cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սանդոլանդիա
Սանդոլանդիա  (Sandolândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ռիու Ֆորմոզուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3702 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 528,609 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,0 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1993 թվականի հունվարի 1-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Միջազգային կոոպերատիվ ալյանս
Միջազգային կոոպերատիվ ալյանս, ՄԿԱ (International Co-operative Alliance, ICA), միջազգային կազմակերպություն, որ միավորում է կոոպերատիվների (հիմնականում սպառողական, վարկային, գյուղատնտեսական) ազգային, տարածաշրջանային միություններ ու ֆեդերացիաներ։
Հիմնադրվել է 1895 թվականին, Լոնդոնում։ Միավորում է 109 երկրի 313 կոոպերատիվ կազմակերպություններ ։ Նպատակն է՝ աջակցել բոլոր երկրներում կոոպերացիաների զարգացմանը, պրոպագանդել կոոպերատիվ շարժման սկզբունքներն ու մեթոդները, պաշտպանել դրա շահերը, ընդլայնել տարբեր երկրների կոոպերատիվների տնտեսական կապերը և այլն։ Ղեկավար մարմիններն են կոնգրեսը, կենտրոնական կոմիտեն, գործադիր կոմիտեն։ Ընթացիկ աշխատանքները ղեկավարում են տնօրենն ու քարտուղարությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջազգային տնտեսական կազմակերպություններ
Աննա Սարաջևա
Աննա Միքայելի Սարաջևա, երգչուհի, մանկավարժ։ Հայ դաշնակահար, կոմպոզիտոր Գեորգի Սարաջևի կինն է, հայ դանակահար Սերգեյ Սարաջյանի և թավջութակահար Վահրամ Սարաջյանի մայրն է։
Կենսագրություն
Աննա Սարաջևան ծնվել է 1920 թվականի օգոստոսի 7-ին Տագանռոգում (Ռուսաստան)։ Սովորել է Տագանռոգի և Լենինգրադի երաժշտական ուսումնարաններում, Լենինգրադի կոնսերվատորիայում։ 194 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի երգեցողության բաժինը (Հ. Դանիելյանի դասարան)։
1950-1960 թվականներին եղել է Հայֆիլհարմոնիայի մեներգչուհի, 1960 թվականից դասավանդել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, որտեղ եղել է երգեցողության բաժնի ղեկավար, Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր)։
Աննա Սարաջայի ստեղծած դպրոցն առանձնանում է դասավանդման մեթոդով, որը սովորողներին հնարավորություն է ընձեռում լավագույնս դրսևորելու իրենց երաժշտական տվյալները, խորապես յուրացնելու երգարվեստի ակունքները, ծանոթանալու նրա բազմազան ուղղություններին (գերմական ռոմանտիզմ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմ, բարոկկո, օպերայի ժանր, իտալական վերիզմ և այլն), նաև խորապես զգալու ազգային երգը (Կոմիտաս, տաղեր, շարականներ և այլն)։
Աննա Սարաջևան մահացել է 2016 թվականին Երևանում։
Ընտանիք
Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Սելյա (գյուղ, Տոռի շրջան)
Սելյա (Selja), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 295 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(9516) Ինասան
(9516) Ինասան (Inasan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,199239 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5486 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8499 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2090,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,44° անկյուն։
Վիսլագուզով (Բոկովսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Եգիպտոսի աշխարհագրություն
Եգիպտոսը բաժանված է 27 գավառների (նահանգներ, մուխաֆազ), այդ թվում՝ չորս քաղաք-գավառների՝ Ալեքսանդրիա, Կահիրե, Պորտ Սաիդ, Սուեզ։ Ինը գավառներ գտնվում են Ստորին Եգիպտոսում՝ Նեղոսի դելտայում, ութ գավառները՝ Վերին Եգիպտոսում՝ Նեղոսի դաշտավայրի երկայնքով, չորսը՝ Կահիրեի գծով՝ Ասուան և հինգ սահմանային գավառներ Սինայում և անապատային շրջաններում Նեղոսից արևելք և արևմուտք ։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական շրջաններ
Եգիպտոսում գերակշռում են անապատները։ Մշակվող մակերեսը կազմում է ընդամենը 35 000 կմ²՝ ընդհանուր տարածքի 3,5%-ը։ Երկրի մեծ մասը ընկած է անապատային գոտիների վրա, որոնք տարածվում են Աֆրիկայի Ատլանտյան ողջ մայրցամաքով մինչև Առաջավոր Ասիա ։
Եգիպտոսի երկրաբանական պատմությունը որոշել են չորս հիմնական ֆիզիկա-երկրաբանական շրջանները՝ Չնայած այն բանին, որ դելտան և Նեղոսի դաշտավայրը զբաղեցնում են Եգիպտոսի ընդհանուր տարածքի միայն 5,5%-ը, սա առավել կարևոր շրջան է, որտեղ մշակվում են գյուղատնտեսական հողեր և բնակվում է բնակչության մոտավորապես 99%-ը։
Մակերես
Ընդամենը՝ 1 001 450 կմ²
Ցամաքային սահմաններ
Ընդամենը՝ 2689 կմ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասիայի աշխարհագրություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Աֆրիկայի աշխարհագրություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Եգիպտոս Կատեգորիա:Եգիպտոսի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ամուր Ալադաղ
Ամուր Ալադաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի հարավարևելյան կողմում, Նեմրութ լեռնազանգվածում։ Ձգվում է մինչև լճափ, Կցվակ գյուղի մոտ։ Հյուսիսային կողմում տեղ տեղ կան անտառականներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Բիթլիսի նահանգ
Առնո Բրեքեր
Առնո Բրեքեր (Arno Breker), ), գերմանացի քանդակագործ, ով իր տաղանդը ծառայեցրել է Երրորդ ռեյխին։
Ստեղծագործական ուղու սկիզբ
Առնո Բրեքերը ծնվել է 1900 թվականին՝ քարտաշ Առնոլդ Բրեքերի և նրա կնոջ՝ Լուիզայի ընտանիքում։ Դեռ դպրոցական տարիներին, հայրական արվեստանոցում նա քարտաշություն է սովորել, ապա կրթությունը շարունակել է Էլբերֆելդի արհեստագործական ուսումնարանում։ 1920 թվականին  ընդունվել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիա, Վիլհելմ Քրայսի  մոտ սովորել է ճարտարապետություն։ Իսկ  քանդակագործություն նա սովորել է Հյուբերտ Նետցերի մոտ, որն էլ իր հերթին եղել է Ադոլֆ ֆոն Գիլդեբրանտի աշակերտը։ 1924 թվականին  հայտնի գալերիստ Ալֆրեդ Ֆլեխտհայմը դարձել է Բրեքերի պաշտոնական ներկայացուցիչը և հովանավորը ։
1925 թվականին Բրեքերն ավարտել է ուսումը։ 1926 և 1927 թվականներին նա նախաձեռնել է իր առաջին ուղևորությունը դեպի Փարիզ, որն այն ժամանակ կերպարվեստի կենտրոնի համբավ էր վայելում։ 1928 թվականից 1932 թվականները ապրել և աշխատել է Փարիզում, չկտրելով կապը Գերմանիայի հետ։ Նա մեծապես ազդվել է Արիստիդ Մայոլի և Չարլզ Դեսպիոյի արվեստից, ովքեր աշխատում էին Օգյուստ Ռոդենի ոճով։ Նա  այնտեղ ծանոթացել է  գրող և նկարիչ Ժան Կոկտոյի, կինոռեժիսոր Ժան Ռենուարի, պատկերասրահի սեփականատեր Դանիել-Անրի Կաննվեյլերի հետ։ 1932 թվականին  Պրուսիայի մշակույթի նախարարության կողմից ստացել է Հռոմեական մրցանակ և մեկ տարի կրթաթոշակ ստանալով անցկացրել է Վիլլա Մասիմոյում։ Ֆլորենցիայում ուսումնասիրել է Միքելանջելոյի աշխատանքները։ 1933 թվականի հունիսին այցելել է Մյունխեն և Բեռլին և  որոշել է վերադառնալ Գերմանիա ։
Ստեղծագործական վերելքի ժամանակաշրջան
1933 թվականի նոյեմբերին Բրեքերը հաստատվել է Բեռլինում։ Ի թիվս այլ բաների նա պատրաստել է նաև նկարիչ Մաքս Լիբերմանի կիսանդրին և հետմահու դիմակը։ 1935-1936 թվականներին ստեղծել է հինգ հարթաքանդակներ «Նորդշտերն» ապահովագրական ընկերության համար՝  Բեռլինի Ֆերբելլիներ պլաց 2 հրապարակում, որոնք հետագայում՝ պատերազմից հետո ապամոնտաժվել են։ 1936 թվականին մասնակցել է Կայսերական մարզադաշտի և Բեռլինի Օլիմպիական մարզադաշտի քանդակապատկերման մրցույթին, որտեղ Մարզական ֆորումի համար ներկայացրել է «Տասնամարտիկ» և «Հաղթողը» արձանները և «Դիոնիսը»՝ Դեբերիցայի Օլիմպիական գյուղի համար։ 1936 թվականին   Բեռլինում կայացած Օլիմպիական խաղերի գեղարվեստական մրցույթում Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն Բրեկերին շնորհել է արծաթե մեդալ «Տասնամարտիկ»  քանդակի համար, որն այնուհետև ցուցադրվել  «Օլիմպիադայի արվեստ» ցուցահանդեսում։
Բրեքերը ծանոթանալով Հիտլերի և Շպեերի հետ՝ 1937 թվականին քանդակել է «Պրոմեթևս» քանդակը, որը տեղադրված է քարոզչության նախարարության բակում, ինչպես նաև Հիտլերի և Գեբելսի կիսանդրին։ 1937 թվականի ապրիլի 20-ին Հիտլերը նրան շնորհել է պրոֆեսորի կոչում։ 1937 թվականի մայիսի 1-ին Բրեքերը միացել է Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցության ( - անդամության համարը 5379989, որը հետագայում փոխարինվել է ավելի կարճ՝ 51562 համարով)։ Մայիսին նա Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսի միջազգային ժյուրիի անդամ է եղել, իսկ հունիսին՝ Մյունխենում գերմանական առաջին Մեծ արվեստի ցուցահանդեսի ժյուրի անդամ։
1937 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Բրեքերը ամուսնացել է ազգությամբ հույն Դեմետրե Մեսալեյի, Մայոլսյի նախկին մոդելի հետ, ում հետ նա ապրել է շուրջ տասը տարի։
1938 թվականի մայիսի 1-ից նա սկսել է դասավանդել Բեռլինի Միացյալ հանրակրթական ազատ և կիրառական արվեստի դպրոցներում։ 1938 թվականին Հիտլերի հրատապ խնդրանքով Բրեքերը ստացել է Բեռլինի ընդհանուր վերակառուցման ծրագրերի հետ կապված խոշոր պետական պատվեր։ Ավարտել է մի շարք աշխատանքներ ռայխսկանցլերի նոր գրասենյակի համար, այդ թվում «Կուսակցություն» և «Վերմախտ» արձանները։ 1939 թվականի ամռանը սկսվել է Բեռլին-Դալեմ քաղաքում  գտնվող Բրեկեր պետական արհեստանոցի շինարարությունը։ 1939 թվականի նոյեմբերին նա ժամանակավորապես հաստատվել է Բեռլին-Գրյունևալդում՝ Վալտեր Ռատենաուի նախկին վիլլայում։
1940 թվականին Բրեքերը դարձել է առաջին նկարիչը, ով Վենետիկի բիենալեում ստացել է Մուսոլինիի անվան մրցանակ։ 1940 թվականի հունիսի 23-ին՝ Ֆրանսիայի հետ Կոմպիենյան զինադադարի կնքումից մեկ օր անց, ճարտարապետ Ալբերտ Շպեերի և Գերման Գիզլերի հետ Բրեքերը՝ որպես գիդ, ուղեկցել է Հիտլերին պարտված Փարիզ կատարած կարճ ճանապարհորդության ընթացքում։
1940 թվականի հուլիսի 19-ին Հիտլերը Բրեքերիին՝ քառասունամյակի կապակցությամբ, պարգևատրել է ՆՍԴԱՊ-ի կուսակցական ոսկե կրծքանշանով և նրան նվիրել է պետության կողմից Օդերբրուքում վերանորոգված Յեկելսբրուխի ամրոցը։
1940 թվականի նոյեմբերին Վյաչեսլավ Մոլոտովը, ով պաշտոնական այցով Բեռլին էր եկել, Բրեքերին փոխանցել է ԽՍՀՄ-ում աշխատելու Ստալինի առաջարկը։ Բերքերը ԽՍՀՄ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարի հետ «Կայզերհոֆ» հյուրանոցում տեղի ունեցած իր հանդիպումն այսպես է նկարագրում իր հուշերում.
1941 թվականին Բրեքերը դարձել է Կայսերական կերպարվեստի պալատի փոխնախագահ։ Նույն թվականի օգոստոսին ստեղծվել է «Առնո Բրեքերի քանդակագործության արհեստանոցներ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը։ Հիմնադիրներ էին Առնո Բրեքերն իր 1000 ռայխսմարկ բաժնեմասով և գերմանական ռայխը՝ ի դեմս շինարարության գլխավոր տեսուչ Ալբերտ Շպեերի՝ 99 000 ռայխսմարկ բաժնեմասով։ Բայց մեկ տարի անց ընկերությունն ամբողջությամբ դարձել է պետության սեփականությունը և կազմել է շինարարության գլխավոր տեսչության մի բաժինը։ Այսպիսով, Շպեերը Բրեքերին կարող էր ուղղակիորեն աշխատանք տալ, և նա էլ, առանց որևէ բան վտանգելու, կարող էր վիթխարի պատվերներ ընդունել։ Մինչ պատերազմի ավարտը Վրիցենում արհեստանոցները հսկայական ծավալների են հասել, որոնց կանոնադրական կապիտալը կազմել է 1 000 000 ռեյխսմարկ։ Բրեքերն աշխատեցնում էր ֆրանսիական ռազմագերիներին, ինչպես նաև Լեհաստանի և Ուկրաինայի անազատ բանվորներին։
1942 թվականին Վիշիի կառավարության հրավերով Բրեքերը Փարիզի «Օրանժերեայում» կազմակերպվել է խոշոր անհատական ​​ցուցահանդես։ Նրա անհատական ցուցահանդեսները կայացել են նաև 1943 թվականին Քյոլնում և 1944 թվականին՝ Պոտսդամում։ 1944 թվականին Լենի Ռիֆենշթայլի ստուդիայում նկարահանվել է «Առնո Բրեքեր-դժվար ժամանակ, ուժեղ արվեստ» կարճամետրաժ մշակութային ֆիլմը։ Հիտլերը Գեորգ Կոլբեի, Ֆրից Կլիմշեի, Յոզեֆ Տորակի հետ միասին Բրեքերին ներառել է հատուկ «աստվածային շնորհով օժտվածների ցուցակում», ինչը նշանակում էր ազատվել ռազմաճակատ զորակոչվելուց։
Հետպատերազմյան տարիներ
1945 թվականի հունվարի 29-ին, Բեռլինի վրա խորհրդային բանակի հարձակման մեկնակրից մի փոքր առաջ, Ալբերտ Շպեերի օգնությամբ Առնո Բրեքերը իր Յեկելսբրուխի կալվածքից (Օբերբարնիմի շրջան) փախել է Բավարիա, նախ՝ Շթարնբերգի լճի ափի մոտ գտնվող Լեյստշտենյան ամրոցը, այնուհետև Պերհա համայնքի Բուխհոֆ ամրոց և վերջում՝ Վեմդինգ։ 1945 թվականի մարտի 21-ին նա Բեռլին է ուղարկել չվճարված հոնորարների ցուցակը, ըստ որի 5,5 միլիոն ռայխսմարկ փոխանցվել է նրա հաշվեհամարին։ Մինչև պատերազմի ավարտը իրեն հասանելիք 27.4 միլիոն ռայխսմարկից Բրեկերը ստացել է 9.1 միլիոնը։ Նա, ևս 60 000 ստացել է, Ալբերտ Շպեերից` որպես «ռայխսնախարարից նվեր»։
Բրեկերի արձանների և հարթաքանդակների հիմնական մասն առանց վնասվելու պահպանվել է Բեռլինի Դալեմ թաղամասում և Բեռլինի մոտակայքում գտնվող Յոկելսբրուխի երկու արվեստանոցներում, ինչպես նաև Մյունխենի Գերմանական արվեստի տուն և Փարիզի Ժամանակակից արվեստներիի թանգարանի պահոցում։ 1945 թվականի ամռանը Բեռլինի արվեստանոցի աշխատանքները, որոնք ամերիկյան օկուպացիոն գոտում էին, պահպանության են հանձնվել Դալեմի Ազգագրական թանգարանին։ Յեկելսբրուխը գտնվում էր խորհրդային օկուպացիոն գոտում։ Համաձայն Բադ-Ֆրայենվալդեի Օդերբրուխի թանգարանի նախկին տնօրեն Օդեր Հանս Ուլրիխ Էնգելի վկայության՝ 1949 թվականին շուրջ 15 բրոնզե արձան և 1 հարթաքանդակ Յեկելսբրուխից տեղափոխվել է Պոտսդամ, իսկ 1950 թվականի ուշ աշնանը հալեցվել են։
Հետագայում Յոկելսբրուխի ստուդիայից երկու քանդակներ՝ «Մարգարե» և «Կոչում»,  տեղադրվել են Էբերսվալդեում՝  Գերմանիայում  խորհրդային ուժերի խմբի  կողմից 20-րդ բանակի մարզադաշտում։ Ռեյխկանցլերի այգու Ֆրից Կլիմշի երկու կանացի արձանները, ինչպես նաև Յոզեֆ Տորակի ձիերի երկու քանդակները այդտեղ մնացել են մինչև 1989 թվականի ամառ։
1945 թվականի ապրիլի 28-ին, մինչ Գյորինգի Կարինհալ ամրոցի պայթունը, Բրեկերի «Էոս», «Նրբագեղություն»  և «Քայլողը» քանդակները դեն են նետել Մեծ Դելնզեում։ 1990 թվականին ոստիկանության ջրասուզակները դրանք բարձրացրել են լճի հատակից։ «Տասնամարտիկ» և «Հաղթողը» քանդակները մնացել են Օլիմպիական համալիրի մարզական կոմպլեքսում, որը հայտնվել էր Բեռլինի բրիտանական օկուպացիոն գոտում, և մնացել անձեռնմխելի։  ։
Բեռլինում պահպանվել է նաև Հարավսլավիայի դեսպանատան ճակատին արված  Բրեքերի քանդակը ( ներկայումս՝ Գերմանիայի միջազգային քաղաքականության հասարակության շենք) Ռաուխշտրասե 17-18 հասցեում։
Ֆրանսիայի ազատագրումից հետո, 1942 թվականին, Փարիզի ցուցահանդեսին ներկայացված 34 քանդակներ՝ որպես «թշնամու սեփականություն», առգրավվել են Ֆրանսիայի նոր կառավարության կողմից։ 1961 թվականի օգոստոսի 23-ին  դրանք աճուրդի են հանվել Դյուրան-Ռյուել հայտնի աճուրդի տանը, և Բրեքերին հաջողվել է 76 000 գերմանական մարկով գնել դրանք Շվեյցարիայի փոխանձանց միջոցով։ Հետագայում նա դրանք տեղադրել է Դյուսելդորֆում գտնվող իր զբոսայգում։
1948 թվականին Բրեկերն անցել է դենացիֆիկացիայի գործընթաց։ Չնայած երրորդ ռեյխում ունեցած արտոնյալ դիրքին, նա համարվել է որպես «ուղեկից» և դատապարտվել է 100 մարկ տուգանքի։ Նրա օգտին վկայություն են տվել ռեժիմի շատ զոհերին ցուցաբերած օգնության փաստերը։ Օրինակ, 1943 թվականի վերջին Բերքերը օգնել է գեստապոյից ազատվել Մայոլի ընկերուհի և մուսա Դինա Վերնիին, որը հրեա էր։ Ինչ վերաբերվում է Պաբլո Պիկասոյին օգնելուն, ապա նրա մասին գիտենք միայն Բրեքերի խոսքերից, որը այդ մասին պատմել է նկարչի մահվանից հետո։
1949 թվականին Բրեքերը հաստատվել է Դյուսելդորֆում, որտեղ այդ ժամանակ հաստատվել էին Ալբերտ Շպեերի շատ նախկին աշխատակիցներ։ Պետական պաշտոնական պատվերները սկսել են փոխհատուցվել մասնավոր անձանց պատվերներով։ Հիտլերի սիրելի քանդակագործի հիմնական հաճախորդներն են դարձել Արևմտյան Գերմանիայի բարձրագույն գործարար շրջանակների ներկայացուցիչները։ 1950-ական թվականների սկզբին Բրեքերը նորից դարձել է ամենապահանջված և ամենաբարձր վարձատրվող քանդակագործը։ Նա քանդակել է նաև Ժան Կոկտոյի (1963 թվական), Ժան Մարեի (1963 թվական), Լյուդվիգ Էրհարդի (1973թվական), Սալվադոր Դալիի (1975 թվական), Կոնրադ Ադենաուերի (1979 թվական), Էռնեստ  Յունգերի (1982 թվական),Պյոտր Լյուդվիգի  և Իռենա Լյուդվիգի (1986 թվական) դիմաքանդակները։
1980-1985 թվականներին Քյոլնի մոտակայքում ստեղծվել է «Առնո Բրեկերի թանգարանը»։
Առնո Բրեկերը մահացել է 1991 թվականի փետրվարի 13-ին, Դյուսելդորֆում և թաղվել է քաղաքի Հյուսիսային գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի անձինք Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Այդին
Այդին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարամալի-Գուբեևո
Կարամալի-Գուբեևո (Карамалы-Губеево, Ҡарамалы-Ғөбәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոպովկա (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)
Պոպովկա (Попівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովկա գյուղում բնակվում էր 485 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1679 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մեիր Շալև
Մեիր Շալև (מאיר שלו, ), հրեա գրող և «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի սյունակագիր ։ Շալևի գրքերը թարգմանվել են աշխարհի շուրջ 26 լեզուներով ։
Կենսագրություն
Շալևը ծնվել է Իսրայելի Նահալալ գյուղում։ Ավելի ուշ, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Երուսաղեմ և Գինոսար։ Մեիր Շալևը բանաստեղծ Իցհակ Շալևի որդին է։ Նրա զարմուհին՝ Զերույա Շալևը ևս գրող է։ 1966 թվականին զորակոչվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակ և ծառայությունն անցկացրել Գոլանի բրիգադում։ Սկբնական շրջանում լինելով շարքային զինծառայող՝ ավելի ուշ նշանակվել է հետախուզական վաշտի դասակի հրամանատարի պաշտոնում։ Շալևը մասնակցել է Վեցօրյա պատերազմին, իսկ դրանից մի քանի ամիս անց վիրավորվել ծառայակցի արձակած կրակից։
Իր կարիերան սկսել է հեռուստատեսությունում և ռադիոյում հեգնական կերպարներ մարմնավորելով։ Իսրայելի առաջին ալիքով վարել է «Ուրբաթ երեկո» հաղորդաշարը։ Իր առաջին «Կապույտ լեռը» վեպը հրապարակվել է 1988 թվականին։
Շալևը նաև հեղինակում է փաստավավերագրական և մանկական գրքեր, իսկ «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի կիրակնօրյա համարում վարում իր շաբաթական սյունակը։
Ներկայումս բնակվում է Հեզրայելի հովտում ։
Հայացքներ և տեսակետներ
Ըստ 2009 թվականի հարցազրույցի՝ Շալևն ունի ձախական հայացքներ և կարծում է, որ Իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտությունը հնարավոր է լուծել երկու ժողովուրդների համար երկու պետություն ստեղծելու տարբերակով։ Այդուհանդերձ, նա քննադատում է պաղեստինյան կողմում առկա ծայրահեղականությունը՝ նշելով, որ արմատական պաղեստինցիների համար խնդրի լուծման միակ տարբերակը հրեաների կողմից ճամպրուկների հավաքումն ու իրենց պապերի երկրներ մեկնելն է։ «Երբ Մերձավոր Արևելքում հրեաներ չլինեն, խնդիրը կլուծվի. սա էլ պաղեստինցի ծայրահեղականների տրամաբանությունը։ Քանի դեռ նրանք շարունակեն մտածել այդ ճանապարհով, խաղաղություն չի լինի։ Մենք այստեղ ենք և պատրաստվում ենք մնալ։ Միայն այդ փաստը ընդունելուց հետո առաջընթաց կարող է լինել», - նշել է Շալևը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Վիլենև լե Մոնրեալ
Վիլենև լե Մոնրեալ (Villeneuve-lès-Montréal), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 226 մարդ, բնակչության խտությունը` 102.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.20 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 20 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 158 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 124-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 124 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (62 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (6 տղամարդ և 13 կին)։ 34 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գորբատով (Բոկովսկի շրջան)
Գորբատով (Горбатов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Բոկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Տեսնովկա (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)
Տեսնովկա (Теснівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տեսնովկա գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թաոս Պուեբլո
Թաոս Պուեբլո (Taos Pueblo), կամ Պուեբլո դե Թաոս , հնագույն Պուեբլոն ( հնդկացիների գաղութ), որտեղ խոսել են հյուսիսային Տիվա լեզուների խմբին պատկանող Թաոս լեզվով։ Թաոս Պուեբլոն գտնվում է ժամանակակից Թաոս քաղաքից 1,6 կմ դեպի հյուսիս Ամերիկաի Նյու Մեքսիկո նահանգում։ Բնակավայրով հոսում է Ռեդ- Ուիլլոու-Կրիկ (Red Willow Creek) փոքրիկ գետը։ Պուեբլոն մտնում է ռոզերվացիաների կազմի մեջ՝ ունենալով 384 կմ² տարածք, որտեղ բնակվում են 1900 մարդ ։ ՈՒթ հյուսիսային Պուեբլոների (Eight Northern Pueblos) կազմի մեջ է մտնում։ Թաոս համայնքը հայտնի է իր գաղտնիությամբ և պահպանողականությամբ։
Պատմություն և նկարագրություն
Առավել ուշագրավ Թաոս Պուեբլոյի առանձնահատկությունն այն է, որ շագանակագույն կարմիր բազմահարկ կավե բնակելի համալիր է։ Ռիո-Պուեբլո գետը քաղաքը բաժանում է երկու մասի։ Ըստ Թաոս Պուեբլո կայքի համալիրը կառուցվել է Ք.ա 1000-1450 թվականներին։ 1992 թվականին շնորհվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վայրի կարգավիճակ։ 2006 թվականի դրությամբ, մոտ 150 մարդ մշտապես ապրում է կառուցված համալիրում ։
Հնագետների մեծամասնության համաձայն՝ Թաոսի ժողովուրդը, ինչպես Ռիո Գրանդեի երկայնքով ապրող մի շարք այլ Պուեբլո ժողովուրդներ, գաղթել են այս տարածք չորս անկյուններից, պատմական շրջան ԱՄՆ-ի հարավում, որտեղ մինչև 15-րդ դարը կային մշակույթներ Մոգոլոնի, Պատայանի, Հոհոկամի, Անասազիի նույնպես նշանակալից էին։ Բնակարանները ենթադրաբար, կառուցվել են Անասազի մշակույթի ներկայացուցիչների կողմից, ովքեր երկարատև երաշտի պատճառով հետագայում գաղթել են Ռիո Գրանդեի խորքային շրջան։
Տես նաև
Անասազի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:Նյու Մեքսիկո Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգային պատմական վայրերի գրանցիչ Կատեգորիա:Բնիկ ամերիկացիներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի բնակավայրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Էթնիկ խմբեր Կատեգորիա:Թանգարաններ բաց երկնքի տակ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն
(1661) Գրանուլե
(1661) Գրանուլե (Granule), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի մարտի 31-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,183276 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9849 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3817 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1178,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305521 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1916 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սելյա (գյուղ, Կեհտնա շրջան)
Սելյա (Selja), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գորկի (Բոկովսկի շրջան)
Գորկի (Горки), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոզորինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բալլադ շեփորի և ամպի մասին
«Բալլադ շեփորի և ամպի մասին» (Balada o trobenti in oblaku), ռեժիսոր Ֆրանց Շտիգլեցի ռազմական դրամա ֆիլմ, նկարահանվել է համանուն նովելի հիման վրա։ Նկարահանվել է 1961 թվականին, ՀՍՖՀ-ում։ 1961 թվականին կինոնկարը ճանաչվեց Հարավսլավիայի լավագույն ժապավեն և պարգևատրվեց «Մեծ ոսկե Արենա» մրցանակով՝ Պուլայի կինոփառատոնի գլխավոր պարգևով։
Սյուժե
1943 թվականի ձմռանը, նացիստները գրավեցին Սլովենիան։ Փոքր գյուղից ոչ հեռու լեռնային քարանձավում թաքնվում են վիրավոր պարտիզանները։ Գետահովիտի ափին ապրող ծեր գյուղացի Տեմնիակարին հաճախ թվում է, որ լեռներից գիշերները շեփորների կանչող ձայն է գալիս։ Նրա փոքր ընտանիքը պատրաստվում է Սուրբ ծննդյան։ Լուսաբացից առաջ ծեր Տեմնիկարի տուն է մտնում պրոֆաշիստական սպիտակ գվարդիայի պարեկային խումբը՝ պարտիզանական լազաթերից ոչնչացնելու։ Գիտակցելով անօգնական կոմունիստ մարտիկներին սպառնացող վտանգը՝ ծերունին, որը նախկինում հեռու էր պատերազմից և քաղաքականությունից, ստիպված է լինում բարոյական ընտրություն կատարել։ Իմանալով բոլոր գաղտնի արահետները նա գնում է լեռները՝ առաջ անցնելով պարեկայն խմբերից։ Նեղ ճեղքով Տեմնիկարը դարան է սարքում և միայնակ կացով սպանում մի քանի նացիստական հանցախմբի անդամներին։ Մահացու վիրավորված, նա վերջին գվարդիականին տանում է անդունդ։ ՍՍ պատժիչ ջոկատը դաժանորեն հաշվեհարդար է տեսնում Տեմնիկարի ընտանիքի հետ։
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Կինոնկարը բավականին հեռու է իր գրական հիմքից։ Կինոգործիչների մի շարք աղբյուրներում ֆիլմը հիշատակվում է նույնիսկ որպես սլովենական կինոյի շրջադաձային կետերից մեկը, երբ սցենարիստի, գրողի դերը, որպես սյուժեի հիմնական ստեղծող, գրեթե կորցրած էր։ Այս գործառույթը սկսեց անցնել ռեժիսորներին, որոնք իրենք են դարձել դրամատիկ պատմությունների ու երկխոսության ստեղծողները ։
Ссылки
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր
Նայրոբիի համալսարան
Նայրոբիի համալսարան (University of Nairobi), Քենիայի ամենամեծ համալսարանը ։ Ստեղծվել է 1970 թվականին՝ Արևելյան Աֆրիկայի համալսարանը Նայրոբիի համալսարանի, Մակերերեի համալսարանի և Դար էս Սալամի համալսարանի բաժանման արդյունքում։
Պատմություն
1956 թվականին Նայրոբիում ստեղծվեց Թագավորական տեխնիկական քոլեջը, որը 1961 թվականի հունիսի 25-ին վերափոխվեց Նայրոբիի Թագավորական քոլեջի։ 1964 թվականի մայիսի 20-ին վերափոխվել է Նայրոբիի համալսարանական քոլեջի Արևելյան Աֆրիկայի համալսարանի կազմում։ 1970 թվականին Արևելյան Աֆրիկայի համալսարանի բաժանման ընթացքում այն առանձնացվել է որպես Նայրոբիի համալսարան։
1983 թվականին մեծացման հետ կապված համալսարանը վերակազմավորվել է և իր կառուցվածքում կազմավորվել է վեց քոլեջ ։
Կառուցվածք
Համալսարանը բաղկացած է վեց քոլեջներից, որոնք բաժանված են ֆակուլտետների, որոնք իրենց հերթին բաժանված են բաժանմունքների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համալսարաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Քենիայի մշակույթ
Մարգարեթ Փիթ Մորիսոն
Մարգարեթ Լիլիան Փիթ Մորիսոն, 20-րդ դարի ավստրալիացի ճարտարապետ։ Նա Արևմտյան Ավստրալիայում առաջին կին ճարտարապետ անդամն էր։ Որպես փորձառու մասնագետ, մանկավարժ և պատմաբան, նա 19-րդ և 20-րդ դարերի ընթացքում կարևոր ներդրում է կատարել Ավստրալիայի, առավել ակնհայտ՝ Արևմտյան Ավստրալիայի ճարտարապետության մեջ ։
Անձնական կյանք
Հայրը՝ Ջորջ Փիթ Մորիսոնը, ավստրալիացի հայտնի նկարիչ էր և Արևմտյան Ավստրալիայի արվեստի միության անդամ` ցուցադրվելով 1902-1906 թվականներին ։ Մորիսոնը ծնվել է Հյուսիսային Պերթում ։
Նա ուսանել է Աղջիկների ավագ դպրոցում և Պերթի ժամանակակից դպրոցում ։ 1920 թվականին Մորիսոնը պայմանագիր է կնքել Ջեֆրի Էդվին Սամերհայսի հետ և ավարտել իր ուսուցումը Eales & Cohen ընկերության հետ ։ 1924 թվականի հոկտեմբերին նա գրանցվել է որպես Արևմտյան Ավստրալիայի առաջին կին ճարտարապետ ։ 1925 թվականի վերջին նա ծնողների հետ ճամփորդել է Մելբուռն, իսկ հաջորդ տարի սկսել է աշխատել Cedric Ballantyne ճարտարապետաշինարարական ընկերության հետ՝ նախքան Մելբուռն քաղաքի ճարտարապետական արվեստանոցում սովորելը ։ Այնուհետև նա միացել է Ա. և Կ. Հենդերսոն ֆիրմային։ 1929 թվականին վերադարձել է Պերթ և միացել ճարտարապետական ֆիրմային, որը հիմնադրել է Ֆ. Գ. Բ. Հոքինսը, որտեղ աշխատել է Atlas Assurance Company-ի նախագծման վրա 1930-1931 թվականներին։ 1930-ականների սկզբին Մորիսը միացել է Poster Studios-ին. առևտրային արվեստի բիզնես, որը հիմնադրել է ճարտարապետ Հարոլդ Կրանցը, Ջոն Օլդհեմը և Կոլին Էդնի-Բրաունը ։ Այնուհետև նա 1934 թվականին Կրանցի հետ ձեռնամուխ է եղել Կլերմոնտում Myola Club նախագծին ։
Հաջորդ տարիների ընթացքում նա աշխատել է հիմնականում Օլդհեմի, Բոասի և Էդնի-Բրաունի համար, որտեղ նա արել է Adelphi հյուրանոցի ինտերիերի դետալները, 1936 թվականին` Կարրակատտա ակումբի վերաձևավորումը և 1936-1938 թվականներին` Emu Brewery-ի դետալները ։
1930-ականների վերջերին նա ինքն իրեն հաստատել է որպես ճարտարապետական դիզայներ և հիմնել սեփական գործունեությունը Հայմանն (Հայնց) Ջեյկոբսոնի հետ։ Գործունեությունը, սակայն, փակվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկման պատճառով։
1942 թվականին աշխատել է կառավարության դեպարտամենտում՝ որպես ծպտված սպա։ Այնուհետև նա տեղափոխվել է Մելբուռն և աշխատել ճարտարապետ Հ. Վիվիան Թեյլորի հետ, 1948 թվականին վերադառնալով Պերթ, որտեղ Մորիսոնը ուսուցանել է Հին Պերթի Տեխնիկական դպրոցի ճարտարապետական դասընթացը մինչև 1962 թվականը ։
1953 թվականին Արևմտյան Ավստրալիայի նահանգային ընտրություններում Փիթ Մորիսոնը առաջադրվեց որպես Ավստրալիայի աշխատանքային կուսակցության թեկնածու՝ Նեդլենդսի օրենսդրական ժողովում տեղի համար։ Թեև նա չընտրվեց, սակայն ճանապարհ հարթեց Չարլզ Կուրտի համար ։
1967 թվականին նա սկսեց աշխատել Պերթ քաղաքի քաղաքաշինության բաժնում՝ որպես գիտաշխատողի օգնական՝ շարունակելով մինչև 1971 թվականը։ 1971 թվականին աշխատել է Արևմտյան Ավստրալիայի համալսարանի ճարտարապետության և գեղարվեստի դպրոցում՝ որպես գիտաշխատող, որտեղ նա մնաց մինչև իր մահը` 1985 թվականը ։
1979 թվականին նա դարձել է Ճարտարապետների Թագավորական ավստրալիական ինստիտուտի անդամ։ Նույն թվականին համահեղինակ Ջոն Ուայթի հետ նա հրապարակեց 19-րդ և 20-րդ դարերի Արևմտյան Ավստրալիայի ճարտարապետության համապարփակ ուսումնասիրությունը ներկայացնող «Արևմտյան քաղաքներ և շինություններ» գիրքը ։
Մահ և ժառանգություն
Փիթ Մորիսոնը մահացել է Նեդլենդսում 1985 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ։
Արևմտյան Ավստրալիայի համալսարանը բնապահպանական դիզայնի ակնառու ուսանողներին պարգևատրում է Մարգարիտ Փիթ Մորիսոնի հիշատակի մրցանակով ։
Ավստրալիայի ճարտարապետական ինստիտուտի Արևմտյան Ավստրալիայի մասնաճյուղը սահմանել է Մարգարետ Փիթ Մորիսոնի ժառանգության համար ամենամյա մրցանակը ։
Մրցույթ շինությունների համար
1933 թվականին Մորիսոնը նվաճեց Ավստրալիայի թագավորական ինստիտուտի կողմից անցկացվող Արևմտյան Ավստրալիայի մրցանակաբաշխության 2500 ֆունտ առաջին մրցանակը ։
Ատլաս ապահովագրական ընկերության գրասենյակ
Նա աշխատել է Ֆ.Գ.Բ. Հոքինսի հետ՝ 1930 թվականին Պերթ-ի այս շենքի վրա կատարելով երկրորդական դետալավորում և փաստաթղթային աշխատանք ։
Լոուսոնի շենք
1936 թվականին Մորիսոնը Հարոլդ Բոասի հետ աշխատել է Լոուսոնի շենքի նախագծի վրա ։
Ադելֆի հյուրանոց
1936 թվականին Մորիսոնը Հարոլդ Կրանցի հետ աշխատել է հյուրանոցի նախագծման վրա։ Մորիսոնը հիմնականում տևական ժամանակ աշխատել է ինտերիերի դետալավորումն ավարտելու վրա ։
Մարգինատայի բնակարաններ
1940 թվականին Մորիսոնն աշխատել է Ջեյկոբսոնի հետ բնակարանների նախագծման վրա ։
Ռյուս նստավայր
1941 թվականին Մորիսոնն աշխատել է Ջեյկոբսոնի հետ բնակարանների նախագծման վրա ։
Պակենհեմ նստավայր
Այս փոքրիկ նախագիծն ավարտվեց, երբ նա 1954 թվականին Քելլերբերինում առաջին տարին սովորում էր Հին Պերթի Տեխնիկական դպրոցում ։
Լրացուցիչ ընթերցանություն
Կատեգորիա:Ավստրալիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կին ճարտարապետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
(9517) Նիեհայշենգ
(9517) Նիեհայշենգ (Niehaisheng), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի նոյեմբերի 3-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,607417 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0028 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,212 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1537,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,234093 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ուեկաս
Ուեկաս (Huecas), մունիցիպալիտետ՝ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայում (Կաստիլիյա Լա Մանչա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տորրիոս շրջանի կազմում։ Տարածքը 27² կմ է։ Բնակչությունը 617 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 25 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Կարտան (այլ կիրառումներ)
Կարտան, ֆրանսիական ազգանուն։
Ռաջամանդրի
Ռաջամանդրի (రాజహ్మండ్రి, Rajahmundry), քաղաք Հնդկաստանում՝ Արևելյան Գոդավարիի շրջանի տարածքում գտնվող Անդհրա-Պրադեշ նահանգում։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը տեղակայված է Գոդավարի գետի ձախ ափին։ Ծովի մակարդակից միջին բարձրությունը 13 մետր է ։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 343 903 մարդ ։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքում ապրում էր 315 251 մարդ ։
Տրանսպորտ
Չեննայ-Հալդիա-Հաուր գծի վրա կառուցված խոշոր երկաթուղային կայարան է։ Ասիայի ամենամեծ երկաթուղային կամուրջը Ռաջամանդրին կապում է Գոդավարիի աջ ափին գտնվող Կովվուր քաղաքի հետ։ Օդանավակայանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից 18 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի նախկին մայրաքաղաքներ
Սան Մարիա դու Տոկանտինս
Սան Մարիա դու Տոկանտինս (Santa Maria do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Պորտու Նասիունալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2463 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 410,446 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Տոկանտինս նահանգի բնակավայրեր
Աշիան
Աշիան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստուպկի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Ստուպկի (Ступки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստուպկի գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (279701-279800)
Աստերոիդների ցանկ (279601-279700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (279801-279900)
Կարամախի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Բույնակսկի շրջանի բնակավայրեր
Հրեշտակը (հեքիաթ)
"Հրեշտակը" (Engelen), Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներից է մի հրեշտակի և մահացած երեխայի մասին, որը ծաղիկներ է հավաքում դրախտ տանելու համար։ Հեքիաթ՝ ևս 4 հեքիաթների հետ առաջին անգամ հրատարակվել է 1843 թվականի նոյեմբերին Ռեյցելի կողմից «Նոր հեքիաթներ» շարքում։ Այդ չորս հեքիաթներն արժանացան դանիացի քննադատների դրական արձագանքներին։ Տպագրված հրեշտակի և երեխայի պատկերները մեծ ճանաչում գտան։
Սյուժե
Հեքիաթը սկսվում է մահացած երեխայի և նրան դեպի դրախտ ուղեկցող հրեշտակի տեսարանով։ Նրանք թափառում են ողջ աշխարհով մեկ, այցելում հանրաճանաչ վայրեր։ Իրենց ճանապարհին նրանք հավաքում են ծաղիկներ՝ դրախտի այգիներում վերատնկելու համար։ Հրեշտակը երեխային տանում է աղքատության մեջ գտնվող մի տարածք, որտեղ մահացած դաշտի շուշանն ընկած է լինում աղբի կույտի մեջ։ Հրեշտակը փրկում է ծաղկին՝ բացատրելով, որ այն մահացել է՝ ուրախացնելով հալածված տղային։ Հետագայում հրեշտակը բացահայտում է, որ ծաղիկը տղա է։
Թեմաներ
«Հանս Քրիստիան Անդերսեն. նոր կյանք» (2005) գրքի հեղինակ Ջենս Անդերսենը բացատրում է, որ Աստված Անդերսենի ամենասիրելի ոգիներից էր և նշում է, որ Աստված «Հրեշտակը» հեքիաթում հաճելի և օգտակար ճանապարհորդակից է։ Հեղինակը գրում է. «Քիչ կերպարներ կան Անդերսենի աշխատանքներում, որոնց նա մանրամասնորեն անդրադառնում է կամ հետազոտում նրանց շատ տարբեր անկյուններից»։ Բանաստեղծը անկոտրում հավատ է ունեցել կապված ոգու՝ սահմանված ժամանակին երկրային կյանքը ավարտելու և նոր կյանքի գոյության հետ։ Անդերսենը Աստծուն համարում էր տառապանքներից փրկող և նոր հնարավորություն բոլոր նրանց համար, ովքեր սխալվել կամ ձախողել են։ Աստված լավատեսական և խոստումնալից սկիզբ էր Անդերսենի համար ։
Նախապատմություն
Հեքիաթն ամբողջովին համարվում է Անդերսենի հայտնագործությունը, որի համար ներշնչանք է հանդիսացել նրա ընկերներ Էդվարդ և Ջետտե Քոլինսների ավագ դստեր մահը։ Երեխայի՝ որպես հրեշտակ ներկայացնելու թեման արծարծվել էր դեռևս «Մահացող երեխան» աշխատությունից հետո ։ Համաձայն Գուստավ Հեսթչի տվյալների՝ այս պատմությունը Անդերսենի այն երեք ստեղծագործություններից մեկն է, որի ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել Ջեննի Լինդը ։
Հրատարակման պատմություն
"Հրեշտակը" առաջին անգամ հրատարակվել է 1843 թվականի նոյեմբերին Կոպենհագենում։ Առաջին անգամ «պատում երեխաների համար» բնաբանը չի եղել վերնագրի մի մասը" : Հրատարակված 850 գրքերը վաճառվում են մինչև դեկտեմբերի 18-ը, և նախատեսվում է տպել ևս 850-ը ։
Քննադատական պատասխան
«Նոր հեքիաթներ» - ը Անդերսենի համար բեկումնային իրադարձություն էր, որը մինչև դրա հրապարակումը, ընդհանուր առմամբ, վատ քննադատության էր արժանացել դանիացի քննադատների կողմից հեքիաթի ժանրում նրա ձեռնարկած գործունեության համար։ Հավաքածուի վերաբերյալ ակնարկները, այնուամենայնիվ, կտրուկ էին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1843 Կատեգորիա:Հեքիաթներ Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ
Գրաչև (Բոկովսկի շրջան)
Գրաչև (Грачев), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Գրաչևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Բոինգ 727-ի պայթյունը Բոգոտայի վրա
Բոինգ 727-ի պայթյունը Բոգոտայի վրա, ավիացիոն վթար ահաբեկչական գործողության արդյունքում, որը տեղի է ունեցել 1989 թվականի նոյեմբերի 27-ին երկնքում՝ Բոգոտայի մոտակայքում, երբ թռիչքից մի քանի րոպե հետո պայթեցվեց Avianca ընկերության Բոինգ 727-ը։ Ահաբեկչական գործողությունն իրականացվել է ռումբի օգնությամբ, որը տեղադրվել է հանրահայտ թմրանյութերի բարոն Պաբլո Էսկոբարի ցուցումով։ Արդյունքում զոհվել է 110 մարդ։
Ինքնաթիռ
HK-1803 համարով Բոինգ 727-21-ը (գործարանային՝ 19035, սերիական՝ 272) թողարվել է Boeing ընկերությունը 1966 թվականին և իր առաջին թռիչքն իրականացրել է մայիսի 19-ին։ Նրա երեք Pratt & Whitney JT8D-7 մոդելի տուրբոռեակտիվ շարժիչները զարգացնում էին 12 600 ֆուտ (5 715 կգու) քարշ։ Ինքնաթիռի առաջին սեփականատերը դարձավ Pan American World Airways ընկերությունը, որը նրան ստացավ մայիսի 28-ին և շահագործում էր N326PA համարով։ 1975 թվականի նոյեմբերի 15-ին նա ընդունվեց Avianca ընկերություն, որի արդյունքում վերագրանցվեց և ստացավ նոր HK-1803 համարը ։
Ահաբեկչական գործողություն
Ինքնաթիռն իրականացնում էր պարբերական ներքին AV203 չվերթը Բոգոտայից Կալի մեկ ժամիվ քիչ հաշվարկային տևողությամբ։ Ինքնաթիռում գտնվում էին անձնակազմի 6 անդամներ և 101 ուղևորներ։ Ժամը 07:11-ին օդանավը դուրս է եկել Բոգոտայի օդանավակայանի թռիչքուղուց և սկսել բարձրություն հավաքել։ Էշելոն 130-ն անցնելուց 5 րոպե անց (13 հազար ֆուտ կամ 4 կիլոմետր), սրահի հետնամասում պայթում է ռումբը։ Գետնի վրա գտնվող ականատեսների վկայությամբ՝ ֆյուզելաժի աջ կողմից բոց է դուրս թռավ։ Առաջինին հետևում է ևս մեկ, առավել հզոր պայթյուն՝ պայթում են կենտրոնական դատարկ բաքում գտնվող վառելիքի գոլորշիները։ Երկրորդ պայթյունը օդանավը բաժանում է մասերի, որոնք ցրվում են Սոաչա քաղաքի մոտակայքի լեռան լանջերի երկայքով երեք մղոն տարածության վրա։ Ինքնաթիռում գտնվող բոլոր 107 մարդիկ զոհվել են, իսկ ինքնաթիռի բեկորները սպանեցում են գետնի վրա ևս երեք մարդու ։
Հետաքննություն
Բեկորների ուսումնասիրության տվյալներով պարզվել է, որ ինքնաթիռի պայթյունն իրականացվել է պլաստիկ պայթուցիկի օգնությամբ։ Հետաքննության ընթացքում հաջողվել է նաև պարզել ահաբեկչական գործողության կապը Պաբլո Էսկոբարի՝ Կոլումբիայի գլխավոր թմրանյութերի բարոնի հետ։ Ռումբը ինքնաթիռ էր տարել կոստյումով տղամարդը, որը եղել է զուգընկերոջ հետ։ Նրանք զբաղեցրել են գլխավոր վառելիքի բաքի վրա տեղակայված 18А և 18К տեղերը։ Վերջին պահին տղամարդը լքել է սրահը, իսկ նրա զուգընկերը մնացել է և դարձել ինքնաթիռի 107 զոհերից մեկը։ Գոյություն ունի վարկած, որ հարձակման նպատակը եղել է Սեսեր Գավիրիա Տրուխիլիոն՝ մահացած նախագահի թեկնածու Լուիս Կարլոս Գալանի օգնականը և Կոլումբիայի ապագա նախագահը։ Սակայն վերջին պահին Տրուխիլոն չեղարկել է թռիչքը, որի պատճառով կենդանի է մնացել։ Ինչպես նաև եղել է վարկած, որ պայթյունն ուղղված էր Մեդելինսյան կոկաինի կորտելի նախկին անդամներից մեկի դեմ, որը համաձայնել էր համագործակցել ոստիկանների հետ ։
Հետևանքներ
Բոգոտայի վրա Բոինգի պայթյունը Մեդելինսյան կորտելի ամենամահաբեր միայնակ ահաբեկչական հարձակումն է։ Երկրում սկսեցին ոստիկանական ստուգայցերը, որի արդյունքում ոչնչացվեցին կակաինի պլանտացիաներ, ինչպես նաև թմրադեղերի արտադրության քիմիական լաբորատորիաները։ Զոհվածների մեջ էին ԱՄՆ-ի երկու քաղաքացիներ, որն առիթ տվեց Ջորջ Բուշի վարչակազմին ուժեղացնել Էսկոբարի փնտրման հետախուզական գործողությունները։ 1991 թվականին ձերբակալվեց Դենդենի Մունյես Մոսկերան (Dandeny Muñoz Mosquera)՝ հայտնի նաև Լա Քուիքա մականունով՝ Մեդելինսյան կորտելի գլխավոր մարդասպանը, որը համարվում էր ինքնաթիռի պայթյունի հիմնական կազմակերպիչը։  Հետագայում ԱՄՆ-ի շրջանային դատարանը դատապարտեց նրան 10 ցմահ ժամկետով և ևս լրացուցիչ 45 տարով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1989 թվականը Կոլուբիայում Կատեգորիա:Նոյեմբերի 29-ի իրադարձություններ Կատեգորիա:Մեդելինսյան կոկաինի կորտել Կատեգորիա:1989 թվականի ահաբեկչական գործողություններ
Սպիտակապոչ նապաստակ
Բնութագիր
Բրդի գունավորումը վերևից դեղնաշագանակագույնից մինչև մոխրաշագանակագույն է։ Բնորոշ են մեծ մոխրագույն ականջները սև ծայրերով, ներսում` շագանակագույն-դարչնագույն և սպիտակ։ Ականջի չափը փոսիկից սկսած 10-ից մինչև 11,3 սմ է (3,9-ից մինչև 4,4 դյույմ), իսկ ոտնաթաթի հետին հատվածի երկարությունը` 14,5-ից մինչև 16,5 սմ (5,7-ից մինչև 6,5 դյույմ)։ Այլ տեսակների համեմատ այս տեսակների պոչը սպիտակ է` դեղնաշագանակագույն կամ մոխրագույն գծերով։ Հյուսիսային պոպուլյացիաներում այս նապաստակն աշնանը բուրդը թողնում է և սպիտակում է ամբողջ ընթացքում, բացի ականջներից ։
Սովորաբար նրանք ձայն չեն արձակում, բայց ականջ ծակող ճիչ են արձակում, եթե վիրավորեն կամ բռնեն ։
Տարածվածություն
Այս տեսակը տարածված է Կանադայում (Ալբերտա, Բրիտանական Կոլումբիա, Մանիտոբա, Սասկաչևան), ԱՄՆ-ում (Կալիֆոռնիա, Կոլորադո, Այդահո, Իլինոյս, Այովա, Կանզաս, Մինեսոտա, Միսսուրի, Մոնտանա, Նեբրասկա, Նևադա, Նյու Մեքսիկո, Հյուսիսային Դակոտա, Օրեգոն, Հարավային Դակոտա, Վաշինգտոն, Վիսկոնսին)։ Բնակվում են նաև Ժայռոտ լեռների տարածքում։ Այս տեսակը հանդիպում է կոլումբիական հարթավայրում` 30 մ բարձրության վրա և ծովի մակարդակից 4319 մ բարձրության վրա` Բրոս լեռան վրա (Կոլորադոյի նահանգ)։ Հիմնական բնակավայրը պրերիաներն են (բաց տափաստաններ ու հարթավայրեր)։
Քարոզգիրք (5175, Գրիգոր Տաթևացի)
Գրիգոր Տաթևացի, Քարոզգիրք (5175), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5175 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1418 թվականին Նիկողայոս քահանա, (ենթադրաբար Կարապետ) գրիչների կողմից Վարագում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 415 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 143բ, 232ա, 308ա, 312ա և այլուր, հետագայի՝ 42ա (1627 թ․), 6ա, 393բ, (1679 թ․), 6ա (1695, 1696, 1698, 1699 թթ․), 2բ (1889 թ․), կնիք՝ 2բ (1851 թ․, Հարություն վարդապետ), 413բ 143բ, 232ա, 308ա, 312ա և այլուր, հետագայի՝ 42ա (1627 թ․), 6ա, 393բ, (1679 թ․), 6ա (Մխիթար վարդապետ) ։
Սպիտակապոչ նապաստակ
Կենսակերպ
Վարում է գիշերային միայնակ կյանք։ Սնվում է հիմնականում խոտաբույսերով, ձմեռային թփերով։ Ակտիվությունը սովորաբար սկսվում է երեկոյան` ժամը 22:00-ից մինչև 01:00-ն և ավարտվում վաղ առավոտյան` ժամը 3:00-ից մինչև 4:00-ը: Օրվա ընթացքում թաքնվում է հողային անցքերի կամ խիտ բուսականության մեջ ։ Գիշատիչներից արագ թաքնվելու համար ձյան մեջ արահետներ է ստեղծում, ձյան տակ՝ թունելներ։ Արագությունը հասնում է մինչև 55 կմ/ժ։ Հղիության շրջանը միջինը 42 օր է, սերնդի չափը 1-ից 11 ձագ է, միջինը՝ չորսից հինգ, և կախված է շրջակա միջավայրից ։ Կաթով կերակրումը շարունակվում է մեկ ամիս։ Բնական թշնամիներն են աղվեսը, կոյոտը և գիշատիչ թռչունները։ Մարդիկ որսում են այս նապաստակները մորթու և մսի համար։
Քարոզգիրք (5175, Գրիգոր Տաթևացի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սպիտակապոչ նապաստակ
Կենսակերպ
Բնության պահպանության միջազգային միությունը (ԲՊՄՄ) այս տեսակը գնահատում է որպես «նվազագույն անհանգստություն պատճառող»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կաթնասուններ ըստ մայրցամաքի Կատեգորիա:Կաթնասուններ ըստ տարածաշրջանի
Տոպիլնյա
Տոպիլնյա (Топільня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոպիլնյա գյուղում բնակվում էր 459 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 437,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եգիպտական երաժշտություն
Եգիպտական երաժշտություն, ժամանակակից եգիպտական երաժշտությունը Մերձավոր Արևելքի մի շարք ժողովուրդևերի երաժշտակաև մշակույթի փոխազդեցության արդյուևք է։ Արաբների նվաճումից հետո տարածվել են մեղեդիներ, որոնցում օգտագործվում են հնչյունների քառորդ-տոն հարաբերություններ, հատկապես՝ մակամները (վոկալ-գործիքային սյուիտներ)։ Միջնադարի նշանավոր տեսաբաններից և կատարողներից էին Իբն ալ-Հայթանը (11-րդ դար), Իբն Սանա ալ-Մուլքը (14-րդ դար), ալ-Մահրազին (15-րդ դար) և ուրիշներ։ 16-րդ դարից օտարերկրյա երկարատև տիրապետության պատճառով դադարել է երաժշտության զարգացումը։ 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի սկզբին եվրոպական երաժշտության ազդեցությամբ կազմակերպվել են երաժշտական դպրոցներ, զինվորական նվագախմբեր։ 1869 թվականին Կահիրեում բացվել է օպերայի թատրոնը (գործում էր օտարերկրյա խմբերի ուժերով)։ 1920-ական թվականներին ճանաչում են գտել եգիպտական նոր երաժշտության հիմնադիր Սեյիդ Դերվիշի ստեղծագործությունները։ 1927 թվականին հիմնադրվել է երաժշտական ընկերություն, 1929 թվականին բացվել է Արաբական երաժշտական ինստիտուտ, 1935 թվականին՝ երաժշտական իգական ինստիտուտ։ 1952 թվականի հեղափոխությունից հետո ազգային մշակույթի զարգացման պայմաններ են ստեղծվել։ ԽՍՀՄ ն մյուս սոցիալիստական երկրների արվեստի վարպետների օգնությամբ պատրաստվել են ազգային կադրեր։ Նշանավոր կոմպոզիտորներից են Աբդ ալ-Վահհաբը, Ֆարիդ ալ-Ատրաշը, Ահմեդ Սաադ-ադդինը, Աբու Բաքր Հայրաթը, Աբդ ալ-Հաքիմ Հաֆիզը, Ռաշիդը և ուրիշներ։ Կահիրեում գործում են երաժշտական բարձրագույն կոմիտե, պրոֆեսիոնալ երաժիշտների միություն (հիմնադրվել է 1955), ժողովրդական արվեստի անսամբլ (հիմնադրվել է 1962), պարի պետական անսամբլ, ազգագրական պարի անսամբլ, երաժշտական ակադեմիա (կոնսերվատորիա, հիմնադրվել է 1959), բալետի բարձրագույն ինստիտուտ (հիմնադրվել է 1966), երաժշտական և պարարվեստի դպրոցներ, երաժշտական բարձրագույն դպրոց (ազգայիև երաժշտական ուսումնասիրմաև կեևտրոնը)։
Կատեգորիա:Եգիպտական երաժշտություն
(1662) Հոֆման
(1662) Հոֆման (Hoffmann), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,744253 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2763 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2122 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1660,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216804 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պոնդիչերի
Պոնդիչերի կամ Պուդուչերի , ավելի վաղ՝ Պուտտուչերի, Պոնդիշերի  (புதுச்சேரி, புதுவை или பாண்டிச்சேர; पॉंडिचेरी; Puducherry; Pondichéry), Հնդկաստանի համանուն դաշնակցային տարածքի մայրաքաղաքը։ Մինչև 1954 թվականը  Ֆրանսիական Հնդկաստանի մայրաքաղաքն էր։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակի վրա, հետևաբար 1735 թվականին օվկիանոսի ալիքներից պաշտպանվելու համար կառուցվել է 2 կիլոմետրանոց դամբ, որը մինչ այժմ պաշտպանում է քաղաքը։