cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մոնղոլական արշավանքները Հնդկաստան
Ներխուժում դեպի Դելիի Սուլթանություն
Գիյաս ադ դին Բալբանի (իշխել է 1266-1287 թվականները) գլխավոր մտահոգություններից մեկը մոնղոլական ներխուժումների վտանգն էր։ Այդ նպատակով նա կազմակերպեց և իր բանակը հասցրեց մարտունակության առավելագույն աստիճանի։ Նա նաև հեռացրեց դժգոհ և չարակամ ղեկավարներին և հրաժարվեց իշխանությունը վստահել հնդիկներին։ Նա կենտրոնացավ իր մայրաքաղաքում և չէր խառնվում հեռավոր արշավներին ։
Մոնղոլների լայնամասշտաբ արշավանքները Հնդկաստան դադարեցին, որն օգնեց Դելիի Սուլթանությանը վերականգնել Մուլտանի, Ուչի և Լահորի նման սահմանամերձ քաղաքները, և պատժել Ռանասին և Ռաիսին, ովքեր համագործակցել են Խուարազիի և Մոնղոլ զավթիչների հետ։
Չաղաթայի վերելք
1260-ականներին Մոնղոլական կայսրությունում սկիզբ առած քաղաքացիական պատերազմից հետո Չաղաթայի ուլուսը վերահսկողության տակ էր առել Կենտրոնական Ասիան, իսկ նրա առաջնորդը 1280-ականներից Դուվա Խանն էր, որը Կայդու Խանից հետո երկրորդ հրամանատարն էր։ Դուվան ակտիվորեն գործում էր Աֆղանստանում և փորձում էր մոնղոլական իշխանությունը տարածել Հնդկաստանի վրա։ Միջնադարյան աղբյուրները պնդում են հարյուր հազարավոր մոնղոլական արշավանքների մասին, որոնց թվերը մոտավոր են (և, հավանաբար, ապացուցված են փաստերով) Կենտրոնական Ասիայի կամ Մերձավոր Արևելքի մոնղոլական թագավորությունների ամբողջ հեծելազորային զորքերի չափի հետ՝ մոտ 150 000 տղամարդ։ Մոնղոլական զորահրամանատարների հաշվարկը, որոնք աղբյուրներում նշվում են որպես տարբեր արշավանքների մասնակից, կարող էր ավելի լավ պատկերացում տալ մասնակիցների թվաքանակի մասին, քանի որ այդ զորահրամանատարները, հավանաբար, գլխավորում էին տումեններ՝ 10 000 մարդ անվանական ջոկատներ ։ Այս արշավանքները ղեկավարում էին կա՛մ Չինգիզ խանի տարբեր սերունդները, կա՛մ մոնղոլական բաժանմունքների հրամանատարները։ Նման բանակները կազմված էին մոտ 10 000-30 000 հեծելազորից, չնայած Դելիի մատենագիրները չափազանցնում էին դրանց թիվը՝ հասցնելով մինչև 100 000-200 000 հեծելազորի ։
Նեգուդարի մահմեդական նահանգապետ Աբդուլահը, որը Չաղաթայ խանի ծոռի որդին էր, 1292 թվականին իր զորքերի հետ ներխուժեց Փանջաբ, սակայն նրանց առաջապահ գնդի Ուլգու խանի գլխավորությամբ պարտություն կրեց և գերի ընկավ Խալջիի սուլթան Ջալալ ադ դինի կողմից։ Առաջապահ գնդի 4000 մոնղոլ գերիներ իսլամ ընդունեցին և եկան Դելիում բնակվելու որպես «նոր մահմեդականներ»։ Այն արվարձանը, որտեղ նրանք ապրում էին, համապատասխանաբար կոչվեց Մուղալպուրա ։ 1296-1297 թվականներին Չագաթայի տումենները մի քանի անգամ հարձակման են ենթարկվել Դելիի սուլթանության կողմից ։
Ջարան-Մանջուրի ճակատամարտ
Ի տարբերություն նախորդ արշավանքների, Ջալալեդդինի իրավահաջորդ Ալաուդինի օրոք մոնղոլական արշավանքները խոշոր նվաճումներ գրանցեցին։ 1297 թվականի ձմռանը, բանակը Չագաթայ Նոյան Կադարի գլխավորությամբ ոչնչացրեց Փանջաբի շրջանը և առաջացավ դեպի Կասուր։ Ալաուդինի բանակը Ուլուգ խանի գլխավորությամբ և, հավանաբար Զաֆար խանը, 1298 թվականի փետրվարի 6-ին Ջարան-Մանջուրի ճակատամարտում ջախջախեց զավթիչներին, որտեղ նրանցից շատերը գերի ընկան։
Սեհվանի պաշարում
Ավելի ուշ՝ 1298–1299 թվականներին, մոնղոլական բանակը ( ամենայն հավանականությամբ՝ նեգուդերի փախստականները) ներխուժեց Սինդ և գրավեց Սիվիստանի բերդը, որի արդյունքում մոնղոլները ջախջախվեցին Զաֆար խանի կողմից. նրանցից մի քանիսը ձերբակալվեցին և որպես գերիներ տեղափոխվեցին Դելի։ Այդ ժամանակ Ալաուդինի բանակի հիմնական մասը՝ Ուլուգ խանի և Նուսրաթ խանի գլխավորությամբ, զբաղված էր Գուջարաթի վրա հարձակումներով։ Գուջարաթից Դելի վերադառնալու ճանապարհին, որոշ մոնղոլներ խռովություն բարձրացրին խումսի վճարելու վերաբերյալ(ավարի բաժնի մեկ հինգերորդ մասը)։ Խռովությունը ճնշվեց, իսկ Դելիի Խռովարար ընտանիքները դաժանորեն պատժվեցին։
Կիլլիի ճակատամարտ
1299 թվականի վերջին Դուվան իր որդուն՝ Քութլուղ Խվայային ուղարկեց Դելին նվաճելու։ Ալաուդինն իր զորքը տարավ դեպի Կիլի՝ Դելիի մոտակայք, և փորձեց ձգձգել մարտը՝ հույս ունենալով, որ մոնղոլները սննդի պակասի պատճառով կնահանջեն, և նա իր նահանգներից օգնող ուժեր կստանա։ Սակայն նրա զորավար Զաֆար Խանը առանց նրա թույլտվության հարձակվեց մոնղոլական բանակի վրա։ Մոնղոլները ձևացրին, որ նահանջում են, և խաբեությամբ Զաֆար խանի ջոկատին ստիպեցին հետևել իրենց։ Արդյունքում Զաֆար խանը և նրա մարդիկ սպանվեցին՝ ծանր կորուստներ պատճառելով զավթիչներին։ Մի քանի օր անց մոնղոլները նահանջեցին, իսկ նրանց առաջնորդ Քութլուղ Խվայան ծանր վիրավորվեց և մահացավ ետդարձի ճանապարհին։
Դելիի պաշարում
1302-1303 թվականների ձմռանը, Ալաուդդինը բանակ է ուղարկում՝ կողոպտելու Կակաթիայի մայրաքաղաք Վարանգալը, իսկ ինքը շարժվում դեպի Չիտոր։ Տեսնելով, որ Դելին պաշտպանված չէ, մոնղոլները 1303 թվականիի օգոստոսին մեկ այլ արշավանք ձեռնարկեցին։ Ալաուդինը կարողացավ զավթիչներից շուտ հասնել Դելի, սակայն չհասցրեց ուժեղ պաշտպանություն նախապատրաստել։ Նա պատսպարվեց Սիրիի բերդում գտնվող խիստ հսկվող կիսակառույց մի ճամբարում։ Մոնղոլները թալանեցին Դելին և նրա շրջակայքը, բայց ի վերջո նահանջեցին՝ չկարողանալով ճեղքել Սիրին։ Մոնղոլների հետ այս սերտ հանդիպումը Ալաուդինին դրդեց ուժեղացնել ամրոցներն ու ռազմական ուժեր ամրապնդել դեպի Հնդկաստան տանող իրենց ճանապարհների երկայնքով։ Նա նաև իրականացրել է մի շարք տնտեսական բարեփոխումներ՝ ապահովելով բավարար եկամուտներ ուժեղ բանակ պահելու համար։
Դրանից կարճ ժամանակ անց Դուվա խանը փորձեց վերջ դնել Յուանի Թեմուր Օլջեյթուի հետ շարունակվող հակամարտությանը, և շուրջ 1304 տարի մոնղոլական խանությունների միջև համընդհանուր խաղաղություն հայտարարվեց՝ վերջ դնելով Յուան դինաստիայի և արևմտյան խանությունների միջև հակամարտությանը, որը տևել է գրեթե կես դար։ Դրանից անմիջապես հետո նա առաջարկեց համատեղ ուժերով հարձակվել Հնդկաստանի վրա, բայց արշավանքը չիրագործվեց։
Ամրոհայի ճակատամարտ
1305 թվականի դեկտեմբերին, Դուվան ուղարկեց մեկ այլ զորք, որը շրջանցեց խիստ հսկվող Դելի քաղաքը և Հիմալայան նախալեռների երկայնքով անցավ հարավ-արևելք՝ դեպի Գանգեսյան հարթավայրեր։ Ալաուդինի 30 000-անոց հեծելազորը, Մալիք Նայակի գլխավորությամբ Ամրոհայի ճակատամարտում ջախջախեց մոնղոլներին։ Մեծ թվով մոնղոլներ գերեվարվեցին և սպանվեցին։
Ռավիի ճակատամարտ, 1306 թվական
1306 թվականին Դուվայի կողմից ուղարկված մեկ այլ մոնղոլական զորք առաջ շարժվեց դեպի Ռավի գետը՝ ճանապարհին հողին հավասարեցնելով տարածքներ։ Բանակում ընդգրկված էին երեք զորամիավորումներ՝ Կոպեկի, Իկբալմանդի և Թայի-Բուի գլխավորությամբ։ Ալաուդինի ուժերը, Մալիք Կաֆուրի գլխավորությամբ, վճռականորեն ջախջախեցին զավթիչներին։
Դեհլավի հակահարձակում
Նույն թվականին մահացավ մոնղոլների խան Դուվան, և նրա գահաժառանգության շուրջ ծագած վեճի արդյունքում մոնղոլական արշավանքների այս ալիքը ավարտվեց Հնդկաստանում։ Օգտվելով այս իրավիճակից՝ Ալաուդինի զորավար Մալիկ Թուղլուքը պարբերաբար հարձակումներ էր իրականացնում ներկայիս Աֆղանստանում տեղակայված մոնղոլական տարածքների վրա։
Մոնղոլական վերջին արշավանքներ
1320 թվականին Զուլջուի (Դուլուչա) հրամանատարությամբ կարաունները, առանց որևէ լուրջ դիմադրության հանդիպելու, Ջեհլամ հովտի միջով մտան Քաշմիր։ Քաշմիրի արքան՝ Սուհադևան, Զուլջուին առաջարկեց հեռանալ՝ վճարելով մեծ փրկագին ։ Չկարողանալով դիմադրություն ցուցաբերել՝ Սուխադևան փախավ Կիշտվար՝ Քաշմիրի ժողովրդին թողնելով Զուլջուի ողորմությանը։ Մոնղոլներն այրեցին բնակավայրերը, կոտորեցին տղամարդկանց, իսկ կանանց ու երեխաներին ստրկության հանձնեցին։ Միայն թագավորի գլխավոր զորավար Ռամաչանդրայի հրամանատարության տակ գտնվող փախստականները Լար ամրոցում մնացին ապահով։ Զավթիչներն ութ ամիս, մինչև ձմեռ, շարունակեցին իրենց ավերածությունները։ Բրինալից հեռանալու ճանապարհին Զուլջուն կորցրեց իր մարդկանց և գերիների մեծ մասին Դիվասարի շրջանում տեղացած առատ ձյան պատճառով։
Մոնղոլների հաջորդ խոշոր արշավանքը տեղի ունեցավ այն բանից հետո, երբ Սուլթանությունում Խալջիներին փոխարինելու եկավ Տուղլաքների տոհմը։ 1327 թվականին Չաղաթայի մոնղոլները Թարմաշիրինի գլխավորությամբ, որոնք նախորդ տարի պատվիրակներ էին ուղարկել Դելի խաղաղության բանակցություններ վարելու համար, կողոպտեցին սահմանամերձ Լամղան և Մուլթան քաղաքները, այնուհետև պաշարեցին Դելին։ Տուղլաքի տիրակալը մեծ փրկագին վճարեց՝ հետագա ավերածություններից իր սուլթանությունը փրկելու համար։ Մուհամմադ բին Թուղլուկը Իլխան Աբու Սաիդին խնդրեց դաշինք կնքել Խորասան ներխուժած Տարմաշիրինի դեմ, սակայն հարձակումը չիրագործվեց ։ Տարմաշիրինը բուդդիստ էր, ով հետագայում իսլամ ընդունեց։ Չագաթայի խանությունում կրոնական լարվածությունը մոնղոլների շրջանում պառակտման պատճառ դարձավ։
Թամաշիրինի կողմից Դելիի պաշարումից հետո Հնդկաստանի ուղղությամբ այլևս ոչ մի լայնածավալ ներխուժումներ ու հարձակումներ չեն իրականացվել։ Այնուամենայնիվ, մոնղոլ արկածախնդիրների փոքր խմբերն իրենց թուրերը վաճառեցին հյուսիս-արևմուտքում գտնվող տեղական շատ տերությունների։ Ամիր Քազաղանն իր քարաունաներով արշավեց Հյուսիսային Հնդկաստան։ Նա նաև մի քանի հազար զորք ուղարկեց Դելիի սուլթան Մուհամմադ բին Թուղլուքին՝ օգնելու ճնշել 1350 թվականին իր երկրում սկիզբ առած ապստամբությունը։
Լենկթեմուր և Բաբուր
Դելիի սուլթանները ջերմ հարաբերություններ էին ստեղծել Մոնղոլիայում և Չինաստանում գտնվող Յուան դինաստիայի, և Պարսկաստանի ու Մերձավոր Արևելքի իլխանության հետ։ Դելիի սուլթանության սուլթան Մուհամմադ բին Թուղլուկը 1338 թվականին Տողոն Թեմուրի (Հուիզոնգ կայսեր) օրոք մարոկացի ճանապարհորդ Իբն Բատտուտային Յուանի արքունիքում նշանակեց դեսպան։ Որպես նվեր նա պետք է ստանար 200 ստրուկ։
Այդ ժամանակ պառակտվել էր Չագաթայի խանությունը, և Թիմուր անունով մոնղոլ-թուրք առաջնորդը Կենտրոնական Ասիան և այլ տարածաշրջաններ իր վերահսկողության տակ էր վերցրել։ Նա վարում էր իմպերիալիզմի և իսլամացման երկակի քաղաքականություն՝ մոնղոլական տարբեր ցեղեր տեղափոխելով իր կայսրության տարբեր հատվածներ և իր իսկ սեփական բանակում առաջնահերթությունը տալով թուրք ժողովրդին։ Թիմուրը նաև Չագաթայի խանության նկատմամբ իսլամական հավատը ամրապնդեց և Չինգիզ խանի Շամանական օրենքների փոխարեն ընդունեց Շարիահի օրենքները։ Նա 1398 թվականին ներխուժեց Հնդկաստան՝ պատերազմ սկսելու և երկրի հարստությունը թալանելու նպատակով։
Նույնիսկ Եթե Մուղալները հրեշտակների ցեղ լինեին, վատը կլինեին, Նույնիսկ եթե ոսկով գրեք՝ Մուղալի անունը վատը կլիներ»։
Երբ Բաբուրը գրավեց Քաբուլը և սկսեց ներխուժել Հնդկական ենթացամաք, նրան կոչեցին Մուղալ, ինչպես Չագատայի խանության բոլոր նախկին զավթիչները։ Նույնիսկ Թիմուրի ներխուժումը համարվում էր մոնղոլական արշավանք, քանի որ մոնղոլները երկար ժամանակ ղեկավարում էին Կենտրոնական Ասիան և իրենց անունն էին տվել ժողովրդին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն Կատեգորիա:Մոնղոլական նվաճումներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հակամարտություններ Կատեգորիա:Պակիստանի պատմություն Կատեգորիա:Մոնղոլական արշավանքներ
Գլինիկի (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)
Գլինիկի (Глинники), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Անտկռուվա
Անտկռուվա (Antkruva), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Չարլզ Քոթոն
Չարլզ Քոթոն (Charles Cotton, ), անգլիացի բանաստեղծ և գրող, ով առավել հայտնի է Միշել դը Մոնտենի ստեղծագործությունը ֆրանսերենից թարգմանելով, «Ամբողջական ձկնորս» գրքում ունեցած ներդրումով և իրեն վերագրվող «Ամբողջական խաղը» ազդեցիկ գրքով։
Վաղ Կյանքը
Նա ծնվել է Էլսթոունֆիլդում, Ստաֆորդշիր, Բերեսֆորդ Հոլլում, Դերբիշիր Պիկ շրջանի մոտ։ Նրա հայրը՝ Չարլզ Քոթոն Ավագը, Բեն Ջոնսոնի, Ջոն Սելդենի, սըր Հենրի Ուոթոնի և Իզաք Ուոլթոնի ընկերն էր։ Որդուն, ըստ երևույթին, չի ուղարկվել համալսարան, բայց նրան դասավանդել է Ռալֆ Ռաուսոնը՝ 1648 թվականին Օքսֆորդի Բրասենոս քոլեջից վտարված ուսանողներից մեկը։ Քոթոնը ճանապարհորդեց Ֆրանսիայում և, հավանաբար, Իտալիայում, և քսանութ տարեկան հասակում նրան հաջողվեց ունենալ մի կալվածք, որը մեծապես ծանրաբեռնված էր իր հոր կենդանության օրոք դատական գործերով։ Ինչպես շատ ռոյալիստ պարոններ Անգլիական հեղափոխությունից հետո, նրա կյանքի մնացած մասը հիմնականում անցկացրեց հանգիստ գյուղական հետապնդումների մեջ, Քոթոնի դեպքում Պիկ շրջանում և Հյուսիսային Ստաֆորդշիրում։ Նրա «Ճամփորդությունը դեպի Իռլանդիա Բուրլեսկում» (1670) նշում է, որ նա ունեցել է կապիտանական հանձնաժողով և ծառայել Իռլանդիայում ։
Ամուսնություն
1656 թվականին նա ամուսնացավ իր զարմիկի՝ Իզաբելլա Հաթչինսոնի, Թոմաս Հաթչինսոնի դստեր հետ Նա գնդապետ Ջոն Հաթչինսոնի խորթ քույրն էր. Նրանք ունեցան մեկ երեխա՝ Քեթրին Քոթոնը, ով ամուսնացավ սըր Բերքլի Լյուսիի՝ 3-րդ բարոնետի հետ։ Իզեբելլա (Հաթչինսոն) Քոթոնը մահացել է 1670 թվականին։ Իր կնոջ քրոջ՝ միսս Սթենհոուպ Հաթչինսոնի խնդրանքով, նա ձեռնամուխ եղավ Պիեռ Կոռնեյլի Հորացիսի թարգմանությանը 1671 թվականին։ նա ուներ տարեկան 1500 ֆունտ ստեռլինգ բաժնետոմս, բայց նա իրավունք չուներ այն ծախսելու։
Ստեղծագործություններ
The Compleat Gamester-ի 1674 թվականի առաջին հրատարակությունը վերագրվում է Քոթոնին ավելի ուշ հրատարակությունների հրատարակիչների կողմից, որին ավելացվել են լրացուցիչ նյութեր 1709 և 1725 թվականներին  Քոթոնից հետո, ինչպես նաև կանոնների որոշ թարմացումներ, որոնք Քոթոնը նկարագրել էր ավելի վաղ։ Գիրքը համարվում էր «ստանդարտ» անգլերեն լեզվով տեղեկատու աշխատությունը խաղերի, հատկապես ազարտային խաղերի, ներառյալ բիլիարդի, թղթախաղի, զառախաղի, ձիարշավի և աքլորների կռիվների վերաբերյալ, մինչև Էդմոնդ Հոյլի «Միստր Հոյլի» գրքի հրապարակումը։ Խաղերը ավարտվեցին 1750 թվականին, որոնք գերազանցեցին Քոթոնի այն ժամանակվա հնացած աշխատանքը ։
1687 թվականին Քոթոնի մահից հետո նա անվճարունակ էր և իր ունեցվածքը թողեց իր պարտատերերին։ Նա թաղվել է 1687 թվականի փետրվարի 16-ին Պիկադիլիի Սուրբ Ջեյմս եկեղեցում ։
Քոթոնի՝ որպես բուռլեսկ գրողի համբավը կարող է բացատրել այն անտեսումը, որով վերաբերվել են նրա մնացած բանաստեղծություններին։ Նրանց գերազանցությունը, սակայն, չնկատվեց լավ քննադատների կողմից։ Քոլրիջը գովաբանում է իր ոճի մաքրությունն ու անտարբերությունը Biographia Literaria-ում, իսկ Ուորդսվորթը (Նախաբան, 1815) տվել է առատ մեջբերում «Ձմռան ձոնից»։ «Թոշակի անցնելը» տպագրված է Ուոլթոնի կողմից «Ամբողջական ձկնորսի» երկրորդ մասում։
Նա Դերբիշիրի մի մարդ էր, ով սիրում էր Պիկ շրջանը և գրեց մի երկար տեղագրական բանաստեղծություն՝ նկարագրելով այն. նրա հայրը տեղափոխվել էր այնտեղ Անգլիայի հարավից՝ ապրելու իր կնոջ կալվածքներում։ Բամբակի օրերում՝ Քաղաքացիական պատերազմին հաջորդած տասնամյակների ընթացքում, ձկնորսության լավ վայրերի անհասանելիությունը ֆիզիկական և օրինական էր։ «Ամբողջական ձկնորսի»- ի նրա բաժնի բացման գլուխները քաշում են Քոթոնին և նրա ընկերոջը վայրի և լեռնային լանդշաֆտի միջով։ Ընկերը, որին կսովորեցնեն թռչող ձկնորսություն, կասկած է հայտնում, թե արդյոք իրենք դեռ քրիստոնեական աշխարհում են.
«Ի՞նչ եմ մտածում։ Ինչու՞, կարծում եմ, որ դա ամենազառ տեղն է, որտեղ երբևէ իջել են վստահ տղամարդիկ և ձիերը, և եթե ընդհանրապես որևէ անվտանգություն կա, ապա ամենաապահով ճանապարհը իջնելն է...», - ասում է աշակերտը։ Այն բանից հետո, երբ նա վերցրեց իր ճանապարհը, նրանք հասնում են կամուրջին։ «Դուք... ձեռնասայլերով եք ճամփորդում այս երկրում»,- հարցնում է նա։ «Որովհետև այս կամուրջը, անշուշտ, ստեղծվել է ոչ մի այլ բանի համար, ինչո՞ւ, մուկը հազիվ է կարողանում անցնել դրա վրայով»։
Թեև նա օգտագործում էր ձիու մազից խնամքով նեղացած, բամբակի ձողը ծանր էր։ Սպորտի նրա նկարագրությունը տարբերվում է ժամանակակից ճանճերի քասթինգից, որը սկսվել է 200 տարի անց ծանր մետաքսե գծերի հայտնվելով։ Քամոտ օրերին նա հյուրին խորհուրդ է տալիս ձկնորսություն անել լողավազաններում, քանի որ արագ գետերում, որտեղ Աղավնու կիրճն ավելի նեղ է, քամին շատ ուժեղ կլինի ձկնորսության համար։
Քոթոնի որոշ խորհուրդներ դեռևս օգտակար են, ինչպես, երբ նա հյուրին ասում է, որ ձուկ բռնի «լավ և հեռու»; և նա վիճում է մանր և կոկիկ ճանճերի համար, խնամքով հագնված, լոնդոնյան թփուտ-դիլերների թփուտ արտադրությունների շուրջ։ Ճանճերը, որոնք ձուկ են բռնում, միշտ սխալ տեսք կունենան չվարժված աչքին, քանի որ դրանք չափազանց փոքր և շատ նուրբ տեսք ունեն։
Բամբակի վիրակապերը պատրաստված են արջի մազից և ուղտի մորթի տակից, սև խոզի ականջի փափուկ մազիկներից և շան պոչերից։ «Ի՜նչ կույտ կա այստեղ»։ բացականչում է իր այցելուն, երբ բացվում է Քոթոնի կրկնօրինակման պայուսակը։ «Անշուշտ, Եվրոպայում ձկնորսը երբեք իր խանութը կիսով չափ պատրաստ չի եղել, ինչպես դուք»։
Քոթոնը պատասխանում է իսկական մոլուցքի հուզականությամբ. «Թույլ տվեք ձեզ ասել, որ այստեղ կան մի քանի գույներ, որոնք արհամարհելի են թվում, որոնք շատ դժվար է ձեռք բերել, և դրանցից որևէ մեկը սակավ է, որոնք, եթե կորչեն, Ես չպետք է բաց թողնեմ և անհանգստանամ դրա կորստի համար, տարին մեկ անգամ»։
Քոթոնը մի ամբողջ գլուխ է նվիրում տարվա յուրաքանչյուր ամսվա համար ճանճերի հավաքմանը։ Քչերն ունեն ժամանակակից անալոգներ, բայց դրանք հիմնված են ճշգրիտ դիտարկման վրա, ինչպես նրա քարե ճանճը.
Նրա մարմինը երկար է և բավականին հաստ, և պոչում լայն է, գրեթե, ինչպես մեջտեղում; նրա գույնը շատ նուրբ շագանակագույն է, դեղին շերտավոր և որովայնի վրա շատ ավելի դեղնավուն, քան մեջքին. նա ունի նաև երկու կամ երեք փոքրիկ թմբուկներ պոչի ծայրին, և երկու փոքրիկ եղջյուրներ նրա գլխին. թևերը, երբ լցված են։ մեծացել են, կրկնակի են, մեջքի վրա հարթ են, նույն գույնի, բայց մարմնից ավելի մուգ և դրանից երկար...
Հանգիստ օրը դուք կտեսնեք դեռևս խորքերը, որոնք անընդհատ պտտվում են ձկների մոտ, որոնք բարձրանում են, որոնք կհեղեղվեն այս ճանճերով, նրանք նորից կմաքրե՞ն իրենց մաղձը։ Մոնտանայում ձկները դեռևս աճում են քարե ճանճերի, քանի դեռ ջուրը «անընդհատ շրջաններում է», բայց Մեծ Բրիտանիայում դա անախրոնիզմ է։ Cotton's Derbyshire-ը ավելի հեռու է ժամանակակից Անգլիայից և ավելի մոտ է անապատին, քան Մոնտանան կամ Ալյասկան այժմ։ Նա միանգամայն ամաչում է խայծով ձկնորսությունից, լինի դա ճանճերով, թե թրթուրներով։ Նա սպանում է ձկներին մինչև հոգնելը։ «Ես ունեմ հենց այս գետում, որը հոսում է մեր կողքով, երեք-չորս ժամվա ընթացքում վերցրել եմ երեսուն, հինգ և երեսուն, և գետի լավագույն քառասուն իշխանը»։ Եվ նա ավարտում է իր խորհուրդը հողեղեն գործնականության նոտայով, որը չի կարելի գտնել, քանի որ սպորտը դառնում է ավելի կատարելագործված. թարմ իշխանի բաղադրատոմս՝ եփած գարեջուրով և ծովաբողկով։
Քոթոնն ավելին չէր սիրում, քան այն, որ իր ընկերները պետք է կիսեն իր ուրախությունը։ Աղավնու կիրճում նա ուներ մասնավոր այգի «նուրբ մաքուր գետով», որտեղ աշխարհը վերածվել էր իր ամենապարզ և ամենակարևոր բաների։
Նրա թարգմանությամբ գլուխգործոցը՝ «Essays of M. de Montaigne» (1685–1686, 1693, 1700 և այլն), հաճախ վերահրատարակվել է և մինչ օրս պահպանում է իր համբավը. նրա մյուս գործերը ներառում են «Սկարոնիդեսը» կամ Վիրգիլի Տրավեստին (1664–1670), «Էնեիդի» առաջին և չորրորդ գրքերի համախառն բուրլեսկը, որը տևել է տասնհինգ հրատարակություն; Burlesque on Burlesque, ... լինելով Լուսիանի երկխոսություններից մի քանիսը, որոնք նոր են դրվել անգլերեն ֆուստիերեն (1675), The Moral Philosophy of the Stoicks (1667), Guillaume du Vair-ի ֆրանսերենից; Դքս դ'Էսպեռնոնի կյանքի պատմությունը (1670), Ժիրարի ֆրանսերենից; Բլեզ դը Մոնլյուկի մեկնաբանությունները (1674), The Planter's Manual (1675), ծառաբուծության վերաբերյալ գործնական գիրք, որտեղ նա փորձագետ էր. The Wonders of the Peake (1681), Compleat Gamester-ը և The Fair One of Tunis, երկուսն էլ թվագրված են 1674 թվականին, նույնպես նշանակված են Քոթոնին։
Ժառանգություն
Ուիլյամ Օլդիսը մի կյանք է նվիրել Քոթոնին Հոքինսի հրատարակությանը (1760) Compleat Angler-ում։ Նրա «Լիրիկական բանաստեղծությունները» խմբագրվել են Ջ. Ռ. Թութինի կողմից 1903 թվականին՝ 1689 թվականի բնօրինակ հրատարակությունից։ Մոնտենի Քոթոնի թարգմանությունը խմբագրվել է 1892 թվականին, իսկ ավելի մշակված ձևով 1902 թվականին՝ Քոթոնը ներդնում է իր սեփական նյութը և լրացնում է բացթողումները։
Բենջամին Բրիտտենը 1943 թվականին երաժշտություն է գրել Քոթոնի «Երեկոյան քառյակների» համար իր «Սերենադ տենորի, եղջյուրի և լարերի համար» ստեղծագործության մեջ։
Էնդրյու Միլարը՝ 18-րդ դարի լոնդոնյան նշանավոր գրավաճառը, հեղինակային իրավունքի բաժնեմաս է գնել Ջոն Օսբորնից Քոթոնի «Իսկական բանաստեղծական ստեղծագործությունների» նոր՝ հինգերորդ հրատարակության մեջ։ Այսպիսով, Քոթոնի պոեզիան մնաց հանրաճանաչ և եկամտաբեր մինչև տասնութերորդ դարը՝ մասամբ դասական գրականության հայտնի ստեղծագործությունների նրա խելացի «բուրլեսկների» շնորհիվ ։
Չարլզ Քոթոնը թաղվել է Պիկադիլի Սուրբ Ջեյմս եկեղեցում։ Նրա հիշատակը հավերժացնող հուշակոթող կա նաև եկեղեցու ներսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ
Պոլյանի (գյուղ, Ռյազանսկի շրջան)
Պոլյանի (Поляны), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6328 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի բնակավայրեր
Պլեբեյ
Պլեբեյներ (, plebs - հասարակ ժողովուրդ), ազատ բնակչության խավ Հին Հռոմում։ Մինչև մ․. թ․. ա. 3-րդ դարի սկիզբը ներգրավված չէին տոհմական համայնքի մեջ, իրավունք չունեին օգտվելու (ի տարբերություն պատրիկների) համայնական հողերից։
Հռոմեական կայսրությունը կազմված էր երկու հակադիր խավից՝ պատրիկներից և պլեբեյներից։ Պատրիկ նշանակում է հայր ունեցող, այսինքն՝ ազնվական, իսկ պլեբեյ նշանակում է եկվոր։ Պատրիկների և պլեբեյների մեջ խոր անդունդ կար. նրանք իրար հետ ամուսնանալ չէին կարող։ Պատրիկները ծաղրում էին պլեբեյներին, սակայն վերջինիս տնտեսություն էին ապահովում։ Ի վերջո պլեբեյներն ապստամբում են և հեռանում քաղաքից։ Տնտեսությունը կանգ է առնում, և պատրիկները, հասկանալով սխալը, շտկում են այն։
Մասնավոր սեփականության իրավունքով կարող էին տիրել ոչ մեծ հողակտորների։ Երկրագործությունից բացի, զբաղվում էին նաև արհեստներով և առևտրով։ Պլեյբեյների աստիճանական սնանկացման հետևանքով նրանց հողերի քանակը կրճատվել է։
Պլեյբեյների տնտեսական ծանր վիճակը ավելի էր վատթարանում քաղաքական և քաղաքացիական իրավունքներից զուրկ լինելու պատճառով։ Պատրիկների դեմ երկարատև և համառ պայքարից (մ․. թ․. ա․. 5-րդ դարի սկզբից մինչև մ. ․թ․. ա․. 3-րդ դարի սկիզբը) հետո Պլեյբեյները մտել են Հռոմի ժողովրդի կազմի մեջ, նրանց իրավունքները հավասարեցվել են պատրիկների իրավունքներին, վերացվել է պարտային ստրկությունը։
Պլեյբեյների ունևոր մասը պատրիկների վերնախավի հետ կազմել է նոբիւիաեաը։ Մ․. թ․. ա․. 3-2-րդ դարերից «Պլեյբեյներ» անվանել են հասարակ ծագում ունեցող լիիրավ քաղաքացիներին։
Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքականություն Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի սոցիալական պատմություն Կատեգորիա:Սոցիալական կարգավիճակ Կատեգորիա:Հասարակության շերտավորում
Կարմիր Կոնգո
Կատեգորիա:Քիմիական ինդիկատորներ Կատեգորիա:Ազոմիացություններ
Արահետ (թերթ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական պարբերականներ
Միայնակ դուրս եմ գալիս ճանապարհ
Միայնակ դուրս եմ գալիս ճանապարհ (Ռուս․«Выхожу́ оди́н я на доро́гу»), Միխայիլ Լերմոնտովի ստեղծագործություններից մեկն է, գրած 1841 թվականի մայիսի վերջին։ Ըստ հետազոտողների, բանաստեղծության մեջ պատմվում է քնարական փնտրումների արդյունքների, փնտրումների մոտիվների և պատճառների մասին, որոնց Լերմոնտովը անդրադառնում էր կյանքի վերջին տարիներին։ Գրված է հինգոտնյա յամբով անապեստական ոճով։ Առաջին անգամ հրատարակվել է Հարրենական գրառումներ («Отечественные записки», 1843, № 4) ամսագրում։
Ստեղծագործությունը դարձել է սիրավեպի հիմք, որի համար երգը գրել է կոմպոզիտոր Ելիզավետա Շաշինը 1861 թվականին։
Հիմնական թեման․ կարծիքներ
Լերմոնտովի երկրպագուները նշում են, որ բանաստեղծությունում կան «Էմբլեմատիկ բառեր», և ամեն մի էմբլեմատիկ բառի հետևում կա իր պոետիկական պատմությունը։ Ինչպես, օրինակ, սիլիկահողային մշուշը, որը հիշատակվում է բանաստեղծությունում՝ դա ճիշտ այն վայրի բնության նկարագրությունն է (հատկապես, Կովկասի), որտեղ գտնվել է գրողը իր կյանքը խլած մենամարտի ժամանակ։
Անապատի կերպարը, որի մասին խոսվում է երրորդ տողում, իր մեջ կրում է պանդուխտության մոտիվ։ Տվյալ մոտիվը Լերմոնտովի ստեղծագործություններում ներկայացվում է բազմաթիվ անգամներ․ նրա հերոսը հաճախ իրեն զգում է անտուն թափառական, որը միայնակ շարժվում է հողի վրայով ։ Երկնքի փայլը ոչ միայն հղում է դեպի Լերմոնտովի սիրած գույնը՝ կապույտը, այլև ցույց է տալիս տիեզերական նկարագրություն։ Տիեզերական նկարագրությունը օգտագործում են գիշերային տեսարաններ նկարագրելու ժամանակ։
Հետազոտողները գտնում են թեմայական նմանություն այլ ստեղծագործությունների հետ։ Օրինակ՝ Լերմոնտովի «Երեք արմավենի», «Դև», «Մծիրի», «Պաղեստինյան ճյուղը», ինչպես նաև Պուշկինի «Ժամանակն է, իմ ընկեր, ժամանակն է» և Գեյնևի «Der Tod, das ist die kühle Nacht»։
Գրականագետ Էմիլիա Օբուխովան բանաստեղծության լիրիկական հերոսի ճանապարհորդությունը համեմատում է մարդու թռիչքի հետ, որը պատմում է իր երկնքում գտնվելու մասին («Երկնքում անգամ երջանկություն է ու հրաշք») և նայում է այնտեղից իր մայր մոլորակին («և քնում է Երկիրը երկնքի կապույտ փայլի տակ») ։ Այդպիսի «տեղափոխումներ» իրենց ստեղծագործություններում հետագայում կատարել է Ջեկ Լոնդոնը («Միջաստղային ճանապարհորդ») և Մարինա Ցվետաևան («Օդի պոեմը»)։ Չնայած դրան, ըստ Օբուխովային, միայն Լերմոնտովը կարողացավ ճիշտ գուշակել, թե ի՞նչ գույնի է Երկիրը տիեզերքից ։
Վիսարիոն Բելինսկին առաջիններից մեկն էր, ով ուշադրություն դարձրեց բանաստեղծության վրա ։ Լև Նիկոլայեցիչ Տոլստոյը հատկապես նշել էր բանաստեղծության երկրորդ տողը՝ «Սիլիկահողային մշուշի ուղին» բառակապակցությունը տպավորություն էր թողել գրողի վրա իր ճշտությամբ։ Գրականագետ Դմիտրի Օվսյանիկո-Կուլիկովսկին անվանել է բանաստեղծությունը «հոգեբանական և բարոյական ազատության և հանգստի ուտոպիա»
Երգային տարբերակ
Բանաստեղծական չափը և հանգավորումը ստեղծված են այնպիսի ձևով, որ, ըստ պատմաբան Վասիլի Կլյուչևսկիյին, այն կոմպոզիտորը, որը կկարդա «Միայնակ դուրս եմ գալիս ճանապարհ» բանաստեղծությունը, չի դժվարա «ընտրել ձայները նոտաների տեսքով ներկայացնելու համար» ։ Դրա պատճառով բանաստաղծությանը տարբեր ժամանակներում անդրադարձել էին ոչ միայն պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորները, այլ նաև սիրողական կոմպոզիտորները ։ Ընդհանուր առմամբ «Միայնակ դուրս եմ գալիս ճանապարհ» բանաստեղծության հիման վրա գրված է ավելի քան 20 երգ և ռոմանսներ ։
Ամենամեծ համբավը ստացել է Ելիզավետա Շաշինայի տարբերակը, գրված 1861 թվականին, որը եղել է սիրողական կոմպոզիտոր և ներկայացել է երգով իր քրոջ հետ։ Շաշինայի ստեղծած ռոմանսը հանրության կողմից ընդունվել էր որպես ժողովրդական երգ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Միխայիլ Լերմոնտովի ստեղծագործություններ
Օխու
Օխու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում : Գտնվում էր Փերի գետի ձախ կողմի վտակ Թափնիի վերին հոսանքի ձախ կողմում, Բալու քաղաքից 36 կմ հյուսիս-արևելք։ Մտնում էր Ծխուի գյուղախմբի մեջ:
Աշխարհագրություն
Բնակավայրից հյուսիս-արևմուտք սկսվում են անտառներ։
Պատմություն
XVII դարից մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը այստեղ պահվել է ձեռագիր ավետարան, որը օխուեցի Մանուկ Մարգարյանը 1986 թվականին հանձնել է Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանին: 1699 թվականին Օխուում օրինակված և նկարազարդված Մաշտոցը պահվում է Վիեննայի Մխիթարյան Միաբանության մատենադարանում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 45 տուն` 586 հայ և 32 տուն` 200 քուրդ բնակիչ։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Ավստրիայի օրհներգ
Land der Berge, Land am Strome (թարգմանաբար «Լեռների ու ջրերի երկիր, երկիր ջրհեղեղների»), 1946 թվականի հոկտեմբերի 22-ից սկսած Ավստրիայի պետական օրհներգն է։ Երաժշտությունը առանձնացվել է Մոցարտի «Մասոնական կանտատա» (Freimaurerkantate) ստեղծագործությունից, որը Մոցարտը ավարտել է իր մահից ընդամենը 19 օր առաջ՝ 1791 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։ Խոսքերի հեղինակը Պաուլա ֆոն Պրերադովիչն է։
Հղումներ
Ավստրիա Օրհներգ
Հասարակածային Գվինեայի դրոշ
Հասարակածային Գվինեայի դրոշը Հասարակածային Գվինեայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Հասարակածային Գվինեայի Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կարմիր, կապույտ, սպիտակ և կանաչ գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Դրոշի կենտրոնում պատկերված է Հասարակածային Գվինեայի զինանշանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հասարակածային Գվինեայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1979 դրոշներ
Պոլյանի (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Պոլյանի (Поляны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
(4828) Միսենուս
(4828) Միսենուս (Misenus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Մարգարիտա Մոնե
Մարգարիտա Մոնե (Margarita Monet, իսկական անունը՝ Մարգարիտա Մարտիրոսյան, ), ամերիկահայ երգչուհի, դաշնակահարուհի, կոմպոզիտոր և դերասանուհի։ Նա Edge Of Paradise հարդ ռոք/սիմֆոնիկ մետալ խմբի հիմնադիրը և գլխավոր վոկալիստն է։ Հայտնի է իր հզոր ձայնով և անհավանական դիապազոնով ։ Մարգարիտան իր Edge Of Paradise խմբի հետ թողարկել է երեք տևանվագ ալբոմ և մեկ EP՝ IMMORTAL WALTZ 2015, ALIVE 2017, UNIVERSE 2019 և THE UNKNOWN ։
(4828) Միսենուս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,17575 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,956 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3955 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4300,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083704 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,89° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Մարգարիտա Մոնե
Վաղ կյանք և կարիերա
Մարգարիտան ծնվել է Երևանում, փոքր հասակից տեղափոխվել է Մոսկվա (Ռուսաստան)։ Երաժշտությամբ սկսել է զբաղվել չորս տարեկանում և արագ դարձել է մրցունակ և ելույթներին պատրաստ դաշնակահարուհի։ Մասնակցել է դաշնամուրային բազմաթիվ մրցույթների՝ արժանանալով մրցանակների ։
11 տարեկանում Մարգարիտայի ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է Հյուսթոն (ԱՄՆ), որտեղ նա հաճախել է Կատարողական և վիզուալ արվեստների բարձրագույն դպրոց (High School For The Performing and Visual Arts): Այն բանից հետո, երբ նա տեղափոխվել է Նյու Յորք, ընդունվել է Նյու Յորքի համալսարանի Tisch School Of The Arts արվեստների դպրոցը։ Նյու Յորքի համալսարանում նա վերապատրաստվել է Մայսների ստուդիայի թատրոնում և մասնագիտացել է երաժշտության մեջ ։
2010 թվականին Մարգարիտան տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ տեղական պրոդյուսերի հետ նախագծի վրա աշխատելիս հանդիպել է Դեյվ Բեյթսին։ Դեյվը փնտրում էր երգչի, որը կարող էր փոխարինել Ռոբին Մաքոլիին։ Շուտով նրանց երաժշտական համագործակցությունը հսկայական արդյունքներ է տվել և ամրացրել է խումբը, որը վերանվավել է Edge Of Paradise ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ռոք երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ երգչուհիներ
Մխիթար Հյուսն
Մխիթար Հյուսն, միջնադարյան հայ ճարտարապետ։
1188-1208-ին կառուցել է Գոշավանքի համալիրի մեծ մասը։ Մխիթար Հյուսնի կառուցած առաջին՝ Գրիգոր Լուսավորիչ կոչված եկեղեցին (չի պահպանվել) եղել է փայտակերտ (այստեղից էլ՝ նրա «Հյուսն» մականունը), որը Գոշավանքի սան Կիրակոս Գանձակեցին անվանում է «գեղեցկային»։ 1191-1196-ին Մխիթար Հյուսնը կառուցել է Գոշավանքի գլխավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Մխիթար Հյուսնը կառուցել է նաև մի այլ քարաշեն ժամատուն՝ փայտակերտ վերնահարկով, սկսել է գմբեթավոր նոր եկեղեցու շինարարությունը, որն ընդհատվել է և ավարտվել միայն 1231-ին։
Մխիթար Հյուսնը միջնադարյան Հայաստանի այն սակավաթիվ ճարտարապետներից է, որն իր ժամանակ արդեն գնահատվել է որպես մշակույթի տաղանդավոր գործիչ, և որի անվան հիշատակությունը պահպանվել է թե՝ իր ստեղծած բազմաթիվ հուշարձանների վրա, թե՝ պատմիչի (Կիրակոս Գանձակեցի) մոտ։
Կատեգորիա:Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ
Պիկվիկ (թեյ)
Թեյ «Պիկվիկ» (Pickwick), ապրանքանիշ, որի անվան տակ իրացվել է Douwe Egberts հոլանդական ընկերության թեյը։ Բենիլյուքսի երկրներում թեյի և սուրճի շուկայի առաջատարն է։ Կոչվել է ի պատիվ «Պիկվիկյան ակումբի հետմահու հուշերը» վեպի։
1753 թվականին Դաուվ Էգբերտը և նրա կինը՝ Ակքեն Ֆրիզլանդի Յաուրա քաղաքի գլխավոր փողոցում բացել են սուրճի, թեյի և ծխախոտի վաճառքի կրպակ ։ Մինչև 1937 թվականը ընկերության բոլոր թեյերը արտադրվել են Douwe Egberts ապրանքանիշով և յուրաքանչյուր տուփի վրա որպես պատկերանշան պատկերված է եղել անգլիական փոստային կառքը։
1930-ական թվականներին ընկերությունը ղեկավարում էր Յոհաննես Հեսելը, որի կինը սիրում էր ընթերցել Չարլզ Դիքենս։ Տպավորված պարոն Պիկվիկի արկածների մասին վեպից՝ նա առաջարկել է թեյի անունը փոխել «Պիկվիկ»-ով։ Համենայն դեպս, ապրանքանիշի փոխման մասին այդ լեգենդը հոլանդերենից «լոնդոներեն» է թարգմանվել ընկերության պաշտոնական կայքում ։
«Պիկվիկ» ապրանքանիշի տակ արտադրվել է ավանդական սև թեյ, մրգային համով սև թեյ, բուսական թեյ, կանաչ թեյ, ռոյբոս և մրգային խառնուրդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թեյ Կատեգորիա:Նիդերլանդների ընկերություններ Կատեգորիա:Ըմպելիքներ
Պիստյու
Պիստյու (Пырсъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իլիչ գետի ձախ ափին՝ 274 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 51 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Իլսկի
Իլսկի (Ильский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սևերսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23781 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սևերսկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1863 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էսթերա Մկրտումյան
Էսթերա Մկրտումյան, Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Չիլիում և Պերուում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Կենսագրություն
Էսթերա Մկրտումյանը ծնվել է 1976 թվականի ապրիլի 21-ին Երևանում։ 1993 թվականին ընդունվել է Երևանի Պետական համալսարանի Ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1998 թվականին ։
Աշխատանքային գործունեություն
Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 1999 թվականին՝ զբաղեցնելով ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչության առաջատար մասնագետի պաշտոնը։ 2002-2012 թվականներին եղել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչության գլխավոր մասնագետը։ 2003-2013 թվականներին Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում զբաղեցրել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատվիրակության և Հայաստան-Իսպանիա, Հայաստան-Պորտուգալիա ՀՀ ԱԺ պատգամավորական բարեկամության խմբերի քարտուղարի պաշտոնները։ 2012-2013 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչությունում որպես Եվրաինտեգրման և միջխորհրդարանական հարաբերությունների բաժնի վարիչ ։
2013-2017 թվականներին զբաղեցրել է Արգենտինայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության խորհրդականի, հյուպատոսի պաշտոնը։ ՀՀ նախագահի` 2017 թվականի փետրվարի 11-ի հրամանագրով նշանակվել է Արգենտինայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան, այնուհետև նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ի հրամանով՝ համատեղության կարգով նաև դեսպան Ուրուգվայի Արևելյան Հանրապետությունում, Չիլիի Հանրապետությունում և Պերուի Հանրապետությունում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մխիթար Գոշի մեդալակիրներ
Գոլիկի (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)
Գոլիկի (Голики), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլիկի գյուղում բնակվում էր 448 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անցլա
Անցլա (Antsla), քաղաք Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 1402 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի քաղաքներ
Սուրեն Պողոսյան
Սուրեն Համբարձումի Պողոսյան, հայ խորհրդային կենսաբան, խաղողագործ-սելեկցիոներ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1954), պրոֆեսոր (1962), Լենինի անվան ՀամԳԳԱ թղթակից անդամ (1956), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961), ՀամԳԳԱ բուսաբուծության և սելեկցիայի բաժանմունքի խաղողագործության սեկցիայի նախագահ (1963), Իտալիայի խաղողի և գինու ակադեմիայի պատվավոր թղթակից անդամ (1968)։
Կենսագրություն
Սուրեն Պողոսյանը ծնվել է Շամշադինի շրջանի Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղում։ 1931 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։ 1938-1941 և 1945-1949 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ կենսաբանության ինստիտուտի բույսերի գենետիկայի բաժնի վարիչ, 1949 թվականից՝ Հայկական խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության ԳՀԻ-ի խաղողի սելեկցիայի և խաղողագրության բաժնի վարիչ։ Մշակել է բարձր շաքարայնությամբ գինու և սեղանի խոշորապտուղ խաղողի, ինչպես նաև ցրտա-հիվանդադիմացկուն սննդային բարձրարժեք և հետերոզիսային սորտերի ստեղծման հիմունքները։ Ստեղծել է (աշխատակիցների հետ) սեղանի և գինու խաղողի սորտեր, որոնցից 20-ը («Սևան», «Զվարթնոց», «Մասիս», «Գեղարդ», «Շահումյանի», «Մուսկատ», «Սուսաննա», «Մուսկատ երևանյան», «Մուսկատ հայկական», «Տոկուն», «Հադիսի» և այլն) շրջանացված են ՀՀ Արարատյան դաշտում և հյուսիսարևելյան գոտում, իսկ «Կարմրահյութը»՝ Ուկրաինայում, «Ազատենին»՝ Ղրղզստանում։ Նրա հեղինակությամբ հրատարակվել է «ՀՍՍՀ ամպելոգրաֆիա» (հատոր 2, 3, 1962, 1981) աշխատությունը։
Թաղված է Երևանի «Շահումյան» գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ կենսաբաններ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ խաղողագործ-սելեկցիոներներ Կատեգորիա:Հայ գինեգործներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Անջելյան
Անջելյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Ֆարխո
Ֆարխո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Խոսքի խանգարում
Խոսքի խանգարում, խոսողության լիակատար կամ մասնակի խանգարում, շեղում կամ խախտում նորմայից՝ կապված խոսքային կենտրոնների գործունեության խախտման հետ, ինչպես և արտասանական ապարատի այս կամ այն օրգանի վթարի, դեֆեկտի հետ։ Բնորոշ խախտումներից է անխոսությունը։ Այսպես Վերնիկեի կենտրոնի գործունեության խանգարման հետ, գոյանում է զգայական աֆազիա, այսինքն՝ խոսքային խլություն, երբ անձը կորցնում է իր և ուրիշի խոսքի բովանդակությունը ըմբռնելու ունակությունը։
Խոսքի խանգարման տեսակներ
Դրա հետ նվազում է տառերը տեսնելու և ճանաչելու կարողությունը։ Գրելու ունակության լրիվ խաթարումը կամ դրա կորուստը կոչվում է ագրաֆիա կամ գրելազրկություն, իսկ կարդալու ունակության կորուստը, որ ուղեկցվում է գրելազրկությամբ, կոչվում է կարդալազրկություն։ Բրոկայի կենտրոնի խաթարվելու դեպքում առաջանում է շարժողական աֆազիա։ Մարդն ըմբռնում է լսածի բովանդակությունը, բայց չի կարողանում խոսել, բառերը արտաբերել, ճիչ է արձակում և անխոս երգում։ Բառերը հիշելու կարողության անկումը և առհասարակ խոսքային հիշողության կորուստը կոչվում է ամնեզիա։ Լինում է նաև անկապ խոսողություն, երբ առկա է տառերի, վանկերի կամ բառերի անբաժանահնչյուն կամ խառնահնչյուն արտասանություն, մինչդեռ խոսելու պերֆերիկ ապարատները (բերանի կամ կոկորդի ներվերը) վնասված չեն լինում։ Սա կոչվում է անարթրիա Իսկ այն երևույթը, երբ ծայրամասային մկանների կամ ներվերի հետ կապված խոսողը դժվարանում կամ չի կարողանում արտասանել առանձին վանկեր, հնչյուններ, բառեր, կոչվում է դիզարբրիա։ Ժամանակավոր կամ մշտական անխոսություն կարող է գոյանալ անձայնության հետ կապված, երբ խախտվում է ձայնալարերի կամ արտասանական խոռոչի որոշ օրգանների գործունեությունը։
Խոսքի խանգարման մասնավոր դրսևորումներ
Խոսքի խանգարման մասնավոր երևույթներ են թոթովախոսություն, թլիկություն, թլվատություն, դիզարթրային թլվատություն, բառարտաբերական աղավաղումներ, սակավախոսություն և արագախոսություն, անխոսության դրսևորումներ, կակազություն,, ռնգախոսություն, խուլուհամրություն :
Կատեգորիա:Արտասանություն
Կոնգլոմերատ (ապար)
Կոնգլոմերատ ( — խիտ, հոծ), նստվածքային ապար, ցեմենտացված կոպիճ։ Խառնուրդներից սովորաբար առկա են ավազ, խճաքար և գլաքար։
Կոնգլոմերատում ցեմենտը ներկայացված է երկաթի օքսիդներով, կարբոնատներով, կավային նյութով և սակավ՝ սիլիկաթթվով։ Կոնգլոմերատները կարող են կազմված լինել տարբեր ապարների (պոլիմիքտային) և միևնույն ապարի (մոնոմիքտային) կոպիճից։ Ըստ բեկորային նյութի կուտակման եղանակի կոնգլոմերատները լինում են ծովային, ալյուվիալ, պրոլյուվիալ, լճային։
Լայնորեն տարածված են տարբեր հասակի նստվածքներում, հատկապես լեռնային շրջաններում և նրանց հարող մարզերում։ Երբեմն կոնգլոմերատները (սովորաբար ցեմենտում) պարունակում են ոսկու, պլատինի և այլ օգտակար հանածոների ցրոնային հանքավայրեր։
Կատեգորիա:Նստվածքային ապարներ
Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության դրոշ
Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության դրոշը Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կանաչ, սև, կարմիր և սպիտակ գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1976 դրոշներ
Հոգեկան արտացոլում
Ձևերը
Հոգեկան արտացոլման ձևերն են՝
Հոգեկան արտացոլումը միշտ զուգորդվում է ապրումների (հույզերի և զգացմունքների) հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգեբանական հասկացություններ
Ռաբ
Ռաբ ` Խորվաթական քաղաք, որը ամենահին բնակավայրերից է։ Քաղաքը իր անունը ստացել է Ռաբ կղզու անունից։ Ռաբը գտնվում կղզու հարավ արևմտյան ափին։ Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի տվյալներով կազմում է 554 մարդ։
Պատմություն
Ռաբը Ադրրիատիկի ամենահին քաղաքներից մեկն է։ Բնակավայրի մասին տեղեկություններ հասել են դեռ մեր թվարկությունից առաջ IV դարից, երբ այնտեղ ապրել են Իլլիրիացիները։ Մեր թվարկությունից առաջ III դարից մինչև  VI դար  այն պատկանում էր Հռոմեական կայսրությանը և կոչվում էր «երջանիկ» ։ IV դարում քաղաքում  (ըստ մեկ այլ տարբերակի, Լոպար գյուղում) ծնվել է սուրբ Մարին, հիմնադիր Սան Մարիոն, ով փախել է Ռաբից Դիոկղետիանոս կայսեր հետապնդումների պատճառով։ Միջնադարում Ռաբը եպիսկոպոսական ամբիոն էր, այստեղ կառուցվել է Բենեդիկտյան միաբանությունը։ XV դարում ամբողջովին վերակառուցվեց հայտնի ճարտարապետ Յուրա Դալմատինեցի ծրագրի համաձայն։ Հին քաղաքը շրջապատված է պատերով, որի շինարարությունը սկսվել է XII դարում։ Հին քաղաքում շատ հին եկեղեցիներ և այլ կառույցներ կան`Բենեդիկտինյան Սուրբ Էնդրեյ (XI դար), Սուրբ Մարիամ (XII դար), Սուրբ  Ջասթին (XVI դար), իշխանի պալատը (XIII դար)։
Միսալիա
Միսալիա (Missaglia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7805 մարդ (2004 թ.), բնակչության խտությունը 653 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքսն է՝ 23873, հեռախոսային կոդը՝ 039։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աբազովկա (այլ կիրառումներ)
Աբազովկա, կարող է վերաբերել՝
Ռոբերտ Նալբանդյան (քիմիկոս)
'''Ռոբերտ Մ. Նալբանդյան''' (Robert M. Nalbandyan, ), հայ քիմիկոս, պլանտացիանին ֆոտոսինթետիկ պրոտեինի համաստեղծող, ազատ ռադիկալների ասպարեզի առաջամարտիկ, քիմիայի բնագավառում տարբեր թեմաներով նշանավոր և բեղմնավոր հեղինակ։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Նալբանդյանը ծնվել է Երևանում, կրթությունը ստացել է Մոսկվայի պետական համալսարանում։ Նալբանդյանը կյանքի մեծ մասն ապրել և աշխատել է Երևանում, որտեղ նաև ղեկավարել է լաբորատորիա և դասախոսություններ է կարդացել։ Նա ճանաչվել է Խորհրդային Միության ամենահայտնի քիմիկոսներից մեկը և իր հետազոտություններում համագործակցել է ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի, Եվրոպայի և Ավստրալիայի գործընկեր քիմիկոսների հետ ։
Երբ 1989 թվականին Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը (ՀԽՍՀ) սկսեց պայքարել անկախություն ձեռք բերելու համար, Նալբանդյանը դարձավ ազգայնական շարժման քննադատներից։ Նրա կարծիքով՝ դա անխոհեմ էր և սեփական քաղաքական շահի համար ժողովրդի քարոզ էր։ Անկախանալուց հետո փոքր հանրապետությունում սկսվեցին էներգիայի պակասը, տնտեսական դժվարությունները և շրջափակումը. այդ ամենը, կարծես, ապացուցում էր նրա մտահոգությունները։ 1996 թվականին նա լքեց երկիրը և արտագաղթեց ԱՄՆ ։
Գիտական հանրության մեջ հիմնականում հայտնի լինելով սպիտակուցների հետ կապված իր գիտահետազոտական աշխատանքներ0ով, Նալբանդյանն իր գործընկեր գիտնականների շրջանում ճանաչվել է նաև որպես առաջադեմ մտածող քիմիայի այլ ոլորտներում, այդ թվում՝ նեյրոքիմիայի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Քիմ Դահյոն
Քիմ Դա Հյոն (김다현,, առավել հայտնի է որպես Դահյոն ), հարավկորեացի երգչուհի և ռեփեր։ Twice խմբի ռեփեր և սաբ-վոկալիստ։
1998−2014: Վաղ տարիներ և կրթություն
Քիմ Դա Հյոնը ծնվել է 1998 թվականի մայիսի 28-ին Հարավային Կորեայի Սոննամ քաղաքում։ Առաջին անգամ աղջիկը հանրությանը հայտնի է դարձել 2011 թվականին, երբ Յություբում հրապարակվել է հայտնի «արծվի պար» տեսանյութը, որը հետագայում դարձել է վարակիչ ։ Միջնակարգ դպրոցում մասնակցել է պարային մրցույթի, երաժշտություն գրել։ Նրան նկատել են JYP Entertainment-ի աշխատակիցները։ Հայտնի է, որ Դահյոնը լսումների է մասնակցել YG Entertainment-ում և S. M. Entertainment-ում՝ JYP-ի հետ ։ Նա պաշտոնապես թրեյնի է դարձեկ 2012 թվականի հուլիսի 7֊ին ։ Նախադեբյուտային շրջանում հայտնվել է Got7֊ի «Stop Stop It» և Ույոնի «R. O. S. E» տեսահոլովակներում ։
2016 թվականի մարտին Դահյոնը Չեյոնի հետ ընդունվել է Հանլիմ արվեստի ավագ դպրոց ։ 2017 թվականի փետրվարի 10-ին ավարտել է այն ։
2015−ներկա։ «Տասնվեցերորդ», Twice-ի դեբյուտ և սոլո կարիերա
2015 թվականի ապրիլին հայտնի դարձավ, որ JYP-ն Mnet-ի հետ համատեղ ձեռնամուխ կլինի «Տասնվեց» ռեալիթի շոուի նկարահանումներին (Sixteen), որտեղ գործակալության տասնվեց թրեյնիները պայքարել են Twice կանանց նոր խմբի կազմում նորամուտը նշելու հնարավորության համար։ Դահյոնն ընտրվում է որպես մասնակից ։
Twice-ի դեբյուտը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին The Story Begins մինի ալբոմով ։
Հաղորդավար է եղել Korean Music Wave փառատոնում ԲիԹիԷս խմբի Վիի հետ։ Մասնակցել է KBS Song Festival-ին ԲիԹիԷս խմբի Ջինի և EXO խմբի Չանյոլի հետ։ 2018 թվականին եղել է Gaon Chart K-Pop Awards ամենամյա երաժշտական մրցանակի հաղորդավարուհին Super Junior խմբի Իթ Հիկի հետ միասին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:1998 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Ֆաթմալի
Ֆաթմալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի նահանգի Խարբերդի գավառում, Կապան-Մադենի գավառակում, Կապան Մադեն գյուղաքաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանի գետի ստորին հոսանքի ձախափնյա շրջանում։ Նշանակված է եղել Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Եղեգնուտ (Արմավիրի մարզ)
Եղեգնուտ (նախկին անվանումը՝ Մոլա Բադալ), գյուղ Հայաստանի Արմավիրի մարզի Արմավիրի տարածաշրջանում, Արմավիր քաղաքից մոտ 10 կմ հարավ-արևելք, ծովի մակարդակից 845 մետր բարձրության վրա։ Եղեգնուտ համայնքի պատմական անվանումներն են՝ Բադալ, Ղամիշլու, Ղամշկուտ, Մոլլա Բադալ, Ռահիմաբադ, Սեֆիաբատ։ Վերանվանվել է Եղեգնուտ 1946 թ. ապրիլի 4-ին ։