cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շվեյցարիայի դաշնային խորհուրդ
Հրաժարական
Չորս տարի ժամկետով ընտրվելուց հետո Դաշնային խորհրդի անդամը չի կարող պաշտոնանկ արվել անվստահություն հայտնելու կամ իմպիչմենտով։ Չափազանց հազվադեպ է պատահում, որ խորհրդարանը նիստի ժամանակ չվերընտրի խորհրդի անդամներին։ Նման դեպք տեղի է ունեցել ընդամենը չորս անգամ, տարբեր տարիների չեն վերընտրվել՝ Ուլրիխ Օքսենբայնը 1854 թվականին, Ժան-Ժակ Շալե-Վենելը 1872 թվականին, Ռութ Մեցլեր-Առնոլդը 2003 թվականին և Քրիստոֆ Բլոխերը 2007 թվականին ։ Գործնականում Խորհրդի անդամները ծառայում են այնքան ժամանակ, քանի դեռ չեն որոշել հրաժարական տալ և անցնել անձնական կյանքի, որպես կանոն՝ երեքից հինգ ժամկետից հետո։
Խորհրդի անդամների կյանք
Ի տարբերություն այլ երկրների կառավարության բարձրաստիճան անդամների մեծ մասի, Դաշնային խորհրդի անդամները պաշտոնական բնակարանի իրավունք չունեն։ Շատ դեպքերում նրանք նախընտրում են Բեռնում բնակարան կամ հյուրանոց վարձակալել (իրենց հաշվին)։ Ներկայումս միակ բացառությունը Մորից Լոյենբերգերն է, ով ամեն օր գնացքով Ցյուրիխից Բեռն է մեկնում։ Այնուամենայնիվ, նրանք իրավունք ունեն օգտվելու Կերզացում գտնվող Լոն պալատից, տոնակատարությունների, ինչպես նաև Շվեյցարիայի պաշտոնական հյուրերի ընդունելության ժամանակ։
Չնայած Խորհրդի անդամները կարող են օգտվել բանակի ծառայություններից, եթե նրանց անձնական պաշտպանության կարիք է առաջանում (հատկապես պաշտոնական միջոցառումների ժամանակ), նրանց սովորաբար կարելի է հանդիպել առանց ուղեկցության Բեռնի փողոցներում, ռեստորաններում և տրամվայներում ։ Նրանք նաև իրավունք ունեն անձնական դատական պրիստավ (Weibel) ունենալ, որը գունագեղ համազգեստով ուղեկցում է նրանց պաշտոնական միջոցառումների ժամանակ։ Այս ավանդույթը գալիս է հին շվեյցարական կանտոնների հանրապետական իշխանություններից և հին հռոմեական հանրապետության պաշտոնյաների թիկնապահներից։
Խորհրդի անդամների ամուսինները չեն մասնակցում կառավարության պաշտոնական գործերին, բացառությամբ պաշտոնական ընդունելությունների ընթացքում ուղեկցելուց։
Աշխատավարձ
Դաշնային խորհրդի անդամը տարեկան ստանում է մոտ 400 հազար շվեյցարական ֆրանկ (CHF) (մոտ 256,000 եվրո կամ 370,000 դոլար) վարձատրություն ։ Պաշտոնավարման ժամկետի ավարտից հետո նրանք իրավունք ունեն ստանալ տարեկան բազմամյա կենսաթոշակ՝ այդ գումարի կեսի չափով։
Թեև Խորհրդի անդամներին օրենքով արգելված է իրենց պաշտոնավարման ընթացքում զբաղեցնել որևէ այլ պաշտոն, նրանց համար սովորություն է դարձել պաշտոնը թողնելուց հետո շահութաբեր բիզնեսներ ձեռնարկելը, օրինակ՝ շվեյցարական խոշոր ընկերությունների տնօրենների խորհուրդներում ընդգրկվելը։
Անձեռնմխելիություն
Դաշնային խորհրդի անդամները, ինչպես և խորհրդարանի անդամները, իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարման ընթացքում օգտվում են բացարձակ իրավական անձեռնմխելիությունից։
Հանցագործությունների և իրավախախտումների համար, որոնք կապված չեն իրենց ծառայողական պարտականությունների հետ, նրանք կարող են քրեական պատասխանատվության ենթարկվել միայն Դաշնային խորհրդի թույլտվությամբ։ Դատախազը կարող է բողոքարկել թույլտվություն տրամադրելու մերժումը Դաշնային ժողովին ։
Խորհրդի անդամների պաշտոնական գործունեության հետ կապված հանցագործությունների և իրավախախտումների համար քրեական հետապնդումը պահանջում է Դաշնային ժողովի համաձայնությունը։ Նման դեպքերում խորհրդարանը կարող է կասեցնել նրա լիազորությունները (բայց ոչ պաշտոնանկ անել) ։
Դաշնային կանցլերի գրասենյակի պաշտոնական հայտարարության համաձայն, Դաշնային խորհրդի անդամի դեմ մեղադրանքների մի քանի դեպքերից և ոչ մեկում հետապնդման թույլտվություն չի տրվել։ Սակայն, խորհրդի անդամներից մեկը, ով ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մասնակից էր դարձել իր հրաժարականի ամսաթվից անմիջապես առաջ, կամավոր հրաժարվել էր իր անձեռնմխելիությունից, իսկ Էլիզաբեթ Կոպը որոշեց հեռանալ պաշտոնից՝ պաշտոնական գաղտնիքների բացահայտման մասին հաղորդումներից հետո։
Գնահատում և փոփոխության կոչեր
Պատմականորեն Շվեյցարիայի կոլեգիալ կառավարությունը միջազգային և ազգային մակարդակով գնահատվել է որպես բացառիկ կայուն և իրավասու։ Դաշնային խորհուրդը, որպես ամբողջություն (չնայած ոչ առանձին անդամներ), վայելում է բնակչության ավելի քան վաթսուն տոկոսի շարունակական հավանությունն ու վստահությունը, հնարավոր է նաև այն պատճառով, որ շվեյցարական ուղղակի ժողովրդավարության համակարգում ընտրողները կարող են բացահայտորեն արտահայտել իրենց դժգոհությունը կառավարության որոշումներից՝ որոշակի խնդիրների հետ կապված։
Սակայն, վերջերս մեղադրանքներ են հնչել, որ Դաշնային խորհուրդը հաճախ չափազանց դանդաղ է արձագանքում բողոքներին և առաջարկություններին, դիմադրում է փոփոխություններին և չափազանց թույլ է հզոր դաշնային բյուրոկրատիան կառավարելու համար։ Այս հարցերը լուծելու համար առաջարկվել են մի շարք փոփոխություններ, ներառյալ նախագահի լիազորությունների ընդլայնումը, բուն Դաշնային խորհրդի ընդլայնումը կամ Խորհրդի և դեպարտամենտների միջև նախարարների երկրորդ շերտի ավելացումը։ Այս առաջարկներից ոչ մեկը դեռևս չի ընդունվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կառավարություն Կատեգորիա:Շվեյցարիա Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախարարներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Դաշնային երկրներ
Ժողովածու (4525)
Ժողովածու (4525), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4525 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Ղազար գրչի կողմից։ Ստացողը եղել է Խոջայ Գրիգոր։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5 × 10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 76 թերթից։ Գրված է միասյունով, բոլորագրով և նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 49ա, 54ա, հետագայի՝ 32ս, 44ր (18-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ազատ Թորոսյան
Ազատ Նիկողոսի Թորոսյան, ազգությամբ հայ խորհրդային և բելառուսական քանդակագործ, գրաֆիկ, Բելառուսի նկարիչների միության անդամ  ։
Կենսագրություն
Ազատ Թորոսյանը ծնվել է Երևանում։ Հայրը՝ մասնագիտությամբ աղյուսագործ Նիկողոսը, որդու ծնվելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ ։
1963 թվականին Թորոսյանն ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, այնուհետև 1963-1964 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում, իսկ 1969 թվականին՝ Լենինգրադի Վ․ Ի․ Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանում  ։
1969 թվականի դեկտեմբերի 30-ին աշխատանքի բաշխումով նա ժամանել է Վիտեբսկ, որտեղ էլ ապրում է մինչ օրս։ Վիտեբսկում Ազատ Թորոսյանն ընտանիք է կազմել․ այնտեղ ծնվել և մեծացել են նրա երեք երեխաները՝ որդին և երկու դուստրերը ։
Ազատ Թորոսյանը Բելառուսի նկարիչների միության անդամ է 1972 թվականից ։
Ստեղծագործական ուղի
Ազատ Թորոսյանը 1970 թվականից մասնակցում է գեղարվեստական ցուցահանդեսների։ Ստեղծագործում է մոնումենտալ, ճարտարապետադեկորատիվ և հաստոցային պլաստիկայի բնագավառում՝ ստեղծելով հուշարձաններ, դեկորատիվ քանդակներ, ռելիեֆներ, մանրաչափ պլաստիկա, գրաֆիկա  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք
Իզաբելլա Լիսիցյան
Իզաբելլա Նիկիտայի Լիսիցյան, հայ օպերային երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։
Կենսագրություն
Իզաբելլա Լիսիցյանը ծնվել է 1905 թվականի մարտի 9-ին Գրոզնիում։ Ավարտել է Ս. Լիսիցյանի արտասանության, ռիթմի և պլաստիկայի ստուդիան, ապա սովորել Լենինգրադի երաժշտական ուսումնարանի վոկալ բաժնում։
Ձայնային բացառիկ տվյալների շնորհիվ 1927 թվականին (դեռևս՝ ուսանող) հրավիրվել է Լենինգրադի օպերայի և բալետի թատրոն, 1929 թվականից երգել է Փոքր թատրոնում ։ Դերերգերից են՝ Պոլինա (Պ. Ի. Չայկովսկու «Պիկովայա դամա»), Լյուբաշա, Լել (Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի «Թագավորի հարսնացուն», «Ձյունանուշ»), Սուզուկի (Ջ. Պուչինիի «Մադամ Բատերֆլայ»), Հրեշտակ (Ա. Գ. Ռուբինշտեյնի «Դևը»), Մադալենա (Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո») և այլն։
1937 թվականին տեղափոխվել է Երևան, երկու թատերաշրջան Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնում հանդես եկել Ալմաստի (Ա. Սպենդիարյանի «Ալմաստ»), Իշխանուհու (Ա. Ս. Դարգոմիժսկու «Ջրահարսը»), Ակսինիայի (Ի. Ի. Ձերժինսկու «Խաղաղ Դոն») և այլ դերերգերով։
Իզաբելլա Լիսիցյանը մահացել է 1941 թվականի մարտի 23-ին Մոսկվայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ մեցցո-սոպրանոներ
Փայլեցնող լաքեր
Փայլեցնող լաքեր, հղկալաքեր, հայելային փայլով, հարթ և թափանցիկ մակերևույթ առաջացնող նյութեր, որոնք օգտագործվում են փայտե իրերի մակերևույթը փայլեցնելու և նրանց գեղեցիկ տեսք տալու համար։ Փայլեցնող լաքի շերտը փայտի մակերևույթին է քսվում ձեռքով կամ հատուկ մեքենայով։ Լցնելով մակերևույթի ծակոտիները՝ փայլեցնող լաքերը առաջացնում են հարթ ու փայլուն մակերևույթ։ Առավել տարածված են բնական խեժից ստացվող փայլեցնող լաքերը, որով փայտի մակերևույթը պատում են 20-30 միկրոմետր հաստության շերտով։ Նրա տակից պարզ երևում է փայտի տեքստուրան։ Փայտի մակերևույթը հաճախ սկզբում պատում են լաքաներկային ծածկույթով, հղկում և ապա քսում փայլեցնող լաքը։ Նիտրաթաղանթանյութային ծածկույթները փայլեցնելու համար օգտագործում են նիտրա–փայլեցնող լաքեր, որոնք կոլոք-սիլինի, ցիկլահեքսանոնմրջնալդեհիդային խեժի և պլաստիֆիկատորի խառնուրդն են օրգանական լուծիչներում։
Գրաժդանցևո
Գրաժդանցևո (Гражданцево), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Սևերնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 379 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Սևերնի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կախարդական այգին
«Կախարդական այգին» («Чудесный сад»), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որ ստեղծվել է 1962 թվականին ղազախական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով, Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի էկրանավորումը ։
Սյուժե
Շատ հնում երկու աղքատ ղազախներ տափաստանում գանձ են գտնում։ Նրանք չեն իմանում, թե ինչ անեն այդ ոսկին և գնում են ծեր իմաստունի մոտ՝ խորհուրդ հարցնելու։ Իմաստունն իր հերթին հարցնում է իր աշակերտների կարծիքը։ Նրա ավագ աշակերտը Երմեկն ասում է, որ ոսկին պետք է տալ խանին։ Մյուս աշակերտն առաջարկում է այն նորից թաղել հողում։ Կրտսեր աշակերտ Հասանն ասում է, թե այդ փողով ինքը կգներ լավագույն ծառերի սերմերը և տափաստանում կաճեցներ մեծ ու ստվերախիտ այգի։ Այդ ժամանակ ուսուցիչը Հասանին ուղարկում է խանության մայրաքաղաք՝ սերմեր բերելու։ Տղան դժվարին ճանապարհ է անցնում. տախաստանում նրան սպասում էր Երմեկը, որը կախարդանքի միջոցով երկու անգամ փորձում է նրանից խլել ոսկին։
Տափաստանում Հասանը հանդիպում է թռչունների վանդակներով բեռնված քարավանի, որոնց տանում էին խանի պալատ՝ կերակուր պատրաստելու։ Տղան ամբողջ ոսկին տալիս է նրան, որպեսզի ազատեն թռչուններին։
Այդ ժամանակ նենգամիտ Երմեկը, վերածվելով օձի, մտնում է խանի պալատ և նրան պատմում գտնված գանձի և տղայի հանդուգն արարքի մասին։ Խանն իր ռազմիկներին հրամայում է բռնել և գլխատել տղային։ Սակայն վերջին պահին Հասանին փրկում են մեծ արծիվները և նրան տանում տուն։ Ազատություն ստացած թռչունները, ի նշան երախտագիտության, նրան օգնում են տնկել և աճեցնել գեղեցիկ ու ծաղկուն այգի։
Փաստեր
Առաջին մուլտֆիլմն է, որտեղ հնչում է Կլարա Ռումյանովայի ձայնը։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1962 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Եվրիպիդես
Եվրիպիդես (Εὐριπίδης, Euripides, ), հույն ողբերգակ։
Կենսագրություն
Սոփոկլեսի կրտսեր ժամանակակից Եվրիպիդեսն, ըստ ավանդության, ծնվել է մ.թ.ա 480, Սալամիս կղզում, հենց Սալամիս ճակատամարտի օրը. հունա-պարսկական պատերազմի այդ կարևորագույն իրադարձությամբ, այսպիսով, իրար են առնչվում երեք մեծ ողբերգակների կենսագրությունները։ 45-ամյա Էսքիլեսը Սալամիսի ճակատամարտի խիզախ զինվորներից էր, 16-ամյա Սոփոկլեսը ղեկավարեց պարսիկների դեմ հաղթանակը փառաբանող պատանիների երգչախումբը, իսկ Եվրիպիդեսն այդ օրը ծնվեց։
Եվրիպիդեսի սոցիալական ծագումը ստույգ հայտնի չէ։ Ըստ որոշ տեղեկությունների, նրա հայրը խանութպան էր, իսկ մայրը՝ մրգավաճառ։ Ավելի հավանական է, որ Եվրիպիդեսը հարուստ տոհմի շառավիղ էր, քանի որ նա փայլուն կրթություն է ստացել։ Պատանեկան տարիներին ապագա ողբերգակը նկարչական ընդունակություններ է ցուցաբերել, մոտ է եղել ժամանակի ազատախոհ փիլիսոփաներ Անաքսագորասի, Պրոտագորասի, Պրոդիկոսի հետ՝ որոնց ազդեցության տակ ձևավորվել է նրա աշխարհայացքը։
Քաղաքական հայացքներով հարել է «չափավոր» դեմոկրատներին, սակայն հասարակական կյանքի, կրոնական հարցերում մեծ ազատախոհություն է դրսևորել։ Եվրիպիդեսի ողբերգությունները սկսել են բեմադրվել մ.թ.ա. 455-ին, սկզբում մեծ հաջողություն չեն ունեցել, քանի որ և գաղափարական, և կառուցվածքային առումով նորույթներ էին։ Ընդհանրապես, մեծ ողբերգակի դրամատիկական ժառանգությունն ըստ արժանավույն գնահատվել է միայն նրա մահվանից հետո։ Կյանքի օրոք նա ողբերգակների մրցույթում միայն երեք անգամ է հաղթող ճանաչվել։
Եվրիպիդեսը մենասեր, մռայլ մարդ էր, սիրում էր առանձնանալ ու ստեղծագործել. շատ հարուստ գրադարան ուներ։ Սալամիս կղզում մի ծովահայաց քարանձավ համարվում էր Եվրիպիդեսի սիրելի աշխատատեղին։
Քաղաքական կյանքին չէր մասնակցում, սակայն իր գրվածքներում միշտ անդրադարձել է ժամանակի կարևոր իրադարձություններին ու խնդիրներին։ Ժամանակակիցները համարում էին Եվրիպիդեսին կնատյաց՝ կապելով այն նրա դժբախտ անձնական կյանքին (նա ամուսնացել է երկու անգամ՝ անհաջող)։
մ.թ.ա.408 ընդունելով Մակեդոնիայի արքա Արքելաոսի հրավերը մեկնում է այդ երկիր, որտեղ և վախճանվում է մ.թ.ա.406: Չար լեզուները նրա մահվան շուրջը հորինել են երկու լեգենդ. դրանցից մեկի համաձայն՝ Եվրիպիդեսին հոշոտել են շները, մյուսի համաձայն՝ նրա կնատյացությունից զայրացած կանայք։ Հունական դրամատուրգիայի երեք տաղանդավոր ներկայացուցիչներն են՝ Էսքիլեսը, Սոփոկլեսը և Եվրիպիդեսը։ Եվրիպիդեսը տասնհինգ տարով փոքր էր Սոփոկլեսից, նա ծնվել է մ.թ.ա. 480-406 թթ. Սալամինում, ըստ ավանդության, հենց այն օրը, երբ տեղի է ունեցել Սալամինի ճակատամարտը։ Եվրիպիդեսի սոցիալական ծագումը ստույգ հայտնի չէ։ Ըստ որոշ տեղեկությունների, նրա հայրը խանութպան էր, իսկ մայրը՝ մրգավաճառ։ Ավելի հավանական է, որ Եվրիպիդեսը հարուստ տոհմի շառավիղ էր, քանի որ նա փայլուն կրթություն է ստացել։ Պատանեկան տարիներին ապագա ողբերգակը նկարչական ընդունակություններ է ցուցաբերել։ Ստացել է բազմակողմանի կրթություն, սովորել է նաև մարմնամարզություն և նկարչություն։ Մոտ է եղել ժամանակի աղատախոհ փիլիսոփաներ Անաքսագորասի, Պրոտագորասի, Պրոդիկոսի հետ՝ որոնց ազդեցության տակ ձևավորվել է նրա աշխարհայացքը։ Քաղաքական հայացքներով հարել է «չափավոր» դեմոկրատներին, սակայն հասարակական կյանքի, կրոնական հարցերում մեծ ազատախոհություն է դրսևորել։ Եվրիպիդես ողբերգությունները սկսել են բեմադրվել մ.թ.ա. 455-ին, սկզբում մեծ հաջողություն չեն ունեցել, քանի որ և գաղափարական, և կառուցվածքային առումով նորույթներ էին։ Ընդհանրապես, մեծ ողբերգակի դրամատիկական ժառանգությունն ըստ արժանավույն գնահատվել է միայն նրա մահվանից հետո։ Կյանքի օրոք նա ողբերգակների մրցույթում միայն երեք անգամ է հաղթող ճանաչվել։ Եվրիպիդեսը մենասեր, մռայլ մարդ էր, սիրում էր առանձնանալ ու ստեղծագործել. շատ հարուստ գրադարան ուներ։ Սալամիս կղզում մի ծովահայաց քարանձավ համարվում էր Եվրիպիդեսի սիրելի աշխատատեղին։ Քաղաքական կյանքին չէր մասնակցում, սակայն իր գրվածքներում միշտ անդրադարձել է ժամանակի կարևոր իրադարձություններին ու խնդիրներին։ Եվրիպիդեսի ստեղծագործության հիմքն այն է, որ նա ընդհանրապես հրաժարվում էր կրոնապաշտամուտքային բովանդակությունից, և իր հերոսներին դարձնում էր իրական մարդիկ։
Սոփոկլեսը հետևյալ կերպ է բնութագրել իր տարբությունը Եվրիպիդեսից. «Ես մարդկանց պատկերել եմ այնպես ինչպես նրանք պետք է լինեն, իսկ Եվրիպիդեսը պատկերել է այնպես ինչպես մարդիկ կան իրական կյանքում»։ Եվրիպիդեսի գործունեության շրջանը զուգադիպում է Աթենքի դեմոկրատիայի ճգնաժամին։ Նա քաղաքական ոչ մի կուսակցության չէր պատկանում, բայց իր ողբերգությունների մեջ արտացոլել է Աթենքի ամբողջ հասարակական կայնքի փոփոխությունները։ Եվրիպիդեսը նոր էտապ էր ստեղծել հունական դրամատուրգիայի պատմության մեջ ձևականորեն մասնակից լինելով իր շուրջը բորբոքվող քաղաքական հասարակական եռուզեռին։ Նա իր ողբերգությունների մեջ պատկերել է ժամանակի հատկություններով լի փոթորկալից կյանքը։ Նա իր ստեղծագործություններում ցուցադրել է հասարակական խավի բոլոր ներկայացուցիչներին։ Քաղաքական կուսակցությունների սուր պայքարի շրջանում Եվրիպիդեսը կասկածի տակ է առել տիրող կարգերը ու բարքերը, որտեղ կաշառակերությունը և շողոքորթությունը հասել էին մեծ չափերի։ Եվրիպիդեսը չէր հանդուրժում անհատի որևէ ճնշում, ուստի և նրա պայքարը կրոնական նախապաշարումների դեմ ստանում է լայն ծավալ։ Օգտագործելով դիցաբանական նյութը, Եվրիպիդեսը դրա վրա հյուսում է հունական ռեալ իրականությունը և կասկածի է ենթարկում ավանդական բարոյականությունը, կրոնական ըմբռնումները։ Իսկ դիցաբանական նյութը Եվրիպիդեսի մոտ միայն պատրվակ է եղել ժամանակի հրատապ խնդիրները հրապարակ հանելու համար։ Հետևելով այդ խնդիրների առաջխաղացմանը Եվրիպիդեսը իր հերոսներին մարդկայնացրել է և նրանց օժտել սովորական մարդկային կրքերով։ Եվրիպիդեսը կարողացավ իր ողբերգությունների հերոսներին աստվածների դիրքերից իջեցնել սովորական մարկանց աստիճանին։ Նրանց գործող անձանց ներքին և արտաքին կերպարանքների մեջ այլևս չկար այն բարձր ոճը, որը մենք տեսնում ենք Էսքիլեսի և մասամբ Սոփոկլեսի մոտ։
Ստեղծագործություններ
Եվրիպիդեսը իր գրական գործունեությունը սկսել է քսանհինգ տարեկան հասակում։ Եվրիպիդեսի ստեղծած ավելի քան 90 դրամատիկական գրվածքներից մեզ են հասել 17 ողբերգություն և մեկ սատիրական դրամա՝ ավելի շատ քան Էսքիլեսի և Սոփոկլեսի մեզ հասած ստեղծագործությունները միասին վերցրած։ Դրանք են՝
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի ողբերգակներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 5-րդ դարի հույներ
Հուգո Շուխարդ
Հուգո Էրնստ Մարիո Շուխարդ (Hugo Ernst Mario Schuchardt, ), գերմանացի լեզվաբան։ Հալլեի (1873 թվականից), ապա՝ Գրացի (1876-1900) համալսարանների պրոֆեսոր։ Ուսումնասիրել է ժողովրդական լատիներեն, ռոմանական և այլ հնդեվրոպական լեզուներ, ինչպես նաև բասկերենը, կովկասյան, սեմաքամյան և այլ լեզուներ։ Առաջ է քաշել «լեզվական խառնուրդի» գաղափարը։ Որոշակի դեր է ունեցել ենթաշերտի տեսության մշակման գործում։ Նա գտնում էր, որ լեզուների կյանքում կարևոր տեղ ունեն փոխազդեցությունները, շփումն ու խաչավորումը։ Ըստ Շուխարդտի՝ լեզվական փաստերի, բառիմաստի (իմաստաբանական) դիտարկումները պետք է կատարվեն մշակույթի պատմության փաստերի զուգակցությամբ։ Նա քննադատել է երիտքերականների հնչյունական «օրենքծառի» գաղափարը, համակարծիք չի եղել նաև ցեղակցության ավանդական ըմբռնմանը, պաշտպանել է Շմիդտի «ալիքների տեսությունը»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Կառնոտիտ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Կալիումի միներալներ
Մեզենովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրասնոպոլսկի շրջան)
Մեզենովսկի գյուղական խորհուրդ  (Мезенівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Մեզենովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1604 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Բալկանի (Հունգարիա)
Բալկանի (Balkány), քաղաք Հունգարիայի արևելյան մասում՝ Հյուսիսային Ալֆյոլդ մարզի Նագիկալո շրջանում ։ Զբաղեցնում է 89,99 քառակուսի կիլոմետր տարածք, մերձակա հունգարական խոշոր բնակավայրից՝ Դեբրեցեն քաղաքից մոտավորապես 40 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք:։ Բնակչության թվաքանակը 2012 թվականի տվյալներով եղել է 6215 , 2019 թվականի տվյալներով՝ 6.238 : Պատմական փաստաթղթերում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1214 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունգարիայի բնակավայրեր
Իլի
Իլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում, Վանա լճից հարավ, Արտոս լեռան ստորոտում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մուրզինո (գյուղ, Կրասնոկամսկի շրջան)
Մուրզինո (Мурзино, Мырҙа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Հարլի Քուին
Հարլի Քուին (Հարլին Ֆրենսիս Կվինզել), DC Comics ամերիկյան կոմիքսների ընկերության հորինված կերպար։ Նա Բեթմենի թշնամին է և Ջոկերի դաշնակիցը։ Կերպարը ստեղծվել է Պոլ Դինիի և Բրյուս Թիմի կողմից և առաջին անգամ հայտնվել է 1992 թվականի սեպտեմբերին՝ Բեթմենի մուլտֆիլմում։ Հետագայում նա նաև հայտնվեց DC Comics-ի Բեթմենի կոմիքսներում։
Հարլի Քուինը Ջոկերի դաշնակիցն ու սիրահարն է, նաև համագործակցում է սուպեր չարագործ Թունավոր բաղեղի հետ, ում միջոցով նա ձեռք է բերում մեծ իմունտիտետ թույների և տոքսինների դեմ։ Նա ծանոթացել է Ջոկերի հետ երբ աշխատում էր Արկհեմի հոգեբուժարանում, որտեղ Ջոկերը տեղափոխվել էր, որպես հիվանդ։ Հարլի Քուինը խոսում է Բրուքլինի բարբառով։ Նրա անունը ծագել է «Կոմեդիա դել'արտե» դիմակային կատակերգության Արլեկին կերպարի անունից։
Կերպարը հնչյունավորվել է Արլին Սորկինի, Հինդեն Ոալչի և Տարա Սթրոնգի կողմից։ «Գիշատիչ թռչուններ» հեռուստասերիալում կերպարը մարմանավորվել է Միա Սառան։ 2016 թվականի «Ինքնասպանների ջոկատը» ֆիլմում, Հարլի Կվինի դերը կատարել է դերասանուհի Մարգո Ռոբին։
Ստեղծումը և հանրությանը ներկայացնելը
Հարլի Քուինը առաջին անգամ հայտնվել է Բեթմենի մուլտսերիալի՝ «Ծառայություն Ջոկերին» էպիզոդում, սկզբում որոշվել էր, որ մուլտսերիալում պետք է ոստիկանները շրջափակեին այդ տարածքը և Ջոկերը դուրս թռներ տորթի միջից, բայց Ջոկերի կողմից դա անելը շատ տարօրինակ կթվար (թեև նա դա արեց մուլտսերիալում)։ Դինին որոշեց ստեղծել Ջոկերի կանացի տարբերակը։ Դինի երազում հայտնվեց «ՄԵր կյանքի օրերը» օպերայի աստղ Արլին Սորկինը խեղկատակի հագուստով։ Դինին ոգեշնչվելով իր երազից, ստեղծեց Քուինի կերպարը ։ Քանի որ Դինին և Սորկինը իրար հետ ընկերություն են արել քոլեջից և իրար լավ էին ճանաչում, նա Սորկինի բնավորության գծերը մտցրեց կերպարի մեջ ։
1994 թվականին «Խելագար սեր» նովելում նկարագրվում է կերպարի առաջացումը։ Հարի Քուինը մասնագիտությամբ հոգեբույժ է, նա սիրահարվում է Ջոկերին և դառնում նրա դաշնակիցը։ Պամտությունը մեծ տարածում ստացավ և հաղթեց Այնսերա ու Հարվեյ մրցանակները՝ «Տարվա կոմիքս» կատեգորիայում։
Նա սիրահարվում է Ջոկերին և նրան օգնում է փախչել հիվանդանոցից։ Ջոկերը կրկին տեղափոխվում է Արկհեմ՝ Բեթմենի հետ երկարատև մարտից հետո, Հարլինը տեսնելով Ջոկերին այդ վիճակով նա խելագարվում է։ Հարլինը թողնում է հոգեբույժի աշխատանքը, հագնում է խեղկատակի հագուստ և դառնում է Հարլի Կվինը ու Ջոկերի դաշնակիցը։ Հետո նա ընկերանում է Թունավոր բաղեղի հետ և ձեռք է բերում մեծ իմունտիտետ թույների և տոքսինների դեմ։
Կերպարի տարածում
Բեթմենի մուլտսերիալներից հետո Հարլին հայտնվում է նաև այլ մուլտսերիալներում։ Հարի Քուինը «Գոտեմական աղջիկներ» մուլտսերիալի չորս հիմնական կերպարներից է։ Նա նաև հայտնվում է «DC animated universe»-ի «Արդարության լիգա» մուլտսերիալի «Վայրի խաղաքարտեր» էպիզոդում (Ջոկերի հետ) և «Ստատիկ շոկ»-ի «Ամուր ինչպես մեխերը» էպիզոդում (Թունավոր բաղեղի հետ)։
«Ապագայի Բեթմենը. Ջոկերի վերադարձը» անիմացիոն ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում՝ Բեթմենի մուլտֆիլմի դեպքերից երկար ժամանակ անց։ Ֆիլմում կան անցյալից տեսարաններ, որտեղ Հարլի Քուինը կռվում է Բեթգյորլի հետ։ Ֆիլմի վերջում զույգ աղջիկները, ովքեր ձևանում էին, թե Ջոկերն են, արձակվում են իրենց տատիկի շնորհիվ, ով բարկանում է նրանց վրա, իսկ նրանք պատասխանում են. «Ձայնդ կտրի՛ր Նանա Հարլի»։
Տեղափոխումը կոմիքսներ և հրատարակման պատմություն
Մուլտսերիալներում մեծ հաջողություններ ունենալուց հետո, 1997 թվականին կերպարին տեղափոխեցին նաև կոմիքսներ։ Ինչպես Ջոկերը, այդպես էլ Հարլի Քուինը կոմիքսներում ավելի դաժան և վտանգավոր է քան մուլտսերիալում։ Չնայած իր դաժան լինելուն, Հարլի Քուինը հաճախ նաև խղճահարություն է ցուցաբերում, օրինակ՝ նա Թունավոր բաղատին թույլ չէր տալիս, որ սպանի Բեթմենին ։
Կատու կնոջ և Թունավոր բաղատի հետ մի շարք արկածներից հետո, Հարլի Քուինը նրանց դավաճանում է և որոշում է սպանել Ջոկերին՝ իր զգացմունքները չարաշահելու համար։ Սակայն նա այդպես էլ չի սպանում Ջոկերին և նրանք միասին որոշում են գրավել մի տարածք, բայց այնտեղ կային բազմաթիվ թիկնապահներ, երկար մարտի արդյունքում շատերը սպանվում են, իսկ մյուսները՝ գերի վերցվում ։ Վերջում Բեթմենը և Կատու կինը հաղթում են Ջոկերը և Քուինին և Հալիին ձերբակալում են ։ Այդ դեպքից կարճ ժամանակ անց Հարլիի բանտախուց է թափանցում Թունավոր բաղատը՝ նա եկել էր նրան դավաճանության համար սպանելու, բայց ազատելու առաջարկի փոխարեն նա Քուինին առաջարկում է սպանել Կատու կնոջը, ով նույնպես Բաղատին դավաճանել էր։ Հարլի Քուինը համաձայնվում է և նրանք միասին գնում են նրան սպանելու ։ Մարտի ընթացքում կատու կինը ասում է, որ նա ցանկացել է օգնել նրանց։ Բեթմենը ցանկանում էր ձերբակալել նրանց, բայց Կատու կինը նրանց օգնում է փախչել ։
DC Extended Universe
Կերպարը հայտվել է «Ինքնասպանների ջոկատը» ֆիլմում, որի նկարահանման միտքը DC Extended Universe-ին է պատկանում։ Ֆիլմում կերպարի դերը խաղացել է դերասաուհի Մարգո Ռոբբին ։ 2016 թվականի մայիսի 16-ի Warner Bros կինոընկերությունը հայտարարեց, որ Մարգո Ռոբբին ֆիլմում կխաղա Հարլի Քուինի դերը ։ 2020 թվականի փետրվարի 7-ին թողարկվել է «Գիշատիչ թռչուններ» ֆիլմը, որտեղ նա կրկնել է Հարլի Քուինի դերը։
Ինքնասպանների ջոկատը (2021)
2021 թվականին նախատեսված է թողարկել «Ինքնասպանների ջոկատը»2 ֆիլմը որտեղ Մարգո Ռոբբին կրկին հանդես կգա Հարլի Քուինի կերպարով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ Կատեգորիա:Բեթմենի թշնամիներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ
Մաշտոց ձեռաց (3115)
Մաշտոց Ձեռաց (3115), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3115 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1556 թվականին Հովհաննես երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Պարոնը։ Գրված է 20,1x15-ի վրա։ Ձեռագիրը կազմված է 167 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ կիսախորան, լուսանցազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ստարովերովկա (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)
Ստարովերովկա (Старовірівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մակարովսկայա։
2001 թվականի տվյալներով Ստարովերովկա գյուղում բնակվում էր 1 316 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,91 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 336,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վայք (համայնք)
Վայք, համայնք Վայոց Ձորի մարզի մարզում։ Վայք համայնքը կազմավորվել է «Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման մասին» ՀՀ օրենքում 2016 թվականի հունիսի 17-ին կատարված փոփոխության արդյունքում՝ ՀՀ Վայոց ձորի Վայք քաղաքային և Ազատեկ, Արին, Զեդեա գյուղական համայնքների միավորումից։ Վարչական տարածքում ընդգրկում է Հորադիս գյուղական բնակավայրերը։, վարչական կենտրոնը Վայք քաղաքն է ։ Բնակչությունը 7659 մարդ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ողջաբերդի լեռներ
Ողջաբերդի լեռներ, լեռներ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Գեղամա լեռների հարավարևմտյան ճյուղավորությունը Ջրվեժ և Մուշաղբյուր գետերի միջև։ ։ Երկարությունը՝12 կմ ։ Կազմված է կավավազաքարային ծալքավորված շերտախմբերից և հրաբխաբեկորային ապարներից (Ողջաբերդի հաստվածք), որոնք ծածկված են լավաներով։ Ունի մինչև 2200 մ բարձրություն։ Բեկորային կառուցվածքով, կատարային մասում բլրաալիքավոր, մասամբ՝ տափարակ մակերևույթով էրոզիոն-դենոլդացիոն սեղանաձև լեռնաշղթա է։ Հարավ և հարավարևմտյան լանջերը զառիթափ են՝ մասնատված չոր հովիտներներով ու ձորակներով։ Տարածված են սելավային և սողանքային երևույթները։ Հյուսիսային լանջերը մեղմաթեք են, աստիճանաբար ցածրանալով ձուլվում են Կոտայքի սարավանդին։ Լանջերին տարածված են չոր, կատարային մասում՝ լեռնային տափաստանները։ Օգտագորձվում է որպես արոտավայր, խոտհարք և վարելահող ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի լեռնաշղթաներ
Արիստոփանես
Արիստոփանես կամ Արիստոֆան (հին հունարեն՝ Ἀριστοφάνης, ), հին հունական կատակերգակ, հայտնի է որպես ժանրի սկզբնավորող, «կատակերգության հայր», դասական շրջանի (մ.թ.ա. 9-4-րդ դդ.) հին հունական գեղարվեստական գրականության վերջին մեծ ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Կատակերգակի մասին կենսագրական տեղեկությունները սուղ են։ Ծնվել է մոտավորապես մ.թ.ա. 446 թ. Ատտիկայի Կիդաթենք դեմոսում (տարածքային միավոր), ապրել է ժամանակաշրջանի հասարակական հոգսերով, կայուն հայացքներ է ունեցել։ Լինելով Աթենքի և Սպարտայի միջև երկարամյա Պելոպոնեսյան պատերազմի ականատեսը՝ բազմիցս պախարակել է այն սանձազերծողներին և իր կատակերգություններում հաճախ արծարծել խաղաղության թեման։ Հայացքներով «չափավոր» դեմոկրատիայի կողմնակից էր համակրում էր մանր հողագործներին։ Ցավով էր նկատում աթենացիների վաղեմի հեղինակության աստիճանական վերացումը, ստրկատիրական դեմոկրատիայի քայքայումը, որ ի վերջո հասցրեց Պելոպոնեսյան պատերազմում Աթենքի պարտությանը։ Թշնամանքով էր վերաբերվում ինչպես արիստոկրատիային ու խմբիշխանությանը, այնպես էլ այսպես կոչված «արմատական» դեմոկրատներին, ովքեր պատերազմի կողմակիցներ էին։
Ջաֆար Փանահի
Ջաֆար Փանահի, իրանցի կինոռեժիսոր և սցենարիստ, իրանական կինեմատոգրաֆի «նոր ալիքի» հայտնի ներկայացուցիչներից մեկը։
Արիստոփանես
Ստեղծագործությունները
Արիստոփանեսը գրել է մոտ 40 կատակերգություններ, որոնցից մեզ են հասել տասնմեկը։ Դրանք են՝
Աղբյուրները
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի կատակերգակներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 5-րդ դարի հույներ
Ջաֆար Փանահի
Կենսագրություն
Ջաֆար Փանահին ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 11-ին Արևելյան Ադրբեջանում (Իրանի պրովինցիա)՝ Միայնեհ քաղաքում։ Ծագմամբ ադրբեջանցի է ։ Երիտասարդ տարիքում նկարահանել է կարճամետրաժ ֆիլմեր, ապա ծառայել բանակում, մասնակցել իրան-իրաքյան պատերազմին, 76 օր անցկացրել գերության մեջ քուրդ ապստամբների մոտ։ Ծառայությունից հետո Փանահին ընդունվել է համալսարան, նկարահանել մի քանի վավերագրական սիրողական ֆիլմեր, աշխատել որպես ռեժիսորի օգնական մի քանի գեղարվեստական ֆիլմերի նկարահանման ժամանակ, որոնց թվում է եղել Աբաս Քիառոստամիի «Ձիթապտուղների միջով» ֆիլմը, որն էկրան է բարձրացել 1994 թվականին։ Մեկ տարի անց Քիառոստամին օգնել է գրել «Սպիտակ գունդ» ֆիլմի սցենարը, որի ռեժիսորը եղել է Փանահին ։
Փանահիի ֆիլմերն ստացել են հեղինակավոր միջազգաին կինոմրցանակներ, այդ թվում՝ Կաննի կինոփառատոնի «Ոսկե տեսախցիկ» (1995 թվական, «Սպիտակ գունդ» ֆիլմ), Լոկառնոյի կինոփառատոնի «Ոսկե ընձառյուծ» (1997 թվական, «Հայելին» ֆիլմ), Վենետիկի կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» (2000 թվական, «Շրջան» ֆիլմ) և Բեռլինի կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» (2006 թվական, «Օֆսայդ» ֆիլմ) ։
2012 թվականի հոկտեմբերին Ջաֆար Փանահին դարձել է Սախարովի անվան մրցանակի դափնեկիր ։
2018 թվականի մայիսին Կաննի 71-րդ միջազգային կինոփառատոնում Ջաֆար Փանահիին շնորհվել է մրցանակ լավագույն սցենարի համար («Երեք դեմք» ֆիլմ), սակայն այդ ժամանակ նա գտնվել է Իրանում տնային կալանքի տակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի ռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իրանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սախարովի անվան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Փարիզի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Իրանցի կինոռեժիսորներ
Զանգվածային սպանություն Կաուհայոկիում
Սպանդ Կաուհայոկիում (Kauhajoen koulusurmat), զանգվածային սպանություն, որն իրականացվել է ֆիննական Կաուհայոկի (Kauhajoki) քաղաքում 2008 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։
Իրադարձություններ
2008 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, երեքշաբթի օրը, ժամը 10:40-ին, Սաարին, որն ամբողջովին սև էր հագել և բալակլավա գլխարկով էր, զինված «Վալտեր Ռ22» ինքնապարուկ ատրճանակով և Մոլոտովի մի քանի կոկտեյլներով, նկուղով ներս է մտել Կաուհայոկիի մասնագիտական-տեխնիկական ուսումնարանի շենք, որտեղ այդ պահին գտնվում էր ավելի քան 200 մարդ։
Սաարին դեռ նկուղում երեք անգամ կրակել է Յուկկա Ֆորսբերգի պահակախմբի վրա, բայց վրիպել է երեք անգամ։ Հայտնվելով ուսումնական գոտում՝ Սաարին կրակ է բացել քննության մեկնող մի խումբ աշակերտների վրա (20 մարդ)։ Երեք ուսանողների ցուցմունքներով, որոնց հաջողվել է թաքնվել, նա գործել է խիստ ագրեսիվ և վայելել է իր գործողությունները։ Նրանցից մեկը հետո հաստատել է․ «Ես տեսա մի տղայի, նա սկսեց կրակել մեզ վրա, ես վազեցի զիգզագաձև, որպեսզի նա ավելի դժվար հասնի ինձ»։ Ժամը 10:42-ին Սաարին հրկիզել է Մոլոտովի կոկտեյլը և այն նետել միջանցքի հյուսիսային հատված։ Սակայն դա չի աշխատել։ Ժամը 10:45-ին մի քանի աշակերտներ, մտածելով, որ դա կատակ է, գնացել են նայելու, թե ինչ է կատարվում։ Մաթթին կրակ է բացել նրանց վրա և սպանել երեքից երկուսին, մեկին վիրավորել։
Ժամը 10:46-ին ոստիկանությունն ընդունել է ահազանգն ու մի քանի մեքենա ուղարկել։ Ժամը 11:00-ին Սաարին Մոլոտովի ևս մեկ կոկտեյլ է նետել լաբորատորիաներից մեկը, որից հետո կրակոցներով կոտրել է միջանցքի բոլոր պատուհանները։ Ոստիկանությունը ժամանել է մոտավորապես ժամը 11:02-ին, նրանք մտել են այն բակը, որտեղ գնդակահարվել են Սաարին, և նրանք ստիպված են եղել նահանջել։ Ժամը 11:03 նրանք կանչել են անվտանգության աշխատակիցներին։ Ժամը 11:45-ին նրանք փորձել են շենքը գրոհով վերցնել, սակայն դադարեցրել են գրոհը՝ շենքից եկող սև ծխի պատճառով։ Ժամը 11:50-ին քոլեջում մնացել են միայն մի քանի տասնյակ ուսանողներ և հենց հարձակվողը։
Ժամը 11:53-ին Սաարին զանգահարել է իր ընկերներից մեկին և խոստովանել 10 մարդու սպանությունը և ասել, որ ցանկանում է հրաժեշտ տալ։ Ժամը 12:30-ին Սաարին կրակել է իր գլխին։ Մի քանի ժամ անց նա մահացել է Տամպերե համալսարանի հիվանդանոցում, ուր տեղափոխվել էր։ Սպանդի արդյունքում սպանվել է 11 մարդ (այդ թվում՝ Սաարին) և երեք վիրավոր, որոնցից մեկը ծանր է վիրավոր էր գլխից։ Բոլոր զոհերը Սաարիի համակուրսեցիներն էին, ոմանք նույնիսկ անձամբ էին ճանաչում նրան։ Սաարին հասցրել է 157 կրակոց արձակել ։
Զոհեր
Մաթթի Յուհանի Սաարի
Մաթթի Յուհանի Սաարի (Matti Juhani Saari), խոհարարական բաժանմունքի 22-ամյա ուսանող։
Սոլոմաշինո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Սոլոմաշինո (Соломашине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
Զանգվածային սպանություն Կաուհայոկիում
Մաթթի Յուհանի Սաարի
Սեպտեմբերի 18-ին չարագործը YouTube-ի սերվերում Wumpscut86 մականունով հոլովակներ է գցել, որոնցում արտասանում է you will die next («դու կմեռնես հաջորդը») արտահայտությունը և մարզվում «Վալտեր Ռ22» ատրճանակից կրակելով ։ Ֆինլանդիայի ոստիկանությունը սեպտեմբերի 22-ին՝ ողբերգությունից մեկ օր առաջ, նրան կանչել է հարցաքննության հոլովակի պատճառով, որտեղ, ի վերջո, համարել են, որ աննպատակահարմար է իրենից զենքի արտոնագիր վերցնելը։
Սոլոմաշինո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Սոլոմաշինո գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Զանգվածային սպանություն Կաուհայոկիում
Մաթթի Յուհանի Սաարի
2008 թվականի սեպտեմբերի 23-ի առավոտյան Մաթթի Սաարիին հանրակացարանում թողել է մի քանի ձեռագիր գրառումներ՝ «Ես ատում եմ մարդկային ցեղը», «Որոշում՝ Վալտեր Ռ22»։ Մաթթին հանցագործությունը ծրագրել էր 5 տարվա ընթացքում։ Սակայն նրա դպրոցական ընկերներից մեկը՝ Սուսաննա Քերոնենը, նրա մասին այսպես է խոսում․ «Նա լավ տղա էր, երջանիկ էր, ես չեմ հասկանում, թե ինչն է իրեն դրդել հանցագործության։ Նա միայնակ չէր, շատ ընկերներ ուներ, նա կարողանում էր շփվել մարդկանց հետ և դուր գալ նրանց»։ Այնուամենայնիվ, Մաթթին բռնության փորձ ուներ. 2006 թվականին նրան բանակից հեռացրել են հրամանին չենթարկվելու համար, երբ նրա սխալի պատճառով գրեթե մարդիկ էին զոհվել։ Նրա ընկերներից մեկը նաև հայտնել է, որ դեպքից երկու տարի առաջ Մաթթին իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել սպանության ամսաթվով։ Նաև վկայություններ կան, որ Մաթթին դպրոցում ծաղրի է ենթարկվել։ Սպանությունից 18 ամիս առաջ նա հանկարծ սկսել է հետաքրքրվել ռումբերով, ատրճանակներով, զանգվածային սպանություններով։ Նա սկսել է ատել աշխարհը, և նրա մեջ ամեն ինչ։
Սոլոմաշինո (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զանգվածային սպանություն Կաուհայոկիում
Մաթթի Յուհանի Սաարի
2009 թվականի մարտի դրությամբ Ֆինլանդիայի ոստիկանությունը խոստովանել է, որ ի վիճակի չէ պարզել տեղի ունեցածի ճշգրիտ պատճառները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի պատմություն Կատեգորիա:Զանգվածային հրաձգություններ Կատեգորիա:2008 մահեր Կատեգորիա:2008 իրադարձություններ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 23 մահեր Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 20 ծնունդներ
Գրախովո
Գրախովո (Грахово, Грах), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3612 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1813 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լավ է այն, ինչ լավ է ավարտվում
«Լավ է այն, ինչ լավ է ավարտվում», (All's Well That Ends Well) Ուիլյամ Շեքսպիրի պիեսներից՝ հրատարակված 1623 թվականին «Առաջին ֆոլիո» ժողովածուի (First Folio) կատակերգություններ բաժնում։ Պիեսի ստեղծման տարեթվի շուրջ կարծիքները տարբեր են։ Հավանական տարեթվեր են համարվում 1598-1608 թվականները ։
Պիեսը համարվում է Շեքսպիրի խնդրահարույց պիեսներից մեկը (problem plays՝ տրագիկոմեդիկ 3 պիեսներ՝ «Լավ է այն, ինչ լավ է ավարտվում» (All's Well That Ends Well), «Չափ ընդդեմ չափի» (Measure for Measure) և «Տրոիլուս և Կրեսիդա» (Troilus and Cressida), որոնք Շեքսպիրը գրել է 1590-ական թվականներին և XVII դարի սկզբին)։ Պիեսում հեղինակն առաջադրել է խճճված բարոյական դիլեմաներ, որոնք պահանջում են ավելին, քան այդ խնդրին բնորոշ լուծումները ։
Համառոտ բովանդակություն
Հելենան՝ ցածրատոհմիկ մի աղջիկ, որ գտնվում էր ֆրանս-իսկանական կոմսուհու խնամակալության տակ, սիրահարվում է կոմսուհու որդուն՝ Բերթրամին, որը սակայն անտարբեր է նրա նկատմամբ։ Բերթրամը գնում է Փարիզ՝ փոխարինելու իր հանգուցյալ հորը Ֆրանսիայի տկար թագավորի ծառայողի աշխատանքում։ Հելենան, որի բժիշկ հայրը որոշ ժամանակ առաջ էր մահացել, ուղեկցում է Բերթրամին՝ իբրև թե որպես բժիշկ՝ թագավորին իր ծառայությունները մատուցելու համար։ Թագավորը կասկածամիտ է, և Հելենան բուժման արդյունավետության համար ստիպված է երդվել կյանքով հետևյալ պայմանով, որ եթե թագավորը մահանար, Հելենան պետք է մահապատժի ենթարկվեր, իսկ եթե առողջանար, Հելենան կարող էր արքունիքից իր համար ամուսին ընտրել։
Իտալիայում Բերթրամը հաջողակ զինվոր էր և շատ հրապուրիչ տղամարդ տեղի օրիորդների համար։ Հելենան ուղեկցում է նրան Իտալայում՝ ընկերանալով Դիանայի հետ՝ մի օրիորդ, որին Բերթրամը կուրորեն սիրահարված էր։ Դիանան համաձայնում է օգնել Հելենային։ Դիանան և Բերթրամը մատանիներ են փոխանակում, սակայն Դիանան իր մատանու փոխարեն տալիս է Հելենայի մատանին։ Այսպես Հելենան, առանց Բերթրամի իմացության, հաստատում է իրենց ամուսնությունը և կրում նրա մատանին։ Դիանան կազմակերպում է այնպես, որ իր փոխարեն Բերթրամի անկողնում հայտնվի Հելենան։
Հելենան նույնիսկ կեղծում է իր մահը։ Բերթրամը, մտածելով որ ազատվել է նրանից, վերադառնում է տուն։ Փորձում է ամուսնանալ տեղի լորդի դստեր հետ, բայց Դիանան հայտնվում է և խափանում նշանադրությունը։ Հելենան հայտնվում և բացատրում է մատանու փոխանակությունը՝ հայտարարելով, որ ինքը կատարել է Բերթրամի մարտահրավերը։ Բերթրամը, տպավորված լինելով, թե ինչ է Հելենան արել իրեն գրավելու համար, սիրո երդում է տալիս նրան։ Այսպիսով, ամեն ինչ լավ է ավարտվում։
Կա նաև սյուժետային գիծ Պարոլի՝ Բերթրամի անհավատարիմ ընկերոջ մասին։ Արքունիքի լորդերից ոմանք փորձում են Բերթրամին տեղեկացնել, որ նրա ընկերը՝ Պարոլը, պարծենկոտ վախկոտ է, ինչպես այդ մասին արդեն ասել էին կոմսուհին ու Լեյֆյուն։ Նրանք համոզում են նրան անցնել թշնամու տարածք՝ բերելու թմբուկը, որ թողել էր այնտեղ։ Երբ Պարոլը ճանապարհին էր, նրանք դիրքավորվում են որպես թշնամու զինվորներ, առևանգում նրան, աչքերը կապում, ստիպում են մատնել իր ընկերներին, որոնք արատավորում էին Բերթրամի կերպարը։ Այս ամենին հետևում էր Բերթրամը։
Աղբյուրներ
Պիեսի հիմքում Ջովաննի Բոկաչչոյի «Դեկամերոն»-ի երրորդ օրվա իններոդ նովելն է։ Հավանաբար Շեքսպիրը նովելի թարգմանությունը կարդացել է Ուիլյամ Պենթերի «Հաճույքի պալատ» (William Painter, Palace of Pleasure) ստեղծագործության մեջ ։
Վերլուծություն և քննադատություն
Ակնհայտ է, որ Շեքսպիրի կենդանության օրոք պիեսը ճանաչված չի եղել և մնացել է հեղինակի քիչ հայտնի պիեսների շարքում։ Մասամբ դրա պատճառը պիեսում հեքիաթի և տրամաբանական իրակության ոչ ուղղահավատ խառնուրդն է, կերպարների սեռին բնորոշ դերերի շրջված լինելը և ցինիզմի հասնող ռեալիզմը։
Հելենայի կերպարը քննադատության է ենթարկվել Վիկտորյական դարաշրջանի բազմաթիվ հեղինակների կողմից, որոնք նրան համարել են կանացիությունից զուրկ կերպար ուժեղ բնավորության պատճառով։ Եթե պիեսի ընթերցանության դեպքում Հելենայի սերը՝ ըստ ամենայնի ոչ այնքան սիրելի կերպար Բերթրամի նկատմամբ, կարող է դժվար բացատրելի լինել, ապա բեմադրության պարագայում կարող է հեշտությամբ ընկալվել, եթե Բերթրամի կերպարը մարմնավորելու համար ընտրվի ակներև ֆիզիկական գրավչություն ունեցող դերասան կամ եթե նրա կերպարը ներկայացնի միամիտ, անմեղ մեկի, ով դեռ պատրաստ չէ սիրո, բայց հանդիսատեսի ու Հելենայի համար ակներև կլինի զգացմունքային առումով հասունության ձգտելու նրա պատրաստակամությունը ։ Պիեսի այսպիսի մեկնաբանությունը կարող է նաև պատճառաբանված դարձնել վերջին տեսարանը, երբ Բերթրամի զգացմունքները Հելենայի նկատմամբ հանկարծ ատելությունից միանգամից վերափոխվում են սիրո։ Սա յուրահատուկ խնդիր է համարվում այն դերասանների համար, ովքեր սովոր են հիանալ հոգեբանական ռեալիզմով։ Այնուամենայնիվ, պիեսի այլընտրանքային մեկնաբանություններ կան, որտեղ շեշտվում է «եթե»-ն (if) Բերթրամի սիրո երկիմաստ խոստման մեջ։
Այստեղ երևում է, որ զգացմունքների որևէ փոփոխություն չի եղել ։ 2009 թվականին Ազգային թատրոնում պիեսի բեմադրության մեջ Բերթրամի խոստովանությունը ներկայացվում է որպես միայն արտաքուստ նորմալ մի բան, սակայն պիեսի վերջում նա, Հելենայի հետ ձեռք ձեռքի տված, նայում է հանդիսատեսին զարհուրած տարակուսանք արտահայտող դեմքով՝ հավանաբար ցույց տալով, որ այդ ամենն անում է միայն թագավորի առջև պարզերես լինելու համար ։
2018 թվականին Լոնդոնի Սամ Ուանամեյքեր Պլեյհաուզ թատրոնում (Sam Wanamaker Playhouse) պիեսի բեմադրության մեջ՝ բեմադրությունը Կառոլին Բեյրնի (Caroline Byrne), Բերթրամի և Հելենայի հաշտությունը ներկայացվում է որպես Բերթրամի տված խոստման իրականացում (Գործողություն 2-րդ, տեսարան 2-րդ), քանի որ Հելենան կատարել էր իր երեխային և իրենց ընտանեկան մատանին կրելու պայմանը։ Հելենան ներկայացնում է իրենց երեխային արքայի առջև իր և Բերթրամի վերջին առճակատման ժամանակ ։
Շատ քննադատներ պիեսի բացասական կողմ են համարել կարճ ավարտը՝ Բերթրամի այդքան անսպասելի զրույցը։ Դրան տարբեր բացատրություններ են տրվել։ Հավանական տարբերակներից է համարվում այն, որ պիեսի տեքստից հատված է պակասում։ Ոմանք ենթադրել են, որ Բերթրամի զրույցի հանկարծակի և մոգական լինելու իմաստը կայանում է նրանում, որ ավելի ընդգծվեն բարձրատոհմիկ ամուսնուն նվաճելու խելացի աղախին Հելանայի ջանքերը Ոմանք Բերթրամին համարել են արհամարհելի կերպար, լոկ տհաս երիտասարդ, որն արժեքների վերաբերյալ արժեքավոր դասեր է ստանում ։ Սասեքսի համալսարանի ակադեմիկոս Էնդրյու Հեդֆիլդը ենթադրել է, որ ժամանակակից լսարանը Բերթրամի հարկադրված ամուսնության մեջ հեշտությամբ կարող է ճանաչել «նոր պահանջի» (Oath of Allegiance՝ բրիտանական միապետին հավատարիմ լինելու խոստում) փոխաբերությունը, որ դրվել է կաթոլիկ կրոնի հետևորդների առջև՝ որպես հավատարմության երդում բողոքական Հակոբ Ա արքային։.
Շատ ռեժիսորներ այն տեսակետն են արտահայտել, որ Շեքսպիրը կատակերգություն է գրել և մտադրություն է ունեցել, որ այն ունենա երջանիկ ավարտ, և հենց այդ համատեքստում էլ պիեսի վերջին տեսարանը պետք է բեմադրվի։ Էլայջա Մոշինսկին՝ ավստալիացի օպերային թատրոնի ռեժիսոր, 1981 թվականին պիեսի ԲիԲիՍի-ի տարբերակում բեմադրել է տեսարան, որտեղ Բերթրամը, որին մարմնավորել է Իեն Չարլսոնը, հեքիաթային ու քնքուշ համբույր է տալիս Հելենային։ Չնայած իր արտասովոր գործողություններին՝ Բերթրամը կարողանում է տպավորություն գործել։ 1967 թվականին «Ռոյալ Շեքսպիր ընկերության» (Royal Shakespeare Company (RSC)) կողմից թողարկված ֆիլմում, որտեղ Բերթրամին մարմնավորել է Իեն Ռիչարդսոնը, Բերթրամի իրական կերպարը կորստի է մատնվել, սակայն տարբեր տեսակետների համաձայն՝ (The New Cambridge Shakespeare, 2003 etc.) նա փորձել է Բերթրամին համակրելի, նույնիսկ գրավիչ դարձնել։ Իսկ Իեն Չարլսոնի մարմնավորած Բերթրամը եսասեր էր, բայց նաև գրավիչ։
Հիացական կերպար է Ռուսիլյոնի կոմսուհու կերպարը, որը, ըստ Ջորջ Բեռնարդ Շոուի, «ծեր կնոջ ամենալավ դերն է, որ երբևիցե գրվել է» Ժամանակակից ֆիլմարտադրության մեջ այդ դերն օգտագործվել է որպես հասուն դերասանուհիների ունակությունների դրսևորման միջոց։ Վերջին տասնամյակներում, օրինակ՝ այդ կերպարը մարմնավորել են Ջուդի Դենչը և Փեգի Էշկրոֆտը ։ ԲիԲիՍի հեռուստաընկերության Շեքսպիրյան պիեսների ներկայցումների շարքում (BBC Television Shakespeare) այդ դերը կատարել է Սելիա Ջոնսոնը՝ կեցվածք ընդունած և հագնված ինչպես Ռեմբրանտի Մարգարեթա դը Գիր («Margaretha de Geer») դիմանկարի հերոսուհին։
Վերջերս հաստատվել է այն փաստը, որ անգլիացի գրող և դրամատուրգ Թոմաս Միդոլթնը ևս համագործակցել է Շեքսպիրի հետ այս պիեսի ստեղծման գործում կամ ավելի ուշ այն վերափոխել է ։
Ներկայացման պատմություն
«Լավ է այն, ինչ լավ է ավարտվում» պիեսի վաղ շրջանի բեմադրությունների տեսագրություններ չեն պահպանվել։ 1741 թվականին պիեսը բեմադրվել է Գուդմենս ֆիլդս թատրոնում (Goodman's Fields Theatre), այնուհետև ավելի ուշ՝ որոշակի փոփոխություններով Դրուրի Լեյն թատրոնում ։ Պիեսի փորձերը Դրուրի Լեյն թատրոնում սկսվել են 1741 թվականի հոկտեմբերին, բայց թագավորին մարմնավորող դերասան Ուիլյամ Միլվորդի (William Milward, (1702–1742)) հիվանդության պատճառով բեմադրության պրեմիերան հետաձգվել է մինչև հաջորդ տարվա հունվարի 22-ը։ Մարգարեթ Վուֆինգտոնը (Margaret Woffington), ով մարմնավորել է Հելենային, գիտակցությունը կոցրել է, և նրա դերն ընթերցվել է։ Փետրվարի 2-ին Միլվորդին նորից տեղափոխել են հիվանդանոց, և նա մահացել է փետրվարի 6-ին ։ Այս և այլ դերասանուհիների հիվանդությունների վերաբերյալ չհիմնավորված պատմությունները պիեսին հաղորդել են «դժբախտ պիեսի» հեղինակություն՝ նման «Մակբեթ»-ին։ Այս հանգամանքը դարձել է հետագա վերաբեմադրությունների թվի կրճատման պատճառ ։
Ամերիկացի դերասան Հենրի Վուդվորդը (1714–1777) հանրաճանաչ է դարձրել Պարոլի դերը այն ժամանակաշրջանում, երբ թատրոնի տնօրենն է եղել Դեյվիդ Գարրիկը ։ Հաջորդ տասնամյակներում պիեսի սակավաթիվ բեմադրություններ են եղել։ 1832 թվականին Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում բեմադրվել է պիեսի օպերային տարբերակը ։
Պիեսը՝ իր սյուժետային գծերով, որոնք առնչվում են ասպետական վեպի և կապույտ կոմեդիայի կամ գռեհիկ հեքիաթի(ribald tale կամ blue comedy) ժանրերին, կախված է սեռերի դերերի վերաբերյալ ընդունված կարգից։ Սեռերի դերերի ընդունված կարգի աստիճանական զարգացման հետ Վիկտորինյան հակադրությունները կենտրոնանում են Հելենայի կերպարի վրա, որը համարվել է գիշատիչ կին, ոչ համեստ և իսկապես նողկալի ու ստորացուցիչ՝ Էլեն Տերրի]]ի մարմնավորմամբ, ով, ի հակադրություն, մեղադրել է նրան «տղամարդկանց անվայելուչ ձևով հետապնդելու համար» ։ Տերրիի ընկեր Ջորջ Բեռնարդ Շոուն մեծապես հիացել է Հելենայի կերպարով՝ համեմատելով նրան Նոր կին համարվող դեմքերի, ինչպիսիք են  Նորան Հենրիկ Իբսեն-ի Տիկնիկների տունը պիեսում ։ «Շեքսպիրյան Առդեն»-ի (Arden Shakespeare)՝  Շեքսպիրի ստեղծագործությունների շարքի հրատարակիչը ամփոփելով այն անվանել է տասնիններորդ դարի նողկանք՝ ասելով «յուրաքանչյուր ոք, ով կարդում է այս պիեսը նախ շոկի է ենթարկվում և շփոթվում պիեսի սյուժեում ընդգծվող գարշելի գաղափարից» ։
1896 թվականին Ֆրեդերիկ Ս. Բոասը ներմուծել է «խնդրահարույց պիես» (problem play) եզրույթը՝ ոչ հայտնի այս պիեսը խմբավորելով «Տրոիլուս և Կրեսիդա», «Չափ ընդդեմ չափի» պիեսների հետ ։
Սեն Պիեռ Բուա
Սեն Պիեռ Բուա (Saint-Pierre-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 492 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 389-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,1 %։ 389 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 378 անձ (207 տղամարդ և 171 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (3 տղամարդ և 8 կին)։ 103 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերգեյ Ամեդյան
Սերգեյ Լևոնի Ամեդյան, հայ հոբոյահար, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1976 թվական)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի (1948 թվական), Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի (1952 թվական, Միխայիլ Իպոլիտով-Իվանովի դասարան), Երևանի պետական կոնսերվատորիայի (1953 թվական, Սուրեն Ասոյանի դասարան) հոբոյի բաժինները։
1948–1951 թվականներին՝ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մենակատար, 1953 թվականից՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբում (բեմի տեսուչ՝ 1997 թվականից)։