cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նատաշա Կանդիչ
Նատաշա Կանդիչ (Nataša Kandić, ), սերբ հասարակական գործիչ, իրավապաշտպան։ Հումանիտար իրավունքի կենտրոնի (Բելգրադ) հիմնադիր և գործադիր տնօրեն ։ Կանդիչի հետազոտական աշխատանքներն օգտագործվել են նախկին Հարավսլավիայի միջազգային տրիբունալի հանցագործությունները հետաքննելու համար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1946 թվականին Կրագուևաց քաղաքում (Սերբիա)) ։ Կրթությամբ սոցիոլոգ է։ Հարավսլավիայում ռազմական բախումներից առաջ նա աշխատում էր որպես արհմիութենական վերլուծաբան։ Հեղինակային կոլեկտիվի կողմից գրված «Կոսովոյի հանգույց, արձակե՞լ, թե՞ կտրել» գրքի տպագրությունից հետո Կանդիչը հեռացվեց աշխատանքից (1990)։ Խորվաթիայում պատերազմի սկսվելուց հետո Կանդիչը և նրա ընկերները ակցիաներ են իրականացրել պետության քաղաքականության դեմ` 1991 թվականի հոկտեմբերի 8-ից մինչև 1992 թվականի փետրվարի 8-ը։ Նրանք ամեն օր մոմեր են վառել Սերբիայի նախագահի պալատի մոտ` ի հիշատակ պատերազմում զոհվածների։ 1991 թվականի նոյեմբերից 1992 թվականի մայիս Կանդիչը ղեկավարել է հանրաքվեի քարոզարշավն ընդդեմ Սերբիայի քաղաքացիների մոբիլիզացիայի Խորվաթիայի պատերազմին։ Մասնակցել է Սարաևոյի ռմբակոծման դեմ Սերբիայի ամենամեծ ակցիայի՝ «Սև քողի» կազմակերպմանը։ Էթնիկ հողի վրա պատերազմական հանցագործությունները փաստագրելու համար 1992 թվականի նոյեմբերին հիմնադրել է Մարդասիրական իրավունքի կենտրոնը։ 2004 թվականի ապրիլին ներգրավվել է ռազմական հանցագործությունների փաստաթղթավորման և հետաքննության կենտրոնների ցանցի ստեղծման գործում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբ իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Սերբ հասարակական գործիչներ
Պրուդիշե (գետ)
Պրուդիշե  (Малый Պրուդիշե), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ռիժմա գետի ձախ ափից 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
ԲՏՌ-3Ս
ԲՏՌ-3Ս, ուկրաինական զրահապատ բժշկական մեքենա, որը մշակվել է ԲՏՌ-3Е1 զրահափոխադրիչի հիման վրա ։
Պատմություն
ԲՏՌ-3Ս մշակվել է Կիևի զրահատանկային գործարանում։
2007 թվականին Укрспецэкспорт ընկերությունը շահել է տենդեր Թայլանդի զինված ուժերին 96 հատ ԲՏՌ-3Ե1 զրահափոխադրիչ և դրանց հիման վրա հատուկ մեքենաներ մատակարարելու համար, այդ թվում նաև անիտարական ԲՏՌ-3Ս ։ Երեք ԲՏՌ-3Ս մատակարարվել են Թայլանդ 2012 թվականին , ևս մեկը՝ 2015 թվականին , իսկ երկուսը՝ 2016 թվականին ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 23-ին «Укроборонпром» պետական կոնցեռնը հայտարարել է զրահատեխնիկայի արտադրությամբ զբաղվող գործարանների աշխատանքը միասնականացնելու մասին ։ Հետագայում ԲՏՌ-3Ս զրահամեքենաները հայտնվել են Ժիտոմիրի զրահատանկային գործարանի արտադրանքների ցանկում ։
Նկարագրություն
ԲՏՌ-3Ս-ը նախատեսված է վիրավորներին (այդ թվում նաև ծանր վիրավորներին) նախաբժշկական օգնություն ցույց տալու և դժվարամատճելի վայրերից, վթարի, տարերային աղետների ու մարտական գործողությունների վայրերից նրանց տեղափոխման համար ։
Զրահամեքենայի անձնակազմը բաղկացած է երեք մարդուց (վարորդ, բժիշկ և բուժակ) ։
Որպես զպառազինություն՝ ԲՏՌ-3Ս-ի վրա տեղադվում է 12,7-միլիմետրանոց НСВТ գնդացիր К-10Т կոլիմատորային նշանառությամբ (մարտական լրակազմը՝ 300 փամփուշտ) (դրանից բացի՝ վթարային լրազմում ներառված է մեկ 26-միլիմետրանոց ազդանշանային ատրճանակ) ։
Գծային ԲՏՌ-3 զրահափոխադրիչի համեմատ՝ ԲՏՌ-3Ս-ի ներքին կորպուսի ծավալն ավելի մեծ է, բժշկական բաժնի ներսում տեղադրված են սանիտարական պատգարակներ, «Ա» խմբի բժշկական դեղամիջոցների պահպանության համար նախատեսված չհրկիզվող պահարան, բժշկական սարքավորումներ (թթվածնային շնչառության ապարատ, դեֆիբրիլյատոր, դեղամիջոցների և բժշկական սարքավորումների պահպանման համար նախատեսված տուփ և այլն), լվացարան, սառնարան, տաքացուցիչ-օդաձեռուցիչ և օդորակիչ ։
Զրահամեքենան ունի նաև VРG-950 ռադիոկայան և կարող է ունենալ վերհան սարքավորում ։
Արտաքին կողմից մեքենայի կորպուսին ամրացված է արկղ պահեստային մասերի, սարքավորումների ու այլ անհրաժեշտ պարագաների պահպանության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զրահամեքենաներ
Գալինա Պավլենկո-Չերնիչենկո
Գալինա Իվանովնա Պավլենկո-Չերնիչենկո (Галина Іванівна Павленко-Черниченко, ), ուկրաինացի նկարչուհի, պետրիկովյան նկարազարդման վարպետ, ՈւԽՍՀ ժողովրդական ստեղծագործության վաստակավոր վարպետ։ Եկատերինա Բիլոկուրի անվան մրցանակի դափնեկիր, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր։ Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամ։
Կենսագրություն
Գալինա Պավլենկո-Չերնիչենկոն ծնվել է Պետրիկովկա գյուղում (Դնեպրոպետրովսկի մարզ)։ Մայրը` Պրասկովյա Պավլենկոն, եղել է 20-րդ դարի սկզբին պետրիկովյան նկարչության ամենահայտնի վարպետներից մեկը։ 1944 թվականից Գալինան աշխատել է Կիևի փորձնական կերամիկական-գեղարվեստի գործարանում `պետրիկովյան նկարչության այլ վարպետների` Մարֆա Տիմչենկոյի, Վերա Կլիմենկո-Ժուկովայի, Պելագեյա Գլուշչենկոյի և քրոջ՝ Վերա Պավլենկոյի հետ։ Հիմնականում աշխատել է ճենապակու և թղթի վրա։ Արվեստագետի ստեղծագործությունների հարուստ հավաքածուն, որը ներառում է շուրջ 300 աշխատանք, պահվում է Ուկրաինական դեկորատիվ արվեստի պետական թանգարանում ։
Մասնակցել է հանրապետական (1936), համամիութենական (1938), արտասահմանյան (1937) ցուցահանդեսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Ստրուսովո
2001 թվականի տվյալներով Ստրուսովո գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,281 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,73 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զյուբեյդե հանըմ
Զյուբեյդե հանըմ (Zübeyde, ), Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի մայրն է։
Ծնվել է 1857 թվականին Սալոնիկում (Օսմանյան կայսրություն, ներկայումս Հունաստան)։ Նա ստացել է միայն տարրական կրթություն` սովորելով կարդալ և գրել, սակայն համեմատելով այդ ժամանակներում այլ կանանց հետ, դա ուսման մակարդակի բավականին բարձր շեմ էր համարվում։ Բանն այն է,որ Օսմանյան կայսրությունում կարծում էին, որ կանայք կարիք չկար, որ կարդալ իմանային։ Նրա գրաճանաչության համար ատերը նրան անվանում էին «Զյուբեյդե մուլլա»։
1878 թվականին նա ամուսնանում է սահմանապահ Ալի Ռըզայի հետ, ով իրենից մեծ էր 20 տարի։ Ամուսնությունը տեղի էր ունեցել Զյուբեյդեյի քրոջ միջնորդությամբ։
Սկզբում ծնվեց նրանց դուստրը Ֆաթիման, այնուհետև որդին` Ումարը, հետո մյուս որդին` Ահմեդը, բայց նրանք բոլորը մահացան մանուկ հասակում։ Ենթադրաբար 1881 թվականին ծնվեց նրանց որդին Մուստաֆան, իսկ 1885 թվականին նրանց դուստրը ` Մակբուլեն, որոնք ողջ մնացին։ 1889 թվականին Զյուբեյդեն ունեցավ ևս մեկ դուստր Նակլիյեն, բայց նա մահացավ դեռ մանուկ հասակում` տուբերկուլյոզից։
1887 թվականին մահացավ Ալի Ռըզան։ 30-ամյա այրին մնաց մենակ երկու մանկահասակ երեխաների հետ։ Նա տեղափոխվեց իր եղբայր Հուսեյնի մոտ, ով զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ։
Զյուբեյդեն ամուսնացավ երկրորդ անգամ արդեն Ռահիմ բեյի հետ, ով ուներ չորս երեխա առաջին ամուսնությունից։ Այս հանգամանքը էլ ավելի հեռացրեց Մուստաֆային մորից։
Բալկանյան պատերազմից հետո, որի արդյունքում Սալոնիկը անցավ Հունաստանին, Մուստաֆա Քեմալ տուն գնեց իր մոր և Մակբուլեյի համար Ստամբուլում։ 1922 թվականին Զյուբեյդեն տեղափոխվեց Անկարա, բայց տեղի կլիման վատ ազդեցության ունեցավ կնոջ առողջության վրա, և նա տեղափոխվեց Իզմիր, որտեղ էլ ապրեց մինչև իր կյանքի վերջը։ 1940 թվականին Իզմիրում կնոջ պատվին տեղադրվեց հուշարձան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Մակեդոնացի թուրքեր Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից
Գարի Մելհերս
Գարի (Գարիբալդի) Հուլիուս Մելհերս (Gari Melchers, ), գերմանական ծագումով ամերիկացի նկարիչ, գեղանկարչության նատուրալիստական ​​դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը ԱՄՆ-ում։
Կենսագրություն
Ծնվել է վեստֆալիացի քանդակագործ Հուլիուս Թեոդոր Մելխերսի ընտանիքում։ Նկարչություն է սովորել Դյուսելդորֆի Արվեստների ակադեմիայում, այնուհետև՝ Փարիզում՝ Ժյուլ Ժոզեֆ Լեֆևրի և Գուստավ Բուլանժերի մոտ։ Նրա կտավներից շատերը, որոնք ներկված վառ, թարմ, գունեղ երանգներով, նվիրված են Հոլանդիայի հասարակ մարդկանց կյանքին։ 1900 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում Գարի Մելխերսը պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։ Հետագա ստեղծագործական շրջանում զբաղվել է նաև պատերի նկարչությամբ (Կոնգրեսի գրադարան, Վաշինգտոն)։ Նկարիչը հերթափոխով ապրել է Փարիզում, Հոլանդիայում և Նյու Յորքում։ 1909 թվականին դարձել է Վայմարի համալսարանի պրոֆեսոր։
1903 թվականին նա ամուսնացել է 1880 թվականին ծնված վայմարցի նկարչուհի Քորին Լոուտոն Մաքալի հետ, որը սովորել է Մերիլենդի ինստիտուտի մեխանիկական արվեստների պրակտիկ դպրոցում և Կոլարոսի ակադեմիայում։ Մաքքալը 20 տարով փոքր է եղել իր ամուսնուց ։
1965 թվականին Ֆալմութում գտնվող նկարչի տունը գրանցվեց ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային ռեգիստրում և այդ ժամանակվանից ընդգրկվել Վիրջինիա նահանգի 119 պետական ​​պահպանվող հուշարձանների ցանկում։
Արտաքին հղումներ Գարի Մելհերս
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Մուզարեթ
Մուզարեթ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Կաղզվանի գետ
Կաղզվանի գետ, Կազմանդարսւսու, Կաղգվանի ձոր, Կապույտ գետ, Կապուտա ջուր, Շատակն, գետակ Արաքսի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Հայկական Պար լեռնաշղթաի Ջրաբաշխ լեժնագագաթի հյուսիսային լանջերից՝ մի լճակից և անցնելով Կաղզվանի շրջանով նրանից հյուսիս-արևմուտք թափվում է Արաքսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Արաքս գետի վտակներ
Ջախոննամո
Ջախոննամո  (, Ҷахоннамо; «Աշխարհը մեր շուրջ»), Տաջիկստանի պետական լրատվական հեռուստաալիք։ Հիմնվել է Տաջիկստանի հանրապետության կառավարության № 546 որոշումով 2008 թ. հոկտեմբերի 31-ին։ Եթեր է հեռարձակվում 2008 թ. նոյեմբերի 5-ից ։ Հեռուստաալիքի տնօրենն է Աբդումաջիդ Ուսմոնովը։ Հեռուստաալիքը հասանելի է Տաջիկստանի գրեթե ողջ տարածքում, նաև հեռարձակվում է ABS-1 (75.0°E) արբանյակով։
(2137) Պրիսցիլլա
(2137) Պրիսցիլլա (Priscilla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի օգոստոսի 24-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,185019 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0135 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3565 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2076,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173395 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պարթենոն (այլ կիրառումներ)
Պարթենոն եզրը կարող է վերաբերել՝
Պարթենոնը Աթենքի Ակրոպոլիսում գտնվող հնագույն տաճար է, որը նվիրված է քաղաքի հովանավոր Աթենաս աստվածուհուն։
Չերնյավկա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Չերնյավկա (Чернявка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1618 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերնյավկա գյուղում բնակվում էր 465 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2238 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 207,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1618 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանտա Կոլոմա ՖԱ
Սանտա Կոլոմա, ֆուտբոլային ակումբ Անդորրայից։ Անդորրայի 6-ակի չեմպիոն և 8-ակի գավաթակիր։
Կատեգորիա:1986 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Վլադիմիր Արխանգելսկի
Վլադիմիր Արխանգելսկի (Владимир Васильевич Архангельский ), խորհրդային գրող։
Ծնվել է 1906 թվականի հունիսի 12-ին, Կալուժսկայա նահանգի Կոզելսկի գավառի Դուդինո գյուղում, քահանայի ընտանիքում։ Թաքցնելով իր ծագումը` որպես ծննդյան վայր մատնանշել է Պենզան։ Ստացել է իրավաբանական բարձրագույն կազմություն։ 1930-1940 թվականներին զբաղվել է կոմերիտական, լրագրողական և դատախազական աշխատանքներով։
1926 թվականից տպագրվել է։ «Անձրևի կաթիլը» (1950 թվական), «Մի անգամ ամռանը» (1952 թվական), «Ջրի կաթիլի ճանապարհորդությունը» (1953 թվական, 1954 թվական, 1958 թվական, 1966 թվական), «Ինչպես եմ ես ճանապարհորդել Ալթայում» (1958 թվական), «Ճանճասպանը և սերմնագռավը» (1965 թվական), «Նոր դարի երիտասարդությունը» (1963 թվական), «Եվ վաղը ճակատամարտ կլինի» (1968 թվական) և այլ գրքերի հեղինակ է։ «Հիանալի մարդկանց կյանքը» շարքից հեղինակել է «Նոգին» (1964 թվական, 1966 թվական), «Ֆրունզե» (1970 թվական), «Պյոտոր Սմորոդին» (1974 թվական) գրքերը։
Եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ Եղել է «Որսորդական հորիզոններ» (1950-1962 թվական) և «Ձկնորս-սպորտսմեն» ալմանախների կազմակերպիչներից մեկը։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով և մեդալներով։
Մահացել է 1976 թվականի նոյեմբերի 3-ին, ձկնորսության ժամանակ։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Էլեոնորա դե Մեդիչի
Էլեոնորա դե Մեդիչի (իտ.՝ Eleonora de' Medici. ), Մանտուայի դուքս Վինչենցո I Գոնզագայի հետ ամուսնությամբ ստացել է Մանտուայի դքսուհու տիտղոս։
Նա Մեդիչի հայտնի տոհմի անդամ է և Ֆրանսիայի թագուհի Մարի դե Մեդիչիի քույրը։
Վաղ կյանք
Էլեոնորը (ծնյալ Էլեոնորա) ծնվել է 1567 թվականի փետրվարի 28-ին, Իտալիայի Տոսկանա նահանգի Ֆլորենցիա քաղաքում։ Մկրտություն  ստացել է նույն տարում, Կարդինալ Ինոչենցո Գիոչչի Դել Մոնտեի ձեռամբ ։ Հռոմի պապ Պիուս V-ի անունից արարողությունը ներկայացրեց կարդինալ Շպինելո դե Բենչին ։ Մկրտության արարողությանը հաջորդեց որսորդական էքսկուրսիան ։
Նախնական կարծիք կար, որ Էլեոնորը կամուսնանա Հենրի II-ի և Կատերին դե Մեդիչիի որդի,  Անժուի դուքս Ֆրանցիսկոսի հետ ։ 1570 թվականին Էլեոնորի մոտ ախտորոշվեց բնական ծաղիկ  սուր վարակիչ հիվանդությունը, բայց սա միակ հիվանդությունը չէր, որով նա տառապում էր  ։ Նրա ծնողները սուրբ ջրով կարողացան վերականգնել դստեր  առողջությունը ։
1574 թվականին, երբ Էլեոնորը յոթ տարեկան էր, նրա հորական պապը մահացավ և հայրը դարձավ Տոսկանիայի Մեծ դուքս։ 1578 թվականին, երբ Էլեոնորը տասնմեկ տարեկան էր մահացավ նրա մայրը և հայրը ամուսնացավ Բիանկա Կապելլոյի հետ ։ Մեդիչին ընտանիքի յոթ երեխաներից մեկն էր։ Նրա քույրերից ՝ Մարի դե Մեդիչին դարձավ Ֆրանսիայի թագուհի և ֆրանսիայի թագավոր՝ Լյուդովիկոս XIII Արդարի մայրը։ Մյուս քույրը՝ Աննան,  մահացավ տասնչորս տարեկան հասակում։ Էլեոնորը գրեց հորը մահացող Աննայի անունից, ով ցանկանում էր տեսնել հորը, սակայն նույն օրը նա  մահացավ ։  Էլեոնորի և Մարիի մյուս քույր-եղբայրները նույնպես մահացել են երիտասարդ տարիքում։
Ամուսնական արարողություններ
1584 թվականի ապրիլի 29-ին Մեդիչին ամուսնացավ Վինչենցո I Գոնզագայի հետ ։ Մինչ այդ նա բաժանվեց իր երկրորդ կնոջից՝ Մարգերիտա Ֆառնեսից։ Ամուսնական պայմանագիրը կնքվեց 1584 թվականի ապրիլի 4-ին Մանտուայում։ Տոնակատարության ութերորդ օրը զույգը մեկնեց Ֆլորենցիա հյուրընկալվելու Էլեոնորայի հորը և խորթ մորը։ Այս օրվանից Ֆրանչեսկոն Էլեոնորայի նկարը պահում էր իր մահճակալին մոտ ։ Ապրիլի 10-ին Ֆրանչեսկոն նամակ ուղարկեց Ֆիլիպ II Հաբսբուրգին՝ Էլեոնորի և Վինչենցոյի ամուսնության թույլտվությամբ ։ 1584 թվականի մայիսի 3-ին Էլեոնորան ժամանեց Մանտունա ։ Նա ափ իջավ Միգլիորետտոյում։ Նրան դեպի Պալացցո ուղեկցում էին Օտտավիո Ֆերնեզեն, Պարմայի դուքսը, նրա ապագա ամուսին Վինչենցոն և այլ ազնվականներ։
Պալացցոյում հիմնվելով՝ նա հագավ իր հարսանեկան ոսկեգույն զգեստը և շքախմբի ուղեկցությամբ, ոսկեզօծված սայլակով ժամանեց եկեղեցի։ Ճաշկերույթից հետո Գոնզագայի հետ  այցելեց  կարդինալ Ալեսանդրո Գամբարային ։
Ամուսնական կյանք
Էլեոնորի դիմանկարները բազմազան են։ Դրանք պատվիրվել են դեռևս իր մոր կենդանության օրոք ։ 1586 թվականի մայիսի 7-ին Էեոնորան լույս աշխարհ բերեց իր առաջնեկ որդուն՝ Ֆրանչեսկոյին։ Հղիության ընթացքում նրա հայրը դեղձ էր ուղարկում աղջկան ։ Հաջորդ տարում Էլեոնորայի ամուսնու հայրը մահացավ և Վինչենցոն դարձավ Մանտուայի դուքս, սիկ Էլեոնորը պահպանեց իր՝ դքսուհու կոչումը։ Նույն տարում, ծանր հղիությունից հետո լույս աշխարհ եկեվ նրա երկրորդ որդին՝ Ֆերդինանդոն ։ Հետագայում էլի զավակներ ունեցավ։ Նրա որդիներից Գուգլիելմո Դոմենիկոն(1589) մահացավ երիտասարդ տարիքում, դուստրը՝ Մարգերիտան(1591) ամուսնացավ Լորրեյնի դուքս՝ Հենրի II-ի հետ։ Նրա տղաներից ամենափոքրը՝ Վինչենցոն (1594) տղաներից ամենահաջողակն էր։ 1596 թվականին՝ հղիության չորրորդ ամսում նա կորցրեց երեխային և 1598 թվականին լույս աշխարհ բերեց իր երկրորդ դստերը, որին անվանեց Էլեոնոր։ Հետագայում նա ամուսնացավ Ֆերդինանդ II (Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր) հետ։
1600 թվականի հոկտեմբերին, Էլեոնորը ներկայացավ իր քույր Մարիի և Հենրի IV-ի (Ֆրանսիա) պսակադրությանը։ 1601 թվականին Մարի թագուհին լույս աշխարհ բերեց իր առաջնեկին՝ Ֆրանսիայի թագավոր՝ Լյուդովիկոս XIII Արդար-ին։ Մարիի խնդրանքով Էլեոնորը  դարձավ երեխայի կնքամայրը ։
1602 թվականին, բուժվելու նպատակով Վինչենցոն մեկնեց Ֆլանդրիա՝ Էլեոնորի հսկողությանը թողնելով դքսությունը ։ Նա նամակագրական կապով ամուսնուն տեղեկացնում էր  երկրում տիրող իրավիճակին ։1603-1604-ի  ձմռանը Գալիլեո Գալիլեյոն այցելեց  Մանտուա։ Վինչենցոն նրան նվիրեց ոսկե շղթա և արծաթե երկու սպասք։ 1606 թվականին, Էլեոնորն  իր դստերը՝  Մարգերիտային ուղեկցեց Լորրեյն, որտեղ պետք է տեղի ունենար նրա և դուքս Հենրիի ամուսնությունը ։
Մահ և հուղարկավորություն
1611 թվականի սկզբներին Էլեոնորը հիվանդացավ և երկարատև բուժման արդյունքում թվում էր թե ապաքինվել է ։ Նա երկու ամսով մեկնեց Պալացցո դի Պորտո, որտեղ օդն ավելի մաքուր էր։ Շոգ եղանակներին նա մեկնում էր հյուսիսային՝ Կավրիանա քաղաք։ Այնտեղ նրա վիճակն ավելի վատացավ և նա մահացավ 1611 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, քառասունչորս տարեկան հասակում։ Այդ ժամանակ Վինչենցոն Կազալե Մոնֆերատոում էր։ Նա մահացավ հաջորդ տարում ։
Մահից հետո Էլեոնորի մարմինը տեղադրեցին «կապարե զամբյուղի» մեջ, որը լի էր դեղձերով և սև թավշյա հագուստով։ Մինչ հուղարկավորությունը նա երկու օր մնաց Կարվիանա եկեղեցում։ Ապա սև գործվածքով պատված կառքով, որին կցված էին վեց սև ձիեր, նրան տեղափոխեցին Մանտուա։ Կառքին հետևում էին ևս տասներկու սև կառքեր, որոնք տեղափոխում էին Գոնզագա ընտանիքի սևազգեստ անդամներին։
1611 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Վինչենցոն որոշեց կնոջ հուղարկավորությունը անցկացնել Սուրբ Ֆրանչեսկոյի տոնին, որը հետաձգվել էր Sant'Andrea եկեղեցու շինարարական աշխատանքների հետ կապված։ Արարողակարգն անցկացվեց Կազալե եկեղեցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գոնզագա առանձնատուն Կատեգորիա:Տոսկանիայի թագուհիներ Կատեգորիա:Մանտուայի դքսուհիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի կանայք Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի ազնվականներ Կատեգորիա:Ֆլորենցիայի մարդիք Կատեգորիա:Մեդիչի ընտանիք Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Eulenspiegel
Eulenspiegel (Eulenspiegel), նկարազարդ գրական-գեղարվեստական երգիծական և հումորային պարբերական, որը հրատարակվել է Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։
Պատմություն
«Frischer Wind» երգիծական պարբերականի շարունակողն է, որը հրատարակվել է 1946 թվականից։ Այս պարբերականի գլխավոր խմբագիրը նախ լրագրող Լեկս Էնդեն էր, ապա, 1949 թվականից` Վալտեր Հայնովսկին։ 1954 թվականին թերթը վերանվանվել է «Eulenspiegel», այն բանից հետո, երբ գրեթե նույն անվանումով և նմանատիպ բովանդակությամբ ամսագիրը դադարել է թողարկվել 1950 թվականին։
Մինչև 1972 թվականը «Eulenspiegel»-ը հրատարակվել է «Eulenspiegel Verlag»-ի կողմից, որը նույնպես հիմնադրվել է 1954 թվականին։
Սա Գերմանիայի Դեմոկրատական ​​Հանրապետությունում միակ երգիծական ամսագիրն էր։ Դրա պահանջարկը գերազանցել է տպաքանակը, որը կազմել է 500 հազար օրինակ։
ԳԴՀ-ի այն երեք թերթերից մեկն է, որը վերապրել է Գերմանիայի միավորումը։ Այժմ թողարկվում է առցանց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարբերականներ
Գարեգին Նժդեհի հրապարակ (մետրոյի կայարան)
«Գարեգին Նժդեհի հրապարակ», Երևանի մետրոպոլիտենի կայարան, որը բացվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ։ Հաջորդում է «Շենգավիթ» կայարանին և վերջին կայարանն է։ Գտնվում է Երևանի Շենգավիթ համայնքում և դուրս է գալիս Գարեգին Նժդեհի հրապարակ, Գարեգին Նժդեհի, Թամանցիների փողոցներ։ Մինչև 1992 թվականը հեղափոխական գործիչ Սուրեն Սպանդարյանի անունով կոչվել է «Սպանդարյան հրապարակ», այնուհետև վերանվանվել է Գարեգին Նժդեհի անունով ։ Ունի ելք դեպի Մանանդյան և Բագրատունյաց փողոցներ։
Արսեն Լոքյան
Կենսագրություն
1994 թվականին ավարտելով Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բժշկականխարգելիչ ֆակուլտետը՝ Արսեն Լոքյանը զինվորագրվել է և շարունակել ուսումը Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ռազմաբժշկական ֆակուլտետում՝ ստանալով «Բուժական գործը ցամաքային զորքերում» որակավորում։ 1996 թվականին շարունակել է ծառայությունը ՀՀ զինված ուժերում։ 1999 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիայի «Ղեկավար կազմի» ֆակուլտետ, որն ավարտել է ոսկե մեդալով 2002 թվականին։
Գարեգին Նժդեհի հրապարակ (մետրոյի կայարան)
Կառամատույց
Խոր հիմնադրման հենասյունային կայարան է։ Կառամատույցի հենասյուների արանքները կառուցված են սպիտակ մարմարից` կամարների տեսքով։ Հենասյուները երեսպատված են մուգ շագանակագույն երանգի գրանիտով։
Արսեն Լոքյան
Կենսագրություն
2002 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիայի Միխայիլ Աստվածատուրովի անվան նյարդաբանության ամբիոնում պաշտպանել է գիտական թեզ և ստացել է բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ Նույն թվականին պետական ատեստավորող հանձնաժողովի հատուկ որոշմամբ նրան շնորհվել է բժշկական գիտությունների դոկտորի պատվավոր կոչում։
Գարեգին Նժդեհի հրապարակ (մետրոյի կայարան)
Կառամատույց
Ճարտարապետն է ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ Լևոն Գևորգյանը ։ Կայարանի գլխավոր կոնստրուկտորն է Իլյա Մանուչարյանը ։
Արսեն Լոքյան
Կենսագրություն
Որպես հոգենյարդաբան-գլխավոր նյարդաբան՝ շուրջ 13 տարի աշխատել է զինվորական բժշկական հաստատություններում (ՀՀ ՊՆ 3-րդ բանակային կորպուսի N զորամաս, ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ), զուգաեռաբար գործունեություն է ծավալել ՀՀ ԳԱԱ փորձաքննությունների ազգային բյուրոյում որպես դատահոգեբանական փորձաքննությունների բաժնի փորձագետ (2005-2008 թվականներին)։
2009-2011 թվականներին եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի նյարդաբանության ամբիոնի դասախոս, 2011 թվականի ապրիլի 1-ից հունիսի 30-ը զբաղեցրել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայի ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնը, իսկ արդեն 2011 թվականի հունիսի 30-ին ընտրվել և 2016 թվականին վերընտրվել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայի ռեկտորի պաշտոնում ։
2011-2019 Երևանի պետական բժշկական համալսարանի անոթային նյարդաբանության ամբիոնի դասախոս։
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ (որդի և դուստր)։
Գիտական գործունեություն
Հեղինակ է 60 գիտական հոդվածների, 1 մենագրության, 1 ուսումնական ձեռնարկի և 2 մեթոդական ուղեցույցի։
ՀՀ ԲՈՀ-ի ԺԹ.00.01 «Ընդհանուր հոգեբանություն, հոգեբանության տեսություն և պատմություն, անձի հոգեբանություն (Հոգեբանական գիտություններ) մասնագիտությամբ Հոգեբանության 064 մասնագիտական խորհրդի անդամ է։
2014 թվականին Ֆրանսիայի էքս Ան Պրովանսի Սիանս Պո Էքսի քաղաքագիտության ինստիտուտի (Science Po Aix)՝ «Բարձրագույն քաղաքական գիտությունների ոլորտում ռազմավարական տեղեկատվության կառավարման դասընթացի» շրջանակում կազմակերպված «Տեղեկատվական ռազմավարության կառավարման» ուսուցման շահառու ։
2015 թվականին անցել է որակավորման բարձրացման դասընթաց Ռուսաստանի Դաշնության գիտությունների ակադեմիայի «Մանկավարժահոգեբանական պրոբլեմների ինստիտուտում»՝ «Արդի պայմաններում կրթության կառավարման մանկավարժահոգեբանական պրոբլեմները» թեմայով։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ոսկե հուշամեդալով (2013 թվականին), «Անբասիր ծառայություն» մեդալով (2005 թվականին), «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալով (2002 թվականին), Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիան գերազանցությամբ ավարտելու կապակցությամբ ևս պարգևատրվել է ոսկե մեդալով (2002 թվականին)։
Պաշտպանության նախարարության ղեկավար կազմի կողմից արժանացել է բազմաթիվ պարգևների և շնորհակալագրերի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ
Նորագյուղ (Ասկերանի շրջան)
Նորագյուղ, գյուղ Արցախի Հանրապետության արևելյան հատվածում՝ Ասկերանի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն Ասկերանից՝ 7 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, «Ասկերանի մանկական երաժշտական դպրոց» ՊՈԱԿ-ի Նորագյուղի մասնաճյուղը, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց՝ անվանված Արցախի հերոս Վիտալի Պետրոսյանի անունով, որտեղ սովորում է 218 աշակերտ (2015 թվականի տվյալներով)։ 2011 թվականին Նորագյուղում բացվել է մանկապարտեզ՝ «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի միջոցներով ։
Անվանում
Պատմական Արցախում Նոր շեն, Նորագյուղ անունները երևան են եկել հին գյուղերի տեղափոխման արդյունքում։ Նորագյուղ անունը ստացել է հին գյուղի տեղափոխման արդյունքում։ Իրողությունն այն է, որ այսօրվա Նորագյուղը չորս անգամ փոխել է իր տեղը և չորս անգամ կոչվել է Նորագյուղ։ Նորագյուղը շատ դեպքերում անվանում են «դերու շեն», որովհետև այստեղ շատ տերտերներ են եղել։
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Պատմություն
Հին բնակավայրի պատմությունը սկսվել է 19-րդ դարասկզբից։ Նորագյուղը նախկինում Երիցուշեն էր։ Նորագյուղի Հոնի Խաչ հուշարձանը գտնվում է համանուն լեռան արևելահայաց լանջի վրա (դեպի Ասկերանի կողմը)։ Այդ վայրը համարվել է սրբավայր։ Հին Նորագյուղի (Նոր Նորագյուղը վերջին տարիներին լեռներից իջել է հարթավայ, Ստեփանակերտի օդանավակայանից դեպի հյուսիս-արևելք) եկեղեցին գտնվում է գյուղի արևմտյան մասում։ Այստեղ Ձորակի կրծքից դուրս է գալիս մի աղբյուր` Վերին ջուր անունով։ Գյուղից դեպի հյուսիս, լեռան վրա Սուրեն Խաչ սրբավայրն է։ Իսկ գյուղից 4-5 կմ հեռավորության վրա, Զնգլ կոչվող տեղամասում կա քարայրի տեսքով մի կացարան, որին տեղացիներն անվանում են Քարե տուն։ Արաբ պատմիչ Իբն ալ-Ասիրն իր պատմության գրքում վկայում է հետևյալը.
Հավաստի տեղեկություններ են պահպանվել Աղվանանց երկրի պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացուց: Նա գրում է.
Մակար Բարխուդարյանը Շիկաքարը ցույց է տալիս Քարագլխի տեղում։
Աշխարհագրություն
Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Համայնքը հարթավայրային է, ունի 2297.7 հա տարածք, որից 1559.14 հա գյուղատնտեսական նշանակություն ունի, 372.0 հա անտառային հողեր են։ Նորագյուղ համայնքի սահամանային գոտով հոսում է Կարկառ գետի Հիլիսի վտակը։ Նորագյուղում 2011 թվականին կառուցվել է ներքին ջրաբաշխիչ ցանց՝ «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի միջոցներով ։ Նորագյուղի աշխարագրական դիրքը նկարագրել է նաև պատմաբան Ն. Ադոնցը։
Տնտեսություն
Համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 1517 մարդ, կա 350 տնտեսություն։ Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Հայտնի է Մերուժան Ժայռափոր աղբյուրը, որը գտնվում է գյուղից վերև։ Ժայռափոր նովի վրա` երկու օղ, իսկ ժայռի վրա` արձանագրություն. Նորագյուղացիները, բացի «Հոնի խաչ» սրբավայրից, պաշտպանել և այժմ պաշտպանում են «Սարի խաչ», «Պառավի խաչ», «Սռի խաչ», «Մեծ նան» և «Նոր խաչ»'' սրբավայրերը։
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ սուրբ Գևորգ եկեղեցի (1810), գերեզմանոց (19-20-րդ դարեր), աղբյուր (19-րդ դար), սրբատեցի «Սարե խաչ» (17-20-րդ դարեր), հաշվառված է 16 հուշարձան։ Հին Նորագյուղի եկեղեցին կառուցվել է 1910 թվականին ժողովրդի օգնությամբ, Ավագիմ Զաքարյանի նախաձեռնությամբ և անմիջական մասնակցությամբ ։
Արցախյան ազատամարտի տարիներին ռմբակոծության ժամանակ գյուղի պատմամշակութային վայրերը չէին տուժել։
Այգիներ
Գալուստանց, Մարդունց, Հայրապետանց, Մոսունց, Շտորանց, Չոբանանց, Դերունց, Մելքումանց, Մուղդուսանց, Նաշունց, Անդրունց, Աղաբեկանք, Զաքարանց, Լենտի տակ, Վարդոտ։
Նորագյուղցիները Հայրենական Մեծ պատերազմում
Հայրենական Մեծ պատերազմում մասնակցել են 256 նորագյուղցիներ, որոնցից 92-ը զոհվել են ։
Գյուղն Արցախյան ազատամարտի տարիներին
Արցախյան ազատագրական պայքարին Նորագյուղից մասնակցել են հարյուրավոր ազատամարտիկներ ։
Արցախյան ազատամարտի տարիներին՝ 1990 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, գյուղը ռմբակոծվել էր МИ-24 ուղղաթիռներով, եղել էր մեկ զոհ և յոթ վիրավոր ։
Հետաքրքիր փաստեր
1990-1991 թվականներին, երբ Արցախը շրջափակման մեջ էր, Անդրանիկ Մարգարյանը տարբեր առաքելություներով հաճախակի էր գալիս Ղարաբաղ։ Օդանավակայանում թուրք օմոնակաները հետապնդում էին Հայաստանի գրանցում ունեցողներին։ Որպեսզի Ա. Մարգարյանը խուսափի նման խոչընդոտներից, ստիպված գրանցվել է Արցախում` որպես գյուղի բնակիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ասկերանի շրջանի բնակավայրեր
Nico and the Niners
Nico and the Niners, Twenty One Pilots ամերիկյան դուետի գրած և ձայնագրած երգ՝ Trench հինգերորդ ստուդիական ալբոմի համար։ Nico and the Niners-ը թողարկվել է 2018 թվականի հուլիսի 11-ին Jumpsuit երգի հետ ։ Երգի գագաթնակետը Billboard Hot 100-ում 79-րդ հորիզոնականն էր ։
Հորինում
Nico and the Niners-ը գրված է ռեգգի, ռեփ, թրիփ-հոփ, Ռոք և փսիխոդելիկ երաժշտական ժանրերում, երեք րոպե և քառասունյոթ վայրկյան երկարությամբ ։ Երգի մեջ կա առանձին ռեպի մաս, օգտագործվում են հակառակ շրջված հարվածային գործիքներ և վոկալ։ Երգը գրված է մինոր գամմայում և ունի 140 հարված մեկ վայրկյանում ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Nico and the Niners երգի տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հուլիսի 26-ին ։ Այն նկարահանել է ռեժիսոր Էնդրյու Դոնոհոն, որը նկարահանել է Trench-ի եռերգության բոլոր երաժշտական տեսահոլովակները։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Ուկրաինայում՝ Խարկովում և Կիևում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 սինգլներ Կատեգորիա:2018 երգեր Կատեգորիա:Twenty One Pilots խմբի երգեր
Լաոդիկայի ընտանիք
Լաոդիկայի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների ընտանիք, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։ Ընտանիքը անվանվել է այս ընտանիքի առաջին աստերոիդի պատվին՝ (507) Լաոդիկա։
Տես նաև
Կատեգորիա:Աստերոիդների ընտանիքներ
Դաֆնի Քին
Դաֆնի Քին Ֆերնանդես (Dafne Keen Fernández։ ), անգլո-իսպանացի դերասանուհի, հայտնի է Քրուզ Օլիվերի «Փախստականները» հեռուստաֆիլմում խաղացած Աննայի «Անի» և «Լոգան» ֆիլմում մուտանտ Լորայի դերերով։
Կենսագրություն և կարիերա
Դաֆնի Քինը բրիտանացի դերասան Ուիլ Քինի և իսպանացի դերասանուհի, թատրոնի ռեժիսոր և բանաստեղծուհի Մարիա Ֆերնանդես Աչեի դուստրն է ։
Քինը առաջնելույթ է ունեցել կինոյում 2014 թվականին (իր հայրիկի հետ միասին) Քրուզ Օլիվերի «Փախստականները» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է Աննայի «Անի» դերը  ։
2017 թվականին «Լոգան» ֆիլմում նկարահանվել է մուտանտ Լորայի դերով ։
2019 թվականին Դաֆնին հայտնվել է էկրաններին Լորա Բելակվայի «Մութ սկիզբ» բրիտանական սերիալի գլխավոր հերոսներից մեկի դերով։ Նա շարունակել է խաղալ այդ դերը երկրորդ եթերաշրջանում, որը թողարկվել է 2020 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Կոմինտերն (գյուղ, Նազարովսկի շրջան)
Կոմինտերն (Коминтерн), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Նազարովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Նազարովսկի շրջանի բնակավայրեր
(9996) ANS
(9996) ANS, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սաֆինա հեռուստատեսություն
Սաֆինա հեռուստատեսություն (Телевизиони Сафина), Տաջիկստանի պետական հեռուստաալիք։ Հիմնվել է Տաջիկստանի հանրապետության կառավարության № 308 որոշումով 2005 թ. օգոստոսի 22-ին։ Եթեր է հեռարձակվում 2008 թ. սեպտեմբերի 3-ից։ Հեռուստաընկերության բացման հանդիսավոր արարողությանը մասնակցել է Տաջիկստանի նախագահ Էմոմալի Ռահմոնը ։ Նախապես հեռարձակվում էր օրական 12 ժամ, այնուհետև եթեային ժամանակը երկարացվեց մինչև 18 ժամ։ 2006 թ. սեպտեմբերի 1-ից հեռուստաալիքը սկսվեց տարածվել ABS-1 (75.0°E) արբանյակից։
Հեռուստաընկերությունը թղթակիցների կետեր ունի Կուրգան-Թյուբե, Խուդջանդ և Կուլյաբ քաղաքներում։
Հեռուստաալիքի առաջին տնօրենը եղել է Մահմադսաիդ Պիրովը, որը այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչ 2009 թվականը ։ 2009 թվականից ընկերության տնօրենն է Լութֆուլլո Դավլաթովը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաջիկստանի հեռուստաընկերություններ
Աթենասի տաճար (այլ կիրառումներ)
Աթենասի տաճար եզրը կարող է վերաբերել՝
Աթենասի տաճարը Աթենքի Ակրոպոլիսում գտնվող հնագույն տաճար է։
Ալան Սիլվեստրի
Կենսագրություն և կարիերա
Ալան Էնթոնի Սիլվեստրին ծնվել է 1950 թվականի մարտի 26-ին Նյու Յորքում։ Մանկությունն անցել է Նյու Ջերսի նահանգի Տինեկե քաղաքում։ Հայրը ծագումով իտալացի էր, իսկ մայրը իռլանդացի։ Չնայած նրա ծնողները երաժշտության հանդեպ հետաքրքրություն չէին ցուցաբերում, բայց Ալանը արդեն մանուկ հասակից հետաքրքրվում էր երաժշտությամբ և թմբուկ էր նվագում։ Դպրոցում սովորելու տարիներին դպրոցի երաժշտախմբի անդամ էր և սովորում էր նվագել ֆագոտ, կլառնետ և սաքսաֆոն։ Երաժշտությւնից բացի նա նաև սիրում էր բեյսբոլը։
14 տարեկանում սկսում է նվագել իր գնած կիթառով։ 1967 թվականին Ալան Սիլվեստրին հիմնում է իր առաջին ջազային նվագախումբը՝ «Հարավային քամիների տրիո» (The South Winds Trio), որտեղ նա կիթառահար էր, Գնել Գոլբինը (Glen Gollobin) ֆլեյտա էր նվագում, իսկ Քեն Պետրետին (Ken Petretti) թմբկահար։
Դպրոցն ավարտելուց հետո 1968 թվականին նա ընդունվում է Բոստոնի Բերկլիի երաժշտական քոլեջի ջազի բաժինը։ Այնտեղ մնում է 2 տարուց էլ քիչ, ու սկսում է ինքը երաժշտություն գրել։ 1970 թվականին տեղափոխվում է Լաս Վեգաս և հանդես է գալիս «Ուեյն կոկրան և Ս. Ս. Ռայդերս» (Wayne Cochran and the C.C. Riders) բլյուզ խմբում որպես կիթառահար, ու դրա հետ մեկտեղ կիսատ չի թողնում ուսումը։
Բոստոն կատարած կարճ ուղևորությունից հետո նա վերադառնում է Լաս Վեգաս և աշխատում է մի երաժշտական խմբում որպես գործիքավորող։ Այնուհետ պայմանագիր է կնքում ստուդիաներից մեկի հետ, որի համար մեկնում է Ֆինիքս, սակայն կապված ցածր աշխատավարձի հետ մեծ դժվարություններով լուծարում է պայմանագիրը։ Դրանից հետո նա մեկնում է Լոս Անջելես, որտեղ նա ծանոթանում է Բրեդֆորդ Կրեգի հետ, ով առաջարկում է նրան ֆիլմի համար երաժշտություն գրել։ Ալանի գրված երաժշտություններով ֆիլմերը հաջողություն չէին ունենում, սակայն նա այդ ընթացքում կատարելագործում էր իր երաժշտական հմտությունները։
1976 թվականին նա սովորում է դաշնամուր նվագել, որից հետո ռեժիսոր Պոլ Մայքլ Գլեյսերը նրան առաջարկում է երաժշտություն գրել «Ստարսկի և Հաթչ» սերիալի համար։ Դրանց մի մասը հաջողված են լինում և Metro Goldwyn Mayer ընկերությունը նրան հրավիրում է երաշժտություն գրելու «Կալիֆորնիական ճանապարհային պարեկ» սերիալի համար։ Այդ սերիալի համար նա գրում է ավելի քան 120 ժամ երաժշտություն
Այդ տարիներին նա իր տանը տեղադրում է երաժշտական ստուդայի գործիքներ և սկսում շատ աշխատել։ 1983 թվականին ծանոթանում է ռեժիսոր Ռոբերտ Զեմեկիսի հետ, ում «Սիրավեպ քարի հետ» ֆիլմի համար գրում է 3 րոպեանոց երաժշտություն։ Դրանից հետո նա երաժշտություն է գրում Զեմեկիս գրեթե բոլոր ֆիմերի համար։ Նկարահումներից մեկ ժամանակ ծանթանում է դիրիժոր Ջեյմս Քեմբլի հետ, ում հետ հետագայում աշխատում է մինչև 1991 թվականը։ 1985 թ. Զեմեկիսը ծանթացնում է Սիլվեստրիին Սթիվեն Սփիլբերգի հետ, ով հիացած նրա երաժշտությունից մշտական աշխատանքի է վերցնում նրան։
Ֆիլմագրություն
Ալան Սիլվեստրին երաժշտություն է գրել մոտ 110 ֆիլմի համար, որոնցից են.
Սկավառակագրություն
Ալան Սիլվեստրիի երաժշտությամբ գրված բազմաթիվ սաունդտրեկներ են թողարկվել ։ Նաև թողարկվել են առանձին սկավառակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոկոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ
Անդրյուկի
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2779 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Մոստովսկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1861 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պիչա (Սնիգիրևկայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լոհուսուու (Էստոնիայի շրջան)
Լոհուսուու շրջան (Lohusuu vald), շրջան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Լոհուսուու գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 872 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 8,55 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Նադերժինշչինա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Նադերժինշչինա (Надержинщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
1980-ականներ
1980-ականներ (արտասանվում է «Ինը հարյուր ութսունականներ» կամ «հազար ինը հարյուր ութսունականներ», ավելի հաճախ անվանում են «Ութսունականներ») տասնամյակ Գրիգորյան օրացույցով, որը սկսվել է 1980 թվականի հունվարի 1-ից 1989 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։
Տասնամյակի ընթացքում տեղի ունեցան մեծ սոցիալ-տնտեսական փոփոխություններ պայմանավորված տեխնոլոգիայի զարգացման հետ և սկիզբ առավ գլոբալիզացիան։ Տնտեսական մեծ աճ գրանցեցին Թայլանդը, Մեքսիկան, Հարավային Կորեան, Թայվանը, Չինաստանը, Ճապոնիան և Արևմտյան Գերմանիան։ Գլոբալ տաքացումը հայտնի դարձավ գիտական և քաղաքական ոլորտներում սկսած 1980-ականներից։
Զարգացող երկրները ունեցան տնտեսական դժվարություններ պայմանավորված պարտքային ճգնաժամի հետո, որից հետո նրանք ընկան մի շարք միջազգային կազմակերպություններից կախվածության մեջ, այդ թվում Միջազգային արժույթային հիմնադրամ (IMF) և Համաշխարհային բանկի։
Շատ նոր հակամարտություններ բռնկվեցին, այդ թվում Իրան-իրաքյան պատերազմը, Աֆղանական պատերազմը, Լիբանանյան պատերազմ 1982-ը, Ղարաբաղյան պատերազմը և այլն։ Իսլամիզմը դարձավ հզոր քաղաքական ուժ և ստեղծվեցին շատ ահաբեկչական կազմակերպություններ, ներառյալ Ալ Քաիդան։
1986 թվականին Խորհրդային միության ղեկավար Միխայիլ Գորբաչովը սկսեց նոր տնտեսական բարեփոխումներ, որը կոչեց վերակառուցում, ինչը թուլացրեց կումունիստական կուսակցության դիրքերը։ 1989 թվականին քանդվում է Բեռլինի պատը։
Ահաբեկչություններ
Տասնամյակի ամենաարյունալի ահաբեկչական գործողություններն են`
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1980-ականներ
Հարիեթ Թաբմեն
Հարիեթ Թաբմեն (Harriet Tubman, ), աֆրոամերիկյան ժողովրդի հերոսուհի, աբոլիցիոնիստ, պայքարել է ԱՄՆ-ում ստրկության վերացման և սոցիալական բարեփոխումների համար։ Փախել է ստրկությունից, այնուհետև օգտագործելով ստրկության դեմ պայքարող ակտիվիստների «Ստորգետնյա երկաթուղի» կոչվող ցանցի օգնությունը՝ 13 փուլով փրկել է 70 ստրուկների՝ այդ թվում իր ընտանիքին։ Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ որպես խուզարկու ծառայել է Միության բանակում։ Ավելի հասուն տարիքում Թաբմենը կանանց ընտրական իրավունքների պաշտպան է եղել։
Վաղ տարիքում գլխի վնասվածք է ստացել, երբ իր բարկացած վերահսկիչը ծանր մետաղյա բեռը ցանկանալով նետել այլ ստրուկի վրա, վրիպել և հարվածել է նրան։ Ցնցումն առաջացրել է գլխացավ և հիպերսոմնիա, որոնք ուղեկցել են նրան ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Վնասվածքից հետո Թաբմենն սկսել է տեսնել տարօրինակ տեսիլքներ և վառ երազներ, որոնք նա վերագրել է Աստծուն։ Այս փորձառությունները, զուգակցված նրա մեթոդիստական ​​դաստիարակության հետ, ստիպել են նրան դառնալ բարեպաշտ կրոնական։
1849 թվականին Թաբմենը փախել է Ֆիլադելֆիա, սակայն շուտով վերադարձել է Մերիլենդ, որպեսզի փրկի իր ընտանիքը։ Աստիճանաբար, խումբ խումբ, նա իր բարեկամներին տեղափոխել է նահանգից։ Արդյունքում ստրկությունից ազատել է տասնյակ մարդկանց։ Ճանապարհորդելով գիշերը և ծայրահեղ գաղտնիության պայմաններում՝ Թաբմենը (կամ «Մովսես», ինչպես նրան անվանում էին) «երբեք չէր կորցնում ուղևորին»։ 1850 թվականին Փախստական ստրուկների մասին օրենքի ընդունումից հետո օգնել է փախստականներին գնալ դեպի հեռավոր հյուսիս՝ Բրիտանական հյուսիսային Ամերիկա (Կանադա)։ Նա նաև օգնել է ազատ արձակված ստրուկներին աշխատանք գտնել։ 1858 թվականին Թաբմենը ծանոթացել է Ջոն Բրաունի հետ և օգնել նրան կազմակերպել և կողմակիցներ գտնել 1859 թվականի արշավի համար։
Երբ սկսվել է քաղաքացիական պատերազմը, Թաբմենը ծառայել է Միության բանակում՝ սկզբում որպես խոհարար և բուժքույր, ավելի ուշ՝ զինված հետախույզ և լրտես։ Լինելով պատերազմի ժամանակ զինված խումբը ղեկավարող առաջին կինը՝ նա առաջնորդել է դեպի Կոմբախի-Ֆերրի խումբը, որն ազատ է արձակել ավելի քան 700 ստրուկի։ Պատերազմից հետո նա տեղափոխվել է տուն, որը ձեռք է բերել 1859 թվականին Օբերնում, որտեղ նա հոգ էր տանում իր ծեր ծնողների մասին։ Նախքան հիվանդանալը Թաբմենն ակտիվորեն մասնակցում էր կանաց ընտրական շարժմանը։ Դրանից հետո նրան ընդունել են ծեր աֆրոամերիկացիների ապաստարան, որը տարիներ առաջ ինքն էր հիմնել։ Մահվանից հետո նա դարձել է ազատության համար պայքարի խիզախության օրինակ։
Կյանք անազատության մեջ
Արամինտա Ռոսը ծնվել է ստրուկներ Հարիեթ Գրինի և Բեն Ռոսի ընտանիքում, մեծացել է Դորչեստր շրջանի ագարակում։ Ընտանիքի տասնմեկերորդ երեխան էր։ Նրա ծննդյան տարեթիվը և վայրը հայտնի չեն։ Յոթ տարեկանից աշխատում էր որպես աղախին՝ կատարելով տարբեր տնային աշխատանքներ և խնամելով հարևան ագարակատերների երեխաներին։ Ինչպես իր հարազատները, նա ևս սկսել է աշխատել այգիներում։
24 տարեկանում նա ամուսնացել է ազատ աֆրոամերիկացի Ջոն Թաբմենի հետ։ Բայց երբ նա խոսակցություններ էր սկսում ստրկությունից դեպի հյուսիս փախչելու մասին, ամուսինը սպառնացում էր, որ եթե Հարիեթն այդպիսի բան անի, ինքը նրան կհանձնի։ Սակայն Հարիեթը զգուշանում էր, որ իրեն կվաճառեն, և երբ նա, այդուհանդերձ, 1849 թվականին որոշեց փախչել հյուսիս, դա արեց իր եղբայրների՝ Բենի և Հենրիի հետ՝ առանց ամուսնուն որևէ բան ասելու։ Փախուստի առաջին փորձն անհաջող էր։ Թաբմենի հետ փախչող եղբայրները ստիպեցին նրան վերադառնալ։ Հաջողությամբ ավարտվեց միայն երկրորդ փորձը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բուժքույրեր
Մուշեղ
Մուշեղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ավետարան (5222)
Ավետարան (5222), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5222 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1499 թվականին Մարգարայ գրիչի կողմից Երզնկան գյուղում (Աղբակ)։ Կազմողը եղել է Վարդանը։ Ստացողները եղել են Ատոմը, Խարիպ խաթունը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 18x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 279 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 13, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, կիսախորան։ Հիշատակարան գրչի՝ 211ա, 274բ, հետագայի՝ 278բ, 279ա (16-րդ դար), 11բ, (1744 թ.), 279ա, (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Ալափարս)
Սուրբ Վարդան Զորավար, եկեցեցի և ուխտատեղի Կոտայքի մարզի Ալափարս գյուղի կենտրոնում։
Պատմություն
Կառուցվել է 4-5 դարերում, սակայն մեզ հասել 1857 թ-ի վերանորոգումով, որի ժամանակ արվել են հավելումներ Ալափարսեցի (Այլաբերցի) մեծահարուստ Ավետիս Մելիք-Բադալյանի նախաձեռնությամբ։ Ալափարս գաղթած Խոյեցիները ըստ ավանդության իրենց հետ բերում են Ավարայրի դաշտում Վարդան Մամիկոնյանի արյամբ ներկված, սրբացված երկու սև քար, որոնցից մեկը պահ տալիս Երևանի Պողոս-Պետրոս եկեղեցում, մյուսն էլ դառնում է Ս. Վարդան եկեղեցու հիմնաքարը, նրանք այդպիսի մի քար էլ թողած են լինում իրենց հայրենի բնակավայրում, որը նույնպես ուխտատեղի է։
Կառուցվածք
Եկեղեցին կառուցված է բազալտե կոպտակոփ քարերով, իսկ զանգակատունը և շքամուտքը հղկված քարերով։ Ս. Վարդանը ունի երկու մուտք։ Յուրաքանչյուր տարի հոկտեմբեր ամսվա վերջին կիրակի օրը մեծ շուքով նշվում է Ս. Վարդանա ուխտը, որին մասնակցում են հազարավոր մարդիկ ոչ միայն տարածաշրջանից և Հայաստանից, այլ նաև արտասահմանից։
վ վ
Կիրի Տե Կանավա
Կիրի Ջենետ Տե Կանավա (մաորի լեզվով՝ Kiri Janette Te Kanawa, իսկական անունը Կլեր Մերի Տերեզա Ռոստրոն, Claire Mary Teresa Rawstron, ), օպերային երգչուհի (լիրիկական սոպրանո)։ Հայտնի է Մոցարտի և Ռիխարդ Շտրաուսի օպերաներում գլխավոր դերերգերի կատարմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Նորզելանդացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Չերվոնոսյոլկա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Չերվոնոսյոլկա (Червоносілка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1883 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 119 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8807 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,51 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1883 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(2138) Սվիսէյր
(2138) Սվիսէյր (Swissair), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1968 թվականի ապրիլի 17-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,686564 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5052 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8679 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1608,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223825 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,93° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Վիլդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարսիյակ Վալոն
Մարսիյակ Վալոն (Marcillac-Vallon), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1680 մարդ, բնակչության խտությունը` 115.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 919 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 693-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 226։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,4 %։ 693 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 641 անձ (332 տղամարդ և 309 կին)։ Գործազուրկ են եղել 52 անձ (25 տղամարդ և 27 կին)։ 226 անաշխատունակներից 66-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 111-ը` թոշակառուներ, իսկ 49-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լունա 1
Լունա-1, այլ անվանումներ Մեչտա (Мечта: Երազանք) և E-1 No.4, առաջին տիեզերական սարքն էր, որ հաղթահարեց երկրորդ տիեզերական արագության սահմանը, դուրս եկավ Երկրի ուղեծրից, անցավ Լուսնի մոտով, և դարձավ Արեգակի արբանյակ։ Լունա-1-ը Սովետական Միության տիեզերքի հետազոտության ծրագրի շրջանակներում իրականացվող Լունա ծրագրի առաջին հաջողված առաքելությունն էր։ Նախատեսված էր, որ սարքը պետք է բախվի Լուսնի մակերևույթին։
Կառավարման համակարգի սխալի արդյունքում կրող հրթիռի վերին աստիճանի գործարկման պահի սխալանքի արդյունքում կայանը չկարողացավ բախվել Լուսնին, և անցավ նրանից 5,900 կմ (ավելին քան երեք անգամ մեծ քան Լուսնի շառավիղն է) հեռավորության վրա։ Լունա-1 կայանը դարձավ առաջին մարդու կողմից ստեղծված օբյեկտը, որը հասավ հելիոկենտրոն ուղեծիր և անվանվեց «Արհեստական մոլորակ 1», ինչպես նաև Մեչտա (Երազանք)։ Լունա-1-ը նաև անվանվում է «Առաջին տիեզերանավ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լունա ծրագիր Կատեգորիա:1959 թվականին արձակված տիեզերանավեր