cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարտինուս Պրետորիուս
Կենսագրություն
Հոր մահից հետո` 1853 թվականին Մարտինուս Պրետորիուսը ընտրվեց բուրական ներգաղթյալների կողմից հիմնադրված Վինբուրգ-Պոչեֆստրումի հանրապետության գլխավոր հրամանատար։ Մարտինուսն անմիջապես Կոլկուվելի իր ֆերմայից տեղափոխվեց Պոչեֆստրում։ Մարտինուս Պրետորիուսը 1853 թվականց մինչև 1855 թվականը  եղավ Վինբուրգ-Պոչեֆստրումի հանրապետության վերջին ղեկավարը։
1854 թվականն մակապան ցեղերի զոհը դարձան 10 բուրացի կանայք և երեխաներ։ Պրետորիուսը վրեժխնդիր եղավ այդ վայրագության համար, ղեկավարելով մակապանների դեմ ուղղված արշավանքը, որի ընթացքում սպանվեցին 3000 հրոսակներ։
1855 թվականն գլխավոր հրամանատար Պրետորիուսն ի պատիվ հոր և եղբայրների հիմնադրեց նոր քաղաք, Պրետորիա-Ֆիլադելֆիա, որտեղ հինգ տարի հետո Պոչեֆստրումից  տեղափոխվեց Հարավաֆրիկյան Հանրապետության (Տրանսվաալի) մայրաքաղաքը։
Պրետորիուսը համակված էր Հարավաֆրիկյան Հանրապետության և Օրանժ ազատ պետության միավորման գաղափարով, որի համար նույնիսկ հրաժարվեց Տրանսվաալի նախագահի պաշտոնից` համանման պաշտոն զբաղեցնելով Բլումֆոնտեյնում։ Այս համարձակ քայլը հանրապետությունում լուրջ քաղաքական ճգնաժամի պատճառ դարձավ։ Ստեֆանուս Սխումանի, Տրանսվալի նախագահի և գլխավոր հրամանատարի կողմնակիցների կազմավորած այսպես կոչված Ժողովրդական բանակի և Մ. Վ. Պրետորիուսի կազմավորած Պետության բանակի միջև զինված դիմակայություն սկսվեց։ Դիմակայությունն ավարտվեց 1864 թվականն, երբ Պրետորիուսը նորից զբաղեցրեց Տրանսվաալի նախագահի պաշտոնը։ Օկրուգների ղեկավարների միջև իշխանության համար պայքարը, աֆրիկացիների հետ մշտական բախումները վատթարացրին Տրանսվալի ծանր տնտեսական և քաղաքական իրավիճակը։ 1860-ական թվականների երկրորդ կեսին հանրապետության իշխանությունները ստիպված էին տարհանել հյուսիսային սահմանի բուրական առանձին բնակավայրեր, քանի որ չէին կարող տեղի բնակչությանը պաշտպանել աֆրիկացիների ոտնձգություններից։ Տրանսվալի հեղինակությանը լուրջ հարված եղավ Մեծ Բրիտանիայի հետ  Օրանժ և Վաալ գետերի միացման տարածքի շուրջը վիճահարույց հարցի շուրջ պայքարում անհաջողությունը։ Այդ շրջանում 1860-ական թվականների վերջերին հայտնաբերվեցին ադամանդի ամենախոշոր հանքերը։  Պրետորիուսը փորձեց պաշտպանել Ադամանդի դաշտերի նկատմամբ Տրանսվալի գերակայությունը, բայց այնքան անհաջող գործեց, որ հենց նրա վրա ընկավ դրանց կորստի ողջ պատասխանատվությունը։ Դրա հետևանքով էլ 1872 թվականն նոր նախագահ դարձավ  Տ. Ֆ. Բյուրգերսը։
1880 թվականն Մեծ Բրիտանիայի կողմից Տրանվալի բռնակցման դեմ բուրերի կողմից մղվող պայքարում, Պրետորիուսը Պաուլուս Կրյուգերի և Պետրուս Ժուբերի հետ միասին դարձավ իշխող եռյակի անդամ։ 1881 թվականն Պրետորիայում Բրիտանիայի ներկայացուցիչի հետ, հենց նա ստորագրեց Տրանսվալի անկախության ճանաչման համաձայնագիրը։ Մարտինուս Պրետորիուսը մահացավ Պոչեֆստրումում 1901 թվականն, "Ծովերի տիրուհու" հետ հերթական պատերազմի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլանդական ծագմամբ հարավաֆրիկացիներ Կատեգորիա:Պրետորիայի պատմություն Կատեգորիա:Աֆրիկաներներ Կատեգորիա:Սպիտակամորթ հարավաֆրիկացիներ Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի նախագահներ
Սամզոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 217 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 155 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Պիետրո Ջերմի
Պիետրո Ջերմի (Pietro Germi, ), իտալացի դերասան, կինոռեժիսոր։
Սամզոն
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Պիետրո Ջերմի
Սովորել է Հռոմի փորձարարական կինոկենտրոնում։ Նեոռեալիզմի սկզբնավորողներից։ Առաջին ֆիլմերից են՝ «Վկան» (1946) և «Մոլորյալ երիտասարդություն» (1947)։ Ջերմիի ստեղծագործությանը բնորոշ են սոցիալական թեման, վավերականությունը։ Հասարակական մեծ հնչողություն են ունեցել «Հանուն օրենքի» (1949, սովետական էկրանում՝ «Միցիլիայի երկնքի տակ») և «Հույսի ճանապարհ» (1950) ֆիլմերը։ Նեոռեալիզմի ավանդույթները զարգացրել է «Մեքենավար» (1956) և «Թուլակամ տղամարդը» (1958) կինոնկարներում (կատարել է նաև հերոսների դերերը)։ 1960-ական թթ․ անցել է իր համար նոր՝ սոցիալական և ռեալիստական երգիծական կատակերգության ժանրին՝ «Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» (1961), «Գայթակղվածն ու լքվածը» (1964), «Տիկնայք և պարոնայք» (1965), «Բարոյազուրկը» (1966)։ 1969 թվականին ստեղծել է ուրախ, ժողովրդական ոգով տոգորված «Մերաֆինո» կատակերգությունը (Ոսկե մրցանակ Մոսկվայի միջազգային VI կինոփառատոնում, 1969)։
Սամզոն
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 104-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 104 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 95 անձ (49 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 39 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պիետրո Ջերմի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Ալեսանդրո Բարիկո
Ալեսանդրո Բարիկո (Alessandro Baricco, ), իտալացի գրող, դրամատուրգ, լրագրող, էսսեիստ, գրական և երաժշտական գրաքննադատ։ Գրողի վեպերը թարգմանված են բազմաթիվ լեզուներով։
Կենսագրություն
Ջանի Վատիմոյի ղեկավարությամբ ստանալով փիլիսոփայության աստիճան և ավարտելով կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժինը, Բարիկոն հրապարակել է երաժշտական քննադատության երկու էսսե՝ «Հանճարի փախուստը. Ռոսինիի երաժշտական թատրոնի մասին» (Il genio in fuga. Sul էք musicale di Rossini, 1988) Ջոակինո Ռոսսինիի մասին և «Հեգելի հոգին և վիսկոնսինի կովերը» (L ' anima di Hegel e le mucche del Wisconsin) երաժշտության և արդիականության կապի մասին։ Հետագայում նա աշխատել է երաժշտական քննադատ La Repubblica և La Stampa թերթերում և Rai Tre ալիքում վարել է թոք-շոու։
Բարիկոն իր գրականության նորամուտը նշեց 1991 թվականին «Ցասման ամրոցները» վեպով։ 1993 նա դարձել է Թուրինի գրական վարպետության՝ Հոլդենի դպրոցի (Scuola Holden, անվանված է Սելինջերի «Տարեկանի արտում, անդունդի եզրին» վեպի հերոսի անունով) համահիմնադիրը։ Ներկայումս, դպրոցի ավելի քան մեկ տասնամյակ գոյության ընթացքում, դպրոցում կարդացվել են բազմաթիվ դասընթացներ սցենարներից մինչև լրագրության համար շարադրանքի հնարավոր ամենատարբեր մեթոդների, տեսախաղերի մշակումից մինչև վեպեր ու պատմվածքներ գրելու մասին։ Դասախոսների թվում եղել են բազմաթիվ հայտնի գրողներ։
Հետագա տարիներին Բարիկոն հայտնի է դարձել ամբողջ Եվրոպայում, նրա գրքերը զբաղեցրել Իտալիայի և Ֆրանսիայի. բեսթսելերների ցուցակների վերին տողերը են։ 1993 թվականին «Ծով-օվկիանոս» վեպի համար Բարիկոն ստացել Վիարեջոյի մրցանակը։ Լայն ճանաչում է ստացել նրա «1900․ Լեգենդ դաշնակահարի մասին» թատերական մենախոսության էկրանացումը (1994), որը 1998 թվականին իրականացրել է օսկարակիր ռեժիսոր Ջուզեպե Տորնատորեն։
Բարիկոն աշխատել է նաև ֆրանսիական Air խմբի հետ, և նրանց համատեղ «City Reading» ռելիզը Բարիկոյի «City» վեպի ընթերցումն է ֆրանսիացի երաժիշտների երկերգի ֆոնին։ 2003 թվականին Բարիկոն տեղափոխվել է Թուրին, որտեղ էլ ապրում է այժմ կնոջ՝ լրագրող Բարբարա Ֆրանդինոյի և տղայի Սամուելի հետ։
2007 թվականին էկրան է բարձրացել «Մետաքս» կինոնկարը ըստ Բարիկոյի համանուն վեպի։ 2008 թվականին Բարիկոն առաջին անգամ հանդես է եկել, որպես ռեժիսոր իր «21-րդ դասախոսությունը» կինոնկարով, որը նվիրված է Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հունվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Թուրին քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Ճահիճ (այլ կիրառումներ)
Ճահիճ, կարող է վերաբերել՝
Հովհաննես Քռնեցի
Հովհաննես Քռնեցի (ծնվել է մոտավորապես 1290-1292 թվականին, մահացել՝ 1347 թվականին, Քռնայում), ունիթորության տեսաբան և պարագլուխ, թարգմանիչ, քերական ։ Ավարտել է Գլաձորի համալսարանը, աշակերտել է Եսայի Նշեցուն։ Վերջինիս հանձնարարությամբ մեկնել է Մարաղա՝ հետամուտ լինելու նշանավոր աստվածաբան Բարդուղիմեոս եպիսկոպոսի վարդապետությանը։ 1330 թվականին Հովհաննես Քռնեցին կաթոլիկ եկեղեցու հայրերի կողմից պաշտոնապես նշանակվել է Երնջակի դոմինիկյանների առաջնորդ՝ դառնալով հայքարոզող եղբայրների տեսաբանն ու ղեկավարը։ Հովհաննես Քռնեցին լատիներենից հայերեն է թարգմանել ծիսական ու իմաստասիրական մի շարք գրքեր, այդ թվում՝ Թովմա Աքվինացու «Աստվածաբանության հանրագումարի» առանձին բաժիններ։ Հովհաննես Քռնեցու ինքնուրույն գործերից մեզ են հասել «Առ միաբանեալ եղբայրքս Հայոց» շրջաբերական թուղթը, որտեղ տրված է Երնջակում միարարական (ունիթորական) կենտրոն հիմնելու և կաթոլիկ եկեղեցու հետ միաբանելու պատմությունը, և «Համառոտ հավաքումն յաղագս քերականին» (1977 թվականի հրատարակչություն) աշխատությունը, որը նորություն էր հայ քերականագիտության մեջ։
Հովհաննես Քռնեցին չէր հետևում Դիոնիսիոս Թրակացու «Քերականական արուեստի» նախորդ հայ մեկնիչներին, նա տալիս էր հայերենի ամբողջական նկարագիրը՝ առավելապես հիմնված լատիներենի քերականական ավանդների վրա։ Խոսքի մեջ բառերի կապակցությունների կառուցվածքի ուսմունքն առաջին անգամ քննված է այս երկում, որը կարելի է համարել հայերենի շարահյուսության առաջին համակարգված դասընթացը։ Այն երկար ժամանակ ծառայել է իբրև ուսումնական ձեռնարկ և զգալի ազդեցություն թողել լատինաբան քերականների վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քերականագետներ Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լատիներենից հայերեն թարգմանիչներ
Լակերի Է. Կապիևի անվան երաժշտա-դրամատիկական թատրոն
'''Լակերի Է. Կապիևի անվան երաժշտա-դրամատիկական թատրոն''', թատրոն Մախաչկալա քաղաքում, հիմնադրվել է 1935 թվականին։ Գտնվում է Ռասուլ Գազմատովի հրապարակ, 38 հասցեում, Մ. Գորկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի շենքում ։
Առաջին քայլեր
Լակերի Է. Կապիևի անվան երաժշտա-դրամատիկական թատրոնն սկիզբ է առել Լակերի մտավորականներից կազմված սիրողական թատերական խմբակից, որն սկսել է աշխատել Կումուխ բնակավայրում, 1914 թվականին։ 1920 թվականին սիրողական թատրոնը կոչվել է Սաիդ Գաբիևի անվան խորհրդային թատրոն։ 1935 թվականին շրջանային կոմիտեի որոշմամբ բացվում է Դաղստանի Լակերի Է. Կապիևի անվան թատրոնը։ Թատրոնի պաշտոնական բացմանը ներկայացվել է Գ. Սաիդովի «Մարդուկներ» սոցիալական դրաման, որը պատմում էր լակերյանի աշխատավորների ծանր կյանքի մասին։ Այս ներկայացումը պարբերաբար ներառվում է թատրոնի խաղացանկի մեջ և միշտ հաջողությամբ է ընդունվում։ Թատրոնի սկզբնավորման հիմքում կանգնած են եղել Ի. Բալուգովը, Ա. Ջալալովը, Ա. Ալիևը, Ա. Գունաշևը, Գ. Բուգանովը, Զ. Սուլթանովը, Ա. Հուսեյնովը, Մ. Ռամազանովան։ Բեմադրվել են երիտասարդ դրամատուրգ Ա. Չերինովի պիեսները լեռներում ապրող կնոջ կյանքի մասին։ 30-ականների սկզբին թատրոնը բեմադրել է Ա. Օմարշաևի «Կուլտսանշտուրմ» հակապիեսը, որը պատմում է խորհրդային իշխանությունների կողմից լեռներում անցկացվող միջոցառումների մասին։ Թատրոնին են միացել դրամատուրգներ Մ. Ալիևը, Մ-Խ. Փաշաևը։ 30-ական թվականների երկրորդ կեսին թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի կողմից թատրոն է հրավիրվում Թբիլիսիի թատերական արվեստների ինստիտուտի շրջանավարտ Պ. Ջափարիձեն։ Նա բեմադրել է Ա. Կարասևի «Փարոսի կրակը», Մ. Ալիևի «Ադզար և Զեյնաբ» պիեսները։ 40-ական թվականներին թատրոնը ղեկավարում է ռեժիսոր Ա. Վասիլևը, ով շարունակում է Ջափարիձեի կողմից սկսված դերասանական վարպետության ուղղությամբ տարվող աշխատանքը։ Դերասաններ Մ. Մուսալաևը, Զ. Օմարովան, Մ, Ռամազանովան, Ի, Բալուգովը կերտել են համոզիչ ու վառ կերպարներ։ Հաջողություն է ունեցել Բ. Լավրենևի «Բեկում» ներկայացումը։
Թատրոնը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
1941-1943 թվականներին, պատերազմի սկզբում, թատրոնը փակվել է նյութական խնդիրների պատճառով։ Թատրոնի 30 դերասաններ մեկնել են ռազմաճակատ։ Շատերը պատերազմից չեն վերադարձել։ Մինչև պատերազմը թատրոնում աշխատող Յակուբ Սուլեյմանովն արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման։ Դերասաններ Շ. Իբրահիմովան, Գ. Բութաևը, Բ. Մահոմեդովան, Ա. Սայպուևան և ուրիշներ գործել են աշխատանքային ճակատում։ 1943 թվականին վերջին թատրոնը վերսկսել է իր աշխատանքը։ Խաղացանկը թարմացվել է, բեմադրվել են Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Նամուս», Ու. Հաջիբեկովի «Արշին մալ Ալան», Վ. Կատաևի «Գնդի տղան» պիեսները։
Թատրոնի հետպատերազմական կյանք
Հետպատերազմյան տարիներին թատրոնի կյանքում առավել կարևոր դեր են սկսում խաղալ կենտրոնական քաղաքներից հրավիրված պրոֆեսիոնալ ռեժիսորները։ Նրանք էին Ա. Վասիլևը, Վ. Տերեխինը, Պ. Ջափարիձեն, Մ. Սելի-վանոբը, Վ. Տուրգենևը և այլն։ Այս ժամանակաշրջանը հատկանշական է որպես թատրոնի ընդհանուր գեղարվեստական մակարդակը բարձրացնելու, բարձր պրոֆեսիոնալիզմի հասնելու փորձերի շրջան։ Այս տարիներին թատրոնն անդրադառնում է Ա. Օստրովսկու «Մեր մարդիկ են, կհասկանանք», Ֆ. Շիլլերի «Սեր և ատելություն», Կ. Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան» պիեսներին։ 1960 թվականին Լակերի թատրոնը Մոսկվայում Մ. Ալիևի «Հայրենի գյուղում» ներկայացմամբ մասնակցում է դաղստանյան գրականության ու արվեստի տասնօրյակին։ Մոսկովյան քննադատությունը ջերմորեն է արձագանքում ներկայացմանը։ Շատ դերասաններ ստանում են բարձր գնահատական ու կառավարական պարգևներ։ Նրանցից են Մ. Մուսալաևը, Շ. Իբրահիմովան, Ի. Բալուգովը, Գ. Իբրահիմովն ու Ա. Գ. Ջալալովը։ Լակերի թատերական ուսումնարանի 14 շրջանավարտների` թատրոն գալը 1964 թվականին մեծապես ակտիվացնում է հաստատության գործունեությունը։ Հետաքրքիր բազմապլանային դերասաններ Դ. Դինմահոմեդովը, Վ. Էֆռնդիևը, Ս. Հայդակովը, Մ. Չավտարաևան սկսում են առաջատար դերեր խաղալ թատրոնում։ Թատրոնի բեմում իրար հետևից հայտնվում են պրոֆեսիոնալիզմով, հասունությամբ, քաղաքացիական դիրքորոշմամբ, վառ արտահայտված էներգետիկայով աչքի ընկնող ներկայացումներ։ 1960-70-ական թվականներին շարունակում է ընդլայնվել թատրոնի համար գրող ազգային դրամատուրգների շրջանակը։
Թատրոնն այսօր
Հյուսիսային Կովկասի թատրոնների «Բեմ առանց սահմանների» 5-րդ միջազգային փառատոնին, որ անց է կացվում հոկտեմբերի 4-9 Վլադիկավկազում, թատրոնը հանդես է եկել իսպանացի դրամատուրգ Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկայի «Բերնարդա Ալբայի տունը» պիեսի բեմադրությամբ։ Ներկայացումն արժանացել է մրցանակների երեք` «Փառատոնի լավագույն ներկայացում», «Լավագույն ռեժիսուրա» և «Լավագույն կանացի կերպար» անվանակարգերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Հյուսիսային Կովկաս Կատեգորիա:1935 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Տասներեք (այլ կիրառումներ)
Տասներեք, կարող է վերաբերել՝
Լեգենդ սիրո մասին
«Լեգենդ սիրո մասին» (सोनी महिवाल, Sohni Mahiwal), մելոդրամա, որը 1984 թվականին համատեղ նկարահանվել է ԽՍՀՄ-ի և Հնդկաստանի կինեմատոգրաֆիստների կողմից։ Խորհրդային ռեժիսոր Լատիֆ Աբիդովիչի և հնդիկ ռեժիսոր Ումեշ Մեխրայի համատեղ նկարահանած երկրորդ ֆիլմն է (առաջինը 1979 թվականին նկարված «Ալի Բաբայի և 40 ավազակների արկածները» ֆիլմն էր)։ Պրեմիերան կայացել է 1984 թվականի նոյեմբերի 15-ին` Դելիում։ Նույն թվականի դեկտեմբերին ֆիլմը մտավ խորհրդային կինովարձույթ և զբաղեցրեց 14-րդ տեղը։ Ֆիլմը դիտեց 21.1 միլիոն մարդ ։
Սյուժե
Ֆիլմի հիմքում ընկած է հին հնդկական մի լեգենդ՝ Sohni Mahiwal («Մահիվալի երազները»), բուխարացի մի պատանու և հնդիկ աղջկա սիրո պատմությունը։
Երկու անզավակ ընտանեկան զույգեր անապատի մի ծեր իմաստունից խնդրում են, որ օգնի իրենց և կատարի վաղեմի երազանքները. նրանք ուզում էին երեխաներ ունենալ։ Իմաստունը գուշակում է, որ մի ընտանիքում կծնվի տղա, իսկ մյուսում՝ աղջիկ և երբ արդեն մեծանան՝ կսիրեն միմյանց, որը, ի վերջո, կհանգեցնի նրանց անժամանակ վախճանին։
Անցնում են շատ տարիներ։ Բուխարացի առևտրականի որդի միակ ժառանգ Իզզատն իր չափահաս դառնալու օրը ջրի մեջ տեսնում է մի կուժ՝ ուղարկված հեռավոր Հնդկաստանից, որի մեջ արտացոլված է մի հրաշագեղ աղջիկ։ Իզզատը միանում է քարավանին և ուղևորվում է դեպի Հնդկաստան՝ սիրո փնտրտուքով տարված։
Գուջարատ նահանգում նա գտնում է Սանիյային և դառնում է նրա հայր Տուլլայի աշակերտը։ Սկսում է սովորել բրուտագործություն և ավելի հաճախ է տեսնում իր սիրեցյալին։ Դա առաջացնում է գյուղի բնակիչների զայրույթը։ Տուլլան նպատակադրվել էր աղջկան ուշիմ մարդու տալ կնության։ Հարսանիքի ժամանակ Սանիյան փախչում է տնից և փորձում է գտնել Իզզատին։ Սկսվում է տեղատարափ, և սիրեցյալները մահանում են վարարած գետի ջրերում։
Մրցանակներ
Filmfare Awards (1985)
Մրցանակներ:
Անվանակարգեր:
Կարմիր մահվան դիմակը
Կարմիր մահվան դիմակ (The masque of the Red Death), ամերիկացի հայտնի գրող Էդգար Ալլան Պոյի պատմվածքներից է, որը հրատարակվել է 1842 թվականին։ Պատմվածքը պատմում է արքայազն Պրասպերոյի մասին, ով խուսափելով ժանտախտից՝ Կարմիր մահից, իր պալատականների հետ փակվում է ամրոցում։ Քանի դեռ մարդիկ մահանում էին ժանտախտից, Պրասպերոն կազմակերպում  է դիմակահանդես յոթ դահլիճներում, ներկված տարբեր գույներով։ Դիմակահանդեսի վերջում հայտնվում է մի անծանոթ երիտասարդ, ով վարակված էր Կարմիր մահով։ Բարկացած իշխանը փորձում է հայտնաբերել անհայտի ինքնությունը, որը անարգել ընթանում է բոլոր գունագեղ սենյակներով մինչև չար, սև դահլիճը, որի պատուհանները ունեին  կարմիր արյան գույն։ Արքայազնը մահանում է, հասնելով դղյակի վերջին դահլիճը, նրա հետ մահանում են նաև մնացած հյուրերը։ Ինչպես պարզվում է, անծանոթը սովորական ֆիզիկական մարմին չէր։
Պատմությունը պատկանում է սիմվոլիզմի, ինչպես նաև  գոթական գրականությանը, և հաճախ հետազոտվում է որպես մահվան անխուսափելիությունը այլաբանություն է, չնայած նրան, որ շատ քննադատների  կարծիքով, դա այդքան էլ այդպես չէ։ Ներկայացվել են նաև բազմաթիվ այլ մեկնաբանություններ պատմվածքի վերաբերյալ, ինչպես նաև փորձ է կատարվել բնույթն անվանել հիվանդություն։
Առաջին անգամ պատմվածքը տպագրվել է 1842 թվականի մայիսին Գրեմմա ամսագրում։ Հետագայում  սյուժեն փոփոխությունների է ենթարկվել, այդ թվում  նաև 1964 թվականի նկարահանված ֆիլմում, որի գլխավոր դերում հանդես է եկել Վինսենտոմ Պրայսոմը։ Տարբեր լրատվամիջոցներում կան բազմաթիվ ակնարկներ պատմվածքի մասին։
Սյուժե
Պատմվածքը ներկայացնում է, որ ժանտախտով վարակվելու դեպքում մարդ մահանում էր 30 օրվա ընթացքում։
Չնայած այս ամենին արքայազն Պրասպերոն շատ երջանիկ էր։ Արքայազն Պրասպերոն ևս հարյուր առողջ մարդկանց հետ պատսպարվում է անառիկ ամրոցում։
Ամրոցը լի ու լի էր պարենով։ Նրանք այս քայլերի շնորհիվ ամրոցում գտնվող մարդիկ  կարող էին արհամարհել համաճարակը։ Պրասպերոն արել էր ամեն ինչ խրախճանքի և ժամանցի համար։ Կային շատ երաժիշտներ, պարուհիներ, կար գեղեցկությունն ու կար գինին։ Կարմիր մահը մնացել էր դրսում։
Մեկուսացման հինգերորդ թե վեցերորդ ամսին, երբ համաճարակը էլ ավելի էր տարածվել, արքայազն Պրասպերոն հրավիրեց իր բարեկամներին չտեսնված, շքեղ մի դիմակահանդեսի ամրոցի յոթ դահլիճներում։
Դահլիճներից  յուրաքանչյուրը զարդարված էր առանձնահատուկ գույներով, և միայն վերջին՝ յոթերորդ դահլիճի հարդարանքը չէր համապատասխանում պատուհանի գույնին, ի տարբերություն մյուս դահլիճների։
Յոթ դահլիճներից ոչ մեկում չկար ոչ լուսամփոփ, ոչ կանթեղ, և ոչ էլ ճրագ կար դահլիճներում։ Վերջին սև դահլիճում քչերն էին համարձակվում ոտք դնել, քանի որ այն շատ վատ ազդեցություն էր թողնում մտնողի վրա։ Արքայազնն ինքն էր արել ամեն ինչ պարահանդեսի համար։ Նույնիսկ խնջույքի ժամանակ ոչ ոք չէր համարձակվում ոտք դնել այդ չարաբաստիկ դահլիճը, հատկապես որ արդեն գիշեր էր։
Խնջույքն ընթանում էր շատ լավ։ Խնջույքի ընթացքում կարմիր մահվան՝ ժանտախտի զոհ դարձած մի անծանոթ երիտասարդ ներխուժում է աբբայություն, սակայն նա դիմակով էր և ոչ ոք չէր էլ մտածում, որ նա կարող էր Կարմիր մահով վարակված լինել։ Երբ արքայազն Պրասպերոն տեսավ այդ ուրվականին բարձր բղավեց «-Ո՞վ է համարձակվել իր այս այլանադակ դեմքով անպատվել իմ այս խնջույքը»։ Պրասպերոն հրամայում է բռնել անծանոթին և պոկել դիմակը։
Իշխանի այս խոսքերը բարձր արձագանք ստացան բոլոր յոթ դահլիճներում։ Իշխանի այս խոսքերից հետո բոլոր ծառաները նետվում են դեպի այդ տարօրինակ երիտասարդը, սակայն երիտասարդը շատ հանգիստ քայլերով մոտենում էր արքայազնին։ Եվ սարսափահար ծառաներից ոչ ոք չի համարձակվում մոտենալ անծանոթին, և անհայտ անձը անխափան անցավ իշխանի կողքով անարգելք հասավ մյուս դահլիճը, և այդպես հասավ մինչև սև դահլիճը։
Եվ հենց այստեղ էր, որ Պրասպերոն ցասումից դրդված միայնակ հետևեց անծանոթին, քանի որ մնացածը քարացել էին սարսափից։ Եվ երբ իշխանն հասավ անծանոթին և լսվեց մի սուր ճիչ, և Պրասպերոյի դաշույնն օդում փայլատակելով ընկավ գետնին, և որի վրա հաջորդ պահին փռված էր Պրասպերոյի անկենդան մարմինը։ Եվ այս ամենից հետո ներս են մտնում մնացած հյուրերը և բարկացած հարձակվում դիմակի վրա։ Կարմիր մահվան առկայությունն անխուսափելի էր և հյուրերից յուրաքանչյուրը տապալվեց արյունով լի դահլիճի հատակին։
Նրանցից վերջինի հետ մարեց նաև սև դահլիճի թավշյա ժամացույցը։ Եվ հետո մարեց դղյակի վերջին լույսերը։ Կործանումը և կարմիր մահը վերջնականորեն տիրացան ամեն ինչին։
Վերլուծություն
«Կարմիր Մահվան Դիմակ»-ում Էդգար Ալլան Պոն օգտագործել է բազմաթիվ տարրեր գոթական գրականության, այդ թվում ՝ գոթական դղյակի մասին, որտեղ որ տեղի են ունեցել հիմնական իրադարձությունները։ Բազմաթիվ միագույն սենյակներում կարող ենք տեսնել մարդկային մտքի արտացոլումն, որն արտահայտվում է տարբեր տեսակի անհատականությամբ։ Պարբերաբար հանդիպող  արյունը և ժամանակը հանդես են եկել որպես կերպարներ։ Ժանտախտը կարող է ներկայացնել բազմաթիվ բնորոշ նշաններ մարդկային մահացության մասին ։ Դա նշանակում է, որ ամբողջ պատմվածքը  այլաբանություն է այսինքն, մարդը փորձում է կանխել մահը, այս կարծիքին են բազմաթիվ հետազոտողներ։ Սակայն, չնայած այս ամենին, դեռ ընթանում են պատմվածքի տեքստի մեկնաբանության վերաբերյալ վեճեր։ Ոմանք հակված են պնդել, որ պետք չէ պատմվածքը դիտարկել որպես այլաբանություն, հօգուտ որի վկայում է զզվանքը դեպի բարոյականության քարոզչություն։ Եթե պատմվածքում առկա է բարոյախոսություն, ապա դա մի տեղում ցուցադրված է, այն հստակ է։
Ամբողջ տեքստի ընթացքում մշտապես հանդիպող արյունը կրկնակի խորհրդանիշ է. արյունը միաժամանակ խորհրդանշում է և կյանք, և մահ։ Դա հատկապես նկատելի էր օտար դիմակավորի կերպարում տեքստում ոչ մի տեղ նա չի նկարագրվել որպես բուն Կարմիր մահ։ Ընդհակառակը, նրան համարում են մարդ Կարմիր մահվան դիմակով։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Պրասպերոյի դղյակը նախատեսված է, որ հիվանդությունները ներս չմտնեին, սակայն դղյակն ինքն իրեն տխուր և ճնշող շինություն էր։ Դղյակի ներսում էին գտնվում լաբիրինթոսի նման սենյակները ու միջանցքների, նեղ սլաքաձև պատուհաններ այս ամենը նման է անհեթեթության։ Իսկ վերջին սև սենյակն ամբողջությամբ ճնշում էր գործադրում պարողների վրա։ Բացի այդ, ամրոց ամբողջությամբ մեկուսացված գոտի էր, բայց, այնուամենայնիվ, դիմակով անծանոթը կարողացել է մտնել ամրոց, ինչն ակնարկ է այն բանի մասին, որ վերահսկողությունը պարզապես պատրանք էր։
Գրողը Կարմիր մահվան դիմակ պատմվածքը հետազոտական տեսանկյունից որպես ինքնակենսագրություն է ներկայացրել :Ուսումնասիրողները նշում են, որ արքայազն Պրասպերո անունը Ուիլյամ Շեքսպիրի Փոթորիկ պատմվածքի մեջ նույնպես հանդիպում է։
Ստեղծման պատմություն
Ի սկզբանե Էդգար Ալլան Պոյի պատմվածքը հրապարակվել է Գրամմա ամսագրում։ Վերնագրված Կարմիր մահվան դիմակը ենթավերնագրված Ֆանտազիա ։ Հրապարակումն Ալլան Պոյին բերեց 12 դոլար։ Քիչ ավելի ուշ, երկրորդ հրապարակումը գտել է Բրոդվեյ ամսագրում ։ Պատմվածքի Անգլերեն անվանումը «The masque of the Red Death» բառացիորեն թարգմանվում է որպես՝ «Կարմիր մահվան դիմակահանդես»։
Գրականություն
Էդգար Ալլան Պո․ Կարմիր մահվան դիմակը//գործ 1874 համար 5, էջ 211-ից 215։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճ պատմվածքներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ճակատ (այլ կիրառումներ)
Ճակատ, կարող է վերաբերել՝
Հայերը Թբիլիսիում
Հայերը պատմականորեն եղել են Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի հիմնական էթնիկ խմբերից մեկը։ Հայերը Թբիլիսիի խոշորագույն էթնիկ փոքրամասնությունն են և կազմում են բնակչության 4,8%-ը։ Հայերը վրացական հողեր են գաղթել միջնադարում՝ Հայաստանի մահմեդական իշխանության օրոք։ Նրանք քաղաքի ամենամեծ բնակչությունը կազմել են 19-րդ դարում։ 2014 թվականի վրացական պաշտոնական վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ Թբիլիսիում հայերի թիվը կազմում է 53,409 մարդ ։
Թբիլիսին կամ Թիֆլիսը (ինչպես նրան անվանում են հայերի մեծ մասը) եղել է հայերի մշակութային կյանքի կենտրոնը Ռուսական կայսրությունում 19-րդ դարի սկզբից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը։
Հավլաբար
Հավլաբարի կամ Հավլաբար (ავლაბარი), երբեմնի «26 Կոմիսարներ» (26 კომისარი), Թբիլիսիի հնագույն թաղամասերից մեկը։ 19-րդ դարում բնակչության մեծամասնությունը հայեր էին ։ Հավլաբարը ներառված է Իսանի Սամգորսկու թաղամասի կազմում, նաև մասնակի մտնում է Հին Թբիլիսիի մեջ։ Կապող օղակ է Իսանի Սամգորսկու և Թբիլիսիի կենտրոնական թաղամասերի միջև։ Նախկինում եղել է Վրաստանի տարածքում գտնվող հայ մտավորականության կենտրոնը։
19-րդ դարում Թիֆլիսի էթնիկ վիճակագրություն
19-րդ դարի սկզբում Թիֆլիսի բնակչության մեծամասնությունը հայեր էին։ 19-րդ դարի ամբողջ ընթացքում քաղաքի բնակչությունը կտրուկ աճում էր, ընդ որում աճի արդյունքում փոխվում էին տարբեր էթնիկ խմբերի քանակական հարաբերությունները։ Բավականաչափ շատացավ ռուսների ու վրացիների թիվը։ 1803 թվականին Թբիլիսիի բնակչության 92.6%-ը հայեր էին, 1846 թվականին հայերի թիվը նվազել էր մինչև 75.4%, իսկ արդեն 1864 թվականին հայերը կեսից քիչ էին՝ 47.4%, այն դեպքում, երբ վրացիները 24.7% էին։
Թիֆլիսահայերի մասին
1821 թվականի հաշվարկի համաձայն Թիֆլիսում կային.
Սայաթ Նովա
Ամենայն հավանականությամբ հայազգի Սայաթ-Նովայի նախնիները Թիֆլիս են եկել Կիլիկյան Հայաստանից։ Սայաթ-Նովայի ընտանիքը Թիֆլիսի քաղաքային արհեստավորների ընտանիք էր։ Սայաթ-Նովայի մանկությունն ու պատանեկությունը անցել է Թիֆլիսում։ Սովորել է գրել-կարդալ հայերեն, վրացերեն, իմացել է նաև արաբերեն այբուբենը։
Ստեղծագործել է հայերեն, վրացերեն, ադրբեջաներեն ։
Սայաթ-Նովան հայ և վրաց աշուղական բանաստեղծության մեջ մեծ հեղաշրջում է կատարել մասնավորապես լեզվի առումով. ըստ էության՝ նրանով է սկսվում մայրենի լեզվով խաղը հայ և վրաց իրականության մեջ։ Սայաթ-Նովան նաև առաջինն է, որ հորինել ու երգել է վրացական խաղեր՝ օգտագործելով պարսկական բանաստեղծության ձևերը. այս նորարարության համար հրավիրվել է պալատ և կարգվել Կախեթի մարզի վրաց թագավոր Հերակլ II-ի սազանդար։ Շուրջ տասը տարի բանաստեղծը շփվել է պալատական միջավայրի հետ՝ հաճախակի Թիֆլիսից անցնելով Թելավ։
Գաբրիել Սունդուկյան
Հայ դրամատուրգ, հասարակական գործիչ, հայ գրականության մեջ ռեալիզմի հիմնադիրներից մեկը՝ Գաբրիել Սունդուկյանը, ծնվել է Թիֆլիսում, հարուստ առևտրականի ընտանիքում։ Հիմնական կրթությունը ստացել է Թիֆլիսում, որոշ ժամանակ պաշտոնավարել է Ներսիսյան դպրոցում։ Ստեղծագործել է հիմնականում թիֆլիսի բարբառով՝ տեղի բնակչության համար առավել հասկանալի լինելու համար։
Ալեքսանդր Մանթաշյանց
Հայ նշանավոր գործարար ու բարեգործ Ալեքսանդր Մանթաշյանցը ևս բնակվել է Թիֆլիսում։ Ծնվել է Թիֆլիսում, 1842 թ. մարտի 3-ին։ Հայրը եղել է մանուֆակտուրայի վաճառական։ Ինքը զբաղվել նավթի արտահանմամբ և ստացել է «նավթի արքա» մականունը։ Իր ապրած ժամանակում ամենահարուստ մարդկանցից մեկն է համարվել։ 1899 թվականին Մանթաշյանն ստեղծել է «Ալեքսանդր Մանթաշև և Կո» ընկերությունը, որը 20-րդ դարի սկզբին արդյունահանում էր Բաքվի նավթի կեսից ավելին։ Նա ֆինանսավորել է Բաքու-Բաթում նավթատարի շինարարությունը։
Ալեքսանդր Մանթաշյանն է եղել Կովկասի հայ բարեգործական ընկերության գլխավոր նախաձեռնողն ու հիմնադիրը և մինչև իր կյանքի վերջը մնացել վարչության անդամ, շարունակելով կատարել խոշոր գումարների հատկացումներ։
Միքայել Լոռիս-Մելիքով
Ռուսաստանի Կայսրության ռազմական և պետական գործիչ, գեներալ-համհարզ, հեծելազորի գեներալ, Ռուսաստանի Պետական խորհրդի անդամ, Կովկասի փոխարքայի պաշտոնակատար, Ռուսաստանի վարչապետ-դիկտատոր, Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարար, Ռուսաստանի գիտությունների կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, հայազգի Միքայել Լոռիս-Մելիքովը ծնվել է Թիֆլիսում, հայ ազնվական (մելիքական) ընտանիքում։
Յուրի Բարսեղով
Յուրի Բարսեղովը՝ իրավագիտության դոկտոր, դիվանագետ, Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ բազմաթիվ ուսումնասիրությունների հեղինակ, ծնվել է Թիֆլիսում 1925 թվականին։ 1950 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Հետագայում ղեկավարել է Մոսկվայում գործող միջազգային իրավունքի և քաղաքագիտության հայկական ինստիտուտը։
Հայտնի է նրա կողմից խմբագրված «Հայոց ցեղասպանություն. Թուրքիայի պատասխանատվությունը և միջազգային հանրության պարտավորությունը։ Փաստաթղթեր և մեկնաբանություններ» եռահատորյակը։
Վիկտոր Համբարձումյան
Հայ աստղագետ և աստղաֆիզիկոս Վիկտոր Համբարձումյանը ծնվել է Թիֆլիսում, 1908 թ. սեպտեմբերի 18-ին։ Նրա աշխատությունները վերաբերում են աստղերի և միգամածությունների ֆիզիկայի, արտագալակտիկական աստղագիտության, աստղային համակարգերի դինամիկայի, աստղերի և գալակտիկաների տիեզերածնության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի, միջուկային ֆիզիկայի բնագավառներին։
Տիգրան Պետրոսյան
Թիֆլիսում է ծնվել նաև հայազգի, շախմատի աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Տիգրան Պետրոսյանը։ Նա շախմատով սկսել է զբաղվել 1940-ական թվականներից, թբիլիսյան Պիոներների պալատում, որտեղ իր վարպետությունը կատարելագործել է Ա. Էբրալիձեի գլխավորությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերը Թբիլիսիում Կատեգորիա:Վրաստանի ազգեր Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Հայկական սփյուռք Կատեգորիա:Վիրահայեր Կատեգորիա:Վրացիներ հայկական ծագմամբ
Տասը (այլ կիրառումներ)
Տասը, կարող է վերաբերել՝
Տասանորդ (այլ կիրառումներ)
Տասանորդ, կարող է վերաբերել՝
Թաուֆկիրխեն (այլ կիրառումներ)
Թաուֆկիրխեն, կարող է վերաբերել՝
Ճագար (այլ կիրառումներ)
Ճագար, կարող է վերաբերել՝
Զեգաան
Զեգաան (ზეგაანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 460 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 6 կմ։
Ճախարակ (այլ կիրառումներ)
Ճախարակ, կարող է վերաբերել՝
Զեգաան
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 443 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (97,5%)։
Կլաուդիո Ռանիերի
Կլաուդիո Ռանիերի (Claudio Ranieri, ), իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ և նախկին ֆուտբոլիստ։ Հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում։
Ակումբային
Կլաուդիո Ռանիերին իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Ռոմա» (նա համարվում էր նաև այդ ակումբի սան) ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Նա ակումբի կազմում երկու մրցաշրջանի ընթացքում խաղում է ընդամենը 6 խաղ ։ Հետագայում նա հանդես է գալիս «Կատանձորո», «Կատանիա» և «Պալերմո» ֆուտբոլային ակումբների կազմում, սակայն այդ ակումբների հետ նա որևէ լուրջ հաջողության չի հասնում ։
Մարզչական
Ռանիերիի կարիերայում առաջին մարզչական ակումբներն են դառնում «Վիգոր Լամեցիա» և «Պուտեոլանա» ֆուտբոլային ակումբները, սակայն այդ ակումբներում նա չի հասնում հաջողության և որպես մարզիչ հայտնի է դառնում «Կալյարի» ֆուտբոլային ակումբում կատարած աշխատանքով։ Ռանիերին ակումբին Սերիա C1-ից բարձրացնում է Սերիա A և օգնում ակումբին պրիմերայում հաստատվելու հարցում ։
1991 թվականին Ռանիերին գլխավորում է «Նապոլին», որի հետ տարած աշխատանքի շնորհիվ ակումբը հենց առաջին մրցաշրջանում ձեռք է բերում իրավունք եվրոգավաթային առաջնություններին մասնակցելու համար, սակայն հաջորդ մրցաշրջանում ակումբի արդյունքները համեմատած նախորդ մրցաշրջանի վատանում է և մարզիչը լքում է ակումբը՝ այդպես էլ ինչ-որ բան չնվաճելով։ 1993 թվականին Ռանիերին դառնում է «Ֆիորենտինայի» մարզիչը։ Ակումբը հանդես էր գալիս Սերիա B-ում ։ Ռանիերիի հենց առաջին մրցաշրջանում «մանուշակները» վերադառնում են բարձրագույն դիվիզիոն, իսկ 1996 թվականին հաղթում են Իտալիայի գավաթի և սուպերգավաթի մրցություններում։ Այս հաղթանակներից առաջ «Ֆիորենտինան» սկսած 1975 թվականից չէր հաղթել ոչ մի տիտղոս ։
2000 թվականին Ռանիերին գլխավորում է Լոնդոնի «Չելսին», որտեղ աշխատում է չորս մրցաշրջան։ Ռանիերիի գլխավորության շրջանում «ազնվականները» 2000 թվականից մինչև 2004 թվականը «դոփում են» վեցից երկրորդ հորիզոնականներում։ Սրանից բացի Ռանիերիի շրջանում ակումբը դուրս է գալիս Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչ, որտեղ պարտվում է ֆրանսիական «Մոնակոյին» և հասնում է մինչև Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ, սակայն այնտեղ նույնպես ակումբը պարտվում է և այս անգամ արդեն անգլիական «Արսենալին» ։ Ռանիերիի գլխավորության ժամանակ «Չելսին» հանսում է ոչ վատ արդյունքների, սակայն Ռանիերին չի կարողանում հաղթել որևէ տիտղոս ինչի պատճառով էլ նա հեռացվում է ակումբի արդեն նոր սեփականատիրոջ՝ «Ռոման» Աբրամովիչի կողմից ։
2007 թվականի փետրվարին մարզիչը վերադառնում է իր աշխատանքին, գլխավորում է իտալական «Պարման» և ակումբի հետ զբաղեցնում է արժանի 12-րդ հորիզոնականը։ «Պարմայում» մեկ մրցաշրջան գլխավորելուց հետո Ռանիերին հրավեր է ստանում Սերիա A վերադարձած «Յուվենտուսից» և նրա գլխավորության ներքո՝ հենց առաջին մրցաշրջանում ակումբը Սերիա A-ում զբաղեցնում է երրորդ հորիզոնականը և վերադառնում է Չեմպիոնների Լիգա ։ 2008/09 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» ելույթ է ունենում ոչ ստաբիլ կարգով և 2009 թվականի մայիսի 18-ին Ռանիերին հեռացվում է այդ պահին երրորդ հորիզոնականը զբաղեցնող թուրինյան ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից ։ Նույն տարվա օգոստոսի 16-ին Ռանիերին խզում է իր պայմանագիրը ակումբի հետ՝ ստանալով աշխատավարձը պայմանագրի ավարտման ժամանակից շուտ ։ Արդյունքում՝ մրցաշրջանի վերջում «Յուվենտուսը» առաջնությունում զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը ։
2009 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Ռանիերին կնքելով երկու տարվա պայմանագիր դառնում է իտալական «Ռոմայի» մարզիչը ։ 2009/10 մրցաշրջանի արդյունքներով «Ռոման» Սերիա Ա-ում զբաղեցնում է 2-րդ հորիզոնականը։ Ակումբը մինչև առաջնության վերջին տուրը պայքար էր մղում առաջնության հաղթող դարձող «Ինտերի» հետ։ Այդ մրցաշրջանում «Ռոման» այդ ակումբից պարտություն է կրում նաև Իտալիայի գավաթի մրցությունում։ 2010 թվականի հունիսին «Ռոման» առաջարկում է Ռանիերիին երկարաձգել ակումբի հետ պայմանագիրը մինչև 2013 թվականը։ Ըստ պայմանագրի` Ռանիերին պետք է ստանար տարեկան 2 մլն եվրո աշխատավարձ ։ 2011 թվականի փետրվարի 20-ին Ռանիերին խզում է պայմանագիրը ակումբի հետ և հատկապես այն խաղից հետո, երբ «Ռոման», երեք գնդակ ուղարկելով «Ջենոայի» դարպասը, խաղավերջում պարտվում է 3-4 հաշվով։ Այս խաղից առաջ Ռանիերին հայտարարել էր, որ հռոմեական ակումբից չի պատրաստվում հեռանալ ։ 2011 թվականի փետրվարի 21-ին Ռանիերին պաշտոնապես՝ երկկողմանի համաձայնությամբ խզում է իտալական ակումբի հետ պայմանագիրը  ։
2011 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ռանիերին կնքելով երկամյա պայմանագիր «Ինտեր» ակումբի հետ դառնում է նրա մարզիչը ։ Որոշ ժամանակով «կապտասևերի» արդյունքները լավանում են, սակայն Ռանիերին չի հաջողվում հանել ակումբին ճգնաժամից։ 2012 թվականի մարտի 26-ին առտագնա հանդիպման ժամանակ «Յուվենտուսից» պարտություն (0:2) կրելուց հետո՝ «Ինտերը» պաշտոնապես հայտարարում է գլխավոր մարզչի պաշտոնից Ռանիերիի հեռացման մասին  ։
2012 թվականի մայիսի 29-ին Ռանիերին նշանակվում է այդ ժամանակ Լիգա 2-ում հանդես եկող ֆրանսիական «Մոնակոյի» մարզիչ ։ Հենց առաջին մրցաշրջանում իտալացուն հաջողվում է «Մոնակոյին» դուրս հանել Լիգա 1, իսկ արդեն մյուս մրցաշրջանում ակումբը զիջելով առաջին հորիզոնականը «Պարի Սեն Ժերմենին» դառնում է առաջնության փոխ-չեմպիոնը։ Մրցաշրջանի ավարտին՝ 2014 թվականի մայիսի 20-ին Ռանիերին լքում է ակումբը ։
2014 թվականի հուլիսի 25-ին Կլաուդիո Ռանիերին առաջին անգամ չի նշանակվում, որպես ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ և դառնում է Հունաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչը ։ Սակայն արդեն 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ին Ռանիերին հեռացվում է այդ պաշտոնից, քանի որ նրա օրոք հավաքականը Եվրո-2016 մրցության ընտրական փուլի չորս անհաջող խաղերում հավաքում է ընդամենը 1 միավոր. Ֆարերյան կղզիներ (0-1), Հյուսիսային Իռլանդիա (0-2), Ռումինիա (0-1), Ֆինլանդիա (1-1, միակ վաստակված միավորը)։ Ռանիերիի փոխարինողներին նույնպես չի հաջողվում բարելավվել իրավիճակը և հավաքականը չի անցնում առաջնության մյուս՝ ընտրական փուլ ։
2015 թվականի հուլիսի 13-ին Ռանիերին վերադառնալով Անգլիա գլխավորում է «Լեսթեր Սիթին» ։ Նրա գլխավորության օրոք ակումբը անսպասելիորեն բարձրանում է առաջատար հորիզոնականներ ավարտելով առաջին «կիսամյակը»՝ երկրորդ հորիզոնականում ։
2017 թվականի փետրվարի 24-ին հեռացվել է «Լեսթեր Սիթի» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնից ։
Մարզչական վիճակագրություն
Ըստ 2014 թվականի փետրվարի 14-ի տվյալների
Որպես ֆուտբոլիստ
«Պալերմո»
Որպես մարզիչ
«Լեսթեր Սիթի» «Կալյարի»
«Ֆիորենտինա»
«Վալենսիա»
«Մոնակո»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի մարզիչներ
Ղարաքիլիսայի ճակատամարտ
Ղարաքիլիսայի ճակատամարտ, տեղի է ունեցել 1918 թվականի մայիսի 25-30-ին հայկական և թուրքական զորքերի միջև, Ղարաքիլիսայի մոտ։ Ռուսաստանում 1917 թ. Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ռուսական զորքերը հեռացել էին Արևմտյան Հայաստանի տարածքից, և գեներալ Թովմաս Նազարբեկովի (Նազարբեկյան) գլխավորած հայկական կորպուսը մնացել էր թուրքական գերազանց ուժերի դեմ։ Թուրքերը, խախտելով Անդրկովկասյան կոմիսարիատի հետ Երզնկայում 1917 թ. դեկտեմբերի 5-ին կնքած զինադադարը, 1918 թ. սկզբին ներխուժեցին Արևմտյան Հայաստան, վերանվաճեցին Երզնկան, Կարինը, Սարիղամիշը, Կարսը, մայիսի 15-ին գրավեցին Ալեքսանդրապոլը։ Թուրքական գերակշիռ ուժերի ճնշման տակ անկազմակերպ հայկական կորպուսը նահանջեց, նրա հետ արտագաղթեցին նաև տասնյակ հազարավոր արևմտահայեր, որոնց անվտանգությունն ապահովում էր Անդրանիկի ջոկատը։ Ալեքսանդրապոլից թուրքական զորքերի մի մասը շարժվեց Երևանի մյուս մասը՝ Ղարաքիլիսայի ուղղությամբ։
Մայիսի 20-ին թուրքերը գրավեցին Ջաջուռը, Աղբուլաղը, Ղալթախչին, մայիսի 21-ին՝ Վորոնցովկան։ Ջալալօղլիի մոտ, երկօրյա մարտերից հետո (մայիսի 21-22-ին), Անդրանիկի ջոկատը կենտրոնացավ Դսեղ գյուղում, ապա շարժվեց դեպի Դիլիջան։ Գեներալ Նազարբեկովի հրամանով 1-ին դիվիզիան (հրամանատար՝ գնդապետ Բեյ-Մամիկոնյան) և երկու լեռնային մարտկոցներ քաշվեցին դեպի Շահալի, մնացածները կենտրոնացան Դիլիջանի մոտ։ Մայիսի 24-ին գրավեցին Համամլուն։ Ղարաքիլիսայի մոտ կենտրոնացած հայկական զորքը (հրամանատար՝ Թ. Նազարբեկով) ուներ 6 հազար զինվոր, 70 հրանոթ և մոտ 20 գնդացիր, թուրք, զորքը (հրամանատար Ջավադ բեյ)՝ 10 հազար ասկյար, 70 հրանոթ և 40 գնդացիր։ Մարտերին մասնակցել են Ղարաքիլիսայի շրջակա գյուղերի բնակիչները։
Հայկական ուժերը թուրքերին հիմնական հարվածներ հասցրին Ղշլաղ գյուղի (այժմ՝ Վանաձորի Տարոն թաղամաս) մոտ, Բզովդալի մատույցներում և Մայմեխ լեռան լանջերին ու թուրքական գերակշիռ ուժերին հարկաղրեցին նահանջել դեպի Համամլու։ Մարտերի ընթացքում հայերը տվեցին մեծ կորուստներ (շուրջ 2500 մարդ սպանված, վիրավոր և գերի)։ Մեծ կորուստներ տվեցին նաև թուրքերը, սակայն, համալրում ստանալով, նրանք անցան հակահարձակման, և հայկական ուժերը հարկադրված նահանջեցին Դիլիջան։ Ղարաքիլիսայում և շրջակա գյուղերում թուրք ջարդարարները կոտորեցին հայ բնակչությանը, ավերեցին գյուղերը։
Ճակատամարտին տրված գնահատականներ
Ավետիս Ահարոնյանի կողմից «20-րդ դարի Ավարայր» բնորոշումը ստացած այս պատմական իրադարձությունը 1918-ի մայիսին Արևելյան Հայաստանի տարածքում տեղի ունեցած երեք հիմնական ռազմաբախումներից, անկասկած, ամենախոշորն էր, որի արդյունքում թուրքական բանակն ունեցավ մեծ կորուստներ։ Եթե Սարդարապատում ձեռք բերված և Բաշ Ապարանում ամրապնդված առաջին հաղթանակներից հետո Հայկական կորպուսի հիմնական ուժերը Ղարաքիլիսայի մատույցներում ուժասպառության եզրին չհասցնեին հակառակորդի խոշորագույն խմբավորմանը, ապա թերևս անհնարին կլիներ խափանել Թիֆլիսը գրավելու՝ թուրքական հրամանատարության նախնական մտահղացումը։ Ավելին, նման պայմաններում հնարավոր չէր լինի կանխել նաև Սարդարապատի և Բաշ Ապարանի ճակատներում կուտակված հայկական զինուժի թևանցումը՝ Ղարաքիլիսա-Դիլիջան գծով, որն անհնարին կդարձներ մայիսի 28-ին հռչակված Հայաստանի անկախության հռչակագրում մատնանշված «հայաբնակ տարածքների» վերահսկողությունը՝ հայկական զինուժի կողմից։ Ղարաքիլիսայի հերոսամարտի շնորհիվ ապահովվեց նաև շուրջ 20 000 գաղթականների անվտանգությունը։
Մարտերում աչքի են ընկել գնդապետներ Նիկոլայ Ղորղանյանի, Աթաբեկ բեյ Մամիկոնյանի զորամասերը, կապիտան Գարեգին Նժդեհը, շտաբի կապիտան, հերոսաբար զոհված Գուրգեն Տեր-Մովսիսյանի հրետանավորները։ Այդ պատերազմին չմասնակցեց Անդրանիկ Օզանյանը, նույն ինքը՝ Զորավար Անդրանիկը։ Ղարաքիլիսայի ճակատամարտին իր մեծ դերն ունեցավ Ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհ.Թումանյանը։ Նա ասել է. «Եթե պատերազմում մեր լոզունգը լիներ թալանը, գուցե ավելի հաջողութիւն ունենայինք»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Հայաստանում Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:1918 Հայաստանում Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Կովկասյան արշավանքի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1918 թվականն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Հայրապետ Նավասարդյան
Հայրապետ Արգամի Նավասարդյան, (մարտի 28, 1964 Ամբերդ, Արմավիրի մարզ - հուլիսի 24, 1993 «Բախդիլի» բարձունք (ԼՂՀ Հադրութի շրջան), ազատամարտիկ։
1989-92-ին Էջմիածնի կամավորական ջոկատի ազատամարտիկ, 1992-93-ին՝ Էջմիածնի կամավորական 5-րդ բրիգադի գումարտակի ՀՕՊ-ի պետ, 1993-ից՝ նույն գումարտակի հրամանատար։ Մասնակցել է Հադրութի, Մարտակերտի շրջանների ինքնապաշտպանական և Շուշիի ազատագրական մարտերին։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։ Թաղված է Ամբերդում։
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Չվախունբակ
Չվախունբակ (Чвахунбак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուլակ գետի աջ ափին՝ 149 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է,ավազանի տարածքը 57,6 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տառվաստու (այլ կիրառումներ)
Տառվաստու, կարող է վերաբերել՝
Տաու (այլ կիրառումներ)
Տաու, կարող է վերաբերել՝
PayPal
PayPal, խոշորագույն դեբետային էլեկտրոնային վճարման համակարգ։ Թույլ է տալիս հաճախորդներին վճարել հաշիվները և գնումները, ուղարկել և ստանալ դրամական փոխանցումներ։ 2002 թվականի հոկտեմբերից համարվում է eBay ընկերության ստորաբաժանում։ 2015 թվականի հուլիսի 20-ից PayPal-ի և eBay-ի բաժնետոմսերը վաճառվում են շուկայում առանձին։ 2015 թվականին առանձնացված PayPal ընկերության արժեքը ֆոնդային շուկայում գնահատվել է ավելի բարձր, քան նրա մայր ընկերության արժեքը ։
Լևոն Շաղոյան
Լևոն Շաղոյան (1887, Խարականց, Վասպուրական, Հայոց ձոր գավառ - 6 օգոստոս 1974, Իրաք, Բաղդադ), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ ։
PayPal
Գնումների վճարման դեպքում PayPal-ի կարևորագույն առանձնահատկությունն այն է, որ այն երաշխավորում է ինչպես գնորդի, այնպես էլ վաճառողի անվտանգությունը։
Լևոն Շաղոյան
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Աղթամարում։ Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբն իր կազմած ֆիդայական խմբով պայքարել է հայ ժողովրդի հարստահարիչների դեմ։ 1915 թվականին մասնակցել է Շատախի և նրա գյուղերի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Վասպուրականի հերոսամարտի տարիներին եղել է Փեսանդաշտի ինքանքպաշտպանական զորքի հրամանատարը։ 1917 թվականի փետրվարին Կ. Համբարձումյանի գլխավորությամբ Վանի ժամանակավոր կառավարության ստեղծումից հետո, Շաղոյանը դարձել է Գյավաշի գավառապետ։ 1918 թվականին Կ. Համբարձումյանի հետ կազմակերպել է Վանից հայերի հարկադրական գաղթը դեպի Համադաս և ապահովել գաղթականների անվտանգությունը։ Սային կալա վայրում Համբարձումյանը սպանվել է, իսկ Շաղոյանը ջարդել է թուրքերին ու փրկել գաղթականներին։ Անգլիական ուժերին միանալուց հետո հայ գաղթականները և Շաղոյանի ուժերը շարժվել են դեպի Բաղդադ, ապա Բասրայի մոտ հիմնել վրանաբնակ հանգրվան։ 1921 թվականի հունիսի 23-ին որոշվել է թողնել այդ հանգրվանը, ժողովրդի ստվար մասը մեկնել է Խորհրդային Հայաստան։ Շաղոյանն ապրել է Իրաքում։
PayPal
Պատմություն
PayPal-ը ստեղծվել է մի խումբ ուսանողների կողմից, որոնց թվում էր նաև ԽՍՀՄ էմիգրանտ Մաքս Լևչինը, ով ավելի ուշ նշանավորվեց Ֆեյսբուք նախագծում։
PayPal Inc. ընկերությունը հիմնադրվել է 1998 թվականի մարտին Confinity և X.com ընկերությունների միաձուլման արդյունքում, գոյության առաջին իսկ ամիսներին ընկերությունը սկսել է սպասարկել էլեկտրոնային աճուրդներ, այսպես, 1998 թվականի ապրիլին eBay-ում ավելի քան 1 մլն աճուրդների առաջարկել են վճարվել PayPal վճարային համակարգով։
Լևոն Շաղոյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:1887 ծնունդներ Կատեգորիա:1974 մահեր
PayPal
Պատմություն
2002 թվականի հոկտեմբերին ընկերությունը PayPal-ը կլանվել է eBay կորպորացիայի կողմից, այդ պահից ի վեր PayPal-ի միջոցով է իրականացվում աճուրդների ավելի քան 50 %-ը։ PayPal-ի գլխավոր մրցակիցների մեծամասնությունը փակվել են կամ վաճառվել։
2013 թվականի հունիսի 24-ին PayPal-ը անհայտ պատճառով ամերիկացի Քրիս Ռեյնոլդսի հաշվին փոխանցել է 92 233 720 368 547 800 դոլար գումար։ Այդպիսով, նա մի քանի ժամով դարձել է աշխարհի ամենահարուստ մարդը ։
2015 թվականին PayPal-ը գործարկել է PayPal.me ծառայությունը, որը թույլ է տալիս ստեղծել անձնական էջեր վճարումների ընդունման համար ։
2017 թվականի օգոստոսին PayPal-ը գնել է առցանց վարկավորման Swift Financial ընկերությունը, որը հանդիսանում է առցանց վարկավորման ոլորտի առաջատար։ Այս ձեռքբերումը թույլ տվեց PayPal-ին տրամադրել երկարաժամկետ վարկեր մինչև 500 հազար դոլար արժողությամբ իր հաճախորդներին։ PayPal-ը նաև կարող է օգտագործել Swift Finanсial-ի տվյալները նոր վարկերի ձևակերպման համար։
PayPal-ի Working Capital ստորաբաժանումը իրականացնում է փոքր բիզնեսի վարկավորման ծառայություններ 2013 թվականից։ Վարկերը տրամադրվում են մինչև 125 հազար դոլարի չափով։ Ընկերության վարկունակությունը հաշվարկում է վաղ կատարված վճարումների հիման վրա։ Գործարկման պահից սկսած PayPal-ը տվել է վարկեր ավելի քան 3 մլրդ դոլար արժողությամբ՝ 115 հազար փոքր ձեռնարկությունների համար ։
2017 թվականի օգոստոստոսի 16-ին հայտնի է դարձել PayPal-ի և բրիտանական տեխնոլոգիական ստարտափ Thyngs-ի միջև պայմանագրի մասին։ Վերջինս զբաղվում է բջջային վճարումներով, իսկ Thyngs տեխնոլոգիան թույլ է տալիս օգտվողներին միացնել հեռախոսին պիտակներ տարբեր օբյեկտներում տեղեկությունների հավաքման համար օգտագործելով QR-կոդեր, NFC, Bluetooth, ինչպես նաև վճարումների իրականացման համար։
Ընկերությունների միավորման արդյունքում PayPal-ը առաջարկում է իր հարթակը օնլայն վճարումների համար, իսկ Thyngs ստանում է մուտք PayPal 200-միլիոնանոց հաճախորդային բազային ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 հիմնադրումներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կայքեր Կատեգորիա:Իլոն Մասկ
Էմիտա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ձորք (այլ կիրառումներ)
Ձորք, կարող է վերաբերել՝
Տաշիր (այլ կիրառումներ)
Տաշիր անունը կարող է վերաբերել՝
Ձորի Միրոն (այլ կիրառումներ)
Ձորի Միրոն, կարող է վերաբերել՝
Ձորբերան (այլ կիրառումներ)
Ձորբերան, կարող է վերաբերել՝
Ուֆուք Բայրաքթար
Ուֆուք Բայրաքթար (Ufuk Bayraktar, ), թատրոնի և հեռուստատեսության թուրք դերասան։
Կենսագրություն
Գյուրսոյ քոլեջն ավարտելուց հետո՝ Ուֆուքը որոշել է չընդունվել համալսարան և սկսել աշխատել Ստամբուլի Ջիհանգիր թաղամասի Firuzağa Kahvesi սրճարանում։ Վերջինս պատկանում էր դերասանի հորը ։ Նրա դերասանական տաղանդն առաջին անգամ նկատել է ռեժիսոր Զեքի Դեմիրքուբուզը։ Բայրաքթարը նկարահանվել է ռեժիսորի «Սպասասրահ» և «Ճակատագիր» ֆիլմերում։ Հետագայում նկարահանվել է Նուրի Բիլգե Ջեյլանի «Տարվա եղանակներ», Սեմիհ Քափլանօղլուի «Ձու», Ջեմալ Շանի «Ալիի 8-րդ օրը» և Ֆեո Ալադաղի «Երբ մենք հեռանում ենք» ֆիլմերում։
ATV հեռուստաընկերությամբ հեռարձակված Էզել հեռուստասերիալում մարմնավորել է Ռամիզ Դայըի երիտասարդ տարիները կերպարը։ Հեռուստասերիալում Դայըի դերը մարմնավորել է Թունջել Քուրթիզը։ Իր հեղինակային Միլաթ ֆիլմում նրա խաղընկերը եղել է երիտասարդ դերասանուհի Հիրա Մերթ Յուջեն։
Ալեկոծություն (նկար)
Ալեկոծություն, Շաբանյանի նկարներից, որտեղ պատկերված է ծովի խռովահույզ, ալեկոծ վիճակը։ «Ալեկոծությունը» նկարը դիտողին մտերմացնում է բնության ծանոթ տարերքի հետ` գեղագիտական հաճույք պատճառելով նրան։
Ուֆուք Բայրաքթար
Կենսագրություն
Ամուսնացած է Մերվե Բայրաքթարի հետ և ունի մեկ որդի, որին զույգը անվանել է Էֆե Ջեվահիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված դերասաններ Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ
Ալեկոծություն (նկար)
Նկարագրություն
Ճիշտ է, ծովանկարում ալեկոծության թափը չի հասնում այնպիսի պաթետիկայի, ինչպիսին կարելի է տեսնել Այվազովսկու ստեղծագործություններում, որոնք ռոմանտիկնկարչի գերզգայուն երևակայության ծնունդ են, բայց Շաբանյանի գործում ճշմարտությունը ճանաչողական իր հատկությամբ դիտողին մտերմացնում է բնության տարերքի հետ` գեղագիտական հաճույք պատճառելով նրան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Վերին Կաճրեթ
Վերին Կաճրեթ (ზემო კაჭრეთი` զեմո կաճրեթի), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 671 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ 99,4%։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գուրջաանի շրջան
Սանիյակ (Արդեշի գավառ)
Սանիյակ (Sanilhac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 382 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.95 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 145 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 36 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների