cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հանտավիրուս
Օրթոհանտավիրուս (կամ հանտավիրուս), միաշղթա, պատյանավորված, բացասական-շղթայով ՌՆԹ վիրուս է, որը պատկանում է Բունյավիրալների կարգի Հանտավիրուս ընտանիքին ։ Այս վիրուսները վարակը սովորաբար հարուցում են կրծողների մոտ, սակայն նրանց մոտ հիվանդություն չի զարգանում ։ Մարդիկ հանտավիրուսներով  կարող են վարակվել  գտնվելով կոնտակտի մեջ կրծողի մեզի, թքի կամ կղանքի հետ։ Որոշ շտամներ հարուցում են պոտենցիալ մահացու հիվանդություններ, ինչպիսիք են հանտավիրուսային հեմոռագիկ տենդը երիկամային համախտանիշով, (ՀՀՏԵՀ) կամ հանտավիրուսային թոքային համախտանիշը (ՀԹՀ), որը հայտնի է նաև հանտավիրուսային կարդիոպուլմոնար համախտանիշ անվանումով, մինչդեռ մնացած շտամները կապ չունեն մարդկանց հիվանդացության հետ ։  ՀԹՀ-ն հազվադեպ հանդիպող թոքային հիվանդություն է, որը կապված է կրծողների աերոզոլացված  արտազատումների ինհալացիայի հետ, որոնք կոնտամինացված են հանտավիրուսի մասնիկներով ։
Մարդկանց հանտավիրուսային վարակները գրեթե ամբողջովին կապված են կրծողի արտազատումների հետ մարդու շփման հետ, սակայն 2005-ին և 2019-ին Հարավային Ամերիկայում հաստատվեցին մարդուց մարդ փոխանցման դեպքեր Անդես վիրուսով ։
Հանտավիրուսը անվանվել է Հարավային Կորեայի Հանտան գետի շրջանում առկա վաղ բռնկման պատվին ։ Վիրուսն անջատվել է 1976-ին Հո-ՈՒանգ Լիի կողմից։
Հանտավիրուսային հեմոռագիկ տենդ երիկամային համախտանիշով
Երիկամային համախտանիշով հեմոռագիկ տենդերը (ԵՀՀՏ) կլինիկորեն նման հիվանդությունների խումբ է, որոնք հարուցվում են Հանտավիրիդե ընտանիքի Հանտավիրուսներով։ Այն հայտնի է նաև Կորեական հեմոռագիկ տենդ, համաճարակային հեմոռագիկ տենդ և նեֆրոպատիա էպիդերմիկա անվանումներով։ ԵՀՀՏ հարուցող հանտավիրուսների տեսակներն են՝ Հանտաան, Դոբրավա-Բելգրադ, Սաարեմաա, Սեոուլ և Պուումալա տեսակները։ Այն հայտնաբերվել է Եվրոպայում, Ասիայում և Աֆրիկայում ։
Հանտավիրուսային հեմոռագիկ տենդի գաղտնի շրջանը 2-4 շաբաթ է մարդկանց մոտ։ Ծանրության աստիճանը կախված է վիրուսային ծանրաբեռնվածությունից ։
Հանտավիրուսային թոքային համախտանիշ
Հանտավիրուսային թոքային համախտանիշը (ՀԹՀ) հայտնաբերվել է Հյուսիսային, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկաներում ։ Սովորաբար մահացու թոքային հիվանդություն է։ ԱՄՆ-ում հարուցիչը Սին Նոմբրե վիրուսն է, որը տարածվում է եղջերամկներով։ Պրոդրոմալ ախտանշաններից են գրիպանման երևույթները, ինչպիսիք են տենդը, հազը, մկանացավը, գլխացավը և քնկոտությունը։ Այն բնութագրվում է հանկարծակի առաջացող հևոցով և արագ զարգացող թոքի այտուցով, որը հաճախ մահացու է լինում չնայած անցկացվող ինտենսիվ բուժմանը մեխանիկական շնչառությամբ և միզամուղներով։ Մահացությունը կազմում է 36% ։
Հանտավիրուսային թոքային համախտանիշը առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1993-ին հարավարևմտյան Ամերիկայի չորս անկյուններ կոչվող շրջանի բռնկման ժամանակ։ Այն անջատվել է բժիշկ Բրյուս Տեմպեստի կողմից։ Սկզբում անվանում էին «չորս անկյունների հիվանդություն», բայց հետո այն վերանվանվեց «Սին Նոմբրե վիրուսային» վարակի, քանի որ այսպես էին արտահայտում իրենց գանգատները բնիկ Ամերիկացիները հիվանդության ժամանակ ։ Տարածաշրջանում կրծողների քանակի հսկողությունը համարվում է առաջնային կանխարգելման հիմնական միջոց։
Դասակարգում
Հանտավիրուսները պատկանում են բունյավիրուսներին։ Բունյավիրալների կարգը բաժանվում է 12 ընտանիքների։ Այս կարգի բոլոր ընտանիքների նման (բացառությամբ արենավիրիդեների) հանտավիրուսների գենոմը կազմված է 3 միաշղթա, բացասական ՌՆԹ-ի հատվածներից, հետևաբար պատկանում են բացասական-ՌՆԹ վիրուսներին։ Բունյավիրալների այլ անդամները սովորաբար հոդվածոտանիներով փոխանցվող վիրուսներ են, բայց հանտավիրուսները մարդկանց փոխանցվում են կրծողների աերոզոլացված արտազատումների ինհալացիայով կամ կրծողների խայթոցով։
Գենոմ
Բունյավիրալների մյուս անդամների նման, օրթոհանտավիրուսները նույնպես պատյանավորված վիրուսներ են, որոնք ունեն 3 միաշղթա, բացասական ՌՆԹ հատվածներ, որոնց անվանում են S (փոքր), M (միջին) և L (մեծ) հատվածներ։ S ՌՆԹ-ն կոդավորում է նուկլեոկապսիդային N սպիտակուցը։ M ՌՆԹ-ն կոդավորոմ է պոլիսպիտակուց, որը կոտրանսլյացիոն փոփոխություններով վերածվում է գլիկոպրոտեինների՝ Gn (նախկինում G1) և Gc (նախկինում G2) ։
L ՌՆԹ-ն կոդավորում է L սպիտակուցը, որը վիրուսային տրանսկրիպտազա/ռեպլիկազա է։ Վիրիոնների ներսում հանտավիրուսային գենոմային ՌՆԹ-ն կազմում է համալիր N սպիտակուցի հետ՝ կազմելով պարուրաձև նուկլեոկապսիդներ, որոնց ՌՆԹ բաղադրիչը կոմպլեմենտարության սկզբունքով դառնում է շրջանաձև։
Կաստել Ֆրենտանո
Կաստել Ֆրենտանո (Castel Frentano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3909 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 186 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66032։ Հեռախոսային կոդ` 0872։
Հանտավիրուս
Գենոմ
Ինչպես մյուս բունյավիրալների մոտ, այստեղ նույնպես 3 հատվածներն էլ ունեն կոնսենսուսային 3'- ծայրային նուկլեոտիդային հաջորդականություն (AUCAUCAUC), որը կոմպլեմենտար է 5'- ծայրային հաջորդականության հետ ։ Այս հաջորդականությունները ձևավորում են «բռնող» կառուցվածք, որը, հավանաբար, դեր է խաղում կրկնապատկման և կապսիդավորման պրոցեսում, կապվելով նուկլեոկապսիդային N սպիտակուցին ։ Մեծ սեգմենտը 6530-6550 նուկլեոտիդներ ունի, միջինը՝ 3613-3707, իսկ փոքրը՝ 1696-2083։
Կաստել Ֆրենտանո
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան է Ստեփանոս Նախավկան։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 3-ին
Հանտավիրուս
Գենոմ
Ոչ կառուցվածքային սպիտակուցներ հայտնի չեն։ 5' և 3' ծայրերում կան չկոդավորող հատվածներ 37-51 նուկլեոտիդ երկարությամբ։ 3' չկոդավորող հատվածները տարբեր են․ L սեգմենտում 38–43 նուկլեոտիդ, M սեգմենտում՝ 168–229, իսկ S սեգմենտում՝ 370–730։ S սեգմենտի 3' ծայրը ունի որոշակի ֆունկցիոնալ նշանակություն։
Կաստել Ֆրենտանո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հանտավիրուս
Վիրիոններ
Հանտավիրուսի վիրիոններն ունեն մոտ 120-160 նանոմետր երկարություն։ Վիրուսային պատյանի լիպիդային երկշերտը ունի մոտ 5 նմ հաստություն և կառուցվածքում առկա վիրուսային մակերեսային սպիտակուցներ, որոնց միացված են ածխաջրային մնացորդներ։ Այդ գլիկոպրոտեինները M հատվածով կոդավորվող Gn և Gc գլիկոպրոտեիններն են։ Նրանք հակում ունեն կապվելու միմյանց հետ (կազմում են հետերոդիմերներ), ունեն ներքին պոչային և արտաքին դոմեններ, որը պատյանի մակերեսից բարձր է մոտ 6 նմ-ով։
Պատյանի ներսում նուկլեոկասպիդներն են։ Դրանք կազմված են նուկլեոկապսիդային N սպիտակուցի բազմաթիվ կրկնություններից, որոնք փոխազդեցության մեջ են վիրուսային գենոմի 3 սեգմենտների հետ և կազմում են պարուրաձև կառույց։ Վիրուսային ՌՆԹ պոլիմերազան գտնվում է ներսում։ Վիրուսը ընդհանուր առմամբ կազմված է 50% սպիտակուցից, 20–30% ճարպերից և 2–7% ածխաջրերից։ Վիրիոնի խտությունը կազմում է 1,18 գրամ/սմ2։ Այս բնութագրերը բնորոշ են Հանտավիրիդեների ընտանիքի բոլոր անդամներին։
Կյանքի ցիկլ
Տիրոջ բջիջ վիրուսի մուտքը կարող է կապված լինել վիրիոնի կապվելով բջջային ընկալիչների հետ և հետագա էնդոցիտոզով։ Նուկլեոկապսիդները անցնում են ցիտոպլազմա վիրիոնի և էնդոսոմալ թաղանթի pH-կախյալ ձուլման հետևանքով։ Անցնելով ցիտոպլազմա, նուկլեոկապսիդային կոմպլեքսները անցնում են էնդոպլազմային ցանց-Գոլջի համալիրով՝ ձևավորելով վիրուս ստեղծող «գործարաններ»։
Այս գործարանները միջնորդում են վիրուսային սպիտակուցների տրասկրիպցիան և հետագա տրանսլյացիան։Վիրուսային գեների տրանսկրիպցիան սկսվում է L սպիտակուցի կապվելով 3 նուկլեոկապսիդներին։ L սպիտակուցը, բացի տրիանսկրիպտազային և ռեպլիկազային ակտիվությունից, ունի նաև էնդոնուկլեազային ակտիվություն, որով կտրում է մեսսենջեր ՌՆԹ-ները (մՌՆԹ) վիրուսային մՌՆԹ-ի տրանսկրիպցիայի սկզբի համար անհրաժեշտ փրայմերների սինթեզի համար։ Արդյունքում հանտավիրուսի մՌՆԹ-ն ենթարկվում է փրայմերային քեփինգի (capping) և պարունակում է 5'-ծայրային չշղթայակցված հատվածներ ։
G1 (կամ Gn) և G2 (Gc) գլիկոպրոտեինները ձևավորում են հետերո-օլիգոմերներ և տեղափոխվում են էնդոպլազմային ցանցից Գոլջիի կոմպլեքս, որտեղ ավարտվում է գլիկոզիլացումը։ L սպիտակուցը դրական-շղթա ՌՆԹ միջնորդով ստեղծում է վիրուսի բազմաթիվ կրկնօրինակներ։ Հանտավիրուսի վիրիոնները հավաքվում են նուկլեոկապսիդների և գլիկոպրոտեինների միավորումով Գոլջիի կոմպլեքսում, որին հետևում է Գոլջիի ցիստերներում նրանց ձևավորումը։ Նորաստեղծ վիրիոնները սեկրետոր հատիկների ձևով տեղափոխվում են դեպի պլազմատիկ թաղանթ և արտազատվում են։
Պաթոգենեզ
Հանտավիրուսային վարակի պաթոգենեզն անհայտ է, քանի որ բացակայում են կենդանական մոդելները վերջինիս նկարագրման համար։ Չնայած օրգանիզմում վիրուսի առաջնային ռեպլիկացիայի մասին տեղեկություններ չկան, ԵՀՀՏ-երի հիմնական ազդեցությունը արյունատար անոթների վրա է, մինչդեռ ՀԹՀ-ի ժամանակ ախտանշանների մեծ մասը կապված են թոքերի վնասման հետ։ ԵՀՀՏ-ի ժամանակ առկա է անոթային թափանցելիության բարձրացում և զարկերակային ճնշման անկում՝ պայմանավորված էնդոթելային դիսֆունկցիայով, և ամենամեծ վնասը հասցվում է երիկամներին, իսկ ՀԹՀ-ի պարագայում ամենաշատը վնասվում են թոքերը, փայծաղը և լեղապարկը։ ՀԹՀ-ի վաղ ախտանշանները նմանվում են գրիպին (մկանացավեր, տենդ, հոգնածություն) և սովորաբար հայտնաբերվում են կոնտակտից հետո 2-3 շաբաթ անց։ Ուշ փուլերում (ախտանշանների սկզբից 4-10 օր անց) դիտվում է դժվարաշնչություն, հևոց և հազ ։
Փոխանցում
Հանտավիրուսային հեմոռագիկ տենդերի հարուցիչները սովորաբար մարդուց մարդ չեն փոխանցվում, բացառությամբ Անդես վիրուսի ։ Մյուսները փոխանցվում են կրծողների աերոզոլացված արտազատումների կամ խայթոցի միջոցով։ Նմանատիպ բացասական-շղթա ՌՆԹ վիրուսներից Մարբուրգի և Էբոլայի հեմոռագիկ տենդերը կարող են փոխանցվել վարակված արյան և օրգանիզմի հեղուկների հետ կոնտակտով, և մեծամասամբ վարակվում են Աֆրիկական հիվանդանոցների բուժանձնակազմը, իսկ ժամանակակից հիվանդանոցներում փոխանցումը գրեթե անհնար է։ Վիրուսով կոնտամինացված այլ իրերով (ֆոմիտներ) հանտավիրուսային վարակի փոխանցումը չի հայտնաբերվել ։
Էվոլյուցիա
Հանտավիրուսների և կրծողների ֆիլոգենետիկայի հետազոտությունները պարզել են, որ կրծողների մոտ նրանց հիվանդություն չառաջացնելը պայմանավորված է միմյանց հետ նրանց կոէվոլյուցիայով, չնայած կա նաև հանտավիրուսների էվոլյուցիայի նոր տեսություն ։
Տարբեր հանտավիրուսներ վարակում են կրծողների տարբեր տեսակների, սակայն կան նաև միջտեսակային փոխանցման դեպքեր ։ Հանտավիրուսների նուկլեոտիդային հաջորդականության հետազոտությունները չեն հայտնաբերել են հանտավիրուսների նախնիների և կրծողների ենթատեսակների միջև որևէ կապ ։ Սակայն 2007-ի տվյալներով հանտավիրուսները հայտնաբերվել են բազմաթիվ գետնափորների և խլուրդների մոտ ։
2014-ի Բայեսիան հետազոտությունների համաձայն այս վիրուսներն ունեն ընդհանուր ծագման 2000 տարվա պատմություն։ Կապը կրծողների հետ ավելի ուշ է ստեղծվել։ Արվիկուլինե և Մուրինե ենթաընտանիքների հետ կապը ստեղծվել է Ասիայում 500-700 տարի առաջ։ Սրանք հետագայում տարածվել են Աֆրիկա, Եվրոպա, Հյուսիսային Ամերիկա և Սիբիր։ Նեոտոմինե ենթաընտանիքին վարակողները առաջացել են 500-600 տարի առաջ կենտրոնական Ամերիակում և տարածվել են դեպի հյուսիս։ Սիգմոդոնտինե-ի վարակիչները առաջացել են Բրազիլիայում 400 տարի առաջ։ Դրանց նախնիները հնարավոր է եղել են Նեոտոմինե ասոցացված վիրուսները Հարավային Ամերիկայի հյուսիսային մասերից ։
Կանխարգելում
Ըստ CDC-ի հանտավիրուսի կանխարգելման լավագույն մեթոդը կրծողների էլիմինիացիան կամ կոնտակտի մինիմալիզացիան է տանը, աշխատավայրում կամ ճամբարներում ։ Հիվանդության կանխարգելման հիմքում կրծողների թքի, արտազատումների կամ խայթոցներից պաշտպանվելն է, որին կարելի է հասնել վերջիններիս քանակի հսկողության միջոցով։ Ընդհանուր կանխարգելման համար պետք է ոչնչացվեն կրծողների բները, փակվեն տանն առկա բոլոր ճաքերն ու անցքերը, որտեղից նրանք կարող են մուտք գործել, պետք է տեղադրվեն թակարդներ, օգտագործվեն հատուկ թույներ կամ բնական ոչնչացնողներ (օրինակ՝ կատուներ) վերջիններիս ոչնչացման համար ։
Պատվաստանյութ
2016թ-ի տվյալներով FDA-ի կողմից հաստատված հասանելի պատվաստանյութ գոյություն չունի ։ Հանտավաքս կոչվող պատվաստանյութը հետազոտվում է 1990 թվականից սկսած։ 2016-ին այն դեռևս կլինիկական հետազոտությունների 3-րդ փուլում էր ։ Այս ինակիվացված վակցինան հավանաբար անարդյունավետ կլինի Եվրոպական հանտավիրուսների, օրինակ՝ Պուումալա վիրուսի դեմ ։ Սպանված վիրուսային վակցինայի արտադրություն չի արվում, կապված մասսայական արտադրության վտանգի հետ, ինչպես նաև պայմանավորված արդյունավետության կասկածելի լինելով։ Տարբեր լաբորատորիաներ փորձարկում են վիրուսային անտիգենների ներմուծման ԴՆԹ վեկտորային տարբերակները կամ ռեկոմբինանտ սպիտակուցների կիրառումը ։ 2016-ի տվյալներով մոտ ապագայում ռեկոմբինանտ վակցինաները հասանելի չեն լինի ։
ԱՀԿ-ի կողմից հաստատված ամբողջ աշխարհում կիրառելի պատվաստանյութեր չկան, սակայն Կորեական բանակը համարվում է հանտավիրուսային վակցինայի ամենամեծ սպառողը, զիջելով միայն հանրային առողջության կենտրոններին ։
Բուժում
Ռիբավիրինը կարող է կիրառվել ՀԹՀ և ԵՀՀՏ-երի ժամանակ, սակայն վերջինիս էֆեկտիվությունը հայտնի չէ։ Երբեմն միայն օժանդակ բուժումով հնարավոր է սպոնտան լավացում։ Հանտավիրուսային վարակի կասկածով հիվանդները պետք է հոսպիտալացվեն, ստանան թթվածին, մեխանիկական շնչառության օժանդակություն՝ ծանր ռեսպիրատոր դիսթրեսի սուր փուլում նրանց շնչառությունը ապահովելու համար ։ Վարակի սուր փուլերում իմունաթերապիան մարդու չեզոքացնող հակամարմիններով փորձարկվել է միայն մկների, համստերների և առնետների մոտ։ Կլինիկական հետազոտությունները դեռևս բացակայում են ։
Համաճարակաբանություն
Հանտավիրուսային վարակի դեպքեր նկարագրվել են բոլոր մայրցամաքներում բացի Ավստրալիայից։ ԵՀՀՏ-երն հիմնականում հայտնաբերվում են Չինաստանում, Կորեական Պենինսուլայում, Ռուսաստանում (Հանտաան, Պուումալա և Սեոուլ տեսակները), և Եվրոպայի հյուսիսային և արևմտյան հատվածներում (Պուումալա և Դոբրավա վիրուսներ)։ ՀԹՀ-ն գերազանցապես հանդիպում է Արգենտինայում, Չինաստանում, Բրազիլիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Պանամայում։
Աֆրիկա
2010-ին նոր հանտավիրուս՝ Սանգասսոու վիրուսը անջատվել է Աֆրիկայում, որը հարուցում էր ԵՀՀՏ ։
Ասիա
Չինաստանում, Հոնկ Կոնգում, Կորեական Պենինսուլայում և Ռուսաստանում ԵՀՀՏ-ի հարուցիչներն են Հանտաան, Պուումալա և Սեոուլ վիրուսները ։
Չինաստան
2020-ի մարտին, Յուունանից մի մարդու մոտ հաստատվել է հանտավիրուս։ Նա մահացել է Շանդոնդ աշխատանքային ճանապարհորդության ժամանակ ավտոբուսում։ Ըստ Global Times-ի ևս 32 մարդ ենթարկվել է թեստավորման  ։
Ավստրալիա
2005-ի տվյալներով, մարդկանց հանտավիրուսային վարակի դեպքերը բացակայում են, չնայած կրծողների մոտ հայտնաբերվել են հակամարմիններ ։
Եվրոպա
Եվրոպայում ԵՀՀՏ-ի երկու հարուցիչ կա՝ Պուումալան և Դոբրավա-Բելգրադ վիրուսները ։ Պուումալան սովորաբար հարուցում է թեթև ընթացքով հիվանդություն՝ նեֆրոպատիա էպիդերմիկա, որն արտահայտվում է տենդով, գլխացավով, ստամոքսաղիքային ախտանշաններով, երիկամային ֆունկցիայի խանգարումով և տեսողության մշուշոտումով։ Դոբրավա վարակը նման է վերջինիս, սակայն առավել հաճախ են դիտվում հեմոռագիկ բարդություններ։
Պուումալա վիրուսը տարածվում է վերջինիս տիրոջ` խարտյաշ դաշտամկան միջոով (Clethrionomys glareolus), որը հայտնաբերվում է ամբողջ Եվրոպայում, բացառությամբ Միջերկրածովյան շրջանի։ Տարբերում են Դոբրավա վիրուսի 4 գենոտիպեր, որոնցից յուրաքանչյուրը տարածվում է տարբեր կրծողներով։ Դրանք են՝ դեղնավիզ մկան (Apodemus flavicollis) միջոցով տարածվողները, Սաարեմաա և Կուրկինո գենոտիպը զոլավոր դաշտամկան մոտ (Apodemus agrarius) և Սոչի գենոտիպը Սև ծովյան դաշտամկան մոտ (Apodemus ponticus)։
Միայն 2017թ-ին Գերմանիայում Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի կողմից նկարարգվել է հանտավիրուսային վարակի 1713 դեպք ։
Կանադա
Կանադայում վարակի հիմնական հարուցիչը եղջերամկներով տարածվող Սին Նոմբրե վիրուսն է։ 1989-ին և 2014-ին դիտվել է ընդհանուր առմամբ 109 հաստատված դեպք, որոնց մահացությունը կազմել է 29% ։ Եղջերամկներում վիրուս հայտնաբերվել է ամբողջ աշխարհում, բայց դեպքերի մեծ մասը կենտրոնացած են արևմտյան Կանադայում (Անգլիական Կոլումբիա, Ալբերտա, Սասկատչեվան և Մանիտոբա), միայն մեկ դեպք՝ արևելյան Կանադայում։ Կանադայի դեպքերի մեծ մասը դիտվում է գյուղական պայմաններում, մոտ 70 %-ը տնային և գյուղատնտեսական գործունեությամբ պայմանավորված ։
ԱՄՆ
ԱՄՆ-ում դիտվել են ՀԹՀ-ի քիչ դեպքեր հարուցված հետևյալ վիրուսներով՝ Սին Նոմբրե օրթոհանտավիրուս, Նյու Յորքյան օրթոհանտավիրուս, Բայոու օրթոհանտավիրուս և հնարավոր է նաև Սև գետակի շրջանի վիրուս (Black Creek Canal virus)։
2017-ի հունվարի տվյալներով, ԱՄՆ-ում արձանագրվել է ընդհանուր 728 դեպք սկսած 1995թ-ից, մոտ 36 նահանգում։ Դեպքերի 96%-ը դիտվել է Միսիսիպի գետի արևմտյան հատվածներում։ Ամենաշատ դեպքերում 10 նահանգներն են՝ Նյու Մեխիկո (109), Կոլորադո (104), Արիզոնա (78), Կալիֆորնիա,(61) Վաիշինգտոն (50), Տեխաս (45), Մոնտանա (43), Ուտահ (38), Իդահո (21) և Օրեգոն (21)․ 36% մահացությամբ ։
Մեքսիկա
Մեքսիկայում կրծողների տարածողներն են Թոմասի հսկա եղջերամուկը (Megadontomys thomasi), անտառամկները Neotoma picta, Օրիզաբա եղջերամուկը (Peromyscus beatae), Արևմտյան մկնիկը (Reithrodontomys megalotis), Սումիխրաստի մկնիկը (Reithrodontomys sumichrasti) ։
Հարավային Ամերիկա
ՀԹՀ-ի հարուցիչները Հարավային Ամերիկայում Անդես վիրուսներն են (կոչվում են նաև Օրան, Կաստելո դե Սոնհոս՝ պորտուգալերեն երազանքների դղյակ, Լեչիգուանաս, Արարաքուարա և Բերմեջո վիրուս), որոնք միակ վիրուսներն են մարդուց մարդ փոխանցման հնարավորությամբ, ինչպես նաև Լագունա Նեգրա վիրուսը, որը շատ մոտ է նախկինում հայտնի Ռիո Մամորե վիրուսին։
Հանտավիրուսներին տարածող կրծողներից են Abrothrix longipilis և Oligoryzomys longicaudatus ։
Պատմություն
Հանտավիրուսները համեմատաբար նոր հայտնաբերված վիրուսներ են։ Ամերիկյան և Կորեական զինվորների մոտ Կորեական պատերազմի (1950–1953) ժամանակ դիտված հեմոռագիկ տենդի բռնկումը հարուցված էր հանտավիրուսով։ 3000-ից ավել զինվորներ էին հիվանդանցել, որոնց մոտ դիտվել էր երիկամային անբավարարություն, գեներալիզացված արյունահոսություններ և շոկ։ Մահացությունը 10% էր։ Այն անվանել են Հարավային Կորեայի Հանտան գետի անունով   ։ Այս բռնկման հարուցիչը փորձել են անջատել 25 տարի։ Հո-Ուանգ Լիին և իր կոլեգաները կարողացան անջատել Հանտաան վիրուսը 1976թ-ին զոլավոր դաշտամկան թոքերից ։
1993-ին ՀԹՀ-ի բռնկում է եղել Ամերիկայի հարավարևմտյան հատվածի «չորս անկյուններ» շրջանում։ Հիվանդության վիրուսային ծագումը հաստատվել է միայն շաբաթներ անց և անվանել են Սին Նոմբրե վիրուս, որը նշանակում է «անանուն վիրուս»։ Նյու Մեքսիկոյի համալսարանի պրոֆեսոր Թերրի Յեյթսի կողմից նկարագրվել է վերջինիս տերը՝ եղջերամուկը (Peromyscus maniculatus) ։
Դնչիկ
Դնչիկ (Пятачок, Piglet, Բորիս Զախոդերի թարգմանությունը, այլ թարգմանություններ են՝ Խոզուկը (Поросёнок), Խռխռանը (Хрюка) և այլն), Ալան Ալեքսանդր Միլնի՝ Վինի Թուխի (Winnie-the-Pooh) մասին գրքի կերպար։
Նկարագրություն
Դնչիկը փոքր խոզուկ է՝ Քրիստոֆեր Ռոբինից հետո Վինի Թուխի ամենամտերիմ ընկերը։ Նա շարունակ վախենում է մթությունից և շատ այլ բաներից, և միշտ անհանգստանում է տարբեր պատճառներով։ Չնայած նա շատ փոքր արարած է (Very Small Animal), բայց հաճախ հաղթահարում է իր վախերը և կատարում խիզախ գործողություններ։
«Վինի Թուխ» հեքիաթի կերպարների մեծամասնության նման Դնչիկը ևս ստեղծվել է Քրիստոֆեր Ռոբինի խաղալիքներից մեկի կերպարով։ Էռնեստ Շեպարդի գունավոր բնօրինակ նկարազարդումներում Դնչիկն ունի գունատ վարդագույն մաշկ և կանաչ կոմբինեզոն։
Դիսնեյի մուլտֆիլմերի ցանկում Դնչիկն առաջին անգամ հայտնվել է «Վինի Թուխը և հոգսերի օրը» սերիայում (1968)։ 1968-2005 թվականներին «Վիննի Թուխ։ Հելլոուին» ֆիլմում կերպարը հնչյունավորել է Ջոն Ֆիդլերը։ Հետագա մուլտֆիլմերում Դնչիկին հնչյունավորել է Նիկիտա Գրիդինը։
Դնչիկի Դիսնեյյան կերպար
Ի սկզբանե Դնչիկը չպետք է հայտնվեր Դիսնեյի մուլտֆիլմերում, ուստի Վինի Թուխի մասին առաջին ֆիլմում՝ «Վինի Թուխը և Մեղրով ծառը» (1966), նա բացակայում է։ Ռեժիսոր Վոլֆգանգ Ռայթերմանի խոսքերով` Դնչիկը փոխարինվել է Սուսլիկի կերպարով, քանի որ ենթադրվում էր, որ նա ունի «ավելի ազգային, համաամերիկյան բնավորություն» ։ Միլնի դասական գրքին ծանոթներից շատերը դժգոհեցին Դնչիկին չընդգրկելու՝ Դիսնեյի որոշումից, և ընկերությունը մեղմացրեց որոշումը։ Արդյունքում Դնչիկը հայտնվեց Թուխի մասին հաջորդ ֆիլմում՝ «Վինի Թուխը և քամոտ օրը» (1968)։
Դիսնեյում Դնչիկն ունի վարդագույն մաշկ և ծիրանագույն իրան։ Նա դրսևորում է իր վախերն ու նյարդայնությունը, այդ իսկ պատճառով հաճախ փախչում և թաքնվում է, իսկ նյարդայնացած ժամանակ կակազում է։ Բայց Դնչիկն ունի թաքնված արիություն և հաճախ է օգնում այն մարդկանց, ում վտանգ է սպառնում, նույնիսկ եթե մահու չափ վախենում է։ Նրա մասին պատմությունները սովորաբար կազմվում են այդ հատկության և կերպարի կարճահասակության շուրջ։
Դիսնեյի մուլտֆիլմերում Դնչիկը սիրում է գեղեցիկ իրեր, ինչպես՝ ծաղիկները։ Նա շատ բարի է ու մոլի ցանկություն ունի ամեն ինչ պահել մաքուր և կանոնակարգված։ Նա երբեմն ունենում է թերարժեքության բարդույթ, թեև ընկերները բարձր են գնահատում նրան։ Այնուամենայնիվ, նա հաճախ կատարում է այնպիսի գործեր, որոնք ավելի հարմար են ավելի մեծ և ուժեղ կերպարներին։ Դա կարելի է տեսնել «Վինի Թուխի նոր արկածները» կամ 2011 թվականի ֆիլմերում։
Դնչիկին կարելի է գտնել «Walt Disney Parks and Resorts»-ում։ Նա հայտնվում է ավելի հազվադեպ, քան Թուխը, Վագրը և Իշուկը, բայց ավելի հաճախ, քան Ճագարը։ 1988 թվականին Դնչիկը հանդես է եկել նաև կարճ կամեո ֆիլմում՝ «Ով է դավել Ռոջեր ճագարին»։ Նա, որպես հյուր, ներկայացել է Դիսնեյի «Մկան տունը» մուլտսերիալում։
Խորհրդային կերպար
Վինի Թուխի մասին խորհրդային մուլտֆիլմերում (1969-1972) Դնչիկի կերպարը հնչյունավորել է դերասանուհի Իա Սավվինան ։ Դնչիկը միշտ ծիծաղեցնում է երեխաներին իր ձախորդ արարքներով, ինչպես, օրինակ՝ երբ խցանով հարվածում է ոչ թե գնդակին, այլ Թուխին։ Քանի որ «Վինի Թուխի» խորհրդային տարբերակում բացակայում է Քրիստոֆեր Ռոբինը, նրա դերը, գնդակով արկածի տեսարանում կատարում է Դնչիկը։
Դնչիկի խոսքի հնչերանգը վերցված է բանաստեղծուհի Բելլա Ախմադուլինայից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտհերոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վինի Թուխ Կատեգորիա:Հորինված կենդանիներ Կատեգորիա:Գրական կերպարներ
Թամար Սանիկաձե
Թամար Սանիկիձե (თამარ სანიკიძე,, Վրացական ԽՍՀ), Վրաստանի կրթության և գիտության նախարարը 2013 թվականի հուլիսից մինչև 2016 թվականի հունիսը։
Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է Թբիլիսիում։ 1999 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը, որտեղ մասնագիտացել է «Անգլերեն լեզվի և գրականության» մեջ։ 2000 թվականին Վրաստանի հանրային գործերի ինստիտուտում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։
2013 թվականի հուլիսին հաջորդել է Մարգվելաշվիլիին, ով լքել էր իր պաշտոնը՝ նախագահական ընտրություններին մասնակցելու համար։ Պաշտոնում մնացել է մինչև 2016 թվականի հունիսի 3-ը։ Վարչապետ Գեորգի Կվիրիկաշվիլիի որոշմամբ, նոր նախարար դարձավ Ալեքսանդր Ջեջելավան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրաստանի նախարարներ
Աբդու Դիուֆ
Աբդու Դիուֆ (Abdou Diouf, վոլոֆ լեզվով՝ Abdu Juuf, ), սենեգալցի քաղաքական գործիչ, Սենագալի նախագահ (1981-2000), Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության 2-րդ քարտուղարը։
Կենսագրություն
Ծնվել է փոստատարի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթություն է ստացել Սեն Լուիում, ապա սովորել է Դակարի և Փարիզի համալսարանների իրավունքի բաժնում, որտեղից էլ 1959 թվականին ստացել է իրավագետի դիպլոմ։ Հետո ավարտել է Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների ադմինիստրատիվ աշխաատողների վերապատրաստման ֆրանսիական դպրոցը։
Վերադառնալով հայրենիք՝ անցնում է պետական ծառայության՝ զբաղեցնելով կառավարության գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։ 1961 թվականի հունիսին դառնում է Սենեգալի պաշտպանության նախարարության գլխավոր քարտուղար։ Նույն թվականին անդամակցել է Սենեգալի առաջադեմ միությանը (ՍԱՄ)։ 1961-1962 թվականներին եղել է Սինե Սալում տարածաշրջանի մարզպետ, 1962-1963 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարարության կաբինետի ղեկավար, 1963-1965 թվականներին՝ կաբինետի ղեկավար և առաջին քարտուղար նախագահի գրասենյակում, 1968-1970 թվականներին՝ Սենեգալի արտադրության և պլանավորման նախարար ։
Սկսած 1968 թվականից եղել է ՍԱՄ քաղաքական բյուրոյի անդամ, 1978 թվականից՝ ՍԱՄ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։ 1970 թվականի փետրվարին նորից նշանակվել է վարչապետի պաշտոնին, ունենալով զուտ տեխնիկական գործառույթներ, ապա երկրի առաջին նախագահի՝ Լեոպոլդ Սեդար Սենգորի հրաժարականից հետո, 1981 հունվարի 1-ից ավտոմատ կերպով զբաղեցրել է նրա պաշտոնը։ 1983, 1988 և 1993 թվականներին վերընտրվել է համընդհանուր ընտրություններում։
Աբդու Դիուֆ կառավարման ընթացքում ամենանշանակալից իրադարձություններն էին զինված միջամտությունները Գամբիայում, երբ հուլիսի 30-ի գիշերը անարյուն զինվորական հեղաշրջում տեղի ունեցավ, որի կազմակերպիչներն էին ձախ թևի սպաները և ընդհատակյա մարքսիստական հեղափոխական կուսակցության անդամները (արդյունքում զոհվեց ավելի քան 500 մարդ), 1982 թվականին հարևանԳամբիայի հետ ստեղծվեց Սենեգամբիայի համադաշնությունը և 1989 թվականին Մավրիտանիայի սահմանային կոնֆլիկտի պատճարով համադաշնությունը կործանվեց։
2000 թվականին պարտվել է նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում ընդդիմության առաջնորդ Աբդուլայ Վադին։ 2003 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 1-ը զբաղեցրել է Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության նախագահի պաշտոնը, 2006 թվականին ընտրվել է երկրորդ անգամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սենեգալի նախագահներ Կատեգորիա:Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության գլխավոր քարտուղարներ Կատեգորիա:Սենեգալի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ երկրներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Կառլ Ուլոֆ Լարսոն
Կառլ Ուլոֆ Լարսոն (Carl Olof Larsson, ), շվեդ նկարիչ, հայտնի է իր բազմաթիվ կտավներով, ֆրեսկոներով և ջրաներկ նկարներով։ Նա համարում էր Շվեդիայի ամենամեծարված նկարիչներից մեկը։ Նկարիչը իր լավագույն գործը համարել է «Ձմեռային զոհաբերությունը» (շվեդերեն՝ Midvinterblot) նկարը, որն այժմ պահվում է Շվեդիայի ազգային թանգարանում։
Մանկություն
Լարսոնը ծնվել է 1853 թվականի մայիսի 28-ին, Ստոկհոլմ քաղաքի Գամլա Ստան շրջանում (Հին քաղաք)։ Նրա ծնողերը ապրել են ծայրահեղ աղքատությա մեջ, և նրա մանկություն դժվար թե կարելի է երջանիկ անվանել։
Ռենատա Պյուվոջելը «Լարսոն» գրքում նկարագրել է Կառլի մանկության տարիները. «Երբ նա ընդամենը երեխա էր, նա իր մոր և եղբոր` Յուհանի հետ հայտնվել է փողոցում։ Ընտանիքը շատ է տեղափոխվել»։ Որպես կանոն, նույն տանն ապրում էին երեք ընտանիքներ. «աղքատությունը, կեղտը և արատները ծաղկում էին այնտեղ, փոթորիկը և խավարը խժռում և քայքայում էին մարմիններն ու հոգիները։ Տանը տիրող տխուր ու ծանր մթնոլորտը խոլերայի համար ամենաբարենպաստ միջավայրն էր»,- ահա թե ինչպես է նկարիչը հիշում իր մանկության մասին «Ես» (Jag) ինքնակենսագրական վեպում։
Լարսոնի մայրը լվացարարուհի էր, իսկ հայրը՝ հասարակ աշխատող։ Դաժան ու դյուրագրգիռ լինելով՝ նա հարբած վիճակում հաճախ էր բարկանում որդու վրա։ Հերթական գինարբուքից հետ նա հայտարարել է. «Ես անիծում եմ այն օրը, երբ դու ծնվել ես»։ Այս մասին ծանր հիշողությունները մնացել են Լարսոնի մոտ ողջ կյանքի ընթացքում։
Երիտասարդություն և առաջին հաջողություն
13-ամյա Կառլի տաղանդը նկատել է աղքատների դպրոցում նրա ուսուցիչը։ Ուսուցչի խորհրդով Լարսոնը դիմել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի դպրոց ընդունվելու համար և ընդունվել է։ Դպրոցում սովորելու առաջին տարիներին նա զգացել է, որ այնտեղ երկրորդ կարգի մարդ է, երկչոտ էր և ամաչկոտ ։ 1869 թվականին՝ տասնվեց տարեկան հասակում, ընդունվել է նույն ակադեմիայի «հնագույն դպրոցը»։ Այնտեղ Լարսոնը դարձել է ավելի ինքնավստահ և նույնիսկ ավելի մեծ հեղինակություն է ձեռք բերեց ուսանողների շրջանում։ Կառլn իր առաջին մրցանակն ստացել է «նյու» ժանրում նկարի համար։ Բացի այդ, Լարսոնն աշխատել է որպես ծաղրանկարիչ «Կասպեր» ( Kasper) հումորային թերթում և նկարազարդող՝ New Illustrated թերթում (Ny Illustrerad Tidning): Նա բավականաչափ գումար է վաստակել՝ իր ծնողներին ֆինանսապես օգնելու համար։
Տեղափոխություն Ֆրանսիա
1877 թվականին՝ մի քանի տարի նկարազարդող աշխատելուց հետո, Լարսոնը տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ չնայած իր համառությանը և ցանկությանը՝ չի կարողացել հաջողության հասնել։ Ֆրանսիայում այդ ժամանակ հանրաճանաչ իմպրեսիոնիզմ ուղղությունը նրան չի հետաքրքրել։ Ընդհակառակը, շվեդական այլ նկարիչների հետ նա լիովին մերժել է փոփոխությունների գաղափարը։
Երկու ամառ Բարբասոնում անցկացնելուց հետո, որտեղ այդ ժամանակ բնակվում էին բնանկարիչ շատ նկարիչներ, 1882 թվականին Լարսոնը և Շվեդիայի իր գործընկերների հետ բնակություն է հաստատել Փարիզի արվարձանում գտնվող Գրեյ-սուր-Լուեն փոքր քաղաքում։ Հենց այդտեղ է նա հանդիպել Կարին Բերգեեին, որը կարճ ժամանակ անց դարձել է նրա կինը։ Այս հանդիպումը շրջադարձային է եղել նկարչի կյանքում։ Այդտեղ՝ Գրես-սուր-Լուենում, Լարսոնը նկարել է իր ամենանշանակալի մի քանի գործեր, որոնք արդեն կատարվել էին ջրաներկով և շատ տարբեր էին յուղաներկով արված նրա նախկին նկարներից։
Ընտանիք
1888 թվականին ընտանիքը ամուսինների ծնողներից նվեր է ստացել փոքրիկ տնակ, որը գտնվում էր Ստոկհոլմի հյուսիսում գտնվող Սունդբորնի շրջակայքում։ Հովվերգական կյանքը սեփական տան մեջ, կնոջ և երեխաների հետ նկարչի համար դառնում է ոգեշնչման աղբյուր։ Իր կտավներում նա պատկերել է իր ընտանիքի կյանքը։ Այս աշխատանքները դարձել են նկարչի ներքին աշխարհի և ստեղծագործական զգացողության արտահայությունները։
Կյանքի վերջին տարիներ
Կյանքի վերջին տարիներին նկարիչը տառապել է դեպրեսիայի նոպաներից։ Շվեդիայի ազգային թանգարանի նախասրահում «Ձմեռային զոհը» մեծ կտավի վրա աշխատելիս Լարսոնը տեսողության հետ կապված խնդիրներ է ունեցել, ինչը հանգեցրել է առանց այդ էլ հաճախակի գլխացավերի ուժեղացմանը։ 1919 թվականի հունվարին ինսուլտ տանելով՝ նա մնացած ժամանակը նվիրել է հուշեր գրելուն։ Լարսոնը մահացել է 1919 թվականի հունվարի 22-ին, Ֆալունում։
Յաննա Թերզի
Յաննա Թերզի (Γιάννα Τερζή, ), հույն երգչուհի և երգահան։ Ներկայացրել է Հունաստանը Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթում ։
Կենսագրություն
Յաննա Թերզին ծնվել է 1980 թ. մայիսի 7-ին Սալոնիկ քաղաքում հայտնի հույն երգիչ Պասխալիս Թերզիսի ընտանիքում։ Տերզին իր «Óneiró mou» («Όνειρό μου») երգով եղել էր Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթի հունական նախընտրական փուլի հինգ մասնակիցներից մեկը, որը տեղի պետք է ունենար 2018 թ. փետրվարի 22-ին։ Յաննա Թերզին հաղթեց նախընտրական փուլը, քանի որ մնացած բոլոր մասնակիցները չեն կարողացել վճարել նախընտրական փուլի մասնակցության վճարը և որակազրվվել են։ Յաննա Թերզին հանդես է եկել մայիսի 8-ին կայացած մրցույթի առաջին կիսաեզրափակչում, սակայն չի անցել եզրափակիչ փուլ, զբաղեցնելով 14-րդ հորիղոնականը։
Արտաքին հղումներ
Յաննա Թերզիի պաշտոնական էջ
Կառլ Ուլոֆ Լարսոն
Ստեղծագործություններ
Նկարչի ժողովրդականությունը զգալիորեն մեծացել է 1890-ական թվականներին գունավոր փոխանցման տեխնոլոգիաների զարգացմամբ, երբ շվեդական Բոնյե հրատարակչությունը լույս է ընծայել Լարսոնի «Տուն» գիրքը, որը նրա ջրաներկով նկարների լիարժեք գունավոր վերարտադրություններ էր։ Սակայն, նույնիսկ այդ նվաճումը չէր կարող համեմատվել 1909 թվականի հաջողության հետ, երբ գերմանացի հրատարակիչ Կառլ Ռոբերտ Langewiesche (1874-1931) հրատարակել է Կառլ Լարսոնի «Արևի տակ տունը» նկարների և պատմվածքների գիրքը, որն անմիջապես բեսթսելեր է դարձել վաճառքի մեկնարկից հետո. այն երեք ամսվա ընթացքում վաճառվել է 40000 օրինակով, իսկ մինչև 2001 թվականը գիրքը վերահրատարակվել է ավելի քան 40 անգամ։ Լարսոնները ապշած են եղել նման հաջողությունից։
Յաննա Թերզի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2018 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Հույն երգչուհիներ
Կառլ Ուլոֆ Լարսոն
Ստեղծագործություններ
Կառլ Լարսոնն իր ամենանշանակալի աշխատանքները համարել է դպրոցների, թանգարանների և հասարակական այլ շենքերի համար նախատեսված մոնումենտալ կտավներն ու որմնանկարները։ Նրա վերջին ստեղծագործությունը՝ «Ձմեռային զոհը» (յուղաներկ, 6 × 14 մետր), կատարվել է Ստոկհոլմի Ազգային թանգարանի պատվերով (որի պատերն արդեն զարդարում էին Լարսոնի մի քանի գործեր) և ավարտվել է 1915 թվականին։ Սակայն երբ նկարն արդեն պատրաստ էր, թանգարանի խորհուրդը մերժել է պատվերը։ Որմնանկարի վրա պատկերված է Դոմալդ թագավորի զոհն Ուփսալայի տաճարում։ Տասնամյակներ անց թանգարանը ձեռք է բերել նկարը։
Նկարչի ժառանգությունը
Իր հուշերում, որոնք հրատարակվել են նկարչի մահից հետո, Լարսոնը գրել է այն հիասթափության մասին, որը պատահել է իր հետ, երբ մերժել են իր լավագույն ստեղծագործությունը. «Ես ծանր սրտով ընդունում եմ, որ դա կոտրեց ինձ։ Եվ հավանաբար դա պետք է, որ պատահեր, քանի որ ներքին ձայնս ևս մեկ անգամ ասում է ինձ, որ այս նկարը՝ իր բոլոր թերություններով հանդերձ, մի օր կնվաճի շատ ավելի արժանի տեղ»։
«Ձմեռային զոհի» վերաբերյալ տարբեր ուղղությունների հարող շվեդ նկարիչների միջև տարաձայնությունները չեն դադարել երկար տարիներ։ 1987 թվականին նկարը նույնիսկ անվճար առաջարկվել է թանգարանին պայմանով, որ այն զբաղեցնի դատարկ պատը, որի համար այն նկարվել է, բայց թանգարանը մերժել է առաջարկը, իսկ նկարը գնել է ճապոնացի հավաքորդ Հիրոշի Իշիզուկան։ 1992 թվականին համաձայնվել են տրամադրել այդ տեղը Կարլ Լարսոնի գործերի ցուցահանդեսի համար, որը տեղադրվել է նախատեսված վայրում։ Հանրության բարձր գովասանքը «մասնագետներին» ստիպել է վերանայել իրենց կարծիքը այս նկարի վերաբերյալ, և 1997 թվականին մասնավոր նվիրատվությունների միջոցով թանգարանը կարողացել է գնել նկարը Իշիզուկիից։ Այժմ այն ցուցադրվում է այն վայրում, որի համար նկարվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ արվեստագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
ՎԱԼԼ-Ի
ՎԱԼԼ-Ի, համակարգչային, անիմացիոն, գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ նկարված 2008 թվականին։ Ստեղծվել է Pixar Animation Studios ընկերության կողմից ։
Սյուժե
ՎԱԼԼ-Ի ռոբոտը ամեն տարի աղբից մաքրում է Երկիրը, որն աղտոտել էին մարդիկ տիեզերք թռչելուց առաջ։ Նա չի պատկերացնում, որ շուտով կծանոթանա այլ ռոբոտների հետ, կբարձրանա աստղերի մոտ և անգամ կկարողանա դեպի լավը փոխել իր նախկին տերերին, որոնք շուրջ 700 տարի ապրելով տիեզերքում մոռացել էին Երկիր մոլորակի գոյության մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2008 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Pixar-ի լիամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Օսկար լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմի համար Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա
Ազարիկ (բժիշկ)
Ազարիկ, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Դեղագործական կրթություն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։ 1915 թ. ապրիլին բանտարկվել է Կ. Պոլսի կենտրոնական բանտում, որտեղից աքսորվել է Չանղըրը՝ հայ մտավորականների խմբի հետ։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված թզբեհի (համրիչի) 99 հատիկներից մեկի վրա։ 1915 թ. նահատակվել է Դեյր-էլ-Զորի կողմերը։
Թզբեհի պատմությունը
1915 թ. ապրիլի 11(24)-ին Թուր­քական կառավարության որոշումով Ստամբուլ­ի ոստիկանության նախապես կազմած ցուցակով ձերբակալվել են շուրջ 220 հայ մտավորականներ՝ բժիշկ­ներ, ու­սու­ցիչներ, լրագրողներ, գրող­ներ, դե­ղա­գործ­ներ, առևտրականներ, փաստաբաններ, հոգևորականներ, քաղաքական գործիչներ, որոնց բանտարկել են Կոս­տանդ­նու­պոլ­սի մերձակա Այաշ գյուղաքաղաքի բանտում։ Այստեղ նրանցից 45-ին սպանել են, իսկ մնացածին մի քանի օրից տեղափոխել Չանղրը քաղաքի աքսորավայրի բանտը։ Այստեղ սպանել են մոտավորապես ևս 80-ին։ Չանղրում աքսորյալներից մեկը՝ թաղապետ Վարդերես Աթանասյանը (նահատակվել է), ձեռքին եղած համրիչի (տերողորմյա, թզբեհ) 99 հատիկների վրա փորագրել է իր և բանտում գտնվող մյուս մտավորականների մի մասի անունների սկզբնատառերը, սակայն, քանի որ համրիչի հատիկները սահմանափակ էին, նա մի հատիկի վրա փորագրում է 2, ևս մեկի վրա 4 անուն։ Արդյունքում համրիչը հավերժացնում է 103 անուններ։ Համրիչի հատիկների շարքը կապող քարի վրա գրված է. "Չանղ­րը, 1915, ապ­րի­լի 11, Յի­շա­տա­կ": Ձեր­բա­կալ­վե­լուց մի քա­նի օր անց Վար­դե­րես Աթա­նա­սյա­նի տուն է գա­լիս մի թուրք կա­ռա­պան ու կնո­ջը՝ Սրբուհուն ասում. - "Ձեր ամու­սինն ինձ ժա­մա­ցույց նվի­րեց ու խնդրեց, որ այս մա­սուն­քը հանձ­նեմ ձեզ": Ու տա­լիս է այս համ­րի­չը։ Համ­րի­չը 1965 թ. Հա­յաս­տա­նի Պատ­մու­թյան թան­գա­րա­նին է նվի­րել Վար­դե­րես Աթա­նա­սյա­նի՝ 1946 թ. ֆրանսիայից ներգաղթած դուստրը՝ Էժենի Աթանասյան-Գուլբոլյանը (մահ. 1993 թ.)։ Հայաստանի պատմության թանգարանի գիտաշխատող Կարինե Ավագյանը համրիչին նվիրված գիրք է հրատարակել "Եղեռնահուշ մասունք կամ խոստովանողք և վկայք խաչի" (Ե., 2002), որում հրա­պա­րակ­ված են համ­րի­չի քա­րե­րի վրա մա­կագր­ված անուն­նե­րը և մի առան­ձին ցանկ (Վա­հան Ալ­թու­նյան, Կա­րա­պետ Թաշ­ճյան, Կո­մի­տաս, Մի­սաք Ճև­ա­հիր­ճյան, Գաս­պար Չե­րազ, Սի­ա­ման­թո, Ռու­բեն Սև­ակ, Դա­նի­ել Վա­րու­ժան և մյուս­ներ), որ­տեղ յու­րա­քան­չյուր ան­վան դի­մաց ներ­կա­յաց­ված են տե­ղե­կու­թյուն­ներ տվյալ ան­ձի վե­րա­բե­ր­յալ։ Ցան­կում ընդգրկ­ված 35 հո­գուն սպա­նել են, 61-ը ողջ են մնա­ցել։ 7 հո­գու վե­րա­բե­րյալ չի հա­ջող­վել տե­ղե­կու­թյուն գտնել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ
Գիլերան Գրանժ
Գիլերան Գրանժ (Guilherand-Granges), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 10791 մարդ, բնակչության խտությունը` 1647.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.55 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 6871 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 4978-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1893։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,4 %։ 4978 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 4605 անձ (2339 տղամարդ և 2266 կին)։ Գործազուրկ են եղել 373 անձ (180 տղամարդ և 193 կին)։ 1893 անաշխատունակներից 646-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 812-ը` թոշակառուներ, իսկ 435-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կորդովայի ազգային համալսարան
Կորդովայի ազգային համալսարան (Universidad Nacional de Córdoba (UNC), Արգենտինայի խոշորագույն համալսարաններից մեկն է։ Այն գտնվում է Կորդովա քաղաքում և երկրի ամենահին համալսարանն է։ Ամերիկայում համալսարանը իր տարիքով չորրորդն է։
Երկու դար եղել է Արգենտինայի միակ համալսարանը, բայց արդեն XX դարում իր տեղը զիջել է Բուենոս Այրեսի համալսարանին։ Հիսուսի միաբանության թաղամասը, որի տարածքում է գտնվում պատմական համալսարանի շենքը, հանդիսանում է Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան։
Պատմություն
Համալսարանի պատմությունը սկսվում է 1610 թվականից, երբ Հիսուսյանները ստեղծեցին Կորդովայի բարձրագույն կոլեգիան (Collegium Maximum), որտեղ նրանք խոսեցին փիլիսոփայության և աստվածաբանության վերաբերյալ։ 1613 թվականին կոլեգիայիբազայում կազմավորվել են համալսարան և գրադարան։ 1621 թվականի օգոստոսի 8-ին Հռոմի պապ Գրիգոր XV-ը համալսարանին թույլ է տվել շնորհել գիտական աստիճաններ, իսկ 1622 թվականի փետրվարի 2-ին այդ որոշումը վավերացվեց Ֆիլիպ IVթագավորի կողմից ։
1767 թվականի ապրիլի 2-ի հրամանագրով Իսպանիայի Կարլ III թագավորը վտարեց Հիսուսյաններին իր տարածքներից, որից հետո համալսարանը անցավ Ֆրանցիսկյան միաբանության տիրապետության տակ։ 1791 թվականին համալսարանը ստեղծվեց իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1800 թվականին թագավորական հրամանագրով համալսարանը ստացել է «Սուրբ Կառլի և Տիրամայր Մոնսերատի Արքայական համալսարան» անվանումը, իսկ հետո թագավորական և պապական համալսարանի կարգավիճակ։ Համալսարանում սկսեցին դասավանդել մաթեմատիկա։
XX դարում համալսարանում մասնագիտությունների և ուսանողների թվաքանակը զգալիորեն ավելացել է և համալսարանը դարձել է երկրի կարևոր հետազոտական կենտրոնը։
Կազմ
Կորդովայի ազգային համալսարանի 12 ֆակուլտետներում սովորել են ավելի քան 115 հազար ուսանողներ։ Համալսարանը ներառում է 100 գիտահետազոտական կենտրոն, 25 գրադարան և 16 թանգարան ։
Համալսարանի ֆակուլտետները՝
Համալսարանը ներառում է Հետբուհական կրթության կենտրոն, Հանրային կառավարման ուսումնասիրությունների ինստիտուտ, Տիեզերական հետազոտությունների ինստիտուտ, Մոնսերատի ազգային քոլեջ, Մանուել Բելգրանոյի անվան առևտրի բարձրագույն դպրոց, Աստղադիտարան, Աստղագիտության թանգարան, Ստոմատոլոգիական կլինիկա, Ինֆորմատիկայի ամբիոն, Ազգային կլինիկական հիվանդանոց, Սննդի արդյունաբերության բարձրագույն ինստիտուտ, Ջրային ռեսուրսների բարձրագույն ինստիտուտ և այլն։
Ժապուրա (Ամազոնաս)
Ժապուրա (Japurá), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Ամազոնաս նահանգի հյուսիսային մարզ գավառի կազմի մեջ։ Մտնում է միկրո–տնտեսական և վիճակագրական Ժապուրայում։ Գրավում է 56042,99 կմ² տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ամազոնաս նահանգի բնակավայրեր
Իոլանտա դե Բրիեն
Վաղ տարիներ
Մարիան մահանում է ծննդաբերությունից շատ չանցած՝ 1212 թվականին, հնարավոր է, ծննդաբերական տենդից։ Դրանից հետո Իզաբել II անվան տակ հռչակվում է Երուսաղեմի թագուհի, չնայած նա ընդամենը մի քանի օրական էր։ Նրա հայրը՝ Ժան դը Բրիենը, կառավարում էր որպես խնամակալ մինչև 1225 թվականը։
Ամուսնություն Ֆրիդրիխ II-ի հետ
1223 թվականին Ժան դը Բրիենը իր թագավորության համար միջոցներ հայթայթելու նպատակով ուղևորվում է Եվրոպա։ Հոնորիոս III Հռոմի պապի և կայսր Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենի հետ հանդիպման ժամանակ Ֆերենտինո քաղաքում Ժանը պայմանավորվում է Ֆրադրիխի և Իոլանտայի ամուսնության մասին։ Ֆրիդրիխը համաձայնվում է մասնակցել խաչակրաց արշավանքին, սակայն միայն Երուսաղեմի օրինական թագավորի կարգավիճակում, իսկ դա հնարավոր էր միայն Իոլանտայի հետ ամուսնությունից հետո (այդ ժամանակ Ֆրիդրիխը արդեն այրի էր)։ Ամուսնությունը պաշտպանվում է պապի կողմից, ով հույս ուներ բարձրացնել արշավանքի հաջողության հավանականությունը՝ նրա մեջ կայսրի ներգրավմամբ։ Ամուսնությունը կայանում է 1225 թվականին, Իզաբելն ամուսնանում է Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆրիդրիխ II-ի հետ, 1225 թվականի օգոստոսին, ըստ հավաստագրի, Աքքայում և 1225 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ անձամբ, Բրանդիզիում, մայր տաճարում։ Դրանից մի քանի օր անց Իոլանտան թագադրվում է Երուսաղեմի թագուհի՝ «Իզաբել II» անունով։
Մահ
Ամուսնությունից հետո Իզաբելը մեկուսացվում է ամուսնուց և ժամանակը անց էր կացնում Պալերմոյում Ֆրիդրիխի հարեմում։ Ֆրիդրիխը միայն հազվադեպ այցելում էր նրան։ 1226 թվականին Իզաբելն ունենում է իր առաջին զավակին, դուստր, անվանված (ըստ որոշակի աղբյուրների) Մարգարիտա։ Եռեխան մահանում է 1227 թվականի օգոստոսին։ Ֆրիդրիխը, վերջապես, Բրինդիզիից մեկնում է Երուսաղեմ, 1227 թվականի սեպտեմբերի 8-ին, սակայն հիվանդանում է Ատրանտոյում և ափ է հանվում։ Ֆրիդրիխը հետաձգում է մեկնումը մինչ առողջացումը։ Միևնույն ժամանակ Իզաբելը մահանում է երկրորդ երեխայի՝ որդի Կոնրադի ծնունդից հետո, Գերմանիայի ապագա արքայի, Անդրիայում, 1228 թվականի ապրիլի 25-ին։ Նա թաղված է Անդրիայի տաճարում։ Ֆրիդրիխը, վերջապես, ժամանում է Երուսաղեմ հունիսի 28-ին։ Չնայած 1229 թվականի մարտի 18-ին նա Աստծո Գերեզմանի տաճարում իրեն թագադրում է որպես Երուսաղեմի արքա, Ֆրիդրիխը կառավարում է որպես իր որդու խնամակալ։
Սերնդաբանություն
Կատեգորիա:Երուսաղեմի թագուհիներ Կատեգորիա:Ապրիլի 25 մահեր Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ
Իլյա Գավրիլով
Իլյա Անդրեևիչ Գավրիլով (Ілля Андрэевіч Гаўрылаў, Илья Андреевич Гаврилов, ), բելառուս և ռուս ֆուտբոլիստ, «Լուչ Էներգիա» ակումբի դարպասապահ։
Ակումբային
Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Վիտեբսկում 8 տարեկանում, իսկ 14 տարեկանում տեղափոխվել է Մինսկի «Դինամո» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է մեկ խաղ Բելառուսի գավաթի խաղարկությունում ։ 2007 թվականին Անտոն Ամելչենկոյի և Յուրի Ժևնովի հետ միասին, ովքեր եկել էին այդ ակումբ մի քիչ ավելի վաղ, տեղափոխվել են Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի «Մոսկվա» ակումբ ։ Սակայն չկարողանալով ընդգրկվել առաջին թիմում և մասնակցելով երիտասարդական թիմերի առաջնությանը՝ նա հասկանում է, որ ուզում է խաղալ ավելի բարձր մակարդակում և ղեկավարությանը խնդրում է իրեն վարձավճարով ուղարկել այլ ակումբ ։ 2008 թվականին Իլյա Գավրիլովը վարձավճարով խաղում է բելառուսական ակումբներում՝ Մոգիլյովի «Դնեպրում» և Ժոդինոյի «Տորպեդոյում» ։ «Դնեպրի» կազմում Իլյան անցկացրել է միայն մեկ խաղ Բելառուսի Պրեմիեր լիգայում ։ Ժոդինոյի «Տորպեդոյի» կազմում իր նորամուտը կատարել է 2008 թվականի օգոստոսի 10-ին Մոգիլյովի «Սավիտի» դեմ խաղում՝ խաղադաշտ դուրս գալով թիմի մեկնարկային կազմում և մասնակցելով ողջ խաղին ։ Վարձավճարային պայմանագրի ավարտից հետո Գավրիլովը վերադարձել է «Մոսկվա» ֆուտբոլային ակումբ։ 2010 թվականի մարտին նա երկամյա պայմանագիր է կնքել Աստրախանի «Վոլգար-Գազպրոմի» հետ, որը հանդես էր գալիս Առաջին դիվիզիոնում։ Թիմի կազմում նա անցկացրել է ընդամենը երկու խաղ, հունիսին պայմանագիրը խզվել է երկու կողմերի համաձայնությամբ ։ Գավրիլովը վերադարձել է Բելառուս՝ կրկին միանալով Ժոդինոյի «Տորպեդոյին» և կնքելով վեցամսյա աշխատանքային համաձայնագիր։ Պայմանագրի ժամկետն ավարտվելուց հետո Իլյան դիտումների է մասնակցել Կուրսկի «Ավանգարդ» ակումբում , որի հետ կնքել է պայմանագիր 2011 թվականի փետրվարի 13-ին ։ Կուրսկի ակումբում իր նորամուտը նշել է մայիսի 2-ին՝ մասնակցելով Ռուսաստանի առաջնության շրջանակներում Սարատովի «Սոկոլ» ակումբի դեմ խաղին ։ 2011/12 մրցաշրջանի ավարտից հետո Գավրիլովը հեռացել է «Ավանգարդից»։ 2012 թվականի հուլիսի 13-ին հայտարարվել է, որ Իլյան մեկամյա պայմանագիր է կնքել մերձմոսկովյան «Խիմկի» ակումբի հետ ։ 2013 թվականի հունիսի սկզբին նա տեղափոխվել է Վոլգոգրադի «Ռոտոր» ։
Հավաքականում
2008 թվականի նոյեմբերի սկզբին Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի նորանշանակ գլխավոր մարզիչ Գեորգի Կոնդրատևը Գավրիլովին կանչել է մասնակցելու թիմի հավաքներին Կիպրոսի դեմ ընկերական խաղից առաջ ։ 2009 թվականի փետրվարի 11-ին Գավրիլովը Բելեկում անցկացրել է իր առաջին հանդիպումը Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում, որն ավարտվել է 3:1 հաշվով հոգուտ Բելառուսի ։ Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում Գավրիլովն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ երեք հանդիպում և բաց թողել երեք գնդակ ։
Ակումբային
*-ով նշված են այն տվյալները, որոնք, հնարավոր է, նշվածներից ավելի մեծ են:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Խիմկիի ֆուտբոլիստներ
Միքայել Ալիխանյան
Միքայել Ալիխանյան, հայ դերասան, ռեժիսոր ։
Կենսագրություն
Միքայել Ալիխանյանը ծնվել է 1886 թվականին, Վրաստանի Բաթում քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, այստեղ էլ սկսել է անել բեմական կյանքի առաջին քայլերը։ Սովորել է Թիֆլիսի Սոֆիա Դոլուխանյանի դրամատիկական կուրսում։ Խաղացել է մի շարք թատերախմբերում, մասնակցել է տարբեր հյուրախաղերի։
Ալիխանյանը զոհ է դարձել 1937 թվականի բռնաճնշումներին։
Ստեղծագործական կյանք
1902 թվականից որպես դերասան և ռեժիսոր սկսել է աշխատել Բաթումի թատրոնում ։ Ալիխանյանը մասնագիտացվել է Թիֆլիսում, Սոֆիա Դոլուխանյանի դրամատիկական կուրսերում։ Մասնակցելով Սիրանույշի երևանյան հյուրախաղերին` 1903 թվականին դերասանը խաղացել է Հորացիոյի դերը։ 1908-1909 թվականներին Բաթումի թատրոնում խաղացել է մի շարք դրամատիկական դերեր։
1908-1909 թվականներին Ալիխանյանը հյուրախաղերի է գնացել Արևմտյան Հայաստան-Թուրքիա և Իրան` Աբելյան-Արմենյան թատերախմբի հետ միասին։ Դերասանի բեմական կյանքի մեծ մասն անցել է անդրկովկասյան քաղաքներում և ծննդավայր Բաթումում։
1921 թվականին Պոլսից Ալիխանյանը Վ. Փափազյանի թատերախմբի հետ վերադարձել է Բաթում, որոշ ժամանակ այնտեղ աշխատելուց հետո մեկնել է Թիֆլիս։
Աբելյանի թատերախմբի հետ ելույթներով հանդես է եկել Հյուսիսային Կովկասի տարբեր քաղաքներում։ 1928-1929 թվականներին որպես դերասան և տեխնիկական ռեժիսոր աշխատել է Թիֆլիսի հայպետթատրոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Պավել Սաֆարյան
Պավել Դանտոնի Սաֆարյան,   ՀՀ պետական գործիչ։
Աշխատանքային գործունեությունը
ՀՀ հարկային ծառայությունում պաշտոնավարման տարիներին նրա մասնակցությամբ և ղեկավարմամբ հիմք է դրվել անկախ Հայաստանի հարկայինն օրենսդրության և հարկային համակարգի ստեղծմանը։
Նախաձեռնել և համակարգել է պետական ֆինանսների կառավարման բնագավառի մի շարք բարեփոխումներ.
Պարգևներ
Անկուսակցական է։ Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի և մեկ դուստր։ Տիրապետում է ռուսերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1958 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Լուսակունք գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտության թեկնածուներ
Առևտրական Մարկելովի տուն
Առևտրական Մարկելովի տուն (Дом купца Маркелова), առևտրային տարածքներով բնակելի շենք Վիբորգում։ Շենքը տեղակայված է քաղաքի գլխավոր փողոցում` Լենինի պողոտայում։ Վիբորգ քաղաքի կենտրոնում գտնվող հյուսիսային մոդեռն ոճով կառուցված հինգ հարկանի բնակելի շենքը ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
20-րդ դարի սկզբին Վիբորգի ամենահարուստ և ազդեցիկ ձեռներեցներից մեկը եղել է Դեմյան (Դամյան, Դոմյան) Մարկելովիչ Մարկելովը (մոտ. 1842 - 1913): Տվերի նահանգի Սիդորովո գյուղում ծնված գյուղացի երիտասարդը ճորտատիրական իրավունքի վերացումից հետո դարձել է առևտրական և Վիբորգում զբաղվել կարագի, կաթի և հացի արտադրանքի առևտրով ։ Վիբորգի գավառական առաջատար առևտրականների ցուցակում 1915 թվականի մարտի 30-ի դրությամբ «Դ. Մարկելով և Կօ» ընկերությունը զբաղեցրել է չորրորդ տեղը ։
Սպանություն արևելյան ճեպընթացում (ֆիլմ, 2017)
Սպանություն արևելյան ճեպընթացում (Murder on the Orient Express), 2017 թվականին նկարահանված ամերիկյան առեղծվածային դրամատիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորը Քեննեթ Բրանան է, սցենարիստը՝ Մայքլ Գրինը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Ագաթա Քրիստիի համանուն վեպի (1934թ․) հիման վրա։ Ֆիլմում Բրանան հանդես է գալիս որպես Էրքյուլ Պուարո, այլ դերերում են Պենելոպե Կրուսը, Ուիլյամ Դեֆոն, Ջուդի Դենչը, Ջոնի Դեփը, Ջոշ Գադը, Դերեկ Ջեկոբին, Լեսլի Օդոմ կրտսերը, Միշել Պֆայֆերը և Դեյզի Ռիդլին։ Ֆիլմն Ագաթա Քրիստիի վեպի չորրորդ էկրանավորումն է՝ 1974 թվականի ֆիլմից, 2001 թվականի հեռուստաֆիլմային տարբերակից և 2010 թվականի «Պուարո» հեռուստասերիալի մի դրվագից հետո ։ Սյուժեն հետևում է աշխարհահռչակ խուզարկու Պուարոյին, երբ վերջինս 1930-ական թվականներին հետաքննում է մի սպանություն շքեղ «Արևելյան ճեպընթաց»-ում։