cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆերոնիա (դիցաբանություն)
Ֆերոնիա, հին հռոմեական դիցաբանության պտղաբերության, առողջության, լիության ու վայրի բնության աստվածուհի։ Որպես ստրուկներին ազատություն, իսկ հասարակության ստորին խավին՝ քաղաքացիական իրավունքներ պարգևող աստվածուհի՝ առանձնակի հարգանք է ունեցել պլեբեյների և ազատ արձակված ստրուկների շրջանում։ Նրա տոնը՝ Ֆերոնիեն, նշվել է նոյեմբերի 13-ին «Պլեբեյան խաղերի» ընթացքում, Ֆորտունա Պրիմիգենիայի հետ․ երկուսն էլ Պալեստրինայի աստվածուհիներ էին ։
Նշենք, որ փետրվարի 21-ին նշվող նույնահունչ Ֆերալիան Յուպիտերի, այլ ոչ թե Ֆերոնիայի տոնն է:
Ստուգաբանություն
Ֆերոնիայի անունը բխում է լատիներեն fĕrus բառին համապատասխանող սաբիներեն ածականից, որի ձայնավորը երկար է՝ Fērōnǐa։ fer արմատը համանման բառեր ունի հնդեվրոպական յուրաքանչյուր լեզվով (օրինակ՝ հունարեն θήρ, θήριον) և հանդիսանում է Վեդաների աստված Ռուդրայի անվան արմատը։ Լատիներեն fĕrus նշանակում է «չմշակված, անմշակ», «դաշտի, անտառի», «մշակման չենթարկված»։
Ֆերոնիան հռոմեական և իտալական աստվածուհիներից է, որի անունն առաջացել է -ona կամ -onia վերջածանցի օգնությամբ։
Առասպելներ և գործառնություններ
Առաջ են քաշվել Ֆերոնիայի պաշտամունքի բազմաթիվ վարկածներ, և պարզ չէ, արդյոք նա միայն մեկ աստվածուհի էր, կամ ունեցել է միայն մեկ գործառույթ հին ժամանակներում։ Որոշ լատինացիներ հավատում էին, որ Ֆերոնիան բերքի աստվածուհի է, և նրան պատվում էին բերքահավաքի առաջին պտուղներով, որպեսզի հաջորդ տարի նույնպես լավ բերք լինի։
Աստվածուհին մարգարեական հատկություններ է ունեցել սաբինացիների շրջանում, նաև հանդիսացել ճանապարհորդների, կրակի, և ջրի աստվածուհին։
Ազատ արձակված ստրուկներ և Լիբերտաս
Հռոմեական մշակութային ու պետական գործիչ Մարկոս Տերենտիոս Վառոն Ֆերոնիային նույնացրել է ազատության աստվածուհի Լիբերտասի հետ ։ Ըստ Սերվիուսի, Ֆերոնիան ազատ արձակված ստրուկների ոգի-աստվածուհի էր ։ Տերաչինայի սրբավայրում տեղադրված էր մի քար, որի վրա գրված է. «Թող արժանի ստրուկները նստեն, որպեսզի նրանք կարողանան ազատ կանգնել»: Տիտոս Լիվիոսը նշում է, որ մ․թ․ա 217 թվականին կանայք գումար էին հավաքում որպես Ֆերոնիային նվեր ։ Որոշ աղբյուրներ նշում են, որ ստրուկները ազատ են արձակվել Տերաչինայի մոտ գտնվող նրա տաճարում ։
Վայրի բնության աստվածուհի
Տերաչինայի իր սրբավայրի մասին երկու պատմություն ընդգծում է Ֆերոնիայի կերպարը որպես վայրի բնության աստվածուհի. Սերվյուսը գրում է, որ երբ կրակը ոչնչացրել է նրա անտառները, և տեղացիները ցանկանում էին արձաններն այլ վայր տեղափոխել, հրդեհված անտառը հանկարծ կանաչել է ։
Ըստ Պլինիի՝ Տերաչինայի և Ֆերոնիայի սրբավայրի միջև պատերազմի ժամանակ աշտարակներ կառուցելու բոլոր փորձերը անհաջող են ընթացել, քանի որ բոլորն առանց բացառության ոչնչացվել են կայծակից ։ Այսպիսով, աստվածուհին հրաժարվել է հարակից քաղաքի հետ ցանկացած կապ ունենալուց:
Դեր Էնեական պոեմում
Ըստ Վերգիլիոսի, Ֆերոինա գրուվ քաղաքի զորքերը կռվում էին Թուրնոսի կողմից՝ Էնեասի դեմ ։ Արկադական թագավոր Էվանդերը հիշում է, թե ինչպես իր պատանեկության տարիներին սպանել է Ֆերոնիայի որդի Էրուլուսին, որը Հերիոնի նման ուներ եռակի մարմին և եռակի հոգի, և ինքը ստիպված է եղել նրան սպանել երեք անգամ ։ Վերգիլիոսը նույնացնում է Էրուլուսին Պալեստրինայի թագավորի հետ, բայց գրականության մեջ նա այլ կերպ հայտնի չէ ։
Դյումեզիլի մեկնաբանություն
Ֆրանսիացի լեզվաբան ու դիցաբանության մասնագետ Ջորջ Դյումեզիլը Ֆերոինային համարում է անապատի, վայրի բնության և բնության կենսական ուժերի աստվածուհի, որը սիրվել է, քանի որ առաջարկել է այդ ուժերը լավ գործածելու հնարավորություն ընձեռել՝ սնունդ ձեռք բերելու, առողջություն և պտղաբերություն ունենալու համար: Նա պտուղ է տալիս և բուժում, ուստի չնայած նրան, որ երկրպագվել է որպես միայն վայրի բնության աստվածուհի, նա ստացել է բերքի առաջին պտուղները:
Դյումեզիլը նրան համեմատում է վեդական աստված Ռուդրայի հետ. նա նման է Ֆերոնիային նրանով, որ նա ներկայացնում է այն, ինչը դեռ չի փոխակերպվել քաղաքակրթության կողմից․ նա ջունգլիների աստված է, երբեմն վտանգավոր և միաժամանակ՝ օգտակար, բուժում է խոտաբույսերով, ազատված ստրուկների և վտարանդիների պաշտպանն է: Ֆերոինան, սակայն, ունի միայն մեկ դրական կամ օգտակար գործառույթ՝ վայրի բնության ուժերը մարդկանց ծառայությանը հանձնելը։
Պաշտամունք և պաշտամունքային վայրեր
Ֆերոնիայի մասին վիմագրությունները հիմնականում հայտնաբերվել են կենտրոնական Իտալիայում ։ Ֆերոնայի սրբավայրերը բոլորը գտնվում էին վայրի բնությունում՝ մարդկային բնակավայրերից հեռու: Այնուամենայնիվ Վառոն Ֆերոնիային ընդգրկել է Հռոմեական դիցարանի աստվածների ցանկում, ով զոհասեղաններ է ունեցել Հռոմում։
Կապենա, Էթրուրիա
Կապենայում նրա սրբավայրը մի տեղ էր, որտեղ բոլորին թույլատրվում էր գալ երկրպագության և առևտրի, և գալիս էին տարբեր ցեղեր՝ սաբիններ, լատիններ, էտրուսկաններ և այլ ժողովուրդներ։ Պուրակը բոլորին տրամադրել է չեզոք տարածք, որում խաղաղությունը չպետք է խաթարվեր ։
Ֆերոնիայի տաճարը գտնվել է Մոնթե Սորակտա լեռան ստորոտին, Կապենայի մոտակայքում ։ «Ֆերոնիայի պուրակ»-ում (Ֆիանո Ռոմանո) նրա պատվին ամենամյա փառատոններ են անցկացվել, որոնք առևտրական տոնավաճառի բնույթ են ունեցել ։ Հարավ-արևմտյան Էտրուրիայի Կապենա քաղաքի տարածքում գտնվող այս վայրի ոսկին ու արծաթը թալանվել է Հաննիբալի նահանջող զորքերի կողմից մ․թ․ա 211 թվականին, երբ վերջինս սրբավայր է այցելել ․ lհետագայում այն դարձել է Օկտավիանոս Օգոստոսի գաղութը։ Որպես իր գաղութ այն հիշատակվում է մեկ վիմագրության մեջ, որը կրկնօրինակվել է Ֆարֆայի աբբայության ձեռագրերում, որպես colonia Iulia Felix Lucoferonensis գաղութ ։
Անքսուր, Տերաչինա
Մեկ այլ կարևոր սրբավայր գտնվել է Անքսուրի մոտակայքում, Տերաչինայում, գտնվող մի անտառում, որտեղ Սերվիուսը արձանագրմամբ գործել է «Յուպիտերի տղայի» կամ «Յունո Կույսի» պաշտամունքը, որին նա անվանում է Ֆերոնիա ։ Համաձայն մեկ այլ ավանդույթի՝ նոր ազատված ստրուկները կարող էին գնալ Տերաչինայի գերեզմանատուն և իրենց սափրված գլուխների վրա դնել յուրատեսակ գլխարկ, որը խորհրդանշում էր նրանց ազատությունը։
Մարսի դաշտ, Հռոմ
Մարսի դաշտում գտնված նրա տաճարը հավանաբար տեղակայված էր պուրակում, ինչպես ասված է տեղանքում հայտնաբերված մի գրության վրա ։ Այն հիմնադրվել է նախքան մ.թ.ա. 217 թվականը։ Հնարավոր է, որ նվիրված լիներ Կուրթիուս Դենտուսի՝ Սաբինների նկատմամբ տարած հաղթանակին: Նրա շինարարական գործերից էին Անյենեն և տաճարի մոտ գտնվող բազմաթիվ ցայտաղբյուրներ ։
Անվանակիցներ
72 Ֆերոնիա աստղակերպը կոչվել է աստվածուհու անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ և աստվածուհիներ Կատեգորիա:Հռոմեական դիցաբանություն Կատեգորիա:Աստվածուհիներ Կատեգորիա:Բնության ոգիներ
Արտագնաց անասնապահություն
Անասնապահության կազմակերպման եղանակ, ըստ որի կենդանիներին ամբողջ տարին (կամ տարվա որոշ եղանակներին) պահում են սեզոնային արոտավայրերում։ Արտագնաց անասնապահություն հարմարված են հատկապես ոչխարները, ձիերը, ուղտերը և եզնուղտերը։ Արտագնաց անասնապահությունը առաջացել է տվյալ երկրամասի բնական հնարավորությունները առավել արդյունավետ օգտագործելու անհրաժեշտությունից։ Արտագնաց անասնապահության շնորհիվ նշանակալից չավւով նվազում է կերերի կուտակման, անասնապահական շենքերի շինարարության, կենդանիների խնամքի համար ծախսվող աշխատանքը։ Բարձրանում է կենդանիների մթերատվությունը, պտղաբերությունը։ ԽՍՀՄ սեզոնային արոտավայրերում կազմակերպվում են անասնաբուծական–անասնաբուժական տեղամասեր, իսկ ձմեռային արոտավայրերում՝ նաև տնտեսական ու մշակութային կետեր։ ԽՍՀՄ–ում ըստ արոտավայրերի տիպերի, տարածված է անապատային, կիսաանապատային, որոշ լեռնային և տափաստանային գոտիներում կրում է գոտիական բնույթ՝ ուղղաձիգ և հորիզոնական։
Ձևավորում
Հայաստանում Արտագնաց անասնապահություն ձևավորվել է նստակյաց անասնապահությանը զուգընթաց, մ․ թ․ ա․ 3-րդ հազարամյակի կեսերին, հիմնականում լեռնային երկրամասերում։ Կենդանիներին սեզոնային արոտավայրեր տեղափոխելիս նրանց ուղեկցում էին միայն անասնապահներն ու տեղում անասնապահական մթերքները մշակող անձինք։ Ի տարբերություն քոչվորական անասնապահության, արտագնաց անասնապահություն հնարավորություն էր ընձեռում բնակչության հիմնական մասհն մնայ մշտական բնակավայրերում և զբաղվել երկրագործական ու այլ աշխատանքներով։ Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո արտագնաց անասնապահություն կրել է մասնակի բնույթ։ ՀԽՍՀ հարավային շրջանների (Ղափան, Գորիս, Մեղրի, Սիսիան, Եղեգնաձոր, Ազիզբեկով) տնտեսություններն իրենց ոչխարները տեղափոխում էին Ադրբեջանական ԽՍՀ Մուղանի դաշտավայրը, իսկ հյուսիսային շրջաններինը (Շամշադին, Իջևան, Նոյեմբերյան, մասամբ Թումանյան)՝ Ջեյրանչայի ձմեռային արոտավայրերը։ Այժմ գյուղատնտեսական այլ նպատակների համար հողերն օգտագործելու պատճառով կենդանիների տեղափոխումը ՀԽՍՀ սահմաններից դուրս դադարեցվել է։ Տնտեսությունները կենդանիներին տեղափոխում են իրենց կամ հարևան շրջանների ամառային արոտավայրերը։ Ամբողջ տարին կենդանիներին արոտավայրերում են պահում Ավստրալիայում, Մոնղոլիայում, Աֆղանստանում և այլուր։
Աբխազական դանակ
Աբխազական դանակ կամ Аҧсуа ҳәызба (աբխազերեն а́ҳәызба - «դանակ» բառից), աբխազների ավանդական դանակ։ Սովորաբար ունեցել է 13-25 սմ երկարությամբ շեղբ և 11-12 սմ երկարությամբ բռնակ։ Շեղբը կտրվածքի մեջ սովորական սեպ է, կռնակի հաստությունը 3 մմ-ից ոչ պակաս։ Բռնակը պատրաստվում է եղջյուրից, հաճախ բազմագույն (սև՝ քարայծի, գոմեշի եղջյուր, ավելի բաց երանգի եղջյուրի ներդիրով կամ եղջերուի, ցուլի եղջյուր) կամ ընկուզենու փայտից։ Բռնակի ձևը սովորաբար կլորավուն է, սակայն կողքերից տափակացված է։ Բռնակի և շեղբի լայնությունը նույն է՝ մոտ 20-25 մմ։ Այն կրում են ձախ կողմից, պատյանից հանվում է երկու ձեռքով։ Աբխազական դանակը խաչարդ չունի։ Բռնակի վերին մասում առկա է մետաղական օղակ, որին ամրացվում է կաշվե դաստապանածոպը՝ պատյանից դանակն ավելի հեշտությամբ հանելու համար ։
Դանակի պատմությունը
Աբխազական դանակի ծագման պատմությունն ունի շատ հին արմատներ։ Աբխազական հովվական և որսորդական դանակը շատ հին զենք է, որը պահպանել է իր ձևը և իմաստը գրեթե առանց փոփոխությունների հարյուրամյակների ընթացքում։
Դանակի բաղկացուցիչ մասերը
Ավանդական աբխազական դանակը բաղկացած է հետևյալ մասերից՝ շերտաձող, շեղբ, պոչ, աշխատանքային (մարտական հատված), շեղբի բարձրություն, կռնակ, ակոս, ուսեր, շեղբի կողային հարթություն, բերան (սուր ծայր), կտրող եզրաշերտ (սայր), առբերում, բռնակի պտուտակ, բռնակ ։
Դանակի կիրառություն
Աբխազները միշտ իրենց հետ ունեցել են ոչ մեծ դանակ, որը կարող էր կիրառվել կենցաղային նպատակներով, միսը կտրտելու, կացնի, եղանի և գերանդիի համար բռնակ պատրաստելու համար։ Աբխազները այդ դանակը օգտագործում էին ոչ միայն տանը, այլ նաև լեռներում։
Ծիսական նշանակություն
Հին արհեստավորները նախապատրաստվում էին այդպիսի դանակների պատրաստմանը, ինչպես սխրագործությանը։ Արհեստավորը աղոթքներ էր կարդում, բացարձակ հրաժարվում էր ալկոհոլային խմիչքներից, իրեն հեռու էր պահում կնոջից (կինն ընդհանրապես չպետք է ոտք դներ դարբնոց)։ Դրանք աշխատանքի անբաժան պայմաններն էին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դանակներ
Շան (Օբի գավառ)
Շան (Channes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 127 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 66 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 52-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,8 %։ 52 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (27 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուայետ
Լուայետ (Loyettes), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Լանյո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01224։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 410 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 29 կմ է և 50 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թ. կազմել է 2645 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1701 մարդկանցից 1340-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 361-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 78.8% է, 1999 թվականին՝ 73.2%)։ 1340 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 1188-ը (636 տղամարդ, 552 կին), գործազուրկ է եղել 152 մարդ (74 տղամարդ և 78 կին)։ 361 պասիվներից 125 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 122-ը՝ թոշակառու, 114 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գողություն
Գողություն, գողությունը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությունն է, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով համարվում է հանցագործություն ։ Ոտնձգություն է սեփականության բոլոր ձևերի նկատմամբ։ Կարևոր է այն, որ գույքը հափշտակողի համար դիտարկվում է որպես ուրիշի գույք։ Իրավաբանորեն առանձնանում է հափշտակության այլ տեսակներից, ինչպիսիք են կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, վատնումը։
Հափշտակությունը համարվում է գաղտնի, երբ
Սուբյեկտիվ մեղսայնության տեսանկյունից գողությունը որակավորվում է որպես գողություն այն դեպքերում, երբ գողություն կատարած անձը, մտածել է, որ գաղտնի է գործել, եթե անգամ օբյեկտիվորեն նրա գործողությունները գաղտնի չեն եղել։
Օբյեկտ֊ այն հասարակական հարաբերություններն են որոնց դեմ ուղղված է գործողությունը, այսինքն սեփականությունը՝ անկախ պատկանելիության կոնկրետ ձևից, գույքը (գողության առարկան)
Օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է գաղտնի հափշտակությամբ (ուրիշի գույքի գաղտնի, ոչ բռնի վերցնելը ) Սուբյեկտիվ կողմը ուղղակի դիտավորությամբ մեղքն է, դրա հետ մեկտեղ շահադիտական դրդապատճառը. նպատակ է հետապնդում անօրինական ճանապարհով վերցնել գույքը։ Գողությունը համարվում է ավարտված հանցագործություն այն պահից, երբ մեղավորը վերցրել է ուրիշի գույքը և իրական հնարավորություն է ստացել այն օգտագործել իր հայեցողությամբ, անկախ այն բանից, թե կարողացել է նա իրացնել այդ հնարավորությունը, թե ոչ ։
Գողություն
Գողությունը և գաղտնի հափշտակությունը հոմանիշներ են։ Սկզբում ռուսաց լեզվում գողությունը նշանակել է պետական շահերին հակառակվելը, հանցագործություն իշխանության դեմ։ Օրինակ «Պուգաչովը գող է և ինքնահռչակ», «Կեղծ Դմիտրի IIը գող է»։ Մարդը, որը զբաղվել է հափշտակությամբ, անվանել են գող, իսկ զբաղմունքը՝ հափշտակություն։ Գողության նկատմամբ հիվանդագին ձգտումը ոչ թե հանուն վարձատրության, այլ հոգեկան դրդապատճառներից ելնելով հանդիսանում է հայտնի հոգեկան հիվանդություն՝ կլեպտոմանիա ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդված
Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի ուղղությամբ հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գողություն
EXO-ի հարևանությամբ
Սյուժե
Հարավկորեական հայտնի EXO-K խմբի չորս անդամները՝ Չանյոլը, Սեհունը, Բեքհյոնը և D.O.–ն, գալիս են Չանյոլի պապիկի տուն՝ որոշ ժամանակ հանգստանալու նպատակով։ Այն տան դիմաց, որտեղ նրանք ապրում են, ապրում է մի աղջիկ, որը դեռ նրանց գալու գիշերը նկատում է նրանց։ Բայց այդ ժամանակ նա անգամ պատկերացնել չի կարողանում, որ դրանք EXO–ի անդամներն են։ Հաջորդ օրը, այդ աղջկա մայրը, նրան ուղարկում է տղաների տունը կարգի բերելու։ Նա հենց այդ ժամանակ միայն հասկանում է, թե ովքեր են այդ տղաները։
Գլխավոր դերերում
Հիմա նա եկել է պապիկի տուն, որ գտնի պապի մյուս վզնոցը։ Նա միանգամից չի ճանաչում Յոնգ Հվիին, բայց ժամանակի ընթացքում հիշում է նրան։ Վերջինս չի ճանաչում Չանյոլին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ
Ռանվիր Սինգ
Կենսագրություն
Ռանվիրը ծնվել է Մումբայում սինդհի ժողովուրդի ներկայացուցիչների՝ Անջու և Ջագջիտ Սինգ Բհավնանիների ընտանիքում  ։ Նրա նախնիները՝ Սինգ Բհավնանին և Չանդ Բուրքը, Բրիտանական Հնդկաստանի բաժանման ժամանակ Մումբայից տեղափոխվել են Կարաչի  ։ Նա ունի ավագ քույր՝ Ռիտան, և հանդիսանում է Սոնամ և Ռեյ Կապուրների եղբայրը (երրորդ պորտի ազգական) ։ Իր խոսքով՝ նա դադարել է կրել իր Բհավնանի ազգանունը, քանի որ համարել է, որ իր անունը կլինի «չափազանց երկար, չափազանց շատ վանկերով»՝ դրանով փոքրացնելով իր ապրանքանիշը որպես «վաճառվող ապրանք» ։
Ռանվիրը միշտ ձգտել է դառնալ դերասան և մասնակցել մի քանի դպրոցական պիեսներին և քննարկումներին։ Մի անգամ, երբ նա գնացել է տարեդարձի, նրա տատիկը նրան խնդրել է, որպեսզի պարի և զվարճացնի իրեն։ Նա հիշում է, թե ինչպես է ցատկել գազոնի վրա և պարել «Բարի ընկերները» ֆիլմի «Chumma Chumma» երգի ներքո։ Նա, իր ելույթից ոգեշնչվելով, սկսել է հետաքրքրվել դերասանական խաղով և պարով ։ Սակայն այն բանից հետո, երբ նա Մումբայում ընդունվել է առևտրի և էկոնոմիկայի քոլեջ, հասկացել է, որ կինոարդյունաբերության մեջ դերակատարում ստանալն այնքան էլ հեշտ չի լինի, քանի որ հիմնականում ստանում են այն մարդիկ, որոնք ինչ-որ կերպ կապված են դրանց հետ։ Զգալով, որ դերասանական վարպետության գաղափարը «չափազանց արհեստական է», նա կենտրոնացել է ստեղծագործական ուղու վրա և մեկնել Միացյալ Նահանգներ, որտեղ (Հնդկաստանի համալսարանում) ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան ։
Համալսարանում որպես առաջին կուրսի հիմնական մասնագիտություն նա ընտրել է դերասանական վարպետության և թատրոնի դասը։ 2007 թվականին ուսումն ավարտելուց և Մումբայ վերադառնալուց հետո Սինգը մի քանի տարի որպես քոփիռայթեր աշխատել է գովազդում՝ համագործակցելով O&M և J. Walter Thompson գործակալությունների հետ։ Դրանից հետո աշխատել է որպես ռեժիսորի օգնական, բայց դերասանական վարպետությամբ զբաղվելու համար թողել է այդ տեղը։ Հետո որոշել է իր պորտֆելն ուղարկել ռեժիսորներին։ Նա հաճախել է ամեն տեսակի լսումների, սակայն ոչ մի լավ հնարավորություն չի ստացել, ստացել է միայն աննշան դերերի առաջարկներ։ Այս մասին Ռանվիրն ասել է. «Ամեն ինչ այնքան մռայլ էր։ Դա շատ տհաճ էր։ Եղել են ժամանակներ, երբ ես մտածել եմ, թե ճիշտ բաներ եմ անում թե ոչ» ։
2013 թվականին թողարկվել է «Ավազակ» ֆիլմը, որտեղ Ռանվիրը նկարահանվել է Սոնակշի Սինհայի հետ միասին ։ Օ. Հենրիի կարճ պատմվածքից ոգեշնչված ֆիլմը քննադատների կողմից ստացել է դրական գնահատականներ, բայց վարձույթում այն ձախողվել է։ Ռանվիրի համար այն դարձել է կարիերայի առաջին ձախողված ֆիլմը ։ Նույն թվականին կայացել է ռեժիսոր Սանջայ Լիլա Բհանսալիի «Ռամ և Լիլա» ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ Ռանվիրն էկրանը կիսել է Դիպիկա Պադուկոնեի հետ։ Նրա կերպարը՝ գուջարաթցի Ռամը, հիմնվել է շեքսպիրյան Ռոմեոյի վրա ։ Ֆիլմը ստացել է քննադատների դրական գնահատականներ , մի քանի կինոմրցանակներ և հաջողություն վարձույթում  ։ Սինգն առաջին անգամ առաջադրվել է «Filmfare Award» մրցանակին լավագույն տղամարդկային դերի համար ։
2015 թվականին Ռանվիրը մասնակցել է «Թող սիրտը բաբախի» ֆիլմի նկարահանումներին՝ խաղալով Մեհթաների բաժանված փանջաբցի ընտանիքի կրտսեր անդամի դերում։ Ֆիլմը դարձել է վարձույթի հիթը՝ տասնյոթ օրվա ընթացքում ամբողջ աշխարհից հավաքելով մոտ 1,5 մլրդ ռուփի ։ Նույն թվականին կրկին նկարահանվել է Դիպիկա Պադուկոնեի հետ՝ այս անգամ խաղալով «Բաջիրաո և Մաստանի» ֆիլմի Բաջի-Ռաոյի դերում։ Հանուն նկարահանումների նա արմատապես սափրել է գլուխը և 21 օր թաղվել հյուրանոցային սենյակում, որպեսզի ոչինչ չխանգարի դերի մեջ մտնելու համար ։ Ֆիլմն ունեցել է դրամարկղային հաջողություն և նրան բերել «Filmfare» մրցանակը ։
2016 թվականին որպես հերոսներ Վաննի Քափուրի հետ թողարկվել է «Անհոգներ» ֆիլմը, որտեղ Ռանվիրը խաղացել է Դելիի պչրասեր տղայի դերը։ Պատկերը դարձել է Ադիտա Չոպրայի չորրորդ ռեժիսորական աշխատանքը և առաջինը՝ առանց Շահրուխ Խանի մասնակցության ։ 2018 թվականի սկզբին թողարկվել է «Պադմավատի» պատմական դրաման, որտեղ Ռանվիրը կրկին աշխատել է Դիպիկա Պադուկոնեի և ռեժիսոր Բհանսալիի հետ։ Այստեղ իր կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ նա կատարել է բացասական դեր՝ խաղալով բռնակալ Ալաուդդին Քհիլջիի դերը, որը մերժում ստանալու պատճառով վրեժխնդիր է եղել գլխավոր հերոսից ։ Ֆիլմի պրեմիերայից շատ առաջ լեգենդար թագուհու կերպարի հնարավոր խեղաթյուրումից դժգոհողները սպառնացել են կոտրել նրա ոտքերը։ Բայց, չնայած սկանդալներին, ֆիլմն էկրանով թողարկվել է, և Ռանվիրը իր դերի համար քննադատների կողմից շատ գովասանքներ է ստացել։ Հաջորդ տարի Ռանվիրը Ալիյա Բհաթի հետ նկարահանվել է «Gully Boy» ֆիլմում, որտեղ պատմվում է Մումբայի գետտոյի ռեփերների կյանքի մասին ։ Նա նաև համաձայնվել է նկարահանվել «Simbha» ֆիլմի նկարահանումներին, որը դարձել է «Խիստ բնավորություն» տելուգերեն ֆիլմի ռեմեյքը ։
Անձնական կյանք
2018 թվականին Ռանվիրն ամուսնացել է դերասանուհի Դիպիկա Պադուկոնեի հետ, որի հետ ծանոթացել է 2012 թվականին՝ «Ռամ և Լիլա» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Զույգը հարսանեկան արարողություններից մեկը կոնկան ժողովրդի ավանդույթներով անցկացրել է նոյեմբերի 14-ին Վիլա դ'Էստեում, իսկ երկրորդը՝ նոյեմբերի 15-ին սինդհիների ավանդույթներով Իտալիայի Վիլա Ռոկաբրունայի հյուրանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1985 ծնունդներ Կատեգորիա:Մումբայ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ինդիանայի համալսարանի շրջանավարտներ
Լարիսա Հովհաննիսյան
Լարիսա Վիրջինիա Հովհաննիսյան, ամերիկահայ սոցիալական ձեռներեց։ Հիմնադրել է «Դասավանդի՛ր, Հայաստան» կրթական հիմնադրամը, որի նպատակն է Հայաստանում և Արցախում խթանել կրթական հավասար հնարավորությունները։ Հովհաննիսյանը ծնվել է Հայկական ԽՍՀ-ում՝ ամերիկահայ ընտանիքում՝ իր մանկությունն անցկացնելով Մոսկվայում և Երևանում։
Կենսագրություն
Լարիսան ծնվել է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում, Մայա Լեոնիդի Հուրունցի և իռլանդական ծագմամբ ամերիկացի Ջոն Պատրիկ Ռայանի ընտանիքում։ Երբ Լարիսան երեք ամսական էր, ընտանիքը տեղափոխվել է նախ Կալիֆորնիա, ապա՝ Ռուսաստան։ Մանկության մեծ մասը Լարիսան անցկացրել է Մոսկվայում և Երևանում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո, ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Միացյալ Նահանգներ ։ Լարիսան արցախցի նշանավոր գրող Լեոնիդ Հուրունցի թոռնուհին է։ Ունի նաև կրտսեր քույր՝ Մարգարեթ Ռայանը։
Կրթություն
Լարիսա Հովհաննիսյանը ավարտել է Սուրբ Նորբերտի քոլեջի լիբերալ արվեստի բաժինը։ Հովհաննիսյան հատուկ կրթության մասնագետի մագիստրոսի աստիճան է ստացել Արիզոնայի պետական համալսարանում։
Կարիերա
2013 թվականին Հովհաննսիյանը հիմնադրել է «Դասավանդի՛ր, Հայաստան» կրթական հիմնադրամը, որը շահույթ չհետապնդող, ոչ-առևտրային կազմակերպություն է։ «Դասավանդի՛ր, Հայաստան»-ը Teach For All («Կրթություն բոլորի համար») կրթական միջազգային ցանցի 36-րդ գործընկերն է, ցանց, որի նպատակն է աշխարհի յուրաքանչյուր երկրում ապահովել և ընդլայնել որակյալ կրթության հասանելիությունը և հնարավորությունները։ Հովհաննսիյանը նաև հանդիսանում «Կիզազի» միջազգային կրթական ցանցի խորհրդի անդամ։
«Դասավանդի՛ր, Հայաստան»
«Դասավանդի՛ր, Հայաստան»-ի առաքելությունն է հավաքագրել, վերապատրաստել և երկամյա ժամկետրով Հայաստանի ու Արցախի մարզեր գործուղել նվիրյալ առաջնորդների՝ հանուն բոլոր երեխաների կրթական հնարավորությունների ընդլայնման։ Ծրագրի ողջ ընթացքում այս անհատները, կամ ինչպես մենք ենք սիրում նրանց անվանել Ուսուցիչ-առաջնորդները, կիրառում են փոփոխությունների վրա հիմնված ուսումնառությունը՝ զարգացնելու այնպիսի Աշակերտ-առաջնորդների, ովքեր, իրենց հերթին, կդառնան հիմնադրամի առաքելության դեսպանները։ Հավաքագրելով հարյուրավոր Ուսուցիչ-առաջնորդների և կրթելով հազարավոր Աշակերտ-առաջնորդների՝ «Դասավանդի՛ր, Հայաստան»-ը առարկայացնում է Հայաստանի և Արցախի ողջ ներուժը։ Ներկայումս հիմնադրամը հանդիսանում երկրի և ընդհանրապես տարածաշրջանի շահույթ չհետապնդող ամենամեծ կազմակերպություններից մեկը՝ աշխատելով առավել քան 30,000 աշակերտների հետ։
Ավտոմատ կրկնակի միացում
Ավտոմատ կրկնակի միացում բարձրավոլտ էլեկտրահաղորդմաև գծերի և բարձր լարման էլեկտրասարքավորման արագ ավտոմատ հետադարձ միացումը էլեկտրակաև ցանցին՝ վթարի պատճառով նրանց ավտոմատ անջատումից հետո։ էներգահամակարգի առանձին տարրեր ցանցից անջատվում են տեղակայումների հոսանքատար մասերի կարճ միացումների հետևանքով, որոնք առաջանում են կայծակի հարվածներից, երկրաշարժներից, մոտակա պայթյուևևերից։ Ավտոմատ կրկնակի միացում հակավթարային ավտոմատիկայի ամենաէֆեկտիվ միջոցներից է բարձրացնում է էլեկտրամատակարարման հուսալիությունը և վերականգնում էներգահամակարգի աշխատանքի նորմալ ռեժիմը։ Այն կատարվում է ավտոմատ սարքերի միջոցով, որոնք բանում են ռելեային պաշտպանությունից և ազդում ավտոմատ անջատիչների վրա։
Ավտոմատ կրկնակի միացման էֆեկտիվություն
Ավտոմատ կրկնակի միացման էֆեկտիվությունը բարձր է, եթե այն արագ է կատարվում, այսինքն՝ կարճ է տևում էլեկտրամատակարարման ընդհատումը։ Էներգահամակարգերում կիրառում են միապատիկ (մեկ ցիկլով), երկպատիկ (առաջին անհաջող ցիկլի դեպքում) և եռապատիկ (երեք հաջորդական ցիկլերով) ավտոմատ կրկնակի միացումներ։
Լարիսա Հովհաննիսյան
Երաժշտություն
2015 թվականին Լարիսան Գրեմմի մրցանակակիր, System of A Down խմբի մենակատար Սերժ Թանկյանի հետ ձայնագրեց «Արի՛ իմ սոխակ» օրորոցայինը ։ Երգը դարձավ Հայոց Ցեղասպանության թեմայով նկարահանված «1915» հոգեբանական թրիլերի սաունդթրեքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Ավտոմատ կրկնակի միացում
Ավտոմատ կրկնակի միացման ցիկլներ
Ավտոմատ կրկնակի միացման մեկ ցիկլի (ռելեային պաշտպանության բանումից մինչև ավտոմատ կրկնակի միացում) տևողությունը կախված է կարճ միացման տեղում մեկուսացման վերականգևման, ավտոմատ սարքերի և անջատիչների բանելու ժամանակից։ Շատ տարածված է միապատիկ ավտոմատ կրկնակի միացում որը ապահովում է բարձր լարման (110 կվ և ավելի) օդայիև գծերի մինչև 86%, իսկ կաբելայիև գծերի (3-10 կվ)՝ մինչև 55% հաջող միաումներ։ Էլեկտրահաղորդմաև հեռավոր բարձր լարման եռաֆազ գծերի համար կիրառվում են եռաֆազ և միաֆազ ավտոմատ կրկնակի միացումներ։ Ավտոմատ կրկնակի միացոման կիրառումը տնտեսապես շահավետ է, քանի որ նրա սարքերի ու շահագործման արժեքը անհամեմատ փոքր է այն վևասից, որն առաջանում է էլեկտրամատակարարման ընդհատումների հետևանքով։
Կատեգորիա:Էլեկտրատեխնիկա Կատեգորիա:Ավտոմատացում
Ֆրանչեսկա Արկիբուջի
Կենսագրություն
Ֆրանչեսկա Արկիբուջին ծնվել է 1960 թվականի մայիսի 16-ին, Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում, մտավորականի ընտանիքում։ Նրա մեծ եղբայրը՝ Դանիելե Արկիբուջին, քաղաքական և տնտեսական գործիչ է, տեսաբան (ծնվ. 1958): Արկիբուջին դերասանական վարպետություն է սկսել սովորել Ալեքսանդրո Ֆերզենից, հայրենիքում ավարտել է Փորձարարական կինոկենտրոնը  կինոռեժիսոր մասնագիտությամբ ։
Սկզբում Ֆրանչեսկան կինոարվեստում իր կարիերան սկսել է, որպես դերասանուհի, նա 1978 թվականից մինչև 2008 թվականը ընկած ժամանակահատվածում նկարահանվել է միայն 7 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, սակայն վերջնական արդյունքում նա նախապատվությունը տվել է կինոռեժիսուրային և ֆիլմերի սցենարներ գրելուն։ 2017 թվականի հունվարի դրությամբ Արկիբուջին նկարահանել և սցենարներ է գրել 18 ֆիլմերի և հեռուստասերիալների համար։ Նա արժանացել է քսանչորս տարբեր կինոմրցանակների և առաջադրվել ևս տասնութում ։ Ֆրանչեսկան ամուսնացած է երաժիշտ Բատիստա Լենայի հետ և ունի երեք որդի։ Ընտանիքը բնակվում է և՛ Հռոմում, և՛ Տոսկանայում։ Նրանք ունեն հինգ կատու և մեկ շուն, ինչպես նաև զբաղվում են այգեգործությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ
Հեթենսհաուզեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Շաուրս (Օբի գավառ)
Շաուրս (Chaource), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Saint-Gobain
Saint-Gobain, միջազգային բաց բաժնետիրական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզում։ Ընկերության նախագահը և գլխավոր քարտուղարը Պիեռ Անդրե դը Շալանդարն է։
Շաուրս (Օբի գավառ)
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1154 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 27 կմ հարավ։
RWE
RWE, գերմանական հասարակական ընկերություն։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1898 թվականին։ Շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Էսսենում։ Ընկերության գլխավոր քարտուղարը՝ Յուրգեն Գրոսմանն է ։
Saint-Gobain
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ
RWE
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ընկերություններ Կատեգորիա:1898 հիմնադրումներ Գերմանիայում
Շաուրս (Օբի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Դատարանի իրավասության ներքո են Երևան քաղաքաի Շենգավիթ վարչական շրջանը ։
Իրավասություն
Դատարանին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր ։
Դատավորներ
Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը կազմված է դատարանի նախագահից և վեց դատավորից.
Շաուրս (Օբի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 679 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 482-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 197։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 482 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 429 անձ (238 տղամարդ և 191 կին)։ Գործազուրկ են եղել 53 անձ (23 տղամարդ և 30 կին)։ 197 անաշխատունակներից 61-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 81-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան
Հոենվարթ (Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն)
Հոենվարթ  (Hohenwart), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 4523 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 52,21 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 128։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հայաստանի գրողների միության Լոռու մարզային բաժանմունք
Հայաստանի գրողների միության Լոռու մարզային բաժանմունք, գրական տարածաշրջանային կազմավորում Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում ։
Պատմություն
Միավորման ստեղծումն առաջինը ողջունել է Ավետիք Իսահակյանը՝ այդ մասին ասելով. 1960 թվականին լույս է տեսել «Լոռի» ալմանախը, իսկ մի քանի տարի անց հրատարակվել են Նորիկ Սաֆարյանի, Սերո Անտոնյանի, Ռազմիկ Պողոսյանի, Մհեր Բեժանյանի, Գրետա Մկրտչյանի, Հրաչյա Սարուխանի բանաստեղծական առաջին գրքերը, Գալուստ Գալստյանի պատմվածքների ու նովելների ժողովածուն։
1968 թվականի նոյեմբերի 21-ին Կիրովականում անցկացվել է հանրապետության երիտասարդ և սկսնակ գրողների ութերորդ խորհրդակցությունը (մասնակիցներ էին Նաիրի Զարյանը, Համո Սահյանը, Պարույր Սևակը, Անահիտ Սահինյանը, Մկրտիչ Սարգսյանը, Սուրեն Աղաբաբյանը, Հրանտ Թամրազյանը, Սերգեյ Սարինյանը և այլք), որի արդյունքում Կիրովականի գրական միավորումը վերակազմավորվել է ՀԳՄ Կիրովականի բաժանմունքի, իսկ 2006 թվականից՝ Լոռու մարզային բաժանմունքի։
Հայաստանի սովետական գրողների միության Կիրովականի բաժանմունքի առաջին հաշվետու ընտրական ժողովը կայացել է 1974 թվականի փետրվարի 26-ին, որտեղ զեկուցումով հանդես է եկել Նոր-Այրը և իր խնդրանքի համաձայն ազատվել բաժանմուքի պատասխանատու քարտուղարի պարտականությունից ։
2010 թվականին Վանաձորի ավագանու որոշմամբ բաժանմունքը նոր մասնաշենք է ստացել՝ տեղափոխվելով Վանաձորի Շառլ Ազնավուրի անվան մշակույթի պալատ ։
Նկարագրություն
Հայաստանի գրողների միության Լոռու մարզային բաժանմունքը միավորում է Հայաստանում և դրա սահմաններից դուրս հայտնի ավագ, միջին և երիտասարդ սերունդների ստեղծագործողներին։ Բաժանմունքում կազմակերպվում են տարաբնույթ գրական միջոցառումներ՝ քննարկումներ, ընթերցումներ, գրքերի շնորհանդեսներ, գրողների հոբելյաններ։
1997 թվականից հրատարակվում է մարզային գրական բաժանմունքի «Երկունք» թերթը (հիմնադիր-խմբագիր՝ Մանվել Միկոյան), որը դարձել է գրական կյանքի տարեգիրը։ Ի տարբերություն մյուս գրական-մշակութային պարբերականների՝ «Երկունք»-ը տպագրում է բացառապես գրական նյութեր ։
Շոնեն մանգա
Շոնենը ( 少年, բառացիորեն՝ տղա, պատանի) անիմեի և մանգայի ուղղվածություն է, որի թիրախային լսարանը 12-18 տարեկան տղաներն ու պատանիներն են։ Նմանատիպ ստեղծագործությունները (առավելապես մանգան) տպագրվում են մասնագիտացված ամսագրերում, որոնք գրավում են պատկերապատման գրականության շուկայի 38.4 %։
Ժանրի հիմնական հատկանիշներն են՝ արական սեռի գլխավոր հերոսը (ստեղծագործության պրոտոգոնիստի շուրթերից էլ հաճախ լսում ենք «Ես ուժեղ կլինեմ», «Ես վրեժխնդիր կլինեմ», «Ընկերներիս պաշտպան կլինեմ»), արագ զարգացում, դինամիկ սյուժե (հատկապես եթե զուգահեռներ անցկացնենք շոջո-մանգայի հետ)։ Շոնեն ժանրի ստեղծագործությանը բնորոշ են՝ կատակերգական տեսարանները, տղամարդկանց իսկական ընկերությունը, եղբայրությունը, առօրյա կյանքում մրցակցությունը, սպորտը, մարտական տեսարանները։ Արական սեռի հերոսները, որպես կանոն, ինքնավստահ են, խիզախ, հոգ են տանում իրենց ընկերներին, երբեք չեն վհատվում ու չեն հանձնվում (անգամ եթե գտնվում են կատարելագույնս անելանելի դրության մեջ), ինչպես նաև, ռեալիզմի տեսանկյունից չափազանց հաջողակ են, նպատակսլաց իդեալիստներ կամ եսասեր մարտիկներ են։
Իսկ ինչ վերաբերվում է իգական սեռի կերպարներին, ապա հաճախ նրանք պատկերվում են չափազանցված նրբագեղ ու սեքսուալ, որն էլ խթան է հանդիսանում գլխավոր հերոսների առնականության դրսևորման համար (հաճախ օգտագործվում է էչչի կամ ռոմեջի՝ էրոտիկա և ֆանսերվիս՝ պանցու կամ գեղեցիկ բեմականացված մարտական տեսարաններ)։ Հարկ է նշել, որ թեփետ ավելի հասուն տարիքի տղաների և տղամարդկանց համար (ուսանողներ, կրտսեր ծառայողներ) գոյություն ունի «սեյնէն-այ» մետաժանրը, այդուհանդերձ շոնենը մեծ համբավ է վայելում նաև նրանց շրջանում։ Ու քանի որ նրանք ֆինանսապես անկախ են ու ժամանակ ունեն մանգա հրատարակող ամսագիր գնել, ապա շոնեն-մանգա ուղղվածության ԶԼՄ-երը իրավամբ համարվում են Ճապոնիայի ամենաազդեցիկ ժամանցային հանդեսները։
Մանգա հրատարակող ամենահեղինակավոր ամսագրերն են.
Մինչև Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմը
Առհասարակ մանգան գոյություն ունի 18-րդ դարից, բայց ի սկզբանե գոյություն չեն ունեցել սեռային կամ տարիքային բաժանումներ՝ ըստ ժանրերի։ 1905 թվականին, երբ մանգայի հրատարակչությունը պայթյունային զարգացում էր ապրում, հիմնվեցին առանձնացված ամսագրեր՝ Շոնեն Սեքայ, Շոջո Սեքայ ու Շոնեն Պաքքու(մանկական՝ քոդոմո, մանգա ամսագիր)։
Շոնեն Սեքայը տղաների համար տպագրվող մանգա-ամսագրերից առաջինն էր ու հրատարակվել է 1895 թվականից 1914 թվականը։
Հետ-օկուպացիոն տարիները
Ժամանակից մանգան ձևավորվել է հետպատերազմյան շրջանում։ Մոտավորապես նույն ժամանակ շոնեն մանգան ստանում է իր այսօրվա տեսքը։ Շոնեն-արդյունաբերությունը կենտրոնանում է իր նպատակային աուդիտորիայի՝դեռահասների ու երիտասարդ տղամարդկանց, հետաքրքրող թեմաների՝ գիտա-տեխնիկական ռոբոտների ու տիեզերական սարքավորումների կամ հերոսական արկածային, թեմաների վրա։ Օսամու Տեձուկան, Աստրո Բոյի(鉄腕アトム, Տեցուվան Ատոմու)` Երկաթե արմունկով Ատոմի ստեղծողը, համարվում է ժանրի զարգացման այս շրջանի առանցքային դեմքերից մեկը։
1950 թվականից 1969-ը մանգա սպառող հասարակությունը հստակեցվեց ու բաժանվեց երկու հիմնական խմբի` շոնեն կարդացող տղաներ ու շոջո կարդացող աղջիկներ։
1968 թվականին սկեց հրատարակվել Weekly Shōnen Jump ամսագիրը, ու մինչ օրս շարունակում է մնալ Ճապոնիայի ամենաշատ վաճառվող շոնեն-թեմատիկայի ամսագիրը։ Ժանրի անմենահայտնի գործերը սկսել են տպագրվել հենց այնտեղ՝ Dragon Ball, One Piece, Slam Dunk, Captain Tsubasa, Naruto ու ուրիշներ։
1990-ականներին Ճապոնիայում գրաքննության թուլացման հետ շոնեն սողոսկեցին, հետո էլ փոխանցվեցին անգլալեզու ընթերցողին, տարատեսակ սեքսուալ թեմատիկներ ու մոտիվներ։ Սակայն 2012 թվականին Տոկիոյի քաղաքային իշխանությունները համապատասխան սահմանափակումների մասին օրենք ընդունեցին։
Օրինակներ
Air Gear՝ (ճապ. エア・ギア, Էա Գիա) սպորտային թեմայի շուրջ ծավալվող մանգա և անիմե, որը հեղինակել է Oh! great-ը։ Մանգան հրատարակվել է «Kodansha» հրատարակչության կողմից՝ 2013 թ. մայիսի 16-ից մինչև 2012 թ. հունիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածը, իսկ անիմեն նկարահանել է Toei Animation ընկերությունը և Ճապոնիայում հեռարձակվել է 2006 թ. ապրիլի 4-ից դեկտեմբերի 27-ը, այնուհետև 2011 թվականին ցուցադրվել է երեք մասից բաղկացած «Air Gear: Kuro no Hane to Nemuri no Mori» (Break on the Sky) OVA-ն (Օրիգինալ Վիդեո Անիմացիա)։
Սյուժեն. Իցուկի Մինամի անունով պատանին ապրում է իր չորս քույրերի հետ, մինչդեռ աշխարհում մասայականություն է վայելում այսպես կոչված Air Track-ը՝ անվավոր ճմուշկներ, որոնք հնարավորություն են ընձեռում անհավանական մեծ արագություն զարգացնել, անգամ թռչել։ Այսպես, երբ Իցուկին բացահայտում է, որ քույրերը այդ նոր սպորտաձևի ոչ ավել ոչ պակաս լավագույն թիմն են ու իրենց անվանում են «Sleeping Forest» ՝ (Քնած անտառ), նրանց սխրագործություններից ոգեշնչված՝ Մինամին սկսում է զբաղվել Air Track-ով ու սեփական թիմը ստեղծում։
Նարուտո՝ Մասաշի Քիշիմոտոյի hեղինակած շոնեն ժանրի մանգա, հետագայում՝ 2002-2007 թթ. Aniplex և Studio Pierrot ստուդիաների կողմից նկարահանված անիմե (1 մաս – 220 սերիա, 2 մաս՝ «Naruto: Shippuuden». հեռարձակումը շարունակվում է)։ Առաջին անգամ մանգան հրատարակվել է 1999 թ. սեպտեմբերի 21-ին՝ Shueisha հրատարակչության կողմից և տպագրվել Weekly Shonen Jump պարբերականի 43-րդ համարում։ Մինչ օրս լույս է տեսել մանգայի 68 հատոր ու շարունակում է տպագրվել։ Հարկ է նշել, որ անիմե-սերիալից բացի դուրս է եկել 9 անիմացիոն ֆիլմ, 8 OVA. Առջևում 10-րդ՝ Naruto The Movie։ The Bridge, որի պրեմիերան նախատեսված է 2014 թ. մարտին։ Մանգայի և անիմեյի հիման վրա լույս են ընծայվել վիդեոխաղեր, վեպեր (լայթ-նովել), թղթախաղ։
Սյուժեն. Գլխավոր հերոս Նարուտո Ուդզումակին աղմկոտ ու չարաճճի դեռահաս-նինջա է, ում երազանքն է համընդհանուր ճանաչման հասնել և Հոքագէ՝ գյուղի ղեկավար և ուժեղագույն նինջա դառնալ։ Շրջապատի հարգանքին արժանանալու համար, Նարուտոն պետք է բազմաթիվ արգելքներ հաղթահարի. քննություններ, տարատեսակ առաքելություններ, մենամարտեր։
Կանանց դերը շոնեն մանգայում
Վաղ շրջանի շոնեն մանգայում տղամարդիկ ու տղաները խաղում էին բոլոր հիմնական դերեը, իսկ կանանց բաժին էր ահսնում միայն քույրերի, մայրերի ու ընկերուհիների երկրորդային դերերը։ Շոտարո Իշինոմորիի 1964 թվականին հրատարակված Cyborg 009-ի մանգայի 9 ռոբոտներից միայն մեկն է աղջիկ, այն էլ շուտով դուրս է մղվում սյուժեից։ Վերջերս գրված մանգաներից շատերը նույնպես բաց են թողում կին հերոսներին։
Այդուամենայնիվ, 1980-ականներին կանայք ու աղջիկները սկսեցին ակտիվորեն ներքաշվել շոնեն մանգայի գործողություններին։ Օրինակ, Աքիրա Տորիյամայի 1980 թվականի Dr. Slump-ում գլխավոր հերոսը չարաճճի ու ուժեղ աղջիկ-ռոբոտ Արալե Նորիմաքին է։ Հենց նրանից հետո կանանց ու աղջիկների դերը տղամարդկանց համար գրվող մանգայում կտրուկ փոխվեց։
Երբեմն աղջիկը անահասանելի իդեալ է, բայց հաճախ գլխավոր հերոսի սիրային կամ էրոտիկ երևակայութոյւնների թիրախն է, ինչպես, օրինակ Belldandy-ն Կոսուքե Ֆուջիշիմայի «Օ, իմ աստվածուհի» մանգայում կամ Շաո-լինը Մինենե Սաքուրանոյի «Գետտեն պահապան հրեշտակը»։ Այլ մանգաներում գլխավոր հերոսը շրջապատված է կանանցով ու աղջիկներով(օրինակ՝ Կեն Աքամացուի «Նեգիմա»-ն ու Մորիշիգեի «Հանաքույո խումբ»-ը)։
Տղամարդ-պրոտոգոնիստը ոչ միշտ է հաջողություն վայելում հակառակ սեռի մոտ, օրինակ՝ Մասակաձու Կացուրայի «Ստվեր կինը»։ Կամ ճիշտ հակառակը։
Այլ դեպքերում գլխավոր հերոսը միամիտ ու պարզ երեխայից մեծանում ու տղամարդ է դառնում. ապրելով կանանց միջավայրում ու հակամարտել նրանց հետ, նա աճում է զգացմունքային ու սեքսուալ մակարֆակներում։ Նման սյուժեին կարելի է վերագրել Մազակաձու Կացուրայի «Վիդեո Աղջիկ Այ»-ը, Հիդենորի Հարայի «Train Man: Densha Otoko» -ն ու Կացուկի Աքիի «Ֆուտարի Էչչի»-ն։
Այսպես թե այնպես, 90-ականներից սկսած կանայք շոնեն մանգայում, չնայած պակասեցին, բայց շատ արժեքավորվեցին։ Այժմ նրանք գլխավոր կամ էական դեր ունեցող հերոսներ են։ Որոնց կարելի է դասել հայտնի մանգաներ «Ինույաշա»-ն, «Րանմա ½»-ն ու «Feiry Tail»-ը։
Կատեգորիա:Անիմե Կատեգորիա:Մանգա
Արտագնացություն
Արտագնացություն, ունեզուրկների զանգվածային տեղաշարժ դեպի կապիտալիստական զարգացած շրջաններ՝ վարձու աշխատանք փնտրելու համար։ Արտագնացություն հարաբերական գերբնակչության, աշխատավարձի ազգային տարբերությունների և գյուղացիության շերտավորման պրոցեսի հետ կապված երևույթ է, որն անխուսափելի է կապիտալիզմի պայմաններում։ Արտակարգ կարող է առաջանալ նաև ազգային ճնշման, ազգային փոքրամասնությունների նկատմամբ իշխող դասակարգերի բռնությունների պատճառով։ 19-րդ դար 90-ական թվականների սկսած մեծ թվով հայեր Թուրքիայից արտագաղթել են ԱՄՆ։ Արտագնացների մեծ մասը աշխատում է կարճ ժամանակով (սեզոնային)։ Անասնապահության այս կամ այն ձևը հատուկ է կապիտալիստական բոլոր երկրներին։ Մինչհեղափոխական Զանգեզուրից, Ղարաբաղից, Նախիջևանից, Կարսի մարզից արտագնացների հոսքը հիմնականում ուղղվում էր դեպի Բաքու, Թիֆլիս, Բաթում և արտագնացության այլ կենտրոններ։ 1920–1930-ական թվականների Լատինական Ամերիկայի երկրներից արտագնացության էր կատարվում ԱՄՆ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո արտագնացության մեծ չափերի է հասել Ասիայի և Աֆրիկայի մի շարք երկրներից դեպի Անգլիա և Ֆրանսիա, իսկ Թուրքիայից և Իտալիայից՝ Գերմանական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն։
Կատեգորիա:Աշխատանք
Կինն իսլամում
Կինը իսլամում, մուսուլմանական հասարակության մեջ կնոջ դիրքի հետազոտություն, ինչպես նաև օրենքների և կանոների համակարգ, որը կարգավորում է կնոջ փոխներգործությունը հասարակական ինստիտուտների հետ ։
Շարիաթը (իսլամական օրենք) օրենքի պարտականությունների ոլորտում նախատեսում է կանանց և տղամարդկանց դերերի ակնհայտ տարբերություն։
Գենդերային դերեր
Ղուրանում ասվում է. «Տղամարդիկ հանդիսանում են կանանց խնամակալները, այդ իսկ պատճառով Ալլահը նրանցից մեկին  առավելություն է տվել մյուսների նկատմամբ և քանի որ նրանք սպառում են իրենց ունեցվածքից» ։
Մուսուլմանական ավանդույթի համաձայն, կինը ամբողջությամբ ենթարկված է ամուսնուն։ Կնոջ հիմնական դերը ընտանիքին միաձուլվելն է, այն ժամանակ, երբ ամուսնու դերը ընտանիքին ֆինանսապես ապահովելն է։ Իսկ եթե կինը ցանկություն հայտնի կարող է կրթություն ստանալ, աշխատել և այլն, սակայն խնամակալի համաձայնությամբ։
Կրթություն
Կանայք մեծ դեր են խաղացել մի շարք իսլամական կրթական հաստատությունների հիմնադման գործում, ինչպես օրինակ՝ Ֆաթիմա ալ Փիհրին Ալ Կարաուին համալսարանի հիմնադրման ժամանակ, 859 թվականին։ 12-րդ դարում ապրած Իբն Ասակիրի վկայությամբ իսլամական աշխարհում գոյություն ուներ կանանց կրթության շատ հնարավորություններ։ Նա գրում էր, որ կանայք կարող էին սովորել, ձեռք բերել ակադեմիական աստիճաններ, ինչպես նաև որակավորվել որպես գիտնականներ և մանկավարժներ։ Իսլամական աշխարհում կանայք ոգեշնչված էին Մուհամմադ մարգարեի կանանցով՝ Հադիջան, ով հաջողակ գործրար էր և Այշին, ով դադիսի շրջանում հայտնի գիտնական էր։
Կանանց իրավունքներն իսլամադավան երկրներում
Իսլամադավան շատ երկրներում տարածված է կանանց իրավունքների սահմանափաումը ։
Կնոջ կերպարը մշակույթում
Իսլամական հասարակության մեջ կնոջ թեմային անդրադարձել են մի շարք արվեստի ստեղծագործություններում, այդ թվում ` «Հարսնացուն Դանիայից» (Թուրքիա), «Դպրոցական ընկերուհիներ»(Ռուսաստան, 2008), «Ձյուն» (Բոսնիա, 2008`Ոսկե Մինբար կինոփառատոնի մրցանակակիր ), «Օտարը» (Գերմանիա,2010` եվրոպական կինոթատրոնների միության մրցանակ), «Փարիզ, ես սիրում եմ քեզ» ֆիլմի սերիաներից մեկը (Ֆրանսիա-Գերմանիա, 2006), Ի սեր Աստծո  (Պակիստան, 2007), Առևանգում (Հնդկաստան, 2003), Կլոն (Բրազիլիա, 2001)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կինը իսլամում
Sanofi
Sanofi, հասարակական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1973 թվականին։ 2014 և 2015 թվականներին ընկերությունը Global Fortune 500 վարկանիշային սանդղակում ընդգրկվել է թոփ 5 ընկերությունների ցանկում ։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզում ։ Գլխավոր քարտուղարը՝ Օլիվեր Բրանդիկուրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Վիբորգի թատրոն
Վիբորգի թատրոն (Viipurin Kaupunginteatteri), Վիբորգի պրոֆեսիոնալ թատրոն, որը գոյություն է ունեցել 19-րդ դարից մինչև 1947 թվականը։
Վիբորգի քաղաքային թատրոն
Թատրոնի փայտե շենքը կառուցվել է 18-րդ դարում Վիբորգում` նահանգապետ Նիկոլայ Էնգելհարդտի նախաձեռնությամբ։ Համարվում է, որ սա եղել է Ֆինլանդիայի առաջին թատրոնը։ 18-րդ դարի վերջին Վիբորգում բեմադրվել են գերմաներեն և ռուսերեն պիեսներ ։
Վիբորգի քաղաքային թատրոնի քարե շենքը կառուցվել է 1832 թվականին ճարտարապետ Անդերս Ֆրեդրիկ Գրանշտեդի նախագծով։ Ֆինլանդիայի ամենահին քարե թատրոնի շենքը Վիբորգի մագիստրատի շենքերի համալիրի մաս է կազմել, որն իր մեջ ներառել է ռատուշան, հավաքույթների տունը հյուրանոցով և ռեստորանով։ Իր նախագծի յուրահատկությամբ և կոմպոզիցիայի բարդությամբ շենքը համարվել է լավագույններից մեկը հյուսիսային երկրներում։ Ճակատը զարդարված է եղել դորիական սյունաշարով առաջին հարկում և քառանկյուն հարթ որմնասյուներով երկրորդ և երրորդ հարկերում ։
Թատերասեր հասարակությունը բավականին ճշտապահությամբ և հաճույքով է հաճախել չջեռուցվող թատրոն, չնայած 15-20 աստիճանի ցրտին ։ Թատրոնի պարտերը ունեցել է 51 բազմոց և 72 աթոռ, 4 տառանշովի օթյակ, 11 տարակարգային օթյակ (դստիկոն) և 14 բենուարյան օթյակ, վերևում, երրորդ թատերահարկը, եղել է ամֆիթատրոնի պատկերասրահ։ Քաղաքում ձևավորված սովորության համաձայն պարտերում և օթյակում ներկայացման ընթացքում հանդիսատեսը նստել է գլխարկներով ։
Թատրոնի շենքը բազմիցս վերակառուցվել է՝ 1851 թվականին, ճարտարապետ Կարլ Լեսցիգի նախագծով (վերակառուցման ընթացքում անցկացվել է նաև ջեռուցում), 1881 թվականին` ճարտարապետներ Բերնդտ Իվար Ամինովի և Յոհան Յակոբ Արենբերգի, իսկ 1922 թվականին` ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի նախագծով։
Վերակառուցումից հետո դահլիճը տեղավորել է 620 հանդիսատես։ Այնուամենայնիվ, երկար ժամանակ քաղաքում չի եղել պրոֆեսիոնալ թատերախումբ, թատրոնի շենքում հանդես են եկել հյուրախաղերով ժամանած թատերախմբեր։ Քաղաքապետարանը թատրոնի շենքը վարձակալությամբ է հատկացրել` համախառն եկամտի 5%-ի չափով վարձավճար հօգուտ քաղաքի, ինչպես նաև բարեգործական հաստատություններին որոշակի հատկացումներ՝ յուրաքանչյուր ներկայացումից ։
1899 թվականին Վիբորգում ստեղծվել է թատերական բաժնետիրական ընկերություն, որի նախագահը 1902 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը եղել է ձեռներեց և մեկենաս Յուհո Լալլուկկան ։ Այսպիսով, թատրոնում հայտնվել են պրոֆեսիոնալ դերասաններ և մինչև 1930-ական թվականները այդտեղ աշխատել են երեք թատերախմբեր՝ դրամատիկական, բալետի և օպերայի ։ Ըստ ժամանակակիցների, Յուհո Լալլուկկան մշտապես վճարել է «Էսպիլյա» ռեստորանում թատերական պրեմիերաները նշող աղքատ արտիստների հաշիվները։ Ֆիննական բանահյուսության նվաճումն է դարձել «Ես կվճարեմ, ասաց Լալլուկկան «Էսպիլիայում»» դարձվածքաբանությունը։ Սանկտ Պետերբուրգի պարարվեստի ուսումնարանի շրջանավարտ Կաարլո Էրոնենի ղեկավարությամբ բեմադրվոել են բալետներՊյոտր Չայկովսկու և Իգոր Ստրավինսկու երաժշտությամբ։ Oպերետներից մեծ ժողովրդականություն է վայելել Ֆրանց Լեհարի «Ուրախ այրիներ» բեմադրությունը։
Վիբորգի քաղաքային թատրոնը ձևավորվել է 1933 թվականին ֆինալեզու երկու թատերախմբերի (Suomalainen Maaseututeatteri, հիմնադրվել է 1887 թվականին, և Viipurin Näyttämö) միավորման արդյունքում։ 1934 թվականին թատրոնին է փոխանցվել նախկին «Հավաքույթների տան» ռեստորանի տարածքը, որը դարձել է թատրոնի ռեստորան`150 տեղով։ Ամռանը թատերական ներկայացումների համար օգտագործվել է նաև Ամառային թատրոնը։
Վիբորգի ռուսական դրամատիկական թատրոն
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմում Ֆինլանդիայի կրած պարտությունից հետո (1939-1940) կազմավորվել է Վիբորգի ռուսական դրամատիկական թատրոնը Թատերական հրապարակի հարևանությամբ գտնվող թատրոնի շենքում, բայց խորհրդա-ֆիննական պատերազմի (1941-1944) սկսվելուց հետո թատերախումբը տարհանվել է Ուրալ։ Թատրոնի շենքը զգալիորեն վնասվել է քաղաքի համար մղվող մարտերի ընթացքում, այնուհետև քանդվել է։
Ֆինլանդիայի ռազմական իշխանությունների կողմից կազմակերպված թատրոնը 1941-1944 թվականներին տեղակայված էր Կարմիր ջրհորի հրապարակում գտնվող Սթափների ընկերության նախկին ռեստորանի շենքում։