Գրենլանդական_կետ
Պոպուլյացիայի կարգավիճակ
Մարդիկ վաղուց են սկսել կետեր որսալ, չնայած սկզբում օգտագործում էին կենդանիների դիակները, որոնք գտնում էին ափերի մոտ։ Հին որսորդների աչքում դա ուտելի մսի և ճարպի «կենդանի լեռ» էր, որը ոչ միայն ցանկալի էր, այլև համեմատաբար հասանելի։ Կետն այնքան դանդաղ է շարժվում, որ կարելի է հասնել վելբոտով՝ կետային նավակով։ Ընդհանուր առմամբ, այն այնքան էլ դժվար չէ ձեռք բերել, ունենալով ամենապարզ զենքերը՝ նիզակներ և ձեռքի որսատեգեր։ Վերջապես, սպանվելով ջրի մեջ, նա չի սուզվում։ Եվրոպացիները վաղուց սկսեցին իրենց կետորսությունը։ Դրա սկիզբը դրեցին ռուս պոմորները։ Դեռևս 16-րդ դարում նրանք կետեր էին որսում Մուրմանի ափերին և Գրումանտի կղզիներում (Շպիցբերգեն)։ 17-րդ դարում ակտիվ ձկնորսության սկսվելուց առաջ գրենլանդական կետերի համաշխարհային պոպուլյացիան այնքան շատ էր, որ Շպիցբերգեն ուղևորվող նավի նավապետի վկայությամբ՝ նրա նավը «ստիպված էր ջրի մեջ հրել չարաճճի հրեշների, ասես դա լիքը բևեռային սառույց լիներ» ։ 1611 թվականին այստեղ հայտնվեցին անգլիացիները, 1612 թվականին՝ հոլանդացիները, 1615 թվականին՝ դանիացիները, իսկ նրանցից հետո՝ իսպանացիները, ֆրանսիացիները, գերմանացիները։  Ամեն տարի 500 և նույնիսկ 1000 նավ գնում էր  Շպիցբերգեն  ձկնորսության։  Ճիշտ է, յուրաքանչյուր կետորս սեզոնի ընթացքում արդյունահանել է ընդամենը մի քանի, երբեմն էլ միայն մեկ կետ։ Բայց դա ևս հաջողություն էր։ Նա ավելի քան փոխհատուցեց նման արշավախմբի սարքավորման ծախսերը։ Նա նման արշավախմբի սարքավորումների ծախսերի համար վճարել է ավելին, քան ծախսել է։ Ամստերդամի անապատային կղզում՝ Արևմտյան Շպիցբերգենում, մի քանի տարվա ընթացքում աճեց կետերի վայրի մայրաքաղաքը՝ Սմերենբուրգը՝ խոզի ճարպով և արհեստանոցներով, պահեստներով և բնակելի տներով, խանութներով և պանդոկներով։ 50 տարի անց Բարենցի ծովում կետերի պաշարները սկսեցին նվազել, և կետորսները սկսեցին զարգացնել ձկնորսության նոր տարածքներ, որոնք գտնվում էին Գրենլանդիայից արևմուտք։ Բայց, այնուամենայնիվ, XVIII դարում տարեկան արտադրությունը հաճախ այստեղ կազմում էր 2500 կետ։ Նույնիսկ 19-րդ դարում Բարենցի ծովում կետորսությունից միայն ամերիկյան ընկերությունների եկամուտը գերազանցում էր 1 միլիարդ դոլարը ։ Այնուամենայնիվ, 19-րդ դարի վերջին կետորսությանն պատճառով այս տեսակըհասավ ոչնչացման եզրին։ Միայն հոլանդական կետորսների կողմից Սվալբարդի շրջանում ոչնչացվել է առնվազն 50 հազար առանձնյակ ։ Դեռևս 1905 թվականին այստեղ արդյունահանվել է 600 կետ, բայց 1912 թվականին՝ ընդամենը 55։  1920-1930 թվականներին Բարենցի ծովում գտնվող գրենլանդական կետերն արդեն համարվում էին ամբողջովին ոչնչացված։ Ավելի ուշ, քան այս կենդանիների այլ բնակավայրերում, միայն 19-րդ դարի կեսերին, կետորսները հայտնվեցին Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային մասում։ Միայն 1846-ից 1862 թվականներին ամերիկյան ընկերությունները Օխոտի ծովում ձեռք բերված կետերի բեղերի և ճարպի վաճառքից ավելի քան հարյուր երեսուն միլիոն դոլար եկամուտ են ստացել։ 1862-ին ԱՄՆ-ն վաճառեց ավելի քան 100 միլիոն դոլար, իսկ 1863-ին ՝ ավելի քան 100 միլիոն դոլար։ Չուկոտկայի, Կամչատկայի ափերին և Օխոտի ծովում 1854-1876 թվականներին ամերիկյան կետորսները արդյունահանել են գրեթե երկու հարյուր հազար գրենլանդական և հարավային կետեր։ Բայց 1911-1930 թվականներին Ամերիկայի հյուսիս-արևմտյան ափին հաջողվեց սպանել միայն հինգ գրենլանդական կետ ։ 1935 թվականին կետորսության միջազգային հանձնաժողովը արգելք սահմանեց գրենլանդական կետի արդյունահանման վրա, հետագայում արգելքը բազմիցս հաստատվեց։ 1973 թվականից այս կետը ներառված է CITES կոնվենցիայի I հավելվածում (Անհետացման եզրին գտնվող վայրի կենդանական և բուսական աշխարհի տեսակների միջազգային առևտրի մասին կոնվենցիա)։