cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոժդա Ֆելաթ
Հայացքներ
Ֆելաթը որոշել է երբեք չամուսնանալ և երեխաներ չունենալ, բայց իր ողջ կյանքը նվիրել բանակում ծառայելուն։ Նա պասիվ մուսուլմանուհի է և Աբդուլլահ Օջալանի հեղափոխական գաղափարախոսության հետևորդը։ Նրա կուռքերի թվում են երեք սպանված հեղափոխականներ՝ գերմանացի կոմունիստ Ռոզա Լյուքսեմբուրգը, Քուրդիստանի Բանվորական Կուսակցության առաջնորդ Սակինե Ջանսիզը և իրաքցի քուրդ ակտիվիստուհի Լեյլա Քասըմը ։ Որպես զորահրամանատար, նա ոգեշնչված է այնպիսի առաջնորդներով, ինչպիսիք են Օտտո ֆոն Բիսմարկը, Նապոլեոնը, Սալահ ադ Դինը, ինչպես նաև իր զոհված զինակից Արին Միրքանը։
Ֆելաթը հանդես է գալիս կապիտալիզմի քննադատությամբ՝ մեղադրելով դրանում կանանց օբյեկտիվիզացիան։  Որպես հեղափոխական ֆեմինիստուհի Ֆելաթն իր նպատակն է համարում Մերձավոր Արևելքում սոցիալական վերափոխումների և պատրիարքական-կլանային կյանքի տապալմամբ «ազատել քուրդ և սիրիացի կնոջը ավանդական հասարակության ճնշումից և հսկողությունից, ինչպես նաև ամբողջ Սիրիան ազատել ահաբեկչությունից և բռնապետությունից» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Քրդեր Կատեգորիա:Սիրիացի ֆեմինիստներ
Մազրա (Ջուղայի շրջան)
Մազրա (Mazra), նախկինում միջնադարյան հայաբնակ գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Նախիջևանի Հանրապետության Ջուղայի շրջանի տարածքում ։
Պատմություն
Մազրա գյուղը գտնվում էր Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում ՝ Երնջակ բերդի հյուսիսարևմտյան կողմի ձորակում, բերդից 4-5 կմ հեռու։
Միջին մեծության գյուղ էր և ուներ շուրջ 120 բնակելի և այլ շինություններ ։
Կալիքորե (արբանյակ)
Կալիքորեն ունի մոտ 2 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 24 043 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 764,7 օրվա ընթացքում ։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 165,5° խավարածրի հարթության նկատմամբ (164° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,264 է ։
Մազրա (Ջուղայի շրջան)
Պատմություն
Հայերը գյուղը լքել են 19-րդ դարի առաջին տասնամյակներում, որից հետո այն դարձել է անմարդաբնակ։
Կալիքորե (արբանյակ)
Կալիքորեն պատկանում է Կարմեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 23 - 24 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 165° է։
Մազրա (Ջուղայի շրջան)
Հուշարձան
Միջնադարում գյուղի հյուսիսարևելյան հատվածում կառուցվել էր եկեղեցի։ Մատենադարանում պահվում է Մարկոս քահանայի և Ստեփանոս գրիչների կողմից եկեղեցում գրչագրված մի քանի ձեռագիր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Երնջակ գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի լքված բնակավայրեր
Կալիքորե (արբանյակ)
Արբանյակի անունը տրվել է 2005 թվականի մարտին, այն անվանվել է Հունական դիցաբանության նիմփա Կալիքորեի անունով ։
Լիպովոե (գյուղ, Կրասնոլիմանի շրջան)
Լիպովոե (Липове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում։
Սան Ջովաննի Իլարիոնե
Սան Ջովաննի Իլարիոնե (San Giovanni Ilarione), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4868 մարդ։ Խտությունը կազմում է 195 մարդ/կմ², տարածքը՝ 25,31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37035։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Լիպովոե (գյուղ, Կրասնոլիմանի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լիպովոե գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սան Ջովաննի Իլարիոնե
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Եկատերինա Ալեքսանդրացին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 25-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ծռվիզի վանք
Մորո Ձորո վանք (կամ Մորու ձորի վանք, կամ էլ Ծռվիզի վանք), Հայ առաքելական վանք Հայաստանի Տավուշի մարզի Լուսահովիտ (նախկինում՝ Ծռվիզ) գյուղի հարավարևմտյան ձորակի աջ ափին ։
Պատմություն
Մատուռը կառուցվել է մոտավորապես 5-7 դարերում։ Ըստ բնագիրներին մատուռի պատերին, վրացի իշխան Գեորգին (1156-1184 թվականներին) ազատել է վանքը հարկերից։ Նաև հայտնի է, որ գմբեթը վերանորոգել է 1213 թվականին աթաբեկ Իվանե Զաքարյանը։ Մորո-Ձորո մատուռը 1980 թվականին ենթարկվել է վերանորոգման։ Այժմ գտնվում է նորմալ վիճակում։
Վանքի Սբ. Աստվածածինը փոքր քառախորան կենտրոնագմբեթ եկեղեցի է՝ կառուցված 5-րդ դարում մոխրագույն բազալտի տաշած քարերով՝ կրաշաղախով (նախնական ծավալը պահպանվել է մինչև գմբեթարդները)։ 6-7-րդ դարերում սրբատաշ բազալտով վերակառուցվել են գմբեթակիր կամարները, գմբեթարդները և գմբեթը։ Խորանները ներսից պայտաձև են, դրսից՝ կիսաշրջանաձև (բացառությամբ դրսից ուղղանկյուն հարավային խորանի)։ Արևելյան խորանի գմբեթակիր կամարների խոյակները և նրանց միջև ձգվող հորիզոնական գոտին ունեն նշտարաձև, ստորին մասում՝ հյուսածո զարդաքանդակների շարքեր։ Մորո Ձորո վանքը բարգավաճել է 12-13-րդ դարերում և դարձել Մահկանաբերդի գավառի հոգևոր կենտրոններից։ Եկեղեցին հարուստ է վիմական արձանագրություններով։ Դրանցից առավել արժեքավորն ու պատմական նշանակություն ունեցողը Սբ. Աստվածածին եկեղեցու հյուսիսային խորանի գմբեթարդի՝ Վրաստանի Գեորգի 3-րդ թագավորի՝ Թամարա թագուհու հոր արձանագրությունն է, որում ասվում է, որ 1177-78 թվականներն Մահկանաբերդի տեր և վանքի հովանավոր իշխան Քուրդ Արծրունին վանքն ազատել է բոլոր հարկերից, իսկ այդ վճիռը հաստատել է վրաց Գեորգի թագավորը։ Կան նաև սպասալարների տոհմի ականավոր դեմքերի նվիրատվական արձանագրություններ։ 1197 թվականին իշխան Իվանե Զաքարյանը և իր քույր Նանան նորոգել են վանքը, վերականգնել Սբ. Աստվածածին եկեղեցու գմբեթը և ծածկը։ 1213 թվականին եղբայրներ Իվանե և Զաքարե Զաքարյան իշխանները վերստին նորոգել են վանքը և նրա վանահայր հաստատել հայր Եվագրին։ Մորո Ձորո վանքը մոնղոլական արշավանքներից հետո կորցրել է իր արտոնությունները, միաբանությունը ցրվել է, և Սբ. Աստվածածին եկեղեցին գործել է մինչև 19-րդ դարը՝ որպես ծխական եկեղեցի։ 1980-ական թվականներին վերանորոգվել են վանքի Սբ. Աստվածածին եկեղեցու գմբեթն ու խորանների ծածկերը։ Հուշարձանի շուրջը տարածվում է պատմական Ծռվիզ ավերակ գյուղատեղին, որտեղ հետագայում հիմնվել է Նոր Ծռվիզ գյուղը։ Ծռվզի եկեղեցին Աղստևի հովտի 5-րդ դարից կանգուն մնացած հուշարձան է, որի հին մասեչը խիստ ուշագրավ են իրենց քանդակներով ու ձևերով։
Եպիսկոպոս Մակար Բարխուտարյանը վկայում է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:5-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Դավիթ Սարգսյան (արձակագիր)
ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Մկրտիչ Սարգսյանի որդին է, Վահագն Սարգսյանի եղբայրը։
Գործունեություն
Հեղինակ է «Մկրտիչը, Լուսինեն և ուրիշներ» (1986) մանկական պատմվածքների, «Հայրեր և որդիներ» (1992) էսսեների և պատմվածքների ժողովածուների, Ղարաբաղի ազատագրմանը նվիրված «Բժիշկ Հարութը» (2001), «Կայծ ցեղի ոգուց» (2002), «Մասիսն այն կողմից» (2004), «Երկվություն» (2012), «Ես և մերոնք» (2013), «Մաքառում» (2017) գրքերի, երկու թարգմանական գրքի, ինչպես նաև հոդվածների, հեռուստահաղորդումների։ Կատարել է թարգամանություններ ռուսերենից կազմել և խմբագրել տասնյակ գրքեր և ժողովածուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Կուսություն
Կուսություն, մարդու վիճակը մինչև առաջին սեռական հարաբերության պահը ։
Հոգևոր առումով կուսությունը սեռական կյանքից գիտակցաբար հեռանալն է` հոգևոր կատարելության հասնելու համար, վանական ուխտերից մեկն է։
Տղամարդկանց կուսության վիճակը անատոմիապես չի արտահայտվում։ Կանանց մոտ անատոմիական կուսությունը նշանակում է կուսաթաղանթի անձեռնմխելիություն ։ Գոյություն ունի կեղծ առասպել այն մասին, որ առաջին սեռական հարաբերությունից հետո արյունահոսության բացակայությունը նշանակում է, որ աղջիկը կույս չի եղել։ Կուսաթաղանթի ձևերի փոփոխականությունն այնպիսին է, որ այն կարող է գրեթե չվնասվել կամ ամբողջովին բացակայել ծննդյան օրվանից ։ Որոշ հասարակություններում կույսի կարգավիճակը հարգվում և գնահատվում է, հատկապես ամուսնությունից առաջ սեռական վարքի վերաբերյալ համատեքստում։
Որոշ նախնադարյան ժողովուրդների մոտ նախատեսվել են ընդունման ծիսակատարություններ, որոնց ընթացքում աղջկան զրկել են անատոմիական կուսությունից արտասեռական ճանապարհով։ Այժմ նման պրակտիկան պահպանվում է Աֆրիկայի և Օվկիանիայի առանձին շրջաններում։ Պաշտամունքային մարմնավաճառությունը նախաքրիստոնեական շրջանում ենթադրում էր կուսության զոհաբերում աստվածներին ։
Անատոմիա
Կուսաթաղանթը լորձաթաղանթի ծալք է բացվածքով, որը ծածկում է հեշտոցի մուտքը ներքին և արտաքին սեռական օրգանների միջև։
Կուսաթաղանթները տարբերվում են հաստությամբ, ձևով և առաձգականությամբ։ Անվնաս կուսաթաղանթի առկայությունը հաճախ դիտվում է որպես նեղ իմաստով կուսության ֆիզիկական վկայություն։ Դրա բացակայությունը, սակայն, պարտադիր չէ, որ նշանակի սեռական հարաբերությունների փորձ, քանի որ կուսաթաղանթը կարող է բացակայել ծննդյան ժամանակ (կամ վնասվել սեռական հարաբերություններից բացի այլ պատճառներով, ինչպիսիք են, օրինակ, մարմնամարզության վնասվածքները)։ Նաև կուսաթաղանթի առկայությունը չի կարող վկայել սեռական փորձի բացակայության մասին, քանի որ կուսաթաղանթը թափանցող սեռական հարաբերությունների ընթացքում կարող է ամբողջությամբ կամ մասամբ պահպանվել։ Անատոմիկորեն կույս կանանց որոշակի քանակ (մինչև 8%) զբաղվում է սեռական հարաբերությունների ոչ ներթափանցող ձևով կամ ոչ սեռական օրգաններով՝ օրալ, անալ և այլն, ուստի նրանք լայն իմաստով չեն կարող կույս համարվել։
Հազվագյուտ դեպքերում կուսաթաղանթը ամբողջությամբ փակում է հեշտոցի մուտքը, և դաշտանային արյունը ելք չի ունենում։ Այս դեպքում անհրաժեշտ է շտապ վիրահատություն` դաշտանային արյան ելքի ճանապարհը մաքրելու համար։
Նախասեռահասունացման տարիքում գտնվող աղջիկների շրջանում կուսաթաղանթն ու հեշտոցն ավելի փոքր են և պակաս առաձգական, քան դեռահասների և մեծահասակ կանանց մոտ, ուստի ներթափանցման տրավման ավելի ակնհայտ և բնորոշ է։ Այնուամենայնիվ, ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ներթափանցման ֆիզիկական ապացույցը սովորաբար բացակայում է նախնական սեռական ակտի մեծամասնության համաձայնությամբ կամ առանց համաձայնության, անգամ` նախասեռահասուն աղջիկների շրջանում։
Հետսեռահասուն տարիքում կամ վաղ սեռական ակտի ժամանակ կանանց մոտ կուսաթաղանթը կարող է ձգվել՝ թույլ տալով հեշտոցի ներթափանցում նվազագույն վնասով կամ առանց վնասի։ Այս կանանց միայն փոքր մասի մոտ կուսաթաղանթի փոփոխություններ են հայտնաբերվում` վկայելով թափանցող վնասվածք։ Օրինակ, 36 հղի դեռահաս աղջիկների վերաբերյալ մեկ փոքր ուսումնասիրության արդյունքում բժշկական անձնակազմը կարողացել է վերջնական եզրակացություններ անել ներթափանցման վերաբերյալ միայն երկու դեպքում ։
Կուսությունը մշակույթում
Շատ ավանդական մշակույթներում կուսության պահպանումը (այսինքն կուսաթաղանթի ամբողջականությունը) նախքան ամուսնանալն անհրաժեշտ էր համարվում։ Կանանց կուսությունը որոշ մշակույթներում սերտորեն կապված է անձնական կամ նույնիսկ ընտանեկան պատվի հետ։
Որոշ մշակույթներում (օրինակ, Հարավային Աֆրիկայում գտնվող Բանտու ժողովրդի մոտ) կուսության ստուգումը սովորույթ է։ Որպես կանոն, դա նշանակում է կուսության ստուգում, որը կատարվում է ավագ կնոջ կողմից։ Նմանատիպ ստուգում, որը կատարվում է միանձնուհու կողմից գլխավոր հերոսուհու նկատմամբ, Լյուկ Բեսոնի` Ժաննա դ'Արկի մասին համանուն գեղարվեստական ֆիլմի առանցքային տեսարաններից մեկն է։
Փիլիսոփա Բերտրան Ռասելն իր «Ինչու ես քրիստոնյա չեմ» գրքում պնդում է, որ սեռական հարաբերությունից խուսափելը միամտություն և հիմարություն է, և որ դա երկարաժամկետ հեռանկարում բերում է շատ ավելի դժբախտության, քան, եթե սեռական ակտիվությունը ներկա է։ Սա հիմնված է այն գաղափարի վրա, որ մեկը, ով խուլ է սեռական ցանկության և բավարարվածության հանդեպ, չի կարող տարբերակել մտերմության զգացումն ուժեղ կրքից, հետևաբար, կարող է զուգընկերոջ անհաջող ընտրություն կատարել, հիմնվելով թյուրիմացության վրա, մի սխալ, որը չէր անի այդ տարբերությունը հասկացողը։
Դիցաբանություն
Հին հունական դիցաբանության մեջ և մի շարք կրոններում կուսությունը համարվում է հատուկ հոգևոր մաքրության, մաքրաբարոյության նշան։ Կույսը (παρθένος) Աթենասի աստվածուհի մականուններից մեկն է, այստեղից էլ` նրա պատվին տաճարի անունը Պարթենոն է։
Կուսությունը հաճախ դիտվում էր որպես առաքինի մաքրություն և ֆիզիկական հանգստություն և կարևոր որակ էր որոշ առասպելական կերպարներում, ինչպիսիք են հին հույն հեթանոսական աստվածուհիները` Աթենասը, Արտեմիսը և Հեստիան։ Վեստալուհիները Վեստա աստվածուհու խիստ ձեռնպահ քրմուհիներն էին։
Քրիստոնեություն
Քրիստոնեությունը հաստատուն պատվիրան ունի, որ սեռական հարաբերություններն օրհնվում են միայն ամուսնության մեջ` ամուսնու և կնոջ միջև։ Ամուսնությունից դուրս սեռական հարաբերությունը համարվում է անբարոյականության լուրջ մեղք, իսկ ամուսնու դավաճանությունը` շնություն։
Քրիստոնեական ուսմունքի համաձայն, ամուսնության մեջ ամուսինն ու կինը «դառնում են մեկ մարմին» և փոխադարձ պատասխանատվություն են կրում ամուսնական միության պահպանման համար, քանի որ ըստ Հիսուս Քրիստոսի."Եվ նա կպաշտպանի իր կնոջը, և կլինեն երկուսը մեկ մարմին. այնպես որ նրանք արդեն երկու չեն, այլ մեկ մարմին։ Այնպես որ, այն, ինչ Աստված միավորել է, մարդը չի կարող բաժանել։" Ամուսնությունից առաջ ցանկացած ինտիմ հարաբերություն Սուրբ գրությունները նույնպես արգելում են, որպես անբարոյականության մեղք, խախտողները եկեղեցուց հեռացվում են։"Թե՞ չգիտես, որ նա, ով սեռական հարաբերություն ունի անբարոյականի հետ, նրա հետ մեկ մարմին է դառնում. քանի որ ասված է` երկուսը մեկ մարմին կլինեն։"
Իսլամ
Իսլամը խստորեն սահմանում է, որ սեռական հարաբերությունները կարող են տեղի ունենալ միայն ամուսնության մեջ։
Հուդայականություն
Կուսության հիշատակումը հայտնվում է Ծննդոց գրքում, որը պատմում է Ելիզարի և Ռեբեկայի հանդիպման մասին. «Աղջիկը գեղեցիկ տեսք ուներ, կույս, որին չէր ճանաչում ամուսինը» (Ծն. 24:16): Քահանայապետին հանձնարարվում է ամուսնանալ աղջկա հետ, բայց ոչ կնոջ (Ղևտական. 21: 7. Ղև. 21:13-14): Եթե տղամարդը գայթակղեց կամ բռնաբարեց անձնատուր աղջկան, նա պարտավոր էր ամուսնանալ նրա հետ և ապրել նրա հետ առանց ամուսնալուծության իրավունքի (Ելք. 22: 16-17, Երկրորդ օրենք. 22: 28-29), եթե միայն աղջիկը համաձայնություն տա դրան։
Թորան (Երկրորդ գիրք. 23: 17-18) արգելում է ցանկացած սեռական հարաբերություն ամուսնությունից դուրս։ Հակառակ տարածված սխալ կարծիքի, հուդայականության մեջ երբեք գոյություն չի ունեցել մահապատիժ մինչամուսնական սեռական հարաբերությունների համար (բացառությամբ արյունապղծության)։ Սակայն տարբեր ժամանակներում կիրառվել են այլ պատիժներ, ինչպիսիք են մտրակի հարվածները։
Հուդայականությունը ամուսնական հարաբերությունների շրջանակներում սեռական հարաբերության նկատմամբ վերաբերմունքը Թորայից դուրս է բերում. «աճեցեք և բազմացեք...» (Ծննդոց. 1:28): Ամուսնության մեջ սեռական հարաբերությունները ուղղակիորեն սահմանվում են Թորայի և Թալմուդի կողմից և սահմանափակվում են միայն ծիսական մաքրության մասին օրենքներով։
Կուսության կորուստ
Կուսության կորուստը, որպես առաջին սեռական փորձ, սովորաբար դիտվում է որպես կյանքի կարևոր իրադարձություն։ Կուսության կորուստը կարող է դիտարկվել որպես ինչ-որ ուղենիշ` կախված մշակութային կամ անձնական ընկալումից։ Պատմականորեն այդ ընկալումն ուժեղ ազդեցություն է ունեցել գենդերային դերերի վրա։ Օրինակ` տղամարդու համար առաջին սեռական շփումն ավելի հաճախ ուղեկցվում էր հպարտությամբ, իսկ կնոջ դեպքում` ավելի հաճախ ամաչելով։ Սակայն, վերջին տարիներին ավանդական կամ կրոնական գենդերային դերերի ազդեցությունը թուլացել է։
Մարդկության պատմության մեջ հայտնի են դեֆլորացիայի ծեսեր` ծիսական կուսազրկմամբ, որպես զոհաբերություն և առաջին գիշերվա իրավունք։
«Դեֆլորացիա» բժշկական տերմինը նշանակում է կույս աղջկա կողմից կուսության կորուստ։
Ժամանակակից պլաստիկ վիրաբուժությունը առաջարկում է կուսաթաղանթի վերականգնման եղանակներ։
Մարմնավաճառության տեսակներից մեկը կուսության վաճառքն է ինտերնետ-աճուրդում, որի սկանդալային դեպքերը պարբերաբար հայտնվում են լրատվամիջոցներում։
Փոխաբերական իմաստ
Փոխաբերական իմաստով «կուսություն» բառը կարող է նշանակել «անտեղյակություն», «անձեռնմխելի» կամ «ամաչկոտություն» ընդհանուր իմաստով, այսինքն` պարտադիր չէ, որ կապված լինի սեռական հարաբերությունների հետ։ Օրինակ` Դեն Բրաունի «Դա Վինչիի ծածկագիրը» վեպում Լյու Թիբինգ անունով հերոսը հերոսուհուն անվանում է «Գրաալի կույս»` լիովին պատկերացում չունենալով Սուրբ Գրաալի հետ կապված լեգենդների ողջ համալիրի մասին։ Ջոն դե Չենսիի «Skyway» վեպերի շարքում հերոսուհիներից մեկը խոսում է «կուսական ականջների» մասին, ինչը նշանակում է ուժեղ զզվանք բանավոր կոպիտ արտահայտությունների հանդեպ։ Կույս անտառները, կույս հողերը և այլն վայրեր են, որտեղ նախկինում ոչ ոք ոտք չի դրել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սեքսոլոգիա Կատեգորիա:Ֆիզիոլոգիա
Գարդմանք (տարածքային էթնիկ միավոր)
Գարդմանք, որոշ ուսումնասիրողների առաջ քաշած եզրույթ, որը վերաբերում է Ադրբեջանի կազմում մնացած հայկական էթնոսի պատմական բոլոր տարածքներին, որը բռնի հայաթափվել է 1989-1990 թվականներին    ։
Գարդմանում է գտնվում է չորս Տիգրանակերտերից մեկը  , որը հիմնադրել է Տիգրան Բ Մեծ-ը մ.թ.ա. 95 - մ.թ.ա. 55 թվականներին։
Գարդմանքի հուշարձանները
Գարդմանքը հարուստ էր հայկական բազմաթիվ հուշարձաններով, որոնցից շատերը պահպանվել են մինչ այսօր՝ թեկուզ կիսավեր։ Գարդմանքի հուշարձանների ուսումնասիրություններով զբաղվել է Սամվել Կարապետյանը՝ իր հիմնած «Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի» աջակցությամբ։ Նա հրապարակվել է Գարդմանքի հայկական հուշարձանների (տաճարներ, եկեղեցիներ, վանքեր, մատուռներ, գերեզմանոցներ) ուսումնասիրությունների արդյունքներն ու բնակավայրերի մասին տեղեկությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գարդմանք գավառ
Ստորադասական եղանակ
Ստորադասական եղանակ, իրականալիություն արտահայտող եղանակներից մեկը։ Ճանաչում է գտել հատկապես գրաբարի քերականության մեջ։ Գրաբարի ստորադասական եղանակն ուներ առաջին ապառնի, երկրորդ ապառնի ժամանակաձևեր։ Հունաբան հայերենում սրա մեջ ներմուծվել են նաև արհեստական ձևեր, որոնք հետագայում դուրս թողնվեցին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քերականություն
Մալպիկա դե Տախո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Եվա Նանսեն
Եվա Հելենե Նանսեն (ծնված Սարս, Eva Helene Sars Nansen, ), նորվեգացի կամերային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո, մարմնամարզուհի, կանանց դահուկային սպորտի առաջին տարածողներից մեկը։
Նորվեգացի բևեռախույզ, հայ ժողովրդի բարեկամ Ֆրիտյոֆ Նանսենի կինն է։
Վաղ շրջան։ Կարիերայի ձևավորում
Եվա Նանսենը ծնվել է 1858 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ն Քրիստիանիայում՝ ներկայից Օսլո մայրաքաղաքում։ Հայրը հայտնի կենդանաբան և քահանա Միքայել Սարսն է (1805-1869 թվականներ)։ Մայրը Մարեն Քաթրին Վելհավենն է (1811-1898 թվականներ)՝ հայտնի նորվեգացի պոետ Յոհան Սեբաստիան Վելհաֆենի քույրը։ Եվայի մոր համար սա քսաներորդ հղիությունն էր։ Արդյունքում Եվա Սարսը դարձավ տան կենդանի մնացած 14-րդ երեխան։
Երգել Եվա Սարսը սկսել է՝ ոգեշնչվելով Մալլիից՝ իրենից ութ տարով մեծ քրոջից և վերջինիս ամուսին, հայտնի բարիտոն Թորվալդ Լամմերսից։ Առաջին երաժշտական դասերը վերցրել է Իդա Լիից և քրոջ ամուսնուց՝ Թորվալդ Լամմերսից։ Միաժամանակ նաև սկսել է հաճախել Էյլիֆ Պետերսենի գեղարվեստի դպրոցը։ Սակայն հետագայում թողեց նկարելը։ Առաջին անգամ Եվա Նանսենը որպես օպերային երգչուհի բեմ է բարձրացել Քրիստիանիայում 1881 թվականին։ 1886-ից 1887 թվականներին մեկնում է Բեռլին և Դեզիրե Արտոյի մոտ անցնում կատարելագործման վարպետության դասեր։ Բացի երաժշտությունից ու գեղանկարչությունից, Եվան նաև սպորտով էր հետաքրքրվում։ 1893 թվականին նա նույնիսկ «Վերդենս Գանգ» թերթում հոդված հրատարակեց, որտեղ պաշտպանում էր կանաց իրավունքները հաճախելու դահուկային սպորտի, քանի որ այն համարում էր դաստիարակչական ու առողջական մեծ արժանիքներով սպորտ:Դահուկային սպորտի սիրահար Եվան նախագծեց կանանց դահուկային կոստյումը, որը սաամների ազգային հագուստի նմանությունով էր կարված։
1881 և 1899 թվականների միջև ընկած ժամանակահավածում Եվա Սարսը եվրոպական հասարակությունում հայտնի էր արդեն որպես օպերային երգչուհի, ով բազմաթիվ հյուրախաղերի է մեկնում և նույնիսկ թագավորական արքունիքում է երգում։ Չնայած Եվան չուներ բարձր ձայն, բայցևայնպես նրա երգացանկի մասն էին կազմում Էլզայի պարտիաները Ռիխարդ Վագների «Լոենգրինա» ստեղծագործությունից, և Ռոբերտ Շումանի «Ֆաուստ» օպերայից Գյոթեի դերը։ 1886 թվականի երկրորդ կեսից Եվան սկսում է կամերային երգեր կատարել՝ հատկապես ռոմանսներ։ Կամպոզիտոր Էդվարդ Գրիգը հատուկ Եվա Նանսենի համար գրում է երգերի շարք «Փերին լեռներից» (Haugtussa), որի բառերի հեղինակը Առնե Հարբորգն է։ Այս երգերի կատարմամբ 1899 թվականին Եվա Նանսենը դադարեցնում է իր արտիստական կարիերան։
Ամուսնություն
Եվան Նանսենը 1888 թվականի փետրվարին ծանոթանում է նորվեգացի բևեռախույզ Ֆրիտյոֆ Նանսենի հետ դահուկային զբոսանքի ժամանակ։ Նրա երկրորդ հանդիպումը Ֆրիտյոֆի հետ տեղի ունեցավ Քրիստինիայի երաժշտական սրճարանում՝ նախքան Գրենլանդիա գիտարշավի մեկնարկը։
1889 թվականի օգոստոսի 11-ին նրանք հայտարարեցին նշանադրության մասին։ Նշանադրության համաձայնության պայմաններից մեկը Եվա Սարսի մասնակցությունն էր դեպի Հյուսիսային բևեռ արշավախմբի ժամանակ։ Եվա Սարսի և Ֆրիտյոֆ Նանսենի հարսանեկան արարողությունը կատարվեց 1889 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ Նանսենը չէր ցանկանում եկեղեցով ամուսնանալ, որի պատճառով այդ ժամանակ պաշտոնապես դուրս եկավ պետական լյութերական եկեղեցու շարքերից։ Եվան քահանայի դուստր էր, որի պատճառով Նանսենը վերջին վայրկյանին զիջողությունների է գնում։ Հարսանիքի հաջորդ օրը ամուսնական զույգը մեկնեց դեպի Միացյալ Թագավորության Նյուքասլ ափոն Թայն քաղաք, որտեղ կայանալու էր աշխարհագրական համագումար ։ Այդ համագումարի ավարտից հետո նրանք ուղևորվեցին դեպի Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմ, որպեսզի Ֆրիտյոֆ Նանսենը պարգևատրվեր։ Հարսանեկան առաջին Ամանորը ամուսնական զույգը նշեց դահուկների վրա՝ Նորեֆյել լեռան վրա արշավի ժամանակ։
1890 թվականին Եվա Նանսենը հղիացավ, սակայն հղիության երրորդ ամսին վիժեց։ 1891 թվականին Եվան ունեցավ երեխա, որը ծնվելուց ժամեր անց կնքեց իր մահկանացուն։ Այդ պատճառով Ֆրիտյոֆ Նանսենը հեռանում է նախկին սիրելիի՝ Դագմար Էնգելհարթի մոտ։ Այդ բաժանման համար լուրջ խնդիր էր նաև Եվայի կողմից Հյուսիսային բևեռ մեկնելու դասերին չհաճախելը։ Երրորդ հղիության ժամանակ Եվա Նանսենը գտնվում էր Լոնդոնում և հաճախակի էր կարդում դասախոսություններ Թագավորական աշխարհագրական ընկերությունում։ 1893 թվականի հունվարի 8-ին ծնվում է ամուսնական զույգի առաջին դուստրը՝ Լիվը՝ Կյանքը (Liv Nansen):
Ֆրիտյոֆ Նանսենի դեպի Հյուսիսային բևեռ մեկնելուց մի քանի շաբաթ անց Եվա Նանսենի մոտ ժամանեց անտրեպրենյոր Ֆոգթ Ֆիշերը խնդրանքով, որ Եվան մի քանի համերգներ կազմակերպի. վերջում Ֆիշերը հպարտացավ, որ Եվային կարողացավ համոզել։ Անձամբ Ֆրիտյոֆը նամակով մի քանի անգամ կնոջը համոզել էր, որ կրկին համերգային կարիերա սկսի ու գործունեություն ծավալի այդ ոլորտում։ Նրանց դուստր Լիվի պատմելով, Եվա Նանսենի բեմ վերադառնալը հաղթական էր ու փառահեղ։ 1895 թվականի նոյեմբերին Եվան ելույթներ ունեցավ Ստոկհոլմում, որին մասնակցում էին նաև թագավորական ընտանիքի անդամները։ Ամուսնական զույգը կրկին վերամիավորվեց Համերֆեսթում 1896 թվականի օգոստոսի 18-ին։
Ֆիտյոֆ և Եվա Նանսենների մեծ դստեր՝ Եվայի վկայությամբ, Նանսենը մեծ դժվարությամբ էր հարմարվում ընտանեկան կյանքին՝ «Ֆրամ» նավով գիտարշավ մեկնելուց հետո։ Նա դարձել էր ջղագրգիռ և վարվեցողությամբ՝ անհաշտ։ Եվա Նանսենը 1896 թվականի վերջին հյուրախաղերի է մեկնում՝ Ֆրիտյոֆին միայնակ թողնելով շուրջ երեք ամիս։ Նրա բացակայությունը կրկին լրացրեց Դագմար Էնգելհարթը։ Ընդ որում, այդ մասին Եվային հայտնեց պրոֆեսոր Բրյոգերը։ Բայցևայնպես, արտասահմանյան ուղևորություններում և պաշտոնական ընդունելություններում՝ 1897 թվականին, Եվային միշտ ամուսինը՝ Նանսենն էր ուղեկցում։
1897 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ծնվում է նրան երկրորդ երեխան՝ Կորեն (Kåre Nansen). սա նրանց առաջին տղա երեխան էր։ Դրանից հետո անմիջապես Նանսենն ուղևորվում է Միացյալ Նահանգներ՝ դասախոսություններ կարդալու։ Այդ դասախոսություններից ստացված եկամուտով Նանսենը նպատակադրվել էր կառուցել առանձնատուն իր ընտանիքի համար և ծախսել դեպի Հարավային բևեռ գիտարշավի համար։ Նասենը Սուրբ Ծնունդին չհասցրեց վերադառնալ տուն, իսկ ամուսինների նամակագրությունից պարզ է դառնում, որ նրանք ծայրահեղ լարված են միմյանց հետ։
Նանսենի առանձնատան շրջակայքում, Լյուսակերում 1896-ից 1899 թվականների ընթացքում հիմնավորվեցին բարձրաշխարհիկ ընտանիքները։ Այդ թվում և Էրիկ Վերենշելդը, Է. Պետերսենը, Գ. Մունտեն, գիտնական եղբայրներ Է. և Օ. Սարսերը (Եվա Նանսենի հարազատները), օպերային երգիչ Տ. Լամմերսը, պրոֆեսոր Մ. Մոն, գրող Հ. Քինգը, հրատարակիչ Օ. Թոմմեսենը և այլ անձինք[2]: Չնայած 1899 թվականին Եվա Նանսենը վերջնական դադարեց համերգային գործունեությունը[3], բայցևայնպես, հաճախակի Պուլհյոգդայում համերգային երեկույթներ էր կազմակերպում ։ Նանսենի առանձնատան շրջակայքում, Լյուսակերում 1896-ից 1899 թվականների ընթացքում հիմնավորվեցին բարձրաշխարհիկ ընտանիքները։ Այդ թվում և Էրիկ Վերենշելդը, Է. Պետերսենը, Գ. Մունտեն, գիտնական եղբայրներ Է. և Օ. Սարսերը (Եվա Նանսենի հարազատները), օպերային երգիչ Տ. Լամմերսը, պրոֆեսոր Մ. Մոն, գրող Հ. Քինգը, հրատարակիչ Օ. Թոմմեսենը և այլ անձինք։ Չնայած 1899 թվականին Եվա Նանսենը վերջնական դադարեց համերգային գործունեությունը, բայցևայնպես, հաճախակի Պուլհյոգդայում համերգային երեկույթներ էր կազմակերպում։ Քանի որ Նանսենների ընտանիքում մեծանում էին երեք երեխաներ, ուստի վերջինս հողատարածք գնեց 1901 թվականին Ֆորնեբյուի անտառային հատվածում։ Տարածքի զբաղեցրած մակերեսը կազմում էր շուջ 55 մոլ (5½ հա)։ Նանսենը որոշեց, որ այստեղ կառուցելու է մեծ առանձնատուն, որտեղ կտեղավորվեն ոչ միայն ընտանիքի անդամները, այլև կկարողանա գիտական աշխատանքով զբաղվել և կատարել ազնվակիրթ հասարակության ընդունելություն։ Լիվ Նանսենը «Գիրք հորս մասին» գրքում գրում է, որ տեղյակ չէ, թե կոնկրետ երբ ընդունեց հայրը նոր տուն կառուցելու որոշումը:Տունը կառուցվեց ճարտարապետ Յալմար Վեհավենի կողմից, ով, ի դեպ, Եվա Նանսենի զարմիկն էր։ Շինարարական աշխատանքները մեկնարկեցին 1901 թվականին։ Առանձնատունը կառուցվեց նորվեգական ամրոցներին բնորոշ տեսքով։ Նորամուտը Նանսենների ընտանիքը նշեց 1902 թվականի ապրիլի 4-ին։ Լիվ Նանսենը հպարտությամբ գրել է, թե տանը կար լոգասենյակ, որը հարևան ոչ մի տներում չկար։
Ընտանեկան գժտություններ. ավարտ
1905 թվականի սկզբին Նասենը սիրային կապի մեջ մտավ Սիգրուն Մունտեի հետ (ծնված Սանդբերգ ազգանունով, 1869-1957 թվականներ)։ Վերջինս անվանի գիտնական Գերհարդ Մունտեի կինն ու աշակերտուհին էր։ Լյուսակերում Մունտերն ու Նանսենները հարևաններ էին։ Սիգրունը հայտնի էր հիննորվեգական ոճի գոբելեններ պատրաստելով, որոնք մեծ գնահատականի էր արժանացնում նաև արքայազն Եվգենի Շվեդացին։ Ունենալով բացառիկ գեղեցկություն, Սիգրունը բազմաթիվ նկարիչների մոդելն էր դարձել։ Հատկանշական է, որ 1905 թվականի հունիսի 9-ին, Նորվեգիայի ազգային դրոշի բարձրացման արարողության ժամանակ Նանսենը Սիգրունի հետ էր, ոչ թե կնոջ՝ Եվայի։ Այս կապի մասին տեղյակ էր Եվան, որի պատճառով խիստ կերպով սառնություն իջավ մեկմեկու հարաբերությունների միջև։
1906 թվականի հոկտեմբերին Եվա Նանսենը այցելեց Ֆրիտյոֆին, ով գտնվում էր Լոնդոնում, որը պայմանավորված էր նորվեգական թագավորական ընտանիքի այցելությամբ։ Նանսենները նրանց հետ ապրեցին Վինձորում և Սուրբ Ծննդին վերադարձան հայրենիք։ Երկրորդ անգամ Եվան ամուսնուն Լոնդոնում այցելեց 1907 թվականի ապրիլին և հունիսին հետ եկավ Նորվեգիա։ 1907 թվականին Նանսենը ելույթ ունեցավ Թագավորական աշխարհագրական ընկերությունում ապագայում Հարավային բևեռը նվաճելու հարցերով։ Սեպտեմբերի վերջերին կամ հոկտեմբերի սկզբին Նանսենին այցելեց Ռուալ Ամունդսենը, որպեսզի իր «Ֆրամ» նավը վերցնի, քանի որ միտք ուներ Բերինգի նեղուցով դրեյֆելով հասներ Հյուսիսային բևեռ։ Լիվ Նանսենը հետագայում հիշատակել է, որ Ռուալ Ամունդսենի այցելությունը էլ ավելի խորացրեց տան գերլարված մթնոլորտը, քանի որ Նանսենի պլանները լրիվ փոխվում էին. Նանսենը Հարավային բևեռի նվաճումը համարում էր իր կարիերայի վերջին ակորդը։
Ըստ Լիվ Նանսենի, ով այդ ժամանակ 14 տարեկան էր, Եվան այդ առիթով արտասանել է ընդամենը մի արտահայտություն. «Ես գիտեմ, թե այս ամենը ինչով կավարտվի»։ Դրանից հետո Նանսենը իջնում է հյուրասենյակում իրեն սպասող Ամունդսենի մոտ և կարճ արտահայտվում. «Դուք կստանաք «Ֆրամը»»։
1907 թվականի նոյեմբերին Նանսենի ավագ որդին՝ Կորեն հիվանդացավ թոքերի բորբոքումով. այդ ժամանակ հայրը գտնվում էր Լոնդոնում։ Երեխային խնամելով, Եվան խիստ կերպով հիվանդանում է։ Դեկտեմբերի 1-ին այդ մասին հայտնում են Ֆրիտյոֆին։ Դեկտեմբերի 17-ին, ծննդյան 49-ամյակին, Եվայի ինքնազգացողությունը կտրուկ վատանում է։ Դրանից հետո Լոնդոն հեռագիր ե ուղարկում Նանսենին, որպեսզի վերադառնա։ Դեկտեմբերի 8-ին նա ուղևորվում է Նորվեգիա։ Դեկտեմբերի 9-ին Համբուրգում ստանում է կնոջ մահվան գույժը։ Ըստ բուժող բժշկի հիվանդությունը հանելուկային էր և անհասկանալի։
Եվա Նանսենի կտակի համաձայն իրեն մահվանից հետո պիտի չհուղարկավորեին, այլ այրեին մարմինը։ Այդ ժամանակ Նորվեգիայում չկար ոչ մի դիակիզարան։ Ֆրիտյոֆ Նանսենը բժիշկ Ենսենի հետ մարմինը տեղափոխեցին Գյոտեբորգ, որդեղ ենթարկեցին դիակիզման։ Թե մարմնամոխիրը որտեղ են շաղ տվել, այսօր էլ մնում է անհայտ։ Համաձային ընտանեկան լեգենդի, «Պուլհյոգդա» առանձնատան այգում շաղ տված Եվա Նանսենի (վերջինս մահկանացուն կնքեց 1907 թվականի դեկտեմբերի 9-ին) մոխիրը պարարտացրել է վարդերի թփերից մեկը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նորվեգացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Նորվեգացի դահուկավազորդներ Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ
Պլոժոե
Պլոժոե (Плужне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պլոժոե գյուղում բնակվում էր 3297 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7, 649 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 431, 17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1576 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էրինոմե (արբանյակ)
Էրինոմե (Ἐρινόμη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Հավայան համալսարանի աստղագետների խմբի կողմից, որը ղեկավարում են Սքոթ Շեփարդը և Դևիդ Ջուիտը, հայտնաբերման մասին հայտնվել է 2000 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2000 J 4 ժամանակավոր անվանումը ։
Էրինոմեն ունի մոտ 3,2 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 23 279 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 728,3 օրվա ընթացքում ։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 164,9° խավարածրի հարթության նկատմամբ (162° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,266 է ։
Էրինոմեն պատկանում է Կարմեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 23 - 24 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 165° է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերին, այն անվանվել է Հռոմեական դիցաբանության կերպար Էրինոմեի անունով, ով սիրահարված էր Յուպիտերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
Իվան Ցարևիչն ու գորշ գայլը
«Իվան Ցարևիչը և գորշ գայլը» (Иван Царевич и Серый волк), ռուսական լիամետրաժ մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Վարձույթի է դուրս եկել 2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, 2012 թվականի ռուսական կինովարձույթի առաջատար։ Ըստ Forbes-ի` մուլտֆիլմը Ռուսաստանում հավաքել է $29 միլիոն (մուլտֆիլմի բյուջեն կազմել է $7,5 միլիոն դոլար)։ Ստուդիայի շահույթը կազմել է 4.5 միլիոն $, 1 տարի անց թողարկվել է նույնանուն խաղը 1C ընկերության կողմից։ Իսկ 2013 թվականի վերջին թողարկվել է մուլտֆիլմի շարունակությունը` «Իվան Ցարևիչը և գորշ գայլը-2»։ 2016 թվականի սկզբին թողարկվել է մուլտֆիլմի 3-րդ մասը ։
Սյուժե
Երիտասարդ արքայադուստր Վասիլիսան չափազանց տարված էր իր կրթությամբ և երազում էր սիրելով ամուսնանալու մասին։ Նրա հայրը` ծեր թագավորը, հուսահատվում է աղջկան «խելքի բերելու» հնարավորության ձախողումից։ Իսկ նրա դաժան և ճարպիկ, բայց ոչ այդքան հասկացող նախարարը, չար ոգու ազդեցությամբ որոշում է գողանալ գաղտնի գանձարանի հայտնի արքայական բանալին։ Չար ոգու կարծիքով` այդ ծրագրի լավագույն իրագործումը Վասիլիսայի հետ ամուսնությունն է։ Միայն թե մինչև նախարարին հաջողվում է բացատրել թագավորին, թե ինչ էր ինքն ուզում էր, վերջինս հայտարարում է իր աղջկան, որ նա կանուսնանա առաջին պատահածի հետ։ Իսկ առաջին հանդիպածը լինում է մի ինչ-որ Իվան հարևան թագավորությունից։ Նա մի հասարակ տղա էր, աշխատող և բարեսիրտ, և երազում էր դառնալ հրշեջ։ Պատահականորեն «ակամա հարսն ու փեսան» սիրահարվում են։ Սակայն երջանիկ լինելու համար նրանք ստիպված են շատ փորձությունների միջով անցնել։ԳԱՐՈՒՆ
Թողարկում
2011 թվականի մայիսին «Мистерия звука» («Ձայնի առեղծված») ընկերության կողմից թողարկվել է տեսաերիզի տեսքով։ Ավելի ուշ մուլտֆիլմն ուրիշ մուլտֆիլմերի հետ ընդգրկվել է հավաքածուների մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2011 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր գայլերի մասին Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Անդակ (լեռ)
Անտաք կամ Անտիոք, լեռ Կիլիկիայում։ Հիշատակվում է Հայերեն ձեռագրաց ցուցակներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ
Լյուբով Յարովայա (ֆիլմ, 1970)
«Լյուբով Յարովայա» («Любовь Яровая»), 1970 թվականի խորհրդային լայնաֆորմատ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինը Կոնստանտին Տրենյովի համանուն պիեսի հիման վրա։
Սույժե
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի տարիներ։ Ուսուցչուհի Լյուբով Յարովայան, որն օգնում է ընդհատակյա հեղափոխական կոմիտեին, անսպասելիորեն հանդիպում է իր ամուսնուն՝ Միխայիլ Յարովոյին, որը համարվում էր զոհված Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Սպիտակներին քաղաք մտնել թույլ չտալու համար հեղկոմի նախագահը հրամայում է պայթեցնել կամուրջը։ Սպիտակգվարդիական Միխայիլ Յարովոյը, որն իրեն ներկայացնում է որպես կոմիսար, ձախողում է կարմիրների ծրագիր։ Երբ նրա կնոջը սպառնում է կալանքը, պորուչիկը երկու անգամ փրկում է նրան։ Լյուբով Յարովայան հակառակն է անում․ իմանալով, որ ամուսինը մեղավոր է կարմիրբանակայինների մահվան մեջ, կինը նրան մատնում է կարմիրներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Սառա Էնն Բլոքեր
Սառա Էնն Բլոքեր (Sarah Ann Blocker, ), ամերիկացի մանկավարժ, Ֆլորիդայի հիշատակի քոլեջի հիմնադիր։ 2003 թվականին ներառվել է Ֆլորիդայի կանանց պատվո մատյանում։
Կենսագրություն
Սառա Էնն Բլոքերը ծնվել է 1857 թվականին։ Ուսուցչի հավաստագիր ստացել է 1883 թվականին Ատլանտայից ։ Ֆլորիդայի բապտիստական ակադեմիայում դասավանդել է 1892 թվականից, եղել է նորմալ բաժնի պետ ։ Բլոքերը համարվում է Ֆլորիդայի հիշատակի քոլեջի համահիմնադիրներից։ Նա կազմակերպել է Ֆլորիդայի բապտիստական ինստիտուտի և Ֆլորիդայի բապտիստական ակադեմիայի միաձուլումը, որի արդյունքում ձևավորվել է Ֆլորիդայի հիշատակի և Արդյունաբերական հիշատակի ինստիտուտը ։ 1935 թվականին ինստիտուտում եղել է Կանանց ամբիոնի ղեկավար ։ Բապտիստական ակադեմիայում նրա ուսանողներից է եղել բարերար Էրթա Մ. Մ. Ուայթը ։
Մահացել է 1944 թվականին 86 տարեկան հասակում ։ 2003 թվականին կառավարիչ Ջեբ Բուշը Սառա Էնն Բլոքերին ներկայացրել է  Ֆլորիդայի կանանց պատվո մատյանում ներառելու համար ։ 1945 թվականին Ֆլորիդայի հիշատակի համալսարանի 125-ամյա հոբելյանի առթիվ հետմահու արժանացել է համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչման ։ Ամեն տարի Ֆլորիդայի հիշատակի համալսարանը հանձնում է Սառա Է. Բլոքերի անվան վաստակավոր գործիչ մրցանակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ
(458) Հերցինիա
(458) Հերցինիա (Hercynia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1900 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մաքս Վոլֆի և Առնոլդ Շվասմանի կողմից Հայդելբերգում ։ Անվանումն ստացել է Հերցինյան անտառի՝ Herkynischer Wald ՝ ժամանակակից Գերմանիայի տարածքում գտնվող հնագույն անտառային շրջանի պատվին։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,998829 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,287 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7107 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հերցինիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3389 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1896,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189791 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,67° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1900 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Առնոլդ Շվասմանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
1950
Մահեր
Կատեգորիա:1950 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Աղաջքիսե (լեռ)
Աղաջքիլիսե, լեռ Լեռնային Կիլիկիայում, Տավրոս լեռնահամակարգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ
Վանադինիտ
Վանադինիտ, միներալ վանադատների դասից։ Քիմիական կազմը՝ Pbs(V04)3Cl (78,3% PbO, 19,3% V2Os, 2,4%Cl)։ Բյուրեղագիտական համակարգը հեքսագոնային է։
Առաջացնում է ասեղնաձև, պրիզմատիկ, մազաձև բյուրեղներ, հողանման զանգվածներ։ Գույնը՝ կարմիր, գորշ, դեղին։ Կարծրությունը՝ 2,5-3, խտությունը՝ 7100կգ/մ3։ Առաջանում է կապարի հանքավայրերի օքսիդացման զոնայում։ Օգտագործվում է վանադիում ստանալու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Վանադիումի միներալներ Կատեգորիա:Կապարի միներալներ
Էմմա Կարապետյան
էմմա Տիգրանի Կարապետյան, հայ խորհրդային պատմաբան-ազգագրագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1968)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ
Պյերո Սիկոլի
Պյերո Սիկոլի (Piero Sicoli, ), իտալացի աստղագետ և աստերոիդների հայտնագործող, որն աշխատում է Սորմանոյի աստղադիտարանում և համակարգում է մերձերկրային աստերոիդների որոնման ծրագիրը ։ Նրա գործունեության հիմնական ուղղությունը Արեգակնային համակարգի փոքր մարմինների շարժման դիտարկումն ու հետևումն է ։ 1994-1998 թվականներին Սիկոլին իտալացի այլ աստղագետների հետ համատեղ ընդհանուր առմամբ հայտնաբերել է 43 աստերոիդ է ։
Իր արժանիքների համար որպես երախտագիտության նշան՝ աստերոիդներից մեկին տրվել է նրա անունը (7866) Սիկոլի (7866 Sicoli) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի աստղագետներ
Կարմրասար
Կարմրասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Կարմրաշենի սարահարթում, Լեռնագոգ գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարծրություն 1141 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի լեռներ
Լոզովոե (գյուղ, Կրասնոլիմանի շրջան)
Լոզովոե (Лозове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովոե գյուղում բնակվում էր 736 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վլադիմիր Սաքսոն
Կենսագրություն
Վլադիմիր Ստանիսլավովիչ Սաքսոնը ծնվել է 1927 թվականի մայիսի 17-ին Լենինգրադում։ 1940-1941 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Պիոներների պալատի գեղարվեստական ստուդիայում ուսուցիչներ Ս. Լևինի և Մ. Գորոխովայի մոտ ։ 1941-ին Վլադիմիրը ընդունվեց Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի միջնակարգ արվեստի դպրոցը (այժմ Բ. Վ. Իոգանսոնի գեղարվեստական լիցեյը), որտեղ նա ստացավ կյանքի ստեղծագործական լիցք, քանի որ նրա ուսուցիչներն էին Ա. Ա. Միլնիկովը և Օ. Բ. Բոգաևսկայան։
1942 թվականի սկզբին ՇՇՀ-ի հետ միասին մոր հիվանդության պատճառով տարհանվել է պաշարված Լենինգրադից՝ սկզբում Սամարղանդ, ապա Պենզայի շրջան։ 1944 թվականին փախստականները վերադարձան Լենինգրադ, իսկ Վլադիմիրը ուսումը շարունակեց Գեղարվեստի դպրոցում, որն ավարտեց 1949 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի .Է. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության բաժինը։ Սովորել է Ալեքսանդր Դեբլերի, Յուրի Նեպրինցևի, Միխայիլ Պլատոնովի, Ալեքսանդր Սեգալի մոտ։ 1954 թվականին ավարտել է Միխայիլ Բոբիշովի արհեստանոցի ինստիտուտը ։
Դասընթացի ընթացքում կազմակերպվեց շրջիկ թատերական թիմ, որի արդյունքում Վ. Ս. Սաքսոնը դարձավ Տրեմբիտայի և Ազատ քամի ներկայացումների դեկորների հեղինակ։ Դիպլոմային աշխատանք՝ Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի «Սադկո» պիեսի էսքիզների, զգեստների և դեկորացիաների ձևավորում
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Վ. Սաքսոնը մեկնել է Պերմ, որտեղ որպես արտիստ աշխատել է Օպերայի և բալետի թատրոնում։ Թատրոնի արխիվը պարունակում է զգեստների և դեկորացիաների էսքիզներ Վ. Ս. Սաքսոնի կողմից ստեղծված ներկայացումների համար։ Միաժամանակ նա պայմանագրերով աշխատել է Արվեստի ֆոնդի տեղական մասնաճյուղի հետ՝ որպես նկարիչ և գրաֆիկ։ 1956 թվականին ընդունվել է Պերմի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։ 1955 թվականից Սաքսոնը մասնակցել է Նկարիչների միության Լենինգրադի և Համամիութենական ցուցահանդեսներին։ 1958-ին վերադարձել է Լենինգրադ, համագործակցել Արվեստի ֆոնդի հետ, նկարազարդել գրքեր «Մանկական գրականություն» և «Մոսկվայի բանվոր» հրատարակչություններում։ Գրքի գրաֆիկան Սաքսոնի ստեղծագործության ամենասիրելի ոլորտն էր։ Առանձնակի հաճույքով նկարազարդումներ է ստեղծել Վ.Սոլուխինի, Վ.Ֆեդորովի, Բ.Կորնիլովի բանաստեղծական հրատարակությունների համար։
Միևնույն ժամանակ Վ. Ս. Սաքսոնը ստեղծագործաբար աշխատել է որպես նկարիչ, նկարել է բնանկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ Աշխատել է ոչ միայն մոլբերտ, այլև մոնումենտալ գեղանկարչության մեջ։ Ուղևորություններ է կատարել դեպի Բայկալ լիճ, Ղրղզստան, Տյումեն, Սայաններ։ Աշխատել է Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործական բազայում՝ Ստարայա Լադոգայում, Գորյաչի Կլյուչում, Ակադեմիական ամառանոցում, Գուրզուֆում։ 1960 թվականին ընդունվել է ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ ։
Սաքսոնի ստեղծած կտավներից են «Նիժնի Անգարսկի փողոցը», «Ցանցերի պատրաստում», «Պիեր» , «Լիստվյանկայում» , «Խուժիր» (բոլորը՝ 1959 թ.), «Տյան Շան լեռներում», «Երեկոյան նատյուրմորտ» կտավները (երկուսն էլ՝ 1961), «Ճանապարհ դեպի քարհանք», «Լուսաբաց», «Հոկտեմբեր» (բոլորը՝ 1964), «Ծովային ձուկ », «Թամարա» (երկուսն էլ՝ 1965), «Առավոտ» (1968), «Ցուցափեղկ», «Էրմիտաժում» , «Բայկալ» , «Սպիտակ գիշեր» (բոլորը 1969), «Սպիտակ գիշեր» , «Գարշիկ ձուկ», «Կնոջ դիմանկար» (բոլորը 1972 թ.), «Ապրիլ», «Ստեղծագործության տանը», «Լուսաբացին» (բոլոր 1973 թ.), «Գիշեր» , «Բարդի» , «Թռչնոցներ» (բոլորը 1975 թ.), «Լիճ» (եռապատիկ, 1980), «Լինեն» (1982) և այլն։ Նկարչի գեղանկարչական ձևի զարգացումը անցավ 1950-ականների ավանդական օդային նկարչությունից մինչև գույնի դեկորատիվության և գույնի տեղայնության բարձրացում, կոմպոզիցիոն լուծման պայմանականության և որոշակի թատերականության և նկարի ընդհանրացում։ Ստեղծագործությունների ոճը որոշվում էր հեղինակի մտադրությամբ և բուն ստեղծագործության բնույթով և տարբերվում էր պայմանականորեն դեկորատիվից մինչև բնական-ռեալիստական։ 1980-ական թվականներին Վ. Սաքսոնը ավարտեց ծովակալության նավաշինական գործարանների մեծ պատվերը՝ ստեղծելով 5 մեծածավալ մոնումենտալ վահանակներ, որոնք պատկերում են ռուսական նավատորմի փառավոր պատմությունը ։
Մահացել է 1988 թվականի մարտի 13-ին Լենինգրադում՝ 61 տարեկան հասակում։
1993 թվականին Լենինգրադի նկարիչների միությունում տեղի ունեցավ Վ. Ս. Սաքսոնի հետմահու անհատական ցուցահանդեսը։ 2007 թվականին Արկա արվեստի պատկերասրահում (Սանկտ Պետերբուրգ) տեղի ունեցավ Սաքսոնի անհատական ցուցահանդեսը։ Կատալոգը «Վլադիմիր Սաքսոն։ Նկարչություն» Լոգինովայի ներածական հոդվածով (Սանկտ Պետերբուրգ, 2007 թ.) Նրա աշխատանքները գտնվում են Պերմի պետական թանգարանի, Արվեստի ակադեմիայի թանգարանի հավաքածուներում։ Ռեպինը, Նովոկուզնեցկի արվեստի թանգարանը, Աստրախանի պետական ​​պատկերասրահը, Բռնոյի կերպարվեստի թանգարանը (Սլովակիա), ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
Գրիգոր Կարապետյան
Գրիգոր Հովսեփի Կարապետյան, Փառքի երեք աստիճանի շքանշանների ասպետ (31.10.1944, 31.1.1945, 24.3.1945), ավագ սերժանտ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է գնդացրային ջոկի, ապա ականանետային հաշվարկի հրամանատար։ Փառքի շքանշաններին արժանացել է Խարկովի մարզի Տարանովկա բնակավայրի ազատագրման, Գերմանիայում մղված մարտերի, Շվերին քաղաքում թշնամու ամրությունները ոչնչացնելու ժամանակ ցուցաբերած սխրագործությունների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Մեծ Լեմյոլ
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(8902) 1995 UK4
(8902) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,009476 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,905 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,114 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1906,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188785 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էթնե (արբանյակ)
Էթնե (Αἴτνη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Հավայան համալսարանի աստղագետների խմբի կողմից, որը ղեկավարում են Սքոթ Շեփարդը և Դևիդ Ջուիտը, հայտնաբերման մասին հայտնվել է 2001 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2001 J 11 ժամանակավոր անվանումը ։
Էթնեն ունի մոտ 3 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 23 231 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 730,2 օրվա ընթացքում ։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 165,1° խավարածրի հարթության նկատմամբ (164° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,264 է ։
Էթնեն պատկանում է Կարմեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 23 - 24 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 165° է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերին, այն անվանվել է Հունական դիցաբանության նիմփա Էթնեի անունով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
1951
Մահեր
Կատեգորիա:1951 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Կախարդական դիմանկարը
«Կախարդական դիմանկար» (չին.՝ 魔画, mó huà, «մո հուա»), 1997 թվականի ռուս-չինական ֆիլմ-հեքիաթ։
Սյուժե
Այս զարմանալի հեքիաթը նկարահանվել է ռուսական և չինական ավանդությունների հիման վրա։ Մի օր Իվանին Սուրբ Ծննդյան տոների ժամանակ կանխատեսում են հանդիպում օտար գեղեցկուհու հետ։ Անտառային կախարդը երիտասարդի բարության համար նրան նվիրում է Սյաո Ցին անունով չինացի աղջկա կախարդական դիմանկարը։ Նրա գեղեցկությունը հիացնում է Իվանին, և նա սիրահարվում է առանց հիշողության։ Անսպասելիորեն դիմանկարը կենդանանում է, աղջիկը երիտասարդին զարմանալի պատմություն է պատմում։ Ստացվում է, որ կայսրը և չար կախարդ Ան Յուան Պան վերցրել նրան ծնողների կամքին հակառակ, որպեսզի դարձնի իր կինը։ Աղջկա եղբայրը նկարել է դիմանկարը, որի մեջ էլ տեղափոխվել է Սյաո Ցինի հոգին, իսկ չարագործին բաժին է հասել միայն հազիվ կենդանի մարմինը՝ անզգա տիկնիկ։ Այժմ կայսրը փնտրում է այդ դիմանկարը, որպեսզի վերականգնի աղջկա հոգին…
Էկրանավորման առանձնահատկություններ
Ռուսական գյուղի բնական պայմաններում կատարվող նկարահանումները կատարվել են Սուզդալում, իսկ կարելի է տեսնել Սուզդալի Փայտե ճարտարապետության թանգարանի և Պոկրովսկի վանքը, որտեղ նկարահանվել է իշխանի պալատը ։ Վայրի կենդանիների հետ կապված տեսարանները նկարահանվել են Վլադիմիրի մարզի Պետուշինսկի շրջանի Լեոնովո կայարանում։
Չինաստանում հիմնական նկարահանումներն անցկացվել են Դոնգուան քաղաքում։ Մասնավորապես Ան Յուան Պայի պալատի դերը «կատարել» է հարուստ մանդարինի պալատը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր մանդարին լեզվով
Կաստանյարո
Կաստանյարո  (Castagnaro), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4153 մարդ։ Խտությունը կազմում է 562 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34,74 կմ²տարածք։ Սահմանակից է Բադիա Պոլեզինե, Ջաչանո կոն Բարուկելլա, Տերացո և Վիլլա Բարտոլոմեա համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 37043։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0442։
1387 թվականի մարտի 11-ին Կաստանյարոյի մերձակայքում տեղի է ունեցել կոնդոտիերների դարաշրջանի նշանավոր ճակատամարտերից մեկը, որը պատմության մեջ է մտել հենց Կաստանյարոյի ճակատամարտ անվանումով։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դիվինոպոլիս դու Տոկանտինս
Դիվինոպոլիս դու Տոկանտինս (Divinópolis do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Միրասեմա դու Տոկանտինսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6137 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 347,421 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Փոքրիկ երկրագործ
«Փոքրիկ երկրագործ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից ։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է Գ․ Սրվանձտյանի «Համով-հոտով» գրքում (Կոստանդնուպոլիս, 1884 թիվ) ։ Ժողովրդական երգն ունի 54 տող, որոնցից Թումանյանն ընտրել է առաջին 9 տողերը։