cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մայաների ճարտարապետություն
Կոպան քաղաքը
Կոպան քաղաքը մայայի «դասական» շրջանի մշակույթի ամենանշանավոր հարավային կենտրոններից մեկն էր՝ առաջացած գետի ափին՝ լեռներով շրջապատված մի հարթավայրի վրա։ Ինն անգամ վերակառուցումների ենթարկված այս քաղաքի վերջին շերտը վերաբերում է 8-9-րդ դարերին։ Քաղաքը բաղկացած էր 16 խումբ մոնումենտալ կառուցվածքներից, ըստ որում խմբերն իրարից զգալի հեռավորության «մինչև 11 կմ» հեռավորության վրա էին գտնվում։ Գլխավոր խումբը կազմում էր միջնաբերդը՝ տեղադրված 40 մետր բարձրություն ունեցող մի բլրի վրա։ Հյուսիսային կողմից սրան հարում էր հինգ (Գլխավոր սանդուղքների, Միջին, Արևելյան, Արևմտյան) հրապարակներից կազմավորված հիմնահարթակը։ Տարածական ողջ համալիրում բաղկացուցիչ մասերը հորինվածքով կապակցված էին՝ հանդիսանալով միմյանց ներդաշնակ շարունակությունը։ Միջնաբերդի խումբը հյուսիսային կողմից գլխավորում էր տաճարը, որի փեշից սկսվում էին դեպի հիմնահարթակ իջնող լայն աստիճանները։ Իշխողը միջնաբերդի ծավալապաշտական համակարգում բուրգն էր՝ տեղադրված Արևելյան և Արևմտյան հրապարակների միջև։ Եթե մայայի Տիկալ քաղաքի կառուցվածքները բնութագրվում էին զանգվածայնությամբ, իսկ Կոպանինը՝ հոյակապությամբ, ապա «դասական» շրջանի մեկ ուրիշ քաղաքի՝ Պալենկեի (7-8-րդ դար) կառուցվածքները ավելի թեթև էին ու նրբակերտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին աշխարհի ճարտաճապետություն Կատեգորիա:Ամերիկայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Մայաների ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետություն ըստ ժամանակաշրջանի և երկրի
Զամոշչե (գյուղ, Տրետյակովսկոե գյուղական բնակավայր)
Զամոշչե (Замощье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վարենկա
Վարենկա (Варенка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարենկա գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1117 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(4382) Ստրավինսկի
(4382) Ստրավինսկի (Stravinsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 29-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,542728 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0516 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0339 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1480,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243083 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զագրեբ քաղաքի թանգարան
Զագրեբ քաղաքի  թանգարան  (Muzej grada Zagreba; հայտնի է նաև MGZ հապավումով), քաղաքային թանգարան Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում` նվիրված քաղաքի հետ կապված անցյալ և ներկա պատմական, քաղաքական, մշակութային իրադարձություններին և անհատներին ։
Գտնվելու վայր և աշխատանքային ռեժիմ
Թանգարանը գտնվում է 1650 թվականին կառուցված և մանրակրկիտ վերականգնված նախկին վանական հուշահամալիրում (Պոպովի աշտարակ, աստղադիտարան և ալրաղաց) և տեղակայված է Օպատիչկայի (Opatička) փողոցի թիվ 20 շենքում։ Աշխատանքային ռեժիմ (այցելուների համար)`
Պատմություն
Զագրեբ քաղաքի թանգարանը ստեղծվել է 1907 թվականին «Խորվաթական վիշապի եղբայրություն» (Braća hrvatskoga zmaja) մշակութային ընկերության կողմից։ Թանգարանային հաստատությունն իր բավականին մեծաքանակ ցուցադրություններով լուսաբանում է Զագրեբի մշակութային, գեղարվեստական, տնտեսական և քաղաքական պատմության ժամանակահատվածները` ընդգրկելով մեծ ժամանակաշրջան, քաղաքի տարածքում հայտնաբերված հռոմեական գտածոներից մինչև մեր ժամանակները։ Թանգարանի հավաքածուն կազմում է շուրջ 75000 պահպանվող միավոր, որոնք դասավորված են հաջորդական համակարգված կարգով և արտացոլում են ինչպես քաղաքի պատմական զարգացումը, այնպես էլ զագրեբցիների կենցաղը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում, ինչպես նաև քաղաքի պատմության և մշակույթի հետ կապված վառ անհատականությունների կյանքն ու ստեղծագործությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1907 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Զագրեբի թանգարաններ Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ Խորվաթիայում
Բաբելոն-5։ Ներսի ստվերը
«Բաբելոն-5։ Ներսի ստվերը» (Babylon 5: The Shadow Within), գիտա-ֆանտաստիկ վեպերի շարքի գրքերից, որի գործողությունները տեղի են ունենում «Բաբելոն-5» մտացածին տիեզերքում։ Գրքի հեղինակն է հանդիսանում Ջին Կավելոսը, որը միաժամանակ հանդիսանում է Dell Books հրատարակչության խմբագիրը և «Տեխնոմագերի եռագրության» հեղինակը։
Իրադարձությունների նկարագրություն
Իրադարձությունները, որոնք նկարագրվում են գրքում, իրականանում են երկու իրար չհատվող սյուժետային գծերում, 2257 թվականի սկզբին, անմիջապես «Բաբելոն-5։ Դրվագ 00։ Հանդիպումներ» ֆիլմում տելի ունեցող իրադարձություններից առաջ, որը հանդիսանում է «Բաբելոն -5» ամբողջ շարքի հիմնական առանցքը։ Հիմնական սյուժեն նկարագրում է «Իկար» հետազոտական տիեզերանավի թռիչքը դեպի Զախադումու և Աննա Շերիդանի՝ «Բասելոն-5» կայանի տրամանատար Ջոն Շերիդանի կնոջ, ճակատագիրը (պատման տվյալ մասը ամբողջովին ճանաչվում է դավանական )։ Երկրորդ սյուժետային գիծը պատմում է Ջոն Շերիդանի կողմից «Ագամեմնոն» տիեզերավի հրամանատարության մասին։
Վեպը բացահայտում է այն, թե ինչպես Աննա ներգրավվում է Զախադումում IPX-ի պեղումների նախագծին, ինչպես է նա հանդիպում Մորդենին և ինչպես է նա դառնում «Ստվերներ» տիեզերանավի կրիչը՝ այն ինչպիսին նա ներկայացել է «Բասելոն-5» շարքի երրորդ շրջանի եզրափակիչ դրվագում։
Նաև վեպում ցույց է տրվում այն, թե ինչպես և ինչու Մորդենը իրեն համար ընտրեց «Ստվերների» գործակալի ճակատագիրը։ Նա հավաքագրվում է այն ժամանակ, երբ նրա կինը և դուստրը մահանում են տեռորիստական գործողության ժամանակ՝ Իոյի մոտ անցման տարածքը պայթեցվում է այնտեղ մարդատար օդանակի անցնելու ժամանակ։ Մորդենի մեղքը և դաժան սառնարյունությունը աշխատանքում, մասամբ, կարող է բացատրվել նրանով, որ Ստվերները նրան հայտնում են, որ նրա կինը և դուստրը ողջ են և ինչ-որ տեղ դեռևս տառապում են և նրա հնարավորություն ունի թեթևացնելու և ավարտին հասցնելու նրանց տառապանքները, եթե նա համագործակցի իրենց հետ։
Այս սյուժեի մանրամասները հատվում են Ջին Կավելոսի մեկ այլ ստեղծագործության հետ՝ «Տեխնոմագերի եռագրություն», որը Ստրաժինսկու կողմից համարվում է հարյուր տոկոսանոց դավանական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 գրքեր
Պավելեց (քաղաքատիպ ավան, Սկոպինսկի շրջան)
Պավելեց (Павелец), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Սկոպինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1964 մարդ։
Unrein
Unrein՝ գերմանական Oomph! Ինդաստրիալ-մետալ խմբի հինգերորդ պաշտոնական ալբոմն է, թողարկվել է 1998 թ. փետրվարի 27-ին Virgin լեյբլի կողմից։ Ալբոմը ձայնագրվել է Մյունխենում։ Երգերի խոսքերի հեղինակն է խմբի ղեկավար Դերո Գոյը, երաժշտությունը ստեղծագործել է ողջ խումբը։
Ալեգանի շրջան (Մերիլենդ)
Կատեգորիա:Մերիլենդի շրջաններ
Փորսուղ (Չարշամբայի գավառ)
Փորսուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Մարգարիտ Հովսեփյան
Մարգարիտ Իվանի Հովսեփյան, հայ երգչուհի (քնարակոլորատուրային սոպրանո), Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Մարգարիտ Հովսեփյանը ծնվել է 1955 թվականի հուլիսի 24-ին Կրասնոդարում։ Ավարտել է Կրասնոդարի Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրի (դասատու՝ Մ. Ռիբիցկայա), մեներգեցողության (1974, դասատու՝ Մ. Կոստանյան-Սահաթչյան), Դոնի Ռոստովի կոնսերվատորիայի մեներգեցողության (1980, Ա. Բելյաևայի դասարան) բաժինները, Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան (1993, ղեկ.՝ Ա. Սարաջևա)։
1977 թվականից եղել է Դոնի Ռոստովի, Կրասնոդարի ֆիլհարմոնիաների մեներգչուհի։ 1985 թվականին դարձել է Հայաստանի պետական երգչախմբի, ապա՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոն մեներգչուհի. դերերգերից են՝ Ջիլդա (Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Շամախանի թագուհի (Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի «Ոսկե աքաղաղ»), Ռոզինա (Ջ. Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ»), Ֆրասկիտա (Ժ. Բիզեի «Կարմեն») և այլն։
Հանդես է եկել մենահամերգներով. երգացանկում՝ Ա. Հարությունյանի, Լ. Չաուշյանի, Կ. Զաքարյանի, Վ. Բաբայանի, Է. Միրզոյանի, Գ. Չթչյանի, Մ. Պ. Մուսորգսկու, Ս. Մ. Սլոնիմսկու և ուրիշների երգաշարեր։
Ֆ. Պուլենկի «Մարդկային ձայն» և Ս. Ազնավուրյանի «Հույս» (նվիրված է Հովսեփյանին) մոնոօպերաների առաջին կատարողն է Հայաստանում։ Համերգներով շրջագայել է Ս. Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Կրասնոդարում և այլուր։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ
Գայկի (գյուղ, Տուրիի շրջան)
Գայկի (Гайки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գայկի գյուղում բնակվում էր 211 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1062 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 198,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վերբկա (գյուղ, Լետիչևի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վերբկա գյուղում բնակվում էր 725 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2345 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 309,17 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գոնգորա (բույս)
Գոնգորա (Gongora), խոլորձազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա խոտաբույս ։
Ներառում է մոտ 70 տեսակ։
Ընդհանուր անվան հապավումը առևտրային և սիրողական ծաղկաբուծության մեջ՝ Gga :
Ստուգաբանություն
Անվանվել է ի պատիվ Անտոնիո Գոնգորայի (Antonio Caballero Gongora):
Կենսաբանական նկարագիր
Симподиальные растения средних размеров.
Վերգետնյա պալարները մսոտ են, երկտերև։
Տերևները կաշենման են, լայն թերթերով, ծալված, հստակ աչքի ընկնող երակացանցերով։
Ծաղկաբույլը ողկուզաձև է, выходит из основания туберидия, поникающее, так что губа цветка располагается сверху.
Ծաղիկները բազմագույն են, շատ տեսակներ ունեն սուր և հաճելի բուրմունք։ Միջին ծաղկաբաժակը ձգված է։
Поллиниев -2.
Տեսակներ
Տեսակների ցանկն ըստ Կյուի թագավորական բուսաբանական այգիների 8.08.09-ի տվյալներ
Gongora-ի բոլոր տեսակները մտնում են «Անհետացման եզրին գտնվող վայրի կենդանական և բուսական աշխարհի տեսակների միջազգային առևտրի մասին կոնվենցիայի» հավելված։ Կոնվենցիայի նպատակն է երաշխավորել, որ վայրի կենդանիների և բույսերի միջազգային առևտուրը վտանգ չի ստեղծում դրանց գոյատևման համար։
Մշակում
Այս տեսակի բույսերը պատկանում են ջերմ կամ չափավոր ջերմաստիճան պահանջող խմբին։ Պահանջում են հեռու պահել արևի ուղիղ ճառագայթներից։ Որպես կանոն, ծաղկունքից հետո բույսերի մոտ 2 շաբաթ հանգստի շրջան է։
Աճեցնում են մակաբուսերի կախովի զամբյուղներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրքիդեաներ Կատեգորիա:Սենյակային բույսեր
Զամոստե (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)
Զամոստե (Замостье), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1654 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գուստավ Շեֆեր
Գուստավ Կլաուս Վոլֆգանգ Շեֆեր (Gustav Klaus Wolfgang Schäfer, 8 սեպտեմբերի 1988, Մագդեբուրգ) — թմբկահար, Տոկիա հոթել խմբի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ
Դիդակտիկական գրականություն
Դիդակտիկական գրականություն, գեղարվեստորեն ձևավորված ուսուցողական գրականություն, որտեղ արտացոլված են պատմական, բնագիտական, փիլիսոփայական, քաղաքական, կրոնական և այլ գաղափարներ ու գիտելիքներ։ Դիդակտիկական գրականությունը կարող է լինել և՛ արձակ, և՛ չափածո։ Ճանաչում է գտել դեռևս անտիկ գրականության մեջ (Հեսիոդոս, «Աշխատանք և օրեր», Օվիդիոս, «Ձևափոխություններ», Լուկրեցիոս, «Իրերի բնության մասին»)։ Նոր ժամանակներում հայտնի են Ն․ Բուալոյի «Քերթողական արվեստ», Միխայիլ Վալսիևիչ Լոմոնոսովի «Նամակ ապակու օգուտների մասին» և այլ աշխատություններ։ Հայ իրականության մեջ ուշագրավ են Մինաս Բժշկյանի «Ճեմարան գիտելեաց» (1815 թվական) և Էդուարդ Հյուրմյուզյանի «Վրուրի Որմզդանա բուրաստանք» (1851 թվական) գործերը։ Տասնիներորդ դարից սկսած «դիդակտիկական» հասկացությունը արվեստում մեկնաբանվում է բացասական իմաստով՝ դիտվելով իբրև դատողական, տենդենցիոզ երևույթ։
Չակովեց
Չակովեց (Čakovec ), քաղաքը գտնվում է Խորվաթիայի հյուսիսային հատվածում։ Խոշորագույն վարչական կենտրոն է։ Ըստ 2001 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 15 790 մարդ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Չակովեցը գտնվում է երկրի հյուսիսային շրջանում ՝ Դրավա և Մուրա գետերի միջակայքում, որը հայտնի է որպես Մեդժիմուրը ։ Երկրի երկրորդ հյուսիսային քաղաքներից է Մուրսկո Սրեդիշչեն։
Արևմուտքից 7 կմ, իսկ հյուսիսից 20 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Սլովենիայի սահմանը, իսկ Հունգարիայի սահմանն արևելքից 20 կմ հեռավորության վրա։
Հունգարիայից մինչև Վեհգրի, Զագրեբ ինչպես նաև Խորվաթիայի և Սլովենիայի հարևան քաղաքներ տանող գործում մի քանի երկաթուղիներ։ Քաղաքից 3 կմ հեռավորության վրա կա փոքր օդանավակայան։
Բնակչություն
Համաձայն 2001 թվականի մարդահամարի, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 15 790 մարդ, իսկ ծայրամասերի հետ միասին բնակչության թիվը կազմում է 30 455 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնություններից են՝ խորվարները (93%) և գնչուները (3.6%):
Տնտեսություն
Չակովեցը զարգացած արդյունաբերական քաղաք է։ Հիմնական ոլորտներն են՝ տեքստիլ, կոշկեղեն, մետաղագործություն, տպագրություն, սննդամթերք և քիմիական արդյունաբերություններ։
Պատմություն
Հռոմեական կայսրության ժամանակներում ժամանակակից քաղաքի տարածքում տեղակայված էր Ակուամա ճամբարը։
Ժամանակակից անունով առաջին անգամ քաղաքը նշվում է 1328 թվականին։ Քաղաքը կոչվել է Հունգարիայի իշխան Դմիտրի Չակի անունով։
1466 թվականին իշխանությունն անցնում է իշխան Զրինսկի ընտանիքին, որից հետո քաղաքը սկսում է արագ զարգանալ։ 1576 թվականին Չակովեցը քաղաքային արտոնություններ ստացավ։
Էնն Արունդել շրջան (Մերիլենդ)
Էնն Արունդել շրջան (Anne Arundel County), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.523 կմ² է, բնակչությունը՝ 537.656 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աննապոլիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1650 թ.։
Չակովեց
Պատմություն
1738 թվականին քաղաքը խիստ ավերվել է երկրաշարժի հետևանքով, իսկ 1741 թվականին մեծ հրդեհ է բռնկվել։ 1848 թվականին քաղաքը միացավ Խորվաթիային, որն ուներ ինքնավարություն Ավստրո-Հունգարիայի կազմում։
Էնն Արունդել շրջան (Մերիլենդ)
Կատեգորիա:Մերիլենդի շրջաններ
Չակովեց
Պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, Խորվաթիայի հետ միասին Չակովեցը ընդգրկվել է սերբական, խորվաթական և սլավոնական թագավորության, իսկ հետո Հարավսլավիայի կազմում։ 1941-1945 թվականներին գրավված է եղել հունգարական բանակի կողմից։ 1991 թվականից ի վեր քաղաքը եղել է որպես անկախ Խորվաթիայի մաս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի բնակավայրեր
Եղեգնաձոր
Եղեգնաձոր, քաղաք Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, մարզկենտրոն, Արփա գետի աջ կողմում, Երևանից մոտ 120 կմ հարավ-արևելք։ Գրավում է Վայքի գոգավորության արևմտյան մասը։
Մինչև 1935 թվականը բնակավայրը կոչվում էր Խոտորալեզ, ապա վերանվանվեց Միկոյան, Խորհրդային Միության ականավոր քաղաքական գործիչ Անաստաս Միկոյանի պատվին ։
Պատմություն
Եղեգնաձորը հայոց լեռնաշխարհի հնագույն բնակավայրերից է։ Այդ մասին են վկայում քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում պեղված դամբարանաշերտի գտածոները։ Դրանք պատկանում են մթա առաջին հազարամյակին։ Ըստ պատմական աղբյուրների Եղեգնաձորը միջնադարում անվանվել է Փոնձաթաղ, Խոտորալեզ, հետագայում նաև Եղեգիք, Եղեգյաց, Եղեգնաձոր, իսկ 19-րդ դարի սկզբներից՝ Խոտորալեզ։ Խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո Քեշիշքենդը դառնում է շրջկենտրոն։
1935 թվականին Խոտորալեզը վերանվանվեց Միկոյան, Խորհրդային Միության քաղաքական գործիչ Անաստաս Միկոյանի պատվին։ 1958 թվականի դեկտեմբերի 6-ի Հայաստանի գերագույն խորհրդի հրամանագրով Միկոյանի շրջանը և համանուն ավանը վերանվանվեց Եղեգնաձոր։ 1996 թվականին Եղեգնաձորի և Վայքի շրջանները միավորվեցին և դարձան մարզ՝ Վայոց ձոր անվանումով, իսկ ավանին շնորհվեց քաղաքի կարգավիճակ։
Ըստ տեղեկությունների 9-րդ դարի առաջին քառորդում, երբ Սյունյաց իշխան Վասակի որդի Փիլիպեն իր նստավայրը փոխադրում է Վայոց ձոր և հաստատվում Եղեգիս գյուղաքաղաքում, Եղեգնաձոր կամ Եղեգեաց Ձոր անունը տարածվում է ամբողջ գավառի վրա։ Իսկ Եղեգնաձորի անվանումը ըստ ժողովրդական ստուգաբանության մեկնաբանվում է այսպես, երբ 7-րդ դարում արաբները հարձակվում են Վայոց ձորի վրա, գրավում են այն և մեծ ավերվածություններ կատարում, բնակչությունը արտագաղթում է և այն դառնում է գրեթե անմարդաբնակ և երբ այս տարածքները երկար ժամանակ չեն մշակվում, վեր են ածվում եղեգնուտների, որտեղից էլ առաջացել է եղեգների ձոր, ապա Եղեգնաձոր անվանումը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը տարածվում է Արփա գետի Սրկղոնք վտակի աջ և ձախ ափերին, հյուսիսում ձուլվում է Գլաձոր և Վերնաշեն գյուղերի հետ։ Եղեգնաձորով է անցնում Սյունիքի մարզը և Արցախի Հանրապետությունը Երևանի հետ կապող մայրուղին։
Ծովի մակերևույթից քաղաքը գտնվում է 1250 մ միջին բարձրության վրա։ Համայնքի ֆիզիկա-աշխարհագրական կոմպլեքսները ներկայացված են ցածրադիր և միջին բարձրության գոտիներում, որտեղ գերիշխում են կիսաանապատները և չոր տափաստանները։
Բնություն
Գերակշռում է չոր տափաստանային լանդշաֆտը, տարածքում առկա են որոշ ֆրագինային բույսեր (գժնիկի, նշենի, սարի չամչ, գիհի, դաշտավելուկ, փետրախոտ, ցորնուկ և այլն), կենդանիներ (բեզոարյան այծ, գայլ, աղվես, նապաստակ), սողուններ (գյուրզա, իժ,) և թռչուններ (կաքավ, ճնճղուկ)։
Կլիմա
Կլիման չոր է, խիստ ցամաքային, օրական ջերմաստիճանների մեծ տատանումներով, տարեկան միջին 400 մմ տեղումներով և լեռնահովտային քամիներով։ Օդի միջին ջերմաստիճանը հունվարին -5-6 °C է, նվազագույնը -22 °C, հուլիսին +35 °C։
Բնակչություն
Նախնիների մի մասը 1829-1830 թվականներին այստեղ են գաղթել Պարսկահայքի Խոյ և Սալմաստ գավառներից։
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 7,944 մարդ [2 ]։
Եղեգնաձորի ազգաբնակչության փոփոխությունը ըստ ՀՀ մարդահամարների [3 ].
Բնակչության սեռային կազմում խիստ անհամամասնություն կա, որը պայմանավորված է արտագաղթով։ 2011 թվականին քաղաքում առկա բնակչության սեռային կազմում կանայք կազմում են 4051, տղամարդիկ՝ 3370։
Համեմատաբար բարձր է բնակչության կրթական ցենզը։ Աշխատանքային ռեսուրսների մեծ մասը զբաղված է գյուղատնտեսության, կրթության, առևտրի, արդյունաբերության, շինարարության և պետական կառավարման ոլորտներում։
Կրթություն
2004 թվականից գործում է «Գիտելիք» մանկավարժական համալսարանը՝ իր 12 ֆակուլտետներով։ Համալսարանը բուհական և հետբուհական կրթություն է ապահովում եվրոպական չափորոշիչներին համապատասխան։ 2008 թվականից քաղաքում գործում է Հայաստանի տնտեսագիտական համալսարանի մասնաճյուղը։ այստեղ ուսուցումն իրականացվում է «կառավարում, այդ թվում զբոսաշրջության կառավարում», «ֆինանսներ» և «միջազգային տնտեսական հարաբերություններ» մասնագիտություններով, ինչպես անվճար, այնպես էլ վճարովի հիմունքներով։ Քաղաքում գործում են պետական քոլեջ իր 13 բաժիններով, 4 հանրակրթական դպրոցներ, 3 նախադպրոցական հիմնարկ, մանկապատանեկան ստեղծագործական կենտրոն, 1 երաժշտական դպրոց, գեղարվեստի դպրոց, մշակույթի տուն։ Գրադարանում գործում են 4 բաժիններ՝ 56119 գրքային ֆոնդով։ Գործում է մշակույթի տան մասնաշենքում մարզադպրոց։
Առողջապահություն
Եղեգնաձորում գործում է քաղաքային հիվանդանոց, որն ունի վիրաբուժական, գինեկոլոգիական, մանկական, թերապևտիկ, ինֆեկցիոն, արյան փոխներարկման բաժանմունքներ, ծննդատուն, շտապօգնություն։
Տնտեսություն
Քաղաքի տնտեսության զարգացումը նկատելի է դարձել 1931 թվականից հետո, երբ այն դարձավ վարչական կենտրոն։ Մինչ ԽՍՀՄ-ի փլուզումը այն հանդիսանում էր զարգացած տնտեսություն ունեցող բնակավայր։ Այստեղ գործում էին Երևանի «Էլեկտրասարք» արտադրատեխնիկական միավորման և «Հայգորգ» ֆիրմայի մասնաճյուղը։ Այստեղ բուծում էին բալբաս ցեղատեսակի ոչխարներ, որի բուրդը լավագույն հումք էր հանդիսանում գորգագործության համար։ Մեծ ճանաչում է ունեցել ոչխարի կաթից արտադրվող «Բրինզա» պանիրը։
Ներկայումս քաղաքում զարգանում է վերամշակող արդյունաբերությունը, գործում են կահույքի, քարերի և շինանյութերի, գինե տակառների արտադրամասեր, տրիկոտաժի և կարի արտադրություն։ Այստեղ գործում է սարքերի գործարան, որտեղ արտադրվում են չափիչ սարքեր։ Արագ զարգանում է ագրոարդյունաբերությունը, որտեղ արտադրվում են գինիներ, կաթնամթերք, պահածոներ։ Քաղաքում գործում է ալրաղաց։
Համայնքում մշակվող հողահանդակները կազմում են 598 հա, որից 427 հա վարելահողերն են, ուր մշակում են հացահատիկ, բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, կերային բույսեր։ Մեծ տարածում ունեն խաղողի և պտղատու այգիները՝ 105 հա, դրանց բերքի հիմնական մասը վերամշակվում է տեղի պահածոների և գինու գործարաններում։ Զբաղվում են անասնապահությամբ։ Վերջին տարիներին ստեղծվել են այծաբուծական ֆերմաներ, ավելացվում է այծերի գլխաքանակը, քանի որ այստեղ արտադրավող այծի պանիրը գնալով ավելի մեծ պահանջարկ է ձեռք բերում և արտահանվում է մարզի սահմաններից դուրս։
Օգտակար հանածոներ
Համայնքի տարածքում հանքային հանածոներից կան շինարարական քար (ֆելզիտ, գրանիտ), ապակու հումք, գրավյա։
Պատմամշակութային կառույցներ
Եղեգնաձորի մոտ են գտնվում Արփայի հին կամուրջներից մեկը՝ Ագարակաձորի կամուրջը (13-րդ դար), 12-ից 16-րդ դարերի խաչքարեր, 4-րդ դարի ամրոց, 17-րդ դարի եկեղեցի (վերակառուցված 19-րդ դար)։
Չերվոնոե (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Չերվոնոե (Червоне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնոե գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էսթուբլոն
Էսթուբլոն (Estoublon, Estoblon), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Մեզել կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04084։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 434 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 231 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 166-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 149-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 71,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,5 %)։ 166 աշխատունակ բնակիչներից 149-ը աշխատում էին (76 տղամարդ և 73 կին), անաշխատանք էին 17-ը (9 տղամարդ և 8 կին)։ 65 անգործ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 33-ը թոշակառու, 20-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(4383) Սուրուգա
(4383) Սուրուգա (Suruga), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,424989 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2693 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5807 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1379,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260999 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոսիակի Օշիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վայսենշտադ
Վայսենշտադ (Weißenstadt), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Վունզիդել Ֆիխտելի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3434 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 42,23 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 79 166։
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Վայսենշտադտի մունիցիպալիտետի բնակչությունը կազմում է 3120 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ (رموز وطنية في الأردن), Հորդանանի թագավորության պետական խորհրդանիշերը և այն խորհրդանիշերը, որոնք օգտագործվում են Հորդանանում և արտասահմանում երկիրը և նրա ժողովրդին ներկայացնելու համար։
Հորդանանի թագավորության կողմից պետականորեն ընդունված երեք խորհրդանիշերն են դրոշը, զինանշանը և օրհներգը, որը կոչվում է «Աս-սալամ ալ-մալաքի ալ-ուրդունի»։
Հորդանանի դրոշ
Հորդանանի դրոշը Հորդանանի թագավորության գլխավոր խորհրդանիշերից մեկն է։ Այն ներկայացնում է Հորդանանը երկրի ներսում և աշխարհում։
Այս դրոշը իրենից ներկայացնում է երեք հորիզոնական գծեր, որոնք ունեն համապատասխանաբար սև, սպիտակ և կանաչ գունավորում։ Այս գույները միացված են շևրոնով, իսկ շևրոնի վրա պատկերված է յոթանկյուն աստղ ։
Հորդանանի թագավորության դրոշը ընդունվել է 1928 թվականի ապրիլի 18-ին։
Վերջինիս հիմքում ընկած է այն դրոշը, որը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին խորհրդանշում էր Հորդանանի ժողովրդի ազգային-ազատագրական հեղափոխությունը՝ ընդդեմ Օսմանյան կայսրության ։
Եվգենի Մռավինսկի
Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Մռավինսկի, խորհրդային դիրիժոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1954)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1973)։
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ
Հորդանանի զինանշան
Զինանշանը ընդունվել է 1921 թվականին՝ Աբդուլլահ I իբն ալ-Հուսեյնի օրոք։ Այն նաև ծառայում է, որպես երկիրը կառավարող Հաշիմյան թագավորական արքայատոհմի պաշտոնական խորհրդանիշ։
Եվգենի Մռավինսկի
Կենսագրություն
1931 թվականին ավարտել է Լենինգրադի կոնսերվատորիան։ 1932-1938 թվականներին՝ Ս․ Մ․ Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի դիրիժոր, 1938 թվականից Լենինգրադի ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր։ Երկացանկում տեղ են գտել Լուդվիգ վան Բեթհովենի, Պյոտր Չայկովսկու, Հ․ Մահլերի, Ա․ Հոնեգերի, խորհրդային կոմպոզիտորների սիմֆոնիկ գործեր։ Մռավինսկու ղեկավարությամբ են առաջին անգամ հնչել Դմիտրի Շոստակովիչի 5-րդ, 6-րդ, Ե․ Ա․ Մռավինսկի 8-րդ (նվիրված ԷՄ-ուն), 9-12-րդ սիմֆոնիաները, Արամ Խաչատրյանի Սիմֆոնիա պոեմը (1947)։ 1936-1937 թվականներին և 1961 թվականից դասավանդել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայում (1963 թվականից՝ պրոֆեսոր)։
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ
Հորդանանի զինանշան
1982 թվականին նախարարների խորհրդի հրապարակած թիվ 6 պաշտոնական հայտարարության մեջ ներկայացվել են զինանշանի առանձնահատկությունները։
Հորդանանի օրհներգ
Հորդանանի թագավորության ազգային օրհներգը կրում է «Հորդանանի թագավորական հիմն» կամ «Աս-սալամ ալ-մալաքի ալ-ուրդունի» անվանումը (السلام الملكي الأردني): Որպես թագավորական օրհներգ ընդունվել է 1946 թվականին։
Եվգենի Մռավինսկի
Կենսագրություն
Ստացել է Լենինյան (1961), ԽՍՀՄ պետական (1946) մրցանակներ։
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ
Հորդանանի օրհներգ
Հորդանանի թագավորական հիմնի հեղինակը պաղեստինա-լիբանանյան բանաստեղծ և Հորդանանի նախկին վարչապետ Աբդել Մունիմ ալ-Ռիֆայն է (عبد المنعم الرفاعي): Այն գրվել է 1939 թվականին։
Եվգենի Մռավինսկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Բոգոսլովսկոե գերեզմանատանը թաղվածներ
Հորդանանի ազգային խորհրդանիշներ
Հորդանանի օրհներգ
Օրհներգի հիմքում ընկած է թագավորի և Հաշիմյանների վեհության գաղափարը։ Թագավորը ներկայացվում է, որպես Հորդանանի արաբների մեծ։
Ազգային և պանարաբական գույներ
Որպես խորհրդանշական գույներ, Հորդանանում օգտագործվում են պանարաբական կամ համաարաբական գույները, որոնք արդիական են նաև արաբական մյուս պետություններում՝ Եգիպտոսում, Սիրիայում, Քուվեյթում, Սուդանում, Իրաքում և այլն։
Գրեթե բոլոր պանարաբական գույները՝ կարմիր, սև, սպիտակ, կանաչ, օգտագործվում են Հորդանանի թագավորության դրոշի և զինանշանի վրա։
Սև գույնը խորհրդանշում է Աբբասյան խալիֆայությունը, մի պետություն, որը սերում էր Մուհամմադ մարգարեի հորեղբայր Աբբասի գերդաստանից։ Շուրջ երկու դար խալիֆայությունը ծաղկում էր, սակայն ավատատիրական մասնատվածությունը վերջիվերջո հանգեցրին խալիֆայության անկմանը և նվաճմանը մոնղոլների կողմից։
Ֆաթիմյան խալիֆայության խորհրդանշական գույնը կանաչն է, որն էլ հանդիսանում է երկրի դրոշի միակ գույնը։
Կարմիր գույնը խորհրդանշում է արաբական փառահեղ հեղափոխությունը կամ «արաբական զարթոնքը»։
Հորդանանի թագավորության գույները օգտագործվում են նաև Հորդանանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և այլ սպորտային ակումբների խորհրդանշանների վրա։ Այն կիրառվում է նաև կրթական հաստատությունների պատկերանիշների վրա։
Կենսաբանական խորհրդանիշեր
Հորդանանի կենսաբանական խորհրդանիշերն են ազգային ծառը, ազգային կենդանին, ազգային թռչունը և ազգային ծաղիկը։
Հորդանանի ազգային ծառը համարվում է լեռնային կաղնին։ Այս կաղնին Հորդանանում տարածված լինելուց բացի աճում է նաև Հունաստանում, Իսրայելում, Սիրիայում, Լիբանանում և Թուրքիայում։ Պատկանում է կաղնիների ընտանիքին։
Հորդանանի ազգային թռչունը դժգույն ոսպնուկն է, որը իրենից ներկայացնում է ճնճղուկազգիների կարգի, սերինոսազգիների ընտանիքի թռչուն։ Որպես ազգային թռչուն ընտրվել է դժգույն ոսպնուկը, քանի որ նրա մարմնի գունավորումը շատ նման է Պետրա քաղաքի գունավորմանը ։
Այս արաբական երկրի ազգային ծաղիկը սև իրիսն է։ Այս ծաղիկը հանդիպում է ամբողջ Հորդանանում, հատկապես՝ Մաանի մուհաֆազայում։
Ազգային ուտեստ
Հորդանանի ազգային ուտեստը մանստաֆն է (المنسف الاردني): Այն նաև երկրի ամենատարածված ճաշատեսակներից է։
Մանստաֆի գլխավոր բաղադրամասերն են յուղալի սոուսով համեմված գառան միսը, յոգուրտը և բրինձը։ Հորդանանում այն օգտագործվում է, որպես տոնական ուտեստ և պատրաստում ամանորյա տոներին, այլ տոների և հարսանիքների ժամանակ։
Կանո Մասանոբու
Կանո Մասանոբու (ճապ. 狩野 正信, ), ճապոնացի նկարիչ, համարվում է Կանոյի նկարչական դպրոցի հիմնադիրը։ Ասիկագա սյոգունատի առաջին գլխավոր նկարիչն է եղել (1333-1572), ով չէր հանդիսանում ձեն-բուդդիստ, բայց պատկանում էր ձենիական դպրոցին ։
Կենսագրություն
Նա ստացել է նկարչի մասնագիտակա կրթություն բուդդայական ավանդական նկարչության բնագավառում, որը բնութագրվում է վառ գույներով։ Այնուամենայնիվ, չնայած այն բանին, որ Մասանոբուն ձեն- բուդդիստ վանական չէր, նրա աշխատանքը կապված է այն ժամանակվա ազդեցիկ բուդդայական Ձեն արվեստի հետ, քանի որ նրանք օգտագործում էին նույն՝ սույբոկուգա տեխնիկա։
Մասանոբուն մայրաքաղաք է ժամանել XV դարի կեսերին, նա առաջինն է, ով եկել է զինվորական դասից, որը դարձել է արհեստավարժ նկարիչ՝ առանց ձեն-բուդդիստական վանական դառնալու։ Սկզբում, թերևս նա աշխատել է որպես Տոսա Միցունոբուի օգնական, ով ղեկավարում էր Նկարչական ակադեմիան ։ Սյոգուն Ասիկագա Յոսիմասան նրան՝ որպես պալատական նկարչի ընդունելով հովանավորչության փոփոխությունների մասին վկայության հիմք է տվել։ Այդ հովանավորչությամբ անկախ պրոֆեսիոնալ արվեստագետներին հնարավորություն էր ընձեռնվում աշխատել բարձր պետական պաշտոններում ։
Մասանոբուի աշխատանքի մասին առաջին հիշատակումները սկսվել են 1463 թվականից, երբ նկարիչը դեռ 29 տարեկան էր, երբ նա Կիոտոյի ամենամեծ Սյոկոկուձի բուդդայական տաճարում աշխատելու պատվեր է ստացել։ Ավելի ուշ գրավոր աղբյուրները ցույց են տալիս, որ բուդդայական պատկերները շարունակում էին Մասանոբուի ստեղծագործության մի մասը կազմել նրա ստեղծագործական գործունեության ընթացքում։ Հետևաբար, նրան կարելի էր համարել «էբուսի» (絵 仏 - ebusshi)՝  բուդդայական նկարչության մեջ մասնագիտացած նկարիչ։
Ժառանգություն
Կանո Մասանոբուն համարվում է ճապոնական Կանո նկարչական դպրոցի հիմնադիրը, որը Էդոյի շրջանում (1603-1868 թվականներին՝ սկսած Իեյասու Տոկուգավայից) ամենաազդեցիկներից մեկն էր մինչև Մեյձիի հեղափոխությունը (1868) Կանո Մասանոբուի աշխատանքներից առավել հայտնիները, որոնք պահպանվել են մինչ մեր օրերը և վերագրվել Չժոու Մաոշուին ( Սյու Մասյուկու), Հոտեյի պատկերն է՝ լոտոսի ծաղիկներով հիացող և թղթագլան մագաղաթը ։ Առաջին թղթագլանում պատկերված է հսկայական ափով լանդշաֆտ, որի երկայնքով՝ լոտոսների արանքով երկու մարդ նավակով լողում են։ Այս աշխատանքներն ամենահայտնիներն են և 15-րդ դարի Ճապոնիայում բնապատկերային և այլաբանական նկարչության համադրության օրինակներ են, որոնց ստեղծումը կապված է ձեն-բուդդիզմի հետ։
Մասանոբուի նկարչական պատվերների մեկ այլ տեսակ` բուդդայական մագաղաթներն են։ Նրանցից երկուսը պահպանվել են՝ Տրիադա Շակյամունին Կիոտոյի Դայտոկուձի տաճարում և բոդհիսատվա Մանջուշրիի կերպարը Գումայի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Մեկ այլ ժանր, որում աշխատում էր Մասանոբուն, դիմանկարն է։
Պահպանվել է Ասիկագա Յոսիհիսիի դիմանկարը։
Բուդդայական մագաղաթները, ինչպես նաև Կանո Մասանոբուի պահպանված դիմանկարը ապացուցում են, որ նկարիչը աշխատել է ոչ միայն միագույն թանաքով (կանգա), այլ նաև օգտագործել է գունավոր ներկեր և ոսկի (Յամատո-է)։ Նրա ոճի տարբերակիչ առանձնահատկությունն է դարձել սուիբոկուգի կենդանի, շարժական տեխնիկայով լեցուն մոնոքրոմ նկարչության և գունավոր ներկերի օգտագործման համադրությունը, որոնք օգտագործվել են բուդդայական մագաղաթների ստեղծման ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1434 ծնունդներ Կատեգորիա:Ճապոնացիներ Կատեգորիա:16-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ճապոնացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով
Տալլինֆիլմ
Տալլինֆիլմ (Tallinnfilm), գեղարվեստական ու վավերագրական ֆիլմերի կինոընկերություն, Էստոնիայի` մինչև օրս գործող ամենահին կինոստուդիան։
Պատմություն
Էստոնիայի մշակույթի նախարարության կողմից 1931 թվականին հիմնադրվել է վավերագրական ու ժամանակագրական ֆիլմերի «Էստոնական մշակութային ֆիլմ» (Eesti Kultuurfilm) կինոընկերությունը ։ Էստոնիայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո՝ 1940 թվականին, կինոընկերությունը պետականացվում է և անվանվում Kinokroonika Eesti Stuudio (Էստոնիայի կինոխրոնիկայի ստուդիա) ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Էստոնիան նվաճած գերմանացիները կինոընկերությունն անվանում են Kinokroonika Tallinna Stuudio (Տալլինի կինոխրոնիկայի ստուդիա)։ 1947 թ. կինոընկերությունն ստացել է Tallinna Kinostuudio (Տալլինի կինոընկերություն) անվանումը, 1954 թ.` Kunstiliste ja Kroonikafilmide Tallinna Kinostuudio (Տալլինի խաղարկային ու ժամանակագրային ֆիլմերի ստուդիա) անվանումը։ 1963 թ. կինոընկերությունն ստանում է ներկայիս անվանումը` Տալլինֆիլմ ։
Տալլինֆիլմ կինոընկերությունը գեղարվեստական ֆիլմեր սկսել է նկարահանել 1954 թվականից։ Նկարահանվում են նաև մուլտիպլիկացիոն ու վավերագրական ֆիլմեր։
Տալլինֆիլմ կինոընկերության՝ Խորհրդային տարիներին նկարահանած ֆիլմերից ամենամեծ հաջողությանն արժանացել է Viimne reliikvia (Վերջին մասունքը) ֆիլմը, որ նկարահանվել է 1969 թվականին։ Ֆիլմը դիտել են շուրջ 44,9 միլիոն մարդ ։ Ֆիլմը ցուցադրվել է նաև արտասահմանյան երկրներում։ «Գարուն» (Kevade, ռեժ. Արվո Կրուուսեմենտ, 1969) ֆիլմն Էստոնիայում դիտել է 558,000 մարդ (երկրի ընդհանուր բնակչությունը՝ 1.34 միլիոն), ԽՍՀՄ-ում՝ 8,100,000 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի կինոընկերություններ
Տիգրան Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
Տիգրան Գրիգորյան կարող է վերաբերվել.
Պավելկա
Պավելկա (Павелка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։
Պավելկան գտնվում է ճանապարհի վրա, որը կապում է Կույման և Կրուտոյե գյուղերը։ Անդրեևկա գյուղը գտնվում է 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Այն առաջացել է 17-րդ դարի վերջին։ Փաստաթղթերից հայտնի է 1710 թվականից ։ Անունը տրվել է այն պատճառով, որ գյուղը գտնվում է Պավելկա գետի գրեթե ակունքում։ Գյուղի կենտրոնում է գտնվում Սրբոց Կոսմա և Դամիան եկեղեցին։ Հարավարևմտյան մասում կա կաթնամթերքի ֆերմա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բալթիմոր շրջան (Մերիլենդ)
Բալթիմոր շրջան (Baltimore County), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.766 կմ² է, բնակչությունը՝ 805.029 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թոուսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1659 թ.։
Կատեգորիա:Մերիլենդի շրջաններ
Չուհ ար Կանա
Չուհ ար Կանա (Chuhar Kana), փոքր քաղաք Պակիստանի արևելքում։
Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքի կենտրոնի բարձրությունը համեմատած ծովի մակարդակին 204 մետր է ։
Ժողովրդագրություն
Քաղաքի բնակչությունն ըստ տարիների ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Պակիստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Փենջաբ (Պակիստան) Կատեգորիա:Պակիստան
Ֆրանտիշեկ Օնդրժիչեկ
Ֆրանտիշեկ Օնդրժիչեկ, չեխ ջութակահար, մանկավարժ և կոմպոզիտոր։ 1873-1876 թվականներին սովորել էր Պրագայի, 1877-1879 թվականներին՝ Փարիզի կոնսերվատորիաներում։ 1879-1881 թվականներին՝ Փարիզի ժ․ Պադլուի նվագախմբի մենակատար։ 1882 թվականից հանդես էր եկել աշխարհի շատ երկրներում (այդ թվում՝ Ռուսաստանում, առաջին՛ անգամ՝ 1884 թվականին)։ 1909 թվականից դասավանդել էր իր իսկ հիմնադրած նոր Վիեննական կոնսերվատորիայում (1912–1919 թվականներին՝ տնօրեն)։ 1919-1922 թվականներին ղեկավարել էր Պրահայի կոնսերվատորիայի վարպետների դպրոցի ջութակի դասարանը։ Օնդրժիչեկը չեխիայի ջութակի արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչներից էր։ Հեղինակ էր ջութակի համար գրված ստեղծագործությունների, մեթոդական ձեռնարկի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ ջութակահարներ Կատեգորիա:Չեխ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երաժշտական մանկավարժներ Կատեգորիա:Դասական կոմպոզիտորներ
Վոլոսովցի
Վոլոսովցի (Волосівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոսովցի գյուղում բնակվում էր 558 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3064 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 182,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Միքայել Տերյան
Միքայել Նիկիտայի Տերյան, հայ դիրիժոր, ալտահար, մանկավարժ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945), պրոֆեսոր (1944)
Կենսագրություն
1929 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆեսորներ Գ. Դուլով և Կ. Մոստրաս)։ Կոմիտասի անվան քառյակի հիմնադիրներից է և 1924-1936 և 1938-1947 թվականներին՝ ալտահարը։ 1935 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում, 1944 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ 1948-1953 թվականներին եղել է Մոսկվայի մարզային ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ, 1965-1966 թվականներին՝ Հայասատնի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր ։ Ելույթներ է ունեցել Դ. Օյստրախի, Լ. Օբորինի և Ս. Կնուշևիցկու հետ տարբեր անսամբլներում։ Եղել է Մոսկվայի Մեծ թատրոնի ալտերի խմբի կոնցերտմայստերը։ 1961 թվականին հիմնադրել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ուսանողական կամերային նվագախումբը՝ հյուրախաղերով հանդես գալով Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ ալտահարներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Զամոստնիե Կակսի
Զամոստնիե Կակսի (Замостные Какси), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մոժգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 340 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մոժգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (1019)
Ժողովածու (1019), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1019 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29․3X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 197 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիր։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Քարըրքլուղ
Քարըրքլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սարգիս Հովհաննիսյան (երաժշտագետ)
Սարգիս Էմիլի Հովհաննիսյան, հայ երաժշտագետ, տրոմբոնահար, կոմպոզիտոր, արվեստագիտության թեկնածու (2012)։
Կենսագրություն
1981-1983 թվականներին ծառայել է Թբիլիսիի Առաջին գնդի նվագախմբում, որպես ավագ երաժիշտ-տուբահար։
1983-1994 թվականներին եղել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի գիտաշխատող-էքսկուրսավար, 1994-2004 թվականներին՝ ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ Հատուկ զինվորական նվագախմբի տրոմբոնահար, ավագ երաժիշտ-հրահանգիչ։ 2003 թվականին սկսել է դասավանդել Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, 2005 թվականից՝ նաև Երևանի № 13 հատուկ երաժշտական գիշերօթիկ դպրոցում (տրոմբոն)։ 2012 թվին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիան՝ "Հայկական երաժշտական փողային նվագարան՝ դուդուկ" թեմայով։
Գրել է «Երիտասարդական վալս» (1979), «Գարունն Արցախի» (վալս, 1995), «Գրանդ մարշ-Դեֆիլե» (քայլերգ, 1997), «Շքերթային շեփոր» (1999), «Սպորտային քայլերգ» (2003), «Նվագախմբային սյուիտ» (2008), «Անդանտե և ծաղիկների պար» (2000–16), «Մեհրաբի գնդի քայլերգը» (2015), «Հինգ պատկեր» (նկարիչ Է. Մունկի մոտիվներով, 2010)՝ ֆլեյտայի, հոբոյի, ֆագոտի, «Դարերի խորքից» (2012)՝ փող. անսամբլի, «Պաստորալ» (2012)՝ գալարափողի, 3 տրոմբոնի և տուբայի, «Հին պատեֆոն» (1981) վալս-բոստոն՝ սաքսոֆոնի և դաշնամուրի, «Meditation» (2013)՝ սաքսոֆոնի (կամ վիբրաֆոնի) և դաշնամուրի համար, «Նոկտյուռն» (1987), «Նվիրում և օրորոցային» (1987), «Ռոմանս» (1983), «Ձոն հայրենիքին» (խոսք.՝ Հ-ի), «Ave Maria» (2011)՝ երգչախմբի և ընդլայնված սիմֆոնիկ նվագախմբի, Սուրբ Ծննդյան վոկալիզ (2012)՝ երգչախմբի համար, Հ. Բեկնազարյանի «Խասփուշ» ֆիլմի համար երաժշտություն (2021), երգեր, փողային նվագախմբի համար մշակել է հայ և օտարազգի կոմպոզիտորների գործերից, ութ սիմֆոնիա՝ընդհանուր քանակով գրել է 100-ից ավելի ստեղծագործություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ տրոմբոնահարներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ
Գարուշա
Գարուշա (Гаруша), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գարուշա գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,815 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 218,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Tiffany & Co.
Tiffany & Co., ոսկերչական վերազգային կազմակերպություն, հիմնադրվել է 1837 թվականին Չարլզ Լյուիս Թիֆանիի և Ջոն Ֆ. Յանգի կողմից։ Առաջին խանութը բացվել է Մանհեթենում, նախ կոչվել է Tiffany, Young and Ellis, սակայն 1853 թվականին, երբ Չարլզ Թիֆանին ստանձնել է խանութի ղեկավարությունը, անվանումը փոխվել է։ Դրանից հետո Tiffany & Co. ընկերության խանութներ բացվել են աշխարհի տարբեր երկրներում։ Ֆիրմային փիրուզագույնն առկա է ընկերության կորպորատիվ ոճում և գրանցված է որպես ընկերության ապրանքային նշան ։ Tiffany & Co. ընկերությունը վաճառում է ոսկերչական իրեր, արծաթ, ճենապակի, բյուրեղապակի, գրասենյակային իրեր, օծանելիք, զարդեր, աքսեսուարներ, ինչպես նաև` կաշվե որոշ իրեր։ Այս իրերից շատերը վաճառվում են ֆիրմային բուտիկներում, ինչպես նաև` փոստային փոխանցումների ու կորպորատիվ մերչանդայզինգի միջոցով։ Ընկերությունը հայտնի է պերճանքի առարկաներով, հատկապես հայտնի են դրա ոսկե ադամանդազարդ իրերը։ Tiffany & Co.-ն ներկայանում է որպես ճաշակի ու ոճի թելադրող ։ Ամենահին ու կենտրոնական խանութը գտնվում է Մանհեթենում, Հինգերորդ պողոտայի ու 57-րդ փողոցի անկյունում։ Այստեղ են կատարվել Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ (1961) և Sweet Home Alabama (2001) ֆիլմերի նկարահանումները։
Պատմություն
1940 թվականին 57-րդ փողոցի ու Հինգերորդ պողոտայի անկյունում բացվում է Tiffani-ի գլխավոր խանութը ։ 1955 թվականին կազմակերպության ղեկավարն է դառնում Ուոլթեր Հովինգը ։ Մեկ տարի անց ոսկերչական ընկերությանն է միանում լեգենդար դիզայներ Ժան Միշել Շլյումբերժեն։ Այդ ժամանակ կազմակերպությունը Էնդի Ուորհոլի հետ ստեղծում է «Թիֆանի շնորհավորական բացիկներ» (մոտավորապես` 1956—1962) : 20-րդ դարի երկրորդ կեսին Tiffany & Co.-ն սկսում է ակտիվորեն ընդլայնվել։ 1963 թվականին մասնաճյուղ է բացվում Սան Ֆրանցիսկոյում, որը դառնում է Նյու Յորքից դուրս գտնվող առաջին ինքնուրույն մասնաճյուղը։ 1972 թվականին խանութ է բացվում Ճապոնիայում։ 1986 թվականին Լոնդոնում բացված մասնաճյուղի միջոցով կազմակերպությունը վերջնականապես հաստատվում է եվրոպական շուկայում ։ 1965 թվականին Թիֆանի կազմակերպությանն է միանում դիզայներ Դոնալդ Քլաֆլինը։ Մեկ տարի անց կազմակերպությունը մասնաճյուղ է բացում Չիկագոյում, Իլինոյս նահանգում ։ Երեք տարի անց ԱՄՆ այդ ժամանակվա առաջին տիկին Բերդ Ջոնսոնը հանձնարարում է կազմակերպությանը սպասք պատրաստել Սպիտակ տան համար, որի թեմատիկայի հիմքում պետք է լինեին մոտ 90 տեսակի ծաղիկներ ։ Նույն տարում Տանզանիայում հայտնաբերված թափանցիկ, կապույտ թանկարժեք քարը` տանզանիտը, առաջին անգամ լայն հանրությանն է ներկայացվել Tiffany & Co կազմակերպության նախագահի` Չարլզ Թիֆանիի ծոռ Հենրի Բ. Պլատի շնորհիվ։ Իր անվանումը քարն ստացել է Tiffany & Co. կազմակերպության շնորհիվ, այն վայրի պատվին, որտեղ հայտնաբերվել է ։ 1974 թվականին կազմակերպությունը հանրությանն է ներկայացրել զմրուխտի գույն ունեցող փայլուն թանկարժեք քար` ցավորիտը, որը նույնպես հայտնաբերվել էր Տանզանիայում ։ Այդ տարի Tiffany & Co.-ին է միանում դիզայներ Էլզա Պերետին ։ «Ռելիեֆային, օրգանիկ, զգայուն. այս խոսքերով կարելի է բնորոշել ոսկերչական իրերի երիտասարդ դիզայներ Էլզա Պերետիի աշխատանքները, ով մեծ հարգանք է ցուցաբերում բնական ձևերի հանդեպ», այսպես է բնութագրվում նոր դիզայներն ու իր աշխատանքը, որն առաջին անգամ ներկայացվել է Թիֆանիի երկնագույն գրքում 1974-1975 թվականներին ։ 1978 թվականի նոյեմբերին Tiffany & Co. կազմակերպությունը վաճառվում է Avon Productsին 104 միլիոն ամերիկյան դոլարով։ Սակայն 1984 թվականին ամերիկյան Newsweek ամսագրի ակնարկում 5-րդ պողոտայում գտնվող Թիֆանի խանութը նմանեցվել է Macy's-ի առևտրային կենտրոններին` կապված մեծ քանակությամբ ոչ թանկ ապրանքների առկայության հետ։ Դրանից բացի, հաճախորդները դժգոհում էին որակի անկումից ու սպասարկման վատթարացումից։ 1984 թվականին Avon Productsը վաճառում է Թիֆանին Ուիլյամ Ռ. Չեյնիի գլխավորած ներդրողների խմբին` կանխիկ 135.500.000 ամերիկյան դոլարով։ Թիֆանին կրկին հանրության ձեռքբերումն է դառնում 1987 թվականին և 103 միլիոն դոլար է աշխատում 4.5 միլիոն հասարակ ակցիաների վաճառքից ։
Խանութներ
1940 թվականից Թիֆանիի գլխավոր խանութը գտնվում է Հինգերորդ պողոտայի ու 57-րդ փողոցի անկյունում, Մանհեթենում, Նյու Յորքում։ Մշակված գրանիտից կառուցված այս շենքը հայտնի է իր տաղավարներով, որոնք դարձել են Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ և «Ալաբամա, իմ հայրենի տուն» ֆիլմերի գործողությունների նկարահանման վայր։ Կազմակերպության նախկին շենքը, որը գտնվում է 37 Փողոց հասցեում, ներառված է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյանում ։ Վիրջինիայի Tysons Corner առևտրի տանը, Ֆերֆաքս Սքուերում տեղակայված խանութը բացվել է 1990 թվականին և դարձել է Նյու Յորքից դուրս գտնվող ամենամեծ խանութը։ Դրա առևտրային մակերեսը հավասար է 14.500 քառակուսի ֆուտի (1350 քմ) ։
Մեծ Բրիտանիայում Թիֆանի խանութները գտնվում են հետևյալ հասցեներում. Լոնդոնի Հիթրոու օդանավակայան, Տերմինալ 5 (բացվել է 2008 թվականի մարտի վերջին), Westfield London առևտրի կենտրոն, Shepherd’s Bush թաղամասում, Բեռլինգթոնի այգիների և Նոր Բոնդ սթրիթի հատման կետում։ Tiffany & Co.-ի ֆիրմային խանութն Իռլանդիայում բացվել է Brown Thomas առևտրի կենտրոնում, Դուբլինում, 2008 թվականի հոկտեմբերին և համարվում է կազմակերպության եվրոպական ամենամեծ խանութը։ 2008 թվականի հոկտեմբերին Tiffany & Co.-ն խանութ է բացել Մադրիդում ։
Ավստրալիայում Tiffany & Co. ֆիրմային խանութը գտնվում է Մելբուրնում, Քոլինզ սթրիթում։ Այլ բաժիններ կարելի է գտնել Chadstone-ում, Սիդնեյում, Վեսթֆիլդ արվարձանում ։ 2001 թվականի մարտի 8-ին Tiffany & Co.-ն բացել իր առաջին լատինոամերիկյան խանութը Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում, որը գտնվում է «Iguatemi» առևտրի կենտրոնում ։ Նույն քաղաքում երկրորդ խանութը բացվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, Օսկար Ֆրեյրե հայտնի փողոցից ոչ շատ հեռու։ 2004 թվականին Tiffany & Co.-ն ստեղծում է «Iridesse» առևտրային ցանցը, որը նվիրված էր մարգարտից պատրաստված ոսկերչական իրերին։ Կազմակերպությունը բացում է 16 խանութ Ֆլորիդայում, Նյու Ջերսիում, Նյու Յորքում, Փենսիլվանիայում, Կալիֆորնիայում, Իլինոյսում, Մասաչուսեթսում և Վիրջինիայում։ Սակայն այս նախաձեռնությունը հաջություն չի ունենում, խանութների ցանցը վնասով էր աշխատում, և կազմակերպությունը հայտարարում է դրանց փակման մասին` ժամանակի տնտեսական դրության պատճառով ։