cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրանչեսկո Տոտտի
2014/15
Սեպտեմբերի 30-ին՝ ծննդյան օրվանից 3 օր անց Տոտտին խփեց իր առաջին գոլը մրցաշրջանում։ Դա տեղի ունեցավ Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի 2-րդ տուրի Մանչեսթեր Սիթիի դեմ արտագնա հանդիպման ժամանակ, գոլից հետո հաշիվը դարձավ 1:1, որը մինչև խաղավարտ չփոխվեց։ Այս գոլը դարձավ ռեկորդային, Տոտտին 38 տարեկանում դարձավ ամենատարեց ֆուտբոլիստը, ով այս հեղինակավոր մրցաշարում կարողացավ դառնալ գոլի հեղինակ ։ Բացի այդ, հրաշալի կատարված հարվածը ՈՒԵՖԱ-յի պաշտոնական կայքում ճանաչվեց որպես 2-րդ տուրի լավագույն գոլ ։ Առաջնությունում Տոտտին հաջողության հասավ 6-րդ տուրում կայացած Յուվենտուսի դեմ հանդիպման ժամանակ, գրավելով «Ծեր Սինյորայի» դարպասը 11մ հարվածից։ Հաջորդ տուրում Տոտտին գրավեց Կիևոյի դարպասը։ Նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ արտագնա խաղում, Տոտտին կրկնեց սեփական ռեկորդը, որպես Չեմպիոնների լիգայում գոլ խփած ամենատարեց ֆուտբոլիստ ։ Այդ գոլը նույնպես առաջադրվեց որպես տուրի լավագույն ։ 2015-ի հունվարի 11-ին Հռոմեական դերբիում Տոտտիի դուբլը փրկեց Ռոմային պարտությունից, որից հետո Տոտտին հիշարժան կերպով նշեց 2-րդ գոլը, իր հեռախոսով սելֆի արեց «Կուրվա Սուդի» ֆոնի վրա։ Երկրորդ գոլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում ճանաչվեց տարվա լավագույն գոլ ։
Երկրորդ մրցափուլում Տոտտին հաջողության հասավ 4 անգամ, 2014/15 մրցաշրջանում ընդհանուր առմամբ խփելով 10 գոլ և դառնալով 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2015/16
2015-ի սեպտեմբերի 20-ին Սերիա A-ի 4-րդ տուրի Սասսուոլոյի դեմ հանդիպման ժամանակ Տոտտին աչքի ընկավ խփած գնդակով։ Այդ գոլը նրա համար դարձավ 300-րդը Ռոմայի կազմում բոլոր մրցաշարերում ։ 6 օր անց Կարպիի դեմ հանդիպման ժամանակ Տոտտին դուրս եկավ խաղադաշտ, սակայն մի քանի րոպե անց վնասվածք ստացավ։ Տոտտին խաղադաշտ վերադարձավ արդեն նոր տարում, հունվարի 9-ին դուրս գալով խաղադաշտ Միլանի դեմ տնային խաղում, որը Սերիա A-ի առաջին շրջանի վերջին հանդիպումն էր ինչպես նաև գլխավոր մարզիչ Ռուդի Գարսիայի համար։ Վերջինիս փոխարինելու եկավ Լուչանո Սպալետտին։ 2016-ի ապրիլի 20-ին Տորինոյի դեմ հանդիպման 86-րդ րոպեին Ռոման պարտվում էր թուրինյան ակումբին 1:2 հաշվով, խաղադաշտ մտավ Տոտտին, 87-րդ րոպեին նա հավասարեցրեց հաշիվը, իսկ 89-րդին 11մ հարվածից հետո հաղթանակ պարգևեց հռոմեացիներին 3:2 հաշվով։
Միջազգային կարիերա
2000 թվականին Տոտտին Իտալիայի հավաքականի կազմում, մեկնեց Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցելու։ Մինչև առաջնության սկիզբը Տոտտիին դիտարկում էին որպես Ֆիլիպպո Ինձագիին օգնող երկրորդ հարձակվողի 4 թեկնածուներից մեկը ։ Առաջին հանդիպմանը՝ Թուրքիայի հավաքականի դեմ, Տոտտին դուրս եկավ մեկնարկային կազմում և խաղադաշտում անցկացրեց 83 րոպե։ Խաղի ընթացքում Տոտտին կատարեց մի քանի սուր փոխանցում, մասնավորապես նրա վաստակած 11 մետրանոց հարվածից հետո Ինձագին դարձավ գոլի հեղինակ ։ Բելգիայի հավաքականի դեմ հանդիպման ժամանակ Տոտտին արդեն աչքի ընկավ խփած գոլով, սակայն հաճախ նա սխալվում էր փոխանցումներ կատարելիս ։ Խմբային փուլի վերջին՝ 3-րդ հանդիպմանը Ֆրանչեսկոն չմասնակցեց, սակայն խաղադաշտ դուրս եկավ արդեն 1/4 եզրափակչում և նորից դարձավ գոլի հեղինակ ։ Կիսաեզրափակիչում Չեսկոն իր տեղը մեկնարկային կազմում զիջեց Դել Պիեռոյին և խաղադաշտ դուրս եկավ հանդիպման 82-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Ստեֆանո Ֆիորեին։ Հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարում նա դիպուկ իրացրեց իր հարվածը, որը խփեց Անտոնինա Պանենկայի ոճով ։ Խաղից հետո լրագրողները Տոտտիին ասացին, որ եթե նա չգրավեր դարպասը, ապա ավելի լավ է չվերադառնար Հռոմ, ինչին ի պատասխան Չեսկոն ասաց. «Բայց չէ որ ես գրավեցի դարպասը» ։ Ֆրանսիայի հավաքականի հետ եզրափակիչ հանդիպումից առաջ Իտալիայի հասարակությունը քննարկում էր Տոտտիի և Դել Պիեռոյի միասին մեկնարկային կազմում հայտնվելու տարբերակը, ավելի կոնկրետ Արիգո Սակկին ասաց, որ դա կարող է լինել խաղի հաղթաթուղթը ։ Եզրափակչում Իտալիան պարտվեց Ֆրանսիային 1։ 2 հաշվով, Տոտտին մասնակցեց ամբողջ հանդիպմանը, նաև իր մասնակցությունն ունեցավ իտալացիների խփած գոլի մեջ ։ Այդ խաղում Չեսկոն վաստակեց նաև դեղին քարտ անկարգապահ պահվածքի համար ։ Իտալացիներից շատերի կարծիքով, Ֆրանչեսկոն լավագույնն էր խաղի ընթացքում ։
Հաջորդ խոշոր մրցաշարում՝ 2002 թ. աշխարհի առաջնությունում, Տոտտին անցկացրեց 4 հանդիպում։ Առաջնությունից առաջ Չեսկոն համարվում էր մրցաշարի գլխավոր հերոսներից մեկի հավակնորդը   ։ Էկվադորի դեմ առաջին հանդիպման ժամանակ Տոտտին դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, և թիմը հաղթեց 2։ 0 հաշվով ։ Հաջորդ խաղում իտալացիները 1։ 2 հաշվով պարտություն կրեցին Խորվաթիայի հավաքականից։ Առաջին կեսում Ֆրանչեսկոն գրեթե ոչնչով աչքի չընկավ, սակայն երկրորդում նրա հիանալի խաղի շնորհիվ խփվեց մեկ գնդակ, նաև նրա տուգանային հարվածից հետո գնդակը դիպավ հորիզոնական դարպասաձողին ։ Խմբի վերջին՝ 3-րդ խաղում Իտալիայի հավաքականը հանդիպման վերջնամասում խուսափեց պարտությունից․ այն ավարտվեց 1։ 1 հաշվով, ինչը թույլ տվեց իտալացիներին անցնել հաջորդ փուլ։ Չեսկոն վատ հանդիպում անցկացրեց։ Ըստ Անդրեյ Կանչելսկիսիի՝ Տոտտին տարված լինելով այլ բաներով, ոչինչ չէր անում խաղադաշտում՝ որևէ բանով թիմին օգտակար լինելու համար, նա մոռացել էր, որ խաղադաշտում պետք է պայքարել և օգնել թիմակիցներին, Տրապատոնին պետք է դեռ ընդմիջմանը նրա փոխարեն Դել Պիեռոյին մտցներ ։ Այդ խաղում Տոտտին ոչ սպորտային պահվածքի համար արժանացավ դեղին քարտի։ 1/8-րդ եզրափակիչ փուլում Իտալիայի հավաքականի մրցակիցները տան տերերն էին՝ Հարավային Կորեայի հավաքականը, հանդիպման հիմնական ժամանակն ավարտվեց ոչ ոքի, լրացուցիչ 1 խաղակեսի վերջում՝ 105-րդ րոպեին, Ֆրանչեսկոն, ստանալով երկրորդ դեղին քարտը, հեռացվեց խաղադաշտից։ Հանդիպման գլխավոր մրցավարը Տոտտիի վայր ընկնելը գնահատեց որպես սիմուլյացիա, սակայն շատ մասնագետներ հակված էին այն մտքին, որ այդտեղ նվազագույնը սիմուլյացիա չկար   ։ Չեսկոյի հեռացումից հետո կորեացիները խփեցին ոսկե գնդակը և հաղթանակ տարան այդ խաղում  ։ Հանդիպումից հետո Տոտտին ասաց. «Սա սկանդալ է։ Մի՛ հարցրեք ինձ, թե ինչի է նման բան պատահում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ժամանակ, ես չգիտեմ» ։
2004 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում Տոտտին խաղադաշտ դուրս եկավ 3 խաղերում՝ երկու անգամ Ֆինլանդիայի և մեկ անգամ Ադրբեջանի հավաքականների դեմ։ Ֆինների հետ առաջին խաղում Տոտտին երկու գոլային փոխանցում կատարեց Քրիստիան Վիերիին, երկրորդում արդեն Չեսկոն դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Եվրոպայի առաջնության մեկնարկից առաջ Իտալիայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնին ասաց. «Տոտտին ավելի կարևոր է Իտալիայի հավաքականի համար, քան Զինեդին Զիդան|ը՝ Ֆրանսիայի։ Տոտտին յուրահատուկ ֆուտբոլիստ է, նա ոչ միայն իր ետևից տանում է խաղը, ինչպես Զիդանը, այլ նաև գոլեր է խփում, և ոչ քիչ։ 20 գոլ անցած մրցաշրջանում, հիանալի արդյունք է։ Դեռ անցած 2002 թ. աշխարհի առաջնության ժամանակ ես ասացի, որ մյուս մրցաշարը՝ այսինքն Եվրոպայի առաջնությունը, աստղային կդառնա Տոտտիի համար, ով մինչ այդ կհասնի իր ծաղկման փուլին։ Ֆրանչեսկոն հասել է նրան, որ կարող է պատասխան տալ իր բոլոր գործողությունների համար։ Նա այն ֆուտբոլիստներից է, ում ասում են. «նա ընդունակ է հաղթել միայնակ»։ Հուսով եմ չափազանց շատ գովեստի խոսքեր չշռայլեցի Ֆրանչեսկոյի հասցեին» ։ Բուն առաջնության ժամանակ Տոտտին անցկացրեց ընդամենը մեկ հանդիպում, այդ հանդիպման ժամանակ նա ցուցաբերեց ոչ սպորտային պահվածք՝ թքելով մրցակցի պաշտպան Քրիստիան Պոուլսենի վրա ։ Մրցավարը այդ դրվագը չտեսավ, սակայն տեսախցիկները արձանագրել էին այդ պահը, Չեսկոն իր ոչ մարդկային պահվածքի համար որակազրկվեց 3 խաղով ։ Ֆրանչեսկոյի արարքը քննարկումների առիթ դարձավ իտալացի ֆուտբոլային վետերանների մոտ։ Նրանք քննադատեցին Չեսկոյին և ասացին, որ վերջինս արժանի էր նման պատժի  ։ Ինտերնետում անգամ հայտնվեց հումորային խաղ՝ «Թքիր Տոտտիի հետ միասին» անվանումով ։
"- Առաջինը, ով ինձ ասաց այդ մասին, իմ ֆիզիկական պատրաստության գծով անձնական մարզիչ Վիտո Սկալան էր, ով իմ հետ Պորտուգալիայում էր։ Ես զարմացա և ասացի. «Ինչե՞ր ես հորինում»։ Սկզբից հայտնվեցին լուսանկարներ, սակայն ես դրանց չէի հավատում սկզբից, մինչև չտեսա տեսանկարահանումը։ Ես իրականում չեմ պատկերացրել, ինչ եմ անում, քանի որ ես չդիպա դանիացուն, ոչ մի կերպ չարձագանքեցի։ Այնպես, որ ամեն ինչ գիտակցել եմ հետո։ - Եթե դուք ընդունում եք Ձեր սխալը, ինչու՞ ներողություն չխնդրեցիք։ - Որովհետև դա ես չեմ եղել, չեմ համարում, որ դա «իմ» թքածն էր ։"
Այդ տարի հոկտեմբերի 13-ին Տոտտին հավաքականի կազմում առաջին անգամ դարձավ դուբլի հեղինակ՝ երկու անգամ գրավելով Բելառուսի հավաքականի դարպասը ։.
2006 թվականին Տոտտին միացավ հավաքականին 2006 թ. աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու համար, չնայած նրան, որ մի քանի շաբաթ առաջ նա անգամ չէր կարողանում մարզվել՝ ստացած լուրջ վնասվածքից բուժվելուց հետո։ Առաջնության մեկնարկից օրեր առաջ Տոտտին նորից ցուցադրեց ոչ սպորտային պահվածք՝ ընկերական խաղում վտանգավոր խաղալով Ուկրաինայի հավաքականի ֆուտբոլիստ Անդրեյ Գուսինի դեմ ։ Տոտտին առաջնության առաջին՝ Գանայի հավաքականի դեմ խաղում Լուկա Տոնիի և Ալբերտո Ջիլարդինոյի հետ միասին հայտնվեց մեկնարկային կազմում՝ ստեղծելով թիմի հարձակման եռանկյունին, այդ հանդիպումն ավարտվեց իտալացիների հաղթանակով՝ 2։ 0 հաշվով։ Չեսկոն խաղադաշտում անցկացրեց 56 րոպե, դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ և փոխարինվեց վնասվածքի պատճառով ։ ԱՄՆ-ի հավաքականի դեմ խաղում Տոտտին խաղադաշտում անցկացրեց 35 րոպե և ստացավ դեղին քարտ, ինչից հետո փոխարինվեց, քանի որ ցավեր էր զգում ոտքի հատվածում ։ Խմբային փուլի երրորդ հանդիպումը Չեխիայի հավաքականի դեմ Տոտտին անցկացրեց ամբողջությամբ և դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 1/8-րդ եզրափակչի Ավստրալիայի հավաքականի դեմ խաղում Ֆրանչեսկոն խաղադաշտ դուրս եկավ հանդիպման 75-րդ րոպեին և լրացուցիչ ժամանակում խփած 11 մետրանոց հարվածից հետո հաղթանակ պարգևեց իտալացիներին ։ Տոտտին խաղից հետո ասաց. «Հպարտ եմ թիմի համար, մենք 10 հոգով արժանիորեն էինք դիտվում այնպիսի թիմի դեմ խաղում, ինչպիսին Ավստրալիան է։ Եվ մենք կարողացանք ոչ միայն գոլ բաց չթողնել, այլ ինքներս գնդակ խփեցինիք, ինչը մեզ հնարավորություն տվեց անցնել 1/4-րդ» ։ 1/4-րդ եզրափակիչ խաղում իտալացիների մրցակիցը Ուկրաինայի հավաքականն էր։ Այդ խաղում թիմի առաջատարի պարտականությունները Չեսկոն վերցրեց իր վրա․ նա անցկացրեց ամբողջ հանդիպումը և դարձավ 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Կիսաեզրափակչում իտալացիները հանդիպեցին առաջնության կազմակերպիչ Գերմանիայի հավաքականի հետ։ Այդ խաղում Տոտտին այդքան էլ ակտիվ չէր, չնայած որ կատարեց երկու սուր փոխանցում, նա խաղադաշտում մնաց մինչև վերջ ։ Խաղից հետո Տոտտին ասաց. «Մեր թիմը մտավ պատմության գիրկը և դա էլ այդպես չէ, ապա մեզ մնացել է գրել այդ պատմության վերջին և գլխավոր գլուխը։ Մենք Գերմանիայում բոլորին ապացուցեցինք, որ համարվում ենք համաշխարհային մակարդակի հավաքական։ Մի ամիս առաջ ես կանխատեսեցի, որ առաջնության եզրափակիչում կհանդիպեն Իտալիայի և Պորտուգալիայի հավաքականները։ Շատերը թերահավատորեն վերաբերվեցին իմ խոսքերին, բայց պարզվեց, որ ես այդքան էլ վատ գուշակ չեմ։ Կմնա՞մ արդյոք հավաքականում առաջնությունից հետո, իմ կարծիքով 90 տոկոսով ոչ, բայց շատ կուզենամ գեղեցիկ հեռանալ» ։ 2006 թվականի հուլիսի 9-ին Ֆրանսիայի հավաքականի դեմ տարած հաղթանակի շնորհիվ Տոտտին Իտալիայի հավաքականի կազմում դարձավ աշխարհի առաջնության չեմպիոն։ Եզրափակիչ հանդիպմանը Չեսկոն անցկացրեց 61 րոպե, որից հետո փոխարինվեց ակումբակից Դանիելե Դե Ռոսսիով ։
Սանդրո Մացցոլայի կարծիքով, Տոտտին թեև լավ առաջնություն անցկացրեց և մտավ առաջնության խորհրդանշական հավաքականի կազմ, այնուամենայնիվ Չեսկոն ցույց չտվեց այն մակարդակի խաղը, որին նա տիրապետում է ։ Ինքը ֆուտբոլիստը ասաց.
"Ինչպե՞ս հեռանալ հավաքականից նման զգացումքներից հետո։ Մի կողմից գնալ հավաքականից, որպես աշխարհի չեմպիոն շատ գեղեցիկ է, մյուս կողմից այսպիսի մթնոլորտում ուզում ես անընդհատ խաղալ և խաղալ։ Դրա համար իմ հեռանալու հնարավորությունները դարձել են 50/50: Մեր թիմին 10 բալանի համակարգում կնշանակեի 10, իսկ ինձ 7, քանի որ ոչինչ ավելին չկարողացա անել ձմռանը ստացած վնասվածքի պատճառով։ Իմ կարծիքը Զինեդին Զիդանի մասի՞ն։ Նա աշխարհի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկն է, ինչը ևս մեկ անգամ ապացուցեց նման կերպով նրա խփած 11 մետրանոց հարվածը ։"
Տոտտին աշխարհի առաջնությունից հետո խնդրեց Իտալիայի հավաքականի նորանշանակ մարզիչ Ռոբերտո Դոնադոնիին ժամանակավորապես չհրավիրել իրեն հավաքական, որպեսզի կարողանա ուժերը հավաքել դժվար առաջնությունից և վնասվածքից հետո։ 2007 թվականի հուլիսի 20-ին Տոտտին պաշտոնապես հայտարարեց, որ այլևս հանդես չի գա ազգային հավաքականում։ Նա ասաց հետևյալ խոսքերը. «Իմ հիմնական խնդիրը ֆիզիկական վիճակն է։ Ոտնաթաթի և մեջքի ցավերի պատճառով ես չեմ հասցնում խաղալ միառժամանակ Ռոմայում և հավաքականում։ Վերջինս կպահանջի մեծացնել ջանքերը, ինչը չի կարող տանել իմ ոտնաթաթը, այս հարցում Ռոման բացարձակ առավելություն ունի» ։ Երբ Տոտտիին հարցրեցին, թե ինչ կլինի եթե նրան հրավիրեն հավաքական՝ մասնակցելու 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ փուլին, նա պատասխանեց. «Ես գիտեմ թիմային կանոնները և հարգելով դրանք՝ ես էլ երբեք չեմ կարող հավաքական վերադառնալ» ։
2009 թվականի աշնանն 2010 թ. աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի ավարտից առաջ, Տոտտին հայտարարեց իր՝ հավաքական վերադառնալու ցանկության մասին. «Որոշում կկայացնեմ ապրիլին, երբ Լիպպին ինձ հրավիրի հավաքական, ես կլինեմ լավ մարզավիճակում և պետք կլինեմ թիմին, այդ ժամանակ ես կմեկնեմ ՀԱՀ։ Կարծում եմ, որ երիտասարդ ֆուտբոլիստներն ուրախ կլինեն ինձ տեսնել հավաքականում» ։ 2010 թվականին հավաքականի նոր գլխավոր մարզիչ Չեզարե Պրանդելլին առաջարկեց Տոտտիին անցկացնել հրաժեշտի հանդիպում Իտալիայի հավաքականի կազմում ։
Խաղաոճ
Տոտտին իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է որպես հարձակողական ոճի կիսապաշտպան կամ առաջ քաշված հարձակվող, որին Իտալիայում անվանում են «տրեկվարտիստա»։ Այդ դիրքում հանդես եկով ֆուտբոլիստները սովորաբար զբաղվում են հարձակվողական գործողությունների կառուցմամբ ։ Այդ դիրքում հանդես գալով՝ Չեսկոն դարձել է բազմաթիվ գոլերի և գոլային փոխանցումների հեղինակ  ։ Տոտտին զբաղվում է միայն հարձակմամբ, նա ազատված է պաշտպանական գործողություններից ։
Հիմնական հարձակվողների բացակայության ժամանակ Տոտտին տեղափոխվում էր կենտրոնական հարձակվողի դիրք, ինչը ավելացնում էր նրա արդյունավետությունը։ Սակայն Ֆրանչեսկոն նախընտրում էր խաղալ իրեն հարազատ դիրքում ։ Տոտտիի գլխավոր հատկանիշներից է համարվում դաշտի լավ տեսողությունը, բրազիլական ֆուտբոլին բնորոշ՝ գնդակի հետ վարվելու նուրբ տեխնիկան և ուժգին և ճշգրիտ հարվածները ։ Չեսկոյի ամենասիրելի հարվածներից մեկը համարվում է «շերեփը» (cucchiaio), երբ ֆուտբոլիստը այնպես է հարվածում, որ գնդակը դարպասապահի գլխավերևով անցնելուց հետո կտրուկ կորցնում է արագությունը և «ընկնում» է դարպասի մեջ ։
Ռոմայի նախկին գլխավոր մարզիչ Լուչանո Սպալետտին ասում էր. «Եթե ուզում եք, որ Տոտտին ցուցադրի իր ողջ վարպետությունը, հարկավոր է միայն հրահանգ։ Նա մեկ հպումով իդեալական փոխանցումներ է կատարում, հեռահար փոխանցումներ, ինչպես նաև մի ոտքով ընդունում է գնդակը, մյուսով՝ հարվածում» ։
Տոտտիի ֆուտբոլային որակներին շատ է խանգարել նրա բարդ բնավորությունը. երբ նրան դուր չէր գալիս մարզումը, նա կարող էր պարզապես թողնել հեռանալ։ Շատ մարզիչներ ստիպված հարմարվում էին ֆուտբոլիստի բնավորության հետ.
"Սպալետտին պատմեց ինձ, որ Տոտտին կարող է պարզապես հեռանալ մարզումից եթե դա նրան դուր չգա։ Այդ ժամանակ ես հարցրեցի Սպալլետիին, թե ո՞րն է սահմանագիծը, որը չի կարելի անցնել։ Ինչին նա ինձ պատասխանեց, որ Տոտտին բարդ ֆուտբոլիստ է, սակայն կառավարելի է, պարզապես հարկավոր է փնտրել ուղիներ։ Մարզումը հարկավոր է պլանավորել այնպես, որ այն նաև հետաքրքիր լինի Ֆրանչեսկոյի համար, դա իհարկե բարդ է, սակայն նման ֆուտբոլիստի համար կարելի է որոշ բաներ զոհաբերել ։"
Անձնական կյանք
2000-ական թվականների սկզբին Տոտտին համարվում էր Իտալիայի ամենահայտնի մարդկանցից մեկը։ Նրա անձնական կյանքը հաճախ էր քննարկման թեմա դառնում իտալական մամուլում, մասնավորապես, ավտովթարը, որին ենթարկվել էր ֆուտբոլիստն իր նախկին ընկերուհու՝ Մարիա Մացցիի հետ ։ Մեկ այլ քննարկման թեմա էր արագությունը գերազանցելու պատճառով վարորդական իրավունքներից զրկվելը ։ Բացի Մացցիից, Տոտտին նաև հանդիպել է մոդել և դերասանուհի Մանուելա Արկուրիի, էրո-մոդել Ֆլավիա Վենտոյի, Սամանտա դե Գրենետի, (ով այդ ժամանակ մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստ Ֆիլիպպո Ինձագիի նախկին ընկերուհին էր) և դերասանուհի Անտոնելլա Մոզետտիի հետ։
2005 թվականի հունիսի 19-ին Տոտտին ամուսնանում է իտալացի հեռուստահաղորդավարուհի և մոդել Իլարի Բլազիի հետ ։ Հարսանիքի նախօրեին Ֆլավիա Վենտոն հայտնում է, որ Տոտտին վերջինիս հետ հանդիպել է ռեստորանում, իսկ հետո նրանք երկուսով ուղևորվել են Վենտոյի տուն։ Սակայն Իլարին պատասխանում է, որ այդ ամենին չի հավատում և չի պատրաստվում հետաձգել հարսանիքը ։ Ամուսնության ամբողջ արարողությունը, որին հետևում էր շուրջ 1, 3 միլիոն հեռուստադիտող, ուղիղ եթերով ցուցադրվեց «Sky Italia» հեռուստաալիքով։ Ամբողջ գումարը (240.000 եվրո), որը վճարել էր հեռուստատեսությունը արարողությունը հեռարձակելու համար, փոխանցվեց Պորտա-Պորտեզեում գտնվող ընտանի կենդանիների անվճար ապաստանին՝ շտապ օգնության մեքենաներ ձեռք բերելու նպատակով։
Տոտտին իր յուրաքանչյուր գոլից հետո ծծում էր բթամատը ի պատիվ կնոջ, որն ունի այդպիսի սովորություն, որից հետո նա ցուցամատով վերև է ցույց տալիս՝ շնորհակալություն հայտնելով Աստծուն (մինչ կնոջ հետ ծանոթանալը Ֆրանչեսկոն տոնում էր իր գոլերը՝ ցատկելով մի ոտքի վրա և ցույց տալով այն ոտքը, որով նա իրացրել է հարվածը) ։
Իլարի Բլազիի հետ Տոտտին սկսել է հանդիպել 2002 թվականից։ Նրանք ծանոթացել են դիսկոտեկում։ Այնտեղ Ֆրանչեսկոն ասել է, որ խաղում է Ռոմայի կազմում։ Սկզբում Իլարին ցանկանում էր դադարեցնել Տոտտիի հետ շփումը, քանի որ նա Լացիոյի երկրպագու էր։ Սակայն, ի վերջո, համաձայնվում է գնալ ընթրիքի ռեստորան, որտեղից էլ սկսվում է նրանց հանդիպումները։ Հենց այդ տարի Տոտտին գոլ է խփում Լացիոյին և ցույց է տալիս մարզահագուստի տակի շապիկը, որի վրա գրված է լինում «6 UNICA!», այդ գրությունն ուղղված էր Իլարիին (իտալերենից թարգմանաբար նշանակում է «sei unica»՝ «դու յուրահատուկ ես») ։
Զույգն ունի երկու երեխա՝ որդին՝ Քրիստիանը (ծնվել է 2005 թվականի նոյեմբերի 6-ին) և դուստրը՝ Շանելը (ծնված 2007 թվականի մայիսի 13-ին) ։ Զույգը բազմիցս նշել է, որ նրանք կցանկանային ունենալ 5 երեխա ։ Բլազիի հղիության ժամանակ, գնդակն ուղարկելով Լացիոյի դարպասը՝ Տոտտին դրել է գնդակը մարզաշապիկի տակ, պառկել է մեջքի վրա և խաղընկերների օգնությամբ հանել է այն՝ ցուցադրելով երեխայի ծննդի տեսարանը ։ Ավելի ուշ նա կրկնել է այդ արարողությունը, երբ Բլազին հղիացել է երկրորդ անգամ։ Ֆրանչեսկոյի կարծիքով՝ Աստված է օգնել նրան և ընտանիքին ձեռք բերել այդպիսի երջանկություն ։
Ամուսիններն ունեն իրենց ֆիրմային հագուստը՝ «NeverWithoutYou» ։ Նրանց է պատկանում մոտոցիկլետային թիմը՝ «Տոտտի Թոփ Սպորտ» և «Համար 10» ֆուտբոլային դպրոցը ։
Տոտտիի համար մյուս հարազատ մարդը Ռիկարդոն է՝ նրա եղբայրը, ով նաև ֆուտբոլիստի գործակալն է ։ Չեսկոն սիրում է խաղալ եղբոր հետ «PlayStation» կամ բիլիարդ ։ Փոքր տարիքից սկսած Տոտտին սիրում է դիտել կատակերգություններ։ Միևնույն ժամանակ Տոտտին նախապատվությունը տալիս է իտալական կինոյին ։ Ուտելիքներից նախընտրում է պաստան, լազանյան և իտալական նյոկկին ։
Բարեգործություն
Տոտտին համարվում է ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի դեսպան։ Նա շատ անգամներ մասնակցել է տարբեր բարեգործական ակցիաներին։ 2007 թվականի ապրիլին Տոտտին աճուրդի հանեց իր մարզաշապիկը։ Ամբողջ հասույթը՝ 9300 եվրո, փոխանցվեց Կիևի ուռուցքաբանական կենտրոններից մեկին ։ 2008 թվականի մայիսի 12-ին Տոտտին մասնակցեց «Partita del Cuore» բարեգործական խաղին, որտեղ հանդես էին գալիս հավաքականի ֆուտբոլիստներ, դերասաններ և այլ հանրահայտ մարդիկ։ Խաղի ամբողջ հասույթը փոխանցվեց «Campus Produttivo della Legalità e della Solidarietà» (իրավունք և համերաշխություն) ճամբարի շինարարության ֆոնդին ։ 2009 թվականի մայիսի 29-ին Չեսկոն մասնակցեց Stars for charity: poker per l’Abruzzo (Աստղերը բարեգործության համար. պոկեր Աբրուցցոյի համար) պոկերի բարեգործական առաջնությանը, հօգուտ 2009 թվականին Աբրուցցոյում տեղի ունեցած երկրաշարժից տուժածներին։
Ֆրանչեսկոյի բարեգործական այլ գործունեություններից է եղել նաև գրականությունը. ֆուտբոլիստը թողարկել է 3 գիրք, որից երկուսը Տոտտիի մասին կատակների գրքերն են, իսկ երրորդը կոչվում է «Ինչպե՞ս կատարել շերեփ հարվածը։ Իմ ֆուտբոլը» ։ Գրքերի վաճառքից ստացված գումարների մեծ մասն ուղղվեց բարեգործության համար 2007 թվականի դեկտեմբերին Ֆրանչեսկոն թողարկեց 4-րդ գիրքը՝ «Իմ կյանքը, իմ գոլերը», որի հետ կցված էր նաև DVD սկավառակ, այն պատմում էր Չեսկոյի ֆուտբոլային կյանքի առավել հետաքրքիր դրվագների մասին ։ 4-րդ գրքի ամբողջ հասույթը նույնպես փոխանցվեց բարեգործական նպատակներով ։
2008 թվականի հունվարի 16-ին երևան եկավ «Տորոլինո» կոմիքսների գիրքը, որտեղ հերոսներից մեկի անունը Ֆրանկ Պեպերտոտտի է, ում կերպարը ոգեշնչված էր հենց Տոտտիից։ Տոտտիի կերպարի օգտագործման համար ստացված գումարը ևս ուղղվեց բարեգործությանը ։ Տոտտին մասնակցել է նաև «ֆուտբոլը լքված երեխաների համար» նախագծին, որի շրջանակներում ֆուտբոլիստը վերցրեց 11 տղա երեխաների Նայրոբիից և ընդունեց իր սեփական՝ «Համար 10» անվամբ ֆուտբոլային դպրոց ։
Գովազդային գործարքներ
Տոտտին գովազդային գործարքների պակաս չի զգացել շնորհիվ այն բանի, որ վերջինս Իտալիայի ամենահայտնի մարզիկներից է։ Դեռ 22 տարեկանում ֆուտբոլիստը դարձել է Nike ընկերության գովազդային դեմքը։ Այդ պահից ի վեր պարբերաբար հայտնվում էին գովազդային հոլովակներ Տոտտիի մասնակցությամբ։ Ֆրանչեսկոն մասնակցել է Nike ընկերության բոլոր գովազդային հոլովակներում՝ սկսած Nike Freestyle-ից մինչև Nike OI։ 2000 թվականին Nike-ը տպագրում է Տոտտիի մասին կոմիքսների շարք։ Այնտեղ նա գովազդում էր Nike Scorpion-ի մրցաշարը, որն այդ ժամանակ անցկացվում էր Հռոմում։ Ավելի ուշ կոմիքսը նկարահանվում է և ցուցադրվում հռոմեական հեռուստաալիքով և ինտերնետում։ Գովազդային ընկերությունն ստանում է Galà della pubblicità մրցանակը տարվա լավագույն գովազդի համար ։ Nike-ից հետո՝ 2005-2008 թվականներին, Տոտտին դառնում է Diadora-ի՝ սպորտային հագուստ արտադրող մեկ այլ ընկերության «դեմքը» ։ Բացի սպորտային գովազդներից, Տոտտին նկարահանվել է նաև այլ գովազդներում։ 2002 թվականին նա նկարահանվել է Fiat-ի գովազդում ։ Այլ հայտնի ֆուտբոլիստների հետ դարձել է Pepsi թիմի անդամ։ Իտալիայում գովազդել է Pepsi Twist-ը ։ 2004 թվականին Տոտտին դարձել է Pro Evolution Soccer 4 խաղի սկավառակի տուփի կազմի դեմքերից մեկը ։ 2006 թվականի մայիսին կնոջ և Միլանի ֆուտբոլիստ Ջենարո Գատուզոյի հետ մասնակցել է Vodafone-ի գովազդին։ Ֆրանչեսկոյի կերպարն այնքան հայտնի էր, որ 2008 թվականի սեպտեմբերին դուրս է գալիս արձանիկների հավաքածու՝ Francesco Totti, il Capitano (Ֆրանչեսկո Տոտտի, Կապիտանո) ։
Հեռուստատեսություն և կինո
Տոտտին մի քանի անգամ նկարահանվել է ֆիլմերում։ 2007 թվականին նկարահանվել է L'allenatore nel pallone 2 ֆիլմում, փաստաբանի դերում (ցուցադրվել է 2008 թվականի հունվարի 11-ին) ։ Իսկ մեկ տարի անց նկարահանվել է ֆիլմի երկրորդ սերիայում՝ Cesaroni ։ Տոտտին նաև հանդես է եկել մի քանի «ռեալիթի» շոուներում ։ 2006 թվականին կնոջ հետ միասին ֆուտբոլիստը հնչունավորել է «Սիմփսոններ» (Marge and Homer Turn a Couple Play) մուլտֆիլմի կերպարներից մեկին՝ բեյսբոլիստ Բակ Միտչելին, ով դիմել էր Սիմփսոններին, որպեսզի լուծի կնոջ՝ Տաբիտայի հետ (հնչունավորումը՝ Իլարի Բլազիի) իր խնդիրները ։
Թիմային
Ռոմա
Իտալիայի հավաքական
Տիտղոսներ
5-րդ՝ ասպետական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Cavaliere Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ (2000)
Պատվո շքանշան շղթայով «Սպորտային ոլորտում մատուցած ծառայությունների համար» (Collare d'oro al Merito Sportivo)՝ 2006
4-րդ՝ սպայական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Ufficiale Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ (2006)
Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտ
Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտ (Istituto Nazionale di Astrofisica կամ INAF) աստղագիտության և աստղաֆիզիկայի իտալական գիտահետազոտական ինստիտուտ է, որը հիմնադրվել է 1999 թվականին։ Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտը ֆինանսավորում և շահագործում է քսան առանձին հետազոտական հաստատություններ, որոնք իրենց հերթին աշխատում են գիտնականներ, ճարտարագետներ և տեխնիկական անձնակազմ։ Նրանց կատարած հետազոտություններն ընդգրկում են աստղագիտության շատ ոլորտներ՝ սկսած մոլորակագիտությանից մինչև տիեզերագիտություն ։
Գիտահետազոտական ​​հաստատություններ
INAF-ը համակարգում է քսան հետազոտական ​​ստորաբաժանումների գործունեությունը, որոնցից 19-ը՝ Իտալիայում և մեկը՝ Իսպանիայում.
Միջազգային գործընկերներ
Աստղաֆիզիկայի ազգային ինստիտուտը գիտական համագործակցության մեջ է մի շարք միջազգային հաստատությունների հետ, այդ թվում՝՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի գիտահետազոտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:1999 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Իտալիայում
Չամպինո
Չամպինո (Ciampino) քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 37 984 մարդ (2004 թվական), խտությունը կազմում է 3453մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 11 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 000043, հեռախոսային կոդ - 06։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Չեշմե պալատ
Չեսմե պալատ (Չեսմենսկի պալատ, Чесме́нский дворе́ц), կայսերական ճամփորդական պալատ, որը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում։ Կառուցվել է ճարտարապետ Յուրի Ֆելտենի նախագծով՝ կայսրուհի Եկատերինա II-ի պատվերով, կեղծ գոթական ոճով։ Ճարտարապետական ​​հուշարձան։ Չեսմենյան եկեղեցու հետ միասին այն մի ժամանակ կազմել է եզակի ճարտարապետական անսամբլ, որը նայում էր նախկին Ցարսկոսելսկյան լայն ճանապարհին։
Անվանակոչվել է ի պատիվ Չեսմենյան ճակատամարտում Ռուսաստանի տարած հաղթանակի։
Տեղանք
Ճարտարապետական ​​հուշարձանը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում Մոսկովսկի պողոտայի մոտ՝ Գաստելլոյի փողոցի թիվ 15 հասցեում (Լենխորհրդի փողոցի հետ խաչմերուկ)։
Տրանսպորտ՝
Պատմություն
Պալատի զբաղեցրած տարածքը շատ ճահճային է եղել և կոչվել է «գորտի ճահիճ» կամ «Կիկերիկի»։ Հյուսիսային պատերազմի արդյունքում այդ հողերն անցել են Ռուսաստանին՝ թագավորական ընտանիքի տիրապետության տակ։ 1717 թվականին Ցարսկոե Սելոյից լայն ճանապարհ է կառուցվել դեպի այդ տարածքը, որն էլ կյանք է տվել այդ կալվածքին։
XVIII դար
1774 թվականին Եկատերինա II-ը հրամայել է Ցարսկոսելսկյան ճանապարհի 7-րդ վերստում կառուցել ճամփորդական պալատ՝ ամառային նստավայր մեկնելիս հանգստանալու համար։ Շենքի շինարարությունը վստահվել է Յուրի Ֆելտենին։ Չեսմենյան ամրոցի կառուցումը համանուն եկեղեցու (Հովհաննես Մկրտչի եկեղեցի) հետ միասին ավարտվել է 1777 թվականին։ Կայսրուհին հաճախ է այցելել պալատ և այնտեղ նշել հարևան եկեղեցու հայրապետական ​​տոնը։
Երկրորդ հարկի կլոր դահլիճը գեորգիևյան ասպետներն օգտագործել են կայսրուհու հետ հանդիպումների համար։ Այստեղ Ռուսաստանի գլխավոր ռազմական շքանշանով են պարգևատրվել Միխայիլ Կուտուզովը, Ալեքսանդր Սուվորովը և շատ ուրիշներ։
Գոյություն ունի մի լեգենդ, ըստ որի, հենց այն ժամանակ, երբ կայսրուհին անցել է ճանապարհի 7-րդ վերստով, սուրհանդակը եկել է նրա մոտ և լուր բերել Չեշմենի ճակատամարտում Ռուսաստանի հաղթանակի մասին։ Սակայն իրադարձությունների նման զարգացումը քիչ հավանական է։ Դրա մասին է վկայում այն ​​փաստը, որ իր գոյության առաջին 9 տարիներին պալատը կոչվել է Կեկերիկեկսինսկի, որը կապվում է տեղանքի ֆիննական անվանման հետ։ Պալատը Չեսմենյան է կոչվել 1780 թվականին՝ այդ ճակատամարտում Ռուսաստանի հաղթանակի տասնամյակի օրը։
1796 թվականին Եկատերինան մահացել է և շենքն անցել է Պավել I-ի տնօրինությանը։ Վերջինս նախընտրել է Գատչինան Ցարսկոե Սելոյից և այդ պատճառով պալատը չի օգտագործել իր նպատակային նշանակությամբ։ Այնուհետև կայսրը փորձել է նստավայրը դարձնել անկելանոց և հիվանդանոց։ Սակայն գաղափարը չի իրականացել։ 1799 թվականին հատուկ հանձնաժողովը նպատակահարմար չի գտել պալատում «Մալթյան շքանշանի հիվանդանոց կազմակերպելը ...»: Մերժումը պատճառաբանվել է ջրի պակասով, թեև, ամենայն հավանականությամբ, այդ որոշումը բացատրվել է Պավելի Եկատերինայի հանդեպ տածած հակակրանքով։ Արդյունքում պալատը վերադարձվել է Արքունական ​​գերատեսչության իրավասությանը։
XIX դար
Չեսմենյան եկեղեցին միշտ ցուրտ է եղել և ձմռանը դժվար էր այնտեղ պատարագ մատուցելը։ Այդ պատճառով էլ 1811 թվականի դեկտեմբերի 11-ին պալատի արևելյան աշտարակի ստորին հարկում օծվեց Սուրբ Ծննդյան եկեղեցին։ Կայսերական Էրմիտաժից այստեղ են փոխանցվել «Ցար Ալեքսեյ Միխայլովիչի նախկին արշավային եկեղեցու և Պյոտր I կայսրի արշավային եկեղեցու բոլոր ունեցվածքը» ։
Լինելով ճամփորդական պալատ՝ նստավայրը հիմնականում դատարկ է եղել։ Կայսր Ալեքսանդր I-ի օրոք պալատը օգտագործվել է ընդամենը երկու անգամ, այն էլ ոչ իր նպատակային նշանակությամբ՝ որպես Եկատերինյան ինստիտուտում սովորող աղջիկների ամառանոց։
1826 թվականի գարնանը կայսր Նիկոլայ I-ը, ով վախենալով ապստամբություններից, հրամայել է եղբոր՝ Ալեքսանդրի մարմինը Ցարսկոե Սելոյից տեղափոխել պալատի Սուրբ Ծննդյան եկեղեցի։ Հենց այստեղ էլ, մարտի 5-ի լույս 6-ի գիշերը դիակը տագանրոգյան փայտե դագաղից տեղափոխել են նոր՝ բրոնզե դագաղ, անշունչ թագավորին ծածկել են պատմուճանով, սարկոֆագը դրել են սգո կառքի վրա և տեղափոխել մայրաքաղաք՝ հուղարկավորության։ Նույն թվականի հունիսի 12-14-ը նստավայրում է գտնվել Ելիզավետա Ալեքսեևնայի դին։
Չեսմենյան անկելանոց
1830 թվականին ավարտվել է պալատի պատմությունը որպես կայսերական ճանապարհորդական առանձնատուն, շենքը արքունիքի իրավասությունից փոխանցվել է Վիրավորների կոմիտեին։ Նախկին նստավայրում բացվել է անկելանոց, որը 1831 թվականին փոխանցվել է ռազմական գերատեսչությանը։
Սկսվել են 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հաշմանդամ վետերանների անկելանոցի կարիքների համար պալատի վերակառուցման աշխատանքները։ Աշտարակներին կցվել են երկհարկանի տնտեսական շինություններ։ Ձմեռային եկեղեցին տեղափոխվել է երկրորդ հարկի Կլոր դահլիճ։ Նախկինում այդտեղ տեղակայված են եղել գեորգիևյան ասպետները։ 1832 թվականի հունիսի 23-ին Նիկոլայ I կայսրի ներկայությամբ եկեղեցին օծվել է։
Հանգստի և վերականգնման կազմակերպման նպատակով պալատի դիմաց՝ վայրի անտառի տեղում, հիմնվել է բուժական մեծ այգի։ Կանաչ գոտու հիմքում ընկած է եղել 1834 թվականին տնկված 500 կեչի։ Հին գոթական քարե դարպասները քանդել են և դրանց փոխարեն նորերը կանգնեցրել։ Մոսկովյան ճանապարհի կողմից այգին պարսպապատված է եղել թուջե ցանկապատով։
Ձմեռային եկեղեցու օծումից 4 տարի 4 օր անց Նիկոլայ Առաջինը հանդիսավոր կերպով բացել է անկելանոցը։ Այնուհետև այն կոչել են Նիկոլաևյան։ Սկզբում անկելանոցում նախատեսված է եղել 400 տեղ շարքայինների և 16 տեղ սպաների համար։ Հետագայում յուրաքանչյուր կողաշենք կառուցվել է երկու հարկով և մեծացել է պանսիոնատի տարողունակությունը։
Օգոստոսի 18-19-ը հրդեհ է բռնկվել անկելանոցի եկեղեցում։ Այնտեղ եղած թանկարժեք իրերը ոչնչացել են, այդ թվում՝ Պյոտր I-ի արշավային զոհասեղանի միջնորմը և «վերևի հովանին» ։
Արդիականություն
Անկելանոցը փակվել է միայն 1919 թվականին, որից հետո շենքում կազմակերպվել է «Չեսմենկա» համակենտրոնացման ճամբարը։ 1930-ական թվականներին պալատը փոխանցվել է Ավտոճանապարհային ինստիտուտին, իսկ 1941 թվականին՝ Լենինգրադի ավիասարքաշինական ինստիտուտին։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին պալատն ու եկեղեցին մեծ վնասներ են կրել։ 1946 թվականին պալատը վերականգնվել է (ճարտարապետ՝ Ա. Վ. Կորյագին) և այնտեղ տեղակայվել է Լենինգրադի ավիատիեզերական սարքաշինության ինստիտուտը։
2016 թվականին ավարտվել է ճակատների ևս մեկ վերանորոգում, որի ընթացքում վերատաշվել է Պուտիլովյան սալաքարի լավ պահպանված, բայց աղտոտված բլոկներից կառուցված քարե ցոկոլը։ Արդյունքում քարի մակերեսը ձեռք է բերել անփույթ տեսք, իսկ 19-րդ դարի որմնադիրների «սրբատաշ» աշխատանքը ամբողջությամբ ոչնչացվել է։
Ճարտարապետություն
Պալատը և շրջակայքի շինությունները կառուցվել են գոթական ոճով և 18-րդ դարի վերջում ամբողջ համալիրը համարվել է ամենագեղեցիկ և «ռոմանտիկ» նստավայրերից մեկը։ Չեսմենյան պալատի անսամբլը ներառում է բուն պալատը, տնտեսական շինությունները և եկեղեցին։ Համալիրը Սանկտ Պետերբուրգի շրջակայքում կեղծ գոթական ոճի առաջին նշանակալից ձեռնարկումն է եղել։
Հարթ ճահճացած տարածքը շրջապատված է եղել ջրանցքով, որը ծառայել է տարածքը ցամաքեցնելու և ամրոցի շուրջը որպես խորհրդանշական խրամատ, իսկ հանված հողը՝ որպես բերդապատնեշ։ Ցարսկոե Սելոյի կողմից կամուրջների դիմաց կառուցվել են երկու մուտքի դարպասներ կամարակապ բացվածքների տեսքով, որոնց վրա տեղակայված են եղել մեծ և փոքր դիտաշտարակներ։
Պալատի հատակագիծ
Պալատը հատակագծով իրենից ներկայացրել է հավասարակողմ եռանկյունի (յուրաքանչյուր կողմը մոտ 40 մ է), որի անկյուններում տեղակայված են եղել աշտարակներ, վերջիններս ավարտվում են կիսագնդաձև գմբեթներով և լապտերներով։ Շինությունները տեղակայված էին եռանկյունու պարագծի շուրջը։ Ձևավորված ներքին եռանկյունու մեջ ընդգծվում էր երկրորդ հարկի հանդիսությունների դահլիճը։
Պալատի արտաքին պատերը, բարձրանալով ամբողջական կառույցից, կազմում էին յուրահատուկ ատամնավոր պսակ։ Ստորին հարկը շարվել էր կոպտատաշ քարով, իսկ վերևի պատերը շարվել էին աղյուսով։ Պալատի հսկայական շինության ճակատի երկայնքով երկու մակարդակով տեղակայված են նետանման լուսամուտախորշեր, որոնք ասոցացվում էին դաժան ասպետական ​​ժամանակների հետ։ Պալատի ճարտարապետությունը նշանակալի էր և խիստ, սակայն ներքին հարդարանքը չի պարունակում գոթական ճարտարապետության աննշան ակնարկներ և ավելի շատ վաղ դասականությանը բնորոշ տարրերի օրինակ է։ Կամարները և պատերը կառուված են տարբեր ձևերի վահանակների, ծաղկեպսակների նմանությամբ, որոնք համարվում էին Ֆելտենի նախընտրելի մոտիվները և պլաստիկ շեշտադրումներ էին անում պատերի հարթ մակերեսին։ Պալատի կենտրոնական սրահում քանդակագործ Ֆեդոտ Շուբինը ստեղծել է ռուս մեծ իշխանների և ցարերի դիմանկարների պատկերասրահը Ռյուրիկից մինչև Ելիզավետա Պետրովնա։ 1830 թվականին այդ մարմարե բարձրաքանդակները տեղափոխվել են Մոսկվայի զինապալատ։ Պալատի սրահներում ներկայացված են եվրոպացի բոլոր միապետների դիմանկարները, ովքեր կառավարել են 1775 թվականին։ Այսպիսով Եկատերինա II-ը հաստատել է իր թագավորության օրինականությունը։
1831-1836 թվականներին ճարտարապետ Ալեքսանդր Շտաուբերտը ղեկավարել է պալատի վերակառուցումը անկելանոցի կարիքների համար։ Նստավայրի երեք աշտարակներից յուրաքանչյուրին կցված է երկհարկանի տնտեսական շինություն։ Ավերվել են ատամնավոր պարապետները, աշտարակները ավարտվել են կիսաշրջանաձև գմբեթներով։
Սպասք կանաչ գորտի տեսքով
Սպասքը պատվիրվել է Անգլիայում խեցեգործ Ջոսայա Ուեջվուդի մոտ Եկատերինա II-ի կողմից 1770 թվականին հատուկ Չեսմենյան պալատի համար, որն այդ ժամանակ կոչվել է «Պալատ գորտերի ճահճում» («Կիկերիկեկսենյան պալատ»)։ Քանի որ պալատը գտնվել է մի տարածքում, որի անունը ֆիններենից թարգմանվում է որպես «Գորտերի ճահիճ», սպասքի 952 իրերից յուրաքանչյուրը պատկերում է կանաչ գորտ։ Սպասքը պատրաստվել է Ուեջվուդի արտադրանքներին բնորոշ «սերուցքի գույնի հախճապակուց»։ Հին Անգլիայի 1244 ճարտարապետա-բնապատկերային տեսարանների պատմական արժեքը՝ զուգակցված է տարբեր ձևերի, պարզ և հանգիստ, պատրաստման անթերի տեխնիկայի և գունագեղ տեսականու նրբագեղության հետ, ինչը սպասքը դարձնում է եզակի։ Ներկայումս սպասքը պահվում է Էրմիտաժի անգլիական կերամիկայի հավաքածուում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1777 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պալատներ
(490) Վերիտաս
(490) Վերիտաս (Veritas), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,169669 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8664 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4729 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2061,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174656 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,28° անկյուն։
Վերիտաս աստերոիդը գլխավորում է Վերիտասի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Կարեն Դարաբեդյան
Կարեն Դարաբեդյան (Karen Darabedyan, ), ամերիկահայ մենամարտիկ և Կալիֆոռնիա նահանգի Գլենդել քաղաքում KD MMA ուսումնական կենտրոնի հիմնադիր։ Հիմնականում մենամարտում է WEC-ի թեթևքաշային կարգում։ Դարաբեդյանը Կարո Փարիզյանի և Մանվել Գամբուրյանի մարզումների ընկերն է։ Նա MMA-ն սկսելուց առաջ ունեցել է 12-0 սիրողական բռնցքամարտի ռեկորդ ։
Կենսագրություն
Դարաբեդյանը խառը մարտարվեստի հայ մարտիկ է։ Նա սկսել է կարատե սովորել 5 տարեկանում, իսկ թաեքվոնդո՝ 9 տարեկանում՝ երկուսում էլ 18 տարեկանում ձեռք բերելով իր սև գոտին ։
(490) Վերիտաս
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Կարեն Դարաբեդյան
Կենսագրություն
Նա սկսել է մարտարվեստի ուսանել կրտսեր տարիքային խմբում՝ զբաղվելով բռնցքամարտով, քիք-բոքսով, ձյուդոյով և ըմբշամարտով՝ վաստակելով սև գոտի ձյուդոյում (մինչև 16 տարեկան հասակում) և հասնելով 12-0 սիրողական բռնցքամարտի ռեկորդի (18 տարեկան հասակում) ։ Ավագ դպրոցում նա նվաճել է ձյուդոյի պետական առաջնության երկու տիտղոս և երրորդ տեղը զբաղեցրել երկրում։ 16 տարեկանում Դարաբեդյանը մտել է գրափլինգի աշխարհ՝ զբաղեցնելով 1-ին տեղը Intermediate No-Gi-ի 2004 թվականի Grapplers Quest West 5-ի թեթևքաշային կարգում և նվաճելով 1-ին տեղը՝ մինչև 189,9 ֆունտ ստերլինգ World Grappling Games Best of West 2007-ում ։
Իր բազմազան մարզումներից ելնելով՝ Դարաբեդյանը 18 տարեկանում հանդես է եկել իր առաջին խառը մարտարվեստի մենամարտում՝ հաղթանակ տանելով KO-ի առաջին ռաունդում։ Այդ ժամանակից ի վեր նա կազմել է 9-4 ձայնագրություն։
Նա մարզվել է Գոքոր Չիվիչյանի և Գենե ԼեԲելլի, ինչպես նաև Ռոմա Քալանթարյանի հետ Գլենդելի Main Event մարզասրահում ։
WEC կարիերա
Նա իր դեբյուտն ունեցել WEC-ում` 2009 թվականի նոյեմբերի 18-ին WEC 44-ում` թեթևքաշային կարգում հաղթելով Ռոբ ՄըքՔուլուղին ։
Մարտի 6-ին WEC 47-ում Դարաբեդյանը պարտվել է Բարթ Պալասզևսկուն ։
Այնուհետև նա 2010 թվականի հունիսի 20-ին WEC 49-ում հանդիպել է Վիլլ Քերի հետ ։ Նա առաջին ռաունդում պարտություն է կրել։
Սպասվում էր, որ Դարաբեդյանը 2010 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Shark Fights 13-ում հանդիպելու էր WEC-ի իր վետերան Մարքուս Հիքսի հետ, սակայն Հիքսը վնասվածքի պատճառով ստիպված հեռացվել է։ Փոխարենը նա հանդիպել է Դանիել Մասոն-Ստրաուսին և պարտություն կրել միաձայն որոշմամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայեր Կատեգորիա:Հայ ընդհանուր մենամարտիկներ
Անդրուվ
«Անդրուվ» մարզադաշտ (Andrův stadion), ֆուտբոլային մարզադաշտ Չեխիայի Օլոմոուց քաղաքում, «Սիգմա» ֆուտբոլային ակումբի տնային ասպարեզը։ Տեղավորում է 12464 հանդիսական ։ Չեխիայի ամենաժամանակակից մարզադաշտերից մեկն է և համապատասխանում է ՈՒԵՖԱ-ի բոլոր չափանիշներին՝ եվրագավաթային և ազգային հավաքականների հանդիպումներ անցկացնելու համար ։
Պատմություն
Պատերազմի ավարտից հետո նրա տեղում կառուցվեց ժամանակավոր փայտե տրիբունա, որը ծառայեց մինչև 1976 թվականը։ 1977 թվականին կառուցվեց նոր՝ ավելի հարմարավետ և ընդարձակ տրիբունա։ 1986 թվականին սկսվեց հանադիպակաց տրիբունայի շինարարությունը ։
Հաջորդ խոշոր փոփոխությունները կատարվել են 1998 թվականին, երբ հիմնական տրիբունայի բոլոր տեղերը դարձան նստովի, կառուցվեց ժամանակավոր հարավային տրիբունա, և սկսվեց հյուսիսային տրիբունայի շինարարությունը, որն ավարտվեց երկու տարի անց ։
2009 թվականին սկսվեց նոր հարավային տրիբունայի շինարարությունը։ Այն պատճենվեց հյուսիսայինից. այնտեղ, բացի հանդիսատեսի համար 2534 տեղերից (ներառյալ՝ 460 տեղ VIP-անձանց համար), կան 30 հարկաբաժին, էլեկտրոնային մեծ ցուցատախտակ և ակումբի տեխնիկական տարածքներ։ Շինարարությունն ավարտվել է 2009 թվականին ։
Նախկին անվանումներ
1950 թվականին, հիմնականում քաղաքական նկատառումներից ելնելով, մարզադաշտի անվանումը փոխվեց՝ դառնալով «Խաղաղության մարզադաշտ»։ Միայն 1993 թվականին, մարզադաշտի հիմնադիր Յոսեֆ Անդերի նկատմամբ հարգանքից ելնելով, մարզադաշտին վերադարձվեց սկզբնական անվանումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:1940 հիմնադրումներ
Արթուր Դանիելյան (ֆուտբոլիստ)
Արթուր Գեղամի Դանիելյան (Артур Гегамович Данієлян, ), հայ ֆուտբոլիստ, «Արարատ-Արմենիա» ակումբի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
2015 թվականի ամռանը Դոնեցկի կազմալուծված թիմը միացել է Պրեմիեր լիգայի նորեկ «Ստալ» (Դնեպրոդերժինսկ) ակումբին։ Նույն թվականի օգոստոսի 2-ին կատարել է իր նորամուտը պատանեկան (մինչև 19 տարեկանների) թիմում՝ մասնակցելով Օդեսայի «Չերնոմորեց» ակումբի դեմ արտագնա խաղին։
2016 թվականի աօրիլի 6-ին Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության 1/4 եզրափակչի՝ Դնեպրոպետրովսկի «Դնեպր» ակումբի դեմ խաղում Արթուր Դանիելյանն առաջին անգամ խաղացել է «Ստալ» ակումբի հիմնական կազմում ՝ հանդիպման 46-րդ րոպեին փոխարինելով Գեյոն Ֆերնանդեսին ։ Խաղից հետո Դնեպրոդերժինսկի ակումբի գլխավոր մարզիչ Էրիկ վան դեր Մերն ասել է, որ Դանիելյանը «ուժեղ մրցակցի դեմ խաղաց բոլորովին էլ ոչ վատ» ։ Նույն թվականի մայիսի 14-ին ֆուտբոլիստը կատարել է իր նորամուտը Պրեմիեր լիգայում՝ Օդեսայի «Չերնոմորեցի» դեմ խաղի 87-րդ րոպեին փոխարինելով Արտյոմ Բարանովսկուն ։
Ստեֆանա Վելիզար Թեոդորանու
Ստեֆանա Վելիզար Թեոդորանու (Ștefana Velisar Teodoreanu, ), ռումինացի վիպասան, պոետ և թարգմանչուհի, գրող Իոնել Թեոդորանուի կինը։ Նրա վաղ շրջանի գործերը, որոնք ստեղծվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, հիմնականում պատմում են գավառական կանանց (այնպիսին, ինչպիսին ինքն էր) ներքին հակասությունների ու «բարոյական փոթորիկների» մասին։ Հաճախ իր ստեղծագործություններով լրացնելով ամուսնու աշխատանքները` Ստեֆանա Թեոդորանուն ժամանակին դրական գնահատական է ստացել քննադատների կողմից, սակայն արդյունքում բացասական քննադատության է արժանացել «հովվերգական» ու «դիդակտիկ» գրքերի համար։ Ինչպես և իր ամուսինը, Վելիզարը հակակոմունիստ էր և օգնում էր գրողներին ու քաղաքական գործիչներին, ովքեր հետապնդվում էին Ռումինիայի կոմունիստական ռեժիմի կողմից։ Նա շարունակել է տպագրվել նաև ավելի ուշ, գլխավորապես անցնելով համատեղ թարգմանչական աշխատանքի (մինչև 1960-ական թվականներ) և ռուս դասական գործերի` ռումիներեն թարգմանությամբ ճանաչում է ձեռք բերել։ Այդ ժամանակահատվածում նա այրիացել է. ամուսինը մահացել է իրենց ընտանիքի վրա «կոմունիստական ճնշման» ամենաթեժ ժամանակ։ Նրա փեսան, ինչպես նաև` ընկերը` Դինու Պիլան, բանտարկվել են, իսկ շատ ծանոթներ լքել են Ռումինիան։ Ավելի ուշ, երբ իրադրությունը բարվոք է դարձել, Վելիզարն ապրել է հանգիստ և խաղաղ կյանքով և ի վերջո հեռացել է Văratec վանք։ Նրա ուշ շրջանի աշխատանքները հիշողություններ են եղել ամուսնու հետ հարաբերությունների մասին, ինչպես նաև` հրապարակել է Պիլայի ընտանիքին ուղարկած իր նամակները։
Վաղ տարիներ և գրական մեկնարկ
Ստեֆանան ծնվել է շվեյցարական առողջարանային Սանկտ Մորից քաղաքում. նրա ծնողներն էին դիվանագետ Ստեֆան Լուպասցկուն (1872-1946) և ֆրանսահպատակ Մարիա Մազուրյեն։ Ստեֆանիի հայրը, լինելով մասոնական օթյակի բարձրաստիճան անդամ, ծագում էր Մոլդովայի բոյարական ազնվականներից։ Քանի որ հայրը հաճախ զբաղված էր գործողումներով և դիվանագիտական այցելություններով, Ստեֆանիին դաստիարակել են հիմնականում ռումինացի ազգականները։ Ըստ ընկերներին ավելի ուշ պատմած պատմությունների` Ստեֆանան նախնական կրթությունն ստացել է Ֆրանսիայում։ Հետո նա ավարտել է Բուխարեստի օրիորրդաց կենտրոնական դպրոցը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմական արշավանքների ժամանակ նա իր ազգականների հետ ապրել է Յասիում. հենց նրանց միջոցով էլ առաջին անգամ մոտավորապես 1916 թվականին հանդիպել է այն ժամանակ ուսանող և սկսնակ գրող Իոնել Թեոդորանուին։ Ըստ բանաստեղծուհու խոսքերի` նա անմիջապես գրավվել է իր «սև, փայլուն աչքերով» և առաջին գրական փորձերով։ 1919 թվականի մայիսին Իոնելի` Ստեֆանիին ուղղված սիրո խոստովանությամբ բանաստեղծությունները հայտնվել են «Գրական ամսագրում»։ 1920 թվականին նրանք ամուսնանում են։ Նրանք ունենում են երկվորյակ երեխաներ։ Երիտասարդ ընտանիքն ապրում էր Յասիում և երկար ժամանակ հարևանություն էր անում Պետեր Պոնիի և Ալեքսանդր Ֆիլիպեդի հետ։ Ընտանիքի մտերիմ ընկերն էր նաև վիպասան Միխայիլե Սադովյանուն, ում հետ նրանք 1934 թվականին եղել են Թուրքիայում։ Ստեֆանան Viaţa Românească սալոնի հաճախակի հյուրն էր. նրա սեփական առաջին աշխատանքը հրապարակվել է 1929 թվականին, Bilete de Papagal ամսագրում։ Ստեֆանան նաև համագործակցել է Revista Fundaţiilor Regale և Familia ամսագրերի հետ։ Նրա «Վելիսար» կեղծանունն օգտագործվել է նրա ամուսնու գլխավոր ստեղծագործության մեջ` բնութագրելով մի հերոսի, որն անմիջականորեն ստեղծվել էր Ստեֆանիի կերպարով։
Ստեղծագործական ուշ շրջան
1938 թվականին տեղափոխվելով Բուխարեստ` ընտանիքը բնակվել է Ռոմուլուս փողոցում գտնվող առանձնատանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ոչ շատ առաջ Վելիսարը հրատարակել է «Հին օրացույց» վերնագրով վեպ` դրա համար արժանանալով Ռումինիայի մտավորականների ասոցիացիայի մրցանակին։ Այս գրքին հաջորդել են այլ ստեղծագործություններ ևս. 1940 թվականին հրատարակվել է «Առօրյա կյանք» վեպը, իսկ 1943 թվականին` «Հավն ու աղջիկը» լիրիկական գրքույկը։ Գրողի արձակը, որ հաճախ քննադատվել է «կանացի օծանելիքի քվինտէսենցիայի» համար, հակված էր դեպի քնարերգություն։ 1939 թվականին գրաքննադատ Էուգեն Լովինեկուն գրել է, որ Թեոդորանուի «շատ նուրբ տաղանդը» առանձնացրել է նրան այլ գրողներից։ Ըստ հետազոտող Ելենա Պանաիտի` Թեոդորանուի ստեղծագործություններում երևում է Ռաբինդրանաթ Թագորի, Լև Տոլստոյի և Իվան Տուրգենևի ազդեցությունը։ Ինքը` Ստեֆանա, հասուն տարիքում էլ Թագորի ստեղծագործության մոլի երկրպագուն էր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռումինացի գրողներ Կատեգորիա:Ռումինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Մոլդե ՖԱ
«Մոլդե» (Molde Fotballklubb), նորվեգական ֆուտբոլային ակումբ, որը տեղակայված է համանուն քաղաքում։ Հանդես է գալիս Նորվեգիայի ֆուտբոլի առաջնությունում (Թիփելիգա):Կազմավորվել է 1911 թվականի հունիսի 3-ին։ Սեփական հարկի տակ անցկացվող հանդիպումները անցկացնում է 11800 հանդիսականի տարողունակությամբ «Աքեր» մարզադաշտում ։
Ակումբը հանդիսանում է Թիփելիգայի գործող չեմպիոն, որին առաջին անգամ տիրել է 2011 թվականին։ Բացի այդ «Մոլդե» ակումբը հանդիսանում է Թիփելիգայի յոթակի արծաթե մեդալակիր, Նորվեգիայի գավաթի առաջնության քառակի գավաթակիր և եռակի հավակնորդ ։
«Մոլդեի» գլխավոր մարզիչը Օլե Գուննար Սուլշերն է, ով այդ պաշտոնին է նշանակվել 2011 թվականի հունվարի 1-ին և ակումբում մարզչական գործունեության առաջին տարում գրավել Նորվեգիայի չեմպիոնի կոչումը։ Ակումբի ավագն է Դանիել Բերգ Հեսթադը, ով հանդիսանում է ակումբի կազմում անցկացրած խաղերի ռեկորդակիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի ֆուտբոլի ակումբներ Կատեգորիա:Մոլդե ֆուտբոլային ակումբ Կատեգորիա:1911 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Լորի (Կանտալի գավառ)
Լորի (Laurie), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 90 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.23 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 60 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,5 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Jus Suffragii
Պատմություն
Կանանց ընտրական իրավունքի միջազգային դաշինքը (IWSA), որն այժմ կոչվում է Կանանց միջազգային դաշինք, ստեղծվել է 1904 թվականին Գերմանիայում, Բեռլինում, բազմաթիվ երկրներից ժամանած մի խումբ նշանավոր սուֆրաժիստների կողմից։ IWSA-ն հիմնադրել է կազմակերպության Jus Suffragii պաշտոնական ամսագիրը, 1906 թվականին ։
Պարբերականը հրապարակել է նորություններ ամբողջ աշխարհում կանանց ընտրական իրավունքի առաջընթացի մասին, ի լրումն կանանց այլ հարցերի նորությունների, այդ թվում՝ կին առաջնորդների, տղամարդկանց գերիշխող ոլորտներում աշխատող կանանց, կանանց և երեխաների առողջության, ամուսնության և ամուսնալուծության մասին օրենսդրության, մարմնավաճառության, կանանց կրթության, մայրության նպաստների, աշխատանքային պայմանների և ամուսնական տարիքի մասին։ Անգլերեն լույս է տեսել Լոնդոնում, ֆրանսերեն՝ Ժնևում։ Յուրաքանչյուր թողարկում Միացյալ Թագավորությունում արժեր 4 պենս, Գերմանիայում՝ 4 մարկ, Ֆրանսիայում՝ 4 ֆրանկ ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Jus Suffragii ամսագիրը խմբագրել է Մերի Շիփշանքսը, որի պացիֆիստական և ֆեմինիստական ուղղությունը ամսագրի զգալի հակասությունների տեղիք է տվել ։ 1914 թվականն էր, երբ պատերազմը բռնկվելուց հետո Jus Suffragii ամսագիրն իր լոնդոնյան գրասենյակները կիսեց Կանանց օգնության միջազգային կոմիտեի հետ, որը նոր էր ձևավորվել և զբաղված էր Բրիտանիայում հայտնված հարյուրավոր «թշնամի» գերմանացի կանանց օգնություն տրամադրելով։ Շիփշանքսը ամսագրի էջերում ներողություն խնդրեց գերմանացի և ավստրիացի ընթերցողներից այդ երկրներից նորությունների բացակայության համար (ամսագիրը պետք է լիներ միջազգային) և կոչ արեց չեզոք երկրների ընթերցողներին, որտեղ տարածվում էր ամսագիրը՝ Դանիա, Շվեդիա, Շվեյցարիա և Նիդեռլանդներ, տեղեկություններ ստանալ «թշնամի» երկրներում կանանց մասին։
Պարբերականը բացահայտ քննադատության է ենթարկվել մի քանի սուֆրաժիստ առաջնորդների կողմից, այդ թվում՝ հենց IWSA-ի նախագահի կողմից՝ կանանց ընտրական իրավունքների վրա իր սկզբնական ուշադրությունը թողնելու և «ակտիվ պացիֆիստական արշավ» սկսելու համար։ Սակայն 1919 թվականի պատերազմի ավարտին Շիփշանքսը և Jus Suffragii-ը երախտագիտության և գովասանքի ուղերձներ ստացան ամբողջ աշխարհից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային լրագրողական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Իրավապաշտպան գործունեության միջոցներ Կատեգորիա:Կանայք քաղաքականությունում
Դոլչե (Վենետոյի գավառ)
Դոլչե  (Dolcé), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2444 մարդ։ Խտությունը կազմում է 62 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 39 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37020։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Սիրակուզայի Սուրբ Լուչիան հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը նշվում է դեկտեմբերի 13-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խիդիսթավի (Գորիի շրջան)
Խիդիսթավի (ხიდისთავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 580 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 3 կմ։