cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կրասնոյարսկի գավառագիտական թանգարան
Թանգարանի անվանում
1903 թվականի հոկտեմբերին Քաղաքի հանրային թանգարանը փոխանցվել է Կայսերական Ռուսական աշխարհագրական ընկերության Արևելյան Սիբիրյան վարչության Կրասնոյարսկի ստորաբաժանման իրավասության ներքո։ 1920 թվականին թանգարանը փոխանցվել է Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատին։ Անվանումը փոխվել է «Մերձենիսեյի մարզի պետական թանգարան» ։ 1935 թվականին Կրասնոյարսկի երկրամասի ձևավորումից հետո թանգարանը փոխել է իր անվանումը՝ դառնալով Կրասնոյարսկի երկրագիտական թանգարան։
Ցուցադրություն
Ցուցադրությունն արտացոլում է հսկայական տարածաշրջանի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Դրա հիմքը հնագիտական է (ավելի քան 35 հազար պահուստային միավոր), պալեոնտոլոգիական (մամոնտի ամբողջական կմախք, ստեգոզավրի միակ կմախքը Ռուսաստանում , բրդոտ ռնգեղջյուրի վերականգնումը և այլն), արվեստը (ավելի քան 10 հազար պահուստային միավոր), համաշխարհային նշանակության եկեղեցական արվեստի, ազգագրական, բնագիտական հավաքածուներ. գրավոր աղբյուրներ և ձեռագրեր, գրավոր փաստաթղթեր, արխիվ, գրադարան, դեկաբրիստների էպիստոլարական ժառանգություն, զենքեր, Վասիլի Սուրիկովի, Վիկտոր Աստաֆևի ֆոնդեր և շատ այլ ցուցանմուշներ։ Ի թիվս այլ ցուցանմուշների, թանգարանի արխիվներում պահվում են Նապոլեոնի և Գրիգորի Ռասպուտինի ինքնագրերը։
Հեթեբորն
Հեթեբորնը (Heteborn), քաղաք է Գերմանիայի կենտրոնական մասում, Սաքսոնիա-Անհալթ երկրամասում։ Տարածքը 14,94 կմ² է, իսկ բնակչությունը 383 մարդ (2006 թ-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը 15 3 64 012-ն է։ Ծովի մակարդակից բարձր է 192 մ։ Քաղաքագլուխը Անդրեաս Կոնեվն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կրասնոյարսկի գավառագիտական թանգարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1889 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Դիակիզում
Դիակիզում, կրեմացիա (crematio - այրում), դիակի այրումը հատուկ վառարաններում՝ դիակիզարաններում։ Այրման համար օգտագործում են գերշիկացած օդ (մինչև 1000 °C, կիզման տևողությունը՝ 1-1,5 ժամ)։ Դիակից մնում է 2-2,5 կգ մոխիր, որը տեղավորում են պատիճի կամ աճյունասափորի մեջ։ Մյուս միջոցների համեմատ դիակիզումը առավել հիգիենիկ է։ Դիակիզումից առաջ դիակը պետք է ենթարկվի դատա-բժշկական և ախտաբանաանատոմիական բազմակողմանի ուսումնասիրման։ Դիակիզումը հնուց կիրառվում է այն երկրներում, ուր տարածված են բուդդայականությունը և հինդուիզմը (Ճապոնիա, Հնդկաստան և Հարավարևելյան Ասիայի երկրներ), իսկ 20-րդ դարի 1920-1930-ական թվականներին՝ նաև այլ երկրներում։ Առաջին դիակիզարանը կառուցվել է Միլանում 1876 թվականին։
Կատեգորիա:Թաղում
Հանրային կառավարում գիտական հանդես
Հանրային կառավարում գիտական հանդես, ընդգրկված է Հայաստանի բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Պոչինոկ-2 (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պոչինոկ-2 (Починок-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մուհամեդ Ավալ Լիբան
Մուհամեդ Ավալ Լիբան (սոմալիերեն՝ Maxamed Cawaale Liibaan, արաբերեն՝ محمداوال ليبان ‎), սոմալիացի գիտնական և քաղաքական գործիչ։ Ծնվել է այժմյան Սոմալիի տարածքում գտնվող Գալկայո քաղաքում։ Նա գիտնական էր, ով 1954 թվականին ստեղծել է Սոմալիի դրոշը ։  Ազգայնական հայացքներով աչքի ընկած Լիբանը հետագայում եղել է կառավարության ղեկավար նորաստեղծ Սոմալիի Հանրապետությունում՝ մինչև 1964 թվականը գործած բոլոր նախագահների օրոք ։ Հետագայում էլ լավ հարաբերություններ է պահպանել 1967-1969 թվականներին նախագահած Աբդիռաշիդ Ալի Շերմարկի հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գալկայոյում ծնվածներ Կատեգորիա:Դրոշ ստեղծողներ
Բուկի (այլ կիրառումներ)
Բուկի, կարող է վերաբերել՝
Իսլամովո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)
Իսլամովո (Исламово, Ислам), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրուպա նա Ունի (համայնք)
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1687 մարդ ։
Բնակավայրեր
Համայնքի կազմի մեջ է մտնում 48 բնակավայր, որոնց թվում է Դոնի Դուբովիկ քաղաքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության համայնքներ
Էամեցա (գյուղ, Հալինգա շրջան)
Էամեցա (Eametsa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մանկաբարձություն, գինեկոլոգիա և նեոնատալոգիա
Մանկաբարձություն, գինեկոլոգիա և նեոնատալոգիա, գիտագործնական հանդես։
(4895) Էմբլա
(4895) Էմբլա (Embla), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Պոլ Յենսենի կողմից Բրորֆելդեում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,354022 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7956 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9124 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1319,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27289 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,13° անկյուն։
Վարդաձոր (Մարտակերտի շրջան)
Աշխարհագրություն
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 2641,27 հա տարածք, որից 1489,81 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 580,89 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 13 աղբյուրներ` «Սանդրած քոլեն», «Ցլլանեն», «Մելիքանց», «Օհանջանենց», «Քյահրիզ», «Բլբուլին ձորի», «Կարվինին», «Տոնունց», «Ծակ», «Քոռ», «Դերին բաղեն», «Փարսադոնովանց» և «Ճղպրոտեն»։
Առկա են պղնձի (կատարվում են հետազոտություններ), գրանոդիորիտների և ծծմբային կրաքարի հանքային պաշարներ։
Բնակչություն
2015 թվականին Վարդաձոր համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 199 մարդ, կա 77 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում աշխատում է համայնքում գործող հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունում, ինչպես նաև զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ` անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` Մելիք-Ալավերդյանների ամրոց (1799 թ.), գերեզմանոց (XII-XIII դդ.), Սբ. Հովսեփ եկեղեցի (XII-XIII դդ.), հաշվառված է 28 հուշարձան։ Գյուղի հարևանությամբ է Ս. Աստվածածին եկեղեցին (19-րդ դար), շրջակայքում կան պատմական հուշարձաններ, գյուղատեղիներ։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր համայնքում գործում են գյուղապետարան, բուժկետ, հիմնական դպրոց (կոչվել է Նորայր Դանիելյանի անունով), որտեղ սովորում էին 9 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի բնակավայրեր
Սուրբ Թորոս (Բաբերդի գավառ)
Սուրբ Թորոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 20 կմ արևմուտք, Ճորոխ գետի ձախ ափին։
Պատմություն
Հայերը կոտորվել, մի մասն էլ բռնությամբ մուսուլմանացվել է 1895 թվականի ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 20 տուն հայ և 15 տուն թւորք, իսկ 1912-1914 թվականներին 60-100 տուն հայ և թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Սուրբ Թորոսն ուներ երկու եկեղեցի, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Աստվածամայր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Բոուիի դանակ
Դանակի անունով շատ հաճախ անվանում են այն դանակները, որոնք ունեն կռնակի թեքություն։ Այլ կերպ այդ դանակներն անվանում են «քլիփ-փոյնթ»։
Պատմություն
Դանակն իր անունը ստացել է Ջեյմս Բոուի պատվին, որը Տեխասի հեղափոխության հերոս էր։ Բոուին շատ հայտնի էր ԱՄՆ-ում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շեղբավոր զենք
Լարս Հալլ
Լարս Գյորան Իվար Հալլ (շվեդերեն՝ Lars Göran Ivar Hall, ), ժամանակակից հնգամարտ մարզաձևի շվեդ նշանավոր ներկայացուցիչ, որը մասնակցել է 1952 և 1956 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերին։ Այդ երկու օլիմպիադաներում էլ անհատական հաշվարկում նվաճել է չեմպիոնի տիտղոսը, արժանացել ոսկե մեդալների ։ Բացի այդ, 1952 թվականի օլիմպիական խաղերում թիմային հաշվարկում երկրորդ տեղն է գրավել Շվեդիայի հավաքականի կազմում և պարգևատրվել է նաև արծաթե մեդալով:Այդ նույն՝ 1952 թվականի օլիմպիական խաղերում դարձել է ժամանակակից հնգամարտի ասպարեզում առաջին օլիմպիական չեմպիոնը, որը քաղաքացիական անձ էր և ոչ թե զինվորական ։ Նա եղել է նաև առաջին ժամանակակից հնգամարտիկը, որը չեմիոն է հռչակվել օլիմպիական երկու խաղերում։ Բացի այդ, Լարս Հալլը ձեռք է բերել մարզական այլ նվաճումներ, մասնավորապես՝ անհատական հաշվարկում դարձել է աշխարհի կրկնակի (1950, 1951 թթ.), թիմային հաշվարկում՝ քառակի չեմպիոն (1949, 1950, 1951 և 1953 թթ.):
Մարզական իր նվաճումների համար Լարս Հալլը 1956 թվականին պարգևատրվել է Svenska Dagbladets guldmedalj ոսկե մեդալով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Ժատեի
Ժատեի  (Jateí), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4.021 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 1 927,966 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1,7 մարդ/կմ2։
Համայնքի սահմաններում է ընկած 1998 թվականին հիմնադրված, Rio Ivinhema անվանումը կրող պետական ազգային պարկի ընդհանուր 73.345 հեկտար տարածքի 57%-ը ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Իսլանովո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)
Իսլանովո (Исланово, Ислан), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հնչյունատարբերիչ նշաններ
Հնչյունատարբերիչ կամ դիակրիտիկ նշաններ (διακριτικός — «տարբերելու համար ծառայող»), նշաններ, որոնք միանալով այբուբենի որևէ տառին՝ նրան տալիս են մեկ այլ ինքնուրույն հնչյունի (հնչույթի) կամ միևնույն հնչյունի (հնչույթի) նրբերանգի արժեք։
Հնչյունատարբերիչ նշանները կարող են դրվել տառի վերևից (չեխ․ ё «չ», ռուս, й «յ»), ներքևից (ֆրանս․ ç, «ս»)․ կողքից (а։, «աա») և մեջտեղից՝ կիսելով տառը՝ ł, ǿ (կոշտ լ և օ)։ Հնչյունատարբերիչ նշաններից է նաև շեշտը, որը, դրվելով տառի վրա, կարող է փոխել հնչույթի արժեքը (օրինակ, ֆրանսերենում é, è, և e)։
Որոշ այբուբեններում հնչյունատարբերիչ նշաններից մի քանիսն օգտագործվում են որպես պարտադիր նշան։ Ավելի հաճախ գործածվում են հնչյունագրության ժամանակ՝ ճշտելով հնչյունի որակը։ Այս նեղ հնչյունաբանական տառադարձումը կիրառվում է լեզուների գործնական դասավանդման մեջ։ Լայն տարածում է ստացել Միջազգային հնչյունաբանական ասոցիացիայի (ՄՀԱ= IPA) ընդունած հնչյունատարբերիչ նշանների ցանկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիր Կատեգորիա:Դիակրիտիկ նշաններ
Պոպադինո (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)
Պոպադինո (Попадьино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մխիթար Սասնեցի
Մխիթար Սասնեցի (Կերմանեցի), (XIII դ․ 60-ական թթ․, Կերմանց - 1337, Մեծոփավանք), մատենագիր, մանկավարժ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Դուբինա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)
Դուբինա (Дубина), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբինա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,281 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 224,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Տալլին)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (նաև՝ Յանայի անկելանոցի Տալլինի եկեղեցի, Tallinna Jaani seegi kirik), հայ առաքելական եկեղեցու տաճար Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինում։ Տաճարը Էստոնիայի եկեղեցական խորհրդի անդամ է։
Եկեղեցու պատմություն
Ի տարբերություն սփյուռքի մյուս հայկական եկեղեցիների, այս եկեղեցին ի սկզբանե որպես հայկական չի կառուցվել։ Մինչ այդ տաճարը եղել է Սուրբ Յանայի լյութերական եկեղեցին, 1813 թվականին ստացել է անկելանոց պաշտոնական անվանումը ։
Առաջին քարե եկեղեցին այս վայրում կառուցվել է 13-րդ դարի առաջին կեսին։ 1237 թվականին հիշատակվում է որպես Սուրբ Յանայի (Հովհաննեսի) ապաստան՝ խաչակիրների կողմից այստեղ բերված բորոտության զոհ գնացածների համար ։ Ենթադրաբար, ապաստանը հիմնել է Տալլինի եպիսկոպոսը, որը ենթակա է եղել Տալլինի քաղաքապետարանին։ 1363 թվականի գրավոր աղբյուրները նշում են տասներկուերորդ եպիսկոպոսի կողմից մեղքերի թողությունը նրանց, ովքեր նվիրատվություններ են արել ապաստանին և եկել են աղոթելու նրա մատուռում ։
Եկեղեցին եղել է փոքր, առանց կամարների։ Այն ընդգրկել է նաև բնակելի շենք, ամբար և բաղնիք, որոնք հետագայում քանդվել են ։ 1449 թվականին եկեղեցին, ինչպես նաև նրա կողքին գտնվող գերեզմանատունը վերաօծվել են, որն իրականացրել է Տալլինի եպիսկոպոս Հենրիխը ։
15-րդ դարի սկզբին, 14-րդ դարում կատարված լայնածավալ աշխատանքներից հետո եկեղեցու վիճակը համեմատաբար բարվոք է դարձել։ Եկեղեցին ավերվել է 1570 թվականին Լիվոնյան պատերազմի ժամանակ, վերականգնողական աշխատանքները սկսվել են 1648 թվականին, երբ կանգնեցվել է աշտարակը։ Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ եկեղեցին առանձնապես չի տուժել։ Հիմնական շինարարական աշխատանքներն իրականացվել են 1724 թվականին. շենքն ընդարձակվել է և կառուցվել նոր աշտարակ։ Լրացվել է եկեղեցու ներքին հարդարանքը, աշտարակի վրա կախվել է երկրորդ, գեղարվեստորեն զարդարված զանգը, որը պահպանվել է մինչ օրս ։
Խորհրդային իշխանության հինգ տասնամյակների ընթացքում եկեղեցին օգտագործվել է որպես պահեստային շինություն ։ 1999 թվականին շինությունը ընդգրկվել է Էստոնիայի մշակութային հուշարձանների պետական ռեգիստրում ։ Անցած տասնամյակների ընթացքում բազմադարյան եկեղեցու շրջակայքում կառուցվել են բարձրահարկ շենքերև եկեղեցու շենքը խիստ հակադրության մեջ է գտնվում իր շրջակայքի հետ ։
Արտաքին տեսք
Մեկ հարկանի շենքը կառուցվել է կրաքարով և սվաղվել։ Ունի սեղանատիպ հիմնական հատակագիծ։ Իր երկար կողմով այն հասնում է Տարտուի մայրուղու սկիզբ։ Եկեղեցու բարոկկո ոճի աշտարակը և կտուրը փայտյա են և ծածկված հորիզոնական տախտակով։ Դիմային ճակատն ունի շքամուտք՝ կլոր կամարով։ Շենքի երկհարկանի տանիքը ծածկված է կերամիկական սալիկներով ։
Ներքին հարդարանք
Եկեղեցում կան Հայ առաքելական եկեղեցու այնպիսի սրբերի պատկերների պատճեններ, ինչպիսիք են Սուրբ Մարիամ Աստվածածինը, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցը, Սուրբ Սարգիսը և Հիսուս Քրիստոսը։ Հայկական բնօրինակներից պատճեններն իրականացրել է հայտնի նկարիչ Սերգեյ Մինինը։
Էստոնիայի հայկական եկեղեցական համայնքի պատմություն
Ներկայիս Էստոնիայի տարածքում հայերն առաջին անգամ սկսել են բնակվել 19-րդ դարի կեսերից։ Նրանց ճնշող մեծամասնությունը ապրում է մայրաքաղաք Տալլինում, որտեղ բացվել է Հայ Առաքելական Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին։
Որպես Հայ առաքելական եկեղեցի, տաճարը գրանցվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 11-ին և այդ ժամանակվանից օգտագործվում է էստոնական Սուրբ Գրիգոր համայնքի կողմից։ Տեղի հայ համայնքն այդ շենքը ստացել է Էստոնիայի Լյութերական եկեղեցու հետ Կունո Պայուլայի կնքած պայմանագրով, ըստ որի եկեղեցու արտաքին տեսքը մնացել է անփոփոխ, բայց ներսում այն ոչնչով չի տարբերվում սովորական հայկական եկեղեցուց՝ բոլոր անհրաժեշտ պարագաներով։ Սուրեն Սահակյանն ու Վանուշ Կարապետյանը մեծ աշխատանք են կատարել եկեղեցին հայկական համայնքին փոխանցելու հարցում ։
Հայ եկեղեցական համայնքի գրանցումից հետո ընտրվել է եկեղեցական խորհուրդ, որը համակարգել է եկեղեցու բարեկարգման նպատակով ծխականների գործողությունները։ 2000-2001 թվականներին եկեղեցին ռեստավրացիայի է ենթարկվել։ Այս գործում մեծ ներդրում է ունեցել եկեղեցու առաջնորդ Կարեն Տեր-Հովհաննիսյանը։ Վերականգնված եկեղեցին և խաչքարը օծվել են հայաստանցի Եզրաս եպիսկոպոսի և Առաքել եպիսկոպոսի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տալլինի տաճարներ Կատեգորիա:Էստոնիայի մշակույթի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայերն Էստոնիայում
Սառցե ժամանակահատված (հեռուստաշոու)
Սառցե ժամանակահատվածը ռուսական շաբաթական սպորտային և ժամանցային հեռուստատեսային սառցե շոու է, որն ի սկզբանե արտադրվել է Առաջին ալիքի կողմից, որը դադարում է հեռարձակվել 2007 թվականից : Ծրագրին մասնակցում են սպորտի, բալետի, թատրոնի, կինոյի, բեմի և հեռուստատեսության աստղեր։
Սառցե դարաշրջանի ծրագրի առաջին եթերաշրջանի վարողներն էին դերասան, « Աստղերը սառույցի վրա» նախագծի հաղթող Մարատ Բաշարովը և գեղասահորդ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Իրինա Սլուցկայան ։ Հաղորդավարուհու դերում Իրինա Սլուցկայային փոխարինեց դերասանուհի Ինգեբորգա Դապկունայտեն ։
Առաջին մրցաշրջանում մրցող թիմերի մարզիչներն էին Ալեքսանդր
Ժուլինը և Իլյա Ավերբուխը ։
Ժյուրիի նախագահը ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Տատյանա Անատոլևնա Տարասովան է ։
Առաջին սեզոնի մեկնաբանը Անդրեյ Գոլովանովն է ։
Արտիմետ
Արտիմետ (մինչև 1946 թ.` Ալիբեկլու, 1946-1991 թթ։` Աթարբեկյան), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում, Վաղարշապատ քաղաքից մոտ 1 կմ հարավ-արևմուտք։ Գյուղը վերանվանվել է Աթարբեկյան 1946 թ. ապրիլի 4-ին, Արտիմետ` 1991 թ. օգոստոսի 8-ին ։
Գյուղը նախկինում Ալիբեգլի անվան տակ մտել է Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի կազմում ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արտիմետի մշտական բնակչությունը կազմել է 1704, առկա բնակչությունը` 1522 մարդ ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները գաղթել են Իգդիրից, Վանից 1915-20 թթ., Իրանից 1946 թ., Սիսիանից, Աշտարակից, Ապարանից և Սպիտակից ։
Արտիմետի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Աշխարհագրություն
Հեռավորությունը Երևանից 28 կմ, մարզկենտրոնից 31 կմ, ՀՀ պետական սահմանից 10 կմ։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 850-860 մ, բնակլիմայական պայմանները` չոր ցամաքային։
Մշակույթ
Պատմամշակութային կոթողներ՝ եկեղեցի՝ Սուրբ Աստվածածին (1876 թ.), խաչքարերի խումբ (12-13դդ.), խաչքար (1962 թ.), գյուղում ապրում է մոտ 900 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի բնակավայրեր
Առյուծագի
Առյուծագի, առյուծատունկ, առյուծոտն, սպիտափառ և սրտախոտ, խուլեղինջազգիների կամ շրթնածաղկավորների ընտանիքին պատկանող բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայաստանում՝ 2 տեսակ։
Բույսի նկարագրություն
Ցողունն ուղիղ է, վերին մասում՝ ճյուղավորվող, խավոտ, քառանիստ, սնամեջ, բարձրությունը՝ 100-150 սմ։ Տերևները հակադիր են, կոթունավոր, հիմքում՝ սրտաձև, ատամնաեզր, ցողունի ներքևի մասինը՝ թաթաձև մասնատված, վերևինները՝ եռաբաժան կամ եռթիականի։ Ծաղկաբույլը հասկանման Է, ծաղիկները՝ մանր, վարդագույն։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը քառընկուզիկ է։ Աճում է աղբուտներում, տնամերձ հողամասերում, այգիներում, բանջարանոցներում։ Բազմանում է սերմերով՝ ինքնացան կամ ցանովի։
Տարածվածությունը Հայաստանում
ՀՀ-ում հանդիպում է 2 տեսակ՝ և առյուծագի մեղրածուծային (L. marrubiastrum)։ Առաջինը տարածված է բոլոր մարզերում, երկրորդը՝ Գեղարքունիքի մարզում։ Աճում է անտառներում, բացատներում, թփուտներում, գետափերին, ճամփեզրերին և այլն։
Քիմիական բաղադրությունը
Առյուծագու քիմիական կազմը լրիվ ուսումնասիրված չէ։ Սակայն հայտնի է, որ այն պարունակում է ալկալոիդներ (մինչև 0, 4%), դաբաղանյութեր (5-9%), դառը նյութեր, շաքար, եթերայուղ, ֆլավոնոիդներ, ձյութ, և վիտամիններ, սապոնիններ, խնձորաթթու, կիտրոնաթթու, գինեթթու, ֆոսֆորաթթու։ Բույսի հիմնական ազդող նյութերը համարվում են սապոնինները, ալկալոիդները, ֆլավոնոիդները և այլն։
Կիրառական նշանակություն
Դեղաբույս է. օգտագործվում է սիրտանոթային նևրոզների, կարդիոսկլերոզի, հիպերտոնիկ հիվանդության բուժման նպատակով։ Ցողունների վերին մասերը, ծաղիկները, տերևները պարունակում են ֆլավոնոիդներ, աղաղանյութեր, սապոնիններ, եթերայուղեր, սերմերը՝ ճարպայուղ (օգտագործում են բարձրորակ լաքերի ստացման, թուղթն ու հյուսվածքները տոգորելու համար), բույսի վերգետնյա մասը՝ մուգ կանաչ ներկանյութ։ Բույսից կարելի է ստանալ նաև մանրաթել։ Մեղրատու է։
Բուժական նշանակություն
Բուժման նպատակով օգտագործում են բույսի տերևները և գլխամասերը, որոնք կտրում են մկրատով՝ 30-40սմ երկարությամբ, ծաղկման ժամանակ, չոր եղանակին։ Չորացնում են կախած վիճակում, ստվերոտ տեղում։ Պատրաստի հումքի պիտանելիությունը 3 տարի է։
Հնդկական բժշկության մեջ առյուծագին օգտագործվում է ստամոքսային հիվանդությունների բուժման ժամանակ և որպես քրտնամուղ, ռուսական ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվում է սրտխփոցների, ստամոքսային խանգարումների, շնչուղիների կատառի, Ռումինիայում՝ սրտային հիվանդությունների, թիրեոտոքսիկոզի և ընկնավորության (էպիլեպսիայի), Անգլիայում՝ հիսթերիայի, նևրալգիայի, սրտային թուլության և շնչարգելության ժամանակ։
Հայկական ժողովրդական բժշկության մեջ առյուծագին հայտնի է որպես լավ միջոց սրտային, նյարդային և կանացի որոշ հիվանդությունների բուժման բնագավառներում։ Այն կիրառվել է նաև վախի, շնչարգելության դեպքերում։
Ն. Վ. Վերշինինի և Դ. Դ. Յաբլուկովի տվյալներով, բույսի մզվածքը կլինիկական պայմաններում արդյունավետ է ներգործում սրտանոթային նևրոզների, կրծքային հեղձուկի, հիպերտոնիկ հիվանդության, կարդիոսկլերոզի, միոկարդիտների, սրտային արատների, միոկարդիոդիստրոֆիայի և բազեդովյան հիվանդության ժամանակ։ Հեղինակները առյուծագու կիրառումից 69% դեպքերում ստացել են դրական արդյունք։ Կլինիկական տվյալներով առյուծագու տևական կիրառումից դրական արդյունք արձանագրվել է նաև Մենյերի սինդրոմի (ականջների խշշոց, գլխապտույտ, նողկանք և այլն) և նյարդային ցնցումների ժամանակ։ Բույսի ջրիկ մզվածքը լավ է ներգործում ընդհանուր գրգռվածության, նիկոտինիզմի հողի վրա առաջ եկած մկանային թուլության, հևոցի և արյան ճնշման բարձրացման դեպքում։
Հարկավոր է նշել, որ անգամ տևական կիրառման դեպքում առյուծագու պատրաստուկները չեն տալիս կողմնակի, անցանկալի երևույթներ։ Առյուծագին իր հանգստացնող ազդեցությամբ 3-4 անգամ գերազանցում է ինչպես կատվախոտին, այնպես էլ գարնանային շողավարդին։ Բույսի հետևողական օգտագործումը լավ է ներգործում նաև այնպիսի հիվանդությունների բուժման ընթացքի վրա, ինչպիսիք են՝ աթերոսկլերոզը, կլիմակտերիկ նևրոզը, գլաուկոման, մաշկային որոշ հիվանդություններ, իմպոտենցիան և այլն։ Առյուծագին օժտված է նաև լեղամուղ հատկությամբ, կանոնավորում է լեղու արտահոսը, ստամոքսաաղիքային տրակտի ֆունկցիոնալ գործունեությանը (սպազմի և կոլիտների դեպքերում)։
Կատեգորիա:Շրթնազգիներ Կատեգորիա:Շրթնածաղկավորներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Թելատու բույսեր Կատեգորիա:Ներկատու բույսեր Կատեգորիա:Մեղրատու բույսեր
Եսոն
ԿԻմ Չոնուն, հայտնի է Եսոն կեղծանունով, հարավկորեացի երգիչ և դերասան։ Դեբյուտը եղել է 2005 թվականին` որպես հարավկորեական Super Junior խմբի անդամ, իր ենթախմբերը Super Junior K.R.Y (2006) և Super Junior-H (2008), ինչպես նաև մասնակցել է S.M.Ent. SM The Ballad-ի նախագծերին (2014)։ Եսոն թարգմանաբար նշանակում է «Արվեստի ձայն»։ 2013 թվականի մայիսի 5-ին ողնաշարի ճողվածքի պատճառով անցավ այլընտրանքային զինծառայության։ 2005 թվականի մայիսի 4-ին Եսոնը պաշտոնապես ավարտեց զինծառայությունը։ Խմբի հետ ակտիվ լինելուց բացի, Եսոնը ձայնագրում էր նաև տարբեր դրամաների և ֆիլմերի սաունթրեքեր, նկարահանվում էր դրամաներում, ֆիլմերում, մյուզիքլներում նաև հաղորդավար էր ռադիոյում։
2016 թվականին նա ձայնագրեց իր «Here I Am» աջին մինի-ալբոմը։
Կենսագրություն
Կիմ Չոնուն ծնվել է 1984 թվականի օգոստոսի 24-ին Սեուլում ։ Նրա կրտսեր եղբոր անունը Կիմ Չոնջին է։ 10 տարի անց նա իր ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Չեոնան։ Վաղ մանկությունից Եսոնը հետաքրքրություն էր ցուցաբերում երաժշտության հանդեպ։ 1999 թվականին նա մասնակցում է Չեոնյան երգարվեստի մրցույթին և գրավում առաջին տեղը։ 2001 թվականին Եսոնի մայրը հայտագրում է իր որդուն՝ SM Entertainment տաղանդների բացահայտման գործակալությունում, որտեղ նա իր գեղարվեստական ձայնով տպավորում է դատավորներին և, ի վերջո, ստանում ժամանակավոր պայմանագիր։
2005-2007. Դեբյուտ Super Junior-ում
2005 թվականի նոյեմբերի 6-ին Եսոնը մյուս 12 անդամների հետ պաշտոնապես հանդես եկավ SBS-ի «Հանրաճանաչ երգեր» ծրագրի «Super Junior 05»-ում։ Այնուհետև խումբը Super Junior05 (Twins)-ում ներկայացրեց իրենց առաջին սինգլը՝ Twins (Knock Out)  : Մեկ ամիս անց` 2005 թվականի դեկտեմբերի 5-ին թողարկվեց նրանց դեբյուտային ալբոմը, որին հաջողվեց MIAK ամսագրի K-pop չարտում հասնել երրորդ հորիզոնական։
2006 թվականի Մարտին SM Entertainment-ը սկսեց նոր անդամների որոնումը Super Junior 05-ի հաջորդ սերնդի համար։ Տասներեքերորդ անդամը դարձավ Կույոնն, և նորացված խումբը ստացավ նոր անուն` Super Junior (առանց" 05-ի"): Նրանց առաջին ձայնասկավառակը` «U» թողարկվեց 2006 թվականի հունիսի 7-ին և երկար ժամանակ մնաց խմբի ամենահաջողված սինգլը մինչև 2009 թվականի մարտ` «Sorry Sorry» սինգլի դուրս գալը։ 2007 թվականի աշնանը խումբը թողարկեց իրենց երկրորդ պաշտոնական ալբոմը՝ «Don’t Don», որը դարձավ տարվա երկրորդ ամենավաճառված ալբոմը Հարավային Կորեայում։
2006 թվականի Սեպտեմբերից մինչև 2007 թվականի Սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում Եսոնը վարել է «M.I.R.A.C.L.E for You» իր սեփական ռադիոհաղորդումը, որտեղ Super Junior-ի անդամները ժամանակ առ ժամանակ հանդես էին գալիս որպես հյուրեր։ Գրեթե մեկ տարի աշխատելով այս ոլորտում, Եսոնը թողնում է իր աշխատանքը, որպեսզի կենտրոնանա Super Junior-ի երկրորդ` «Don’t Don» ալբոմի աշխատանքների վրա։ Ռադիոյի վերջին հեռարձակումը տեղի է ունեցել 2007 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։
2006 թվականի նոյեմբերին Եսոնը Ռյոուկ ի և Կյուհյոնի հետ միասին ստեղծեցին առաջին ենթախումբը՝ Super Junior-K.R.Y., որը մասնագիտանում էր R&B բալլադների ոլորտում։ 2007 թվականին Եսոնը դարձավ Super Junior-H-ի անդամ։ 2007 թվականի հուլիսի 26-ին դուրս եկավ «Attack on Pin-Up Boys» ֆիլմը, որում նկարահանվել էին «Super Junior»-ի բոլոր անդամները (բացառությամբ Կյուհյոնի)։ Եսոնի համար սա դեբյուտ էր կինոյում։ Այստեղ նա խաղում է դպրոցական ռոք աստղի դեր, որը խորհրդավոր ուժիերի կողմից ենթարկվում է հարձակման։
2008—2009 Մյուզիքլ
2008 թվականի մայիսի 9-ին Եսոնը և խմբի մյուս անդամները` Սինդոն, Սոնգմին, Իթհիք, Էյունհյուկ և Կանին, մասնակցել են «Հույսի մարաթոն» 70 կմ մրցավազքում։ Բարեգործական միջոցառումը անցկացվեց SBS հեռուստատեսության «Hope TV 24» հաղորդաշարի հովանավորությամբ և նպատակ ուներ գումար հավաքել Հարավային Կորեայի մոնղոլական դպրոցի համար, որը փակման վտանգի տակ էր։ Վնասվածքի պատճառով Եսոնը ստիպված էր ավելի վաղ ավարտել մարաթոնը, բայց նա գործընկերների հետ բեմում հայտնվեց հենակներով։ Նույն թվականի օգոստոսի 8-ին Եսոնը կրկին տեղափոխվել է հիվանդանոց և երկու շաբաթ հոսպիտալացվել՝ KBS հեռուստատեսության Music Bank ​​ծրագրի փորձի ժամանակ 1,5 մետր բարձրությունից ընկնելու պատճառով։
2010:OST
2010 թվականին Եսոնը նկարահանվել է մյուզիքլում, ​​Հոնգ Գիլ Դոնգում խմբի անդամներից մեկի՝ Սոնգմինի հետ միասին։ Մյուզիքլը տեղի է ունեցել Օլիմպիական այգում, 2010 թվականի փետրվարի 18-ից ապրիլի 18-ը։ 2010 թվականի Մարտի 31-ին Եսոնը ձայնագրել է «OST» երգը «Մոխրոտի քույրը» հեռուստաֆիլմի համար,  որտեղ նկարահանվում էին  հայտնի դերասաններ Մուն Գյունգոն և Չոն  Մյունգ։ «It has To Be You» երգը բալլադ է, որը պատմում էր մի մարդու մասին, ով հրաժարվում է փնտրել իր սիրելիից բացի ուրիշ աղջկա։  Հունիսի 4-ին Եսոնն առաջին անգամ կատարել է այս երգը Musik Bank-ում, իր առաջին մենահամերգի ժամանակ։ K-Chart-ում «It Has To Be You»  երգը զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնական։
2010 թվականի հուլիսին Եսոնը Իթիքքի հետ (Super Junior խմբի ղեկավար) եղել է «Love Pursuer» շոուի հաղորդավար։ Սեպտեմբերի 4-ին Եսոնը եղել է MUZIT ծրագրի հաղորդավար։
2010 թվականի հոկտեմբերի 1-ից հոկտեմբերի 28-ը նա նկարահանվել է «Spamlot» մյուզիքլում։
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Եսոնը, f(x) խմբի Լունայի հետ միասին, երգել է «Loving You» երգը՝ KBS-ի «Նախագահ» դրամայում։
2011. DJ և K.R.Y. համերգ
2011 թվականի Հունվարի 31-ին Եսոնը ձայնագրել է իր երրորդ երգը՝ «Waiting For You», SBS-ի «Paradise Ranch» դորամայի համար։ Այս բալլադը պատմում է մի մարդու մասին, ով սպասում էր, որ իր սիրեցյալը կվերադառնա իր մոտ։
2011 թվականի օգոստոսի 21-ին, նա մի փոքր վնասվածք է ստանցել Dream Team 2-ը ձայնագրելու ժամանակ հարթակից ընկնելու պատճառով։
2012: Վերադարձ բեմ Super Junior-ի հետ
2012 թվականի հունիսի 4-ին Super Junior-ը թողարկել է վեցերորդ ստուդիական ալբոմը ՝ «Sexy, Free & Single»:
2013—2015: Զինվորական ծառայություն և SM Բալլադ, վերադարձ բեմ, դեբյուտ
2014 թվականի փետրվարի 4-ին SM Entertainment-ը հայտարարել է, որ Եսոնը նույնպես ընդգրկված է SM The Ballad-ում։
2015-ի մայիսի 4-ին Եսոնը ավարտել է իր զինվորական ծառայությունը։ Ինչից հետո հայտարարվել է Super Junior-K.R.Y-ի  Ճապոնիայի շրջագայությությունը, որը  տևել է  2015 թվականի հունիսի 1-ից մինչև  հուլիսի 2-ը։
Հուլիսի 11-ին և 12-ին Եսոնը Super Junior-ի հետ միասին Super Show 6-ի շրջանակներում  անցկացրել են իրենց վերջին համերգները։  Դա Եսոնի առաջին համերգն էր Super Junior-ի հետ երկու տարի անց։
Հուլիսի 15-ին Super Junior-ը թողարկել է «Devil» երաժշտական տեսահոլովակը, որը 10 ամյակի հատուկ ալբոմի գլխավոր երգն էր։ Իսկ հուլիսի 16-ին թողարկվել է  ալբոմը։
2015 թվականի հուլիսի 17-ին հայտարարվել է Super Junior-K.R.Y ենթախմբի Ասիական «Phonograph» շրջագայությունը, որի առաջին կանգառը եղել է օգոստոսի 22-ին և 23-ին Կորեայի Սեու լ քաղաքում։
Օգոստոսի 3-ին թողարկվել է  Եսոնի «Dreaming a Dream» OST-ը  MBC-ի «Splendid Politics» դրամայի համար։
2015 թվականի հուլիսի 26-ին հայտնվեցին Եսոնի դեբյուտի մասին առաջին նորությունները։ Դեբյուտից 10 տարի անց Եսոնը նկարահանվել է JTBC- ի «Awl» դրամայում։ Եսոնը խաղացել է Հուանգ Չունջոլի դերը,  որը ծովամթերքների ֆուրմսի շուկայի աշխատակից էր։ Դերը երկրորդական էր։ Դրամայի պրեմիերան կայացել է  2015 թվականի օգոստոսի 24-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դաշնակահարներ
Բեկորներ
Բեկորներ, հայկական դրամատիկ հեռուստասերիալ։ Հեռարձակվել է Շանթ Պրեմիում հեռուստաալիքով ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2021 թվականի հունիսի 19-ին և ավարտվել է 2022 թվականի փետրվարի 8-ին։
Սյուժե
Հեռուստասերիալը երեք կանանց և նրանց ուսանող երեխաների պատմությունն է հետպատերազմյան Հայաստանում։ Նրանցից յուրաքանչյուրի կյանքում բեկումնային շրջան է։ Հասարակության մեջ դարերով արմատացած կարծրատիպեր կոտրելով երեք հերոսուհիները կարողանում են ոտքի կանգնել, և ինքնուրույն հաղթահարել բոլոր բարդությունները ։
Էամեցա (գյուղ, Սաուգա շրջան)
Էամեցա (Eametsa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաուգա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաուգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սան Տոմե և Պրինսիպիի դրոշ
Սան Տոմե և Պրինսիպիի դրոշը Սան Տոմե և Պրինսիպիի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Սան Տոմե և Պրինսիպիի Հանրապետության Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կանաչ, դեղին, սև և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1975 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սան Տոմե և Պրինսիպիի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1975 դրոշներ
Սինոռ (Բաբերդի գավառ)
Սինոռ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Իտապորան
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։
Իսխակ (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)
Իսխակ (Исхак, Исхаҡ), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Իսահակ Լևին
Իսահակ Լևին (Исаа́к О́сипович Ле́вин, ), ռուս հասարակական գործիչ, պատմաբան, հրապարակախոս, լրագրող, Հայդելբերգի համալսարանի փիլիսոփայության դոկտոր, Արտասահմանում ռուս հրեաների հայրենական միավորման կազմակերպիչներից մեկը։
Կենսագրություն
1918 թվականից ապրել է Գերմանիայում, հետո՝ Ֆրանսիայում։ «Ղեկ», «Ռուսական գրառումներ» թերթերի, «Օտար կողմում» պատմագրական ամսագրերի աշխատակից է։ «Ֆրանսիական հեղափոխության արտագաղթը», որը 1923 թվականին տպագրել է Բեռլինի «Խոսք» հրատարակչությունը ։ «Արտասահմանում ռուս հրեաների հայրենական միավորման» կազմակերպիչ և գործուն անդամ է։
1930-ականների սկզբից ապրել է Փարիզում, համագործակցել է «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի հետ, տպագրվել է ֆրանսիական պարբերականներում («Le Monde slave»,«Asie française», «Cahiers juifs», «Affaires étrangères», «Economiste français», «La grande revue»): Զեկույցներով հանդես է եկել Բեռլինում, այդ թվում՝ Նացիստական Գերմանիայում հակասեմականության մասին։ 1937 թվականին առանձին գրքով ֆրանսերեն լույս է տեսել նրա «La Mongolie historique, géographique, politique» («Մոնղոլիա. պատմություն, աշխարհագրություն, քաղաքականություն») տեսությունը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Ֆրանսիայի շրջափակման ժամանակ զոհվել է նացիստական համակենտրոնացման ճամբարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
(4896) Տոմոեգոզեն
(4896) Տոմոեգոզեն (Tomoegozen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,10678 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,584 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6296 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2000,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցունեո Նիջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զեմֆիրա Երիցյան
Զեմֆիրա Արտաշեսի Երիցյան, հայ պարուհի, պարուսույց։
Պարող Մինաս Խաչատրյանի կինը։
Կենսագրություն
Զեմֆիրա Երիցյանը ծնվել է 1941 թվականին Երևանում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի Սուրեն Սպանդարյանի անվան թիվ 24 միջնակարգ դպրոցը։ 1948-1959 թվականներին սովորել է Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանում։ 1959-1993 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Պարի պետական անսամբլում, եղել մենապարուհի և հանդիսավար ։ Կատարել է Գուսան Աշոտի «Սիրամարգ», Խաչատուր Ավետիսյանի «Աղջիկների անուրջներ», «Լեռների դուստր», «Կռունկներ», «Քարավան», «Անահիտ և Վաչագան» և այլ պարեր։ 1992-1993 թվականներին պար է դասավանդել Էջմիածնի ակումբագրադարանավարական տեխնիկումում, 1992-1994 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ 1993-1996 թվականներին որպես բեմական շարժման և պարի ռիթմիկայի ուսուցիչ աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, 1994-2005 թվականներին եղել է «Բարեկամություն» պարի համույթի փորձավար ։ 1993 թվականից պար և բեմական շարժում է դասավանդում Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2001 թվականից՝ Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում՝ ռեժիսուրայի ամբիոնում, 2005 թվականից՝ պրոֆեսոր ։
Կատարել է «Վաղարշապատի պարը», «Չինար ես», «Կախարդված ծաղիկներ», «Անահիտի և թագաժառանգ Վաչագանի սիրո լեգենդը», «Լեռների դուստրը», «Կռունկները», «Ղանթար» պարերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պարուսույցներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երևանի պարարվեստի ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պարուհիներ
Գյուլամբար
Գյուլամբար, լքված ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում՝ պատմական Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Հայտնի էր Դասնո վանքով։ Ռուսական տիրապետության ժամանակ ընդգրկված է եղել Ելիզավետպոլի նահանգի համանուն գավառում։ 1886 թվականի դրությամբ ուներ 7 տուն բնակիչ ։ 1908 թվականի տվալներում և դրանից հետո ևս չի հիշատակվում ։
Այժմ ավերակները գտնվում են Ադրբեջանի Շամքորի շրջանում։
Աշխարհագրութուն
Գյուղը տեղակայված է եղել Շամքոր գետի աջափնյա ձորակում՝ հայկական մեկ այլ՝ Նուկզար գյուղից ոչ հեռու։ Ունեցել է համանուն կամուրջ։ Այժմ շրջակայքում գտնվում է Շամքորի ջրամբարը։
Պատմություն
Ավանդության համաձայն՝ գյուղում կառուցված Դասնո կամ Կարմիր վանքը կառուցել են Հունաստանից այստեղ տեղափոխված այլ ազգի ներկայացուցիչներ, որոշ տվյալներով՝ հայեր՝ 751 թվականին ։ Վանքը հարկատու էր Նուկզարի Ամենափրկիչ եկեղեցուն ։ 19-րդ դարի վերջին կամ 20-րդ դարի սկզբին հայերը լքում են գյուղը, որն այլևս չի բնակեցվում։ Նույն շրջանում ավերակի է վերածվում նաև եկեղեցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Եվգենի Միշուստին
Եվգենի Նիկոլաևիչ Միշուստին, սովետական մանրէաբան։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1974 թ.), ՌՍՖՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1961 թ.)։
1924 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կ․ Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։ 1924-1931 թվականներին աշխատել է ՀԱՄ, ԳԳԱ ինստիտուտներում, 1939 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԳԱ մանրէաբանության ինստիտուտի հողերի մանրէաբանության բաժնի վարիչ։ 1961 թվականից Մոսկվայի Կ․ Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտական ակադեմիայի մանրէաբանության ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են հողերի մանրէաբանության, հողային միկրոֆլորայի տարածման, աշխարհագրական գոտիականության, մթնոլորտային ազոտի կենսբ․ ֆիքսման հարցերին։ Պետական մրցանակի դափնեկիր է (1951, 1970 թթ.)։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս մանրէաբաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանրէաբաններ
Հայերը Հյուսիսային Մակեդոնիայում
Հայերը Հյուսիսային Մակեդոնիայում (Ерменци во Македониjа), հայկական սփյուռքի մաս։ Երկրում հայերի թիվը հասնում է 300 մարդու։
Պատմություն
Պատմական Մակեդոնիայի տարածքում հայերը հայտնվել են վաղ միջնադարում ։ Այդ ժամանակ բազմիցս Մակեդոնիայի հայկական դինաստիայից մարդիկ դարձել են Բյուզանդական կայսրության կայսրեր, կարևոր զորավարներ և ականավոր քաղաքական գործիչներ։ Բայց թուրքերի գալով, հայերի թիվմ արագ սկսեց նվազել է։ Ինչպես ողջ Օսմանյան կայսրությունում, այնպես էլ Մակեդոնիայից սկսվել է հայերի գաղթը, որն իբր դադարեցվել է Օսմանյան կայսրությունից մակեդոնական հողերի դուրսբերմամբ։
Փախչելով 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ՝ բազմաթիվ ընտանիքներ բնակություն են հաստատել Հյուսիսային Մակեդոնիայի ներկայիս տարածքներում, որն այն ժամանակ Սերբիայի մի մասն է եղել ։
Մինչև 1929 թվականը Սկոպյեի հայերի թիվը հասնում էր 438-ի, իսկ արդեն 1945 թվականին այդ թիվը հասնում էր 450-ի ։ Այսօր Մակեդոնիայի հայ համայնքն ունի մոտ 110 ընտանիք կամ 300 մարդ։ Նրանցից շատերը հայերեն չեն խոսում, բայց կրոնով պատկանում են Մակեդոնիայի ուղղափառ եկեղեցուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական սփյուռք Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի ժողովուրդներ
Բուկովեց (այլ կիրառումներ)
Բուկովեց, կարող է վերաբերել՝
ԻՏՄՕ համալսարան
ԻՏՄՕ համալսարան (ամբողջական անվանումը` «Սանկտ Պետերբուրգի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի ազգային հետազոտական համալսարան «Բարձրագույն կրթության դաշնային պետական ինստիտուտ»“»), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Ռուսաստանում։
Պատմություն
1900 թվականի Մարտի 26-ին Ռեմեսլենյան ուսումնարանում  բացվել և գործում էր Մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների բաժինը, որտեղ էլ այդ տարիներին պատրաստվում և վերապատրաստվում էին համապատասխան մասնագետներ։ Առաջին ընդունելության ժամանակ դիմորդների թիվը 65 էր, մինչդեռ ընդունվել կարող էին  30 դիմորդներ, ժամացույցների մասնագիտացման բաժնում պետք է սովորեին  18 հոգի, իսկ մեխանիկա-օպտիկական բաժնում` 21 հոգի ։ 1917 թվականին ուսումնարանը ուներ երկու անկախ բաժիններ` մեխանիկա-օպտիկական և վարպետ-ժամագործների, որոնք առանձնացան` դառնալով  Պետրոգրադի տեխնիկական դպրոց, և ղեկավար ընտրվեց Նորբերտ Բոլեսլավովիչ Զավադսկին ։ Տեխնիկական դպրոցի արտադրական բաժինը արտադրում էր ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկական արտադրանքների լայն տեսականի  ։ 1931-ին ԽՍՀՄ-ը  ունեցավ գործիքային ինժեներների առաջին շրջանավարտները։ Հայրենական Մեծ պատերազմն սկսվելու պահից ռազմաճակատ մեկնեցին 189 ուսանողներ և 85 աշխատողներ, իսկ 450 հոգի միացան աշխարհազորին։ Կրթական գործը շարունակվեց մինչև  1942 թվակավի վերջը։ Քաղաքի իշխանությունները ուսանողներին ու ուսուցիչներին էվակուացրեցին Նովոսիբիրսկի մարզի Չերեպանովո քաղաքում ։ Բլոկադայի տարիներին ուսումնարանն աշխատում էր որպես զինամթերք արտադրող և վերանորոգող բազա։ 1944 թվականի օգոստոսին, բլոկադայից անմիջապես հետո, ստորագրվեց ռէվակուացիայի փաստաթուղթ, ուսումնարանի ուսանողներն ու դասախոսները վերադարձան քաղաք, պարապմունքներն սկսվեցին հոկտեմբերից. В 1995 был создан научный центр «Компьютерная оптика».
2003 թվականին բուհը վերանվանվեց  Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան ։
2009 թվականին բուհն ստացավ ազգային հետազոտական համալսարանի կարգավիճակ, իսկ  Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներր, մեխանիկայի և օպտիկայի Ազգային հետազոտական համալսարան  անվանումն ստացավ 2011 թվականին ։
2013 թվականից համալսարանը դարձել է նախագիծ 5-100 կազմակերպության անդամ։
Վերանվանումներ
Պաշտոնական անվանումներ`
Ղեկավարություն
Ռեկտորներ`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի բուհեր Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Պոպարա
Պոպարա (Попара), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Յագուար (ֆիլմ)
«Յագուար» (Le jaguar), ռեժիսոր Ֆրանսիս Վեբերի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ժան Ռենոն, Պատրիկ Բրուելը, Հարիսոն Լոուն, Պատրիսիա Վելասկեսը, Դենի Տրեխոն, Ռոլան Բլանշը, Ֆրանսուա Պերոն, Ֆրանսիս Լեմերը, Ալեքսանդրա Վանդերնոտը, Ջիլ Բիրմինգեմը։
Սյուժե
Մի անգամ փարիզյան «Կրիյոն» հյուրանոցի վերելակում միասին են հայտնվում երեք անձ՝ հնդկացի, որը ժամանել է Ամազոնիայից հումանիտար շրջագայությունով, նրա ֆրանսիացի թարգմանիչը և հնդիկների մոտ մեծացած, թափառական և խաբեբա Պերենը, որը ավազակների կաղմից հետապնդման մեջ է գտնվում իր խաղային պարտքերի համար։ Չգիտես թե ինչու հնդկացի Վանուն Պերենին համարում է «ընտրյալ»։ Հետապնդողներից փախչելիս Պերենը Կամպանայի հետ հայտնվում է Ամազոնիայի անտառներում՝ Վանուի հոգին որոնելու համար, և նրա հետ սկսում են կատարվել այն աստիճանի անսովոր և անհավանական իրադարձություններ, որ դրանից հետո Պերենն իր անցյալը համարում է կատարյալ անգործություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիս Վեբերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր
Կատերինա Տրայկովա Նուրջիևա
Կատերինա Տրայկովա Նուրջիևա (Катерина Трайкова Нурджиева, Катерина Трајкова Нурџиева, 18 հոկտեմբերի 1922 թվական, Լեռնային-Ջումայա, այժմ Բլագովգրադ, Բուլղարիա - 12 հոկտեմբերի, 2018 թվական, նույն տեղում), մակեդոնացի հասարակական-քաղաքական ակտիվիստ, պարտիզանական գործիչ Հարավսլավիայի ժողովրդական ազատագրական պատերազմի ժամանակ, Մեթոդիա Անդոնովա-Չենտոյի անձնական քարտուղարուհին, Գոցե Դելչևի զարմուհին ։ Դելչևո քաղաքի պատվավոր քաղաքացի ։
Կենսագրություն
Կատերինա Նուրջիևան ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Բլագոևգրադում (այն ժամանակ կոչվում էր Լեռնային-Ջումայա)։ Նրա ծնողները Էգեյան Մակեդոնիայից են, ովքեր տեղափոխվել են Պիրենեյան Մակեդոնիա 1915 թվականին։ Նա մակեդոնացի և բուլղարացի հեղափոխական Գոցե Դելչևի զարմուհին է. Կատերինայի պապը Սուլթանայի եղբայրն էր՝ Գոցե Դելչևի մայրը, իսկ հայրը ՝ Գոցե Դելչևի զարմիկ։ Այսպիսով, Կատերինա Նուրջիևան և Գոցե Դելչևը դարձան առաջին մերձավոր ազգականները, ովքեր աշխատում էին Մակեդոնիայի ազգային հեղափոխական շարժման մեջ. «Եկեք հավատարիմ լինենք Մակեդոնիային և ամբողջովին հանձնվենք հանուն այն բանի, որ մեր երկիրը հնարավորինս շուտ մերը դառնա» ։
Կատերինան 1943 թվականին ավարտել է ուսուցչական դպրոցը և սկսել աշխատել որպես բուլղարերենի ուսուցիչ Շտիպեում, որը զբաղեցրել էին բուլղարները ։ Սերբական Մակեդոնիայի բուլղարական բռնազավթմանը դիմակայելու և մակեդոնացիների հանդեպ վարած քաղաքականության համար նրան ուղարկել են Շտիփսկի բանտ, ապա աքսորել Էգեյան ծովի ափին գտնվող Հունական Թասոս կղզին, որը, գրավվել էին այլ հունական տարածքների հետ միասին և Գերմանիան փոխանցել էր բուլղարացիներին ։ 1944 թվականին նա կամավոր միացել է Գոցե Դելչևի անվան 12-րդ մակեդոնական ցնցող բրիգադին Հարավսլավիայի ժողովրդական ազատագրական բանակում և մասնակցել Սերբական Մակեդոնիայի ազատագրման մարտերին։ Շտիպեի ազատագրումից հետո շարունակել է աշխատել որպես ուսուցիչ, այնուհետև ծառայել Սկոպյեում գտնվող Մակեդոնական NOAJ- ի գլխավոր շտաբում։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է որպես անձնական պատվերի վերաբերյալ «Անդոնով-Չենտո» մեթոդաբանության քարտուղար։ Անդոնովի մահից հետո նրան բռնի կերպով վտարել են բուլղարական Գորնա-Ջումայա ։
«1946 թվականին մենք ուզում էինք մեր իրավունքները։ Հիմա, այսքան տարի անց, ուրախ եմ, որ այս ճշմարտությունը եկել է։ Ուրախ եմ, որ եկա այն քաղաքը, որտեղ աշխատում էի Cento-ի համար։ Ժամանակին հայրիկիս ընկերը Պավել Շատևն էր, որի հետ 1944 թվականին ծառայեցինք 12-րդ մակեդոնական ժողովրդական բրիգադում» ։
Լեռնային Ջումայայում Կատերինան աշխատանք է գտել, ամուսնացել և երկու դուստր ունեցել։ Ամուսինը մահացել է 1972 թվականին, իսկ դուստրերը մեկնել են Ռուսե և Ռազլոգ ։ Ներկայումս Նուրջիևան ապրում է Բլագոևգրադում։ Մակեդոնիայի Հանրապետությունը նրան ամսական վճարել է պատերազմի վետերանի կենսաթոշակ, որով վրա նա ապրում է։ Առողջական խնդիրների պատճառով նա մեկնել է Մակեդոնիա՝ բուժվելու ։
1997 թվականի հունվարի 24-ին Մակեդոնիայի վարչապետի պաշտոնում աշխատած Բրանկո Կրվենկովսկուն նամակ է ուղարկվում` նրան վերականգնելու խնդրանքով։ Դեռ 1946 թվականին Հարավսլավիայի կառավարությունը Նուրջիևային հեռացրել էր Սկոպյեի թիվ 1 մանկապարտեզի տնօրենի պաշտոնից՝ դա արդարացնելով նրանով, որ նա «երեխաներին բուլղարերեն էր սովորեցնում» և «որպես բուլղարացի սպառնում էր Մակեդոնիայի անվտանգությանը»։ 1997 թվականի հունվարի 17-ին Մակեդոնիայի Հանրապետության Նախագահ Կիրո Գլիգորովին ուղարկվեց թիվ 306 նամակը` հետևյալ բովանդակությամբ. «Ես Մակեդոնիա եկա 1943-1944 թվականներին որպես մանկավարժ, ոչ թե որպես օկուպանտ ... Խղճալի մարդիկ, ովքեր ոչինչ չտվեցին Մակեդոնիային, ինձ ազատեցին Սկոպիեի 1-ին մանկապարտեզի տնօրենի պաշտոնից՝ որպես բուլղարացի` սերբական օրենքների համաձայն։ Ես այս ամբողջ ընթացքում չէի սպասել վերականգնման մասին հաղորդագրությանը` դիմելով հիվանդանոցի մահճակալից։ Կրկին, Մակեդոնիան նվաստացրեց ինձ և դարձավ իմ խորթ մայրը։ Մակեդոնիայի պետությունում սրանք մարդու իրավունքներ են»։
1998 թվականի փետրվարի 25-ին բուլղարական «Մակեդոնիա» թերթի խմբագրական խորհուրդը դիմել է Կատերինա Նուրջիևայի բուժման համար կամավոր դրամահավաքի խնդրանքով ։
Կատերինա Նուրջիևան Դոտչևո քաղաքին է նվիրել Գոցե Դելչևի, նրա մոր և ընտանիքի գրքերը, Գոցե Դելչևի անձնական լուսանկարները և որպես Մակեդոնացի հեղափոխական նրա գործունեությանը վերաբերող այլ աշխատանքներ ։
Նա մահացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Բլագոևգրադում։
Դրաչի
Դրաչի (Драчі), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դրաչի գյուղում բնակվում էր 405 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1176 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,39 մարդ/կմ²։