cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թաիզ
Թաիզ (تعز, Taʿizz), քաղաք Եմենի հարավարևմտյան հատվածում։ Գտնվում է Եմենի լեռներում՝ Կարմիր ծովի վրա տեղակայված Մոհա քաղաքի մոտ։ Քաղաքը ծովի մակարդակից բարձր է 1400 մետրով։ Բնակչության թիվը ըստ 2005 թվականի մարդահամարի կազմում է 600000 մարդ։
Տնտեսություն
Թաիզը պատմության մեջ հայտնի է սուրճի արտադրությանբ։ Թաիզում արտադրված սուրճը 20-րդ դարում համարվել է ամենալավ տեսակներից մեկը տարածաշրջանում ։ Այսօր քաղաքի տնտեսությունը հիմնված է սրճի արտադրության վրա։ Այն աճեցվում է քաղաքի արվարձաններում՝ մրգերի, բանջարեղենների և Կատ տեսակի թմրանյութի հետ միասին ։
Տրանսպորտ
Թաիզը ունի շատ ճանապարհային կապեր երկրի տարբեր մասերի հետ։ Քաղաքը սպասարկվում է Թաիզի միջազգային օդանավակայանի կողմից։
Դուխովշչինայի շրջան
Դուխովշչինայի շրջան (Духовщинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դուխովշչինա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2610 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16495 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,32 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ֆաբրիսիո Ագոստո Ռամիրես
Ֆաբրիսիո Ագոստո Ռամիրես (Fabricio Agosto Ramirez,, Կանարյան կղզիներ), իսպանացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս անգլիական «Ֆուլհեմ» ֆուտբոլային ակումբում որպես դարպասապահ։
Կենսագրություն
Ֆաբրիսիո Ագոստոն հանդես է եկել «Վեսինդարիո» և «Դեպորտիվո Լա Կորունյա» ֆուտբոլային ակումբների երիտասարդական թիմերում, այնուհետև տեղափոխվել է «Դեպորտիվոյի» հիմնական թիմ։ 2008 թվականի հունվարի 13-ին նա առաջին անգամ հանդես է եկել «Դեպորտիվոյի» հիմնական թիմի կազմում «Վիլյառեալ» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում, քանի որ թիմի երկու հիմնական դարպասապահները՝ Դուդու Ավաթը և Գուստավո Մունուան ակումբի կողմից ծձծկռտուքի համար հեռացվել էին ։ Սակայն փետրվարին երկու դարպասապահներն էլ վերականգնվեցին առաջին թիմի կազմում, այդ իսկ պատճառով Ֆաբրիսիո Ագոստոն, ով ընդամենը վեց խաղ էր խաղացել Պրիմերայի շրջանակներում, ստիպված էր վերադառնալ երկրորդ դիվիզիոն։ 2008 թվականի հունվարին դարպասապահով սկսեց հետաքրքրվել անգլիական «Արսենալը», որի ներկայացուցիչները երիտասարդ դարպասապահին անվանեցին «Իսպանիայի ամենապայծառ տաղանդներից մեկը» ։
Ֆաբրիսիո Ագոստո Ռամիրեսի կարիերան «Դեպորտիվոյում» զարգացում չունեցավ, և 2009 թվականի ամռանը նա հեռացավ ակումբից՝ ստանալով ազատ խաղացողի կարգավիճակ։ Նույն թվականի հուլիսին նա երկամյա պայմանագիր ստորագրեց իսպանական մեկ այլ ֆուտբոլային ակումբի՝ «Վալյադոլիդի» հետ։ Պայմանագրի դրույթների համաձձայն հնարավոր էր այն երկարաձգել ևս երկու տարով ։ Սակայն նոր ակումբում ևս Ֆաբրիսիո Ագոստո չկարողացավ հաղթել մեկ դարպասապահի համար պայքարում՝ մրցաշրջանի ընթացքում խաղալով միայն երեք խաղ, որոնցից երկուսը Իսպանիայի գավաթի առաջնության և մեկը Պրեմիեր լիգայի շրջանակներում։ 2010 թվականի օգոստոսին Ֆաբրիսիոն մեկամյա վարձավճարով տեղափոխվում է «Ռեկրեատիվո» ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես էր գալիս Սեգունդայի առաջնությունում։ Այդ պայմանագիրը նաև հնարավորություն էէր տալիս վարձակալությունը երկարաձգել մինչև 2012 թվականը ։ «Ռեկրեատիվոյում» Ֆաբրիսիո Ագոստոն վերջապես հնարավորություն ստացավ խաղալ հիմնական կազմում։ Թիմի կազմում մրցաշրջանի ընթացքում Սեգուդայի շրջանակներում նա անցկացրեց 40 հանդիպում։
2016 թվականի հուլիսին Ֆաբրիսիո Ագոստոն հրաժարվեց երկարաձգել «Դեպորտիվոյի» հետ պայմանագիրն ու եռամյա պայմանագիր կնքեց թուրքական «Բեշիկթաշ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Իր այդ որոշումը նա բացատրեց ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում խաղալու ցանկությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Վալյադոլիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուլհեմի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բեշիկթաշի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեկրեատիվոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Բաբի տաճար
Բաբի տաճարը` (դամբարան), բահայի հավատի երկու գլխավոր տաճարներից մեկն է, որը գտնվում է Իսրայելի Հայֆա քաղաքում, որտեղ թաղված են նոր հավատի հիմնադիր Բաբի մասունքները, որից հետագայում ծագել է բահայի կրոնը։
Ապագա տաճարի գտնվելու վայրը ուղղակիորեն որոշել է Բահաուլլան 1891 թվականին, բայց դամբարանը կառուցվել է Աբդուլ-Բահայի գլխավորությամբ շատ տարիներ անց։ Բաբի աճյունն այնտեղ թաղվել է 1909 թվականի մարտի 21-ին։ Շենքը, որը ներկայում դարձել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներից մեկը   , կառուցվել է դամբարանի  վրա Շողի Էֆֆենդիի գլխավորությամբ 1949-1953 թվականներին։
Բաբի տաճարի քարերի մեծ մասը Իսրայել է տեղափոխվել Իտալիայից։ Տաճարի ճարտարապետը եղել է կանադացի բահայի Մաքսվել Ուիլյամ Սազերլենդը՝ Շողի Էֆֆենդիի սկեսրայրը, որն իր նախագծերն ստեղծել է Beaux-Arts ոճով։ Գմբեթի կառուցվածքային մշակման որոշ ասպեկտներ նախագծել են Տեխնիոնի պրոֆեսորները ։
Բաբի տաճարը Հայֆայի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Բահայի հավատքի հետևորդները Բաբի տաճարը և նրա շրջակա այգիները (որոնք նույնպես վերաբերում են Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտին) համարում են «նվեր մարդկությանը»։
2008-2011 թվականներին տաճարը վերակառուցվել է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսրայելում Կատեգորիա:Հայֆա Կատեգորիա:Իսրայելի պաշտամունքային վայրեր
Քիյի (Արդենների գավառ)
Քիյի (Quilly), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 85 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.49 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 55 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ելնյայի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ելնյա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1808,15 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14769 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դերեկ (Ալաշկերտի գավառ)
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ Բնակրությունը Կովկաս է գաղթել 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի տարիներին ։
Պեդրո Ֆրանսիսկո Դուկե
Պեդրո Ֆրանսիսկո Դուկե (Pedro Francisco Duque, ), իսպանացի առաջին տիեզերագնացը, քաղաքական գործիչ։ 2018 թվականի հունիսի 6-ից գիտության, նորարարության ու բարձրագույն կրթության նախարար Պեդրո Սանչեսի սոցիալիստական կառավարությունում։ Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։ Պարգևատրվել է Բարեկամության շքանշանով (մարտ, 1995)։
Դերեկ (Ալաշկերտի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պեդրո Ֆրանսիսկո Դուկե
Կենսագրություն
Նշանակվել է «Օգտատերերի սպասարկման ու կառավարման իսպանական կենտրոնի» (Spanish User Support and Operations Centre) ղեկավար, որը հիմնադրել էին Մադրիդի պոլիտեխնիկական համալսարանը (Instituto da Riva/Universidad Politécnica de Madrid — IDR/UPM) և Դա Ռիվա ինստիտուտը։ Տիեզերագնացների խմբից պաշտոնաթող լինելուց հետո գլխավորել է Deimos Imaging SL ընկերությունը, որը զբաղվում էր արբանյակների մշակմամբ։
Թռիչքներ տիեզերք
1991 թվականին ESA-2 ազգային ընտրության արդունքում Պեդրո Ֆրանսիսկո Դուկեն ընտրվել է Իսպանիայի հինգ թեկնածուների մեջ Եվրոպական տիեզերական գործակալության ջոկատի համար տիեզերագնացների ընտրության համար։ 1992 թվականի մայիսի 25-ին գործակալությունում հաշվառվել է որպես տիեզերագնաց-հետազոտող։
1992 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին ճանաչողական նախապատրասություն է անցկացրել Եվրոպական տիեզերագնացների կենտրոնում (European Astronauts Centre — EAC) (Քյոլն)։ 1992 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին մեկամսյա նախապատրաստություն է անցկացել Տիեզերագնացների պատրաստման` Յու. Գագարինի անվան կենտրոնում։ 1993 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսներին ընդհանուր տիեզերական պատրաստություն է անցել Եվրոպական տիեզերագնացների կենտրոնում, ստացել է տիեզերագնաց-հետազոտողի որակավորում «Սոյուզ ՏՄ» տիեզերանավերով և «Միր» ուղեծրային կայանի թռիչքի համար։ 1995 թվականի հունվարին լրացուցիչ պատրաստություն է անցկացել Միր կայանով թռիչքների համար։ 1996 թվականի հունվարից Հյուսթոնում վերապատրաստվել է թռիչքի մասնագետի որակավորում ստանալու նպատակով։
1998 թվականի հոկտեմբերի 29-ից նոյեմբերի 7-ը Discovery STS-95 շաթլում հանդես է եկել որպես թռիչքի մասնագետ։ Թռիչքի տևողությունը կազմել է 21 ժամ 43 րոպե 57 վայրկյան։
2003 թվականի հոկտեմբերի 18-ից 28-ը եղել է Միջազգային տիեզերակայանի «Սոյուզ ՏՄԱ-3» տիեզերանավում։ Մեկնարկել է որպես 2-րդ բորտինժեներ Ալեքսանդր Կալերիի և Մայքլ Ֆոուլի հետ։
Համալսարան և բիզնես
2006 թվականին նշանակվել է մասնավոր Deimos Imaging ընկերության գործադիր տնօրեն։ Այդ նույն ընկերությունը 2009 թվականին ուղեծիր է դուրս բերել իսպանական առաջին արբանյակը Երկիրը դիտարկելու նպատակով։ 2011 թվականին նշանակվել է նույն ըկերության գլխավոր տնօրեն։
Քաղաքական գործունեություն
Տիեզերագնացությունից հեռանալուց հետո զբաղվել է քաղաքականությամբ։ 2018 թվականի հունիսի սկզբին իսպանական նոր կառավարությունում` Պեդրո Սանչեսի գլխավորությամբ, զբաղեցրել է գիտության, նորարարության ու բարձրագույն կրթության նախարարի պաշտոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի ճարտարագետներ
Ջոն Քեմփբել, Արգայլի 9-րդ դուքս
Ջոն Ջորջ Էդվարդ Հենրի Դուգլաս Սաուֆերլենդ, Արգայլի 9-րդ դուքս (John George Edward Henry Douglas Sutherland Campbell, 9th Duke of Argyll,, առավել հայտնի է որպես Լորնի մարքիզ (1847-1900)), բրիտանացի ազնվական, Կանադայի 4-րդ գլխավոր նահանգապետ (1878-1883), Արգայլի 9-րդ դուքս։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1845 թվականին Լոնդոնում՝ Արգայլի 8-րդ դուքս Ջորջ Քեմփբելի և Սաուֆերլենդի 2-րդ դուքս Ջորջ Սաուֆերլենդ Լևենոսոն-Գուոերի դստեր՝ Էլիզաբեթ Քեմփբելի ընտանիքում։ Ի ծնե եղել է Էրլ Քեմփբել։ 1847 թվականին՝ 21 տարեկան հասակում, երբ նրա հայրը դարձավ Արգայլի 8-րդ դուքսը, նա ստացավ Լորնի մարքիզ տիտղոսը, որը կրեց մինչև 54 տարեկան։ Ջոն Քեմփբելը սովորել է Էդինբուրգի ակադեմիայում, Իթըն քոլեջում, Սենտ Էնդրյուի համալսարանում և Քեմբրիջի երրորդություն քոլեջում, ինչպես նաև Արվեստի թագավորական քոլեջում։
Նախքան Կանադա մեկնելը, շուրջ 10 տարի Լորնը ճամփորդել է Հյուսիսային և Կենտրոնական Ամերիկայում, գրել ճամփորդական գրականություն և բանաստեղծություններ։ 1868 թվականից ՄԹ-ում Արգիլշիրի ընտրատարածքում եղել է Համայնքների պալատի խորհրդարանական լիբերալ անդամ։
Լորդ Լորնը 1871 թվականի մարտի 21-ին ամուսնացել է Վիկտորյա թագուհու 4-րդ դստեր՝ արքայադուստր Լուիզի հետ։ Զույգը հետաքրքրվում էր արվեստով, սակայն երեխաներ չունեին և շատ ժամանակ առանձին էին անցկացնում։
Կորալ Էռերա
Կորալ Էռերա Գոմես (Coral Herrera Gómez, ), Կոստա Ռիկայում բնակվող իսպանացի ֆեմինիստ գրող, որը հայտնի է ռոմանտիկ սիրո իր քննադատությամբ և սեռական կողմնորոշումների ու գենդերային ինքնության վերաբերյալ ուսումնասիրություններով։
Ջոն Քեմփբել, Արգայլի 9-րդ դուքս
Կանադայի գլխավոր նահանգապետ
Երբ Լորդ Լորնի նշանակումը հայտարարվեց, ամբողջ Կանադայում մեծ հուզմունք կար։ Առաջին անգամ Ռիդո Հոլը կունենար թագավորական բնակիչ։ Կանադայի վարչապետը թեթևացրեց իր նախընտրական ժամանակացույցը, որպեսզի պատրաստվի արքայադստեր ժամանմանը։ 1880 թվականին մի հեղինակ գրել է, որ «նշանակումը դրականորեն ողջունվեց Դոմինիոնի բոլոր մասերում, և ժողովրդի սրտով էր նոր գլխավոր նահանգապետի նշանակումը»։
Կորալ Էռերա
Կենսագրություն
Կորալ Էռերան ծնվել է Մադրիդում 1977 թվականին։ Սովորել է Մադրիդի Կառլոս III-ի անվան համալսարանում, որտեղ ստացել է հումանիտար և տեսա-հաղորդակցության մագիստրոսի աստիճան։ Դոկտորական թեզը պաշտպանել է նույն համալսարանում՝ «Ռոմանտիկ սերն արևմուտքում և դրա կապը կապիտալիզմի, պատրիարքության և ժողովրդավարության հետ» թեմայով՝ Իրականության, սեռի և ռոմանտիկ սիրո սոցիոլոգիական կառուցումը։ Ինչպես է Արևմուտքը կառուցում մեր զգացմունքները խորհրդանիշերի, առասպելների և ծեսերի միջոցով, և ինչպես է ռոմանտիկ սերը հավերժացնում կապիտալիզմը, պատրիարքությունն ու ժողովրդավարությունը ։
Ջոն Քեմփբել, Արգայլի 9-րդ դուքս
Կանադայի գլխավոր նահանգապետ
Սակայն կանադական մամուլը սկզբում լավ չընդունեց Քեմփբելին և նրա կնոջը՝ դժգոհելով երկրի մինչև այժմ անխախտ հասարակության վրա թագավորական ազդեցության կիրառումից, մի պաշտոն, որը համբերությունից հանում էր խռովությունների և թյուրիմացությունների պատճառով։ Թագուհու կանադական նստավայրի անսասան արքունիքի մասին անհանգստությունը անհիմն էին, զույգն ավելի հանգիստ էր, քան նրանց նախորդները, ինչպես երևում էր սահադաշտային երեկույթներից, ճաշկերույթներից, պետական միջոցառումներից, որոնք հյուրընկալում էին մարկիզն ու մարկիզուհին։
Կորալ Էռերա
Կենսագրություն
Գիտությունների դոկտորի կոչում ստանալուց և Փարիզում տևական ժամանակ մնալուց հետո Կորալը հաստատվել է Կոստա Ռիկայում՝ պայմանավորված Իսպանիայում 2008 թվականի տնտեսական ճգնաժամով ։ Նա հոդվածներ է տպագրել տարբեր պարբերականներում, այդ թվում՝ Pikara Magazine, El País, eldiario.es և El Ciudadano ամսագրերը և մասնակցել է այնպիսի հեռուստաշոույի, ինչպիսին է La Tuerka-ն ։
Ջոն Քեմփբել, Արգայլի 9-րդ դուքս
Կանադայի գլխավոր նահանգապետ
33 տարեկան հասակում Լորդ Լորեն Կանադայի ամենաերիտասարդ գլխավոր նահանգապետն էր, սակայն նա շատ երիտասարդ չէր իր պաշտոնի մարգինալ պահանջները կարգավորելու համար։ Նա և արքայադուստր Լուիզը մեծ ներդրումներ են արել Կանադայի հասարակության, հատկապես արվեստի և գիտության մեջ։ Նրանց քաջալերանքով ստեղծվել է Կանադայի թագավորական ընկերությունը, Կանադայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան, Կանադայի ազգային պատկերասրահը։ Քեմփբելը ներգրավված էր Կանադայի Խաղաղօվկիանոսյան երկաթուղու և այլ նախագծերի ավարտման գործում, ինչպիսին է Բրիտանական Կոլումբիայի հիվանդանոցը։ Լորնը եղել է Կանադայում արվեստի և գրականության հովանավոր և հեղինակել է արձակ և չափածո ստեղծագործություններ, որոնք նկարագրել են Կանադայի ֆիզիկական գեղեցկությունը:
Լորենն իր պաշտոնավարման ամբողջ ընթացքում հետաքրքրված էր Կանադայով և կանադացիներով։ Նա շրջում էր ամբողջ երկրում, խրախուսում բազմաթիվ հաստատությունների ստեղծումը, հանդիպում Կանադայի Առաջին ազգերի անդամներին և այլ կանադացիների։ Ռիդո Հոլում նա և արքայադուստր Լուիզը իրականացրել են բազմաթիվ սոցիալական գործառույթներ։ 1887 թվականին նրա Առաջին ազգերի փոքրիկ հավաքածուն ձեռք է բերվել Բրիտանական թանգարանի կողմից ։
Կորալ Էռերա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:Իսպանալեզու գրողներ
Ջոն Քեմփբել, Արգայլի 9-րդ դուքս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի ազնվականներ Կատեգորիա:Կանադայի գլխավոր նահանգապետեր Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ
Լատվիական երկաթուղի
Լատվիական երկաթուղի (Latvijas dzelzceļš կամ LDz), Լատվիայի ազգային պետական երկաթուղային ընկերությունը։ Լրիվ անվանումը՝ «Latvijas dzelzceļš» պետական բաժնետիրական ընկերություն (Valsts akciju sabiedrība «Latvijas dzelzceļš»):
Ընկերությունն սպասարկում է երկրի ամբողջ երկաթուղային ցանցը՝ 1966,8 կիլոմետր ընդհանուր երկարությամբ, որից 1933,4 կիլոմետրը՝ լայնագիծ (1520 մմ), 33,4 կիլոմետրը՝ նեղգիծ (750 մմ) (33,4 կիլոմետրանոց նեղգիծ երկաթուղին, որի օպերատորը  SIA "Gulbenes - Alūksnes bānītis" ընկերությունն է , միմյանց է կապում Գուլբենե և Ալյուկսենե քաղաքները ): Երկաթուղային ամբողջ ցանցում էլեկտրաֆիկացված է ընդամենը 258,8 կիլոմետրը։ 2019 թվականին ուղևորափոխադրումների ընդհանուր ծավալը կազմել է շուրջ 18 միլիոն ։ Աշխատողների թվաքանակը անցել է  12.400-ից։
Ընկերության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում՝ Գոգոլի փողոց, թիվ 3 հասցեում ։ 2005 թվականին ընկերության վարչության նախագահ է ընտրվել Ուգիս Մագոնիսը ։
Ընկերությունն ունի 6 դուստր ձեռենարկություն.
Դիզելային լոկոմոտիվներ
Բեռնատար Ուղևորատար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լատվիայի տնտեսություն Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Լատվիայում
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Այստեղ ներկայացված են Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում
Դիզան (Բիթլիսի գավառ)
Դիզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չկան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆրանչեսկա Ների
Ֆրանչեսկա Ների (իտալ.` Francesca Neri, ծնվ. 1964 թ. փետրվարի 10, Տրենտո, Իտալիա), իտալացի դերասանուհի: Երկու անգամ արժանացել է կինոլրագրողների ընկերության Իտալիայի ազգային «Արծաթե ժապավեն» ամենամյա մրցանակին՝ կանացի լավագույն դերի համար (1992 թ., 1998 թ.)։
Կենսագրություն
Ֆրանչեսկա Ներին ծնվել է Տրենտոյում : Նրա մայրը դերասանուհի Ռոզալբա Ներին է։ Երկար ժամանակ Ֆրանչեսկան նկարահանվել է եվրոպական ֆիլմերում և արժանացել քննադատների, ինչպես նաև հանդիսատեսի բարձր գնահատականին։ Երեք անգամ ներկայացվել է «Դավիդ դի Դոնաթելլո» Իտալիայի ամենաբարձր կինոպարգևին։ Այդ տարիների նրա աշխատանքներից կարելի է առանձնացնել Բիգաս Լունայի «Լուլուի տարիքները» (1990 թ.), Մասիմո Տրոիսիի «Ինձ թվում էր, որ դա սեր է» (1991 թ.) և Պեդրո Ալմոդովարի «Կենդանի մարմին» (1997 թ.) կինոնկարները:
2000-ական թվականներին Ֆրանչեսկա Ներին նկարահանվել է նաև հոլիվուդյան ֆիլմերում։ Դրանցից են «Հաննիբալ» (2001 թ.) ֆիլմը՝ Էնթոնի Հոփքինսի հետ և «Վնասի փոխհատուցում» (2002 թ.) կինոնկարը՝ Առնոլդ Շվարցենեգերի մասնակցությամբ։
Անձնական կյանքը
Ֆրանչեսկա Ներին ամուսնացել է դերասան Կլաուդիո Ամենդոլայի հետ։ 1999 թվականին ծնվել է նրանց որդին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ
Երշիչսկի շրջան
Երշիչսկի շրջան (Ершичский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1039 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7657 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,37 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Միխայիլ Վասկով
Միխայիլ Յուրևիչ Վասկով (Михаил Юрьевич Васьков, ), խորհրդային և ռուսական կինոյի ու թատրոնի դերասան։ ՌԴ վաստակավոր արտիստ (1994) ։
Կենսագրություն
Միխայիլ Վասկովը ծնվել է 1956 թվականի հունվարի 3-ին Մոսկվայում։ 1977 թվականին ավարտել է Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը և ընդգրկվել Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի թատերախմբում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի անձինք
Հազարասպ
Հազարասպ (Hazorasp, Ҳазорасп), քաղաքային ավան (1984-1992 թվականներին՝ քաղաք) Ուզբեկստանում Խորեզմի մարզի վարչական կենտրոնը։ 2008 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Հին Հազարասպ
Հազարասպը Կենտրոնական Ասիայի ամենահին քաղաքներից մեկն է, որը գտնվում է Ուզբեկստանի Հանրապետության Խորեզմի օազիսի հարավային սահմանին։
Քաղաքի պատմության վաղ շրջանը ներկայացված է տեղական մշակութային շերտերով, որոնց կերամիկական նյութերը վերաբերում են մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի 1-ին կեսին, ինչպես նաև աշտարակներով պարիսպների մնացորդներով։
Պատերը կտրված են սլաքի տեսքով անցքերով և զարդարված են ուղղանկյուն որմնասյուներով։ Ամրոցի արտաքին պատերն ու անկյունները ամրացված են քառանկյուն և քառակուսի աշտարակներով և որմնասյուներով։
Միջնադարյան Հազարասպ
Հազարասպը հիշատակվում է պարսկական պատմիչ Աթ Տաբարիի պատմական աշխատության մեջ (IX դար)։ 10-րդ դարի պարսիկ աշխարհագրագետ Ալ Իսթահրին, նկարագրելով Խորեզմի ոռոգման համակարգերը, հիշատակել է Հազարասպի մեծ ջրանցքը, որի երկայնքով նավարկել են մեծ նավեր, ինչպես նաև Հազարասպ քաղաքը, որը գտնվել է Ամուդարի մոտակայքում գտնվող մի հարթավայրում։
Ըստ Ալ-Մաքդիսիի՝ Հազարասպը եղել է առևտրային խոշոր քաղաք, ունեցել է շատ շուկաներ ։ Հազարասպը մինչև XIII դարի սկիզբը, այսինքն՝ մոնղոլական արշավանքներից առաջ, 300 տարի շարունակեել է ծաղկող առևտրային խոշորագույն քաղաքներից մեկը։
XVIII-XIX դարերում Հազարասպը եղել է խանության 2-րդ նշանակալից քաղաքը մայրաքաղաք Խիվայից հետո, որտեղ ապրում էր Խիվա խանի ժառանգներից մեկը։ Այդ տեղեկատվությունը թողել են օտարերկրյա ճանապարհորդներ Թոմսոնը, Եֆրեմովը, Ռուկավկինը և այլք ։
XIX դարի սկզբին Հազարասպը բաժանվել է հետևյալ թաղամասերի՝ Կիփչակ-Կունգրադ, Աք Սարայ, Խան Կալաշի, Մայ Ջենգիլ և այլն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի մշակույթ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի պատմություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ուզբեկստանում
Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտ
Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտ (Институт Михајло Пупин / Institut Mihajlo Pupin), Գիտահետազոտական ինստիտուտ, աշխատում է Բելգրադում 1946 թվականից։ Հետազոտություններ է իրականացնում է  Էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման, հաշվողական գործընթացների ոլորտներում, հեռահաղորդակցության, թվային ազդանշանի մշակման, տեղեկատվական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, Ռոբոտատեխնիկայի և բազմաթիվ այլ ոլորտներում ։ Մտնում է Բելգրադի համալսարանի եւ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի մեջ։
Պատմություն
։ Ինստիտուտի հիմնադրումը տեղի է ունեցել պատերազմից հետո, 1946 թվականին, Բելգրադում Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիային առընթեր։ Այդ ժամանակ այն բաղկացած էր երկու միմյանցից անկախ ստորաբաժանումներից` Հեռահաղորդակցության ինստիտուտից եւ Էլեկտրոնիկայի ինստիտուտից։ 1947 թվականին Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության կառավարության հանձնարարությամբ ստեղծվել է ՀՍՖՀ Ռադիոյի կենտրոնական ինստիտուտ, իսկ 1948 թվականին էլեկտրաէներգիայի արտադրության  սկզբունքների ուսումնասիրության համար համապատասխան նախարարությունը հիմնադրել է Էներգետիկայի ինստիտուտը։
1950 թվականին Սերբական գիտությունների ակադեմիան որոշում է ընդունել միավորել բոլոր այդ չորս ինստիտուտները միասնական` Նիկոլա Տեսլայի անվան մեկ ինստիտուտի մեջ, որը կզբաղվեր բոլոր երևույթների ուսումնասիրությամբ, որոնք այս կամ այն կերպ կապված են էլեկտրականության հետ։ Այդ տեսքով այն գոյություն է ունեցել մինչև 1959 թվականը, երբ Սերբիայի Ժողովրդական Հանրապետության Ազգային ժողովի գործադիր խորհրդի որոշմամբ նրանից առանձնացրել են գիտնականների եւ հետազոտողների մի խումբ էլեկտրոնիկայի և հեռահաղորդակցության առանձին ինստիտուտի ստեղծման համար։ Հենց այդ ժամանակ էլ այն անվանվել է ականավոր ֆիզիկոս Միխայիլ Պուպինի անունով։
Այդ ժամանակից ի վեր հաջորդող տասնամյակների ընթացքում ինստիտուտը բազմիցս ենթարկվել է վերակառուցման և վերակազմակերպման, մասնավորապես նրա հիմքի վրա ստեղծվել է Բելգրադի համալսարանի էլեկտրատեխնիկայի ֆակուլտետը, առանձնացել են մի քանի դուստր ընկերություններ, ինչպիսիք են «Էլեկտրոնային արդյունաբերությունը» «Էներգոնախագիծը», իր հերթին, Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտը իրենում ընդգրկել է «Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտի լուծարված լաբորատորիաներից երկուսը։ Մինչեւ 1968 թվականը ինստիտուտը գոյություն ուներ բացառապես պետական միջոցներով, սակայն լիովին բյուջետային ֆինանսավորումից մասամբ անցել է ինքնաֆինանսավորման։
Գործունեություն
Ներկայումս ինստիտուտը պետական ձեռնարկություն է եւ գտնվում է Սերբիայի Գիտության նախարարության ենթակայության ներքո։ Զբաղվում է մեծ քանակությամբ արտադրվող ապրանքների էլեկտրոնիկայով, բազմատեսակ ծառայություններ է մատուցում, տրամադրում է կոնկրետ ապարատային եւ ծրագրային լուծումներ տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների ոլորտում, խորհրդատվություն, նախագծում, փորձնական նմուշների պատրաստում, նախագծում և բարդ համակարգերի ինտեգրում։
Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտը հատկապես հայտնի CER, HRS եւ TIM համակարգիչների շարքի մշակմամբ է զբաղվել, որոնք ժամանակին բավականին տարածված են եղել նախկին Հարավսլավիայի տարածքում։
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք Институт Михаила Пупина. Բելգրադի համալսարանի կայք
Կատեգորիա:Գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Սերբիայի գիտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտ
Խիսլավիչիի շրջան
Խիսլավիչիի շրջան (Хиславичский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խիսլավիչի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1161,04 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9913 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,54 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բելասիցա
Բելասիցա (Беласица, Μπέλλες), լեռնաշղթա Բալկանյան թերակղզու վրա՝ Մակեդոնիա երկրամասում։
Լեռնաշղթային ամենաբարձր լեռնագագաթը Ռադոմիր լեռն է, որն ունի 2029 մետր բարձրություն։ Գտնվում է Հունաստանի և Բուլղարիայի միջպետական սահմանի երկայնքով։ Ընդհանուր լեռնազանգվածը գտնվում է երեք պետությունների տարածքներում․ Հունաստան (45 %), Մակեդոնիայի Հանրապետություն (35 %) և Բուլղարիա (20 %)։
Լեռնաշղթայի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 60 կմ, իսկ լայնությունը՝ մինչև 9 կմ։ Բուլղարիայի պատմության մեջ Բելասիցայի լեռնաշղթան նշանավորվում է 1014 թվականի հուլիսի 29-ին բուլղարական և բյուզանդական բանակների միջև այստեղ տեղի ունեցած ճակատամարտում։ Ճակատամարտում հաղթեցին բյուզանդացիները և այն անմիջականորեն նպաստեց Արևմտաբուլղարական թագավորության կործանմանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հունաստանի լեռնաշղթաներ
Ռայիկուր
Ռայիկուր (Raillicourt), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 221 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.87 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 17 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 149 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 109-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 109 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 97 անձ (52 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (7 տղամարդ և 5 կին)։ 40 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջանեթ Ռենկին
Ջանեթ Պիկերինգ Ռենկին (Jeannette Pickering Rankin, ), ամերիկացի հասարակական և քաղաքական գործիչ, Մոնտանայից ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ։ ԱՄՆ-ի Կոնգրես ընտրված առաջին կինը։ Կոնգրեսի միակ անդամը, որը դեմ է քվեարկել ԱՄՆ-ի՝ ինչպես Առաջին, այնպես էլ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի միանալուն ։
Կենսագրություն
Ջանեթ Ռենկինը ծնվել է Միզուլայի մոտ գտնվող ագարակում (Մոնտանա տարածք)։ Եղել է Օլիվ Փիքերինգ Ռենկինի և Ջոն Ռենկինի ավագ դուստրը։ 1902 թվականին Ռենկինն ավարտել է Մոնտանայի համալսարանը՝ ստանալով կենսաբանության բակալավրի աստիճան, որտեղ դարձել է սուֆրաժիստների ազգային ամերիկյան ասոցիացիայի անդամ։ Նրա ջանքերի շնորհիվ 1914 թվականին Մոնտանայում կանանց համար ընտրական իրավունք է սահմանվել ։
1917 թվականին Ռենկինը հաղթել է ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի ընտրություններում՝ դառնալով Կոնգրեսում առաջին կինը։ Նույն թվականին նա, որպես պացիֆիստ, դեմ է քվեարկել Միացյալ Նահանգների՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմ մուտք գործելուն։ Ռենկինն ասել է. «Ես ուզում եմ կանգնել իմ երկրի կողքին, բայց չեմ կարող քվեարկել հանուն պատերազմի » ։ Սենատի անհաջող ընտրություններից հետո զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ։
1941 թվականին Ռենկինը երկրորդ անգամ ընտրվել է Կոնգրես, որտեղ դեմ է եղել ԱՄՆ-ի ուժերը ուղարկել Արևմտյան կիսագնդի տարածքից դուրս։ Փերլ Հարբորի վրա հարձակումից հետո, երբ Կոնգրեսը քննարկում էր պատերազմին միանալու հարցը, Ռենկինը միակն է եղել, որը դեմ է քվեարկել։ Ջանեթը բացատրել է. «Որպես կին ես չեմ կարող պատերազմել, և ես հրաժարվում եմ այնտեղ ուրիշներին ուղարկել» ։ Այսպիսով, Ջանեթը դարձել է Կոնգրեսի միակ անդամը, որը դեմ է քվեարկել ԱՄՆ-ի ինչպես Առաջին, այնպես էլ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին միանալուն։
Կոնգրեսում աշխատելուց հետո Ռենկինը պայքարել է հանուն խաղաղության և կանանց իրավունքների։ 1968 թվականին կազմակերպել է բողոքի երթ ընդդեմ Վիետնամի պատերազմի, որին մասնակցել են 5000 մարդ։ Ջանեթ Ռանկինը մահացել է Կարմելում (Կալիֆոռնիա)։
1985 թվականին Կապիտոլիումում տեղադրվել է Ռենկինի արձանը։ 2004 թվականին բեմադրվել է «Մի կին» պիեսը, որը հիմնված է եղել Ռանչինի կենսագրության վրա, իսկ 2009 թվականին`այս պիեսի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ։ «Time» ամսագիրը Ռենկինին ներառել Է ԱՄՆ-ի 10 ամենաազդեցիկ երիտասարդ քաղաքական գործիչների ցուցակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան
Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան (Холм-Жирковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2033,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10943 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմոլենսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գոշի
Գոշի (Gauchy), Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող համայնք, որը գտնվում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքի կանտոնն է համարվում Սեն Կանտեն-3-ը։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտենը։
Համայնքի բնակչությունը 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 5 356 մարդ։
Տնտեսություն
Զբաղված բնակչության կառուցվածքը.
Անաշխատունակների մակարդակը 2011 թվականին կազմել է 16,9 % (ամբողջ Ֆրանսիայում — 12,8 %, Էնա գավառում — 15,9 %)։ 1 մարդու տարեկան եկամուտը 2011 թվականին կազմել է 20 215 եվրո (ամբողջ Ֆրանսիայում — 25 140, Էնա գավառում — 21 148)։
Վարչակազմ
Գոշի համայնքի մէրայի պաշտոնը սկսած 2014 թվականից զբաղեցնում է Ժան-Մարկ Վեբերը (Jean-Marc Weber)։ 2014 թվականի մունիցիպիալիտետային ընտրությունների ժամանակ նա հավաքելով ձայների 50,85 %-ը հաղթում է ընտրությունները և զբաղեցնում այդ պաշտոնը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Կարդիմովսկի շրջան
Կարդիմովսկի շրջան (Кардымовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կարդիմովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1095,3 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11310 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,33 մարդ/կմ²։
Այվի Լաթիմեր
Այվի Ջոյ Լաթիմեր (Ivy Joy Latimer, ), ավստրալիացի դերասանուհի, հայտնի է որպես Նիքսի՝ «Մակո։ Գաղտնիքների կղզի» հեռուստասերիալից։
Կենսագրություն
Այվի Լաթիմերը ծնվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգում, երբ նա 6 տարեկան էր նրա ընտանիքը տեղափոխել է Ավստալիայի Նյուքասլ քաղաք։ Այվին ընդունվել է Բրոդմեդոու, իսկ 2007 թվականին մի քանի դասընկերների հետ՝ «Shoot Out», այստեղ նա գրավեց երկրորդ տեղը։ 2002-ից 2003 թվականներին նա հանդիսացել է «Կապտասպիտակ օձիք» հեռուստասերիալի հրավիրված աստղ, որտեղ նա կատարել է Լելի դերը ։ 2004-ից 2006 թվականներին նա հայտնվել է «Սիրիր, ինչպես ես եմ ցանկանում» հեռուստաշոուի 7 էպիզոդներում՝ որպես Էշլի ՄաքՔլասկի և 2010-ից 2011 թվականներին նկարահանվել է «Ես և իմ հրեշները» հեռուստասերիալում, որպես Անժելա Կարլսոն, ով ատում է հրեշներին։ 2012 թվականի մայիսին ստացել է Նիքսիի դերը, որը «Մակո։ Գաղտնիքների կղզի» հեռուստասերիալի գլխավոր դերերից էր։ 2012 թվականին նա եղել է Մելբուրսկի համազգային փառատոնի ֆինալիստ։ 2014 թվականի հուլիսին նրան հրավիրել են զվարճալի ավտրալական կատակերգական հեռուստասերիալ «STUDIO 3»՝ որպես հաղորդավարուհի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ
Ռանսեն
Ռանսեն (Rancennes), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 710 մարդ, բնակչության խտությունը` 109.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 40 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 497 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 359-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 138։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 359 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 321 անձ (190 տղամարդ և 131 կին)։ Գործազուրկ են եղել 38 անձ (17 տղամարդ և 21 կին)։ 138 անաշխատունակներից 30-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պարսկաստան (կտավ)
«Պարսկաստան», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1913 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Սարյանի տուն-թանգարանում ։
Նկարագրություն
1913 թվականին Պարսկաստան կատարած այցից հետո Սարյանը գրել է.
Ի տարբերություն կոստանդնուպոլսյան և եգիպտական շրջանի ստեղծագործությունների՝ Սարյանի պարսկական շրջանի գործերն աչքի չեն ընկնում վառ գույներով։ Սարյանը նկատում է, որ Պարսկաստանի քաղաքների ամենահետաքրքիր վայրը խայտաբղետ և մարդաշատ շուկան է, որտեղ կարելի էր տեսնել ծալապատիկ նստած նարգիլե ծխող և նարդի խաղացող պարսիկ վաճառականների։ Նկարիչը զարմանում էր նրանց դեմքերի անտարբերությունից։ Տղամարդկանց կողքին նստած կանանց դեմքերը սառած դիմակների էին նման։ Այս ամենը Սարյանը պատկերել է «Պարսկաստան» կտավում։ Հիմնվելով պարսկական մանրանկարչության ավանդույթների վրա՝ Սարյանը կտավը ստեղծել է ազատ գեղանկարչական մեկնաբանությամբ։
Կտավի վերականգնում
«Պարսկաստան» կտավը դեռևս Սարյանի կենդանության օրոք վնասվել էր ջեռուցման խողովակի վթարից և նկարի զգալի մասը ջրից քայքայվել էր։ 2011 թվականին հայ-իտալական «Պիլոտային ծրագրի» շրջանակներում «Պարսկաստան» կտավը վերականգնվել է իտալացի նկարիչ Լուչիանա Բիլիոտիի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ Կատեգորիա:1913 նկարներ Կատեգորիա:Հայկական կերպարվեստ
Կրասնիի շրջան
Կրասնիի շրջան (Краснинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1507,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13700 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,09 մարդ/կմ²։
Էտեն Բարբարա
Էտեն Բարբարա , մալթական ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Կենսագրություն
Խաղացել է Մալթայի 17-19 պատանեկական հավաքականում, իսկ դրանից հետո երիտասարդական հավաքականում (մինչև 21) ։ Մալթայի հավաքականում խաղացել է 29 խաղ և խփել է 3 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մարգարետ Մաթցենաուեր
Մարգարետ Մաթցենաուեր, ձայնային հարուստ տեմբրով և լայն դիապազոնով օպերային մեցցո-սոպրանո, որը Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում հանդես է եկել իտալական և գերմանական օպերային երգացանկի գլխավոր գործերով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ավստրո-Հունգարական կայսրության Տեմեսվար (այժմյան Ռումինիայի Տիմիշոարա) քաղաքում։ Հայրը՝ Լյուդվիգը, դիրիժոր էր, մայրը՝ օպերային երգչուհի։ Ինքն իրեն հունգարացի է համարել, թեև ունեցել է գերմանական արյուն ու հրեական արմատներ ։
Օպերային արվեստ սովորել է Գրաց և Բեռլին քաղաքներում և դեբյուտով հանդես եկել 1901 թվականին Վեբերի «Օբերոն» օպերայում՝ կատարելով Փուկի դերերգը, որից հետո հանդես է եկել գլխավոր դերակատարումներով, ինչպիսիք են՝ Ասուսենան «Տրուբադուր» օպերայում, Կարմենը, Մինյոնը, Վալտրաուտն ու Էրդան «Նիբելունգի մատանին» և Օրտրուդը «Լոհենգրին» օպերաներում։ Եվրոպայում հաջողության է հասել որպես կոնտրալտո և մեցցո-սոպրանո և 1911 թվականին մասնակցել բայրոյթյան փառատոնին։ Գայթակղությունը մեծ է եղել կատարելու նաև սոպրանո դերերգեր, սակայն հաջողություն չի արձանագրել սահմանափակ բարձր նոտաների պատճառով։
Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում որպես մեցցո իր դեբյուտը կատարել է 1911 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ «Աիդա» օպերայում կատարելով Ամներիսի դերերգը, որտեղ Էմմի Դեստինը հանդես էր գալիս որպես Աիդա, իսկ Էնրիկո Կարուզոն՝ Ռամեդեսի դերերգով։ Մի քանի օր անց ձայնի բազմերանգությունը ցուցադրել է՝ հանդես գալով Վագների «Տրիստան և Իզոլդա» օպերայում։
1911 թվականին ամուսնացել է գործընկերոջ՝ իտալացի ծագմամբ դրամատիկ տենոր Էդոարդո Ֆերրարի-Ֆոնտանայի հետ (1878-1936), ավտոմատ կերպով ստացել իտալական քաղաքացիություն, սակայն ամուսնությունն ավարտվել է 1917 թվականին՝ ամուսնալուծությամբ։
Ունեցել է էյդետիկ հիշողություն, որի շնորհիվ 1912 թվականի հունվարի 1-ին փրկել է Մետրապոլիտեն թատրոնի ղեկավարությանը՝ ընդամենը մի քանի օրվա ծանուցումից հետո հանդես գալով «Պարսիֆալ» օպերայում Կունդրիի դերերգով․ բարձր պահանջարկ վայելող մի դեր, որը նախկինում ինքը չէր երգել։
Մետրոոպոլիտեն թատրոնում մնացել է 19 համերգաշրջան, կատարել բազմաթիվ դերեգեր, այդ թվում՝ առաջին անգամ այնտեղ բեմադրված (1920) «Դոն Կարլոս» օպերայից Էբոլին, Սանտուցան, Մարինան «Բորիս Գոդունով» օպերայից, Լեոնորը «Ֆիդելիո» և Բրյունհիլդը «Վալկիրիա» օպերաներից։ Մետրոպոլիտեն օպերայում հրաժեշտի համերգը կայացել է 1930 թվականի փետրվարի 17-ին Ամներիսի դերերգով, սակայն շարունակել է օպերաներ երգել ու համերգներով հանդես գալ այլ վայրերում։
1924 թվականին հատուկ կիրակնօրյա համերգով դաշնակահար Սոլիտո դե Սոլիսի հետ հանդես է եկել Լոնդոնի Royal Albert Hall դահլիճում ։
1936 թվականին խաղացել է Մադամ Պոմպոնիի դերը Columbia Pictures ամերիկյան կինոստուդիայում նկարահանված «Պարոն Դիդսը տեղափոխվում է քաղաք» կատակերգության մեջ։
Նաև զբաղվել է դասավանդելով․ նրա աշակերտներից էին մեցցո-սոպրանոներ Բլանշ Թեբոմը և Նելլ Թենջիմենը։ Վերջին անգամ բեմում հանդես է եկել բրոդվեյյան «Վիքի» կոմեդիայում 1942 թվականին ։
Գաբրիելա Բեսանցոնիի ու Մաթիլդա Բլանկո Սադունի հետ համարվել է տենոր Ջիակիմո Վոլպիի կարիերայում հանդիպած երեք իսկական կոնտրալտոներից մեկը ։
Վախճանվել է 1963 թվականին Կալիֆոռնիայի Վան Նայս շրջանի հիվանդանոցներից մեկում ։
Ժառանգություն
Դուստրը՝ Ադրիեն Ֆոնտանան, գիշերային ակումբի նախկին երգչուհի էր, որը հետագայում Dumont Network հեռուստաալիքով վարել է «Champagne and Orchids» հեռուստաշոուն ։ Մաթցենաուերը միջին չափսի ձայնասկավառակների մի շարք ձայնագրություններ է արել, որոնց մեծ մասն այսօր առկա է CD վերաթողարկումներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1881 ծնունդներ Կատեգորիա:1963 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի օպերային երգիչ-երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Կրակովի մեծ իշխանություն
Կրակովի մեծ իշխանություն (Großherzogtum Krakau, Wielkie Księstwo Krakowskie), ինքնավար կազմավորում Ավստրո-Հունգարական կայսրության կազմում, անեքսիայի ենթարկված Կրակովի Հանրապետության տեղում ։ Այժմ իշխանության ամբողջ տարածքը պատկանում է Լեհաստանին։
Պատմություն
Չնայած Մեծ իշխանությունը հանդիսանում էր Վարշավայի դքսության մնացորդներից մեկը, Վիեննայի վեհաժողովի որոշմամբ Կրակովը շարունակում էր մնալ Ռուսաստանի, Պրուսիայի և Ավստրիայի պրոտելտորատի տակ։ Ընդ որում Ավստրիան քաղաքում հասել էր որոշակի իշխանության։
1846 թվականին տեղի ունեցավ օտարերկրացիների դեմ ուղղված Կրակովի ապստամբությունը ։ Այն հիմք հանդիսացավ ավստրիական զորքերի քաղաք մտցնելունմ իսկ հետագայում կայսրությանը մինալուն։ Նախադեպը վատ անրադարձավ ռուս-ավստրիական հարաբերությունների վրա։
Գալիցիա և Լոդոմերիա թագավորության, Օսվենցիմ իշխանության և Զատոր իշխանության հետ ընդգրկված էր «Գալիցիա և Լոդոմերիա թագավորություն և Կրակովի մեծ իշխանություն, Օսվենցիմ իշխանություն, Զատոր իշխանություն» գավառի մեջ։
Երկու կայսրությունների համար կործանիչ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, երկու կողմերի համար վիճելի տարածքը ընդգրկվեծ անկախ Լեհաստանի կազմի մեջ։
Վարչական բաժանում
1853-1854-ական թվականներին անց էր կացվել վարչական բարենորոգում, որի արդյունքում Մեծ իշխանությունը բաժանվել էր 3 պովյատների. խշանովյան (chrzanowski), կրակովյան (krakowski)և յավոժինյան (jaworznicki): Բացի այդ քաղաքային պովյատների իրավունք ունեին Կրակովը, Խշանուվը, Թեբինյան, Նովա, Գորա և Յավոշնո գյուղերը։
Գրականություն
Կատեգորիա:1918 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Մոնաստիրշչինսկի շրջան
Մոնաստիրշչինսկի շրջան (Монастырщинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մոնաստիրշչինա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1513,75 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11043 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,3 մարդ/կմ²։
Սերբական մշակույթ
Սերբիայի մշակույթ, Սերբիայի և սերբ ժողովրդի մշակույթ։ Այն ձևավորվել և զարգացել է հիմնականում Բուզանդական կայսրության և Սերբ ուղղափառ եկեղեցու ազդեցության ներքո։
Գիր
Սերբիական գիրը զարգացել է բյուզանդացի աստվածաբան Կյուրեղ և Մեթոդիոս եղբայրների շնորհիվ, որոնք կրոնական արարողություններ էին կատարում սլավոնական լեզվով։ Հարկ է նշել, որ սերբերը բավականին երկար ժամանակ կիրիլիցային զուգահեռ օգտագործել են գլագոլիցա։ Գլագոլիցայի ավանդությունը սերբական տարածքներում կիրառելի է դարձել ի շնորհիվ Խորվաթիայից դեպի Սերբիա տարածում գտած Խորվաթիայի գլագոլյան լեզվի, որտեղ հանգրվանել էին Կյուրեղի և Մեթոդիոսի որոշ հետևորդներ։ Տարածում է գտել նաև լատինական գիրը։ Հատկապես մեծ ազդեցություն են ունեցել Ադրիատիկ ծովի հռոմեական այնպիսի քաղաքներ, ինչպիսիք են Դուբրովնիկն ու Անտիվարին։ Սերբական գրի կիրառական առանձնահատկությունները 9-ից 12-րդ դարերում եղել է այն, որ գլագոլիցան, կիրիլիցան և լատիներենը օգտագործվել են ոչ թե որևէ համապարփակ բնակության և հստակ սահմանազատված վայրում, այլ իրար զուգահեռաբար գրեթե բոլոր շրջաններում։ Նշված ժամանակաշրջանի գրային հուշարձաններ չեն պահպանվել։
Միջին դարեր
Սերբիական հնագույն ձեռագրերից է հանդիսանում «Միրոսլավի ավետարանը», որը ստեղծվել է 1185 թվականին խումյան կնյազ Միրոսլավի պատվերով և արտացոլում է խումյան գրային դպրոցի առանձնահատկությունները։ Այն այժմ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի համաշխարհային ժառանգության ցանկում է և պահպանվում է Բելգրադի ազգային թանգարանում ։ Ավելի ուշ սերբական ժողովրդական լեզվով 1189 թվականին ստեղծված «Բանա Կուլինի աշխատությունն» է, որը ստեղծվել է բոսնիական առաջնորդի պատվերով, ով խաղաղության պայմանագիր է կնքել Դուբրովնիկի հետ։ Ամենահին ձեռագիրը համարվում է 9-ից 11-րդ դարերում ստեղծված Կոլցովի հավաքածուն, որն ամենայն հավանականությամբ կազմվել է բուլղարա-սերբիական մշակութային ազդեցության գոտում ։ Մեկ այլ հնագույն ձեռագիր է համարվում գլագոլիցայով գրված «Մարինյան Ավետարանը», որի ստեղծման վայրը վիճելի է․ այն կա՛մ գրվել է պատմական Մակեդոնիայում կա՛մ Սերբիայի հարավ-արևելքում։
Սերբիական բնօրինակ գրական աշխատություններից են համարվում 10-12-րդ դարերում գրված «Սերբիական կնյազների ժամանակագրությունը» և 10-12-րդ դարերում գրված «Դուկլինա քահանայի տարեգիրքը»։ Վերջինս ստեղծվել է Դուկլիից սերբիացի անանուն քահանայի կողմից և ի սկզբանե, գրված է եղել սլավոնական լեզվով, իսկ ավելի ուշ թարգմանվել լատիներեն ։
Սերբական մշակույթը առավել համակարգված և կանոնավոր բնութագիրը ձեռք բերեց 12-րդ դարի վերջում-13-րդ դարի սկզբին կենտրոնական կառավարմամբ ամուր սերբիական պետության ստեղծմամբ և Նեմանիչների դինաստիայի՝ երկրի ղեկին հայտնվելով։ Այդ ժամանակաշրջանում երկրի տարածքում բուլղարական, ռուսական, հունական գրականության ի հայտ գալը էապես նպաստեց սերբիական առանձին յուրահատուկ գրականության ձևավորմանը։ Գործընթացի սկսեց Սավա I Սերբիացին, ով 1208 թվականին կազմեց իր հոր` Ստեփան Նեմանիի կենսագրությունը։ Սավային հետևեց նրա եղբայրը` Ստեփան Սերբիացին, ով հետագայում դարձավ Սերբիայի թագավոր և 1216 թվականին ստեղծեց Սիմեոն Նեմանի կենսագրական աշխատությունը։ Սիմեոնի 3-րդ ստեղծագործությունը գրվեց 1264 թվականին հիլանդրյան քահանայապետ Դոմենտիանի կողմից։ Տվյալ ժամանակաշրջանի սերբիական գրականության մեջ իրենց ներդրումն են ունեցել անանուն սերբ գրականագետները։ Նրանցից մեկը Հիլանդարում ստեղծել է Սավայի կենսագրականը։ Ամենայն հավանականությամբ սրբի մահից հետո այն լրամշակվել է մասունքների տեղափոխման պատմության հաշվին։
Մեծ կարևորություն ունի նաև հունական էպոսը։ Սերբական ամբողջական էպոսը Ֆոլկլորիստները բաժանում են հետևյալ հիմնական փուլերի՝
Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետների ցանկ
Հետևյալ ցանկում ներկայացված են Իսպանիայի Անդալուսիա ինքնավար համայնքի Գրանադա պրովինցիայի 172 մունիցիպալիտետների անվանումները հայերեն ու իսպաներեն և նրանց բնակչության թիվը` խմբավորած ըստ շրջանների (կոմարկաներ) ։
Սերբական մշակույթ
Միջին դարեր
1389 թվականի Կոսովյան ճակատամարտը և հետագա դեպքերը ունեցան էական ազդեցություն սերբիական մշակույթի վրա, մասնավորապես, գրականության վրա։ Ստեղծվել է կոսովյան թեմատիկային առնչվող հսկայական գրականություն, որոնք համադրվում էին հերոսական էպոսի հետ։ Գրված երգերը սերբ ժողովրդին կոչ էին անում պայքարել զավթիչների դեմ, փառաբանում էին հերոսներին, քննադատում վախկոտությունն ու դավաճանությունը։ Մանսնավորապես ստեղծվում է «Կոսովյան շարք»։ Այս ստեղծագործությունն ընդհանուր առմամբ խորը դրամատիզմով է լեցուն, իսկ երգերի հիմնական կերպարը Լազար իշխանն է, որը սերբերին առաջնորդել է ճակատամարտի ժամանակ ։
20-րդ դարի երկրորդ կես
1945 թվականին երկրի ազատագրումից հետո Սերբիայի մշակութային կյանքը միաձուլվեց Հարավսլավիայի այլ ժողովուրդների մշակույթին։ Խորը տնտեսական վերաձևավորումները սոցիալիզմի հարավսլավիական մոդելի գոյատևման ընթացքում հանգեցրեցին քաղաքների բնակչության զգալի աճի և կենսամակարդակի բարձրացմանը։ ԽՍՀՄ-ի հետ ունեցած սերտ հարաբերությունները նպաստեցին արևմտաեվրոպական մշակույթի ներթափանցմանը Սերբիա։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սերբիայի մշակույթ
Ադուայի ճակատամարտ
Ադուայի ճակատամարտ (Battaglia di Adua), 1895—1896 թվականների Իտալա-եթովպիական պատերազմի վճռորոշ ճակատամարտ, որը տեղի է ունեցել 1896 թվականի մարտի 1-ին եթովպիական Ադուա քաղաքի մոտ։
Երկու կողմերի հարաբերություններ
Իտալական մասնաշենքերից մեկում գեներալ Օրեստա Բարատերիի գլխավորությամբ գիշերում էին ավելի քան 20 հազար մարդ, մինայն թե նրանց մի մասը կազմում էին բնիկները։ 1896 թվականի փետրվարի 28-ին, Իտալիայի վարչապետ Ֆրանչեսկո Կրիսպին ուղարկում է Բարատերին և իր զորքին մարտի ջան, խիստ պահանջելով վճռական հարձակում և պարտություն թշնամուն ։
Եթովպիական զորքի ընդհանուր թիվը 80 հազար էր, կարող է պատահել նաև մոտ 90 հազար մարդ, բայց այդ թվում 80 հազարը հետևազոր էր, իսկ 8.6 հազարը՝ հեծելազոր։ Այս ճակատամարտին մասնակցում էին երկրի բոլոր մարզերից։ Վերապատրաստման, սպառազինության և վերազինման առումներով, եթովպիական ֆեոդալական բանակը զգալիորեն զիջում էր իտալական բանակին նրանով, որ նրանք կռվում էին կայծքարե հին հրացաններով և նետերով։
Մենելիկա կայսեր օգտին կռվում էին նաև ռուս ռազմական Նիկոլայ Ստեպանովիչի խմբերից ։
Ճակատամարտի ընթացք
Իտալական զորքը բաժանված էր երեք շարասյուների ։
Հետախուզման ակտիվ գործունեության արդյունքում, եթովպիական բանակի հրամանտարությունը բացահայտեց իտալական զորքերի տեղը և ուղությունները, որը թույլ տվեց ուղղել կետնրոնացված ուժերը գեներալ Ալբերտինոյի շարասյան դեմ։ Արդյունքում, գեներալ Ալբերտինոյի հրամատարությամբ առաջին շարասյունը, որը առաջինն էր հարձակվել եթովպիկական զորքերի վրա, շրջապատվեց և ջախջախվեց ։
Երկրորդ շարասյունը, գեներալ Ջորջ Արիմոնդիի գլխավորությամբ, որը ակտիվ էր Մենելիկո II-ի 30 հազարոց բանակի դեմ մղած իր ճակատամարտով, նույնպես ջախջախվեց։ Այդ ճակատամարտի հատվածում գործում էին նաև Մենգեշի ցեղի «վագրե» զորքերը։
Ավելի կատաղի պայքար է տեղի ունեցել գեներալ Վիտորիո Դաբորմիդի մասնակցությամբ ռազմաճակատում, որտեղ գրոհել էր Մեկոնինա ցեղի 30 հազարանոց զորքը։ 10-ժամյա պայքարից ընթացքում, իտալական զորքը շրջապատված էր եղել, որի արդյունքում գեներալ Դաբորմիդան զոհվեց։