cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Համաներում
Համաներման գործողության ոլորտը
Շատ երկրների օրենսդրությունում չեն թվարկվում այն հանցագործությունները, որոնց համար համաներում չի կիրառվում, չնայած համաներումը սովորաբար վերաբերում է ոչ վտանգավոր հանձագործներին ու ոչ մեծ ծանրության հանցանքներին։ Բրազիլիայի սահմանադրության համաձայն՝ համաներումը չի տարածվում անօրինական փոխադրումների, ահաբեկչության, դեղամիջոցների անօրինական արտադրության մեջ մեղադրվող անձանց վրա։ Եթովպիայի սահմանադրությամբ արգելված է համաներում կիրառել մարդկության դեմ հանցագործություններ կատարած անձանց վրա։ Էկվադորի սահմանադրությունն արգելում է համաներում կիրառել ցեղասպանություն, խոշտանգում, առևանգում, քաղաքական կամ գաղափարական շարժառիթներով սպանություն կատարած անձանց նկատմամբ ։
Հակառակ տեսակետներ
Երբեմն համաներումը կարող է արդարադատության ՝հարցեր առաջացնել։ Սրա վառ օրինակ է Ուգանդայի կառավարության առջարկությունը պատերազմական հանցագործ Յոզեֆ Քոնիի նկատմամբ համաներում չկիրառելու համար։ Այս առաջարկով նրանք հույս ունեին խուսափել հետագա հանցագործություններից ։
Համաներման հակառակ տեսակետն ԱՄՆ-ում նշում է, որ անօրինական ներգաղթյալները պիտի համաներման միայն որոշ ձևեր ստանան։ Օրինակ նրանք պետք է կարողանան ստանալ պայմանական վաղաժամկետ ազատում ։ Սա քննադատվում է որպես օրենքի խախտում ։ Կալիֆորնիայի հանրապետական կառավարիչ Առնոլդ Շվարցենեգգերը նշել է, որ 1980-ական թվականներին դաշնային կառավարության կողմից կիրառված համաներման նախագիծն այժմ արդեն հնացած է։ Այն չի աշխատում։ Այն սխալ հաղորդագրություն է պարունակում․ «Դուք անօրինական կերպով այստեղ եք եկել, իսկ մենք այժմ ձեզ համաներում ենք տալիս։ Այսպես կգան հաջորդ միլիոնները և համաներում կպահանջեն»" ։
Շատերը դեմ են արտահայտվում նաև այնպիսի անձանց նկատմամբ համաներում կիրառելուն, ովքեր կատարել են այնպիսի միջազգային հանցագործություններ, ինչպիսիք են ցեղասպանությունը, մարդկության դեմ ուղղված հանցագործությունները, պատերազմական հանցագործությունները, ագրեսիան ։ Համաներում կիրառելը հանցագործությունների համար մերժել են այնպիսի դատարաններ, ինչպիսիք են Հարավսլավիայի միջազգային քրեական դատարանը Սիերա Լեոնեի դատարանի բողոքարկման բաժինը՝ դատախազներ Քալլոնի և Քամարայի մասնակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրավաբանություն
Բոստոնյան թեյախմություն
«Բոստոնյան թեյախմություն», (Boston Tea Party), ամերիկյան գաղութաբնակների բողոքի  ակցիա, որը տեղի է ունեցել 1773 թվականի  դեկտեմբերի 16-ին,  ի պատասխան  բրիտանական  կառավարության   գործողությունների, որի  արդյունքում  Բոստոնի  նավահանգիստում    ոչնչացվել է  Անգլիական Արևելահնդկական ընկերությունը( East India Company)   պատկանող    թեյի  բեռը։   Ամերիկյան պատմության  մեջ  այդ իրադարձությունը   սկիզբ  էր  ամերիկյան հեղափոխություն։
«Թեյախմությունը» խորհրդանշել է բրիտանական  Ամերիկայի  բնակչության բողոքի ակցիայի գագաթնակետը  «Թեյի օրենքին »,  որը   ընդունվել  է Բրիտանական կառավարության կողմից  1773  թվականին։ Գաղութաբնակները  բողոքում  էին «Թեյի օրենքի դեմ», որովհետև  այն խախտում  էր  իրենց իրավունքները, քանի որ  բրիտանական թեյը  քիչ  էր  տուրքադրվում։  Բողոքականները  կարողացան  խանգարել  թեյի  բեռնաթափմանը  երեք  ուրիշ նահանգներում,  բայց  Բոստոնում  թագավորական   նահանգապետը  Թոմաս Հատչինսոնը  նախապատրաստել  է  իր զինվորներին   բողոքի  ակցիային   և  չի  թույլատրել  հետ  ուղարկել  թեյը   Բրիտանիա։
Պառլամենտը այդ  իրադարձությանը արձագանքել  է  Մասաչուսետս -Բեյ նահանգում    տեղական ինքնակառավարման մարմինների   վերացմանը։ Բոլոր   տասներեք  գաղութների բնակիչները, իրենց  հերթին  պատասխանել  են  այդ  օրենքին  լրացուցիչ  բողոքի  ակցիաներով   պահանջելով   գումարել   Մայրցամաքային  Առաջին  կանգրեսը, որը   պետք  էր  միջնորդեր  բրիտանական  միապետին   չեղյալ  հայտարարել  օրենքը և  հավանություն տալ  նոր  բողոքի  ակցիաներին։ Ճգնաժամը    սրվել  է  և  1775 թվականին   վերածվել  ազատագրական  պատերազմի։
Նախապատմություն
Բոստոնյան թեյախմությունը առաջացել է երկու խնդիրների  արդյունքում, որոնք կանգնել  են  Բրիտանական  կայսրության  առաջ 1765 թվականին՝ դրանք  էին ֆինանսական  խնդիրները Բրիտանական  Արևելահնդկական  ընկերությունում և  անընդհատ  անհամաձայնություններ  անգլիական պառլամենտի  լիազորությունների  աստիճանը  Ամերիկայի  բրիտանական  գաղութներում,  երբ  բացակայում   են   այդ  գաղութների   ընտրովի  ներկայացուցչությունը։ «Հյուսիսային կառավարությունը» փորձել է  լուծել  այդ խնդիրները, որը    ձախողվել է  և  վերջին  հաշվով    հանգեցրել   հեղափոխության ։
Թեյի առևտուրը մինչև 1767 թվականը
Քանի որ   XVII դարում   Եվրոպայում   կար    թեյի  պահանջարկ, առաջացել  են բազմաթիվ  մրցակից  ընկերություններ,  որոնք  արտահանում  էին  Չինաստանից  թեյ։  1698 թվականին  Անգլիայի   պառլամենտը   թեյը  ներմուծելու   մենաշնորհը  տվեց  Արևելահնդկական  ընկերությանը։ Երբ  թեյը   բրիտանական  գաղութներում  մեծ պահանջարկ ունեցավ, Պառլամենտը  ձգտեց  վերացնել  արտասահմանյան  ընկերությունների մրցակցությունը,  ընդունելով 1721 թվականին   պառլամենտական  որոշում, որում  նշվում   էր  ներմուծել  թեյը  միայն  Մեծ  Բրիտանիայից։  Արևելահնդկական  ընկերությունը   օրենքով չէր   ներմուծում  թեյը  գաղութներ, ինչի պատճառով  ընկերությունից պահանջվում  էր վաճառել  թեյը  Անգլիայի   մեծածախ   աճուրդներում։  Բրիտանական  ընկերությունները  գնում  էին  թեյ  և  արտահանում  գաղութներ, որտեղ վերավաճառում  էին  այն  Բոստոնի, Նյու Յորքի, Ֆիլադելֆիայի  և  Չարլստոնի  առևտրականներին։
Մինչև 1767 թվականը Արևելահնդկական  ընկերությունը  հարկ  էր  մուծում   ամբողժ  թեյի  արժեքից  (մոտ  25 %),  որը արտահանվում  էր  Մեծ Բրիտանիա։ Պառլամենտը  լրացուցիչ  հարկ  էր  դրել  այն  թեյի  վրա,  որը  վաճառվում  էր  Բրիտանիայում։  Այդ մեծ հարկերը,  և այն փաստը, որ   Հոլանդիա  արտահանվող  թեյը  որը հարկված չէր  Հոլանդական պետության կողմից, նշանակում  էր, որ  բրիտանացիները և բրիտանական  ամերիկացիները կարող  էին  գնել  մաքսանենգային  ճանապարհով ներմուծված հոլանդական  թեյ՝  շատ ավելի  ցածր  գներով։ Անօրինական  թեյի վաճառքի  ամենա մեծ  շուկան  եղել  է Անգլիայում. 1760 թվականից Արևելահնդկական ընկերությունը  կորցրել  է 400 000 ֆունտ  տարվա  ընթացքում  Մեծ Բրիտանիայի  մաքսանենգերի  պատճառով, ընդ  որում, հոլանդական  թեյը   նաև ապօրինի  ներմուծվում  էր  մեծ քանակությամբ   Բրիտանական Ամերիկա։
Մաքսանենգային հոլանդական  թեյի  դեմ  պայքարում  Արևելահնդկական  ընկերությանը  օգնելու  համար, Պառլամենտը  1767 թվականին   առաջադրեց  ապահովագրական պայմանագիր, կորուստները  երաշխավորելու  համար, որը  իջեցրեց   թեյի հարկը  Մեծ Բրիտանիայում,  և տվեց  Արևելահնդկական ընկերությանը  25 %  փոխհատուցում  թեյի  համար, որը նորից  արտահանվեց   գաղութներ,  նաև   առաջադրեց    օրենք   եկամուտների  մասին,  որով  գաղութներում  գանձվում  էին  նոր  հարկեր, այդ  թվում  նաև  թեյի  համար։  Մաքսանենգության  խնդիրը  լուծելու փոխարեն, Տաունշենդյան   մաքսատուրքը  վերսկսեց  տարաձայնությունները      գաղութներում պառլամենտի  հարկադրման   իրավունքների  մասին։ Իրենց  ասելով,  գաղութաբնակներից  կարող  են  գանձվել տուրքեր  միայն իրենց սեփական  օրենսդրական  մարմինների  կողմից։
Տաունշենդյան մաքսատուրքի ճգնաժամ
Մեծ Բրիտանիայի և գաղութների  միջև  վեճն  ի հայտ  է եկել  1760-ական  թվականներին, երբ  Պառլամենտը  առաջին  անգամ ձգտեց  ուղղակի հարկադրել  գաղութները, եկամուտները  մեծացնելու նպատակով։  Որոշ  գաղութաբնակներ, հիմնելով գաղտնի   այլախոհների  կազմակերպություններ, ընդդիմախոսում  էին  նոր  հարկային  ծրագրի  վերաբերյալ, հաստատելով, որ  այն  խախտում  է  Բրիտանական  սահմանադրությունը։  Բրիտանական  ամերիկացիները  համաձայն էին, որ ըստ  Սահմանադրության՝  Բրիտանական  սուբյեկտներից  չեն  գանձվում  տուրքեր  առանց իրենց կողմից ընտրված  ներկայացուցչից։ Դա  նշանակում  էր որ  տուրքերը  գանձվում  են  միայն Պառլամենտի  կողմից։ Բայց  գաղութաբնակները  հիմնավորում  էին ՝  Պառլամենտում  քանի  որ անդամներ  չէին  ընտրվել   ուստի Պառլամենտի կողմից չեն կարող  գանձվել տուրքեր։
Գաղութային բողոքների արդյունքում   1765  թվականին չեղյալ  հայտարարվեց   Պառլամենտական  որոշումը,  իսկ   1766  թվականին  Դեկլարացիայի  օրենքը։  Պառլամենտը  շարունակում  էր  պնդել, որ  նա ուներ   իրավունք   հրապարակել օրենքներ  «բոլոր դեպքերի  համար»։
Երբ գանձվել  են  նոր  տուրքեր  Տաունշենդյան  օրենքով  1767 թվականի  եկամուտներով, Վիգիի  գաղութաբնակները  նորից պատասխանել  են   բողոքներով  և բոյկոտով։ Առևտրականները   պայմանավորվել  են ՝  չներմուծել  բրիտանական  թեյը, որի հետ համաձայնվել են  գաղութաբնակների  մեծ  մասը,  դրա հետ միասին   ակտիվիստները  աջակցում էին    այլընտրանքային   գաղտնի   առևտրին։ Մեծ տեմպերով աճում  էր  մաքսանենգությունը, հատկապես  Նյու-Յորքում  և  Ֆիլադելֆիայում, որտեղ թեյի մաքսանենգությունը  ավելի  տարածված  էր  քան  Բոստոնում։ Հարկ  դրված  բրիտանական  թեյը  շարունակում  էին  ներմուծել  Բոստոն,  հատկապես  Ռիչարդ  Կլարկ և     Մասաչուսետս  պռովինցիայի  նահանգապետ Թոմաս  Հատչինսոնի  որդիները, բայց Մասաչուսետսի  գաղտնի  կազմակերպությունների  ճնշման տակ  նրանք համաձայնվեցին  հետևել  պայմանավորվածությանը  և չնեմուծել   թեյը։
Վերջիվերջո Պառլամենտը    ի պատասխան բողոքներին 1770  թվականին  չեղյալ հայտարարեց  Տաունշենդյան  մաքսատուրքը, բացի  թեյի  հարկից։  Վարչապետ  Լորդ Նորթցը  շարունակում  էր  հաստատել  որ դա «իրավունք  է  ամերիկացիներից     տուրք գանձելը»։ Այդ մասնակի  հարկի  չեղյալ հայտարարելը   հերիք  էր,  որպեսզի  վերջանա  հոկտեմբերյան շարժումը  1770 թվականի  չներմուծման   մասին։ 1771 -ից մինչև  1773-ը   մեծ  քանակությամբ  բրիտանական  թեյը  ևս մեկ անգամ  արտահանվեց  գաղութներ, որի համար  առևտրականները  գանձել  են  երեք  պենս  մեկ  ֆունտի  համար։  Բոստոնը  եղել  է    օրինական  թեյի ամենամեծ ներմուծողը։ Նյու Յորքի և  Ֆիլադելֆիայի շուկայւոն  մաքսանենգները դեռևս ունեին առավելություններ։
1773 թվականի թեյի օրենքը
Ապահովագրական պայմանագիրը, 1767 թվականի կորուստները երաշխավորելու  համար,  տվեց  Արևելահնդկական  ընկերությանը  թեյի  հարկի  վերադարձ, որը  արտահանվել  էր  գաղութներ,  դադարեց  գործել  1772 թվականին։  Պառլամենտը 1772 թվականին ընդունեց  նոր  օրենք, որը  կրճատում   էր  եկամուտները, փաստորեն թողելով   Բրիտանիա  ներմուծված  թեյի 10 %  հարկը։ Օրենքը նաև վերականգնեց  թեյի հարկը  Բրիտանիայի  սահմաններում, որը  չեղյալ  էր   համարվել1767 թվականին,  և թողել է   Թաունշենդյան    հարկի  երեք  պենսը  գաղութներում։ Այդ  նոր  հարկային ծանրաբեռնվածության միջոցով, որը  բարձրացրել  է  բրիտանական թեյի  գները, վաճառքը  կտրուկ  ընկել  է։ Ընկերությունը շարունակում  էր  ներմուծել  թեյ  Մեծ Բրիտանիա, բայց, կուտակելով հսկայական ավելցուկային ապրանք, որը ոչ ոք չէր գնում։ Այդ և  այլ պատճառներով  1772  թվականի վերջին  Արևելահնդկական  ընկերությունը, ամենակարևոր  կոմերցիոն ինստիտուտներից  մեկը, լուրջ ֆինանսական  ճգնաժամի  մեջ էր։ Ճգնաժամի միակ ակնհայտ լուծումը որոշ հարկերի լուծարումն էր։  Արևելահնդկական  ընկերությունը ի սկազբանե զգտում  էր չեղյալ հայտարարել  Թաունշենդյան տուրքը, բայց Նորտի  կառավարությունը   չէր  ցանկանում,  քանի որ նման գործողությունը կարող է մեկնաբանվել որպես նահանջ խորհրդարանի կողմից, որ իրավունք ունի հարկադրել գաղութները։ Ավելի կարևոր է, որ Թաունշենդյան տուրքով  հավաքած հարկերը օգտագործվել են աշխատավարձերը վճարելու որոշ գաղութային նահանգապետերին  և դատավորներին։ Ի դեպ, սա  Թաունշենդյան տուրքի պարտականությունների նպատակն էր. Նախկինում այդ պաշտոնյաները գանձվել են գաղութային վճարներով, սակայն այժմ խորհրդարանը նրանց աշխատավարձ  էր    վճարում  որպեսզի  նրանց կախվածությունը բրիտանական պետությունից ապահովել, այլ ոչ թե թույլ տալ նրանց  հաշվետու լինել   ենթարկել գաղութաբնակներին։
Արևելահնդկական ընկերության պահեստներում թեյի աճող բլուրների կրճատման մեկ այլ հնարավոր լուծումը այն Եվրոպայում էժան վաճառելն էր։ Այս հնարավորությունը հաշվի է առնվել, սակայն պարզվել է, որ թեյը պարզապես մաքսանենգ ճանապարհով կվերադարձվի Մեծ Բրիտանիա, որտեղ այն վաճառվում էր ավելի էժան, քան մյուս հարկային արտադրանքները։ Արևելահնդկական ընկերության ավելորդ թեյի վաճառելու լավագույն շուկան ենթադրաբար ամերիկյան գաղութներ էր, եթե հնարավոր լինի գտնել այն ավելի էժան դարձնելու համար, քան հոլանդական մաքսանենգը թեյը։ Հյուսիսային պետության որոշումը թեյի օրենքն էր, որը 1773 թվականին մայիսի 10-ին ստացավ Ջորջ թագավորի համաձայնությունը։ Այս օրենքը վերականգնել է Արևելահնդկական ընկերության կողմից թեյի ներմուծումը Մեծ Բրիտանիայի լիազորությունների լիարժեք փոխհատուցումը, ինչպես նաև թույլ է տվել, որ ընկերությունը իր իսկ հաշվին թեյն արտահանի գաղութներ։ Սա թույլ կտա ընկերությանը նվազեցնել գինը `հեռացնելով միջնորդին, ով  գնում  էր  է թեյը  Լոնդոնի մեծածախ աճուրդներում։ Միջնորդին վաճառելու փոխարեն ընկերությունն ընտրել է գաղութային առևտրական, թեյի բեռի փաթեթը ստանալու համար. Իր հերթին, առաքիչները թեյ վաճառում են կոմիսիոն գներով։ 1773  թվականի հուլիսին  Նյու Յորքում, Ֆիլադելֆիայում, Բոստոնում և Չարլսթոնում ընտրվել էին թեյի բեռը  ստացողներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեղափոխություն
Ֆոբուր Սենտ Օնորե (փողոց)
Ֆոբուր Սենտ Օնորե (Rue du Faubourg Saint-Honoré), Փարիզի 8-րդ շրջանի փողոց, հայտնի է նրանով, որ այստեղ են գտնվում բազմաթիվ հասարակական կազմակերպություններ, անտիկվարային (հնավաճառքի) խանութներ, պատկերասրահներ։ Այս փողոցում են գտնվում Ելիսեյան պալատը, Ֆրանսիայի նախագահի նստավայրը (տուն 55), Ներքին գործերի նախարարությունը, բազմաթիվ բարձր մակարդակի նորաոճ իրերի խանութներ։
Փողոցը սկսվում է Ռոյալ փողոցի խաչմերուկից։ Այստեղ առաջ գտնվել է Սենտ Օնորեի դարպասը, որը կառուցվել է 1633 թվականին, որը կոչվում է, ի դեմս միջնադարյան Սուրբ Հոնորի եկեղեցու անունով։
11 և 13 համարի բարձրահարկ շենքերում է գտնվում Կարիտա գեղեցկության սրահը։ 18 համարի տանը XX դարի 20-ական թվականներին գտնվել է հնաոճ իրերի խանութ (A La Vieille Russie), որը եղել է մշակույթի և ռուս արտագաղթողների մտավոր կյանքի կենտրոնը։ Այստեղ են եղել Սերգեյ Դյագիլև, Սերգեյ Լիֆարը, Ֆեոդոր Շալյապինը, Գրիգորի Պյատիգորսկը և այլն։ Համար 30 տանը «cité du Retiro» հիշատակվում է հին միջնադարյան կլավածատիրոջ մասին։ Շենքը կառուցվել է 1963 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի փողոցներ
Թոմ Ռիփլի
Թոմաս Ֆելիքս Ռիփլին (Tomas Felix Ripley), Պատրիսիա Հայսմիթի հոգեբանական հանցավոր թրիլերների ցիկլի և դրանց վերաբերյալ մի շարք էկրանավորումների կենտրոնական կերպարը։ Թոմը` էմոցիոնալ և բարոյապես անկայուն անձնավորություն է։
Կերպար
Գրող Պատրիսիա Հայսմիթը բնութագրել է իր կերպարին հետևյալ կերպ. «Բարեկիրթ,անբարոյական և վստահություն շահող սերիական մարդասպան` արվեստի նկատմամբ ունեցած կրքով», որը պայքարում է արդարության համար ։ Կինոքննադատ Ռոջեր Էբերթը, Ռիփլիին նկարագրել է, որպես. «հմայիչ և կիրթ հրեշ»։ Ըստ Book ամսագրի Թոմ Ռիփլիին զբաղեցրել է 20-րդ դարի լավագույն կերպարների ցանկի 60-րդ հորիզոնականը. :
Ռիփլին` զգայուն և բարդ տղամարդ է, որն ապրում է Ֆրանսիայում սովորական կյանքով։ Ժամանակի մեծ մասը նա զբաղվում է իր պարտեզով, նկարներ է նկարում և օտար լեզուներ է սովորում։ Նրա եկամտի աղբյուրը Ռիչարդ Գրինլիֆի փողերն է, իսկ ավելի ուշ `«Buckmaster Gallery» արվեստի պատկերասրահը, ինչպես նաև նրա կնոջ՝ Էլոիզի հարուստ հորից ստացած միջոցները։ Նա քաղաքավարի և ընկերասեր է։
Հոգեբանություն
Ռիփլին պատկերված է որպես խիղճ չունեցող մարդ։ Երբեմն նա զղջման զգացողություն է զգում. Օրինակ, ափսոսում է, որ սպանել է Դիկ Գրինլեֆին, քանի որ նա համակրում էր վերջինիս, իսկ Ֆրեդի Մյլզի սպանությունը անվանել է հիմար և անտեղի։ Ամենակարևորը, նա նույնիսկ չի կարող հիշել իր բոլոր զոհերին ։
Չնայած դրան, նա հետևում է իր էթիկական նկատառումներին. Ռիպլին նողկալի զգացողություն ունի սպանությունների նկատմամբ, ուստի նա փորձում է խելացիորեն հիմնավորել, թե ինչու է սպանում այս կամ այն ​​մարդուն։ Նա եզրակացնում է, որ միակ բացատրությունը`«անհրաժեշտությունն», ոստիկանության կողմից բացահայտելու վախն է։ Նրան բնութագրում են որպես տիպիկ խանգարումով անձ` խելացի, հաճելի ։
Գրող Գրեյ Գուրին, չնայած Ռիփլիի հոգեվիճակի հակումներին, կարծում է. «Նա անբարոյական չէ (չնայած նրան այդպես է նկարագրում կինը` Էլոյիզան), նա գիտի, որ վատ բաներ է անում, և այլոց մեջ ուշադրություն է դարձնում այդ հատկանիշի վրա։ Նա երբեմն խղճի խայթ է զգում։ Նա խանգարված անձ չէ, քանի որ ունակ է զգալու կյանքը և այլոց հույզերը» ։
Թոմ Ռիփլիի զոհերը
Հինգ վեպում Թոմ Ռիփլին անձամբ սպանել է 9 մարդու և ինչ-որ կերպ դարձե լևս չորսի մահվան պատճառը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Գրական չարագործներ Կատեգորիա:Հորինված տղամարդիկ
Հրապարակ
Հրապարակ, ճարտարապետորեն կազմակերպված, շենքերով և այլ կառույցներով կամ տնկարկներով երիզված բաց տարածություն։ Քաղաքային հրապարակների նախատիպերը եղել են Կրետեի, Եգիպտոսի, Բաբելոնի, Ասորեստանի պալատային և տաճարային համալիրների շքահանդեսային բակերը։ Դրանց ուղղանկյուն հատակաձևը և պարագծային կառուցապատումը պահպանել են հին հունական ագորաները, հին հռոմեական ֆորումները։ Նման պարփակ բնույթ (գրեթե միշտ անկանոն հատակագծով) ունեցել են XII-XIV դդ. եվրոպական քաղաքների հրապարակները, գլխավորը եղել է առևտրական հրապարակը։ Վերածննդի ժամանակաշրջանում ստեղծվել են հիմնականում կանոնավոր երկրաչափական ձևերով հրապարակներ։ Բարոկկո ոճը քաղաքաշինության պրակտիկա է ներմուծել բոլորաձև, բազմանկյուն և բարդ ուրվագծերով հրապարակներ։ Միջնադարյան ռուսական քաղաքներում ստեղծվել են կրեմլյան, առևտրական, տաճարային հրապարակներ։ XVIII դ. լայն տարածում են գտել բաց, տարածական կոմպոզիցիայով հրապարակները։ Միջնադարյան Հայաստանի քաղաքային հրապարակները (Վան, Կարս, Անի, Երևան և այլն) նույնպես ունեցել են հասարակական և քաղաքաշինական մեծ դեր։ Երևանի հրապարակներից (Խանբադի, Հուսեյն Ալի խանի կամ Մզկիթի, Զալ խանի, Ֆահլա-բազարի) Գլխավորը՝ Մեծը կամ Շուկայինը (Ղանթար), ունեցել է բազմակի նշանակություն (առևտուր, ժամանց, նույնիսկ մարզական միջոցառումներ) և եղել քաղաքի գլխավոր հասարակական կենտրոնը։ Ըստ X դ. արաբ պատմիչ ալ Մուկադդասի, Դվինի հրապարակը եղել է խաչաձև։ Ժամանակակից քաղաքաշինության մեջ քաղաքային հրապարակները ստորաբաժանվում են երկու տիպի՝ տրանսպորտային և հետիոտների։ Տրանսպորտային հրապարակները կատարում են քաղաքային տրանսպորտի շարժման հանգուցակետի դեր։ Շարժման մեծ ինտենսիվությամբ հրապարակները կառուցվում են մի քանի հարկով՝ գետնի մակերեսի վրա, ստորգետնյա, վերգետնյա։ Տրանսպորտային հրապարակները հաճախ ունեն հատուկ նշանակություն՝ ստեղծվում են կայարանների, խոշոր գործարանների, ստադիոնների, հանդիսասրահների, ցուցասրահների առջև, ավտոմեքենաների ընդարձակ կանգառներով։ Հետիոտների համար նախատեսված հրապարակները նույնպես կարող են ունենալ հատուկ նշանակություն։ Գլխավոր հրապարակները կարող են լինել թատերական, առևտրի, մեմորիալ (ի պատիվ պատմական մեծ իրադարձությունների, պետական ականավոր գործիչների և այլն)։ Նման հրապարակների հորինվածքում հաճախ տեղ է տրվում մոնումենտալ քանդակագործության և գեղանկարչության ստեղծագործությունների։ Գլխավոր հրապարակը կամ գլխավոր հրապարակների համակարգերը քաղաքի կենտրոնի միջուկն են և սովորաբար ունեն մեծ չափեր, առավել տպավորիչ, մոնումենտալ կառուցապատում (օրինակ, համապետական ու քաղաքային հիմնարկությունների շենքեր), այստեղ անց են կացվում շքերթներ, տոնական ցույցեր, միտինգներ, ժողովրդական զբոսանքներ։ Տարբեր նշանակություն ունեցող հրապարակները կարող են կանաչապատված լինել կենտրոնում, պարագծով և խառը։
Կատեգորիա:Հրապարակներ
Լուսանցազարդ
Կատեգորիա:Արվեստ
Բութիլեն
Բութիլեն, C4H8, չհագեցած ածխաջրածին, α-բութիլեն-թմրանյութ, որը գրգռում է վերին շնչառական ուղիները։ Ունի վտանգավորության 4-րդ աստիճան։
Իզոմերներ
C4H8 բանաձևն ունեցող իզոմերներից 4ը ալկեններ են, բոլորը՝ ածխաջրածիններ, որոնց մոլեկուլներն ունեն 4 C ատոմ և 1 կրկնակի կապ, բայց ունեն տարբեր քիմիական կառուցվածքներ։
Ֆիզիկական հատկություններ
Անգույն գազ է, ունի յուրօրինակ հոտ, եռման աստիճանը ՝-6․6 °C։ Բութիլենի և օդի խառնուրդը պայթունավտանգ է։ Գազի խտությունը (0 °C, և 0,1 ՄՊա ճնշում պայմաններում) 2503 կգ/մ3 է։
Ստացում
Սկզբնական շրջանում, բութիլեն ստացել են բութանի մասնիկներից՝ տարատեսակ նավթաքիմիական գործընթացների արդյունքում։ Բութիլենի պարունակությունը նրանցում կազմում է 15-25 տոկոս։ Սակայն բութանի մասնիկներից բութիլենի ստացումը հանգեցրել է դվարությունների, քանի որ բաղադրիչների եռման աստիճանները բավական մոտ են իրար։ Առավել հեշտ եղանակ է, բութիլենի ելային մասի ստացումը բութանի դեհիդրատացումից։ Այս դեպքում տեխնոլոգիական նախագծում ընդգրկում են 2-մեթիլ-պրոպենի և բութադիեն-1-3 խառնուրդից բութիլենի մաքրման համար սարքավորումներ։ Սովորաբար 2-մեթիլ-պրոպենը տարբերակում են ծծմբական թթվի էքստրակցիայով։ Ինչպես նաև, արդյունաբերության մեջ բութիլեն ստանում են բութանոլի կատալիտիկ դեհիդրատացումով, 300—350 °C ջերմության պայմաններում ՝բութանի դեհիդրատացումով, նավթի կրեկինգով և այլ եղանակներով։
Կիրառում
Բութիլենը լայնորեն կիրառվում է բութադիենի, բենզինի, բութանոլի, իզոօկտանի և պոլիիզոբութիլենի սինթեզի համար։ Ինչպես նաև, գազային խառնուրդներում եղած բութիլենը կիրառվում է որպես վառելիք մետաղների կտրման մեջ։ Բութիլեն-1ը գործում է որպես սոմոնոմեր էթիլենի պոլիմերացման ժամանակ։
Կատեգորիա:Օրգանական քիմիա Կատեգորիա:Ալկեններ
Լալերիա
Կոմունայի կոդը՝ 01204։
Լաժեդինիու
Լաժեդինիու (Lajedinho), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Իտաբերաբա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2986 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 807,336 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,7 մարդ/կմ²։
Լալերիա
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 40 կմ հարավ-արևելք, 85 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաքից, 38 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Լաժեդինիու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Լալերիա
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 239 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 161 մարդկանցից 121-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 40-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 75,2 % է, 1999 թ.՝ 85.4%)։ 121 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 108-ը (61 տղամարդ, 47 կին), գործազուրկ է եղել 13 մարդ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 40 պասիվներից 9 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 22-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գիորգի Շատբերաշվիլի
Գիորգի Շատբերաշվիլի ( გიორგი შატბერაშვილი, ), վրացի գրող։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի արձակագիրներ Կատեգորիա:1910 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1965 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 19 մահեր Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Էշեմին
Էշեմին (Échemines), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 82 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.2 կմ² տարածք։
Գուարատինգետայի գավառ
Գուարատինգետայի  (Microrregião de Guaratinguetá) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 625 678 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2699,051 կմ²։ Բնակչության խտությունը 149,6  մարդ/կմ²։
Էշեմին
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Գուարատինգետայի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Էշեմին
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 86,7 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (21 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 6 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 0-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բուկովսկի (ֆիլմ, 2003)
«Բուկովսկի» (Bukowski: Born into This), Ջոն Դալագանի վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է գրող և հակապատմական բանաստեղծ Չարլզ Բուկովսկու կյանքի և ստեղծագործության մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2003 թվականին՝ Պարկ-Սիթիում տեղի ունեցած «Սանդենս» 19-րդ կինոփառատոնի ժամանակ ։
Համառոտ ակնարկ
«Բուկովսկի» ֆիլմը հեռուստադիտողին ներկայացնում է երբեմն մռայլ, հաճախ անարգող, միաժամանակ մարդկային, սարսափելի և ուրախ արտիստի «դիմանկարը» ։ Ֆիլմը ներառում է Չարլզ Բուկովսկու արխիվային նյութերը՝ նրա բանաստեղծական ընթերցումների ձայնագրությունները, գերմանական և բելգիական հաղորդումների հեռուստահաղորդավարների հետ զրույցները, սև-սպիտակ ֆիլմերը, որոնք նկարահանել է գրողի ընկեր Թեյլոր Հեքֆորդը ։
Ժապավենը լրացնում են բանաստեղծի ընտանիքի՝ կնոջ՝ Լինդա Լիի և դստեր՝ Մարինայի, նրա բազմաթիվ ընկերների՝ կենսագիր Նիլի Չերկովսկու, ռեժիսոր Բարբե Շրյոդերի, հրատարակիչ Ջոն Մարտինի, նկարիչ Ջեք Միշլինի, դերասաններ Հարի Դին Սթենթոնի և Շոն Փենի, ինչպես նաև այն մարդկանց հետ, որոնք իրենց վրա զգացել են Բուկովսկու ստեղծագործության ազդեցությունը՝ հեղինակ-կատարող Թոմ Ուեյթսի և U2 երաժշտական խմբի անդամ Բոնոյի հետ հարցազրույցները ։
Ռեժիսոր Ջոն Դալագանի յոթամյա աշխատանքի պտուղը դարձել է պաշտամունքային գործչի մասին առավելագույնս ճշմարիտ պատմությունը․ նրա ծանր մանկությունը, հետպատերազմյան Ամերիկայի դեգերումները և հոգնեցուցիչ աշխատանքը, փոքրիկ ամսագրերի համար մի քանի հարյուր ստեղծագործություններ գրելը մշտական հրատարակչի անհերքելի որոնման մեջ, նրա հակասական բնույթը և կանանց հետ բարդ հարաբերությունները ։ Չարլզ Բուկովսկին լեգենդ է դարձել իր «թուլության» շնորհիվ ։
Քննադատություն
Ռոջեր Էբերթը, որը անձամբ էր ճանաչում գրողին, դրական է արտահայտվել ֆիլմի մասին․ «Ֆիլմը արժեքավոր է նրանով, որ ձայն է հաղորդում նրա աշխատանքներին։ Բուկովսկու մահվանից անցել է տասը տարի, և նա, կարծես, հիշվում է, եթե ոչ հավերժ, ապա ավելի շատ, քան նրա ժամանակակիցներից շատերը» ։ Entertainment Weekly-ի գրախոս Օուեն Գլայբերմանը գրել է. «Born into This-ի ուժը, որը հիանալի կերպով հավաքված է ռեժիսոր Ջոն Դալագանի հետ զրույցներից, որոնք ձայնագրվել են եվրոպական հեռուստատեսության համար։ Ֆիլմը ցույց է տալիս Բուկովսկու վարպետության ողջ մեծությունը, ավելի մեծ, քան թվում էր, թե նրա ծույլ հետույքը կարող էր առաջարկել նրան» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վավերագրական ֆիլմեր
Լեոնորա Քարինգտոն
Լեոնորա Քարինգտոն (Leonora Carrington, ), անգլիական ծագումով մեքսիկացի սյուրռեալիստ նկարիչ, քանդակագործ, գրող ։ Կյանքի մեծ մասն ապրել է Մեխիկոյում, եղել է 1930-ական թվականների սյուրռեալիստական շարժման վերջին վերապրող մասնակիցներից, ինչպես նաև 1970-ական թվականներին Մեքսիկայում սկիզբ առած Կանանց Ազատագրական շարժման հիմնադիր անդամներից ։
Կենսագրություն
Քարինգտոնը ծնվել է Անգլիայի Լանկաշիր շրջանում ։ Հայրը զբաղվել է տեքստիլ արտադրությամբ, մայրը՝ Մորինը, եղել է իռլանդուհի ։ Լեոնորան ունեցել է երեք եղբայր՝ Պատրիկը, Ջերալդը, Արթուրը ։
Կրթվել է դաստիարակների, կրկնուսույցների կողմից, ըմբոստ վարքագծի համար երկու անգամ հեռացվել է դպրոցից, այդ թվում՝ Նյու Հոլ և Չելմսֆորդ դպրոցներից, այնուհետև ընտանիքը նրան ուղարկել է Ֆլորենցիա, որտեղ ընդունվել է Տիկին Փենռոզի արվեստի ակադեմիա։ 1927 թվականին՝ 10 տարեկան հասակում, Փարիզի «Ձախ ափ» (Rive gauche) պատկերասրահում առաջին անգամ տեսել է սյուրռեալիստական կտավ, հետագայում ծանոթացել է բազմաթիվ սյուրռեալիստների հետ, այդ թվում՝ Պոլ Էլուարի հետ ։ Հայրը դեմ է եղել, որ աղջիկն արվեստագետ դառնա, իսկ մայրը քաջալերել է դստերը։ 1935 թվականին մեկ տարի ժամկետով Լոնդոնում ընդունվել է Չելսիի արվեստի դպրոց և հոր ընկերոջ՝ Սերժ Չերմաևի օգնությամբ տեղափոխվել է Լոնդոնի Օզանֆանի անվան ակադեմիա (1935-1938) ։
Սյուրռեալիստական շարժմանը ծանոթացել է Հերբերտ Ռիդի «Սյուրռեալիզմ» (1936) գրքի կրկնօրինակ տարբերակից, որը մայրն էր նրան տվել ։ Սյուրռեալիստ գրող Էդվարդ Ջեյմսը գնել է Կարինգտոնի մեծ թվով կտավներ և 1947 թվականին Նյու Յորքի Պիեռ Մատիս պատկերասրահում կազմակերպել նրա աշխատանքների ցուցահանդեսը։
Կապը Մաքս Էռնստի հետ
1936 թվականին Լոնդոնի միջազգային սյուրռեալիստական ցուցահանդեսում Լեոնորան ծանոթանում է գերմանացի սյուրռեալիստ Մաքս Էռնստի աշխատանքներին և տարվում է սյուրռեալիստ արվեստագետով նախքան նրան հանդիպելը։ 1937 թվականին Կարինգտոնը Էրնստին հանդիպում է լոնդոնյան մի հավաքույթի ժամանակ։ Արվեստագետների միջև կապ է ստեղծվում, և Փարիզ վերադառնալով` Էռնստն անհապաղ բաժանվում է կնոջից։ 1938 թվականին նա հեռանում է Փարիզից և Լեոնորայի հետ հաստատվում Ֆրանսիայի հարավում գտնվող Սեն Մարտեն դ՛Արդեշ կոմունայում։ Զույգն համագործակցում և աջակցում էր միմյանց գեղարվեստական զարգացման գործում։ Այս շրջանում նրանք ստեղծել են կենդանիների քանդակներ՝ (Էրնստը ստեղծել է իր թռչուններին, Լեոնորան՝ ձիու գլխի գիպսե տարբերակը) զարդարելու Սեն Մարտեն դ՛Արդեշ իրենց տունը։ 1939 թվականին Լեոնորան նկարում է Էրնստի դիմանկարը՝ որպես հարգանքի տուրք իրենց հարաբերությունների ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ֆրանսիացիները Էրնստին ձերաբակալում են, սակայն Պոլ Էլուարի և այլ ընկերների միջնորդությամբ մի քանի շաբաթ անց նա ազատ է արձակվում։
Շուտով, երբ նացիստները ներխուժում են Ֆրանսիա, Էռնստը կրկին ձերբակալվում է այս անգամ գեստապոյի կողմից, քանի որ նացիստները նրա արվեստը համարում էին այլասերված արվեստ։ Էրնստը, Քարինգտոնին թողնելով, իր արվեստի հովանավոր Պեգի Գուգենհայմի օգնությամբ փախչում է Ամերիկա ։
Քարինգտոնի խնամքով զբաղվող բուժքույրը նրան տանում է Լիսաբոն, որտեղից Կարինգտոնը փախչում է և ապաստան գտնում Մեքսիկայի դեսպանատանը։ 1941 թվականին Էրնստն ամուսնանում է Պեդի Գուգենհայմի հետ։ Նրանց ամուսնությունը տևում է մի քանի տարի, սակայն Էրնստը և Կարինգտոնը չեն կարողանում վերսկսել իրենց հարաբերությունները։
Երեք տարի անց Քարինգտոնն ազատվում է իր ապաստանից և Անդրե Բրետոնի քաջալերանքով գրում «Down Below» գիրքը իր հոգեկան ապրումների մասին ։ Իր ապրումները նա արտահայտել է նաև արվեստի գործերում, ինչպիսիք են «Բժիշկ Մորալեսի դիմանկարը» և «Down Below-ի քարտեզը» ։
Մեքսիկա
Լիսաբոն փախչելով՝ Քարինգտոնը կարողանում է մեքսիկացի դեսպան Ռենատո Լեդուկի օգնությամբ դուրս գալ Եվրոպայից։ 1960-ական թվականներին Նյու Յորքում ապրելուց հետո նա ապրել և ստեղծագործել է Մեքսիկայում ։ 1963 թվականին նրան խնդրում են ստեղծել մի որմնանկար, որը նա անվանում է «Մայաների կախարդական աշխարհը» (El Mundo Magico de los Mayas), որն իր վրա էր կրում տարածաշրջանի ժողովրդական պատմությունների ազդեցությունը ։ Որմնանկարը գտնվում է Մեխիկոյի Անթրոպոլոգիայի ազգային թանգարանում։
Քարինգտոնը ստեղծել է Կանանց Ազատագրական շարժման «Mujeres conscienscia» (1973) պոստերը ։ Կարինգտոնն անձամբ կենտրոնացած էր հոգեկան ազատության վրա և հասկանում էր, որ այդ ազատությանը չի կարելի հասնել առանց քաղաքական ազատության ։ Հետամուտ լինելով այս համոզմունքներին՝ Կարինգտոնը գիտակցում էր, որ «Մեքսիկայում և Հյուսիսային Ամերիկայում ակտիվ քաղաքական կանանց ավելի մեծ համագործակցությունն ու համատեղ գիտելիքների փոխանակումը» կարևոր էր ազատագրության համար ։ Քաղաքական իր հանձնառության շնորհիվ 1986 թվականին Նյու Յորքում Քարինգտոնն արժանացավ կյանքի ընթացքում ձեռքբերումների համար մրցանակի ։
Թեմաներ, հիմնական աշխատանքներ
Լեոնորա Կարինգտոնը Զիգմունդ Ֆրոյդի աշխատություններով այնպես չէր հետաքրքրվում, ինչպես շարժման մյուս սյուրռեալիստ անդամները։ Նրա ուշադրության կենտրոնում էին կախարդական ռեալիզմը և ալքիմիան, և նա օգտագործում էր կենսագրական մանրամասներ և սիմվոլիզմ՝ որպես իր նկարների սուբյեկտներ։ Կարինգտոնը կնոջ սեքսուալությունը ներկայացնում էր այնպես, ինչպես նա զգում էր այն, այլ ոչ թե ինչպես բնութագրում էին տղամարդ սյուրռեալիստները ։ 1940-ական թվականների աշխատանքները կենտրոնացած են տարբեր գործընթացներում կանանց ստեղծագործական դերի վրա ։
Քարինգտոնը հաճախ է պատկերել ձիերի։ Այդպիսի կտավներից են նրա «Ինքնադիմանկարը» (Dawn Horse-ի պանդոկը) և «Լորդ Քենդելսթիքի ձիերը» ։ Կարինգտոնը ձիեր նկարել է դեռևս մանկուց ։ Ձիերն ի հայտ են եկել նաև նրա գրական ստեղծագործություններում։ Առաջինը հրատարակված «The House of Fear» կարճ պատմվածքում Կարինգտոնը երիտասարդ հերոսուհուն պատկերել է ձիու կերպարով ։ Կարինգտոնի "Jezzamathatics or Introduction to the Wonderful Process of Painting" ակնարկը տպագրվել է 1935 թվականին՝ նախքան «The Seventh Horse» պատմվածքի լույս տեսնելը ։ Կարինգտոնը հաճախ օգտագործել է բառային ծածկագրեր՝ մեկնաբանելու իր աշխատանքները։ «Candlestick»-ը (Քենդելսթիք) ծածկագիր է, որը նա օգտագործել է ներկայացնելու իր ընտանիքը, որտեղ «լորդը» հայրն է ։
Երկրորդ ամուսնություն և երեխաներ
Քարինգտոնը երկրորդ անգամ ամուսնացել է լուսանկարիչ, Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Ռոբերտ Կապայի մենեջեր Էմերիկո Վայզի հետ (մականունը՝ «Չիկի», ծնվել է Հունգարիայում 1911 թվականին)։ Նրանք ունեցել են երկու որդի՝ մտավորական, գրող Գաբրիելը և բժիշկ, սյուրռեալիստ նկարիչ Պաբլոն։ Չիկի Վայզը մահացել է 2007 թվականի հունվարի 17-ին տանը՝ 97 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Սասուն Պասկևիչյան
Սասուն Թադևոսի Պասկևիչյան, հայ կոմպոզիտոր, բանաստեղծ, լրագրող, Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2014) ։
Կենսագրություն
1957-1962 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետում։ 1963 թվականին եղել է ՀԽՍՀ կոմունալ մինիստրության նախագծա-կոնստրուկտորական բյուրոյի գեոդեզիական բաժնի պետ, ապա՝ «Հայկոմուննախագիծ» ինստիտուտի «Ստորգետնյա կոմունիկացիաների ինվենտարիզացիա» բաժնի պետ։ Աշխատել է Հայաստանի հաղորդակցության ճանապարհների նախարարության նախագծա-կոնստրուկտորական բյուրոյում, նախ՝ լաբորատորիայի վարիչ, ապա՝ հետազոտական խմբի պետ։ 1975-1977 թվականներին աշխատել է Երևանի մետաղահատ հաստոցների փորձարարական գիտահետազոտական հիմնարկում՝ որպես կապիտալ շինարարության բաժնի պետ, 1977-1980 թվականներին` Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության պետական կոմիտեում` որպես էստրադային սիմֆոնիկ նվագախմբի տնօրեն։
1958 թվականից սկսել է ստեղծագործել, ստեղծել է բազմաթիվ երգեր, որոնք կատարել են ժամանակի լավագույն երգիչները՝ Հովհաննես Բադալյանը, Օֆելյա Համբարձումյանը, Ռուբեն Մաթևոսյանը, Ֆլորա Մարտիրոսյանը, Պապին Պողոսյանը, Բելլա Դարբինյանը, Ռաիսա Մկրտչյանը, Լոլա Խոմյանցը, Արտաշես Ավետյանը, Գեորգի Մինասյանը և այլք։
1980-2004 թվականներին ապրել է Լոս Անջելեսում։ Մինչև 1988 թվականը զբաղվել է լրագրությամբ՝ «Սևան» երկշաբաթաթերթի խմբագրի տեղակալ, «Ասպարեզ», «Նոր օր», «Մասիս», «Հայ կյանք», «Նոր կյանք» պարբերականների թղթակից։ 1988 թվականին Լոս Անջելեսում հիմնադրել է «Հայաստան» հեռուստատեսությունը և մշակութային կենտրոնը, որը գործել է մինչև 2004 թվականը։ Համագործակցել է Հայկական միացյալ ֆոնդի և Հայաստան համահայկական հիմնադրամի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:1939 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Սեստո Կամպանո
Սեստո Կամպանո (Sesto Campano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3094 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 86 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86078, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նոլե (Թուրին)
Նոլե (իտալ․՝ Nole), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 6.447 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 567 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10076։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Վիսենտե Սարագոսացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կոասոլո Տորինեզե
Բնակչությունը՝ 1.470 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0123։
Տրիգլիֆ
Տրիգլիֆ (τρίγλυφος, τρί - բարդ բառերում փորագրել), եռակոսիկ, ճարտարապետության մեջ՝ ուղղանկյուն, քիչ վերձիգ համաչափություններով սալ, որի մակերեսը մշակված է միջին մասում՝ երկու, իսկ եզրերում՝ կեսական ուղղաձիգ ակոսներով։ Մետաղներիհետ մեկ-ընդմեջ դրված տրիգլիֆները կազմում են դորիական օրդերի ֆրիգը։
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր
Սենտ Օբեն լե Մոնիալ
Սենտ Օբեն լե Մոնիալ (Saint-Aubin-le-Monial), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Բուրբոն լ’Արշամբո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03218։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 289 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 194 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 139-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 55-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,6 %)։ 139 աշխատունակ բնակիչներից 135-ը աշխատում էին (76 տղամարդ և 59 կին), անաշխատանք էին 4-ը (1 տղամարդ և 3 կին)։ 55 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 26-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շոու բիզնես
Շոու բիզնես (show business), առևտրական գործունեություն ժամանցի ոլորտում։ Շոու բիզնես եզրույթը գործածվում է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանցի ոլորտ
Մոնտե Կաստելո դի Վիբիո
Մոնտե Կաստելո դի Վիբիո (Monte Castello di Vibio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1616 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 52 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 6057։ Հեռախոսային կոդ՝ 075։
Քաղաքում է Կոնկորիդա թատրոնը, որը իտալական ոճով ամենափոքր թատրոնն է ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գուարուլյուսի գավառ
Գուարուլյուսի  (Microrregião de Guarulhos), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 568 117 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1 406 376 կմ²։ Բնակչության խտությունը 776,956 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Սիմեոն լեռան շրջան
Սիմեոն լեռան շրջան (ناحية جبل سمعان) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Սիմեոն լեռան գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Հալեպ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 2,181,061 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 663.95 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Սիմեոն լեռան գավառ
Լիքվացիա
Լիքվացիա (լատ. liquatio — ջրիկացում, հալում), մետալուրգիայում, համաձուլվածքների քիմիական բաղադրության անհամասեռություն, որն առաջանում է դրանց բյուրեղացման ժամանակ։ Լիքվացիա պայմանավորված է նրանով, որ ի տարբերություն մաքուր մետաղների, համաձուլվածքները բյուրեղանում են ոչ թե մեկ ջերմաստիճանում, այլ ջերմաստիճանների միջակայքում։ Այդ դեպքում պնդացման սկզբում առաջացած բյուրեղների բաղադրությունը կարող է էապես տարբերվել բյուրեղացվող մայր լուծույթի վերջին կաթիլների բաղադրությունից։ Լիքվացիա, որպես կանոն, վատացնում է մետաղի որակը։ Տարբերում են՝ դենդրիտային լիքվացիա, որը նկատվում է համաձուլվածքների՝ հատիկների չափերին մոտ միկրոծավալներում, և զոնալ, որը դիտվում է ձուլուկի ամբողջ ծավալում։
Կատեգորիա:Ջերմաստիճան
Էկլանս
Էկլանս (Éclance), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.48 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 70 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (26 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մի կարմիր ամրակ
Մի կարմիր ամրակ (One red paperclip), իրական պատմությունը կանադացի բլոգեր Կայլ Մաքդոնալդի, ում հաջողվել է փոխարինել սովորական գրասենյակային ամրակը երկհարկանի տան հետ։ Այս պատմության մասին համանուն կայքում գրել է ինքը Կայլը։
Պատմություն
Ամեն ինչ սկսվել է 2005 թվականին։ Այդ ժամանակ Կայլ Մաքդոնալդը ապրում էր վարձով բնակարանում և երազում էր իր սեփական տունն ունենալու մասին։ Նա գումար չուներ, այդ պատճառով էլ որոշեց խաղալ «Bigger, Better» («Ինչքան մեծ, այդքան լավ») մանկական խաղը։ Դրա իմաստը իրերը մեկ այլ իրերի հետ փոխարինելն է, ընդ որում, խաղացողը պետք է փորձի ամեն անգամ ավելի թանկ և մեծ իր ձեռք բերել ։
2005 թվականի հուլիսին Քրեյգսլիստ կայքում Կայլը տեղադրում է կարմիր ամրակի լուսանկար և հայտարարություն, ըստ որի նա պատրաստ է փոխարինել այն ցանկացած այլ իրի հետ այնքան ժամանակ, մինչև տուն չստանա։ Հենց նույն օրը նրան հաջողվում է փոխարինել այն գնդիկավոր գրիչի հետ։ Մեկ տարի և 14 փոխարինումներից հետո նա տեղափոխվեց իր սեփական բնակարան ։
Այս պատմությունը հայտնիություն է ձեռք բերել ամբողջ աշխարհում։ 2007 թվականի ամռանը լույս է տեսել Մաքդոնալդի գիրքը, որում պատմվում է նրա փորձի մասին։ Այն թարգմանվել է մի քանի լեզուներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադական կայքեր
Լիզա Նիեմի
Լիզա Էնն Հաապանիեմի «Նիեմի» (Lisa Anne Haapaniemi «Niemi», ), ամերիկացի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր, պարուհի, պարուսույց և գրող։ Հանդես է գալիս բեմական «Լիզա Նիեմի» անունով։
Դերասան Պատրիկ Սուեյզիի այրին է, որի հետ ամուսնացած է եղել 34 տարի։
Կենսագրություն
Լիզա Էնն Հաապանիեմին ծնվել է 1956 թվականի մայիսի 26-ին Հյուսթոնում (Տեխաս նահանգ, ԱՄՆ) ֆինն ներգաղթյալներ Էմոնդ Մելվին Հաապանիեմիի՝ Կարմիր խաչի ջրի պահպանության ծառայության տնօրենի (1914—1984) և բուժքույր Էդնա Քերին Հիտտինենի (ծնված 1928 թվականին) ընտանիքում։ Լիզան ունի 4 ավագ և մեկ կրտսեր եղբայր։
1974 թվականին Լիզան ավարտել է «Houston Ballet Dance Company» ։ 1977 թվականին բեմական անվան համար նա կրճատել է իր օրիորդական Հաապանիեմի ազգանունը՝ դարձնելով պարզապես Նիեմի ։
Անձնական կյանք
Սովորելով «Houston Ballet Dance Company»-ում՝ ծանոթացել է կազմակերպության սեփականատիրոջ և տնօրենի որդու՝ Պատրիկ Սուեյզիի հետ. նրա հետ սկսում է հանդիպել, երբ դեռևս 15 տարեկան էր։ Նիեմին Սուեյզիի հետ ամուսնացել է 1975 թվականի հունիսի 12-ին և ապրել են միասին՝ մինչ 2009 թվականի սեպտեմբերի 14-ը, երբ ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղից Սուեյզին մահացավ։
Ամուսնությունից անմիջապես հետո նորապսակները տեղափոխվեցին Նյու Յորք՝ առաջ գնալու պարի ասպարեզում և այնտեղ ապրեցին մինչև 1970-ականների վերջ, որից հետո տեղափոխվեցին Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա։ Պարերից և ֆիլմերի ստեղծումից բացի զբաղվում էին նաև շինարարական բիզնեսով և ձիաբուծությամբ ։ Երեխաներ չեն ունեցել ։
Լիզան լիցենզավորված օդաչու է և ինքնաթիռով էր տանում բուժման Պատրիկին մինչև նրա մահը ։ Վիննիպեգում «Կեղտոտ պարերի» նկարահանումների ժամանակ Նաոմին դարձավ կանադական քաղաքի պատվավոր քաղաքացի. ։ Ամուսնու մահից հետո նա դարձավ ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղով հիվանդների բարի կամքի դեսպան։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 28-ին հայտարարվեց նրա և ակնագործ Ալբերտ դը Պրիսկոյի (ծնված 1956 թվականին) նշանադրության մասին, որի հետ հանդիպում էր 2 տարի մինչ ամուսնությունը ։ 2014 թվականի մայիսի 25-ին Լիզան և Ալբերտը ամուսնացան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուստոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խորեոգրաֆներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին ռեժիսորներ
Լաժեդու դու Տաբոկալ
Լաժեդու դու Տաբոկալ (Lajedo do Tabocal), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժեկիե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9284 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 423,785 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,9 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականի հունիսի 13-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Դրասենայի գավառ
Դրասենայի  (Microrregião de Dracena), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 108 316 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2860,996 կմ²։ Բնակչության խտությունը 37,9  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Feci quod potui, faciant meliora potentes
Feci quod potui faciant meliora potentes, լատիներեն արտահայտություն, որը թարգմանվում է որպես «Ես արեցի այն, ինչ կարող էի, ով կարող է, թող անի ավելին» ։
Արտահայտությունն օգտագործվում է որևէ ոլորտում սեփական ներդրումը ցույց տալու կամ սեփական աշխատանքն ինչ-որ մեկի դատին ներկայացնելու ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքականություն
Ժան Լոնգե
Ժան Լոնգե, ֆրանսիացի սոցիալիստ քաղաքական գործիչ։ Շառլ Լոնգեի և Կառլ Մարքսի դստեր՝ Ժեննիի որդին։
Ակտիվորեն աշխատակցել է խորհրդային մամուլին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գլխավորել է խորհրդային կուսակցության մեջ ցենտրիստական, պացիֆիստական փոքրամասնությունը։ Սոցիալշովինիստների նկատմամբ վարել է համաձայնողական քաղաքականություն։ Կոմինտերնի կազմավորումից (1919) հետո հանդես է եկել սոցիալիստական կուսակցությունը նրան միանալու դեմ, իսկ սոցիալիստական կուսակցության պառակտումից և ֆրանսիայի կոմկուսակցության կազմավորումից (1920) հետո՝ դարձել սոցիալիստական կուսակցության ցենտրիստական թևի ղեկավարներից։ Մտել է 2-րդ Ինտերնացիոնալի ղեկավարության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Վերա Անջափարիձե
Վերա Իվլիանեի Անջափարիձե (Վերիկո Անջափարիձե), վրացի խորհրդային դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1950)։
Կենսագրություն
Ծնվել է սեպտեմբերի 23-ին (հոկտեմբերի 6), Քութայիսում։ 1920-1927 թվականներին աշխատել Է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնում, 1928 թվականից եղել է Թբիլիսիի Մարջանիշվիլու անվան թատրոնի դերասանուհի։ Անջափարիձեի արվեստին բնորոշ են բեմական բարձր կալտուրան, կերպարների նուրբ մշակումը, արտիստական վառ անհատականությունը։ Լավագույն դերակատարումներից են՝ Օֆելյա, Դեզդեմոնա, Կլեոպատրա (Ուիլյամ Շեքսպիրի «Համլետ», 1925, «Օթելլո», 1932, «Անտոնիոս և Կլեոպատրա», 1951), Հուդիթ (Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա», 1929), Գինատրե (Դադիանրի «Գուրիա Նինոշվիլի», 1934), Ջավարա (Վաժա Փշավելայի «Աքսորյալը», 1945), Տատիկ (Կասոնայի «Ծառերը կանգնած են մահանում», 1957)։ 1923 թվականից նկարահանվել է կինոյում (Ռուսուդան՝ «Գեորգի Սահակաձե» և այլն)։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակների դափնեկիր է (1943, 1946, 1952)։
Անջափարիձեն գրավոր և բանավոր ելույթներով բարձր է գնահատել հայ բեմի վարպետներին (Ի. Ալիխանյան, Հրաչյա Ներսիսյան, Օլգա Գուլազյան, Վահրամ Փափազյան և ուրիշներ), իր գործունեությամբ ամրապնդում է հայ և վրաց թատրոնների կապը, Տատիկի դերակատարումով («Ծառերը կանգնած են մահանում») հանդես է եկել Սունդուկյանի անվան թատրոնի բեմում։
Էգիյի սու Բուա
Էգիյի սու Բուա (Éguilly-sous-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.11 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 60-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 60 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (30 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 17 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռեգենի Ռայխենբախ
Ռեգենի Ռայխենբախ (Reichenbach am Regen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում ։ Բնակչությունը կազմում է 1242 մարդ, տարածքը՝ 9,71 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 149։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր