cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոկրատես
Վեց հրամանատարների դատավարության էպիստատը
Դատավարության ելքը երկար ժամանակ քննարկվում էր արդարության տեսանկյունից, որպես անօրինական քայլ, իրականում Սոկրատեսի որոշումը չէր բխում ոչ մի գրավոր օրենքից, բայց այն ավելի ուժեղ թեսմո թետոսից (նախնյաց բարքեր) էր բխում և որը ավելի կարևոր էր  ։
Լեոնի ձերբակալությունը
Պլատոնի Ապոլոգիայում (32c 32d) հատվածներում նկարագրվում է՝ ինչպես են Սոկրատեսը և ևս չորս այլ անձնիք հրավիրվում Տոլոս, և Երեսունի օլիգարխիայի ներկայացուցիչների կողմից (խմբիշխանությունը սկսեց կառավարել մ.թ.ա 404 թվականից) առաջարկվում գնալ Սալամին, և այնտեղից իրենց մոտ բերել Լեոն Սալամինացուն։ Նրան բերելուց հետո պետք է մահապատժի ենթարկեին։ Այնուամենայնիվ, չնայած այն բանի, որ սպասում էին, թե Սոկրատեսը նույնպես պետք է գնա, վերջինս վերադառնում է տուն և չի մեկնում Սալամին։
Դատական նիստեր
Սոկրատեսը ապրում էր այն տրանզիտիվ ժամանակաշրջանում, երբ Աթենական գերակայությունը (հեգեմոնիա) նվազել էր, կապված իր և իր դաշնակիցների կողմից Պելոպոնեսյան պատերազմում Սպարտայից տարած պարտության հետ։ Սա այն ժամանակն էր, որբ Աթենքը ձգտում էր վերականգնվել իր պարտությունից, աթենական հասարակությունը սկսում էր մտածել, որ կառավարման ամենաարդյունավետ ճանապարհը ժողովրդավարությունն է (դեմոկրատիա)։ Սոկրատեսը ժողովրդավարության քննադատներից էր, և որոշ հեղինակներ նրա դատավարությունը համարում են իր քաղաքական հայացքների արդյունքը ։ Հայտնելով իր հավատարմությունը իր քաղաքին Սոկրատեսը բախվում է աթենական հասարակության և քաղաքականության գործող կարգերին ։ Նա գովերգում էր Սպարտային, որպես Աթենքի նկատամաբ գերակա պոլիսի, դա անելով և ուղղակի և անուղղակի ճանապարհով։ Քաղաքի դեմ Սոկրատեսի ենթադրյալ հանցանքներից մեկը այն էր, որ նա բարոյական և սոցիալական քննադատության էր ենթարկում այն։ Փոխանակ ընդունելու ստատուս քվո վիճակը և այն զարգացումները որ տեղի էին ունենում այդ ժամանակ, Սոկրատեսը ընդհանուր նշում է կատարում ՝ «ուժը ստեղծում է իրավունք», սա այն էր ինչ այդ ժամանակ բնորոշ էր հունական իրականությանը։ Պլատոնը Սոկրատեսին համեմատում է ձիաճանճի հետ (քանի որ ձիաճանճը ստիպում է ձիուն առաջ գնալ, նույնն էլ անում էր Սոկրատեսը աթենացիների հետ), քանի որ վերջինս որոշ մարդկանց ստիպում էր գնալ դեպի բարությունը ։ Նրա ցանկությունը մեծացնելու աթենացիների մոտ արդարության զգացումը, հավանաբար նրա մահապատժի հիմանական պատճառն էր։
Համաձայն Պլատոնի Ապոլոգիայի Սոկրատեսի կյանքը, որպես աթենացիների համար ձիաճանճի, սկսվել է այն ժամանակ, երբ նրա ընկեր Կաերեֆոնը հարցրել է Դելփքի տաճարի քրմերին, արդյոք կա մեկը ավելի խելացի քան Սոկրատեսը, ինչին տաճարի քուրմը պատասխանել է` ոչ։ Սոկրատեսը կարծում էր, որ քրմի պատասխանը ճշմարիտ չէ, քանի որ ինքը ամենևին էլ իմաստուն չէ։ Քրմի կանխագուշակումը հերքելու համար նա մոտենում էր Աթենքում իմաստունի համբավ ունեցող քաղաքական գործիչների, պոետների տարբեր արհեստավորների և զրույցներ էր տանում նրանց հետ։ Նրանց հարցեր ուղղելով Սոկրատեսը, այնուամենայնիվ, համոզվում է, որ նրանցից յուրաքանչյուրը կարծում է, թե խելացի է և շատ տեղեկատվության է տիրապետում, բայց իրականում նրանք այնքան էլ իմաստուն չէին և շատ քիչ բան գտեին։ Սոկրատեսը հասկանում է, որ Քուրմը չի սխալվել, քանի որ նրանք, ովքեր իրենց խելացի էին համարում ամենևին էլ այդպիսին չէին, և միայն ինքն էր որ շատը իմանալով, իրեն խելացի չէր համարում, և իր սեփական չիմացության գիտակցումը և գիտելիքների չհիշատակումն էլ նրան դարձնում էր իմաստագույնը Աթենքում։ Սոկրատեսի պարադոքսալ իմաստնությունը և հարցերը որ նա տալիս էին, աթենացի հայտնի քաղաքական գործիչներին հանրության առաջ հիմարի դերի մեջ էին դնում, ինչը վերջիններիս տրամադրում էր Սոկրատեսի դեմ։ Սոկրատեսը իր ձիաճանճի պարտականությունը մինչև իր կյանքի վերջ կատարեց. մասնավորապես երբ Սոկրատեսին առաջարկում էին ընտրել իր պատժի ձևը նա հայտարարում է, որ կցանականար իրեն մինչև իր կյանքի ավարտը անվճար սնունդ մատուցեն և աշխատավարձ սահմանեն ֆինանասավորելու համար այն ժամանակը, որը նա անցկացրել էր որպես Աթենքի բարեգործ ։
Ռոբին Վաթերֆիլդը ենթադրում է, որ Սոկրատեսը կամավոր քավության նոխազ էր, նրա մահը ծառայեց Աթենքի կեղտոտությունը մաքրելուն։ Նրա կարծիքով որպես գնահատանք Էսկուլապը (հունական դիցաբանության բժշկության աստվածը) պետք է շնորհակալ լինի Աթենացիների հիվանդությունը վերցնելու համար ։
Դատավարություն
Մ.թ.ա. 399 թվականին մի օր դատավարություն էր ընթանում, որում նա մեղադրվում է միանգամից երկու մեղքերի համար. առաջինը աթենացի երիտասարդներին այլասերելու և աստվածներին անարգելու (asebeia աստվածներին չհավատալը) համար, և որպես պատիժ նա դատապարտվում է մահվան՝ մոլախինդի թունավոր խառնուրդ խմելով   ։
Մահ
Սոկրատեսի մահը նկարագրված է Պլատոնի Ֆեդոնի վերջին հատվածում, չնայած Պլատոնը անձամբ ներկա չի եղել մահապատժին։ Ինչ վերաբերում է Պլատոնի հիշատակության ճշմարտացիությանը, ապա հնարավոր է, որ նա ընտրել է մի շարք հանգամանքներից, քանի որ Ֆեդոնի մեջ նկարագրված չէ թույնի գործունեության գործընթացը, ըստ ժամանակակից նկարագրության ։ Ֆեդոնը ցույց է տալիս, որ թույնը խմելուց հետո, նրան հրամայվում է քայլել այնքան ժամանակ մինչև իր ոտքերը թուլանան։ Որից հետո նա պառկում է գետնին և այն անձը ով ներարակել էր նրան դեղըկսմտում է նրա ոտքը. Սոկրատեսը այլևս չէր զգում իր ոտքերը։ Անշարժունակությունը գնալով պարուրում է նրա մարմը, մինչև հասնում է սրտին։
Սոկրատեսը նախընտրում է փակել իր դեմքը մահապատժի ընթացքում ( Ֆեդոն 118 a6)
Համաձայն Ֆեդոնի (61c–69e), Սոկրատեսը ասել է. «[ո]ղջ փիլիսոփայությունը մեզ պատրաստում է մահվան» ։
Վերջին բառերը
Սոկրատեսի վերջին բառերը ենթադրվում է, որ ծաղրանք (Կ. Ժիլլ 1973 թվական), կամ ի խորոց սրտի (Ջ. Քրուքս 1998թվական) պետք է լինեն։ Կրիտնի մեջ Սոկրատեսի վերջին բառերի մի քանի թարգմանություններ կան.
Կրիտոն մենք աքաղաղ ենք պարտ Էսկուլապին։ Խնդրում եմ չմոռանաս վճարել պարտքը ։
Կրիտոն մենք աքլոր ենք պարտք Էսկուլապին։ Վճարիր այն և մի՛ անտեսիր ։
Կրիտոն մենք աքլոր ենք պարտք Էսկուլապին, հանձնի՛ր այն նրան և մի՛ մոռացիր այդ մասին ։
Փախուստից հրաժարումը
Սոկրատեսը մերժում է Կրիտոնի բոլոր հորդորները բանտից փախչելու վերաբերյալ։ Քսենոֆոնը և Պլատոնը համաձայն էին, որ Սոկրատեսը փախչեր, քանի որ նրա հետևորդները ի վիճակի էին շեղելու բանտի պահակներին։ Մի քանի տարբերակներ կան, թե ինչու է նա որոշում մնալ.
Կրիտոնի քննարկման ողջ առարկան նրա մերժման հարցն է ։ Քանի որ Սոկրատեսը խմել է մոլախինդը ինքնակամ, առանց ինչ–որ մեկի պարտադրանքի (որոշելով չփախչել), Ռ.Ջ. Ֆրեյը կարծում է, որ իրականում Սոկրատեսը որոշել է ինքնասպան լինել  ։
Սոկրատեսյան մեթոդ
Հնարավոր է Սոկրատեսի մեծագույն ներդրումը Արևմտյան փիլիսոփայական մտքի մեջ նրա ուսումնասիրության դիալեկտիկական մեթոդի մշակումն է, որը հայտնի է Սոկրատեսյան մեթոդ կամ էլենխուս անունով, և մեծապես կիրառել է բացատրելու համար այնպիսի բարոյական դատողություններ, ինչպիսիք են բարությունը և արդարությունը։ Այն առաջին անգամ նկարագրվել է Պլատոնի կողմից իր Սոկրատյան երկխոսություններում: Խնդիրը լուծելու համար, այն բաժանվել է մանր հարցերի, որոնցից յուրաքանչյուրի պատասխան աստիճանաբար մարդուն հասցնում է իր փնտրած ճշմարտությանը։ Այս մեթոդի զարգացումը և փորձարկումը Սոկրատեսի ամենամեծ ներդրումներից է, և այն հիմնական ցուցիչն է, որը նրան դարձրել է քաղաքական փիլիսոփայության և էթիկայի, բարոյական փիլիսոփայության հայրը, քանի որ վերջինս գլխավորել է Արևմտյան փիլիսոփայական մտքի այս բոլոր ոլորտներում։ Սոկրատյան մեթոդը համարվում է Ամերիկյան օրենքի ուսումնառության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը ։
Սոկրատյան մեթոդների կիրառությունը ցուցադրելու համար, հարցերի շարք է տրվում կոնկրետ մեկին կամ ողջ խմբին՝ պարզելու համար նրանց հիմնական ընկալումները և գիտելիքների մակարդակը։ Սոկրատյան մեթոդը այնքան էլ ձեռնտու չէ հիպոթեզների սահմանման համար, այս առումով ավելի լավ հիպոթեզներ կարելի է ստանալ հակասությունների հանգեցնող պնդումների անընդհատ քննարկմամաբ։ Սա ձևավորվել է նրա համար, որ մարդուն ստիպի քննարկման դնելու սեփական պատկերացումները և ճշտի դրանց իսկությունը։
Դիալեկտիկայի այլընտրանքային տարբերակը այն է, որ այն Բարության ձևի ուղիղ ընկալումն է։ Փիլիսոփա Կարլ Փոփերը դիալեկտիկան բնութագրել է, որպես «ինտելեկտուալ ինտուիցիայի արվեստ, որը թույլ է տալիս տեսանելի դարձնել աստվածային բնօրինակները, Գաղափարների ձևերը այն մեծ գաղտնիքը որը մարդը կորցրել է առօրյա կյանքի ընթացքում» ։ ԻՆչ–որ յուրօրինակ գծով Ֆրանսիացի փիլիսոփա Պիեր Հադոն գտնում է, որ դիալեկտիկան հոգու վարժությունների նման մի բան է։ Հադոն գրում է, որ «Պլատոնի տեսակետով, ամեն դիալեկտիկական վարժություն տեղի է ունենում քանի որ այն մաքուր մտքի վարժանք է, մի բան որ պահանջված է Լոգոսի կողմից, և հոգուն կտրում է զգայական աշխարհից թույլ տալով նրան կանգնել Աստծո առաջ» ։
Փիլիսոփայական համոզմունքներ
Սոկրատեսի հավատը, Պլատոնի հավատից դժվար է տարբերել։ Այս երկուսի տարբերակման համար մենք շատ քիչ հիշատակություններ ունենք։ Երկխոսություններում տրված երկարաշունչ մտքերը կարող են իսկապես էլ պատկանել Սոկրատեսին, բայց դրանք հավանաբար վերափոխվել են Պլատոնի կողմից, և որոշ ուսումնասիրողներ կարծում են, որ Պլատոնը հատուկ է յուրացրել սոկրատյան ոճը, ստեղծելու համար գրական կերպար և փիլիսոփա, ում իրենից տարբերակելը անհնար է։ Մյուսները նշում են, որ Պլատոնը ուներ սեփական պատկերացումները և տեսությունները ։ Գոյություն ունի որոշակի մակարդակ այս ինքնութենական միացումների, որոնք դժվարություն են առաջացնում Սոկրատեսին և Պլատոնին միմյանցից տարբերելու համար, նույնիսկ Սոկրատեսին վերագրվող դրամատիկ աշխատություններում։ Հետևաբար Պլատոնի և Քսենոֆոնի Սոկրատեսի հետ փիլիսոփայական հավատալիքների տարբերությունը ապացուցելը այնքան էլ հեշտ չէ, ուստի պետք է հիշել, որ այն ինչ վերագրվում է Սոկրատեսին կարող է իրականում ավելի բնութագրական լինել մյուս երկու փիլիսոփաների համար։
Իրականում պատմությունից մեզ հայտնի է, որ Սոկրատեսը սիրում էր հարցեր տալ, և ոչ թե դրանց պատասխանել, քանի որ նա հայտարարում էր, որ նրան չի բավարարում իմաստությունը պատասխանելու համար այն ոլորտների հարցերին որոնք ինքը տալիս էր ։
Եթե ինչ որ ընդհանուր բան կարող ենք ասել Սոկրատեսի մասին ապա այն է, որ նա բարոյական էր, ինտելեկտուալ և քաղաքական հայացքներով շատ տարբերվում էր Աթենքի իր մի շարք ժամանակակիցներից։ Երբ նրան դատապարտում էին աթենացի երիտասարդների մտքերը խառնելու և նրանց այլասերելու մեջ, նա օգտագործում է էլենխոսի մեթոդը ցույց տալու համար երիտասարդներին, որ նրանց բարոյական պատկերացումները սխալ ուղղությամբ են գնում։ Նա ներկայացնում էր նրանց, որ նրանք անհանգստանում են իրենց ընտանիքների, կարիերայի և քաղաքական պարտականությունների համար, այն դեպքում, երբ նրանք պետք է անհանգստանային իրենց «հոգու մաքրության համար»։ Սոկրատեսի այն պնդումը, որ աստվածները նրան ուղարկել են երկիր, որպես աստվածային վերահսկիչ անհանգստություն առաջ բերեց Աթենքում, եթե չասենք քմծիծաղ։ Սոկրատեսը նաև հարցականի տակ էր դնում այն հանգամանքը, որ արատե (բարությունը) հնարավոր է սովորեցնել։ Նա սիրում էր ուշադրություն դարձնել, որ հաջողակ հայրերը (այնպիսին, ինչպիսին ժամանակի նշանավոր ռազմական գործիչ Պերիկլեսն էր) իր որդիներին չի փոխանցում սեփական որակները։ Սոկրատեսը կարծում էր, որ բարոյականությունը ավելի շատ գալիս է աստվածային շնորքով և ոչ թե ծնողների դաստիարակությամբ։ Այս պատկերացումը մեծապես ազդեց իր որդիների ճակատագրի նկատմամաբ նրա բացարձակ անհետաքրքրությամբ։
Համաձայն Ա.Ա. Լոնգի Կասկած չպետք է լինի, որ չնայած իր բնորոշմանը որ ինքը գիտի, թե ոչինչ չգիտի, Սոկրատեսը ուժեղ հավատ ուներ աստվածայինի նկատմամաբ, և քննադատում է․
Քսենոֆոնի (Հիողություններ Սոկրատեսի մասին 1.4, 4.3)
Համաձայն Քսենոֆոնի Սոկրատեսը աստվածագետ էր, ով կարծում էր, որ աստվածները ամեն ինչ անում են ըստ լավագույնի։
Սոկրատյան պարադոքսներ
Սոկրատեսին վերաբերող մի շարք բնորոշումներ պատմականորեն կապվում են պարադոքսի հետ քանի որ նրանք խաղեր են բանականության հետ։ Ահա այսպես կոչված սոկրատյան պարադոքսներից մի քանիսը․
Սոկրատյան պարադոքս արտահայտությունը կարող է նաև վերաբերել ինքնագնահատման պարադոքսին, որը առաջ է եկել սոկրատյան այս պնդումից․ «այն ինչ ես չգիտեմ, ես չեմ կարծում թե գիտեմ, այլ կերպ ասած »․ «Ես գիտեմ որ ոչինչ չգիտեմ»։
Գիտելիքը
Ես գիտեմ, որ ոչինչ չգիտեմ պնդումը հաճախ է կապվում Սոկրատեսի անվան հետ, մեզ է հասել Պլատոնի Ապոլոգիայի միջոցով ։ Այն պարզ մեկնությունն է նրա, որ Սոկրատեսի իմացությունը սահմանափակվում է իր չիմացության իմացությամբ։ Սոկրատեսը կարծում էր, որ առաքինությունը պահանջում է կամ բաղկացած է phronēsis–ից «միտք, իմաստ, դատողություն, գործնական իմատություն [և] մտքի պարզություն»  ։ Այսպիսով նա հավատում է, որ սխալը և ոչ առաքինի վարքը չիմացության արդյունք են, և որ սխալ գործողը պարզապես ճիշտը չգիտի ։
Պլատոնի մյուս երկխոսության մեջ՝ Թեէտետում (150a), Սոկրատեսը իր մոտ փիլիսոփայական խորհուրդների համար եկած երիտասարդների նկատմամաբ իր վերաբերմունքը համեմատում է մանկաբարձի հետ, և ամուսնության միջնորդի հետ։ Նա նշում է, որ ինքը իսկական ամուսնական միջնորդ է (προμνηστικός promnestikós), ով ընտրում է իսկական երիտասարդ փիլիսոփային իր որոշակի մտքերի համար։ Այնուամենայնիվ, նա իրեն տարբերակում է իրեն ընծայաբերներից (προᾰγωγός proagogos) կամ բացասական իմաստով միջնորդներից։ Սա իր արձագանքն է գտել Պլատոնի Խնջույքում (3.20), երբ Սոկրատեսը կատակում է, որ վստահ է, թե կարող է ողջ կարողությյուն կուտակել, եթե որոշեր միջնորդ լինելու արվեստը սովորեցնել։ Իր կողմից, որպես փիլիսոփա նա իր զրուցակցին ուղղորդում է դեպի իմաստության հայեցակարգերը, չնայած, որ իրեն ուսուցիչ չի համարում (Ապոլոգիայում)։ Նրա դերը, ըստ նրա ավելի համապատասխան է մանկաբարձի դերին (μαῖα maia). ։
Թեէտետում Սոկրատեսը նշում է, որ ինքը անձամբ չի կարող ծնունդ տալ որևէ տեսության, բայց գիտի, թե ինչպես ուրիշների մեջ հանգեցնի դրանց առաջացմանը, և կարող է որոշել որքանով են դրանք արժեքավոր կամ ոչ «քամու ձվեր»(անփոփոխ), (ἀνεμιαῖον anemiaion)։ Հավանաբար նա ուզում է ցույց տալ, որ մանկաբարձները անպտուղ են իրենց տարիքի պատճառով, և որ նրանք այն կանայք են, ովքեր նախկինում երեխաներ ունեցել են, ուստի նրանք, ովքեր երբեք երեխաներ չեն ունեցել չեն կարող դառնալ մանկաբարձներ․ նրանք փորձ չեն ուննա և չեն իմանա՝ որ երեխաներն են առողջ և կարող են լույս աշխարհ գալ, և որոնք՝ ոչ։ Սա քննելու համար մանկաբարձը պետք է անձամբ երեխա ունեցած լինի, որպեսզի այդպիսի դատողություններ անի ։
Առաքինություն
Սոկրատեսը կարծում էր, որ մարդկանց համար լավագույն կյանքը այն կլինի, որում վերջիններս կենտրոնացված կլինեն առաքինության որոնման ուղղությամբ, ոչ թե օրինակ նյութական հարստությունների ։ Նա միշտ մյուսներին հրավիրում էր մտածել ընկերության և իրական համայնք լինելու գաղափարի շուրջ, Սոկրատեսը կարծում էր, որ սա է լավագույն տարբերակը համակեցություն ստեղծելու ։ Սոկրատեսի գործողությունները ելնում էին նա համոզմունքներից, ի վերջո նա ընդունեց իր մահը, երբ շատերը մտածում էին թե կլքի Աթենքը, բայց նա զգաց, որ չի կարող փախչել և հեռու գնալ իր հանրության կամքից․ ինչպես վերևում նշվեց մարտի դաշտում նրա հեղինակությունը անսասան էր։
Քաղաքականություն
Նշում են, որ Սոկրատեսը հավատում էր, որ «իդեալները պատկանում են այն աշխարհին, որը կարող է հասկանալ միայն իմաստուն մարդը», այսպիսով նա փիլիսոփային համարում էր այն միակ մարդը, ով կարող է կառավարել երկիրը։ Պլատոնի Հանրապետության մեջ, Սոկրատեսը բաց կերպով քննադատում է դեմոկրատիան, որը իշխում էր Աթենքում իր չափահասության տարիներին։ Խոսքը միայն աթենական դեմոկրատիայի մասին չէր․ Սոկրատեսը իդեալական էր համարում ցանկացած կառավարություն, որը ղեկավարվում է փիլիսոփայի կողմից, և Աթենական կառավարությունը դրանից շատ հեռու էր։ Հնարավոր է, որ Հանրապետության մեջ եղած Սոկրատեսը մի փոքր Պլատոնյան գաղափարներն է կրում իր մեջ։ Սոկրատեսի կայնքի վերջին տարիներին աթենացիները մշտական շարժման մեջ էին, քաղաքական անկայունության հետևանքով։ Դեմոկրատիան վերջապես հաղթահարվում է խունտայի մեջոցով, որը հայտնի է նաև Երեսուն տիրաններ անունով և ղեկավարվում էր Պլատոնի բարեկամ Կրիտիասի կողմից, ով մի ժամանակ Սոկրատեսի աշակերտն է եղել։ Տիրանները կառավարեցին շուրջ մեկ տարի մինչև նորից աթենական դեմոկրատին չվերականգնվեց, որից հետո համաներում շնորհեց նախկին բոլոր իրադարձությունների համար։
Սոկրատեսի քննադատությունը դեմոկրատիայի վերաբերյալ երբեմն ժխտում են, և սա ամենամեծ փիլիսոփայական բանավեճերի թեմա է դառնում, երբ որոշում են պարզել, թե որ տեսակետին էր հարում Սոկրատեսը։ Նրան, ովքեր կարծում են, որ Սոկրատեսը չէր հավատում դեմոկրատիային, որպես գլխավոր փաստարկ բերում են նրա փիլիսոփա արքայի գաղափարը, որը մենք տեսնում են ավելի վաղ գործերում քան Հանրապետությունն է, օրինակ Պլատոնի Միջանկյալ երկխոսությունում, որում ներկայացված է պատմությունից հայտնի Սոկրատեսի գաղափարները։ Ավելին, համաձայն Պլատոնի՝ Սոկրատեսի Ապոլոգիայի, ավելի վաղ երկխոսություններում, Սոկրատեսը հրաժարվում է քաղաքականության մասին խոսելուց, նա հաճախ պնդում էր, որ նա չի կարող խառնվել ուրիշների գործերին և ասել, թե ինչպես ապրեն ուրիշները, երբ ինքը դժվարությամբ է հասկանում, թե ինքը ինչպես պետք է ապրի։ Նա հավատում էր, որ նա Ճշմարտության փնտրտուքով տարված փիլիսոփա է, և չէր շեշտում, որ այն կարող է ամբողջապես իմանալ։ Իր մահվան դատավճիռը ընդունելու հանգամանքը նույնպես կարող ենք ընկալել այս նույն տրամաբանության մեջ։ Հաճախ նշում են, որ նրա հակադեմոկրատական պատկերացումները գալիս են Պլատոնից, ով երբեք չկարողացավ հաղթահարել այն ատելությունը, որը նրա մեջ մնաց այն բանից հետո, թե ինչ արեց այդ համակարգը իր ուսուցչի հետ։ Ամեն դեպքում, պարզ է, որ Սոկրատեսը կարծում էր, որ Երեսունի տիրանիան նույնպես անցանկալի է, երբ վերջիններս Սոկրատեսին կանչեցին երիտասարդ աթենացուն ձերբակալելու համար, նա հրաժարվեց գնալ և մեծ դժվարությամբ փրկվեց մահապատժից, քանի որ տիրանների իշխանությունը տապալվեց։ Այնուամենայնիվ, նա ամբողջությամբ կատարեց Պրիտանի իր պարտականությունը երբ խոսքը գնաց Գեներալների գործին, երբ որպես դատավոր հանդես էր գալիս ծովային արշավանքի ժամանակ զորքին լքած գեներելների գործի ժամանակ, նա այստեղ ցուցաբերում է անթույլատրելի պահվածք, դեմ գնալով գրված օրենքներին, չնայած ուժեղ հասարակական ճնշմանը ։ Դատելով նրա գործողություններից, նա Երեսուն տիրանների կառավարումը ավելի քիչ լեգիտիմ էր համարում, քան այն Դեմոկրատական սենատին, որը իրեն մահվան էր դատապարտել։
Սոկրատեսի ակնհայտ համակրանքը դեմոկրատիայի նկատմամաբ 2008 թվականին Էնդրյու Դեյվիդ Իրվինի կողմից բեմադրված Սոկրատեսի դատը ներկայացման գլխավոր թեման էր։ Իրվինը պնդում էր, որ միայն Աթենական դեմոկրատիայի նկատմամաբ ունեցած իր դրական վերաբերմունքը կարող էր Սոկրատեսին թույլ տալ համաձայնել իր երիտասարդ քաղաքացիների հնչեցրած որոշմանը։ Ինչպես Իրվինը գրել էր․ «Պատերազմի և սոցալական ու ինտելեկտուալ մեծ տատանումների ժամանակ Սոկրատեսը ստիպված էր իր կարծիքը արտահայտել առանց հետևանքների մասին մտածելու։ Որպես արդյունք, նա հիմա հիշվում է ոչ միայն իր սուր մտքով և բարձր բարոյական չափանիշներով, բայց նրանով, որ դեմոկրատիան լավագույն ճանապարհն է մարդու համար իրեն իր ընկերներին և քաղաքը պաշտպանելու պատերազմական իրավիճակում․ լոյալությունն է հրապարակայնորեն այդ մասին խոսելը» ահա ճշմարտությունը ։։
Գաղտնիություն
Պլատոնի երկխոսություններում թվում է, որ Սոկրատեսը երբեմն գնում է դեպի միտիկական կողմը, քննարկելով ռեինկարնացիայի, միստիկ կրոնական հարցեր, բայց դրանք հիմանակնում վերագրվում են Պլատոնին ։ Չնայած այս հանգամանքին, մենք չպետք է բացառենք, որ այդ մտքերը կարող են լինել Սոկրատեսինը, քանի որ մենք նաև վստահ չենք կարող լինել վերջինիս և Պլատոնի միջև եղած տարբերությունների հարցում, ի տարբերություն սրա, Քսենոֆոնի աշխատանքներում տարբերությունները ավելի ակներև են։ Ինչպես Պլատոնի Խնջույքում է նկարագրվում, որպես փիլիսոփայական ճանապարհի գագաթնակետ․ մարդը հասնում է Գեղեցկության ծովին, կամ «ինքնին գեղեցկությանը» (211C), միայն այդ ժամանակ մարդ կարող է իմաստուն լինել (Խնջույքում Սոկրատեսը իր փիլիսոփայական ճանապարհի համար շնորհակալություն է հայտնում իր ուսուցչին՝ քրմուհի Դիոտիմային, ով կասկածի տակ էր դնում Սոկրատեսի հնարավորությունը հասնելու բարձրագույն գաղտնիքներին)։ Մենո–յում նա անդրադառնում է Էլեվսինյան միսթերիաներին, և ասում, որ Սոկրատեսի պատասխանները ավելի լավ կհասկանա, եթե միայն կարողանա նրա հետ շփման մեջ լինել հաջորդ շաբաթ։ Հետագա շփոթմունքները առաջանում են աղբյուրների բնույթի պատճառով, քանի որ Պլատոնյան երկխոսությունները արվեստագետ–փիլիսոփայի աշխատանքի արդյունք են, որոնց իմաստը ոչ հասարակ ընթերցողին, ոչ էլ անգամ ուսումնասիրողներին ամբողջությամբ չեն տրվում նույնիսկ իրենց կյանքի ողջ ընթացքում։ Համաձայն Օլիմպիոդորուս Կրտսերի Պլատոնի կյանքը աշխատության, Պլատոնը անձամբ «ողբերգակներից որոշակի կրթություն է ստացել մինչև փիլիսոփա դառնալը»։ Նրա աշխատանքները, անշուշտ, երկխոսություններ են, Պլատոնը դրանք ընտրել է Սոֆոկլեսից, Էվրիպիդեսից և թատերական ներկայացումներից միջնորդավորված, և դրանք ազդել են նրա գրելու բնույթի վրա, նրան երբեմն անվանել են «պատճառի դրամատուրգ»։ Վերջապես Ֆադրուսը և Խնջույքը ներկայացնում են երկխոսությունների միջոցով Սոկրատեսի փիլիսոփայությունը․ Ֆադրուսի Սոկրատեսը չափազանց հեռուն է գնում բացահայտելով գրության գաղտնիքները։ Թաքնվածությունը, որ մենք հաճախ տեսնում ենք Պլատոնի մոտ, այստեղ նույնպես տեղ է գտել որոշ էնիգմատիկ նշանների և/կամ ծաղրի մոջոցով, երբեմն հակասությունների մեջ է մտնում այլ երկխոսությունների Սոկրատեսի կերպարի հետ։ Այս անուղղակի մեթոդները կարող են երբեմն հավատ չներշնչել որոշ ընթերցողների մոտ։
Անշուշտ այստեղ ամենահետաքրքիրը Սոկրատեսի համոզվածությունն է, որը հույները կոչում են անհանգստացնող նշան "daimōnic sign", կանխող (ἀποτρεπτικός apotreptikos) ներքին ձայն, որը Սոկրատեսը լսում է միայն այն ժամանակ, երբ պատրաստվում է սխալ քայլ կատարել։ Դա այն նշանն է, որ Սոկրատեսին հետ է պահում քաղաքականության մեջ մտնելուց։ Ֆադրուսի մեջ, մենք կարդում ենք որ Սոկրատեսը սա համարում է աստվածային խենթության ձևերից մեկը, ցնորության մի տեսակ, նվեր աստվածների կողմից, որը մեզ տալիս է պոեզիա, միստիցիզմ, սեր և նույնիսկ հենց փիլսոփայություն։ Բայց այս նշանը, կարող է նաև մեզ տալ այն ինչ հաճախ կոչում ենք ինտուիցիա, ամեն դեպքում Սոկրատեսը այս երևույթը բնորոշում է որպես անհանգստացնող, հավանաբար նկատի ունենալով,որ դրա ծագումը աստվածային և միստիկ է, և այն անկախ է սեփական մտքերից։ Ներկայում այսպիսի ձայնի մասին կարող ենք կարդալ «Հոգեկան խանգարումների ախտորոշիչ և ստատիստիկ ձեռնարկներում» հմայական հալյուցիունացիաների անվան տակ ։
Սոկրատեսը փորձում և հավատում էր գուշակություններին ։Համարում էին, որ Քսենոֆենը նույնպես կարողացել է կանխագուշակել պատերազմի ժամանակ լինելիք զոհերին և իր այդ կարողությունը նա ստացել է Սոկրատեսից, այս մասին նա գրում է իր «Հեծելազորի հրամանատար»–ում ։
Երգիծական դրամատուրգիա
Արիստոփանեսի Ամպեր կատակերգության մեջ Սոկրատեսի նմանակումն է ներկայացվում, երբ Սոկրատեսը ներկայացվում է քառասունին մոտ տարիքում և իր դատավարության ժամանակ (համաձայն Պլատոնի) ասում է, թե ավելի բարդ է պատասխանել դահլիճի ծիծաղին, քան իր ընդդիմախոսի տված փաստարկներին։ Սյորեն Կիրերկիգորը հավատում էր, որ Սոկրատեսի նմանատիպ բնութագրությունը ավելի է համապատասխանում նրա բնույթին, քան նրա աշակերտների թողած հիշատակումները։ Ներկայացման մեջ Սոկրատեսին ծաղրում են իր փնթիության համար, որը կապվում է նրա ամեն ինչ լակոնիկ, կարճ դարձնելու սովորութան հետ, Կալլիաս, Էուպոլիս և Տելեկլիդես ներկայացումների մեջ նույնպես նա ներկայանում է նմանատիպ կերպարով։ Անեսիմաքուսը և Ամեիպսիասը, ովքեր նույնպես կատակերգակներ են, իրենց գործերում անդրադարձել են Սոկրատեսին։ Բոլոր այդ գործերում Սոկրատեսը և Սոֆիստները մեղադրվում են այն «բարոյական վտանգի համար, որ կարող են հասցնել ժամանակակից մտքին և գրականությանը»
Սոկրատյան երկխոսություններ
Ապոլոգիան համարվում է Սոկրատեսի մահապատժի ժամանակ հնչեցրած իրական ելույթը։ Աթենական դատական համակարգում ապալոգիան բաղկացած է երեք մասին ․ ելույթ որին հետևում է պատասխան գնահատականը, ինչին էլ հաջորդում են եզրափակիչ բառերը։ Ապալոգան գալիս է հունական apologia–յից որը նշանակում է «պարտություն»։
Ընդհանուր առմամաբ Պլատոնը իր սեփական մտքերը, ինչ–որ կոնկրետ հռետորի բերանով չի արտահայտում, նա օգտագործում է Սոկրատյան մեթոդը, հենց Սոկրատեսի հսկողությամբ։ Իր որոշ երկխոսություններում Սոկրատեսը կիրառում է այս մեթոդը, բայց ոչ մի տեղ այնքան շատ չէ որքան Էվտիֆրոնի մեջ։ Այս երկխոսության մեջ Սոկրատեսը և Էվտիֆրոնը անցնում են մի քանի կրկնությունների միջով՝ պատասխանելու համար Սոկրատեսի այն հարցին․ «Ի՞նչ է բարեպաշտությունը և ի՞նչ է անպարկեշտությունը»։
Պլատոնի Երկխոսոթյուններում սովորելու գործընթացը հիշելու հետ է ասոցացվում։ Հոգին մինչև մարմինը լքելը գտնվում է գաղափարների տիրույթում (նման է Պլատոնի «Ձևեր»ին)։ Այնտեղ հոգին իրերը տեսնում է այնպիսին, ինչպիսին իրականում են, և ոչ թե դրանց ստվերները, որոնք մենք տեսնում ենք երկրի վրա։ Հարցերի միջոցով մենք կարող են հոգուն բերել իր իրական գաղափարային մաքուր վիճակին, այսպիսով հասցնելով իմաստության
Անմիջական ազդեցություն
Սոկրատեսի աշակերտները վերջինիս մահից հետո անմիջապես ձեռնամուխ եղան նրա քաղաքակաան ուսմունքների ինչպես, նաև փիլիսոփայական գաղափարների ու մտքերի իրագործմանը։ Աթենքի մի շարք տիրաններ կամ Սոկրատեսի ժամանակակիցներն էին, կամ նրա աշակերտները՝ ներառյալ Ալիկիբիադեսը, Կրիտոսը։ Կրիտոսը, ով Պլատոնի աշակերտն էր, հետագայում մ․թ․ա․ 385 թվականին կհիմնի Ակադեմիա, որը այնպիսի չափանիշներ է դնում կրթական համակարգի մեջ, որ հետագայում եվրոպական այնպիսի լեզուներում ինչպիսին անգլերենը, ֆրանսերենը և իտալերենն են, ձեռք է բերում բարձր չափորոշիչներով ուսումնական հաստատության նշանակություն ։ Պլատոնի հովանավորյալ, Դասական դարաշրջանի մեկ այլ հայտնի գործիչ Արիստոտելը, ով դառնում է Ալեքսանդր Մեծի ուսուցիչը, հիմնում է իր սեփկաան դպրոցը՝ լիցեյ (մ․թ․ա 335 թվականին), որը նույնպես ներկայում գործող ուսումնական հաստատությունների տրվող անուններից է ։
Մինչ Սոկրատեսը «առնչվում է բարոյականության հետ և ընդհանուր առմամաբ բնությանը ուշադրություն չի դարձնում», իր Երկխոսություններում Պլատոնը անդրադարձ կկատարի մաթեմատիկային և մետաֆիզիկային հղումներ տալով Պյութագրոասին, ով մինչև Ռենեսանսը պիտի գերակա դեր ունենա Արևմտյան մտքի մեջ։Արիստոտելը նույնպես, ոչ պակաս կենսաբան և ֆիզիկ էր, որքան փիլիսոփա։
Ասկետիզմի գաղափարը հանդես է գալիս էթնիկ կյանքում կամ այլ բնագավառում և այն անտեսվում է Պլատոնի և Աարիստոտելի կողմից, և որոշակի առնչություններ ունի Ցինիկների հետ, այն շուտով հիմք է դնում մեկ այլ փիլիսոփայական ուղղության՝ Ստոիցիզմին, հիմնադրված Զենոն Կիտիոնացու կողմից, ով բացահայտում է Սոկրատեսի աշխատանքները՝ դրանք լսելով ցինիկ փիլիսոփա Կրատեսից ։
Հետագա պատմական ազդեցությունը
Չնայած այն հանգամանքին որ հելլենիստական ժամանակաշրջանի մշակույթի և փիլիսոփայության, ինչպես նաև Հռոմեական դարաշրջանից Սոկրատեսի վերաբերյալ մի շարք հաղրոդումներ մեզ չեն հասել, նրա ուսմունքը տարածված էր և միջնադարյան Եվրոպայում և Միջին Արևելքի իսլամական աշխարհում Արիստոտելի և Ստոիցիզմի միջոցով։ Սոկրատեսը հիշատկվում է հրեա փիլիսոփա Կուզարի աշխատանքներում և րաբբի Յեհուսա Հալեվիի մոտ, որի մեջ հրեան Խազարների թագավորին պատմում է հուդայիզմի մաիսն ։ Ալ– Կինիդն՝ արաբ փիլիսոփա, փորձել է Սոկրատեսին և հելլենական փիլիսոփայությունը հարմարեցնել իսլամական ընթերցողին՝ վերջինիս անվանելով «Սուքրաթ»։
Սոկրատեսի ազդեցությունը Արևմտյան Եվրոպայում հատկախպես մեծացաց XIV դարի ընթացքում, երբ Պլատոնի երկխոսույթւոնները թարգմանվեցին լատիներենով Մարսիլիո Ֆիչինոյի կողմից, և Քսենոֆոնի՝ Սոկրատեսին վերաբերող գործերը, Բասիլիոս Բեսսարիոնի կողմից ։ Վոլտերը նույնիսկ գրել է երգիծական ներկայացում Սոկրատեսի դատավարության վերաբերյալ։ Մի շարք կտավներ կան, որոնցում ներկայացվում է նրա կյանքը՝ ներառյալ «Սոկրատեսը հեռացնում է Ալկիբիադեսին գայթակղության ճիրաններից» Ժան Բատիստ Ռենյոյի կողմից, և «Սոկրատեսի մահը» Ժան Լուի Դավիդի կողմից նկարված ավելի ուշ շրջանում՝ XVIII դարում։
Մինչև այսօր էլ սոկրատեսյան մեթոդները դեռ կիրառվում են դասարաններում, իրավունքի դպրոցներում, բացատրելու համար և առարկան և, խոսողին
Նա ներկայացվել է բավական հաճախակի հիշատակումներով, (մասնավորապե Բիլի և Թեդ աննկարագրելի արկածները) և հունական ռոք խումբ, որը կոչվում է Սոկրատեսը խմեց թույնը, ինչպես նաև մի շարք ակադեմիական հիշատակումներ։
Անցյալ դարի ընթացքում մի շարք ներկայացումներ են բեմադրվել, որոնց հիմքում եղել է Սոկրատեսի կյանքի և նրա ունեցած ազդեցության պատմությունը։ Որոնցից ամենահայտնին Սոկրատեսը դատի ժամանակ ներկայացումն է, որը հիմնված է Արիստոփանեսի Ամպերի, Պլատոնի Ապոլոգիայի, Կրիտոնի, Ֆեդոնի վրա և հարմարեցված է ժամանակակից ներկայացմանը։
Քննադատություն
Սոկրատեսի գնահատումը և անդրադարձը նրա մահից մինչև այսօր կատարվել է և՛ պատմաբանների, և՛ փիլիսոփաների կոմղից, տարբեր եզրակացություններով և դրանից բխող հեռանկարներով։ Չնայած նրան ուղղակի հետապնդման չեն ենթարկել, Կրիտիասի հետ նրա կապի համար, ով սպարտացիներից կազմված Երեսունի տիրանիայի առաջնորդն էր, «և ցուցադրել է պատշաճ քաջություն, հրաժարվելով ենթարկվել [նրանց]», նա եղել է այն գործիչներից մեկը, ով դասավանդել է այն օլիգարխներին, ովքեր հետագայում դարձել են տիրաններ և վերջ են դրել Աթենական դեմոկրատիային։ Սոֆիստական շարժումը, որը քննադատվում էր Սոկրատեսի կողմից, վերապրեց նրան, բայց մինչև մ․թ․ա․ III դարը, արագորեն սկսեց չընդունվել մի շարք փիլիսոփայական դպրոցների կողմից, որոնք կրում էին Սոկրատյան ազդեցությունը ։
Սոկրատեսի մահը համարվում էր նշանակալի և նրա կերպարը որպես նահատակի, ժամանակակիցների և հետագա ժամանակաշրջանի քննադատության վրա շղարշ է գցում։ Այնուամենայնիվ Քսոոֆոնը նշում է, որ Սոկրատեսը «գոռոզ էր», համոզելու և «ինքն իրեն ներկայացնելու» վարպետ ։ Սոկրատեսի քննադատությունը որպես մարդու այս ժամանակից հետո գրեթե վերանում է, բայց կան հիանալի անդրդարձներ նրա փիլիսոփայությանը, առավել հօշատակելի են Պլատոնի և Արիստոտելի մեկնաբանությունները, որոնք իրենց կատարելության մեջ դեռևս անգերազանցելի են եղել նույնիսկ Միջին դարերում։
Որոշ ժամանակակից հետազոտողներ պնդում են, որ հաշվի առնելով այն բոլոր ավելացումները, որ կատարել է Պլատոնը, մենք չենք կարող ստանալ իսկական Սոկրատեսին։ Ե՛վ ցինիզմը, և՛ ստոիցիզմը, որոնք մեծ ազդեցություն են կրել Սոկրատեսի գաղափարներից, տարբեր են եթե չասենք առհասարակ աղերսներ չունեն Պլատոնիզմի հետ, ինչն էլ դրա ապացույցն է։ Անորոշությունը և տեղեկատվության բացակայությունը ծառայում են ժամանակակից քննադատությանը, որը պնդում է, թե անհնար է ճանաչել իսկական Սոկրատեսին։ Որոշ հակասություններ հասցնում են նրա, որ կասկածներ կան Սոկրատեսի հոմոսեքսուալ լինելու վերաբերյալ, կամ արդյո՞ք նա հավատում էր Օլիմպիական աստվածներին, միաստված էր թե այլ կրոնական հայացքներ ուներ ։ Այնուամենայնիվ որոշ բառացություններով Սոկրատեսը դեռևս համարվում է Արևմտյան փիլիսոփայական մտքի հիմքը, և նրա հռչակը այնքան մեծ է, որ նրան նախորդած փիլիսոփաները ստացել են նախասոկրատներ անունը։
Ուսա-Ստեպանովկա
Ուսա-Ստեպանովկա (Уса-Степановка, Уҫы-Степановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Սուկավետ
Սուկավետ (Kösedağ ― Քյոշեդաղ, Mîrê Çiyaya), հրաբխային մեկուսի լեռ (3445 մ)։ Գտնվում է Հայկական Պար լեռնաշղթայի արևմուտքում (լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթն է)։ Հիմքի շրջագիծը մոտ 16 կմ է, հարաբերական բարձրությունը՝ 1200 մ։
Կազմված է անդեզիտաբազալտներից և անդեզիտներից։ Լանջերը զառիթափ են, տեղ-տեղ՝ քարակարկառներով, կան ոչ մեծ պարազիտային կոներ։ Սուկավետից սկիզբ են առնում Շարիան գետի (Արածանիի վտակ) ձախափնյա վտակները։ Բուսածածկույթը լեռնատափաստանային է։ Գագաթային մասում ալպյան մարգագետիններ են։
(1087) Արաբիս
(1087) Արաբիս (Arabis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Արաբիս աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Վլադիմիրովկա (գյուղ, Կառլովկայի շրջան)
Վլադիմիրովկա (Володимирівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 304 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ակչե-Մեջիդ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սուլֆացում
Սուլֆացում, օրգանական միացությունների, օրգանական միացություններում ածխածնի ատոմին սուլֆախումբ՝ SO_3 միացնելու ռեակցիա։ Իրականացվում է օրգանական նյութի և ծծմբական թթվի, ծծմբական անհիդրիդի կամ օլեումի փոխազդեցությամբ․ օրինակ, ։ Ավելի հեշտ են սուլֆացվում արոմատիկ ածխաջրածինները։ Ալիֆատիկ ածխաջրածինների սուլֆացումը սովորաբար կատարում են անուղղակի ճանապարհներով։
Կատեգորիա:Քիմիական պրոցեսներ
Մոնտալտո դելե Մարկե
Մոնտալտո դելե Մարկե (Montalto delle Marche), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2313 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 67 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 34 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63034։ Հեռախոսային կոդ՝ 0736։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Չարմելիք
Չարմելիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նշանային համակարգ
Նշանային համակարգը նշանագիտության հիմնական հասկացություններից է, որը վերաբերում է նշանների ցանկացած համակարգի և նշանների միջև հարաբերություններին ։ Լեզու տերմինը հաճախ որպես հոմանիշ է դիտարկվում նշանային համակարգերին։ Այնուամենայնիվ, նշանային համակարգ տերմինը մի քանի պատճառներով ավելի նախընտրելի է համարվում քան լեզուն։ Նախ և առաջ, լեզու տերմինի կիրառությունը մարդկային լեզվի՝ հատկապես բանավոր լեզվի կոննոտացիաներ է պարունակում։ Բանավոր լեզուն նշանային համակարգի ընդամենը մեկ օրինակ է, թեև հավանաբար հայտնի նշանային համակարգերից ամենաբարդը։
Գեոդինամիկա
Գեոդինամիկա, գիտություն Երկիր մոլորակի էվոլյուցիայի ընթացքում առաջացող խորքային ուժերի և պրոցեսների մասին, որոնցով պայմանավորվում է Երկրի ընդերքում նյութի տեղաշարժերը։
Նշանային համակարգ
Դեմ առ դեմ հաղորդակցության ավանդական ձևերում, մարդիկ հաղորդակցվում են ոչ վերբալ և վերբալ նշանային համակարգերով. այլ կերպ ասած, այն կարող է վերաբերվել մարմնի լեզվին։ Այսպիսով, մարդիկ հիմնականում հաղորդակցվում են դիմային շարժումներով և մարմնի լեզվով։ Այս տեսակ արտահայտման ձևերը նույնպես նշաններ են։ Այս նշանների համակարգված հավաքածուն էլ համարվում է նշանային համակարգ։
Գեոդինամիկա
Գեոդինամիկան հանդիսանում է միավորող գիտություն, այն հիմնվում և օգտագործում է երկրաբանության, գեոքիմիայի և գեոֆիզիկայի տվյալները, ինչպես նաև լայնորեն օգտագործում է ընդերքային պրոցեսների մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելավորումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Երկրաբանության բաժիններ
Նշանային համակարգ
Բանավոր հաղորդակցության մեջ ձայնաստիճանը նույնպես իմաստ է փոխանցում։ Կախված ձայնաստիճանից, օրինակ «Դու այն հավանում ես» նախադասությունը կարող է նշանակել, որ խոսակիցը հավատում է, որ նա այն հավանում է, կամ էլ կարող է հարցի տեսքով ներկայացված լինել։
Գրավոր խոսքը, ժեստերի լեզուն, յունիկոդը և ճանապարհային նշանները նշանային համակարգերի օրինակներ են։
Նշանային համակարգ հասկացությունը կարող է նաև օգտագործվել վերաբերելու համար մի շարք հաղորդակցման ձևերի, օրինակ՝ կենդանիների հաղորդակցմանը, մեքենայական հաղորդակցմանը և հիվանդությունների ախտանշաններին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նշանագիտություն Կատեգորիա:Նշաններ
Բարձրունիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Բարձրունի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 23 հուշարձան (5 միավոր)։
Տետրաքլորածխածին
Տետրաքլորածխածին, հայտնի է մի շարք անվանումներով (առավել հայտնի որպես քառաքլորմեթան IUPAC ճանաչված անվանում)։ Հանդիսանում է անօրգանական միացություն՝ CCl4 քիմիական բանաձևով։ Նախկինում այն լայնորեն կիրառվել է որպես կրակմարող նյութ՝ կրակմարիչներում, ինչպես նաև սառեցնող նյութերի համար ելանյութ, և մաքրող նյութ՝ քիմիական մաքրման համար։ Այն հանդիսանում է թափանցիկ հեղուկ՝ քաղցրավուն հոտով, որը զգալի է անգամ ցածր պարունակությունների պարագայում։
Ստացում
Մինչ 1950-ական թվականները, տետրաքլորածխածինը արտադրվում էր ածխածնի դիսուլֆիդի քլորացմամբ ։
Սկսած 1980-ականներից, ելնելով բնապահպանական խնդիրներից և հալոալկանների հանդեպ պահանջարկի անկման արդյունքում, տետրաքլորածխածնի արտադրության ծավալները սկսել են աստիճանաբար նվազել։1992-ին արդեն ԱՄՆ, Եվրոպայում և Ճապոնիայում տետրաքլորածխածնի արտադրության միասնական ծավալները գնահատվել են ընդամենը 720,000 տոննա.
Հատկություններ
Տետրաքլորածխածնի մոլեկուլում չորս քլորի ատոմները գտնվում են սիմետրիկ դիրքում՝ ինչպես տետրաէդրի գագաթները, և կապված են կովալենտ կապերով կենտրոնական ածխածնի ատոմի հետ։ Սիմետրիկ կառուցվածքի շնորհիվ տետրաքլորմեթանը ոչ բևեռային է. Որպես լուծիչ այն հարմար է օգտագործել այլ ոչ բևեռային նյութերի լուծման համար՝ ինչպիսիք են ճարպերը և բարձր ալկանները (այս հատկության շնորհիվ էլ այն օգտագործվում էր քիմիական մաքրման կայաններում), Այն ունի որոշակի ցնդելիություն, իսկ գոլորշիներն ունեն այլ քլորացված լուծիչներին հատուկ հոտ։
Բյուրեղական տետրաքլորմեթանը ունի երկու պոլիմորֆ. բյուրեղային II՝ −47.5 °C (225.6 K) ցածր և բյուրեղական I՝ −47.5 °C բարձր.
Կիրառություն
20րդ. դարում տետրաքլորածխածինը լայնորեն կիրառվում էր որպես չոր քիմիական մաքրման համար լուծիչ, որպես սռեցնող ագենտ և լավա լամպերում՝ որպես ծանր բաղադրիչ
1910 թ.-ին՝ «Pyrene Manufacturing Company of Delaware» -ը լրացնում է արտոնագիր՝ տետրաքլորածխածինը որպես կրակմարիչ օգտագործելու համար ։ Հեղուկը գոլորշացվում էր և մարում էր կրակը՝ ճնշելով բռնկման ժամանակ տեղի ունեցող շղթայական ռեակցիաները (20րդ դարի սկզբներին համարվում էր, որ տետրաքլորածխածնի կրակմարիչ հատկությունները պայմանավորված են միայն այրման օջախից թթվածնի հեռացմամբ)։ 1911-ին պատենտավորվում է փոքր՝ շարժական կրակմարիչ, որը ոպարունակում էր նշված միացությունը. Այն իրենից ներկայացնում էր բրոնզե տարա՝ ներդրված մեխանիկական պոմպով, որն օգտագործվում էր հեղուկի շիթը կրակի վրա ուղղելու նպատակով։
Այնուամենայնիվ, երբ հաստատվեց, որ տետրաքլորածխածնի տևական ներկայությունը ունի մի շարք բացասական ազդեցություններ առողջության համար՝ ինչպիսիք են լյարդային նեկրոզների առաջացումը՝ նմանատիպ կիրառության համար գտնվեցին ավելի անվտանգ փոխարինիչներ, ինչպիսին է տետրաքլորոէթիլենը, և դրա կիրառումը սկսեց կրճատվել սկսած 1940-ական թվականներից. Տետրաքլորածխածինը շարունակվում էր օգտագործվել որպես պահոցներում ցորենի ինսեկտիցիդ, սակայն 1970 թվականին արգելվեց դրա կիրառումը սպառողական պրոդուկտներում։
Մինչ Մոնրեալյան Պրոտոկոլների ընդունումը տետրաքլորածխածնի մեծ ծավալներ օգտագործվում էին քլորֆտորային սառեցնող նյութերի՝ R-11 (տրիքլորոֆտորմեթան) և R-12 (դիքլորոդիֆտորմեթան) արտադրության համար. սակայն, քանի որ այս սառեցնող նյութերը նպաստում էին օզոնային շերտի քայքայմանը՝ դրանք հեռացվեցին արտադրությունից։
Տետրաքլորածխածինը առավել էֆեկտիվ հեպատոտոքսիններից է (լյարդի համար թունավոր), և լայնորեն կիրառվում է գիտական հետազոտություններւմ, որպես լյարդի ցիռոզի կամ այլ վնասվածքների արհեստածին առաջացման ագենտ՝ լյարդային դեղանյութերի հայտնաբերման հետազոտությունների ժամանակ ։
Լաբորատոր կիրառություն
Տետրաքլորածխածինը գործնականում հրակայուն է ցածր ջերմաստիճաններում, սակայն օդում, բարձր ջերմաստիճաններում, այն առաջացնում է խիստ թունավոր ֆոսգեն նյութը։
Քանի որ այն չի պարունակում ածխածին-ջրածին կապեր՝ այն շատ դժվարությամբ է մտնում ազատ ռադիկալային փոխազդեցությունների մեջ, ինչի հետևանքով լայնորեն կիրառվում է որպես լուծիչ ինչպես էլեմենտային հալոգեններով, այնպես էլ այլ հալոգենացնող ռեագենտներով (ինչպիսին է N-բրոմոսուկցինիմիդը) հալոգենացման ռեակցիաների ժամանակ։ Օրգանական քիմիայում տետրաքլորածխածինը կիրառվում է որպես քլորի աղբյուր՝ Ապպելի ռեակցիայում.
Այն երբեմն որպես լուծիչ օգտագործվում է ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայում, քանի որ ի հայտ չի բերում կլանման մարզեր 1600 սմ−1 -ից բարձր մարզերում։ Քանի որ տետրաքլորածխածինը չի պարունակում ջրածնի ատոմներ, այն նաև ավանդականորեն օգտագործվել է ՄՄՌ սպեկտրոսկոպիայում որպես լուծիչ, սակայն այն վատ լուծիչ է և ժամանակի ընթացքում դուրս է մղվել դեյտերացված լուծիչներով Առհասարակ, առողջության և բնության վրա իր բացասական ազդեցության պատճառով տետրաքլորածխածինը այլևս լայն կիրառություն չունի, և հիմնականում քիմիկոսները այն փորձում են փոխարինել այլ լուծիչներով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քլորօրգանական միացություններ Կատեգորիա:Հալոգենօրգանական մեթաններ Կատեգորիա:Քլորիդներ
Տագամլիկսկոե
Տագամլիկսկոե (Тагамлицьке), ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տագամլիկսկոե ավանում բնակվում էր 397 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Ակչեշեհիր
Ակչեշեհիր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ասիվ Վոժ (Կուլոմ Յուի վտակ)
Ասիվ Վոժ (Асыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կուլոմ Յու գետի ձախ ափին՝ 48 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տանգի Նյանզու
Տանգի Նյանզու Կուասի (ֆր․՝Tanguy Nianzou Kouassi, հունիսի 7, 2002, Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Բավարիայի» կազմում։
«ՊՍԺ»
Նյանզուն «ՊՍԺ»-ի սան է։ Թիմի հիմնական կազմում նա իր դեբյուտը նշել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 7-ին «Մոնպելյե»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 3-1 հաշվով՝ փարիզյան թիմի հաղթանկով ։ Մի քանի օր անց նա արդեն իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել Չեմպիոնների լիգայում՝ մասնակցելով թուրքական «Գալաթասարայ ՖԱ»-ի դեմ հանդիպմանը ։ Այդ խաղն ավարտվել է 5-0 հաշվով՝ ֆրանսիական թիմի հաղթանակով։
2020 թվականի հունվարի 22-ին Տանգին իր առաջին գոլն է խփել փարիզյան ակումբի կազմում Ֆրանսիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Ռեյմս»-ի դեմ խաղում(3-0) ։ Այդ գոլը դարձավ «ՊՍԺ»-ի պատմության 4000-րդ գոլը ։ Լիգա 1-ի շրջանակներում ֆրանսիացի ֆուտբոլիստը իր առաջին գոլը խփել է 2020 թվականի փետրվարի 15-ին «Ամյեն ՖԱ»-ի դեմ կայացած խաղում ։
«ՊՍԺ»-ի կազմում ֆուտբոլիստի վերջին հանդիպումը եղել է մարտի 11-ին Չեմպիոնների լիգայի շրջանակներում կայացած «Բորուսիա Դորտմունդի» դեմ հանդիպումը։ Նա թիմից հեռացավ ազատ գործակալի կարգավիճակով ։
«Բավարիա Մյունխեն»
2020 թվականի հուլիսի 1-ին Տանգի Նյանգուն միացել է «Բավարիային»՝ թիմի հետ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր ։ Իր դեբյուտը նշել է նոյեմբերի 28-ին «Շտուտգարտ ՖԱ»-ի դեմ խաղում ։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է 3-1 հաշվով՝ մյունխենյան թիմի հաղթանակով։ Դեկտեմբերի 12-ին Նյանգուն վնասվածք ստացավ, որի հետազոտության արդյունքում պարզ դարձավ, որ ֆուտբոլիստը ստիպված կլինի բաց թողենլ 1-2 ամիս ։
Նրա վերդարաձը տեղի ունեցած ավելի ուշ, քան սպասվում էր՝ 2021 թվականի ապրիլի 10-ին «Ունիոն Բեռլինի» դեմ խաղում, որն ավարտվեց ոչ-ոքի՝ 1-1 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Տանգի Նյանգուն Ֆրանսիա Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցել է 2019 թվականի տեղի ունեցած Եվրոպայի Մ17 առաջնությանը և հասել մինչև կիսաեզրափակիչ։ Նույն հավաքականի կազմում մասնակցել է Աշխարհի Մ17 առաջնությանը, որտեղ Ֆրանսիայի հավաքականը զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը։ Նյանգուն մասնակցել է հավաքականի բոլոր վեց հանդիպումներին, ինչպես նաև դարձել է գոլի հեղինակ Իսպանիայի հավաքականի դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պարի Սեն Ժերմենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ
(8960) Լուսինիոիդես
(8960) Լուսինիոիդես (Luscinioides), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,897656 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1378 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1801,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199818 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,39° անկյուն։
Ջերարդ Բաթլեր
Ջերարդ Ջեյմս Բաթլեր (Gerard James Butler, ), շոտլանդացի դերասան, որը հայտնի է «Օպերայի ուրվականը», «300 սպարտացիները», «Ռոքնռոլլա» ֆիլմերից։
Կենսագրություն
Ջերարդ Բաթլերը ծնվել է Գլազգոյում, Շոտլանդիա, կաթոլիկ ընտանիքում։ Բաթլերն ունի շոտլանդական և իռլանդական արմատներ։ Երբ Ջերարդն ընդամենը 6 ամսական էր, ծնողների հետ տեղափոխվում է Մոնրեալ, Կանադա։ Սակայն 1971 թվականին Ջերարդի մայրն ամուսնալուծվում է և երեխաների հետ վերադառնում է իր հայրենի քաղաք՝ Պրեսլի, որտեղ էլ անցել է Ջերարդի մանկությունը։ Փոքր հասակից հետաքրքրվել է թատրոնով և կինոյով։ Ավարտել է Գլազգոյի համալսարանի իրավագիտության բաժինը։ Դերասանական կարիերան սկսել է իրավաբանական ընկերությունից հեռացվելուց հետո միայն, 28 տարեկան հասակում։ Ջերարդի առաջին դերը կինոյում «Տիկին Բրաուն» ֆիլմում էր։
Առաջին մեծ դերը «Դրակուլա 2000» ֆիլմում էր։ Այնուհետ նկարահանվում է «Աթթիլա» հեռուստաֆիլմում, «Հրե իշխանություն», «Ժամանակի թակարդում», «Լառա Քրոֆտ. Կյանքի օրորոց» ֆիլմերում։
Նրա հաջորդ ֆիլմը՝ «Օպերայի ուրվականը», Բաթլերին մեծ ճանաչում բերեց։ Ֆիլմը, որում բոլոր երգերը Բաթլերն անձամբ էր կատարում, մեծ հաջողություն ունեցավ ամբողջ աշխարհում։ Այնուհետ Բաթլերը նկարահանվում է «Սիրելի Ֆրենկի», «Նրանց կյանքի խաղը», «Բեովուլֆ և Գրենդել» ֆիլմերում։
Լեոնիդաս արքայի դերը «300 սպարտացիները» ֆիլմում, որը հիմնված է Ֆրենկ Միլլերի «300» կոմիքսի հիման վրա, Բաթլերին համաշխարհային հռչակ բերեց։
Այնուհետ նա կինոէկրաններին երևաց «Փրկագին» ֆիլմում Փիրս Բրոսնանի հետ միասին և «Հ.Գ. Ես սիրում եմ քեզ» ռոմանտիկ կատակերգությունում։
2008 թվականին նկարահանվում է «Նիմ կղզին» և Գայ Ռիչիի «Ռոքնռոլլա» ֆիլմերում, 2009 թվականին՝ «Գեյմեր», «Մերկ ճշմարտություն» և «Օրինապաշտ քաղաքացին» ֆիլմերում։ 2010 թվականին էկրաններ դուրս եկան «Գլուխների որսորդը» ֆիլմը և Բաթլերի ձայնով «Ինչպես վարժեցնել քո վիշապին» մուլտֆիլմը։
2011 թվականին էկրաններ բարձրացան Ջերարդ Բաթլերի մասնակցությամբ «Կորիլիանուս» ֆիլմը, որը Շեքսպիրի համանուն ստեղծագործության ժամանակակից էկրանավորումն է, Movie 43 կատակերգությունը և «Հրաձիգով քահանան» ֆիլմերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Շոտլանդացի փաստաբաններ
(1088) Միտակա
(1088) Միտակա (Mitaka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի նոյեմբերի 17-ին Օկուրո Օիկավայի կողմից Տոկիոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,201786 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7704 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6332 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1193,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301677 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,65° անկյուն։
Միտակա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1927 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Օկուրո Օիկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չաքիրօղլու
Չաքիրօղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովայա Կոտելնյա
Նովայա Կոտելնյա (Нова Котельня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Կոտելնյա գյուղում բնակվում էր 401 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր