cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թունիսի պատմությունը ֆրանսիական լծի տակ
Քաղաքական պայքար
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Հաբիբ Բուրգիբայի և Սալահ բեն Յուսուֆի ղեկավարությամբ վերածնվեց Նեոդեստուր կուսակցությունը։ Բուրգիբան արդեն ապահովել է ազգային արհմիության՝ Թունիսի ընդհանուր արհմիության (UGTT) աջակցությունը։ Դա Համադաշնության Թունիսի արհմիությունների կարճատև կազմակերպության (CGTT) իրավահաջորդն էր, որը ֆրանսիացիները ջախջախեցին 1924 թվականին ։ 1940-ական թվականներին Ֆարհատ Խաչեդը հետևեց CGTT-ի առաջնորդությանը և կազմակերպեց UGTT-ն, որը ազգայնական էր և կապ չուներ կոմունիստների գլխավորած ֆրանսիական CGT արհմիության հետ։ Շուտով UGTT-ն ամուր դաշինք կնքեց Neo-Dustour-ի հետ ։ Որպես կուսակցության գլխավոր քարտուղար՝ Բեն Յուսուֆը վարում էր այն բոլոր թունիսցիների համար բացելու քաղաքականությունը։ Նա դաշինքներ ստեղծեց խոշոր առևտրային շահերի հետ՝ Զեյթունա մզկիթի ակտիվիստների և բեկի աջակցությունը վայելող համաարաբական խմբերի հետ ։
1950 թվականին Փարիզում Բուրգիբան ֆրանսիական կառավարությանը ներկայացրեց աստիճանական անկախության ծրագիր ։ Ֆրանսիացիները, ի վերջո, անցան սահմանափակ բարեփոխումների, օրինակ, երբ ազգայնականը կստանար օրենսդիր խորհրդում տեղերի կեսը, իսկ մյուս կեսը կմնար ֆրանսիացի վերաբնակիչներին։ 1954 թվականի ընթացքում զգալի առաջընթացի բացակայության պատճառով թունիսցիների զինված խմբերը, որոնք կոչվում էին ֆելագա, սկսեցին հավաքվել և իրականացնել ֆրանսիական տիրապետության դեմ դիմադրության գործողություններ՝ սկսած լեռներում հարձակումներից ։
Թունիսցիներն իրենց ազգային պայքարը համակարգում էին Մարոկկոյի և Ալժիրի անկախության շարժումների հետ, թեև Թունիսը կարծես ավելի լավն էր իր ազգայնական ուժերը մոբիլիզացնելու առավել նուրբ կետերում։ Մարոկկացի պրոֆեսոր Աբդուլլահ Լարուին ավելի ուշ գրեց Մաղրիբի երեք տարբեր երկրներում անկախության շարժումների սոցիալական և պատմական նմանությունների մասին ։
Ներքին հակամարտություններ
Ֆրանսիայի հետ Թունիսի հետագա բանակցությունների ընթացքում հակամարտություն բռնկվեց Neo-Destour-ի հակառակորդ առաջնորդների միջև։ Հաբիբ Բուրգիբան առավելություն տեսավ միջանկյալ ինքնավարություն ընդունելու մեջ՝ նախքան լիարժեք անկախության վերջնական մղումը։ Սալահ բեն Յուսուֆը պահանջեց ոչ պակաս, քան անհապաղ լուծում վերջնական մրցանակի համար։ Շարժման վերահսկողության համար հաջորդած քաղաքական մրցավեճում Բուրգիբային հաջողվեց լավագույնս հաղթել Բեն Յուսուֆին, որն ի վերջո հեռացվեց Նեոդուստուրից։ Այնուհետև նա մեկնել է Թունիսից՝ բնակություն հաստատելու Կահիրեում.
Վերջնական բանակցություններ
Ի վերջո, բախվելով Վիետնամի Dien bien Phu-ում միաժամանակյա պարտությանը և Ալժիրում հեղափոխության վերելքին, Ֆրանսիան համաձայնեց Թունիսում պրոտեկտորատի ավարտին։ Անկախության համար տասնամյակներ տեւած պայքարում նեոդեստուրների առաջնորդները կարողացան մանևրել և նրբանկատորեն ձեռք բերել Թունիսի անկախությունը  ։
Ֆրանսիայի դուրսբերումը
Թունիսում Ալբերտ Մեմմին ավելի քիչ հուզական տեսակետ էր արտահայտել, քան Ֆանոնինը ,բայց, այնուամենայնիվ, նա ոչ այնքան համակրելի էր, եթե ոչ այնքան կոշտ է գնահատում բազմաթիվ ֆրանսիացի վերաբնակիչներին։ Նա գրում է հաստ աղիքի մասին, որ եթե «իր կենսամակարդակը բարձր է, դա պատճառը գաղութացվածների ցածր մակարդակն է» ։ Մեմմին նկարագրում է վերաբնակչի նյութական դրդապատճառներն ու ինքնությունը."«Գաղութ տեղափոխվելու հետ կապված փոփոխությունը առաջին հերթին պետք է զգալի շահույթ բերի…Դուք գնում եք գաղութացման, քանի որ աշխատատեղերը երաշխավորված են, բարձր աշխատավարձ, կարիերան ավելի արագ և բիզնեսը ավելի շահավետ։ Երիտասարդ շրջանավարտին առաջարկվում է պաշտոն, պետական ծառայողին ավելի բարձր կոչում, գործարարին էապես ցածր հարկեր, արդյունաբերող հումք և աշխատուժ՝ գրավիչ գներով»։ ***Միգուցե հետագայում «հաճախ լսում ենք, թե ինչպես է նա բարձրաձայն երազում. ևս մի քանի տարի, և նա կթողնի այս եկամտաբեր քավարանը և տուն կգնի իր երկրում»։ *** Այնուհանդերձ, եթե իրականում «մի օր նրա կենսապահովումը տուժում է, եթե «իրավիճակները» իրական վտանգի տակ են, ապա վերաբնակիչը վտանգված է զգում և այս անգամ լրջորեն մտածում է իր հողըվերադառնալու մասին » ։"Սա ներկայացնում է հաստ աղիքի բավականին մռայլ դիմանկարը նրա մոտալուտ ողբերգությունից առաջ։ 1956 թվականին Թունիսի անկախության ձեռքբերումից հետո նոր ինքնիշխան ռեժիմը սկսեց տարբերել իր քաղաքացիներին Թունիսում ապրող օտարերկրացիներից։ Կանգնած լինելով էկզիստենցիալ ընտրության առաջ՝ ֆրանսիացիների մեծ մասը, ներառյալ ընտանիքները, որոնք սերունդներ 7արունակ ապրել են Թունիսում, այնուհետև պայմանավորվեցին վերադառնալ իրենց «սեփական հող»։ Թունիսցիները զբաղեցրել են իրենց թափուր տեղերը. «1955-1959 թվականներին 170,000 եվրոպացիներ՝ ընդհանուրի մոտ երկու երրորդը, լքել են երկիրը» ։ Այս աղետալի ավարտը հերքում է ֆրանսիական դարաշրջանի խառը, բայց ոչ անբարենպաստ արդյունքները։ Ժակ Բուրկը գրում է. «Պետք է ավելի շատ առաջընթաց գրանցել, շատ տառապանքներ կրել, նախքան կողմերից մեկը համաձայնվի [պատմության մեջ] ճանաչել մյուսին»։ Ավելի ուշ Բերկը զգուշացնում է, որ պետք է «զերծ մնալ մակերեսային անախրոնիստական ​​դատողություններից, երբ հաշվի ենք առնում անցյալ դարաշրջանի իրերն ու մարդկանց» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023 Կատեգորիա:Թունիսի պատմություն
Վալֆեներա
Վալֆեներա (Valfenera), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2368 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14017։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Կոմունայի հովանավորն է Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։
Լևոն Շանթի անվան թիվ 4 դպրոց
Լևոն Շանթի անվան թիվ 4 դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Երևանի Լևոն Շանթի անվան համար 4 միջնակարգ դպրոցը հիմնադրվել է 1921-1922 ուսումնական տարում։ Դպրոցը եղել է կղմինդրաշեն, 4 դասասենյակներից բաղկացած մի հին շենք՝ Սախարովի հրապարակի հարևանությամբ։ Սովորել են հայ, ռուս, ադրբեջանցի երեխաներ՝ յուրաքանչյուրն իր մայրենի լեզվով։ Այդ պատճառով էլ կոչվել է N 4 ինտերնացիոնալ դպրոց։ 1927 և 1934 թվականներին, երբ Մաքսիմ Գորկին գալիս է Երևան, դպրոցի տնօրինությունը խնդրում է, որ նա միջնորդի դպրոցի համար նոր շենք կառուցելու։ Գորկու միջնորդությամբ կառավարությունը Հանրապետության փողոցում պետք է կառուցեր տուֆակերտ, քառահարկ շենք համար 4 դպրոցի համար։ Դպրոցի հողաշինարարական աշխատանքներին ականատես և մասնակից է եղել Մաքսիմ Գորկին՝ հիմքին նետելով դրամ և իր գլխարկը։ Կառավարության որոշմամբ համար 4 դպրոցը տեղափոխվել է նոր շենք և անվանվել Մաքսիմ Գորկու անունով։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին դպրոցի շենքը դարձել է զինվորական հիվանդանոց, ուր հերթապահել և աշխատել են և՛ մանկավարժները, և՛ բարձր դասարանների աշակերտները։ 1962 թվականին կառուցվել է նոր շենք, և դպրոցը Ալավերդյան փողոցից տեղափոխվել է Մռավյան 3 քառահարկ, տուֆակերտ շենք։ 1994 թվականից դպրոցն անվանակոչվել է հայ գրող Լևոն Շանթի անունով ։
Կոոռկյուլա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հելմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Զա ռուբեժոմ (թերթ)
Խմբագիրներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ թերթեր
Գիշատիչ (ֆիլմ)
«Գիշատիչը» (Predator), 1987 թվականին ռեժիսոր Ջոն ՄաքՏիրնանի նկարահանած ֆանտաստիկ մարտաֆիլմ ժանրի ֆիլմ, Առնոլդ Շվարցենեգերի գլխավոր դերակատարմամբ։
Սյուժե
Ամերիկյան բանակի փորձառու ջոկատներից մեկը Առնոլդ Շվարցենեգերի հերոսի հրամանատարությամբ գաղտնի զինվորական առաջադրանք է ստանում ջունգլիներում։ Առաջադրանքը կատարելու ժամանակ սակայն պարզվում է, որ խմբի զինվորները գործ ունեն առեղծվածային հզոր արարածի հետ, ում մասին տեղացիները շատ լեգենդներ են պատմում ...
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1987 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն ՄակՏիրնանի ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր այլմոլորակայինների մասին
Նիկոլայ Մուխո
Նիկոլայ Մուխո (Мухо, Николай Антонович, ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Կրոնշտադտում, աշխատավորի ընտանիքում։ Հայրը` Անտոն Անտոնովիչը, զոհվել է 1920 թվականին, Կրոնշտադտի ապստամբության ժամանակ։ Մանուկ հասակում ապագա նկարիչն ստիպված է եղել անընդհատ մի հարազատի տնից մյուսի մոտ տեղափոխվել։ Յոթնամյա դպրոցն ավարտել է Բելառուսի Բեշենկովիչի քաղաքային ավանում։ 1929-1931 թվականներին սովորել է Վելիկիե Լուկիի արհեստակցական ուսումնարանում։ 1931 թվականին տեղափոխվել է մոր մոտ` Լենինգրադ և «Պրոգրես» գործարանում սկսել է աշխատել որպես փականագործ-հաստոցագործ։ Ըստ Ն. Մուխոյի հիշողությունների` կոմսոմոլյան կազմակերպության հետ շրջել է թանգարաններում և նկարիչ դառնալու մեծ ցանկություն է ունեցել։ Կոմսոմոլյան կազմակերպության խորհրդով 1934 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարան, որն ավարտել է 1940 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետը։
1941 թվականի օգոստոսի 1-ին զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Որպես շարքային զինվոր մասնակցել է Կոլպինոյի մոտ մղվող ազատագրական մարտերին։ Ստացել է ծանր կոնտուզիա։ 1943 թվականին Վոլոգդի տարհանման հոսպիտալում բուժվելուց հետո զորացրվել է` հաշվանդամության պատճառով ։
1944 թվականին վերադարձել է ինստիտուտ` ուսումը շարունակելու։ Սովորել է Միխայիլ Բերնշտեյնի, Սեմյոն Աբուգովի, Ալեքսանդր Զայցևի, Հենրիխ Պավլովսկու, Գլեբ Սավինովի, Բորիս Յոհանսոնի մոտ։ 1945 թվականին մասնակցել է Լենինգրադի ռազմաճակատի նկարիչների աշխատանքների երրորդ ցուցահանդեսին, որն անց է կացվել Գեղարվեստի ակադեմիայի սրահներում և որտեղ ներկայացրել է չորս աշխատանք ։ 1950 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բ. Յոհանսոնի արվեստանոցում` գեղանկարչի որակավորմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքն է եղել «Մետրոյի հորանում» նկարը (որոշ աղբյուրներում նշվում է այլ` «Լենինգրադի մետրո» անվանումը ):
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատանքի է ուղարկվել Հարավային Սախալինսկ` Խորհրդային նկարիչների միության տեղական կենտրոն, որի անդամն է եղել 1951-1952 թվականներին։ 1951 թվականին մասնակցել է Հարավային Սախալինսկի նկարչական շրջանային ցուցադրությանը` 2-րդ կարգի դիպլոմ ստանալով ձկնորսի դիմանկարի համար։ 1952 թվականին վերադարձել է Լենինգրադ և աշխատանքի է ընդունվել Լենիզոյում։ 1953 թվականինց մասնակցել է Լենինգրադի նկարիչների ցուցահանդեսներին։ 1957 թվականից ընդունվել է Լենինգրադի նկարիչների միություն։ Նկարել է ժանրային և թեմատիկ նկարներ, ծովանկարներ, քաղաքային և լանդշաֆտային բնանկարներ։ Նրա ստեղծագործության մեջ մեծ տեղ են գրավել ծովի ու մերձծովային քաղաքների կյանքի թեմաները։ Բացի Հարավային Սախալինսկից ու Լենինգրադից` նկարիչն աշխատել է Մուրմանսկում, Սևաստոպոլում, Կրոնշտադտում, Հյուսիսային Դինայում։ Ճանաչվել է որպես բնանկարային էտյուդի վարպետ։ Նիկոլայ Մուխոյի աշխատանքները տարբերվում են դեկորատիվությամբ, վառ, հարուստ կոլորիտով։ Վարպետորեն տիրապետել է պլենէրային գեղանկարչության հնարքներով։
Մահացել է 1989 թվականի օգոստոսի 6-ին, Լենինգրադում, իր կյանքի 73-րդ տարում։
Նկարչի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել 1989 թվականին Լենինգրադում` Լենինգրադի նկարիչների միության սրահում։
Ն. Մուխոյի աշխատանքերը պահվում են Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի, Ճապոնիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կալեժ
Կալեժ (Калеж, Къэлэжъ), աուլ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Լազարևսկոեի ներքաղաքային շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 393 մարդ։
Հայոց ազգային խորհուրդ (Բաքու)
Բաքվի Հայոց ազգային խորհուրդ, ստեղծվել է 1917-ի վերջին։
Կարևոր դեր է խաղացել Ադրբեջանի հայության հասարակական-քաղաքական կյանքում. փաստորեն իրականացրել է պետական, քաղաքական գործառույթներ։ Խորհուրդը մասնաճյուղեր (գյուղացիական, գավառական կոմիտեներ) ուներ Շամախու, Գյոքչայի, Նուխիի, Արեշի շրջաններում, որոնք լուծում էին տեղական խնդիրներ։ Ընդհանուր խորհրդում ընտրվում էր խորհրդի վարչություն, որը և իր կազմից ընտրում էր նախագահ։ 1917-ից մինչև 1918-ի ապրիլը Ազգային խորհուրդն իր տրամադրության տակ ունեցել է զորամիավորումներ, որոնք բաղկացած էին մեծ մասամբ ռուսական բանակի հայազգի կադրային սպաներից ու զինվորներից։ 1918-ին այդ զորամիավորումներն անցել են Բաքվի կոմունայի ենթակայությանը, միացվել կոմունայի բանակին և 1918-ի մայիս-սեպտեմբերին վճռորոշ դեր խաղացել թուրքական արշավանքին դիմագրավելու գործում։
Անդրկովկասյան հատուկ կոմիտեն, Անդրկովկասյան սեյմը, ապա Բաքվի կոմունայի ղեկավարությունը Ադրբեջանի հայությանը վերաբերող բոլոր հարցերը լուծում էին Բաքվի Հայոց ազգային խորհրդի միջոցով ու համաձայնությամբ։ Բաքուն պաշարած թուրք-գերմանական զինվորական հրամանատարությունը քաղաքը հանձնելու վերջնագրով դիմել էր Հայոց ազգային խորհրդին։ 1918-ի սեպտեմբերի 15-ին, Բաքուն թուրքերի կողմից գրավվելուց հետո, խորհուրդը կարճ ժամանակով դադրեցրել է իր գործունեությունը և վերսկսել անգլիական զորքը Բաքու մտնելուց հետո (1918-ի դեկտեմբեր)՝ իրականացնելով նախկին գործառույթները։
Խորհրդի ջանքերն ուղղված են եղել Բաքվի հայ աղետյալների վիճակը թեթևացնելու, փախստականներին իրենց բնակավայրերը վերադարձնելու, հայ ռազմագերիներին ու պատանդներին փրկելու, հիվանդներին, որբերին, վիրավորներին խնամելու և այդ նպատակով դրամական միջոցներ հայթայթելու գործին։ Աղետյալների, գերիների իրավունքների պաշտպանությամբ Ազգային պորհուրդը դիմումներ է հղել հասարակական, պետական, զինվորական մարմիններին։ Այդ ժամանակաշրջանումԱզգային ժողովի պատվավոր նախագահն էր Շամախու թեմի առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Վարդազարյանը։ 1918-ի վերջին Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարությունը դիմել է Ազգային խորհրդին՝ կառավարության կազմում ու խորհրդարանում համատեղ աշխատելու առաջարկությամբ։ Խորհուրդն սկզբում մերժել է այդ առաջարկը՝ չարագործների հետ չհամագործակցելու պատճառաբանությամբ, սակայն անգլիացիների խորհրդով ընդունել է։ Ազգային խորհուրդը 1918-ի հոկտեմբերին, կառավարությունից գաղտնի, խորհրդի անդամ տնտեսագետ Բախշի Իշխանյանի միջոցով տվյալներ է հավաքել Բաքվի հայ բնակչության ֆիզիկական ու նյութական կորուստների մասին։ Անտանտի երկրների Բաքվում ներկայացուցիչ անգլիական զինվորական իշխանությունների կարգադրությամբ ստեղծվել է պաշտոնական հանձնաժողով, որի հաշվարկների համաձայն՝ թուրքական արշավանքի հետևանքով Բաքվի հայ խաղաղ բնակչության մարդկային կորուստները կազմել են 30 հազար, նյութական կորուստները (ոչ լրիվ հաշվարկներով)՝ 453,2 միլիոն ռուբլի (1914-ի գներով)։ Բաքվի Հայոց ազգայինխորհրդի ամբողջ գործունեությունը, կառավարության և խորհրդարանի անդամներ նշանակելու նրա իրավասությունը, Ադրբեջանի հայության տնտեսական, մշակութային ու քաղաքական գործունեությունը ղեկավարելու լիազորությունները վկայում են, որ 1918-ին Ադրբեջանի դեմոկրատական հանրապետությունն ստեղծվել է պետական իշխանության մարմիններ ունեցող երկու ժողովուրդների՝ հայերի ու թուրք-թաթարական համաձայնության հիման վրա ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանահայ քաղաքականություն Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատմություն Կատեգորիա:Հայերը Բաքվում
Ախալի Մարաբդա
Ախալի Մարաբդա (ახალი მარაბდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 28 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 173 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Սանդուգաչ (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
(5727) 1988 BB4
(5727) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 19-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,32935 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1542 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5045 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1298,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,277238 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,21° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բրունո Բրունի
Բրունո Բրունի, իտալացի նկարիչ, քանդակագործ, գեղանկարիչ, լիտոգրաֆիստ։ SENEFELDER միջազգային մրցանակի դափնեկիր։ Գերմանիայի ամենահայտնի նկարիչներից և լիտոգրաֆներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1935 թվականին, Գրադարա քաղաքում, թիվ 134 երկաթուղային տնակում։ Բրունին սկսել է նկարել դեռ մանկուց։
1947-1950 թթ. սովորել է Գրանարոլայի տարրական դպրոցում, սակայն պատերազմի պատճառով ուսումը ընդհատվել է։ Նրա առաջին ուսուցիչը եղել է Ջուլիանո Վանգին։ 1953-1959 թթ. սովորել է Ֆ. Մենգարոնիի անվան Արվեստի ինստիտուտում (Պեզարո)։ Նրան շնորհվել է Ուգոլինիի մրցանակը։ Այնուհետև մեկնել է Լոնդոն, որտեղ սկսել է հետաքրքրվել փոփ-արտով։
1959 թ. տեղի է ունեցել նրա անհատական ցուցահանդեսը Պեզարո քաղաքի Ռոսինինի սրահում։ 1959-1961 թթ. նկարել է և աշխատել որպես աման լվացող Լոնդոնի մի շարք ռեստորաններում։ Պրոֆեսոր Գրեսկոյի հետ 1961-1966 թթ. ստացել է կրթաթոշակ Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայում։ Արժանացել է LICHTWARK մրցանակի Օտո Դիքսի և Էդգար Ագուստինի հետ միասին։
Այլ երիտասարդ նկարիչների հետ մեկտեղ հիմնել է COOP խումբը՝ ընդդեմ Արվեստի շուկայի։ Այս ընթացքում ուսանել է Միլանում։ Ծանոթացել է Անտոնիո Ռեկալկատիի և Էդուարդո Արրոյոյի հետ։ Փարիզում բացել է իր արհեստանոցը և կապեր հաստատել La Ruche-ի նկարիչների հետ։
1972 թ. բացառիկ լինելու իրավունքի պայմանագիր է կնքել Վոլկեր Հյուբեր անունով գործարարի հետ։ 1977 թ. ստացել է SENEFELDER միջազգային մրցանակ վիմատիպ նկարների համար ։
1978 թ. ապրիլի մեկին կայացել է նրա առաջին ամուսնությունը Բրյուսելում, իսկ երեք շաբաթ անց ծնվել է առաջին որդին՝ Բրունոն։ 1980 թ. ծնվել է երկրորդ որդին՝ Մատտեոն։ 2002 թ. տեղի է ունեցել երկրորդ ամուսնությունը Հանովերում։
Աշխատել է Համբուրգում, Հանովերում և Պեզարոյում։ 2002 թ. Արժանացել է «Իտալիայի Հանրապետության ասպետ» կոչմանը։
2014 թ. կազմակերպել է ցուցահանդես Էդուարդո Արրոյի հետ՝ Համբուրգի Լևի պատկերասրահում։
Նա ոչ միայն հրաշալի նկարիչ, լիտոգրաֆիստ, քանդակագործ, գեղանկարիչ է, այլ նաև իտալական խոհանոցի խոհարար և բռնցքամարտի սիրահար։ Համեղ կերակուրներ է պատրաստել իր ընկեր, բռնցքամարտի չեմպիոն՝ Դարիուշ Միխալչևսկի համար, մարտերից առաջ։
1959 թվականից վեր անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Ամստերդամում, Բեռլինում, Բրյուսելում, Ֆլորենցիայում, Ֆրանկֆուրտում, Համբուրգում, Քյոլնում, Սանկտ Պետերբուրգում, Լոնդոնում, Միլանում, Մոնակոյում, Նյու Յորքում, Պեզարոյում, Հռոմում, Տոկիոյում, Ուրբինոյում, Գրադարայում և այլն։
2014 թ. ապրիլի 25-ից հունիսի 2-ը Հայաստանում՝ Երևանի սրտում՝ համաշխարհային մեծերի կողքին՝ Ազգային Պատկերասրահում, ցուցադրվեցին Բրունո Բրունիի գործերը։ Ցուցահանդեսի առիթով լույս է տեսել Բրունո Բրունիի աշխատանքների ժողովածուն (Bruno Bruni works from 1962 to 2014)։ Վերջինս տպագրվել է հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն և իտալերեն լեզուներով ։
Այժմ Բրունին ապրում և աշխատում է Համբուրգում, Հանովերում և Պեզարոյում։ Կանոնավոր կերպով այցելում է հայրենի քաղաք՝ Գրադար (Իտալիա)։ Նրա աշխատանքները հանրային և մասնավոր բազմաթիվ հավաքածուների մաս են կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիմագիրներ Կատեգորիա:Իտալացի վիմագիրներ Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Կազակովա Բալկա
Կազակովա Բալկա (Козакова Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կազակովա Բալկա գյուղում բնակվում էր 281 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոոռլա
Կոոռլա (Koorla), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (21001-21100)
Աստերոիդների ցանկ (20901-21000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (21101-21200)
Չիզլիանո
Չիզլիանո (Cisliano, կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3302 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 236 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20080։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (201401-201500)
Աստերոիդների ցանկ (201301-201400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (201501-201600)
Էյդեն Չեմբերս
Էյդեն Չեմբերս (Aidan Chambers, ), բրիտանացի գրող, մանկական և պատանեկան ստեղծագործությունների հեղինակ։
Կենսագրություն
Էյդեն Չեմբերսը ծնվել է 1934 թվականին Դարեմ կոմսության Չեսթեր լը Սթրիթ քաղաքում, եղել է ընտանիքի միակ երեխան։ Չեմբերսների տանը եղել է ընդամենը հինգ գիրք, որոնց թվում են Աստվածաշունչը և Եզոպոսի առակները ։ Տարրական դպրոցում սովորել է դժվարությամբ, մինչև 6 տարեկանը չի կարողացել սահուն կարդալ ։
Ավարտել է Լոնդոնի «Բորո Ռոուդ» քոլեջը, որից հետո երկու տարի ծառայել է Թագավորական նավատորմում, այնուհետև տարբեր դպրոցներում դասավանդել է անգլերեն և դրամա։ 1960 թվականին ընդունվել է Գլոստերշիր կոմսության Սթրաուդ անգլիական վանական համալիրը՝ շարունակելով դասավանդել։ Չեմբերսի առաջին ստեղծագործությունները, այդ թվում՝ Johnny Salter (1966), The Car և The Chicken Run (1968), հրատարակվել են այն ժամանակ, երբ նա Սթրաուդի «Archway School» դպրոցի ուսուցիչ էր։ Նրա Now I Know («Հիմա ես գիտեմ», 1987) վեպը մասամբ հիմնված է նրա անձնական ճգնավորական փորձի վրա։
1967 թվականին Չեմբերսը դուրս է եկել վանքից, 1968 թվականին ամուսնացել է և դադարել զբաղվել դասավանդելով՝ դառնալով ֆրիլանսեր գրող։ Մեկ տարի անց Չեմբերսը կնոջ՝ Նենսիի հետ հիմնել է «Թրիմբլ Պրես» հրատարակչությունը և սկսել հրատարակել «Սիգնալ» ամսագիրը, որտեղ տպագրվել են մանկական գրականության մասին քննադատական հոդվածներ։ 1982 թվականին Չեմբերս ամուսիններն արժանացել են Էլինոր Ֆարջոնի մրցանակին՝ մանկական գրականության զարգացման մեջ մեծ դեր ունենալու համար։ 2003-2006 թվականներին Էյդեն Չեմբերսը եղել է Մեծ Բրիտանիայի Դպրոցական գրադարանային ասոցիացիայի նախագահը։
1978-2005 թվականներին Չեմբերսը գրել է վեց վեպից բաղկացած շարք, որոնց միավորում է մեկ թեմա՝ «Ի՞նչ բան է սերը»։ Այդ շարքում ներառված են այնպիսի ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են Breaktime («Ընդմիջում»), Dance on My Grave («Պարիր իմ գերեզմանի վրա»), Now I Know («Հիմա ես գիտեմ»), The Toll Bridge («Վճարովի ուղանցմամբ կամուրջը»), Postcards from No Man’s Land («Նամակներ անմարդաբնակ երկրից») և This is All: The Pillow Book of Cordelia Kenn («Այս ամենը։ Քորդելիա Քենի սեղանի գիրքը»)։
Իբի
Իբի (Ibi), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ալիկանտե պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Օյա-դե-Ալկոյ շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 62.52 կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 23861 մարդ ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալիկանտե պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Էյդեն Չեմբերս
Կենսագրություն
Չեմբերսը նորարար է ոճով և բովանդակությամբ, իր՝ երիտասարդությանն ուղղված վեպերում նա փորձարկում է լեզուն, ձևը և բովանդակությունը ։
Էկրանավորումներ
Չեմբերսի «Պարիր իմ գերեզմանի վրա» վեպը հիմք է դարձել «Ամառ 85» ֆիլմի (ռեժիսոր՝ Ֆրանսուա Օզոն) սցենարի համար, որը էկրան է բարձրացել 2020 թվականի հուլիսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի մանկագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ
Դաջում
Դաջում, դաջարվեստ, դաջվածք, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տեսակ, գործվածքի վրա կաղապարով գունավոր զարդեր դաջելու եղանակ։ Կաղապարներ են ծառայում փորագրված զարդերով փայտե տախտակները կամ տախտակի վրա պղնձե թերթերի, լարերի, գամերի միջոցով հավաքված զարդաձևերը (հավաքովի կաղապարներ)։ Ենթադրվում է, որ Հայաստանում դաջումը տարածվել է IX−X դդ.։ Հայկական դաջովի գործվածքների մեզ հասած հնագույն օրինակները XIV դ. կազմաստառներն են և ձեռագիր մատյանների հետ պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Հայկական դաջվածքը խմբավորվում է ըստ ոճական առանձնահատկությունների զարդամոտիվի ընդհանրության, գունային գամմայի և կատարման ժամանակի։ Բազմազան կերպափոխումներով կիրառվել են պարզ, սակավաթիվ զարդամոտիվներ (բուսական, երկրաչափական, կենդանական, ճարտարապետական, հերալդիկ և այլն)։ Հայկական դաջովի գործվածքների հատուկ ճյուղն էին «կապույտ սփռոցները», որոնց կապույտ ֆոնը զարդարվում էր ձկների, ճաշի սպասքի ավանդական սպիտակ գծանկարով։ XVII−VIII դդ. հայկական դաջածո գործվածքները Եվրոպայում ունեին հնդկականի արժեք։ XVIII դ. գործվածքներից հայտնի է Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի վրանը, որը դաջազարդել է Բոգդան Սալթանովը։ Դաջագործության առաջին ֆաբրիկաները Ֆրանսիայում XVIII դ. հիմնել են հայազգի Դոմենիկո Ալլիան (Էլլիա), Ժորժ դը Մարտենը և Ժոզեֆ դը Սիմոնեն, որոնք կիրառել են բնական, կայուն ներկեր։ Մինչև չթատպիչ մեքենայի ստեղծումը (XVIII դ. վերջ) անգլիացիները դաջովի գործվածքներ էին պատվիրում Սպահանի հայ դաջագործներին։ Մեքենայական արտադրության պայմաններում (XVIII դ.) հայ վարպետները շարունակել են դաջման ավանդական տեխնիկան եկեղեցիների բեմավարագույրներ ստեղծելիս։ Այս ասպարեզում մասնագիտացել են Հայաստանի, Հնդկաստանի, Պարսկաստանի, Թուրքիայի հայ դաջագործները։
Նոր տեխնիկական միջոցներով է կատարվում ժամանակակից դաջումը։ Զարգացած մեքենայական արտադրության արդյունք են Երևանի մետաքսի կոմբինատի դաջածո գործվածքները։
Ախալսոփելի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Ախալսոփելի (ახალსოფელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Nick Cave and the Bad Seeds
1983−1989
Bad Seeds-ի պատմությունը սկսվել է The Birthday Party Mutiny/The Bad Seed վերջին մինի ալբոմի թողարկումից և խմբի փլուզումից հետո։ «The Birthday Party-ի փլուզման հիմնական պատճառն այն էր, որ այն տեսակի երգերը, որոնք ես գրել եմ և այն տեսակի երգերը, որոնք գրել է Ռոլանդը (խմբի կիթառահարը) լիովին հակասում էին միմյանց» – նշել է Նիկը ։ The Birthday Party-ի պաշտոնական լուծարումից հետո երաժիշտը միայնակ հիմնադրեց Nick Cave — Man Or Myth? նախագիծը (Նիկ Քեյվ՝ Մարդ թե՞ առասպել), որին իր մոտ վերցրեց Mute Records լեյբլը։ Այնտեղ Քեյվը հրավիրեց The Birthday Party-ի գործընկեր Միք Հարվիին, Magazine-ի բասիստ Բարրի Ադամսոնին և գործազուրկ Հյուգո Ռեյսին։ Միևնույն ժամանակ, Նիկը տեսել էր իրեն անհայտ գերմանական Einstürzende Neubauten խմբի ելույթը և հիացել էր առաջնորդ Բլիքսի Բառգելդի կերպարով․ վերջինս նույնպես համաձայնեց միանալ Քեյվի խմբին ։ Խումբը մի քանի փորձնական ձայնագրություններ կատարեց պրոդյուսեր Մարկ Էլիսի հետ, որը հայտնի էր Flood մականունով և մի շարք համերգներ տվեց Nick Cave and the Cavemen (Նիկ Քեյվ և քարանձավային մարդիկ) անվանումով, որից հետո երաժիշտները տեղափոխվեցին Լոնդոն։
1984 թվականի մայիսին խումբը ստացավ վերջնական անվանումը՝ Nick Cave and the Bad Seeds, և սկսեց նյութեր ձայնագրել դեբյուտային ալբոմի համար։ From Her to Eternity ալբոմը թողարկվեց հունիսին և միաձայն դրական կարծիքների արժանացավ։ Հաջորդ տարի խումբը տեղափոխվեց Արևմտյան Բեռլին և թողարկեց The Firstborn Is Dead-ը, որը հնչում է գոթական բլյուզային ոճով։ Kicking Against the Pricks-ի ալբոմի ձայնագրման ժամանակ Bad Seeds-ին միացավ Die Haut խմբի հարվածային գործիքներ նվագող Թոմաս Վիդլերը, ով ծագումով Շվեյցարիայից է։ Ալբոմի ձայնագրությանը մասնակցեցին նաև The Birthday Party-ի գործընկերներ Թրեյսի Պյուն և Ռոլանդ Հովարդը։ Ալբոմը ամբողջությամբ կազմված էր քավերներից։
Ախալսոփելի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1620 մետր բարձրության վրա։
Nick Cave and the Bad Seeds
1983−1989
Նույն թվականին թողարկվեց չորրորդ՝ Your Funeral… My Trial ալբոմը, որից հետո Ադամսոնը լքեց խումբը։ Այս ալբոմի վրա նկատելի էին կաբարեի տարրերը (մասնավորապես 8 րոպեանոց «The Carny» երաժշտական բեմադրությունում ), որոնք վկայում են Bad Seeds-ի՝ ավելի բազմապլան երաժշտություն կատարելու ցանկության մասին։ Մռայլ և մտածկոտ Tender Prey-ը թողարկվեց 1988 թվականին, խմբին միացել էին ամերիկացի կիթառահար Քիդ Կոնգո Փավերսը և գերմանացի ստեղնահար Ռոլանդ Վուլֆը։ Այս ալբոմում էր գտնվում խմբի երգացանկում ամենահայտնի երգերից մեկը՝ «The Mercy Seat»-ը, որը հերթական անգամ գրավեց Bad Seeds-ի քննադատների ուշադրությունն ու կոմերցիոն առումով հաջողությունը։ Բայց չնայած թվացյալ բարեկեցությանը, այս ժամանակահատվածում խմբի անդամների մեծ մասը հուսահատորեն պայքարում էր թմրանյութերի և ալկոհոլային կախվածության դեմ ։ Տասնամյակի վերջին կոլեկտիվը հայտնվեց ավստրալիացի ռեժիսոր Ջոն Հիլլկոուտի «Քաղաքացիական մահվան ուրվականները» ֆիլմում, իսկ Նիկ Քեյվը հրատարակեց իր առաջին վեպը՝ «Եվ էշը տեսավ Աստծո հրեշտակին»։
Ախալսոփելի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 118 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Nick Cave and the Bad Seeds
1990−1996
Tender Prey-ի աջակցությամբ շրջագայությունների ավարտից և թմրամիջոցների կախվածությունից հաջողությամբ ազատվելուց հետո խումբը տեղափոխվեց Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաք։ Այնտեղ սկսվեցին ստեղնային բալլադների փորձարկումները, որոնց արդյունքում 1990 թվականին լույս տեսավ նուրբ և տխուր The Good Son ալբոմը։ Bad Seeds-ը բացարձակ դասական դարձրեց «The Weeping Song» երգը Նիկի ու Բլիքսայի դուետի համար։ 1992 թվականին Վուլֆը լքեց խումբը, և եկան երկու նոր մասնակիցներ՝ բասիստ Մարտին Քեյսին և ստեղնահար Քոնվեյ Սավեջը։ Այդ կազմով խումբը թողարկեց Henry's Dream-ը, որը վկայեց դեպի ավելի ծանր ռոք խմբի քայլի մասին։ Ալբոմը պրոդյուսերում էր Դևիդ Բրիգսը, ով նախկինում աշխատել էր Նիլ Յանգի հետ։
1994 թվականին թողարկվեց ութերորդ Let Love In ալբոմը, որտեղ խումբը ունկնդիրներին ներկայացրեց նրբաճաշակ լիրիկական ռոք, որը հեռու է դասական ռոքից ։ Կոլեկտիվին միացավ թմբկահար Ջիմ Սկլավունոսը։ 1996 թվականին թողարկվեց այսօրվա դրությամբ Bad Seeds-ի ամենահաջողակ ալբոմը՝ Murder Ballads-ը։ Այն ամբողջովին նվիրված է սպանության թեմային և լի է հրավիրված երաժիշտների հետ (Պի Ջեյ Հարվի, Շեյն Մաքգոուեն, Քայլի Մինոուգ) դուետներով և միանգամայն տարբեր կոմպոզիցիաներով, որոնց թվում են քնարական բալլադներ, ռոք և բլյուզային մասեր։ Այդ ընթացքում խումբ ընդունվեց նաև ջութակահար Ուորեն Էլիսը։
1997−2005
1997 թվականի The Boatman’s Call ալբոմը նշում է տալիս խմբի՝ մարդկանց միջև հարաբերությունների, կորստի և կարոտի մասին կենսագրական տեսակից հեռացումը։ Հաջորդ No More Shall We Part ալբոմը, ընդհանուր առմամբ, լավ արձագանքներ է ստանցել, դրա բովանդակությունը նկարագրվում է որպես «խորապես ողբերգական և գեղեցիկ սիրո երգեր, առանց հեգնանքի, սարկազմի կամ բռնության», սակայն քննադատները նշում են, որ խմբին սպառնում է ավելորդ սենտիմենտալության մեջ խեղդվելը ։ Տասներկուերորդ Nocturama ալբոմը Henry’s Dream ժամանակների հնչյունին վերադառնալու փորձ դարձավ։ Ալբոմը ոչ միանշանակ արձագանքներ ստացավ։ Խմբի երկրպագուներին նա դուր եկավ, Ինչպես Bad Seeds-ի ցանկացած աշխատանք, բայց հին հնչեղությանը վերադառնալու խոստումը խումբը այդպես էլ չկարողացավ կատարել ։
Nocturama–ի թողարկումից կարճ ժամանակ անց Բլիքսին իր համար ծանր որոշում կայացրեց լքել Nick Cave and the Bad Seeds–ից, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ կարողանա տրամադրել Einstürzende Neubauten–ին։ Երաժիշտները բաժանվեցին որպես ընկերներ ։ Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus կրկնակի ալբոմի ձայնագրման ժամանակ Բառգելդի տեղը զբաղեցրեց կիթառահար և երգեհոնահար Ջեյմս Ջոնսթոնը Gallon Drunk խմբից։ Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus պետք է լիներ որպես երկու առանձին ալբոմ, սակայն նրանք միասին թողարկվեցին։ Առաջին մասը պարունակում է ավելի ագրեսիվ կոմպոզիցիաներ, երկրորդը, ընդհակառակը, քնարական բալլադներ։ 2005 թվականին լույս տեսավ B-Sides & Rarities եռսկավառակային ժողովածուն, որը միացնում էր երգերը բի-սայդներից սինգլներին, ինչպես նաև հազվագյուտ, նախկինում չհրատարակված նյութերին։
2006−2013
Երկարատև շրջագայություններից հետո Bad Seeds-ի անդամները՝ Քեյվը, Էլիսը, Քեյսին և Սկլավունոսը ձևավորում են սայդ–նախագիծ, որը կոչվում է Grinderman: Խումբը վճռական քայլ է կատարում Bad Seeds-ի փարթամ նվագախմբային հնչեղությունից և նվագում է ավտոտնակային ռոք՝ այնուամենայնիվ պահպանելով հիմնական խմբի աուրան։ Grinderman-ի առաջին համանուն ալբոմը թողարկվել է 2007 թվականին։ Մեկ տարի անց Bad Seeds-ը թողարկեց իր Dig, Lazarus, Dig! տասնչորսերորդ ալբոմը, ոգեշնչված աստվածաշնչյան Ղազարոսը Բեթանիայից պատմությունից ։ Ալբոմը շարունակում է ուսումնասիրել Grinderman-ի կողմից սկսված փանկ ու ավտոտնակային ռոքը։ Ալբոմի թողարկմանը հաջորդեց Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում շրջագայությունը։ Ջոնսթոնը հրաժարվեց մասնակցել դրան և լքեց խումբը։
2009 թվականի հունվարին երաժշտական փառատոններից մեկում Միք Հարվին հայտարարեց իր հեռանալու մասին։ Մուլտինստրումենտալիստը լքել է կոլեկտիվը 25 տարվա համատեղ աշխատանքից հետո՝ վկայակոչելով անձնական և մասնագիտական խնդիրները ։ Խմբի շրջագայությունն ավարտել է կիթառահար Էդ Քուպերը, ով, այնուամենայնիվ, պաշտոնապես չի ընդունվել Bad Seeds։ Շրջագայության ավարտից հետո վերսկսել է գործունեությունը Grinderman նախագիծը։ Թողարկվել է Grinderman 2 ալբոմը։ Քեյվը թողարկել է իր երկրորդ վեպը՝ Death of Bunny Munroe–ը։ 2011-ի դեկտեմբերին, Grinderman 2 -ի շրջագայությունից անմիջապես հետո, Grinderman կողմնակի նախագիծը լուծարվեց ։ 2012 թվականի վերջին Ուորեն Էլիսը հարցազրույցներից մեկում պատմել է Push the Sky Away անվանումով Bad Seeds տասնհինգերորդ ալբոմի մասին, որը թողարկվել է 2013 թվականի փետրվարին ։
2014−մեր օրեր
2014 թվականի հունվարին տեղի ունեցավ Նիկ Քեյվեի մասին ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան՝ «20 000 օր Երկրի վրա»։ Հատուկ այս փուլային պահի համար երաժշտի կարիերայում ձայնագրվել է Bad Seeds «Give Us a Kiss» նոր երգը։ Նույն թվականին տպագրության է պատրաստվել Քեյվի նոր ստեղծագործությունը, որը վերնագրված է «Հիգիենիկ փաթեթի երգ»։ Հրատարակության մեջ, պոեզիայի հետ մեկտեղ, ներառվել են օրագրային գրառումներ, որոնք արվել են Հյուսիսային Ամերիկայի քսաներկու քաղաքներով կոլեկտիվի շրջագայությունների ընթացքում։ 2014 թվականի վերջին Բրայթոնում խումբը սկսեց աշխատել նոր ստուդիական ձայնագրության վրա, որն ավարտվեց 2015 թվականի աշնանը Ֆրանսիայում։ Bad Seeds–ի տասնվեցերորդ ալբոմը, որը ստացել է Skeleton Tree անվանումը, թողարկվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 8-ին կինոթատրոններում ցուցադրվեց Էնդրյու Դոմինիկի «Ինչպես վախկոտ Ռոբերտ Ֆորդը սպանեց Ջեսսի Ջեյմսին» վավերագրական ֆիլմը, որի կոմպոզիտորները Նիկ Քեյվը և Ուորեն Էլլիսն էին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ավստրալիական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ալտերնատիվ ռոք խմբեր Կատեգորիա:Գոթիկ ռոք խմբեր
Կալեյկինո (գյուղ, Ալմատևսկի շրջան)
Կալեյկինո (Калейкино, Кђлђй), գյուղ Ռուսաստանի, Թաթարստան հանրապետության Ալմատևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ալմատևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1727 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրացիանո Պելլե
Գրացիանո Պելլե (Graziano Pellè, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, չինական Շանդոն Լունենի և Իտալիայի ազգային հավաքականի հարձակվող։
Ակումբային
2012 թվականի հունվարի 31-ին ապուլիացի հարձակվողը պաշտոնապես տեղափոխվեց իտալական Սամպդորիա, որտեղ հանդես էր գալու վարձավճարով։ Նրա նորամուտը կայացավ 2012 թվականի մարտի 6-ին Էմպոլիի դեմ խաղում, փոխարինելով Էդերային 85-րդ րոպեին։ 2012 թվականի մարտի 24-ին Չիտտադելիի դեմ խաղում կատարեց դուբլ, որի շնորհիվ թիմը հաղթեց 1-2 հաշվով։ Ամսվա վերջին տուրում՝ մարտի 31-ին Պելլեի դուբլի շնորհիվ Սամպդորիան հաղթեց 2-0 հաշվով։
2012 թվականի օգոստոսի վերջին Գրացիանոն վարձավճարով տեղափոխվեց հոլանդական Ֆեյնորդ, որը հարձակվողի հետ կնքել էր պայմանագիր։
Միջազգային
2014 թվականի հոկտեմբերի 4-ին առաջին անգամ հրավիրվեց Անտոնիո Կոնտեի կողմից Իտալիայի ազգային հավաքական, Ադրբեջանի և Մալթայի հավաքականների դեմ խաղից առաջ ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ին նորամուտը նշեց հավաքականում Մալթայի դեմ խաղում, որտեղ հայտավորվել էր մեկնարկային կազմում, և խաղի 24-րդ րոպեին խփելով խաղի միակ գոլը ։
Նվաճումներ
ԱԶ Ալկմար
Եռյակ դաշինք
Եռյակ դաշինք եղել է ռազմական դաշինք Գերմանիայի, Ավստրո-Հունգարիայի և Իտալիայի միջև։ Այն տևել է 1882 թվականի մայիսի 20-ից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմ սկիզբը՝ 1914 թվականը։ Ամեն անդամ խոստացել էր պաշտպանել մյուսներին այլ գերտերության հարձակումից, կամ Գերմանիային կամ Իտալիային Ֆրանսիայի հարձակումից ։ Որպես հավելում, Իտալիան հայտարարել էր, որ իր գործողությունները չեն համարվի, որպես Մեծ Բրիտանիայի դեմ գործողություններ։ 1902 թվականի հունիսին Իտալիան գաղտնի նույնանման հայտարարություն ուղարկեց նաև Ֆրանսիային ։ Որպես պայմանագրի բաղկացուցիչ մաս ոչ Ավստրո-Հունգարիան և ոչ էլ Իտալիան չպետք է առանց լրացուցիչ համաձայնության փոխեին ստատուս քվոն Բալկաններում։ Սակայն, եթե այնուամենայնիվ ստատուս քվոն խախտվի այլ ուժի կողմից, երկու երկրները իրավունք էին իրենց վերապահում փոխհամաձայնեցված կորգով օկուպացնել Բալկանները ։
Երբ Ավստրո-Հունգարիան հարձակվեց Սերբիայի վրա Իտալիան պարտավորվել էր աջակցել Կենտրոնական ուժերին։ Սակայն Գերմանիան և Ավստրո-Հունգարիան առաջինն էին հարձակվել, իսկ դաշինքը պաշտպանողական էր։ Հետագայում Իտալիան միացավ պատերազմին Անտանտի կողմից 1915 թվականի մայիսին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրո-Հունգարիայի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Գերմանիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Իտալիայի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:19-րդ դարի ռազմական դաշինքներ Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքականություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Իտալիայի թագավորություն (1861–1946)
Կիլիկիայի հայոց պատրիարքարան (կաթողիկե)
Կիլիկիայի հայոց պատրիարքարան (Patriarchatus Ciliciae Armenorum), հայ կաթողիկե եկեղեցու պատրիարքարան ։ Կիլիկիայի Հայոց պատրիարքի նստավայրը գտնվում է Լիբանանի Զմմառ բնակավայրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե եկեղեցի Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Կիլիկիա Կատեգորիա:3-րդ դարի հիմնադրումներ
Մանուկների ձայնը (ՌԴ, եթերաշրջան 2)
«Մանուկներիի ձայնը», հեռուստատեսային հաղորդման երկրորդ եթերաշրջանը 2015 թվականի ռուսական «Առաջին ալիքի» ամենասպասված պրեմիերայից էր ։ Առաջին հաղորդումը հեռուստատեսությամբ հեռարձակվել է 2015 թվականի փետրվարի 13-ին, վերջինը (եզրափակիչ մաս և եզրափակումը)՝ 2015 թվականի ապրիլի 17-ին ։
Հարցազրույց
Երկրորդ եթերաշրջանին մասնակցելու համար հեռուստանախագծի առաջին եթերաշրջանի հաջողությունից հետո ավելի քան 10 հազար հայտ Է ստացվել ։ «Առկա քասթինգի» համար հրավիրվել են մոտ մեկուկես հազար երեխա։ Այս համառոտ ցուցակից 120-ը ընտրվել են «կույր լսումների» ցանկի համար ։ Կույր լսումների նկարահանումը պետք է տեղի ունենար 2014 թվականի հոկտեմբերին, սակայն Մաքսիմ Ֆադեևի առողջական խնդիրների պատճառով նրանք սկսեցին միայն նոյեմբերի 17-ին ։ Առաջին օրը, հարցազրույցը սկսվեց նրանցից, ովքեր անցյալ մրցաշրջանում դուրս չեն եկել բեմ (մինչև այն պահը, երբ իրենց հերթն էր բեմ դուրս գալու, ստացվել է թիմերը լիովին ձևավորվեցին) ։ Դրանից հետո արդեն հանդես են եկել նոր մասնակիցները, որոնք անցյալ տարի չեն մասնակցել ։
Առաջատար
Երկրորդ սեզոնում գլխավոր առաջատար մնաց Դմիտրի Նագիևը։ Սակայն նրա մոտ հայտնվել է соведущая: Նատալի Վադյանովի տեղը զբաղեցրել է Անաստասիյա Չևաժևսկին որը արդեն հայտնի է հեռուստատեսային «Ձայն» նախագծից։ Առաջին շրջանում նա Դիմա Բիլանի խնամակալության տակ էր և հիշվում էր, որ դուրս է եկել հղիության վերջին ամիսների ընթացքում։ Նա նաև կատարեց «Ստուգիր այն» երգը «Իրական տղաներ» հեռուստասերիալից։
Հարց թիվ 1։ Կույր լսումներ։ 1 շաբաթ
Խնդիրը հեռարձակվել է փետրվարի 13-ին։ Ազատման սկզբում ծրագրի ղեկավարները կատարեցին «Ob-La-Di, Ob-La-Da» երգը։
Լեգենդը
— Ուսուցիչը սեղմեց «Ես ընտրում եմ ձեզ» կոճակը; — Ոչ մեկը չսեղմեց կոճակը — Մասնակիցը միացավ այս դաստիարակի թիմին
Թողարկում 2։ Կույր լսումներ։ 2-րդ շաբաթ
Թողարկում հեռարձակվել է փետրվարի 20-ին։
Լեգենդը
—Ուսուցիչը սեղմեց «Ես ընտրում եմ ձեզ» կոճակը; — Ոչ մեկը չսեղմեց կոճակը; — Մասնակիցը միացավ այս դաստիարակի թիմին
Թողարկում 3։ Կույր լսումներ։ 3-րդ շաբաթ
Թողարկումը հեռարձակվել է փետրվարի 27-ին։
Լեգենդը
— Ուսուցիչը սեղմեց «Ես ընտրում եմ ձեզ» կոճակը; — Ոչ մեկը չսեղմեց կոճակը; — Մասնակիցը միացավ այս դաստիարակի թիմին
Թողարկում 4։ Կույր լսումներ։ 4-րդ շաբաթ
Թողարկումը եթեր է դուրս եկել մարտի 6-ին 2015 թվականը։ Մասնակիցներից մեկը, Անդրեյ Կուբանը, չի անցել կույր լսելու և ուշագնաց է եղել:Կազմակերպիչների որոշմամբ նա մասնակցել է կրկին հաջորդ թողարկման։
Լեգենդը
— Ուսուցիչը սեղմեց «Ես ընտրում եմ ձեզ» կոճակը; — Ոչ մեկը չսեղմեց կոճակը; — Մասնակիցը միացավ այս ուսուցչի թիմին
Թողարկում 5։ Կույր լսումներ։ 5-րդ շաբաթ
Թողարկումը հեռարձակվել է մարտի 13-ին։
Լեգենդը
— Ուսուցիչը սեղմեց «Ես ընտրում եմ ձեզ» կոճակը; — Ոչ մեկը չսեղմեց կոճակը; — Մասնակիցը մտավ այս դաստիարակի թիմը; ×  —Չի մասնակցել, քանի որ իր թիմում արդեն 15 մարդ հավաքվել է
Թողարկում 6։ «Մարտեր» եւ «Երգը սկզբից»։ Բիլանի թիմը
Թողարկումը հեռարձակվել է մարտի 20-ին։
Թողարկում 7։ «Պայքար», «Երգը սկզբից»։ Պելագիայի թիմը
Թողարկումը հեռարձակվել է մարտի 27-ին։
Թողարկում 8։ «Պայքար», «Երգը սկզբից»։ Ֆադեի թիմը
Թողարկումը հեռարձակվել է ապրիլի 3-ին։
Թողարկում 9 ։ Լրացուցիչ ընտրական փուլ
Թողարկումը տեղի է ունեցել ապրիլի 10-ին, ուղիղ եթերում, ընտրել է ոչ միայն հանդիսատեսը ուղղակի քվեարկությամբ ։
Թողարկում 10։ «Վերջնական» եւ «գերազանց»
Հարցը տեղի է ունեցել ապրիլի 17-ին, միայն լսարանը ընտրվեց ուղղակի քվեարկությամբ։
Վերջնական
Յուրաքանչյուր թիմում երեք մրցակիցները մրցում են իրենց մեջ, հասնելու Սուպեր եզրափակիչ։
Սուպեր եզրափակչում յուրաքանչյուր թիմի մեկ մասնակից հաղթում է հաղթանակի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ ըստ գործիքի և ազգության Կատեգորիա:Հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Մրցակցություն Կատեգորիա:Ռուսական ալբոմներ Կատեգորիա:Ռուսական ազգայնականություն Կատեգորիա:Ռուսալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Երեխաներ
Սանժարովկա (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)
Սանժարովկա (Санжаровка, Санжарозка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 187 մարդ։
Կամենի Մոստ (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Կամենի Մոստ (Камяний Міст), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Արսենի (Գյումրի)
Սուրբ Արսենի, ռուսական եկեղեցի Հայաստանի Գյումրի քաղաքում՝ Կազաչի պոստի տարածքում։ Եկեղեցին հանդիսանում է Հայաստանի ամենամեծ ռուսական եկեղեցին։
Եկեղեցին կրում է Սերբիայի արքեպիսկոպոս Սբ. Արսենիի անունը։
Սուրբ Արսենին կառուցվել է 1870-ական թվականներին և օծվել է 1910 թ.-ի հունվարի 6-ին։
Եկեղեցին ունեցել է 2 հիմնական գմբեթ, որոնցից մեկը՝ զանգակատանը կոնաձև է՝ հայկական ճարտարապետությանը բնորոշ, իսկ մյուսը՝ սոխուկանման։
1930-ական թվականներին երկեղեցու գմբեթները քանդել են։ Շինությունը սկսել են օգտագործել ոչ որպես հոգևոր կենտրոն, այլ օգտագործել են որպես որբերի կացարան, անասունների ախոռ, իսկ ապա կինոակումբ ։
Ռենե Դեկարտ
Ռենե Դեկարտ (René Descartes, ), ֆրանսիացի փիլիսոփա, մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, ով կյանքի մեծ մասն անց է կացրել Հոլանդական Հանրապետությունում։ Մինչ այսօր ուսումնասիրվող իր աշխատությունների շնորհիվ երբեմն համարվում է ժամանակակից փիլիսոփայության հայրը։ Մասնավորապես՝ «Առաջին փիլիսոփայության խորհումներ» աշխատությունը մինչ այսօր շարունակում է փիլիսոփայության շատ դասընթացների ստանդարտ ուսումնասիրության թեմա լինել։ Դեկարտի փիլիսոփայությունը կապված է մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և տիեզերածնության բնագավառներում նրա հետազոտությունների հետ, և իր լատինականացված անունով կոչվել է կարտեզիականություն։ Որպես փիլիսոփա գտնում էր, որ դատողության հավաստիության հիմքը մտածող սուբյեկտի գոյությունն է (այստեղից էլ «Մտածում եմ, հետևաբար գոյություն ունեմ» հանրահայտ դեկարտյան հիմնադրույթը) ։ Նա հրաժարվում էր ընդունել նախկին փիլիսոփաների հեղինակությունը, ինչպես նաև խորապես թքած ուներ սեփական զգայարանների վրա։
Ոչ պակաս մեծ է ազդեցությունը մաթեմատիկայում։ Կոորդինատային համակարգը, որ թույլ է տալիս ցանկացած կետ կամ երկրաչափական պատկեր պատկերել տարածության մեջ թվերի բազմությամբ ու երկրաչափորեն պատկերել հանրահաշվական հավասարումները, կոչվում է նրա անունով՝ կարտեզյան։ Ռենե Դեկարտը տվել է անալիտիկ երկրաչափության հիմունքները՝ հանրահաշվի ու երկրաչափության միջև կամուրջը, ձևակերպել շարժման քանակի պահպանման ու հիմնավորել լուսային ճառագայթների բեկման օրենքը։
Դեկարտի մաթեմատիկական ուսումնասիրությունները վերաբերում են կորերի դասակարգմանը, որոնք նա ստորաբաժանել է հանրահաշվական և տրասցենդենտալ դասերի։ Իր «Երկրաչափություն» աշխատության մեջ նա առաջարկել է ուղղանկյուն կոորդինատների համակարգը, որը հեղինակի անունով կոչվել է կոորդինատների դեկարտյան համակարգ։ 3-րդ կարգի հանրահաշվական մի կոր նույնպես նրա անունով կոչվել է Դեկարտի տերև։
Թեոդոսիա Օկոհ
Թեոդոսիա Օկոհը ծնվել է 1922 թվականի հունիսի 13-ին, Գանայում։ Նրա հայրը Վիկտոր Ասիհենն է, որը եկեղեցական էր։ Նա իր ընտանիքի 4-րդ զավակն էր։ Թեոդոսիան է ստեղծել այժմյան Գանայի դրոշը։ Նա այժմ 92 տարեկան է։
Ռենե Դեկարտ
Դեկարտն առաջինն է ներմուծել շարժման քանակ հասկացությունը, բացահայտել մարմինների հարվածի դեպքում գործող օրենքը, ձևակերպել իներցիայի օրենքը, բացատրել ծիածանի առաջացումը, տվել մագնիսականության տեսությունը։ Տիեզերածնության մեջ Դեկարտը մշակել է ուսմունք արեգակնային համակարգի զարգացման բնական ընթացքի մասին։
Թեոդոսիա Օկոհ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Դրոշ ստեղծողներ Կատեգորիա:Գանացի կին արվեստագետներ
Ռենե Դեկարտ
Դեկարտը նաև գիտական հեղափոխության ակնառու դեմքերից էր ու համարվում էր «հանճարի օրինակ»։
Կենսագրություն
Դեկարտը ծնվել է Լա Հաէ ան Տուրեն քաղաքում, Ֆրանսիայում։ Նա մի տարեկան էր, երբ մայրը՝ Ժան Բրոշարը
մահանում է։ Հայրը Ռեննում Բրիտանական Խորհրդարանի անդամ էր։ 1606 (կամ 1607) թվականին նա ընդունվում է Ժեսույտ Քոլեջ Ռոյալ Անժու-լէ-Գրանդ դը լա Ֆլեշ ճիզվիտական դպրոցը, որտեղ սովորում է մաթեմատիկա ու ֆիզիկա, ներառյալ՝ Գալիելոյի աշխատանքները։ 1616 թվականի դեկտեմբերին այն ավարտելուց հետո, շարունակում է ուսումը Պուատյեի համալսարանում՝ օրենքի մասնագիտացվածությամբ, քանի որ հայրը ցանկանում էր, որ Դեկարտն իրավաբան դառնա։
Իր «Մեթոդի հակաուղեցույց» գրքում Դեկարտը գրում է․ «Ես անվերջ վայելում էի տառերի ուսումնասիրությունը։ Փորձելով գտնել գիտելիքի աղբյուրն իմ մեջ կամ աշխարհի բոլոր գրքերում, երիտասարդությանս մնացյալ մասն անց կացրի ճանապարհորդության մեջ՝ դատարաններ ու բանակներ այցելելով, խառնվելով տարբեր տեսակի ու մակարդակի մարդկանց հետ, արժեքավոր փորձառություն հավաքելով, ինքս ինձ փորձելով տարբեր իրավիճակներում, որ ճակատագիրն էր առաջարկում։ Ու միաժամանակ աշխատում էի ինձ համար որոշ օգուտ քաղել»։
Հետևելով ռազմական սպա դառնալու իր ամբիցիային, 1618 թվականին Դեկարտը Հոլանդիայում միանում է Բրեդա բանակին, որտեղ Սիմոն Ստեվինի ղեկավարության տակ պաշտոնապես ուսանում է ռազմական ինժեներիա։ Այստեղ Դեկարտին ոգևորում են հետագայում էլ մաթեմատիկայով զբաղվել։
Այս ճանապարհին Դեկարտը ծանոթանում է Իսահակ Բիքմանի՝ Դորդրեղթ դպրոցի տնօրենի հետ։ Վերջինս շատ բարդ մաթեմատիկական խնդիր է առաջադրում, որը, ի զարմանս նրա, լուծում է երիտասարդ Դեկարտը։ Երկուսը՝ Դեկարտն ու Բիքմանը, հավատում էին, որ անհրաժեշտ է ֆիզիկան ու մաթեմատիկան միացնող մեթոդ ստեղծել։
Դեկարտը մասնակցել է 1620 թ. նոյեմբերի Պրահայի Սպիտակ Լեռների ճակատամարտին։
1622 թվականին նա վերադառնում է Ֆրանսիա ու հետագա մի քանի տարիներն անց է կացնում Փարիզում կամ Եվրոպայի այլ վայրերում։ Փարիզում ապրած ժամանակ է, որ գրում է իր՝ մեթոդի մասին առաջին էսսեն․ Regulae ad Directionem Ingenii (Մտքի ուղղության կանոնները)։ 1623 թ. ժամանելով Լա Հայէ, նա վաճառում է ամբողջ ունեցվածքն ու ներդնում պարտատոմսերի մեջ, ինչը բավական հաճելի եկամուտ ապահովեց Դեկարտին մինչև կյանքի վերջ։
1627 թ. Դեկարտը ներկա էր Ռիշելյե կարդինալի Լա Ռոշելի պաշարմանը։ Նույն թվականի աշնանը, երբ Դեկարտը Մերսեննի և բազմաթիվ այլ գիտնականների հետ ներկա էր ալքիմիկոս մսյո դե Չանդոքսի դասախոսությանը, որի ընթացքում կարդինալ Բեղուլլեն առաջարկում է Դեկարտին իր սեփական նոր փիլիսոփայության նկարագրությունն ու բացատրությունը գրել։
1629 թ. Դեկարտը ապրել է Հոլանդիայում, 1649 թ. տեղափոխվել է Ստոքհոլմ, որտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջ։ Հենց այդ ժամանակաշրջանում էլ հրատարակվում են նրա «Մեթոդի հակաուղեցույց», «Փիլիսոփայական հիմունքներ», «Մետաֆիզիկական խորհրդածություններ» աշխատությունները։