Դրոշ
Եվրոպայի դրոշներ
Արծիվն Ալբանիայի ազգային հերոս Սկանդերբերգի խորհրդանիշն էր։ 15-րդ դարում նա ղեկավարեց ժողովրդական ապստամբությունը, որի արդյունքում երկրի մի մասն ազատվեց օսմանյան լծից։ Դրոշին Ֆրանսիայի և Իսպանիայի գույներն են։ Մեջտեղի զոլն ավելի լայն է։ Զինանաշանի տակ գրված է. «Ուժը միասնության մեջ է»։ Դրոշի գույները վերցված են Բրաբաբտ նահանգի դրոշից։ 1830 թվականի անկախացումից հետո վրան ավելացնել են զոլերը։ Կապույտ գույնն ու աստղերը վերցված են ԵՄ դրոշից։ Եռանկյունը երկրի բնակչության երեք խումբն է խորհրդանշում, դեղին գույնըէ լուսավոր ապագայի հույսը։ Սպիտակը խաղաղության և ազատության գույնն է, կանաչը՝ երկրի բնական պաշարների, կարմիրը՝ ազատության համար կռված հայրենասերների արյան։ Ավանդության համաձայն՝ դանիացիների և բալթյան հեթանոս ցեղերի միջև ճակատամարտի ժամանակ երկնքից սպիտակ խաչով կարմիր դրոշ է իջել և հաղթանակ բերել դանիացիներին։ Դանիայի դրոշը պատմության ամենահին դրոշներից մեկն է (13-րդ դար)։ Սև, կարմիրը և ոսկեգույնը դրոշի վրա երևացին Նապոլեոնի դեմ մղված ազատագրական պատերազմից հետո։ Դրանք գերմանական բանակի զինվորների համազգեստի գույներն էին։ Կապույտը խորհրդանշում է Բալթիկ ծովը, սևը՝ հողի և ազգային բաճկոնների գույնը, սպիտակը՝ ազատության ձգտումը և լավ ապագայի հույսը։ Դրոշը ձևավորված է սկանդինավյան խաչի օրինակով։ Սպիտակը ձյունածածկ բնությունն է, կապույտը՝ երկրի բազմաթիվ գետերի և լճերի գույնը։ Ամբողջ աշխարհին հայտնի եռագույնը երկրի մայրաքաղաք Փարիզի գույներն ունի՝ «կարմիր և կապույտ», սպիտակը թագավորության զինանշանի գույնն է։ Սպիտակն ու կապույտը հունական ավանդական գույներն են։ Խաչը խորհրդանշում է քրիստոնեությունը, ինը զոլը՝ «Ազատություն կամ մահ» կոչի ինը վանկը։ Դրոշը միավորում է Անգլիայի «Գևորգյան կարմի խաչը սպիտակի վրա», Շոտլանդիայի «սպիտակ խաչը կապույտի վրա» և Իռլանդիայի «սբ. Պատրիկի կարմիր խաչը սպիտակի վրա» խորհրդանիշները։ Կանաչը խորհրդանշում է Իռլանդիան, որը նաև կանաչ կղզի են անվանում, սպիտակը՝ կաթոլիկությունը, իսկ նարնջագույնը՝ բողոքականությունը։ Դրոշակի տեսքը գալիս է սկանդինավյան ավանդությունից. Դանիայի դրոշից՝ «կղզու բնակիչները ծագումով դանիացի են»։ Կապույտը ծովի գույնն է, սպիտակը՝ հեյզերները, կարմիրը՝ հրաբուխները։ Իտալիայի դրոշը ստեղծված է ֆրանսիականի նմանությամբ։ Սպիտակն ու կանաչը Միլանի ոստիկանների համազգեստի գույներն էին, որոնց հետո ավելացվել է կարմիրը։ Այս նորանկախ պետության դրոշի վրա պատկերված է երկրի տարածքը։ Վեց աստղը երկրի վեց հիմնական ժողովուրդներին են խորհրդանշում։ Կարմիրը, կապույտն ու սպիտակը խորվաթների ազգային տարազի գույներն են։ Վահանը երկրի ավանդական զինանշանն է, թագի վրա Խորվաթիայի տարբեր ժամանակնների զինանշաններն են։ Հիմքում 12-րդ դարի զինվորական դրոշն է։ Կարմիրը խորհրդանշում է ազատության պայքարը, սպիտակը՝ իրավունքը, արդարությունն ու պատիվը։ Կարմիր գույնի զոլերը համեմատաբար ավելի մուգ են։ Կապույտ գույնը երկնքի գույնն է խորհրդանշում, կարմիրը՝ մայր մտնող արևի լույսի տակ եղած սառցադաշտերը, իշխանական թագը՝ ժողովրդի և իշխանական դինաստիայի միասնությունը։ Կարմիրն ու կանաչը ազգային տարազի գույներն են։ Կանաչը նաև անտառներն է խորհրդանշում, կարմիրը՝ ծաղիկները, իսկ դեղինը՝ գյուղատնտեսությունն ու ապագայի սպասելիքները։ Դրոշի գույները վերցված են 1288 թվականի թագավորական զինանշանից, որի վրա պատկերված էր կարմիր առյուծը՝ սպիտակ և կապույտ ինը մասի բաժանված դաշտի մեջ։ Սպիտակը մաքրությունն է, կարմիրը՝ պայծառ պատմությունը։ Վերևի անկյունում սբ. Գևորգի շքանշանն է, որով կղզու բնակիչները պարգևատրվել են 2-րդ աշխարհամարտում ցուցաբերած արիության համար։ Կարմիրն ու դեղինը զինանշանների հին գույներն են։ Արևը լույս է ու կյանք, ազատություն և երջանկություն։ Այն հաճախ է հանդիպում երկրի եկեղեցիների և վանքերի զարդարանքների մեջ։ Դրոշն ստեղծված է ռումինական դրոշի նմանությամբ։ Մոլդովացիները սերտ կապված են Ռումինիայի հետ. նույն պատմությունն ու լեզուն ունեն։ Զինանշանը ևս նման է ռումինական զինանշանին։ Դրոշը Գրիմալդի իշխանական տան զինանշանի գույներն ունի, որի վրա պատկերված են կարմիր և արծաթագույն շեղանկյուններ։ Հաստատվել է 1881 թվականին՝ Կառլոս III գահապահի ժամանակ։ Դրոշի կարմիր գույնը գալիս է 18-րդ դարի բանակային դրոշից։ Դեղին գույնով երկգլխանի արծիվը պետության զինանշանն է։ Սա աշխարհի ամենահին եռագույնն է՝ «նարնջագույն-սպիտակ-կապույտ», որը հայտնի է որպես Օրանի արքայազնի դրոշ։ 1796 թվականի նարնջագույն զոլը փոխվեց կարմիրի։ Դրոշի նախատիպը դանիականն է (1380-1814 թվականներին Նորվեգիան Դանիայի կազմում էր)։ Գույներն ազատության գույներն են՝ կարմիր-սպիտակ-կապույտ։ Դրոշի հիմքում Ֆրիդրիխ II դուքսի զինանշանն է։ Որպես զինվորական դրոշ՝ հայտնի է 15-րդ դարից։ 1786 թվականի ռազմանավերի դրոշն է։ Դրոշի գույները զինանշանի գույներն են հիշեցնումч «ոսկե թագով սպիտակ արծիվը կարմիր ֆոնի վրա»։ Առաջին անգամ դրոշը պարզվել է 1918 թվականին՝ ի նշանավորումն հանրապետության հիմնադրման։ Կանաչ զոլն ազատությունն է խորհրդանշում, կարմիրը հիշեցնում է 1910-1911 թվականների հեղափոխության մասին։ Զոլերի միացման վրա տեղադրված է պետական զինանշանը։ Գույներն սկիզբ են առնում Ռումինիայի միջնադարյան իշխանությունների՝ Մոլդովայի, Վալախիայի և Տրանսիլվանիայի դրոշներից։ Կապույտը երկինքն է, դեղինը՝ հարստությունը, կարմիրը՝ արիությունը։ Եռագույնը մտցրել է 1799 թվականին Պետրոս Մեծը՝ որպես նավերի մոսկովյան թագավորի դրոշ։ Սպիտակը, կապույտն ու կարմիրը հետագայում համասլավոնական բնույթ ստացան։ Աշխարհի ամենահին հանրապետության դրոշի վրա պետական զինանշանի գույներն են։ Սպիտակը խաղաղությունն է ու Մոնտե Տիտանո լեռան գագաթի ձյունն է խորհրդանշում, կապույտը՝ ազատությունն ու երկինք։ Սկանդինավյան խաչով դրոշի գույները թագավորական զինանշանի գույների հետ են կապում։ 1449 թվականին երկրի դրոշը՝ ոսկեգույն խաչը կապույտ ֆոնի վրա, ճանաչվել է որպես պետական դրոշ։ Դրոշը միավորում է Հռոմեական Սրբազան կայսրության ավատատուների կարմիր դրոշը և շվեյցարական խաչը։ Առաջին անգամ բարձրացվել է Լաուպենեի ճակատամարտում՝ 1339 թվականին։ Դրոշի վրա սլավոնական համաժողովրդական գույներն են՝ սպիտակ, կարմիր, կապույտ։ Վահանի սպիտակ ու կարմիր զույգ արծվները պահում են Սերբիայի զինանշանի սպիտակ խաչը։ Եռագույնի վրա պետական զինանշանն է։ Եռագագաթ լեռն ու վրայի խաչը առաջին անգամ հայտնվեցին 1189 թվականին՝ Հունգարիայի թագավոր Բելլա III-ի զինանշանի վրա։ Կարմիր ու դեղին գույները պատմական ծագում ունեն։ Զինանշանի վրա Հերկուլեսյան սյուները խորհրդանշում են Ջիբրալթարի նեղուցը, որը հնում համարվում էր աշխարհի ծայրը։ Դրոշի գույները համասլավոնական են։ Սպիտակն ու կարմիրը Բոհեմիայի գույներն են, որոնք վրցված են հին զինանշանից։ Դրա վրա պատկերված էր արծաթագույն առյուծը։ Կարմիրը Արաբական խալիֆայության Օմար I խալիֆի գույնն է, ում օրոք (634 թվականին) սկսվեցին արաբական նվաճումները։ Մահիկն ու աստղը մինչ այսօր իսլամի խորհրդանիշն են։ Դրոշի գույները գալիս են Գալիցյան իծխանության զինանշանից, որի կապույտ ֆոնի վրա պատկերված էր ոսկեգույն առյուծը։ Կապույտը երկինք է, իսկ դեղինը ցորենի արտերը։ Դրոշի գույները վերցված են երկրի զինանշանից։ Կարմիրը երկրի ազատության համար թափված արյունն է, սպիտակը՝ մաքրությունը, կանաչը՝ հույսը։ Սպիտակ-դեղին դրոշի դեղին զոլի կենտրոնում պապի խույրի տակ, խաչած երկու երկնային թագավորության խորհրդանշական բանալիներն են։ Դեղինն ու սպիտակը կաթոլիկ եկեղեցու գույներն են։ Կարմիր գույնը փառավոր անցյալն է խորհրդանշում, կանաչը՝ բնության հարստությունը և վերածննդի հույսը, ձողի երկայնքի զարդանախշը՝ ժողովրդի մշակութային ժառանգությունը։ Սպիտակ գույնն ու ձիթենու ճյուղը խաղաղության խորհրդանիշներն են։ Նարինջը հուշում է պղնձի հարուստ հանքերի մասին, որից և առաջացել է կղզու անվանումը։