cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գոգենի աթոռը
Պատմություն
Վան Գոգի մտերիմ ընկեր և գործընկեր հայտնի ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենը, 1888 թ. հոկտեմբերին ժամանում է Առլ։ Վինսենթը շատ է ուրախանում նրա ժամանման համար։ Մոտ երկու ամիս արվեստագետներն ապրում են Լամարտին փողոցի վրա գտնվող տանը (տե՛ս Դեղին շենք)։ Այս պատկերը Վան Գոգը ստեղծել է 1888 թ. նոյեմբերի վերջին։ Վան Գոգը ցանկացել է ցույց տալ, որ հենց նման դատարկ աթոռներն են հաճախ ծառայում որպես սեփականատերերի մարմնացում։ Մոտավորապես նույն ժամանակ նա ստեղծել է "Վինսենթի աթոռը հեռախոսով" կտավը, որը համարվում է "Գոգենի աթոռը" պատկերի իմաստային շարունակությունը։ Այս պատկերը գտնվում է Լոնդոնի Ազգային Պատկերասրահում։ Խորհրդանշական Վան Գոգը ցանկացել է այս կտավների միջոցով փոխանցել այն գաղափարը, թե որքան տարբեր կարող են լինել երկու արվեստագետների բնավորությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Վան Գոգի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ
Բուկովցյովո
Բուկովցյովո (Буківцьово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուկովցյովո գյուղում բնակվում էր 235 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 40 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1420 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գայոս Կալպուրնիոս Պիզոն
Գայոս Կալպուրինիոս Պիզոն (Gaius Calpurnius Pisō, ), հին հռոմեական քաղաքական գործիչ պլեբեյական Կալպուրնիոսների տոհմից, մ․թ․ա․ 67 թվականի կոնսուլ։ Կոնսուլության ընթացքում գլխավորել է պայքարն ընդդեմ Գաբինիոսների օրենքի, որի նպատակն էր Գնեոս Պոմպեոս Մեծին օժտել արտակարգ լիազորություններով ծովահենների դեմ պայքարելու համար։ Ղեկավարել է Նարբոնական Գալլիան (մ․թ․ա․ 66-65 թվականներ), թշնամական հարաբերություններ է ունեցել Հուլիոս Կեսարի հետ։
Ծագում
Գայոս Կալպուրնիոսը սերել է Կալպուրնիոսների պլեբեյական տոհմից, որը, համաձայն ուշ ծննդաբանությունների, ծագել է Կալպոսից՝ Հռոմի երկրորդ թագավոր Նումա Պոմպիլիոսի առասպելական որդուց (Նումայի հետ են իրենց ծագումը կապել նաև Պինարիոսները, Պոմպիլիոսները և Էմիլիոսները)։ Պիզոնների ճյուղը եղել է ամենաազդեցիկը. նրա ներկայացուցիչները պարբերաբար զբաղեցրել են բարձրագույն պաշտոններ Հռոմեական հանրապետության գոյության վերջին հարյուրամյակի ընթացքում։
Կենսագրություն
Գայոս Կալպուրնիոսը ծնվել է մոտավորապես մ․թ․ա․ 110 թվականին։ Պահպանված աղբյուրներում նրա մասին առաջին հիշատակությունը ենթադրաբար վերաբերում է մ․թ․ա․ 76 թվականին. Պիզոնը կարող էր լինել այն դատավորներից մեկը, որոնք որոշում են ընդունել դերասան Քվինտուս Ռոսցիուս Գալլուսի գործով։ Մ․թ․ա․ 69 թվականին պաշտպանել է Սեքստոս Էբուցիոսի շահերը ժառանգության համար պայքարում ընդդեմ Ավլոս Ցեցինայի (վերջինիս շահերը պաշտպանել է Մարկոս Տուլիոս Ցիցերոնը։ Ըստ Ֆրիդրիխ Մյունցերի՝ հենց մ․թ․ա․ 69 թվականին կարող էր Գայոս Կալպուրնիոսը լինել պրետոր, սակայն Ռոբերտ Բրոուտոնը նշում է, որ համաձայն Վիլլայի օրենքի՝ հնարավոր տարեթվերից ամենաուշը կարող է լինել մ․թ․ա․ 70 թվականը։
Մ․թ․ա․ 67 թվականին Գայոս Կալպուրնիոսը դարձել է կոնսուլ ևս մեկ պլեբեյի՝ Մանիոս Ացիլիոս Գլաբրիոնի հետ միասին։ Կոնսուլները միասին կարողացել են ընդունել տալ օրենք ընդդեմ նախընտրական մեքենայությունների (de ambitu). այդ օրենքով դատվածը պետք է վճարեր մեծ տուգանք, հեռացվեր սենատից և հետագա ամբողջ կյանքում զրկվեր պասիվ ընտրական իրավունքից։ Որոշ աղբյուրներ այդ նախաձեռնության հետ կապված հիշատակում են միայն Պիզոնին, և պատմության մեջ այդ օրենքը հիշվում է որպես Lex Calpurnia։
Պիզոնը գլխավորել է օպտիմատներին, որոնք փորձել են ընդդիմանալ Գնեոս Պոմպեոս Մեծի իրավունքների ընդլայնմանը։ Մասնավորապես նա հանդես է եկել ընդդեմ Ավլոս Գաբինիոսի առաջարկի ծովահենների դեն պայքարում Պոմպեոսին արտակարգ լիազորություններ շնորհելու վերաբերյալ։ Վեճի ընթացքում Գայոս Կալպուրնիոսը հայտարարել է, որ «եթե Պամպեոսը ցանկանում է նմանվել Հռոմուլոսին, ապա չի խուսափի նրա ճակատագրից» (նկատի է ունեցել այն վարկածը, թե Հռոմուլոսն սպանվել է սենատորների կողմից)։ Այդ խոսքերից հետո քիչ է մնացել, որ ամբոխը բզկտի կոնսուլին։ Երբ Գաբինիոսի նախաձեռնությունը վերածվել է օրենքի, Պիզոնը, ըստ Պլուտարքոսի, առաջնորդվելով նախանձով և ատելությամբ, հրամայել է ցրել արդեն հավաքված նավատորմի անձնակազմը։ Սակայն մինչ այդ նավերն արդեն դուրս էին եկել Բրունդիզիից։ Գաբոնիոսը նախապատրաստել է օրինագիծ Գայոս Կալպուրնիոսին պաշտոնից հեռացնելու վերաբերյալ, սակայն Պոմպեոսն արգելել է այն ներկայացնել ժողովրդական ժողովում։
Պիզոնը խանգարել է պոպուլյար Մարկոս Լոլիոս Պալիկանոսին՝ դառնալու հաջորդ տարվա կոնսուլներից մեկը և միաժամանակ ցուցադրել է, ըստ Վալերի Մաքսիմի, «հիանալի հոգևոր տոկունություն»։ Լիազորությունների ժամկետի ավարտից հետո նա դարձել է Նարբոնական Գալլիայի պրոկոնսուլ երկու տարով (մ․թ․ա․ 66-65 թվականներ)։ Կուսակալության տարիներին Գայոս Կալպուրնիոսը ճնշել է խռովությունները ալոբրոգների հողերում։ Հռոմ վերադառնալուց հետո Գայոս Հուլիոս Կեսարի կողմից մեղադրվել է շորթման և առանց դատի Տրանսպադանյան Գալլիայի բնակչի մահապատժի ենթարկելու մեջ, սակայն Ցիցերոնը, որը դատավարությանը մասնակցել է որպես պաշտպան, կարողացել է հասնել արդարացնող դատավճռի։
Գայոս Կալպուրնիոսի մասին վերջին հիշատակումները վերաբերում են մ․թ․ա․ 31 թվականի դեկտեմբերին։ Ցիցերոնը դժգոհությամբ գրում է Պիպոս Պոմպոնիոս Ատտիկուսին, որ մի հարցի քննարկման ժամանակ սենատում առաջինը խոսքը տվել են Պիզոնին և ոչ թե իրեն, իսկ մ․թ․ա․ 59 թվականի կոնսուլի պաշտոնի հավակնորդ Մարկոս Կալպուրնիոս Բիբուլոսը հույս է ունեցել Պիզոնի միջոցով համաձայնության գալ ևս մեկ թեկնածուի՝ Լուցիոս Լուկցեոսի հետ։ Քանի որ ավելի ուշ շրջանի հիշատակումներ չկան, պատմաբանները ենթադրում են, որ նա մահացել է դրանից կարճ ժամանակ հետո։
Ցիցերոնն իր «Բրուտոս» տրակտատում, թվարկելով Քվինտոս Հորտենսիոս Հորտալոսի ժամանակակից հռետորներին, նշում է նաև Պիզոնին։ Նրա խոսքերով՝ Հայոս Կալխուրնիոսը եղել է «հանգիստ, շատախոս, խելամիտ հռետոր, սակայն դեմքին սովորաբար տվել է այնպիսի արտահայտություն, որ թվացել է ավելի խելացի, քան իրականում էր»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հռոմեական հանրապետության կոնսուլներ
Իսպանական գյուղ (Բարսելոնա)
Իսպանական գյուղ (Pueblo Español), թանգարան բաց երկնքի տակ Իսպանիայի՝ Բարսելոնա քաղաքում։ Այն գտնվում է Մոնժուիկի մոգական շատրվաններից ընդամենը 0.5 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Իսպանական գյուղը հաճախ կրում է նաև "արհեստական քաղաք" անվանումը, քանի որ այնտեղ վերարտադրված են Իսպանիայի տարբեր տարածաշրջանների փողոցներ, հրապարակներ և շենքերի ճակատներ։
Պատմություն
Իսպանական գյուղը կառուցվել է 1929-ին `քաղաքում անցկացվող Համաշխարհային ցուցահանդեսի համար։ Չնայած, որ այն ի սկզբանե նախատեսվում էր քանդել ցուցահանդեսի ավարտից հետո, թանգարանը որոշվեց պահպանել, քանի որ այն մեծ ժողովրդականություն էր վայելում այցելուների շրջանում։
Գաղափարը ծնվեց կատալոնացի ճարտարապետ Խոսեպ Պուիգ ի Կադաֆալչի մոտ, ով առաջարկեց կառուցել մի գյուղ, որը կներկայացնի Իսպանիայի գյուղի հավաքական կերպարը։ Նախագիծն իրականացվեց ճարտարապետներ` Ֆոլգուերայի և Ռեվենտոսի, ինչպես և նկարիչներ՝ Նոգուեսի և Ուտրիյոի կողմից։ Նրանք մի շարք իսպանական գյուղեր և բնակավայրեր այցելեցին, որպեսզի հավաքեն իրենց անհրաժեշտ նյութերը` լուսանկարներ, գծանկարներ, գրառումներ, և այլն։ Եվ այդպես չորս մասնագետները կարողացան ստեղծել այս ճարտարապետական գլուխգործոցը։
Տարածքը կազմում է 42,000 մ²։ Իսպանական գյուղը բաղկացած է 117 իրական մասշտաբի շենքերից, որոնք իր փողոցներով, տներով, հրապարակներով, թատրոնով, դպրոցով, ռեստորաններով և վերարտադրում են Իբերիական գյուղի կերպարը։ Գյուղում անցկացվում են զանազան միջոցառումներ, ներառյալ գաստրոնոմիական փառատոններ, ամառային համերգներ, ֆլամենկո շոուներ, մասնավոր միջոցառումներ՝ հարսանիք, ծնունդ, և այլն։
Գաստրոնոմիա
Իսպանական գյուղի փողոցներում այցելուները կարող են նստել բազմաթիվ բացօթյա ռեստորանային կենտրոններից մեկում՝ վայելել մեկ բաժակ սուրճ, գինի, կամ սանգրիա, ճաշակել իբերիական խոզապուխտ։ Իսպանական գյուղի ներսում կան 21 ռեստորաններ և բարեր, որտեղ այցելուները կարող են ծանոթանալ իսպանական համեղ խոհանոցին և բարձրաճաշակ երաժշտությանը։
Արհեստ
Իսպանական գյուղում աշխատում են ավելի քան 30 արհեստավորներ՝ պատրաստելով փչովի ապակի, կերամիկա, կաշյա իրեր, զարդեր, դիմակներ, զամբյուղներ և իսպանական կիթառներ։ Նրանք ստեղծում են արվեստի գործեր, որոնք հենց տեղում վաճառում են այցելուներին։
Ֆրան Դաուրել ժամանակակից արվեստի թանգարան
Ֆրան Դաուրելի թանգարանը գտնվում է Իսպանական գյուղում։ Սա մասնավոր հավաքածու է, որը բաց է հասարակության համար և ներկայացնում է ժամանակակից իսպանացի հայտնի նկարիչների՝ Պաբլո Պիկասո, Սալվադոր Դալի, Խոան Միրո, Անտոնի Տապիես, Միգել Բարսելոնա, Ջոսեպ Գինովարտ, 295-ից ավելի գլուխգործոցներ։ Թանգարանում ցուցադրված են նկարներ, քանդակներ, գոբելեններ, գծանկարներ և կերամիկա։ Թանգարանում կա նաև քանդակների պարտեզ, որտեղ ցուցանմուշները ունեն բարձր գեղարվեստական արժեք։ Պաբլո Պիկասոյի գործերը ներառում են 1950–60-ականների կավագործություն, որտեղ նա գործածել է ինչպես ավանդական, այնպես էլ իր սեփական մեթոդներ։
Թատրոն
Իսպանական գյուղն ունի իր թատրոնը, որը պարբերաբար երեխաների համար կազմակերպում է ժամանցային միջոցառումներ՝ թատրոն, պար, երաժշտություն, ծաղրածուներ կամ տիկնիկ ներ։ Բարսելոնայի թատրոնի դպրոցը նույնպես հաճախ հանդես է գալիս թատրոնի բեմահարթակում։
Տաբլաո դե Կարմեն
Տաբլաո դե Կարմեն-ը հիմնադրվել է 1988 թ.-ին ՝ ի հիշատակ մեծ ֆլամենկոյի պարուհի, բայլաորա Կարմեն Ամայայի։ Տաբլաոն գտնվում է Իսպանական գյուղի սրտում, հենց այն վայրում, որտեղ նա պարել է Իսպանիայի թագավորի Ալֆոնսո XIII համար 1929 Բարսելոնայի միջազգային ցուցահանդեսի ժամանակ։ Տաբլաո դե Կարմեն-ը հանրաճանաչ ֆլամենկոյի թատրոն և ռեստորան է, որտեղ այցելուները կարող են դիտել Բարսելոնայի լավագույն ֆլամենկոյի շոուներից մեկը, որն ուղեկցվում է Տապաս խորտիկների համեղ մենյուով։ Տաբլաոյում ցուցադրված է Կարմեն Ամայայի լուսանկարների բնօրինակ հավաքածուն և մեծ առիթներին հնչում է նրա ամուսնու՝ Խուան Անտոնիո Ագուերոյի կիթառը, որի հետ նրանք համատեղ համերգներ էին տալիս ամբողջ աշխարհում :.
Միջոցառումներ երեխաների համար
Իսպանական գյուղում կազմակերպվում են զանազան միջոցառումներ երեխաների համար՝ արհեստանոցներ (ամեն կիրակի առավոտյան), Տիկնիկային փառատոն (մարտ ամսին), Սուրբ Ծննդյան տեսարաններ (Սուրբ ծննդյան տոների ընթացքում), կլոր տարի կազմակերպվում են տարբեր շոուներ, օրինակ՝ կառնավալներ, Սուրբ Էուլալիայի տոնախմբություններ, Ֆիեստա մայոր և Լա Մերսե փառատոնը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի թանգարաններ
Ռոսկիլդեի մայր տաճար
Ռոսկիլդեի մայր տաճար (Roskilde Domkirke), Դանիայի գլխավոր տաճար, դանիական թագավորների դամբարան։ աղյուսե գոթիկայի վառ նմուշ։ 1995 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Պատմություն
Միջնադարում Դանիայի ամենահայտնի տաճարներից էր և ծառայել է առաջնորդանիստ եկեղեցի Զելանդիա կղզում, իսկ 1923 թվականից՝ Ռոսկիլդեի թեմի նստավայր։
Ժամանակակից տաճարին նախորդել էին առնվազն երկու եկեղեցիներ։ Դրանցից առաջինը կառուցվել էր Հարալդ Սինեզուբի կողմից, որը եղել է փայտե, սակայն 9-րդ դարում այն հետևողականորեն վերակառուցվել է տրավերտինով։ 1080 թվականին եկեղեցին եռանավ բազիլիկ էր, որը կառուցել էր եպիսկոպոս Սվեն Նուրդմանը։
1170 թվականին եպիսկոպոս Աբսալոն սկսել է աղյուսից կառուցել տաճարը ռոմանական ոճով՝ երկար ու լայն խաչաձև նավերով։ Ավելի ուշ եպիսկոպոս Սունեսոն Պետերը փոխել է տաճարի կառուցվածքը՝ ֆրանսիական գոթիկայի ոճով։ Գոյություն ունեցող եկեղեցու կառուցումն ավարտվել է 1280 թվականին։ Հետագա դարերում տաճարը կրել է արտաքին և ներքին փոփոխություններ։
Բարեփոխումից հետո կողային խորանները ապամոտաժվել են։ Այդ ժամանակից ի վեր բոլոր դանիացի թագավորները և թագուհիները թաղվել են տաճարում և դրան կից թագավորական մատուռներում։ Տաճարում կան մի քանի միջնադարին վերագրվող գերեզմաններ։ Դրանցից է Մարգարիտա I-ին թագուհու սարկոֆագը։ Տաճարում ընդհանուր առմամբ առկա է 39 գերեզման։ Դանիայի վերջին թագավոր Ֆրեդերիկ IX-ի և նրա կնոջ` Ինգրիդի, ցանկությամբ՝ նրանց համար տաճարի պատերից դուրս կառուցվել է դամբարան։
Ջոն Բըրնս
Ջոն Ֆիշեր Բըրնս (John Burns, ), բրիտանացի լրագրող, Պուլիցերյան մրցանակի կրկնակի դափնեկիր, «Նյու Յորք Թայմս» բյուրոյի լոնդոնյան մասնաճյուղի ղեկավար, որը պատասխանատու է միջազգային հարցերի համար։ Բըրնսը հաճախ է հայտնվում PBS-ում, դա է պատճառը, որ նրան անվանում են ամերիկյան միջազգային լրագրության պատրիարք» ։
Վաղ տարիներ
Ջոն Ֆիշեր Լոկսլի Բըրնսը ծնվել է Անգլիայի կենտրոնական մասում գտնվող Նոթինգհեմ քաղաքում։ Մանուկ հասակում ծնողների հետ արտագաղթել է Կանադա։ Այստեղ նա ընդունվել է ՄաքԳիլի համալսարան։ 1980-1981 թվականներին Հարվարդի համալսարանում ուսանել է ռուսաց լեզու, իսկ 1984 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում՝ չինարեն ։ 1998-1999 թվականներին Բըրնսը ազատ ունկնդիր է եղել Քեմբրիջի արքայական քոլեջում, որտեղ ուսումնասիրել է իսլամի պատմությունը, տարածումն ու մշակույթը։ Այնտեղ սովորել է նաև ֆրանսերեն և գերմաներեն։
Մասնագիտական գործունեություն
1970-ական թվականների սկզբին Ջոն Բըրնսը կանադական «Globe and Mail» թերթի համար հոդված էր գրել՝ որպես խորհրդարանական լրագրող։ 1971 թվականին նրան Չինաստան են ուղարկել՝ Չինաստանի մշակութային հեղափոխության իրադարձությունները լուսաբանելու համար։ Դա տեղի է ունեցել այն թյուրիմացությունից հետո, որը ժամանակավոր արգելքի է հանգեցրել համայնքների պալատի խոսնակի կողմից խորհրդարանի մոտ հայտնվելը ։ 1975 թվականին Բըրնսը աշխատանքի է անցել «Նյու Յորք Թայմս»ում՝ սկզբում որպես լրագրող՝ մայրաքաղաքային մասնաճյուղի համար, իսկ հետո իրեն դրսևորել է նաև այլ բաժանմունքներում։
Ջոն Բըրնսը գլխավորել է նաև «Նյու Յորք Թայմս»ի մի քանի արտասահմանյան բյուրոներ։ Լրագրողների հետ միասին Ջոն Դարնթոնը և Մայքլ Կաուֆմանը 1978 թվականին արժանացել են Ջորջ գնդի մրցանակին Աֆրիկայից պատրաստած ռեպորտաժների համար։ 1981-1984 թվականներին Բըրնսն աշխատել է Մոսկվայում՝ որպես մասնաճյուղի ղեկավար։ 1986 թվականին նրան տեղափոխել են Պեկինի Նյու Յորք Թայմս բյուրոյի մասնաճյուղ, որտեղ Չինաստանի իշխանությունները նրան բանտ են նստեցրել լրտեսության կասկածանքով։ Հետաքննությունից հետո մեղադրանքները հանվել են, սակայն Բըրնսին արտաքսել են երկրից։
2003 թվականին Իրաք կոալիցիոն ուժերի ներխուժման պահին Ջոն Բըրնսն աշխատել է Բաղդադում։ Նա մանրամասն լուսաբանել է պատերազմն ու հետպատերազմյան օկուպացիան։ 2007 թվականի հուլիսին Բըրնսը տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ փոխարինել է Լոնդոնյան մասնաճյուղի ղեկավարին՝ Ալան Քոուելին։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Բըրնսն արժանացել է Էլայջի Պերիշ Լավջոյի մրցանակին, ինչպես նաև Քոլբի քոլեջի դոկտորի պատվավոր աստիճանին։
Ջոն Բըրնսը ակտիվորեն համագործակցել է PBS-ի հետ։ Նա բազմիցս հայտնվել է Չարլի Ռոուզի շոուներում և Ջիմ Լեհրերի հետ հանդես է եկել «նորությունների ժամ»-ով՝ Աֆղանստանից և Իրաքից ուղիղ ռեպորտաժներով։ Հարցազրույցներից մեկում, 2009 թվականի հունվարին, հեռուստամեկնաբան Մայքլ Բեյրոնը Բըրնսին անվանել է «մեր ժամանակների արտասահմանյան լավագույն թղթակիցներից մեկը» ։ 2010 թվականի օգոստոսին Չալի Ռոուզին տված հարցազրույցում Քրիստոֆեր Հիթչենզը, հիշելով Բյորնսի հետ Սարաևոյի իր ուղևորությունը, որում նրանք հայտնվել էին հրետակոծության տակ, գործընկերոջը անվանել է «մեր ժամանակների մեծագույն ռազմական լրագրող» ։
Քննադատություններ
Աֆղանստանում Ռուսաստանի դեսպան Զամիր Կաբուլովի հետ հարցազրույցում Բըրնսը նրան անվանել է ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի աշխատակից ։
Փիթըր Բլոկը իր մեդիամաքրման գրքում՝ «Dirty Reporting Journalism & Tragedy in Yugoslavia»-ում մշտապես քննադատում է Բըրնսին՝ իր լրագրողական անազնվության համար ։
Անձնական կյանք
Ջոն Ֆիշեր Բըրնսն ամուսնացած է «Նյու Յորք Թայմս» բյուրոյի Բաղդադի մասնաճյուղի ղեկավար Ջեյն Սքոթ Լոնգի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ռազմական թղթակիցներ
Շիլովկա (գյուղ, Սինգիլեևսկի շրջան)
Շիլովկա (Шиловка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սինգիլեևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1669 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սինգիլեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Աջ Ռասոխա (Սուլայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ժան Շառլ Լեոնար Սիմոնդ դը Սիսմոնդի
Ժան Շառլ Լեոնար Սիմոնդ դը Սիսմոնդի (Jean Charles Léonard de Sismondi, ), շվեյցարացի տնտեսագետ և պատմաբան, մանր բուրժուական քաղաքատնտեսության հիմնադիրներից։ Սովորել է Ժնևի համալսարանոմ։ Ապրել է Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իտալիայում, 1798 թվականին վերադարձել է հայրենիք։ 1833 թվականից բարոյական և քաղաքական գիտությունների ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։
Կենսագրություն
Սովորել է Ժնևի համալսարանում։ Ապրել է Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իտալիայում։ 1798 թ-ին վերադարձել է Շվեյցարիա։ 1833 թ-ից եղել է Ֆրանսիայի բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի անդամ։
Սիսմոնդիի նախնիները տեղափոխվել են Իտալիայից Ֆրանսիա (նահանգ Դոֆինե), որտեղ եկել էին բողոքականները, և Նանտի կանոնադրության վերացումից հետո փախել են Ժնև ու ստացել են քաղաքացու իրավունք։ Սիսմոնդիի ընտանիքը մի կողմից պատկանում էր վերին դասին, ուներ և՛ սեփականություն, և՛ կոչումներ (Ժան Շառլի հայրը եղել է Ժնևի Մեծ խորհրդի անդամ)։ Իր կնոջ բարեկամը եղել է Ժակոբ Վեռնը՝ Վոլտերի ընկերը։ Մյուս կողմից՝ Սիսմոնդիի հոր հիմնական զբաղմունքը եղել է գյուղական հովվությունը։ Մի որոշ ժամանակ նրա ֆինանսական գործերը վատացել են։ Դա Սիսմոնդիին դրդեց թողնել համալսարանը և անցնել աշխատանքի Լիոնի առևտրի տանը։ Լիոնի բնակչության ապստամբությունը ընդդեմ ազգային կոնվենցիայի (1793) ստիպեց նրան վերադառնալ Ժնև, բայց այստեղ նույնպես սկսվել էր հեղափոխություն, նրա ընտանիքը մեծապես տուժել էր. և՛ հայրը, և՛ որդին բանտ ընկան։ Սրան հաջորդեց նոր վերելք, և կարճ ժամանակ Անգլիայում մնալուց հետո ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվեց Իտալիա, որտեղ ձեռք բերեց անշարժ գույք։
Սիսմոնդին Ժնև վերադարձավ 1798 թվականին, որտեղ ստացավ առևտրաարդյունաբերական պալատի քարտուղարի պաշտոնը։ Շուտով դուրս եկան իր առաջին քաղաքա-տնտեսական աշխատանքները. «Tableau de l’agriculture toscane» (1801) և «De la richesse commerciale ou principes de l’économie politique» (1803), որտեղ Սիսմոնդին ներկայանում է Ադամ Սմիթի տնտեսագիտական հետազոտությունների ոլորտում։ Այս աշխատանքները բերում են նրան հեղինակավոր գիտնականի համբավ։ Սիսմոնդին հայտնվում է Ալեքսանդր I-ի ուշադրության կենտրոնում, ով նոր էր սկսել բարեկարգել Ռուսաստանի կրթական համակարգը։ Ըստ դրա՝ 1803 թ ապրիլի 16-ին թագավորը Գլխավոր վիլենյան դպրոցը վերափոխում է Վիլենյան համալսարանի, որտեղ Սիսմոնդիին առաջարկվեց քաղաքական տնտեսագիտության ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։ Սիսմոնդին մերժում է այդ հեռանկարային առաջարկը։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ 1823 թվականին Վիլենյան համալսարանը ստացել է Ռուսաստանի բյուջեի ամենաբարձր դոտացիաները, համալսարանը դառնում է Եվրոպայում ամենամեծը (ըստ ուսանողների թվաքանակի այն գերազանցել է Օքսֆորդի համալսարանին) ։
Սիմոնդը եղել է մանր արտադրողների գաղափարախոսությունն արտահայտող տնտեսական ռոմանտիզմի սկզբնավորողը։ Առաջիններից մեկն է բացահայտել կապիտալիստական կուտակման հակասություններն ու արատները, մատնանշել արտադրության ու սպառման հակասությունը, աշխատավոր մասսաների սաստկացող աղքատացումը, կապիտալիզմի ժամանակ տնտեսական ճգնաժամերի անխուսափելիությունը, բնութագրել մրցակցության և արտադրության անարխիայի կործանարար ազդեցութունը մանր արտադրողների վրա են։ Այդպիսով նա առաջադրել է կապիտալիզմի հակասությունների հետագա վերլուծության խնդիրը՝ չնայած չի ըմբռնել այդ հակասությունների էությունն ու դըրանց վերացման ուղիները։
Չգիտակցելով մանր ապրանքային արտադրության ընդերքում առկա կապիտալիստական հարաբերությունների աճման անխուսափելիությունը՝ հանդես է եկել մանր սեփականության հավերժացման ուտոպիական ու ռեակցիոն նախագծերով, ցանկացել է, որ պետությունն իր պաշտպանության տակ վերցնի մանր արտադրողներին, բանվորներին «վերադարձնի» սեփականատերերի կարգը վերականգնի միջնադարյան ցեխերը, տեխնիկական առաջընթացը պարփակի մանր արտադրության նեղ շրջանակներում։ Բանվորների ու մանր արտադրողների եկամուտների նվազման փաստից հանգել է կապիտալիզմի զարգացման հետ ներքին շուկայի կրճատման անխուսափելիության սխալ հետևությանը։ Թյուրիմացաբար պնդել է, որ կապիտալի կուտակումը հնարավոր է միայն մանր արտադրողների ու արտաքին շուկայի առկայության պայմաններում։ XIX դարի վերջին Սիսմոնդի ուսմունքը նարոդնիկներն օգտագործել են Ռուսաստանում կապիտալիզմի զարգացման անհնարինության մասին իրենց պնդումները հիմնավորելու համար։
1946
Մահեր
Կատեգորիա:1946 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ժան Շառլ Լեոնար Սիմոնդ դը Սիսմոնդի
Տնտեսագիտական հայացքները
Նա քաղաքական տնտեսագիտությունը համարում էր ճիշտ գիտություն, որը գործ ունի մարդկային բնության հետ, այլ ոչ թե տնտեսական հարաբերությունների։ Նա կողմնակից էր արժեքի աշխատանքային տեսությանը, ըստ որի՝ ապրանքի արժեքը որոշվում է իր արտադրության ծախսերով։ Ժան Շառլ Սիսմոնդին եղել է առաջին տնտեսագետը, ով բացել է տնտեսական պարբերաշրջանները։ Նա, հակառակ գերակշռող տնտեսական տեսության, պաշտպանել է այն տեսակետը, որ պետությունը պետք է միջամտի տնտեսությանը։ Նրա հիմնական փաստարկը օգուտ պետական միջամտության այն էր, որ մինչ շուկայական հավասարակշռության գնի սահմանվելը՝ բնակչությունը պետք է անցնի որոշ դժվարությունների միջով, այդ պատճառով էլ կառավարությունը պետք է հարթի անցումային շրջանը։
Սիսմոնդին պաշտպանել է մանր կապիտալիստական արտադրությունը և միաժամանակ խիստ քննադատել է կապիտալիզմի հակասությունները։
Սիսմոնդին խոսում էր աշխատողի կողոպուտի մասին կապտիլազմի օրոք և գտնում էր, որ աշխատավարձը պետք է հավասար լինի աշխատողի աշխատանքի արդյունքի ամբողջ արժեքին։
Աշխատանքների ցանկը
Կատեգորիա:Ժնև քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի պատմաբաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի բողոքականներ
(8066) Պոլդիմերի
(8066) Պոլդիմերի (Poldimeri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի օգոստոսի 6-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,185484 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8714 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4995 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2076,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173357 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,51° անկյուն։
Վինտենցի (գյուղ, Զենկովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վինտենցի գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,497 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,28 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մասոնականությունը Բելգիայում
Մասոնականությունը Բելգիայում բաղկացած է մի քանի հայտնի օթյակներից, դաշնություններից և համադաշնություններից ։ Հիմնական և առավել հայտնի են Բելգիայի Մեծ Արևելքը, Բելգիայի DH դաշնությունը, Բելգիայի Մեծ օթյակը, Բելգիայի կանանց մեծ օթյակը, Բելգիայի Մեծ կանոնավոր օթյակը։
Պատմություն
Մասոնականությունը Բելգիայում հայտնվել է այն ժամանակ, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր Ավստրիայի տիրապետության տակ, ավելի ուշ ընկել է ֆրանսիական և նիդերլանդական մասոնականության ազդեցության տակ։ Երբ Բելգիան ձևավորվել է որպես անկախ պետություն (1830 թվական), 3 տարի անց ձևավորվել է Բելգիայի Մեծ Արևելքը։ Այդ պահից սկսվել է բելգիական մասոնականության պատմությունը։
Բելգիայի Մեծ Արևելք
1833 թվականի հունվարի 16-ին տեղի ունեցած փոփոխությունների ընթացքում «Նիդեռլանդների հարավի մեծ տնօրինական օթյակը» վերափոխվել է Բելգիայի Մեծ Արևելքի։ Միևնույն ժամանակ, օթյակը ստացել է Լեոպոլդ I թագավորի հովանավորությունն ու պաշտպանությունը, ով ենթադրաբար եղել է մասոն ։
Մեծ Արևելքի աշխատող օթյակների մեծամասնությունը օգտագործում են ֆրանսիական կանոնադրությունը։ Որոշ օթյակներ աշխատում են «Հին և ընդունված շոտլանդատական կանոնադրությամբ» ։
Հետևյալ ուսմունքը այս պահին ամենամեծն է Բելգիայում։ 110 օթյակներից 29-ը գտնվում են հյուսիսում, 34-ը Բրյուսելում, 45-ը հարավում և մեկը Բուրունդիի մայրաքաղաք Բուժումբուրայում։ Այս պահին Բելգիայի Մեծ Արևելքի հովանու ներքո աշխատող գերմանական օթյակներ չկան։ Եղբայրների միջին տարիքը կազմում է 60 տարեկան, միջին տարիքը, երբ նրանք գալիս են եղբայրությունը և ընդունվում՝ 44 տարեկան։ 2012 թվականի մարտի 1-ի տվյալներով ՄԱԲ օթյակների թիվը կազմում էր 110 օթյան, որոնք միավորում էին ավելի քան 10 000 մասոն ։
Բելգիայի DH ֆեդերացիա
Առաջին բելգիական DH օթյակը հիմնադրվել է 1912 թվականին ։  Ֆեդերացիան կառավարում է Բելգիայի օթյակների միաբանությամբ, որոնց անդամակցությունը բաց է տղամարդկանց և կանանց համար, ովքեր աշխատում են «Հին և ընդունված շոտլանդատական կանոնադրությամբ»։ 2018 թվականի վերջին Բելգիայի ֆեդերացիան ուներ մոտ 6500 քույր և եղբայր։
Բելգիայի Մեծ օթյակ
1959 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Բելգիայի Մեծ Արևելքի քարտուղարությունը ստացավ գրանցված նամակ, որում հաղորդվում էր, որ հինգ օթյակ լքում է ԲՄԱ-ն ։ Երկու օր անց Լիեժում ստեղծվեց Բելգիայի Մեծ օթյակը։ Անջատված օթյակները ցանկանում էին միջազգային ճանաչում ստանալ որպես սովորական մեծ օթյակ։ Առաջին մեծ վարպետը տնօրենն ու կենսագիր Ուիլյամ Էլշոտն էր ։ Շուտով հաջորդեց մի շարք օթյակների հետ հանդիպումների և խորհրդակցությունների շարք, որից հետո այդ օթյակները բաժանվեցին երկու խմբի ։ Կեսը մնաց Բելգիայի Մեծ Արևելքում, իսկ մյուս կեսը գնաց Բելգիայի Մեծ օթյակ։ Անգլիայի Միացյալ Մեծ օթյակը 1964 թվականին ճանաչեց Բելգիայի Մեծ օթյակին կանոնավոր։ Մի քանի տասնամյակ անց, սակայն, այս ճանաչումը հետ վերցվեց ։
1973 թվականի տվյալներով Բելգիայի Մեծ օթյակում կար 30 օթյակ՝ մոտ 2000 անդամ ։ 2019 թվականին օթյակների թիվը դարձավ 70, իսկ անդամների թիվը՝ մոտ 4000։
Բելգիայի կանանց Մեծ օթյակ
Բելգիայի կանանց Մեծ օթյակը գործում է մասոնականության առաջին երեք աստիճաններում։ Առաջին օթյակը հիմնեց Բրյուսելում 1974 թվականի ապրիլի 20-ին, այնուհետև հիմնեցին ևս երեքը՝ Լիեժում, Բրյուսելում և Շառլեռուայում։ Այսօր ԲԿՄՕ թիվը կազմում է 36 օթյակ և 2000 քույր։
Բելգիայի Մեծ կանոնավոր օթյակ
Բելգիայի Մեծ կանոնավոր օթյակը սովորական մասոնական օթյակ է, որը գործում է մասոնականության առաջին երեք աստիճաններում։ Այն հիմնադրվել է 1979 թվականի հունիսի 15-ին Բելգիայի Մեծ օթյակից դուրս եկած 9 օթյակների կողմից՝ ԲՄՕ-ի ճանաչումը կորցնելուց հետո։ Այսօր թիվը կազմում է 57 օթյակ և շուրջ 1600 մասոն։
Բելգիայի մասոնականության թանգարան
Բելգիայի մասոնականության թանգարանը նախկին Բելգիայի Մեծ Արևելքի թանգարանի շարունակությունն է և հիմնադրվել է 1985 թվականի մարտին։ Նոր թանգարանը նախաձեռնել են Բելգիայի Մարդու իրավունքների ֆեդերացիան, Բելգիայի Մեծ օթյակը, Բելգիայի մեծ օթյակը և Բելգիայի Մեծ Արևելքը։ Թանգարանը գտնվում է Բրյուսելում՝ De Laeken, 79 հասցեով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մասոնականություն Կատեգորիա:Մասոնական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Մասոնականությունը ըստ երկրի Կատեգորիա:Մասոնությունը ըստ երկրի
Single-Bilingual
«Single-Bilingual», բրիտանական փոփ-խումբ Pet Shop Boys-ի երգը։ 1996 թվականին այն թողարկվել էր որպես սինգլ (դա «Bilingual» ալբոմի երրորդ սինգլն էր), որը բրիտանական չարթերում զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1996 սինգլներ
Կառլոս Կաստանյո Խիլ
Կառլոս Կաստանյո Խիլ (Carlos Castaño Gil, ), կոլումբիացի աջ ծայրահեղական ապստամբ և հակակոմունիստ քաղաքական գործիչ, «Կորդոբայի և Ուրուբայի ինքնապաշտպանության ուժեր» (Autodefensas Campesinas de Córdoba y Urabá, ACCU) և «Կոլումբիայի ինքնապաշտպանության միացյալ ուժեր» (Autodefensas Unidas de Colombia) զինված խմբավորումների հիմնադիրներից և առաջնորդներից մեկը։ Ակտիվորեն մասնակցել է Կոլումբիայի մարքսիստների դեմ ուղղված քաղաքացիական պատերազմին։ Մահացել է եղբոր հետ ունեցած երկպառակիչ հակամարտության արդյունքում։
Կենսագրություն
Ծնվել է ունևոր գյուղացիական ընտանիքում, եղել է ընտանիքի 12 երեխաներից մեկը։ Ընտանիքի հայրը՝ Խեսուս Կաստանիոն, առևանգվել էր Կոլումբիայի հեղափոխական զինված ուժերի կողմից (կոչվում նաև Ժողովրդի բանակ)՝ փրկագին ստանալու նպատակով։ Սակայն վերջինս մահացավ սրտի կանգից։ Ֆիդել և Կառլոս Կաստանիո եղբայրները գտնում էին, որ կառավարական ուժերն ունակ չեն պայքարել կոմունիստական ապստամբների դեմ և սկսեցին ձևավորել ընդդիմադիր հակակոմունիստական անօրինական զինված խմբավորում։
Ֆիդել Կաստանյոն ունեցել է քրեական անցյալ։ Մի ժամանակ կապ է ունեցել Պաբլո Էսկոբարի հետ ։ Սակայն Կաստանյոյի մի քանի գործընկերների սպանության հրամանը, որն արձակել էր Պաբլո Էսկոբարը, բաժանեց նախկին համախոհներին՝ ընկերությունը վերածելով թշնամանքի։
Կաստանյո եղբայրները ստեղծել են Լոս Պեպես կազմակերպությունը, որը ֆինանսավորվում էր Էսկոբարին թշնամի Կալիի նարկոկարտելի կողմից։ Լոս Պեպեսը գործողություններ էր իրականացնում նաև Մեդելինի կարտելի դեմ։ Կարլոս Կաստանյո Խիլը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել կոլումբիական թմրաբիզնեսի խոշոր դեմքերի լիկվիդացման ժամանակ, սկսած հենց Պաբլո Էսկոբարից ։
Քաղաքացիական պատերազմ
Զուգահեռաբար ստեղծվել էր ACCU գյուղացիական զինյալ խումբը, որը պետք է պայքարեր պրոկոմունիստական Կոլումբիայի հեղափոխական զինված ուժերի, Կոլումբիայի ազգային ազատագրության բանակի, Ազգայնական միության դեմ։ Ֆիդել Կաստանյոյի մահից հետո՝ մարքսիստ հեղափոխականների դեմ դուրս ելած զինյալների ղեկավարումն անցավ Կառլոս Կաստանյո Խիլի ձեռքը։
1994-1997 թվականներին ACCU-ն հզոր հարվածներ է հասցրել Կոլումբիայի հեղափոխական զինված ուժերին և Կոլումբիայի ազգայնական միությանը։ Այդ գործողությունները ուղեկցվում էին քաղաքացիական բնակչության նկատմամբ դաժան հաշվեհարդարներով։ Ամենահայտնին 1997 թվականի հուլիսին Մապիրիպան քաղաքում տեղի ունեցած ջարդերն էին, որի արդյունքում զոհվեցին մի քանի տասնյակ քաղաքացիներ, որոնք մեղադրվում էին կոմունիստական կազմավորումների օգնելու համար։ Նույն տարում, Կառլոս Կաստանյո Խիլը և աջ հրապարակախոս Իվան Ռոբերտո Գավիրիան (նույն ինքը Էռնեստո Բայեսը) նախաձեռնել են AUC-ի ստեղծումը։ Կազմավորման ֆինանսավորումը տեղի է ունեցել հողագործների, անասնապահների, արդյունաբերողների կատարած նվիրատվությունների, ինչպես նաև թմրավաճառների վրա կատարած հարձակումների հաշվին։
Կառլոս Կաստանյո Խիլը գլխավորել է կոմունիստական կազմավորումների դեմ վարվող ռազմական ընդվզումը ։ Մի քանի անգամ անձամբ մասնակցել է մարտերին ։
AUC-ի մեթոդները տարբերվում էին վճռորոշությամբ և ծայրահեղ դաժանությամբ ։ Պարտիզանական հարձակումների և ձախ քաղաքական գործիչների դեմ ուղղված ահաբեկչական գործողությունների հետ զուգահեռ, կիրառվում էին նաև կոմունիստներին աջակցողների սպանության և հողային սեփականության խլման մեթոդները ։ Արդեն 1997 թվականին Կաստանյոն կազմակերպել և գլխավորել է ավելի քան 20 ռազմական գործողություններ։ Իրականացվել են կոմունիստական և ձախ քաղաքական գործիչների, արհմիությունների ակտիվիստների սպանություններ։ Կաստանյո Խիլի և նրա զինյալների զոհերի շարքում են Խայմե Պարդո Լեալը, Կառլոս Պիսարոն, Բերնարդո Օսան, Լուիս Սերանոն, Էկտոր Ակոստան և ուրիշներ։ Բիլ Քլինթոնի ամերիկյան վարչակազմը և Կոլումբիայի այն ժամանակվա կառավարությունը AUC-ն որակել են որպես ահաբեկչական կառույց։ Հնարավոր է, ինչ-որ մեկը կարծում է, որ ես բռնության և պատերազի մարմնավորում էր։ Ո՛չ, ես միտված եմ խաղաղության։ Ես համբերատար մարդ եմ։ Կարծում եմ, նույնիսկ շատ համբերատար։ Ինձ միշտ մեղադրում են փափկության մեջ։ Բայց ես չեմ կարող համբերատար վերաբերվել երկրի տրանսֆորմացիայի դաժան մեթոդներին, գյուղերի կործանմանը, հեղինակավոր անձանց առևանգումներին։
Կառլոս Կաստանյո Խիլ
Թմրակոնֆլիկտ։ Սպանություն եղբոր ձեռքով
Անձամբ Կառլոս Կաստանյոն դեմ էր թմրավաճառությանը ։ Սակայն կոկայինի թմրաբիզնեսով ակտիվորեն զբաղվել է նրա եղբայրը՝ Վիսենտե Կաստանյոն և AUC-ի մի քանի այլ ղեկավարներ։
Ես հենց սկզբից էլ եղել եմ թմրավաճառության խիստ քննադատներից մեկը։ Բոլոր այն մարդկանց նկատմամբ, որոնք զբաղվել են դրանով, ես նողկանքի զգացում եմ ապրում։ Պուերտո Բոյակում մեր շարքերն էր անցել մի թմրավաճառ, որը մեկ տարվա ընթացքում փչացրեց ամեն ինչ։ Ես չեմ պաշտպանի թմրավաճառների շահերի ո՛չ այսօր, ո՛չ վաղը, երբևէ։
Կառլոս Կաստանյո Խիլ
Կառլոս Կաստանյոյի հակառակորդների գլխին հայտնվել է Վիսենտե Կաստանյոն ։ Կառլոս Կաստանյոն լրագրողներին պատմելով իր ընտանիքի, հոր և եղբոր՝ Ֆիդելի մասին, ոչինչ չի ասել Վիսենտեի մասին ։ Ընդորում նա մի քանի անգամ նշել է, որ վախենում է դավաճանությունից։
2004 թվականի ապրիլի 16-ին Կառլոս Կաստանյո Խիլը սպանվել է Սանտա Ֆե դե Անտիոքիա քաղաքի մոտ՝ եղբոր թիկնապահի կողմից ։ 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ին նրա մահվան փաստը հաստատվել և փաստաթղթավորվել է։ Սակայն Կոլումբիայի բարձրագույն դատարանը դեռ 2007 թվականին բավարար չի համարել մահվան ապացույցները և ուժի մեջ պահել այն դատավճիռը, որը կայացվել էր Կառլոս Կաստանյո Խիլի դեմ ։ Սպանության համար նա դատապարտվել էր 28 տարի և երկու ամիս ազատազրկման։
Ինքնագնահատական և գնահատականներ
2001 թվականին լույս է տեսել Կառլոս Կաստանյո Խիլի «Իմ մեղքերի թողությունը» գիրքը (Mi confesión), որը հրատարակվել է լրագրող Մաուրիսիո Արանգուրենա Մոլինայի մասնակցությամբ։ Հեղինակը պատմել է մի շարք ահաբեկչությունների և հաշվեհարդարների հետ իր կապի մասին ։ Ընդունելով որոշ «ավելորդություններ»՝ Կաստանյոն հայտարարել է, որ այդ գործողություններն անհրաժեշտ էին՝ մարքսիստներից Կոլումբիան փրկելու համար ։
Ես պայքարում եմ կոլումբիացիների համար։ Իմ էթիկական հայացքները չեն ընդունում սպանությունները, բայց մերօրյա պայմաններում մարդկանց սպանությունների կանխումը, որոնց կարելի է դիտարկել որպես քաղաքացիական հասարակություն, բայց և դիտարկվում են նաև խարխլվող տարրեր, գրեթե անհնարին է։ Ես կարծում եմ, որ պարտիզանին, եթե նրան հնարավոր չէ բռնել կամ նա չի պատրաստվում հանձնվել, ապս սպանելը թույլատրելի է։ Այն առավել մեծ չափերի չարություն կառաջացներ։
Կառլոս Կաստանյո Խիլ
Կառլոս Կաստանյո Խիլի նկատմամբ վերաբերմունքը ժամանակակից Կոլումբիայում երկակի է։ Քննադատվում է հատկապես նրա ահաբեկչական գործունեությունը։ Սակայն բնակչության մեծամասնության կողմից ընդունվում է, որ Կաստանյո Խիլի գործողությունները մեծ մասամբ պայմանավորված են եղել օբյեկտիվ իրավիճակով ․ զինված հակամարտություն և պետական իշխանության թուլություն (մինչ Ուրիբեի նախագահությունը)։ Հակառակորդները նշում են AUC-ի հանցագործա-ահաբեկչական մեթոդները։ Կառլոս Կաստանյոյի կողմնակիցները նշում են նրա հայրենասիրությունը և կարծում, որ մարքսիստ պարտիզանների գործողությունների, թմրաբիզնեսի, Պաբլո Էսկոբարի և Մանուել Մարուլանդայի պարագայում դաժանությունն անխուսափելի էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Աջ ծայրահեղականներ
Տավուշի մարզի տաճարների ցանկ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան Կատեգորիա:Տավուշի մարզի հուշարձաններ
Էլեկտրայի բարդույթ
Էլեկտրայի բարդույթ, հոգեվերլուծության հասկացություն է, բարդույթ, որն առաջանում է աղջիկների մոտ, հոր և մոր հետ հարաբերություններում, էդիպյան բարդույթի համակերպը։
Համաձայն հոգեվերլուծության տեսության, Էլեկտրայի բարդույթը բնութագրվում է որպես աղջիկների անգիտակցական ձգտումը սեփական հոր, ատելությունը մոր նկատմամբ, և մրցակցությունը նրա հետ հոր ուշադրության համար, այն զարգանում է ֆալուսային զարգացման փուլում։ Բարդույթն անվանել են Արգոսի թագավոր Ագամեմնոնի դստեր՝ դիցաբանական Էլեկտրայի անունով, ով վրեժ է լուծել մորից, հոր սպանության համար։ Հասկացությունն առաջարկվել է Կարլ Գուստավ Յունգի կողմից՝ 1913 թվականին, աշխատանքի մեջ ։ Ֆրոյդը գտնում էր, որ «Էլեկտրայի բարդույթ» տերմինը ընդգծում է որդի-մայր, դուստր-հայր հարաբերությունների նմանությունը, և չնայած կարծում էր, որ էդիպյան բարդույթի տեսությունը ամբողջությամբ տարածվում է տղաների վրա, նախընտրեց խոսել երկու սեռերի էդիպյան բարդույթի մասին, իսկ «Էլեկտրայի բարդույթը» հայտարարեց անիմաստ հասկացություն, հնարավոր է դա պայմանավորված էր Յունգի հետ ունեցած կոնֆլիկտի պատճառով ։ Շատ հոգեվերլուծաբաններ այդ հասկացությունը համարում են հնացած և նախընտրում են խոսել էդիպյան բարդույթի կանացի տարբերակի մասին։
Էդիպյան բարդույթը աղջիկների մոտ
Ըստ Ֆրոյդի, աղջիկը ի սկզբանե երկու ծնողների հետ հավասարապես է կապված, սակայն հետագայում նա իր մոտ բացահայտում է առնանդամի բացակայությունը ։ Այդ բացահայտումը որոշիչ դեր է կատարում կանացի սեռականության զարգացման հարցում ։ Առաջին փուլում՝ «նախանձ առնանդամի նկատմամբ» առաջանում է սեռական հակումներ հոր նկատմամբ, ինչպես նաև նրանից հղիանալու ցանկություն։ Միևնույն ժամանակ նա թշնամաբար է տրամադրվում մոր նկատմամբ, նրան մեղադրելով իր «անլիարժեքության» մեջ ։ Ըստ Ֆրոյդի ներքինացման հանդեպ վախի բացակայության պատճառով, աղջիկները ավելի քիչ են տառապում հորը տիրելու ցանկության անիրագործելիությունից և համապատասխանաբար ավելի քիչ են զգում էդիպյան բարդույթը հաղթահարելու վճռականություն։ Արդյունքում աղջիկները կարող են երկար ժամանակ մնալ էդիպյան իրավիճակում, իսկ կանացի գերեսը մնում է ավելի քիչ զարգացած։ Միևնույն ժամանակ առնանդամ ունենալու կնոջ ձգտումը մնում է ընդմիշտ չբավարարված, նրան դատապարտելով սեփական անկատարության զգացման։
Զիգմունդ Ֆրոյդի կնոջ սեռականության զարգացման այս հայացքները վիճարկվել են բազմաթիվ հոգեվերլուծաբանների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարդույթներ Կատեգորիա:Վերլուծական հոգեբանություն Կատեգորիա:Ֆրոյդական հոգեբանություն
Արմեն Զեմանյան
Արմեն Զեմանյան , ամերիկահայ էլեկտրատեխնիկ, մաթեմատիկոս, գիտնական , ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1925 թվականի ապրիլի 16-ին, Մասաչուսեթս նահանգի Բրիջուոթեր քաղաքում ։ 1949 թվականին ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանը։ 1952-1962 թվականներին նույն համալսարանում եղել է ասիստենտ և դոցենտ, 1962-1983 թվականներին՝ պրոֆոսոր, 1983-1998 թվականներին՝ առաջատար պրոֆեսոր, 1998 թվականից՝ վաստակավոր պրոֆեսոր։
Արմեն Զեմանյան հիմնական աշխատությունները նվիրված են մաթեմատիկական անալիզին, ընդհանրացված ֆունկցիաների ինտեգրալային ձևափոխություններին, գրաֆների և անվերջ էլեկտրական շղթաների մաթեմատիկական տեսությանը, ֆիզիկայում մաթեմատիկական համակարգերի կիրառման հնարավորության հարցերին։
Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի և այլ ակադեմիաների արտասահմանյան, Էլեկտրատեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի գծով ճարտարագետների ինստիտուտի անդամ է, ինչպես նաև Դուբնայի (ՌԴ) միջազգային համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։
Պարգևատրվել է ամերիկահայ ուսանողների ընկերակցության Տիգրան Հ.Կաբակչյան մրցանակի դափնեկրով, Ռուսաստանի բնական ԳԱ Պյոտր Կապիցայի անվան, ԷԷՃԻ հոբելյանական ոսկե մեդալներով ։
Վիլեն Չարչօղլյան
Վիլեն Չարչօղլյան, հայ դիրիժոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1978)։
Կենսագրություն
Վիլեն Չարչօղլյանը ծնվել է 1934 թվականին Երևանում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան և աշխատանքի է անցել Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, որտեղ եղել է սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր, 1982 թվականից՝ նույն թատրոնի դիրիժոր ։ Չարչօղլյանի գլխավորությամբ սիմֆոնիկ նվագախումբը հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Սիրիայում, Լիբանանում և այլ երկրներում։ Երկար տարիներ եղել է նաև Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գլխավոր դիրիժորը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Դոմաշին
Դոմաշին (Домашин), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոմաշին գյուղում բնակվում էր 550 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Շիլովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Շիլովկա (Шиловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ինքնավար մարզ (ԽՍՀՄ)
Ինքնավար մարզ, պետական ինքնավարության ձև նախկին ԽՍՀՄ-ում։
Այսօր գոյությունունեն երկու ինքնավար մարզեր՝ Ռուսաստանում (Հրեական ինքնավար մարզ) և Տաջիկստանում (Լեռնա-Բադաշխանյան ինքնավար մարզ)։
Մեռնեյթ
Ընտանիք
Հայտնաբերված տարբեր կնիքների ու փորագրված թասերի մեջ Մեռնեյթը կապվել է փարավոններ Ջերի, Ջեթի ու Դենի հետ։ Հնարավոր է, որ նա եղած լինի Ջերի դուստրը, սակայն համոզիչ ապացույցներ չկան։ Որպես Դենի մայր հավանական է, որ եղած լինի Ջեթի կինը․ նրա մոր մասին տեղեկություններ չեն գտնվել ։
Նրա որդու՝ Դենի դամբարանում հայտնաբերված մի կավե կնիքի վրա փորագրված է եղել «Փարավոնի մայր՝ Մեռնեյթ» ։ Նաև հայտնի է, որ Դենի հայրը Ջեթն էր, որով հավանական է դառնում Մեռնեյթի՝ Ջեթի մեծ թագուհին լինելը։
Աբիդոսում հայտնաբերվել է մի փոքր փղոսկրյա բեկոր՝ երկու ֆիգուրների մնացորդներով․ հնարավոր է, որ դա Մեռնեյթը լինի իր որդու՝ փարավոն Դենի հետ ։
Կենսագրություն
Ենթադրվում է, որ Մեռնեյթը ղեկավար է դարձել Ջեթի մահից հետո․ նրա կրած տիտղոսը, սակայն, վիճահարույց է։ Հնարավոր է, որ Ջեթի մահվան ժամանակ նրա որդի Դենն իշխելու համար չափազանց փոքր եղած լինի, որի պատճառով Մեռնեյթը կառավարած լինի որպես ռեգենտ, մինչև Դենի չափահաս դառնալը։ Նրանից առաջ Նեյթհոտեպն է նույն կերպ կառավարել իր ամուսնու՝ փարավոն Նարմերի մահից հետո, երբ նրանց որդին փոքր է եղել կառավարելու համար։ Սա նշանակում է, որ Մեռնեյթը Եգիպտոսի առաջին արքայատոհմի երկրորդ կինն էր, որն իշխել է որպես փարավոն։
Մեռնեյթի՝ Եգիպտոսի կառավարիչ լինելու հանգամանքի ամենահզոր ապացույցը նրա դամբարանն է։ Աբիդոսում գտնվող նրա դամբարանը (Tomb Y) տարբերվում է բացառապես տղամարդկանց դամբարաններից։ Նա հուղարկավորվել է Ջեթի ու Դենի մոտ, և նրա դամբարանը նույն մասշտաբի է, ինչպես այդ ժամանակաշրջանի փարավոնների դամբարանները։ Դամբարանի մոտ հայտնաբերվել են նրա անունը կրող երկու ստելաներ, սակայն Մեռնեյթի անունն ընդգրկված չէ Նոր Թագավորության փարավոնների ցուցակներում։ Փարավոնների ցուցակ պարունակող մի կնիք է հայտնաբերվել նրա որդի Դենից հետո հայտնի երրորդ փարավոն Քաայի դամբարանում, որտեղ սակայն Մեռնեյթի իշխանությունը նշված չէ ։
Մեռնեյթի մասին այլ վայրերում հայտնաբերված վկայություններից են՝
Դամբարաններ Աբիդոսում և Սակկարայում
Աբիդոսում Մեռնեյթին պատկանող դամբարանը հայտնաբերվել է առաջին արքայատոհմին պատկանող այլ փարավոններին առնչվող տարածքում՝ Ումմ էլ-Քա՛աբում։ Տարածքում հայտնաբերվել են քարից պատրաստված երկու ստելա, որոնք դամբարանը նույնականացնում են որպես իրենը։
1900 թվականին Ֆլինդերս Պիտրին հայտնաբերել է Մեռնեյթի դամբարանն ու ելնելով դրա բնույթից ենթադրել, թե այն պատկանել է առայժմ անհայտ փարավոնի։ Դամբարանի պեղման ընթացքում հայտնաբերվել է մի ընդարձակ աղյուսապատ ստորգետնյա սրահ, շրջապատված փոքրիկ գերեզմանաշարերով, ծառաների համար նախատեսված առնվազն 40 լրացուցիչ գերեզմաններով ։
Անդրե Լամոլյա
Անդրե Լամոլյա Ագրա Գոմես (André Lamoglia Agra Gomes, ), բրազիլացի դերասան, որն առավել հայտնի է Բրազիլիայի Disney Channel-ի «Juacas» հեռուստասերիալում կատարած Ռաֆայել Սմորի, Լատինամերիկյան Disney Channel-ի «Բիա» հեռուստասերիալում կատարած Լուայի և Նեթֆլիքսի «Էլիտա» հեռուստասերիալում կատարած Իվանի դերերով։
Մեռնեյթ
Դամբարաններ Աբիդոսում և Սակկարայում
Ծառաները պետք է հանդերձյալ կյանքում սպասարկեին փարավոնին։ Տիրակալի հետ ծառաներ հուղարկավորելն առաջին արքայատոհմի փարավոնների գերեզմանների բաղկացուցիչ մասն է կազմել։ Մեծ թվով զոհաբերության միջոցներ նույնպես ներառվել են դամբարանային համալիրում, որը փարավոնին հասցեգրված ևս մեկ պատիվ էր, որը նրան հավերժական կյանքի համար ապահովել է հզոր կենդանիներով։ Առաջին արքայատոհմի այս դամբարանային համալիրը շատ կարևոր էր Եգիպտական կրոնական ավանդույթի համար և դրա կարևորությունը մեծացել է մշակույթի գոյատևմանը զուգահեռ։
Անդրե Լամոլյա
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռիո դե Ժանեյրոյում 1997 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Նա հասկացել է, որ ցանկանում է դերասան դառնալ իր ավագ եղբոր՝ Վիկտոր Լամոլիայի շնորհիվ, որն աշխատում է թատերական հարթակում։ Այդ մասին նա ասել է՝ «Ես խնդրեցի ուղեկցել ինձ, այնտեղ հետաքրքրություն առաջացավ և ծնողներիս խնդրեցի, որ ինձ թատերական դասընթացների տան» ։
Մեռնեյթ
Դամբարաններ Աբիդոսում և Սակկարայում
Դամբարանի ներսում հնագետները նաև արքայական նավակ են հայտնաբերել, որը նրան հնարավորություն պիտի տար հանդերձյալ կյանքում ճանապարհորդել արևի աստծո հետ։
Աբիդոսում գտնվել են բազմաթիվ հին տաճարներ, այդ թվում՝ Ումմ էլ-Քա՛աբ արքայական նեկրոպոլը, որտեղ հուղարկավորվել են վաղ շրջանի փարավոնները ։ Այդ դամբարանները համարվել են չափազանց կարևոր թաղման վայրեր ու հետագա ժամանակներում այդտեղ հուղարկավորվելը ցանկալի է դարձել՝ հանգեցնելով քաղաքի՝ որպես պաշտամունքային վայրի կարևորության մեծացմանը։
Սակկարայում Մեռնեյթի դամբարանն այնպիսի առանձնահատկություններ ունի, որոնք հավանաբար հաշվի են առել երրորդ արքայատոհմի շինարարները։ Սակկարայում գտնվող Մեռնեյթի գերեզմանի սովորական ուղղանկյուն պալատի ճակատային մաստաբայի մեջ թաքնված է աստիճանավանդ կառույցի հիմքը, որն իրենից ներկայացնում է կառուցման երկու տարբեր մեթոդների համադրություն։ Այն թերևս վկայում է հյուսիսային և հարավային ոճերի միաձուլման մասին, որն ի վերջո, հանգեցրել է Ջոսերի աստիճանաձև բուրգի կառուցմանը կամ ազդել երրորդ արքայատոհմի կառույցի նախագծման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի թագուհիներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Փարավոններ Կատեգորիա:Հին Եգիպտոս
Անդրե Լամոլյա
Կենսագրություն
Նա նաև միացել է «De Novo, Não» (2018) և «Eu Sou Mais Eu» (2019) ֆիլմերի դերասանական կազմին, որտեղ գլխավոր դերակատարումը ունեցել է բրազիլացի ՅուԹյուբյան բլոգեր Կեֆերա Բուխմանը։ Երկրորդ ֆիլմում մարմնավորել է միջնակարգ դպրոցի աշակերտ Վիտորին ։
2020 թվականին միացել է Disney Channel-ի լատինամերիկյան Բիա հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանի դերասանական կազմին՝ որպես գլխավոր կերպար, որտեղ մարմնավորել է Լուանի կերպարը՝ Տիագո (Ռեներ Ֆրեյթաս) մանկության ընկերոջը, որը հյուր է գալիս Բրազիլիայից և հանգրվանում է Կունստում ։ Նույն թվականին նկարահանվել է Ջուլիա Բիի իսպանալեզու «Inolvidable» երգի տեսահովակում, որտեղ կատարել է երգչուհու նկատմամբ սիրային հետաքրքրություն տածող տղայի դեր ։
2021 թվականին հայտնի է դարձել, որ նկարահանվում է Նեթֆլիքսի «Էլիտա» հեռուստասերիալում, որտեղ կատարում է Իվանի դերը ։
Բարեգործական նախագծեր
2019 թվականի ապրիլին Disney Channel-ի անունից մասնակցել է Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում անցկացված National Geographic համաշխարհային արշավին (հայտնի է որպես Nat Geo Run): Նա ոչ միայն աջակցել է նախաձեռնությունը՝ համագործակցելով միջոցառման ներկայացման գործում, այլև մասնակցել է նախագծի շրջանակներում անցկացվող արշավին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրազիլացի թատերական գործիչներ
Չճանաչված դիակ
Չճանաչված դիակ (UID, առաջացել է Unindefinite Person բառից), մարդու դիակ, որի ինքնությունը չի պարզվել ոստիկանության քննությունից և դատաբժշկական փորձաքննությունից հետո։ Հաճախ նման մարմինները ճանաչվում են մի քանի տարի կամ տասնամյակներ անց, մյուսները այդպես էլ մնում են անհայտ ։
Եթե դիակը այդպես էլ չի հաջողվել ճանաչել, ապա դրա նշման համար օգտագործվում են «Ջոն Դոու» կամ «Ջեյն Դոու» անվանումները՝ նշելով բացահայտման վայրը, օրինակ՝ Ռոք շրջանից Ջոն Դոուն (Rock County John Doe) ։
Նույնականացման խնդիրներ
Շատ դեպքերում դիակը հայտնաբերվում է մահվանից ահագին ժամանակ անց, և այդ ընթացքում դեմքի դիմագծերը էապես այլանդակվում են, ինչը դժվարացնում է վիզուալ նույնականացումը։ Մաշկի դեֆորմացիան նույնպես կարող է անհնարին դարձնել մատնադրոշմումը։ Հիմնականում տարրալուծման արագությունը կախված է շրջակա միջավայրի պայմաններից։ Երբեմն, գտնվելով ցածր ջերմաստիճանում, մարմինը կարող է գրեթե չփոխվի երկար տարիներ։ Հակառակ ազդեցությունը նկատվում է տաք շրջաններում գտնվելիս, որտեղ տարրալուծման գործընթացը տեղի է ունենում մի քանի անգամ ավելի արագ և շատ դեպքերում արագանում է միջատներից։ Երբեմն ջերմ ջերմաստիճանները մումիֆիկացնում են դիակը, ինչը բարդացնում է դրա հետազոտությունն ու մահվան ժամանակի հաստատումը։ Օրինակ է «Պարսկական արքայադուստրը». ի սկզբանե հայտարարվել էր, որ այդ մարդն ապրել է ավելի քան երկու հազար տարի առաջ, բայց հետո ավելի ստույգ հետազոտությունները պարզել են, որ այդ ամսաթիվը ակնհայտ կեղծ էր և այն մարդը, որին պատկանում է դիակը, մահացել է 1990-ականներին։ Մեկ այլ դեպքում, դիակը հայտնաբերվել է Իդար Օբերշտեյնում, 1994 թվականին, մի քանի ամիս անց մահից հետո, շնորհիվ մումիֆիկացիայի մաշկը զգալիորեն չի վնասվել, ինչը թույլ է տվել ճանաչել նրան դաջվածքների միջոցով։