cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վլադիմիր Մեդինսկի
Գիտական աստիճանից զրկելու պահանջ
2017 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի նախագահությունը որոշեց չզրկել Մեդինսկուն գիտական աստիճանից և անհիմն համարեց նրա ատենախոսության հավակնությունները ։ Սակայն հոկտեմբերի 23-ին ԿԳՆ գիտության խորհուրդը կոչ է արել ԲՈՀ-ի պլենումին վերանայել Մեդինսկու ատենախոսության հանձնաժողովի նախագահության որոշումը ։
Քննադատություն
Մշակույթի շատ գործիչներ, ովքեր ակնկալում էին նախարարի պաշտոնում տեսնել իրենց հայտնի մշակութային միջավայրի կազմակերպչին, կասկածով են վերաբերվել Մեդինսկու նշանակմանը։ Նրանց թվում են դերասանուհի Լիա Ախեջակովան, ռեժիսորներ Ալեքսանդր Սոկուրովը և Յուլի Գուսմանը, «Յասնայա Պոլյանա» տուն-թանգարանի տնօրեն Վլադիմիր Տոլստոյը, արտասահմանյան գրականության համառուսաստանյան պետական գրադարանի տնօրեն Եկատերինա Գենիևան ։ Խիստ բացասաբար է վերաբերվել Մեդինսկիի նշանակմանը կոմունիստների առաջնորդ Գենադի Զյուգանովը, որը նորանաշանակ նախարարին բնութագրել է որպես «ամենացավոտ ռուսատյացներից և հակախորհրդատուներից մեկը», և կոմկուսի ՌԴԿԿ խմբակցությունն իր պաշտոնական բողոքն է հայտնել այդ նշանակման դեմ ։
Gazeta.ru-ի նշանակումից մեկ ամիս անց Մեդինսկին, համեմատելով մշակույթի նախարարության ղեկավարի աթոռին իր նախորդների՝ Միխայիլ Շվիդկիի, Ալեքսանդր Սոկոլովի, Ալեքսանդր Ավդեեւի հետ, նշել է, որ բոլոր անհատական առանձնահատկություններով հանդերձ այդ գործիչները պատկառելի ֆիգուրներ են եղել և մտավորականությունը միանշանակ ընկալվել է որպես մտավորականներ։ Մեդինսկու՝ նախարարի պաշտոնում գտնվելու առաջին իսկ շաբաթները, պարբերականի գնահատմամբ, ցույց են տվել, որ մշակույթի գործիչներն ու մշակութային ոլորտի պաշտոնյաները «ակնհայտորեն ապշած են ղեկավարի գալստյան կապակցությամբ, ով նույնիսկ չի ձգտում մտավորականի տեսք ունենալ» ։
Նշանակման քննադատները նշել են Մեդինսկու նոր պաշտոնի մասնագիտական փորձի անհամապատասխանությունը։ Լրագրող Անդրեյ Պիոնտկովսկին նրան համեմատել է Երրորդ Ռեյխի քարոզչության նախարարի հետ ։ Նախկին վարչապետ Միխայիլ Կասյանովը նշանակեց նրան որպես Վլադիմիր Պուտինի օրոք զարգացած քարոզչական մեքենայի մի մաս ։ Քաղաքագետ Ալեքսանդր Կոնովալովը համարեց, որ այս նշանակումը պայմանավորված է քաղաքական հավատարմությամբ, այլ ոչ թե մասնագիտական ​​հատկություններով. լրագրող Բորիս Գրոզովսկին նրան անվանել  է հասարակության ճաշակի ապտակ ։
2016 թվականիի հոկտեմբերի 28-ին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի 24 ակադեմիկոսների և թղթակից անդամների դիմումներում Մեդինսկու բնականոն գիտական ​​պոլեմիկաներին փոխարինելը «հակառակորդների դեմ տարածքային չարաշահում» -ով անթույլատրելի է համարվել։ Միևնույն ժամանակ, գիտնականներին հատկապես վրդովեցրել է այն փաստը, որ նման չարաշահումները հնչում են Ռուսաստանի մշակույթի նախարարի շուրթերից ։
Հակամարտություն Դանիիլ Գրանինի հետ
2014 թվականի հունվարի վերջին Մեդինսկին և Ռուսաստանի ռազմական պատմական ընկերության գիտական ​​ղեկավար Միխայիլ Մյագկովը մասնակցեցին Հայրենական մեծ պատերազմի պատմության քննարկմանը և դրա շարադրմանը պատմության միասնական դասագրքում՝ «Հաղթանակի գին»-ը հաղորդման ժամանակ «Էխո Մոսկվի» ռադիոկայանում ։ Լենինգրադի շրջափակման քննարկման ժամանակ խոսք է գնացել «ռոմացի կանանց» մասին, որոնք իբր ծառայել են քաղաքային ղեկավարությանը (մասնավորապես՝ մարզկոմի առաջին քարտուղար և քաղկոմի քարտուղար Անդրեյ Ալեքսանդրովիչ Ժդանովին)։ Հաղորդման վարող Վիտալի Դիմարսկին հայտնել է, որ հրուշակեղենի արտադրամասի մասին տեղեկատվությունը հայտնվել է գրող-ֆրոնտովիկ Դանիիլ Գրանինի 2013 թվականի «Շրջափակված գրքի» վերահրատարակման մեջ, ինչին Մեդինսկին պատասխանել է. «Սուտ է»։
Մեդինսկու խոսքերն ընդունվել են Գրանինի հաշվին։ Regnum լրատվական գործակալությունը հոդված է հրապարակել պատմաբանին հասցված վիրավորանքի մասին, իսկ մեկ օր անց Սանկտ Պետերբուրգի Օրենսդիր ժողովի «Յաբլոկո» կուսակցությունից պատգամավոր Բորիս Վիշնևսկին Facebook սոցիալական ցանցի էջում բաց նամակում նախարարից պահանջել է հերքել «Շրջափակված գրքում» ներկայացված տեղեկությունները կամ ներողություն խնդրել գրողից ։ Նախարարության մամուլի ծառայությունը հայտարարել է, որ Մեդինսկու խոսքերը սխալ են մեկնաբանվել և չեն վերաբերել Գրանինին և նրա աշխատանքին։ Նախարարության ներկայացուցչի խոսքով՝ Մեդինսկին հերքել է Գրանինի և Ալես Ադամովիչի «ռոմացի կանանց» մասին տեղեկությունների նախնական հրապարակումը. հրուշակեղենի արտադրամասի լուսանկարները լայն տարածում են ստացել «Արգելափակման գրքի» վերահրատարակումից շատ առաջ։ Նշվում էր նաև, որ խմորեղենը չէր կարող նախատեսված լինել Ժդանովի համար. նա դիաբետիկ էր ։ ՌՌՊԸ կայքում զետեղված հրապարակման մեջ Մյագկովը պաշտպանել է նախարարին՝ հայտնելով, որ հաղորդման ժամանակ Մեժարսկին բազմիցս ընդհատել է Մեդինսկուն. Մեդինսկու խոսքով՝ փետրվարի 12-ին սահմանագծին կայացած հեռախոսազրույցում գրողի հետ թյուրիմածությունը լուծվել է ։ Մեկնաբանելով պետերբուրգյան «100 TV» հեռուստաալիքի եթերում տեղի ունեցած հեռախոսազրույցը՝ Գրանինը նշել է, որ ներողություն չեն խնդրել, բայց նա չի պնդի անել դա ։
Հունիսին Պրեսնենսկի շրջանի դատարանը քննել է Մեդինսկու պատվի և արժանապատվության պաշտպանության հայցը ընդդեմ Regnum լրատվական գործակալության։ Հայցվորի պահանջները հանգում էին հերքման հրապարակմանը «ՌԴ մշակույթի նախարար Վլադիմիր Մեդինսկին, ելույթ ունենալով «Էխո Մոսկվի» ռադիոկայանի եթերում, «ստահոդ» է անվանել փետրվարի 10-ին գործակալության կողմից հրապարակված Դանիիլ Գրանինի հրապարակումները» Սմոլնիի համար ռոմացի կանանց շրջափակման ժամանակ» արտահայտության վերաբերյալ ։ Մեդինսկիի փաստաբանը բողոքարկել է Մոսկվայի քաղաքային դատարանում որոշումը լրագրողների օգտին կատարելու վերաբերյալ ։ Գործի քննության ընթացքում կողմերը հաշտության համաձայնագիր են կնքել, որի վերաբերյալ Regnum-ը հերքում է հրապարակել հոկտեմբերի 22-ին ։
Բախում լրագրողների հետ
2015 թվականի մարտին Մեդինսկին դեմ արտահայտվեց մշակույթի նախարարության կոլեգիայի նիստին զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին հրավիրելուն՝ հիմնավորելով դա ժողովներում քննարկվող հարցերում լրագրողների ոչ բավարար կոմպետենտությամբ։ Նախադեպը տեղի է ունեցել խորհրդի հերթական նիստում, որն ուղիղ հեռարձակվել է բաժնի կայքում։ Նախարարության մամուլի ծառայությունը կատարվածը բացատրեց ԶԼՄ-ներում քննարկումների անճիշտ լուսաբանումից խուսափելու ցանկությամբ և լրագրողներին հրավիրեց օգտագործել հանդիպումներից հետո նախարարության կողմից հրապարակված նյութերը ։
Մեդինսկու նախաձեռնությունը քննադատության է ենթարկվել պրոֆեսիոնալ հանրության կողմից։ Մոսկվայի լրագրողների միության նախագահ Պավել Գուսևը, ՏԱՍՍ-ին տված մեկնաբանության մեջ, համարեց, որ դա հակասում է «Զանգվածային լրատվության մասին» № 2124-1 օրենքին և դեմ է լրագրողների մասնագիտական գործունեությանը։ Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության քարտուղար և Ռուսաստանի և Արևելյան Ասիայի լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի ներկայացուցչական գրասենյակի տնօրեն խոչընդոտում է քաղաքացիական վերահսկողությունը ։ Բաց կառավարության մամուլի ծառայությունը նշել է դրա անհամապատասխանությունը նախարարական ամփոփիչ կոլեգիաների բացվածության բարձրացմանն ուղղված կառավարական հանձնաժողովի գործող հանձնարարականներին ։
Հակամարտություն ՌԴ Պետական արխիվի տնօրեն Սերգեյ Միրոնենկոյի հետ
2015 թվականի ամռանը Մեդինսկին հրապարակային բախում ունեցավ Ռուսաստանի Դաշնության Պետական արխիվի (ՌԴՊԱ) տնօրեն, պրոֆեսոր Սերգեյ Միրոնենկոյի հետ` Խորհրդային Միության պատմության մի շարք փաստերի մեկնաբանման մեջ ունեցած տարաձայնությունների հիման վրա ։ Մասնավորապես, 2015 թվականի հունիսի 22-ին, Միրոնենկոն, Ռուսաստանի մամուլի համաշխարհային կոնգրեսում, Մոսկվայում, հիմնվելով հանրության համար մատչելի փաստաթղթերի վրա, Դուբոսեկովոյի մերձակայքում Պանֆիլովի 28 տղամարդկանց սխրանքի պատմությունը անվանել էր առասպել (1941 թվականի նոյեմբեր)  ։ Արձագանքելով Պետական արխիվի ղեկավարի մեկնաբանությանը՝ Մեդինսկին խորհուրդ տվեց Միրոնենկոյին կենտրոնանալ հիմնական մասնագիտության վրա, սեփական գնահատականները չտալ արխիվային փաստաթղթերին և ավելացրեց. «Եթե ցանկություն լինի փոխել մասնագիտությունը, մենք դա կհասկանանք»։ Հետագայում մշակույթի նախարարն իր արձագանքը բացատրել է նրանով, որ, իր կարծիքով, պետական արխիվի տնօրենի պաշտոնական ելույթը ընկալվում է ոչ թե որպես գիտնականի դիրքորոշում, այլ որպես պետության դիրքորոշում ։ 2016 թվականի մարտի 16-ին Միրոնենկոն ազատվեց Ռուսաստանի Դաշնության Պետական ​​արխիվի տնօրենի պաշտոնից ։ Պետական արխիվի տնօրենի պաշտոնանկությունը պատճառաբանվել է պետական ծառայողների համար առավելագույն տարիքը 65 տարեկանը լրանալու հանգամանքով։ Միաժամանակ Միրոնենկոն պահպանել Է ԳՖՀ-ի գիտական ղեկավարի պաշտոնը, և պարզաբանել է, որ հեռանալու մասին որոշումն ինքնուրույն է ընդունել և դրանում «ոչ մի սարսափելի բան չի տեսնում» ։ Շատերը Միրոնենկոյի պաշտոնանկությունը կապեցին նախարարի հետ նրա բախումը ։
2016 թվականի հոկտեմբերին «Քսանութ պանֆիլովցիներ» ֆիլմի պրեմիերայից հետո, որը նկարահանվել է ՌԴ մշակույթի նախարարության ֆինանսական աջակցությամբ, Մեդինսկին կտրուկ արձագանքել է թերահավատների մասին։ Լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցում նա նրանց անվանել է «ավարտված տականքներ», որոնք կասկածի տակ են դնում 28 պանֆիլովցիների «սուրբ լեգենդ»-ը, քանի որ, ըստ նախարարի, դա Հայրենական մեծ պատերազմում ժողովրդի սխրանքի խորհրդանիշն է ։
Կա Ֆոսկարի համալսարանի պատվավոր դոկտորի աստիճան
2014 թվականի մարտին տեղի ունեցավ Կա Ֆոսկարի համալսարանի գիտական խորհրդի քվեարկությունը Մեդինսկի աստիճանի պատվավոր դոկտորի շնորհման վերաբերյալ, որը կազմակերպվել էր փիլիսոփայության և մշակութային ժառանգության ֆակուլտետի միջնորդությամբ (Dipartimento di Filosofia e Beni Culturali) ։ Միաձայն որոշումը երկար ժամանակ չի հրապարակվել և հրապարակվեց միայն մայիսի 7-ին՝ համալսարանի կողմից կայանալիք արարողության մասին կոմյունիկեի հրապարակումից և հրավիրատոմսերի ուղարկումից հետո։ Նորությունը լայն արձագանք է ստացել իտալական ակադեմիական հանրությունում. հեղինակավոր տիտղոսի շնորհման դեմ բողոքով հանդես են եկել համալսարանի պրոֆեսորներ Դոնաթելա Պոսոմային և Ստեֆանո Անտոնիուտտին։ Դժգոհությունն առաջացել է ընդհանուր նամակից, որի տակ ստորագրել են համալսարանի շուրջ 100 աշխատակիցներ։ Ցուցարարները մեղավորության մեջ էին դնում Մեդինսկու ստալինիստական և հոմոֆոբական արտահայտությունները, եվրոպական մշակույթի նկատմամբ հարգանքի բացակայությունը, քննադատում էին Մեդինսկուն Վենետիկում XIV ճարտարապետական բիենալեում ռուսական տաղավարի կոմիսար Գրիգորի Ռևզինին աշխատանքից ազատելու համար («Մեծ քաղաք» ամսագրին տված հարցազրույցում Ռևզինը կապում էր պաշտոնանկությունը Ռուսաստանի Դաշնությանը Ղրիմի միանալու իր հայացքների հետ), հիշեցնում էին դոկտորական ատենախոսության մեջ գրագողության մեջ մեղադրանքների մասին ։
Ամսի 10-ին հայտնի իտալական թերթում լույս է տեսել «Փոթորիկ Կա Ֆոսկարում. Կա Ֆոսկարի համալսարանի պրոֆեսորները վիճարկում են պատվո դոկտորի աստիճանի շնորհումը ռուս նախարարին» հոդվածը․ նույն օրը երեկոյան համալսարանը տեղեկացրել է արարողությունը հետաձգելու մասին՝ վկայակոչելով նախարարի զբաղվածությունը ։ Արարողությունը տեղի է ունեցել մայիսի 15-ին Մոսկվայում՝ մշակույթի նախարարության շենքում, և Մեդինսկուն թիկնոցը ու պատվավոր դոկտորի դիպլոմը հանձնելու համար Մոսկվա է ժամանել Կա Ֆոսկարի գիտական և մշակութային հաստատությունների հետ հարաբերությունների գծով պրոռեկտոր, CSAR-ի տնօրեն Սիլվիա Բուրինին։ Բուրինիի հայրենիքում քննադատության է ենթարկվել 200-ից ավելի պրոֆեսորներ, և շուրջ հազար ուսանողներ հանրագիր են ստորագրել նրա հեռացման պահանջով։ Մայիսի 21-ին Բուրինին պրոռեկտորի պաշտոնից հրաժարական է տվել՝ իր լիազորությունների և նոր ռեկտորի ընտրության ավարտից մի քանի շաբաթ առաջ՝ ղեկավար պաշտոնը պահպանելով Ռուսաստանի մշակույթի ուսումնասիրության կենտրոնում ։
Նապաստակի փիլիսոփայություն
2012 թվականի ամռանը և աշնանը մշակույթի նախարարությունը աուդիտ է իրականացրել իրեն ենթակա գիտահետազոտական ինստիտուտների նկատմամբ։ Հետազոտության օբյեկտ են դարձել Դ. Ս. Լիխաչովի անվան մշակութային և բնական ժառանգության ռուսական գիտահետազոտական ինստիտուտի, Մշակութաբանության ռուսական ինստիտուտի, վերականգնման պետական գիտահետազոտական ինստիտուտի, արվեստագիտության պետական ինստիտուտի և արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտի պլանները և գործունեությունը ։ Նախարարության փորձագետները նշել են գիտական ​​ուղղությունների կրկնօրինակումը գիտահետազոտական ​​ինստիտուտների միջև և հրապարակումների երկարատև ձգձգումները, կասկածի տակ են առել որոշակի ոլորտների գիտական ​​իրագործելիությունն ու արդիականությունը  ։ Չնայած գիտնականների բողոքներին՝ նախարարությունը սկսել է լայնածավալ բարեփոխումներ, որոնք հանգեցրել են ինստիտուտների ղեկավարության փոփոխության, կրճատեց հետազոտական ​​ինստիտուտների աշխատանքը և վերակողմնորոշեց գերատեսչության կողմից որոշված ​​գերակա ոլորտները  ։
Լրագրողներին տված հարցազրույցում Մեդինսկին բազմիցս հիմնավորել է բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։ Որպես բյուջետային միջոցների անհեռանկար հետազոտությունների ծախսման օրինակ՝ նախարարը բերել է «Նապաստակի փիլիսոփայությունը» գիտական աշխատանքը. ըստ նրա՝ հենց նման հրապարակումն է պատրաստվել ինստիտուտներից մեկի աշխատակիցների կողմից հինգ տարի շարունակ։ Մեդինսկու պաթոսի ընդհանուր իմաստը կայանում էր նրանում, որ հետազոտողը, ով պետական փողերով ուսումնասիրում է «նապաստակի փիլիսոփայությունը», հումանիտար գիտնականի խորհրդանիշ է, որը կտրվել է իրական գիտությունից։ Մեդինսկու ելույթները համընկել են Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի բարեփոխումների մեկնարկի հետ և օգտագործվել են որպես առիթ գիտահետազոտական ինստիտուտում «ակադեմիական գույքի օպտիմալացման» և զանգվածային կրճատումների համար, մասնավորապես, Սանկտ Պետերբուրգի արվեստի պատմության ինստիտուտում (Զուբովի ինստիտուտ) ։ Նախարարի նշած աշխատանքի որոնումները հաջողությամբ չավարտվեցին. հումանիտար ինստիտուտների աշխատակիցներին հաջողվել է գտնել միակ նապաստակի հիշատակումը «Նապաստակի փոխակերպում» բանաստեղծության մեջ, որը մշակութաբանության ռուսական ինստիտուտի պրոֆեսոր Վադիմ Ռաբինովիչի «ալքիմիան որպես միջնադարյան մշակույթի ֆենոմեն» մենագրության վերահրատարակումն է, մշակութաբանության ռուսական ինստիտուտի պրոֆեսոր Վադիմ Ռաբինովիչի։ Ենթադրվում է, որ նախարարությունում հենց այդ տեքստն են ընդունել հիմնարար գիտական հետազոտության օգտին ։Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ռուս գրականության ինստիտուտի գիտնական քարտուղար Անդրեյ Կոստինին վրդովեցրել է այն մոտեցումը, ըստ որի մշակույթի պաշտոնյան որոշում է գիտական հետազոտությունների թեմաների հեռանկարը և որոշում է ընդունում ֆինանսավորման մասին, և նա անլուրջ (սեփական գնահատականով) առաջարկությամբ հանդես է եկել «նապաստակի» թեմայով լուրջ գիտական կոնֆերանսի ժամանակ։ Մեդինսկու նախաձեռնություններից հետո պաշտոնյաների ակտիվ միջամտությունն իրենց աշխատանքին զգացել են նաև այլ գիտնականներ, ինչը համերաշխության և բողոքի զգացումներ է առաջացրել, որոնց ալիքի վրա 2014 թվականի հունիսին տեղի է ունեցել «Նապաստակի փիլիսոփայությունը. հումանիտար հետազոտությունների անսպասելի հեռանկարները» գիտաժողովը։ Ըստ կազմակերպիչների տվյալների՝ եռօրյա խորհրդաժողովին մասնակցելու 120 հայտերի աշխարհագրությունը տատանվել է Ուլան-Ուդեից մինչև Նյու Յորք, և Արխանգելսկից մինչև Երուսաղեմ։ Համաժողովի ծրագրի շրջանակներում գիտնականներն հայտնել են անհամաձայնություն պրակտիկայի վերաբերյալ, երբ բարձրաստիճան պաշտոնյան սեփական քմահաճույքով որոշում է, թե «որ խնդիրն է արժանի հետազոտության, իսկ որը՝ ոչ, ինչ գիտական աշխատանքի կարելի է առանձնացնել ֆինանսավորումը, իսկ ինչ թողնել առանց դրա»  ։
Մեդինսկին ինքը ողջունել է սարկաստիկ և էպատաժային հեռագրի գիտական կոնֆերանսը, որտեղ վստահություն է հայտնել, որ «միջոցառումը, որի ընթացքում քննարկվում են լագոմորֆների օնտոլոգիայի և հնագիտության մի շարք կարևոր ասպեկտներ, ինչպիսիք են սննդի դիետայի նապաստակը, «նապաստակի» բառապաշարը համաշխարհային լեզուներում, լեքսեմներ, նապաստակների և դրանց կառուցվածքի վերաբերյալ, «նապաստակի» իմաստաբանությունը, նապաստակի պատկերագրությունը և իկոնոլոգիան, նապաստակը զանգվածային մշակույթի մեջ, անկասկած, կընդգրկվի Ռուսաստանի մշակութային և գիտական գործունեության տարեգրություններում, իսկ գիտաժողովում հնչեցրած հարցերը հատկապես կարևոր և արդիական են միլիոնավոր շարքային հարկատուների համար»  ։
Կինոյի քաղաքականություն
2014 թվականի նոյեմբերին մշակույթի նախարարությունը մերժեց ֆինանսավորել «Արտդոկֆեստ» վավերագրական կինոյի միջազգային փառատոնը։ Պատճառը փառատոնի նախագահ Վիտալի Մանսկիի քաղաքական դիրքորոշումն է, նախարարի խոսքով՝ հակապետական։ Մեդինսկին նշել է, որ թույլ չի տա Մանսկիի նախագծերի ֆինանսավորումը, քանի դեռ մնում է նախարարական աթոռին ։ Լրագրողները նշել են, որ 2014 թվականի մարտին ռեժիսորը ռուս կինեմատոգրաֆիստների «Կինոսոյուզ» հասարակական կազմակերպության մյուս անդամների հետ միասին նամակ է ստորագրել ի պաշտպանություն ուկրաինացի գործընկերների և «Անձրև» հեռուստաալիքի եթերում քննադատել է մինչև Եվրամայդան Ուկրաինայի ներքին քաղաքականությանը Ռուսաստանի միջամտությունը, Ղրիմի իրադարձություններին Ռուսաստանի ռազմական միջամտությունը և Ուկրաինայի դեմ ուղղված քարոզչական արշավը ։ Ավելի վաղ Մանսկին պնդում էր, որ Մեդինսկին անձամբ չեղյալ է հայտարարել Մշակույթի նախարարության փորձագիտական խորհրդի որոշումը` ֆինանսավորել իր «Հարազատներ» վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է Ուկրաինայի և նախկին ԽՍՀՄ երկրների իրադարձությունների բաժանված ընտանիքի մասին  ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Սանկտ Պետերբուրգի 3-րդ մշակութային համաժողովի եզրափակիչ օրը Մեդինսկին հանդիպեց «Բուկվոեդ» գրախանութի այցելուների հետ՝ որպես պատմաբան-գրող։ Պատասխանելով կինոարտադրության սուբսիդավորման մասին հարցին՝ Մեդինսկին նշել է, որ իմաստ չի տեսնում մշակույթի նախարարության գծով այն ֆիլմերի աջակցության մեջ, որոնք «նկարահանվել են Ռաշկա-գավնյաշկա» սկզբունքով, որոնք երկրի կյանքը ցույց են տալիս բացասական լույսի ներքո ։ Մշակույթի կոմիտեի խորհրդարանականները, մասնավորապես Իոսիֆ Կոբզոնը եւ Մարիա Մաքսակովան, քննադատել են Մեդինսկուն անարժան և անպարկեշտ փոխաբերությունների համար, առանձին լրագրողներ, ընդհակառակը, այն համարել են նշանակալի անցնող տարվա մշակույթի համար     ։ Նախարարության մամուլի ծառայությունն արդարացավ, որ «Բուկվոեդ»-ում կայացած հանդիպմանը Մեդինսկին ներկա էր որպես գրող, և ոչ որպես վարչության պետ ։ Նախարարն ինքը ներողություն է խնդրել մի քանի օր անց Կոմունիստական ​​կուսակցության խմբակցության նիստում չափազանց կոշտ լինելու համար և նշել, որ չի հրաժարվում իր խոսքերից ։
2018 թվականի հունվարին հասարակության մեջ ռեզոնանս է առաջացրել «Դաու» ֆիլմի վարձույթի վկայականի տրամադրման ուշացումը և « Ստալինի մահը » ֆիլմի վարձույթի վկայագրի վավերացումը ։
2015-2019 թվականներին Մեդինսկի մշակույթի նախարարության գլխավորությամբ հաստատվել են 80 տարածաշրջաններում 1015 կինոթատրոնների (878 փոքր քաղաքներ) ստեղծման հայտերը։ 2019 թվականին նորաբաց կինոթատրոնների հաճախելիությունը կազմել է գրեթե 11 մլն մարդ։ 2011-2018 թվականներին Ռուսաստանի վարձույթում դրամարկղային մուտքերի գծով ռուսական կինոյի բաժինը աճել է 1,7 անգամ, հավաքներն աճել են 2,3 անգամ (6-ից մինչև 14 մլրդ ռուբլի) ։
Ռերիխների միջազգային կենտրոն
2013 թվականին Մեդինսկին Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահ Վլադիմիր Պուտինին ուղղված իր նամակում պահանջել էր «պաշտպանել» Ռերիխների միջազգային կենտրոնի պետական պատկանող նկարների հավաքածուն։ Պուտինը նամակի վրա դրել է «Կոնովալով և Լավրով. Խնդրում եմ ապահովել պետության շահերը» մակագրությունը ։
2015 թվականի հուլիսի 8-ին ԿԶՆ-ին ուղարկված նամակում Ռուսաստանի մշակույթի նախարարությունը առաջարկել է Ռերիխների ժառանգությունը պետությանը փոխանցելու մի շարք պահանջներ` կապված այն բանի հետ, որ «ԿԶՆ-ն առանց բավարար իրավական հիմքերի պահվում է Ս. Ն. Ռերիխի գույքը, որը նա կտակել է Ռերիխների Խորհրդային հիմնադրամին» ։
Մի շարք հայտնի հասարակական և մշակութային գործիչներ կոչ են ստորագրել, որում ասվում է. ''«Մենք չափազանց կարևոր ենք համարում ուշադրություն դարձնել «Ն. Կ. Ռերիխի անվան թանգարանի գործի» մշակութային, քաղաքական և էթիկական ասպեկտներին։ Մեր տեսանկյունից, այս հանրային թանգարանի ջախջախումը կնշանակի, որ իրավունքի նկատմամբ կամայականությունն ու արհամարհական վերաբերմունքը վերջնականապես կդառնա մեր կյանքի նորմ'' ։
Ընտանիք և անձնական կյանք
Մեդինսկին ամուսնացած է Մարինա Օլեգովնա Մեդինսկայայի (ծագումով Նիկիտինա) հետ, ընտանիքն ունի չորս երեխա (որոնցից կրտսերը ծնվել է 2017 թվականին ) 2014 թվականին նախարարի հայտարարագրված եկամուտը կազմել է 15,8 մլն ռուբլի, ամուսինները՝ 82,39 մլն ռուբլի։ 2013 թվականին Մարինա Օլեգովնան հայտարարագրել է 28,3 միլիոն, 2012 թվականին՝ 8,28 միլիոն ռուբլի ։ Մեդինսկու հայտարարագրերում նշված են բնակարաններ և երկու բնակելի շենքեր, ամառանոցային տնակների կառուցման հողամաս։ Մարինա Օլեգովնան ունի BMW X3 և GAZ-M-20 «Պոբեդա» մակնիշի ավտոմեքենաներ ։ Եկամտի հիմնական աղբյուրը իրավաբանական անձանց հաշվեկշռում գտնվող անշարժ գույքի վարձակալությունն է (և այդ պատճառով հայտարարագրերում նշված չէ)     ։
Մեդինսկու հայրը՝ Ռոստիսլավ Իգնատևիչը, պաշտոնաթող բանակի գնդապետ, 1968 թվականին Չեխոսլովակիա զորքեր մտցնելու, Աֆղանստանում պատերազմի, 1986 թվականին Չեռնոբիլի ԱԷԿ-ում տեղի ունեցած վթարի հետևանքների վերացման և 1988 թվականին Սպիտակի երկրաշարժի մասնակից։ «Ես» կորպորացիայի հիմնական բաժնետերը՝ 69% բաժնեմասով, ավելի վաղ՝ ընկերության գործադիր տնօրենը։ Ռուսական ռազմապատմական ընկերության խորհրդական, որը պատասխանատու է վետերանների կազմակերպությունների հետ աշխատանքի համար
Մեդինսկու հարազատներին կապում են գործնական շահերը։ Դուբինինի փողոցում գտնվող 1377 մ² մակերեսով եռահարկ շենքից բացի, Մարինա Օլեգովնան Մեդինսկու քրոջ հետ միասին 1178 մ² ունի «Բուտլեռովա 17» դասի բիզնես կենտրոնում, քրոջ և հոր հետ միասին՝ 414 մ² Վերնադսկու պողոտայում գտնվող վարչա-գրասենյակային բարձունքում, 37 ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Քաղաքական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Լրջորեն վերաբերվելով երեխաներին
Պատմություն
Շարժումը հիմնադրվել է 1994 թվականին որպես լիբերտականներ Սառա Ֆիտց-Կլարիջի և Դևիդ Դոյչի առցանց ցուցակ։ Դոյչը նաև ֆիզիկոս-տեսաբան է Օքսֆորդի համալսարանում ։
T. C. S. սկսվում է այն դիտարկումով, որ մեծահասակների ու երիտասարդների միջև ավանդական փոխհարաբերությունների մեծ մասը հիմնված է  պարտադրանքի վրա։
T. C. S. փիլիսոփայությունը ոգեշնչված է Կարլ Փոփերի էպիստեմոլոգիայով։ Փոփերն ինքը եղել է պրոֆեսիոնալ մանկավարժ նախքան փիլիսոփայությամբ զբաղվելը։ Փաստորեն, փիլիսոփայությունը նրա համար միայն երկրորդ տարբերակն էր, որպեսզի կարողանա արտագաղթել՝ անխուսափելի անշլյուսից խուսափելու համար։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Wiener Schulreform  շարժմանը (Վիեննայի դպրոցական բարեփոխում) , կա կապ ուսուցման հոգեբանության, որի վերաբերյալ նա գրել է դոկտորական ատենախոսություն և նրա փիլիսոփայության միջև ։ Այնուամենայնիվ, որպես փիլիսոփա՝ նա չի պաշտպանել որևէ կոնկրետ մանկավարժություն, թեև նա ունեցել է որոշ ընդհանուր տեսակետներ այս հարցի վերաբերյալ ։ T. C. S. ուսումնասիրում է Փոփերի իմացաբանությունը (ինչպես հենց ինքը՝ Փոփերը)՝ որպես համընդհանուր տեսություն այն մասին, թե ինչպես է գիտելիքն ընդլայնվում, և փորձում է մշակել դրա խորը հետևանքները կրթության տեսության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանկավարժություն
Սալորենի կուլտուրական
Սալորենի կուլտուրական, վարդազգիներ ընտանիքի, սալորենու ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Արժեքավոր պտղատու կուլտուրա է, որը ներկայումս վայրի վիճակում չի հանդիպում։ Հայտնի են սալորենու 2-3 հազար սորտեր, որոնք հասունանում են տարբեր ժամանակ, հուլիսից մինչև հոկտեմբեր։ Փոքր ծառ է՝ 6-15 մ բարձրությամբ, լայն կամ նեղ ձվաձև սաղարթով։ Երիտասարդ ճյուղերը մերկ են կամ մազմզուկապատ, կարմրադարչնագույն կամ դեղնականաչավուն, անկյունավոր։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ գորշամոխրավուն է, ճաքճքված։ Տերևներն էլիպսաձև են, կամ հակառակ ձվաձև, 4-10 սմ երկարությամբ, 2,5-5 սմ լայնությամբ, սղոցաեզր, վերևից մերկ և մուգ կանաչ, ներքևի կողմից մազմզուկապատ և բաց գույնի։ Ծաղիկները սպիտակ են։ Կորիզապտուղները կլորավուն են, էլիպսաձև, ձվաձև, մանուշակագույն, դեղին, բաց կանաչավուն, կանաչ, կարմիր գունավորմամբ և միշտ կապտավուն խավով ծածկված։ Ծաղկում է ապրիլին, տերևները բացվելու հետ միասին։ Խոնավասեր է, ստվերատար, ցրտադիմացկուն, պահանջկոտ է հողի նկատմամբ։
Ռեզա Փահլավի
Կենսագրություն
Ռեզա Փահլավին ծնվել է Թեհրանում, Իրանի վերջին շահ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավիի և կայսրուհի Ֆարահ Փահլավիի երեխաներից ամենաավագը։ Ծառայել է շահական զինված ուժերում և 1977 թվականին (17 տարեկան) ուղարկվել է ԱՄՆ ամառային ստաժավորման։ 1979 թվականի Իսլամական հեղափոխությունը հետաձգեց նրա վերադարձը հայրենիք։
Հոր մահից մեկ տարի անց Ռեզա Փահլավին դարձավ Փահլավիների տան գլխավորը։
Ռեզա Փահլավին երեք գիրք է գրել Իրանի մասին։
Ռեզա Փահլավին այժմ բնակվում է ԱՄՆ-ում ։ Նա բազմիցս հայտարարել է ի դեմս իրեն՝ Իրանում մենիշխանությունը վերականգնելու իր ցանկության մասին՝ իհարկե համակարգի ժամանակակից կառուցվածքային առաձնահատկությունները հաշվի առնելով ։
Մարդու իրավունքներ
2010 թվականի մարտի 27-ին Ռեզա Փահլավին հրավիրվել է Բոննում մասնակցելու Մարդու իրավունքների միջազգային կազմակերպության համագումարին՝ Իրանում ժողովրդավարության և մարդու իրավունքների հետ կապված խնդիրների վերաբերյալ քննարկմանը մասնակցելու համար։
Հայտարարություններ Իրանի միջուկային ծրագրի վերաբերյալ
Ըստ տապալված շահ Մոհամմադ Ռեզա Փահլավիի որդու, Իրանի դեմ իսրայելական և ամերիկյան զորքերի հարձակումը կարող է միայն վիթխարի ծառայություն լինել այս երկրում գոյություն ունեցող ռեժիմին։ Փահլավին նշել է, որ Իրանի դեմ հարվածը չի ոչնչացնի նրա միջուկային ծրագիրը, այլ միայն կկանգնեցի այն ։ Ռազմագործողության փոխարեն Ռեզան առաջարկել է Իսլամական Հանրապետության ղեկավարության դեմ մոբիլիզացնել «աշխարհի լավագույն բանակը՝ իրանական ժողովրդին»՝ նկատի ունենալով իր կողմնակիցներին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իրանցի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Իրանցի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանցի հասարակական գործիչներ
Աղետ. մի ցեղասպանություն (ֆիլմ)
'''Աղետ. մի ցեղասպանություն''' (Aghet – Ein Völkermord), 2010 թվականին գերմանական հանրային հեռուստատեսության կողմից գերմանացի ռեժիսոր Էրիկ Ֆրիդլերի նկարահանած վավերագրական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմում խոսվում է Ստամբուլի Ակոս թերթի հայազգի խմբագրապետ Հրանտ Դինքի` թուրքական ազգայնական շրջանակների կողմից դավադրաբար սպանվելու, Թուրքիայում հայկական կոտորածներ կազմակերպելու մասին բարձրաձայնած Նոբելյան մրցանակակիր թուրք գրող Օրհան Փամուկի նկատմամբ դատական գործեր հարուցելու մասին։ Ֆիլմում Հայոց ցեղասպանության փաստի մասին հարցազրույցներ են անցկացվում Ֆրանսիայի խորհրդարանի պատգամավոր Պատրիկ Դևեջյանի, աշխարհահռչակ բռնցքամարտիկ Արթուր Աբրահամի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, Սիրիայի և հայկական սփյուռքի մի շարք անվանի ներկայացուցիչների հետ ։
Մրցանակներ
Ֆիլմը արժանացել է մի շարք մրցանակների`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական վավերագրական ֆիլմեր
Լուիզա Էրիտ Վիարդո
Լուիզա Պոլինա Մարիա Էրիտ Վիարդո (մինչ ամուսնությունը՝ Լուիզա Վիարդո) (Louise Héritte-Viardot, ), ֆրանսիացի երգչուհի, երաժիշտ և երգահան։
Կենսագրություն
Ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում. մայրը հայտնի երգչուհի, մեցցո սոպրանո Պոլինա Վիարդոն է, հայրը՝ գրող և արվեստի քննադատ՝ Լուի Վիարդոն։
Վոկալի առաջին դասերը ստացել է մոր մոտ. այդ դասերի շնորհիվ նա հետագայում երգչուհի է դարձել։ 1863 թվականին ամուսնացել է Էռնեստ Էրիտի՝ պատվավոր դեսպանի և Բեռնում Ֆրանսիայի դեսպանության կանցլերի հետ։
Երգչուհու կատարողական կարիերան ավարտվել է հիվանդության պատճառով։ Շարունակելով երգել իրադարձությունից իրադարձություն՝ նա հիմնականում իրեն նվիրել է ստեղծագործելուն և դասավանդմանը։ Կլարա Շումանի՝ կոմպոզիտոր Ռոբերտ Շումանի կնոջ օգնությամբ գտել է երգեցողության ուսուցչի դեր կոնսերվատորիայում։
Մահացել է Հայդելբերգում։
Արվեստ
Լուիզա Վիարդոն դաշնակահարուհի էր։ Օպերային, կամերային և նվագախմբային ստեղծագործությունների, սիմֆոնիաների հեղինակ, որոնց մեծ մասը, սակայն, չի պահպանվել։ Նրա աշխատանքների ցանկում չորս լարային նվարտետ է, երեք դաշնամուրային կվարտետ, երկու դաշնամուրային տրիո և մի քանի գործիքային սոնատ։ Իր կամերային երաժշտությունից պահպանվել են միայն երեք դաշնամուրային կոնցերտները։ Դաշնամուրային № 2 կվարտետի պրեմիերան (1883) անցել է մեծ հաջողությամբ և դարձել է նրա կողմից գրած ավելի քան 300 ստեղծագործություններից մեկը և հրապարակվել է նրա կյանքի օրոք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կին դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Թրեյ Փարքեր
Ռանդոլֆ Սեվերն «Թրեյ» Փարքեր III (Randolph Severn «Trey» Parker III, ), ամերիկացի կինոդերասան, մուլտիպլիկատոր, հնչյունային դերասան, կինոռեժիսոր, երաժիշտ և սցենարիստ։ «Էմմի», «Game Critics Awards», «Գրեմմի», «Թոնի», «Օսկար» մրցանակների հաղթող։ Առավել հայտնի է Մեթ Սթոունի հետ ստեղծած «Հարավային այգի» մուլտսերիալի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Ռանդոլֆ Սեվերն Փարքեր III-ը ծնվել է Կոնիֆերում (Կոլորադո) և եղել է Ռենդի ու Շերոն Փարքերների (որոնք հետագայում դարձել են «Հարավային այգի» մուլտսերիալի Ռենդի և Շերոն Մարշերի նախատիպերը) երկու երեխաներից կրտսերը։ Ավագը քույրն էր Շերիլ Փարքերը, որը մուլտսերիալում Շերիլ Մարշի նախատիպն է դարձել։ Փարքերի հայրը մի ժամանակ փորձել է որդուն շեղել Ալան Ուոթսի բուդդայական ուսմունքներով ։ 1985 թվականին Փարքերը և իր ընկեր Դեյվ Գուդմանը, որը հետագայում որպես սցենարիստ մասնակցել է «Հարավային այգի» մուլտսերիալի 1-3 եթերաշրջանների որոշ սերիաներում, ժապավենին ձայնագրել են «Immature: A Collection of Love Ballads For The '80’s Man» ալբոմը։ Այն ավարտվել է 1987 թվականին, իսկ հետո դրա որոշ պատճեններ վաճառվել են ԻբԷյում ։ Փարքերը սովորել է արևմտյան Ջեֆերսոն Ջունիոր ավագ դպրոցում, իսկ հետո՝ Էվերգրին ավագ դպրոցում, որտեղ նա ընտրվել է որպես «դասարանի ծաղրածու»։ 1988 թվականին ավարտել է Էվերգրին դպրոցը։
Դպրոցից հետո Փարքերը սկսել է սովորել Բերկլիի երաժշտական դպրոցում՝ Բոստոնում, բայց շուտով տեղափոխվել է Բոլդերի Կոլորադական համալսարան, որտեղ էլ ծանոթացել է Մեթ Սթոունի հետ ։ Այդ ժամանակ Փարքերի գլխավոր հետաքրքրությունը երաժշտությունն էր, սակայն նրան աստիճանաբար սկսել է հետաքրքրել ֆիլմերի նկարահանումը։ Հա սկսել է հատուկ դասընթացների հաճախել՝ նկարահանման ընթացքին ավելի լավ ծանոթանալու համար։ Համալսարանում Փարքերը նկարահանել է մի շարք անիմացիոն ֆիլմեր, ներառյալ «Ամերիկյան պատմություն»-ը, որը արժանացել է «ուսանողական ակադեմիա» մրցանակին։ Հարցը, թե արդյոք Փարքերը դուրս է մնացել համալսարանից, մնում է բաց, սակայն անձամբ Փարքերը հարցազրույցի ժամանակ խոստովանել է, որ ուսումն ավարտելու պատճառը դարձել է մոտ մեկ կիսամյակ դասերից բացակայելը «Հանիբալ» երաժշտական ֆիլմի նկարահանումների պատճառով ։ Այս ֆիլմը՝ Փարքերի և Սթոունի առաջին մեծ աշխատանքը, երաժշտական տարրերով մութ կատակերգություն էր Ալֆրեդ Փաքերի՝ ճանապարհորդի և ԱՄՆ պատմության մեջ առաջին մարդու մասին, որը դատապարտվել էր մարդակերության պատճաառով։ Ամառվա ընթացքում Փարքերը նկարահանել է մի անոնս, որի օգնությամբ հետագայում կարողացել է գումար հավաքել ամբողջ պատկերի նկարահանման համար։ Նկարահանումները սկսվել էին 1993 թվականի ամռային արձակուրդներին, սակայն ֆիլմի թողարկումը տեղի է ունեցել միայն 1996 թվականին, երբ ֆիլմի թողարկման իրավունքները գնել էր «Թրոմա» ընկերությունը։ Ընկերությունը նաև երաժշտական ֆիլմը անվանափոխել է «Հանիբալ», նախնական՝ «Ալֆրեդ Փաքեր» անվանման փոխարեն։ Փարքերի այս ուսանողական ֆիլմի վրա 1995 թվականին ուշադրություն է դարձրել Բրայան Գրեդենը՝ Fox ամերիկյան հեռուստատեսային ցանցի գլխավորներից մեկը, որը խնդրել է Փարքերին և Սթոունին նկարահանել իրա համար սուրբ ծննդյան տեսահոլովակ-բացիկ։ Այսպես առաջացել է կարճամետրաժ մուլտֆիլմը՝ «Սուրբ Ծննդյան ոգին․ Հիսուսը Սանտայի դեմ», որտեղ հետագայում Սթենը, Քայլին, Քաևթմանը և Քենին հետևում էին Հիսուսի և Սանտայի կռվին՝ Սուրբ ծննդի կառավարման իրավունքի համար։
Հենց այդ տարում Փարքերը Սթոունի մասնակցությամբ Fox-ի համար նկարեց պլանավորված սերիալի դրվագ՝ «Խեղաթյուրված ժամանակ» անվանմամբ։ Դա եղել է կեղծ վավերագրական երգիծական երաժշտական պատմություն Ահարոնի և Մովսես մարգարեի մասին՝ «Հանիբալ» ֆիլմի դերասանների մասնակցությամբ։ Fox ընկերությունը որոշել է, որ այս գաղափարը ավելի լավ է օգտագործել մանկական հաղորդումներում, և Փարքերը ստեղծել է երկրորդ պիլոտային սերիան՝ ակնարկելով «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ին, հոմո էրեկտուսի և ավստրալոպիտեկների տեսակների համար կռվի ետևում սիրային պատմություն մասին։ Սակայն «Ահարոնը և Ռոմն ու Ջուլը» թողարկումը փակվել է։ 1997 թվականին Փարքերը հանդիսացավ համապրոդյուսեր և համասցենարիստ (Սթոունի հետ միասին), ինչպես նաև իր երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմի՝ «Օրգզմո»՝ պատմությու մորմոնի մասին,որը պատահաբար մտնում է Լոս Անջելեսի պոռնո բիզնես, ռեժիսոր։ Քանի որ ֆիլմը Ամերիկայի կինոյի ասոցիացիայի կողմից ստացել է ծանր վարկանիշ NC-17, այն տարածում չի ստացել։ Նույն տարում, շնորհիվ երկու կարճամետրաժ ֆիլմերի՝ Սուրբ ծննդյան ոգին, հանրաճանության, սկսել է Փարքերի և Սթոունի ամենահայտնի աշխատանքը՝ «Հարավային այգի»-ն։ Նրանք վարձվել էին «Comedy Central» ամերիկյան հեռուստաալիքի կողմից, որպեսզի հաղորդում նկարեին «Հիսուսը Սանտայի դեմ» մուլտֆիմի կերպարների հիմման վրա ։ Առաջին եթերաշրջանը թողարկվել է 1997 թվականի օգոստոսի 13-ին։ Սկզբում Փարքերին և Սթոունին թվում էր, թե հաղորդումը կդիմանա մոտ 6 սերիա։ Նրանք մուլտսերիալը ստեղծել էին միայն իրենց ռոք խմբին առաջ տանելու համար։ Խումբը, որտեղ Փարքերը ելույթ է ունեցել որպես գլխավոր վոկալիստ և ստեղնաշարահար, կոչվում էր DVDA։ Չնայած որ նրանք չեն թողարկել ոչ մի ստուդիական ալբոմ և ներկայումս ակտիվ չեն, DVDA-ն ելույթ է ունեցել «Փրայմս» և «Վին» խմբերի ելույթից առաջ։ Նրանց երգերը դարձել են Փարքերի և Սթոունի շատ աշխատանքների սաունդթրեքերը։ Համացանցում հայտնի է դարձել նրանց հումորային երգը՝ «I am Chewbacca»։
1998 թվականին Փարքերը, Սթոունը, ինչպես նաև Դայան Բախարը և Ժասմին Բլիտը նկարահանվել են հայտնի հումորային ռեժիսոր Դևիդ Ցուկերի «BASEketball» ֆիլմում։ Ֆիլմը պատմում է երեք ընկերների մասին, որոնք իրենց կողմից հորինված բակային խաղը հայտնի են դարձնում և մտնում են պրոֆեսիոնալ սպորտի աշխարհ։ Հետագայում Փարքերը ծաղերգել է այս ֆիլմը «Հարավային այգի» մուլտսերիալի «Հրեայի կիրքը» դրվագում։ 1999 թվականին «Հարավային այգի» մուլտսերիալի հիմման վրա թողարկվել է լիամետրաժ ֆիլմ՝ «Հարավային այգի․ մեծ, երկար և չկտրած», որը հասել է նշանակալից կրիտիկական հաջողության և «Blame Canada» երգի շնորհիվ դարձել «Օսկար» մրցանակաբաշխության հավակնորդ ։ Սակայն այս անվանակարգում մրցանակը բաժին է հասել Ֆիլ Քոլինզին, որը հետագայում պարոդիայի է ենթարկվել «Հարավային այգի»-ի մի քանի դրվագում։
2000 թվականին «Հարավային այգի» մուլտսերիալի պայմանագիրը երկարացվել է երեք եթերաշրջանով, և դրան զուգահեռ Փարքերը և Սթոունը մտածում էին կենդանի սիթքոմ խաղալու մասին։ Միտք առաջացել է որպես սերիալի գլխավոր հերոս օգտագործել ԱՄՆ նախագահի կերպարը, որը հանդես կգար որպես անմիջական և էքսցենտրիկ կերպար՝ ընկնելով սիթքոմին հարիր տարբեր իրավիճակներում։ Դրա հետ մեկտեղ սերիաներում պետք է շոշափվեին նաև սուր քաղաքական հարցեր։ 2000 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ մեծ աշխատանք էր կատարվում Էլ Գորի մասին նոր սերիաներ ստեղծելու վերաբերյալ։ Փարքերը վստահ էր, որ նա կհաղթի, սակայն Ջորջ Բուշի հաղթանակից հետո մի նոր՝ «Սա իմ Բուշն է» հաղորդման միտք է ծագել։ Դրա 8 դրվագները թողարկվել են 2001 թվականին։ Այս սերիալի ցանկացած սերիա ստեղծված էր մտածված կերպով։ Ցածր վարկանիշների պատճառով որոշվել է երկրորդ եթերաշրջան չնկարել։ Չէին համապատասխանում առաջին եթերաշրջանի ստեղծման ծախսերը (մոտ $700,000)։ 2003 թվականին հերթական անգամ երկարացվել է «Հարավային այգի» մուլտսերիալի պայմանագիրը։ 2004 թվականի հոկտեմբերին թողարկվել է լիամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմ՝ «Թիմ Ամերիկա։ Համաշխարհային ոստիկանություն»։ Փարքերը Սթոունի հետ ֆիլմի ստեղծողն է, համապրոդյուսերը, համասցենարիստը և վարող հնչյունային դերասաններից մեկը։ «Թիմ Ամերիկա»-ն չար երգիծական կատակերգություն է, որը միաժամանակ ծաղրերգում է կարծրատիպային ֆիլմեր՝ Ջերի Բրուքհայմերի և Մայքլ Բեյի ոճով, տիկնիկային մուլտֆիլմ Thunderbirds, որի հիմման վրա ստեղծվել են հերոսներ, կոնկրետ պատկերացում «ամերիկյան երազանք»-ի մասին և ամերիկյան հայրենասիրության և ահաբեկչության դեմ պայքարի մասին, որն իր մեթոդներով հասնում է անհեթեթության։
2005 թվականի սեպտեմբերի 5-ին «Comedy Central»-ի հետ պայմանագրում «Հարավային այգի»-ն հերթական անգամ երկարացվեց մինչև 12-րդ սեզոն։ Այս փաստը զարմացերց երկրպագուներին, քանի որ հարցազրույցի ժամանակ Փարքերը և Սթոունը նշել էին, որ «Թիմ Ամերիկա»-ի վրա աշխատելիս հոգնել են և դեռևս ոչինչ չեն ուզում անել։ Մի ժամանակ լուր էր պտտվում, որ Փարքերը և Սթոունը Ռոբերտ Լոպեսի և Ջեֆ Մարքսի՝ «Ավենյու Քյու»-ի ստեղծողների հետ աշխատում են բեմական երաժշտական ծրագրի վրա ։ Բացի այդ, Փարքերը և Սթոունը միտք ունեին ստեղծել սեփական ընկերություն Փարամաունթ Փիքչըրս ամերիկյան ընկերության հետ համագործակցության հիմման վրա։ 2006 թվականին Փարամաունթ Փիքչըրսի հետ երեքամյա պայմանագիր կնքվեց։ Ընկերությունը կոչվեց Trunity։
Ներկայումս հայտնի է, որ Փարքերը և Սթոունը պլանավորում են երկու նոր ֆիլմ։ Առաջինը՝ «Իմ համաամերիկյան», պետք է լինի հումորային, գործողությունները որի տեղի են ունենում միջին դպրոցում։ Ենթադրվում է, որ այն պետք է դուրս գար 2008 թվականին ։ Երկրորդը՝ «Հսկայական հրեշները հարձակվում են Ճապոնիայի վրա»։ Պետք է դուրս գար 2009 թվականին ։ 2006 թվականի հունվարին Փարքերը ամուսնացավ Էմմա Սագիյամոյի հետ, և բաժանվեց 2008 թվականին։ Հետագայում սկսեց շփվել Նուգի Թիլմոնի հետ, ում հետ ամուսնացավ 2014 թվականի ապրիլին։ Երկրորդ ամուսնությունից ունի աղջիկ։ Ներկայումս ապրում է Լոս Անջելեսում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Անձինք Կոլորադոյից Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիծաբաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Պոտենցիալ արգելք
Պոտենցիալ արգելք ( - ուժ, զորություն), ֆիզիկայում, ուժային դաշտում մասնիկի մեծ պոտենցիալ էներգիայի տարածականորեն սահմանափակ տիրույթ, որի երկու կողմերում պոտենցիալ էներգիան կտրուկ նվազում է։ Դասական մեխանիկայում բնութագրականն այն է, որ մասնիկը չի կարող թափանցել պոտենցիալ արգելքի տիրույթը՝ առանց պոտենցիալ դաշտի ուժերի դեմ արտաքին աղբյուրի կատարած աշխատանքի։ Դասական վիճակագրական ֆիզիկայում հաճախ, որպես էներգիայի այդպիսի աղբյուր, հանդես է գալիս ջերմափոխանակումը մասնիկների միջև։
Հավանականությունը դասական և քվանտային մեխանիկաներում
Պոտենցիալ արգելքով անցնելու հավանականությունը համեմատական է exp[-(Umax - E)/kT]-ին, որտեղ Umax-ը (պոտենցիալ արգելքի բարձրություն) պոտենցիալ էներգիայի արժեքն է արգելքի գագաթում, E-ն մասնիկի էներգիան է, T-ն՝ բացարձակ ջերմաստիճանը, k-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը։ Քվանտային մեխանիկայում հնարավոր է անցում պոտենցիալ արգելքով նույնիսկ այն դեպքում, երբ մասնիկը լրացուցիչ էներգիա չի ստանում (տես Թունելային էֆեկտ)։ «Դասականորեն անհասանելի» տիրույթում (Ս >Е) մասնիկի ալիքային ֆունկցիան զրոյից տարբեր է, և եթե այդ տիրույթը վերջավոր է, ապա մասնիկը կարող է անցնել արգելքով։ Անցման հավանականությունը միաչափ դեպքում որոշվում է
բանաձևով, այստեղ x1-ը և x2-ը E = U(x) հավասարման արմատներն են, m-ը մասնիկի զանգվածն է, հ-ը՝ Պլանկի հաստատունը։ Մասնիկի շարժման քվանտային բնույթը կարևոր է և այն դեպքում, երբ E > Umax։
Դասական մեխանիկայում այդ տիրույթում մասնիկներն ազատ անցնում են արգելքի վրայով, իսկ քվանտային մեխանիկայում կարող են նաև անդրադառնալ արգելքից։
Տես նաև
Կատեգորիա:Էներգիա Կատեգորիա:Դասական մեխանիկա Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա
Մոռնի ան Տիերաշ
Մոռնի ան Տիերաշ (Morgny-en-Thiérache), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02360։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սուրբ Աստվածամոր համբարձման մայր տաճար
Սուրբ Աստվածամոր համբարձման մայր տաճար (Catedral Metropolitana de la Asunción de la Santísima Virgen María a los cielos), տաճար Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյում։ Մեքսիկայի կաթոլիկ արքեպիսկոպոսի նստավայրն է և համարվում է գաղութային Ամերիկայի ամենահին ու մեծ տաճարներից մեկը ։ Տեղակայված է Մեխիկոյի կենտրոնում գտնվող բլրի գագաթին՝ Կոնստիտուսիոն հրապարակի հյուսիսային մասում ։ Սագրարիո Մետրոպոլիտանո խորանի և Ազգային պալատի հետ այն կազմում է մայրաքաղաքի հրապարակի ճարտարապետական կենտրոնական համալիրը։
Պատմություն
Ացտեկների մայրաքաղաք Տենոտչտիտլանի զավթումից հետո, իսպանացի կոնկիստադորները քանդում են պատերազմի աստված Ուիտցիլոպոչտլի տաճարը և ացտեկների քանդված այդ սրբավայրի քարերից նույն տեղում որոշվում է կառուցել քրիստոնեական տաճար ։
Նոր Աշխարհի առաջին եպիսկոպոս Խուան դե Սումարագայի նստավայրի կառուցողական աշխատանքները տևում են 1524-1532թթ. ճարտարապետ Մարտինա դե Սուպելվեդայի ղեկավարությամբ։ Տաճարի առաջին քարն անձամբ դնում է Մեքսիկան զավթած իսպանացի կոնկիստադոր Էռնան Կորտեսը։ Սակայն առաջին եկեղեցին կանգուն է մնում միայն կես դար, քանի որ շուտով դրա չափերն այլևս չէին համապատասխանում Նոր Իսպանիայի մայրաքաղաքի կարևորությանը։ Առաջին եկեղեցու տարածքը զբաղեցնում է ներկայիս տաճարի հյուսիսարևմտյան մասը։ 1573 թվականին Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ը որոշում է ընդունում Նոր Իսպանիայի արքեպիսկոպոսի համար կառուցել ավելի շքեղ տաճար, որը կխորհրդանշեր Նոր Աշխարհում իսպանական գահի վերջնական հաստատումը ։ Տաճարի կառուցումն սկսվում է 1573 թվականին և շարունակվում մինչև 1813 թվականը։ Իր գոյության ողջ ընթացքում տաճարը եղել է կրոնական ու պետական կարևոր կենտորն ։
1926-1930 թթ. նախագահ Պլուտարկո Էլյաս Կալյեսի հակակրոնական պայքարի շրջանում տաճարը փակվում է։ 1967 թվականի հրդեհը ոչնչացնում է տաճարի ներքին հարդարանքի զգալի մասը ։ Սկսվում են վերականգնողական աշխատաքններ, որոնց ընթացքում հայտնաբերվում են պատմական մի շարք կարևորագույն փաստաթղթեր ու արվեստի գործեր ։
Ճարտարապետություն
Մեքսկիայի մայր տաճարը համարվում է Նոր Աշխարհի գաղութային ճարտարապետության հոյակապ նմուշներից մեկը, որի մեջ միաձուլված են վերածնունդը, բարոկկոն և նեոկլասիցիզմը։ Այն իրենից ներկայացնում է գրանիտից և մոխրագույն քարից կառուցված և լատինական խաչի տեսքով հինգնավանի բազիլիկա, 65 մետր բարձրությամբ գմբեթով։ Կենտրոնական նավի երկարությունը 110 մետր է, լայնությունը՝ 55 մետր։ Բարոկկո ոճով կառուցված գլխավոր մուտքը գտնվում է տաճարի կենտրոնական մասում՝ զարդարված Պողոս, Պետրոս, Հակոբոս առաքյալների քանդակներով ։
Դռան վերևի հատվածում գտնվում է Սուրբ Աստվածամոր համբարձման տեսարանի բարձրաքանդակը, որին էլ նվիրված է տաճարը։ Տաճարի աջ և ձախ մասերում տեղակայված յոթանասուն մետր երկարությամբ աշտարակներում գտնվում են քսանհինգ զանգերը ։
Ներքին հարդարանքը
Տաճարի ներքին հարդարանքերը կատարված են Վերածննդի ոճով և աչքի են ընկնում յուրահատուկ ճոխությամբ՝ զարդարված ոսկով, սադափով և փղոսկրով։ Տաճարն ունի հինգ խորան, որոնցից տաճարի գլխավոր սրբավայր հանդիսացող Ապաշխարանքի խորանը կառուցվել է XVII դարում
Տաճարը շրջապատված է տասնյոթ մատուռներով, որոնցից յուրաքանչյուրը նվիրված մեկ սրբի :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի մշակույթ
Մասրենի Բուասսեյի
Մասրենի Բուասսեյի , վարդազգիների ընտանիքի մասրենի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Բավականին բարձր, տերևաթափ թուփ է, 1,5-2 մ բարձրությամբ, այս ու այն կողմ տարածված մերկ, շագանակագույն ճյուղերով։ Փշերը թեթևակի ծռված են, բարակ, մանր, հորիզոնական թեքված, հիմքում սեղմված, բավականին առատ։ Տերևիկները 5-7 հատ են, հաստավուն, վերևի կողմից մահուդանման աղվամազապատ, ներքևից թավշաաղվամազապատ, գեղձիկներից զուրկ, լայն ձվաձև, էլիպսաձև, կարճ սրածայր, հասարակ, երբեմն կրկնակի ատամնաեզր։ Ծաղիկները միայնակ են, կարճ, մերկ կամ գեղձիկապատ ծաղկակոթուններով։ Հիպանթիումը մերկ է և հարթ։ Բաժակաթերթիկները ամբողջական են կամ թեթևակի փետրաձև։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Թուրքիայում, Փոքր Ասիայում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Շամշադինի շրջաններում, Սևանի ավազանում, Գառնի-Գեղարդում, ստորինից մինչև միջին լեռնային գոտում, թփուտներում, անտառների եզրերին։
Կիրառություն
Արժեքավոր և դիմացկուն պատվաստակալ է համարվում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդազգիներ
Կարամալա (Ուրշակի վտակ)
Կարամալա (Карамала), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրշակ գետի ձախ ափին՝74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վիդադի Նարիմանբեկով
Վիդադի Ֆարման օղլի Նարիմանբեկով (Vidadi Fərman oğlu Nərimanbəyov, ), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, 20-րդ դարի նշանավոր ադրբեջանական նկարիչներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1982), «Փառք»ի օրդենի դափնեկիր ; Նա ապրել և աշխատել է Բաքվում և Փարիզում ։ Ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ Թողրուլ Նարիմանբեկովի եղբայրն է ։
Կենսագրություն
Վիդադի Նարիմանբեկովը ծնվել է 1926 թվականին Ֆրանսիայի Կաննի քաղաքում։ Վիդադիի ընտանիքը հետագայում տեղափոխվել է Ադրբեջան։ 1943—1944, 1950—1953 թվականներին սովորել է Բաքվի Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1953—1956 թվականներին՝ Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայում։ 1957—1960 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում։
Վիդադի Նարիմանբեկովը 1961 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միությունը։ Նա մահացել է 2001 թվականի դեկտեմբերի 13-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բաքվում թաղվածներ Կատեգորիա:Բնանկարիչներ
Մասրենի Ղազարյանի
Մասրենի Ղազարյանի, վարդազգիների ընտանիքի մասրենի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ թուփ է, մինչև 1 մ բարձրությամբ։ Տերևները և տերևակիցները խիտ մազմզուկապատ են։ Տերևիկները 5-7 հատ են, էլիպսաձև, կլոր հիմքով, ատամնաեզր։ ճյուղերը ծածկված են բարակ, միանման, համարյա ուղիղ փշերով։ Ծաղիկները միայնակ են։ Պսակը սպիտակ է։ Հասուն հիպանթիումը գնդաձև է, սևավուն։ Բաժակը մնում է պտղի վրա։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է Արարատյան դաշտի նախալեռնային գոտում (Գառնի, Գեղարդ), որտեղ աճում է չոր, քարքարոտ լանջերում։
Կիրառություն
Օգտագործվում է որպես չորադիմացկուն և ցրտադիմացկուն պատվաստակալ ։
Վաչագան Այվազյան
Վաչագան Պետրոսի Այվազյան, հայ վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկագիտության դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (2002)։ ՀՀ ԲԳԱ (1997), ՌԴ բժշկատեխնիկական ակադեմիաների (2001) անդամ։
Պետրոս Այվազյանի որդին է, Գ. Այվազյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
Վաչագան Այվազյանը ծնվել է 1949 թվականին Կիրովաբադում (այժմ՝ Գանձակ)։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1987 թվականին Ուկրաինայի օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում (Կիև) պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն` ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ 1989 թվականից Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ԳՀԻ բաժանմունքի վարիչ, 1990 թվականից՝ տնօրեն, 1992 թվականից, միաժամանակ՝ ԱԱԻ վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ամբիոնի վարիչ։ 1988 թվականից՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր վնասվածքաբան-օրթոպեդ, 1990 թվականից ՀՀ վնասվածքաբանների և օրթոպեդների ընկերակցության նախագահ, 1995 թվականից՝ Վիրաբուժական օրթոպեդիայի և վնասվածքաբանության միջազգային ընկերակցության անդամ ։
Աշխատանքները վերաբերում են ոսկրածուծաբորբի (օսթեոմիելիտ) վիրաբուժության, խոշոր հոդերի ներքին պրոթեզավորման և ողնաշարի վիրաբուժության, ոսկրային հյուսվածքի վերականգնող, հատկությունների, ոսկրային պակասի բուժման, ֆունկցիոնալ կայուն ոսկրամիացման հարցերի մշակմանը։ ՀՀ-ում ներդրել է հոդերի ներքին պրոթեզավորման մեթոդը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ վնասվածքաբաններ Կատեգորիա:Հայ օրթոպեդներ Կատեգորիա:Մարտական ծառայության մեդալակիրներ
Տավցկարո
Տավցկարո (თავწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանում ։ Գտնվում է Գոմբորի լեռնաշղթայի հարավ-արևելյան լանջին, ծովի մակերևույթից 840 մետր բարձրության վրա։ Դեդոփլիս Ծղարոից 20 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ ։ Գյուղում ապրում են վրացիներ (62,5 %), ադրբեջանցիներ (27,5 %) և օսեր (10 %) ։