cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարաբաշևո
Կարաբաշևո (Карабашево, Ҡарабаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 674 մարդ։
Իչինոմիա
Իչինոմիա (一宮市), քաղաք Ճապոնիայի Այչի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքը հաճախ անվանում են Օվարի Իչինոմիա, որպեսզի խուսափեն Իչինոմիա ավանի (այժմ Տոյոկավայի կազմում է) և Տիբա պրեֆեկտուրայի Իչինոմիայի հետ շփոթմունքից։
Կարաբաշևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Իչինոմիա
2015 թվականի մարտ ամսի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 378 829 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 3330 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 113,92 կմ2 տարածք։
Աշխարհագրություն
Իչինոմիան գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայի արևմտյան հատվածում։ Սահմանակցում է Գիֆու պրեֆեկտուրային արևմուտքում։
Տնտեսություն
Իչինոմիայի տնտեսության մեջ պատմության ընթացքում նշանակալի է եղել տեքստիլ արտադրությունը։ Սակայն, այսօր քաղաքը տարածքային նշանակության արդյունաբերական և գյուղատնտեսական կենտրոն է, որը ունի բարդ կառուցվածք։ Իչինոմիայում գտնվում են «Kanesue» ընկերության գրասենյակները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի հատուկ քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Սավա (գյուղ, Լուունյա շրջան)
Սավա (Sava), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Դանիել Դեֆո
Դանիել Դեֆո (Daniel Defoe, ), անգլիացի նշանավոր արձակագիր։ Հանրահայտ «Ռոբինզոն Կրուզո» վեպի հեղինակը։
Կենսագրություն
Դանիել Դեֆոն ծնվել է 1660 թ. Լոնդոնում՝ մսավաճառի ընտանիքում։ Նրա նախնիները բողոքականներ էին, որոնք 16-րդ դարում, Կրոնական պատերազմների ժամանակ, Կաթոլիկ Եկեղեցու հարուցած հալածանքների պատճառով Ֆլանդրիայից գաղթել էին Մեծ Բրիտանիա։ Գրողի բուն ազգանունը Ֆո էր, որին նա ավելացրել է «դե» մասնիկը։
Դեֆոյի հայրը լինելով խստակենցաղ մաքրակրոն՝ իր որդու ապագան տեսնում էր հոգևորականի կոչման մեջ։ Ապագա գրողը հոր ուղղորդմամբ ընդունվում է Նյուինգտոնյան ճեմարան, որտեղ ուսումնասիրում է լատիներեն, հունարեն լեզուներ և դասական գրականություն։ Սակայն Դանիել Դեֆոն իր ապագան չտեսավ եկեղեցական ասպարեզում և սկսեց զբաղվել առևտրով։ Նա առևտրական ճանապարհորդություններ է կատարում Իսպանիա, Պորտուգալիա, Ֆրանսիա և Եվրոպական այլ երկրներ։ Նա այս ճանապարհորդություններն օգտագործում է Եվրոպական երկրների կեցաղային առանձնահատկություններն ուսումնասիրելու, ինչպես նաև իսպաներեն, ֆրանսերեն և այլ արդի լեզուներ սովորելու համար։
Դանիել Դեֆոն նաև ակտիվ մասնակցում էր երկրի քաղաքական կյանքին։ Նա մասնակցել է Հակոբ II- ի դեմ դուքս Մոնմութի ապստամբությանը, որը ճնշվել է 1685 թ. հուլիսի 6-ին Սեջմուրի ճակատամարտում ապստամբների պարտությունից հետո։ Իսկ «Փառապանծ հեղափոխության» ժամանակ Դեֆոն լոնդոնցի այն առևտրականների մեջ էր, որոնք մայրաքաղաքում հանդիսավոր դիմավորեցին նոր թագավոր Վիլհելմ III Օրանցուն ։
Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Գենտ)
Ժամանակակից արվեստի քաղաքային թանգարան Գենտում (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, S.M.A.K., Musée municipal d'art actuel, Gand), գեղարվեստի թանգարան Բելգիայի Գենտ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1957 թվականին՝ որպես «Ժամանակակից արվեստի թանգարանի ասոցիացիա» (Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst) գեղարվեստական ընկերություն և բացվել 1975 թվականին՝ որպես Գենտի՝ ժամանակակից արվեստի թանգարան (Museums voor Hedendaagse Kunst Gent): Մշտական ցուցադրությունում ներկայացված են փոփ արտի, մինիմալիզմի և կոնցեպտուալիզմի ոճի ստեղծագործություններ։ Կազմակերպվում են նաև ժամանակակից արվեստի գործերի ժամանակվոր ցուցահանդեսներ՝ ինչպես նշանավոր, այնպես էլ սկսնակ հեղինակների։
Պատմություն և նկարագրություն
1957 թվականին Գենտում ստեղծվում է «Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst» գեղարվեստական ընկերությունը, որի հիմնադիրն է համարվում Կարել Գեյրլանդտը։ Ընկերության նպատակն էր օժանդակել տեղի «Museum voor Schone Kunsten» գեղարվեստի թանգարանին՝ կազմակերպել ցուցահանդեսներ, համալրել թանգարանային հավաքածուն։ Ժամանակակից արվեստի հավաքածուի մեծացման արդյունքում՝ 1975 թվականին ստեղծվում է առանձին թանգարան՝ «Museum voor Hedendaagse Kunst Gent», որը չուներ սեփական ցուցասրահները և ժամանակավոր ցուցահանդեսներ էր կազմակերպում «Schone Kunsten» թանգարանում։ «Hedendaagse Kunst»-ի տնօրենը Յան Հուտն էր, ով հետագայում դառնում է «S.M.A.K.»-ի հիմնադի-տնօրենը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1957 հիմնադրված թանգարաններ
Պոլիվյանոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Պոլիվյանոե (Поливяне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլիվյանոե գյուղում բնակվում էր 388 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յոսիպ Կոզարաց
Յոսիպ Կոզարաց (Josip Kozarac, ), խորվաթ գրող ։ Խորվաթիայի ամենահայտնի արձակագիրներից, վիպագիրներից ու բանաստեղծներից մեկն է։
Կենսագրություն
Յոսիպ Կոզարացը ծնվել է 1858 թվականի մարտի 18-ին Վինկովցի քաղաքում, որտեղ ավարտել է տարրական դպրոցն, ապա հաճախել գիմնազիա։ Գիմնազիայում սովորելը նրա համար շատ դժվար է եղել, բայց կարողացել է ավարտել այն։
Լինելով անտառտնտեսության բնագավառի լավագույն մասնագետներից մեկը տարածաշրջանում՝ նա ընդլայնել է իր աշխատանքի ոլորտն ու այցելել բազմաթիվ բնակավայրեր։ 1896 թվականից մինչև 1898 թվականը եղել է «Šumarskog lista» ամսագրի խմբագիր։ Նա գրել և հրատարակել է հոդվածներ, որոնք բոլորը կապված են եղել նրա աշխատանքի հետ։ Աստիճանաբար նա դարձել է ամբողջ Եվրոպայում հարգանք վայելող մասնագետ, բայց իր ներդրումն ունենալով Խորվաթիայի անտառտնտեսության բնագավառում՝ որոշել է թողնել աշխատանքն ու նվիրվել այլ նախաձեռնությունների, այդ թվում նաև գրականությանը։
Թեև Յոսիպ Կոզարացը հիմնականում գրել է բնության մասին, բայց նկարագրել է նաև այն խնդիրները, որոնց բախվել են խորվաթ գյուղացիները, կյանքի ու շրջակա միջավայրի վերաբերյալ նրանց ունեցած հայացքները։ Այսպես, Կոզարացը հայտնի է եղել որպես ամենաազնիվ խորվաթ գրողներից մեկը, որովհետև իր պատմվածքներում ցույց է տվել իրականությունն այնպես, ինչպես այն եղել է, նկարագրել է խնդիրներն ու առաջարկել լուծումներ դրանց համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ Կատեգորիա:Խորվաթ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորվաթ արձակագիրներ
Վեզուվ
Վեզուվ (Vesuvio), գործող հրաբուխ Իտալիայի հարավում, Նեապոլ քաղաքից 15 կմ դեպի արևելք։ Բարձրությունը 1281 մետր է, խառնարանի տրամագիծը 750 մետր է։
Ժայթքում
Կան ենթադրություններ, որ Վեզուվի առաջին ժայթքումը տեղի է ունեցել մ. թ. ա. VIII դ. ։ Ուժեղ ժայթքումներ են եղել. 1944 թվականի ժայթքման ժամանակ լավան ոչնչացրել է Սան Սեբաստիան քաղաքը։ Այդ ժայթքումից հետո Վեզուվը գտնվում է թույլ ֆումարոլ գործունեության մեջ։
Կոներ
Վեզուվն առաջացնում է երեք կոն, որոնք, կարծես, դրված են մեկը մյուսի մեջ։ Արտաքին, ամենահին կոնի ներսում վեր է ցցվում ավելի բարձր և ավելի երիտասարդ հիմնական կոնը՝ բուն Վեզուվը (1277 մ)՝ գագաթի խառնարանով։ Վերջինիս հատակին պարբերաբար երևում է երրորդ՝ ժամանակավոր կոնը, որը ոչնչանում է առավել ուժեղ ժայթքումների ժամանակ (օրինակ, 1906 թվականին)։ Խառնարանում և թարմ լավային հոսքերում տեղ–տեղ դուրս են նետվում մինչև 400 °C ջերմաստիճան ունեցող ջրային գոլորշիներ և գազեր։
Հետաքրքիր է իմանալ
Վեզուվում, մոտ 600 մ բարձրության վրա, կա հրաբխագիտական դիտակայան (1842 թվականից)։
Վեզուվիան, իդոկրազ, միներալ, բարդ բնական սիլիկատն իր անունը ստացել է Վեզուվ հրաբխի անունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալիայի հրաբուխներ‎ Կատեգորիա:Ստրատոհրաբուխներ Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ
Քյոզիքյոյ
Քյոզիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոտկո (Սունայի վտակ)
Մոտկո (Мотко), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետի ակունքը սկսվում է Մոտկո լճից, գետաբերանը տեղակայված է Սունա գետի աջ ափին՝ 217 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է, ավազանի տարածքը 366 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սվիր, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սուլուայրի
Սուլուայրի (Сулуайры), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոիր գետի աջ ափով՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հարանց մատուռ
Ներկա վիճակը
Մատուռի գտնվում է քանդված վիճակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Գետաբեկի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Զուլալի (ֆիլմ)
«Զուլալի», Օրդեր ֆիլմ փրոդաքշնի և ռեժիսոր Հայկ Օրդյանի նկարահանած ֆիլմը՝ Նարինե Աբգարյանի համանուն նովելի հիման վրա, որը պատմում է դաժան ճակատագրի, ցավի ու սիրո մասին։ Ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում Տավուշի մարզում, հերոսները խոսում են տեղի բարբառով։
Սյուժե
Ֆիլմի ժանրը դրամա է, բայց այն նաև պարունակում է կատակերգության տարրեր՝ բացահայտելով մարդկային զգացմունքների և հարաբերությունների ողջ դիապազոնը։ Ֆիլմում առանձնահատուկ տեղ է գրավում գյուղի մթնոլորտը, կյանքը, բնությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր
Անատոլի Ալեքսանդրով
Անատոլի Պետրովիչ Ալեքսանդրով, ռուս խորհրդային ֆիզիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1953)։ ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից, ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամ 1966 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է հունվարի 31 (փետրվարի 13)-ին, Կիևի մարզի Տարաշլի քաղաքում։ 1946-1955 թվականներին ղեկավարել է ԽՍՀՄ ԳԱ ֆիզիկական պրոբլեմների ինստիտը։ 1960 թվականից Ի. Վ. Կուրչատովի անվան ատոմային էներգիայի ինստիտուտի տնօրենն է։
Աշխատություններ
Անատոլիի աշխատությունները վերաբերում են դիէլեկտրիկների ֆիզիկային, բարձրամոլեկուլային միացությունների հատկություններին, ատոմային էներգետիկային։ Անատոլին սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս է (1954, 1960), Լենինյան մրցանակի (1959) և ԽՍՀՄ պետական մրցանակների (1942, 1949, 1951, 1953) դափնեկիր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Շվեդիայի ճարտարագիտական գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
(1637) Սվինգս
(1637) Սվինգս (Swings), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի օգոստոսի 28-ին Ջոզեֆ Հունարցի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,075449 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9423 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2086 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1969,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182743 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջոզեֆ Հունարցի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կարաբիխա (գյուղ, Յարոսլավսկի շրջան)
Կարաբիխա (Карабиха), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 721 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Լևեն Կուրզավա
Լևեն Կուրզավա (Layvin Kurzawa, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Պարի Սեն-Ժերմենի և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Մոնակո
Կուրզավան Մոնակոյի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի Լանսի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց սեպտեմբերի 25-ին՝ Լորյանի դեմ խաղում  ։ 2011 թվականի մայիսի 1-ին ֆրանսիացին հեռացվեց խաղադաշտից Սենտ-Էտիենի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 60-րդ րոպեին ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Կուրզավան անցկացրեց 6 հանդիպում, իսկ Մոնակոն դուրս մնաց Ֆրանսիայի առաջնությունից  ։
Իր առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում Կուրզավան անցկացրեց 2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Բայեր Լևերկուզենի դեմ խաղում ։ 2014-15 մրցաշրջանում Մոնակոն զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը Լիգա 1-ում՝ զիջելով Պարի Սեն-Ժերմենին և Օլիմպիկ Լիոնին ։ 2015 թվականի ամռանը ֆրանսիացին գոլի հեղինակ դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Յանգ Բոյզի դեմ երկու խաղերում՝ օգնելով իր թիմին անցնել հաջորդ փուլ  ։ Մոնակոյի կազմում Կուրզավան անցկացրեց 96 հանդիպում՝ դառնալով 8 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Պարի Սեն-Ժերմեն
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին Կուրզավան 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Պարի Սեն-Ժերմենի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 23 միլիոն եվրո   ։ Իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 11-ին՝ փոխարինելով Մաքսվելին Բորդոյի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը ՊՍԺ-ի կազմում խփեց հոկտեմբերի 25-ին՝ Սենտ-Էտիենի դեմ խաղում  ։ 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ֆրանսիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Լորյանի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 23-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի եզրափակչի Լիլի դեմ խաղում ՝ օգնելով Պարի Սեն-Ժերմենին հաղթել 2-1 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Կուրզավան անցկացրեց 25 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ ՊՍԺ-ն հաղթեց Ֆրանսիայի առաջնությունը ։
2016 թվականի օգոստոսի 6-ին Կուրզավան գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ֆրանսիայի սուպերգավաթի Օլիմպիկ Լիոնի դեմ խաղում ՝ օգնելով Պարի Սեն-Ժերմենին հաղթել 4-1 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ Օգոստոսի 12-ին ֆրանսիացին խփեց Բաստիայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2017 թվականի մարտի 8-ին Կուրզավան ինքնագոլի հեղինակ դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակչի Բարսելոնայի դեմ խաղում, իսկ ՊՍԺ-ն պարտվեց 6-1 հաշվով՝ դուրս մնալով պայքարից  ։ Ապրիլի 1-ին նա թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի եզրափակչի Մոնակոյի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել գավաթը ։ 2016-17 մրցաշրջանում Կուրզավան անցկացրեց 26 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2017 թվականի հուլիսի 29-ին Կուրզավան թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Ֆրանսիայի սուպերգավաթի Մոնակոյի դեմ խաղում ՝ օգնելով Պարի Սեն-Ժերմենին հաղթել 2-1 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ Հոկտեմբերի 31-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Անդերլեխտի դեմ խաղում ֆրանսիացին ձևակերպեց իր կարիերայի առաջին հեթ-տրիկը  ՝ դառնալով Չեմպիոնների Լիգայի պատմության առաջին պաշտպանը, ով 3 գոլ է խփել առաջնության մեկ խաղում  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Կուրզավան անցկացրեց 28 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ Պարի Սեն-Ժերմենը տեղական տրեբլ նվաճեց՝ հաղթելով Ֆրանսիայի գավաթը , Ֆրանսիայի լիգայի գավաթը և Ֆրանսիայի առաջնությունը  ։
2018 թվականի սեպտեմբերին Կուրզավան մեջքի վիրահատություն տարավ՝ բաց թողելով 4 ամիս  ։ 2019 թվականի փետրվարի 20-ին ֆրանսիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մոնպելիեի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 5-1 հաշվով  ։ Ապրիլի 27-ին նա մնաց պահեստայինների նստարանին Ֆրանսիայի գավաթի եզրափակչի Ռենի դեմ խաղում, իսկ Պարի Սեն-Ժերմենը պարտվեց հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում  ։ 2018-19 մրցաշրջանում Կուրզավան անցկացրեց 21 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ , իսկ ՊՍԺ-ն կրկին հաղթեց Ֆրանսիայի առաջնությունը ։
Միջազգային կարիերա
Կուրզավայի հայրը Գվադելուպայից էր, իսկ մայրը ուներ լեհական արմատներ, և նա կարող էր հանդես գալ Լեհաստանի ազգային հավաքականում ։ Կուրզավան ներկայացրել է Ֆրանսիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ Եվրոպայի մինչև 21 տարեկանների առաջնության որակավորման փուլի Շվեդիայի դեմ խաղում խփած գոլից հետո Կուրզավան տոնեց գոլը՝ ծաղրելով շվեդ խաղացողներին ։ Քիչ անց Շվեդիան գոլ խփեց և երկու խաղերի արդյունքում հաղթեց 4-3 հաշվով ՝ դուրս թողելով Ֆրանսիային պայքարից ։ Շվեդիան հաղթեց առաջնությունում և ամբողջ թիմը սկսեց տոնել հաղթանակը Կուրզավայի նման  ։
Ֆրանսիայի ազգային հավաքական Կուրզավան առաջին անգամ հրավիրվեց 2014 թվականի նոյեմբերին՝ հայտավորվելով վնասվածք ստացած Բենուա Տրեմուլինասի փոխարեն Ալբանիայի և Շվեդիայի դեմ խաղերի համար  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց նոյեմբերի 14-ին՝ փոխարինելով Լյուկա Դինին Ալբանիայի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց նոյեմբերի 18-ին՝ Շվեդիայի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը Ֆրանսիայի կազմում Կուրզավան խփեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ Իտալիայի դեմ ընկերական խաղում և այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դրությամբ
Ակումբային
Մոնակո
Պարի Սեն-Ժերմեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարի Սեն Ժերմենի ֆուտբոլիստներ
Էռնեստ Դերվիշյան
Էռնեստ (Երվանդ) Հերբերտ Դերվիշյան, հայազգի ամերիկյան բանակի սպա, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ցուցաբերած արիության համար 1945 թվականին պարգևատրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի պատվո շքանշանով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1916 թվականին ԱՄՆ Ռիչմոնդ քաղաքում։ Ստացել է Երվանդ անունը ։ 1933 թվականին ավարտել է Ջոն Մարշալի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1937 թվականին հանձնելով Վիրջինիա նահանգի քննությունները ստանում է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ 1941 թվականի սեպտեմբերին իր ծննդավայրից մեկնում է բանակ և որպես շարքային ծառայության անցնում։ Վերապատրաստվել է Հարավային Կարոլինայում ։ 1944 թվականին, Իտալիայում ֆաշիստների դեմ մարտերին մասնակցելիս, հետևակային 34-րդ դիվիզիայի տեխնիկական սերժանտ էր։
Հերոսական արարքը
1944 թվականի Մայիսի 23-ին Սիստեռնայի մոտ ամերիկյան ջոկատն ընկել է շրջապատման մեջ։ Ամբողջ ջոկատից ողջ է մնացել միայն Դերվիշյանը։ Անընդհատ դիրքը փոխելով և հրաձգություն վարելով նա փորձել է տպավորություն ստեղծել, թե ջոկատը մարտունակ է։ Երբ զինամթերքը սպառվել է, միայն ատրճանակով զինված Դերվիշյանը անցել է թշնամու դիրքերը, խլել մեկ գնդացիր և անակնկալի բերել հակառակորդի ջոկատին։ Արդյունքում՝ մեն-մենակ գերևարել է թշնամու 45 զինվորի, խլել երեք գնդացիր և տասը ատրճանակ ։։
Գնահատականը
Պատերազմի ավարտից հետո էլ Էռնեստ Դերվիշյանը շարունակել է իր ծառայությունը Եվրոպական և խաղաղօվկիանոսյան տարբեր շրջաններում։ Զորացրվել է ավագ լեյտենանտի կոչումով (ըստ այլ տվյալների գնդապետի )։ Բացի Կոնգրեսի պատվո շքանշանից, Դերվիշյանը պարգևատրվել է մի շարք երկրների շքանշաններով՝ լեհական վտարանդի կառավարության կողմից՝ Պատվո մեդալով, Բրոնզե աստղով և իտալական հրամանատարության կողմից՝ Արծաթե խաչով, ռազմական արիության խաչով և այլն։ Զորացրվելով՝ Դերվիշյանը զբաղեցրել է ռազմական բարձր պաշտոններ՝ եղել է Ամերիկյան ազգային լեգեոնի փոխհրամանատար, ռազմական պետական կարևոր հարցերով խորհրդական ։
ԱՄՆ ազգային հերոս Էռնեստ Դերվիշյանը մահացել է 1984 թվականին և թաղված է ծննդավայրի Վեստհեմփթն հիշատակի պուրակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկահայ սպաներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Ամերիկահայեր
Մեծ Լոպտյուգա
Մեծ Լոպտյուգա (Большая Лоптюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեզեն գետի ձախ ափից 618 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 160 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կոզինցի (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)
Կոզինցի (Козинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզինցի գյուղում բնակվում էր 369 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1739 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 212,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սավալա (գյուղ, Մայդլա շրջան)
Սավալա (Savala), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 175 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կրասնոսյոլկա (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)
Կրասնոսյոլկա (Красносілка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1914 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,31 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 70,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1914 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անտիլիբանանյան լեռներ
Անտիլիբանանյան լեռնաշղթա (جبال لبنان الشرقية, Լյուբնան էշ Շարքիա կամ الجبل الشرقي, էշ Շարկի ), լեռնաշղթա, որը ձգվում է Լիբանանի և Սիրիայի միջև հարավ-արևմուտքից մինչև հյուսիս-արևելք ։ Սիրիայի և Լիբանանի սահմանը հիմնականում անցնում է լեռնաշղթայի վերին գագաթով։ Լեռնաշղթայի հարավային ծայրն ավարտվում է Հերմոն լեռով, որը Գոլանի բարձունքների եզրագիծն է հանդիսանում։ Գոլանի բարձունքներն ունեն տարբեր երկրաբանական և աշխարհագրական էություն, բայց աշխարհաքաղաքականորեն դրանք հաճախ դիտարկվում են Հերմոն լեռան հարավային լանջերի հետ միասին, երկուսն էլ Իսրայելի կողմից վերահսկվող Գոլանի շրջանի մաս են կազմում։ Հունարենից անվանումը թարգմանվում է որպես «Լիբանանի դիմաց»։ Արևմուտքից գտնվում է Բեքաայի հովիտը (հյուսիսում) և ալ Հասբանի գետի հովիտը (հարավում)։ Այս հովիտները Անտիլիբանանյան լեռնաշղթան առանձնացնում են Կենտրոնական Լիբանանի լեռնաշղթայից։ Արևելքում` Սիրիայում ընկած է Արևելյան սարավանդը, որի վրա գտնվում է Դամասկոս քաղաքը։
Անտիլիբանանյան լեռնաշղթայի երկարությունը մոտավորապես 150 կմ է (93 մղոն)։ Դեպի հյուսիս այն տարածվում է սիրիական Հոմս քաղաքի գրեթե ամբողջ լայնությամբ։ Դեպի հարավ լեռնաշղթան հարում է ներքևում գտնվող Գոլանի բարձունքների սարավանդին, բայց ներառում է ամենաբարձր գագաթները, այն է` Հերմոն լեռը (արաբ.` Jabal el-Shaykh), 2,814 մետր, և Թալաաթ Մուսան՝ 2,669 մ։ Լիբանան-սիրիական սահմանին գտնվող այս գագաթները տարվա մեծ մասը ձյունածածկ են։
Լիբանանի և Սիրիայի միջև ապրանքների ապօրինի տեղափոխման կարևոր ուղին անցնում է Անտիլիբանանյան լեռնաշղթայով ։
Տարածքը հայտնի է ծիրանենիներով և բալենիներով, ինչպես նաև իր քարհանքերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լիբանանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Իսրայելի լեռներ Կատեգորիա:Ասիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Սիրիայի աշխարհագրություն
Ֆիլիպ Հալսման
Ֆիլիպ Հալսման (Filips Halsmans,Philippe Halsman,), 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ականավոր լուսանկարիչ, լուսանկարչության մեջ սյուրռեալիզմի հիմնադիրը : Հալսմանի «Ցատկ» լուսանկարների շարքը դասական լուսանկարչության դրսևորումներից է : Այս շարքն ընդգրկում է 200 հանրահայտ մարդկանց դիմանկարներ ցատկելու պահին :
Կենսագրություն
Ֆիլիպ Հալսմանը ծնվել է Ռիգայում` հրեական ընտանիքում: Հայրը` Մորդուխ Հալսմանը, եղել է ատամնաբույժ, մայրը` Իտա Գրինտուխը` ուսուցչուհի։ 15 տարեկանում Հալսմանը կատարում է առաջին լուսանկարները։ Կրթություն է ստացել Դրեզդենի համալսարանում, որտեղ սովորել է էլեկտրատեխնիկա։ 1928 թվականի սեպտեմբերին ողբերգական պատահար է տեղի ունենում. ավստրիական Ալպերում Ֆիլիպի հետ զբոսնելիս հայրը ընկնում է մեծ բարձրությունից և մահանում։ Վկաների բացակայության արդյունքում Ֆիլիպը մեղադրվում է հայրասպանության մեջ և դատապարտվում 10 տարի ազատազրկման։ Դեպքը համաշխարհային արձագանք է ստանում. Ֆիլիպի պաշտպանության օգտին իրենց ձայնն են բարձրացնում նշանավոր շատ մարդիկ, այդ թվում` Ալբերտ Այնշտայնը և Թոմաս Մանը:
Արդյուքում բանտում անցկացրած երկու տարիներից հետո Ֆիլիպը ազատվում է պայմանով, որ ընդմիշտ լքելու է Ավստրիան : Այսպիսով նա հայտնվում է Փարիզում, որտեղ շուտով մեծ համբավ է ձեռք բերում որպես լուսանկարիչ` հրատարալելով իր աշխատանքները «Vogue», «Vu» և «Voilà» ամսագրերում։ Այս շրջանում է նա լուսանկարել Անդրե Մալրոյին, Պոլ Վալերիին, Մարկ Շագալին, Անդրե Ժիդին, Ժան Ժիրոդուին, Լե Կորբյուզիեին:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին, զգուշանալով ազգայնամոլներից, 1940 թվականի աշնանը Ֆիլիպ Հալսմանը տեղափոխվում է ԱՄՆ, որտեղ 1941 թվականին ծանոթանում է Սալվադոր Դալիին, ում հետ պահպանում է ստեղծագործական և բարակամական կապերը մոտ 30 տարի : Հենց այս շրջանին է վերաբերում Դալիին պատկերող նշանավոր «Դալի ատոմիկուս» («Dali Atomicus») լուսանկարը, որը պատկերում է թռչող երեք կատու, օդում` Սալվադոր Դալին և մի դույլ ջուր։
1945 թվականին թվականին Ֆիլիպ Հալսմանը ընտրվում է ֆոտոլրագրողների ամերիկյան նորաստեղծ ընկերության նախագահ։ Կյանքի ամերիկյան շրջանում, երբ Հալսմանը լուսանկարիչ էր «Life» ամսագրում, ստեղծվել են Ալբերտ Այնշտայնի, Սալվադոր Դալիի, Ֆեռնանդելի, Բրիժիտ Բարդոյի, Անրի Մատիսի, Աննա Մանյանիի, Սոֆի Լորենի, Մերիլին Մոնրոյի, Ուինսթոն Չերչիլի և Ջոն Քենեդու լուսանկարները :
Քյոմեշ
Քյոմեշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շահկերտ
Շահկերտ (այժմ կոչվում է՝ Qazançı - Ղազանչի), պատմական հայկական գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։
Պատմական վկայություններ. Ղազանչի անվան ծագումը
Գյուղական այս բնակավայրը պատմականորեն ավելի հայտնի է իր երկրորդ անվամբ՝ Ղազանչի։ Ինչպես վկայում է պատմաբան Լեոն իր քառահատորյակի երրորդ գրքում, Գողթանում գտնվող այդ մեծ հայաբնակ գյուղը բնակիչները մեծ մասամբ պղնձագործներ էին, որտեղից էլ ստացվել էր իրենց գյուղի երկրորդ անվանումը՝ Ղազանչի (կաթսայագործ) ։
Պատմական այս բնակավայրը աղբյուներում առաջին անգամ հիշատակվում է 13-րդ դարից։
Աշխարհագրական դիրքը
Շահկերտը կամ Շաղկերտը գտնվում է Երնջակ գետի աջափնյա բարձրադիր հարթություններից մեկի և շրջապատված է գեղեցիկ լեռներով ու բուսականությամբ հարուստ բլուրներով։ Գյուղը արևմուտքից շրջապատված է գեղեցկատես Երնջակ բերդով, հարավից՝ Մեղրածոր անվանվող լեռով, իսկ հյուսիսից այն պաշտպանվում է բարձրաբերձ լեռնագագաթների վրա ընկած անառիկ ամրոցով ։
Գյուղի հայկական բնակչությունը
Պատմական Շահկերտ գյուղաքաղաքը, ավանը հնում ունեցել է մոտավորապես 1500 տուն հայ ազգաբնակչություն, ուր գործել են ավելի քան 40 ջրաղաց, տասնյակ արհեստավորական արհեստանոցներ, կրպակներ, քարավանատներ և այլն։ Շահկերտցիների մոտ 13-17-րդ դարերում զարգացած է եղել հատկապես պղնձագործությունը, հյուսնությունը, զինագործությունը և խեցեգործությունը։ Գյուղի մարձակայքում մինչև 1980-ական թվականները երևում էին հին շահկերտցիների շինությունների ավերակները, նյութական մշակույթի մնացորդները։
Վերջին հայ ընտանիքները Շահկերտից տեղահանվել են 1970-80-ական թվականներին։
Պատմական ակնարկ
Պատմական Երնջակ գավառի մյուս գյուղերի և ավանների թվում այս ավանը ևս զերծ չի մնացել ավերումներից և հրկիզումներից, որի պատճառով այն աստիճանաբար քայքայվել է, իսկ բնակչությունը ցրվել տարբեր տեղեր։ Հատկապես տուժել է պարսկական և թուրքական ասպատակումների ժամանակաշրջանում, ինչպես նաև հայ-թաթարական բախումների ժամանակ։
Շահկերտի ապստամբությունը 1749-1750
Նախիջևանի խանությունը 1700-ականների կեսերին անցնում էր ձեռքից ձեռք։ Ազգաբնակչությունը հիմնականում տուժում էր հարկահանությունից ու տարատեսակ ճնշումներից։ Դրությունը փոխվում է արմատապես, երբ Պարսից Իբրահիմ շահը Նախիջևանի կառավարիչ է նշանակում ազգությամբ վրացի Բեհնամ խանին։ Նոր խանը ոչ միայն դադարեցնում է հարկահանություններն, այլև զորք է կազմում տեղի հայերից, որոնց գլխավորում էին հայ մելիքներն ու զորահրամանատարները։
Իսլամադավան ազգաբնակչությունը գրգռվում է հայկական այդ զորքի և Բեհնամ խանի դեմ։ 1749 թվականին նախկին Հեյդար-Ղուլի խանը կարողանում է կաշառքներով համոզել Իրանի շահին նորից իրեն նշանակել Նախիջևանի խանության կառավարիչ։ Վերջինս իր զինված ուժերով գալիք է և Օրդուբադ քաղաքի հարևանությամբ հաղթանակ տանում հայ հրամանատարների նկատմամբ, ձերբակալում վերջիններս, ապա վռնդում Բեհնամ խանին։ Հայերից կազմված բանակը ցրվում է, բոլոր հայ զորահրամանատարներին հեռացվում են իրենց պաշտոններից, իսկ ոմանց էլ տարբեր հանցանքների մեջ մեղադրելով, դատապարտում են մահվան։ Չի սպանվում միայն հայ իշխան Հովհաննես Խանդամիրյանի եղբորորդին՝ Վարդազար Խանդամիրյանը։ Այդուհանդերձ, նորանշանակ Խանի համար հասկանալի էր, որ ամբողջությամբ հայաբնակ Շահկերտ ավանը չի պատրաստվում հնազանդվել հայատյաց խանին։
Պատերազմելու համար Հովհաննեսի գլխավորությամբ գյուղի տղամարդկանցից հավաքագրվում են 500 հոգի, ովքեր կարճ ժամանակահատվածում վարժեցվում են ու վերածվում մարտունակ բանակի։ Գյուղի հարակից բերդն ամրացվում է, լցվում պաշարներով։ Պղնձագործ գյուղացիների կողմից պատրաստվում են թնդանոթներ։
1750 թվականին Հեյդար-Ղուլի խանը բանակ է դնում Շահերտի հարևանությամբ, սակայն միանգամից չի դիմում հարձակման ու փորձում է խորամանկել՝ իշխանին և նրա մերձավորներին հրավիրելով բանակցությունների։ Հովհաննես Խանդամիրյանը հրաժարվում է բանակցություններից, որից հետո միայն սկսվում են մարտական գործողությունները։ Հայաբնակ գյուղը մեծ հաջողությամբ պաշտպանվում էր՝ ոչ մի հույս չթողնելով պարսիկ խանին։ Հեյդար-Ղուլի խանի առաջարկությամբ նորից կողմերը նստում են բանակցությունների, որոնց պայմանները սակայն այդքան էլ չէին համապատասխանում հեռատես իշխան Հովհաննես Խանդամիրյանի պահանջներին։ Զգալով, որ երկար ժամանակ չի կարող պարտադրել պարսկական կողմին հաշտության սեփական պայմանները ու խուսափելու համար ներքին երկպառակություններից, նա համաձայնվում է հպատակվել Հեյդար-Ղուլի խանին պայմանավոր, որ տեղի հայ ազգաբնակչությանը չի ենթարկելու ծանր հարկահանության։ Իր հերթին Հեյդար-Ղուլին պահանջում է, որպեսզի հավատարմության համար Խանդամիրյաններն ու Շահկերտի մյուս հայ ազնվական ընտանիքները բնակություն հաստատեն Նախիջևան քաղաքում։
Երկար ժամանակ մերժելով հրավերները՝ Խանդամիրյանները և Աղամալյանները չէին գնում Նախիջևան, սակայն որոշ ժամանակ անց տեղի տալով հավաստիացումներին ու հորդորներին, մեկնում են Հեյդար-Ղուլի խանի մոտ, ով էլ խնջույքի ժամանակ թունավորում է բոլորին։ Շահկերտցիների մյուս գլխավորները, ովքեր չէին ընկել խանի ձեռքը, վախենալով միևնույն ճակատագրից, փախուստի են դիմում Կապան։ Նրանց հետ Շահկերտից փախուստի են դիմում նաև այլ հայ ընտանիքներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Շահկերտ
Մուրդոյոկի
Մուրդոյոկի (Мурдойоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է Մինսյարվի լիճ։ Գետի երկարությունը 41 կմ է, ավազանի տարածքը 349 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լևոն Շիրինյան
Լևոն Ղազարի Շիրինյան, հայ քաղաքագետ, հասարակական գործիչ, Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի քաղաքագիտության և իրավունքի պատմության ամբիոնի վարիչ, քաղաքական գիտությունների դոկտոր (2007), փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր ։ Լրատվական ռադիոյում հեղինակել և վարում է «Quo Vadis» կամ «ուր ես գնում, Հայաստա՛ն» հաղորդաշարը։ Հայաստանի Չորրորդ Հանրապետության քաղաքական հայեցակարգի առաջ մղողներից մեկը հայկական քաղաքագիտական դաշտում ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 8-ին ։
Ջերմանո
Ջերմանո (Germagno) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։ Բնակչությունը՝ 208 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 104 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 2 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28887։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։
Լևոն Շիրինյան
Կարդացվող դասընթացներ
Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում իր աշխատանքային և գիտական գործունեության շրջանակներում բակալավրիատում կարդում է հետևյալ թեմաներով դասախոսություններ՝ Քաղաքագիտության արդի հիմնախնդիրներ, Աշխարհաքաղաքականության հիմունքներ, Կոնֆլիկտաբանություն, Էթնոկոնֆլիկտաբանություն, «Եվրոպական համանվագը» և հայկական հարցի էվոլյուցիան. իրավաքաղաքական տեսանկյուն ։
Ջերմանո
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Լևոն Շիրինյան
Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակ
Գիտական հետաքրքրությունների մեջ են մտնում հետևյալ ոլորտները՝ Երկրաքաղաքականության հիմնախնդիրներ, տարածաշրջանային անվտանգության և երկրառազմավարության հարցեր, կոնֆլիկտների տեսություն և էթնոկոնֆլիկտներ, քաղաքակրթության և արդիականացման (մոդեռնիզացիա) տեսության ու պրակտիկայի հիմնահարցեր ։
Ջերմանո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Լևոն Շիրինյան
Մենագրություններ և ձեռնարկներ
Մի շարք մենագրությունների և ձեռնարկների հեղինակ է.
Հոդվածներ
Հեղինակել է ավելի քան 50 գիտական հոդված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Քաղաքական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ստեսիքոր
Ստեսիքոր (հին հունարեն՝ Στησίχορος, մ.թ.ա. 7-6 դդ.), հին հույն բանաստեղծ, խմբական քնարերգության նշանավոր դեմքերից։
(9494) Դոնիչի
(9494) Դոնիչի (Donici), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,19342 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0076 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3792 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1186,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303404 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,77° անկյուն։
Նիկոլայ Գոգոլ
Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլ (Николай Васильевич Гоголь (ի ծնե տրված ազգանունը՝ Յանովսկի (Яновский), ), ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, բանաստեղծ, գրաքննադատ։ Ռուսական գրականության դասականներից ։
Սերում է Գոգոլ-Յանովսկիների ազնվական տոհմից։
Ժամանակակիցները նրան համարել են ռուսական ռեալիստական գրականության նատուրալիստական դպրոցի ակնառու ներկայացուցիչներից մեկը, սակայն հետագայում գրականագետները նրա ստեղծագործություններում բացահայտել են  ռոմանտիկական  զգացմունքայնություն՝ սյուրռեալիզմի և գրոտեսկի դրսևորումներով հանդերձ («Քիթը», «Շինելը», «Վիյը», «Նևսկի պողոտան»)։ Նրա վաղ շրջանի ստեղծագործություններում («Երեկոներ՝ Դիկանկայի մերձակա խուտորում»)  զգացվում է ուկրաինական մշակույթի, բանահյուսության ազդեցությունը։ Ուշ շրջանի երկերում («Ռևիզորը», «Մեռած հոգիներ») ծաղրի է ենթարկել քաղաքական կոռուպցիան ռուսական կայսրությունում։ Գոգոլի լավագույն ստեղծագործություններից են համարվում նաև «Տարաս Բուլբա» վեպը, «Ամուսնություն» թատերգությունը, «Ցնորվածի հուշատետրը», «Պատմություն այն մասին, թե ինչպես Իվան Իվանովիչը գժտվեց Իվան Նիկիֆորովիչի հետ», «Դիմանկարը»  և այլ պատմվածքներ։
Մանկություն և պատանեկություն
Նիկոլայ Գոգոլը ծնվել է 1809 թվականի մարտի 20-ին (ապրիլի 1) Պսյոլ գետի մոտ՝ Վելիկիե Սորոչինցիում, Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։ Նիկոլայ նրան անվանել են Նիկոլայ Լուսավորչի պատվին։ Ըստ ընտանեկան ավանդության՝ նա սերում է կազակներից, և ենթադրվում է, որ եղել է զապորոժյան ռեչ-պոսպոլիտայի զորքերի հետման Օստապ Գոգոլի հետնորդներից։
1818–1819 թվականներին սովորել է Պոլտավայի գավառական ուսումնարանում, 2 տարի անց՝ 1821 թվականին, ընդունվել Նեժինի բարձրագույն գիտությունների գիմնազիան, որն ավարտել է 1828 թվականին։ Քանի որ հորից զրկվել էր, երբ դեռ ընդամենը 15 տարեկան էր, նրա կանոնովոր կրթությունը հիմնականում ապահովել է մայրը՝ իր մի կերպ խնայած փողերով։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո Գոգոլը մեկնել է Պետերբուրգ՝ հռչակ ձեռք բերելու մեծ տենչը սրտում։ Բայց հույսերը սկզբնական շրջանում մեծ դժվարությամբ էին արդարանում։ Չնայած ձեռնարկած բազմաթիվ փորձերին՝ այդպես էլ չհաջողվեց որևէ թատրոնում դերասան ընդունվել։ Պետական ծառայողի գործն էլ շատ արագ հիասթափեցրեց։ Եվ Գոգոլը որոշեց ուժերը փորձել գրականության ասպարեզում։ Թեև այստեղ ևս առաջին փորձը ձախողվեց /քննադատները բառի բուն իմաստով ջախջախեցին իր իսկ միջոցներով տպագրած,,Գանց Կյուխելգարտեն,, պոեմը, և նա հավաքեց ու ոչնչացրեց դրա օրինակները/, այնուամենայնիվ Գոգոլին հաջողվեց մուտք գործել գրական շրջանակներ, կապեր հաստատել ճանաչված գրողների հետ, որոնք նրան ծանոթացրեցին նաև Ալեքսանդր Պուշկինի հետ։ Առաջին հաջողությունը եկավ «Երեկոներ՝ Դիկանկայի մերձակա խուտորում» պատմվածքների ժողովածուի հետ և ամրապնդվեց դրա երկրորդ գրքի, ապա նաև՝ պատմվածքների «Միրգորոդ» ժողովածուի լույս ընծայումով։ Հաջորդաբար  հրատարակված «Տարաս Բուլբա» վեպը, «Ռևիզորը» թատերգությունը և այլ ստեղծագործություններ բազմապատկեցին նրա համբավը իբրև մեծատաղանդ գրողի։
Հոգեկան խանգարումներ
Գոգոլը տառապել է երկբևեռ աֆեկտիվ խանգարումով։ Առաջին նոպան Գոգոլը վերապրել է 1840 թվականին՝ 31 տարեկանում, երբ գտնվում էր Հռոմում։ Երկու տարի անց՝ 1842 թվականին, նոպայի ժամանակ գրած մի նամակում նա նշում է.
1846 թվականին նրա հոգեկան վիճակն ավելի է ծանրանում։ Մինչև կյանքի վերջը տառապել է՝ հոգեկան խոր ճգնաժամ ապրելով։ Որոշ աղբյուրների համաձայն՝ տառապել է շիզոֆրենիայով։ Գոգոլի մոտ արտահայտված են եղել մի շարք ախտանիշեր, ինչպիսիք են՝ տեսողական և լսողական հալյուցինացիաները, դեպրեսիվ վիճակները, իպոխոնդրիան, կլաուստրոֆոբիան ։
Հայտնի հոգեբույժ Վլադիմիր Ֆյոդորովիչ Չիժը (1855—1922) «Փիլիսոփայական հարցեր և հոգեբուժություն» ամսագրում (1903-1904) ներկայացրել է «Նիկոլայ Գոգոլի հիվանդությունը» վերնագրով հոդված ։ Հոդվածում հոգեբուժության տեսանկյունից վերլուծության է ենթարկել գրողի հիվանդությանը վերաբերող հակասական հարցը։ Չիժի տեսանկյունից՝ Գոգոլի հոգեկան հիվանդությունը արտահայտվել է դեռ վաղ երիտասարդության տարիներին,  տևել է 10 տարի՝ մինչև նրա կյանքի վերջին օրերը։
Չիժի հետ համամիտ չեն փիլիսոփայական գիտությունների պրոֆեսոր Վ. Մ. Ռոզինը, դոկտոր Ա. Պ. Դավիդովը և շատ այլ գիտնականներ։
Մահ
1852 թվականի հունվարի վերջին կոմս Ալեքսանդր Տոլստոյին հյուրընկալվում է ավագ քահանա Մատֆեյ Կոնստանտինովիչինկ, որի հետ Գոգոլը ծանոթացել է 1849 թվականին, իսկ դրանից առաջ ծանոթ է եղել նամակագրությամբ։ Նրանց միջև ընթանում էին բարդ երբեմն էլ կոպիտ բանավեճեր, որտեղ հիմնականում չկար Գոգոլի զիջողականությունը և բարեպաշտությունը, օրինակ Մատֆեյի հոր պահանջը «Հրաժարվիր Պուշկինից» ։ Գոգոլը նրան առաջարկում է կարդալ մաքրագրված «Մեռյալ հոգիներ»-ի երկրորդ մասի հետ ծանոթանալու համար, որ կարողանա լսել նրա կարծիքը, սակայն մերժում է ստանում հոգևորականից։ Գոգոլը համառորեն հասնում է իր ուզածին, մինչ նա չվերցնում է ձեռագիր տետրը՝ կարդալու համար ։ Ավագ քահանա Մատվեյը դարձավ միակ 2-րդ մասի ընթերցողը Գոգոլի կենդանության ժամանակ։ Վերադարձնելով այն տիրոջը նա դեմ դուրս եկավ պայմանավորված հատվածի հրատարակմանը «նույնիսկ խնդրեց վերացնել դրանք» (ավելի ուշ նա տվեց բացասական կարծիք «ընտրված հատվածների» շուրջ՝ անվանելով այդ գիրքը «վնասակար» ):
Խոմյակովի մահը, Կոնստանտինովսկու պարսավանքը և, հնարավոր է, այլ պատճառներ համոզեցին Գոգոլին հրաժարվել ստեղծագործություններից և սկսել պահել ծոմ՝ Մեծ Պահքից մեկ շաբաթ առաջ։ Փետրվարի 5-ին Կոստանտինովսկուն ճանապարհում է և այդ օրվանից հաց չի ուտում։ Փետրվարի 10-ին նա տալիս է կոմս Ալեքսանդր Տոլստոյին ձեռագիր թղթապանակը՝ Մոսկվայի Միտրոպոլիտ Ֆիլարետին հանձնելու համար, սակայն կոմսը հրաժարվում է այդ հանձնարարությունը կատարելուց, որպեսզի չխորացնի Գոգոլի մռայլ մտքերը։
Փետրվարի 20-ին բժիշկների խորհուրդը (Պրոֆեսոր Ա. Էվենուս, պրոֆեսոր Ս. Կլիմենկով, բժիշկ Կ. Սոկոլոգորսկի, բժիշկ Ա. Տարասենկով, պրոֆեսոր Ի. Վարվինսկի, պրոֆեսոր Ա. Ալֆոնսկի, պրոֆեսոր Ս. Օֆեր) որոշում է հարկադրանքով բուժել Գոգոլին։ Արդյունքը եղավ վերջնականապես հյուծումը և ուժերի սպառվելը. այդ օրվա երեկոյան գրողն ուշագնաց եղավ։
Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլը մահանում է 1852 թվականի փետրվարի 21-ի առավոտյան՝ չապրելով մինչ իր 43 ամյակը ։
Թաղումը և գերեզմանը
Ընկերները ցանկանում էին հուղարկավորել հանգուցյալին Սուրբ Սիմեոնի կաթոլիկ եկեղեցում, որը նա սիրում և այցելում էր ։
Մոսկվայի նահանգապետ կոմս Զակրևսկին 1825 թվականի փետրվարի 29֊ին իր նամակում գլխավոր ոստիկանին Օրլովին գրում է, որ Գոգոլի հոգեհանգստի տեղի վերաբերյալ որոշմումը քննարկել են Տոլստոյի ընկերների սլավոնասեր Խոմյակովի, Եֆրեմովների, Կիրեյվսկու, Պոպովիմի, Կոշելեևների և Պոպովների հետ։ Նախկին Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր Տիմոֆեյ Գրանովսկին ասել է որ հարիր է նրան հուղարկավորել համալսարանական եկեղեցում՝ մարդ, որը ինչ֊որ չափով համալսարանինն է։
Սլավոնասերները պնդում էին, որ նա համալսարանին չի պատկանում այլ ժողովրդինն է և որպես ժողովրդի մարդ նա պետք է հուղակվորվի ծխական եկեղեցում, որտեղ վերջին հրաժեշտը կարող են տալ սպասավորները, կառապանները և բոլոր ցանկացողները, իսկ համալսարանական եկեղեցում նման մարդկանց թույլ չեն տալիս ներս մտնել։
Զակրևսկին հրամայեց «Գոգոլին որպես համալսարանի պատվավոր անդամի, անպայման հուղարկավորել համալսարանական եկեղեցում ․․․ Հրամայել են ինձ լինել ոստիկանությունում և իմ որոշ պաշտոնյաների հետ Գոգոլի մարմինը եկեղեցի տեղափոխել մինչև գերեզման տանելը»։ Բայց միևնույն ժամանակ նա համաձայնեց ընկերների հետ «և որպեսզի չլինի ոչ մի բողոք՝ ես բոլորին հրամայեցի գնալ ուսանողական եկեղեցի առանց բացառության։ Հուղարկավորության օրը բոլոր սեռերի մարդկանցից լիքն էր և քանի որ այդ պահին հանգիստ էր ես ինքս գնացի եկեղեցի» ։
Ավելի ուշ՝ 1881 թվականին, Իվան Սերգեևիչ Ակսակովը այսպես գրեց մատենագիր Ստեփան Իվանովիչ Պոնոմարևինի դատի մասին․ «Նախ թաղման գործով սկսեցին զբաղվել նրա մոտիկ ընկերները, բայց հետո համալսարանը փորփրեց Գոգոլի վերջին ժամանակները ինչպես կիսախելագար, խելքի եկավ ներկայացրեց իր իրավունքները։ Այն լավը դուրս եկավ, քանի որ թաղումը ստացավ ավելի հարապարակային և հանդիսավոր տեսք, և մենք այդ ամենը ընդունեցինք և համալսարանին ընձեռեցինք լիարժեք ազատություն՝ ինքներս մնալով ստվերում» ։
Թաղման արարողությունը տեղի ունեցավ փետրվարի 24-ին (մարտի 7) կիրակի օրվա երկրորդ կեսին Մոսկվայի Դանիլովյան վանքի գերեզմանատանը ։ Գերեզմանի վրա տեղադրված է կոթող, որը կազմված 2 մասերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սիմոնիդես (այլ կիրառումներ)
Սիմոնիդես կարող է վերաբերել՝
Կարաբուդախկենտ
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15356 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Կարաբուդախկենտսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոկազովոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պոկազովոե գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարկո Անդիչ
Ակումբային կարիերա
Մարկոն սկսել է կարիերան «Սևոյնո» ֆուտբոլային ակումբում։ 2 մրցաշրջան անց Սերբիայից գնաց բելգիական «Լերս»։ 2006/2007 մրցաշրջանի ավարտից հետո միացել է «Լոկերենու» ֆուտբոլային ակումբին։ 2008 թվականին պայմանագիր է ստորագրել «Վիդեոտրոն» ֆուտբոլային ակումբի հետ, ում հետ էլ դարձել է Հունգարիայի առաջնության չեմպիոն։ 2011 թվականին գնացել է կիպրոսյան «Անորտոսիս»։
Ձեռքբերումներ
Հունգարիայի չեմպիոն 2010/11
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Մանուշակագույն աչքեր
Մանուշակագույն աչքեր, կամ Ալեքսանդրիայի սինդրոմ, որն ի թիվս այլ ախտանիշների, վերագրվում է անձին դրսևորելով մանուշակագույն աչքեր առաջացնելու կարողությամբ։ Մանուշակագույն աչքերը, անշուշտ, շատ գրավիչ են, բայց մարդիկ, ովքեր ունեն այս համախտանիշը, ունեն նաև շատ տարօրինակ կենսաբանական հատկություններ՝ ենթադրաբար մուտացիայի հետևանքով ։
Աչքի գույնը որոշվում է բեղմնավորման ժամանակ։ Նախկինում գիտնականները կարծում էին, որ երանգը կախված է միայն մեկ գենից։ Սակայն այժմ հայտնի է դարձել, որ այն որոշվում է միանգամից 16 գեներով, որոնց մեծ մասը պատասխանատու է մելանինի առաջացման, տեղափոխման և պահպանման համար ։
Ալեքսանդրիայի սինդրոմը
Ենթադրվում է որ «սինդրոմը» գենետիկ մուտացիա է, որի պատճառով աչքերը վեց ամսականից կապույտից դառնում են մանուշակագույն ։ Սեռական հասունացման շրջանում մանուշակագույն երանգն էլ ավելի է խորանում։ Ենթադրյալ հիվանդության որոշ այլ ախտանիշներ ներառում են հետևյալը.
Համախտանիշը հանդիպում է հիմնականում կանանց մոտ։ Այս մուտացիայի արդյունքում աչքերը դառնում է մանուշակագույն, մաշկը ծայրաստիճան թեթև, (որը հետաքրքրությամբ չի այրվում արևի ազդեցությունից) և մազերը դառնում են մուգ շագանակագույն, չնայած որ դրանք մարմնի մազեր չունեն ։ Մարդկանց վերագրվում են եզակի ունակություններ, կանայք չունեն դաշտանային ցիկլ, բայց նրանք կարող են երեխաներ ունենալ, նրանց իմունային համակարգը անհաղթահարելի է, նրանց համամասնորեն կազմված մարմինները երբեք չեն գիրանում և 5-10 տարով ավելի երիտասարդ են։
Գենետիկ մուտացիա
Մուտացիայի գործընթացը երկար է տևում և շարունակվում է մինչև սեռական հասունություն։ Այս պահին աչքերը դրսևորում են ավելի մուգ երանգ, որը նույնիսկ կարելի է խառնել կապույտի հետ։ Մնում է միայն պարզել, թե ինչպես է «Ալեքսանդրիայի ծագումը» կապված գենետիկ տեղաշարժերի հետ։ Որոշ երեխաներ ծնվելուց 6-10 ամիս հետո ունենում են փոփոխություն, որի հետևանքով նրանց աչքերը ստանում են հազվագյուտ մանուշակագույն երանգ։ Սա ոչ մի կերպ չի ազդում մարդու տեսողության վրա, սակայն կարծիք կա, որ մանուշակագույն աչքերով մարդիկ հակված են սրտանոթային հիվանդությունների։ Ամենայն հավանականությամբ, «Ալեքսանդրիայի Ծննդոց» մուտացիայի մասին լուրերը ծագել են 15-ամյա անգլիուհու ֆանտաստիկ պատմությունից։ Դրանում առաջին անգամ հայտնվում է այս անունը։ Այն պատմում է, որ մոտ 1329 թվականին երեխա է ծնվել նման անսովոր աչքի գույնով։ Նրանից հայտնվեցին իրական նոր տեսակի մարդիկ ։ Պատմությունը պարունակում է նաև տեղեկություններ, որ նման մարդիկ ապրում են անսովոր երկար կյանքով, ունեն սպիտակ մաշկ և գերազանց իմունիտետ։ Մանուշակագույն աչքերի ժողովրդականության սրումը սկսվեց «Գահերի խաղը» սերիալի գրքերի շնորհիվ, որում հայտնված վալիրները՝ մանուշակագույն աչքերով և սպիտակ մազերով մարդիկ էին։
Ծագում
Այս համախտանիշի անունը հայտնվում է 14-րդ դարում Հյուսիսային Եվրոպայում։ Ըստ պատմության՝ տերմինը ծագել է Ալեքսանդրիա Ագուստին անունը կրող մի կնոջ դեպքի պատճառով, որը ծնվել է Լոնդոնում 1329 թվականին։
Ծննդյան պահին փոքրիկ Ալեքսանդրիան ուներ կապույտ աչքեր, բայց քիչ-քիչ գույնը փոխվեց մանուշակագույնի։ Ամանակի մի քահանա պնդում էր, որ այս տարօրինակ դեպքը սատանայի գործ չէ, բայց որ ինքը նման դեպքի մասին գիտեր Եգիպտոսից։
Այս համախտանիշը կրողներից էր ամերիկացի դերասանուհի Էլիզաբեթ Թեյլորը,ով ուներ մուգ կապույտ աչքեր, և կախված նրանից, թե ինչպես է լույսը ընկնում նրանց վրա, նրանք հաճած մանուշակագույն էին թվում ։