cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայ կամավորների միություն
Այլ կամավորական ծրագրեր
Indicorps
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ոչ առևտրային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հայաստանի կազմակերպություններ
Տուդու (գյուղական ավան, Վիննի շրջան)
Տուդու (Tudu), գյուղական ավան Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանում։
Յակովը՝ Ստալինի որդին
«Յակովը՝ Ստալինի որդին» (ომი ყველასთვის ომია), խորհրդաին գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է 1990 թվականին Վրաստան-ֆիլմ ստուդիաում ռեժիսոր Դևի Աբաշիձեի կողմից Բադրի Չոխոնելիձեի հետ համատեղ գրված սցենարով ։
Տուդու (գյուղական ավան, Վիննի շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 302 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Յակովը՝ Ստալինի որդին
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը՝ Յակով Ջուղաշվիլին, Ստալինի ավագ որդին է։ Ֆիլմում ներկայացվում է նրա կյանքի դրաման․ նա մասնակցում է Հայրենական մեծ պատերազմին ավագ լեյտենանտի կոչումով, գերի ընկնում գերմանացիների մոտ, ապա հայտնվում ռազմագերիների ճամբարում, որտեղ էլ զոհվում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իոսիֆ Ստալին Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վանիկ Վերին
Վանիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մագնիսա-տելուրական զոնդավորում
Մագնիսա-տելուրական զոնդավորում (մագնիս և լատ. tellus, սեռական հոլովում՝ telluris-Երկիր), երկրի ներքին կառուցվածքը հետազոտելու մեթոդ. հիմնված է արտերկրային ծագման փոփոխական էլեկտրամագնիսական դաշտի ուսումնասիրության վրա։ Առաջարկել են (1950-53) խորհրդային գիտնական Ա. Ն. Տիխոնովը և ֆրանսիացի գիտնական Լ. Կանյարը։ Երկրի մակերևույթին որոշակի կետում փոխուղղահայաց կերպով տեղադրում են երկու մագնիսամետր և երկու էլեկտրաչափիչ հողակցված գծեր՝ յուրաքանչյուրը 500 մ երկարությամբ։ Այդ սարքերի օգնությամբ դիտարկում են էլեկտրամագնիսական տատանումները, որոնց պարբերությունը կազմում է վայրկյանի մասերից մինչև օր, և էլեկտրական ու մագնիսական տատանումների ամպլիտուդների հարաբերությամբ որոշում ապարների թվացող (միջին) դիմադրությունը ուսումնասիրվող շրջանում։ Մագնիսա-տելուրական զոնդավորման օգնությամբ կազմում են հիմքի կամ բարձր դիմադրությամբ այլ հորիզոնի ստորգետնյա (խորությունը՝ մինչև 5 Կմ) ռելիեֆի քարտեզներ, հետազոտում ապարների էլեկտրահաղորդականության տեղաբաշխման օրինաչափությունները մինչև 400-500 Կմ խորությունը։ Մագնիսա-տելուրական զոնդավորումը և նրա պարզեցված տարբերակը՝ մագնիսա-տելուրական պրոֆիլավորումը, կիրառում են նավթի ու գազի որոնողական աշխատանքներում։
Կատեգորիա:Մագնիսականություն
Էմիլիա Կանյա
Էմիլիա Կանյա (Kánya Emília, ), հունգարացի հեղինակ, որ իր մահվան պահին համարվել է «հունգարացի առաջին ֆեմինիստը»։ Նա գրում էր իր «Ընտանեկան շրջանակ» (Családi Kör) շաբաթաթերթի համար, որը կանանց համար առաջին թերթն էր Հունգարիայում։
Կյանք
Էմիլիա Կանյան ծնվել է 1830 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Հունգարիայի Թագավորության մայրաքաղաք Բուդայում։ 1847 թվականին ամուսնացել է Գոթֆրիեդ Ֆելդինգերի հետ և տեղափոխվել է Տիմիշոարա (այժմ` Ռումինիայի կազմում), որտեղ նրանք հրատարակել են գերմանալեզու թերթ։ Ամուսնությունից 10 տարի անց նրանք բաժանվել են, և Էմիլիան 1860 թվականին ամուսնացել է լրագրող Մոր Սզեգֆիի հետ։ Նրա ամուսինը 1867-1847 թվականներին աշխատել է Առևտրի նախարարությունում։ Այնուհետև նա ստիպված էր աշխատանքի անցնել Լոսքում (այժմ` Սլովակիայի տարածքում), բայց Կանյան երեխաների հետ մնացել է Բուդապեշտում։ Երկու ամուսնություններից նա ութ երեխա ուներ։ Նա ֆինանսական դժվարություններ է ունեցել հետագա ամբողջ կյանքում։ 1881 թվականին տեղափոխվել է Հյուսիսային Հունգարիա, իսկ 1884 թվականի դեկտեմբերին` Ռիեկա (այժմ` Խորվաթիայի կազմում), որտեղ էլ ապրել է մինչև կյանքի վերջ, 1904 թվականի նոյեմբերի 10-ը ։
Գործունեություն
Կանյան իր առաջին ամուսնուն օգնել է հրատարակել Euphrosine թերթը, և այդ ժամանակամիջոցում իր հաստատած կապերն օգտակար են եղել նրան ապահարզանից հետո, երբ նա սկսել է գրել ու թարգմանել` օգտագործելով Էմիլիա գրչանունը։ Նա առաջին կինն էր Հունգարիայում, որ սկսել է թերթ հրատարակել, երբ 1860 թվականի հոկտեմբերին թույլտվություն է ստացել իշխանությունների կողմից` տպագրելով «Ընտանեկան շրջանակը»։ Բացի ամուսնու օգնությամբ թերթը խմբագրելը, նա նաև գրել է մի շարք հոդվածներ։ Թերթը կարճ պատմվածների, կենսագրությունների, նորությունների ու կենցաղային խորհուրդների խառնուրդ էր։ 1880 թվականին Կանյան ստիպված է եղել հրաժարվել թերթի տպագրությունից` բաժանորդներին կորցնելու պատճառով։ Նա այնուհետև դարձել է Կանանց ազգային առևտրային կազմակերպության (Országos Nőipar Egyesület) քարտուղար ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի կին գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ
Հին պատկերասրահ (Դյուսելդորֆ)
Դյուսելդորֆի հին պատկերասրահ կամ Հին կուստհալլե (Alte Kunsthalle), պատկերասրահ և ցուցասրահ Դյուսելդորֆում։ Կառուցվել է 1878-1881 թվականներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին շենքը փոքր-ինչ վնասվել է, ուստի Դյուսելդորֆ քաղաքը պատերազմից հետո կարողացել է այդտեղ մի շարք ցուցահանդեսներ անցկացնել։ 1967 թվականին Հին պատկերասրահը քանդվել է և վերակառուցվել ներկայիս Գրաբբեպլաց (Grabbeplatz) հրապարակի հարավային կողմում։
Դիրք
Պատկերասրահի շենքը գտնվել է Մյուլենշտրասսեի արևելյան ծայրամասում, ներկայիս Գրաբբեպլաց հրապարակում, անմիջապես Ալլեշտրասեի վրա, այժմ՝ Հենրիխ Հայնե ծառուղում։ Այդ ժամանակ այդտեղ տեղակայված է եղել Ֆրիդրիխսպլացը։ Սկզբում հրապարակը կոչվել է Մյուլլենպլաց (Mühlenplatz), իսկ հետո մինչև 19-րդ դարի սկիզբը՝ Պարադեպլաց (Paradeplatz), քանի որ այդ ժամանակ Դյուսելդորֆի կայազորն այդտեղ իր շքերթներն է անցկացրել ։
Շենքի պատմություն
Քաղաքը երկու անգամ կազմակերպել է շենքի լավագույն նախագծի մրցույթ՝ 1874 և 1877 թվականներին։ Ի վերջո, լավագույնը ճանաչվել է ճարտարապետներ Էռնստ Գիզեի և Պոլ Վեյդների նախագիծը, ովքեր արդեն կառուցել էին այն ժամանակվա քաղաքային թատրոնը (այժմ՝ օպերային թատրոնը) փողոցի մյուս կողմի անկյունագծով։ Շենքը կառուցվել է 1878-1881 թվականներին և բացվել է 1881 թվականի հուլիսի 3-ին՝ Մալկաստենի նկարիչների ասոցիացիայի կողմից կազմակերպված պատմական զգեստների շքերթով։
Թանգարանի շենքը մեծապես վնասվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, սակայն պատերազմի ավարտից հետո այնտեղ կազմակերպվել են ցուցահանդեսներ։ Հետպատերազմյան շրջանում մրցույթ է հայտարարվել պատմական վայրի վերակառուցման համար։ Սակայն 1960 թվականին ներկայացված առաջարկները մերժվել են հօգուտ քաղաքապետարանի շինարարական վարչության կողմից ներկայացված նախնական նախագծի։ Որոշվել է քանդել վնասված շենքը (ինչը կատարվել է 1967 թվականին) և վերականգնել Դյուսելդորֆի պատկերասրահը շինարարության համար ներկայիս Գրաբբեպլաց հրապարակի հարավային կողմում հատկացված տեղամասում։
Նկարագիր
Գեղարվեստական պատկերասրահ-թանգարանը իրենից ներկայացնում էր ուղղանկյուն երկհարկանի շինություն՝ նեղ ճակատով, որը նայում էր ներկայիս Հենրիխ Հայնեի ծառուղու կողմը։
Արձանասյուներ
Հաղթական գլխավոր մուտքի սյուների վրա դրված էին Վիլհելմ Ալբերմանի չորս արձանասյուների պատկերներ ։ Դրանք մարմնավորում էին երաժշտական, գեղանկարչական, քանդակագործական և ճարտարապետական պատկերներ։ Չորս մետր բարձրությամբ զարդապատկերները պահում էին քովթարը, որի վրա դրված էր մեծ եռանկյունաձև վերնաճակատը ։ Զույգ արձանասյուներով և կամարակապ առաստաղով հաղթական գլխավոր մուտքը նմանեցվել էր Փարիզի Լուվրի կցակառույցի օրինակին՝ Սյուլլիի տաղավարին (Palais de l'Horloge):
Արվեստի հանճարներ
Վերնաճակատի վրա կանգնեցված էր Կարլ Հիլգերսի ստեղծած հինգ մետրանոց զարդապատկերը, որը պատրաստվել էր ցինկի ձուլման մեթոդով և կոչվում էր «Արվեստի հանճար» կամ «Վիկտորիա», որն իրենից ներկայացնում էր տաղանդների յուրահատուկ թևավոր պահապան հրեշտակ։ Ի նշան արվեստի հանդեպ հարգանքի՝ տղամարդու աջ ձեռքում դափնեպսակ է բարձրացված։ Ձախ ձեռքում տեղադրված էր հավերժական կրակ, որն անձնավորում է ստեղծագործ ուժի անսահման ցանկությունը ։
Այլ պատկերաքանդակներ
Հին պատկերասրահի քանդումից հետո քաղաքային բնատեսարաններում տեղ գտած պատկերաքանդակներից են քանդակագործ Ֆրանց Դորենբախի (1870–1943) կողմից 1907 թվականին ստեղծված և Մալկաստենպարկում տեղադրված մոր քանդակը և Անսելմ Ֆոյերբախի քանդակը, որ ստեղծվել է 1921 թվականին քանդակագործ Ռայնհոլդ Ֆելդերհոֆի կողմից (այժմ տեղադրված է Ֆոլկսգարտեն / Կրուպպշտրասսի անկյունում ։
Խճանկար
Կամարաձև ամրամահիկը զարդարված էր «Ճշմարտության հաղթանակի» խճանկարով, որը նախագծվել էր Ֆրից Ռոբերտի կողմից և իրականացվել էր Անտոնիո Սալվիատիի ընկերության կողմից Վենետիկում (ըստ մեկ այլ աղբյուրի. «Ճշմարտությունը որպես ողջ արվեստի հիմք» նաև «Veritate Arti») ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռմբակոծության ժամանակ խճանկարը չի վնասվել։ Երբ 1959 թվականին հին արվեստի պատկերասրահը քանդվել է, պատի հսկայական խճանկարները հանվել են, կտոր-կտոր հավաքվել և դրվել տուփերի մեջ և պահվել պատկերասրահի պահեստում։ 1994 թվականին հատվածները հետազոտվել են վերականգնողների կողմից և նկարագրվել որպես «ընդհանուր առմամբ փխրուն»» ։
Ներքին հարդարանք
Արտաքուստ շքեղ շենքը քննադատության է արժանացել իր չափազանց մեծ և անպատշաճ սանդուղքների, ինչպես նաև չափազանց փոքր ցուցասրահների համար, ինչը հանգեցրել է նոր արվեստի պատկերասրահի կառուցման պահանջարկի դեռևս 1880-ականների վերջին ։ 1906 թվականին թանգարանում կատարվել են մի շարք վերակառուցումներ, մասնավորապես՝ ավելացվել են ընդարձակ լուսավոր սրահներ։
Որմնանկարներ
Աստիճաններով բարձրանալիս, դեպի հարևան սենյակներ տանող դռան աջ կողմում պատկերված էր «Սկզբում» որմնանկարը ։ «Հռոմեական կայսրերի օրոք» և «Միջնադարում» որմնանկարները գտնվում էին աստիճանահարթակի արևմտյան ծայրամասի պատի դռան աջ և ձախ կողմերում ։
Նույն նկարիչը սանդուղքի վերևում զարդարել էր 16 կամարամահիկ, որոնք բացահայտում էին «Աղջկական ուրախություններ և տխրություններ» թեման։
«Հերցի որմնանկարները» մասնագիտորեն փորագրվել էին աստիճանահարթակների քարերի վրա՝ նախքան շենքի քանդելը 1959 թվականին։ Ներկայումս դրանք դեռ չեն հայտնաբերվել ։
Կրոնենբուրգի (Այֆել) թանգարանում ցուցադրվել են նկարիչ Կարլ Հերցի 21 աշխատանքներ։ Դրանք նրա որմնանկարների էսքիզներն են Դյուսելդորֆի արվեստի պատկերասրահի սանդղավանդակում, որը կառուցվել էր 1888 թվականին։ Քանի որ շենքը քանդվել է, 21 նկարներ մնացել են որպես այդ որմնանկարների վերջին հիշողություն։
Ցուցահանդեսներ
Հին Կունստհալլեն եղել է Գերմանիայի առաջին թանգարաններից, որի հավաքածուները և ցուցահանդեսները հիմնականում նվիրված են եղել ժամանակակից արվեստին։
1883-1920 թվականներին նկարիչ Հերման Կարլ Հեմպելը եղել է թանգարանի տնօրենը կամ մենեջերը։ Հատկապես 1881 թվականի բացումից հետո առաջին տարիներին անցկացվեցին ցուցահանդեսներ, որոնք առնչություն չունեին ժամանակակից արվեստի հետ, օրինակ՝ «Հին վարպետների նկարները» ցուցահանդեսը 1886 թվականի սեպտեմբերի 5-ից հոկտեմբերի 7-ը, 17-րդ դարի ֆլամանդական և հոլանդական դպրոցի աշխատանքները, որը ձևավորվել էր Ստորին Հռենոսի և Վեստֆալիայի մասնավոր կոլեկցիոներների կողմից։ Ժամանակակից արվեստի հիմնական ցուցահանդեսները, որոնք անցկացվել են թանգարանում, ընդգրկում են 1909 և 1911 թվականների Զոնդերբունդի ցուցահանդեսները։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո նկարիչ Կարլ Մյորդֆելդը դարձել է Հինդենբուրգվալ (Hindenburgwall) 11ա հասցեում գտնվող թանգարանի մենեջերը և այդտեղ են անցկացվել «Երիտասարդ Ռեյնլանդ», «Կապույտ հեծյալ» և «Die Brücke» Rider ցուցահանդեսները։ 1930 թվականին այդտեղ է տեղի ունեցել Հռենոսյան սեցեսիոնի ամենամյա ցուցահանդեսը ։
Պավլովկա (Միլյուտինսկի շրջան)
Պավլովկա (Павловка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Մանկովո-Բերեզովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Արագուապաս
Արագուապաս (Araguapaz), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 50 922 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 193,692 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,3 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Ակբարիսովո
Ակբարիսովո (Акбарисово, Акбарыҫ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կնյաժ-Պավլովո
Կնյաժ-Պավլովո (Княж-Павлово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի բնակավայրեր
(9881) 1994 SE
(9881) , աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,341987 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3833 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3006 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1309,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,274997 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Գործաբանություն
Գործաբանություն կամ լեզվագործաբանություն, առանձին և ինքնուրույն ճյուղ հաղորդակցական լեզվաբանության մեջ։ Այն ժամանակակից լեզվաբանության նոր ուղղություններից մեկն է, և, ինչպես նկատել է Սուսովը, գործաբանությունը ներկայացվում է որպես լեզվաբանության գործաբանական ուղղություն, կամ որպես գործաբանության լեզվաբանական կողմ։ Այն ուսումնասիրում է լեզվական անհատների միջև եղած հարաբերությունները և այդ հարաբերությունների օգտագործումը այն հաղորդակցա-գործաբանական տիրույթում, որտեղ հաղորդակցվում են խոսողը/գրողը և լսողը/կարդացողը, որոնց բնութագրելու համար անհրաժեշտ է իմանալ իրենց հաղորդակցման կոնկրետ վայրի և ժամանակի մասին, որոնք էլ կապված են հաղորդակցական ակտի նպատակից և սպասելիքներից ։
Հարկ է նշել, որ լեզվական հաղորդակցությունը բավականին բարդ ու բազմատարր մի ամբողջություն է, որտեղ զուտ լեզվական ոլորտի ուսումնասիրությունները համակցվում են արտալեզվական ուսումնասիրություններին անմիջական մասնակցություն ունենալով տեքստի կազմակերպման մեջ։ Իսկ տեքստը հանդես է գալիս որպես հասցեագրողի կողմից կոդավորված տեղեկատվություն, որը ենթարկվում Է հասցեատիրոջ ապակոդավորմանը։ Կապված տեքստի հաղորդակցական հայեցակերպի հետ՝ վերլուծության մեջ ի հայտ է գալիս նաև մեկ այլ լեզվաբանական գիտակարգ տեքստի գործաբանությունը։ Տեքստի գործաբանությունը բավականին ընդգրկուն հասկացություն է, սակայն միևնույն ժամանակ նույնքան էլ անմիանշանակ։ Այն իր շրջանակներում ներառում է այնպիսի բաղադրատարրեր, ինչպիսիք են՝
ա/ տեքստի գործաբանություն բուն իմաստով, այսինքն՝ ցանկացած տեքստի այն անհրաժեշտ յուրահատկությունը, որը մատնանշում Է հասցեագրողի վերաբերմունքը հաղորդակցման օբյեկտի, ինքնին հաղորդակցման ակտի և վերջինիս միջոցով հասցեատիրոջ հանդեպ,
բ/ հասցեագրող /հեղինակ/ և հասցեատեր,
գ/ տեքստի գործաբանական նպատակադրություն և
դ/ ծրագրավորվող գործաբանական ներգործություն։
Տեքստի գործաբանությունն իր ամբողջ էությամբ հանդերձ հիմնված Է ներգործման գործառույթի վրա, որն ապահովվում է տեքստի համապատասխան կառուցվածքային մասնատմամբ, ասույթային և վերասույթային մակարդակներում առկայական տրոհման բնույթով ու որոշ այլ միջոցներով և ամենից շատ այն գործաբանական բովանդակությամբ, որը կարգավորում է բովանդակության իմաստային կողմի ընկալման տեսանկյունը, ինչպես նաև տեղեկություն է կրում արդեն ոչ թե արտաքին աշխարհի/հաղորդակցման օբյեկտի, այլ հաղորդակցման ակտի մասնակիցների հասցեագրողի և հասցեատիրոջ մասին։ Այս ամենն է, որ մեկ ամբողջություն դարձած ապահովում է համապատասխան ազդեցությունը, հասցեատիրոջ կողմից տեքստի բովանդակության սւպակոդավորման շնորհիվ բացահայտում գործարանական այն նպատակադրությունը, որն ընկած է տեքստի հիմքում ։ Գործաբանությունը/պրագմատիկան բնութագրում է նշանի և դա օգտագործողի՝ ադրեսատի հարաբերությունը։ Նշանի պրագմատիկ նշանակութունը կախված է նրանից, թե ադրեսատն ինչպես կմեկնաբանի նշանը։ Ի տարբերություն Պիրսի նշանագիտությանը, Սոսյուրի նշանաբանական համակարգում պրագմատիկան բացակայում է։ Պիրսն առաջինն էր, ով հանձինս մեկնաբանողի՝ նշանագիտական տեսության մեջ ներմուծեց մարդկային գործոնը։ Ցանկացած նշան միշտ հասցեագրված է ինչ-որ մեկին և նրա պրագմատիկ նշանակությունը ամենից առաջ բխում է ադրեսատի նախատրամադրվածությունից, արձագանքից։ Սակայն նշանի ամեն մեկնաբանություն ներկայանում է տեքստի ձևով։ Իսկ ի՞նչ փոխհարաբերություն կա նշանի և տեքստի միջև ։
Անհասկանալի նշանի բացատրության համար միշտ բավականին ընդարձակ տեքստ է անհրաժեշտ, որովհետև երբ մենք սկսում ենք բացատրել նշանը, այդ բացատրությունն արդեն տեքստի ձև է ստանում։ Ըստ Բարտի, տեքստը «աշխատում է» նշանակիչի ոլորտում, քանի որ ներկայացնում է այն, ինչ արտահայտում է նշանը։ Դա նշանակում է, որ նշանի ու տեքստի միջև անջրպետ գոյություն չունի և հնարավոր չէ որոշել, թե որտեղ է ավարտվում նշանն ու սկսվում տեքստը։ Յուրաքանչյուր նշան, այդ թվում նաև լեզվական նշանը, նրա նշանակության մեջ թաքնված ամփոփ տեքստ է, ճիշտ այնպես, ինչպես տրամաբանության մեջ հասկացությունն է համարվում դատողության ամփոփ ձևը ։
Սակայն տեքստի գլոբալ իմաստը նրա նշանային տարրերի առարկայական բովանդակությունից չի գոյանում։ Տեքստն ունի այն առանձնահատկությունը, որ նրա ամբողջական նշանակիչը չի կարելի փոխարինել այլ նշանակիչով, այսինքն՝ տեքստը վերարտադրել այլ բառերով, որովհետև դա արդեն կլինի ուրիշ տեքստ։ Սա նշանակում է, որ տեքստի նշանակիչը և նշանակյալը կարծես թե միավորվում են միմյանց հետ։ Ժամանակակից նշանաբանության պատկերացումների համաձայն` բառի, անունի համար բնորոշ է դենոտացիան, իսկ տեքստի պրոբլեմը կոննոտացիայի պրոբլեմ է։ Ռ.Բարտի համար տեքստը հռետորական կատեգորիա է։ Ինչպես նկատում է Արիստոտելը, այստեղ մենք մտահոգված ենք ոչ այնքան նրանով, թե ինչ ասենք, որքան նրանից, թե ինչպես ասենք և դա կախված է նրանից, թե ում ենք ասում ։
Հռետորական վերլուծությունը տալիս է ցանկացած տեքստի հասկացման մեխանիզմը, քանի որ յուրաքանչյուր տեքստի կառուցում ենթադրում է երկխոսություն, որի նպատակն է ադրեսատին դարձնել հեղինակի համախոհը։ Հռետորական վերլուծությունը պահանջում է վերհանել.
ա/ տեքստի ընդհանուր նպատակը. հեղինակն ուզում էր տեղեկությու՞ն տալ ադրեսատին, համոզե՞լ նրան, զվարճացնե՞լ, ստիպել մտորելու՞…,
բ/ տեքստի կոնկրետ նպատակը, որը ընդհանուր նպատակն է՝ գումարած հիմնական թեզիսը, որը կարող է լինել թեման, այսինքն`այն, ինչին այն նվիրված է,
գ/ ո՞ւմ համար կամ ի՞նչ լսարանի համար է նախատեսված տեքստը ։
Կարևոր է նաև ձայնի ինտոնացիան, քանի որ «Ի՞նչ լեզվով ձեզ հետ խոսեմ» հարցը ոչ միշտ է նույնական այն հարցի հետ, թե՝ «Ի՞նչ լեզվով ձեզ դիմեմ»։ Ըստ Ա.Ֆ.Լոսեվի, լեզվի ինտոնացիան վկայում է նրա անվերջ իմաստային արժեքայնության մասին, քանի որ միևնույն նախադասությունը կարելի է այնքան տարբեր ինտոնացիաներով արտաբերել, որ դա ըստ իմաստի հաստատականից փոխվի նույնիսկ լրիվ հակառակին ։
Միխայիլ Բախտինի կարծիքով ցանկացած տեքստ կարող է դիտվել որպես երկխոսություն։ Նույնիսկ այն դեպքում, երբ գործ ունենք մենախոսության հետ, ապա դա կարելի է դիտել որպես երկխոսություն` միայն թե ինքն իր հետ։ Դրանով իսկ տեքստը դառնում է հաղորդակցության միջոց, իսկ հաղորդակցությունը դիտվում է որպես նշաններով միջնորդավորված միջսուբյեկտային փոխազդեցություն, որն արտահայտվում է ադրեսանտ-տեքստ-ադրեսատ սխեմայով։ Ադրեսանտը տեքստի, հաղորդագրության հեղինակ-ուղարկողն է, իսկ ադրեսատը`նա, ում այն ուղղված է։ Սովորական հաղորդակցության ընթացքում տեքստը ստեղծելու համար ադրեսանտն օգտվում է լեզվից, որն արդեն գոյություն ուներ իրենից առաջ, իսկ գեղարվեստական հաղորդակցության ընթացքում նա կրկնակի դերակատարում ունի, քանի որ պետք է ոչ միայն տեքստը ստեղծի, այլև դրա գեղարվեստական լեզուն։ Ադրեսատի և ադրեսանտի դիրքորոշումների ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն են թողնում կոդերը ։
= Հնչյունագործաբանություն = Ավանդական լեզվաբանության մեջ միշտ չէ, որ բացատրվում է խոսքային գործունեության մեջ տեղի ունեցող բոլոր երևույթները։ Որոշ երևույթներ, ինչպես նաև նոր գաղափարներ գտնելու և բացատրելու համար գիտությունը դիմում է լեզվաբանությանը հարակից մասնագիտություններին, որոնք էլ իրենց հերթին հանգեցնում են նոր մասնագիտությունների ձևավորմանը, ինչպիսիք են` հոգեբանություն, հանրալեզվաբանություն, տեքստի լեզվաբանություն, հաղորդակցական լեզվաբանություն և խոսքային ակտերի տեսություն։
Լեզվաբանության մեջ անցած տասնամյակների ընթացքում շրջադարձ է կատարվել դեպի գործաբանություն (պրագմատիկա), որպես լեզվական երևույթներ իրականացնող առարկա՝ ելնելով լեզվի հաղորդակցական գործառույթից։ Պրագմատիկայի ուսումնասիրության առարկան խոսքի հաղորդակցական բովանդակությունն է։ Պրագմատիկան (հունարեն ρrάgmα, prάgmαtos՝ գործ, գործողություն) սեմիոտիկայի և լեզվաբանության հետազոտությունների մի շրջանակ է, որում ուսումնասիրվում է խոսքի լեզվական նշանների գործառույթը ։
Լեզվագործաբանությունն ուսումնասիրում է խոսքում լեզվական նշանների իրականացրած գործառույթները. այն բացատրում և նկարագրում է անձի վարքի մեխանիզմը, որպեսզի ցույց տա խոսքային ազդեցությունն խոսակցի վրա։  Գործաբանության մեջ առաջին հերթին անձը դիտարկվում է որպես խոսքային գործունեություն իրականացնող սուբյեկտ։  Տվյալ դեպքում կարևորվում է նաև այն թե խոսողն ինչ վերաբերմունք ունի իր իսկ ասածի նկատմամբ և թե ինչպես է նա ասում կամ հաղորդում այն ։
Խոսքային ազդեցությունը կարող է լինել բաց և փակ, և սա էլ հենց հիմքն է այն երևույթի, որ ժամանակակից լեզվագործաբանության մեջ կան երկու ուղղություններ. ֆունկցիոնալ  և փակ :  Այստողից ակնհայտ է դառնում այն, որ իրոք սա ժամանակակից լեզվաբանության նոր ուղություններից է։ Պատահական չէ նաև այն, որ ֆունկցիոնալ և փակ լեզվագործաբանությունը համընկնում է « լեզվական անհատի տեսության » տերմինի հետ։
Հաղորդակցական ռազմավարությունների ամբողջությունը լեզվական անհատի ձևավորման շատ կարևոր բաղադրիչ է։ Նախընտրած հաղորդակցական ռազմավարությունից կախված կարելի է առանձնացնել ավտորիտար, լիբերալ, և դեմոկրատ լեզվական անհատների։  Առաջինին բնորոշ է կտրուկ հաղորդակցական ռազմավարությունը, երկրորդին՝ փափուկը, երրորդին՝ ճկունը :
Հաղորդակցական ռազմավարությունների իրագործումը տեղի է ունենում հաղորդակցական մարտավարությունների միջոցով։ Մարտավարությունը խոսողների վերբալ (խոսքային) կարողությունների օգտագործումն է հաղորդակցական նպատակին հասնելու և հասցեատիրոջ արձագանքը ստանալու համար ։
Լեզվական պրագմատիկան չունի հստակ ուրվագծեր։ Այն շոշափում է խոսողի, հասցեատիրոջ, հաղորդակցության մեջ նրանց փոխգործակցության և հաղորդակցման իրավիճակի հետ կապված մի շարք հարցեր։ Խոսողի տեսանկյունից, ըստ Հարությունովայի, ուսումնասիրվում են.
Լինելով հարաբերականորեն նոր՝ գործաբանական լեզվաբանությանը համահունչ ուղղություն՝ հնչագործաբանությունն առաջացել է հնչյունաբանության և գործաբանության հիմքի վրա և ընդգծում է արտալեզվական գործոնի կարևորությունը։ Գործաբանության կարգի ներգրավումը հնչյունաբանության մեջ վկայում է ոչ միայն հնչյունաբանական հետազոտությունների դաշտն ընդլայնելու, այլև ասույթի կառուցվածքային և խորքային ոլորտները թափանցելու և ունկնդրի վրա ներգործելու մակերեսային և խորքային մեխանիզմները բացահայտելու հնարավորության մասին։ Այդ առումով առոգանության դերն անգնահատելի է ։
Միանգամայն հնարավոր է, որ տարբեր հասցեագրողներ տարբեր հանգամանքներում միևնույն բառերն օգտագործելիս նկատի ունենան տարբեր երևույթներ։ Իսկ այն բոլոր հարցերին, թե ինչպես է դա հնարավոր, և թե որն է կոնկրետ բառիմաստի, խոսքի որոշակի հանգամանքների, բառն արտաբերելիս խոսողի նկատի ունեցած իմաստի, նրա մտադրությունների, գործողությունների և արդյունքում արտահայտված մտքի միջև եղած կապը, պատասխանում է գործաբանությունը ։
20-րդ դարից սկսած հետաքրքրություն առաջացավ տարբեր լեզուներում հնչյունաբանական համակարգերի սեգմենտալ բնութագրիչների առոգաբանական ուսումնասիրություններ կատարելև հետ կապված ։
Չի կարելի անտեսել առոգանության դերը, քանի որ հատկապես վերջինիս շնորհիվ է, որ հասցեագրողի խոսքը լիարժեքորեն հասնում է հասցեատիրոջը։ Խոսքում գործածվող առոգանական միջոցները լսարանի վրա ներգործելու հնարավորություն են ստեղծում և անգամ կարող են փոխել լսողների անձնական կողմնորոշումը։ Նման ներգործումը շատ հաճախ կանխամտածված բնույթ է կրում և որպես վերջնանպատակ ծառայում է մատուցված տեղեկատվության նկատմամբ որոշակի վերաբերմունքի ձևավորմանը ։
Առոգանական միջոցների հմուտ կիրառության շնորհիվ է միայն, որ հաջողվում է կոնկրետ իրադրությունում լիարժեք ներգործում իրացնել՝ հիմնական շեշտը դնելով հենակետային, այսինքն՝ կարևորագույն տեղեկատվություն կրող բառերի վրա։ Առոգանությամբ կարելի է դատել խոսողի մասին՝ նրա խառնվածքի, մտածողական ընդունակության, տրամադրության։ Առոգանության միջոցով բանախոսին հաջողվում է հասցեատիրոջը հասանելի դարձնել բառերով չարտահայտված իմաստը, ինչպես նաև հաղորդակից դարձնել իր մտորումներին ու մեկնաբանություններին։ Առոգանությունը ոչ միայն ընդլայնում է խոսքի իմաստը, այլև վերջինիս հաղորդում է առանձնահատուկ նրբերանգներ։ Միևնույն բառը կարող է արտաբերվել բազում ձևերով ։
Առոգաբանական բազմազանության շնորհիվ գրավոր խոսքի համեմատ կտրուկ աճում է բանավոր խոսքի արտահայտչականությունը մտքեր, զգացմունքներ և տրամադրություն հաղորդելիս։ Ինչպես նշում է Բեռնարդ Շոուն, գոյություն ունի այո կամ ոչ ասելու հիսուն, սակայն դրանք գրելու՝ ընդամենը մեկ եղանակ ։
Դադարը առոգաբանական բաղադրիչների մեջ առանձնահատուկ տեղ է գրավում։ Գործառական առումով լինելով վերհատույթային երևույթ՝ ֆիզիկապես այն յուրահատուկ՝ դատարկ տարածություն է որը, սակայն, բանավոր խոսքում միշտ կարելի է լցնել դիմախաղով, հայացքով, ժեստով, ինտենսիվ շարժումներով և այլն։ Այն հասցեագրողին թույլ է տալիս հավաքել մտքերը և խոսքն ավելի նպատակային դարձնել, իսկ հասցեատիրոջը՝ ժամանակ ունենալ  ասվածի ուղղվածությունն ու իմաստը լավ ըմբռնելու համար։ Ավելի հաճախ այն բնութագրվում է որպես արտասանական ժամանակավոր դադար։ Ճիշտ և տեղին արված դադարները բանախոսի վարպետության մասին են վկայում ։
Բարձր ձայնով խոսելը հասարակության մեջ ասոցացվում է քաղաքավարության, խոցելիության, կանացիության հետ, մինչդեռ ցածր ձայնը ենթադրում են հեղինակություն, հաստատակամություն, տղամարդկություն ։
Ձայնի բարձր կամ ցածր տոնը զուգորդվում է այն վստահության հետ, որը խոսողը ցանկանում է դնել իր խոսքի մեջ։ Այլ կերպ ասած՝ բարձր տոնը խոսում է անվստահության, անորոշության, տարակուսանքի մասին, իսկ ցածր տոնը խոսքին հաղորդում է վստահություն և հաստատականություն ։
Ելույթի մեղեդայնությունը, խոսքի արտահայտչականությունը հնարավորություն են տալիս հուզականորեն գրավել ունկնդրին, նպաստել ասելիքի բովանդակության ընկալմանը և ոչ թե քննադատական մոտեցմանը ։
Ըստ Հիրշբերգի, ձայնի երկարություն տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ նոր ինֆորմացիա է ասվում խոսքում, իսկ ձայնի երկարության կրճատումը տեղի է ունենում ասելիքում խոսակցին հայտնի ինֆորմացիայի հատվածների վերջնամասում։  Ինչևէ, այս հատկանիշը բնորոշ է քաղաքական բանավեճերին, անկախ արծարծվող թեմայի նոր լինելուց ։
Հաստատական եղանակը քաղաքական բանավեճերում ամենակարևոր արգումենտատիվ ռազմավարությունն է, մանավանդ եթե կա գաղափարների բախում և հանդիսատես կամ լսարան, որին պետք է համոզել ու ստեղծել անձի իմիջը ։
Հեգնանքը չի ենթադրվում որ բոլորը միանշանակ հասկանալու են։ Միայն շատ խելացիները կարող են հասկանալ դրանք, և բացի այդ հեգնանքը կարծես մի դաշինք կամ համաձայնություն բանախոսի և լսարանի միջև ։
Ժխտումը հիմնականում տեղի է ունենում օգտագործելով բացասական երնգով մակբայներ կամ արտահայտություններ։  Հնչյունաբանության տեսանկյունից այն առավել ցայտուն է դառնում հնչյունի երկարության մեծացմամբ, որն այդ պահին ձայնին տալիս է արտահայտչականություն ։
Հռետորական հարցերը արգումենտատիվ ռազմավարություններ են, որի դեպքում չի ենթադրվում որևէ պատասխան։ Նպատակն այն է, որ մարդկանց մտքում ստեղծվի խնդիր, որպեսզի նրանք սկսեն մտածել դրա մասին ։
Ելնելով նրանից, որ բանավոր հաղորդակցման ժամանակ հնչյունաբանությունը խոսքի իմաստավորման հիմնական բաղադրիչներից մեկն է, և տեսնելով այդ խնդիրը, որը վերաբերում է հնչյունագործաբանությանը, այժմ քննության առնելու համար բավականին արդիական է ։
Գաղտնիք չէ, որ մեծ լսարանի վրա խոսքային ազդեցությունը հնարավորություն է տալիս տեսնել և նկատել լսարանի արձագանքն ասվածին, իսկ լսարանի կողմից միանգամից պատասխան լսելու հնարավորություն չունենալը զրկում է ելույթ ունեցող անձին իր գործողությունները շփման ժամանակ շտկելուց։  Այս բարդությունից խուսափելու համար անհրաժեշտ է մոտավորապես ենթադրել, թե ինչպես կարձագանքեր լսարանը ասվածին։  Լսարանն իր հերթին գնահատում է այն, թե ինչ է ասում խոսողը, ինչպես է նա ասում այդ ամենը, և թե ինչպիսինն է հենց ելույթ ունեցող անձը կամ բանախոսը։  Այդ գնահատականից էլ կախված է կընդունվի արդյոք, թե չի ընդունվի ինֆորմացիան լսարանի կողմից, կամ ազդում է արդյոք տրված ինֆորմացիան լսարանի վրա։  Փաստորեն, հոգեբանական համատեքստը հաճախ ազդում է լսարանի վրա որպես  թաքնված ուժ :
Պետք է նկատի ունենալ, որ առաջին հերթին գոծաբանական բնութագրիչները կարող են վերաբերվել ինչպես ամբողջ խոսքային ակտին, այնպես էլ դրա առանձին տարրերին և մասերին ։
Տեքստի գործաբանական կառուցվածքի տեսանկյունից հիմնական բաղադրիչներից է նաև հուզականությունը, որն այժմ շատ հետազոտությունների առարկա է ընդհանուր լեզվաբանական, ինչպես նաև քերականական ու ոճաբանական հայեցկարգերում, իսկ խոսքի հուզականության ուսումնասիրումը կարևոր է առոգանության տեսանկյունից (Ленца, Соловьева 1989: 59): Ցանկացած խոսքային ակտ շփման մեջ ենթադրում է ոչ միայն ռացիոնալություն, այլև՝ հուզականություն, որն էլ իրագործվում է հնչյունների արտաբերման օգնությամբ  (Багдасарян 2019: 140): Ասվածի իմաստը հասկանալու համար կորևոր է դրա հուզական երանգավորումը, քանի որ այն ներառում է հաղորդակցության տիպը, թեմառեմատիկ միասնությունը և հուզական երանգավորումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն Կատեգորիա:Նշանագիտություն Կատեգորիա:Պրագմատիկա Կատեգորիա:Հնչյունաբանություն
Կրանսակ
Կրանսակ (Cransac), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1681 մարդ, բնակչության խտությունը` 243.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 920 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 548-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 372։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,6 %։ 548 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 457 անձ (243 տղամարդ և 214 կին)։ Գործազուրկ են եղել 91 անձ (50 տղամարդ և 41 կին)։ 372 անաշխատունակներից 70-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 142-ը` թոշակառուներ, իսկ 160-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պետրովսկի (Միլյուտինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Վահե Սամուելյան
Վահե Հմայակի Սամուելյան, հայ դերասան, ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Վահե Սամուելյանը ծնվել է 1935 թվականին Հալեպում։ Սովորել է Մեսրոպյան դպրոցում։ Առաջին անգամ բեմ է բարձրացել 1947 թվականին դպրոցական թատրոնում, կատարելով Հիսուսի դերը (աչքերը կապույտ լինելու համար), իսկ մեծ հորեղբոր կազմակերպած «Պատվի համար»-ում խաղացել է Վարդանի դերը։
1956 թվականից աշխատել է Հայ երիտասարդաց ընկերակցության թատերախմբում (ՀԵԸ), «Գերմանիկ Վասպարական» թատերախմբում բեմադրել է «Անին ծախվեցավ» պիեսը, կազմակերպել է Հայ երիտասարդաց ընկերակցության ուսանողական թատրոնը, որտեղ բեմադրել է Հակոբ Պարոնյանի «Շողոքորթը», Ալեքսանդր Սարուխանի «Մենք հայերեն չենք գիտեր» պիեսները։
Սամուելյանի թատերական գործունեությունը հիմնականում ընթացել է Հայ երիտասարդաց ընկերակցության թատերախմբում, որը 1961 թվականից կրում է Պետրոս Ադամյանի անունը։ Երկար տարիներ եղել է թատերախմբի ատենապետը ։
Դերեր
Խաղացել է և մեծ հաջողություն է գտել առանձնապես կատակերգական և բնութագրական դերերում՝
Ռեժիսորական աշխատանքներ
Բեմադրել է «Պաղտասար աղբար». «Շողոքորթը», «Քաղաքավարության վնասները», «Մենք հայերեն չենք գիտեր» ը և այլ պիեսներ, հոդվածներով հանդես է եկել մամուլում, երկարամյա բեղմնավոր գործունեաթյան համար պարգևատրվել է «Պետրոս Ադամյան» թատերախմբի արծաթե և ոսկե հուշամեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Սոչխեթի
Սոչխեթի (სოჩხეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 346 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Տղիբուլի շրջան‎‎‎
Տարրական երկրաչափություն
Տարրական երկրաչափություն, տարրական մաթեմատիկայի բաժին։ Տարրական երկրաչափության շրջանակները այնքան էլ հստակ չեն որոշված, սովորաբար նկատի են ունենում առաջին անգամ Էվկլիդեսի «Սկզբունքներում համակարգված երկրաչափությունը, որը որոշ փոփոխություններով մինչև այսօր էլ ուսուցանվում է միջնակարգ դպրոցում։ Տարրական երկրաչափության պարզագույն հասկացություններն են՝ կետը, հատվածը, անկյունը, հարթությունը և պատկերների հավասարությունը, երկրաչափական մյուս պատկերները որոշվում են վերջավոր թվով այդպիսի պարզագույն պատկերներով։ Տարրական երկրաչափությունը ուսումնասիրում է երկրաչափական պատկերների կամ նրանց տարբեր տարրերի փոխդասավորությունը և հավասարությունը, երկարությունները, մակերեսները, ծավալները։ Տարրական երկրաչափությունը բնորոշվում է նրանով, որ ուսումնասիրում է ոչ թե ընդհանրապես ցանկացած գծեր, մակերևույթներ և այլ պատկերներ, այլ յուրաքանչյուր դեպքում մասնավոր եղանակով տրվող կամ կառուցվող պատկերներ և նրանց՝ նույնպես մասնավոր հատկություններ։ Կամայական պատկերների և նրանց երկարությունների, մակերեսների ու ծավալների ընդհանուր սահմանումները, դրանց ընդհանուր հատկությունների ուսումնասիրումն ու հաշվումների ընդհանուր մեթոդի ստեղծումը տարրական երկրաչափության շրջանակներից դուրս են։ Դրանցով զբաղվում են անալիտիկ երկրաչափությունը, դիֆերենցիալ երկրաչափությունը, դիֆերենցիալ հաշիվը, ինտեգրալ հաշիվը բազմությունների տեսությունը և այլն։
Մալինովկա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)
Մալինովկա (Малинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1860 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովկա գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,609 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 187,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տուդուլիննա
Տուդուլիննա (Tudulinna), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Տուդուլիննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 220 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Տուդուլիննա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղական ավաններ
Մի կաթիլ մեղրը (այլ կիրառումներ)
Մի կաթիլ մեղրը կարող է վերաբերել հետևյալին.
(2000) Հերշել
(2000) Հերշել (Herschel), աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդ։
Այս օբյեկտի փայլի կորի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ չունի պտտման հիմնական առանցք։ Պտտման պարբերությունը գնահատվում է 130 ± 3 օր։
Ուղեծրի համեմատաբար մեծ ձգվածությունը թույլ է տալիս նրան ընդհուպ մոտենալ Մարսի ուղեծրին։ Սա նշանակում է, որ այն, ի վերջո, ընդհարվելու է մոլորակի հետ։
Հայտնաբերումը
Հայտնաբերել է 1960 թվականի հուլիսի 29-ին Յոակիմ Շուբարտը Զոնենբերգում ։
Դասակարգում
Ըստ Թոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Անուն
Անունն ստացել է անգլիացի աստղագետ Ուիլիամ Հերշելի՝ (1738-1822) աստերոիդ տերմինի հեղինակի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոակիմ Շուբարտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վանիկ Ստորին
Վանիկ Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ջոն Գուդմեն
Ջոն Սթիվեն Գուդմեն (John Stephen Goodman,, Սենթ Լուիս, Միսսուրի նահանգ, ԱՄՆ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի  դերասան, պրոդյուսեր, «Ոսկե գլոբուս» (1993) և «Էմմի» (2007) միցանակաբաշխությունների մրցանակակիր։
Հայտնի է դարձել, շնորհիվ Դեն Կոնների դերի «Ռուզաննա» (1988—1997) կատակերգական սերիալում, «Ռալֆ թագավորը» (1991), «Մեծ Լեբովսկի» (1998), «Արտիստը» (2011), «„Առգո“ ծրագիր» (2012), «Անձնակազմ» (2012) ֆիլմերում ունեցած դերերի, «Հրեշների կորպորացիա» (2001) և «Հրեշների համալսարանը» (2013) մուլտֆիլմներում ձայնավորելով Սալլի հրեշին, ինչպես նաև տարիներ շարունակ Կոեն եղբայրների համագործակցության շնորհիվ։
Կենսագրություն
Ջոն Գուդմենը ծնվել է 1952 թվականի հունիսի 20- ին Ներքին Էֆֆտոնում, ոչ շատ հեռու Սենթ Լուիսից, Միսսուրի նահանգ, փոստային աշխատակցի ընտանիքում։ Նրա հայրը մահացել է սրտի կաթվածից, երբ Ջոնին դեռ երկու տարեկան էր։ Նրա մայրիկը՝ Վիրջինին ստիպված էր դաստիարակել երեք երեխաների (փոքր քրոջը՝ Բեթթիին և մեծ եղբայր՝ Լեսլիին) միայնակ։
Դպրոցական տարիներից Ջոնը մասնակցել է դպրոցական ներկայացումներին։ 1968 թվականին տեղի է ունեցել նրա թատերական առաջնաելույթը։ 1970 թվականին Գուդմենը ընդունվել է տեղի քոլեջը, որտեղից հետագայում տեղափոխվել է Միսսուրի նահանգի Հարավ- արևմտյան համալսարան։ Սովորելու ընթացքում նրա մեծ եղբայր Լեսլիին միշտ օգնել է նրան, թողնելով նրան չմտածել գումարի մասին և կենտրոնանալ դերասանի ապագա կարիերայի վրա։ 1975 թվականին Ջոն Գուդմենը ավարտել է քոլեջը դերասանական արվեստի աստիճանով։ Քոլեջից հետո Ջոն Գուդմենը որոշում է կայացնում, տեղափոխվել Նյու Յորք։ Սկզբնական շրջանում Գուդմենը ստիպված էր գումար աշխատել, մասնակցելով մանկական թատերական ներկայացումների և նույնիս խոհարար թատրոնում։
1978 թվականին Ջոնը առաջնաելույթ է կատարում մի փոքրիկ «Երազ ամառային գիշերով» բեմականացումում Բրոդվեյ թատրոնում։ Որոշ ժամանակ անց Գուդմենը մասնակցել է 1990- ական թվականների բրադվեյական տարբեր հայտնի մյուզիքլներում, սկզբում որպես երկրորդական դերասան։ Ժամանակի ընթացքում նա սկսեց գլխավոր դերեր խաղալ։ Քննադատությունը հատկապես նշում էր նրա մասնակցությունը «Կորցնելով ծայրերը» (1979) և «Մեծ գետ» (1985) բեմականացումներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Գրաբարովկա (գյուղ, Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջան)
Գրաբարովկա (Грабарівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբարովկա գյուղում բնակվում էր 489 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 359,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոբբի Դարին
1960-ականներին Դարինը քաղաքականորեն ավելի ակտիվ դարձավ և մասնակցում էր Ռոբերտ Քենեդիու Դեմոկրատական նախագահական հավաքներին։ Նա ներկա էր 1968 թվականի հունիսի 4-ի գիշերը Լոս Անջելեսի Ambassador Hotel-ում, երբ սպանեցին Քենեդուն։ Այդ նույն տարում բացահայտեց, որ իրեն մեծացրել է ոչ թե իր մայրը, այլ իր տատիկը, և այն կինը, որին նա համարում էր իր քույրը իրականում իր մայրն էր։ Այս դեպքերը մեծապես ազդեցին Դարինի վրա և երկարատև միայնության մեջ գցեցին։
Չնայած բարեհաջող վերադարձավ եթեր, Դարինի առողջությունն արդեն վատանում էր, ինչպես որ նա միշտ սպասում էր մանուկ հասակում իր հոդացավային խնդրի պատճառով։ Դարինի իմացությունը իր կարևորության մասին դրդեց օգտագործել իր երաժշտական կարողությունները դեռ երիտասարդ տարիքից։ Նա մահացավ 37 տարեկանում, Լոս Անջելեսում, սրտի վիրահատության ժամանակ։
Վաղ կյանք
Ծնված որպես Ուալդեն Ռոբերտ Կասսոտտո Նյու Յորքի East Harlem թաղամասում, Բոբբի Դարինը դաստիարակվել է իր տատիկի կողմից, որին նա համարում էր իր մայրիկը։ Դարինի մայրը՝ Վենինա Ջուլիետ «Նինա» Կասսոտոն, հղիացավ 1935 թվականին, երբ 18 տարեկան էր։ Հավանաբար այդ ժամանակաշրջանում արտաամուսնական հղիությունից առաջացող սկանդալի պատճառով Նինան և իր մայրը որոշեցին երեխային ներկայացնել որպես Նինայի փոքր եղբայր։ Տարիներ անց, երբ Նինան վերջապես պատմեց Դարնին ճշմարտությունը, նա հրաժարվեց ճանաչել իր բիոլոգիական հոր ինքնությունը, և Նինան շարունակեց պահել այդ գաղտնիքն անգամ մինչև իր մահ՝ 1981 թվական։ Դրինի մորական պապը՝ Սավերիո Անտոնիոն "Big Sam Curly" Կասսոտտոն (ծնվ. 1882 թ.) իտալական ծագում ուներ և ենթադրյալ հանցագործ էր, ով մահացավ թոքախտից Դարինի մահվանից մի տարի առաջ։ Իր մայրական տատը՝ Վիվիեն Ֆեռն Ուոլդեն (նույնպես ծնվ. 1882 թվականին), ով իրեն Փոլլի էր անվանում, անգլիական ծագում ուներ, վոդևիլ երգչուհի էր։ Մանկուց Դարինը Նինային համարում էր իր մեծ քույրը, իսկ Փոլլիին իր մայրը։ Բայց 1968 թվականին, երբ 32 տարեկան էր, Նինան պատմեց Դարինին ճշմարտությունը, որը, ըստ տեղեկությունների ցնցեց նրան։
Մինչ դեռահաս էր, Դարինը կարողանում էր նվագել դաշնամուր, հարվածային գործիքներ և կիթառ։ Ավելի ուշ շրթհարմոն և քսիլոֆոն։
Դարինը վաղ տարիքում տեղափոխվեց Բրոնքս և ավարտեց պատվական Բրոնքսի Գիտությունների ավագ դպրոցը (The Bronx High School of Science): Ավելի ուշ նա իր մեծամտությունը վերագրեց ավագ դպրոցին, որտեղ շրջապատված էր խելացի աշակերտներով, ովքեր ծաղրում էին նրան։ Հետագայում ցուցակագրվեց Hunter College-ում, և շուտով ձգտեց դեպի թատերգության բաժին։ Երկու կիսամյակ հետո միայն, նա դուրս եկավ, որպեսզի հետևի իր թատերական գործունեությանը։
Երաժշտական կարիերա
Դարինի կարիերան սկսվեց 1955 թվականին Դոն Քիշների հետ երաժշտական համագործակցությունից, ում նա հանդիպել էր Վաշինգթոն Հայթսում գտնավող հրուշակեղենի խանութում։ Նրանք գրում էին հիշվող դարձվածքներ և երգեր, սկսած «Bubblegum Pop»-ից։ 1956 թվականին իր գործակալը պայմանագիր կնքեց Դեկա Ռեքորդսի հետ, բայց այնտեղ ձայնագրված երգերը քիչ հաջողություն ունեցան։ Շուտով Դարինի պրոդյուսերը համագործակցություն սկսեց երկու նորահայտ աստղերի միջև։ Բոբբի Դարինին ծանոթացրին երգչուհի Քոննի Ֆրանցիսի հետ, ում նա օգնեց մի քանի երգեր գրել։ Նրանք սիրային հարաբերություններ սկսեցին, սակայն Քոննիի հայրն այդքան էլ կողմ չէր նրանց հարաբերություններին, և զույգը բաժանվեց։ Մյուս կողմից Դարինը ցանկանում էր շուտ փախչել․ Քոննին ասում էր, որ Դարինի հետ չամուսնանալը իր մեծագույն սխալն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ջազմեններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թմբկահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Ակբերդա
Ակբերդա (Акберда, Аҡбирҙе), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 89 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիսալուսնի ծովածոցը
«Կիսալուսնի ծովածոցը», 2014 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
«Կիսալուսնի Ծովածոցը» Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործությունների վրա հիմնված, չորս կինոնովելից կազմված լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմ է, որի գործողությունները ծավալվում են Կիսալուսնի Ծովածոց կոչվող մտացածին քաղաքում։ Հերոսները պատանիներ են, որոնց անկեղծ ու ազնիվ հայացքը կյանքին՝ ֆիլմի հիմնական առանցքն է։ Ֆիլմը հասունացման մասին է, երբ հերոսները ձեռք են բերում ամենակարևոր բանն աշխարհում՝ հասկանալու կարողությունը։ Տարվա չորս եղանակներին ծավալվող պատմությունները դառնում են գովք՝ Աստծու ստեղծած աշխարհին և Մարդուն ։
Պատմություն
«Կիսալուսնի ծովածոցը» Մարինե Զաքարյանի առաջին ֆիլմն է։ Ֆիլմը ստեղծելու համար 2012 թվականին «Parallels Film» կինոընկերությունը դիմել է Վիլյամ Սարոյանի գրական ժառանգության իրավատեր Սթենֆորդի համալսարանին և 2013 թվականին անգլիական Pollinger Itd-ից ստացել Սարոյանի պատմվածքների էկրանավորման իրավունքը։
Ֆիլմի արտադրությունը սկսվել է 2012 թվականին Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի` դեբյուտային ֆիլմերի աջակցության ծրագրի շնորհիվ։ 2013 թվականին ֆիլմն ավարտին հասցնելու համար իրենց աջակցությունն են առաջարկել նաև «Parallels Film» կինոընկերությունը և «Sharm pictures»-ը ։
Պատանիների դերերում
Սամվել Վարդանյան, Ալեքս Բաբայան, Անի Գալստյան, Սոնա Գալստյան, Սարգիս Հարությունյան, Աստղիկ Վարդանյան, Ամալյա Զաքարյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր
Անիտա Չերկվետտի
Անիտա Չերկվետտի, իտալացի օպերային երգչուհի, սոպրանո։ Օպերային բեմերի վրա հանդես է եկել 1950-ական թթ.։ Աչքի է ընկել հզոր և հնչեղ ձայնով ։
Կարիրերա
Չեկվետտին ծնվել է Իտալիայի Մաչերատա քաղաքի մոտ գտնվող Մոնտեկոսարո բնակավայրում։ Սկզբնապես ուսանել է ջութակ, այուհետև վոկոլ` Պերուջայի կոնսերվատորիայում։ Նրա օպերային դեբյուտը տեղի է ուեցել 1951 թվականին Սպոլետոյում` Աիդաայի դերերգում (Վերդի «Աիդա»)։ Այուհետև երգել է Իտալիայի այլ օպերային թատրոններում։ 1958 թվականին տեղի է ունեցել նրա դեբյուտը Միլանի Լա Սկալա օպերային թատրոնում, որտեղ եգչուհին հանդես է եկել Աբիգայիլի դերերգում (Վերդի «Նաբուկկո»)։ 1955 թվականին հանդես է եկել ԱՄՆ Չիկագոյի Լիրիկ օպերայում՝ կատարելով Ամելիայի դերերգը (Վերդի «Պարահանդես–դիմակահանդես») Յուսսի Բյորլինգի հետ և Տուլիո Սերաֆինի ղեկավարությամբ։
Չերկետտին հատկապես հայտնի դարձավ 1958 թվականի հունվարին, երբ նա փոխարինեց վատառողջ Մարիա Կալլասին Նորմայում, Հռոմի օպերային թատրոնում ։ Նա արդեն հանդես էր գալիս այդ դերերգով Նեապոլի Սան Կառլոյում և ստիպված էր մի քանի շաբաթ անընդմեջ ճանապարհորդել երկու քաղաքների միջև։ Այս «տուր դե ֆորս»-ը նրան մեծ ճանաչում բերեց, սակայն լուրջ ազդեցություն ունեցավ նրա առողջության վրա. : Կարճ ժամանակ անց նա աստիճանաբար սկսեց հեռանալ բեմից, մինչև 1961-ին` ընդամենը երեսուն տարեկանում պրոֆեսիոնալ երգեցողական կարիերայից լրիվ հրաժարվելը։
Ձայնագրություններ
Չեկվետտիի մասնակցությամբ այլ ձայնագրություններից են`
Բիբլիոգրաֆիա
Կատեգորիա:1931 ծնունդներ Կատեգորիա:2014 մահեր Կատեգորիա:Իտալացի օպերային սոպրանոներ
Պոլեսիե (Միլյուտինսկի շրջան)
Պոլեսիե (Полесье), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Սելիվանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 2011 թվականի տվյալներով։ Բնակչությունը կազմում է 86 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Կնյաշչինա (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)
Կնյաշչինա (Княщина), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 317 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Վառենց
Վառենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հոհենբուրգ
Հոհենբուրգ (Hohenburg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Ամբերգ Զալցբախի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1626 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 39,29 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 71 129։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Արասու
Արասու (Araçu), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 449 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 153,599 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,0 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Էգինայի հնագիտական թանգարան
Էգինայի հնագիտական թանգարան (Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίνης), 1828 թվականին հիմնված թանգարան՝ Սարոնիկոս ծովածոցի Էգինա կղզում։ Թանգարանում տեղ են գտել կղզուց հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերված արժեքավոր իրեր։
Պատմություն
Թանգարանը համարվում է ժամանակակից Հունաստանի առաջին հնագիտական թանգարանը, որի հինմնադիրը եղել է ռուսական և հունական քաղաքական գործիչ, կոմս, Հունաստանի անկախության հիմնադիր Իոանիս Կապոդիստրիասը ։ Թանգարանի հավաքածուից մեծ քանակությամբ 1837 թվականին Աթենք է փոխադրվել։
Հավաքածու
Թանգարանի երեք սրահներում ներկայացված են արձանագրություններ, արձանիկներ, դրամներ, զենքեր, անոթներ, կավեղեն, խեցեղեն, մետաղյա իրեր։