cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրիգորովկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գրիգորովկա գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,547 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իգնատի Յակուբովիչ
Իգնատի Յակուբովիչ (Игна́тий Семёнович Якубо́вич, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Պեգաս (այլ կիրառումներ)
Պեգաս, կարող է վերաբերել՝
Ղարաքիլիսա (Ստորին Բասենի գավառ)
Ղարաքիլիսա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում` Ստորին Բասենում։ Գտնվում էր Խորասան գյուղաքաղաքից 25 կմ արևելք։
Փչի՛ր, քամի
Սյուժե
Ֆիլմի հիմքում Ռայնիսի կողմից մշակված ժողովրդական սյուժե է, որում ներկայացվում է դասական սիրային եռանկյունի՝ նախանձելի փեսացու նավակավար Ուլդիսը, նրա հարսնացուն՝ հարուստ գյուղացիների դուստր Զանեն և աղքատ բատրակուհի Բայբան, որը դաստիարակվել են որդեգիր ընտանիքում։
Ղարաքիլիսա (Ստորին Բասենի գավառ)
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 166 բնակիչ, որից 112-ը՝ հայ, իսկ մնացածը թուրքեր։
Փչի՛ր, քամի
Սյուժե
Ուլդիսը նշանադրվում է տիրոջ դստեր հետ, բայց անսպասելիորեն սիրահարվում է խուտորում ապրող բատրակուհուն։ Աղջիկը չի համարձակվում փոխադարձաբար պատասխանել սիրահարված երիտասարդին՝ իմանալով, թե ինչպես են դստեր հարսանիքին սպասում իր խորթ ծնողների տանը։ Ստեղծված իրավիճակից ելք չգտնելով և չկարողանալով ընտրություն կատարել սիրո և պարտքի զգացողության միջև՝ նա որոշում է ինքնասպան լինել։
Ղարաքիլիսա (Ստորին Բասենի գավառ)
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Փչի՛ր, քամի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1973 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Ղարաքիլիսա (Ստորին Բասենի գավառ)
Պատմամշակութային կառույցներ
Ղարաքիլիսան ուներ հին քարաշեն և հոյակապ հայկական եկեղեցի, որը հիմնահատակ ավերվել է 1766 թվականի երկրաշարժից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խորասանի շրջանի համայնքներ
Նախիջևան (Կաղզվանի գավառ)
Նախիջևան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևելյան կողմում, Տեկոր գետի միջին հոսնաքի աջ կողմում, Կաղզվան քաղաքից 30 կմ հյուսիս֊արևելք։
Պատմություն
Որպես ավան հիշատակվել է V դարից։V-VIII դարերում պատկանել է Կամսարական իշխաններին։ Մինչև 1920 թվականը եղել է մեծ և մարդաշատ բնակավայր։ Գյուղում պահպանվում էր մագաղաթյա, ընտիր բոլորգիր Աստվածաշունչ։
1920 թվականին հայ բնակչությունը բռնագաղթել է և բնակություն է հաստատել Թալինի շրջանի Արեգ գյուղում։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անսանապահությունն ու արհեստներն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Նախիջևանն ուներ Ս․ Ստեփանոս անունով հոյաշեն, գմբեթավոր եկեղեցի (կառուցված V դար), որի գմբեթը փլված էր։ Եկեղեցու ներսում, դռան մոտ պահպանվել էր Հովհաննես֊Սմբատ (1020-1043) Բագրատունի թագավորի 1035 թվականի արձանագրությունը։ Կար նաև Ս․ Խաչ և Նորամանուկ անուններով մատուռ֊ուխտատեղիներ, որոնցից մեկում ամփոփված է իշխան Արտավազ Կամսարականի գերեզմանը (VIII դար) ։
Կրասնայա Սլոբոդա (այլ կիրառումներ)
Կրասնայա Սլոբոդա, կարող է վերաբերել՝
Աբասղուլլար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղազախի շրջան
Պենդուս (այլ կիրառումներ)
Պենդուս, կարող է վերաբերել՝
Տափաստանի ծուխ
Տափաստանի ծուխ կամ Սարոնի վարդ ( Geum Triflorum, Gravilat Triflorum, Rosa de Saron, Prairie Smoke Flower, Purple Avens, Prairie Avens, Old Man's Beard), գարնանը ծաղկող տափաստանային բազմամյա խոտաբույս՝ անսովոր ծաղիկներով ։ Geum Triflorum- ը զարդարում է ամենաանհարմար լանդշաֆտներն իր թռչող փափկամազ մանյակներով։ Հյուսիսային Ամերիկայում այն կոչվում է «տափաստանի ծուխ» կամ «մոխրագույն մորուք», ինչը ճշտորեն արտացոլում է այս անպաճույճ, բայց շատ տարբերակիչ ծաղկի թողած տպավորությունը։
Տարածվածություն
Սարոնի վարդը՝ (Geum triflorum) հանդիպում է Միացյալ Նահանգների արևմուտքում, և Նյու Յորք նահանգում։ Կանադայում այն աճում է Օնտարիոյի արևմուտքում, ինչպես նաև Յուկոնում և հյուսիսարևմտյան տարածքներում գտնվող նահանգներում ։ Տեսակը նախընտրում է աճել չոր, լավ ջրահեռացված հողերում՝ լիարժեք արևի տակ։
Անվանում
Բազմամյա խոտաբույս է, ոչ ավելի, քան 30 սմ բարձրությամբ։ Այն աճում է Հյուսիսային Ամերիկայի լեռնատափաստանում, տեղացիներն այն անվանում են Սարոնի կամ Շարոնի վարդ։ Բույսն իր անունը ստացել է Պաղեստինում հայտնի հարթավայրի՝ Սորոնի դաշտի անունից, որը հարուստ է տարբեր բույսերով` հակինթ, վարդ, անեմոն, կակաչ և այլն։
Այս վայրի գեղեցկությամբ օժտված բույսը ոչնչով չի զիջում այգում աճած մնացած հիբրիդային բույսերից ։
Տեղի բնակչությունը վարդին անվանում է նաև «տափաստանային ծուխ»։ Ծաղկման ժամանակ այս ծաղկի փափկամազ մանրաթելերը նման են քամու թեթև մշուշի։ Այս վարդերը նման են ուտելի բամբակի։
Հյուսիսային Ամերիկայում հանդիպող վարդը, ավելի ճիշտ՝ փուշը, աճում և ծաղկում է գարնան կեսերից մինչև ամառվա սկիզբը։ Նրա սերմերը նման են ավազի հատիկների և կարող են տասնյակ տարիներ գոյատևել անապատում։ Խոնավության առաջին նշանների դեպքում նրանք բողբոջում են։
Սարոնի վարդը Արևելքում համարվում է ծաղիկների թագուհի իր հոտով, արտաքինով և գեղեցկությամբ։ Մ.թ.ա. III- րդ դարում նա շուշանի հետ միասին, համարվում էր աստվածային բույս, որը հյուսված էր ծաղկեպսակների մեջ կրոնական ծառայությունների համար։
Վարդերի որոշ տեսակներ դեռ առատորեն աճում են Սարոնի հովտում։ Նրանք հանդիպում են նաև Պաղեստինում։ Այն աճում է Սիրիայի, Եգիպտոսի և Արաբիայի ավազոտ անապատներում։ Չոր վիճակում ցողունը գլորվում է ավազների վրայով՝ ամբողջ տափաստանով, իսկ խոնավ օդում բույսը ուղղվում է, իսկ ճյուղերը ստանում են իրենց նախկին տեսքը։
Սարոնը հարթավայր է։ Աստվածաշնչում Սարոնը միշտ օգտագործվում է այնպիսի բառերի հետ, ինչպիսիք են «բերրի» կամ «շնորհքով լցված»։ Սարոնի հովիտը միշտ հայտնի է եղել իր բուսականությամբ և ծաղիկների առատությամբ։ Սարոնայի վարդը սիրո խորհրդանիշ է Պաղեստինի ժողովուրդների շրջանում։
Նկարագրություն
Բույսը 7–17 կտրտված առաջնային տերևներով և մի քանի փոքր երկրորդական տերևներ ունեցող օրգանիզմ է ։ Ցողունների վրա տեղադրված բազալ տերևները մնում են ձմռանը և հաճախ դառնում կարմրավունից մանուշակագույն։
Ծաղիկները ծաղկում են գարնանը։ Նրանք հայտնվում են 15-ից 41 սմ բարձրությամբ կարճ կարմրավուն մանուշակագույն երանգով ցողունների վրա և դասավորված են 3-5 ծաղիկներից բաղկացած հովանոցներով, որի հիմքում կան տերևագույն կանաչից մինչև կարմրավուն մանուշակագույն թերթեր ։ Երբեմն հովանոցից ներքև գտնվող ցողունի կամ առանձին ծաղիկների ցողունների վրա կան նաև զույգ տերևանման թերթեր։ Ծաղկման ընթացքում ծաղիկները գլխիկները կախվում են դեպի ներքև և մնում են հիմնականում փակ բողբոջի տեսքով, բացառությամբ տակի փոքրիկ բացվածքի։
Հինգ ծաղկաթերթերը կաթնագույնից մինչև դեղնավուն են՝ ներծծված վարդագույն կամ մանուշակագույնով երանգներով, որոնք ծածկված են հինգ կարմիր բաժակաթերթերով։ Բաժակաթերթերի միջև ընկած է հինգ նեղ շերտիկ։ Ծաղկի ներսում թաքցված են վարսանդի կենտրոնական կլաստերը շրջապատված բազմաթիվ առէջների օղակներով։
Փոշոտված ծաղիկները շրջվում են դեպի վեր և բացվում։ Ծաղկի կենտրոնից դեպի գագաթ են բարձրանում երկար քիստերը, որոնց մազերը նման են մանուշակագույն ծխի, այդ իսկ պատճառով էլ անվանում են տափաստանի ծուխ։
Բույսը նախընտրում է լիարժեք արևը, վայելում է չորից մինչև միջին խոնավություն, ապրում է չոր հողերում։ Դիմանում է երաշտին ։ Տափաստանային ծուխը (Geum Triflorum) չափազանց հետաքրքիր բույս է, հանդուրժում է երաշտը, և բոլոր տեսակի հողերը։ Սառնամանիքի դիմադրությունը թույլ է տալիս աճել Ռուսաստանի բոլոր տարածաշրջաններում և ամբողջ աշխարհում` առանց բացառության։
Տաք կլիմայական պայմաններում տերևները կարող են մնալ մշտադալար, իսկ բույսը կարող է կրկնակի ծաղկել աշնանը։ Բույսերն ընդգրկված են Կարմիր գրքում կամ որոշ տարածքներում գտնվել խիստ պաշտպանության տակ, ուստի այն կարող է համալրվել բնակչությանը օգնությամբ ։ Հաղթող է ճանաչվել և արժանացել է տնկարանային լանդշաֆտի ասոցիացիայի և Նեբրասակա նահանգի դենդրոպարկի GreatPlants մրցանակի։
Կիրառություն
Որոշ բնիկ ամերիկացիներ ժամանակին թեյ էին պատրաստում բույսի արմատներից ։ Բարձրավանդակի մի շարք հնդկական ցեղեր տուբերկուլյոզը բուժելու նպատակով օգտագործում էին բույսի օրգանները ։ Բացի այդ, նրանք  պուրակներ զարդարելու ու ծաղկանոցներին նոր հմայք տալու նպատակով աճեցնում էին այդ բույսից։
Էկոլոգիա
Բույսի ծաղիկներն արտադրում են ինչպես նեկտար, այնպես էլ առատ ծաղկափոշի։ Միջատներից հիմնականում իշամեղուներն են, որ կարողանում են ուժով ներխուժել փակ ծաղիկների մեջ ու սնվել նեկտարով ։  Նրանք նաև փոշոտում են, բույսերը, նեկտար հավաքում իրենց ձագերին կերակրելու համար։ Ավելի փոքր մեղուները, կրետներն ու այլ միջատներ, ծաղկի բացումից սնվում են ծաղկափոշու հատիկներով ։
Տարբեր միջատներ անցք են բացում ծաղկի վերևի հատվածում՝ ցողունի մոտ, որպեսզի հասնեն նեկտարին։ Գտնվում են ոչ միայն միջատների, այլև թիթեռների ուշադրության կենտրոնում։ Վնասատուների նկատմամբ կայուն են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Մշտադալար բույսեր Կատեգորիա:Բուսաբանություն
Արթուր Պետրոսյան (ֆուտբոլիստ)
Արթուր Հրայրի Պետրոսյան, հայ նախկին ֆուտբոլիստ (հարձակվող), մարզիչ։
Հանդես է եկել հայկական մի շարք ֆուտբոլային ակումբներում, ինչպես նաև օտարերկրյա ակումբներում։
Պետրոսյանը մարզում է «Ցյուրիխի» պատանի ֆուտբոլիստներին և արդեն ձեռք է բերել A կարգի մարզչական արտոնագիր ։
Ակումբային
Մակքաբի Պետահ Տիկվա
Ցյուրիխ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Շիրակի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Օտտո Ֆունկե
Օտտո Ֆունկե (Otto Funke, ), գերմանացի ֆիզիոլոգ։
Կենսագրություն
Օտտո Ֆունկեն ծնվել է 1828 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սաքսոնիայի Խեմնից քաղաքում ։ 1846-1851 թվականներին բժշկություն է ուսումնասիրել Լայպցիգի համալսարանում, որտեղ 1852 թվականից սկսել է ֆիզիոլոգիա դասախոսել որպես պրիվատ-դոցենտ ։
1851 թվականին Ֆունկեին առաջին անգամ հաջողվել է բյուրեղացնել արյունը («Funkesche Kristalle»):
1854 թվականին Ֆունկեն նշանակվել է արտակարգ, 1856 թվականին` Լայպցիգում ֆիզիոլոգիական քիմիայի հաստիքային պրոֆեսոր, իսկ 1860 թվականին` ֆիզիոլոգիայի հաստիքային պրոֆեսոր Ֆրեյբուրգի համալսարանում ։
Ֆունկեի գիտական հետազոտությունները վերաբերում են ֆիզիոլոգիայի բոլոր ոլորտներին, հատկապես արյան բաղադրությանը, ճարպերի ներծծմանը, աղիների էպիթելի գործառույթին, քրտնարտադրությանը, նյարդերի ռեակցիային, ամոնիակի ազդեցությանը մարդու օրգանիզմի վրա և այլն։ Այս հետազոտություններից շատերի արդյունքները հրապարակվել են հեղինակի կողմից բժշկական հատուկ ամսագրերում ։
Բացի այդ, Ֆունկեն հրատարակել է ֆիզիոլոգիայի դասագիրք («Lehrbuch der Physiologie», 7-րդ խմբ. Գրյունգագեն, 3 հատոր, Համբուրգ, 1884-1887) և Լեմանի ֆիզիոլոգիայի դասագրքին ավելացվող աղյուսակներ` «Atlas der physiologischen Chemie» խորագրով (Լայպցիգ, 1853, 2-րդ հրատարակություն, 1858)։ Ֆիզիոլոգիայի հիմնական դասագրքի համար Հերման Ֆունկեն հոդված է մշակել` «Tastsinn und Gemeingefühle» (Լայպցիգ, 1880) ։
Նրա հայտնի աշակերտների թվում էր մասնավորապես Էվալդ Հերինգը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ
(7395) 1985 RP1
(7395) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արամ Ավետիսյան (նկարիչ)
Արամ Նիկոլայի Ավետիսյան, հայ նկարիչ, արվեստաբան։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1954-1966 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։ Արամ Ավետիսյան գրաֆիկական աշխատանքներում նոր հնչողությամբ են արտահայտված հայկական մանրանկարչության ավանդույթները։ Ստեղծել է աստվածաշնչյան, Մեծ Եղեռնի, Հայրենական պատերազմի, Սումգայիթի հայկական կոտորածի, 1988 թվականի երկրաշարժի թեմաներով գեղանկարներ։
Հեղինակ է «Հայկական մանրանկարչության Գլաձորի դպրոցը» (1971) մենագրության ։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ստեղծագործություններ
Հայրենական պատերազմի նկարաշարեր Մեծ եղեռնի նկարաշարեր Աստվածաշնչյան կոմպոզիցիաներ Սումգայիթի, 1988 թվականի երկրաշարժի նկարաշարեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կութ (գետ)
Կութ, գետ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արևելյան Սևանի լեռներից և Սոթք գյուղի մոտ ձախից միախառնվում Սոթք գետին։ Երկարությունը 10 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Սոթք գետի վտակներ
Պեչենգա (այլ կիրառումներ)
Պեչենգա, կարող է վերաբերել՝
Կրասնիե Գորի (այլ կիրառումներ)
Կրասնիե Գորի, կարող է վերաբերել՝
Էսթի Մամո
Էսթի Մամո (אסתי ממו,), եթովպական ծագմամբ իսրայելցի մոդել և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Էսթի Մամոն ծնվել է 1983 թվականին Եթովպիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Չիլգե քաղաքի Բետա Իսրայել համայնքում ։ Երբ նա 9 տարեկան էր, նրա ընտանիքը Եթովպիայից ներգաղթել է Իսրայել։ Իսրայելում նրանք ապրել են աղքատության մեջ, ինչի պատճառով էլ նրա եղբայրը 2004 թվականին ինքնասպան է եղել։
Դեռահաս տարիքում Մամոն հիմնել է պարային խումբ, որը կոչվում էր «Mango»։ Խումբը ելույթ է ունեցել Իսրայելում և ներկայացրել է այդ երկիրը Լոնդոնի Նոթինգ Հիլ պարահանդեսում։
Դպրոցը թողնելուց հետո Մամոն իրեն նվիրել է նորաձևությանը։ 2004 թվականից նա մասնակցել է Եվրոպայում մի շարք միջազգային ապրանքանիշերի գովազդային արշավներին։ 2005 թվականին «Blazer» տղամարդկանց ամսագրի դեկտեմբերյան համարում հրապարակված առցանց հարցման արդյունքում ամենասեքսուալ կանանց վարկանիշում Էսթի Մամոն զբաղեցրել է 97-րդ տեղը։ Նա Իսրայելում նկարահանվել է քանի հեռուստաբեմադրություններում։
Էսթի Մամոն զբաղվում է բարեգործությամբ, մասնակցում է Եթովպիայի հրեական սփյուռքի համայնքներում, ինչպես նաև Իսրայելում եթովպացի հրեաների բարեգործական աշխատանքներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Եթովպիացի դերասանուհիներ
Պեչուգա (այլ կիրառումներ)
Պեչուգա, կարող է վերաբերել՝
Ռուխոտին
Ռուխոտին (Рухотин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուխոտին գյուղում բնակվում էր 414 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նադարբազևի
Նադարբազևի (ნადარბაზევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 770 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 15 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ ։
Շատևան
Շատևան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Կաղզվան քաղաքից 33 կմ արևմուտք։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ Հայերն այստեղ են գաղթել 1877-1878 ռուս֊թուրքական պատերզամի ժամանակ՝ Խնուսի Հարամիկ գյուղից՝ թուրքական ճնշումների պատճառով։ Գյուղն ամայացել է 1914-1918 թվականներին։
Բնակչություն
1913 թվականի տվյալներով ուներ 657 (63 ընտանիք) հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շատևանն ուներ հայկական եկեղեցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ալբերտ Մակարյան
Ալբերտ Արշավիրի Մակարյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2005) ։
Կրթություն
Ալբերտ Մակարյանը 1975 թվականին ավարտել է Դիլիջանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ 1976-1981 թվականներին սովորել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժնում։
1981-1982 թվականներին եղել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի հայ գրականության ամբիոնի ստաժոր-հետազոտող։
1982-1985 թվականներին սովորել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի հայ գրականության ամբիոնի ասպիրանտուրայում։
2000-2001 թվականներին եղել է ԵՊՀ հայ բանասիրության ֆակուլտետի հայ գրականության ամբիոնի դոկտորանտ ։
1981 թվականից դասախոսում է ԵՊՀ-ում։
Աշխատանքային գործունեություն
2022 թվականից ԵՊՀ՝ ակադեմիկոս Հրանտ Թամրազյանի անվան հայ գրականության պատմության և գրականության տեսության ամբիոնի վարիչ
2021-2022 թթ․ ԵՊՀ՝ ակադեմիկոս Հրանտ Թամրազյանի անվան հայ գրականության պատմության ամբիոնի վարիչ
2005-2021 թթ. ԵՊՀ հայ գրականության ամբիոնի պրոֆեսոր
Նովայա Սլոբոդա (գյուղ, Գորնոմարիյսկի շրջան)
Նովայա Սլոբոդա (Новая Слобода, Äвäсир), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Գորնոմարիյսկի շրջանի կազմում։
Ալբերտ Մակարյան
Աշխատանքային գործունեություն
1986-2005 թթ. ԵՊՀ հայ գրականության ամբիոնի դոցենտ
1981-1986 թթ. ԵՊՀ հայ գրականության ամբիոնի ասիստենտ
Նովայա Սլոբոդա (գյուղ, Գորնոմարիյսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Գորնոմարիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալբերտ Մակարյան
Գիտական աստիճան, կոչում
Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր
Դոկտորական թեմա՝ «Արևմտահայ գրական դիմանկարը», 2002թ․, Երևանի պետական համալսարան
Թեկնածուական թեմա՝ « Հակոբ Պարոնյանի «Ազգային ջոջերը»», 1986թ․, Երևանի պետական համալսարան
Բերտ Լանկաստեր
Բերտ Լանկաստեր (Burt Lancaster, իսկական անուն ազգանունը՝ Բերտոն Սթիվեն Լանկաստեր, ), ամերիկացի դերասան և պրոդյուսեր, Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում 19-րդն է, իսկ Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն դրական և բացասական հերոսների ցանկում նրա հերոսը «Հաջողության քաղցր բույրը» ֆիլմում 35-րդն է բացասական հերոսների ցանկում։
Մանկություն և կրթություն
Բերտ Լանկաստերը ծնվել է 1913 թվականին Նյու Յորքում փոստի աշխատակից Ջեյմս Լանկաստերի ընտանիքում։ Լինելով բարձրահասակ և մեծ ուժի տեր երիտասարդ զբաղվում էր բեյսբոլով։ Ընդունվում է ֆիզկուլտուրայի քոլեջ, նպատակ ունենալով դառնալ ուսուցիչ։ Սակայն երկրորդ կուրսից կիսատ է թողնում ուսումը և տեղավորվում է աշխատանքի կրկեսում որպես ակրոբատ։ Նա թողնում է կրկեսային կարիերան 1941 թվականին, երբ վնասում է աջ ձեռքը։ Երիտասարդ տարիքում մկանուտ կազմվածքի և մեծ ատամներ ունենալու պատճառով ստացել է «Պարոն մկաններ և ատամներ» մականունը ։
Ալբերտ Մակարյան
Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակ
Պրոֆեսոր Ալբերտ Մակարյանը բազմաթիվ գրքերի, շուրջ 100 գիտական հոդվածների և հրապարակումների հեղինակ է։ Գրականագետի ուսումնասիրության կենտրոնում գլխավորապես Հակոբ Պարոնյանի կյանքը և ստեղծագործությունն են, այն նորովի և գրականագիտական ուրույն բացահայտումներով ներկայացնելը։
Մասնագիտական անդամակցություն
2003 թվականից մինչ այժմ ՀՀ ԲՈԿ-ի` ԵՊՀ-ում գործող` դոկտորի գիտական աստիճաններ շնորհող գրականագիտության 012 մասնագիտական խորհրդի գիտքարտուղար
Բերտ Լանկաստեր
Մանկություն և կրթություն
Դրանից հետո աշխատանքի է անցնում Չիկագոյի մեծ հանրախանութներից մեկում, ապա տեղափոխվում Նյու Յորքի համերգային բյուրո։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվում է ծառայության երաժշտական բրիգադում, լինելով Հյուսիսային Աֆրիկայում, Իտալիայում և Ավստրիայում։ Պատերազմի ավարտից հետո պատահաբար ծանոթանում է Նյու Յորքի թատրոններից մեկի պրոդյուսերի օգնականի հետ, ով բրոդվեյական «Որսորդության ձայներ» բեմադրության համար փնտրում էր բարձրահասակ դերասանի զինվորականի դեր խաղալու համար, իսկ Լանկաստերը լիովին համապատասխանում էր այդ կերպարին, նրա հասակը 1 մ 85 սմ էր։ Չնայած ներկայացումը հաջողություն չի ունենում, սակայն Լանկաստերի ցուցադրած խաղը տեսնելուց հետո նրան հրավիրում են խաղալու կինոյում։
Ջերասուն
Ջերասուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում՝ Ստորին Բասենում։ Գտնվում էր Խորասան գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք, Արաքսի աջակողմյան վտակներից մեկի աջ ափին, Բասենի դաշտում։
Պատմություն
1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ 34 հայ գաղթել է Կովկաս։ Մնացած հայերի մեծ մասը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ զոհվել է Կամախի կիրճում։
Բերտ Լանկաստեր
Անձնական կյանք
1935 թվականին ամուսնացել է օդային գիմնաստիկուհի Ջուն Էռնեստի հետ, ով հիացրել էր Բերտին իր մարմնամարզական կարողություններով, և ում մասին նա մի առիթով ասել էր, որ նա միակ մարզուհին է Ամերիկայում, ում հաջողվում է օդում հորիզանական դիրքերով համարներ ցուցադրել։ Նրանց ամուսնությունը սակայն երկար չտևեց ու նրանք բաժանվեցին 1946 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմաճակատում նա ծանոթանում է երաժշտական բրիգադում աշխատող Նորմա Անդերսոնի հետ և նրանք ամուսնանում են 1947 թվականին։ Նրանք ունենում են հինգ երեխա՝ 2 տղա և 3 աղջիկ, սակայն ամուսնալուծվում են 1969 թվականին։ Երրորդ անգամ Բերտ Լանկաստերը ամուսնանում է 1990 թվականին Սյուզան Մարտինի հետ ում հետ ապրում է մինչև իր մահը՝ 1994 թվականը։
1985 թվականին Լանկաստերը միանում է ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի միջոցառումներին, այն բանից հետո երբ նրա ընկեր՝ դերասան Ռոք Հադսոնը, վարակվում է ՁԻԱՀ-ով։
Ջերասուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խորասանի շրջանի համայնքներ
Բերտ Լանկաստեր
Քաղաքական հայացքներ
Լանկաստերը լիբերալ քաղաքականության կողմնակից էր և հաճախ էր ելույթ ունենում ռասայական փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության համար, մասնավորապես հիշարժան է նրա 1963 թվականի մարտ ամսին Վաշինգտոնում ունեցած ելույթը։ Նա աջակցում էր Վիետնամական պատերազմի դեմ պայքարող քաղաքական ուժերին։ 1968 թվականին Լանկաստերը ակտիվ աջակցություն էր ցուցաբերում ԱՄՆ-ի նախագահության քարոզարշավում նախագահության թեկնածու Մինեսոտա նահանգի սենատոր Յուջին Մակկարտին, ով Դեմակրատական կուսակցության ներկայացուցիչն էր, իսկ 1988 թվականի պաշտպանում էր թեկնածու Մայքլ Դուկակիսին։
Վերջին տարիներ և մահ
Տարիքի հետ Լանկաստերը սկսում է ավելի շատ տառապել աթերոսկլերոզով, իսկ 1980 թվականին հազիվ է ողջ մնում լեղապարկի բորբոքումից հետո։ Երկու անգամ սրտի կաթված տանելուց հետո 1983 թվականին նա արդեն բժիշկների հսկողության տակ էր և չնայած ծանր առողջական վիճակին նա կարողանում է 1988 թվականին դերասաններ Ջեյմս Ստյուարտի և Ջինջեր Ռոջերսի հետ միասին մասնակցել Կոնգրեսում լսումներին, ընդդեմ մեդիա-մագնատ Թեդ Թյորների, ով ցանկանում էր գունավորել 1930-40-ական թթ. սև-սպիտակ ֆիլմերը։
1990 թվականին ծանր կաթվածից հետո նրա մարմինը մասամբ անշարժանում է և գրեթե զրկվում է խոսելու կարողությունից։ Բերտ Լանկաստերը մահացել է Լոս Անջելեսի իր բնակարանում սրտի երրորդ ինֆարկտից 1994 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, 80 տարեկան հասակում։ Նրա մարմինը հուղարկավորված է մի մեծ կաղնու ծառի տակ Westwood Memorial Park այգում։ Համաձայն նրա խնդրանքի իր գերեզմանին որևէ հուշարձան կամ քար կառուցված չէ, միայն այդ այգու դարպասներին գրված է «Բերտ Լանկաստեր 1913-1994» վերնագրով ցուցանակ։
Կինոկարիերա
Առաջին դերը կինոյում «Անապատի Ֆուրիան» քրեական դրաման էր, ուր նա խաղում էր ոստիկանի դեր։ Չնայած նրա խաղը չի հաջողվում, սակայն նրան հրավիրում են խաղալու այլ ֆիլմերում և նրա առաջին մեծ աշխատանքը կինոյում 1946 թվականին նուար ժանրի «Մարդասպանները» ֆիլմն էր, որին հաջորդեցին 1949 թվականին նույնպես նուար ժանրի «Խաչը խաչին» ֆիլմը և 1948 թվականին «Ներեցեք, դուք սխալ համարով եք եկել» մելոդրաման։
1950 թվականին հաջողությամբ է խաղում Ժակ Թյուրների «Կրակ և նետ» ֆիլմում, գլխավոր հերոս, այսպես ասած իտալացի Ռոբին Հուդ Դարդո Բարտոլլիի դերը։ Կրկեսային կարողությունների շնորհիվ այս ֆիլմում նա կատարեց մի քանի տպավորիչ ակրոբատիկ համարներ։
1954 թվականին Ռոբերտ Օլդրիչի «Ապաչի» արկածային ֆիլմում խաղում է հնդկացի Մասսաի դերը։ Լարված սյուժեով, տարբեր հնարքներով ու հետապնդումների տեսարաններով այս ֆիլմը, նկարահանված Պոլ Ի. Ուելլմանի «Բրոնկո ապաչի» վեպի հիման վրա, կարելի է ասել դառնում է այս ժանրի առաջին աշխատանքներից մեկը համաշխարհային կինոյում, ապաչիների և ամերիկացիների հակամարտության մասին։ 1954 թվականին Լանկաստերը պրոդյուսեր Հարոլդ Հեկտի և Ջեյմս Հիլլի հետ միասին հիմնում է սեփական «Hill-Hecht-Lancaster Productions» կինոընկերությունը, իսկ ինքը Լանկաստերը խաղում է կինոընկերության կողմից ստեղծված տարբեր ժանրերի ֆիլմերում։ 1960 թվականին այդ կինոընկերությունը լուծարվում է։
1953 թվականին Լանկաստերը խաղում է իր ամենահայտնի դերերից մեկը Ֆրեդ Ցինեմանի «Այսուհետև և դարեդար» ֆիլմում, որի համար առաջադրվում է Օսկարի, իսկ ֆիլմը ստանում է 8 Օսկար, որոնց թվում լավագույն ֆիլմ և լավագույն ռեժիսոր։ 1960 թվականի «Էլմեր Գանտրի» ֆիլմի համար ստանում է Օսկար լավագույն դերասան անվանակարգում։ 1961 թվականին դեր է ստանում Սթենլի Կրամերի «Նյուրնբերգյան դատավարություն» հայտնի ֆիլմում։ Այս ֆիլմերում խաղացած դերից հետո նա դառնում է Հոլիվուդի ամենապահանջված դերասաներից մեկը։ Այս ֆիլմից հետո նա սկսում է աշխատել եվրոպացի ռեժիսորների հետ, մասնավորապես Լուկինո Վիսկոնտիի և Բեռնարդո Բերտոլուչչի հետ, ապա ամերիկացի ռեժիսոր Ջոն Ֆրանկենհայմերի հետ։ Վիսկտոնտիի «Հովազը» ֆիլմում մարմնավորած իր «հովազ» մականունով սիցիլացի հերոսը դառնում է նրա խաղացած ամենահայտնի դերերից մեկը։ Այս շրջանի մի քանի ֆիլմերում նրան ընկերակցում է ֆրանսիացի դերասանուհի Կլաուդիա Կարդինալեն։
Վերջին տարիների քիչ թե շատ նշանավոր դերերից են 1979 թվականին «Զուլուսների արշալույսը» պատմական ֆիլմում գնդապետ Էնթոնի Դարնֆորդի դերը և Լուի Մալի «Ատլանտիկ Սիթի» ֆիլմում գլխավոր հերոս Լու Պասկալի դերը, որի համար նա վերջին չորրորդ անգամ առաջադրվում է Օսկարի։
1978 թվականին նկարահանված «Մեծ Հայրենականը» երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին պատմող փաստավավերագրական ֆիլմում աշխատում է որպես ֆիլմի պատմող։
Նրա վերջին աշխատանքը կինոյում դարձավ «Առանձին, բայց հավասար» հեռուստասերիալը, որտեղ նրա խաղընկերն էր Սիդնի Պուատյեն։
Ֆիլմագրություն
Խաղացել է 80-ից ավելի ֆիլմերում, մոտ 10 ֆիլմի պրոդյուսեր է։ «Մարդը Կենտուկիից» ֆիլմի ռեժիսորն է (1955 թ.)
Առավել նշանավոր ֆիլմերից են՝
Մրցանակներ
Ստացել է ընդհանուր թվով 26 տարբեր կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 18-ի, որոնց թվում
Ալբերտ Մակարյան
Մասնագիտական անդամակցություն
գիտական մի շարք պարբերականների խմբագրական խորհուրդների անդամ
Պարգևներ
2019թ. ԵՊՀ Արծաթե մեդալ
2014թ. ԵՊՀ Ոսկե մեդալ
2014թ. ՀՀ Նախագահի Շնորհակալագիր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Պերգամինո
Պերգամինո (Pergamino), արևելյան քաղաք, գտնվում է Արգենտինայի Բուենոս Այրես գավառում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 104 922 մարդ։
Պատմություն
Ազատագրական պայքարից հետո Բուենոս Այրես-ի նահանգապետ Մարտին Ռոդրիգեսը 1822 թվականին դարձավ աշխարհի դատավոր, իսկ առաջին դպրոցը բացվել է 1828 թվականին։ Խուան Մանուել դե Ռոսասայի իշխանության գալու ժամանակ, այստեղ բացվեցին կենդանաբուծական ֆերմաներ։ Սակայն 1838 թվականին փակվեց տեղի միակ դպրոցը։ Ռոսասայի նահանգապետ, իսկ այնուհետև 1862 -իննախագահ դառնալուց հետո քաղաքացիների կյանքւմ գրանցվեց պրոգրեսիա։ Միտրեն 1862 թվականին հիմնեց առաջին գյուղատնտեսական համալսարանը, ինչը տանում էր դեպի գյուղատնտեսության զարգացմանը՝ հիմնականում Պերգամինոյում։ Գյուղատնտեսական հիմնական սեկտոր հանդիսացավ եգիպտացորենի մշակումը։ Այն արագ զարգացավ ներառելով 1873 թվականին բացված 4 դպրոցները, սակայն իրական պրոգրեսիան սկսվեց 1882 թվականին, երբ այստեղ բացվեց դեպի Ռոսարիա տանող առաջին երկաթուղային կայարանը։ Պերգամինոն, որի բնակչությունը գերազանցել էր 10000-ը և որտեղ գրանցված էր ավելի քան 90.000 ձեռնարկություններ, 1895 թվականի հոկտեմբերի 23-ին պաշտոնապես ստացավ քաղաքի կարգավիճակ։
Հենվելով միայն ոգիպտացորենի աճեցման վրա, տեղի ֆերմերները 1912 թվականին իրենվ սեփական միջոցներով հիմնեցին լաբորատորիա։ Պերգամինոյի բնակիչների թիվը 1895-1914 թվականներին եռակի աճեց՝ հասնելով 30000-ի։ Այդ ժամանակ քաղաքում գոյություն ունեին բասկիացիների, լիվանացիների, պրովացիների և պեմոնտական հասարակություններ, իսկ 1913 թվականին կառուցվեց մոդերն ոճի «Ռիմ» հյուրնոցը։ Ենրիկե Վենին հիմնեց տեղական առաջին լրագրաթերթը, որը ստացել է «La Opinión» անվանումը (1917)։ Քաղաքում շարունակում էր աճել էմիգրանտների թիվը, ավելացան նաև երկաթուղային տրանսպորտի ինժեներներ, որոնք ժամանել էին Մեծ Բրիտանիայից, ինչը նպաստեց նաև քաղաքի և մոտակա տարածքների կապի զարգացմանը։ Նրանցից մի քանիսը, այդ թվում նաև Կենտրոնական Արգենտինայի երկաթուղային տրանսպորտի նախագահ Ռոնադ Լեսլին որոշեցին քաղաքում ձևավորել ֆուտբոլային թիմ, ինչն արեցին 1918 թվականի նոյեմբերի 18-ին։ Այդ ակումբն իր անվանումը ստացավ ի պատիվ անգլիացի ֆելդմարշալ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի և անգլո - բուրական պատերազմի հերոս, գեներալ Դուգլաս Հեյգի։ Ատլետիկո Դուգլաս Հեյգ ակումբ այժմյան ռեգիոնալ թիմն է, որն արդեն երկար տարիներ արգենտինական B լիգայի կազմում է։
Կրասնի (այլ կիրառումներ)
Կրասնի, կարող է վերաբերել՝
Պերգամինո
Պատմություն
1940-ական թվականների վերջերին լիվանական էմիգրանտ Իսահակ Անանը քաղաքում հիմնադրեց առաջին շվեյցարական գործարանը։ Մինչև 1970 թվականը քաղաքում արդեն գոյություն ունեին Wrangler Jeans, Fiorucci, Levi’s, Lee Jeans և այլ տեղակա ֆիրմաներ, որոնցում աշխաըում էին ավելի քան 6000 աշխատակիցներ։ Ֆրանսիացի էմիգրանտ Ռոբերտո Գենուան այստեղ հիմնել է մեծ անտառահատման և կահույքի արտադրանքի ընկերություն։ Այդ ժամանակ Պերգամինոն դարձավ Բունոս Այրեսի հյուսիսային շրջանի ամենամեծ արտադրական կենտրոնը։ Պետական էկոնոմիկայի անկայունությունը 1975 թվականին վատ անդրադարձավ քաղաքի էկոնոմիկայի վրա։ 1985 թվականին տեքստիլ արդյունաբերության ձեռնարկությունների թիվը բավականին կրճատվեց (որոշները փակվեցին, իսկ մյուսները՝ միավորվեցին)։ Չնայած դրան, քաղաքը շարունակում էր աճել, իսկ արդեն 1980 թվականին բնակչության թիվը հասավ 70000-ի։ 1978 թվականին քաղաքը ընտրվեց որպես վիրուսալոգիաի գիտահետազոտական համալսարանի (INEVH) հիմնադրման վայր։ 1985 թվականին առաջին անգամ երկրում բացվեց կաբելյին հեռուստատեսության կայարան, իսկ երկրում տիրող իրավիճակը տարավ դեպի գործազրկության, իսկ 1989 թվականին դադարեցվեց La Opinión-ի գործունեությունը։ Ֆինանսական բարդ իրավիճակի պատճառով La Opinión-ի հիմնադիրը ստիպված եղավ այն վաճառել այժմյան սեփականատերերին։
1975, 1984, 1995 թվականների լուրջ ջրհեղեղները ընդգծեցին նոր կառույցների հիմնման անհրաժեշտությունը, իսկ 2002 թվականին էկոնոմիայի կրիզիսը և ներկրման ալիքի համակցված ազդեցությունը տարավ դեպի 600 աշխատատեղերի կրճատման։ Հաբցագործության աճի հոռոտեսական հայցքների ավելացման հիմքի վրա դարի կարևոր իրադարձություն համարվեց 1993 թվականի ԲՈՒՀ-ի ստեղծումը։ 2002 թվականի Բուենոս Այրեսի հյուսիս արևմտյան Ազգային Համալսարանի ստեղծումից հետո, Շրջանային ինստիտուտը դարձավ նրա բաժիններից մեկը։ Այժմ այդ մասնաշենքում ամեն տարի սովորում է 500 ուսանող։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1749 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (238201-238300)
Աստերոիդների ցանկ (238101-238200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (238301-238400)
Բերտ Լանկաստեր
Օսկար
Ներկայացվել է 4 Օսկարի, ստացել 1 Օսկար լավագույն դերասանի համար անվանակարգում
Ոսկե Գլոբուս
5 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 1-ը լավագույն դրամայի դերասան անվանակարգում «Էլմեր Գանտրի» ֆիլմի համար
Այլ մրցանակներ
Ստացել է Բեռլինի կինոփառատոնի և Վենետիկի կինոփառատոնի 1-ական մրցանակ, 2 BAFTA, 3 Դավիդ դի Դոնատելլո և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիների իրավունքների շարժման ակտիվիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Արավսյակ (գետակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երնջակ գետի վտակներ Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ջուղայի շրջան
Լանդտագ
Լանդտագ (Landtag land - երկիր և tag - ժողով ), երկրամասի խորհրդարան (պառլամենտ) Գերմանիայում և Ավստրիայում, ինչպես նաև Լիխտենշտայնի իշխանության խորհրդարանը։ Տարբեր ժամանակներում և տարբեր երկրներում լանդտագը տարբեր իմաստ, դեր ու նշանակություն է ունեցել.
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանիայի պետական կառուցվածք Կատեգորիա:Ավստրիայի պետական կառուցվածք
Կրուա Շապո
Կրուա Շապո (Croix-Chapeau), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Լա Ռոշելի շրջանում։ Մտնում է Լա Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1154 մարդ։
Վասիլի Յակուբովսկի
Վասիլի Յակուբովսկի (Васи́лий Па́влович Якубо́вский, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ։
Արթափա (լեռնաբլուր)
Արթափա, լեռնաբլուր Շիրակի սարահարթի արևելյան մասում, Մուսայելյան գյուղի մոտ։: Ջրառատ սար է։ Սրա աղբյուրներից մեկը սպիտակ և փրփրուն ջրի պատճառով կոչվում է Կաթնաղբյուր։ Արթափային կից է Բաղդադ անունով լեռը ։
Վասիլի Յակուբովսկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Արթափա (լեռնաբլուր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի լեռներ
Հարվարդի արվեստի թանգարան
Հարվարդի արվեստի թանգարան (Harvard Art Museum), Հարվարդի համալսարանի արվեստի թանգարան ԱՄՆ-ում, կազմված է երեք թանգարաններից Fogg Museum (հիմնադրվել է 1895 թվականին) , Busch-Reisinger Museum (հիմնադրվել է 1903 թվականին) և Arthur M. Sackler Museum (հիմնադրվել է 1985 թվականին) ։ Ի սկզբանե երեք թանգարանները միասին կոչվել են Harvard University Art Museums, «համալսարան» բառը անվանումից հանվել է 2008 թվականին։ Թանգարանային համալիրի կազմի մեջ են մտել ևս չորս թանգարաններ Archaeological Exploration of Sardis (հիմնադրվել է 1958 թվականին), Center for the Technical Study of Modern Art (հիմնադրվել է 2002 թվականին), Harvard Art Museums Archives և Straus Center for Conservation and Technical Studies (հիմնադրվել է 1928 թվականին)։ Երեք թանգարանների հավաքածուները ներառում են մոտ 250․000 արվեստի գործեր՝ սկսած անտիկ շրջանից մինչև մեր օրերը, որոնք վերաբերում են Եվրոպային, Հյուսիսային Ամերիկային, Հյուսիսային Աֆրիկային, Մերձավոր Արևելքին, Հարավային, Արևելյան և Հարավարևելյան Ասիային։
Պատմություն
Թանգարանն ի սկզբանե գտնվում էր իտալական Վերածննդի ոճով կառուցված շենքում, որը նախագծել էր Ռիչարդ Մորիս Հանթը։ Ըստ Դոնալդ Պրեցիոզիի, թանգարանը նախատեսված չի եղել արվեստի ինքնատիպ գործերի ցուցադրության համար, այլ ստեղծվել է որպես կերպարվեստի ուսուցման կենտրոն։ Շենքում եղել են կախարդական լապտերներով (ֆանտասկոպ) կահավորված դասասենյակներ, գրադարան, արվեստի գործերի լուսանկարներ և շարժանկարների արխիվ, ինչպես նաև արվեստի վերարտադրությունների ցուցահադեսային տարածք ։ 1925 թվականին շենքը ձևափոխվել է Գեորգիական ճարտարապետական ոճով։ Որսի սրահը անփոփոխ մնացել է մինչև 1974 թվականը, մինչև որ շենքի այդ հատվածը քանդել են, որպեսզի տեղ ազատեն նոր կառուցվելիք հանրակացարանի համար ։
Հավաքածու
Գեղարվեստի թանգարանում ցուցադրված են ուշ միջնադարյան իտալացի վարպետներ Բեռնարդո Դադդիի, Սիմոնե Մարտինիի, Լուկա դի Տոմեի, Պիետրո Լորենցետիի, Ամբրոջո Լորենցետիի աշխատանքները։ Ներկայացված են նաև ֆլամանդական և իտալական Վերածննդի դարաշրջանի, ֆրանսիացի և հոլանդացի նկարիչների ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թանգարաններ
Սրբոց Վարդանանց եկեղեցի
Սրբոց Վարդանանց, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Թեհրանի թեմին։ Գտնվում է Դահ Մեթրի Արամանեի պողոտայում (Նիզամ ալ-Մուլք փողոցի կողքին)՝ Հեշմաթիե թաղամասում։ Վերջինս կոչվում է «Սարդարապատ» (Սարդարապատի ճակատամարտի անունով)։ Իրանում կառուցված վերջին եկեղեցին է ։
Պատմություն
Հեշմաթիե թաղամասում (ինչպես մյուս հայաբնակ շրջաններում) հայ համայնքի ձևավորումը սկսվեց 1940-ականների վերջին։ Ավելի վաղ այստեղ եղել է սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մատուռը (այժմ՝ «Շահազիզ» մարզահամերգային համալիր)։ Այն ոչնչացվեց 1967 թվականին։
Թեհրանի հայոց առաջնորդության օգնությամբ սկսում է Հեշմաթիե թաղամասի նոր եկեղեցու կառուցումը, որը բարդացավ Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո տեղի ունեցած որոշակի հանգամանքների պատճառով։ Սրբոց Վարդանանց եկեղեցին չունեցավ հիմնական անհատ բարերարներ։ Այն ստեղծվել է համայնքի բնակիչների կողմից, օրհնվել էր Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս Արամ Ա-ի կողմից՝ 1996, 2005 և 2008 թվականներին՝ իր երեք այցելությունների ընթացքում։ Եկեղեցին վերջնականապես հիմնադրվեց և օծեց 1986 թվականի Հունիսի 13-ին ։
Ճարտարապետություն
Տեղի համայնքի գոյատևման անհրաժեշտություն էր նոր եկեղեցու կառուցումը։ Դահ Մեթրի Արամանեի պողոտայում «Սահակյան» դպրոց էր, որն ունեցել է կրոնական արարողությունների համար դահլիճ։ Քանի որ եկեղեցի կառուցելու համար տարածություն չկար, դահլիճը ձևափոխվեց եկեղեցու։ Եկեղեցու շինությունը 250 քառակուսի մետր տարածք ունի 400 քմ տարածքով հողատարածքի վրա։ Այն 39.70 մետր երկարությամբ և 10.10 մ լայնությամբ։
Ծանոթագրություններ
Վարդանանց Վարդանանց Վարդանանց
Պեսյանկա (այլ կիրառումներ)
Պեսյանկա, կարող է վերաբերել՝
Կրասնի Բոր (այլ կիրառումներ)
Կրասնի Բոր, կարող է վերաբերել՝
Հիդրոէլեկտրակայանների կասկադ
Հիդրոէլեկտրակայանների կասկադ, հիդրոէլեկտրակայանների խումբ, որոնք հաջորդաբար տեղաբաշխվում են ջրի հոսքի ուղղությամբ և միմյանց հետ կապված են ընդհանուր ջրատնտեսական ռեժիմով։ Տարբերում են մերձպատվարային (հարթավայրային գետերի վրա) և դերիվացիոն (լեռնային գետերի վրա) կասկադներ։ ՀԷԿ-երի կասկադի կառուցումը հնարավորություն է տալիս լիովին օգտագործել գետի էներգետիկ ռեսուրսները, բարձրացնել ջրհոսքի կանոնավորման աստիճանը, որը և պայմանավորում է ՀԷԿ-ի արտադրանքի ու հզորության մեծացումը, լավացնում առանձին ՀԷԿ-երին հզորությունների բաշխման պայմանը։ ՀԷԿ-երի կասկադի շինարարությունը առավել հեռանկարային ուղղություն է գետերի տրանսպորտային վերակառուցման դեպքում։ Այսպես, ՀԷԿ-երի կասկադի կառուցումը Վոլգա և Կամա գետերի վրա հանգեցրեց 3, 65 մ միասնական երաշխավորված խորությամբ, Վոլգայի երկայնքով 3000 կմ և Կամայի երկայնքով 1200 կմ ջրային ճանապարհի ստեղծմանը։ Վոլգա-Կամայի և Դնեպրի ՀԷԿ-երի կասկադների հիման վրա ձևավորվում է միասնական խորահուն տրանսպորտային ցանց, որը կմիացնի Կասպից, Ազովի, Սև, Բալթիկ և Սպիտակ ծովերի նավահանգիստները։
Կատեգորիա:Էլեկտրակայաններ
Ջաբրայիլի գավառ
Ջաբրայիլի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ Ձևավորվել է 1873 թվականին Շուշիի գավառի բաժանմամբ՝ ընդգրկվելով նորաստեղծ Ելիզավետպոլի նահանգի կազմում։ Գավառի կենտրոնը Ջաբրայիլ (Մեխակավան) բնակավայրն էր, իսկ 1905 թվականից՝ Կարյագինոն (Ֆիզուլի/Վարանդա)։
Ջաբրայիլի գավառը հյուսիսից սահմանակցում էր Շուշիի, արևելքից՝ Զանգեզուրի գավառներին։ Հարավից անցնում էր Արաքս գետը, և գավառը սահմանակցում էր Ղաջարական Պարսկաստանին։
Անվանում
«Ջաբրայիլ» անվանումը համեմատական նոր է, հայտնի է դարձել Ղաջարիների կառավարման օրոք։ Ի տարբերություն Արցախի մյուս տեղանունների՝ այն չէր կոչվում ո՛չ թյուրքալեզու ցեղերի, ո՛չ նրանց առաջնորդների անունով։ Անունը վերցված է Ղուրանից՝ Գաբրիել հրեշտակապետի արաբերեն տարբերակով։ Պարսկական տիրապետության տարիներին գտնվում էր Դիզակի մելիքության կազմում։
Պատմություն
Գավառը կազմվել է 1873 թվականին՝ անջատվելով Շուշիի գավառից (1840-1918)։ Նախկինում, այն մտել է Պարսկաստանի Ղարաբաղի խանության (1747-1806), ապա Ղարաբաղի (Շուշիի) գավառի մեջ։ Այդպիսով, Արցախը Ռուսական կայսրությանը միացել էր ավելի քան 20 տարի Թուրքմենչայի պայմանագրից առաջ, և մնացել դրա կազմում ավելի քան հարյուր տասը տարի։
Ռուսական տիրապետության առաջին հինգ տասնամյակների ընթացքում տեղի են ունենում վարչատարածքային մի քանի փոփոխություններ։ 1840 թվականին լուծարվում է Ղարաբաղի (Շուշիի) գավառը՝ որպես ինքնուրույն միավոր. Կովկասում ստեղծվում են վարչաքաղաքական երկու միավորներ՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ Վերջինիս կազմում ընդգրկվում է Ղարաբաղը՝ Զանգեզուրի հետ միասին։ 1846 թվականից վերոհիշյալ երկու միավորները կիսվում են երկուական մասի. Կասպիական մարզում ձևավորվում են Շամախու (1846-1859) և Դերբենդի (1846-1860) նահանգները։ 1859-1860 թվականներին դրանց տեղում ձևավորվում են երկու նոր միավոր՝ Բաքվի նահանգը (1859-1918) և Դաղստանի մարզը (1860-1918)։ Որոշ ժամանակ անց ձևավորվում է նոր՝ Ելիզավետպոլի նահանգը (1868-1918), որի մեջ են միավորվում Ղազախի և Ելիզավետպոլի գավառները Թիֆլիսի, իսկ Զանգեզուր-Ղարաբաղը՝ Բաքվի նահանգից։ 1869 թվականին Շուշիի գավառից անջատվում է Ջևանշիրի գավառը, իսկ 1873 թվականին՝ Ջաբրայիլը։
1918-1920 թվականներին Ջաբրայիլի գավառը համարվել է վիճելի տարածք Հայաստանի առաջին հանրապետության և Մուսավաթական Ադրբեջանի մեջ, իսկ 1921 թվականի հուլիսին այն ամբողջությամբ մտել է Խորհրդային Ադրբեջանի կազմ, մի հատվածով՝ ԼՂԻՄ կազմում։
Բնակչություն
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 66,360 մարդ էր, որի ավելի քան 24 տոկոսը հայեր էին (15,746 մարդ), իսկ 74 տոկոսը՝ մուսուլմաններ՝ թաթարներ, քրդեր, թուրքեր (49,189 մարդ) ։ Նրանք բնակվում էին հիմնականում դաշտավայրային հատվածում։ Ջաբրայիլ քաղաքի բնակչությունը 1897 թվականին 520 մարդ էր, որոնցից 228 հայ, 186 կովկասյան թաթար, 76 ռուս, 18 ուկրաինացի և այլք ։
Վարչական բաժանում
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 30 գյուղական համայնքների միջև ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ելիզավետպոլի նահանգի գավառներ Կատեգորիա:Արցախի պատմություն Կատեգորիա:Շահումյանի շրջան Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջան
Պեսոչնայա (այլ կիրառումներ)
Պեսոչնայա, կարող է վերաբերել՝
Յուրի Ապրեսյան
Յուրի Դերենիկի Ապրեսյան, հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1991), Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1992) ։ ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (2008)
Կենսագրություն
Յուրի Ապրեսյանը ծնվել է 1930 թվականին Մոսկվայում, խորհրդային պետական անվտանգության համակարգի աշխատակից Դերենիկ Ապրեսյանի ընտանիքում։ Հայրը մի քանի լեզուների գիտակ էր և, ըստ էության, սա մեծ ազդեցություն ունեցավ Ապրեսյանի մասնագիտական կողմնորոշման համար։ 1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Օտար լեզուների պետական մանկավարժական ինստիտուտը, 1956 թվականին՝ նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1972-1985 թվականներին եղել է «Ինֆորմելեկտրո» ՀամԳՀԻ ավագ գիտաշխատող, բաժանմունքի վարիչ, 1985-1989 թվականներին՝ ՌԳԱ տեղեկատվության փոխանցման հիմնախնդիրների ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող, 1989-1994 թվականներին՝ ՏՓՀԻ համակարգչային լեզվագիտության լաբորատորիայի վարիչ, 1990 թվականից, միաժամանակ՝ ՌԳԱ Ռուսաց լեզվի ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող, 1994 թվականից՝ ՌԳԱ Ռուսաց լեզվի ինստիտուտի տեսական իմաստաբանության բաժանմունքի վարիչ ։ 1993 թ. Ապրեսյանի ջանքերով հրատարակվեց ծավալուն անգլերեն-ռուսերեն նոր բառարան, որտեղ բառարանային հոդվածների ստեղծումը կատարվում էր ժամանակակից տեսական և գործնական բառարանագրության ձեռքբերումների հաշվարկով. այդ աշխատանքը մինչ այժմ համարվում է չգերազանցված։ Հաշվի առնելով Յուրի Ապրեսյանի գիտական ձեռքբերումները և սերտ կապերը Հայաստանի հետ, բարձր գնահատելով նրա ավանդը գիտության մեջ, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ։
Աշխատությունները վերաբերում են ընդհանուր լեզվաբանությանը, իմաստաբանությանը, ռուսերենի որոշ հարցերի («Արդի կառուցվածքային լեզվաբանության գաղափարները և մեթոդները», 1966, «Բառապաշարային իմաստաբանություն։ Լեզվի հոմանիշային միջոցները», 1974, «Ռուսերենի բայի իմաստաբանության փորձարարական հետազոտություն», 1967, «Տեղեկատվական տիպերը «իմաստ-տեքստ» մոդելի մակերեսային իմաստաբանական բաղադրիչի համար», 1980, «Ռուսերեն բայ-հունգարերեն բայ։ Խնդրառությունը և զուգորդությունը», համահեղինակ, բոլորը՝ ռուսերեն)։ Համահեղինակ է «Անգլերեն-ռուսերեն հոմանիշների բառարանի» (1979), «Նոր մեծ անգլերեն-ռուսերեն բառարանի» (1-3, 1993-1994)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ռուսագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի լեզվաբանական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ
Աստերոիդների ցանկ (57101-57200)
Աստերոիդների ցանկ (57001-57100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (57201-57300)
Պերվայա (այլ կիրառումներ)
Պերվայա, կարող է վերաբերել՝
(7396) Բրուսին
(7396) Բրուսին (Brusin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 4-ին Վալտեր Ֆերերիի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,924273 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6766 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,172 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1826,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197096 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,65° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վալտեր Ֆերերիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կրասնի Խոլմ (այլ կիրառումներ)
Կրասնի Խոլմ, կարող է վերաբերել՝
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Ազատան)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Շիրակի մարզի Ազատան գյուղում, կառուցվել է 15-րդ դարում։
Ազատան գյուղի Սուրբ Հարություն Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (նաև՝ Սուրբ Ստեփանոս Նախավկաի եկեղեցի)-ին կառուցվել է 1460 թվականին, այն բազիլիկ տիպի կառույց է՝ կառուցված սրբատաշ սև քարից։ 1865 թվականին եկեղեցին նորոգվել է։
1880 թվականին եկեղեցուն կից կառուցվել է զանգակատուն։ Եկեղեցու հարավային մուտքին կա արձանագրություն, որը հանդես է գալիս ինչպես «ծննդյան վկայական»։ Արձանագրությունում ասվում է․
Ըստ հետևյալ արձանագրության հասկանում ենք որ, 1460 թվականին կառուցվել է ներկայիս Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին։
1999 թվականին բեյրութաբնակ բարերարներ Հարություն և Մարի Արսլանյանների նյութական աջակցությամբ եկեղեցին վերանորոգվում է և վերաօծվում է Սուրբ Հարություն անվամբ՝ այժմ երկու անունն էլ կիրառվում է Սուրբ Հարություն(Սուրբ Ստեփանոս)։
Անկիալես
Անկիալես, գետակ Կիլիկիայում։ Ընտ հին աղբյուրների սրա ափին գտնվել է Անկիալե քաղաքը։ Անկիալես գետակը ոմանք նույնացնում են Կարադուվարի և Կազանչիի միջև հոսող (Տարսոնից արևմուտք) Դելիսու գետակի հոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Կիլիկիա
Պիզմա (այլ կիրառումներ)
Պիզմա, կարող է վերաբերել՝
Կու (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Կու (Coux), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Մոնտանդր կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17130։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ադրիա Պեդրոսա
Ադրիա Պեդրոսա (Adrià Pedrosa, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Էսպանյոլի կազմում։ Խաղում է ձախ պաշտպանի դիրքում ։
Էսպանյոլ
Պեդրոսան Էսպանյոլի ակադեմիայի սան է։ Էսպանյոլ B-ի կազմում առաջին հանդիպումը անցկացրեց 2017 թվականի ապրիլի 16-ին՝ Մալյորկա B-ի դեմ խաղում ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Պեդրոսան նշեց 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Իսպանիայի գավաթի Կադիսի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում անցկացրեց դեկտեմբերի 16-ին՝ Ռեալ Բետիսի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2019 թվականի ապրիլի 13-ին՝ Դեպորտիվո Ալավեսի դեմ խաղում  ։ 2018-19 մրցաշրջանում Պեդրոսան անցկացրեց 16 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2019 թվականի մայիսի 22-ին Պեդրոսան երկարաձգեց իր պայմանագիրը Էսպանյոլի հետ մինչև 2023 թվականը   ՝ տեղափոխվելով ակումբի առաջին թիմ և ստանալով 3 համարի մարզաշապիկը։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց հուլիսի 25-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Ստյարնանի դեմ խաղում  ։ Առաջին գոլ եվրոգավաթներում խփեց օգոստոսի 1-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Ստյարնանի դեմ պատասխան խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 16-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էսպանյոլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Զարյա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)
Զարյա (Зоря), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ալտ-Ռորբախ։ Հիմնադրվել է 1944 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարյա գյուղում բնակվում էր 185 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,948 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1944 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օձիս
Օձիս (ოძისი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում :
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 850 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 50 մարդ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր