Ջոն_Փոլ_Ջոնս
Բոնհոմ Ռիչարդ
1779 թվականին կապիտան Ջոնսը ստանձնեց 42 հրացան ունեցող USS Bonhomme Richard նավի հրամանատարությունը, որը վերակառուցվեց և Ամերիկային տրվեց ֆրանսիական նավագնացության մագնատ Ժակ-Դոնատյեն Լե Ռեյի կողմից։ Օգոստոսի 14-ին, երբ ֆրանսիական և իսպանական հսկայական ներխուժման նավատորմը մոտեցավ Անգլիային, նա կազմակերպեց դիվերսիա՝ շարժվելով դեպի Իռլանդիա, հինգ նավի ուղեկցությամբ,որը գլխավորում էր էսկադրիլիան, ներառյալ 36 հրացան ունեցող USS Alliance-ը, 32 հրացան ունեցող USS Pallas-ը, 12 հրացան ունեցող USS Vengeance-ը։, և Լե Սերֆը՝ նույնպես երկու շարքայինների՝ պարոնի և Գրանվիլի ուղեկցությամբ։ Երբ ջոկատը ընդամենը մի քանի օր էր դուրս եկել Գրոյսից, պարոնը բաժանվեց նրա կապիտանի և Ջոնսի միջև անհամաձայնության պատճառով։ Թագավորական նավատորմի մի քանի ռազմանավ ուղարկվեցին Իռլանդիա՝ Ջոնսին հետապնդելու համար, բայց այս առիթով նա շարունակեց Շոտլանդիայի հյուսիսից մինչև Հյուսիսային ծով։ Ջոնսի հիմնական խնդիրները, ինչպես և նրա նախորդ ճանապարհորդության ժամանակ, առաջացել են Ալյանսի կապիտան Պիեռ Լանդեի անհնազանդությունից։ 1779 թվականի սեպտեմբերի 23-ին էսկադրոնը հանդիպեց մեծ առևտրական շարասյունին Արևելյան Յորքշիր նահանգի Ֆլամբորո Հեդ ափերի մոտ։ 50 հրացանով բրիտանական HMS Serapis ֆրեգատը և 22 հրացանով վարձված զինված Countess of Scarborough նավը տեղավորվեցին շարասյան և Ջոնսի ջոկատի միջև՝ թույլ տալով վաճառականներին փախչել։ Ժամը 19:00-ից քիչ անց սկսվեց Ֆլամբորոյի գլխի ճակատամարտը։ Սերապիսը միացավ Բոնոմ Ռիչարդին, և շուտով Ալյանսը զգալի հեռավորությունից կրակեց կոմսուհու վրա։ Արագ հասկանալով, որ չի կարող հաղթել մեծ հրացանների ճակատամարտում, և քամու նվազման հետ մեկտեղ, Ջոնսն ամեն ջանք գործադրեց Ռիչարդին և Սերապիսին միասին փակելու համար (նրա հայտնի, թեև ապոկրիֆալ մեջբերումը «Ես դեռ չեմ սկսել կռվել» հնչել է ի պատասխան մարտի այս փուլում հանձնվելու պահանջի), և վերջապես հաջողության հասավ լ մոտ մեկ ժամ հետո, որից հետո նրա տախտակամածի հրացանավորները և նրա ծովային նավատորմի հրետակոծողները սկսեցին մաքրել բրիտանական տախտակամածները։ «Ալյանսը» նավարկեց ետ և կրակեց լայնամասշտաբ դիրքերից՝ առնվազն նույնքան վնաս հասցնելով Ռիչարդին, որքան Սերապիսին։ Միևնույն ժամանակ, Սկարբորո կոմսուհին հրապուրել էր Պալասին հիմնական ճակատամարտի ժամանակ՝ սկսելով առանձին կռիվ։ Երբ Դաշինքը մոտեցավ այդ կռվին, դրա սկսվելուց մոտ մեկ ժամ անց, վնասված կոմսուհին հանձնվեց։ Երբ Բոնհոմ Ռիչարդը այրվում և խորտակվում էր, թվում է, թե նրա դրոշակառուին գնդակահարել են. երբ սպաներից մեկը, ըստ երևույթին, հավատալով, որ իր կապիտանը մահացած է, բղավեց որ հանձնվի, բրիտանացի հրամանատարը այս անգամ լրջորեն հարցրեց, թե արդյոք նրանք իջեցրել են իրենց դրոշը։ Ավելի ուշ Ջոնսը հիշեց՝ ասելով «Ես վճռել եմ քեզ ստիպել հարվածել», բայց խոսքերը, որոնք, իբր, լսել են անձնակազմի անդամները և մի քանի օր անց հրապարակվել թերթերում, ավելի շատ նման էին. «Ես կարող եմ խորտակվել, բայց կանիծվեմ, եթե դա անեմ»։ Բոնհոմ Ռիչարդ բարձրանալու բրիտանացիների փորձը խափանվել է, և նռնակը մեծ քանակությամբ վառոդի պայթյուն է առաջացրել Սերապիսի ստորին ատրճանակի տախտակամածի վրա։ Դաշինքը վերադարձավ հիմնական ճակատամարտին՝ կրակելով երկու լայնակի վրա։ Կրկին, սրանք առնվազն նույնքան վնաս հասցրին Ռիչարդին, որքան Սերապիսին, բայց մարտավարությունն այնպես աշխատեց, որ Սերապիսի կապիտան Փիրսոնը չկարողանալով շարժվել, ընդունեց այդ երկարաձգումը, իսկ Ալյանսը հեռու էր մնում իր իսկ մեծ հրացանների շարքից:Ճակատամարտը ոչ մի բանի չէր կարող հասնել, ուստի նա հանձնվեց։ Բոնհոմ Ռիչարդի անձնակազմի մեծ մասն անմիջապես տեղափոխվեց այլ նավեր, և մեկուկես օր խելահեղ վերանորոգման ջանքերից հետո որոշվեց, որ նավը հնարավոր չէ փրկել, ուստի թույլ տվեցին խորտակվել, և Ջոնսը ուղևորության համար ստանձնեց Սերապիսի հրամանատարությունը դեպի Թեքսել կղզի՝ միջին (բայց ամերիկացիներին համակրող) Հոլանդիայում։