cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ադուր Բհասի
Կենսագրություն
Բհասին ծնվել է 1927 թվականի մարտի 1-ին Տրիվանդրամում՝ Ռոսկոտ ծովախորշում՝ հայտնի կատակերգու, ակնարկագիր և փաստաբանի Ե. Վ. Կրիշնա Փիլայի և բանաստեղծ Ռաման Պիլայի դստեր՝ Մահեշվարի Ամմայի ընտանիքում։ Հոր մահից հետո Բհասին հարազատների հետ տեղափոխվել է իր հոր հայրենիք, իսկ դպրոցն ավարտելուց հետո վերադարձել է Տրիվանդրամ և ընդունվել տեքստիլ տեխնոլոգիաների ինստիտուտ։
Ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ աշխատել է, սակայն հասկացել է, որ ցանկանում է դառնալ պրոֆեսիոնալ դերասան։ Ռադիոյում մասնակցել է սիրողական բեմադրությունների, այնուհետև տեղափոխվել կինոյի աշխարհ՝ փոքրիկ դեր խաղալով Thiramala ֆիլմում։ 1961 թվականին առաջարկել են ավելի լուրջ դերեր և դարձել է «Մոլիվուդ»-ի՝ մալայալական կինոյի ամենահայտնի դերասաններից մեկը։
1974 թվականին Չաթաքարիում դերակատարման համար «Լավագույն դերասան» անվանակարգում ստացել է Կերալայի պետական կինոմրցանակ։ 1979 թվականին «Cheriyachante Krura Krithyangal» ֆիլմում ունեցած դերակատարման համար ստացել է նույն մրցանակը, իսկ 1984 թվականի ապրիլի 18-ին ֆիլմում երկրորդ պլանի դերը նրան բերել է երրորդ հաղթանակը։ Նա նաև 1975 թվականին լավագույն դերասանության համար պարգևատրվել է Filmfare Awards South մրցանակով ։
2009 թվականին Քերալայում գտնվող Պատանամիտտա քաղաքում կառուցվել է Ադուր Բահսիի հուշահամալիրը ։ 2014 թվականին նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ք.Պադմանաբհան Նաիրը, նրա մասին գիրք է հրապարակել ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդիկ լրագրողներ
Եղվարդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Եղվարդ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 15 հուշարձան (4 միավոր)։
Սիլլա (կղզի)
Սիլլա (Silda), կղզի Նորվեգիայի արևմուտքում՝ Վեստլաննում, Սոգն օգ Ֆյուրանեի ֆյուլքեում։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սիլլա կղզում բնակվում է 38 մարդ ։ Կղզու բնակիչները նորվեգացիներն են։
Վերջին տարիների ցուցանիշով բնակչությունը գրեթե աճման միտում չունի։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է։ Որպես տրանսպորտային միջոց օգտագործվում են լաստանավեր։
Պատմություն
Սիլլաս կղզին հիմնական բնակչություն է ձեռք բերել զարգացած միջնադարում՝ Դանիա-Նորվեգական միացյալ թագավորության կազմում։
Կղզու շրջակայքում 1810 թվականի հուլիսի 23-ին Դանիա-Նորվեգական միացյալ ունիայի և Մեծ Բրիտանիայի ռազմական նավատորմերի միջև տեղի է ունեցել խոշոր ծովամարտ։
Ճակատամարտի ընթացքում բրիտանական նավերը հարձակվել են նաև քաղաքացիական շրջագայության համար նախատեսված նավի վրա։ Բրիտանացի զինվորները հարձակվեցին նույնիսկ տեղի ֆերմային տնտեսությունների վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նորվեգիայի կղզիներ
Մատնիչը (ֆիլմ, 1935)
«Մատնիչը» (The Informer), ռեժիսոր Ջոն Ֆորդի դրաման, որը նկարահանվել է Լայմ Օ᾽Ֆլաերտի (անգլ.՝ Liam O'Flaherty, ирл. Liam Ó Flaitheartaigh, 28 օգոստոս 1896 — 7 սեպտեմբեր 1984) վեպի հիման վրա(1924)։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1935 թվականի մայիսի 1-ին ֆրանսիական «Նորմանդիա» տրանսատլանտյան լայներում։
Սյուժե
Դեպքերը տեղի են ունենում 1922 թվականին, Դուբլինում՝ Իռլանդիայի անկախության պատերազմի թեժ մարտերի ժամանակ։ Ջիպո Նոլանը վռնդվում է ապստամբական կազմակերպությունից և քաղցած է մնում։ Իմանալով, որ իր սիրելի Քեթին ստիպված է գումար վաստակել պանելների վրա, նա գայթակղվում է և բրիտանական իշխանություններին հանձնում իր լավագույն ընկերոջը՝ Ֆրենկիին, որը Իռլանդիայի հանրապետական բանակի անդամ է։ Ստացված գումարով (20 ֆունտ) նա պատրաստվում է Քեթիի հետ մեկնել Ամերիկա։ Սակայն խիղճն ու մեղքի զգացումը հանգիստ չեն տալիս նրան…
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1935 ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Ֆորդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Բաքու)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Müqəddəs Maarifləndirici Qriqori Kilsəsi, Bakı Erməni Kilsəsi), հայկական առաքելական եկեղեցի է Բաքվում ։
Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է 1903 թ. զանգակատունը ավելի ուշ։ Եկեղեցին գտնվում է Բաքվի շատրվանների հրապարակում։ Եկեղեցին ամբողջապես կողոպտվել է 1918 թ. Սեպտեմբերի 15-ին՝ թուրքական զորքի կողմից Բաքուն գրավելուց հետո։ Խորհրդային տարիներին միակ հայկական գործող եկեղեցին էր Ադրբեջանի ողջ տարածքում։ Եկեղեցում տեղի ունեցող պատարագի տեսանյութ կա 1987 թ. նկարված որտեղ դեռևս եկեղեցին գործում էր։ 1988-90 թթ Ադրբեջանում սկսած հայահալած քաղաքականության պայմաններում, 1989 թ. Դեկտեմբերի 25-ին ադրբեջանցիները հրդեհել են եկեղեցին, որի հետևանքով այրվել են մեծ քանակությամբ եկեղեցական արժեքավոր գրքեր, սրբապատկերներ և կրոնական ամբողջ գույքը։ Այնուհետև Ադրբեջանի իշխանություննները շենքն օգտագործել են այլ նպատակներով։ Նախապես այն տրամադրվել է գիտաարտադրական վարչության շինարարական կազմակերպությանը, հետագայում օգտագործվել է որպես գրքերի պահեստ։ Այժմ եկեղեցին գտնվում է անշուք վիճակում, գմբեթից և զանգակատնից պոկվել և շպրտվել են խաչերը, փայտյա զարդաքանդակ դռները փոխարինված են երկաթյա կոնստրուկցիաներով, երկու պատուհանները փակվել էին պատով, քերված են հյուսիսային և հարավային մուտքերի երկու կողմից երիզվող զույգ խաչքարերը, իսկ հայկական արձանագրությունները ջնջված են։ 2010 թ. Ապրիլի 26-ին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը, Բաքվում ԱՊՀ և Բալթյան երկրների հոգևոր առաջնորդների գագաթաժողովի շրջանականերում այցելեց եկեղեցի, որտեղ տասնամյակներ անց կրկին հնչեցին հայերեն լեզվով աղոթքներ և երգեցողություն։
Ներկայիս վիճակը
Եկեղեցու գմբեթից խաչը հանված է։ Օգտագործվում է որպես գրադարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաքվի հայկական առաքելական եկեղեցու վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:1903 կառույցներ գ
Մարիա Յակունչիկովա
Մարիա Ֆեոդորովնա Յակունչիկովա (Мария Фёдоровна Якунчикова, ծննդյամբ Մամոնտովա, ), դեկորատիվ և կիրառական արվեստի բնագավառի ռուս նկարչուհի, ժողովրդական արվեստի և արհեստների մասնագետ։
Կենսագրություն
Մարիա Յակունչիկովան ծնվել է առևտրական տոհմի ներկայացուցչի` Ֆյոդոր Իվանովիչի (մոտ 1837-1874) և Օլգա Իվանովնա (1847-1932) Մամոնտովների ընտանիքում։ Եղել է երեխաներից ավագը։ Ծնվել և մեծացել է Մոսկվայի Կիրեևոյի ընտանեկան կալվածքում։ Նրա ամուսնությունը Վլադիմիր Վասիլևիչ Յակունչիկովի (1855-1916)՝ մոսկվացի հայտնի գործարար Վասիլի Յակունչիկովի որդու հետ կայացել է 1882 թվականի ամռանը ։ 1890 թվականին Սավվա Մամոնտովի կնոջ՝ Ելիզավետա Գրիգորիևնայի հետ միասին Մոսկվայի Պետրովկա փողոցում բացել է «Ռուսական ապրանքների խանութ», որտեղ ընդունվում էին տարբեր ապրանքների, արվեստի և տնայնագործական իրերի պատրաստման պատվերներ։ Հաջորդ տարի, գալով Մորշսկի շրջանի Գրոմոկ գյուղում գտնվող իր մորաքրոջ կալվածքը, նա կազմակերպել է կարի և ասեղնագործության արհեստանոց հարևան Սոլոմինկա գյուղում, որտեղ իր նմուշների հիման վրա պատրաստել են գեղարվեստական ասեղնագործության և ժանյակե երիզներ պատուհանների վարագույրները զարդարելու համար, այնուհետև նաև կանացի զգեստներ և հանդերձանք ։ Արհեստանոցների արտադրանքը ներկայացվել է 1900 թվականին Փարիզում կայացած Համաշխարհային ցուցահանդեսում, իսկ Յակունչիկովան պարգևատրվել է «Պալմ ակադեմիկ» ֆրանսիական շքանշանով։ 1902 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Տավրիկյան պալատում կայացած Համառուսական տնայնագործական և արդյունաբերական ցուցահանդեսում Յակունչիկովայի բաժինը կրկին մեծ տպավորություն է թողել հատկապես օտարերկրացիների վրա։
(900) Ռոզալինդե
(900) Ռոզալինդե (Rosalinde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1918 թվականի օգոստոսի 10-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Մարիա Յակունչիկովա
Կենսագրություն
1912 թվականին Մարիա Յակունչիկովան որոշել է զբաղվել կարպետային գորգերի արտադրությամբ, որոնք ցուցադրվում էին միջազգային ցուցահանդեսներում Մոսկվայում և Փարիզում, որտեղ նրանք ստանում էին առաջին մրցանակներ։ Դրանից հետո կառավարությունը հանձնարարեց երկրագործության նախարարությանը 400 հազար ռուբլի տրամադրել գորգերի արտադրամասի կառուցման համար։ Այդ միջոցներով կառուցվել է մի մեծ շինություն, որտեղ տեղավորվել են մանածագործական, գործելու, ասեղնագործության, ներկման, կարի արտադրամասերը։ Սոլոմինկիի գրեթե ամբողջ կին բնակչությունն աշխատել է այդ արտադրամասերում։ Սակայն, 1914 թվականին պատերազմի սկսվելուց հետո, արտադրությունը զրկվել է գերմանացի ղեկավարներից, և աշխատանքները դադարեցվել են ։
(900) Ռոզալինդե
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,474931 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0759 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8739 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1422,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253139 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1918 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարիա Յակունչիկովա
Կենսագրություն
Բացի այդ, 1908 թվականից Յակունչիկովան իր քեռու Աբրամցևոյի կալվածքում ղեկավարել է ատաղձագործության և ասեղնագործության արհեստանոցները։ 1910 թվականին Պռեչիստենսկի նրբանցքում հայտնվել է նրա կողմից մոդեռն ոճով կառուցված տունը («Յակունչիկովայի առանձնատուն»)։ Բացի այդ, հայտնի է եղել Յակունչիկովայի ամառանոցը Նարա գետի վրա՝ Նարո-Ֆոմինսկի մոտ ։
1928 թվականին Մարիա Յակունչիկովան արտագաղթել է, 1932 թվականին ընտրվել մոսկովյան հայրենակցական կոմիտեի անդամ։ Բնակվել է Փարիզում, որտեղ հիմնել է գեղարվեստի տնայնագործական արվեստանոց։ Հաճախ իր աշխատանքները նվիրաբերել է «Ռուսաստանի դատական աշխատողների միության» կողմից կազմակերպվող պարահանդեսների բարեգործական նպատակներով խաղարկությանը։ 1937 թվականից անդամակցել է Նիկոլայ II կայսեր հիշատակի նախանձախնդիրների միությանը։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա քաղաքում գտնվող ռուս տարեցների տանը, որտեղ էլ թաղվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոմոնտովներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ
Մի բաժակ թեյ (նկար)
«Մի բաժակ թեյ (The Cup of Tea), նկար, որ ստեղծվել է 1880-1881 թվականներին ամերիկացի նկարչուհի Մերի Կեսսետի կողմից։ Ներկայումս այն գտնվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտենի հավաքածուում ։
Կտավը ստեղծվել է 1880-1881 թվականների ընթացքում, որի համար բնորդ է հանդիսացել նկարչուհու քույրը` Լիդիան ։ Մինչ այդ Լիդիան, ով տառապում էր երիկամների բորբոքումից, Ֆիլադելֆիայից եկել էր Փարիզ քրոջը այցելության։ Այդ ժամանակաշրջանում չամուսնացած կանայք միայնակ չէին ապրում, սակայն Լիդիայի հիվանդությունը գնալով խորանում էր, և նա չէր կարող դիմանալ ճամփորդություններին։ Ընտանիքի մյուս անդամները Փարիզ են տեղափոխվում 1880 թվականի գարնանը։ Այս շրջանում Մերի Կեսսետը հիմնականում պատկերում էր կենցաղային դրվագներ։ Լիդիան մինչև 1882 թվականը հաճախակի է դառնում քրոջ նկարների հերոսուհին ։
Թեյախմության ընթացքը պատկերված է իմպրեսիոնիստներին բնորոշ ձևով։ Այս ծիսակատարությունը տեղ է գտել 1880 թվականին ստեղծված մի շարք աշխատանքներում ։ Ստվերները արտացոլելու համար օգտագործվել են կոնտրաստ գույներ։
Սան-Ֆրանսիսկո-դե-Մակորիս
Սան-Ֆրանսիսկո-դե-Մակորիս (իսպ. San Francisco de Macorís), Դոմինիկյան հանրապետության մեծությամբ երրորդ քաղաքը ։ Գտնվում է Դուարտե նահանգի Էլ Կիբաո հովտում, կղզու հյուսիսարևելյան մասում։
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 175,5 հազ. մարդ (2009 թվականի հուլիս)։
Հայտնի է զբոսաշրջության, արտադրության և մշակութային վայրերի շնորհիվ, և հատկապես լավ արձակուրդ և հանգիստ կազմակերպելու համար։ Քաղաքի բնակիչները նաև զգալի դեր ունեցան Դոմինկյան հանրապետության պատմության ձևավորման գործում։
Ծագումնաբանություն
Սան-Ֆրանսիսկո-դե-Մակորիս անվանումը առաջացել է Սուրբ Ֆրանցիսկոսի և Ֆրանցիսկյան միաբանության շքանշանի հովանավորի անվանումներից (Իտալիայի կրոնական կազմակերպություն, որն այս տարածք եկել է գաղութացման ժամանակ) և Մակորիսի տարածքի հնագույն անվանումից (իտալ. Macorix)
Աշխարհագրություն
Սան-Ֆրանսիսկո-դե-Մակորիսը տեղակայված է հյուսիսային լեռնաշղթայի և Սիբաոյի հարավի միջև։ Ջերմաստիճանը տարվա ընթացքում 16°-ից հասնում է 32° աստիճան ցելսիուսի։ Այս տարածքում հազվադեպ տեղի են ունենում փոթորիկներ և շոգ եղանակներ։ Ճիշտ է, սեզոնային անձրևների ժամանակ տեղի են ունենում ջրհեղեղներ, որոնք հիմնականում տեղի են ունենում մայիս ամսին։ Հյուսիսում կան նաև բլուրներ, որոնք քաղաքին տալիս են հրաշալի տեսարան։
Բնակչություն
Մարդահամարի ազգային տվյալներով 2002 թվականին Սան-Ֆրանսիսկո-դե-Մակորիսում բնակչության թվի 69%-ը մտնում է միջին խավի մեջ, 21%-ը մտնում է աղքատ խավի մեջ, 2%-ը մուրացկաններ են, ինչպես նաև հարուստ մարդկանց շերտը կազմում է 8%։
Գյուղատնտեսություն
Քաղաքային շրջաններում աճեցվում է կակաո, սուրճ, մրգեր, բրինձ, շաքարեղեգ, ինչպես նաև ստանում են մեղր։ Զբաղվում են նաև անասնապահությամբ։
Տրանսպորտ և կապ
Քաղաքում, ինչպես նաև ամբողջ երկրում լավ զարգացած է ավտոբուսների և երթուղային տրանսպորտային ցանցը։ Կան նաև տաքսիների, միկրոավտոբուսների, ինչպես նաև տաքսի-մոտոցիկլների և հանրային տրանսպորտի տեղափոխումներ։
Սպորտ
Սան-Ֆրանսիսկոյում ստեղծված է Gigantes del Cibao (անգլ.) բեյսբոլի թիմ, որի մեջ խաղում են Ալբերտ Պույոլը և Ժոզե Ռեյեսը (անգլ.): Թիմը խաղում է բեյսբոլի գլխավոր լիգայում, ինչպես նաև հանդես է գալիս միջազգային ասպարեզներում։
Տեսարժան վայրեր
Սուրբ Աննայի տաճարի (Santa Ana Cathedral) ճարտարապետության մեջ օգտագործվել է Գոթական և Ժամանակակից ճարտարապետության համադրություն։
Մոնտեսիտո դե Օրասիոն, համարվում է հոգևոր վայր, որտեղ սիրում են հաճախել ինչպես տեղացի բնակիչները, այնպես էլ զբոսաշրջիկները։ Գտնվում 1-½կմ Սան-Ֆրանսիսկո Վիլլա Տապիա մայրուղու վրա։
Զբոսայգիներ
Դուարտե զբոսայգին, գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Համարվում է քաղաքի ամենահաճախ այցելվող վայր։ Հայտնի է նրանով, որ պուրակում անցկացվում են քաղաքին վերաբերվող միջոցառումներ։ Իրիկունները կազմակրեպվում են ժամանցային ներկայացումներ։
Լոս Մարտիրեսի զբոսայգին գտնվում է Անտոնիո Գուզման Ֆրեմանդեզ պողոտայում Բուրգեր Քինգի և կինոթատրոնի դիմաց։ Այս զբոսայգում կարելի է տեսնել քաղաքի գիշերային կյանքը։
Ժամանց
Քաղաքում տեղակայված են տասնյակ ռեստորաններ, խորտկարաններ, ակումբներ, հանգստի և ժամանցի անցկացման համար։
Օրինակ. քաղաքի հայտնի ակումբներից է Սան Դիեգո Կամպո ակումբը (4 աստղանի), գտնվում է Լաս Կեոբաս հյուրանոցի մոտակայքում։ Ակումբում այցլեություններն առավել ակտիվ են ամռանը։ Ակումբի հաճախորդները հիմնականում համարվում են Սան-Ֆրանսիսկոյի բնակիչները, ինչպես նաև այստեղ հանգստանալու եկած զբոսաշրջիկները։ Ակումբ մտնելու համար պետք է անդամագրված լինել ակումբի գրանցամատյանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բարբին և արքայադուստրերի ակադեմիան
Բարբին և արքայադուստրերի ակադեմիան (Barbie: Princess Charm School), ամերիկյան լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորներն են Ուիլյամ Լաուն և Տերրի Կլասեն։ Մուլտֆիլմը թողարկվել է և 2011 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ։
Սյուժե
Բարեսիրտ աղջիկ Բարբիի դերը կատարում է Բլեր Ուիլոուսը։ Բարբին պատիվ ունի սովորելու Արքայադստրերի ակադեմիայում։ Դա մի զարմանալի տեղ է, որտեղ արքայադուստրերը սովորում են պաշտոնական պարեր, թեյախմության վարվեցողության կանոններ և ճիշտ վարք։ Բլերը հիացած է դասերով, միշտ օգնել պատրաստ փերիներով և նոր ընկերուհիներով` արքայադուստրեր Խալդիով և Այլայով։ Երբ արքայական դայակը հասկանում է, որ Բլերը նման է իրենց թագավորությունից կորած արքայադստերը, նա ամեն կերպ փորձում է խանգարել նրան նստել գահին։ Բլերը, Խալդին և Այլան պետք է բոլորին ցույց տան կախարդված թագը, որը նրանք գտել են, դնեն այն Բլերի գլխին, և եթե թագը փայլի, ապա հենց Բլերն է իրական արքայադուստրը։ Այդպիսով նրան կապացուցեն, որ նա գահի իրավունք ունի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Ռաիսա Հետման
Ռաիսա Հետման (Раиса Александровна Гетман, ), խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ և գծանկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Ռաիսա Հետմանը ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 5-ին, Մինսկում։ 1935-1946 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում՝ Սեմյոն Աբուգովի, Ալեքսանդր Զայցևի և Բորիս Իոգանսոնի մոտ։ 1946 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում՝ որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Խեժաբուրմունք» ժանրային նկարը։
1939 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ։ Նկարել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ 1952 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ «Ծովի մոտ», «Արմավենիները», «Լենինգրադի լավագույն պողպատագործ Ա․ Մասլակովի դիմանկարը» (բոլորը՝ 1955 թվական), «Կամրջակը» (1956 թվական), «Իլյան գալիս է» (1957 թվական), «Երեկ սարերում» , «Մթնշաղը» (երկուսն էլ՝ 1964 թվական), «Ծիլերը» (1972 թվական), «Ֆորոսը» (1974 թվական) և այլ նկարների հեղինակն է։
Նա նկարիչ Շայա Մելամուդի կինն է (1911-1993 թվական)։ Թատրոնի և կինոյի նկարչուհի Կ․ Մելամուդի (ծն. 21.09.1940 թվական) մայրն է։
Մահացել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Լենինգրադում՝ 70 տարեկան հասակում։
Ռաիսա Հետմանի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Իսպանիայի, Ֆինլանդիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ
Ռեբեկա Զլոտովսկի
Ռեբեկա Զլոտովսկի (Rebecca Zlotowski, ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
1999 թվականին Բյուֆոնի լիցեյը ավարտելուց հետո Զլոտովսկին ընդունվել է Լիոնի ավագ դպրոց։ Ժամանակակից գրականության ոլորտի դիպլոմ ստանալով՝ 2003 թվականին ընդունվել է ֆրանսիայի նշանավոր «Լա Ֆեմի» կինոդպրոցի սցենարիստական բաժին։
Գործունեություն
Նրա առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Գեղեցիկ փուշըը» Լյա Ֆեմիում իր դիպլոմային աշխատանքն էր, որի սցենարը գրվել էր իր ուսուցչի՝ ամերիկացի ռեժիսոր Լոջ Քերիգանի մասնակցությամբ ։ 2011 թվականի հունվարին ֆիլմը՝ որպես լավագույն դեբյուտ, արժանացել է Լուի Դելյուկի պարգևի։ Գլխավոր դերասանուհին՝ Լեա Սեյդուն արժանացել է «Սեզար» կինոմրցանակի՝ որպես ամենաշբվող դերասանուհի ։
2013 թվականին նրա «Գրանդ Ցենտրալ» ֆիլմը մասանկցել է «Հատուկ տեսք» Կաննի կինոփառատոնին։ Նույն թվականին նա հանդես է եկել Դովլինի ամերիկյան կինոփառատոնի ժյուրիի կազմում՝ Վենսան Լինդոնի, Պիեր Լեսկյուրի և Ֆամկե Յանսենի հետ։
2015 թվականին ներառվել է Cinéfondation ծրագրի ժյուրիի կազմում (Աբդերահման Սիսակոյի և Սեսիլ դը Ֆրանսի հետ)։ Միևնույն ժամանակ հայտարարել է իր հաջորդ ծրագրի՝ «Պլանետարիում» ֆիլմի մասին, որի գլխավոր դերերում էին Նատալի Փորտմանը և Լիլի-Ռոուզ Դեփը ։
Լեգենդ փարոսի և նավի մասին
Պատմություն
Լեգենդը տարածվում է համացանցում 1995 թվականից՝ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օպերատիվ շտաբի ռազմածովային գործողությունների հրամանատարի խոսակցության վերծանված սղագրության տեսքով։ Որ իրադարձությունը իրոք տեղի է ունեցել և նրա նկարագրությունը շատ պատճառներով կասկածելի են ։ Այս պատմությունը քաղաքային լեգենդ է համարվում, որը սերում է 1930-ական թվականներից ։ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերը համացանցում այս պատմությունը հերքել են, որը որ չի խանգարել Ազգային հետախուզության նախկին տնօրեն Ջոն Մակ Կոնելին օգտագործել որպես կատակ իր 2008 թվականի ելույթում։ Այլ պատմողներ այս լեգենդը օգտագործում են որպես այլաբանություն, որը ցույց է տալիս ոչ ճկուն լինելու և սեփական կարևորության զգացողության վտանգավոր լինելն ու իրադրությանը տեղյակ լինելու կարևորությունը։ 2004 թվականի շվեդական գովազդային ընկերությունը օգտագործել է այս պատմությունը հեռուստատեսային գովազդում։
Այս լեգենդի մասին գրել է նաև ամերիկյան քաղաքագետ, Քրիստոֆեր Նյուպորտի համալսարանի պրոֆեսոր Քվենտին Քիլը, որը քննարկվել է միջազգային ծովային իրավունքի տեսակետից ։
Լեգենդին մասնակիորեն անդրադարձել է իր մենախոսություններում ռուսաստանցի հումորիստ Միխայիլ Զադոռնովը։ Զադոռնովի մոտ կանադացիների փոխարեն իսպանացիներ են, իսկ մնացած դետալները կրկնվում են ։
Նորվեգա-նեպալական հարաբերություններ
Նորվեգա-նեպալական հարաբերություններ, դիվանագիտական հարաբերությունները Նորվեգիայի թագավորությանի և Նեպալի միջև։
Նորվեգիայի և Նեպալի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1973 թվականի հունվարի 26-ին։
2000 թվականից Նեպալի մայրաքաղաք Կաթմանդուում գործում է Նորվեգիայի դեսպանություն ։ Կաթմանդուում գործում է նաև Նորվեգիայի պատվո հյուպատոսություն։ Օսլոյում՝ Նորվեգիայի մայրաքաղաքում Նեպալի դեսպանություն դեռևս չի գործում։
Ե՛վ Նորվեգիան, և՛ Նեպալն Միավորված Ազգերի Կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Նեպալի արտաքին հարաբերություններ
Swan Song
«Swan Song» (Կարապի երգ), բրիտանացի փոփ երգչուհի Դուա Լիպայի երգը։ Թողարկվել է 2019 թվականի հունվարի 24-ին որպես սինգլ Warner Bros. Records լեյբլով։ Երգը Յուկիտո Կիսիրոյի «Երազանքի զենքը» մանգայի հիման վրա նկարահանված «Ալիտա։ Մարտական հրեշտակը» ֆիլմի սաունդթրեքի մաս է ։ Երգը գրվել է Դուա Լիպայի, Ջասթին Թրենտերի, Մաթիաս Լարսոնի, Ռոբին Ֆրեդրիկսոնի, Թոմաս Հոլքենբորգի կողմից։ Երաժշտական տեսահոլովակը, որ նկարահանվել է Ֆլորիա Սիգիզմոնդիի կողմից, թողարկվել է 2019 թվականի հունվարի 24-ին։ Սինգլն Իռլանդիայի և Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթներում հասել է 24-րդ հորիզոնականին։
Պատմություն
Երգի մասին հայտարարվել է 2018 թվականի վերջին, ինչից հետո՝ 2019 թվականի հունվարի 3-ին, Դուա Լիպան Ինստագրամի իր էջում ներկայացրել է տեսահոլովակից մի հատված  ։ Սկզբում նախատեսվել է երգը թողարկել հունվարի 25-ին, բայց հունվարի 17-ին Դուա Լիպան հայտնել է, որ երգը թողարկվելու է նախատեսվածից մեկ օր շուտ ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
2019 թվականի հունվարի 24-ին Դուա Լիպայի յութուբյան ալիքում թողարկվել է երգի հիման վրա նկարահանված տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ֆլորիա Սիգիզմոնդին  ։ Տեսահոլովակում ցուցադրվում է ֆուտուրիստական ապագան։ Երկաթե քաղաքը, որ նման է մեծ աղբանոցի, լի է ծխով։ Երգչուհին, որի վզին ոսկե ու արծաթե շղթաներ են, հագել է սև կաշվե հագուստ, շրջում է այդ քաղաքի փողոցներում։ Տեսահոլովակի կեսում Դուա Լիպան մոտենում է մի հայելու, որը նրան արտացոլում է որպես Ալիտա (ֆիլմի հերոսուհին)  ։ Տեսահոլովակի ավարտին Դուա Լիպան վերածվում է Ալիտայի  ։
Կոմերցիոն հաջողություն
«Swan Song» սինգլն զբաղեցրել է 24-րդ հորիզոնականն Իռլանդիայի և Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթներում ։ Երգն զբաղեցրել է 27-րդ և 31-րդ հորիզոնականները Շոտլանդիայի և Չեխիայի հիթ-շքերթներում համապատասխանաբար  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դուա Լիպայի երգեր Կատեգորիա:2019 սինգլներ Կատեգորիա:2019 երգեր
Բլագոդատնոե (ավան, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)
Բլագոդատնոե (Благодатне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բլագոդատնոե ավանում բնակվում էր 674 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Քելվին Հարիս
Քելվին Հարիս (Calvin Harris, ), շոտլանդացի երգիչ-երգահան, երաժշտական պրոդյուսեր և դիջեյ։ Ստացել է «Էլեկտրոփոփի արքա» կոչումը իր դեբյուտային «I Created Disco» ալբոմի համար։ Իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում թողարկել է 4 ստուդիական ալբոմ, 3 մինի ալբոմ և 1 միքս ալբոմ։
Անձնական կյանքը
2013 թվականի մայիսից սկսած հանդիպում էր անգլիացի երգչուհի Ռիտա Օրայի հետ, սակայն նրանք բաժանվել են 2014 թվականի հունիսին ։ 2015 թվականի մարտից մինչև 2016 թվականի մայիսը հանդիպում էր ամերիկացի երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի հետ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:NME Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի երգիչներ
Լուիս Ագիյար
Լուիս Բերնարդո Ագիյար Բուրգոս (Luís Bernardo Aguiar Burgos; ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, պերուական «Ալիանսա Լիմա» ֆուտբոլային ակումբի հարձակվող կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Լուիս Ագիյարը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Մոնտեվիդեոյի «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբում։ Թիմի հիմնական կազմում առաջնախաղ է ունեցել 17 տարեկան հասակում։ 2003 -2006-ական թվականներին Ագիյարը Ուրուգվայի առաջնությունում անցկացրել է 35 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։ 2006 թվականին Լուիսը վարձավճարով տեղափոխվեց չիլիական «Ունիվերսիդադ», որի կազմում անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 9 գոլի հեղինակ։ «Լիվերպուլ» վերադառնալուց հետո Ագիյարը Ուրուգվայի 2006/2007 մրցաշրջանում անցկացրեց 15 խաղ՝ դառնալով երկու գոլի հեղինակ։ Նույն թվականին Ագիյարը տեղափոխվեց պորտուգալական «Պորտու», երկու ամիս անց՝ չխաղալով թիմի ոչ մի հանդիպմանը, ֆուտբոլիստը հուսահատված լքեց այն՝ տեղափոխվելով «Էշտրելա»։ 2008 թվականի հունվարին Լուիսը կրկին վարձավճարով տեղափոխվեց Կոիմբրա քաղաքը ներկայացնող «Ակադեմիկա» ակումբ։ Թիմի կազմում աչքի է ընկել «Բենֆիկայի»ն խփած գոլով։ Խաղը ավարտվել է 3:0 հաշվով, որտեղ «Ակադեմիկները» հաղթել են։ Պորտուգալիայի առաջնությունում Լուիսը մասնակցել է 18 հանդիպման՝ դառնալով 1 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2009 թվականի հունիսի 1-ին Լուիսը չորսամյա պայմանագիր ստորագրեց Մոսկվայի «Դինամոյի» հետ ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 2.5 միլիոն եվրո։ Դեբյուտային հանդիպումը կայացել է օգոստոսի երկուսին «Խիմկի» ակումբի դեմ։
2010 թվականի հունվարի 16-ին «Սպորտինգ» ֆուտբոլային ակումբը հայտարարեց, որ Ագիյարը վերադարձել է։ Ֆուտբոլիստը վարձավճարով հանդես է եկել մինչև 2010 թվականի մայիս ։ 2010 թվականի օգոստոսի 5-ին ֆուտբոլիստը հեռացվեց ակումբից ։ 2010 թվականի սկզբին Լուիսը վարձավճարով տեղափոխվեց «Պենյարոլ»։ 2011 թվականի հուլիսին խաղացողը խզեց պայմանագիրը Մոսկվայի «Դինամոյի» հետ և վարձավճարով մեկնեց Լիսաբոն՝ «Սպորտինգ»   ։
Լուիսի ավագ եղբայրը՝ Կարլոսը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Էշտրելա Ամադորայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Հույն-նորվեգական հարաբերություններ
Հույն-նորվեգական հարաբերություններ (Norsk-kroatisk relasjoner, Ελληνικά-Νορβηγικά σχέσεις), դիվանագիտական հարաբերությունները Նորվեգիայի թագավորության և Հունաստանի միջև։
Նորվեգիայի և Հունաստանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1974 թվականին։
Դեռևս 1974 թվականից Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում գործում է Նորվեգիայի դեսպանություն, իսկ Կերկիրա, Հերակլիոն, Խանիա, Կոս, Պատրաս, Պիրեյոս, Հռոդոս և Սալոնիկ քաղաքներում՝ պատվո հյուպատոսություն։ Օսլոյում՝ Նորվեգիայի մայրաքաղաքում գործում է Հունաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանություն, իսկ Բերգենում՝ պատվո հյուպատոսարան։
Ե՛վ Նորվեգիան, և՛ Հունաստանն Եվրոպայի Խորհրդի և Հյուսիսատլանտյան դաշինքի լիիրավ անդամներ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունաստանի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունաստանի երկկողմ հարաբերություններ
Բրայան Տոլեդո
Բրայան Էսեկիել Տոլեդո (Braian Ezequiel Toledo, սեպտեմբերի 8, 1993, Մարկոս Պաս, Արգենտինա), արգենտինացի նիզականետ, որն ավելի քան 6 մետրով բարելավել է պատանիների համաշխարհային ռեկորդը ։ Առաջին անգամ դարձել է Երիտասարդական օլիմպիական խաղերի չեմպիոն 2010 թվականին Սինգապուրում, ինչպես նաև հաղթել է Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական մրցաշրջանում (2010) և Համաամերիկյան երիտասարդական մրցաշրջանում (2009)։
2011 թվականին Բրայանը մասնակցեց Կրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշների նախագահական ընտրարշավին, իսկ 2012 թվականին օլիմպիական մյուս ատլետների հետ մասնակցեց Տատիկների ակցիային՝ Մայո հրապարակում՝ ի նշան բողոքի, որպեսզի Ազգային վերաձևավորման գործընթացի ժամանակ կողոպտված երեխաներին վերադարձնեն իրենց հասանելիքը ։
Պատանեկան կարիերա
Բրայան Տոլեդոն ծնվել և մեծացել է Մարկոս Պասում՝ փոքր, մեկ մահճակալ ունեցող տանը մոր և 2 կրտսեր եղբայրների հետ։ Ատլետիկայի մարզիչ Գուստավո Օսորիոն դասավանդում էր Տոլեդոյի դպրոցում և հրավիրում է վերջինիս միանալ իր մարզիկների խմբին։ Սկզբնական շրջանում կենտրոնացած լինելով Արգենտինայում ամենախոստումնալից և շահութաբեր սպորտի՝ ֆուտբոլի վրա, Տոլեդոն 12 տարեկանում որոշեց կենտրոնանալ միայն ատլետիկայի վրա ։
2008 թվականին Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական մրցաշրջանում դարձավ բրոնզե մեդալակիր ։ Սակայն 2009 թվականին էր, որ Իտալիայի Բրիքսեն քաղաքում ընթացող Երիտասարդական համաշխարհային մրցաշրջանին մասնակցելու ժամանակ նրա անունը հայտնի դարձավ ։ Հուլիսի 23-ին եզրափակչում, Տոլեդոն 7-րդ տեղում էր նախքան 5-րդ շրջանը, երբ սահմանեց անձնական ռեկորդ՝ 73.44 մ ։ Սա բավական էր, որ դառնար բրոնզե մեդալակիր իրենից տարիքով մեծ երիտասարդների շարքում․ 56 սմ էր պակասում ոսկե մեդալակիր դառնալուն ։
Դրանից հետո նրա արդյունքները չափազանց արագ բարելավվեցին ։ 2009 թվականի հուլիսին նա դարձավ Հարավային Ամերկայի երիտասարդական ատլետիկայի մրցաշրջանի արծաթե մեդալակիր, այնուհետև՝ Համաամերիկյան երիտասարդական մրցաշրջանի ոսկե մեդալակիր՝ դառնալով ռեկորդակիր՝ 69.84 մ ։ Տարվա վերջ նա բարելավեց անձնական արդյունքը և հոկտեմբերի 11-ին Կորդովայում նետեց 79.25 մ, որը իր տարիքի մարզիկների շրջանում լավագույն արդյունքն էր ։
Համաշխարհային ռեկորդներ
2010 թվականի փետրվարի 13-ին Տոլեդոն բարելավեց իր անձնական արդյունքը ավելի քան 5 մետրով՝ Բուենոս Այրեսում նիզակը նետելով 84.85 մ ։ Այս արդյունքը ստվեր գցեց նախորդ տարվա՝ Ռաշա Վալերիի ռեկորդի վրա, որը նետել էր 83.02 մ ։ Այնուհետև 2010 թվականի մարտի 6-ին Տոլեդոն բարելավեց համաշխարհային ռեկորդը՝ առաջին փորձի ժամանակ նետելով 89.34 մ ։ Այս նետումը գերազանցում էր իր նախորդ տարվա լավագույն արդյունքին 25 մետրով ։
Երիտասարդական կարիերա
2010 թվականի վերջին Տոլեդոն սկսեց մրցել 800 գ ստանդարդ նիզակով։ Նա հոկտեմբերի 23-ին 71.12 մ նետումով գերազանցեց արգենտինացի երիտասարդների ռեկորդը, այնուհետև նոյեմբերին Մար դել Պլատայում ընթացող Էվիտայի խաղերին 4 անգամ բարելավեց սեփական արդյունքը՝ նետելով 73.07 մ ։ Տարվա վերջին Արգենտինայի սպորտի լրագրողները նրան շնորհեցին Օլիմպիա դե Պլատա մրցանակը՝ նրան անվանելով լավագույն ատլետ արգենտինացին։ Չնայած Տոլեդոյի վարկանիշի բարձրանալուն՝ նրա մարզիչ Օսորիոն ասաց, որ նրանք երկուսն էլ ավելի կենտրոնացած են մարզումների և արդյունքերի բարելավման վրա։ Օսորիոն նաև նշեց, որ այդքանին հասել են՝ շրջանում բարձրորակ հարմարությունների բացակայության պայմաններում ։
Երիտասարդական մրցաշարերին մասնակցելու վերջին տարում Տոլեդոն 2012 թվականին Բարսելոնայի Ատլետիկայի համաշխարհային երիտասարդական մրցաշարերում արժանացավ արծաթե մեդալի ։ 2012 թվականի Ատլետիկայի Իբերոամերիկյան մրցաշարերում դարձավ հաղթող և հաջորդ ամիս դարձավ Արգենտինայի և Հարավային Ամերիկայի ռեկորդակիր՝ 79.87 մ նետումով։ Իր օլիմպիական առաջնելույթը կայացավ 2012 թվականին Լոնդոնի օլիմպիական խաղերում, սակայն հաջողության չհասավ որակավորումից հետո։ 2012 թվականի Հարավային Ամերիկայի 23 տարեկանից ցածր ատլետների մրցաշրջանում դարձավ ոսկե մեդալակիր՝ սահմանելով նոր ռեկորդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Մարոկկա-նորվեգական հարաբերություններ
Մարոկկա-նորվեգական հարաբերություններ (Marokko-Norge relasjoner, العلاقات بين المغرب والنرويج), դիվանագիտական հարաբերությունները Նորվեգիայի թագավորության և Մարոկկոյի միջև ։
Նորվեգիայի և Մարոկկոյի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատված են։
Մարոկկոյի մայրաքաղաք Ռաբաթում գործում է Նորվեգիայի դեսպանություն և պատվո հյուպատոսություն։ Օսլոյում՝ Նորվեգիայի մայրաքաղաքում, գործում է Մարոկկոյի արտակարգ և լիազոր դեսպանություն։
Ե՛վ Նորվեգիան, և՛ Մարոկկոն Միավորված Ազգերի Կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի արտաքին հարաբերություններ
Հինգերորդ ալիք (Հայաստան)
Հինգերորդ ալիք, հայկական հեռուստաընկերություն։ Հիմնադրվել է 2015 թվականին։ Հեռարձարկվում է Հայաստանում և Արցախի Հանրապետությունում։
Հինդերորդ ալիքի լրատվական ծրագիրը հեռարձակվում է նաև Ֆեյսբուք սոցիալական ցանցի իր էջով։
Հինգերորդ ալիքով ցուցադրվում է՝ սեփական և արտասահմանյան ֆիլմեր, վավերագրական ֆիլմեր, ժամանցային հաղորդումներ, լրատվական ծրագիր և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Հեռարձակում
Ծրագրակազմի փորձարկում
Ծրագրակազմի ձևավորման փորձարկումը ծրագրային ապահովման արտադրանքի հետազոտման, փորձարկման գործընթաց է, որի նպատակն է ստուգել ծրագրի իրական վարքագծի և դրա սպասվող վարքագծի համապատասխանությունը որոշակի ձևով ընտրված թեստերի վերջնական փաթեթի վրա ։
= Թեստային սահմանումներ = Տարբեր ժամանակներում և տարբեր աղբյուրներում փորձարկմանը տրվել են տարբեր սահմանումներ, ներառյալ.
= Թեստավորման մակարդակները =
= Աղբյուրներ =
= Գրականություն =
Թասիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Թասիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (3 միավոր)։
Իտալիայի ազգային պարկերի ցանկ
Իտալիայի ազգային պարկերը ընդգրկում են երկրի տարածքի մոտ հինգ տոկոսը։ Պարկերը կառավարվում են Հռոմի շրջակա միջավայրի նախարարության կողմից (Ministero dell'Ambiente).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր Կատեգորիա:Ազգային պարկերի ցանկեր Կատեգորիա:Ազգային պարկեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Արձակ
Արձակ (prōsa), բանավոր կամ գրավոր խոսք՝ առանց համաչափ բաժանումների` բանաստեղծական տողերի։ Ի տարբերություն չափածոյի՝ արձակը չունի պարբերաբար կրկնվող հավասար միավորներ (ոտք, անդամ, տող, տուն), զուրկ է կայուն ռիթմից. նրա ռիթմը հիմնված է շարահյուսական կառույցների (պարբերությունների, նախադասությունների) հարաբերակցության վրա։ Երբեմն տերմինն օգտագործվում է գեղարվեստական գրականությունն ընդհանրապես (պոեզիան) գիտական կամ հրապարակախոսական, այսինքն՝ արվեստի հետ կապ չունեցող գրականությանը հակադրելու համար ։
Պատմություն
Որպես արձակ առաջին ստեղծագործությունների հեղինակներ նշվում են Ֆերեկիդ Սիրոսցին և Միլեթյան դպրոցի ներկայացուցիչները ։ Հին Հունաստանում պոեզիայի հետ մեկտեղ գոյություն է ունեցել նաև գեղարվեստական արձակը՝ առասպելներ, ավանդություններ, հեքիաթներ, կատակերգություններ։ Այդ ժանրերը չեն դիտարկվել որպես բանաստեղծական, քանի որ առասպելը հին հույների կողմից դիտարկվել է ոչ թե որպես գեղարվեստական, այլ կրոնական երևույթ, ավանդությունը՝ պատմական, հեքիաթը՝ կենցաղային, իսկ կատակերգությունը համարվել է չափազանց առօրեական։ Ոչ գեղարվեստական արձակին են վերագրվել հռետորական, քաղաքական, ավելի ուշ նաև գիտական աշխատությունները։ Այսպիսով՝ անտիկ աշխարհում, Հին Հռոմում, այնուհետև միջնադարյան Եվրոպայում արձակը գտնվում էր երկրորդ պլանում՝ ներկայացնելով կենցաղային կամ հրապարակախոսական գրականությունը, ի տարբերություն բարձր գեղարվեստական պոեզիայի։
Միջնադարի երկրորդ կեսին իրավիճակն սկսել է աստիճանաբար փոխվել։ Անտիկ, ապա նաև ֆեոդալական հասարակության քայքայման հետ միասին աստիճանաբար անկում ապրեցին պոեմը, ողբերգությունը, ներբողը։ Վաճառականական բուրժուազիայի զարգացման, նրա մշակութային և գաղափարական աճին զուգընթաց մեծ քաղաքների մշակույթի հիման վրա զարգանում են արձակի ժանրերը։ Առաջանում են վիպակը, նովելը, ապա նաև՝ վեպը։ Հին բանաստեղծական ժանրերը, որոնք մեծ դեր էին խաղացել ֆեոդալական և ստրկատիրական հասարակարգերում, աստիճանաբար կորցնում են իրենց հիմնական, առաջնային նշանակությունը, թեև բոլորովին չեն անհետանում գրականությունից։ Սակայն նոր ժանրերը, որ առաջնային դեր էին կատարում բուրժուական ոճերում, ապա նաև կապիտալիստական հասարակության ողջ գրականության մեջ, ակնառու կերպով հարում են արձակին։ Աստիճանաբար գեղարվեստական արձակն սկսում է իր առաջատար դիրքով հավասարվել պոեզիային, իսկ ավելի ուշ՝ կապիտալիզմի ծաղկման ժամանակաշրջանում, նույնիսկ առաջ է անցնում նրանից։ Մինչ 19-րդ դարը արձակագիր գրողները, նովելների հեղինակները, վիպագիրները դառնում են առավել նշանավոր գործիչներ գեղարվեստական գրականություն բնագավառում՝ տալով հասարակությանը այն բոլոր տիպիկ ընդհանրացումները, որոնք պոեզիայի ծաղկման և զարգացման շրջանում տվել են պոեմների և ողբերգությունների հեղինակները։
Գրական ժանրերն արձակում
Չնայած նրան, որ ժանր հասկացությունը ինքնին վերաբերում է ստեղծագործության բովանդակությանը և ոչ թե ձևին, ժանրերի մեծամասնությունը միտված է կա՛մ չափածոյին (պոեմներ, սոնետներ), կա՛մ արձակին (վեպեր, պատմվածքներ)։ Այսպիսի բաժանումը պետք չէ ընդունել տառացիորեն, քանի որ գոյություն ունեն բազմաթիվ օրինակներ, երբ այս կամ այն ժանրի ստեղծագործությունները գրվել են իր համար ոչ սովորական ձևով։ Դրա օրինակ կարող են ծառայել ռուս գրողների վեպերը և նովելները՝ գրված չափածոյով, օրինակ՝ Ալեքսանդր Պուշկին «Տնակ Կոլոմնայում», «Կոմս Նուլին», «Եվգենի Օնեգին» ստեղծագործությունները։ Բացի դրանից կան ժանրեր, որոնք գրվում են ինչպես արձակ, այնպես էլ չափածո (օրինակ՝ հեքիաթը)։
Կենսագրություն
Կենսագրությունը այն ստեղծագործությունն է, որում ներկայացվում է որևէ անձի կյանքի և գործունեության պատմությունը ։ Կենսագրությունը պատմական, գեղարվեստական և գիտական արձակի ժանր է։
Կենսագրության առաջին օրինակները պատկանում են անտիկ շրջանին։ Միջնադարում հիմնականում գրում էին սրբերի կամ սրբերի շարքը դասվող մարդկանց կենսագրություններ, որ հայտնի է վարքագրություն անունով (օրինակ, Կորյունի «Վարք Մաշտոցի»)։ Արդի հասկացությամբ կենսագրությունն առաջացել է 18-րդ դարում և զարգացել 19-րդ դարում։ 20-րդ դարում այն ձևավորվել է իբրև գեղարվեստական գրականության ժանր (Ռոմեն Ռոլան, Ստեֆան Ցվեյգ, Անդրե Մորուա)։ Կենսագրությունը կարող է լինել գիտական (Ա. Ինճիկյանի «Միքայել Նալբանդյանի կյանքի և գործունեության տարեգրությունը»), գեղարվեստական (Անդրե Մորուայի «Պրոմեթեոս կամ Բալզակի կյանքը»), գիտա-մասսայական (Խաչատուր Աբովյանի, Հովհաննես Թումանյանի և այլոց կյանքը ներկայացնող գրքեր) ։ Ժամանակակից կենսագրությունը (օրինակ «Հրաշալի մարդկանց կյանքը» շարքը) բացահայտում է անհատի հոգեբանական տիպը, նրա պատմական, ազգային և սոցիալական պայմանավորվածությունը, նրա պատճառահետևանքային կապերը սոցիալ-մշակութային աշխարհի հետ ։
Կենսագրության մի տեսակն է ինքնակենսագրությունը ։
Պատմվածք
Պատմվածքը գեղարվեստական գրականության փոքրածավալ ստեղծագործություն, էպիկական ժանր։ Պամվածքում նկարագրվում է կյանքի մի դեպք, դրվագ՝ կապված մեկ կամ մի քանի հերոսների հետ, և դրանով էլ պայմանավորված է նրա փոքր ծավալը ։ Ի տարբերություն նովելի՝ պատմվածքի սյուժեն հակված չէ դեպի արտասովորը, դեպքերն այնտեղ զարգանում են ավելի սովորական հանդարտ ընթացքով, և հանգույցը լուծվում է ոչ թե նորավեպի նման անսպասելի ու հանկարծակի, այլ ավելի սովորական ձևով։ Հայ գրականության մեջ պատմվածքներ գրել են Նար-Դոսը («Մեր թաղը»), Հովհաննես Թումանյանը («Գիքորը», «Եղջերվի մահը»), Ավետիք Իսահակյանը («Գարիբալդիականը», «Համբերանքի չիբուխը»), Ակսել Բակունցը («Ալպիական մանուշակը», «Նամակ ռուսաց թագավորին») և այլք։
Վիպակ
Վիպակը արձակ էպիկական ստեղծագործություն է, որ մոտ է վեպին և հակված է սյուժեի հաջորդական շարադրանքին՝ սահմանափակվելով նվազագույն սյուժետային գծերով։ Պատկերում է առանձին դրվագ կյանքից։ Վեպից տարբերվում է նկարագրվող իրադարձությունների փոքր ընդգրկմամբ։ Չունի կայուն ծավալ, զբաղեցնում է միջանկյալ դիրք վեպի և պատմվածքի ու նովելի միջև։ Ձգտում է ներկայացնել խրոնիկային սյուժե, որը վերարտադրում է կյանքի բնական ընթացքը։ Դասական վիպակի սյուժեն, որի կանոնները մշակվել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ռեալիստական գրականության մեջ, սովորաբար կենտրոնացած են գլխավոր հերոսի կերպարի շուրջը, որի անհատականությունն ու ճակատագիրը բացահայտվում են ոչ մեծ թվով իրադարձությունների շնորհիվ, որոնց նա անմիջականորեն մանսակցում է։ Երկրորդային սյուժետային գծերը, որպես կանոն, վիպակում բացակայում են։ Հերոսների քանակը վիպակում ավելի քիչ է, քան վեպում, ընդ որում՝ վեպին բնորոշ է գլխավոր և երկրորդական կերպարների հստակ տարանջատումը, ինչը սովորաբար բացակայում է վիպակում, կամ այդ սահմանազատումը էական չէ գործողությունների զարգացման մեջ։ Ռեալիստական վիպակի սյուժեն հաճախ կապվում է «օրվա խնդրի» հետ, ինչի պատմողը տեսնում է սոցիալական իրականության մեջ և ընկալում որպես օրախնդիր։ Երբեմն հեղինակը նույն աշխատանքը կարող է դասակարգել տարբեր ժանրային կատեգորիաներում։ Օրինակ՝ Տուրգենևը «Ռուդին» ստեղծագործությունը նա կոչել է վիպակ, ապա` վեպ։ Վիպակների խորագրերը հաճախ կապված են լինում գլխավոր հերոսի անվան (Նիկոլայ Կարամզինի «Թշվառ Լիզան»,  Ֆրանսուա-Ռընե դը Շատոբրիանի «Ռենե», Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Նետոչկա Նեզվանովա» ստեղծագործությունները) կամ սյուժեի առանցքային տարրի հետ (Արթուր Կոնան Դոյլի «Բասկերվիլների շունը», Անտոն Չեխովի «Տափաստան» և այլն)։
Վեպ
Վեպը մեծածավալ պատմողական ստեղծագործություն է բարդ և զարգացած սյուժեով ։ Պատմվածքից ու նովելից տարբերվում է իր մեծ ծավալով, բարդ սյուժեով ու նկարագրվող իրադարձությունների լայն ընդգրկմամբ ։ Միջին դարերում տարածված էին ասպետական վեպերը (Արթուր թագավորի, Տրիստանի և Իզոլդայի, Լանցելոտի մասին)։ Դրանց հետևել են խաբեբայապատումներն ու ավազակային վեպերը, որոնցում արդեն կային ռեալիզմի գծեր։ Սատիրական տարրը ներմուծվել է Սերվանտեսի ու Ռաբլեի կողմից։ Անգլիայում սկիզբ է առել սենտիմենտալ ու բարոյախոսական վեպը (Դանիել Դեֆո, Սեմյուել Ռիչարդսոն, Հենրի Ֆիլդինգ)։ Այնտեղ էլ առաջին անգամ լայն զարգացում են գտել պատմական վեպը (Վալտեր Սքոթ), կենցաղագրական ու հոգեբանական վեպերը (Չարլզ Դիքենս և Ուիլյամ Թեքերեյ)։ Ռեալիստական ու նատուրալիստական վեպի հայրենիքը դարձել է Ֆրանսիան (Օնորե դը Բալզակ, Գյուստավ Ֆլոբեր, Էմիլ Զոլա, Գոնկուր եղբայրներ, Գի դը Մոպասան)։ Ֆրանսիական գրականությունը տվել է նաև իդեալիստական, ռոմանտիկական ու հոգեբանական վեպերի նմուշներ (Ժորժ Սանդ, Վիկտոր Հյուգո, Պոլ Բուրժե և այլք)։ Գերմանական ու իտալական վեպերը հետևել են անգլիական ու ֆրանսիական վեպերի օրինակին։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և 20-րդ դարի սկզբին եվրոպական գրականության վրա նշանակալի ազդեցություն են թողել սկանդինավյան (Բյոռնստեռնե Բյոռնսոն, Իոնաս Լի, Ալեքսանդր Քիլանդ, Ստրինդբերգ) և ռուսական (Ֆեոդոր Դոստոևսկի, Լև Տոլստոյ) վեպերը ։ Հայ գրողների շարքում վեպեր հեղինակել են Խաչատուր Աբովյանը, Րաֆֆին, Ծերենցը, Պերճ Պռոշյանը, Մուրացանը, Շիրվանզադեն, Նար-Դոսը և այլք։
Էպոպեա
Էպոպեան մոնումենտալ էպիկական ստեղծագործություն է, որն առանձնանում է համաժողովրդական խնդիրներով ։ Պատմագրական գրականության մեջ 19-րդ դարից էպոպեա տերմինը հաճախ օգտագործվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով ցանկացած մեծածավալ ստեղծագործություն, որն ունի էպիկական կառուցվածքի հատկանիշներ։ Այդ իմաստով տարբերակում են վեպ-էպոպեաներ, որոնցում գլխավոր հերոսը նկարագրվում է պատմական խոշոր իրադարձությունների ֆոնին, օրինակ՝ Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն», Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոնը» ստեղծագործությունները։ «Հերոսական-ռոմանտիկ էպոպեաներում» գլխավոր հերոսները ակտիվ և նպատակասլաց կերպով մասնակցնում են պատմական կարևոր իրադարձություններին, որոնց ընթացքում ձևավորվում է նրանց անհատականությունը, օրինակ՝ Տոլստոյի «Պետրոս Առաջին» վեպը ։ Առանձնացվում են կենցաղագրական էպոպեաներ որը մասշտաբային կերպով լուսաբանում է հասարակության զավեշտական դրությունը, օրինակ՝ Ֆրանսուա Ռաբլեի «Գարգանտյուա և Պանտագրյուել», Նիկոլայ Գոգոլի «Մեռած հոգիներ», Անատոլ Ֆրանսի «Պինգվինների կղզին» ստեղծագործությունները ։
Նովել
Նովելը գրական պատմողական ժանր է։ Իր չափերով համեմատվում է պատմվածքի հետ (ինչը հաճախ պատճառ է դառնում նրանց նույնականացման համար), բայց տարբերվում է նրանից ծագմամբ, պատմությամբ, կառուցվածքով ։ Նովելը հագեցած է իրադարձությունններով, ֆաբուլան ավելի հստակ է, սյուժեում առկա է որոշակի շրջադարձ, որը հանգեցնում է հանգուցալուծման։ Ավելի ծավալուն ստեղծագործությունների (վիպակ կամ վեպ) հետ համեմատած՝ նովելում քիչ են գործող անձինք և գոյություն ունի մեկ սյուժետային գիծ (հազվադեպ լինում է մի քանի գծեր), որը զարգանում է մեկ ընդհանուր խնդրի շուրջ։
Դասական նովելի բնորոշ կառուցվածքն է՝ հանգույց, գագաթնակետ, հանգուցալուծում։ Նովելին բնորոշ են գործողությունների արագ զարգացումն ու անսպասելի, կտրուկ վախճանը։ 19-րդ դարի սկզբի ռոմանտիկները նովելում գնահատում էին անսպասելի շրջադարձը, այսպես կոչված «պուանտը», որ Արիստոտելի պոետիկայում համապատասխանում է ճանաչման կամ պերիպետիայի պահին։ Այս ամենի հետ կապված՝ Վիկտոր Շկլովսկին նշել է, որ երջանիկ, փոխադարձ սիրո նկարագրությունը չի ստեղծում նովել, վեջինիս համար անհրաժեշտ է սեր, որը հանդիպում է խոչընդոտների. «Ա-ն սիրում է Բ-ին, Բ-ն չի սիրում Ա-ին, երբ Բ-ն սիրահարվում է Ա-ին, Ա-ն արդեն էլ չէր սիրում Բ-ին» ։
Համաշխարհային գրողների շարքում նովելներ հեղինակել են Մոպասան, Օ'Հենրինն, Անտոն Չեխովը, Մերիմեն, հայ գրականության մեջ՝ Գրիգոր Զոհրապը, Ստեփան Զորյանը և այլք։
Պարաբոլ
Պարաբոլը (հունարենից թարգմանած՝ համեմատություն, զուգորդում, նմանություն) այլաբանական բարոյախոսություն է։ Տերմինը նշանակում է պրիտչային մոտ ժանր 20-րդ դարի արձակում և դրամատուրգիայում։ Չնայած պարաբոլը՝ որպես խրատական բովանդակությամբ այլաբանական ստեղծագործությունը, հայտնի է անտիկ ժամանակներից, այն հաճախ է հանդիպում քրիստոնեական գրականությունում։ Այն պատմությունը ներկայացնելու հատուկ ձև է, որը շարժվում է կոր գծով (պարաբոլ). այն սկսում է վերացական երևույթներից, այնուհետև պատմությունն աստիճանաբար մոտենում է գլխավոր թեմային, իսկ հետո կրկին վերադառնում է սկզբին, ինչպես օրինակ՝ «Անառակ որդու վերադարձը» հատվածը Նոր Կտակարանում։ Պարաբոլների գիրքը՝ որպես բաղադրիչ մաս, ներառված է Վոլֆգանգ Գյոթեի «Արևմտաարևելյան դիվանում», իսկ որպես այլաբանական բնույթի պատմություն առկա է եվրոպական և ռուսական ռոմանտիկական գրականության մեջ։ Պարաբոլին մոտ հատկանիշներ, դրա տարրեր առկա են ժամանակակից գրականության բազմաթիվ ստեղծագություններում։ Ի տարբերություն պրիտչայի՝ պարաբոլայում չեն ճնշվում ստեղծագործության առարկայական, առանձին իրավիճակին բնորոշ հիմունքները։ Եթե Ավետարանի պրիտչաներում գլխավորը այլաբանական պլանն է, պարզ ֆաբուլայի բացատրությունը քրիստոնեական տեսանկյունից, ապա պարաբոլում երկու պլաններն էլ հավասարապես կարևոր են։ Սա շատ առումներով որոշում է 20-րդ դարի պարաբոլի ժանրային առանձնահատկությունները ։
Պրիտչա
Պրիտչան չափածո կամ արձակ ոչ մեծ պատմություն է այլաբանական, խրատական ձևով։ Իրականությունը առակում արտացոլվում է ժամանակագրական ու տարածական հարթությունից դուրս, առանց կոնկրետ նշելու գործող անձանց պատմական անունները։ Պրիտչան անպայման տալիս է այլաբանության բացատրությունը, որպեսզի կարդացողի համար հասկանալի լինի դրա իմաստը։ Չնայած առակների հետ նմանությանը՝ պրիտչան հավակնում է համամարդկային ընդհանրացման՝ հաճախ ուշադրություն չդարձնելով մասնավոր խնդիրների։ Առակը նաև էպոսի ժանր է, որն ունի ուսուցողական բնույթ և պարունակում է կրոնական կամ բարոյական խրատ այլաբանական ձևով։ Եվրոպական գրականության մեջ պրիտչայի ձևի հիմնական աղբյուրը Նոր Կտակարանն է։ Հին Կտակարանում դեռևս չկա այդպիսի հստակ ժանրային կազմություն, որն ընդունված է կոչել պրիտչա։ Առանձին պատմություններ, օրինակ՝ Հոբ երանելու, Աբրահամի մասին, կարելի է պայմանականորեն համարել պրիտչա, բայց նրանցում չկա ժամանակի և հավերժության հստակ բաժանում, որը սկզբունքորեն տարանջատում է ավետարանական պրիտչան։ Պրիտչան տարածված էպիկական ժանր է եղել նաև 19-20-րդ դարերում, որի հիմքում ընկած է եղել պարաբոլի սկզբունքը։ Բնութագրվում է հիմնական մտքի սրությամբ, լեզվի արտահայտչությամբ և էքսպրեսիվությամբ։ Պրիտչայի ժանրին անդրադարձել են Լև Տոլստոյը, Ֆրանց Կաֆկան, Բերտոլդ Բրեխտը, Ալբեր Քամյուն և այլք ։ Հենց 20-րդ դարում է ի հայտ եկել վեպ-պրիտչա տերմինը ։ Գրողները, գրաքննադատները և գրականագետները 20-րդ դարի արտասահմանյան գրականության նմուշներից այդպիսի բովանադակությամբ ստեղծագործություններ են համարում, օրինակ՝ Թորնթոն Ուայլդերի «Սուրբ Լյուդովիկոս արքայի կամուրջը» վեպ-պրիտչան, Պեր Լագերքվիստի փիլիսոփայական ալեգորիկ վեպերը և վիպակ-պրիտչաները, օրինակ՝ «Դահիճը», Վիլյամ Գոլդինգի «Ճանճերի տիրակալը» և այլն, Իտալո Կալվինոյի «Երկատված վիկոնտը», «Ծառաբնակ բարոնը» և այլն, Հեմինգուեյի «Ծերունին և ծովը» ռեալիստական վիպակը, որ ունի «պրիտչային» բնորոշ ենթատեքստ, Ուիլյամ Ֆոլքների «Պրիտչա», Մաքս Ֆրիշի «Homo Faber», «Ինձ կկոչեմ Գանտենբայն» վեպերը, Բերտոլդ Բրեխտի շատ պիեսներ, մասնավորապես՝ «Բարի մարդը Սեզուանից» և «Արթուրո Ուիի կարիերան», բազմաթիվ ուտոպիաներ և անտիուտոպիաներ, օրինակ՝ Ջորջ Օրուելի «1984», «Անասնաֆերմա», Գրեհեմ Գրինի «Կորստի գնով» ստեղծագործությունները։ Ինչպես նաև կարելի է նշել Ստանիսլավ Լեմի «Սոլյարիս» փիլիսոփայական վեպը, Ջոն Ապդայկի «Կենտավրոսը», Ֆերենց Շանտայի «Հինգերորդ փոկը»՝ հակաֆաշիստական, քրիստոնեական ակնարկներով վեպը։
Ակնարկ
Ակնարկը էպիկական գրականության փոքր ստեղծագործություն է, որը պատվածքից տարբերվում է մեկ, արագ լուծում ստացող կոնֆլիկտի բացակայությամբ և նկարագրական պատկերման մեծ զարգացմամբ։ Երկու տարբերություններն էլ կախված են այն խնդրից, որն արտացոլվում է ակնարկում։ Այն անդրադառնում է ոչ այնքան միջավայրի հետ հակամարտության ընթացքում անհատականության կայացման հարցին, որքան «միջավայրի» քաղաքացիական և բարոյական վիճակի խնդրին։ Ակնարկը կարող է վերաբերել ինչպես գրականությանը, այնպես էլ հրապարակախոսությանը ։
Էսսե
Էսսեն ոչ մեծ ծավալով և ազատ ոճով արձակ շարադրանք է։ Արտահայտում է անհատական տպավորությունները և պատկերացումները կոնկրետ երևույթի կամ հարցի վերաբերյալ և չի հավակնում տալ առարկայի սպառիչ մեկնաբանություն ։
Հայ գրականության մեջ էսսեի բնորոշ օրինակներ են Ավ. Իսահակյանի «Միքայել Նալբանդյանի անմահ հիշատակին», «Տարաս Շևչենկո», Գ. Զոհրապի «Ծանոթ դեմքեր» շարքը, Մ. Մեծարենցի «Նարեկացիին հետ» ստեղծագործությունները։ Արևմտահայերենում այս ժանրը կոչվում է դիմաստվեր (օրինակ՝ Հակոբ Ասատուրի «Դիմաստվերներ» գիրքը) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրականություն