cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոն Կիրակոսյան
«Հայաստանը միջազգային դիվանագիտության և սովետական արտաքին քաղաքականության փաստաթղթերում (1828-1923 թթ․)»
1972 թվականին լույս տեսավ Ջոն Կիրակոսյանի և Ռ. Սահակյանի կազմած «Հայաստանը միջազգային դիվանագիտության և սովետական արտաքին քաղաքականության փաստաթղթերում (1828–1923 թթ.)» ժողովածուն։ Այն ընդգրկում էր Հայաստանի միջազգային իրավական և քաղաքական պատմությանն առնչվող մեկդարյա բոլոր հիմնական փաստաթղթերը՝ 1828 թվականի Թուրքմենչայի պայմանագրից մինչև 1923 թվականի Լոզանի պայմանագիրը։ Գրքի ընդարձակ առաջաբանում Ջ. Կիրակոսյանը կատարել է ժողովածուի փաստաթղթերի և նյութերի գիտական քննություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևանի Ստեփան Շահումյանի անվան թիվ 1 դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
Արիե Արոխ
Արիե Արոխ (אריה ארוך,), իսրայելցի նկարիչ և դիվանագետ, ծնունդով Խարկովից, նախկին Ռուսական կայսրություն (ներկայումս Ուկրաինայի տարածք)։ Արիե Արոխի աշխատանքները ստեղծվել են փոփ արտի և աբստրակտ արվեստի համադրության ազդեցության ներքո։ Բացի այդ, բազմաթիվ հետազոտողներ նշել են նրա նորարարական մոտեցումներն իսրայելական արվեստի պատմության և հրեական ավանդույթների մասին, որոնք տեղ են գտել նրա ստեղծագործություններում։ Արոխի գեղարվեստական ստեղծագործությունների ազատ ոճն իր ազդեցությունն է թողել մի շարք նկարիչների ստեղծագործությունների վրա, որոնցից կարելի է նշել Ռաֆի Լավիին, Ավիվա Ուրիին և ուրիշների։ Իսրայելցի արվեստաբան Սառա Բրեյթբերգ-Սեմելն իր «Ագրիպասը ընդդեմ Նիմրոդի» (1988) հոդվածում Արոխի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես իսրայելական նոր արվեստի հայեցակարգի մշակման մոդել և նրա «Ագրիպաս փողոցը» նկարը կոչում իսրայելական ազգային գեղանկարչության նմուշ։ 1971 թվականին Արիե Արոխը դարձավ Իսրայելի պետական մրցանակի դափնեկիր գեղանկարչության բնագավառում։
Երիտասարդ տարիներ
Արիե Արոխը (ծննդյան անունը` Լյովա Նիսելևիչ) ծնվել է 1908 թվականի նոյեմբերին, նախկին Ռուսական կայսրության Խարկով քաղաքում (այժմ` Ուկրաինա)։ Նա Ռիվկի-Շուլամիթի և Հաիմ Նիսելևիչի ընտանիքի երեք երեխաներից կրտսերն էր։ Այդ ժամանակ Խարկովը գտնվում էր Ռուսական կայսրության ենթակայության տարածքից դուրս։ Նրա հայրը` Հաիմ Նիսելևիչը հաջողակ առևտրական էր և ակտիվ մասնակցություն էր ունենում Ռուսաստանում ընթացող քաղաքական սիոնիստական գործունեությանը։ Բացի այդ նա մասնակցում էր «Թարբուտ» գիմնազիական կրթական համակարգի ստեղծմանը։ Ծնողները Արիեին տվել են աշխարհիկ կրթության, որն իր մեջ ներառել է երաժշտության, գրականության և պոեզիայի դասեր։ Նկարել սկսել է մանուկ հասակից, հարցազրույցներից մեկում նա պատմել է, որ առաջին անգամ սկսել է նկարել վեց տարեկանում փայտածխով ։ Այդ նկարների որոշ մասը ներկայացվել է Խարկովի թանգարանում, իսկ որոշ մասն էլ ցուցադրվել է իսրայելական հանրահայտ Մանե Կաց թանգարանի ցուցադրություններում։
Էրեց-Իսրայել, 1924-1934 թթ.
1924 թվականին Լյովա Նիսլևիչը ծնողների և քրոջ հետ հայրենադարձել է Էրեց Իսրայել, իսկ մեծ եղբայրը մնացել է Ռուսաստանում։ 1925-1926 թվականներին նա արվեստ է ուսումնասիրել Բեցալել դպրոցում, որտեղ նրա ընկերները դարձան Ավիգդոր Ստեմացկին, Մոշե Կաստելը, Ցիոնա Թագերը, Իեզեկիլ Շտրայխմանը և ուրիշներ։ Նրա ուսուցիչներից են եղել նկարիչ Շմուել Բեն-Դավիդը, արծնապատման վարպետ- նկարիչ Ահարոն Շաուլ Շորը և Յակով Այզենբերգը, որի արվեստանոցում Լյովա Նիսլևիչը ստեղծում էր դեկորատիվ կերամիկական սալիկներ։ Բացի այդ նա ընկերացավ նկարիչ Հաիմ Գլիկսբերգի հետ, որը նրան սովորեցրեց  յուղաներկով գեղանկարչության արվեստը ։
1926 թվականին Նիսլևիչը սովորել է Թել Ավիվի Հերցլիյա հրեական գիմնազիայում։ Այստեղ նա ստացավ «Արոխ» մականունը (թարգմանաբար`«երկար»), որը նրան տրվեց բարձր հասակի համար։ Այս մականունը վերջնական արդյունքում նրա կողմից ընդունվում է որպես ազգանուն։ 1929 -1930 թվականներին Արոխը ճարտարապետություն է ուսումնասիրել Տեխնիոնում։ 1932 թվականին նա կարճ ժամանակով սովորում է Իոսիֆ Զարիցկու կողմից բացված ստուդիայում։ Բացի այդ նա դարձավ Նկարիչների և քանդակագործների ասոցիացիայի անդամ և մասնակցեց նրա ընդհանուր ցուցահանդեսին։
Հոր մահից հետո 1932 թվականին Արոխի նախագծով Տրումպելդոր գերեզմանոցում հուշարձան կանգնեցվեց, որի վրա փորագրվեց Արոխի «Հերցլիյա» գիմնազիայի ուսուցիչ Դավիդ Շիմոնիի բանաստեղծությունից մի հատված։ 1934 թվականին մահացավ նրա մայրը` Ռևեկկա-Շուլամիթը։
Փարիզ-Էրեց-Իսրայել-Ամստերդամ, 1934 -1939 թթ.
1934 թվականին Արիե Արոխը մեկնեց Փարիզ Կոլարոսի ակադեմիայում սովորելու նպատակով։ Բացի ակադեմիայում սովորելուց, նա կուբիզմի դասեր էր ստանում նկարիչ Ֆերնան Լեժեի մոտ։ Փարիզում եղած ժամանակ Արոխի կողմից նկարված «Ինտերիերը աթոռով» (1935) կտավում արագ վրձնահարվածների տեխնիկայով պատկերված է կապույտ ինտերիերը, կենտրոնում կարմիր աթոռ, որի վրա հագուստ է դրված։ Արոխի կողմից ստեղծված այս նկարի ոճին բնութագրական է «փարիզյան դպրոցի» այնպիսի նկարիչների չափավոր էքսպրեսիոնիզմի ազդեցությունը, ինչպիսիք են Խայիմ Սուտինը, Մարկ Շագալը և Մանե-Կացան։ Նույնիսկ 20-րդ դարի 30-ական թվականներին ստեղծված «Դիմանկար» կտավում, Արոխը կիրառել է արտահայտիչ վրձնահարվածների տեխնիկան, որպեսզի պատկերի մելամաղձոտ կերպարներ։ Ի տարբերություն որոշ նկարիչների ոճի, Արոխի ոճը դուրս չի գալիս գեղարվեստական պատկերման շրջանակներից, իսկ նրա արտահայտչական տեխնիկան չի օգտագործվում վերացական տարրերի ստեղծման համար։ Իսրայել վերադառնալուց հետո 1936 թվականին Արոխը աշխատում է տեղագրագետ։
Նա ամուսնացավ Էլեն Ալբեկի (Ալրայ) հետ, որի հետ ծանոթացել էր Փարիզից վերադառնալու ճանապարհին, սակայն այս ամուսնությունը երկար չտևեց։ Ինչ վերաբերվում է ստեղծագործությանը, Արոխը շարունակեց աշխատել «փարիզյան դպրոցի» ազդեցության ներքո։
Նա մասնակցել է Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարանում կազմակերպված խմբակային ցուցահանդեսին և ստեղծեց բեմական զարդանկարներ «Սպիտակ շրջան» ներկայացման համար (1936), (Ֆրեդերիկ Լյուբեի կողմից ճապոնական լեգենդի վերամշակումը  «Վրան» թատրոնի համար) և «Պահապաններ» (1937) ներկայացման համար (Օվեր Խադինի բեմականացումը Հաբիմա թատրոնում) ։
1938-1939 թվականներին նա բնակվել է Ամստերդամում։ Այդ ժամանակաշրջանի նրա այնպիսի նկարներում, ինչպիսին է օրինակ, «Նատյուրմորտ, ծաղկաման և ծաղիկներ» (1938), նկատելի է վրձնին տիրապետելու Վինսենթ վան Գոգի եռանդուն վարքագծի ազդեցությունը։ «Պատուհանից» (1938) նկարում, օրինակ, Արոխը պատկերել է հոլանդական քաղաքի բնապատկերը, որ նա տեսել է պատուհանից։
Այս և այլ աշխատանքներում Արոխն օգտագործել է ընդգծված երկար և լայն գծերը, որպեսզի կոմպոզիցիան առանձնացնի երկրաչափորեն և հարթությամբ։ 1939 թվականի հունվարի 21-ին Ամստերդամի «Սանտա Լանդվեր» պատկերասրահում բացվեց Արոխի անհատական ցուցահանդեսը։ Ցուցահանդեսը լուսաբանվեց տեղական մամուլում, որտեղ նշվում էր «փարիզյան դպրոցի» ազդեցությունը նրա ստեղծագործությունների վրա ։
Թել Ավիվ, 1939-1948 թթ.
Տասնամյակի առաջին կեսին Արոխի ստեղծագործությունները ներկայացվել են Հաբիմա թատրոնում կազմակերպված տարբեր խմբային ցուցահանդեսներում։ 1942 թվականի դեկտեմբերին «Հաբիմայում» կայացած ութերորդ ցուցահանդեսին մասնակցած Խայիմ Գամզուն  հատկապես  նշեց Արոխի ստեղծագործությունների մեջ  օգտագործվող գույների  վրա Վան Գոգի ազդեցության մասին ։  Այս ցուցահանդեսից հետո Արոխը դարձավ Մեիր Դիզենգոֆի անվան երիտասարդ նկարիչների  մրցանակի դափնեկիր։ 1943 թվականին նա ամուսնացավ Դեբոր Քենիգի հետ։ Բանակում ծառայությունն ավարտելուց հետո 1946 թվականին Արոխը կնոջ հետ բնակություն հաստատեց Թել Ավիվում Հա-Յարկոնի 120 հասցեում, որտեղ Արոխը շենքի բակում ստեղծեց փոքրիկ ստուդիա։
Բուենոս-Այրես-Մոսկվա-Երուսաղեմ, 1948-1955 թթ.
1948 թվականին Արոխը մտավ «Նոր հորիզոններ» նկարիչների խմբի մեջ։ Սակայն, քանի որ նույն տարում Հրեական ազգային հիմնադրամը նրան ուղարկեց Բուենոս Այրես, երկար ժամանակ նրա աշխատանքները խմբում չէին  ներկայացվում (մինչև 1952 թվականը)։ 1949 թվականին  Բուենոս Այրեսի «Վիո» (Viau) պատկերասրահում ներկայացվեց աստվածաշնչյան Հովսեփի կյանքին նվիրված սյուժեներով Արոխի ցուցահանդեսը։
Դա իր արտահայտությունը գտավ գեղանկարչության տեսողական արտահայտիչ ոճի և «մանկական» կամ «պարզամիտ» արվեստի դրսևորումներում, որի վրա իրենց ազդեցությունը ունեցան այնպիսի նկարիչների աշխատանքները, ինչպիսիք են Պաուլ Կլեեն, Խոան Միրոն և մյուսները։ 1950 թվականին Արոխը ծառայության անցավ Արտաքին գործերի նախարությունում։ Նրան ծառայության ուղարկեցին Մոսկվա` Իսրայելի դեսպանատանը որպես դիվանագետ։ 1951 թվականի դեկտեմբերին ծնվեց Արոխի որդին, Իոնաթան Արոխը։ Մոսկվայում նա վերականգնեց կապերը Խորհրդային Միությունում ապրող իր հարազատների հետ։ Մոսկվայում գտնվելու ընթացքում, նրա կողմից ստեղծված աշխատանքներն արտահայտում են նրա կողմից կիրառվող ոճի «մանկամտական» բնույթը։ Այդ ժամանակաշրջանի նրա աշխատանքներում նկատելի են ծավալային զարդարանքի և գեղանկարչության դեկորատիվ տարրերի օգտագործման միտումները։ «Վասիլի Երանելու տաճարը» (1951) աշխատանքում, օրինակ, Վասիլի Երանելու տաճարը պատկերված է պայմանական գունային տեսքով։ Այստեղ Արոխը հրաժարվեց  էքսպրեսիոնիզմից և կուբիզմից հօգուտ տաճարի իրականությունից հեռու պայմանական պատկերման։ 1953 թվականի փետրվարին Խորհրդային Միության և Իսրայելի միջև հարաբերությունների խզումից հետո Արիե Արոխը վերադարձավ Իսրայել։ 1954 թվականին Արոխը տեղափոխվեց Երուսաղեմ ևբնակություն հաստատեց Բալֆուրի փողոցի թիվ 1 հասցեում։ 1955 թվականի նոյեմբերին նա ներկայացրեց իր անհատական ցուցահանդեսը Երուսաղեմի «Բեցալելի» դպրոցի հաշմանդամների տանը, իսկ դեկտեմբերին մոտավորապես 28 յուղաներկ նկարներ Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարանում։ Բացի այդ նույն տարում նրա «Ավտոբուսը լեռներում» կտավը (1955) ստացավ Դիզենգոֆի մրցանակ, և Թել Ավիվի թանգարանը ձեռք բերեց այն։ 1956 թվականին Արոխը մասնակցեց Վենետիկի բիենալեին, այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Ավիգդոր Ստեմացկին, Իյոսել Բերգները և Ցվի Մեիրովիչը (իսրայելական տաղավարի ղեկավարը Մորդեհայ Արդոնն էր)։ Նրա այդ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունները, ինչպիսիք են «Սինագոգը և պատկերները», «Մոշեն Սարաևոյից» և «Նկարչի հոր դիմանկարը» (բոլորը ստեղծվել են 1955 թվականին), արտացոլում են Արոխի առանձնահատուկ հետաքրքրությունը հրեական ընտանիքի թեմաների նկատմամբ։
Հին և նոր հորիզոններ, 1959-1966 թթ.
1956-1959 թվականներին Արիե Արոխը եղել է Բրազիլիայում Իսրայելի դեսպանը և այդ ընթացքում նա հազվադեպ էր նկարում։ 1959 թվականին Արոխը նշանակվեց Իսրայելի դեսպան Շվեդիայում։ Ստոկհոլմում եղած ժամանակահատվածում նա ստեղծագործական մեծ վերելք ապրեց։ 1960-1962 թվականներին նա ստեղծեց մեծ թվով աշխատանքներ, որոնք իրենց բնույթով տարբերվում էին իսրայելական «Նոր հորիզոնների» գեղանկարչության ստեղծագործություններից խորհրդանշական ոչ գեղարվեստական պատկերներով։
Ստեղծագործական վերելքի խթաններից մեկը դարձավ Ստոկհոլմի քաղաքային թանգարանում կազմակերպված ժամանակակից արվեստի ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը։ Ի թիվս այլ բաների, 1962 թվականին Արոխը այցելեց նկարիչներ Ռոբերտ Ռաուշենբերգի և Ջասպեր Ջոնսի փոփ-արտ աշխատանքների ցուցահանդես։ Ամերիկացի նկարիչների կողմից պատրաստի օբյեկտները, որպես աբստրակտ արվեստի ստեղծագործություն ոճ օգտագործելով, նրանք ձևավորեցին նոր անկախ ոճեր` տաշիզմը և ինֆորմելը (Ֆրանսիա), որոնք ներշնչեցին Արոխին համադրել խորհրդանշական պատկերները աբստրակտ դիզայնի հետ։ Այդ ժամանակաշրջանի հայտնի աշխատանքներից է «Ցակֆեր» նկարների շարքը, որը Արոխը սկսել է ստեղծել 1961 թվականին։ Այդ աշխատանքները հիմնված էին ճտքակոշիկների տեսքով ցուցանակների պատկերմամբ, որոնց մասին Արոխը պատկերացում ուներ դեռ մանկությունից։ Նա ստեղծում էր այս պատկերի տարբեր տարատեսակներ, որոնք իրենցից ներկայացնում էին վերացական պատկերներ ձվաձև շրջանակներում։ Հարցազրույցներից մեկում Արոխը այս ձևի մշակումը բացատրում էր որպես «կոնկրետ աբստրակցիայի» հիմք, «ճտքակոշիկի ձևը մշակվել էր որպես կոնկրետություն (ի տարբերություն վերացականի), որը գոյություն ունի և ես ցանկացել եմ պատկերել վերացական օբյեկտը, ինչպես այն եղել է նախկինում» ։
Արոխի կողմից 60 ական թվականներին ստեղծված նկարների շարքը հիմնված էր աշխարհի աստվածաշնչյան արարման, Ելքի և Մովսեսի կերպարի, Հուշամատյանի պատվիրանների գեղարվեստական մարմնավորումների վրա, որոնք ստեղծվել են 16-րդ դարում և հայտնվել «Սարաևյան Ագադայի» նկարազարդումներում։ Այս ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են օրինակ «Հրեական մոտիվ» (1961), «Աղոթք, մանուշակագույն ծիածան» (1961) կամ «Աշխարհի ստեղծումը, Սարաևյան Ագադա» (1966), վերացական խորհրդանիշերը ներկայացված են մետաֆիզիկական իմաստով։ Գիդոն Էֆրատը գրում է «Այս աշխատանքներում Արոխը միավորել է  Զարիցկու և նրա ընկերների կողմից Փարիզից  ներմուծված իսրայելական լիրիկական աբստրակցիան հրեական ժողովրդական հիշողության և հուդաիզմի հետ, որպեսզի նոր հորիզոնները միավորեն հների հետ» ։
«Ագրիպաս փողոցը» (1964) և «Գլխավոր կոմիսարը» (1966) նկարներում Արոխը ստեղծել է առավել նշանակալի ինտեգրացիա «կոնկրետ հորիզոնների» տեղական իրականության և փոփ արտի միջազգային կողմնակցության միջև։ «Ագրիպաս փողոցը» նկարում Արոխը ամբողջացնում է, Երուսաղեմի «Բեցալել» դպրոցում գտնվելու ժամանակաշրջանի հետ կապված խորհրդանիշերը, ընդգծելով իշխանության հեղինակության կրոնական և քաղաքացիական բնութագրերի մանրամասնությունները։ «Գլխավոր կոմիսարը» աշխատանքում, շարունակելով այդ հատկանիշների արտացոլման պրակտիկան, նա օգտագործում է լրացուցիչ պատկերագրական տարրեր, որոնք հիմնված են արևմտյան արվեստի պատմության վրա և նախատեսվում են օգտագործել նրա ավելի ուշ շրջանի աշխատանքներում։ Դրանց թվում աչքի ընկնող տեղ են զբաղեցնում հատկապես կարմիր և կապույտ գույների ներդաշնակությունը և պատկերների կրկնօրինակումը։
Վերջին տարիներ, 1967-1974 թթ.
1967-1970- ական թվականներին Արոխը մասնակցել է բազմաթիվ խմբակային ցուցահանդեսների։ 1968 թվականին համակարգող Իոնա Ֆիշերը Իսրայելի թանգարանում կազմակերպեց նրա 48 աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Բացի այդ, Իսրայելի թանգարանը նրան պարգևատրեց Սանդբերգի հեղինակավոր մրցանակով։ 1970 թվականին կատարեցին Արիե Արոխի հաստ աղիքի խոցի հեռացման վիրահատություն։ 1971 թվականին նրան շնորհվեց Իսրայելի մրցանակ գեղանկարչության բնագավառում։
Կյանքի վերջին տարիներին Արոխը իր գեղարվեստական աշխատանքների ստեղծման ժամանակ հաճախ էր դիմում արս պոետիկային։ Այս մոտեցման լույսի ներքո նա ստեղծեց աշխատանքներ, գրական ստեղծագործությունների մոտիվներով, օրինակ  «Երկուսը» (1968), նավակների նկարների շարքը (1968-1970), Քրիստիան Ռեյնհոլդի և մյուսների ուսմունքների հիման վրա, դրանով հաստատելով, որ արս պոետիկայի կարևոր դրսևորումներից մեկը համարվում է մարդկային հատկանիշների պատկերումը։ Իր կյանքի վերջին շրջանում նա նախատեսել էր իրականացնել երկու մոնումենտալ նախագծեր, գոբելեն Զինվորի տան համար Աֆեկում և խորաքանդակ Հրեական համալսարանի գրադարանի համար։ Սակայն ծանր հիվանդությունը թույլ չտվեց Արոխին ավարտել այդ նախագծերը։ 1974 թվականի հոկտեմբերի 15-ին նա մահացավ։
Աշխատանքներ
Տարիների ընթացքում Արիե Արոխի աշխատանքներում ընկալվում էին որպես իսրայելական աբստրակցիոնիզմի ստեղծագործություններ։ Ինչպես «Նոր հորիզոնների» շատ ներկայացուցիչների, այնպես էլ նրա վաղ շրջանի ստեղծագործությունների վրա ազդեցություն է ունեցել «փարիզյան դպրոցի» պոստիմպրեսիոնիզմը և էքսպրեսիոնիզմը։ Թեև նրա աշխատանքներում պատկերները նույնպես ենթարկվել էին ձևական խմբագրման գործընթացին, «Նոր հորիզոնների» առաջնորդ Իոսիֆ Զարիցկու աբստրակցիայի ձևակերպման մեջ, այն հեռու էր Արոխի գեղարվեստական աշխատանքների ոճից։ Իր հարցազրույցներում նա միշտ ձգտում է ընդգծել գեղանկարի ստեղծման ընթացքում ֆորմալիզմի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Այնուամենայնիվ ձևերի և աբստրակտ պատկերների մեծ մասը «կոնկրետ աբստրակցիայի» արդյունք էին և խորհրդանշում էին Արոխի կողմից ստեղծված և պահպանված ձևերը։ Արոխի կողմից մշակված գեղանկարչության  տեխնիկան, այդ թվում «մարանյեն», փորագրությունը և «նոնսենսը», ռացիոնալ աբստրակտ գեղանկարչության տեսանկյունից իր ազդեցությունն էր թողնում մի շարք նկարիչների աշխատանքի վրա, որոնք Ռաֆի Լավիի ղեկավարությամբ իրենց ստեղծագործությամբ կապված էին «նյութի սակավության» ոճի հետ։
Սկսած 80-ական թվականներից հայտնվեցին Արոխի ստեղծագործությունների տարբեր մեկնաբանություններ։ Ձևական կողմը ընդգծելու փոխարեն, արվեստագետները սկսեցին ընդգծել Արոխի ստեղծագործության բովանդակությունը, այդ թվում հրեական ավանդույթների տարրերը։ Արոխի ստեղծագործության բնույթը դիտարկվում էր որպես լոկալ հուդաիզմի և ունիվերսալիզմի համադրություն։ «Ագրիպասն ընդդեմ Նիմրոդի» (1988) հոդվածում, Սառա Բրեյտբերգ-Սեմելը Արոխի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես իսրայելական դիզայնի հայեցակարգի նոր մոդել։ Հոդվածում պարունակվում է գիտական գրականության մեջ իսրայելական արվեստի ընկալման կանոնական հայեցակարգի  քննադատություն Իցխակ Դանցիգերի «Նիմրոդ» (1939) քանդակի օրինակով, որտեղ Բրեյտբերգ-Սեմելը տեսնում է բացառապես ազգայնական կերպար։ Արիե Արոխի «Ագրիպաս փողոցը» կտավը առաջարկվում է որպես «հրեական» և «սիոնիստական» արժեքների համադրության արժանի այլընտրանք ։
Թեև Արիե Արոխը «Նոր հորիզոնների» անդամ էր, նա իր ստեղծագործություններում այլընտրանք էր առաջարկում «լիրիկական աբստրակցիային»։ Ոչ ֆորմալ աբստրակցիայի փոխարեն նա առաջարկում է ուշադրությունը կենտրոնացնել անհատական ձեռագրով օբյեկտիվ ստեղծագործությունների վրա, պրոֆեսիոնալիզմի փոխարեն առաջարկվում է ձևերի ստեղծման ոչ սովորական տեխնիկան, աբստրակտ ֆրանսիական արվեստի փոխարեն առաջարկվում է մեջբերումների օգտագործումը տարբեր ձևերի և հայեցակարգերի պատկանող արվեստների համար։ Նրա ստեղծագործություններում հայտնաբերվել են մանկական նկարների ձևեր, որոնք կիրառվել են և կապված են ավանդական ժողովրդական ձևերի կամ մանկական հիշողությունների հետ։ Արիե Արոխի ստեղծագործությունը, որը զուգորդում է զանազան պատկերներ և ազդել է երիտասարդ նկարիչների գեղարվեստական մտածելակերպի վրա, որը զուրկ է նրանց աշխատանքներին և տեխնիկային բնորոշ անորոշության պաթոսից (շեղումներ, փորագրություններ, ստվերագծեր)։ Այդ նկարիչների թվում էին Ռաֆի Լավին և Ավիվա Ուրին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի նկարիչներ Կատեգորիա:Բեցալել ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսրայելի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրազիլիայում Իսրայելի դեսպաններ Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսրայելի դիվանագետներ
Բիզնես պլանավորում
Բիզնես պլանը հակիրճ, ճշգրիտ, մատչելի և հասկանալի ձևով նախատեսվող բիզնեսի նկարագրությունն է, և իրենից ներկայացնում է կարևորագույն գործիք մեծ քանակի տարբեր իրավիճակների դիտարկման ժամանակ, որը թույլ է տալիս ընտրել առավել հեռանկարային ցանկալի արդյունքը և սահմանել դրան հասնելու միջոցները։ Բիզնես պլանը մի փաստաթուղթ է, որը թույլ է տալիս կառավարել բիզնեսը, այդ պատճառով էլ այն կարելի է դիտարկել որպես ռազմավարական պլանավորման անբաժանելի մաս և որպես կատարման ու վերահսկման ուղեցույց։ Կարևոր է դիտարկել բիզնես պլանը որպես հենց պլանավորման գործընթաց և որպես կազմակերպության ներքին կառավարման գործիք։
Բիզնես պլանը ծրագրային արտադրանք է, որը մշակվում է բիզնես պլանավորման ընթացքում։
Պլանավորման տեսակները
Պլանավորումը անընդհատ գործընթաց է, որ նպատակ ունի ձեռնարկության գործունեությունը համապատասխանեցնել շուկայի պահանջներին։
Պլանավորման տեսակները.
Ռազմավարական պլանները արտացոլում են ձեռնարկության զարգացման հեռանկարները ապագայում (5 և ավել տարի)։
Միջինաժամկետ պլաններ (3-5 տարի).
Կարճաժամկետ պլաններ (1 տարի) — կապում են արտադրանքի ծավալը ունեցած ռեսուրսների հետ (արտադրական ֆոնդեր, աշխատողների քանակ)
Պլանները կազմում են ինչպես քանակային, այնպես էլ որակական ցուցանիշերով։
Քանակայինները բնութագրում են վաճառքի ծավալները, շահույթի ավելացումը, ինքնարժեքի նվազեցումը։
Որակական ցուցանիշերին են վերաբերում ձեռնարկության հեղինակության բարձրացումը, շրջակա միջավայրի պահպանությունը, ձեռնարկության աշխատակիցների մշակութային և կրթական մակարդակի բարձրացումը։
Ձեռնարկության զարգացման պլանը ներառում է հետևյալ բաժինները.
Բիզնես պլանի կազմման նպատակները և խնդիրները
Բիզնես պլանը ծառայում է երկու հիմնական նպատակների.
Բիզնես պլանը օգնում է ձեռնարկատիրոջը լուծել հետևյալ հիմնական խնդիրները.
Բիզնես պլանն օգնում է ձեռնարկատիրոջը ստանալ հետևյալ հարցերի պատասխանները.
Բիզնես պլանի բովանդակությունը
Միջազգային ֆինանսական-ներդրումային շուկաներում մշակված են բիզնես պլանների, տեխնիկա-տնտեսական հիմնավորումների և ներդրումային փաթեթների պատրաստման որոշակի ստանդարտներ և մեթոդիկաներ։
UNIDO մեթոդիկան
Բիզնես պլանի ընդհանուր կառուցվածքը, ըստ UNIDO-ի ստանդարտների, պետք է ունենա հետևյալ պարամետրերը.
=== ՎԶԵԲ (Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկ) մեթոդիկան === ԵՎԶԲ ստանդարտով բիզնես պլանի կառուցվածքն է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բիզնես Կատեգորիա:Գործարար փաստաթղթեր Կատեգորիա:Ձեռնարկատիրական գործունեություն Կատեգորիա:Մենեջմենթ
Իսրայելի պետական սահման
Իսրայելի սահմաններ, սահմաններ, պայմանավորված 1922 թվականի բրիտանական մանդատով։ Ընդհանուր առանձնահատկությունները արդեն դրված էին Միացյալ Թագավորության և Ֆրանսիայի միջև գաղտնի պայմանագրում՝ հաշվի առնելով առաջիկա Առաջին աշխարհամարտում Օսմանյան կայսրության սպասվող անկումը։ Եգիպտոսի և Հորդանանի հետ Իսրայելի սահմանները որոշվում էին այդ պետությունների հետ խաղաղ բանակցությունների շրջանակներում, իսկ Լիբանանի հետ՝ որպես 1949 թվականի զինադադարի համաձայնագիր։ Սիրիայի հետ սահմանը, ինչպես նախկինում, կարգավորված չէր։ Դեռևս պետք է բանակցություններ վարվեն Իսրայելի և Պաղեստինի տարածքների միջև սահմանազատման վերաբերյալ։
Սայքս-Պիկոյի գիծ
Ըստ 1916 թվականի Սայքս-Պիկոյի պայմանագրի, Մերձավոր Արևելքում Օսմանյան կայսրության տարածքները գաղտնի բաժանվել էին բրիտանական և ֆրանսիական ազդեցության ոլորտների միջև։ Նրանք պայմանավորվեցշլ էին այն մասին, որ Պաղեստինը պետք է մնա որպես «միջազգային անկլավ» ։ Այս պայմանագիրը վերանայվել է Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի կողմից 1919 թվականին։ Որոշվել էր, որ Պաղեստինը և Վիլայեթ Մոսուլը ժամանակակից Իրաքում կլինեն բրիտանական ազդեցության ոլորտի մաս՝ Սիրիայում և Լիբանանում ֆրանսիական ազդեցության համար բրիտանական աջակցություն ստանալու փոխարեն ։
Սան Ռեմոյում (1920 թվականի ապրիլի 19-26) Անտանտի Գերագույն խորհուրդը մանդատ տվեց Մեծ Բրիտանիայի Պաղեստինին և Միջագետքին ՝ առանց ճշգրիտ սահմանելու հաստատված տարածքների սահմանները ։ Քանի որ Հորդանան գետից արևելք գտնվող տարածքները Օսմանյան կայսրության օրոք Սիրիայի վարչական միավորի մաս էին կազմում, այն Սան Ռեմոյի խորհրդաժողովում դուրս էր գալիս ֆրանսիական մանդատից «այն պատճառով, որ դա Պաղեստինի մաս էր կազմում» ։
Ֆրանս-բրիտանական սահմանային պայմանագիր
1920 թվականի ֆրանս-բրիտանական սահմանային պայմանագիրը վերաբերում էր սահմանների խնդրին. Պաղեստինում և Միջագետքում մանդատները վերաբերում էին Մեծ Բրիտանիային, իսկ Սիրիայում և Լիբանանում՝ Ֆրանսիային։
Դոլժիկ (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)
Դոլժիկ (Довжик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
Իսրայելի պետական սահման
Ֆրանս-բրիտանական սահմանային պայմանագիր
Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի ապագա մանդատների միջև սահմանը որոշված ​​էր ընդհանուր տերմիններով ։ Այս պայմանագիրը Գոլանի բարձունքների մեծ մասը փոխանցեց Ֆրանսիայի ազդեցության տարածքին։ Համաձայն համաձայնագրի՝ ստեղծվել էր նաև համատեղ հանձնաժողով հողային բաշխման վերաբերյալ սահմանային հարցերը կարգավորելու համար ։ Այս հանձնաժողովն իր վերջնական զեկույցը ներկայացրեց 1922 թվականի փետրվարի 3-ին, և այն որոշ վերապահումներով ընդունվեց բրիտանական և ֆրանսիական կառավարությունների կողմից 1923 թվականի մարտի 7-ին, մի քանի ամիս այն բանից առաջ, երբ Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան մտան իրենց իրավունքների մեջ 1923 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ։ Ըստ այդ պայմանագրի, հնագույն Դան տոհմին պատկանող տարածքները Սիրիայից Պաղեստինին էին փոխանցվել 1924 թվականի սկզբին։ Այսպիսով, Գոլանի բարձունքները մտան Սիրիայի ֆրանսիական մանդատի կազմի մեջ։ Երբ 1944 թվականին ավարտվեց Ֆրանսիայի մանդատը Սիրիայում, Գոլանի բարձունքները մնացին որպես Սիրիայի նոր անկախ պետության մասը։
Դոլժիկ (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Դոլժիկ գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իսրայելի պետական սահման
Տրանսհորդանան
1921 թվականի մարտին գաղութային քարտուղար Ուինսթոն Չերչիլը այցելեց Երուսաղեմ։ Էմիր Աբդուլլահի հետ քննարկումից հետո որոշվեց, որ Հրեական ազգային պալատն է հանդիսանում Պաղեստինում բրիտանական մանդատի գլխավոր թիրախը, որ չի տարածվում Հորդանան գետի արևելքում գտնվող մանդատի տարածքում։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Ներդաշնակություն, փիլիսոփայական-գեղագիտական կատեգորիա, որը նշանակում է մասին ամբողջի, ներքինի և արտաքինի, ձևի ու բովանդակության համաչափություն և միասնություն։ Այն պատմության մեջ ստացել է գեղագիտական, տիեզերաբանական, սոցիալ-բարոյագիտական և իմացաբանական մեկնաբանություններ։
Հին ժամանակներ
Հին հունական Փիլիսոփաները ներդաշնակությունը գլխավորապես դիտել են իբրև Կոսմոսի կարգավորվածություն և կազմակերպվածություն։
Միջնադար
Միջնադարի մտածողները (Էրիուգենա, Թովմա Աքվինացի և այլն) ներդաշնակությունը բխեցրել են երաժշտական տեսություններից և անտիկ ըմբռնման մեջ մուծել աստվածային հիերարխիայի գաղափարը։
Իսրայելի պետական սահման
Լիբանանի հետ սահման
2000 թվականի հունիսին ՄԱԿ-ին կոչ արվեց սահմանել Լիբանանի և Իսրայելի միջև եղած սահմանը՝ որոշելու, թե արդյոք իսրայելական բոլոր զորքերը դուրս են բերվել Լիբանանից համաձայն Անվտանգության խորհրդի 425 բանաձևի։ Այս ուղղությունը կոչվում էր «կապույտ գիծ»։ Միևնույն ժամանակ, ՄԱԿ-ը Գոլանի բարձունքներում չհամարեց իրավաբանորեն չհիմնավորված միջազգային սահմանը, քանի որ դա պարտադիր չէ իրականացնել 425 բանաձևը։ Ըստ այդմ, Գոլանի բարձունքները ուղղակիորեն չեն կոչվում "կապույտ գիծ"։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Վերածննդի դարաշրջան
Վերածննդի դարաշրջանում այն դիտվել է որպես գեղեցիկի էական հատկանիշ և աղբյուր (Ալբերտի, Լեոնարդո դա Վինչի, Ջ․ Ցարլինո, Ալբրեխտ Դյուրեր)։
Նոր ժամանակներ
Նոր ժամանակում Ռենե Դեկարտը ձևակերպել է բազմազանության մեջ միասնության սկզբունքը, Յոհան Կեպլերը՝ մոլորակների ներդաշնակ շարժման տեսությունը, Գոթֆրիդ Լայբնիցը՝ նախասահմանված ներդաշնակության ուսմունքը։
Իսրայելի պետական սահման
Լիբանանի հետ սահման
ՄԱԿ-ը պետք է սահմաներ «կապույտ գիծը» որպես Իսրայելի Պաշտպանության ուժերի տեղակայման գիծ մինչև 1978 թվականի մարտի 14-ը, երբ իսրայելական զորքերը մտան Լիբանան։ Գիծը պետք է ճանաչվի Լիբանանի և Իսրայելի կողմից որպես միջազգային սահման, այլ ոչ թե որպես 1949 թվականի զինադադարի գիծ (սովորաբար կոչվում է «կանաչ գիծ») 1948 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմի արդյունքներով։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Նոր ժամանակներ
Լուսավորության գաղափարախոսները ընդգծել են ներդաշնակության բարոյական-դաստիարակչական նշանակությունը (Ա․ Շաֆտսբերի)։ Ներդաշնակությունը կլասիցիզմի գեղագիտության հիմնական կատեգորիաներից է (Ցոհան Իոհան Վինկելման, Ցոհան Վոլֆգանգ Գյոթե, Ցո․ Ֆրիդրիխ Շիլլեր)։ Իմանուիլ Կանտը այն ըմբռնել է որպես բանականության և զգայականության համաձայնեցվածություն, Գ․ Հեգելը՝ որպես արվեստի նյութի արտաքին որոշակիություն։
Ներդաշնակության գաղափարը XIX դարում ուտոպիական սոցիալիստները կապել են ապագա հասարակարգի հետ (Շ․ Ֆորիեի «ներդաշնակության հասարակարգը»)։ Այս կատեգորիայի օգտագործումը բնորոշ է նաև արդի բուրժուական փիլիսոփայությանը։ Մարքսիստական գեղագիտությունում այն հակադրությունների միասնության և իրականության զարգացման օրինաչափությունների արտացոլումն է արվեստում։
Իսրայելի պետական սահման
Պատմություն
1978 թվականի մարտի 14-ին Իսրայելը սկսեց «Լիտանիա» գործողությունը՝ գրավելով Լիբանանի հարավում գտնվող տարածքները, բացառությամբ Տիրա քաղաքի։ Ի պատասխան ներխուժման, ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը ընդունեց 425 բանաձևը և 426 բանաձևը, որով կոչ էր արվում իսրայելական զորքերը դուրս բերել Լիբանանից։ Իսրայելական զորքերը դուրս բերվեցին 1978 թվականի վերջին, բայց Լիբանանի իրենց դիրքերը փոխանցեցին նրանց դաշնակցին՝ Հարավային Լիբանանի բանակին։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Ներդաշնակությունը հայ փիլիսոփաների ընկալմամբ
«Ներդաշնակություն» կատեգորիային անդրադարձել են նաև հայ փիլիսոփայության մեջ։
Իսրայելի պետական սահման
Պատմություն
2000 թվականի ապրիլի 17-ին Իսրայելը հայտարարեց, որ իր զորքերը դուրս կբերի Լիբանանից։ Լիբանանի կառավարությունը հրաժարվեց մասնակցել սահմանի ստեղծմանը։ ՄԱԿ-ը, այսպիսով, անցկացրեց սեփական ուսումնասիրությունը՝ հիմնվելով ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի 425 բանաձևի (1978) նպատակների գծի վրա։
Կապույտ գիծ
2000 թվականին ՄԱԿ-ը փորձեց որքան հնարավոր է մոտ վերարտադրել կապույտ գիծը որպես Լիբանանի և Իսրայելի միջև ընկած սահման՝ Միջերկրական ծովից մինչև Հասբանի գետը, դուրս գալով Լիբանանի և Իսրայելի միջև 1949 թվականի զինադադարի համաձայնագրի համաձայն հաստատված Կանաչ գիծ։ Հասբանի գետի արևելք ընկած տարածքը համարվում է Սիրիայի մաս և տարածվում է մինչև Գոլանի բարձունքներ։
Գումերսբախ
Գումերսբախ (Gummersbach., Քյոլնի բարբառով՝ Jummersbach), քաղաք Գերմանիայի Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա երկրամասի հարավում՝ Օբերբերգիշ շրջանում, որն ընկած է Բերգիշես Լանդ պատմա-բնական տարածաշրջանում։ Քաղաքը ենթակա է Քյոլնի վարչական օկրուգին։ Զբաղեցնում է 95,39 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 51 309 : Պաշտոնական կոդը՝ 05 3 74 012:
Իսրայելի պետական սահման
Կապույտ գիծ
Լիբանանի և Իսրայելի միջև զինադադարի պայմանագիրը ստորագրվել է 1949 թվականի մարտի 23-ին։ Հիմնական կետեր.
Գումերսբախ
Տնտեսություն
Քաղաքում գործող ձեռնարկություններից առավել նշանակալիցը ամբարձիչներ թողարկող Abus ընկերության գործարանն է։
Իսրայելի պետական սահման
Կապույտ գիծ
Հրադադարի գիծը (այսինքն՝ «կանաչ գիծը») հանդիսանում է միջազգային սահման, որը համապատասխանում է Լիբանանում ֆրանսիական մանդատի և Պաղեստինում բրիտանական մանդատի միջև 1923 թվականի սահմանին (Սևրի հաշտության պայմանագիր)։ 1923 թվականին 49 մղոնի սահմանի երկայնքով տեղադրվեցին 38 սահմանային նշաններ, և հրատարակվեց մանրամասն նկարագրության տեքստը ։ 2000 թվականին «կապույտ գիծը» մոտ 475 մետրով տարբերվում է 1949 թվականի Կանաչ գծից։
Գումերսբախ
Քույր քաղաքներ
Գումերսբախի քույր քաղաքներն են ՝
Իսրայելի պետական սահման
Կապույտ գիծ
1950 թվականից մինչև 1967 թվականը Իսրայելին և Լիբանանում հաջողվեց իրականացնել 25 կմ սահմանային գծանշում։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Ներդաշնակությունը հայ փիլիսոփաների ընկալմամբ
Ներդաշնակությունը XVIII-XIX դարերի հայկական կլասիցիզմի գեղագիտության կարևորագույն կատեգորիաներից էր (Խաչատուր Էրզրումցի, Մխիթար Մեբաստացի, Ս․ Ագոնց, Գևորգ Հյուրմյուզյան)։
Իսրայելի պետական սահման
Զորքերի դուրսբերում
Հունիսի 16-ին Գլխավոր քարտուղարը տեղեկացրեց Անվտանգության խորհրդին, որ Իսրայելը իր զորքերը դուրս է բերել Լիբանանից՝ համաձայն Խորհրդի 425 բանաձևի և կատարել է 2000 թվականի մայիսի 22-ի իր զեկույցում ամրագրված պահանջները ։
Սիրիայի հետ սահման
1923 թվականին Միացյալ Թագավորության և Ֆրանսիայի միջև համաձայնություն ձեռք բերվեց Պաղեստինում բրիտանական մանդատի և Սիրիայում ֆրանսիական մանդատի միջև սահման ստեղծելու վերաբերյալ։ Բրիտանացիները Գոլանի բարձունքների հարավը փոխանցեցին ֆրանսիացիներին՝ փոխարենը ստանալով Հորդանանի հովտի հյուսիսը։ Սահմանը գտնվում էր Հորդանան գետի և Գալիլեյան ծովի երկու կողմերում, այդ թվում՝ հյուսիս-արևելյան ափի երկայնքով 10 մետր լայնությամբ, որը կազմված էր Պաղեստինի մասից ։ 1947 թվականին ՄԱԿ-ը, ըստ կազմալուծման պլանի բաժինների, այս տարածքը տվեց Իսրայելին։
90-ական թվականների ընթացքում Իսրայելի և Սիրիայի միջև ընթանում էին մշտական բանակցություններ հակամարտությունում և իսրայելական զորքերը Գոլանի բարձունքներից դուրս բերելու գործում միջնորդությամբ, այնուամենայնիվ, խաղաղ բանակցությունները տապալվեցին։ Գայթակղության հիմնական քարը 25 կմ² տարածքն է Հորդանանի հովտում, որը գտնվում է իսրայելա-սիրիական միջազգային սահմանից արևմուտք, բայց որոնք զավթվել են Սիրիայից 1948 թվականին արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ և մնացել են 1949 թվականին Իսրայելի համար նախատեսված զինադադարի համաձայնագրով։ Արաբական երկրները սատարեցին Սիրիայի դիրքորոշմանը մի բանաձևով, որը Իսրայելին կոչ է անում «վերադառնալ 1967 թվականի սահմաններին»։
Հորդանանի հետ սահման
Իսրայելա-հորդանանյան հաշտության պայմանագիրը ստորագրվեց 1994 թվականի հոկտեմբերի 26-ին։ Պայմանագիրը լուծում էր տարածքային և սահմանային խնդիրները, որոնք շարունակվել են 1948 թվականի պատերազմից հետո։ Համաձայնագիրը սահմանում և լիովին ճանաչում է Իսրայելի և Հորդանանի միջև միջազգային սահմանը։ Համաձայնագրի ստորագրումից հետո Հորդանան և Յարմուկ գետերը, Մեռյալ ծովը, Արավա/Վադի Արավան և Աքաբայի ծոցը պաշտոնապես որոշվել են որպես Իսրայելի և Հորդանանի սահման, և Հորդանանի և 1967 թվականին Իսրայելի կողմից գրավված տարածքների միջև սահման։ Արևմտյան ափի համար կան այսպիսի դիտարկումներ. «Սա Հորդանանի և Իսրայելի ռազմական պետական ​​վերահսկողության տակ գտնվող տարածքի միջև վարչական սահմանի գիծն է 1967 թվականից ի վեր։ Բաժանման գծի ցանկացած անցկացում խոչընդոտ չի հանդիսանում այս տարածքի կարգավիճակի համար»։
1988 թվականին Հորդանանը մերժեց Արևմտյան ափին ուղղված ցանկացած պահանջ։ Իսրայելի և Արևմտյան ափի միջև սահմանը կդառնա Իսրայելի և Պաղեստինի վարչակազմի միջև բանակցությունների առարկա։
Ներդաշնակություն (փիլիսոփայություն)
Ներդաշնակությունը հայ փիլիսոփաների ընկալմամբ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական եզրեր
Իսրայելի պետական սահման
Եգիպտոսի հետ սահման
1979 թվականի մարտի 26-ին կնքված Իսրայելա-եգիպտական ​​խաղաղության պայմանագրով վերարտադրվում են պաշտոնապես ճանաչված միջազգային սահմանները 1906 թվականի սահմանի երկայնքով։ Վեճ է ծագել նրա հարավային կետում՝ Տաբայում սահմանի որոշման շուրջ։ Տաբան հրադադարի գծի եգիպտական ​​կողմում էր 1949 թվականին։ Բայց Իսրայելը պնդում է, որ Տաբան գտնվում էր սահմանի օսմանյան կողմում՝ համաձայնեցված 1906 թվականին օսմանների և Բրիտանական Եգիպտոսի միջև, և սխալներ են կային սահմանի նշման հարցում։ Այս հարցը ներկայացվեց միջազգային հանձնաժողովին, որը բաղկացած էր մեկ իսրայելցի, մեկ եգիպտացի և երեք անկախ ներկայացուցիչներից։ 1988 թվականին Հանձնաժողովը որոշում կայացրեց հօգուտ Եգիպտոսի, և Իսրայելը մեկ տարվա ընթացքում Տաբան վերադարձրեց Եգիպտոսին։
Եգիպտոսը հետ կանչեց Գազայի հատվածի ցանկացած պահանջներ։ Իսրայելի և Գազայի հատվածի սահմանը կդառնա Իսրայելի և Պաղեստինի ինքնավարության միջև բանակցությունների առարկա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Պետական սահմաններ Կատեգորիա:Արաբա-իսրայելական հակամարտություն
Գումերսբախ
Սպորտ
Ձեռքի գնդակի տղամարդկանց VfL Gummersbach թիմը 1970-1980-ական թվականներին ուժեղագույններից մեկն էր Եվրոպայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա
Օրտե
Օրտե (Orte), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Վիտերբո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8237 մարդ (ըստ 2004 թվականի),բնակչության խտությունը 110,9 մարդ/կմ² է։ Տարածքը կազմում է 70,16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 01028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0761։
Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սուրբ Էգիդիո Ավատեն է (Sant Egidio Abate), որի տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 1-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռավի Շանկար
Ռավի Շանկար (Ravi Shankar, ), հնդիկ երաժիշտ, սիթառահար և հեղինակ, հայտնի էր նաև Բիթլզի հետ իր համագործակցությամբ։ Համարվում էր հնդիկ ժամանակակից ամենահայտնի երաժիշտը ։ Եղել է հինդուիստ, բուսակեր ։
Ծնվել է Վարանասիում։ Արժանացել է երեք Գրեմմիի, հանդես է եկել դստեր՝ Անուշկայի հետ։ Մահացել է Կալիֆորնիայում, 92 տարեկան հասակում, սրտի փականի վիրահատությունից հետո  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1920 ծնունդներ Կատեգորիա:Հնդիկ երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Պադմա Բհուշան շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ
Բոլոնիայի հռչակագիր (էսպերանտո)
Բոլոնիայի հռչակագիրը (Bulonja Deklaracio), Լ. Լ. Զամենհոֆի գրած փաստաթուղթ, որն օժանդակել են 1905 թվականին Ֆրանսիայի Բոլոնիա քաղաքում անցկացվող էսպերանտոյի առաջին համաշխարհային հանրագումարի մասնակիցները։ Այն սահմանում էր Էսպերանտիզմը՝ իբրև աջակցության շարժում էսպերանտոյի լայնատարած օգտագործմանը որպես բնական լեզուների լրացում միջազգային և միջէթնիկ կոնտեքստում, և ոչ որպես սրանց փոխարինողը իրենց հատուկ տարածքներում ու շրջաններում։
Էջահամար
Էջահամար, էջաթիվ, հրատարակչության էջի կամ սյան հերթական համարը։
Պատմություն
Դրվում է էջի վերևի կամ ներքևի դրսի ան­կյունում, մեջտեղում։ Չեն համարակալվում հատուկ էջերը (տիտղոսաթերթ, տիտղոսատ), ներդիրները և ողջ երեսով պատկերազարդված էջերը։
Համարակալվում է հիմականում արաբական թվերով, երբեմն(նախաբան, ներածություն, վերջաբան)՝ տառերով կամ հռոմեական թվերով։
Տպագիր գիրքն առաջին անգամ համարակալվել է 1470 թվականին, բայց վերջնականապես արմատավորվել է 16-րդ դարի կեսերին, փոխարինել է էջանցին։
18-րդ դարի վերջում Է, հաստատվել է էջի ներքևի լուսանցքի մեջտեղում։ Մերկ թվի տպավորություն չթողնելու համար թվի աջ ու ձախ կողմերից ավելացրել են գծիկներ կամ զարդարուն «բեղիկներ»։
Հայերեն առաջին տպագիր գրքերում համարակալվել են միայն տետրերն ու դրանց առաջին մի քանի էջերը՝ հայերենի այբուբենի տառերով, նշանակվել են նախ մամուլի, ապա՝ էջերի համարները։
Կիմոն
Կիմոն (κίμων) (մ.թ.ա. մոտ 507-449, Կիպրոս), աթենական զորավար և քաղաքական գործիչ։ Միչտիադեսի որդին։
Կենսագրություն
Վաղ հասակից մասնակցել է պարսիկների դեմ պատերազմին։ Մ.թ.ա. 478-477 թվականներին ընտրվել է ստրատեգոս, մասնակցել Դելոսյան միության ստեղծմանը։ Մ.թ.ա. 476-475 թվականներին պարսիկներից գրավել է էյոն ամրոցը (Թրակիայում) և Սկիրոս կղզին։ Կիմոնը դարձել է Աթենքի օլիգարխիական խմբավորման առաջնորդը՝ Թեմիստոկլեսի, ապա՝ Պերիկլեսի քաղաքական հակառակորդը։
Մարտական գործողություններ
Մ.թ.ա. 469-468 թվականներին կարևոր հաղթանակներ է տարել պարսիկների դեմ։ Արտաքին քաղաքական ասպարեզում կողմնորոշվել է դեպի Սպարտան։ Մ.թ.ա. 461 թվականին վտարվել է Աթենքից, մոտ 456 թվականին վերադարձել և մասնակցել պարսիկների դեմ ռազմական գործողություններին։ Մ.թ.ա. 449 թվականին գլխավորել է ծովային արշավանքը Կիպրոս, այնտեղ էլ մահացել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հույն զորավարներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 5-րդ դարի հույներ Կատեգորիա:Հույն ռազմական գործիչներ
Աստերոիդների ցանկ (146901-147000)
Աստերոիդների ցանկ (146801-146900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (147001-147100)
|}
Ոսկե գնդակ 2009
Ոսկե գնդակ 2009, մրցանակ, որը տրվում է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստին, որն ընտրվում է սպորտային լրագրողների քվեարկությամբ։ Հաղթող է ճանաչվել Բարսելոնայի հարձակվող Լիոնել Մեսսին՝ 2009 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ։
Մեսսին հավաքեց ռեկորդային քանակով միավորներ։ Նա առաջ էր նախորդ տարվա հաղթող Կրիշտիանու Ռոնալդուից 240 միավորով։ Եզրափակչում երրորդը Բարսելոնայի խաղացող Չավի Էռնանդեսն էր, որը Ռոնալդուից հետ էր մնացել 63 միավորով։ Մեսսին առաջին արգենտինացի ֆուտբոլիստն էր, որ հաղթեց Ոսկե գնակը։ Մինչ այդ 1961 թվականին Օմար Սիվորին նույնպես հաղթել էր Ոսկե գնդակը, բայց այդ ժամանակ նա ստացել էր Իտալիայի քաղաքացիություն և պաշտոնապես չի համարվում արգենտինացի։
Հաղթողներ և թեկնածուներ
Կարիմ Բենզեման ( Լիոն, Ռեալ Մադրիդ) նույնպես թեկանծուների թվում էր, սակայն լրագրողների կողմից քվեներ չի ստացել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոսկե գնդակի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ոսկե գնդակ
(3372) Բրատիյչուկ
(3372) Բրատիյչուկ (Bratijchuk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,694916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3103 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0795 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1615,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,222785 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,28° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միխայլովկա (գյուղ, Խարկովի շրջան)
Միխայլովկա (Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1875 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7060 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալիբաբա Մամեդով
Ալիբաբա Բալաահմեդ օղլի Մամեդով (Əlibaba Balaəhməd oğlu Məmmədov, ), Ադրբեջանական խանենդեն, կոմպոզիտոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1989) ;
Poker.Am (ֆիլմ)
«Poker.Am»-ը հայկական սուր ու լարված սյուժեով կատակերգություն է, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականին։ Ֆիլմը հայերեն լեզվով է՝ ռուսերեն և անգլերեն լուսագրերով։ Այն կրկնօրինակված է նաև վրացերեն և ռուսերեն։
Բիշբերգ
Բիշբերգ (Bischberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Poker.Am (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսն աշխատում է քաղաքի ամենահայտնի ռեստորաններից մեկում։ Նա պատրաստվում է ամուսնության առաջարկություն անել իր սիրեցյալին և այդ առիթով ձեռք է բերել անհրաժեշտ ամեն ինչ՝ և՛ մատանի, և՛ անգամ նոր փողկապ՝ էլեկտրիկ-կապույտ գույնի, նրան պատրաստ է աջակցել լավագույն ընկերը՝ Գարիկը (Միշո)։ Վերջինիս «քթի տակ» պոկերի առաջնության եզրափակիչն է, սակայն աշխատավայրում արտասովոր իրավիճակ է ստեղծվել։ Գարիկը դիմում է Մուշոյի (Հովհաննես Ազոյան) օգնությանը, ով, իհարկե, չի կարող մերժել նրան։ Եվ ինչ է ստացվում դրանից… Հանգամանքներն անվերահսկելի ընթացք են ստանում ու գլխավոր հերոսը հայտնվում է իր համար ոչ սովորական իրավիճակներում՝ զվարճալի, վտանգավոր, ռիսկային։
Բիշբերգ
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բամբերգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 6040 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 17,54 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 71 117։
Poker.Am (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դավիթ Բաբախանյանի ֆիլմեր
Ալիբաբա Մամեդով
Կենսագրություն
Ալիբաբա Մամեդովը ծնվել է 1930 թվականի փետրվարի 5-ին, Բաքվի Մաշտագա գյուղում։ Ալիբաբա Մամեդովը երաժշտական կրթությունն է ստացել 1953-1958 թվականներին Ադրբեջանի պետական երաժշտական դպրոցում ՝ խանենդե Սեիդ Շուշինսկու դասարանում ։
Բիշբերգ
Կոմունան բաժանված է 5 գյուղական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ալիբաբա Մամեդով
Կենսագրություն
1945 թվականից նա հանդիսանում է Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար։ 1978-1988 թվականներին եղել է «Ազհամերգի միության» մենակատար։ 1968 թվականին մաեստրո Նիյազիի նախաձեռնությամբ ստեղծեց «Համայուն» ժողովրդական անսամբլը՝ Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի կազմում։ Նա դեռ ղեկավարում է այս անսամբլը։ 1963 թվականին նա ընդունվել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիա, որպես մուղամի ուսուցիչ։
Ալիբաբա Մամեդովի երգացանկում հատուկ տեղ են զբաղեցնում «Սեյգահ», «Արազբարի», «Կատար», «Ղարաբաղյան շիկաստե», «Շուռ» մուղամները և այլ մուղամները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Լիստվենիչնայա (Ցիլմայի վտակ)
Լիստվենիչնայա (Лиственичная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նենեցյան ինքնավար օկրուգով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ցիլմա գետի ձախ ափին 142 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տայգրյաններ
Տայգրյաններ, հայկական նախարարական տոհմ Մեծ Հայքում։ Տոհմի իշխանական կալվածքն է եղել Վասպուրական նահանգի Տայգրյան գավառը :
Պատմություն
Վասպուրական աշխարհի Տայգրյան գավառը գտնվում է Ուրմիա լճի հյուսիս-արևելյան կողմում, Մեծ Զաբ գետի վերին հոսանքի շրջանում : Ըստ Սահակ Պարթևի՝ Գահնամակում Տայգրյանները զբաղեցրել են 49-րդ բարձը։ Ըստ Զորանամակի Տայգրյանները ենթարկվում էին Հյուսիսային կուսակալներին՝ Սյունիներին և նրանց զորքը բաղկացած էր 50 հեծյալից։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայկական նախարարական տներ
Մունժա
Մունժա (Мунжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետի երկարությունը 51 կմ է։ Գետաբերանից 262 կմ հեռավորության վրա, աջ ափին թափվում է գետ՝ Կիչի։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մակենայմ
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 688 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.79 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ։
Բրայտենգյուսբախ
Բրայտենգյուսբախ (Breitengüßbach), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մակենայմ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Բրայտենգյուսբախ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մակենայմ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 497 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 398-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 99։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,1 %։ 398 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 351 անձ (193 տղամարդ և 158 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (19 տղամարդ և 28 կին)։ 99 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Kalush
Kalush, ուկրաինական ռեփ խումբ, որը հիմնադրվել է 2019 թվականին։ «Kalush Orchestra»-ն՝ Kalush խմբի զուգահեռ նախագիծն է, որով նրանք ներկայացրել են Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2022-ին «Stefania» երգով և հաղթել մրցույթում։
Պատմություն
Խմբի «Не маринуй» երգի առաջին տեսահոլովակը թողարկվել է Յություբյան պաշտոնական ալիքում 2019 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Դելտա Արթուրը ուկրաինացի ռեփ-արտիստ Ալյոնա Ալյոնայի բազմաթիվ տեսահոլովակների ռեժիսորն է ։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Կալուշի փողոցներում, իսկ Ալյոնա Ալյոնան երգի թողարկումից առաջ այդ մասին հայտնել է ինստագրամի իր էջում ։
2019 թվականի նոյեմբերին «Ти гониш» երգի երկրորդ տեսահոլովակի թողարկումից հետո Kalush խումբը համագործակցության պայմանագիր ստորագրեց ամերիկյան հիփ-հոփ Def Jam լեյբլի հետ, որը մտնում է Universal Music Group-ի մեջ։
2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ին խումբը մասնակցեց Ալյոնա Ալյոնայի համերգին՝ կատարելով «Гори», «Не маринуй» և «Ти гониш» երգերը ։
Դեկտեմբերի 9-ին թողարկվեց «Горы» երգի տեսահոլովակը, որը խմբի անդամները կատարեցին Ալյոնա Ալյոնայի հետ միասին։ 12 օրվա ընթացքում տեսանյութը Յություբում հավաքել է 1,2 միլիոն դիտում ։
2021 թվականի փետրվարի 19-ին թողարկվեց խմբի դեբյուտային ալբոմը՝ «HOTIN»-ը ։
2021 թվականի հուլիսի 23-ին Kalush-ը ռեփեր Սկոֆկայիի հետ թողարկեց իր երկրորդ «Йо-Йо» ձայնասկավառակը ։
Kalush Orchestra
2021 թվականին հայտնի դարձավ զուգահեռ նախագծի «Kalush Orchestra»-ի մեկնարկի մասին ։ Ի տարբերություն հիմնական խմբի, այս խումբը կենտրոնանում է ռեփի վրա՝ ֆոլկլորային մոտիվներով և ուկրաինական վավերականությամբ։ Երկու խմբերն էլ ունեն ընդհանուր անդամներ։ Բազմատեսակ գործիքների տիրապետող Տիմոֆեյ Մուզիչուկը և Վիտալի Դուժիկը միացել են խմբի մասնակիցներին՝ Օլեգ Պսյուկին (վոկալ, խոսքեր), ՄՍ Կլիմենին (դիջեյ) և Ջոնի Դիվնին։ Մեկ այլ երաժիշտ՝ Իգոր Դիդենչուկը, սկզբում նվագել է Kalush-ում, իսկ այժմ կենտրոնացել է Kalush Orchestra-ի վրա։
Եվրատեսիլ 2022
2022 թվականի փետրվարի 12-ին «Kalush Orchestra» նախագիծը «Stefania» երգով մրցեց Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում Ուկրաինան ներկայացնելու իրավունքը ստանալու համար ։ Ազգային ընտրության եզրափակչում խումբը 14 միավորով (6-ը ժյուրիից և 8-ը հանդիսատեսից) գրավեց երկրորդ տեղը, սակայն առաջին տեղը զբաղեցրած Ալինա Պաշը հրաժարվեց մասնակցել մրցույթին ։ 2022 թվականի փետրվարի 22-ին Kalush Orchestra-ի մասնակցությունը Եվրատեսիլ 2022-ին պաշտոնապես հաստատվեց ։
Եվրատեսիլ 2022-ի եզրափակչում հանդիսատեսի քվեարկության և ժյուրիի ընդհանուր արդյունքներով խումբը հաղթանակ տարավ՝ ստանալով 631 միավոր ։ Նրանց մրցանակը՝ բյուրեղապատյա բարձրախոսը, աճուրդում վաճառվել է $900,000: Ստացված հասույթն օգտագործվել է Ուկրաինայի զինված ուժերի համար անօդաչու թռչող սարքեր ձեռք բերելու համար։ Այնուհետև խումբը սկսեց գովազդային շրջագայություն դեպի Եվրոպա և Հյուսիսային Ամերիկա՝ բարձրացնելու պատերազմի մասին իրազեկությունը և նվիրատվություններ հավաքելու ռուսական ներխուժման դեմ Ուկրաինայի պայքարը առաջ մղելու համար ։
Հետաքրքիր փաստեր
2022 թվականին Կալուշ քաղաքի երկաթուղային կայարանի տանիքին վարդագույն գլխարկ է տեղադրվել՝ ի պատիվ Kalush նվագախմբի ։
2022 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Kalush նվագախմբի անդամները հանդիպեցին Առնոլդ Շվարցենեգերին, ով ավելի ուշ հայտնվեց նրանց «Щедрий вечір» տեսահոլովակում ։
Անդամներ
Խմբում ընդգրկված են հիմնադիր և մենակատար Օլեգ Փսյուկը (ծնված 1994 թվականի մայիսի 16-ին), բազմատեսակ գործիքների տիրապետող Իգոր Դիդենչուկը (ծնված 1993 թվականի դեկտեմբերի 29-ին) և ՄՍ Կիլիմենը։ Խումբը կոչվել է Օլեգ Պսյուկի հայրենի քաղաք Կալուշի անունով ։
Մեկլետա (Կրասնոդարի երկրամաս)
Մեկլետա (Меклета), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։