cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նաիմա Վիֆսթրանդ
Նկարահանում և Բերգման
Նաիմա Վիֆսթրանդը 1940-ական թվականներին պլանավորում էր թողնել բեմական կարիերան` դիմելով ռեժիսորությանը, նախ` 1944-1946 թվականներին՝ Շվեդիայի Թագավորական օպերայում։ Այնուամենայնիվ, 1940-ական թվականներին շվեդական որոշ ֆիլմերում մի քանի հաջողակ օժանդակ դերերի շնորհիվ, որտեղ Նաիման զարմացրեց քննադատներին և ներկայացավ որպես զարմանալիորեն ուժեղ և խարիզմատիկ կերպարային դերասանուհի, Շվեդիայի մի շարք երիտասարդ բեմադրիչներ և կինոռեժիսորներ մոտեցան նրան և դերեր առաջարկեցին դրամատիկական ներկայացումներում։ Այս երիտասարդ ռեժիսորներից մեկը Ինգմար Բերգմանն էր։ Ավելի ուշ Վիֆսթանդը դարձավ ռեժիսորի խմբի ամենահուսալի և վաղեմի դերասաններից մեկը։ Մալմյոյի քաղաքային թատրոնում Բերգմանի գործունեության բոլոր լեգենդար տարիներին (1954-1961) Վիֆսթրանդը եղել է խմբի մասը։ Հետագայում Բերգմանը նրան դերեր տվեց նաև իր ամենահիշարժան սկզբնական ֆիլմերից մի քանիսում, ինչպիսիք են՝ Վայրի ելակ, Ամառային գիշերվա ժպիտներ և Կախարդը։ Դրանից բացի, 1962-1963 թվականներին Վիֆսթրանդն աշխատել է նաև Ստոկհոլմի նորաբաց քաղաքային թատրոնի թիմի հետ, իսկ Գյոթենբուրգի քաղաքային թատրոնում՝ 1964 թվականից։
Նաիմա Վիֆսթրանդն ամուսնացած է եղել կապիտան Էրլինգ Նիելսենի հետ 1921-1928 թվականներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:1890 ծնունդներ Կատեգորիա:Շվեդ ռեժիսորներ
Աստվածահայտնության տաճար (Եկատերինբուրգ)
Աստվածահայտնության տաճար (Богоявленский собор), 1930 թվականին ոչնչացված ուղղափառ բարոկկո ոճով  եկեղեցի, որը գտնվել է Եկատերինբուրգի  1905 թվականի հրապարակում։  Ընկալվել է որպես քաղաքի հոգևոր և ճարտարապետական խորհրդանիշերից մեկը։
Պատմություն
Որպեսզի խարխլված Եկատերինյան եկեղեցին փոխարինեն, 1745 թվականին Եկատերինբուրգի Առևտրի հրապարակում հիմնադրվեց Աստվածահայտնության փայտե եկեղեցին, որի շինարարությունը ավարտվեց 1747 թվականին։ 1755 թվականին եկեղեցուն կից կառուցվում է մատուռ` ի պատիվ Պողոս Պետրոս առաքյալների։ 1770 թվականին այս մատուռը ապամոնտաժվեց և տեղափոխվեց Համբարձման բլրի վրա, որտեղ էլ այն վերականգնվեց որպես Համբարձման եկեղեցի, որի տեղում 1771 թվականի հուլիսի 17-ին հիմնադրվեց երկհարկանի քարե եկեղեցի։ 1774 թվականի մարտի 30-ին օծվեց Աստվածահայտնության տաճարի առաջին հարկի գահասեղանը։ 1833 թվականին եկեղեցին  ստացավ մայր տաճարի կարգավիճակ։ 1906 թվականին տաճարի կողքին կանգնեցվեց Ալեքսանդր II կայսեր հուշարձանը։ Տաճարում էին տեղի ունենում քաղաքի կյանքում ամենանշանավոր իրադարձությունները, խաչերթերը, պատվավոր հյուրերի հետ հանդիպումները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մայր տաճարի վերին եկեղեցին օգտագործվել է որպես 126-րդ պահեստային  հետևակային գնդի աղոթատեղի։ 1930 թվականի հունվարին եկեղեցին փակվեց, իսկ նույն տարվա ամռանը պայթեցվեց, իսկ մնացորդները օգտագործվեց որպես շինանյութ։
Ճարտարապետություն
Տաճարի շենքը կառուցվել է 18-րդ դարի բարոկկո ոճին բնորոշ հատկանիշներով։ Ժամանակակիցների դիտարկումներով Աստվածահայտնության եկեղեցին հեռավոր կերպով հիշեցնում է Սանկտ Պետերբուրգի Պետրոպավլովյան տաճարը ։ Շենքի երկարությունը 55,5 մետր էր, լայնությունը  25,6 մ, բարձրությունը 40,5 մ, 5-աստիճանավոր զանգակատան բարձրությունը հասնում էր 66,2 մետրի և շուրջ 100 տարի այն համարվում էր քաղաքի ամենաբարձր ճարտարապետական շինությունը։ 180 քառակուսի սաժեն մակերես ունեցող տաճարում տեղավորվում էր մինչև  4500 մարդ։  Շինությունը ներկված էր կապույտ գույնով։
Ներքին հարդարանք
Գլխավոր տաճարի պատկերապատումը եռաշարք է, մյուս մատուռներինը երկշարք։ Զանգակատանը եղել են 9 զանգեր՝ 10 տոննա ընդհանուր քաշով։
Կոնֆլիկտային իրավիճակներ
2000-ական թվականների վերջերից Եկատերինբուրգի թեմի ղեկավարությունը հարց է բարձրացնում նախկին եկեղեցու տարածքում հուղարկավորված եկատերինբուրգյան արքեպիսկոպոսների գերեզմաններին այցելելու թույլտվություն ստանալու վերաբերյալ, որը վեճեր և հակամարտություններ է առաջացնում քաղաքային իշխանությունների հետ ։
Պոլ Ռիկյոր
Ժան Պոլ Գուստավ Ռիկյոր (Jean Paul Gustave Ricœur, ), ֆրանսիացի փիլիսոփա, որը երևութաբանական նկարագրությունը միացրել է հերմենևտիկային։ Որպես այդպիսին նրա գաղափարները համընկնում են այն ավանդության հետ, որի հիմքը դրել է հերմենևտ երևութաբանների մեծամասնությունը՝ Մարտին Հայդեգերը և Հանս-Գեորգ Գադամերը։ 2000 թվականին նա պարգևատրվել է Կյոտոյի Արվեստի և Փիլիսոփայության մրցանակով «հերմենևտիկ երևութաբանության մեթոդների հեղափոխական փոփոխությունների, ինչպես նաև տեքստային մեկնության ուսումանսիրության ընդլայնման, դիցաբանության տարրերի, աստվածաշնչյան մեկնության, հոգեվերլուծության, փոխաբերության տեսության և նարատիվի տեսության ընդգրկման համար» ։
Կյանքը
Պոլ Ռիկյորը ծնվել է 1913 թվականին Ֆրանսիայի Դրոմ նահանգի Վալանս քաղաքում Լեոն Ժյուլ Ռիկյորի (23 դեկտեմբերի 1881- 26 սեպտեմբերի 1915) և Ֆլորենտին Ֆավրի (17 սեպտեմբերի 1878- 3 հոկտեմբերի 1913), ընտանիքում։ Նրա ծնողներն ամուսնացել էին 1910 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Լիոնում ։ Ռիկյորների ընտանիքում բոլորը նվիրված հուգենոտներ էին (Protestants), դա նշանակում էր, որ Պոլը կրոնական փոքրամասնության անդամ էր կաթոլիկ Ֆրանսիայում։ Պոլի հայրը՝ Ժյուլը, ով ծառայել էր որպես սերժանտ ֆրանսիական բանակի 75-րդ հետևակային գնդում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, կորել էր Պեր-լը-Ուրլուում՝ Շամպանյի երկրորդ ճակատամարտի ժամանակ (սեպտեմբեր 25-նոյեմբեր 6, 1915)։ 1915 թվականի սեպտեմբերի 26-ին ֆրանսիացի ռազմական հեղինակությունները հայտարարեցին, որ Ժյուլը հավանաբար  սպանվել էր ճակատամարտում։ Նրա մարմինը չգտնվեց մինչև 1932 թվականը, երբ մի դաշտ վարելիս գտնված մարմինը ճանաչեցին որոշ նշաններից  ։ Որոշ գրողներ պնդում են, որ մինչև Առաջին համաշխարհայինը, Պոլի հայրը՝ Լեոն Ժյու Ռիլկյորը, անգլերենի դասախոս է եղել Վալանսի Էմիլ Լուբ լիցեյում։ Այնուամենայնիվ խոսքը այլ մարդու՝ Ժյուլ Պոլ Ռիկյորի մասին է (1887–1918), ով զբաղեցրել է վերոնշյալ պաշտոնը    : Պոլի հայրը մահացել է, երբ նա դեռ երկու տարեկան էր։ Հետագայում Պոլը մեծացել է Ռենում, իր հոր ծնողների՝ Լուի Ռիկյորի (1856–1932) և նրա կնոջ Մարի Սարրադի (1856–1928) և հորաքրոջ՝ Ժուլիեթ Ադել Ռիկյորի (Դեկտեմբերի 20, 1892 - 1968) մոտ՝   այն  փոքրիկ թոշակով, որը հատկացվում էր Պոլին՝ որպես պատերազմի որբի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բալցանի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստվածաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
Եղիշե
Եղիշե, հայ գրականության Ոսկեդարի գրող, պատմագիր։ Եղել է Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի աշակերտը։
Կենսագրություն
V դարի հայ պատմագրության մեջ իր ուրույն տեղն ունի պատմիչ Եղիշեն, որը հեղինակել է «Վասն Վարդանայ և հայոց պատերազմին»գիրքը։ Եղիշեի կենսագրական տվյալները հիմնականում չեն պահպանվել։ Եղիշեի մասին որոշակի տեղեկություններ են պահպանվել «Ճառընտիրի» մեջ՝ Անանուն հեղինակի կողմից։ Այդ տեղեկություններից պարզ է դառնում, որ Եղիշեն Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի  աշակերտն է եղել, ով հայրենիքում կրթություն ստանալուց հետո անցնում է Ալեքսանդրիա՝ ուսումը շարունակելու։ Կարծիք կա, որ Եղիշեն Ալեքսանդրիա է մեկնել 434 թվականին։ Եթե հաշվի առնենք այդ հանգամանքը, ապա այդ ժամանակ նա 20-25 տարեկան էր ու հավանաբար ծննդյան տարեթիվը տատանվում է 410-415 թվականների սահմանում։ Եղիշեն սկզբնական կրթությունը ստացել է հայրենիքում, նորաբաց դպրոցներում հայերենի հետ սովորել է նաև հունարեն, ասորերեն և պարսկերեն։ Ապա Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի կողմից մի խումբ այլ աշակերտների հետ 432-433 թթ ուղարկվել է Ալեքսանդրիայի հռչակավոր համալսարան։ Մի քանի տարի այնտեղ սովորելուց հետո 441-442 թթ վերադարձել է Հայաստան՝ ստանալով վարդապետական աստիճան։ Հայրենիք վերադառնալով՝ ըստ ավանդապատման, դարձել է Վարդան Զորավարի գրագիրը, 451 թ հայոց ազատագրական պայքարի՝ Ավարայրի հերոսամարտի ժամանակակիցն ու մասնակիցն է եղել։ Հայտնի է, որ հայոց պատերազմից հետո Եղիշեն դարձել է մենակյաց և ճգնավոր՝ մեկուսանալով Մոկաց լեռներում՝ մի քարայրում, որը հետագայում կոչվել է «Եղիշեի Այր»։ Հենց այդտեղ էլ գրել է «Վարդանի և Հայոց Պատերազմի Մասին» երկը և աստվածաբանական և կանոնական, խրատական բնույթի աշխատություններ։Պատմիչն իր կյանքն անց է կացնում Ռշտունյաց գավառի ծովափնյա այրերում, որտեղ էլ 470-475 թվականներին մահանում է։ Նրա գերեզմանը գտնվում է Ոստան գավառում, Վանա լճի ափի Չաղար կամ Չարահան Ս․Նշան վանքում։
«Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» բովանդակությունը և կառուցվածքը
Եղիշեի ամենահայտնի ստեղծագործությունն է «Վարդանի և հայոց պատերազմի մասին» («Վասն Վարդանայ և հայոց պատերազմի»), որի պատմական հիմք է ծառայել 5-րդ դարում հայ ժողովրդի մղած անձնուրաց ազատագրական պայքարը Սասանյան Պարսկաստանի դեմ և առանձնապես 450-451 թվականներին Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորած հերոսական ապստամբությունն ու Ավարայրի Ճակատամարտը։ «Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» մատյանի շնորհիվ Եղիշեն իր հետևորդների կողմից կոչվել է «Ոսկեբերան»։ Եղիշեի գիրքը սկզբնաղբյուր է դարձել Դերենիկ Դեմիրճյանի «Վարդանանք» վեպի համար։ Եղիշեի աշխատության մեկենասը եղել է Մամիկոնյան Դավիթ երեցը։ Սկզբնական շրջանում Եղիշեի պատմությունը կաչվում էր «Վասն հայոց պատերազմին», բայց ինչպես Մանուկ Աբեղյանն է վկայում, հետագայում ավելացվել  է  նաև «Վարդանայ» անունը։ Հավանաբար, Եղիշեն իր աշխատությունը ավարտել է 458-464 թվականների միջակայքում։ Նրա աշխատությունն ընդգրկում է շուրջ մեկ տասնամյակի պատմություն՝ 440-ական թվականների վերջերից, երբ մահացել էին իր ուսուցիչներ Մեսրոպ Մաշտոցը և Սահակ Պարթևը՝ հասցնելով մինչև 450-ական թվականների սկիզբը՝ մասնավորապես ներկայացնելով հայ-պարսկական իրադարձությունները։ Համաձայն այլ համանման կարծիքի՝ քանի որ աշխատությունն ավարտվում է պարսից Հազկերտ Բ-ին հաջորդած Պերոզ թագավորի 5-րդ տարվա դեպքերով, ըստ այդմ Եղիշեի երկը գրված է մոտ 462-465 թթ։ Հարկ է նշել, որ Եղիշեի աշխատությունը արժանահավատ է այնքանով, որ նա եղել է ոչ միայն դեպքերի ականատես, այլև մասնակից։ Հարկ է նշել, որ աշխատության հեղինակը ոչ թե 449/50 թվականի Արտաշատի ժողովի մասնակից Տեր Եղիշե Ամատունյաց եպիսկոպոսն է, այլ 444/45 թվականի Շահապիվանի եկեղեցական ժողովի մասնակից և քարտուղար՝ դրան երեց Եղիշե Մոկացին, որն այդ ժամանակ Վասակ Սյունու ադենադպիրն էր։ Եղիշեի պատմությունը բաղկացած է համառոտ առաջաբանից՝ ընծայականից «Դավիթ Երեցու Մամիկոնի հայցեալ» ու յոթ եղանակներից (այսպես էր նա անվանում աշխատության գլուխները) և երկու հավելվածներից՝ «Դարձեալ վասն խոստովանող աշակերտաց նոցունց» և «Անուանք նախարարանցն»։ Հավելվածները եղանակներից տարբերվում են զուտ իրենց վկայաբանական բովանդակությամբ։ Ակներև է, որ Ընծայականը գրված է Պատմության շարադրանքից հետո, որտեղ հեղինակն ամփոփել է իր ողջ ասելիքը։
Այս յոթ գլուխների մեջ կարգով գրեցի և մանրամասն շարադրեցի սկիզբը, միջին ու ավարտը,,,» ։ Առաջին գլխում նա համառոտ անդրադառնում է Արշակունիների թագավորության անկմանը, պարսից տիրապետության հաստատմանը, ներկայացնում ծանր հարկային քաղաքականությունը, ինչպես նաև հայ նախարարների ունեցած իրավունքները։ Եղիշեն պատմում է, որ հայոց այրուձին անհրաժեշտության դեպքում կռվում էր պարսից զորքի կողքին՝ ընդդեմ երրորդ երկրի։ Երկրորդ գլխում հեղինակը ներկայացնում է Հազկերտ Բ-ի կրոնափոխության առաջարկը, Հայաստան ուղարկված հրովարտակին, ինչպես նաև Արտաշատի ժողովին։ Բացի դրանից վերլուծում Վասակի և Վարդանի կերպարները։ Իր աշխատության առանցքային հատվածը՝ Ավարայրի ճակատամարտը, հեղինակը շարադրել է 6-րդ գլխում, իսկ վերջին գլխում՝ պատերազմի հետևանքները, մասնավորապես Պարսկաստան օտարված մեծամեծերը, որոնց մեջ էր նաև կաթողիկոս Հովսեփ Վայոցձորեցին։ Աշխատությունն ավարտվում է «գերության մեջ տառապող հայ փափկասուն կանանց ծանր դրության աննման նկարագրությամբ»։ Եղիշեի երկը 5-րդ դարի առաջին կեսի Սասանյան Պարսկաստանի տիրապետության դեմ մղված հայ ազատագրական պայքարի պատմության համադրությունն է, որն առավել հայտնի է Վարդանանց պատերազմ անունով։ Աշխատության մեջ ներկայացված է ընդամենը 36 տարվա պատմություն՝ 428-464 թթ․։ Ողջ ապստամբական շարժումը հեղինակը բաժանել է երեք շրջանի՝ զսկիզբ, որտեղ խոսվում է Վարդանանց պատերազմի պատճառների մասին, զմիջոցն՝ ներկայացված է ապստամբության սկիզբը և ընթացքը, զկատարումն՝ խոսվում է ապստամբության վախճանի և հետևանքների մասին։ Եղիշեն հստակ նշում է ազատագրական պայքարի գլխավոր պատճառները։ Առաջին պատճառը պարսից կառավարության քրիստոնեահալած քաղաքականությունն էր և մասնավորապես 449 թ․ հայերին ուղարկված հավատափոխման թուղթը։ Երկրորդը՝ հարկային ծանր քաղաքականությունն էր, որը սկսել էր կիրառվել դեռևս 447թ․՝ Հայաստան ուղարկված Դենշապուհի աշխարհագրով։ Երրորդ՝ Հայկական այրուձիի հեռացնելը, որի արդյունքը կլիներ հայերի դիմադրողական կարողության թուլացումը։ Դրան գումարած՝ պաշտոններից հայերին հեռացնելը։ Հենց այս բոլորի հետևանքով էլ սկսվեցին ժողովրդական հուզումներն ու պատերազմը։ Հազկերտ Բ-ի կործանարար քաղաքականությունը դրդեց հայերին դիմել ինքնապաշտպանական գործողությունների։ Ըստ Եղիշեի՝ հայերի համար դավանանքի կորուստը հավասարազոր է ազգային ինքնության կորստի, քանզի այն մի ամբողջության մեջ է միավորում եկեղեցի, ազգ և երկիր հասկացությունները։ Հեղինակն իր երկում գլխավոր շեշտը դնում է քրիստոնեական կրոնին հավատարիմ մնալու հանգամանքի վրա։ Այն հարցին, թե ինչու է Եղիշեն հեղինակել նման մի երկասիրություն, Եղիշեն բացատրում է այսպես, որպեսզի նեղ օրերում այն լինի «սիրելիների համար՝ մխիթարություն, հուսացողների համար՝ հույս և քաջերի համար՝ քաջալերություն»։ Եղիշեի աշխատությունը հայերեն, գրաբար կամ աշխարհաբար լույս է տեսել շուրջ 30 անգամ։ Հրատարակումներից ամենահաջողվածը 1957 թվականին Երևանում լույս տեսածն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմիչներ Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրականության ոսկեդար Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023 բարելավում
Րաֆֆու ստեղծագործությունների ցանկ
Ցանկում ընդգրկված են արձակագիր, բանաստեղծ, հրապարակախոս Րաֆֆու այն ստեղծագործությունները, որոնք ներառված են նրա երկերի տասհատորյակում (Հայպետհրատ, Երևան, 1963 թ.)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գրականություն Կատեգորիա:Հայկական գիր և գրականություն Կատեգորիա:Ցանկեր Կատեգորիա:Ցանկեր:Գրականություն
Բուրգովների օթևանատուն
Բուրգովների օթևանատուն (Ночлежный дом Бугровых), 1880-ական թվականներին վաճառականներ Բուրգովների կողմից Նիժնի Նովգորոդում կառուցված բնակելի տուն, որը ծառայել է որպես հյուրանոց հասարակության ցածր շերտերի համար ։ Գտնվում է Ազգային միասնության հրապարակում։
Պատմություն
Տունը կառուցվել է 1880 և 1885 թվականների ընթացքում (այլ տվյալներով՝ 1883 թ. ): Ըստ պլանի, տունը պետք է ապաստարան դառնար «նախկին մարդկանց» համար։ Տունը տեղակայված էր երկու ծայրահեղությունների միջև. մի կողմում առևտրային փողոցն էր, որտեղ միլիոնավոր գործարքներ էին կատարվում, մյուս կողմից`«Միլոշկան», որտեղ հիմնականում այն մարդիկ էին, ովքեր հայտնվել էին կյանքի «հատակում»։
Նախատեսվում էր, որ տունը մեկ օրվա ընթացքում կտեղավորի ոչ ավելի, քան 700 մարդ (հստակ գիշերը, քանի որ ցերեկը սանիտարական մշակում էր իրականացվում), բայց գործնականում պարզվեց, որ այն կարող է տեղավորել մինչև 1259 մարդ, ինչի արդյունքում մարդիկ ստիպված էին քնել ուր պատահեր ։
1960-ական թթ. սողանքների արդյունքում տան մի մասը ծածկվեց։ Անգրագիտորեն իրականացված աշխատանքների արդյունքում տունը սկսեց խարխլվել։ Այդ ժամանակից սկսած տունն ինտենսիվ կերպով ոչնչացվեց, ինչին նաև նպաստեց տան մոտ գտնվող 1920-ական թվականներին բացված տրամվայը ։ 1990-ական թվականներին տանը տեղավորվեց վիզաների և գրանցման բաժինը ։
Հետաքրքիր փաստեր
Բուրգովների օթևանատունը նախատիպ է հանդիսացել Մաքսիմ Գորկու «Հատակում» պիեսի համար։ Հատկանշական է, որ տան իրական կենցաղը տարբերվում էր պիեսի նկարագրությունից, շենքի ճակատին տեղադրված էր «Մի խմեք օղի։ Մի երգեք երգեր։ Լուռ մնացեք» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Տեսարժան վայրեր ըստ Ռուսաստանի քաղաքների
Հաշվիչ-վճռող սարք
Հաշվիչ վճռող սարք, անընդհատ ֆիզիկական մեծությունների հետ (որոնք համարվում են լուծվող մաթեմատիկական խնդրի փոփոխականների մոդելներ) մաթեմատիկական գործողություն կատարող սարք։ Պարզագույն հաշվիչ-վճռող սարք մեկ որոշակի մաթեմատիկական գործողության (օրինակ, գումարման, բազմապատկման, ինտեգրման) մոդելն է։ Այդպիսի հաշվիչ-վճռող սարք տվյալ մաթեմատիկական գործողությունը կարող է ավտոմատ կամ կիսավտոմատ իրականացնել մաթ. մեծությունների մոդելներին համապատասխանող ֆիզիկական մեծությունների միջոցով։ Հաշվիչ-վճռող սարքերը լինում են մեխանիկական, էլեկտրամեխանիկական, էլեկտրոնային, օպտիկական, հիդրավլիկական մագնիսական և այլն։
Ամենատարածվածը էլեկտրոնային հաշվիչ-վճռող սարքերն են, որոնցում որպես մոդելացնող ֆիզիկական մեծություն օգտագործվում է էլեկտրական հոսանքը կամ լարումը։ Հաշվիչ-վճռող սարքերն ըստ կատարող գործողության լինում են գումարող, բազմապատկող-բաժանող, ինտեգրող-դիֆերենցող, հատուկ նշանակության և բազմակողմանի, որոնք իրականացնում են մեկ կամ երկու փոփոխականների ֆունկցիաներ։ Հաշվիչ-վճռող սարքերի հիմնական մասը օպերացիոն ուժեղացուցիչներն են, որոնք ունեն մեծ ուժեղացման գործակցով հաստատուն հոսանքի ուժեղացուցիչ և արտաքին տարրերով պայմանավորված բացասական հակադարձ կապ։
Պարզ Հաշվիչ-վճռող սարքերից կազմվում են բարդ Հաշվիչ-վճռող սարքեր, որոնք կարող են լինել որոշակի մաթեմատիկական կախվածության կամ կախվածությունների մոդելներ։ Մեկ որոշակի համակարգի մոդելը իրագործող Հաշվիչ-վճռող սարքերը պատկանում են անալոգային հաշվիչ վճռող մեքենաների դասին։
Կատեգորիա:Սարքեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Bee Gees
Bee Gees («Բի Ջիզ»), բրիտանական երաժշտական խումբ։ Կազմված է 3 եղբայրներից՝ Բարի Գիբից, Ռոբին Գիբից և ստեղնաշարային գործիքավորող-կիթառահար Մորիս Գիբից։ Խմբի ձայնասկավառակների վաճառքն անցնում է 100 միլիոն կրկնօրինակից, ինչը նրանց դարձնում է երաժշտական աշխարհի ամենահաջողակ խմբերից մեկը ։
Պատմություն
Բարի Գիբը ծնվել է 1946 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Մանչեստրում։ Ռոբինը և Մորիսը երկվորյակներ են, ծնվել են 1949 թվականի դեկտեմբերի 22-ին 35 րոպեի տարբերությամբ, 1959 թվականին Գիբբերի ընտանիքը Մանչեստրից տեղափոխվեց Ավստրալիա։ 1960 թվականին նրանք մասնակցեցին հեռուստատեսային մի քանի նախագծերի, ինչպես նաև Ավստրալիայի մի քանի առողջարաններում՝ չնայած նրան, որ նրանք դեռ անչափահաս էին։ Ավստրալիացի աստղ Կոլ Ջոյը ոգեշնչվել է Բարիի երգերով և օգնել եղբայրներին 1963 թվականին պայմանագիր ունենալ երաժշտական լեյբլի հետ։ Խմբի անունը փոխվել է՝ վերածվելով "Bee Gees"։ Եռյակը թողարկում էր 2-3 երգ մեկ տարվա ընթացքում։ Այդ ժամանակ Բարին հասցնում էր գրել երգեր ավստրալիական այլ երաժիշտների համար։ 1966 թվականին Գիբերը վերադարձան Անգլիա, որտեղ սկսեցին հաջողակ կարիերան ռոք-երաժշտության ասպարեզում։ 1970-ական թվականների սկզբին խմբի ալբոմները դադարեցին մեծ հաջողություններ ունենալ։
Bee Gees-ի ստեղծագործական փուլն սկսվեց, երբ երաժիշտները բոլորի համար անսպասելի կերպով անցում կատարեցին դիսկո երաժշտությանը։ 1977 թվականին թողարկվեց «Շաբաթ օրվա տենդը» ֆիլմի սաունդթրեքը, որը կատարում էր Bee Gees-ը։ Ֆիլմի ամենահաջողակ երգը դարձավ նրանց «Stayin' Alive» երգը։ Դրա աննկարագրելի հաջողության շնորհիվ Bee Gees-y սկսեց ոչ դանդաղ կերպով հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականները գլխավորել, ինչի հետևանքով էլ մնաց դիսկոյի դարաշրջանի կենդանի դեմքը և 1970-ական թվականների երկրորդ կեսի դիսկոտեկների հիթերի ստեղծողը։ 1979 թվականին խումբն աստղ ստացավ Հոլիվուդի փառքի ծառուղում երաժշտության բնագավառում իրենց ձեռքմբերումների և ներդրումների համար ։
1980-ական թվականներին խմբի անդամները հիմնականում ծավալում էին անհատական գործունեություն։ Հատկապես այդ դաշտում հաջողություն ունեցավ Ռոբինը։ 1987 թվականին խումբը հանդես է գալիս E.S.P.-ով, որը բավականին հաջողություն է ունենում։ Այդ ալբոմի You Win Again երգը գլխավորում էր Մեծ Բրիտանիայի և Եվրոպայի երաժշտական աղյուսակները։ Bee Gees-ը վերադարձնում է հանրության և երաժշտասերների ուշադրությունը դեպի իրեն 1990-ական թվականների վերջին՝ թողարկելով մի քանի ռոք-ալբոմներ (վերջինը՝ 2001 թվականին)։ 2003 թվականին խումբըը դադարեց գոյություն ունենալ, ինչը կապված էր Մորիս Գիբի մահվան հետ։
6 տարի անց՝ 2009 թվականի վերջին, Բարին և Ռոբինը հայտարարեցին Bee Gees-ի վերածնունդի մասին ։ Խումբն այդպես էլ չթողարկեց նոր ձայնագրություններ։ Երբ 2012 թվականին Ռոբին Գիբը մահացավ, Bee Gees-ի վերածնունդի հույսը վերջնականապես սպառվեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպաններ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:1958 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Որսը (ֆիլմ, 2020)
«Որսը» (The Hunt), ամերիկյան թրիլլեր, որը նկարահանել է ռեժիսոր Քրեյգ Զոբելը Նիք Քյուզի և Դեյմոն Լինդելոֆի սցենարով, որը գրվել է Ռիչարդ Քոնելի «Ամենավտանգավոր խաղը» պատմվաքծի հիման վրա։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Բեթի Գիլպինը, Այք Բարինհոլցը, Էմմա Ռոբերթսը և Հիլարի Սուենկը։ Պրոդյուսերը եղել է Ջեյսոն Բլումն իր Blumhouse Productions ընկերությունով ։ Զոբելն ու Լինդելոֆն ասել են, որ ֆիլմը ֆիլմը երգիծանք է ամերիկյան ձախերի ու աջերի խորը քաղաքական տարակարծությունների վերաբերյալ ։
Սկզբում ֆիլմի պրեմիերան նախատեսվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Սակայն 2019 թվականի օգոստոսի սկզբին Դեյթոնում և Էլ Պասոյում տեղի ունեցած զանգվածային սպանություններից հետո Universal Pictures կինոընկերությունը որոշել է հետաձգել ֆիլմի թողարկումը ։ Որոշումն ընդունվել է մեկ օր այն բանից հետո, երբ ֆիլմը քննադատել է ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը ։
Դրանից հետո Universal Pictures-ը Միացյալ Նահանգներում ֆիլմի թողարկումը տեղափոխել է 2020 թվականի մարտի 13 ։
Սյուժե
Ֆիլմը Ռիչարդ Քոնելի՝ 1924 թվականին ստեղծված «Ամենավտանգավոր խաղը» պատմվածքի ազատ էկրանավորումն է և պատմում է 12 անծանոթների մասին, որոնք խորհրդավոր կերպով արթնանում են բացատում ։ Նրանք չգիտեն, թե որտեղ են և ինչպես են հայտնվել այդտեղ։ Նրանք իմանում են, որ իրենց ընտրել են որսի համար մի խաղում, որը մշակել է բարձրաշխարհիկ մարդկանց խումբը ։ Որսորդները հավաքվում են Դաստակերտ կոչվող հատուկ վայրում, բայց նրանց սպորտն ընդհատվում է, երբ հետապնդվողներից մեկը՝ Քրիստալը, հակահարված է տալիս ու սկսում մեկը մյուսի հետևից սպանել նրանց ։
Մշակում
2018 թվականի մարտին Universal Pictures ստուդիան ձեռք է բերել Նիք Քյուզի և Դեյմոն Լինդելոֆի սցենարով ֆիլմի նկարահանման իրավունքները, որի ռեժիսորը պետք է լիներ Քրեյգ Զոբելը ։ Սցենարի օրիգինալ վերնագիրը եղել է «Կարմիր աձնակազմն ընդդեմ կապույտ անձնակազմի», ինչը հղում է կարմիր անձնակազմերին ու կապույտ անձնակազմերին ։ Ավելի ուշ Universal ստուդիան հրապարակել է հայտարարություն, որում հերքվել է, թե դա եղել է ֆիլմի աշխատանքային անվանումը ։
Որսորդների վերնախավն իր որսը կոչում է «ցավալի», ինչն ակնարկ է այն արտահայտությանը, որն օգտագործել է Հիլարի Քլինթոնը 2016 թվականին ԱՄՆ-ում նախագահական ընտրարշավի ժամանակ՝ կոչելու համար այդ ժամանակ նախագահի թեկնածու Դոնալդ Թրամփի կողմնակիցներին ։ Սցենարի նախնական տարբերակում ֆիլմի հերոսները պատկերվել են որպես աշխատավոր դասի պահպանողական ներկայացուցիչներ ։
Քասթինգ
2019 թվականի մարտին Էմմա Ռոբերտսը, Ջասթին Հարթլին, Գլեն Հոուերթոնը, Այք Բարինհոլցը և Բեթի Գիլպինը դերեր են ստացել ֆիլմում  ։ 2019 թվականի ապրիլին Էմի Մեդիգանը, Ջիմ Քլոքը, Չարլի Սլոթերը, Սթիվ Մոքեյթը և Դին Ուեսթը նույնպես միացել են ֆիլմի դերասանական կազմին  ։ Հուլիսին հայտարարվել է, որ Հիլարքի Սուենքը դեր է ստացել ֆիլմում ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2019 թվականի փետրվարի 20-ին Նոր Օռլեանում և ավարտվել 2019 թվականի ապրիլի 5-ին ։
Թողարկում
Ֆիլմի թողարկումն սկզբում նախատեսվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Հետագայում այն տեղափոխվել է հոկտեմբերի 18, բայց էլի վերադարձվել է նախկին ամսաթվին՝ սեպտեմբերի 27 ։
Համաշխարհային օվկիանոս
Համաշխարհային օվկիանոս, ջրոլորտի հիմնական մասը, որը կազմում է վերջինիս 94,2 %-ը՝ 1338 միլիոն կմ²։ Շրջապատում է բոլոր մայրցամաքներն ու աշխարհամասերը, թերակղզիներն ու կղզիները։ Բնորոշ հատկանիշներից մեկը աղի առկայությունն է ողջ ջրային տարածքում։ Եթե Համաշխարհային օվկիանոսում լուծված աղի ամբողջ պաշարը նստվածքի ձևով սփռվեր, ապա օվկիանոսի հատակին կգոյանար 57 մ հաստությամբ աղի շերտ ։
Որսը (ֆիլմ, 2020)
Թողարկում
2020 թվականի փետրվարին ֆիլմի թողարկումը տեղափոխվել է 2020 թվականի մարտի 13, և թողարկվել է նոր թրեյլեր՝ մասամբ ի պատասխան նույնքան վիճելի «Ջոկեր» ֆիլմի ։ Համապրոդյուսեր Ջեյսոն Բլոմը հայցազրույցի ժամանակ հայտարարել է. «Ո՛չ մի կադր չի փոխվել։ [...]Սա իսկապես նույնպիսի ֆիլմ է» ։
Համաշխարհային օվկիանոս
Մայրցամաքներն ու խոշոր կղզեխմբերը բաժանում են Համաշխարհային օվկիանոսը մի քանի մասերի՝ օվկիանոսների՝
Որսը (ֆիլմ, 2020)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր
Համաշխարհային օվկիանոս
Երբեմն սրանցից տարանջատում են նաև մեկ այլ օվկիանոս՝
Օվկիանոսների հատվածները կազմում են ծովերը, նեղուցները, ծովածոցերը։
Հետազոտությունների պատմություն
Համաշխարհային օվկիանոսի առաջին հետազոտողները եղել են ծովագնացները։ Շուրջերկրյա ճանապարհորդության ժամանակաշրջանում ուսումնասիրվել են մայրցամաքներ, օվկիանոսներ և կղզիներ։ Ֆեռնան Մագելանի (1519—1522), ապա նաև Ջեյմս Կուկի (1768—1780) ղեկավարած արշավախմբերը եվրոպացիներին հնարավորություն տվեցին պատկերացում կազմել Երկիր մոլորակի ցամաքները շրջապատող ջրային գոտիների և առհասարակ մայրցամաքների ուրվագծերի մասին։ Կազմվեցին առաջին քարտեզները։ 17-18-րդ դարերում գծագրվեցին ծովափնյա շրջանները, և համաշխարհային քարտեզն ստացավ ժամանակակից տեսք։ 17-րդ դարի կեսերին հոլանդացի աշխարհագրագետ Բերնխարդ Վարենն առաջարկեց օգտագործել «Համաշխարհային օվկիանոս» տերմինը՝ նկատի ունենալով Երկրի ջրային մակերեսը։
1872 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Պորտսմութ անգլիական նավահանգստից ճանապարհ է ընկնում «Չելենջեր» (HMS Challenger) առագաստանավը՝ հատուկ նախատեսված առաջին օվկիանոսահետազոտության արշավախմբի համար ։
Համաշխարհային օվկիանոսի ժամանակակից հասկացությունը 20-րդ դարի սկզբին կազմել է ռուս-խորհրդային աշխարհագրագետ, օվկիանոսագետ և քարտեզագետ Յուլի Շոկալսկին (1856-1940)։ Նա առաջինն է, ով գիտության ոլորտ է ներմուծել «Համաշխարհային օվկիանոս» տերմինը՝ համարելով բոլոր օվկիանոսները (Ատլանտյան, Խաղաղ, Հնդկական, Հյուսիսային սառուցյալ) վերջինիս մաս։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին սկսվել է օվկիանոսների հատակի մշտական և խոր ուսումնասիրություն։ Ձայնատեղորոշման մեթոդով կարողացան ավելի լավ հասկանալ օվկիանոսների հատակի ռելիեֆը, խորությունը։
Օվկիանոսների աշխարհագրություն
Ընդհանուր ֆիզիկաաշխարհագրական տվյալներ ՝
Օվկիանոսի ամենախոր հատվածները կոչվում են փողրակներ, անդունդներ կամ իջվածքներ։ Ամենախորը Մարիանյան իջվածքն է՝ Խաղաղ օվկիանոսում 11 022 մ խորությամբ։ Այն հայտնաբերվել է 1951 թվականին բրիտանական «Չելենջեր II» սուզանավով, որի պատվին անդունդի մի մասն անվանակոչվել է «Չելենջերի անդունդ»։ Ատլանտյան օվկիանոսում է գտնվում Պուերտո Ռիկոյի, իսկ Հնդկական օվկիանոսում՝ Ճավայան անդունդները։
Համաշխարհային օվկիանոսի ջուր
Համաշխարհային օվկիանոսի ջուրը կազմում է Երկիր մոլորակի ջրոլորտի մեծ բաժինը։ Դրան բաժին է ընկնում Երկիր մոլորակի ջրային պաշարի 96 %-ը (1338 միլիոն կմ³)։
Ջրի ֆիզիկական հատկություն
Օվկիանոսի ջուրը դանդաղ է տաքանում և դանդաղ է սառում, որը մեղմացնում է երկրագնդի կլիման։ Եթե չորային երկրներում Արեգակների ճառագայթների տակ գետինը տաքանում է 70-80 °C, ապա օվկիանոսի ջրի մակերեսային շերտը՝ 28-30 °C։ Մերձբևեռային շրջաններում ջուրը սառն է, բայց աղիության պատճառով սառցակալում է ոչ թե 0 °C-ի պայմաններում, այլ -1 °C - -2 °C-ում։ Այնուամենայնիվ Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում առաջանում է 1-3 մ հաստության սառցաշերտ։
Ջրի աղիություն
Օվկիանոսի ջուրն աղի է։ Մեկ լիտրում պարունակում է 35 գ աղ։ Օվկիանոսի տարբեր մասերում ջրի աղիության միջին ցուցանիշը տարբեր է։ Կիսափակ ծովերում աղիության տարբերությունը մեծ է։ Օրինակ՝ Բալթիկ ծովի արևելյան մասում՝ 3-5 գ/լ, արևմուտքում՝ 20-25 գ/լ, Սև ծովում՝ 18-22 գ/լ, Կարմիր ծովում՝ 40 գ/լ։
Ծովածոցերում չոր կլիմայական պայմաններում ջուրն արագ է գոլորշիանում, աղերը կուտակվում են հատակին, որից հետո գոյանում է աղհանք։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օվկիանոսագիտություն Կատեգորիա:Օվկիանոսներ Կատեգորիա:Ջրոլորտ
Իսլամի հիմնասյուներ
Իսլամում առանձնացվում է 2 հասկացություն՝ իսլամի կրոնի հիմնասյուներ (արաբերեն՝ أركان الدين, առքան ալ-դին) և հավատի հիմքեր(արաբերեն՝ أصول الدين, ուսուլ ալ-դին)։ Հավատքի հիմքերը դոգմաներ են, որոնք ձևավորվել են երկար ժամանակի ընթացքում, իսկ հիմնասյուները իսլամի դավանաբանական համակարգի բաղկացուցիչ մասն են։
Իսլամի 5 հիմնասյուները ամրագրված են հայտնի Գաբրիելի հադիսում։ Դրանք են՝
Վկայություն
Վկայություն, որ չկա ուրիշ աստվածություն, ով արժանի է պաշտամունքի, բացի Ալլահից, և որ Մուհամմադը իր առաքյալն է(արաբերեն՝ لا اله الا الله و محمد رسول الله, լա իլահ իլլա-լլահ, ուա Մուհամմադ ռասուլու-լլահ)։
Վկայության իմաստը կայանում է գիտակցման մեջ, որն ամրագրվում է արտասանության միջոցով, որ Ալլահը միակ և իրական երկրպագության օբյեկտն է։ Նա չունի ընկերակիցներ, մասնակիցներ և գործընկերներ, և որ Մուհամմադը նրա առաքյալն է, ում առաքելությունը կայանում է Ալլահի խոսքը մարդկությանը փոխանցելու մեջ։ Այս երկու վկայությունները հիմք են ծառայում, որպեսզի բարի արարքներն ընդունվեն Ալլահի կողմից։ Մարդուց չի ընդունվի իսլամը և ոչ մի ուրիշ բարի գործ, եթե նա չնվիրաբերի իր հավատքը միայն Ալլահին և չհետևի Իր մարգարեին։
Եթե մուսուլմանը բացի Ալլահի խոնարհումից մաքրում է իր հավատքն պաշտամունքի այլ օբյեկտներից, ապա այդ դեպքում իրագործում է վկայությունն այն մասին, որ «Չկա ուրիշ աստվածություն, ով արժանի է խոնարհման բացի Ալլահից»։ Երբ նա հնազանդվում է մարգարեին, ապա դրանով կյանքի է կոչում այն վկայությունը, որ «Մուհամմադը Ալլահի առաքյալն է»։
Աղոթք
Աս-Սալաթը պաշտամունքի հատուկ ձև է, որը պետք է կատարվի համաձայն այն բանի, թե ինչպես է սովորեցրել Մուհամմադը. որոշակի ժամին և խիստ հստակեցված ձևով։ Իսլամը կարգադրում է կատարել 5 պարտադիր աղոթք, որից մի մասը կատարվում է օրվա լուսավոր ժամերին, իսկ մյուս մասը՝ մութ։ Աղոթքի անվանումները
Աղոթքը հանդիսանում է մարդու սրտի մաքրման, հանգստության, գիտակցության ուժեղացման, մարմնի սթափվելու և ալարկոտության վերացման միջոց։ Աղոթքը վահան է, որը պաշտպանում է իր տիրոջը մեղքերից և անպատկառությունից, այն նաև մուսուլմանների միավորման պատճառ է հանդիսանում։ Բայց, ամենակարևորը, աղոթքի միջոցով մարդ միշտ կապ է պահպանում իր Տիրոջ՝ Ամենաբարձյալ Ալլահի հետ։ Աղոթքը կարող է կատարվել ցանկացած ծիսական մաքուր վայրում, սակայն ուրբաթ օրվա Ազ-Զուհրը նախընտրելի է անցկացնել մզկիթում՝ ուրիշ մուսուլմանների հետ միասին։
Նվիրաբերություն-հարկ
Ալլահին խոնարհվելու այս տեսակը կատարվում է ունեցվածքի մի մասի պարտադիր նվիրաբերմամբ այն մարդկանց, ովքեր դրա կարիքն ունեն։ Իսլամը հստակեցնում է այն մարդկանց տեսակն, ում կարելի է զաքաթ տալ։ Մուսուլմանը պետք է իր ունեցվածքի շատ փոքր մասը, որը սահմանված է շարիաթով, բաժանի այն մարդկանց, ով դրա կարիքն ունի՝ աղքատներին, հաշմանդամներին և այլ մարդկանց, ով օգնության անհրաժեշտություն է զգում։ Զաքաթի վճարման արդյունքում մարդն ազատվում է հոգու ագահությունից, եսասիրությունից, նախանձից և օգնում է այլ մուսուլմաններին։
Մուսուլման իրավագետներն այս տերմինը բացատրում են որպես «մաքրում» (վճարելը «մաքրում է», հարստությունն օգտագործելը անմեղ գործ է)։ Եվրոպացի հետազոտողները գտնում են, որ այդ տերմինը փոխառնված է հին հրեերենից՝ զաքութ բառից (բարեգործ), բառի ուղղագրությունը նրա փոխառնման մասին, բայց բացառված չէ նաև արաբ-քրիստոնյաների միջոցով սիրիական լեզվից ներթափանցումը։ Գենետիկորեն զաքաթը կապված է նախաիսլամական ցեղային ավանդույթի հետ, թե ինչպես էր բաժանվում ձեռք բերված ավարը ստեղծվում ցեղի ինքնատիպ մի փոխօգնության «ֆոնդ»։
Մեքքայական սուրաներում զաքաթը նշանակում էր բարեգործություն, նյութական օգնություն, ողորմություն Կարիքավոր մարդկանց համար ռեգուլյար կերպով հարկահավաքությունը, հավա-նաբար, սկսվել է անմիջապես հիջրայից հետո։ Սակայն դատելով այն բանից, որ օգնության ի-րավունք ունեցողների ցուցակը ի հայտ եկավ միայն ժամանակի առումով նախավերջին սուրա-յում, նշանակալի գումարներ տրվեցին միայն բեդվինների հետ համաձայնագիր կնքելուց հետո (630 թ. Մեքքա մտնելուց հետո)։ Զաքաթի որոշվում էր ամեն անգամ տարբեր ձևով, այլ ոչ թե մեկ սկզբունքով։ Զաքաթ վճարել չցանկանալը Մուհամեդի մահվանից հետո առ-ռիդի պատճառնե-րից մեկն էր համարվում։ Զաքաթի կարգավորումը վերաբերում է Օմարի կառավարման շրջանի սկզբներին։ Զաքաթ վճարում էին միայն աշխատունակ չափահաս մարդիկ.
Հողագործությունից գանձվող մինիմումը (նիսաբ) 5 վասկ է (975 կգ), անասնապահությու-նից՝ 5 ուղտ, 20 կով կամ 40 ոչխար (ձիերը և ստրուկները հարկվում էին միայն վաճառքի ժամանակ), ոսկուց և արծաթից՝ 20 դինար կամ 200 դիրհեմ, ապրանքներից՝ ըստ դրա գնի։ Ցածրա-հարգ մետաղադրամներն ընդունվում էին ըստ դրանց մեջ թանկարժեք մետաղի պարունակության։ Կանացի զարդերը, զենքերի ոսկյա և արծաթե մասերը հաշվի չէին առնվում։
Հավաքված գումարները տնօրինվում էին կադիների կողմից և պետք է ծախսվեին 1 տարվա ընթացքում և միայն այն շրջանում, որտեղից հավաքվել էին. բացառություն էին կազմում այն միջոցները, որոնք նախատեսված էին գազիների համար։ Զաքաթից օգնություն ստանալու իրա-վունք ունեին չունևորները, թշվառները, զաքաթ հավաքողները, մարդիկ, ովքեր հատուկ խրա-խուսման էին արժանի (շատ անորոշ կատեգորիա), մուքաթաբները, անվճարունակ պարտա-պանները, եկվորները, որոնք միջոցներ չունեին տուն վերադառնալու համար։ Ընդհանուր առմամբ զաքաթ հասկացության տակ հասկացվում էր հարկ անասնապահությունից, ապրանքներից և դրամից։
Պահք Ռամադան ամսին
Ռամադան ամսվա ցերեկային ժամերին մուսուլմանին արգելվում է խմիչքի և սննդի ընդունումը, ինչպես նաև սեռական կապի մեջ մտնելը, ծխելը, թղթախաղ խաղալը։ Պահքը պետք է պահվի լուսաբացից մինչև մայրամուտ։ Այն պետք է շարունակվի ամբողջ Ռամադանի ընթացքում։ Պահք թույլատրվում է չպահել հղի կանանց, հիվանդ մարդկանց և զինծառայողներին։ Սաումը մաքրում է մուսուլմանի սիրտը, դաստիարակում է իր հոգին, հետ է վարժեցնում մանրուքների հանդեպ կարիքից, սովորեցնում է դիմանալ զրկանքներին և դժվարություններին, թողնել երկրային բարիքների հանդեպ կապվածությունը հանուն Ալլահի գոհունակության։ Պահքը սովորեցնում է ազնիվ լինել և զգալ, որ Ալլահը միշտ հետևում է մարդուն։ Այն ուժեղացնում է մարդու հոգու ներուժը, ինչպես նաև մարդու առողջությունը։ Պահքը տևում է 30 օր, իսկ Ռամադանից հետո սկսվում է պահքի ավարտին նվիրված 3 օրյա տոնը (արաբերեն՝ عيد الفطر, իդ ալ-ֆիտր)։
Ծոմը հաստատվել է Մուհամադ մարգարեի կողմից 624 թ. և սկիզբ է առնում նախաիսլամական պրակտիկայում գոյություն ունեցող բարեպաշտական մեկուսացումից։ Աս-սաումն իրենից ամբողջական ժուժկալություն է ներկայացնում օրվա լուսավոր ժամերին ուտելիքի, խմիչքի, ծխախոտի, թմրանյութի, ամուսնական պարտականությունների կատարման և այլնի հանդեպ, այսինքն այն ամենից, ինչը շեղում է բարեպաշտ ուղուց։ Մութն ընկնելուն պես արգելքները հանվում են, սակայն խորհուրդ է տրվում տուրք չտալ ավելորդություններին, այլ ժամանակը անցկացնել մտորումների, զրույցների, ընթերցումների մեջ, իրականացնել աստվածահաճո գործեր, հարթել վեճերը, ողորմություն տալ և այլն։
Աս-սաումը պարտադիր է բոլոր մեծահասակ մուսուլմանների համար ռամադանի ընթացքում։ Աս-սաումից ազատվում են միայն նրանք, ովքեր չեն կարող ճշտությամբ կատարել այն որոշակի հանգամանքների պատճառով (հեռավոր ուղևորություն, կացություն ուրիշ երկրներում, պատերազմ, գերության մեջ գտնվել, հիվանդություն և այլն), ով չի կարող պատասխանատվություն կրել իր արարքների համար (անմեղսունակներ և ընկնավորենր), ինչպես նաև ծեր մարդիկ, հղի և կերակրող կանայք և բոլոր նրանք, ում սաումը կարող է վնասել։ Աս-սաումը չի թույլատրվում այն մարդկանց, ովքեր գտնվում են ծիսական անմաքրության վիճակում, կանանց՝ դաշտանի ժամանակ, հանցագործներին, ովքեր պատիժ չեն կրել, պղծվածներին, ովքեր չեն անցել մաքրման ուղին։ Աս-սաումից ժամանակավորապես ազատվածները պետք է պահեն այն հետո՝ իրենց հարմար ժամանակ։
Աս-սաումը պատահաբար խախտածները պետք է փոխհատուցեն կորցրած օրերը ռամադանի ավարտից հետո։ Աս-սաումը միտումնավոր կերպով խախտածները բացի այդ օրերի փոխհատուցումից պետք է նաև մեղա գան և քավիչ գործողություններ անեն։ Ընդհանուր սաումից բացի կա նաև անհատական սաում, որը պահվում է որևէ մի ուխտի համար, քավության համար կամ էլ բարեպաշտությունից ելնելով։ Հաճախ այդպիսի թչ պարտադիր պահքերի համար ընտրվում են կիսալուսնի օրերը, երկուշաբթին, հինգշաբթին։ Խորհուրդ է տրվում պահք պահել արևային և լուսնային խավարումների օրերին, ինչպես նաև համաճարակների, տարերային աղետների և ռազմական վտանգի ժամանակ։
Աս-սաումը ճշտությամբ կատարմանը հետևելու պարտականությունը դրված էր կադինե-րի, կառավարիչների, ոստիկանության և բոլոր մուսուլմանների վրա։ Սակայն այդպիսի վերա-հըսկողությունը չէր կարող արդյունավետ լինել, այդ պատճառով սաումի ճիշտ կատարումը անձնական բարեպաշտության հարց է։ Աս-սաումի հանդեպ բացահայտ քամահրանքը և ցու-ցադրական խախտումը գնահատվում է որպես սրբապիղծ հանցագործություն և կանխամտած-ված իրավախախտում և պատժվում է յուրաքանչյուրը առանձին մուսուլմանական երկրի օրենքներին համապատասխան։
Ուխտագնացություն
Պարտադիր՝ Հաջջ ալ-իֆրադ, Ումրա (փոքր հաջ), Հաջջ աթ-թամաթուա, կամ բոլոր այս տեսակների համատեղումը՝ հաջջ ալ-կիրան։ Ուխտավորների հատուկ հագուստը կոչվում է իհրամ։ Իհրամը հագնում են հատուկ հատկացված տարածքում՝ Մեքքայի մոտակայքում։ Այդ տարածքը գտնվում է Քաաբայից որոշակի հեռավորության վրա։ Եթե ուխտավորը ուխտագնացությունը կատարում է ինքնաթիռով, ապա նա հագնում է իհրամը մինչև թռիչքը։ Իսլամի համաձայն Հաջ կատարելու պատմությունը սկսվում է Ադամից և Խևայից (Եվա), երբ նրանք, վտարվելով դրախտից, կանգնեցին Արաֆաթ լեռան վրա։ Արարողության մյուս մասը կապվում է Իբրահիմի (Աբրահամ) զոհաբերության արարողության հետ, երբ Իբրահիմը Ալլահի կամոք կատարեց կենդանու զոհաբերությունը։ Զոհաբերության տոնը կատարվում է Զու-լ-Հաջ ամսվա 10-րդ օրը և կոչվում է Այդ ալ-Ադհա (թուրքերեն – Կուրբան բայրամ)։ Հաջը տալիս է շատ օգտակար պտուղներ ինչպես այս կյանքում, այնպես էլ Հաջորդում։ Հաջի ընթացքում ամբողջ աշխարհից մուսուլմանները հանդիպում են, ծանոթանում միմյանց հետ, միասնական դառնում։ Հաջը հանդիսանում է նաև ջիհադի տեսակներից մեկը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իսլամագիտություն Կատեգորիա:Արաբամուսուլմանական փիլիսոփայություն
Թեյմուր Էլչին
Կենսագրություն
Թեյմուր Էլչինը ծնվել է 1924 թվականի մարտի 28-ին։ 1931 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու։ Ավարտել է քաղաքի թիվ 132 միջնակարգ դպրոցը։ Ավարտելուց հետո սովորել է ԱՊՀ բանասիրության ֆակուլտետում (1941-1948)։ Միևնույն ժամանակ նա աշխատել է «Երիտասարդ աշխատող» թերթի խմբագրատանը (1941), Ադրբեջանի ռադիոյի կոմիտեում լրագրող (1941-1942), խոսնակ, խմբագիր (1942-1943) ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կուրսանտ, կրտսեր հրամանատար և կոմերիտական կազմակերպիչ էր Անդրկովկասյան ռազմաճակատում։ Այնուհետև ծառայել է որպես Ադրբեջանի հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների հանձնաժողովի նախագահ (1957-1964), Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության կենտկոմում բաժնի վարիչ (1964-1975), Ադրբեջանի մշակույթի նախարարի տեղակալ (1975-1988)։ Որպես Խորհրդային Միության պաշտոնական պատվիրակության կազմում նա այցելել է Ալբանիա (1957), Բուլղարիա (1962), Հունգարիա (1966), Լեհաստան (1973)։ Նա ղեկավարել է ադրբեջանական կոլեկտիվները Իսպանիայում, Ավստրիայում և Թուրքիայում անցկացվող միջազգային բանահյուսական փառատոններում ։
Թեյմուր Էլչինը մահացել է 1992 թվականի մարտի 14-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Միրզա Բենդրուպե
Միրզա Պավլովնա Բենդրուպե (Mirdza Bendrupe, ), լատիշ և խորհրդային բանաստեղծուհի, գրող, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Միրզա Բենդրուպեն ծնվել է Ռուսական կայսրության Կուրլանդիական գուբերնիայում (այժմ՝ Լատվիայի Ելգավայի շրջանի Լիվբերզսկայա վոլոստ)։ 1914 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, 1917 թվականին հոր հիվանդությունից և մահից հետո վերադարձել է Լատվիա։ 1928 թվականին ավարտել է Ռիգայի դասական գիմնազիան ։
Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է Ռիգայի կինոստուդիայում, 1947-1948 թվականներին եղել է ավագ խմբագիր, հետագայում՝ տեքստերի թարգմանիչ, զբաղվել ֆիլմերի կրկնօրինակմամբ։
1957 թվականին առաջին անգամ այցելել է Ղրիմ, մի քանի տարի շարունակ եղել այդտեղ, մինչև 1960-ական թվականների կեսերին բնակություն է հաստատել Պլաներում (Կոկտեբել), որտեղ ապրել է մինչև 1978 թվականը։
Գործունեություն
Որպես բանաստեղծուհի գործունեությունը սկսել է 1926 թվականին։ «Երիտասարդություն» առաջին վեպը տպագրվել է «Zeltene» ամսագրում 1928 թվականին։ 1938 թվականին հրատարակվել է Բենդրուպեի պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Նորին մեծությունը և կապիկը», այնուհետև լույս են տեսել «Գետը դուրս է գալիս ափերից» և «Այրվող գրեր» (Մոսկվա, Խորհրդային գրող, 1967 թվական)։
1957-1965 թվականներին երեխաների և մեծահասակների համար գրել է 6 գրքեր՝ «Upe izkāpj no krastiem» (1957), «Visskaistākais dārzs» (1960), «Pie durvīm klauvē» (1961), «Vilkumigas iekarotājs» (1963), «Degošie raksti» (1963) և «Tracis ap Valentīnu» (1965):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ կին գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լատիշ մանկագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռուբեն Ղինոյան
Ռուբեն Վարդանի Ղինոյան (Գինոյան) (1954, հուլիսի 1, Կարտիկամ, Վրաստան, Ախալքալաքի շրջան), կաթի ճարտարագետ-տեխնոլոգ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2002) ։
Կենսագրություն
1978 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը, 1991 թվականին՝ Մոսկվայի համամիութենական հեռակա ֆինանսատնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1992-2002 թվականներին եղել է ՌԴ Պետստանդարտների Նիժնի Նովգորոդի չափորոշման, չափագրության և սերտիֆիկացման կենտրոնի բաժնի վարիչ, 2002 թվականից՝ տնօրեն։ 1996 թվականից նաև դասավանդում է։
1998 թվականից Ռուսաստանի Որակի հիմնախնդիրների ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1998 թվականից՝ «Նիժեգորոդսկի պիշչևիկ» (ռուսերեն) Վոլգո-Վյատկայի տարածաշրջանային ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Աշխատանքները վերաբերում են սննդամթերքի արտադրության տեխնիկայի, տեխնոլոգիայի, ինչպես նաև որակի հսկման և սերտիֆիկացման հիմնախնդիրներին։ Հեղինակ է 6 մենագրությունների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ տեխնոլոգներ
Ալեքսանդր Չակս
Ալեքսանդր Չակս (Չակ, Aleksandrs Čaks, իսկական ազգանունը՝ Չադարայնիս, ), լատվիացի խորհրդային բանաստեղծ և գրող։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Չադարայնիսը ծնվել է 1901 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ռիգայում, դերձակ Յանիս Չադարայնիսի ու նրա կնոջ՝ Էմիլյայի ընտանիքում։ Ծնողները հետ միասին դավանել է ուղղափառություն։
1911 թվականից մինչ 1914 թվականը սովորել է Ռիգայի Ալեքսանդրյան գիմնազիայում։ Այնտեղ սովորելու տարիներին Ալեքսանդր Չակսը սկսել է հետաքրքրվել փիլիսոփայությամբ։
1918 թվականին՝ հեղափոխությունից հետո, ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ։ Համալսարանում սովորելու տարիներին ակտիվորեն մասնակցել է գրական երեկոների ու ֆուտուրիստների հետ քննարկումներին։
1920 թվականին Ալեքսանդր Չակսին՝ որպես բժշկական ֆակուլտետի ուսանող, զորակոչում են Կարմիր բանակ։ Նույն թվականի նոյեմբերի 15-ին նա դառնում է Կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1921 թվականին սովորել է Պենզայի նահանգի կուսակցական դպրոցում։ Մինչ 1922 թվականի հունիսը որպես խմբագիր աշխատել է Սարանսկի «Путь коммунизма» թերթում։ Նույն 1922 թվականին լատվիացի զորացրված զինվորների հետ վերադառնում է Լատվիա։ Ռուսաստանում ստացած միջնակարգ կրթության վկայականը չէր ընդունվում Լատվիայում, այդ պատճառով էլ նա ստիպված է լինում նորից անցնել կրթական դասընթացը և ընդունվել Լատվիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ։ Համալսարանը, սակայն, նրան չի հաջողվում ավարտել։
1937 թվականից մինչ 1950 թվականը՝ իր մահը, ապրել է Լաչպլեսիսի փողոց, 48/50, բնակարան № 14 հասցեում։
Ռիգայում կա Ալեքսանդր Չակսի անվան փողոց, որ քաղաքի գլխավոր փողոցներից մեկն է։ Գրողի մահից հետո Լաչպլեսիսի փողոցում գտնվող նրա տանը, որտեղ իր կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Ալեքսանդր Չակսը, բացվել է թանգարան։
Ստեղծագործություն
Իր առաջին բանաստեղծությունը՝ «Sapņi» (Երազներ), Ալեքսանդր Չակսը տպագրել է «Latvijas Kareivis» ամսագրում։ Իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն Ալեքսանդր Չակսը հրատարակել է 1925 թվականին։ Ժողովածուն նվիրված էր Ռիգային։ Իր առաջին բանաստեղծութուններն Ալեքսանդր Չակսը գրել է ռուսերեն։ Գրել է նաև լատվիացի հրաձիգներին նվիրված «Mūžības skartie» (Նրանց դիպել է հավերժութունը) պոեմը։
Ռիխարդ Տաուբեր
Ռիխարդ Տաուբեր (Richard Tauber, ), ավստրիացի օպերային երգիչ և օպերետի դերասան (տենոր), ում անվանել են «ավստրիական Կարուզո»։
Ալեքսանդր Չակս
Ստեղծագործություն
Ալեքսանդր Չակսի ստեղծագործությունների հիմնական թեման եղել է քաղաքը։ Նրա բանաստեղծությունների մեծ մասը տոգորված է սիրով դեպի Ռիգան, նրա փողոցները, մայթերը, կամուրջները, փողոցային լապտերները, մեքենաները և նույնիսկ քաղաքային առավոտյան լրագրերը։ Ալեքսանդր Չակսի բանաստեղծութունների մի զգալի մասն էլ նվիրված է պաղպաղակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ինֆարկտից մահացածներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ
Ռիխարդ Տաուբեր
Կենսագրություն
1897 թվականին տղան ընդունվել է Լինցի դպրոց։ Սկսած 1903 թվականից` հանդես է եկել հոր թատրոնում։ Նրա մոտ հայտնաբերելով երաժշտական ձիրք` հայրը Ռիխարդին տվել է Հոխի կոնսերվատորիա (Մայնի Ֆրանկֆուրտ)` դաշնամուր, կոմպոզիցիա և դիրիժորական արվեստ ուսանելու նպատակով։ Այս զբաղմունքներին երիտասարդ Տաուբերը իր նախաձեռնությամբ ավելացնում է օպերային վոկալ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո` 1922 թվականին, Տաուբերն ընդունվել է Վիեննայի պետական օպերա, հանդես է եկել նաև Բեռլինի օպերային թատրոնում, շրջել է հյուրախաղերով։ Նրա հռչակը շատ մեծ էր. ժամանակակիցները նշում են նրա հմայիչ ձայնի փափուկ տեմբրը, որն անսովոր երաժշտական էր ։ Բացի օպերայից` նա շատ է երգում օպերետներում։ Ֆրանց Լեհարը երաժշտություն է գրում հատուկ նրա համար։ Դրանք քնարական մեներգեր էին, որոնք կոչվել են «Տաուբերի երգեր» (Tauberlieder): Տաուբերի ձայնագրություններով գրամաֆոնային սկավառակները վաճառվել են հազարավոր օրինակներով. ընդհանուր առմամբ հաշվվում է նրա ելույթների մոտ 700 գրամաֆոնային ձայնագրություն։
Այս տարիներին Տաուբերն ամուսնանում է երգչուհի Կարլոտե Վանկոնտիի հետ (Carlotta Vanconti), բայց մի քանի տարի անց նրանք բաժանվում են։ Մոտ 5 տարի Տաուբերը քաղաքացիական ամուսնությամբ ապրում է Մարիա Լոսևայի հետ, ով ներգաղթյալ երգչուհի էր Ռուսաստանից, որ ելույթ էր ունենում Բեռլինում։
1929 թվականին Ֆրանց Լեհարը Տաուբերին է նվիրել «Ժպիտների աշխարհ» օպերետից «Dein ist mein ganzes Herz» մեներգը, որ հետագայում նշանավոր է դարձել ։
1930-ական թվականներին Տաուբերը մեծ հաջողությամբ ելույթ է ունենում Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում, նկարահանվում է երաժշտական ֆիլմերում։ 1936 թվականին Տաուբերն ամուսնանում է անգլիացի դերասանուհի Դիանա Նեպերի հետ (Diana Napier):
Գերմանիայում հյուրախաղերն ընդհատվում են, քանի որ նացիստական իշխանությունները չէին հրավիրում հրեական ծագմամբ արտիստների։ Շուտով Ավստրիայի հետ Անշլյուսից հետո (1938) նա տարագրվում է։ Ապրում է Շվեյցարիայում, իսկ բրիտանական քաղաքացիություն ստանալուց հետո` Լոնդոնում։ Նա մերժում է ԱՄՆ ներգաղթելու առաջարկը, չնայած Անգլիայում պատերազմի սկսվելուն պես փակվել էին թատրոնները, իսկ նրա ավստրիական բոլոր խնայողությունները բռնագրավվում են նացիստների կողմից։ Նա գոյատևում է համերգներով և սկավառակներից ստացվող եկամուտներով։ Տաուբերն ինքն է սկսում գրել երաժշտություն` երգեր, օպերետներ, որոնցից մի քանիսը հանրաճանաչ են դառնում։
1947 թվականին Տաուբերի մոտ հայտնաբերվում է թոքի քաղցկեղ։ Այդ ժամանակ Լոնդոնում հյուրախաղերով հանդես էին գալիս Վիեննայի թատրոնի իր վաղեմի ընկերները, և Տաուբերը ելույթ էր ունենում Մոցարտի «Դոն Ժուան» օպերայում։ Հասարակությունը նրան հոտնկայս էր ծափահարում։ Մոցարտի օպերան, որով նա սկսել էր իր գործունեությունը, դառնում է նրա հրաժեշտի ստեղծագործությունը։ Մեկ շաբաթ անց նա պառկում է հիվանդանոցում, որտեղից այլևս դուրս չի գալիս։ Թաղված է Լոնդոնի Բրոմպտոնի գերեզմանոցում։ Տաուբերի կենոտաֆը տեղադրված է Բադ Իշլե գերեզմանոցում` Լեհարի գերեզմանի կողքին։
Ֆիլմագրություն
սի ժամանակը'' (1945)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի երգիչներ Կատեգորիա:Օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Տենորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ
Պենյալարա
Պենյալարա (Peñalara), ամենաբարձր լեռը Իսպանիայի Սիերա դե Գվադարրամա լեռնազանգվածում։ Իսպանիայի ամենաերկար Սիստեմա Սենթրալ լեռան ենթահատվածն է։ Վերջինս գտնվում է Պիրենեյան թերակղզու կենտրոնում և կիսում է այն։ Լեռը տեղակայված է Մադրիդի և Սեգովիայի ինքնավար համայնքների սահմանին։
Պենյալարա լեռնագագաթը ծովի մակարդակից բարձր է 2428 մ, հարաբերական բարձրությունը 1113 մ է ։ Հետևաբար, դա Գվադարրամայի ամենանշանավոր և կարևոր գագաթներից մեկն է։
Լեռան արևելյան հատվածում է Մադրիդ ինքնավար համայնքի Ռասկաֆրիա մունիցիպալետն է, որը պատկանում է Լոզոյայի Վալլեին, իսկ արևմտյան հատվածը գտնվում է Սեգովիայի մարզի Վալալա նահանգում։ Լեռան գագաթը բնական այգի է, ինչը հայտնի է որպես Պենյալարայի բնական զբոսայգի։ Այն առանձնանում է փոքր լճերով և կտրուկ հատվածներով։