cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սամսունգ
Ընկերության հիմնադրումը
Գոյություն ունի լեգենդ նրա մասին, որ այրված տան ավերակներում Լի Բիոնը գտել է պահված փողերով տուփ, որը ներդրել է իր նոր բիզնեսի մեջ։ Դա տեքստիլ գործարան էր, շաքարավազի գործարան, իսկ ավելի ուշ նաև ապահովագրական բիզնես։ Լի Բիոնը արագ հարստացավ, չնայած որ Կորեայում 1960-ական թվականին մեկ շնչի հաշվով միջին եկամուտը չէր գերազանցում 80 դոլարը։ Պետք է նշել, որ այդ ժամանակ նույնիսկ մայրաքաղաք Սեուլում, մշտական էլեկտրաէներգիա չի եղել, էլեկտրաէներգիա մատակարարվել է օրական մի քանի ժամով, իսկ կենտրոնական ջրի խողովակ չկար։ Զարմանալի չէ, որ արագ ռազմական հեղաշրջումը գահընկեց արեց նախագահ Լի Սին Մանին և Լի Բիոնի մոտիկ ընկերոջը, որը որպես հարուստ գործարար դարձել էր ներքին շրջանի անդամ։ Լի Բիոն Չհոլին բանտարկեցին կաշառք վերցնելու և գահընկեց արված իշխանի հետ ծանոթանալու համար։ Մենք օգտագործում ենք մարդկային և տեխնիկական ռեսուրսները, որպեսզի ստեղծենք հրաշալի որակի ապրանքներ, որպեսզի ներդնենք մեր ծառայությունները հասարակության զարգացման գործում։ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բջջային հեռախոս արտադրողներ Կատեգորիա:Սամսունգ Կատեգորիա:Հարավկորեական ընկերություններ
Դեյվիսոն-Ջերմերի փորձ
Դեյվիսոն-Ջերմերի փորձ, էլեկտրոնների դիֆրակցիան նկարագրող գիտափորձ, որով հաստատվում է դը Բրոյլի հիպոթեզը։ Իրականացրել են ամերիկացի ֆիզիկոսներ Քլինտոն Դեյվիսոնը և Լեստեր Ջերմերը 1927 թ. : Ըստ Լուի դը Բրոյլի հիպոթեզի (1924 թ.)՝ մատերիայի մասնիկները, ինչպես օրինակ էլեկտրոնները, ունեն ալիքային հատկություններ։ Այս փորձը ոչ միայն վճռական նշանակություն ունեցավ դը Բրոյլի հիպոթեզի հաստատման համար և ցույց տվեց մասնիկ-ալիքային երկվությունը, այլև կարևոր պատմական զարգացում հանդիսացավ քվանտային մեխանիկայի և Շրյոդինգերի հավասարման կայացման համար։
Նկարագրությունը
Դեյվիսոնի և Ջերմերի իրական նպատակը նիկելի մակերևույթի ուսումնասիրությունն էր։ Մոնոքրոմատիկ դանդաղ էլեկտրոնների փունջը ուղղելով նիկելի միաբյուրեղի թիրախին՝ անհրաժեշտ էր դիտարկել էլեկտրոնների ցրման անկյունները։ Նույնիսկ լավ հղկված, ողորկ բյուրեղի մակերևույթը չափազանց խորդուբորդ է էլեկտրոնների համար, և սպասվում էր, որ անդրադարձումը պիտի լինի խիստ ցրված ։
Էլեկտրոնների արագությունը որոշվում է էլեկտրոնային խողովակի լարումով. :
Օդի մոլեկուլների հետ բախումից խուսափելու համար սարքավորումը տեղավորվում է վակուումային խցիկում։ Փորձում չափվել է ցրված էլեկտրոնային փնջի ինտենսիվության կախումը ցրման անկյունից,  ազիմուտային անկյունից, փնջում էլեկտրոնների \ \upsilon արագությունից։ Փորձերը ցույց տվեցին, որ անկյունների և արագությունների տարբեր արժեքների դեպքում անդրադարձված փնջերում դիտվում են ինտենսիվության մաքսիմումներ և մինիմումներ։
Ցրված էլեկտրոնների քանակը չափող դետեկտորը գրանցում է միայն առաձգական ցրումները։ Փորձի ընթացքում միջադեպի հետևանքով օդ թափանցեց վակուումային խցիկ, ինչի հետևանքով նիկելի մակերևույթին օքսիդի թաղանթ առաջացավ։ Այն հեռացնելու համար Դեյվիսոնը և Ջերմերը նմուշը տաքացրեցին բարձրջերմաստիճանային հնոցում, առանց իմանալու, որ դրա հետևանքով մինչ այդ բազմաբյուրեղային նիկելային կառուցվածքը վերածվելու է մեծ միաբյուրեղի ։ Երբ փորձը նորից սկսեցին, էլեկտրոնները բախվեցին նիկելի մակերևույթի ատոմների հետ, որոնք առաջացել էին նիկելի բյուրեղի ներսի բյուրեղային հարթություններից։ Նման բյուրեղային կառուցվածքը կարող է ծառայել որպես եռաչափ դիֆրակցիայի ցանց։
Անդրադարձման առավելագույն անկյունը տրվում է Բրեգի օրենքով՝ n = 1, θ = 50° և նիկելի բյուրեղային հարթությունների տարածության դեպքում (d = 0.091 նմ) ստացվում են ռենտգենյան ճառագայթների ցրումը ։
Էլեկտրոնային խողովակին կիրառված լարումը փոփոխելով՝ կարելի է գտնել դիֆրակցիայի ենթարկված էլեկտրոնների առավելագույն ինտենսիվությունը տարբեր անկյունների համար։ Ամենամեծ ինտենսիվությունը դիտարկվեց θ = 50° անկյան տակ, երբ լարումը 54 Վ է, իսկ էլեկտրոնների կինետիկ էներգիան՝ :
Դը Բրոյլի առնչությունների և Բրեգի օրենքի համաձայն, ունեցող փնջի ալիքի երկարությունը  է։ Դիֆրակցիայի ցանցի հավասարման միջոցով փորձի արդյունքը ստացվեց, ինչը խիստ մոտ է տեսական կանխատեսումներին։ Այս պատահական հայտնագործությունը մասնիկի՝ ալիքային հատկություններ ունենալու հիպոթեզը հաստատող առաջին ուղղակի վկայությունն էր։ Քանի որ այս փորձը կատարվել էր էլեկտրոնների փնջի համար, անհրաժեշտ էր ապացուցել, որ ալիքային հատկությունները բնորոշ են ոչ միայն էլեկտրոնների համախմբությանը, այլև՝ առանձին էլեկտրոնին։ Դա 1948 թ. հաստատեց ռուս ֆիզիկոս Ֆաբրիկանտը։ Նա ցույց տվեց, որ նույնիսկ շատ թույլ էլեկտրոնային փնջի դեպքում, երբ յուրաքանչյուր էլեկտրոն սարքավորումով անցնում է մյուսներից անկախ (ժամանակահատվածը երկու էլեկտրոնների անցնելու միջև 104 անգամ մեծ է մեկ էլեկտրոնի անցնելու ժամանակից), առաջացած դիֆրակցիայի պատկերը չի տարբերվում մի քանի միլրոն անգամ ավելի ինտենսիվ էլեկտրոնային փնջի առաջացրած պատկերից։ Հետևաբար, մասնիկների ալիքային հատկությունը կոլեկտիվի հատկությունը չէ, այլ՝ առանձին մասնիկի։
Հետևանքները
Հետագայում դիֆրակցիոն երևույթներ հայտնաբերվեցին նաև նեյտրոնների, պրոտոնների, ատոմների և մոլեկուլների փնջերի դեպքում։ Դա վերջնականապես ապացուցեց միկրոմասնիկների ալիքային բնույթը և թույլ տվեց միկրոմասնիկների շարժումը նկարագրել ալիքային պրոցեսի տեսքով, որը բնութագրող ալիքի երկարությունը հաշվարկվում է դը Բրոյլի բանաձևով։ Միկրոմասնիկների ալիքային հատկությունների բացահայտումը թույլ տվեց զարգացնել նյութի կառուցվածքի ուսումնասիրման նոր մեթոդներ, ինչպես օրինակ էլեկտրոնագրաֆիան և նեյտրոնագրաֆիան։ Փորձը նաև սկիզբ հանդիսացավ ֆիզիկայի նոր բաժնի՝ էլեկտրոնային օպտիկայի համար։
Պատմություն
Մաքսվելի հավասարումներից ելնելով, 19-րդ դարի վերջին պատկերացնում էին, որ լույսը կազմված է էլեկտրամագնիսական դաշտի ալիքներից, իսկ մատերիան՝ մասնիկներից։ 1905 թ., ֆոտոելեկտրական երևույթը բացատրելու համար Ա. Այնշտայնը լույսը նկարագրեց որպես դիսկրետ և լոկալացված էներգիայի քվանտ (ինչը հետագայում կոչվեց ֆոտոն)։ Այդ աշխատության համար 1921 թ. նա ստացավ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ։ 1927 թ. Լուի դը Բրոյլը հրապարակեց իր թեզը մասնիկ-ալիքային երկվության վերաբերյալ։ Դրա գաղափարն այն էր, որ ամբողջ մատերիան ի հայտ է բերում ֆոտոնի մասնիկ-ալիքային հատկություններ ։ Համաձայն դը Բրոյլի, մատերիան և ճառագայթումը նույնն են։ Մասնիկի E էներգիան և նրան առնչվող ալիքի ν հաճախությունը կապված են Պլանկի առնչությունով՝ Մասնիկի p իմպուլսի և ալիքի երկարության կապը հայտնի է որպես դը Բրոյլի առնչություններ՝ որտեղ h-ը Պլանկի հաստատունն է։
Էլսասերի այս առաջարկությունը հետագայում նրա ավագ գործընկեր Մաքս Բոռնը (ավելի ուշ՝ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր) հաղորդեց Անգլիայի ֆիզիկոսներին։ Դեյվիսոնի և Ջերմերի փորձից հետո արդյունքները բացատրվեցին Էլսասերի դատողություններով։ Փորձը դրվել էր ոչ թե դը Բրոյլի հիպոթեզը հաստատելու, այլ՝ նիկելի մակերևույթը ուսումնասիրելու նպատակով։
1927 թ. Բելի լաբորատորիայում Դեյվիսոնը և Ջերմերը դանդաղ շարժվող էլեկտրոններն ուղղեցին բյուրեղային նիկելի թիրախին։ Անդրադարձված էլեկտրոններին ինտենսիվության անկյունային կախվածությունը չափելուց հետո պարզվեց, դիֆրակցիայի պատկերը նույնն է, ինչ ռենտգենյան ճառագայթների համար Բրեգի նկարագրածը։ Փորձը նրանցից անկախ կրկնեց Ջորջ Թոմսոնը։ 1937 թ. Դեյվիսոնը և Թոմսոնը դրա համար Նոբելյան մրցանակ ստացան ։ Փորձով հաստատվեց դը Բրոյլի հիպոթեզը նյութի՝ մասնիկ-ալիքային բնույթ ունենալու մասին։ Այսպիսով, Կոմպտոնի հայտնաբերած երևույթի հետ միասին հաստատվեց մասնիկ-ալիքային երկվությունը, ինչը հիմնարար քայլ էր քվանտային ֆիզիկայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քվանտային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկական փորձեր
Նորվեգիայի սահմանադրություն
Էիդսվոլյան սահմանադրություն 1814 (the Constitution of the Kingdom of Norway), Նորվեգիայի սահմանադրություն, որը հաստատվել է 1814 թվականի մայիսի 17-ին Էիդսվոլում (Eidsvoll) պետական ժողովում (Riksforsamlingen): Սահմանադրությունը ընդունվեց այն ժամանակ, երբ Դանիան նորվեգական թագից հրաժարվեց հօգուտ Շվեդիայի (Քիլի հաշտության պայմանագրեր)։ Սահմանադրության ընդունողներից է եղել պատմաբան, գրող, պետական ծառայող Յակոբ Աալը ։
Համաձայն սահմանադրության՝ երկրում պետք է տիրի խոսքի, մամուլի, ձեռնարկատիրության ազատություն, անձնական կյանքի անձեռնմխելիություն և այլն ։
Շվեդիայի և Նորվեգիայի միացյալ թագավորությունը (1814 թ.) (Շվեդիա) պարտավորվում էր ընդունել նորվեգական նոր սահմանադրությունը որոշակի փոփոխություններով, որոնք պայմանավորվում էին միության պայմանագրով ։
Գիքոր (այլ կիրառումներ)
Գիքոր, հայկական Գրիգոր անձնանվան կարճ, փաղաքշական տարբերակն է, կարող է նաև վերաբերել՝
Նորվեգիայի սահմանադրություն
1814 թվականին ընդունված Էիդսվոլյան սահմանադրությունը որոշ փոփոխությունների ենթարկվելուց հետո (1905 թ., 1936 թ., 1946 թ. և այլն) ներկայումս էլ հանդիսանում է Նորվեգիայի սահմանադրությունը՝ երկրի գլխավոր իրավական փաստաթուղթը։ Յուրաքանչյուր տարվա մայիսի 17-ին Նորվեգիայում նշվում է անկախության օրը (Նորվեգիայի սահմանադրության օր) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի կառավարում Կատեգորիա:Շվեդիայի պատմություն Կատեգորիա:Մայիսի 17 Կատեգորիա:Նորվեգիայի իրավունք Կատեգորիա:Սահմանադրություններ Կատեգորիա:Նորվեգիայի պատմություն Կատեգորիա:Սահմանադրական իրավունք
Միդիադի գավառակ
Միդիադ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Մարդինի գավառում։ Կենտրոնը Միդիադ քաղաքն էր։
Հնում մտել է Վերին (Հայոց) Միջագետքի կազմի մեջ ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
(612) Վերոնիկա
(612) Վերոնիկա (Veronika), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Պարանալի աստղադիտարան
Պարանալի աստղադիտարան, ծովի մակարդակից 2635 մետր բարձրության վրա, Չիլիի Ատակամա անապատում Սերրո Պարանալ լեռան գագաթին, Անտոֆագաստա քաղաքից 120 կմ հարա գտնվող աստղադիտարան է։ Աշխատանքը սկսել է 1999 թվականին։ Պատկանում է Եվրոպական հարավային աստղադիտարանին ։
(612) Վերոնիկա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,155377 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3415 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9693 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վերոնիկա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4036 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2047,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175844 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,83° անկյուն։
Իտրակ
Իտրակ (Ytrac), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
(612) Վերոնիկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1906 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Աուգուստ Կոպֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իտրակ
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 4063 մարդ, բնակչության խտությունը` 105.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 38.37 կմ² տարածք։
Պարանալի աստղադիտարան
Պարանալի աստղադիտարանի ամենամեծ գործիքը Շատ մեծ աստղադիտակ ն է, որը բաղկացած է 4 օպտիկական աստղադիտակից՝ 8,2 մ տրամագծով։ Բացի 4 հիմնական գործիքներից, Շատ մեծ աստղադիտակ համակարգը ներառում է նաև 4 օժանդակ գործիք՝ 1,8 մ տրամագծով։ Աստղադիտակներից յուրաքանչյուրը ունի 8,2 մ լայնությամբ առաջնային հայելի, որոնք սովորաբար օգտագործվում են առանձին, բայց կարող են օգտագործվել միասին, դրանք կազմում են մի զանգված, որը լրացվում է 1,8 մ բացվածքով չորս շարժական օժանդակ աստղադիտակներով (ATS)։ Առաջին աստղադիտակը շահագործման է հանձնվել 1999 թվականի ապրիլի 1-ին։ Բացի այդ, աստղադիտարանում տեղադրված են լայն տեսադաշտով հետազոտական ​ VISTA և VLT ​​աստղադիտակները ։
Իտրակ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 7 կմ արևմուտք։
Պարանալի աստղադիտարան
Լրացուցիչ հարմարություններ
Աստղադիտարանից 3 կմ և աստղադիտակներից 200 մ հեռավորության վրա է գտնվում Եվրոպական հարավային աստղադիտարանի կիսով չափ սարի մեջ ներկառուցված հյուրանոցը (ESO Hotel)։ Հյուրանոցի սարից դուրս ցցված բետոնե հատվածը ներկված է լեռան տոնով, և միաձուլվում է բնապատկերին։ Հյուրանոցն ունի մարզասրահ, լողավազան, ռեստորան և երկու այգի։ Հյուրանոցը նախագծել է չիլիացի ճարտարապետ Պաուլա Գուտիերես Էրլանդսենը ։ 2008 թվականին աստղադիտարանի հյուրանոցում են նկարահանվել Ջեյմս Բոնդի մասին 22-րդ՝ «Գթասրտության քվանտ» ֆիլմի որոշ հատվածներ ։
Իտրակ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Պարանալի աստղադիտարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիլիի աստղադիտարաններ Կատեգորիա:Չիլիի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Գիտությունը Չիլիում Կատեգորիա:Ուսումնական հաստատություններ
Իտրակ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ամերիգո Վեսպուչի
Ամերիգո Վեսպուչի (Amerigo Vespucci, Americus Vespucius, ), ֆլորենտացի ծովագնաց, հետազոտող, քարտեզագիր, որի պատվին անվանվել են Ամերիկա մայրցամաքն ու աշխարհամասը։ 1505 թվականին ստացել է իսպանական Կաստիլիա թագավորության քաղաքացիություն ։
Վեսպուչին առաջինը ցույց տվեց (1502 թվականին), որ Քրիստափոր Կոլումբոսի հայտնաբերած Բրազիլիան և «Արևմտյան Հնդկաստան» անվանված կղզիները Ասիայի արևելյան հատվածը չեն, այլ լիովին առանձին մի երկրազանգված, որ մինչ այդ անհայտ էր Հին աշխարհի մարդկանց։ Այդ նորագյուտ երկրազանգվածն սկզբնապես կոչվեց Նոր աշխարհ, ապա Ամերիգո Վեսպուչիի անվան լատինական ձևի՝ Americus-ի հիման վրա ստացավ Ամերիկա անվանումը  ։
Կենսագրություն
Ամերիգո Վեսպուչին ֆլորենտացի նոտար Սեր Նաստաջիոյի (Անաստազիոյի) երրորդ որդին էր, ում նա տվել էր իր հոր՝ Ամերիգոյի պապի անունը ։ Նրանց տունը Ֆլորենցիայի Օգնիսանտ (Բոլոր սրբերի) եկեղեցու մոտ էր (եկեղեցին նաև նվիրված էր san Salvatore-ին՝ Սուրբ Փրկչին)։ Թերևս՝ այս ծանոթ անվանումների ազդեցությամբ է նա հետագայում, երբ արդեն հայտնի ծովագնաց էր, անվանակոչել Բոլոր սրբերի ծովածոցը և Բահիայի Սալվադոր քաղաքը ։
Վեսպուչին որպես ծովային ծառայել է Իսպանիայում, Պորտուգալիայում, ապա նորից Իսպանիայում։ Մասնակցել է մի քանի նավարկությունների դեպի Նոր Աշխարհ (Հարավային Ամերիկայի հյուսիսային ափերը)։ Դրանցից միայն երկուսն են հավանական համարվում։ Այդ ճանապարհորդությունների մասին նրա նամակները ժամանակին մեծ ժողովրդականություն էին վայելում և մի քանի անգամ վերահրատարակվել են (1505-1510 թթ.)։ Լոթարինգիացի քարտեզագիր Մ․ Վալձեմյուլլերը Հարավային Ամերիկայի երկրների՝ Ք․ Կոլումբոսի հայտնագործությունը վերագրեց Վեսպուչիին և առաջարկեց այդ մայրցամաքը Վեսպուչիի պատվին անվանել Ամերիկա։ 1538 թվականին Մերկատորն իր քարտեզի վրա առաջին անգամ այդ անվանումը տարածեց նաև Հյուսիսային Ամերիկայի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծովագնացներ Կատեգորիա:Քարտեզագիրներ
Դաղազիրդաղ
Դաղազիրդաղ, լեռնաշղթա Թուրքիաի Սիիրթի մարզում՝ Սղերդ քաղաքիի շրջանում։ Բարձրությունը՝ 3050 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Լեռնաշղթաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սիիրթի մարզ
Ալյանց Արենա
Ալյանց Արենա (Allianz Arena), ֆուտբոլային մարզադաշտ Մյունխենի հյուսիսում։ Ստադիոնի տարողունակությունը կազմում է 75 000 հանդիսատես՝ ներառյալ 2152 բիզնես տեղերը, 1374 բարձրակարգ տեղերը և 227 տեղերը՝ անվասայլակով մարդկանց համար։ Միջազգային հանդիպումների ժամանակ մարզադաշտի տարողունակությունը նվազում է՝ դառնալով 70 000։ 2005/06 մրցաշրջանից Ալյանց Արենա մարզադաշտում իրենց տնային հանդիպումներն են անցկացնում մյունխենյան ակումբ՝ «Բավարիան» և «Մյունխեն 1860»-ը։ Բացի այդ մարզադաշտում են անցկացվել 2006 թվականի աշխարհի առաջնության խաղերը և 2011/12 մրցաշրջանի Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչը ։ Սկզբնական շրջանում մարզադաշտը 2 ակումբների տնօրինության տակ էր, սակայն Բավարիան ձեռք բերեց Մյունխեն 1860-ի մի մասը և դարձավ մարզադաշտի միակ սեփականատերը։
Մարզադաշտի տեխնիկական հնարավորություններ
Մարզադաշտը գտնվում է Մյունխենի հարավում՝ Շվաբինգ Ֆրայման (Schwabing-Freimann) շրջանում։ 2006 թվականի հունվարի 16-ին իշխանությունները հաստատեցին մարզադաշտը ընդարձակել՝ դարձնելով 69 901 տեղ, որպեսզի Բունդեսլիգայի և Գերմանիայի գավաթի խաղերին առանց մամուլի բազմաքանակ ներկայացուցիչների տեղավորի 69 000 հանդիսատես։ Չեմպիոնների լիգայի, ՈՒԵՖԱ գավաթի, ինչպես նաև միջազգային հանդիպումներին տարողունակությունը մնաց 66 000 հանդիսատես։ Բոլոր տեղերը գտնվում են ծածկի տակ։
Ալյանց Արենան 106 օթյակ ունի՝ 1374 տեղով։ Բացի այդ մարզադաշտում կա 2 մանկապարտեզ, «LEGO աշխարհ» և Բավարիայի ակումբային խանութ՝ 800 մ² տարածքով։ Այս ամենը գտնվում է մարզադաշտի ներսում, որտեղ նախապես գտնվում էր նաև Մյունխեն 1860-ի ատրիբուտների խանութը և Medion, Deutsche Telekom և Audi ընկերությունների ցուցահանդեսային տեղերը։ 2012 թվականին այս վայրում բացվեց «Բավարիայի պատմության աշխարհը» թանգարանը ։ Դրսի կողմից մարզադաշտին կցված են բազմաթիվ կիոսկներ՝ երկրպագուների համար։ 6500 մ² տարածքի վրա են գտնվում սննդի բազում կետեր։ Մարզադաշտի 4 հարկանի ավտոկայանատեղին՝ նախատեսված 9800 ավտոմեքենայի համար, հանդիսանում է Եվրոպայի ամենամեծ ավտոկայանատեղիներից մեկը։ Արենայից հյուսիս և հարավ կա ևս 350 ավտոկայանատեղի, որոնք նախատեսված են երկրպագուների ավտոբուսների համար։ Տոմսերը վաճառվում են մարզադաշտի 54 տոմսարկղերում։
2006/2007 մրցաշրջանից 112 և 113 սեկտորները լիգայի և գավաթի խաղերի ժամանակ նախատեսված են խաղը կանգնած դիտելու համար, միայն միջազգային հանդիպումներին, ՖԻՖԱ-ի և ՈՒԵՖԱ-ի պահանջով, նստարաններ են տեղադրում։
Ալյանց Արենան իր ձևի համար հաճախ են անվանում «փչովի նավակ» (Schlauchboot), «ավտոմեքենայի անվադող» (Autoreifen), «օդային բարձ» (Luftkissen)։
Ճակատը և տանիքը բաղկացած է 2760 բարձից, որոնք լցվում են չոր օդով․ ճնշումը դրանց մեջ կազմում է 3,5 հեկտոպասկալ։ Էթիլֆլուորէթիլենի հաստությունը, որոնցից պատրաստված են բարձերը, 0.2 մմ է։ Յուրաքանչյուր բարձ առանձին կարող է գունավորվել կարմիր, կապույտ և սպիտակ գույներով և նրանց երանգներով։ Երբ մարզադաշտում խաղում է տնային թիմերից մեկը, այն գունավորվում է տվյալ թիմի գույներով (Բավարիայի ժամանակ՝ կարմիր, Մյունխեն 1860-ի ժամանակ՝ կապույտ), իսկ եթե մարզադաշտում խաղում է Գերմանիայի հավաքականը, բարձերը «սպիտակում» են։ Լուսավորման 1 ժամի արժեքը կազմում է մոտ 50 եվրո։ Լուսավորությունն այնքան ուժեղ է, որ Ալյանց Արենան պարզ գիշերներին երևում է նույնիսկ ավստրիական լեռներից, այսինքն՝ մոտ 75 կմ հեռավորությունից։ Տանիքի տակ տեղակայված են փոքրիկ վարագույրներ, որոնք խաղի ժամանակ կարելի է փակել՝ արևի ճառագայթներից պաշտպանվելու համար։
Ոստիկանության տվյալներով՝ արենայի գունավորման հաճախակի փոփոխության պատճառով օրական ավտովթարների քանակն աճել է 10-ով։ Այդ պատճառով գունավորումը թույլ է տրվում փոխել միայն երեկոյան և միայն կես ժամը մեկ (արգելված են նաև կարմիր-կապույտ կամ կապույտ-սպիտակ գունային կոմբինացիաները)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Գերմանիայում Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունն ընդունած մարզադաշտեր Կատեգորիա:Մյունխեն Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխեն
Ստանիսլավ Դրոբիշևսկի
Ստանիսլավ Դրոբիշևսկի (Станислав Дробышевский, ), ռուսաստանցի գիտնական, կենսաբանական գիտությունների թեկնածու, կենսաբանության ֆակուլտետի մարդաբանության բաժնի դոցենտ Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանում, գիտա-լուսավորական շարժման ակտիվ մասնակից, Անտրոպոգենեզ.ռու (Антропогенез.ру) կայքի գիտական խմբագիր ։
Կենսագրություն
Ստանիսլավ Դրոբիշևսկին ծնվել և մանկությունն անցկացրել է Ռուսաստանի Չիտա քաղաքում։
1985–1995 թթ. սովորել է Չիտայի թիվ 12 դպրոցում ։
2000 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը՝ մարդաբանություն մասնագիտությամբ։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 1-ից ստանձնել է մարդաբանության ամբիոնի դոցենտի պաշտոնը։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա՝ Վլադիմիր(9 տարկեան), Մարիա(6 տարկեան)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կենսաբաններ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Մարդաբաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Վոկալ
Վոկալ երաժշտություն, երաժշտության ժանր, որը կատարում է մեկ կամ մի քանի երգիչ, երաժշտական գործիքների նվագակցությամբ կամ առանց դրա, որտեղ հիմնական շեշտը դրված է երգեցողության վրա ։ Երաժշտությունը, որը ներգրավվում է երգեցողությունը, բայց նշանակալից կերպով այն չի ներկայացնում, հիմնականում ընդունված է անվանել գործիքային (ինստրումենտալ) երաժշտություն (օրինակ՝ կանանց երգչախումբ, որոնք երգում են առանց բառերի)։ Երաժշտությունը, որում բացի վոկալային գործիքից (մարդու ձայնալարեր) չեն օգտագործվում այլ երաժշտական գործիքներ, անվանվում է կապելլա ։
Վոկալ երաժշտությունը երգվող բառերի ամբողջություն է, չնայած կան մի շարք օրինակներ, երբ վոկալ երաժշտության մեջ կատարողը երգում է ոչ լեզվական վանկեր, ձայներ, աղմուկ, կամ որոշ դեպքերում՝ երաժշտական onomatopoeia։ Վոկալ երաժշտությունը հարավում է երաժշտության ամենահին ձևը, քանի որ այն, բացի մարդկային ձայնից, այլ գործիքներ չի պահանջում։ Երաժշտական բոլոր մշակույթները ունեն վոկալ երաժշտության որևէ տեսակ։
Վոկալ երաժշտությունը բաժանվում է մի շարք ժանրերի, որոնցից ամենահիմնականներն են՝ դասական, էստրադային և ժողովրդական ժանրերը։ Դասական երգեցողությունն այս երեքից ամենահինն է և դրանից են սկիզբ առել և այնուհետև առանձնացել մյուս երկու ժանրերը։
Եվրոպական դասական վոկալ երաժշտություն
Սոլֆեջիոն յուրաքանչյուր նոտային տալիս է տարբեր վանկեր, ինչպես օրինակ «դո-ռե-մի»։ Նմանատիպ «գործիքների» մեծ պաշար կարելի է գտնել ավանդական հնդկական երաժշտության մեջ։
Ջազ և պոպուլյար (փոփ) երաժշտություն
Հիփ հոփ երաժշտությունը ունի իրեն հատուկ կատարման ձև, որը հայտնի է որպես բիթբոքսինգ։ Սա իր մեջ ընդգրկում է ռիթմի և հարվածների ստեղծում։
Երգեր
Երգերի տեսակների մասին տեղեկությունների համար տ՛ես երգ հոդվածը։
Ընդլայնված տեխնիկա, որը իրենում ընդգրկում է բառեր
Վիեննայի երկրորդ դպրոցը, հատկապես Ալաբն Բերգը և Արնոլդ Շոենբերգը, ստեղծել են տեխնիկա, որը անվանվում է Sprechstimme, որտեղ երգիչը կիսով չափ խոսում է, կիսով չափ՝ երգում, հիմնականում մոտ աստիճաններ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Վոկալ երաժշտություն Կատեգորիա:Երաժշտության տեսակներ
Յուրի Անտոնյան (իրավագետ)
Յուրի Անտոնյան, հայկական ծագմամբ խորհրդային շրջանի ռուսաստանաբնակ իրավագետ, քրեաբանության և քրեական հոգեբանության բնագավառի մասնագետ, քրեական հոգեբուժության խնդիրների փորձագետ, ահաբեկչության ուսումնասիրության ոլորտի առաջատար մասնագետներից մեկը։
Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ոստիկանության գնդապետ։ Ռուսաստանի Խորհրդային Դաշնային Սոցիալիստական Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (1990), ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության վաստակավոր աշխատող, Ռուսաստանի Դաշնության բարձրագույն մասնագիտական կրթության պատվավոր աշխատող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականի հունիսի 29-ին Թբիլիսիում ։
1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը ։
1957-1965 թվականներին եղել է քննիչ, քրեական հետախուզության օպերլիազոր, Յարոսլավլում և Մոսկվայում ոստիկանական բաժանմունքների պետ, 1965-1970 թվականներին՝ Ռուսաստանի ՆԳՆ հատուկ հանձնարարությունների ավագ տեսուչ, 1968-1981 թվականներին՝ ավագ դասախոս, դոցենտ, ապա ԽՍՀՄ ՆԳՆ բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր ։
1970 թվականին իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու համար պաշտպանել է «Ներքին գործերի մարմինների պայքարը թափառաշրջիկության դեմ» թեմայով թեզ, իսկ 1976 թվականին՝ «Սոցիալական միջավայրը և հանցագործի անձի ձևավորումը» թեմայով ատենախոսություն։
1981 թվականից եղել է Ռուսաստանի ՆԳՆ համառուսաստանյան գիտահետազոտական ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող։ Սերբսկիի սոցիալական և դատական հոգեբուժության պետական գիտական կենտրոնի առաջատար գիտաշխատող։ Հումանիտար կրթության ինստիտուտի գիտական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր ։ Քրեագետների և քրեագետների միության նախագահության անդամ է ։
600-ից ավելի գիտական աշխատանքների հեղինակ է, ներառյալ մենագրական բնույթի 45 մենագրություններ և ձեռնարկներ, ինչպես նաև կրիմինոլոգիայի 5 դասագրքեր և «կրիմինոլոգիայի կարճ դասընթաց» ուսումնական ձեռնարկ։ Նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են Բուլղարիայում, Չեխոսլովակիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում, Շվեդիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում, ԱՄՆ-ում, Ճապոնիայում։
Ընտանեկան բռնության կանխարգելման մասին օրենքի նախագծի հեղինակներից մեկն է ։
Գիտական գործունեություն
Յուրի Անտոնյանի կողմից հիմնավորվել է հանցավոր վարքի տարբեր տեսակներում անգիտակից շարժառիթների նշանակությունը և հոգեֆաթոլոգիական գործոնների դերը դրանում։ Նրանց կողմից մշակվել է հոգեկան անոմալիաներով անձանց հանցավոր վարքագծի պատճառների հայեցակարգը, ինչպես նաև ազատազրկման վայրերում նրանց նախազգուշացնելու և ուղղելու ուղիները։ Բացի այդ, նրանք լայնորեն ուսումնասիրել են ագրեսիայի, սպանությունների և բռնաբարության հոգեբանության հարցերը։
Նա մեծ ներդրում է ունեցել այնպիսի թեմաների ուսումնասիրման գործում, ինչպիսիք են հանցագործի անձը և հանցավոր վարքագիծը, հանցագործությունների կատարման անգիտակից շարժառիթները։
Վերջին տարիներին նրանց զգալի ուշադրություն է դարձվել փիլիսոփայության և հոգեբանության, դիցաբանության և կրոնի գիտական հարցերին, ինչն իր արտացոլումն է գտել 1996, 2001, 2003 թվականներին լույս տեսած խոշոր մենագրություններում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Արմո Ծատրյան
Արմո Մարդիի Ծատրյան, արցախցի քաղաքական գործիչ,  Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի վեցերորդ գումարման պատգամավոր՝ Արցախի  «Ժողովրդավարություն» կուսակցությունից։
Կենսագրություն
Արմո Ծատրյանը ծնվել է 1947 թվականի մարտի 25-ին, նախկին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Ասկերանի շրջանի Խնապատ գյուղում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1965 թվականին։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտ ի կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիայի ֆակուլտետը։
1970-1971 թվականներին որպես ինժեներ-մեխանիկ աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի մարզային կաթի կոմբինատում ։
1972-1976 թվականներին եղել է կաթի կոմբինատի ինժեներ-տեխնոլոգ, 1976-1980 թվականներին՝ կաթի կոմբինատի գլխավոր ինժեներ, 1980-1991 թվականներին՝ կաթի կոմբինատի տնօրեն։
Արմո Ծատրյանը ընտրվել է մարզխորհրդի պատգամավոր, ԽՄԿԿ Ստեփանակերտի քաղաքային կոմիտեի պլենումի, բյուրոյի անդամ, «Կռունկ» կոմիտեի անդամ, ապա՝ տնօրենների խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1989-1991 թվականներին ընտրվել է տնօրենների խորհրդի նախագահ։
1991 թվականից եղել է Լեռնային Ղարաբաղի մարզային ագրոարդյունաբերական համալիրի կոմիտեի նախագահ, մարզային խորհրդի գործկոմի նախագահի առաջին տեղակալ, 1992-1994 թվականներին՝ Լեռնային Ղարաբաղի նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, Լեռնային Ղարաբաղի գյուղատնտեսության և պարենամթերքների նախարար ։
1994-1997 թվականներին Արմո Ծատրյանը զբաղեցրել է Պաշտպանության պետական կոմիտեի Ասկերանի շրջանի լիազոր ներկայացուցչի տեղակալի պաշտոնը։
1997-2001 թվականներին եղել է Արցախի Հանրապետության Գյուղատնտեսության նախարար, 2001-2005 թվականներին՝ Ասկերանի շրջանի վարչակազմի ղեկավար, 2005 թվականին Արցախի Հանրապետության տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների զարգացման նախարար, 2007-2009 թվականներին՝ Արցախի Հանրապետության փոխվարչապետ, 2009-2011 թվականներին՝ գյուղատնտեսության նախարար։ 2011 թվականին Արմո Ծատրյանը եղել է Արցախի Հանրապետության կառավարության աշխատակազմի, վարչապետի վերահսկողության  ծառայության պետ։
2012-2013 թվականներին զբաղեցրել է «Արցախ–կաթ» ՓԲԸ տնօրենի պաշտոնը։ 2013 թվականին եղել է Արցախի Հանրապետության կառավարության աշխատակազմի, վարչապետի վերահսկողության ծառայության պետ։
2015 թվականի մայիսի 3-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Արցախի Հանրապետության 6-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր` մեծամասնական ընտրակարգով, թիվ 11 ընտրատարածքից։ 2015 թվականի մայիսի 21-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի նահագահի տեղակալ։
Եղել է Ազգային ժողովի «Ժողովրդավարություն» խմբակցության անդամ, Արցախի ժողովրդավարական կուսակցության կենտրոնական խորհրդի անդամ է ։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու զավակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Պլանետալ
Պլանետալ  (Planetal), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Նիմեգկի ենթակայության ներքո։ Բնակչությունը 987 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 42,52 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 69 474։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 4 գյուղական շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Դալիկալա
Դալիկալա, լեռ Թուրքիայում Կարսի սարահարթում՝ նրա հարավային մասում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Նամիբիայի կախարդական շրջաններ
Նամիբիայի կախարդական շրջաններ («վհուկների շրջաններ», «հրաշալի շրջաններ» , «մոգակական շրջաններ», «խորհրդավոր շրջաններ»), 2-ից 15 մետր տրամագծով առանց բուսականության հողակտորներ, որոնք շրջապատված են չոր կանաչ խոտի օղակով։ Կարող է անհետանալ և նորից հայտնվել առանց ակնհայտ պատճառների ։
Երևույթի էությունը
Ավելի վաղ գիտնականները վստահ էին, որ նման արտասովոր երևույթ հանդիպում է միայն Աֆրիկայի հարավ-արևմուտքում գտնվող Նամիբ անապատում։ Այնուամենայնիվ, 2014-ին նմանատիպ կազմավորումներ են հայտնաբերվել Արևմտյան Ավստրալիայում ։
Շրջանների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք կարող են գոյություն ունենալ մինչև 75 տարի ։
Ամբողջ աշխարհի գիտնականները մի քանի տասնամյակ փորձում են ապացույցների վրա հիմնված բացատրություն գտնել այս երևույթի համար։ Կան մի քանի տեսություններ։
Տերմիտային տեսություն
Տերմիտների հետ տեսությունն ի սկզբանե քննադատվել է գիտնականների մեծամասնության կողմից։
Մինչ օրս չկա որևէ ապացույց, որ սոցիալական միջատները կարող են ստեղծել միատարր բաշխված կառույցներ նման մեծ մասշտաբների վրա։
Դոկտոր Ուոլթեր Չինկելը քննադատեց Նորբերտ Յուրգենսի տեսությունը՝ պնդելով, որ գիտնականը շփոթել է պատճառն ու հետևանքը։ Գիտնականների կարծիքով տերմիտները շրջանների մեջ են մտնում այն ժամանակ, երբ դրանք արդեն գոյացել են, այսինքն՝ դրանք իրենք չեն ստեղծում, այլ միայն օգտագործում են։ Դոկտոր Յուրգենսի հակառակորդները վստահ են, որ նա ոչ մի հիմնավոր ապացույց չի բերել այն բանի համար, որ հենց Psammotermes allocerus տեսակի գործունեությունն է ստեղծում այդ շրջանները, և թե ինչու են դրանք հենց շրջանաձև։
Ավելի ուշ Փրինսթոնի համալսարանի հետազոտողները կատարել են հետազոտություն, որի ընթացքում նրանք իրագործել են համակարգչային մոդելավորում։ Առաջին հերթին նրանք ուսումնասիրել են տերմիտների ազդեցությունը բույսերի վրա։ Ենթադրության համաձայն՝ տերմիտները կրծել են բույսերի արմատները, ինչի պատճառով առաջացել են հողի մերկ հատվածներ։ Համակարգչում իրավիճակը մոդելավորելով՝ գիտնականներն ապացուցել են, որ տերմիտներն իսկապես ոչնչացրել են բույսերի արմատներն այնպես, որ մակերեսին քիչ թե շատ նույն չափի հատվածներ են առաջացել, սակայն այդ հատվածները պատկանել են տարբեր գաղութների։ Սիմուլյացիան ցույց տվեց, որ շրջանները ձևավորվում են միայն այն ժամանակ, երբ գոյություն ունի տերմիտների՝ մոտավորապես նույն չափի մի քանի գաղութների դիմակայություն։ Այս դեպքում խոտը կաճի տերմիտների տարածքների սահմաններում ։
«Եթե տերմիտները գտնում են ավելի փոքր գաղութ, նրանք պարզապես ոչնչացնում են այն և ընդլայնում իրենց տարածքը։ Բախվելով նույն չափի գաղութի ՝ տերմիտները չեն կարող հաղթահարել այն և մնում են այն սահմանին, որտեղ անընդհատ բախումներ են առաջանում, բայց չեն անցնում լայնածավալ պատերազմի»,- պատմում է բնապահպան և էվոլյուցիոն կենսաբան Կորինա Թարնիտան։
Այնուամենայնիվ, դա դեռ լիովին չի բացատրում «մոգակական շրջանների» գոյությունը։
Գիտնականները եկել են այն եզրակացության, որ «մոգակական շրջանները» առաջանում են ինչպես տերմիտների, այնպես էլ տարածաշրջանի հողի առանձնահատկությունների պատճառով։ Նրանք կրկին դիմել են համակարգչային մոդելավորման կիրառմանը, որի օգնությամբ ստեղծել են տերմիտների դիմակայության և բույսերի գոյատևման իմիտացիա խոնավության պակասի պայմաններում ։
«Տերմիտները հեռացնում են բուսականությունը իրենց բնակության բլուրներից՝ հողի խոնավությունը բարձրացնելու համար, ինչը անհրաժեշտ է չոր միջավայրում միջատների գոյատևման համար։ Ահա թե ինչպես է հայտնվում հողի մերկ շրջանը։ Այնուամենայնիվ, տերմիտնիկի շուրջ բույսերը վայելում են խոնավության բարձր մակարդակ և աճում են՝ ստեղծելով բուսականության օղակ։ Նոր շրջանների առաջացումը բացատրվում է տերմիտների նոր գաղութների առաջացմամբ, որոնք պայքարում են միմյանց դեմ»,- բացատրում է դոկտոր Խուան Բոնաչելան Ստրատկլիդես համալսարանից։
Սևերնոե (ավան, Յասինովատսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Նամիբիայի կախարդական շրջաններ
Տերմիտային տեսություն
Այնուամենայնիվ, այն փաստը, որ շրջանակներն անհետանում են այնպես, կարծես դրանք երբեք էլ գոյություն չեն ունեցել, դեռ ոչ ոք չի կարողացել ապացուցել։
Հասարակության վրա ունեցած ազդեցությունը
Տեղաբնակները գյուղատնտեսության մեջ օգտագործում են «կախարդական շրջաններ»։ Նրանց համար շրջանակներն ապահովում են անասունների արածեցումը։ Հիմբա ժողովուրդն այս շրջանակների շուրջը ժամանակավոր փայտե ցանկապատեր է կառուցում, որպեսզի գիշերը այնտեղ տանեն անասունների ձագերին՝ վայրի կենդանիներից (առյուծներ և այլ գիշատիչներ) պաշտպանելու համար ։
Միֆեր
1․ «Կախարդական շրջաններ»՝ «աստվածների հետքեր»։ Հիմբա ժողովրդի ներկայացուցիչները, ովքեր ապրում են այս տարածաշրջանում, պնդում են, որ առանց բույսերի տարածքները ստեղծել են բնական աստվածությունները, և որ շրջանները ստեղծել է իրենց առաջին նախնի Մուկուրուն ։
2․Գետնի տակ քնած վիշապի շունչը։ Այս տարբերակը պատկանում է էքսկուրսավարներին։ Նրանց կարծիքով գետնի խորքում ապրում է վիշապը,և նրա թունավոր շունչը սպանում է բուսականությունն այնպես, որ ձևավորվում են շրջաններ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մրջյուններ Կատեգորիա:Շրջանագծեր Կատեգորիա:Անապատներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիա
Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիա (Académie des sciences), գիտական ​​կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1666 թվականին Լյուդովիկոս XIV-ի կողմից Ժան-Բատիստ Կոլբերի առաջարկությամբ՝ ֆրանսիացի գիտնականներին ոգեշնչելու և պաշտպանելու նպատակով։ Աշխարհի առաջին գիտությունների ակադեմիաներից մեկը։ Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի ընդհանուր ոչ պաշտոնական անվանումն է Փարիզի գիտությունների ակադեմիա։ Ընդգրկված է Ֆրանսիայի ինստիտուտում (հինգ ազգային ակադեմիաներից մեկն է)։ 17-18-րդ դարերում Ակադեմիան Եվրոպայում գիտական ​​հետազոտությունների առաջնագծում էր։ Ներկայումս այն ղեկավարում է Պատրիկ Ֆլանդրինը (Ակադեմիայի նախագահ) ։
Պատմություն
Գիտությունների ակադեմիան սկիզբ է առել Կոլբերի՝ ընդհանուր ակադեմիա ստեղծելու ծրագրից։ Նա ընտրեց գիտնականների մի փոքր խումբ, որոնք հավաքվեցին 1666 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Թագավորների գրադարանում, ներկայիս Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի մոտ, և դրանից հետո այնտեղ շաբաթական երկու անգամ աշխատանքային հանդիպումներ անցկացրեցին խմբին հատկացված երկու սենյակներում ։ Ակադեմիայի գոյության առաջին 30 տարիները համեմատաբար ոչ ֆորմալ էին, քանի որ հաստատության համար դեռևս կանոնադրություն չէր սահմանվել։
Ի տարբերություն իր բրիտանական գործընկերոջ՝ Ակադեմիան հիմնադրվել է որպես կառավարման մարմին։ Փարիզում անդամների թափուր տեղերը շատ չէին, ուստի թափուր տեղերը զբաղեցնելու համար անցկացվեցին ծանր պայքարով ընտրություններ ։ Ընտրական գործընթացն առնվազն 6 փուլից բաղկացած գործընթաց էր՝ կանոններով և կանոնակարգերով, որոնք թույլ էին տալիս ընտրված թեկնածուներին ներկայացնել այլ անդամների, իսկ ներկայիս անդամներին՝ անհրաժեշտության դեպքում քննարկել գործընթացի որոշ փուլերը հետաձգելու հարցը ։ Ակադեմիայի սկզբնական շրջանում ընտրությունները կարևոր գործունեություն էին, և որպես այդպիսին կազմում էին ակադեմիայի գործընթացի մեծ մասը, քանի որ ընտրությունների հետ կապված բազմաթիվ հանդիպումներ էին անցկացվում ակադեմիայում մեկ թափուր պաշտոն զբաղեցնելու համար։ Չի կարելի ասել, որ թեկնածուների և ընտրական գործընթացի քննարկումն ամբողջությամբ կրճատվել էր միայն հանդիպումներով։ Անդամները, որոնք պատկանում են թափուր պաշտոնի համապատասխան ոլորտին, կշարունակեն քննարկումը թափուր պաշտոնի համար հնարավոր թեկնածուների վերաբերյալ ։ Ակադեմիայում ընտրվելը պարտադիր չէր երաշխավորում, որ դուք կդառնաք իսկական անդամ, որոշ դեպքերում հնարավոր էր ակադեմիա ընդունվել որպես աշխատակից կամ թղթակից նախքան ակադեմիայի իսկական անդամ նշանակվելը ։
Անհրաժեշտ բարեփոխումը եղավ 20-րդ դարի վերջում, երբ 1987-ին ակադեմիան որոշեց հրաժարվել այդ պրակտիկայից՝ նպաստելով թափուր աշխատատեղերի լրացմանը նոր մասնագիտություններով զբաղվող մարդկանցով։ Այս բարեփոխումն ուղղված էր ոչ միայն ակադեմիայի ենթակա առարկաների հետագա դիվերսիֆիկացմանը, այլև հենց ակադեմիայի ներքին ծերացման դեմ պայքարին ։ Ակնկալվում էր, որ Ակադեմիան կմնա ապաքաղաքական և կխուսափի կրոնական և սոցիալական հարցերի քննարկումից ։
1699 թվականի հունվարի 20-ին Լյուդովիկոս XIV-ը ընկերությանը տվեց իր առաջին կանոնները։ Ակադեմիան անվանվեց Թագավորական Գիտությունների ակադեմիա և տեղակայվեց Փարիզի Լուվր թագավորական պալատում։ Այս բարեփոխումից հետո Ակադեմիան սկսեց ամեն տարի հրատարակել մի հատոր՝ իր անդամների կատարած աշխատանքի մասին տեղեկություններով և մահացած անդամների մահախոսականներով։ Այս բարեփոխումը նաև կոդավորեց այն մեթոդը, որով Ակադեմիայի անդամները կարող էին կենսաթոշակ ստանալ իրենց աշխատանքի համար ։
Ակադեմիան ի սկզբանե կազմակերպվել էր թագավորական բարեփոխման կողմից հիերարխիկ կերպով հետևյալ խմբերի մեջ՝ թոշակառուներ, աշակերտներ, պատվավորներ և ասոցիացիաներ։
Բարեփոխումը նաև ավելացրել է նախկինում չճանաչված նոր խմբեր, ինչպիսին է Վետերանները։ Այս դերերից մի քանիսն ընդլայնվել են, իսկ որոշ դերեր նույնիսկ հեռացվել կամ միավորվել են ակադեմիայի պատմության ընթացքում ։ 1699 թվականին այս բարեփոխմամբ ստեղծված «Պատվավորներ» խումբը, որի անդամները ուղղակիորեն նշանակվում էին թագավորի կողմից, ճանաչվում էր մինչև դրա վերացումը՝ 1793 թվականը ։
Ակադեմիայի անդամակցությունը գերազանցել է պաշտոնապես ճանաչված 100 իսկական անդամների թիվը միայն 1976 թվականին՝ 1666 թվականին ակադեմիայի հիմնադրումից 310 տարի անց ։ Անդամակցության ավելացումը տեղի ունեցավ 1976 թվականին տեղի ունեցած լայնածավալ վերակազմակերպմամբ։ Այս վերակազմակերպման շրջանակներում կարող էին ընտրվել 130 ռեզիդենտ անդամներ, 160 թղթակիցներ և 80 օտարերկրյա գործընկերներ ։
Թափուր աշխատատեղը բացվում է միայն անդամի մահվան դեպքում, քանի որ նրանք ծառայում են ցմահ։ Ընտրությունների ժամանակ թափուր աշխատատեղերի կեսը վերապահված է 55 տարեկանից ցածր անձանց ։ Սա ստեղծվել է որպես փորձ խրախուսելու երիտասարդ անդամներին միանալ ակադեմիային ։
Վերակազմակերպմամբ ակադեմիան բաժանվեց նաև 2 ստորաբաժանման. Առաջին բաժինը՝ 1-ին բաժանմունք, ներառում է մաթեմատիկայի և ֆիզիկական գիտությունների կիրառությունները, և մյուսը՝ 2-րդ բաժանմունքը, ներառում է քիմիական, բնական, կենսաբանական և բժշկական գիտությունների կիրառությունները ։
1793 թվականի օգոստոսի 8-ին Ազգային կոնվենտը վերացրեց բոլոր ակադեմիաները։ 1795 թվականի օգոստոսի 22-ին ստեղծվեց Գիտությունների և արվեստների ազգային ինստիտուտը, որը միավորում էր գիտությունների, գրականության և արվեստի հին ակադեմիաները, այդ թվում՝ Ֆրանսիական ակադեմիա և գիտությունների ակադեմիան։
Նաև 1795-ին Ակադեմիան որոշեց այս 10 անվանումները (առաջին 4-ը 1-ին բաժանմունքում, մնացածը՝ 2-րդ բաժանմունքում) որպես գիտական ուսումնասիրության իրենց նոր ընդունված ճյուղեր.
1795 թվականից մինչև 1914 թվականը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիան ֆրանսիական գիտության մեջ ամենալայն տարածում ունեցող կազմակերպությունն էր ։ Նախկինում վերացված Ակադեմիայի գրեթե բոլոր հին անդամները պաշտոնապես վերընտրվեցին և զբաղեցրին իրենց հին տեղերը։ Բացառությունների թվում էր Կոմս դը Կասինի Դոմինիկը, ով հրաժարվեց զբաղեցնել իր տեղը։ Ակադեմիայի անդամակցությունը չի սահմանափակվում միայն գիտնականներով. 1798 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտն ընտրվում է Ակադեմիայի անդամ և երեք տարի անց նախագահ՝ կապված իր եգիպտական արշավանքի հետ, որն ուներ գիտական բաղադրիչ ։ 1816 թվականին կրկին վերանվանված «Գիտությունների թագավորական ակադեմիան» դարձավ ինքնավար, մինչդեռ Ֆրանսիայի ինստիտուտի մաս կազմելով՝ պետության ղեկավարը դարձավ նրա հովանավորը։ Երկրորդ Հանրապետության ժամանակ վերադարձավ Գիտությունների ակադեմիա անվանը։ Այս ընթացքում ակադեմիան ֆինանսավորվել և հաշվետու է եղել Հանրային հրահանգների նախարարությանը ։ Ակադեմիան 18-րդ դարի ընթացքում սկսեց վերահսկել ֆրանսիական արտոնագրային օրենքները, գործելով որպես կապող օղակ արհեստավորների գիտելիքների և հանրային սեփականության միջև։ Արդյունքում Ֆրանսիայում տեխնոլոգիական գործունեության վրա գերիշխում էին ակադեմիկոսները ։ Ակադեմիայի նյութերը հրատարակվել են Comptes rendus de l'Académie des Sciences (1835–1965) անվան տակ։ Comptes rendus-ն այժմ յոթ վերնագրով ամսագրերի շարք է։ Հրատարակությունները կարելի է գտնել Ֆրանսիայի Ազգային գրադարանի կայքում։
1818 թվականին Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիան մրցույթ է հայտարարում լույսի հատկությունների բացատրության համար։ Քաղաքացիական ինժեներ Օգյուստեն Ֆրենելը մասնակցելով այս մրցույթին՝ ներկայացնում է լույսի նոր ալիքային տեսություն ։ Սիմեոն Պուասոնը՝ դատավորական հանձնաժողովի անդամներից մեկը, մանրամասն ուսումնասիրում է Ֆրենսելի տեսությունը։ Լինելով լույսի մասնիկ-տեսության ջատագովը՝ նա այն հերքելու միջոց էր փնտրում։ Պուասոնը կարծում էր, որ ինքը թերություն է գտել, երբ ցույց է տալիս, որ Ֆրենսելի տեսությունը կանխատեսում է, որ առանցքի վրա գտնվող պայծառ կետ գոյություն կունենա շրջանաձև խոչընդոտի ստվերում, որտեղ պետք է լիակատար խավար լինի՝ համաձայն լույսի մասնիկների տեսության։ Պուասոնի կետը հեշտությամբ չի նկատվում առօրյա իրավիճակներում, ուստի Պուասոնի համար բնական էր այն մեկնաբանել որպես անհեթեթ արդյունք, և որ այն պետք է հերքեր Ֆրենսելի տեսությունը։ Այնուամենայնիվ, կոմիտեի ղեկավար Ֆրանսուա Արագոն, ով, ի դեպ, հետագայում դարձավ Ֆրանսիայի վարչապետ, որոշեց ավելի մանրամասն կատարել փորձը։ Նա կաղապարեց 2 մմ մետաղական սկավառակ մոմով ապակե ափսեի մեջ ։ Ի զարմանս բոլորի, նրան հաջողվեց դիտել կանխատեսված կետը, որը գիտնականների մեծ մասին համոզեց լույսի ալիքային բնույթի մասին։
Երեք դար շարունակ կանանց արգելված էր լինել Ակադեմիայի անդամ։ Սա նշանակում էր, որ շատ կին գիտնականներ դուրս էին մնացել, այդ թվում՝ կրկնակի Նոբելյան մրցանակակիր Մարի Կյուրին, Նոբելյան մրցանակակիր Իրեն Կյուրին, մաթեմատիկոս Սոֆի Ժերմենը և շատ այլ արժանի կին գիտնականներ։ Առաջին կինը, ով ընդունվեց որպես թղթակից անդամ, Կյուրիի ուսանողուհի Մարգարիտ Պերեյն էր 1962 թվականին։ Իվոն Շոկետ-Բրյուհաթը դարձավ առաջին կին իսկական անդամը 1979 թվականին։
Ակադեմիայի անդամակցությունը հիմնականում ուղղված է Ֆրանսիայի բնակչության ընդհանուր ժողովրդագրությունը ներկայացնելուն։ Ֆրանսիական բնակչության աճն ու փոփոխությունները 21-րդ դարի սկզբին հանգեցրին նրան, որ ակադեմիան 2002 թվականի սկզբին բարեփոխումների միջոցով ընդլայնեց բնակչության թվաքանակը ։
Անդամների ճնշող մեծամասնությունը հետմահու լքում է ակադեմիան, մի քանի բացառությամբ՝ հեռացումների, տեղափոխությունների և հրաժարականների։ Վերջին անդամը հեռացվել է ակադեմիայից 1944 թվականին։ Ակադեմիայից հեռացումը հաճախ եղել է չափանիշներին չհամապատասխանելու, ընդհանրապես ելույթ չունենալու, երկիրը լքելու կամ քաղաքական պատճառներով։ Որոշ հազվադեպ դեպքերում անդամն ընտրվել է երկու անգամ և հետագայում երկու անգամ հեռացվել։ Խոսքը վերաբերում է Ադոլֆ Կարնոյին ։
Ակադեմիայի արխիվներում պահվում են ժողովների արձանագրությունները, ամենահինը թվագրվում է 1666 թվականով։ Ակադեմիայի ամենաուշագրավ հավաքածուներից է Անտուան Լավուազիեի արխիվը, որի փաստաթղթերը կարևորագույն աղբյուր են քիմիայի և 18-րդ դարի քաղաքական և տնտեսական կյանքով հետաքրքրվող պատմաբանների համար։
Ակադեմիայում պահվում են Պիեռ Լուի դը Մոպերտյուիյի, Ռենե Անտուան ​​դե Ռոմուրի, Անդրե Մարի Ամպերի, Ժիլ դե Ռոբերվալի, Ժան Բատիստ Դյումայի արխիվները և այնպիսի ժամանակակից գիտնականների արխիվները, ինչպիսիք են Պիեռ Դյուեմը, Լուի դը Բրոյլը, Էլի Ժոզեֆ Կարտանը, Հենրի Լուի լե Շատելիեը, Էմիլ Բորելը, Անդրե Վեյլը, Լուի Նեելը։
Մրցանակներ
Տարեկան շնորհվում է տասնյակ մրցանակներ, որոնց մեջ մտնում են․
Նախկինում պարգևատրվել են․
Ակադեմիան ներկա ժամանակներում
Այժմ Ակադեմիան Ֆրանսիայի ինստիտուտում ընդգրկված հինգ ակադեմիաներից մեկն է։ Ակադեմիայի անդամներն ընտրվում են ցմահ։ Ներկայումս կան 150 իսկական անդամներ, 120 օտարերկրյա անդամներ և 300 թղթակիցներ։ Դրանք բաժանվում են երկու գիտական ​​խմբի՝ մաթեմատիկական և ֆիզիկական գիտություններ ու դրանց կիրառությունները, և քիմիական, կենսաբանական, երկրաբանական և բժշկական գիտություններ ու դրանց կիրառությունները։
(613) Գվինեվրա
(613) Գվինեվրա (Ginevra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,919225 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7437 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0948 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1821,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197607 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,67° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս P Կատեգորիա:1906 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Աուգուստ Կոպֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սաջյան
Սաջյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Հյուգո մրցանակ
Հյուգո գրական մրցանակները, համարվում են ֆանտաստիկ ժանրի ամենահին և արժեքավոր մրցանակներից մեկը։
Շնորհվում են ամերիկյան Գիտաֆանտասիկայի Համաշխարհային Միություն (World Science Fiction Society | ԳՖՀՄ) կազմակերպության կողմից՝ նախորդ տարվա լավագույն գիտական կամ ֆենտեզի ֆանտաստիկայի ոլորտի աշխատանքների և ձեռքբերումների համար։
Մրցանակների անվանումը կապված է գիտաֆանտաստիկ գրականության պիոներ հանդիսացող «Զարմանահրաշ պատմություններ» (Amazing Stories) ամսագրի հիմնադիր Հյուգո Գերնսբեկի (Hugo Gernsback) հետ (մինչև 1993 թ․ Հյուգոն ոչ պաշտոնական անվանումն էր, իսկ պաշտոնապես մրցանակները կոչվում էին Գիտաֆանտաստիկ նվաճումների տարեկան մրցանակ [Annual Science Fiction Achievement Award])։ Մրցանակները ունեն պատվանդանին ամրացված հրթիռի տեսք։
Մրցանակները շնորհվում են յուրաքանչյուր տարի՝ սկսած 1955 թ․-ից։ Մրցանակակիրները ընտրվում են ԳՖՀՄ տարեկան կոնֆերանսի (Worldcon) մասնակիցների և աջակիցների կողմից՝ իրենց իսկ կողմից նախապես ընտրված 5 թեկնածուներից։ Մրցանակների կատեգորիաներից կարելի է նշել՝ վեպ, պատմվածք, պատկերային պատմվածք, դրամատիկ ներկայացում և տարբեր պրոֆեսիոնալ ու երկրպագուական գործողություններ։ Հետաքրքրական է, որ կարելի է ընտրել նաև «ոչ մի մրցանակ» կետը, որի գերակայության պարագայում տվյալ կատեգորիայում մրցանակ չի շնորհվի։
Գիտաֆանտաստիկ ժանրի համար ներկայումս գործող համադրելի մրցանակներից կարելի է նշել Նեբուլա մրցանակները (Nebula Awards), որոնք շնորհվում են Ամերիկայի Գիտական և Հեքիաթային Ֆանտաստիկայի Գրողների միության կողմից (Science Fiction and Fantasy Writers of America), ինչպես նաև ոչ անգլախոս երկրներից՝ ճապոնական Սեյուն մրցանակները (Seiun Awards), որոնց օտարալեզու կատեգորիաներում առաջադրված թեկնածուները հաճախ համընկնում են Հյուգոյի հետ։
Հղումներ
Հյուգո մրցանակի արժանացած աշխատանքներ Կատեգորիա:Գրական մրցանակներ
Հիպերիոն (արբանյակ)
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Բարթուղ Թաթարյան
Բարթուղ Թաթարյան, հայ խմբագիր-հրապարակախոս։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, 1870-ականներից նվիրվել հրապարակախոսությանը։ 1872-1873 թվականներին հրատարակել է «Փող արևելյան» երգիծաթերթը։ Եղել է Հարություն Սվաճյանի և Հակոբ Պարոնյանի գաղափարակիցներից։ Գրել է երգիծական սուր հոդվածներ պահպանողականների դեմ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ