cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բրազիլիայի Սահմանադրություն
Ընդհանուր բնութագիր
Սկզբում Բրազիլիայում կառավարման ձևը գործող Սահմանադրությամբ սահմանվում էր որպես ժամանակավոր, քանի որ ըստ Արվեստի։ անցումային դրույթների 2-ը երկրում պետք է հանրաքվե անցկացվեր ձևի (հանրապետություն կամ միապետություն) և կառավարման համակարգի (խորհրդարանական կամ նախագահական) վերաբերյալ։ Այս պայմանը ներառվել է Սահմանադրության մեջ, որպեսզի քսան տարվա ռազմական բռնապետությունից հետո Բրազիլիայի բնակչությունը ընտելանա ժողովրդավարական հարաբերություններին և գիտակցաբար արձագանքի երկրում ի հայտ եկած միապետական միտումներին։ Պլեբիսցիտը տեղի է ունեցել 1993 թվականի ապրիլի 21-ին, և դրանում ընտրողների մեծամասնությունը քվեարկել է նախագահական հանրապետության օգտին։
Փոփոխություններ
Համաձայն 60 հոդվածի, Սահմանադրությունը կարող է փոփոխվել։ Դրանք կարող են առաջարկել պատգամավորների պալատի կամ Դաշնային սենատի անդամների առնվազն մեկ երրորդը, երկրի նախագահը, ինչպես նաև ֆեդերացիայի հիմնադիր սուբյեկտների օրենսդրական ժողովները։
Փոփոխության ընդունման համար անհրաժեշտ է Բրազիլիայի խորհրդարանի երկու պալատների 3/5-ի հաստատումը քվեարկության երկու փուլերից յուրաքանչյուրում։
2011 թվականի մայիսի դրությամբ Բրազիլիայի Սահմանադրության մեջ կատարվել է 67 փոփոխություն։ Դրանցից ամենակարևորներն էին՝ պետական նավթային «Petrobras» ընկերության մենաշնորհային գործունեության կրճատումը, նախագահական լիազորությունների ժամկետի կրճատումը ութից մինչև չորս տարի, ինչպես նաև նախագահի վերընտրման թույլտվությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սահմանադրություններ
Ֆյոն
Ֆյոն, լեռներից փչող տաք ու չոր պոռթկուն քամի։ Արագությունը երբեմն հասնում է զգալի չափերի։ Առաջանում է լեռնաշղթայի տարբեր լանջերին օդի ջերմաստիճանի և ճնշման մեծ տարբերության հետևանքով։ Լեռնաշղթայի մթնոլորտային բարձր ճնշում ունեցող լանջից օդը բարձրանում է վեր և ուղղվում հակառակ՝ դեպի ցածր ճնշում ունեցող լանջը։ Բարձրանալիս օդի ջերմաստիճանը հողմակողմ լանջին, մինչև խտացման մակարդակին հասնելը, յուրաքանչյուր 100 մ-ում նվագում է 1 °C-ով, իսկ ավելի բարձր՝ 0,5-0,6 °C-ով։ Հողմահակառակ լանջով իջնելիս օդի ջերմաստիճանը յուրաքանչյուր 100 մ-ում բարձրանում է 1 °C-ով և դառնում է ավելի տաք ու չոր։ Ֆյոնային քամիները հիմնականում դիտվում են գարնանն ու ձմռանը և, որպես կանոն, ուղեկցվում են օդի խոնավության խիստ անկումով և ջերմաստիճանի բարձրացմամբ։ Ձմռանը խոնավության մեծ պակասորդ ունեցող տաք ֆյոնը, իջնելով ձնածածկ լանջն ի վար, առաջացնում է ձյան արագ հալք և գոլորշացում, որի պատճառով այդ քամին հաճախ անվանում են ձյուն «խճռող»։ Հայաստանում ֆյոնը բնորոշ է Աղստևի հովտին, Սևանա լճի ավազանին և Զանգեզուրի տարածաշրջանին։ Եղել են դեպքեր, երբ մի քանի ժամվա ընթացքում ֆյոնի հետևանքով օդի ջերմաստիճանը բարձրացել է 15-20 °C-ով։ Երկրագնդի տարբեր շրջաններում ֆյոնը տարբեր անվանումներ ունի. ԱՄՆ-ի ժայռոտ լեռներում կոչվում է չինուկ, Չիլիական Անդերում՝ պուելչե, Արգենտինյան Անդերում՝ զոնդա, Սումատրա կղզում՝ բոխորակ, Աֆղանստանից Թուրանի դաշտավայրը իջնող ֆյոնը՝ աֆղանացի, Միջերկրական ծովի հարավում՝ սիրոկկո ևն։
Ագյեյա
Ագյեյա (Սաչիդանանդ Հիրանանդ Վացյայան, अज्ञेय, Agneya, ), հնդիկ բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող, թարգմանիչ և ուսուցիչ։
Կենսագրություն
Սաչիդանանդը ծնվել է 1911 թվականի մարտի 7-ին, Ագրա և Օուդ միացյալ նահանգների Քուշինագար գյուղում, ճամբարային վրանում։ Նրա հայրը եղել է հնագետ և սանսկրիտի մասնագետ, այդ ընթացքում պեղումեր է կատարել Քուշինագար գյուղում։ Ապագա գրողի մանկությունն անցել է տարբեր քաղաքներ ու շրջաններ շրջագայություններով, որտեղ նրա հայրը եղել է գիտական ​​հետազոտությունների ղեկավար։
Սաչիդանանդը միջնակարգ կրթություն է ստացել Մադրասի քրիստոնեական քոլեջում, որից հետո սովորել է Լահոր քաղաքի Ֆորմանի քրիստոնեական քոլեջում, որտեղ էլ 1929 թվականին ստացել է ճարտարագիտության բակալավրի կոչում։ Նա ընդունվել է անգլիական գրականության մագիստրատուրա, սակայն ազգային անկախության համար ընդհատակյա շարժմանը մասնակցելու պատճառով ուսումը թողել է կիսատ։
1930 թվականի նոյեմբերին Սաչիդանանդը ձերբակալվել է և 3,5 տարի (1930-1933) անցկացրել Դելիի և Փանջաբի բանտերում, իսկ դրանից հետո երկու տարի եղել է տնային կալանքի տակ։ Հետագայում այդ իրադարձությունների մասին նա արդրադարձել է իր «Շեխար» ինքնակենսագրական եռագրության մեջ։ 1936 թվականին եղել է «Sainik» (Ագրայում) և «Vishal Bharat» (Կալկաթայում) ամսագրերերի խմբագիրը։ Միաժամանակ դարձել է Առաջադեմ գրողների ասոցիացիայի անդամ, իսկ 1941 թվականին Գերմանիայի հետ պատերազմի սկզբում միացել է հակաֆաշիստական ​​ճակատին։ 1943 թվականին նա կամավոր միացել է Հնդկական դաշնակից բանակին և մինչև 1946 թվականը կռվել ճապոնացիների դեմ։ 1947 թվականին Իլահաբադում եղել է «Prateek» գրական ամսագրի, իսկ 1951 թվականին՝ անգլալեզու «Vak» ամսագրի խմբագիրը։ Կատարել է բազմաթիվ ճանապարհորդություններ Հնդկաստանում և արտասահմանում։ 1961-1964 թվականներին նա դասախոսել է Կալիֆորնիայի Բերքլիի համալսարանում համալսարանում ։ 1965 թվականին վերադարձել է Հնդկաստան և հիմնել «Dinaman» շաբաթաթերթը, որը ղեկավարել է մինչև 1968 թվականը։ Դրանից հետո Սաչիդանանդը ճանապարհորդել է Եվրոպա։ 1969 թվականին նա վերադարձել է Բերքլիի համալսարան և այնտեղ դասախոսել մինչև հաջորդ տարվա հունիս։ 1973 թվականին Դելիում եղել է «Naya Prateek» ամսագրի խմբագիրը (Դելիում), որից հետո՝ մոտ մեկ տարի՝ Ջայապրակաշ Նարայան հրատարակած շաբաթաթերթը։
1976 թվականից Ագյեյան ութ ամիս դասախոսել է Հայդելբերգի համալսարանում, իսկ ավելի ուշ դարձել է Ջոդհփուրի ազգային համալսարանի պրոֆեսոր, որտեղ գլխավորել է համեմատական գրականագիտության բաժինը։ 1977-1980 թվականներին եղել է «Navbharat Times» օրաթերթի գլխավոր խմբագիրը։
Ագյեյան մահացել է 1987 թվականի ապրիլի 4-ին, Դելիում։
Աշխատություններ
Չորս տարվա բանտարկության ընթացքում Ագյեյան սկսել է պատմվածքներ գրել, որոնք հրատարակել է Հանսում։ Պատմվածքների խմբագիրը եղել է Դհանպաթրայ Շրիվասթավը։ Նա նաև սկսել է գրել իր ինքնակենսագրական «Շեխար. Էք Ջիվանի» վեպի առաջին մասը, որին հաջորդել են նրա երկրորդ և երրորդ մասերը։ Նրա առաջին բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Բագնադուտան», լույս է տեսել 1933 թվականին։ Բանտից ազատվելուց հետո՝ 1937 թվականին, նա հրատարակել է իր առաջին պատմվածքների ժողովածուն՝ «Վիպատգա», իսկ 1941 թվականին նա հրատարակել է «Շեխարի» առաջին հատորը, որին 1944 թվականին հաջորդել է երկրորդ հատորը։ Աշխատության երրորդ հատորը այդպես էլ չի հրատարակվել ։
Ագյեյան համարվում է 20-րդ դարի հնդկական գրականության և մասնավորապես հինդի լեզվի մոդեռնիստական ​​ուղղությունների առաջամարտիկը, գրել է 16 բանաստեղծական ժողովածու, 3 վեպ, ճամփորդական նոթագրություն, պատմվածքների և էսսեների մի քանի ժողովածու։ անգլերեն է թարգմանել ինչպես իր ստեղծագործությունները, այնպես էլ հնդիկ այլ հեղինակների գործերը։ Ագյեյան նաև թարգմանել է համաշխարհային գրականության որոշ գործեր հինդի լեզվով (օրինակ Մացուո Բասյո)։
Մրցանակներ
Ագյեյան եղել է բազմաթիվ ազգային և միջազգային գրական մրցանակների դափնեկիր։ Առավել նշանակալի մրցանակների թվում են Հնդկաստանի գրականության ազգային ակադեմիայի «Սահիտյա Ակադեմի» մրցանակ (1964)՝ «Դուռը բակի դիմաց» բանաստեղծական ժողովածուի համար, «Jnanpith» մրցանակ (1978)՝ «Այսքան անգամ և այնքան նավակ» ժողովածուի համար, «Ոսկե թագ» մրցանակ (1983) պոեզիայի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Հնդիկ թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Զիվան (լեռ)
Զիվան, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Օլթի քաղաքից մոտ 42 կմ հարավ֊արևելք։ Սրա փեշերին էր գտնվում Զիվան գյուղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրզրումի մարզի լեռներ
Փարաջանով (ֆիլմ)
«Փարաջանով» (Je Paradjanov — soviétique artiste), ռեժիսորներ Ելենա Ֆետիսովայի և Սերժ Ավետիքյանի՝ 2013 թվականի կենսագրական դրաման կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովի կյանքի մասին։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի հուլիսի 4-ին՝ Կառլովի Վարիում (Չեխիա) անցկացված կինոփառատոնի ժամանակ, այնուհետև 2013 թվականի հուլիսի 13-ին՝ Երևանում կայացած կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆրանսիական վարձույթում ֆիլմը թողարկվել է 2015 թվականի հունվարի 7-ին ։
Սյուժե
Կիև, 1958 թվական։ Ռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովը ստանում է ֆիլմ նկարահանելու հնարավորություն։ Նա պետք է էկրանավորի Միխայիլ Կոցյուբինսկու «Մոռացված նախնիների ստվերները» պատմվածքը։
Կարպատյան գյուղի նկարահանման հրապարակում Փարաջանովը հանգամանորեն պատրաստում է կադրը՝ ուշադրություն դարձնելով մանրամասներին, ինչն առաջացնում է ֆիլմի օպերատորի զայրույթը։ Վերջինս բորբոքվում է և ռեժիսորին մենամարտի հրավիրում։ Մարտը նշանակվում է հաջորդ առավոտյան։ Նույն առավոտ ակումբ են բերում երևակված նյութը, և օպերատորը, այն տեսնելով, Փարաջանովին արժևորում է որպես հանճարի։ Մենամարտը չեղյալ է հայտարարվում։
«Մոռացված նախնիների ստվերները» ֆիլմի պրեմիերայի ժամանակ մի երիտասարդ ցատկում է բեմ և հրապարակայնորեն հաղորդում Կիևում և Լվովում սկսված մտավորականների ձերբակալությունների մասին։ Փարաջանովը հայտարարվում է ազգայնական, նրա հարազատների նկատմամբ աշխատավայրերում սկսում են ճնշումներ գործադրել, իսկ շրջապատում արմատավորվում են իրազեկիչները։
Փարաջանովի ծննդյան օրն է։ Նրա տուն է գալիս երիտասարդ ճարտարապետ Արսենին՝ Կենտրոնական կոմիտեի ղեկավարի որդին։ Նրանց միջև սկիզբ է առնում բարեկամություն, որն Արսենիի հորը ներկայացվում է որպես համասեռամոլության դրսևորում։
Փարաջանովն ստիպված էր լքել Կիևը. չնայած նրա ֆիլմը հաջողությամբ շրջում էր ամբողջ աշխարհում, նա զրկվում է աշխատանքից և մեկնում Հայաստան, որտեղ հաստատվում է նրա սցենարի բեմադրությունը։ Սակայն այստեղ էլ հանգիստ աշխատանք չուներ։ Ստուգելու համար Մոսկվան պահանջում է «Սայաթ-Նովա» նոր ֆիլմի նկարահանված նյութը։
Փարաջանովը ձերբակալվում է և ազատազրկվում։ Նա պատիժը կրում է ուղղիչ-աշխատանքային տարբեր գաղութներում։
Թբիլիսի, 1983 թվական։ Ծերացող Փարաջանովն աշխատանք չունի, նրան կերակրում են հարևանները։ Թբիլիսի է ժամանում Մարչելո Մաստրոյանին, որը Վրաստանի ԽՍՀ մշակույթի նախարարի հետ հյուր է գնում Փարաջանովին։ Վերջինս ընդունելությունից իսկական պերֆոմանս է ստեղծում։ Մարչելոյի այն հարցը, թե հիմա Փարաջանովն ինչ է նկարահանում, նախարարին փակուղու մեջ է գցում։ Դավիթ Աբաշիձեն, որին տրվել էր ֆիլմ նկարահանելու հնարավորություն, համոզում է այն տալ իր ընկեր Փարաջանովին։ Ընդունվում է փոխզիջումային որոշում. Աբաշիձեն Փարաջանովի հետ նոր ֆիլմի համահեղինակն է։ «Լեգենդ Սուրամի ամրոցի մասին» ֆիլմը դիտելուց հետո հանձնաժողովը ծայրահեղ դժգոհություն է հայտնում աշխատանքի արդյունքների մասին, իսկ Փարաջանովը համոզված է, որ նրանց խոսքերը այն բանի ստույգ ապացույցն են, որ հանճարեղ ֆիլմ է նկարահանվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ուկրաիներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Վժեսնյայի դպրոցականների ընդվզում
Վժեսնյայի դպրոցականների ընդվզում, Լեհաստանի Վժեսնյա (Września) քաղաքի լեհ երեխաների ընդվզում կաթոլիկ դպրոցի բարձր դասարաններում կրոնի դասաժամին գերմաներենի ներմուծման դեմ։ Այս ընդվզումը շարունակվել է 1901 թվականի ապրիլից մինչև 1902 թվականի նոյեմբերը և իր բարձրակետին է հասել 1901 թվականի ապրիլի 20-21-ին, երբ քաղաքում անկարգություններ են սկսվել։ Այս իրադարձության պատամականությունն ու առանձնահատկությունն այն էր, որ այն նմանատիպ առաջին դիմադրությունն էր Պրուսիայի լեհական շրջաններում ընդդեմ դպրոցներում գերմանականացման։
Նախապատմություն
Երբ 1772, 1793 և 1795 թվականներին, երբ Ռեչ Պոսպոլիտան բաժանվել է, Պրուսիայում լեհախոս բազմաթիվ մարդիկ են հայտնվել։ 1871 թվականին Գերմանիայի միավորման ժամանակ Պրուսիայի 24 միլիոն բնակիչներից 2.4 միլիոնը եղել են լեհեր, որը կազմել է ընդհանուր բնակչության մոտ 10 %-ը։ Ամբողջ կայսրության մասշտաբով, որն ուներ 41 միլիոն բնակիչ, լեհերը կազմել են բնակչության մոտ 6 %-ը ։ Նրանցից շատերն ապրել են պրուսական գավառներում՝ Արևմտյան և Արևելյան Պրուսիայում, Սիլեզիայում, Պոզնանում։ Այս գավառներում քիչ գերմանացի է ապրել. որոշ տեղերում բնակչության ավելի քան 60 %-ը միատարր չի եղել։
Երբ 19-րդ դարի 20-ական թվականներին կրթության ոլորտում ընդունվում են հումբոլդտյան բարեփոխումները, պրուսական դպրոցները բաժանվում են երկու մասի՝ տարրական ժողովրդական դպրոցներ (Volksschule) և միջնակարգ գիմնազիաներ (Gymnasium): Կրթությունն այնտեղ մինչև 1860-ական թվականները տարվել է դպրոցականների մայրենի լեզվով, այսինքն գերմանացի երեխաները սովորել են գերմաներենով, իսկ լեհ երեխաները՝ լեհերենով։ Սա ամրագրված էր կառավարության հատուկ որոշումներով ։ Համաձայն 1842 թվականի մայիսի 24-ի որոշման՝ լեհ երեխաները գերմաներենով պետք է ուսումնասիրեին դասավանդվող առարկաներից միայն մեկը։
Գիմնազիաները 1842 թվականից մինչև կայսրության ձևավորումը 1871 թվականին
1871 թվականին Պոզնանի գավառն ունեցել է 13 գիմնազիա (3 կաթոլիկ, 5 ավետարանական և 5 խառը) և մոտ 2.300 ժողովրդական դպրոց ։ Լեհ երեխաները հաճախել են բացառապես կաթոլիկ դպրոցներ։ Հարկ է նշել, որ հրեա երեխանենը առանց խնդիրների հաճախել են քրիստոնեական գիմնազիաներ, որտեղ նրանց թիվը եղել է անհամաչափ մեծ ։
Գերմաներենը՝ որպես դասավանդման լեզու, սկսել են ներառել կաթոլիկ գիմնազիաներում։ 1842 թվականի վերոնշյալ որոշումը սահմանել է, որ ավագ դասարաններում դասերը, բացի կրոնի դասերից, պետք է դասավանդվեն գերմաներենով, այդ իսկ պատճառով ամրապնդվել է գերմաներերնի ուսուցումը տարրական դասարաններում։ 1856 և 1860 թվականների որոշումները հաստատել են այս ուղղությունը ։ 1863 թվականին փակվել է Տշեմեշնոյի կաթոլիկ գիմնազիան այն պատճառաբանությամբ, որ այնտեղի սովորողները մասնակցել են 1863 թվականի լեհական ապստամբությանը։ Գիմնազիան բացվել է Բիսմարկի միջամտությունից հետո, իսկ 1872 թվականին գիմնազիա է փակվել Վոնգրովեցում, որտեղ ուսումնառությունն ավագ դասարաններում, բացառությամբ կրոնի, կատարվում էր գերմաներենով ։
Ժողովրդական դպրոցները 1860-ական թվականներին
Ժողովրդական դպրոցներում իրավիճակը փոխվել է 1865 թվականի հոկտեմբերին, երբ կրթության նախարարի հրամանով ներդրվել է գերմաներենը, որպեսզի բարձր դասարանների աշակերտների դասերը դասավանդվեն գերմաներենով, իսկ լեհերենը կիրառվի միայն դժվար բացատրելի արտահայտությունների մեկնաբանման ժամանակ ։ Այդ ժամանակ գերմաներենի իմացությունը դպրոցականների շրջանում պարզագույն մակարդակի է եղել, ինչը մասամբ պայմանավորված է եղել դասարաններում սովորողների մեծ թվաքանակով և ուսուցիչների պակասով։ Այսպես, Պոզնանի գավառում 1882 թվականին դասարանների 48 %-ը բաղկացած է եղել 81-150 աշակերտից ։ Գավառական մի խորհրդական 1858 թվականի հունիսի 10-ի իր հաշվետվության մեջ գրել է.
Գերմաներենի ներմուծումը 1872 թվականից հետո
1872 թվականի հոկտեմբերին Պոզնանի գավառի դպրևոցներում գերմաներենը ներմուծվել է կրոնի դասերին ։ Ընդ որում, դա հակասել է եկեղեցական իրավունքին, որով հաստատվում է, որ երեխաները կրոնական կրթություն պետք է ստանան իրենց ծնողների լեզվով ։
Ժողովրդական դպրոցներում գերմաներենը դարձել էր բոլոր առարկաների դասավանդման լեզուն՝ բացի կրոնից ու եկեղեցական երգեցողությունից նախ Վերին Սիլեզիայում, ապա Արևմտյան ու Արևելյան Պրուսիայում և Պոզնանում։ Լեհերենը դառնում է միայն դասավանդվող առարկաներից մեկը։ Նշվել էր, որ երբ երեխաները բավականաչափ հասկանան գերմաներեն, ապա կրոնի ուսուցումը ևս կկատարվի գերմաներենով ։ Արդյունքում դա կարևոր նշանակություն ունեցավ։
Մշակույթի նախարարի՝ 1887 թվականի սեպտեմբերի 7-ի որոշմամբ դպրոցներից ընդհանրապես հանվել է լեհերենի ուսուցումը ։ Նոր հրամանը (11.4.1891) հաստատում էր, որ հատուկ խնդրանքով դպրոցական շենքերում կարող են թույլատրվել լեհերենի մասնավոր դասեր ։ Այդ որոշումը, սակայն, չեղարկվել էր 1894 թվականին, երբ լեհերենի մասնավոր դասերն անգամ արգելվել են ։ Դպրոցական ծրագրի մեջ ընդգրկել են լեհերենի գրության ու ընթերցանության վարժություններ։ Այդ 1-2-ժամանոց պարապմունքները նախատեսվել են միջին ու բարձր դասարանների այն սովորողների համար միայն, որոնք կրոնի դասերն անցել էին լեհերենով։ Այսպիսի հանգուցալուծում էր նախատեսվել ։
Ժողովրդական դպրոցներում գերմաներենի ներմուծումը կրոնի դասաժամերին
1900 թվականի հուլիսին գերմաներենը Պոզնանի միջին ու բարձր դասարաններում ներմուծվել է կրոնի դասաժամերին (այդպիսի հնարավորություն ընձեռում էին դեռրս 1873 թվականի որոշումները, սակայն դա գրեթե չէր կիրառվել) ։ Դրան ի պատասխան՝ 12 աշակերտներ հրաժարվել են դասին պատասխանելուց։ Պոզնանից հետո գերմաներենն աստիճանաբար ներմուծվում էր ողջ գավառում ։ Դա նշանակում էր, որ դպրոցում վերացել է լեհերեն սովորելու հնարավորությունը։ Այս որոշումը հանգեցրել էր նրան, որ ակտիվացել էին մասնավոր դասերը, որոնք արգելված էին 1894 թվականից, և պետությունը այս օրենքին չենթարկվող ուսուցիչներին պատժում էր դրամային տուգանքով ու բանտարկությամբ ։
Վժեսնյայի դպրոցականների բոյկոտը 1901-1902 թվականներին
1901 թվականի մարտի 4-ին որոշվել է, որ ուսումնական տարվա սկզբից Վժեսնյայի դպրոցի ավագ դասարաններում կրոնի դասերը պետք է դասավանդվեն գերմաներենով ։ Այս քաղաքը գտնվում է Պոզնանից 20 կմ արևելք։ 1901 թվականին այնտեղ հաշվվում էր 5.536 բնակիչ, որոնց մոտ 70 %-ը եղել են լեհեր։ Քաղաքում եղել է չորս դպրոց. կաթոլիկ դպրոցն ունեցել է 9 ուսուցիչ, 641 աշակերտ, ավատարանական դպրոցը՝ 3 ուսուցիչ, հրեական դպրոցը՝ մեկ դասարան և ևս մեկ միջին դպրոց, որտեղ կրոնն արդեն իսկ դասավանդվում էր գերմաներենով։ Կաթոլիկ դպրոցի ավագ դասարաններում, որտեղ պատրաստվում էին ներմուծել գերմաներենը, սովորում էին 110 աշակերտ՝ 12-14 տարեկան ։
Մինչև նոր ուսումնական տարվա սկիզբը ապրիլի 11-ին նորամուծությունը գաղտնի էր պահվում։ Նոր կիսամյակի առաջին օրերին երեխաներին բաժանում են կրոնի գերմաներեն դասագրքեր։ Տարբեր խոսակցությունների հետո երկու աշակերտներ հրաժարվում են դասագրքերը տուն տանել, որոնց համար նրանք ստանում են պատիժ՝ մտրակի վեց հարված։ Պատժի այդպիսի տեսակն ընդունված էր այդ ժամանակաշրջանում ոչ միայն Պրուսիայում, այլև տարբեր երկրներում ։ Հաջորդ օրը որոշ ծնողներ դասագրքերը հետ են վերադարձրել, իսկ մայիսի 4-ին ևս երկու աշակերտ պատժվել է մտրակի չորսական հարվածներով, քանի որ նրանք ծաղրել էին այն աշակերտներին, որոնք ընդունել էին դասագրքերը։ Մինչև մայիսի 16-ը պատժվում են ևս 20 աշակերտներ, քանի որ վերջիններս հրաժարվել էին դասին գերմաներեն պատասխանելուց։ Որոշ աշակերտներ պատժվել են մտրակի երեքական հարվածներով ձեռքներին, իսկ որոշ աշակերտների էլ դասերից հետո որպես պատիժ որոշ ժամանակ պահել են դպրոցում։ Մինչև մայիսի կեսերը եղել են դիմադրության առանձին դեպքեր, ինչը դեռևս բոյկոտի չէր նմանվում։
Դրանից հետո բոյկոտը շարունակվել է և ավելի է տարածվել, ինչի համար երեխաները դարձյալ պատժվել են։ Մեկ տարի անց՝ 1902 թվականի ապրիլին, մի քանի տասնյակ երեխայի չեն փոխադրել հաջորդ դասարան, սակայն մինչև 1902 թվականի նոյեմբերը բոյկոտը դադարեցվել է, և նրանք փոխադրվել են հաջորդ դասարան։ Բացի սրանից՝ եղել են աննշան դիմադրության այլ դեպքեր ևս և ցույցեր ուրիշ քաղաքներում, որտեղ 1901 թվականին գերմաներենը սահմանվել էր կրոնի առարկայի լեզու ։ Վժեսնյայի բոյկոտը կարևորվել է այն բանի համար, որ այն դպրոցներում գերմանականացման դեմ առաջին դիմադրությունն է եղել ։
Դատ
1901-1902 թվականներին տեղի են ունեցել մի շարք դատավարություններ՝ կապված ազգային պայքարի հետ ։ Դատավարություններ են կատարվել Պոզնանում, Թորունում, Գոստինում։ Դրանց արդյունքում ընդվզած աշակերտները դատապարտվել են մինչև չորս ամիս ազատազրկման։ Հետաքրքիր է, որ Գոստինում բոլոր մեղադրյալներն արդարացվել են։
1901 թվականի սեպտեմբերի կեսերին Գնեզնոյում տեղի է ունեցել երկու դատավարություն Վժեսնյայի ընդվզման մասնակիցների գործով այն դեպքում, երբ բոյկոտը դեռ շարունակվում էր։ Մեղադրվում էր 25 մարդ (6 կին, 18 տղամարդ, 2 դեռահաս)։ Նրանք մեղադրվում էին հետևյալ կետերով.
Դատարանը որոշել է ցուցադրական պատիժ սահմանել և մեղադրյալների համար ծանր պատիժներ է հայտարարել.
Հետևանքներ
Այս իրադարձություններից լեհական մամուլը մեծ աղմուկ է բարձրացրել, այնպես որ նույնիսկ ժամանակի պատմաբանների աշխատություններում փաստերն աղավաղված են ։ Լեհ լուսանկարիչը բացիկ է պատրաստել մայիսի 20-ի 14 պատժվածներով, որոնց թվում է նաև գլխավոր մեղադրյալը՝ 41-ամյա Նեպոմուցևա Պյասեցկան (դատապարտվել էր 2.5 տարի ազատազրկման), որը, սակայն, ամուսնու ու երեխաների հետ կարողացել է փախչել Լվով (այն ժամանակ Ավստրիայի տարածք) ։ Այս բացիկը տարածում է գտել Եվրոպայի շատ քաղաքներում։ Այժմ այն կարելի է տեսնել լեհերեն վիքիպեդիայի էջին։ Այդ ժամանակներում ընդունված չէր ապստամբներին պատկերել բացիկներին։ 1902 թվականի ապրիլին դատարանը լուսանկարչին տուգանել է 200 մարկով և դատապարտել 40 օր ազատազրկման ։
Բացի նրանից՝ 1901 թվականի սեպտեմբերին 100 մարկով տուգանվել է նաև Ռոզա Լյուքսեմբուրգը, որն այդ ժամանակ 30 տարեկան էր, քանի որ նա իր «W obronie narodowości» գրքույկում կրթության նախարարին մեղադրել էր հոգեկան անդամալույծներ դաստիարակելու համար։ Հետագայում տուգանվել են ևս մի քանի մարդիկ ։
Դատավարությունից անմիջապես հետո Պոզնանում ձևավորվել է մեղադրյալների օգնության կոմիտե, որը սկսել է դրամական միջոցներ հանգանակել։ Մինչև 1902 թվականի հունիսը հանգանակվել է 183.306 մարկ, որից 15.000-ը հավաքվել էր Ամերիկայում, որտեղ Չիկագոյում կար լեհական ամուր համայնք։ Գումարն այնքան շատ է հավաքվել, որ ոչ միայն ապահովվել են դատավարության արդյունքում մեղադրվածներն ու նրանց ընտանիքները, այլ նաև շատ ուրիշ մարդիկ, որոնք տուժել էին նմանատիպ դատական գործընթացներից ։
Վժեսնյայի իրադարձությունները նշանավորվել են նաև նրանով, որ լեհ գրող Հենրիկ Սենկևիչը (1846-1916) 1901 թվականի աշնանը «Czas» անսագրում կոչ է տեղադրել գումար հանգանակելու մեղադրվածների համար, իսկ գրող Մարիա Կոնոպնիցկան (1842-1910) գրել է բանաստեղծություն՝ «O Wrześni» : Ընդհանրապես թե՛ պրուսական, թե՛ ավստրիական և թե՛ ռուսական տարածքներում, որտեղ շատ լեհեր են եղել, հսկայական աղմուկ է բարձրացել. տեղի են ունեցել ցույցեր, անկարգություններ, նոր դատավարություններ։ Այս իրադարձությունների մասին գրել է եվրոպական, նույնիսկ արգենտինական մամուլը։ Ստորագրահավաք է սկսվել՝ ի պաշտպանություն լեհերի ։
1906-1907 թվականների համընդհանուր դպրոցական ընդվզում
Երբ 1906 թվականին Պոզնան գավառի 203 ժողովրդական դպրոցներում գերմաներենը ներմուծել են որպես կրոնի դասաժամերի դասավանդման միջոց, հոկտեմբերին սկսվել է համընդհանուր դպրոցական ընդվզում, որին մասնակցել են Պոզնանի 755 դպրոցների 46.886 և Արևմտյան Պրուսիայի 563 դպրոցների 14.290 աշակերտներ։ Սա շարունակվել է մինչև 1907 թվականի ամառային արձակուրդը ։ Կառավարությունն այդ ցույցերին արձագանքել է դրամական ծանր տուգանքներով, որոշ դեպքերում տեղական դատական իշխանությունները որոշ ծնողների զրկել են ծնողական իրավունքից այն բանի համար, որ նրանք երեխաներին լավ չեն դաստիարակել։ Սակայն ծայրահեղ այս միջոցը Բեռլինի Գերագույն դատարանի կողմից ապօրինի է ճանաչվել, և որոշումը չեղարկվել է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեհաստանի պատմություն Կատեգորիա:Գերմանական կայսրություն Կատեգորիա:Բողոքի ակցիաներ Կատեգորիա:Մշակութային ձուլում Կատեգորիա:Լեհերեն Կատեգորիա:Գործադուլներ
Աֆրիկ Սիմոն
Աֆրիկ Սիմոն (Afric Simone, հաճախ անվանում են` Աֆրիկ Սայմոն, իրական անունը` Էնրիկե Սիմոն (Henrique Simone), ), 1970-1980-ական թվականների հայտնի երգիչ։
Կենսագրություն
Բացի գերմաներենից, Աֆրիկ Սիմոնը խոսում է նաև անգլերեն, պորտուգալերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն և աֆրիկյան տարբեր լեզուներով։ Նրա երգերի հաջողությունը կախված էր այն հանգամանքից, որ եվրոպական հնչողությունը խառնվում էր սվահիլի լեզվին։ «Ramaya» ալբոմի վաճառքը անցել է 30 միլիոնի սահմանը։ 1979 թվականին, հեռուստատեսային համերգին մասնակցելու համար, Աֆրիկ Սիմոնը այցելել է նաև ԽՍՀՄ։
Անձնական կյանքը
Վերջին տարիներին Աֆրիկ Սիմոնը բնակվում է Բեռլինում ` իր ռուս կնոջ հետ։ Ունի որդի։ Ներկայումս ակտիվորեն մասնակցում է տարբեր հեռուստատեսային շոուների` Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Սինգլները
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի երգիչներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով
Կառլոս
Ֆրանսիայի թագավորներից առավել հայտնի են.
Կառլոս V ամրապնդել է թագավորական իշխանությունը, կարգավորել հարկային սիստեմը, վերակազմել բանակը։ 1369 թվականին վերսկսել է Հարյուրամյա պատերազմը և 1370-ական թվականներին դուրս քշել անգլիացիներին համարյա ամբողջ Ֆրանսիայից։
Կառլոս VII անցկացրել է թագավորական իշխանությունն ամրապնդող մի շարք բարեփոխումներ, ստեղծել կանոնավոր բանակ, սահմանել մշտական ուղղակի հարկ։
Անգլիայի թագավորներ
Կատեգորիա:Անուններ
Դևրեզ
Դևրեզ, գետ Սև ծովի ավազանում, Կզըլիրմարկի (Հին Ալյուս) գետի վտակը ։
Քրիս Նորման
Քրիս Նորման (անգլ.` Chris Norman, ամբողջական անունը` Քրիստոֆեր Ուորդ Նորման (Christopher Ward Norman), ), անգլիացի հայտնի երգիչ, կիթառահար և կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Քրիս Նորմանը ծնվել է Անգլիայի Հյուսիսային Յորքշիր կոմսության Ռեդկար քաղաքում։ Մանկության տարիներից նա արդեն գիտեր, թե ինչ է բեմը, քանի որ նրա ծնողները դերասաններ էին և հաճախ էին մի տեղից տեղափոխվում մյուսը` ելույթներ ունենալով Յորքշիր կոմսության տարբեր բեմերում։ Երբ Քրիսը դարձել էր յոթ տարեկան, հայրը նրան կիթառ նվիրեց։ Դա ռոքնռոլի ծննդյան ժամանակաշրջանն էր և Քրիսը, ինչպես իր բոլոր հասակակիցները, տարվել էր այդ երաժշտությամբ։ Հատկապես մեծ էր նրա վրա Էլվիս Փրեսլիի, Լիթլ Ռիչարդի և Լոնի Դոնեգանի ազդեցությունը։
Դեռևս դեռահաս տարիքում, Քրիսը ծնողների հետ ոտքի տակ էր տվել ողջ երկիրը, որի պատճառով սովորել էր 9 տարբեր դպրոցներում։ Նրանց ընտանիքը բնակություն է հաստատել Անգլիայի տարբեր քաղաքներում։ 1962 թվականին նրանք հաստատվեցին Քրիսի մոր հարազատ քաղաքում ` Բրեդֆորդում։ Այնտեղ սովորելու տարիներին Քրիսը ծանոթացավ Ալան Սիլսոնի և Թերի Աթլիի հետ։ 1965 թվականին Քրիսը թողեց ուսումը, քանի որ այնքան էլ լավ չէր սովորում և հրապուրվեց երաժշտությամբ։ 1960-ական թվականների վերջերին, նա իր դպրոցական ընկերներից խումբ հավաքեց և սկսեց ելույթներ ունենալ ակումբներում ։
Այդ տարիներին, նրանց վրա մեծ ազդեցություն էին թողնում The Beatles, The Rolling Stones խմբերի և երգիչ Բոբ Դիլանի ելույթները։ Քրիս Նորմանն ու Ալան Սիլսոնը սկսեցին իրենց ազատ ժամանակն անցկացնել միասին և իրենց կիթառներով նոր երգեր սովորել։ Շուտով նրանց միացան նաև Թերի Աթլին և հարվածային գործիքներ նվագող Ռոն Քելլին։ Նրանք միասին ստեղծեցին իրենց առաջին խումբը։ Մինչ նրանց խումբը կանվանվեր Elizabethans, այն բազմիցս փոխել է իր անվանումը` կոչվելով Yen, Sphinx, Essence և Long Side Down ։
Երկար ժամանակ Kindness խումբը ելույթներ էր ունենում Բրեդֆորդի ծայրամասերում գտնվող գիշերային ակումբներում։ Ձայնագրման ստուդիաների հետ համագործակցելու բոլոր փորձերն արդյունք չէին տալիս։ 1974 թվականին, Լոնդոնում նրանց նկատեցին երգահաններ Նիկ Չինը և Մայք Չեպմենը, ովքեր մինչ այդ աշխատում էին Սյուզի Քուատրոյի, Sweet և Mud խմբերի հետ։ 1975 թվականին Չին-Չեպմեն ստեղծագործական զույգը հայտարարեց Smokie խմբի ծննդյան մասին, որի դեբյուտային ալբոմը կոչվում էր «Pass It Around»: Խմբի հիմնական կազմի մեջ ընդգրկված էին Քրիս Նորմանը (վոկալ), Ալան Սիլսոնը (կիթառ), Փիթ Սփենսերը (հարվածային) և Թերի Աթլին (բաս-կիթառ)։ Խումբը հսկայական հաջողություններ ունեցավ աշխարհի տարբեր երկրներում և համերգային շրջագայություններով հանդես էր գալիս ամենուր։
1986 թվականից Քրիս Նորմանը սկսեց իր սոլո-կարիերան։ Նա սկսեց համագործակցել հայտնի գերմանացի երաժշտական պրոդյուսեր և կատարող Դիթեր Բոլենի հետ։ Վերջինս հանդիսանում էր Modern Talking, Blue System, C. C. Catch և այլ նախագծերի հեղինակն ու պրոդյուսերը։ BMG ձայնագրման ստուդիայում Քրիսը ձայնագրեց իր սոլո-ալբոմը` բոլորովին նոր երգերով, որոնք գրվել էին Դիթեր Բոլենի կողմից։ Իր «Midnight Lady» երգով, Քրիսը կրկին նվաճեց երաժշտական Օլիմպոսը, գրավելով համարյա բոլոր եվրոպական հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականները։ Նրա մյուս երգերը նույնպես առաջատար տեղերում էին։ 2014 թվականին Քրիս Նորմանը C. C. Catch-ի հետ ձայնագրեց «Another Night In Nashville» զուգերգը ։
Անձնական կյանքը
1967 թվականին Քրիս Նորմանը Շոտլանդիայի Էլգին քաղաքում ծանոթացել էր իր ապագա կնոջ` Լինդայի հետ։ 1970 թվականին նրանք ամուսնացան և ունեն հինգ երեխա` չորս որդի և մեկ դուստր։ Բացի այդ Քրիսն ունի նաև մեկ ավագ դուստր այլ կնոջից` մինչ Լինդայի հետ ծանոթանալը։ Քրիս Նորմանը ընդգրկված է համաշխարհային երաժիշտների բազմազավակ հայրերի հնգյակի մեջ ։
Սկավառակագրությունը
Ալբոմները Smokie խմբում
Սոլո-ալբոմները
Սինգլները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ
Նադին Բեյլեր
Նադին Բեյլեր (Nadine Beiler, ), ավստրիացի երգչուհի, ով 2007 թվականին հաղթել է ավստրիական հայտնի Starmania մրցույթում։ Այդ նույն տարվա փետրվարի 16-ին թողարկել է իր առաջին սինգլը՝ Alles was du willst վերնագրով ։
2011 թվականին Նադին Բեյլերը The Secret Is Love երգով ներկայացրել է Ավստրիան Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում և մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 18-րդ հորիզոնականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթ Կատեգորիա:Մայիսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1990 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Վարսենիկ Աղասյան
Վարսենիկ Գրիգորի Աղասյան, հայ բանաստեղծուհի, դրամատուրգ, մանկագիր, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նախիջևանի գավառի Ճահուկ գյուղում ։ 1905 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թիֆլիս։ Ավարտել է Թիֆլիսի Հայուհյաց բարեգործական ընկերության միջնակարգ դպրոցը։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1912 թվականին «Պատանի» հանդեսում։ 1928-1929 թվականներին աշխատել է Բաքվի հայալեզու «Կոմունիստ» թերթի խմբագրությունում՝ որպես գեղարվեստական գրականության բաժնի վարիչ, հետագայում՝ Բաքվի ռադիոկոմիտեում որպես ասմունքող-հաղորդավարուհի։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Բաքվի, Ստեփանակերտի և Գանձակի (Կիրովաբադի) թատրոնները բեմադրել են նրա «Փոթորկված անտառը» դրաման։ Մահացել է Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Լիարդեկանս
Լիարդեկանս (Llardecans), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լիդիա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգրիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 65,55 կմ²։ Բնակչությունը՝ 521 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
This Is My Life (երգ, Աննա Բերգենդալ)
This Is My Life երգը առաջին հորիզոնականն էր Շվեդական սինգլների չարթերում, սակայն Եվրատեսիլի կիսաեզրափակչում այն զբաղեցրել է 11-րդ հորիզոնզականը 62 միավորով ինչը թույլ չտվեց որպեսզի անցնի եզրափակիչ փուլ։
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2010 երգեր
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Նորաշեն)
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, հայկական առաքելական ավերված եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանի Նորաշեն գյուղի հյուսիս-արեւմտյան կողմում գտնվող բարձրադիր հարթության վրա ։
Պատմություն
Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում։ Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին կառուցվել էր մինչև 12-13-րդ դարերը։ Ավերվել է 19-րդ դարի կեսերին։ 19-րդ դարի կեսերին Սեդրակյանը այցելելով գյուղ գրել էր.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ ք ք Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Նախիջևան) Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
Ակիտա (պրեֆեկտուրա)
Ակիտա (秋田県, թարգմանաբար՝ «Աշնանային դաշտեր»), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տոհոկու տարածաշրջանում Հոնսյու կղզի հյուսիսում։ Վարչական կենտրոնը Ակիտա քաղաքն է։ Տարածքը կազմում է 11 636,28 կմ², բնակչությունը՝ 1 038 364 մարդ, և բնակչության խտությունը՝ 89,24 մարդ/կմ²։
Հիմնական տնտեսության ուղղվածություններն են, գյուղատնտեսությունը, մեքենաշինությունը, առևտուրը և զբոսաշրջությունը։ Պրեֆեկտուրայի տարածքում են գտնվում Սիրակամի լեռները, որոնք ծածկված են հաճարենու անտառներով, որոնք հանդիսանում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։ Պրեֆեկտուրան հեռու է գտնվում Ճապոնիայի հիմնական քաղաքական-տնտեսական կենտրոններից, որի շնորհիվ այստեղ պահպանվել է ճապոնական նյութական և հոգևոր մշակութային ժառանգությունը։
Այս պրեֆեկտուրան նաև հայտնի է սպիտակադեմ «Ակիտայի գեղեցկուհիներով», ում ավադականորեն համարում են Ճապոնիայի ամենագեղեցիկ կանայք, ինչպես նաև հայտնի շների Ակիտա-ինու ցեղատեսակով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոհոկու տարածաշրջան Կատեգորիա:Ճապոնիայի պրեֆեկտուրաներ
Արշակ Աթայան
Արշակ Գևորգի Աթայան, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, հասարակական գործիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1935 թվականից։
Իզաբելլա Բիտոն
Իզաբելլա Մերի Բիտոն ( երիտասարդ հասակում Մեյսոն, առավել հայտնի է Միսսիս Բիտոն, Isabella Mary Beeton, ), բրիտանացի տնային տնտեսուհի, խոհարար և գրող, հայտնի խոհարարական և տնային տնտեսության գրքի  հեղինակ (Mrs Beeton’s Book of Household Management), որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1861 թվականին։ Խոհարարության մեջ  առաջիններից մեկն է համարվում ։
Արշակ Աթայան
Կենսագրություն
Սովորել է Վաղարշապատի Գևորգյան ճեմարանում, Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում և Շուշիի թեմական դպրոցում։ 1898-1902 թվականներին ծառայել է ցարական բանակում։ 1903-1904 թվականներին որպես սրբագրիչ աշխատել է «Մուրճ» ամսագրի (Թիֆլիս) խմբագրությունում։ 1904-1907 թվականներին ուսուցչություն է արել Իրանի Սավրա գյուղի դպրոցում։ Այստեղ գրի է առել Սալմաստի բոլոր 23 հայկական գյուղերի վիճակագրությունը, հավաքել ու գրի առել ժողովրդական երգն ու բանահյուսությունը։ 1907-1911 թվականներին ուսուցչություն է արել Նոր Ջուղայի դպրոցներում, ապա պաշտոնավարել ռուս-պարսկական բանկի Սպահանի բաժանմունքը։ Այդ տարիներին եղել է նաև քառաձայն երգչախմբի ղեկավար, մեներգիչ և դերասան՝ հյուրախաղերի եկած Սիրանույշի և Արմեն Արմենյանի խմբերում։ Գրել է դրամատիկական երկեր, որոնցից «Սասունցի Դավիթ»-ը Արմեն Արմենյանը բեմադրել է նախ Թեհրանում (1922), ապա՝ Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1923 թվականին ընտանիքով վերադարձել է Հայաստան։ Ուսուցչություն է արել Երևանում, Լենինականում, Ստեփանակերտում։ Եղել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթի պատասխանատու քարտուղար, լուսժողկոմատի բաժնի վարիչ, գյուղատնտեսական բանկի գլխավոր հաշվապահ ։ Անհիմն բռնադատվել է, գնդակահարվել 1938 թվականին, հետմահու արդարացվել է 1955 թվականին ։
Պոլ Վեռլեն
Պոլ Վեռլեն (Paul Verlaine, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ։
Իզաբելլա Բիտոն
Ծագում
Իզաբելլա Մերի Բիտոնը ծնվել է Չիպսայդեում (Լոնդոն)։ Նրան մեծացրել է մայրը, քանի որ նրա հայրը մահացել էր դեռ երբ նա փոքր հասակում է եղել։ Շուտով նրա մայրն ամուսնացել է ձիարշավարանի աշխատակցի հետ և  տեղափոխվել նրա մոտ՝ Էպսոմ։ Միջնակարգ կրթությունը մի քանի տարի ստացել է Գերմանիայում, որտեղ նաև լավ սովորել է դաշնամուր նվագել, ապա վերադարձել հայրենիք։ Նրա խորթ հայրն առաջին ամուսնությունից ուներ չորս երեխա, իսկ ընտանիքում կային քսանմեկ երեխա, որոնցից Իզաբելլան ամենամեծն էր, այդ իսկ պատճառով մայրը փոքր տարիքից նրան սովորեցրել է կենցաղային տարբեր գործեր, առաջին հերթին՝ խոհարարություն։
Ընտանիք
1856 թվականին Իզաբելլան ամուսնացել է հրատարակիչ Սեմյուել Բիթոնի հետ, մեկ տարի անց նա որդի է ունեցել, որը շուտով մահացել է։ Երկու տարի անց նա լույս աշխարհ է բերել ևս մեկ երեխա, որը մահացել է 1861 թվականին կարմիր տենդից։ Նա ունեցել է ևս երկու որդի 1863 և 1865 թվականներին։
Էլիդաղ
Էլիդաղ, լեռ Թուրքիայում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Դիարբեքիրի նահանգի Արղանամադենի գավառում ։
Իզաբելլա Բիտոն
Գործունեություն
1850-ականներ թվականների վերջերին Բիթոնը որոշել է գրավոր արձանագրել խոհարարության և տնային տնտեսության իր փորձը և սկսել է գրել բազմաթիվ հոդվածներ այս թեմաներով, որոնք տպագրվել են նրա ամուսնու կողմից հրատարակված ամսագրերում, և ունեցել են մեծ հաջողություններ։ 1861 թվականին բոլոր այդ հովածները հավաքվել են մեկ գրքում։ Գրքի ամբողջական անվանումն էր «Ընտանիքի ղեկավարման մասին, որը իր մեջ ներառում է տեղեկություններ՝ խոհանոցի, սպասարկման ոլորտի մասին, նաև բժշկականա, սանիտարական և իրավական հուշագրեր։ Նրանք ներկայացված են իրենց ծագման պատմությամբ, հատկություններով և կիրառությամբ, ներկայացված է այն ամենը,որը վերաբերբվում է տնային կյանքին և հարմարավետությանը»: Գիրքն անմիջապես ստացել է մեծ ճանաչում։ Գիրքը ոչ միայն խոհարարական էր․ գրքի 1112 էջից մոտ 900-ը նվիրված էր թե ինչպես պատրաստել տարբեր ուտեստներ։
Պոլ Վեռլեն
Կենսագրություն
1853-1862 թվականներին Պոլ Վեռլենը սովորում է Լանդրի դպրոցում և Բոնապարտ լիցեյում։
Էլիդաղ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլազըղի մարզի լեռներ
Իզաբելլա Բիտոն
Մահ
Իզաբելլա Մերի Բիտոնը մահացել է հետծննդյան տենդից՝ չորրորդ երեխայի ծնվելուց հետո և թաղվել Լոնդոնի Վեսթ Նորվուդ (West Norwood) գերեզմանատանը։
Պոլ Վեռլեն
Կենսագրություն
1858 թվականին գրում է «Մահը» բանաստեղծությունը և ուղարկում Վիկտոր Հյուգոյին։ Լիցեյն ավարտելուց հետո՝ 1862 թվականի հոկտեմբերին, ընդունվում է իրավաբանական դպրոց։
Իզաբելլա Բիտոն
Ճանաչում
Իզաբելլա Մերի Բիտոնի գիրքը դեռևս ճանաչվում է, որպես վիկտորյական դարաշրջանի բրիտանական խոհանոցի ամենաընդգրկուն աղբյուրը։ Բացի այդ, նա, որոշ տեղեկությունների համաձայն, համարվում է այն բաղադրատոմսերի առաջին հեղինակը, որտեղ բաղադրատոմսի նկարագրության սկզբում թվարկվում են ուտեստ պատրաստելու համար անհրաժեշտ բաղադրիչները ։
Պոլ Վեռլեն
Կենսագրություն
1864 թվականին, հրաժարվելով իրավաբանական կրթությունից, Պոլ Վեռլենն աշխատանքի է անցնում իբրև ապահովագրական ընկերության ծառայող, ապա իբրև գործավար՝ քաղաքապետարանի բաժանմունքներից մեկում, հետո՝ Սենի պրեֆեկտուրայում։
Իզաբելլա Բիտոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:Բրիտանացի կին գրողներ
Պոլ Վեռլեն
Կենսագրություն
1865 թվականին մամուլում տպագրում է հոդվածներ և բանաստեղծություններ, համագործակցում պառնասականների հետ։
1866 թվականին հրատարակում է «Սատուրնական քերթվածներ»-ը։
1867 թվականի սեպտեմբերի 2-ին մասնակցում է Շառլ Բոդլերի հուղարկավորությանը, դեկտեմբերի վերջերին Բրյուսելի թերթերից մեկը գաղտնի հրապարակում է նրա «Ընկերուհիներ» սոնետաշարքը, որը քրեական դատարանը դատապարտում է։
1869 թվականի մարտին լույս է տեսնում Վեռլենի բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն՝ «Նրբակիրթ տոնահանդեսներ», գրում է «Բարի երգ» գրքի մեծ մասը։ Նույն տարում հարբած վիճակում երկու անգամ փորձում է սպանել մորը։ Հունիսին խնդրում է տասնվեցամյա Մաթիլդ Մոտեի ձեռքը։
1870 թվականի հունիսին լույս է տեսնում «Բարի երգ ժողովածուն», օգոստոսին կայանում է Վեռլենի և Մաթիլդ Մոտեի ամուսնությունը, սեպտեմբերին կամավոր մտնում է Ազգային Գվարդիայի շարքերը և դառնում քաղաքի Պետական բյուրոյի զին խմբագիր։
1871 թվականի սեպտեմբերին Արթյուր Ռեմբոն Շառլըվիլից մի քանի բանաստեղծություններ է ուղարկում Վեռլենին և վերջինի հրավերով հյուրընկալվում է Մոտեների տանը։ Վեռլենը գրեթե ամեն օր գինարբուքի մեջ է, սկսում են ընտանեկան անհաշտ կռիվները, որոնք շարունակվում են որդու՝ Ժորժ Վեռլենի ծնունդից հետո։ Տարվա վերջում ճամփորդում է Արդենում։
1873 թվականի հունվարին Ռեմբոն կրկին մեկնում է Լոնդոն, Վեռլենի մոտ, որին դրամով օժանդակում է մայրը։ Ապրիլին երկու բանաստեղծները վերադառնում են Ֆրանսիա և կրկին բաժանվում։ Կրկին հանդիպում են մայիսին և մեկնում Լոնդոն, որտեղ Վեռլենը ֆրանսերեն դասեր է դասավանդում։ Հուլիսի սկզբին, թողնելով Ռեմբոյին Լոնդոնում, մեկնում է Բրյուսել, նամակներով ազդարարելով Մաթիլդին, իր մորը և Ռեմբոյին, որ ինքնասպան կլինի, եթե Մաթիլդը չհամաձայնի վերահաստատել ամուսնական կապերը։ Վեռլենի մոտ Բրյուսել է մեկնում մայրը, մի քանի օր անց՝ Ռեմբոն։ Հուլիսի 10-ին Վեռլենը, հարբած, ատրճանակով երկու անգամ կրակում է Ռեմբոյի վրա և թեթևակի վիրավորում։ Նրան ձերբակալում են, դատապարտում երկու տարվա ազատազրկմամբ և 200 ֆրանկ տուգանքի։ Պատիժը կրում է Մոնսի բանտում։ Այս ընթացքում գրում է մի շարք բանաստեղծություններ, որոնք ընդգրկված են «Իմաստություն», «Մի ժամանակ և վերջերս» և «Զուգահեռաբար» ժողովածուներում։
1874 թվականին լույս է տեսնում «Ռոմանսներ առանց խոսքերի» ժողովածուն։ Քաղաքացիական դատարանը վճռում է Վեռլենի և Մաթիլդ Մոտեի ամուսնալուծությունը։
1875 թվականի հունվարի 16-ին ազատվում է բանտից։ Մայրը նրան տանում է Ֆամպու։ Փետրվարին մեկնում է Շտուտգարտ՝ հանդիպելու Ռեմբոյին, որի հետ ապրում է ընդամենը երկու օր և նորից գժտվելով՝ ետ վերադառնում։ Մարտի վերջին մեկնում է Լոնդոն ուսուցչության։ Դասավանդում է Շթիքնեյում։ Դեկտեմբերի 12-ին վերջին նամակն է գրում Ռեմբոյին, վերջնականապես խզելով կապերը նրա հետ։
1876 թվականին վերադառնում է Ֆրանսիա, դասավանդում Բուրնեմութի քոլեջում։
1877 թվականին ավարտում է «Իմաստություն» ժողովածուն։ Հոկտեմբերին դասավանդում է Ռեթելի դպրոցում։
1878 թվականին մտերմիկ կապեր է հաստատում իր աշակերտ Լյուսիեն Լետինուայի հետ։ 1879 թվականի սեպտեմբերին զրկվելով աշխատանքից, նորից մեկնում է Անգլիա՝ իր հետ տանելով Լետինուային։ Դեկտեմբերին նրանք վերադառնում են Ֆրանսիա։
1882 թվականին, վաճառելով Ժյունիվիլի ագարակը, վերադառնում է Փարիզ, վերահաստատում կապերը մայրաքաղաքի գրական շրջանակների հետ։
1883 թվականին 23-ամյա հասակում տիֆից մահանում է Լյուսիեն Լետինուան։ Վեռլենի մայրը Լետինուայի ծնողներից գնում է մի ագարակ Կուլոմում, որտեղ հաստատվում է որդու հետ։
1884 թվականին առանձին գրքով լույս է տեսնում Վեռլենի «Անիծված բանաստեղծները», այնուհետև՝ «Մի ժամանակ և վերջերս» բանաստեղծությունների ժողովածուն։
1885 թվականին կատաղության նոպայի մեջ մի նոր մահափորձ է կատարում մոր դեմ և դատապարտվում մեկ ամսվա բանտարկության։ Բանտից ազատվելով՝ վերադառնում է Փարիզ։ Պառկում է Բրուսեի հիվանդանոցում՝ ծնկի հիդարթրոզով։
1886 թվականի հունվարի 21-ին մահանում է մայրը։ Հիվանդության պատճառով Վեռլենը չի կարողանում մասնակցել մոր հուղարկավորությանը։ Գրեթե ընչազուրկ է։ Բուժվում է Տենոնի և Բրուսեի հիվանդանոցներում։ Տպագրում է «Լուիզ Լըկլերկ», «Մի ամուրիի հուշերը» երկերը և Ռեմբոյի «Պայծառացումները»։
1887 թվականին գրեթե ամբողջ տարին անց է կացնում հիվանդանոցներում։
1888 թվականին լույս է տեսնում Շառլ Մորիսի «Պոլ Վեռլեն» գիրքը, իսկ Վեռլենը հրատարակում է «Սեր» բանաստեղծական ժողովածուն և «Անիծված բանաստեղծների» ամբողջական տարբերակը։
1889 թվականին լույս է տեսնում «Զուգահեռաբար» ժողովածուն։ Նույն տարում անընդհատ հիվանդանոցից հիվանդանոց է տեղափոխվում։
1891 թվականի մայիսին Արտ թատրոնը ի նպաստ Վեռլենի և Պոլ Գոգենի տալիս է մի ներկայացում, որի ծրագրում էր նաև Վեռլենի «Ոմանք և մյուսները» մեկ գործողությամբ չափածո կատակերգությունը։ Տպագրվում են «Երջանկություն» և «Ընտիր բանաստեղծություններ» ժողովածուները, իսկ տարվա վերջին՝ «Երգեր նրա համար» և «Իմ հիվանդանոցները» գրքերը։
1892 թվականին դուրս է գալիս հիվանդանոցից և ապրում Էժեն Կրանցի հետ։ Ապրիլին հրատարակում է «Մտերմիկ պարագաներ» գիրքը։ Օգոստոս-հոկտեմբերին նորից Բրուսեի հիվանդանոցում է, նոյեմբերին մեկնում է Հոլանդիա՝ մասնակցելու գրական համաժողովի։
1893 թվականի փետրվար-մարտին մասնակցում է Բելգիայում, իսկ նոյեմբեր-դեկտեմբերին՝ Անգլիայում կազմակերպված գրական համաժողովին, որտեղ դասախոսություններ է կարդում իր ստեղծագործությունների մասին։ Հրատարակում է «Եղերերգություններ» և «Ներբողներ իր պատվին» ժողովածուները, ապա «Իմ բանտերը» և «Տասնհինգ օր Հոլանդիայում» գրքերը։ Հուլիսին առաջադրվում է Ակադեմիայի անդամության թեկնածու։
1894 թվականի մեծ մասը հիվանդանոցում է։ Մայիսին լույս է ընծայում «Լիմբոսներում» գիրքը։ Լըկոնտ դը Լիլի մահից հետո հռչակվում է «բանաստեղծների արքա»։ Ժողովրդական կրթության նախարարությունը նրան 500 ֆրանկ նպաստ է հատկացնում։ Դեկտեմբերին հրատարակում է իր «Էպիգրամները»։
1895 թվականին, դուրս գալով հիվանդանոցից, կրկին ապրում է Էժեն Կրանցի հետ։ Հուլիսին լույս է ընծայում «Խոստովանություններ» գիրքը։ Հիվանդությունն ավելի է սրվում։ Նրան դրամական օգնություն է հատկացնում բարձրաշխարհիկ անձանց և գրողների մի խմբակցություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մեց քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սիմվոլիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Հականույնասեռական օրենսդրությամբ դատապարտված անձինք Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քաղծառայողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ջեսի Մեթքալֆ
Ջեսի Իդեն Մեթքալֆ (Jesse Eden Metcalfe, ), ամերիկյան հեռուստատեսային դերասան, որը հայտնի է «Հուսահատ տնտեսուհիները» վարկանշային հեռուստասերիալում Ջոն Ռոուլենդի, «Կրքեր» ցերեկային հեռուստասերիալում Միգել Լոպես Ֆիցջերալդի և «Դալլաս» հեռուստասերիալում Քրիստոֆեր Յուինգի դերերով։
Անձնական կյանք
Մեթքալֆը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Կարմել հովտում և Նենսի (օրիորդական ազգանունը՝ ԴեՄայո) և Ջեֆ Մեթքալֆների որդին է։ Նրա հայրն ունի ֆրանսիական և իտալական ծագում, իսկ մայրը՝ իտալական և պորտուգալական    ։ Մեթքալֆը, որը դեռահասության տարիքում խաղում էր Ուոթերֆորդի (Կոնեկտիկուտ) տարբեր բասկետբոլային լիգաներում, ավարտել է Նյու Լոնդոնի (Կոնեկտիկուտ) Ուիլյամս դպրոցը, բայց կիսատ թողեց ուսումը Նյու Յորքի համալսարանում, որպեսզի զբաղվի սցենարիստի և ռեժիսորի կարիերայով։ 2006 թվականի ՄԵթքալֆը հանդիպում է Girls Aloud խմբի վոկալիստ Նադին Քոյլի հետ, որից բաժանվեց 2007 թվականի ապրիլին  ։ 2008 թվականին սկսեց հանդիպել դերասանուհի և մոդել Կարա Սանտանայի հետ, որին առաջարկություն արեց 2016 թվականի օգոստոսին։
Կարիերա
Հաջող լսումներից հետո հանդես եկավ NBC հեռուստաալիքի «Կրքեր» հեռուստասերիալում Միգել Լոպես Ֆիցջերալդի դերով 1999 թվականի հուլիսից մինչև 2004 թվականի հուլիսը։ 2003 թվականի վերջին և 2004 թվականի սկզբին հանդես եկավ «Սմոլվիլի գաղտնիքը» հեռուստասերիալի երկու սերիաներում վրիժառու Վան Մաքնալթի դերով։
2004 թվականի հոկտեմբերին Մեթքալֆը խաղաց դեռահաս-այգեպանի դերը ABC ալիքի «Հուսահատ տնտեսուհիները» հեռուստասերիալում, որտեղ նրա կերպարը գաղտնի սիրային կապերի մեջ է տնային տնտեսուհի Գաբրիել Սոլիսի հետ՝ Եվա Լոնգորիայի դերակատարմամբ։ 2004 թվականի նոյեմբերին USA Today-ը նրան անվանեց «կրքոտ սեքս-խորհրդանիշ» ։ Այնուհետև Մեթքալֆը սերիալում պարբերաբար հայտնվում է։
Իր առաջին դերը կինոյում խաղացել է «Ջոն Թաքերը պետք է մեռնի» ֆիլմում՝ նկարահանվելով Աշանտիի, Սոֆիա Բուշի և Բրիթանի Սնոուի հետ։ 2006 թվականի հուլիսի 28-ին էկրաններ բարձրացած ֆիլմում նա խաղացել է հարուստ, բայց անազնիվ դեռահաս-բասկետբոլիստի դեր։ 2008 թվականին խաղաց Ջեքի դերը «Խելագարություն» հոգեբանական թրիլերում։ Ֆիլմը վարձույթում թողարկվեց սահմանափակ քանակով, DVD թողարկումը տեղի ունեցավ 2008 թվականի հուլիսի 15-ին։ Ֆիլմը ստացավ քննադատների բացասական արձագանքը։ Հետո Ջեսին նկարահանվեց Գրենջեր Վուդրուֆի դերում ամերիկա-հնդկական «Եզրագծի վերջում» ֆիլմում։ 2009 թվականին Էմբեր Թեմբլինի և Մայքլ Դուգլասի հետ նկարահանվեց 1956 թվականի «Խելամիտ կասկած» ֆիլմի ռիմեյքում։ Ֆիլմը, որի ռեժիսորն էր Պիտեր Հայամսը, ստացավ կինոքննադատների բացասական արձագանքը։ 2010 թվականին Ջեսին նկարահանվեց «Տանջվածը» ֆիլմում («The Tortured», ռեժիսոր՝ Ռոբերտ Լիբերման)։ Այս ֆիլմում նա խաղաց մոլագարի կողմից սպանված երեխայի հոր դերը։ DVD թողարկումը կայացավ 2010 թվականի հոկտեմբերի 18-ին։
2012-2014 թվականներին Մեթքալֆը նկարահանվեց «Դալլաս» հեռուստասերիալում։ Նկարահանման ողջ ընթացքում Մեթքալֆը ստանում էր քննադատների բացասական կարծիքներ, և նրա կերպարը երրորդ եթերաշրջանի վերջում սպանվեց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Յակովոս Կամբանելիս
Յակովոս Կամբանելիս (Ιάκωβος Καμπανέλλης, ), հույն գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ և միևնույն ժամանակ նաև դերասան։
Նա գրել է 12 ֆիլմերի սցենար և եղել է երկու հունական ֆիլմերի ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Յակովոս Կամբանելիսը ծնվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Հունաստանի Նաքսոս կղզում։
Զարնի
Զարնի, քարայր Հայկական լեռնաշխարհում, Լոռիում, Շերեկի ձորում, Կայան բերդի մոտ։ Անունը կապում են Զարեհ իշխանի անվան հետ։ Բավական խորն է, առջևից շարված է հաստ պատ։ Ներսում ջուր կա։ Այստեղ են ապաստանել բերդի շրջակա գյուղերի բնակիչները վտանգի ժամանակ։ Այստեղ են պահվել Հաղպատի մատենադարանի ձեռագրերի մեծ մասը ։
Յակովոս Կամբանելիս
Կենսագրություն
Այն բանից հետո, երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ադոլֆ Հիտլերի գլխավորած նացիստական բանակը ռազմակալում է Հունաստանը, 1943 թվականին նրան նետում են Մաութհաուզենի համակենտրոնացման ճամբար։
Զարնի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քարայրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ Կատեգորիա:Հաղպատ
Յակովոս Կամբանելիս
Կենսագրություն
Սակայն 1945 թվականի մայիսի 5-ին նա ազատ է արձակվում։ Հետագայում նա իր գերության տարիների մասին գրում է «Մաութհաուզեն» ինքնակենսագրական գիրքը, որտեղ նա ներկայացնում է, թե ինչպես է գերության մեջ սիրահարվում մի աղջկա։
Դրանից հետո նա նույն վերնագրով գրում է նաև կանտատ, որի երաժշտության հեղինակ է դառնում հույն նշանավոր երգահան և կոմպոզիտոր Միկիս Թեոդորակիսը։
Որպես դրամատուրգ իր դեբյուտը կատարել է 1950 թվականին, իսկ 1955 թվականին գրել է ֆիլմի սցենար։ Մահացել է 2011 թվականի մարտի 29-ին Աթենքում։