cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կամիշլով (կայարան)
Ուղևորների երթևեկություն
Կայարանը ընդունում է 2 էլեկտրագնացք Եկատերինբուրգից, որոնցից մեկը շարժվում է Տյումենի ուղղությամբ, մինչև Օշչեպկովո կայարան, երկրորդի համար կայարանը համարվում է վերջինը։
2017 թվականի դեկտեմբերի  դրությամբ կայարանը համարվում է հեռավոր հաղորդակցության գծով գնացքների կայանատեղի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկաթուղային կայարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Ձնեմարդը (մուլտֆիլմ, 1982)
«Ձնեմարդը» («The Snowman»), անգլիացի կարճամետրաժ անիմացիոն հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանվել է Ռեյմոնդ Բրիգսի 1978 թվականի համանուն մանկական գրքի հիման վրա, և ավանդաբար ցուցադրվում է Մեծ Բրիտանիայի հեռուստատեսությամբ Սուրբ ծննդյան նախօրեին։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1982 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Channel 4 ալիքում։ Ֆիլմը միանգամից ձեռք է բերել ժողովրդականություն և ժամանակի ընթացքում դարձել է բրիտանական սուրբծննդյան մշակույթի անբաժանելի մասը։
Ֆիլմը պահպանում է Briggs-ի նկարների ոճը (գունավոր մատիտներ), բացառությամբ սկզբի մի փոքր հատվածի, ֆիլմում խոսքեր չեն հնչում։
«Walking in the Air» երգը, որն առաջին անգամ հնչել է ֆիլմում, դարձել է շատ սիրված և հետագայում կատարվել է բազմաթիվ արտիստների կողմից։
Սյուժե
Ձմռան մի օր՝ Սուրբ ծննդյան նախօրեին, տղան ձյունից ձնեմարդ է պատրասռում։ Նրան հագցնում է հին գլխարկ և շարֆ։ Գիշերը տղան չի քնում, ժամանակ առ ժամանակ նա մոտենում է պատուհանին և նայում, թե ինչպես է այնտեղ Ձնեմարդը։ Հանկարծ ուղիղ կեսգիշերին Ձնեմարդը կենդանանում է, տղան վազում է նրա մոտ, ապա հրավիրում է տուն։ Ծնողները քնած էին, և տղան իր հյուրին ցույց է տալիս տան բոլոր սենյակները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես են իրենք ապրում։ Այնուհետև նրանք գնում են բակ, որտեղ Ձնեմարդը գտնում է մոտոցիկլ և անմիջապես նստում։ Նրանք տղայի հետ շրջում են շրջակայքում՝ լուսարձակների լույսով վախեցնելով փասիաններին, նապաստակներին և աղվեսներին։
Ապա Ձնեմարդը բռնում է տղայի ձեռքը և թռչում։ Նրանք հետ թռչում են տղայի հարազատ քաղաքի վրայով, թռչում Թագավորական տաղավարի և Արևմտյան Պիրսի վրայով (անգլ.՝ West Pier) Բրայթոնում։ Դրանից հետո նրանց ճանապարհն անցնում է օվկիանոսում վրայով դեպի Արկտիկա, որտեղ նրանք դիտում է Հյուսիսափայլը։ Վերջապես, նրանք վայրէջք են կատարում, և Ձնեմարդը տղային տանում է անտառ, որտեղ նրանք միանում են ամբողջ աշխարհի Ձնեմարդերի տոնին։ Այնտեղ ներկա է նաև Ձմեռ պապը, որը տղային ցույց է տալիս եղջերուներին, ինչպես նաև հնարավորություն նրան նվեր է տալիս (շարֆ ձնեմարդերի պատկերով)։ Վերջապես, Ձնեմարդն ու տղան նույն ճանապարհով թռչում են տուն։
Տղան գնում է քնելու, իսկ առավոտյան հայտնաբերում է, որ Ձնեմարդը հալվել է արևի տակ։ Սակայն, ի հիշատակ գիշերային ճանապարհորդության և իր ընկերոջ, տղային մնում է Ձմեռ պապի նվիրած շարֆը։
Ներածական մասի տարբերակներ
Բացի անիմացիոն մասից, ֆիլմն ունի մի փոքր ներածություն, որը գոյություն ունի մի քանի տարբերակով։
Սաունդթրեք
Ֆիլմում հնչում է Հովարդ Բլեյքի երաժշտությունը, որը նաև գրել է «Walking in the Air» երգի բառերը և ղեկավարել է իր «Sinfonia of London» նվագախումբը, որը կատարել է երաժշտությունը ֆիլմի համար։
Երգը կատարել է Սուրբ Պողոսի տաճարի երգչախմբի տղա Փիթեր Օթիի կողմից, սակայն հետագայում երգի իրենց տարբերակները ձայնագրել են բազմաթիվ այլ կատարողներ։
Շարունակություն
2012 թվականի Սուրբ ծննդյան նախօրեին Channel 4 ալիքով տեղի է ունեցել շարունակության պրեմիերան, որը նկարահանվել է մուլտֆիլմի 30-ամյա հոբելյանի առթիվ ։ Նոր 24-րոպեանոց «Ձնեմարդը և ձնեշունը» («The Snowman and the Snowdog») ֆիլմը, որը ստեղծվել է իր նախորդի ոճով և արժանացել է Ռեյմոնդ Բրիգսի հավանությանը, նկարվել է ձեռքով՝ առանց համակարգչային գրաֆիկայի կիրառման։ Նա պատմում է Բիլլիի տղայի մասին, որը տարիներ անց տեղափոխվում է մի տուն, որտեղ ժամանակին ապրում էր Ջեյմսը, և Ջեյմսը պատրաստում է ձնեմարդ, ինչպես նաև ձնաշան՝ ի հիշատակ դրանից կարճ ժամանակ առաջ մահացած իր կենդանու։ Գիշերը Ձնեմարդն ու Ձնաշունը կենդանանում են, և Բիլիի հետ թռչում է դեպի Հյուսիսային բևեռ, որտեղ մասնակցում են ձնեմարդների տոնին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Սուրբծննդյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մանկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:1982 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Սուրբծննդյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Կուսակալ
Կուսակալ վարչական խոշորագույն տարածքների կռավարիչ։ Անմիջապես ենթարկվում է պետության ղեկավարին։
Միջնադարյան Հայաստանում, պարսկական, ապա՝ արաբական շրջանում, կուսակալներ էին ընտրվում հայազգի իշխանաց իշխանը կամ Հայոց իշխանը։ Արաբ ղեկավարը, որը ևս կուսակալ էր, կոչվում էր ամիրա կամ էմիր։ Կուսակալներ են եղել նաև բյուզանդական շրջանում, ովքեր կոչվել են կատեպաններ։
14-17-րդ դարերում Մերձավոր Արևելքում կրկին հայտնվում է կուսակալի պաշտոնը, որը Օսմանյան կայսրությունում կոչվում էր բեյլերբեյ, իսկ շահական Պարսկաստանում՝ բեկլարբեկ ։
Բառացի թարգմանաբար նշանակում է բեյերի բեյ, կամ բեկերի բեկ։ Կուսակալներ կարող էին լինել աչքի ընկնող զորահրամանատար փաշաները կամ խաները։ Կուսակալներին, ինչպես և փաշաներին ու խաներին, նշանակում էր թուրքական սուլթանը կամ պարսից շահը, և այդ պաշտոնները ժառանգաբար չէին փոխանցվում։ Նրանք պատերազմի ժամանակ մարտի դաշտ էին հանում ոչ միայն իրենց, այլև հարևան փաշայությունների կա խանությունների զորքերը և իրավունք ունեին դրանց լրիվ կառավարմանը։ Կուսակալների ղեկավարած նահանգները կոչվում էին նաև կուսակալություններ։
Օսմանյան կայսրությունում կային երկու կուսակալություններ՝ Ռումելիան Եվրոպայում և Անատոլիան Ասիայում։ Շահական Պարսկաստանում կային 4 կուսակալություններ, որոնց մեջ էր բաժանված ամբողջ Հյուսիսային Իրանը՝ Երևանի կուսակալություն՝ Երևան կենտրոնով,Ղարաբաղի կուսակալություն՝ Գանձակ կենտրոնով, Շամախիի կուսակալություն՝ Շամախի կենտրոնով և Ատրպատականի կուսակալություն՝ Թավրիզ կենտրոնով ։ Հետագայում կուսակալությունները բաժանվում են տարածքով ավելի փոքր փաշայությունների ու խանությունների, իսկ կուսակալ պաշտոնը տրվում է պատերազմում աչքի ընկնող զորահրամանատարներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոչումներ
Վելիկոե Մեշկովո
Վելիկոե Մեշկովո (Велике Мішкове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոե Մեշկովո գյուղում բնակվում էր 859 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոն Փոլ
Ռոնալդ Էրնեսդ «Ռոն» Փոլ (Ronald Ernest "Ron" Paul, ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, բժիշկ, երկարամյա երեսփոխան և ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրությունների թեկնածու 1988 թ. Libertarian կուսակցությունից և երկու անգամ ներկայացել է Ամերիկայի Հանրապետական կուսակցության նախընտրական արշավներին 2008 և 2012 թվականներին։ Ջատագով է եղել քաղաքական և տնտեսական պահպանողական գաղափարախոսության, «կնքահայր» ԱՄՆ-ի Tea Party-ին և ընդդիմախոս ամերիկյան զինվորական միջամտությունների ամենուրեք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:Վիրաբույժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
(8341) 1986 QQ
(8341) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,280563 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9412 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6199 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1257,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286181 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,32° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
109 (թիվ)
109 (հարյուր ինը), բնական թիվ, որը գտնվում է 108-ի և 110-ի միջև։
Այլ ոլորտներում
Կատեգորիա:Պարզ թվեր
Պոզիտրոն
Պոզիտրոն կամ հակաէլեկտրոն, էլեկտրոնի հակամասնիկը։ Էլեկտրական լիցքը +1e է, սպինը՝ 1/2, զանգվածը հավասար է էլեկտրոնի զանգվածին։ Ցածր էներգիայով էլեկտրոնի և ցածր էներգիայով պոզիտրոնի բախման արդյունքում անիհիլացիա է տեղի ունենում և առաջանում են երկու կամ ավելի գամմա ճառագայթային ֆոտոններ (տես էլեկտրոն-պոզիտրոնային անիհիլացիա)։
Պոզիտրոններ կարող են առաջանալ պոզիտրոնային ճառագայթման ռադիոակտիվ տրոհումից (թույլ փոխազդեցությունների միջոցով) կամ բավարար էներգիայով ֆոտոնների զույգային գեներացիայից։
Տեսությունը
1928 թ. հրատարակված հոդվածում Պոլ Դիրակը ենթադրություն հայտնեց, որ էլեկտրոնները կարող են ունենալ դրական լիցք և բացասական էներգիան։ Այս հոդվածը ներկայացնում էր Դիրակի հավասարումը՝ քվանտային մեխանիկան միավորելով հարաբերականության հատուկ տեսության հետ, և նկարագրում նոր հասկացություն՝ էլեկտրոնի սպինը՝ բացատրելու համար Զեեմանի էֆեկտը։ Հոդվածն ուղղակիորեն չէր կանխագուշակում նոր մասնիկի գոյությունը, սակայն որպես լուծում թույլ էր տալիս էլեկտրոններին վերագրել և դրական, և՛ բասացական էներգիա։ Դրական էներգիայով լուծումը բացատրում էր փորձնական արդյունքը, սական Դիրակին շփոթեցնում էր հավասարապես ճշգրիտ բացասական էներգիայով լուծումը, ինչը թույլ էր տալիս մաթեմատիկական մոդելը։ Քվանտային մեխանիկան թույլ չի տալիս պարզապես անտեսել բացասական էներգիայով լուծումը, ինչը նման դեպքերում սովորական էր դասական մեխանիկայում։ Երկակի լուծումը մատնանշում էր էլեկտրոնի՝ սպոնտան կերպով դրական և բացասական էներգիական վիճակների միջև ցատկելու հնարավորությունը։ Սակայն այդպիսի անցում փորձնականորեն դեռ չէր դիտվել։ Տեսության և փորձի կոնֆլիկտից առաջացած այս խնդիրը Դիրակը համարում էր «չլուծված դժվարություն»։
1929 թ. դեկտեմբերին Դիրակը գրում է, որ փորձում է բացատրել անխուսափելի բացասական էներգիայով լուծումը ռելյատիվիստական էլեկտրոնի համար։ Նա փաստարկում է, որ «...բացասական էներգիայով էլեկտրոնն արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտում կշարժվեր այնպես, ասես նրա լիցքը դրական է»։ Ապա ցույց է տալիս, որ ամբողջ տարածությունը կարելի է դիտարկել որպես բացասական էներգիական վիճակներով «ծով», որոնք լրացված են՝ կանխելու համար էլեկտրոնների ցատկը դրական էներգիական վիճակների (բացասական էլեկտրական լիցք) և բացասական էներգիական վիճակների (դրական լիցք) միջև։ Հոդվածում դիտարկվում է նաև պրոտոնի՝ որպես այդ ծովում կղզի լինելու հնարավորությունը և բացասական էներգիայով էլեկտրոնի իրապես գոյություն ունենալը։ Դիրակը նշում է, որ պրոտոնի՝ էլեկտրոնից շատ ավելի մեծ զանգված ունենալը խնդիր է, սակայն հույս է հայտնում, ար ապագա տեսության մեջ այդ հարցը լուծված կլինի։
Ֆեյնմանը և ավելի վաղ Էռնստ Շտյուկելբերգը առաջարկեցին պոզիտրոնը ներկայացնել որպես ժամանակի մեջ հետ շարժվող էլեկտրոն ՝ այս կերպ մեկնաբանելով Դիրակի հավասարման բացասական էներգիայով լուծումը։ Ժամանակի մեջ հակառակ շարժվող էլեկտրոնը պետք է ունենար դրական էլեկտրական լիցք։ Ջոն Ուիլերը հղում է այս հասկացությանը՝ բացատրելու համար նույնական հատկությունները, որ բաժանում են բոլոր էլեկտրոնները՝ առաջարկելով, որ «դրանք բոլորը նույն էլեկտրոնն են» բարդ, ինքն իր հետ հատվող համաշխարհային գծով ։ Ավելի ուշ Յոիշիրո Նամբուն դա տարածեց բոլոր ծնվող և ոչնչացող մասնիկ-հակամասնիկ զույգերի վրա՝ պնդելով, որ «զույգերի վերջնական ծնումը և ոչնչացում, որ կարող է տեղի ունենալ ժամանակ առ ժամանակ, ծնում կամ ոչնչացում չէ, այլ՝ անցյալից ապագա կամ ապագայից անցյալ շարժվող մասնիկների ուղղությունների փոփոխություն» ։ Ներկայումս ժամանակի տեսանկյունից հետընթացը ընդունվում է որպես մյուս պատկերների կատարյալ համարժեք, սակայն դա առնչություն չունի «պատճառի» և «հետևանքի» մակրոսկոպիկ երևույթների հետ, որոնք ի հայտ չեն գալիս միկրոսկոպիկ ֆիզիկական նկարագրություններում։
Փորձարարական դիտարկումները և բացահայտումը
Պոզիտրոնը առաջին անգամ հայտնաբերել է Դիմիտրի Սկոբելցինը 1929 թվականին Վիլսոնի խցիկի օգնությամբ փորձեր անելիս ։ Սկոբելցինը փորձում էր հայտնաբերել գամմա ճառագայթները տիեզերական ճառագայթների մեջ, երբ նկատեց մասնիկներ, որոնք վարքով նման էին էլեկտրոններին, սակայն մագնիսական դաշտում շեղվում էին հակառակ ուղղությամբ ։
Նման ձևով 1929 թվականին Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտ Չանգ-Յաո Չաոն հետազոտության արդյունքում ստացավ, որ կան մասնիկներ, որոնք նման են դրական լիցքով էլեկտրոնների։ Սակայն նա ուշադրության չարժանացրեց այդ տվյալները ։
Կարլ Դ. Անդերսոնը հայտնաբերեց պոզիտրոնը 1932 թվականի օգոստոսի 2-ին, ինչի համար նա 1936 թվականին ստացավ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակը ։ «Պոզիտրոն» տերմինի հեղինակը նույնպես նա է։ Պոզիտրոնը հականյութի առաջին վկայությունն է, և հայտնաբերվեց, երբ Անդերսոնը տիեզերական ճառագայթներ էր անցկացնում վակուումային խցիկով՝ կապարի միջով։ Սարքավորման շուրջը տեղադրված մագնիսը պատճառ էր դառնում, որ մասնիկները շեղվեն տարբեր ուղղություններով՝ կախված էլեկտրական լիցքից։ Ֆոտոթիթեղի վրա մնացած իոնային հետքը զանգված/լիցք հարաբերությունը համապատասխանում էր էլեկտրոնին, սակայն ուղղությունը դրական լիցք էր ցույց տալիս ։
Հետագայում Անդերսոնը գրեց, որ պոզիտրոնը կարող էր հայտնաբերել Չանգ Յաո Չաոն, եթե հետևողական լիներ ։ Մինչ հայտնի կդառնային Անդդերսոնի արդյունքները, Ֆրեդերիկ և Իրեն Կյուրիները Փարիզում ստացել էին պոզիտրոնի գոյության վկայությունը լուսանկարում, սակայն նրանք դա պրոտոն էին համարել ։
Անիհիլացիա
Դիրակի տեսությունից հետևում է, որ էլեկտրոնը և պոզիտրոնը միմյանց բախվելիս պետք է անիհիլացվեն՝ անջատելով բախվող մասնիկների լրիվ էներգիային հավասար էներգիա։ Պարզվեց, որ այս պրոցեսը գլխավորապես տեղի է ունենում նյութում պոզիտրոնի արգելակումից հետո, երկու մասնիկների լրիվ էներգիան հավասար է նրանց հանգստի էներգիային՝ 1.022 ՄէՎ։ Փորձում գրանցվել են 0.511 ՄէՎ էներգիայով γ-քվանտների զույգեր, որոնք պոզիտրոններով ճառագայթահարվող թիրախից թռչում են հակադիր ուղղություններով։ Էլեկտրոնի և պոզիտրոնի անիհիլացիայի ժամանակ ոչ թե մեկ, այլ նվազագույնը երկու γ-քվանտի առաջացման անհրաժեշտությունը բխում է իմպուլսի պահպանման օրենքից։ Պոզիտրոնի և էլեկտրոնի զանգվածների կենտրոնի համակարգում արդյունարար իմպուլսը մինչև վերափոխման պրոցեսը հավասար է զրոյի, սակայն եթե անիհիլացիայի ժամանակ առաջանար միայն մեկ γ-քվանտ, այն կունենար իմպուլս, որը զրո չէ կամայական հաշվարկման համակարգում։
Անիհիլացիայի ռեակցիան կարելի է գրել որպես
1951 թ-ից հայտնի է, որ որոշ ամորֆ մարմիններում, հեղուկներում և գազերում պոզիտրոնը արգելակումից հետո դեպքերի մեծ մասում միանգամից չի անիհիլացվում, այլ կարճ ժամանակով էլեկտրոնի հետ կազմում է կապված համակարգ, որը ստացավ պոզիտրոնիում անվանումը։ Քիմիական հատկություններով պոզիտրոնը համանման է ջրածնի ատոմին, քանի որ իրենից ներկայացնում է մեկ դրական և մեկ բացասական լիցքերից կազմված համակարգ, և կարող է քիմիական ռեակցիայի մեջ մտնել։ Քանի որ էլեկտրոնը և պոզիտրոնը տարբեր մասնիկներ են, ապա նվազագույն էներգիայով կապված վիճակում նրանք կարող են գտնվել ոչ միայն հակուղղված, այլև համուղղված սպիներով։ Առաջին դեպքում պոզիտրոնիումի լրիվ սպիը՝ s = 0, ինչև համապատասխանում է պարապոզիտրոնիումին, իսկ երկրորդ դեպքում՝ s = 1, ինչը համապատախսանում է օրթոպոզիտրոնիումին։ Հետաքրքիր է, որ օրթոպոզիտրոնիումային էլեկտրոն-պոզիտրոնի անիհիլացիան չի կարող ուղեկցվել երկու γ-քվանտի առաջացումով։ Երկու γ-քվանտներ միմյանց հանդեպ ունեն 1-ի հավասար մեխանիկական մոմենտ, և կարող են կազմել 1-ի, բայց ոչ 0-ի հավասար լրիվ մոմենտ, այդ պատճառով անիհիլացիան այս դեպքում ուղեկցվում է երեք γ-քվանտի ճառագայթումով, որոնց ընդհանուր էներգիան 1.022 ՄէՎ է։ Օրթոպոզիտրոնիումի առաջացումը երեք անգամ ավելի հավանական է, քան պարապոզիտրոնիումինը, քանի որ պոզիտրոնիումի երկու վիճակների վիճակագրական կշիռների հարաբերությունը (2s+1) 3։1 է։ Սակայն նույնիսկ կապված վիճակով զույգի (այսինքն՝ պոզիտրոնիումի առաջացումից հետո) անիհիլացիայի մեծ (մինչև 50 %) տոկոս ունեցող մարմիններում առավելապես ի հայտ են գալիս երկու γ-քվանտ և հազվադեպ՝ երեք։ Պատճառն այն է, որ պարապոզիտրոնիումի կյանքի տևողությունը մոտ 10−10 վ է, իսկ օրթոպոզիտրոնիումինը՝ մոտ 10−7 վ։ Երկարակյաց օրթոպոզիտրոնիումը, անընդհատ փոխազդելով միջավայրի ատոմների հետ, չի հասցնում անիհիլացվել՝ արձակելով երեք γ-քվանտներ, նախքան նրա կազմի մեջ մտնող պոզիտրոնը կանիհիլացվի հակուղղված սպիներ ունեցող կողմնակի էլեկտրոնների հետ՝ ճառագայթելով երկու γ-քվանտ։
Արգելակված պոզիտրոնի անիհիլացիայի ժամանակ առաջացած երկու գամմա-քվանտներից յուրաքանչյուրն ունի 511 կէՎ էներգիա և թռչում են հակառակ ուղղություններով։ Այս փաստը թույլ է տալիս որոշել այն կետը, որտեղ տեղի է ունեցել անիհիլացիան, և օգտագործվում է պոզիտրոն-էմիսիոնային տոմոգրաֆիայում։
2007 թ. փորձնականորեն ապացուցվել է երկու պոզիտրոնից և երկու էլեկտրոնից կազմված կապված համակարգի գոյությունը (մոլեկուլային պոզիտրոնիում)։ Նման մոլեկուլը էլ ավելի արագ է տրոհվում, քան ատոմար պոզիտրոնիումը։
Պոզիտրոնը բնության մեջ
Համարվում է, որ Մեծ պայթյունից ակնթարթներ անց պոզիտոնների և էլեկտրոնների քանակությունը տիեզերքում մոտավորապես հավասար է եղել, սակայն սառելու ընթացքում այդ համաչափությունը խախտվել է։ Մինչև տիեզերքի ջերմաստիճանը չիջավ 1 ՄէՎ, ջերմային ֆոտոնները մշտապես նյութում պահպանեցին պոզիտրոնների որոշակի կոնցենտրացիա էլեկտրոն-պոզիտրոնային զույգերի առաջացման միջոցով (նման պայմաններ հիմա էլ գոյություն ունեն տաք աստղերի ընդերքներում)։ Տիեզերքում նյութի սառելուց հետո զույգերի առաջացման շեմից ցածր գտնվող պոզիտրոնների անհհիլացան։
Տիեզերքում պոզիտրոններն առաջանում են գամա-քվանտների և տիեզերական ճառագայթների մասնիկների փոխազդեցության, ինչպես նաև այդ մասնիկներից որոշների տրոհման ժամանակ (օրինակ՝ դրական մյուոնների)։ Այսպիսով, պոզիտրոններն առաջնային տիեզերական ճառագայթների մաս են կազմում, քանի որ էլեկտրոնների բացակայության դեպքում դրանք ստաբիլ են։ Գալակտիկայի որոշ հատվածներում նկատվել են 511 կէՎ էներգիայով անիհիլացիոն գամա-գծեր, ինչը վկայում է պոզիտրոնների ներկայությունը։
Որոշ բնական ռադիոակտիվ նյութեր բետա-տրոհման ժամանակ պոզիտրոններ են ճառագայթում։ Օրինակ՝ Կալիում-40 իզոտոպը։ Ռադիոակտիվ տրոհումների ժամանակ առաջացող, 1.022 ՄէՎ-ից մեծ էներգիայով գամմա-քվանտները կարող են էլեկտրոն-պոզիտրոնային զույգեր ծնել։
Էլեկտրոնային հականեյտրինոյի ( 1.8 ՄէՎ-ից մեծ էներգիայով) և պրոտոնի փոխազդեցության ժամանակ տեղի է ունենում հակադարձ բետա տրոհում՝ պոզիտրոնի առաջացումով՝
։
Բնության մեջ այս ռեակցիան տեղի է ունենում, քանի որ գոյություն ունի անտինեյտրինոների հոսք հակադարձ բետա-տրոհման շեմից բարձր էներգիայով, որն առաջանում է, օրինակ, բնական ռադիոակտիվ նյութերի բետա-տրոհման ժամանակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տարրական մասնիկներ Կատեգորիա:Լեպտոններ Կատեգորիա:Հականյութ Կատեգորիա:Քվանտային էլեկտրադինամիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկայի հասկացություններ Կատեգորիա:Տարրական մասնիկների ֆիզիկա Կատեգորիա:Միջուկային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ատոմային ֆիզիկա Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Ֆերմիոններ Կատեգորիա:Քվանտային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ճառագայթում Կատեգորիա:Ստանդարտ մոդել
Դոսբառիոս
Դոսբառիոս(Dosbarrios), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում՝ Կաստիլիա և Կաստիլիա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Մեսա-դե-Օկանիա շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 112 կմ²։ Բնայչությունը 2404 մարդ (ըստ 2010 թվականի )։ Քաղաքը վարչական կենտրոնից հեռու է 53 կմ
Քաղաքի հովանավորը համարվում է Խուեստռօ Պադռե Խեսուս Հասառենո, Վիռխել դել Պոսառիո և Պենկրասիոն և սբ․Դոմիտիլան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Լես Կուրբաս
Լես Կուրբաս (Ալեքսանդր Ստեպանովիչ,, ), կինոյի և թատրոնի ուկրաինացի խորհրդային ռեժիսոր, դերասան, թատերական գործիչ, թատերագիր, թատրոնի տեսաբան, թարգմանիչ, հրապարակախոս։
ՈւԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1925) ։ Ուկրաինայի խորհրդային թատրոնի հիմնադիրներից։ Շատերի կարծիքով Լես Կուրբասը 20-րդ դարի ուկրաինացի խոշորագույն ռեժիսորն է, ով Վսևոլոդ Մեյերհոլդի, Եվգենի Վախթանգովի և մի քանի այլ ռեժիսորների հետ մեկտեղ 1920-1930-ական թվականներին ձևավորել է խորհրդային թատրոնի ավանգարդը։ Նա համարվում է ուկրաինական ավանգարդային արվեստի կարևորագույն դեմքերից, այսպես կոչված՝ ուկրաինական գնդակահարված Վերածննդի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Սովորել է Վիեննայի և Լվովի համալսարաններում։ Եղել է «Տերնոպոլի թատերական երեկոներ» (1915), «Երիտասարդ թատրոն» (1916), «Բերեզիլ» (1922, 1934 թվականից՝ Տ. Շևչենկոյի անվան ուկրաինական թատրոն) թատերախմբերի կազմակերպիչը։ Լես Կուրբասի լավագույն դերերից են՝ Աստրով (Չեխովի «Քեռի Վանյա»), Խլեստակով (Գոգոլի «Ռևիզոր»), Էդիպ (Սոֆոկլեսի «Էդիպ արքա»), Մակբեթ (Շեքսպիրի «Մակբեթ»)։ Լես Կուրբասը փորձարար-ռեժիսոր էր, նրա արվեստը ստուդիական թատրոնի պայմանական ձևերից («Էդիպ արքա», 1918), պայմանականի ու հոգեբանականի սինթեզից («Գայդամակներ», ըստ Շևչենկոյի, 1920) զարգացել է մինչև փիլիսոփայական թատրոնը (Միկիտենկոյի «Դիկտատուրա», 1930)։
Կենսագրություն
Ծնվել է դերասաններ Ստեփան և Վանդա Կուրբասների ընտանիքում։ Սովորել է Տերնոպոլի ուկրաինական գիմնազիայում, մասնակցել ինքնագործ թատերախմբերի փորձերին ու ներկայացումներին։ 1907 թվականին ընդունվել է Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետ, մեկ տարի անց տեղափոխվել Լվովի Իվան Ֆրանկոյի անվան ազգային համալսարան։ 1909 թվականին ուսանողական թատրոն է կազմակերպել, որտեղ հանդես է եկել և՛ որպես գլխավոր ռեժիսոր, և՛ որպես դերասան։ Համալսարանն ուկրաինացնելու պահանջ առաջ քաշելու պատճառով հեռացվել է այդ բուհից, հետագայում վերականգնվել Վիեննայի համալսարանում, որն էլ ավարտել է՝ միաժամանակ ուսանելով Վիեննայի կոնսերվատորիային առընթեր դրամատիկական դպրոցում ։
Աշխատել է Գնատ Խոտկևիչի ղեկավարած գուցուլական թատրոնում, Լվովի «Руська бесіда» ընկերության թատրոնում։ Երբ սկսվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը, մեկնել է Տերնոպոլ, որտեղ 1915 թվականին կազմակերպել է «Տերնոպոլյան թատերական երեկոներ» («Тернопольские театральные вечера») թատրոնը։ 1917 թվականին Նիկոլայ Սադովսկու հրավերով տեղափոխվել է Կիև, կազմակերպել թատերական ստուդիա, որը հետագայում գործել է որպես «Երիտասարդ թատրոն» («Молодой театр»): 1918 թվականին անդամագրվել է «Ճերմակ ստուդիա» («Белая студия») գրական խմբակին։
1919 թվականի սեպտեմբերին ամուսնացել է պարուհի Վալենտինա Չիստյակովայի հետ։
1922 թվականի մարտին կազմակերպել է նշանավոր «Բերեզիլ» («Березіль») թատրոնը, որը հետագայում տեղափոխվել է Ուկրաինայի այն ժամանակվա մայրաքաղաք Խարկով։ Այդ նույն տարում Օդեսայում նկարահանել է ուկրաինական նորաստեղծ կինոստուդիայի՝ ВУФКУ-ի առաջին խաղարկային կինոնկարը՝ ըստ Անտոն Չեխովի «Շվեդական լուցկի» պատմվածքի (ըստ այլ աղբյուրների՝ այդ ֆիլմի ռեժիսորը Նիկոլայ Սալտիկովն է կան Բորիս Լորենցոն) ։
1924 թվականին տեղափոխվել է Օդեսա, որտեղ նկարահանել է «Վենդետա» և «Մաքդոնալդ» ֆիլմերը ։
1925 թվականին նկարահանել է իր վերջին կինոնովելը՝ «Արսենալցիները», որից հետո վերադարձել է թատրոն ։ 1925 թվականի օգոստոսին արժանացել է Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման։
1933 թվականի դեկտեմբերի առաջին օրերից ապրել է Մոսկվայում, որպես բեմադրող ռեժիսոր աշխատել Փոքր թատրոնում ու Հրեական թատրոնում։ Այդ նույն ամսվա 26-ին ձերբակալվել է «Ուկրաինական ռազմական կազմակերպության» գործի շրջանակում։ 1934 թվականի փետրվածի 28-ին էտապով ուղարկվել է Խարկով։ Երկու ամիս անց դատավորների եռյակը նրան դատապարտել է 5 տարվա ուղղիչ աշխատանքային ճամբարի։ Պատիժը կրել է Բելոմոր-բալթյան ճամբարի՝ Белбалтлаг-ի 4-րդ բաժանմունքում։ Այնուհետև նրան տեղափոխել են Վիգօզերո, Մեդվեժիեգորսկ, թույլատրել են ներկայացում բեմադրել ББК-ի թատրոնում։ 1935 թվականի հոկտեմբերին տեղափոխել են Սոլովկիի հատուկ նշանակության ճամբար։ Պատիժը կրել է «Կրեմլ» կոչվող ճամբարային կետում, ճամբարի թատրոնում ներկայացումներ բեմադրել։ Դրանից հետո տեղափոխել են Անզեր ճամբարային կետ։ 1937 թվականի հոկտեմբերի 9-ին ներքին գործերի ժողկոմատի հատուկ եռյակի վճռով դատապարտվել է մահապատժի։ Գնդակահարվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Սանդորմոխում։ 1957 թվականին Խարկովի մարզային դատարանի ու Հյուսիսային զինվորական օկրուգի զինվորական տրիբունալի վճռով արդարացվել է։ Լես Կուրբասի խորհրդանշական շիրիմը գտնվում է Խարկովի քաղաքային № 13 գերեզմանատանը։
2002 թվականին Կիևում կանգնեցվել է նրա հուշարձանը։
Հիշատակ
1989 թվականին Խարկովի Տարաս Շևչենկոյի անվան ուկրաինական պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի ճակատային պատին հուշատախտակ է փակցվել Լես Կուրբասի պատվին, ճեմասրահում դրվել է նրա կիսանդրին, փոքր դահլիճը կոչվել է «Բերեզիլ»։
Լվովի ակադեմիական թատրոնը կոչվել է Լես Կուրբասի անունով ։
Ուկրաինայի ազգային բանկը 2007 թվականին Լես Կուրբասի ծննդյան 120-ամյակի կապակցությամբ թողարկել է նրա դիմապատկերով հուշամետաղադրամ։
Ուկրաինայի բազմաթիվ քաղաքներում փողոցներ են կոչվել նրա անունով։
2016 թվականին Լես Կուրբասի անունով է կոչվել Կիևի № 206 դպրոցը ։
2017 թվականի փետրվարի 25-ին Ուկրաինայում համապետական մակարդակով նշվել է Լես Կուրբասի (1887—1937) ծննդյան 130 ամյակը, սահմանվել է նրա անունը կրող թատերական մրցանակT :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի դերասաններ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Լվովի համալսարանի շրջանավարտներ
Տերլագո
Տերլագո  (Terlago), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1665 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 45 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Տիկումա
Տիկումա (千曲市), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքի ամբողջ մակերեսը կազմում է 119,84 կմ², բնակչությունը՝ 60 788 մարդ, իսկ խտությունը 507,24 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ուեդա, Նագանո քաղաքների, Սակակի ավանի և Տիկիհոկու, Օմի գյուղերի հետ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 60 788 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 507,24 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Քաղաքի ծառը համարվում է ծիրանենին, ծաղիկը՝ ծիրանի ծաղիկը-ն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Անահիտ (մուլտֆիլմ)
«Անահիտ» լիամետրաժ երաժշտական անիմացիոն ֆիլմը նկարահանվել է Ղազարոս Աղայանի համանուն հեքիաթի մոտիվներով «Ռոբերտ Սահակյանց փրոդաքշն»-ի կողմից։ Ռեժիսորներն են Դավիթ Սահակյանցը և Լյուլյա Սահակյանցը։ Մուլտֆիլմը ստեղծվել է ավանդական նկարչական մուլտիպլիկացիայի տեխնոլոգիայով և եռաչափ գրաֆիկայի կիրառմամբ ։ Ֆիլմը նվիրված էր Ղազարոս Աղայանի ծննդյան 175-ամյակին։
Մուլտֆիլմի կոմպոզիտորն է Արմեն Մարտիրոսյանը։ Բեմադրող նկարիչն է Էռնեստ Մուրադյանը ։ Պրոդյուսերական աշխատանքներն իրականցրել է Շարմ Հոլդինգը։ Գլխավոր պրոդյուսեր՝ Ռուբեն Ջաղինյան։
Սյուժե
Պատմություն երկու իրար սիրող երիտասարդ հերոսների՝ հովվի աղջնակ Անահիտի և արքայազն Վաչագանի մասին։ Պահպանվել է հեքիաթի հիմնական լեյտմոտիվը՝ համբերատար ու բանիմաց գեղեցկուհի Անահիտը Վաչագան թագավորին արհեստ գնահատել է սովորեցնում։ Վաչագանը հանուն սիրած աղջկա դառնում է գորգագործ և պարտության մատնում թագավորության չար ուժերին։ Ի վերջո արքան միայն այն մարդը չէ, որը թագավորում է, այլ այն մարդն է, որը արարել ու կառուցել գիտի, ու նաև սիրել։
Հնչյունավորողներ
Երգերը կատարում են Շուշան Պետրոսյանը, Ինգա Արշակյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, Գոռ Սուջյանը, Նիկ Եգիբյանը, Հասմիկ Կարապետյանը, ինչպես նաև «Ակունք» ազգագրական համույթը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2014 մուլտֆիլմեր
Մարիա Կուրսովա
Մարիա Կուրսովա (Мария Курсова, ), Հայաստանը ներկայացնող ռուս շախմատիստուհի, կանանց գրոսմայստեր ։ Հայաստանի կրկնակի չեմպիոնուհի (2012, 2018)։
Գրոսմայստեր Արման Փաշիկյանի կինը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1986 թվականին Սևերոդվինսկ քաղաքում։ 1998 թվականին տեղափոխվել է Եկատերինբուրգ։
2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին նա առաջին անգամ հռչակվել է Հայաստանի առաջնության հաղթող ։ Երկրորդ անգամ Հայաստանի չեմպիոնուհի է դարձել 2018 թվականի հունվարին՝ առաջնության ավարտից մեկ տուր առաջ ապահովելով հաղթողի կոչումը ։
Հայաստանի կանանց հավաքականի անդամ է։
Վերբովկա (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան)
Վերբովկա (Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
Մարիա Կուրսովա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Շախմատի Հայաստանի չեմպիոնուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանից Հայաստան արտագաղթածներ
Վերբովկա (գյուղ, Ամվրոսիևսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գևորգ Չաուշի հուշարձան (Երևան, Աջափնյակ)
Գևորգ Չաուշի հուշարձան, գտնվում է Երևանի Աջափնյակ համայնքում՝ Բաշինջաղյան, Մազմանյան և Բեկնազարյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող Չաուշի անվան հրապարակում, տեղադրվել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, ի պատիվ ազատագրական պայքարի հերոս հայդուկապետ Գևորգ Չաուշի։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բազալտից, ընդհանուր բարձրությունը 12 մետր է, բուն արձանի բարձրությունը՝ 7 մետր ։
Պատմություն
Արձանը տեղադրվել է հրապարակի կենտրոնի բարձունքի վրա։ Հերոսի աջ ձեռքը և ոտքը խրված են լեռների մեջ, ինչով հեղինակը ցանկանում է ասել, որ երկիրը կանգուն է, և ոչ մեկին չի տրվելու, իսկ մյուս ձեռքում՝ հրացանն է։ Չաուշը ներկայանում է որպես պահապան և քաջարի զինվոր՝ հայացքն ուղղված դեպի Արարատ լեռը ։ Հեղինակը քանդակը միտումնավոր չի հասցրել կատարյալ մշակվածության՝ քարի կոպտությամբ ցույց տալով սարերում կռված, սարերում մեռած մարդու կերպարը ։
Հուշակոթողի կերտմանն աջակցել է սասունցիների «Էրգիր» մշակութային կազմակերպությունը՝ Սուրեն Ֆահրադյանի նախագահությամբ։
Ամեն տարի, Գևորգ Չավուշի նահատակության օրը՝ մայիսի 27-ին, հերոսի արձանի շրջակա տարածքում տեղի է ունենում ֆիդայիների ոգեկոչման ու հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի հերոս Գևորգ Չավուշի հիշատակի նվիրված տոնակատարում ։
Գևորգ Չավուշին նվիրված հուշարձաններ կան նաև Աշնակում, Արտաշատում, Ջերմուկում, Լուսառատում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Լևոն Թոքմաջյանի քանդակներ Կատեգորիա:Աջափնյակ վարչական շրջան
Վազա թանգարան
Վազա թանգարան (Vasamuseet, Վասա թանգարան), ծովային թանգարան Ստոկհոլմում, Շվեդիա։ Յուրգարդեն կղզու տարածքում գտնվող թանգարանում ցուցադրվում է 17-րդ դարի գրեթե ամբողջովին անփոփոխ խորտակված 64 հրանոթ ունեցող, իր առաջին ճամփորդության ժամանակ 1628 թվականին խորտակված Վասա նավը, որը երբևէ բարձրացվել է ջրի հատակից։ Վազա թանգարանը բացվել է 1990 թվականին և, ըստ թանգարանի պաշտոնական կայքէջի, Սկանդինավիայի ամենաշատ այցելվող թանգարանն է։ Ստոկհոլմի ծովային թանգարանի և այլ թանգարանների հետ մեկտեղ այն ներառված է Շվեդիայի ազգային ծովային թանգարանների (SNMM) կազմում։
Պատմություն
1961-1988 թվականներին Վասա նավը տեղակայված է եղել ժամանակավոր կառույցում («Վասայի նավատուն»), որտեղ նրան վերականգնել են պոլիէթիլենային գլիկոլով։ Այցելուները կարող էին տեսնել նավը միայն երկու մակարդակից, իսկ առավելագույն հեռավորությունը ընդամենը 5 մ էր։ 1981 թվականին Շվեդիայի կառավարությունը որոշեց, որ պետք է կառուցվի Վասայի մշտական թանգարան, և թանգարանի շենքի նախագծման համար մրցույթ կազմակերպվեց։ Շուրջ 384 ճարտարապետներ ուղարկեցին իրենց նախագծած մոդելները, իսկ վերջնական հաղթողներ դարձան Մարիան Յակոբյուքը և Գյորան Մայնսոնը։ Նոր շենքի շինարարությունը սկսվեց հին ծովային բակի չոր նավահանգստի տարածքում 1987 թվականի նոյեմբերի 2-ին արքայազն Բերտիլի հյուրընկալած երդման արարողությամբ։ 1987 թվականի դեկտեմբերին Վասա նավը տեղակայվեց նոր կառույցի չոր տախտակամածում։ 1989 թվականի ամռանը, երբ այցելուներին թույլատրվեց շինհրապարակ, 228000 մարդ այցելեց կիսավարտ թանգարան։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվեց 1990 թվականի հունիսի 15-ին ։ Վասա նավը տեսնելու է եկել ավելի քան 25 միլիոն մարդ։ 2017 թվականին թանգարանն ունեցել է ընդհանուր առմամբ 1495760 այցելու ։
Վասա նավը գտնվում է հիմնական դահլիճում, ինչպես նաև տարբեր ցուցանմուշներ՝ կապված նավերի և 17-րդ դարի սկզբի Շվեդիայի հնագիտական գտածոների հետ։ Վասա նավը տեղավորված է երեք կայմերի ստորին հատվածներին, նոր քթակայմին, ձմեռային նավասարքին համապատասխան, վնասված կամ բացակայող մասերը փոխարինվել են։ Փոխարինված մասերը չեն վերամշակվել կամ ներկվել, ուստի հստակ տեսանելի են երեք դար ջրի տակ մնացած բնօրինակ ֆոնին։
Նոր թանգարանում գերակշռում է պղնձյա մեծ տանիքը` ոճավորված կայմերով, որոնք ներկայացնում են Վասայի իրական բարձրությունը։ Շինության որոշ մասեր ծածկված են մուգ կարմիր, կապույտ, ձյութային սև, դեղին և մուգ կանաչ ներկված փայտե վահանակներով։ Ներքին տարածքը նույնպես զարդարված է մերկ, չմշակված բետոնի մեծ հատվածներով, ներառյալ ամբողջ առաստաղը։ Թանգարանի ներսում նավը կարելի է տեսնել վեց մակարդակներից՝ ողնափայտից մինչև ծայրամաս։ Նավի շուրջ կան բազմաթիվ ցուցանմուշներ և մոդելներ, որոնք պատկերում են նավի շինարարությունը, խորտակումը, գտնվելու վայրը և վերականգնումը։ Կան նաև ցուցանմուշներ, որոնք ներկայացնում են Շվեդիայի 17-րդ դարի պատմությունը՝ տրամադրելով նախնական տեղեկություններ այն մասին, թե ինչու է կառուցվել նավը։ Թանգարանի կինոթատրոնի հատվածում ցուցադրվում է Վասայի վերականգնման վերաբերյալ ֆիլմ։
Թանգարանը նախատեսում է հրապարակել 8-հատորանոց հնագիտական զեկույց՝ ի հիշատակ նավի փրկության 50-ամյակի։ 2006 թվականի վերջում լույս է տեսել «Վասա I. 1628 թվականի շվեդական ռազմանավի հնագիտություն» գիրքը։ Հետագա հատորները հրապարակվում են ամեն տարի ։
Թանգարանում են ներկայացված նաև չորս այլ թանգարանային նավեր, որոնք կառանված են դրսում գտնվող նավահանգստում՝ սառույց կոտրող Sankt Erik (գործարկվել է 1915 թվականին), լողացող փարոս Finngrundet (1903), տորպեդո Spica (1966) և փրկարար Bernhard Ingelsson (1944) նավը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ստոկհոլմի թանգարաններ Կատեգորիա:1990 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ծովային թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեդիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմի կառույցներ Կատեգորիա:Շվեդիայի շենքեր և կառույցներ
National Anthem
«National Anthem» («Ազգային հիմն»), ամերիկացի երգչուհի Լանա Դել Ռեյի «Born to Die» ստուդիական երկրորդ ալբոմից սինգլ, որը պաշտոնապես թողարկվել է 2012 թվականի հուլիսի 6-ին Polydor և Interscope լեյբլներում։ Ըստ հերթականության՝ ալբոմում հինգերորդն է։ Երգն ունի նաև տեսահոլովակ, որը «YouTube Vevo»-ում հրապարակվել է 2012 թվականի հունիսի 27-ին ։ Տեսահոլովակը, որի ռեժիսորը Լանայի «Տրոպիկո» ֆիլմը նկարահանած Էնթոնի Մենդլերն է, հիմնված է ամերիկացի նախագահ Ջոն Քենեդու սպանության վրա ։
Ստեղծման պատմություն
NME հրատարակչությունը նշել է, որ Լանա Դել Ռեյը երգում է, ինչպես «իդեալական մանեկենը» ։ Գրախոս Ռոբերտ Քոփսին բարձր է գնահատել կոմպոզիցիան իր «լակոնիկ, անզգայացված վոկալի համար, որը հուշում է նրա պատկերները, թե ինչպես է օրորվում Հենդրիքս խմելու պատճառով։ Լարային հատվածի և գանգստերական հիփ-հոփ ռիթմերի տակ խորը տխրություն կա» ։
Տեսահոլովակ
«National Anthem» երգի տեսահոլովակը նկարահանել է Էնթոնի Մենդլերը 2012 թվականի մայիսին ։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հունիսի 27-ին ։
Տեսահոլովակը սկսվում է Մերիլին Մոնրոյի կերպարով Լանա Դել Ռեյի ելույթից, որը 1962 թվականի մայիսի 19-ին կատարում է «Happy Birthday, Mr. President» երգը։ Տեսահոլովակի մնացած մասում ցուցադրվում է Ժաքլին Քենեդիի (Լանա Դել Ռեյ) և նախագահ Ջոն Քենեդիի (ASAP Rocky) կյանքը ընտանիքի նկարահանած տնային տեսանյութի տեսքով ։ Տեսահոլովակն ավարտվում է տխուր «Զապրուդերի ֆիլմի» կրկնությամբ՝ ցույց տալով Քենեդիի սպանությունը։ Վերջում Լանա Դել Ռեյը կարդում է Ժակլին Քենեդիի նամակը, որը գրել էր Ջոն Քենեդին իր սպանության օրը ։
2015 թվականի հունվարի դրությամբ՝ Billboard-ը վիդեոն անվանել է 2010-ականների լավագույն 20 տեսահոլովակներից մեկը ։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Տվյալները վերցված են «Born to Die» ալբոմի սկավառակից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:Լանա Դել Ռեյի երգեր Կատեգորիա:2012 երգեր Կատեգորիա:Փոփ երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Ճեղքված օղակ
«Ճեղքված օղակ» հուշահամալիր (Мемориал «Разорванное кольцо»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում, Լադոգա լճի արևմտյան ափին։ Բացվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ Գտնվում է Վագանովյան զառիվայրին, որտեղից զինվորական ավտոշարասյունները ուղղություն էին վերցնում դեպի Լադոգա լճի Պետրոկրեպոստ ծովախորշի արևմտյան ափը, և որտեղ այնուհետև վերադառնում էին՝ հաղթահարելով 30 կմ հեռավորություն ։
Նկարագրություն
Երկաթբետոնե երկու կամարները (քաշը՝ 32 տոննա, բարձրությունը՝ 7 մետր) խորհրդանշում են շրջափակման օղակը, իսկ նրանց միջև ճեղքվածքը՝ Կյանքի ճանապարհը։ Հարթակում կամարների տակ բետոնի մեջ մեքենաների պաշտպանաշերտերի հետքեր են։ Հուշահամալիրի կողքին գտնվում են երկու սպիտակ երկաթբետոնե գնդեր, որոնք նմանակում են լուսարձակները, և իրական 85-միլիմետրանոց զենիթային թնդանոթ ։
Օղակի հիմքի մոտ փորագրված են հետևյալ տողերը.
Կառուցվել է 1966 թվականին։ Մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։
2014 թվականի մայիսի 9-ին, Հայրենական մեծ պատերազմում տարած Հաղթանակի օրը հուշահամալիրի վերանորոգումից հետո բետոնե կամարների տակ հնգաթև աստղի տեսքով սկահի մեջ վառվեց Հավերժական կրակը, որն այստեղ էր տեղափոխվել Պիսկարյովյան գերեզմանատնից։
Գտնվելու վայրը՝ Լենինգրադի մարզ, գյուղ Կոկորևո։ Հուշահամալիրին կարելի է հասնել А128 ճանապարհով (38-րդ կմ, Կոկորևոյից հյուսիս, դեպի Լադոգա լիճ ելքի մոտ) ։
Հուշահամալիրի մոտ տրվում են «Կյանքի ճանապարհ» միջազգային ամենամյա ձմեռային մարաթոնի 42 կմ 195 մ և 5 կմ երկարությունների մրցումների մեկնարկը և ավարտը։
Հեղինակներ
Հեղինակներ, որոնք հետագայում լրացրել են աշխատանքը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:1966 հիմնադրումներ
Նիկոլայ Բրանդտ
Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Բրանդտ (Николай Николаевич Брандт, ), խորհրդային նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Զորացրվելուց հետո վերադարձել է ինստիտուտ, սովորել է Ա. Դեբլերի և Մ. Բոբիշովի մոտ։ 1948 թվականին ավարտել է Ի․ Ռեպինի անվան ԼԳՔՃԻ-ը թատերական-դեկորատիվ գեղանկարչության արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է Ն․ Վիրտի ստեղծագործության հիման վրա «Երկիր» ներկայացման ձևավորումը ։ Հետագայում աշխատել է հաստոցային, առավելապես բնանկարի, նատյուրմորտի, դիմանկարի ժանրում։ Նույն թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։
1950-ականների սկզբից մշտապես մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Տաղանդավոր կոլորիստ է։ Բազմիցս աշխատել է Վոլխովում՝ Լենինգրադի նկարիչների միության ստեղծագործական տանը Հին Լադոգայում, Պսկովում, Ակադեմիական ամառանոցում։ Անհատական ցուցահանդեսն անցկացվել է Լենինգրադում 1982 թվականին ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության սրահներում։ Ն. Բրանդտի ստեղծած ստեղծագործությունների թվում են՝ «Նավակներ», «Աշուն» (երկուսն էլ 1956), «Ծածկապատշգամբում» (1957), «Գիշերային», «Ծաղիկներ։ Նատյուրմորտ» (երկուսն է 1958), «Կովկասի մեղեդիներ (Մ. Յու. Լերմոնտով)» (1959), «Ամառային առավոտ» (1960), «Рождённый семилеткой» (1961), «Բանվոր», «Ծաղիկներ և մրգեր» (երկուսն էլ 1964), «Վոլխով։ Սբ. Գեորգիի եկեղեցի», «Курган», «Վերջին ձյունը» (все 1965), «Рябина» (1969), «Иван-чай», «Հուլիս» (երկուսն էլ 1970), «Ծիծեռնակներ», «Նավակներ» , «Տոնական սեղան» , «Յասաման» (все 1972), «На пашне» (1974) և այլն։
Մահացել է 1975 թվականի մարտի 20-ին Լենինգրադում կյանքի 58-րդ տարում սրտի ծանր հիվանդությունից։ Թաղվել է Հարավային գերեզմանատանը։
Նիկոլայ Բրանդտի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆինլանդիայում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Աստերոիդների ցանկ (258701-258800)
Աստերոիդների ցանկ (258601-258700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (258801-258900)
Սամբուկա դի Սիցիլիա
Սամբուկա դի Սիցիլիա (Sambuca di Sicilia), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 6159 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 65 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 95 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92017 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0925։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Չար ոգիների ուժը
Չար ոգիների ուժը  (նաև` չար ոգիներ, անմահ, անմաքուր ), սլավոնները ունեն հանդերձյալ աշխարհի ուժի և էակների հավաքական անուն։ Ոգիներ, չորտ, չար ոգի, դարձվոր և չարքեր, դաշտային, ջրային, անտառային, ջրահարս, կիկիմորի և այլն։ Նրանք բոլորն էլ հակված են «անմաքուր», «անհարգալից», «անվստահ» լինելու հեղինակությանը, հանդերձյալ աշխարհը և մարդկանց նկատմամբ նրանց չարամիտ վարքը։
Ծագում
Քրիստոնեության մեջ չար ոգիները համարվում են ընկած հրեշտակներ։ Համաձայն ապոկրիֆ քրիստոնեական գաղափարի չար ոգիները ստեղծել են մասամբ` Աստծո, մասամբ՝ Սատանայի կողմից։ Դրա այլ տեսակներ ի հայտ են գալիս այսպես կոչված «հիփոթեքային մեռելներից», չմկրտված երեխաներից, ինքնասպանություններից կամ այլ անբնական մահերից (օրինակ՝ խեղդված)։ Չար ոգու ուժեր ունեցող մարդիկ (դիակներ, ջրի շշեր, կոտրիչ) և երեխաներ, անիծված ծնողներ կարող են վերածվել անմաքրության։ Երեխան, ով սովոր է չար ոգիներին, նույնպես կարող է անմաքուր դառնալ։
«Տանտերերը» ներկայացնում են որոշակի տեղանքներ՝ տնային, ջրային, անտառային, դաշտային (դաշտային տնակ), ճահճային ոգիներ — խառնված «սատանայի» կերպարին, «քայլող» մեռելներին (մահացածների հոգիները)։ Լ. Վինոգրադովան կարծում է, որ տարբեր անունների տակ հայտնվում են մեկ կերպարի ուրվագիծը, իսկ անունները փոխվում են՝ կախված նրա հետ հանդիպման վայրից։ Նման ընդհանրացնող կերպարը, որն ընդգրկում է արական սատանայական պատկերների գրեթե ողջ բազմազանությունը, սատանան է Պոլեզիայում,որպես բոլոր չար ոգիների գլխավոր մարմնավորում։
Ռուսական դիցաբանության մեջ չար ոգիների ծագումը (տնային, անտառի ոգի և այլն), որը ծագում է Ադամի և Եվայի երեխաների մասին ապոկրիֆային լեգենդին, որոնք ծնվել են մեղքից հետո և թաքնված են Աստծուց։ «Ադամի համար ամոթալի էր նրանց բոլորին ցույց տալ Աստծո լույսի ներքո և հետևաբար, նա թաքցրեց նրանց խրճիթներում, բաղնիքներում, գոմերում, անտառներում և ջրում, և Աստված այս գաղտնիության համար այնպես արեց, որ նախահայրերի զավակները հավերժ մնան թաքնված վայրերում, որտեղ նրանք ապրում են՝ մարդկանց պես բազմանալով» ։
Օլոնեցկոմ երկրամասում. «Ատչավո, անտառները չորացե՞լ են, ջրային, դաշտային, տնային։ Սա Ադամի որդիների մոտ է, որ նա ամաչում էր Աստծուն ցույց տալ ձեր հետևում, что яго жонка целую араву нарадила» ։
Սմոլենսկի նահանգում ասում էին, որ Եվան Ադամին խորհուրդ է տվել Աստծու մոտ գնալուց առաջ երեխաներից մի քանիսին թաքցնել եղեգների մեջ։ «Քանի որ Ադամը քայլում էր Աստծո մոտ, մտածելով` «թույլ տվեք գալ, ես իմ երեխաներին կվերցնեմ եղեգներից» ։
«Ադամի զավակներ» վերնագրում կանոնական գրքեր պատմվածքի ժողովրդական վերաիմաստավորումը զուգորդվում էր գյուղացիների պատկերացումների հետ անմաքուր մարդկանց հյուրընկալության մասին (շականագույն, թեփուկներ, բաննիկներ) որպես հատուկ, «թաքնված մարդիկ», նախնիներ, դիակներ։ Դրանք կապված են տարբեր (հարազատական, պայմանագրային և այլն) հարաբերություններով այն գերբնական ուժերի և էակների հետ, որոնք, ըստ նախաքրիստոնեական հավատալիքների, լցնում են ամբողջ աշխարհը, երկիրը, ջուրը, անտառները։
Վիսելկի (ավան, Ամվրոսիևսկի շրջան)
Վիսելկի (Виселки), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսելկի ավանում բնակվում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մարտին Կալանան
Մարտին Կալլանին, Բարոն Կալանան (Martin John Callanan, Baron Callanan, ), բրիտանացի պահպանողական քաղաքական գործիչ, Եվրախորհրդարանի պատգամավոր (1999-2014) ։ 2014 թվականին պարտվելով վերաընտրություններին, միացավ Լորդերի պալատին՝ դառնալով բարոն ։ 2017 թվականի հունիսին նա մտնում է Թերեզա Մեյի կառավարություն՝ որպես տրանսպորտի փոխնախարար, 2017 թվականի հոկտեմբերի դարձել է Բրեքսիթի նախարարի օգնական ։
Քաղաքական կարիերա
1983 թվականին Մարտին Կալանանը միացել է Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցությանը ։ Տեղական ընտրություններում ձախողումները փոխհատուցվել են 1999 թվականին, երբ Կալանանը դարձել է Եվրախորհրդարանի անդամ ։ 2009 թվականից նա ղեկավարել է Եվրոպական պահպանողականների և ռեֆորմիստների կուսակցության խորհրդարանական խմբակցությունը ։ Միաժամանակ նա եղել է շրջակա միջավայրի և սննդային անվտանգության հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ ։
2014 թվականի ընտրություններում պարտվելով՝ Կալանանը դարձել է խորհրդարանական խմբակցության առաջին ղեկավարը, որը չի կարողացել վերընտրվել ։ Մարտին Կալանանի արժանիքները նրան տվել են բարոնի ցմահ կոչում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Արվեստագիտական հանդես
Արվեստագիտական հանդես, Հայաստանի հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիային կից «Գիտություն» հրատարակչության կողմից հրատարակվող մասնագիտական հանդես, հրատարակվում է 2019 թվականից ։
Առաքելություն
Հանդեսի առաքելությունն է արվեստաբան-գիտնականների համատեղ ուժերով ու ջանքերով հաղորդել հայ ժողովրդի արվեստի և ճարտարապետության ուսումնասիրության աշխատանքներին, նպաստել արվեստագիտության հետագա զարգացմանն ու վերելքին, արվեստագիտության հանգուցային հարցերի անաչառ և սկզբունքային լուսաբանմանը։ Հանդեսը լայնորեն լուսաբանում է Հայաստանի Հանրապետության արվեստագիտական և մշակութային նվաճումները, ինչպես նաև հայ ժողովրդի մշակութային կապերը մյուս ժողովուրդների հետ ։
Խմբագրական խորհուրդ
Գլխավոր խմբագիրն է Աննա Գրիգորի Ասատրյանը, պատասխանատու քարտուղարը՝ Մարգարիտա Արսենի Քամալյանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստ
(8342) 1986 QN3
(8342) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 29-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,226636 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9053 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,548 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1213,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29664 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,13° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վասիլ Բարվինսկի
Վասիլ Բարվինսկի (Василь Олександрович Барвінський, ), ուկրաինացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր, քննադատ, մանկավարժ, երաժշտագետ, երաժշտական կյանքի կազմակերպիչ ։ XX դարի ուկրաինական երաժշտական մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչ ։ Ուկրաինացի առաջին կոմպոզիտորներից մեկն էր, ում հաջողվել է միջազգային ճանաչման հասնել։ Նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են ոչ միայն Խորհրդային Միությունում, այլև Վիեննայում, Լայպցիգում, Նյու Յորքում (Universal Edition), Ճապոնիայում։ Բարվինսկին ղեկավարել է Լվովի երաժշտական ուսումնարանը (1915-1948), Լիսենկոյի անվան կոնսերվատորիան, ճանաչվել որպես երաժշտական կյանքի կազմակերպիչ-առաջնորդ։ Նրա անունով է կոչվում ուկրաինական Դրոգոբիչ քաղաքի երաժշտական ուսումնարանը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1888 թվականի փետրվարի 20-ին Տերնոպոլում։ Սերում էր հին ազնվականական տոհմից։ Հայրը՝ Օլեքսանդր Բարվինսկին, ճանաչված մանկավարժ էր, քաղաքական ու հասարակական գործիչ, ով 1917 թվականին նշանակվել է Ավստրիայի վերին պալատի անդամ, մայրը՝ Եվգենիա Բարվինսկան, երգչուհի ու դաշնակահարուհի էր և դարձել է իր Վասիլ որդու երաժշտության առաջին դասատուն ։ Ապագա կոմպոզիտորը երաժշտական մասնագիտական կրթություն է ստացել Լվովի կոնսերվատորիայում, այնուհետև Պրահայում, որտեղ նրան, այլ ուսուցիչների հետ, դասավանդել են Վիլեմ Կուրցը (Դաշնամուր), Վիտեզսլավ Նովակը (կոմպոզիցիա) ։ Վասիլն ամուսնացել է ճառագայթագետ-գիտնական Իվան Պուլյույի դստեր՝ Նատալյայի հետ ։
1939 թվականին Բարվինսկին Լվովում հիմնադրել է միջնակարգ-մասնագիտական երաժշտական ուսումնարան, որը կոչվել է Սոլոմիա Կրուշելնիցկայի անունով ։ Նրա առաջին սաների թվում էր Ստեֆանիա Տուրկևիչը։
1948 թվականի հունվարին խորհրդային իշխանությունը Վասիլ Բարվինսկուն կնոջ հետ ձերբակալել է, դատապարտել 10 տարվա աքսորի։ Կոմպոզիտորի աքսորում գտնված ժամանակ նրա ձեռագրերը առեղծվածային հանգամանքներում հրդեհի բաժին են դարձել։ 1958 թվականին վերադառնալով աքսորից՝ նա փորձել է վերականգնել ոչնչացված երկերը, սակայն այդ գործը անավարտ թողնելով՝ 1963 թվականի հունիսի 9-ին մահացել է։ Նրա շատ ստեղծագործություններ այդպես էլ չեն հայտնաբերվել և համարվում են առմիշտ կորսված։ Վասիլ Բարվինսկին 1964 թվականին հետմահու արդարացվել է  ։
Թաղվել է Լվովի Լիչակովյան գերեզմանատանը՝ ընտանեկան շիրմատեղիում ։