cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոբերտ Քլոուեր
Ռոբերտ Ուեյն Քլոուեր (անգլերեն՝ Robert Wayne Clower, փետրվարի 13, 1926, Պալմեն, Վաշինգտոն, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ - մայիսի 2, 2011, Կոլումբիա, Հարավային Կարոլինա, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ), ամերիկացի տնտեսագետ։ Նրան են վերագրվում տնտեսագիտության մեջ ֆոնդային հոսքերի վերլուծությունը և դրամավարկային տեսության և մակրոէկոնոմիկայի միկրո-հիմքերի վերաբերյալ հիմնական աշխատությունները։
Հիմնական ներդրումները
Քլոուերին վերագրվում է տնտեսագիտության մեջ ֆոնդային հոսքերի վերլուծության ոլորտի ստեղծումը ։
Հիմնական հոդվածներում, որոնք առաջ են քաշել ամուր մեթոդաբանական դիրքեր և սահմանել հետագա հետազոտությունների օրակարգ, Քլոուերը ձևակերպել և վերաձևակերպել է այսպես.
Վաղ կյանք և պաշտոններ
Ռոբերտ Քլոուերը մեծացել է Պալմանում, Վաշինգտոն նահանգ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ և նա ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 13-ին։ Նրա հայրը՝ Ֆ. Վ. Քլոուերը, այնտեղ տնտեսագիտության պրոֆեսոր էր Վաշինգտոնի պետական քոլեջում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա դարձավ զորակոչիկ՝ ծառայելով երեսունմեկ ամիս, նախքան ԱՄՆ վերադառնալը, որտեղ նա ընդունվեց Վաշինգտոն նահանգային համալսարան 1946 թվականի ամռանը։ Նա այնտեղ 1948 թվականին ստացել է տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան (նաև բարձրագույն պարգևներ ստանալով)։ Երբ նրա հայրը հիվանդացավ 1948 թվականին, նրան ձայնակցեցին, որպեսզի լրացնի իր հոր դասաժամերը քոլեջում, որտեղ հետագայում ընդունվեց աշխատանքի ավելի վաղ ինտենսիվ կարդալուց հետո։ Հոր մահից հետո նրան շնորհվել է դոցենտի կոչում և հաջորդ կիսամյակում իջեցվել է հրահանգչի կոչման։ Այնտեղ նա ստացել է մագիստրոսի կոչում 1949 թվականին։
Քլոուերը շարունակեց ասպիրանտուրան Օքսֆորդի համալսարանում, Միացյալ Թագավորություն, որպես Ռոդսի գիտնական։ Այնտեղ նա սովորել է Ջոն Ռ. Հիքսի մոտ և ստացել «B.Litt»-ը (Օքսֆորդի համալսարանական աստիճան) 1952 թվականին ։ Վերաքննության արդյունքում 1978 թվականին նրան շնորհվել է գրագիտության դոկտորի կոչում ։
Տնտեսագիտության պրոֆեսորի կամ ադմինիստրատորի հետագա պաշտոնները ներառում էին.
Այլ պարտականությունները ներառում էին.
Մահ
Քլոուերը Էկոնոմետրիկ ընկերության անդամ էր։ Նա մահացել է 2011 թվականին Կոլումբիայում, Հարավային Կարոլինա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագետներ ըստ դարի Կատեգորիա:Տնտեսագետներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Տնտեսագետների ցանկ
Արուս Կարաջյան
Արուս Կարաջյան, հայ դերասանուհի։ Վրաստանի վաստակավոր արտիստ։
Կենսագրություն
Արուս Կարաջյանն աշխատել է Թբիլիսիի հայկական դրամատիկական թատրոնում ։
Մահացել է 2008 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ
Լոուել (Մասաչուսեթս)
Լոուել քաղաք Միդլսեքս շրջանում, ԱՄՆ-ի Մասաչուսեթս նահանգում։ 2014 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչության թիվը կազմում է 109 645 մարդ ։ Նահանգի չորրորդ խոշոր քաղաքն է։ Համարվում է վարչական կենտրոններից մեկը Միդլսեքս շրջանի հյուսիսում ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1820 թվականին որպես կենտրոն տեքստիլ արդյունաբերություն Բոստոնից հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Մերիմաք գետի վրա՝ հարևան Զելսֆորդի տարածքում։ Այն եղել է բարգավաճ արդյունաբերական կենտրոն 19-րդ դարի ընթացքում, որը գրավել է շատ ներգաղթյալների։ Քաղաքը անվանել են Ֆռանցիս Քաբոթ Լոուելի պատվին։ 1850 թվականից Լոուելը համարվում էր ԱՄՆ-ի ամենամեծ արդյունաբերական համալիրը։ Թեթև արդյունաբերությունում վերամշակում էին Ամերիկայի հարավում աճեցված բամբակը։ 1860 թվականին այստեղ ավելի շատ բամբակ էր արտադրվում, քան բոլոր 11 հարավային նահանգներում, որոնք հետագայում ձևավորեցին Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Լոուելում բնակչության թիվը հասնում էր 110,000-ի։ 1970-ական թվականներին Լոուելը դարձավ Մասաչուսեթ նահանգի տնտեսական հրաշքի մի մասը քաղաքի Wang Laboratories շտաբի շնորհիվ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1653 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շոկոլադի թանգարան (Մոսկվա)
Շոկոլադի թանգարան, (պաշտոնապես՝ Ռուսական շոկոլադի պատմության թանգարան, կրճատ՝ «М. И. Р. Шоколада» (Музей истории русского шоколада), Museum of Russian Chocolate History), թանգարան՝ նվիրված շոկոլադի և կակաոյի պատմությանը ։
Թանգարանի մասին
Ռուսական շոկոլադի պատմության թանգարանը գտնվում է Հաղթանակի հրապարակում ։ Բացվել է 2014 թվականի մարտին ։ Մինչ 2014 թվականը, Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության թանգարանի հիման վրա, կար «Շոկոլադի և Կակաոյի» («Шоколад&Cacao») ցուցահանդես։ Ներկայումս ցուցահանդեսը ներառում է ավելի քան 15 հազար ցուցանմուշներ, ավելի քան 10 հազարը գտնվում են թանգարանի պահեստարաններում։ Էքսկուրսիաներն (ըստ նախնական գրանցման) անց են կացվում երեք լեզուներով. ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն ։
Ցուցադրում
Թանգարանի ցուցադրությունը ներկայացված է երեք դահլիճով (ընդհանուր առմամբ, ավելի քան վեց հարյուր քառակուսի մետր), որի շրջանակներում ներկայացվում է՝ մարդու կողմից կակաոյի հատիկների օգտագործումը՝ սկսած հնագույն ժամանակներից ։
Առաջին դահլիճ
Առաջին դահլիճը նվիրված է շոկոլադի պատմությանը՝ սկսած ացտեկների պատմությունից, որոնց համար կակաոյի հատիկներից պատրաստված ըմպելիքը՝ համեմված պղպեղով, համարվում էր սրբազան ըմպելիք։ Այստեղ և՛ հնադարյան ամաններ են, և՛ այնպիսի օրինակներ, որ հնում կակաոյի հատիկները փաստացիորեն հավասարվում էին դրամական միավորին:Կա և՛ հին ճենապակի, և՛ XVIII—XIX դարերի պաստառներ, և՛ ժամանակակից աշխարհահռչակ կոնցեռնների արտադրանքներ ։
Երկրորդ դահլիճ
Մինչ 1914 թվականը Ռուսական կայսրությունը շոկոլադի արտադրության գործում համաշխարհային առաջատարներից էր։ Ըստ 1914 թվականի տվյալների՝ միայն Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում կար 383 հրուշակեղենի ձեռնարկություն։ Ռուսական շոկոլադի պատմության թանգարանի ցուցանմուշները պատմում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի լավագույն շոկոլադի գործարանների մասին։ Փաթեթավորումների, տուփերի հավաքածուն՝ ներկայացված դահլիճում, բացահայտում է բազմաթիվ գաղտնիքներ։
«Այդ ժամանակի հայտնի նկարիչները. Ալեքսանդր Բենուան, Վիկտոր Վասնեցովը, Բորիս Զվորիկինը, Իվան Բիլիբինը, նրանք բոլորը, իրենց հիմնական ստեղծագործական աշխատանքից բացի, մասնակցում էին շոկոլադի փաթեթավորման ստեղծմանը...», - նշում է թանգարանի հիմնադիր Եվգենի Տրոստենցովը ։
Թանգարանի արժեքավոր նմուշներից է Ի.Լ. Դինգայի հրուշակեղենի և շոկոլադի գործարանի Մակարոնայի շոկոլադե ձուն։
Մինի-արտադրություն
Թանգարան այցելելու ծրագիրն ընդգրկում է նաև շոկոլադի ստեղծման ցուցադրություն ։ Այցելուների աչքի առաջ կակաոյի հատիկները բովում են, աղում, այնուհետև ստացված զանգվածը փոքր-ինչ տաքացվում է, որից հետո հալված կակաոյի զանգվածը լցնում են ձևավոր տարրաների մեջ և դնում սառչելու։
Համտեսում
Թանգարան-ցուցահանդեսային ծրագրի շրջանակներում բոլոր այցելուներին առաջարկվում են մի շարք համտեսումներ (սրբազան խմիչք, շոկոլադ, որը սիրում էր Դենի Դիդրոն, պրալին, և ժամանակակից բնական շոկոլադ)։
Ցուցադրական դասընթացներ
Թանգարանի ծրագրի մեջ մտնում են նաև շոկոլադի պատրաստման ցուցադրական դասընթացներ՝ շոկոլադյեի հսկողությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Ռուսական շոկոլադի պատմության թանգարանի պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շոկոլադի թանգարաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Քահանա
Քահանայություն կամ քահանա (արամեերեն՝ kāhāna – Աստծո սպասավոր), քրիստոնեության քարոզիչ, քրիստոնյա ծառայողի աստիճան։ Հայ Առաքելական Եկեղեցում քահանայության երկու տեսակ կա՝ ամուսնացյալ քահանայություն և ոչ ամուսնացյալ` կուսակրոնություն (անվանվում է նաև աբեղայություն)։ Երկու աստիճաններն էլ համապատիվ են և տրվում են Պատարագի ընթացքում ձեռնադրությամբ ու օծումով (օծվում են եպիսկոպոսից Սուրբ Հոգու շնորհները փոխանցող մյուռոնով)։
Քահանայի հիմնական գործը Քրիստոսին քարոզելն է, հավատացյալների հոգևոր կարիքները բավարարելը, խորհրդագործելը (պատարագել, մկրտել, պսակել) և իհարկե աղոթելը։ Քահանան իրավունք ունի Սուրբ Երրորդության անվամբ թողություն շնորհելու մեղքերին, բժշկելու և խրատելու քրիստոնյային։ Քահանայության հիմնական նշանը փորուրարն է` ուրար, որն անցնում է երկու ուսերով, ինչը ցույց է տալիս նրա պատրաստակամությունն ամբողջովին ընդունելու Քրիստոսի լուծը (այս իսկ պատճառով քահանաներին համարում են առաքյալներ և Քրիստոսի գործի լիիրավ շարունակողներ)։ Քահանայի տարբերակիչ զգեստներից կարելի է համարել փիլոնը՝ լայն սև թիկնոցը ուսերին ծիսական արարողությունների ժամանակ (տոնական առիթներով և հատկապես Սուրբ Պատարագի ընթացքում քահանաներն ունեն հատուկ պերճաշուք զգեստավորում՝ վառ և տոնական գույներով)։ Մեծ վաստակ ունեցող ամուսնացյալ քահանաներին կաթողիկոսի կողմից կարող է շնորհվել խաչ։
Յուջին Շյուլլեր
Յուջին Շյուլլեր (Eugène Schueller, ), ֆրանսիացի դեղագործ և ձեռնարկատեր, ով եղել է L'Oréal-ի հիմնադիրը՝ կոսմետիկայի և գեղեցկության ոլորտում աշխարհի առաջատար ընկերության։ Նա ժամանակակից գովազդի հիմնադիրներից էր։
L'Oréal-ի հիմնադրում
Ծագմամբ էլզասցի երիտասարդ ֆրանսիացի քիմիկոս Շյուլլերը 1904 թվականին ավարտել է Փարիզի Chimie Appliquée (այժմ՝ Chimie ParisTech) ինստիտուտը։ Շյուլլերը 1907 թվականին մշակեց մազերի գույնի նորարարական բանաձև, որը նա անվանեց Oréale: Նա ձևակերպում և արտադրում էր իր արտադրանքը և վաճառում դրանք փարիզյան վարսահարդարներին։ 1909 թվականին նա գրանցեց իր ընկերությունը՝ Société Française de Teintures Inoffensives pour Cheveux՝ ապագա L'Oréal-ը։ Ընկերության առաջնորդող սկզբունքները, որը կդառնա L'Oréal, կիրառվել են հենց սկզբից՝ հետազոտություն և նորարարություն՝ ի շահ գեղեցկության։
Աջակցություն ֆաշիզմին
Քսաներորդ դարի սկզբներին Շյուլլերը ֆինանսական աջակցություն էր ցուցաբերում և հանդիպումներ անցկացնում La Cagoule-ի համար L'Oréal-ի գլխամասային գրասենյակում։ La Cagoule-ը դաժան ֆաշիստական, հակասեմիտական և հակակոմունիստական խմբավորում էր, որի առաջնորդը ստեղծեց Mouvement Social Révolutionnaire (MSR, Սոցիալիստական հեղափոխական շարժում) քաղաքական կուսակցությունը։ Վերջինս օկուպացված Ֆրանսիայում աջակցում էր նացիստական Գերմանիայի նվաճողների հետ Վիշիի համագործակցությանը ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո L'Oréal-ը խմբի մի քանի անդամների էր վարձել՝ որպես ղեկավարներ, օրինակ՝ Ժակ Կորեզին, ով ծառայում էր որպես ԱՄՆ օպերացիայի գլխավոր տնօրեն։ Այս գործունեությունը լայնորեն ուսումնասիրվել է Մայքլ Բար-Զոհարի կողմից՝ նրա «Դառը բույր» գրքում։
Ընտանիք
Շյուլերի դուստրը՝ Լիլիան Բետանկուրը, Անդրե Բետանկուրի այրին էր, որից ուներ մեկ դուստր՝ Ֆրանսուազա Բետանկուր Մայերսը՝ L'Oréal-ի տնօրենների խորհրդի նախագահ և ըստ Bloomberg Billionaires Index-ի՝ աշխարհի ամենահարուստ կինը և աշխարհի 12-րդ ամենահարուստ մարդը՝ 2022 թվականի հունվարի դրությամբ 94,9 միլիարդ ԱՄՆ դոլար կարողությամբ։ Ֆրանսուազ Մայերսն ամուսնացած է Ժան-Պիեռ Մեյերսի հետ, ում ռաբբի պապը սպանվել է Օսվենցիմում. ՝ նացիստական համակենտրոնացման ճամբարում։ 2017 թվականին Լիլիան Բետանկուրն աշխարհի ամենահարուստ կինն էր, որի ունեցվածքը գնահատվում էր 39,5 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։
Ժառանգություն
L'Oréal-ի գլխամասային գրասենյակը Կլիշիում, Օ դը Սենում, կոչվում է Centre Eugène Schueller :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Աստերոիդների ցանկ (269401-269500)
Աստերոիդների ցանկ (269301-269400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (269501-269600)
Քրիս Քայլ
Քրիստաֆոր Սքոթ «Քրիս» Քայլ (Christopher «Chris» Scott Kyle, ), ԱՄՆ-ի SEAL («Ծովակատուներ») ստորաբաժանման զինծառայող։ Համարվում է ԱՄՆ զինված ուժերի պատմության մեջ ամենաարդյունավետ դիպուկահարը, ծառայության ժամանակ Իրաքում սպանել է 255 հակառակորդի, որոնցից 160-ը պաշտոնապես հաստատավել է ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարության կողմից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1974 թվականի ապրիլի 8-ին Տեխաս նահանգի Օդեսա քաղաքում, դպրոցական ուսուցչի և հոգևորականի ընտանիքում ։ 8 տարեկան հասակում հայրը նրան նվիրել է Springfield M1903 տեսակի հրացան։ Հետագայում զբաղվել է որսով ։
1999-2009 թվականներին ծառայել է ԱՄՆ ՌԾՈՒ-ում։ Մասնակցել է նավատորմի հատուկ ստորաբաժանումների (SEAL) դիպուկահարների դասընթացներին՝ հայտնի դիպուկահար Բրենդոն Ուեբի գլխավորությամբ։ Չորս անգամ գործուղվել է Իրաք։ Երկու անգամ վիրավորվել է։ Մասնակցել է Ֆալուջույի երկրորդ ճակատամարտում։ Էր Ռամիդում նրան անվանում են «Ռամադիի սատանան», նա պարգևատրել է 20,000 դոլարով, ավելի ուշ՝ 80,000 դոլարով։ Նրա ամենահեռավոր կրակոցը համարվում է Դրագունովի դիպուկահար հրացանով զինված ահաբեկիչի սպանությունը՝ 1920 մ հեռավորության վրա։ Քայլը երկու անգամ արժանացել է Արծաթե աստղի և պարգևատրվել է հինգ բրոնզե աստղով։
2009 թվականին նա դուրս է եկել աշխատանքից, և իր կնոջ ու երեխաների հետ տեղափոխվել Տեխաս։ Աշխատել է «Craft International» ձեռնարկությունում ղեկավարի պաշտոնում, որն ապահովում է դիպուկահարների և թիկնապահների պատրաստում։ 2012 թվականին լույս է տեսել «Ամերիկացի դիպուկահար» ինքնակենսագրական գիրքը։
Մահ
2013 թվականի փետրվարի 2-ին Քայլը, Չադ Լիթլֆիդի և Էդի Ռեյ Ուութի ուղեկցությամբ, գնացել է Տեխասի կենտրոնում գտնվող Էրաթ շրջանի հրաձգարան։ Հայտնի է, որ 35-ամյա Լիթլֆիդը Քայլի ընկերն է, նրանք միասին սպորտով էին զբաղվում և ապրում էին հարևանությամբ։ Նրանք վերջերս հանդիպեցին 25-ամյա Ռութին և առաջին անգամ նրա հետ գնացել են կրակելու։ Քննիչների խոսքով, ինչ-որ պահի, Ռութը կիսաավտոմատ ատրճանակով կրակ է բացել իր ընկերների վրա, ապա անհետացել։ Մի քանի ժամ անց տեղական որսորդի կողմից հայտնաբերվեց Քայլի և Լիթլֆիլդի դիակները՝ բազմաթիվ հրազենային վնասվածքներով։
Պաշտոնապես մարդասպանի դրդապատճառները հայտնի չեն, բայց հայտնի է, որ Ռութը իրաքյան պատերազմի վետերան է, ով տառապում էր հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարմամբ՝ հոգեկան հիանդություն, որից բողոքում են արտասահմանյան արշավների վետերանները։ Նա ծառայել է ծովային հետևակում, գերազանց հրաձիգ է, ունի մի քանի մրցանակ։ Ուութը երկու անգամ ուղարկվել է արտերկիր, 2007 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2008 թվականի մարտը, իսկ 2010 թվականին՝ Հայիթի։ Դրանից հետո նա թոշակի է անցել պահեստազորում՝ կապրալի կոչմամբ։
Զենք
Քայլի հիմնական զենքը եղել է McMillan TAC-338-ը և 338 Lapua Magnum-ը։ Իր ինքնակենսագրական գրքում նա գրում է, որ այս զենք ունի համեմատելի հեռահարություն TAC-50 զենքի հետ, բայց շարժունակությամբ գերազանցում է նրանց։
Քայլ Քրիսի ռեկորդային հարվածը, դա եղել է 1921 մ հեռավորության վրա, կատարվել է ինքնաձիգով։
Ֆիլմ
2014 թվականի նոյեմբերին տեղի ունեցավ «Դիպուկահար» ֆիլմի պրեմիերան, որը նկարահանվել է Քրիս Քայլի ինքնակենսագրականի հիման վրա։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Քլինթ Իսթվուդը, իսկ գլխավոր դերը խաղում է Բրեդլի Կուպերը։ 2015 թվականի հունվարի 16-ին ֆիլմը թողարկվել է և առաջադրվել է 6 օսկարի, այդ թվում՝ Լավագույն կինոնկար, Լավագույն հարմարեցած սցենար և լավագույն դերասան, բայց միայն Օսկար ստացավ լավագույն ձայնային մոնտաժի համար։
Տալաս (գետ)
Տալաս (վերին հոսանքում՝ Ուչատ, Կարակոլ), գետ Ղրղզստանում և Ղազախստանում։ Երկարությունը 661 կմ է, ավազանը՝ 52,7 հազար կմ2։ Կազմվում է Կիրգիզական լեռնաշղթայից սկիզբ առնող Կարակոլ և Ուչկոշոյ գետերի միախառնումից, հոսում Տալասի հովտով, կորչում Մույունկում ավազներում։ Սնումը ձնասառցադաշտային է։ Վարարում է ապրիլի վերջերից սեպտեմբեր։ Ջրի միջին ծախսը վերին հոսանքում 27,4 մ3/վրկ է։ Սառցակալման երևույթներ նկատվում են դեկտեմբերից մարտ։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։ Տալասի վրա կառուցվել է Կիրովի ջրամբարը։ Ափերին են Տալաս, Ջամբուլ քաղաքները։
Կատեգորիա:Ղրղզստանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր
Ուրնյակ (գյուղ, Բիրսկի շրջան)
Ուրնյակ (Урняк, Үрнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Էմիլ Սթանգ Կրտսեր
Էմիլ Սթանգ Կրտսեր (Emil Stang d.y., ), նորվեգացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, դատավոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նորվեգիայի վարչապետ և Պահպանողական կուսակցության նախագահ Էմիլ Սթանգի ընտանիքում։ Հանդիսանում է անկախ Նորվեգիայի առաջին վարչապետ Ֆրեդերիկ Սթանգ ծոռը։
1905 թվականին ստացել է իրավագիտության թեկնածուի աստիճան։ 1911 թվականից աշխատել է Քրիստիանիաում որպես իրավաբան։ Նույն թվականին անդամագրվել է Նորվեգիայի աշխատավորական կուսակցություն և 1918 թվականին ընտրվել կուսակցության փոխնախագահ։
1919 թվականին որպես պատվիրակ գործուղվել է Մոսկվա՝ մասնակցելու Կոմունիստական ինտերնացիոնալի առաջին հավաքին։ Քյուրե Գրեպայի մահից հետո 1922-1923 թվականներին կատարել է Աշխատավորական կուսակցության նախագահի պարտականույթունները։ 1923 թվականին մասնակցել է Նորվեգիայի կոմունիստական կուսակցության ստեղծման աշխատանքներին՝ դառնալով վերջինիս կենտրոնական կոմիտեի անդամ։
1928 թվականին լքում է Կոմունիստական կուսակցությունը և սկսում զբաղվել իրավաբանական աշխատանքով։ 1937 թվականին նշանակվում է Ներվոգիայի վերին ատյանի դատարանի դատավոր։
Նորվեգիայի գերմանական օկուպացիայի առաջին տարում ձերբակալվել է; Սկզբնական շրջանում պահվել է Օսլոյի բանտում, այնուհետև տեղափոխվել Գերմանիայում գտնվող Զակսենհաուզենի համակենտրոնացման ճամբար։
1946 - 1952 թվականներին զբաղեցրել է Նորվեգիայի վերին ատյանի դատարանի գլխավոր դատավորի պաշտոնը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի դատավորներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Նորվեգացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1882 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 21 մահեր Կատեգորիա:1964 մահեր
Լյանոս (հարթավայր)
Լյանոս (llanos, հոգնակի է llano - «հարթավայր», planus - «տափակ», «հարթավայրային»), Ամերիկայի Իսպանիայի կողմից գաղութացված որոշ հարթավայրային շրջանների տարածված անունը։ Սրանք իրենցից ներկայացնում են արևադարձային և մերձհասարակածային, իսկ հազվադեպ նաև մերձարևադարձային տափաստաններ և սավաննաներ` հստակ արտահայտված սեզոնային խոնավեցմամբ։ Այս տարածքներն լայնորեն օգտագործվում են խոշոր եղջերավոր անասուններիբուծման նպատակով և մեծապես տառապում են ջրի էրոզիայից։
Կլիմա
Էկոռեգիոնն ունի արևադարձային սավանաներին բնորոշ կլիմա։ Անձրևները խիստ սեզոնային են։ Մայիսից նոյեմբեր ամիսներին եղանակն անձրևոտ է, իսկ դեկտեմբեր-ապրիլ ամիսներին՝ չոր։ Խոնավ ամիսները սովորաբար հունիսն ու հուլիսն են։ Հարավ-արևմուտքում տեղումները սովորաբար տարեկան 2500 մմ են լինում, Ապուր կոչվող նահանգում՝ 1200-1600 մմ, հյուսիս-արևելքում՝ Մոնագաս նահանգի Լյանոսում տարեկան 800-1200 մմ։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 27°C է, իսկ ամսական միջին ջերմաստիճանը փոքր-ինչ տատանվում է. ամենացածր ջերմաստիճանային ամիսները (հունիս, հուլիս, դեկտեմբեր և հունվար) միայն 2°-ով են ավելի զով ամենաթեժ ամիսներից։
Վենեսուելա
Լյանոսները հանդիսանում են մայրցամաքային Վենեսուելայի առավել բնորոշ լանդշաֆտները։ Նրանք զբաղեցնում են երկրի տարածքի երրորդ մասն, մինչդեռ այս տարածքներում բնակվում է վենեսուելացիների ընդամենը 10 %-ը։ Վենեսուելայում լյանոսներն իրենցից ներկայացնում են առատ խոտածածկույթով սավաննաներ` փռված Օրինոկոյի լայնարձակ ափերին և նրա վտակների շուրջ։ Այստեղ հանդիպում են երբեմն մինչև անգամ մարդու հասակի հասնող հացազգիներ, ինչպես նաև բարդածաղկավորներ, շրթնածաղկավորներ, լոբազգիներ և այլն։
Բնիկներ
Լյանոսի բնիկ ժողովուրդների մեջ են մտնում գուահիբոները, որոնք ապրում են Կոլումբիայի և Վենեսուելլայի արևմտյան Լյանոսում յարորոները, որոնք ապրում են Վենեսուելլայի արևելյան Լյանոսում։
Պահպանվող տարածքներ
2017-ի գնահատման արդյունքում պարզվեց, որ ողջ էկոտարածաշրջանի 105,323 կմ²-ը, կամ 28%-ը, համարվում է պահպանվող տարածք։ Պահպանվող տարածքներից են Վենեսուելայում գտնվող Ագուարո-Գուարիկիտո ազգային պարկը (5,857,5 կմ²), Սինարուկո-Կապանապարո ազգային պարկը (5,843,368 կմ²), Տորտուգա Արրաու արգելոցն (98,56 կմ²) ու Կանո Գուատիկոն (93,0 կմ²) և Էլ-Տուպարո ազգային բնական պարկը (Էլ. 5,549.08 կմ²) Կոլումբիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Տափաստաններ Կատեգորիա:Հարթավայրեր այբբենական կարգով
Պռեեկսա
Պռեեկսա (Preeksa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
Վայոց ձոր (այլ կիրառումներ)
Վայոց ձոր կարող է վերաբերել՝
Վարդապետ
Վարդապետ, Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցում կուսակրոն քահանաներին՝ աբեղաներին, տրվող գիտական աստիճան։
Պատմություն
Ոչ ամուսնացյալ քահանան՝ աբեղան, գիտական աշխատանք կատարելուց հետո կարգվում է վարդապետ, ինչը եկեղեցական-գիտական աստիճան է։ Վարդապետի տարբերակիչ նշաններից է ականակուռ լանջախաչը և վարդապետական գավազանը (երկգլխանի օձով գավազան, որը խորհրդանշում է իմաստություն և ուսուցանելու ու քարոզելու իրավունք)։ Ժամանակին միայն վարդապետից սկսած են իրավունք ունեցել քարոզելու և ուսուցանելու։ Վարդապետի աստիճան է ունեցել հայ երգահան, երգիչ, երաժշտական էթնոլոգ, երաժշտագետ և դասատու Կոմիտասը` ժամանակակից հայկական դասական երաժշտության հիմնադիրը։
Վարդապետին (ինչպես և Աբեղային) անվանում են Հայր Սուրբ, քանի որ սուրբ է կյանքի նրա ընտրած ճանապարհը։ Առօրյայում ողջունելիս նրանց ասում են «Աստված օգնական, Հա՛յր Սուրբ», ինչը նշանակում է, որ ողջունողը աղոթում է, որ Աստված օգնի Հայր Սուրբին իր դժվարին գործում։ Վարդապետին գրավոր կերպով դիմելիս անվանում են Հոգեշնորհ Հայր Սուրբ կամ դիմում անվամբ՝ օր. Հոգեշնորհ Տեր ԱՆՈՒՆ վարդապետ ԱԶԳԱՆՈՒՆ։
Հայ Եկեղեցին ձեռնադրությամբ իր քահանաներին երկու գիտական աստիճան է շնորհում։
Միայն կուսակրոն քահանան կարող է գիտական աստիճաններ ստանալ ձեռնադրությամբ։ Միայն այն եպիսկոպոսները, ովքեր ունեն ծայրագույն վարդապետի աստիճան, իրավասու են ձեռնադրել վարդապետներ կամ ծայրագույն վարդապետներ։
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Հոգևոր կոչումներ
Միստոս
Միստոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դիբրովա (գյուղ, Կոտելվայի շրջան)
Դիբրովա (Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դիբրովա գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նորվա (Կեմի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մյուղդե
Մյուղդե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(1255) Շիլովա
(1255) Շիլովա (Schilowa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի հուլիսի 8-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,147917 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6032 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6926 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2040,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176469 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,55° անկյուն։
Շրութի Հասան
Շրութի Հասան (Shruti Haasan, ), հնդիկ կինոդերասանուհի, երգչուհի և կոպոզիտոր։ Հայտնի դերասան Քամալ Հասանի դուստրն է, առաջին անգամ էկրանին հայտնվել է հոր «Ժամանակի շունչ» ֆիլմում։ Առավել մեծ հաջողության հասել է Թոլիվուդում։ Արժանացել է «Filmfare South» մրցանակի լավագույն նորամուտի և տելուգու լեզվով ֆիլմում կնոջ լավագույն դերակատարման համար։
Կենսագրություն
Շրութի Հասանը ծնվել է 1986 թվականի հունվարի 28-ին Թամիլ Նադու նահանգի մայրաքաղաք Մադրասում (այժմ՝ Չեննայ)։ Նա կիսով չափով թամիլուհի է, քառորդով՝ մարատհի և քառորդով՝ ռաջփութ ։ Նրա ծնողներն են թամիլացի հայտնի դերասան Քամալ Հասանն ու Բոլիվուդյան դերասանուհի Սարիկան, որոնք ամուսնացել են Շրութիի ծնունդից հետո։ 1991 թվականին նրանց ընտանիքում ծնվել է ևս մեկ դուստր՝ Աքշարա Հասանը։ 2002 թվականին Շրութի Հասանի ծնողները ամուսնալուծության հայց են ներկայացրել, որն ավարտվել է 2004 թվականին ։
Շրութին սովորել է «Abacus» դպրոցում, որը հիմնված է Մոնտեսսորիի մանկավարժության վրա, իսկ 10-րդ դասարանից հետո տեղափոխվել է Մումբայի Սուրբ Անդրեասի քոլեջ, որտեղ սկսել է սովորել հոգեբանություն ։ 18 տարեկանում նա տեղափոխվել է Ամերիկա, որտեղ մասնակցել է դասընթացների Musicians Institute-ում ։
Դեբյուտ և առաջին տարիներ
Որպես կինեմատոգրաֆիստների դուստր` Շրութին մանկուց կապված է եղել կինոյի աշխարհի հետ և արդեն 6 տարեկանում դուետով հանդես է եկել Շիվաջի Գանեսանի հետ թամիլական «Thevar Magan» ֆիլմի համար, որտեղ նկարահանվել է նրա հայրը՝ Քամալ Հասանը ։ Նա նաև երգել է հինդի լեզվով՝ «Մորաքույր 420» (1997) և «Ժամանակի շունչ» (2000) ֆիլմերի համար ։ Վերջինում նա առաջին անգամ հայտնվել է էկրանին՝ խաղալով Վալաբհա Պատելի դստեր փոքրիկ դերը ։
Լինելով կինոաստղի դուստր և տեսախցիկի առջև փորձ ունեցող անձ՝ Շրութին բազմիցս դերերի առաջարկ է ստացել, սակայն հիմնականում մերժել է ։ Դերասանուհին պատրաստվում էր նորամուտը նշել Նիշիկանտ Քամաթայի և Մադհավանի թամիլական ֆիլմի գլխավոր դերում, բայց այն հետաձգվել է, և նրա դեբյուտը դարձել է 2009 թվականի Բոլիվուդյան թրիլլեր «Հաջողության հասնելու համար» ֆիլմը, որտեղ նրան հրավիրել է մանկության ընկեր Իմրան Խանը ։ Նաև նաև երգել է ֆիլմի համար նախատեսված երգերից մեկը ։ Նրա դերակատարումը գնահատող քննադատների կարծիքները կիսվել են։ «The Economy Times»-ից Գաուրան Մալանին անվանել է նրան արհեստական և ոչ տպավորիչ, իսկ «Bollywood Hungama»-ից Տարան Ադարշը՝ ֆիլմի աստղ ։ Հենց ֆիլմի հետ կապված՝ քննադատները միաձայն բացասական գնահատականներ են տվել նրան։ Վարձույթում ֆիլմը ձախողվել է, իսկ Շրութին չի համարձակվել ֆիլմում նկարահանվել ավելի քան մեկ տարի ։ Առաջին էական դերի ժամանակ դերասանուհին նորամուտը նշել է որպես կոմպոզիտոր «Չորեքշաբթի» ֆիլմի ռիմեյքում, որը միաժամանակ նկարահանվել է տելեգու և թամիլերեն լեզուներով։ Նա նաև ձայնագրել է երեք երգի վոկալ ֆիլմի յուրաքանչյուր տարբերակի համար։ Երաժշտական նվագակցությունն արժանացել է քննադատների գովասանքին, իսկ Պավիտրա Սրինիվանսանը բարձր է գնահատել նրա դեբյուտը   ։
Հաջորդ տարի Շրութին երգ է ձայնագրել «Prithvi» ֆիլմի համար կաննադայով և «Hisss» ֆիլմի համար հինդիով, որոնց տեքստը գրել է ինքը ։ Նա նաև բազմաթիվ կատարողների հետ մասնակցել է «Semmozhiyaana Thamizh Mozhiyaam» ստեղծագործության ձայնագրությանը, որը դարձել է 2010 թվականի Թամիլական համաշխարհային համաժողովի հիմնը ։
2011 թվականի սկզբին Շրութին որպես դերասանուհի վերադարձել է էկրաններին։ Նա դեբյուտ է ունեցել Թոլիվուդում՝ Պրակաշ Կովելամուդիի «Ժամանակին կար մարտիկ» ֆիլմով։ Ֆիլմն արժանացել է քննադատների դրական գնահատականին, սակայն ձախողվել է վարձույթում ։ Նույն թվականին թողարկվել է նրա առաջին թամիլական ֆիլմը՝ ռեժիսոր Մուրուգադոսի «Յոթերորդ զգացողությունը», որտեղ նրա էկրանային գործընկերը Սուրյա Շիվակումարն է։ Ստանալով խառը արձագանքներ, որոնցում դերասանուհին կոչվում է խոստումնալից, սակայն թամիլերենին ոչ բավականաչափ տիրապետող, ֆիլմն ունեցել է առևտրային մեծ հաջողություն՝ հավաքելով 900 միլիոն ռուփի   ։ Տարվա արդյունքներով այդ երկու դերը նրան արժանացրել է «Filmfare Awards South» մրցանակի՝ լավագույն դեբյուտի համար ։ Այդ տարի լույս է տեսել նաև Մադուր Բհանդարկարի հինդի լեզվով «Ի վերջո, սիրտը դեռ երեխա է» ֆիլմը, որտեղ Շրութին նկարահանվել է Աջայ Դևգանի, Էմրան Հաշմիի և Օմի Վալդայի հետ՝ խաղալով նախկին Միսս Հնդկաստանի դստեր դերը։ Դերը քննադատների շրջանում հաջողություն չի ունեցել։ Այսպես, «Daily News and Analysis» թերթից Բլես Չեթիարը նրան որակել է որպես «այնքան կեղծ, որ միայն հիասթափեցնող է» ։ Տարվա վերջում դերասանուհին կրկին հայտնվել է էկրանին Սիդհաթի հետ «Իմ ընկերը» մելոդրամայում, որտեղ նրանք խաղում են մանկության ընկերների դերեր, և նրանց հարաբերությունները վտանգվում են, երբ նրանք փորձում են գտնել իրենց երկրորդ կեսերին։ Նկարահանումների համար Շրութին կուչիպուդիի ոճով պարի ուսուցում է անցել ։ «The Times Of India» թերթում Սուրեշ Քավիրայանին գրել է նրա մասին․ «Շրութի Հասանը լավ է դիտվում էկրաններին, բայց նա դեռ պետք է սովորի ցույց տալ զգացմունքները», իսկ Ռադհիկ Ռաջամանը «Rediff.com» կայքում նշել է, որ Սիդհարթը և Շրութին «հիանալի լրացնում են միմյանց, և երկուսն էլ լավ են կատարում իրենց դերերը ։ Այդ զույգը երկրորդ անգամ ուղակի փայլել է էկրանին» ։
Այշարիա Դհանուշի՝ 2012 թվականին թողարկված թամիլերեն «Երեք» թրիլլերի շնորհիվ Շրութին ներկայացվել է «SIMAA Awards»-ի, «Vijay Awards»-ի և «Filmfare Awards South»-ի անվանակարգերում՝ լավագույն կանացի դերի համար։ Այստեղ նա խաղացել է մի աղջկա դեր, որն ամուսնու ինքնասպանությունից հետո (Դհանուշի կատարմամբ) անսպասելիորեն իմացել է, որ այդ ամբողջ ընթացքում նա տառապում էր երկբևեռ աֆեկտիվ խանգարմամբ  ։ Այդ տարի նա նաև նկարահանվել է մեկ այլ ֆիլմում։ Ֆիլմը հիթ է դարձել, և քննադատները նշել են, որ չնայած Շրութիի դերը փոքր է, բայց նա այն հիանալի հաղթահարել է   ։
Վերադարձ Բոլիվուդ
2014 թվականի սկիզբը նշանավորվել է Վամսի Փաիդիփալիի «Ով է նա» թրեյլերի թողարկմամբ, որի գլխավոր դերում հանդես է գալիս Ռամ Չարան Տեջայի հետ։ Ֆիլմը վարձույթում վաստակել է «բլոկբասթեր» կարգավիճակը և ընդգրկվել Թոլիվուդի ամենադրամարկղային ֆիլմերի տասնյակում ։ Քննադատները հիացած չեն մնացել, իսկ Շրութիի հերոսուհին ճանաչվել է միայն ֆիլմը գեղեցկացնելու համար  ։ Գարնանը վարձույթում է հայտնվել Սուրենդեր Ռեդիի «Կայտառ ձին» ֆիլմը, որտեղ դերասանուհին հանդես է եկել Ալլու Արջունի հետ զուգախաղում՝ խաղալով անզգացմունքային աղջկա դեր, որը փոխվում է՝ սիրահարվելով հերոսին։ Ինչպես և նախորդ ֆիլմը, այս ֆիլմը ևս դարձել է ամենախոշոր բլոկբասթերներից մեկը և ընդգրկվել տելուգու լեզվով 5 ամենադրամարկղային ֆիլմերի ցանկում  ։ Սակայն Շրութիի դերը, քննադատների կարծիքով, կրկին նրան ազատություն չի տվել և դրդել է լավ տեսք ունենալ, ինչը նրան չի խանգարել ստանալ «Filmfare»-ի արձանիկ՝ որպես տարվա լավագույն դերասանուհի    ։ Հետագայում նա հայտնվել է «Խիզախ տեսուչ» ֆիլմում որպես կամեո, հանդես է եկել «Junction Lo» երգի երաժշտական համարում, որն ինքն է կատարել ։ Այդ տարի նրա վերջին ելույթը եղել է ռեժիսոր Հարիի և դերասան Վիշալի հետ։
2015 թվականին թողարկվել է Շրութիի մասնակցությամբ վեց ֆիլմ՝ ներառյալ «Փրկիչը Ագրայից» ֆիլմը «Madamiyan» item համարում, որի նկարահանումների ժամանակ դերասանուհին հարված է ստացել ձիու սմբակից ։ Նույն ֆիլմի համար դերասանուհին նաև ձայնագրել է «Joganiyan» երգը, որը սյուժեի համաձայն կատարում է Սոնակշի Սինհան ։ Նրա երգած մյուս՝ «Stereophonic Sannata» երգը, հնչել է «Shamitabh» ֆիլմում, որտեղ նորամուտը նշել է նրա քույրը՝ Աքշարա Հասանը ։ Իսկ տարվա առաջին լիարժեք թողարկումը դերասանուհու համար դարձել է Ակշար Կումարի մասնակցությամբ «Վրեժն օրենքից դուրս է» ֆիլմը։ Սակայն նրա կերպարը չի տպավորել քննադատներին ։ Այնուհետև էկրան է բարձրացել թելուգու լեզվով «Մեծահոգի» ֆիլմը՝ Մահեշ Բաբուի մասնակցությամբ, որը վարձույթի առաջին շաբաթվա ընթացքում հավաքել է մոտ 100 կրոպ (1 միլիարդ ռուփի) ։ Ֆիլմի արձագանքում Սանգիտա Դևին նշել է, որ «Շրութին յուրաքանչյուր նոր ֆիլմում ավելի լավ է ներկայանում և լրջորեն կատարում իր առջև դրած խնդիրները՝ պահպանելով կողմնորոշումն իր հերոսի նկատմամբ» ։ Մեկ ամիս անց կայացել է «Welcome Back» բոլիվուդյան կատակերգական պրեմիերան Ջոն Աբրահամի հետ, որի համար քննադատները դերասանուհուն չափավոր գնահատական են տվել  ։ Նրա նախագծերից էր մեծ բյուջե ունեցող «Քաջ մարտիկ» ֆիլմը, որի համար Շրութին և Վիջայը համատեղ ձայնագրել են «Yaendi Yaendi» երգը ։ Սակայն ֆիլմը չի կարողացել փոխհատուցել արտադրության ծախսերը։ Դերասանուհու համար 2015 թվականի վերջին թողարկումն էր ռեժիսոր Շիվայի «Քույրն ու եղբայրը» թամիլական մարտաֆիլմը՝ Աջիտ Կումարի հետ։ Միլան Լուտհրիան դերասանուհուն առաջարկել է նկարահանվել «Baadshaho» ֆիլմում, սակայն դերասանուհին սցենարի վերջնական տարբերակը դիտելուց հետո մերժել է ։
Շրութին հաջորդ տարին սկսել է Նիշիկանտա Կամատայի «Rocky Handsome» ֆիլմով, որտեղ նա հայտնվել է որպես հրավիրված աստղ՝ կատարելով գլխավոր հերոսի՝ հղի կնոջ դերը, որին սպանում են ֆլեշբեկում ։ 2017 թվականին նա նկարահանվել է «Առյուծի սիրտ 3» ֆիլմում՝ երկրորդ անգամ կիսելով էկրանը Սուրիայի հետ ։ Հետարտադրության մեջ է գտնվում Yaara-ն՝ ֆրանսիական «Անձեռնամխելիներ» ֆիլմի պաշտոնական ռիմեյքը, որը նախատեսված էր վարձույթի համարի թողարկել 2019 կամ 2020 թվականին ։ Արտադրության մեջ նրա մյուս նախագիծը «Sabaash Naidu» եռալեզու ֆիլմն է, որի ռեժիսորն է նրա հայրը՝ Քամալ Հասանը  ։ Բացի այդ, Շրութին համաձայնել է կին զինվոր Սանգամիտրայի դերը ստանձնել և սկսել է նախապատրաստվել մենամարտի համար։ Սակայն Կաննի կինոփառատոնից հետո նա հրաժարվել է այդ դերից  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ
Արթուր Խաչատրյան (իրավաբան)
Կենսագրություն
Ծնվել է 1985 թվականի հունվարի 27-ին՝ Պետրոպավլովսկ-Կամչատսկում։
2007 թ-ին ավարտել է Պետրոպավլովսկ-Կամչատսկիի արտաքին առևտրի համառուսական ակադեմիայի իրավաբանական ֆակուլտետը։
2010 թվականին ավարտել է հետբուհական ուսումը ՀՀ ԳԱԱ-ի փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և իրավունքի ինստիտուտում։
2019 թ-ին ավարտել է Միխայիլ Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական ​​համալսարանը։
2015-ին ընտրվել է Ռուսաստանի հայերի միության Կամչատկայի տարածաշրջանային մասնաճյուղի նախագահի պաշտոնում։
2016 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի խորհրդական։
2016-ին Կամչատկայի տարածքում բացել է կիրակնօրյա դպրոց՝ հայոց լեզվի և պատմության ուսումնասիրության համար ։
2016 թվի հունիսին նախաձեռնել է Պետրոպավլովսկ-Կամչատսկիի և Գյումրիի`որպես եղբայր քաղաքների, հուշագրի ստորագրումը ։
2019-ին կազմակերպել է Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև դիվանագիտական ​​հարաբերությունների պատմության մեջ առաջին անգամ, Հայաստանի դեսպանի աշխատանքային այցը Կամչատկայի տարածք ։
2020 թվականին նրա նախաձեռնությամբ անդրօվկիանոսային բեռնանավը անվանակոչվել է Առնո Բաբաջանյանի անունով, իսկ ։
2021 թվականին Պետրոպավլովսկ-Կամչատսկիի երաժշտական ​​դպրոցը վերանվանվել է Առնո Բաբաջանյանի անունով ։
Մրցանակներ
ՀՀ սփյուռքի նախարարության ոսկե մեդալ
«Մայրական երախտագիտություն» մեդալ (Արցախի Հանրապետություն)
Մահաթմա Գանդիի հիշատակի շքանշան (Լոնդոն)
Շքանշան «BRICS FORUM» (Լոնդոն)
«REGAL BRITISH AWARD» (Լոնդոն. Բրիտանական թագավորական մրցանակ)
«Արծաթե խաչ» շքանշան (Ռուսաստանի հայերի միության նախագահի կողմից)
«Երախտագիտություն» մեդալ (Արցախի Հանրապետության Նախագահի կողմից)
Պետրոպավլովսկ-Կամչատսկիի քաղաքային մարզի ղեկավարի պատվո վկայագիր (նշանակալի անձնական ներդրման և «Чужих детей не бывает» բարեգործական միջոցառմանը ակտիվ մասնակցության, սոցիալական պատասխանատվության և ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշման համար) ։
Բազմագունություն
Բազմագունություն, պnլիքրոմիա, որևէ առարկայի, գեղարվեստական ստեղծագործության և այլնի բազմագունությունը։
Ճարտարապետության և քանդակագործության մեջ՝ կառույցի, քանդակի գունազարդումը (կամ նյութի բազմագունությունը), որ կիրառվում է որպես գեղարվեստական արտահայտության միջոց։ Բազմագունություն տերմինին դիմում են հիմնականում անտիկ և միջնադարյան արվեստների առնչությամբ։
Կատեգորիա:Գույներ
Խադրակեի ամրոց
Խադրակեի ամրոց (իսպաներեն Castillo de Jadraque), ամրոց Իսպանիայի Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Խադրակե քաղաքում ։ Նա գտնվում է բլրի վրա՝ Հենարես գետի մոտ։
Անվանում
Այն երբեմն անվանում են «Սիդի ամրոց», քանի որ այն հիշատակվում է «Երգ իմ Սիդի մասին» պոեմում ։ Թեև Սիդ երբեք ուղղակիորեն կապ չի ունեցել ամրոցի հետ ։
Պատմություն
Հնագիտական ուսումնասիրություններն ապացուցել են, որ այդ վայրը օգտագործվել է դեռևս նախապատմական ժամանակներում. ավելի ուշ այն եղել է Կորդովայի ամիրայության և դրա ժառանգների ամրությունները։ 1085 թվականին այն նվաճվել քրիստոնյաների կողմից՝ Ալֆոնսո VI Քաջի գլխավորությամբ։ 1469 թվականին այն գնվել է կարդինալ Պեդրո Գոնսալես դե Մենդոսայի կողմից։
Ներկայիս կառույցը թվագրվում է 15-րդ դարի վերջ, և վերագրվում է Խուան Գուասին։ Նախկին ամրոցից մնացած միակ տարրը հնգանկյուն աշտարակ, էր, որն, ավելի ուշ, այնուամենայնիվ, ապամոնտաժվել է։ Ամրոցն եղել է Մենդոսաների նստավայրը, լքվել է Ռոդրիգո ԴԻաս դե Վիվար ի Մենդոսայի մահից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Պռեսսի
Պռեսսի (Pressi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ուրնյակ (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)
Ուրնյակ (Урняк, Үрнәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 142 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի բնակավայրեր
(9116) Բիլլհամիլտոն
(9116) Բիլլհամիլտոն (Billhamilton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մարտի 7-ին Մարկ Բույեի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,317072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,04 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5941 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1288,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279444 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,97° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մարկ Բույեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աննա Բերգենդալ
Աննա Հենրիետա Բերգենդալ (Anna Henrietta Bergendahl, ), շվեդ երգչուհի։ Մասնակցել է Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթին՝ ներկայացնելով Շվեդիան։ Եզրափակիչ փուլ չի անցել։ 8 տարեկանից կիթառ է նվագում, 10 տարեկանից՝ երգեր գրում։
2010-ի մարտի 13-ին արդեն որոշվեց, որ Շվեդիան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում ներկայացնելու է Աննան «This is My Life» երգով ։ Եվրատեսիլում Աննան ներկայացավ երկրորդ կիսաեզրափակչին, եզրափակիչ փուլ սակայն չանցավ զբաղեցնելով 11-րդ հորիզոնականը և հավաքելով 62 միավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ
Դեկամերոն
«Դեկամերոն» (Il Decamerone, δέκα «տասը» և «օր» բառերից), իտալացի գրող Ջովաննի Բոկաչչոյի 100 նովելների հավաքածուն, վաղ իտալական Վերածննդի ամենահայտնի գրքերից մեկը, գրվել է մոտավորապես 1348-1353 թվականներին։ Այս գրքի նովելների մեծ մասը նվիրված է սիրուն` սկսած նրա սիրային և ավարտած ողբերգական կողմերով։
Անվանում
Գրքի անվանումը` «Դեկամերոն» ծագում է δέκα «տասը» և «օր» բառերից, բառացի թարգմանվում է «Տասը օր»։ Այն հեղինակի կողմից ստեղծվել է Ամբրոսիոս Մեդիոլանցու Hexaemeron («Վեցօրյակ») հունական տրակտատի օրինակով։ Վեցօրյակներում, որոնք ստեղծվել են նաև շատ այլ միջնադարյան հեղինակների կողմից, սովորաբար պատմվում էր Աստծո կողմից վեց օրում աշխարհը ստեղծելու մասին։ «Դեկամերոնը» նույնպես աշխարհի ստեղծման մասին գիրք է։ Բայց այստեղ աշխարհը ստեղծվում է ոչ թե Աստծո, այլ մարդկային հասարակության կողմից, ոչ թե վեց, այլ տասն օրում ։
Գիրքն ուներ նաև հասարակ ժողովրդական անվանում` «Գալեոտտո արքայազնը» (Principe Galeotto, բառացի «կավատ»), որը ակնարկում էր Բոկաչչոյի քննադատներին, որոնք ձգտում էին ապացուցել, որ «Դեկամերոնը» խախտում է կրոնի և բարոյականության նորմերը։ Գալեոտտոն Արթուր թագավորի ասպետներից էր, որը նպաստում էր Ջինևրայի և Լանցելոտի փոխհարաբերություններին և դա հիշատակվում է Դանթեի «Աստվածային կատակերգություն»-ում։ Վեպի հերոսներ Ֆրանչեսկա դի Ռիմինին և Պաոլոն առաջին անգամ համբուրվում են լեգենդի այդ հատվածի ընթերցանության ազդեցությամբ («Միայն մենք էինք, յուրաքանչյուրն ազատ էր, գրքի վրա հայացքներն առաջին անգամ չէին հանդիպում... և գիրքը դարձավ մեր Գալեոտտոն...»)։ Դանթեից «Գալեոտտո» անունը իտալերենի մեջ մտավ որպես կավատի հոմանիշ։
Սյուժե
Այս ստեղծագործության սխեման Բոկաչչոյի մոտ հանդիպում է նաև ավելի վաղ, «Ամետո»-ում (յոթ հավերժահարսերի սիրային պատմությունները) և «Ֆիլոկոլո»-ում (13 սիրային հարցեր)։ Երկու շարադրանքների կառուցվածք` օգտագործվում է «շրջանակային կոմպոզիցիա» ընդմիջարկված նովելներով։ Գրքում ընդգծված իրադարձություները տեղի են ունենում 14-րդ դարում, 1348 թվականի ժանտախտի համաճարակի ժամանակ։ 3 ազնվաբարո պատանիների և 7 տիկնանց խումբը, հանդիպելով Սանտա Մարիա Նովելլա եկեղեցում, վիրուսով վարակված հեռանում են քաղաքից 2 մղոն հեռավորության վրա գտնվող առանձնատուն, որ այնտեղ փրկվեն հիվանդությունից։
Քաղաքից դուրս նրանք անց են կացնում իրենց ժամանակը` միմյանց պատմելով տարբեր հետաքրքրաշարժ պատմություններ։ Դրանցից շատերը Բոկաչչոյի ինքնուրույն երկը չեն, այլ նրա կողմից մշակված ժողովրդական, լեգենդար և դասական մոտիվներով գրվածքներ, օրինակ` Ապուլեյի «Մետամորֆոզը», անեկդոտները, որոնք կազմում են քաղաքական ֆոլկլորի նշանակալի մասը, ֆրանսիական ֆաբլիոները և արևելյան հեքիաթները, իր ժամանակակիցների բանավոր պատմությունները ։ Բոկաչչոն նյութեր է վերցրել նաև 13-րդ դարի «Cento novelle antiche» իտալական ժողովածուից։ Կառուցվածքի վրա ազդեցություն է թողել նաև «Պանչատանտրա» հնդկական հեքիաթների ժողովածուն և  «Historia gentis Langobardorum»  նովելների շարքը` համաճարակի նկարագրման ժամանակ։
Յուրաքանչյուր օր սկսվում է 10 նովելների գլխազարդով` խորհուրդ տալով այն մասին, ինչպես են իրենց ժամանակն անցկացնում այդ երիտասարդ մարդկանց խումբը, որոնք նրբորեն զգում են բնության գեղեցկությունը, հավատարիմ են նրբագեղության և դսատիարակության կանոններին։ «Դեկամերոնի» նովելների շրջանակում կարելի է տեսնել ուտոպիական իդիլիա, առաջին վերածննդյան ուտոպիան. մշակույթը այդ իդեալական հասարակության հիմքն է թվում։
Այսպիսով, «Դեկամերոնի» նովելները պատմվում են ինքնատիպ իրադրության մեջ։ Ակադեմիկոս Ա. Ն. Վեսելովսկին այդ առիթվ գրում է. «Բոկաչչոն պատկերել է կենդանի, հոգեբանորեն ճիշտ գիծ` կյանքի տենչ մահվան շեմին» ։
Պատմությունն սկսվում է չորեքշաբթի առավոտյան, իրադարձությունները ձգվում են 10 օր, և ամեն օր պատմվում է 10 պատմություն։ Ամեն օր ընտրվում է «թագավոր» կամ «թագուհի», որոնք սահմանում են օրվա կարգ ու կանոնը և զրուցակիցների իրար զբաղեցնող պատմությունների համար թեմաներ են նշանակում։ Այդ թեմային պիտի հետևեն բոլոր պատմողները, բացի Դիոնեոյից, որը իրավունք ունի պատմել ամենավերջում և ցանկացած թեմայով։ Ուրբաթ և շաբաթ օրերին ղեկավարներ չեն նշանակվում և նովելներ չեն պատմում։ Այն բանից հետո, երբ բոլոր 10 նովելները պատմվում էին, հեղինակը դրանք եզրափակում էր, ընթերցողին է ներկայացնում պատմողներին, ցույց է տալիս, թե ինչպես են նրանք փոխանակվում տպավորություններով։
Յուրաքանչյուր օրվա վերջում տիկնանցից մեկը կատարում է չափածո բալլադ։ Այդ բալլադները Բոկաչչոյի լիրիկայի լավագույն օրինակներն են ։ Քանի որ հանգստյան օրերին պատմություններ չէին պատմվում, ամբողջ իրադարձությունը տևում է 2 շաբաթ, և գործողության ավարտից հետո, կրկին չորեքշաբթի, երիտասարդները վերադառնում են Ֆլորենցիա։
Ժանր
Ինչպես նշում են հետազոտողները, «Դեկամերոնում» կատարելության է հասցված արձակ «վեպ-նովելների» ժանրը, որը իտալական գրականության մեջ կար մինչև Բոկաչչոն։ Այս գիրքը ճանապարհ է բացել ամբողջ վերածննդյան նովելագրության համար։
Ընթերցողներին ձգել է նովելների սյուժեների հետաքրքրաշարժությունը, պայծառ կերպարները, հյութեղ իտալերենը (ժողովրդական իտալերեն)։ Նորարարություն էր միջնադարյան ֆաբուլաների ոչ ավանդական մերթ ընդ մերթ մեկնաբանությունը, ինչպես նաև ընդհանուր գաղափարական բովանդակությունը։ «Դեկամերոնը» ցույց է տալիս վերածննդյան հումանիզմի նոր կողմերը։ Բոկաչչոյի ուշադրության կենտրոնում է անձի ինքնագիտակցության խնդիրը` մեծ հեռանկար ստանալով վերածննդյան մշակույթի հետագա զարգացմանը զուգահեռ։
Համեմատելով Դանթեի «Աստվածային կատակերգության» հետ` Բոկաչչոյի «Դեկամերոնը» հաճախ անվանում են «Մարդկային կատակերգություն»։
Այս տարրերին նա ավելացրել է սեփականը.
Շնորհիվ նովելի ժանրին այդպիսի մոտեցման, այն դարձավ լիարժեք գրական ժանր ։
«Դեկամերոնի» հերոսները
«Դեկամերոնի» 10 պատմողները` 'brigata, նկարագրված են որպես իրենց բնավորության համեմատ հորինված անուններով իրական մարդիկ։ Պատմողներից են հանդիսանում նախկին պոեմներից որոշ հերոսներ։ Ինչպես նշում են հետազոտողները, համարյա բոլոր այդպիսի անուններով կանայք հանդիպել են գրողի ավելի վաղ շրջանի ստեղծագործություններում և եղել են սիրայիին պատմությունների կերպարներ, այդ ընթացքում երեք պատանիների մեջ Բոկաչչոն ընթերցողին է տալիս հենց իր երեք տարբեր նկարագրեր, քանի որ նա նախկին շարադրանքներում արդեն իրեն ներկայացրել էր այդ մականուններով ։
Ենթադրվում է նաև, որ Բոկաչչոյի պատմությունների հավաքածուն ստեղծվում է միջնադարյան թվագիտության և միստիցիզմի ազդեցությամբ, օրինակ, ենթադրում են, որ 7 տիկնայք խորհրդանշում են չորս բնական առաքինությունները` խոհեմություն, ճշմարտացիություն, չափավորություն, կայունություն և երեք աստվածաբանական` հույս, հավատ, սեր։ Իսկ 3 պատանիները խորհրդանշում են հին հույների կողմից հոգու երեք վիճակների բաժանումը` գիտակցություն, ատելություն և կիրք։ Տիկնայք նաև յոթն են շաբաթվա օրերի թվով, մոլորակների և ազատ արվեստների։ «Միավորվելով նրանք կազմում են իդեալական հասարակություն, որը կառուցված է գիտակցության, առաքինության և գեղեցկության հիման վրա` համատեղելով ազատությունն ու կարգապահությունը և հակադրումը այն սոցիալական քաոսին, որը թագավորում է ժանտախտով վարակված արտաքին աշխարհում» ։
Ծառաներ` Պարմենո (Դիոնեոյի ծառան), Սիրիս (Պանֆիլոյի ծառան), Տինդարո, Միզիա (Պամպինեայի ծառան), Լիչիսկա (Ֆիլոմենայի ծառան), Կիմերա և Ստրատիլիա (Լաուրետտայի և Ֆիամետտայի ծառաները)։ Նրանց բոլորի անունները հունական ծագում ունեն և վերցված են անտիկ կատակերգություններից ։
Նովելների թեման
Բոկաչչոն ցույց է տվել իդելական հասարակություն. պատմությունների մեջ ի հայտ է գալիս իրական կյանքը բազմազան կողմերով։ Նովելների կերպարները պատկանում են հասարակության տարբեր խավերի։ Արձակի բնութագրիչ գիծը սիրո բարոյական կողմի ընդգծումն է։ Հիմնական թեմաներն են.
Գրելու պատմություն
Ենթադրվում է, որ գիրքը ստեղծվել է 1348-1351 թվականներին, մի մասը Նեապոլում, մի մասը Ֆլորենցիայում (ըստ այլ կարծիքի 1353-1354 թվականներին)։ Սակայն գրքի ստեղծման վերաբերյալ հստակ տեղեկություններ չկան։ Հնարավոր է, որ նովելների մի մասը Բոկաչչոն ստեղծել է դեռևս 1348 թվականի ժանտախտից առաջ (որի ժամանակ մահացել են իր հայրն ու աղջիկը), որը ոգեշնչման աղբյուր և գրքի բազմազան սյուժեի իրադարձություն է հանդիսացել ։ Կա ենթադրություն, որ Բոկաչչոն գիրքը գրել է Նեապոլի թագուհի Ջովաննայի ցանկությամբ ։
Կա ենթադրություն, որ մի քանի նովելներ առանձին են գրվել և տարածվել։ Բացի այդ, «Չորրորդ օրվան» նախորդում է հեղինակի ներածությունը, որտեղ նա պատասխանում է գրքի քննադատություններին։ Դա ասում է այն մասին, որ հրատարակման ժամանակ առաջին երեք օրերը արդեն շրջանառվում էին ընթերցողների շրջանում։ Ավարտուն գրքի հրատարակումից հետո Բոկաչչոն երբեմն վերադարձել է տեքստին` արտագրելով և ուղղելով այն։ Ժամանակակից հրատարակությունների հիմնական աղբյուր է հանդիսանում Բոկաչչոյի 1370 թվականին գրված հեղինակային ձեռագիրը։ Այս ձեռագիրը մտնում է բեռլինյան Hamilton 1470 կոդեքսում։ Ձեռագրում բացակայում են միայն որոշ հատվածներ ։
Տարածում
Եկեղեցին քննադատեց «Դեկամերոնը» որպես անբարո և իր հեղինակությանը վնաս հասցնող ստեղծագործություն` պնդելով որ հեղինակը հրաժարվի այդ գործից։ Բոկաչչոն, տառապելով այդ ճնշումից, իր տատանումների մասին հայտնեց Պետրարկային, որը պատասխան նամակով հեռու պահեց նրան «Դեկամերոնը» այրելու որոշումից։ 1559 թվականին գիրքը մտցվեց արգելված գրքերի ինդեքսում, արդյունքում տարածվեց խոշոր կրճատումներով։
Բոկաչչոն ծեր հասակում էլ շարունակում էր ամաչել իր այդ ստեղծագործությունից։ 1372 թվականին նրա ընկեր Մագինարդո Կավալկանտին նրան նամակ է գրում, որտեղ ասում է այն մասին, որ պատրաստվում է իր հարազատներին տալ կարդալու Բոկաչչոյի ստեղծագործությունները, այդ թվում նաև «Դեկամերոնը»։ Ի պատասխան Բոկաչչոն համոզիչ կերպով խնդրում էր նրան չանել դա, քանի որ ինքը ի սրտե զղջում է, որ երբևէ, վերևից տրված հրամանով, գրել է այդպիսի անպարկեշտ գրքեր և չի ցանկանում, որ Կավալկանտի ընտանիքի տիկնայք իր մասին վատ կարծիք կազմեն ։
Ազդեցություն
Իր գրքում Բոկաչչոն ի մի է հավաքել ֆրանսիական պալատական գրականությունն ու տոսկանյան ժողովրդական արձակն ու ֆոլկլորը, որի շնորհիվ մեկ քայլ է կատարալ իտալական արձակի զարգացման գործում։
«Դեկամերոնը» մեծ ճանաչում գտավ Իտալիայում, որտեղ Բոկաչչոն և նրա ժանրն ունեցան ոչ քիչ հետևորդներ (Ֆրանկո Սակետտի, Մազուչչո և այլն)։ Պիետրո Բեմբոի ջանքերի շնորհիվ 16-րդ դարի սկզբին գիրքը դարձավ volgare արձակի էտալոն այնպես, ինչպես «Աստվածային կատակերգությունը» դարձել էր իտալական չափածոի էտալոն։ Արդեն 14-րդ դարում այն թարգմանվել էր ֆրանսերեն և անգլերեն։ Բակաչչոյի սյուժեներն սկսեցին օգտագործվել եվրոպական այլ երկրների գրականության մեջ։ Օգտագործողներից են եղել նաև Շեքսպիրը, Շառլ Պերոն, Կիտսը և այլն։