cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թղթե տունը (հեռուստասերիալ)
Նախադրյալ
Մադրիդում հաստատված մի խորհրդավոր մարդ, որը հայտնի է որպես «Պրոֆեսոր», հավաքագրում է ութ հոգուց բաղկացած մի խումբ, որոնց անուններրի փոխարեն որպես ծածկանուններ օգտագործում է տարբեր քաղաքների անուններ։ Վերջինս իր պրոֆֆեսիոնալ ծրագիրը իրականացնելու համար որպես թիրախ է ընտրում Իսպանիայի Թագավորական դրամահատարան և գողանում 2,4 միլիարդ եվրո:Դրամահատարանի ներսում 67 մարդու պատանդ վերցնելուց հետո թիմը նախատեսում է այնտեղ մնալ 11 օր ՝ փողը տպելու համար, քանի որ գործ ունեն էլիտար ոստիկանական ուժերի հետ:Հաջողությամբ վերջացնելով առաջին առաքելությունը՝ Դրամատան թալանը, նրանք որոշում են այս անգամ մտնել Իսպանիայի բանկ,այնտեղից դուրս բերել այս անգամ մեծ քանակությամբ ոսկե ձուլակտորներ և գումար, սակայն այս դեպքում էլ բախվում են ոստիկանական ուժերին։
Հանրաճանաչություն
«Թղթե տուն»-ը դարձել է Նեթֆլիքս հարթակի ամենահայտնի արտասահմանյան հեռուստասերիալը :
2018 թվականի ապրիլին «Թղթե տան» միանգամից երեք կերպարներ ՝ Պրոֆեսորը (3-րդ տեղ), Տոկիոն (17-րդ տեղ) և Դենվերը (19-րդ տեղ), հայտնվեցին հեռուստասերիալների ամենահայտնի կերպարների թոփ-20-ի մեջ, որոնք կազմվել են համացանցում հեռուստատեսային շոուների ամենամեծ բազայի՝ TV Time-ի օգտատերերի հարցման արդյունքերի հիման վրա ։
Իսկ դեկտեմբերին Նյու Յորք Թայմսը սերիալն իր՝ «2018 թվականի լավագույն արտասահմանյան հեռուստասերիալներ» ցանկի մեջ ներառեց ։
Ծանոթագրություններ
8. La casa de papel Soundtrack all Seasons https://soundpoisk.com/840-saundtreki-bumazhnyj-dom-ost-la-casa-de-papel.html
Կատեգորիա:2010-ականների քրեական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2017 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր
Պերշոտրավնևի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)
Պերշոտրավնևի գյուղական խորհուրդ  (Першотравнева сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պերշոտրավնևի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1035 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 48,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,34 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Սան Լուիս դի Մոնտիս Բելուս
Սան Լուիս դի Մոնտիս Բելուս (São Luís de Montes Belos), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սիերիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 27 376 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 826,189 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 33,1 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։
Ռոզնիչի
Ռոզնիչի (Розничі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոզնիչի գյուղում բնակվում էր 804 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,253 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3177,87 մարդ/կմ²։
Դեռահասի հոգեբանություն
Դեռահասի հոգեբանություն, հոգեբանության ճյուղերից մեկի՝ տարիքային հոգեբանության ուսումնասիրության առարկա։ Այն ուսումնասիրում է դեռահասի հոգեբանությունը՝ առանձնացնելով դա՝ որպես տարիքային փուլերից ամենաճգնաժամայինը։
Վերջինս իրավունքի և իրավունքի հոգեբանության հետ առնչվում է այնքանով, որքանով վերաբերում է կոնկրետ հանցածին վարքին և գործունեությանը։ Սովորաբար, շեշտվում է այն հանգամանքը, որ դեռահասության տարիքում՝ սեռական հասունության պայմաններում, անձի ֆիզիկական, կենսաբանական ինտենսիվ փոփոխությունները հանգեցնում են հոգեբանական նորագոյացումների։ Առհասարակ դեռահասության տարիքը ընդունված է համարել դժվար շրջան, քանի որ այս տարիքում են ձևավորվում մարդու աշխարհընկալման, աշխարհայացքի և առհասարակ առաջնային արժեքների համակարգը, նախնական բլոկը։ Ապացուցված է նաև, որ դեռահասի վարքը հաճախ անկառավարելի է դառնում այն պատճառով, որ տարիքային առանձնահատկության հետ կապված նրանց վարքագծում գերակշռում է հուզական ֆոնը։ Դեռահասի տարիքային սահմանների շուրջ մասնագիտական բուռն բանավեճեր են ծավալվել, սակայն այսօր մասնագետների մեծ մասը հակված է այս շրջանը վերագրել 12-16 տարեկան։ Դեռահասի պարագայում անհրաժեշտ է հիշել, որ ֆիզիկական տվյալներով չափահասից չտարբերվող, սակայն հոգեբանորեն ավելի ցածր զարգացման մակարդակի վրա գտնվող անձի մասին է խոսքը։ Սա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ սեռական հասունության էտապում մարդու ֆիզիկական զարգացումը աննախընթաց արագ աճ է արձանագրում, իսկ հոգեբանական առումով նրա զարգացումը պահանջում է ավելի շատ ժամանակ։
Ժողովածու (175)
Ժողովածու (175), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 175 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1818-1819 թվականներին Կարապետ Եղիագարյան- Սարգսյան Վաղարշապատցի գրիչի կողմից, Զմյուռնիայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23,3×19,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 264 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտարագիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմակազմ։ Հիշատակարաններ՝ 1ա, 189ա ։
Դեռահասի հոգեբանություն
Այս շրջանում անչափահասն սկսում է ակտիվորեն վերաիմաստավորել իր նախկին մոտեցումները, փորձում է դուրս գալ ավագ հարազատների ազդեցության ոլորտից, սկսում է հաճախ նրանց հակառակվել, նկատել նրանց մեջ բացասական գծեր, որոնք մինչ այդ չէր նկատում, ձգտում է անկախության, ինքնուրույնության և ինքնահաստատման, մյուս կողմից նրա համար շատ ավելի արժեքավոր է դառնում իր տարեկիցների կարծիքը, փորձում է հարմարվել նրանց կողմից ընդունված նորմերին և հաստատվել իր տարեկիցների միջավայրում։
Ժողովածու (175)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դեռահասի հոգեբանություն
Պուբերտատային ճգնաժամ, հոգեֆիզիոլոգիական զարգացում
Սեռահասունացումը կախված է օրգանիզմի էնդոկրինային փոփոխությունների հետ։ Այս գործընթացում հատկապես կարևոր դեր են խաղում մակուղեղն ու վահանաձև գեղձը, որոնք արտադրում են այլ էնդոկրինային գեղձերի աշխատանքը խթանող հորմոններ։ Աճի և սեռական հորմոնների ակտիվացումը և բարդ փոխազդեցությունը հանգեցնում է ֆիզիկական և ֆիզիոլոգիական ինտենսիվ զարգացման։ Ավելանում է երեխայի քաշը, հասակը, ընդ որում տղաների մոտ «հասակի աճը» սկսվում է 	 13 տարեկանից, ավարտվում 15 տարեկանից հետո, երբեմն շարունակվելով մինչև 17 տարեկան։ Աղջիկների մոտ  «հասակի աճը» սկսվում և ավարտվում է  սովորաբար երկու տարի շուտ։ Սեռային տարբերություններից զատ՝ այստեղ նկատելի են և անհատական տարբերությունները. որոշ երեխաների մոտ հասակի աճը սկսվում է այն ժամանակ., երբ ուրիշներն արդեն ավարտվում է։
Հասակի և քաշի փոփոխությունը ուղեկվում է մարմնի համամասնությունների փոփոխությամբ։ Սկզբում «մեծ» չափերի է հասնում գլուխը, ձեռքերը դաստակները, այնուհետեև վերջույթները՝ երկարում են ձեռքերն ու ոտքերը, և վերջում՝ իրանը։ Կմախքի ինտենսիվ զարգացումը գերազանցում է մկանուքի զարգացմանը։ Այս ամենը հանգեցնում է մարմնի որոշակի անհամաչափության։ Հաճախ երեխաներն այս ժամանակ իրենց զգում են  ոչ գրավիչ։ Ի հայտ են գալիս երկրորդային սեռական հականիշները՝ սեռահասունացման արտաքին հատկանիշները, տարբեր երեխաների մոտ տարբեր ժամանակ։ Տղաների մոտ փոխվում է ձայնը, ընդ որում որոշներրի մոտ կտրուկ նվազում է ձայնի տեմբրը։ Ուրիշների մոտ ձայնը աստիճանաբար է փոփոխվում, ուստի աստիճանական տեղաշարժերը նրա մոտ չեն էլ զգացվում։ Արագ զարգացման հետ կապված՝ առաջ են գալիս սրտի, թոքերի գործառնության, գլխուղեղի արյան շրջանառության դժվարություններ։ Դրա համար էլ դեռաահասին հատուկ է մկանային և անոթային տոնուսի անկումները։ իսկ այսպիսի անկումները հանգեցնում են ֆիզիկական վիճակի արագ փոփոխությանը, և հետևաբար տրամադրության վատթարացմանը։ Ընդհանրապես, դեռահասության տարիքում հուզական ֆոնը դառնում է անկայուն, անհամաչափ։ Ասվածին անհրաժեշտ է ավելացնել, որ երեխան ստիպված է աստիճանաբար իր օրգանիզմում տեղի ունեցող ֆիզիկական և ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին։ Հուզական անկայունությունն ուժեղացնում է սեռական հասունացմանը ուղեկցող սեռական դրդմանը։ Դեռահասության տարքիում սեռական նույնականացումը հասնում է նոր՝ ավելի բարձր մակարդակի։ Հստակորեն դրսևորվում է վարքում առնականության և կանացիության կերպարների կողմնորոշումը և դրա հետ կապված դրանց անձնային հատկությունները։ Բայց երեխան կարող է համադրել իր մեջ ինչպես ավանդական կանացի, այնպես էլ տղամարդկային որակներ։ Դեռահասության տարիքում կտրուկ մեծանում է հետաքրքրությունը սեփական արտաքինի նկատմամբ, ձևավորվում է նոր ֆիզիկական «ես»։  Դրա հետևանքով էլ երեխայի կողմից շատ հիվանդագին են ապրվում արտաքինի հետ կապված բոլոր թերությունները՝ մտացածին, թե իրական։ Մարմնի մասերի անհամաչափությունը, դիմագծերի անճշգրտությունը, մանկական մաքրությունը կորցնող մաշկը, ավելորդ քաշը կամ նիհարությունը և այլն, վրդովեցնում են դեռահասին, իսկ երբեմն էլ հանգեցնում թերարժեքության զգացման, ինքնամփոփության, նույնիսկ նևրոզի։ Հայտնի են նյարդային անորեքսիայի դեպքեր։ Այս հիվանդությամբ տառապող դեռահասներին հարկադրաբար կերակրում են և բուժում հիվանդանոցներում։ Դեռահասների մոտ ծանր հուզական ռեակցիաներն իրենց արտաքինի նկատմամբ մեղմվում են մոտ մեծահասկների հետ ջերմ, վստահելի հարաբերությունների միջոցով։ Ֆիզիկական «Ես-ի» և ինքնագիտակցության վրա ազդում է սեռական հասունացման տեմպը։ Ուշ սեռահասունացմամբ երեխաները հայտնվում են պակաս բարենպաստ պայմաններում. աքսելերացիան առավել նպաստավոր պայմաններ է ստեղծում անձնային զարգացման համար։ Տղաների համար հասունացման ժամկետները չափազանց կարևոր են։ Ֆիզիկապես առավել զարգացած տղան ուժեղ է, հաջողակ սպորտում և գործունեության այլ տեսակներում։ Նրան վերաբերում են որպես մեծահասակի։ Ընդհակառակը, ուշ հասունացմամբ տղային հաճախ որպես երեխա են վերաբերում՝ առաջացնելով նրա դիմադրություն, գրգռվածությունը։ Այսպիսի տղաներ հաճախ փորձում են ուշադրություն գրավել անբնական միջոցներով, նրանց մոտ հաճախ ձևավորվում է ցածր ինքնագնահատական, մերժվածության զգացում։
Դեռահասի անձը
Հարաբերականորեն հանգիստ կրտսեր դպրոցական տարիքից հետո դեռահասության տարիքը չափազանց բարդ է և բուռն։ Այս տարիքում զարգացումն իսկապես ընթանում է չափազանց արագ տեմպերով, հատկապես շատ փոփոխություններ դիտվում են անձի ձևավորման առումով։ Դեռահասի գլխավոր առանձնահատկությունը անձնական անկայունությունն է։ Հակադիր գծերը, ձգտումները, միտումները  գոյակցում են միմյանց հետ՝ պայմանավորելով դեռահասի բնավորության և վարքի հակասականությունը։ Դեռահասին հատուկ անձնային առանձնահատկությունների շարքում հատկապես առանձնացվում են «չափահասության» զգացումը և «Ես կոնցեպցիան»։ Երբ ասում են, որ երեխան մեծանում է, ի նկատի ունեն, նրա պատրաստվածության կայացումը կյանքին մեծահասակների հասարակությունում, ընդ որում, որպես նրա լիիրավ անդամ։ Իհարկե, դեռահասը հեռու է մեծ լինելուց, թե ֆիզիկապես, թե հոգեբանորեն, թե սոցիլապաես։ Նա օբյեկտիվորեն չի կարող ներառվել մեծահասակի կյանք, բայց ձգտում է և հավակնում մեծահասակի հետ հավասար իրավունքների։ Նոր դիրքը դրսևորվում է տարբեր ոլորտներում, հաճախ արտաքին տեսքի, շարժուձևի մեջ։ Դեռահասի արտաքին տեսքը հաճախ դառնում է անընդհատ թյուրիմացությունների և կոնֆլիկտների աղբյուր ընտանիքում։ Ծնողների դուր չի գալիս ոչ երիտասարդական նորաձևությունը, ոչ իրերի գները։ Իսկ իրեն եզակի համարող դեռահասը միևնույն ժամանակ ձգտում է ոչնչով չտարբերվել հասակակիցներից։ Խմբի հետ ձուլվելու, ոչնչով չառանձնանալու ցանկությունը, որը պատասխանում է անվտանգության պահանջմունքին, հոգեբանները դիտարկում են որպես հոգեբանական պաշտպանության մեխանիզմ՝ անվանելով սոցիալակամ միմիկրիա։ Մեծահասկաներին ընդօրինակումը չի սահմանփակվում միայն շարժուձևով և հագուստով։ Ընդօրինակումն ընթանում է և զվարճանքների, ռոմանտիկ հարաբերությունների ուղով։ Այդ հարաբերությունների բովանդակությունից անկախ՝ վերցրվում է «մեծահասկաի ձևը». ժամադրություններ, սիրային նամակներ և այլն։
Երեխայի համար օգտակար է նոր հարաբերությունների այս դպրոցով անցնելը, սովորելը իր վերցնելու բազմազան դերեր։ Բայց հանդիպում են նաև չափահասության արժեքավոր տարբերակներ՝ բարենպաստ ինչպես մոտիկների, այպես էլ հենց դեռահասի համար։ Դա ներգրավումն է բավական հասուն ինտելեկտուալ գործունեության մեջ, երբ երեխան հետաքրքրվում է գիտության կամ արվեստի որոշակի ոլորտով՝ խորապես զբաղվելով ինքնակրթությամբ։ Կամ ընտանիքի նկատմամբ հոգատարությունը, մասնակցությունը որոշումների կայացմանը, օգնությունը նրանց, ովքեր դրա կարիքն ունեն։ Ընդհանուր առմամբ, դեռահասների շատ քիչ մասն է հասնում բարոյական գիտակցության զարգացման բարձր մակարդակի, և շատ քչերն են պատրաստ իրենց վրա վերցնելու պատասխանատվություն ուրիշների բարեկեցության համար։ Չափահասության արտաքին, օբյեկտիվ դրսևորումների հետ մեկտեղ ի հայտ է գալիս նաև չափահասության զգացում՝ ինքն իր նկատմամբ՝ որպես մեծահասակի, վերաբերմունք, ինքն իրեն որպես մեծահասակի զգացում, պատկերացումը։ Չափահասության այս սուբյեկտիվ կողմը համարվում է կրտսեր դեռահասության տարիքի նորագոյացությունը։
Չափահասության զգացումը ինքնագիտակցության հատուկ ձևն է։ Այն խիստ կապված չէ սեռահասունացման հետ, կարելի է ասել, որ սեռական հասունացումը չափահասության զգացման ձևավորման հիմնական աղբյուրը չէ։ Պատահում է, որ ֆիզիկապես զարգացած տղան իրեն պահում է որպես մանուկ։ Չափասության զգացումն առաջին հերթին դրսևորվում է ցանկության մեջ, որպեսզի բոլորը՝ և մեծահասակները, և հասակակիցները դեռահասին վերաբերվեն որպես մեծի։ Նա հավակնում է մեծահասակի հետ հավասար հարաբերությունների, և կոնֆլիկտի մեջ է մտնում՝ հաստատելով մեծահասակի իր դիրքը։ Չափահասության զգացումը դրսևորվում է ինքնուրույնության ձգտման, ցանկության մեջ՝ իր կյանքի որոշ կողմերն ազատել  ծնողական միջամտությունից։ Դա վերաբերում է արտաքինին, հասակակիցների հետ հարաբերություններին, ինչու չէ նաև ուսմանը։ Վերջին դեպքում մերժվում է ոչ միայն առաջադիմության, տնային առաջադրանքների կատարման ժամանակի նկատմամբ հսկողությունը,  այլև օգնությունը։ Բացի այդ, ի հայտ են գալիս սեփական ճաշակը, հայացքները, գնահատականները. Վարքի սեփական ուղին։ Դեռահասության տարիքում ամեն ինչ անկայուն է, հայացքները կարող են փոխվել մի քանի շաբաթից, կամ ավելի շուտ։ Չափահասության զգացումը կապված է վարքի բարոյական նորմերի հետ, որոնք յուրացվում են հենց այս ժամանակ։ Ի հայտ է գալիս բարոյական «կոդեքսը», որը դեռահասներին վերագրում է  վարքի հստակ ոճ ընկերական հարաբերություններում։ Հետաքրքրական է, որ ընկերության դեռահասների կոդեքսը միջազգային է։ Չափահասության զգացման հետ մեկտեղ Դ. Էլկոնինը դիտարկում է չափահասության միտումը դեռահասների մոտ՝ ձգտում՝ լինելու, երևալու և համարվելու մեծահասակ։ Ուրիշի աչքերում մեծ երևալու ցանկությունն ուժեղանում է այն ժամանակ, երբ արձագանք չի գտնում շրջապատողների մոտ։ Միևնույն ժամանակ կան դեռահասներ, որոնց մոտ վառ արտահայտված չէ այս միտումը, նրանց մեծահասակի պահանջները դրսևրվում են էպիզոդիկ, առանձին անբարենպաստ պայմաններում, նրանց ազատության, ինքնուրույնության սահմանափակման դեպքում։ Չափահասության զարգացումը իր ամենատարբեր դրսևորումներով կախված է նրանից, թե որ ոլորտում է դեռահասը փորձում հաստատվել, ինչ բնույթ է ձեռք բերում նրա ինքնուրույնությունը հասակակաիցների հետ հարաբերություններում, ազատ ժամանակի օգտագործման, տարբեր զբաղմունքների, տնային գործերի կատարման մեջ։    Կարևոր է և այն հանգամանքը՝ նրան  բավարարում է իր ձևական ինքնուրույնությունը, չափահասության արտաքին թվացող կողմը, թե անհրաժեշտ է իրական, խորքային ինքնուրույնություն։ Այս գործընթացի վրա էականորեն ազդում է երեխայի հարաբերությունների համակարգը. ծնողների, ուսուցիչների, հասակակիցների կողմից նրա չափահասության ընդունումը։
Չափահասության զգացումը դառնում է կրտսեր դեռահասության տարիքի կենտրոնական նորագոյացությունը, իսկ տարիքի ավարտին՝ մոտավորապես 15 տարեկանում, երեխան ևս մեկ քայլ է կատարում իր անձնային զարգացման մեջ։ Ինքն իրեն որոնումներից, անձնային անկայունությունից հետո նրա մոտ ձևավորվում է «Ես» կոնցեպցիան՝ ինքն իր մասին ներքին համաձայնեցված պատկերացումների, Ես-կերպարների համակարգը։ Եթե 3 տարեկանում ի հայտ է գալիս հուզական, չափազանցված ինքնագնահատկան, ապա ավելի ուշ՝ նախադպրոցական տարիքում ծագում են ինքնագնահատականի ռացիոնալ բաղադրիչները, սեփական որոշակի որակների և վարքի   գիտակցումը՝ համաձայնեցված մեծահասկաների պահանջների հետ։ Չնայած դրան՝ նախադպրոցականներն իրենց մասին դատում են մակերեսայնորեն և լավատեսորեն։  Կրտսեր դպրոցականների ինքնագնահատականը դառնում է առավել ադեկվատ և տարբերակված։ Նրանք տարբերում են իրենց ֆիզիկական և հոգևոր որակները, գնահատում են իրենց ընդունակությունները, համեմատում իրենց ուրիշների հետ։ Մոտավորապես 11-12 տարեկանում հետաքրքրություն է առաջանում սեփական ներաշխարհի նկատմամբ, այնուհետև տեղի է ունենում ինքնաճանաչողության աստիճանական բարդացում և խորացում։ Դեռահասն իր համար բացահայտում է իր ներաշխարհը։ Նոր հարաբերությունների հետ կապված բարդ ապրումները, իր անձնային գծերը, արարքները վերլուծվում են դեռահասի կողմից շատ կողմանկալ։ Դեռահասը ցանկանում է հասկանալ՝ ինչպիսին է ինքն իրականում, պատկերացնում է իրեն, թե ինչպիսին է ցանկանում լինել։ Ինքն իրեն ճանաչելու գործում օգնում են ընկերները, մոտ, մոտ մեծահասակները։ Դեռահասության ռեֆլեքսիան, ինքն իրեն հասկանալու պահանջմունքը դրսևորվում են հասակակիցների հետ հարաբերություններում, օրագրերում, բանաստեղծություններում, ֆանտազիաներում։
Դեռահասի ստեղծած Ես-կերպարները բազմազան են. նրանք արտացոլում են դեռահասի կյանքի հարստությունը։ Ֆիզիկական ես-ը, այսինքն՝ սեփական արտաքին գրավչության, սեփական խելացիության, ընդունակությունների, բնավորության ուժի, շփվողականության, բարության և այլ որակների մասին պատկերացումները ձևավորում են «Ես» կոնցեպցիան՝ այսպես կոչված իրական «ես»-ը։ Սեփական անձի, իր տարբեր որակների ճանաչողությունը հանգեցնում է «Ես» կոնցեպցիայի կոգնիտիվ  բաղադրիչի ձևավորմանը։ Նրա հետ են կապված ես երկու՝ գնահատողական  և վարքային ասպեկտները։ Երեխայի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալը, թե ինչպիսին է ինքն իրականում, այլև ինչքանով են արժեքավոր իր անձնային առանձնահատկությունները։ Սեփական որակների գանահատականը կախված է արժեքային համակարգից՝ գլխավորապես հաստատված ընտանիքի և հասակակիցների միջոցով։ Դրա համար էլ տարբեր երեխաներ տարբեր կերպ են ապրում գեղեցկության, փայլուն ինտելեկտի կամ ֆիզիկական ուժի բացակայությունը։ Բացի այդ  ինքն իր մասին պատկերացումների պետք է համապատասխանի վարքի որոշակի ոճ։ Դեռահասը դեռ ամբողջությամբ չհասունացած անձ է։ Նրա առանձին գծերը սովորաբար անհամաչափ են, «ես»-ի տարբեր կերպարները ոչ ներդաշնակ են։
Դեռահասության տարիքի սկզբում և մեջտեղում հոգեկան կյանքի անկայունությունը, շարժունությունը հանգեցնում է ինքն իր մասին պատկերացումների փոփոխությանը։ Երբեմն, պատահակ արտահայտությունը, կոմպլիմենտը կամ ծաղրանքը հանգեցնում են ինքնագիտակցության նշանակալից տեղաշարժի։ Երբ «ես»-կերպարը նշանակալիորեն կայունանում է, իսկ նշանակալից մարդու գնահատականը հակասում է նրան, հաճախ գործում են հոգեբանական պաշտպանության մեխանիզմները։ Իրական «ես»-ից զատ՝ «ես կոնցեպցիան» ներառում է նաև իդեալական «ես»։ Հավակնությունների բարձր մակարդակի և սեփական հնարավորությունների անբավարար գիտակցման դեպքում իդեալական ես-ը կարող է էականորեն տարբերվել իրականից։ Այս դեպքում դեռահասի կողմից իր իդեալական և իրական կերպարների միջև տանջատման գիտակցումը հանգեցնում է անվստահության, ինչն արտաքնապես կարող է արտահայտվել ագրեսիվությամբ, համառությամբ։ Երբ իդեալական կերպարը հասանելի է, այն հանգեցնում է ինքնադաստիարակության։ Դեռահասները ոչ միայն  երազում են այն մասին, թե ինչպիսին են իրենք լինելու մոտ ապագայում, այլև ձգտում են իրենց մեջ զարգացնել բոլոր ցանկալի որակները։ Որոշ դեռահասներ մշակում են ինքնակատարելագործման ամբողջական ծրագրեր։ Ինքնադաստիարակությունը այս փուլում հնարավոր է դառնում այն բանի շնորհիվ, որ դեռահասների մոտ զարգանում է ինքնակարգավորումը։  Բնականաբար ոչ բոլորն են ընդունակ դրսևորելու  հաստատակամություն, կամքի ուժ, համբերություն՝ իրենց ստեղծած իդեալին հասնելու համար։ բացի այդ, շատերի մոտ պահպանվում է «հրաշքի» մանկական հույսը. գործելու փոխարեն դեռահասները ընկում են ֆանտազիաների մեջ։ Դեռահասության տարիքի վերջում, վաղ պատանեկության տարքի սահմանին, սեփական անձի մասին պատկերացումները կայունանում են և ձևավորում Ես-կոնցեպցիայի ամբողջական համակարգը։ Երեխաների մի մասի մոտ Ես-կոնցեպցիան կարող է ավելի ուշ ձևավորվել։ Բայց ամեն դեպքում դա ինքնագիտակցության զարգացման կարևորագույն փուլ է։
Դեռահասության ռեակցիաներ, մեծահասկաների, հասակակիցների հետ հարաբերություններ
Դեռահասն օժտված է ինքնուրույնության և հասակակիցների հետ շփման ուժեղ, երբեմն հիպերտրոֆ պահանջմունքներով։ Դեռահասության ինքնուրույնությունն արտահայտվում է հիմնականում մեծահասկաներից էմանսիպացիայի, նրանց հոգատարությունից, հսկողությունից  ազատվելու  և բազմազան հետաքրքրությունների մեջ՝  ոչ ուսումնական զբաղմունքներում։ Այս պահանջմունքներն այնքան վառ են դրսևորվում վարքում, որ «դեռահասության ռեակցիաների» մասին։
Հասակակիցների հետ շփում
Դեռահասության տարիքում ոչ միայն բուռն զբաղվում են տարբեր զբաղմունքներով, այլև նույնքան հուզականորեն շփվում են հասակակիցների հետ։ Շփումը ներթափանցում է դեռահասների ամբողջ կյանք՝ հետք թողնելով նրանց ուսման, ոչ ուսումնական զբաղմունքների, ծնորղների հետ հարաբերությունների վրա։ Առավել բովանդակալից, խորը շփում հնարավոր է ընկերական հարաբերությունների դեպքում։ Այս տարիքի առաջնային գործունեությունը ինտիմ-անձնային շփումն է։
Մեծահասակների հետ շփում
Դեռահասների հարաբերությունների ևս մեկ նշանակալից ոլորտ է մեծահասկաների, և առաջին հերթին, ծնողների հետ, շփումը։ Ծնողների ազդեցությունն արդեն սահմանափակ է, այն չի ընդգրկում երեխայի կյանքի բոլոր ոլորտները։ Հասակակիցների կարծիքը սովորաբար ավելի կարևոր է ընկերական հարաբերություններում, ժամանակակից երաժշտության, զվարճանքների հետ կապված հարցերում։ Բայց դեռահասի արժեքային կողմնորոշումները, նրա կողմից սոցիալական խնդիրների հասկացումը, իրադարձությունների և արարքների բարոյական գնահատումը կախված են, առաջին հերթին, ծնողների դիրքից։ Միևնույն ժամանակ, դեռահասին բնորոշ է մոտ մեծահասակներից էմանսիպացիայի ձգտումը։ Կարիք ունենալով ծնողական սիրո, հոգատարության՝ նրանք ինքնուրույնության, հավասար իրավունքների մեծ ցանկություն ունեն։ Այն, թե ինչպիսի հարաբերություններ կհաստատվեն երկու կողմերի միջև, կախված է գլխավորապես դաստիարակության ոճից, մեծահասակների պատրաստակամությունից՝ ընդունելու իրենց երեխայի չափահասությունը։ Շփման հիմնական դժվարությունները, կոնֆլիկտները ծագում են դեռահասի վարքի, ուսման և ընկերների ընտրության նկատմամբ ծնողների հսկողության պատճառով։ Հսկողությունից զատ՝ ընտանեկան հարաբերություններում կարևոր են ծնողների սպասելիքները, հոգատարությունը, պահանջների հաջորդականությունը կամ որ հաջորդականությունը, և իհարկե, այդ հարաբերությունների հիմքում ընկած հուզական հիմքը՝ սերը, երեխային ընդունումը կամ մերժումը։ Կարելի է առանձնացնել ընտանեկան դաստիարակության մի քանի տեսակներ, որոնք էապես ազդում են դեռահասի անձի զարգացման և ծնողների հետ հարաբերությունների վրա։ Դեմոկրատ ծնողները արժևորում են դեռահասի վարքը, ինքնուրույնությունը և կարգապահությունը։ Նրանք իրենք են դեռահասին ինքնուրույն լինելու հնարավորություն ընձեռում իր կյանքի որոշակի ոլորտներում, նրա իրավունքները չոտնահարելով՝ միաժամանակ պահանջում են պարտականությունների կատարում։ Բանական հոգատարության և ջերմ հարաբերությունների վրա հիմնված հսկողությունը սովորաբար այդքան էլ չի խանգարում դեռահասին, նա հաճախ է լսում բացատրությունները, թե ինչու րի կարելի անել այս կամ այն բանը, այլ պետք է անել ուրիշը։ Այսպիսի հարաբերությունների դեպքում չափահասության ձևավորումը տեղի է ունենում առանց կոնֆլիկտենրի և ապրումների։ Ավտորիտար ծնողները պահանջում են դեռահասից բացարձակ ենթարկում և չեն գտնում, որ պետք է բացատրեն իրենց արգելքների, ցուցումների պատճառները։ Նրանք խիստ վերահսկում են դեռահասի կյանքի բոլոր ոլորտները, ընդ որում կարող են դա անել ոչ այնքան քաղաքավարի։ Այսպիսի ընտանիքներում երեխաները սովորաբար փակվում են, և ծնողների հետ նրանց շփումը խախտվում է։ Բայց հաճախ ավտորիտար ծնողների երեխաները հարմարվում են ընտանեկան հարաբերությունների ոճին և դառնում անվստահ, պակաս ինքնուրույն և բարոյապես ոչ այնքան հասուն, քան իրենց հասակակիցները՝ օժտված ավելի մեծ ազատությամբ։
Իրավիճակը բարդանում է, եթե բարձր պահանջկոտությունը և հսկողությունը համադրվում են հուզականորեն սառը, մերժողական վերաբերմունքի հետ։ Այստեղ անխուսափելի է կոնտակտի ամբողջական վերացումը։ Առավել ծանր դեպք է՝ անտարբեր և դաժան ծնողները։ Այսպիսի ընտանքիներում երեխաները հազվադեպ են վստահում մարդկանց, շփման մեջ դժվարություններ են ունենում, հաճախ իրենք են դաժան, թեև սիրո ուժեղ պահանջմունք ունեն։ Անտարբեր ծնողական վերաբերմունքի համադրությունը հսկողության բացակայության հետ նույնպես ընտանեկան հարաբերությունների անբարենպաստ տարբերակ է։ Դեռահասին թույլատրվում է անելու այն, ինչ նա ուզում է, նրա գործերով ոչ ոք չի հետաքրքրվում։ Այսպիսի ամենաթողությունը կարժես թե ծնողներին ազատում է երեխաների արարքների հետևանքների պատասխանատվությունից։ Իսկ դեռահասը, չնայած երբեմն հակառակվում է, բայց ծնողական հոգատարության, հենարանի կարիք ունեն, նրանք պետք է ունենան մեծահասակի, պատասխանատու վարքի  օրինակ, որի վրա էլ կարողանան կողմնորոշվել։
Ծնողական սերը միանգամայն անհրաժեշտ, բայց բավարար պայման չէ երեխայի բարենպաստ զարգացման համար։ Գերհոգատարությունը՝ երեխայի կյանքի չափազանց վերահսկողությունը՝ հիմնված սերտ հուզական կապի վրա, հանգեցնում է պասիվության, անինքնուրույնության, հասակակիցների հետ շփման դժվարությունների։ Գերվերահսկողության սովորաբար հակված են միայնակ մայրերը, ովքեր երեխային համարում են իրենց կյանքի միակ իմաստը։
Այլ կարգի դժվարություններ առաջանում են ծնողների բարձր սպասելիքների դեպքում, որոնք արդարացնել երեխան ի վիճակի չէ։ Ոչ ադեկվատ սպասելիքներ ունեցող ծնողների հետ դեռահասության տարիքում սովորաբար վերանում է հոգևոր մոտիկությունը։ Դեռահասն ինքն է ցանկանում որոշել, թե ինչ է իրեն անհրաժեշտ՝ մերժելով ուրիշի պահանջները։ եթե այս դեպքում նրանից պահանջում են չափազանցված բարոյական պատասխանատվություն, կարող է զարգանալ նևրոզ։ Կոնֆլիկտներ առաջանում են դեռահասի նկատմամբ որպես փոքրիկի հարաբերությունների և  պահանջների ոչ հաջորդականության դեպքում, երբ նրանից սպասվում է մերթ մանկական ենթարկվածություն, մերթ մեծահասակի ինքնուրույնություն։ Ընդհանրապես, հակասական դաստիարակությունը վատ է անդրադառնում ընտանեկան հարաբերությունների վրա։ Շրջապատողների հետ հարաբերությունները դեռահասի կյանքի առավել կարևոր կողմն են։ Եթե նշանակալից մեծահասկաների և հասակակիցների հետ շփման պահանջմունքը չի բավարարվում, երեխաների մոտ ի հայտ են գալիս ծանր ապրումներ։
Ինտելեկտուալ ոլորտ
Դեռահասության տարիքում շարունակում է զարգանալ ռեֆլեքսիվ մտածողությունը։ Կրտսեր դպրոցական տարիքում ձեռքբերված օպերացիաները դառնում են ֆորմալ-տրամաբանական։ Դեռահասը, վերացարկվելով կոնկրետ, ակնառու նյութից, դատում է խոսքային պլանում։ Նա կառուցում է վարկածներ և ստուգում դրանք, այսինքն՝ դատում է հիպոթետիկ- դեդուկտիվ եղանակով։ Դեռահասը կարողանում է վարկածներով լուծել ինտելեկտուալ առաջադրանքներ։ Բացի այդ նա ընդունակ է որոշումների համակարգային որոնման։ Բախվելով նոր խնդրի հետ՝ նա ձգտում է գտնել լուծման հնարավոր մոտեցումներ՝ ստուգելով նրանցից յուրաքանչյուրի տրամաբանական արդյունավետությունը։ Այս կարողությունները զարգանում են դպրոցական ուսուցման գործընթացում նշանային համակարգերին տիրապետելու շնորհիվ՝ ընդուված մաթեմատիկայում, ֆիզիկայում, քիմիայում և այլն։
Զարգանում են այնպիսի օպերացիաներ, ինչպիսիք են դասակարգումը, անալոգիան. Ընդհանրացումը և այլն։ 11-ամյա ուսուցման դեպքում այս մտավոր օպերացիաների տիրապետումը դիտվում է ութից իններորդ դասարաններում։ Կայուն կերպով դրսևորվում է մտածողության ռեֆլեքսիվ բնույթը. երեխաները վերլուծում են իրենց վերարտադրած օպերացիաները, խնդիրների լուծման եղանակները։
Տեսական ռելեքսիվ մտածողության առանձնահատկությունները թույլ են տալիս դեռահասին վերլուծել վերացական գաղափարներ, դատողություններում գտնել սխալներն ու տրամաբանական հակասությունները։ Առանց ինտելեկտի զարգացման բարձր մակարդակի՝ անհնարին կլիներ այս տարիքին բնորոշ հետաքրքրությունը փիլիսոփայական, կրոնական, քաղաքական  և այլ վերացական խնդիրների նկատմամբ։ Դեռահասները  դատում են իդելաների, ապագայի մասին, երբեմն ստեղծում են իրենց սեփական տեսությունները, ձեռքբերում նոր, առավել խոր հայացք աշխարհի նկատմամբ։ Աշխարհայացքի հիմքերի կայացումը, որը սկսվում է այս տարիքում, սերտ կապված է ինտելեկտուալ զարգացման հետ։ Ի հայտ է գալիս ծավալային օբյեկտներն ընկալելու ընդւոնակությունը։ Հիշողության զարգացման համար կարևոր է այն, որ ուսումնասիրվող նյութի բարդացումը և ծավալի ընդլայնումը հանգեցնում է կրկնությունների միջոցով անգիր անելուց միանգամայն հրաժարման։ Հասկացման գործընթացում երեխաները ձևափոխում են տեքստը՝ մտապահելով այն, վերարտադրում կարդացածի հիմնական իմաստը։ Ակտիվորեն յուրացվում են մնեմիկական հնարները. եթե նույնիսկ նրանք յուրացվել են կրտսեր դպրոցական տարիքում, հիմա ավտոմատացվում են, դառնում աշակերտների գործունեության ոճը։ Ընդհանուր ինտելեկտուալ զարգացման հետ է կապված նաև երևակայության զարգացումը։ Տեսական մտածողության հետ երևակայության մերձեցումը ստեղծագործական իմպուլս է տալիս. դեռահասները սկսում են բանաստեղծություններ գրել, զբաղվել կառուցվածքավոևման տարբեր տեսակներով և այլն։ Դեռահասի երևակայությունը, իհարկե, պակաս արդյունավետ է, քան մեծահասակինը, բայց այն հարուստ է երեխայի ֆանտազիաներից։ Դեռահասության տարիքում առկա է և երևակայության զարգացման երկրորդ ուղին։ Ոչ բոլոր դեռահասներն են ձգտում հասնել օբյեկտիվ ստեղծագործական արդյունքի, բայց նրանք բոլորը օգտագործում են իրենց ստեղծագործական երևակայության հնարավորությունները՝ բավարարում ստանալով հենց երևակայելու գործընթացից։ Սա նման է մանկական խաղին։ Ինչպես նշում է Լև Վիգոտսկին, երեխայի խաղը վերածվում է դեռահասի ֆանտազիայի։ Դեռահասի պահանջմունքները, զգացմունքներն ամբողջությամբ դրսևորվում են երևակայական իրավիճակում։ Իրական կյանքով անբավարարվածությունը հեշտությամբ լցվում է ֆանտազիաների աշխարհում։ Ընդհանրապես, երևակայում է դժբախտ, չբավարարված մարդը, և քանի որ դեռահասության տարքիում շատ են սուր, անձնային խնդիրները, երևակայությունն այս ժամանակ դառնում է կոմպենսատոր։ Իր ֆանտազիենրի աշխարհ դեռահասը ոչ ոքի չի թողնում, նա կարող է կիսվել այդ ինտիմ ինֆորմացիայով միայն շատ մոտ ընկերոջ հետ։
Բայց երևակայության խաղը որ միայն բավարարում է տալիս։ Իր ֆանտազիաներում դեռահասը ավելի լավ է գիտակցում իր սեփական հակումները, զգացմունքները, առաջին անգամ սկսում է պատկերացնել իր ապագա կյանքի ուղին։
Դեռահասների սեռային նույնականացում
Սեռային նույնականությունը իրենից ներկայացնում է որոշակի սեռի ներկայացուցիչ լինելու փաստի գիտակցում և վարքի այն սոցիալական ստանդարտների յուրացում, որը համապատասխանում է տվյալ սեռին։ Սեռային նույնականացումը հանդիսանում է ինքնագիտակցության կերևոր օղակ, որը վերակառուցում է անձի արժեքային կողմնորոշումը և պայամանավորում է նրա զարգացումը։
Սեռային նույնականացման ձևավորմանը նպաստող մեխանիզմներն են՝
Գիտակցության սեռային տարբերակումն ունի հետևյալ կողմերը՝
Գենդերային դերերը իրենցից ներկայացնում են տվյալ մշակույթում գոյություն ունեցող համապատասխան սեռային վարքային մոդելներ, որոնք պայմանավորված են ավանդույթների, ստերեոտիպերի, էքսպեկտացիաների, նախապաշարմունքների համակարգով, որոնց անհատը պետք է յուրացնի և որոնցով պետք է առաջնորդվի իր վարքում։ Եթե մինչդեռահասային շրջանը առավելապես կապված է գենդերային դերերի յուրացման անգիտակցական և պասիվ մեխանիզմների հետ, ապա դեռահասության տարիքում ակտիվորեն ներառվում են միջավայրի գիտակցման կոգնիտիվ մեխանիզմները, ձևավորվում են սեփական դերի մասին պատկերացումները, ձևավորվում է անձի արժեքային-կողմնորոշային համակարգը։
Ընտանիքի դերը սեռադերային նույնականացման ձևավորման մեջ
Ընտանիքը մեծ ներդրում է ունենում երեխայի սեռադերային նույնականացման մեջ, որի ընթացքում դեռահասը յուրացնում է որոշակի սեռային դերեր և վարքի կանոններ։ Ծնողները վաղ մանկությունից սկսած կառուցում են երեխայի գենդերային դերերը տարբեր եղանակներով՝ Սեռային նույնականացման համար դեռահասը իդենտիֆիկացվում է ոչ միայն իր սեռի հետ, այլ նաև պետք է հասկանա և ընդունի հակառակ սեռը, ինչի համար նրան անհրաժեշտ է երկու մոդելների՝ հոր և մոր օրինակ, ինչպես նաև նրանց միջև առկա հարաբերությունների կանոնների դիտարկում։ Ծնողների միջև ակնհայտ կամ թաքնված արհամարհանքը հանգեցնում է նրան, որ ծնողները չեն կարողանում երեխայի համար ապահովել տղամարդու և կնոջ հարաբերությունների ֆունկցիոնալ, բավարաված մոդել։ Տղա երեխաների սեռային ինքնագնահատականը կտուժի այն ժամանակ, եթե ամուսնական հարաբերություններում հայրը ունի վիրավորվածի և արհամարհվածի կարագվիճակ։ Եվ հակառակը, աղջիկները ինքնագնահատականի պրոբլեմներ կունենան այն ժամանակ, եթե ամուսնական հարաբերություններում վերոնշյալ կարագավիճակում գտնվի մայրը։
Հանցագործությունները դեռահասության շրջանում
Հետազոտությունները վկայում են, որ հանցագործություն կատարող դեռահասների ճնշող մեծամասնությունը իրավախախտ քայլին են գնացել՝ լինելով որևէ մեկի ազդեցության տակ։
Իրավունքի հոգեբանության տեսանկյունից առանձնացվում է դեռահաս իրավախախտների կատեգորիա, որն էլ պայմանավորում է խնդրի այն կողմը, թե հանրորեն վտանգավոր արարքը նրանց համար ինչ է հանդիսանում՝
Դեռահասների հետ կատարվող քննչական աշխատանքների առանձնահատկությունները
Դեռահասների նկատմամբ իրականացվող աշխատանքների (քննչական) մեջ խորհուրդ է տրվում առաջնորդվել ուսումնասիրման հետևյալ սխեմայով՝
Այսպիսով քննչական գործունեության մեջ առանձնանում է դեռահասի հետ աշխատանքի 5 փուլ՝
Տես նաև
Դեռահասների հուզական ոլորտ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պատանեկություն Կատեգորիա:Երիտասարդություն
Յուլտիմիրովկա
Յուլտիմիրովկա (Юльтимировка, Юлтимер), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 294 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ան-26-ի ավիաաղետ Չուգուև քաղաքի մերձակայքում
Սեպտեմբերի 26-ին Ուկրաինայում հայտարարվել է համաժողովրդական սուգ
Ուղևորներ
Ինքնաթիռում եղել են Խարկովի Օդային Ուժերի ազգային համալսարանի 2-րդ (12 ) և 4-րդ (8 մարդ) կուրսերի կուրսանտներ ։
Աղետ
Սեպտեմբերի 25-ին Ան-26 ինքնաթիռն ուսումնավարժական թռիչք էր իրականացնում։ Մոսկվայի ժամանակով մոտ 20:45 րոպեին ինքնաթիռն ընկել է Չուգուև քաղաքի մերձակայքում՝ ռազմական օդակայանից 2 կմ հեռավորության վրա ։
Խարկովի ազգային օդուժի համալսարանի կուրսանտներից մեկը հասցրել է դուրս նետվել ինքնաթիռից։ Սեպտեմբերի 26-ին հայտնի է դարձել, որ նա մահացել է հիվանդանոցում։ Միակ փրկվածի՝ 2000 թվականին ծնված Վյաչեսլավ Զոլոչևսկիի վիճակը բժիշկները գնահատում եմ միջին ծանրության։ Ան-26-ի կործանման հետևանքով մահացել է նաև Ուկրաինայի «Ընդդիմադիր հարթակ՝ հանուն կյանքի» կուսակցությունից քաղաքային խորհրդի պատգամավոր Վադիմ Օլաբինի որդին ։
Կատարվածի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ՝ թռիչքի կանոնները խախտելու և թռիչքին նախապատրաստվելու փաստի առնչությամբ, ինչը հանգեցրել է ավիաաղետի՝ իր ծանր հետևանքներով (Ուկրաինայի քրեական օրենսգրքի 416-րդ հոդված) ։
Պատճառ
Խարկովյան շրջանի վարչական ղեկավար Ալեքսեյ Կուչերը հայտարարել է, որ ավիավթարից կարճ ժամանակ առաջ օդաչուն տեղեկություն է փոխանցել ձախ շարժիչի խափանման վերաբերյալ ։
Երկրի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին հանձնարարել է ստեղծել պետական հանձնաժողով կատարվածի հանգամանքներն ուսումնասիրելու նպատակով, որը ղեկավարում է փոխվարչապետ Օլեգ Ուրուսկին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2020 Ուկրաինայում
Pearl
Pearl, Ջենիս Ջոփլինի չորրորդ ալբոմը, որն ձայնագրվել է պրոդյուսեր Փոլ Ռոթշիլդի կողմից 1970 թ․ սեպտեմբեր–հոկտեմբեր ամիսներին և թողարկվել է Columbia Records ընկերության կողմից 1971 թ․ փետրվարի 1–ին, երգչուհու մահից չորս ամիս անց։
Ալբոմի մասին
Սկավառակը ստացավ քննադատների ամենաբարձր գնահատականները, հայտարարվեց որպես գլուխգործոց, երգչուհու լավագույն ալբոմ, սպիտակ բլյուզի լավագույն գործերից մեկը ։ Pearl–ը զբաղեցրեց բարձր հորիզոնականներ զբաղեցրեց Billboard 200 ցուցակում ։
Հղումներ
Կատեգորիա:1971 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Հետմահու ալբոմներ
Ժողովածու (848)
Ժողովածու (848), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 848 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-16-րդ դարերում Հովասափ Սեբաստացի (Բ) գրչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12,3x8,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 209 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 202բ ։
Դոբրոե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Դոբրոե (Доброе), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Սպանդանոց (Րաֆֆի)
Սպանդանոց պատմվածք, Րաֆֆու արևմտահայության կյանքը ներկայացնող գործերից, որը գրել է 1872 թվականին վերջին կամ 1873թ Թիֆլիսում։ Րաֆֆու եղբոր որդի Սողոմոն Մելիք-Հակոբյանը վկայում է, որ ատմվածքում նկարագրված դեպքերը, ինչպես վկայում է, որայս պատմվածքը կապ ունի հեղինակի անձնական վշտի հետ։ Նա գրում է, որ «Սպանդանոցի» գրության շարժառիթ է հանդիսացել Րաֆֆու կրտսեր եղբոր՝ Արշակի մահը ։
Տպագրման պատմություն
Շիրվանզադեն իր հուշերում ակնարկում է, որ Արծրունուն վերաբերող դիպվածի պատճառով պատմվածքը «Մշակում» չի հրապարակվել։ «Սպանդանոցը» պետք է մտներ « Փունջ ի» երրորդ հատորի մեջ, բայց վերջինս չտպագրվելու հետևանքով մնացել է անտիպ։ «Սպանդանոցը» առաջին անգամ տպագրվում է հեղինակի այրու՝ Աննա Րաֆֆիի նախաձեռնությամբ։ 1890, «Հանդես գրականական և պատմականի» մեջ, ապա «Վիպակներ և պատկերներ» ժողովածուի առաջին հատորում ։
Սյուժե
Առավոտյան տեսակցության եկած եղբորը հայտնում են, որ հիվանդի հետ ամեն ինչ լավ է և տեսակցության կարող է գալ կիրակի, այնինչ եղբոր դին արդեն դիահերձարանում էր։ Կիրակի այցելության գնացած եղբորը ցույց են տալիս երիտասարդ եղբոր սառած, այլանդակված մարմինը։ Երբ հնչում է երիտասարդի արդար բողոքը, թե դա հիվանդանոց չէ, այլ՝ սպանդանոց, նրան մխիթարում են, որ փոքր ինչ ուշանալու դեպքում նրան այլևս վիճակված չէր լինելու վերջին հրաժեշտը տալու։ Ուշաթափ լինելու պատճառով նա այդպես էլ չի լսում բժշկի այդ խոսքերը ։
Հրատարակություն
Սպանդանոցը առաջին անգամ հրատարակվել է Րաֆֆու «Երկերի ժողովածուի» եռահատոր հրատարակության առաջին հատորում (Երևան, 1949, էջ 483) ։
Թարգմանություն
1891 թվականին Դավիթ Տեր-Դավթյանի թարգմանությամբ «Սով», «Անբախտ Հռիփսիմեն» պատմվածքների հետ «Սպանդանոցը» հրապարակվում է հեղինակի «Մի քանի պատմվածքներ» վերնագրով Վրացերեն ժողովածուի մեջ (Թիֆլիս, 1891, էջ 53)։ Արտատպվել է «Հանդես գրակականական և պատմական» գրքի չորրորդ հատորում (Մոսկվա, 1890, էջ 1) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Րաֆֆու պատմվածքներ Կատեգորիա:1872 ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Պրեմիեր Լիգա 2012-13 (Անգլիա)
Պրեմիեր Լիգա 2012-13-ը Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 21-րդ մրցաշրջանն էր։ Մասնակցել էին 20 ակումբ։ Չեմպիոնական տիտղոսը պաշտպանում էր «Մանչեսթեր Սիթին»։ Այս մրցաշրջանի նորեկներն էին «Ռեդինգը», «Սաութհեմփթոնն» ու «Վեստ Հեմ Յունայթեդը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի մրցաշրջաններ
Ալիոնի (Խոբի շրջան)
Ալիոնի (ალიონი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 25 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 10 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Կալիդասա
Կալիդասա (कालिदास,, բառացի՝ Կալի աստծու ծառա), հին Հնդկաստանի մեծագույն դրամատուրգներից և պոետներից մեկը, որ գրել է սանսկրիտով։ Կալիդասայի ստեղծագործությունները խորհրդանշում են դասական հնդկական գրականության ծաղկումը։ Նրա դրամաներն ու բանաստեղծություններն առաջին հերթին հիմնված են Վեդաների, Մահաբհարաթայի ու Պուրանների վրա ։
Կալիդասայի կյանքի մասին շատ բան հայտնի չէ, և եղած տեղեկություններն էլ վերցված են նրա բանաստեղծություններից ու դրամաներից ։ Նրա աշխատանքների ստեղծման ստույգ ժամանակը հայտնի չէ, սակայն առավել հավանական է, որ դրանք գրվել են մ.թ. 4-5-րդ դարերում ։
Կալիդասայի «Շակունտալա» դրաման արևելյան գրականության առաջին ստեղծագործություններից մեկն է, որ թարգմանվել է եվրոպական լեզուներով և Եվրոպային ներկայացրել Արևելքի գրականությունը։
Ժամանակաշրջան
Կալիդասայի կյանքի ժամանակն ու հանգամանքներն անհայտ են։ Չի պահպանվել այդ ժամանակաշրջանի՝ բանաստեղծին վերաբերող որևէ փաստաթուղթ։ Չկան նաև ժամանակակիցների և սերունդների կողմից կատարված հիշատակումներ։ Հայտնի են նրա մասին ժողովրդական լեգենդներ, սակայն դրանք վստահելի չեն։ Կալիդասայի կյանքի մասին ենթադրություններ անելու համար միակ հիմքը նրա ստեղծագործությունների, դրանց լեզվի ու կերպարների պատմագրական վերլուծությունն է։ Ոչ մի փաստական վկայություն իրենց հեղինակի մասին այդ ստեղծագործությունները չեն պարունակում։ Միևնույն ժամանակ շատ քիչ պատմական փաստաթղթեր են պահպանվել այդ ժամանակաշրջանի Հնդկաստանի վերաբերյալ, և լեգենդների թիվը գերազանցում է հավաստի տեղեկությունների թվին։
Ամենավաղը, որ համարվել է Կալիդասայի ապրելու ժամանակաշրջան, մ.թ.ա. 8-րդ դարն է։ Հիպոլիտ Ֆոշը (Hippolyte Fauche) ենթադրել է, թե բանաստեղծն ապրել է Արևային դինաստիայից Ագնիվառնայի կառավարման ժամանակ։ Հենց նրանով է ավարտվում Կալիդասայի «Ռագհուվամշա» աշխատության մեջ ներկայացված թագավորների շարքը, որ նվիրված է այդ դինաստիայի ներկայացուցիչներին։ Մյուս կողմից, ժողովրդական ավանդությունները Կալիդասայի կյանքը կապում են Մալավայի կառավարիչ Բհոջա Պարամարա թագավորի կառավարման ժամանակաշրջանի հետ, որ իշխել է Դհարայում և Ուդջայնում շուրջ 1040-1090 թվականներին։ Գոյություն ունեն հնդկական գրականության պարականոն (ուշ շրջանի) ստեղծագործություններ, որոնցում ներկայացվում է Կալիդասայի կյանքը պալատում։ Կալիդասայի ապրած լինելու հնարավոր ժամանակաշրջանը (մ.թ.ա. 8-րդ դարից մինչև մ.թ. 9-րդ դար) ներկայում բավական նեղացվել է։
Կալիդասայի դրամաներն ու մյուս ստեղծագործությունները չեն ներառում ուղղակի հիշատակումներ իրենց ստեղծման ժամանակի վերաբերյալ։ Հույն ստրկուհիների մասին հիշատակությունները վկայում են համեմատաբար ուշ ժամանակաշրջանի մասին, իսկ պրակրիտների ձևը գործող որոշ անձանց խոսքում ցույց է տալիս, որ դրանց երկար ժամանակ է բաժանում Աշոկա թագավորի կամ Պիյադասիի գրվածքներից։ Կասկածելի է, սակայն, որ Կալիդասան ապրած լինի 9-րդ դարում, քանի որ այդ դարում ստեղծագործած այլ գրողների աշխատանքները պարզ վկայում են գրական անկման մասին, այնինչ Կալիդասայի դրամաները հնդկական պոեզիայի կուլմինացիոն կետ են։
«Մալավիկա և Ագնիմիտրա» պիեսի հերոսներից մեկը Ագնիմիտրա թագավորն է։ Եթե հաշվի է առնվում այն հանգամանքը, որ Կալիդասան նրա անձնական կյանքի մասին պիես կարող էր գրել միայն որոշ ժամանակ անցնելուց հետո, իսկ թագավորի կառավարման ժամանակը հայտնի է (մ.թ.ա. 149-141 թվականներ), ապա Կալիդասան պետք է ապրած լինի մ.թ.ա. 2-րդ դարից ոչ վաղ։ Նրա ապրելու ամենաուշ ժամանակը որոշվում է ըստ Այհոլի գրության թվագրման՝ 634 թվական։ Քանի որ դրանում Կալիդասայի մասին խոսվում է որպես պոեզիայի դասականի, ապա նա պետք է ապրած լինի VI դարից ոչ ուշ։ Անտիկ և միջնադարյան մի շարք գրքերի համաձայն՝ Կալիդասան եղել է պալատական բանաստեղծ Վիկրամադիտյա անունով թագավորի պալատում ինը այլ նշանավոր բանաստեղծների ու գիտնականների հետ միասին։ Ըստ տարածված տարբերակի՝ լեգենդար Վիկրամադիտյա թագավորն իշխել է Ուդջայնում շուրջ մ.թ.ա. 1-ին դարում, սակայն այդ վարկածը հերքվել է գիտնականների կողմից, քանի որ այդ ինը նշանավոր անձինք ապրել են տարբեր ժամանակներում, իսկ Վիկրամադիտյա թագավորի՝ պատմական անձ լինելու հանգամանքն էլ ստույգ չէ, քանի որ Ուդջայնում իշխել են տարբեր թագավորներ, որ կրել են «Վիկրամադիտյա» տիտղոսը, և դրանց թվում առավել հայտնի են Չանդրագուպտա II-ը (մոտ 380 – 415) և Յաշոդհարմանը (6-րդ դար) ։
Կալիդասայի՝ մ.թ.ա. 1-ին դարում ապրած լինելու փաստը կասկածի տեղիք է տալիս նաև այն պատճառով, որ այդ դեպքում պատմամշակութային տեսանկյունից պետք է մեծ տարբերություն լիներ նրա դրամաների և հնդիկ մեծ այլ դրամատուրգի՝ Բհավաբհուտիի ստեղծագործությունների միջև, իսկ վերջինիս՝ VIII դարում ապրած լինելու հանգամանքը բավական ստույգ է։ Երկուսի ստեղծագործությունների բովանդակություններն էլ փաստում են, որ դրանք ստեղծվել են համեմատաբար մոտ ժամանակներում։ Հոլադացի սանսկրիտիստ Կերնը, հիմնվելով Կալիդասայի ենթադրյալ ժամանակակցի՝ աստղագետ Վարահամիհիրայի աշխատանքներում հանդիպող աստղագիտական տվյալների վրա, նրան ապրած է համարում 6-րդ դարի առաջին կեսին։
Ըստ ամենատարածված տեսակետի՝ Կալիդասայի ստեղծագործության ծաղկման շրջանը համընկել է Չանդրագուպտա II-ի կառավարման ժամանակի հետ, այսինքն՝ նա ապրել է մեր թվարկության 4-5-րդ դարերում։ Մի շարք արևմտյան գիտնականներ կողմ են այդ վարկածին՝ սկսած Ուիլյամ Ջոնսից ու Արթուր Բերիդեյլ Քիթից ։ Հնդիկ շատ գիտնականներ, ինչպիսիք են Վեսուդև Վիշնու Միրաշին և Ռամ Գուպտան, նույնպես Կալիդասային ապրած են համարում այդ ժամանակաշրջանում ։ Համաձայն այդ տեսակետի՝ Կալիդասայի գրական գործունեությունը կարող էր ծաղկում ապրել Կումարագուպտա I-ի (մոտ 414-455) և, հնարավոր է, Սկանդագուպտայի (մոտ 455-467) օրոք  ։
Կալիդասայի մասին ամենավաղ հնագրական վկայությունը հանդիպում է սանսկրիտով գրությունում, որ թվագրվում է մեր թվարկության մոտ 473 թվականով և գտնվել է Մանդսաուրի Արևի տաճարում ։ Նրա անունը բանաստեղծ Բհարավիի անունի հետ միասին հիշատակվում է քարի վրա կատարված գրության մեջ, որ թվագրվում է մեր թվարկության 634 թվականով և գտնվել է Այհոլում (տեղակայված է ներկայիս Կառնատակայում) ։
Այսպիսով, թեև հնդկական ավանդությունը որպես Կալիդասայի ապրած ժամանակաշրջան ներկայացնում է մ.թ.ա. I դարը, սակայն նրա ստեղծագործության և մասնավորապես նրա բանաստեղծական տեխնիկայի ընդհանուր բնույթը, 4-րդ դարի հունական աստղագիտության տվյալներին նրա ծանոթ լինելու հանգամանքը և մի շարք այլ փաստեր եվրոպական ուսումնասիրողներին ստիպում է նրա կյանքի ժամանակաշրջան համարել մեր թվարկության IV-V դարերը, երբ իշխել է Հուպտա դինաստիան, որի ներկայացուցիչները կրել են Վիկրամադիտյա տիտղոսը։
Հնդիկ գրականագետ Դ. Ուպադհյայնը, որ Կալիդասայի ստեղծագործության հնդիկ խոշորագույն ուսումնասիրողներից է, անցկացնելով լայնածավալ ուսումնասիրություններ, նշել է Կալիդասայի կյանքի գրեթե ստույգ թվականները՝ 365-445 ։
Ծննդավայր
Գիտնականները ենթադրում են, որ Կալիդասան կարող է ապրած լինել Հիմալայների մոտ, Ուդջայնի ծայրամասերում կամ Կալինգայում։ Այդ վարկածը հիմնված է այն հանգամանքի վրա, որ Կալիդասան մանրամասնությամբ է նկարագրել Հիմալայներն իր «Կումարասամբհավա» ստեղծագործության մեջ, արտահայտել իր սերը Ուդջայնի նկատմամբ «Մեգհադուտա» ստեղծագործության մեջ և գովաբանությամբ է խոսել Կալինգայի կայսր Հեմանգադայի մասին իր «Ռագհուվամշա» (վեցերորդ սարգա) ստեղծագործության մեջ։
Սանսկրիտի գիտակ և Քաշմիրի պանդիտ Լաքշմի Դհար Կալլան (1891-1953), գրել է «Կալիդասայի ծննդավայրը» (1926) գիրքը, որում փորձել է որոշել Կալիդասայի ծննդյան վայրը՝ հիմնվելով նրա ստեղծագործությունների վրա։ Նա եզրակացրել է, որ Կալիդասան ծնվել է Քաշմիրում, սակայն շարժվել է դեպի հարավ՝ խնդրելով տեղի կառավարիչների հովանավորությունը։ Լաքշմի Դհար Կալլայի ներկայացրած և Կալիդասայի ստեղծագործություններից վերցված վկայություններից են.
Ըստ բանահյուսության՝ Կալիդասան սկզբում եղել է ոչ խելացի անձնավորություն, որ ամուսնացել է արքայադստեր հետ։ Կնոջ մարտահրավերից հետո նա ուսումնասիրել է Պուրանաներն ու հնդկական գրականության այլ նմուշներ և դարձել մեծ բանաստեղծ։ Ըստ մեկ այլ լեգենդի՝ Կալիդասան այցելել է Շրի Լանկայի թագավոր Կումարադասային և որոշակի դավաճանության պատճառով սպանվել է այնտեղ ։
Մեկից ավելի Կալիդասաների գոյության վարկած
Սաստրին նշում է վեց այլ գրական գործիչների ևս, որ հայտնի են եղել Կալիդասա անունով։ Նրանք են Պարիմալա Կալիդասան Պադմագուպտա կեղծանունով (հեղինակել է Նավասահասանկա Չարիտան), Կալիդասան Ըամակակավի կեղծանունով (Նալոդայայի հեղինակը), Նավա Կալիդասան (Չամպու Բհագավատայի հեղինակը), Կալիդասա Ակբարիյան (մի շարք սամասյաների կամ հանելուկների հեղինակ), Կալիդասա VIII-ը (Լամբոդարա Պրահասանայի հեղինակը) և Աբհինավա Կալիդասան Մադհավա կեղծանունով (Սանկշեպա Սանկարա Վիջայամի հեղինակը) ։
Ըստ Կ. Կրիշնամոորթիի՝ Վիկրամադիտյա և Կալիդասա բառերն օգտագործվել են որպես ընդհանուր անուններ՝ կոչելու համար ցանկացած հովանավոր թագավորի և ցանկացած պալատական բանաստեղծի համապատասխանաբար ։
Ստեղծագործություն
Կալիդասայի ստեղծագործությունը համարում է դասական սանսկրիտական պոեզիայի գագաթնակետ։ Այլ գրողներից Կալիդասան տարբերվում է ոճով և ստեղծագործական թռիչքի ազատությամբ, ինչը նրան թույլ է տվել իր ստեղծագործություններում արտացոլել մարդկային էության բարդությունն իր ողջ հարստության մեջ։ Հոգեկան պոռթկումների մանրամասն նկարագրությունները համատեղվել են իր դարաշրջանի ընդհանուր դիտարկման մասշտաբայնության հետ։ Դրա շնորհիվ Կալիդասայի ստեղծագործությունների կերպարները ոչ միայն ինքնատիպ վառ անհատականություններ են, այլև բնութագրում են հնդկական ժողովրդի ոգին անխախտ կապի մեջ իր երկրի աշխարհագրության և մշակույթի հետ։
Կալիդասան չի ստեղծել ոչ մի նոր հնարք և օգտագործել է ավանդական ու կանոնների վրա հիմնված միջոցներ, որոնք ստեղծվել էին դեռ դասական ժամանակաշրջանի սկզբում, երբ հնդկական գրականության մեջ սկսել են ի հայտ գալ աշխարհիկ ժանրեր։ Սակայն Կալիդասային բնորոշ անհատականությունն այնքան ուժեղ է, որ նրա պոեզիան հարուստ է այնպիսի գույներով, ինչպես իր դարաշրջանի ոչ մի ուրիշ գրողինը։
Հենց այդ գույների հարստությամբ է պայմանավորված այն հետաքրքրությունը, որ եղել է գրական Եվրոպայում «Շակունտալա» դրամայի նկատմամբ նրա անգլերեն թարգմանվելուց հետո։ Եթե անտիկ և հին հրեական բանահյուսությունների հարստությունն արդեն հայտնի էր, ապա հնդկական գրականության գանձերը, որ իրենց նշանակությամբ չեն զիջում Հին Հունաստանի և Հռոմի արժեքներին, դեռ պետք է բացահայտվեին։
Կալիդասային վերագրվել են տարբեր բնույթի և նշանակության բազմաթիվ ստեղծագործություններ, ինչն ամենայն հավանականությամբ պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ գոյություն են ունեցել այդ անունը կրող մի քանի գրողներ։ Ներկայում եվրոպական գիտաքննադատության կողմից Կալիդասան համարվում է հեղինակ երեք դրամաների և մի քանի պոեմների։
Դրամաներ
Կալիդասան գրել է երեք դրամա, որոնցից «Աբհիջնյանաշակունտալամ» («Շակունտալան, որ ճանաչվեց նվերից») պիեսը համարվում է գլուխգործոց։ Այն եղել է սանսկրիտով առաջին ստեղծագործություններից մեկը, որ թարգմանվել է անգլերեն, իսկ դրանից հետո էլ թարգմանվել է բազմաթիվ այլ լեզուներով ։