cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նինա Ուրգանտ
Կենսագրություն
Դաուգավպիլսի ազատագրումից հետո Նինա Ուրգանտը շարունակել է հաճախել դպրոց։ Այդտեղ բացահայտվել են նրա տաղանդները. նա մասնակցել է դպրոցական համերգներին, արտասանել բանաստեղծություններ, նվագել կիթառ և երգել պատերազմական տարիների երգեր՝ ստանալով «Նինկա-արտիստուհի» («Нинка-артистка») մականունը։ Շրջապատողների հիացմունքը քաջալերել է Նինային, և դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Լենինգրադի Ա. Օստրովսկու անվան թատերական ինստիտուտ՝ հաղթահարելով մեծ մրցակցությունը ։ Այնտեղ նա սովորել է 1948 թվականից մինչև 1953 թվականը (Տատյանա Սոյնիկովայի և Վլադիմիր Չեստնիկովի դասարան)։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Նինա Ուրգանտը մեկ տարի աշխատել է Յարոսլավում՝ Ֆ. Վոլկովի անվան դրամայի ռուսական թատրոնում։ 1954 թվականից եղել է Լենինգրադի Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոնի դերասանուհի, իսկ 1962 թվականին սկսել է աշխատել Լենինգրադի Ա. Պուշկինի անվան դրամայի ակադեմիական թատրոնում (Ալեքսանդրինսկի թատրոն) ։
Կինոյում իր առաջին մեծ դերը Նինա Ուրգանտը կատարել է 1962 թվականին Իգոր Տալանկինի «Մուտք» («Вступление») ֆիլմում։ Դրան հետևել են այլ հաջողության ունեցած ու հանդիսատեսի ուշադրությանն արժանացած այլ աշխատանքներ, ինչպիսիք են Լյուսյայի դերը ռեժիսոր Վիկտոր Տուրովի «Ես ծնունդով մանկությունից եմ» («Я родом из детства», 1966) ֆիլմում, Աննա Միխայլովնայի դերը «Որդիները գնում են մարտի» («Сыновья уходят в бой», 1969) կինոֆիլմում։ Սակայն Նինա Ուրգանտի ամենահայտնի և համընդհանուր ընդունելության արժանացած աշխատանքը եղել է բուժքույր Ռայայի դերը ռեժիսոր Անդրեյ Սմիրնովի «Բելառուսական կայարան» (Белорусский вокзал, 1970) ֆիլմում։ ։
1974 թվականին Լենինգրադյան հեռուստատեսությունը նկարահանել է «Նինա Ուրգանտ» ֆիլմ-դիմանկարը ։
2014 թվականի հուլիսին Նինա Ուրգանտը «Только звёзды» ամսագրին տված հարցազրույցում հաստատել է, որ տառապում է Պարկինսոնի հիվանդությամբ։ Նա խոստովանել է, որ չնայած բուժմանը, հիվանությունը զարգանում է, և ապաքինման հույս չկա։ Սակայն դերասանուհին ջանում է պահպանել առողջ դատողությունն ու շարժվելու ունակությունը ։
Նինա Ուրգանտը մահացել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ։
Հասարակական դիրքորոշում
2001 թվականին Նինա Ուրգանտն ստորագրել է բաց նամակն ի պաշտպանություն НТВ հեռուստաալիքի ։
Ընտանիք
Ընտանիքում եղել է չորս երեխա՝ Վլադիմիրը, Նինան, Գերմանը և Գալինան ,
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Գեորգի Կոնստանտին
Գեորգի Կոնստանտին, Ռումինիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նախկին ֆուտբոլիստ, հետագայում նաև մարզիչ։ Վերջին ֆուտբոլային ակումբը, որում հանդես է եկել Գեորգի Կոնստանտինը եղել է Բուխարեստ քաղաքի Ստյաուան ։
Սեն Ժյուլիեն սյուր Վել
Սեն Ժյուլիեն սյուր Վել (Saint-Julien-sur-Veyle) կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Շատիյոն սյուր Շալարոն կանտոնում։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01368։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 50 կմ է և 22 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 715 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 444 մարդկանցից 356-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 88-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,2% է, 1999 թվականին՝ 76,5%)։ 356 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 330-ը (176 տղամարդ, 154 կին), գործազուրկ է եղել 26 մարդ (11 տղամարդ և 15 կին)։ 88 պասիվներից 26 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 42-ը՝ թոշակառու, 20 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Շերվ Ռիշմոն
Շերվ Ռիշմոն (Cherves-Richemont), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2420 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37.94 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 248 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 165-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 83։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,5 %։ 165 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 150 անձ (91 տղամարդ և 59 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 83 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վլադիմիր Սկալոն
Վլադիմիր Եվստաֆևիչ Սկալոն, ռուս գեներալ, ռազմական փորձագետ Բրեստ-Լիտովսկի խաղաղ բանակցություններում։
Կենսագրություն
Ուղղափառ էր։ Մագիլովյան նահանգի պալատականներից էր։ Հայրը էստլանդյան նահանգապետ Եվստաֆի Նիկոլաևիչ Սկալոնն էր, մայրը` Ալեքսանդրա Յակովլևնա Էյլերը (1853-1911)։ Հայտնի մաթեմատիկոս Լեոնարդ Էյլերի ժառանգներից է։
1892 թվականին ավարտել է Պաժերի կորպուսը (առաջին ավարտողներից է, անունը գրված է մարմարե տախտակի վրա), Սեմյոնովյան գվարդիայի գնդում եղել է փոխպորուչիկ, ավելի ուշ ավարտել է Նիկոլաևյան ռազմական ակադեմիան (1898 թվական) ։
Կոչումներ և գործունեություն
1899-1901 թվականներին եղել է 23-րդ հետևակային դիվիզիայի ավագ ադյուտանտը։ 1901 թվականին նշանակվել է գործավարի օգնական, իսկ 1903 թվականին` Գլխավոր շտաբի գեներալ-կվարտիրմեյստերի գործավար։ 1903-1904 թվականներին եղել է Գլխավոր Շտաբի սեղանապետ։
1905-1906 թվականներին ծառայել է որպես Գլխավոր Շտաբի բաժնի ղեկավարի տեղակալ (1904-1905)։ 1906 թվականի մայիսի 1-ին Գլխավոր Շտաբի գլխավոր ղեկավարության գործավար։ 1909 թվականին անցկացրել է գերմանական բանակի ընդարձակման ծրագրի փորձաքննությունը, որը գերմանական հետախուզությունը տարածել էր ապատեղեկատվության նպատակով։ Սկալոնը պարզել է դրա կեղծ լինելը։
Քաղաքական հայացքներով միապետական էր։ Խորհրդային բանակի կողմն անցած գեներալ Բոնչ-Բրուևիչն այսպես է նկարագրել Սկալոնին իր հուշերում.
"Իմ ընտրությունը կարող է պարադոքսալ թվալ. Սեմյոնովյան գնդի լեյբ-լեյտենանտ Սկալոնը հրամանատարության շրջանում հայտնի էր որպես ընդգծված միապետական։ Սակայն նա աշխատում էր հետախուզական վարչությունում, լուրջ և զինվորական գործը լավ իմացող զինվորական էր և այս տեսանկյունից անբիծ հեղինակություն ուներ։ Միևնույն ժամանակ ինձ թվում էր, որ նրա անհաշտ վերաբերմունքն այն ամենի հանդեպ, ինչը մի փոքր անգամ շեղվում էր բացարձակ միապետությունից, պետք է որ ստիպեր նրան հատուկ խստությամբ վերաբերվել հաշտության բանակցություններին և այդ պատճառով էլ հիանալիորեն կատարել իմ հրահանգը, այն է` հրամանատարությանը մանրամասնորեն տեղեկացնել բանակցությունների ընթացքի մասին։"
Ինքնասպանություն Բրեստ-Լիտովսկում
1917 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է ռազմական խորհրդատու Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության բանակցություններում, որտեղ պետք է գլխավորեր հաշտության կոմիտեն ։ Խորհրդատուները ժամանեցին քաղաք նոյեմբերի 29-ին, և մի քանի ժամ հետո Սկալոնն ինքնասպանություն գործեց. ցերեկվա ժամը երեքին սկսված փակ խորհրդակցության ժամանակ նա դուրս եկավ իրեն հատկացված սենյակ ու հայելու առաջ կրակեց ինքն իրեն։ Ըստ զինվորական կոմիտեի մեկ այլ անդամ փոխգնդապետ Ջոն Գուգովիչ Ֆոկկեի` սեղանին եղել է հետևյալ գրությունը. «Մոգիլև, Աննա Լվովնա Սկալոնին։ Մնաս բարով, իմ չքնաղ Անյուտա, մի դատիր ինձ, կներես, ես այլևս ապրել չեմ կարող, օրհնում եմ քեզ ու Նադյուշային։ Մինչև գերեզման քո` Վոլոդյա»։
Ժամը 17:00-ին նշանակված խորհրդակցությունը հետաձգվում է։ Գերմանացիները հանգուցյալի հանդեպ շատ հարգալից էին։ Հաջորդ օրը գեներալ Հոֆմանը բացեց բանակցությունները` ցավակցություն հայտնելով ռուս գեներալի ողբերգական մահվան կապակցությամբ։ Հանգուցյալի դագաղի մոտ պատվո պահակախումբ էր կանգնեցված, իսկ Բելոստոկից ճեպընթացով Բրեստ ժամանեց հոգևորական ու եկեղեցական երգչախումբը։
Կազմակերպվեց հանդիսավոր թաղում, որին մասնակցում էր գրեթե ողջ գերմանական շտաբը` արքայազն Լեոպոլդ Բավարսկու գլխավորությամբ, ինչպես նաև ներկա էին բանակցող այլ կողմերի ներկայացուցիչներ ևս։ Արքայազն Լեոպոլդն արտասանեց կարճ սգո խոսք։
Սկալոնին փոխարինած գեներալ Սամոյլան ինքնասպանության պատճառ էր համարում «Սկալոնի կնոջ անբարո պահվածքը», որի մասին Սկալոնին իբր թե գրել էր իր ծանոթների մեկը ։ Բոնչ-Բրուևիչի հուշերում ինքնասպանության պատճառն այլ է. Սկալոնը ցնցված էր գերմանացի գեներալների հավակնոտ պահանջներից ու անպատկառ պահվածքից։
Ըստ Ֆոկկեի, Սկալոնը, ինչպես և այլ ռուս լեյտենանտներ, ճնշված էին ստորացուցիչ պարտությունից, բանակի տապալումից ու երկրի անկումից։ Ինքնասպանությունը մեկնաբանում էին նաև գերմանացիները։ Սամոյլոն հիշում է, որ ողբերգության հաջորդ օրը Հոֆմանն իրեն դիմավորել է հետևյալ խոսքերով. «Ահ, փաստորեն դուք եկել եք փոխարինելու խեղճ Սկալոնին։ Չկարողացավ նա տանել իր երկրի խայտառակությունը։ Դուք էլ ամուր եղեք»։ Այս նույն պատճառոը կրկնվում է նաև բարոն Բուդբերգի ու կոմս Իգնատևի հուշերում։
Խորհրդային կառավարությունը ցավակցություններ հայտնեց գեներալի այրուն և թոշակ նշանակեց նրան ու անչափահաս դստերը։
1939 թվականին «Մեր գործը» հանդեսում լույս տեսավ Սկալոնի ավելի վաղ գրված նամակը, որը, ինչպես հավաստվում է, գրվել էր Բրեստ-Լիտովսկ գնալուց առաջ։
Ընտանիք
Պատերազմից ոչ շատ առաջ ամուսնացել է Աննա Լվովնա Լվովայի հետ։ Ունեցել են երկու երեխա. Նադեժդան (1915-1977) և Նինան, ով ծնվել էր 1918 թվականին ու մահացել մանկահասակ տարիքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ
Գատչինայի շրջան
Գատչինայի շրջան (Гатчинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գատչինա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2850,3 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 233396 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
JID
Դասթին Չոիս Ռոուտ (Destin Choice Route, ), առավել հայտնի որպես JID արտասանվում է «Ջեյայդի»), ամերիկացի ռեփեր և երգիչ։ EarthGang կողմից 2010 թվականին հիմնադրված Spillage Village խմբի անդամ է Hollywood JB, JordxnBryant, 6lack և ուրիշների հետ ։ Նա նաև հանդես է J. Cole-ի Dreamville Records and Interscope Records։ Նա նաև Zoink Gang-ի անդամ է Smino, Buddy և Guapdad 4000 հետ
JID սկսել է իր հայտնիությունը ձեռք բերել այնպիսի նախագիծներից հետո, ինչպիսիք են Route of Evil (2012), Para Tu (2013) and DiCaprio (2015). Նրա առաջին ստուդիո ալբոմը The Never Story, թողարկվել է մարտի 10, 2017, որը ներառում է իր մեջ "Never" սինգլը ։ Նա թողարկել է իր երկրորդ ալբոմը DiCaprio 2 Նոյեմբերի 26, 2018,  որի մեջ էին այնպիսի սինգլներ, ինչպիսիք էին "151 Rum " և "Off Deez" և այն շատ լավ ընդունվեց քննադատների կողմից
Վաղ կյանք
Դասթին Չոիս Ռոուտը ծնվել է հոկտեմբերի 30ին Ատլանտայում, Ջորջիա։ Նրա ծնողներն են Կարլ Լուիս Ռուտը և Կետի Ջին Ռոուտը ։ Նա եղել է 7 երեխաներից ամենափոքրը։ Իր կեղծանունը վերցրել է իր տատից J.I.D, վերջինս ստացել է իր նյարդային (jittery)պահվածքի համար ։ Ռուտը մեծացել է լսելով Sly and the Family Stone և Earth, Wind & Fire, հետո սկսել է լսել 1990-ականների Նյու-Յորքյան հայտնի ռեփ արտիստերին ինչպիսիք են Jay-Z, Nas և Mobb Deep. Նա սովորել է Ստեֆենսոնի ավագ դպրոցում, որտեղ խաղացել է դպրոցի ֆուտբոլային թիմում որպես պաշտպան ։ Ջիդը ստացել է կրթաթոշատ խաղալու համար Համպտոնի համալսարանի ֆուտբոլային թիմում, որը հանդես էր NCAA դիվիզիոնում։ Այնտեղ նա խաղաց 2 տարի, մինչև նրան չհեռացրեցին թիմից  ։ Վճռական էր J.I.D  հանդիպումը Ջոնի Վենուսի և Doctur Dot-ի հետ EarthGang-ից Վիրջինիայում ։
2010–16:Երաժշտական գործունեության սկիզբ
J.I.D թողարկել է իր առաջին միքստեպը Cakewalk մայիսի 18 2010։  Դրանից 1 տարի առաջ նա ստեղծել է Spillage Village Earthgang, Hollywood JB, and JordxnBryant հետ. Իր երկրորդ միքստեպը Cakewalk 2 թողարկել է հունիսի 29  2011, իսկ երրորդ միքստեպը Route of All Evil  հունիսի 25 2012, որտեղ հանդես է եկել EarthGang և Stillz հետ։ J.I.D աշխատել է զանգերի սպասարկման կենտրոնում և որպես պիցցայի առաքիչ, որպեսզի կարղանա զբաղվել երաժշտությամբ ։  Հոկտեմբերի 22, 2013, Ռոուտը թողարկում է իր հաջորդ միքստեպը Para Tu, որը նորից վերաթողարկվում է դոկտեմբերի 29, 2017.
2014 նա հանդես է եկել EarthGang և Բասի հետ Ab-Soul տուրում։ Հունվարի 26, 2015, թողարկում է իր առաջին մեծ ալբոմը DiCaprio EP. ։ Հուլիսի 6 Spillage Village հետ թողակում են իրենց համատեղ նախագիծը Bears Like This Too. ։
2017: The Never Story
Փետրվարի 20, 2017 հայտարավեց, որ ՋԻԴ-ը ստորագրել է պայմանագիր J. Cole-ի Dreamville հետ, և թողարկվեց իր առաջին սինգլը "Never"։ Ամբողջական ալբոմը  The Never Story  թողարկվեց մարտի 10, 2017. Ալբոմում նաև որպես հյուր հանդես էին գալիս EarthGang, 6LACK, և Mereba, իսկ պրոդյուսերներն էին J. Cole, Hollywood JB, Christo և Childish Major ։ Հետո նկարահանվեցին տեսահոլովակներ հետևյալ երգերի վրա ՝ "D/vision", "Hereditary", and "EdEddnEddy"։
2018– ներկա DiCaprio 2
2018 Հունիսին Ջիդը նկարահանվեց XXL ամսագրում ։ Իր առաջին սինգլը երկրորդ ալբոմի թողարկվեց սեպտեմբերի 18 և անվանվեց "151 Rum" ։ Հոկտեմբերի 3, 2018, J.I.D առաջին անգամ ներկայացրեց "Working Out"  երգը  A COLORS SHOW շրջանակներում ։  Իր ծննդյան օրը հայտարարվեց DiCaprio 2  թողարկման ամսաթվի մասին ։ Ալբոմի երկրորդ սինգլը եղավ "Off Deez"  J. Cole հետ, որը թողարկվեց նոյեմբերի 6. Ալբոմի մեջ նաև հանդես եկան A$AP Ferg, 6LACK, Ella Mai, BJ the Chicago Kid, Method Man և Joey Bada$$ ։ DiCaprio 2 թողարկվեց նոյեմբերի 26, 2018, և արժանացավ քննադատներ դրական արձագանքին ։ J.I.D կատարեց իր առաջին հեդլայներ տուրը Catch Me If You Can, որը ներառում էր 34 համերգ։ Տուրը սկսվեց հունվարին 2019 ։
Տուրեր
Հիմնական
Հանդես է եկել որպես հյուր-արտիստ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հիփ հոփ երգիչներ Կատեգորիա:Interscope Records-ի արտիստներ
Օտտավայի ֆրանկոֆոն քոլեջ
Օտտավայի ֆրանկոֆոն քոլեջ (La Cité collégiale, բառացիորեն` «քաղաք֊քոլեջ»), Օնտարիո կանադական նահանգի խոշորագույն ֆրանսալեզու քոլեջը՝ կիրառական և տեխնոլոգիական ոլորտներում կրթություն տվող։ Հիմնվել է 1989 թվականին։ Գլխավոր ճամբարը գտնվում է Օտտավա քաղաքի Ավիացիոն զբոսայգի 801 հասցեում։ 2010 թվականի սեպտեմբերին ևս մեկ ճամբար բացվեց Օտտավայի ֆրանսալեզու Օռլեան արվարձանում։ Բացի այդ՝ Օտտավայից 100 կմ հեռավորության վրա՝ Հոքսբերի քաղաքում, կա նաև հարակից գործող ճամբար, որտեղ դասավանդվում են մի քանի առարկաներ, իսկ Տորոնտոյում տեղակայված է ներկայացուցչություն, ինչպես նաև ուսուցանվում են մի քանի ծրագրեր։
Ներկա կարգավիճակ
2011 թվականի դրությամբ առաջարկում է 90-ից ավելի ծրագիր, հաշվվում է շուրջ 4700 ուսանող Օնտարիոյից, Կանադայի այլ նահանգներից և արտերկրից։ Կրթության նախարարության հետազոտությունների արդյունքների համաձայն՝ ուսանողների բավարարվածության, շրջանավարտների շրջանում զբաղվածության մակարդակի, գիտելիքների և նորարարությունների կիրառման, ուսուցման ընդհանուր փորձի և մատուցվող ծառայությունների համատեքստում 2011 թվականին քոլեջն զբաղեցրել է 1֊ին տեղը՝ Օնտարիոյի 24 քոլեջների մեջ։ Ինչպես նաև զբաղեցրել է երկրորդ տեղը՝ իր սարքավորումների որակի հետ կապված ։
Պատմություն
1967 թվականին Օնտարիո նահանգի կառավարությունն ստեղծեց քոլեջների ցանկ։ Դրանցից մի քանիսը, այդ թվում նաև Օտտավայի Ալգոնկին քոլեջը և Կոռնուոլի Սենթ Լորենս քոլեջը, առաջարկում էին ֆրանսերեն ծրագրեր։ Երբ 1970֊ական թվականներին երկլեզու ուսուցման մոդելի նպատակահարմարության մասին հարց ծագեց, սկսեցին երևան գալ  առանձին ֆրանսալեզու քոլեջի ստեղծման մասին առաջարկներ։ 1988 թվականի օգոստոսին Օնտարիոյի կառավարությունը հաստատեց ֆրանսալեզու քոլեջի հիմնումը՝ ֆրանսերեն դասավանդելու բացառիկ իրավունքով (ի տարբերություն՝ Օնտարիոյի մյուս քոլեջների)։
1990 թվականի սեպտեմբերին  2300 ուսանողների առջև իր դռները բացեց ֆրանկոֆոն քոլեջը, որը ժամանակավորապես տեղակայվեց Օտտավայ Սեն Լորան բուլվարում։ 1993 թվականին Կանադայի հասարակական աշխատանքների բաժինը քոլեջին հատկացրեց այն հողակտորը, որտեղ ժամանակին գործել է Կարսոնի լեզվական քոլեջը (Carson School of Languages), որը տեղակայված էր Ավիացիոն զբոսայգի մայրուղու մոտ։ Այդ նույն տարում սկսվեց նաև մշտական ճամբարի կառուցումը, որը բացեց իր դռները 1995 թվականին։ Հաջորդող 15 տարիների ընթացքում ուսանողների որակը կրկնակի աճել է և շարունակում է աճել։
Ծրագրեր
Քոլեջը միշտ ուղղորդված է եղել դեպի կիրառական առարկաները, որոնք հարմարեցված են աշխատաշուկայի պահանջներին և ուղղորդված են Օնտարիոյի՝ մասնագիտական որակավորում ունեցող աշխատողների թվի ավելացմանը։ Ծրագրերի մեծամասնությունն ներառում է մասնագիտական տերմինալոգիայի ուսուցում՝ Կանադայի 2 պաշտոնական լեզուներով՝ անգլերենով և ֆրանսերենով։ Ինչպես նաև քոլեջն առաջարկում է բազմաբնույթ ծրագրերի ուսուցման պրակտիկա ֆրանսերենով՝ շինարարության և արդյունաբերության ոլորտներում։
Քոլեջն առաջարկում է մասնագիտացված ուսուցում՝ հետևյալ ուղղություններով․
Հանրակացարաններ
Ուսանողական հանրակացարանը բացվել է 2004 թվականին․ քառահարկ շինություն է, որը տեղակայված է գլխավոր ճամբարի մոտ, ունի 124 բնակարան, որտեղ ապրում է 251 ուսանող ։
Համագործակցություն
Կանադայի համալսարանների հետ քոլեջն ստորգրել է մի շարք համաձայնագրեր,որոնք հնարավորություն էին ընձեռում քոլեջի շրջանավարտներին մասնակցել տարաբնույթ ուղղվածությամբ ուսանողական և հետդիպլոմային ծրագրերի, այդ թվում՝ ինժեներական գործ, համակարգչային գիտություններ, ժուռնալիստիկա և այլն։
Ինչպես նաև՝ քոլեջը հանդիսանում է elearnnetwork.ca կայքի գործընկերը՝ առաջարկելով իր համացանցային կուրսերը և ծրագրերը։
Միջազգային հարթակում քոլեջն այլ պետությունների համալսարանների հետ ստորագրել է մի շարք գործընկերային համաձայնագրեր։
Կրթաթոշակներ
Քոլեջի ֆոնդն ուսանողներին առաջարկում է տարատեսակ կրթաթոշակներ, այդ թվում՝ ընդունելության 250 անդամավճար ։
Սպորտ
Քոլեջի սպորտային թիմերը հայտնի են մեկ ընդհանուր՝ Coyotes բրենդի ներքո, մասնակցում են տղամարդկանց և կանանց ֆուտբոլի ու վոլեյբոլի մրցաշարերին, ինչպես նաև տղամարդկանց բասկետբոլի մրցաշարերին։ Թիմերի սեփականատերը ուսանողական ասոցիացիան է։ Քոլեջը ներառված է Օնտարիոյի քոլեջների սպորտային ասոցիացիայի (Ontario Colleges Athletic Association, OCAA) և Կանադայի քոլեջների սպորտային ասոցիացիայի մեջ (Canadian Colleges Athletic Association, CCAA) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի ուսումնական հաստատություններ
Բոմոն ան Արգոն
Բոմոն ան Արգոն (Beaumont-en-Argonne), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 454 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.05 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 36 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 287 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 195-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 92։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 195 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 170 անձ (107 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (8 տղամարդ և 17 կին)։ 92 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սալարիո կամուրջ
Սալարիո կամուրջ (Ponte Salario), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Անյենե գետը։ Վիա Սալարիո ճանապարհի մի մասն է կազմում։ Կապում է Պարիոլի, Տրիեստե և Վալ Մելաինա շրջանները ։ Միջնադարում կամուրջն անվանել են նաև Սալարո։
Նկարագրություն
Կամուրջը թվագրվում է Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանին։ Այն գտնվում էր Հռոմի պարիսպներից դուրս, Կոլլինա դարբասից (Porta Collina) 3 կմ հեռու, այնտեղ, ուր Վիա Սալարիան հատում է Անյենե գետը։ Կամրջի կողմնային կամարներից ենթադրվում է, որ այն առաջին քարե կամուրջն է, որ կառուցվել է Ք․ ա․ 1-ին դարում։
Գոթական պատերազմում գլխավոր մեծ կամարը քանդվել է օստգոթերի թագավոր Թոթիլայի կողմից։ 565 թվականին Բյուզանդական կայսրության հայազգի հրամանատար Նարսեսը վերանորոգել է այն։ Նա նկարագրել է վերականգնողական աշխատանքները, ներառյալ գետի հունի շեղումը, կամրջի վրա պահպանված արձանագրություններում ։ Այդ ժամանակ Սալարիո կամրջի երկարությունը 72 մետր էր, իսկ լայնությունը՝ 6,52 մետր։ Կամուրջն ուներ ուշագրավ կիսաշրջանաձև կամար, որի թռիչքը կազմում էր 24,86 մետր ։
Ամեն ինչի տեսություն (փիլիսոփայություն)
Ամեն ինչի տեսությունը փիլիսոփայությունում , ամբողջ գոյի բնությունը կամ կեցությունը նկարագրող համապարփակ փիլիսոփայական կոնցեպցիա  ։ «Ամեն ինչի տեսությունը» եզրը փոխարինված է ֆիզիկայից, որտեղ երկար ժամանակ շարունակ փորձեր են արվում կառուցել բոլոր հայտնի հիմնարար փոխներգործությունները նկարագրող տեսություն   ։ Ամեն ինչի փիլիսոփայական տեսությունը, ըստ մի շարք փիլիսոփաների, պետք է պատասխանի այնպիսի հարցերի, ինչպիսիք են՝ «Ինչու՞ է իրականությունը ըմբռնելի», «Ինչու՞ են բնության օրենքները հենց այսպիսին», «Ինչու՞ ինչ-որ բան ընդհանրապես գոյություն ունի» և այլն ։
Սալարիո կամուրջ
Նկարագրություն
Կամրջի աշտարակը հավանաբար կառուցվել է 8-րդ դարում։ Մինչև 1798 թվականը կամուրջը լավ պահպանված էր, մշտապես վերանորոգվելու հետևանքով, բայց այդ ժամանակ ավերվում է Նապոլեոնական զորքերի կողմից։ Նրանք ջարդում և՛ ճաղաշարքը, և՛ անտիկ արձանագրությունները։ 1829 թվականին ֆրանսիացի զինվորները քանդում են միջնադարյան աշտարակը և կարճացնում կամրջի երկարությունը 15 մետր։ 1867 թվականին կամուրջը մեկընդմիշտ կորցնում է իր պատմական բնույթը, քանի որ պապական զորքերը պայթեցնում են կենտրոնական կամարը։ Սալարիո կամուրջը վերակառուցվում և ներկայիս տեսքն է ստանում 1874 թվականին։ Իսկ ճանապարհը ընդլայնվում է 1930 թվականին ։
Ամեն ինչի տեսություն (փիլիսոփայություն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մետաֆիզիկական տեսություններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տեսություններ
Լոդեյնոպոլսկի շրջան
Լոդեյնոպոլսկի շրջան (Лодейнопольский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4910,9 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սվետլանա Սարգսյան (այլ կիրառումներ)
Սվետլանա Սարգսյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Պայմանական դիզյունկցիա
Պայմանական դիզյունկցիա, մաթեմատիկական տրամաբանության մեջ տերնարային (3 օպերանդ ունեցող) տրամաբանական գործողություն։ Գաղափարը առաջ է քաշել Ալոնսո Չյորչը ։ Պայմանական դիզյունկցիայի արդյունքը համարժեք է ավելի ընդհանրական՝ տերնարային պայմանական գործողության արդյունքին, որը այս կամ այն տեսքով օգտագործվում է ծրագրավորման լեզուների մեծ մասում որպես ալգորիթմների ճյուղավորման իրագործման միջոց։ p, q, and r օպերանդների համար, որոնք որոշում են դատողության իսկությունը, [p, q, r] պայմանական դիզյունկցիայի նշանակությունը որոշվում է հետևյալ բանաձևով. Այլ կերպ ասած՝ [p, q, r] գրառումը համարժեք է հետևյալ գրառմանը. «Եթե q, ապա p, կամ r», որը կարելի է վերափոխել որպես «p կամ r՝ կախված q է, թե q չէ»։ Այսպես, p, q և r-ի ցանկացած նշանակման դեպքում [p, q, r]-ը հավասար է p, եթե q-ն ճշմարիտ է, և հավասար է r՝ հակառակ դեպքում։
Յուրաքանչյուր ճշմարիտ նշանակում բնորոշող հաստատունների հետ համադրման դեպքում պայմանական դիզյունկցիան հանդիսանում է դասական տրամաբանության ֆունկցիոնալ ամբողջը ։ Նրան իսկության աղյուսակն ունի հետևյալ տեսքը.
Բացի պայմանական դիզյունկցիայից՝ գոյություն ունեն նաև այլ ֆունկցիոնալ ամբողջ տերնարային գործողություններ։
Տե՛ս նաև
Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ Կատեգորիա:Տրամաբանական գործողություններ
Ամեն ինչի տեսություն (այլ կիրառումներ)
Ամեն ինչի տեսություն կարող է նշանակել.
Ավագ սարկավագ Ստեփանոս եկեղեցի
Պատմություն
Սլոբոդայում առաջին փայտե եկեղեցին կառուցվել է 1774 թվականին՝ նախկին բանակային ատաման Ստեպան Դանիլովիչ Եֆրեմովի ջանքերով։ Այն ուներ մեկ պաշտելի սուրբ՝ Ավագ սարկավագ Ստեփանոսը։ Այնուհետև այդ եկեղեցին քանդվեց և տրվեց Բոկով խուտորին։ Նրա փոխարեն նույն տեղում 1864 թվականին զորամիավորման ավագ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Եֆրեմովի և նրա եղբայրների միջոցներով կառուցվեց քարե եկեղեցի։ Տաճարն ունեցել է թերթային երկաթով ծածկված փայտե թաղեր, ունեցել է զանգակատուն և քարե պարիսպ։ Այն ունեցել է երեք խորան. գլխավորը` հանուն Սուրբ Նախամարտիրոս Առաքյալի և ավագ սարկավագ Ստեփանոսի, երկրորդը` հանուն սրբազան հրաշագործ Նիկողայոսի և երրորդը` հանուն Աստվածամոր (կցակառուցվել է վաճառական Սավվա Անտիպովիչ Տոլկաչովի միջոցներով)։ Ըստ Սավվա Տոլկաչովի հոգևոր ժառանգության` 1892 թվականի աշնանից նրա ժառանգների կողմից հօգուտ հոգևորականության հատկացվել է 35 դեսյատին հող Բելի Կոլոդեզի հողամասից։
Եկեղեցին ունեցել է պահակային սենյակ և մեկ սենյակ դպրոցի համար։ Երկու շենքերն էլ եղել են քարե և ծածկված են եղել թերթային երկաթով։ Տաճարն այցելել են շրջակա բնակավայրերի` Կալուշկին գյուղի (10 վերստ հեռավորության վրա), Կուռնակովա սլոբոդայի (15 վերստ), Կրիվորոժիե սլոբոդայի (17 վերստ), Պոզդեևա սլոբոդայի (17 վերստ) և Բոլշինսկայա սլոբոդայի (17 վերստ) բնակիչները։ 1894 թվականի հունիսի 26-ին տաճարին կցագրվել է Լյուտով գյուղի Սուրբ Ծնդդյան-Աստվածամոր եկեղեցին (կառուցված 1886 թվականին), որը գտնվել է 20 վերստ հեռավորության վրա։
Ծխական հոգաբարձությունը բացվել է 1894 թվականի փետրվարին։ Այս ծխում գտնվել են երկամյա ուսումնարանը, որը բացվել է 1877 թվականին, գրաճանաչության դպրոցը, որը բացվել է 1886 թվականին, ինչպես նաև գրաճանաչության դպրոցներ Եգորովսկի և Ալեքսանդրովսկի գյուղերում։
Քաղաքացիական պատերազմից հետո` 1924 թվականին, տաճարը փակվել է։ 1935 թվականի հուլիսին նրանից հանել են զանգերը, տարածքն օգտագործել են որպես հացահատկի շտեմարան, ավելի ուշ` որպես ակումբ։ Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին լքվել է և անտերության մատնվել։
Ռազմաօդային ուժերի կանանց օժանդակ ծառայություն
Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի կանանց օժանդակ ծառայություն (Women's Royal Air Force, կարճ՝ WRAF), Մեծ Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժերի կանանց զինվորական կազմավորում։
Պատմություն
Ի սկզբանե թագավորական ռազմաօդային ուժերը կազմավորվել են որպես օժանդակ կազմակերպություն 1918 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջում։ Կազմակերպության սկզբնական նպատակը ավտոմեխանիկային կանանց սովորեցնելն էր, որպեսզի ավելի շատ տղամարդկանց ազատեն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաճակատի համար։ Այնուամենայնիվ այդ ռազմաօդային ուժերից կանայք ավելի ուշ արդեն զբաղեցնում էին վարորդների և մեխանիկների, ինչպես նաև հրաձիգների պաշտոններ։ 1920 թվականին կազմակերպությունը լուծարվել է։ Այդ կազմակերպությունում ծառայող Առաջին համաշխարհային պատերազմի վետերաններից էին Գլեդիս Պաուերսը և Ֆլորենս Գրինը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ավանդական կանանց ռազմաօդային ուժերը զբաղեցնում էին կանանց օժանդակ ռազմաօդային ուժերը։ 1949 թվականի փետրվարի 1-ին կանանց թագավորական ռազմաօդային ուժերը կրկին վերակազմավորվել են։ Ժամանակի ընթացքում ավելի շատ կանայք զբաղեցնում էին պաշտոններ, իսկ 1994 թվականին ռազմաօդային ուժերը վերջնականապես վերացել են։ Ավելի վաղ՝ 1972 թվականին վերացել է կանանց ռազմաօդային ուժերի նվագախումբը, որի երաժիշտները տեղափոխվեցին Կանանց թագավորական բանակային կորպուսի նվագախումբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժեր
Հանս Ռիխտեր (նկարիչ)
Հանս Ռիխտեր (Hans Richter, ), գերմանացի նկարիչ, գծանկարիչ, կինոռեժիսոր-ավանգարդիստ և տեսաբան։
Կենսագրություն
Սովորել է Բեռլինի նկարչության ակադեմիայում, իսկ հետո Վայմարի ակադեմիայում։ Շատ մոտ էր Էքսպրեսիոնիստական Շտուրմ (Штурм ) խմբին։ Առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1916 թվականին Մյունխենում։ 1916-1918 թվականներին մտել է դադաիզմի ցյուրիխյան խմբի մեջ։ 1922 թվականին տեղափոխվել է Բեռլին։ Նկարահանել է մի քանի ֆիլմ, որտեղ փորձել է ռիթմը և շարժումները փոխանցել վերացական միջոցներով (Ռիթմ-21, 1921, և այլն)։ 1940 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Նյու Յորքում դասավանդել է կինոարվեստ, շարունակել է իր կինոփորձարկումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:Բեռլին քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Փետրվարի 1 մահեր Կատեգորիա:1976 մահեր Կատեգորիա:Գերմանացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ավանգարդիզմ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ
Անահիտ Թոփչյան
Անահիտ Կարապետի Թոփչյան (օրիորդական ազգանունը Մկրտչյան, ), հայ դերասանուհի, արձակագիր, թարգմանիչ։ Գրող Ալեքսանդր Թոփչյանի կինն է։ 1998 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1947 թվականին օգոստոսի 21-ին, Արթիկում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ռուս բանասիրության բաժինը։ 1967-1991 թվականներին աշխատել է Երևանի Հ.Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում։ Խաղացել է ավելի քան 100 դեր կինոյում, հեռուստաթատրոնում, ռադիոթատրոնում և թատրոնում։ 1990 թվականին հիմնադրել է հեղինակային թատրոն, որի շրջանակներում հյուրախաղերով շրջագայել է բազմաթիվ երկրներում (Ֆրանսիա, ԱՄՆ, Շվեյցարիա, Գերմանիա, Կանադա, Լիբանան, Սիրիա, Կիպրոս)՝ լինելով թատերական բեմադրիչ, տեքստի հեղինակ, դերասան և գեղարվեստական ղեկավար ։
Դերեր կինոյում
Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում`
Դերեր թատրոնում
Թատերական դերերից են՝
Գրական ստեղծագործություններ
1990 թվականից տպագրվում է հայ, ռուս և օտար մամուլում՝ հանդես գալով հրապարակախոսական, արվեստաբանական հոդվածներով և գեղարվեստական արձակով։ 1991 թվականից բնակվում է Փարիզում, որտեղ 1992 թվականից տպագրվել է «Ռուսական միտք» շաբաթաթերթում և այլ թերթերում, ամսագրերում։ Ունի բազմաթիվ թարգմանություններ՝ կատարած ֆրանսիական գրականությունից։ Նրա պատմվածքները թարգմանվել են ֆրանսերեն, իսպաներեն, գերմաներեն, անգլերեն, ռումիներեն, հունարեն, վրացերեն։ Հեղինակել է «Lady S.D.F.», «Հայելի», «Մենախոսություն գժանոցից», «Անհասցե տիկինը» ժողովածուները, «Անհետացում», «Տագնապ» վեպերը։ 2012 թվականին նրա «Մարաթոն» պատմվածքը բեմադրվել է Փարիզի Դ.Միյոյի անվան թատրոնում ։
Մրցանակներ և պարգևներ
2010 թվականին պարգևատրվել է «Հայը 21-րդ դարասկզբին» գրական մրցանակով՝ «Անհետացում» վեպի համար։
Լա Շևրերի
Լա Շևրերի (La Chèvrerie), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 146 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (29 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 22 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պլեսի Բուրե դղյակ
Պլեսի Բուրե դղյակ (Château du Plessis-Bourré), դղյակ Ֆրանսիայի Մեյն-դե-Լուար հատվածում, Անժերայի մոտակայքում, Էկուիլե կոմունայում։ Համարվում է Լուարի հոյակապ դղյակներից մեկը, որոնցից են նաև Անժերյան դղյակը, Շոմոն, Շենոնսոն կամ Սամյուրը։ Դղյակը լավ պահպանել է ներկայիս տեսքը և գրեթե չի տարբերվում այն կառույցից, ինչ ստեղծվել է հինգ դար առաջ։ Այն մասնավոր սեփականություն է, բայց բաց է նաև հանրության առաջ։
Պատմություն
Պլեսի Բուրե դղյակի պատմությունը սկսվում է 1462 թվականին, երբ Լյուդովիկոս XI-ի գանձապահ Ժան Բուրեն գնեց Պլեսի լե Վան տարածքը Սենտ Մորեն ընտանիքից և ձեռք բերված տարածքը անվանափոխեց իր անունով։ Արդեն իսկ 1468 թվականին Ժանը սկսեց կառուցել դղյակը նախկին ֆեոդալական տարածքում։ Հինգ տարի անց, 1473 թվականին ավարտվեց դղյակի կառուցումը։ Դղյակի շինարարության հիմնական գաղափարն այն էր, որ կառուցվեր մի փոքրիկ ամրոց բոլոր պատշաճ տարրերով, որը միևնույն ժամանակ պետք է դառնար իր սեփականատիրոջ նստավայրը բոլոր հարմարավետություններով, որտեղ նա հնարավորություն կունենար անցկացնել մեծ տոնախմբություններ։ Ճարտարապետների առջև դրված խնդիրն ամբողջությամբ համապատասխանում էր այդ չափանիշներին։ 1730 թվականին դղյակը որպես ժառանգություն անցնում է Բրև ընտանիքի մարկիզ դյու Ժարզեին՝ Մարի Յուրբեն դյու Պլեսից։ 1752 թվականին դղյակը վաճառվում է Ռյույե ընտանիքին։ Ռյույեն տնօրինում է դղյակը մինչև 1793 թվականը։ XIX դարի առաջին կեսին ամրոցը լքված էր։ 1850 թվականին հայտնվեց մի ծրագիր, ըստ որի Պլեսի Բուրեն պետք է քանդվեր, և դրա փոխարեն կառուցվեր քարհանք՝ տուֆի արդյունահանման համար։ 1851 թվականին դղյակը գնել է Անժեների նոտարը՝ Ավենանը, որով կանխել է դղյակի լիակատար ոչնչացումը։ 1911 թվականին, Լիոնի սենատոր Կլոդ Մարիուս Վայսի եղբորորդի Անրի Վայսը, գնում է Պլեսիս Բուրը և իրականացնում շենքի լայնածավալ վերանորոգում ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցը բռնազավթվում է զինվորական կարիքների համար և օգտագործվում որպես հիվանդանոց։ Լեհաստանում 1939 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած իրադարձությունների արդյունքում Լեհաստանի կառավարությունը տեղափոխվում է Անժեներ։ Լեհաստանից օտարերկրյա պետությունների դեսպանատան վարչությունը նույնպես տեղափոխվում և ժամանակավոր բնակություն է հաստատում Անժեների մոտակայքի ամրոցներում։ Մասնավորապես, ԱՄՆ դիվանագիտական ներկայացուցչությունը գտնվում էր Պլեսի Բուրեում ։ 1954 թվականին, Անրի Վայսի մահից հետո, ամրոցը ժառանգել է իր եղբորորդին Ֆրանսուա Ռեյ Սուն, որը որոշում է բացել ամրոցը հանրության համար։ 2009 թվականից Պլեսի Բուրեն ղեկավարվում է քաղաքացիական հասարակության կողմից, որպես անշարժ գույք։
Ճարտարապետություն
Պլեսի Բուրեն անցումային շրջանի ճարտարապետության օրինակ է, որի մեջ միավորված են ինչպես միջնադարյան, այնպես էլ վերածննդի տարրեր։ Որպես միջնադարյան ամրոց Պլեսի Բուրեն ունի պաշտպանական կառույցների համակարգ։ Ամրոցի և պատերի համալիրը ուղղանկյուն կառույց է, որը շրջապատված է խրամատով։ Ամեն անկյունում կա աշտարակ, որոնցից մեկը դոնժոն է։ Ամրոցի հյուսիսային ճակատը, որտեղ կամուրջը անցնում է խրամուղով, պաշտպանված է զենքերով և թռուցիկներով։ Ամրոցի անմիջապես անցումը պաշտպանված է գերսայով և անցնում է երկու բարձրացրած կամուրջների երկայնքով՝ մեկը, հետիոտների, իսկ մյուսը` հեծանվորդների և կառքերի համար ։ Պլեսի Բուրեն լցված է Վերածննդի ճարտարապետության բնորոշ տարրերով, ինչպիսիք են, օրինակ, ծածկված պատկերասրահներ զբոսնելու համար։ Դղյակի ինտերիերը հարուստ է արհեստականորեն հյուսված գոբելեններով, գեղանկարչության գլուխգործոցներով, կահույքի և ատաղձագործության բացառիկ կտորներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի տեսարժան վայրեր
Աննա Նորդլանդեր
Աննա Նորդլանդեր (Anna Nordlander, ), շվեդ նկարիչ։
Կենսագրություն
19-րդ դարի կեսերին կանանց հիմնական զբաղմունքը ավանդաբար համարվում էր տունը և տնային տնտեսությունը, բայց Աննա Նորդլանդերը որոշեց զբաղվել արվեստով։ 1866 թվականին նա ընդունվեց Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, երբ ակադեմիան բաց էր կանանց համար։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո նա ուսումը շարունակեց Բրյուսելում Ժան-Ֆրանսուա Պորտալսի մոտ և Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում։ 1875 թվականից մոր հետ միասին նա բնակվում էր Ստոկհոլմում, որտեղ բացեց իր սեփական ստուդիան։ Աննա Նորդլանդերի ոճը հիմնականում դիմանկարներն էին, բնություն, ժողովրդական և դիցաբանական մոտիվներով աշխատանքները, ներառյալ նկարներ սաամների կյանքից, որոնց նախկինում ոչ ոք չէր նկարել։
Աննան բավականին վաղ մահացավ, նա գրեթե 36 տարեկան էր։ Կենդանության ընթացքում նրա գործերը  առանձնապես պահանջարկ չունեին, նրա նկարների նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացավ նրա մահից շուրջ մեկ դար անց՝ 1990-ականներին։ Այս հետաքրքրության ալիքի վրա 1995 թվականին հիմնադրվեց Աննա Նորդլանդի թանգարանը, որպես Շելլեֆետո թանգարանի մի մաս։ Նրա աշխատանքներից շուրջ 40-ը պահվում են այստեղ։ Նրա նկարները ցուցադրվում են նաև Շվեդիայի ազգային թանգարանի պատկերասրահում։ Ի պատիվ Աննա Նորդլանդների, հիմնադրվել է մրցանակ, որը շնորհվում է երկու տարին մեկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Լոմոնոսովի շրջան
Լոմոնոսովի շրջան (Ломоносовский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լոմոնոսով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1919,1 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 70347 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 36,66 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Whonix
Whonix, Debian֊ի հիման վրա ստեղծված Linux-ի դիստրիբուտիվ  ՝ նախկինում հայտնի TorBOX անունով   ։ Նախատեսված է VirtualBox֊ի և Tor֊ի միջոցներով անանունության ապահովման համար։ Օպերացիոն համակարգի առանձնահատկությունն այն է, որ ո՛չ վնասակար ծրագրերը, ո՛չ օգտատիրոջ մասնակցային հաշվի կոմպրոմետացումը չեն կարող IP-հասցեյի և DNS֊ի հոսակորստի պատճառ դառնալ։ Ամբողջ համակարգի հետ հավաքածուի մեջ գտնվող ծրագրային ապահովումը նախապես կարգավորված է անվտանգության պահանջները հաշվի առնելով ։ Whonix-ի միտքը բարձր գնահատական է ստացել MakeUseOf֊ից (անգլ.) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լինուքսի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Ազատ ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Համակարգչային ցանցեր
Գևգելիա
Գևգելիա, նաև՝ Գևգելիյ, Գևգելի և Գևգելիե (Гевгелија, Gjevgjelia, Γευγελή — Գևգելի, Ђевђелија — Ջևջելիա ), քաղաք Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հարավում՝ Հունաստանի հետ սահմանից ոչ հեռու։ Հանդիսանում է համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։ 2002 թվականի մարդահամանրի տվյալների համաձայն՝ Գևգելիայի բնակչություն կազմում է 15 685 մարդ։ Կոչվում է նաև Մակեդոնական Լաս Վեգաս ։
Աշխարհագրություն
Գևգելիան գտնվում է Մակեդոնիայի Բոյմիա մարզում՝ երկրի հարավային սահմանի մոտ։ Քաղաքը տեղակայված է Վարդար գետի աջ ափին՝ Բելգրադ-Աթենք գլխավոր ավտոճանապարհի վրա։
Բնակչություն
Գևգելայի բնակչության փոփոխությունը.
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 15 685, մարդ որի մեծ մասը՝ 15 060 բնակիչ, մակեդոնացիներ են ։
Պատմություն
19-րդ դարի վերջին ու 20-րդ դարի սկզբում Գևգելիան եղել է Օսմանյան կայսրության Սալոնիկա վիլայեթի կազմում, իսկ 1929 թվականից մինչև 1941 թվականը՝ Հարավսլավիայի Թագավորության Վարդար բանովինայի կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքներ
Ծեբելդա
Ծեբելդա կամ Ծաբալ (աբխազ.` Ҵабал, վրաց.` წებელდა), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Կոդոր գետի ափին, Գուլրիփշից 23 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 450 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1989 թվականի տվյալների համաձայն, գյուղն ուներ 619 բնակիչ, չնայած գյուղական խորհրդի ողջ տարածքում բնակվում էր 3558 մարդ։ Ներկայումս գյուղի բնակչության զգալի մեծամասնությունը հայեր են։ 2003 թվականին հայերը կազմում էին Ծաբալի բնակչության 52,2%-ը, իսկ աբխազները` 27,2%-ը։
2011 թվականի հաշվառումների տվյալներով, գյուղն ուներ 165 բնակիչ, որից 134 (81,2%) - հայեր, 17 (10,3%) - հույներ, 7 (4,2%) - վրացիներ, 4 (2,4%) - ռուսներ և 3 (1,8%) - աբխազներ ։
Ծաբալը տարածքային առումով, Գուլրիփշի շրջանի ամենամեծ գյուղն է, նրա տարածքով է անցնում Սուխումի ռազմական ճանապարհը։
Լուգայի շրջան
Լուգայի շրջան (Лужский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ծեբելդա
Բնակչությունը
Ծեբելդայում է ծնվել ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Միսակ Մելքոնյանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Լուգայի շրջան
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լուգա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6006,44 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 78759 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բուֆու է լը Մորտոմ
Բուֆու է լը Մորտոմ (Beffu-et-le-Morthomme), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 72 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.49 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 50 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 37 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 25-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 25 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 25 անձ (17 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 12 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վերածնունդ (հուշարձան, Գյումրի)
«Վերածնունդ», հուշարձան Գյումրիի Բագրատունյաց այգում։
Պատմություն
Հուշարձանը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությանը։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2015 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին։
Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են Շիրակի մարզպետ Ֆելիքս Ցոլակյանը, Գյումրու քաղաքապետ Սամվել Բալասանյանը, քանդակագործ Ֆրիդ Սողոյանը, հուշարձանի ստեղծման բարերար Արթուր Անտոնյանը, գյումրեցիներ։
Հուշարձանի ստեղծման գաղափարի հիմքում հակադիր կորերի համադրությունն է, պատվանդանը և հուշարձանը՝ ձեռքերը։ Ձեռքերում պահված խաչը քրիստոնեությունն է, երկու ձեռքերը սփյուռքն ու Հայաստանն են, որ համախմբվել են հավատքի շուրջ ու պահպանում են հավատքը, ինչը կյանքի նոր սկիզբն է ։ Հուշարձանի վրա մակագրված է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Քրուելա (ֆիլմ)
«Քրուելա» (Cruella), ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություն, որի ռեժիսորը Քրեյգ Գիլեսփին է, իսկ սցենարի հեղինակները՝ Էլայն Բրոշ ՄաքՔենան, Ջեզ Բաթերուորթը, Դանա Ֆոքսը, Քելի Մարքելը, Թոնի ՄաքՆամարան և Սթիվ Զիսիսը։ Դոդի Սմիթի 1956 թվականին լույս տեսած «101 դալմատին» վեպի և Walt Disney-ի 1961 թվականի «101 դալմատին» անիմացիոն ֆիլմի Քրուելա դե Վիլի կերպարի վրա հիմնված ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Էմմա Սթոունը՝ նույնանույն գլխավոր դերում, և Էմմա Թոմփսոնը, Փոլ Ուոլթեր Հաուզերը, Ջոել Ֆրայը և Մարկ Ստրոնգը՝ երկրորդ պլանի դերերում։
Սյուժե
Գործողությունը տեղի է ունենում Լոնդոնում 1970-ական թվականներին, որտեղ երիտասարդ նորաձևության դիզայներ Քրուելա դե Վիլը համակված է դառնում շների՝ հատկապես դալմատինների մորթիներով, մինչև ի վերջո չի դառնում դաժան և սարսափելի լեգենդ և Դիսնեյի բոլոր ժամանակների ամենակուլտային չարագործներից մեկը։
Զարգացում
Քրուելա դե Վիլի մասին ֆիլմի մասին հայտարարվել է 2011 թվականին ։ Էնդրյու Գանը պրոդյուսերավորելու է ֆիլմը, իսկ Գլեն Քլոուզը (որը մինչ այդ կատարել է Քրուելայի դերը 1996 թվականի ադապտացիայում և դրա սիքվելում) դառնալու է ֆիլմի գործադիր պրոդյուսերը ։ Քելի Մարքելը վերանայելու է սցենարը, որը սկզբում գրված է եղել Էլայն Բրոշ ՄաքՔենայի կողմից։ 2016 թվականի հունվարի 6-ին Էմմա Սթոունն ընտրվել է Քրուելա դե Վիլի գլխավոր դերում ։ 2016 թվականի օգոստոսին Ջեզ Բաթերուորթին վարձել են ֆիլմի նախորդ նախագիծը վերաշարադրելու համար ։ 2016 թվականի նոյեմբերին հայտնի է դարձել, որ Դիսնեյը վարձել է Ալեքս Թիմբերսին՝ որպես էկրանավորման ռեժիսոր, իսկ Մարկ Փլեյթը միացել է ֆիլմին որպես պրոդյուսեր ։ Սակայն, 2018 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվել է, որ Թիմբերսը լքել է ֆիլմը պլանավորման տարաձայնությունների պատճառով, և նրան փոխարինել է Քրեյգ Գիլեսփին, որը դարձել է ֆիլմի նոր ռեժիսորը ։
2019 թվականի մայիսին Էմմա Թոմփսոնը միացել է դերասանական ակզմին, իսկ Թոնի ՄաքՆամարան և Դանա Ֆոքսը վարձվել են սցենարի վերջնական տարբերակը գրելու համար ։ Փոլ Ուոլթեր Հաուզերը և Ջոել Ֆրայը միացել են ֆիլմի դերասանական խմբին համապատասխանաբար Քրուելայի կամակատարներ Հորեսի և Ջասփերի դերերում ։
Նկարահանումներ
2019 թվականի օգոստոսի 24-ին D23 ցուցահանդեսի ընթացքում հայտարարվել է, որ «Քրուելա» ֆիլմի նկարահանման շրջանն արդեն սկսվել է։ Ֆիլմից առաջին պաշտոնական պատկերը, որը ներառել է Սթոունին Քրուելայի դերում՝ երեք դալմատինների հետ միասին, Հաուզերին՝ Հորեսի դերում և Ֆրային՝ Ջասփերի դերում, նույնպես ներկայացվել է միջոցառման ժամանակ ։ 2019 թվականի սեպտեմբերին Մարկ Ստրոնգը, Էմիլի Բիչեմը և Քիրբի Հաուել Բափթիստը ընդգրկվել են դերասանական կազմում  ։ Ֆիլմի նկարահանումներն ավարտվել են 2019 թվականի նոյեմբերի 26-ին ։
Թողարկում
«Քրուելա» ֆիլմի թողարկումը նախատեսվում է 2021 թվականի մայիսի 28-ին ։ Այն ի սկզբանե պլանավորվել է թողարկվել 2020 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, սակայն պրեմիերան հետաձգվել է այն ժամանակ, երբ սկսել են նկարահանումները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Ջեզզինի շրջան
Ջեզզին (قضاء جزين‎‎), Լիբանանի 25 շրջաններից մեկը, մտնում է Հարավային մարզի կազմի մեջ։ Շրջանի վարչական կենտրոնն է հանդիսանում Ջեզզին քաղաքը։ Շրջանի բնակչությունը կազմում է 20 500 մարդ։
Աշխարհագրություն
Շրջանը գտնվում է Լիբանանի հարավային մասում և զբաղեցնում է 241 կմ² տարածք։ Հյուսիսում սահամանակից է Շուֆի շրջանին, արևելքում՝ Արևմտյան Բեկաայի շրջանին, հարավ-արևելքում՝ Հասբայայի շրջանին, հարավում՝ Մերջ Այունի շրջանին, արևմուտքում՝ Սայդայի և Նաբատիայի շրջաններին։
Համայնքներ
Շրջանը բաժանվում է 35 համայնքների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիբանանի շրջաններ Կատեգորիա:Հարավային մարզ (Լիբանան)
Հալդոր Ստեֆաունսոն
Հալդոր Ստեֆաունսոն (Halldór Stefánsson, ), իսլանդացի արձակագիր, դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Գրեթե ողջ կյանքն աշխատել է բանկում։ 1930-ական թվականներին գրողների «Կարմիր փետուրներ» խմբակի ակտիվ մասնակից է եղել։
Ստեղծագործությունը
Նրա ստեղծագործությունների հերոսները հասարակ, շատ հաճախ կյանքը չդասավորված մարդիկ են։ Պատմվածքների ժողովածուներից են՝ «Մի քանի բնորոշ գծերով» (1930), «Մնացորդում՝ մեկ» (1942), «Սև վտառներ» (1962), գրել է նաև հոգեբանական վիպակներ՝ «Փակագծերում» (1945), «Չորս հոգով՝ պոկեր» (1959), «Պատմություն մի մարդու մասին, որը ինքն իր ձեռքը կոխ է տվել» (1960)։ Հ. Ստեֆաունսոնը բեղմնավոր աշխատանք է կատարել նաև որպես թարգմանիչ, մասնավորապես, իսլանդերեն հրատարակելով Կոստանտին Պաուստովսկու ինքնակենսագրական եռերգությունը և թատրոնի համար բեմականացնելով Մաքսիմ Գորկու «Մայրը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլանդացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Իսլանդացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իսլանդացի գրողներ
Լոգոզերկա
Լոգոզերկա (Логозерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլոշմա գետի ափին՝ 51 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերի Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Անմահության ծառուղի (Տագանրոգ)
Անմահության ծառուղի (Аллея Бессмертия), հիշատակի ծառուղի ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի թիվ 34 դպրոցի մոտի պուրակում։ Ծառուղում հավաքված է նախկին ԽՍՀՄ հերոս քաղաքներից, զինվորական փառքի քաղաքներից և պատմական այլ վայրերից բերված հողը։ Ծառուղին հիշատակի հանդիսությունների և ծաղիկներ տեղադրելու վայր է ։
Պատմություն
Անմահության ծառուղին հիմնադրվել է 1969 թվականին Դուբկի պուրակում` Բալթյան նավատորմի վետերանների և ՀամԼԿԵՄ կոմիտեի № 1 շինտրեստի նախաձեռնությամբ։ Բերվել է հողով չորս սափոր Պետրուշինոյի բալկայից, որտեղ ֆաշիստները մահապատժի էին ենթարկել շուրջ 10 հազար հոգու (հիմնականում` տագանրոգցիների), Կրասնի Դեսանտից, Սամբեկի բարձունքներից և Կրասնոդոնից։ Ծառուղին կազմվել է տնկված երիտասարդ ծառերով։
Հետագա տարիներին անմահության ծառուղի բերվեց հող հերոս քաղաքներից, Աստղային ավանից (Յուրի Գագարինի հուշարձանի մոտից), հերոսական այլ վայրերից։ Հողով պատիճներն ուղեկցվում էին համապատասխան գրառումներով։
1985 թվականի գարնանը որոշվեց անմահության պուրակը տեղափոխել № 34 դպրոցի մոտ։ Այնտեղ տեղադրվեց հուշասյուն, որի վրա գրված է.
Հուշասյան կողքին թաղված են անմահության ծառուղու նախկին վայրից հավաքված հողով հատուկ պատիճները։