cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոն Դիքոն
Վաղ տարիներ
Բաս-կիթառահար դարձավ հետևյալ հանգամանքների պատճառով. նախկին բասիստին հեռացրել էին խմբի երաժշտական մակարդակին չհամապատասխանելու պատճառով և բաս-կիթառահարի պակասությունը պետք էր արագ լրացնել։ Հենց այդ ժամանակ նա գնեց իր առաջին ՝ EKO բաս-կիթառը 22 ֆունտով (£):
Ջոնը նաև խմբի արխիվային ղեկավարն էր. նա հավաքում էր թերթերից կտրված այն հատվածները, որտեղ հիշատակվում էր խումբը, և նույնիսկ եթե դա ընդամենը հերթական համերգի անոնսն էր։
The Opposition-ի վերջին համերգը  (հետագայում, Դիքոնի հեռանալուց հետո խումբը անվանվում է ՝ The Art), որտեղ նվագել է Ջոն Դիքոնը, տեղի է ունեցել 1969 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Դա պայմանավորված էր նրանով, որ Դիքոնին ՝ ռադիոֆիզիկայում իր կարողությունների համար հրավիրել էին Լոնդոն ՝ հետագայում իր կրթությունը շարունակելու Չելսիի տեխնիկական քոլեջում (հիմա այն կազմում է Imperial College London-ի բաղադրիչ մասը)։
Տեղափոխվելով Լոնդոն, Դիքոնը իր բաս-կիթառը և ուժեղարարը թողնում է Օդբիում, սակայն վեց ամիս անց հասկանում է, որ ինչ-որ երաժշտական խումբ անդամակցելու իր ցանկությունը անկառավարելի է դառնում։ Նա իր մորը ՝ Մոլիին խնդրում է, որ իր երաժշտական գործիքները ուղարկի քոլեջ։
1970 թվականի հոկտեմբերին Ջոն Դիքոնը այցելեց այդ ժամանակ արդեն գոյություն ունեցող Queen խմբի համերգին."Նրանք բոլորը սև էին հագել, լույսը շատ աղոտ էր, այնպես որ այն, ինչ ես կարող էի տեսնել, չորս մութ ստվերներ էին... Այդ ժամանակ նրանք ինձ վրա տպավորություն չթողեցին:"Միևնույն ժամանակ Դիքոնը փորձում էր նոր կոլետկիվ հավաքել և մասամբ դա նրան հաջողվեց։ 1970 թվականի նոյեմբերի 21-ին նորաստեղծ թիմը նույնիսկ Չելսի քոլեջում համերգ է տվել։ Համերգը, սակայն, միակն էր։
Queen-ի կազմում
Դիքոնը պարբերաբար նայում էր «Melody Maker» թերթը ՝ երաժշտական խմբերում թափուր տեղեր գտնելու համար։ Լեգենդներից մեկի համաձայն, 1971 թվականի սկզբին Դիքոնը վերջապես գտավ ինչ-որ հայտարարություն, որը հանգեսցնում է նրան Queen խմբի լսումներին։
Բրայան Մեյը հետագայում հիշում է."Մենք միանգամից հասկացանք, որ նա նա է, ով պետք է, չնայած որ նա շատ լուռ էր։ Ջոնը մեզ հետ համարյա չէր խոսում։ Մենք մի քանի բաս-կիթառահարներ ենք ունեցել, սակայն բաժանվել ենք նրանցից. կամ բնավորությունը, կամ երաժշտական ունակությունները մեզ չէին բավարարում։ Այդպես շարունակվեց, մինչ այն ժամանակ, երբ ընկերների միջոցով գտանք Ջոնին:"Կես տարի անց ՝ 1971 թվականի հուլիսի 2-ին, տեղի ունեցավ «Queen»-ի համերգը ՝ Ջոն Դիքոնը մասնակցությամբ
Խմբի ընդհանուր ստեղծագործական ժառանգությունում իր առաջին նշանակալի ներդրումը Դիքոնը արեց «Misfire» երգով, որը հայտնվեց նրանց երրորդ ՝ «Sheer Heart Attack» ալբոմում։ Այն հասարակությունում քիչ համբավ վաստակեց, ի տարբերություն նրա երկրորդ ՝ «You're My Best Friend» երգի, որը, առանց որևէ կասկածի, համաշխարհային հիթ դարձավ։ Այդպիսի ճակատագրի արժանացան Դիքոնը մյուս երգերը ՝ «Spread Your Wings»-ը, «Another One Bites the Dust»-ը, «I Want to Break Free»-ն և ուրիշները։
Ջոն Դիքոնը ինքնուրույն գրում էր մյուսներից քիչ, սակայն, նրա ստեղծագործություններից շատերը հարյուր տոկոսանոց հիթեր էին դառնում։ Դրա մասին խմբի մյուս անդամները մեկ անգամ չէ, որ խոսել են։
Կատարողական հմտություններ
Հորդոն Ֆլետչեր, Rolling Stone ամսագրի տեսություն.
"Բավական է ընդամենը ասել, որ թմբկահար Ռոջեր Թեյլորը և բասիստ Ջոն Դիքոնը իրենցից ներկայացնում են ահռելի հզորությամբ հրաբուխ, որի ժայթքումը կստիպի ամբողջ Երկրին ցնցվել..."
Ջոն Դիքոնը բարձր պրոֆեսիոնալիզմը և եզակիությունը որպես բաս-կիթառահար ընդգծել է Iron Maiden-ի բասիստը ՝ Սթիվ Հարրիսը։
Սարքավորումներ և կիթառներ
Որպես էլեկտրոնիկայի ոլորտում որակավորված ինժեներ, Ջոնը հաճախ պատասխանատու էր խմբի սարքավորումների համար։  Դիքոնի և հետագայում Բրայան Մեյի կողմից օգտագործված Դիքոնի ուժեղարարը մինչև հիմա կրում է երաժշտի անձնական անունը, և, մասամբ, հայտնագործողի ՝ «Deacy Amp»:
Հիմնական կիթառներ.
1971—1972 Rickenbacker 4001
1973—1986 Fender Precision Bass Natural Finish
1986—1997 Fender Precision Bass Black Finish
(Համերգի ժամանակ նա միայն Fender-ով էր նվագում, իսկ մյուսը պահեստային էր)
Լրացուցիչ կիթառներ
1977—1979 Fender '51 Precision Bass (օգտագործվում էր որոշ երգեր նվագելու համար և որպես պահեստային համերգների ժամանակ)
1977,1980 —1985 Music Man StingRay (1977 թ.-ին որպես պահեստային համերգների ժամանակ, իսկ 1980 թվականից մինչև 1985 թ. օգտագործվում էր Another One Bites the Dust-ը նվագելու համար)
1980—1982 Kramer DMZ (համերգների ժամանակ որպես պահեստային, օգտագործվել է ՝ Play The Game տեսահոլովակում)
1981—1985 Fender Special Precision Bass (օգտագործվում էր ստուդիայում որոշ երգեր և Under Pressure-ը համերգների ժամանակ նվագելու համար)
1983—1992 Fender Elite Precision Bass (օգտագործվում էր ստուդիայում որոշ երգեր նվագելու համար, Radio Ga-Ga-ն նվագելու համար որպես պահեստային համերգների ժամանակ)
1986—1991 Giffin Natural Wood Finish Bass (օգտագործվում էր ստուդիայում)
1986 Warwick Buzzard (օգտագործվել է ՝ Friends Will Be Friends-ի տեսահոլովակում)
Ուժեղարարներ
1971—1973 Orange AD-200B
1974 — HiWatt
1975—1995 Acoustic 371
Մասնակցությունը խմբի ֆինանսական հարցերին
Խմբի ամենալուռ անդամը ՝ Դիքոնը, այնուամենայնիվ դրա «տնտեսական ուղեղ»-ն էր, ով վարում էր խմբի բոլոր ֆինանսական գործերը։
Քիթ Մուռ (Keith Moore), Queen-ի հաշվապահը."''Ջոնը ներքին վերահսկիչն էր, ադմինիստրատորը և հաշվապահը... Ես շատ գոհ եմ, որ նա ստանձնեց այդ դերերը։ Երբեմն ես նրա հետ հանդիպումներ եմ ունեցել, որոնք հինգ ժամ են տևել, որից հետո, երբ մենք վերջացնում էինք բոլոր հարցերի քննարկումները, նա հեռանում էր և պատմում էր մնացածին այն, ինչի մասին մենք խոսել ենք։ Այնուհետև, նրանք միասնական որոշում էին կայացնում։ Ջոնը վերադառնում էր, որպեսզի այդ մասին հաղորդի ինձ։"Ֆրեդի Մերկուրին Ջոնի մասին."Ջոն Դիքոնը ուշադիր հետևում էր բոլոր գործավարություններին։ Նա գիտեր ամեն ինչ, ինչը պետք էր և պետք չէր տեղի ունենար։ Եթե Աստված մեզ լքեր, խմբի մնացած անդամները ոչինչ չէին անի առանց Ջոնի թույլտվության :"
Queen-ից հեռանալը և բանավեճերը խմբի շուրջ
80-ականներին Ջոնը իր հարցազրույցներում բազմիցս հայտարարել է, որ չի պատրաստվում ամբողջ կյանքում միայն Queen-ի բասիստը լինել և ցանկանում է մասնակցել խմբից դուրս նախագծերին։ Սակայն, Ֆրեդի Մերկուրիի ողբերգական մահից հետո, Ջոն Դիքոնը անսպասելի հայտարարեց երաժշտական աշխարհից հեռանալու մասին։ Ջոնի վերջին ելույթը «Queen» խմբի շրջանակներում տեղի է ունեցել 1992 թվականի ապրիլի 20-ին ՝ Ուեմբլի մարզադաշտում ՝ Ֆրեդի Մերկուրիի հիշատակին նվիրված Լոնդոնյան բարեգործական համերգի շրջանակներում։
Այնուամենայնիվ, 1997 թվականին, նա մասնակցել է հիշատակի համերգին, որի արդյունքում ձայնագրվել է միակ երգը, որը գրվել է առանց Ֆրեդի Մերկուրիի մասնակցության ՝ «No-One but You (Only the Good Die Young)»-ն։
2001 թվականին Ջոնը պաշտոնապես և բավականին կտրուկ խոսեց Բրայան Մեյի և Ռոջեր Թեյլորի և երաժիշտ Ռոբբի Վիլիամսի միասնական աշխատանքի ՝ We Are The Champions-ի վերագործարկման մասին, որը ՝ «Մի ասպետի պատմություն» ֆիլմի համար է։ The Sun թերթին տված հարցազրույթում Դիքոնը ասել է.
Սա երբևէ մարդկության կողմից գրված մեծագույն երգերից մեկն է, և ես կարծում եմ, որ նրանք ավերել են այն։ Չեմ ցանկանում վիրավորել, սակայն, եկեք պարզապես խոստովանենք, որ Ռոբբի Վիլիամսը ՝ Ֆրեդի Մերկուրին չէ։ Ֆրեդիին անհնար է փոխարինել՝ հատկապես Վիլիամսով :
Անձնական կյանք
Ներկայումս Ջոն Դիքոնը ապրում է Լոնդոնի հարավ-արևելքում գտնվող Փաթնի թաղամասում, իր միակ կնոջ ՝ Վերոնիկա Տեթցլաֆի հետ։
Նրանք ամուսնացել են 1975 թվականի հունվարի 18-ին, այդ ժամանակ Վերոնիկան հղի էր նրանց առաջին երեխայով։ Նրանք վեց երեխա ունեն.
Ըստ ՝ The Sunday Times Rich List-ի, 2015 թվականի ժամանակահատվածում Դիքոնի կարողությունը գնահատվում է 85 միլիոն ֆունտ ստերլինգ ։
Երաժիշտի սկավառակագրություն
Queen-ի երգերը, գրված Ջոն Դիքոնի կողմից և թողարկված որպես առանձին սինգլներ.
Queen-ի ընտրյալ կոմպոզիցիաները.
Մարմնավորումը ֆիլմում
Ջոզեֆ Մացելոն «Բոհեմական ռապսոդիա»-յում ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, 2018 թվական ։
Ավատար
Ավատար (սանսկրիտ՝ अवतार, avatāra «վայրընթաց»), եզրույթ հինդուիզմի փիլիսոփայության մեջ, որը սովորաբար գործածվում է, երբ աստվածությունը իջնում է երկիր, նրա վերափոխումը մահկանացուի (հիմնականում վայշնավիզմում Վիշնուի իջնելը Վայկունտհայից)։
Ավելի հաճախ «ավատար» եզրույթը զուգորդվում է Վիշնուի և նրա տասը հիմնական ավատարների հետ։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Կրիշնան, Ռաման, Բուդդան ։ Վիշնուի տասը ավատարների ցուցակը ներկայացվում է Պուրանների շարքում։ «Բհահավատա պուրանում» նկարագրվում են Վիշնուի 22 ավատարները և համոզմունք հայտնում, որ դրանք անթիվ են ։ Ավատարները կենտրոնական դեր են խաղում վայշնավիզմի՝ հինդուիզմի գերակա ուղություններից մեկի ավանդույթներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հինդուիզմ
Էրուվիլ Սեն-Կլեր (կանտոն)
Էրուվիլ Սեն-Կլեր (Canton d’Hérouville-Saint-Clair (Caen-5)), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կան օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 18042 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1441 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոններ
Բելոուսովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Բելոուսովո (Белоусово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեծ Լյապկա
Մեծ Լյապկա (Большая Ляпка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 307 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Նիկոլաևկա (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 132 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
550
Մահեր
Կատեգորիա:550 Կատեգորիա:Տարեթվեր
ANIVAR
ANIVAR (իսկական անունը Անի Վարդանյան, ), ռուս վիդեոբլոգեր, երգչուհի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հյուսիսային Օսիայում ՝ հայկական ընտանիքում ։
Վաղ մանկությունից երգել է։ Տատիկը երաժշտական կրթություն է ունեցել և նա, նկատելով թոռնուհու երաժշտական ունակությունները, որոշել է, որ նրան պետք է տան երաժշտական դպրոց։ Ինքը՝ Անին, ուզեցել է գնալ վոկալի, բայց ծնողները նրան տվել են ջութակի ։ Այնուհետև գնացել է դաշնամուրի, իսկ կիթառ նվագել ինքնուրույն է սովորել ։
2014 թվականին սկսել է հեռախոսով ձայնագրել հայտնի երգերի քավերները (այնպիսի կատարողների, ինչպիսիք են Եգոր Կրիդը, Պոլինա Գագարինան, Տիմատին, L’Oneը) և տեղադրել դրանք իր ՎԿ սոցիալական ցանցում։ 2016 թվականից սկսել է երգեր տեղադրել Ինստագրամում։ Նշանակալից հաջողությունը եկել է Յուլիաննա Կարաուլովայի «Դու այդպիսին չես» երգի կրկնօրինակումից հետո, որի տեքստը Անին վերափոխել էր այնպես, որ երգը ստացվել էր ոչ թե երիտասարդի, այլ ուտելիքի մասին ։
Աստիճանաբար Անիի ինստագրամյան էջը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել և դրանով հետաքրքրվել են գովազդատուները։ Այս եղանակով վաստակած առաջին գումարը հավասար էր 2 հազար ռուբլու ։
Ինչ-որ պահի Անին հորինել է բեմական ANIVAR անունը և տեղափոխվել Մոսկվա ։
2017 թվականին մեկ այլ քավեր-կատարող՝ Պավել Պոլյարնին, նրան առաջարկել է մեկնել Սանկտ-Պետերբուրգ, որտեղ նրանք նկարահանել են «Գրիբի » խմբի «Հալչում է սառույցը» երգի քավերը։ Որոշ ժամանակ անց Անիի ինստագրամյան էջի բաժանորդների թիվը հասել է 1 միլիոնի ։
Մոտավորապես այդ ժամանակ Անին սկսել է հանրությանը ներկայացնել իր սեփական երգերը ։ 2017 թվականին թողարկված «Դու դեռ կհիշես» սինգլը ինչ-որ պահի բարձրացել է ռուսական iTunes հիթ–շքերթի առաջին հորզոնական ։ Այդ տարում թողարկված այլ երգերի թվում է եղել «Сердце пополам» երգը ։
2018 թվականին Անին թողարկել է ևս մի քանի երգ, որոնց թվում էին «Ամառ»–ը և «Կգողանամ»–ը («Украду») : Եկատերինա Ադուշկինայի և Նիկիտա Մորոզովի հետ միասին ձայնագրել է «Ամեն ինչ իմն է» երգը, որը թողարկվել է «Վիմպելկոմ» ՓԲԸ-ի կողմից՝ ի աջակցություն իր «Բիլայն» ապրանքանիշի «Ամեն ինչ իմն է» սակագնային գծին. տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի մայիսի 30-ին ։
Վեզուրի
Վեզուրի (ვეზური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։
ANIVAR
Կենսագրություն
2020 թվականի փետրվարի 26-ին լույս է տեսել երգչուհու առաջին լիամետրաժ ալբոմը՝ «Նոր լուսաբաց» վերնագրով ։
Վեզուրի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1680 մետր բարձրության վրա։
ANIVAR
Կենսագրություն
2020 թվականի ամռանը Անին հայտարարել է երաժշտական կարիերան դադարեցնելու մասին ։
Վեզուրի
Բնակչություն
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
ANIVAR
Կենսագրություն
2020 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թողարկվել է «Բարձր» («Высоко») մինի ալբոմը ։
Վեզուրի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան Կատեգորիա:Հարավային Օսիա
ANIVAR
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է 2017 թվականի հոկտեմբերից։ Ամուսնու անունը Կարեն է։ 2018 թվականի աշնանը ծնվել է որդին, որին անվանել են Իվան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ Կատեգորիա:Յություբերներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Նեոթոմիզմ
Նեոթոմիզմ (նեո․․․ և թոմիզմ), կաթոլիկության պաշտոնական փիլիսոփայությունը, արդիականացված թոմիզմ։ 1879 թվականին Լևոն XIII պապի էնցիկլիկայով նեոթոմիզմ հռչակվել է միակ ճշմարիտ և քրիստոնեության դոգմաներին համապատասխանող փիլիսոփայություն։ Նեոթոմիզմ աստվածաբանական փիլիսոփայության շրջանակներում հակվում է դեպի օբյեկտիվ իդեալիզմը։ Նեոթոմիզմի գոյաբանության հիմքը պոտենցիայի և ակտի մասին ուսմունքն է․ ամեն ինչի «ծագումը» աստծու՝ ակտուալ նախահիմքի պոտենցիայի իրականացումն է։ Ըստ բնափիլիսոփայության, մատերիան զուտ կրավորական նախահիմք է և որոշակիանում է ոչ նյութական ձևի շնորհիվ։ Բարձրագույն ձևը (ձևերի ձևը) աստվածն է, նա է ստեղծել «նախամատերիան» և նյութական կեցության ողջ բազմազանությունը (այդ թվում՝ մարդուն)։ Նեոթոմիստները գտնում են, որ սուբստանցը (համընդհանուր կեցությունը) բանական բնույթ ունի և կարող է ճանաչվել։ Դիտական իմացության սահմանը նեոթոմիզմ համարում է «կեցության էությանը» վերաբերող հարցերը, որոնցով զբաղվում են փիլիսոփայությունը և աստվածաբանությունը։ Գիաության առարկան «երկրորդային պատճառներն» են, դեպքերի արտաքին կապերը, իսկ «վերջնական պատճառները վերաբերում են աստծուն։ Մարդկային բանականությունը ճշմարիտ լինելու համար պետք է ձգտի նմանվել աստվածային բանականությանը։ Նեոթոմիզմի սոցիոլոգիայում հիմնականը «երրորդ» հասարակության գաղափարն է, ըստ որի, իշխանությունը եկեղեցու ձեռքին պետք է լինի։ Նեոթոմիստները պայքարում են մարքսիզմի դեմ, այդ նպատակի համար ստեղծել են «հետազոտական» (Վատիկան, Ֆրայբուրգ և այլն) և գիտաուսումնական (Լյովեն) կենտրոններ։ Վատիկանի II տիեզերական ժողովից (1962֊—1965 թվականներին) հետո նեոթոմիզմ կրել է ֆենոմենոլոգիայի, էկզիստենցիալիզմի, պերսոնալիզմի, Թեյարդը Շարդենի էվոլյուցիոնսպիրիտուալիստական ուսմունքի ազդեցությունը։
Խողովակաշար
Խողովակաշար, միմյանց կիպ միացված խողովակներից կազմված կառույց, որը նախատեսվում է գազերի, հեղուկների և սորուն նյութերի տեղափոխման համար։
Լոնդոնի թագավորական ընկերության նախագահ
Թագավորական ընկերության նախագահ (President of the Royal Society (PRS)), Լոնդոնի բնական գիտությունների թագավորական ընկերության ղեկավար, ով նախագահում է ընկերության խորհրդի հանդիպումները։ Ընկերության գործունեությունը ոչ պաշտոնապես սկսել է 1645 թվականին Գրեշեմ քոլեջում։ Պաշտոնապես հիմնադրվել է 1660 թվականի նոյեմբերի 28-ին «ֆիզիկամաթեմատիկական փորձարարական ուսուցման խթանման համար քոլեջ» ստեղծելու նպատակով մի խումբ բնափիլիսոփաների և բժիշկների նախաձեռնությամբ ։ 1662 թվականի հուլիսի 15-ին Թագավորական խարտիան հաստատել է ընկերության գործունեությունը և նախագահ է նշանակել Ուիլյամ Բրաունկերին։ Խարտիան որոշել է, որ հետագայում նախագահի ընտրությունը կատարվելու է խորհրդի անդամների կողմից ամեն տարի Սուրբ Էնդրյուի օրը (նոյեմբերի 30)։
Խողովակաշար
Ըստ տեղափոխվող նյութի տեսակի խողովակաշարն անվանում են՝ գազամուղ, նավթամուղ, ջրմուղ և այլն։ Խողովակաշարում շարժումը կատարվում է նրա հատվածների ծայրակետերում ճնշումների տարբերության շնորհիվ։ Կախված տեղափոխվող նյութերի ֆիզիկական և քիմիական հատկանիշներից՝ խողովակաշարում օգտագործում են տարբեր մակնիշների պողպատե, թուջե, փայտե, երկաթբետոնե, ապակե, խեցե և պլաստիկ նյութերի տարբեր խառնուրդներից պատրաստված խողովակներ։ Քիմիական նյութերի տեղափոխման համար կիրառվում են նաև ներսից պոլիվինիլքլորով, լաքով, ռետինով և այլ նյութերով պատած խողովակներ։
Լոնդոնի թագավորական ընկերության նախագահ
Նախագահության մանրամասները նկարագրվել է Երկրորդ թագավորական խարտիայով։ Այն չի սահմանափակել նախագահի պաշտոնավարման տևողությունը։ Նախագահի պաշտոնավաման տևողության որոշ փոփոխություններ են եղել մինչև 19-րդ դարը։ Հետագայում տրամադրվածություն է եղել նախագահ ընտրել հարուստ դիլետանտների բացառապես այն պատճառով, որ նրանք կարող էին կազմակերպությանը հովանավորել։ 1847 թվականին կազմակերպությունը որոշել է, որ անդամները պետք է ընտրվեն բացառապես գիտական արժանիքներով։ 1870 թվականից սկսած (մի քանի բացառություններով) յուրաքանչյուր նախագահ ծառայել է ուղիղ հինգ տարի ժամկետով։ Համաձայն ընթացիկ կանոնադրության նախագահը չի կարող հինգ տարուց ավել ծառայել ։
Խողովակաշար
Կատեգորիա:Խողովակային տրանսպորտ Կատեգորիա:Ենթակառուցվածքներ
Լոնդոնի թագավորական ընկերության նախագահ
Նախագահի փոխարինումը տեղի է ունենում Թագավորական ընկերության տարեդարձի օրը՝ նոյեմբերի 30-ին մոտ աշխատանքային որևէ օր, երբ լրանում է նախորդ նախագահի ծառայության ժամկետը։ 2015 թվականին Թագավորական ընկերության նախագահ է ընտրվել Վենկատրաման Ռամակրիշնան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերություն
Ֆաննի Կադեո
Ֆաննի Կադեո (Fanny Cadeo, ), իտալացի մոդել, դերասանուհի, երգչուհի, հաղորդավար :
Կենսագրություն
Ֆաննի Կադեոն ծնվել է 1970 թվականին Իտալիայի Լավանյա կոմունայում: Դերասանական հմտություններ է ուսանել Բեատրրիչե Բրակկոյի մոտ: Առաջին հաջողություններն ունեցել է 1992 թվականին, երբ հանդես է եկել «Striscia la notizia» իտալական երգիծական հեռուստատեսային ծրագրում, որտեղ հանդես է եկել մինչև 1994 թվականը: 2013 թվականից Rai 2 հեռուստաալիքի «Il Cercasapori» հեռուստաշոուի հաղորդավարն է :
Ընտանիք
2014 թվականին Կադեոն իտալացի գործարար Ստեֆանո Կավիլյայից դուստր է ունեցել :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի մոդելներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ
Արգենտինայի տնտեսական պատմություն
Արգենտինան շոշափելի համեմատական առավելություն ունի գյուղատնտեսության ոլորտում։ Երկիրն ունի բերրի հողերի հսկայական ֆոնդեր։ 1860-1930 թվականներին Պամպա տափաստանային բերրի հողերի շահագործումը նկատելիորեն արագացրել է տնտեսական աճը ։ 20-րդ դարի առաջին երեք տասնամյակներում Արգենտինան առաջ է անցել Կանադայից և Ավստրալիայից՝ բնակչության թվով, ազգային եկամուտով և մեկ շնչին հասնող եկամուտով ։ 1913 թվականին Արգենտինան մեկ շնչի հաշվով աշխարհի ամենահարուստ երկրներից տասներորդն էր ։
1930-ական թվականներից Արգենտինայի տնտեսությունը հետընթաց է ապրել ։ Ռեցեսիայի հիմնական պատճառը քաղաքական անկայունությունն էր։ 1930 թվականին ռազմական խունտան զավթել է իշխանությունը՝ վերջ տալով երկրում սահմանադրական քճաղաքացիական կառավարման յոթանասուն տարիներին ։ Մինչև Մեծ դեպրեսիան երկրում մակրոտնտեսական իրավիճակը ամենակայուններից էր. դեպրեսիայից հետո պարզվեց, որ այն աշխարհի «ամենատուրբուլենտային» տնտեսություններից մեկն էր։ Այնուամենայնիվ, մինչև 1926 թվականը Արգենտինայի մեկ շնչին ընկնող ՀՆԱ-ն գերազանցում էր Ավստրիայի, Իտալիայի, Ճապոնիայի և Իսպանիայի՝ նախկին մետրոպոլիայի ՀՆԱ-ն ։ Գյուղատնտեսական արտադրությունը կտրուկ նվազում  է ։
Ներմուծման փոխարինման դարաշրջանն ավարտվել է 1976 թվականին, սակայն աճող պետական ծախսերը, աշխատավարձերի զանգվածային բարձրացումները և անարդյունավետ արտադրությունը ստեղծել էր խրոնիկական գնաճ, որն ավելի է սրվել 1980-ականներին ։ Տնտեսական քաղաքականությունը վերջին բռնապետության ժամանակ ազդել է արտաքին պարտքի ծավալի վրա․ 1980-ականների վերջին այն կազմում էր ՀՆԱ-ի երեք քառորդը։
1990-ականների սկզբին կառավարությունը ազգային արժույթը կապեց ԱՄՆ դոլարի հետ, ինչը օգնեց զսպել գնաճը։ Բազմաթիվ պետական ձեռնարկություններ մասնավոր սեփականություն էին, իսկ սեփականաշնորհումից ստացված միջոցները մասամբ ուղղվեցին պետական պարտքի մարմանը ։ 1990-ականների վերջին և 2000-ականների սկզբին տնտեսությունն ընկավ երկարատև ռեցեսիայի մեջ, որը հանգեցրեց դեֆոլտի։ Կառավարությունը կրկին արժեզրկեց արժույթը, և մինչև 2005 թվականը տնտեսությունը վերականգնվեց ցնցումներից ։ Այնուամենայնիվ, 2014 թվականին նախորդ ճգնաժամի իրավական հետևանքները կրկին դեֆոլտի պատճառ դարձան ։
Գաղութային տնտեսություն
Գաղութային տիրույթները, որոնք կազմում են Արգենտինայի ժամանակակից տարածքը, տնտեսապես ավելի պակաս գրավիչ էին, քան Իսպանական կայրության այլ շրջանները, ինչպիսիք են Մեքսիկան կամ Պերուն։ Արգենտինան դարձավ տնտեսական ծայրամաս Իսպանական կայսրության գաղութների մեջ։ Արգենտինայի ընդերքը հարուստ չէր ոսկով կամ այլ թանկարժեք մետաղներով, և երկիրը չուներ աշխատանքային շահագործման համար հարմար քաղաքակրթական մեծ հիմք։ Աբորիգենների բնակավայրերի տեղաբաշխվածությունը սրվել էր 17-րդ դարին բնորոշ թվային գրագիտության դանդաղ զարգացմամբ։ Եվ այնուամենայնիվ, 18-րդ դարի կեսերին Արգենտինան զարգացումով առաջ անցավ Պերուից, որի շփումը հնդկացիների հետ դրականորեն է ազդել թվային գրագիտության վրա։ Որպես մարդկային կապիտալի զարգացման չափանիշ հաշվելու ունակությունն անդրադարձել է այն արագ տնտեսական աճի վրա, որին հասել էր Արգենտինան գաղութատիրության ժամանակաշրջանում ։
Գաղութային վարչակազմը տարածվում էր ժամանակակից Արգենտինայի տարածքի երկու երրորդի վրա, մնացած մասը գտնվում էր Պատագոնյան անապատում։ Այս տարածքը մինչ օրս մնում է սակավ բնակեցված։ Տնտեսության գյուղատնտեսության և անասնաբուծական ոլորտների արտադրանքը հիմնականում սպառում էին հենց իրենք՝ արտադրողները։ Գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանումը մինչև 18-րդ դարի վերջն աննշան էր։ 16-18-րդ դարերի ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր ինքնաբավ, հեռավոր տարածաշրջանային տնտեսությունների առկայությամբ։ Գործնականում բացակայում էր ճանապարհային, գետային և ծովային հաղորդակցությունը, ցամաքային տրանսպորտով ճանապարհորդությունը վտանգավոր էր և սպառնում էր դժվարությունների։ 18-րդ դարի վերջին Արգենտինայում ի հայտ եկան ապրանքների, աշխատուժի և կապիտալի համազգային շուկաներ։ Առաջացան միջտարածաշրջանային տնտեսական կապեր։
Արգենտինական տարածքները, որոնց զարգացումը զսպվում էր տնտեսվարության փակ (ինքնաբավ) բնույթով, միջազգային առևտրի բացակայությամբ և աշխատուժի և կապիտալի սուղ առաջարկով, սկսեցին հետ մնալ գաղութատիրական աշխարհի մյուս շրջաններից։ Ծաղկեցին միայն արտահանման առևտրի մի քանի կենտրոններ, այդ թվում՝ Տուկումանը, որը արտադրում էր տեքստիլ, և Կորդովայի և Լիտորալի անասնաբուծական ֆերմաները, որոնք մատակարարում էին Վերին Պերուի հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունները։
Օրենքի համաձայն՝ որպես ներմուծող կարող էր հանդես գալ միայն Իսպանիան։ Այդպիսով մետրոպոլիան ստեղծեց մոնոպսոնիա, որը թույլ տվեց իսպանացի վաճառականներին բարձրացնել գները և լրացուցիչ շահույթ ստանալ։ Բրիտանացի և պորտուգալացի վաճառականները խախտեցին Իսպանիայի մենաշնորհը` դիմելով մաքսանենգությանը ։
Արդյունաբերական հեղափոխությունը և Հյուսիսային Ամերիկայի տասներեք գաղութների կորուստը ուժեղացրեցին Բրիտանիայի ցանկությունը առևտուր անելու հարավի հետ։ Իրենց ուզածին հասնելու համար բրիտանացիները ներխուժեցին Ռիո դե լա Պլատա՝ ձգտելով գրավել իսպանական Ամերիկայի կարևորագույն քաղաքները։ Նապոլեոնյան պատերազմների տարիներին երկրները դաշինքի մեջ մտան, և անգլիացիները նրանց համար գաղութների հետ առևտուր բացելու պահանջ հայտնեցին։ Վաղ արգենտինացի պատմաբանները, ինչպիսիններից էր Բարտոլոմե Միտրեն, առևտրի ազատականացումը համարում էին փոխարքա դը Սիսներոսի արձագանքը Մարիանո Մորենոյի «Հողատերերի հուշագիրը» տնտեսական զեկույցին (La Representación de los Hacendados)։ Այժմ ազատականացումը համարվում է Բրիտանիայի և Իսպանիայի միջև բանակցությունների արդյունք, ինչը հաստատվում է Ապոդակ-Կաննինգի պայմանագրի բովանդակությամբ (1809 թ.)։
Արգենտինայում ստրկության տնտեսական դերը զգալիորեն ավելի քիչ էր, քան Լատինական Ամերիկայի այլ շրջաններում։ Երկրում չէին իրականացվում աշխատատար արդյունաբերություն՝ ոսկու արդյունահանում, շաքարի մշակում, և ստրկական աշխատանքի կարիք չկար ։ 18-րդ դարի ընթացքում Բրազիլիա բերվեցին մոտ 2,5 միլիոն աֆրիկացի ստրուկներ, մինչդեռ 17-18-րդ դարերում Բուենոս Այրես նավահանգիստ ժամանեցին 100,000 աֆրիկացիներ։ Նրանցից շատերը հետո ուղարկվեցին Պարագվայ, Չիլի, Բոլիվիա ։
Անասնաբուծական ձեռնարկությունները՝ ռանչոները, Արգենտինայում հայտնվեցին 18-րդ դարի կեսերին։ 1776 թվականին ստեղծվել է Ռիո դե լա Պլատայի փոխարքայությունը՝ Բուենոս Այրեսի մայրաքաղաքով։ Բարեփոխումը խթանեց տարածաշրջանի արագ զարգացումը, իսկ ազատ առևտրի իրավունքները (1778 թ.), որոնք երաշխավորում էին «ազատ և պաշտպանված առևտուրը» Իսպանիայի և գաղութների միջև, մեծացնում էին օրինական առևտուրը։ Նապոլեոնյան դարաշրջանի ցնցումները հունից հանեցին առևտրային համակարգը, նորից հայտնվեց մաքսանենգությունը։
Անկախ Արգենտինա
Անկախության առաջին տարիներին արգենտինական արտահանման հիմքը եղել է անասնաբուծական արտադրանքը, բուծվել են խոշոր եղջերավոր անասուններ և ոչխարներ։ Երիտասարդ երկիրն ուներ պարարտ հողեր ափամերձ տարածքներում (Litoral argentino). Ֆերմերները, ի տարբերություն անասնապահների, չունեին ​​առավելություն։
1810-1850 թվականներին արտահանման ծավալներն աճել են տարեկան 4-5%-ով։ Առաջիկա քսան տարիների ընթացքում՝ 7-8%-ով։ Աճը ձեռք է բերվել սահմանամերձ շրջանների զարգացման և անասնապահության արդյունավետության բարձրացման շնորհիվ։
Արտահանման դիվերսիֆիկացիան, ինչպես ապրանքատեսականու, այնպես էլ շուկաների առումով, թույլ է տվել Արգենտինային զարգացնել իր տնտեսությունը վաթսուն տարի։ Աստիճանաբար տեքստիլի գների անկումը, զուգորդված անասնաբուծական ապրանքների ինքնարժեքի բարձրացման հետ, զգալիորեն բարելավեց առևտրի պայմանները՝ 1810-1825 թվականներին այդ ցուցանիշն աճել է 377%-ով (արգենտինական գներով)։ Շատ նահանգապետեր՝ դե Ռոսասից մինչև Ռոկա, արշավներ էին մղում բնիկների դեմ՝ ձգտելով ստանալ նրանց հողերը։
Ամենաաղքատ գաուչոները միացան շրջանների ամենահզոր կաուդիլոներին։ Որպես դաշնային կուսակցություն՝ նրանք դեմ էին Բուենոս Այրեսի քաղաքականությանը և ի վերջո քաղաքացիական պատերազմ սկսեցին։
1810-1829
1810 թվականին Արգենտինան դարձավ անկախ պետություն։ Ավարտվեցին այն ժամանակները, երբ երկրում ամբողջ առևտուրը վերահսկվում էր վաճառականների մի փոքր խմբի՝ պենիսկուլարեսի կողմից։ Առաջին խունտան, որը ղեկավարում էր երկիրը Մայիսյան հեղափոխությունից հետո, պահպանում էր պրոտեկցիոնիզմի քաղաքականությունը մինչև իշխանությունից հեռացնելը։
Առաջին եռյակը (1811-1812), Բեռնարդինո Ռիվադավայայի և Մանուել Գարսիայի գլխավորությամբ, ընդհակառակը, վերացրեց բրիտանացիների հետ առևտրի սահմանափակումները։ Երկրորդ եռյակը (1812-1814) և Խոսե Հերվասիո Արտիգասը (ով վերահսկում էր Դաշնային լիգան 1815-1820 թվականներին) մտադիր էին վերադառնալ պրոտեկցիոնիզմին, սակայն դա կանխվեց Ռիո դե լա Պլատայի Միացյալ նահանգների գերագույն առաջնորդի կողմից։ Լապլատա հարթավայրի տնտեսությունն ապացուցել է, որ աշխարհում ամենաբաց տնտեսություններից մեկն է։
1812-1816 թվականներին գագաթնակետին հասան հակասությունները մայրաքաղաքն ու գավառները համապատասխանաբար ներկայացնող ունիտարների և ֆեդերալիստների միջև։ Բռնկվեց քաղաքացիական պատերազմների հերթական շարքը, որն ավարտվեց Ֆեդերալիստների կողմից Բուենոս Այրեսի գրավմամբ՝ Կեպեդայի ճակատամարտում (1820 թ.)։
Յուրաքանչյուր գավառ թողարկում էր իր փողերը, և նույն թղթադրամի արժեքը տարբերվում էր տարածաշրջանից տարածաշրջան։ Որոշ դեպքերում ապակենտրոնացված մետաղադրամների թողարկումը իրականացվել է մեկ նահանգում՝ տարբեր քաղաքների կողմից ։
Մարտին Ռոդրիգեսի (1820–1824) կառավարությունները, որոնք ներառում էին Ռիվադավիան, դե լաս Հերասը (1824–1826), և վերջապես ինքը՝ Ռիվադավիան, որպես առաջին նախագահ (1826–1827), մշակեցին տնտեսական զարգացման ծրագիր, որը հետագայում կոչվեց «լավ պրակտիկա»։ »: Պլանը հիմնված էր հինգ սկզբունքների վրա՝ ազատ առևտուր և բրիտանական ապրանքների ներմուծում, Կենտրոնական բանկի փոխանցում բրիտանացի ներդրողների վերահսկողության ներքո, մայրաքաղաքի նավահանգստի ամբողջական վերահսկողություն՝ որպես մաքսային եկամուտների միակ աղբյուր, բնական ռեսուրսների զարգացում։ Բրիտանական և ունիտար իշխանություն։ 1827 թվականին Ռիվադավիան հրաժարական տվեց, և մայրաքաղաքի կառավարչի տեղը զբաղեցրեց ֆեդերալիստ Մանուել Դորեգոն։ Նա երկար ժամանակ չկառավարեց, և շուտով սպանվեց ունիտար Խուան Լավալեի կողմից
Ոսկու արտահանումը, որը թույլ էր տալիս ազատ առևտրի քաղաքականությունը, շուտով սպառեց պետության պաշարները։ Դա լուրջ վտանգի տակ դրեց տնտեսությունը, քանի որ ոսկին տարածաշրջանում փոխանակման միջոց էր։ Իրավիճակից դուրս գալու համար Ռիվադավիան ստեղծեց «Դիսկոնտ բանկ»՝ կենտրոնական բանկ, որը թողարկում էր ֆիատ փողեր։ Ելնելով արտասահմանյան փորձից՝ բանկը դարձվել է ոչ թե պետական, այլ մասնավոր սեփականության։ Բրիտանացի ներդրողները դարձան սեփականատերեր.
Ամերիկացի դեսպան Ֆորբեսը ԱՄՆ նախագահ Ադամսին ուղղված զեկույցում նշել է, որ Բրիտանիան հսկայական ազդեցություն ունի Արգենտինայի տնտեսական կյանքի վրա։ Բուենոս Այրեսի կառավարությունն, նշում է Ֆորբեսը, այնքան էր ցանկանում հաշտվել բրիտանացիների հետ և ստանալ նրանց անկախության հռչակագրի ճանաչումը, որ նրանք գրեթե բոլոր պետական ​​հաստատությունները փոխանցեցին իրենց իրավասությանը։ Դիվանագետի խոսքով՝ երկրների հարաբերությունները նման էին գաղութի ու մետրոպոլիայի հարաբերություններին, և դա բրիտանացիների վրա ոչ փող ու ոչ էլ մարդկային ռեսուրս նստեց։ Անգամ Արգենտինայի առևտրային նավատորմի բացակայության դեպքում Բրիտանիան չէր միջամտում մոտակա ծովային առևտրային ուղիների կառավարմանը։ Ֆոբեսի զեկույցը կազմվել է Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի միջև առևտրային առճակատման կոնկրետ համատեքստում։ Նշվել է, որ նրա խոսքերը հագեցած են եղել Ռիո դե լա Պլատայում բրիտանացիների նկատմամբ «նախանձով, նույնիսկ հակակրանքով» ։
1820-ականների կեսերին, երբ Մանուել Խոսե Գարսիան ղեկավարում էր ֆինանսների բաժինը, կառավարությունը դիմեց խոշոր վարկերի։ Փող էր պահանջվում նոր նախագծերի ֆինանսավորման և պատերազմի հին պարտքերը ծածկելու համար ։ Տոկոսադրույքները չափազանց բարձր էին։ Տիպիկ օրինակ է Baring Brothers բանկի վարկը, երբ 570 հազար ֆունտ ստերլինգ վարկը վերածվել է 1 մլն պարտքի ։ 1826 թվականին թողարկվել է երկու տեսակի արժույթ. Անդառնալի դառնալով ոսկու՝ պեսո պապելը (peso papel, բառացի՝ «թղթե պեսո») սկսեց արագորեն արժեզրկվել պեսո ֆուերտեի (վpeso fuerte, բառացի՝ «ուժեղ պեսո»), որը կապված էր ոսկու հետ ։ 1827 թվականին պեսո պապելը արժեզրկվել է 33%-ով, 1829 թվականին՝ ևս 68%-ով ։
1829-1870
Մաքսային խոչընդոտներ են դրվել հայրենական արտադրության ապրանքների, ներմուծվող շքեղության իրերի, արտահանվող արծաթի ու ոսկու վրա։ Տնտեսական տեսանկյունից օրենքը արդյունավետ չէր, քանի որ բոլոր մաքսատուրքերը գնում էին Բուենոս Այրեսի գանձարան։ Նավահանգստի բացառիկ վերահսկողությունը երկար ժամանակ վիճարկվում էր ֆեդերալիստների կողմից։ Դե Ռոզասի և Խուստո Խոսե դե Ուրկիզայի միջև ծագեց հակամարտություն, որն ավարտվեց Կազերոսի ճակատամարտով։ Չնայած ֆինանսների բացակայությանը, Էնտրե Ռիոս նահանգի տնտեսությունը զարգացավ հավասարվելով Բուենոս Այրեսի տնտեսությանը։ Նվազել է աղի մսի (սալադերո) արտադրությունը, իսկ բրդի ոլորտն աճել է։
1838 թվականին տեղի ունեցավ մեկ այլ արժութային ճգնաժամ. պեսո պապելը արժեզրկվել է 34%-ով, մեկ տարի անց արժույթը կորցրել է արժեքի ևս 66%-ը ։ Հաջորդ արժեզրկումները տեղի են ունեցել 1845 թվականին (95%) և 1851 թվականին (40%) ։ Վալենտին Ալսինայի կառավարման տարիները, որոնք տեսան Բուենոս Այրեսի անջատումը, նշանավորվեցին տնտեսության ծայրահեղ թույլ վիճակով։ Բուենոս Այրեսի հակամարտությունը դաշնային նահանգների հետ աննախադեպ գնով էր. բյուջեի դեֆիցիտը սրընթաց աճեց։ Նման իրավիճակում էր նաեւ կոնֆեդերացիան։ Նրա նախագահը, Ուրկիզան, թողարկեց «տարբերակված իրավունքների մասին օրենք», որը նախապատվությունը տալիս էր նավերին, որոնք առևտուր են անում գավառների հետ և չեն մեկնում Բուենոս Այրես նավահանգիստ։
Արգենտինան անցավ մի շարք քաղաքացիական պատերազմների միջով, և դրանց ավարտը տնտեսությանը բերեց այնքան անհրաժեշտ քաղաքական և իրավական կայունություն։ Սեփականության իրավունքները պաշտպանված էին, գործարքի ծախսերը կրճատվեցին, կապիտալն ու աշխատուժը լցվեցին երկիր ։ 1866 թվականին կառավարությունը փորձեց փոխարկելիության միջոցով կայունացնել արժութային համակարգը։ Կենտրոնական բանկը սահմանափակ էր փող տպելու հարցում, որն այսուհետ պետք է ապահովվեր ոսկու կամ այլ փոխարկելի արժույթի պահուստներով։ 19-րդ դարի 60-70-ական թվականները, թերեւս, ամենաբարենպաստներն էին տնտեսության զարգացման ողջ պատմության մեջ։ Հենց այդ ժամանակ ի հայտ եկան Արգենտինայի պատմության «ոսկե դարաշրջանի» սկզբի նախադրյալները։ Այնուամենայնիվ, հանրապետական կառավարման առաջին տարիները (1861 թվականից) բարթացան անցյալ ռեժիմների թողած ժառանգության պատճառով։ Երկիրը տնտեսապես մասնատված էր, որոշ շրջաններ շատ արագ զարգացան իսկ մյուսները լճացան։ Երկրում եկամտի տարբերությունը բավականին մեծ էր։ Դժվար է հստակ ասել, թե արգենտինացիների բարեկեցությունը որքանով է աճել 19-րդ դարի երկրորդ երեսունամյակում ։
1856 թվականին Էսպերանսայում գյուղատնտեսական գաղութի առաջացումը նշանակալի տնտեսական իրադարձություն էր։ Հաջորդ 60 տարիների ընթացքում երկիրը աստիճանաբար փոխեց իր գյուղատնտեսական մասնագիտացումը, անասնաբուծությունը զիջեց գյուղատնտեսությանը ։
Արտահանման բում
Արգենտինան, որը 19-րդ դարի առաջին կեսին չուներ տնտեսական հզորություն, այնպիսի վստահ աճ ցույց տվեց 1860-1930-ական թվականներին, որ շատերը նրա համար կանխատեսում էին Միացյալ Նահանգների ճակատագիրը, բայց Հարավային Ամերիկայում։ Աճի կենտրոնական աղբյուրը գյուղմթերքի արտահանումն էր ։
19-րդ դարի երկրորդ կեսին նոր տարածքներ են մշակվել լատիֆունդիա ձևաչափով։ Մինչեւ 1875 թվականը Արգենտինան ներմուծում էր ցորեն, ներքին մատակարարումը անբավարար էր ։ 1903 թվականին երկիրը ոչ միայն հագեցրեց ներքին շուկան, այլև արտահանեց 2,737,492 մ3 ( 75 270 503 կայսերական բուշել) ցորեն, այս ծավալը կբավարարի 16 միլիոն մարդու համար ։
1870-ականներին Արգենտինայում իրական աշխատավարձը կազմում էր բրիտանացիների մոտավորապես 76%-ը, իսկ 20-րդ դարի առաջին տասնամյակում այն ​​հասավ 96%-ի։ Մեկ շնչին ընկնող ՀՆԱ-ն ԱՄՆ-ի համեմատ կազմում էր 35% 1880 թվականին, իսկ 80% 1905 թվականին ։ Այս տեսանկյունից Արգենտինան նույն մակարդակի վրա էր, ինչ Ֆրանսիան, Գերմանիան, Կանադան ։
1870-1890
1870 թվականին, երբ երկիրը գլխավորում էր Դոմինգո Ֆաուստինո Սարմիենտոն, Արգենտինայի պետական պարտքը կազմում էր 48 միլիոն ոսկի։ Մեկ տարի անց այն գրեթե կրկնապատկվեց։ Նիկոլաս Ավելանեդան հաջորդել է Սարմիենտոյին որպես նախագահ 1874 թվականին ։ Նրան սատարող կոալիցիան ստեղծեց Ազգային ինքնավար կուսակցությունը ; մինչև 1916 թվականը նախագահ դարձան միայն կուսակցության անդամները ։ Ավելանեդան կտրուկ միջոցներ է ձեռնարկել պարտքը զսպելու համար։ 1876 թվականից արժույթը դադարել է փոխարկելի լինել։ Հաջորդ տարի գնաճը կազմել է գրեթե 20%, իսկ պարտք-ՀՆԱ հարաբերակցությունը կտրուկ նվազել է։ Ավելանեդայի կառավարությունը 1850-ականների կեսերից ի վեր առաջին անգամ հասավ հարկաբյուջետային հավասարակշռության։ Նոր նախագահ Խուլիո Ռոկան տնտեսությունը ստանձնեց ավելի կառավարելի վիճակում։ 1883 թվականի հուլիսից Արգենտինան անցավ բիմետալիկ ստանդարտին ։ Դրամավարկային համակարգը խիստ ապակենտրոնացված էր. չկար դրամավարկային կարգավորող, արտանետումն իրականացվում էր հինգ բանկերի կողմից ։ Այս ռեժիմում փոխարկելիությունը գոյություն է ունեցել 17 ամիս։ 1884 թվականի դեկտեմբերին բանկերը հրաժարվեցին ոսկու հետ գումար փոխանակելուց ։ Զրկված լինելով ինստիտուցիոնալ լծակներից՝ իշխանությունը կարող էր միայն ընդունել իրերի այս վիճակը ։
Գյուղատնտեսության շահութաբերությունը գրավեց օտարերկրյա ներդրողներին, որոնք ֆինանսավորեցին գործարանների և երկաթուղու շինարարությունը ։ Եթե 1880 թվականին բրիտանական սուբյեկտների կապիտալ ներդրումները կազմում էին 20 միլիոն ֆունտ ստերլինգ, ապա 1890 թվականին նրանք 157 միլիոն ֆունտ ստերլինգ ներդրեցին Արգենտինայի ենթակառուցվածքների և արդյունաբերության մեջ ։ 1880-ականներին ֆրանսիացիները, գերմանացիները և բելգիացիները սկսեցին ներդրումներ կատարել Արգենտինայում, թեև բրիտանական մասնաբաժինը արտասահմանյան կապիտալում դեռ երկու երրորդն էր ։ 1890 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը երկիրը ամենագրավիչն էր բրիտանացի ներդրողների համար ողջ Հարավային Ամերիկայում ։ Արգենտինային բաժին է ընկել Միացյալ Թագավորությունից դուրս բրիտանական բոլոր ներդրումների 40%-ից 50%-ը ։ Չնայած բրիտանական շուկայից կախվածությանը, 1870-1890 թվականներին Արգենտինայի արտահանումն աճել է տարեկան միջինը 6,7%-ով։ Աճը պայմանավորված էր աշխարհագրական և ապրանքային դիվերսիֆիկացմամբ:Առաջին երկաթուղին՝ 10 կմ երկարությամբ, բացվել է 1854 թվականին ։ 1885 թվականին գծերի ընդհանուր երկարությունը կազմում էր 4300 կմ ։ Տրանսպորտի նոր տեսակները հնարավորություն է տվել պամպասի խոշոր եղջերավոր անասուններին բերել մայրաքաղաք, որտեղ նրանց մորթել և մշակել են։ Այնտեղից հիմնականում բրիտանական մսի վերամշակման գործարանների արտադրանքն արտահանվել է աշխարհի շատ շրջաններ։ Արգենտինայից ապրանքներ արտահանող բրիտանական մասնավոր ընկերությունների գերակայությունը հարիր չէր հայրենասիրական շրջանակներին ։ Մյուսները կարծում էին, որ ապրելակերպը համապատասխանում է ազգային շահերին ։ Վիճարկվել է Բուենոս Այրեսի նավահանգստի բացառիկ դերը ։
Աշխատուժի պակասը և հողի ավելցուկը բավականին բարձր էին դարձնում աշխատանքի սահմանային արդյունքը։ Եվրոպացի ներգաղթյալները (հիմնականում իտալացիներ, իսպանացիներ, ֆրանսիացիներ և գերմանացիներ), որոնք գրավված էին առատաձեռն աշխատավարձով, զանգվածաբար եկան երկիր ։ 1880-ականների վերջին կառավարությունը նյութական օգնություն ցույց տվեց միգրանտներին, բայց եվրոպացիները շարունակեցին գալ նույնիսկ սուբսիդիաների վերացումից հետո։
Ֆինանսական ճգնաժամ և վերականգնում
Միգել Խուարես Սելմանի նախագահական ժամկետի ավարտը նշանավորվեց ՀՆԱ-ի նկատմամբ պետական պարտքի աճով։ Հարկաբյուջետային իրավիճակը վատթարացավ։ Երբ Խուարես Սելմանի կաբինետը չկարողացավ մարել Բարինգ եղբայրների բանկի պարտքը, որոնք սերտորեն և արդյունավետորեն համագործակցում էին Արգենտինայի կառավարության հետ, երկրում սկսվեց ֆինանսական ճգնաժամ։ Արգենտինան դեֆոլտ հայտարարեց, ինչը բանկային խուճապ առաջացրեց. Բարինգ եղբայրների բանկը փլուզման եզրին էր ։ Բանկային փլուզման հիմնական պատճառը դրամավարկային և հարկաբյուջետային անհետևողական քաղաքականությունն էր։ 1890 թվականի ճգնաժամը կառավարությանը զրկեց ներգաղթյալներին սուբսիդավորելու միջոցներից, իսկ հաջորդ տարի ծրագիրը կրճատվեց։ Արգենտինային տրված վարկերի ծավալը նվազել է, ինչի արդյունքում նվազել է ներմուծումը։ Ճգնաժամն այնքան էլ չազդեց արտահանման վրա, սակայն 1889 թվականի գագաթնակետային ցուցանիշը հաղթահարվեց միայն 1898 թվականին։
1899 թվականին Խուարես Սելմանի իրավահաջորդ Կառլոս Պելեգրինին վերականգնեց ազգային արժույթի փոխարկելիությունը։ Տնտեսության կայունացման և աճի նախադրյալներ ի հայտ եկան։ Պելեգրինին բարեփոխել է բանկային հատվածը՝ ցանկանալով միջնաժամկետ հեռանկարում հասնել դրա կայունությանը։ Տնտեսությունը նորից սկսեց աճել՝ 1903-1913 թվականներին ՀՆԱ-ն աճել է միջինը 7,7%-ով։ Արդյունաբերական արտադրանքի ծավալն էլ ավելի մեծ դինամիկա է ցույց տվել՝ տարեկան աճելով 9,6%-ով։ 1906 թվականին երկիրը լիովին վերացրել էր դեֆոլտի հետևանքները և մեկ տարի անց վերադարձավ պարտատոմսերի միջազգային շուկա։
Հարկաբյուջետային համակարգի պարբերական անկայունությունը, որը նկատվում էր 1853-ից մինչև 1930-ական թվականները, նպաստեց տնտեսական կառուցվածքի փոփոխությանը։ Դեպրեսիաներ 1873-77 թվականներին, մասնավորապես, 1890-91 թվականներին կարևոր դեր է խաղացել արդյունաբերության զարգացման գործում։ Առևտրային հաշվեկշռի վատթարացումը պահանջում էր ներմուծման փոխարինում, և արդյունաբերականացումը դարձավ այդպիսին։ 1914 թվականին արգենտինացիների մոտ 15%-ն աշխատում էր արտադրության մեջ, իսկ առևտրային հատվածը կազմում էր աշխատուժի մոտ 20%-ը ։ 1913 թվականին Արգենտինայի մեկ շնչին ընկնող եկամուտը համեմատելի էր Ֆրանսիայի և Գերմանիայի եկամուտների հետ և զգալիորեն գերազանցում էր Իտալիային և Իսպանիային ։ 1913 թվականի վերջին Արգենտինան ուներ 59 միլիոն ֆունտ ստերլինգ ոսկու պաշար, որը կազմում էր համաշխարհային պահուստների 3,7%-ը։ Ազգային տնտեսության մասնաբաժինը աշխարհում կազմել է 1,2%։
1914-1929
Արգենտինան, ինչպես շատ այլ երկրներ, ընկղմվեց դեպրեսիայի մեջ Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկմամբ։ Նվազել է ապրանքների, աշխատուժի և կապիտալի միջազգային շրջանառությունը ։ Օտարերկրյա ներդրումներն Արգենտինայում սառեցվեցին և այլևս չաճեցին։ Միացյալ Նահանգներին մեծ պարտքեր ունեցող Մեծ Բրիտանիան այլևս չէր արտահանում կապիտալը համեմատելի մասշտաբով ։ Մեկ այլ անբարենպաստ գործոն էր Պանամայի ջրանցքի բացումը 1914թ.-ին. օտարերկրացիները, ովքեր նախկինում ներդրումներ էին կատարել Արգենտինայի և Հարավային Կոնի այլ նահանգների տնտեսության մեջ, դիմեցին ասիական և Կարիբյան շուկաներ ։ Պատերազմից դուրս եկած Միացյալ Նահանգները որպես քաղաքական և ֆինանսական գերտերություն, Արգենտինային և մասամբ Բրազիլիային ընկալում էին որպես պոտենցիալ մրցակիցներ համաշխարհային շուկայում ։ Ո՛չ մայրաքաղաքի ֆոնդային բորսան, ո՛չ էլ մասնավոր արգենտինական բանկերը այնքան արագ չզարգացան, որպեսզի փոխարինեն հեռացած բրիտանական կապիտալը։
Պատերազմից հետո
Ներմուծման փոխարինման դարաշրջանն ավարտվեց 1976 թվականին, սակայն աճող պետական ​​ծախսերը, աշխատավարձերի զանգվածային բարձրացումները և անարդյունավետ արտադրությունը ստեղծեցին խրոնիկական գնաճ, որն ավելի ուժեղացավ 1980-ականներին ։
Արգենտինայում ռազմական դիկտատուրան (1976-ից 1983 թվականներին) և նրա տնտեսական քաղաքականությունը՝ «Ազգային վերակազմավորման գործընթացը», ազդեցին արտաքին պարտքի ծավալի վրա՝ 80-ականների վերջին այն կազմում էր ՀՆԱ-ի երեք քառորդը ։
XXI դար
Արգենտինայի տնտեսական ճգնաժամը, որը տեղի ունեցավ Արգենտինայի տնտեսության մեջ 1990-ականների վերջին և 2000-ականների սկզբին։ Մակրոտնտեսության տեսանկյունից ճգնաժամային շրջանը սկսվեց իրական ՀՆԱ-ի նվազմամբ 1999 թվականին և ավարտվեց 2002 թվականին։ Ամենալայնածավալ ճգնաժամը, երբ երկրում սկսվեցին անկարգություններ։ Այս դեֆոլտը Արգենտինային հեռու պահեց միջազգային պարտքային շուկաներից մինչև 2016թ. Բայց միևնույն ժամանակ, արդեն 2017 թվականին, նրան անսպասելիորեն հաջողվեց տեղաբաշխել հարյուրամյա դոլարային պարտատոմսեր, ինչը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց ներդրողների շրջանում։
Արգենտինայի հաջորդ դեֆոլտը գրանցվել է 2014թ.
2020 թվականի մայիսին Արգենտինան թույլ տվեց արտաքին պարտատոմսերի տեխնիկական դեֆոլտ, որը իններորդն էր երկրի պատմության մեջ. մայիսի 22-ին կառավարությունը 500 միլիոն դոլար տոկոս չվճարեց երեք շարքի պարտատոմսերի համար և բանակցություններ է վարում պարտատերերի հետ՝ արտաքին պարտքը վերակառուցելու համար ։ (Արգենտինայում ռեցեսիան շարունակվում է երրորդ տարին, 2019-ին գնաճը հասել է 54%-ի, իսկ այս տարի ակնկալվում է հասնել 40%-ի . ԱՄՀ-ն Արգենտինայի պարտքի բեռը անվանել է «անկայուն», երկրի ընդհանուր պարտքը 2019-ի վերջին կազմել է մոտ. 323 միլիարդ դոլար)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի պատմություն Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն
580
Մահեր
Կատեգորիա:580 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Բելոուսովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Բելոուսովո (Белоусово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Օչիկլե
Պատմություն
Բալկանյան երկրորդ պատերազմից հետո՝ 1913 թվականին, Գորայի մի մասը, այդ թվում՝ Օչիկլե բնակավայրը, հանձնվեց Ալբանիային։ 1916 թվականին դեպի Մակեդոնիա ու Պոմորավյե կատարած գիտարշավի ժամանակ Օչիկլե է այցելել բուլղարացի լեզվաբան Ստեֆան Մլադենովը, ում հաշվարկներով այդ ժամանակ գյուղում կար շուրջ 25 տուն։ Ստեֆան Մլադենովը նշել է, որ Օչիկլեում սկսում է տարածվել երկլեզվությունը. Գորայի բարբառներից բացի Օչիկլեի բնակիչները սկսել են ավելի ու ավելի հաճախ օգտագործել ալբաներենը ։
Ալբանիայում բուլղարական եկեղեցական դպրոցների գլխավոր համակարգող-կազմակերպիչ Սրեբրեն Պոպետրովի՝ 1930 թվականին կազմված զեկույցի համաձայն՝ Օչիկլե գյուղում կար շուրջ 40 տուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի բնակավայրեր
Կուրմանտաու
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 451 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ինվերնես
Ինվերնեսը (Inverness), քաղաք է Մեծ Բրիտանիայում, Շոտլանդիա երկրամասում, Հայլենդ շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Քույր քաղաքներ
Ինվերնեսի քույր քաղաքներն են.
Հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Շոտլանդիա Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի նավահանգստային քաղաքներ
518
Մահեր
Կատեգորիա:518 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Բերեզովկա (Տոմի ստորին վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բելզ
Բելզ (Белз), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Սոկալի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։
2011 թվականի տվյալներով Բելզ քաղաքում բնակվում էր 2 359 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,85 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1509 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մայդան (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)
Մայդան (Майдан), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մայդան գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2211 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 229,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(2662) Կանդինսկի
(2662) Կանդինսկի (Kandinsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,44003 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0541 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,826 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1392,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,25859 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ֆեոդոր Վասիլևի նկարների ցանկ
Այս համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում Ֆեոդոր Վասիլևը գրել է ավելի քան հարյուր նկար։ Նկարների ընդհանուր քանակը անուղղակիորեն հաստատվում է նկարիչ Նիկոլայ Գեի խոսքերով. Երիտասարդ, ուժեղ, որպես նկարիչ ապրած ընդամենը հինգ տարի, հասել է հսկայական բարձրության ... նա բացել է կենդանի երկինքը, նա բացել է թաց, լուսավոր, շարժվող երկինքը և բնապատկերի այն հմայքները, որոնք նա հայտնել է իր հարյուր նկարների մեջ ։