cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մորթսեյֆ
Պատմություն
Հաճախ Բրիտանական իշխանությունները աչք են փակել գերեզմանների կողոպուտի վրա, քանի որ վիրաբույժներին ու ուսանողներին «նյութ» էր հարկավոր բժշկական գիտելիքները զարգացնելու համար։ Իշխանությունը կողոպտման դեպքերի մասին հրապարակումները հասցրել են նվազագույնի, որ հանրությունը չիմանա, թե ինչ է կատարվում։ Գերեզմանների կողոպուտի տարածվող դեպքերը, անկարգությունների, գույքի վնասման և նույնիսկ սպանությունների պատճառ են դարձել։ 19-րդ դարի սկզբին մեկուսի գերեզմանոցներում դեռևս տեղի են ունեցել դիակների կողոպուտներ։ Շատ մարդիկ ներգրավված են եղել դիակներ գողանալու և դրանք նույնիսկ ծովով տեղափոխելու և բժշկական դպրոցներին վաճառելու գործում։ Բացահայտումները առաջացրել են հասարակության զայրույթը, հատկապես Շոտլանդիայում, որտեղ բառացիորեն հավատում էին հարությանը և մեծ ակնածանք կար մահացածների նկատմամբ։ Համաժողովրդական կարծիքն այն էր, որ մահացածները չեն կարող հարություն առնել ոչ լիարժեք վիճակում ։
Նախազգուշական միջոցներ
Բնակչությունը վճռական է տրամադրված եղել պաշտպանելու նոր հանգուցյալ ընկերների ու հարազատների շիրիմները։ Աղքատները սկսել են ծաղիկներ ու խճաքարեր դնել գերեզմաթնբերին՝ արտաշիրիմումը արագ հայտնաբերելու համար։ Ճյուղեր են խառը դրել հողի մեջ, որ քանդելը դժվար լինի։ Հարուստները հնարավորություն են ունեցել ծանր տապանաքարեր, պահոցներ, դամբարաններ և գերեզմանների շուրջ գտնվող երկաթյա վանդակներ տեղադրել։ Հաճախ դագաղաձև ծանր քարեր են դրել նոր գերեզմանների վրա։ Ընկերներն ու հարազատները հերթով հերթապահել են թարմ շիրիմների մոտ կամ օրվա մութ ժամերին գերեզմանների մոտ հերթապահողների են վարձել։ Էդինբուրգում պահպանվել է հերթապահների աշտարակներից մեկը՝ եռահարկ, պատուհաններով ամրոցատիպ շինություն։ Քաղաքներում հաճախ գերեզմաններին հետևողների խմբեր են ձևավորվել, որոնցից մեկը Գլազգոյում ունեցել է 2000 անդամ։ Գերեզմանններին հետևող շատ խմբեր օգտագործում էին Երիցական եկեղեցիներին կից շատ արարողատներ, բայց գերեզմանները շարունակում էին կողոպտվել ։
Պահոցներ և դիտաաշտարակներ
1820-ականներին Բարկի և Հեյրիի հանցագործությունների հրապարակայնեցումը բարձրացրել է վախի զգացողությունը հասարակության լայն շրջաններում։ Մոտավորապես այս ժամանակ Շոտլանդիայում՝ հանրային բաժանորդագրությամբ՝ դրա կանոններն և կանոնակարգերին հետևելով, սկսել են կառուցել պահոցներ` դիակները թաղումից առաջ պահելու համար։ Դրանցից մի քանիսը վերգետնյա էին, իսկ մյուսները` ամբողջովին կամ մասամբ ստորգետնյա։ Աբերդինշիր գյուղում, պահոցը շրջանաձև շենք է՝ հաստ, գամերով, փայտե արտաքին և ներքին երկաթյա դռներով։ Ներսում յոթ դագաղներ տեղավորելու համար կլոր սեղան կա։
Պահպանված նմուշներ
Պահպանված մորթսեյֆեր հիմնականում հանդիպում են եկեղեցիների բակերում և գերեզմաններում. որոնցից շատերը կոտրված են և ժանգոտվոած։ Արևելալոթիան հնահավաքների ընկերությունը դրանցից մեկը վերականգնել և համապատասխան բացատրագրով ցուցադրում է եկեղեցու գավթում,։ Թանգարաններում ցուցադրվում են մի քանի օրինակ, բայց հազվադեպ են բացատրությունները, թե դրանք ինչ են կամ ինչպես են օգտագործվել։ Մորթսեյֆերին և այլ պաշտպանիչ սարքերին վերաբերյալ որոշ փաստաթղթեր, դեռևս առկա են գրադարաններում։ Գլազգոյի Անատոմիայի մոտակա դպրոցից 30 մղոն հեռավորության վրա՝ Ստերլինգի հին Աբերֆոյլի եկեղեցուն կից բավականին լավ վիճակում վիճակում երկու մորթսեյֆ կա։ Մեկն էլ կարելի է գտնել Աբերդինշիրի կոմսության Քիրկտթըն Սքեն բնակավայրի Սքեն ծխական եկեղեցու դռան աջ կողմում՝ մի փոքր ժանգոտված վիճակում։ Բավականին լավ վիճակում է նաև Ալֆորդից արևմուտք գտնվող Թուուի հեռավոր գյուղի եկեղեցական այգում գտնվոց մորթսեյֆը։ Tullibody-ը, ինչպես նաև Հայտնի է Թուլիբոդիում գտնվող քարե դագաղը, որն ըստ արձանագրության, ունեցել է երկաթե պատյան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանցագործության կանխում Կատեգորիա:Հուղարկավորության սովորույթներ Կատեգորիա:Գերեզմանատներ
Կուխտաչև (Տացինսկի շրջան)
Կուխտաչև (Кухтачев), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Զազերսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 105 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Այնարաս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Բաբիչի (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Բաբիչի (Бабичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Այրոն շրջան (Միչիգան)
Այրոն շրջան (Iron County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3,136 կմ² է, բնակչությունը՝ 11,817 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քրիստալ Ֆոլս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1885 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Մյուրիել Բարբերի
Մյուրիել Բարբերի (Muriel Barbery, ), ֆրանսիացի ժամանակակից բանաստեղծուհի, փիլիսոփայության պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Մյուրելը ավարտել է ENS de Paris էլիտար բուհը, այնուհետև դասավանդել է Սեն-Լո-ի ինստիտուտում։
Նրա առաջնաելույթը հաջող էր, առաջին վեպը թարգմանվել է 14 լեզուներով։
Նրա երկրորդ գիրքը՝ «Ոզնու նրբագեղությունը» ( L’Elégance du hérisson), Ֆրանսիայում դարձել է բացառիկ բեսթսելլեր։ Այն լույս է տեսել 2006 թվականին, նույն Gallimard հրատարակչություն ում՝ 700 հազար օրինակով։ Հետագայում վեպը թարգմանվել է 31 լեզուներով և արժանացել մի շարք գրական մրցանակների։ 2009 թվականին վեպը էկրանավորվել է։ Երկրորդ գրքի առևտրային հաջողությունից հետո, բանաստեղծուհին տեղափոխվել է Ճապոնիա, քաղաք՝ Կիոտո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ
Սեն Քրիստոֆ Վալոն
Սեն Քրիստոֆ Վալոն (Saint-Christophe-Vallon), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1085 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.22 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 19 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կորոբովո (գյուղ, Տումանովսկոե գյուղական բնակավայր)
Կորոբովո (Коробово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Մատուտակ խոզանավոր
Նկարագրություն
80-100 սմ բարձրությամբ բազմամյա խոտաբույս է։ Ցողունը ճյուղավորված է։ Տերևներն ունեն 5-12 սմ երկարություն։ Տերևիկները 3-6 զույգ են, էլիպսաձև և տակի կողմից բազմաթիվ գեղձերով։ Ծաղկաբույլը խիտ է, գնդաձև կամ օվալ։ 5-7 մմ երկարությամբ պսակը բաց մանուշակագույն է։ Ունդերը վերին մասում խիտ են և երկար խոզանաձև-գեղձային, հիմքի մոտ՝ մերկ, 1-3 սերմերով ։
Տարածվածություն
Հանդիպում է միայն Երևանի (Զեյվա, Սիս գյուղերի և Էջմիածին քաղաքի շրջակայք) և Մեղրու (Լեհվազ գյուղի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Կովկասը, Միջին Եվրոպան, միջերկրածովյան ավազանի երկրները, Անատոլիան, Իրանը, Արևմտյան Սիբիրի հարավարևմտյան մասը և Միջին Ասիայի հյուսիսարևմտյան մասը ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-900 մ բարձրությունների վրա, գետերի և առուների ափերին։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Խոցելի տեսակ է։ Աճում է ինտենսիվ յուրացվող տարածքներում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակի շատ մեծ ընդհանուր տարածման պատճառով սպառնալիքի կատեգորիան իջեցվել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես անհետացած տեսակ։ Հայտնի են մի քանի պոպուլյացիաներ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Չերնովոյ Ուրոպ
Չերնովոյ Ուրոպ (Черновой Уроп), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրոպ գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կաբանեց (գետ)
Եցոկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասով, Ադիգեայի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պսեֆիր գետի ձախ ափից 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 36,4 կմ² ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրի կառավարական բաժինը Լաբա և Չամլիկ գետերի միախառնման կետից մինչև գետաբերանն է, գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Գուբենկովո
2001 թվականի տվյալներով Գուբենկովո գյուղում բնակվում էր 152 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,48 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,74 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մայրս և ես (կտավ)
Պատմություն
Մոր մահից վեց տարի անց Իսաբեկյանն անդրադառնում է հարազատ կերպարին՝ անցյալին վերադառնալով նոր վերապրումով։ Ձգտելով ընդհանրացումների՝ նկարիչը մոր նկարագրին հաղորդում է մոնումենտալ երանգներ, հաստատում մայրության, որդիական սիրո, պարտքի, կարոտի մնայնությունը, մեկ անգամ ևս արժեքավորում հավերժական զգացմունքները, նեոռոմանտիկ թախիծով կարևորում հիշողությունը։ Նկարագրական կենցաղայնության փոխարեն արվեստագետը դիմում է յուրահատուկ մտորումների։ Ստեղծագործության հիմքը հոգևոր-հուզական զգայականությունն է՝ իբրև անձնավորված ապրում։ Պահպանելով մոր կերպարի անհատական գծերը, նկարիչը թեթև ձգվածություն է հաղորդում կնոջ իրանին, կեցվածքին՝ որոշ հանդիսավոր վեհություն։
Նկարագրություն
Կտավի ընդհանուր կոմպոզիցիոն կառուցվածքն աչքի է ընկնում ստատիկայի հանդիսավորությամբ։ Մոր վսեմ կերպարի կողքին Իսաբեկյանը ներկայանում է իբրև պատանյակ, սակայն դեմքի և արտահայտության նկարագրերի տարիքին անհամապատասխան դրամատիզմով, ինքնամփոփ հույզով, մտորումներով։
Մոր՝ տիկին Սաթենիկի կերպարն ամփոփված է հատուկ հանդերձներով, որոնց մի մասին Իսաբեկյանը պատմականացված տարազի բնույթ է հաղորդում. կապույտ բացվածքի և կրծքամասում երևացող շագանակագույն երանգային հագեցածություն ունեցող կարմիր շապիկի հատվածներում։ Կոլորիտի ընդհանուր գամման մուգ է։ Անթափանց ֆոնը ճեղքվում է լուսային ու գունային շեշտադրումներով։ Նկարիչն օգտագործում է լույսի ներքին էմոցիոնալ հնարավորությունները, դուրս բերելով մոր կերպարանքը խուլ ֆոնից, դիմահայաց վառ լուսավորում գլխաճակատը, աստիճանաբար սահեցնում այն (լույսը) մինչև ձեռքերը, ստեղծում դեմքի, պարանոցի հարուստ լուսաստվերային մշակումներ, հագուստի ձևերի ու ծալքերի չափավոր ռիթմ։ Կտավում վառ գունային հակադրություն է պատանու վերնաշապիկի ալ կարմիրը, որ հակադրում է ինքնապատկերի գունա-ծավալային տարբերությունը նկարի մյուս մասերի համեմատ։
Ստեղծագործության մեջ երկու կերպարների «գոյությունը» կտավի տարածական հարթության մեջ արտասովոր է ու երկակի։ Արվեստագետի մտահղացումն ինքնին հետադարձ հայացք է երկու անձերի, նրանց ճակատագրերի՝ մոր և իր. առաջին դեպքում ետմահու, երկրորդում՝ երիտասարդ տարիքի։ Կտավում մոր և որդու կերպարները կոնկրետ ատրիբուտներով հանդերձ՝ մեկնաբանված են տարանջատ, ժամանակային և հոգեբանական անջրպետային տարբերությամբ։ Իսաբեկյանն ինքնապատկերը տեղադրում է զգուշավորությամբ՝ չխաթարելով մոր կերպարի ամբողջականությունը, ստեղծագործության հիմնական գաղափարը ։
Ուռվաստե (Էստոնիայի շրջան)
Ուռվաստե շրջան (Urvaste vald), շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կուլդռե գյուղը։
Մայրս և ես (կտավ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ Կատեգորիա:1983 նկարներ Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահի նկարներ Կատեգորիա:Կանայք կտավներում
Ուռվաստե (Էստոնիայի շրջան)
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1433 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 10,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Գրենոբլ 1 համալսարան
Ժոզեֆ Ֆուրիեի համալսարան (նախկինում Գրենբոլ 1 համալսարան), տեխնոլոգիական և բժշկական համալսարան, որը պատկանում է Ֆրանսիայի Գրենոբլի ակադեմիային։ Հիմնադրվել է 1971 թվականին ։ Համալսարանն անվանակոչվել է ֆրանսիացի մաթեմատիկոս և ֆիզիկոս Ժոզեֆ Ֆուրիեի պատվին։ 2010 թվականին աշխարհի համալսարանների ակադեմիական վարկանիշում համալսարանը գտնվել է 151-200 տեղերի տիրույթում կամ ազգային վարկանիշի 6-7-րդ տեղում, 2014 թվականին՝ համաշխարհային վարկանիշի 100-150-րդ տեղերի միջակայքում։
2015 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ստորագրվել է Գրենոբլ Ալպ համալսարանի կազմում 2016 թվականի հունվարի 1-ից Գրենոբլի երեք համալսարանների միավորման մասին դեկրետը (բարձրագույն օրգանի որոշում՝ օրենքի ուժ ունեցող) ։
Պատմություն
Համալսարանի պատմությունն սկսվում է 1339 թվականին Գրենոբլի համալսարանի բացմամբ, որը բաղկացել է չորս ֆակուլտետներից՝ բժշկություն, իրավունք, քաղաքացիական իրավունք և բանասիրություն։ 1811 թվականին ֆրանսիացի գիտնական Ժոզեֆ Ֆուրիեն Գրենոբլի համալսարանում բացել է ճշգրիտ գիտությունների ֆակուլտետը։ 1841 թվականին բացվել է բժշկության և դեղագործության նախապատրաստական դպրոց։ 1968 թվականի մայիսյան խռովությունների հետևանքով Գրենոբլի համալսարանը լուծարվել է երեք բարձրագույն մասնագիտացված համալսարանների՝ Գրենոբլ 1, Գրենոբլ 2 և Գրենոբլ 3։ Գրենոբլ 1 համալսարանը համարվել է Գրենոբլ համալսարանի բժշկության, դեղագործության և ճշգրիտ գիտությունների ֆակուլտետների ժառանգը։ 1987 թվականին համալսարանը ստացել է Ժոզեֆ Ֆուրիեի անունը՝ ի պատիվ ֆրանսիացի հայտնի գիտնականի։
Կառուցվածք
Համալսարանի կազմում կա 11 ֆակուլտետ, տեխնոլոգիայի համալսարանական ինստիտուտ, ինժեներների դպրոց, Վալանսի համալսարանի մասնաճյուղը, պրոֆեսորների և դոկտորական դպրոցի քոլեջի նախապատրաստության համալսարանական ինստիտուտ, որը հարակից է Գրենոբլում տեղակայված ուսուցման և հետազոտական դոկտորական դպրոցներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Գրենոբլ
Լեսնոյ (Տացինսկի շրջան)
Լեսնոյ (Лесной), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեօբլիվսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 66 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր
(2369) Չեխով
(2369) Չեխով (Chekhov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 4-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,78126 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6471 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9154 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1694,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212492 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վաղարշ Ե Պարթև
Վաղարշ Ե Պարթև ( Walagash, ), Պարթևստանի արքայից արքա (208-228), Վաղարշ Դ-ի որդին և հաջորդը, Պարթև Արշակունիների արքայական հարստությունից։
Կենսագրություն
Հոր՝ Վաղարշ Դ-ի մահից հետո, Սասանի որդի Պապակը հափշտակում է Պարսքի արքայական գահը, դառնում Պարսքի «մարզպան և շահրդար», իսկ 208-209 թվականներին կատարված հեղաշրջման արդյունքում Պապակը իր որդի Շապուհին հռչակում է Պարսքի արքա ։
213 թվականին Վաղարշ Ե-ի եղբայր Արտավանն իրեն արքայից արքա է հռչակում, որով սկսված` գահակալական կռիվները շարունակվում են մինչև 222 թվականը։ Մեծ Հայքի արքա Խոսրով Ա-ն (198-216) դաշնակցում է Արտավանին, և նրա հետ միասին պայքարում Վաղարշ Ե-ի դեմ։ Ըստ Ագաթանգեղոսի և Մովսես Խորենացու՝ Խոսրով Ա-ն մի շարք արշավանքներ է ձեռնարկում դեպի հարավ՝ Պապակի դեմ և վերադառնում հարուստ ավարով ։ Հավանական է համարվում, որ Խոսրով Ա-ն արշավանքներ է ձեռնարկել նաև Արտավանի մրցակից Վաղարշ Ե-ի դեմ։ Ի վերջո, Վաղարշ Ե-ն պարտության է մատնվում եղբորը և հեռանում Տիզբոնից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարթև Արշակունիներ
Կրասնոգորովկա (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Կրասնոգորովկա (Красногорівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոգորովկա գյուղում բնակվում էր 908 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1142 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 795,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իզաբելա շրջան (Միչիգան)
Իզաբելա շրջան (Isabella County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,497 կմ² է, բնակչությունը՝ 70,311 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունտ Պլեզանտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Ֆերուչչո Լամբորջինի
Ֆերուչչո Լամբորջինի, (Ferruccio Lamborghini, ), իտալացի արդյունաբերող ու գործարար, Lamborghini Trattori, Automobili Lamborghini և մի շարք այլ ընկերությունների հիմնադիր։
Կենսագրություն
Ֆերուչչո Լամբորջինին ծնվել է 1916 թվականի ապրիլի 28-ին Ռենացցո փոքրիկ գյուղում, Չենթոյից ոչ հեռու (գավառ Ֆերարայում)։ Նրա ծնողները` Անտոնիո և Էվելինա Լամբորջինիները, զբաղվում էին հողագործությամբ։ Ֆերուչչոն մանկուց հետաքրքրվում էր տեխնիկայով, և ծնողները, տեսնելով որդու հոբբին, ֆերմայի գոմերից մեկում փոքրիկ արհեստանոց են ստեղծում, որտեղ Ֆերուչչոն ձուլում էր դետալներ, որոնք անհրաժեշտ էին ֆերմայի տեխնիկայի, ինչպես նաև սեփական տարբեր մեխանիզմների նախագծման համար։ Մի անգամ դետալներից մեկի ձուլման ժամանակ արտադրամասում մի փոքր պայթյուն է տեղի ունենում, որը գրեթե հրդեհի պատճառ է դառնում ամբողջ ֆերմայում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո
Պատերազմի ավարտից հետո Ֆերուչչոն վերադառնում է հայրենի գյուղ, որտեղ զբաղվում է գյուղատնտեսական կարիքների համար ռազմական տեխնիկայի վերամշակմամբ։ Հաջողության հասնելով այս հարցում` նա հիմնադրում է Lamborghini Trattori S.p.A. ընկերությունը և արդեն 1949 թվականին թողարկում է իր նախագծած տրակտորը։ 1960 թվականին Լամբորջինին հիմնում է իր երկրորդ` Lamborghini Bruciatori ընկերությունը` սառեցման համակարգերի արտադրման արդյունաբերությունը։
Լամբորջինիի երկու ձեռնարկություններն էլ բավականին հաջող էին և զգալի ներդրում են ունենում պատերազմից ավերված Իտալիայի տնտեսության զարգացման գործում։
Automobili Lamborghini S.p.A.-ի հիմնադրում
Lamborghini Trattori S. p. a ընկերության տրակտորների արտադրության հարուստ սեփականատերը` Ֆերուչչո Լամբորջինին, սպորտային մեքենաների սիրահար էր, մասնավորապես Ֆերրարիի։ Նա ուշադրություն էր դարձրել, որ «Ֆերրարի» ավտոմեքենայի շղթայակցումը նման է նրան, ինչ ինքն օգտագործել էր իր տրակտորներում, բայց տարբերվում էր ցածր հուսալիությամբ։ Ահա թե ինչու էր նա քննադատում Էնցո Ֆերրարիին։ Ֆերուչչոն ցնցվել էր Էնցոյի այն հայտարարությամբ, որ տրակտորներ արտադրողը իրավունք չունի քննադատելու ֆերրարի ավտոմեքենան։ Զայրացած` նա այրվում է մի գաղափարով` «ստեղծել լավագույն ֆերրարին, քան Ֆերրարիինն է» ։
Այդ նպատակով 1963 թվականին նա հիմնում է իր` Automobili Ferruccio Lamborghini S.p.A.գործարանը` Ֆերրարիի Սանտ Ագատա Բոլոնյեզեի գործարանից ոչ հեռու և աշխատանքի հրավիրում Ֆերրարիի նախկին ինժեներներին` Ջան Պաոլո Դալարային և Բոբ Վալլեսին։
Վերաբերմունք մրցարշավներին
Սպորտային մեքենաների արտադրողի համար Ֆերուչչոն շատ յուրահատուկ վերաբերմունք ուներ ավտոմոբիլային մրցումների նկատմամբ։ Մինչ մյուս ավտոարտադրողները պայքարում էին մրցարշավի ընթացքում ցույց տալ արագությունը, իրենց ավտոմեքենաների կառավարելիությունը և տեխնիկական կատարելությունը, Ֆերրուչչո Լամբորջինին հստակ հասկացնում է, որ իր ընկերությունը չի մասնակցի մրցումներին, ոչ էլ կաջակցի թիմերից որևէ մեկին։ Նման քաղաքականությունը տրամագծորեն հակառակ էր «Ֆերրարի» ընկերության վարած քաղաքականությանը։ Սերիական ավտոմեքենաները արտադրվում էին մրցումներին մասնակցելու համար անհրաժեշտ Ֆինանսներ ստանալու նպատակով։
Նման վերաբերմունքը երբեմն շփում էր առաջացնում Ֆերուչչոյի և նրա ինժեներների, «Ֆերրարիի» նախկին աշխատակիցների միջև, ովքեր մրցարշավների սիրահար էին։ Մի քանի ինժեներներ ազատ ժամանակ սկսում են նախագծել շարժիչի միջին դիրքով ավտոմեքենա` մրցումներին մասնակցելու համար։ Ինքը`Ֆերուչչոն, այս նախագիծը տեսել էր արդեն նախատիպի փուլում։ Նա թույլ է տալիս շարունակել նախագիծը, սակայն մեքենայի ոչ մի մրցարշավային տարբերակ չի արտադրվում։ Ավելի ուշ այս նախագիծը դնում է Lamborghini Miura-ի հիմքը։
Վերջ բիզնեսին
1972 թվականին Լամբորջինին զգալի գումարներ է ծախսում տրակտորային արտադրության ընդլայնման համար` պայմանագրով Հարավային Ամերիկա մատակարարելու համար։ Պայմանագիրը խզվում է, և ֆինանսական դժվարությունները ստիպում են Ֆերուչչոյին վաճառել իր տրակտորային ընկերության մի մասը։
Նույն` 1972 թվականին Ժորժ-Անրի Ռոսետին դառնում է Լամբորջինիի գործընկերը իր ավտոմոբիլային բիզնեսում։ Մեկ տարի անց Ֆերուչչոն վաճառում է իր «Automobili Lamborghini S. p.A.» բաժինը Ռենե Լեյմերին։
Ավտոմոբիլային բիզնեսից հեռանալուց հետո
1974 թվականին Լամբորջինին գնում է նախկինում իրեն դուր եկած 740 ակր հողը` La Fiorita անունով անշարժ գույքի հետ միասին, Տրանզիմենո լճի ափին, Կաստիլոնե-դել-Լանգո, Ումբրիա։ Սկզբում նա գնում է այնտեղ հանգստանալու, որսի գնալու, բայց շուտով վերցնում է մեծ գործեր։ Նա սկսում է խաղող աճեցնել, որից գինի է պատրաստում, որը պարգևներ է նվաճում։ Նա ճանապարհորդում է, և այդ ընթացքում նրան համակում է գոլֆի դաշտ կառուցելու գաղափարը, որը նա կառուցում է իր հողում, նաև ստեղծում է գոլֆի ավտոմեքենաներ։ Բացի այդ, նա մեքենա է ստեղծում Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս 2-րդի համար ։
Նրա ավտոտնակում են իր բոլոր լավագույն ստեղծագործությունները, որոնցով նա, անկասկած, հպարտանում է։ Ֆերրուչչոն հեռանում է միայն ավտոմոբիլային բիզնեսից, բայց Lamborghini Calor-ը և Lamborghini Oleodinamica-ը մնում  են նրա ձեռքում։
Ըստ որոշ տեղեկությունների, Ֆերուչչոն 1974-ին, այսինքն` 58 տարեկան հասակում, ամուսնանում է երրորդ անգամ, բայց այլ աղբյուրներ ասում են, որ ամուսնություններ չեն եղել, և Պատրիցիան` դուստրը, ծնվել է Աննիտայից` երկրորդ կնոջից։ Ֆերրուչչո Լամբորջինին մահացել է 1993 թվականի փետրվարի 20-ին, սրտի կաթվածից։ Նրա մարմինը թաղվել է Չերտոզ դը Բոլոնիայի վանքի գերեզմանատանը, ընտանեկան դամբարանում։
Կերպարը մշակույթում
2017 թվականի մայիսին հայտնի է դառնում, որ իսպանացի դերասան Անտոնիո Բանդերասը մարմնավորելու է իտալացի լեգենդար ավտոարդյունաբերող Ֆերուչչո Լամբորջինիի դերը «Լամբորջինի. լեգենդ» կենսագրական դրամայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի գործարարներ Կատեգորիա:Գործարարներ Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացիներ
Աբոլղասեմ Ահմեդզադե Լահութի
Աբոլղասեմ Ահմեդզադե Լահութի, տաջիկ խորհրդային բանաստեղծ։ Համարվում է Տաջկական խորհրդային պոեզիայի հիմնադիրներից։
Մասնակցել է 1905-1911 թվականների իրանական հեղափոխությանը։ 1916 թվականին Քերմանշահում հրատարակել է հեղափոխական դեմոկրատական «Բիսոթուն» թերթը։ 1917 թվականին վտարանդվել է Ստամբուլ։ 1922 թվականին վերադառնալով հայրենիք՝ ղեկավարել է Թավրիզի հակաիմպերիալիստական ապստամբաթյունը («Լահութի խանի ապստամբությունը»), որի ճնշումից հետո անցել է Խորհրդային Ռուսաստան։ Եղել է Տաջիկական ԽՍՀ լուսժողկոմի տեղակալ (1925-1930), ՍՍՀՄ գրողների միության քարտուղար (1934 թվականից)։ Տպագրվել է 1907 թվականից։ Պարսկալեզու քաղաքական գազելի հիմնադիրներից է։ Հրատարակել է «Կրեմլ» (1923, հայերեն հրատարակություն 1931), «Լենինն ապրում է» (1924) պոեմները, կոլտնտեսային շինարարության մասին բանաստեղծություններ։ Գրել է այլաբանական պայմանական բնույթի՝ «Ստեղծարար դասակարգին» (1933), «Հրճվանքի հայրենիք» (1935), ինչպես նաև այլ պոեմներ («Մարդիսթան», 1941, «Տանյայի հաղթանակը», 1942, «Ուղեկիցներ», 1943)։ Ֆիրդուսու «Շահնամե»-ի սյուժեով նրա «Դարբին Քավան» պոեմը դարձել է Ա. Բալասանյանի համանուն օպերայի լիբրետոն։ Աբոլղասեմ Ահմեդզադե Լահութին Տաջիկական ԽՍՀ օրհներգի տեքստի հեղինակն է ։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաջիկ գրողներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Տաջիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լրագրողներ
Իսկար
Իսկար (Íscar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Պինարես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 60.48 կմ2, բնակչությունը՝ 6876 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 43 կմ հեռավորության վրա։
Ջերմային հարված
Ջերմային հարված, օրգանիզմի գերտաքացման արդյունք։ Ջերմության ժամանակ օրգանիզմն ի վիճակի չէ պահպանել մարմնի նորմալ ջերմաստիճանը, համապատասխան ջերմակարգավորման անհնարինությունը հանգեցնում է լուրջ խախտումների։ Ջերմային հարվածը կարող է առաջացնել բարդ հետևանքներ այն մարդկանց մոտ, ովքեր տառապում են սիրտ-անոթային հիվանություններով, ընդհուպ մինչև սրտի կանգառը։
Իսկար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Ջերմային հարված
Օգնություն ջերմային հարվածի դեպքում
Ջերմային հարվածի առաջին նշանների դեպքում պետք է դիմել բժշկի։ Մինչ բժշկի ժամանումը անհրաժեշտ է ապահովել օրգանիզմի սառեցումը։
Եթե տուժածը սրտխառնոց ունի, թույլ է, ապա նա պետք է հորիզոնական դիրք ընդունի՝ հով տեղում պառկելով մեջքի վրա։ Սակայն փսխելու դեպքում անհրաժեշտ է հիվանդին նստեցնել այնպիսի դիրքով, որպեսզի նա չխեղդվի։
Ճակատի և ծոծրակի վրա դնել սառը թրջոց։ Վարորդական դեղատուփից կարելի է օգտվել սառեցնող բարձիկից։
Ապահովել թարմ օդի հոսքը։
Հնարավորության դեպքում մարմնի վրա լցնել 18-20 °C ջերմաստիճան ունեցող ջուր, կարելի է նույնիսկ ցնցուղ ընդունել։
Եթե գիտակցությունը մթագնված է, ապա պետք է շնչել անուշադրի սպիրտի գոլորշիներով։
Առավելագույն վտանգի խումբ
Ջերմային հարվածը մեծ վտանգ է ներկայացնում սիրտ-անոթային հիվանդություններ ունեցող մարդկանց (այս դեպքում կարող են լինել նաև մահվան դեպքեր) և երեխաների համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համախտանիշներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ջերմակարգավորում
Լուբյանոյ (Տացինսկի շրջան)
Լուբյանոյ (Лубяной), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Սուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Չերտանդա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բաբիչի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բաբիչի (Бабичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճարճատուկ գեղձավոր
Ճարճատուկ գեղձավոր, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Սպիտակավուն ցողունով, գեղձային մազիկներով ծածկված, 20-60 սմ բարձրությամբ միամյա խոտաբույս է։ Ցողունները սովորաբար խիստ ճյուղավորված են, ճյուղիկները՝ վերջում հաստացող։ Զամբյուղները բազմածաղիկ են։ Ծաղիկները բաց երկնագույն են կամ հազվադեպ՝ սպիտակավուն ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Երևանի շրջակայք և Ուրծի լեռնաշղթա) և Դարեղեգիսի (գյուղ Ռինդ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Անատոլիայում և Սիրիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Միսրատա
Միսրատա, հնում՝ Միսուրատա (مصراته), քաղաք Լիբիայի հյուսիս-արևմուտքում, համանուն մունիցիպալիտետի մայրաքաղաքը։ Երկրի երրորդ ամենամեծ քաղաքն է Տրիպոլիից և Բենգազիից հետո։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ 259 056 մարդ (2010 թվականի տվյալներով) ։
Ստուգաբանություն
Միսրատայի անվանման սեմական ստուգաբանությունը կապված է այն հանգամանքի հետ, որ քաղաքը տեղակայված է փյունիկյան Կարթագենից դեպի արևելք։ «Արևելք» բառը՝ որպես վայրի անվան օգտագործումը տարածված է սեմական այլ լեզուներում, օրինակ՝ Միշրաքը՝ արաբերենով, Մասրախը՝ սաբեյական լեզվով և Միզրախը՝ հին եբրայերենով։
Պատմություն
Ըստ տարբեր աղբյուրների՝ համաձայնություն չկա այն հարցի շուրջ, թե արդյոք քաղաքը հիմնադրվել է փյունիկեցիներ (3000 տարի առաջ), հին հռոմեացիների կամ մուսուլման նվաճողների կողմից (մ․թ․ա․ 7-րդ դար) , և այն մասին, թե ինչ է եղել նրա հին անվանումը (Տուբակտիս , Տուբակտ կամ Տուբարտիս )):
Արդյունաբերություն
Միսրատան երկրի կարևոր տնտեսական կենտրոնն է։ Քաղաքն ունի մետալուրգիական արդյունաբերություն, գազի վերամշակման գործարան, սննդի արդյունաբերության մի շարք ձեռանարկություններ, և տեքստիլ ձեռնարկություններ։
Քաղաքից արևելք է գտնվում Libyan Iron and Steel Company մետալուրգիական կոմբինատը, որը խոշորագույններից մեկն է արաբական երկներում։
Տրանսպորտ
Քաղաքը տրանսպորտային հանգույց է, որտեղ միանում են առափնյա քաղաքները, ինչպես նաև ներքին շրջանները միացնող ճանապարհները։ Քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա տեղակայված է Քասր Ահմադի մեծ նավահանգիստը ։
Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է Էլ Բարկ հրվանդանի մոտ՝ Միջերկրական ծովի ափից 5 կմ հեռավորության վրա, Տրիպոլիից 210 կմ դեպի արևելք։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լիբիայի քաղաքներ
Անծառ
Անծառ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր գավառի արևմտյան կողմում։
Անվան ստուգաբանություն
Գյուղում ծառ չի եղել։ Դրանից էլ առաջացել է գյուղի անվանումը։
Բնակչություն
1880-ական թվականին ուներ 50 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կորոբչեևո
Կորոբչեևո (Коробчеево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 395 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Վանկսե
Վանկսե (Vankse), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գուտա-Դոբրին
Գուտա-Դոբրին (Гута-Добринь), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուտա-Դոբրին գյուղում բնակվում էր 96 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կրապիվնյա (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)
Կրապիվնյա (Кропивня), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կալմիժ (գետ)
Կալմիժ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասով, Ադըղեայի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Գրյազնուշկա գետի աջ ափից 8.9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 49.1 կմ² ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրի կառավարական բաժինը Լաբա և Չամլիկ գետերի միախառնման կետից մինչև գետաբերանն է, գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է։
Հովհաննես Բաղդասարյան
Հովհաննես Մնացականի Բաղդասարյան (հայտնի էր որպես Հովհաննես Մինայիչ, ), հայ պատմաբան, լրագրող, կուսակցական և պետական գործիչ, ՀԿԿ կենտկոմի երկրորդ քարտուղար (1961-1966), ՀԽՍՀ մշակույթի նախարար (1966-1967)։
Կալմիժ (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Հովհաննես Բաղդասարյան
Կենսագրություն
Պատմաբան, լրագրող, կուսակցական պետական աշխատող Հովհաննես Մնացականի Բաղդասարյանը ծնվել է 1914 թվականի ապրիլի 21-ին Սոնգյուռլու գյուղում (այժմ` Շիրակի մարզի Հայրենյաց գյուղ)։ Նախնական կրթությունը ստացել է հարազատ գյուղում և Լենինականում ։ 1939 թվականին ավարտել է Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը ։ 1945-1947 թվականներին Մոսկվայում հաճախել է կուսակցության բարձրագույն դասընթացների ։
Կալմիժ (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Ադըղեայի գետեր
Հովհաննես Բաղդասարյան
Կենսագրություն
Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է 1933 թվականին՝ որպես «Ավանգարդ» թերթի սեփական թղթակիցը Լենինականում։ 1934-1943 թվականներին եղել է «Բանվոր» թերթի հրահանգիչ, պատասխանատու քարտուղար, խմբագրի տեղակալ և խմբագիր։ Այդ տարիներին նա դարձել է փորձառու լրագրող և ժուռնալիստական գործի հմուտ կազմակերպիչ ։
1943-1948 թվականներին Հովհաննես Բաղդասարյանը կուսակցական պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել Լենինականի քաղկոմում և Ախուրյանի շրջկոմում ։
1949-1951 և 1953-1957 թվականներին Բաղդասարյանը եղել է «Սովետական Հայաստան» թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1951-1953 թվականներին զբաղեցրել է Նախարարների խորհրդին առընթեր կուլտուր-լուսավորական հիմնարկների վարչության ղեկավարի պաշտոնը ։ 1957-1961 թվականներին նա աշխատել է ՀԿԿ Երևանի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղարի պաշտոնում, 1961-1966 թվականներին` ՀԿԿ կենտկոմի երկրորդ քարտուղար։ 1966-1967 թվականներին զբաղեցրել է ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարի պաշտոնը։ 1967-1985 թվականներին ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալն էր։ 1985-1988 թվականներին Բաղդասարյանն աշխատել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին առընթեր տերմինաբանական կոմիտեի նախագահ։
1958-1966 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի, իսկ 1955-1959 և 1967 թվականից` ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1961-1966 թվականներին` ԽՄԿԿ ԿՎՀ անդամ, 1957-1966 թվականներին` ՀԿԿ ԿԿ բյուրոյի անդամ։
Դասախոսել է Լենինականի մանկավարժական ինստիտուտում (1947-1949) և Երևանի պետական համալսարանում (1951-1959) ։
Բաղդասարյանի աշխատությունները վերաբերում են ԽՄԿԿ պատմության հարցերին։
Վախճանվել է Երևանում՝ 1995 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 21-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 22-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Լուգովոյ (Տացինսկի շրջան)
Լուգովոյ (Луговой), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Կովիլկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 291 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մենք կարող ենք հերոս լինել
«Մենք կարող ենք հերոս լինել» (We Can Be Heroes), սուպերհերոսական ֆիլմ` նկարահանված Ռոբերտ Ռոդրիգեսի սցենարի հիման վրա։ «Շնաձուկ տղայի և Լավա աղջկա արկածները» (2005) և «Լրտեսների երեխաները» ֆիլմերի սփին օֆֆն է։
Ֆիլմը թողարկվել է Netflix-ում 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։
Նախաատրաստում
2019 թվականի օգոստոսին հայտարարվել է, որ Ռոբերտ Ռոդրիգեսը կլինի Netflix-ի համար իր Troublemaker Studios ընկերության միջոցով նկարահանվելիք «Մենք կարող ենք հերոս լինել» սուպերհերոսական ֆիլմի սցենարիստը, ռեժիսորը և պրոդյուսերը ։
Պատրաստում ՝ դերասանների
2019 թվականի օգոստոսին հայտարարվել է նաև, որ ֆիլմի գլխավոր դերում նկարահանվելու է Պրիյանկա Չոպրան ։ Նրա հետ ֆիլմում կնկարահանվեն նաև Քրիստիան Սլեյթերը, Յա-Յա Գոսսելինը, Ակիրա Ակբարը, Հեյլի Ռեյնհարտը, Էնդի Ուոկենը, Էնդրյու Դիասը, Պեդրո Պասկալը, Սոն Կանը, Բոյդ Հոլդբրուկը, Հալա Ֆինլին, Իսայա Ռասել-Բեյլին, Լոտուս Բլոսսը, Լայոն Դենիելսը, Նաթան Բլեյրը, Վիվիեն Լիրա Բլեյրը, Ադրիանա Բարասը, Բրիտանի Փերի-Ռասելը, Քրիստոֆեր Մաքդոնալդը, Ջ. Քվինթոն Ջոնսոնը և Դիլան Հենրի Լաուն ։
Նկարահանումներ
Նկարահանումներն սկսվել են 2019 թվականի օգոստոսին Տեխասում ։
Թողարկում
Ի սկզբանե նախատեսվում էր, որ կինոնկարը թողարկվի 2021 թվականի հունվարի 1-ին, բայց հետո պրեմիերան տեղափոխվել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոբերտ Ռոդրիգեսի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր այլմոլորակայինների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Ջեքսոն շրջան (Միչիգան)
Ջեքսոն շրջան (Jackson County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,875 կմ² է, բնակչությունը՝ 160,248 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջեքսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1832 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Նիկոլա Յոկիչ
Նիկոլա Յոկիչ (Nikola Jokić, կյուրեղագիր՝ Никола Јокић,, ), սերբ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Դենվեր Նագեթս» ակումբում։
Ծնվել է Սերբիայի Սոմբոր քաղաքում ։ Մասնագիտական կարիերան սկսել է 17 տարեկանում՝ ելույթներ ունենալով Բասկետբոլի ադրիատիկ լիգայի «Մեգա Բասկետ» ակումբում։ Ընտրվել է NBA-ի 2014 թվականի դրաֆթի երկրորդ ռաունդի 41-րդ համարի ներքո՝ «Դենվեր Նագեթսի» կողմից։
Մարզական կարիերայի ընթացքում մեկ անգամ նվաճել է NBA-ի տիտղոսը (2023)` արժանանալով գերեզրափակչի ամենաարժեքավոր բասեկտբոլիստի (MVP) կոչմանը, ինչպես նաև երկու անգամ ճանաչվել է NBA-ի առաջնության ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստի (MVP) կոչմանը, չորս անգամ ճանաչվել NBA-ի աստղ, ընդգրկվել «All-NBA» խորհրդանշական հավաքականներում։ Ընդգրկված է կարիերայի ընթացքում ամենաշատ թրիփլ դաբլ գրանցած (կանոնավոր առաջնությունում և փլեյ-օֆում) մարզիկների տասնյակում ։
Ակումբային կարիերայից զատ, հանդես է գալիս նաև Սերբիայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում, որի կազմում 2016 թվականի Ռիո դե Ժանեյրոյի ամառային օլիմպիական խաղերում նվաճել է արծաթե մեդալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դենվեր Նագեթսի բասկետբոլիստներ
Կուբան Նոր ալիք երգի մրցույթում
Կուբան Նոր Ալիք երգի մրցույթին մասնակցում է 2013 թվականից։ Առաջին անգամ Կուբան այս մրցույթում ներկայացրել է Ռոբերտո Կել Տորեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուբայի երաժշտություն
Monese
Monese, բրիտանա-էստոնական ընկերություն, որն առաջարկում է ընթացիկ հաշիվներ և դրամական փոխանցումների ծառայություններ՝ որպես ավանդական բանկերի այլընտրանք։ Միայն բջջային հեռախոսի ծառայությունը տրամադրում է հաշիվներ ֆունտ ստեռլինգով, եվրոյով և ռումինական լեյով և հասանելի է Եվրոպական տնտեսական տարածքի 31 երկրներում։ 2020 թվականի հունվարի դրությամբ այն ունի ավելի քան 2 միլիոն հաճախորդ ։
Պատմություն
Monese-ն հիմնադրվել է Էստոնիա յից ձեռներեց Նորիս Կոպելի կողմից։ Քոփելը տեղափոխվեց Միացյալ Թագավորություն և մերժվեց նրա հայտը խոշոր բարձր փողոցների բանկում ընթացիկ հաշվի համար, քանի որ նա չէր կարող տրամադրել հասցեի տեղական ապացույց և դեռևս չուներ վարկային պատմություն Մեծ Բրիտանիա յում ։ Այս փորձառությունը ստիպեց Քոփելին խոստանալ, որ մի օր նա կգործարկի բանկային ծառայություն, որը չի բացառում հաճախորդները հիմնված են իրենց բնակության վայրի կամ վարկային պատմության բացակայության վրա ։
Ընկերությունն ավարտեց իր հիմնական փուլը 2015 թվականի մայիսին՝ հավաքելով 1,8 միլիոն դոլար Seedcamp-ից, Spotify-ի վաղ ներդրող Շաքիլ Խանից և մի քանի այլ հրեշտակ ներդրողներից ։
Monese-ն թողարկեց իր առաջին արտադրանքը՝ ակնթարթորեն բացվող բջջային ընթացիկ հաշիվը Մեծ Բրիտանիայում, 2015 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ։
Մինչ իր ընթացիկ հաշվի գործարկումը, հաղորդվել է, որ ավելի քան 56,000 հաճախորդ նախապես գրանցվել է ծառայության համար և միացել սպասման ցուցակին, որպեսզի նրանց մուտքի հնարավորություն տրվի :Monese-ը կարող է բանկային ծառայություններ մատուցել ռեզիդենտ և ոչ ռեզիդենտ հաճախորդներին և ունի հաշիվ բացելու գործընթաց, որը կարող է ավարտվել հաճախորդի սմարթֆոնով երեք րոպեից պակաս ժամանակում ։
Monese-ն փակեց իր A Series փուլը 2017 թվականի հունվարին՝ հայտարարելով 10 միլիոն դոլարի բարձրացում Anthemis Exponential Ventures-ից, STE կապիտալից և Korea Investment Partners-ից, Smartcap-ից և Seedcamp-ից ։ Ավելի ուշ այդ տարի այն գործարկեց եվրոպական հաշիվներ ։
Դրա ֆինանսավորման հաջորդ փուլը՝ $60 միլիոն, որպես B Series-ի մաս, հայտարարվեց 2018 թվականի սեպտեմբերի 6-ին և գլխավորում էր շվեդական Kinnevik AB ներդրումային ընկերությունը՝ PayPal-ի, Augmentum Fintech-ի, British Airways-ի սեփականատեր International Airlines Group-ի և Investec's INVC հիմնադրամի մասնակցությամբ ։
Monese-ն ի սկզբանե տրամադրում էր իր բոլոր ծառայություններն անվճար, բացառությամբ միջազգային դրամական փոխանցումների, սակայն 2016 թվականին նա սկսեց ամսական 4,95 ֆունտ ստեռլինգ վճարել իր ընթացիկ հաշվի արտադրանքի համար :Այն հետագայում գործարկեց այլ ծրագրեր և 2019 թվականի նոյեմբերի դրությամբ առաջարկում է երեք տարբեր գնային պլաններ՝ «Պարզ»՝ սահմանափակ արտոնություններով, բայց առանց ֆիքսված ամսական վճարի, «Դասական»՝ ամսական 4,95 ֆունտ ստեռլինգով և « Պրեմիում» առանց գործարքի վճարների՝ ամսական 14,95 ֆունտ ստեռլինգով ։
Բջջային հավելվածներ
Monese-ի ընթացիկ հաշիվ բացելու և կառավարելու համար հաճախորդները պետք է տեղադրեն ընկերության բջջային հավելված իրենց Android կամ iOS սմարթֆոն վրա։ Android հավելվածը հասանելի է Monese-ի հրապարակային գործարկումից ի վեր՝ 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին, և iOS հավելվածը գործարկվել է 2016 թվականի հուլիսի 28-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինանսական ծառայություններ
Բանվորական շարժում
Զանգվածային հասարակական շարժումները
Ժողովրդավարության կայացումը երկարատև ու բարդ գործընթաց է։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին այն նպատակաուղղված էր ընտրական իրավունքի ընդլայմանը։ Գործընթացն ուղեկցվում էր քաղաքական կուսակցությունների ի հայտ գալով։
Դարաշրջանին բնորոշ էին նաև բազմաբնույթ հասարակական միությունների ստեղծումը և գործունեությունը։ Հատկապես առանձնանում էին արհմիությունները, որոնք միավորում էին աշխատավորներին ըստ մասնագիտությունների։ Դրանք պայքարում էին աշխատանքային, կենցաղային, հասարակական պայմանների բարելավման համար։ Ժամանակի ընթացքում զարգացած երկրներում արհմիությունների կարգավիճակն ամրագրվեց օրենքով։ Արդեն XX դարի սկզբին կային միլիոնավոր անդամներ ունեցող արհմիություններ, որոնք մեծ ազդեցություն ունեին հասարակական կյանքում։
Հասարակության մեջ կարևոր դեր էին խաղում նաև լուսավորական, մշակութային, գիտական, կրոնական տարաբնույթ միությունները։ Դրանք հատկապես շատ էին Գերմանիայում և ԱՄՆ-ում։ Լայն տարածում ունեցավ կանանց շարժումը, որը պայքարում էր նրանց շահերի և իրավունքների համար։
Ժողովրդավարության կայացման պայմաններում ավելի ու ավելի մեծ դեր էին ստանում խոսքի ազատությունը և հասարակական կարծիքը։ Սկսեցին ձևավորվել զանդվածային լրատվության միջոցները (ԶԼՄ) թերթեր, ամսագրեր, տարեգրքեր։ Դրանք լույս էին տեսնում հարյուր հազարավոր օրինակներով։
Հասարակական շարժումների դրսևորումներից էին նաև փողոցային երթերը, ցույցերն ու հանրահավաքները։ Մարդկանց այդ իրավունքները նույնպես ամրագրվեցին օրենքներով։
Բանվորական շարժումները
Բանվորությունը արդյունաբերական հասարակության ամենամեծ դասակարգն էր։ Նա էր նյութական բարիքների անմիջական արտադրողը։ Նոր դարերում նրա հասարակական դերը կտրուկ աճեց։
Սակայն բանվորությունն ուներ բազում հիմնախնդիրներ՝ իրավազրկություն, ցածր աշխատավարձ, երկար աշխատաօր, աշխատանքի և կենցաղի վատ պայմաններ, ցածր կրթական մակարդակ և այլն։ Դրանց բարելավման համար նրանք համառ և տևական պայքար էին մղում։ Այդ պայքարը հասարակության ժողովրդավարացման գործընթացի անբաժանելի մասն էր։
XX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին բանվորների պայքարը տվեց շոշափելի արդյունքներ։ Նրանք նախ և առաջ ձեռք բերեցին ընտրական իրավունք։ Ավելին՝ երբեմն ընտրապայքարում կարողանում էին հասնել հաջողության և իրենց ներկայացուցիժներին ուղարկել խորհրդարան։ Դրա շնորհիվ հօգուտ բանվորների սկսեցին ընդունվել բազմաթիվ օրենքներ, բարձրացավ աշխատավարձը, աշխատանքային օրը կրճատվեց՝ հասնելով 10 ժամի, սահմանվեցին հանգստյան օրեր, ընդմիջում և այլն։ Ստեղծվեց կյանքի ապահովագրության համակարգ։ Որոշ երկրներում սահմանվեց ծերության կենսաթոշակ։
Բանվորների պայքարի հիմնական ձևերից էր գործադուլը։ Իրենց շահերը պաշտպանելու համարբանվորները ստեղծում էին արհմիություններ, ակումբներ, կիրակնօրյա դպրոցներ և այլ կազմակերպություններ։
Զարգացած երկրներում բանվորները ստեղծեցին իրենց կուսակցությունները։ Հատկապես մեծ ազդեցություն ունեին գերմանական, ֆրանսիական, իտալական բանվորական (սոցիալիստական և սոցիալ-դեմոկրատական) կուսակցությունները։ Քայլեր էին ձեռնարկում՝ միավորելու աշխարհի բոլոր բանվորներին։
Բանվորական շարժման գաղափարախոսները
Բանվորների վիճակը հուզում էր շատերին։ XIX դարի առաջին կեսին կային մտածողներ, որոնք երազում էին իդեալական հասարակական կարգերի մասին։ Նրանցից էին ֆրանսիացիներ Անրի Սեն-Սիմոնը, Շառլ Ֆուրիեն, անգլիացի Ռ. Օունը։ Բանվորների վիճակի բարելավման համար նրանք ծրագրեր կազմեցին։ Եվ նույնիսկ փորձում էին իրագործել դրանք։ Սակայն այդ փորձերն անիրական էին, ուստի ձախոխվեցին։
XIX դարի կեսերին բանվորների պատմական դերը յուրովի գնահատեցին գերմանացի մտածողներ Կարլ Մարքսը և Ֆ. Էնգելսը։ Իրենց աշխատություններում նրանք փորձում էին ապացուցել, որ բանվորները հասարակության կարևոր հատվածն են։ Ուստի պետք է կատարեն հեղափոխություն, ստեղծեն բանվորական պետություն, վերացնեն կապիտալիստական հասարակարգը և կառուցեն նորը։ Այդ նոր հասարակարգը նրանք անվանեցին սոցիալիստական՝ ընկերվարական։ Նրանց տեսակետի համաձայն՝ սոցիալիզմի ժամանակ մարդիկ պետք է միավորվեն համընդհանուր շահերով։ Համաժողովրդական սեփականությունը կարող է պայմաններ ստեղծել ավելի շատ նյութական բարիքներ արտադրելու, առատություն և բարեկեցություն ապահովելու համար։
Ավելի ուշ Կարլ Մարքսը և Ֆ. Էնգելսը շեշտը դրին կոմունիզմի՝ համայնավարության գաղափարի վրա։ Մի հասարակություն, որտեղ պետք է վերանան պետությունը և մարդկանց հասարակական տարբերությունները։ Բոլորը պետք է աշխատեն և օգտվեն բոլոր բարիքներից։
Կարլ Մարքսի և Ֆ. Էնգելսի շատ հետևորդներ հետագայում վերանայեցին նրանց հայացքները՝ ասելով, որ սոցիալիզմին կարելի է հասնել տևական, խաղաղ բարենորոգումների ճանապարհով։ Գործողության այդ ձևը որդեգրեցին եվրոպական զարգացած երկրների բանվորական կուսակցությունները։
Հակառակ դրան՝ կոմունիզմի անիրական գաղափարները պարարտ հող էին գտնում հատկապես թերզարգացած երկրների բանվորության շրջանում։ Դրանց շարքում էր Ռուսաստանը։ Ռուսական մարքսիստների ծայրահեղ թևը՝ բոլշևիկները, երկիրը տարավ դասակարգային անհաշտ պայքարի և հեղափոխության ուղիով։
Կարլ Մարքս (1818-1883)
Գերմանացի իմաստասեր, տնտեսագետ, համայնավար։ Նրա գաղափարները հսկայական ազդեցություն են թողել ժամանակակիցների և հետագա սերունդների վրա։ Նրա հիմնական գաղափարն այն է, որ արդյունաբերական հասարակությունն անկատար է, հետևաբար դրա փոխարեն պետք է ստեղծվի սոցիալիստական և ապա կոմունիստական հասարակարգ։ Այդ գաղափարը հիմնավորելու համար գրել է տասնյակ հատորներ։ Կարլ Մարքսը չարիքի աղբյուր է համարել մասնավոր սեփականությունը։ Ուստի առաջարկել է ստեղծել համաժողովրդական սեփականություն։ Նա և նրա հետևորդները համողված էին, որ անցումը սոցիալիստական հասարակարգին հնարավոր է իրագործել միայն բռնի, հեղափոխական ճանապարհով։