cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆիլիպե Վիզեու
Միջազգային կարիերա
2017 թվականին Վիզեուն, լինելով Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, հանդես է եկել Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությունում, որը կայացել է Էկվադորում։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է ընդդեմ Չիլիի, Պարագվայի , Կոլումբիայի , Արգենտինայի , Վենեսուելայի , Ուրուգվայի և երկու անգամ էլ Էկվադորի հավաքականների ։ Էկվադորի, Արգենտինայի, Վենեսուելայի և Պարագվայի հավաքականների հետ բոլոր խաղերի ժամանակ Վիզեուն դարձել է գոլերի հեղինակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Իսպանիայի ռազմաօդային ուժեր
Իսպանիայի ռազմաօդային ուժեր (Ejército del Aire de España), Իսպանիայի ռազմական ուժերի տեսակներից մեկը։ Իսպանիայի ռազմաօդային ուժերի (ՌՕՈՒ) լուծելիք բազմաթիվ խնդիրներից են օդային տարածության նվաճումն ու պահմանումը, երկրի կարևորագույն օբյեկտների ու զորամիավորումների պաշտպանությունը օդային հարվածներից, Իբերյան Ատլանտիկայի ու Արևմտյան միջերկրածովյան հատվածներում ծովային ու օդային հաղորդակցության պաշտպանությունը, ցամաքային զորքերին ու նավատորմին անմիջական աջակցությունը, օդային հետախուզության անցկացումը, օդից դեսանտների իջեցումը, օդային ճանապարհով զորքերի ու բեռների տեղափոխության ապահովումը ։
Պատմություն
Իսպանիայի ռազմաօդայինն ուժերը ստեղծվել են 1911 թվականի մարտին (Aeronáutica militar Española) : Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ (1936-1939) զուգահեռաբար գոյություն են ունեցել Իսպանիայի Հանրապետության ռազմաօդային ուժերը (Fuerzas Aéreas de la República Española) և ազգային ավիացիան (Aviación Nacional): Ֆրանկիստների հաղթանակից հետո այս երկու կառույցները միավորվել են մեկի մեջ, և 1939 թվականի նոյեմբերի 9-ին հիմք է դրվել ժամանակակից ռազմաօդային ուժերին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Իսպանիան մնացել է չեզոք, սակայն Արևելյան ճակատ է ուղարկել Կապույտ դիվիզիան, ինչպես նաև ՌՕՈՒ-ի էսկադրիլիա։
Հետպատերազմյան շրջանում կազմակերպվել են ավիատեխնիկայի գնումներ ԱՄՆ-ից (F-86, F-4, F-5) և Ֆրանսիայից («Միրաժ» III, «Միրաժ» F-1): 1982 թվականին Իսպանիան ընդգրկվել է ՆԱՏՕ-ի կազմում։ 1990-ական թվականներին ազգային ռազմաօդային ուժերը մասնակցել են Բալկաններում Հյուսիսատլանտյան այլանսի ռազմական գործողություններին (Deny Flight, Deliberate Force, Allied Force):
Իսպանիայի ռազմաօդային ուժերի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Մադրիդում։
Տեխնիկա և զինավորում
Իսպանիայի ռազմաօդային ուժերի ստորև ներկայացվող տվյալները վերցված են 2011 թվականին Military Balance-ից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:1939 հիմնադրումներ Իսպանիայում
Պատրիկ Դևեջյան
Պատրիկ Ռոլան Գարեգին Դևեջյան, ֆրանսահայ ականավոր քաղաքական գործիչ, նախարար, Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ, իշխող Ժողովրդական շարժման միություն կուսակցության (ԺՇՄ, UMP) նախկին գործադիր գլխավոր քարտուղար։ 1983-2002 թվականներին Անտոնիի քաղաքապետն էր, 2007 թվականից ի վեր Օ-դե-Սեն դեպարտամենտի Գլխավոր խորհրդի նախագահը։ 2014 թվականին Հայաստանի Հանրապետության Անկախության տոնի առթիվ, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության և Ֆրանսիայի Հանրապետության միջև բարեկամական կապերի ամրապնդման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի համար պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է հայ գաղթականների ընտանիքում։ Հայրը ծագումով Սեբաստիայից էր։ Վաղ հասակում կորցրել է մորը։ Սովորել է Սևրի հայկական քոլեջում, ապա՝ Փարիզ II համալսարանում։ Հինգ անգամ ընտրվել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ, հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ բանաձևերի նախաձեռնողն ու համահեղինակն էր։ 2002 թվականին նշանակվել է Ֆրանսիայի տեղական ինքնակառավարման հարցերով նախարար, 2004-2005 թվականներին եղել է արդյունաբերության նախարար, ապա՝ տնտեսական զարգացման ծրագրերի նախարար։ Դևեջյանը հայտնի է Հայ դատի համար իր պայքարով։ ԱՍԱԼԱ-յի մարտիկների դատավարության ժամանակ հանդես է եկել որպես նրանց փաստաբան։ Շարունակաբար աջակցել է Տավուշի սահմանամերձ գյուղերին։ Նա Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Ժակ Շիրակի փաստաբանն էր և Նիկոլա Սարկոզիի ընկերը, նրա հիմնական գաղափարակիցներից մեկը։ Հանդիսանում էր ազատական, եվրոպական, ապակենտրոնացման գաղափարների կրող ։
Երիտասարդություն և ընտանեկան կյանք
Հայրը՝ Ռոլան Դևեջյանը, հայ ինժեներ, ծնվել է Սիվասում՝ Թուրքիայում և ներգաղթել Ֆրանսիա Հայոց ցեղասպանութունից հետո։ Մայրը՝ Մոնիկ Վալուան, ծնվել է Բուլոնյ-սյուռ-Մեռում։ Պատրիկ Ռոլան Գարեգին Դևեջյանն աշակերտել է Ֆռետ-սյուռ-Սենի համայնքային դպրոցում, Սևրի Սամուել-Մուրադ հայկական քոլեջում, այնուհետև Ֆենըլոնի դպրոցում և Կոնդոռսեի լիցեյում։
1969 թվականին նա ամուսնանում է Սոֆի Ֆանբրեմերշի հետ, ով գեներալ Կլոդ Ֆանբրեմերշի աղջիկն էր։ Զույգն ունենում է չորս երեխա, որոնցից Թոման, Պետական կառավարման բարձրագույն դպրոցի ուսանող և նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյա է։
Պատրիկ Դևեջյանը 1970 թվականից Փարիզի փաստաբանների պալատի փաստաբան է։ Նա ստանձնել է Ժակ Շիրակի և Շառլ Պասկայի դատական գործերի պաշտպանությունը։
Սկիզբը, ծայրահեղ աջակողմյան
1964 թվականին Պատրիկ Դևեջյանը, ինչպե Ալեն Մադլենը, Էղվե Նովելին, Կլոդ Գոասգենը կամ Ժեռառ Լոնգեն, միանում է Պիեռ Սիդոյի հիմնադրած «Արևմուտք» աջ ծայրահեղական ակտիվստական խմբին։ 1965 թվականի նոյեմբերին Դռագինյանի ուղղիչ տրիբունալը Պատրիկ Դևեջյանին և Ալեն Մադլենին դատապարտում է մեկ տարվա պայմանական ազատազրկման զենքի գողության և անօրինական պահելու համար  ։
Պատրիկ Դևեջյանն «Արևմուտք» խմբավորումից իր հեռանալը համարում է 1966 թվականին, երբ հանդիպեց Ռեյմոն Առոնին։ Մինչդեռ, 1966 թվականի ապրիլին նա այլ ուլտրանացիոնալիստների հետ, որոնցից մեկն էլ Ալեն Մադլենն էր, ակտիվորեն մասնակցում է Օդեոնի թատրոնի դիմաց կազմակերպված ցույցերին՝ ընդդեմ Ժան Ժընեի «Paravents» ներկայացմանը, որն աջ ծայրահեղականներն ընկալում էին որպես ոտնձգություն գաղութարար Ֆրանսիայի քաջ կեցվածքի։ Ըստ լրագրող Ֆռեդեռիկ Շառպիեի, ով հղում է անում «Լիբեռասիոն» օրաթերթին, Դևեջյանն այս միավորման անդամ էր առնվազն մինչև 1967 թվականի հունվարը, իսկ նրա հեռացումն այդ ժամանակ իշխող կործանարար մթնոլորտի հետևանքն էր։ Նրան մեղադրում են 1967 թվականի հունվարին «Արևմուտք»-ի կազմակերպած մի դիվերսիոն խմբում մասնակցության մեջ, որը Ռուանում հարձակվել էր ծայրահեղ ձախերի ուսանողների վրա, 1967 թվականի հուլիսի 12-ին դատակարվում 12 ծայրահեղ աջ այլ անդամների հետ որպես «բարոյական հեղինակ» կանխամտածված և զենքի ուժով գործադրված բռնության համար։ Նրան կասկածում են խմբի այլ անդամներին մատնելու մեջ, նա ջրով տանջանքների է ենթարկվում և խումբը հայտարարում է նրա հեռացման մասին 1967 թվականի նոյեմբերին։ Այնուհետև, նա հրապարակայնորեն ընդունել և զղջացել է այն, ինչն ինքը համարում է երիտասարդական սխալ։
1970 թվականին Ժոռժ Լիեբեռի հետ ստեղծում է «Contrepoint» (Հակակաշիռ) հանդեսը` Ռեյմոն Առոնի հովանավորչությամբ։
Անդամակցություն «Հանրապետության համար միավորմանը» և ընտրություն Անտոնիում
Հաջորդող տարինեին նրա փաստաբանական գործունեությունն ու քաղաքական համոզմունքները նրան մղում են հարել Գոլիստական շարժմանը։ Նա անդամակցում է «Հանրապետության դեմոկրատների միությանը» 1971 թվականին և աջակցում բոլորովին նոր «Հանրապետության համար միավորմանը»։ Վերջինիս կանոնադրությունը գրում է իր մտերիմ Շառլ Պասկայի հետ։
1977 թվականին կոմունիստ սենատոր Անդռե Օբռիի կազմած ձախերի ցուցակով թեկնածուական մասնացկությունն Անտոնիի մունիցիպալ ընտրություններին հաղթանակ է տանում։ Դևեջյանը հակակոմունիստ էր և իր թեկնածությունն առաջադրում է «Հանրապետության համար միավորում»-ից քաղաքի ընտրություններում հաղթանակ տանելու համար։
Նա պարտվում է 1978 թվականի օրենսդրական ընտրություններին, ինչպես նաև 1982 թվականի կանտոնային և 1983 թվականի մունիցիպալ ընտրություններին։ Մինչդեռ, Պետական խորհրդի վարչական տրիբունալ դիմելուց հետո, 1983 թվականի մունիցիպալ ընտրությունը չեղարկվում է զեղծարարության պատճառով։ Նա հաղթում է երկրորդ ընտրություններում և ընտրվում է Անտոնիի քաղաքապետ։ Իր ընտրական ցուցակում Ժան-Իվ Լը Գալուն դառնում է մշակութային օգնական՝ որպես Հանրապետական կուսակցության անդամ։ 1985 թվականին, երբ վերջինս անդամակցում է «Ազգային ճակատ»-ին, Պատրիկ Դևեջյանը նրան հեռացնում է մունիցիպալ մեծամասնությունից։
Պատրիկ Դևեջյանը Անտոնիի քաղաքապետ է եղել 19 տարի՝ 1983 թվականից մինչև 2002 թվականը և իրեն նվիրել քաղաքի արդիականացմանը, ուր և ապրեց մինչ իր մահը։ Նա վերընտրվել է իր պաշտոնում 1989, 1995 և 2001 թվականներին։ Վերջին տարում կայացած ընտրություններին նա իր ընտարական ցուցակով առաջին անգամ հաղթանակ է տանում ընտրական առաջին փուլում։
Օ-դը-Սենի պատգամավորության առաջին մանդատները
Պատրիկ Դևեջյանը 1986 թվակականին ընտրվում է պատգամավոր և մինչև 2002 թվականն Ազգային ժողովի ֆինանսների հանձնաժողովի անդամ էր։ Առևտրի և տարիֆների գլխավոր համաձայնագրի զեկուցող էր 1993 թվականին, իսկ 1997-2002 թվականներին՝ Արդարադատության նախարարության բյուջեի զեկուցող։ Նա «Հանրապետության համար միավորման» այն եզակի խորհրդարանականներից է, ով քվեարկել է 1992 թվականին Մաաստրիխտի պայմանագրի համար։
1995 թվականի նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի ընթացքում Նիկոլա Սարկոզիի հետ Էդուառ Բալադյուռի ջերմեռանդ կողմնակիցն էր։ «Հանրապետության համար միավորման» մեջ ապաշխարանքի ճանապարհ է անցնում, ինչպես բալադյուռիստների մեծամասնությունը։ Նա կրկին աջակցություն է ստանում 2002 թվականի նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի ընթացքում։
Նախարար Ժակ Շիրակի կառավարման ընթացքում
Աջակողմյանները հաղթում են 2002 թվականին։ Նիկոլա Սարկոզիի կառավարման ընթացքում, երբ վերջինս դեռ Ներքին գործերի նախարարն էր, նա նշանակվում է Տեղական ազատությունների լիազորված նախարար, երբ կիրառության է դնում Ապակենտրոնացման երկրորդ ակտը։ Ժակ Շիրակը պահաջում է, որպեսզի նախարարներն էլ չբաղվեն գործադիր մանդատով, նա հրաժարական է տալիս Անտոնիի քաղաքապետի պաշտոնից՝ իր խորհրդականներից մեկի՝ Ռեյմոն Սիբիյիի օգտին։ Իր փոխարինող Ժոռժ Սիֆրեդին դառնում է պատգամավոր՝ ըստ օրենքով նախատեսված դրույթի։
Երբ Նիկոլ Սարկոզիին նշանակում են Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար, Պատրիկ Դևեջյանը դառնում է Արդյունաբերության լիազորված նախարար մինչև 2005 թվականի մայիսը, երբ էլ մաս չի դառնում Վիլպենի կառավարության անդամների։ 13-րդ վարչական շրջանի Օ-դը-Սենի (Անտոնի, Բուռ-լա-Ռեն, Շատընե-Մալաբռի, Սո) պատգամավոր է վերընտրվում 2005 թվականի հոկտեմբերին։
Որպես Նիկոլա Սարկոզիի քաղաքական խորհրդական՝ Պատրիկ Դևեջյանը «Ժողովրդավարական շարժման միության» այն առաջին անդամներից էր, ովքեր հրապարակայնորեն կողմ արտահայտվեցին Առաջին աշխատանքի պայմանագրի չեղարկմանը՝ չնայած որ նա նախապես մի քանի անգամ պաշտպանել էր այն, քանի որ իր քաղաքական կուսակցության առաջադրած դրույթներից էր։
Նիկոլա Սարկոզիի նախագահության շրջանում ստանձնած գործառույթներ
2007 թվականի նախագահական ընտրությունների ընթացքում նա, բնականաբար, սատարում է Նիկոլա Սարկոզիի թեկնածությունը։ 2007 թվականի մայիսի 18-ին Պատրիկ Դևեջյանը չի դառնում Ֆռանսուա Ֆիյոնի կառավարության անդամ և իր բարկությունն արտահայտում է Նիկոլա Սարկոզիի կողմից արված գովաբանական բացմանը՝ հայտարարելով հետևյալը. «Ես անկեղծ կառավարության կողմնակիցն էր, ինչպես նաև սարկոզիստների, այսպիսով ամենն ասված է»։
Դժգոհ Արդարադատության նախարարի պաշտոնին Ռաշիդա Դատիի նշանակումից՝ մի պաշտոն, որը Նիկոլ Սարկոզին իրեն էր նախօրոք խոստացել, Պատրիկ Դևեջյանն, այնուամենայնիվ, 2007 թվականի հունիսի 1-ին հաջորդում է Նիկոլա Սարկոզիին Օ-դը-Սենի Գլխավոր խորհրդի նախագահության պաշտոնում և դառնում «Ժողովրդական շարժման միության» նախագահ՝ որպես լիազոր գլխավոր քարտուղար՝ փոխարինելով Բռիս Օռտըֆյոյին։ Իսկ 2007 թվականի սեպտեմբերի 25-ին դառնում է գլխավոր քարտուղար։
2008 թվականի դեկտեմբերի 5-ին լքում է մեծամասնական կուսակցության ղեկավարի իր պաշտոնը, երբ նշանակվում է նախարար և ակտիվացման պլանի կիրառման համար պատասխանատու, որը կառավարական ժամանակավոր պաշտոն էր՝ Ֆինանսական ճգնաժամին հաջորդած Ֆրանսիայի տնտեսության աշխուժացման պլանն իրագործելու համար։ Մինչդեռ, նա չի դառնում Ֆռանսուա Ֆիյոնի կառավարության անդամ, որը կազմավորվում է 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին։
Օ-դը-Սենի նահանգային խորհրդի նախագահ
Հակառակ Պատրիկ Դևեջյանի կամքի՝ Ժան Սարկոզին ընտրվում է գլխավոր խորհրդի մեծամասնական խմբի նախագահ։ Այս ընտրությունը նոր ճնշումների տեղիք է տալիս, և Պատրիկ Դևեջյանը հաստատում է. «Նիկոլա Սարկոզիի և մեր միջև իր տղան է»։ Երիտասարդ ընտրված պաշտոնյան այնուհետև ցանկանում է հաջորդել Դևեջյանին՝ Պաշտպանության ռեգիոնի կարգավորմանհամար հանրային հաստատության ղեկավար այն բանից հետո, երբ վերջինիս չհաջողվեց փոխել այդ պաշտոնը զբաղեցնելու համար սահմանված տարիքային շեմը։ Հանրային կարծիքը թշնամաբար էր վերաբերում, այնունամենայնիվ, Ժան Սարկոզին հրաժարվում է իր թեկնածությունից։
2010 թվականի նոյեմբերին, Ֆռանսուա Ֆիյոնի կազմած երկրորդ կառավարության կազմում կրկին չընդգրկվելուց հետո, Պատրիկ Դևեջյանը պարտվում է «Ժողովրդավարական շարժման միության» դաշնության նախագահի թեկանության Օ-դը-Սենի ընտրություններում, որում հաղթում է Ժան-Ժակ Գիյեն՝ 64% մեծամասնությամբ։ Դևեջյանը մեղադրում է Նիկոլա Սարկոզիի միջավայրին իր դեմ կազմակերպած խուսավարության համար։
2011 թվականի կանտոնային ընտրությունների մոտենալուն զուգընթաց Պատրիկ Դևեջյանը կրկին կասկած է հայտնում առ այն, որ Ժան Սարկոզին ուզում է զբաղեցնել գլխավոր խորհրդի նախագահության իր պաշտոնը։ «Ժողովրդավարական շարժման միության» շատ ընտրվածներ ձեռնպահ են մնում կարծիք հայտնելուց, իսկ Ժան Սարկոզին կոչ է անում սառնարյունություն պահպանել։ Ընտրությունների արդյունքը փոխում է իրադրությունը. քանի որ Պատրիկ Դևեջյանը վերընտրվում է Անտոնիում, սարկոզիստներից շատերը (հատկապես Իզաբել Բալկանին և Մառի-Սեսիլ Մենառը), պարտվում են։ Նիկոլա և Ժան Սարկոզիները տեղեկացնում են, որ իրենք չեն ընդդիմանում գլխավոր խորհրդի նախագահի վերընտրվելուն։
2012 թվականի հունիսին, նախագահական ընտրություններին Նիկոլա Սարկոզիի պարտությունից հետո, Պատրիկ Դևեջյանի կաբինետի ղեկավարը՝ Մարի-Սեսիլ Գիյոմը, հրատարակեց մի կարևոր վեպ՝ «Մոնարխը, իր տղան, իր կալվածքը», որն ըստ նրա՝ պատմում է Սարկոզիի կլանի կողմից Պատրիկ Դևեջյանի դեմ արված խուսավարության մասին։ Ամբողջովին ներկայացնելով Պատրիկ Դևեջյանի տեսակետը՝ գիրքը մեծ հուզմունք է առաջացնում սարկոզիստների և Օ-դը-Սենի «Ժողովրդավարական շարժման միության» անդամների մեջ։ Պատրիկ Դևեջյանին մեղադրում են գիրքը պատվիրելու համար, սակայն վերջինս այդ մեղադրանքը չի ընդունում, սակայն վերջիվերջո համաձայնում է աշխատանքից ազատել իր կաբինետի ղեկավարին։
Պատրիկ Դևեջյանը 13-րդ վարչական շրջանի Օ-դը-Սենի պատմագավոր է կրկին դառնում 2010 թ. դեկտեմբերին։ Նա վերընտրվում է 2012 թ. հունիսին՝ 200 ձայն առավելությամբ հաղթելով իր մրցակից Ժյուլիեն Լանդֆրիդին։ Նրա վերընտրությունը չեղարկվում է 2012 թվականի հոկտեմբերին Սահմանադրական խորհրդի կողմից անընտրելիության և իր փոխարինող Ժոռժ Սիֆրեդիի պատճառով, ով արդեն Սենատում «Հանրապետության համար միավորման» փոխարինողն էր և, այսպիսով, չէր կարող մասնակցել օրենսդրական ընտրություններին։ Արդյունքում, մի մասնակի օրենսդրական ընտրություն է կազմակերպվում 2012 թվականի դեկտեմբերին Պատրիկ Դևեջյանը վերընտրվում է երկրորդ փուլում՝ 60% ձայներով։
Նա սատարում է Ֆռանսուա Ֆիյոնի թեկնածությունը «Հանրապետության համար միավորման» նախագահության համար 2012 թվականի աշնանը կայացած կոնգրեսում։
Հակառակ Պատրիկ Օլիեի առաջադրված թեկնածու «Հանրապետության համար միավորում»-ից Փարիզի մետրոպոլի նախագահության թեկնածության համար, նա 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին նա ընտրվում է Փարիզի մետրոպոլի խառն սինդիկատի նախագահ՝ հաջորդելով սոցիալիստ Դանիել Գիռոյին և, այսպիսով, ստանձնելով Մեծ Փարիզի մետրոպոլի իրագործումը 2016 թ. հունվարի մեկին։
2015 թվականի նահանգային ընտրությունների ընթացքում նա ընտրվում է նահանգային խորհրդական Անտոնիի նոր կանտոնի համար։ Նա այնուհետև վերընտրվում է Օ-դը-Սենի նահանգային խորհրդի նախագահ (գլխավոր խորհրդի նոր անվանումն է)։
2016 թվականի հունսին նա հայտարարում է, որ չի մասնակցելու 2017 թվականի օրենսդրական ընտրություններին։ Հովանավորում է Նատալի Կոշուսկո-Մոռիզեին Հանրապետականների 2016 թ. նախագահական ընտրությունների քարոզարշավում, բայց աջակցում է Ալեն Ժյուպեին։
Պատրիկ Դևեջյանը մահացել է 2020 թվականի մարտի 29-ին՝ COVID-19 համավարակի պատճառով՝ մի քանի օր առաջ դրական ախտորոշումից հետո Անտոնիի հիվանդանոց տեղափոխվելուց հետո։ ՀՀ Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Դևեջյանի մահվան կապակցությամբ, որում մասնավորապես ասված է. «Պատրիկ Դևեջյանի մահը, կարելի է ասել, մեծն Շառլ Ազնավուրից հետո, անամոքելի վիշտ է հայ-ֆրանսիական բարեկամության համար, ով այդ եղբայրական մտերմության վառ խորհրդանիշ էր։ Դևեջյանը Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և ֆրանսահայությանը հուզող հարցերի առաջմղման պայքարի շուրջ 50-ամա պայքարի անմնացորդ նվիրման մարմնավորումն էր» ։ "Պատրիկ Դևեջյանը անձնավորում էր զգացմունքներով, համոզմունքներով, հզոր թափով լեցուն քաղաքականություն, որը ես հավանում էի",- գրեց Նիկոլա Սարկոզին ։
Կառավարությունում
։
Ազգային ժողովում
Տեղական մակարդակոով
Նահանգային մանդատներ
Կուսակցություններում
«Հանրային շարժման միություն»
Այլ
Հայկական համայնք
Պատրիկ Դևեջյանը, ով ընդգրկված է Ֆրանսիայի հայկական համայնքում, որի անդամ է և ինքը, պայքարում է հատկապես Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության քաղաքական ճանաչման համար։ Սա այլ կողմից խորհրդարանական վերանայման օրակարգում է՝ 8 տարի անց ձախակողմյանների կողմից անհաջող փորձից հետո, որը վերաբերում էր 2006 թ. հոկտեմբերին ընդունված օրենքին, որով Ֆրանսիան ճանաչում է Հայոց ցեղասպանության փաստը ։
Երեսունհինգ տարի առաջ՝ 1985 թ., Պատրիկ Դևեջյանն Ասալայի գործողությունները որակել էր «դիմադրություն», որը 1975-83 թթ. ընթացքում մի շարք գործողություններ է արել՝ Թուրքիայի և միջազգային հանրության կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչման պարտադրման նպատակով։ Նա, ի դեպ, Ասալայի որոշ անդամների փաստաբանն է եղել։
Թուրքիայի անդամակցությունը ԵՄ-ին
Պատրիկ Դևեջյանը դեմ է(ր) Թուրքիայի անդամակցությանը Եվրոպական միությանը՝ համարելով, որ այն չի հարգում Կոպենհագենյան չափանիշները։ Ըստ նրա՝ Թուրքիան չի ընդունում իր անցյալը (Հայոց ցեղասպանության ժխտում), չի ճանաչում Եմ որոշ անդամ-պետություններին (Կիպրոսի հանրապետությունը) և հալածում է ազգային որոշ փոքրամասնությունների (քրդերին)։
Իր՝ «Խոսքի նախարարությունը» գրքում, նա գրում է.
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Հայաստան) Կատեգորիա:COVID-19 համավարակից մահացածներ Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ
Օլգա Սերյաբկինա
Օլգա Յուրևնա Սերյաբկինա (О́льга Ю́рьевна Серя́бкина, ), ռուս երգչուհի, կանացի «Սերեբրո» փոփ խմբի մենակատարուհի, խմբի երգերի մեծ մասի խոսքերի հեղինակ։ Հայտնի է Holy Molly մականունով
Վաղ տարիներ
Օլգա Յուրևնա Սերյաբկինան ծնվել է 1985 թվականի ապրիլի 12-ին Մոսկվայում։ Օլգայի ծնողներն արվեստագետ չեն եղել։ 6-7 տարեկանում սկսել է զբաղվել պարահանդեսային պարերով։ 17 տարեկանում ստացել է սպորտի վարպետի թեկնածուի կոչում և մասնակցել է միջազգային մրցույթների։ Ծնողները, մտածելով աղջկա հետագա ճակատագրի մասին շոու բիզնեսում, խորհուրդ են տալիս ստանալ ևս մեկ հիմնական կրթություն։ Այդ իսկ պատճառով Օլգա Սերյաբկինան, բացի արվեստի դպրոցի դիպլոմը, որտեղ սովորել էր էստրադային երգեցողության բաժնում, ինստիտուտում ստանում է նաև թարգմանչի դիպլոմ. նա կատարելապես տիրապետում է անգլերենի և գերմաներենի։
Գործունեություն «Սերեբրո» խմբում
Օլգա Սերյաբկինայի ստեղծագործական գործունեությունն սկսվել է 2002 թվականին։ Շոու բիզնեսում ուղին Սերյաբկինան սկսել է որպես պարուհի։ 2004-2006 թվականներին աշխատել է որպես երգիչ Իրակլի Պիրցխալավայի խմբի պարուհի և բեք վոկալիստ։ 2004 թվականին Օլգան ծանոթանում է Ելենա Տեմնիկովայի հետ և միանում է «Սերեբրո» խմբին ։ Այդ ժամանակից սկսում է երգչուհու գործունեության բուռն զարգացումը։
2007 թվականին խումբը մասնակցում է «Եվրատեսիլին», ուր զբաղեցնում է 3-րդ տեղ։ Արդեն աղջկան ճանաչում էր ամբողջ երկիրը։ 2008 թվականից էլ Սերյաբկինան սկսում է խմբի համար երգի բառեր գրել։ Երգերի խոսքեր է հեղինակել նաև Մաքսիմ Ֆադեևի, Նարգիզի, Emin-ի, Կատյա Լելի, Լոլիտայի, Յուլիա Սավիչևայի, Գլյուկոզայի, Օլեգ Մայամիի, A-STUDIO-ի, «Մայակովսկի» խմբի և այլոց համար։
Անձնական գործունեություն
2015 թվականին սկզբին Օլգա Սերյաբկինան որոշում է, որ ժամանակն է զբաղվել անձնական գործունեությամբ փոփ-հիփ հոփ ոճում, միևնույն ժամանակ չի պատրաստվում հեռանալ «Սերեբրո» խմբից։ Աղջիկը վերցրեց Holy Molly մականունը, ապա փոխեց և դարձավ MOLLY: Իր երգերը Օլգան հեղինակում է ինքը։ Առաջին կոմպոզիցիան կոչվում է "Holy Molly" և ստեղծվել է Ֆադեևի հետ համատեղ։
2015 թվականի ամռանը Օլգա Սերյաբկինան նկարահանվեց «Ամենալավ օրը» կատակերգությունում, որտեղ գլխավոր դերում խաղում է դերասան Դմիտրի Նագիևը ։ Օլգան՝ Դմիտրիի ընկերներից մեկը, ազնվորեն մասնակցել է լսումներին և ստացել դերը։
2017 թվականի փետրվարի 10-ին Մաքսիմ Ֆադեևի YouTube-ի պաշտոնական ալիքում դուրս եկավ Օլգայի բանաստեղծությունների ժողովածուի անոնսը, «Հազար М» անունը։ Հավաքածուի մեջ մեջ մտնում են նրա հեղինակած 54 բանաստեղծություն։ Հավաքածուի լուսընծայումը նախատեսվում է 2017 թվականի ապրիլի 3-ին ։
Անձնական կյանք
Երբ Օլգան որպես բեկ վոկալիստ աշխատում էր Իրակլի Պիրցխալավայի հետ, նա հաճախ էր երևում երգչի հետ հասարակական միջոցառումների և երաժշտական հավաքույթների ժամանակ։ Մամուլն սկսեց խոսել Օլգայի և Իրակլիի հարաբերությունների մասին։ Բայց խոսակցություններ այդպես էլ մնաց օդում ։
Մինչև Molly ծրագրի սկիզբը երգչուհին տեսանյութ է նկարահանել DJ MEG-ի հետ։ Օլգայի և DJ MEG-ի մեծ թվով համատեղ լուսանկարներ առաջացրին խոսակցություններ նրանց սիրավեպի մասին։ Բայց DJ-ն ամուսնացած է, և նա ու Սերյաբկինան պնդում են, որ պարզապես ընկերներ են ։
Օլգան խոստովանել է, որ ունի պեդիaֆոբիա (վախ փոքր երեխաներից) ։ Սիրում է մեքենաներ ։
Սինգլներ
ОпиумRoz ալբոմ
«Mama Lover» ալբոմ
«Երեքի ուժը» ալբոմ
Նոր սինգլներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս պարուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Բուսկի շրջան
Բուսկի շրջան (Буський район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1966 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բուսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 856 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 46343 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 54,14 մարդ/կմ²։
Ռեմենի
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 38 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ հյուսիս։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 23 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 12-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 52,2 %։ 12 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ավստրիայի զինված ուժեր
Ավստրիայի զինված ուժեր (Österreichisches Bundesheer),  Ավստրիայի Հանրապետության բանակը, որը նախատեսված է ազատության, անկախության և տարածքային ամբողջականության պահպանման համար։ Կազմված է զամաքային զորքերից և ռազմաօդային ուժերից։ Բանակի զորակոչի ժամկետը վեց ամիս է։
Ավստրիայի զինված ուժերի պատմություն
Ավստրիական բանակը մասնակցել է Նոր ժամանակներում Եվրոպայի գրեթե բոլոր պատերազմներին։ 1918 և 1921 թվականներին ավստրիական կիսականոնավոր զորքը անվանում են «Volkswehr»: Այն պայքարում էր հարավսլավական բանակային միավորումների դեմ, որոնք զբաղեցրել էին Կարինթիան։
Առաջին Ավստրիական Հանրապետության դաշնային զորքեր
Դաշնային զորքերը կազմված են եղել 6 բրիգադից, 2-3 հետևակից և 1 հրետանայային գնդից։
Երկրորդ ազվտրիական հանրապետության դաշնային զորքեր
1955 թվականին Ավտրիան հայտարարում է Մշտական Չեզոքություն և այն ամրագրում սահմանադրության մեջ։ Այդ ժամանակվանից ավստրիական զինված ուժերի գլխավոր նպատակը հանդիսանում է Ավստրիայի չեզոքության պահպանումը։ 1956 թվականին ստեղծվում է ութ բրիգադ՝
Ժամանակակից ավստրիական զորքերը իրենց պատմության մեջ մի քանի անգամ բերվել են բարձր մարտական պատրաստվածության, որը կապված է եղել հարևան երկրներում տեղի ունեցող պատերազմների հետ (Հունգարիա (1956թ.), Չեխոսլովակիա (1968թ.), Հարավսլավիա (1991)), սակայն ոչ մի անգամ չի մասնակցել ռազմական բախումների։ 1975 թվականին ավստրիական բանակում առաջին անգամ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետո ստեղծվեցին դիվիզիոնային մակարդակի մի քանի դտորաբաժանումներ՝ 1-ին մոտոհրաձգային դիվիզիա 3-րդ, 4-րդ և 9-րդ մոտոհրաձգային բրիգադների կազմում, կապի մարտկոցներ, և զենիթային դիվիզիոնизия : Ավստրիական բանակի առավելագույն մեծությունը գրանցվել է 1987 թվականին։ Այդ ժամանակ բանակի կազմում կային 14 շտաբային միավորումներ, 7 բրիգադ, 34 գունդ, 158 բատալիոն, 943 փոքր ստորաբաժանումներ։
Սառը պատերազմի ավարտից հետո ավստրիական զինված ուժերը օգնում են սահմանապահ ոստիկանությանը կանգնեցնել և կարգավորել անօրինական փախստականների հոսքը դեպի Ավստրիա։ Բալկանյան պատերազմը հանգեցրեց ավստրիական զինված ուժերի կազմակերպպվածության մակարդակի աճի։
1960 թվականից Ավստրիայի զինված ուժերը մասնակցում են ՄԱԿ-ի առաքելություններին, իսկ 1995 թվականից մասնակցում են ՆԱՏՕ-ի «Համագործակցություն հանուն խաղաղության» ծրագրին Կոսովոյում։
2013 թվականի հունվարին Ավստրիայում կազմակերպվեց պլեբիցիստ կապված պարտադիր զինվորական ժամկետային ծառայությունից պայմանագրային պրոֆեսիոնալ բանակի անցնելու հետ։ Քվեարկողների 60 %-ը քվեարկեց գործող օրենսդրության պահպանման օգտին, այն է՝ թողնել պարտադիր զինվորական ժամկետային ծառայությունը ։
Ներկա պահին Ավստրիան ունի փոքր թվաքանակով, սակայն լավ զինված ու ռազմական գործում մասնագիտացված բանակ։
Զինված ուժերի կազմ
Ավստրիայի զինված ուժերի թվաքանակը մոտավորապես 53.000 է, այդ թվում՝ 12.000 պարտադիր ժամկետային զինվորական զինծառայողներ։ Մոբիլիզացիոն ռեսուրսները մոտ 1.550.000: Ռազմական բյուջեն կազմում է 3.209.000.000 ԱՄՆ դոլար։
Ցամաքային զորքեր
Ավստրիայի ցամաքային զորքերի թվաքանակը կազմում է 21.700 զինծառայող։
2013 թվականի սկզբին ցամաքային զորքերի կազմում գտնվող 1147 զրահամեքենաների մեծ մասը դուրս գրվեց՝ հասցնելով այդ թիվը 389-ի։ Ժամանակի ընթացքում «Լեոպարդ» տանկերը նույնպես դուրս կգրվեն և կվաճառվեն.
Հետաքրքիր փաստեր
3. 2011 թվականին հայտարարվեցին ծախսերի կրճատման հետ կապված հայտարարվեց զրահատեխնիկայի լայնամասշտաբ կրճատումներ:Կրճատումից հետո 1147 ռազմական մեքենաների թվաքանակը 1147 թվականից հասցվեց 389-ի ։
4. Չնայած իր ոչ մեծ չափերի՝ Ավստրիայի բանակը իր սպառազինության մեջ ունի մեծ քանակությամբ օրիգինալ ռազմամթերք։ Ամենահայտնիներից են Glock ատրճանակները, SSG69 դիպուկահար հրացաններ, Steyr AUG ինքնաձիգներ և Steyr Mannlicher ընկերության այլ հրաձգային զինատեսակներ, «Կիրասիր» տանկեր, ASCOD զրահամեքենաներ, Pandur II զրահապատ մեքենաներ։ Նշված զինատեսակները օգտագործվում են ոչ միայն Ավստրիայի բանակի կողմից, այլև վաճառվում է այլ երկրների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:Զինված ուժեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Զինված ուժեր այբբենական կարգով
Մարկո Դոնադել
Մարկո Դոնադել (Marco Donadel, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, MLS-ի  Մոնրեալ Իմպակտ ակումբի կիսապաշտպան։ 21 տարեկանում հանդես էր գալիս Իտալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, թիմի ավագ էր։ 2004 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար արժանացել է պատվո շքանշանի։
Կարիերա
Մարկո Դոնադելը սկսել է իր կարիերան Միլանի երիտասարդական հավաքականում։ 2000-2002-ական թվականներին Դոնադելը խաղում էր «Միլանի» գլխավոր կազմում, բայց միայն 1 խաղ էր անցկացրել։ Այնուհետև Դոնադելը երկար ժամանակ խաղացել է վարձավճարով, սկզբում «Լեչչե» ակումբում, իսկ հետո «Պարմե» և «Սամպդորիի» ակումբներում։
2005 թվականի հունվարին Դոնադելը վարձույթի է տրվել «Ֆիորենտինա»-ին, իսկ մրցաշրջանի վերջում ակումբը հետ է գնել նրան 1,3 մլն եվրոյով ։ Այնտեղ նա խաղացել է դաշտի կենտրոնում, Քրիստիանա Բրոքի հետ ձևավորելով ամենաուժեղ կիսաեզրափակիչ գծերից մեկը։ 2005/06 մրցաշրջանում Դոնադենը լուրջ վնասվածք է ստացել, իսկ վերականգնումից հետո սկսեց բարձր արդյունքներ ցույց տալ։ 2007 թվականի հունվար 28-ին, Դոնադելը նորից վնասվածք ստացավ, վերականգնումը տևեց 4 ամիս, իսկ նրա տեղը զբաղեցրել է Ռիկարդո Մոնտոլիվոն, ով նույնիսկ Դոնադելի վերականգնումից հետո հիմնական ակումբում նրա տեղն է զբաղեցրել։
2011 թվականի ամռանը, որպես ազատ գործակալ, տեղափոխվել է «Նապոլի» ։ Սակայն առաջնության մեկնարկից առաջ վնասվածք ստացավ, որի պատճառով խաղացողը ստիպված էր սպասել վեց ամիս։ Հունվարին Դոնադենը կարողացավ վերականգնվել և խաղալ Իտալիայի գավաթի առաջնության ժամանակ «Նապոլի» կազմում «Չեզենի» դեմ, սակայն նրա մոտ ռեցիդիվ առաջացավ, որի պատճառով կիսապաշտպանը չի խաղացել ավելի շատ հանդիպումների ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Բրոդիի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1157 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ռեմոժի
Ռեմոժի (Remaugies), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.14 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 90 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 66-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,6 %։ 66 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 60 անձ (37 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 18 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օսակայի ամենաբարձր շենքերի ցանկ
Այս ցանկում բերված են Օսակա քաղաքի 150 մետր ստանդարտ հարթություններում կառուցված շենքեր:
Առաջարկված
Ցուցակում ներկայացված են շենքեր բարձրությամբ 150 մետր։
Գորոդոկի շրջան (Լվովի մարզ)
Գորոդոկի շրջան (Городоцький район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորոդոկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 727 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 69256 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 95,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ախանգիս
Ախանգիս (Իսպ.՝ Ajánguiz, բասկ.՝ Ajangiz) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Բիսկայ պրովինցիայում (Բասկով ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բուստուրիալդերա Ուրդաբիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 7.34 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 450 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 34 կմ հեռավորության վրա։
Պատմություն
Հիմնվել է 1991 թվականին։
Եվրոպական երիտասարդական ամառային օլիմպիական փառատոն 2015
Երիտասարդական ամառային եվրոպական օլիմպիական փառատոն (2015) (2015 European Youth Summer Olympic Festival), երիտասարդական փառատոն, որը կազմակերպվել է Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում՝ 2015 թվականի հուլիսի 26-ից օգոստոսի 1-ը։ Այս փառատոնում Վրաստանը ստացել է 10 մեդալ, զբաղեցնելով տասներորդ հորիզոնականը։ Այդ թվում և 2012 թվականին Վրաստանի ներկայացուցիչների կողմից նվաճվել է 8 մեդալ ։
Սպորտեր
• 3
Մասնակից պետություններ
• 3
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 սպորտում Կատեգորիա:Սպորտը Վրաստանում
Մուտիզմ
Մուտիզմ (՝ համր, անխոս )՝ հոգեբուժության և նյարդաբանության մեջ վիճակ, երբ հիվանդը չի պատասխանում հարցերին, նույնիսկ ծանոթ մարդկանց թույլ չի տալիս հասկանալ, որ համաձայն է շփվելու շրջապատի մարդկանց հետ ։ Հանդիսանում է հոգեշարժային խանգարման ախտանիշ, կարող է դրսևորվել ուղեղի վնասվածքից, հոգեկան ծանր ցնցումից հետո, հրդեհի, մտերիմների մահից հետո։ Մուտիզմի ժամանակ բացակայում է ինչպես պատասխան, այնպես էլ ինքնաբուխ խոսքը։ Միևնույն ժամանակ ուրիշի խոսքը հասկանալու և խոսելու ընդունակությունները պահպանվում են։
Կարող է հանգեցնել լոգոֆոբիայի և կակազության։
Կրոնում
Դասակարգային կառուցվածքում և կրոնում մուտիզմը կապված է լռության ճաշի հետ։ Օրինակ, որոշ հոգեկան տրավմաներից հետո, որոնք հասարակության կողմից համարվում են ամոթալի (բռնաբարություն, «ազգի դավաճան» և այլն) հասարակությունը բոյկոտ է հայտարարում մեղադրվող անձին, արդյունքում ստանալով  անձի համանման պատասխան ռեակցիա, կամ անձը ինքն է ընդունում նման որոշում, նման իրավիճակ կարող է լինել այն ժամանակ, երբ մարդը կրոնական պատճառներով  իր ամբողջ կյանքը համարում է մեղսալի։ Դրա արդյունքը կարող էլինել ճգնավորությունը կամ վանքում փակվելը՝ երկարտև լռությամբ, սեփական կամ հասարակության որոշմամբ։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Հոգեկան խանգարումների նշաններ Կատեգորիա:Լռություն Կատեգորիա:Հաղորդակցական խանգարումներ
Զլատան Լյուբիյանկիչ
Զլատան Լյուբիանկիչ (Zlatan Ljubijankić, ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Ակումբային կարիերա
«Սլովան» (Լյուբլյանա) և «Դոմժալե» երիտասարդական թիմերի սան է։ Զլատան Լյուբիյանկիչն իր առաջին մասնագիտական պայմանագիրը կնքել է 2002 թվականին՝ «Դոմժալեի» հետ, որի կազմում հաղթել է Սլովենիայի առաջնությունում և նվաճել երկրի Սուպերգավաթը։ Սլովենական ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը խաղացել է 6 մրցաշրջան և անցկացրել 155 հանդիպում, որոնցում դարձել է 43 գոլի հեղինակ։ 2008 թվականին նա տեղափոխվել է բելգիական «Գենտ»՝ պայմանագիր կնքելով մինչև 2012 թվականի կեսերը։ Նոր ակումբում իր նորամուտը կատարել է փետրվարի 10-ին՝ «Զյուլտե Վարեգեմի» դեմ խաղում ։
2012 թվականի հուլիսին դարձել է Ճապոնական «Օմիա Արդիա» ակումբի խաղացող ։
Միջազգային կարիերա
Սլովենիայի ազգային հավաքականում նորամուտը նշել է 2006 թվականի փետրվարի 28-ին Կիպրոսի հավաքականի դեմ խաղում, որտեղ խփել է հանդիպման միակ գոլը, որը հաղթանակ է բերել նրա թիմին։
(թարմացվել է 2013 թվականի մարտի 23-ի դրությամբ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սլովենիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գենտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Դրոգոբիչի շրջան
Դրոգոբիչի շրջան (Дрогобицький район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1959 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դրոգոբիչ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1217 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 74539 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Էլեոնորա Ոսկանյան
էլեոնորա Սերգեյի Ոսկանյան, դաշնակահարուհի, մանկավարժ։ Պրոֆեսոր (1982)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1964)։
Կենսագրություն
Էլեոնորա Ոսկանյանը ծնվել է Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում։ 1938-1941 թվականներին սովորել է Խարկովի կոնսերվատորիայում, 1945 թվականին ավարտել Երևանի կոնսերվատորիան։ 1945 թվականին եղել է Հայֆիլհարմոնիայի դաշնակահար, 1946-1948 թվականներին՝ ԵԵԿԹ կոնցերտմայստեր, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցի դասատու։ 1945-1999 թվականներին դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում։ Որպես մենակատար և նվագակցող՝ համագործակցել է Ավետ Գաբրիելյանի, Գոհար Գասպարյանի և այլոց հետ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարուհիներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Փարիզ (ֆիլմ)
«Փարիզ» (Paris) 2008 թվականին նկարահանված ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Սեդրիկա Կլապիշան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Նիկոլայ Բորդյուժա
Նիկոլայ Բորդյուժա Նիկոլայի (Никола́й Никола́евич Бордю́жа, ), ռուս ռազմական և քաղաքական գործիչ (Գեներալ-գնդապետ)։
Կարիերա
Հաշվարկի պետի այնուհետև ավագ օպերատորի պաշտոնով ծառայության է անցել Ստրատեգիական նշանակության հրթիռային զորքերում։
1976 թվականից օպերլիազոր, ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի հատուկ բաժնի ավագ օպերլիազոր, ԽՍՀՄ ՊԱԿ կուսակցական կոմիտեի բաժնի հրահանգիչ։ 2003 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 2017 թվականի հունվարի 5-ը եղել է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարը։
Պերսես (այլ կիրառումներ)
Պերսես անունը կարող է վերաբերել՝
Նիկոլայ Բորդյուժա
Դիվանագիտական աստիճան
Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2009 թվականի հոկտեմբերի 22)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ՊԱԿ սպաներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Զոլոչևի շրջան (Լվովի մարզ)
Զոլոչևի շրջան (Золочівський район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զոլոչև ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1097 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 69799 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 63,63 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ժիդաչովի շրջան
Ժիդաչովի շրջան (Жидачівський район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ժիդաչև ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 996 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 70144 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 70,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լվովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ռաշայայի շրջան
Ռաշայա (قضاء راشيا‎‎), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է Բեկաայի մարզում։ Քաղաքի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում Ռաշայա քաղաքը։
Աշխարհագրություն
Շրջանը տեղակայված է Լիբանանի արևելյան մասում և ունի 545 կմ² տարածք։ Արևմուտքում սահմանակից է Արևմտյան Բեկաայի շրջանին, հյուսիսում՝ Զահլեի շրջանին, հարավում Հասբայայի շրջանին, արևելքում՝ Սիրիայի Հանրապետությանը։
Համայնքներ
Շրջանը բաժանվում է 26 համայնքների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանի շրջաններ Կատեգորիա:Բեկաայի մարզ
Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի թանգարան
«Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբի թանգարան (FC Barcelona Museu), բացվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 24-ին` Լուի Նունյեսի կողմից։ 2000 թվականին Նունյեսին հաջորդող «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբի նախագահ Ժոան Գասպարտի նախաձեռնությամբ թանգարանը վերանվանվել է Նունյեսի անունով։ 2010 թվականի հուլիսի 15-ին` երկարատև վերանորոգումից հետո թանգարանը կրկին վերաբացվել է։
Սրահներ
Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի թանգարանի վերակառուցումը նախատեսում էր թանգարանը բաժանել 3 սրահների` եռաչափ կինո, տեսալսողական սենսորային էկրան, ինչպես նաև տեղեկատվության սրահ Բարսելոնայի պատմության մասին։
Առաջին սրահը իր մեջ ընդգրկում է լուսանկարների, փաստաթղթերի և հաղթանակների հավաքածուներ։ Ինտերակտիվ ապակե պատի վրա կարելի է տեսնել ակումբի մանրակրկիտ պատմությունը, որն այցելուներին հնարավորություն է տալիս էկրանին դիպչելով` հետաքրքրող ինֆորմացիան տեսնել պատի վրա, դիտել տեսաֆիլմեր, պատկերներ և երաժշտություն լսել սարքի միջոցով։ Ապակե պատը, որը հագեցած է լազերային տեխնոլոգիաներով, հնարավորություն է տալիս դիտել տեսաֆիլմեր, պատկերներ և ունկնդրել երաժշտություն` ըստ օգտատերերի արձագանքների։
Երկրորդ սրահը հանդիսանում է թանգարանի մշտական արվեստի ստեղծագործությունների ցուցանմուշների մասնավոր հավաքածու, որը ցուցադրում է կատալոնյան նկարիչների աշխատանքները, այդ թվում` Դալիի և Անտոնի Տապիեսի (Antoni Tàpies i Puig):
Ֆուտբոլային արվեստի հավաքածուի երրորդ սրահը ցուցադրվում է ակումբի պատմության ընթացքում ձեռք բերած ֆուտբոլային բազմազան պատմական ցուցանմուշները, այդ թվում` նվաճումների սենյակը` իր գավաթներով կամ դրանց կրկնօրինակներով, որոնք ակումբը երբևէ ստացել է։
Երրորդ սրահում ցուցադրվող հավաքածուի ցուցանմուշներից են համարվում նաև այն մարզակոշիկները, որոնցով Ռոնալդ Կումանը Չեմպիոնների լիգայի եզրափակչում` 111-րդ րոպեում (ավելացրած ժամանակի 21-րդ րոպեում) տուգանային հարվածով գրավեց Սամպդորիայի դարպասը։
Այցելուներ
Թանգարանը զբաղեցնում է 3500 քառակուսի մետր տարածք և տարեկան ունենում է 1.2 միլիոն այցելու` զբաղեցնելով 2-րդ տեղը Պիկասոյի թանգարանից հետո, որը տարեկան ունենում է 1.3 միլիոն այցելու և համարվում է Բարսելոնայի ամենաայցելվող թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի թանգարաններ Կատեգորիա:1984 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Բարսելոնա ՖԱ
Կոնրադ Հեսներ
Կոնրադ Հեսներ (Conrad Gesner, կամ Konrad Gessner, Konrad Geßner, Conrad Gessner, Conrad Geßner, Conrad von Gesner, Conradus Gesnerus, ), շվեյցարացի գիտնական-լեզվաբան ։ Նա առաջիններից է, ով փորձել է համակարգել բույսերի և կենդանիների մասին մարդկանց ունեցած փաստերը։ Նա հայտնի է որպես կենսաբան, բուսաբան, բժիշկ և լեզվաբան։ Նրա «Կենդանիների պատմություն» (Historiae animalium (Gessner), հրատարակվել է Ցյուրիխում, (1551–1558)) 5 հատորանոց գրքում ներկայացրել է ժամանակակից կենդանաբանությունը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ցյուրիխում աղքատ կաշեգործի ընտանիքում։ Նրա հայրը զոհվել է Երկրորդ կապելական պատերազմի տարիներին (Zweiter Kappelerkrieg)՝ 1531 թվականին։ Դրանից հետո դաստիարակություն է ստացել հորեղբոր մոտ, ով մեծացրել է տղային բուսաբանության և գրականության դասեր տալով։
Բողոքական ընկերները, առաջին հերթին՝ Հենրիխ Բուլինգերը (Heinrich Bullinger), օգնել են երիտասարդ Կոնրադին կրթություն ստանալ Ցյուրիխում, Բազելում, Ստրասբուրգում, Բուրժում (Bourges, Avaricum Biturigum), Փարիզում, Մոնպելյեում։ Նրանց խորհրդով 19 տարեկանում ամուսնացել է աղքատ մի աղջկա հետ։
1557 թվականին Ցյուրիխում ստացել է Բնափիլիսոփայության պրոֆեսորի կոչում։ Միևնույն ժամանակ զբաղվել է նաև բժշկությամբ և ձեռք բերել փորձ այդ ոլորտում։ Նա կառուցել է բուսաբանական այգի։
Մահացել է ժանտախտի համաճարակի տարիներին՝ 1565 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գիտնականներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բուսաբաններ Կատեգորիա:Կենսաբաններ Կատեգորիա:Շվեյցարացի բժիշկներ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ Կատեգորիա:Ժանտախտից մահացածներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական գրողներ
Սերգեյ Կոզլով (գրող)
Սերգեյ Կոզլով (Серге́й Григо́рьевич Козло́в, ), խորհրդային գրող-հեքիաթասաց, բանաստեղծ, գրող և սցենարիստ ։ Նրա առավել հայտնի ստեղծագործություններն են «Ոզնին մշուշում» մուլտֆիլմի համանուն պատմվածքը և սցենարը, Ոզնու և Արջուկի մասին մյուս պատմվածքները, Կորյունի և Կրիայի պատմությունները, «Ինչպես կորյունը և կրիան երգ երգեցին» մուլտֆիլմի ոտանավորները։
Կենսագրություն
Սերգեյ Կոզլովը ծնվել է 1939 թվականի օգոստոսի 22-ին, Մոսկվայում։ Արդեն դպրոցի 8-րդ դասարանում նա սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ Պատանեկության տարիներին հաճախել է «Մագիստրալ» գրական միություն։
Ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի «Պոեզիա» ուղղությունը (Լ. Օշանինի արվեստանոցը), որպես դիպլոմային աշխատանք ներկայացրել է բանաստեղծությունների ձեռագիր հավաքածու։
Աշխատել է որպես խառատ, երգեցողության ուսուցիչ, մասնակցել է երկրաբանական արշավանքների և էքսկուրսավար է եղել Միխայլովսկու Պուշկինի արգելոցում, եղել է տպագրիչ և հրշեջ։
Մահացել է թոքաբորբից, 2010 թվականի հունվարի 9-ին։ Թաղվել է 2010 թվականի հունվարի 12-ին, Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը ։
Ոզնին և արջուկը
Բացի «Ոզնին մշուշում» մուլտֆիլմի սցենարը, սցենարիստ Սերգեյ Կոզլովը սցենարներ է գրել Ոզնու և Արջուկի մասին մի քանի մուլտֆիլմերի համար ևս.
Ինչպես նաև` գրել է գրքեր ու երգեր դրանց մասին։
Քանի որ մյուս բոլոր մուլտֆիլմերը ստեղծվել են այլ ստեղծագործական խմբերի կողմից, դրանց անիմացիան և հնչյունավորումը խիստ տարբերվում են Յուրի Նորշտեյնի ստեղծած մուլտֆիլմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Էլիզաբեթ Քոթեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բլյուզ կիթառահարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բլյուզ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ
Օլիաստրա
Օլիաստրա (provincia dell'Ogliastra, provìntzia de s'Ogiastra) Իտալիայի նահանգներից է, գտնվում է Իտալիայում,  Սարդինիա արևելյան մասում։ Օլիաստրան ամենալեռնային նահանգն է Սարդինիայում։ Միայն 57,642 բնակչությամբ , այն նաև Իտալիայի խիտ բնակեցված նահանգն է ։ Մարզի բնակչության խտությունը   մեկ քառակուսի կիլոմետրում 31,08 է, և այդ նահանգի նախագահը Բրունո Պիլիան էր ։  Դա գրեթե համապատասխանում էր միջնադարյան Giudicato of Agugliastra: Օլիաստրա նահանգը բաղկացած է 23 կոմունա (եզակի; հոգնակի։ կոմունա), տես՝ Օլիաստրա նահանգի կոմունաների ցանկը ։
2016 թվականին այն ենթարկվել է քաղաքական ընդվզումների և այդտեղի բոլոր ինքնավար շրջանները բացի մեկից միացան Նուորո նահանգ:Սեուի ինքնավար շրջանը միացավ Հարավային Սարդինիա նահանգ։
Նահանգը ունի երկու մայրաքաղաք Տորտոլի կոմունան (ամենամեծ կոմունան) և Լաունսեին ։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին տեղի ունեցավ Սարդինիա նահանգի տարածաշրջանային հանրաքվե որոշ մարզերի վերացման և  մի շարք այլ հարցերի վերաբերյալ:Սարդինայի որոշ մարզերի վերափոխման կամ վերացման առաջարկը հավանության է արժանացել 2012 թվականի մայիսի 24-ին Սարդիայի տարածաշրջանային խորհրդի կողմից Դրա շնորհիվ Օլիաստրա նահանգին հանձնարարվել էր ստեղծել նոր վարչական մարմին կամ վերացվել  մինչև 2013 թվականի մարտի 1-ը, սակայն սահմանադրական փոփոխությունների համար ժամկետը երկարացվել էր մինչև  2013 թվականի հուլիսի 1-ը    :։ 2013 թվականի հունիսի 28-ին թիվ 15 մարզային օրենքի համաձայն՝ գավառին թույլատրվեց շարունակել գործունեությունը
Հյուսիսից այն սահմանակից է Կաղլիարի նահանգին, և հարավից սահմանակից է Նուորո նահանգ Օլիաստրան հիմնադրվել է 2001 թվականին երբ Սարդինիան նահանգները կրկնապատկվեցին:Այնտեղ է գտնվում Ֆլումենդոսա գետը և Բասո Ֆլումենդոսա լիճը, նաև Գեննարգենթու մեծ զանգվածը։ Օլիաստրան իր անունը վերցրել է գավառի ձիթենու ծառից, որը հայտնի է որպես «օլիվաստրի»։ Այն տեղակայված է Տիրենյան ծովում ։
Սուրբ նահատակ Վարվառա եկեղեցի (Գրուշևսկայա)
Սուրբ նահատակ Վարվառա եկեղեցի (Церковь Святой Великомученицы Варвары), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի Գրուշևսկայա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։ Կառուցվել է 1884 թվականին։
Պատմություն
Առաջին անգամ Գրուշևսկայա գյուղում հանուն Սուրբ Վարվառայի եկեղեցի կառուցվել է դեռևս 1781 թվականին։ Այդ եկեղեցին եղել է փայտե, հենց նրա շենքին կից եղել է զանգակատունը։ 1830 թվականին այն թարմացվել է և փոխադրվել քարե հիմքի վրա։ Երկրորդ խոշոր նորոգումն անցկացվել է դրանից գրեթե 30 տարի անց՝ 1859 թվականին։ Այնուամենայնիվ, 1876 թվականի օգոստոսի 1-ին նորացված եկեղեցին չպարզված հանգամանքներում այրվել է  ։