cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նոամ Սոլբերգ
Կենսագրություն
2012 թվականին Սոլբերգը ընտրվել է Իսրայելի Գերագույն դատարանի դատավոր, նրա թեկնածությունը դարձել է ամենավիճահարույցը այդ ժամանակ ընտրված չորս դատավորների շրջանում։ Սոլբերգի նշանակման դեմ հանդես է եկել Գերագույն դատարանի գործող նախագահ Դորիտ Բեյնիշը, մեկ այլ դիրքորոշում է զբաղեցրել Իսրայելի արդարադատության գործող նախարար Յակով Նեեմանը։ Ենթադրվում է, որ այս դիմակայությունը պայմանավորված է նրանով, որ Սոլբերգը բնակիչ է, կրոնական և աջ հայացքներ է դավանում, ի տարբերություն գերագույն դատարանի մյուս դատավորների ։
Արդեն հաջորդ օրը իսրայելական «Յեշ Գվուլ» (Կա սահման) կազմակերպությունը Գերագույն դատարան հայց է ներկայացրել, որով պահանջել է չեղյալ հայտարարել Սոլբերգի նշանակումը, հայցվորները դա պատճառաբանել են նրանով, որ դատավորն ապրում է վիճելի տարածքում։ Սակայն հայցը մերժվել է, դատավորներ Էսթեր Հայթը, Ուզի Ֆոգելմանը և Իցհակ Ամիթը (որոնք և քննել են հայցը) դա պատճառաբանել են նախադեպի բացակայությամբ, երբ իսրայելցուն կմերժեին պետական պաշտոնում «ոչ պիտանի» բնակավայրում բնակվելու պատճառով։
Քնեսեթի պատգամավոր Յաակով Կացը ողջունել է Սոլբերգի նշանակումը Գերագույն դատարան։ Կացը կարծում է, որ նոր նշանակումը վերջ կդնի երկրի բարձրագույն դատական ատյանում «կամայականությանը և ոչ օբյեկտիվությանը»։
2012 թվականի փետրվարի 21-ին, երդվելով, դարձել Է Իսրայելի Գերագույն դատարանի դատավոր ։
Կուռևեռե (գյուղ, Կիհելկոննա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(5851) Ինագավա
(5851) Ինագավա (Inagawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 23-ին Սիգերու Ինոդայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,5982 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1379 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0585 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1529,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23534 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,32° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սիգերու Ինոդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (204601-204700)
Աստերոիդների ցանկ (204501-204600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (204701-204800)
Ալբերտու Դինիս
Ալբերտու Դինիս (Alberto Dines, ), բրազիլացի լրագրող և գրող։
Ալբերտո Դինիսը բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է, Բրազիլիայի և Պորտուգալիայի մի շարք թերթերի և ամսագրերի հիմնադիր և խմբագիր։ Նա աշխատել է ռադիոյում և հեռուստատեսությունում։ 1952 թվականին սկսել է աշխատել որպես լրագրող, 1963 թվականից դասավանդել է լրագրություն Ռիո դե Ժանեյրոյի (Pontifícia Universidade Católica) համալսարանում։ 1974 թվականին հրավիրվել է որպես լրագրության պրոֆեսոր Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանում։ 12 տարի եղել է Jornal do Brasil ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, Ռիո դե Ժանեյրոյում գտնվող Folha de São Paulo-ի տնօրենը և Պորտուգալիայում ABRIL հասարակության հիմնադիրը, որը հրատարակել է Exame թերթը։
Նա հանրային հետազոտությունների և լրագրության լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող էր (Laboratório de Estudos Avançados em Jornalismo): Այս գիտական ընկերությունը հրատարակում է Observatório ամսագիրը, թողարկում ռադիո և հեռուստահաղորդումներ։ Դինիսը եղել է Ստեֆան Ցվեյգի տան նախագահը, Պետրոպոլիսի Ստեֆան Ցվեյգի թանգարանի հիմնադիրներից մեկը։ Երկար տարիներ զբաղվել է Ստեֆան Ցվեյգի կյանքի և ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ, 1981 թվականին հրատարակել է նրա «Մահը դրախտում՝ Ստեֆան Ցվեյգի ողբերգությունը» կենսագրությունը, որում նկարագրել է գրողի կյանքը ընդհուպ մինչև Բրազիլիայում նրա ինքնասպանությունը։
Մանկություն և պատանեկություն
Ծնվել և մեծացել Ռիո դե Ժանեյրոյում (Vila Isabel), սովորել է Շոլեմ Ալիքեմի հրեական դպրոցում (Escola Popular Israelita Brasileira Scholem Aleichem), ինչի շնորհիվ տիրեց գրական իդիշին։ Արդեն վաղ տարիքում ներթափանցել է սոցիալիզմի գաղափարներով, քանի որ մոտ էր ձախ սոցիալիստների «Obreira Internacionalista» խմբին։ 1940 թվականին առաջին անգամ տեսել է Ստեֆան Ցվեյգին, որը այցելել էր իր դպրոց։ Դինիսն իր կյանքի ընթացքում բերեց իր հետաքրքրությունն ու սերը Ստեֆան Զվեյգի գործի համար։ Ստեֆան Ցվեյգի ստեղծագործության նկատմամբ հետաքրքրությունը և սերը Դինիսին ուղեկցեց իր ողջ կյանքի ընթացքում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ լրագրող է աշխատել հրեական գիմնազիայի կողմից թողարկվող տեղական փոքրիկ թերթում։ Բոտաֆոգո Դինիսի Էնդրյուս համալսարանական քոլեջում պարապմունքները չեն ավարտվել, քանի որ նրա սոցիալիստական հակաբուրժուական համոզմունքներով համալսարանական դիպլոմը անհրաժեշտ չէր։
Բռնապետություն
1964 թվականին Բրազիլիայում տեղի ունեցավ ռազմական հեղաշրջում։ 1968 թվականին Դինիսը, որպես Jornal do Brasil-ի գլխավոր խմբագիր, սկսեց ճնշում զգալ և իր ամսագրի էջերում բացահայտ կերպով հանդես եկավ կոշտ քննադատությամբ։ Այդ ելույթին հաջորդել է կալանքը, իսկ հետո 1973 թվականին պաշտոնանկությունը, այն բանից հետո, երբ Դինիսը խախտել է Չիլիում Սալվադոր Ալենդեի սպանության մասին հաղորդագրության հրապարակման արգելքը։ 1974 թվականին քաղաքական մեկուսացման իրավիճակում Դինիսը որպես դասախոս ընդունեց Կոլումբիայի համալսարանի լրագրության դպրոցի հրավերը։
Ստեֆան Ցվայգի տուն
Պետրոպոլիսում Ստեֆան Ցվայգի տուն-թանգարանի կազմակերպման գաղափարը ծագել է 1942 թվականին գրողի ողբերգական մահվանից անմիջապես հետո։ Բրազիլացի լրագրողներն ու գրողները, ինչպես նաև որոշ դիվանագետներ քայլեր են ձեռնարկել Ցվայգի ապրած և մահացած տան վերանորոգման համար գումար հավաքելու, ինչպես նաև նյութեր հավաքելու ուղղությամբ։ Եվ միայն ավելի քան 60 տարի անց այդ գաղափարը կյանքի կոչվեց։ Ստեֆան Ցվայգի թանգարանը, որը գրողի միակ հուշարձանն է աշխարհում, գրադարան կունենա իր գրքերով և ձեռագրերով, ֆիլմադարանով, նկարների և ծաղրանկարների հավաքածուով, կոնֆերանս դահլիճով։ Ալբերտու Դինիսը հանդիսանում էր ընկերության նախագահ Ստեֆան Ցվեյգի տանը։
2007 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Ալբերտու Դինիսը արժանացել է Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի Ավստրիական ծառայության մրցանակին ։ 2009 թվականին Դինիսը դարձել է Ավստրիայի գիտության և մշակույթի միության պատվավոր անդամ։
Ռոման Կարասյուկ
Ռոման Կարասյուկ, ուկրաինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, որը կիսապաշտպանի դիրքում հանդես է գալիս Հայաստանի Բարձրագույն խմբի « Փյունիկ » ակումբում։
Կարիերա
Կարասյուկն իր խաղային կարիերան սկսել է հայրենի Վլադիմիր-Վոլինսկի քաղաքի մարզադպրոցում։ Այնուհետև նա միացել է Լուցկի «Վոլին» թիմին։ Նա իր նորամուտը առաջին թիմում նշել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կիևի «Դինամո-2»-ի դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով հանդիպման երկրորդ խաղակեսում։
2008 թվականին Կարասյուկը հրավիրվել է Ուկրաինայի Մ-19 տարեկանների ֆուտբոլի ազգային հավաքական՝ 2010 թվականի Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնության նախապատրաստման շրջանակներում մի շարք հանդիպումների։
Արտաքին կապեր
Կատեգորիա:Վոլինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Փյունիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Բաս (Բիթլիսի գավառ)
Բաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում` Տատիկի գյուղախմբում` Տատիկ գետի աջ կողմում, Բիթլիս քաղաքից 28 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչությունը հիմնականում հայեր և թուրքեր էին։ Հայ բնակչությունը թուրք ջարդարարների կողմից ջարդվել և կողոպտվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բրտոպոլիս
Բրտոպոլիս (Bertópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4588 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 425,575 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 9,8 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 1-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Վերխնի Զատոն
Վերխնի Զատոն (Верхний Затон), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Գրիբանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Գրիբանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Իվան Ալամդարով
Իվան Նիկիտիչ Ալամդարով, ազգությամբ հայ աստրախանցի բժիշկ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Աստրախանի պետական բժշկական համալսարանի ռեկտոր, Աստրախանի պատվավոր քաղաքացի ։
Կենսագրություն
Իվան Ալամդարովը եղել է Հարություն Ալամդարյանի տոհմից։ Ծնվել է 1924 թվականին Աստրախան քաղաքում, մանկավարժների ընտանիքում։ 1941 թվականին ավարտել է Աստրախանի թիվ 10 դպրոցը։ 1945 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Աստրախանի պետական բժշկական ինստիտուտը ։ 1945-1949 թվականներին նույն ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնում անցել է կլինիկական օրդինատուրա։ 1950-1952 թվականներին աշխատել է Ներքի գործերի նախարարության Աստրախանի մարզային վարչությանբուժմասում, որպես բժիշկ-նյարդաբույժ ։ 1952-1961 թվականներին որպես ասիստենտ աշխատել է Աստրախանի Պետական բժշկական ինստիտուտի նյարդային հիվանդությունների ամբիոնի ասիստենտ։
1953 թվականին եղել է ինստիտուտի գիտական քարտուղարը, 1954-1955 թվականներին՝ ինստիտուտի բուժական-կանխարգելողական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալը, ապա՝ դեկանը։
1957-1966 թվականներին նշանակվել և աշխատել է Ա. Լունաչարսկու անվան Աստրախանի պետական բժշկական ինստիտուտի ռեկտոր։ 1961 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Բորով հիվանդների տեսանելի անփոփոխ մաշկի անոթա-նյարդային ապարատը» թեմայով և արժանացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի։
1966-1970 թվականներին շարունակել է աշխատել որպես ամբիոնի դոցենտ։ 1968-1969 թվականներին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն և արժանացել բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի։ 1972 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում են նեյրոլեպրոլոգիայի՝ բոր հիվանդության ժամանակ դիտվող նյարդային և հոգեկան խանգարումների, ինչպես նաև նյարդային համակարգի անոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությանը։
Մոտ 120 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Իվան Ալամդարովի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են 2 դոկտորական, 11 թեկնածուական ատենախոսություն։
Եղել է Աստրախանի մարզային առողջապահության բաժնի արտահաստիքային գլխավոր նյարդաբույժը, 1955-1957 թվականներին՝ ինստիտուտի կուսակցական բյուրոյի քարտուղարը և 25 տարի՝ կուսակցական կոմիտեի անդամ։ Մի քանի անգամ ընտրվել է ԽՄԿԿ Աստրախանի մարզկոմի, քաղկոմի, քաղաքի Կիրովի շրջկոմի անդամ։ Ընտրվել է Աշխատավորների պատգամավորների Աստրախանի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։
Ագմեզրե
Ագմեզրե, լեռնաշղթա Թուրքիայի արևելքում, Հայկական լեռնաշխարհում, Արսիան-Սողանլու լեռնահամակարգում։ Ճորոխ և Արաքս գետերի ջրբաժան շրջանում։ Ունի հրաբխային ծագում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Ինտերֆերոն
Հայաստանում ինտերֆերոնն առաջին անգամ ստացել են Փորձառական կենսաբանության ինստիտուտում (1965 թվականին)՝ Մ. Գ. Բոստանջյանի ղեկավարությամբ։
Կատեգորիա:Սպիտակուցներ Կատեգորիա:Իմունիտետ Կատեգորիա:Հակավիրուսային միջոցներ
Թերեզա Քրիստինա Բուրբոն-Սիցիլիացի
Թերեզա Քրիստինան Երկու Սիցիլիաների թագավորության թագավոր Ֆրանցիսկոս I-ի և վերջինիս իսպանացի կնոջ՝ Մարիա Իզաբելլայի դուստրն էր։ Ի ծնե նրան տրվել է «Երկու Սիցիլիաների արքայադուստր» կոչումը։ 1843 թվականին նա ամուսնացել է Բրազիլական կայսրության կայսր Պեդրո II-ի հետ։ Ամուսնությունը վստահված անձի միջոցով է տեղի ունեցել, և ամուսինները ջերմ զգացմունքներ չէին տածում միմյանց նկատմամբ։ Միայն ժամանակի ընթացքում Թերեզա Քրիստինայի հանդուրժողական բնավորության շնորհիվ նրանք սկսեցին սիրել միմյանց։ Իր առատաձեռնությամբ, պարզությամբ և բարությամբ կայսրուհին շահեց բրազիլացի ժողովրդի իրական սերը։ Թերեզա Քրիստինան նաև օգնեց Բրազիլիայի իտալացիներին և հովանավորեց բազմաթիվ հնագիտական ​​արշավախմբեր իր երկրում։
Զույգը միմյանց նկատմամբ մեծ սեր չի տածել, բայց նրանք իրենց ողջ կյանքում լավ ընկերներ են մնացել։ Ընտանիքում չորս երեխա է ծնվել, երկու տղաները մահացել են մանուկ հասակում, կրտսեր դուստրը՝ Լեոպոլդինան, մահացել է 24 տարեկանում տիֆից։ Այսպիսով, նրանց ավագ դուստրը՝ Իզաբելլան, դարձավ բրազիլական թագի ժառանգորդը։ 1889 թվականի պետական ​​հեղաշրջումից հետո կայսրուհին աքսորվեց։ Լինելով հայրենիքից հեռու նա սկսել է հիվանդանալ, և նրա առողջական վիճակը վատթարանում էր։ Վտարումից մեկ ամիս անց նա մահացել է սրտի անբավարարությունից։ Իր կյանքի ընթացքում կայսրուհին հարգանք է վաստակել բրազիլական հասարակության բոլոր խավերի կողմից՝ իր անձնային որակների, արվեստի հանդեպ սիրո և անբասիր պահվածքի համար։ Թերեզա Քրիստինան նույնիսկ հարգում էր հանրապետականների կարծիքն ու շահերը, ինչը հանգեցրեց կայսրության փլուզմանը և հանրապետության հռչակմանը։
Ընտանիք
Թերեզա Մարիա Քրիստինան ծնվել է Կալաբրիայի այն ժամանակ դեռ դուքս Ֆրանցիսկոսի ընտանիքում, որը հետագայում դարձավ Երկու Սիցիլիայի թագավորության թագավոր։ Հոր կողմից նա պատկանում էր Նեապոլիտանական Բուրբոնների տանը՝ իսպանական Բուրբոնների իտալական ճյուղին։ Նրա հայրական պապը թագավոր Ֆերդինանդ I-ն էր, տատիկը՝ կայսրուհի Մարիա Թերեզայի դուստրը՝ Ավստրիայի թագուհի Մարիա Կարոլինան էր, որը Հաբսբուրգների կայսերական ընտանիքի ներկայացուցիչն էր։ Արքայադստեր մայրը իսպանուհի ինֆանտ Մարիա Իզաբելլան էր։ Նա Իսպանիայի նույն Բուրբոնների տոհմի թագավոր Չարլզ IV-ի և Պարմի Բուրբոնների ներկայացուցիչ Մարիա Լուիզա Պարմացու դուստրն էր։
Նրա հայրը մահացել է 1830 թվականին։ Մայրը արհամահելով դստերը՝ 1839 թվականի հունվարի 15-ին երկրորդ անգամ ամուսնացավ Ֆրանցիսկոս կոմս Բալսոյի (1805-1882) հետ։ Հարսը 50 տարեկան էր, իսկ փեսան՝ 34։ Այդ պատճառով Թերեզա Քրիստինան որբ մնաց։ Մանկուց նրա մոտ ձևավորվել է փափուկ և երկչոտ բնավորություն, որով օժտված չէր ո՛չ նրա անխիղճ հայրը, ո՛չ էլ իմպուլսիվ խառնվածքի տեր մայրը։
Ամուսնություն
Թեև ամուսինը նրան չէր սիրում, կայսրուհին ձգտում էր լավ կին լինել։ Հասարակական պարտականությունների կատարումը և երեխաների ծնունդը մեղմեցին կայսեր վերաբերմունքը։ Երեխաները ստեղծել են ընտանեկան երջանկության մթնոլորտ։ Նրանց առաջնեկը ծնվել է 1845 թվականի փետրվարին։ Նրան անվանել են Աֆոնսո և տվել Բրազիլիայի կայսերական արքայազնի տիտղոսը։ Բայց նա ապրեց ընդամենը երկու տարի և մահացավ 1847 թվականին։ 1846 թվականի հուլիսին նա ծնեց մի աղջկա, որին անվանեցին Իզաբելլա, որը հետագայում կդառնար Բրազիլիայի թագաժառանգ արքայադուստր։ 1847 թվականի հուլիսին նա լույս աշխարհ բերեց երկրորդ դստերը՝ Լեոպոլդինային։ Արքայադուստրը մահացավ 24 տարեկանում՝ տիֆից։ Կայսերական զույգի վերջին երեխան եղել է արքայազն Պեդրոն, ով նույնպես մահացել է մանուկ հասակում։
Կայսրուհի
Թերեզա Քրիստինան դարձավ կայսրի սիրելի անձնավորությունը։ Նա երբեք կայսրի ռոմանտիկ երազանքներում տեղ չի գտել, ոչ էլ վերջինիս համախոհն էր։ Թերեզան պարզապես նվիրված էր նրան և երբեք չէր լքում ամուսնուն, իսկ կայսրն իր հերթին հարգանքով և ուշադրությամբ էր վերաբերվում նրան։ Պեդրոն նրան վերաբերվում էր որպես շատ լավ և մտերիմ ընկերուհու, գործընկերոջ, բայց ոչ որպես կնոջ։
Թերեզան քիչ ընկերներ ուներ։ Նա Դոն Ժոզեֆինա դա Ֆոնսեկա Կոստային համարում էր իր լավագույն ընկերուհին Բրազիլիայում։ Կայսրուհին միշտ շատ համեստ էր հագնվում, միայն երբեմն զարդեր էր կրում ինչ-որ պաշտոնական ընդունելության առիթով։ Նրա հոբբիներից էին նամակ գրելը, կարդալը, նկարելը, ասեղնագործությունը, ակտիվորեն զբաղվում էր բարեգործությամբ, կրոնավոր էր, սիրում էր երաժշտություն, հատկապես օպերան, ինքնուրույն սովորում էր երգել և դաշնամուր նվագել։ Գիտություններից կայսրուհին ամենից շատ հետաքրքրված էր հնագիտությամբ։ Բրազիլիայում գտնվելու առաջին օրերից նա սկսեց հավաքել հնագիտական ​​արտեֆակտների հավաքածու։ Թերեզան նաև հովանավորել է հնագիտական ​​պեղումներ Իտալիայում, և հայտնաբերված իրերից շատերը՝ Հին Հռոմից մինչև մեր օրերը, տեղափոխվել են Բրազիլիա։ Բրազիլական հասարակության մեջ հանրային կրթությունն ու առողջապահությունը բարելավելու նպատակով կայսրուհին ակտիվորեն ներգրավեց իտալացի բժիշկներին, ինժեներներին, ուսուցիչներին, արվեստագետներին, դեղագործներին և բուժքույրերին՝ Բրազիլիայում աշխատելու նպատակով։
Նա երբեք չի դարձել կայսեր սիրելի կինը։ Կայսրը սիրավեպեր ուներ կողքից, և կայսրուհուն այլ բան չէր մնում, քան լուռ նայել այդ ամենին։ Մյուս կողմից, նա միշտ պաշտպանում էր կայսրին և վերջինիս տեսակետները, և կայսրը նրան պատասխանում էր նույն կերպ նույնիսկ երկու որդիների մահից հետո։ Կրտսեր որդու ծննդից հետո կայսրուհին այլևս չի հղիացել։ Ամենայն հավանականությամբ դա պայմանավորված է նրանով, որ կայսրը սկսեց ավելի ու ավելի շատ հարաբերություններ ունենալ գեղեցիկ և խելացի կանանց հետ։ Կայսրը հատկապես մտերմացավ ֆրանսիացի ազնվականի կնոջ՝ Լուիզա դե Բարոսի հետ։ Նա ուներ բոլոր կանացի գծերը, որոնք այնքան դուր էին գալիս Պեդրոյին՝ խելացիություն, գեղեցկություն, ինքնավստահություն։ Կոմսուհի Բարոսը որպես տնային դաստիարակչուհի ծառայում էր կայսեր դուստրերին, որոնք նրան չէին սիրում։ Իր օրագրերում կայսրուհին գրել է, որ ամբողջ սրտով ատում է կոմսուհուն, բայց ավաղ, ոչինչ անել չի կարող։ Դուստրերը լիովին աջակցում էին իրենց մորը և ամեն առիթով փորձում էին վնասել կոմսուհուն՝ նվաստացնելով նրան ուրիշների առաջ։
Վերջին տարիներ և արտաքսում
Կայսրուհու համար ծանր հարված էր կրտսեր դստեր՝ Լեոպոլդինայի մահը տիֆից 1871 թվականին։ Լիցքաթափվելու և վիշտը մոռանալու համար կայսրը կայսրուհու հետ միասին մեկնեց Եվրոպա։ Այնտեղ՝ Կոբուրգում, նրանք ցանկանում էին այցելել Լեոպոլդինայի չորս երեխաներին, որոնք մնացել էին առանց մոր։ Ուղևորությունը դեպի Եվրոպա մնաց տխուր հիշողություններով։ Նրա ընտանիքը կորցրեց գահը 1861 թվականին, և Երկու Սիցիլիաների թագավորությունը դարձավ Իտալիայի Միացյալ Թագավորության մի մասը Սավոյական դինաստիայի վերահսկողության տակ։
Հանգիստ կյանքը ավարտվեց, երբ Բրազիլիայում միապետությունը վերացավ 1889 թվականի նոյեմբերի 15-ին։ Իշխանությունը զավթեցին հանրապետականները, որոնք հրամայեցին կայսրին և նրա ընտանիքին անհապաղ աքսորել։ Իմանալով այդ մասին՝ կայսրուհին ասաց։
1889 թվականի նոյեմբերի 15-ի իրադարձությունները ֆիզիկապես և հոգեբանորեն կոտրեցին կայսրուհուն։ Եվրոպա նավարկելիս նա հիվանդացել է ասթմայով։ 1889 թվականի դեկտեմբերի 7-ին նրանք հասան Լիսաբոն։
Մահ
Լիսաբոնից կայսերական ընտանիքը մեկնեց Իսպանիա։ Դեկտեմբերի 24-ին նրանք պաշտոնական լուր ստացան, որ իրենց ընդմիշտ արգելել են մուտք գործել Բրազիլիայի տարածք։ Մինչ այս աքսորի ժամկետը որոշված ​​չէր։ Այս լուրը վերջնականապես խարխլեց Թերեզա Քրիստինայի վիճակը։ Պեդրո II-ը դեկտեմբերի 28-ին իր օրագրում գրել է.
Կայսրուհին մահացել է նույն օրը գիշերվա ժամը երկուսին։ Մահվան պատճառը սրտի կանգն է եղել։ Մահվանից առաջ նրա կողքին էր կոմսուհի Մարիա Իզաբել դե Անդրադե Պինտոն։ Կայսրուհին ասաց նրան.
Կայսրուհու մահվան գիշերը մարդկանց հոծ բազմություն էր հավաքվել քաղաքում՝ ականատես լինելու վերջինիս մահը։ Պեդրոյի խնդրանքով նրա կնոջ մարմինը տեղափոխել են Լիսաբոնի մոտ գտնվող Սան Վիսենտե դի Ֆորա եկեղեցի, որտեղ նրան հուղարկավորել են Բրագանսայի տան պանթեոնում։ Նրա մահվան լուրն արագ տարածվեց ողջ Բրազիլիայում և աննախադեպ վիշտ առաջացրեց։ Շատ թերթեր նրա մասին գրելիս բնութագրել են որպես բրազիլացիների մայր։ Պարբերականներից մեկը նրա մասին գրել է.
Դոննա Թերեզա Քրիստինան Բրազիլիայում անցկացրած քառասունվեց տարիների ընթացքում անկեղծորեն սիրել է իր հայրենիքը։ Եվ այս ամբողջ ընթացքում նա ոչինչ չի շահել, բացի մեծ հարգանքից, գովասանքից և ժողովրդի անսահման սիրուց իր կայսրուհու հանդեպ։ Մենք նրան հռչակում ենք «Բրազիլացիների մայր» և մեր ցավակցություններն ենք հղում կայսրին այս դժվարին պահին։
Նրա և ամուսնու աճյունները Բրազիլիա են տեղափոխվել 1921 թվականին։ Մեծ շուքով նրանք վերահուղարկավորվեցին Պետրոպոլիսում գտնվող Սուրբ Պետրոս տաճարում։ Նրա անունով են կոչվել Բրազիլիայի մի քանի քաղաքներ՝ Տերեզոպալիս (Ռիո դե Ժանեյրոյում), Թերեզինա (Պիաուի մայրաքաղաք), Քրիստինա (Մինաս Ժերայսում) և Իմպերատրիս (Մարանյանում)։ Նրա մահից ոչ շատ առաջ Պեդրոն նվիրաբերեց հնագիտական ​​ցուցանմուշների ամբողջ հավաքածուն, որը պատկանում էր իր կնոջը, բայց պայմանով, որ այս հավաքածուն կրի իր կնոջ անունը։ Դա արվեց, և հավաքածուն բաշխվեց Բրազիլիայի ազգային արխիվի, Բրազիլիայի կայսերական թանգարանի, Բրազիլիայի ազգային գրադարանի և Բրազիլիայի պատմաաշխարհագրական ինստիտուտի միջև։ Հավաքածուն գրանցված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից որպես մարդկության ժառանգություն։
Բուզնիկովատոե
Բուզնիկովատոե (Бузникувате), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուզնիկովատոե գյուղում բնակվում էր 503 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վադիմ Պաիրելի
Վադիմ Պաիրելի, մոլդովացի կիսապաշտպան, ով խաղում է «Ջեորջե Սֆինտուլ» ֆուտբոլային ակումբում։
Ակումբային կարիերա
2021 թվականի հունվարի 28-ին Պաիրելին լքել է « Շերիֆ Տիրասպոլ » ակումբը, որպեսզի պայմանագիր ստորագրի հայկական « Նոա » ակումբի հետ ։ 2021 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ նախքան իր պայմանագրի ժամկետի լրանալը Պաիրելին լքել է «Նոա»-ն ։ 2022 թվականի փետրվարին նա միացել է «Ջեորջե Սֆինտուլ» ֆուտբոլային ակումբին։
Միջազգային կարիերա
Պաիրելին Մոլդովայի մինչև 19 տարեկանների և մինչև 21 տարեկանների հավաքականների անդամ է եղել ։ Նա իր նորամուտը մեծահասակների հավաքականում նշել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ աշխարհի առաջնության՝ Ավստրիայի դեմ նախընտրական խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շերիֆի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նոայի ֆուտբոլիստներ
Թեգերաանեբի
Թեգերաանեբի (თეგერაანები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 61 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թիանեթի շրջան
Ֆրանսուա Պիլս
Ֆրանսուա Պիլս (Francois Pils; ), ֆրանսիացի զինվորական և նկարիչ, նկարիչներ Իզիդորի և Էդուարդի հայրը:
Կենսագրություն
Ծնվել է 1785 թվականին Էլզասում: 1801 թվականին նա որպես երաժիշտ ընդունվել է 51-րդ կանոնավոր զորամաս։ 1805 թվականին զորակոչվել է 1-ին գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտ:
Գեներալ Ուդինոյի գլխավորությամբ մասնակցել է Առաջին ֆրանսիական կայսրության գրեթե բոլոր կռիվներին: Մասնակցել է Աուստեռլիցի, Ենա-Աուերշտրեդտի, Ֆրիդլանդի, Էսսլինգի ճակատամարտերին: Երկու անգամ վիրավորվել է: Զինվորական արշավների ժամանակ Ֆրանսուա Պիլսը բազմաթիվ ճեպանկարներ է արել իր օրագրի մեջ: Այդ օրագիրը հրապարակվել է 1895 թվականին : Պատերազմի ավարտից հետո Ֆրանսուա Պիլսը վարպետաց դասեր է ստացել Օրաս Վերնեի մոտ, որտեղ էլ զբաղվել է  նկարչությամբ:
Մահացել է 1867 թվականի դեկտեմբերի 6-ին և թաղված է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Չեռո ալ Լամբրո
Չեռո ալ Լամբրո (Cerro al Lambro)` քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 4344 (2004-ի տվյալներով) մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը` 434 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20077։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Պատմություն մոր մասին
«Պատմություն մոր մասին» («Сказ о матери»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կարպովը։ Էկրան է բարձրացել 1963 թվականին։ Համարվում է ղազախական կինեմատոգրաֆիայի լավագույն աշխատանքներից մեկը։
Ադամդաղի լեռնաշղթա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Պատմություն մոր մասին
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է պատերազմի ժամանակ որդուն կորցրած մոր պատմությունը։ Գործողությունները ծավալվում են Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Մայրն անգրագետ է, չի կարողանում ոչ կարդալ, ոչ գրել, բայց քանի որ իրադարձությունների մասին տեղյակ լինելու միակ հնարավորությունը ռազմաճակատից նամակների սպասումն ու ընթերցումն է, սովորում է գրագիտություն և փոստատար է դառնում։ Մեկ անգամ չէ, որ նա ստիպված է լինում ողբերգական լուրեր բերել այլ ընտանիքներ, և նա իր վրա է վերցնում մայրերին կարեկցելու բեռը՝ հասկանալով նրանց վիշտը և փորձելով թեթևացնել այն։
Մրցանակներ
Ֆիլմը ստացել է Ղազախական ԽՍՀ պետական մրցանակ։ Գլխավոր դերակատար Ամինա Ումուրզակովան կնոջ լավագույն դերակատարման համար արժանացել է Առաջին համամիութենական կինոփառատոնի մրցանակի, 1964 թվականին Կարլովի Վարիի միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր դիպլոմի և Ղազախական ԽՍՀ Կ․ Բայսեիտովայի անվան պետական մրցանակի 1967 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1963 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Bam Bam
«Bam Bam», ամերիկա-կուբացի երգչուհի Կամիլա Կաբելյոյի երգը բրիտանացի հեղինակ-կատարող Էդ Շիրանի մասնակցությամբ։ Թողարկվել է Epic Records լեյբլում որպես Կաբելոյի «Familia» ստուդիական երրորդ ալբոմի երկրորդ սինգլ 2022 թվականի մարտի 4-ին՝ նրա 25-ամյակի հաջորդ օրը։ «Bam Bam»-ը փոփ երգ է, որը ոգեշնչված է արևադարձային երաժշտությամբ, սալսայով և ռեգետոնի ոճով ռեֆրենով կրկներգերով։ Սա Կաբելոյի և Շիրանի երկրորդ համագործակցությունն է «South of the Border» սինգլից հետո, որին մասնակցել է նաև ամերիկացի ռեփեր Քարդի Բին, և որը թողարկվել է Շիրանի No.6 Collaborations Project չորրորդ ստուդիական ալբոմում ։ Շապիկի վրա պատկերված է Կաբելոն, որը նստած է մայթեզրին՝ աղավաղված դիմահարդարմամբ ։ Երգի հեղինակներն են Կաբելոն և Էդ Շիրանը, ինչպես նաև Էրիկ Ֆրեդերիկը, Էդգար Բարերան, Չեչե Ալարան, Սքոթ Հարիսը։
Երաժշտական տեսահոլովակ
«Bam Bam» երգի տեսահոլովակի պրեմիերան, որի ռեժիսորն է Միա Բարնսը, տեղի է ունեցել 2022 թվականի մարտի 4-ին ։ Նախքան տեսահոլովակի թողարկումը Կաբելոն կիսվել թիզերներով սոցիալական ցանցերում, ներառյալ Կաբելոյի և Շիրանի համատեղ թիզերը, որը 7 մլն դիտում է ունեցել դեռևս տեսահոլովակի հիմնական պրեմիերայից առաջ ։ Թողարկումից 6 ժամ անց տեսահոլովակը հավաքել է 1 միլիոն դիտում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամիլա Կաբելոյի երգեր Կատեգորիա:Էդ Շիրանի երգեր
Սելիխնովո (գյուղ, Պուշկինոգորսկի շրջան)
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 76 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պուշկինոգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Մերի Փոփինսը վերադառնում է
Մերի Փոփինսը վերադառնում է (Mary Poppins Comes Back), Մերի Փոփինսի մասին Պամելա Թրևերսի երկրորդ գիրքը։ Գրվել է 1935 թվականին։
Սյուժե
Օդապարուկը, որը բաց էին թողել Ջեյնը, Մայքլը և զբոսայգու պահակը, հրաշքի միջոցով դառնում է Մերի Փոփինսը։ Նա, ինչպես միշտ, հայտնվում է անհայտ տեղից և միանգամայն անսպասելի։ Ինչպես միշտ, նա այնքան գեղեցիկ է և խիստ, ուշադիր և կոկիկ։
Էկրանավորում
«Մերի Փոփինս, ցտեսություն», խորհրդավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1983 թվականին, ըստ Վլադիմիր Վալուցկու սցենարի, ռեժիսորը Լեոնիդ Կվինիխիձեն է, նկարահանվել է Մոսֆիլմ կինոստուդիայում։ Մերի Փոփինսի դերում խաղում է Նատալյա Անդրեյչենկոն։
«Մերի Փոփինսը վերադառնում է» (Mary Poppins Returns), ամերիկյան գեղարվեստական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ռոբ Մարշալը։ Ֆիլմն ստեղծվել է Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության կողմից։ Վարձույթի է հանվել 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ից։ Մերի Փոփինսի դերում է Էմիլի Բլանտը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Մանկական գրականություն
Ալամդաղ
Ալամդաղ, լեռ Թուրքիայում, Բյուբակնյան լեռնահամակարգում, Խնուսից մոտ 35 կմ հյուսիս-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Վերխնի Զարամագ
Վերխնի Զարամագ (Верхний Зарамаг, Уæллаг Зæрæмæг), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Փարավոն
Փարավոն, Հին Եգիպտոսի թագավորների ժամանակակից անվանումը։ «Փարավոն» անունը թագավորական անունի և տիտղոսի փոխարեն սկսել է գործածվել Նոր թագավորության ժամանակաշրջանում՝ տասնութերորդ դինաստիայի միջին ժամանակներում Հաթշեփսութ փարավոնի թագավորելուց հետո և տարածվել է մ.թ.ա. I հազարամյակում։
Հունական «Φαραώ» բառը փոխառնված է եղել Աստվածաշնչից (פַּרְעֹה - փար'օ)։ Բնօրինակ հին եգիպտական «per-oh» (փեր օհ) բառը նշանակել է «մեծ տուն»՝ նկատի ունենալով թագավորական պալատը։
Ալթունդաշ (անտառ-պուրակ)
Ալթունդաշ, անտառ֊պուրակ, Հայկական լեռնաշխարհում Էրզրում (Կարին) քաղաքից 65 կմ արևմուտք ։
Փարավոն
Պատմություն
Եգիպտական միապետություններն իրենց գոյությունն սկսել են մ.թ.ա. IV հազարամյակի երկրորդ կեսից։ Եգիպտացիները թագավորին նայում էին որպես իրենց երկրի հանդեպ աստվածների բարեհաճության երաշխիք։ Մինչև IV դինաստիան միապետի անունը կապվում էր Հորոս աստծո, իսկ դրանից հետո՝ արևի Ռա աստծո հետ և թագավորող անձը համարվում էր նրա որդին։ Մեկը մյուսի ետևից կառուցվեցին Մեծ բուրգերը, որոնք ցուցադրում էին այն ժամանակների կառավարողների բացառիկ հզորությունն ու մեծությունը։
Հնագույն թագավորության անկման, մ.թ.ա. XXIII-XXII դարերի կլիմայական ճգնաժամի և Եգիպտոսը I Անցումային ժամանակաշրջանի մեջ մտնելու հետ միասին թուլացան եգիպտական թագավորների հզորությունն ու հեղինակությունը, աճեց ազնվականության և պետական պաշտոնյաների ազդեցությունն ու հարստությունը։ Միջին թագավորության ժամանակաշրջանն այդպես էլ թագավորներին ամբողջությամբ չվերադարձրեց կորցրածը։ Միջին թագավորության տրոհումից հետո երկրի մեծ մասը գրավելով իր տիրապետությունն սկսեց Հիքսոսների դինաստիան։
Հիքսոսներին վտարելուց հետո Նոր թագավորության սկզբում Եգիպտոսը հայտնվեց նոր քաղաքական իրավիճակում՝ նա այլևս գերակայող չէր հանդիսանում տարածաշրջանում, որտեղ հայտնվեցին այնպիսի հզոր հակառակորդներ, ինչպիսիք էին Միտաննի, իսկ ավելի ուշ՝ հաթերի թագավորությունները։ Որպես հետևանք, փարավոնների հեղինակությունն սկսեց հենվել առավելապես նրանց ռազմական հաջողությունների վրա։ Այդպիսիք չունեցողները, ինչպես կին Հաթշեփսութը և Ամենհոթեփ III խաղաղարար թագավորը, ստիպված էին իրենց հպատակներին ջանադրաբար համոզել, որ իրենք ունեն աստվածային ծագում։ Չնայած դրան, թագավորից ունեցած հանրության բարոյա-գաղափարական կախումն արդեն այն չէր և Հին թագավորությունում եղածի հետ չէր կարող համեմատվել։ Մ.թ.ա. II հազարամյակի վերջում եգիպտական հանրության ապակենտրոնացումը, տաճարների և նոմարխների ազդեցության աճը նպաստեցին, որ Նոր թագավորությունը քայքայվի։
Այդ ժամանակից ի վեր փարավոնները տարածաշրջանում չունեին էական ազդեցություն։ Միայն նրանցից մի քանիսին, օրինակ՝ Փսամեթիխ I-ին հաջողվեց միավորել Եգիպտոսն ու միջամտել հարևան երկրների գործերին։ Բնակչությունն ու առանձին տնտեսություններն ավելի մեծ կախում էին ստանում թագավորից։ Փարավոնների դերը որպես ժողովրդի և աստվածների միջնորդ արդեն վերացել էր։
Մ.թ.ա. 525-485 թվականներին պաշտոնապես Եգիպտոսի փարավոններ են համարվել պարսից թագավորներ Աքեմենյանները, մ.թ.ա. 332-323 թվականներին՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին, իսկ վերջինիս մահից հետո՝ Պտղոմեոսները։
= Եգիպտոսի Փարավոնների Ցանկը =
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թագավորական տիտղոսներ Կատեգորիա:Հին Եգիպտոս * Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ Կատեգորիա:Իշխանության դիրքեր Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ
Կառլ Վին
Կառլ Վին (Karl Wien, ), գերմանացի գիտնական աշխարհագրության ոլորտում, գիտությունների դոկտոր, լեռնագնաց, որը նոր երթուղիներով դեպի Ալպեր մի շարք վերելքներ է կատարել, ինչպես նաև կատարել է առաջին վերելքը Պամիրո Ալայի Քաուֆմանի (Լենինի) գագաթ։ Մասնակցել է գերմանական երեք հիմալայան արշավների դեպի Կանչենջանգա (1931), Սինիոլչու (6888 մ, առաջին վերելք, 1936) և Նանգա Պարբաթ (1937, եղել է ղեկավարը) գագաթներ։ Մահացել է ձնահյուսի ժամանակ ալպինիստական ամբողջ խմբի հետ միասին 1937 թվականի հունիսի լույս 15-ի գիշերը։
Համառոտ կենսագրություն
Կառլ Վինը ծնվել է Բավարիայի Վյուրցբուրգ քաղաքում, ֆիզիկոս-գիտնականի՝ ապագա Նոբելյան մրցանակակիր Վիլհելմ Վինի ընտանիքում (ընտանիքի միակ զավակն էր)։ Մյունխենի համալսարանում բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո որոշ ժամանակ աշխատել է Բեռլինում՝ «Siemens & Halske»-ի տեխնիկական լաբորատորիայում, իսկ ավելի ուշ մայրենի բուհում դասավանդել է աշխարհագրություն և զբաղվել է գիտական աշխատանքով ։ 1930 թվականին Ստացել է դոկտորի աստիճան ։
1924 թվականին Կառլ Վինը միացել է Մյունխենի լեռնագնացների ակումբին, որտեղ ծանոթացել է բազմաթիվ ականավոր գերմանացի լեռնագնացների, մասնավորապես՝ Վիլհելմ Վելցենբախի հետ, որը դարձավ իր ուսուցիչը։ 1926 թվականին նրա հետ միասին Կառլն առաջին անգամ բարձրացավ Գրոսգլոկների հյուսիսային պատ, Գլոկերինի հյուսիսարևմտյան պատ, ինչպես նաև Այսկյոգելի հյուսիսային պատ ։ 1927 թվականին Կառլ Վինը մասնակցել է Գերմանա-ավստրիական ալպինիստական ակումբի կողմից անցկացվող լուսանկարաչափական ուսումնասիրություններին Ցիլերտալյան Ալպերում։ 1928 թվականին Վիլլի Ռիկմերսի և Ռիչարդ Ֆինստերվալդերի գլխավորությամբ ռուս-գերմանական գիտահետազոտական արշավախմբի կազմում ճանապարհորդել է Պամիրո Ալայով, որտեղ Օյգեն Ալվայնի և Էրվին Շնայդերի հետ միասին կատարել է պատմության մեջ առաջին վերելքը դեպի Քաուֆմանի գագաթ (7134 մ) (հետագայում վերանվանվել է Լենինի գագաթ)` Կենտրոնական Ասիայի ամենաբարձր գագաթներից մեկը ։
1931 թվականին Կառլ Վինը դարձավ Պաուլ Բաուերի գլխավորած գերմանական հիմալայյան արշավախմբի անդամ, որը բարձրացավ Կանչենջանգա, որի ընթացքում «տեխնիկական աշխատանքից» բացի կատարում էր տեղագրություն և կազմեց Արևելյան Հիմալայների ամենախոշոր սառցադաշտի՝ Զեմուի առաջին ճշգրիտ քարտեզները։ Սեպտեմբերի 15-ին Հանս Հարթմանը (արշավախմբի անդամ) և Կառլ Վինը հասան 7650 մետր բարձրության, որն առավելագույն բարձրությունն էր, որ հնարավոր էր բարձրանալ ամբողջ արշավի ընթացքում ։
Երեք տարի անց գերմանացի աշխարհագրագետ Կառլ Տրոլի հետ լուսանկարաչափական և կլիմայաբանական ուսումնասիրություններ կատարեց Արևելյան Աֆրիկայի սարահարթում՝ ներառյալ Քենիա լեռան շրջանում։ Ավելի ուշ զբաղվել է Կարմիր ծովի կլիմայաբանական ուսումնասիրություններով ։
1936 թվականին Կառլ Վինը միացավ Գերմանիայի հիմալայան հիմնադրամի կողմից ստեղծված ոչ մեծ հետազոտական մի արշավախմբի դեպի Սիկիմ։ Արշավախումբը գլխավորում էր Բաուերը։ Կառլ Վինից բացի մասնակիցների թվում էին նաև Ադոլֆ Գյոտները և դոկտոր Գյունտեր Հեպը։ Օգոստոս-հոկտեմբեր ամիսներին Կառլ Վինը և նրա գործընկերները զբաղված էին Կանչենջանգայի և նրա հարակից տարածքների՝ Նեպալ, Թենթ և Թվինս գագաթների, Զեմու, Սինիոլչու, Զումտու և Նեպալ սառցադաշտերի տեղագրական չափումներով և քարտեզագրությամբ։ Սեպտեմբերի 23-ին Կառլ Վինը և Ադոլֆ Գյոտները պատմության մեջ առաջին անգամ բարձրացան Սինիոլչու (6888 մ) ։
Արշավ դեպի Նանգա Պարբաթ
1937 թվականին Կառլ Վինը գլխավորեց երրորդ գերմանական արշավախումբը դեպի Նանգա Պարբաթ (առաջինը տեղի է ունեցել 1932 թվականին, իսկ երկրորդը՝ 1934 թվականին և ունեցել է ողբերգական ավարտ` շարունակ վատ եղանակային պայմանների արդյունքում մահացել է 9 լեռնագնաց և խարակակիր)։ Խմբի անդամներից յոթը լեռնագնացներ էին, որոնցից չորսը նախորդ հիմալայական արշավախմբի վետերաններն էին (Ա. Գյոտներ, Գ. Հեպ, Գ. Հարտման և Պտեր Մյուլռիտեր)։ 1937 թվականի հունիսի լույս 15-ի գիշերը Ռաքիոթ Փիկից մեծ ձնահյուս է ընկնում արշավախմբի միջնակա հիմնական ճամբարի վրա (ճամբար IV, 6180), որն իր տակ թաղեց վերելքին մասնակցող բոլոր 7 լեռնագնացներին, ինչպես նաև 9 խարակակիրներին (ընդհանուր առմամբ 16 մարդու)։ Կառլ Վինի մարմինը (ինչպես նաև նրա օրագրերը և անձնական իրերը) հայտնաբերվել են 1937 թվականի հուլիսին Պաուլ Բաուերի որոնողական արշավախմբի կողմից և վերաթաղվել սառցադաշտում ։
Թոթով
Թոթով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Կառլ Վին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեռնագնացներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ձնահյուսի հետևանքով մահեր
Թոթով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սիամական սեր (ֆիլմ, 2007)
«Սիամական սեր» (թայերեն` รักแห่งสยาม, Rak haeng Siam), թաիլանդցի ռեժիսոր Շոկեա Սակվերակուլի հերթական ֆիլմը ։ 2008 թվականին ֆիլմը հաղթել է Cinemanila International Film Festival կինոփառատոնին` «Լավագույն դերասան» անվանակարգում (Mario Maurer)։ Այդ նույն թվականին Thailand National Film Association Awards մրցանակաբաշխությունում ֆիլմը հաղթող է ճանաչվել երեք՝ «Լավագույն ռեժիսոր» (Շոկեա Սակվերակուլ), «Լավագույն ֆիլմ» և «Աջակցության լավագույն դերասանուհի» (Լաիլա Բունյասակ) անվանակարգում ։
Ֆիլմի երաժշտություններ
Ֆիլմի երաժշտությունը թողարկվել է 2007 թվականի նոյեմբերին, իսկ պրիմիերայի նախօրեին դուրս է եկել մեծ էկրան։ Ալբոմը, որը ձայնագրվել է ThaiPop/ThaiRock ոճով, անմիջապես դարձավ հանրաճանաչ, և ընդամենը մի քանի շաբաթից սպառվեց։ Իսկ գլխավոր՝ «Gun Lae Gun» երաժշտությունը ուղիղ յոթ շաբաթ մեծ հեղինակություն վայելող 97.5 FM ռադիոընկերության եթերում մնացել է հանրաճանաչ երաշտությունների առաջին հորիզոնականում։
Երաժշտության ձայնագրմանը մասնակցել են Suweera Boonrod-ը, Chookiat Sakveerakul-ը, Witwisit Hiranyawongkul-ը, Passakorn Wiroonsup-ը, ինչպես նաև August խումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար
Դոբրյանկա (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)
Դոբրյանկա (Добрянка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրյանկա գյուղում բնակվում էր 1 307 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կուռևեռե (գյուղ, Սանգաստե շրջան)
Կուռևեռե (Kurevere), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Սանգաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Սանգաստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Թեթրաուլեբի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 11 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 16 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թիանեթի շրջան
Ժուվինի սյուր Սել
Ժուվինի սյուր Սել (Juvigny-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 66 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.53 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 18 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 43 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 36-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,7 %։ 36 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (18 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 7 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(5852) Նանետ
(5852) Նանետ (Nanette), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 19-ին Կարոլին Շումեյկերի և Դևիդ Լևիի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,740239 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1583 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3222 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1656,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217281 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,64° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Դևիդ Լևիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պսակ և ամուսնություն
Պսակ և ամուսնություն, Պսակ ամուսնության, Սուրբ Պսակ, Հայ եկեղեցու յոթ խորհուրդներից։ Քրիստոնեական եկեղեցին տղամարդու և կնոջ միությունը նվիրագործել է կրոնական ծեսով, ամուսնության համար հատուկ արարողություններ հաստատել և դասել խորհուրդների կարգը։ Պսակը և ամուսնությունը ողջախոհության և մաքուր կյանքի, ընտանիքի սրբության խորհուրդն է։ Հիսուս Քրիստոսը տղամարդու և կնոջ միությունը համարել է Աստծո կողմից հաստատված, և դրա համար այրը պետք է թողնի իր հորն ու մորը և իր կնոջ հետ լինի՝ որպես մեկ ամբողջություն, մեկ մարմին (Մարկոս 10.7–9)։ Պողոս առաքյալն ամուսնական միությունը նմանեցրել է եկեղեցու հետ Քրիստոսի ունեցած միության և փոխադարձ սիրո։ Առաքյալը պատվիրել է, որ այրերը սիրեն իրենց կանանց, ինչպես Քրիստոսը սիրեց եկեղեցին, իսկ կանայք հնազանդ պետք է լինեն իրենց ամուսիններին՝ իբրև տիրոջ, քանզի այրն է կնոջ գլուխը, ինչպես Քրիստոսը գլուխն է եկեղեցու (Եփեսոս 5.21–25)։
Ամուսնության պայմանները
Ամուսնության համար եկեղեցին պահանջում է հետևյալ պայմանները.
Ամուսնություն օտարի հետ
Եթե արտոնվում է օտարի հետ ամուսնանալ, ապա՝ հետևյալ պայմաններով.
Արարողակարրգը
Պսակի և ամուսնության արարողությունն ամուսնացող զույգի սիրո և հավատարմության ուխտ է Աստծո և հանրության առջև։ Խորհուրդը կատարվում է եկեղեցում՝ ժողովրդի և խաչեղբոր վկայությամբ։ Պսակը եկեղեցու մեջ պետք է կատարել, այլապես անվավեր կհամարվի, մինչև որ նորից եկեղեցում պսակը կատարվի (Դվինի Ե ժողով, Կանոն ԺԵ)։ Խորհուրդի արարողության խաչեղբայրը փեսայի և հարսի օրինավոր ամուսնության պաշտոնական վկան է, որն արարողության ժամանակ Քրիստոսի խաչը բռնում է նրանց գլխավերևում (հաճախ խաչեղբայրը կոչվում է կնքահայր)։ Ամուսնության արարողությունը կոչվում է Սուրբ Պսակ, որովհետև փեսայի և հարսի գլխին թագ կամ պսակ է դրվում. փեսան կոչվում է թագավոր, իսկ հարսը՝ թագուհի։ Պսակի և ամուսնության խորհուրդը կատարում է քահանան, որը Մաշտոց ծիսամատյանի հրահանգի համաձայն հարցնում է փեսային. «Որդյակ իմ, մինչև մահ տե՞ր ես»։ Փեսան պատասխանում է. «Այո, հայր սուրբ, տեր եմ հրամանովն Աստծո»։ Այնուհետև քահանան հարցնում է հարսին. «Որդյակ իմ, և դու մինչև մահ հնազա՞նդ ես»։ Հարսը պատասխանում է. «Այո, հայր սուրբ, հնազանդ եմ հրամանովն Աստծո»։ Դրանից հետո քահանան հարսի ձեռքը հանձնում է փեսային և օրհնում։ Այնուհետև օրհնում է գինին և տալիս փեսային, հարսին, ներկաներին։ Գինու օրհնությունն ու բաշխումը հիշատակությունն է Կանայի հարսանիքի, որտեղ Հիսուս Քրիստոսը ջուրը գինու փոխելով՝ ուղարկեց սեղանապետին, որ բաշխի բազմությանը։ Հիսուսն իր կատարած հրաշքով օրհնեց այդ հարսանիքը և ուրախացրեց նրանց (Հովհաննես 2.1–11)։ Պսակի արարողության վերջում գինու բաժակի վրա կատարած աղոթքով քահանան Հիսուսի նմանությամբ օրհնում է ամուսնացող զույգին, ներկա բազմությանը և ուրախացնում նրանց։ Հայ եկեղեցին թույլատրում է երկրորդ անգամ ամուսնանալ. «Կանոն կուսի պսակի» և «Կանոն երկրորդ պսակի» (Մաշտոց)։ Երրորդ պսակ գոյություն չունի։
Պյոտր Գուլակ-Արտեմովսկի
Պյոտր Պետրովիչ Գյուլակ-Արտեմովսկի (Гулак-Артемовський Петро Петрович, ), ուկրաինացի բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Պյոտր Գյուլակ-Արտեմովսկին ծնվել է Գորոդիշչե քաղաքում։ 1817 թ. ընդունվել է Խարկովի համալսարանը, որտեղ էլ սկսել է իր գրական-գիտական գործունեությունը։ 1841 թ. եղել է նույն համալսարանի ռեկտորը։ Գրել է երգիծական բանաստեղծություններ և առակներ («Պանը և շունը», 1818)։ 1818-1819 թվականներին «Ուկրաինսկի Վեստնիկ» ամսագրում տպագրվել են Գուլկա-Արտեմովսկու «Պանը և շունը», «Սոլոպիյը և Խիվրյան», «Տյուխտւյը և Չվանկոն» և այլ առակներ, որոնք մեծ համբավ են բերել հեղինակին։ Գրել է բալլադներ, երգեր, լիրիկական բանաստեղծություններ։
Կուռգյա (գյուղ, Վենդռա շրջան)
Կուռգյա (Kurgja), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գարունը Օդերում
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Գերմանիայում Հայրենական մեծ պատերազմի վերջին ամիսներին։ Մայոր Լյուբենցովը հանդիպում է զինվորական բժիշկ Տանյա Կոլցովային, որի հետ նախկինում՝ 1941 թվականին, նրանք միասին դուրս են եկել շրջափակումից։ Դրանից հետո նրանց ճանապարհները բաժանվել են։ Եվ 1945 թվականի ապրիլին՝ Օդերի մարտանցման ժամանակ, նրանք կրկին միասին են ։...
Ֆիլմը նկարահանվել է Կալինինգրադի շրջանում (նախկին Արևելյան Պրուսիայի մի մասը (Ostpreußen), Օտրադնոե գյուղում (Karmitten):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վերխնի Զգիդ
Վերխնի Զգիդ (Верхний Згид, Уæллаг Зджыд), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Պիեռ Պոլ Պրյուդոն
Պիեռ Պոլ Պրյուդոն (Pierre Paul Prud’hon, ), ֆրանսիացի նկարիչ։
Սովորել է Դիժոնում՝ ֆրանսիայում Գևոժի մոտ և Փարիզի Գեղանկարչության ու քանդակագործության թագավորական ակադեմիայում (մինչև 1780 թվականը)։ Կրել է անտիկ արվեստի, Լեոնարդո դա Վինչիի և Կոռեջոյի ուժեղ ազդեցությունը։
Վերխնի Զգիդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիեռ Պոլ Պրյուդոն
Ստեղծել է կոմպոզիցիոն նկարներ և պաննոներ (հիմնականում դիցաբանական և այլաբանական սյուժեներով՝ «Պսիքեի առևանգումը», «Հանցագործությանը հետապնդող Արդարադատությունն ու Հատուցումը», երկուսն էլ՝ 1808, Լուվր, Փարիզ), դիմանկարներ (կայսրուհի Ժոզեֆինայի, 1805, Լուվր), պատկերազարդումներ, վիմագրություններ։ Պրյուդոնի արվեստում ուշ կլասիցիզմին բնորոշ գծերը զուգորդվում են մտերմիկությանը, նրբագեղությանը և մեղմ երփնագրին։ Պրյուդոնի մի շարք գործերում կանխապես տեղ են գտել ռոմանտիզմին հատուկ տրամադրություններ։ Լուսաստվերների համարձակ և նուրբ Պրյուդոն Պիեռ Պոլ բյուդոնի Կայսրուհի Ժոզեֆինայի դիմանկարը (1805, Լուվր, Փարիզ) արտահայտչականությամբ առանձնանում են գծանկարները (Կ․ Մայերի դիմանկարը, Լուվր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռոմանտիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Hot Stuff
«Hot Stuff», երգ, որը ձայնագրել է ամերիկացի երգչուհի Դոննա Սամմերը իր Bad Girls յոթերորդ ստուդիական ալբոմի համար։ Թողարկվել է որպես ալբոմի լիդ-սինգլ 1979 թվականի ապրիլին և հաջողություն է ունեցել հիթ-շքերթներում։ Երգը դարձել է իսկական հիթ և ամենահաջողակներ մեկը «դիսկոյի թագուհու» կարիերայում։ Դոննա Սամմերն այդ երգի համար արժանացել է «Գրեմմի» մրցանակի «Լավագույն կանացի վոկալային ռոք կատարում» անվանակարգում ։
2004 թվականին Rolling Stone ամսագիրը Դոննա Սամմերի կատարմամբ «Hot Stuff» երգը տեղադրել է իր «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգեր» ցանկի 103 հորիզոնականում ։ 2011 թվականի ցանկում երգը գտնվում է 104-րդ հորիզոնականում ։ 2018 թվականին իր 60-ամյակի առթիվ Billboard ամսագիրը կազմել է «600 մեծագույն երգերը երաժշտության պատմության մեջ» ցանկում՝ «Hot Stuff» երգը տեղադրելով 87 հորիզոնականում ։
Հիթ-շքերթներ
«Hot Stuff» սինգլն ստացել է պլատինե հավաստագիր RIAA ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից։ Երգը երեք շաբաթ անցկացրել է Billboard Hot 100 հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականում։ Երգը նաև թողարկվել է կրկնակի սինգլով «Hot Stuff» / «Bad Girls» («Bad Girls» երգի հետ, որը եղել է Դոննա Սամմերի նույն ալբոմի երկրորդ սինգլը) և այդ երկակի սինգլը հասել է Billboard Hot Disco Singles հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականին։
Kygo-ի տարբերակ
2020 թվականի սեպտեմբերի 18-ին նորվեգացի դիջեյ Kygo-ն թողարկել է երգի ռեմիքս տարբերակը ։ Մամուլի հաղորդագրության մեջ նա նշել է, որ Սամմերը բոլոր ժամանակների իր սիրելի դերասանուհիներից է իր փայլուն սկավառակագրության և անզուգական վոկալի պատճառով ։
«Hot Stuff»-ի թողարկմանն ուղեկցող երաժշտական հոլովակն առաջին անգամ YouTube-ում թողարկվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Բո Ուեբը, գլխավոր դերերում նկարահանվել են «Արտաքին ծանծաղուտներ» սերիալի դերասաններ Մադելին Քլայնը և Չեյզ Սթոուքսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:2020 սինգլներ Կատեգորիա:1979 երաժշտությունում Կատեգորիա:Փոփ երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Ներքին Լենինապատ
Ներքին Լենինապատ (այժմ կոչվում է՝ Լենինաբադ Leninabad, երբեմն՝ Աշաղի Լենինաբադ Aşağı Leninabad), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաբեկի շրջանի բնակավայրեր
Leninabad, Nakhchivan
Սելիշկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Թութեն
Թութեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Մինչև 1890-ական թթ.-ները գյուղը հայաբնակ էր։ Հայերը գյուղից հեռացել են քրդերի ու թուրքերի բռնությունների պատճառով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ագնոստիցիզմ
«Ագնոստիկ» բառն առաջին անգամ իր ելույթներից մեկում օգտագործել է անգլիացի կենսաբան Թոմաս Հեքսլին 1869 թվականին ։