cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գինեգործությունն Իսպանիայում
Իսպանական գինիների հնեցում
Իսպանիայում գինիների հնեցման ժամկետները համարվել է դրանց որակի հիմնական չափորոշիչ։ Համաձայն այդ ավանդույթի՝ օրենքը կարգավորել է տարբեր գինիների հնեցման հետևյալ կարգավորումները
«Joven» (հովեն) չսահմանված նշումով պիտակվում են չհնեցված գինիները։
Իսպանիայի գինեգործական շրջանները
Իսպանիայից դուրս առավել հայտնի իսպանական գինիներն են
DOCa Rioja
Իսպանիայի ամենամեծ գինեգործական շրջանը համարվում է Ռիոխան, որը գտնվում է երկրի հյուսիսում հոսող Էբրո գետի ափերի երկայնքով։ Denominación de Origen Calificada (DOCa) մակարդակն առաջին անգամ շնորհվել է 1991 թվականին հենց Ռիոխայի գինիներին։
DOCa Rioja-ի կազմում են ընդգրկված շուրջ 150 մունիցիպալիտետներ երեք ինքնավար համայնքներում՝
Համաձայն Ռիոխայի կլիմայի փոփոխությունների և բնահողի որակի՝ բաժանվում են երեք գոտիներ
Խաղողի այգիների խտությունը DOCa Rioja կարգավորման համաձայն պետք է լինի ոչ պակաս քան 2850 և ոչ ավել քան 4000 որթատունկ 1 հեկտարում ։ Դրան զուգահեռ բերքի ծավալները սահմանափակվում է հեկտարից 65 և 90 ցենտրներ կարմիր և սպիտակ գինիների համար համապատասխանաբար։ Քանի որ խաղողի յուրաքանչյուր մեկ ցենտներից թույլատրվում է ստանալ ոչ ավել քան 70 լիտր գինի, DOCa Rioja ստանդարտի պահանջների համապատասխան մեկ հեկտարից ստացվում է 45,5 հեկոլիտր կարմիր և 63 հեկոլիտր սպիտակ գինի։
Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդով
Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդով (Gurbanguly Mälikgulyýewiç Berdimuhamedow, ), կրում է Արկադագ տիտղոսը (Arkadag՝ «հովանավոր» ), Թուրքմենստանի պետական և քաղաքական գործիչ, Թուրքմենստանի նախագահ 2007 թվականի փետրվարի 14-ից (2006 թվականի դեկտեմբերի 21-ից մինչև 2007 թվականի փետրվարի 14-ը պաշտոնակատար), Թուրքմենստանի նախարարների կաբինետի նախագահ, բանակի գեներալ՝ կոչումով Թուրքմենստանի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատար։
Ունի բժշկական և տնտեսական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճաններ, Թուրքմենստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Թուրքմենստանի դեմոկրատական կուսակցության նախագահ 2007-2013 թվականներին ։
Ծագում
Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը ծնվել է 1957 թվականի հունիսի 29-ին Թուրքմենստանի ԽՍՀ Աշգաբադի շրջանի Գեոկ-Տեպինսկի շրջանի Բաբարապ գյուղում։ Նա թուրքմենական տեկե ցեղի ներկայացուցիչն է, որի ներկայացուցիչները 1985 թվականից ղեկավարում են հանրապետությունը։ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովի հայրը՝ Մյալիկգուլի Բերդիմուհամեդի Բերդիմուհամեդովը, ծնվել է 1932 թվականին, այժմ թոշակառու է, աշխատել է որպես մանկավարժ և պատմաբան, երկար ժամանակ աշխատել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ համակարգում, դարձել փոխգնդապետ։ Երկրում գոյություն ունի Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովի հոր անձի որոշակի պաշտամունք։ Մայրը՝ Օղուլաբատ էջե Բերդիմուհամեդովան է։ Պապը՝ Բերդիմուհամեդ Աննաևը, հայտնի ուսուցիչ էր, տարրական դպրոցի տնօրեն էր աշխատում, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա կռվում էր ռազմաճակատում ։ Գուրբանգուլին ընտանիքի միակ զավակն էր, նրա քույրերն են՝ Գուլնաբաթ, Դուրդինաբաթ, Գուլջամալ, Օղուլջամալ և Մյախրի։ Ըստ լուրերի, նրա իրական հայրը Թուրքմենստանի նախկին ցմահ նախագահ Սափարմուրատ Աթաևիչ Նիյազովն էր ։
Վաղ տարիներ
Ըստ թուրքմենական պետական ԶԼՄ-ների, Գուրբանգուլի Բերդիմուխաեդովը դպրոցական և ուսանողական տարիներին ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով, 1972 թվականին դարձել է Աշխաբադա քաղաքի դասական ըմբշամարտի չեմպիոն, իսկ 1973 թվականին՝ թուրքմենական ԽՍՀ հրաձգության չեմպիոն։ ԽՍՀՄ Պատրաստ աշխատանքի և պաշտպանության 3-րդ աստիճանի կրծքանշան։ 1979 թվականին Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովն ավարտել է Թուրքմենստանի պետական բժշկական ինստիտուտի (այժմ՝ Թուրքմենստանի պետական բժշկական համալսարան) ստոմատոլոգիական ֆակուլտետը, ապա՝ ասպիրանտուրան։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է 1980 թվականին Աշգաբադի շրջանի Էրիկ-Կալա գյուղական ամբուլատորիայում բժիշկ-ստոմատոլոգով։ 1982 թվականին աշխատանքի է անցել Աշգաբադի շրջանի շրջանային պոլիկլինիկայի գլխավոր արտահաստիքային ատամնաբույժ։ 1985-1987 թվականներին աշխատել է Աշգաբադի շրջանի Քեշի գյուղխորհրդի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցի ստոմատոլոգիական բաժանմունքի վարիչ, իսկ 1988-1990 թվականներին Աշգաբադի մարզի գլխավոր արտահաստիքային ատամնաբույժ։ Դարձել է բժշկական գիտությունների դոկտոր և պրոֆեսոր Սոցիալական հիգիենա և առողջապահության կազմակերպություն ուղղությամբ։ 1990-1995 թվականներին աշխատել է որպես թերապևտիկ ստոմատոլոգիայի ամբիոնի ասիստենտ, ստացել դոցենտի գիտական կոչում, միաժամանակ դարձել Թուրքմենստանի պետական բժշկական ինստիտուտի հարազատ Ստոմատոլոգիական ֆակուլտետի դեկան։ 1995-1997 թվականներին զբաղեցրել Է Թուրքմենստանի առողջապահության և բժշկական արդյունաբերության նախարարությանն առընթեր ստոմատոլոգիական կենտրոնի տնօրենի պաշտոնը։
2022 թվականի փետրվարին Reuters-ը հաղորդվել է, որ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը պատրաստվում է հրաժարական տալ մարտին կայանալիք արտահերթ նախագահական ընտրություններից հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքմեն քաղաքական գործիչներ
Գինեգործությունն Իսպանիայում
DOCa Rioja
DOCa Rioja մակարդակի ստանդարտի գինիների տեսակներ են համարվում՝
Ռիոխայի հռաչակավոր կարմիր գինիների հիմքը հանդիսանում է տեմպրանիլոն, որը համարվում է իսպանական խաղողի ամենահայտնի տեսակը։ Մյուս թույլատրելի կարմիր տեսակները, որպես կանոն, լրացնում են վերջինին կուպաժի ընթացքում։ Բացի այդ, Ռիոխայում արտադրվում է սպիտակ (գլխավորապես վիուրայից) և վարդագույն գինիներ։ Վերջիններում, համաձայն DOCa Rioja կանոնակարգի, ոչ պակաս քան կուպաժի 25 %-ը պետք է կազմի խաղողի կարմիր տեսակը։
DO Ribera del Duero
«Ribera del Duero» իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է «Դուերո գետի հովիտ»։ Այդ հովտի գինեգործական գոոտին բավարարում է «DO» ստանդարտին և իրենից ներկայացնում է Դուերո գետի երկայնքով ձգվող տարածք, որն ունի շուրջ 100 կիլոմետր երկարություն և 35 կիլոմետր լայնություն։ DO Ribera del Duero գոտու տարածքը ներառում է շուրջ հարյուր մունիցիպալիտետներ Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի չորս նահանգ՝
Ռիբերա դել Դուերոն աշխարհագրորեն տեղակայված է խոշոր սարահարթի վրա, որը պատված է փխրուն նստվածքներով։ Այդ նստվածքների շարքում գերակշռում են տղմային և կավային ավազուտները, որոնցում առկա են կրաքարային և մերգելային ենթաշերտերով։ Մինչև 40° շոգ չորային ամառը և երկար ձմեռը (մինչև −18°) բնութագրում են շրջանի միջերկրածովյան կլիման։
DO Ribera del Duero ստանդարտի խաղողի թույլատրելի տեսակներն են համարվում՝
«DO» կանոնը թույլատրում է արտադրել միայն կարմիր և վարդագույն գինիներ ։ Բացի այդ, կարմիր գինիների կուպաժները պետք է կազմված լինեն նվազագույնը 75 % տեպրանիլոյից և պարունակեն ընդհանուրի մեջ ոչ ավել քան 5 % գարնաչա և ալբիլո սորտեր։ Վարդագույն գինիների կուպաժներում կարմիր տեսակները պետք է լինեն ոչ պակաս քան 50 %։
DO Rías Baixas
Rías Baixas-ը Գալիսիայի արևմտյան ափի անվանումն է, որը ծածկված է  ֆյորդերով։ Այս գինեգործական շրջանը մեծ մասամբ տեղակայված է Պոնտեվեդրա նահանգում և բաժանվում է հինգ գոտու (թվարկված են հյուսիսից հարավ):՝
DO Jerez
Արտադրության համար թույլատրված Ջերեսի սորտի խաղողներ են հանդիսանում պալոմինոն և պեդրո հիմենեսը։ Ջերեսի արտադրության առանձնահատկությունը հանդիսանում է այն (за исключением некоторых его типов), որ այդ գինու հնեցումը կատարվում է ջերեսի սնկերով, որոնք կոչվում են ֆլյոր։
Նաև DO Jerez-ը արտադրում են խաղողի մոսկատել տեսակից, որից ստանում են համանուն քաղցր գինիներ։
DO Cava
Այս շրջանում, որտեղ արտադրվում է հռչակավոր Կավա (փրփրային գինի))Կավա փրփրային գինին, մտնում են Իսպանիայի տարբեր հատվածներում գտնվող մոտավորապես 150 մունիցիպալիտետներ։ Դրանց մեծ մասը գտնվում է կատալոնյան Բարսելոնա և Տառագոնա նահանգներում՝ պատմական Պենդես շրջանում, որտեղ և տեղակայված է կավա տեսակի գինու արտադրությունը։
Կավան արտադրվում է շշերի ավանդական երկրորդային խմորման եղանակով։ Կավային ամենահայտնի արտադրող է հանդիսանում «Codorníu»-ի տունը, որը գինեգործությամբ է զբաղվում 16-րդ դարից սկսած։ Այս ընտանիքի ներկայացուցիչ Ժոզեփ Ռեվենտոս ի Ֆատջոնը 1872 թվականին Շամպայն այցից հետոարտադրեց կավայի առաջին խմբաքանակը, որն արտադրվել էր կատալոնյան մակաբեո, շարելո և պարելյադա խաղողի սորտերից շամպայնի ավանդական եղանակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Գինեգործություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Գինեգործությունն Իսպանիայում
Գրանյանո
Գրանյանո (Gragnano), կոմունա Նեապոլ գավառում, Կամպանիա մարզ, Իտալիա։ Տեղակայված է Նեապոլ քաղաքից 30 կմ հեռավորության վրա։
Գրանյանոյին սահմանակից են հետևյալ մունիցիպալիտետները` Աջերոլա, Կազոլա դի Նապոլի, Կաստելամարե դի Ստաբիա, Լետերե, Պիմոնտե, Ռավելլո, Սանտ Անտոնիո Աբատե, Սանտա Մարիա լա Կարիտա, Սկալա։
1169 թվականին քաղաքին տրվել է Լետերեի եպիսկոպոսական աստիճանի կոչում, որն ըստ այդմ վերանվանվեց Հռոմի կաթոլիկ Լետերե-Գրանյանոյի թեմ։ Կոմունայի բնակչությունը կազմում է 29461 մարդ (ըստ 2012 թ.), բնակչության խտությունը՝ 2023,42 մարդ/կմ քառ․։ Գրանյանոն զբաղեցնում 14,56 կմ քառ․ տարածք։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ Սեբաստիանը։ Ամեն տարի հունվարի 20-ին կոմունայում անցկացվում են տոնակատարություններ նրա պատվին։
Մակարոնեղեն
Գրանյանոն Իտալիայի լավագույն չորացրած մակարոնեղենների հայրենիքն է ։
«Գրանյանոյի գլխավոր փողոցում, ուր ներթափանցում էր լեռնային զեփյուռը՝ ծովի օդի հետ խառնված, մակարոն պատրաստողները կախում էին սպագետտին պարաններից չորացնող լվացքի պես». ահա այսպես է գրված Ֆորբս ամսագրում ։ Վերջերս մակարոններ պատրաստելու համար օգտագործվում են վառարաններ, որոնք երկու օր շարունակ չորացնում են դրանք ցածր ջերմաստիճանով։
Նշանավոր մարդիկ
Գրանյանոյում է ծնվել նշանավոր դերասան Տիտո Վուոլոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեապոլ գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վեստմինստերյան դատարաններ
Վեստմինստերյան դատարաններ (Curia Regis), միջնադարյան Անգլիայում բարձրագույն դատարանների (Թագավորական աթոռի դատարան, Ընդհանուր գործերի դատարան, Գանձարանի դատարան) ընդհանուր անվանումը։ Այդպես է անվանվում սկսած 12-րդ դարի վերջից՝ ընդհանուր թագավորական բարձր դատարանից քրեական գործեր քննող հատուկ կոլեգիայի, այսպես կոչված Թագավորական աթոռի դատարանի (King's Bench) անջատվելուց հետո։
13-րդ դարի սկզբին որպես բարձրագույն դատական ատյան անջատվել է Ընդհանուր գործերի դատարանը, որը Վեստմինստերում անբացագնաց քննում էր գույքային վեճեր։ Գանձարանի դատարանը քննում էր Բրիտանիայի թագի ֆինանսական շահերին առնչվող գործերը։
Վեստմինստերյան դատարանները, այսպես կոչված, ընդհանուր իրավունքի (Common Law, համակարգ, որն իրավունքի աղբյուր էր ընդունում դատական նախադեպերը) հիման վրա քննում էին անգլիական թագի շահերը շոշափող առավել կարևոր գործերը։ Մյուս գործերն ընդդատյա էին կոմսությունների, եկեղեցական և այլ դատարաններին։
Թագավորական իշխանության ուժեղացումն ուղեկցվել է Վեստմինստերյան դատարանների իրավասության ընդարձակմամբ և ավատատիրական վերնախավի դատական իրավունքների սահմանափակմամբ։ Մասնավոր անձինք անմիջականորեն Վեստմինստերյան դատարաններ դիմելու իրավունք չունեին։ Թույլտվություն նախապես տալիս էր կանցլերը, որի հետեանքով 15-րդ դարում Անգլիայում ձևավորվեց կանցլերի ինքնուրույն դատարանը, որը գործերը քննում էր «ըստ արդարության»՝ այսպես կոչված արդարության իրավունք (Law of equity, համակարգ, ըստ որի այն անձինք, ովքեր հնարավորություն չեն ունեցել դիմելու թագավորական դատարաններ կամ դժգոհ են եղել դրանց որոշումներից, «գթասրտության և արդարության» խնդրանքով դիմել են թագավորին)։
Մեծ Բրիտանիայի դատարանակազմության ակտերով (1873-1875) Վեստմինստերյան դատարանները միաձուլվեցին կանցլերի դատարանի հետ։
Կատեգորիա:Դատարաններ
Նոր հայկական նոտագրություն
Նոր հայկական ձայնագրությունը հայկական նոտագրման համակարգ է, որը ստեղծել է Համբարձում Լիմոնջյանը, հին հայկական ձայնագրության՝ խազերի հիման վրա։ Նրա նեմային նշանները հնարավորություն են տալիս մեղեդին գրել շարականի տողերի միջև՝ հեշտացնելով երգեցողությունը։
Պատմություն
16-րդ դարից հետո հայկական խազագիր նոտագրությունը հետզհետե բարդանում է, և ապա անհասկանալի է դառնում եկեղեցական երաժիշտներին։ 19-րդ դարի սկզբում՝ այն բարեփոխվում է Պապա Համբարձում Լիմոնջյանի միջոցով 1813-1815 թվականներին։ Համակարգի փոփոխման պատճառներից էին նոտագրման համակարգը սովորելու և օգտագործման համար ավելի հեշտ դարձնելը, և հին խազագրության տարրերից օգտվելը։
Կոմիտասն իր ուսումնասիրական և հայկական ժողովրդական երաժշտության ուղևորություններում, հիմնականում օգտագործել է նոտագրության այս համակարգը։
Նոր հայկական ձայնագրությունը այժմ դասավանդվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, Գևորգյան Ճեմարանում, և ուրիշ երաժշտական հիմնարկություններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական նոտագրման եղանակներ
Կոստաս Մանոլաս
Կոնստանտինոս (Կոստաս) Մանոլաս, հույն ֆուտբոլիստ, Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի և Հունաստանի հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
2012 թվականի հուլիսի 1-ին Մանոլասը ԱԵԿ-ի հետ պայմանագրի ավարտից հետո անվճար տեղափոխվեց հունական մեկ այլ ակումբ՝ Օլիմպիակոս, որտեղ 4 տարվա պայմանագիր կնքեց նոր ակումբի հետ։
Էմրի Ալոն
Էմրի Ալոն (Esmery-Hallon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 766 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.9 կմ² տարածք։
Կոստաս Մանոլաս
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի օգոստոսի 26-ին Մանոլասը 13 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, վերջինիս հետ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր ։ Առաջին հանդիպումը «ջալլոռոսների» կազմում տեղի ունեցավ առաջնության հենց առաջին տուրում՝ օգոստոսի 30-ին, դուրս գալով մեկնարկային կազմ։ Մրցակիցը Ֆիորենտինան էր, Ռոման 2 անպատասխան գնդակ ուղարկեց «մանուշակների» դարպասը, Կոստասը մասնակցեց ամբողջ հանդիպմանը ։
Էմրի Ալոն
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։
Կոստաս Մանոլաս
Միջազգային կարիերա
2009 թվականից Մանոլասը հանդես է գալիս Հունաստանի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։ 2010 թվականին Հունաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Օտտո Ռեհագելի կողմից հրավիրվեց թիմի լայնածավալ հայտացուցակ, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում տեղի ունեցող աշխարհի առաջնությանը մասնակցելու համար, սակայն այդպես էլ չընդգրկվեց վերջնական հայտացուցակում ։ Հավաքականի կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս գալու համար Մանոլասը սպասեց 3 տարի, դա աշխարհի 2014 թվականի առաջնության ընտրական փուլի Շվեյցարիայի հավաքականի դեմ հանդիպումն էր։ 2014 թվականին Մանոլասը ոչ միայն ընդգրկվեց լայնածավալ հայտացուցակում, այլ նաև վերջանական 23-ում ։ Առաջնության ավարտից հետո «The Independent» ամսագիրը Մանոլասին ճանաչեց Բրազիլիա 2014-ի 50 լավագույն պաշտպաններից մեկը ։
Էմրի Ալոն
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 488 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 347-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 141։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 347 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 308 անձ (171 տղամարդ և 137 կին)։ Գործազուրկ են եղել 39 անձ (18 տղամարդ և 21 կին)։ 141 անաշխատունակներից 42-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 53-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կոստաս Մանոլաս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունիսի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ջերմաստիճանային ալիքներ
Ջերմաստիճանային ալիքներ միջավայրում ջերմաստիճանի բաշխման պարբերական փոփոխություններ որոնք կապված են միջավայր հասնող ջերմության հոսքերի խտության պարբերական տատանումների այսինքն՝ ջերմության աղբյուրների փոփոխականության հետ։
Տարածվելիս ջերմաստիճանային ալիքները արագ մարում են․ դրանց բնորոշ է զգալի դիսպերսիան այսինքն՝ արագության կախումը հաճախականությունից։ Սովորաբար ջերմաստիճանային ալիքների մարման գործակիցը (x) մոտավորապես հավասար է 2π/λ-ի (λ-նալիքի երկարությունն է)։
Հաստատուն լայնական կտրվածք ունեցող ջերմամեկուսացած ձողի երկայնքով տարածվող հարթ մեներանգ ջերմաստիճանային ալիքների դեպքում λ-ն տատանումների պարբերության (τ) և ջերմաստիճանահաղորդականության գործակցի (х) հետ կապված է, առնչությամբ իսկ ալիքի կատարների տեղափոխության արագությունը որոշվում է у=4яхЛ = = |/ 4ях/т առնչությամբ այսպիսով որքան փոքր է տատանումների պարբերությունը ալիքի երկարությունը այնքան ջերմաստիճանային ալիքները արագ են տարածվում և շուտ էլ մարում հարթ ջերմաստիճանային ալիքների թափանցման խորությունը այն հեռավորությունը որի դեպքում ջերմաստիճանի տատանումները փոքրանում են e2,7 անգամ հավասար է ճ/2ր= յ/хт/яի այսինքն՝ որքան փոքր է պարբերությունը այնքան փոքր է թափանցման խորությունը օրինակ ջերմաստիճանի օրական տատանումների թափանցման խորությունը հողում 20 անգամ փոքր է սեզոնային տատանումների թափանցման խորությունից տեխնիկայում ջերմաստիճանային ալիքների հաշվի են առնվում շենքերի պատերի ներքին այրման շարժիչների բլոկների վառարանների ներքին պաշտպանական երեսապատվածքի ջերմահաղորդականության հաշվարկները կատարելիս ևն ֆիզիկայում ջերմաստիճանային ալիքների ուսումնասիրումը նյութերի ջերմաստիճանահաղորդականության ջերմունակության և ջերմային այլ բնութագրերի որոշման մեթոդներից է այն հատկապես հարմար է ցածր ջերմաստիճաններում մաքուր նյութերի բնութագրերը չափելու համար։
Կատեգորիա:Ալիքներ Կատեգորիա:Ջերմաստիճան
Նիկոլայ Բրեյկշ
Նիկոլայ Բրեյկշ (Nikolajs Breikšs, ), լատվիացի նկարիչ։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Բրեյկշը ծնվել է 1911 թվականի հունվարի 10-ին, Մոգիլյովում, հողագործի ընտանիքում։
Սովորել է Ռիգայի պետական քոլեջի ճարտարապետության բաժնում։ Ավարտել է Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայի Վիլհելմ Պուրվիտի գեղարվեստի արվեստանոցը (1937)։
Որպես ուսուցիչ աշխատել է Վիլյասկի տարրական դպրոցում (1939-1940), Ռեզեկնենսկու պետական առևտրային ուսումնարանում (1940-1941), Ռեզեկենսկու տարրական դպրոցում (1941-1942)։ 1945 թվականից Լատվիայի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում աշխատել է որպես ուսուցիչ, եղել է դոցենտ (1952 թվականից), պրոֆեսոր (1972)։ Եղել է Գեղարվեստի ֆոնդի խորհրդի նախագահ (1959-1963)։
Եղել է Ռեզեկնենսկի նկարիչների խմբի կազմակերպիչներից մեկը (1934-1944) և Գեղեցիկ արվեստների միության անդամ (1942-1945)։ Եղլ է Լատվիայի նկարիչների միության անդամ (1945 թ-ից), նախագահի տեղակալ (1960-1967)։ Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր գործիչ է (1965)։
Մահացելէ 1972 թվականի, օգոստոսի 1-ին Ռիգայում, թաղվել է Լեսնոյ գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ
Պոկրովսկի վանք (Վերխոտուրիե)
Պոկրովսկի վանք (Покровский монастырь), կանանց ուղղափառ վանք Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Վերխոտուրիե քաղաքում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1621 թվականին առաջին եպիսկոպոս սիբիրցի Կիպրիանի կողմից, կանանց առաջին վանքն է Ուրալից այն կողմ։ Սկզբում կառուցվել է փայտից, այնուհետև հաճախակի հրդեհների պատճառով աստիճանաբար 18-րդ դարում վերակառուցվել է քարից։ Մաքսիմ Պոխոդյաշինի խնամակալությամբ կառուցվել են Մարիամ Աստվածածնի (1744-1753 թթ.) և Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան եկեղեցիները (1768 թ.): 1782 թվականից դադարել է գոյություն ունենալուց։
Վերականգնվել է 1896 թվականին։ Քանի որ այդ ժամանակ մենաստանին պատկանող վանքերը ծխական էին, 1898-1902 թվականներին կառուցվեց Նովայա Պոկրովսկի եկեղեցին։ 1914 թվականի  հուլիսին ուխտագնացության շրջանում եկեղեցում հանգրվանել է մեծ իշխանուհի Ելիզավետա Ֆեոդորովնան։ 1926 թվականին փակվել է։ 1991 թվականին վերադարձվել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցուն։ 2012 թվականի գարնանն  ավարտվել է Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան եկեղեցու վերականգնման նախագիծը ։ Վանքում են գտնվում աստծո խենթ` սիբիրցի գուշակ Կոսմա Վերխոտուրսկու մասունքները։ 2006 թվականին նրա համար կառուցվեց նոր մասունքների տապանակ և հովանի ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի վանքեր
Բուե (Շարանտի գավառ)
Բուե (Bouëx), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 912 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 13 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 614 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 496-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 118։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,8 %։ 496 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 448 անձ (239 տղամարդ և 209 կին)։ Գործազուրկ են եղել 48 անձ (16 տղամարդ և 32 կին)։ 118 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Տյուտե
Տյուտե  (Тюте), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չույա գետի ձախ ափին 125 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 30 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Շառլ Ֆուրիե
Կենսագրություն և աշխատանքներ
Ծնվել է վաճառականի ընտանիքում։ Համարյա ողջ կյանքի ընթացքում ծառայել է առևտրական տներում։ Ֆուրիեի աշխարհայացքում արտացոլվել է Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության արդյունքներից նրա խոր հիասթափությունը։ Իր պատմական և սոցիալական հայացքներն առաջին անգամ շարադրել է «Համաշխարհային ներդաշնակություն» հոդվածում (1803), «Առևտրական շառլատանության մասին» անանուն գրքույկում (1807) և «Չորս շարժումների և համընդհանուր ճակատագրի տեսություն» գրքում (1808)։
Հայացքներ
Նա ապագա հասարակության կազմակերպման պլանը մշակել է «Տրակտատ տնայնագործական-հողագործական ասոցիացիայի մասին» (հ. 1—2, 1822) և «Նոր տնտեսական սոցիետար աշխարհ» (1829) երկերում։ Շառլ Ֆուրիեն ելնում էր ֆրանսիական մատերիալիզմից, մերժհւմ իդեալիզմը, ագնոստիցիզմը և մետաֆիզիկան, տիրապետում էր դիալեկտիկային։ Սակայն նրա հայացքները մանրբուրժուականության կնիք էին կրում, դուրս չէին գալիս պատմության իդեալիստական ըմբռնման շրջանակներից։ Նոր հասարակության կառուցման տեսական հիմնավորումը Ֆուրիեն զուգակցել է կապիտալիստական հարաբերությունների, շահագործման և անարդարությունների քննադատությամբ՝ դրանով իսկ հակադրվելով Լուսավորականության սոցիալական փիլիսոփայությանը և տնտեսագիտական ուսմունքներին։
Ըստ Ֆուրիեի, հասարակությունը հաջորդաբար անցնում է եդեմականության («դրախտային նախնադար), վայրենության, բարբարոսության և քաղաքակրթության (կապիտալիզմ) շրջանները. քաղաքակրթությանը պատմակական անհրաժեշտությամբ փոխարինելու պետք է գա բարձրագույն հասարակարգը, ներդաշնակության հասարակարգը։ Ֆուրիեն աշխատավորության շահերից ելնելով, առաջադրել էր ապագա «ներդաշնակ աշխարհ» ստեղծելու խնդիրը։ Այդ հասարակության առաջին բջիջը «փաղանգն» է, որը պետք է ապահովեր գյուղատնտեսական արդյունաբերական աշխատանքի միացումը, բարձրացներ աշխատանքի արտադրողականությունը, հասարակության բոլոր անդամների համար ստեղծեր նյութական բարիքների առատություն և համակողմանի զարգացման հնարավորություն, վերացներ քաղաքի և գյուղի հակադրությունը։
Շառլ Ֆուրիեի ուսմունքը զգալի ազդեցություն է գործել Եվրոպայի և Ամերիկայի մի շարք երկրների սոցիալիստական և փիլիսոփայական մտքի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Տյանցզին Ժունգան
«Տյանցզին Ժունգան Գոլդեն Լայոնս» (չին.` 天津荣钢金狮, անգլ.` Tianjin Ronggang Golden Lions), չինական պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հյուսիսային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Տյանցզին քաղաքում (Շանսի երկրամաս)։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Տյանցզին արենա» մարզապալատում։
Հիմնադրվել է 2008 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական բասկետբոլային ակումբներ
Սինիո
Սինիո (Sinio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Սուրբ Ֆրոնտինիանը (Սան Ֆրոնտինիանո) հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Էսերտո
Էսերտո (Essertaux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 256 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.79 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.6 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 19 կմ հարավ։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 157 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,8 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 122 անձ (63 տղամարդ և 59 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 27 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տաբոր
Տաբոր (Tábor ― ճամբար, կայան), քաղաք Չեխիայի հարավում, Հարավչեխական երկրամասի Տաբորի շրջանում, Լուժնիցա գետի աջ ափին ։
Պատմություն
Տաբոր քաղաքը 1420 թվականին, Դրադիշտե հին բնակավայրի տեղում, հիմնել են ապստամբ գյուղացիներն ու պլեբեյները, Հուսյան հեղափոխական շարժման ժամանակաշրջանում։ 15-րդ դարի 30-ական թվականներին դարձել է առևտրաարհեստավորական խոշոր կենտրոն, ստացել (1436) արքունի քաղաքի իրավունքներ։
15-րդ դարի 40-ական թվականներին պայքար է մղել խոշոր ֆեոդալների դեմ։ Տաբորականները՝ քաղաքը հիմնադրողները, հուսյանների հեղափոխական հակաֆեոդալական թևի ներկայացուցիչներն էին, պատկանում էին սոցիալական տարբեր խմբերի՝ գյուղացիներ, քաղաքային չքավորություն, ցածրադաս հոգևորականություն, արհեստավորներ, մանր ազնվականներ։
Նրանց գաղափարախոսության հիմքում ընկած էր «երկրի վրա աստվածային թագավորության»՝ համընդհանուր հավասարության և սոցիալական արդարության «թագավորության» ուսմունքը, ժխտում էին եկեղեցական խորհուրղները, ոմանք էլ՝ բոլոր քրիստոնեական սրբություններն ու ծեսերը։ Տաբորականների ձախ թևն էին կազմում պիկարտները՝ աղքատ գյուղացիներն ու չքավոր քաղաքաբնակները, որոնց ելույթները հանդիպում էին չափավոր տաբորականների (արտահայտում էին ունևոր գյուղացիների և քաղաքաբնակների շահերը) ընդդիմությանը։
Չնայած տաբորականների միջև տարաձայնություններին, նրանք մնում էին ապստամբած Չեխիայի հիմնական ռազմական ուժը։
Տաբորականները ստեղծեցին բանակ, մշակեցին այն ժամանակի համար առաջավոր ռազմական տակտիկա։ Նրանց բանակը պարտության մատնեց հուսյանների դեմ կազմակերպված հինգ խաչակրաց արշավանքները։ Սակայն հակասությունները տաբորականների միջև հանգեցրին բացահայտ պատերազմի։ Մի քանի մարտերում (1423, 1424) ձախ թևի տաբորականրերը ջարդեցին չափավորներին, իսկ 1434 թվականի մայիսի 30-ին չափավորները՝ ռեակցիայի ուժերի հետ՝ ձախերին։
1437 թվականին նվաճվեց տաբորականների վերջին՝ Սիոն ամրոցը։ 1452 թվականին չեխ թագավոր Ցիրժի Պոդեբրադցին գրավեց Տաբորը։
Կիպրոսի զինանշան
Կիպրոսի Հանրապետության զինանշանի կենտրոնական մասում՝ վահանի վրա, պատկերված է աղավնի՝ բռնած ձիթենու ճյուղ, ձիթենու ճյուղը և աղավնին խաղաղության խորհրդանիշն են։ Վահանի ներքևում 1960 թվականն է, այդ թվականին Կիպրոսը անկախացել է Միացյալ Թագավորությունից։ Վահանը պղնձե դեղին գույն է, խորհրդանիշը Կիպրոսի պղնձի հանքերի։ Վահանը շրջապատող թփերը խորհրդանշում են Կիպրոսի բնությունը։ Դրոշը հաստատվել է 1960 թվականին, Միացյալ Թագավորության կազմից դուրս գալու կապակցությամբ։ Զինանշանի հեղինակը Իսմեթ Գունեյն է, որը ստեղծել է նաև Կիպրոսի դրոշը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կիպրոսի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1960 զինանշաններ
Միխայիլ Ֆեդորով
Միխայիլ Ֆեդորով (Михайло Альбертович Федоров, ), ՏՏ ոլորտի ուկրաինացի ձեռներեց, թվային գործակալության հիմնադիր ։ 9-րդ գումարման Խորհրդարանի անդամ «Ժողովրդի ծառա» կուսակցությունից ։ 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի փոխվարչապետ, թվային փոխակերպման նախարար ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Զապորոժիեի ազգային համալսարանի սոցիոլոգիայի և կառավարման ֆակուլտետը, 2012 թվականին ընտրվել է «ուսանողական քաղաքապետ» ։
Ֆեդորովը զբաղեցրել է Գործառնական տնօրենի պաշտոնը «Գերմարդիկ» ձեռնարկատերերի կրթական նախագծում ։
2014 թվականին Գերագույն ռադայի արտահերթ ընտրություններին նա առաջադրվեց որպես «5.10» կուսակցությունից մարդկանց տեղակալների թեկնածու՝ այդ ցուցակում 166 համարի ներքո։ Ընտրության պահին անհատ ձեռներեց էր, «5.10» կուսակցության անդամ, ապրում էր Զապորժիխայի շրջանի Վասիլևկա քաղաքում ։
2019 թվականին Ուկրաինայի նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Զելենսկու նախընտրական քարոզչության ընթացքում նա digital ուղղության ղեկավարն էր ։ Երդմնակալությունից հետո նա նշանակվեց Ուկրաինայի նախագահի ազատ խորհրդական ։
2019 թվականին Գերագույն ռադայի արտահերթ ընտրություններին  «Ժողովրդի ծառա» կուսակցությունից մարդկանց տեղակալների թեկնածուն՝ ցուցակում նա 6-րդ համարն էր։ Ընտրության պահին նա SMMSTUDIO-ի տնօրենն էր, անկուսակցական էր։ Ապրում է Կիևում ։
2019 թվականի օգոստոսի 29-ից նա ծառայում է որպես Ուկրաինայի փոխվարչապետ, թվային փոխակերպումների նախարար Գոնչարուկի կառավարությունում ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի դուստր ։
Մարիգո Պոսիո
Մարիգո Պոսիո (Marigo Posio, 2 փետրվարի, 1882, Կորչա, Օսմանյան կայսրություն - 23 փետրվարի, 1932, Վլյորա, Ալբանիա), ալբանացի հասարակական գործիչ, Ալբանական ազգային շարժման ակտիվիստ , պայքարել է Ալբանիայում կանանց իրավունքների պաշտպանության համար։
Կենսագրություն
Մարիգո Պոսիոն ծնվել է 1882 թվականի փետրվարի 2-ին Կորչա քաղաքում (այլ աղբյուրների համաձայն՝ Կորչա քաղաքի մոտ գտնվող Հոչիշտ գյուղում )՝ Պապա Կոստա Պոչիի ու Լենկա Բալաուրիի ընտանիքում։ Մարիգո Պոսիոյի քույրն ամուսնացել է ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքիի հետ։ Նրա երկու եղբայրները՝ Նիկոն ու Քրիստոն, տեղափոխվել են ԱՄՆ. Նիկոն ապրել է Մասսաչուսեթս նահանգի Նաթիք քաղաքում, Քրիստոն՝ Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթի քաղաքում։
Մարիգո Պոսիոն սովորել է Կորչա քաղաքի առաջին ալբանական դպրոցում ։ Բավական վաղ տարիքում նա ամուսնացել է Ջովան Պոսիոյի հետ։ Զույգը 1904 թվականին տեղափոխվել է Վլյորա, որտեղ նրանց տունը դարձել է ալբանացի հայրենասեր գործիչների հանդիպման վայր։ Մարիգո Պոսիոն եղել է Labëria հայրենասիրական ակումբի անդամ, որ հիմնադրվել էր Վլյորայում 1908 թվականին։ Նա եղել է նաև ալբանական դպրոցի հիմնադրման նախաձեռնողներից մեկը. դպրոցը բացվել է 1909 թվականին։
Երբ 1912 թվականի նոյեմբերի 28-ին Վլյորայում հայտարարվել է Ալբանիայի անկախության հռչակագրի ընդունման մասին, քաղաքում բարձրացվել է Մարիգո Պոսիոյի կարած դրոշը ։ Ալբանացի հեղինակավոր քաղաքական գործիչ Լեֆ Նոսին նշում է, որ սև արծիվը կտրվել է կերպասից և կարվել կարմիր կտավի վրա։ Մարիգո Պոսիոն սեփական միջոցներով կարել է ևս մի քանի դրոշներ Վլյորայի պետական տարբեր հիմնարկների համար։
Մարիգո Պոսիոն գլխավորել է Ալբանացի կանանց կազմակերպությունը, որ հիմնադրվել է 1914 թվականի մայիսի 13-ին։ Այդ կազմակերպությունը, որի անդամ էին նաև այդ ժամանակի ալբանացի մի շարք հայտնի գործիչների կանայք, մասնավորապես օգնություն էր ցուցաբերում Ալբանիայի ու Հունաստանի սահմանային պատերազմի ժամանակ վիրավորված զինվորներին։
1921 թվականի փետրվարի 6-ին Մարիգո Պոսիոն սկսում է հրատարակել Shpresa shqiptare («Ալբանական հույս») թերթը, սակայն լույս են տեսել նրա միայն վեց համարներ ։
Մարիգո Պոսիոն հիվանդանում է թոքախտով։ Ալբանացի քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Քրիստո Ֆլոքին բարձրաձայնել է նրա վիճակի մասին՝ հիշեցնելով նրա ներդրումը Ալբանիայի անկախության ձեռքբերման գործում և նշելով, որ նա չի ստացել վետերանի կարգավիճակ, ինչպես 1912 թվականի իրադարձությունների շատ մասնակիցներ ։ Մարիգո Պոսիոն մահացել է 1932 թվականի փետրվարի 23-ին Վլյորա քաղաքում։ Նա թաղված է Zvërnec Monastery գերեզմանատանը ։
Մարիգո Պոսիոյի անունն է կրում Վլյորայի դպրոցներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Մշակույթի գործիչների միություն
2023 թվականին Միությունն անցել է կոլեգիալ կառավարման կարգի, ձևավորելով 9 հոգուց բաղկացած կառավարման խորհուրդ, որի նախագահ է ընտրվել Գուրգեն Բալայանը, իսկ փոխնախագահներ՝ Սուրեն Գրիգորը, Գագիկ Հառիճեցին և Նարեկ Մարտիրոսյանը։ 2023 թվականի մայիսի 29–ին, Միության նախագահ Գուրգեն Բալայանի մահից հետո կազմակերպության կառավարումը, որպես ժամանակավոր պաշտոնակատարի անցել է առաջին փոխնախագահ Սուրիկ Գրիգորյանին, ով էլ 2023 թվականի հունիսի 21–ին տեղի ունեցած համագումարի ընթացքում ընտրվել է Կազմակերպության նոր նախագահ ։
Գործունեություն
Միությունն իր գործունեության ընթացքում հրատարակել է Ժամանակակից գրականության մի քանի մատենաշարեր՝ ընթերցողի դատին ներկայացնելով մերօրյա գրողներին և համալրելով հանրապետական գրադարանային ֆոնդը։ Միությունը լայն բարեկամական կապեր է հաստատել և հաստատում օտարերկրյա համանման կազմակերպությունների՝ միությունների, ակադեմիաների, գրական-հասարակական միավորումների հետ և համագործակցում՝ փոխադարձ թարգմանությունների և հրատարակությունների միջոցով։ Միությունը ունի մի քանի տասնյակ անդամներ և պատվավոր անդամներ՝ ինչպես Հայաստանից և հայկական սփյուռքից, այնպես էլ այլ պետություններից։
Օտարերկրյա անդամների թվում են վյետնամցի հեղինակավոր գրող Մայ Վան Ֆանը, մոլդովացի արվեստաբան Լյուդմիլա Կուլիկովան, Ավստրալիայի ռուսական գրականության միջազգային ակադեմիայի նախագահ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր՝ Ալեքսանդր Սիդորովը, ակադեմիայի փոխնախագահ Տատյանա Զիմիչը, Ռուսաստանի գրողների միության (ՌԳՄ) գլխավոր քարտուղար և Միջազգային համագործակցության հարցերով հանձնաժողովի նախագահ Նիկոլայ Ժդանով-Լուցենկոն և ուրիշներ ։
Միության և ակադեմիայի միջև կնքված հուշագրի շրջանակներում համատեղ ծրագրեր են իրականացվում նաև Հայաստանում և Արցախում։ Այս կապակցությամբ Ակադեմիան ստեղծել է նաև մրցութային կազմկոմիտե, որի նախագահ է նշանակվել Հայաստանում և Արցախում Ռուսական գրականության Միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս, Մշակույթի գործիչների միության պատվավոր անդամ և Միջազգային համագործակցության հարցերով հանձնաժողովի նախագահ Մուշեղ Մխիթարյանը, իսկ տեղակալներ՝ ակադեմիայի ակադեմիկոսներ, Միության նախագահ Գուրգեն Բալայանը և Միության Խորհրդի անդամ Սոֆյա Սարգսյանը ։
Միությունը ներկայում իրականացնում է երկու գրական մրցույթներ՝ «Հայ գիր » ամենամյա գրական մրցույթը և «ԼիտՄոստ » գրական թարգմանության ամենամյա մրցույթը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հասարակական կազմակերպություններ Կատեգորիա:2022 հիմնադրումներ Հայաստանում
Հմայակ Միսակյան
Հմայակ Միսակյան, Ավստրիան ներկայացնող հայ ծանրամարտիկ, 2023 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր պոկում վարժությունում (81 կգ քաշային կարգ)։
Կենսագրություն
Հմայակ Միսակյանը ծնվել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Գյումրիում։ 2017 թվականին տեղափոխվել է Հունաստան, որի դրոշի ներքո դարձել է աշխարհի պատանեկան առաջնության բրոնզե մեդալակիր հրում վարժությունում և երկամարտում ։
Երեք տարի անց Սարգիս Մարտիրոսյանի առաջարկով տեղափոխվել է Ավստրիա և սկսել է ներկայացնել այդ երկիրը։ Այժմ ծառայում է Ավստրիայի զինված ուժերում, ներկայացնում է բանակի մարզական ակումբը։ Կոչումով եֆրեյտոր է ։
Մեծահասակների մրցումներում իր առաջին մեդալը Միսակյանը նվաճել է Երևանում 2023 թվականին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։ Նա 151 կգ արդյունքով դարձել է պոկում վարժության բրոնզե մեդալակիր (81 կգ քաշային կարգում)։ Դա Ավստրիայի ռեկորդ է։ Երկամարտի 326 կգ արդյունքով, որը նույնպես այդ երկրի ռեկորդ է, Հմայակը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ
Սարդ-մարդը (ֆիլմ)
«Սարդ-մարդը» (Spider-Man), 2002 թվականի արկածային մարտաֆիլմ-մելոդրամա սուպերհերոսների մասին, Փիթեր Փարքերի մասին պատմող կինոեռագրության առաջին մասը, որում ներկայացվում է, թե ինչպես է տղան դարձել Սարդ-մարդ։ Ֆիլմի ռեժիսորը Սեմ Ռեյմին է։
Սուպերհերոսի դերը կատարում է Թոբի Մագուայերը։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Ուիլեմ Դեֆոն, Քիրստեն Դանստը, Քլիֆ Ռոբերտսոնը, Ջոնաթան Քիմբլ Սիմոնսը, Ռոզմարի Հարրիսը, Բիլ Նանը, Մայքլ Պապաջոն, Էլիզաբեթ Բենքսը, Թեդ Ռեյմին, Ջո Մանգանելոն և այլք։
Սյուժե
Փիթեր Փարքերը համեստ աշակերտ է, որ ապրում է սովորական կյանքով և գաղտնի սիրում է Մերի Ջեյն Ուոթսոնին, որ իր հարևանուհին ու համադասարանցին։ Փիթերը հետաքրքրվում է լուսանկարչությամբ։ Նա որբ է, ապրում է ոչ հարուստ հորեղբոր ու նրա կնոջ հետ։ Մի անգամ էքսկուրսիայի ժամանակ Փիթերին խայքում է ձևափոխված ԴՆԹ-ով սարդը։ Որոշ ժամանակ անց տղան իր մոտ նկատում է սովորական մարդկանց ոչ հատուկ ունակություններ՝ մեծ ուժ, դիմացկունություն, պատերի ու առաստաղի վրայով սողալու և սարդոստայն բաց թողնելու կարողություն։
Փիթերը որոշում է օգտագործել իր ուժը գումար շահելու համար, որպեսզի մեքենա գնի և դրական տպավորություն թողնի Մերի Ջեյնի վրա։ Առանց կանոնների մարտի ժամանակ նա հաղթում է ռեստլեր Մագրոյին, սակայն նրան խաբում և խոստացված գումարի փոխարեն տալիս ընդամենը 100 դոլար։ Երբ մարտի կազմակերպիչների թալանում են, Փիթերը հրաժարվում է օգնել՝ այդպիսով լուծելով իր վրեժը։ Սակայն երբ կողոպտիչը սպանում է Փիթերի հորեղբայր Բենին, նա անզգուշաբար սպանում է հանցագործին։ Դրանից հետո Փիթերը հասկանում է, որ իր կոչումը հանցագործների դեմ պայքարելն է։
Այդ ժամանակ Նորման Օզբորնը՝ Հարրի Օզբորնի հայրը, ով ֆինանսավորում է ռազմական ոլորտում կատարվող հետազոտություններ, որոշում է փորձարկում կատարել իր վրա՝ դրանով իսկ ապացուցելով իր գաղափարների հեռանկարային լինելը։ Փորձարկման արդյունքում նա վերածվում է չարագործ Կանաչ գոբլինի, ով ամեն ինչի պատրաստ է հանուն իր նպատակի իրականացման։ Փիթեր Փարքերն աշխատանքի է տեղավորվում որպես լուսանկարիչ. նա պետք է լուսանկարի Սարդ-մարդուն, այսինքն՝ իրեն։
Սարդ-մարդու ու Կանաչ գոբլինի միջև տեղի ունեցած եզրափակիչ մենամարտում վերջինս պատանդ է վերցնում Մերի Ջեյնին և ճոպանուղու վագոնում գտնվող երեխաներին։ Այնուհետև նա Սարդ-մարդուն առաջարկում է ընտրել՝ փրկել Մերի Ջեյնին կամ երեխաներին։ Փիթերը փրկում է և՛ Մերի Ջեյնին, և՛ երեխաներին։ Այդ մահացու պայքարում մեծ դժվարությամբ հաղթում է Սարդ-մարդը։ Կանաչ գոբլինը փորձում է սպանել Փիթերին, սկակայն անզգուշությամբ զոհվում է իր իսկ սավառնակի պատճառով։ Մահվանից առաջ նա խնդրում է ներել իրեն և ոչինչ չպատմել Հարրիին։ Երբ Սարդ-մարդը Օզբորնի անշունչ մարմինը տանում է նրա տուն, Հարիին նկատում է նրան և որոշում վրեժ լուծել։
Ֆիլմի ավարտին Մերի Ջեյնը համբուրում է Սարդ-մարդուն։ Ակնարկվում է, որ աղջիկը հասկացել է Փիթեր Փարքերի վարած երկակի կյանքի մասին։ Նորման Օզբորնի թաղման ժամանակ Հարրին իր ընկեր Փիթերին պատմում է Սարդ-մարդուց վրեժ լուծելու իր մտադրության մասին։
Քննադատություն
Ֆիլմն արժանացել է դրական արձագանքների։ Rotten Tomatoes ագրոգատորում գրախոսականների 89%-ը եղել է դրական՝ 7,6 գնահատականով։ Metascore-ում միջին գնահատականը եղել է 100-ից 73 միավոր։ Ռոջեր Էբերտը, չնայած ցածր գնահատականին (2,5/4), գովել է հերոսի ծագման պատմությունը, իսկ հերոսների մասին ասել է, թե նրանք չեն հիասթափեցնի օրիգինալ կոմիքսների սիրահարներին։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Ֆիլմը ներկայացվել է Օսկարի «Լավագույն ձայն» և «Լավագույն վիզուալ էֆեկտներ» անվանակարգերում։
Քասթինգ
Նախքան Սեմ Ռոյմին Կանաչ գոբլինի դերի համար կընտրեր Ուիլեմ Դեֆոյին, այդ դերն առաջարկվել է Նիկոլաս Քեյջին և Ջոն Մալկովիչին ։ Դերասաններ Ջոն Մալկովիչն ու Ուիլեմ Դեֆոն միասին նկարահանվել են «Վամպիրի ստվերը» (2000) ֆիլմում, որի պրոդյուսերն է եղել Նիկոլաս Քեյջը։
Ջեյմս Ֆրանկոն, որ ֆիլմում մարմնավորել է Հարրի Օզբորնին, նախապես լսումների է մասնակցել Փիթեր Փարքերի դերի համար ։ Սարդ-մարդու դերը առաջարկվել է նաև Հիթ Լեջերին, սակայն նա մերժել է՝ ասելով. «Դա ինձ համար չէ։ Ես կգողանամ ինչ-որ մեկի երազանքը»։
Սաունդթրեք
Ֆիլմի երաժշտությունը գրվել է ամերիկացի երաժիշտ Դենի Էլֆմանի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Սարդ-մարդու մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Դենի Էլֆմանի Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Մոդուս
Մոդուս, տրամաբանության, փիլիսոփայության և իրավագիտության (Մոդուս պրոսեդենդի, Մոդուս վիվենդի) մեջ օգտագործվող տերմին։ Ավանդական տրամաբանության մեջ մոդուս են անվանվում իլլոգիզմի (մտահանգման) տարատեսակները։ «Մոդուս»-ի հասկացությունը, եզրակացության կանոն իմաստով, գործածվում է նաև արդի ձևական (մաթեմատիկական) տրամաբանության մեջ։ Փիլիսոփայության մեջ մոդուսը, ի տարբերություն ատրիբուտի, բնորոշում է առարկայի անցողիկ հատկությունը, միասնականի դրսևորման ձևերի բազմազանությունը։
Միքայել Անագնոս
Միքայել Անագնոս (Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος/Ανάγνος, նոյեմբերի 7, 1837, Պապինգո, Հունաստան - հունիսի 29, 1906, Ռումինիա), Փերկինսի կույրերի դպրոցի հոգաբարձու և ավելի ուշ երկրորդ տնօրեն։ Եղել է հեղինակ, մանկավարժ և իրավապաշտպան։ Անագնոսը հայտնի է Հելեն Քելլերի հետ իր աշխատանքով ։
Պատմություն
Միքայել Անագնոստոպուլոսը ծնվել է 1837 թվականի նոյեմբերի 7-ին Պապինգոյում՝ Էպիրուսի լեռնային շրջանի մի փոքրիկ գյուղակում։ Նրա հայրը՝ Դեմետրիոս Ա. Թեոդորն էր, իսկ մայրը` Կալինա Պանայոտեսը։ Նրա հայրը հողագործ ու հովիվ էր և նա մեծ նշանակություն էր տալիս իր միակ զավակի կրթությանը։ Շրջանը օսմանյան տիրապետությունից չի խաթարվել, և նրանք, ովքեր բնակվում էին այնտեղ, հատուկ հարկ են վճարել սուլթանին։ Օսմանյան զինվորները երբեք գյուղ չեն եկել։ Անագոսը Յանինայի միջնակարգ դպրոց է հաճախել և տասնինը տարեկան հասակից հաճախել է Աթենքի Ազգային և Կապոդիստրական համալսարան (այժմ Աթենքի համալսարան)։ Հաջորդ չորս տարիների ընթացքում նա ուսումնասիրել է հունարեն, լատիներեն, ֆրանսերեն լեզուները և փիլիսոփայություն առարկան։ Այնուհետև Անագնոսը երեք տարի սովորել է իրավաբանություն՝ քաղաքագետ ու լրագրող դառնալու մտադրությամբ։ 24 տարեկանում նա միացավ «Էթնոֆիլաքս» օրաթերթին՝ Աթենք քաղաքոում։ Հետագայում դարձել է թերթի գլխավոր խմբագիր ։
Անագնոսը ակտիվ դերակատարություն ունեցավ Օտտոն առաջին թագավորի և նրա կառավարության դեմ ընդդիմանալու գործում։ Նա ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Օտտոն թագավորի գահընկեցման գործում՝ ներկայացնելով մասոնական օթյակները որպես գահընկեցման տարր Ջուզեպպե Գարիբալդիի և նրա որդիներից մեկի օգնությամբ: Գեորգիոս առաջին թագավորը փոխարինեց Օտտոն թագավորին, իսկ Անագնոսը թողեց թերթը 1866 թվականին Կրետեի ապստամբության հետ կապված տարաձայնությունների պատճառով։ Հունաստանը ակտիվորեն պատերազմում էր Օսմանյան կայսրության հետ սկսած 1821 թվականից, և ամերիկացի ֆիլհելենը և բժիշկ Սամուել Գրիդլի Հոուն 1860-ականներին մեկնեցին Հունաստան՝ օգնություն հասցնելու նպատակով։ Բժիշկ Սամուել Գրիդլի Հոուն հանդիպեց Անագնոսին և աշխատանքի ընդունեց նրան որպես քարտուղար։ Անագնոսը օգնություն էր կազմակերպում պատերազմի համար և ղեկավարում էր Կրետեի կոմիտեի գործերը Աթենքում։ Բժիշկ Հոուն ստիպված եղավ վերադառնալ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և Անագնոսին հրավիրեց Բոստոն՝ շարունակելու իր աշխատանքը Կրետեի կոմիտեի հետ Նոր Անգլիայում մոտ 1868 թվականին։
Անագնոսը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ է ժամանել 31 տարեկան հասակում։ Նա Հոուի ընտանիքի մասնավոր դաստիարակն էր։ Հոուն հիմնել է նաև Փերկինսի կույրերի դպրոցը։ Անագնոսը սկսեց լատիներեն և հունարեն սովորեցնել մի քանի կույր երեխաների։ Մի քանի տարի ԱՄՆ-ում բնակվելուց հետո, Հոուի աջակցությամբ, Անագնոսը սկսեց հունարեն դասավանդել տարբեր քոլեջներում։ Նա ամուսնացավ Հոուի դստեր՝ Ջուլիա Ռոմանա Հաուի հետ, 1870 թվականի դեկտեմբերին։ Անագնոսի մշտական տունը դարձավ Բոստոնը։
Անագնոսը Հոուի օգնականն էր։ Երբ Հոուն բացակայում էր, Անագնոսը Փերկինսի կույրերի դպրոցի ժամանակավոր տնօրենն էր դառնում։ Նա շատ լավ ծանոթացավ կույրերի և խուլերի ուսուցման համակարգին։ Նա ուսումնասիրել է Փերկինսի կույրերի դպրոցի նախկին աշակերտ Լորա Բրիջմանի հաջողությունները։ Սա նպաստեց Հելեն Քելլերի, Թոմաս Սթրինգերի, Վիլի Էլիզաբեթ Ռոբինի և այլ կույր ու խուլ ուսանողների հետ աշխատանքում։ Հոուն մահացավ 1876 թվականի հունվարին; Իր մահից հետո Անագնոսը դարձավ Փերկինսի կույրերի դպրոցի երկրորդ տնօրեն:
Անագնոսը հրատարակել է «Կույրերի կրթություն» աշխատանքը 1882 թվականին։ Մոտավորապես այս ժամանակահատվածում նա մշակեց մի ծրագիր մանկապարտեզի համար, որը կսովորեցներ կույր և խուլ երեխաներին։ Նրա կինը շատ կիրթ էր։ Այդ ժամանակ նա մի քանի գրքեր էր հրատարակել և աջակցել և ոգեշնչել ամուսնու աշխատանքը խուլերի և կույրերի հետ, ինչպես նաև օգնել է գումար հավաքել մանկապարտեզի համար։ Այնուամենայնիվ, նա հանկարծամահ եղավ 41 տարեկանում 1886 թվականին։ Զույգը երեխա չուներ։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Բոստոնի Ջամայկա Պլեյն քաղաքում կառուցվեց մանկապարտեզի շենք և կազմակերպվեց մեծ նվիրատվություն։ Անագնոսը զրկվեց փոխհատուցումից և անխոնջ աշխատեց նախագիծն ավարտին հասցնելու համար։ Առաջին ուսանողներից մեկը Թոմաս Սթրինգերն էր։ Մոտավորապես այս ժամանակ Անագնոսը ուղարկեց Փերկինսի նախկին ուսանող Էնն Սալիվանին՝ ուսուցանելու Հելեն Քելլերին :
Անագնոսը մոտ 1889 թվականին 15 ամսով ճանապարհորդեց Հունաստան և Եվրոպայի այլ երկրնեն։ Հունաստանում գտնվելու ժամանակ նա հանդիպել է Հունաստանի թագուհի Օլգա Կոնստանտինովնայի հետ։ Թագուհին իմացավ Հելեն Քելլերի պատմության մասին և խնդրեց իրեն հասցնել Անագնոսի կողմից գրված յուրաքանչյուր նամակը։ Նրա հետաքրքրությունն այնքան բուռն էր, որ նա պահում էր նամակներից մի քանիսը, և ինը տարեկան կույր աղջիկը մեծ հարգանք էր վայելում թագուհու պալատում։ Ամերիկյան շատ թերթեր շրջանառեցին Հելեն Քելլերի ժողովրդականության մասին պատմությունը թագավորական արքունիքում, ինչը զարգացրեց նրա ժառանգությունը։ Մոտ տասը տարեկան Հելեն Քելլերը գրել է «Սառնամանիք Արքան» և այն ուղարկել որպես ծննդյան նվեր Անագնոսին։ Պատմվածքը նա հրապարակել է «The Mentor» Փերկինսի շրջանավարտների ամսագրում։ Այնուհետև պատմությունը հրապարակվեց «The Goodson Gazette» թերթում, նվիրված է խուլերի և կույրերի կրթությանը, որը հիմնված էր Վիրջինիայում։ Հետագայում Հելեն Քելլերը դարձավ առաջին խուլ և կույր կինը, ով ստացավ բակալավրի կոչում։ Նրա պատմությունը դարձավ ամենահայտնիներից մեկը ամերիկյան պատմության մեջ ։ Անագնոսը հաճախ էր ժամանակ անցկացնում Հարվարդի համալսարանի նշանավոր պրոֆեսոր Եվանգելինոս Ապոստոլիդես Սոֆոկլեսի հետ։ 1892 թվականին Անագնոսը Հարվարդի համալսարանից ստացավ դոկտորի պատվավոր կոչում։ Մոտ 1900 թվականին նա մեկնում է Փարիզ՝ մասնակցելու Ուսուցիչների և Կույրերի ընկերների միջազգային կոնգրեսին։ Նրան ուղարկեցին ներկայացնելու և՛ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, և՛ Փերկինսի դպրոցը։ Նա մեծ ֆինանսական ներդրումներ է կատարել հունական կրթության մեջ և դպրոցներ հիմնել Հունաստանի Պապինգո քաղաքում։ Նա ԱՄՆ-ում Հույների ազգային միության նախագահն ու հիմնադիրն էր։ Նա հիմնադրել է նաև Պլատոնի ընկերությունը, Համահունական միությունը և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կազմակերպությունը։ Նա Մասաչուսեթսի բժշկական մարմնամարզության ասոցիացիայի փոխնախագահն էր։ Անագնոսը մեծ դեր ունեցավ Բոստոնի տարածքում տեղական ուղղափառ եկեղեցիներ հիմնելու և տեղի հույն ներգաղթյալներին օգնելու գործում ։
1906 թվականին, 69 տարեկան հասակում, նա մեկնեց Աթենք և հետևեց Օլիմպիական խաղերին։ Մահացել է 1906 թվականի հունիսի 29-ին Ռումինիայում ճանապարհորդելիս։ Նրա մարմինը տեղափոխվել է Էպիրոս և թաղվել այնտեղ։ Բոստոնում 2000 մարդ հավաքվել էր նրա հիշատակի ծառայության համար Տրեմոնտ Տաճարում։ Նշանավոր հյուրերի թվում էին նահանգապետ Քերթիս Գիլդ կրտսերը, քաղաքապետ Ջոն Ֆ. Ֆիցջերալդը, Ջուլիա Ուարդ Հաուն, Մասաչուսեթսի եպիսկոպոս Ուիլյամ Լոուրենսը և Ֆլորենս Հոու Հոլը :
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Articles with hCards Կատեգորիա:Հույն ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հույն գրողներ
Վիոլետա Պարրա
Վիոլետա դել Կարմեն Պարրա Սանդովալ (Violeta del Carmen Parra Sandoval, ), չիլիացի կոմպոզիտոր, երգահան, ֆոլկլորիստ, էթնոերաժիշտ, վիզուալ արտիստ։ Նա առաջին անգամ ստեղծեց Nueva canción chilena (Չիլիական նոր երգ), ինչը չիլիական ժողովրդական երաժշտության վերականգնում և վերստեղծում էր, որն իր շրջանակներն ընդլայնեց Չիլիից դուրս։ Պարրան հայտնի է որպես «Լատինական Ամերիկայի ժողովրդական երգի մայր»։ 2011 թվականին Անդրես Վուդը Վիոլետա Պարրայի մասին նկարահանել է «Վիոլան գնաց երկինք» (Violeta se fue a los cielos) կենսագրական ֆիլմը։