cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոտերեմ
Ռոտերեմ (Rotherham), խոշոր քաղաք Հարավային Յորքշիրում, Անգլիա, գտնվում է Դոն գետի ափին։ Քաղաքում և նրա համայնքներում բնակվում է շուրջ 257 հազար մարդ (2011). Ռոտերեմը գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա Շեֆիլդի կենտրոնից և մտնում է Շեֆիլդյան ագլոմերացիայի մեջ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնվել է միջին դարերի սկզբին։ Անունը ծագում է հին անգլիական hām (տուն, կալվածք) և Rother գետի անվանումներից։ Քաղաքը հիմնվել է որպես սաքսոնական առևտրային քաղաք Դոն գետի ափին ։
Սաքսոնյան ժամանակաշրջանի ավարտին Ռոտերեմը մեծ հավաքի կենտրոն էր, որ տեղակայված էր գետի երկու կողմերում։
1480-ականներին Յորքյան արքեպիսկոպոս ՝ Thomas Rotherham, որ ծագում էր այս քաղաքից, համառեց The College of Jesus քոլեջի կառուցմանը։ Այստեղ ուսուցանվում էր թեոլոգիա, երգ, քերականություն, գիր։ Քոլեջն ավերվել է 16-րդ դարի կեսերին։
1751 թվականից զարգանում էր ապակու արտադրությունը։ Beatson Clark & Co ընկերությունը արտահանում էր բժշկական ապակե տարաներ աշխարհի տարբեր երկրներ։
Քաղաքի ավանդական արտադրությունը ցորենից ալյուրի պատրաստումն է։
2007 թվականին քաղաքում ջրհեղեղ էր։
Նույն թվականին սկսվեց քաղաքի վերականգնման «Rotherham Renaissance» ծրագիրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքներ
Մելնիկովո (այլ կիրառումներ)
Մելնիկովո, կարող է վերաբերել՝
Ղրղզներ
Ղրղզներ (кыргыздар), ազգություն, Ղրղզստանի հիմնական բնակչությունը։ Բնակվում են նաև Ուզբեկստանում, Տաջիկստանում, Ղազախստանում, քիչ քանակությամբ՝ ՉԺՀ-ում և Աֆղանստանի հյուսիս-արևելքում։
Պատկանում են մոնղոլոիդ ռասայի հարավ-սիբիրական տիպին։ Խոսում են ղրղզերեն, ռուսերեն։ Հավատացյալները սուննի մուսուլմաններ են։
Խորհրդային գիտնականների կարծիքով ղրղզների կորիզը կամ նրանց կազմի մեջ մտած հիմնական տարրերից մեկն ունի կենտրոնական ասիական ծագում։
Պատմություն
Ղրղզների վաղ շրջանի էթնիկական պատմությունը կապված է հոների, դինլինների, սակերի և ուսունների ցեղային միավորումների հետ։ Հետագայում ղրղզների կազմի մեջ մտան 6-10-րդ դարերում Սայանո-Ալթայան Մերձիրտիշյան, Արևելյան Տյան-Շանի թյուրքալեզու բնակչության միջավայրում ձևավորված, ինչպես նաև Յոթնագետքի ու Մավերաննահրի թյուրքալեզու ցեղեր (կարլուկներ, ույգուրներ), ապա՝ մոնղոլական, իսկ 16-17-րդ դարերում՝ ղազախա-նողայական ցեղերի մի մասը։
19-րդ դարի 1-ին կեսին ղրղզները Կոկանդի խանության տիրապետության տակ էին, իսկ 19-րդ դարի 60-70-ական թվականներին նրանց բնակեցրած տարածքի մեծ մասը մտավ Ռուսական կայսրության կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղրղզստանի ազգեր Կատեգորիա:Ասիայի թյուրքական ժողովուրդներ
Գուդենո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանիայի գետեր Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ավազանի գետեր
Սեդրակ Դոխոլյան
Կենսագրություն
Սեդրակ Դոխոլյանը ծնվել է 1916 թվականին, Ստեփանավանի շրջանի Գյուլագարակ գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը և ուսուցիչ է նշանակվել Ստեփանավանի շրջանի Կուրթան գյուղում ։
1941 թվականին Սեդրակը զորակոչվել է կարմիր բանակ, ծառայել է 409-րդ հայկական դիվիզիայի 684-րդ գնդում։ 1941 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ Այնուհետև գործուղվել է Բաքվի հետևակային ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո մեկնել է գործող բանակ։ Որպես հետախույզ՝ Սեդրակը մասնակցել է Կովկասյան մարտերին, 1942-1943 թվականներին Տուապսեի և Նովոռոսիյսկի համար մղված մարտերին, որի համար պարգևատրել է «Խիզախության համար» մեդալով։ 1943 թվականի դեկտեմբերին Դոխոլյանը ծանր վիրավորվել է, որի պատճառով էլ ազատվել է զինվորական ծառայությունից ։
Եղել է Երևանի պրոֆտեխնիկական ուսումնարանի տնօրեն։ 1957 թվականին Դոխոլյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ Մարտական և աշխատանքային ծառայությունների համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի, Կովկասի պաշտպանության համար, Աշխատանքի վետերանի և այլ մեդալների։ Դոխոլյանն անցել է կենսաթոշակի, բայց չի կտրվել մանկավարժական աշխատանքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Մակեդոնիզմ
Մակեդոնիզմ կամ մակեդոնական ազգայնականություն, քաղաքական դոկտրին և գաղափարախոսություն, որը հիմնավորում է մակեդոնական ազգային և էթնիկ ինքնության անցյալն ու ներկան, մակեդոներեն լեզվի, ազգի և մշակույթի ինքնուրույնությունն ու նշանակությունը։ Պատմականորեն ընթացքը դիմակայում է ինտերնացիոնալիզմին (այդ թվում՝ հարավսլավիզմին, կոմունիզմին և տիտոիզմին), ինչպես նաև բուլղարական, հունական և սերբական ազգայնականությունը։ Մակեդոնական գաղափարախոսությունը Մակեդոնիայի Հանրապետությունում հանդիսանում էր պաշտոնական դոկտրին։
Պատմություն
Մակեդոնական սլավոնների զանգվածային մակեդոնացման գործընթացը սկսվել է Իոսիպ Տիտոյի մատուցմամբ 1940-ականներին և 1950-ականներին։
Բուլղարացի պատմաբան Բոժիդար Դիմիտրովը, որը Բուլղարիայի ազգային պատմական թանգարանի տնօրենն է, 2014 թվականի հուլիսին հայտարարել էր, որ մակեդոնիզմը մարդկության դեմ հանցագործություն է։ Դիմիտրովը պնդում է, որ մակեդոնական ազգը, լեզուն և պետությունը ստեղծվել են 1944 թվականին Հարավսլավիայի Կոմունիստական կուսակցության կողմից։  Նա հիշեցնում է, որ բոլոր նրանց, ովքեր շարունակում էին իրենց բուլղարացի անվանել նախկին Հարավսլավական Մակեդոնիայի Հանրապետության տարածքում, սպառնում էր 3,5 տարվա ազատազրկում։ Դիմիտրովը կարծում է, որ քանի որ մակեդոնիզմը նախկին հարավսլավական հանրապետության տարածքում պարտադրվել է ուժով, ապա այն պետք է քննարկման դնել Ստրասբուրգի կամ Հաագայի միջազգային դատարանում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ազգայնականությունը Մակեդոնիայում
Ժողովածու (727)
Ժողովածու (727), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 727 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում (1738-ից առաջ)։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 16.2X10.7չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 312 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 2բ (1738թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Միկս
Կենսագրություն
Միկսը (MikS) ծնվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 7-ին Երևան քաղաքում:1995-2004թթ. սովորել է Երևանի թիվ 49 միջնակարգ դպրոցում։ 16 տարեկան հասակում՝ 2004 թվականին ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա,որտեղ մինչ այսօր ապրում է:2004-2005թթ. սովորել և ավարտել է Հերբերտ Հուվերի անվան ավագ դպրոցը:2006 թվականին՝ 18 տարեկանում սկսել է իր երաժշտական կարիերան,հանդիսանալով Երևանսկի խմբի անդամ:Խումբը թողարկել է երկու երաժշտական ալբոմ՝ «Մի անգամ Ամերիկայում» և «Հիփ-փոփ» :Ամենահայտնի սինգլներից են՝ «Անիծված սեր» և «Երևան իմ սրտում» երգերը,առաջին Ստուդիական ալբոմ-ից,որոնք ձայնագրվել են 2007 թվականին:2009 թվականին ավարտել է Հոլիվուդյան Երաժշտական Ինստիտուտը,մասնագիտություն՝ հնչյունային ռեժիսոր:2011 թվականին Գլենդելում հիմնադրել է The Eleven Studios  ձայնագրման ստուդիան:Ամուսնացած է։
Սինգլներ
Երևանսկի
MikS
Շարունաս Վասիլյաուսկաս
Շարունաս Վասիլյաուսկաս, (Šarūnas Vasiliauskas, ), լիտվիացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Ներկա պահին հանդես է գալիս ռումինական «Վոլունտարի» բասկետբոլային ակումբում։
Իվան Կոնև
Իվան Ստեպանովիչ Կոնև (Ива́н Степа́нович Ко́нев, դեկտեմբերի 16 (28), 1897, գյուղ Լոդեյնո (այժմ՝ Կիրովի մարզի Պոդոսինովսկի շրջանում) - մայիսի 21, 1973, Մոսկվա), խորհրդային զորավար, Խորհրդային Միության մարշալ (1944 ), Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս (1944, 1945), ՉԽՍՀ հերոս (1970), ՄԺՀ հերոս (1971), ԽՄԿԿ անդամ (1918)։
Ծնվել է գյուղացու ընտանիքում։ 1916 թվականին զորակոչվել է Ռուսաստանի կայսերական բանակ և կռվել Առաջին համաշխարհային պատերազմում։ 1919 թվականներին հարել է բոլշևիկներին և բռնկված քաղաքացիական պատերազմում կռվել է կարմիր բանակի շարքերում։ Ավարտել է բարձրագույն հրամկազմի դասընթացներ (1926), Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1934)։ 1939-1940 թվականներին եղել է հրաձգային դիվիզիայի, կորպուսի, բանակի, 1940-1941 թվականներին՝ ռազմական շրջանների (Անդրբայկալյան, Հյուսիս-Կովկասյան), իսկ Ֆաշիստական Գերմանիայի՝ Խորհրդային Միության դեմ սանձազերծած լայնամասշտաբ հարձակումից հետո՝ բանակի (19-րդ), ապա ռազմաճակատների (Արևմտյան, Կալինինի, Հյուսիս-Արևմտյան, Տափաստանային, Առաջին և Երկրորդ ուկրաինական) հրամանատար։
Նրա հրամանատարությամբ զորքերը մասնակցել են Մոսկվայի, Կուրսկի ճակատամարտերին, Աջափնյա և Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը, Արևելա-Կարպատյան, Վիսլա-Օդերի, Բեռլինի, Պրահայի օպերացիաներին։
1946-1950 թվականներին նշանակվել է ցամաքային զորքերի գլխավոր հրամանատար՝ փոխարինելով Գեորգի Ժուկովին և ԽՍՀՄ զինված ուժերի մինիստրի տեղակալ, 1951-1955 թվականներին՝ Մերձկարպատյան ռազմական օկրուգի հրամանատար, 1956-1960 թվականներին՝ պաշտպանության մինիստրի առաջին տեղակալ, միաժամանակ Վարշավյան պայմանագրի երկրների միացյալ զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար՝ 1956 թվականին դաժանորեն ճնշելով Հունգարական հեղափոխությունը։ 1961 թվականին, Բեռլինի պատի կառուցման ժամանակ գլխավորել է Արևելյան Գերմանիայում խորհրդային ռազմական ուժերը։
Եղել է նաև ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի անդամ (1931-1934 թվականներ), ԽՍՀՄ I-VIII գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ, ՀամԿ(բ)կ ԿԿ-ի անդամության թեկնածու (1939-1952 թվականներ), ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամ (1952-1973 թվականներ)։
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն
Երևանի Մնջախաղի Պետական Թատրոն, մնջախաղի ժանրի պետական թատրոն Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։ Թատրոնը ստեղծվել է 1974 թվականին և պետական թատրոնի կարգավիճակ է ստացել 1983 թվականին։ Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն է Ժիրայր Դադասյանը, ով ղեկավարում է թատրոնը 1998 թվականն ի վեր։
Իվան Կոնև
Պարգևատրվել է Լենինի 6, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, «Հաղթանակի», Կարմիր դրոշի 3, Կուտուզովի I աստիճանի 2, Մուվորովի I աստիճանի 2, Կարմիր աստղի, արտասահմանյան 13 շքանշաններով և մեդալներով։
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն
Չունենալով սեփական տարածք՝ թատրոնի բեմադրությունները ներկայացվում են Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում՝ վարձակալության հիմունքներով։ 2017 թվականի փետրվարի 15-ին Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնին գործունեություն ծավալելու նպատակով հատկացվել է ազգային գրապալատի շենքը ։
Իվան Կոնև
Աճյունն ամփոփված է Մոսկվայում, Կրեմլի պատի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս զինվորականներ Կատեգորիա:1897 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 21 մահեր Կատեգորիա:Ռուս զորավարներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության մարշալներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության կրկնակի հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կուրսկի ճակատամարտի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն
Թատրոնի պատմությունը
Թատրոնի պատմության սկիզբը դրվեց 1969 թվականին՝ Մոսկվայի թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի ուսանող Հենրիկ Պողոսյանի կողմից, որի ստեղծած «Տուշպա» թատերախումբը մանրապատումների ծրագրով 1969 թվականին դարձավ հանրապետության ուսանողական «Գարուն» փառատոնի դափնեկիր։ Պողոսյանի ղեկավարած թատերախումբը գործում էր Հայաստանի արվեստի աշխատողների տանը։ 1972 թվականին Պողոսյանը թատրոն է հրավիրում Արսեն Փոլադովին, ով ուսանում էր Մոսկվայի կուլտուրայի ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում։ Փոլադովը արդեն ավարտել էր ռուս անվանի մնջախաղաց Ա․ Ռումնևի ղեկավարած մնջախաղի երկամյա դասընթացները։ Իրադարձությունների բերումով Պողոսյանը այս թվերին թողեց թատրոնը և խումբը ցրվեց։ Փոլադովը ստիպված եղավ վերստին սկսել թատրոնի կազմավորումը և ամբողջովին նորացված կազմով շուտով բեմադրեց Վիլյամ Սարոյանի «Սովյալներ» մնջախաղային ներկայացումը և մի շարք մանրապատումներ։ Իր առաջին ամբողջական ներկայացմամբ թատերախումբը հանդես եկավ 1974 թվականի մայիսի 18-ին Հայաստանի մշակույթի նախարարության գեղարվեստական խորհրդի և մշակույթի անվանի գործիչների ներկայությամբ, որի շնորհիվ ճանաչվեց «Պրոֆեսիոնալ կոլեկտիվ» և ընդգրկվեց Հայհամերգի կազմում։ Այս տարեթիվն էլ համարվում է թատրոնի ծննդյան տարեթիվը։
Պետական կարգավիճակ թատրոնը ստացավ 1983 թվականին և վերանվանվեց «Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն»։ Ստանալով պետական հովանավորություն՝ թատրոնը սակայն չստացավ իր տարածքը և ցայսօր էլ չունենալով իր բեմահարթակը, թատրոնի բամադրությունները ներկայացվում են Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի տարածքում։
Ռասվետ (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет, Рассвет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն
Թատրոնը Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո
1999 թվականին Երևանի Մնջախաղի Պետական Թատրոնում իր առաջին քայլերն է անում այժմյան Եվրոպական Շարժման Թատրոնի և Ժամանակակից մնջախաղի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկը, ֆրանսահայ դերասան - մնջախաղաց, ռեժիսոր և խորեոգրաֆ, Վահրամ Զարյանը, որը եղել է աշխարահրչակ մնջախաղաց Մարսել Մարսոյի վերջին ուսանողը։
Ռասվետ (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն
Թատրոնը Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո
Վահրամ Զարյանը հիմնում է իր թատերախումբը՝ «VAHRAM ZARYAN COMPANY», որի հիմնական գործունեությունը ծավալված է նոր մնջախաղի և ժամանակակից շարժման թատրոնի զարգացման բնագավառում ։
1999 թվականին Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնին կից ստեղծվում է մնջախաղացներ պատրաստելու ստուդիա՝ թատրոնի դերասան Համլետ Չոբանյանի ղեկավարությամբ։ Ստուդիայի շրջանավարտներից այսօր արդեն ընդգրկված են թատրոնի հիմնական կազմում։
Խաղացանկ
Թատրոնի խաղացանկում են հետևյալ բեմադրությունները․
Փառատոն
Երկու տարին մեկ Ծաղկաձորում կազմակերպվում է Մնջախաղի միջազգային փառատոն՝ ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության, Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնի և Ծաղկաձորի քաղաքապետարանի կողմից։ 2010 թվականին Մնջախաղի թատրոնների միջազգային փառատոնը Ծաղկաձորում կոչվեց հայտնի ծաղրածու-մնջախաղաց Լեոնիդ Ենգիբարյանի անունով։ Իսկ արդեն 2012 թվականին, երբ Ծաղկաձորում անցկացվեց հերթական Մնջախաղի միջազգային փառատոնը, կենտրոնական հրապարակում տեղադրվեց աշխարհահռչակ Լեոնիդ Ենգիբարյանի բրոնզե արձանը։ 2014 թվականին անցկացվեց Մնջախաղի միջազգային 4-րդ փառատոնը, և ծրագրում ընդրկվեց նաև ավազանկարչություն, աճպարարություն, կենդանի արձան։
Փառատոնը զբոսաշրջությունը խթանելու և նոր ներդրումային հոսքեր ներգրավելու միտում ունի, ինչը հնարավորություն կտա ներկայանալ աշխարհին ժամանակակից ժամանցային ռեսուրսներով և հարուստ մշակութային ավանդույթներով։ 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2017, 2019 թվականներին անցկացված փառատոների շրջանակներում մասնակցել են թատերախմբեր և անհատ կատարողներ Իսպանիայից, Իտալիայից, Հունաստանից, Ռուսաստանից, Լատվիայից, ԱՄՆ-ից, Ֆրանսիայից, Չեխիայից, Լեհաստանից, Դանիայից, Ճապոնիայից, Ղազախստանից, Բանգլադեշից, Ուկրաինայից, Իրանից, Թայլանդից, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունից, Արգենտինաից ինչպես նաև հայկական թատերական, կրկեսային խմբեր, նվագախմբեր, հրե շոուներ, երիտասարդական խմբեր։
Ներկայացումներն անցկացվում են հենց փողոցում կամ հրապարակում տեղադրված բացօթյա բեմում։ Հինգ օրերի ընթացքում Ծաղկաձորի փողոցները լցվում են հրավիրված թատրոների ներկայացումներով, ֆիլմերի ցուցադրությամբ, ցուցահանդեսներով, տոնավաճառներով, բազմաթիվ խաղերով, ինչպես նաև կրկեսային, լարախաղային ներկայացումներով, որոնց ընթացքում տեղի է ունենում անմիջական կոնտակտ հանդիսատեսի հետ, իրագործվում են տարբեր թատերախմբերի համատեղ ծրագրեր, տեղի է ունենում փորձի փոխանակում, ինչպես նաև փողոցային մնջախաղի վարպետության դասընթացներ։ Փառատոնի ընթացքում անցկացվում են նաև պարարվեստի վարպետության մասնագիտացված դասընթացներ բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի մնջախաղի թատրոններ
Լյալի (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)
Լյալի (Ляли), գյուղ Ռուսաստանի, Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 496 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի բնակավայրեր
(5302) Ռոմանոսերա
(5302) Ռոմանոսերա (Romanoserra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Ժողովածու (2682)
Ժողովածու (2682), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1823-1825 թվականներին Կ․ Պոլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29,5×20,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 76 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ 37բ, 41բ, 22ա, 57ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մելնիչնոե (այլ կիրառումներ)
Մելնիչնոե, կարող է վերաբերել՝
(5302) Ռոմանոսերա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,33142 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2422 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4207 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1300,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276868 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պավլոգորկովկա
Պավլոգորկովկա (Павлогірківка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պավլոգորկովկա գյուղում բնակվում էր 433 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2215 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիտորիա դու Մեարին
Վիտորիա դու Մեարին (Vitória do Mearim), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում   ։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Բայշադա Մարանենսկիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 34 750 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 726,435 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 47,8 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1833 թվականի ապրիլի 19-ին։ Քաղաքի տոնը նշվում է ապրիլի 19-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Մերլո (այլ կիրառումներ)
Մերլո, կարող է վերաբերել՝
Բրիջթաուն (Բարբադոս)
Բրիջթաուն (Bridgetown, ինչը նշանակում է՝ «կամուրջ-քաղաք»), անկախ Բարբադոս կարիբյան պետության մայրաքաղաքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարբադոսի քաղաքներ Կատեգորիա:1628 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կաբինա (գյուղ, Լուունյա շրջան)
Կաբինա (Kabina), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մանուել Պերես Վիլյամիլ
Մանուել Պերես Վիլյամիլ (Manuel Pérez Villamil y García, հոկտեմբերի 6, 1849։, Սինգուենսա, Գուադալախարա, Իսպանիա - դեկտեմբերի 11, 1917, Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի պատմաբան, լրագրող, գրող, հնագետ, Իսպանիայի պատմության արքայական ակադեմիայի ակադեմիկոս, փիլիսոփայության, իրավունքի և հումանիտար գիտությունների դոկտոր։ 1879-1887 թվականներին ղեկավարել է La Ilustración Católica ամսագիրը։ Երկար տարիներ աշխատել է Հնագիտական ազգային թանգարանում։ Նրա գաղափարախոսությունը սահմանվում էր որպես պահպանողական և նեոկաթոլիկ։ Մանուել Պերես Վիլյամիլի և Մարիա դել Կարմեն Գարսիա Սոմոլինոսի որդին էր։ Ամուսնացել է Կոնսեպսիոն Պինեդայի հետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի հնագետներ Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ
Աստերոիդների ցանկ (11301-11400)
Աստերոիդների ցանկ (11201-11300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (11401-11500)
Կաստելնուովո դի Ֆարֆա
Կաստելնուովո դի Ֆարֆա (Castelnuovo di Farfa), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լազիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 1027 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 114 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2031։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 0765։ Քաղաքի հովանավոր սուրբը Սուրբ Նիկոլան է (San Nicola)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Գեբելեյն
Գեբելեյն (الجبلين: Երկու լեռներ, Inerty կամ Per-Hathor, Pathyris or Aphroditopolis), հնագույն եգիպտական քաղաք, որը գտնվում է Նեղոսի ափին, մոտավորապես 40 կմ հեռավորության վրա հարավից՝ Թեբեից և Վադի-էլ-Գեդիդից։
Տեղանքի ժամանակակից անվանումը արաբերեն հնչում է որպես Նագա-էլ-Գերիրա الغريرة‎:
Հնագիտություն
Գեբելեյնը հայտնի է մեծ գերեզմանատնով, որը գոյություն է ունեցել մինչդինաստիական ժամանակաշրջանից մինչև Միջին թագավորություն ։ Քաղաքի նկատմամբ հնագիտական հետաքրքրությունը հայտնվեց 18-րդ դարի սկզբին և այն ընդգրկվել է Բենուա դե Մայեի «Եգիպտոսի նկարագրություն» աշխատության մեջ ։ Այն հնագիտական գտածոները, որոնք հայտնաբերվել են այստեղ, վաճառվում են հնությունների շուկայում և մտնում են Թուրինի, Կահիրեի, Բեռլինի, Լիոնի և Բրիտանական թանգարանների հավաքածուի մեջ։
Մինչդինաստիական մումիաներ
Գեբելեյնում հայտնաբերվել են բադարյան մշակույթի վեց բնական մումիֆիկացված մարմիններ, որոնց մահը թվագրվում է մոտավորապես մ.թ.ա. 3400 թվական, այսինքն մինչև Եգիպտոսի մինչդինաստիական ժամանակաշրջանը։ Գեբելեյնական մումիաները պեղվել են անապատում 19-րդ դարի վերջին Ուոլլիս Բաջեմի կողմից .:
1901 թվականից մումիաները ցուցադրվել են Բրիտանական թանգարանի ցուցահանդեսների ժամանակ ։
Հաթոր տաճար
Գեբելեյնում նույնպես պահպանվել են Հաթոր տաճարի (արևելյան թեքությամբ) փլատակներ` կավե աղյուսների և II-III դինաստիաների թագավորական ստելաների զարդատախտակների թվով ։ Ներկայացվել են արձանագրություններ Երկրորդ անցումային շրջանի կառավարիչների մասին, ներառյալ Դեդումոս II-ի ստելայի, Ջուդատկար Մոնտեմսաֆի քարի և Սեկեմտաու անունով կառավարչի ստելայի վրա։ Հիքսոսների կառավարիչները նույնպես հիշատակվում են ինչպես օրինակ Ապոպի I-ը և Հիանը։
Ուշ ժամանակաշրջանի գտածոները ներառում են քահանայապետ Ամոն Մենհեպերի և նրա կողակից Իսետեմհեբի անուններով աղյուսներ։ Հնարավոր է, որ աղյուսը ստացվել է նավահանգստից, որը սահմանակից է տաճարին։ Պտղոմեոսի դարաշրջանից պահպանվել են Պտղոմեոս VIII Էվերգետ II-ի արձանից բեկորներ։
Պտղոմեոսի ժամանակաշրջան
Պտղոմեոս VI Ֆիլոմետորի կառավարման տարիներին Գեբելեյնում գոյություն է ունեցել ռազմական ճամբար, որի արդյունքում մ.թ.ա. 186 թվականին տեղի է ունեցել Թեբեի ապստամբությունը ։ Ճամբարը ոչնչացրել են ապստամբները մ.թ.ա. 88 թվականին, իսկ տեղանքում մարդիկ նույն մասշտաբով չեն բնակվել։ Հարյուրավոր դեմոտիկական և հունական պապիրուսներ և օստրակոններ, որոնք պատկանում էին զինծառայողներին և տեղի տաճարին, հայտաբերվել են 1890-1930 թվականների ավերակների ժամանակ։ Այստեղ ներառված է Հորոսի վարձկանի, Նեհոտեսի որդու և Դրիտոնի հեծյալի արխիվը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի քաղաքներ
Միլովիդովկա (այլ կիրառումներ)
Միլովիդովկա, կարող է վերաբերել՝
Լը Բյու սյուր Ռուվր
Լը Բյու սյուր Ռուվր (Le Bû-sur-Rouvres), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 106 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.83 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 22 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լյալիչի (գյուղ, Սուզեմսկի շրջան)
Լյալիչի (Ляличи), գյուղ Ռուսաստանի, Բրյանսկի մարզի Սուզեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 668 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Սուզեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Դանիական Հնդկաստան
Պատմություն
Հնդկաստանում դանիական գաղութները հիմնել է Դանիական Օստ-Հնդկական ընկերությունը։ Մայրաքաղաքն է Դանսբորգը բերդ Տրանկեբարում, որը հիմնվել է 1620 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիայի պատմություն Կատեգորիա:Անդամանյան և Նիկոբարյան կղզիներ Կատեգորիա:Արևմտյան Բենգալիայի պատմություն Կատեգորիա:Դանիայի նախկին գաղութներ
Միլցի (այլ կիրառումներ)
Միլցի, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների ցանկ (191301-191400)
|} Աստերոիդների ցանկ (191201-191300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (191401-191500)
Մաթեմատիկական և նավարկային գիտությունների դպրոց
Մաթեմատիկական և նավարկային գիտությունների դպրոց, ռազմածովային նավատորմի մասնագետներ, նավաշինարարներ, գեոդեզիստներ, ինժեներներ պատրաստող ուսումնական հաստատություն։ Հիմնել է Պետրոս I, 1701 թվականին, Մոսկվայում։ Ավարտողները նշանակվում էին նաև ուսուցիչներ հաշվային, հրետանային, ինժեներական և այլ դպրոցներում, քաղաքացիական հիմնարկներում աշխատում որպես աստիճանավորներ։ Ընդունվում էին բոլոր դասերի (բացի ճորտ գյուղացիներից) 12-20 տարեկան դեռահասներն ու պատանիները։ Ուսուցման դասընթացը բաղկացած էր երեք աստիճանից՝ դասարաններից կամ դպրոցներից։ Տարրական (ռուսերենի) դպրոցում սովորում էին ընթերցանություն, գրարվեստ, քերականության և թվաբանության հիմունքները, հաշվային (թվաբանական) դպրոցում՝ թվաբանություն, երկրաչափություն, եռանկյունաչափություն, բարձրագույն (նավագնացության) դասարաններում՝ մաթեմատիկական աշխարհագրություն, աստղագիտություն, գծագրություն, գեոդեզիա, նավագնացություն և այլն։ 1703 թվականին ուներ 300, 1711 թվականին՝ 500 սովորող։ 1715 թվականին նավագնացության դասարանները տեղափոխվել են Պետերբուրգ, և նրանց հիման վրա ստեղծվել է ծովային ակադեմիան։ Տարրական և հաշվային դասարանները շարունակել են գործել Մոսկվայում, որպես նոր ակադեմիայի նախապատրաստական դասարաններ։ Փակվել է 1752 թվականին։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի դպրոցներ
Ռասվետ (գյուղ, Միյակինսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет, Рассвет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 359 մարդ։
Սմոլարյան ջրվեժ
Նկարագրություն
Ջրվեժը գտնվում է տեկտոնական անկայուն հիմքի վրա։ Ջրվեժի ներքևում ձևավորվում է հսկայական խառնարան, որի երկարությունը գետի ուղղությամբ 5 մ է, լայնությունը `11 մ, խորությունը` 0,5-ից մինչև 0,7 մ։ Ջրվեժի բարձրությունը կազմում է՝ 39,5-ից մինչև 40 մ։ Սմոլարյան ջրվեժը Մակեդոնիայի Հանրապետության տարածքում մշտապես գահավիժող ամենաբարձր ջրվեժն է, ինչպես նաև ամենաբարձրն է Բելիսիցա լեռան վրա ։
2003 թվականից դեպի ջրվեժն է տանում նեղ ոլորապտույտ մի ճանապարհ, 580 մ երկարությամբ, որով այնտեղ կարող են հասնել զբոսաշրջիկները։ Դեպի ջրվեժը տանող ճանապարհի կողմնորոշիչ է ծառայում գյուղական շուկան, որը բացվել է 2007 թվականի հունվարին։ Այստեղ վաճառվում են մրգեր, բանջարեղեն և տեղական արտադրության մեղր, որոնք էլ հանդիսանում են գյուղացիների եկամտի աղբյուրը։ Ճանապարհը ներառում է 300 քարե աստիճաններ, անցնում է անտառների միջով և ավարտվում է Բելվոյ-Դերա կամրջի մոտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի ջրվեժներ Կատեգորիա:Մակեդոնիայի Հանրապետության ջրվեժները
Միխալկովո (այլ կիրառումներ)
Միխալկովո, կարող է վերաբերել՝
Ջակոմո Լոզի
Ջակոմո Լոզի (Giacomo Losi, ), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել իտալական Ռոմայում և Իտալիայի ազգային հավաքականում։
Ջակոմոն ծնունդով Հռոմից չէր, սակայն 15 մրցաշրջան Ռոմայում անցկացնելուց հետո, նրան տրվեց "Core de Roma" (Ռոմայի սիրտ) մականունը։ Նա Ռոմայի կազմում ացկացրել է 450 հանդիպում, որը ռեկորդային եղավ, Ջակոմոյի ռեկորդը անհաղթահարելի մնաց 38 տարի, մինչև 2007 թվականի հունվարի 31-ը, երբ Ֆրանչեսկո Տոտտին անցկացրեց իր 451-րդ հանդիպումը ։
Կարիերա
Լոզին իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է հարազատ քաղաքի համանուն թիմում՝ Սոնչինոյում։ 1951 թվականին տեղափոխվել է Կրեմոնեզե, այնուհետև 1955 թ.-ին մայրաքաղաքային Ռոմա, որտեղ իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց նույն թվականի մարտի 20-ին ընդդեմ Միլանի Ինտերի։
Նա ստացավ իր "Core de Roma" մականունը, այն բանից հետո, երբ 1961 թվականի հունվարի 8-ին Սամպդորիայի հետ հանդիպման ժամանակ Լոզին վնասվածք ստացավ, հաշիվն էր 2։ 2, իսկ Ռոման արդեն սպառել էր փոփոխություն կատարելու բոլոր 3 հնարավորությունները, Ջակոմոն ոչ միայն մինչև վերջ մնաց խաղադաշտում, այլ նաև անկյունայինից կատարած փոխանցումից հետո գլխով դարձավ գոլի հեղինակ հաղթանակ պարգևելով հռոմեացիներին։
Ջակոմո Լոզին համարվում է Ռոմայի Փառքի Սրահի 11 ֆուտբոլիստներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ռոզի Վարդ
Ռոզի Վարդ  իսկական անունը Նուարդ Մանուելյան (Rosy Varte ,), հայկական ծագումով ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թվականին։ Ընտանիքը Ֆրանսիա բնակության է տեղափոխվել, երբ Ռոզին ընդամենը մի քանի շաբաթական էր։ Վարդը աշխատել է փարիզյան շատ թատրոններում։ Thеаtre national populaire-ում Ժան Վիլարի հետ 1958 թվականին բեմադրել է “Յուբյու արքան” ներկայացումը, որը համաշխարհային թատրոնի դասական գործ է դարձել։ 1971 թվականից Վարդը մշտապես համագործակցել է Ֆրանսիական կոմեդիայի թատրոնի («Կոմեդի ֆրանսեզ») հետ ։ Ֆրանսիացի հանդիսատեսի լայն շրջանակներին Ռոզին հայտնի էր Maguy հեռուստասերիալում իր համանուն դերով։ 1985-1993 թվականներին նկարահանվել է Maguy-ի 333 սերիաներում։ Վարդը հայտնի է նաև ֆրանսիական կինոյի վարպետներ՝ ռեժիսորներ Ժան Ռենուարի, Ֆրանսուա Տրյուֆոյի, Անրի Վերնոյի, Կլոդ Սոտեի հետ իր համագործակցությամբ։
Հայ հանդիսատեսին Ռոզի Վարդը առավել հայտնի է խորհրդային կինովարձույթի ցուցադրած Անժելիկայի մասին պատմող ֆիլմաշարից, «Ֆրանսիական կանկան» ֆիլմից, որտեղ հանդես է եկել Ժան Գաբենի հետ, ինչպես նաև Ժան Պոլ Բելմոնդոյի գլխավոր դերակատարությամբ «Վախը քաղաքի վրա» և «Ուրախ զատիկ» ֆիլմերից։ Նրա վերջին դերը 2007 թվականին նկարահանված «Յուբերը և շունը» ֆրանսիական կինոնկարում էր։
Բացի կինոյի և թատրոնի դերակատարումներից ձայնագրել է մի քանի երգ։ 1989 թվականին մասնակցել Շառլ Ազնավուրի և Ժորժ Կառվարենցի համատեղ ստեղծագործության ձայնագրությանը, որի եկամուտը հատկացվել է Սպիտակի երկրաշարժից տուժածներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
(5303) Պարիժսկիյ
(5303) Պարիժսկիյ (Parijskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,87317 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8166 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9297 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1778,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202377 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,77° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պենկովո (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)
Պենկովո (Пенькове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պենկովո գյուղում բնակվում էր 130 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,847 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կաբլակյուլա
Կաբլակյուլա (Kablaküla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի նախագիծ
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի նախագիծ, 1947 թվականի սկզբից մինչև 1948 թվականի վերջն ընկած ժամանակահատվածում ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների հանձնաժողովի կողմից ստեղծված ծրագիր։ Ենթարկվել է հետագա ուղղումների ու բարելավման Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի, ՄԱԿ-ի տնտեսական ու սոցիալական խորհրդի ու Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի կողմից։
Հռչակագրի ստեղծման գործում նշանակալի ներդրում ունեցած հանձնաժողովի անդամների թվում էին, ի թիվս այլոց, կանադացի Ջոն Փիթերս Համֆրին ՄԱԿ-ի քարտուղարությունից, Էլեոնոր Ռուզվելտը ԱՄՆ-ից, որը նախագահում էր նախագծային հանձնաժողովը, Ռենե Կասսենը Ֆրանսիայից, Շառլ Մալիկը Լիբանանից, Չժան Պենչունը Թայվանից և Հանսա Ջիվրաջ Մեհթան Հնդկաստանից ։ Չլինելով նախագծի հանձնաժողովի անդամ՝ ֆրանսիացի փիլիսոփա Ժակ Մարինետը մեծ ազդեցություն է գործել համընդհանուր հռչակագրի ձևավորման, 1947–1948 թվականների ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում դրա պաշտպանության ու հռչակագրի հետագա առաջխաղացման վրա։
Նախագծային հանձնաժողովի անդամներ
Նախագծային հանձնաժողովի կազմում էին՝
Նախագծման ընթացք
Ջոն Փիթերս Համֆրին նշանակվել էր ՄԱԿ-ի քարտուղարությունում մարդու իրավունքների բաժնի տնօրեն և ի պաշտոնե ներկայացրել իրավունքների ցուցակի առաջին նախագիծը, որը հիմք է հանդիսացել հռչակագրի համար։ Համընդհանուր հռչակագրի հիմնական կառուցվածքը ներկայացվել է երկրորդ նախագծում, որը նախապատրաստել էր Ռենե Կասսենը՝ աշխատելով Համֆրիի նախագծի վրա։ Կառուցվածքի վրա իր ազդեցությունն է ունեցել Նապոլեոնի օրենսգիրքը, այդ թվում՝ առաջաբանի ու ներածական ընդհանուր դրույթների ։
Սեդրակ (դաշնակահար)
Կենսագրություն
Սեդրակ Յավրույանը նախնական երաժշտական կրթությունը ստացել է Ստամբուլում։ 1948 թվականին բնակություն է հաստատել Փարիզում, որտեղ սովորել է ֆրանսիական մասնավոր երաժշտական դպրոցում՝ Ալֆրեդ Դենի Կորտոյի մոտ, իսկ Փարիզի կոնսերվատորիայում՝ Մարգարիտ Լոնգի և Իվոն Լեֆեբուրեի մոտ։ Սեդրակը 1953 թվականին կոնսերվատորիան՝ որպես դաշնակահար ավարտելուց հետո, հետագայում ավարտել է նաև Եվգենի Բիգոյի դիրիժորական դասընթացը։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի նախագիծ
Նախագծման ընթացք
Կասսենը հռչակագիրը համեմատում էր հունական տաճարի սյունասրահի հետ, որը կազմված էր հիմքից, աստիճաններից, չորս սյուներից ու ճակտոնից։ 1-ին և 2-րդ հոդվածները հիմնաքարերն են՝ արժանապատվության, ազատության, հավասարության ու եղբայրության սկզբունքներով։ Առաջաբանի յոթ պարագրաֆները, որոնք պարզաբանում են հռչակագիր ստեղծելու պատճառները, ներկայացված են որպես սյունասրահի աստիճաններ։ Հռչկագիր կառուցվածքը ներկայացնում է սյունասրահի չորս սյուները։ Առաջին սյունը (հոդվածներ 3-11) սահմանում է անհատի իրավունքները, ինչպիսիք են՝ կյանքի իրավունքն ու ստրկության արգելումը։ Երկրորդ սյունը (հոդվածներ 12-17) սահմանում է անհատի իրավունքները քաղաքացիական և քաղաքական հասարակության մեջ։ Երրորդ սյունը (հոդվածներ 18-21) վերաբերում է հոգևոր, հասարակական և քաղաքական ազատություններին, ինչպիսիք են կրոնի ազատությունն ու հաղորդակցման ազատությունը։ Չորրորդ սյունը (հոդվածներ 22-27) մատնանշում է սոցիալական, տնտեսական և մշակութային իրավունքները։
Կասսենի մոդելում հռչակագրի վերջին երեք հոդվածները կազմում են կառույցի վերնաճակատը, որն ամբողջացնում է կառույցը։ Այս հոդվածները վերաբերում են հասարակության հանդեպ անհատի պարտավորվածություններին և ՄԱԿ-ի նպատակներին հակառակ իրավունքների օգտագործման արգելքին ։
Սեդրակ (դաշնակահար)
Կենսագրություն
Սեդրակը հիմնականում մասնագիտացել է Ֆրեդերիկ Շոպենի և նրա ուսանողների և իրավահաջորդների (Կառլ Թաուզիգ, Կարոլ Միկուլի, Ժորժ Մատիա և այլն) ստեղծագործությունների կատարմամբ։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի նախագիծ
Նախագծման ընթացք
Կասսենի նածագիծը ներկայացվել է մարդու իրավունքների հանձնաժողովին ու դրա կողմից ենթարկվել խմբագրման, այնուհետև այդ տարբերակը քննարկվել է ՄԱԿ-ի երրորդ հանձնաժողովում, որից հետո՝ ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայում, որն էլ ի վերջո ընդունել է այն 1948 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։ Քվեարկության արդյունքում հռչակագիրն ստացել է ձայների 48 կողմ, 0 դեմ, 8 ձեռնպահ՝ Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիա, Լեհաստանի Ժողովրդական հանրապետություն, Սաուդյան Արաբիայի Թագավորություն, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Հարավաֆրիկյան Միություն, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն և Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն ։
Սեդրակ (դաշնակահար)
Կենսագրություն
Սեդրակի հետաքրքրությունը լեհական երաժշտության նկատմամբ առաջացել է ավելի ուշ, մասնավորապես, 1987 թվականին։ Նա Բալթյան ֆիլհարմոնիկ սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ կատարել է դաշնամուրային կոնցերտի պրեմիերային ձայնագրությունը՝ Վոյցեխ Ռայսկիի ղեկավարությամբ։ Սեդրակի մյուս ձայնագրությունների շարքում, առաջին հերթին առանձնանում է կրկնակի ալբոմը` Ժորժ Բիզեի բոլոր դաշնամուրային ստեղծագործություններով. այս տեսակի մեջ առաջին ռեկորդը, որն առաջացրել է մասնագետների մոտ մեծ հետաքրքրություն։ Բացի այդ, Սեդրակը ձայնագրել է Մոդեստ Մուսորգսկիի Պատկերներ ցուցահանդեսից, Միլի Բալակիրև՝ Ֆանտազիա, Ֆերենց Լիստի ՝ բոլոր Հունգարական ռապսոդիաները և այլն։ Դերասանուհի և երգչուհի Աննա Բերանժեի հետ միասին նա մասնակցել է Ֆրանսիս Պուլենկի  «Մարդու ձայնը»  օպերայի արտադրությանը,  ռեժիսոր Անտուան Վիտես (1982)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի նախագիծ
Հակասություններ
Երկրորդ հակասությունը հիմնականում Սոցիալիստական ճամբարի մարքսիստական տեսության ու Արևմտյան աշխարհի ազատականության տեսակետների միջև էր։ Փիլիսոփայական առումով սոցիալիստական ճամբարը քննադատում էր ինդիվիդուալիզմը՝ հանդես գալով կոլեկտիվիզմի օգտին, որտեղ կոլեկտիվի իրավունքները վեր են դասվում անհատի իրավունքներից։ Քաղաքական առումով Խորհրդային Միությունն ու իր գործընկերները պնդում էին, թե հռչակագիրը ձևական բնույթ է կրելու, եթե այն չի երաշխավորելու տնտեսական և սոցիալական իրավունքներ։ Սակայն այս առարկությունները զարմանալիորեն փոքր հետևանք ունեցան, քանի որ սոցիալիստական ճամբարը հանձնաժողովի նիստերին շատ ակտիվ չէր, որն էլ ակնարկում էր հռչկագիրը չստորագրելու կանխորոշված որոշման մասին ։
Մեկ այլ հարց էր հռչակագրի իրավական կարգավիճակը։ Մեծամասնությունն այս փաստաթղթին վերագրում էր գլխավորապես բարոյական բնույթ։ Միևնույն ժամանակ որոշ մասնակիցներ արտահայտվում էին միջազգային իրավունքի առումով որոշակի իրավական ասպեկտներ ավելացնելու օգտին ։
Բրիտանացի ներկայացուցիչները, մասնավորապես, ծայրաստիճան հիասթափված էին, որ առաջարկն ուներ բարոյական, բայց ոչ իրավական կիրառություն։ 1976 թվականին է քաղաքացիական ու քաղաքական իրավունքների միջազգային համաձայնագիրը մտել ուժի մեջ՝ օրինական կարգավիճակ տալով հռչակագրի մեծ մասին ։
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի ժամանակացույց
Աղբյուր՝ ՄԱԿ-ի տարեգիրք 1948-1949, էջ 524 և հաջորդներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների գործիքներ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների պատմություն
Վահրամ Մարտիրոսյան
Վահրամ Պարույրի Մարտիրոսյան, հայ գրող, կինոսցենարիստ, լրագրող։
Կրթություն
1976-1981 թվականներին սովորել է ԵՊՀ հայկական բանասիրության բաժնում։ 1983 թվականին ավարտել է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան Լեզվագիտական համալսարանի հոգեբանության և մանկավարժության գծով ասպիրանտուրան, 1984 թվականին՝ ԵՊՀ ռուս գրականության ասպիրանտուրան։ 1986 թվականին թեկնածուական թեզ է պաշտպանել Ալեքսանդր Բլոկի հայերեն թարգմանությունների թեմայով։ 1987-1988 թվականներին գրող-թարգմանիչների փոխանակության ծրագրով հունգարերեն լեզու և գրականություն է ուսումնասիրել Բուդապեշտում։ 2006 թվականին «Զարգացման լրագրության» հնդկական փորձն է ուսումնասիրել Նյու Դելիում։ 2007-2008 թվականներին ուսանել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներում (Մոսկվա). դիպլոմային աշխատանքը՝ «Ադոլֆ Հիտլեր՝ կյանք մահվանից հետո» լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմի սցենար (գրախոս՝ Ալեքսանդր Մինդաձե)։
Աշխատանք
1980-ական թվականներին աշխատել է Երևանի դրամատիկական թատրոնի գրական մասում, Հայաստանի գրողների միությունում՝ որպես գրական խորհրդատու, «Գրական թերթ»-ում՝ որպես բաժնի վարիչ, աղետի գոտու հատուկ թղթակից։
1984-1986 թվականներին ռուս գրականություն է դասավանդել ԵՊՀ-ում։ 1990-ական թվականների սկզբում եղել է «Հայք» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալը, ապա՝ խորհրդարանական թղթակից։
1995 թվականին թողել է պետական պաշտոնը, 1996-1999 թվականներին եղել է «Ար» նորաստեղծ հեռուստաընկերության փոխնախագահը, գործադիր տնօրենի պաշտոնակատար, հիմնել և վարել է բազմաթիվ լրատվական, քաղաքական, մշակութային ծրագրեր։
2001 թվականին, արձագանքելով մի խումբ գրողների համագործակցության առաջարկին, հիմնադրել և խմբագրել է «Բնագիր» հանդեսը (համահիմնադիր, համախմբագիր՝ բանաստեղծուհի Վիոլետ Գրիգորյան), որն իր գոյության հինգ տարում հասցրեց արժանանալ հասարակական ճանաչման որպես հայկական նոն-կոմֆորմիստական մշակույթի կարևոր կենտրոն։
2003 թվականին «Գրականության անջատումը պետությունից» վերնագրով հատուկ դասընթաց է մշակել ու վարել Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանում (Կենտրոնական Եվրոպայի համալսարանի դրամաշնորհ)։
2004 թվականին «Հեղափոխություն» վարել է ամենօրյա հաղորդաշար «Կենտրոն» հեռուստատեսությունում։
2010 թվականին վարել է «Վարպետության դասեր» առարկան Երևանի պետական համալսարանում և սցենարական արվեստ է դասավանդել «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնին կից կինոդպրոցում։
Քաղաքականություն
Ուսանողական տարիներին, 1978 թվականին կազմակերպել է ուշ-բրեժնևյան ժամանակների հազվադեպ ցույցերից մեկը ի պաշտպանություն բեյրության հայ համայնքի, որը հարձակումների ենթարկվեց Լիբանանում ծայր առած քաղաքացիական երկպառակության ընթացքում։ Հաջորդ տարի փորձել է բողոքի գործողություններ կազմակերպել ազգային բուհերում մասնագիտական առարկաները ռուսերեն դասավանդելու խորհրդային ղեկավարության գաղտնի որոշման դեմ, որոնք կանխվել են ՊԱԿ-ի կողմից։ Այնուհետև պետանվտանգության մարմինները խանգարել են, որ Վ. Մարտիրոսյանը տեղափոխվի այլ (Սվերդլովսկի, 1979) համալսարան, որպես զբոսաշրջիկ մեկնի կապիտալիստական երկիր (Ֆինլանդիա, 1986, Հունաստան, 1988), գաղտնալսել են նրա հեռախոսազրույցները, ծանոթացել նամակագրությանը, միջամտել անձնական կյանքին՝ հարցաքննության կանչելով մերձբալթյան հանրապետություններից մեկում բնակվող նրա մտերմուհուն (1988)։ Համազգային շարժման առաջին տարիներից մինչև 2000 թվականին զբաղվել է քաղաքական լրագրությամբ։ 1992-1993 թվականներին պետական ռադիոյում վարել է «Քաղաքական շաբաթ» հաղորդաշարը, որն առաջին նմանատիպ հաղորդումն էր, որն ուղիղ հեռարձակում է ունեցել։
1990-1996 թվականներին սյունակներ է վարել և հոդվածաշարեր տպագրել «Հայք» և «Առավոտ» թերթերում։
1995 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ պետական հեռուստատեսությամբ վարել է «Քաղաքական փասիանս» աղմկահարույց հաղորդաշարը, որը հանրությունը գնահատել է որպես միակողմանի։ Հեղինակն ինքը հրապարակայնորեն համաձայնել է այդ որակավորմանը՝ պարզաբանելով, որ ընդդիմադիր կամ անկախ համարվող մի քանի լրագրող, նախապես համաձայնելով իրենց օրերն ունենալ հաղորդաշարի մեջ, վերջին պահին հրաժարվել են՝ այդպիսով պայմանավորելով «Քաղաքական փասիանսի» միակողմանի-իշխանամետ բնույթը։ Հիասթափվելով այն բանից, որ ընտրություններում ստացած համոզիչ առավելությունը իշխանությունների կողմից չի օգտագործվում արմատական բարեփոխումներ անցկացնելու համար, հրաժարվել է պետական հեռուստատեսության քաղաքական և ինֆորմացիոն հաղորդաշարերի ղեկավարի իր պաշտոնից։
1997-1998 թվականներին վարել է «Հետագիծ» քաղաքական թոք-շոուն, որը կարճ ժամանակում մեծ լսարան է նվաճել։
2004 թվականին Վահրամ Մարտիրոսյանը հրավիրվել է «Կենտրոն» հեռուստատեսություն, որտեղ բացել է «Հեղափոխություն» ամենօրյա հաղորդաշարը։ Հազիվ երկու ամիս հեռարձակվելուց հետո հաղորդաշարը դադարեցվել է նախագահական պալատից ուղարկված էմիսարի կողմից («Առավոտ», 14.01.2005)։ Գրաքննչական այդ կոպիտ միջամտությունից հետո Վ. Մարտիրոսյանը հնարավորություն չի ունեցել զբաղվելու մասնագիտական աշխատանքով հեռուստատեսության ոլորտում, որը խստորեն վերահսկվում է իշխանության կողմից, իսկ ելույթ ունենալու նրա հնարավորությունները եղել են խիստ սահմանափակ։ Որևէ կուսակցության չի անդամակցել։
Ստեղծագործություններ
Բանաստեղծություններ գրել սկսել է վաղ տարիքից։ Արձակով ևս զբաղվել է դպրոցական և ուսանողական տարիներին, բայց շարունակել է 20-ամյա դադարից հետո։ Գրեթե նույնը տեղի է ունեցել դրամատուրգիայի ոլորտում։ Առաջին պիեսը՝ «Խնդիրը պահանջում է իմանալ», 1986 թվականին է գրել, երկրորդը «Կախվածություն», և երրորդը՝ «Տերիկոն կամ կղզու էֆեկտը»՝ 2011 թվականին։ Տպագրվել է վաղ հասակից՝ գլխավորապես «Գարուն» ամսագրում։ Քաղաքական ենթատեքստերով մի շարք բանաստեղծություններ արգելվել են գրաքննության կողմից։ Առաջին ժողովածուն, խորհրդային «տարիքային գրաքննության» օրենքների համաձայն, լույս է ընծայվել երեսուն տարեկանում։ Որևէ ստեղծագործական միության անդամ չէ։
Արձակ
Հայերեն
Անգլերեն
Landslide (Սողանք, 1-2 գլուխներ), Emily Artinian: From Ararat to Angeltown գրքում։ London: 2005. Edition of 250. Translated by Margarit Tadevosyan-Ordukhanyan.
Ադրբեջաներեն
Sürüsmalar («Սողանք), Sənət (արվեստ) շաբաթաթերթ, 2005-2006 թվականներ։
Թարգմանություններ
Բազմաթիվ այլ թարգմանություններ, պոեզիա և արձակ՝ ֆրանսերենից, ռուսերենից, հունգարերենից, լույս են տեսել պարբերական մամուլում։
Թատերգություն
Խնդիրը պահանջում է իմանալ։ Հեռուստաներկայացում, հեղինակի բեմադրությամբ, Հայաստանի պետական հեռուստատեսություն, 1993։
Կղզու էֆեկտ (Տերիկոն), տրագիկոմեդիա, 2011, չբեմադրված։
Հոդվածներ, էսսեներ
Տասնյակ այլ հոդվածներ, հարցազրույցներ տարբեր թերթերում։ Որևէ լրագրողական կազմակերպության չի անդամակցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Գիմարայնս (Մարանիան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Լյալովո
Լյալովո (Льялово), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Սոլնեչնոգորսկի շրջանի կազմում։
Համազասպ Սամվելյան
Համազասպ Սամվելի Սամվելյան, հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1973): ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Լյալովո
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 876 մարդ։
Համազասպ Սամվելյան
Կենսագրություն
Համազասպ Սամվելյանը ծնվել է 1920 թվականին, Եղեգնաձորի շրջանի Վերնաշեն գյուղում։ 1938 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, դասավանդել գյուղի երեկոյան դպրոցում։ 1938 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը։ 1941 թվականին զորակոչվել է բանակ Երևանի պետական համալսարանի 3-րդ կուրսից։ Ավարտել է Թելավի ռազմական ուսումնարանը, նշանակվել դասակի հրամանատար։ Լեյտենանտ Սամվելյանը մասնակցել է Ստալինգրադի հերոսական պաշտպանությանը։ 1943 թվականի ամռանը Կուրսկի ճակատամարտում ծանր վիրավորվել է։ Ապաքինվելուց հետո ուղարկվել է թիկունք՝ շարունակել զինվորական ծառայությունը։ 1943 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը ։
Լյալովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սոլնեչնոգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Համազասպ Սամվելյան
Կենսագրություն
Սամվելյանը զորացրվել է 1946 թվականին։ 1948 թվականից մինչև 1956 թվականն աշխատել Եղեգնաձորի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար, դասավանդել է մաթեմատիկա առարկան։ Այնուհետև տեղափոխվել է Երևանի մաթեմատիկայի թեքումով թիվ 10 գիշերօթիկ դպրոց, որպես ֆիզիկայի ու մաթեմատիկայի ուսուցիչ ։
Համազասպ Սամվելյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Արիության համար», և մարտական մի քանի մեդալներով։ 1973 թվականին արժանացել է վաստակավոր ուսուցչի կոչման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերնաշեն գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Միխայլենկի (այլ կիրառումներ)
Միխայլենկի, կարող է վերաբերել՝
Մալու
Մալու (Malú, ամբողջական անունը՝ Մարիա Լուսիա Սանչես Բենիտես (María Lucía Sánchez Benítez), ), իսպանացի երգչուհի։ Ֆլամենկո ժանրի հայտնի երաժիշտ Պակո դե Լուսիայի զարմուհին է։
Կենսագրություն
Մալուն ծնվել է արվեստագետների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից շրջապատված է արվեստով և երաժշտությամբ։ Հայրը՝ Պեպե դե Լուսիան, և մայրը՝ Պեպի Բենիտեսը, երգիչներ են, իսկ նրա հորեղբայր Պակո դե Լուսիան ֆլամենկո ժանրի աշխարհահռչակ կիթառահար է։ Մալուի ավագ եղբայրը՝ Խոսե դե Լուսիան, նույնպես կիթառահար է։