cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջավախեցի
Ստեղծագործական կյանք
Ջավախեցու առաջին ստեղծագործություններից է «Շեյխ Ջավադ (Պատկեր քրդական կյանքից)» պատմվածքը, որը 16 էջանոց առանձին գրքույկով լույս է տեսել Թիֆլիսում 1899 թվականին: Նույն թվականից նա արդեն «Մշակ» թերթում հանդես էր գալիս հրապարակումներով, որոնցից առաջինը կրում է «Չարիքի արմատը (Նամակ Ախալքալաքից)» վերնագիրը ։ Վերոնշյալ գործերի տակ Ջավախեցին դեռևս ստորագրում էր «Ղազարոս Տեր-Գրիգորյան» կամ «Ղազարոս Տեր-Գրիգորյանց» ձևով։ «Ջավախեցի» ստորագրությանը հանդիպում է երկու ամիս անց՝ նույն թերթի էջերում, ուր նրա նամակները, հոդվածներն ու այլ հրապարակումները, որոնք նա իր քահանայության և ուսուցչության տարիներին գրում էր Ախալքալաքից, առավել հաճախակի տպագրվում են մինչ 1903 թվականը. հավանաբար, մինչ իր ձերբակալումն ու «հակապետական արարքների» համար Կուրսկի նահանգի Շչիգրի քաղաք հինգ տարով աքսորվելը։ Հոդվածներում Ջավախեցին անդրադառնում է այն բոլոր սուր հարցերին, որոնք այդ տարիներին հուզում էին ջավախահայությանը։ Խստագույնս քննադատում էր շահագործող բոլոր չինովնիկներին, վաշխառուներին, մանր կալվածատեր աղաներին ու հարկահավաքներին, ովքեր հասարակ գյուղացուն հասցրել էին չքավորության և անելանելի վիճակի, չէր խուսափում նաև նրանց ներկայացնել իրենց իսկական անուն-ազգանուններով։
«Մշակ»
«Մշակում» իրար հետևից տպագրվում են «Գյուղացու ցավերից»     , «Երկրաշարժի տեղում (Նամակ Բարալեթ գյուղից)»    հրապարակումները և հոդվածները, որոնցում, ի թիվս ջավախքցի գյուղացուն հուզող խնդիրների, անդրադարձ կա նաև 1899 թվականի դեկտեմբերի 19-ին տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժի պատճառած վնասներին։ Այցելելով երկրաշարժից տուժած գյուղերը՝ Ջավախեցին գրի էր առել այն ամենը, ինչ տեսել և զգացել է, որոնց հիման վրա էլ 1900 թվականին Թիֆլիսում հրատարակվում է նրա «Ջավախքի աղետը (դեկտեմբերի 19, 1899 թ, ականատեսի տպավորություններից)» գրքույկը։ 1903 թվականին Թիֆլիսում առանձին գրքույկով հրատարակվում է նաև «Կրակը» պատմվածքը, որը մինչ այդ տպագրվել էր «Մշակում» ։
Տևական ընդմիջումից հետո «Մշակում» Ջավախեցին վերստին տպագրվում է 1908 թվականին ։ Նամակ-թղթակցությունները հյուսիսկովկասյան Մոզդոկից են, ուր նա տեղի հայոց դպրոցներում աշխատում էր իբրև ավագ ուսուցիչ, այնուհետև տեսուչ։
Աքսորավայրում՝ Շչիգրի քաղաքում, Ջավախեցին, ով ապրում էր այնտեղ իր ընտանիքի հետ, 1904 և 1905 թվականների սկզբներին գրում է պատմվածքներ, իսկ հուշերում հուզիչ կերպով նկարագրում է փոքր եղբոր այդ ժամանակ Լազարյան ճեմարանի վերջին դասարանների սան՝ Վահանի այցելությունն իրեն։ Ճեմարանի դասատու Կ. Կուսիկյանն ու բանաստեղծ Ալեքսանդր Ծատուրյանը, իմանալով Վահան Տերյանի ցանկության մասին, 60 ռուբլի են հանգանակում և Սուրբծննդյան արձակուրդներին նրան ուղարկում Շչիգրի՝ աքսորյալ եղբորը տեսակցության ։
Ջավախեցին աքսորավայրում հինգ տարի չի մնում, վերադառնում է ավելի շուտ, և արդեն 1905 թվականի սեպտեմբերին Ջավախեցու նամակները հրատարակվում են Թիֆլիսի «Արշալույս» թերթում։ «Արշալույսի» էջերում նույն թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին տպագրված նամակները գրված են Մոզդոկ քաղաքից։ Դատելով այդ նամակներից՝ նա այդ քաղաք է տեղափոխվել, հավանաբար, 1905 թվականի ուշ աշնանը։ 1908 թվականին «Մշակում» զետեղված մի թղթակցության մեջ (հունվարի 10) Ջավախեցին նշում է, որ 1907 թվականի ապրիլի 15-ին միաձայն ընտրվել է Մոզդոկի հայոց դպրոցների ավագ ուսուցչի պաշտոնում ։ Թղթակցության տակ Ջավախեցին ստորագրել է որպես Մոզդոկի հայոց դպրոցների տեսուչ։
«Մշակի» մեկ այլ համարում նշված է, որ Ջավախեցին նույն թվականի մարտի 6-ին Մոզդոկում նախագահել է քաղաքի հայոց եկեղեցական-ծխական դպրոցների հոգաբարձական–մանկավարժական խառը ժողովը։
«Մուրճ» և այլ թերթեր
1905 թվականի «Մուրճի» ապրիլյան համարում Ջավախեցին տպագրել է Գանձայի և հարևան Սաղամո գյուղի (այդ ժամանակ դեռևս թրքաբնակ) միջև գոյություն ունեցած հողային վեճի մասին ակնարկ՝ «Ընկերներս» վերնագրով։ Այս գործը, ինչպես նաև «Արշալույսի» ու «Մշակի» մեջ տեղ գտած մի քանի այլ իրապատումներ 1905 թվականին Թիֆլիսում հրատարակվել են առանձին գրքով՝ «Պատկերներ» վերնագրով։
Ջավախեցու անդրանիկ այս ժողովածուն նոր խոսք էր հայ գյուղագրության մեջ, որով հեղինակն իր արժանավոր տեղը զբաղեցրեց գյուղագիրների շարքում։ Բանաստեղծական ռիթմով կարդացվող նրա արձակ գործերը, որոնք ներկայացնում են Ջավախքի գյուղական միջավայրը, ի ցույց դրեցին ցարական Ռուսաստանի տիրապետության տակ գտնվող հայկական գավառների՝ 20-րդ դար թևակոխած գյուղացիության բազմաթիվ ու բազմապիսի արատավոր երևույթներ։ Ապրելով ու գործելով գյուղական միջավայրում՝ Ջավախեցին առաջնորդվում էր առաջադեմ, լուսավոր գաղափարներով։ Նա իր համարձակ մտքերով ու գործողություններով դարձել էր հայ գյուղացու իրավունքների պաշտպանն ու արդարության, իրավահավասարության քարոզիչը ։
1906 թվականին և հետագա տարիներին Ջավախեցին ակտիվորեն թղթակցում է Թիֆլիսում լույս տեսնող թերթերին։ Այսպես, 1906 թվականին «Աշխատանք» թերթում հրատարակվում են գյուղական միջավայրը ներկայացնող Ջավախեցու երկու պատմվածքը և երկու նամակ-մտահոգությունը, իսկ հունվար-փետրվարին «Հառաջ» թերթում  լույս է տեսնում երկու ակնարկ (հավանաբար, բոլորն էլ գրված Մոզդոկում)։ Հայ-թուրքական ընդհարումներից (նամակում ընդհարման վայրն ու թվականը չի կոնկրետացվում) տուժածներին օգնելու նպատակով կազմակերպված հանգանակության մասին Ջավախեցու մեկ թղթակցությանը՝ 1907 թվականի մարտի 10-ի թվագրությամբ, հանդիպում ենք «Ժամանակ» թերթում՝ դարձյալ գրված Մոզդոկում , իսկ տարվա վերջին ևս մեկ ակնարկ՝ «Գրական վաշխառուներ» վերտառությամբ, տպագրվում է «Անկախ մամուլում» ։ 1908 և 1910 թվականներին Ջավախեցին «Հասկեր» ամսագրում հրապարակում է չորս բանաստեղծություն    , 1910 թվականին ևս մեկ բանաստեղծություն տպագրվում է «Աղբյուր» պատկերազարդ ամսագրում ։
«Հորիզոն»
1910-1917 թվականներին Ջավախեցին թղթակցում է «Հորիզոնին»։ Հենց 1910 թվականի առաջին համարներում տպագրվում է «Մոռացված գավառ» հոդվածաշարը (չորս հոդված), որոնցում հեղինակն անդրադառնում է Ախալքալաքի գավառում տիրող իրավիճակին, լայնորեն ներկայացնում ռուսաստանյան այդ ծայրագավառի տնտեսական զարգացման հարցեր՝ կրթամշակութային, սոցիալական ոչ բարվոք վիճակի համար մեղադրելով նաև հայ մեծահարուստ բարերարներին․
1910 թվականին «Հորիզոն» թերթում տպագրված Ջավախեցու բոլոր թղթակցությունները գրված են Ախալքալաքից։ Դրանցից մեկը տեղեկացնում է, որ նա եղել է քաղաքի հայոց եկեղեցական ծխական հոգաբարձության քարտուղարը ։ Մեկ այլ նյութից էլ պարզվում է, որ հոկտեմբերի երեքին Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության Ախալքալաքի վարչության անդամ Ջավախեցին հանդես է եկել ճառով, որի առիթը կազմակերպության Ախալքալաքի ճյուղի ջանքերով հիմնված կարուձևի արհեստանոց-դպրոցի բացումն էր ։ Որպես Ախալքալաքի ու Ծալկայի հայ գյուղացիության կողմից ընտրված ներկայացուցիչ-պատգամավոր՝ Ջավախեցին 1910 թվականի հոկտեմբերի 10-ին հրավիրվել է Թիֆլիս՝ մասնակցելու թեմական-պատգամավորական ժողովներին, ուր ընտրվելու էին Ներսիսյան դպրոցի հոգաբարձուներ ։
1911 թվականի հունվարի մեկին լույս տեսած «Հորիզոնի» համարում նշվում է, որ թերթը հրատարակվելու է Ղազարոս Աղայանի, Հովհաննես Թումանյանի, Լեոյի և Շիրվանզադեի սերտ աշխատակցությամբ, իսկ մշտական աշխատակիցների ցանկում, ուր ներկայացված էր ժամանակի հայ մտավորականության գրեթե ողջ աստղաբույլը, իր պատվավոր տեղն ուներ Ջավախեցին։
Ջավախքի գյուղական ցավերի ու խնդիրների մասին է բարձրաձայնում 1911 թվականի «Հորիզոնի» ապրիլյան համարներում լույս տեսած «Գավառի ձայնը» շարքը ։ Նույն թվականի մարտի 26-ի նամակից երևում է, որ Ջավախեցին եղել է Ախալքալաքի հայոց եկեղեցական-ծխական երկսեռ երկդասյա դպրոցի հիսնամյակի հոբելյանական հանձնաժողովի անդամ ։ Մայիսի 8-ին Արսեն քահանա Բլրցյանի գրած թղթակցության մեջ նշվում է, որ նույն օրը Ախալքալաքի Ս․ Խաչ եկեղեցում տեղի ունեցած քաղաքի, համանուն գավառի և Ծալկայի շրջանի գյուղական ծխական ներկայացուցիչների ժողովում ընտրվելու են պատվիրակներ, որոնք նոյեմբերին պետք է Թիֆլիսում մասնակցեին ժողովին։ Այդ ժողովները գումարվել են 1911 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Էջմիածնում տեղի ունենալիք կաթողիկոսական ընտրությունների առիթով, և ընտրված երկու պատվիրակներից մեկը եղել է Ջավախեցին ։
Ղ․ Աղայանի և Ա․ Արասխանյանի մահը
Ինչպես բոլոր գավառներում, Ջավախքում ևս մեծ ցավով ընդունվեց 1911 թվականի հունիսին վախճանված հայ մեծ գրող Ղազարոս Աղայանի մահվան լուրը։ Ախալքալաքի մտավորականությունը ժողով է գումարում, ուր որոշվում է լիազորել Ախալքալաքի հայոց եկեղեցական-ծխական դպրոցի ուսուցիչ, Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության Ախալքալաքի ճյուղի վարչության անդամ Ջավախեցուն՝ ներկա գտնվելու Ղազարոս Աղայանի թաղման արարողությանը ։ Մեկ տարի անց Ջավախեցին տպագրում է «Տխուր խոհեր» ակնարկաշարը՝ նվիրված Ղազարոս Աղայանին  ։
1911 թվականին Ջավախեցին Թիֆլիսի «Սուրհանդակ» թերթում իրեն յուրահատուկ անկեղծությամբ ներկայացնում է իր ապրումներն ու զգացումները, որոնք ունեցել է թիֆլիսյան իր մեկ ուղևորության ընթացքում։ Ակնարկաշարքը կոչվում է «Գավառացու տպավորություններից»      ։ Նույն թերթի էջերում մինչ այդ մեկ այլ առիթով լսվել էր «Գավառի ձայնը»՝ դարձյալ Ջավախեցու միջոցով ։
1912 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Ախալքալաքում վախճանվում է տնտեսագետ, հրապարակախոս, գրականագետ և հասարակական գործիչ Ավետիք Արասխանյանը, ով, կարճ ժամանակ լինելով Ախալքալաքի ծխական դպրոցի տեսուչ, անսահմանորեն սիրվել էր տեղի հասարակության կողմից։ Ջավախեցին ցավով է հայտնում Ա․ Արասխանյանի մահվան գույժը, նրա անունով հեռագրեր են ստացվում Թիֆլիսի գրական-հասարակական հայտնի գործիչներից՝ խնդրելով իրենց անունից ներկա լինել հուղարկավորությանը կամ ծաղկեպսակ դնել։ Մինչ Ա․ Արասխանյանի աճյունը Թիֆլիս տեղափոխելը Ախալքալաքում տեղի է ունենում հոգեհանգստյան արարողություն, այնուհետև՝ պատարագ, որտեղ (նաև որպես «Հորիզոնի» թերթի ներկայացուցիչ) դամբանականով հանդես է գալիս Ջավախեցին ։
Գործունեությունն Անդիժանում
1913 թվականին Ջավախեցին տեղափոխվում է Անդիժան քաղաք (ներկայիս Ուզբեկստանի շրջկենտրոններից է), որտեղից շարունակում է թղթակցել «Հորիզոնին»։ Նույն թերթում 1916 թվականին հրատարակում է մեկ ակնարկ, 1917 թվականին՝ մի քանի հեռագրեր, որոնցից տեղեկանում ենք Ախալքալաքում տեղի ունեցած գյուղացիական համագումարի մասին։ Համագումարը, որը նախագահում էր Ջավախեցին, որոշում է անվստահություն հայտնել գավառային կոմիսարիատին և պահանջում աշխատանքից անհապաղ հեռացնել բոլոր կոմիսարներին ։
1913 թվականի հունվարի 22-ին Ջավախեցին շնորհավորական նամակ է հղում հայրենի Ջավախք՝ իր ուրախությունն արտահայտելով «Ջավախք» թերթի հիմնադրման առիթով․
1915-1917 թվականներին Անդիժանից Ջավախեցին ակտիվորեն թղթակցում է Բաքվի «Արև» օրաթերթին։ 1915 թվականի երկու համարում հրատարակվում է «Տխուր խոհեր» ակնարկաշարը, որի երկրորդ մասում հեղինակի մտորումներն են հայ քաղաքական կուսակցություններից մեկի՝ Հայ հեղափոխական դաշնակցության մասին։ Չընդունելով ՀՅԴ֊ի հասցեին արված քննադատությունները՝ Ջավախեցին կուսակցությանը համեմատում է Քոռ Դավիթենց տան ծառայի՝ Կիրակոսի հետ, որին տեղի֊անտեղի ամեն բանում մեղադրում են․
Անդիժանում ապրած տարիներին Ջավախեցին գործուն մասնակցություն է ունենում տեղի հայության կրթական ու հասարակական կյանքին։ Լինելով քաղաքի արական գիմնազիայի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ՝ մեծ ջանքեր է ներդնում, որպեսզի պետական դպրոցներում դասավանդվի հայոց լեզուն։ Երկար մաքառումներից հետո, ի վերջո, Ջավախեցուն հաջողվում է Անդիժանի գիմնազիաներում «կրոնի հետ մայրենի գրագիտություն դասավանդելու թույլտվությունն ստանալ Թուրքեստանի դպրոցների գլխավոր տեսչից» ։ Մի քանի ամիս անց՝ 1915 թվականի օգոստոսին, Հայ հեղափոխական դաշնակցության կոմիտեի (հավանաբար՝ տեղական) նախագահի միջնորդությամբ և Թուրքեստանի շրջանի դպրոցական հիմնարկությունները կառավարող հոգաբարձուների խորհրդի որոշմամբ առաջարկվեց դպրոցական բոլոր հիմնարկությունների վարիչներին՝ առաջիկա ուսումնական տարվանից իրենց տնօրինության տակ գտնվող հիմնարկություններում տեղի հասարակական միջոցներով մտցնել հայոց լեզվի պարտադիր դասավանդում։ Ջավախեցին՝ որպես առաջադեմ և ժամանակի շնչով ապրող մտավորական, չնայած ողջունում է այս իրողությունը, այդուհանդերձ, հանդես է գալիս հեղափոխական հևքով ապրող Ռուսաստանի օրենքները քննադատողի դերում․
1915 թվականին հայ ուսուցչի, մտավորականի վիճակի մասին իր մտորումներով (նաև՝ պատմաբան Լեոյի օրինակով) Անդիժանից հանդես է գալիս Բաքվի «Արեգ» թերթում ։
Ապրելով ու գործելով անդրկասպյան երկրում՝ Ջավախեցին մեծ ուշադրություն է դարձրել ցեղասպանության հետևանքով հայրենազրկված և տարագիր հայրենակիցներին օգնելու խնդրին։ «Արև» թերթին հղած բազմաթիվ նամակներում հրապարակում է իր կազմակերպած հանգանակությունների արդյունքները՝ «հօգուտ հայ տարագիրների ազատագրության – «Մի հայ - մի ոսկի»» կամ «հօգուտ տաճկահայ որբերի» ։
Վահան Տերյանի մահը
1917 թվականի սկզբներին Ջավախեցին ստանում է եղբոր՝ Վահան Տերյանի՝ թոքախտով հիվանդանալու լուրը: Անմիջապես 300 ռուբլի է փոխանցում նրան՝ կից նամակով, ուր խորհուրդ է տալիս այնքան էլ լուրջ չվերաբերվել բժիշկների ասածներին, որոնք «լուն ուղտ են շինում».
Ջավախեցու խորհուրդներն իսկապես արդյունք են տալիս․ Վահան Տերյանն աշխուժանում է, մասնակցում թիֆլիսյան մտավորականության հավաքներին, միջոցառումներին, այնուհետև մեկնում է Ղրիմ՝ առողջարան, որտեղից էլ՝ հայրենի Գանձա։
1917 թվականի ամռանը Ջավախեցին գալիս է Ախալքալաք, ուր գտնվում էր Տերյանը: Իրար անսահման սիրող երկու եղբայրների՝ հայրենի հողում այս հանդիպումը, կարճատև լինելուց զատ, վերջինն էր։ Ջավախեցին Ախալքալաք է հասնում այն ժամանակ, երբ հեղափոխության թոհուբոհով ապրող Տերյանն արդեն պատրաստվում էր մեկնել Պետրոգրադ, քանի որ, ինչպես նշել է, «պետք է հեղափոխությունը հասցնել իր վախճանին․․․» : Ջավախեցին երկար հորդորում ու խնդրում է եղբորը, որ չմեկնի, մնա հայրենի օջախում և շարունակի հետևել իր առողջությանը, սակայն Տերյանն իր որոշման մեջ հաստատակամ էր։
Առողջական ծանր վիճակում գտնվող Վահան Տերյանը 1919 թվականի վերջին մեկնում է Մոսկվայից և Ռուսաստանի Արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի հատուկ հանձնարարականով ուղևորվում է Թուրքեստան (այժմ՝ Ուզբեկստան)՝ ցանկանալով կյանքի վերջին օրերն անցկացնել իր ավագ եղբոր՝ Ջավախեցու մոտ՝ Անդիժանում։ Սակայն քաղաքացիական կռիվների թեժացման պատճառով գնացքը կանգ է առնում Օրենբուրգում, որտեղ էլ 1920 թվականի հունվարի 7-ին վախճանվում է։ Եղբոր մահվան լուրը Ջավախեցին ստանում է բավական ուշացումով՝ 1921 թվականի մարտին, Տաշքենդի «Կուլտուրական-կրթական միությունից» ստացած նամակով։
Վերջին տարիներ
1918 թվականին Հայ հեղափոխական դաշնակցության կողմից Թիֆլիսում հրատարակվող ռուսալեզու «Молотъ» թերթում Ջավախեցին տպագրում է Միջին Ասիայից ուղարկած մի քանի հեռագրեր, որոնցից երկուսում տեղեկացվում են ՀՅԴ Աշխաբադի մարզային ժողովի և անդրկասպյան քաղաքներում ՀՅԴ-ի ծավալած գործունեության մասին։ Հեռագրերից երրորդը ներկայացնում է ՀՅԴ թիֆլիսյան կառույցի համագումարը, քննարկված հարցերն ու ընդունված որոշումները :
Թիֆլիսյան մամուլում մինչև 1921 թվականը Ջավախեցին հանդես է եկել նաև «Ես – եմ» և « Ջավ․» ծածկանուններով ։
1920-ական թվականներին Ջավախեցին որոշ ժամանակ ապրել է Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդում, որտեղից թղթակցել է Թիֆլիսում հրատարակվող «Մարտակոչ» օրաթերթին։ Դրանցում հիմնականում արծարծվել են Ուզբեկստանում բնակություն հաստատած գաղթական հայերի համայնքի խնդիրները  ։
«Պրոլետար» թերթի «Գրական շաբաթ» հավելվածում 1930 թվականի հունվարի 12-ին լույս է տեսնում Ջավախեցու «Հուշեր Վահան Տերյանի կյանքից» հուշագրությունը։ Համարը նվիրված է Վահան Տերյանի մահվան տասնամյակին։ Հետագայում Վ․ Տերյանին նվիրված Ջավախեցու հուշագրությունները տեղ են գտնում մեծ բանաստեղծին նվիրված հուշերի ժողովածուում ։
1936 թվականին անանուն առաջաբանով լույս է ընծայվում Ջավախեցու նոր գիրքը՝ կրկին «Պատկերներ» խորագրով, որում զետեղվում են 1905 և 1930 թվականների հրատարակություններում տեղ գտած գործերը։ Դա Ջավախեցու վերջին գիրքն էր․ հաջորդ տարի՝ 1937 թվականին, նա վախճանվում է:
Տարիների ընթացքում Ջավախեցին կատարել է նաև բազմաթիվ թարգմանություններ, որոնցից յոթը հրատարակվել են առանձին գրքույկներով:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ գյուղագիրներ Կատեգորիա:1874 ծնունդներ Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Anonymous (ալբոմ)
Anonymous, Tomahawk Մայկ Պատոնի խմբի երրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2007 թվականին, Ipecac Recordings լեյբլում։
Anonymous խումբը զբաղվում է հնդկական ժողովրդի երգերի մշակմամբ, որոնք հավաքել է խմբի կիթառիստ Դուեյն Դենիսոնը։ Ինչպես նաև ալբոմը հանդիսանում է խմբի վերջին ալբոմը, որը ձայնագրել է Կևին Ռուտամանսը, ով ձայնագրելուց հետո լքում է խումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 ալբոմներ
Արգեմոնե սպիտակ
Նկարագրություն
Տերևները պարզ են, խոր կտրտված բլթակներով, որոնք իրենց հերթին կտրտված են, սուր ծայրերով։ Ամբողջ բույսը ծածկված է մազմզուկներով։ Տերևադասավորությունը հերթադիր է։ Ծաղիկը բաղկացած է 6 պսակաթերթիկներից, առէջները շատ են։ Վարսանդը մեկն է՝ 3 սռնականի։ Ծաղիկների գույնը մեծ մասամբ սպիտակ է, սակայն հանդիպում են նաև նարնջագույն, կարմիր և կարմրանարնջագույն ծաղիկներ, որոնց տրամագիծը հասնում է մինչև 80 սմ-ի։
Սպիտակ արգեմոնեն ծաղկում է հունիս ամսից մինչև ուշ աշուն։ Պահանջկոտ է հողային պայմանների, խոնավության և լույսի նկատմամբ։ Բավականին ջերմասեր է։ Պիտանի է միքսբորդերների, ծաղկաթմբերի և պարտեզային ձևավորումների համար, ծաղկային օջախներում՝ գազոնի ֆոնի վրա։
Արգեմոնե ցեղը ընդգրկում է 10 տեսակ, որոնք միամյա են կամ երկամյա և մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում ծաղկադեկորատիվ ձևավորումների համար։
Տարածվածություն
Հայրենիքը Հյուսիսային Ամերիկան է։ Մշաության մեջ տարածված է Արևմտյան Եվրոպայում, Միջերկրական ծովի ավազանում։ ՍՍՀՄ-ում նոր դեկորատիվ կուլտուրա է։ Մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում մեր հանրապետության ստորին և միջին լեռնային գոտիների կանաչապատման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծաղիկներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ջերմասեր բույսեր Կատեգորիա:Կակաչազգիներ
Անդրեաս Լիս
Անդրեաս Լիս (Andreas Liess, ), ավստրիացի երաժշտագետ և մանկավարժ։
Կենսագրություն
Հայրենի քաղաքում գիմնազիան ավարտելուց հետո մեկնել է Վիեննա, որտեղ սկսել է ուսումնասիրել երաժշտագիտություն Գվիդո Ադլերի ու Ռուդոլֆ ֆոն Ֆիկերի մոտ։ 1928 թվականին պաշտպանել է «Die Grundelemente der Harmonik in der Musik von Claude Debussy» ատենախոսություն։ Դրա վրա աշխատելիս ապրել է Փարիզում, որտեղ հանդիպել է Դեբյուսի այրու, Արթյուր Օնեգերի, Ժակ Ինեբերի, Ֆլորան Շմիտի, Բոգուսլավ Մարտինուի հետ։ Նրա գիտական ուսումնասիրությունների կենտրոնում եղել է Կլոդ Դեբյուսիի արվեստը, այդ թվում նաև կոմպոզիտորի կապը ռուսական երաժշտության հետ, ֆրանսիական ու գերմանական երաժշտությունների փոխներթափանցումները և նրանց կապն Արևելքի ու Արևմուտքի մշակույթների հետ։ Առաջինն է գրել մենագրություն Կառլ Օրֆի մասին։ Հեղինակել է աշխատություններ Յոզեֆ Մարքսի, Ֆրանց Շմիդտի ու բազմաթիվ այլ երաժիշտների մասին։ 1952 թվականին դարձել է Վիեննայի կոնսերվատորիայի դասախոս, իսկ 1958 թվականին սկսել է աշխատել Վիեննայի երաժշտության ու բեմական արվեստների ակադեմիայում (1972 թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի մանկավարժներ
Վիսոչինո (Ազովի շրջան)
Վիսոչինո (Высочино), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Նովոալեքասնդրովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Baby Rose
Ժասմին Ռոուզ Ուիլսոն (Jasmine Rose Wilson; ), առավել հայտնի է որպես Baby Rose, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ ։ Նա անկախ արտիստ է, բայց տարածման պայմանագիր ունի Human Re Sources-ի հետ ։
Երաժշտական կարիերա
2019 թվականի նա մասնակցել է Արի Լենոքսի Shea Butter Baby շրջագայությանը ։ Նա թողարկել է իր «To Myself» դեբյուտային ստուդիական ալբոմը 2019 թվականի օգոստոսի 22-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Սերգեյ Դոբրին
Կարիերա
Չմուշկների վրա սահել սկսել է երեք տարեկանից հայրենի Լիպեցկում։ Առաջին տասը տարիներին մարզվել է այնտեղ մարզիչ Վալերի Ալեքսանդրովիչ Դուդկոյի ղեկավարությամբ։ 2000 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա և սկսել է մարզվել Ժաննա Ֆյոդորովնա Գրոմովայի ղեկավարությամբ։
2000-2001 մրցաշրջանում Սերգեյ Դոբրինը հանդես եկավ «մեծ» սպորտում։ Նրա մարզական կարիերայում այդ մրցաշրջանն ամենահաջողակներից մեկն էր։ Ամեն ինչ սկսվեց պատանեկան Գրան-Պրի մրցումներում ունեցած հաջող ելույթներով։ Ռուսաստանի առաջնությունում պատանիների կարգում գրավել է առաջին հորիզոնականը։ Դրան հաջորդել է Գրան-Պրիի եզրափակիչը պատանիների կարգում։ Այնտեղ Սերգեյը գրավեց երկրորդ տեղը։ Պատանիների աշխարհի առաջնություն եկավ լավագույն մարզավիճակում։ Նախկինների ֆոնի վրա նա այդքան էլ լավ հանդես չեկավ և զբաղեցրեց 12-րդ հորիզոնականը։
Գալագանովկա (Ազովի շրջան)
Գալագանովկա (Галагановка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Զադոնսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։
Սերգեյ Դոբրին
Կարիերա
2001-2002 մրցաշրջանում Սերգեյն առաջին անգամ մասնակցեց Ռուսաստանի առաջնությանը, որտեղ էլ գրավեց 9-րդ տեղը։
2002-2003 մրցաշրջանը սկսվեց երկու անընդմեջ հաղթանակով Pokal det Blauen-ում և Schwerter Trofeo Rita Trapanese-ում՝ երկրորդ տեղը Գրան-Պրիի եզրափակչում և ոսկե մեդալ՝ Սլովենիայի Բլեդ քաղաքում անցկացվող Եվրոպայի երիտասարդական օլիմպիական փառատոնում։ Նույն մրցաշրջանի պատանիների կարգում Ռուսաստանի առաջնությունում Դոբրինը զբաղեցրեց երկրորդ տեղը Անդրեյ Գրյազևից հետո՝ դրանով իսկ իր համար ապահովելով ուղեգիր ՉՄՄ-2003-ում, որտեղ էլ զբաղեցրեց հինգերորդ հորիզոնականը։
Գալագանովկա (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Դոբրին
Կարիերա
2004-2005 մրցաշրջանում պատանիների աշխարհի առաջնությունում երրորդ տեղ զբաղեցնելուց հետո Սերգեյ Դոբրինը Մոսկվայի Աշխարհի առաջնությունում ընդգրկվեց երկրի մեծահասակների հավաքականում՝ չնայած Ռուսաստանի առաջնությունում նրա անհաջող ելույթին (5-րդ տեղ)։ Աշխարհի առաջնությունում Սերգեյը գրավում է 17-րդ տեղը։
2006-2007 մրցաշրջանում Սերգեյը երրորդն էր Ռուսաստանի առաջնությունում, իսկ Եվրոպայի առաջնությունում՝ 15-րդը։ Առաջին անգամ ծրագրում ընդգրկում է քառակի սալխ և այն կատարում է մի քանի մրցաշարերում, այդ թվում՝ երկու անգամ ազատ ծրագրում Trophee Eric Bompard փուլում։
2007 թվականի օգոստոսին Սերգեյ Դոբրինը հայտնեց մարզչին փոխելու որոշման մասին։ Սերգեյի նոր մարզիչը դարձավ Ալեքսեյ Միշինը։
2008 թվականի փետրվարին մարզումների ժամանակ Սերգեյ Դոբրինը վնասվածք ստացավ։ Բուժումն ու լիարժեք վերականգնումը ամիսներ տևեցին։ Արդյունքում ավելի ուշ սկսեց մարզվել։ Նա և մարզիչը որոշեցին չմասնակցել Գրան-Պրի NHK Trophy-2008-2009-ին ։ 2009 թվականի երկրի առաջնությունում կարողացավ գրավել միայն 13-րդ տեղը։ 2008-2009 մրցաշրջանի Ռուսաստանի առաջնությունից հետո Սերգեյը դադարեց մարզվել Ալեքսեյ Միշինի ղեկավարությամբ և վերադարձավ Մոսկվա։ Գեղասահորդի նոր մարզիչը դարձավ Վիկտորյա Վոլչկովան, ում հետ էլ Սերգեյը պլանավորեց վերականգնել վստահ կատարվող քառակի ցատկերը երկու ծրագրերում էլ ։ Սակայն արդյունքների էական բարելավում չգրանցվեց և զբաղեցնելով 12-րդ տեղը Ռուսաստանի 2010 թվականի առաջնությունում՝ Սերգեյ Դոբրինը որոշեց ավարտել իր մարզական կարիերան։
Որոշ ժամանակ աշխատել է որպես մարզիչ՝ Կեմերովոյի շրջանի Պրոկոպեևսկ քաղաքում։
Ներկա պահին որպես գլխավոր մարզիչ աշխատում է Կրասնոդար քաղաքի Մարզումների նախապատրաստման կենտրոնում ։
Կրթություն
2008 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական համալսարանը։
Սպորտային ձեռքբերումներ
WD=դուրս է եկել մրցումներից
Կոչետովկա (այլ կիրառումներ)
Կոչետովկա, կարող է վերաբերել՝
Գոլովատովկա (Ազովի շրջան)
Գոլովատովկա (Головатовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Պեշկովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 17 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Կոպանկա (այլ կիրառումներ)
Կոպանկա, կարող է վերաբերել՝
Հովհաննես Հովսեփի Մադոյան
Հովհաննես Հովսեփի Մադոյան, հայ խորհրդային անասնաբույծ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1974)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը (1942)։ 1962-1972 թվականին՝ ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության նախարարի տեղակալ, միաժամանակ հայկական անասնաբուծության և անասնաբուժության ԴՀԻ-ում բաժնի վարիչ։ 1972-1977 թվականներին՝ Երևանի անսնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի ռեկտոր։
Մադոյանի գիտահետազոտական աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական կենդանիների անպտղության դեմ պայքարի միջոցների մշակման, կերի մեջ էստրոգենների առկայության, վերարտադրության պրոցեսում դրանց նշանակության հարցերին։
Մադոյանն առաջարկել է սենյակի ջերմաստիճանում (18-20°) խոյի սերմի պահպանման նոր եղանակ, որը լայնորեն կիրառվում է ՀԽՍՀ տնտեսություններում։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ անասնաբույծներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Հարավ
Հարավ, հարավի կետ, հորիզոնի չորս գլխավոր կետերից մեկը։ Նշանակումը՝ Տ (South)։ Երկնոլորտի վրա հարավի կետը մաթեմատիկական հորիզոնի և երկնային միջօրեականի հատման երկու կետերից աշխարհի Հարավային բևեռին ամենամոտ կետն է։
Նշանակությունը տարբեր մշակույթներում
Բազմաթիվ երկրներում հարավը խորհրդանշում է կրակ, արիություն, արեգակնային և լուսնային էներգիա։ Սակայն Եգիպտոսում և Հնդկաստանում՝ գիշեր, դժոխք, խորհրդանշում է կնոջը։
Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Դյուլմեն
Դյուլմեն (Dülmen), Գերմանիայում գտնվող քաղաք, մտնում է Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա երկրամասի կազմի մեջ։
Ենթարկվում է Գերմանիայի Մյունստեր վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Կոսֆոլդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 46 762 մարդ։ Տարածքը կազմում է 184,49 կմ²։ Քաղաքի պաշտոնական ծածկագիրն է 05 5 58 016։
Քաղաքը բաժանված է յոթ քաղաքական շրջանների։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գորոդիշչե (Ազովի շրջան)
Գորոդիշչե (Городище), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Ելիզավետինսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Կոշի-Ադամարի թեորեմ
Ձեւակերպումը
Դիցուք, - ը R զուգամիտության շառավղով աստիճանային շարք է։ Այդ դեպքում՝
(\alpha) եթե վերին սահմանը գոյություն ունի եւ դրական է, ապա ;
(\beta) եթե, ապա R = +\infty;
(\gamma) եթե վերին սահմանը գոյություն չունի, ապա R = 0:
Ապացույց
(\alpha) Դիցուք,.
Եթե այնպիսի կետ է, որ, ապա   եւ հնարավոր է գտնել այնպիսի q < 1 թիվ, որ գրեթե բոլոր \nu-երի համար տեղի ունենա  անհավասարությունը։ Այստեղից հետեւում է, որ  երկրաչափական պրոգրեսիան  շարքի զուգամետ վերին սահման է, այսինքն՝ :
Հակառակ դեպքում, այսինքն եթե բավարարում է  պայմանին, ապա  եւ անվերջ թվով  \nu համարների համար տեղի կունենա     անհավասարությունը։ Հետեւաբար,  շարքը  z կետում տարամետ է, քանի որ նրա անդամները չեն ձգտում զրոյի։
(\beta) Դիցուք, : Այս դեպքում ցանկացած -ի համար  հաջորդականությունը զուգամիտում է զրոյի։  Այդ իսկ պատճառով, եթե ընտրենք  թիվ, ապա գրեթե բոլոր \nu համարների համար տեղի կունենա  անհավասարությունը, որտեղից, ինչպես եւ (\alpha) դեպքում, հետեւում է շարքի զուգամիտությունը z կետում։ Ֆորմալ՝ :
(\gamma) վերին սահմանը \mathbb R - ում գոյություն չունի (այսինքն,  ֆորմալ՝ ) այն եւ միայն այն դեպքում, երբ  հաջորդականությունը վերեւից սահմանափակ չէ։ Եթե, ապա անսահմանափակ է նաեւ հաջորդականությունը: Հետեւաբար՝   շարքը  կետում տարամետ է։ Հարկ է նշել, որ z = z_{0} դեպքում  շարքը զուգամիտում է a_{0}-ի։  Վերջնական՝ R=0 (այսինքն, ֆորմալ՝ , փաստացի՝ ):
Գրականություն
Կատեգորիա:Կոմպլեքս անալիզ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական անալիզի թեորեմներ Կատեգորիա:Շարքեր
Նուլե
Նուլե (Nule), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1573 մարդ (2008 թվականի տվյալով), բնակչության խտությունը կազմում է 30,37 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 51,8 կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 7010, հեռախոսային կոդ՝ 079:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարդինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նիկոլայ Բոգդանով-Բելսկի
Նիկոլայ Պետրովիչ Բոգդանով-Բելսկի, ռուս նկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Կուինջիի անվան ընկերության նախագահ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Պետրովիչ Բոգդանով-Բելսկին ծնվել է 1868 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Սմոլենսկի նահանգի Վելիժսկի շրջանի Շիտիկի գյուղում (այժմ՝ Տվերի մարզի Օլենինսկի շրջան)։ Նա մի բատրակուհու արտաամուսնական որդին էր ։ Սովորել է եկեղեցական-ծխական դպրոցում, հետո՝ Տատևո գյուղի այժմ հայտնի Ս. Ա. Ռաչինսկու դպրոցում։
1882 թվականին Ռաչինսկին Բոգդանով-Բելսկիին ուղարկել է Տրոիցե-Սերգիյան մայրավանքի սրբանկարչության արհեստանոց, իսկ 1884 թվականին՝ Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան (МУЖВЗ): Նրան դասավանդել են Վլադիմիր Մակովսկին, Վասիլի Պոլենովը, Իլլարիոն Պրյանիշնիկովը։ «Ապագա աբեղան» (1889 թ.) աշխատանքի համար Բոգդանով-Բելսկին ստացել է արծաթե մեծ մեդալ և արժանացել բարձրակարգ նկարիչ կոչման։ 1891 թվականին «Ապագա աբեղան» նկարը գնվել է Կոզմա Սոլդատյոնկովի կողմից, այնուհետև վերագնվել է կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի կողմից։
1894-1895 թվականներին Բոգդանով-Բելսկին գեղանկարչություն է սովորել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի բարձրագույն գեղանկարչության դպրոցում Իլյա Ռեպինի մոտ, այնուհետև մեկնել է Փարիզ, որտեղ այցելել է Ֆիլիպո Կոլարոսիի, Ֆերնանդ Կորմոնի արվեստանոցները։ Աշխատել է Մյունխենում և Իտալիայում։
Նա պարբերաբար մեկնում էր Ուդոմլյա լճի ափին գտնվող Օստրավնո գյուղը, որտեղ ապրում և աշխատում էր տեղաբնակ կալվածատեր Ուշակովի մոտ ։
Նա եղել է նկարիչների մի քանի նշանավոր ընկերությունների անդամ, այդ թվում նաև՝ Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության և Կուինջիի անվան ընկերության։
1920 թվականին Բոգդանով-Բելսկին մեկնել է Պետրոգրադ, այնուհետև՝ Լատվիա ։
1930 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Ռիգայում նա դարձել է Fraternitas Arctica ուսանողական կորպորացիայի պատվավոր անդամ։ Պարգևատրվել է «Երեք աստղ» շքանշանով։
Բոգդանով-Բելսկին նկարում էր հիմնականում ժանրային նկարներ, հատկապես՝ գյուղացի երեխաների կրթությունը, դիմանկարներ, բնապատկերների իմպրեսիոնիստական էտյուդներ։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ նա Լատվիայի՝ գերմանացիների կողմից գրավված տարածքում էր։ Շարունակում էր նկարել դիմանկարներ։
1944 թվականին նկարիչը ծանր հիվանդացել է։ Պառկել է Բեռլինի հիվանդանոցում ։
Բոգդանով-Բելսկին մահացել է 1945 թվականի փետրվարի 19-ին Բեռլինում։ Թաղվել է Բեռլինում՝ ռուսական Թեգել գերեզմանոցում ։
2000 թվականի հունիսի 23-ին Օլենինսկի շրջանի Տատևո գյուղում բացվել է նկարչի թանգարանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ
Օսթին Բաթլեր
Оսթին Ռոբերտ Բաթլեր (Austin Robert Butler,, ամերիկացի դերասան, երգիչ, մոդել։ Առավելապես հայտնի է դերերով այնպիսի հեռուստասերիալներում, ինչպիսին են «Зоуи 101» (Ջեյմս Հարետ), «Նրան մոռացել են ծննդատանը» (Ջեյմս Ուիլկի Ուիկերսոն) , «Կյանքն անկախատեսելի է» (Ջոնս Մեյեր), «Քերիի օրագիրը (հեռուստասերիալ)» (Սեբաստիան Քիդդ) և Ուիլլա Օմսֆորդի դերով «Շանարի քրոնիկներ» հեռուստասերիալում։ Բաթլերը նաև նկարահանվել է «Այլմոլորակայիններ ձեղնահարկում» ֆիլմում (Ջեյկ Պիրսոն) և «Շարպի շքեղ արկածները» տեսաֆիլմում (Պեյթոն Լեվերտ)։
Վաղ կյանք
Բաթլերը ծնվել է 1991 թվականի օգոստոսի 17-ին Կալիֆորնիայի նահանգում՝ գլխավոր հաշվապահ Լորի Էննի և Դեվիդ Բաթլերի ընտանիքում  ։ Նրա մեծ քույրը՝ Էշլին (ծնվել է 1986), դերասանուհի էր, որը նկարահանվել է եղբոր «Նեդի գոյատևման գաղտնի ուղեցույցը դպրոցում» սերիալի զանգվածային տեսարանում ։
Երբ Բաթլերը տասներեք տարեկան էր, Կալիֆորնիայի Օրինջ մարզի խանութում նրան դիմել է ընկերության ներկայացուցիչը, որպեսզի ընտրի դերասան զանգվածային տեսարանների համար ։ Դերասան լինելը Բաթլերին շատ է դուր եկել և շուտով նա սկսել է այցելել դերասանական վարպետության դասերի, որպեսզի զարգացնի իր տաղանդը ։
Անձնական կյանք
2011 թվականին Բաթլերը հանդիպում է դերասանուհի Վանեսա Հադժենսի հետ ։ Բաժանվում է 2020 թվականի սկզբին ։
Կարլովցիի կոնգրես
Կարլովցիի կոնգրես, 1698—1699 թվականներին, միջազգային համաժողով, որ գումարվել է 1698 թվականի հոկտեմբերին, Սլավոնիայի Կարլովցի բնակավայրում՝ «Սրբազան լիգայի» անդամ պետությունների (Ավստրիա, Վենետիկ, Լեհաստան, Ռուսաստան) և Օսմանյան կայսրության միջև հաշտության պայմանագիր կնքելու համար։ Մինչ այդ Թուրքիան մի շարք պարտություններ էր կրել կոալիցիայի անդամ երկրներից, ջախջախիչ հարված ստացել 1683 թվականին՝ Վիեննայի մոտ։ «Սրբազան լիգայի» երկրների միջև ծագած լուրջ հակասությունները, հատկապես նրանց ընդդիմությունը Ռուսաստանի դիրքերի ուժեղացմանը Սև ծովում, հանգեցրին նրան, որ ընդհանուր պայմանագրի փոխարեն դաշնակիցները անջատ պայմանագրեր կնքեցին Թուրքիայի հետ (1699 թվականի հունվարի 16-ին՝ Լեհաստանը, հունվարի 26-ին՝ Ավստրիան ու Վենետիկը)։ Հունվարի 24-ին Ռուսաստանը ստորագրեց լոկ երկու տարվա զինադադարի պայմանագիր, որը փոխարինվեց 1700 թվականի Կոստանդնուպոլիսի հաշտության պայմանագրով։ Լեհաստանն ստացավ Աջափնյա Ուկրաինայի հարավային մասը և Պոդոլիան, Ավստրիան՝ Հունգարիայի տերիտորիայի մեծ մասը, Տրանսիլվանիան, Խորվաթիան և համարյա ամբողջ Սլավոնիան, Վենետիկը՝ Մորեան, Արշիպելագի կղզիները և բերդեր Դալմաթիայում։ Զինադադարի պայմանագրով Ռուսաստանին մնաց Ազովը։
Կատեգորիա:Պայմանագրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հաշտության համաձայնագրեր Կատեգորիա:Լեհաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Կոպանովկա (այլ կիրառումներ)
Կոպանովկա, կարող է վերաբերել՝
Նկարված մուլտիպլիկացիա
Նկարված մուլտիպլիկացիան դա մուլտիպլիկացիայի տեխնոլոգիա է, որը հիմնված է իրարից քիչ տարբերվող երկչափ պատկերների կադրային նկարահանումների վրա։ Այն առաջացել է 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին ։
Պատմություն
Նկարված մուլտիպլիկացիան առաջացել է 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին։
Սկզբում բոլոր կադրերը նկարվում էին լիարժեք և առանձին-առանձին, որը շատ աշխատատար էր և մեծ ժամանակ էր խլում նաև նկարիչների մի ամբողջ կոլեկտիվից։
Այնուհետև հորինվեց օբեյկտների նկարման մի այլ տարբերակ։ Կերպարներն ու տեսարանները նկարվում էին թափանցիկ թիթեղների վրա, որոնք դրվում էին իրար վրա։ Առաջին շերտի վրա կարելի էր տեղավորել ետին պլանը, երկրորդի վրա՝ կերպարների մարմնի անշարժ մասերը, իսկ երրորդի՝ շարժական և այդպես շարունակ։ Այն նկատելիորեն կրճատում էր աշխատատարությունը, քանի որ յուրաքանչյուր կադր զրոյից չէր նկարվում։ Այս տեխնիկան կոչվեց շերտային, որն առաջին անգամ օգտագործեց Ուոլտ Դիսնեյը։
Ինչպես նաև նկարված մուլտիպլիկացիան հեշտությամբ բաժանում է մուլտիպլիկատորների աշխատանքը և ստեղծում «կոնվեյեր», որի ամենատիպիկ ներկայացուցիչը Ուոլթ Դիսնեյի մուլտիպլիկացիան է։ Դրա օգտագործմամբ կարելի է հասնել ռեալիստականության տարբեր աստիճանների՝ Զագրեբական դպրոցի գրոտեսկային շարժից, մինչև Պետրովի հիպերռեալիստականության։
Բացի այդ, 24-ֆազանոց մուլտֆիլմի լիարժեք ստեղծման աշխատանքը շատ երկար և աշխատատար էր, այդ պատճառով հետպատերազմական շրջանում այն ենթարկվեց «կրճատման», որի ժամանակ 1 վայրկյանի ընթացքում տեղի էր ունենում ընդամենը 4 կադրի փոփոխություն։
Ներկայիս պահին նկարված ֆիլմերի մեծամասնությունն արտադրվում են Ճապոնիայում (տե՛ս Անիմե)։ Ուլոթ Դիսնեյի ստուդիաները կամ փակված են, կամ էլ անցել են 3D-տեխնոլոգիային։ Բայց մուլտսերիալների մեծ մասը դեռևս շարունակում են ստեղծվել այս տեխնոլոգիայով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտիպլիկացիա Կատեգորիա:Նկարչություն Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիա
Ջերալդի խաղերը
«Ջերալդի խաղերը» (Gerald's Game), ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի վեպ ։ Պատմությունը մի կնոջ մասին է, ում ամուսինը մահացել է սրտի կաթվածից։
Ինչպես և «Ռոզա Մադեր» ու «Դոլորես Քլեյբորն» վեպերը, սա նույնպես բարձրացնում է հեղինակի ստեղծագործական կյանքի կարևորագույն խնդիրներից մեկը՝ կնոջ նկատմամբ հարգանքը, նրա դերը ժամանակակից աշխարհում։ Վեպի նախաբան է հանդիսանում Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմի «Անձրև» ստեղծագործության մեջբերումը․ Գիրքը զուգահեռներ ունի նաև Քինգի այլ աշխատությունների հետ, որոնցից է «Դոլորես Քլեյբորնը»։ Երկու վեպերում էլ քննարկվել է կնոջ դերը հասարակության մեջ, բռնությունը ընտանիքում։ Կիսաուշաթափ տեսիլքներում Ջեսսիին մի քանի անգամ տեսնում է Դոլորես Քլեյբորնը (գրքերի մի քանի իրադարձություններ տեղի են ունենում միաժամանակ)։ Վեպում հիշատակվում է Ալան Պենգբերնը, որը «Պետքական բաներ» և «Մռայլ կեսը» վեպերի գլխավոր հերոսներից է։ Բացի այդ վեպում նշվում է Նորրիս Րիջվիկը, ով զբաղեցրեց Պենգբորնի տեղը և դարձավ տեղական շերիֆ։
Սյուժե
Ընտանեկան զույգը՝ Ջերալդը և Ջեսսին, այցելում են իրենց քաղաքից դուրս՝ լճի ափին գտնվող տունը, որպեսզի ժամանակն անցկացնեն միասին։ Հանգստի ամենաուրախ պահին ամուսինը կապում է կնոջը և ցանակնում բռնանալ նրա նկատմամբ։ Վախենալով դեպքերի հետագա զարգացումից՝ կինը սկսում է ոտքերով հարվածել ամուսնուն, ինչի հետևանքով Ջերալդը սրտի կաթված է ստանում, նա ընկնում է գետին և մահանում։
Ջեսսին տանը միայնակ է մնում։ Շոկից շփոթված՝ նա ի զորու չի լինում նույնիսկ օգնություն կանչել, քանի որ այդ սեզոնին ամառանոցներում ոչ ոք չի լինում, բացի իրենից և մահացած ամուսնուց, վայրի սոված շնից, որը շուտով այցելում է նրան։ Հոգնելով գերլարվածությունից՝ Ջեսսին արթնանում է մղձավանջից և սենյակի մութ անկյունում նկատում բարձրահասակ անհամաչափ տղամարդու ուրվագիծ։ Ջեսսիի ենթագիտակցությունը, որը բաժանվել էր համապատասխան անուններով մի քանի անձերի, որոնց ձայները լսվում էին նրա ուղեղում, բանավիճում իրենց մեջ, սակայն Ջեսսին կրկին չի դիմանում լարվածությունը և քնում։
Երազում Ջեսսին տեսնում է հորը, ում միշտ սիրել է, և միաժամանակ հիշում այն բարոյական անկումը, որը տեղի է ունեցել մանուկ հասակում՝ արևի խավարման ժամանակ, հոր մեղավորությամբ։ Ուշքի գալով՝ Ջեսսին իր մեջ ուժ է գտնում ազատվել կապանքներից և փախչել խորհրդավոր անծանոթ տղամարդուց, ով այցելել էր իր տունը, ինչից հետո նա գործի է գցում ավտոմեքենան և գնում Կասլ Ռոկ քաղաքը, որտեղ նրան օգնություն էր սպասում։ Որոշ ժամանակ անց Ջեսսին ուշքի է գալիս կատարվածից, սակայն չի կարողանում հասկանալ անծանոթ տղամարդու առեղծվածը, ով երևացել էր նրան տանը։ Շուտով նա իմանում է, որ դա պարզապես հալյուցինացիա չէր, այլ մանյակ էր, մարդասպան, ում նա ճանաչում է դատի ժամանակ, որտեղ վերջինիս դատապարտում էին և որտեղ նա հայտնվել էր ի շնորհիվ մի ծանոթ մահացած ամուսնու կոլեգա-ընկեր փաստաբանի։
Էկրանավորում
2014 թվականի մայիսին Deadline.com-ը հայտարարել է, որ Մայք Ֆլանագանը նպատակադրվեծ է ղեկավարել գրքի էկրանավորումը ։ Ռյու Մորգը 2016 թվականի սեպտեմբերի հարցազրույցին հայտնել է, որ Ֆլանագանի պնդմամբ ադապտացումը կկատարի Netflix-ը։ Նա չհայտարարեց, թե երբ այն էկրան կբարձրանա կամ արդյոք մասնակցելու է Սթիվեն Քինգը ։ 2016 թվականի հոկտեմբերին Deadline հրապարակել է, որ Կարլա Գուգինոն և Բրյուս Գրինվուսը կնկարահանվեն ֆիլմում Ջեսսիի և Ջերալդի դերերում ։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ֆլանագանը հայտարարեց, որ նկարահանումներն արդեն մեկնարկել են ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 26-ին «Ջերալդի խաղերը» ֆիլմը էկրան բարձրացավ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ջերմային ճառագայթում
Ջերմային ճառագայթում, ջերմաստիճանային ճառագայթում, նյութի ներքին էներգիայի հաշվին առաջացող էլեկտրամագնիսական ճառագայթում։ Ունի հոծ սպեկտր, որի մաքսիմումը կախված է նյութի ջերմաստիճանից։ Վերջինիս բարձրացումով աճում է առաքվող ջերմային ճառագայթման ընդհանուր էներգիան, իսկ մաքսիմումը տեղաշարժվում է կարճ ալիքների տիրույթը։ Ջերմային ճառագայթում են առաքում, օրինակ, շիկացած մետաղի մակերևույթը, Երկրի մթնոլորտը, սպիտակ թզուկը և այլն։
Հավասարակշիռ ճառագայթում
Նյութի հավասարակշիռ վիճակը տարածության յուրաքանչյուր կետում տեղային (լոկալ) թերմոդինամիկական հավասարակշռության վիճակ է և բնութագրվում է ջերմաստիճանի այն արժեքով, որից կախված է նյութի ջերմային ճառագայթումը տվյալ կետում։ Մարմինների այն համակարգի դեպքում, որի համար իրականանում է միայն տեղային թերմոդինամիկական հավասարակշռությունը, և որի տարբեր կետեր ունեն տարբեր ջերմաստիճան, ջերմային ճառագայթումը նյութի հետ թերմոդինամիկական հավասարակշռության մեջ չի գտնվում։ Տաք մարմինների ճառագայթումն ավելի ուժեղ է, քան կլանումը, իսկ սառը մարմինները, հակառակը, ավելի կլանում են, քան ճառագայթում։ Տեղի է ունենում ճառագայթման փոխանցում տաք մարմիններից դեպի սառը մարմինները։ Համակարգը մնայուն (ստացիոնար) վիճակում պահելու համար, որի դեպքում պահպանվում է ջերմաստիճանի բաշխումը համակարգում, անհրաժեշտ է տաք (աստիճանաբար սառչող) մարմիններին ջերմություն հաղորդել, իսկ սառը (աստիճանաբար տաքացող) մարմիններից հեռացնել ջերմությունը։ Դա կարող է իրականացվել ինչպես բնական պայմաններում (օրինակ, Երկրի մթնոլորտում), այնպես էլ արհեստականորեն (օրինակ, շիկացման լամպերում)։ Լրիվ թերմոդինամիկական հավասարակշռության դեպքում մարմինների համակարգի բոլոր մասերն ունեն միևնույն ջերմաստիճանը, և յուրաքանչյուր մարմնի առաքած ջերմային ճառագայթման էներգիան համակշռվում է այն ջերմային ճառագայթման էներգիայի կլանումով, որ առաքում են մյուս մարմինները։ Այդ դեպքում ջերմային ճառագայթումը նյութի հետ գտնվում է թերմոդինամիկական հավասարակշռության մեջ և կոչվում է հավասարակշիռ ճառագայթում (հավասարակշիռ է, օրինակ, բացարձակ սև մարմնի ջերմային ճառագայթումը)։ Հավասարակշիռ ճառագայթման սպեկտրը կախված չէ նյութի բնույթից և որոշվում է Պլանկի ճառագայթման օրենքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսական ճառագայթում Կատեգորիա:Թերմոդինամիկա
Գրիգորևկա (Ազովի շրջան)
Գրիգորևկա (Григорьевка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Օտրադովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 70 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Կոպեյկի (այլ կիրառումներ)
Կոպեյկի, կարող է վերաբերել՝
Կոպենհագեն (այլ կիրառումներ)
Կոպենհագեն, կարող է վերաբերել՝
Կոռ (այլ կիրառումներ)
Կոռ, կարող է վերաբերել՝
Կոռիկոս (այլ կիրառումներ)
Կոռիկոս, կարող է վերաբերել՝
Կոսինո (այլ կիրառումներ)
Կոսինո, կարող է վերաբերել՝
Կորնևո (Կալինինգրադի մարզ)
Ավան
Գուսարևա Բալկա (Ազովի շրջան)
Գուսարևա Բալկա (Гусарева Балка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կալինովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 50 կմ հեռավորության վրա։
Կորնևո (Կալինինգրադի մարզ)
Կորնևո
Գուսարևա Բալկա (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Կորնևո (Կալինինգրադի մարզ)
54°   26՛ հ. լ'''. 20°''' 17՛ արևմտ. երկ.
Երկիրը                                                                       Ռուսաստան
Մունիցիպալ  շրջան                                    Բագրատիոնի
Գյուղական ավան                                        Սահմանային
Հիմնված  է                                              1313 թ.
Նախկին անվանումները                      Ziten, Ցինտեն
Ավան է                                                           1945
Ժամային գոտի                                             UTC + 2:00
Բնակչությունը
Բնակչությունը                                             1912 մարդ(2010)
Թվային   իդենտիֆիկատորներ
Փոստային        ինդեքս                    238443
OKATO-ի     կոդ                                27203807001
OKTMO-ի    կոդ                                2770300441
Կորնևո (մինչ 1946թ. – Ցի՛նտեն,  գերմ. Ziten )  -Բագրատիոնովսկի   շրջանի ավան, Կալինինգրադի մարզում։ Մինչև պատերազմը ուներ քաղաքի կարգավիճակ։ Տեղակայվա է Լեհաստանի սահմանից մի քանի կիլոմետր հեռու։ Ավանը կանգնած է ոչ շատ մեծ Կորնևկա գետի վրա։ Մտնում է Սահմանային գյուղական ավանի մեջ։
Աշխարհագրություն
Կորնևո ավանը տեղակայված է Կորնևկա գետի վրա, ուղղով 21 կմ  դեպի  արևմտա-հյուսիսարևմուտքում շրջկենտրոնից, Բագրատիոնովսկ քաղաքը, 25 կմ հարավ շրջկենտրոնի հարավային եզրագծից, Կալինինգրադ քաղաքը։ Մոտավորապես 4 կմ դեպի հարավ բնակելի կետից անցնում է ռուս-լեհական պետական սահմանը։
Պատմություն
Ցինտենը հիմնված է 1313 թ.: 1520 թ. Տևտոնի շքանշանի և Լեհաստանի պատերազմի ժամանակ Ցիտենը թալանվել էր Շքանշանի հակառակորդների  կողմից։
1930 թ. Կառուցվել է երկաթգիծ Պրեյսլիշ-Էլաուից (հիմա Բագրատինովսկ)  Խայլիգենբայլ (հիմա Մամոնովո), որը անցնում էր  Ցինտենի միջով։ Այսպիսով Ցինտենը դարձավ կարևոր երկաթգծի հանգույց, այստեղ հատվում էին 4 ուղղություն. Պրեյսիշ-Էյլաու, Խայլիգենբայլ, Կոբբելբուդե(հիմա Սվետլոյե)  և ճանապարհ դեպի հարավ(ներկայիս Լեհաստանի տարաքում)։ Ցինտենի կայարանը ուներ սեփական շոգեքարշային դեպո։ Պատերազմից հետո բոլոր այս գերը քանդեցին։
Արևմտա-պրուսսական օպերացիայի ժամանակ Հայրենական Մեծ պատերազմի, Ցինտենում տեղակայված էր գերմանական հենակետ։ 1945 թ. Այստեղ ընթանում էին թեժ մարտեր։
Բնակչությունը
Բնակչության թիվը
Գերբ(զինանշան)
Մինչև պատերազմը Ցինտենն ուներ իր զինանշանը. Կապույտ դաշտից դուրս եկող ձևավորված արծաթե     ատամիկներով    եզներին երկու խաչվող խոնարհված  արծաթյա աշտարակները  մուգ կարմիր     հիպի    կտուրներով։ Աշտարակների միջից  ուղիղ  նայում էր  ցուլի  ոսկե գլուխ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքը շատ է  տուժել պատերազմի ժամանակ, այստեղ քիչ պատմական հուշարձաններ է պահպանվել։
Պահպանվել են     կիրսի     ավերակներ XIV  դարի։ Ավանի  հիմնավորման   մասին   1313  թ. հիշեցնում է հուշատախտակի  քարը։
Բացի երկաթգծի մնացորդներից, Կորնևոյում կա նաև ուրիշ ճարտարապետական արդյունաբերության  հուշարձան, XIX  դարի վերջի հողմաղաց Կորնևկա գետի վրա։
ՀավելումներՀավելումներ
1.Միջռուսաստանյան մարդահամար 2010 թ. Կալինինգրադի մարզ։ Աղյուսակ  10. Մարդկանց թիվը քաղաքային համայնքների, մունիցիպալ շրջանների, քաղաքային   և գյուղական ավանների, քաղաքային բնակավայրերի, գյուղական բնակավայրերի։ Դիմման ժամկետը 28 նոյ. 2013 թ.:
Արխիվացված է  2013-11-228:
2.Ամփոփում
Սովինֆորմբյուրո         21 փետրվարի 1945 թ.:
3. Միջռուսաստանյան մարդահամար 2002 թ.
Թվաքանակը և բնաչության տեղավորումը։
Արխիվացված է  3 փետրվարի 2014 թ.:
4.Զինանշանի պատկերը և նկարագրումը։
Դիմման ժամկետը 9 սեպտեմբերի 2007 թ.:
Արխիվացված է   27 սեպտեմբերի 2007 թ.:
6.Պեպոյի նկարը 1 սեպտեմբերի  2002 թ (անհասանալի հղում)։
Դիմման ժամկետ 9 սեպտեմբերի 2007թ.:
Արխիվացված է  27  սեպտեմբերի 2007թ.:
7.Կամուրջի նկարը, վկայագրված 16 օգոստոսի 1997թ. (անհասանալի հղում)։
Աղբյուրները
Ostreussen (երկաթգծերի մասին տեղեկատվություն)  (գերմ.)//Eisenbahn-Kurier-1Quarta/1999-Nr.52special.
·        Ցինտեն քաղաքի տեսքը մինչև պատերազմը(2010)։
Դիմման ժամկետ 22 հոկտեմբեր 2012 թ.:
Արխիվացված է 23 հոկտեմբեր 2012 թ.:
·        Նովիկով Ա.Ս. Սիոդնով Ի. Ն. Ցինտեն քաղաքի պատմությունը  (Կալինինգրադի շրջանի Կորնևո ավան)  - 2012
Քարտեզագրական աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Բարատիոնովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ
All That Jazz (ալբոմ, Էլլա Ֆիցջերալդ)
Գրեմմիի 33-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ All That Jazz ալբոմը բերեց Էլլային «լավագույն կանացի վոկալային կատարում» մրցանակը ։
Դոնսկո (Ազովի շրջան)
Դոնսկո (Донской), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կագալնիցկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր
Տյուլմեն
Տյուլմեն  (Тюльмень), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինզեր գետի աջ ափին 126 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 62 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դուգինո (Ազովի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի բնակավայրեր