cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նոր Ջուղայի հայկական տպագրություն
Պատմություն
Շուրջ երկդարյա դադարից հետո 1872 թվականին տպարանը վերագործարկվել է և գործում է մինչ այսօր. հրատարակել է ավելի քան 400 անուն գիրք, որոնց թվում են՝ Հարություն Տեր-Հովհանյանի «Պատմութիւն Նոր Ջուղայու, որ Ասպահան» (h 1-2, 1880-1881, վերահրատարակություն՝ h 1-2, 1980-1981), Արշակ Աթայանի «Սալմաստ» (1906), Արամ Երեմյանի «Սպահանի Փերիա գաւառը» (1919), «Աշուղ Հարթուն Օղլի» (1920) և «Պարսկահայ աշուղներ» (գիրք 2-3, 1920-1921), Հովհաննես Մալխասյանի և Նար–Դոսի կազմած «Գիր եւ կեանք» (1925) դասագիրքը, Եղիշե Մանճիկյանի «Յովհաննէս կաթողիկոս Օձնեցի» (1967), Լևոն Մինասյանի «Նոր Ջուղայի Ս. Ամենափրկիչ վանքի թանգարանը» (1968), Գարեգին Սարգիսյանի «Հայոց «Փոքր ածուն» իրանեան հողին վրայ» (1971), «Նամակագրութեան կանոններ։ Ա, Բ, Գ» (1979-1985), «Իրանի հայկական եկեղեցիները» (1983), «Պատմութիւն Նոր Ջուղայի հայոց ազգային երկսեռ դպրոցների, 1880–1985» (1985), «Մէկ շաբաթ Հնդկաստանում» (1990), «Գրչութեան արւեստը Նոր Ջուղայում» (1991), «Առակաց գիրք» (1994), «Նոր Ջուղայի թատրոնը» (1995), «Հաղորդութեան խորհուրդը» (1998), Գրիգոր Նարեկացու «Խրատ ուղիղ հաւատի և առաքինի ու մաքուր վարքի մասին» (2003) և այլն։ Նույն տպարանում է տպագրվել նաև «Նոր-Ջուղայի լրաբեր» ամսաթերթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն Կատեգորիա:Հայերն Իրանում
Լոպտյուգա (այլ կիրառումներ)
Լոպտյուգա, կարող է վերաբերել՝
Օրիա (գիր)
Օրիա, հնդկական օրիա լեզվի գիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկական գրեր
Ֆեդերատներ (Ֆրանսիա)
Ֆեդերատներ (Fédérés), Ֆրանսիայում տարբեր ժամանակներում ունեցել է հետևյալ նշանակությունները.
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն
Սարդիլիանո
Սարդիլիանո  (Sardigliano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 431 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 34 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Գաբրիել Գրյուների և Ֆոլկեր Կրեմերի սպանություն
Գաբրիել Գրյուների և Ֆոլկեր Կրեմերի սպանություն, գերմանական Stern հանդեսի երկու հատուկ թղթակիցների սպանություն, որը կատարվել է 1999 թվականի հունիսի 13-ին՝ Կոսովոյի պատերազմի պաշտոնական ավարտից 2 օր անց, Դուլե գյուղի (Պրիզրենի ենթախումբ) շրջանում՝ Պրիզրեն քաղաքից 25 կմ հեռավորության վրա։ Այս երկու լրագրողները Գերմանիայի առաջին քաղաքացիական անձինք են, որոնք զոհվել են 1945 թվականից ի վեր այլ պետության տարածքում Գերմանիայի ռազմական գործողության ժամանակ ։ Սպանվել է նաև նրանց թարգմանիչ Սենոլ Ալիթը ։ Սպանությունը մինչ օրս չի բացահայտվել. դրա կատարման մեջ կասկածում են ինչպես Դուլևսկի կիրճի մոտ գտնվող անցակետից հարավսլավացի սահմանապահներին (Կոսովոյի և Մեթոխիայի արևմտյան մասը, որը վերահսկում է Կոսովոյի ինքնահռչակ հանրապետությունը), այնպես էլ KFOR խաղաղապահ զորախմբից բրիտանացի զինվորներին  ։
Գաբրիել Գրյուներ
Գաբրիել Գրյուներ (Gabriel Grüner), ծնվել է 1963 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ Իտալիայի Մալես Վենոստա քաղաքում (Մալս)։ Նա սովորել է Ավստրիայի Ինսբրուքի համալսարանում։ Լրագրողի կարիերան սկսել է 1991 թվականին, աշխատել է 8 տարի և շատ է ճամփորդել աշխարհով՝ լինելով Աֆղանստանում, Ալժիրում և Սուդանում, ինչպես նաև Սլովենիայում, Խորվաթիայում, Բոսնիայում և Սերբիայում ։ Գրյուները եղել է World Press Photo Award մրցանակի դափնեկիր, ինչպես արժանացել է նաև Թագավորական լուսանկարչության ընկերության մրցանակներին ։ Ողբերգության պահին Գրյուները հանդիպել է լրագրող Բեատրիքս Գերստբերգերի հետ, որը հղի էր առաջին երեխայով (նա ծնվել է հոր մահից հետո և ստացել Յակոբ անունը) ։ Գաբրիել Գրյուները 35 տարեկան էր, երբ նա սպանվեց. նրան թաղել են Իտալիայում ։ Գերստբերգերն ավելի ուշ գիրք է թողարկել, որում պատմել է Գրյուների մասին իր պատմությունը և հավաքել այլ կանանց պատմություններ, որոնց ամուսինները զոհվել են ծառայողական պարտականությունները կատարելիս ։
Ֆոլկեր Կրեմեր
Ֆոլկեր Կրեմեր (Volker Krämer), ոչ պաշտոնական տվյալներով, ծնվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 12-ին։ Նա Stern ամսագրում աշխատել է շուրջ 30 տարի՝ ամսագրի այլ աշխատակիցներից ավելի երկար մնալով։ Նա աշխատանքը սկսել է Դյուսելդորֆում Rheinische Post թերթում, երբ նրան մշտական աշխատանքի է վարձել ամսագիրը ։ Կրեմերը կազմակերպել է լուսանկարների իր առաջին ցուցահանդեսը Հանս-Գյունտեր Էքերտի՝ Վիլհելմ Ֆաբրիի անվան դպրոցի տնօրենի օգնությամբ։ Կրեմերը ոչ միայն զբաղվել է լուսանկարչությամբ, այլև գրառումներ է արել. նա հատկապես շատ լուսանկարներ է արել թեժ կետերում (Ղազախստան, Էրիթրեա, Թուրքիա, Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, Աֆղանստան), որտեղ չափազանց վտանգավոր էր, և միևնույն ժամանակ յուրաքանչյուր լուսանկարի մեջ մտցրել է սեփական տեսլականը ։ Մասնավորապես, Կրեմերը ֆոտոռեպորտաժի հեղինակ է եղել խորհրդային զորքեր ՉՍՍՀ մտցնելու մասին, որը ցուցադրվել է ամբողջ աշխարհում ։ Նա մեծ դեր է խաղացել ամսագրի զարգացման գործում՝ դրան նվիրելով նույնիսկ ազատ ժամանակը և հոդվածներ կազմելով նրա համար ։ Իր մասին Կրեմերը արտահայտվել է․ «Որպես լրագրող, ես հետևում եմ սովորական մարդկանց կյանքին և տեսախցիկի ոսպնյակի միջոցով նկատում եմ ինչ-որ անհեթեթ և մի փոքր ծիծաղելի բան» ։
Ողբերգության հանգամանքներ
Գրյուներն ու Կրեմերը գտնվում էին Կոսովոյի Դուլևսկի կիրճի մոտ 1999 թվականի հունիսի 13-ին՝ հետևելով քաղաքացիական անձանց համար անվտանգ երթուղուն և նախապատրաստելով ամսագրի համար ֆոտոնյութ՝ նվիրված տեղի բնակիչներին և նրանց կենցաղին։ Նրանք ուղեկցել են Բունդեսվերի 21-րդ գնդի առաջավոր ջոկատին միջազգային խաղաղապահ զորախմբից ։ Հարավսլավական անցակետից ոչ հեռու (Պրիշտինայից 40 կմ հեռավորության վրա) լրագրողների վրա կրակ է բացվել. մի քանի անհայտ անձինք գնդակոծել են շարասյունը և թաքնվել ավտոմեքենայով ։ Կրեմերը գլխի շրջանում հրազենային վնասվածք է ստացել և տեղում մահացել, իսկ Գրյուները ծանր վիրավորվել է։ Նրան տեղափոխել են մակեդոնական Տետովո քաղաքի հիվանդանոց, սակայն, չնայած բժիշկների ջանքերին, նույն օրը Գրյուները մահացել է ստացած վնասվածքներից ։ Կրեմերի մարմինը մի քանի ժամ է մնացել, մինչև նրան տարել են. սպանված Կրեմերի լուսանկարը մեծ հեռավորությունից արել է Spiegel ամսագրի խմբագիրը ։ Սպանվածների մարմինները տեղափոխել են Գերմանիա, որտեղ տեղի է ունեցել զոհված լրագրողների հրաժեշտի արարողությունը ։
Տարբերակներ
Ներկայումս լրագրողների մահվան պատճառը հայտնի չէ, քանի որ իրադարձությունները միանշանակ մեկնաբանություն չեն ստացել և տարբեր կերպ են մեկնաբանվում Արևմտյան Եվրոպայի և Սերբիայի ԶԼՄ-ները ։ Հայտնի չէ, թե ով և ինչու է սկսել կրակել լրագրողների վրա   ։
Հարավսլավական սահմանապահներ
Հետաքննությունը ձևականորեն սկսվել է զինվորականների գործողությունների ստուգմամբ և նրանցից որևէ մեկին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հնարավորության ուսումնասիրությամբ ։ Մեկ վարկածի համաձայն՝ մեղավորները հարավսլավացի սահմանապահներն են եղել, որոնք իբր Կրեմերին և Գրյուներին ընդունել են հանցագործների կամ ալբանական գրոհայինների համար և նրանց հետևից հարձակվել են, իսկ հետո կրակ բացել ։ Այս վարկածի կողմնակիցները համոզված են, որ թեև հարավսլավացի սահմանապահները պարտավոր էին ապահովել շրջանի անվտանգությունը, նրանք չէին հավատում լրագրողների բարի մտադրություններին, որոնք հայտարարում էին, որ լրտեսներ կամ զինված կազմավորումների անդամներ չեն։
Հետևանքներ և հիշողություն
Լրագրողների մահը ցնցել է Stern ամսագիրը, թեև դա ամսագրի աշխատակիցների մահվան առաջին դեպքը չէր ։ Հունիսի 14-ին ամսագրի խմբագրությունը մեկ րոպե լռությամբ հարգել է զոհված գործընկերների հիշատակը, իսկ գլխավոր խմբագիր Միխայել Մայերն ասել է, որ իր գործընկերների՝ «հայտնի և փորձառու լրագրողների» մահը լուրջ կորուստ և անդառնալի կորուստ է դարձել արձագանքի համար ։ Մահացածների հրաժեշտի արարողությանը ներկա են եղել ոչ միայն հարազատները, այլև նրանց գործընկերներն ու հայրենակիցները ։
1999 թվականին սահմանվել է Գաբրիել Գրյուների 6 հազար եվրոյի չափով մրցանակը, որին ամեն տարի պարգևատրվում են լրագրողները ծառայողական պարտականությունները կատարելիս նրանց ցուցաբերած խիզախության համար ։ Զոհված լրագրողների մահվան մասին այժմ հուշաքար է հիշեցնում Կոսովոյի Դուլևսկի կիրճում ։
Դրա հետ մեկտեղ զանգվածային լրատվության միջոցներն ուժեղացրել են աշխատակիցների անվտանգության միջոցառումները՝ կապված լրագրողների զոհվելու հետ, քանի որ պոտենցիալ վտանգի մեջ են հայտնվել նաև հեռուստաալիքների նկարահանող խմբերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ
Ռոմանենկի
Ռոմանենկի (Романенки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կաստելուքիո
Կաստելուքիո  (Castellucchio), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4879 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 106 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 46 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ Սուրբ Գևորգը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռուդնյա (այլ կիրառումներ)
Ռուդնյա, կարող է վերաբերել՝
Պետեֆիի խմբակ
Պետեֆիի խմբակ (Petőfi Kör), Հունգարիայի ուսանողների և երիտասարդ ինտելիգենցիայի բանավեճի ակումբ, որը գործել է կոմերիտմիության հունգարական անալոգ հանդիսացող Երիտասարդ աշխատավորների միությունում որպես քաղաքական լուսավորչական մարմին։ Ստեղծվել է 1954 թվականին Հունգարիայի ազգային թանգարանի աշխատակազմի կողմից։ Հիմնական կազմակերպիչը համարվում է գրող Իշվան Լակատոշը, գաղափարական առաջնորդը՝ Գեորգի Լուկաչը։ Երբ ԽՍՀՄ իրադարձությունները Հունգարիայում երկրի հետագա ճակատագրի մասին քննարկումների ալիք առաջացրեցին, Պետեֆիի խմբակը դարձել է ընդդիմադիր ուժերի համախմբման կենտրոն։
Խմբակը կրում է հունգարացի պոետ, դեմոկրատ ազգային հերոս Շանդոր Պետեֆիի անունը, որը զոհվել էր 1848-1849 թվականների հեղափոխության ժամանակ ցարական կազակների հետ ընդհարման ընթացքում ։
Պատմական զուգահեռ
Խմբակի անվանումը պատահական չէր ընտրված։ Պատմական զուգահեռն ակնհայտ էր. երբ Հաբսբուրգների թագավորական դինաստիան պարտություն կրեց, ապա նրանց օգնության հասավ ցարական բանակը։ 1953 թվականից հետո քաղաքականապես ակտիվացած Հունգարիայում խորհրդային բանակի գտնվելը խմբակի անդամների կողմից դիտարկվում էր որպես հունգար ժողովրդի ազգային զգացմունքների վիրավորանք ։
Նախադրյալներ
Ստալինի մահը, Բերիայի ձերբակալությունն ու գնդակահարությունը, նաև անձի պաշտամունքը թոթափող ԽՄԿԿ 20-րդ համագումարը աննախադեպ հակասական զգացմունքների ալեկոծություն առաջացրեց հասարակության լայն շերտերում։ ВПТ Կենտկոմի առաջին քարտուղարը համարում էր, որ
Ի սկզբանե խմբակը կրում էր հունգար լուսավորիչ Գեորգի Բեշենյեիի (հունգարերեն Bessenyei György (1747-1811)) անունը։ Գաբոր Տանցոշից, Բ. Նաձից, Անդրաշ Հեգեդյուշից հետո քաղաքական անհամապատասխանության պատճառով վերանվանվեց Շանդոր Պետեֆիի անվամբ։
Բացում և հեղինակություն
Պետեֆիի խմբակի առաջին նիստը տեղի է ունեցել 1955 թվականի մարտի 25-ին Երիտասարդության դեմոկրատական միության Կոշութի անվան բանավեճի ակումբում (հունգար կոմերիտականներ)։ Պետեֆիի խմբակի բանավեճերը մեծ հեղինակություն էին վայելում։ 1956 թվականի հունիսի 27-ին մամուլի մասին զրույցները բարձրախոսով լսում էին մոտ 7000 մարդ։ Խմբակի անդամները ակտիվորեն մասնակցել են 1956 թվականի հոկտեմբերի իրադարձություններին, մասնավորապես, ռեֆորմներ առաջ քաշելով ։
Քաղաքական լուսավորչական գործունեություն
1953 թվականին Իմրե Նաձի վարչապետ դառնալուց հետո մամուլում փորձեր արվեցին գնահատել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Հունգարիայի բռնած ուղին։ Շատ էր խոսվում բացթողումների մասին։ Ինչ վերաբերվում է քաղաքական և ինտելեկտուալ սերուցքին, ապա այն այդ փուլում երկփեղկվել էր խորը քաղաքական հակասություններով։ Այդ ժամանակ հսկայական դերակատարում են ունեցել հունգար ինտելեկտուալները՝ գրողներ, փիլիսոփաներ, լրագրողներ։ Նրանք հսկայական ազդեցություն են ունեցել ԽՍՀՄ հասարակական կարծիքի վրա։ Այդ առումով Պետեֆի խմբակի գործունեությունը և նրա գաղափարական առաջնորդ Գեորգի Լուկաչը առանձնահատուկ նշանակություն ունեցան։
Պետեֆի խմբակը ուսանողների և երիտասարդ ինտելիգենցիայի բանավեճի ակումբ էր, որը գործում էր կոմերիտմիության հունգարական անալոգ հանդիսացող Երիտասարդ աշխատավորների միությունում որպես քաղաքական լուսավորչական մարմին։ Հենց այստեղ է բարձրացվել մամուլի ազատության հարցը։ Կային նաև խմբակի նման «Յորդալմի ույշագ» («Գրական թերթ») և «Բեկե էշ սաբոշագ» («Խաղաղություն և ազատություն») թերթեր։
1956 թվականի գարնան վերջում խմբակը գլխավորեց կուսակցական հակաստալինյան ընդդիմության շարքերը։ Մասնակիցներից շատերը հայտարարում էին մարքսիզմի կողմնակիցներ լինելու մասին, գերակայում էր սոցիալիզմը ստալինյան «շեղումներից» մաքրելու գաղափարը։ Հունգարիայի ազգային ազատագրման պայքարի կիսաապստամբ, կիսագրական Պետեֆի խմբակի ղեկավար Գեորգի Լուկաչին Իմրե Նաձը ընդգրկեց նոր կառավարության կազմում։ Նրա երդման արարողությունը կայացել է հոկտեմբերի 27-ին, հեղափոխության ժամանակ։ Հոկտեմբերի 28-ին «Սաբադ Նեպ»ը հրապարակեց հին ռեժմի դեմ հանդես եկող հունգար երիտասարդներին ուղղված նոր նախարարի ուղերձը։ Լուկաչը ընդունեց քաղաքականության ոչդեմոկրատականության դեմ դժգոհությունները, ազգային առանձնահատկություններն անտեսելը, նշեց հիմնական պահանջների արդարացիությունը, երիտասարդներին հավաստիացնում էր, որ կառավարությունը «վերջին օրերի տխուր իրադարձություններից» եզրակացություններ կանի։
Փակում
1956 թվականի հունիսի 30-ին Հունգարիայի կոմկուսի կենտկոմի լիագումար նիստում պաշտոնապես արգելվել է խմբակի աշխատանքը, իսկ դիմակայող կուսակցականները հեռացվել են կուսակցությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարիա Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հունգարիայի հեղափոխություն Կատեգորիա:1954 ընկերություններ
Ռուժին (այլ կիրառումներ)
Ռուժին, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների ցանկ (194901-195000)
|} Աստերոիդների ցանկ (194801-194900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (195001-195100)
Խայդարովո
Խայդարովո (Хайдарово, Хәйҙәр), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Բազա (անձնանուն)
Բազա, հայկական արական անուն։ Առաջացել է բազե թռչնի հայերեն անվան բազա ձևից, որն իրանական ծագում ունի։ Գործածվել է 14-րդ դարում, ավելի հաճախ՝ 18-րդ դարում, այնուհետև դուրս է եկել գործածությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ազյամ (գետ)
Ազյամ  (Азям), գետ Ռուսաստանում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Ուրալի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Սամկարան է։ Գետի գետային ավազանը Ուրալն է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր
Ռունովշչինա (այլ կիրառումներ)
Ռունովշչինա, կարող է վերաբերել՝
Օչերետնոե (գյուղ, Դոլինսկայայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Օչերետնոե գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,247 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 109,31 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(5452) 1937 NN
(5452) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի հուլիսի 5-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,2215 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7269 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7161 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1209,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29767 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1937 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բադը, մահն ու կակաչը
«Բադը, մահն ու կակաչը» (Ente, Tod und Tulpe), նկարազարդ գիրք, որ ստեղծվել է գերմանացի նկարազարդող և գրող Վոլֆ Էլբրուխի կողմից և հրատարակվել 2007 թվականին։ Փիլիսոփայական առակ է բադի մասին, որ հանդիպում է մահվանը և աստիճանաբար մտերմանում նրա հետ։ Այն արժանացել է մեծ ճանաչման և թարգմանվել մի շարք լեզուներով (այդ թվում՝ անգլերեն, ֆրանսերեն , իտալերեն , թուրքերեն , լեհերեն , շվեդերեն և այլն), ինչպես նաև էկրանավորվել։ Նախատեսված է յոթ տարեկանից մեծ երեխաների համար ։ Գրքի վրա Էլբրուխն աշխատել է տասը տարի ։
Սյուժե
Բադը նկատում է, որ իրեն ինչ-որ մեկը հետևում է։ Պարզվում է, որ դա Մահն է, և նա հետևում է Բադին իր ծննդյան օրվանից սկսած, քանի որ կյանքի ավարտը կարող է վրա հասնել ցանկացած պահի։ Բադն ու Մահը զրուցում եմ, քննարկում այն, թե ինչ է Բադը լսել անդրաշխարհային կյանքի մասին․ նա հետաքրքրվում է, թե ճիշտ է արդյոք, որ որոշ բադեր մահվանից հետո վերածվում են հրեշտակների, իսկ մյուսները խորովվում են կրակի վրա, բայց Մահը հակված չէ պատմել այդ մասին։
Երբ Բադն առաջարկում է լողալ լճակում, Մահը կարճ ժամանակ անց ափ է դուրս գալիս, և Բադը, տեսնելով, որ նա մրսում է, առաջարկում է տաքացնել նրան։ Նրանք բարձրանում են ծառի վրա և բարձրից նայում լճակին․ Բադը հասկանում է, որ իր մահվանից հետո լճակը հենց այդպիսի տեսք կունենա՝ առանց իրեն։
Վրա է հասնում աշունը։ Ինչ-որ պահի Բադն սկսում է մրսել։ Ձյան առաջին փաթիլներ հետ Բադը մահանում է։ Մահը նրան տանում է մեծ գետի մոտ ու նրա կրծքին դնում կակաչ։ Բադը դանդաղ լողում է գետի հոսանքով, իսկ Մահն զգում է, որ հասցրել է համակրանքով լցվել իր ծանոթի հանդեպ։ «Այսպիսին է կյանքը»,– մտածում է Մահը վերջում։
Քննադատություն
The Guardian պարբերականի մեկնաբան Մեգ Ռոզոֆը բարձր է գնահատել գիրքը՝ այն կոչելով աչքի ընկնող և նշելով, որ այն նվիրված է նկարազարդ մանկական գրքերի համար ոչ սովորական մահվան թեմային, որը մեծ մասամբ արգելված թեմա է մանկական գրականության համար։ Դրա հետ միաժամանակ հեղինակի նկարներին «հատուկ են մեղմությունն ու նուրբ հումորը, որոնք մեզ թույլ են տալիս հաղթահարել սյուժեի լրջությունը»։ Մեկնաբանի կարծիքով՝ գիրքը կարևոր տեղ կզբաղեցնի մանկական գրականության նմուշների շարքում դեռ երկար ժամանակ այն բանից հետո, երբ կմոռացվեն ժամանակակից բեսթսելլերները ։
Էկրանավորումներ և բեմադրություններ
2010 թվականին գերմանացի ռեժիսոր Մաթիաս Բրյունը գրքի հիման վրա նկարահանել է 11 րոպեանոց անիմացիոն ֆիլմ նույն խորագրով ։ Ֆիլմը, որ ստեղծվել է գրքի օրիգինալ նկարների ոճով, արժանացել է մի շարք մրցանակների և հավակնել «Օսկարի» ։
Գրքի մոտիվներով 2011 թվականին ստեղծվել է համանուն գերմանական ֆիլմը, որում աղջիկը, որ մոր մահվանից հետո մնացել էր քեռու մոտ, նրա հետ կարդում է Էլբրուխի գիրքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 գրքեր
Հայկական հողի գույնը
Հայկական հողի գույնը - Միքայել Վարդանովի արգելված դեբյուտային վավերագրական ֆիլմը նակարված 1968-ին։ Ֆիլմում օգտագործվել են Սերգեյ Փարաջանովի «Նռան գույնը» ֆիլմի նկարահանումներից հատվածներ։ Մարտիրոս Սարյանի վերջին և Մինաս Ավետիսյանի առաջին պատկերումն է կինոյում։
Ռուչկի (այլ կիրառումներ)
Ռուչկի, կարող է վերաբերել՝
Հայրենի՛ք, ես կվերադառնամ
«Հայրենի՛ք, ես կվերադառնամ» («Мекеним, мен кайрылып келем!» ), Ֆեոդոր Սամոխինի վիպակը, որը հրատարակվել է 1975 թվականին «Կիրգիզստան» հրատարակչության կողմից։ Վիպակի գլխավոր հերոսներ Էսեն Օսմոնովին և Միկոլա Դանիլչենկոյին այլ երեխաների հետ առևանգում են նացիստները և տեղափոխում Գերմանիա։ Այդ պահից նրանք դառնում են Մորիցբուրգի երկաթուղային դպրոցի սաներ, որտեղ տիրում են խիստ կարգեր։ Դպրոցի իրական նպատակը ապագա գործակալների դաստիարակությունն է, որոնք նվիրված կլինեն ռայխին և ֆյուրերին։ Փորձելով վերադառնալ հայրենիք՝ պատանիները հաղթահարում են մի շարք դժվարություններ։ Խորհրդային զորքերի՝ գերմանական սահմանին մոտենալու պատճառով աշակերտներին փոխանցում են բրիտանացիներին։ Երբ ԽՍՀՄ պետանվտանգության ներկայացուցիչների հետ հանդիպումից հետո Էսենը փրկության հնարավորություն է ստանում, գլխավոր հերոսին կրկին առևանգում են և տեղափոխում Լոնդոն։ Այժմ նրա հիմնական խնդիրն է խույս տալ «Ինտելիջենս սերվիսի» գործակալներին և գտնել խորհրդային դեսպանություն, և այդ հարցում նրան օգնում են տեղի բնակիչներն ու խորհրդային գործակալները։
Սյուժե
Վիպակի գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ական թվականներին։ Գիշերը կայարանում Գրոդնո Էսենը և մյուս երեխաները նստում են վագոններ և Լեհաստանի տարածքով ուղարկվում Մորիցբուրգի երկաթուղային դպրոց, որտեղ նախատեսվում է նրանց դարձնել «մեծ Ռայխի և ֆյուրերի նվիրյալներ» ու գործակալներ։ Ճանապարհին նա ընկերանում է Միկոլա Դանիլչենկոյի հետ․ «Էսենը զգում էր՝ հիմա ընկերներ կլինեն»։ Մեկ շաբաթ անց երեխաները հայտնվում են երկաթուղային դպրոցի մոտ, որտեղ նրանց դիմավորում են երկաթուղային դպրոցի քաղաքական կոմիսար Ռեյներ Մերցը, դպրոցի բժիշկ Վեյլը և Հանս Կոխը։ Բժիշկն սկսում է տղաների զննումը, որից հետո նրանց բաժանում են խմբերի։ Տղաների մազերը խուզում են, լողացնում, հագուստները փոխում, կերակրում, բերում երեկոյան եկեղեցական ժամերգության, և հաջորդ առավոտյան սկսվում են նրանց առաջին պարապմունքները։ Հերթապահության ընթացքում Էսենը և Միկոլան գտնում են Հիտլերի դիմանկարը և խզբզում վրան։ Կոխը նրանց ուղարկում է պատժախուց՝ այդպիսով փրկելով նրանց պան Չեռնիի վրեժխնդրությունից։ Մեկ շաբաթ անց Հանսն իր ծանոթ աղջկան՝ Ռութ Լեմկեին, ուղարկում է Հանս Գրիմի «Մարդիկ առանց տարածության» (Volk ohne Raum) գիրքը՝ մի գրությամբ, որտեղ գրված է Էսենի և Միկոլայի համառոտ կենսագրությունը։
Սուրբ Ծննդյան տոներին տրված համերգից հետո պան Չեռնին երեխաներին ուղղված խոսքում նրանց հորդորում է չկորցնել զգոնությունը, զգուշանալ դպրոցի բոլոր աշխատակիցներից։ Լռությունից հետո երեխաները կատարում են «Արծվիկ» երգը, հիշում պիոներական ճամբարները։ Տոնից փախած Պետրուս Լեշկովիչը մատնում է, որ նրանք թռուցիկներ են կարդում և երգում խորհրդային երգեր։ Պան Չեռնին տագնապ է բարձրացնում, երեխաներին պարսավում են և ուղարկում պատժախուց։
1944 թվական։ Մարտերը մոտենում են Գերմանիայի սահմաններին։ Դպրոցի սաներն արդեն կարող են դուրս գալ քաղաք և զրուցել քաղաքացիների հետ։ Դիմագետ Կոկորինի պարապմունքների ժամանակ նրանց շարունակում են սովորեցնել ձայնով ճանաչել արտաքին տեսքը, տարիքը, բնավորությունը, խոսքի տեղը։ Աչքի ընկնելով այս հարցում՝ Էսենը և Միկոլան ստանում են հանձնարարություն՝ գնալ քաղաք Պետրուսի հսկողության ներքո։ Հանս Կոխը հիտլերյուգենդի համազգեստով հագած Էսենին և Միկոլային համոզում է հրաժարվել առաջադրանքը կատարելուց՝ հիշեցնելով, որ նրանք պիոներ են եղել․ «Արագ մոռացաք ամեն ինչ։ Բայց հավանաբար կրկնում էիք, որ վզկապը դրոշի մի մասնիկ է»։ 1944 թվականի հուլիսին «Գայլի որջում» Հիտլերի դեմ մահափորձից հետո դպրոցն անցել է գեստապոյի ենթակայության տակ. պարետ Օտտո ֆոն Կրյուգերը պահանջում է հետախուզական աշխատանքներ ծավալել, այդ թվում նաև Գերմանիայի ներսում։
Դպրոցում տեղի է ունենում խռովություն, Պետրուս Լեշկովիչը և պան Չեռնին ընդմիշտ լքում են դպրոցը, իսկ հետո տարհանում Է տեղի ունենում Խորհրդային բանակի մոտենալու պատճառով։ Օտտո ֆոն Կրյուգերը և Հանս Կոխը հանդիպում են «Ինտելիջենս սերվիսի» (Secret Intelligence Service)՝ Մեծ Բրիտանիայի զորքերի գլխավոր շտաբի զինվորների։ Քյոլն քաղաքի ծայրամասում անգլիական հետախուզության պետ Բրոուտոնի հետ զրույցում դպրոցի պարետը անգլիացիներին է փոխանցում սաներին և նրանց փաստաթղթերը։ Միևնույն ժամանակ, Ռութ Լեմկեն մեկնում է Մյուրիցբուրգի խորհրդային պարետատուն, ապա այնտեղից մայոր Պետրովի հետ մեկնում է Բեբելսբերգ։ Ռութը գնդապետ Մելենտևին տալիս է մի գիրք, որն ավելի վաղ նրան էր հանձնել Կոխը, որից հետո սկսվում են սաների և Հանսի որոնումները։
Անգլիացի կապիտան Աբզուգը Հանսին նամակ է փոխանցում Ռութից։ Դրանից նա իմանում է, որ այժմ նա ժամանակավորապես գտնվում է Հորստ գյուղում (Նիդեռլանդներ)։ Միևնույն ժամանակ, այս ամբողջ ընթացքում Ռութը փնտրում է դպրոցի աշակերտներին, արժանանում անգլիացի կապիտանի վստահությանը։ Հանսը կաշառք է տալիս Աբզուգին, և նա տալիս է անգլիացի սպայի փաստաթղթեր։ Հաջորդ օրը Կոխը հանդիպում է Ռութին, և աղջիկը նրան է փոխանցում Մելենտևի առաջարկը՝ կազմակերպել երեխաների՝ խորհրդային հրամանատարությանն ուղղված հայտարարությունը՝ ԽՍՀՄ վերադառնալու խնդրանքով։ Ռութի հետ հանդիպումից մեկ օր անց Հանս Կոխը գտնում է տղաներին և Էսեն Օսմոնովին, Միկոլա Դանիլչենկոյին և Վիտկա Բրովկինին խնդրում է ստեղծել երիտասարդական հանձնաժողով՝ Խորհրդային Ռուսաստան վերադառնալու նպատակով։ Միևնույն ժամանակ Ռութը և Հանսը գնում են «Սև ագռավ» բար, որտեղ գերի են վերցնում Կրյուգերին և տանում Բեբելսբերգի խորհրդային հետախուզական բաժին։
Որոշ ժամանակ անց դպրոցի նախկին սաների հայտարարության կապակցությամբ գալիս են Խորհրդային Միության ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ Խորհրդային Միության պետանվտանգության մայոր Դուբովը։ Բրոութոնը կազմում է այն պատանիների ցուցակը, որոնք իսկապես ցանկանում են վերադառնալ։ Նրանց մի մասը նացիստական քարոզչության պատճառով վախենում է, որ իրենց կուղարկեն Սիբիր, մյուս մասը ցանկանում է մեկնել Անգլիա։ Այդ օրը որոշում են նախ վերցնել միայն Էսենին և Միկոլային։ Ազատ Եվրոպայի համար պայքարի ազգային կոմիտեի ներկայացուցիչների հետ վեճից հետո Միկոլան անհետանում է։ Երբ Էսենը դուրս է գալիս պարետատնից, նրան առևանգում են։
Քյոլնից Էսենին տեղափոխում են Լոնդոն, և տղան արթնանում է հիվանդանոցում։ Հիվանդասենյակում նա ծանոթանում է անգլիացի նախկին օդաչուի հետ։ Զրույցի վերջում նա Էսենին ասում է, որ ամեն գնով գտնի խորհրդային դեսպանատուն և զգույշ լինի։ Հոսպիտալի գլխավոր բժիշկը նրան փող ու հագուստ է տալիս, վերադարձնում փաստաթղթերը։ Դուրս գալով փողոց՝ Էսենը հանդիպում է մի տարեց մարդու, որը ներկայանում է որպես Էնդիին Սմայլ։ Սմայլն առաջարկում է գիշերակաց և աշխատանք, բայց հետո իր ընկերոջ հետ միասին նրանք Էսենից պահանջում են գումար աշխատել և սպառնում են հաշվեհարդար տեսնել՝ գնալ մինչև Թաուեր կամուրջ և Էսենին նետել Թեմզան։ Այնուամենայնիվ, օգտվելով Բրոութոնի գործակալները հապաղումից, Էսենը, տաքսի գտնելով, մեկնում է ավտոկայան։ Հասնելով Դագենհեմ՝ Էսենը հանդիպում է տեղացի մի մարդու և այդ անգլիացուն խնդրում է նամակ գրել Խորհրդային Միության դեսպանատուն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրքեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Գրքեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Սարեցանո
Սարեցանո  (Sarezzano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետ
ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետ, Երևանի Պետական Համալսարանի կազմում գործող ֆակուլտետ ։
Պատմություն
Երևանի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը հիմնադրվել է 1933 թվականին։ Ֆակուլտետը Հայաստանում կենսաբանության տարբեր բնագավառների գծով որակյալ մասնագետների պատրաստման հիմնական գիտակրթական կենտրոնն է հանդիսանում։ Կենսաբանության ֆակուլտետի դասավանդում են ՀՀ ԳԱԱ երկու ակադեմիկոս, երեք թղթակից անդամներ, գիտությունների 25 դոկտոր և ավելի քան 100 թեկնածուներ։ Ֆակուլտետի գիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները վերաբերում են մոլեկուլային և բջջային կենսաբանության, մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, թաղանթների կենսաֆիզիկայի, համեմատական և էվոլյուցիոն կենսաքիմիայի, բույսերի կենսաքիմիայի, բուսաբանության և սնկաբանության, մանրէաբանության, մանրէների և բույսերի կենսատեխնոլոգիայի, մարդու մոլեկուլային գենետիկայի և բջջագենետիկայի, կենդանաբանության և հյուսվածաբանության, մարդու և կենդանիների բարձրագույն նյարդային գործունեության ֆիզիոլոգիայի, հոգեֆիզիոլոգիայի, կենսացենոզների էկոլոգիայի, կենսաբազմազանության ուսումնասիրման և պահպանության, և բնապահպանության տարբեր բնագավառներին։ Ֆակուլտետի շրջանավարտներից շատերը միջազգային ճանաչում ունեցող գիտնականներ են, հաջողությամբ աշխատել և աշխատում են նախկին Խորհրդային Միության և հեռավոր արտասահմանյան երկրների գիտական կենտրոններում։ Ֆակուլտետի ճանաչված մասնագետները գիտահետազոտական համագործակցության մեջ են արտասահմանյան մի շարք երկրների (ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա, Գերմանիա, Իտալիա, Ճապոնիա, Ռուսաստան և այլն) գիտական կենտրոնների մասնագետների հետ, բազմիցս հանդես են եկել դասախոսություններով, գիտական զեկույցներով։
Բակալավրիատի համակարգում ուսանողներին տրվող տեսական գիտելիքները ամրապնդվում են Հրազդանի Մարմարիկ ուսանողական հանգրվանում անցկացվող դաշտային, ինչպես նաև ֆակուլտետի ամբիոններում կազմակերպվող փորձարարական պրակտիկաների ընթացքում։ Բակալավրիատի ավարտական կուրսում կազմակերպվում է նաև մանկավարժական պրակտիկա Երևանի դպրոցներում։ Մագիստրատուրայի համակարգում ֆակուլտետը մասնագետներ է պատրաստում տասնմեկ մասնագիտացումների գծով (բուսաբանություն, կենդանաբանություն, գենետիկա, մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիա, կենսատեխնոլոգիա, էկոլոգիա, կենսասննդագիտություն, կենսաքիմիա, բժշկական կենսաքիմիա, կենսաֆիզիկա, կենսաինֆորմատիկա) ։
Ամբիոններ
Ներկայում ֆակուլտետի կառուցվածքի մեջ մտնում է 8 ամբիոն։ Դրանք են` բուսաբանության, կենդանաբանության, մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, էկոլոգիայի և բնության պահպանության, մանրէաբանության և բույսերի ու մանրէների կենսատեխնոլոգիայի, գենետիկայի և բջջաբանության, կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի ամբիոնները։ Յուրաքանչյուր ամբոնին կից գործում են գիտահետազոտական խմբեր, որոնք ներառված են գիտահետազոտական հինգ լաբորատորիաների մեջ («Ընդհանուր կենսաբանության», «Ազոտ պարունակող միացությունների կենսաքիմիայիե, «Սնկերի կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայիե, «Ենթաբջջային կառուցվածքների կենսաֆիզիկայիե և ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի հետ համատեղ` «Կառուցվածքային կենսաֆիզիկայիե լաբորատորիաները)։ Այս լաբորատորիաներում միայն գիտական հաստիքների քանակն անցնում է 100-ից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի պետական համալսարան Կատեգորիա:ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետ
Կոնդե սյուր Իֆ
Կոնդե սյուր Իֆ (Condé-sur-Ifs), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 430 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։
Գանգթոկ
Գանգթոկ (/ˈɡæŋtɒk//, նեպալերեն: [ggantok]), քաղաք, քաղաքապետարան, մայրաքաղաք և Հնդկաստան սիկքիմ նահանգի խոշորագույն քաղաք։ Այն Արևելյան Սիկկիմ շրջանի շտաբն է։ Գանգթոկը գտնվում է Հիմալայան լեռնաշղթայի մասում՝ 1650 մ բարձրության վրա (5410 ֆուտ)։ Քաղաքի 100,000 բնակչությունը պատկանում է տարբեր էթնիկական խմբերի, ինչպիսիք են Բութիան, Լեպչան և հնդիկ Գորխին։ Գանգտոկը, որը գտնվում է Հիմալայաների ամենաբարձր գագաթներին, ամբողջ տարվա ընթացքում մեղմ բարեխառն կլիմայով, Սիկկիմում զբոսաշրջության արդյունաբերության կենտրոնն է։ Գանգթոկը հռչակ է ձեռք բերել որպես բուդդայական ուխտագնացության հայտնի վայր՝ 1840 թվականին Էնցի վանքի կառուցումից հետո։ 1894 թվականին իշխող Սիկկիմ չոգյալ Թութոբ Նամգյալը մայրաքաղաքը տեղափոխեց Գանգտոկ։ 20-րդ դարի սկզբին Գանգթոկը դարձավ հիմնական կանգառը Տիբեթում գտնվող Լհասայի և բրիտանական Հնդկաստանի նման Կալկաթայի (այն ժամանակ Կալկաթա) միջև առևտրի ճանապարհին։ 1947 թվականին Հնդկաստանը Բրիտանիայից անկախություն ձեռք բերելուց հետո, Սիկկիմը նախընտրեց մնալ անկախ միապետություն՝ իր մայրաքաղաք Գանգտոկով։ 1975 թվականին Հնդկաստանի միության հետ միավորվելուց հետո Գանգթոկը դարձավ Հնդկաստանի 22-րդ նահանգի մայրաքաղաքը։
Կոնդե սյուր Իֆ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 24 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Գանգթոկ
Պատմություն
Ինչպես մնացած Սիկքիմում, Գանգթոկի վաղ պատմության մասին քիչ բան է հայտնի ։ Գանգթոկը փոքր գյուղ է մնացել, քանի դեռ 1840 թվականին Էնջի վանքի կառուցումը այն վերածեց ուխտագնացության կենտրոնի։ Ամենավաղ գրառումները թվագրվում են 1716 թվականին ԻՔ Գանգթոք վանքի կառուցմամբ ։ Դա դարձավ մայրաքաղաքը, որը մնաց Սիկիմից 19-րդ դարի կեսերին անգլիացիների նվաճումից հետո՝ պատանդների ճգնաժամին ի պատասխան ։ Բրիտանացիներից տիբեթցիների ջախջախումից հետո, 19-րդ դարի վերջին Գանգթոկ- ը դարձավ Տիբեթի և Բրիտանական Հնդկաստանի միջև առևտրի հիմնական կանգառը։ Այս ընթացքում կառուցվել են տարածքի ճանապարհների և հեռագրական գրասենյակների մեծ մասը։
Կոնդե սյուր Իֆ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Գանգթոկ
Աշխարհագրություն
Գանգթոկը տեղակայված է 27.3325 ° N 88.6140 ° E (Գանգթոկի գլխավոր փոստային բաժանմունքի կոորդինատները) ։ Այն գտնվում է ստորին Հիմալայաներում՝ 1,650 մ բարձրության վրա (5410 ոտնաչափ) : Քաղաքը ընկած է բլրի մի կողմում, «Լեռնաշղթա» զբոսավայրով, որը գտնվում է Ռաջ Բհավանը, նահանգապետի նստավայրը, մի ծայրում և պալատում, որը գտնվում է մոտ 1800 մ բարձրության վրա (5900 ոտնաչափ), մյուս կողմից։ Քաղաքը արևելքում և արևմուտքում շրջապատված է երկու առվով, համապատասխանաբար Ռորո Չուով և Ռանիխոլայով ։ Այս երկու գետերը բնական ջրահեռացումը բաժանում են երկու մասի՝ արևելյան և արևմտյան։ Երկու հոսանքներն էլ հանդիպում են Ռանիպուլին և հոսում հարավ՝ որպես գլխավոր Ռանիխոլա, նախքան այն Սինգթամում  գտնվող Տեստային միանա։ Անապարհների մեծ մասը զառիթափ է. Դրանց կողքին շենքերը կառուցված են խիտ հողում ։
Կոնդե սյուր Իֆ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 288 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 217-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 71։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 217 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 205 անձ (111 տղամարդ և 94 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (7 տղամարդ և 5 կին)։ 71 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գանգթոկ
Աշխարհագրություն
Գանգթոկի շրջակայքում կան խիտ անտառապատ շրջաններ, որոնք բաղկացած են բարդի, կեչի, կաղնու և կոճղի բարեխառն, թափող անտառներից, ինչպես նաև խոնավ ալպյան գոտու մշտադալար, փշատերև ծառերից ։ Օրխիդեաները տարածված են, իսկ խոլորձների հազվագյուտ սորտերը ներկայացված են քաղաքում ծաղիկների ցուցահանդեսներում։ Բամբուկները նույնպես առատ են։ Քաղաքի ստորին հոսանքներում բուսականությունն աստիճանաբար վերափոխվում է ալպիականից՝ բարեխառն թափող և մերձարևադարձային ։ Ծաղիկներ, ինչպիսիք են արևածաղիկը, նարգիզը, պուանետիան և այլն, ծաղկում են հատկապես նոյեմբերին և դեկտեմբերին։
Գանգտոկն ունի մուսոնային մերձարևադարձային բարձր լեռնային կլիմա (Կապեն՝ Cwb): Բարձր դիրքի և պաշտպանված միջավայրի շնորհիվ Գանգթոկը ողջ տարվա ընթացքում վայելում է մեղմ բարեխառն կլիմա։ Հիմալայական քաղաքների մեծ մասի նման, Գանգթոկն ունի հինգ եղանակ՝ Ամառ, մուսոն, աշուն, ձմեռ և գարուն։ Ջերմաստիճանը տատանվում է միջինից բարձր ՝22 ° C (72 ° F) ամռանը մինչև միջին ցածր 4 ° C (39 ° F) ձմռանը ։ Ամառները (տևում են ապրիլի վերջից հունիս) մեղմ են, առավելագույն ջերմաստիճանը հազվադեպ է գերազանցում 25 ° C- ը (77 ° F): Հունիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում մուսոնային սեզոնը բնութագրվում է ուժեղ հորդառատ անձրևներով, որոնք հաճախ սողանքներ են առաջացնում, որոնք արգելափակում են Գանգթոկի մուտքը երկրի մնացած երկրներ։ Տեղումները սկսում են աճել մայիսյան նախասեզոնից և հասնում են մուսոնի ժամանակ, իսկ ամենաբարձր միջին ամսական գրանցվում է հուլիսին՝ 649,6 մմ (25,6 ներսում) : Ձմռանը ջերմաստիճանը միջինում 4 ° C (39 ° F) և 7 ° C (45 ° F) է : Ձյան տեղումները հազվադեպ են լինում, և վերջերս Գանգթոկը ձյուն է ստացել միայն 1990, 2004, 2005 և 2020 թվականներին։ Զրոից ցածր ջերմաստիճանը նույնպես հազվադեպ է ։ Այս սեզոնի ընթացքում եղանակը կարող է անկայուն լինել և կարող է կտրուկ փոխվել պայծառ արևից և մաքուր երկնքից մի քանի ժամ տևող անձրև։ Գարնանը և աշնանը եղանակը սովորաբար արևոտ և մեղմ է։ Բարձրության պատճառով Գանգթոկը մուսոնների և ձմռան ամիսներին հաճախ պարուրված է մառախուղով։
Տնտեսություն
Գանգթոկը Սիկիմ զբոսաշրջության հիմնական հիմքն է ։ Ամառային և գարնանային եղանակները ամենատարածված տուրիստական եղանակներն են։ Գանգթոկի շատ բնակիչներ ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն ներգրավված են զբոսաշրջության արդյունաբերության մեջ, շատ բնակիչներ ունեն հյուրանոցներում և ռեստորաններում տիրող անձինք ։ Մախաթմա Գանդի Մարգը (Մգ Մարգ) և ռոք Լալ-կատարողական գործարարները և տուրիստական տեղերը Գանգթոկում ։ Էկոտուրիզմը տարածաշրջանում ի հայտ է եկել որպես կարևոր տնտեսական գործունեություն, որը ներառում է լեռնագնացություն, լեռնագնացություն, գետի ռաֆթինգ և բնությանն ուղղված այլ գործողություններ : 2007 թվականին Սիկիմ այցելել է մոտ 351,000 զբոսաշրջիկ՝ բերելով մոտ 50 կրոր (500 միլիոն ռուբլի) եկամուտ ։ Նատուլի լեռնանցքը, որը գտնվում է Գանգթոկից մոտ 50 կմ (31 մղոն) հեռավորության վրա, եղել է բրդի, մորթու և համեմունքների առևտրի հիմնական երթուղին Տիբեթի հետ և խթանել է Գանգթոկի տնտեսական աճը մինչև 20-րդ դարի կեսը։ 1962-ին, չին-հնդկական պատերազմի ընթացքում սահմանը փակվելուց հետո, Գանգթոկն ընկավ անկման մեջ ։ Անցաթուղթը վերաբացվել է 2006 թվականին, և դրա միջոցով առևտուրը, ինչպես սպասվում է, կօգնի խթանել Գանգթոկի տնտեսությունը։ Սիկկիմի կառավարությունը մտադիր է բացել ավտոբուսային ծառայություն Լհասայից դեպի Գանգթոկ՝ Նատուլի լեռնանցքով ։ Սիկկիմի լեռնային տեղանքը հանգեցնում է երկաթուղային կամ օդային կապի բացակայության՝ սահմանափակելով տարածքի արդյունաբերական արագ զարգացման ներուժը ։ Կառավարությունը քաղաքի ամենամեծ գործատուն է, ինչպես ուղղակիորեն, այնպես էլ որպես կապալառու։ Գանգթոկի տնտեսությունը չունի մեծ արտադրական բազա, բայց ձեռքի աշխատանքների ծաղկուն արդյունաբերություն ունի ժամացույցների, գյուղական սպիրտի և արհեստների արտադրության ոլորտում ։ Արհեստների շարքում է ձեռագործ թղթի արդյունաբերությունը, որը պատրաստվում է տարբեր բուսական մանրաթելերից կամ բամբակյա լաթերից։ Գանգթոկի հիմնական շուկան նահանգի գյուղացիներից շատերին տեղ է տրամադրում բերքահավաքի շրջանում իրենց արտադրանքն առաջարկելու համար։ Մասնավոր բիզնես համայնքի մեծ մասը Մարվարիս և Բիհարիս են։ Որպես Սիկկիմի մաս, Գանգթոկն ունի եկամտահարկի հարկային կարգավիճակ՝ համաձայն 1948 թվականի պետական եկամտահարկի օրենքի ։ Քանի որ Սիկկիմը սահմանակից պետություն է, հնդկական բանակը մեծ ներկայություն է պահպանում Գանգթոկի շրջակայքում։ Սա հանգեցնում է կիսամյակային բնակիչների մի բնակչության, որը գումար է բերում տեղական տնտեսություն ։ Սիկկիմի կառավարությունը գործարկեց Հնդկաստանի առաջին առցանց վիճակախաղը՝ ՓլեյՎին-ը, կառավարության եկամուտները խթանելու համար, սակայն հետագայում այն փակվեց Սիկիմի Գերագույն դատարանի որոշմամբ ։
Քաղաքացիական վարչություն
Գանգթոկը կառավարում է Գանգթոկի քաղաքային կորպորացիան՝ Սիկկիմի կառավարության տարբեր գերատեսչությունների, մասնավորապես՝ Քաղաքաշինության և բնակարանային վարչության և Հանրային առողջության ճարտարագիտական վարչության հետ միասին ։ Այս ստորաբաժանումներն ապահովում են քաղաքային գործառույթներ, ինչպիսիք են աղբահանությունը, ջրամատակարարումը, հարկերի հավաքագրումը, լիցենզավորման հողամասերը և քաղաքացիական ենթակառուցվածքները։ Նահանգի կառավարության կողմից նշանակված ադմինիստրատորը ղեկավարում է UDHD- ն :
Որպես Արևելյան Սիկկիմ շրջանի կենտրոնակայան՝ Գանգթոկում տեղակայված են թաղային կոլեկտորի գրասենյակները, որը Հնդկաստանի Դաշնային Կառավարության կողմից նշանակված ադմինիստրատոր է։ Գանգտոկը նաև Սիկկիմի Գերագույն դատարանի նստավայրն է, որը Հնդկաստանի ամենափոքր Գերագույն դատարանն է՝ տարածքների և իրավասության բնակչության թվով : Գանգթոկը չունի ոստիկանության իր սեփական հանձնաժողովը, ինչպես Հնդկաստանի մյուս խոշոր քաղաքները։ Փոխարենը, այն ընկնում է Պետական ոստիկանության իրավասության ներքո, որը ղեկավարում է ոստիկանության գլխավոր տնօրենը, չնայած ոստիկանության գլխավոր տեսուչը վերահսկում է քաղաքը : Սիկկիմը հայտնի է իր հանցագործությունների շատ ցածր մակարդակով ։ Գանգթոկի Ռոնգեկ բանտը Սիկկիմի միակ կենտրոնական բանտն է ։
Գանգթոկը գտնվում է Սիկիմ Լոք Սաբհայի ընտրատարածքում, որն ընտրում է Հնդկաստանի խորհրդարանի Լոկ Սաբհայի (Ստորին պալատ) անդամ։ Քաղաքն ընտրում է Սիկկիմ-Վիդհան Սաբհա նահանգի օրենսդիր մարմնի մեկ անդամ։ «Սիկկիմ» ժողովրդավարական ճակատը հաղթեց ինչպես 2009-ի խորհրդարանական, այնպես էլ 2009-ին նահանգային ժողովի ընտրություններում ։
Կոմունալ ծառայություններ
Էլեկտրաէներգիան մատակարարվում է Սիկիմի կառավարության էներգետիկայի վարչության կողմից։ Գանգթոկը գրեթե անխափան էլեկտրամատակարարում ունի՝ շնորհիվ Սիկկիմի բազմաթիվ հիդրոէլեկտրակայանների։ Գանգթոկի շրջակայքում գտնվող գյուղական ճանապարհները սպասարկում է Հնդկական բանակի ստորաբաժանում սահմանային ճանապարհների կազմակերպությունը։ Հաղորդվում է, որ Գանգտոկի մի քանի ճանապարհներ գտնվում են վատ վիճակում, մինչդեռ քաղաքում շինարարական աշխատանքները շարունակվում են գրեթե սանձարձակ՝ առանց համապատասխան ցամաքային ենթակառուցվածքների։ Տնային տնտեսությունների մեծ մասը մատակարարվում է կենտրոնացված ջրամատակարարման համակարգով, որը պահպանվում և շահագործվում է ՖԷԴ-ի կողմից ։ Մասնագիտական համայնքը և տնտեսական զարգացումը- ի ջրամատակարարման հիմնական աղբյուրը Ռատեիչու գետն է, որը գտնվում է քաղաքից մոտ 16 կմ (9,9 մղոն) հեռավորության վրա՝ 2,621 մ բարձրության վրա (8599 ֆուտ)։ Ռատեյ-չու գետը ձյունառատ է և ունի բազմամյա հոսքեր։ Քանի որ ջրհավաք ավազանում բնակարան չկա, բացառությամբ բանակի փոքր բնակավայրի, էկոլոգիական դեգրադացիան աննշան է, և ջուրը շատ որակյալ է ։ Սիկիմի կառավարության գյուղատնտեսության և զարգացման վարչության կողմից 40 սեզոնային տեղական աղբյուրներ օգտագործվում են հեռավոր գյուղական բնակավայրեր ջուր մատակարարելու համար ։
Բնակչության շուրջ 40% -ը հասանելի է կոյուղու համակարգերին ։ Այնուամենայնիվ, միայն զուգարանի թափոնները միացված են կոյուղագծին, մինչդեռ մուրը թափվում է կոյուղի ։ Առանց համապատասխան կոյուղու համակարգը տարածված պրակտիկայում է կեղտաջրերը հեռացնել սեպտիկ տանկերի միջոցով և ուղղակիորեն Դժխորի և բաց ջրահեռացումներ ։ Ամբողջ քաղաքը թափվում է երկու գետերի մեջ՝ Ռանիխոլա և Ռորո Չու, բազմաթիվ փոքր հոսանքներով և oraորայով։ Ռանիհոլա և Ռորո-Չու գետերը հոսում են Տեստա գետը՝ հոսանքն ի վար հոսող բնակչության խմելու ջրի հիմնական աղբյուրը։ Գանգթոկի խիտ բնակեցված քաղաքային տարածքը չունի ջրահեռացման համակցված համակարգ շենքերից փոթորկի և կեղտաջրերի արտահոսքի համար : Գանգթոկ քաղաքում առաջացած կոշտ թափոնների գնահատված ծավալը մոտավորապես 45 տոննա է : Դրանցից միայն մոտ 40% -ն է հավաքվում UDHD, մինչդեռ մնացած մասն անխտիր նետվում է khխորա, փողոցներ և ձորեր։ Հավաքված թափոնները թափվում են աղբավայրում, որը գտնվում է քաղաքից մոտ 20 կմ հեռավորության վրա : Դժվարամատչելի տարածքներից թափոնների հավաքագրում չկա, որին տրանսպորտը չի կարող հասնել, և շրջակա գյուղական վայրերում չկա հավաքման համակարգ։ Քաղաքում ամբողջ երկրում արգելված է պոլիէթիլենային տոպրակների օգտագործումը ։
Ճանապարհ
Տաքսիները ամենամատչելի հասարակական տրանսպորտն են Գանգթոկում ։ Բնակիչների մեծ մասն ապրում է քաղաքի կենտրոնից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա, և շատերն ունեն իրենց տրանսպորտային միջոցները, ինչպիսիք են երկանիվները և մեքենաները ։ Մասնաբաժինը անձնական ավտոմեքենաների և տաքսիների միասին վերցված 98% - ը ընդհանուր թվի Գանգթոկ տրանսպորտային միջոցների, որը բարձր տոկոսային համեմատ այլ հնդկական քաղաքների ։ Քաղաքային ավտոբուսները կազմում են տրանսպորտային միջոցների մեկ տոկոսից պակաս : Նրանք, ովքեր երկար տարածություններ են վարում, սովորաբար օգտագործում են ջիպեր՝ մի տեսակ հանրային տաքսի։ Լիաքարշակ մեքենաները օգտագործվում են ճանապարհների կտրուկ լանջերին հեշտ տեղաշարժվելու համար։ 1 կմ (0,6 մղոն) երկարությամբ ճոպանուղին երեք կանգառով կապում է ստորին Գանգթոկի արվարձանները Սանկիմ օրենսդիր ժողովի հետ կենտրոնական Գանգթոկում և վերին արվարձաններում ։
Գանգթոկը կապված է Հնդկաստանի մնացած բոլոր եղանակային մետաղական մայրուղու հետ, 10 ազգային մայրուղին, որը նախկինում հայտնի է որպես 31-ի ազգային մայրուղի, որը կապում է Գանգթոկը Սիլիգուրի հետ, որը գտնվում է 114 կմ (71 մղոն) հարևան Արևմտյան Բենգալիա նահանգում։ Մայրուղին նաև կապեր է հարակից լեռնային կայարան Դարջիլինգ և Կալիմպոնգ քաղաքների հետ, որոնք ամենամոտ քաղաքային շրջաններն են։ Սովորական ջիպեր, ֆուրգոններ և ավտոբուսներ այս քաղաքները կապում են Գանգտոկի հետ։ Գանգթոկը գծային քաղաք է, որը զարգացել է մայրուղիների երկայնքով, հատկապես 31A ազգային մայրուղու վրա ։ Գանգթոկում ճանապարհի մեծ մասը բաղկացած է ճանապարհի մի կողմում գտնվող հետիոտնային արահետով և մյուս կողմում դրենաժային կոյուղով ճանապարհի անբաժան երթևեկելի մասի երկու շերտերից։ Կտրուկ թեքությունը տարբեր հատվածներում ճանապարհի հետ համատեղ պարուրաձև կոնֆիգուրացիայի ճանապարհի զսպել սահուն հոսքը ավտոմոբիլային և հետիոտնային երթևեկության ։
Ռոմանի (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)
Ռոմանի (Романы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Գանգթոկ
Երկաթուղի
Հնդկաստանի մնացած հատվածին միացված ամենամոտ երկաթուղային կայանը Սիլիգուրիում գտնվող Նոր alալպայգուրի (ՆՊ) կայանն է, որը գտնվում է Գանգտոկից NH10 124 կմ հեռավորության վրա (77 մղոն)։ Աշխատանքները սկսվել են լայնամասշտաբ երկաթուղային գծի վրա՝ Արևմտյան Բենգալիայի Սեվոկայից Սիկիմ քաղաքի Ռանգպո քաղաքից, որը նախատեսվում է տարածել մինչև Գանգթոկ ։
Ռոմանի (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի բնակավայրեր
Գանգթոկ
Ժողովրդագրություն
2011 թվականի Հնդկաստանի նախնական մարդահամարի համաձայն, Գանգտոկի քաղաքային կորպորացիայի բնակչությունը գնահատվում է 98 658 մարդ։ Տղամարդիկ կազմում էին բնակչության 53% -ը, իսկ կանայք ՝47%: Արևելյան Սիկիմի Գանգտոկի ստորաբաժանումում բնակվում էր 281 293 մարդ, Գանգթոկում գրագիտության միջին մակարդակը կազմում էր 82,17%, ինչը ավելի բարձր է, քան հանրապետության 74% միջին մակարդակը ։ Գանգթոկի բնակչության շուրջ 8% -ը ապրում է ինը հայտնի աղքատ թաղամասերում և տնամերձ բնակավայրերում, բոլորը պետական հողերում։ Ավելի ու ավելի շատ մարդիկ ապրում են այն թաղամասերում, որոնք ունեն աղքատ թաղամասի առանձնահատկություններ, բայց դեռ չեն ճանաչվել աղքատ թաղամասեր, քանի որ դրանք զարգացել են մասնավոր հողերում ։ Սիկկիմի ընդհանուր քաղաքային բնակչության մեջ «Գանգթոկ» քաղաքային կորպորացիայի բաժինը 55,5% է։ Ներառյալ Գանգթոկը, Արևելյան շրջանը ունի ընդհանուր քաղաքային բնակչության 88% բաժինը։ Կյանքի որակը, զարգացման տեմպը և հիմնական ենթակառուցվածքների առկայությունը, ինչպես նաև զբաղվածության հեռանկարները դարձել են դեպի քաղաք արագ միգրացիայի հիմնական պատճառները։ Այս տեսակի միգրացիայի պայմաններում քաղաքային ծառայությունները ենթարկվում են ճնշման ենթակառուցվածքների զարգացման համար հարմար հողերի բացակայության պատճառով ։
Էթնիկ նեպալացիները, ովքեր բրիտանական իշխանության շրջանում բնակություն են հաստատել տարածաշրջանում, կազմում են Գանգտոկի բնակիչների մեծ մասը : Լեփխին, այս երկրի բնիկները և Բութիները նույնպես կազմում են բնակչության զգալի մասը։ Բացի այդ, մեծ թվով տիբեթցիներ ներգաղթեցին քաղաք : Բնակիչ ներգաղթյալ համայնքները, որոնք բնիկ չեն տարածաշրջանում, ներառում են Մարվարին, Բիհարին և Բենգալացիները։
Հինդուիզմը և բուդդիզմը Գանգտոկի ամենանշանակալից դավանանքներն են :Գանգթոկը նույնպես ունի զգալի քրիստոնյա բնակչություն և փոքր մահմեդական փոքրամասնություն ։ Հյուսիս-Արևելյան պրեսբիտերական եկեղեցին, Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին և Գանգտոկի Անժուման մզկիթը պաշտամունքի վայրեր են կրոնական փոքրամասնությունների համար։ Քաղաքը չի հաղորդակցվել, և իր պատմության ընթացքում միջկրոնական որևէ բախում չի եղել :Նեպալերենը Սիկկիմում, ինչպես նաև Գանգթոկում ամենաշատ խոսակցական լեզուն է ։ Անգլերենը և հինդին, համապատասխանաբար Սիկկիմի և Հնդկաստանի պաշտոնական լեզուները, նույնպես լայնորեն խոսվում և հասկանալի են Սիկկիմի մեծ մասում, հատկապես Գանգթոկում : Գանգթոկում խոսվող այլ լեզուներից են Բհուտիան (Սիկկիմ), Տիբեթերենը և Լեպչան։
Մշակույթ
Բացի հիմնական կրոնական տոներից, Դաշայնը, Տիխարը, Սուրբ Ծնունդը, Հոլին և այլն, քաղաքի բազմազան էթնիկ բնակչությունը նշում է մի քանի տեղական Տոներ։ Լեպչին և Բութին նոր տարին նշում են հունվարին, իսկ տիբեթցիները նոր տարին (Լոսարը) նշում են «Սատանայի պարով» հունվար-փետրվար ամիսներին։ Մագե սանկրանտի, Ռամ Նավամի-որոշ կարևոր Նեպալի տոներին. Չոտրուլ Դուչեն, Բուդդա Ջայանտի, Դալայ լամայի ծննդյան, Լուզոնգ, Բումչու, Սագա Դավա, Լհաբաբ Դյուշեն և փխրուն Թեշին ևս մի քանի տոներ են, որոնցից մի քանիսը տարբերվում են տեղական մշակույթից, իսկ մյուսները կիսում են մնացած Հնդկաստանի, Նեպալի, Բութանի և Տիբեթի հետ ։
Ֆուտբոլ (ֆուտբոլ), կրիկետ և նետաձգություն ամենատարածված սպորտաձևերն են Գանգթոկում ։ Պալջոր մարզադաշտը, որը ֆուտբոլային հանդիպումներ է անցկացնում, քաղաքում միակ մարզահրապարակն է։ Թանգկա- ն ՝աչքի ընկնող արհեստ - դա ձեռքով ներկված կրոնական մագաղաթ է՝ վառ գույներով, որը ներկված է վանքում կամ ընտանեկան զոհասեղանում կախված կտորի վրա, և երբեմն էլ վանականները տանում էին հանդիսավոր երթով ։ Ամուլետները վառ զգեստներով վանական պարեր են, որոնք կատարվում են հանդիսավոր և տոնական առիթներով, հատկապես տիբեթյան Նոր տարվա վանքերում ։
Քաղաքային հաստատություններ
Գանգտոկի ամենահայտնի բուդդայական հաստատություններն են Էնցեյի վանքը, Դո-դրուլ Չորտեն ստուպա համալիրը և Ռումտեկի վանքը : Էնցեյի վանքը քաղաքի ամենահին վանքն է և Նայնմա շքանշանի նստավայրը ։ Երկհարյուրամյա բարոկկո վանքում պահվում են աստվածների, աստվածուհիների և այլ կրոնական նմուշների պատկերներ : Հունվար ամսվա ընթացքում Չաամը կամ դիմակային պարը կատարվում է մեծ շուքով։ Դո-դրուլ Չորտեն-ստուպա, որը կառուցվել է 1945 թվականին Թրիլշիկ Ռիմպոչեի՝ տիբեթյան բուդդիզմի Նյինգմի շքանշանի ղեկավարի կողմից։ Այս ստուպայի ներսում կա մասունքների, սուրբ գրքերի և մանտրաների մի ամբողջ շարք ։ Շենքի շուրջը տեղակայված են 108 Մանի Լհակդոր, կամ աղոթքի անիվները ։ Համալիրում կա նաև հոգևոր դպրոց։ Քաղաքի ծայրամասում գտնվող Ռումտեկի վանքը բուդդայականության ամենասուրբ վանքերից մեկն է։ Վանքը հանդիսանում է Կագյու շքանշանի նստավայրը՝ տիբեթյան ամենամեծ աղանդներից մեկը, և նրա հուշարձանը պահում է տիբեթական բուդդայական ամենասուրբ և հազվագյուտ սուրբ գրություններն ու կրոնական առարկաները աշխարհում։ 1960-ականներին կառուցված շենքը կառուցվել է Տիբեթի Լհասայի նման վանքի օրինակով։ Ռումտեկը միջազգային լրատվամիջոցների ուշադրության կենտրոնում էր հայտնվել 2000 թվականին այն բանից հետո, երբ 17-րդ Կարմապան, չորս ամենասուրբ լամաներից մեկը, փախավ Լհասայից և ապաստան գտավ վանքում ։
Տիբեթոլոգիայի Նամգյալի ինստիտուտը, որն ավելի հայտնի է որպես Տիբեթական թանգարան, պահում է դիմակների, բուդդայական սուրբ գրությունների, արձանների և գոբելենների հսկայական հավաքածու ։ Այն ունի ավելի քան երկու հարյուր բուդդայական սրբապատկերներ և բուդդայական փիլիսոփայության ուսումնասիրման կենտրոն է։ Գտնվելով քաղաքի սրտում՝ 1935 թվականին հիմնադրված Թաքուրբարի տաճարը, որը հիմնադրվել է այն ժամանակվա Սիկկիմի Մահարաջայի կողմից նվիրաբերված գեղեցիկ հողակտորի վրա, քաղաքի ամենահին և ամենահայտնի հինդուական տաճարներից մեկն է ։ Գանեշ Տոկ և Հանուման Տոկ-ին նվիրված Հինդու աստվածների Գանփատի և Հանուման և պարունակում է կարևոր Հինդու աստվածություններ, գտնվում է վերին հասնում քաղաքի  ։