cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սոցիալական հեռավորություն
SARS 2003 թվականի համաճարակ
Հոնկոնգի իշխանությունները պատրաստ չեն եղել վիրուսի տարածման պայթյունավտանգ աճին, իսկ բժշկական համակարգի անկատարությունը նպաստեց վիրուսի տարածմանը ։ Սինգապուրում իշխանությունների աշխատանքը համաճարակի հետ ներառում էր բնակչության ակտիվ տեղեկացումն ու ներգրավումը, այդ պատճառով սոցիալական հեռահարության միջոցառումները հենվում էին նաև մարդկանց անձնական, կամավոր նախաձեռնության վրա։ Հետագայում անցկացված հարցադրումների արդյունքում պարզ է դարձել, որ մարդկանց 93 %-ը գոհ է եղել կառավարության կողմից մշակված միջոցառումներից ։
Թերություններն ու կողմնակի բարդացումներ
Սոցիալական հեռավորությունը հանգեցնում է մարդկանց հոգեբանական վիճակի վատթարացման, մարդկանց մոտ առաջացնում է մենակության զգացում, անհանգստություն։ Փակ միջավայրում մեկուսացումը հանգեցնում է ֆրուստրացիայի ու ագրեսիայի աճի։ Երկարատև մենակ մնալը կարող է առաջացնել նախկինում թաքնված հոգեբանական խանգարումների ի հայտ գալուն, ինչպիսին է դեպրեսիան ։ Մարդիկ ընդհանրապես մարդկային շփման կարիք ունեն և հեռահաղորդակցության միջոցները կարող են մեղմել բացասական դրա հետևանքները  ։ Մեկուսացման բացասական հետևանքները կարող են լինել նաև երկարատև։ Դրսևորվում են սինդրոմների, անքնության, թմրանյութերի և ալկոհոլի չարաշահման, զգացմունքայնությանև այլնի միջոցով ։
Սոցիալական հեռավորությունը նաև լուրջ ազդեցություն է թողնում տնտեսության վրա. մեկուսացումը նվազեցնում է ապրանքների և ծառայությունների պահանջարկին, ինչը հանգեցնում է ընկերությունների սնանկացմանը և ընդհանուր ռեցեսիային ։ Սակայն, կարանտինի խիստ պայմանները կարող են հանգեցնել համաճարակի ժամկետի կրճատման և դրանով իսկ տնտեսական հետևանքները դառնում են ոչ պակաս կարևոր։ 1918 թվականի «իսպանուհու» օրինակով պարզվում է, որ քաղաքի համաճարակի ավարտից հետո, որտեղ շատ խիստ հետևում էին կարանտինին ու սանիտարական նորմերին, հաջորդ տարում հասել էին 5% զբաղվածության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաճարակաբանություն Կատեգորիա:Հանրային առողջություն Կատեգորիա:Հիգիենա Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ
Մոնոպլան
Մոնոպլան (լատիներեն mono - մեկ և planum — հարթություն), մեկ թև ունեցող ինքնաթիռ։ 20-րդ դարի սկզբին ինքնաթիռի թևերն ամրացվում էին մետաղալարերի, մետաղաճոպանների, պողպատե ժապավենների (ձգալարային Մոնոպլան) կամ դիմկալների (դիմկալային Մոնոպլան) օգնությամբ։ Հետագայում բարձրամուր նյութերի օգտագործման շնորհիվ հնարավոր դարձավ խուսափել ձգալարերից և դիմկալներից (ազատ կրող Մոնոպլան)։ Ըստ ֆյուզելաժի նկատմամբ թևի դիրքի տարբերում են բարձրապլաններ, միջնապլաններ և ցածրապլաններ։ Ազատ կրող Մոնոպլանի թևը բիպլանի թևից ծանր է, սակայն աերոդինամիկական տեսակետից այդ Մոնոպլանի սխեման առավել կատարյալ է և լայնորեն կիրառվում է ինքնաթիռաշինության մեջ։ Թեև ազատ կրող Մոնոպլանները համընդհանուր տարածում են գտել, ձգալարային և դիմկալային Մոնոպլանները դեռ կիրառվում են թեթև և սպորտային օդագնացության մեջ։
Բերդի դոշ
Բերդի դոշ , լեռ արևելյան Հայաստանում, Արագածի արևելյան լանջին, Սարակապ գյուղի առևելյան կողմում :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Մեանա դի Սուզա
Մեանա դի Սուզա (իտալ․՝ Meana di Susa) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 914 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 54 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 17 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0122։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Սան Կոստանցո Թեբեացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հայկական կամուրջ (Ամստերդամ)
Ամստերդամի Հայկական կամուրջ (Armeensebrug), Ամստերդամի 1700 կամուրջներից 293 համարանիշը կրող կամուրջ, որը 2014 թվականի մայիսի 15-ից անվանվել է Հայկական կամուրջ։
Պատմություն
Կամուրջը հայկական անվանելու նախաձեռնությունը պատկանում է Նիկոլայ Ռոմաշուկ Հայրապետյանին, ով հոլանդական արխիվներից «հայկական հետքն» ապացուցող փաստաթղթեր հավաքագրելով՝ կարողացել է պաշտոնապես ստանալ կամուրջը հայկական անվանելու թույլտվությունը :
Կամրջի հանդիսավոր անվանակոչման և «ARMEENSEBRUG» հուշատախտակի տեղադրման արարողությանը մասնակցել են Նիդերլանդների թագավորությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Ձյունիկ Աղաջանյանը, Սուրբ Հոգի եկեղեցու առաջնորդ Տեր Տարոն Թադևոսյանը, Ամստերդամի քաղաքային պլանավորման ղեկավար Ռոբ Կատին, Փողոցների անվնակոչման գլխավոր քարտուղար Հանս Թոմասոնը, Նիկոլայ Ռոմաշուկ Հայրապետյանը, ՀԸԲՄ, Արարատ, Աբովյան կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ ։
«ARMEENSEBRUG» անվանումը կներառվի նաև Ամստերդամի քարտեզում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամստերդամի կամուրջներ
Գյոլդաղի լեռնաշղթա (Անտիտավրոս)
Գյոլդաղի լեռներ, Գյոլդաղ, Կյոլտաղ, Կյոլտաղը, Կյոլտաղի, Մեհեկդաղ, Մեհեքտաղ, Մեհենկտաղ, լեռներ Անտիտավրոս լեռնահամակարգում, Արաբկիր քաղաքից հարավ-արևմուտք, Եփրատի աջ ափին։ Արևմուտքից միանում է Սարը-Չիչեք լեռնաշղթային։ Գյոլդաղի լանջերից առատորեն բխող աղբյուրները ոռոգում էին շրջակա այգիները և աշխատեցնում շուրջ 50 ջրաղաց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ
Աբինոմն
Աբինոմն (ինչպես նաև. ավինոմե, բասո)՝ Նոր Գվինեայի կղզու մեկուսի լեզու։ Տարածված է ինդոնեզիական Պապուա նահանգի, Սարմանի շրջանում։ Լեզվի կրողների թիվը կազմում է մոտ 300 մարդ (2002 թվականին) ։ Ունի կայուն դիրքորոշում։ Կրողների գրագիտության մակարդակը բավականին ցածր է։ Բառի կարգը՝ SOV։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի լեզուներ
Գույների գողերը
«Գույների գողերը» (Похитители красок), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Լև Ատամանովի կողմից 1959 թվականին ։
Սյուժե
Մուլտֆիլմի գործողությունները ծավալվում են գիշերը մանկական խաղալիքների խանութում։ Բոլոր տիկնիկները հանգիստ քնած են դարակների վրա։ Կապույտ ներկ Փիրուզիկը արթնանում է և սկսում զրույց վարդագույն ներկ Ռոզիտայի հետ։ Նրանք հիանում են վառ գույներով, որոնցով ներկած է իրենց շրջակա աշխարհը։ Հանկարծ մյուս տւփից հայտնվում է Սև ներկը և նրա օգնականները՝ Սաժան, Այրված ոսկորը և Մուրը։ Նրանք դժգոհ են, որ շուրջը ամեն ինչ գունագեղ է, իսկ իրենք քիչ են։  Այնուհետև նրանք ամեն ինչ դարձնում են սև, իսկ Ռոզիտային որոշում են խեղդել։ Բայց Փիրուզիկը չի կարող դա թույլ տալ. նա տագնապ է բարձրացնում, և բոլոր խաղալիքները շտապում են օգնության վտանգի մեջ հայտնված ներկերին։ Չար կարմիր ներկը ինքն է խեղդվում լողավազանում, իսկ մյուս մուգ գույները խնդրում են ողորմություն։ Խաղալիքները խանութը կարգի են բերում, և շուրջը ամեն ինչ նորից դառնում է գունագեղ։ Եվ միայն մի Փիրուզիկն է զոհվում. նա իրենով ներկում է նկարը ու մշտապես մնում է այնտեղ որպես կապույտ երկինք։
Թողարկումներ
1990-ականների կեսերին մուլտֆիլմը թողարկվել է Studio PRO Video-ի լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմերի հավաքածուում և «Союз Видео» ընկերության՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմերի հավաքածուում։
2005 թվականին DVD-ով թողարկվել է «Лошарик» մուլտֆիլմերի հավաքածուում։ Տարածող՝ «Крупный план»: Հավաքածուն ներառում է հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Լոշարիկ» («Лошарик»), «Պոնին վազում է շրջանագծով» («Пони бегает по кругу»), «Բռնվեց նա, որ կծում էր» («Попался, который кусался!»), «Փրկարար փայտիկը» («Палка-выручалка»), «Կոշկավոր կատուն» («Кот в сапогах»), «Գույների գողերը», «Медвежуть»։
2006 թվականին թողարկվել է «Լուկոմորիե» հավաքածուն DVD-ով (տարածող՝ «СОЮЗ Видео»)։ Հավաքածուն ներառում է հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Գույների գողերը», «Հարգելի անտառոգի» («Уважаемый леший»), «Գլաշան ու վհուկը» («Глаша и кикимора»), «Փոքրիկ կախարդուհին» («Маленькая колдунья»), «Շուրալե», «Իվաշկան պիոներների պալատից» («Ивашка из Дворца пионеров»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լև Ատամանովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1959 մուլտֆիլմեր
Բզիբտա
Բզիբտա  (մինչ 1948 թվականը` Աբգաբորթա, աբխազ.` Бзыҧта, ბზიფი), քաղաքատիպ ավան Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Բզիբ գետի ափին, ծովի մակարդակից 190 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով Բզիբտա ավանում բնակվում էր 434 մարդ, հիմնականում վրացիներ։ Իսկ գյուղական խորհրդի ենթակայության տակ գտնվող գյուղերում (6 գյուղ` Արասաձիխի, Աղվարա, Աթիձթա, Բզիբ, Ձիչխա, Իփնարի), ընդհանուր առմամբ` 3917 մարդ (հայեր, աբխազներ և վրացիներ) ։ 1989 թվականին ավանում բնակվում էր 351 մարդ, իսկ գյուղերի հետ միասին` 10467 մարդ (կրկին հայեր, վրացիներ և աբխազներ) ։ 1990-ական թվականների ռազմական գործողություններից հետո, ավանում բնակվում են միայն հայեր և աբխազներ ։
2011 թվականի տվյալներով, բնակչության ընդհանուր թիվը կազմում է 4719 մարդ, որոնցից 2581-ը աբխազներ (54,7%), 1298-ը հայեր (27,5%), 507-ը ռուսներ (10,7%), 175-ը վրացիներ (3,7%), 41-ը ուկրաինացիներ (0,9%) և 117-ը այլ ազգերի ներկայացուցիչներ (2,5%) ։
Պատմական ակնարկ
Բզիբտա ավանի տարածքում բնակության առաջին վկայությունները վերաբերում են վաղ միջնադարին։ Գյուղի կողքին պահպանվել են միջնադարյան ամրոցի փլատակներ։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են դարբնությանն ու զինագործությանը առնչվող առարկաներ, որոնք վերագրվում են 9-13-րդ դարերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր
Վարվառա Սպենդիարովայի կիմոնո
Վարվառա Սպենդիարովայի կիմոնո, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի կնոջ՝ Վարվառա Սպենդիարովայի կիմոնոն, որն ընդգրկված է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի հավաքածուում և ներկայացվում է թանգարանի «Կյանքի ուղին» սրահում ։
Նկարագրություն
2017 թվականին Վարվառա Սպենդիարովայի կիմոնոյի մասին առանձին մանրամասներ ներկայացվել են Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի Կոնֆուցիոսի ինստիտուտի դասախոս Յիկուն Սունի կողմից «Մեկ ցուցանմուշի պատմություն» խորագրի ներքո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի նմուշներ
Պակո Մոնտանես
Պակո Մոնտանես Ֆրանսիսկո «Պակո» Կլավերիաս Մոնտանես (Francisco Montañés, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Տենեֆիրե» ակումբի աջ կիսապաշտպան։
Կարիերա
Պակոն ծնվել է Կաստելոն-դե-լա-Պլանայում և սկսել է իր կարիերան «Բարսելոնայի» երիտասարդական թիմում։ 2006 թվականին մայիսի 13-ին նա դեբյուտային ելույթ է ունեցել հիմնական թմի համար։ Նա իր առաջին նորամուտը նշեց 2006 թվականի մայիսի 13-ին, խաղալով վերջին 20 րոպեում, պարտված «Սևիլյայի» դեմ 2-3 հաշվով խաղում։ Այդ խաղը նրա համար մնաց միակը «Բարսելոնայում»։ Հետո նա խաղացել է «Վիլյարրեալ Վ» և «Օնտենենտա» ակումբներում, որպես երրորդ դիվիզիոն։ 2010 թվականին օգոստոսին Պակոնը միացավ «Ալկորկոնին» և օգնեց ակումբին իր պատմության մեջ առաջինը դուրս գալ Սեգունդա ։ Երկու մրցաշրջանի ընթացքում Պակոն հիմնական կազմի խաղացող էր և ակումբի կազմում ընդհանուր առմամբ խփել էր 16 գոլ։
Պակոն Պրիմերա վերադարձավ «Ռեալ Սարագոսայի» կազմում՝ 2012 թվականի հուլիսի 5-ին ակումբի հետ չորս տարվա պայմանագիր կնքելով։ Նա  ակումբի կազմում նորամուտը նշել է օգոստոսի 20-ին։ Խաղալով ամբողջ 90 րոպեի ընթացքում «Վալյադոլիդայի» (0-1) դեմ խաղում։
Խաղաց Սեգունդայում ևս մեկ մրցաշրջան, Պակոն վերադարձավ Պրիմերա 2014 թվականի հուլիսի 28-ին, ստորագրելով «Էսպանյոլի» հետ քառամյա պայմանագիր։
Անձնական կյանք
2010 թվականին՝ Պրիմիերայում դեռ իր նորամուտից առաջ, հիասթափվելով ֆուտբոլիստի կարիերայում անհաջողություններ ունենալուց, Պակոն պատրաստվում էր թողնել ֆուտբոլը և դառնալ հրշեջ (ինչպես իր հայրը), սակայն արդյունքում մտափոխվեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ
Գուարդիառեջա
Գուարդիառեջա (Guardiaregia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 798 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 41 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86014, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալեզիա (քաղաք)
Ալեզիա, քաղաք-ամրոց Գալլիայում, որը հանդիսացել է մանդուբիի ցեղի մայրաքաղաքը։ Այս կելտական բնակավայրը Գալլական պատերազմների ընթացքում նվաճվել է Հուլիոս Կեսարի կողմից ու հետագայում վերածվել գալլա-հռոմեական քաղաքի։ Երկար ժամանակ քաղաքի տեղորոշման հարցը խնդրահարույց է եղել, սակայն այժմ կարծիք կա, որ այն գտնվել է Ֆրանսիայի Բուրգունդիա պատմական տարածքի Ալիզ-Սենտ-Ռեն քաղաքի մոտ՝ Օսուա լեռան գագաթին։
Ալեզիայի ճակատամարտ
Ալեզիան հանրահայտ է մ․թ․ա․ 52 թվականին տեղի ունեցած վճռորոշ ճակատամարտով, որտեղ Վերցինգետորիքսի գլխավորությամբ գալերը պարտություն են կրել Կեսարի հրամանատարությամբ հռոմեացիներից։ Կեսարը մանրամասն նկարագրել է ճակատամարտն իր «Նոթեր Գալլական պատերազմի մասին» աշխատության մեջ (Գիրք VII, 69–90)։ Ճակատամարտի ելքով է որոշվել ամբողջ Գալլիայի ճակատագիրը․ ճակատամարտում հաղթելով՝ հռոմեացիները հաղթել են գալլական պատերազմներն ու վերահսկողություն ձեռք բերել Գալլիայի նկատմամբ։
Հռոմեական քաղաք
Կեսարի կողմից նվաճվելուց հետո Ալեզիան դարձել է գալլա-հռոմեական քաղաք՝ դրան բնորոշ բոլոր հատկանիշներով․ քաղաքի կենտրոնում հուշարձանային կառույցներ են եղել ու հրապարակ, ինչպես նաև թատրոն է գործել ։
Աշխարհագրություն և դիրք
Հռոմեկան քաղաքը լքվելուց երկար ժամանակ հետո Ալեզիայի տեղն ու կարևոր ճակատամարտի վայրն անհայտ են եղել՝ դառնալով շահարկումների թեմա։ 19-րդ դարում Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն III-ը հետաքրքրություն է ցուցաբերել նախաֆրանսիական ժամանակաշրջանի այս վճռորոշ ճակատամարտի հանդեպ։ Նա գրում էր Կեսարի կենսագրությունն ու գալլական բանակների առաջնորդ Վերցինգետորիքսի կերպարում ֆրանսիացի ժողովրդի մարմնավորումն է տեսել։ Միևնույն ժամանակ նա հասկացել է, որ ապագա ֆրանսիացի ժողովուրդը մեծ ազդեցություն է կրել հռոմեացիների հաղթանակից ու նրանց՝ Գալլիայի բազմադարյա կառավարումից։
1838 թվականին IN ALISIIA փորգրությամբ մի գտածո է հայտնաբերվել Դիժոնի մոտ գտնվող Կոտ դ'Օր դեպարտամենտի Ալիզ-Սենտ-Ռեն համայնքի մոտ։ Նապոլեոնը հրամայել է հնագիտական պեղումներ կատարել, որոնք 1861–65 թվականների ընթացքում բացահայտել են հռոմեկան հսկայական պաշարման կառույցներն ու ապացուցել, որ պատմական Ալեզիան իրոք այդտեղ է եղել ։
Քաղաք-ամրոցը գտնվել է մոտավորապես 97 հեկտար տարածք զբաղեցնող սարահարթի վրա, մոտավորոպես 200 մետր հովտից բարձր, բոլոր կողմերից շրջապատված ուղղաձիգ ժայռերով (բացի արևելյան ու արևմտյան ծայրերը) ։ Պաշտպանված է եղել 140 հեկտար տարածք զբաղեցնող պարսպով, ունեցել է առնվազն երկու դարպաս և մ․թ․ա․ 52 թվականին հավանաբար 80․000 բնակչություն, այդ թվում՝ փախստականներ և Վերցինգետորիքսի զորքը  ։
Ալիզ-Սենտ-Ռենի հետագա հնագիտական ուսումնասիրությունները հաստատել են մանրամասնորեն նկարագրված պաշարումը։ Օդալուսանկարչություն օգտագործելով՝ հնագետները Կեսարի նկարագրությանը համապատասխանող ամրաշինությունների մնացորդներ են հայտնաբերել։ 1991–1997 թվականներին իրականացված ֆրանս-գերմանական պեղումները հաստատել են այդ կարծիքն ու վերջ դրել Ալեզիայի տեղակայման հարցի շուրջ հնագետների երկարատև բանավեճին ։
Ալեզիայի տեղորոշման այլընտրանքային տարբերակներ
Ալեզիայի տեղորոշման վերաբերյալ եղել են նաև այլ տարբերակներ, որոնց պնդմամբ քաղաքը եղել է Ֆրանշ Կոնտե երկրամասում կամ Ժուրա դեպարտամենտի Սելան-լեյ-Բա համայնքի շրջակայքում։ 1960-ական թվականներին ֆրանսիացի հնագետ Անդրե Բերթիեն կարծիք է հայտնել, թե Ալեզիայի ենթադրյալ վայրը Շու-դի-Քղոթընե համայնքն է Ժուրա դեպարտամենտում, մի վայր, որը ավելի շատ է համապատասխանում գալլական պատերազմների՝ Կեսարի նկարագրություններին ։ Եվ իրոք, այնտեղ հռոմեական ամրաշինություններ են հայտնաբերվել։ Ընդհանուր առմամբ մոտավորապես 40 քաղաք և այլ տեղանքներ են հավակնել լինելու Ալեզիան ։
Մեր օրերում
Տարածքի որոշ մասը ներկայումս Ալեզիայի թանգարան է։ Գալլական ամրոցից շատ բան տեսանելի չէ, բացի հողապատնեշի մնացորդներից․ ավերակների մեծ մասը թվագրվում է քաղաքի՝ հռոմեական ժամանակաշրջանով ։
1865 թվականին սարահարթի արևմտյան ծայրում քանդակագործ Էմե Միլլեի կողմից պատրաստված մեծ պղնձե հուշարձան է տեղադրվել Վերցինգետորիքսի պատվին ։
Ալեզիայի գտնվելու վայրի մասին անորոշությունը կատակի է ենթարկվել Աստերիքսի արկածների մասին պատմող «Աստերիքսն ու ցեղապետի վահանը» գրքում, որտեղ, ելնելով գալլի իրենց հպարտությունից, հերոսները բազմիցս ու հետևողականորեն հերքում են քաղաքի գտնվելու վայրի մասին իրենց տեղեկությունը․ «Ես չգիտեմ, որտեղ է Ալեզիան։ Ոչ ոք չգիտի, որտեղ է Ալեզիան»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրություն Կատեգորիա:Կելտեր Կատեգորիա:Եվրոպայի անհետացած քաղաքներ Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
With The Beatles
With The Beatles (Բիթլզի հետ), The Beatles խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմը` թողարկված 1963 թվականին։ Ալբոմի 14 երգերից յոթը գրվել են Ջոն Լենոնի և Փոլ ՄաքՔարթնիի կողմից, վեց երգեր` մյուս հեղինակների կողմից, ինչպես նաև ալբոմում տեղ է գտել Ջորջ Հարիսոնի «Don’t Bother Me» երգը։
Ալբոմի ամենահայտնի երգը «All My Loving»-ն է։ Չնայած նրան, որ այս երգը Մեծ Բրիտանիայում սինգլի կարգավիճակով չի թողարկվել, այն շատ է կատարվել համերգների ժամանակ և բացի դրանից 1963 թվականին մրցանակ է ստացել, որպես «Տարվա երկրորդ լավագույն երգ»։
Մանե (ֆուտբոլիստ)
Գործունեություն
Ծնվել է Տարիֆա քաղաքում, իր կարիերան սկսել է «Լինենսեի» երիտասարդական թիմում։ 2000 թվականից մասնակցել է Սերգունդա Բ-ի խաղերին հիմնական թիմի կազմում՝ ակումբում անցկացնելով 2 տարի և մասնակցելով 13 հանդիպման։ 2002 թվականին տեղափոխվել է «Դիտեր Սաֆրա» ակումբ, որտեղ անցկացրել է 8 խաղ և խփել 1 գոլ։ 2003 թվականից հանդես է եկել Սերգունդա Բ-ի Ատլետիկո Մադրիդ Բ ակումբում։ Ակումբում անցկացրած երկու մրցաշրջանի ընթացքում մասնակցել է 68 հանդիպման և խփել 14 գոլ։
2005-2006 թվականների խաղաշրջանի ընթացքում հանդես է եկել Սեգունդայի «Սյուդադ Մուրսիա» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 39 խաղ և խփել 2 գոլ, ակումբի հետ գրավել 4-րդ հորիզոնականը։
2006-2007 թվականների խաղաշրջանից խաղացել է «Ալմերիա» ֆուտբոլային ակումբում, որտեղ միանգամից դարձել է հիմնական կազմի խաղացող և օգնել իր ակումբին զբաղեցնել 2-րդ հորիզոնականը Սեգունդայում, ինչը նրան հնարավորություն է տվել հաջորդ խաղաշրջանից հանդես գալ Իսպանիայի բարձրագույն Լիգայում ։ 2009 թվականին տեղեկություն է տարածվել այն մասին, որ Մանեով հետաքրքրվում է «Վիլյառեալը», սակայն 2009 թվականի հուլիսի սկզբին՝ «Ալմերիայի» կազմում ավելի քան հարյուր խաղ անցկացնելուց հետո, Մանեն տեղափոխվում է «Խետաֆե» ակումբ ։
2013 թվականի հուլիսի 2-ին հայտնի է դարձել, որ Մանեն տեղափոխվում է Իսրայելի ամենահայտնի «Մակաբի Թել Ավիվ» ակումբը, որի հետ կնքել է 2 տարվա պայմանագիր ։ Նոր ակումբի կամզում իր առաջին խաղը Մանեն անցկացրել է 15 օր անց՝ մասնակցելով Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման փուլի շրջանակներում անցկացված «Դյոր» ակումբի դեմ խաղին։
Հետաքրքիր փաստեր
2007-08 մրցաշրջանի ընթացքում «Ալմերիայի» կազմում Մանեից բացի հանդես են եկել նույն Օրտիս ազգանվամբ ևս երկու ֆուտբոլիստներ՝ Խոսե Օրտիսը և Խուան Մանուել Օրտիսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խետաֆեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալմերիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Վասիլի Տրեդիակովսկի
Վասիլի Տրեդիակովսկի (Василий Кириллович Тредиаковский, ), ռուս գրող, բանասեր։
Կենսագրություն
Սովորել է սլավոնա-հունա-լատինական ակադեմիայում (1723-1726) և Սորբոնում (1727-1730)։ 1730 թ. հրատարակել է Պ․ Տալմանի «Ուղևորություն դեպի Սիրո կղզին» այլաբանական վեպի թարգմանությունը՝ իր սիրային բանաստեղծությունների հավելվածով, թե՝ մեկը, թե՝ մյուսը գրված էր ռուսական «պարզ» ոճով, որով և Տրեդիակովսկին ճանաչվել է։ 1732 թվականից եղել է թարգմանիչ գիտությունների ակադեմիայում, 1745-1759 թվականներին՝ ակադեմիկոս։ Ոտանավորի վանկաշեշտային համակարգ է առաջարկել «Ռուսական բանաստեղծության հորինման նոր և կարճ միջոց» (1735) տրակտատում։ Տրեդիակովսկու մշակած տաղաչափության ռեֆորմը հիմնված էր ռուսական շեշտական համակարգի վրա և շատ բանով կանխորոշել է ռուսական պոեզիայի հետագա զարգացումը։ Սակայն Տրեդիակովսկին անհետևողական է եղել, և այդ ռեֆորմն ավարտել է Մ․ Լոմոնոսովը։ 1748 թվականին հրատարակվել է նրա «Զրույց ուղղագրության մասին» երկը, որը ռուսերենի հնչյունաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրման առաշին փորձն է ռուսական իրականության մեշ։ Բանաստեղծական թարգմանության տեսությունն է Տրեդիակովսկին շարադրել «Ինչպես չափածո, այնպես էլ արձակ երկեր ու թարգմանություններ» (1752) ժողովածուում, որտեղ զետեղել է նաև Բուալոյի «Քերթողական արվեստ»-ի իր թարգմանությունը։ Նրա «Ռուսական հին, միջին և նոր բանաստեղծության մասին» (1755) երկը վանկային ոտանավորի մասին պատմական ակնարկ է։ Տրեդիակովսկին գրել է նաև «Թեոպտիա» (1750-1753) փիլիսոփայական պոեմը, թարգմանել է մի շարք գրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բառարանագիրներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մեձենիլե
Մեձենիլե  (իտալ․՝ Mezzenile), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Սերգեյ Շաբլավին
Սերգեյ Պետրովիչ Շաբլավին , ռուս նկարիչ։
Մեձենիլե
Բնակչությունը՝ 873 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0123։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարտինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սերգեյ Շաբլավին
Կենսագրություն
Ծնվել է 1944 թվականի ապրիլի 7-ին Տամբովի մարզի Կիրսանով քաղաքում։ 1967 թվականին ավարտել է Մոսկովյան ինժեներա-ֆիզիկական համալսարանը (կիբերնետիկայի ֆակուլտետ)։ 1979 թվականից մինչև 1981 թվականը սովորել է Նաոչնու ժողովրդական արվեստի համալսարանում։ 1977 թվականին մասնակցել է Վենետիկի բիենալեին։ Ապրում և աշխատում է Մոսկվայում և Քյոլնում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1944 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում
2016 թ. Ամառային օլիմպիական խաղերում բռնցքամարտի մրցումներն անցկացվել են օգոստոսի 6-ից 21-ը։ Մրցումներին մասնակցում էին 286 բռնցքամարտիկներ (250 տղամարդ և 36 կին), ովքեր խաղարկում էին մեդալների 13 հավաքածու, որոնցից 10-ը` տղամարդիկ։ Յուրաքանչյուր քաշային կարգում երկիրը ներկայացնում էր միայն մեկ մարզիկ։
Ուզբեկստանը ներկայացնող բռնցքամարտիկը մինչև 49 կգ քաշային կարգում նվաճելով ոսկե մեդալը, ճանաչվեց որպես մրցաշարի տեխնիկապես առավել ուժեղ բռնցքամարտիկ և ստացավ Վալ Բարկերի գավաթը։
Հետաքրքիր Փաստեր
4 օլիմպիադա անընդմեջ մինչև 69 կգ քաշային կարգում ոսկե մեդալներ են կարողանում նվաճել Ղազախստանը ներկայացնող մարզիկները. Բախտիյար Արտաև (2004թ. Աթենք), Բակիտ Սարսեկբաև (2008թ. Պեկին), Սերիկ Սապիև (2012թ. Լոնդոն), Դանիյար Ելեուսինով (2016թ. Ռիո դե Ժանեյրո)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բռնցքամարտը օլիմպիական խաղերում Կատեգորիա:Ցանկեր
Մոնտեֆալկոնե նել Սաննիո
Մոնտեֆալկոնե նել Սաննիո (Montefalcone nel Sannio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1865 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86033, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վակե (գյուղ)
Բակե (ვაკე) գյուղ Վրացական Հանրապետության Կախեթի մարզ երկրամասի Գագրայի մունիցիպալիտետում։ Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 221 մարդ ։ Գյուղի ամենաբարձր կետը 420 մետր է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Բալիոյի տուն
Բալիոյի տուն (Casa Batlló, անվանում են նաև «Ոսկորների տուն»), առանձնատուն, որը կառուցվել է 1877 թվականին Բարսելոնայի Էշամպել թաղամասում` Ամալյեի տան կողքին, տեքստիլի մագնատ Ջոզեպ Բալիո-ի-Կասանովասի համար։
Պատմություն
Մագնատը ցանկանում էր տունը քանդել ու դրա փոխարեն կառուցել նորը, բայց հայտնի ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդին որոշեց վերակառուցել հին տունը (1904-1906)։ Տան նախնական կառուցվածքը պահպանելով՝ Գաուդին երկու նոր ճակատամաս նախագծեց։ Բացի այդ՝ նա ամբողջությամբ փոխեց ներքևի հարկը՝ ստեղծելով նրա համար ինքնատիպ կահույք, ավելացրեց նկուղ, ձեղնահարկ։ Հիմնական ճակատամասը նայում էր Passeig de Gracia պողոտային։ Կան գլխավոր ճակատամասի նշանակության շատ մեկնաբանություններ, բայց ավելի արժանահավատ է Գաուդիի կողմից պաշտված վիշապի կերպարի արտացոլումն այս նախագծում։ Այն խորհրդանշում է Կատալոնիայի հովանավոր Սուրբ Գեորգիի հաղթանակը վիշապի նկատմամբ, որը նման է չարի նկատմամբ բարու հաղթանակին։ Տան ուշագրավ առանձնահատկությունը ուղիղ գծերի բացակայությունն է։ Դրա փոխարեն ակնառու են ալեծածան գծեր, որոնք տեսանելի են ինչպես ճակատամասի դեկորատիվ հատվածներում, այնպես էլ ինտերիերի ձևավորումներում։ 1906 թվականին տան կառուցումը հիմնովին ավարտվում է և այն դառնում է Բալիոիների նստավայրը։ 1983 թվականին արտաքին պատշգամբները վերականգնվել են իրենց նախնական գույնով, իսկ մեկ տարի անց՝ La Mercè միջոցառման ընթացքում լուսավորվել է արտաքին ճակատամասը։ 1993 թվականին տան ներկայիս տերը սկսել է ամբողջ շենքի վերականգնումը։ 1995 թվականից շենքի ավելի քան 2500 քմ տարածք հանձնվել է վարձակալության՝ քաղաքի տարբեր կարևոր միջոցառումների համար։ 2005 թվականին Բալիոյի տունը ընդգրկվել է UNESCO-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Բարսելոնա Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Անտոնիո Գաուդիի կառույցներ
Բզիբ (գյուղ)
Բզիբ  ( աբխազ.` Бзыҧ, ბზიფი, նախկինում` Բզիբ №2, Կալդախվար հայկական), գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 15 կմ հարավ-արևելք, Բզիբ գետի ափին, ծովի մակարդակից 172 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է Բզիբտա քաղաքատիպ ավանի գյուղական խորհրդի ենթակայության տակ։
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով գյուղում ապրում էր 767 մարդ` մեծամասնությունը հայեր, վրացիներ և աբխազներ ։ 1989 թվականի տվյալներով` 1811 մարդ, կրկին հայեր, աբխազներ և վրացիներ ։
Բզիբը հիմնադրել են Սամսունից եկած հայերը` 1900 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Հրաչյա Բայադյան
Հրաչյա Լադիկի Բայադյան, հայ մաթեմատիկոս, լրագրող, մշակութային քննադատ, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու (1987)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1957 թվականին Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կաունասի ամրոց
Կաունասի ամրոց (Kauno pilis), ռազմական կառույց, որը գտնվում է Լիտվայի Կաունաս քաղաքում։
Ըստ հնագիտական ուսումնասիրությունների՝ Կաունասի ամրոցը հիմնադրվել է 13-րդ դարում։ Ամրոցը շրջափակված է եղել աշտարակավոր և բրգաձև պարիսպներով։ Ներկայումս պահպանվել են ամրոցի երկու հիմնական պարիսպները։
Պատմություն
Ամրոցն առաջին անգամ գրավոր հիշատակվել է 1361 թվականին՝ գերմանացի պատմաբան Վիգանդ ֆոն Մարբուրգի «պրուսիական հողերի խրոնիկա» աշխատության մեջ։
1611 թվականին փլուզվել են աշտարակները։ Ներկայումս պահպանվել են կիսաքանդ ամրոցի միայն երկու հիմնական աշտարակները։
Վերջին տասնամյակում Լիտվայի Հանրապետության իշխանությունների կողմից վերականգնվել է ամրոցի տանիքը։ Ամրոցում գործում է զբոսաշրջային խորհրդատվական գործակալություն։
Ծրագրվում է ամրոցի ներսում ստեղծել թանգարանային ցուցադրություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լիտվայի ամրոցներ
G4 երկրներ
Քառյակ խումբ (G4) (G4 nations), միջազգային կազմակերպություն, որը բաղկացած է չորս երկրներից, որոնց թվում են Բրազիլիան, Գերմանիան, Հնդկաստանը և Ճապոնիան։ Այդ միավորման մասնակիցները պարտավորվել են աջակցել Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի մշտական տեղերի համար միավորման որևէ անդամի հայտերին։
Ի տարբերություն G7 կազմակերպության, որի նպատակը տնտեսական կայունության պահպանումն ու անդամ երկրների երկարաժամկետ համագործակցությունը պահպանելն է, G4-ի միակ նպատակն է՝ մշտական տեղեր ստանալ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում այդ երկրների տնտեսությունն ու քաղաքական ազդեցությունը զգալիորեն աճել է, և այժմ դրանց զարգացման մասշտաբները համադրելի են խորհրդի մշտական անդամների հետ ։
Հիմնադրում
Ներկայում ՄԱԿ-ում ընդգրկված են հինգ մշտական անդամներ, որոնք վետոյի իրավունք ունեն Անվտանգության խորհրդում։ Նրանց թվում են Չինաստանը, Ֆրանսիան, Ռուսաստանը, Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը։ G4-ի երկրներն ընտրվում են իրենց համապատասխան տարածաշրջանային խմբերով երկամյա ժամկետով՝ որպես անվտանգության խորհրդի ոչ մշտական անդամներ։ 24 տարվա ընթացքում (1987 թվականից մինչև 2010 թվականը), Բրազիլիան և Ճապոնիան ընտրվել են 5-ական ժամկետ, Գերմանիան՝ 4 (մեկ անգամ որպես Արևմտյան Գերմանիա և երեք անգամ՝ Միացյալ), Հնդկաստանը՝ 2 ժամկետ ։ Ընդհանուր առմամբ, ՄԱԿ-ի ստեղծման պահից այդ կազմակերպությունը գոյություն ունի 64 տարի, ընդ որում՝ յուրաքանչյուր երկիր առնվազն 10 տարվա մասնակից է եղել։ Համեմատության համար նշենք, որ անվտանգության խորհրդի երեք մշտական անդամները, որոնք իրենց տեղերը զբաղեցնում են ՄԱԿ-ի հիմնադրումից ի վեր (Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ) 72 տարեկան են։ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունն իր մշտական տեղն է զբաղեցնում արդեն 46 տարի՝ 1971 թվականին փոխարինելով Չինաստանի Հանրապետությանը, իսկ Ռուսաստանը ՄԱԿ-ին մասնակցում է որպես 26 տարվա մշտական անդամ, քանի որ 1991 թվականին փոխարինել է Խորհրդային Միությանը։
Աջակցություն
Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան պաշտպանել են G4-ի մեջ մտնող երկրների՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամի կարգավիճակի հայտը ։
Ճապոնիան աջակցում է ԱՄՆ-ին և Մեծ Բրիտանիային ։
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բոլոր մշտական անդամները (P5) աջակցում են վետոյի իրավունքով մշտական անդամի կարգավիճակ ստանալու Հնդկաստանի հայտին։ Սակայն Չինաստանը պատրաստ է իր ձայնը տալ միայն այն դեպքում, երբ Հնդկաստանն իր հերթին կդադարի պաշտպանել Ճապոնիայի դիրքորոշումը ՉԺՀ-ի նկատմամբ   ։
Ընդդիմություն
Որոշ պետություններ իրենց բացասական վերաբերմունքն են հայտնել G4-ի նկատմամբ։
Օրինակ, Ճապոնիայի առաջարկները խիստ հակասում են Չինաստանի և Հարավային Կորեայի կարծիքին, որոնք կարծում են, որ ճապոնական պետությունը պետք է լրացուցիչ ներողություն խնդրի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կատարած ռազմական հանցագործությունների համար ։
Եվրոպական և աֆրիկյան պետությունները, մասնավորապես Նամիբիան, Բուլղարիան, Չեխիան, Լեհաստանը, Նորվեգիան, Դանիան, Իսպանիան և Նիդեռլանդները դեմ են Գերմանիային։
Կոլումբիայի, Արգենտինայի և Մեքսիկայի կառավարությունները հանդես են գալիս Բրազիլիայի դեմ։
Հարավասիական երկրի՝ Պակիստանի կառավարությունը հանդես է եկել Հնդկաստանի դեմ։
Ակտիվություն
Աֆրիկյան երկու երկրներին առաջարկվել է անդամակցել կազմակերպությանը, սակայն 2005 թվականին Եգիպտոսն ու Նիգերիան այդպես էլ չկարողացան պայմանավորվել այդ մասին, քանի որ նրանք հավակնում էին մշտական տեղ զբաղեցնել ՄԱԿ-ի ԱԽ-ում   ։
2011 թվականի փետրվարի 12-ին G4-ի անդամները հանդես են եկել համատեղ հայտարարությամբ, որում կազմակերպության մեջ մտնող բոլոր պետությունների արտաքին գործերի նախարարները համաձայնել են կոնկրետ արդյունքների հասնել ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի ընթացիկ նստաշրջանում ։
2017 թվականին հաղորդվել էր, որ G4-ի երկրները պատրաստ էին ժամանակավորապես հրաժարվել վետոյի իրավունքից, բայց եթե նրանք տեղ ստանան ՄԱԿ-ի ԱԽ-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կոնֆերանսներ Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ
Մթնոլորտային երևույթ
Մթնոլորտային երևույթ, ֆիզիկա-քիմիական պրոցեսների տեսանելի դրսևորում, որը տեղի է ունենում Երկրի օդային շերտում՝ մթնոլորտում։
Դասակարգում
Մթնոլորտային երևույթների խմբերը․
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Օդերևութաբանություն
Մոնտեչիլֆոնե
Մոնտեչիլֆոնե (Montecilfone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1588 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 72 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86032, հեռախոսային կոդ՝ 0875։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լը Վեռնե (Ալյեի գավառ)
Լը Վեռնե (Le Vernet), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Վիշիի շրջանում։ Մտնում է Հարավային Կյուսե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03306։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1808 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1166 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 854-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 312-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,8 %)։ 854 աշխատունակ բնակիչներից 790-ը աշխատում էին (413 տղամարդ և 377 կին), անաշխատանք էին 64-ը (28 տղամարդ և 36 կին)։ 312 անգործունակ մարդկանցից 100-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 105-ը թոշակառու, 107-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վաշլովանի (Աբխազիա)
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում բնակվում էր 79 մարդ, հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականի հաշվառումների համաձայն, գյուղն ուներ 176 բնակիչ , կրկին հիմնականում հայեր ։
1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, գյուղը վերանվանվել է Մպադրիփստա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Մակընթացություն (նկար)
Մակընթացություն, Վարդան Մախոխյանի նկարներից, որտեղ պատկերված է ծովի խռովահույզ, ալեկոծ վիճակը։ Մակընթացությունը հաստատում է, որ նկարչի ոչ բոլոր բնապատկերներում է տեղանքն ընտրովի։
Նկարագրություն
Պատկերված է ուշադրություն չգրավող ծովափը` մուգ կանաչ բուսականությամբ ծածկված իր միօրինակությամբ, որտեղ ուշադրություն գրավողը միայն հեռվում երևացող գյուղական տնակի կարմիր կտուրն է և ափի երկու նավակները։ Մախոխյանը ստեղծել է բանաստեղծական տրանադրությամբ գեղանկարչորեն գեղեցիկ բնապատկեր։ Այդ դերը կատարում են բաց կապտամանուշակավուն ամպերով երկինքը, որի կոլորիտը բավականաչափ ակտիվ է հնչում պղտոր, կանաչ ծովափի ընկերակցությամբ, իսկ երկնքից ծովի վրա տարածված կարմրավուն ցոլքերը` հակադրված դեպի ափը մակընթացող ալիքների երկնագույն շեղջերին, ստեղծել են գուներանգներով ճոխ, տեսողությունը գգվող գեղեցիկ երևույթ, մակընթացության պատրանք` մարդու մեջ առաջ բերելով ծովի տարերքի հետ կապված բազմատեսակ մտորումներ ։
Միջմայրցամաքային հրթիռ
Միջմայրցամաքային հրթիռ, «երկիր-երկիր» տեսակի հրթիռների շարքին պատկանող, մարտական, կառավարվող բալիստիկ հրթիռ։ Թռիչքի հեռավորությունն ավելի քան 10 հզ․ կմ է։ Միջմայրցամաքային հրթիռները նախատեսված են մեծ հեռավորությունների վրա կամ հեռավոր մայրցամաքներում գտնվող օբյեկտներ ոչընչացնելու համար։ Միջմայրցամաքային հրթիռները բազմաստիճան են։ Մեկնարկային զանգվածը 100— 150 տ է, օգտակար բեռը՝ մինչև 3, 2 տ։ ԱՄՆ-ում Միջմայրցամաքային հրթիռները նաև օգտագործվել են որպես տանող հրթիռներ՝ տիեզերական օբյեկտները ուղեծիր դուրս բերելու համար։ Օրինակ, ամերիկյան «Ատլաս» և «Տիտան» Միջմայրցամաքային հրթիռների օգնությամբ իրականացվել է «Մերկուրի» և «Ջեմինի» տիեզերանավերի արձակումը։
Ներկայումս միջմայրցամաքային հրթիռները ընդգրկված են հիմնականում համեմատաբար հզոր բանակների սպառազինության մեջ և հաճախ կրում են միջուկային մարտագլխիկներ։
Կատեգորիա:Հրթիռներ Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային հայտնագործություններ
Դոնա դե Վարոնա
Դոնա դե Վարոնա (Donna de Varona, ), ամերիկացի մարզուհի և սպորտային լրագրող։ Իր սպորտային կարիերայի ընթացքում դե Վարոնան 18 համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել լողում, երկու անգամ դարձել է օլիմպիական չեմպիոն և 18 անգամ հաղթել է ԱՄՆ առաջնությունում։ Ակտիվ սպորտային կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես հաղորդավար, սցենարիստ և սպորտային հաղորդումների պրոդյուսեր՝ արժանանալով «Էմի» և «Գրեյսի» մրցանակներին։ Դե Վարոնան Կանանց սպորտի հիմնադրամի ստեղծման նախաձեռնողներից մեկն է և առաջին նախագահը, Ֆիզկուլտուրայի և սպորտի նախագահական խորհրդի անդամ, ԱՄՆ Սենատի խորհրդատու, ակտիվորեն նպաստել է ԱՄՆ Կոնգրեսի կողմից 1972 թվականին IX Բաժնում ԱՄՆ աշխատանքային օրենսգրքում փոփոխությունների կատարմանը, որը երաշխավորում էր կրթության ոլորտում աշխատանքի ընդունման ժամանակ սեռերի հավասարությունը։ Դոնա դե Վարոնան Համաշխարհային լողի փառքի սրահի անդամ է (1969 թվականից) և Կանանց փառքի ազգային սրահի անդամ (2003 թվականից), Օլիմպիական շքանշանի դափնեկիր է (2000)։
Կենսագրություն
13 տարեկան հասակում Դոնա դե Վարոնան մասնակցել է 1960 թվականի Օլիմպիական խաղերին Հռոմում՝ դառնալով ամենաերիտասարդ մասնակիցը ։ Միակ ձևը, որում նա հանդես էր գալիս, 4×100 մ ազատ ոճով էստաֆետան էր, որտեղ Դոնան մասնակցում էր նախընտրական փուլին։ Հաջորդ չորս տարիներին նա 8 համաշխարհային ռեկորդ սահմանեց 50-մետրանոց լողավազաններում (մեջքով լողում, բաթերֆլայում և ազատ ոճում) և ԱՄՆ 10 ռեկորդ կարճ ջրում (դրանցից շատերը բազում անգամներ), համաշխարհային ռեկորդները 25-մետրանոց լողավազաններում չէին գրանցվում՝ սկսած 1957 թվականից, սակայն Դե Վարոնայի արդյունքները կարճ ջրում այդ ժամանակ լավագույնն էին աշխարհում։ Այդ տարիներին նրա դիմանկարները հայտնվում էին Life, Time և Sports Illustrated ամսագրերի շապիկներին, իսկ ընդհանրապես նրա լուսանկարները հրապարակվում էին ավելի հաճախ, քան որևէ այլ մարզուհունը։ Ներքին ասպարեզում Դե Վարոնան նվաճել է ԱՄՆ ազգային մրցությունների 37 մեդալ, այդ թվում՝ 18 ոսկե ։ 1964 թվականի Օլիմպիական խաղերին Տոկիոյում նա նվաճեց երկու ոսկե դեալ․ 400 մ հեռավորության վրա համալիր լողով և 4×100 մ ազատ ոճով էստաֆետայում՝ հավաքականի հետ սահմանելով այդ հեռավորության վրա համաշխարհային ռեկորդ։
Արդեն 1965 թվականին 17 տարեկան հասակում Դե Վարոնան ավարտեց ելույթները լողավազանում և սկսեց սպորտային լրագրողի կարիերան՝ վարելով եթերներ ABC-ի համար ԱՄՆ տղամարդկանց լողի առաջնությունից։ Նա դարձավ առաջին կինը, որը վարեց սպորտային հաղորդում կաբելային հեռուստատեսությամբ և ամենաերիտասարդ սպորտային մեկնաբանը։ 1968 թվականից մինչև 1996 թվականը նա եթերներ է վարել ABC-ում վեց ամառային և երեք ձմեռային Օլիմպիական խաղերից, իսկ 1998 թվականին մասնակցել է Նագանոյի Օլիմպիական խաղերի հեռարձակմանը TNT-ով։ Նրա կողմից է գրվել հիդրոաէրոբիկայի մասին աշխատությունը ։
Աշխատելով սպորտային լրագրության մեջ, ինչպես նաև 1968 թվականին ավարտելով Լոս Անջելեսի Կալիֆոռնիական համալսարանը «Քաղաքագիտություն» մասնագիտացմամբ ՝ Դե Վարոնան կարողանում էր նաև ակտիվ հասարակական գործունեությամբ զբաղվել։ Նա կանանց իրավունքների համար պայքարի առաջատարներից էր՝ դառնալով Կանանց սպորտի հիմնադրամի առաջին նախագահը։ 1976 թվականից մինչև 1978 թվականը նա Սենատի խորհրդատու էր, իսկ 2002—2003 թվականներին եղել է ԱՄՆ կրթության նախարարության սպորտում հավասար հնարավորությունների հանձնաժողովի անդամ ։ Դե Վարոնան եղել է Ֆիզկուլտուրայի և սպորտի նախագահական խորհրդի հինգ կազմերի անդամ, ինչպես նաև նախագահ Ջերալդ Ռուդոլֆ Ֆորդի ժամանակ Օլիմպիական սպորտի խորհրդի անդամ, նախագահ Ջիմի Քարթերի ժամանակ կանանց հարցերով խորհրդատվական հանձնաժողովի անդամ և ԱՄՆ Օլիմպիական հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի անդամ։ 1999 թվականին նա գլխավորում էր կանանց ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության կազմակերպչական կոմիտեն, որը այդ ժամանակ ամենահաջողակ սպորտային մրցաշարն էր պատմության մեջ ։
Ճանաչում
Դոնա դե Վարոնայի նվաճումները սպորտում, լրագրության ոլորտում և հասարակական գործունեության մեջ նշանավորվել են բազմաթիվ մրցանակներով։ 1964 թվականի՝ լողի մեջ իր վեջին ամբողջական տարվա արդյունքներով, նա կոչվել է ԱՄՆ ամենանշանավոր կին մարզուհին, լավագույն ամերիկացի լողորդը և Սան Ֆրանցիսկոյի տարվա կինը, ստացել է Mademoiselle ամսագրի և Սպորտի ազգային ակադեմիայի մրցանակները։ 1965 թվականին Համաշխարհային լողի փառքի սրահը նրան շնորհել է «լողի թագուհու» ոչ պաշտոնական տիտղոսը, իսկ 1969 թվականին նա ընդգրկվել է այն սպորտսմենների ցանկում, որոնք ներկա են փառքի սրահում ։ Sports Illustrated ամսագիրը նրան ընդգրկել է XX դարի մեծագույն 100 մարզուհիների ցանկում ։
ABC-ի՝ Օլիմպիական խաղերին նվիրված մեկ ժամանոց «Կրակի պահապանները» (Keepers of the Flame) հեռուստահաղորդման համար արժանացել է «Էմի» մրցանակի, քանի որ նա թե՛ տեքստ հեղինակն էր, թե՛ հաղորդավարը, թե՛ պրոդյուսերներից մեկը։ Հետագայում 1991 թվականի Հատուկ ամառային օլիմպիադայի մասնակցի մասին հաղորդման համար է արժանացել նույն մրցանակին։ Բացի այդ՝ երկու տարի շարունակ (2000 և 2001 թվականներին) նա արժանացել է «Գրեյսի» մրցանակին «Դոնա դե Վարոնան սպորտի մասին» Sporting News ռադիոյով հեռարձակվող հաղորդման համար ։ 2001 թվականին Դե Վարոնան դարձել է Էլա Շոնֆիլդրի անվան մրցանակի դափնեկիր սպորտային լրագրության մեջ հաջողությունների համար Համաշխարհային լողի փառքի սրահի կողմից ։
Դոնա դե Վարոնայի մյուս մրցանակները ընդգրկում են Կիֆուտյան կրթաթոշակը, որը ստացել է 1986 թվականին Յեյլի համալսարանի կողմից, 1991 թվականին ստացած Համաշխարհային լողի փառքի սրահի ոսկե մեդալյոնը, որը նրան շնորհվել էր որպես լողորդների նոր սերնդի համար օրինակի (նա դարձել է առաջին կինը, որ արժանացել է այդ մրցանակին), Օլիմպիական մեդալը, որի դափնեկիր է Դե Վարոնան դարձել 2000 թվականին և Թեոդոր Ռուզվելտի անվան NCAA մրցանակ ։ 2003 թվականին դարձավ կանանց փառքի Ազգային սրահի անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լողորդներ
Կարկասոն ամրոց
Կարկասոն ամրոց (Cité de Carcassonne, ville fortifiée de Carcassonne), միջնադարյան ճարտարապետական համալիր ֆրանսիական Օդ դեպարտամենտի Կարկասոն քաղաքում։ Ամրոցը տեղակայված է Օդ գետի աջ ափին` ժամանակակից քաղաքից հարավ-արևելք։
Միջնադարյան այս քաղաքի պատմությունն սկսվում է ֆրանսիական պատմության գալիական շրջանից։ Քաղաքը շրջապատված է եղել ամրոցային երկու շարք պատերով, որոնց երկարությունը կազմում է շուրջ 3 կմ։ Պատերից վեր են խոյանում 52 աշտարակներ։ Քաղաքի տարածքում գտնվում են իշխանական ամրոցը և Սուրբ Նազարոսի բազիլիկը։
19-րդ դարում աշտարակը տարերային ձևով վերակառուցվել է Էժեն Վիոլե լե Դյուկայի գլխավորությամբ։ Վերակառուցման աշխատանքները խիստ քննադատության են ենթարկվում։ Դյուկայի մահից հետո վերականգնողական աշխատանքները գլխավորում է Պոլ Բոեսվիլվալդը, ավելի ուշ` Նոդեն ։ 1997 թվականից Սիտեն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Ամրոցը, դրան կից շինությունները և աշտարակները Ֆրանսիայի պատմական հուշարձաններ են։ Քաղաքի մի մասը գտնվում է տեղի իշխանությունների ենթակայության տակ։
Աշխարհագրական դիրք
Կարկասոն ամրոցը գտնվում է Օդ գետի աջ ափին։ Այն խոյանում է ժամանակակից Կարկասոն քաղաքի մերձակայքում։ Միջնադարյան քաղաքը գտնվում է Սև լեռան և Պիրենեյների միջև` Միջերկրական ծովի և Ատլանտյան օվկիանոսի ճանապարհին։ Այդպիսով` միջնադարյան քաղաքը ռազմավարական կարևոր դեր է զբաղեցրել Ֆրանսիայի հարավում։
Սիտեն կառուցված է եղել ոչ մեծ բարձրավանդակի եզրին` ժամանակակից Կարկասոնից 150 մ բարձրության վրա։ Այն բանից հետո, երբ վեստգոթերը կառուցել են ամրությունների առաջին շարքը, հողը այդ տեղանքում փոքր-ինչ նստել է, քանի որ բարձրավանդակը, սկսվելով Կորբյեր լեռան ստորոտից, Սիտեի տարածքում ցածրանում է մինչև 148 մ, իսկ Օդ գետի մոտ ծովի մակարդակից բարձր է ընդամենը 100 մ։ Արևմտյան մասը զառիթափ է, ինչը բնական արգելք է հանդիսացել թշնամու` ամրոց ներխուժելուն։ Առևտրականների մուտքը և թշնամու հարձակումները եղել են արևելյան մասից. այդ պատճառով էլ պաշտպանական ամենակարևոր կառույցները գտնվել են հենց այդ կողմում։
2500-ամյա պատմություն
Կարկասոն ամրոցը պատմության մի քանի փուլեր է ունեցել։ Սկզբնական շրջանում այն նախնադարյան բնակավայր է եղել։ Հետագայում գալլահռոմեական շրջանում այստեղ հիմնադրվել են քաղաք, վեստգոթյան ամրոց, կոմսություն։ Պատմական այս փուլերից յուրաքանչյուրը իր դրոշմն է թողել Սիտեի ճարտարապետության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Մոնտորիո նեյ Ֆրենտանի
Մոնտորիո նեյ Ֆրենտանի (Montorio nei Frentani), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 478 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86040, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Լը Վիյեն
Լը Վիյեն (Le Vilhain), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Սերիյի կանտոնի կազմի մեջ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 268 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 174 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 119-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 55-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,0 %)։ 119 աշխատունակ բնակիչներից 106-ը աշխատում էին (61 տղամարդ և 45 կին), անաշխատանք էին 13-ը (8 տղամարդ և 5 կին)։ 55 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆեռան Տոռես
Ֆեռան Տոռես Գարսիա (Ferran Torres García, ), իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վալենսիայի կազմում։ Խաղում է աջ վինգերի դիրքում ։
Վալենսիա
Տոռեսը Վալենսիայի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2017 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ Իսպանիայի գավաթի Ռեալ Սարագոսայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Լա Լիգայում Տոռեսը անցկացրեց դեկտեմբերի 16-ին՝ փոխարինելով Անդրեաս Պերեյրային Էյբարի դեմ խաղում ։ Իր առաջին հանդիպումը Վալենսիայի մեկնարկային կազմում անցկացրեց 2018 թվականի փետրվարի 28-ին՝ Ատլետիկ Բիլբաոյի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի ապրիլի 3-ին՝ Բարսելոնայի , Ռեալ Մադրիդի  , Չելսիի  և Լիվերպուլի  կողմից հետաքրքրության պատճառով նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2021 թվականը  ՝ սահմանելով 100 միլիոն եվրո հրաժարագին  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Տոռեսը անցկացրեց 16 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում Տոռեսը անցկացրեց 2018 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Յանգ Բոյզի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2019 թվականի հունվարի 15-ին՝ Իսպանիայի գավաթի Սպորտինգ Խիխոնի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Լա Լիգայում իր առաջին գոլը խփեց հունվարի 19-ին՝ Սելտա Վիգոյի դեմ խաղում ։ Մարտի 10-ին Տոռեսը գոլ խփեց Ժիրոնայի դեմ հանդիպման 90-րդ րոպեին՝ 3-2 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին  ։ 2018-19 մրցաշրջանում Տոռեսը անցկացրեց 37 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ Վալենսիան հաղթեց Իսպանիայի գավաթը ՝ եզրափակչում 2-1 հաշվով պարտության մատնելով Բարսելոնային  ։
Միջազգային կարիերա
Տոռեսը ներկայացրել է Իսպանիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2017 թվականի մայիսին նա Իսպանիայի Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 6 հանդիպում և օգնելով իր թիմին հաղթել մրցաշարը ։ Հոկտեմբերին Տոռեսը մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը ՝ դառնալով 2 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով Իսպանիային դուրս գալ մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ նրանք պարտվեցին Անգլիային  ։ 2019 թվականի հուլիսին Տոռեսը մասնակցեց Հայաստանում կայացած Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը՝ խաղադաշտ դուրս գալով թիմի բոլոր 5 խաղերում և ընդգրկվելով մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում ։ Տոռեսը դուբլ ձևակերպեց առաջնության եզրափակչի Պորտուգալիայի դեմ խաղում  ՝ օգնելով Իսպանիային հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը  ։
Ակումբային
Վալենսիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Ժաքլին Սյուզան
Ժաքլին Սյուզան (Jacqueline Susann ), ամերիկացի գրող, «Տիկնիկների հովիտ» (1966) բեսթսելլերի հեղինակ։
Վաղ տարիներ
Ժաքլինը ծնվել է Ֆիլադելֆիայում։ Դպրոցում նա եղել է շատ ծույլ, բայց փոխարենը շատ ողջամիտ աշակերտուհի՝ IQ թեստում ունենալով ամենաբարձր գնահատականը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա չի ընդունվել քոլեջ, այլ մեկնել է Նյու Յորք, որտեղ որոշել է սկսել իր դերասանական կարիերան ։ Այնտեղ նա ամուսնացել է Իրվինգ Մենսֆիլդի հետ, ով մամուլի գործակալ էր։ Մենսֆիլդի շնորհիվ Ժաքլինի նկարները հայտնվել են Բրոդվեյ թատրոնի նշանավոր գործակալների մոտ, ինչից հետո Ժաքլինը ստացել է իր առաջին թատերական դերերը։ Որոշ ժամանակ անց Ժաքլինը հայտնվել է կինոյում։
Ընտանիք
1946 թվականին Սյուզանն ունեցել է Գայ որդուն, որի մոտ շուտով ախտորոշվել է աուտիզմ։ Զույգն ստիպված էր երեխային ուղարկել հատուկ բժշկական հաստատություն, ինչի համար հետագայում Ժաքլինն իրեն շատ է նախատել ։
1940-ական թվականների վերջերից սկսած լուրեր են տարածվել Ժաքլինի երկսեռականության մասին, Քերոլ Լենդիսի հետ կապի, ինչպես նաև Կոկո Շանելով և Բրոդվեյի լեգենդ՝ Էթել Մերմանով հրապուրվելու մասին։ Սակայն Սյուզանի մտերիմ ընկերները հերքել են բոլոր նմանատիպ պնդումները ։
Բուռն աշխատանքային շրջան
1950-ական թվականների կեսերից Սյուզանը Նյու Յորքի թերթերից մեկի սյունակն է վարել, իսկ 1960-ական թվականների սկզբին նա հրատարակել է իր առաջին գիրքը՝ նվիրված իր պուդել տեսակի շանը՝ Ժոզեֆին։ Շուտով Ժաքլինի մոտ ախտորոշվել է կրծքագեղձի քաղցկեղ, և 1962 թվականին նրան արել են մասթէկտոմիա (мастэктомия): Չնայած դրան, Սյուզանը ձեռնամուխ է եղել իր երկրորդ` Տիկնիկների հովիտ գիրքը գրելուն, որը 1966 թվականին բերել է նրան համաշխարհային ճանաչում։ Գիրքը վաճառվել է տպագրված միլիոնավոր օրինակներով և ճանաչվել է՝ պատմության մեջ ամենալավ վաճառված վեպ ։ Այնուամենայնիվ, մինչ նրա հրատարակումը լուրջ խնդիրներ են առաջացել, քանի որ հրատարակիչները չեն ցանկացել նման գրականություն հրատարակել` համարելով որ սյուժեն, որը պատմում է հոլիվուդյան աստղերի անդրկուլիսյան կյանքի մասին, հաջողություն չի ունենա։ Ժաքլինը շատ ջանք է գործադրել իր վեպը առաջ մղելու համար։ Նա շատ է ճանապարհորդել ԱՄՆ-ի գրախանութներով, այնտեղ ինքնագրեր է բաժանել երկրպագուներին, ինչպես նաև շատ է շփվել նրանց հետ։