cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պրուզի (Օբի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 52 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (20 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 15 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հյուսիսային Ուրալ
Հյուսիսային Ուրալ (Се́верный Ура́л) Ուրալյան լեռների հատված է, որը ձգվում է հարավում Կոսվինսկի Կամեն և Կոնժակովսկի Կամեն լեռնազանգվածներից (59° հս.լ.) մինչև Տելպոսիզ լեռնազանգվածի հյուսիսային բարձունքները, իսկ ավելի հստակ՝ մինչև Շչուգեր գետի ափը, որը շրջանցում է նրան հյուսիսից։ Ուրալյան լեռնաշղթան այստեղ անցնում է հարավից հյուսիս մի քանի իրար զուգահեռ լեռնաշղթաներով և երկարաբլուրներով 50-60 կմ ընդհանուր մակերեսով։ Ռելիեֆը միջին լեռնային է, հարթ բարձունքներով։
Հյուսիսային Ուրալը համարվում է Ուրալի ամենախուլ և դժվար հասանելի շրջաններից մեկը։ Մեդվեժի Ուգոլ՝ այսպես է կոչվում նրա բարձունքներից մեկը։ Իվդելից, Վիժայից և Ուշմայից հյուսիս բնակավայրեր և համապատասխանաբար ճանապարհներ գրեթե չկան։ Լեռներին արևելքից և արևմուտքից մոտենում են անանցանելի անտառներ և ճահիճներ։ Կլիման այստեղ արդեն բավականին խիստ է։ Լեռներում շատ են ձնե կուտակումներ, որոնք չեն հասցնում հալչել ամառվա ընթացքում։ Այստեղ հանդիպում են նաև հավերժական սառցույթի հետքեր, ընդ որում, մինչև Կոնժակովսկի Կամեն լեռնազանգվածի լայնությունը։ Եվ չնայած նրան, որ այս տարածքում սառցադաշտեր չկան, Տելպոսիզի լեռներում՝ Հյուսիսային Ուրալի ամենաբարձր լեռնազանգվածում, հայտնաբերվել են երկու փոքր սառցադաշտեր։ Հյուսիսային Ուրալը հարուստ է օգտակար հանածոներով։ Այստեղ կան բոքսիտների, մանգանի և երկաթի հանքաքարեր, գորշ ածուխ և Սերովսկի խմբի հանքավայրերի տարբեր հանքաքարեր։
Չնայած իր կլիմայի խստությանը, Հյուսիսային Ուրալը շատ սիրված է զբոսաշրջիկների թվում։ Էքստրեմալները ամենագնացներով գետերի հունով հասել են մինչև տխրահռչակ Դյատլովի լեռնանցքը, որտեղ 1959 թվականին անհայտ հանգամանքներում զոհվել է Ուրալի պոլիտեխնիկական համալսարանի 9 զբոսաշրջիկ։ Նրանք հասել են նաև յուրահատուկ Ման-Պուպու-Նյեր ժայռերի մոտ։
Տեղագրական քարտեզ
III-P-40
Սվոտիցա
Սվոտիցա (Свотица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պերեկշա գետի աջ ափին՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 34 կմ է, ավազանի տարածքը 175 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ուգրա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Դոնի յուղատու մշակաբույսերի փորձարարական կայանի շենք
Դոնի յուղատու մշակաբույսերի փորձարարական կայանի շենք (Здание Донской опытной станции масличных культур), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը կառուցվել է 1910-ական թվականներին։ Գտնվում է Գյուղատնտեսական նրբանցք, շենք 6, լիտեր A հասցեով։ 20-րդ դարի սկզբից այս շենքը պատկանում էր Ռոստով-Նախիջևանի փորձարարական գյուղատնտեսական կայանին, որը հետագայում վերանվանվեց Դոնի յուղատու մշակաբույսերի փորձարարական կայանի։ 1918-1974 թվականներին այս շենքում աշխատել է սելեկցիոներ գիտնական Լեոնիդ Աֆանասևիչ Ժդանովը ։ Դոնի յուղատու մշակաբույսերի փորձարարական կայանի շենքն ունի տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Ճարտարապետություն
Շինությունը գտնվում է բակում, գլխավոր ճակատն ուղղված է դեպի հարավ։ Աղյուսե կառույցն ունի փոփոխական հարկայնություն և L-աձև հատակագիծ։ Սանդղասրահին հարում են աշխատանքային տարածքներով միջանցքները։ Շենքի հիմնական երկհարկանի ծավալն ավարտվում է ձեղնահարկ ունեցող քառալանջ տանիքով։ Գլխավոր ճակատը զարդարված է միջհարկային գոտիով, պրոֆիլավորված քիվով և որմնասյուներով։ Լուսամուտատեղերը զարդարված են երեսկալներով, պատուհանագոգերի ներդիրներով և կողպեքային քարերով։ Գլխավոր մուտքն ընդգծված է երեսկալով ։
1976 թվականին շենքի պատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ տեքստով. «1924-1974 թվականներին այս շենքում աշխատել է ականավոր սելեկցիոներ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, պետական մրցանակի դափնեկիր, գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, ակադեմիկոս, պրոֆեսոր Ժդանով Լեոնիդ Աֆանասևիչը»։ Հուշատախտակի տեքստն այնքան էլ ճշգրիտ չէ, քանի որ Ժդանովը Ռոստով-Նախիջևանի փորձարարական կայանում սկսել է աշխատել դեռևս 1918 թվականին։ Նա դաշտային տնտեսության բաժնի վարիչն էր ։
Ռոստովի մարզի վարչակազմի ղեկավարի 1998 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ 411 հրամանով Դոնի յուղատու մշակաբույսերի փորձարարական կայանի շենքը վերցվել է պետական պաշտպանության տակ որպես տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1910-ականների հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ջրաեմուլսային ներկեր
Ջրաեմուլսային ներկեր, կիրառվում են ինչպես դրսի, այնպես էլ ներսի աշխատանքների համար։ Ջրաեմուլսային ներկերով կարելի է ներկել փայտը, սվաղը (նույնիսկ խոնավ), բետոնը, քարը, յուղաներկով և արծնաներկով պատած փայլատ մակերևույթները, ներկաստառված մետաղե առարկաները։
Օգտագործում
Ջրաեմուլսային ներկերով ներկված մակերևույթները հեշտությամբ են լվացվում ջրով։ Այդ ներկերը չի կարելի օգտագործել սոսնձաներկով պատած կամ լաքապատ մակերևույթներ ներկելու համար։ Ներկը քսում են վրձնով, գլանիկով կամ ներկացրիչով (ծախսը 20 գ 1 մ2–ի համար)։ Պահանջվող գույնի ներկ ստանալու համար կարելի է իրար խառնել տարբեր գույնի ջրաեմուլսային ներկեր։
Կատեգորիա:Ներկանյութեր
Պան-Եվրոպա (նախագիծ)
«Պան-Եվրոպա», «Բրիանի նախագիծ», «Բրիանի պլան», քաղաքատնտեսական նախագիծ 1929-1931 թվականներին՝ «Եվրոպական ազգերի դաշնությունների» (եվրոպական 27 երկրների մասնակցությամբ) ստեղծումից հետո՝ Ֆրանսիայի միջազգային դիրքերն ամրապնդելու (վերականգնելու) նպատակով։
Նման միավորում ստեղծելու գաղափարը տարածում է գտել 1923 թվականից, իսկ նախագիծը առաջարկել է 1929 թվականի սեպտեմբերին Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախագահ Արիստիդ Բրիանը, զարգացվել է եվրոպական պետությունների կառավարություններին ֆրանսիական կառավարության ներկայացրած 1930 թվականի մայիսի 1-ի հուշագրի մեջ։ Բրիանի նախագիծը նախատեսում էր «Եվրոպական դաշնային միության» ստեղծում, որի մեջ չէին մտնում Մեծ Բրիտանիան և Խորհրդային Միությունը։ Գերմանիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Միացյալ Նահանգների և այլ պետությունների բացասական վերաբերմունքը խափանեցին (1931) ֆրանսիական նախագիծը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից (1939-1945) հետո Եվրոպայի արևմտյան պետությունների միավորման արտահայտություններից են ռազմաքաղաքական և տնտեսական մի շարք կազմակերպություններ (Եվրոպական տնտեսական համագործակցություն և այլն)։
Կատեգորիա:Տնտեսական միավորումներ
Սան Սեբաստիանո դա Պո
Սան Սեբաստիանո դա Պո (San Sebastiano da Po), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 1.791 մարդ։ Զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 112 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10020։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Լյուդմիլա Հարությունովա
Լյուդմիլա Վասիլևնա Հարությունովա, խորհրդային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։
Կենսագրություն
1952-1956 թվականներին՝ Սվերդլովսկի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի, իսկ 1956-1980 թվականներին՝ Պերմի օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատարուհի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ
Պուի է Նուիզման
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 198 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.19 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 33 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 131 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 94 անձ (50 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 32 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աքսել Կաբու
Աքսել Կաբու (ֆր՝. Axelle Kabou ), Ֆրանսիայում ապրող կամերունցի ժուռնալիստ, որի ուշադրության կենտրոնում զարգացմանը ցուցաբերվող աջակցության հարցերն են։
Կենսագրությունը, գործը
Աքսել Կաբուն ուսումնասիրել է տնտեսագիտություն ու հաղորդակցման հմտություններ, երկար տարիներ աշխատել է որպես զարգացման քաղաքականության հարցերով խորհրդական։ Նրան ճանաչում, համբավ է բերել 1991 թվականին հրատարակած և բուռն բանավեճերի տեղիք տված իր Et si l'Afrique refusait le développement? («Եվ եթե Աֆրիկան հրաժարվի զարգանա՝լ») գիրքը, որտեղ ցավով նկատում է ու սուր քննադատության ենթարկելով՝ պնդում, որ աֆրիկացիներն ու նրանց ընտրյալ խավը ցանկություն ու կամք չեն դրսևորում իրենց մայրցամաքը զարգացնելու հենց միայն իրենց ուժերով, առանց դրսի օգնության։ Ներկայումս կան մի ամբողջ շարք աֆրիկացի մտավորականներ (ինչպես, օրինակ, Ռոժե Տագրին, Ժորժ Էյիտեյը, Էնդրյու Մվենդան), ովքեր այդ հարցում համամիտ են Կաբուին։ Սակայն կան նաև հեղինակություն ունեցող ընդդիմախոսներ (ի դեպ, վերջիններիս թվում է նաև Գերմանիայի Դաշնության զարգացման նախարար Բրիգիտե Էռլերը ):
Կաբուն քննադատում է տեղական իշխանությունների թե՛ միամտությունը և թե՛ փոխարինող գործակալի դերի ստանձնումը նրանց կողմից։ Նա կարծում է, որ տեղական իշխանությունների մեղքի զգալի բաժինը կա այն բանում, որ բոլոր դեպքերում հանցագործները միշտ ուրիշներն են, իսկ զոհերը՝ միշտ աֆրիկացիները, և պանծացման ու մեղադրանքի ծեսը, սովորական դարձած արարողակարգը իրար է շաղկապում սևամորթ ընտրախավին և սատարող-աջակցող-օգնող սպիտակամորթներին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կամերունցի գրողներ Կատեգորիա:Կամերունցի լրագրողներ Կատեգորիա:Կամերունցի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Կամերունցի կին գրողներ
Սամվել Սրապյան
Սամվել Սրապյան (?, Հյուսեյնիկ, Խարբերդի գավառ, Խարբերդի նահանգ- ?), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Խարբերդի նահանգի Խարբերդի գավառի, իր ծննդավայր Հյուսեյնիկ գյուղում ուսուցիչ է աշխատել։ 1918 թվականին ավարտել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1918 թվականին զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1918 թվականին՝ զինադադարից քիչ առաջ Պաղեստինում գերի է ընկել անգլիացիներին։ Ծառայությունը շարունակել է անգլիական բանակի առողջապահական բաժնում։ Հետագայում վերադարձել է Բեյրութ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հյուսեյնիկ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ
Ավազաբլուր (վեպ)
Ավազաբլուր (նաև՝ կղզեխումբ, Dune), ամերիկացի գրող Ֆրենկ Հերբերտի գիտաֆանտաստիկ վեպը։ Առաջին անգամ հատվածներով հրատարակվել է 1963-1965 թվականներին «Analog Science Fiction and Fact» ամսագրում, իսկ որպես առանձին գիրք՝ 1965 թվականին։ Հերբերտին մեծ ճանաչում բերած գիրքն արժանացել է Նեբյուլա և Հյուգո մրցանակների ։ «Ավազաբլուր»-ը 20-րդ դարի ամենահայտնի գիտաֆանտաստիկ վեպերից է ։
Վեպի իրադարձությունները ծավալվում են հեռավոր ապագայի գալակտիկայում՝ միջաստղային կայսրության տիրապետության տակ, որտեղ ավատատիրական գերդաստանները տիրում են ամբողջական մոլորակների։ «Ավազաբլուրը» պատմում է երիտասարդ ազնվական Պոլ Ատրեյդեսի մասին, ում ընտանիքը ստացել է Արրակիս մոլորակի ղեկավարումը։ Արրակիսի անապատներում յուրահատուկ «համեմունք» են գտնում, որն անհրաժեշտ է տիեզերական թռիչքների համար։ Ռազմական հեղաշրջումից հետո Պոլը ստիպված թաքնվում է անապատի բնակիչների՝ ֆրեմենների մոտ, և արկղզեխումբքում նրանց մղում սուրբ պատերազմի՝ ընդդեմ կայսրության ։
«Ավազաբլուրն» իր մեջ ամփոփում է գիտաֆանտաստիկ և փիլիսոփայական վեպի տարրերը։ Դրանում օգտագործվում են 1960-ականների ամերիկյան ֆանտաստիկ գրականության համար էկզոտիկ մերձավորարևելյան՝ արաբական և իրանական անուններ և կերպարներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմություն, որը շոշափում է քաղաքականության, կրոնի, տեխնոլոգիաների և էկոլոգիայի թեմաները։
Հետագա տարիներին Հերբերտը գրել է վեպի շարունակությունը՝ շարք, որը հայտնի է «Ավազաբլրի ժամանակագրությունը» անվամբ։ Հերբերտի մահից հետո նրա որդին՝ Բրայան Հերբերտը, և գրող Քևին Անդերսոնը հրատարակեցին ևս մի քանի վեպ, որոնց գործողությունները տեղի էին ունենում նույն տիեզերքում։ Վեպն ընկած է մի շարք ֆիլմերի, այդ թվում՝ Դեյվիդ Լինչի «Ավազաբլուր» ֆիլմի (1984), համակարգչային և սեղանի խաղերի հիմքում։ Ինչպես վեպը, այնպես էլ նրա փոխակերպումները մեծ ազդեցություն ունեցան զանգվածային մշակույթի վրա՝ ոգեշնչման աղբյուր դառնալով մի շարք այլ ստեղծագործությունների համար, մասնավորապես՝ «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմի ։
2009 թվականից աշխարհագրական մտացածին անվանումներն ու վեպի հերոսների անուններն օգտագործվում են աստղագետների կողմից՝ Տիտանի մակերևույթին գտնվող օբյեկտներն անվանելու համար  ։
Ստեղծման պատմություն
«Վիշապը ծովում» վեպը հրատարակելուց հետո՝ 1957 թվականին, Հերբերտը այցելեց Օրեգոն նահանգի Ֆլորենս քաղաք, որտեղ ԱՄՆ գյուղդեպարտամենտը գիտափորձ էր անցկացնում՝ փորձելով հատուկ բույսերի միջոցով վերահսկել ավազաբլուրների տեղաշարժը ։
Ավազաբլուրների մասին Հերբերտի՝ «Նրանք կանգնեցրին շարժվող ավազները» վերնագրով հոդվածը ավարտված չէր և հրատարակվեց միայն տասնամյակներ անց «Ճանապարհներ դեպի Ավազաբլուր» գրքում), սակայն այդ հետազոտությունը Հերբերտի մեջ հետաքրքրություն առաջացրեց դեպի էկոլոգիան ։
Հաջորդ հինգ տարին Հերբերտն անցկացրեց հետազոտություններ անելով, ստեղծագործելով և առկա նյութերը վերամշակելով, ինչը, ի վերջո, հանգեցրեց «Ավազաբլուր» վեպի ստեղծմանը, որը 1963-1965 թվականներին հատվածաբար հրատարակվեց «Analog Science Fiction» ամսագրում և երկու կարճ ստեղծագործությունների տեսքով՝ «Ավազաբլրի աշխարհը» և «Ավազաբլրի գուշակը»։
«Ավազաբլրի» աշխարհ
Վեպի գործողությունները ծավալվում են հեռավոր ապագայում մարդկության գալակտիկական կայսրությունում։ Նկարագրված ժամանակաշրջանի մարդիկ հրաժարվել են մտածող տեխնիկայից, ռոբոտներից, համակարգիչներից և շեշտը դրել են իրենց մտավոր և էքստրասենսորային ունակությունների զարգացման վրա։ Երկիրը, մեր ժամանակների կրոնները և ազգությունները մնացել են գրեթե մոռացված անցյալում։
«Ավազաբլրի» աշխարհը միապետական արիստոկրատական կայսրություն է, որը տիրապետում է ողջ հայտնի Տիեզերքին, որտեղ Բարձր Տները ղեկավարում են ամբողջ մոլորակներ։ Միջաստղային փոխադրումների միապետը Տիեզերական գիլդիան է։ Նրա գիլդ-նավիգատորները՝ մուտանտները, կարողանում են հատուկ նյութերի՝ մելանժների օգնությամբ (հայտնի է նաև որպես սփայս կամ համեմունք), առանց համակարգիչների կիրառման կառավարել տիեզերանավերը խիտ տարածության միջով։ Այդ իսկ պատճառով մելանժը համարվում է այդ Տիեզերքի ամենաթանկարժեք նյութը։ Այն հայտնի է նաև իր ծերախտաբուժական հատկություններով, որը դանդաղեցնում է ծերացումը։ Մելանժի տևական օգտագործումը աչքերի սպիտակուցները և ծիածանաթաղանթը դարձնում է կապույտ, այդ է պատճառը, որ ֆրեմենների, գիլդ-նավիգատորների և շատ Բենե Հեսսերիտների աչքերը կապույտ են՝ «իբադի աչքեր»։
Արրակիս մոլորակը, որը հայտնի է նաև Ավազաբլուր անվամբ, համարվում է մելանժի միակ աղբյուրը։ Ավազաբլուրը հայտնի է նաև իր հսկայական ավազային որդերով, որոնք բնակվում են անապատում։ Նրանք առեղծվածային կերպով կապված են մելանժի առկայության հետ։ Արրակիսի բնակիչները, քաղաքացիները և ֆրեմենները գոյատևում են մոլորակի շոգ և չոր կլիմայի պայմաններում ջրի հանդեպ ունեցած հատուկ վերաբերմունքի շնորհիվ. նրանք հավաքում և վերամշակում են իրենց մարմնի բոլոր արտաթորանքները, իսկ ֆրեմենները նախքան մահացած մարդկանց թաղելը նրանց մարմիններից առանձնացնում են ջուրը՝ հետագա օգտագործման համար։ Ավազաբլրում ջուրը ամենամեծ արժեքն է և նույնիսկ ավելի թանկ արժե, քան մելանժը մնացած գալակտիկայում ։
Սյու Կուրատա
Սյու Կուրատա (ճապ.՝ 倉田 秋, ), ճապոնացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ «Գամբա Օսակա» ֆուտբոլային ակումբի ֆուտբոլիստ։ Կարիերան սկսել է Ճապոնիայում։ «Գամբա Օսակա» ֆուտբոլային ակումբում հանդես է գալիս 6-րդ համարի ներքո։ «Գամբա Օսակա»-ի կազմում անցկացրլ է 69 խաղ և դարձել 14 գոլի հեղինակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ավազաբլուր (վեպ)
Սյուժե
Միևնույն ժամանակ Վլադիմիր Հարկոննենը չի ուզում հրաժարվել այն առավելություններից, որը տալիս է Ավազաբլրի ղեկավարումը, և երկու տան միջև թշնամանքը նոր թափ է ստանում։ Դուքսի որդին՝ Պոլը, տեղեկանում է, որ օրիորդ Ջեսսիկան նախավերջին օղակն էր Կվիսաց Հադերահի հայտնվելու ճանապարհին։ Դա գենետիկական գիտափորձի վերջնական արկղզեխումբքն էր, որի միջոցով հնարավոր էր վերականգնել նախնիների հիշողությունը ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց գծով։ Միաբանության կանայք ընդունակ էին ամբողջովին կառավարել իրենց ֆիզիոլոգիական գործընթացները։ Այդ պատճառով նա պետք է աղջիկ ունենար դուքս Լետո Ատրեյդեսից, ինչը նույնպես Բենե Գեսսերիտի գենետիկական ծրագրի արկղզեխումբքն էր։ Սակայն դուքս Լետոյի հանդեպ տածած սիրո արկղզեխումբքում Ջեսսիկան նրա համար որդի ունեցավ՝ Պոլը, ով և դարձավ Կվիսաց Հադերահ՝ Բեննե Գեսսերիտի ուժը կրող առաջին տղամարդը։
Հարկոննեններն այդ ժամանակ իրենց ձեռքն են վերցնում երկրի ղեկավարումը, և կայսրի թողտվության պայմաններում ֆրեմեններին աքսորում են իրենց հողերից։ Բարոն Հարկոննենը երկրի նահանգապետ է նշանակում հիմար և դաժան Ռաբբանին՝ հուսալով, որ նրա վայրագությունները նրա դեմ կհանեն տեղաբնիկներին։ Բարոնի նոր ինտրիգի զենքը դառնում է նրա ազգական Ֆեյդ-Ռաուտան։ Երբ նա կփոխարինի ատելի Ռաբբանին, Արրակիսի ժողովուրդները նրան կաստավածացնեն։ Բարոնը և նրա ազգականը, արբած իշխանությունից, արդեն լրջորեն մտածում են կայսրին տապալելու մասին։
Մուադ Դիբը գլխավորում է անապատի մարդկանց ապստամբությունը Հարկոննենների դեմ։ Ատրեյդեսի նախկին ծառաները ևս նրան առաջնորդ և ցեղերի ղեկավար են ճանաչում։ Պոլը նրանց պատերազմ է տանում՝ ավազային որդեր հեծած։ Ֆրեմենների հարվածից Հարկոննենների տունն անհետանում է։ Մուադ Դիբը դառնում է Արրակիսի ամենազորեղ տիրակալը։ Կառավարող Կորրինո տունը և Տիեզերական գիլդիան ստիպված ընդունում են նրա պայմանները. նրանք Պոլին կայսր են ճանաչում, իսկ Արրակիսը՝ նոր մայրաքաղաք, այլապես Պոլը սպառնում էր ոչնչացնել մելանժի աղբյուրը՝ ավազե որդերին։ Իր հավակնություններն արդարացնելու համար Պոլը ստիպված էր հրաժարվել Չանիի հետ ամուսնությունից և համաձայնել դինաստիական ամուսնության Շադդամ 4-րդի աղջկա՝ արքայադուստր Իրուլանի հետ։
Ռուսերեն թարգմանություններ
ԽՍՀՄ-ում վեպն առաջին անգամ հրատարակվել է 1990 թվականին (Երևանում) առանց թարգմանողին հիշատակելու։ Գրքի շապիկի գույնի պատճառով այս շարքի երկրպագուների շրջանում այն հայտնի է որպես «Մորեգույն «Ավազաբլուր»» ։
1992-1994 թվականներին հրատարակվել են Սոկոլովի, Նովովի և Բիրգերի երեք թարգմանությունները, իսկ 1999 թվականին՝ Պավել Վյազնիկովի թարգմանությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավազաբլրի ժամանակագրություններ Կատեգորիա:Գիտական ֆանտաստիկայի թեմաներ Կատեգորիա:Հյուգո մրցանակի արժանացած աշխատանքներ Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ռոստովի համալսարանի հիվանդանոցային և ամբիոնային վիրաբուժության կլինիկայի շենք
Ռոստովի (Վարշավայի) համալսարանի հիվանդանոցային և ամբիոնային վիրաբուժության կլինիկայի շենք (Здание клиники госпитальной и кафедральной хирургии Ростовского (Варшавского) университета), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը կառուցվել է 1890-ական թվականներին։ Շենքի նախագծի հեղինակը ենթադրաբար ճարտարապետ Ն. Մ. Սոկոլովն է ։ Մտնում է Նիկոլաևյան քաղաքային հիվանդանոցի շինություների համակառույցի մեջ ։ 1916-1938 թվականներին, Վարշավայի համալսարանը Դոնի Ռոստով տարհանելուց հետո, շենքում աշխատել է վիրաբույժ Ն. Ի. Նապալկովը։ 1916-1941 թվականներին այստեղ աշխատել է վիրաբույժ Ն. Ա. Բոգորազը ։ Ներկայումս սա Ռոստովի պետական բժշկական համալսարանի մասնաշենքերից մեկն է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Ճարտարապետություն
Ռոստովի (Վարշավայի) համալսարանի հիվանդանոցային և ամբիոնային վիրաբուժության կլինիկայի աղյուսե շենքն ունի երկու հարկ և բազմալանջ տանիք։ Ճակատները զարդարված են դասականության ոգով։ Առաջին և երկրորդ հարկերը կոպտատաշված են։ Ճակատների հորիզոնական բաժանումը կատարված է միջհարկային գոտու միջոցով։ Շենքի գլխավոր ճակատը համաչափ է, կենտրոնական մասում ընդգծվում է ելունով։ Լուսամուտատեղերն ուղղանկյունաձև են, երկրորդ հարկում զարդարված են դեկորատիվ պորտալներով։ Շենքի հատակագիծն ունի բարդ կառուցվածք։ Հատակագծման համակարգը միջանցքային է՝ սենյակների երկկողմանի տեղադրմամբ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1890-ականների հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Քսանյութեր (ավտոմեքենա)
Ավտոմեքենայի քսանյութեր, ըստ կիրառման նպատակի տարբերում են
Շարժիչի քսանյութեր
Ավտոմեքենայի շարժիչների յուղերը լինում են
Տարբերում են
Փոխհաղորդիչային յուղերը, որոնք նախատեսված են մեծ բեռնվածքների ենթակա շփվող մասերը յուղելու համար, պետք է ունենան որոշակի հատկություններ, որոնք ձեռք են բերվում հատուկ հավելանյութերի ներմուծմամբ։ Որոշակի վազքատարածություն անցնելուց հետո հարկավոր է յուղերը և քսանյութերը փոխարինել նորով։
Southpaw (սաունդթրեք)
«Southpaw: Original Motion Picture Soundtrack», 2015 թվականին նկարահանված «Ձախլիկը» ֆիլմի սաունթրեք։
Ստեղծում
2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ֆիլմի համար սկսեց երաժշտություն գրել կոմպոզիտոր Ջեյմս Հորները ։ Այս սաունթրեքը «Տիտանիկ» և «Ավատար» ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակի համար եղավ վերջինը։ Վերջինս մահացել է հունիսի 22-ին, Կալիֆորնիայիում, ինքնաթիռի վթարի պատճառով  ։
2015 թվականի մայիսի 22-ին ռեփեր Էմինեմը, սաունթրեքի գործադիր տնօրենի հետ, ինչպես նաև համագործակցեց DJ Khalil-ի ։
«Phenomenal» սինգլը թողարկվել է 2015 թվականի հունիսի 2-ին «Shady Records» լեյբլով ։ Հուլիսի 10-ին ազատ է արձակվել իրենց երկրորդ սինգլը «Kings Never Die» : Սաունթրեքը հասանելի էր լինելու բոլորին հուլիսի 24-ից, ֆիլմի ազատ արձակման օրից ։
Երգացանկ
Սաունթրեքը ներառում է Ջեյմս Հորների, Էմինեմի, 50 Cent-ի և այլ կատարողների երգեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ալբոմներ
Էմմիլու Հարրիս
Էմմիլու Հարրիս (Emmylou Harris, ), ամերիկացի երգչուհի, երգերի եղինակ և հասարակական ակտիվիստ։
Կարիերան սկսել է որպես ֆոլկ երգչուհի, բայց իր ընկերոջ և զուգընկեր Պարսոնս Գրեմի ազդեցության տակ անցել է քանթրիի։ Գրեմի մահից հետո որոշել է խթանել այդ ժանրը երիտասարդների շրջանում։ Առաջին հայտնիությունը ստացել է, ձայնագրվելով ավանդական և ժամանակակից քանթրի կոմպոզիցիաներում, ավելացնելով նրանցում ռոքնռոլի, բլյուզի, գոսպելի, ֆոլկի և փոփ երաժշտության էլեմենտներ։ Ի վերջո, կարողացավ ստեղծել հնչեղություն և հայտնիություն, որը հայտնի է ինչպես քանթրիի երկրպագուների, այնպես էլ ռոք լսարանի համար։ Ավելի ուշ ձայնագրեց առանձին գոսպել, բլյուգրաս, ալտ-քանթրի ժանրերի ալբոմներ և սկսեց ակտիվորեն հանդես գալ որպես տեքստերի հեղինակ և կոմպոզիտոր։ Այսօր նրա բազմաբնույթ ստեղծագործությունը հաճախ վերագրում են ամերիկաններին։
Չնայած իր հիպի-իմիջին, ժանրերի խառնուրդին, երիտասարդների բողոքարկմանը, նա ընդունվել է քանթրիի մայրաքաղաք Նեշվիլի պահպանողական և հիանալի արդյունաբերության մեջ։ Հարավային Քանթրիի համերգներից ունեցել է շատ հաջողություններ և դարձել է ամենապատվավոր արտիստներից մեկը։ Փոփ-քանթրիի ժամանակ, մոռացված դասականների երգերի մեկնաբանություններով, ինչպիսիք են The Louvin Brothers-ը, հաջողությամբ մասսաների մեջ էր մղում ավանդական քանթրի-հնչողությունը` ճանապարհ բացելով ոչ ավանդական երաժիշտների համար։
Ստեղծագործական գործունեության ընթացքում հավաքել է տարբեր նվագակցող խմբեր` ինչպես էլեկտրական, այնպես էլ ամբողջությամբ ակուստիկ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը արտացոլում էր իր կարիերայի և երաժշտական ոճի գլոբալ փոփոխությունները։ Առավել հայտնի և երկարաժամկետ էր The Hot Band խումբը։ Կոլեկտիվը, բացի այլ մասնակիցներից, ներառյում էր TCB Band-ի նախկին և գործող անձանց` Էլվիս Փրեսլին, ինչպիսիք են Ջեյմս Բյորթնը, Գլեն Հարդին, Թոնի Բրաունը և Էմորի Գորդին։ Նաև երգչուհին երգչուհին հայտնի է դարձել քիչ հայտնի քանթրի երաժիշտների ու հեղինակների աշխատանքով և աջակցությամբ, որոնցից շատերը հետո սկսել են հաջող ինքնուրույն կարիերան։ Նանց թվում էին Ռոդին Կրոուելը, Ալբերտ Լին, Ռիկի Սքեգգսը և The Whites-ը։
Վոկալային ասպարեզում համագործակցել է բազմաթիվ արտիստների հետ, որոնց թվում էին Ջոնի Քեշը, Ռոյ Օրբիսոնը, Ջորջ Ջոնսը, Բոբ Դիլանը, Ռոյ Էկաֆֆը, Բիլլ Մոնրոն, Ուեյլոն Ջեննինգսը, Ջոն Դենվերը, Դոն Ուիլյամսը, Վիլլի Նելսոնը, Ջոն Փրայնը, Նիլ Յանգը, The Band-ը, Էլվիս Կոստելլոն և ուրիշներ։ Իր հաշվին կա 28 ստուդիական ալբոմ։ Դրանցից վեցը համարվում են համատեղ նախագծեր այլ երաժիշտների Դոլլի Փարթոնի, Լինդա Ռոստանտի, Մարկ Նոպֆլերի և Ռոդին Կրոուելի հետ։
«Գրեմմի» 14 մրցանակի և Polar Music Prize մրցանակի մրցանակակիր է։ Grand Ole Opry-ի անդամ է և ներառված է Քանթրի փառքի սրահում։ Նրա արժանիքների թվում են երաժշտագետներն ու քննադատներն առանձնացնում են ժանրի սահմանների ընդլայնումը, երիտասարդության շրջանում մասսայականացումը, ավանդույթների ու ժառանգության պահպանումը, կնոջ կերպարի ու դերի վերաիմաստավորումը, վոկալի էտալոնային ներդաշնակեցումը, սկսնակ արտիստների աջակցությունը։ Երկար տարիներ երգչուհին ծառայում է Քանթրիի փառքի թանգարանին և համարվում է PETA-ի անդամ։ Մասնակցել է կենդանիների պաշտպանության, ցամաքային ականների կիրառման դեմ պայքարի, եվրոպական միգրացիոն ճգնաժամի հետևանքների և այլ բարեգործական նախագծերի մասնակից և կազմակերպիչ է։
Վաղ տարիներ
Էմիլու Հարիսը ծնվել է Բիրմինգհեմում ՝ Ալաբամա նահանգում, Ուոլթերի և Յուջինիա Հարրիսի ընտանիքում ։ Այդ պահին նա արդեն ուներ եղբայր՝ Ուոլթեր Հարրիս Մլը :բ Նրա հայրը ծառայել է որպես ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի օդաչու, մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և Կորեական պատերազմին ։ Վերջինիս ընթացքում 1952 թվականին գնդակահարվել է և հայտնվել ռազմագերիների չինական ճամբարում ։ 16 ամսվա ընթացքում անհետ կորած էր համարվում, սակայն արդյունքում վերադարձել էր տուն և շարունակել զինվորական կարիերան ։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվեց Հյուսիսային Կարոլինա, որտեղ ապագա երգչուհին ապրեց վեցից ինը տարի, իսկ հետո նրանք բնակություն հաստատեցին Վիրջինիայում. այնտեղ Ուոլթեր Հարիսը ծառայում էր Կուանտիկոյի ծովային հետևակի կորպուսի բազայի վրա ուղղաթիռների նախագահական էսկադրիլիայում ։ Չնայած վաղ մանկությանը, որն անցկացվել է ԱՄՆ-ի հարավում, Էմիլուն չի զգացել տվյալ տարածաշրջանի նշանակալի մշակութային ազդեցությունը ։ Քանի որ նրա ընտանիքը տեղական համայնքների մաս չէր կազմում, ապա կապվում էր առավելապես երկրի տարբեր անկյուններից եկած նույն մարդկանց հետ ։ Այդ պատճառով երգչուհին Հարավային շեշտադրություն չունի և ի սկզբանե սովոր չէր քանթրի երաժշտությանը ։
Դեռահաս հասակում նա հաճախել է Վուդբրիջի Gar-Field դպրոց, որտեղ նա կենտրոնացած էր ուսման և լավ գնահատականներ ստանալու վրա, ընդգրկված էր գիտական և դրամատիկ խմբակներում ։ Երաժշտական կարիերայի նախադրյալներ նրա ընտանիքում չկային ։ Երաժշտության դասերը նա չէր սիրում, այլ դպրոցական փողային նվագախումբը, որտեղ նա ստիպված էր նվագել ալտ-սաքսոֆոնի վրա, հետագայում անվանվեց «սոցիալական աստիճանների ցածրագույն աստիճան» ։ Մինչդեռ ավագ դասարաններում Հարրիսի ուսուցման շրջանը ամերիկյան ֆոլկ-ռիվայվլի գագաթնակետին էր հասել :Հաշվի առնելով նրա քաղաքի մոտ լինելը Վաշինգտոնին, Հարիսը լսում էր ամերիկյան համալսարանի ռադիոկայանը և Դիկ Չերիի ծրագիրը, որտեղ երեկոյան 7-ից մինչև կեսգիշեր հնչում էին տարբեր ավանդական երաժշտություններ ։ Լսածի ողջ բազմազանությունից, 15 տարեկանում նրան ամենից շատ տպավորել էին ֆոլկ-բալլադները, մինչդեռ քանթրի-երգերը «ձանձրալի» էին թվում ։ Արդյունքում նա սկսեց սովորել պապիկի նվիրած Kay K-50 կիթառի վրա Բոբ Դիլանի, Ջոան Բաեզի և Պիտա Սիգերի ստեղծագործությունները  ։
Վերջինին նա 16 տարեկանում նամակ է գրել այն մասին, որ նույնպես երազում է Ֆոլկ-երգեր հորինել, բայց դրա համար բարոյական իրավունք չունի, քանի որ չի զգացել այն դժվարություններն ու տառապանքները, որոնց մասին սովորաբար երգում է ։ Սիգերը նրան պատասխան է ուղարկել ՝ խորհուրդ տալով առաջ շարժվել և չանհանգստանալ կյանքի խիստ փորձի բացակայության մասին, քանի որ շուտով այն անպայման կստանա  ։ Հարիսը սկսեց երգել դպրոցական երեկույթներում, որպեսզի շփվի հասակակիցների հետ և ուշադրություն հրավիրի իր վրա ։ Նա նաև դարձավ չիրլիդեր և մասնակցեց գեղեցկության մրցույթների (նրա տիտղոսներից մեկը ՝ «Միսս Վուդբրիջը») ։
Այնուամենայնիվ, ի սկզբանե Հարիսը չէր մտածում երգչուհու մասնագիտության մասին, այլ պլանավորում էր դերասանուհու կարիերան ։ Գերազանցությամբ ավարտելով դպրոցը ՝ 1965 թվականին նա ընդունվել է «Գրինսբորոյի Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանի» դերասանական ֆակուլտետ ։ Ուսուցման ընթացքում Հարիսը սկզբում երգում էր համալսարանի բարում, իսկ հետո կազմակերպում The Emerald City(հայ.`« Զմրուխտ քաղաք ») անվանմամբ ֆոլկ-դուետ շրջանավարտներից մեկի հետ ՝ Ian & Sylvia(Յան և Սիլվիա) պատկերով ։ Նրանք ելույթ են ունեցել ինչպես տեղական համերգային հարթակներում, այնպես էլ Վերջինիա-Բիչի և Վաշինգտոնի ակումբներում ։ Խաղալով նաև Ուսանողական թատրոնում` Հարրիսը մասնակցել է Ուիլյամ Շեքսպիրի «Փոթորիկ» պիեսի բեմադրությանը Միրանդայի դերում և Լեոն Շանսերելի «The Dancing Donkey» պիեսի մանկական ներկայացմանը ։
Սակայն ընդամենը երեք կիսամյակ սովորելուց հետո նա ծանոթացավ Բոստոնի համալսարանի երաժիշտների հետ, որտեղ շուտով որոշեց տեղափոխվել ավելի հեղինակավոր դերասանական ֆակուլտետի պատճառով ։ Դրա համար Հարիսը սկսեց գումար հավաքել` աշխատելով որպես մատուցողուհի և ելույթ ունենալով Վերջինիա Բիչի հաստատություններում, որտեղ տարվում էր տեղի ֆոլկ-տեսարանով ։ «Ես լավագույն դերասանուհին եմ եղել իմ փոքրիկ դպրոցի ավագ դասարաններում։ Եվ ոչ ավելին։ Ես ուրախ եմ, որ կարողացա դա գիտակցել», - հիշում է Հարրիսը ։
Ֆոլկ-դեբյուտ
Որոշելով իր ճակատագիրը կապել երաժշտության հետ ՝ Հարիսը 1968 թվականին տեղափոխվում է Նյու Յորք, որպեսզի դառնա "նոր Ջոան Բաեզ" : Այդ ընթացքում նա կրկին մատուցողուհի էր աշխատում, իսկ երեկոները հանդես էր գալիս Գրինվիչ-Վիլլիջ ակումբներում ։ Մասնավորապես, նա երգել է gerde's Folk City հաստատությունում, որտեղ իրենց կարիերան են սկսել Բոբ Դիլանը, Peter-ը, Paul and Mary-ը, Simon & Garfunke-ը ։ Այդ ժամանակ նա երգում էր շաբաթական վեց օր ՝ երեկոյան ստանալով 16 դոլար։ Երգչուհին դեմո ձայնագրություն է արել և այն տարել A&M Records: Ինչպես նա հետագայում հիշեց, այնտեղ նրան Կլոդին Լոնժեի ձայնասկավառակներ էին տվել և ասել վերադառնա, երբ կսովորի երգել նույն կերպ ։ 1969 թվականին նա ամուսնացել է իր համախոհ, երգերի հեղինակ Թոմ Սլոկումի հետ ։ Նույն թվականին անհայտ լեյբլի ՝ Jubilee Records-ի վրա հայտնվեց նրա առաջին ալբոմը՝ Gliding Bird-ը, որի երգերի կեսը Հարիսն ինքն էր գրել։ Նյութի մյուս մասը բաղկացած էր Բոբ Դիլանի, Հենք Ուիլյամսի, Դևիդ Հելի, Բերտ Բակարակի, Ֆրեդ Նիլի ստեղծագործություններից, իսկ գլխավոր տրեկը գրել է նրա ամուսինը:Սկավառակը ձախողվեց ՝ վաճառվելով 1300 օրինակով, իսկ Հարիսը պիտակ մնաց լեյբլին, արտադրական ծախսերի համար։ Նա շուտով սնանկացավ ՝ վերջնականապես զրկելով թողարկման հնարավորությունից :Արդյունքում երգչուհին խիստ դժգոհ մնաց ալբոմից և իր կատարման մակարդակից։ Հետագայում նա փաստորեն հրաժարվեց Gliding Bird-ից ՝ չցանկանալով այն համարել իր դիսկոգրաֆիայի մաս և քննարկել հարցազրույցում։
1970 թվականին նա նորածին դստեր և ամուսնու հետ տեղափոխվեց Նեշվիլ, որը, նրա խոսքով, ավելի պարզ և անվտանգ քաղաք էր, քան Նյու Յորքը։ Սակայն այդ ձեռնարկությունը մի քանի ամիս անց նույնպես անհաջողությամբ ավարտվեց. նրա ամուսնությունը խզվեց, և նա ստիպված էր աշխատել մատուցողուհի, ստանալ սննդի կտրոններ և նկարել նկարչության դասընթացներին (երգչուհու հավաստմամբ ՝ նա լրիվ հագնված էր և պարզապես հովանոցն էր պահում) ։ Ֆինանսական խնդիրների պատճառով Հարիսը ստիպված էր տեղափոխվել ծնողների մոտ, որոնք իր հոր թոշակի անցնելուց հետո 1969 թվականին հաստատվեցին Վաշինգտոնի արվարձանում (Քլարկսվիլ քաղաք, Մերիլենդ նահանգ) ։ Այնտեղ նա աշխատել է որպես հոսթես ՝ դիմավորելով պոտենցիալ գնորդներին ցուցադրական տներում։ Ընդ որում, նա կիթառը թաքցնում էր մառանում, որի վրա նվագում էր, երբ հաճախորդներ չկային ։ Այդ ժամանակ Հարիսը ծանոթացավ տեղի բլյուգրաս երաժիշտների հետ, որոնք հետագայում ստեղծագործական ազդեցություն ունեցան նրա վրա ՝ Ջոն Սթարլինգը The Seldom Scene խմբից, նրա կնոջ ՝ Ֆեյսու Սթարլինգի հետ։ Բացի այդ, նա ընկերացել է Բիլի և Թեֆի Դենոֆի («Take Me Home, Country Roads» երգի հեղինակների և Starland Vocal Band խմբի ապագա հիմնադիրների) հետ, որոնք օգնել են նրան ելույթ ունենալ Վաշինգտոնի ակումբներում։ Այսպիսով, նա սկսեց կրկին կատարել ֆոլկ-ը ՝ բաս-կիթառահար Թոմ Հայդերի և կիթառահար Ջերի Մուլեի հետ տրիոյի կազմում, այդ ժամանակահատվածում շաբաթական 100 դոլար վաստակելով։
Գրեմ Փարսոնսի հետ
1971 թվականին Հարիսը հանդիպեց ռոք երաժիշտ Գրեմ Փարսոնսի հետ, որը հայտնի է The Byrds և The Flying Burrito Brothers նվագախմբերով։ Լքելով այդ կոլեկտիվները ՝ նա փնտրում էր դուետ-գործընկեր իր առաջին սոլո ալբոմի համար ։ Նրա նախկին գործընկեր Քրիս Հիլմանը երգչին հրավիրել էր Բալթիմորում հրաժեշտի համերգների մի քանի փուլ խաղալ։ Այնտեղ նա պատմեց երգչուհու մասին, ում նկատել էր Վաշինգտոնի բարերից մեկում ։ Սակայն Հիլմանը չէր հիշում նրա անունը և չգիտեր ինչպես կապվել նրա հետ։ Պատահականորեն, նրա դստեր ՝ Էմմիլուի դայակը, որը նույնպես աշխատել էր համերգների կազմակերպչի հետ, գտնվում էր մոտակայքում, և լսելով այս խոսակցությունը, երաժիշտներին տվեց նրա համարը  ։
Շուտով Փարսոնսը զանգեց երգչուհուն, պայմանավորվեց նրա հետ հանդիպման մասին և իր կնոջ` Գրետչենի հետ ժամանեց Վաշինգտոն ։ Այդ երեկո Հարիսը երգում էր Clyde 's անունով միայնակ սրտերի բարում երը ։ Նրա ելույթների միջև ընկած դադարների ժամանկ նրանք մի քանի երգ են ձայնագրել, կատարել հանդիսատեսի առջև, իսկ հետո շարունակել են նվագել Հարիսի ընկերների խոհանոցում ։ Արդյունքում Փարսոնսը խոստացավ համագործակցել իր ապագա ալբոմով և հեռացավ ։ Այն ժամանակ նա թերահավատորեն էր վերաբերվում նրա խոսքերին, բայց գրեթե մեկ տարի անց Փարսոնսից փոստով տոմս էր ստացել մինչև Լոս Անջելես և 1972 թվականի աշնանը ստուդիայում միացել էր նրան  ։
Նրանց համագործակցությունն անսպասելիորեն ավարտվեց. 1973 թվականի սեպտեմբերին նոր ալբոմի ձայնագրման ավարտից անմիջապես հետո Փարսոնսը մահացավ հյուրանոցում թմրանյութերի գերդոզավորումից ։ Կատարելով Փարսոնսին տված խոստումը` նրա ընկեր և ճանապարհային մենեջեր Ֆիլ Կաուֆմանը հուղարկավորությունից առաջ առևանգել է երգչի մարմինը և այրել Ջոշուա ազգային պարկում ։ Փարսոնսի մահվան և հետագա իրադարձությունների մասին Հարրիսը հեռախոսով իմացել է Մերիլենդի իր ծնողների տանը, և ցնցվել է ։ Ավելի ուշ նա նշել է, որ հարգում է Քաուֆմանին իր արարքի համար, քանի որ դա սիրո և բարեկամության դրսևորում էր, բայց ափսոսում է, որ ներկա չի եղել դիակիզմանը ։
Քանի որ Կաուֆմանի գործողությունների արդյունքում Փարսոնսի դիակը մինչև վերջ չի այրվել, մնացորդները թաղվել են Նոր Օռլեանի գերեզմանատանը, ինչպես և նախապես ծրագրել էին հանգուցյալի հարազատները ։ Պայմանավորված այն հանգամանքով, որ Գրետչեն Փարսոնսը մեծ կասկածով էր վերաբերվում իր ամուսնու և Հարրիսի համագործակցությանը, երգչուհուն հասկացրել են, որ արարողությանը նրա ներկայությունն անցանկալի է ։ Դրանից հետո նա որոշ ժամանակ Լոս Անջելեսում հյուրընկալվել էր Լինդա Ռոնստադտին, որն արդեն հայտնի էր, փորձում էր իր ընկերուհուն գրավել ինդուստրիայի ուշադրությամբ ։ Այնտեղ նրանք միասին ելույթ են ունեցել Roxy Theatre ակումբում և երգել «I Can’t Help It (If I’m Still In Love With You)» և «The Sweetest Gift (A Mother’s Smile)» երգերը, ձայնագրելով դրանք Ռոնստադտի ալբոմներում։
Փարսոնսի և Հարրիսի երկրորդ համատեղ աշխատանքը ստացել է Grievous Angel անվանումը։ Ձայնասկավառակն ավարտվել է արտիստի կենդանության օրոք, սակայն դուրս է եկել նրա մահից հետո` 1974 թվականի սկզբին։ Չնայած նրան, որ երգիչը պահեց հավասար համագործակցության մասին իր խոստումը, Գրետչեն Փարսոնսի և նրա հոր` Լարի Բյուրելի ճնշման տակ ռեկորդային լեյբլը լիովին փոխեց ալբոմի շապիկը։ Հարիսի անունը նրա վրայից հանվել է և տեղափոխվել ծրարի դարձերեսին։ Երկու կատարողների լուսանկարի փոխարեն, որոնք միասին նստած էին «Harley Davidson» մոտոցիկլետի վրա, հայտնվել է մեկ Փարսոնսի աբստրակտ պատկերը երկնագույն ֆոնի վրա։ Ալբոմը լավ ընդունվեց քննադատների կողմից, սակայն վաճառքները ցածր էին։
Երգչուհու համար Փարսոնսը եղել է ընկեր, զուգընկեր և դաստիարակ։ Հետագայում նա ակտիվորեն զբաղվել է նրա ժառանգության պահպանմամբ. ձայնագրել է նրա մի քանի երգեր, նրան նվիրել իր մի շարք ստեղծագործություններ, վարձել նրա ստուդիական խմբի անդամներին, երաժշտական և ռոուդ մենեջերներին, հանդես է եկել որպես տրիբյուտ-ալբոմի համապրոդյուսեր։ Իր հարցազրույցում Հարրիսը նաև բաց չի թողել Փարսոնսի մասին հիշատակելու հնարավորությունը և այն մասին, թե որքան պարտավոր է նրան։ Բացի ստեղծագործական ազդեցությունից, նա ուներ նաև նրա նվիրած Gibson J-200 կիթառը, որը երկար տարիներ եղել է նրա հիմնական ստուդիայում և հյուրախաղերում ։ Հետագայում նա նախընտրում էր հենց այդ մոդելի գործիքները ։ Ավելի ուշ Կաուֆմանը նրան է փոխանցել Փարսոնսի ևս մեկ կիթառ` Martin New Yorker:
1982 թվականին թողարկվեց Փարսոնսի, Հարրիսի և The Fallen Angels ռադիոընդունիչը, որը կոչվում է Live 1973: «Love Hurts» երգը երգը այս ալբոմից առաջադրվել է «Գրեմմի»-ի որպես ««Գրեմմի» մրցանակ լավագույն քանթրի` դուետի կամ խմբի կատարում»։ Հետագայում Grievous Angel ձայնասկավառակն ընդգրկվել է Rolling Stone (2003) ամսագրի «բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն ալբոմներ»ի ցանկում[ : Հարրիսի և Փարսոնսի ոգեշնչմամբ շվեդական First Aid Kit խումբը թողարկել է «Emmylou» (2012) սինգլը ։ Երգը դիտվել է ԱՄՆ-ում` Rolling Stoneբ-ի վարկածով տարվա 50 լավագույն երգերի ցանկում հայտնվելով 10-րդ տեղում ։ 2015 թվականին խումբը նաև կատարել է այդ երգը Հարրիսի համար Ստոկհոլմում կայացած Polar Music Prize մրցանակաբաշխության ժամանակ ։
Ժանրի փոփոխություն
Վերադառնալով Վաշինգտոն ԿՇ, երգչուհին չի շարունակել ֆոլկ-կարիերան։ Նա որոշեց զարգացնել Գրեմ Պարսոնսի երաժշտական գաղափարները, ինչպես նաև առաջ տանել Քանթրին հասակակիցների շրջանում, օգնելով նրանց տեսնել այս ժանրի «գեղեցկությունն ու խորությունը ծաղրանկարի փոխարեն» :Այս տրամադրվածությունը Հարիսը հետագայում բնութագրեց որպես «առաքելություն» և «խաչակրաց արշավանք» ։ Իր զինակից Ջոն Ստարլինգի Խորհրդով, նա չի մեկնել ետ՝ Լոս Անջելես, իսկ 1974 թ.հավաքել է տեղական խումբ ։ Դա թույլ է տվել նրան փորձարկել ոճը ծանոթ ակումբներում և ընկերների և ընտանիքի աջակցությամբ ։ Թիմի կազմում ընդգրկվել են նրա ֆոլկ-տրիոից բաս-կիթառահար Թոմ Հայդերը, սլայդեր-կիթառահար Դենի Պեդլթոնը, թմբկահար Մարկ Կաֆը և կիթառահար Բրյուս Արչերը ։ Վերջինս կոլեկտիվին մտածել է The Angel Band անվանումը՝ ի պատիվ համանուն ժողովրդական երգի, որը, ինչպես հիշում է Հարիսը, մարմնավորում էր այն ամենը, ինչ նրանք սիրում էին երաժշտության մեջ Քանթրի և Բլյուգրաս
Խումբը շաբաթական վեց օր նվագեց Վաշինգտոնի մոտակայքում գտնվող նույն ակումբներում, որտեղ Հարիսը երգում էր Պարսոնսի հետ հանդիպումից առաջ։ Սակայն այժմ իրավիճակն այլ էր. երգչուհին դարձել էր ավելի հայտնի, իսկ նրան ներկայացնում էր Պարսոնսի և The Byrds Էդդի Թիքների նախկին մենեջերը։ Լավագույն երեկոներին the Angel Band-ի երաժիշտները վաստակել են յուրաքանչյուրը 50$: Հարիսի խոսքով՝ դա նրա առաջին փորձն էր երաժշտական կոլեկտիվի ղեկավարության հետ, որը թեկուզև փոքր տեղական հաստատություններում էր հանդես գալիս ։ Թիմը կատարել է ինչպես Պարսոնսի երգացանկից պատրաստված նյութը, այնպես էլ այլ քանթրի կոմպոզիցիաներ։ Դրանցից մի քանիսը («Queen Of The Silver Dollar», «Together Again», «Tonight the Bottle Let Me Down», «Satan’s Jewel Crown») հետագայում դրվեցին երգչուհու առաջին երկու քանթրի-ալբոմների հիմքում։ Այդ ժամանակ նա ակտիվորեն ուսումնասիրում էր այդ ժանրը, լսում էր Թեմի Ուայնեթին, Ջորջ Ջոնսին և Մերլ Հագգարդին, փնտրում և սովորում էր նոր երգեր՝ գաղափարները գրելով տետրում, որպեսզի օգտագործի հետագայում։
Թիմը պարբերաբար համերգներ է տվել 1970-ական թվականներին հայտնի Red Fox Inn բլյուգրաս-ակումբում, Բետեսդա բնակավայրում, նահանգ Մերիլենդ ։ Այնտեղ Էմիլուն մտերմացել է The Seldom Scene խմբի մասնակիցների հետ, որոնց ճանաչում էր դեռ ֆոլկ-երգչուհի լինելով, և ծանոթացել է Ռիկի Սքեգսի հետ ։ Ելույթներից հետո նրանք հաճախ էին հավաքվում և նվագում ակումբի հարևանությամբ ապրող Ջոն Սթարլինգի  հյուրասենյակում ։ Հետագայում Հարրիսը իր տունը անվանել է «բլյուգրասի դպրոց» և նշել է, որ շատ բան է սովորել այդ հանդիպումների ընթացքում ։
Շուտով Պարսոնսի հետ երգչուհու աշխատանքները գրավել են Բըրբանք A&R Warner Bros Records-ի բաժնի ղեկավար Դոն Շմիտցերլեի ուշադրությունը։ Նա ուղարկեց Մերի Մարտինին Նյու Յորք գրասենյակից այցելել Հարրիսի համերգները։ Լինելով Red Fox Inn-ում, Մարտինը տպավորված էր և շուտով Էդդի Թիքների հետ քննարկեց պայմանագրի հեռանկարները։ Որպեսզի համոզեն գլխավոր գրասենյակը ստորագրի երգչուհուն, Մարտինը գրավել է իր ընկերոջը՝ կանադացի պրոդյուսեր Բրայան Ախերնին, նախկինում աշխատած էն Մյուրեյի հետ։ Միասին նրանք կրկին ժամանել են ակումբ և ձայնագրել Հարիսի ելույթները շարժական ռեկորդակրի վրա։ Մարտինը ներկայացրեց ֆիլմը ղեկավարությանը, իսկ Լինդա Ռոնստադտը զանգել է Լեյբլի նախագահ Մո Օստինին, և նախագիծը ստացել է կանաչ լույս։ Ահերնը երգչուհու մեջ պոտենցիալ է տեսել և համաձայնել է դառնալ նրա պրոդյուսերը։
Քանթրի-ելույթ
1974 թվականի նոյեմբերին պրոդյուսեր Բրայան Ահերնը իր բջջային ստուդիան` Enаctron Truck թրեյլերը Տորոնտոյից բերեց Բևեռլի Հիլզ։ Այնտեղ նա կայանել է այն հատուկ վարձակալված հին առանձնատան բակում, որտեղ և Հարիսը ձայնագրել է իր «Pieces of the Sky» քանթրի-ելույթը (1975)։
Ալբոմը ցուցադրում էր նյութի նկատմամբ երգչուհու ընտրողական մոտեցումը, որը նրա համար բնորոշ դարձավ հետագայում։ Ձայնագրությանը ներկա են եղել երգերի մեկնաբանությունները The Louvin Brothers-ից մինչև The Beatles։ Բացի այդ, իր հետագա կարիերայի ոգով, դերասանուհին հանրությանը ներկայացրեց անհայտ հեղինակի՝ Ռոդնի Քրոուելի ժամանակակից հոնկի-տոնկ «Bluebird Wine» ստեղծագործությունը։ Ախերնը իր երգերը անհուսությունից ցույց տվեց նրան, երբ նա մերժեց իր առաջարկած ամբողջ նյութը։ Հարիսը և Քրոուելը հանդիպել են, անմիջապես ընկերացել և միասին նստել ամբողջ գիշերը, երգելով The Louvin Brothers-ի և Ռոյա Էկաֆի երգերը։ Ալբոմը դարձավ նրանց երկար համագործակցության սկիզբը ։ Ապագայում Հարիսը առաջինն էր, որ հնարավորություն ունեցավ ձայնագրել Քրոուելի նոր երգեր, ըինչը նրան ճանաչում բերեց որպես հեղինակ ։
Երգչուհին ինքը գրել է «Boulder to Birmingham» կոմպոզիցիան Գրեմ Փարսոնսի մասին, որը դարձել է նրա ամենահայտնիներից։ Այդ խորաթափանց ու ողբալի էլեգիան անմիջապես խլեցին ռադիոկայանները, հատկապես ԱՄՆ-ի արևմուտքը։ Ոճաբանական սկավառակը համակցել է ավանդական Քանթրի, Ռոք և ֆոլկ երաժշտություններ, իսկ էլեկտրական գործիքներից բացի, գործիքավորումներում ակտիվորեն օգտագործվում էին ավանդական գործիքները՝ Մանդոլին, Ֆիդլ, ոճային կիթառներ և այլն։ Ձայնագրությանը մասնակցել են թոփ-սեսիոն երաժիշտներ, որոնց թվում էր Հերբ Պեդերսենը և Էլվիս Փրեսլիի խմբի երեք անդամները` կիթառահար Ջեյմս Բյորտոնը, դաշնակահար Գլեն Հարդինը և թմբկահար Ռոն Թաթը։ Նրանք բոլորն էլ թանկ էին Հարրիսի համար առաջին հերթին ոչ թե որպես պրոֆեսիոնալներ, այլ անձնական պատճառներով, քանի որ աշխատում էին Փարսոնի հետ և նրա համար ծառայում էին որպես յուրատեսակ թալիսման։
Ազատ արձակումից հետո Հարրիսի դիրքը երկրի արդյունաբերության աչքերում քաղաքականապես բարդ էր։ Երգչուհին ինքն է դուրս եկել կալիֆոռնիական քանթրի ռոք հանրությունից։ Բացի այդ, նա պատկանում էր Բըրբանքի Warner Music Group գրասենյակին։ Չնայած դրան, Նաշվիլայի երաժշտական ինդուստրիայի մի շարք անձինք համարում էին, որ Հարիսը քավեր տարբերակներով Մերլ Հագգարդի և Դոլլի Փարթոնը արժանի է իրենց աջակցությանը և ռոտացիաներին՝ տեղական քանթրի ռադիոյում։ Քանթրի մայրաքաղաքում երգչուհու կամավոր լոբբիստների թվում էր Warner Bros. Nashvile Չակ Վլադի խթանողներից մեկը; Դոլլի Պարտոնի և Պորտեր Վագոների մենեջեր Ֆրենկ Դակսը; Փառքի սրահ և քանթրի թանգարանի տնօրենը՝ Բիլլ Այվին։ Վերջինս հետագայում ակտիվորեն նպաստել է Հարրիսի ծանոթությանը տեղական արդյունաբերության ներկայացուցիչների հետ:
Ալբոմը դարձավ հաջողակ քրոսովեր՝ հայտնվելով Top Country Albums-ի թոփ-10-ում և Billboard 200ի Թոփ-50-ում։The Louvin Brothers-ի «If I Could Only Win Your Love» երգի նրա տարբերակը նույնպես թափանցեց և քանթրիում, և փոփ վարկանիշում (համար 4՝ Hot Country Songs-ում և համար 58՝ Billboard Hot 100-ում)։ Սա ապահովեց Հարիսի ճանաչումը Նեշվիլում, ինչը նա իսկապես ցանկանում էր, բայց այդպես էլ չհասավ Փարսոնս։ Ձայնասկավառակը դարձել է խորհրդանշանային շատ առումներով՝ երիտասարդների շրջանում քանթրիի հանրահռչակման, հիմքի ստեղծումը քանթրիի համար և վերածննդի հետաքրքրությունը The Louvin Brothers- ի երգերին ։ Չնայած նրա Gliding Bird ֆոլկ-դեբյուտին, հենց «Pieces of the Sky»-ն է ընդունված համարել երգչուհու սոլո կարիերայի սկիզբը ։
Հաջողության ալիքի վրա, Հարիսին հրավիրեցին Նեշվիլ, որտեղ CMA Awards-ի արարողությանը նա երգեց իր «If I Could Only Win Your Love» հիթը՝ The Louvin Brothers- ի հետ դուետով։ Բացի այդ, Բիլ Այվին նրան է հանձնել The Louvin Brothers- ի երգերի ամբողջական ցանկը։ Կառավարությունը երգչուհուն հանդիպում է կազմակերպել Ջորջ Ջոնսի, ինչպես նաև Դոլլի Փարթոնի հետ, ում «Coat of Many Colors» երգը նա ավելի վաղ ձայնագրել է ալբոմի վրա։ Նույն թվականին Փարթոնը, Լինդա Ռոնստադտը և Նիլ Յանգը երգեցին Հարրիսի հետ իր Սուրբ Ծննդյան սինգլում՝ «Light of the Stable» (1975)։ Տարվա վերջում երգչուհին արդեն ձայնագրել է վոկալ ներդաշնակություններ Բոբ Դիլանի «Desire» ալբոմի համար և թողարկել է իր երկրորդ ձայնասկավառակը՝ "Elite Hotel":
The Hot Band
Հաջող դեբյուտից հետո Հարրիսը պետք է հյուրախաղեր ունենար, բայց Warner Music Group պահանջել են իր Angel Band խումբը փոխարինել ավելի լավ խմբի ։ Նոր Համույթի առաջին մասնակիցն ու ռիթմ-կիթառահարն է դարձել Ռոդնի Քրուելը և մոտ մեկ շաբաթ նրանք Հարրիսի հետ փորձել են միասին :Այնուհետև թիմը համալրեցին Էլվիս Փրեսլի երաժիշտներին. կիթառահար Ջեյմս Բյորտոն, դաշնակահար Գլեն Հարդին և բասիստ Էմորի Գորդին։ Թմբկահար Ռոն Թաթն այս անգամ անհասանելի էր և նրան փոխարինեց en: John Ware (musician) / Ջոն Ուեյրը, իսկ ոտնակ-ստիլի համար նստեց Հանկ Դը Վիտոն:Որպես լեյբլի պահանջին կատակային պատասխան՝ խումբը այդպես էլ կոչեցին The Hot Band («թույն խումբ») ։
Ինչպես և դեբյուտի ձայնագրման ժամանակ, Պրեսլիի երաժիշտների նոր խմբի մասնակցությունը Հարրիսի համար խորհրդանշական նշանակություն ուներ, քանի որ նրանք աշխատել են Գրահամ Պարսոնսի ալբոմի վրա։ Այդ ժամանակներում Warner Bros. Records-ը հրաժարվել են վճարել իրենց ծառայությունները ստուդիայում և Պարսոնսը արել է այն իր հաշվին, բայց վերցնել նրանց հյուրախաղերին իրեն թույլ տալ չկարողացավ։ Հարիսին դա հաջողվել է, բայց միայն առաջին փուլը նրան արժեցել է 500 հազար դոլար։ (համարժեք $2,3 մլն 2017 թ. ): երգչուհին ինքը նման գումար չի ունեցել, բայց լեյբլը, նայելով Pieces of the Sky լուրջ հաջողությանը, այս անգամ ներդրել է անհրաժեշտ միջոցներ։ Այնուհետև նա վճարել է նրանց ետ իր վարձատրությունից։
The Hot Band-ը դարձել է երգչուհու հնչեղության և հաջողության չափազանց կարևոր մասը :Շատ հանդիսատեսներ Հարիսի վաղ համերգներին եկել էին առաջին հերթին հանուն լեգենդար կիթառահար Ջեյմս Բյորտոնի ։ Նրան նման իրավիճակը չէր շփոթեցնում. Բյորտոնի և Հարդինի նման հայտնիների թիկունքում առկա լինելը վստահություն էր ավելացնում և օգնում էր բեմում փորձ ձեռք բերել որպես բենդ-առաջնորդ ։ Դա նաև թույլ տվեց նրան զարգացնել որակի ստանդարտներ և փոխհարաբերություններ իր հետագա կոլեկտիվների համար :The Hot Band-ից եկածների թվում հետագայում եղել են այնպիսի երաժիշտներ, ինչպիսիք են Ալբերտ Լին, Ռիկի Սքեգսը և Թոնի Բրաունը ։
Հարրիսի առաջին ելույթը նոր խմբի հետ տեղի է ունեցել 1975 թվականի ապրիլին Սան Ֆրանցիսկոյում և շուտով նա բացել է Ջեյմս Թեյլորի, Մերլ Հագգարդի, Կոնվեյ Թվիտտի և Էլթոն Ջոնի համերգները։ 1970 թվականներին The Hot Band-ը արդյունաբերության մեջ լավագույն նվագակցող խմբերից մեկն էր։ Երգչուհին իր անսամբլին չափազանց անհանգիստ էր վերաբերվում՝ երբ «Esquire» ամսագիրը Հարրիսին ընդգրկել է իր «The Heavy 100 of Country Music» նյութում, սակայն չի հիշատակել նրա խումբը, նա գնել է գովազդային շերտ «Billboard» ամսագրում, որպեսզի ուշադրություն դարձնի լրագրողների անփութությանը և ընդգծի the Hot Band-ի դերն իր հաջողության մեջ ։
Կոմերցիոն հաջողություն
Երգչուհու երկրորդ ալբոմը, որը կոչվում է Elite Hotel, լույս տեսավ 1975-ի վերջին և առաջին անգամ ձայնագրվեց իր նոր խմբով` The Hot Band: Ինչպես և նախորդը, Այն պարունակում էր բազմաբնույթ՝ Հենք Ուիլյամսի «Jambalaya» դասականից մինչև «Here, There and Everywhere» The Beatles և Ռոդնի Քրոուելի «Till I Gain Control Again» դասականները։ Բացի այդ, ալբոմը հարգանքի տուրք մատուցեց Գրեհեմ Փարսոնսի աշխատանքին և անմիջապես ներառեց նրա երեք կոմպոզիցիաները։ Գրառումը հնչում էր ավելի կոշտ, քան նախորդ աշխատանքը`շնորհիվ «Amarillo»-ի կամ «Ooh Las Vegas»-ի դինամիկ հետքերի և երգչուհու ավելի վճռական վոկալների՝ հեռու մնալով «վիրավոր թռչնի» նրա կերպարից, որը նա հաջողությամբ օգտագործել էր Pieces of the Sky-ում։ Երկիր ստանդարտների մեկնաբանությունները «Buck Owens»-ի «Sweet Dreams» և Դոն Գիբսոնի պայմանով, որ Հարիսը առաջին համարը թողեց «Hot Country Songs» աղյուսակում ։ Ջորջ Ջոնսի երգացանկի «One of These Days» փոքրիկ հայտնի երգը դարձավ հանրաճանաչ՝ մուտք գործելով թոփ 5-ը։ Սկավառակը ինքնին գլխավորում էր Top Country Albums աղյուսակը և ստացավ վաճառքի ոսկու կարգավիճակ ։ Ալբոմը Հարիսին բերեց Գրեմմիի առաջին մրցանակը`«Լավագույն կին վոկալ» երկրի կատարման համար։ Այդ պահին երգչուհին ժողովրդականություն է ձեռք բերել ոչ միայն ԱՄՆ-ում, այլև Եվրոպայում