cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյուքսեմբուրգ
Անվանում
Անվանումը ստացել է Լյուքսեմբուրգ քաղաքից։ Ժամանակակից սահմաններում պետությունը գոյություն ունի 1839 թվականից։ Ֆրանսերեն և գերմաներեն (երկրի պաշտոնական լեզուները) համապատասխանաբար կոչվում է Grand-Duché de Luxembourg և Großherzogtum Luxemburg ։
Պատմություն
Լյուքսեմբուրգի պատմության սկիզբ ընդունված է համարել 963 թվականը, երբ Լոթարինգիայի պֆալցի որդի կոմս Զիգֆրիդը Սուրբ Մաքսիմի կայսերական աբբայությունից որպես կալվածք ձեռք է բերում ժայռոտ հրվանդան և հռոմեական դարաշրջանի ամրություններ, որոնք հայտնի էին Լյուսիլինբուրհուկ՝ «փոքր ամրոց» անվանումով ։ Զիգֆրիդի հաջորդները մեծացնում են իրենց ժառանգած տարածքները՝ ամուսնությունների, նվաճումների և վասալության միջոցով։ Հայտնի է, որ 13-րդ դարում արդեն Լյուքսեմբուրգի կոմսերը թագավորում էին զգալի տարածքի վրա ։ 1308 թվականին Լյուքսեմբուրգի կոմս Հենրիխ VII-ը ստանում է «Հռոմեացիների թագավոր» տիտղոսը, իսկ ավելի ուշ՝ օծվում Սրբազան Հռոմեական կայսրության միապետ ։ Ուշ միջնադարում Լյուքսեմբուրգների արքայատոհմի ևս 3 ներկայացուցիչներ զբաղեցնում են Սրբազան Հռոմեական կայսրության գահը։ 1354 թվականին Կառլոս IV կայսրը պետական միավորին տալիս է դքսության կարգավիճակ ։ Դքսությունը, ի վերջո, դառնում է «Բուրգունդյան շրջան»-ի մի մասը, այնուհետև՝ Հաբսբուրգների Նիդերլանդների տասնյոթ գավառներից մեկը ։
Դարերի ընթացքում Լյուքսեմբուրգ քաղաքն ու քաղաքի բերդը ձեռք են բերում առավել մեծ ռազմավարական նշանակություն՝ Ֆրանսիայի թագավորության և Հաբսբուրգների տիրույթների միջև գտնվելու պատճառով։ Այսպիսով, Լյուքսեմբուրգի բերդը ժամանակի ընթացքում դառնալով Եվրոպայի ամենահեղինակավոր ամրություններից մեկը ։ Լուի XIV-ի օրոք Ֆրանսիային, իսկ Մարիա Թերեզայի օրոք Ավստրիական կայսրությանը պատկանելուց հետո, Լյուքսեմբուրգը ի վերջո դառնում է Ֆրանսիայի առաջին հանրապետության՝ Նապոլեոնյան տիրակալության մաս ։
Մինչև 963 թվականը
Հուլիոս Կեսարի կողմից Գալլիայի և Մագնա Գերմանիայի մի մասի նվաճումից հետո մինչև մ.թ.ա. 58-ից 51 թվականներին հռոմեացիները ներխուժում են Լյուքսեմբուրգ և նվաճում այն. արդյունքում ներկայիս Լյուքսեմբուրգի տարածքը դառնում է Հռոմեական կայսրության մաս հաջորդ 450 տարիների ընթացքում՝ ապրելով հարաբերականորեն խաղաղ պայմաններում՝ «Pax Romana»-ի ներքո։ Գալլիայում օրինակով, Լյուքսեմբուրգի կելտերը ևս ընդօրինակում են հռոմեական մշակույթը, լեզուն, բարքերը և ապրելակերպը, ձևավորելով մի քաղաքակրթություն, որը պատմաբանները հետագայում նկարագրում են որպես գալլոհռոմեական ։ 4-րդ դարից սկսած Լյուքսեմբուրգի մերօրյա տարածքներ են ներթափանցում գերմանական ֆրանկները ։ Հռոմեական կայսրությունը Լյուքսեմբուրգի նկատմամբ իր վերահսկողությունը վերջնականապես կորցնում է 406 թվականին՝ այն փոխանցելով Ֆրանկական թագավորությանը։ Կա տարածված տեսակետ առ այն, որ այս տարածքներում բնակություն հաստատած սալիական ֆրանկներն էլ գերմանական լեզուն տարածել են Լյուքսեմբուրգում ։
Լյուքսեմբուրգի քրիստոնեացումը նույնպես տեղի է ունեցել այս դարաշրջանում և սովորաբար թվագրվում է 7-րդ դարի վերջին։ Այս գործընթացում աչքի ընկած ամենահայտնի գործիչը Վիլիբրորդն է՝ Նորթումբրյան միսիոներ սուրբ, որը այլ վանականների հետ միասին հիմնում է Էխտերաչի աբբայությունը մ.թ. 698 թվականին ։ Մի քանի դարերի ընթացքում աբբայությունը դառնում է Հյուսիսային Եվրոպայի ամենաազդեցիկ աբբայություններից մեկը։ Այստեղ 11-րդ դարում ստեղծվել է Codex aureus Epternacensis-ը, որը իրենից ներկայացնում է իրավական նորմերի հավաքածու՝ գրված ոսկե թանաքով ։
Պետական կարգ
Լյուքսեմբուրգը սահմանադրական միապետություն է։ Գործող սահմանադրությունն ընդունվել է 1868 թվականին (բազմիցս փոփոխվել և լրացվել է)։ Պետության գլուխը՝ մեծ դուքսն է, միանձնյա իրականացնում է գործադիր իշխանությունը։ Նա նաև ղեկավարում է զինված ուժերը։ Բարձրագույն օրենսդիր մարմինը միապալատ պառլամենտն է՝ Դեպուտատների պալատը։ Ընտրական իրավունքից օգտվում են 18 տարին լրացրած բոլոր քաղաքացիները։ Պետության գործադիր մարմինը կառավարությունն է։ Կառավարումը օկրուգներում իրականացնում են կոմիսարները, կանտոններում՝ բուրգոմիստրները։ Դատական համակարգն ընդգրկում է՝ Գերագույն դատարանը, օկրուգային դատարանները, հաշտարար դատավորները, իրավունքի հարցերով խորհրդակցական մարմինն ու վարչական բարձրագույն դատարանը (Պետական խորհուրդ)։
Խավալ
Խավալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Լյուքսեմբուրգ
Բնություն
Լյուքսեմբուրգի հյուսիսը զբաղեցնում են Արդենների և Հռենոսյան թերթաքարային լեռների ճյուղավորությունները (400-500 մետր բարձրությամբ)։ Հարավում բարձրադիր հարթավայրեր են (300-400 մետր)՝ հարուստ երկաթի հանքաքարով, թերթաքարով, կրաքարով և հանքային աղբյուրներով։
Խավալ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Լյուքսեմբուրգ
Կլիմա
Կլիման բարեխառն է, անցումային՝ ծովայինից ցամաքայինի։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը 0 °C-ից 2 °C է, հուլիսինը՝ 17 °C, տարեկան տեղումները՝ 700-850 մմ։
Ներքին ջրեր և հողեր
Գետային ցանցը խիտ է, պատկանում է Մոզել գետի ավազանին։ Գերակշռում են գորշ անտառային և պոդզոլային հողերը։ Տարածքի 1/3-ը զբաղեցնում են անտառները։
Խավալ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լյուքսեմբուրգ
Բնակչություն
Մոտ 90%-ը լյուքսեմբուրգցիներ են, մնացածը՝ ներգաղթածներ (իտալացիներ, գերմանացիներ, ֆրանսիացիներ և այլք)։ Պաշտոնական լեզուներն են ֆրանսերենը և գերմաներենը, հիմնական խոսակցական լեզուն՝ լյուքսեմբուրգերենը, տիրապետող կրոնը՝ կաթոլիկությունը, պաշտոնական տոմարը՝ Գրիգորյան։ Քաղաքային բնակչությունը 90,2% է (2015)։ Խոշոր քաղաքներն են Լյուքսեմբուրգը, Դիֆերդանժը, Դյուքելանժը։
Տնտեսություն
Լյուքսեմբուրգ զարգացած ինդուստրիալ երկիր է, տիրապետում է արտասահմանյան կապիտալը (ֆրանսիական, բելգիական և այլն)։ Համախառն Ներքին Արդյունքի ավելի քան 87,7%-ը (2014) տալիս է Սպասարկման ոլորտը ։
Արդյունաբերություն
Արդյունաբերությունը տալիս է համախառն ներքին արդյունքի մոտ 12%-ը ։ Արդյունաբերությանը բնորոշ են համակենտրոնացման բարձր աստիճանը և արտադրանքի մեծ չափերի հասնող արտահանությունը։ Մետալուրգիայի մեջ օգտագործվում է ինչպես տեղական, այնպես էլ ներմուծվող երկաթի հանքաքարը (գլխավորապես Ֆրանսիայից), քարածուխը և կոքսը (Գերմանիայից)։ Մետալուրգիական գլխավոր կոմբինատները (լրիվ ցիկլով) տեղաբաշխված են հանքահորերի մոտ և Լյուքսեմբուրգի արվարձաններում։ Կան, Մեքենաշինական, քիմիական, սննդի, ցեմենտի և խեցեգործական արդյունաբերության ձեռնարկություններ։
Գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսությունը տալիս է համախառն ներքին արդյունքի մոտ 0.3%-ը ։ Մշակում են ցորեն, գարի, վարսակ, կարտոֆիլ, ճակնդեղ։ Հովիտներում զարգացած է պտղաբուծությունը և խաղողագործությունը։
Տրանսպորտ
Երկաթուղու երկարությունը 275 կմ է, որն ամբուղջությամբ էլեկտրիֆիկացված է։ Լյուքսեմբուրգով են անցնում անդրեվրոպական երկաթուղիները։ Ավտոճանապարհների երկարությունը 2,899 կմ է։ Նավարկություն կա Մոգել գետի վրա։
Արտաքին Առևտուր
Արտահանում է պողպատե գլանվածք, ֆոսֆորային պարարտանյութ, ցեմենտ, փայտանյութ, էլեկտրաէներգիա, ներմուծում՝ քարածուխ, կոքս, երկաթի հանքաքար, մեքենաներ և սարքավորումներ, նավթամթերքներ, գործվածքեղեն, հացահատիկ։ Դրամական միավորը Եվրո-ն է։
Առողջապահություն
2015 թվականին ծնունդը կազմել է 1000 բնակչին 11,37, ընդհանուր մահացությունը՝ 7,24 : Գերակշռում են աթերոսկլերոզը և սիրտանոթային հիվանդությունները, չարորակ նորագոյացությունները, շաքարային հիվանդությունը են։ Հանդիպում են մանկական վարակիչ, վեներական հիվանդությունները, լյարդաբորբը։ Վերացվել է պոլիոմիելիտը, կրճատվել են տուբերկուլոզի դեպքերը։
Լուսավորություն
Ժողկրթության համակարգի մեջ են մտնում նախադպրոցական հիմնարկները (4—6 տարեկան երեխաների համար), պետական և մասնավոր պարտադիր տարրական դպրոցները (ուսուցման տևողությունը՝ 8—9 տարի), միջնակարգ դպրոցները՝ 7-ամյա դասական և 6-ամյա ժամանակակից լիցեյներ։ Գոյություն ունեն նաև լրացուցիչ դպրոցներ (ուսուցման Տևողությունը՝ 3 տարի)։ Պարտադիր դպրոցում ուսուցումը տարվում է գերմաներենով (II դասարանից անցնում են նաև ֆրանսերեն), միջնակարգում՝ ֆրանսերենով։ Տարրական դպրոցի ուսուցիչներ են պատրաստում մանկավարժական ինստիտուտները։ Լյուքսեմբուրգում է գտնվում Համեմատական գիտությունների միջազգային համալսարանը (հիմն. 1957 թվականին), 1969 թվականին ստեղծվել են համալսարանական կուրսեր։ Ավարտողներն իրավունք են ստանում արտասահմանյան համալսարանների II կուրս ընդունվելու։ Լյուքսեմբուրգն ունի Ազգային (հիմն. 1798 թվականին, 520 հզ. կտոր գիրք), Քաղաքային (հիմն. 1901 թվականին, 40 հզ. կտոր գիրք) գրադարաններ, Ազգային թանգարան։
Բորտյախովկա
2001 թվականի տվյալներով Բորտյախովկա գյուղում բնակվում էր 362 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 211,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարլիս Ուլմանիս
Կարլիս Աուգուստս Վիլհելմս Ուլմանիս (Kārlis Augusts Vilhelms Ulmanis, ), լատվիացի քաղաքական և պետական գործիչ։ Չորս անգամ զբաղեցրել է Լատվիայի վարչապետի պաշտոնը։ 1934 թվականի պետական հեղաշրջումից հետո երկրում հաստատել է ավտորիտար ռեժիմ, որն ավարտվել է լիակատար տնտեսական փլուզմամբ, և 1940 թվականին խորհրդային զորքերը մտել են Լատվիա։
Վաղ տարիներ
Կարլիս Ուլմանիսը ծնվել է 1877 թվականի սեպտեմբերի 4-ին (հին տոմարով՝ օգոստոսի 23-ին), Կուրլյանդի նահանգի Դոբլենսկի գավառի Ուձեսսկի վոլոստի (Udzes pagasts) Պիկշասի խուտորում (այժմ՝ Դոբելե քաղաքի մերձակայքում), ունևոր գյուղացիներ Ինդրիկիսի և Լիզետայի ընտանիքում։ Ընտանիքում եղել է երրորդ որդին։
Մասնագիտությամբ աշխատել է Ռիգայի և Լիբավայի (Լիեպայա) կաթնամթերքի արտադրամասում։ 1902 թվականին ինքն է կազմակերպել կաթնամթերքի տնտեսության դասընթացներ իր հայրենի գավառում, ապա՝ Ռիգայում։ Աշնանը մեկնել է Շվեյցարիա, որտեղ ընդունվել է Ցյուրիխի դաշնային պոլիտեխնիկի գյուղատնտեսական բաժինը, սակայն գարնանը վերադարձել է հայրենիք։ Ամռանը Ռիգայի լատվիական ընկերության կաթնամթերքի տնտեսության դասընթացներում աշխատել է որպես հրահանգիչ։ 1903 թվականին ընդունվել է Լայպցիգի գյուղատնտեսական ինստիտուտ, սակայն 1904 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ 1904 թվականին Լիֆլանդիայի նահանգում հիմնել է գյուղատնտեսական վերահսկողության առաջին ընկերությունը (lauksaimniecības pārraudzības biedrība), շրջել է նահանգում՝ որպես կաթնամթերքի տնտեսության տեսության դասախոս։
1905 թվականի ամռանը Կաուգուրուի գյուղատնտեսական ընկերությունում (Kauguru lauksaimniecības biedrība) աշխատել է որպես հրահանգիչ և դարձել «Գյուղատնտեսական աշխատող» (Lauksaimnieks) ամսագրի աշխատակից։
1905 թվականի դեկտեմբերին բանտարկվել է Պսկովի բանտում՝ հրապարակումների ոչ կոռեկտ բովանդակության համար և ազատ է արձակվել 1906 թվականի մայիսին։ Ազատվելուց հետո որոշ ժամանակ բնակվել է ավագ եղբոր՝ Յանիսի մոտ, իսկ աշնանը մեկնել է Գերմանիա, որտեղ աշխատել է Աննաբերգի գյուղատնտեսական դպրոցում, 1907 թվականի ամռանը վերադարձել է հայրական տուն, որտեղից էլ մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ աշխատանք է գտել Նեբրասկա նահանգի Օմահա քաղաքում գտնվող կաթնամթերքի արտադրության ֆերմայում։ 1908 թվականի հունվարին ընդունվել է Նեբրասկայի գյուղատնտեսական դպրոցը, իսկ փետրվարին մասնակցել է Նեբրասկա-Լինքոլնի համալսարանի Լինքոլնի ինդուստրիալ քոլեջի գյուղատնտեսության ձմեռային դասընթացներին։ Դասընթացներն ավարտել է 1909 թվականի մայիսին՝ ստանալով գյուղատնտեսի օգնականի դիպլոմ։ Աշխատել է Լինքոլնի կաթնամթերքի տնտեսության կառավարիչ, հետո Տեխասում ֆերմա է գնել։ 1913 թվականի համաներումից հետո մարտին վերադարձել է հայրենիք, աշխատել Վալմիերայում Բալթյան գյուղատնտեսական ընկերությունում որպես գյուղատնտես և «Zeme» («Երկիր») ամսագրի խմբագիր (1914-1916)։ Գրել է մի քանի գրքեր գյուղատնտեսության մասին և ակտիվորեն տպագրվել մամուլում։
Պայքար Լատվիայի անկախության համար
Լիֆլանդիայում և Էստլանդիայում Գերմանիայի գլխավոր կայսերական լիազոր Ավգուստ Վինինգը հոկտեմբերին սկսել է հող նախապատրաստել Բալթյան տարածքներում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին իր երկրի կորցրած ազդեցությունը պահպանելու համար։ Նրա օժանդակությամբ և անմիջական մասնակցությամբ 1918 թվականի նոյեմբերի 17-ին ստեղծվել է Լատվիայի ժողովրդական խորհուրդը, որտեղ հակամարտող լատվիական կուսակցություններին հաջողվել է միավորվել ։
Նոյեմբերի 18-ին ընդունվել է Անկախության հռչակագիրը և Ուլմանիսը դարձել է Լատվիայի Հանրապետության ժամանակավոր կառավարության առաջին վարչապետը (մինչև 1921 թվականը)։ Ժողովրդական խորհրդի նախագահի հետ իրադարձության մասին նա ծանուցել է Վինիգին ։
1918 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ուլմանիսի ժամանակավոր կառավարությունը պայմանագիր է կնքել Ավգուստ Վինիգի հետ Կարմիր բանակի առաջխաղացումից պաշտպանվելու համար աշխարհազոր (լանդեսվեր) ստեղծելու մասին ։ Համաձայն պայմանագրի՝ լանդեսվերում լատվիացիների մասնաբաժինը պետք է կազմեր 2/3 (այս պայմանը երբեք չի կատարվել, լատվիացիների բաժինը չի գերազանցել 1/3-ը) ։
1918 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Ուլմանիսի կառավարությունը Վինինգի հետ առանձին պայմանագիր է կնքել գերմանացի կամավորների մոբիլիզացման մասին գերմանացի զինվորական անձնակազմից Լատվիայի պաշտպանության համար, որոնց խոստացել են Լատվիայի «քաղաքացիության լիարժեք իրավունքներ» և հողի հատկացում՝ պայմանով, որ նրանք պետք է մասնակցեն Լատվիայի Հանրապետության պաշտպանության նպատակով ռազմական գործողություններին չորս շաբաթից ոչ պակաս ժամկետով ։
Կարմիր բանակի զինվորների կողմից Ռիգայի գրավումից հետո Ուլմանիսի կառավարությունը 1919 թվականի հունվարին տարհանվել է Լիբավա և այնտեղից կարգադրել ընդհանուր մոբիլիզացիա իրականացնել Կուրլանդիայի այն հատվածում, որը պաշտպանում էին գերմանացիները։ Այդ դիմումի ազդեցությունը աննշան է եղել՝ 1919 թվականի փետրվարին լատիշական առանձին գումարտակը, որը կազմավորվել է լանդեսվերի կազմում, ռուսական բանակի նախկին սպա, գեորգիևյան ասպետ Օսկար Կալպակսի հրամանատարությամբ, ունեցել է ընդամենը 276 մարտիկ, այն դեպքում, երբ աշխարհազորի ընդհանուր թվաքանակը կազմել է մոտ 4000 մարդ։
Լանդեսվերի մասին համաձայնագրերի ստորագրումից և Երկաթյա դիվիզիայում կամավորների ներգրավումից երկու ամիս անց Լատվիայի ժամանակավոր կառավարության քաղաքականությունը, անկասկած, դարձել է հակագերմանական։ Ամենացավալին կամավորների բնակեցման հարցն է եղել, որը աշխարհազորում գերմանամետ հեղաշրջման և վարչապետի պաշտոնում քահանա Անդրիևս Նիեդրայի նշանակման պատճառ է դարձել։ Ուլմանիսին և նրա կառավարության որոշ անդամների հաջողվել է փախչել «Սարատով» շոգենավով, որը Բալթիկ ծովում մարտարշավ է կատարել բրիտանական ռազմանավերի պաշտպանության ներքո։ 1919 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև հունիսի 27-ը այն դարձել է Լատվիայի ժամանակավոր կառավարության նստավայրը։
Մինչև 1934 թվականը Ուլմանիսը զբաղեցրել է վարչապետի (4 անգամ), պաշտպանության, արտաքին գործերի նախարարի (4 անգամ), գյուղատնտեսության նախարարի (2 անգամ) պաշտոնները։
Դիկտատուրա
1934 թվականի մայիսի 15-ին վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող Ուլմանիսը կազմակերպել է ռազմական հեղաշրջում, ցրել խորհրդարանը, բոլոր կուսակցությունները, փակվել են իր կողմից անընդունելի հրատարակությունները, կասեցվել է սահմանադրությունը, մինչև 1936 թվականի ապրիլի 11-ը՝ նախագահ Կվիեսիսի լիազորությունների ժամկետի ավարտը, իրեն նշանակել նաև Լատվիայի նախագահ՝ փաստացի դառնալով երկրի միանձնյա ղեկավարը ։
Նրան անվանել են «ժողովրդական առաջնորդ» ։ 1935 թվականի հունվարի 28-ին նա բոլորին հորդորել է գրքեր նվիրել իրենց նախկին դպրոցներին (այսպես կոչված՝ «Ընկերական կանչ»)։ 1936 թվականի ապրիլի 22-ին նա լատվիացիներին կոչ է արել երկրում տարբեր իրադարձությունների նվիրված ծառատունկ կազմակերպել։ Հայտնի է եղել նաև որպես աֆորիզմների հեղինակ՝ «Մեր ապագան հորթերն են» և «Ինչ կա, դա կա՝ ինչ չկա, դա չկա»։
Հենց այդ ժամանակ էլ Ուլմանիսը դարձել է երկրի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը։ Պետական հեղաշրջումից հետո բոլորը պետք է նվիրաբերություն կատարեին նրա օգտին, և նա ստացել է ֆանտաստիկ գումարներ, ինչպես նշել է պատմաբան Այվար Ստրանգան «Կարլիս Ուլմանիսի ավտորիտար ռեժիմի տնտեսական քաղաքականությունը» (Kārļa Ulmaņa autoritārā režīma saimnieciskā politika) գրքում։ 1937 թվականին՝ Ուլմանիսի 60-ամյակի կապակցությամբ, Լատվիայի բանկը նրան է նվիրաբերել 500 հազար լատ։ Միևնույն ժամանակ, լինելով հարուստ մարդ, նա չի սիրել սեփական աշխատանքով հարստություն կուտակած մարդկանց ։
Հասկանալով, որ երկրի տնտեսական և քաղաքական իրավիճակը գնալով ավելի ու ավելի է ծանրանում, Ուլմանիսը 1940 թվականի մայիսի 15-ին իր կառավարման վեցերորդ տարեդարձի կապակցությամբ ելույթում ներկայացրել է իր քաղաքական կտակը. «Ապագայում մեզ սպասում են ծանր փորձություններ և մեծ դժվարություններ, քան մենք ունեցել ենք մինչ այժմ։ Գալիք օրերը բոլորիցս շատ բան են պահանջելու։ Մենք զենքը ձեռքներիս խուսափեցինք պայքարից, բայց ոգու և կամքի զենքերով պայքարն անխուսափելի է մեզ համար։ Եվ ես կոչ եմ անում բոլորին պատրաստ լինել այդ պայքարին։ Եվ այդ պայքարում հաղթելու համար մեզ պետք կգաք դուք բոլորդ՝ զինված զգոնությամբ, տոկունությամբ ու նվիրումով։ … Ես կարող եմ ձեզ հիշեցնել, որ յուրաքանչյուր անհատի, յուրաքանչյուր խմբավորման կյանքի համար, անկախ նրանից, թե որքան կարևոր է այն թվում, միշտ անհրաժեշտ է զիջել ժողովրդի և պետության բարօրության համար։ Եվ մենք կդիմանանք փորձություններին ու պայքարներին, կհաղթենք և կգոյատևենք, որպեսզի ապագայում մեր պետությունը՝ Լատվիան լինի ավելի ուժեղ և կայուն» ։
Հրաժարական և մահ
1940 թվականի հուլիսի 21-ին Ուլմանիսը հրաժարական է տվել, դիմել խորհրդային կառավարությանը՝ թոշակ ստանալու և Շվեյցարիա մեկնելու խնդրանքով։ Սակայն 1940 թվականի հուլիսի 22-ին Մոսկվայի տարածքով նրան վարչական կարգով արտաքսել են Վորոշիլովսկ (Ստավրոպոլ), որտեղ հայտնվել է հուլիսի 29-ին։ 1941 թվականի հուլիսի 4-ին նրան ձերբակալել են, իսկ 1942 թվականի օգոստոսի 1-ին տեղափոխել Թուրքմենստանի Կրասնովոդսկ (այժմ՝ Թուրքմենբաշի) քաղաք։ Մահացել է 1942 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ Կրասնովոդսկ քաղաքի բանտային հիվանդանոցում։ Ականատեսների վկայությամբ՝ նրան թաղել են տեղի գերեզմանատանը։
1991 թվականի հոկտեմբերի 17-ին «Իզվեստիան» հրապարակել է հաղորդագրություն ամբաստանյալների գործողություններում հանցակազմի բացակայության պայմաններում խորհրդային շրջանի մի շարք գործերի վերանայման մասին։ Ի թիվս այլոց, վերանայվել է նաև Ուլմանիսի գործը։ Սակայն, Ուլմանիսի գերեզմանը գտնելու և նախագահի աճյունը հայրենիք վերադարձնելու փորձերն ապարդյուն են անցել։
Հայացքներ
1934 թվականին ելույթ ունենալով Լատվիայի համալսարանում՝ Ուլմանիսն ասել է. «Մենք պետք է շատ բան ընդօրինակենք մարքսիզմից»։ Պատմաբան Այվար Ստրանգայի կարծիքով նրա վրա հատկապես տպավորություն են թողել այն գաղափարախոսությունները, որոնք հնարավորություն են տվել պետությանը միջամտել տնտեսությանը ։
Ուլմանիսին դուր են եկել այն պաշտոնյաները, որոնց ինքը կարողացել է վերահսկել։ Նա իր մարդկանց պաշտոնների է նշանակել, և նրանք երախտապարտ են եղել առաջնորդին, թեև նրանց աշխատանքի արդյունքները գոհացուցիչ չեն եղել, ինչպես Ռուդոլֆ Բանգերսկիսինը, ով նշանակվել էր «Kieģelis» աղյուսի պետական գործարանի տնօրեն ամսական 600 լատ աշխատավարձով (1930-ական թվականներին Լատվիայում մեկ անձի միջին եկամուտը տարեկան 500 լատ է կազմել, իսկ Լատգալիում՝ 300 լատ), բայց նա գործարանը հասցրել է սնանկության ։
«Ազգային արդարության» կարգախոսով Ուլմանիսը սկսել է ստեղծել «Լատիշական Լատվիա»։ Սկզբում նրանք հողը խլել են գերմանացիներից, այն բաժանել գյուղացիների միջև մանր կտորների, հետո հերթը հասել է այն քաղաքներին, որտեղ բնակվել են գերմանացիներ ու հրեաներ տարեկան 800 լատ եկամուտով. նրանք սկսել են ճնշել և դուրս մղել արդյունաբերությունից և առևտրից։
Օրինակ՝ առևտրի կազմակերպման համար Առևտրա-արդյունաբերական պալատից պետք է ձեռք բերվեր առևտրի արտոնագիր, որի կանոնակարգով պահանջվում էր հաշվի առնել հայտատուի քաղաքացիությունը թույլտվություն տրամադրելիս։ Արտոնագրերի բոլոր մերժումները մինչև 1934 թվականը վերաբերել են միայն հրեաներին։ «Tanheizers» գարեջրի գործարանի սեփականատեր Աբրամ Սոբոլևիչին պարզապես հրավիրել են Լատվիական վարկային բանկ և ստիպել վաճառել գործարանը, իսկ դրա բազայի վրա ստեղծել են «Aldaris» գործարանը ։
Գործունեության գնահատական
Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ Ուլմանիսը մեծ ազդեցություն է ունեցել Բենիտո Մուսոլինիի գաղափարների վրա և նրա ռեժիմն անվանել են «պարաֆաշիստական» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի նախագահներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքական առաջնորդներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դիզենտերիայից մահացածներ Կատեգորիա:Ազատազրկման վայրերում մահացածներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Լատիշ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ Կատեգորիա:Պետության ղեկավարներ
Թուրքոմաններ
Թուրքոմաններ (նաև թուրքումեններ կամ թուրքմաններ կամ թուրքմեններ, Türkmenler, Türkmanlar, Türkmanlar), տերմին, որը ավանդաբար օգտագործվում է Մերձավոր և Միջին Արևելքում, Բյուզանդիայում, այնուհետև Եվրոպայում, որպես օղուզ թյուրքական ժողովուրդների նշանակում ։ Առաջին անգամ «թուրքոման» տերմինը հայտնվել է 11-րդ դարի բյուզանդական տարեգրության մեջ, երբ պատմիչ Աննա Կոմնենեն այսպես է անվանել Միջին Ասիայից Փոքր Ասիա ներթափանցած թուրքմեններին ։ Համաձայն Սերգեյ Աղաջանովի, թուրքմենները եղել են օղուզների մի մասի և Կենտրոնական Ասիայի հնդեվրոպական բնակչության խառնուրդի արդյունքը ։ Միջնադարյան հեղինակներ Ալ-Բիրունին և Մարվազին նշում են, որ այս տերմինով նկատի ունեին իսլամ ընդունած օղուզներին ։
Տերմինը պատմական համատեքստում նշանակում է ոչ միայն միջինասիական թուրքմեններին, այլ նաև կարող է վերաբերել թուրքերի, ադրբեջանցիների և, ընդհանրապես, քոչվոր թուրքերի նախնիներին ։
Ի սկզբանե լինելով արտաքին անվանում (էկզոնիմ), ենթադրաբար բարձր միջնադարի ժամանակաշրջանից, հնագույն և ծանոթ դարձած թյուրք (türk) և ցեղային անունների հետ մեկտեղ (յազըր, քընըք, սալըր, բայաթ, բայանդուր, աֆշար, քայը և այլն), որպես ազգանվանում (էթնոնիմ) սկսեց գործածվել ներկայիս Թուրքմենստանի, Ադրբեջանի, Իրանի, Անատոլիայի և Արևմտյան Հայաստանի տարածքներում հաստատված օղուզ ցեղերի կողմից ։
Անատոլիայում, ուշ միջնադարի ժամանակաշրջանից, այն փոխարինվեց պետության և իշխող դինաստիայի անվանումով՝ «օսմանլը» տերմինով ։ Ադրբեջանի տարածքում, ընդհանուր առմամբ, այն դադարել է գործածվել 17-րդ դարից, բայց այն պահպանվել է որպես ադրբեջանցիների ենթաէթնոս համարվող թերեքեմե կիսաքոչվոր ցեղերի ինքնավանում ։ Ըստ որոշ տվյալների՝ այս տերմինի կիրառումը որպես Ադրբեջանի թյուրքերի նշանակում պահպանվել է մինչև 20-րդ դարի սկիզբը ։
Այսօր այս էթնոնիմը կրում են Կենտրոնական Ասիայի թուրքմենները (Թուրքմենստանի հիմնական ժողովուրդը), ինչպես նաև օղուզների հետնորդներ՝ իրաքյան և սիրիացի թուրքմենները։
Ստուգաբանություն
Այս ազգանվան (էթնոնիմ) ծագման մասին կա մի քանի վարկած ։ Թուրքման տերմինի հենց առաջին հիշատակումը գրանցված է Մահմուդ Քաշգարիի ««Դիվան լուգատ ատ-թուրկ»» բառարանում (1074), որտեղ այս անվան գյուտը վերագրվում է Ալեքսանդր Մակեդոնացուն։ Տերմինի ստուգաբանության նույն տարբերակը նշում է նաև Ռաշիդ ադ Դինը։
Օսմանյան կայսրության 15-16-րդ դարերի պատմաբան Մեհմեդ Նեշրին գրում է, որ «թուրքմեն» անվանումը բաղկացած է երկու` «թյուրք» և «իման» բառերից, որը նշանակում է «հավատացյալ թյուրք», այսինքն՝ «մահմեդական թյուրք» ։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ «թուրքմեն» անունը բաղկացած է «թուրք» և «ման» բառերից, որտեղ «ման»-ը համարվում է «մատ» վերջածանցի՝ «ցեղ, ժողովուրդ» ածանցի տարբերակը ։
Բիրունիի և Մարվազիի մոտ նաև հիշատակվում է, որ մահմեդականություն ընդունած օղուզներին թուրքմեն են անվանել։ Ֆեդոր Միխայլովն իր «Անդրկասպյան տարածաշրջանի բնիկները և նրանց կյանքը» («Туземцы Закаспийской области и их жизнь») աշխատության մեջ նշում է մեկ այլ վարկած, որ օղուզ թուրքերն իրենք իրենց այդպես են անվանել՝ պատասխանելով «ով եք դուք» հարցին՝ թյուրքեմ մեն («Ես թյուրք եմ») ։
Պատմություն
Առաջին անգամ թուրքմեն (թուրքման) կամ թուրքոման տերմինը, հավանաբար, հիշատակվում է 8-9-րդ դարերի չինական աղբյուրներում (որպես Թյո-կու-մյոնգ, ենթադրաբար Ժետիսուում ապրող մարդկանց մասին)։ Թանյան «Թունդյան» հանրագիտարանը (մ․թ․ 8-րդ դար) պարունակում է տեղեկություններ, որոնց համաձայն Սու-դե (համաձայն Ֆրիդրիխ Հիրտի՝ Suk-tak - Սոգդակ, որը, ամենայն հավանականությամբ, համապատասխանում է Սողդին (Սողդիանա)) կոչվող երկիրը, որը մ․թ․ 5-րդ դարում առևտրա-քաղաքական հարաբերություններ է ունեցել Թան կայսրության հետ, կոչվում է նաև՝ T'ö-kü-Möng (թուրքմենների երկիր) ։ Թուրքմենների մասին հիշատակվում են նաև 8-րդ դարի առաջին քառորդի սողդյան տնտեսական փաստաթղթերում ։
Թուրքոման տերմինի ամենամեծ տարածումը տեղի է ունենում սելջուկյան նվաճումների դարաշրջանում։ Մուսուլման օղուզները, որոնք համախմբվել էին սելջուկների տոհմից քընըք ցեղի առաջնորդների շուրջ, կազմել են ապագա Սելջուկյան ցեղային միության և ապագայում նրանց կողմից ստեղծված պետության հիմնական կորիզը։ Սկսած սելջուկյան դարաշրջանից հարստության սուլթանները, իրենց իշխանությունն ամրապնդելու համար, Մերձավոր և Միջին Արևելքի տարբեր վայրերում ստեղծեցին ռազմական բնակավայրեր․ այնպես որ թուրքոմանների մեծ բնակավայրեր ստեղծվեցին ներկայիս Սիրիաի, Իրաքի և Արևմտյան Հայաստանի (Արևելյան Անատոլիա) տարածքներում։ Մանազկերտի ճակատամարտից հետո օղուզները զանգվածաբար բնակություն հաստատեցին Հայկական լեռնաշխարհում և հաստատվեցին Ադրբեջանի տարածքում (պատմական շրջան հիմնականում Իրանի հյուսիս-արևմուտքում)։ 11-րդ դարում թուրքոմանները խիտ բնակեցնում են Առանը ։ 11-12-րդ դարերի միջնադարյան հեղինակ, ծնունդով Մերվ քաղաքից, Շարաֆ ալ-Զաման Թահիր ալ-Մարվազին թուրքմենների մասին գրել է հետևյալը.
"««Նրանց հզոր ցեղերի թվում են ղուզերը․․․ Երբ նրանք հարևան դարձան մուսուլմանական երկրներին, նրանց մի մասը ընդունեց իսլամ։ Նրանց սկսեցին անվանել թուրքմեններ... Թուրքմենները տարածվեցին մուսուլմանական երկրներում, նրանք իրենց դրսևորեցին լավագույն ձևով, այնպես որ տիրեցին նրանց մեծ մասին և դարձան թագավորներ և սուլթաններ։» ։"
Բարձր միջնադարում Փոքր Ասիայի արևելյան հատվածը եվրոպական աղբյուրներում հայտնի է դառնում Թուրքոմանիա կամ օսմանյան աղբյուրներում՝ Թուրքման Էլի։ Թուրքմոնական բնակավայրերի կենտրոնը ժամանակակից Իրաքի տարածքում դառնում է Քիրքուքը։
Դեպի արևմուտք գաղթող թուրքմենական ցեղերի մարդաբանության մեջ ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցան հիմնարար փոփոխություններ՝ թյուրքալեզու ցեղերի մոնղոլոիդ գծերը աստիճանաբար թուլանում են և ամբողջովին անհետանում Փոքր Ասիայում ։
Ժիշչինցի
Ժիշչինցի (Жищинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
Էլկհարտ շրջան (Ինդիանա)
Կատեգորիա:Ինդիանայի շրջաններ
Ժիշչինցի
2001 թվականի տվյալներով Ժիշչինցի գյուղում բնակվում էր 1 087 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1278,82 մարդ/կմ²։
Թուրքոմաններ
Պատմություն
Թուրքմեններն էին իվէ և բայանդուր ցեղերը, որոնցից առաջացել են Կարա-Կոյունլու և Ակ-Կոյունլու պետությունների իշխող տոհմերը։ Վերջինիս անկումից հետո թուրքոմանական ցեղերը, մասամբ իրենց անունով, օրինակ՝ աֆշարներ, մասամբ (հաջիլու, պոռնակ, դյոգեր, մավսելլու) միավորվելով որպես թուրոմանական մեկ ցեղի մաս` միացել են Ղըզըլբաշների ցեղային համադաշնությանը ։
Հունգարիայի գրողների միություն
Հունգարիայի գրողների միություն (Magyar Írószövetség, հայտնի է նաև որպես Հունգարիայի գրողների ազատ միություն), հիմնադրվել է 1945 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին։ 1950-ական թվականներին՝ Հունգարիայում կոմունիստական ռեժիմի օրոք, միությունը դարձել է տարաձայնությունների առիթ և իր ուրույն տեղն է ունեցել 1956 թվականի հունգարական հեղափոխության ժամանակ։
Հեղափոխության կայծ
1956 թվականի հոկտեմբերի 23-ի ցերեկը շուրջ 20.000 ցուցարարներ հավաքվեցին Լեհաստանի և Հունգարիայի ազգային հերոս Յոզեֆ Բեմի արձանի շուրջ ։ Գրողների միության նախագահ Պետեր Վերեզն ամբոխի առջև կարդաց մանիֆեստը. Մենք՝ հունգարացի գրողներս, Հունգարիայի ժողովրդի պահանջները ձևակերպել ենք հետևյալ յոթ կետերում՝ Ավելի ուշ այդ օրը մի մեծ բազմություն հավաքվել էր Ռադիո Բուդապեշտի շենքի մոտ, որը գտնվում էր պետական իշխանությունների կառավարման ներքո։ Ամբոխն անկառավարելի դարձավ, երբ իրենց պահանջը ներկայացնող պատվիրակներին ձերբակալեցին և լուրեր պտտվեց, որ ցուցարարներ են սպանվել։ Ամբոխի վրա արցունքաբեր գազ նետվեց և Պետական անվտանգության կառավարումը վերևի պատուհաններից կրակեց ամբոխի վրա՝ սպանելով շատերին ։ Պետական անվտանգության կառավարումը փորձեց կրկին շտապօգնության մեքենայով զենք ներս տանել, սակայն ամբոխը իմացավ այդ խորամանկության մասին և կանխեց այն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարական հեղափոխություն (1956) Կատեգորիա:1945 ստեղծվածներ
Իտալիայի աշխարհագրություն
Աշխարհագրական ակնարկ
Իտալիայիի ափերը քիչ են կտրտված, երկարությունը մոտ 7,5 հզ կմ է։ Ռելիեֆում գերակշռում են լեռներն ու բարձրությունները (տարածքի 4/5-ը)։ Վարչական բաժանումը՝ մարզեր մարզերի կազմի մեջ մտնող գավառներն են։ Ալպերի և Ապենինների ստորոտներին գտնվում են 200—500 մ բարձրության հարթավայրեր, Պո գետի երկայնքով՝ կավաճահճային ցածրադիր (50—100 մ) հարթավայրեր, Պաղանի հարթավայրից հարավ՝ Ապենինյան թերակղզու երկայնքով, մոտ 1200 կմ երկարությամբ, ձգվում են միջին բարձրության Ապենինները (առավելագույն բարձրությունը՝ 2914 մ, Կոռնո)։ Կան գործող և հանգած հրաբուխներ (Ամիատա՝ 1734 մ, Վեզուվ՝ 1277 մ), լավային դաշտեր։ Հարավ-արևելքում, Ադրիատիկ ծովի ափերի երկարությամբ, ձգվում են Դորգանո և Լե Մուրշե կարստային սարավանդները, Ապենինյան թերակղզու հարավում՝ Կալաբրյան Ապենինները (բարձրությունը՝ մինչև 1956 մ)։ Կղզիներն ունեն լեռնային ռելիեֆ և մի շարք հրաբուխներ՝ էտնա (3340 մ), Ստրոմբոլի, Վուլկանո։ Իտալիային բնորոշ են հաճախակի և ուժեղ երկրաշարժերը։ Երկրաբանական կառուցվածքով Իտալիային է պատկանում է Ալպյան գեոսինկլինալային (ծալքավորության) մարզին։
Օգտակար հանածոներ
Օգտակար հանածոներից կան քարածուխ, գորշածուխ, լիգնիտ, թերթաքարեր, նավթ, գազ, կապար, ցինկ, երկաթ, բոքսիտներ, սնդիկ, ծծումբ, մարմար, կերակրի աղ, հանքային և տաք ջրեր (100—120 °C)։ Կլիման տերիտորիայի մեծ մասում մերձարևադարձային է, միջերկրածովյան, Պադանի հարթավայրում՝ անցողիկ՝ մերձ արևադարձայինից բարեխառնի։ Սարերում առկա է ուղղաձիգ կլիմայական գոտիականությունը։
Կլիմա
Ամառը շոգ է, չոր։ Հուլիսին՝ միջին ջերմաստիճանը ալլպեր ստորոտում 20—22 °C է, Պադանի հարթավայրում՝ 22—24 °C, Ապենինյան թերակղզում և կղզիներում՝ 23—28 °C: Սիրոկո քամիների հետևանքով ջերմաստիճանը բարձրանում է 40 °C-ից 45 °C: Ալպերում՝ 3500 մ բարձրությունից վեր, հուլիսին ջերմաստիճանը իջնում է 0 °C: Հունվարի միջին ջերմաստիճանը Ալպերի ստորոտին և Պադանի հարթավայրում մոտ 0 °C է, Ապենինյան թերակղզում և կղզիներում՝ 1 —12 °C: Ալպերում հաճախ են լինում են 15°Շ-ից—20 °C սառնամանիքներ։ Տեղումների տարեկան քանակը Արևելյան Ալպերում և Ապենինների հյուսիսում, ինչպես նաև լեռների արևմտյան լանջերին ավելի քան 3000 մմ է, արևելյան լանջերին և ներքին շրջաններում՝ 600—800 մմ, կղզիներում՝ 500 մմ։
Ներքին ջրերը
Գետային ցանցը խիտ է։ Հյուսիսում հոսում է Պոն (652 կմ), Պադանի հարթավայրի արևելքում՝ Ադիշե, Բրենտա, Պիյավե, Տալյամենտո, Ռենո գետերը։ Ունեն ձնաանձրևային և սառցադաշտային սնում, օգտագործվում են որպես ոռոգման և հիդրոէներգիայի աղբյուր։ Ապենինյան թերակղզու և կղզիների գետերը համեմատաբար սակավաջուր են, սնվում են անձրևներով և ամռանը հաճախ ցամաքում են։ Առավել խոշոր գետերից են Առնոն և Տիբրը։ Լճերի մեծ մասը գտնվում է Լոմբարդական Ալպերում (Դարդա, Կոմո, Լագո-Մաջորե ևն)։
Վերընթաց լանդշտաֆականություն
Ալպերում՝ մինչև 800 մ բարձրությունը աճում են լեռնային լայնատերև անտառները (կաղնի, շագանակենի, հացենի, թխկի), 800—1800 մ բարձրություններում (գորշ անտառահողերում, լեռնային հումուսային հողերում և ռենձիններում) հաճարենին և փշատերև անտառները, ավելի բարձր՝ լեռնամարգագետնային հողերում, թփուտները և ենթալպյան ու ալպյան մարգագետինները։ Պադանի հարթավայրում տարածված է կուլտուրացված բուսականությունը, Ապենիններում և Սիցիլիա ու Սարդինիա կղզիներում (մինչև 500—600 մ բարձրությունները), շագանակագույն և հրաբխային հողերում՝ մշտադալար խցանակաղնին, սոճին, թփուտները, 1000—1500 մ բարձր՝ լեռնային լայնատերև անտառները։ Կենդանիներից հանդիպում են քարայծ, վայրի կատու, կզաքիս, գորշ արջ, նապաստակ, սկյուռ, մոտ 400 տեսակի թռչուններ, ջրերում՝ ձկներ։ Ստեղծված են Դրան-Պարադիզո, Ստելվիո, Աբրուցո, Չիրչեո ազգային պարկերը։
Կատեգորիա:Իտալիայի աշխարհագրություն
Abstract Window Toolkit
Abstract Window Toolkit (AWT), Java լեզվի գրաֆիկական ինտերֆեյսի (Widget Toolkit) բնօրինակ հարթակից անկախ պատուհանների գրադարանն է։ AWT-ն այժմ Java Foundation Classes-ի (JFC) մի մասն է՝ ստանդարտ API՝ Java ծրագրում GUI-ի ներդրման համար։
AWT-ը նաև ստանդարտ GUI գրադարան է Java ME որոշ պրոֆիլների համար։ Օրինակ, Միացված սարքի կազմաձևման պրոֆիլները պահանջում են Java-ի գործարկման ժամանակը բջջային հեռախոսներում՝ AWT-ին աջակցելու համար։
Պատմությումն
Երբ 1995 թվականին Sun Microsystems-ը առաջին անգամ թողարկեց Java-ն, AWT վիդջեթները աբստրակցիայի բարակ շերտ էին ապահովում հիմնական նեյթիվ ինտերֆեյսի վրա։ Օրինակ, AWT վանդակի ստեղծումը հանգեցնում է նրան, որ AWT-ն ուղղակիորեն կանչում է ավելի ցածր մակարդակի տեղական ենթածրագր, որը ստեղծում է վանդակը։ Այնուամենայնիվ, Microsoft Windows-ի վանդակը նույնը չէ, ինչ վանդակը Mac OS-ի կամ Unix-ի տարբեր համերի վրա։ Որոշ մշակողներ նախընտրում են այս մոդելը, քանի որ այն ապահովում է համապատասխանության բարձր աստիճան հիմնական պատուհանների գործիքակազմի հետ և անխափան ինտեգրում նեյթիվ  հավելվածներին։ Այլ կերպ ասած, AWT-ի միջոցով գրված GUI ծրագիրը Windows-ով աշխատելիս նման է Microsoft Windows-ի նեյթիվ  հավելվածին, և միևնույն ժամանակ նման է բնօրինակ Apple Macintosh հավելվածին, երբ աշխատում է Mac-ով և այլն, այնուամենայնիվ, որոշ մշակողներ չեն սիրում այս մոդելը, քանի որ նրանք նախընտրում են, որ իրենց հավելվածները բոլոր հարթակներում նույն տեսքը ունենան։
J2SE 1.2-ում AWT վիջեթները հիմնականում փոխարինվել են Swing-ի վիջեթներով։ Օգտվողի միջերեսի տարրերի ավելի հարուստ հավաքածու տրամադրելուց բացի, Swing-ը նկարում է իր սեփական վիջեթները (օգտագործելով Java 2D՝ տեղական գրաֆիկական ցածր մակարդակի ենթահամակարգի ռեժիմներ կանչելու համար)՝ օպերացիոն համակարգի բարձր մակարդակի ինտերֆեյսի մոդուլին ապավինելու փոխարեն։ Swing-ը հնարավորություն է տալիս օգտագործել կամ «look and fell» համակարգ, որն օգտագործում է հարթակի նեյթիվ «look and fell», կամ միջպլատֆորմային տեսքն ու զգացումը («Java Look and Feel»), որը նույն տեսքն ունի բոլոր հարթակներում։ Այնուամենայնիվ, Swing-ն օգտագործում է AWT-ն՝ նեյթիվ  պատուհանների համակարգի հետ փոխգործակցության համար։
Ճարտարապետություն
AWT-ն ապահովում է API-ի երկու մակարդակ.
AWT-ն նաև տրամադրում է հավելվածներ որոշ բարձր մակարդակի ֆունկցիոնալությամբ.
Ո՛չ AWT-ն, ո՛չ Swing-ը բնականաբար անվտանգ չեն թելերի վրա։ Այսպիսով, կոդը, որը թարմացնում է GUI-ը կամ մշակում իրադարձությունները, պետք է կատարվի իրադարձությունների դիսպետչերական շղթայի վրա[en] (անգլ.՝ event dispatching thread, EDT)։ Դա չկատարելը կարող է հանգեցնել փակուղու կամ մրցավազքի վիճակի։ Այս խնդիրը լուծելու համար դասը թույլ է տալիս հավելվածներին գործարկել «ծանր» ինտերֆեյսի իրադարձությունների մշակիչներ իրադարձությունների մշակման շղթայում։
AWT և Swing բաղադրիչների խառնուրդ
Սկսած Java 6#Java SE 6 Update 10-ից, Swing բաղադրիչների և հիմնական AWT վիջեթների խառնումը հաճախ ունենում էր անցանկալի կողմնակի ազդեցություններ, ընդ որում AWT վիդջեթները հայտնվում էին Swing վիդջեթների վերևում՝ անկախ դրանց հատուկ դասավորության կարգից։ Այս խնդիրը պայմանավորված է նրանով, որ երկու վիդջեթների գործիքակազմերի մատուցման ճարտարապետությունը շատ տարբեր է, չնայած Swing-ի կողմից AWT-ից վերին մակարդակի ծանր քաշային բեռնարկղերի փոխառությունը ։
Java 6#Java SE 6 Update 12-ից սկսած՝ հնարավոր է խառնել Swing և AWT վիջեթները՝ առանց պատվերի հետ կապված խնդիրների։
Իրականացում
Քանի որ AWT-ն կամուրջ է դեպի հիմքում ընկած նեյթիվ օգտատիրոջ միջերեսը, դրա ներդրումը նոր օպերացիոն համակարգում կարող է մեծ աշխատանք լինել, հիմնականում մի շարք վիջեթների համար, որոնք պահանջում են նեյթիվ  հասակակիցների մշակումը զրոյից յուրաքանչյուր AWT վիդջեթի համար։
Java-ի զարգացմանը զուգահեռ սկսեց մշակվել Caciocavallo նախագիծը։ Դրա նպատակն է տրամադրել Java API-ներ, որոնք հիմնված են OpenJDK-ի վրա՝ հեշտացնելու համար նոր օպերացիոն համակարգերի համար AWT-ի ներդրումը գրելը ։ Java2D-ն օգտագործվում է ինտերֆեյսի կառուցման համար ։ Բոլոր անհրաժեշտ փոփոխությունները ներառված են JDK-ում OpenJDK 7-ից սկսած ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջավա
Հարոլդ Բլում
Հարոլդ Բլում (Harold Bloom, ), ամերիկացի հայտնի պատմաբան և մշակույթի տեսաբան, գրականագետ, աստվածաշնչագետ, կրոնական գիտնական։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռուսաստանում` հրեա ընտանիքում, ընտանիքի անդամները խոսել են իդիշ լեզվով։ Նա անգլերեն սովորելուց առաջ իմացել է իդիշ և եբրայերեն։ Նա ինքն իր համար պոեզիան հայտնաբերել է 10 տարեկանում՝ Բրոնքսի գրադարանում Հարթ Քրեյնի «Սպիտակ շենքեր» բանաստեղծությունների գիրքը կարդալով (հաջորդ հեղինակը, որ կարդացել է, եղել է Բլեյքը, ապա Մելվիլն ու Շեքսպիրը)։
1947 թվականին ընդունվել է Քորնելի համալսարան, սովորել ռոմանտիզմի պոետիկայի հետազոտող Մեյեր Հովարդ Աբրամսի մոտ։ Նա առանձնանում էր ֆանտաստիկ հիշողությամբ և աշխատանքի գերբնական արդյունավետությամբ։ Դասընթացն ավարտել է 1952 թվականին, ևս մեկ տարի անցկացրել է Քեմբրիջում։
Բլումը բազմաթիվ աշխատությունների հեղինակ է ։
Գիտական հետաքրքրություններ
Նա իր անմիջական նախորդին համարել է Նորթրոպ Ֆրայի գրականության և դիցաբանական պատկերների հետազոտող։ Նրա վրա ազդել են Քեննեթ Բըրքի գաղափարները։ Բլումի շահերը կենտրոնացած են եղել ժամանակակից աշխարհում սուրբ երևույթների վրա։ Այստեղից էլ գալիս են նրա գրքերը պոեզիայի, և ամենից առաջ ռոմանտիկ և կրոնական պոեզիայի մասին։ Նա աշխատել է սրբազան տեքստերի վրա (առաջին հերթին` Աստվածաշունչ), քաղաքացիական կրոնի ուսումնասիրություններ կատարել Միացյալ Նահանգներում։
Բլումի բազմաթիվ աշխատանքներից հասարակության և քննադատների ամենամեծ ուշադրությունը գրավել են «վախի ազդեցության» մասին գրքերը՝ որպես գրական դինամիկայի մեխանիզմ, «ընթերցման սխալների» մասին գրածքները՝ որպես տեքստի ընկալման ռազմավարություն և արևմտյան` մասնավորապես ամերիկյան գրականության «կանոն»-ի ձևավորումը և այլն։ Հազիվ թե լինի որևէ նշանակալից անգլախոս հեղինակ, որի մասին Բլումը չի գրել, բայց գրքերը, որոնց մասին նա չի գրել, համեմատաբար ավելի շատ են։ Այս իմաստով նա ոչ միայն ուսումնասիրել է կանոնը, այլև ակտիվորեն ձևավորել է այն։
Նշանակություն և հեղինակություն
1970-ականներին եղել է ապակառուցվածքայնության հետևորդ, Յեյլի դպրոցի առաջատար ներկայացուցիչներից մեկը, գրականության հետազոտության ամերիկյան ամենաազդեցիկ գիտնականներից մեկը։ Հետագայում նա դեմ է եղել ապակառուցվածքայնությանը, մարքսիզմին, ֆեմինիզմին, նշանագիտությանը, պոստմոդեռնիզմին, նոր պատմականությանը և այլ մտավոր երևույթներին` Միացյալ Նահանգների 20-րդ դարի վերջի հումանիտար և սոցիալական գիտություններում։
Նրա գիտական համբավը հիմնականում կապված է Բլեյքի ու ռոմանտիկների մասին նրա վաղ ուսումնասիրությունների և 1970-ական թվականներին հրատարակված երեք գրքերի հետ («Վախի ազդեցություն»` 1973 թվական, «Քարտեզի վերաիմաստավորում»` 1975 թվական, «Պոեզիա և բռնաճնշում»` 1976 թվական), որոնցում նա ձևակերպել է գրականության ազդեցության իր տեսությունը ։
Գնահատական
Նա եղել է Շեքսպիրի ակադեմիայի արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամ։ Բազմաթիվ ազգային և միջազգային մրցանակների դափնեկիր է եղել, այդ թվում` 2005 թվականին ստացել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Փայտե արծիվ
«Փայտե արծիվ» («Деревянный орёл», Կայսերական վարպետներ, Արևածաղկի կայսրություն), արևելասլավոնական ժողովրդական բովանդակությամբ հեքիաթ։ «Հեքիաթների սյուժեների ցուցիչն ըստ Աարնեի համակարգի»՝ «Փայտե արծիվը (աղավնի)» հեքիաթը 575-րդն է ։ Սյուժեն արձանագրվել է արևելասլավոնական բոլոր ժողովուրդների մոտ. նշվել է ռուսերեն 25, ուկրաիներեն 5 և բելոռուսերեն 2 տարբերակ։ Սյուժեն տարածվել է Հյուսիսային Ռուսաստանում և տարբերվում է միայն մանրամասնություններով. սովորաբար թագուհուն աշտարակում փակում է հայրը (Օնչուկով, Նիկիֆորով), իսկ Զալելինի տարբերակում թագավորի դուստրը, թաքնվելով աշտարակում, փրկվում է Մեծակուռքից։ Կորգուևի տարբերակը (№ 5) ժամանակակից է դարձրել այն՝ ավելացնելով ծնողների կողմից մոռացված որդու դրվագը։ Զաոնեժյեում տվյալ սյուժեն հանդիպում է բիլինայի տեսքով (Ռիբնիկով՝ «Արևածաղկի կայսրություն»)։ Ա. Շախմատովի ձայնագրության տարբերակում մասնակի ներմուծվել է «Ֆինիստ՝ սրատես բազեն» հեքիաթի սյուժեից ։
Սյուժե
Ոսկերիչն ու ատաղձագործը վիճում են, թե ով իր վարպետությամբ կհիացնի կայսրին։ Հաղթողին որոշելու համար կայսրը հրամայում է յուրաքանչյուրին բերել արտառոց մի բան։ Առաջինը կայսեր համար բերեց ոսկե բադ, որը ջրում լողում էր, ասես կենդանի լիներ։ Ատաղձագործը բերում է փայտե արծիվ, այնպիսին, որ կենդանի արծվից չէր տարբերվում։ Ատաղձագործը նստում է արծվի վրա, ներսից պտտում փոքրիկ պտուտակը, արծվի վրա թռչում ամպերի տակով և հետ վերադառնում։ Մինչ կայսրը շնորհակալություն էր հայտնում վարպետին, արքայազնը ցատկում է արծվի վրա և թռչում անդրծովյան երկրներ։ Թագավորը սիրելի որդու անհայտացման համար մեղադրում է ատաղձագործին և հրամայում նրան փակել զնդանում։ Այդ ընթացքում արքայազնը երկու շաբաթ ճանապարհորդում է աշխարհով մեկ։ Նա տեղեկանում է գեղեցկուհի արքայադստեր մասին, ով փակված էր բարձր աշտարակում։ Արքայազնը, իր փայտե արծվին հեծած, թռչում է աշտարակի պատուհանի մոտ և խոսում արքայադստեր հետ։ Նրանք միմյանց սիրահարվում են առաջին իսկ հայացքից։ Բայց թագավորը հրամայում է մահապատժի ենթարկել անվեհեր երիտասարդին։ Մահապատժից առաջ քաջակորով երիտասարդը արքայադստեր հետ միասին ցատկում են արծվի վրա և թռչում դեպի իրենց թագավորություն։ Այնտեղ պերճաշուք հարսանիք են անում, իսկ հմուտ ատաղձագործին ազատում զնդանից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փայտե արծիվ
Արարատ Գյուլբանգյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի փետրվարի 4-ին Կիրովական քաղաքում զինվորականի ընտանիքում։ 1968-1978 թվականներին սովորել է Կիրովականի՝ Րաֆֆու անվան թիվ 19 միջնակարգ դպրոցում։ 1978-1979 թվականներին սովորել է Կիրովականի թիվ 6 պոլիտեխնիկական ուսումնարանում՝ փականագործի մասնագիտությամբ։ 1979-1981 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ բանակում (Կիևում և Դնեպրոպետրովսկում)։ 1982-1983 թվականներին աշխատել է Կիրովականի քիմիական կոմբինատում։ 1983-1987 թվականներին սովորել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետի «Հայոց լեզու և գրականություն» բաժնում։
1995-2005 թվականներին աշխատել է Ազգային ռադիոյի Վանաձորի մասնաճյուղի «Հյուսիսային ալիք» ռադիոկայանի խմբագրությունում՝ որպես հաղորդաշարերի խմբագիր։
1995 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։
1996-1997 թվականներին հրատարակել է «Բժշկություն Ձեզ համար» ամսաթերթը։
2002 թվականին հիմնադրել է «Հրաշամանուկ» մանկապատանեկան պարբերաթերթը՝ լինելով վերջինիս գլխավոր խմբագիրը։
Գրական գործունեություն
Առաջին անգամ գրական մամուլում տպագրվել է 1989 թվականին. «Գարուն» ամսագրի թիվ 8 համարում տպագրվել են հեղինակի երկու պատմվածքները՝ «Վկայություն» և «Բարության սենյակ»։ Ընդ որում՝ ստեղծագործությունները տպագրման է ներկայացրել «Գարուն» ամսագրի արձակի բաժնի պատասխանատու Վազգեն Զավենի Սարգսյանը։
Տպագրվել է «Գարուն», «Գրական թերթ», «Նարցիս», «Նորք», «Երկունք», «Գրանիշ»  «Անդին» գրական մամուլում։
Հեղինակի ստեղծագործություններից մեկը՝ «Կարկանդակներ վարչապետի համար» վերտառությամբ, 1998 թվականին տպագրվել է «Առավոտ» օրաթերթում։
1999-2001 թվականներին հիմնադրել և տպագրել է «ROCK ակումբ» երիտասարդական-երաժշտական պարբերաթերթը, որը հայկական մամուլի մեջ առաջինն էր իր բնույթով։
1999-2001 թվականների ընթացքում բազմիցս կազմակերպել է համահայկական ռոք փառատոններ՝ համագործակցելով ժամանակի հանրահայտ ռոք խմբերի հետ, այդ թվում՝ «Լավ Էլի», «Բամբիռ», «Սարդ», «Delis» և այլն։
2001-2002 թվականներին Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ եպիսկոպոս Չուլջյանի հովանավորությամբ արձակագիր Արարատ Գյուլբանգյանը և բանաստեղծ-թարգմանիչ Խորեն Գասպարյանը հիմնադրեցին «Հայրենիք և եկեղեցի» ամսաթերթը։
Արարատ Գյուլբանգյանի հոդվածներից մեկը՝ «Մեր հոգսերի ձմեռը» վերնագրով, տպագրվել է Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի պաշտոնական կայքէջում ։
«Ես՝ յուրաքանչյուրս» գրքում բանաստեղծ-թարգմանիչ Խորեն Գասպարյանը գրախոսական է գրել Արարատ Գյուլբանգյանի «301 գրամ» գրքի մասին ։
2010 թվականին «301 գրամ» պատմվածքը տպագրվել է «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Վանաձորի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Վիլիե լը Բել
Վիլիե լը Բել (Villiers-le-Bel), համայնք Ֆրանսիայի Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտում։ Ընկած է Փարիզից մոտավորապես 17 կիլոմետր դեպի հյուսիս, դեպարտամենտի դե ֆակտո վարչական կենտրոնից՝ Սերժիից 24 կիլոմետր դեպի արևելք ։ 1999 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 27 330 ։
Անվանումը
Բնակավայրի անվանումը միջնադարյան պատմական փաստաթղթերում հիշատակվել է Villare Bellum՝ 1202 թվականին, այնուհետև՝ Villers-le-Bel :
Բնակավայրի անվանումն առաջացել է լատիներեն villare բառից, որը նշանակում է գյուղական վայր, և Bel անձնանունից ։ Իսկապես, 11-րդ դարի վերջերին քաղաքի ներկայիս տարածքին ու շրջակայքին տիրել է Radulfus Bellus (ֆրանսերեն՝ Raoul le Bel) ազնվականական տոհմը ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի աշխատունակ տարիքի 17 568 մարդկանցից (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ էին 12 194-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,4 տոկոս՝ 1999 թվականի 70,6 %-ի դիմաց։ Տնտեսապես ոչ ակտիվ 5.374 անձանցից 1.987-ը սովորողներ էին, 906-ը՝ թոշակառուներ, 2.481-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
2010 թվականին համայնքում հաշվվում էր 9.064 հարկատու տնային տնտեսություն։ Յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 11 777 եվրո ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները(INSEE):
Կլիմա
Վիլիե լը Բելին բնորոշ է մեղմ կլիման, որի վրա նկատելի է ոչ շատ հեռու գտնվող օվկիանոսի ազդեցությունը։ Արևային ժամերի միջին տարեկան քանակը մոտավորապես 1720 է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիժնեե Աբսալյամովո
Նիժնեե Աբսալյամովո (Нижнее Абсалямово, Түбәнге Әбсәләм), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի բնակավայրեր
Ելլուսթոն (գետ)
Ելլուսթոն (Yellowstone), գետ ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևելքում, Միսսուրի գետի առաջին վտակը (համարվում է վերին Միսսուրիի հիմնական վտակը)։ Երկարությունը կազմում է 1114 կմ։ Գետը սկիզբ է առնում և հոսում (վերին հոսք) Ժայռոտ լեռներում։ Նաև անցնում է Մոնտանա, Վայոմինգ, Հյուսիսային Դակոտա նահանգների և Ելոուսթոուն ազգային պարկի տարածքով։ Սա միակ գետն է, որ այս շրջանում չունի ամբարտակ։ Վերին հոսքում ունի ջրվեժներ։ Միջին և ներքին հոսքերում հանգիստ և հարթավայրային գետ է։ Սարերում սնուցվում է անձրևների և ձյան միջոցով։ Մոնտանա նահանգում գետը օգտագործվում է ոռոգման համար, ավազանի մակերեսը 181 299 կմ² , իսկ ջրի միջին ծախսը կազմում է 390 մ³/վ ։
Անվան ստուգաբանությունը
Ժամանակակից անգլերեն անունն է «Ելլոուսթոն» (Yellowstone), «դեղնաքար» (անգլ, «yellow», «դեղին», stone «քար») փոխարկվել է ավելի հին ֆրանսերեն Ռոշ Ժոն անունից (Roche Jaune), «դեղնաժայռ» (ֆրանս։ «roche», «ժայռ», «jaune» — «դեղին»), իսկ այն իր հերթին փոխարկվել է հնդկերենից «nissi-a-dazi», «դեղին քարերի գետ»։ Գետի անունով է կոչվել Ելոուսթոուն ազգային պարկը։ Կրոու ցեղը գետը անվանել է Վապիտի։
Ավազան
Գետի ավազանը և նրա վտակները ընդգրկում են մեծ տարածք, ձգվելով Ելլուսթոն ազգային պարկից մինչև Մոնտանայի և հյուսիսային Վայոմինգի լեռները և հարթավայրերը։ Կարևոր վտակներն են Բիգհորնը, Ռոզբադ-Կրիկ, Տոնգ, Պաուդեր, գետերը։
2011 թվական
2011 թվականի հուլիսի 1-ին մոտավորապես 22:40 սահմաններում Բիլլինգսից 16 կիլոմետր (10 միլ) դեպի արևմուտք (Մոնտանա), տեղի ունեցավ «ExxonMobil» ընկերությանը պատկանող խողովակաշարի պայթյուն, որի արդյունքում 56 րոպեի ընթացքում, գետը լցվեց 1500 բարել նավթ, որոշ ժամանակ անց հնարավոր եղավ նավթի արտահոսքը դադարեցնել ։ Սրա հետ մեկտեղ քաղաքի ղեկավարությունը տեսնելով պայթյունի վտանգը կեսգիշերի սահմաններում տարահանեց քաղաքի ավելի քան 140 մարդու, թողնելով նրանց վերադառնալ տուն միայն առավոտյան 4-ին ։ Քաղաքապետ Բռայան Շվեյցերը հայտարարեց, որ «պատասխանատու մարմիննրը կվերականգնեն գետը» ։ Ընկերությանը դաշնային կառավարության կողմից տուգանվեց $3,4 մլն-ով։ Ընկերությունը հայտարարեց, որ նավթի տարածումը կանգնեցնելու համար ծախսել են $ 135մլն։
2015 թվական
2015 թվականի հունվարի 17-ին առավոտյան ժամը 10-ին Գլենդայվից 235 մղոն հեռավորության վրա տեղի ունեցավ «Bridger Pipeline Co.» ընկերությանը պատկանող խողովակաշարի պայթյուն, առավոտյան ժամը 11-ին վտանգը մեկուսացնելու փորձ արվեց։ Ընկերությունում հայտարարեցին, որ գետում հայտնվել է 300 մինչև 1200 բարել նավթ, իսկ պետական չինովնիկները ասացին, որ մոտավորապես 50 հազար ամերիկական գալլոն ։ Փորձերի ընթացքում օդի մեջ հայտնաբերվել են թունավոր նյութեր, որոնք կարող են առաջացնել քաղցկեղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գետեր