո Մարաշի միացվում է Կիլիկիայի հայկական թագավորությանը։ Լևոն Բ այն գրավում է 1189 թ, Հեթում Ա՝ 1266 թ։ 16-րդ դ Մարաշի անցել է օսմանյան տիրապետության տակ։ 17-րդ դ սկզբին Զուլկադրյան թուրք Ալա Էդ Դովլե բեյը ք տեղափոխում է այժմյան վայրը։ Մարաշում մեծ ավերածություններ են եղեք 1114 թ երկրաշարժի ժամանակ։ 1880-ական թթ երկու մեծ հրդեհների ժամանակ այրվել են հայկական թաղերն ու շուկան։ Այս քաղաքի կլիման շատ առողջարար է, ջուրը՝ ընտիր։ Մարաշցիները աչքի են ընկել որպես լավ կահույքագործներ, և համարվել են հաստ շալագործներ։ Արտահանել են արծաթաթել գործվածքներ և բամբակեղեն։ Կրթական առումով Մարաշը ժամանակին առաջադեմ քաղաք էր։
Բնակչություն
Մարաշի հնագույն բնակիչները եղել են խեթերը։ Հետագայում ուժեղանում է սեմական (ասորական) տարրը։ Մակեդոնական և սելևկյան տիրապետության շրջանում այստեղ բնակվում են նաև հույներ և հրեաներ։ Հայերը նույնպես Մարաշում բնակություն են հաստատել վաղ ժամանակներից։ Հովհան Ոսկեբերանի վկայությամբ՝ Կոկիսոնի գավ–ը հայկական էր։ Այդ ժամանակներից էլ ուժեղանում է հայերի հոսքը դեպի Մարաշ և շրջակայքը։ Խաչակրաց արշավանքների շրջանում Մարաշում և նրա շրջակայքում հայերը բնակչության գերակշռող տարրն էին։ Մարաշի հայերի զբաղմունքը այգեգործությունն ու երկրագործությունն էր։ Առավել տարածված գյուղատնտեսական կուլտուրաներից էին՝ բրինձը, բամբակը, ծխախոտը, խեժը։ Մարաշի դաշտը, որտեղ մշակում էին ցորեն, բրինձ, բամբակենի, ոռոգվում էր 7 գետակներով։ Բացի երկրագործությունից և պտղաբուծությունից, Մարաշի հայերն զբաղվել են արհեստներով (փայտագործություն, գուլպայագործություն, կաշեգործություն, ներկարարություն, կոշկակարություն, մուշտակագործություն, կահույքագործություն) և վաճառականությամբ։ 1890-ական թթ այստեղ կային 1900 խանութ, 7 իջևանատուն, 11 բաղնիք, 281 արհեստանոց, 2 օճառի տնայնագործական ձեռնարկություն, 11 փուռ։ Մարաշի հայկական լուսավորչական, կաթոլիկական և բողոքական համայնքներն ունեին 12 եկեղեցի (Ս. Գևորգ, Ս. Աստվածածին, Ս. Կարապետ, Ս. Սարգիս, Ս.Ստեփանոս, Ս. Քառասուն մանկունք են), որոնցից 6-ին կից կային նախակրթարան դպրոցներ։ Կոտորածի նախօրեին Մարաշում գործող նշանավոր վարժարանները Ազգային կեդրոնականը և Հ.Մալճյանինն էին։ Ուներ ճեմարան, բարեսիրական հաստատություններ, հիվանդանոցներ։ Այստեղ լույս է տեսել «Ճշմարտություն» (1919) պարբերականը։ Եղեռնից առաջ Մարաշում բնակվում էին մոտ քսան հազար հայեր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Միջերկրածովյան տարածաշրջան Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մարաշի մարզի բնակավայրեր
Մաթի Նոյես
Մադլին Էշլի «Մաթի» Նոյես (Madeline Ashley "Maty" Noyes, ), ամերիկացի երգչուհի և երգահան։ Նոյեսը հայտնի է դարձել 2015 թվականին՝ մասնակցելով The Weeknd-ի «Beauty Behind the Madness» ալբոմի և Kygo-յի «Stay» երգի ձայնագրություններին։ Այդ ժամանակից նա թողարկել է երկու մինի ալբոմ` «Noyes Complaint» (2016) և «Love Songs From A Lolita» (2018):
Վաղ կյանք
Ծնվել է 1997 թվականի օգոստոսի 25-ին, Միսսիսիպի նահանգի Քորինֆ քաղաքում։ Ունի քույր` Էբբին և եղբայր` Գրանտը։ Վաղ տարիքում նրա մայրը գրանցել է նրան դաշնամուրի դասերի, սակայն նա որոշել է, որ դա իր համար չէ։ 12 տարեկան հասակում Նոյեսը ակուստիկ կիթառ խնդրեց և մեկ շաբաթվա ընթացքում երգեր գրեց։ Նա իր առաջին` «Bigger» ստեղծագործությունը գրել է 12 տարեկան հասակում։ Նրա վրա ազդեցություն են ունեցել այնպիսի արտիստներ, ինչպիսիք են Բիթլզ խումբը, Ջոնի Քեշը, Էլվիս Փրեսլին, Մարվին Գեյը և Ջեյմս Բրաունը։ Նա ասել է, որ ատում էր դպրոցը և զգում էր, որ չէր համապատասխանում դրան, ոչ ոքի հետ չէր շփվում և դպրոցն ավարտելուց հետո չէր ցանկանում համալսարան հաճախել ։
16 տարեկան հասակում նա համոզել է իր ծնողներին, որպեսզի թույլատրեն իրեն Նեշվիլ տեղափոխվել` երաժշտական կարիերան շարունակելու նպատակով։ Նա հաճախ երեկույթների ժամանակ ելույթ էր ունենում և կապեր ուներ շոուբիզնեսում։ Հետագայում նա տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որպեսզի շարունակի իր կարիերան ։
Կարիերա
Դեռահաս տարիքում Նոյեսն իր վոկալն է ձայնագրել The Weeknd-ի «Angel» երգի համար, որը Գրեմմի մրցանակակիր «Beauty Behind The Madness» ալբոմից է և թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսին։ Նա ասել է, թե ինչպես է գրեթե անհայտ վոկալիստը հնարավորություն ստանում ելույթ ունենալ այնպիսի հաջողակ արտիստի հետ, ինչպիսին The Weeknd-ն է և որ դա հիանալի է և մեծ պատիվ ։
Նույն թվականին ձայնագրել է Kygo-ի «Stay» երգի վոկալը։ Սինգլը ոսկե կարգավիճակ է ստացել մի քանի երկրներում, այդ թվում Մեծ Բրիտանիայում, Ավստրալիայում, Իտալիայում, Նոր Զելանդիայում և Լեհաստանում։ Kygo-ի հետ համատեղ համերգների ժամանակ երգը կենդանի կատարելու շնորհիվ Նոյեսը սկսեց բեմում իրեն ավելի ազատ դրսևորել ու հաղթահարել հնարավոր վախերը։ Հիվանդության պատճառով մեկ շոու բաց թողնելուց հետո Kygo-ի մենեջերը արգելել է նրան մասնակցել Hollywood Bowl-ի շոուներին ։ Ամերիկացի երգչուհի Կեշան պաշտպանել է նրան, նշելով, որ Նոյեսի հետ «կեղտի պես» են վարվել ("like shit") :
2015 թվականին Նոյեսը թողարկել է «Haunted» երգը, որպես «Գաղտնիքը նրանց աչքերում» ֆիլմի սաունդթրեք ։ 2016 թվականին նա թողարկել է իր դեբյուտային` «In My Mind» սինգլը, որը նրա առաջին` «Noyes Complaint» մինի ալբոմից է ։ 2017 թվականին թողարկել է «Say It to My Face» սինգլը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոն
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոն (Anna Elizabeth Dickinson ), ամերիկացի գրող, ֆեմինիստ, սուֆրաժիստ, աբսոլիստիստ, թատրոնի դերասանուհի, դասախոս և ԱՄՆ հանրապետական կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Աննա Էլիզաբեթ Դիկինսոնը ծնվել է 1842 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Ֆիլադելֆիա քաղաքում (Փենսիլվանիա, ԱՄՆ) Քվակերների ընտանիքում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ Աննան երկու տարեկան է եղել։ Աննային, եղբայրների և քույրերի հետ մեծացրել է մայրը, որից հետո նրան ուղարկել են գիշերօթիկ հաստատություն։ Փոքր տարիքից սկսել է գրել և խոսել ընդդեմ ստրկության և ի պաշտպանություն կանանց իրավունքների, մասնավորապես կանանց ընտրական իրավունքի։ 1861 թվականին նրան առաջադրվել են ԱՄՆ դրամահատարանիի քարտուղարի պաշտոնում, բայց շուտով աշխատանքից ազատել են գեներալ Ջորջ Մաքքլելլանի գործողությունները քննադատելու համար։
Միացյալ Նահանգներում քաղաքացիական պատերազմի տարիներին աշխատել է հիվանդանոցներում ։
Հանդես է եկել «Կանանց աշխատանքի և դրա համար վարձատրության մասին», «Դեմագոգների և աշխատողների մասին» և այլ թեմաներով դասախոսություններով ։
Կարճ ժամանակ աշխատել է որպես դերասանուհի և իր նորամուտը նշել իր իսկ գրած «A crown of Thorns» ներկայացմամբ, որը հաջողություն չի ունեցել ։
1879 թվականին դասախոսել է «Ամբիոնի և բեմի մասին» ։
Դիկինսոնի հրատարակված ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «What answer?» վեպը, «А paying investment» և «A ragged Register of people, places a. opinions» գործերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ
Ազարիա (Գողթնի արքեպիսկոպոս)
Ազարիա եպիսկոպոս, հայ հոգևորական գործիչ, Գողթնի թեմի առաջնորդ (15-րդ դարի վերջ)։ Հիշատակվում է 1489 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորական գործիչներ Կատեգորիա:Գողթնի եպիսկոպոսներ
Մոդեռնի համաշխարհային օր
Մոդեռնի համաշխարհային օր (World Art Nouveau Day), ամենամյա տոն, որը նշվում է հունիսի 10-ին ։ Ստեղծվել է մոդեռն ոճի արվեստը ճարտարապետության, գեղանկարչության, պոեզիայի, երաժշտության և այլ ոլորտներում խթանելու, ինչպես նաև նրա ժառանգությունը պահպանելու համար։ Այս օրն անցկացվում են ցուցահանդեսներ, լուսանկարչական մրցույթներ, էքսկուրսիաներ, ընթերցումներ։
Տոնի պատմություն
Մոդեռնի առաջին միջազգային օրվա գաղափարը բխել է Հունգարիայից, որտեղ 2013 թվականին այն անցկացվել է Բուդապեշտի կիրառական արվեստի թանգարանում «Szecessziós Magazin» ամսագրի նախաձեռնությամբ։ Այդ ժամանակից ի վեր՝ Մոդեռնի ամենամյա օրն անցկացվում է Եվրոպական «Réseau Art Nouveau Network» (Բրյուսել) և «Art Nouveau European Route» (Բարսելոնա) շարժումների աջակցությամբ։ Դրա անցկացման օրն ընտրվել է հունիսի 10-ին, քանի որ այդ օրը մահացել են այդ ոճի երկու նշանավոր ներկայացուցիչներ՝ Անտոնիո Գաուդին և Էդեն Լեհները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդեռն Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Հունիս Կատեգորիա:Ոչ պաշտոնական տոներ Կատեգորիա:Հիմնադրումներ Հունգարիայում
Պաուլ Կամերեր
Պաուլ Կամերեր (Paul Kammerer, ), ավստրիացի կենդանաբան։ Հայտնի է այն փորձերի շնորհիվ, որոնցով փորձել է բազմացնել երկկենցաղներին այնպիսի միջավայրում, որը չի համապատասխանում նրանց բնական միջավայրի պայմաններին։ Կամերերն ուսումնասիրել է այդպիսի ներգործության էֆեկտները ստացվող սերնդի վրա` նպատակ ունենալով ապացուցել առկա նախանշանների ժառանգման լամարկիզմի տեսությունը։ Այս փորձերի արդյունքները ճանաչվել են կեղծված կամ պարզապես սխալ ։
«Նեյչր» (Nature) գիտական ամսագրում նրա փորձերի արդյունքների կեղծումն ապացուցելուց վեց շաբաթ անց Կամերերը ինքնասպանությամբ վերջ է տվել իր կյանքին։
Կենսագրություն
Պաուլ Կամերերը ծնվել է 1880 թվականի օգոստոսի 17-ին Վիեննայում։
1904 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանը, որտեղ հետագայում դասավանդել է փորձարարական կազմաբանություն։
1902-1923 թվականներին աշխատել է Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիայի Փորձարարական կենսաբանության ինստիտուտում։
Փորձեր
Իր փորձերում Կամերերը բազմացրել է տարբեր երկկենցաղների նրանց համար ոչ բնորոշ պայմաններում։ Այսպես, պրոտեյները, որոնք ապրում էին քարանձավներում, փորձերի արդյունքում վերադարձվում էին լուսային միջավայր։ Դրա արդյունքում նրանց տեսողությունը զգալիորեն բարելավվում է իրենց բնական վիճակից, իսկ մաշկը ստանում է ավելի մուգ գույն։ Կենդանածնության փոխարեն նրանք սկսել են ձվադրում կատարել։ Կամերերը այս նշանները, որոնք դրսևորվում էին արտաքին միջավայրի ներգործությամբ, համարում էր ժառանգական։ Սակայն իրականում այդ օրինակը ոչ ժառանգական մոդիֆիկացված փոփոխություն էր։
Հրային սալամանդրաների հետ կատարած իր փորձերում Կամերերը թրթուրներ է աճեցրել տարբեր գունավորումների սուբստրատներում, և նրանք, կախված սուբստրատի գունավորումից, ձեռք են բերել կա'մ կարմիր, կա'մ սև գույն։ Հետագա սերունդներում այդ էֆեկտն ուժեղացել է։ Սակայն Կեմերերի կողմից նման փոփոխությունների (իրականում դրանք նույնպես հանդիսանում էին մոդիֆիկացիոն փոփոխականությամբ) մեկնաբանությունը` որպես ձեռքբերովի նշանների ժառանգում, փորձի կառուցման մեթոդական սխալների արդյունք էր. օգտագործվում էին գենետիկորեն տարաբնույթ էակներ և դրան հետևող «անգիտակցական արհեստական ընտրություն»։
1920-ական թվականներին Կամերերը քննադատության է արժանացել ինչպես իր քաղաքական հայացքների, այնպես էլ իր այդ փորձերի համար։ Նրա ելույթները ԱՄՆ-ի մի շարք առաջնակարգ համալսարաններում տարակուսանքի ու քննարկումների բուռն ալիք են բարձրացրել ԶԼՄ-ներում, որից նա մշտապես ստիպված էր պաշտպանվել։
1926 թվականին Կամերերը խորհրդային կառավարության հրավերով, որը հաշվի էր առել Կամերերի սոցիալիստական հայացքները, մտադրված էր ընդմիշտ հաստատվել ԽՍՀՄ-ում և աշխատել Կոմունիստական ակադեմիայի իր սեփական լաբորատորիայում։ Ահա ինչ է գրում այդ մասին խորհրդային և ամերիկացի կենսաբան, գենետիկ Վալերի Սոյֆերը. Այդ պահին նրա մտերիմ և վստահությունը վայելող լաբորանտը կասկածվել է խաբեբայության մեջ։ Նրա ձեռքը բռնել են տառացիորեն այն պահին, երբ վերջինս վանդակում սև ավազին նստած խեղճ սալամանդրի մաշկի տակ թանաք է ներարկել։ «Ճիշտ ժառանգականությամբ» հանելուկներով արկղիկը բացահայտվում է։ Խաբեբայությունների մեջ մեղադրանքի ստվերը բնականաբար ընկնում է նաև Կամերերի վրա։ Իրավիճակի բարոյական հարվածից խիստ ազդվելով` նա կյանքին վերջ է դրել ինքնասպանությամբ :
Ֆիլմ «Սալամանդրա»
1928 թվականին Գրիգորի Ռոշալը Անատոլի Լունաչարսկու սցենարով նկարահանել է «Սալամանդրա» գեղարվեստական ֆիլմը, որի սյուժեն հիմնված է Կամերերի կենսագրության վրա։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ինքնասպաններ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ
Սան Բրաս (Ալագոաս)
Սան Բրաս (São Brás), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Տրայպու գավառի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Ամ լե Մուան
Ամ լե Մուան (Ham-les-Moines), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 357 մարդ, բնակչության խտությունը` 114.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.12 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 9 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 247 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 186-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 61։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 186 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 174 անձ (98 տղամարդ և 76 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 61 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Շամպայն (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Շամպայն (Champagne), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Սենտ Անյան կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17083։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 656 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերպուխովի շրջան
Սերպուխովի շրջան (Серпуховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սերպուխով ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35186 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ազարիա (Երնջակի եպիսկոպոս)
Ազարիա արքեպիսկոպոս, հայ հոգևորական գործիչ, Երնջակի թեմի առաջնորդ (15-րդ դարի վերջ) ։
Կենսագրություն
Երնջակի հոգևոր առաջնորդ Ազարիան ծնվել է 15-րդ դարի սկզբներին։ Հայրն է՝ ոսկերիչ Ալթունդաշը, մայրը՝ Փայխաթունը (այլ ընթերցմամբ՝ Օֆայ խաթուն) ։ 1471 թվականին իր ծախսով՝ Թադեոս կրոնավորին նորոգել է տվել մի հին Ավետարան ։ Նրա հիշատակին 1475 թվականին մի խաչքար է կանգնեցվել Ապրակունիսի Սուրբ Կարապետ վանքում ։
Դոսիտեյ Օբրադովիչ
Դոսիտեյ Օբրամովիչ (Доситеј, կյանքում՝ Դիմիտրի Օբրադովիչ, Димитрије Обрадовић, ), սերբ լուսավորիչ և բարեփոխիչ Առաջին սերբական ապստամբության ժամանակաշրջանում։ Սերբիայի Լուսավորության առաջին նախարար։ Փիլիսոփայական և բարոյախոսական ստեղծագործությունների և երգերի հեղինակ, առակների թարգմանիչ։ Ժողովրդական լեզվով գրողներից առաջինն է եղել։ Սերբ ժողովրդի ազատագրական պայքարի մասին հայրենասիրական բանաստեղծությունների հեղինակ։
Կենսագրություն
Դիմիտրի Օբրամովիչը ծնվել է 1742 թվականին Բանատի Չակովո գյուղում Ավստրիական միապետության (այժմ ՝ Ռումինիա, Տիմիշ կոմսություն) տարածքում, արհեստավորի ընտանիքում,։
Սովորելով հիմնական դպրոցում, հետաքրքրվել է կրոնի հարցերով, և հոր մահից հետո գնացել է Ֆրուշկա լեռան Խոպովո վանական համալիր, բայց երբ Դոսիտեյը մոտիկից ծանոթացել է վանական կյանքին և վանական եղբայրությանը, ապա հասկացել է, որ նա և իր գաղափարները չեն համապատասխանում նրանց։ Երեք տարի վանական կյանքից հետո նա լքել է վանքը և սկսել է Եվրոպայով ճանապարհորդել։
Դոսիտեյ Օբրադովիչը շրջագայել է գրեթե ամբողջ Բալկաններով և Փոքր Ասիայով, իսկ այնուհետև այցելել է Իտալիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա, Անգլիա, Ավստրիա և Ռուսաստան։ Երեք տարի նա անցկացրել է Զմյուռնիայում, որտեղ սովորել է հունական աստվածաբանական դպրոցներից մեկում, որտեղ, ինչպես նաև Քորֆուում, լավ սովորել է հունարեն լեզու, գրականություն և փիլիսոփայություն։ 1787 թվականին սկսած ռուս-թուրքական պատերազմի պատճառով, ստիպված է եղել թողնել այդ դպրոցը։ Ապա նա ապրել է Դալմաթիայում, որտեղ դասավանդել է Կնինի դպրոցներից մեկում, իսկ հետո՝  Զադարում և Տրիեստում։ Դոսիտեյ Օբրադովիչը Տիեստից տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ անց է կացրել վեց տարի և ուսումնասիրել է գերմաներեն լեզուն և մշակույթը։ Որպես լեզվի ուսուցիչ՝ Վիենայից մեկնել Կարլովցի և Մոլդովա։ Հալլեում, ինչպես նաև ավելի ուշ՝ Լայպցիգում, ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն։ 1783 թվականին հրատարակել է «Կյանքն ու արկածները»  իր առաջին աշխատությունը։ Առաջին սերբ ապստամբության սկզբում նա Տրիեստիում է եղել։ Օբրադովիչն ապստամբների համար դրամահավաք կազմակերպողներից առաջինն է եղել, ապա ապստամբների և Ռուսաստանի միջև տարբեր գաղտնի առաքելություններ է իրականացրել, և վերջապես տեղափոխվել է Սերբիա։ Որպես իր ժամանակի առավել լուսավորյալ սերբ՝ նա դարձել է առաջին սերբ կրթության նախարարը, դպրոցներ է ստեղծել, դարձել է Կարագեորգիի անձնական քարտուղարը և խորհրդականը։
1810 թվականին հիմնադրել է Սերբիայում առաջին  հոգևոր ճեմարանը։
Ձայնագրում
Ձայնագրում, ձայնային ինֆորմացիայի գրանցման պրոցեսը՝ այդ ինֆորմացիայի պահպանման և հետագա վերարտադրման նպատակով։ Հիմնված է գրամոֆոնային ձայնասկավառակի, մագնիսական ժապավենի, կինոժապավենի տարբեր տեղամասերի ֆիզիկական վիճակի կամ ձևի փոփոխման վրա։ Ձայնագրման պրոցեսում գրի առնող տարրը (կտրիչ, լուսային ճառագայթ կամ մագնիսական դաշտ) ձայնային տատանման հետքն է թողնում (ձայնային ակոս կամ ֆոնոգրամ) շարժվող ձայնակրի վրա։ Ձայնագրված ինֆորմացիայի գրանցման և վերարտադրման մասնավոր դեպքն է և իրագործվում է երկու եղանակով՝ ձայնագիտական և էլեկտրոձայնագիտական։ Առավել տարածված են ձայնագրմանման մեխանիկական, լուսանկարչական կամ օպտիկական և մագնիսական մեթոդները։
Դոսիտեյ Օբրադովիչ
Կենսագրություն
Մահացել է 1811 թվականին, Բելգրադում, որտեղ և թաղվել է Տաճարի եկեղեցու դիմաց։ Նրա մարմինը երկու անգամ տեղաշարժել են. 1837 թվականին Տաճարային հին եկեղեցին քանդվելու և տեղում նոր եկեղեցի կառուցելու պատճառով, և 1897 թվականին, երբ նրա գերեզմանը տեղադրել են Վուկ Կարաջիչի շիրիմի մոտ, վերջինիս մարմինն այդ տարի Վիեննայից էին տեղափոխվել։
Ձայնագրում
Կատեգորիա:Ձայնագրություն Կատեգորիա:Մեդիա տեխնոլոգիաներ
Դերձակը
Դերձակը (The Dressmaker), ռեժիսոր Ջոսլին Մուրհաուսի ֆիլմը, որը էկրաններին է հայտնվել 2015 թվականին։ Ռոզալի Հեմի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում 1951 թվականին մի ավստրալիական փոքրիկ քաղաքում։ Մի օր այստեղ է հայտնվում մի անձնավորություն, որը անմիջապես գրավում է բոլորի ուշադրությունը։ Նա Թիլլի Դանեջն է, ում շատ տարիներ առաջ մեղադրել են դասընկերոջ սպանության մեջ և ուղարկել մանկական գիշերօթիկ դպրոց։ Եվ հիմա, շատ տարիներ Եվրոպայում անցկացնելուց և դերձակություն սովորելուց հետո Թիլլին վերադարձել է, որպեսզի հոգ տանի իր կիսախելագալ ծեր մոր մասին։ Շատ շուտով նրան հաջողվում է ցուցադրել իր տաղանդը և պատվերներ ստանալ քաղաքի գրեթե բոլոր բնակիչներից։ Սակայն նա այստեղ է եկել, պարզելու, թե ինչ է իրականում տեղի ունեցել անցյալում և ով է մեղավոր կատարվածի համար…
Դրամարկղ
2016 թվականի նոյեմբերի 13-ի տվյալներով «Դերձակը» հավաքել է ավելի քան 24.11 միլիոն ԱՄՆ դոլար (32.14 միլիոն ավստրալիական դոլար)  ,, դա ավելի շատ է քան ֆիլմի բյուջեն, որը կազմել է 11.9 միլիոն ԱՄՆ դոլար (11.9 միլիոն ավստրալիական դոլար) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Սվեչա (այլ կիրառումներ)
Սվեչա, կարող է վերաբերել՝
Ջրանցք (ֆիլմ, 1957)
Ջրանցք (լեհ.՝ Kanał), դրամա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1957 թվականին։ Ռեժիսորը Անջեյ Վայդան է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին երկրորդ ֆիլմը։
Ֆիլմը դարձել է 1957 թվականին կայացած «Կաննի կինոփառատոնի» հաղթող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անջեյ Վայդայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեհերեն ֆիլմեր
Ռամիրո դե Մաեստու
Ռամիրո դե Մաեստու ի Ուիթնի (Ramiro de Maeztu-y-Whitney, ), իսպանացի լրագրող, գրող, փիլիսոփա։ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի ռեժիմի գաղափարական հիմքը կազմող մտածողներից է, «Իսպանիդադի» դրույթի հիմնական հեղինակը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1874 թվականի մայիսի 4-ին Բասկերի Երկրում` Վիտորիայում։ Հայրը` Մանուել դե Մաեստուն, ունեցել է բասկյան արմատներ, եղել է կուբացի պլանտատոր։ Մայրը եղել է անգլիացի, Փարիզում Անգլիայի դեսպանի դուստրը։ Կյանքի առաջին տարիները Ռամիրո ընտանիքը հարուստ է ապրել, նրան կարելի էր դասել իսպանական ազնվականության շարքերը։ Նախական կրթությունը Ռամիրոն ստացել է Վերգին Բլանկո անունով քահանայի մոտ ։ Ընտանիքում մեծացել է հինգ երեխա, Ռամիրոն եղել է նրանցից ավագը։ Երեխաներից երեքը հետագայում դարձել են հայտնի մարդիկ. Ռամիրոն դարձել է գրող, նրա քույր Մարիա դե Մաեստուն` ուսուցիչ ու փիլիսոփա, եղբայր Գուստավոն` նկարիչ։
Մանկական տարիները Ռամիրոն անցկացրել է հոր պլանտացիաներում, սակայն շուտով իսպանական գաղութներում ճգնաժամ է առաջանում. Կուբայում իսպանական գաղութներն անկախանում են, և Մաեստու ընտանիքը սնանկանում է։ Ընտանիքի սնանկացումից հետո Ռամիրոն ընտանիքին օգնելու նպատակով ուղևորվում է Փարիզ, որտեղ փորձում է աշխատել առևտրի ոլորտում, սակայն այդ բնագավառը իրենը չհամարելով` ութ ամիս անց վերադառնում է հայրենիք։ Նա հաստատվում է Բիլբաոյում, փորձում շատ մասնագիտություններ, մինչև որ ընտրում է լրագրությունը։ Քսան տաերկան հասակում հրատարակում է իր սեփական ամսագիրը` «Բասկոնիայի ապագան» ։ 1997 թվականին տեղափոխվում է Մադրիդ։ Այստեղ 1898 թվականին պատուհասում է իսպանա-ամերիկյան պատերազմը, որում Իսպանիան ջախջախիչ պարտություն է կրում` կորցնելով իր մնացած գաղութները։ Այս իրադարձությունը ցնցում է Իսպանիայի մտավոր հասարակությանը. երկրի զարգացման ուղիների փնտրտուքը դառնում է փիլիսոփայության ու հրապարակախոսության հիմնական թեմաներից մեկը։ Այս շրջանում Ռամիրո դե Մաեստուն հարում է «1898-ի սերունդ» խմբին, ինչպես պայմանականորեն իրենց անվանում էին իսպանացի գրողներն ու փիլիսոփաները, ովքեր խորապես ազդված էին Իսպանիայի խնդրով։ Դեռևս գտնվելով հանրապետական Ֆրանսիայի ազդեցության տակ` Ռամիրո դե Մաեստուն այս շրջանում պաշտպանում է լիբերալ գաղափարներ և երազում Իսպանիայի եվրոպականացման մասին։ Իսպանացի գրողներ Բարոխա ի Նեսիի և Ասորինի հետ նա հիմնում է «Երեքի խումբը»։ Այս նույն շրջանում Մաեստուն գրում է իր առաջին գիրքը` «Մեկ այլ Իսպանիա», որում բարձրացնում է երկրի պատմական ճակատագրի և ժամանակակից իսպանական հասարակության թերությունների հարցերը։
«98-ի սերունդի» լուծարումից հետո Ռամիրո դե Մաեստուն շարունակում է ակտիվորեն զբաղվել լրագրությամբ և մտորել Իսպանիայի խնդիրների մասին։ Դե Մաեստուի ստեղծագործությունն այդ շրջանում լավ բնութագրվում է 1904 թվականի նրա մի հոդվածից մեջբերումը, որտեղ հեղինակն իր մասին գրում է երրորդ դեմքով. «Մաեստուի մասին տպագիր հրատարակություններում ասվել է ամեն ինչ, ինչ կարելի է ասել գրողի մասին. նրան անվանում են տխուր գրող, մտածող։ Միևնույն ժամանակ նրա մասին խոսում են նաև որպես հումորիստի, փիլիսոփայի, անվանել են նույնիսկ ծաղրածու, որին իշխում է լեզվի հանճարը։ Ասում են, որ նա չի կարողանում գրել, նշել են նրա որակները` հեռատեսություն և պարզություն, մատնանշել են թերությունները` խառնաշփոթություն, անվարժություն։ Գրել են, որ նա էներգիայով է, նուրբ, միշտ անկեղծ, որ նա ունի մի գիրք կարդալու համառություն (ակնհայտ է, որ նկատի ունի Աստվածաշունչը - ծան. խմբ.), բարեկիրթ է, բայց ոչ հետևողական ու հակասական։ Եվ հետաքրքիր է, որ նման գնահատականների տակ մեր գրական աշխարհի մարդկանց ստորագրությունն է» ։ Մաեստուն աստիճանաբար սկսում է հեռանալ լիբերալ հայացքներից, սկսվում է ստեղծագործական որոնումների շրջանը։
Գտնվելով Լոնդոնում համաշխարհային պատերազմի ամենաթեժ ժամանակ` Ռամիրո դե Մաեստուն ամուսնանում է. լինելով անգլուհու որդի` նա ընտրում է նույն ազգության հարսնացու` Էլիս Մեբիլ Հիլլին ։ Այս ամուսնությունից ծնվել է որդի Մանուել դե Մաեստուն, ով հետագայում վերդարձել է Իսպանիա և ռազմական կարիերա ունեցել։
Դիկտատուրայի շրջանում Ռամիրո դե Մաեստուն դեսպանի դիվանագիտական առաքելություն է կատարում Արգենտինայում, որտեղ ծանոթանում է Սակարիաս դե Վիսկարայի հետ։ Հենց նրանից էլ Մաեստուն առաջին անգամ լսում է «Իսպանիդադ» եզրը, ինչի մասին խոստովանել է իր գլխավոր գրքում` ընկերոջն արտահայտելով իր երախտագիտությունը։ Վիսկարայի ու Մաեստայի ընկերությունը և նրանց գաղափարների փոխադարձ ազդեցությունը հետագա դրույթների հիմքն են դրել։
Դե Մաեստուի կյանքի հաջորդ կարևոր շրջանը սկսվում է Իսպանիայի հանրապետության շրջանից։ Նա չի ընդունել 1931 թվականի հեղափոխությունը` այն համարելով Իսպանիայի պատմության մեծ աղետ ։ Նա մտել է հանրապետական ռեժիմի աջ ընդդիմադիրների շարքերը և դարձել «Իսպանական գործողություն» կազմակերպության առաջնորդներից մեկը։ Հավատարիմ մնալով իր կյանքի գլխավոր գործին` շարունակում է խոսքերով պայքարել ռեժիմի դեմ։ Նա դառում է «Իսպանական գործողություն» ամսագրի հրատարակիչն ու գլխավոր հեղինակը, որը լույս է տեսել 1931-1937 թվականներին : Ամսագիրը դարձել է իսպանական աջ ուժերի գլխավոր հրատարակությունը։ Նրա էջերում հրատարակվել են աջ պահպանողական ուժերի առաջնորդներ Լեդեմս Ռամոսի և Օ. Ռեդոնդոյի հոդվածները։ Ամսագրում տպագրվել է նաև «Իսպանական ֆալանգայի» հիմնադիր և առաջնորդ Խոսե Պրիմո դե Ռիվերայի ելույթը ։ Ամսագրում ամենից շատ տպագրվել են հենց Դե Մաեստուի հոդվածները։ Այդ հոդվածներում նա աստիճանաբար զարգացնում է «Իսպանիդադի» սկզբունքները, որը դարձել է նրա արվեստի գլխավոր մտահանգումը։ Ամսագրի էջերում հայտնված հոդվածները հետագայում մշակվել և հավաքվել են մի գրքում, որը հրատարակվել է 1934 թվականին` «Իսպանիդադի պաշտպանություն» վերնագրով։
Ռամիրո դե Մաեստուն ձերբակալվել է հանրապետականների կողմից և փակվել Մադրիդի բանտերից մեկում։ Նրա կյանքն ընդհատվել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 19-ին` քաղաքացիական պատերազմի հենց սկզբին։ Նա առանց դատավճռի գնդակահարվել է Մադրիդի Արավակա գերեզմանատանը։ Հայտնի են Դե Մաեստուի վերջին խոսքերը. «Դուք չգիտեք, թե ինչի համար եք ինձ գնդակահարում, սակայն ես գիտեմ, թե ինչի համար եմ մահանում. որ ձեր երեխաները ձեզնից լավը լինեն» :
Ստեղծագործություն
Նրա ստեղծագործության պսակը դարձել է «Իսպանիդադ» դրույթը, որի ակունքները գալիս են գաղութատիրական անցյալից և Իսպանիայի հոգևոր միասնականությունից։ Հենց այդ ընդհանուր հոգին է միավորում բոլոր ժողովուրդներին, որոնք խոսում են իսպաներենով, և այդ առանձնահատուկ հոգու հիմքը կաթոլիկ հավատն է։ Նա խոսում է իսպանական առանձնահատուկ բնավորության մասին, որի հիմքում ընկած են մեծ ծառայության իդեալը և հավատը բացարձակ արժեքների նկատմամբ։ «Իսպանացին հավատում է կամ բացարձակ արժեքների, կամ ընդհանրապես ոչնչի չի հավատում»,—գրել է նա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի քաղաքական գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իսպանացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Իսպանացի փիլիսոփաներ
Էքսպիրմոն
Էքսպիրմոն (Expiremont), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Մոնտանդր կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17156։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 125 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ստոյու Շիշկով
Ստոյու Նեդելչև Շիշկով (Стою Неделчев Шишков, 27 հուլիսի, 1865, Ուստովո, Օսմանյան կայսրություն - 26 դեկտեմբերի, 1937, Պլովդիվ, Բուլղարիայի թագավորություն), բուլղարացի գրող, բանահավաք, ազգագրագետ ու պատմաբան, Սմոլյանի թանգարանի հիմնադիրը, զբաղվել է Ռոդոպների ու Թրակիայի լեռների ուսումնասիրությամբ։
Կենսագրություն
Ստոյու Շիշկովը ծնվել է 1865 թվականի հուլիսի 27-ին Ուստովո բնակավայրում (ներկայում՝ Սմոլյան քաղաքի թաղամասերից մեկը)՝ մանր արհեստավորի ու առևտրականի ընտանիքում։ 14 տարեկան հասակում նա սկսել է սովորել Ուստովոյի Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցուն կից ուսումնարանում։ Մինչև 1927 թվականը նա որպես ուսուցիչ աշխատել է Բուլղարիայի տարբեր բնակավայրերում՝ Ուստովոյում, Ռայկովոյում, Լևոչևոյում, Օրեխովոյում, Չեպելարեում, Ասենովգրադում և Պլովդիվում։ Մանկավարժական գործունեությանը զուգահեռ Ստոյու Շիշկովն զբաղվել է գիտական-լուսավորական, հրապարակախոսական ու հրատարակչական գործունեությամբ։ Նա հրատարակել է «Родопски старини» (1887-1892), «Славееви гори» (1894), «Родопски напредък» (1903-1912) ամսագրերը։ Ստոյու Շիշկովը բազմիցս մեկնել է Ռոդոպներ, և ինքն է ֆինանսավորել բոլոր հրատարակությունները։
Ստոյու Շիշկովը մահացել է 1937 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Պլովդիվում։
Ստոյու Շիշկովի անունն են կրում Բուլղարիայի մի շարք դպրոցներ, որոնց թվին են պատկանում Սմոլյանի չորրորդ դպրոցն ու Սոֆիայի 34-րդ դպրոցը ։