cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիժեգորոդսկայա
Նիժեգորոդսկայա (Нижегородская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1863 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Doritos
Չիպսերը թողարկվում են 1964 թվականից Frito-Lay ընկերության կողմից, որը մտնում է PepsiCo հոլդինգի մեջ ։ Doritos-ի օրիգինալ տարբերակը համեմված չէր։ Առաջին համեմված տարբերակը Toasted Corn էր, թողարկված 1966 թվականին, այնուհետև Taco-ն 1967 թվականին և Nacho Cheese-ը 1972 թվականին։ Մյուս ֆիրմային տարբերակները սկսեցին թողարկվել 1980-ական թվականներին։ Doritos-ի կոնցեպցիան ծագել է Դիսնեյլենդի ռեստորանում ։
Doritos-ը համբավ է ձեռք բերել նաև մարքեթինգային ընկերությունների շնորհիվ, այդ թվում՝ Սուպերբոուլի մի շարք գովազդների շնորհիվ ։ 2019 թվականին արտադրանքը գովազդվում էր առանց լոգոյի և ապրանքանիշի ։
Պատմություն
Ըստ լեգենդի՝ չիպսերի գաղափարն առաջացել էր Կալիֆոռնիայում գտնվող Casa de Fritos ռեստորանի սեփականատիրոջ հնարամտության շնորհիվ, որը նման ձևով փորձել է ազատվել սննդի ավելցուկից։ Երբ Frito-Lay ընկերության մարքեթինգային բաժնի փոխնախագահն այցելել է ռեստորան, նա բովանդակել է համաձայնագիր՝ զանգվածային արտադրության սկսման վերաբերյալ։ Սկզբում Doritos-ը հասանելի էր միայն Կալիֆոռնիայի բնակիչներին, բայց 1966 թվականից սկսած այն սկսեցին վաճառել ամբողջ Ամերիկայում։ 1967 թվականից սկսած թողարկվեցին տարբեր համերի տարբերակներ։ Չիպսերի գյուտարարն՝ իր կամքով թաղվեց չիպսերի շերտի տակ։ Նա 97 տարեկան էր ։
Ընկերությունն արագ աճում էր, և 1993 թվականին Doritos-ի վաճառքի եկամուտը գերազանցեց 1 միլլիարդ դոլարը։ 1995 թվականին չիպսի չափսը փոխվեց՝ դառնալով 20 % ավելի մեծ, միևնույն ժամանակ 15 % ավելի բարակ։ 2018 թվականին ԱՄՆ-ի տարածքում ընկերությունն վաճառում էր 1,5 միլլիարդ դոլարի արտադրանք ։
Շախմատիստներ (նկար)
Շախմատիստներ (Giocatori di scacchi), իտալացի նկարիչ Պարիս Բորդոնեի (Paris Paschalinus Bordone; 1500—1571) նկարներից։
Doritos
Սկանդալներ
Ընկերությունը պլանավորում էր թողարկել կանացի չիպսեր։ Դրանք պետք է լինեին անձայն՝ ուտելու ժամանակ։ Հետագայում ընկերությունն հրաժարվեցին այդ մտքից՝ խտրականության մեղադրանքների պատճառով ։
Շախմատիստներ (նկար)
Նկարի պատմություն
Նկարը ստեղծվել է 1540-1545 թվականների ընթացքում ։ Նկարված է յուղաներկով։ Նկարի չափը 112-181սմ է ։ (մեկ այլ տվյալով՝116-184,7սմ ): Հայտնի է, որ նկարի առաջին սեփականատերերից էր Թոմաս Հովարդը (1585—1646)  : Ներկայումս այն գտնվում է Բեռլինի պատկերասրահում (Berlin: Staatliche Museen Gemaldegalerie, inv.169 ):
Նկարի կոմպոզիցիա և քննարկում
Պարիս Բորդոնեն առաջին հերթին հանդիսատեսի ուշադրությանն է ներկայացնում նկարի կենտրոնում դրված շախմատի խաղատախտակը։ Շախմատիստներն իրենց սոցիալական կարգավիճակով հավասար են. նրանց հագուստները նույն կտրվածքի են և տարբերվում են միայն գունավոր երանգներով։ Նկարի հետևի պլանում գեղեցիկ բնանկար է։ Նկարի վերին ձախ հատվածում մի արտասովոր շինություն է։ Պատրիցիա Բրաուն «Art and Life in Renaissance Venice» գրքում վստահեցնում է, որ այն արվեստագետի վառ երևակայության արդյունքն է և նման չէ իրական շինություններին։ Պատկերված են այլ կերպարներ ևս. նկարի ձախ մասում երկու հոգի զրուցում են, նրանցից քիչ հեռու մի կին հենված է սյանը, մտածմունքների մեջ է։ Նկարի աջ կողմում պատկերված է երկու խումբ. մեկը սնվում է ու հանգստանում, հնարավոր է` զրուցում է կողքի նստած մարդկանց հետ։ Երկրորդը պարզապես հանգստանում է, հիանում բնությամբ։ Նկարի երկրորդ պլանի ձախ մասում Բորդոնեն ինտելեկտուալ զրույց է ներկայացնում` մտավոր հանգստի տարբերակ։ Նկարը խորհրդանշական նշանակության տարբեր մեկնաբանություններ ունի։ Պատրիսիա Բրաուն ենթադրում է, որ պատկերը եղել է ։
Doritos
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1964 հիմնադրումներ
Շախմատիստներ (նկար)
Նկարի կոմպոզիցիա և քննարկում
Ենթադրություն կար, որ նկարում շախմատ խաղացողները հայր և որդի են, քանի որ շատ նման են իրար։
Շախմատային դիրք
Խաղում որոշակի առավելություն ունեն սպիտակները (սպիտակերն ունեն երկու նավակ, մեկ փիղ և մեկ զինվոր` սևերի թագուհու և երկու զինվորի դեմ)։ Սևերը վերահսկում են կենտրոնը, սպիտակ նավակը փակված է անկյունում։ Ներկայացված է սևերի վերջին կոմբինացիան։ Հաջոդ քայլին նրանք սպիտակ արքային մատ են անելու … Թb7-b1#:  Այսպիսի սխալ կոմբինացիան հավանաբար սպիտակների սխալ քայլից էր։ Խաղի սկզբում, հավանաբար, թագուհին կանգնած է եղել b7-ում  (պաշտպանելով երկու սև զիվորներին), իսկ սպիտակ նավակը պետք է լիներ a6-ում, սև թագուհին տեղափոխվում է b7, գրոհելով նավակին, իսկ սպիտակ նավակը նահանջում է a2:
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Գրականություն
Կատեգորիա:1545 նկարներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատկերասրահի նկարներ
Բասովկա (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Բասովկա (Басівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բասովկա գյուղում բնակվում էր 171 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1115 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(4131) Ստասիկ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,166747 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8389 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4946 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174898 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,42° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էնդրյու Նոյմերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բերատի գավառ
Բերատ (Qarku i Beratit), գավառ Ալբանիայի հարավային մասում։ Կենտրոնը Բերատ քաղաքն է։ Բաղկացած է 3 շրջաններից։ 2001 թ-ի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 193 855 մարդ։ Մայրաքաղաք Տիրանայից գտնվում է 123 կմ դեպի հարավ։ Տարածքը 1 802 կմ² է, իսկ խտությունը՝ 107,6 մարդ/կմ²։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Բերատի գավառ
Գեորգ Օթս
Գեորգ Կառլի Օթս (Georg Ots, ), խորհրդային և էստոնացի օպերային և էստրադային երգիչ (լիրիկական բարիտոն), Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1956) ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1960), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1968)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել էր Տալլինի կոնսերվատորիան։ 1945 թվականից՝ «էստոնիա» օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Ստեղծել էր տարաբնույթ կերպարներ՝ Օնեգին (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին», ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), Դոն ժուան (Մոցարտի «Դոն ժուան»), Մալատեստա (Դոնիցետտիի «Դոն Պասկուալե»), Ռիգոլետտո, Յագո (Վերդիի «Ռիգոլետտո», «Օթելլո»), Մեելիս (վ․ Կապպի «Լեմբիտու»), Օլեգ Կոշևոյ (Մեյտուսի «Երիտասարդ Գվարդիա»), Դանիլո (Լեգարի «Ուրախ այրին»), Տասիլլո (Կալմանի «Մարիցա») և այլն։
Գիշերային սարսափ
Գիշերային սարսափ կամ քնի սարսափ ՝ քնի խանգարում, որն առաջացնում է խուճապային զգացողություններ կամ սարսափ և հիմնականում տեղի է ունենում հանդարտ քնի առաջին ժամվա 3-4-րդ փուլերի ընթացքում՝ տևելով 1-ից մինչև 10 րոպե։ Կարող են նաև երկարատև բնույթ կրել՝ հատկապես երեխաների մոտ։ Քնի սարսափները, ըստ Քնի խանգարումների միջազգային դասակարգման, տեսակավորվում են NREM-ով պայմանավորված պարասոմնիայի շարքում ։ Կան ևս երկու դասակարգումներ․ REM-ով պայմանավորված և այլ պարասոմնիաներ ։ Պարասոմնիաները որակավորվում են որպես անցանկալի ֆիզիկական իրադարձություններ կամ փորձություններ, որոնք տեղի են ունենում քուն մտնելու պահին, քնի ընթացքում կամ քնից արթնանալու պահին ։
Գեորգ Օթս
Կենսագրություն
Պարգևատրվել էր Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։ Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1950, 1952)։
Գիշերային սարսափ
Նկարագրություն
Գիշերային սարսափները հակված են դրսևորվել դելտա-քնից արթնանալու ժամանակահատվածում կամ դանդաղ-ալիքային քնում։ Դելտա-քունը հիմնականում տեղի է ունենում քնի ցիկլի առաջին կեսում։ Սա նշանակում է, որ ավելի շատ դելտա-քուն ունեցող անատներն ավելի հակված են ունենալ և գիշերային վախեր։
Մինչ մղձավանջները (ՌԵՄ քնի ընթացքում տեսած վատ երազները սարսափի կամ վախի զգացողություններ են առաջացնում) հիմնականում տարածված են մանկահասակ երեխաների մոտ, գիշերայյին սարսափներն ավելի հազվադեպ են լինում։ Ընդհանուր առմամբ գիշերային սարսափների տարածվածությունն անհայտ է։ Գիշերային սարսափի դրվագներ տեսնող փոքր երեխաների քանակը (տարբերակում ենք քնի սարսափի խանգարումից, որը պարբերական է և տառապանք և հյուծվածություն է առաջ բերում) գնահատվում է 36,9% 18 ամսականում և 19,7%՝ 30։ Մեծահասակների շրջանում տարածածությունն ավելի քիչ էր՝ ընդամենը 2,2%։ Գիշերային սարսափները հայտնի են դեռ վաղընջական ժամանկներից, չնայած,մինչև հանդարտ քնի մասին ուսումնասիրությունները, տարբերակումը մղձավանջներից անհնար էր։
Գեորգ Օթս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնացի երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Էստոնիայի երաժշտության և թատրոնի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Էստոնացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Էստոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ
Գիշերային սարսափ
Նշաններ և ախտանիշներ
Գիշերային սարսափների համընդհանուր առանձնահատկությունն անմխիթարությունն է՝ շատ նման խուճապային գրոհին։ Գիշերային վախի ընդհարումների ընթացքում, մարդիկ հիմնականում բնութագրվում են խորը քնի փուլից ակնթարթային արթնացմամբ․ «բարդու պես ուղղիղ» նստած դիրք, լայն բացված աչքեր և վախի կամ տագնապի հայացք աչքերում։ Նրանք հաճախ կարող են չճալ, գոռալ կամ փորձել խոսել, չնայած նման խոսքը մեծամասամբ անհասկանալի է։ Դեռ ավելին, սա ուղեկցվում է հաճախակի քրտնարտադրությամբ, արագ շնչառությամբ և արագ սրտխփոցով (ինքնավար նշաններ)։ Նման դեպքերում անհատների մոտ հավանականությունն ավելի մեծ է որ կունենան ավելի շարժվելու հետ կապված բարդություններ, օրինակ՝ վերջույթները ծալելը, որը կարող է ուղեկցվել բռունցքների հարվածներով, ճոճվելով կամ փախուստի փորձերով։
Չնայած նրան, որ գիշերային սարսափի ախտանիշները դեռահսաների և մեծահասակների մոտ նման են, վերջիններիս պատճառները, կանխատեսումները և բուժումները որակապես տարբերվում են։ Ապացուցված է, որ գիշերային սարսափները կարող են ի հայտ գալ, երբ դրանցով տառապողը չի սնվում հատուկ դիետայով, չի ապահովում համապատասխան քանակի կամ որակի քուն (օրինակ՝ քնի ափնեայի պատճառով) կամ դիմակայում է սթրեսային իրավիճակների։ Մեծահասակաները, որոնք սեռական բռնության զոհ են դարձել, ավելի մեծ հավանականություն կա, որ քնի խանգարումների ախտանիշներ ցույց կտան, որոնցից է և գիշերային սարսափը։ Ընդհանուր առմամբ, չնայած մեծահասակների մոտ կրկնվող քնի վախերը առավել քիչ են տարածված, հաճախ դրական են արձագանքում բուժումներին, որոնք վերացնում են վատ քանակի և որակի քնի պատճառները։
Երեխաներ
Գիշերային սարսափները սովորաբար տեղի են ունենում 3-12 նաև
Մե տարեկաններ
Գիշերային սարսափները մեծահասակների մոտ ավելի քիչ են հանդիպում, քան երեխաների մոտ։ Շատ դեպքերում դրանք վկայում են հուզմունքի, անհանգստության, ագրեսիայի մասին։ Ախտանիշները ճիշտ նույնն են, ինչ երեխաների մոտ։ Ցանկալի է խուսափել հուզմունք, անհանգստություն և ագրեսիա առաջացնող իրավիճակներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վախ Կատեգորիա:Գիշեր
Լայդերսբախ
Լայդերսբախ  (Leidersbach), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվոըն է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 4851 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 19,81 կմ² տարածք ։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 136։ Կոմունան ունի 4 գյուղական համայնք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Google Play Music
Google Play Music, երաժշտության և ձայնարկության հոսքային հաղորդման ծառայություն և երաժշտության առցանց պահոց, որը ղեկավարվում է Google-ի կողմից։ Ծառայությունը ներկայացվել է 2011 թվականի մայիսի 10-ին և հրավերների վրա հիմնված վեցամսյա բետա-ժամանակահատվածից հետո հասանելի դարձել հանրության համար նոյեմբերի 16-ից։
Ստանդարտ հաշիվ ունեցող օգտատերերը կարող են իրենց անձնական գրադարաններից անվճար բեռնել և լսել մինչև 50 000 երգ ։ YouTube Red-ի հետ համատեղ վաճառվող «Ամեն ինչ ներառված է» բաժանորդագրությունը թույլ է տալիս օգտատերերին լսել Google Play Music-ի ցանկի ցանկացած երգ։ Օգտագործողները կարող են իրենց գրադարանի համար ձեռք բերել լրացուցիչ երգեր Google Play-ի երաժշտական խանութի միջոցով։ Համացանցին միացված սարքերի համար երաժշտություն լսելուց բացի Google Play Music բջջային հավելվածները թույլ են տալիս պահպանել և լսել երաժշտությունը ավտոնոմ ռեժիմում։
Ստանդարտ հաշիվ
Google Play Music-ը բոլոր օգտատերերին անվճար տրամադրում է մինչև 100 000 ֆայլ պահպանելու հնարավորություն։ Օգտատերերը կարող են լսել երգեր վեբ նվագարկիչի ծառայության և բջջային հավելվածի միջոցով։ Ծառայությունը ստուգում է օգտագործողի հավաքածուն և համադրում ֆայլեր Google-ի ցուցակում, որոնք կարող են փոխանցվել կամ բեռնվել մինչև 320 Կբիթ/վայրկյան արագությամբ ։ Ցանկացած ֆայլ, որը չի համադրվում, վերբեռնվում է Google-ի ծառայություն հոսքային փոխանցման կամ կրկնակի բեռնման համար։ Google Play Store-ի միջոցով ձեռք բերված երգերը չեն ենթարկվում 50 000 երգի սահմանափակմանը ։
Ներբեռնելու համար աջակցվող ֆայլի ձևաչափերն են՝ MP3, AAC, WMA, FLAC, Ogg կամ ALAC։ Փոխարկումից հետո ֆայլերը կարող են ունենալ մինչև 300 ՄԲ ծավալ ։
Օֆլայն լսելու համար երգերը կարելի է ներբեռնել բջջային հավելվածում։
Պրեմիում օգտատերեր
Google Play Music-ի վճարովի բաժանորդագրության շնորհիվ ստանդարտ առաջարկվող ծառայություններից բացի օգտատերերը հնարավորություն են ստանում առանց գովազդի լսելու մինչև 40 միլիոն երգ ։ Նոր օգտատերերին առաջարկվում է մեկանգամյա օգտագործման 30-օրյա անվճար փորձնական տարբերակ Google Play Music-ին բաժանորդագրվելու համար ։
Հենահարթակներ
Համակարգչով կարելի է երաժշտություն լսել Google Play-ի կայքի Google Play Music-ի հատուկ բաժնում ։
Սմարթֆոններով և պլանշետներով կարելի է երաժշտություն լսել Android և iOS օպերացիոն համակարգերի համար նախատեսված Google Play Music-ի բջջային հավելվածի միջոցով ։ Google Play Music-ի գրադարանից կարող է օգտվել մինչև հինգ սմարթֆոն և մինչև տասը սարքավորում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Android համակարգ
Հուբերտ Ադամչիկ
Հուբերտ Ադամչիկ (Hubert Adamczyk, ), լեհ ֆուտբոլիստ, «Կրակովիա» ակումբի պաշտպան։ Վարձավճարով հանդես է գալիս «Օլիմպիա» (Գրուդզյոնձ) ակումբի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Հուբերտը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է իր հայրենի Բիդգոշչ քաղաքի «Զավիշա» ակումբի պատանեկան թիմում։
2016 թվականի հունվարի 15-ին Հուբերտը վերադարձել է հայրենիք՝ պայմանագիր կնքելով «Կրակովիա» ակումբի հետ ։
2016 թվականի մարտի 6-ին Ադամչիկը կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով «Լեխ» ակումբի հետ հանդիպման երկրորդ խաղակեսի ավելացված ժամանակում ։
Հավաքականում
Հուբերտը Լեհաստանի մինչև 17 տարեկանների պատանեկան հավաքականի կազմում մասնակցել է 2014 և 2015 թվականների Եվրոպայի առաջնությունների ընտրական խաղերին, որոնց եզրափակիչ փուլ լեհերը չեն անցել։
2015 թվականի վերջին և 2016 թվականի սկզբին Ադամչիկը հանդես է եկել մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում՝ մասնակցելոց Եվրոպայի 2016 թվականի առաջնության ընտրական փուլի խաղերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ալենկեր
Ալենկեր (Alenquer), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բայշու Ամազոնասի մարզում։ Մտնում է Սանտարենի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 40 015 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 22 282 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,8 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1881 թվականի հունիսի 10-ին
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարա նահանգի բնակավայրեր
Դրյազգի
Դրյազգի (Дрязги), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1647 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1868 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիժնեալկաշևո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 143 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրիչկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Բրիչկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Бричківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բրիչկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1122 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Բաշովա
Բաշովա (Башова), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բաշովա գյուղում բնակվում էր 267 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 226,27 մարդ/կմ²։
Կոլոն
Կոլոն (Ciudad de Colón), քաղաք և նավահանգիստ Պանամայում, Կարիբյան ծովի ափին։ Կոլոն նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Ունի 204 000 բնակիչ (2000)։
Բաշովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոլոն
Անվանում
Հիմնադրվել է 1850 թվականին և կոչվել ի պատիվ Քրիստափոր Կոլումբոսի (նրա ազգանվան իսպանական ձևն է Colón) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պանամայի քաղաքներ
Էվո Մորալես
Էվո Մորալես, բոլիվիացի պետական և քաղաքական գործիչ, 2006 թվականից զբաղեցնում է Բոլիվիայի նախագահի պաշտոնը։
Ընտանիք
Ամուսնացած չէ և չի էլ պատրաստվում ամուսնանալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի նախագահներ
Ժողովածու (1919)
Ժողովածու (1919), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1683թվականին Պետրոս, Ղուկաս, Վարդան Հունանեան գրիչի կողմից, [Ստացողը եղել է Բարսեղ եպիսկոպոս,Նահապետ վարդապետ-ն]։ Գրված է թուղթ-ի վրա, որը ունի 23․5×18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 189 թերթից։ Գրված է միասյուն,երկսյուն, Բոլորգիր, Նոտրգիր-ով։ [Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ մանուշակագույն մետաքս]։ Հիշատակարաններ՝126ա, 127ա, 154բ, 155ա, 71բ, 155բ, 156բ, 2բ, 71բ ։
Խանակա (Հեքյարիի գավառ)
Խանակա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Ժողովածու (1919)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Խանակա (Հեքյարիի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էդերսոն Մորաես
Էդերսոն Սանտանա դե Մորաես (Ederson Santana de Moraes, օգոստոսի 17, 1993, Օսասկո, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս պորտուգալական «Բենֆիկայի» և Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։
Կարիերայի սկիզբ
Էդերսոնը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան 2008 թվականին՝ բրազիլական «Սան Պաուլո» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Թիմի ակադեմիայում հանդես է եկել 1 տարի, որից հետո տեղափոխվել է պորտուգալական «Բենֆիկա»։
Պորտուգալիայում 16 տարեկան հասակում Էդերսոնը տեղափոխվել է Երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Ռիբեյրաու»։ Թիմի կազմում հանդես է եկել 1 տարի։
2012 թվականին Էդերսոնը տեղափոխվել է Պրիմեիրա լիգան ներկայացնող «Ռիո Ավե»։ 2012 թվականի ամռանը Էդերսոնը պաշտոնապես պայմանագիր է կնքել պորտուգալական ակումբի հետ։ Իսկ 2015 թվականին Էդերսոնը երկարաձգել է իր գործող պայմանագիրը մինչև 2019 թվականը։
«Բենֆիկա»
2015 թվականի հունիսի 27-ին 500.000 եվրոյի դիմաց Էդերսոն Մորաեսը տեղափոխվել է «Բենֆիկա» ։ Նա թիմի հետ կնքել է 5-ամյա պայմանագիր և ըստ այդ պայմանագրի նրա հրաժարագինը կազմելու էր 45 միլիոն եվրո։ Էդերսոնը սկզբում հանդես է եկել թիմի երիտասարդական կազմում՝ մասնակցելով երկրորդ դիվիզիոնի հանդիպումներին։
Թիմի հիմնական կազմում Էդերսոնը իր դեբյուտը նշել է 2016 թվականի մարտի 5-ին՝ «Սպորտինգի» դեմ խաղում ։ Այդ խաղում «Բենֆիկան» հաղթել է 1-0 հաշվով, և բարձրացել է Պրիմեիրա Լիգայի 1-ին հորիզոնական։ 5 օր անց Էդերսոնը մասնակցել է Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի խաղարկության եզրափակչին, որը կայացել է «Մարիտիմո»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է «Բենֆիկայի» հաղթանակով՝ 6-2 հաշվով։
2015-2016 մրցաշրջանում նա նաև 3 հանդիպում անցկացրել է Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում, որտեղ «Բենֆիկան» հասել է մինչև 1/4 եզրափակիչ։
Միջազգային կարիերա
2014 թվականին Էդերսոնը Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում դարձել է Տուլոնի մրցաշարի հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ծիրա
Ծիրա (վրաց.` წირა), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխայից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1350 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 426 հայ բնակիչ, որից 206 տղամարդ և 220 կին։ 2014 թվականին գյուղում արդեն ապրում էր 451 մարդ, որից 215 տղամարդ և 236 կին։
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկային բույսերի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ունի նաև դպրոց, գրադարան և բուժկայան։
Պատմությունը
Գյուղի բնակիչների նախնիները գաղթել են Էրզրումի նահանգի Սոգութլու կամ Սեոյիթլի գյուղից` 1830 թվականին ։ 1918 թվականի սկզբին, երբ երիտթուրքական նվաճողները ներխուժել են Անդրկովկաս, Ծիրայի հայերը հարկադրված տեղափոխվել են Ախալցխա և տեղի բնակչության հետ վեց ամիս շարունակ հերոսաբար դիմադրել են թշնամուն։ Թուրքերը ավերել են Ծիրա գյուղը։
Գյուղի սրբավայրն է Սուրբ Գևորգ կամ Սուրբ Հրեշտակապետաց եկեղեցին, որը կառուցվել է 1860 թվականին։ Սկզբում այն փայտաշեն էր, նորոգվել է 1882 թվականին, իսկ վերջին անգամ՝ 2007 թվականին։ Այն ուղղանկյուն հատակագծով, փայտաշեն տանիքով կառույց է։ 1876 թվականին գյուղի քահանա է հիշատակվում Մկրտիչ Տեր-Սարգսյան ը, ով եղել է հարևան Ծուղրութ ի քահանան և նշանավոր հայագետ Գալուստ Տեր-Մկրտչյան ի հայրը։
1983 թվականին դպրոցն ութամյա էր, որը 2005-2006 ուստարում ուներ 20 աշակերտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր
Աբալուկունու
Աբալուկունու (նաև՝ Աբլիուկնու, ), Վանի թագավորության ռազմական և քաղաքական գործիչ, Մուսասիրի նահանգապետ, Վանի թագավորության երկրորդ տուրտան (սպարապետ) Ուրծինեի եղբայրը ։
Կենսագրություն
Ասորեստանի Սարգոն Բ (մ․թ․ա․ 722-705) թագավորին ուղղված նամակում հետախույզ Աշշուրրիսուանը հաղորդում է, որ Վանի թագավորությանը պատկանող Ուրմիա լճի առափնյա նահանգի բիայնական քաղաքներում մանեացիներն ընդվզել են, կատարել կողոպուտներ և բարձրացել սարերը։ Այդ պատճառով, Մուսասիրի նահանգապետ Աբալուկունուն և Կարսիպարի նահանգապետ Թուննաունը գնացել են Մանա երկրի սահմանները՝ հսկողություն կատարելու համար ։ Ըստ Նիկողայոս Ադոնցի, Ուրմիա լճի առափնյա շրջանը և լճի ափին գտնվող Մեիշտա քաղաքը պատկանում էին Վանի թագավորությանը ։
Ըստ մեկ այլ նամակի, այս անգամ ապստամբություն է սկսվում Վանի թագավորության կենտրոնական նահանգներում, սակայն Ռուսա Ա-ն կարողանում է ճնշել այն և խեղդամահ անել է տալիս այն 20 հրամանատարներին, որոնք դուրս էին եկել թագավորի դեմ, իսկ թագավորության երկրորդ տուրտանը` Ուրծինեն, ով Աբբալուկունուի (բնագրում՝ Աբլիկուկնու) եղբայրն է, ձերբակալվում է Տուշպայում ։
Այս երկու իրադարձությունների թվականը Իգոր Դյակոնովը ենթադրաբար դնում է մ․թ․ա․ 720 թվականին՝ Վանի թագավորության արքա Ռուսա Ա-ի կառավարման շրջանում (մ․թ․ա․ 735-714 թթ․)։
Բեդրիկովցի (գյուղ, Գորոդոկի շրջան)
Բեդրիկովցի (Бедриківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բեդրիկովցի գյուղում բնակվում էր 983 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2544 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 386,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռեզա Աթրի
Ռեզա Ահմադալի Աթրի Նագարչի (պարսկերեն՝ ضا اطری نقارچی, ), իրանցի ազատ ոճի ըմբիշ, Ասիայի առաջնության հաղթող, թիմում Աշխարհի գավաթակիր, Օլիմպիական խաղերի մասնակից։
Կարիերա
Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 2004 թվականից։ Հանդես է գալիս Բաբոլ քաղաքի ըմբշամարտի ակումբում՝ Մահմուդ Հասան Նիի գլխավորությամբ։ 2014 թվականի հունիսին Ուլան Բատորում, եզրափակչում պարտվելով ղրղզ Ուլուկբեկ Ժոլդոշբեկովին, նվաճել է Ասիայի պատանիների առաջնության արծաթե մեդալը։ 2017 թվականին նորամուտն է նշել մեծահասակների ազգային հավաքականի կազմում ։ 2017 թվականի մայիսին նվաճել է բրոնզե մեդալ Նյու Դելիում կայացած Ասիայի առաջնությունում, իսկ աշխարհի առաջնությունում դարձել է տասներեքերորդը ։ Բայց երկու տարի անց՝ 2019 թվականի ապրիլին Չինաստանի Սիան քաղաքում, եզրափակիչում հաղթելով հյուսիսկորեացի Կանգ Գում Սոնգին, դարձել է Ասիայի չեմպիոն ։ Նույն թվականի սեպտեմբերին Ղազախստանի Նուր-Սուլթանում, բրոնզե մեդալի համար պայքարում պարտվելով հնդիկ Ռավի Կումար Դահիային, աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը, ինչը թույլ է տվել նրան Տոկիոյում Ամառային օլիմպիական խաղեր 2020-ի մասնակցության արտոնագիր նվաճել ։ 2021 թվականի հուլիսին Իրանի հավաքականն ընդգրկվել է Օլիմպիական խաղերի մասնակիցների կազմում ։ Կիսաեզրափակչի ճանապարհին հաղթել է թուրք Սուլեյման Աթլին (3:2) և մոնղոլ Էրդենեբաթին Բեհբայարին (5:1) կիսաեզրափակչում հանդիպել է ռուս Զաուր Ուգուևի հետ, որին պարտվել է 3:8 հաշվով, բրոնզե մեդալի համար պայքարում պարտվել է ամերիկացի Թոմաս Գիլմանին (1:9)՝ արդյունքում զբաղեցնելով 5-րդ տեղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանցի ըմբշամարտիկներ
Արմեն Ամիրյան
Արմեն Արտավազդի Ամիրյան, հայ հաղորդավար, ռեժիսոր։ Հայաստանի հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ (2015-2016 թթ.)։ Հայաստանի մշակույթի նախարար (2016-2018 թթ.), Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության նախկին անդամ (հունվար 25, 2017- դեկտեմբեր 19, 2018) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ
Դիբարի գավառ
Դիբար (Qarku i Dibrës), Ալբանիայի գավառներից մեկը, որը գտնվում է երկրի հյուսիսարևելյան մասում։ Վարչական կենտրոնը Պեշկոպիա քաղաքն է։
Բնակչությունը 191 035 մարդ է (2001 թ-ի տվյալներով), իսկ տարածքը՝ 2 507 կմ².
Սահմանակից է՝
Աղբյուր
Կատեգորիա:Դիբարի գավառ
Նիժնեակբաշևո
Նիժնեակբաշևո (Нижнеакбашево, Түбән Аҡбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Դրյուցկ
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 505 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
(4132) Բարտոկ
(4132) Բարտոկ (Bartok), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 12-ին Ջեֆ Ալուի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջեֆ Ալուի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օկոպ (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Օկոպ (Окіп), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկոպ գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռազմիկ Պապիկյան
Ռազմիկ Արսենի Պապիկյան (Razmik Papikyan, սեպտեմբերի 12,1999, Երևան, Հայաստան), հայ ազատ ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի առաջնության կրկնակի փոխչեմպիոն ։
Կենսագրություն
Միջազգային ասպարեզում Ռազմիկ Պապիկյանը իր առաջին լուրջ նվաճմանը 2016 թվականին հասավ, երբ Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում ընթացող ազատ ոճի ըմբշամարտի մինչև 18 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությունում, հանդես գալով 46 կգ․ քաշային կարգում, դարձավ փոխչեմպիոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ
Լենինյան ուղիով
«Լենինյան ուղիով», խորհրդային շրջանի տեսական–քաղաքական ամսագիր։ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի օրգան։ Լույս է տեսել 1957 թվականից, Երևանում։ Խմբագիր՝ Ադո Ադոյան։
Լուսաբանում էր մարքսիզմ–լենինիզմի, ԽՄԿԿ քաղաքականության քաղաքականությունը, անդրադառնում լենինյան տեսական ժառանգությանը և կուսակցության ղեկավար դերին։
Սեփական պնդմամբ, պարզաբանել է մարքս–լենինյան փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, գիտական կոմունիզմի, տնտեսագիտության և տնտեսության կառավարման, իրավագիտության, սովետական շինարարության և գիտատեխնիկական հեղափոխության կարևոր խնդիրներ։ Լայն աշխատանք էր ծավալում հանրապետության քաղաքական, տնտեսական և հասարակական կյանքի ղեկավարման մեթոդներն ու «Լենինյան ուղիով» ամսագրի շապկի ոճը կատարելագործելու, նորագույն միջոցների կիրառումն արմատավորելու գործում։
Լուսաբանել է ԽՄԿԿ և ՀԿԿ համագումարների և Կենտրոնական կոմիտեների որոշումները։ Անմիջական օգնություն էր ցույց տալիս կուսակցական ուսուցման ցանցի, հատկապես պրոբլեմային տեսական սեմինարների ունկնդիրներին, հրապարակում ուսուցման ծրագրով նախատեսված նյութեր։ Տպագրել է հանրապետական և շրջանային պարբերական մամուլի տեսություններ, նոր գրքերի գրախոսություններ և ծանոթագրություններ։
Վալկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պոլտավսկի շրջան)
Վալկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Валківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Վալկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 684 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Լենինյան ուղիով
«Լենինյան ուղիով»-ին նախորդել են. «Կոմունիստ» (1922–1923, 1925–1928, 1935–1936), «Լենինյան ուղի» (1928–1933), «Կուսաշխատող» (1936–1940), «Պարտաշխատող» (1940–1941), «Պարտիական կյանք» (1947–1956) պարբերականները։
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սևքար (այլ կիրառումներ)
Սևքար անվանումը ունի հետևյալ իմաստները՝
ՊՄ-38
1938 թվականի նմուշի 120-միլիմետրանոց գնդային ականանետ (ՊՄ-38), 120 մմ տրամաչափով խորհրդային ականանետ։ Երևակայական եռանկյուն սխեմայով հարթափող կոշտ համակարգ է։ Մշակվել է կոնստրուկտորային բյուրոյում Բորիս Շավիրինի գլխավորությամբ։
Պատմություն
1937 թվականին Կարմիր բանակի գլխավոր հրետանային վարչության հրետանային կոմիտեն սկսել է գիտահետազոտական աշխատանք ականանետային սպառազինության բնագավառում, որի շրջանակներում 1938 թվականին Կարմիր բանակը մարտական տեխնիկայով զինման պլանում ներառվել է 50-մմ, 82-մմ և 120-մմ ականանետների համար անհրաժեշտ տակտիկատեխնիկական բնութագրերով ականանետային սպառազինության համակարգը ։
1941 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ՝ Կարմիր բանակն իր սպառազինության մեջ ունեցել է շուրջ 3 հազար 120-միլիմետրանոց ականանետ ։
1941 թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ՝ Կարմիր բանակն իր սպառազինության մեջ ունեցել է շուրջ 3,8 հազար 120-միլիմետրանոց ականանետ ։ 1941 թվականի նախապատերազմյան հաստիքների համաձայն՝ Կարմիր բանակի մեկ հրաձգային գնդի հատկացվել է չորս 120-միլիմետրանոց (մինչ պատերազմի ավարտը, համաձայն 1945 թվականի հաստիքային ցուցակների, դրանց թիվը հասել է վեցի) ։
1941 թվականի օգոստոսի 20-ին ԽՍՀՄ պաշտպանության պետական կոմիտեն վերանայել է ականանետների արտադրության պլանն ու որոշել ավելացնել բոլոր տիպերի ականանետների թողարկումը։ Նախատեսվել է արտադրել 169 հատ 120-միլիմետրանոց ականանետ 1941 թվականի սեպտեմբերի սկզբից մինչև դեկտեմբերի վերջը ։
120-միլիմետրանոց ականանետների արտադրությունի հիմնադրվել է շրջափակված Լենինգրադում։ Թողարկված ականանետներն օգտագործվել են ոչ միայն Լենինգրադի, այլ նաև ուրիշ ռազմաճակատներում (1941 թվականի նոյեմբերին 220 հատ 120-միլիմետրանոց ականանետ փոխանցվել է Լենինգրադից Մոսկվա և օգտագործվել Մոսկվայի ճակատամարտում, ևս 25 հատ փոխանցվել է Վոլխովի ռազմաճակատի զորքերին) ։ Դրանից բացի, 120-միլիմետրանոց գնդային ականանետների և դրանց համար 120-միլիմետրանոց ականանետային ականների արտադրություն է սկսվել Խաբարովսի «Դալսելմաշ» գործարանում ։
1941 թվականի օգոստոսի վերջին կոնստրուկտորային բյուրոյի առաջ խնդիր է դրվել մշակել ականանետի ավելի տեխնոլոգիական տարբերակ։ Մշակմանը մասնակցել է կոնստրուկտորային խումբ Բ. Շավիրինի գլխավորությամբ (20 մարդ), ինչպես նաև կոնստրուկտոների նախաձեռնողական խումբ (Գ. Շիրենին, Վ. Լուկանդեր, Ս. Դոբրինսկի, Ա. Սոկոլով, Ս. Վանին)։ Արդյունքում մշակվել է 1941 թվականի նմուշի 120-միլիմետրանոց գնդային ականանետը՝ պարզեցված ու առանց անվավոր շարժամասի ։
1942 թվականին Կարմիր բանակում սկսվել է հակաականանետային պայքարի հատուկ դիվիզիոնների ու կորպուսային խմբերի ձևավորումը (որոնց կազմի մեջ մտել են հետախուսական ստորաբաժանումներ, 120-միլիմետրանոց ականանետների և 120-միլիմետրանոց հրետանային թնդանոթների ստորաբաժանումներ), որոնք օգտագործվել են կրակային դիրքերում հակառակորդի 81-միլիմետրանոց և 105-միլիմետրանոց ականանետների ոչնչացման համար ։
1943 թվականին սերիական գործարանի կոնստրուկտորների կոլեկտիվն Ալեքսանդր Կոտովի գլխավորությամբ կատարել է կառուցվածքի արդիականացում, և սպառազինության մեջ է ընդունվել 1943 թվականի նմուշի 120-միլիմետրանոց գնդային ականանետը։
Նկարագրություն
Ականանետն ունեցել է կցուրդային անվավոր շարժամասը, որը հնարավորություն է տվել այն քարշակել չորս ձիերով, բեռնատարով (արագության սահմանափակմամբ պարզ կոշտ կախոցի պատճառով) կամ էլ տեղափոխել թափքի վրա։ Նույն անվավոր շարժամասը թույլ է տվել ականանետը տեղաշարժել անձնակազմի ուժերով՝ ձեռքերով բռնելով պոչամասից, ինչը եղել է ոչ սովորական այդպիսի հզորության հրետանային համակարգի համար։
Կրակոցը կատարվում է ականի զանգվածի տակ կապսուլի կուտակմամբ, կամ էլ ձգանային մեխանիզմի օգնությամբ՝ հզոր լիցքով հրաձգության ժամանակ անվտանգության ապահովման նպատակով։ Լիցքը տեղակայվել է ականի պոչամասում. հեռահարության ավելացման համար գոյություն են ունեցել լրացուցիչ լիցքեր կտորե լիցքապարկում, որը ձեռքով ամրացվում է պոչամասին։ Արագաձգությունը հասել է րոպեում մինչև 15 կրակոցի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ականանետեր
Աստերոիդների ցանկ (165201-165300)
Աստերոիդների ցանկ (165101-165200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (165301-165400)
|}
Մարգածիծուկ ռուսական
Մարգածիծուկ ռուսական, նեխուրազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
Կարճ կոճղարմատով և հաստ առանցքային արմատներով բազմամյա խոտաբույս է։ Ուղղաձիգ, մինչև 150 սմ բարձրության հասնող ցողունը վերին մասում ճյուղավոր է։ Երկար կոթուններ և եռակի փետրաձև արմատամերձ և ստորին ցողունային տերևներն մասնատված են։ Ցողունի միջին մասում աճող տերևները կոթունները համեմատաբար կարճ են, վերինները՝ նստադիր։ Ճյուղերի գագաթներին՝ բազմաճառագայթ հավանոցներում, հավաքված են մանր, դեղին, կամ ոսկեգույն ծաղիկները։ Փաթաթոցի բազմաթիվ, խոզանանման տերևիկները հետ ծալված են։ Մանր երկարավուն-էլիպսաձև պտուղները կողավոր են ։
Տարածվածություն
Աճում է անտառներում, մերձալպյան մարգագետիններում։ Հանդիպում է Լոռու, Տավուշի, Շիրակի, Գեղարքունիքի, Արմավիրի, Սյունիքի, Արագածոտնի մարզերում ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են արմատները, որոնք ունեն յուրահատուկ ուժեղ հոտ և թույլ այրող համ։ Բույսն ունի միզամուղ, քրտնաբեր, ցավազրկող, լեղամուղ, հակաբորբոքային, հանգստացնող ազդեցություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Հովանոցավորներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր
Մագնիտոգորսկ
Մագնիտոգորսկ, քաղաք՝ Ռուսաստանի Չելյաբինսկ մարզում, գունավոր մետաղագործության, ինչպես նաև Հարավային Ուրալի տարածաշրջանի խոշորագույն կենտրոններից մեկը։
Ռուսական կայսրություն
1740 թվականին Սիբիրի ճանապարհի վաճառական Բաիմ Կիդրաևը հանքային աշխատանքի պետ՝ Մարկովին և թարգմանիչ Ռոման Ուրազլինին ցույց տվեց երկաթի հանքավայրը Ատաչ լեռան վրա, որը գտնվում էր Յաիկ (Ուրալ) գետի ձախ ափին։ Հրաբխային լեռը բաշկիրները անվանեցին Ատաչ լեռ իսկ հանքանյութը ըստ երևույթին օգտագործում էին վաղուց։ Հանքաքարի նմուշը տվել է գերազանց արդյունքներ. 100 ֆուտ մագնիսական հանքաքարից ստացվել է 75 ֆուտն երկաթ։ Հետագայում այդ լեռ կոչվել է Մագնիտոգորսկ, որը հայտնի է դարձել դեռևս խորհրդային տարիներին։ Բաիմ Թարխանից գործարանատեր՝ Իվան Միյասնիկովը և Իվան Տվերդիշևը իմացան երկաթի հանքաքարի պաշարների կան նաև մոտ Զիյանբա գյուղում ։
1743 թվականին Յաիկ գետի աջ ափին հիմնադրվել է Մագնետիկ բերդը (գյուղ)։ 1759 թվականին այս տարածքում սկսվեց շահագործվել Բելորեցկավո հանաքաքարը ։
1774 թվականի ապրիլին Պուգաչովի բանակը հարձակվել է բերդի վրա, և արդյունքում մայիսի 6-ին երկու օր հարձակումից հետո գրավել է բերդը։ Եկատիրինա 2-րդը աբստամբության ավարտից հետո հանձնարարել է, որ «կարգի բերեն այն ամենը, ինչը տեղի ունեցածի արդյունքում մատնվել է մոռացության»։
1840 թվականին Մագնետիկ գյուղում կար 108 բակ, 283 բնակիչ, 1866 թվականին 283 բակ, բնակչության թիվը ավելի քան 1700 մարդ։ 1874 թվականին Մագնիտա լեռան վրա արտադրվել է 500 մլ տոննա երկաթյա հանքաքար, որից 300 մլ տոննան ձուլվել է Բելորեցկավո գործարանում։
Ըստ 1881 թվականին Մագնետիկում եղել է 1653 բակ, 1660 ընտանիք, 4646 տղամարդ, 4936 կին, 9582 բնակչություն։
1915 թվականին սկսվել է Բելորեցկ-Մագնիտիկա երկաթուղային գծի շինարարությունը։ Նոր լայնածավալ ճանապարհի շինարարությունը սկսվել է 20-րդ դարի 60-ական թվականներին։
1917 թվականի հուլիսին Մագնիտիկ կազակական պահակախմբի հսկողությունը գույքի և դրամական միջոցների վրա վերացվեց։ Գործելով ըստ մարզային հանձնակատար Ենիգեևի հաղորդմանը, և նրա ձեռնարկա միջոցներով վերականգնվեց քաղաքի բնակչությունը։ 1918 թվականի ապրիլի 1-ին քաղաքում հաստատվել է Խորդրային կարգեր։
ԽՍՀՄ
1920 թվականին քաղաքը սկսեց զարգանալ, սկսվեց կառուցապավել Բելորեցկ-Մագնիտա նախագծի կառուցումը։ Սիբիրի գերագույն տնտեսական խորհրդի կողմից իրականցվել է Տոմսկի ինժեներ՝ Ն. Վ. Գուտովսկոյի գլխավորած Ուրալ-Կուզնեցկ նախագիծը։ Ստեղծվել է 4 պողպատի գործարան։ 1923 թվականին գլխավոր կոմիտեի որոշման համաձայն և Կենտրոնական գործադիր կոմիտեի նոյեմբերին կայացող երրորդ նստաշրջանի որոշման համաձայն ստեղծվել է Ուրալի տարածաշրջանը, որը ընդգրկում էր Երրորդության տարածքը և Մագնիտա շրջանը։ Շրջանը դարձավ տարածաշրջանային կենտրոն, 1935-1940 թվականներին կառուցվեց Մագնիտոգորսկի գործարանը։ Սվերդլովսկ քաղաքում սկսվեց Մագնիոգորսկ գործարանի կառուցումը։ Մագնիտա լեռան վրա պրոֆեսոր Ա.Ն. Զավարիտսկիյի գլխավորությամբ իրականացվել են նոր հետազոտություններ, երկրաբանական աշխատանքներ։ Աշխատանքը շարունակվել է 2 տարի, հայտնաբերվել է 51 հորանցք։
1929 թվականի հունվարին ԽՍՀՄ կոմիսարների համատեղ նիստում որոշեց Մագնիտոգորսկում սկսել մետաղագործական գործարանի շինարարությունը։ Իսկ մարտին Մագնիտա լեռ են եկել շինարարներ՝ Դմիտրի Բորիսովի գլխավորությամբ։ Հունիսի 30-ին Մագնիտոգորսկի առաջին գնացքն է ժամանել, այդ օրը համարվում է Մագնիտոգորսկի ծննդյան օրը, սակայն Մագնետիկ գյուղը հիաշատակվում է դեռևս 1743 թվականին։
1930 թվականի հունվարի 1-ին հրապարակվել է «Մագնիտոգորսկի աշխատող» թերթի առաջին համարը։ Ապրիլին հանձնաժողովի ներկայացուցիչները որոշել են «կառուցել Մագնիտոգորսկ քաղաքը Ուրալի աջ ափին»։ Որոշումը իրականացնելւ համար շատ ժամանակ պահանջվեց, և միևնույն ժամանակ ձախ ափին սկսվեց կառուցել քաղաքը, որին տվեցին Սոցիալիստական քաղաք անունը։ Առօրյա խոսքում քաղաքի անունը կրճատվել է կոչվելով Սոցքաղաք։ Մինչև 1931 թվականի դեկտեմբերը քաղաքի շինարարության վրա աշխատում էր ավելի քան 40000 մարդ։
1932 թվականին Մագնիտոգորսկում բացվեցին առաջին մանկավարժական ինստիտուտը, դպրոցը, կինոթատրոնը, թատրոնը, ակումբը։ 1937 թվականի ապրիլին փակվեցին ստորին ջրատարները, որովհետև լրացվել է ջրամբարի պահանջները։ Հետագայում Մագնետիկ գյուղի մի մասը անհետացել է ջրի տակ։ 1934-1936 թվականներին Չելյաբինսկ տարածաշրջանում կառուցվեց Մագնիտոգորսկ թաղամասը։
Ըստ 1939 թվականի տվյալների Մագիտոգորսկում կար 146 հազար բնակչություն, Մագիտոգորսկում բացվել է երաժշտական դպրոց, ավարտվել է ցեմենտի գործարանի շինարարությունը։ Ապրիլին Նյու Յորքում բացվացծ ցուցահանդեսում, նրկայացվեցին Մագնիտոգորսկի մետաղագործական կոմբինատի ապրանքները։
Հայրենական մեծ պատերազմում
Պատերազմի նախօրեին քաղաքում գործում էր մետաղագործական ձեռնարկություն։ 1940 թվականին արտադրվել է երկաթ - 8.7%, պողպատ-11.2%: Սակայն, մետաղի գրեթե 90%-ը հասարակ պողպատ էր։ Ռազմական գործողությունները սկսվելուց հետո անհրաժեշտություն եղավ զարգացնել սարքավորումները և ստացված ապրանքը արտահանել պատերազմի գոտի, որը պետք է արտադրեին քաղաքի 34 ձեռնարկությունները։
Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զրահապատ պողպատե ապրանքների արտադրությանը և զարգացմանը։ Պատերազմից առաջ գործարանը հիմնականում տվել է մետաղապալաստե արտադրանք։ Որակով պողպատը կազմում է ընդհանուր արտադրության 12 տոկոսը։ Անհրաժեշտ էր բարձրորակ պողպատե զրահի արտադրությունը։
Պողպատե զրահները արտադրվել է պատերազմից առաջ, հիմանակաում հարավային շրջաններում։ Զարգացմանը զուգընթաց արտադրվեցին զրահներ։
Հատուկ գործարանը սկսել է արտադրել տեխնոլոգիաներ, որոնցով կարելի է պողպատե զրահապատ ստանալ։ Այդ գործում մեծ ներդրումներ ունեն Նոսովը, Ժուկովը և մի շարք այլ մարդիկ։ 1941 թվականի հուլիսի 23-ին արտադրվել է առաջին պղնձաձուլական պողպատե զրահը, որի մեջ եղել է 185 տոննա կրակարան։ Բայց դա բավական չէր, որպեսզի զրահը վերջնական տեսքի գար անհրաժեշտ էր զրահե ափսե։ Սակայն մինչ պատերազմը գործարանը թղթերը չի ուղղում, հետևաբար չկար համապատասխան հումք։
Կենտրոնական կոմիտեն որոշել է, որ Մագնիտոգորսկ պետք է տեղափոխել ԽՍՀՄ-ի ամենահզոր զրահային գործարանը, որը կրում էր Իլյիչի անունը։ Նրա հատուկ բաժնի և ժամանակի բացակայության պատճառով շինարարությունում որոշեցին տեղադրել բլոմինգ։ Այն պարզապես համարձակ և ցնցող որոշում էև, ոմանք հակված էին համարել արկածային քայլ սարքավորումներին։ Սակայան գործարանի մեխանիկի տեղակալ Ն.Ա. Ռիժենկոն հայտարարել է «Սա Ուրալի ճամբարն է և անվտանգության ռեսուրսները բավական են և տեխնիկական առանձնահատկությունները թույլ են տալիս պատատել հաստ, առավել հատու պողպատի տեսակ։ Անհրաժեշտ է փոխել որոշ բաներ և կազմակերպել պատրաստի թիթեղի մաքրում»։ Համարձակ հայտարարությունը հավանության է արժանացնում գոնավոր մետալուրգիայի կոմիսար Ի.Ֆ. Տեվոսյանը, թեև զգուշացրել էր՝ անհաջողության դեպքում պատասխանատվությունը ընկնելու է նրանց վրա։
Քրտնաջան աշխատաքը և ստեղծագործական որոնումը հաջողությամբ պսակվեց 1941 թվականի հուլիսի 28-ին՝ պատրաստվեց առաջին զրահայաին թիթեղը։ Ճակատը Մագնիտոգորսկի զրահը ստացավ նախատեսվածից երկու ամիս շուտ։ Այդ գիտական աշխատանքային սխրանքի համար գործարանի 14 աշխատակիցներ պարգևատրվեցին Սովետական միության մեդալներով ու շքանշաններով։ Բացի պողպատե զրահից սկսվեց ինամթերքի սկավառակի, ավտոմատի սկավառակի, ծակող ընդունիջների և այց բազմաթիվ բարձորակ պողպատից ռազմամթերքի արտադրություն։ 1945 թվականի ՄՄԿ արդեն արտադրում էր 83% որակով պողպատ։ Մագնիտոգորսկի արտադրված զինամթերքի տեսակից պատերազմում կարելի էի առանձնացնել զինվորական գործողությունների բնույթը և հատկապես պաշտպանական ու հարցակողական գործողությունների ճակատում։
Քաղաքի համար վատ տարի է եղել 1942 թվականը, երբ թշնամին կանգնած էր Ստալինգրադի պարիսպների մոտ և շտապում էին հասնել Կովկաս, մետալուրգիկան կոմբինատին հանձնարարված էր ստեղծել բեռանաթոխադրումների գոտիներ տանկերի համար։ Այդպիսի տանկային գոտիների արտադրության կազմակերպման համար օգտագործվել են ստան 300-2։
1942 թվականի ուժի մեջ է մտել ստուգաճշտման գործարանը, որը դարձել է խոշորագույն ձեռնարկություն։ Ձեռնարկություն տեղափոխվեց ապարատային սարքավորումներ։ Օգոստոսի 6-ին հանդես է եկել ստուգաչափված պողպատը։ Շինարարության նմանատիպ տեմպեր չեն գրանցվել անգամ Միացյալ Նահանգներում, Հարավային Չիկագոյում։
Պատերազմական գործողությունների ժամանակ իրենց սխրագործություններով աչքի են ընկել կանայք։ Այդ կանանցից առաջինն էր Օլգա Լոպատինան, որից հետո մեծ սխրագործություններով աչքի են ընկել Չելգովան, և նրա ընկերներ Հաբարովան և Կոդձևը։ Աննա Ժավորոնկովայի փոփոխություններից հատկապես կարևոր է եղել այն, որ նա կարողացել է 109 տոննա մետաղի փոխարեն օգտագործել նորմայի սահմաններում։ Կանայք աշխատել են հրամանատարական հաղորդագրությունների վրա։ Կային կանաց խմբեր, որոնք աշխատում էին մարտենյան վառարաններում։
Կոլեկտիվ գործարանը մշտական համալրվել է արհեստակցական դպրոցների ուսանոցներով։ 1941 թվականի մայիսին ստեղծվել է 13 մասնագիտական դպրոցներ։ 1942 թվականին մոտ հազար աշակերտներ աշխատել են իրենց կամքով՝ 10 մարտենյան վառարաններում։ Հոկտեմբերին գործարանում աշխատող ուսանողների թիվը հասնում էր 311։ Լավ սպասարկոց ստորաբաժանումները պատերազմի ընթացքում թողարկել են բազմաթիվ մետաղներ, հիմանում տնօրինության ախատանքի ջանքերով, և ավելի քան հարյուր ուսանողներ և աակերտներ պարգևատրվել են «Սոցիալիստական մրցույթի գերազանցություն» կրծքանշանով։ Նույն տարում դպրոցը արժանացել է «Խորհրդային միության լավագույն դպրոց» պատվոնշանի և Կարմիր դրոշը հանձնվել է դպրոցին։ Հարյուրավոր դպրոցականների ՖԶՈ դպրոցն ավարտելով դարձան հմուտ աշխատողներ։ Օրինակ միայն ՖԶՈ դպոցը 1942 թվականի հունվարին հմտացրել է 600 հմուտ շինարարների։
Հայրենական Մեծ պատերազմի համար անվեհեր աշխատել են ավելի քան 2000 բնակչություն, որոնք պարգևատրվել են շքանշաններով, մեդալներով, իսկ 12 մարդ արժանացել է ԽՍՀՄ-ի պետական մրցանակի։
Այդ թվում՝
1940 թվական
Պատերազմից հետո Մագնիտոգորսկի մետալուրգիական գործարանը մնաց պողպատի արտադրություն մեջ առաջատարը և արտադրությունը գնալով սկսել ավելի աճել ու զարգանալ։ Գրեթե ամեն տարի շահագործման էր հանձնվում նոր ագրեգատներ։ 1946 թվականի գարնանը քանդվեց փայտե կամրջի աջ հատվածը։ 1948 թվականի դեկտեմբերին կենտրոնական հատվածներում կառուցվել են տրամվայի գիծեր։ 1943 թվականի ապրիլին կառուցվել է բարձրահարկ շենք՝ Մոսկվայից եկած շինարարների կողմից։ 1947 թվականին ՌՍՖՍՀ նախարարների խորհուրդը ընդունել է Մագնիտոգորսկի հատակագծի նախագիծը։ Հեղինակները սկսնակ ճարտարապետներ՝ Մ. Բելայա, Ա. Դուբինին, Յու. Կիլովատով, Մ. Մորոզով, Ա. Սորոկին, Ա. Տիդերման, իսկ գլխավոր ճարտարապետը՝ Ա. Դուդինն։
1950 թվական
1950 թվականին Մագնիտոգորսկը ծաղկում էր ապրում։ Կառուցվել է 3 դպրոց, 5 մանկապարտեզ, հաղաբուլկեղենի փուռ, քաղաքի հիվանդանոցի նոր շենքը, պոլիկլինիկա, բացվել է «Կոմսոմոլեց» կինոթատրոնը։ Ավարտվել է սպանդանոցի շինարարությունը։ Կառուցվել է Հարավային տրանսֆեր նախագծի մեջ մտնող «Գիպրոկոմմունդորտրանս» և Մագնիտոգորսկի գիպրոմեզի համալսարանները։ 1950-ական թվականների ավարտին Մագնիտոգորսկն ուներ 311 հազար բնակրչություն։
1960 թվական
Շարունակվում է քաղաքի զարգացումը։ 1963 թվականին Մագնիտոգորսկով է անցկացվել Բուխարա-Ուրալ գազատարը, որոնք գազաֆիկացնում է 12000 բնակարաններ, սկսեցին օգտագործվել բնական գազի ջերմային կասթսաները։ 1966 թվականի մայիսի 9-ին բացվել է «Մագնիոտոգորսկի առաջին շինարարներ» հուշարձան-կոթողը։ Հեղինակը ՌԽՍՖՀ-ի վաստակավոր քանդակագործ Լև Գալավինսկին է, ճարտարապետը՝ Եվգենի Ալեքսանդրովը։ Այս հուշարձանը Մագնիտոգորսկի միակ պատմամշակութային ժառանգությունն է։ Մագնիտոգորսկում բացի պողպատից շրջանառության մեջ էին մտել «Կալիբրատոր», «Մետիզնիկ», «Ուսուցիչ» և «Զնամյա» բազմատիրաժթերթերը։ Մագնիտոգորսկում արդատրվում է 461,000 տպաքանակով թերթեր ու ամսագրեր, յուրաքանչյուր հազարերորդ բնակչին հասնում է 1300 թերթ և ամսագիր։ 1969 թվականի հունիսի 30-ին Մագնիտոգորսկի 40-րդ տարելիցն էր։ Բնակչության թիվը հասնում էր 365 հազարի։ Մագնիտոգորսկի Լեռնամետալուրգիական համալսարանը ունեցել է 8000 ուսանող և 4000 մանկավարժ։ Քաղաքում եղել են 8 մասնագիտացված հանրակրթական դպոցներ, 15 միջին մասնագիտական դպրոցներ, 92 հանրային դպրոցներ աշակերտների կրթության համար, նոր դրամատիկական թատրոն, հեռուստատեսային կենտրոն, երաժշտական դպրոց, 7 կինոթատրոն, 18 մշակությանի կենտրոն, ակումբներ և ավելի քան 100 գրադարաններ։
1970 թվական
Մայիսին քաղաքի Կայարան հրապարակում կառուցվել է «Մետալուրգ» հուշարձանը։ 1959 թվականին Նյու Յորքում ստեղծվել է Խորհրդային տաղավար ցուցահանդեսը «ԽՍՀՄ-ի ձեռքբերումները գիտության և տեխնոլոգիանների ոլորտում» թեմայով։ 1960 թվականին քանդակ զարդարել էր Վիեննայի միջացգային ցուցահանդեսը (Ավստրիա)։ 1963 թվականին ցուցադրվել է նաև Մոսկվայում տեղի ունեցած ցուցահանդեսում։ 1967 թվականի ԽՍՀՄ-ի 50-ամյակի կապակցությամբ Նկարիչների միությունը քանդակը տեղափոխել է Մագնիտոգորսկ քաղաք և տեղադրվել է քաղաքում, վերանվանվելով «Մետալուրգ»։
Աշխարհագրություն
Մագնիտոգորսկը գտնվում է Չելյաբինսկի երկաթուղային ճանապարհից 420 կմ հեռավորության վրա, մայրուղուց՝ 310 կմ։ Մոսկվայի երկաթուղային ճանապարհից 1916 կմ, Մ5 մայրուղուց մոտ 1800 կմ (Տոլյատի, Ռյազանի միջոցով) և Մ7 մայրուղուց մոտ 1700 կմ (Կազանի, Նիժնի Նովգորոդի միջոցով)։
Քաղաքի տարածքը 392,35 կմ² է, երկարությունը հյուսիսից հարավ 27 կմ, արևելքից արևմուտք 22 կմ, բարձրությունը ծովի մակարդակից 310 մ։
Մագնիտոգորսկ քաղաքը արևմուտքից սահմանակից է Չելյաբինսկ մարզին և Բաշկորտոստանի հանրապետությանը, Ուրալի և Վոլգայի դաշնային շրջաններին։
Ժամային գոտի
Մագնիտոգորսկ քաղաքը, ինչպես նաև Չելյաբինսկի մարզը գտնվում է Եկատերինբուրգի ժամային գոտում՝ UTC է +5: 00. Իսկ ինչ վերաբերվում է Մոսկվայի ժամային գոտուն, այն մշտապես տատանման մեջ է +2 ժամ, և նախատեսած է Ռուսաստանի MSK + 2 համար։