cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...
«Ա՛խ, ո՜րքան փարթամ կյանքը ծաղկում է...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից` գրված 1892 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի մայիսի 3-ին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Բանաստեղծությունը տպագրվել է 1892 թվականին «Մուրճ» ամասագրի №10-ում (էջ 1434) թվագրված՝ «1892 թ․ մայիսի 3»։ Այնուհետև՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 92) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Լիզ Քլայբորն
Աննա Էլիզաբեթ Ջեյն Քլայբորն (Anne Elisabeth Jane Claiborne, ), ամերիկացի նորաձևության դիզայներ և ձեռնարկատեր։ Նրա բրենդի հաջողությունը հիմնված էր կանանց համար նորաձև, բայց մատչելի հագուստի վրա։ Քլայբորնը առավել հայտնի է որպես «Liz Claiborne Inc» ընկերության հիմնադիր։ Նա Fortune 500 ընկերությունների ցուցակում առաջին կին նախագահն ու գլխավոր տնօրենն էր ։
Երիտասարդություն
Քլայբորնը ծնվել է Բրյուսելում՝ ամերիկացիների ընտանիքում։ Նա լուիզիանացի հայտնի Ուիլյամ Քլայբորնի ընտանիքի սերունդից է, որը եղել է Լուիզիանայի առաջին նահանգապետը 1812 թվականի պատերազմի ժամանակ նահանգի ստեղծումից հետո ։
1939 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին, ընտանիքը վերադարձել է Նոր Օռլեանի ։ Քլայբորնը հաճախել է աղջիկների համար նախատեսված St. Timothy's School դպրոց։
Կարիերա
1949 թվականին Քլայբորնը հաղթել է Ժակ Հեյմի անվան դիզայնի ազգային մրցույթում, որը հովանավորվում էր Harper's Bazaar ամսագրի կողմից, ապա տեղափոխվել է Մանհեթեն, որտեղ երկար տարիներ աշխատել է Յոթերորդ ավենյուի կարի թաղամասում ՝ Թինա Լեսերի նորաձևության տանը՝ որպես էսքիզի նկարիչ։ Նա նաև աշխատել է որպես Օմար Քիամի հոլիվուդյան կուստյումների դիզայներ և «Dan Keller and Youth Group Inc» ընկերությունում ։
1976 թվականին Լիզը հիմնադրել է իր սեփական նորաձևության ընկերությունը՝ «Liz Claiborne Inc»-ը՝ Լեոնարդ Բոքսերի, Արտ Օրտենբերգի և Ջերոմ Չեյզենի հետ համատեղ ։ Ընկերությունը ի սկզբանե դարձել է հաջողակ՝ 1976 թվականին 2 մլն դոլարի և 1978 թվականին 23 մլն դոլարի վաճառք ունենալով ։
Քլայբորնի կողմից մշակված մարքեթինգային ռազմավարությունները փոխել են մանրածախ խանութների բնույթը։ Օրինակ, նա պնդում էր, որ իր հագուստի հավաքածուն ցուցադրվի որպես առանձին բաժին և ներառի այն բոլոր իրերը, որոնք նա առաջարկում էր։ Սրա շնորհիվ, հաճախորդները կարող էին հանրախանութի մեկ վայրից միանգամից ընտրել հագուստների և աքսեսուարների ամբողջական հավաքածու բրենդի անունով։ Բրենդների խմբավորման այս ավանդույթը դարձել է ժամանակակից խանութներում անվանական բրենդերի համար բնորոշ։
Քլայբորնը ղեկավարել է հավաքները՝ ապակե զանգակը ղողանջեցնելով և հայտնի է դարձել կարմրի հանդեպ իր սիրով ։ Երբեմն նա իրեն վաճառողուհի է ներկայացրել, որպեսզի տեսնի, թե սովորական կանայք ինչ են մտածում իր հագուստների մասին ։
Անձնական կյանք
Քլայբորնը կառավարչական գործունեությունը թողել է 1989 թվականին։ Այդ ժամանակ նա ձեռք էր բերել այլ ընկերություններ, մասնավորապես «Kayser-Roth»-ը, որը աքսեսուարներ էր արտադրում «Liz Claiborne Accessories»-ի համար ։ Նրա ամուսինը պաշտոնաթող է եղել, միևնույն ժամանակ մյուս հիմնադիրներին թողնելով որպես մենեջերներ։
Քլեյբորնը և Օրտենբերգը հիմնադրել են հիմնադրամ, որը միլիոնավոր ֆինանսական միջոցներ է բաշխել բնապահպանական նպատակների համար, այդ թվում՝ PBS-ում «Nature» հեռուստասերիալի ֆինանսավորումը և բնապահպանական ծրագրեր ամբողջ աշխարհում ։ Նա Ռոդ Այլենդի դիզայնի դպրոցում ստացել է պատվավոր դոկտորի աստիճան գեղարվեստի գծով ։
1997 թվականի մայիսին Քլայբորնը հայտնել էր, որ նա քաղցկեղի հազվագյուտ տեսակ ունի, որը ազդում է որովայնի լորձաթաղանթի վրա ։ Լիզ Քլայբորնը մահացել է 2007 թվականի հունիսի 26-ին 78 տարեկան հասակում՝ հիվանդության դեմ երկարատև պայքարից հետո ։
Ջերոմ Չեյզենը ընկերության նախագահ է դարձել 1989 թվականին և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1996 թվականը, որից հետո այդ պաշտոնը զբաղեցրել Է Փոլ Շարոնը մինչև 2006 թվականը։ 2012 թվականի մայիսի 15-ին Liz Claiborne Inc պաշտոնապես դարձել է Fifth & Pacific, Inc և թողարկել նոր ապրանքանիշներ և սկսել մարքեթինգ անմիջական հաճախորդների հետ։ Բնօրինակ ապրանքանիշը վաճառվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Խորտակված «Ցինտիայի» ընկեցիկը
Խորտակված «Ցինտիայի» ընկեցիկը (L’Épave du Cynthia), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի վեպը, որը գրվել է Անդրե Լորիի հետ համահեղինակությամբ։ Անդրե Լորին ֆրանսիացի գրող-ֆանտաստ Պասկալ Գրուսսեի (ֆր. Paschal Grousset) կեղծանունն է։ Վեպը գրվել է 1885 թվականին։
Վեպի առաջին հրատարակությունը կայացել է Պիեռ Ժյուլ Էտցելի «Magasin d’Éducation et de Récréation» ամսագրում 1885 թվականի հունվարի 1-ից մինչև նոյեմբերի 15-ը։ Գրքային առաջին հրատարակությունը՝ լայնածավալ ֆորմատով, լույս է ընծայվել 1885 թվականի նոյեմբեր կամ դեկտեմբեր ամսին (266 էջ, Ժորժ Ռուի 27 նկարազարդումներով)։ Այս գիրքը չի պատկանում «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքին։ 1886 թվականին լույս է տեսնում վեպի փոքրածավալ հրատարակությունը (342 էջ)՝ նույնպես Ժորժ Ռուի նկարազարդումներով։
Ենթադրվում է, որ վեպը ամբողջությամբ պատկանում է Անդրե Լորիի գրչին և Ժյուլ Վեռնի անունը դրվել է որպես համահեղինակ միայն կոմերցիոն նպատակներով, որպեսզի ապահովվի գրքի հաջողությունը։
Սյուժե
Երիտասարդ Էրիկ Հերսեբոմը՝ Նորվեգիայից, շրջափակված է գաղտնիքներով։ Խելացի Էրիկը ընկեցիկ է, որին որդեգրել է ձկնորսական ընտանիքը՝ Կատրինա և Մաաստեր Հերսեբոմները, մի քանի ամսական հասակում։ Նրան օրորոցի մեջ՝ ծովում, գտել է Մաաստեր Հերսեբոմը։ Նա հրաշքով փրկվել է «Ցինտիա» նավի խորտակման ժամանակ։ Ոչ մեկը չգիտի թե ով է նա և ինչ ազգության է պատկանում։ Նա նման չէ հյուսիսցու։ Դպրոցում նա, իր խելացիությամբ, բավականին տարբերվում է մյուս ձկնորսական ընտանիքի երեխաներից։ Նա Հերսեբոմների ընտանիքում իրեն լավ է զգում և մեծանում է երջանիկ կյանքով։
Նրա տաղանդը հանրաճանաչ է դառնում և հարուստ բժիշկ Ռոֆ Շվարենկրոնը նրան վերցնում է իր մոտ՝ Ստոկհոլմ։ Նա Էրիկին ցանկանում է սովորեցնել բժշկություն և տալ բարձրագույն կրթություն։ Սակայն Էրիկը ավելի հեռուն է ուզում գնալ։ Նաև նրան անհանգստացնում է իր ծնողների անհայտությունը և նա ցանկանում է պարզել իր ծագման գաղտնիքը։ Նա նավ է նստում և ծովով ճանապարհ է ընկնում որոնումների։
Հետքերը նրան տանում են Ատլանտյան օվկիանոսի մյուս ափը։ Նյու Յորքում իռլանդացի Պատրիկ Օ՛Դոնոգանից նա որոշ տեղեկություններ է իմանում։ Պետրիկ Օ՛Դոնոգանի տեղեկությունները նրան տանում են դեպի Սիբիր՝ Լյախով կղզին։ Երբ Շվարենկրոնը իմանում է Էրիկի որոնումների մասին, որոշում է օգնել նրան։ Նա կահավորում է «Ալյասկա» ճամփորդանավը և ուղարկում այն հետազոտելու Հյուսիս - Արևմտյան անցուղին, որը Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսի միջով անցնող ճանապարհ է։ Դա նաև, Էրիկի նպատակն է։ Այդ պատճառով նա զինվորական ծառայության է մտնում Ալյասկայում։
Պատրիկ Օ՛Դոնոգանի վրա հարձակում է իրականացվում։ Ամերիկացի Թյուդոր Բրաունը, կարծես, չի ցանկանում, որ «Ցինտիա»-ի խորտակման վկաներից որևէ մեկը կենդանի մնա։ Սակայն Թյուդոր Բրաունը մահանում է վիճաբանության ժամանակ։
Էրիկը սկսում է ուսումնասիրել հին թերթերի և ամսագրերի նյութերը և այնտեղից պարզում, որ իր մայրը և պապը, դեռևս, ողջ են և ապրում են Փարիզում։ Նա մեկնում է Փարիզ և գտնում նրանց։
Այժմ Էրիկը հարուստ ժառանգորդ է և ոչինչ չի կարող խանգարել նրան առաջարկություն անել իրեն որդեգրած ծնողների դուստր Վանդա Հերսեբոմին և միավորվել իր հարազատ ընտանիքի հետ։
Բովանդակություն
Վեպը բաղկացած է քսաներկու գլուխներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1885 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Արկադի Հարությունյան (դերասան)
Արկադի Հարությունյան, հայ դերասան, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1934)։
Կենսագրություն
Բեմական կարիերան սկսվել է 1889 թվականին Թիֆլիսի հայկական թատերախմբում։ Հնագույն հայկական թատրոնի դերասաններից է։ Խաղում էր ազգային խաղացանկ, հիմնականում Գաբրիել Սունդուկյանի դրամաներում, որի պիեսներում ստեղծել է ռեալիստական կերպարներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1869 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1936 մահեր Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Պլաստունկա
Պլաստունկա (Пластунка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Խոստայի ներքաղաքային շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2498 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:1869 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Ժեգուլինո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Ժեգուլինո (Жегулино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Դնեպրի գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։
Գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում, Նովոդուգինոից 18 կմ դեպի արևմուտք, P134 «Ստառայա Սմոլենսկայա ճանապարհ»-ից՝ Սմոլենսկ - Դորոգոբուժ - Վյազմա - Զուբցովո, 15 կմ դեպի արևմուտք, Գրյազիվա գետի ափին։ Նովոդուգինո երկաթուղային կայարանը գտնվում է գյուղից 20 կմ դեպի արևելք՝ Վյազմա-Ռժև գծի վրա։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զայաչի կղզի (Սանկտ Պետերբուրգ)
Նապաստակի կղզի (Заячий остров, անվանումը թարգմանվել է կղզու Յանիսարի Jänissaari անունից), կղզի Նևայի գետաբերանին, որտեղ 1703 թվականի մայիսի 27-ին հիմնադրվել է Պետրոպավլովյան ամրոցը։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Կղզին գտնվում է Նևայի գետաբերանի ամենալայն հատվածում, երկարությունը՝ 750 մ է, լայնությունը՝ 400 մ։ Պետրոգրադսկի կղզուց անջատված է Կրոնվերսկի ծոցով։ Այս ծոցի վրա է կառուցվել քաղաքի առաջին՝ Պետրովսկի կամուրջը։
Պատմություն
Շվեդական գաղութատիրության շրջանում կոչվում էր Լյուստ-խոլմ (Ուրախ կղզի) կամ Լյուստ-էյլանդ (Ուրախ երկիր)։ Ավելի ուշ սկսվեց կոչվել Տոյֆել-խոլմ (Սատանայի կղզի)։ Նման անունն ստացավ ջրհեղեղից հետո, որի արդյունքում ջրի տակ անցավ տեղի բնակատեղին՝ ամբողջ բնակչությամբ։ Քաղաքի կառուցման սկզբնական շրջանում (մոտ 1703 թվական) այս կղզով է փորվել քաղաքի առաջին ջրանցքը, որը նախատեսված էր պաշարման ժամանակ բերդին ջուր մատակարարելու համար ։ Պետրոգրադի կղզուց անջատված է Կրոնվերսկի ծոցով։ Այս ծոցի վրա է կառուցվել քաղաքի առաջին՝ Պետրովսկի կամուրջը (ավելի ուշ՝ Իոանովի)։
Սկզբում Պետրոսին առաջարկում էին բնակություն հաստատել Նիենշանց բերդում, սակայն այն հեռու էր ծովից և վատ էր պաշտպանում դեպի գետ ելքերը։ Այդ ժամանակ արքան ուշադրություն դարձրեց ոչ մեծ կղզու վրա։ Ֆիններն այն անվանում էին Իենիսաարի, որը թարգմանվում էր որպես Նապաստակի կղզի։ Սակայն շվեդական գաղութատիրության շրջանում կոչվում էր Լյուստ-խոլմ (Ուրախ կղզի)։
Հենց այստեղ է սկսվել Հյուսիսային մայրաքաղաքի պատմությունը․ 1703 թվականի մայիսի 27-ին փոքրիկ Նապաստակի կղզում հիմնվեց Սանկտ Պետերբուրգ բերդը՝ ապագա քաղաքի առաջին կառույցը։ Շուտով բերդը վերանվանվեց Պետրոպավլովյան՝ այդ տարածքում կառուցված տաճարի անունով։ Նապաստակի կղզին արագ էր կառուցվում՝ իր բաստիոններով և դրանք իրար կապող միջնապատնեշներով։ Դրանցից մի քանիսը հետագայում բազմիցս վերակառուցվեցին, իսկ մյուսներն էլ մեզ են հասել գրեթե անփոփոխ։ Տաճարի կողքին կառուցվեց դամբարան՝ թագավորների և իշխանների համար՝ 60 գերեզմանաքարերով։ Այնտեղ են թաղված 18-19-րդ դարերի ռուս կառավարիչներից շատերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կղզիներ
Մեսքիագաշեր
Մեսքիագաշեր, շումերական հնագույն Ուրուկ քաղաքի կիսաառասպելական տիրակալը, որը կառավարել է մ.թ.ա. 28-րդ դարի երկրորդ կեսին (մ.թ.ա. 2722-2692) ։
Կառավարում
Ուրուկի առաջին դինաստիայի առասպելական հիմնադիրը։ Ի տարբերություն իր իրավահաջորդների Էնմերքարի, Լուգալբանդայի, Դումուզիի և Գիլգամեշի, Մեսքիագաշերը, բացի «Թագավորական ցուցակից», հայտնի չէ ոչ շումերական էպոսից, ոչ էլ առասպելներից։ Շումերական «Թագավորական ցուցակում» ասվում է.
Այսպիսով, «Թագավորական ցուցակը» նրան անվանում է շումերական արևի աստծո Ուտուի (Շամաշ) որդի, Ինաննա աստվածուհու եղբայրը, որի պաշտամունքը լայնորեն տարածված էր Ուրուկ քաղաքում։ Սակայն պետք է նշել, որ Մեսքիագաշերը իբր թե իշխել է դեռևս Էանայում («Անուի տանը»՝ երկնքի աստծո Անայի (Անու) տաճարում, այսինքն, երբ կար տաճարով սրբազան պարիսպը, բայց դեռ չկար բուն Ուրուկ քաղաքը։ Ի դեպ, հնագիտական ​​նյութը հաստատում է, որ տաճարը Ուրուկի ամենահին օբյեկտն է։ Վերոնշյալ տողերում հիշատակված մեկ այլ հանգամանք էլ ուշադրություն է հրավիրում. Մեսքիագաշերը և՛ քրմապետ էր (էն), և՛ թագավոր (լուգալ)։ Թերևս այս խոսքերն արտացոլում են Շումերի իրադրության վիճակը, երբ աշխարհիկ և հոգևոր իշխանությունը նույն ձեռքերում էր։
Դատելով բավականին երկիմաստ և անորոշ բացատրությունից, որն ուղեկցում է նրա անվանը «Թագավորների ցուցակում», ըստ որի՝ «նա մտավ ծովը [և] բարձրացավ լեռները», նա փորձում էր իշխանությունը տարածել Շումերի շրջակայքի և շատ ավելի հեռու գտնվող երկրների վրա  ։
«Թագավորների ցուցակում» նրա գահակալությունը, ինչպես բոլոր վաղ շումերական արքաներինը, վերագրվում է անհավանական տևողության՝ 324 տարի (կա տարբերակ՝ 325 տարի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուկի արքաներ
Արծվի խաչի շքանշան
Արծվի խաչի շքանշան (Kotkaristi teenetemärk)՝ Էստոնիայի պետական շքանշան, որը ստեղծվել է 1928 թ.-ին Էստոնիայի պաշտպանության միության կողմից։
Արծվի խաչի շքանշանով պարգևատրվում են զինվորական ծառայության, մարտական քաջագործությունների և պետության պաշտպանության գործում կատարած աշխատանքի համար։ Շքանշանը ունի 8 աստիճան ։
Արծվի խաչի շքանշանի աստիճանները
1. Արծվի խաչի շքանշանը ունի 8 աստիճան՝ 2. Արծվի խաչի բոլոր շքանշանները ունեն միևնույն տեսքը։ Բոլորի գեղարվեստական ձևավորման հիմքում դրված է Էստոնիայի պաշտպանության միության զինանշանը։
3. Շքանշանի հիմնական գույնը նարնջագույնն է, միջազգային տերմինաբանությամբ՝ PANTONE :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շքանշաններ
AirTran Airways
AirTran Airways խոշորագույն ավիաընկերություններից է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Ֆլորիդայում։ Դուստր ընկերությունն է համարվում AirTran Holdings-ը ։ Ավիաընկերությունը իրականացնում է ավելի քան 1000 ամենօրյա նախատեսված չվերթներ, հիմնականում ԱՄՆ-ում ։ Ավիաընկերությունը չվերթներ է իրականացնում Օռլանդոյի միջազգային օդանավակայանից (ավելի քան 270 ամենօրյա չվերթներ)։ AirTran Airways-ը աշխարհի խոշորագույն ավիաընկերությունների մեջ է մտնում։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1992 թվականին։
Պատմություն
1992 թվականին ԱՄՆ-ի կառավարությունը հիմնադրեց բյուտեյաին ավիաընկերություն ValuJet Airlines անվանումով։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ValuJet Airlines-ը սկսեց իր գործունեությունը, և թռիչքներ էր իրականացնում Տամպա միջազգային օդանավակայանից ։ Այդ ժամանակահատվածում ավիաընկերությունը ստացավ երկու ինքնաթիռ՝ Douglas DC-9, այդ ինքնաթիռը ձեռք բերեց Delta Air Lines-ի կողմից։ Մոտ ութ ամիս անց, 1994 թվականի գարնանը ValuJet Airlines-ը ընդլայնեց երթուղին ցանցը, որը ներառում էր ծրագրված չվերթներ Ատլանտայից դեպի Ֆլորիդա ։ 1994 թվականի ապրիլին, կառավարությունը ավիաընկերության անունը փոխեց՝ «VJET» ։ 2006 թվականի մայիսի 23-ին ավիաընկերությունը ստացավ նոր անվանում՝ AirTran Airways, որը մինչ օրս պահպանվել է։ 2009 թվականի մայիսի 12-ին կառավարության կողմից ավիաընկերությունը ձեռք բերեց Wi-Fi ինտերնետ ։
Չվերթը
AirTran Airways-ը հանդիսանում է որպես աշխարհի ամենաանվտանգ ավիընկերություններից մեկը։ 2009 թվականի հունիսի 30-ին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր 138 ինքնաթիռներից ։
2009 թվականի օգոստոսին ավիաընկերության միջին տարիքը կազմել է 6 տարի
Մորոն դե լա Ֆրոնտերա
Մորոն դե լա Ֆրոնտերա (Morón de la Frontera), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպինիա դե Մորոն և Մարչենա շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 432 կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 28467 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 65,9 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է Ինմակուլադա Կոնսեպսիոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Նեյդերլեկ
Նեյդերլեկ (Nederlek ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 27,84 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.460 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.000 եվրո է։
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ
Granny
Granny, Survival horror ժանրի ինդի-խաղ։ Մշակվել և թողարկվել է DVloper շվեդական ընկերության կողմից։ Համարվում է սփին-օֆֆ Slendrina խաղերի շարքում։ Խաղում առկա է անանուն գլխավոր հերոս, որը հայտնվել է թակարդում և արթնացել հին տանը, և հիմա նրան անհրաժեշտ է լուծել հանելուկային գլուխկոտրուկները՝ փախչելով խաղի գլխավոր խոչընդոտ տատիկից, որպեսզի կարողանա լքել տունը 5 օրվա ընթացքում ։
Խաղը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել այնպիսի մեդիա հարթակներում, ինչպիսիք են YouTube-ը և Twitch-ը։ Խաղը հիմնականում հիմնված է ձայնի վրա։ Գլխավոր խոչընդոտը՝ տատիկը, մշտապես արձագանքում է խաղացողի կողմից հնչեցված ցանկացած ձայնի։ Խաղի ընդհանուր նպատակն այն է, որ խաղացողը կարողանա հուշումների և հանելուկների միջոցով դուրս գալ տնից։
Սյուժե
Խաղի սյուժեն չի նշվում բջջային տարբերակում։ Steam տարբերակում (Windows-ի համար) խաղը սկսվում է այն տեսարանից, որտեղ խաղացողը շրջում է անտառով։ Նա գտնում է տատիկի տունը և շարժվելով դրա ուղղությամբ՝ կորցնում գիտակցությունը։ Նա արթնանում է անկողնում, որտեղից էլ սկսվում է խաղը։ Համաձայն նկուղի պատերից գտնված գրության՝ հերոսը միակը չէ, ում տատիկը գցել է թակարդը։ Պարզ չէ, թե նախկին զոհին հաջողվել է փախչել տնից, թե ոչ, սակայն գրությունը հաստատում է, որ նա ծանր վիրավոր է եղել և հասկացել է, որ ունի փրկվելու շատ քիչ շանսեր։
Խաղի ընթացք
Խաղը կենտրոնացած է տարբեր իրերի օգտագործման միջոցով հինգ օրվա ընթացքում տնից փախչելու վրա՝ խուսափելով միակ ակտիվ սպառնալիքի՝ տատիկի հետապնդումից։ Խաղացողը կարող է փախչել՝ հանելով կողպեքը մուտքի դռնից, կամ վերանորոգելով ավտոտնակում գտնվող մեքենան, որը կպահանջի լրացուցիչ իրերի հավաքածու։ Խաղում կա 16 իր, որոնք անհրաժեշտ է հավաքել փախչելու համար։
Տատիկը շրջում է տանը խաղացողի փնտրտուքներով՝ իր նպատակին հասնելու համար օգտագործելով ցանկացած բարձր ձայն և գցելով թակարդներ, որպեսզի խանգարի խաղացողին առաջ շարժվել։ Եթե տատիկը նկատի խաղացողին, ապա կսկսի հետևել նրան։ Վերին ձեռնահարկում ապրում է հսկա սարդ, որը հսկում է կարևոր իր, սակայն չի կարողանում շրջել տանը։ Եթե խաղացողը նախապես չի շեղում կամ սպանում սարդին, ապա երբ նա ցանկանում է վերցնել իրը, սարդը հարձակվում է նրա վրա։ Տատիկն ունի նաև ագռավ, որը նստած է վանդակում և հսկում է իրը։ Եթե խաղացողը փորձում է վերցնել իրը, ագռավը կտցահարում է նրան, և 3,5 վայրկյան խաղացողի էկրանին հայտնվում է արյուն։ Ագռավին կարելի է շեղել կերի միջոցով կամ սպանել որսորդական հրացանով։ Գտնվելով տանը՝ խաղացողը ևս վնասվածքներ է ստանում, որոնք արտահայտվում են էկրանին ժամանակագրության կամ արյան հայտնվելով։
Եթե խաղացողը հայտնաբերվում է, տատիկը հարվածում է նրան, արդյունքում օրն ավարտվում է։ Խաղացողին նաև կարող են վնասվածքներ հասցնել այլ գործոններ, որոնք հանդիպում են ողջ խաղի ընթացքում։ Եթե խաղացողը հայտնաբերվում է վերջին օրը, նա հայտնվում է վատ ավարտի 4 տեսարաններից մեկում և վերադառնում գլխավոր մենյու։ Խաղացողը կարող է տատիկին ժամանակավորապես հանգեցնել գիտակցության կորստի կամ սպանել՝ օգտագործելով տարբեր թակարդներ կամ զենք։
Հավելյալ «մղձավանջային ռեժիմը» ավելացնում է խաղում առնետ, փոփոխում է տատիկի արտաքին տեսքը և առանձնատան մակերեսի տեքստուրան։
Granny: Chapter Two
Granny շարքի երկրորդ խաղը՝ «Granny: Chapter Two» անվանումով, թողարկվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Android բջջային սարքերի համար։ iOS-ի համար թողարկվել է հաջորդ օրը, իսկ Windows-ի համար՝ նույն թվականի դեկտեմբերի 30-ին ։
Այս տարբերակում առկա են նաև մի քանի նոր իրեր և զենքի տեսակներ, և բացի դռնից խաղացողը կարող է փախչել նաև ուղղաթիռի կամ շարժիչային նավակի օգնությամբ։ Խաղացողի համար վտանգ են սպառնում նաև երկու նոր հրեշները։
Granny 3
Granny շարքի երրորդ խաղը՝ «Granny 3» անվանմամբ, թողարկվել է 2021 թվականի հունիսի 3-ին Android-ի համար, և օգոստոսի 22-ին՝ Windows-ի համար։
Apple-ի թողարկման քաղաքականության պատճառով «Granny 3»-ը ներկա դրությամբ հասանելի չէ iOS-ի համար։ DVloper շարքի մշակողը Թվիթերում գրառում է կատարել այն մասին, որ Apple-ը խաղը համարում է «սպամ» նախկին երկու խաղերի հետ նմանության պատճառով ։ DVloper-ը հայտարարել է, որ խաղի նոր տարբերակը՝ «Granny 3 1.1»-ը, այլևս չի կարող հասանելի լինել App Store-ում Apple-ի վարած քաղաքականության պատճառով։
Ինչպես նախկին մասերում, այս տարբերակում ևս խաղացողը առևանգվում է տատիկի և պապիկի կողմից։ Սակայն այս անգամ նրանց միանում է նաև թոռնուհի Սլենդրինան։ Հիմնական խաղը նման է նախկին տարբերակներին, սակայն նոր քարտեզով է, նոր իրերով և նոր հանելուկներով, ինչպես նաև հակառակորդի պահվածքի փոքր փոփոխություններով, օրինակ, պապիկը որսորդական զենքը օգտագործում է որպես հեռահար զենք, և որոշ նոր խաղային մեխանիզմներով, ինչպիսիք են, օրինակ, կողպեքներ ջարդելը։ Հիմա առանձնատնից կարելի է փախչել երկու տարբերակով՝ գլխավոր դարպասներից կամ գնացքի/մետրոյի միջոցով։
Ընդունում
2018 թվականի մայիսի ընթացքում Granny խաղը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը iOS-ի խաղային հարցումներում, այլ ժամանակահատվածներում ևս գտնվել է թոփ-հարցումներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:IOS խաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:Ինդի-խաղեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Կանիեբամու
Կանիեբամու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Ժաբինցի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
Ժաբինցի (Жабинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
Կանիեբամու
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժաբինցի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ժաբինցի գյուղում բնակվում էր 473 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1806 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 261,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1892 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մուստեջիդ
Մուստեջիդ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սեն Լորան դյու Վար
Սեն Լորան դյու Վար (Saint-Laurent-du-Var), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Կան սյուր Մեր-2 կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Արևելյան Սեն Լորան դյու Վար Կան սյուր Մեր լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 10.11 կմ², բնակչությունը՝ 30076 մարդ (2006), 2012 թվականին՝ 29343 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 2902,4 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 29942 մարդ, 2012 թվականին՝ 29343 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 18987 բնակիչներից 14554-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 4433-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 76.7 %, 1999 թվականին եղել է 71.8 %: Աշխատունակ տարիքի 14554 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 13280-ը (6560 տղամարդ և 6720 կին), 1274 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (572 տղամարդ և 702 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 4433 ոչ ակտիվ բնակիչներից 1382-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1669-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 1382-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 14580 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 28598,0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 21158 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Արամ Պաչյան
Արամ Պաչյան (Սևակ Հակոբի Թամամյան, ), արդի հայ արձակագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1983 թվականի մարտի 19-ին, Վանաձորում, բուժաշխատողների ընտանիքում։ Հայրը ճանաչված վիրաբույժ Հակոբ Ղուկասի Թամամյանն է, ով 1988-1994 թվականներին կամավոր և գործուղումով մեկնել է ՀՀ Գորիսի, Մեղրիի, Ճամբարակի, Նոյեմբերյանի, Արցախի Հադրութի, Շահումյանի շրջաններ, Գետաշենի ենթաշրջան, Ստեփանակերտի հիվանդանոցներում, կենտրոնական և ռազմադաշտային շարժական հոսպիտալներում բուժել և վիրահատել է վիրավոր ազատամարտիկների ու խաղաղ բնակիչների
1999-2004 թվականներին Պաչյանը սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ 2002 թվականին Բրիտանական Արևելք-Արևմուտք Կենտրոնի կողմից կազմակերպված «Նախադեպային իրավունքը և Մարդու Իրավունքների Պաշտպանության Եվրոպական Կոնվենցիան» սեմինարներին ակտիվ մասնակցության համար արժանացել է «British East West Center and Center of Comparative Jurisprudence» հավատարմագրին։ 2003 թվականին մասնակցել է Ամերիկյան իրավաբանների Ասոցիացիայի կողմից կազմակերպված «Քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կանանց և երեխաների իրավունքների պաշտպանությունը» թեմայով «Philip C Jessup» անվան միջազգային մրցախաղին՝ ճանաչվելով որպես լավագույն բանախոս։ 2004-2006 թվականներին ծառայել է Հայաստանի Զինված Ուժերում։ Պատմվածքները, էսսեները պարբերաբար տպագրվել են գրական մամուլում՝ («Գրական թերթ», «Գրեթերթ», «Եղիցի Լույս», «Նարցիս» գրական հանդես, «Ինքնագիր» գրական հանդես)։ 2008 թվականին «Թափանցիկ Շշեր» պատմվածքի համար արժանացել է «Գրեթերթ»-ի ամենանամյա մրցանակին։ 2009 թվականին «Ռոբինզոն» պատմվածքի համար կրկին արժանացել է «Գրեթերթ»-ի ամենանամյա մրցանակին։ 2009 թվականին «Աշխատանք, Աշխատանք» և «Շախմատային Նովել» պատմվածքների համար արժանացել է «Նարցիս» գրական-գեղարվեստական մշակութային հանդեսի մրցանակին։ 2010 թվականին «Actus Tragicus» էսսեի համար արժանացել է «Գրեթերթ»-ի ամենանամյա մրցանակին։
2010 թվականին Պաչյանին շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ՝ 2009 թվականին գրական մամուլում տպագրած պատմվածքների շարքի համար ։
2012 թվականին 106.5 Լրատվական ռադիոյով վարել է «Գրադարանում Արամ Պաչյանի հետ» հեղինակային հաղորդաշարը։
2015 թվականին՝ «2013-14 թթ. Լավագույն Արձակ Ստեղծագործության համար» արժանացել է «Անդին» գրական ամսագրի մրցանակին։
Արամ Պաչյանի դեռևս անտիպ «P/F» վեպի տեքստերի հիման վրա 2015 թվականի Փետրվարի 22-ին «DILIJAN CHAMBER MUSIC»-ի շրջանակներում ԱՄՆ-ի Լոս Անջելոս քաղաքի «Zipper Hall» սրահում կատարվել է շվեյցարաբնակ կոմպոզիտոր Արամ Հովհաննիսյանի վոկալի, ջութակի և հարվածային գործիքների համար գրված «Pachyan Fragments» ստեղծագործությունը։
2016 թվականին Պաչյանին նկարահանել է Նիդերլանդական հայտնի VPRO հեռուստաընկերությունը՝ «Offline is the new luxury (VPRO backlight)» վավերագրական ֆիլմում։
ԱՄՆ-ի Այովայի համալսարանի «Գրողների Միջազգային Ծրագրի» 2018թվականի շրջանավարտ
2021 թվականին Արամ Պաչյանի «P/F» վեպն արժանացել է Եվրոպական միության Գրական մրցանակին
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Մարմուս
Մարմուս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մանազկերտ գյուղաքաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք՝ Արածանիի ձախակողմյան վտակ Կարակայայի աջ ափին՝ սարավանդում։
Պատմություն
Մարմուսի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մարմուսն ուներ հայկական եկեղեցի։ Գյուղում պահպանվել էր Մենուա թագավորի արձանագրության մի հատվածը, որը վերաբերվում էր ջրանցքաշինությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Փաթնոսի շրջանի համայնքներ
Հովսեփ Շարականագիր
Հովսեփ Շարականագիր (Joseph the Hymnographer; ); քրիստոնյա Սուրբ, 9-րդ դարի հույն վանական։
Կենսագրություն
Հովսեփը ծնվել և մեծացել է Սիցիլիայում, ապա մտել է Սոլունսկի վանք, որտեղ ապրել է ամենախիստ Ասկետիզմի մեջ ։ Օծվել է որպես վարդապետ և տեղափոխվել Կոստանդնուպոլիս։ Բյուզանդական կայսր Լևոն հայը պատկերապաշտ էր ։ Նա հալածել է Հովսեփին և բանտարկել ։ Հովսեփը, ազատություն ստանալով, Ոսկեբերան եկեղեցում հիմնել է վանք։ Կեսար Վարդասը նրան կրկին բանտարկել է և աքսորել է Խերսոնես։ Ապա նա Թեոդորա կայսրուհու կողմից նշանակվել է Պատրիարքական Աթոռի Սկևոֆիլաքս։ Փոտ պատրիարքը նրան անվանել է հայրերի հայր, Աստծո հրեշտակ և դարձրել Կոստանդնուպոլսի ողջ հոգևորականության խոստովանողը։
Ստեղծագործություններ
Հովսեփը բանաստեղծական տաղանդով օժտված և կրոնական ներշնչմամբ ոգևորված՝ իր ողջ գործունեությունը նվիրել է պատարագի երգերին, մասնավորապես կանոններ կազմելուն։ Սրբերի գործք Acta Sanctorum հրատարակության մեջ (ապրիլի 4) ասվում է, որ նա կազմել է մինչև 300 կանոն, որոնք ավելի շատ են, քան որևէ այլ եկեղեցական օրհներգ։ Նրա ոչ բոլոր ստեղծագործություններն են հայտնի տպագիր կամ նույնիսկ ձեռագրիր։ Դրանցից լավագույնը ապաշխարության կանոններն են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Քրիստոնեության մարգարեներ Կատեգորիա:Ձեռագրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Նեյդերվեյրտ
Նեյդերվեյրտ (Nederweert ), համայնք Նիդերլանդների Լիմբուրխ մարզում։ Տարածքը 100,28 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.649 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.500 եվրո է։
Կատեգորիա:Լիմբուրխի համայնքներ
Ժեժվաննիկովո
Ժեժվաննիկովո (Жежванниково), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի բնակավայրեր
Տարտուի Հայկական ազգային միավորում
Հայկական ազգային միավորում, հայկական կազմակերպություն, որը գտնվում է Տարտու քաղաքում, Էստոնիա։
Պատմություն
Մինչև 1997 թվականը կոչվել է Տարտուի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մշակութային ընկերություն։ Ստեղծվել է 1989 թվականի մարտին։
Հիմնադրման օրվանից ընկերության վարչությունը գլխավորում է պատմաբան Ռաֆիկ Գրիգորյանը։ Անդամների թվում կան նաև էստոնացիներ և ռուսներ։ Ընկերության պատվավոր անդամ է Կալիֆոռնիայի համալսարանի (Բերկլի) պրոֆեսոր, բանասեր Բորիս Գասպարովը։
Ընկերությունը նշում է Հայաստանի պատմության նշանակալի տարեթվերը։ Հայերի հավաքները տեղի են ունենում Հայ-էստոնական բարեկամության հուշարձանի (տեղադրվել է 1978 թվականին) մոտ։ Ընկերության անդամները հանրապետական մամուլում հրապարակում են հոդվածներ՝ նվիրված հայ ժողովրդի պատմությանը, Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական վիճակին, արցախահայության պայքարին։
Առաքելություն
Կազմակերպության նպատակն է ծանոթացնել հայ ժողովրդի հոգևոր արժեքներին, էստոնահայերի համար պայմաններ ստեղծել մայրենի լեզուն, պատմությունը և ազգային մշակույթը ուսումնասիրելու համար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սփյուռքահայ մշակութային կազմակերպություններ է
(4652) Իաննինի
(4652) Իաննինի (Iannini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի օգոստոսի 30-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,644504 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8199 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4691 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1570,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229186 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պլավիշչի
Պլավիշչի (Плавищи), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆոնտանելատո
Ֆոնտանելատո  (Fontanellato), կոմունա Իտալիայում, Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 6477 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 119 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 53 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 43012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Պոնյու (Իժմայի վտակ)
Պոնյու (Понъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի աջ ափին՝ 312 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սենթ Քիթս և Նևիսի դրոշ
Սենթ Քիթսի և Նևիսի դրոշի կանաչ գույնը խորհրդանշում է հողի բարեբերությունը, կարմիրը՝ ժողովրդի ազատագրական պայքարը, սևն արտացոլում է երկրի բնակչության աֆրիկական արմատներ, դեղին շերտերը խորհրդանշում են արևի լույսը, իսկ երկու սպիտակ աստղերը՝ հույսն ու ազատությունը։
Կատեգորիա:Սենթ Քիթս և Նևիսի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1983 դրոշներ
Փոլա Փրենթիս
Փոլա Փրենթիս Բենջամին (Paula Prentiss Benjamin, ), ամերիկացի դերասանուհի։
Վաղ տարիներ
Փոլա Ռագուզան ծնվել է Տեխաս նահանգի Սան Անտոնիո քաղաքում։ Նա ունեցել է կրտսեր քույր (1939-2010), որ նույնպես դերասանուհի էր։ Նա կրթություն է ստացել Հյուսիսարևմտյան համալսարանում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Ռիչարդ Բենջամինին։ Նույն ժամանակաշրջանում նա ստորագրել է պայմանագիր «Մետրո-Գոլդուին-Մայեր» ստուդիայի հետ կինոֆիլմերում նկարահանվելու համար ։
Կարիերա
Փրենթիսը որպես կատակերգական դերասանուհի հաջողությունների է հասել 1960-ական թվականների սկզբների «Այնտեղ, որտեղ երեխաներն են», «Մեղրամսի ավտոմեքենան», «Ամուրին դրախտում» և «Հորիզոնական լեյտենանտ» ֆիլմերում խաղացած դերերով։ Որից հետո նրա կարիերան վերել է ապրել և հոլիվուդյան խոշոր ստուդիաները առաջարկել են նրան նկարահանվել իրենց ֆիլմերում։ Նա Ռոք Հադսոնի հետ 1964 թվականին նկարահանվել է «Տղամարդկանց սիրելի սպորտը» ֆիլմում, իսկ հետո այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Հենրի Օրիենտի աշխարհը», «Ի՞նչ նոր բան կա, կատվիկ», «Հնարք-22», «Ապրողներից վերջինը», «Վտանգի մեջ»,  «Փոխադրում», «Դավադրություն «Պարալաքս»»։
Փրենթիսը խաղացել է «Նա և նա» (1967-1968) կատակերգական սերիալի գլխավոր դերում։ Չնայած շոուն բարձր վարկանիշներ չի ունեցել, սակայն սիրված է եղել քննադատների կողմից, իսկ դերասանուհին 1968 թվականին առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի՝ կատակերգական հեռուստասերիալում կնոջ լավագույն դերի համար։ Սերիալի փակումից հետո նա վերադարձել է կինո։ Խաղացել է «Ստեպֆորդի կանայք» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը։
1980-ական թվականներից սկսած Փրենթիսը հեռացել է էկրաններից՝ հաջորդ տարիների ընթացքում հայտնվելով միայն էպիզոդիկ դերերով ։ 2016 թվականին նա «Ես հրաշք եմ, որ ապրում է այս տանը» սարսափ ֆիլմում կատարել է գլխավոր դեր, որտեղ նա նկարահանվել է ընտանիքի ընկեր Օզ Փերքինսի խնդրանքով ։
Անձնական կյանք
1961 թվականից Փրենթիսը ամուսնացած է դերասան Ռիչարդ Բենջամինի հետ ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ որդին Ռոսսը և դուստրը՝ Փրենթիսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1938 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սան Անտոնիո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Պսեֆիտներ
Պսեֆիտներ (ψῆφος - մանրաքար, գետաքար), խոշորաբեկոր ապարներ՝ կազմված 1 մմ-ից ոչ պակաս (ընդլայնական կտրվածքում) չափերի խոշոր բեկորներից։ Պսեֆիտներ կամ զմող բեկորները կարող են լինել հղկված (գլաքարեր, գետաքարեր) և չհղկված (կոշտեր, խիճ)։ Տարբերում են փխրուն և ցեմենտացած պսեֆիտներ։
Պսեֆիտներ ամենից հաճախ առաջանում են լեռնային մարզերում, գետահովիտներում կամ ծովերի ափամերձ մասերում, որտեղ նրանք գոյացնում են հզոր հաստվածներ։ Որոշ պսեֆիտներ (գետաքարեր և այլն) օգտագործվում են շինարարության մեջ։
Կատեգորիա:Երկրաբանություն
Նեյրեյնեն (համայնք)
Նեյրեյնեն (Neerijnen ), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 66,03 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.824 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.200 եվրո է։
Կատեգորիա:Խելդերլանդի համայնքներ
Քարխոտ
Քարխոտ, զոտուկ, թորթ, ափնիք, հայվազ, գաղտրիկազգիների ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 20 (այլ տվյալներով՝ 30) տեսակ։
Հայաստանում՝ 3 տեսակ՝
Տարածում
Տարածված է գրեթե բոլոր մարզերում (ստորինից մինչև վերին լեռն, գոտի)։ Աճում է անտառներում, գետերի, լճերի, առվակների ափերին, խոնավ վայրերում, մարգագետիններում և այլն։
Պտուղն ընկուզիկ է։ Հայաստանյան քարխոտը բնաշխարհիկ է. հանդիպում է Գեղարքունիքի (Մարտունի) և Կոտայքի (Ազատ գետի ավազան) մարզերում։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունը ճյուղավորվող է՝ ծածկված փափուկ կամ կոշտ մազմզուկներով, բարձրությունը՝ 40-200 սմ։ Տերևները հերթադիր են, սրտաձև-կլորավուն, ձվաձև կամ երկարավուն։ Ծաղկաբույլը ոլորք է կամ հուրանանման, ծաղիկները՝ կապույտ կամ դեղին։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղն ընկուզիկ է։
Տեսակներ
Հայտնի է մոտ 7 տեսակ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գաղտրիկազգիներ
Օր․Բ․-ին
«'''Օր. Բ.-ին'''», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի ապրիլի 5-ին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին« Մուրճ » ամսագրի № 5, (էջ 725) «Նվեր» վերնագրով, որը Թումանյանինը չէ․ « Մուրճ» ամսագրի խմբագիր Ավետիկ Արասխանյանն է ջնջել «Օր․Բ․-ին» վերնագիրը, տեղը գրելով նվեր։ Հետագայում «Նվեր» վերնագրով տպագրվել է Երևանում՝ 1940-1959 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 90)։
Արտատպվել է «Մուրճ» ամսագրից։ Վերականգնվել է Թումանյանի դրած վերնագիրը ։
Մինչև այսօր հայտնի չէ,  թե ով է Օր․ Բ․-ն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Յարաքյոյ
Յարաքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Վարելահող
Վարելահող, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքի համար կանոնավոր (սիստեմատիկ) մշակվող հողահանդակ։ Վարելահողեր են նաև ցանքաշրջանառությունների դաշտերը, ցելերը, ինչպես նաև բանջարանոցները, ցանքի համար նոր իրացվող հողերը։
Յարաքյոյ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Վարելահող
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն Կատեգորիա:Հողագիտություն
Յարաքյոյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Իվանկովցի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Իվանկովցի գյուղում բնակվում էր 365 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,58 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1443 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դոմինիկայի Հանրապետության դրոշ
Դոմինիկյան Հանրապետության դրոշը Դոմինիկայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Դրոշի կենտրոնական մասում գտնվում է Դոմինիկայի Հանրապետության զինանշանը։
Կապույտը խորհրդանշում է ազատությունը, սպիտակը՝ հավատն ու փրկությունը, կարմիրը՝ արյունն ու անկախությունը։
Կատեգորիա:Դոմինիկյան Հանրապետության պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1844 դրոշներ
Պլավիցա (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)
Պլավիցա (Плавица), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժելանյա
Ժելանյա (Желанья), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 218 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Շերեմետևո
«Շերեմետևո» միջազգային օդանավակայան (IATA: SVO, ICAO: UUEE) (Международный аэропорт Шереме́тьево), միջազգային օդանավակայան, Մոսկվայի և Մոսկվայի մարզի երեք հիմնական օդանավակայաններից մեկը, Ռուսաստանում երկրորդն է ուղևորահոսքի ծավալով (Դոմոդեդովոյից հետո), ինչպես նաև մտնում է Եվրոպայի 20 խոշորագույն օդանավակայանների մեջ։ Պաշտոնական անվանումն է «Մոսկվա (Շերեմետևո)» ։ Օդանավակայանի գլխավոր օպերատորի անվանումն է՝ ԲԲԸ «Միջազգային օդանավակայան Շերեմետևո»։
Գտնվում է Մոսկվայից հյուսիս-արևմուտք, Մոսկվայի մարզի Խիմկի քաղաքային օկրուգի տարածքում, Խիմկի և Լոբնյա քաղաքների միջև ։ Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհից Լենինգրադյան մայրուղով մինչև A, B, C տերմինալները հեռավորությունը կազմում է 13 կմ, մինչև D, E և F տերմինալները՝ 9 կմ։ «Միջազգային օդանավակայան Շերեմետևո» ԲԲԸ-ի գլխավոր տնօրենն է Միխայիլ Վասիլենկոն (2005 թվականի մայիսի 12-ից)։
Արթուր Շուքուրյան
Արթուր Կիմի Շուքուրյան, քիթ-կոկորդ-ականջաբան, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2001), պրոֆեսոր (2002)։ Հայաստանի վաստակավոր բժիշկ (2007)։
Շերեմետևո
Պատմություն
Օդանավակայանը ի սկզբանե անվանվել է «Շերեմետևսկի» ոչ հեռու գտնվող երկու օբյեկտների՝ Շերեմետևսկի բնակավայրի և Սավյոլովսկու երկաթուղային գծի համանուն կայարանի ուղղությամբ։
Արթուր Շուքուրյան
Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ Կիմ Շուքուրյանի որդին է, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս Սամվել Շուքուրյանի եղբայրը։
Շերեմետևո
Պատմություն
1959 թվականին օդանավակայանը ԽՍՀՄ Պաշտպանության նախարարությունից փոխանցվել է քաղաքացիական ավիացիային։ Միջազգային օդանավակայան Շերեմետևի բացման պաշտոնական ամսաթիվը համարվում է 1959 թվականի օգոստոսի 11-ը։ Այդ օրը հիմնարկության ծառայությունները առաջին անգամ սպասարկում էին Ту-104 ինքնաթիռները, որոնք ուղևորներին տեղափոխեցին Լենինգրադ քաղաքից։
Արթուր Շուքուրյան
Կենսագրություն
1979 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը, 1979-1981 թվականներին՝ կլինիկական օրդինատուրա Մոսկվայի Առաջին պետական բժշկական ինստիտուտում, 1981-1984 թվականներին՝ ասպիրանտուրա (քիթ-կոկորդ-ականջաբանություն) Մոսկվայի Առաջին պետական բժշկական ինստիտուտում։ 1984 թվականից աշխատում է ԵՊԲՀ քիթկոկորդականջաբանության ամբիոնում, 1996-2002 թվականներին պրոռեկտոր, 1992 թվականից, միաժամանակ՝ «Էրեբունի» ԲԿ քիթկոկորդականջաբանության բաժնի վարիչ, 1999 թվականից՝ Ականջախխունջային պատվաստման հանրապետական կենտրոնի տնօրեն։ 1993 թվականից Երևանի և 2004 թվականից՝ Հայաստանի առողջապահության նախարարության գլխավոր քիթկոկորդականջաբան։ 2002 թվականից Ռուսաստանի բնական ԳԱ, 2005 թվականից՝ Աուդիոլոգների միջազգային միության, Իտալական Ռինոլոգիական ընկերության պատվավոր անդամ, «Вестник оториноларингологии» (Ռուսաստանի Դաշնության) ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ, «Քիթ-կոկորդ- ականջաբանության միջազգային հանդեսի» (Ղազախստան) ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ ։ 2006 թվականին աշխատել է Հաննովերի քիթ-կոկորդ-ականջաբանության հիվանդանոցում, 2007-2011 թվականներին՝ Վիեննայի քիթ-կոկորդ- ականջաբանության հիվանդանոցում, 2009 թվականին՝ Քիլի (Գերմանիա) քիթ-կոկորդ-ականջաբանության հիվանդանոցում ։
Շերեմետևո
Տերմինալներ
2015 թվականի մարտի դրությամբ Շերեմետևոյում գործում են հինգ մարդատար տերմինալներ՝ Տերմինալ A (SVO-A), Տերմինալ B (SVO-В) դադարեցրել է իր աշխատանքը և պատրաստվում է քանդման, Տերմինալ C (SVO-С), Տերմինալ D (SVO-D), Տերմինալ E (SVO-E) և Տերմինալ F (SVO-F)։
Արթուր Շուքուրյան
Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են հաղորդչական ծանրալուրության վիրաբուժական վերականգնմանը, քրոնիկական նշիկաբորբով հիվանդների կլինիկալաբորատոր հետազոտմանը և լսողությունը վերականգնող վիրահատություններին։
Շերեմետևո
Ուղղություններ
2015 թվականի հունիսին Շերեմետևո միջազգային օդանավակայանը չվերթներ է իրականացրել հետևյալ երկրներում ՝
Արթուր Շուքուրյան
Գործունեություն
Ունի 120-ից ավելի տպագրված աշխատանքներ, 1 մենագրություն։
Շերեմետևո
Վիճակագրություն
Գործում է օդային բեռնափոխադրումների «Շերեմետևո-Կարգո» համալիրը, ավիացիոն բեռների և փոստի սպասարկմամբ զբաղվող ձեռնարկություն «Օդանավակայան Մոսկվա», «Ռուսպորտ» բեռնափոխադրումների համալիրի օպերատորը և այլն ։
Արթուր Շուքուրյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քիթկոկորդականջաբաններ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակի դափնեկիրներ
Շերեմետևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի օդանավակայաններ
Մերի Բիլ
Մերի Բիլ կամ Մերի Քրեդոք (Mary Beale, ծննդյան ազգանուն՝ Քրեդոք, (Cradock)), ), անգլիացի դիմանկարիչ։ Լոնդոնում աշխատող պրոֆեսիոնալ կին նկարիչների մի փոքր խմբի անդամ է եղել՝ Ջոան Կարլայլի (մոտ 1606 - 1679 թվականներ) և Սյուզան Պենելոպա Ռոսի (մոտ 1655 - 1700 թվականներ) հետ միասին։ Բիլը եղել է ընտանիքում հիմնական եկամուտ բերողը՝ իր մասնագիտական գործունեության շնորհիվ, որը տևել է 1670-1671 թվականներից մինչև 1690-ական թվականները։
Մերի Բիլը նաև գրող է եղել։ Բիլի «Դատողություններ բարեկամության մասին» (1666 թվական) արձակ ստեղծագործության մեջ արտացոլված են այդ թեմայի վերաբերյալ գիտական, բացառիկ կանացի տեսակերտներ։ 1663 թվականին «Ծիրաններ նկարելու նրա» օգտագործած նյութերի և տեխնիկայի մասին նրա գրած «Դիտարկումներ» ձեռագիրը, չնայած չի տպագրվել, բայց համարվել է կին նկարչի կողմից անգլերենով գրված ամենավաղ ուսուցողական տեքստը։
Մերի Բիլը նախ գովաբանվել է սըր Ուիլյամ Սանդերսոնի 1658  թվականին գրած «Կերպարվեստ. կամ գրչի ու մատիտի կիրառումը Արվեստներից ամենագերազանցում՝ Նկարչությունում» (Graphice: Or The use of the Pen and Pensil, In the most Excellent Art of PAINTING) գրքում՝ որպես «Յուղաներկերի» (Oyl Colours) մասնավոր գործունեությամբ զբաղվող «պարկեշտ կին»։ Որից հետո Բիլի ստեղծագործությունը գնահատել է պալատական նկարիչ սըր Պետեր Լելին, իսկ Բիլի մահվանից անմիջապես հետո «Էսսեներ անգլերենի դպրոցի համար» գրքում հեղինակը պատմել է նրա մասին որպես իր սերնդի ամենանշանավոր նկարիչներից մեկի :
Վաղ տարիներ
Մերի Քրեդոքը ծնվել է 1633 թվականի մարտի վերջին, Բարոու Սաֆֆոլկում, ծխական քահանայի տանը ։ Մկրտվել է մարտի 26-ին քահանա հոր՝ Ջոն Քրեդոքի կողմից՝ գյուղի Բոլոր Սրբերի եկեղեցում ։ Նրա մայրը Դորոթին էր, որի օրիորդական ազգանունն անընթեռնելի է Ջոն Քրեդոքի հետ ամուսնության գրանցամատյանում։ Ծխական քահանա լինելուց բացի, Ջոն Քրեդոքը նաև սիրողական նկարիչ է եղել, և հնարավոր է՝ ինքն է Մերիին նկարել սվորեցրել։ Այդ ժամանակ ընդունված էր հայրերի՝ իրենց աղջիկներին նկարել սովորեցրելը։ Մեծանալով Բարոուում՝ Մերին ապրել է Բերի Սենթ Էդմունդս վաճառական բնակավայրի մոտակայքում։ Այստեղ աշխատում էր նկարիչների մի խումբ, որոնց թվում էին Փիթեր Լելին և Մեթյու Սնելլինգը, որոնց հետ, հավանաբար, Մերին կարող էր հանդիպած լինել իր երիտասարդության տարիներին։
Մերի Քրեդոքը Ուիքհամբրուկում Հեյգեմին այցելության ժամանակ ծանոթացել է կտորեղենի վաճառական Չարլզ Բիլին (1632-1705), որը նաև սիրողական նկարիչ էր։ Հետո Չարլզ Բիլը նրան կրքոտ սիրային նամակ է գրել և բանաստեղծություն է նվիրել, որի միայն ամսաթիվն է հայտնի․ հուլիսի 25։ 1652 թվականի մարտի 8-ին, 18 տարեկան հասակում Մերի Քրեդոքն ամուսնացել է Չարլզ Բիլի հետ ։ Նրա հայրը՝ Ջոն Քրեդոքը, այդ ժամանակ ծանր հիվանդ էր և Մերիի ամուսնությունից մի քանի օր անց մահացել է։ Որոշ ժամանակ անց զույգը մեկնել է Ուոլթոն Թեմզայի վրա բնակավայր ։ Այդ ժամանակ Չարլզ Բիլը աշխատում էր որպես քաղծառայության գործավար, բայց ի վերջո դարձել է Մերիի ստուդիայի մենեջեր, երբ վերջինս դարձել է պրոֆեսիոնալ նկարիչ ։ Չարլզը կարճ ժամանակով աշխատել է Board of Green Cloth-ում, որտեղ զբաղվել է գունավոր գունանյութերը խառնելով ։
Մոտ 1660-1664 թվականներին ժանտախտից փրկվելու համար ընտանիքը տեղափոխվել է Օլբրուք (ներկայիս՝ Օլլբրուք, Allbrook), Օթերբուրն, Հեմփշիր ։ Ամուսնության ընթացքում Մերին և Չարլզը միասին են աշխատել որպես հավասար գործընկերներ, ինչն այդ ժամանակ հազվադեպ երևույթ էր ։ 1654 թվականի հոկտեմբերի 18-ին մահացել է Չարլզի և Մերիի առաջնեկը՝ Բարդուղիմեոսը, որի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նրանց երկրորդ որդին մկրտվել է 1655/1656 թվականի փետրվարի 14-ին և կոչվել Բարդուղիմեոս ։ Երրորդ որդին՝ Չարլզը, ծնվել է 1660 թվականին ։