cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեուլ
Օդանավակայաններ
Ինչեոն միջազգային օդանավակայանը, որը բացվել է 2001 թվականի մարտին Եոնգյոնգում, այժմ պատասխանատու է միջազգային խոշոր թռիչքների համար։ Ինչեոն միջազգային օդանավակայանը 2014 թվականին ճանաչվել է Ասիայի ութերորդ ամենաշատ ուղևորներ ունեցող օդանավակայանը, իսկ բեռնափոխադրմամբ չորրորդն է։ 2016 թվականին օդանավակայանից օգտվել են 57,765,397 ուղևոր։ Ինչեոն միջազգային օդանավակայանը ընդլայնեց իր չափը՝ 2018 թվականի հունվարի 18-ին բացելով 2-րդ մասնաճյուղը։
Հեծանվավազք
Հեծանվավազքը գնալով տարածված է դառնում Սեուլում և ամբողջ երկրում։ Հանգան գետի երկու ափերն ունեն հեծանվավազք հարթակներ։ Բացի այդ, Սեուլը 2015 թվականին ներդրեց հեծանիվ բաժանող համակարգ՝ Ddareungi անվանումով (և անվանվեց Seoul Bike անգլերեն) ։
Համալսարաններ
Սեուլում են գտնվում Հարավային Կորեայի ամենահեղինակավոր համալսարանների մեծամասնությունը, ներառյալ Սեուլի ազգային համալսարանը, Յոնսիի համալսարանը, Կորեայի համալսարանը։
2019 թվականին QS-ի լավագույն ուսանողական քաղաքների ցանկում Սեուլը զբաղեցրեց 10-րդ տեղը ։
Միջնակարգ կրթություն
Պարտադիր կրթությունը ներառում է 1-9-րդ դասարանները (տարրական դպրոց վեց տարի և միջնակարգ դպրոցի 3 տարի) ։ Ուսանողները վեց տարի անցկացնում են տարրական դպրոցում, միջին դպրոցում՝ երեք տարի, իսկ ավագ դպրոցում՝ երեք տարի։ Միջնակարգ դպրոցները հիմնականում պահանջում են, որ ուսանողները համազգեստ կրեն։ Ավագ դպրոցն ավարտելու համար պետք է հանձնեն քննություն, և համալսարանական ընդունվողները հանձնել են անցնել քոլեջի քննությունները, որոնք տեղի են ունենում ամեն տարվա նոյեմբեր ամսին։ Ոչ-ավագ դպրոցի շրջանավարտների համար ևս կա քննություն, որը կոչվում է դպրոցների որակավորման քննություն։
Սեուլում տեղակայված են տարբեր մասնագիտացված դպրոցներ, ներառյալ երեք գիտական ավագ դպրոցներ և վեց օտարալեզու ավագ դպրոցներ։ Սեուլի Մետրոպոլիտենի կրթության գրասենյակը բաղկացած է 235 քոլեջի-նախապատրաստական ավագ դպրոցներից, 80 արհեստագործական դպրոցներից, 377 միջնակարգ դպրոցներից և 33 հատուկ կրթության դպրոցներից՝ ըստ 2009 թվականի տվյալների։
Միջազգային հարաբերություններ
Սեուլը անդամակցում է Ասիայի խոշոր քաղաքների 21 ցանցին և C40 քաղաքների կլիմայի ղեկավարության խմբին։ Բացի այդ, Սեուլում կան տարբեր երկրների դեսպանատներ, որոնց հետ դիվանագիտական կապերի մեջ է։
Քույր քաղաքներ
Սեուլն ունի 23 քույր քաղաքներ
Նկարներ
Կատեգորիա:Ասիայի մայրաքաղաքներ
Դմիտրո Կոզացկի
Դմիտրո Օլեքսանդրովիչ Կոզացկի (Дмитро Олександрович Козацький, կեղծանուն՝ Օրեստ, նոյեմբերի 11, 1995, Մալին, Ժիտոմիրի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինացի լուսանկարիչ, զինծառայող, ավագ զինվոր և Ուկրաինայի Ազգային գվարդիայի Ազովի գումարտակի մարտիկ։ Պարգևատրվել է «Ուկրաինայի զինվորական ծառայության համար» մեդալով (2022 թ.) ։
Կենսագրություն
Դմիտրո Կոզացկին ծնվել է Մալինում 1995 թվականի նոյեմբերի 11-ին աշխատավորների ընտանիքում։
2014 թվականին նա լքել է Լեհաստանի Ժեշուվ քաղաքի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և կառավարման բարձրագույն դպրոցը՝ դառնալով արժանապատվության հեղափոխության մասնակից։ Նա այժմ Օստրոյի ակադեմիայի ազգային համալսարանի ուսանող է ։
2015 թվականին նա միացել է Ուկրաինայի ազգային գվարդիայի, իսկ ավելի ուշ՝ Ազովի գումարտակին ։
Ռուսաստանի ներխուժումը Ուկրաինա (2022)
2015 թվականից նա Դոնեցկի մարզի Մարիուպոլ քաղաքի պաշտպանն է։ 2022 թվականի մարտի 1-ից նա այլ զինվորականների հետ «Ազովստալ» գործարանի պաշտպանությունն է կազմակերպել ։
Ազովի գումարտակի մամուլի ծառայության պետ։ Վիրսվեր զինընկերների 10 լուսանկարների հեղինակ, որոնք հայտնի դարձան ողջ աշխարհին ։ Լուսանկարներից մեկը, որում երիտասարդն ընկնում է մայիսյան արևի ճառագայթների տակ՝ ընկնելով ձեռնարկության ավերված տարածքի ներսում պարկուճներից խոցված փոսը, կոչվում էր «Լույսը կհաղթի» ։
Պայթյունների ձայնի տակ նա երգեց Կալուշ նվագախմբի « Ստեֆանիա» երգը, որը Ուկրաինային հաղթանակ բերեց « Եվրատեսիլ 2022 » երգի մրցույթում ։
2022 թվականի մայիսի 20-ին, գերի ընկնելուց առաջ, Դմիտրո Կոզացկին իր Թվիթթերում հրապարակել է գրառում. «Դե, այսքանը։ Շնորհակալ եմ, Ազովստալ, ապաստանի համար՝ իմ մահվան և իմ կյանքի վայրի համար։ Ի դեպ, քանի դեռ գերության մեջ եմ, ձեզ կթողնեմ լուսանկարներ լավագույն որակով, կուղարկեմ բոլոր լրագրողական մրցանակաբաշխություններին ու ֆոտոմրցույթներին, եթե ինչ-որ բան շահեմ, թողարկումից հետո շատ հաճելի կլինի։ Շնորհակալություն բոլորիդ աջակցության համար։ Կտեսնվենք." ։ Նույն օրը Ուկրաինայի խորհրդարանի փոխխոսնակ Օլենա Կոնդրատյուկը հայտարարեց, որ Ուկրաինայի Գերագույն Ռադան Դմիտրի Կոզացկու լուսանկարները կուղարկի Եվրոպայի և աշխարհի բոլոր խորհրդարաններին, որոնք Ուկրաինայի կողմին են ։  Նաև Babylon'13 կինոընկերությունը տեսանյութ է հրապարակել «Մարիուպոլի ամրոց։ Վերջին օրը Ազովստալում», որը նկարահանել է Դմիտրին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Articles with hCards Կատեգորիա:1995 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ուկրաինացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի զինվորականներ
Միքայել Քոթանյան
Կենսագրություն
1945 թվականին ավարտելով Ներքին Սասնաշենի միջնակարգ դպրոցը՝ ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1950-1951 թվականներին աշխատել է «Հայէներգոյի» գլխավոր վարչությունում որպես ֆինանսիստ։ 1951 թվականին ընդունվել է ԵՊՀ ասպիրանտուրա, ապա գործուղվել ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիա՝ ուսումը շարունակելու։ 1956 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 1972 թվականին՝ դոկտորական թեզերը, ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան։ 1954-1958 թվականներին աշխատել է ՀԿԿ կենտկոմին կից եռամյա կուսակցական դպրոցում որպես դասախոս։ 1960-1964 թվականներին եղել է «Հայաստանի ժողովրդական տնտեսություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, 1964-1983 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱ տնտեսագիտության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, բաժնի վարիչ, տնօրենի գիտական գծով տեղակալ։ 1977 թվականին ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից, իսկ 1986 թվականին՝ իսկական անդամ։ 1983-1987 թվականներին եղել է ՀԿԿ կենտկոմի տնտեսագիտության բաժնի վարիչ, 1987-1999 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ տնտեսագիտության ինստիտուտի տնօրեն, 1989-1999 թվականներին` Հայաստանի տնտեսագետների միության նախագահ, 1996 թվականին՝ Մենեջմենթի միջազգային ակադեմիայի անդամ, 1985-1989 թվականներին ՀԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի, 1999 թվականին՝ ՀՀ Ազգային Ժողովի պատգամավոր։
Մահ
Զոհվել է ՀՀ ԱԺ-ում տեղի ունեցած ոճրագործության ժամանակ։
Հիշատակ
Միքայել Քոթանյանի ողբերգական մահից հետո ՀՀ նախագահի որոշմամբ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի տնտեսագիտության ինստիտուտն անվանվել է նրա անունով։ Նրա անունով կրթաթոշակ է նշանակվել Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտում։ Միքայել Քոթանյանի անվամբ է կոչվել նրա հայրենի գյուղի դպրոցը։ ԱՄՆ-ի դեսպանատան կողմից 2000 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նրա անվամբ բացվել է Ինտերնետ համակարգչային կենտրոն Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական ուսումնարանում։ Բացվել է «Միքայել Քոթանյան» բարեգործական հիմնադրամ։
Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են նյութական շահերի և նյութական շահագրգռվածության տնտեսական օրենքների, հասարակության զարգացման գործում հոգևոր արտադրության ու մտավոր գործունեության դերի մեծացման միտումների բացահայտման, շուկայական տնտեսության հիմնահարցերին ։
Աղբյուրներ
ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Վլադիմիր Խոջաբեկյան «Միքայել Խաչիկի Քոթանյան», պատմաբանասիրական հանդես №1, 1999, էջ 417-419
(176) Իդունա
(176) Իդունա (Iduna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1877 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,187472 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6583 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7166 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Իդունա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,663 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173195 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,59° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է G դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս G Կատեգորիա:1877 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Քրիստիան Պետերսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լոս Անդես (նահանգ)
Լոս Անդես (Provincia de Los Andes), նահանգ Չիլիի Վալպարաիսո տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Լոս Անդես քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Լոս Անդեսն հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 4 համայնք.
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 91 683 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 30,02 մարդ/կմ²։
Լոս Անդես նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 3 054,1 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Վալպարաիսո տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
Լան-Դիլ (շրջան)
Լան Դիլ  (Lahn-Dill-Kreis), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Վեցլար քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1066,52 կմ2։ Բնակչությունը` 254 312 մարդ։ Բնակչության խտությունը` 238 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը` 06 5 32։ Շրջանում 23 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Ցերնովսկի
Ցերնովսկի (Церковски), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 182 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Գյոյ Դաղ
Գյոյ Դաղ, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգի հյուսիսարևելյան հատվածում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Սոցիալիստական-բանվորական ինտերնացիոնալ
Սոցիալիստական Բանվորական Ինտերնացիոնալ (Sozialistische Arbeiter-Internationale), սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունների միջազգային միավորում, ստեղծվել է 1923 թվականին և կազմալուծվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում՝ 1940 թվականին։ Հիմնադրվել է Բեռնի ինտերնացիոնալի և «Ինէոերնացիոնաչ 2¹/2»-ի միավորիչ կոնգրեսում։
Խումբը ստեղծվել է լոնդոնյան Վիեննայի ինտերնացիոնալի և նախկին Երկրորդ ինտերնացիոնալի միաձուլման միջոցով և հանդիսացել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի իրավանախորդը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց և Նացիստական Գերմանիայի զորքերի կողմից Եվրոպայի մի շարք երկրների, այդ թվում՝ Բելգիայի (որտեղ Բրյուսելում 1935 թվից գտնվում էր սոցիալիստական բանվորական ինտերնացիոնալի ղեկավար կենտրոնը) գրավումից հետո դադարեցրեց գործունեությունը։
Կատեգորիա:Սոցիալիզմ Կատեգորիա:Մարքսիզմ Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ
Կրասնովի փողոց (Յալթա)
Պատմություն
Կրասնովի փողոցը գտնվում է Յալթայի կենտրոնում։ Այն չափազանց կարճ է. երկարությունը 200 մետրից քիչ պակաս է։ Փողոցը սկսվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցից։ Փողոցը 1980-ական թվականների վերջին անվանակոչվել է Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովի անունով՝ ճարտարապետի ծննդյան 125-ամյակի տոնակատարության ժամանակ։ Նա շատ բան է արել Յալթա բուժավայրը ստեղծելու համար՝ այնտեղ աշխատելով ավելի քան 30 տարի ։
Նշանակալի շենքեր և շինություններ
Կրասնովի փողոցում արևելյան ճակատով կանգնած է «Վիլլա Ելենա» հյուրանոցը ։ 1877 թվականից մինչև 1907 թվականը ներկայիս «Վիլլա Ելենայի» տեղում «Դարսանա» ամառանոցն էր, որը 1907 թվականին գնում է սարատովցի վաճառական Իվան Վասիլևիչ Տիխոմիրովը։ Որոշ ժամանակ անց Տիխոմիրովը որոշում է ամբողջությամբ վերակառուցել շենքը։ Նախագիծը նա պատվիրում է յալթացի հայտնի ճարտարապետ Լև Նիկոլաևիչ Շապովալովին (1873-1957) ։
Վիլլայի շինարարությունն ավարտվել է 1912 թվականի աշնանը։ Այդ պահին «Վիլլան» Յալթայի ամենաբարձր շենքն էր, ուներ սեփական այգի և վերելակ։ 1912-1918 թվականներին «Վիլլա Ելենան» հյուրընկալել է նշանավոր մարդկանց` որպես 1-ին կարգի հյուրանոց, որը ղեկավարում էր վաճառական Տիխոմիրովի կինը` Ելիզավետա Իվանովնան ։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, 1920 թվականի աշնանը, «Վիլլա Ելենան» ազգայնացվեց ։
Խորհրդային ​​իշխանության օրոք շենքն օգտագործվել է որպես առողջարան, իսկ ավելի ուշ` որպես առողջարանային պոլիկլինիկա։ 2000 թվականին սկսվել է շենքի հիմնանորոգումը։ Տարածքն ընդլայնվել է, խախտվել է ճարտարապետական ​​ոճը։ 2007 թվականին «Վիլլա Ելենան» վերաբացվել է որպես Villa Elena Hotel & Residences ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յալթայի փողոցներ
Ալաս ի Սերկ
Ալաս ի Սերկ (Alàs i Cerc, Alas i Cerc), Իսպանական մունցիպալիտետ, գտնվում է Կատալոնիայի ինքնավար համայնքի Լեյդա (ռուսերեն՝ Льейда) մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Ալտ-Ուրժել համայնքի կազմի մեջ։ Զբաղեցրած տարածքը կազմում է 57.7 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 386 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Սանահինի վանական համալիր
Սանահինի վանքային համալիր, միջնադարյան հոգևոր, մշակութային և գիտակրթական նշանավոր կենտրոն Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի Տաշիրք գավառում, այժմ՝ Հայաստանի Լոռու մարզի Ալավերդի քաղաքի Սանահին թաղամասում (նախկին Սանահին գյուղ), Դեբեդ գետի աջափնյա բարձրադիր սարավանդի վրա։
Ըստ ժողովրդական ստուգաբանության՝ «Սանահին» նշանակում է սա նրանից (Հաղպատից) հին, նաև՝ սան-հին, հին կաթսա ։
Հաղպատի վանքի հետ միասին հանդիսանում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ ։
Պատմություն
Վանական համալիրի առաջին՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 10-րդ դարի 30-40-ական թվականներին (Աբաս Ա Բագրատունի թագավորի օրոք)։ 966 թվականին Աշոտ Գ Ողորմած թագավորն ու Խոսրովանույշ թագուհին կառուցել են Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին՝ իրենց որդիներ Կյուրիկեի (Գուրգենի) և Սմբատի արևշատության համար, հիմնադրել են միաբանություն և բարձրագույն կարգի հոգևոր դպրոց, հրավիրել եկեղեցականներ, գիտնական վարդապետներ, գրիչներ։ Հիմնադիր վանահայրն էր Պոլիկարպոսը, որին հաջորդել է վարդապետ գիտնական Հովհաննեսը։
979 թվականին Սմբատ Բ թագավորի հրովարտակով Սանահինի վանական համալիրը դարձել է նորակազմ Կյուրիկյան թագավորության եպիսկոպոսի աթոռանիստը (մինչև 11-րդ դարի կեսը), և Տաշիրքի թեմակալ է ձեռնադրվել Եսային։ Երևելի վանահայրերից էր «մեծ հռետոր» հռչակված Դիոսկորոս Սանահնեցին (1039-1063)։ Նրա օրոք կառուցվել են գրատունն ու Սուրբ Գրիգոր մատուռը, հոգևոր դպրոցը դարձել է ուսումնական մեծ կենտրոն, հարստացել է գրադարանը, գրվել, ծաղկվել և ընդօրինակվել են բազմաթիվ ձեռագրեր։ Նրան աշակերտել, դպրոցում դասավանդել ու ստեղծագործել են գիտնական վանականներ Անանիա Սանահնեցին և Հակոբոս Քարափնեցին։ Աստվածաբանությունից բացի դպրոցում դասավանդվել են փիլիսոփայություն, հռետորական արվեստ, երաժշտություն, բժշկություն, տոմարագիտություն և այլ գիտություններ։ Ըստ ավանդության՝ դպրոցում դասավանդել է նաև Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին, նրա անունով էլ Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցիների միջև կառուցված սրահը կոչվել է «Մագիստրոսի ճեմարան» ։
11-րդ դարի 2-րդ կեսին սկսված սելջուկյան արշավանքների ու նրանց տիրապետության ընթացքում, ինչպես նաև Կյուրիկյան թագավորության անկումից հետո (1113) Սանահինի վանքը ապրել է տևական վատթար ժամանակաշրջան։ 12-րդ դարի վերջին Տաշիրք գավառի կազմում դառնալով Զաքարյան իշխանների սեփականությունը՝ վանքը վերականգնել է իր դերը երկրի հոգևոր ու գիտամշակութային կյանքում։ Այդ շրջանում կատարվել են նաև լայնածավալ շինարարական աշխատանքներ։ 12-րդ դարի 80-ական թվականներից մինչև 13-րդ դարի 30-ական թվականներին կառուցվել են Սուրբ Ամենափրկիչ և Սուրբ Աստվածածին եկեղեցիների գավիթները, զանգակատունը, գրատան արտաքին սրահը, հյուրատունը (չի պահպանվել), Զաքարյանների տոհմական դամբարանը, կանգնեցվել են Գրիգոր Տուտեորդու և Սարգսի բարձրարվեստ խաչքարերը, նորոգվել Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին։ 12-րդ դարի վերջին Դեբեդ գետի վրա կառուցվել է Սանահինի նշանավոր կամուրջը, որով անցնում է վանք տանող ճանապարհը, իսկ գյուղում՝ աղբյուր։
12–13-րդ դարերում Սանահինի վանքում հայտնի էին վանահայրեր Գրիգոր Տուտեորդին, Հովհաննես Խաչենցին (Զաքարե և Իվանե Զաքարյան իշխանների ուսուցիչը), Վարդանը։ Մեծ համբավ է ունեցել վանահայր Գրիգոր րաբունապետը, որի «Պատճառ լայն և նուրբ գրեանց, առեալ ի հարցն սրբոց և ի վարդապետաց» գիրքը ծառայել է նաև որպես ուսումնական ձեռնարկ։ Գրիգոր րաբունապետը վանքին նվիրել է 13 ձեռագիր, գրել այլ աշխատություններ։ Վանքի բնականոն գործունեությունը դարձյալ ընդհատվել է 1230-ական թվականներից սկսված մոնղոլական արշավանքների և նրանց տիրապետության ողջ ընթացքում։ 14-րդ դարի սկզբին թուլացել և դարավերջին տրոհվել է Զաքարյանների իշխանական տունը, և Սանահին գյուղը շրջակայքով ու վանքով դարձել նրանց շառավիղների՝ Արղության-Երկայնաբազուկների սեփականությունը (մինչև 20-րդ դարի սկիզբը)։
17-րդ դարի կեսին՝ Սարգիս արքեպիսկոպոս Արղությանի առաջնորդության օրոք, էապես նորոգվել են ժամանակի և երկրաշարժերի ազդեցությամբ վնասված վանքի հիմնական կառույցները։ 1831 թվականին հյուսիսային պարսպին կից միակամար աղբյուր է կառուցել վանքի տոհմիկ առաջնորդ Հարություն արքեպիսկոպոս Տեր-Բարսեղյանցը (ճակատին պահպանվել է նրա չափածո արձանագրությունը), կատարել է նաև վիմագրությունների վերծանման և կառույցների նորոգման աշխատանքներ։ 20-րդ դարի սկզբին վանքի գործունեությունը դադարել է։
Խորհրդային իշխանության ժամանակաշրջանում Սանահինի վանքը որպես պատմամշակութային հուշարձան եղել է պետական պահպանության ներքո, կատարվել են կառույցների ամրակայման և վերականգնման աշխատանքներ։ 1998 թվականին Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ այն հանձնվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի տնօրինությանը։
Ճարտարապետություն
Սանահինի վանքի ճարտարապետական համալիրը ձևավորվել է շուրջ երեք հարյուրամյակի ընթացքում. յուրաքանչյուր նոր շինություն կառուցվել է նախորդների գործառնական դերը, զբաղեցրած տեղն ու ոճական հատկանիշները հաշվի առնելով։ Համալիրն ընդգրկում է Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցիներն իրենց գավիթներով, ճեմարանը, Սուրբ Գրիգոր մատուռը, գրատունը, զանգակատունը, Սուրբ Հակոբ եկեղեցին, Սուրբ Հարություն մատուռը, Կյուրիկյանների, Զաքարյանների և Արղության-Երկայնաբազուկների տոհմական դամբարանները։
Կառույցների հիմնական շինանյութը տեղական բաց մոխրագույն սրբատաշ բազալտն է, որն օգտագործվել է նաև տանիքների ծածկասալերի համար։ Ճարտարապետական ձևերը և հարդարանքը, ընդհանուր առմամբ, պարզ են և մոնումենտալ՝ պատերի հարթ մակերեսների վրա քիվերի, դռների և պատուհանների շրջակալների զուսպ շեշտվածությամբ։ Ներքին տարածքների գեղարվեստական արտահայտչականությունն ստեղծվել է ծածկերի՝ թաղերի, թաղակիր կամարների, գմբեթարդների և դրանք կրող հենարանների պարզ, տրամաբանական ու համաչափ կառուցվածքով և համադրությամբ։
Կասպի շրջան
Կասպի շրջան (კასპის მუნიციპალიტეტი՝ կասպիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Շիդա Քարթլի երկրամասի (մխարեյի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Կասպ քաղաքն է։
Սանահինի վանական համալիր
Սուրբ Ամենափրկիչ (Կաթողիկե) եկեղեցի
Սուրբ Ամենափրկիչ (կոչվել է նաև Կաթողիկե) եկեղեցին համալիրի գլխավոր և ամենամեծ շինությունն է, կառուցվել է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հարավային կողմում՝ 4 մ հեռավորությամբ։ Կառուցել է Խոսրովանուշ թագուհին և դրանով հիմք դրել Սանահինի վանքին ։ Եկեղեցին իր հզոր ծավալով գերիշխող դիրք ունի և դարձել է համալիրի ընդհանուր հորինվածքի ծանրության կենտրոնը։ Կառույցի տիպը դարձյալ խաչագմբեթն է, սակայն ի տարբերություն նախորդի, ունի երկհարկ ավանդատներ։ Եկեղեցին ունեցել է երկու մուտք՝ հյուսիսային և արևմտյան կողմերում, որոնցից առաջինը հետագայում փակվել է եկեղեցիների միջև ճեմարանի սրահը կառուցելու պատճառով։ Կառույցի արևելյան ճակատը և հարավային ու հյուսիսային ճակատների դրան կից հատվածները ձևավորվել են նրբագեղ որմնասյուների վրա հենված դեկորատիվ կամարաշարով։ Հիմքեր կան ենթադրելու, որ այն ունեցել է շարունակություն և այդ կերպով հարդարված են եղել նաև եկեղեցու նախնական գմբեթի թմբուկն ու Ավագ խորանը, որոնք ավերվել են երկրաշարժից և վերականգնվել առավել պարզ ձևերով։
Կասպի շրջան
Կատեգորիա:Կասպի շրջան
Սանահինի վանական համալիր
Սուրբ Ամենափրկիչ (Կաթողիկե) եկեղեցի
Եկեղեցու արևելյան ճակատի վերնամասում՝ ճակտոնը պսակող քիվի անմիջապես տակը, տեղադրված է ուղղանկյուն շրջանակի մեջ առնված մի խորաքանդակ՝ Կյուրիկեի ու Սմբատի պատկերներով (անունները փորագրված են շրջանակի վերին մասում)։ Քանդակի ստեղծումից տարիներ անց նրանցից առաջինը հիմնադրել ու գլխավորել է Կյուրիկյան թագավորությունը, իսկ երկրորդը՝ թագավորել Անիում և հռչակվել «Տիեզերակալ»։ Խորաքանդակը նրանց պատկերում է ողջ հասակով դեմ-հանդիման կանգնած, ձեռքերին՝ եկեղեցու մանրակերտը։ Իր բովանդակությամբ, հորինվածքային մտահղացմամբ և ոճավորմամբ այս ստեղծագործությունը նշանավոր երևույթ է դարձել հայ միջնադարյան մոնումենտալ արվեստում և նախադեպ հանդիսացել հետագա նմանատիպ քանդակների համար (Հաղպատ, Անի և այլն)։
Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու պատերը նույնպես ծածկված են եղել որմնանկարներով (պահպանվել են աննշան հետքեր)։ Ըստ վիմագրական տվյալների՝ եկեղեցին առաջին անգամ և հիմնավորապես նորոգվել է 1181 թվականին՝ վանքի առաջնորդ Հովհաննես վարդապետի ջանքերով ու Գրիգոր Տուտեորդու և Քուրդ ամիրայի օժանդակությամբ։ Վերաշարվել են երկրաշարժից վնասված հարավային պատը, գմբեթը՝ ամբողջությամբ, ինչի հետևանքով այն դարձել է ավելի ցածր, ամրացվել և լրացվել են կառույցի մյուս կիսավեր կամ խարխլված հատվածները։ Երկրորդ մեծ վերանորոգումը կատարվել է 1652 թվականին, վանքի ընդհանուր նորոգության ժամանակ՝ առաջնորդ Սարգիս արքեպիսկոպոս Արղությանի օրոք և ուստա Սարգսի ղեկավարությամբ։ Փոքր նորոգումներ կատարվել են նաև հետագայում, 1815 թվականին՝ հազարապետ Սոլոմոն Արղությանի ու Զաքարե իշխանի ծախսերով և 1881 թվականին՝ Արղության Հովսեփ Փարսադանյանի ղեկավարությամբ ու ջանքերով։
Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցիները դեռևս 10-րդ դարի 80-ական թվականներին ունեցել են ընդհանուր գավիթ, ինչի մասին հիշատակվում է Կյուրիկե Ա թագավորի՝ Սանահինի «Քոթուկում» մեջբերված հրովարտակում, որով նա երկու շքեղ ջահ է նվիրել վանքին։ Այդ կառույցը քանդվել է հավանաբար 1181 թվականի լայնածավալ շինարարական աշխատանքների ժամանակ՝ Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու նոր գավիթը կառուցելիս։ Վերջինս քառակուսի հատակագծով կենտրոնակազմ և քառասյուն ընդարձակ դահլիճ է՝ կառուցված եկեղեցու արևմտյան պատին կից, նույն առանցքով և լայնությամբ։ Արտաքին դուռը տեղադրված է հյուսիսային պատի կենտրոնում։ Գավթի հաստահեղույս սյուները կամարներով կապվում են միմյանց և համապատասխան հանդիպակաց պատերի փնջաձև որմնասյուների հետ՝ ներքին տարածքը բաժանելով կենտրոնական մեծ և եզրային ութ փոքր քառակուսի հատվածների։ Կենտրոնական քառակուսին պսակում է երդիկավոր ցածր գմբեթը, անկյունայիններն ունեն հարթ առաստաղ, իսկ առանցքային միջին հատվածները ծածկված են գլանաձև թաղերով։ Տարածական այս բարդ և պլաստիկ կառուցվածքային հորինվածքին յուրահատուկ գեղարվեստական արտահայտչականություն են հաղորդում սյունախարիսխների և խոյակների հյուսածո զարդամոտիվները և կենդանիների գլուխների խորհրդանշանային քանդակները։ Որմնակամարներից մեկի վրա փորագրված արձանագրությունը հիշատակում է ճարտարապետի անունը՝ Ժամհայր։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու գավիթ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու գավիթը (կոչվում է նաև նախագավիթ) կառուցվել է 1211 թվականին Վաչե Վաչուտյան իշխանի պատվերով, ինչը վկայում է գավթի ներսում՝ հարավային պատին պահպանված արձանագրությունը։ Կառույցը տեղադրվել է այդ եկեղեցու արևմտյան և Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու գավթի հյուսիսային պատերին կից և գրավում է դրանց միջև գոյացած անկյունային տարածքը։ Պահպանված են կից կառույցների առանցքների նկատմամբ սիմետրիան, իսկ արևելք-արևմուտք ուղղությամբ՝ նաև չափը, ինչի շնորհիվ այդ համադրությունը ընկալվում է որպես ամբողջական մի կառույց։
Գավթի հատակագիծը հյուսիս-հարավ ուղղությամբ մի փոքր ձգված ուղղանկյուն է, որը լայնական ուղղությամբ տարված երկու կամարակապ սյունաշարով բաժանվում է երեք հավասար նավերի։ Դրանցից յուրաքանչյուրը ծածկված է գլանաձև թաղով և երկթեք տանիքով, որոնք արևմտյան ճակատի վրա կազմում են սուր գագաթներով բարձր ճակտոնների շարք։ Գավթի այդ միակ ամբողջությամբ երևացող ճակատը ձևավորված է երեք զույգ լայն և կամարակապ բացվածքներով, որոնք ծառայել են ներքին տարածքի լուսավորության և ելումուտի համար։ Գավիթն ունեցել է նաև միջանցիկ դեր՝ եկեղեցիներ, մյուս գավիթ և ճեմարան անցնելու համար։ Ճարտարապետական ներքին հարդարանքը պարզ է և զուսպ. ցածրադիր և զանգվածեղ սյուները և որմնասյուները, լինելով միատիպ, տարբեր են խարիսխների, ֆուստերի (ֆուստ՝ սյան բունը) և խոյակների զարդաքանդակների մշակմամբ։ Տիպաբանական առումով այս գավիթը եզակի նմուշ է հայկական ճարտարապետության մեջ ։
Ճեմարան
Ճեմարանի կառուցման ստույգ ժամանակն անհայտ է, սակայն շինարարական-շերտագրական վերլուծությամբ թվագրվում է 11-րդ դարի 1-ին կեսով։ Կառույցի հատակաձևը ստեղծվել է ինքնաբերաբար՝ պայմանավորված Աստվածածին և Ամենափրկիչ եկեղեցիների միջև ընկած նեղ, միջանցքաձև տարածքով, որը ճարտարապետն օգտագործել է հնարամտորեն և նպատակահարմար։ Ավանդաբար պատմվում է, որ սա եղել է ճեմարանի այն սրահը, որտեղ երկու կողմի վրա շարված քարե նստարաններին բազմած ուսանողների համար Գրիգոր Մագիստրոսը կարդացել է իր դասախությունները ։
Գրատուն
Գրատունն ու Սուրբ Գրիգոր մատուռը կառուցվել են 1063 թվականին՝ վանահայր Դիոսկորոս Սանահնեցու նախաձեռնությամբ և ղեկավարությամբ, Դավիթ Անհողինի դստեր՝ Հրանույշ թագուհու միջոցներով։ Շինությունները տեղադրված են համալիրի հյուսիսարևելյան մասում, միմյանցից մոտ 3 մ հեռավորությամբ։ Միջանկյալ այդ տարածքում՝ գրատան մուտքի առջև, 18-րդ դարի 1-ին քառորդում կառուցվել է նախասրահ։
Գրատունը հայկական գրատների մեջ հնագույնն է և իր հատակագծային չափերով ամենամեծը ։ Այն քառակուսի հատակագծով սրահ է, որի չորս պատերի կենտրոններում մեկական տեղադրված որմնասյուները միմյանց հետ կապվում են հատակագծում պատերի նկատմամբ 45օ թվականով շեղված կամարներով։ Դրանցով կազմվում է սրահի եզրագծին ներգծված մի նոր՝ առավել փոքր քառակուսի, որի վրա առագաստների միջոցով հենվում է հիմքում՝ շրջանաձև, իսկ վերևում՝ ութանիստ, երդիկավոր գմբեթը։ Սրահի անկյունային հատվածները ծածկված են մի դեպքում տրոմպով, մյուս դեպքում՝ հատվող կիսագլան թաղերով։ Ցածրադիր և զանգվածային որմնասյուներն ունեն հարուստ և միմյանցից տարբեր զարդաքանդակային մշակում։ Պատերի հարթությունը ջլատված է կիսաշրջան կամ սլաքաձև կամարներով պսակվող խոր որմնախորշերով, որոնք եղել են պահոցներ գրքերի և նշխարների համար։ Գրատունը հռչակվել է ձեռագրական հարուստ ժողովածուով․ այստեղ ձեռագիր գրքերի հետ միասին պահվել են նաև վանքի թանկարժեք առարկաները։ Այդ է պատճառը, որ գրատան շենքը կոչվել է նաև Նշխարատուն ։
Սուրբ Գրիգոր մատուռ
Սուրբ Գրիգոր մատուռը գտնվում է համալիրի արևելյան սահմանագծում՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուց 12 մետր դեպի արևելք։ Կառուցվել է 1061 թվականին՝ Դավիթ Անհողինի դուստր Հրանուշ թագուհու կողմից ։ Սուրբ Գրիգոր մատուռը եռաստիճան գետնախարսխով, արտաքուստ՝ շրջանաձև, ներքուստ՝ խաչաձև, քառախորան կենտրոնագմբեթ փոքր կառույց է։ Ճակատի գլանաձև հարթությունը և մուտքի շրջանակը մշակված են նրբագեղ, դեկորատիվ որմնասյուներով և կամարաշարով, իսկ պատի՝ խորանների միջև ընկած առավել թանձր հատվածները ակոսված են ուղղաձիգ, հատակագծում եռանկյունաձև խորշերով։ 1652 թվականին վերակառուցվել են երկրաշարժից ավերված գմբեթն ամբողջությամբ և պատերի վերին հատվածները՝ աղճատելով մատուռի նախնական տեսքը և համաչափությունը։
Զանգակատուն
Վանքի զանգակատունն (13-րդ դարի 1-ին քառորդ) այդ տիպի վաղագույն նմուշներից է, կառուցվել է Սուրբ Ամենափրկիչ և Սուրբ Աստվածածին եկեղեցիների արևմտյան ճակատների եզրագծի շարունակությամբ, վերջինիս հյուսիսային պատի արևմտյան հատվածին կից։ Այն քառակուսի հատակագծով եռահարկ կառույց է, որ պսակվում է վեց սյուների վրա հենված զանգաշտարակով։ Առաջին հարկը պարզ թաղակապ սրահ է՝ հյուսիսային կողմից առանձին մուտքով։ Արևմտյան ճակատին ասիմետրիկ տեղադրված շքամուտքը քարե աստիճաններով տանում է երկրորդ և երրորդ հարկերը։ Երկրորդ հարկն են կազմում միմյանց կից երեք փոքր ավանդատները, որոնցից մեկի մուտքի ճակատին պահպանվել է շինարարական անթվակիր արձանագրություն, ըստ որի՝ զանգակատունը կառուցել է Աբասի որդի Վագը։ Երրորդ հարկն ամբողջական մի սրահ է՝ ծածկված չորս զույգ որմնասյուների վրա հենված փոխհատվող կամարների կոնստրուկցիայով՝ իր վրա կրելով զանգաշտարակը։ Արևմտյան ճակատի առանցքով, տրամատված լայն շրջանակի մեջ ագուցված է կարմիր գրանիտե քանդակազարդ մեծ խաչ, ճակատների դեկորատիվ հարդարանքի մյուս տարրերը՝ շքամուտքի և պատուհանների քանդակազարդ շրջանակները, ներդիր խաչքարերը տեղադրված են ասիմետրիկ, ազատ, բայց խիստ հավասարակշիռ հորինվածքով։
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի և Սուրբ Հարություն մատուռ
Գլխավոր հուշարձանախմբից հարավ-արևելք՝ շուրջ 70 և 100 մ հեռավորությամբ, գտնվում են ևս երկու փոքր, կիսավեր կառույցներ՝ Սուրբ Հակոբ եկեղեցին և Սուրբ Հարություն մատուռը։ Եկեղեցին 10-րդ դարի 2-րդ կեսին կառուցված գմբեթավոր դահլիճ է՝ արտաքուստ ուղղանկյուն, ներքուստ խաչաձև հատակագծով։ 1753 թվականին ավերվել է, քարերի մի մասը 1815 թվականին օգտագործվել է Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու նորոգման համար։ Մատուռը (13-րդ դարի 2-րդ կես) պարզ, ուղղանկյուն թաղածածկ սրահ է՝ արևելյան երկու հավասարաչափ խորաններով և հարուստ մշակված արևմտյան շքամուտքով։
Խաչքարեր
Պահպանվել են 10-19-րդ դարերը ընդգրկող շուրջ 190 վիմագրեր (կառույցների, խաչքարերի ու տապանաքարերի վրա)։ Դրանցից 19-ն ունեն շինարարական բնույթ (մինչև 1225 թվականը), մյուսները բովանդակում են թագավորական, իշխանական հրովարտակներ, աղոթքներ, հիշատակագրեր, վանքին նվիրատվությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։
Սանահինի համալսարան
11-րդ դարի 1-ին կեսին դպրոցում բացվել են հռետորական, փիլիսոփայական, երաժշտական, բժշկական վարժարանները, դասավանդվել «յոթ ազատ արվեստներ», տոմար և այլ գիտություններ։ Այդ շրջանում դպրոցի աճող հեղինակությունը կապված է Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու գործունեության հետ։ Նա ուներ իր դպրոց–ճեմարանը, ուր դասավանդում էր քառյակ արվեստներ, անդամազննություն և այլ առարկաներ։ Սանահինի համալսարանում 14-15րդ դարերում բուռն զարգացում է ապրել գրչությունը։ Չնայած մեծ կորստին, մեզ է հասել շուրջ երեք տասնյակ ձեռագիր։ Առանձնապես կարևոր հուշարձան է Սանահինի «Քյոթուկը», որում արժեքավոր տեղեկություններ կան Սանահինի պատմության վերաբերյալ։ Դպրոցն ունեցել է նաև մատենադարան, որտեղ ձեռագրեր են հավաքվել աշակերտների ընդօրինակությունների, նվիրատվությունների և գնումների միջոցով։ Սանահինի դպրոցը կարճատև ընդմիջումներով գոյատևել է մինչև մեր օրերը։ Նրա զարգացմանը նպաստել են րաբունապետեր Անանիա, Դիսկորոս, Հակոբ (Քարափնեցի) Սանահնեցիները, Սիմեոնը, Գրիգոր Տուտեորդին, Գրիգոր Արասաորդին, Վարդան Արևելցին, գրիչներ Մաթևոսը, Կարապետը, Խաչատուր և Ավետիք վարդապետները, Ղազարը, Հովհաննեսը, թուղթ կոկող Ստեփանոսը (նորոգել է 2 հազար տետր թուղթ, որը բավական էր միջին մեծության 100 ձեռագրի համար) և ժամանակի նշանավոր այլ գործիչներ ։
Ավանդություն
Վանքի կառուցողները հայր ու որդի են եղել։ Հայրը պատերն է շարել, իսկ որդին՝ քար կտրել ու տաշել։ Վանքը չավարտած՝ որդին մեռնում է։ Առանց սկալաները քանդելու հայրը թողնում, հեռանում է։ Ժամանակ անց նա օտարության մեջ հանդիպում է մի շնողեցու և հայտնում վանքի սկալաները քանդելու գաղտնիքը։ Շնողեցին գալիս է Սանահին, վարպետի ասած ձևով քանդում վանքի սկալաները և մեծ փող ստանում դրա համար  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:10-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Սանահինի վանական համալիր Կատեգորիա:10-րդ դարում հիմնադրված քրիստոնեական վանքեր
Աստերոիդների ցանկ (264801-264900)
Աստերոիդների ցանկ (264701-264800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (264901-265000)
Polygon
Polygon, ամերիկյան վեբ կայք, որը մասնագիտացված է համակարգչային խաղերի մասին ակնարկների և խաղային արդյունաբերության մասին նորությունների հրապարկմամբ։ Կայքը բացվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Vox Media կազմակերպության կողմից։
Sucker (երգ, Jonas Brothers)
«Sucker», ամերիկյան Jonas Brothers փոփ ռոք խմբի երգերից մեկը։ Խումբը բաղկացած երգիչ և դերասան երեք եղբայրներից՝ Քևին Ջոնաս, Ջո Ջոնաս և Նիք Ջոնաս։ Երգը թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 1-ին Republic լեյբլում։ Այն խմբի առաջին երգն է՝ նախորդող վեց տարիներ ընթացքում ։ Սինգլը ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ շքերթում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը, ինչպես նաև Ավստրալիայում, Կանադայում, Մեքսիկայում, Նոր Զելանդիայում, Սինգապուրում, Սլովակիայում ։
Polygon
Պատմություն
Polygon կայքը բացվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ամերկյան Vox Media ընկերության կողմից։ Կայքը հիմնված է ընկերության մեկ այլ կայքի՝ The Verge-ի ճարտարապետության հիման վրա։
Sucker (երգ, Jonas Brothers)
Պատմություն
Խումբը սառեցրել էր իր բոլոր սոցկայքերը, մինչև փետրվարի 28-ը, երբ տարածվել է երգի թողարկման մասին հայտարարությունը ։ «Us Weekly» ամսագիրը հայտարարել էր երգի անվանումը, մինչև պաշտոնական հայտարարության տարածումը ։ Նիք Ջոնասը հայտարարել է, որ «մենք այն գաղտնի էինք պահում գրեթր յոթ, ութ ամիս» ։
Polygon
Պատմություն
Կայքի վրա աշխատանքներ տանելու նպատակով Vox Media-ի գլխավոր տնօրեն Ջիմ Բանկոֆֆը 2011 թվականին սկսեց համագործակցել Joystiq բլոգի խմբագիր Քրիստաֆոր Գրանտի հետ ։ Լսարանի արագ ձեռք բերման համար Բանկոֆֆը ընտրեց խաղեր համաձային մարկետիգային համակարգի, ինչպես նաև խաղեր, որոնք մեծ ուշադրություն են գրավել խաղացողների շրջանում, ինչպես նաև սոցալիական ցանցերում ։
Sucker (երգ, Jonas Brothers)
Առևտրային հաջողություն
Երգը ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ շքերթում և Hot Digital Songs թվային աղյուսակում միանգամից և առաջին անգամ զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը՝ հենց առաջին շաբաթում վաճառելով 88,000 կրկնօրինակ։ Այն Billboard Hot 100-ի պատմության մեջ 34-րդ դեպքն էր, որ դեբյուտը, թողարկման առաջին շաբաթում, գրավել է ամենաբարձր հորիզոնականը։ Արդյունքում, Jonas Brothers դարձել է հինգերորդ խումբը, որն իր անվան մեջ ուներ «brothers» բառը և Hot 100-ում զբաղեցրել է ամենաբարձր հորիզոնականը։ Ինչպես The Everly Brothers, The Righteous Brothers, The Doobie Brothers և Bellamy Brothers։ Everly, Bellamy, Jonas Brothers խմբում երգում էին իրական եղբայրներ։ Hot 100-ում ընտանեկան խմբերի շարքում նույնպես եղել են առաջին հորիզոնականը զբաղեցրած խմբեր, ինչպես օրինակ The Beach Boys, Jackson 5, Carpenters, The Osmonds, Bee Gees, Heart, Bangles, New Kids on the Block, Wilson Phillips, Nelson, Hanson, K-Ci & JoJo, 98 Degrees, Rae Sremmurd և Migos խմբերը։ «Jonas Brothers»-ը տղաների առաջին խումբն է B2K խմբից հետո, որի «Bump, Bump, Bump» հիթը, P. Diddy-ի մասնակցությամբ, 2003 թվականի փետրվարի 1-ին զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։
Polygon
Բովանդակություն
Կայքում հրապարակվում են նորություններ խաղային արդյունաբերության, տարբեր խաղային միջոցառումների և ցուցահանդեսների մասին, ինչպես նաև քննադատություններ և ակնարկներ ։ Կայքի խմբագիրներ, ինչպես նշվում է աղբյուրներում, փորձում են ամեն կերպ առանձնացնել իրենց նորությունները, այլ կայքերում առկա նորությունների, փորձելով գրավել ավելի շատ լսարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կայքեր Կատեգորիա:Կայքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ընկերություններ
Շվալմ-Էդեր (շրջան)
Շվալմ-Էդեր  (Schwalm-Eder-Kreis), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Հոմբերգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1538,49 կմ2։ Բնակչությունը՝ 183 332 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 119 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 06 6 34։ Շրջանում 27 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Դանի Պարեխո
Դանիել Մունիոս Պարեխո (Daniel Parejo Muñoz, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, իսպանական Վալենսիայի կիսպաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Պարեխոն Մադրիդի Ռեալի սան է։ 2006/07 մրցաշրջանում նա նշեց իր դեբյուտը Սեգունդայում՝ խաղալով Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի կազմում/։ Նա անցկացրեց նաև հաջորդ մրցաշրջանը Սոգւնդայում և ապա վարձավճարով տեղափոխվեց ՔՊՌ, որտեղ 2008/09 մրցաշրջանում խաղաց 18 խաղ ։ 2009 թվականի հունվարի 1-ին Պարեխոն հեռացավ ՔՊՌ-ից և եկավ Ռեալ Մադրիդ, որպեսզի լրացնի վնասվածք ստացավ կիսապաշտպանների բացը ։
2009 թվականի փետրվարի 15-ին առաջիններից, ով խաղաց Ռեալի կազմում Սպորտինգի դեմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՔՊՌ-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խետաֆեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Զատկի կղզի (նահանգ)
Զատկի կղզի (Provincia de Isla de Pascua), նահանգ Չիլիի Վալպարաիսո տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Անգա Ռոա քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Զատկի կղզին հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 1 համայնք՝ Զատկի կղզի։
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 3 791 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 23,17 մարդ/կմ²։
Զատկի կղզի նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 163, 6 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Վալպարաիսո տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
(8631) 1981 EK41
(8631) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,256469 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1802 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3327 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290777 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,98° անկյուն։
Աղդևե
Աղդևե, Աղդևելեռ, լեռ Կարսի սարահարթի հարավ մասում։ Բարձրությունը մոտ 3000 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Կարսի մարզ
Չերկովո
Չերկովո (Черково), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 19 կմ դեպի հարավ։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 186 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Յոզղաթի գավառ
Յոզղաթ, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Կենտրոնը Յոզղաթ քաղաքն էր։
Պատմություն
Տեղի հայերի զանգվածաբար կոտորվեցին կամ տարագրվեցին 1915-1916 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։ 1930-ական թվականներում գավառում կար մոտ 2500 հայ, որոնք զուրկ էին եկեղեցուց և դպրոցից։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 300 000 հայ, թուրք և հույն։ 1915 թվականին հայերի թիվը կազմում էր 45 000։ Հայերն ապրում էին 42 գյուղերում։
Վարչական բաժանում
Գավառը բաժանված էր 5 գավառակների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Քարելի շրջան
Քարելի շրջան (ქარელის მუნიციპალიტეტი՝ քարելիս մունիցիպալիտետի) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Շիդա Քարթլի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Քարել քաղաքն է։
Շրջանի հյուսիսային մասը գտնվում է Հարավային Օսիայի Հանրապետության վերահսկման տակ և համապատասխանում է նրա Զնաուրի շրջանին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Մուհարրեմ Քյոսե
Մուհարրեմ Քյոսե (Muharrem Köse), Թուրքիայի զինված ուժերի նախկին սպա, պահեստազորի գնդապետ։ Քյսոեն համարվում է ռազմական խունտայի ենթադրյալ ղեկավարը, որը 2016 թվականի հուլիսի 15-ին հեղաշրջման փորձ էր կատարել Թուրքիայում ։
Օլգա Նևսկայա
Օլգա Նևսկայա (Olga Niewska, ), լեհ քանդակագործ։
Մուհարրեմ Քյոսե
Անադոլու պետական լրատվական գործակալության տվյլաներով, հենց Քյոսեն է համարվում զինվորականների պարագլուխը, ովքեր հանդես էին գալիս նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի դեմ ։ Նախկինում նա կասկածվել է Հիզմեթ շարժման հետ կապի մեջ գտնվելու համար, ինչի արդյունքում 2016 թվականի մարտին նա հեռացվեց Թուրքիայի զինված ուժերի կազմից, որտեղ զբաղեցնում էր գլխավոր շտաբի պետ Հուլուսի Աքարի իրավական հարցերով խորհրդականի պաշտոնը ։
Օլգա Նևսկայա
Կենսագրություն
Ամուսնացել է կաթոլիկական ծեսով, բայց որոշ ժամանակ անց որոշել է ամուսնալուծվել և դրա համար գնացել է Վատիկան, ընդունելության է արժանացել Հռոմի պապից և հասել իր նպատակին։ 1923 թվականին Կրակովից տեղափոխվել է Վարշավա։
Մուհարրեմ Քյոսե
2016 թվականի հուլիսին թուրքական ԶԼՄ-ները տվեցին ևս երեք անձանց անուններ, ովքեր մեղադրվում էին պետական հեղաշրջման մեջ։ Դրանք էին գնդապետ Օղուզ Աքքուշը (Oğuz Akkuş), գնդապետ Էրքան Աղընը (Erkan Ağın) և մայոր Դողան Ույսալը (Doğan Uysal): Այս տեղեկությունը դեռևս պաշտոնապես չի հաստատվել պետական մարմինների, հատկապես պաշտպանության նախարարության կողմից ։
Օլգա Նևսկայա
Կենսագրություն
Մայրաքաղաքում Օլգա Նևսկայան շուտով դարձել է հայտնի քանդակագործ։ Քանդակագործական դիմանկարների և կիսանդրիների պատվերներ է ստացել լեհ բարձրաստիճան պաշտոնյաներից, քաղաքական գործիչներից, արվեստագետներից։ Նրա քանդակների համար կեցված են ընդունել պետության ղեկավար Յուզեֆ Պիլսուդսկին և Լեհաստանի նախագահ Իգնասի Մոսցիցկին։
1926-1928 թթ. ապրել է Փարիզում, որտեղ սովորել է Բուրդելի արհեստանոցում։ 1928 թվականին Վարշավայի պրոֆեսիոնալ լեհ նկարիչների և պլաստմասսաների միության սրահում կայացած ամենամյա ցուցահանդեսում նրա քանդակը ստացել է «1928 թվականի մայրաքաղաք Վարշավայի մրցանակը»։
Մուհարրեմ Քյոսե
Մի շարք թուրքական ԶԼՄ-ներ հեղաշրջման փորձի ղեկավարումը վերագրում են ոչ թե Մուհարրեմ Քյոսեին, այլ ուրիշներին, ինչպես օրինակ, Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար Աքըն Օզթյուրքին և ցամաքային զորքերի հրամանատարներից մեկին՝ գեներալ- մայոր Մետին Լիյդիլուին ։
Օլգա Նևսկայա
Կենսագրություն
Օլգա Նևսկայան եղել է IX արվեստի մրցույթի մասնակից 1928 թվականի Ամստերդամի ամառային օլիմպիական խաղերում և 1936 թվականին Բեռլինում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերի Արվեստի XI մրցույթում ։ 1937 թվականին Փարիզում արվեստի և տեխնիկայի ցուցահանդեսում արժանացել է ոսկե մեդալի։
Մուհարրեմ Քյոսե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրք զինվորականներ
Օլգա Նևսկայա
Կենսագրություն
1930-ականները Նևսկայայի համար դարձել են ստեղծագործական գործունեության կարևոր շրջան։ Բացի մոնումենտալ քանդակագործական դիմանկարներից, նա նաև աշխատել է մարզիկների քանդակների և մեդալային արվեստի վրա։ Պատերազմից կարճ ժամանակ առաջ նա ստեղծել է իր ամենահայտնի գործերից մեկը՝ լեհ հայտնի դերասան և գրող Ստեֆան Յարաչի (1883-1945) դիմաքանդակը։
1936 թվականին կրկին ամուսնացել է ռազմական դիվանագետ Վ. Շչեկովսկու հետ։
1939 թվականի սեպտեմբերին Վարշավայի վրա գերմանական առաջին օդային հարձակման ժամանակ նրա արհեստանոցն այրվել է։
1943 թվականին Օլգա Նևսկայան ծանր հիվանդացել և մահացել է նույն թվականի մայիսի 25-ին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լեհ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Սարայ Բերկե
Սարայ Բերկե (Սարայ ալ-Ջեդիդ), միջնադարյան քաղաք, 14-րդ դարի սկզբից՝ Ոսկե հորդայի մայրաքաղաք։
Պատմություն
Ըստ Ալեքսանդր Յակուբովսկու, Սարայ Բերկեն հիմնադրել է Ոսկե հորդայի տիրակալ Բերկեն (շուրջ 1260 թվական) ), և Ուզբեկ-խանի օրոք պետության մայրաքաղաքն այնտեղ է տեղափոխվել Սարայ Բաթու քաղաքից, և քաղաքը հայտնի դարձավ Սարայ Ալ-Ջեդիդ (Նոր Սարայ) անունով։
Սարայ Բերկեի (Սարայ ալ-Ջեդիդ) զարգացման գագաթնակետը թվագրվում է 14-րդ դարի առաջին կեսով։ 1361 թվականից հետո՝ «Մեծ զեմյատնյայի» ժամանակաշրջանում, քաղաքը ձեռքից ձեռք է անցել տարբեր հարձակվողների կողմից, որոնք հավակնում էին խանի գահին, իսկ 1395-ին այն քանդվել է Լենկթեմուրի կողմից Թոքթամըշի հետ պատերազմի ժամանակ։
1402-ին Սարայ ալ-Ջեդիդը վերականգնվեց, բայց այլևս չկարողացավ հասնել իր նախկին շքեղությանն ու փայլին։
Մոտ 1469 թվականին քաղաք է այցելել Աֆանասի Նիկիտինը, որն այն նշել է իր «Ճանապարհորդություն երեք ծովերից այն կողմ» ճանապարհորդական գրառումներում ։
1471 թվականին Սարայ Բերկեն գրավեցին և թալանեցին Վյատկայի ուշկույնիկները (նովգորոդյան ծովահենները)։
Քաղաքը վերջնականապես ավերվեց 1480-ին իշխան Վասիլի Նոզդրովատի-Զվենգորոդսկիի ավերելուց և նրան հաջորդած Ղրիմի խան Մենգլլի Գերայի կողմից 1502 թվականին նվաճելուց հետո։
Վադիմ Եգորովը, Յակուբովսկու տեսակետը համարելով անապացույց, նշում է, որ հնագիտական տվյալները և գրավոր աղբյուրները վկայում են Սարայ Ալ-Ջեդիդի հիմնադրման ավելի ուշ շրջանի մասին՝ 1330-ական թվականներին ։ Ըստ Իբն Արաբշահի, քաղաքը գոյություն է ունեցել 63 տարի, ուստի այն հիմնադրվել է 1332 թվականին։
Իբն Բատուտան, որը Ոսկե հորդա է այցելել 1334 թվականին, Սարայ Բերկե անվանումը կապում է Բաթուի հիմնադրած քաղաքի հետ։ Եգորովը ենթադրում է, որ Սարայ Բերկեն Սարայ Բաթուի այլ անունն է։
Գտնվելու վայր
Համաձայն վարկածներց մեկի՝ Սարայ Բերկեն տեղակայված էր Ախտուբայի ձախ ափին,Վոլգայի թև, ժամանակակից Վոլգոգրադի մարզի Լենինսկի շրջանի Ցարև գյուղի մոտ, բայց կա վարկած, որ Ցարևյան քաղաքատեղը Գյուլիստան քաղաքի ավերակներն է և կապված չէ Սարայ Ալ-Ջեդիդի հետ  ։
Ըստ Ա. Վ. Պաչկալովի հետազոտության, որը կատարվել է XXI դարի սկզբին, Սարայ Բերկեն Սելիտրեննոյե քաղաքատեղն է Աստրախանի մարզի Խարաբալինսկի շրջանի Սելիտրեննոյե գյուղի մոտակայքում, քանի որ քաղաքատեղում բացակայում են 13-14-րդ դարերի մետաղադրամների գտածոները  ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ոսկե Հորդա Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Անհետացած քաղաքներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Մոնղոլական կայսրություն
Վեժայու (Վիչեգդայի վտակ)
Վեժայու (Вежаю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝ 1031 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 43 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(177) Իրմա
(177) Իրմա (Irma), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1877 թվականի նոյեմբերի 5-ին Պոլ Անրիի կողմից Փարիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,767178 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,107 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4274 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Իրմա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1108 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1681,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214116 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,39° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1877 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պոլ Անրիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Lista de asteroidi
Աստերոիդների ցանկ (82001-82100)
Աստերոիդների ցանկ (81901-82000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (82101-82200)
Գայոս Տրանքվիլլոս Սվետոնիոս
Գայոս Սվետոնիոս Տրանքվիլլոս, հռոմեացի պատմագիր և գրող։ Մոտ 119—122 թվականներին եղել է կայսր Ադրիանոսի (Հադրիանոս) քարտուղարը։ Սվետոնիոսի բազմաթիվ գործերից գրեթե ամբողջությամբ պահպանվել է «Տասներկու Կեսարների Կյանքը» և «Նշանավոր մարդկանց մասին» աշխատությունից՝ հատվածներ։ «Տասներկու Կեսարների Կյանքը» պարունակում է Հուլիոս Կեսարի և հռոմեական տասնմեկ կայսրերի (Օգոստոս, Տիբերիոս, Կալիգուլա, Կլավդիոս, Ներոն, Գալբա, Օթոն, Վիտելլիոս, Վեսպասիանոս, Տիտոս, Դոմետիանոս) կենսագրությունները, որոնք գրված են որոշակի սկզբունքով (կայսեր կյանքը մինչև իշխանության գլուխ անցնելը, պետական գործունեությունը, անձնական կյանքը, մահը) և ընդգծված վավերականությամբ։
«Նշանավոր մարդկանց մասին» երկում, որը կազմված էր տարբեր գրքերից («Քերականների ու հռետորների մասին», «Բանաստեղծների մասին» են) տրված են հռոմեական մի քանի հայտնի քերականների, հռետորների և գրողների (այդ թվում՝ Վերգիլիոսի և Հորացիոսի) գործունեությունն ու բնութագիրը։ Սվետոնիոսը իրադարձությունները շարադրել է առանց խորանալու դրանց պատճառահետևանքային կապի մեշ։ Սվետոնիոսի երկերը կարևոր տեղեկություններ են պարունակում հռոմեական կենցաղի, սովորույթների, գրականության, պատմության վերաբերյալ։ Օգոստոսի, Տիբերիոսի, Կալիգուլայի, Ներոնի կենսագրություններում որոշ տեղեկություններ կան Հայաստանի մ.թ.ա. 1-ին դարի 1-ին կեսի պատմության վերաբերյալ։
Սվետոնիոսը շատ նմանակողներ է ունեցել ինչպես անտիկ դարաշրջանում (օրինակ՝ «Scriptores Historiae Augustae»), այնպես էլ միջնադարում (նրա աշխատությունը որպես հիմք է ծառայել Էյնհարդի համար Կարլոս Մեծի կենսագրությունը գրելիս)։ Հենց «Տասներկու կեսարների կյանքից» են սերվում հռոմեական կայսրերի հետ կապված որոշ հանրածանոթ պատմություններ (Կալիգուլայի ձին, Ներոնի թատերական վարժանքները, «փողը հոտ չունի»՝ Վեսպասիանոսի խոսքերը, «ընկերներ, ես օր եմ կորցրել»՝ Տիտոսի խոսքերը)։
«Տասներկու կեսարների կյանքը» ռուսերենից հայերեն է թարգմանվել Վ.Ա.Դիլոյանի կողմից, հրատարակվել է 1986 թ. ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ
Freelove
«Freelove» (թարգմ․՝ «Ազատ սեր»), բրիտանական Depeche Mode խմբի երգը, նրանց Exciter տասներորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլը, 38-րդը խմբի սկավառակագրության մեջ։ Թողարկվել է 2001 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Երգի մասին
Դեյվ Գաանն երգն անվանել է լավագույնը, որը նա կատարել է «Condemnation»-ից հետո։