cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մանյունյա
Սյուժե
«Մանյունյան» պատմություն է մի ամբողջ սերնդի՝ Բերդում ծնված երկու ընկերուհիների՝ Նարինեի ու Մանյունյայի, մանկության մասին, որտեղ առանցքային անձերից մեկը խիստ ու բարի Տան է՝ Մանյունյայի տատիկը, ինչպես նաև հանդիպում ենք շարունակ շիլաշփոթ իրավիճակներում հայտնվող բազմաթիվ ազգականների։ Պատմությունն առավելապես հասցեագրված է չափահաս մանուկներին, պատմում է այն հերոսական մարդկանց մասին, որոնց հաջողվել է մեծանալ առանց նորարարական տեխնիկայի։
Հեղինակը վեպում ներկայացնում է մանկության բոլոր զգացմունքները, հաղթանակների ուրախությունը և երիտասարդ օրերի հիասթափությունների դառնությունը։
Գրքի հայերեն թարգմանությունը կարդալուց հետո Նարինե Աբգարյանը նշել է․
(7433) Պելեգրինի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,384155 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9599 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8084 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1344,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267733 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,69° անկյուն։
Մանյունյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեպեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսերեն վեպեր Կատեգորիա:Newmag հրատարակչության գրքեր
(7433) Պելեգրինի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆարրա դ'Իսոնզո աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յասնի (այլ կիրառումներ)
Յասնի, կարող է վերաբերել՝
Սոֆուլու (Զանգեզուրի գավառ)
Սոֆուլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Պատմություն
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Աղդամի շրջանում։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Ասկերանի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մամքան (անձնանուն) (այլ կիրառումներ)
Մամքան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Ամանդին Բյուշար
Ամանդին Բյուշար (Amandine Buchard, ), ֆրանսիացի ձյուդոիստ, 2021 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի առաջնությունների մեդալակիր, Եվրոպայի առաջնության մեդալակիր, 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր  ։
Կենսագրություն
Ամանդինը ձյուդոյով սկսել է է զբաղվել 2001 թվականի սեպտեմբերին ձյուդոյի Noisean ակումբում։
2014 թվականին Փարիզի մրցաշարում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։
Չելյաբինսկում ընթացող աշխարհի առաջին առաջնությունում նա առաջին տուրում հաղթել է գործող օլիմպիական չեմպիոն, բրազիլացի Սառա Մենեզեսին։ Այստեղ նա նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ 3-րդ տեղի համար խաղում հաղթելով ռուսաստանցի Ալեսյա Կուզնեցովին։ Այդ տարվա ընթացքում նա Ֆորտ Լոդերդեյլում մասնակցել է պատանիների աշխարհի առաջնությանը՝ նվաճելով ոսկե մեդալ մինչև 52 կգ քաշային կարգում, այնուհետև նա արծաթե մեդալ  է նվաճել թիմային հաշվարկում։
Նոր կշռումից հետո՝ 2016 թվականի փետրվարի 21-ին, որոշել է փոխել կատեգորիան (մինչև 57 կգ), սակայն չի ստացել Ռիո դե Ժանեյրոյում կայանալիք Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր ։
2017 թվականի մրցաշրջանում Ամանդինը կրկին փոխել է կատեգորիան, որպեսզի մրցի մինչև 52 կգ քաշային կարգում։ Նա Գրան Պրի է ստացել Թբիլիսիում, սակայն դուրս է մնացել Վարշավայում կայացած Եվրոպայի առաջնության առաջին փուլում։ Նա թիմային հաշվարկում նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը, որտեղ Ֆրանսիան 5:0 հաշվով հաղթել է Լեհաստանին ։ Բուդապեշտում ընթացող աշխարհի գավաթի խաղարկությունում դուրս է եկել քառորդ եզրափակիչ։
2018 թվականին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը Փարիզի մրցաշարում, որտեղ չի հաղթահարել երեք տուգանքները ճապոնացի Աբեի դեմ ։ Հաջորդ ամիս նա հաղթել է Թբիլիսիի մրցաշարում ։ Թել Ավիվում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում նա առաջին ռաունդում չի կարողացել հաղթել ռումինացի մարզիկ Անդրեյ Չիցային ։
Բաքվում կայացած աշխարհի առաջնությունում Բյուշարը բրոնզե մեդալ է նվաճել և արտասվել Ֆրանսիայի հավաքականի ներկայացուցչի կրծքին։
2019 թվականին արծաթե մեդալ է նվաճել կանանց մինչև 52 քաշային կարգում Judo World Masters-ում, որն անցկացվել է Ցինդաոյում (Չինաստան) ։ 2021 թվականին ոսկե մեդալ է նվաճել Դոհայում անցկացվող Judo World Masters-ում ։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է արծաթե մեդալ մինչև 52 կգ քաշային կարգում՝ եզրափակիչ գոտեմարտում պարտվելով ճապոնացի Ուտե Աբեին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ձյուդոիստներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Վինչենցո (հեռուստասերիալ)
Վինչենցո (Vincenzo, 빈센조, Binsenjo), 2021 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում՝ Սոն Ջուն Կի, Չոն Յո Բին, Օկ Տեգյոն, Կիմ Յո Ջին և Կվակ Դոն Յոն։ 2021 թվականի փետրվարի քսանից մինչև 2021 թվականի մայիսի երկուսը հեռարձակվել է tvN հեռուստաալիքով ամեն շաբաթ և կիրակի, ժամը՝ 21:00-ին (KST)։ Հեռարձակումից հետո յուրաքանչյուր սերիա թողարկվել է Netflix-ով Հարավային Կորեայում և միջազգային մակարդակով ։
Սյուժե
Ութ տարեկանում Պակ Ջու Հյոնը (Սոն Ջուն Կի) որդեգրվում է իտալական ընտանիքի կողմից և մեկնում Իտալիայում ապրելու։ Հետագայում նա միանում է մաֆիային, և նրան որդեգրում է Կասսանո մաֆիայի ընտանիքի ղեկավար Դոն Ֆաբիոն։ Անվանափոխվելով «Վինչենցո Կասսանո»՝ նա դառնում է իտալացի իրավաբան, մաֆիայի կոնսիլիեր և Դոն Ֆաբիոյի աջ ձեռքը։ Ֆաբիոյի մահից հետո Պաոլոն՝ Ֆաբիոյի կենսաբանական որդին և Կասսանո ընտանիքի նոր առաջնորդը, փորձում է սպանել Վինչենցոյին։
Այնուհետև Վինչենցոն փախչում է Սեուլ, մտադիր լինելով վերադարձնել 1,5 տոննա ոսկին, որի գտնելու գերծում նա օգնել է վերջերս մահացած չինացի մագնատին, ով գաղտնի թաքցրել է այն Գումգա հրապարակի նկուղում։ Սակայն անշարժ գույքի մի ընկերություն, որը մտնում է Babel Group-ի կազմի մեջ, անօրինական կերպով դարձել է շենքի սեփականատերը, և Վինչենցոն պետք է օգտագործի իր հմտությունները, որպեսզի վերադարձնի շենքը և իր ունեցվածքը։
Geumga Plaza-ի անսովոր վարձակալների թվում է Jipuragi իրավաբանական ընկերությունը, որը ղեկավարում է Հոն Յու Չանը (Յու Ջե Մյոն)։ Սկզբում Վինչենցոն կոնֆլիկտի մեջ է մտնում Հոն Յու Չանի դստեր՝ Հոն Չա Յոնի (Չոն Յո Բին), մրցակից ֆիրմայի իրավաբանի հետ, բայց հոր մահից հետո նա ստանձնում է պրակտիկան և միանում Վինչենցոյի և այլ վարձակալների հետ, Babel Group-ի դեմ պայքարելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեացի հեռուստատեսային դերասաններ
Գվոզդանսկո ամրոց
Գվոզդանսկո ամրոց, ամրոց Գվոզդանսկո գյուղում, Դվոր և Գլինա քաղաքների միջև, ոչ շատ հեռու Զրին ամրոցից, կենտրոնական Խորվաթիայում։
Պատմություն
Գվոզդանսկո ամրոցը հավանաբար կառուցվել է 15-րդ դարի երկրորդ կեսին, խորվաթ ազնվական Զրինսկի ընտանիքի հանքերի շահագործման իրավունքի շնորհիվ։ Ամրոցն առաջին անգամ հիշատակվում է 1488 թվականին։ Նիկոլա 3-րդ Զրինսկին և նրա որդին` Նիկոլա Սուբից Զրինսկին, հաճախ էին գալիս Գվոզդանսկո` զննելու հանքերն ու աղբյուրները ։ Թուրքերը փորձել են նվաճել Գվոզդանկսո ամրոցը մի քանի անգամ։ Երեք մեծ հարձակումները տեղի են ունեցել 1561 թվականին Մալքոչ-բեյի, 1574 թվականին Ֆերհադ-բեյի և 1576 թվականին` Քափիջի-փաշայի կողմից ։ Ֆեհրադ փաշա Սոկոլովիչի կողմից 1577 թվականի հոկտեմբերի 3-ից մինչև 1578 թվականի հունվարի 13-ը տևած 10.000 զինվորներով վերջնական հարվածը լավ մշակված է եղել ։ Գվոզդանսկոյի հարձակումն ավարտվել է Օսմանյան զորքերի հաղթանակով, 1578 թվականի հունվարի 13-ին։ Գվոզանսկոյում օսմանյան տիրապետությունը տևել է մինչև 1718 թվականը։
Մուֆդի Զաքարիա
Մուֆդի Զաքարիա, ալժիրցի բանաստեղծ, հայտնի է որպես «Ալժիրյան հեղափոխության բանաստեղծ»։ Բանաստեղծությունները գրված են հիմնականում գրական արաբերենով, երգերը՝ արաբերենի ալժիրյան բարբառով ։
Կենսագրություն
Մուֆդի Զաքարիան ծնվել է 1908 թվականի հունիսի 12-ին Ալժիրի Գարդայա գյուղում։ Սովորել է Զեյթունիայի մեդրեսայում (Թունիս)։ Ակտիվ քաղաքական կյանք է վարել, եղել է Ալժիրի «Հյուսիսաֆրիկյան աստղ» ազգային կուսակցության գլխավոր քարտուղարը։ Ֆրանսիացի գաղութարարների դեմ պայքարին մասնակցելու համար Մուֆդի Զաքարիան ենթարկվել է ճնշումների։ 1956 թվականին, գտնվելով «Սերքաջի-Բերբարուս» բանտում, նա գրել է Քասսամանի երգը, որը Ալժիրի անկախացումից հետո դարձել է ազգային օրհներգ ։ 1959 թվականին Մուֆդի Զաքարիան փախել է բանտից, ապրել է Մարոկկոյում և Թունիսում ։
Գրական գործունեություն
Մուֆդի Զաքարիան Ալժիրի ազգային անկախության համար պայքարի մասին բանաստեղծությունների ժողովածուների հեղինակն է։ Առաջին ժողովածուն՝ «Սրբազան կրակ» («Ալ-Լահաբ Ալ-մուքադաս»), լույս է տեսել 1961 թվականին։ 4 տարի անց լույս է տեսել երկրորդ ժողովածուն՝ «Ձիթենու տակ» («Թահտա զիլյալ ազ-Զեյթուն»)։ Իր բանաստեղծություններում Զաքարիան պահպանել է մարտիկների հերոսությունը, Թունիսի ազատագրական պատերազմը և Մարոկկոյի հաղթանակները ։
Ժառանգություն
Զաքարիան գրել է Ալժիրի ազգային օրհներգը։ Նա ունեցել է փոստային նամականիշներ, որոնք հետագայում թողարկվել են։ Նումերատ-Մուֆդի Զաքարիա օդանավակայանը Ղարդաայում, Ալժիրի ժողովրդավարական դեմոկրատական հանրապետությունը կոչվել են նրա անունով ։
Նրա անունով կոչվել է նաև մշակութային կենտրոն, որը կառուցվել է 1984 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ Կատեգորիա:Ալժիրցիներ Կատեգորիա:Ալժիրցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Ազգային օրհներգեր Կատեգորիա:Արաբ գրողներ
Թոխլուջա
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 24 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Փայլուն կեռակտուց
Փայլուն կեռակտուց (Diglossa lafresnayii), թռչունների դասի ներայացուցիչ։
Նկարագիր
Փայլուն կեռակտուցների երկարությունը հասնում է մինչև 14,5 սմ։ Վերև թեքված սև կտուցի ծայրամասը շագանակագույն է։ Փետուրները առավելապես փայլուն սև են։ Միայն ուսի փետուրն են երկնագույնի մոտ մոխրագույն։ Աչքերը մուգ են։ Սեռական երկձևությունն արտահայտված է թույլ։ Երիտասարդ թռրունները նման են մեծրին, սակայն ունեն ավելի գունատ կտուց։
Տարածում
Թռչունները բնակվում են մերձարևադարձային և արևադարձպյին խոնավ լեռնային և մառախլապատ անտառներում, ծովի մակարդակից 2000-ից 3250 մետր բարձրության վրա, վենեսուելական Անդերից դեպի հարավ մինչև Կոլումբիա, ինչպս նաև հանդիպում են արևելյան Անդերում, հարավային Էկվադորից դեպի հյուսիսային Պերու ։
Կենսակերպ
Սովորական փայլուն կեռակտուցները հանդիպում են ինչպես զույգերով, այնպես էլ առանձին։ Ժամանակ առ ժամանակ նրանք նստում են ծառերի կատարներին և ծլվլում են։ Սակայն առավել հաճախ նրանք անտսանելի են դառնում խիտ բուսականության մեջ։ Թռչում են գետնից ոչ շատ մեծ բարձրության վրա, խուսափելով բաց լանդշաֆտներից։ Սնվում են միջատներով և շաղափում են ծաղկապսակներն իրենց կտուցով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի թռչուններ
Արփենիկ Նալբանդյան
Արփենիկ Արշակի Նալբանդյան, հայ նկարչուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1956)։
ՀՀ, ՌԴ ժողովրդական նկարիչ Դմիտրի Նալբանդյանի քույրն է, Էդուարդ Իսաբեկյանի կինը, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Արամ Իսաբեկյանի մայրը։
Կենսագրություն
Արփենիկ Նալբանդյանը ծնվել է 1916 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Թբիլիսիում։ 1919 թվականին ընտանիքը ստիպված տեղափոխվել է Լենինական, և մայրն աշխատանքի է անցնել տեղի Ամերիկյան մանկատանը։ Չորս տարի անց Նալբանդյանները վերադարձել են Թիֆլիս։ 1932 թվականին Արփենիկը մեկնել է Մոսկվա և ընդունվել տեղի Ճարտարապետական ինստիտուտի նախապատրաստական կուրս, սակայն նյութական սուղ պայմանների պատճառով ստիպված վերադարձել է Թիֆլիս։ Հետագա երեք տարիներին ապագա նկարչուհին աշխատել է հաստոցաշինական գործարանում որպես գծագրող-ընդօրինակող, միաժամանակ՝ սովորել Թիֆլիսի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի նախապատրաստական բաժնում։ 1935 թվականին ընդունվել է գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության բաժին։ 1941 թվականին ավարտել է ակադեմիայի գեղանկարչության բաժինը։ 1940 թվականի փետրվարի 19-ին Թբիլիսիում ամուսնացել է Էդոարդ Իսաբեկյանի հետ։ 1941 թվականին տեղափոխվել է Երևան՝ մշտական բնակության։
1943 թվականից եղել է Հայաստանի խորհրդային կերպարվեստագետների միության անդամ։ 1946 թվականից (հիմնադրման սկզբից) մինչև կյանքի վերջը դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1948 թվականին և 1952 թվականին ընտրվել է Քաղխորհրդի պատգամավոր։ 1957 թվականին հաստատվել է որպես դոցենտ, Մոսկվա ։ 1941 թվականից մասնակցել է հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։
Արփենիկ Նալբանդյանը մահացել է 1964 թվականի մայիսի 17-ին Երևանում ։
Ստեղծագործություններ
Դիպլոմային աշխատանքն է եղել «Թեյ հավաքողները», 1941, կտավ, յուղաներկ, 175×190:
Առաջին շրջանին պատկանող նկարների բնորոշ հատկանիշը շագանակագույն կոլորիտն է, որը գրեթե մեծ մասամբ կտավներում դառնում է գերիշխող։ Այդ շրջանի գործերը, իրենց ամուր կառուցվածքով, գծանկարի խստությամբ, զուսպ կոլորիտով հմայիչ են ու ներգործուն, ինչպես` «Ինքնանկարը», «Նեգրուհի», «Նկարչուհի Լավինիայի դիմանկարը», «Մտորումների մեջ» և այլն նկարներ։
Երկրորդ և ստեղծագործորեն ավելի բեղուն շրջանին են պատկանում 1947-1960 թվականներին կատարած գործերը։ Այդ ժամանակաշրջանում ավելի է լայնանում նկարչուհու ստեղծագործական հորիզոնը, նրա արվեստը դառնում է բազմաժանր և դրսևորվում է ավելի ակտիվ ստեղծագործական վերաբերմունք դեպի ընտրած թեման՝ «Հետաքրքրական գիրք», «Տատիկի հեքիաթը», «Կոլտնտեսուհին հանգստի ժամին», «Հետաքրքրասերները», «Իմ երեխաները», «Քաղհանողների» երկու տարբերակները, «Աղբյուրի մոտ», «Փշատ հավաքող աղջիկը», «Կաղամբի քաղհանը»։
Երրորդ շրջանը ընդգրկում է նկարչուհու կյանքի վերջին հինգ տարիները` 1960-1964 թվականները։ Արփենիկ Նալբանդյանի համար սկսում է նոր, ավելի հասուն և ավելի բեղմնավոր մի շրջան։ «Պատանիները», «Խնձորեսկի» երկու տարբերակները, «Խնձորեսկի երեխաները», «Գորիսեցի Օվսաննա մայրիկը», մի քանի դիմանկարներ և բնանկարային էտյուդներ, որոնք նա նկարել է մահվանից մի քանի ամիս առաջ։
Նկարչուհին աշխատել է թեմատիկ նկարի, դիմանկարի ու բնանկարի բնագավառում։ Ստեղծագործական 25 տարիների ընթացքում վրձնել է շուրջ 300 կտավ (2 տասնյակից ավելի կոմպոզիցիոն աշխատանքներ, բազմաթիվ դիմանկարներ, ինչպես նաև նատյուրմորտներ, բնանկարներ և էտյուդներ) ։
Արփենիկ Նալբանդյանի գեղանկարչական գործերը (շուրջ 300) գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում (մոտ 45), Վրաստանի ազգային պատկերասրահում, Գյումրիի պատկերասրահում, մասնավոր հավաքածուներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Արդվարդ Կանայան (հեղափոխական)
Արդվարդ Մկրտչի Կանայան, հայ հեղափոխական։
1904 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը, 1904-1905 թվականներին սովորել է Օդեսայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Ճեմարանում Հ. Համբարձումյանի, Մ. Սվեշնիկյանի, Գ. Կարախանյանի, Վահան Տերյանի, Պողոս Մակինցյանի և այլոց հետ։ 1899 թվականին կազմակերպել է գրական֊հասարակական խմբակ, լույս է ընծայել «Մտուդիում» և այլ ուսանողական հանդեսներ։ Այդ շրջանում ընդգրկվել է հեղափոխական սոցիալ-դեմոկրատական շարժման մեջ։ 1905 թվականին Օդեսայում մասնակցել է սևհարյուրակայինների դեմ ուսանողական ցույցերի կազմակերպմանը և զոհվել զինված ընդհարման ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լազարյան ճեմարանի սաներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
(7434) Օսակա
(7434) Օսակա (Osaka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 14-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,26008 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0029 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5172 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1241,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29008 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,87° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նովոսելիցա (գյուղ, Կելմենցիի շրջան)
Նովոսելիցա (Новоселиця), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսելիցա գյուղում բնակվում էր 2 520 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բելլա Սվոն
Բելլա Սվոն (Bella Swan), ամբողջական անուն Իզաբելլա Մարի Սվոն (Isabella Marie Swan), Ստեֆանի Մայերի «Մթնշաղ» վեպի գլխավոր հերոսուհին։ Նա հայտնվում է գրքի բոլոր գլուխներում, և իրադարձությունների մեծամասնությունը պատմվում է նրա կողմից։ Ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Ֆիլմում նրա դերը կատարում է Քրիստեն Ստյուարտը ։
Հարանց անապատ
Հարանց անապատ (կամ Սյունյաց Մեծ անապատ), ճարտարապետական համալիր Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Հալիձոր գյուղի մոտ, Որոտան գետի աջ ափին։
Բելլա Սվոն
Արտաքինը և բնավորությունը
Գրքում Բելլան նկարագրված է որպես սփրթնած մաշկով և շագանակագույն աչքերով աղջիկ։ Բելլայի մանրամասն բնութագիր հեղինակը չի տվել։ Ինչպես բացատրել է Ստեֆանի Մայերը, դա հատուկ է արվել, որպեսզի կարդացողները ավելի մանրամասն կարողանան պատկերացնել հերոսուհուն ։ Սակայն, ավելի ուշ, իր սոց-կայքում Ստեֆանի Մայերը տվել է Բելլայի ավելի մանրամասն բնութագիրը։ Նրա հասակը կազմում է 163 սմ, իսկ քաշը 55 կգ ։ Նրա երեսը սրտի ձև ունի, բարակ այտոսկրերով, սուր ծնոտով, բարակ քթով և խոշոր աչքերով։ Բելլայի շուրթերը ամբողջական են, ընդ որում վերին շրթունքը ավելի փքված է քան ներքևինը։ Նրա մազերը մուգ շագանակագույն են, «Լուսաբացում» դրանց երկարությունը հասնում է կոնքերին։ Բելլան երբեք չի օգտագործում կոսմետիկա։ Նրա եղունգները շատ կարճ են. քանի որ նա սովորություն ունի կրծել դրանք։ Բելլայի աչքի ընկնող հատկությունը, դա նրա անշնորհքությունն է. Նա հաճախ է ընկնում, դիպչում է տարբեր առարկաների և ընդհանրապես չի կարողանում պարել։ Ոնի ներքև շրթունքը կծելու սովորություն։
Հարանց անապատ
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1608-1613 թթ.-ին։
Ճարտարապետություն
Համալիրի այժմյան կազմում են արևմուտքից գավիթ-սրահով և հյուսիսից կից երկու սենյակներով եկեղեցին (երկու զույգ մույթերով եռանավ բազիլիկ) թաղակապ, ձգված համաչափություններով սեղանատունը և պարիսպների մնացորդները, որոնք (բացի եկեղեցուց) կառուցվել են 1658 թ.-ի երկրաշարժից հետո, երբ անապատի նախկին բոլոր շինությունները կործանվել են, իսկ եկեղեցին սահել իջել է այժմյան տեղը։ Երկրաշարժից երկու տարի անց միաբանությունը տեղափոխվել է և հիմնել Տաթևի Մեծ Անապատը։ XVIII դ. սկզբին Հարանց անապատը վերակենդանացել է, այստեղ նորոգումներ և կառուցումներ են կատարել Տաթևի վանքի առաջնորդները։ Հարանց անապատի համալիրը և եկեղեցին չափազանց կարևոր են ուշ միջնադարի հայկական ճարտարապետական առանձնահատկությունների բացահայտման համար այստեղից են եկել Հայաստանի XVII դարի մյուս անապատների հիմնադիրները՝ տարածելով նաև համալիրի հորինվածքի ու առանձին շենքերի լուծումները։
Բելլա Սվոն
«Նորալուսին»
Երկրորդ գիրքը սկսում է այն բանով, որ Բելլան տոնում է իր տարեդարձը, հանկարծակի մատը կտրում է ստվարաթղթի միջոցով և Ջասպերի հարձակվում է նրա վրա։ Ջեյմսը բոլորից ուշ է հրաժարվել մարդկային արյունից, այդ պատճառով նրա համար ավելի դժվար է, այդ պատճառով Բելլան չի զայրանում նրա վրա, սկայան Էդվարդը այդ պատահարից հետո որոշում է որ Բելլայի համար վտանագվոր է լինել իր հետ, և քայքայում է իրենց հարաբերությունները, գնալով ճանապարհորդելու։ Բելլան այդ ամենը շատ ծանր է տանում և վերջում սփոփանքը գտնում է ընկերական միջավայրում, Ջեյկոբ Բլեքի շնորհիվ։ Ավելի ուշ Ջեյկոբն իմանում է որ գերբնական հատկություններ ունի, նա մարդագայլ է։ Դա չի խանգարում Բելլայի և Ջեյկոբի ընկերությանը, ով նրան փրկում Լորան անունով վամպիրից, ով «Մթնշաղում» սպանված Ջեյմսի ընկերն էր։
Հարանց անապատ
Գրականություն
Կատեգորիա:Տաթևի վանական համալիր Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Բելլա Սվոն
«Նորալուսին»
Բելլան դեռ սիրում է Էդվարդին և «լսում» է նրան, երբ անդրենալինի ավելցուկ է ունենում։ Վերջինիս փնտրտուկների համար նա ջրի մեջ է սուզվում շատ բարձր ժայռի վրայից, և ընկնելով ստորջրյա հոսանքի մեջ քիչ էր մնում որ մահանար, սակայն Ջեյկը փրկում է նրան։ Էլսիը՝ Էդվարդի քույրը, ով կարողանում է ապագան տեսնել, կարծում է որ Բելլան մահացել է, և մեկնում է Ֆորկս, որպեսզի ցավակցի Բելլայի հորը։ Իր մյուս քրոջից՝ Ռոզալի հեյլից, ով ամենասկզբից չէր սիրում Բելլային, Էդվարդը իմանում է սիրելիի մահի մասին, և այդքան ուժ չունի առանց նրա ապրել, այդ պատճառով որոշում է ինքնասպանություն գործել, խնդրանքով գնալով Վոլտուրիների հին իտալական տոհի մոտ։ Բելլա և Էլիսը, ով տեսել էր, թե ինչ է ցանկանում անել իր եղբայրը, գնում են Իտալիա։ Բելլան ճիշտ ժամանակին է հասնում․ Էդվարդը տեսնում է, որ նա ողջ է, և հրաժարվում է ինքնասպանությունից։ Վոլտուրիներին երդում տալով, որ Բելլան շուտով վամպիր կդառնա, երեքով վերադառնում են Ֆորկս, որտեղ Կալլենները ձայների մեծամասնությամբ ընդունում են Բելլայի որոշումը, վամպիր դառնալու մասին։
«Խավարում»
Երրորդ գրքում Բելլան պետք է ընտրություն կատարի Էդվարդի և Ջեյկոբի միջև։ Ընտրությունը այդքան դժվար չէր լինի, եթե մարդագայլերի և վամպիրների միջև համձայնությունը փլվելու եզրին չլիներ։ Էդվարդը չի թողնում որ Բելլան և Ջեյկոբը հանդիպեն, քանի որ կարծում է որ դա շատ վտանգավոր է։ Սակայն երբ Բելլան փախչում է Ջեյկոբի մոտ, Էդվարդը համակերպվում է որ իր «Նորալուսին» մասում հեռանալուց հետո, այդ ամենը կարող է անվերադարձելի հետևանքներ ունենալ, և որ Ջեյկոբը պետք է Բելլային։ Բելլան համաձայնում է որ սիրում է Ջեյկոբին, սակայն միայն ինչպես ընկեր։ Նրանք Էդվարդի հետ միասին դիմակայում են Ջեյմսի ընկերուհուն՝ Վիկտորիային, ով ցանկանում էր վրեժ լուծել նրա համար։ Որպեսզի սպանի Բելլային, Վիկտորիան նորադարձների ջոկատ է ստեղծում։ Վերջին հաշվով Վիկտորիան պարտված է մարդագայլերի և Կալլենների համատեղության շնորհիվ, իսկ Բելլան համձայնում է ամուսնանալ Էդվարդի հետ, մի պայմանով, որ իրական մեղրամսից հետո ինքը նույնպես վամպիր կդառան։
«Լուսաբաց»
Վերջին՝ չորրորդ գրքում, Բելլան և Էդվարդը ամուսնանում են։ Մեղրամսի ժամանակ Բելլան հղիանում է։ Այդ երեխայի մի մասը մարդ էր, մի մասը վամպիր, որը շատ արագ է աճում, այդ պատճառով ծննդաբերությունը կարող է Բելլայի կյանքին վտանգ հասցնել։ Սակայն նա ամեն դեպքում ցանկանում է ծննդաբերել երեխային, չնայած Ջեյկոբի խնդրանքներին։ Որպեսզի պաշտպանի երեխային, նա Ռոզալիի օգնությանն է դիմում, ում հետ հարաբերությունները երբեք ընկերական չէին։ Ծննդաբերության ժամանակ Էդվարդը նրան փոխակերպում է, իր թույնը ուղիղ նրա սիրտը խրելով։ Քիչ էր մնում որ Բելլան մահանա, բայց ամեն դեպքում նա կարողանում է տանել փոխակերպումը։ Փոխակերպումից հետո նա նոր արտաքին է ունենում, կարողանում է պաշտպանել իր ընտանիքի անդամներին, առաջվա անշնորհք Բելլային փոխարեն նոր, ավելի նրբաշարժ է դառնում։ Բելլան Էդվարդի հետ միասին իր առաջին որսին է գնում։ Այնտեղ նա անսովոր հատկություններ է ցույց տալիս, որոնք անհավատալի են նոր փոխակերպվածների համար։ Իր դստերը նա Ռենեսմի է անվանում (ի պատիվ իր մոր՝ Ռենեի և Էդվարդի մոր՝ Էսմի Կալլենի)
Հատկություններ
Բելլան միակն էր, ում մտքերը Էդվարդը չէր կարողանում կարդալ։ Եվ երբ նա վամպիր է դառնում, դրան բացատրություն է գտնում։ Բանը նրանում է, որ Բելլան, ինչպես նաև Էդվարդը, գերբնական հատկություններ ունեին։ Նրա գիտակցությունը ինքնաձև վահան է ստեղծում, շատ ուժեղ, որը, վամպիր լինելով, Բելլան կարողանում կառավարել, այն ձգելով որոշ հեռավորության վրա, դրա միջոցով պաշտպանելով մյուսների մտքերը, ովքեր գտնվում իր մոտ կամ որոշ հեռավորության վրա, իսկ հետագայում նա կարողանում է հեռացնել այդ վահանը, թողնելով որ Բելլան կարդա իր մտքերը։ Այդ ամենի համար Բելլան կառավարելու շնորհ ունի, որը չի թողնում որ նա հարձակվի այլ մարդկանց վրա, իր առաջին որսերի ժամանակ։ Նա կարողանում է իրեն կառավարել, երբ հանկարծ մարդկային հոտ է զգում, կամ մարդկային արյուն է տեսնում, ինչը թույլ է տալիս նրան շփվել այլ մարդկանց հետ, ինչպես նաև իր Դստերէ Ռենեսմիի հետ։
Յասուշի Ակիմոտո
Յասուշի Ակիմոտո (秋元 康, ), ճապոնացի երաժշտական պրոդյուսեր և երգի տեքստի հեղինակ։ Գրող և սցենարիստ։ Կիոտոյի արվեստի և դիզայնի համալսարանի պրոֆեսոր և փոխնախագահ։ Շատ սիրված երգերի բառերի հեղինակ, այդ թվում՝ Onyanko Club-ի և AKB48-ի կատարած երգերից։ AKB48 ճապոնական այդլ խմբի ստեղծող և պրոդյուսեր ։
Ստեղծագործականություն
Դեռ դպրոցական տարիներից սկսած՝ Ակիմոտոն սկսել է աշխատել որպես հեռուստատեսության սցենարիստ։ Որպես երգի տեքստի հեղինակ իրառաջնաելույթը նշել է 1981 թվականին, երբ նրա երգը կատարել է ճապոնական THE ALFEE խումբը։ 1983 թվականին գրել է Հիբարի Միսորայի կենդանության օրոք կատարված վերջին սինգլի՝ «Kawa no Nagare no You ni» (. 川の流れのように, Кава но нагарэ но ё:ни) բառերը ։ 1985-1987 թվականներից նա համագործակցել է 80-ականների հայտնի կանացի Onyanko Club այդլ խմբի հետ` լինելով նրա երաժշտական ​​պրոդյուսերը, խմբի սեփական «Yuuyake Nyan Nyan» հեռուստաշոուի, որը հեռարձակվում էր Fuji TV- ով, սցենարիստը ։ 1991 թվականին նա առաջնաելույթն է նշել որպես ռեժիսոր։ Շատ է գրել կինոյի համար ։ Զուգահեռաբար շարունակել է աշխատել որպես երաժշտական շոուների պրոդյուսեր՝ ներառյալ ամենօրյա «Utaban»–ը TBS-ով։ Ակիմոտո Յասուշիի մի քանի գրքեր բեսթսելլեր են դարձել։ Մասնավորապես, Ակիմոտոն գրքերի հեղինակ է, որոնց հիման վրա ստեղծվել են «Մեկ բաց թողնված զանգ» (2003) և «Երկրորդ բաց թողնված զանգ» (2005) սարսափ ֆիլմերը, նաև «Ինքնասպանության երգ» ֆիլմի գաղափարի հեղինակն է (2007) ։ 2005 թվականին Յասուշի Ակիմոտոն սկսել է նոր նախագիծ AKB48 ճապոնական այդլ խմբի հետ։ Նա խմբի պրոդյուսերը և երգերի հեղինակն է ։
Անձնական կյանք
1988 թվականին Յասուշի Ակիմոտոն ամուսնացել է Onyanko Club–ի նախկին անդամ Մամիկո Տակայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ճապոնացի այդլներ
Նովիե Մատի
Նովիե Մատի (Новые Маты, Яңы Маты), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 387 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աբու Հանիֆա Դինավարի
Աբու Հանիֆա Ահմադ իբն Դաուդ ադ-Դինավարի (, بن داود الدِينَوَرِي, ), իսլամական ոսկեդարի ժամանակաշրջանի հանրագիտակ գիտնական, աստղագիտության, գյուղատնտեսության, բուսաբանության, մետաղաձուլության, աշխարհագրության, մաթեմատիկայի, պատմության բնագավառների աշխատություների հեղինակ։
Կենսագրություն
Նախնիները ծագումով ներկայիս Իրանի արևմուտքում գտնվող Քերմանշահ նահանգի Դինավար տարածաշրջանից են (ուսումնասիրողների մի մասի կարծիքով՝ ապագա գիտնականը ինքն էլ հենց Դինավարում է ծնվել)։ Ուսանել ու դաստիարակվել է աբասյան խալիֆայության դարաշրջանի ավանդույթների ոգով. Սպահանում ուսումնասիրել է աստղագիտություն, մաթեմատիկա, մեխանիկա, Քուֆում ու Բասրայում՝ բանասիրություն և պոեզիա։
Դինավարիի հիմնական ուսուցիչները եղել են իր հայրը և Յաղուբ իբն ալ-Սիկկիթը։ Պատմական աղբյուրները նրան բնութագրում են որպես ավանդույթներին հավատարիմ անձնավորության ։
Հանրագիտակ գիտնականի ազգային պատկանելության հարցը վեճերի տեղիք է տվել ուսումնասիրողների շրջանում։ Լյուդվիգ Ադամեկը գտնում է, որ նա քուրդ էր, «Իսլամի հանրագիտարան»-ը նրան դասում է արաբ գիտնականների շարքին, «Բրիտանական հանրագիտարան»-ը համարում է պարսիկ կամ քուրդ, «Իրանիկա»-ն էլ՝ պարսիկ  ։
Մաթեմատիկա և բնական գիտություններ
''
Ծանոթագրություններ
}}
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ պատմաբաններ
Սոցիալական վարկ
Սոցիալական վարկ, հասարակական որևէ երևույթին (մասնագիտությանը, պաշտոնին, խմբին, բնակավայրին, կազմակերպությանը, մարդկային արժանիքին, սպառման առարկային և այլն) տվյալ հանրույթի (հասարակության, դասակարգի, ազգի, խմբի և այլն) անդամների կողմից վերագրվող նշանակալիությունը։ Սոցիալական վարկը բացահայտվում է մարդկանց արժեքային կողմնորոշումների համակարգում և իրական վարքում։ Դեպի բարձր սոցիալական վարկով օժտված օբյեկտը անձնավորության ձգտումը (գիտակցական կամ անգիտակցական) հիմնականում այլոց աչքում այդ սոցիալական վարկի հետ իր նույնացման և դրա միջոցով հեղինակություն, ազդեցություն ձեռք բերելու, հարգանքի արժանանալու ցանկության հետևանք է։ Որևէ հանրույթի շրջանակներում տարբեր երևույթների սոցիալական վարկերի աստիճանակարգը պայմանավորված է ընդհանուր (տվյալ ժամանակաշրջանը, հասարակական կացութաձևը և այլն բնութագրող) և մասնավոր (միայն տվյալ հանրույթը բնորոշող) առանձնահատկություններով։ Միևնույն երևույթը կարող է տարբեր սոցիալական վարկ ունենալ տարբեր դասակարգերի, սոցիալական խավերի, սերունդների համար։ Սոցիալական վարկի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս կառավարել մարդկանց վարքագիծը, ձևավորել ձգտումները, իդեալները, սովորույթները և այլն։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն
Լի Ծինյու
Լի Ծինյու ( 李金羽, փինյին՝ Lǐjīnyǔ, ), չինացի նախկին ֆուտբոլիստ։
Կարիերա
1985 թվականի ապրիլին Լի Ծինյուն սկսեց հաճախել Լիաոնին նահանգի մարզական  դպրոցի ֆուտբոլի պատանեկան մարզման դասընթացներին։
1993 թվականին նրան ընգրկեցին Չինաստանի «Ծիենլիպաո» ֆուտբոլի երիտասարդական ակումբ և նա առաջին անգամ մեկնեց Բրազիլիա՝ մասնակցելու մարզական դասընթացներին։ Այս ընթացքում նա 165 խաղում խփել է մոտ 100 գոլ և դարձել «Ծիենլիպաո» ֆուտբոլի երիտասարդական ակումբի գլխավոր ռմբարկուն։ 1996 թվականի մարտին «Ծիենլիպաո» ֆուտբոլի  երիտասարդական ակումբի հետ նա երկրորդ անգամ մեկնել է մարզվելու Բրազիլիայում։
1997 թվականի հունվարին նրան ընդգրկեցին Չինաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, ուստի նա շուտով վերադարձավ Չինաստան։ Լի Ծինյուն մասնակցել է նաև 1997 թվականի ֆուտբոլի միջազգային երիտասարդական առաջնությանը։
1997 թվականի դեկտեմբերին նա երրորդ անգամ մեկնեց Բրազիլիա մարզվելու, իսկ 1998 թվականի ապրիլին մարզումներն ավարտելուց հետո վերադարձավ Չինաստան։
1998 թվականին նա սկսեց ներկայացնել Լիաոնինը Ա և Բ լիգաներում։ Սեպտեմբերին նա վարձավճարով խաղացել է ֆրանսիական «Նանսի» ֆուտբոլային ակումբում, սակայն 1999 թվականին դադարեց ներկայացնել «Նանսի» ակումբը և վերադարձավ Լիաոնին։ 2001 թվականին նա դարձավ Չինաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի լավագույն ռմբարկուն։
2002 թվականի նոյեմբերի 30-ին ֆոտբոլի Ա լիգայի 30-րդ մրցափուլում «Լիաոնին Պոտաո» ֆուտբոլային ակումբը 3:1 հաշվով հաղթեց «Շանսի Կուոլի» ակումբին։ Խաղի 17-րդ րոպեին Լի Ծինյուն գոլ խփեց։ Սա Լի Ծինյուի 16-րդ գոլն էր 2002թ.-ի մրցաշրջանում։ Ա լիգայի իր 4-րդ տարում նա վերջապես դարձավ լիգայի առաջնության լավագույն ռմբարկուն։
Նա  նաև իր խփած գոլերի քանակով  գերազանցեց Հաո Հայտոնին( նախկին ֆուտբոլիստ)՝ հայտնի դառնալով Չինաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։
2007 թվականի մայիսի 5-ին «Շանտոն ԼուՆըն»  և «Շանսի Պաորոն» ակումբներիերի միջև կայացած խաղում Լի Ծինյուն խփեց միցաշարային լիգայում իր 97-րդ գոլը՝ գերազանցելով Հաո Հայտոնի մրցաշարային լիգայում խփած 96 ընդհանուր գոլերի քանակին։
2007թ.-ի հունիսի 20-ին «Շանտոն Լունըն» և «Ճըծիան Լուչըն» ակումբների միջև կայացած խաղում Լի Ծինյուն երկու անգամ գոլ խփեց և միցաշարային լիգայում նրա գոլերի ընդհանուր թիվը հասավ 100-ի։
2008 թվականի նոյեմբերի 2-ին «Շանտոն Լունըն» և «Ճան Շածինտը» ակումբների միջև կայացած խաղում Լի Ծինյուն երկու 2 գոլ խփեց, իր 66 գոլով՝ գերազանցելով Սյու Մաո Ճընի 65 գոլը և դարձավ Շանտոն Լունընի պրոֆեսոնալ  լիգայում ամենաշատ գոլեր խփած խաղացողը։
2010 թվականի օգոստոսի 26-ին Չինաստանի սուպերլիգայում «Շանտոն Լունըն» ակումբը Լի Ծինյուի միակ խփած գոլով հաղթեց «Պեյծին Կուան» ակումբին։
2010 թվականի մրցաշրջանի սուպերլիգայում սա Լի Ծինյուի չորրորդ գոլն էր, սուպերլիգաում՝ 73 -րդ գոլը, իսկ ընդհանրապես ֆուտբոլի լիգայում՝ 119- րդ գոլը։ 2011 թվականի հունվարի 4 - ին «Շանտոն Լունըն» ակումբի պաշտոնական կայքում հայտարարվեց Լի Ծինյուի թոշակավորման մասին լուրը։
«Շանտոն Լունըն» ակումբին 2004 թվականին միանալուց հետո Լի Ծինյուն  Չինաստանի սուպերլիգայում 73 գոլ է խփել, Չինաստանի գավաթի մրցումներում՝ 12 գոլ, իսկ Ասիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի Չեմպիաների լիգայում՝ 7 գոլ։
Մարզչական կարիերա
2011 թվականին թոշակավորվելուց  հետո Լի Ծինյուն Չինաստանի կանանց ֆուտբոլի հավաքականի մարզիչ Լի Սիաոփընի հրավերով դարձավ նրա օգնականը՝ մարզելով ակումբի կիսապաշտպաններին ։ Սեպտեմբերին Չինաստանի ֆուտբոլի կանանց հավաքականը դուրս մնաց 2012 թվականի Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերի ֆուտբոլի որակավորման մրցույթից՝ պատմության մեջ առաջին անգամ չմասնակցելով Օլիմպիական խաղերին։ Լի Ծինյուն նույնպես լքեց ակումբը։
2012 թվականի հունվարի 9-ին Լի Ծինյուն դարձավ «Շանտոն Լունըն» ակումբի մրցությունների պատրաստման բաժնի մենեջերի տեղակալ և ակումբի թիմի ղեկավարի տեղակալ, սակայն ապրիլին նա այս անգամ նորից լքեց ակումբը։ Մայիսի 2-ին Լի Ծինյուն դարձավ Չինաստանի ֆուտբոլի Ա լիգայի «Շընյան Շընպեյ» ակումբի մարզչի օգնականը ։ 2013 թվականի մայիսի 13-ին «Շընյան Շընպեյ» թումում հայտարարեցին, որ Լի Ծինյուն կփոխարինի Լյո Ճըցային՝ դառնալով ակումբի նոր գլխավոր մարզիչը ։
2013 թվականի դեկտեմբերին «Լիաոնին  Ճոնծը» ակումբը միացավ «Շընյան Շընպեյ» ակումբին և վերանվանվեց «Շընյան Ճոնծը», իսկ Լի Ծինյուն  մնաց գլխավոր մարզիչի պաշտոնում։
2014 թվականին Շընյան Ճոնծը ակումբում հայտարարեցին նրա աշխատանքը ավարտելու մասին։
2016 թվականի հունվարի 22-ին Լի Ծինյուն դարձավ «Շըծիաճուան»  ֆուտբոլային ակումբի տնօրենի տեղակալը ։ Նույն տարում հուլիսի 15-ին «Սիծիաճուան» ակումբի գլխավոր մարզիչ Արսեն Պետրովի հեռանալուց հետո Լի Ծինյուն փոխարինել է նրան ։
Լիգայի ռեկորդ
Վերջին թարմացումը՝ 2010թ․ նոյեմբերի 6
Անձնական կյանք
2017 թվականի հունվարին Լի Ծինյուն «Սունին» ֆուտբոլային ակումբում զբաղեցրեց տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։
2018 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Լի Ծինյուն և Պի Վընցինը ամուսնացան Շենյան քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023 Կատեգորիա:Նանսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չինաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Նավապետ Հատերասի ճանապարհորդություններն ու արկածները
«Նավապետ Հատերասի ճանապարհորդությունն ու արկածները» (Les Aventures du capitaine Hatteras), Ժյուլ Վեռնի գիտա–ֆանտաստիկ և արկածային վեպը։ Գիրքը գրված է 1866 թվականին։ Այստեղ պատմվում է դեպի Հյուսիսային բևեռ արշավախմբի մասին՝ կապիտան Հատերասի գլխավորությամբ։ Սա «Հինգ շաբաթ օդապարիկով» գրքից հետո Էտցելի ամսագրում Վեռնի հրատարակած երկրորդ վեպն է։
Մաս առաջին․ Անգլիացիները Հյուսիսային բևեռում
Վեպի գործողությունները սկսվում են անգլիական քաղաք–նավահանգիստ Լիվերպուլում։ Նավահանգստում կայանված էր «Ֆորվարդ» անունով երկկայմ առագաստանավը, որը ըստ լուրերի, պետք է ճանապարհորդության ուղևորվեր դեպի հեռավոր հյուսիս։ Բայց «Ֆորվարդ»–ը մարդկանց ուշադրությունն էր գրավել այն պատճառով, որ հայտնի չէր թե ով է նրա նավապետը։
Շանդոնի հրամանատարությամբ առագաստանավը նավարկում է մինչև Բաֆֆինի ծովը։ Հենց այստեղ էլ պարզվում է, թե այդ ժամանակամիջոցում որտեղ էր գտնվում նավապետը։ Նա գտնվում էր նավաստիների շրջանում՝ քողարկված որպես նավաստի Հարրի։ Նա բացահայտվում է անձնակազմի մեջ և իր վրա է վերցնում արշավախմի հրամանատարությունը։ Այդ պահից Շանդոնը դառնում է չոր և անտարբեր ճանապարհորդության նկատմամբ։ Առագաստանավը հաղթահարում է կանադական կղզիների ծովերը, հասնում է մագնիսային բևեռ և նավարկում առաջ։ «Ֆորվարդ»–ը արգելափակվում է սառույցների մեջ և արշավախումբը մնում է ձմեռելու։ Ձմեռումը այդ վայրերում շատ խիստ է և դժվար, այդ պատճառով նավաստիները շատ խնամքով են պատրաստվում։ Ամբողջ ձմեռ նրանք ստիպված են լինում անցկացնել մի սենյակում՝ վառվող վառարանի շուրջը։ Նավաստիները հիվանդանում են լնդախտով և աչքերի հիվանդությունով և նրանց վերաբարմունքը նավապետին՝ որը տենչում էր միայն առաջ, ավելի ու ավելի է վատթարանում։ Ժամանակի ընթացքում ածուխը վերջանում է։
Նավապետ Հատերասը, բժիշկ Կլոուբոննին, ատաղծագործ Բելլը և Սիմփսոնը ուղևորվում են ածուխ փնտրելու։ Բայց նրանց չի հաջողվում ոչինչ գտնել։ Ճանապարհին նրանք հանդիպում են մեկ այլ արշավախմբից ողջ մնացած միակ անդամին՝ ամերիկացի նավապետ Ալտամոնտին։ Ճանապարհորդներին հաջողվում է փրկել նրա կյանքը։ Ճանապարհին հիվանդանում և մահանում է Սիմփսոնը, իսկ երբ վերադառնում են առագաստանավի մոտ, այնտեղ նրանց սպասում է դաժան տեսարան՝ Շանդոնը և մնացած նավաստիները այրել են առագաստանավը և նավակով հեռացել դեպի հարավ, մնացել է միայն Հատերասին հավատարիմ բոցման Ջոնսոնը։ Հատերասը հուսահատությունից սկսում է ճչալ։ Հրդեհը հասնում է մինչև վառոդների պահեստը և «Ֆորվարդ»–ը օդ է բարձրանում։
Մաս երկրորդ․ Սառցե անապատ
Եվ այսպես Հատերասը, Կլոուբոննին, Ջոնսոնը, Բելլը և Ալտամոնտը մնում են սառցե հարթության վրա առանց գոյատևման որևէ միջոցների։ Բայց նրանք չեն հուսահատվում և հավաքում են սննդի մնացորդները, որոնք մնացել էին պայթյունից հետո։ Դա այնքան էլ շատ չէ, բայց ճանապարհորդները հասկանում են, որ իրենք հեռու չեն գնա և սկսում են հիմնավորվել այնտեղ։ Բժիշկ Կոլուոննիի մոտ միտք է հղանում տուն կառուցել սառույցից և նա այդ անում է ատաղձագործ Բելլի և իր ընկերների օգնությամբ։ Քանի դեռ եղանակը բարենպաստ էր ճանապարհորդները ուղևորվում են որսորդության։ Մի անգամ, երբ վերջանում է կապարը, Կլուբոննին փամփուշտ է պատրաստում սնդիկից, և Հատերասը՝ իր վրա հագնելով փոկի կաշին, սողոսկում է արջի մոտ և սպանում է նրան։
Այդ ժամանակամիջոցում Ալտամոնտը լրիվ ապաքինվում է։ Երեկոները նրանք հավաքվում էին կրակի շուրջ և սկսում էին խոսել ճանապարհորդությունների և հայտնագործությունների մասին։ Հաճախ Ալտամոնտը և Հատերասը՝ որպես ամերիկացի և անգլիացի, վիճում էին այն մասին թե ով է ավելի հեռու հասել և ում կհասնի ավելի շատ փառք։ Մի անգամ նրանց սառցե տունը շրջապատում են արջերը և ճանապարհորդները մեծ դժվարությամբ կարողանում են նրանց հետ մղել, նրանց նորից օգնության է հասնում բժիշկ Կլոուննին, որը մտածում է կազմակերպել ստորերկրյա պայթյուն։
Այդպես նրանք անց են կացնում կես տարի։ Ամռան գալու հետ նավապետ Հատերասը առաջարկում է շարունակել ընդհատված ճանապարհը և հասնել Հյուսիսային բևեռ։ Նրա ընկերները համաձայնվում են։ Նրանք սկսում են պատրաստվել ճանապարհորդության, շների սահնակը զինում են մի քանի շներով և ճանապարհ են ընկնում։ Ճանապարհորդները հայտնագործում են նոր աշխարհամաս, որը նրանք Ալտամոնտի առաջարկով անվանում են Նոր Ամերիկա, քարտեզի վրա նշում են իրենց բացահայտածը և նրանց տալիս են անուններ։
Երբ նրանք անցնում են որոշակի ճանապարհ, դուրս են գալիս մեծ ծովի ափ։ Այդ ծովը մաքուր էր և նրա վրա չկային սառցաբեկորներ։ Ընկերները նավ են կառուցում և լողում են դեպի հյուսիս։ Այնտեղ նրանք կատարում են անսովոր հայտնագործություն՝ հյուսիսային բևեռին մոտ նրանք հայտնաբերում են հսկա գործող հրաբուխ, որից կրակ ու քար էր ժայթքում։ Հանկարծ նավապետ Հատերասը անհայտանում է նավակից՝ փոթորիկը նրան առաջինն է նետում հրաբխային կղզու ափ։ Նավապետի ընկերները շուտով նույնպես մոտենում են հրաբխին։ Ափ իջնելով և կատարելով որոշակի հաշվարկներ, նրանք հասկանում են, որ Հյուսիսային բևեռը գտնվում է հրաբխի խառնարանում։ Նավապետ Հատերասի գլխում մի խենթ գաղափար է ծնվում՝ հասնել այդ կետին և ընկերները սկսում են վերելքը դեպի հրաբխի գագաթը։ Նավապետ Հատերասը այնքան էր տարված այդ գաղափարով, որ առաջ անցավ իր ընկերներից արագ բարձրացավ գագաթը։ Նրա հավատարիմ շունը հետևում էր նրան։
Ճանապարհորդները դժվարությամբ են փրկում նավապետին, երբ նա ընկնում էր հրաբխի բերանը և տեսնում են, որ նա հուզմունքից կորցրել է բանականությունը։ Նրանք, Հատերասի հետ միասին, բռնում են հետդարձի ճանապարհը և հրաբուխը անվանում են «Հատերասի լեռ»։ Նրանք նավակով լողում են դեպի սառույցով պատված տարածք և ոտքով շարժվում են դեպի հարավ։ Ճանապարհին նրանք գտնում են մահացած արշավախումբ։ Ուշադիր նայելով նրանք հասկանում են, որ դա Շանդոնը, Պեննը և «Ֆորվարդ»–ի մյուս նավաստիներն են։ Նրանք հեռանում են։
Ճանապարհորդները հասնում են ծովի ափ և հեռվում նկատում են նավ։ Չցանկանալով կորցնել այդ հնարավորությունը, նրանք ցատկում են սառցաբեկորի վրա և նրանով հասնում են նավին։ Այդպես նրանք վերադառնում են Անգլիա։ Ճանապարհորդները պարգևատրվում են, իսկ Հատերասին տեղավորում են հիվանդանոց։ Բժիշկ Կլոուբոննին նկատում է, որ նավապետ Հատերասը ամեն օր այգում քայլում է միայն մեկ ուղղությամբ՝ դեպի հյուսիս։ Նավապետին անընդհատ ձգում է հյուսիսը։
Հյուսիսային բևեռը Ժյուլ Վեռնի պատկերացմամբ
Ժյուլ Վեռնը Հյուսիսային բևեռը վեպում ներկայացնում է որպես գործող հրաբուխ՝ ծովի մեջ։ Վեռնի ժամանակաշրջանում բևեռը դեռ հայտնաբերված չէր, կազմակերպվել էին բազմաթիվ արշավախմբեր, բայց նրանք բոլորը անհաջողության էին մատնվում։ Այդ պատճառով մարդիկ կարող էին աղոտ պատկերացում ունենալ թե ինչ է գտնվում աշխարհի ծայրին։ Ժյուլ Վեռնի պատկերացմամբ այնտեղ ցուրտ չէր, ծովում չկային սառույցներ և սառցաբեկորներ և, որ ամենակարևորն է, հենց բևեռի վրա գտնվում է հրաբուխ։ Բացի այդ այնտեղ ձյուն չկա։
Բևեռը բացահայտվել է Ռոբերտ Պիրիի կողմից 1909 թվականին։ Այնտեղ չկա ոչ հրաբուխ, ոչ ծով այլ միայն սառցե շերտ։
Արշավախմբի անդամները
Ինչպես նաև
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1866 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Ֆերդինանդ Հիլլեր
Կենսագրություն
Ֆերդինանդ ֆոն Հիլլերը ծնվել է Մայնի Ֆրանկֆուրտում՝ հրեա հարուստ վաճառականների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ գործվածքների վաճառական Իսահակ Հիլդեշեյմը, որդու ծնվելուց առաջ փոխել է իր անունը՝ Յուստուս Հիլլեր։ Նրա առաջին ուսուցիչները եղել են Ալոիս Շմիդտը և Ֆիլիպ Կառլ Հոֆմանը (դաշնամուր), այնուհետև Գեորգ Յակոբ Ֆոլվեյլերը (կոմպոզիցիա)։ Վաղ մանկությունից նա առանձնացել է երաժշտական մեծ ունակություններով, ինչի պատճառով էլ տասը տարեկանում, երբ նա արդեն գրել էր իր առաջին ստեղծագործությունը, հայրը նրան ուղարկել է Վեյմարում գտնվող Յոհան Նեպոմուկ Հումելի մոտ աշակերտելու ։
Հումելի մոտ Հիլլերը նվիրվել է կոմպոզիտորական աշխատանքին, մասնակցել «Մարիա Ստյուարտ»-ի աշխատանքներին, ինչի շնորհիվ ծանոթացել է Գյոթեի հետ։ Սովորելով Հումելի մոտ՝ Հիլլերը մեծ հաջողությունների է հասել որպես դաշնակահար, ինչի շնորհիվ 1827 թվականի սկզբին մեկնել է Վիեննա՝ համերգների, որտեղ հանդիպել է Բեթհովենին և կատարել նրա առաջին քառյակը։ 1829 թվականին՝ տուն կարճատև այցելությունից հետո, նա մեկնել է Փարիզ, որտեղ ապրել է մինչև 1836 թվականը և դասավանդել Շորոնի երաժշտական դպրոցում, բայց հետո որոշել է թողնել այդ զբաղմունքը։ Հոր մահը պահանջել է, որ նա որոշ ժամանակով վերադառնա Ֆրանկֆուրտ, բայց 1839 թվականի հունվարի 8-ին Հիլլերը Միլանում ներկայացրել է իր «La Romilda» օպերան և սկսել գրել իր «Die Zerstörung Jerusalems» օրատորիան, որը ճանաչվել է որպես նրա լավագույն գործերից մեկը։ 1839 թվականի ձմեռը Ֆերդինանդն անցկացրել է Լայպցիգում։ 1840-1841 թվականներին գտնվել է Իտալիայում, որտեղ Բայինիի ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է հին վարպետների արվեստը ։
Ավելի ուշ նա մեկնել է Լայպցիգ իր ընկերոջ՝ Մենդելսոնի մոտ, որտեղ 1843-1844 թվականներին Գևանդհաուզում բազմաթիվ համերգներ է տվել և կատարել իր օրատորիան։ Հոգևոր երաժշտությունն ուսումնասիրելու նպատակով Իտալիա հետագա այցելությունից հետո Հիլլերը Դրեզդենում գրել է երկու օպերա՝ «Ein Traum» և «Conradin», համապատասխանաբար 1845 և 1847 թվականներին։ Նա որպես դիրիժոր մեկնել է Դյուսելդորֆ 1847 թվականին և Քյոլն 1850 թվականին և 1851 և 1852 թվականներին ելույթ ունեցել Փարիզի իտալական օպերայում։ Քյոլնում Գյուրցենխ նվագախմբի համերգների ժամանակ Հիլլերը հայտնի է դարձել որպես դիրիժոր և իր հիմնադրած Քյոլնի կոնսերվատորիայի ղեկավար։ 1884 թվականին նա հեռացել է բիզնեսից և մահացել հաջորդ տարի։
Հիլլերը 1849 թվականին ընտրվել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, իսկ 1868 թվականին Բոննի համալսարանում ստացել է պատվավոր դոկտորի կոչում։ Հիլլերը Ֆրեդերիկ Շոպեն, Ֆելիքս Մենդելսոն, Ռոբերտ Շուման, Ֆերենց Լիստ, Ռիխարդ Վագներ, Ջուզեպպե Վերդի ժամանակակիցներից էր, որոնց հետ նա ընկերական հարաբերությունների մեջ էր։ Իր կյանքի ընթացքում գրել է ավելի քան երկու հարյուր ստեղծագործություն, այդ թվում՝ վեց օպերա, երկու օրատորիա, վեց կամ յոթ կանտատ, կամերային երաժշտության բազմաթիվ ստեղծագործություններ և ժամանակին հայտնի դաշնամուրի կոնցերտ ։ Հրատարակել է Մենդելսոնի նամակների հավաքածուն և նրա մասին հիշողությունները (Felix Mendelsson-Bartoldy. Briefe und Erinnerungen, Köln, 1874):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Գերմանիայում մահացածներ
Յարլուկովո (այլ կիրառումներ)
Յարլուկովո, կարող է վերաբերել՝
Ատյան ողբերգություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2019 գրքեր Կատեգորիա:Հայերեն վեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Կոլեգիաներ
Կոլեգիաներ, Հին Հռոմում ընդհանուր պաշտամունքով կամ մասնագիտությամբ կապված անձանց ընկերություններ։ Եղել են կրոնական, քրմական, արհեստավորական։ Կոլգեիաների գլուխ կանգնած էր ընտրովի մագիստրոսը։ Մեր թվարկությունից առաջ I դարից (առանձնապես արհեստավորական և թաղամասերի բնակիչների) գործուն մասնակցություն են ունեցել քաղաքական կյանքին։ Կայսրության ժամանակաշրջանում գործել են միայն կառավարության թույլտվությամբ։ Ուշ կայսրության ժամանակաշրջանում արհեստավորական կոլեգիաների մեծ մասում անդամակցությունը դարձել է հարկադրական։
Կատեգորիա:Կրոնը Հին Հռոմում Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքականություն
Ջահանգիր Ռուստամով
Ջահանգիր Մահմուդ օկլի Ռուստամով (Cahangir Mahmud oğlu Rüstəmov, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2002) ։
Կենսագրություն
Ջահանգիր Ռուստամովը ծնվել է 1926 թվականի մարտի 5-ին Շեքի քաղաքում։ 1939 թվականին ավարտել է 7-ամյա դպրոցը։ 1939–1941 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի Ա.Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական ​​դպրոցում։ Գեղարվեստի դպրոցն ավարտելուց հետո Ջահանգիր Ռուստամովը ընդունվել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի պետական ​​արվեստի ինստիտուտ։ Սակայն ընտանեկան դրության պատճառով նա թողել է դպրոցը և վերադարձել Բաքու ։
Ջահանգիր Ռուստամովը 1945 թվականին մասնակցել է հանրապետական ​​արվեստի ցուցահանդեսին ՝ իր «Վերջին թշնամու զինվորը» աշխատանքով։ 1953 թվականին Բաքվում բացվել է նկարչի ցուցահանդեսը ։
1955 թվականին Ջահանգիր Ռուստամովին շնորհվել է Համամիութենական Լենինի կոմունիստական ​​երիտասարդական միության «Լավագույն մանկական թեմայի համար» դիպլոմ և հատուկ կրծքանշան։ 1979 թվականին նրա աշխատանքները մասնակցել են արտասահմանում կազմակերպված ադրբեջանցի նկարիչների ցուցահանդեսներին։
1982 թվականին Ջահանգիր Ռուստամովին շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարչի, իսկ 2002 թվականին ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում ՝ Ադրբեջանում կերպարվեստի զարգացմանը մատուցած ծառայությունների համար ։
Ջահանգիր Ռուստամովը մահացել է 2007 թվականին։
Յուբիլեյնի (այլ կիրառումներ)
Յուբիլեյնի, կարող է վերաբերել՝
Բուլղարիայի վարչական բաժանում
Բուլղարիայի վարչական բաժանում, վարչական առումով Բուլղարիան բաժանվում է 28 մարզի (област), որոնք բաժանվում են 264 համայնքի (община)։ Համայնքների ղեկավարներն են կմետերը։ Մարզերում կենտրոնական պետական կառավարումը կատարում են մարզային կառավարիչները, որոնց նշանակում է Նախարարների Խորհուրդը։ Համաձայն № 1059/2003 Եվրամիության ռեգլամենտի Բուլղարիայի տարածքը բաժանվում է առաջին կարգի երկու տարածաշրջանի և երկրորդ կարգի վեց տարածաշրջանների։ Նրանք վարչա-տարածքային միավորներ չեն, այլ միայն երկրի վիճակագրական գոտիներ են։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բուլղարիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Յուժնի (այլ կիրառումներ)
Յուժնի, կարող է վերաբերել՝
Յուլաևո (այլ կիրառումներ)
Յուլաևո, կարող է վերաբերել՝
Հին քարի դարի ուշ շրջանի աշխատանքային գործիքներ
Հին քարի դարի ուշ շրջանի աշխատանքային գործիքներ Վերին պալեոլիթի մշակույթն իր հերթին ստորաբաժանվում է հաջորդական զարգացման երեք փուլերի։ Ժմանակագրական տեսակետից դրանցից առաջինը օրինյակյան փուլն է։
Օրինակյան փուլ
Օրինյակյան շրջանում հանդես են գալիս զուգահեռ սայրերունեցող, նեղ, երկարավուն շեղբեր, որոնցից պատրաստված ծայրային քերիչների բազմազանությունը վկայում է բարի մշակման տեխնիկայի զգալի առաջընթացի մասին։ Օրինյակյան շրջանի համար նշված հիմնական գործիքների շեղբերի և քերիչների նախատիպերը հանդիպում են դեռևս մուստյերյան դարաշրջանում, սակայն, ի տարբերություն վերջինների, դրանք պատրաստվում են մասսիվ պրիզմայաձև միջուկներից, տեխնիկական նորհնարներով։ Վաղ օրինյակի համար բնորոշ են այսպես կոչված խոշոր շեղբերից պատրաստված գործիքները, որոնք հիշեցնում են ավստրալիացի տղամարդկանց դանակները, մանր դանակները, սրածայր ճյուղային քերիչները, որոնք նման են էսկիմոսների կանացի դանակներին, և երկարուկ շեղբերից պատրաստված կտրիչները, որոնք Հայաստանում աչքի են ընկնում զանգվածայնությամբ։ Օրինյակի ավելի ուշ շրջանում հանդես են գալիս այսպես կոչված գրավետ տիպի նեղ եզրերով բարակ սրածայրեր, խնամքով հարդարված նիզակի և տեգի ծայրեր, ինչպես նաև երկրաչափական ձևերի միկրոլիթյան գործիքներ(մանր դանակներ, ծակիչներ, սրածայրեր, գայլիկոններ և այլն), որոնք առանձնապես բնորոշ են օրինյակի ամենաուշ ժամանա կաշրջանի համար և օգտագործվել են նուրբ աշխատանքներ փորագրելու, քանդակելու, հագուստ պատրաստելու համար։ Այսպիսով, վերին պալեոլիթի բանական մարդը, հասնելով զարգացման նշանակալից մակարդակի, պատրաստում է ոչ միայն փորագրող, քանդակող, ծակող նուրբ գործիքներ, այլև դանակներ, նիզակներ, տեգեր և այլն, որոնք հետզհետե դառնում են որսորդության անհրաժեշտ ու կայուն պարագաներ։