cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վասիլ Իվանով Կինչև
Կենսագրություն
Իսկ արդեն 1885 թվականին Կինչևը պետական ​​կրթաթոշակ էր ստանում Խարկովի համալսարանում քիմիա ուսումնասիրելու համար։ Այստեղ, Խարկովում, Կինչևը հանդիպել է բուլղարացի պատմաբան և պետական ​​գործիչ Մարինա Դրինովին։ Շուտով նա ընդհատում է ուսումը՝ որպես կամավոր մասնակցելու սերբա-բուլղարական պատերազմին։ Պատերազմից հետո նա սովորել է քիմիական տեխնոլոգիաներ. երեք կիսամյակ Մյունխենում և երկուսը Շտուտգարտում։ 1888 թվականի սկզբին նա հիվանդացել է ռևմատիզմով և բուժման նպատակով գնացել Տիրոլ ...
1888 թվականից Կինչևը բնակվել է Արևելյան Մակեդոնիայում (որն այն ժամանակ դեռ պատկանում էր Օսմանյան կայսրությանը)։ 1888 թվականի սեպտեմբերից նա քիմիա է դասավանդել Սալոնիկի 1-ին բուլղարական գիմնազիայում (տղամարդ)։ 1891 թվականին նա դարձել է Սերսկո քաղաքի բուլղարական դպրոցի տնօրեն, 1892-1893 թվականներին` Սալոնիկի 1-ին Բուլղարական գիմնազիայի տնօրեն։ Նա ամուսնացել է Սալոնիկի կանանց գիմնազիայի ուսուցչուհի Քրիստինա Բալտաջիևայի հետ (1867 - 1893)։ 1894 թվականի մարտին Կինչևը նշանակվել է Մակեդոնիայի բուլղարական դպրոցների գլխավոր էկզարխիստ տեսուչ։ Այս պաշտոնում նա մեծ ճանապարհորդություն է կատարել Մակեդոնիայում և հարակից շրջաններում։
1897 թվականի ամռանը անխոնջ Կինչևը այցելել է Անատոլիայի բուլղարական էթնիկ կղզի։ Տեսուչը զննել է Անատոլիայի բուլղարացիների 20 գյուղեր։ Քըզ-Դերվենտում նա հաշվել է 400 բուլղարական տուն, Քոջաբունարում՝ 350, Սյուտում՝ 60, Կուբաշում՝ 100, Թեյբելենում՝ 50, Ենի-Կոյում (Նոր Սելո) 150, Մանդիրում՝ 150, Ալակաբայրում՝ 50, Կիլիկում (Իկինլիկ)՝ 50, Սիմավլայում՝ 40, Հակիպաունկոյում՝ 80, Մանաթայում՝ 100, Բայրամիչում՝ 30 (այստեղ բուլղարացիները փոքրամասնություն էին), Ստենգելկոյում՝ 60, Չաթալթաշում (Չատալտեպե)՝ 70, Ուրումչեում՝ 40, և մի շարք բուլղարական տներ Չալթիկում, Տրամայում և Մատայում։ Դժբախտաբար, Կինչևը չի կարողացել այցելել մոտակա Միխալիչ քաղաք, որը հիմնականում բուլղարական էր իր էթնիկ կազմով ... Հետդարձի ճանապարհին, Ստամբուլում, Կինչևին փորձել են սպանել և նա դժվարությամբ փրկվել է մահից։ Կինչևը և շատ բուլղարացիներ կարծում էին, որ նրան ոչնչացնելու փորձը կազմակերպել է թուրքական ոստիկանությունը։
1898 թվականին Կինչևը տեղափոխվել է Սոֆիա և անցել քաղաքական գործունեության։ Ընտրվել է ժողովրդական ժողովի պատգամավոր։ Ի պատասխան արքայազն Ֆերդինանդի ժողովրդական ժողովում (1899 թվականի նոյեմբերի 2) Կինչևը արտասանել է իր հայտնի ելույթը. «Թուրքիան և բուլղարները», որում նա կոչ է արել բուլղարացիների շուտափույթ ազգային միավորումը և Մակեդոնիայի ստրկացված բուլղարական բնակչության ակտիվ պաշտպանությունը։ Կինչևի հիմնական աշխատանքները նվիրվել են Մակեդոնիայի աշխարհագրությանը և ազգագրությանը` «Բուլղարացիների իրավիճակը Մակեդոնիայում» (1895), Սկոպյե քաղաք (1898), «Մակեդոնիա. Ազգագրություն և վիճակագրություն»(1900), Մակեդոնիայի օրիդրոգրաֆիա (1911)։ Վերջին գրքում (հետմահու հրատարակված) Կինչևը շեշտել է, որ և սլավախոս, և հռոմեացի խոսող մակեդոնացիներն իրենց անվանում են «մակեդոնացի», շրջակա ժողովուրդները նրանց նույն կերպ են անվանում։ Թուրքերն ու արնաուտները (ալբանացիներ-քրիստոնյաներ) իրենց մակեդոնացի չեն անվանում, բայց այն հարցին, թե որտեղի՞ց են նրանք` պատասխանել են. «Մակեդոնիայից» ։
1902 թվականի սկզբին Կինչևը ստանձնել է հանրային կրթության նախարարի պաշտոնը, բայց մեկ ամիս անց նրան սպանել են իր աշխատասենյակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի պատմաբաններ
Ռազմական ապստամբություն Ռուսաստանում (2023)
Ռուսաստանում ռազմական ապստամբության փորձ, որը սկսվեց 2023 թ. հունիսի 23-ի երեկոյան «Վագներ» մասնավոր ռազմական ընկերության հիմնադիր Եվգենի Պրիգոժինի հայտարարությունից հետո, որը Դաշնության պաշտպանության նախարարությանը մեղադրեց իր ճամբարներին հարվածներ հասցնելու համար, «ինչի հետևանքով բազմաթիվ զոհեր էին եղել»։
Գործողությունների ժամանակագրությունը
2023 թ. հունիսի 23-ի երեկոյան «Վագներ» մասնավոր ռազմական ընկերության հիմնադիր Եվգենի Պրիգոժինը իր տելեգրամյան ալիքներով մի քանի հայտարարություն տարածեց, նշելով՝ «Վագներ»-ը մտադիր է կանգնեցնել այն չարիքը, որը երկրի ռազմական ղեկավարության գործունեության պատճառով է ստեղծվել։ Խոսելով ՌԴ պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուի մասին՝ Պրիգոժինն ասել է, որ «կկանգնեցնեն այդ անասունին». "Մեզ ստորաբար խաբել են և փորձել զրկել մեր տները պաշտպանելու հնարավորությունից։ Մենք պատրաստ էինք զիջումների Պաշտպանության նախարարության հետ, հանձնել զենքը, լուծում գտնել, թե ինչպես ենք շարունակելու երկրի պաշտպանությունը։ Սակայն այդ ոչնչությունները չհանգստացան։""Մենք 25 հազար ենք և գնում ենք պարզելու, թե ինչու է երկրում ամենաթողություն տիրում։ Ցանկացողները կարող են միանալ։ Պետք է վերջ տալ այս այլանդակությանը։"Շատ չանցած Պրիգոժինին արձագանքեցին ՌԴ պաշտպանության նախարարությունից. "Սոցիալական ցանցերում Ե. Պրիգոժինի անունից տարածվող բոլոր հաղորդագրությունները և իբր թե ««Վագներ»-ի թիկունքային ճամբարներին ՌԴ ՊՆ-ի հասցրած հարվածի մասին» տեսանյութերը իրականության չեն համապատասխանում և տեղեկատվական սադրանք են։"ՌԴ պաշտպանության նախարարությունից նաև հայտնեցին, որ ստեղծված իրավիճակից օգտվել է ուկրաինական կողմը. "Օգտվելով Պրգոժինի սադրանքից՝ կիևյան ռեժիմը Բախմուտյան մարտավարական ուղղությունում ուժեր է կենտրոնացնում հարձակողական գործողությունների համար ։"Պրիգոժինի անունից տարածվող հայտարարությունների կապակցությամբ Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայությունը զինված ապստամբության կոչի մեղադրանքով քրեական գործ հարուցեց,- հայտնեցին Ռուսաստանի ազգային հակաահաբեկչական կոմիտեից ։
«Վագներ»-ը Ռոստովում
Իրադարձությունների մեկնարկից ժամեր անց «Վագներ»-ը՝ Եվգենի Պրիգոժինի գլխավորությամբ հայտնվեց Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Պրիգոժինը հայտարարեց Ռոստովի ռազմական օբյեկտների նկատմամբ վերահսկողության հաստատման մասին. տեղի ռազմական շտաբում Ռուսաստանի պաշտպանության փոխնախարարի ու Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալի հետ բանակցությունների ժամանակ Պրիգոժինը պահանջեց իրենց հանձնել Շոյգուին ու Գերասիմովին՝ հակառակ դեպքում խոստացավ շարժվել մայրաքաղաք։
ՌԴ նախագահի հայտարարությունը
Մոսկվայի ժամանակով ժամը 11-ին մոտ քաղաքացիներին ուղերձով դիմեց ՌԴ նախագահը։ Վլադիմիր Պուտինը տեղի ունեցածն անվանեց «հարված մեջքից երկրին և ժողովրդին», համեմատեց 1917 թ. հետ, իսկ կազմակերպիչներին դավաճանության մեջ մեղադրեց. Դիմում եմ Ռուսաստանի քաղաքացիներին, Զինված ուժերի, իրավապահ մարմինների և հատուկ ծառայությունների անձնակազմին, մարտիկներին և հրամանատարներին, որոնք այժմ կռվում են իրենց մարտական դիրքերում, հետ մղում հակառակորդի հարձակումները և դա հերոսաբար են անում. գիտեմ, այսօր գիշեր նորից խոսել եմ բոլոր ուղղությունների հրամանատարների հետ։ Դիմում եմ նրանց, ում խաբեությամբ կամ սպառնալիքով ներքաշել են հանցավոր արկածախնդրության մեջ, դրդել ծանր հանցագործության՝ ռազմական խռովության։
Այս ճակատամարտը, որում որոշվում է մեր ժողովրդի ճակատագիրը, պահանջում է բոլոր ուժերի միավորում, միասնականություն, համախմբում և պատասխանատվություն։ Երբ պետք է մի կողմ թողնել այն ամենը, ինչը մեզ թուլացնում է, ցանկացած երկպառակություն, որից կարող են օգտվել և օգտվում են մեր արտաքին թշնամիները մեզ ներսից քայքայելու համար։
Եվ ուստի այն գործողությունները, որոնք սասանում են մեր միասնականությունը, դրանք, ըստ էության, ուրացում են ժողովրդին, մարտական ընկերներին, որոնք այս պահին կռվում են ճակատում։ Սա մեջքից հարված է մեր երկրին և մեր ժողովրդին։
Հենց նման հարված հասցվեց Ռուսաստանին 1917 թ.-ին, երբ երկիրը Առաջին համաշխարհային պատերազմի մեջ էր։ Սակայն նրա հաղթանակը գողացան։ Ժողովրդի և բանակի մեջքի հետևում ինտրիգները, խառնակչությունը, քաղաքական խաղերը մեծագույն ցնցման, բանակի ավերման և պետության անկման, հսկայական տարածքների կորստի հանգեցրին։ Արդյունքում՝ քաղաքացիական պատերազմի ողբերգության։
Մենք դրա կրկնությունը թույլ չենք տա։ Կպաշտպանենք և մեր ժողովրդին, և մեր պետականությունը ցանկացած սպառնալիքից՝ այդ թվում ներքին դավաճանությունից։
Իսկ այն, ինչին առերեսվել ենք, հենց դավաճանություն է։ Անսահման ամբիցիաներն ու անձնական շահը դավաճանության հանգեցրին։ Դավաճանության և մեր երկրի, և մեր ժողովրդի, և այն գործի նկատմամբ, որի համար ուս ուսի մեր մյուս միավորումների և ստորաբաժանումների հետ կռվում և մահանում էին «Վագներ» խմբի մարտիկներն ու հրամանատարները։ Սոլեդարն ու Արտյոմովսկը, Դոնբասի գյուղերն ու քաղաքները ազատագրած հերոսները կռվում և իրենց կյանքն էին տալիս Նովոռոսիայի, ռուսական աշխարհի միասնականության համար։ Նրանց անունն ու կյանքը ևս դավաճանեցին նրանք, ովքեր փորձում են խռովություն կազմակերպել, երկիրը անարխիայի և եղբայրասպանության տանում։ Պարտության, իսկ վերջնարդյունքում, կապիտուլյացիայի։
Կրկնում եմ՝ յուրաքանչյուր ներքին խռովություն մահացու սպառնալիք է մեր պետականության, մեր՝ որպես ազգի համար։ Այն հարված է Ռուսաստանին, մեր ժողովրդին և նման սպառնալիքի դեմ Հայրենիքի պաշտպանությանն ուղղված մեր գործողությունները  կոշտ են լինելու։ Բոլոր նրանք, ովքեր գիտակցաբար ընտրել են դավաճանության ուղին, ռազմական ապստամբություն պատրաստել, շանտաժի և ահաբեկչական մեթոդների տարբերակն ընտրել, պատասխան են տալու և՛ օրենքի, և՛ մեր ժողովրդի առաջ։
Զինված ուժերը և մյուս պետական մարմինները ստացել են անհրաժեշտ հրամանները, հակաահաբեկչական բնույթի լրացուցիչ միջոցներ են սահմանվում այժմ Մոսկվայում, Մոսկվայի շրջանում, մի շարք այլ ռեգիոններում։ Նաև վճռական գործողություններ կձեռնարկվեն Դոնի Ռոստովում իրավիճակի կայունացման ուղղությամբ. այն բարդ է, փաստացիորեն խափանված է քաղաքացիական և ռազմական կառավարման մարմինների աշխատանքը։
Որպես Ռուսաստանի նախագահ և Գերագույն գլխավոր հրամանատար, որպես Ռուսաստնաի քաղաքացի կանեմ ամեն ինչ երկիրը, սահմանադրական կարգը, քաղաքացիների կյանքը, անվտանգությունն ու ազատությունը պաշտպանելու համար։
Որպես Ռուսաստանի նախագահ և Գերագույն գլխավոր հրամանատար, որպես Ռուսաստնի քաղաքացի կանեմ ամեն ինչ երկիրը, սահմանադրական կարգը, քաղաքացիների կյանքը, անվտանգությունն ու ազատությունը պաշտպանելու համար։
Ռազմական ապստամբություն կազմակերպողները, մարտական ընկերների վրա զենք բարձրացնողները դավաճանել են Ռուսաստանը և պատասխան կտան դրա համար։ Իսկ նրանց, ում փորձում են ներքաշել այս հանցագործության մեջ, կոչ եմ անում ճակատագրական և ողբերգական, անդառնալի սխալ չգործել, անել միակ ճիշտ ընտրությունը՝ դադարեցնել մասնակցությունը հանցավոր գործողություններում։
Բուրյակովկա (այլ կիրառումներ)
Բուրյակովկա, կարող է վերաբերել՝
Ջեյմս Էնջել
Ջեյմս Քրոֆորդ Էնջել (James Crawford Angel, ), ամերիկացի, ճանապարհորդ, օդաչու։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1899 թվականի օգոստոսի 1-ին, Միսուրի նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքում ։ 15 տարեկանում փախչել է տնից և մեկնել Կանադա։  Այնտեղ նրան հաջողվում է աշխատանքի անցնել Թագավորական օդային ուժերում։ Կարճ ժամանակ անց նա  ինքնաթիռի ղեկին օդ բարձրացավ ։
Ջեյմս Քրոֆորդ Էնջելը մահացել է Պանամայի մայրաքաղաքում՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Համաձայն վկայության՝ նրա դիակը կիզել են, իսկ մոխիրը շաղ տվել նրա անվան ջրվեժի վրա։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի օդաչուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ
Oh My God
«Oh My God», բրիտանացի երգչուհի Ադելի երգը։ Թողարկվել է 2021 թվականի նոյեմբերի 29-ին Columbia լեյբլում որպես երգչուհու 30 չորրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ ։ Երգը համահեղինակությամբ գրել են Ադելը և պրոդյուսեր Գրեգ Քյորստինը ։ «Oh My God»-ն ընդգրկվել է Ավստրալիայի, Իռլանդիայի, Կանադայի, Լիտվայի, Նիդեռլանդների, Նոր Զելանդիայի, Նորվեգիայի, Շվեդիայի, Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի երգերի լավագույն տասնյակներում։
Պատմություն
Երգը մասին հայտարարվել է 2021 թվականի նոյեմբերի 1-ին ։ Այն թողարկվել է որպես 30 ալբոմի հինգերորդ թրեք։ Երգի և նրա նշանակության մասին երգչուհին պատմել է, որ դա «մոտավորապես առաջին անգամն էր, երբ ես գրեթե լքեցի իմ տունը այն բանից հետո, երբ իմ անհանգստությունն ու այդ ամենը սկսեցին մեղմանալ»։ Նա բացատրել է, որ քժտւըձճւնիգ հետո վախենում էր հանդիպւըմնէ«ի քնալ Լոս Անջելեսում։ Խոսելով առաջին դեպքերից մեկի մասին, երբ նա ֆլիրտ է ունեցել իր նախկին ամուսնու՝ Սայմոն Կոնեցկիի հետ ամուսնալուծությունից հետո, նա հիշում էր, թե ինչպես ասաց. «Դուք դեմ չե՞ք։ Ես ամուսնացած եմ»։ Եվ իմ ընկերներն ասացին. «Իսկ դու ո՞չ»։ Եվ ես մտածեցի. «Օ, գրողը տանի։ Լավ, Աստված իմ» (...OK, oh my God) ։
Ալբոմի թողարկումից հետո երգը «Շաբաթվա երգ» է ընտրվել Consequence հրատարակության կողմից։ Լրագրողներ Մերի Սիրոկին և Գլեն Ռոուլին երգը բնութագրել են որպես «թարմացնող», մինչդեռ տեքստը «անկեղծ տխրությունը փոխարինում է ներքին հակամարտությամբ» ։ The Line of Best Fit-ից Դևիդ Կոբբալդը, սակայն, երգի ներառումը ալբոմի մեջ «կասկածելի» է համարել ։
Կոմպոզիցիա
Ի տարբերություն «30» ալբոմի այլ երգերի՝ «Oh My God» երգը ներառում է ավելի շատ R&B-հնչողություն։ Դրանում քննարկվում է կոնֆլիկտը «գոնե մեկ անգամ ուրախանալու նրա ցանկության» թեմայով, չնայած, կարծես, նա նախկինում գրեթե հնարավորություն չուներ դա անել ։ Երգի մեջ ուսումնասիրվում է «ինքդ քեզ ցույց տալու» ցանկության թեման և դրա հետ կապված դժվարությունները՝ սուպերաստղ լինելու համար ։ TheList.com-ից Ագնես Էրիքսոնը երգին նվիրել է հոդվածը։ Նրա համար դա «զարմանալիորեն լավատեսական երգ է այն մասին, թե ինչպես է նա առաջին անգամ ոտքի մատներն ընկղմել ռոմանտիկայի լողավազանում» ամուսնալուծությունից հետո, տեքստը ցույց է տալիս, որ պատրաստ է կրկին հանդիպումներ ունենալ անհանգստության դրվագից հետո, որը թողել է նրան «ամբողջովին կաթվածահար» ։
2021 թվականի դեկտեմբերի 4-ին սինգլը նշել է նորամուտը Hot 100-ում՝ զբաղեցնելով 5-րդ հորիզոնականը ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Պաշտոնակա տեսահոլովակը թողարկվել է 2022 թվականի հունվարի 12-ին ։
Երաժշտական Հայաստան (հանդես)
Լուսաբանում է Հայաստանում, Արցախում, Սփյուռքում և աշխարհում տեղի ունեցող երաժշտական կարևոր իրադարձությունները, Երևանի պետական կոնսերվատորիայի գործունեությունը մշակութային կյանքում, հայ և օտարազգի ճանաչված երաժիշտների ելույթները Հայաստանի և աշխարհի բեմերում, տպագրում է մշակութային կապերին, հոգևոր երաժշտությանը, արվեստին վերաբերող տեսական, քննադատական հոդվածներ, գրախոսություններ և այլ նյութեր։
Ընդգրկված է Հայաստանի բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։
Կին տիեզերագնացների ցանկ
Կին տիեզերագնացների և աստղագնացների այբբենական ցանկը, որոնք կատարել են առնվազն մեկ ուղեծրային տիեզերական թռիչք։
Վիճակագրություն
2019 թվականի մարտի 30-ի տվյալներով 63 կին տիեզերագնացներ և աստղագետներ կատարել  են  ուղեծրային տիեզերական թռիչքներ։ Ներկա դրությամբ այդ  կանանցից 5-ը կենդանի չեն (բոլորը ԱՄՆ-ից)․ Ջուդիթ Առլենը  Լորել Քլարկ և Կալպանա Չավլան զոհվել են տիեզերանավերի աղետների ժամանակ, Ջենի Բոսսն ու Սալի Ռայդը մահացել են 2012 թվականին՝  քաղցկեղից։  Մեկ այլ ամերիկացի՝ Քրիստա Մաքոլիֆը մահացել է Չելենջեր տիեզերանավի աղետի ժամանակ, չհասցնելով ուղեծրային թռիչք կատարել, այդ պատճառով նրա անունը չի գրանցվել այդ ցուցակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կին տիեզերագնացներ Կատեգորիա:Կանայք տիեզերքում
Գործ (ամսագիր, Բաքու)
«Գործ», գրական, գիտական, հասարակական, քաղաքական ամսագիր։ Տպագրվել է 1917 թվականին, Բաքվում։
Պատմություն
«Գործ» ամսագիրը հրատարակվել է Բաքվում 1917 թվականին։ Շարվածքը 26X18 սմ։ Խմբագիրը՝ Կոստանդին Կրասիլնիկյան։ Հրատարակիչը՝ Սարգիս Տեր-Ղազարյան։ Հանդեսի բոլոր համարներն ունեն Ա և Բ մասեր՝ առանձին էջակալությամբ։ Վերնագիրը, ենթավերնագրերը և հրատարակչական տվյալները՝ հայերեն և ռուսերեն։ Ունենալով գրական, մշակութային ուղղվածությունՙ ամսագիրն արտացոլել է իր ժամանակի առաջադեմ հայացքները, գրական ուղղությունները, մշակութային իրադարձությունները և հասարակական խնդիրերը։ Ամսագրում հանդես են եկել ժամանակի ակնառու գրական գործիչները, արվեստագետները, հրապարակախոսները։
Խմբագիր
Կոնստանտին Կրասիլնիկյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Այգյուն Քյազիմովա
Այգյուն Ալեսկեր ղիզի Քյազիմովա (Kazımova Aygün Ələsgər qızı, ), ադրբեջանցի երգիչուհի, կոմպոզիտոր և դերասանուհի; Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (2008); Համարվում է ժամանակակից ադրբեջանական երաժշտության ստեղծողներից ։
Կենսագրություն
Այգյուն Քյազիմովան ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 26-ին, Բաքվի Նիզամի շրջանում։ Նա ընտանիքի չորրորդ և վերջին երեխան է։ 1977 թվականին Այգյունը մտնել է թիվ 12 միջնակարգ դպրոց։ 1986 թվականին ընդունվել է Մշակութային կրթության քոլեջ։ Այդ ժամանակ Այգյուն Քյազիմովան սկսել է գործել որպես «Գայա» վոկալ գործիքային անսամբլի մենակատար ։
Այգյուն Քյազիմովան առաջին անգամ պրոֆեսիոնալ տեսարան է եկել 1988 թվականին ՝«Բաքվի աշուն» մրցույթով։ Նա մրցույթում երգեց Վագիֆ Գարայզադեի երգը։ Նա իր առաջին Գրան Պրին նվաճել է այս մրցույթում ։ Նա 1989 թվականին մասնակցել է «Jurmala-89» երգի մրցույթին ՝Լատվիայում։ Մրցույթում նա երգել է Էլդար Մանսուրովի երգը։ 1996 թվականին նա մասնակցել է Թուրքիայի Ստամբուլում անցկացվող «Թուրքվիզիոն» երգի մրցույթին։ Նա այս մրցույթում երգել է Ջավանշիր Կուլիևի երգը։
2000 թվականին նա մեծ մենահամերգն է տվել Հեյդար Ալիևի պալատում։ Նա 2001 թվականին եղել է «Տարվա երգիչ» ՝Ադրբեջանում։ 2002 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Այգյունին շնորհվել է «Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ»ի կոչում։
Մասնավորապես փոփ երգեր նվագող Այգյուն Քյազիմովան հայտնի է որպես «Փոփ Diva» անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի պարուհիներ
Հայոց լեզու և գրականություն
Հայոց լեզու և գրականություն, գիտամեթոդական ամսագիր։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
(4900) Մայմելոու
(4900) Մայմելոու (Maymelou), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունիսի 16-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իսկուշ
Իսկուշ (Искуш, Исҡуш), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 205 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոպլյասուխա
Պոպլյասուխա (Поплясуха), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրատունաց
Բրատունաց , քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։
Լյուսի Փևենսի
Լյուսի Փևենսի, Ք.Ս. Լյուիսի «Նարնիայի ժամանակագրություններ» վիպաշարի գեղարվեստական կերպար։ Լյուսին չորս Փևենսի երեխաներից ամենակրտսերն է և առաջինն է, ով գտնում է պահարանի միջով մուտքը դեպի Նարնիա «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում։ Բոլոր Փևենսի երեխաներից Լյուսին է ամենասերտ շփումն ունենում Ասլանի հետ։ Բացի այդ, բոլոր մարդկանցից, ովքեր երբևէ այցելել են Նարնիան, Լյուսիի հավատը Նարնիայի վերաբերյալ հավանաբար ամենամեծն է։ Նա թագադրվում է որպես թագուհի Լյուսի Քաջարի և իշխանակցում է Նարնիայում իր երկու եղբայրների և քրոջ հետ։ Վեպերում Փևենսիներից Լյուսին է կենտրոնական կերպարը։ Լյուսին գլխավոր կերպարն է յոթ գրքերից երեքում («Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը», «Արքայազն Կասպիանը» և «Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը»), ինչպես նաև երկրորդական կերպար է երկու այլ գրքերում («Ձին և իր տղան» և «Վերջին ճակատամարտը»)։
2005 թվականի «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» ֆիլմում Լյուսիի կերպարը մարմնավորում է Ջորջի Հենլին, նա նորից է կատարում այդ դերը նաև «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Արքայազն Կասպիանը» 2008 թվականի ֆիլմում ։ Ջորջիի ավագ քույր Ռեյչել Հենլին մարմնավորում է ավելի մեծ տարիքով Լյուսիի կերպարը առաջին ֆիլմի վերջում։ Ջորջի Հենլին Լյուսիի դերը խաղում է նաև ֆիլմաշարի երրորդ ֆիլմում՝ 2010 թվականի «Նարնիայի ժամանակագրություններ։ Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը»։
Լյուսի Փևենսիի կերպարը ոգեշնչված էր Ջուն Ֆլյուեթթով ։ Նա լոնդոնցի բարեպաշտ մի աղջիկ էր, որը 1942 թվականին իր մենաստանի կողմից տարհանվել էր Քիլնս՝ Լյուիսի առանձնատուն ։ Լյուիսը Լյուսիին անվանել է Լյուսի Բարֆիլդի պատվին, ում կնքահայրն էր Լյուիսը և ում նվիրված է «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գիրքը։ Լյուսին գրքերում նկարագրվում է շիկահեր. «Ինչ վերաբերում է Լյուսիին, նա միշտ զվարթ էր ու ոսկեմազիկ էր, և տարածաշրջանի բոլոր արքայազները ցանկանում էին, որ նա իրենց թագուհին լինի, իսկ իր ժողովուրդը կոչում էր նրան թագուհի Լյուսի Քաջարի» ։
Լյուսին չորսից ամենահավատարիմն էր և ամենամոտն էր Ասլանին։ Նա երբեք չէր դադարում հավատալ Նարնիային։ Անգլիայում գնացքի վթարի արդյունքում մահանալուց հետո Լյուսին իր եղբայրների՝ Փիթերի և Էդմունդի, ինչպես նաև Նարնիայի այլ բնակիչների հետ տեղափոխվում է Ասլանի երկիր։
Կերպար
Լյուսին Փևենսիներից ամենազգայունն է ու անձնվերը։ Հենց այդ պատճառով է նա տեսնում Ասլանին կիրճից այն կողմ «Արքայազն Կասպիան» գրքում, մինչդեռ իր եղբայրներն ու քույրը ավելի թերահավատ են և պակաս հակված կույր հավատքի։ «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում Լյուսին փոքր երեխա էր և գտնվում էր անծանոթ տանը առանց իր մորը։ Նա նաև չափազանց խոցելի էր ու զգում էր անվտանգության, հրաշքի և որևէ բանի կարիք, ինչին կարելի էր հավատալ։ Իր եղբայր Էդմունդը անգթորեն ծաղրում էր նրան Նարնիային հավատալու և «մանկական խաղեր» խաղալու պատճառով։ Երբ Լյուսին բացահայտում է, որ Էդմունդը ևս այցելել է պահարանում գտնվող աշխարհը, սակայն միևնույն է շարունակում է պնդել, որ նրանք խաղում էին, նա անչափ վիրավորվում է, քանի որ նրա հավատը մարդկայնության և իր եղբայրների ու քրոջ նկատմամբ սեփական համոզմունքների հանդեպ տատանվում է։
Լյուսին սիրում է կենդանիներին և ընկերանում է բազմաթիվ արարածների հետ։ Նա շատ է հուզվում «Արքայազն Կասպիանում», երբ բացահայտում է, որ թելմարինները ոչ միայն ներխուժել են Նարնիա, այլ նաև ճնշել են այնտեղի արարածներին, աստվածային և կիսաստվածային էակներին, որոնց շնորհիվ Նարնիան այդպիսի յուրահատուկ վայր էր։ Նրա գիշերային թափառումը անտառի միջով, նրա փափագը տեսնելու, թե ինչպես են պարում անտառային ոգիների և նորից մաս կազմում բնության և կյանքի հետ նրանց շփմանը, սիրո, հույսի ու հիասթափության այն խորը պահերից մեկն է, որին մենք մասնակից ենք լինում Լյուսիի հետ միասին իր հոգևոր ճանապարհորդության ընթացքում։ Լյուսին երբեք չի դադարում հավատալ Նարնիային, և այդ հավատը նրան քաջություն է փոխանցում։ Այդ իսկ պատճառով նա ավելի արկածախնդիր է, քան իր քույր Սյուզընը։ Լյուսին ունի մեծ ցանկություն օգնելու մյուսներին, ինչը խորհրդանշում է այն բուժիչ խմիչքը, որը նրան նվիրել էր Ձմեռ պապը և որը նախատեսված էր դրա կարիքն ունեցողների համար։ Այդ խմիչքը սակայն հարկավոր էր օգտագործել խնայողաբար։ «Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում ռազմի դաշտում Ասլանի դասն էր օգտագործել այդ ուժը առանց կողմնակալության և չկառչել իր կողմից ամենաշատը սիրվածների կարիքներից։
«Առյուծը, կախարդը և զգեստապահարանը» գրքում
Լյուսին Փևենսիներից առաջինն է հայտնվում Նարնիայում՝ անցնելով պրոֆեսորի հին առանձնատանը գտնվող կախարդական զգեստապահարանի միջով։ Լյուսիի գտած Նարնիայում հարյուրամյա ձմեռ է, և այնտեղ իշխում է Սպիտակ կախարդը՝ Նարնիայի չար ու ինքնահռչակ թագուհին։ Այնտեղ նա հանդիպում է պարոն Թումնուսին, իսկ ավելի ուշ կուղբերին։ Սակայն Նարնիա Լյուսիի երկրորդ այցելության ժամանակ, երբ նա հյուրընկալվում էր պարոն Թումնուսի տանը, այնտեղ է սողոսկում նաև իր եղբայր Էդմունդը, ում պատահաբար հանդիպում է Սպիտակ կախարդը։ Էդմունդը, ով մինչ այդ արդեն ծաղրում էր Լյուսիին «կախարդական» երկրի գոյությանը հավատալու պատճառով, շարունակեց նույն չարությամբ վերաբերվել Լյուսիին՝ ժխտելով այն փաստը, որ իրենցից որևէ մեկը եղել է Նարնիայում։ Երբ բոլոր երեխաները մտնում են Նարնիա, Էդմունդը ճողոպրում է կուղբերի տնից և գնում Սպիտակ կախարդի մոտ։
Փիթերի, Սյուզընի, պարոն և տիկին Կուղբերի հետ դեպի Քարե սեղանը ճանապարհորդության ժամանակ, նրանք հանդիպում են Ձմեռ Պապին, ով նրանց նվերներ է բաժանում։ Լյուսին ստանում է մի սրվակ լցված կախարդական հեղուկով, որը կարող է բուժել գրեթե ցանկացած վնասվածք, և փոքր դաշույն, որի օգնությամբ նա կարող է պաշտպանվել «ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքում»։ Իսկ այդ ժամանակ Էդմունդը դավաճանեց կուղբերին և միացավ սպիտակ կախարդին։ Իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ, երբ Էդմունդը մտավ զգեստապահարան հետևելով Լյուսիին, նա գայթակղվեց կախարդի տված իշխանության խոստումներով։
Լյուսին իր ուղեկիցների հետ ժամանում է Ասլանի ճամբար, իսկ ավելի ուշ՝ նույն գիշերը, նա Սյուզընի հետ մխիթարում է Ասլանին դեպի մահը տանող նրա ճանապարհին, թեև ողջ ընթացքում նրանք չգիտեին Ասլանիմ սպասվող ճակատագրի մասին։ Երկու աղջիկները նաև ականատես են լիոնւմ նրա զոհաբերության տեսարանին։ Քանի դեռ իրենց եղբայրները գնում են պատերազմի, Լյուսին և իր քույրը տեսնում են, թե ինչպես Ասլանը կյանքի է վերադառնում, և օգնում են նրան արթնացնել Սպիտակ կախարդի դղյակում քարի վերածված արարածներին։ Նրանք հանդիպում են եղբայրներին ճակատամարտի վերջում։
Քեր Փարավելում նա թագադրվում է Ասլանի կողմից որպես Նորին Մեծություն Թագուհի Լյուսի և այսպիսով դառնում Նարնիայի իշխանակիցը։ Դրանով իսկ նշանավորվում է հնադարյան մարգարեության իրականացումը և Սպիտակ կախարդի թագավորության ավարտը։ Լյուսիին կոչում են թագուհի Լյուսի Քաջարի, և Փևենսիների թագավորության ժամանակը դառնում է Նարնիայի ոսկե դարի ժամանակաշրջան։
«Արքայազն Կասպիանը» գրքում
Լյուսին (որն ասյտեղ 9 տարեկան է) «Արքայազն Կասպիանը» գրքում կրկին ճանապարհորդում է Նարնիա Փիթերի, Սյուզընի և Էդմունդի հետ։ Այս գրքում Լյուսին սկզբում միակն է, ով տեսնում է Ասլանին և նա դժվարությամբ փորձում է համոզել եղբայրներին և քրոջը, ինչպես նաև թզուկ Թրամփկինին, որ Ասլանը վերադարձել է` այսպիսով կրկնելով առաջին գրքում իր անցած փորձությունը։ Սակայն Էդմունդը հավատում է Լյուսիին և սատարում նրան, քանի որ Լյուսին ճիշտ էր նաև Նարնիայի գոյության մասին։ Ասլանը ասում է Լյուսիին, որ նա նորից փորձի և հետևի նրան միայնակ, եթե մնացածը հրաժարվեն գալ իր հետ։ Լյուսին նշում է, որ Ասլանը մեծացել է, չնայած իրականում մեծացել է ինքը։
«Լուսաբացի նվաճողը կամ ծովագնացություն դեպի աշխարհի ծայրը» գրքում
Մինչ Սյուզընը ճանապարհ է ընկնում դեպի Ամերիկա պարոն և տիկին Փևենսիների հետ, իսկ Փիթերը պարապում է պրոֆեսոր Քիրքի հետ, Լյուսին (11 տարեկան), Էդմունդը և նրանց զարմիկ Յուսթըսը հայտնվում են Նարնիայում կախարդական նկարի միջոցով։ Այս գիրքը գլխավորապես գրված է Լյուսիի տեսանկյունից։ Գրքի վերջում Ասլանը պնդում է, որ նա և Էդմունդը Սյուզընի և Փիթերի նման մեծացել են Նարնիայի հրաշքների համար։
«Վերջին ճակատամարտը» գրքում
«Վերջին ճակատամարտը» գրքում Լյուսին երկրորդական դեր է խաղում և կրկին վերադառնում է Նարնիա իր եղբայրներ՝ գերագույն թագավոր Փիթերի և թագավոր Էդմունդի, ինչպես նաև Յուսթըս Սքրաբի, Ջիլլ Փոլլի, Փոլլի Փլամերի և Դիգորի Քիրքի հետ։ Այստեղ նա դառնում է Նարնիայի ոչնչացման ականատեսը և շարունակում է ապրել Ասլանի կողմից ստեղծված նոր Նարնիայում։ Նոր Նարնիայում վերամիավորվում են բոլոր մարդիկ և կենդանիները, որոնք ապրել էին Նարնիայում իր գոյության ժամանակ։ Լյուսին նորից հանդիպում է իր հին ընկեր ֆավն Թումնուսին, և Ասլանը պատմում է նրան Անգլիայում տեղի ունեցած երկաթուղային վթարի մասին, որի արդյունքում զոհվել են Լյուսին, իր եղբայրները, ծնողները, Փոլլին, Դիգորին, Յուսթըսը և Ջիլլը։ Լյուսին, Դիգորին, Փոլլին, Փիթերը, Էդմունդը, Յուսթասը և Ջիլլը հավերժ մնում են Ասլանի հայրենիքում, իսկ Սյուզընը մնում է Երկրի վրա. նրա վերջնական ճակատագիրըն անորոշ է։
Այլ հիշատակումներ
Չնայած այն փաստին, որ «Օզ/ Հրաշքների աշխարհի ժամանակագրությունների» (The Oz/Wonderland Chronicles) 0 հրապարակման մեջ ենթադրվում է, որ Ալիսայի, Ուենդի Դարլինգը և Դորոթի Գեյլի հետ մեկ սենյակում ապրում էր նաև Սյուզըն Փևենսին, նոր հրապարակված 1 ակնարկից հետո շատ երկրպագուների կարծիքով՝ այնտեղ պետք է լիներ Լյուսին։
Նա հայտնվում է նաև 2007 թվականի «Էպիկական ֆիլմում»։ Նրան մարմնավորել է Ջեյմա Մեյսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քլայվ Սթեյփլս Լյուիս Կատեգորիա:Գեղարվեստական գրականություն Կատեգորիա:Նարնիայի ժամանակագրություններ Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Լեոպոլդ Գմելին
Լեոպոլդ Գմելին, գերմանացի քիմիկոս։ Տայդելբերգի համալսարանի պրոֆեսոր (1814-1851 թվականներին)։
«Տեսական քիմիայի ձեռնարկ» գրքում շարադրել է անօրգանական և օրգանական քիմիայի այն ժամանակ հայտնի բոլոր փորձնական տվյալները։ Գլեմինը մահից ևետո այդ տեղեկատուի անօրգանական քիմիան ընդգրկող հատվածը բազմիցս վերամշակվել և հրատարակվել է։
Ացետիլեն
Ացետիլեն (էթին), չհագեցած ածխաջրածին C2H2։ Ածխածնի ատոմների մեջ կա եռակի կապ։ Ալկինների շարքի առաջին անդամն է։
Ֆիզիկական հատկություններ
Նորմալ պայմաններում անգույն, օդից թեթև գազ է։ Մաքուր 100 % ացետիլենը հոտ չունի։ Տեխնիկական ացետիլենը պարունակում է խառնուրդներ, որոնք ացետիլենին տալիս են յուրահատուկ հոտ։ Ջրում քիչ լուծելի է, լավ է լուծվում ացետոնում։ Եռման ջերմաստիճանը −83,6 °C: Եռյակ կետը՝ −80,55 °C ջերմաստիճանի, 961,5 մմ սնդիկի սյան ճնշման պայմաններում։ Կրիտիկական կետը՝ 35,18 °C ջերմաստիճանում, 61,1 մթնոլորտ ճնշման պայմաններում։ Ացետիլենի հետ շփման մեջ մտնելիս պետք է շատ զգույշ լինել։ Հարվածից կարող է պայթել մինչև 500 °C տաքացնելիս կամ սենյակային ջերմաստիճանում մինչև 1,4 մթնոլորտ սեղմելիս։ Ացետիլենը օդում կարող է այրվել ամենափոքր կայծից, անգամ ձեռքերի շփումից։ Ացետիլենի տեղափոխման համար օգտագործում են հատուկ տարաներ։ Ացետիլեն հայտնաբերվել է Ուրան և Նեպտուն մոլորակներում։
Քիմիական հատկություններ
Ացետիլենին բնորոշ է միացման ռեակցիաները։
Ացետիլենը ջրի հետ, սնդիկի աղերի ներկայությամբ, փոխազդելիս, առաջանում է քացախալդեհիդ(Կուչերովի ռեակցիա)։ Թթվածնի միջավայրում այրելիս, ջերմաստիճանը հասնում է մինչև 3150 °C: Ացետիլենը ունակ է պոլիմերվելու։ Բացի այդ ացետիլենում ջրածնի ատոմները պրոտոնի տեսքով կարող են առանձնանալ։
Ստացում
Լաբորատորիայում ացետիլեն ստանում են կալցիումի կարբիդի և ջրի փոխազդեցությունից։
Ստանում են նաև մեթանի դեհիդրումից՝ t>1400 °C
Գրականություն
Կատեգորիա:Ալկիններ
Էդիվեռե
Էդիվեռե (Edivere), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իլուկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իլուկա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուին
Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուին (Ursula Kroeber Le Guin, ), ամերիկացի հանրահայտ գրող, գրաքննադատ։ Համարվում է ժամանակի ամենանշանավոր և հեղինակավոր ֆանտաստ գրողներից մեկը։
Կենսագրություն
Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինը ծնվել է 1929 թ. հոկտեմբերի 21-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի Բերկլի քաղաքում։ Նրա հայրն ականավոր ամերիկացի ազգագրագետ Ալֆրեդ Կրյոբերն էր, իսկ մայրը գրող Թեոդորա Կրյոբերը։ Ուսանել է Հարվարդի համալսարանի Ռեդկլիֆ քոլեջում, այնուհետև Կոլումբիայի համալսարանի մագիստրատուրայում՝ մասնագիտանալով միջնադարյան ռոմանական գրականության մեջ։ 1953 թ. Փարիզում ամուսնացել է ֆրանսիական ծագմամբ ամերիկացի Չարլզ Լե Գուինի հետ։ 1958 թ. ամուսնու հետ միասին բնակություն է հաստատել ԱՄՆ-ի Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում։ Նա ունի երկու դուստր և մեկ որդի։
Ստեղծագործություններ
Լե Գուինն իր առաջին պատմվածքը գրել է 11 տարեկան հասակում և ուղարկել «Astounding Science Fiction» ամսագրին, որը սակայն հրաժարվել է այն հրատարակել։ Նրա վաղ շրջանի ստեղծագործությունները նվիրված են Օրսին անունը կրող հնարված աշխարհին, որոնք չեն վերաբերում Գիտական ֆանտաստիկայի և ֆենտեզիի ժանրերին։ Այս ստեղծագործությունները լույս են տեսել հետագայում, երբ գրողն արդեն հռչակ էր ձեռք բերել, որպես ֆանտաստ գրող։ Լե Գուինի ստեղծագործությունները մյուս ֆանտաստ գրողներից հիմնականում տարբերվում են հումանիտար թեքումով. նա մեծ ուշադրություն է հատկացնում սոցիոլոգիական և ազգագրական խնդիրների քննարկմանն ու վերլուծմանը։ Այս առումով առանձնապես հիշատակելի են նրա «Հայնյան շարքի» մեջ մտնող ստեղծագործությունները։ Գրողի բոլոր ստեղծագործությունները, չնայած դրանց ֆանտաստիկ բնույթին, մարդ անհատի մասին են, նա հիմնականում քննում է տարբեր մշակույթների փոխթափանցման հարցերը՝ այսպիսով ընթերցողին հնարավորություն տալով այլ տեսանկյունից դիտել մարդկային հասարակությանը հուզող խնդիրները։ Այս երևույթն իր ամենավառ դրսևորումն է գտել հատկապես նրա «Խավարի ձախ ձեռքը» վեպում, որտեղ հեղինակը քննարկում է սեռերի փոխհարաբերությունների խնդիրները։ Լե Գուինն իր ստեղծագործություններում փորձում է տալ մարդ անհատի հոգեկան զարգացման պատկերը և վերլուծում այդ զարգացմանը բնորոշ հիմնահարցերը։ Այս առումով շատ հետաքրքիր է արդեն ֆենտեզիի ժանրի դասական դարձած նրա «Երկրածովյան» շարքը, որն անկասկած նորարարություն էր ֆենտեզիի ժանրում, որտեղ մինչ այդ գերիշխում էր տոլկինյան պոետիկան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Նակշբանդիականություն
Նակշբանդիականություն (نقشبندية‎՝ նակշբանդիյյա) սուֆիական գլխավոր հոգևոր դպրոցներից՝ տարիկաթներից մեկն է և իր տեսակի մեջ միակն է, որի հոգևոր ժառանգության շղթան հանգում է Մուհամմադ մարգարեին։
Պատմություն
Նակշբանդիականություն տարիկաթը ձևավորվել է Միջին Ասիայում։ Դրա գաղափարական հիմքը այսպես կոչված Խոջագան կամ «Մեծ Վարպետների ավանդույթ»-ն էր, որն այդ տարածքում ձևավորվել էր դեռևս տասներեքերորդ դարում։ Նակշբանդիականությունը այստեղից տարածվեց տարբեր ուղղություններով՝ մինչև Չինաստան, Հնդկաստան և Թուրքիա։ Հնդկաստանում ստեղծվեց մուջադիդիան (جدید՝ նոր բառից)՝ Նակշբանդիյայի կարևոր ճյուղավորումը։ Այս ուղղության ներկայացուցիչները բավականին ակտիվ քարոզչական գործունեություն էին ծավալում՝ իրենց անդամներին ուղարկելով այլ երկրներ՝ տարիկաթի գաղափարները քարոզելու։ Մուջադիդիյայից առանձնացավ խալիդիան և հետագայում տարածվեց գլխավորապես Օսմանյան կայսրությունում և հարակից երկրներում։
Նակշբանդիականությունը իր անվանումն ստացել է տասնչորսերորդ դարում Բուխարա քաղաքում բնակվող սուֆի Բահաուդին Նակշբանդի անունից։ «Նակշբանդ» անունը հետագայում գրված աղբյուրներում տարբեր կերպ է ստուգաբանվում։ Որոշ հեղինակներ նշում են, որ այդ անուն գալիս է նրա հոր արհեստի անվանումից, ով ասեղնագործող էր։ Այլ աղբյուրներ «Նակշբանդ» բառը ստուգաբանում են որպես լուռ, անխոս, ինչով էլ բացատրում են Նակշբանդիականությունին բնորոշ գծերից մեկը՝ լուռ զիքրը(ذكر՝ Ալլահի անվան անընդմեջ կրկնությունը մտքում)։
Բահաուդին Նակշբանդը ծնվել է 1318 թվականին Բուխարայի մոտ գտնվող Ղասր-է-Հինդուան (Հնդիկների ամրոց) բնակավայրում։ Նրան որդեգրում է Բուխարայի հայտնի կրոնական գործիչներից մեկը՝ Խոջա Մուհամադ Սամասին։ Նա Բահաուդին Նակշբանդի կրթությունը վստահում է իր մերձավորներից մեկին՝ Ամիր Քուլալին, ով տարիկաթի ժառանգական շղթայում՝ «սելսելե»-ում (سلسلة՝ շղթա) անմիջապես նախորդում է Նակշբանդին։ Բուխարայի բնակիչները Բահաուդին Նակշբանդին համարում են իրենց հովանավոր սուրբը։
Թեև տարիկաթը իր անվան համար պարտական է վերոհիշյալ գործչին, նրա պատմության մեջ եղել են դեմքեր, ովքեր ավելի կարևոր դեր են խաղացել տարիկաթի կայացման և ծավալման գործում։ Նրանցից էր Աբդուլխալիդ Գիջդուվանին, ով մշակել է Նակշբանդիականությունյի գլխավոր դրույթներից ութը։ Մեկ այլ նշանավոր գործիչ էր Ուբայդուլլահ Ահրարը, ում եռանդուն ջանքերի շնորհիվ տասնհինգերորդ դարում տարիկաթը ձեռք բերեց տնտեսական հզորություն և քաղաքական ազդեցություն Միջին Ասիայում։ Այլ նշանավոր գործիչներից էին Մուհամադ Փարսան, Յաղուբ Չարխին, Ալաուդին Աթթարը և այլք։
17-րդ դարի սկզբին Ահմադ Սիրհինդին Հնդկաստանում հիմնեց նակշբանդիականության նոր ուղղությունը՝ մուջադիդիան։ Շուտով այս նոր ուղղության ներկայացուցիչները մեծ ազդեցություն ձեռք բերեցին Հնդկաստանի տիրակալների՝ Մեծ Մողոլների արքունիքում։ Սակայն նրանք իրենց գործունեությունը չսահմանփակեցին Հնդկաստանում։ Սկսած հենց հիմնադրից՝ Ահմադ Սիրհինդիից, մուջադիդիայի առաջնորդներն իրենց աշակերտներին ուղարկում էին տարբեր երկրներ՝ քարոզչական գործունեություն ծավալելու նպատակով։ Վերջիններս էլ իրենց եռանդուն աշխատանքի շնորհիվ կարողանում էին հաճախ դուրս մղել այդ տարածքներում արդեն իսկ գործող բուն Նակշբանդիականության միաբանությունները։
Այսպիսի քարոզիչներից էր նաև ազգությամբ քուրդ Մավլանա Խալիդը (Շահրազուրի)։ 1811 թվականին նա իր հայրենի Սուլեյմանիա քաղաքից մեկնեց Դելի և մեկ տարի տեղի մուջադիդիա միաբանությունում անցկացնելով՝ վերադարձավ հայրենիք, սակայն նրան թշնամաբար ընդունեցին Սուլեյմանիայում արդեն իսկ գործող սուֆիական մեկ այլ միաբանության՝ ղադիրիայի առաջնորդները։ Խալիդը ստպված մեկնեց Բաղդադ, ապա Դամասկոս, որտեղ և մահացավ։ Խալիդի գործունեությունը նոր շունչ տվեց Օսմանյան կայսրությունում նակշբանդիականության ծավալմանը, թեև այն այդտեղ էր ներթափանցել դեռևս տասնհինգերորդ դարում։ Խալիդ գաղափարապես քիչ բան փոխեց, սակայն քարոզչական ահռելի աշխատանք ծավալեց, ինչի պատճառով տարիկաթը սկսեցին կոչել նաև նրա անունով՝ խալիդիա։
Այժմ Նակշբադիա տարիկաթը տարածված է ամբողջ աշխարհով մեկ՝ ներառյալ Ամերիկան և Եվրոպան։ Հնդկաստանում Նակշբանդիները գործուն մասնակցություն են ունեցել Մեծ Բրիտանիայի դեմ ուղղված հակաիմպերիալիստական պայքարին։ Սիրիայում Նակշբանդիականությունյի առաջնորդ Ահմադ Քուֆթարուն միաժամանակ երկրի գլխավոր մուֆտին էր։ Նակշբանդիականությունը մեծ ազդեցություն ունի նաև Թուրքիայում։ Չնայած 1925 թվականին Մուստաֆա Քեմալի կողմից սուֆիական բոլոր տարիկաթները արգելվեցին, Նակշբանդիականությունը կարողացավ պահպանել իր գոյությունը և արդեն քսաներորդ դարի 70-ականներից սկսեց ակտիվ մասնակցություն ցուցաբերել երկրի քաղաքական կյանքին։ Դրա հիմնադիրը ազդեցիկ գործիչ Զահիդ Քոթքուն էր, ով ղեկավարում էր կրթական և տեղեկատվական մի հիմանրկություն, որ իր շուրջն էր համախմբում թուրքական վերնախավի կրոնական տրամադրվածություն ունեցող գործիչներին։ Ուզբեկստանում, որտեղ և ծագել է տարիկաթը, այն նոր վերածնունդ ապրեց ԽՍՀՄ-ի անկումից հետո։ Միաբանության Տաշքենդի ճյուղավորումը լոյալ տրամադրվածություն ունի երկրի իշխանության հանդեպ, ինչը չի կարելի ասել Ֆերգանայի հովտում գործող խմբավորումների մասին, որոնք աշխարհիկ կարգերի հակառակորդներ են։
Գաղափարախոսություն
Սուֆիական տարիկաթները ձևավորվել են 12-րդ դարում, սակայն իրենց հեղինակությունն ավելի բարձրացնելու նպատակով դրանց ղեկավարները կազմում էին ժառանգական շղթաներ (սելսելե), որոնք հանգում էին Մուհամմադ մարգարեին և իրենց մեջ ներառում էին իսլամի պատմության նշանավոր դեմքերին՝ սկսած իմամներից, վերջացրած նշանավոր միստիկներով։ Դիցուք այս շղթաներին բնորոշ հատկանիշներից է անախրոնիզմը։ Ըստ աղբյուրների՝ Խոջագան ավանդույթին նախորդող շրջանում եղել է ոչ թե մեկ, այլ երեք ժառանգական շղթա։ Դրանցից առաջին երկուսը, ծագելով Մուհամմադից, անցնում է Ալիին, ում, ըստ ավանդության, Մուհամմադը փոխանցել էր իր էզոթերիկ գիտելիքները։ Շղթաներից առաջինը, որ սովորաբար անվանվում է Ոսկե շղթա, Ալիից անցնում է երրորդ իմամ Հուսեյնին, ապա Ջաֆար ալ-Սադիկին, հետո իմամ ար-Ռիզային և հանգում սուֆիզմի բաղդադյան դպրոցի ներկայացուցիչ Մարուֆ ալ-Կարխիին։ Երկրորդ շղթան նույնպես հանգում է Կարխիին, սակայն, ի տարբերություն առաջինի, ներառում է նշանավոր միստիկ Հասան ալ-Բասրիին, ով համարվում է սուֆիի նախատիպը։ Երրորդ շղթան բավականին յուրահատուկ է։ Սկսելով Մուհամմադից՝ այն անցնում է ոչ թե Ալիին, այլ Աբու Բաքրին։ Աբու Բաքրից սկսվող ժառանգական շղթայի առկայությունը հատուկ ընդգծում է Նակշբանդիականությունյի ուղղափառ սուննի կողմնորոշումը։ Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ Աբու Բաքրի շղթայում ներառված են «հարբած միստիցիզմի» ներկայացուցիչներ Բայազիդ Բիսթամին և Սալման ալ-Ֆարիսին, մինչդեռ Ալիից սկսվող երկրորդ շղթան ներառում է «սթափ միստիցիզմի» ներկայացուցիչներին, մասնավորապես Ջունայդ ալ-Բաղդադիին։ Այս բոլոր երեք շղթաները վերջիվերջո հանգում է նշանավոր սուֆի Աբու Ալի Ֆարմադիին, ապա անցնում Յուսուֆ Համադանիին, ում հաջորդում է Խոջագան ավանդույթի հիմնադիր Աբդուլղադիր Գիջդուվանին։ Այս ավանդույթը սկիզբ է առնել 13-րդ դարում Միջին Ասիայում։ Սկզբնապես այն կազմակերպված կառույց չի եղել. տարբեր բնակավայրերում գործել են առանձին խմբեր, որոնք հաճախ որդեգրել են տարբեր ծիսակարգեր և տարբեր կերպ են մասնակցել հասարակա-քաղաքական կյանքին։ Դրանցից մեկին հետագայում անդամակցում է Բահաուդին Նակշբանդը, ում աշակերտների, հատկապես Ուբայդուլլա Ահրարի ջանքերով Նակշբանդիականությունը կայանում է որպես կազմակերպված միավոր։
Նակշբանդիականությունյին բնորոշ է նաև սուհբայի (صحبة) գաղափարը, այսինքն որևէ մեծ վարպետին ուղեկցելը։ Սա համարվում է էզոթերիկ գիտելիք ստանալու լավագույն միջոցը։ Կա նաև ռաբիթայի գաղափարը, ինչը նշանակում է վարպետի պատկերը գամել սրտին։ Անհրաժեշտ է սակայն նշել, որ այս գաղափարախոսությունը քարացած վիճակում չի մնացել։ Հետագայում տարբեր պատճառներով դրանք փոփոխվել են կամ հարստացել է նոր սկզբունքներով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սուֆիզմ Կատեգորիա:Սուննի իսլամ Կատեգորիա:Կրոնական շարժումներ Կատեգորիա:Կրոնական փիլիսոփայություն
Բնական գիտությունների էլեկտրոնային ամսագիր
Բնական գիտությունների էլեկտրոնային ամսագիր, ամսագիրը տեղադրված է օնլայն ԱՄՆ EBSCO հրատարակչությունում։ Գիտական հոդվածները տպագրվում են անգլերեն լեզվով, ներկայացման ձևերը համապասխանում են ընդունված միջազգային ստանդարտներին։
Աղբյուր
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ գիտական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական էլեկտրոնային թերթեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Անդրեաս Ռյուդիգեր
Անդրեաս Ռյուդիգեր (Andreas Rüdiger, ), գերմանացի փիլիսոփա, Քրիստիան Թոմազիուսի աշակերտը։ Փիլիսոփայության դասախոսություններ է կարդացել Հալլեի և Լայպցիգի համալսարաններում։
Կենսագրություն
Ռյուդիգերը՝ ծնողների չքավորության պատճառով 14 տարեկան հասակում է դպրոց գնացել։ Այնուհետև սովորել է Հերայի գիմնազիայում։ 1692 թվականին փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն է ուսումնասիրել Հալլեի համալսարանում։ Միաժամանակ Քրիստիան Թումազիուսի մոտ աշխատել է որպես տնային ուսուցիչ։ 1695 թվականի հիվանդության պատճառով կիսատ է թողել ուսումը, իսկ 1696 թվականին աստվածաբանության ուսումնասիրությունը շարունակել է Իենի համալսարանում։ Մեկ տարի հետո սկսել է ուսումնասիրել բժշկություն և իրավունք Լայպցիգի համալսարանում։ 1700 թվականին Ռյուդիգերը ստացել է Լայպցիգի համալսարանի փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան և սկսել է կարդալ առաջին մասնավոր դասախոսությունները ։ 1707 թվականին տեղափոխվել է Հալլե։ 1712 թվականին վերադառնում է Լայպցիգ, զբաղվում բժշկությամբ և կարդում դասախոսություններ։ 1716 թվականին դառնում է Սաքսոնիայի կուրֆյուրստի խորհրդականը և պալատական բժիշկը, սակայն շուտով իրեն ամբողջությամբ նվիրում է դասավանդմանը և գրքեր գրելուն։
Փիլիսոփայություն
Ռյուդիգերը՝ որպես փիլիսոփա, էկլեկտիկ էր, նա հանդես է եկել Գոթֆրիդ Լայբնիցի և Քրիստիան Վոլֆի որոշ դրույթների դեմ (օրինակ, բնածին գաղափարների ուսմունքի դեմ, նախասահմանված ներդաշնակության) և պնդում էր, որ հոգին տարածական է և, որ բոլոր պատկերացումները ծագում են զգայություններից։
Ռյուդիգերի ողջ փիլիսոփայության հիմքը աստծո մասին պատկերացումն է։ Աստված իր կամքն է թելադրում մարդկանց որպես օրենք․ առաքինի են այն մարդիկ, որոնք իրագործում են այդ կամքը ։ Աստծո գոյության և հոգու անմահության նկատմամբ վստահությունը հարկավոր է քաղել ոչ թե հայտնություններից, այլ ինքն իրեն տրված բանականությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:18-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ
Վարդանոց
Վարդանոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Բուրյակովոե (այլ կիրառումներ)
Բուրյակովոե, կարող է վերաբերել՝
Սուրբ Թերեզայի դեղնուցներ
Սուրբ Թերեզայի դեղնուցներ (Yemas de Santa Teresa), ինչպես նաև Ավիլայի դեղնուցներ (Yemas de Ávila), իսպանական խոհանոցի հայտնի ուտեստ։ Ի սկզբանե գալիս է Ավիլա քաղաքից, իսկ այժմ կարելի է ուտեստը համտեսել ողջ երկրում։ Փոքրիկ դեղին գնդակներ, ինչպես օրինակ՝ բլիթները։ Ըստ մի վարկածի, ուտեստի պատմությունը կապված է Ավիլա քաղաքում Սուրբ Թերեզայի կառուցած վանքի հետ, մյուս ապրանքատեսակը ծագել է ավելի ուշ Ավիլայում։ Երբ Սուրբ Թերեզան հարում էր դեղնուցները (սովորաբար մի պղնձե ամանի մեջ), շատ հաստ շաքարի օշարակի հետ խառնում էր դարչին և կիտրոնի հյութ, ապա խառնուրդը եփում էր։ Սառեցված զանգվածից կազմում էր գնդեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Կաստիլիայի և Լեոնի խոհանոց
Իսկուշտա
Իսկուշտա (Искушта, Исҡушты), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 291 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Դիսպանսեր
Դիսպանսեր (, от dispensaire, հանգում է dispenso «տարածում եմ»), հատուկ բժշկական հաստատություն, որը մարդկանց որոշակի խմբերի բժշկական օգնություն են ցուցաբերում և հսկում են իրենց առողջական վիճակը։
Հայտնաբերում են հիվանդներին և փորձում են կանխել հիվանդությունը վաղ փուլում կատարելով հետազոտություններ։ Նախ նրանց հետազոտում են և ցուցաբերում որակյալ բուժօգնություն։ Ցուցաբերում են ակտիվ հսկողություն հաշվառված հիվանդների համար։ Աշխատանքային պայմանների մանրամասն ուսումնասիրումը հիվանդների կենցաղը և սանիտարահամաճարակաբանական կայանների հետ գործոնների վերացում, որ վնասակար ազդեցություն ունեն նրանց շրջապատող մարդկանց՝ ընտանիքի անդամների, ինչպես նաև նրանց հետ աշխատողների վրա ։
Դիսպանսերի տեսակները
Ռուսաստանում կան դիսպանսների հետևյալ տեսակները.
Դիսպանսեր
Դիսպանսերային համակարգում որպես կանոն, նախատեսվում է պոլիկլինիկական բաժանմունք, հիվանդանոց, ախտորոշիչ բաժանմունքներ (լաբորատորիա, բուժման սենյակ և այլն)։ Որպեսզի ավելի ռացիոնալ լինի բժշկական օգնության կազմակերպությունները ցածր էներգիայի դիսպանսերներ, որում աշխատում են 2-4 բժիշկ, խորհուրդ է տրվում դիմել մասնագիտացված բաժանմունքների (կաբինետներ) կենտրոնական հիվանդանոցներում և քաղաքային պոլիկլինիկաններում։
Պատմություն
Մոսկվայում առաջին դիսպանսերները բացվել են 20-րդ դարի սկզբին տուբերկուլյոզով տառապող հիվանդների համար։ Այսպիսով 1904 թվականի «կանանց հոգատարությունը աղքատների նկատմամբ» Սուրբ Սոֆիայի հիվանդանոցում բացվեց տուբերկուլյոզի դիսպանսեր։ Հաջորդ 9 տարիների ընդհացքում «Ժողովրդական առողջության պահպանման ռուսական ընկերություն» Մոսկվայում արդեն 4 նման դիսպանսեր է կազմակերպել։ Առաջին վեներական դիսպանսեր Ռուսաստանում 1921 թվականից է սկսել իր պատմությունը։ Նրանց շենք է հատկացվել Պետրովայում, հետաքրքիր է որ Մոսկվայում 1924 թվականին բացվել է առաջին հոգեկան դիսպանսերընաշխարհում (1928 թվականին վերանվանվել է նյարդահոգեբուժական կանխարգելման գիտահետազոտական ինստիտուտ) ։ Այսօր Մոսկվայում գործում են մի քանի տասնյակ դիսպանսերներ՝ բժշկա-ֆիզկուլտուրային, մաշկաբանության, նարկոլոգիական, ուռուցքաբանական, հակատուբերկուլյոզային, նյարդահոգեբուժական և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բժշկական հիմնարկություններ
Պոպլյատինո
Պոպլյատինո (Поплятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
(4901) Օ Բրիայն
(4901) Օ Բրիայն (O Briain), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 3-ին Մասարու Արաիի և Հիրոսի Մորիի կողմից Յորիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,274776 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,844 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7055 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1253,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287274 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,64° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասարու Արաիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Մորիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժակո Վան Դորմալ
Ժակո Վան Դորմալ (Jaco Van Dormael, ), բելգիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Հայտնի է հատկապես նրա Պարոն ոչ ոք ֆիլմը։
Կենսագրություն
Սովորել է Բրյուսելի Թատրոնի և կինոյի ուսումնարանում։ Այդ ընթացքում նրա նկարահանած կարճամետրաժ Maedeli la brèche (1981 թ․) ֆիլմը արժանացել է ուսանողական Օսկար մրցանակի։ Առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Հերոս Տոտոն» (Toto le héros, 1991 թ․) Կաննի կինոփառատոնում ստացել է Ոսկե տեսախցիկ մրցանակը։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը, ով ինքն իրեն Տոտո է անվանում, վերհիշում է իր կյանքի իրական ու մտացածին պատմությունները։ Նա համարում է, որ ապրել է ոչ իր ճակատագրով, այլ ուրիշի, քանի որ որպես ծծկեր երեխա նրան փոխել են ոմն Ալֆրեդ Կանտի, ով դրանով տիրացել է իր կյանքին։