cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նոր Ամստերդամ
Քաղաքի զարգացում
Նոր Ամստերդամ բնակավայրը քաղաքի կարգավիճակ ստացավ 1653 թվականին՝ համայնքային իրավունքներ ստանալուց հետո։ Քաղաքի հիմնադիր է համարվում Վեստ-հնդկական ընկերության երկրորդ տնօրեն Վիլեմ Վերհլյուստը (Willem Verhulst), որն իր օգնականների հետ 1625 թվականին ընտրեց Մանհեթեն կղզին որպես մշտական բնակավայրի հիմնադրման համար ամենահարմար վայր։ Նույն թվականին ռազմական ինժեներ Կրեյն Ֆրեդերիկսզոն ֆոն Լոբբրեխտը (Cryn Fredericksz. van Lobbrecht) այստեղ ֆորտ Ամստերդամի կենտրոնական մասում նրա հետ նախագծել է ամրոց։ Ըստ հոլանդական օրենքի՝ որպեսզի պաշտպանվի բնակիչների սեփականությունը, Նոր Հոլանդիայի նահանգապետ Պետեր Մինուիտը (Peter Minuit) 1626 թվականին գնել է Մանհեթեն կղզին Մանահատտա հնդկացիական ցեղից այն ժամանակ 60 գուլդեն գնահատված իրերով (24 դոլար այն ժամանակ, այսօր համարժեք 500-700 ամերիկյան դոլարին ):
Մանհեթենի հարավային ծայրակետում՝ գետի դելտայում, լավ ամրացված քաղաքը կոչված էր ապահովել Վեստ-հնդկական ընկերության նավերի անվտանգ անցում, որոնք մորթու առևտրով էին զբաղված տեղի հնդկացիական ցեղերի հետ գետի վերին հոսանքներում։ Բացի այդ, նա պետք է պահպաներ ընկերության բացառիկ մուտքը Դելավեր (Delaware River) և Կոնեկտիկուտ (Connecticut River) գետերի գետաբերաններին։
Նոր Ամստերդամը դարձավ ամենախոշոր բնակչության ունեցողը Նոր Նիդեռլանդներ նահանգում և մնաց Հոլանդական հանրապետության իշխանության ներքո մինչ1664 թվականի օգոստոսը, երբ պատերազմի արդյունքում ժամանակավորապես անցավ անգլիացիների ձեռքը։ Անգլիացի թագավոր Չարլզ II (Charles II) 1664 թվականին որոշեց միավորել Նոր Նիդեռլանդները Հյուսիսային Ամերիկայում իր կալվածքներին. որպես նվեր տվեց դրանք իր եղբորը ՝ Ջեյմսին՝ Յորքի և Օլբանիի դքսին, որը հետագայում դարձավ Ջեյմս II (James II Stuart, 1633-1701) թագավորը։ Ջեյմսը ստացավ տիտղոսը ստացել է Լորդ-իշխանապետի տիտղոսը և չորս նավերից բաղկացած լավ զինված արշավախումբ կազմեց՝ գլխավորությամբ Ռիչարդ Նիքոլսոնի՝ առաջարկելով նահանգի բնակչությանը նահանգապետ Պիտեր Ստյոյվենսանտի հետ միասին փոխանցել իրենց հողերը անգլիական թագին։
1673 թվականին հոլանդական 600-հոգանոց ջոկատը՝ կապիտան Էնթնի Կոլվեի (Anthony Colve) հրամանատարությամբ գրավեց Նյու Յորքը և նրա հարակից տարածքը։ Նա այդ տարածքն անվանեց Նոր Օրանժ՝ ի պատիվ Վիլհելմ Օրանացու և դարձավ դրա նահանգապետը։
Հոլանդական կառավարումը, այնուամենայնիվ, երկարատև չէր։ 1674 թվականին ստորագրվեց Վեսթմինստերյան պայմանագիրը, ըստ որի Նյու Յորքը վերադարձվեց Անգլիային։
Ջիմի Հենդրիքս
Ջիմի Հենդրիքս (Jimi Hendrix, ամբողջական անունը Ջեյմս Մարշալլ Հենդրիքս, James Marshall Hendrix, ծննդյան անունը Ջոննի Ալլեն Հենդրիքս, Johnny Allen Hendrix, ), ամերիկացի կիթառահար-վիրտուոզ, երգիչ և կոմպոզիտոր։ 2009 թվականին Time ամսագիրը նրան անվանեց բոլոր ժամանակների լավագույն կիթառահարը ։ Հայտնի է որպես ամենահամարձակ ու ամենահնարամիտ վիրտուոզներից մեկը ռոքի պատմության մեջ։ Հենդրիքսին դեռ կենդանության օրոք անվանում էին ֆենոմեն և հանճար։ Նա էլեկտրոկիթառի հնչողության նոր եղանակներ հայտնագործեց։ Հենդրիքսի նորամուծությունների մասին խոսելիս քննադատները նշում են, որ նա ընդլայնեց էլեկտրոկիթառի դիապազոնն ու բառարանը և փոխեց ռոք երաժշտության դեմքը։ Հենդրիքսի երաժշտությամբ հիացել ու հիանում են. Ռիչի Բլեկմոր, Ինգվի Մալմստին, Ստիվ Վայ, Ջո Սատրիանի, Սթիվի Ռեյ Վոն, Դեյվիդ Գիլմոր, Մայլզ Դեվիս, Ֆրեդի Մերկուրի, Ուլրիխ Ռոտ, Մատտիաս Յաբս, Մարկ Նոպֆլեր, Էրիկ Կլեպտոն, Ջոն Մեյեր, Սիդ Բարրեթ, Ջոն Ֆրուշանտե, Պիտ Թաունսենդ, Էնթոնի Կիդիս, Լեննի Կրավից, Փոլ Մաքքարթնի , Բրայան Ինո , Բրայան Մեյ, Զակ Վայլդ, Կիրկ Հեմմետ, Կուրտ Քոբեյն, Ֆլի, Մեթյու Բելամի։
1942-1964
Հենդրիքսը ծնվել է Սիեթլում, Վաշինգտոնի նահանգ, ու ստացել Ջոննի Ալլեն Հենդրիքս անունը։ Ծնողները Էլ Հենդրիքսն ու Լյուսիլ Ջեթերն են (ծագումով հնդկուհի)։ Հենդրիքսի հայրը բանակից վերադառնալուց հետո որդուն նոր անուն է տալիս՝ Ջեյմս Մարշալ։ Հենդրիքսի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել ընտանեկան դեպքերը. 1951 թվականին ծնողներն ամուսնալուծվեցին, 1958 թվականին մայրը մահացավ։ Ջիմին կախվածություն ուներ իր տատիկից՝ Նորա Ռոզ Մուրից։ Նորան, որի հայրը կիսով չափ իռլանդացի էր կիսով չափ չերոկի, իսկ մայրը՝ մուլատուհի, Ջիմիի մեջ իր ամերիկացի լինելու նկատմամբ հպարտություն է սերմանում։
Ջիմիի տատիկն ու պապիկը վարյետե դերասաններ էին Վանկուվերի թատրոնում, որտեղ ծնվել է Էլ Հենդրիքսը։ Էլը Սիեթլ է տեղափոխվում, երբ ամուսնանում է Լյուսիլի հետ։ Վերջինս այդ ժամանակ տասնվեց տարեկան էր։ Ջիմիի մայրը մահանում է, երբ տղան տասնհինգ տարեկան էր։ Մոր մահից հետո Ջիմին իր համար հինգ դոլլարով ակուստիի կիթառ է գնում, որով պայմանավորվում է նրա հետագա կյանքը։ Թողնելով դպրոցը նա իր ողջ ազատ ժամանակն անց է կացնում կիթառ նվագելով ու Բի Բի Քինգի, Մադի Ուոթերսի և Էլմոր Ջեյմսի հին սկավառակները լսելով։ Քանի որ նա ձախլիկ էր, ստիպված էր կիթառը հարմարեցնել ձախ ձեռքին։
Դրանից հետո Հենդրիքսը սկսում է նվագել տարբեր սիեթլյան խմբերի հետ։ Նրա առաջին խումբը The Velvetones-ն էր։ Կարճ ժամանակ անց նա երկու տարով ազատազրկվում է մեքենա գողանալու համար։ Բայց նրա փաստաբանին հաջողվում է ազատազրկումը փոխարինել երկու տարվա ծառայությամբ 101-րդ ռազմա-օդային դիվիզիայում։ Գրեթե մեկ տարի Հենդրիքսը դեմոբիլիզացված էր ոտքի վնասվածքի պատճառով, որը ստացել էր օդապարիկով թռիչքից հետո կատարած անհաջող վայրէջքի ժամանակ։ Բանակում Հենդրիքսին բնութագրում էին, որպես շատ վատ զինվոր. նա միշտ քնում էր խրամատներում, նրան հնարավոր չէր որևէ գործ հանձնարարել։ Հրամանատարներից մեկի խոսքերով «նրա մեջ բացակայում էին մարդկային դրական որակները»։
Բանակից վերադառնալուց հետո հենդրիքսն իր ընկերոջ՝ Բիլլի Կոկսի հետ տեղափոխվում է Նեշվիլլ, որտեղ նրանք նվագում են, իսկ երբեմն ապրում Ջեֆֆերսոնի փողոցի ակումբներում՝ Նեշվիլլի սև հասարակության ավանդական հավաքատեղիներում։
1964 թվականին Ջիմի Հենդրիքսը տեղափոխվում է Նյու-Յորք, որտեղ Մորիս Ջեյմս կեղծանունով սկսում է աշխատել, որպես հրավիրված կիթառահար այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Սեմ Կուկը, Թինա Թերները և The Isley Brothers խումբը։ Որոշ ժամանակ նա նվագում էր Լիթլ Ռիչարդի խմբում, բայց նրանց հարաբերություննորը չէին ստացվում, և Հենդրիքսը հեռանում է ու ստեղծում իր սեփական խումբը՝ The Rainflowers, որը հետո վերանվանեց The Blue Flames («Երկնագույն կրակ»)։ Նա փոխում է նաև իր կեղծանունը՝ Ջիմի Ջեյմս (Jimmy James)։
1965-1966
1965 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Հենդրիքսը պայմանագիր է ստորագրում Էդ Չալպինի հետ։ Այդ պայմանագիրը հետագայում դատական լուրջ վեճերի պատճառ է դառնում Ջիմի Հենդրիքսի ու ձայնագրման ստուդիայի միջև։
1966 թվականի ամռանը Հենդրիքսն ուներ սեփական խումբ՝ «The Blue Flame», և մշտական աշխատանք Նյու-Յորքի Cafe Wha? ակումբում։ Այդ ժամանակաշրջանում Հենդրիքսը ծանոթանում ու սկսում է աշխատել կիթառահարներ Ջեֆֆ Բաքսթերի ու Էլլեն Մակիլվեյնի հետ։ Հենդրիքսը դառնում է կիթառահար Ռենդի Վուլֆի մտերիմ ընկերը (քանի որ The Blue Flame խմբւմ երկու երաժիշտներ կրում էին Ռենդի անունը, Հենդրիքսը Վուլֆի համար մտածում է «Կալիֆորնիա» կեղծանունը, քանի որ նա Կալիֆորնիայից էր եկել Նյու-Յորք)։ Հետագայում Ռենդի Կալիֆորնիան դառնում է «Spirit» խմբի համահիմնադիրներից մեկը։ Հենդրիքսը նաևծանոթանում է Ֆրենկ Զապայի հետ։ Զապան Ջիմիին ծանոթացնում է նոր հայտնաբերված «վաու-վաու» (wah-wah) էֆեկտի հետ, գործիք, որը շուտով դառնում է Հենդրիքսի անբաժանելի մասնիկը, նրա յուրօրինակ «ֆիրմային» ոճի կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։ Հենդրիքսի հնչողության վրա ազդեցություն ունեցան նաև բրիտանական ծագման մի քանի խմբեր (հատկապես Yardbirds և The Who) և գրանժ-ռոքի դասականներ՝ The Sonics և Լինկ Ռեյ։
Մի անգամ Կիտ Ռիչարդի ընկերուհին՝ Լինդա կիտը, Cafe Wha? ակումբում ներկա է գտնվում «The Blue Flame» - համերգին, նա ապշում է Հենդրիքսի տաղանդի վրա ու զարմանում այն փաստի վրա, որ նա դեռ հայտնի չէ։ Լինդան Հենդրիքսին ծանոթացնում է «The Animals» խմբից հեռացած Չես Չանդլերի հետ։ Վերջինս Հենդրիքսի հետ պայմանագիր է ստորագրում, դառնալով նրա պրոդյուսերը։ Չեսն օգնում է Հենդրիքսին ձևավորել նոր խումբ՝ The Jimi Hendrix Experience, որում ներառվեցին բասիստ Նոել Ռեդինգն ու հարվածային գործիքներ նվագող Միտչ Միտչելը։ Հեդրիքսը Լոնդոն է տեղափոխվում։ Լինդա Կիտն ու Մայք Ջեֆֆրին աներևակայելի «տաղանդի բացահայտում» են կազմակերպում Greewich Village-ում, «մոռանալով», որ Հենդրիքսն արդեն վաղուց ունի իր խումբը, որում նվագում է Ջիմմի Ջեյմս կեղծանունով։ Ահա այդպես 'Jimmy James and the Blue Flames'-ը լեգենդի է վերածվում։ Այդ լեգենդում կանխամտածված ավելացնում են «s», որպեսզի հնարավոր լինի այն շփոթել Ջունիոր Պարկերի 'Blue Flames'-ի կամ Ջորջի Ֆեյմի ու Ալան Փրայսի 60-ական թվականներին հայտնի 'Blue Flames'-ի հետ։ Անվան գողացված մասը խոր արմատացած է մինչև այժմ։ Ջոն Համոնդը 1967 թվականի հարցազրույցում ասում է, որ դա ոչ այլ ինչ է, քան հենց Crawdaddy!-ի կրկնօրինակը։ 1969 թվականին Հենդրիքսն իր հարցազրույցում պնդում է, որ Ջիմմի Ջեյմսը, ինչպես և Մորիս Ջեյմսը, նրա ստեղծագործական կեղծանուններն են, ոչ թե խմբի անվանումներ։
Ընդամենը մի քանի ելույթից հետո խումբը երկրպագուների մեծ բանակ է ձեռք բերում։ Առաջին սինգլը դարձավ Hey Joe երգի քավր տարբերակը. բլյուզ, որը գրվել է Բիլլի Ռոբերտսի կողմից և ստանդարտ է հանդիսանում ռոք-խմբերի համար։ Հենդրիքսը լսել էր երգի կատարումը Թիմ Ռոուզի կատարմամբ, և այն վերափոխել էր իր փսիխոդելիկ ոճին համահունչ։ The Jimi Hendrix Experience-ն էլ ավելի հզորացավ սեփական Purple Haze երգից հետո, հագեցած ծանր կիթառային ձայնով։
Հենդրիքսն ու նրա ընկերուհին՝ Քեթի Էտչինգեմը, տեղափոխվում են Բրուք սթրիթ 23, Լոնդոնի կենտրոնում։ Այդ բնակարանի հարևանությամբ՝ Բրուք սթրիթ 25 հասցեում մի ժամանակ ապրել է կոմպոզիտոր Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելը։ Հենդրիքսն իմանալով այդ մասին գնում է Հենդելի սկավառակները։ Այդ երկու տները ներկայումս Հենդելի թանգարաններն են և նվիրված են երկու երաժիշտներին։
1967
Թողարկվում է խմբի առաջին ալբոմը՝ Are You Experienced:
Մարտի 31-ին Հենդրիքսը հիվանդանոց է տեղափոխվում ձեռքերի այրվածքներով, որը եղել էր առաջին անգամ կիթառը բեմում այրելու հետևանքով («Աստորիա»-յում)։
Երկրորդ ալբոմը՝ Axis: Bold as Love, հիմնավորեց Are You Experienced? խմբի հիմնական ոճը։ Ալբոմի թողարկումը համարյա չեղյալ էր համարվում, քանի որ Հենդրիքսը կորցրել էր սկավառակի առաջին կողմի ձայնագրությունը։ Քանի որ մոտենում էր սահմանված ժամանակը, Հենդրիքսն ու Չենդլերը մի գիշերվա ընթացքում առանձին հատվածներից վերականգնեցին ձայնագրությունը։ Հենդրիքսը հետագայում ասում էր, որ ինքը երբեք գոհ չի եղել արդյունքով։
1968
Կոնֆլիկտային իրավիճակը Նոել Ռեդինգի հետ, թմրանյութերի ու ալկոհոլի նկատմամբ կախվածությունը, ինչպես նաև հոգնածությունը բացասաբար անդրադարձան The Jimi Hendrix Experience-ի Սկանդինավյան շրջագայության վրա։ 1968 թվականի հունվարի 4-ին Ստոկհոլմում Հենդրիքսին ձերբակալում են հյուրանոցի իր համարում սաստիկ աղմկելու համար։
Երրորդ ալբոմը՝ Electric Ladyland, դարձավ ավելի էլեկտրոնային ու էքսպերիմենտալ քան նախորդ ձայնագրություններն էին։ Նա միացնում է 15-րոպեանոց «Voodoo Chile» բլյուզը, «Rainy Day, Dream Away/Still Raining, Still Dreaming» ջազային կոմպոզիցիան, և, հավանաբար Բոբ Դիլանի «All Along the Watchtower» երգի ամենահայտնի տարբերակը։ Դիլանը խոստովանում է, որ Հենդրիքսի տարբերակը իրեն ավելի է դուր գալիս, քան սեփականը։ Հեդրիքսը որոշեց վերադառնալ ԱՄՆ և Նյու-Յորքում հիմնադրեց սեփական ձայնագրման ստուդիան, որտեղ կարող էի իրականացնել իր բոլոր երաժշտական մտահղացումները։ «Electric Lady» կոչվող ստուդիայի շինարարությունը ավարտվում է միայն 70-ականների կեսերին։
Հեդրիքսի կարգապահությունն ու կոկիկությունը աշխատանքում շուտով վերածվեցին էկսցենտրիկության ու չկողմնորոշվածության։ Հենդրիքսի պերֆեկցիոնիզմը («Gypsy Eyes» երգը ձայնագրել են միայն 43-րդ դուբլից, բայց Հենդրիքսը դեռ դժգոհ էր) և նրա խիստ հակվածությունը թմրադեղերին ստիպեցին Չես Չենդլերին հեռանալ, 1968 թվականի մայիսին նա իր աշխատանքը փոխանցեց իր ընկերոջը՝ Մայք Ջեֆրիին։
Ստուդիայում Հենդրիքսի պերֆեկցիոնիզմը լեգենդար դարձավ։ Ջիմին կիթառահար Դեյվ Մեյսոնին ստիպեց ավելի քան քսան դուբլ նվագել «All Along the Watchtower» երգի ակուստիկ նվագակցությունը։ Անվստահությունը սեփական վոկալի նկատմամբ ստիպում էր Հենդրիքսին վոկալը ձայնագրվել ստուդիո Էկրանից թաքնված վիճակում։
Քննադատների մեծամասնությունը կարծում է, որ Մայք Ջեֆրին բացասական ազդեցություն թողեց Հենդրիքսի վրա։ Կարծիք կա, որ Ջեֆրին իրեն էր պահում Հենդրիքսի աշխատած գումարներն ու հաշիվներ ուներ օֆշորային բանկում։ Նաև պնդում են, որ նա կապ է ունեցել ԿՀՎ-ի ու մաֆիայի հետ։
1969
1969 թվականի փետրվարի 24-ին The Experience-ը ելույթ ունեցավ Լոնդոնյան «Ալբերտ հոլլում», նկարահանելով ֆիլմ, որը նշանակեց խմբի վերջին ելույթը։ Ամեն դեպքում երաժիշտները շարունակեցին միասին աշխատել մինչև հունիսի 29-ը, երբ նրան միասին ելույթ ունեցան Դենվերի փոփ-փառատոնում։ Այդ ելույթից հետո Նոել Ռեդինգը հայտարարեց, որ ինքը հեռանում է խմբից։
Մայիսի 3-ին Հենդրիքսը Տորոնտոյի օդանավակայանում ձերբակալվեց այն բանից հետո, երբ նրա բեռներում հայտնաբերվեց հերոին։ Նա ազատ արձակվեց միայն 10 000 դոլլար տուգանքից հետո։ Հեդրիքսը պնդեց, որ այդ հերոինը իր պայուսակում հայտնվել է երկրպագուների կողմից։ Դա ճշմարտանման է, քանի որ նույնիսկ մահից հետո նրա օրգանիզմում հերոին չհայտնաբերվեց։ Չնայած դրան մամուլում հոդված էր հայտնվել, որ նա հերոին է օգտագործում։
1970
«The Gypsy Sun and Rainbows»-ը երկար չգոյատևեց. իր ընկերների, հարազատների ու այդ ժամանակ ակտիվացող սևամորթների շարժման ազդեցության տակ Հենդրիքսը ձևավորեց իր նոր տրիոն «Band of Gypsys», որը կազմված էր միայն սևամորթ երաժիշտներից։ Տրիոյի կազմում էին բասիստ Բիլլի Կոկսը և հարվածային գործիքներ նվագող Բադի Մայլզը։
«Electric Lady» ստուդիայի բացման հետ, Հենդրիքսը սկսեց ավելի շատ ժամանակ տրամադրել ստուդիո ձայնագրություններին, նորանոր երգեր ձայնագրելով։ Օգոստոսի 30-ին Հենդրիքսը վերին անգամ ելույթ Մեծ Բրիտանիայում, ունեցավ «Isle of Wight» փառատոնում, Միտչելի ու Կոկսի հետ։ Հենդրիքսն իր դժգոհությունն արտահայտեց երկրպագուներին այն բանի համար, որ նրանք չէին պահանջում հին հիթերը ու չէին ուզում գնահատել Հենդրիքսի նոր մտահղացումները։ Այդ համերգի տեսաձայնագրությունը հրապարակվել է «Wild Blue Angel» վերնագրով։
Սեպտեմբերի 6-ին, «Isle of Fehmarn» փառատոնում իր վերջին ելույթի ժամանակ Հենդրիքսը վատ ընդունվեց հանդիսատեսի կողմից և շուտ լքեց բեմը։
Հենդրիքսը մնաց Անգլիայում և 1970 թվականի սեպտեմբերի 18-ի առավոտյան նրան գտան Լոնդոնի «Samarkand» հյուրանոցի իր համարում, մեռած վիճակում։
Ջիմի Հենդրիքսը թաղված է Ռենտոնի (Վաշինգտոն նահանգ) Գրինվուդյան Հիշատակի այգում, քանի որ նա ուզում էր թաղվել Անգլիայում։
Ջիմի Հենդրիքսի հետմահու սկավառակագրության մեջ հաշվվում է ավելի քան 350 ձայնագրություն։
Թանգարաններ ու ցուցադրություններ
2010 թվականի մայիսին BBC News-ը հայտնեց, որ Ջիմի Հենդրիքսի լոնդոնյան տանը բացվում է նրա թանգարանը, նվիրված մեծ երաժշտի մահվան 40-ամյակին։ Թանգարանում ներկայացված են ձեռագիր ստեղծագործությունները, հագուստը և այլ հիշատակի իրեր ։.
Բաչա բազի
Պատմություն
«Բաչա բազի» սովորույթը տարածաշրջանում առաջացել է դեռ 9-րդ կամ 10-րդ դարում ։ Մինչև Առաջին աշխարհամարտը այն ավելի շատ էր տարածված, հատկապես Աֆղանստանի հյուսիսում, իսկ հետագայում նկատելիորեն կրճատվել Է, համենայն դեպս խոշոր քաղաքներում։ Պարի պատմաբան Էնթոնի Շայը (Anthony Shay) կարծում է, որ դրա պատճառը գաղութային իշխանությունների՝ Ռուսական կայսրության, Բրիտանական կայսրության և Ֆրանսիայի, ինչպես նաև համամարդկային արժեքները կիսող հետգաղութային էլիտաների անխրախուսություններ է ։
Կենտրոնական Ասիայում եղած մի քանի արևմտյան ճանապարհորդ հաղորդել են բաչա բազիների մասին։ 1872-1873 թվականին Թուրքմենստանում էր բնակվում դիվանագետ և ճանապարհորդ Յուջին Սքայլերը։ Նա նշում էր, տղա երեխաներին պարուհիների նման պարել են սովորեցնում։ Նա կարծում էր, որ այդ պարերը ամենևին էլ անառակ չեն, չնայած երբեմն անպարկեշտ են։ Այդ պահին արդեն կար իշխանությունների որոշ դժգոհություն բաչա բազության վերաբերյալ։ 19-րդ դարի վերջում պարող երեխաները մեծ հանրաճանաչություն են ստացել Բուխարայում և Սամարքանդում, իսկ Կոկանդի խանության տարիներին այդ պարերի կատարումը արգելված էր։ Տաշքենդում բաչա բազիները ծաղկում էին մինչև խոլերայի համաճարակը 1872 թվականին. մուլլաները այդ ժամանակ արգելել են այդ պարերը որպես Ղուրանին հակասող և ռուսական իշխանություններին են դիմել խնդրանքով, որոնք էլ պաշտոնապես մեկ տարով արգելել են բաչա բազությունը։ Սքայլերը հաղորդում է նաև նրա մասին, որ «բաչաներին» հարգում են և համարում են մեծագույն երգիչ և արտիստներ։
Երբ բաչա բազին մեծանում էր և պարելու համար տարիքով շատ մեծ էր դառնում, նրա հովանավորը օգնում էր իրեն աշխատանքով ։
<!-- Граф Константин Константинович Пален во время путешествия по региону в 1908-1909 годах писал: Cushions and rugs were fetched, on which we gratefully reclined, great carpets were spread over the court, the natives puffed at their narghiles, politely offering them to us, and the famous Khivan bachehs made their entrance. Backstage, an orchestra mainly composed of twin flutes, kettle drums, and half a dozen man-sized silver trumpets took up its stand. Opposite us a door left slightly ajar led to the harem quarters. We caught a glimpse of flashing eyes as the inmates thronged to the door to have a good look at us and watch the performance. The orchestra started up with a curious, plaintive melody, the rhythm being taken up and stressed by the kettle drums, and four bachehs took up their positions on the carpet. The bachehs are young men specially trained to perform a particular set of dances. Barefoot, and dressed like women in long, brightly coloured silk smocks reaching below their knees and narrow trousers fastened tightly round their ankles, their arms and hands sparkle with rings and bracelets. They wear their hair long, reaching below the shoulders, though the front part of the head is clean shaven. The nails of the hands and feet are painted red, the eyebrows are jet black and meet over the bridge of the nose. The dances consist of sensuous contortions of the body and a rhythmical pacing to and fro, with the hands and arms raised in a trembling movement. As the ballet proceeded the number of dancers increased, the circle grew in size, the music waxed shriller and shriller and the eyes of the native onlookers shone with admiration, while the bachehs intoned a piercing melody in time with the ever-growing tempo of the music. The Heir explained that they were chanting of love and the beauty of women. Swifter and swifter moved the dancers till they finally sank to the floor, seemingly exhausted and enchanted by love. They were followed by others, but the general theme was usually the same. -->
1909 թվականին երկու բաչա բազի հանդես էին գալիս այլ կատարողների հետ Տաշքենդում տեղի ունեցող Կենտրոնաասիական գյուղատնտեսական, արդյունաբերական և գիտական ցուցահանդեսին։ Նկատելով լսարանի հետաքրքրությունն ու ծիծաղը, մի քանի հետազոտող արձանագրել են Մարգիլանից եկած բաչա բազիների երգերի բառերը։ Դրանից հետո երգերը հրատարակվել են սարտերեն (ուզբեկերեն) ռուսերեն թարգմանությամբ ։
2011 թվականին Պակիստանում հետազոտություն է կատարվել պակիստական և 1970 թվականին Ինգեբորգ Բալդաուֆի կողմից նկարագրված ուզբեկական բաչա բազության վերաբերյալ ։
Ժամանակակից վիճակ
Բաչա բազիների երևույթը մասամբ պայմանավորված է սեռերի միջև հարաբերությունների աֆղանական բարքերով տղամարդուն արգելված է խոսել իրեն ոչ մոտիկ բարեկամ կնոջ հետ մինչև այն պահը, երբ նա նրան ամուսնության առաջարկ անի ։ Աֆղանստանում տարածված է «կանայք երեխաների համար, երեխաները հաճույքի համար» և դրա պատճառով բաչա բազիները չեն կարող ապրել իրենց «տերերի» հետ նույնիսկ վերջինների ամուսնությունից հետո։ Թալիբանի կառավարման ժամանակաշրջանում բաչա բազիները արգելվել էին միասեռական ենթատեքստի և թալիբների կողմից արգելված երաժշտության կատարման պատճառով, սակայն իրենց ռեժիմի տապալումից հետո բաչա բազության ավանդույթը կրկին ծաղկել է և բաչա բազիները Աֆղանստանի հյուսիսային մասում հաճախակի ներկա են նաև հարսանիքներին ։ Պարերի համար ընտրում են 11 տարեկանից սկսած գրավիչ տղա երեխաներին, իսկ ներկայացումների համար կանացի հագուստ և կեղծ կրծքեր են հագցնում ։ 19 տարեկանը լրանալուց հետո բաչա բազիներին սովորաբար ազատում են, որից հետո նրանք կարող ենք սովորական տղամարդու կյանք ապրել, չնայած «մասնագիտության» դրոշմը մնում է իրենց հետ ամբողջ կյանքի ընթացքում ։ Երբեմն պարել մարդկանց համար սկսում են աղքատ ընտանիքներից կամ ընտանիքի կողմից մերժված, օրինակ, բռնության ենթարկված, երեխաները , ինչպես նաև ընտանիքների կողմից վաճառված երեխաները։
Լուսաբանումը ԶԼՄ-ներում
Աֆղանցի լրագրող Նաջիբուլլա Քուրաիշին նկարահանել է The Dancing Boys of Afghanistan («Աֆղանստանի պարող մանչուկները») խորագրով 2010 թվականի մարտին Մեծ Բրիտանիայում, իսկ ապրիլին ԱՄՆ-ում ցուցադրված մի վավերագրական ֆիլմ։
The Huffington Post-ի լրագրող Նիկոլաս Գրեմը այդ ֆիլմը անվանել է միաժամանակ հմայեցնող և վախեցնող ։ Ֆիլմը ստացել է Amnesty International UK Media Awards մրցանակը որպես 2011 թվականի լավագույն վավերագրական ֆիլմ ։
Խալեդ Հոսեյնիի «Քամու հետևից վազող» և համանուն ֆիլմում հերոսներից մեկը ստիպված է դառնալ բարձրաստիճան թալիբ պաշտոնյայի սեռական ստրուկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆղանական հասարակություն Կատեգորիա:Պակիստանական հասարակություն Կատեգորիա:Արական մարմնավաճառություն Կատեգորիա:Համասեռականություն Կատեգորիա:Միասեռականություն և իսլամ Կատեգորիա:Սեռական ստրկություն
Հիմքային ապարներ
Հիմքային ապարներ, մագմատիկ ապարներ են, որոնք պարունակում են 44—53% սիլիկահող և բնութագրվում են ալյումինի Al, կալցիումի Ca, երկաթի Fe, մագնեզիումի Mg բարձր պարունակությամբ։ Հիմքային ապարների համար կարևորագույն միներալներ են հանդիսանում հիմքային պլագիոկլազները, (անորթիտ, բիտովնիտ, լաբրադոր,), պիրոքսենները (շեղանկյունային և մոնոկլինային), օլիվինը։ Տարբերում են բնականոն, ենթաալկալիական, ալկալիական շարքերի պլուտոնիկ և հրաբխային հիմքային ապարներ։ Հիմքային ապարները կարող են լինել ինչպես ինտրուզիվ (գաբբրո, նորիտ), այնպես էլ էֆուզիվ (բազալտ)։
Ժակուի (գետ)
Ժակուի (Rio Jacuí), գետ Բրազիլիայի հարավարևելյան մասում, հոսում է Ռիու-Գրանդի-դու-Սուլ նահանգի տարածքով։ Թափվում է Գուաբինայի ծոց։ Հանդիսանում է ատլանտյան օվկիանոսի տարածքին պատկանող գետ։
Աշխարհագրություն
Գետը սկիզբ է առնում 717 մետր ծովի մակարդակից բարձրության վրա, Պասու-Ֆունդու քաղաքից 8 կիլոմետր հեռավորության վրա, մոտավորապես Պասու-Ֆունդու գետի ակունքից 1 կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Ժակուին ամբողջապես տեղակայված է Ռիու-Գրանդի-դու-Սուլ նահանգի տարածքում։ Իր ակունքներում գետը հոսում է հիմնականում հարավային ուղղությամբ, սակայն հետագայում միանալով Սատուրնույի աջ հոասանքին գետն իր ուղղությունը փոփոխում է դեպի հարավ-արևելք, իսկ Կաժոեյրա-դու-Սուլ քաղաքից հետո իր ուղղությունը փոխում է դեպի արևևելք և հոսում մինչև Պորտու-Ալեգրի քաղաք, որտեղ էլ թափվում է Գուաբինայի ծոց, որը հանդիսանում է Պատուս լճի նեղուցը, որն իր հերթին իր հարավային մասում բավականին նեղ նեղուցով միանում է Ատլանտյան օվկիանոսին։ Գետն իր ակունքներում աչքի է ընկնում իր բուռն հոսանքներով և բազմաթիվ շեմերով։ Սակայն արդեն Տիու-Ուգու և Սալտու-դու-Ժակույ քաղաքներից վեր կառուցվել են երկու հէկ-երի ջրամբարներ, աչքի է ընկնում այն փաստ որ ներքևի ջրամբարը հանդիսանում է Ռիու-Գրանդի-դու-Սուլ նահանգի ամենամեծ ջրամբարներից մեկը։ Նավագնացությամբ զբաղվում են գետի ակունքից մինչև Կաշուեյռա-դու-Սուլ քաղաքը։
Գետի երկարություն հասնում է 800 կիլոմետրի։ Գետի ջրավազանը հասնում է 73000 քառակուսի կիլոմետրի։ Գետի հոսանքի միջին տեքությունը գետի ակունքից 0,9մ/կմ է, բարձրությունների փոփոխությունները հասնում են 717 մետրի։ Գետի ակունքներում տարեկան ջրի ծախսը հասնում է 1900 խարանարդ մետր/ վայրկյանի։
Վտակներ
Ժակույ գետի խոշորագույն վտակներն են Ժակույ-Միրին (աջ), Ժակուիզիանյու (178 կմ, աջ), Սատուրնու (աջ), Վակակայի (330 կիլոմետր,աջ), Ռիու-Պարդու (250 կիլոմետր, աջ), Տակուարի (530 կիլոմետր, ձախ), Կայի (ձախ), Սինուս (ձախ), Գռավատաի (34 կիլոմետր, ձախ)։
Բնակավայրերը
Ժակուի գետի ափերին ամենամեծ բնակավայրերն են՝ Եսպումոզու, Սալտու-դու-Ժակույի, Դոնա-Ֆրանցիսկա, Կաշուեյրա-դու-Սուլ, Ռիու-Պարդու, Տրիունֆու, Շարկեադաս, Պորտու-Ալեգրի։
Կենդանական և բուսական աշխարհ
Ժակուին ունի կյանքի համար կարևորագույն նշանակություն ամբողջ նահանգի համար։ Գետի կենդանական և բուսական աշխարհը խիստ բազմազան է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գետեր
Արծկեի գրչության կենտրոն
Արծկեի գրչության կենտրոն, գործել է XIV-XVI դարերում, Արծկեում։ Դեռևս 884-ին Գրիգոր Մաշկևոր Քաջբերունյաց վարդապետը Արծկե քաղաքից դուրս գտնվող Սքանչելագործ (Երաշխավոր) վանքում սկսել և Լիմ անապատում ավարտել է մի Ավետարան, որի մասին միայն տեղեկություն է պահպանվել։ Գրչական կյանքը Արծկեում աշխուժացել է XIV դարի վերջին և հատկապես XV դարում՝ կապված Մեծոփավանքի դպրոցն ավարտած գրիչների և մանրանկարիչների գործունեության հետ։ Մեզ են հասել XIV դարի գրիչ Հովհաննեսի 1317, 1319, 1338 թվականներին ընդօրինակած 3 Ավետարան, 1415 թվականին՝ մեկ Հարցմունք, իսկ Աբրահամից՝ 1428-ի մեկ Ճառընտիր։ Գրիչներից հայտնի են նաև Թովմա Մեծոփեցու աշակերտ Հովհաննեսը (որի ձեռագրերից պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում) և Հակոբ Նետրարենցը։ Արծկեի գրչության կենտրոնի ընդօրինակություններից մեզ են հասել 1459, 1463, 1486, 1501, 1590, 1652 թվականի մեկական, 1264 թվականի երեք Ավետարան, 1475, 1480-ի մեկական Հայսմավուրք և 1502-ի մեկ Ճառընտիր։ XVI դարին Արծկեում են աշխատել Գրիգոր Արծկեցի Գանձասացը և Վարդան ծաղկողը։
Մաուրիցիո Մալվեստիտի
Մաուրիցիո Մալվեստիտի (Maurizio Malvestiti, ), Լոդիի հռոմեա-կաթոլիկական թեմի եպիսկոպոս։ Այդ պաշտոնին նշանակվել է 2014 թվականի օգոստոսի 26-ին, փոխարինելով Ջուզեպպե Մերիզիին (Giuseppe Merisi)։
Կենսագրություն
Մաուրիցիո Մալվեստիտին ծնվել է 1953 թվականին Իտալիայի Մարնի գյուղում։ Սովորել է Բերգամոյի հոգևոր սեմինարիայում․ 1977 թվականին շարունակել է աստվածաբանական կրթությունը Հռոմում։ Միաժամանակ զարգացրել է ֆրանսերենի և անգլերենի իմացությունները։
1978-1994 թվականներին դասավանդել է Բերգամոյի հոգևոր սեմինարիայում։ 1994-2009 թվականներին եղել է Արևելյան Կաթոլիկական Եկեղեցիների միաբանության ներկայացուցիչ ։ 2009 թվականի հունիսի 19-ին դարձել է հավաքի կրտսեր քարտուղար։ Երեք պրեֆեկտ կարդինալների անձնական քարտուղար է եղել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի հոգևորականներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 25 ծնունդներ
Արտաշես Այվազյան
Արտաշես Այվազյան (?, Սեբաստիա, Օսմանյան կայսրություն - ?, Սեբաստիա, Օսմանյան կայսրություն), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Արտաշես Այվազյանը ծնվել է Սեբաստիայի նահանգի կենտրոն Սեբաստիա քաղաքում։ Դեղագործական կրթություն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։ Մահացել է Սեբաստիայում, ժանտախտից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Ժանտախտից մահացածներ
Արծնապակի
Արծնապակի, էմալ, սպիտակ կամ գունավոր, ապակեկերպ դյուրահալ ծածկույթ, որով պատում են մետաղները կոռոզիայից պաշտպանելու և գեղեցիկ տեսք տալու համար։ Քիմիապես կայուն է, կարծր, ջերմության և էլեկտրականության լավ հաղորդիչ։ Գույնը կախված է բաղադրությունից։ Սովորաբար պարունակում է սիլիցիումի, բորի, ալյումինի, ալկալիական և հոդալկալիական մետաղների, կապարի և այլ տարրերի օքսիդներ, նաև որոշ ֆտորիդներ։
Արծնապատելու համար հումքը՝ դաշտային սպաթի, քվարցի, պլավիկյան սպաթի, բորաքսի, բորաթթվի, սոդայի, կրիոլիտի և այլնի խառնուրդը միահալում են (1150-1300 °C)։ Միահալույթը սառեցնում են, մանրում և պատրաստում ջրային կախույթ, որով ծածկում են արծնապատվող իրի մակերեսը։ Ջերմամշակման ենթարկվելիս (750-1050 °C) փոշին հալվում է՝ առաջացնելով արծնապակին բարակ շերտ, որը ամուր կպչում է մետաղին։ Արծնապատիրերը օգտագործվում են կենցաղում, սննդի, քիմիական, դեղանյութերի, էլեկտրատեխնիկական ևն արտադրության մեջ։ Բարձր ջերմադիմացկունություն ունեցող արծնապակիները օգտագործվում են հրթիռային շարժիչներում։ Որոշ ներկեր, որոնց ծածկույթը նման է արծնապակին, հաճախ անվանվում են արծնային։
Ինչպես ցույց են տալիս պահպանված նմուշները, արծնապատման տեխնիկան Հայաստանում առանձնապես զարգացել է XVII դ․ սկսած։ Հնագույն օրինակներից են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի N: 7789 Խորհրդատետրի (1675, Ղարասու), N: 6767 Ավետարանի (1471, Առեստ գյուղ, կազմը՝ 1725 թիվ) և N: 5580 Ավետարանի (1622-23, Բաղեշ, կազմը՝ 1739-ի, վարպետը՝ Զիրաք ուստա) արծաթյա կազմերը։ XVIII - XIX դդ․Ա-ի կիրառմամբ հատկապես աչքի են ընկել Շուշիի և Ախալցխայի ոսկերիչները։ Նրանք այդ տեխնիկայով զարդարում էին գոտիներ, բաժակներ, ափսեներ, տուփեր, դաշույնի դաստակներ, ապարանջաններ, կրծքազարդեր։ Շուշիում արծնապատումով զբաղվել են մինչև XIX դ․ վերջը, հին վարպետներից հայտնի էր վարպետ Բադամը, որի պատրաստած բաժակները, ափսեները, գոտին, դաշույնը պահպանվում են Հայաստանի պատմության պետական թանգարանում։
Հիմքեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիմքեր
Տուկանու (Բաիա)
Տուկանու (Tucano), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը ։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 54 106 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 3 214,8 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 19,3 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Տալիա Շայր
Տալիա Շայր (Talia Shire, ծնված Տալիա Ռոուզ Կոպոլա (Talia Rose Coppola), ), ամերիկացի դերասանուհի, առավել հայտնի է «Կնքահայրը» և «Ռոկկի» ֆիլմերում մարմնավորած դերերով։ «Կնքահայրը 2» ֆիլմում (1974) Կոնի Կորլեոնեի և «Ռոկկի» ֆիլմում (1976) Ադրիանա Պենինոյի կերպարների համար դերասանուհին երկու անգամ արժանացել է Օսկարի։
Ծնվել է վերադաշնակողի և կոմպոզիտորի ընտանիքում։ Ռեժիսոր Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի հարազատ քույրն է, դերասան Ջեյսոն Շվարցմանի մայրը, Նիկոլաս Քեյջի մորաքույրը (հորաքույրը)։ Եղել է կոմպոզիտոր Դեյվիդ Շայրի կինը։ Նրանք ունեցել են մեկ որդի՝ Մետյու Օրլանդո Շայրը։ Երկրորդ անգամ ամուսնացել է պրոդյուսեր Ջեկ Շվարցմանի հետ, մինչև 1994 թվականի հունիսի 15-ը։ Տալիան ունի երկու որդի։
Ֆիլմագրություն
Ռեժիսոր
Մրցանակներ
Ամենավատ կանացի կերպար անվանակարգում («Ռոկկի 5») Երկրորդ պլանի ամենավատ կանացի կերպար անվանակարգում («Ռոկկի 4») Ամենավատ կանացի կերպար անվանակարգում («Պատուհան») Ամենալավ կանացի կերպար անվանակարգում («Ռոկկի») Ամենալավ կանացի կերպար անվանակարգում (դրամա) («Ռոկկի») Երկրորդ պլանի ամենալավ կանացի կերպար անվանակարգում («Կնքահայրը 2»)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլա Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Մեթյու Կոմա
Մեթյու Բեյր (Matthew Bair, ), առավել հայտնի է Մեթյու Կոմա (Matthew Koma) անվամբ, ամերիկացի երգիչ, երգահան, դիջեյ և ձայնագրման պրոդյուսեր։
Երաժշտական կարիերա
Ոգեշնչվելով Էլվիս Կոստելլոյով, Բրյուս Սպրինգստինով և Ստեֆան Ջենկինսով, Կոման իր երաժշտական կարիերան սկսել է փանկ ռոք ժանրում ստեղծագործելով, իսկ հետագայում անցում է կատարել ժանրային խառնուրդների՝ փոփ երաժշտությունից և հիփ հոփից մինչև EDM ։ Նախկինում Կոման համագործակցել է Hardwell-ի, Zedd-ի, Միրիամ Բրայանտի, Սեբաստիան Ինգրոսսոյի, Ալեսսոյի, Tiësto-յի, Vicetone-ի և Ռայան Թեդերի հետ ։
Կոմային նկատել է Ջիմմի Այվինը, իսկ «She» երգի ակուստիկ տարբերակի ձայնագրությունն լսելուց հետո Կոման պայմանագիր է կնքել Interscope Records լեյբլի հետ ։ Ավելի ուշ՝ 2012 թվականի մայիսին նա թողարկել է իր դեբյուտային՝ «Parachute» մինի ալբոմը, որի չորս երգերը նա ինքնուրույն գրել, պրոդյուսերավորել և համապրոդյուսերավորել է։ Ալբոմում առկա են համագործակցություններ այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Ալեքս դա Քիդը, Twice as Nice-ը, Սեն Ուոթերսը, Լուի Բյանկանելոն և Արի Լևինը ։ Այդ ժամանակից ի վեր նա շրջագայել է LMFAO դուոյի և Far East Movement քառյակի հետ՝ «Sorry For Party Rocking» շրջագայության շրջանակներում, որից հետո շրջագայել է Owl City խմբի հետ ։ 2012 թվականի մարտին Բրյուս Սպրինգստինը թողարկել է «Rocky Ground» երգը, որի ռեմիքս տարբերակը Կոման համապրոդյուսերավորել է Ռոն Անիելլոյի հետ համատեղ, որպես Բրյուսի` «Wrecking Ball» ալբոմի սինգլ ։
2012 թվականին Կոման կատարել է Black Cards խմբի «End of Pretend» երգի հիմնական վոկալը։ Հաջորդ գարնանը նա շրջագայել է Եվրոպայում` աջակցելով Էլլի Գոլդինգին և Չարլի ԷքսՍիԷքսին
2017 թվականին Կոման պրոդյուսերավորել է Շանայա Թվեյնի հինգերորդ ստուդիական ալբոմի՝ «Now»-ի երգերը, ներառյալ գլխավոր՝ «Life's About to Get Good» սինգլը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիջեյներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Արծաքշու
Արծաքշու կամ Արզաշկու, քաղաք Ուրարտու երկրում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է Ասորեստանի թագավոր Սալմանասար III-ի արձանագրություններում՝ որպես Արամե ուրարտացու «արքայական քաղաք»։ Գահակալման 3-րդ տարում (մ. թ. ա. 857 կամ 856) Սալմանասար III արշավել է Ալզի (Աղձնիք) և Էնզիտե (Հանձիտ) «երկրները», անցնելով Արծանիա (Արածանի) գետը՝ մտել է Սուխմի և Դայաենի (Տայք) «երկրները», շարժվել է Ուրարտու և պաշարել Ա. Արամե թագավորը խուսափել է ճակատամարտից և հեռացել Ադդուրի լեռները։ Սալմանասար III-ի զորքերը գրավել են Արծաքշուի բնակչությանը ոչնչացրել, կողոպտել և հրի մատնել քաղաքը։ Արծաքշուի գրավման տեսարանը Սալմանասար III քանդակել է Բալավաթյան դարպասներին։ Արծաքշուի տեղադրության հարցում ուսումնասիրողները տարակարծիք են։ Ա. Աեյսը և Գ. Մասպերոն տեղադրում են Վանա լճի և Մանազկերտի միջև, Բ. Պիոտրովսկին այնտեղ որոշում է այժմյան Դիադինի շրջանում, ոմանք նույնացնում են Արծկե կամ Արճեշ քաղաքների հետ։
Կատեգորիա:Վանի թագավորության քաղաքներ
Շառլոտ Գենսբուր
Շառլոտ Լյուսի Գենսբուրը (Charlotte Lucy Gainsbourg, ), անգլո-ֆրանսիացի դերասանուհի, երգչուհի և երգերի հեղինակ։
Կենսագրություն
Շառլոտ Գենսբուրը ծնվել է 1971 թվականի հուլիսի 21-ին Լոնդոնում, երգիչ, ռեժիսոր և դերասան, ազգությամբ հրեա՝ Սերժ Գեինսբուրի և դերասանուհի և երգչուհի Ջեյն Բիրկինի ընտանիքում։ Սովորել է Beau Soleil մասնավոր դպրոցում, Շվեյցարիա։
Ստեղծագործություններ
Շառլոտ Գենսբուրը իր դերասանական կարիերան սկսել է Ֆրանսիայում, 1984 թվականին՝ խաղալով Քեթրին Դենյովի աղջկա դերը «Խոսքեր և երաժշտություն» ֆիլմում և նույն թվականին նկարահանվելով նրա հոր՝ «Կիտրոնե արյունապղծություն» (Lemon incest) երգի սկանդալային տեսահոլովակում։ Երկու տարի անց սկսնակ դերասանուհին ստացել է գլխավոր մրցանակ ֆրանսիական «Սեզար» ֆիլամգրությունում որպես ամենախոստումնալից կատարող Քլոդ Միլլերի L’Effrontée ընտանեկան դրամայում մարմնավորած դերի համար։ 1990-ական թվականներին Շառլոտայի մոտ գալիս է միջազգային հաջողություն, այն բանից հետո, երբ էկրաններին է բարձրանում նրա հորեղբոր՝ Էնդրյու Բիրկինի «Ցեմենտե այգի» ֆիլմը, որը պատմում է եղբայրների և քույրերի դրամատիկական պատմությունը ծնողների մահից հետո, ունենալով արյունապիղծ հարաբերություններ։
2000 թվականին Գենսբուրը ստացել է «Սեզար» մրցանակ որպես լավագույն դերասանուհի, «Ամանորյա կարկանդակ» (La Bûche) ֆիլմի համար։ Բացի այդ, նա առաջադրվել է այդ մրցանակի համար ևս երկու անգամ («Փոքրիկ գողը» ֆիլմի համար, 1989 թվական և «Սեր etc.» ֆիլմի համար, 1997 թվական)։ 2006 թվականին Շառլոտային կարելի էր տեսնել «Լեմմինգ» հոգեբանական դրամայում, որտեղ նա նկարահանվել է մեկ ուրիշ Շառլոտայի հետ՝ Ռեմպլինգ։ Բացի այդ, 2006 թվականի աշնանը համաշխարհային էկրաններին ցուցադրվել է ֆրանսիացիր ռեժիսոր, օսկարակիր Միշել Գոնդրիի «Քնի գիտությունը» ֆիլմը, որտեղ Գեինսբուրը խաղացել է Գաել Գարսիա Բեռնալի հետ միասին։ 2007 թվականին խաղացել է Կլերի դերը, Բոբ Դիլանի մասին պատմող Թոդ Հեյնսի կենսագրական «Այստեղ ես չկամ» ֆիլմում, ինչպես նաև կատարել է Դիլանի « » երգի քավեր տարբերակը, որը ֆիլմի սաունդթրեկն է դարձել։ 2009 թվականին նա ստացել է մրցանակ լավագույն կնոջ դերի համար, Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ, «Հակաքրիստոս» ֆիլմի համար։ Գեինսբուրը նկարահանվել է ֆրանս-ավստրալիական «Ծառը» ֆիլմում, որի պրեմիերան կայացել է 2010 թվականին, և Լարս ֆոն Թրիերի «Մելանխոլիա» գիտա-ֆանտաստիկական ֆիլմում ։ Նա եղել է ժյուրիի անդամ Բեռլինի 62-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ, 2012 թվականի փետրվարին ։ 2012 թվականի մայիսին կայացել է «Դարի երեխայի ինքնախոստովանականը» ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ նա նկարահանվել է բրիտանացի երաժիշտ Փիթ Դոերթիի հետ ։
Շառլոտ Գենսբուրը ժամանակ առ ժամանակ ելույթ է ունենում որպես երգչուհի. նրա վոկալային առաջնաելույթային երգը դարձել է դուետ հայրիկի հետ՝ «Lemon Incest »(1983) երգը։ Հետագայում Գեինսբուրը երգեր է ձայնագրել է մի քանի ֆիլմերի համար, որոնց նկարահանումներին նա մասնակցել է։ Այդպես, նրան կարելի է լսել «Շառլոտ ընդմիշտ», «Սեր etc.», «Մեկը գնում է, մյուսը մնում» ֆիլմերում։ Բացի այդ, դերասանուհին թողարկել է մի քանի միանձնյա ալբոմներ. «Charlotte for Ever» (1986 թվական, ալբոմի պրոդյուսերն է եղել Շառլոտի հայրը, ինչպես նաև նրա հետ կատարել է 2 դուետ), «5:55 »(2006 թվական), «IRM» (2009 թվական, այս ալբոմի պրոդյուսերն է Beck-ը)։
Անձնական կյանք
1990-ական թվականներից Շառլոտն ամուսնացած է դերասան և ռեժիսոր Իվան Ատալեի (1965) հետ։ Նրանք պաշտոնապես գրանցված ամուսիններ չեն ։ Այնուամենայնիվ, զույգն ունի երեք երեխա՝ Բեն Ատալը (12 հունիսի 1997), Ալիս Ատալը (08 նոյեմբերի 2002) և Ջո Ատալը (16 հուլիսի 2011) ։
Առողջական խնդիրներ
2007 թվականի ամռանը, ԱՄՆ-ում ջրային դահուկներով սահելու ժամանակ աննշան պատահարից հետո, Շառլոտայի մոտ սկսվել են ուժեղ գլխացավեր։ Ինչպես ավելի ուշ պարզվեց, նա տառապել է ներուղեղային արյունազեղումից, սեպտեմբերի 5-ին նա շտապ հոսպիտալացվել է փարիզյան հիվանդանոց, որտեղ կատարվել է ուղեղի բարեհաջող վիրահատություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Ասսերտիվություն
Սովորական կյանքում մարդկանց մեծամասնության վարքի մոդելը հակված է երկու ծայրահեղությունից մեկին ՝ պասիվություն կամ ագրեսիա ։ Առաջին դեպքում անձը, ով ինքնակամ ստանձնում է զոհի դերը, առաջնորդվում է անինքնավստահությամբ, փոփոխության վախից կամ, ընդհակառակը, արդեն ձեռք բերվածը կորցնելու վախից։ Երկրորդ դեպքում `ուրիշներին մանիպուլյացիայի ենթարկելու հստակ կամ քողարկված ցանկություն ՝ նրանց ենթարկեցնելով իրենց շահերին։ Ագրեսորը առաջնորդվում է «դու ինձ պարտական ես, քանի որ ես ավելի ուժեղ եմ» սկզբունքով, տուժողը ՝ «դու ինձ պարտական ես, որովհետև ես թույլ եմ, իսկ թույլերին պետք է աջակցել»: Ի տարբերություն այս երկու համատարած հաղորդակցության տեսակներից, ասսերտիվությունը հիմնված է արմատապես այլ սկզբունքի վրա։ «ես քեզ ոչինչ պարտական չեմ, եւ դու էլ ինձ ոչինչ պարտական չես, մենք գործընկերներ ենք»:
Ասսերտիվ վարքի սկզբունքները
Դուք նաև իրավունք ունեք.
Համոզմունքներ, որոնք խոչընդոտում են ասսերտիվ վարքի զարգացմանն այն մարդու մոտ, ով հակված է վարքի պասիվ մոդելին
Մանուել Սմիթը մշակել է ասսերտիվ (ինքնահաստատման) վարքը. Ստորև ներկայացված են ասսերտիվային իրավունքները, ինչպես նաև մանիպուլյատիվ նախապաշարմունքները, որոնք ըստ ասսերտիվային կոնցեպցիայի հեղինակների խոչընդոտում են այս իրավունքներին։
Քննադատություն
Ասսերտիվության իրավունքի քննադատությունը կայանում է որոշակի թեզերի կողմից անհատական իրավունքների նկարագրության անօրինականությունը մատնանշելը, անձի գոյության անհնարինությունը` առանց հաշվի առնելու հասարակության կարծիքը  : Սոցիալական հոգեբանության տեսության մեջ ցույց է տրված մի միջոց՝ գուրուից հուզական կախվածություն գործադրելու միջոցով ՝ փիլիսոփայական (անձնական-աշխարհայացքային) հարցի վերաբերյալ խեղաթյուրելով իրավունքների և պարտականությունների հարցը, զուգորդված է անձնական բանականությունից հրաժարվելու մղումով։   :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոգեբանական հասկացություններ Կատեգորիա:Գիտակցության կառավարում
Յանոշ Արան
Յանոշ Արան (Arany János ), հունգարացի պոետ։
Կենսագրություն
Յանոշ Արան, տրանսիլվանյան հունգարացի։ Ծնվել է կալվինյան (ռեֆորմատական) աղքատացած հայդուկ–ազնվականի ընտանիքում։ Դեռ մանկության տարիներին գրեց առաջին բանաստեղծությունները հունգարերեն և լատիներեն (որը կատարելությամբ անգիր էր սովորել)։ Որպեսզի ծնողները կարողանային կարիքից դուրս գալ, Յանոշը 14 տարի աշխատեց որպես ուսուցչի օգնական։
1833 թվականին ընդունվեց Դեբրեցեենի Ռեֆորմատական համալսարան, որտեղ սովորեց գերմաներեն և ֆրանսերեն, բայց թողնելով ուսանողական նստարանը, մտնում է թափառաշրջիկ դերասանների թատերախումբ։
Ավել ուշ Արանը տիրապետեց անգլերենին։ Աշխատել է նոտար։ 1846 թվականին Արանին ունեցավ գրական հաջողություն, երբ հրատարակվեց իր առաջին բանաստեղծական երկը՝ «Կորած սահմանադրություն»-ը (Elveszett alkotmány)։ Այդ նույն տարում ավարտված էր Արանի ավելի հայտնի «Տոլդի»-ն (венг. Toldi Miklós; 1320—22 ноября 1390), որի համար նա արժանացել է «Կարոյ Կիշֆալուդի» ընկերության մրցանակին։ Պոեմը նվիրված է Միկլոշ Տոլդիին, Հունգարիայի ժողովրդական հերոսին, որը նպաստեց ազգային ինքնագիտակցության աճին։
1848—1849 թվականների հեղափոխության ժամանակ Արանը դարձավ Շանդոր Պետեֆիի ընկերը, ստեղծեց մի քանի հայրենասիրական բանաստեղծություններ և բալլադներ։ Հեղափոխության կործանումից հետո Արանը ստիպված էր որոշ ժամանակ թաքնվել։ Վերադառնալով Բուդապեշտ 1867 թվականին պարգևատրվել է Նադաշտի (венг. Nádasdy) ակադեմիական մրցանակով «Բուդայի մահը» պատմական պոեմի համար (Buda halála), հոներական թագավոր Աթթիլայի եղբոր մասին, գլուխը դրեց վերջին մենամարտում ։
Ավելի ուշ Արան ընտրվեց Հունգարական գիտությունների ակադեմիայի ցմահ քարտուղար։
1860 թվականից Արան գլխավորեց Կիշֆալուդի Ընկերությունը և հիմք դրեց «Szépirodalmi Figyelő» գրական ամսագիր, հետագայում դարձավ Հունգարիայի կարևոր գրական քննադատական հրատարակություն։ Մասնակցեց Շեքսպիրի ստեղծագործությունների հունգարերեն թարգմանությանը։
1877 թվականին հեռացավ հասարակական կյանքից և առավելապես գրեց լիրիկական կամ էպիկական ստեղծագործություններ։ Տոլդիի մասին առաջին պոեմի ընթացքում 1854 թվականին հրատարակվեց եռերկ ստեղծագործության երկրորդ մասը «Տոլդիի երեկոն», և 1879 թվականին՝ «Տոլդիի սերը»։
Արանը թարգմանեց հունգարերեն Վիլյամ Շեքսպիրի երեք դրամաները՝ «Միջամառային գիշերվա երազ» (A Midsummer Night's Dream), «Համլետ» (Hamlet) և «Ջոն արքա» (King John), դառնալով հունգարերեն լավագույն թարգմանությունները։ Արանը նաև օգնել է իր մեկնաբանություններով հունգարացի այլ թարգմանիչներին և թարգմանել է Միխայիլ Լերմոնտովի, Ալեքսանդր Պուշկինի և Մոլիերի ստեղծագործությունները։
Թաղված է բուդապեշտյան Կերեպեշի գերեզմանոցում։ Յանոշ Արանի հուշարձանը կանգնեցված է Հունգարական ազգային թանգարանի մուտքի մոտ։ Յանոշի Լասլո որդին նույնպես պոետ դարձավ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ագարակ Հին
Ագարակ Հին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում համանուն դաշտում։ 1914 թվականին ուներ 225 հայ բնակիչ։ Զբաղվում Էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կար եկեղեցի և դպրոց։ Հին Ագարակի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ Եղեռնի ժամանակ։ Նրանցից շատերը զոհվել են բռնագաղթի ճանապարհին և Դեյր Էզ-Զոր անապատում։
Գյուղը եղել է հայաբնակ։ 1914 թվականին ուներ 225 հայ բնակիչ։ Բնակչությունը զբաղվում էր երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ եկեղեցի և դպրոց։
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել են աքսորի ճանապարհին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կեյմադաս (Բաիա)
Կեյմադաս (Queimadas), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 25 671 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 097,668 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 12,2 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Jerry and the Goldfish
Ջերին և Ոսկե ձկնիկը (Jerry and the Goldfish), լեգենդար «Թոմն ու Ջերին» շարքի 56-րդ կարճամետրաժ մուլտֆիլմը։ Ռեժիսորներն են Ուիլյամ Հաննան և Ջոզեֆ Բարբերան, պրոդյուսերը Ֆրեդ Քուիմբին է, անիմատորները՝ Իրվին Սփենսը, էդ Բարջը, Ռեյ Փաթերսոնը և Քենեթ Մյուսը, հետին ֆոների վրա աշխատել է Ռոբերտ Ջենթլը, կոմպոզիտորը` Սքոթ Բրեդլին է։ Տևողությունը՝ 7:21 է։
Սյուժե
Տեսախցիկը ցույց է տալիս սեղանին դրված ակվարիում, որտեղ Գոլդի ոսկե ձկնիկը քնած է։ Ջերին ցատկում է սեղանի վրա և կերակրում է ձկանը թխվածքաբլիթներով, այսպիսով նա ձեռք է բերում նոր ընկեր։ Այդ ժամանակ Թոմը ռադիոյով լսում է շեֆ խոհարար Ֆրանսուայի խոհարարական շոուն։ Ֆրանսուան պատմում է բավականին համեղ ձկան ապուրի բաղադրատոմսը, որից Թոմը թուքը կուլ է տալիս։ Ֆրանսուան ավարտում է բաղադրատոմսի պատմությունը` ասելով. «Եվ մի մոռացեք, որ այս ուտեստի համար շատ կարևոր է մեկ փոքր, թարմ ձուկ»։ Թոմը բարձի վրա է ընկնում՝ երազելով այդպիսի ապուրի մասին, բայց հանկարծ հասկանում է, որ կարող է այն պատրաստել, քանի որ ձուկը կա։ Թոմը սողալով մոտենում է ակվարիումով սեղանի մոտ, վերցնում է այն և մոտենում է ջեռոցին։ Նա ակվարիումը ձկան հետ դնում է կրակի վրա, լցնում է այնտեղ անհրաժեշտ բաղադրամասերը և աղ է ցանում ձկնիկի վրա։
Ջերին, որը խոհանոց էր գնում, սարսափում է այդ տեսարանից և Թոմին նախապես ջեռոցը նետելով, ակվարիումը վերցնում է։ Բնականաբար, Թոմը վազում է Ջերիի հետևից, որն ավարտվում է նրանով, որ Ջերին և Գոլդին (որին պայքարի ընթացքում Ջերին հասցրել էր տեղափոխել ջրի բաժակի մեջ), կարողանում են հաջոողությամբ թաքնվել մկնիկի բնի մեջ։ Կարճ ժամանակ անց Ջերին գլուխը դուրս է հանում բնից, և քանի որ Թոմը չկար, ու ամեն ինչ կարգին էր, ակվարիումը կրկին սեղանին է դնում։ Նա օգնում է ձկանը հասնել իր ակվարիումը, և երբ ձուկը վայրէջք է կատարում, Թոմը բռնում է նրան տապակով։ Թոմը վազում է խոհանոց և ձուկը թաթախում ալյուրի մեջ և դնում տապակի մեջ` հրաժարվելով ապուր պատրաստելու գաղափարից։ Կարճ տապակելուց հետո Թոմը ձուկը գցում է իր բերանը, բայց Ջերին անիրականորեն ազատում է նրան։ Գոլդին ցատկում է Ջերիի նախապես պատրաստած բաժակի մեջ, մկնիկը բաժակը վերցնում է, և նրանք փախչում են. հետապնդումը շարունակվում է։
Երկարատև հետապնդումներից հետո Թոմը վերցնում է ատրճանակը և մի հարվածով կոտրում է բաժակը ու վերցնում ձկանը։ Ջերին, որը դեռ չէր նկատել այս ամենը, դեռ թաքնվում է բնի մեջ, սակայն հետո հասկանում է կատարվածը։ Հիմա Թոմը փորձում է տապակել Գոլդիին բուխարու կրակի վրա։ Ջերին կրկին կանգնեցնում է նրան՝ կատվի գլխին մի կաթսա դնելով, կրակախառնիչով հարվածելով դրա վրա և ձուկը վերցնելով։ Հետապնդումը շարունակվում է։ Իրավիճակը ձեռնտու է մեկ Թոմին, մեկ Ջերիին, բայց ի վերջո Թոմը կարողանում է առաջ անցնել և փակում է Ջերիին իր բնում ու վերցնում է ձուկը։ Մկնիկը էլեկտրական լարերի միջով անցքից դուրս է գալիս և տեսնում, որ Թոմը կրկին վերադարձել է ձկան ապուր պատրաստելու մտքին։ Մի փոքր եփելով Գոլդիին` Թոմը վերցնում է այն և դնում իր կողքին՝ բանջարեղենը կտրելով կաթսայի մեջ։ Ջերին օգտվում է առիթից և գազարը փոխարինում է ռումբով, իսկ Գոլդիին՝ Թոմի պոչով։ Ոչինչ չնկատելով` Թոմը կտրում է ռումբը և պոչը դնում տապակի մեջ, բայց շուտով հասկանում է, որ ստեղծել է դանդաղ ազդեցության ռումբ։ Նա արագ դուրս է գալիս տանից և փակում իր պոչը դռնով։ «Ռումբը» պայթում է՝ պոկելով նրա պոչի մի մասը։ Թոմը թեթևությամբ հոգոց է հանում՝ մտածելով, որ ամեն ինչ անցել է, բայց դուռը բացելով՝ վախով հասկանում է, որ թռել է բաց տիեզերք։ Միևնույն ժամանակ, Ջերին և նրա ընկերուհին՝ Գոլդի ձկնիկը հետևում են իրադարձություններին ակվարիումի ապակու հետևից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Կեկուշևայի առանձնատուն
'''Ա. Ի. Կեկուշևայի առանձնատուն''' (Особняк А. И. Кекушевой), առանձնատուն Մոսկվայում։ Գտնվում է Օստոժենկա, տուն 21 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է ։
Պատմություն
Տունը 1901-1903 թվականներին կառուցել է ճարտարապետ Լև Նիկոլաևիչ Կեկուշևը սեփական նախագծով (մասնակցությամբ Վասիլի Սերգևեիչ Կուզնեցովի)։ Տունը նախատեսված էր ճարտարապետի ընտանիքի համար։ Իրավաբանորեն այն պատկանում էր ճարտարապետի կնոջը` Աննա Իոնովնային։
Տունը կառուցված է մոդեռն ոճի մոսկովյան տարատեսակով։ Տան հատակագծումն ազատ է, անհամաչափ, արտացոլում է ներսույթի կառուցվածքը։ Բարձրությամբ տարբեր ծավալները ստեղծում են հակապատկերային կոմպոզիցիա, որի կենտրոնը նիստավոր աշտարակիկն է։ Փողոցային ճակատի վերևում եղել է այժմ կորսված առյուծի քանդակ, որը, կարելի է ասել, եղել է հեղինակի ստորագրությունը և խորհրդանշել է նրա անունը (Лев` առյուծ)։ Ամեն ճակատը ավարտուն հորինվածք է շնորհիվ խոշոր սվաղային տարրերի, որոնք միավորված են խմբերի և աչքի են ընկնում աղյուսե կարմիր պատերի ֆոնին։ Ներքին հատակագծի կենտրոնական տարրը աստիճանն է, որի շուրջը տեղակայված են սենյակները։
1960-2010-ական թվականներին շենքը զբաղեցրել է Եգիպտոսի ռազմական կցորդի բյուրոն։ Այժմ գտնվում է ՌԴ ԱԳՆ-ին կից «Դիվանագիտական կորպուսի սպասարկման գլխավոր վարչության» տնտեսական վարույթում։
Շենքը Միխայիլ Բուլգակովի «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպում Մարգարիտայի հնարավոր հասցեներից մեկն է։
Գրականություն
Կատեգորիա:1903 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Գրեյսը Մոնակոյից
«Գրեյսը Մոնակոյից» (Grace of Monaco), ամերիկյան կենսագրական ֆիլմ Գրեյս Քելլիի կյանքի մասին։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Օլիվյե Դահանը ։ Գլխավոր դերում հանդես է գալիս Նիկոլ Քիդմանը, իսկ մյուս դերերը կատարում են Թիմ Ռոթը, Ֆրենկ Լանջելան, Փարքեր Փոուզին, Դերեք Ջեյկոբին, Պաս Վեգան, Ռոջեր Էշթոն Գրիֆիթսն ու Մայլո Վենտիմիլյան։ 2014 թվականի մայիսի 14-ին ֆիլմը բացել է Կաննի 67-րդ կինոփառատոնը, որտեղ խիստ քննադատության է ենթարկվել կինոմամուլի կողմից    ։