cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոդի Շեկտեր
Սպորտային կարիերա
1983 թվականին Շեկտերը դարձավ առաջին ավտոմրցարշավորդը, որ ընդգրկվեց Հրեական միջազգային մարզական փառքի սրահում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆորմուլա 1-ի ավտոարշավորդներ Կատեգորիա:Ֆորմուլա 1-ի չեմպիոններ Կատեգորիա:Հրեական միջազգային մարզական փառքի սրահի անդամներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գործարարներ
Ավստրո-գերմանական հարաբերություններ
Գերմանիայի և Ավստրիայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1866 թվականին։ Նախորդ դարում երկու երկրները միասին մտել են նախ և առաջ Սրբազան Հռոմեական կայսրության և ապա Գերմանական կոնֆեդերացիայի կազմի մեջ։ Այդ ամենը եղել է մինչև 1871 թվականը, երբ բացառությամբ Ավստրիայի, գրեթե բոլոր գերմանական պետությունները վերամիավորվեցին Պրուսիայի թագավորության շուրջ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1918 թվականին, Ավստրիան կատարում է Գերմանիային միանալու փորձ, սակայն այդ երևույթը բացառվում է, քանի որ 1919 թվականին կնքված Սեն-Ժերմենի հաշտության պայմանագիրը բացառում էր այն։ 1938 թվականին տեղի է ունենում Անշլյուսի գործողությունը, որի արդյունքում Ավստրիան բռնակցվում է նացիստական գաղափարախոսությամբ զարգացող Գերմանիային, որը ղեկավարվում էր ֆյուրեր Ադոլֆ Հիտլերի ղեկավարած ծայրահեղական կառավարության կողմից։ Ավստրիան շարունակվեց մնալ Գերմանիայի կազմում մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը՝ 1945 թվականը, երբ հակաֆաշիստական խմբավորման երկրները ներխուժեցին Ավստրիա և ազատագրեցին Վիեննան։ Ուղիղ տաս տարի անց՝ 1955 թվականի մայիսի 15-ինմ Վիեննայի Բելվեդերյան պալատում՝ դաշնակիցների օկուպացիոն ուժերի (Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան, Միացյալ Նահանգները և Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն) և Ավստրիայի կառավարության միջև կնքվեց պայմանագիր, որով Ավստրիան հռչակվեց անկախ և ինքնիշխան պետություն։
Այն բանից հետո, երբ 1995 թվականին Ավստրիայի Հանրապետությունը միացավ Եվրոպական Միությանը, վերջինս դարձավ նաև Շենգենյան համաձայնագրի անդամ պետություն։ Այն ենթադրում էր բաց վիզային համակարգ երկու հարևանների՝ Ավստրիայի և Գերմանիայի միջև։ Գերմանիան և Ավստրիան Միավորված Ազգերի կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։ Չնայած այս ամենի՝ Գերմանիան անդամակցում է Հյուսիսատլանտյան դաշինքին (ՆԱՏՕ), իսկ Ավստրիան՝ պարզապես ՆԱՏՕ-ի գործընկեր երկիր է։ Ավստրիայի լիարժեք անդամակցությունը կհակասի վերջինիս ազգային օրենսդրությանը, որը Ավստրիան դասում է չեզոք երկրների շարքին` բացառելով երկրի անդամակցությունը որևէ ռազմա-քաղաքական դաշինքի։
Ավստրիան ունի իր արտակարգ և լիազոր դեսպանությունը Բեռլինում, իսկ Գերմանիան՝ Վիեննայում։ Գործում են նաև բազմաթիվ հյուպատոսություններ։
Սրբազան Հռոմեական կայսրություն
Վաղմիջնադարյան ժամանակահատվածում և զարգացած միջնադարում Սրբազան Հռոմեական կայսրությունն ներառում էր մերօրյա Գերմանիան, Ավստրիան, Բոհեմիան (Չեխիա), Սլովենիան, Հյուսիսային Իտալիան և Լեհաստանի արևմտյան հատվածը։ Սրբազան Հռոմեական կայսրությունը 850 տարիների իր գոյության ընթացքում մնացել է ֆեոդալական տիպի հիերարխիկ պետական կառույց։ Այն երբեք չի կրել ազգային պետության բնույթ, ինչպիսիք են տարածաշրջանային ուժեր հանդիսացող Անգլիան կամ Ֆրանսիան, չի հասել նաև կառավարման համակարգի կենտրոնացման բարձր աստիճանի։ Կայսրության յուրաքանչյուր սուբյեկտը, հատկապես այնպիսի հզոր գերմանական պետությունների, ինչպիսիք են Ավստրիան, Պրուսիան, Բավարիան, ունեին անկախության մեծ աստիճան իրենց ներքին գործերում և որոշակի արտոնություններ արտաքին քաղաքականության մեջ, սակայն կայսրության բնորոշիչը գերիշխանությունն էր, իսկ կայսերական հաստատությունների որոշումներն ու կայսերական իրավունքի նորմերը պարտադիր էին (երբեմն իրավունք էին միայն տեսականորեն) կայսրության մաս կազմող պետական կազմավորումների համար։
Այսպիսով, երկիրը կառավարող Հաբսբուրգների արքայատոհմը դարձավ կայսերական իշխանական ընտանիք։ Այդ կարգավիճակը պահպանվեց մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը՝ 1919 թվականը, երբ Ավստրո-Հունգարական կայսրությունը կազմալուծվեց։ Ավստրիան մշտապես եղել է Հաբսբուրգների իշխանության հենասյունն ու իշխանական կենտրոնը։ Բազմաթիվ գերմանական պետությունները մշտապես պայքարել են իշխանության և տարածաշրջանային (արևմտաեվրոպական տարածաշրջան) ազդեցության համար, որն էլ ուղեկցվել է պրոքսի հակամարտություններով և շատ հաճախ արյունարբու պատերազմներով։
18-րդ դարում պատմության թատերաբեմ բարձրացավ Պրուսիայի կամ արևելագերմանական թագավորությունը։ Կարճ ժամանակահատվածում պրուսիացիները կարողացան մեծ հեղինակություն վայելել տարածաշրջանում։ Դա հանգեցրեց տարածաշրջանի գերակա երկրների ազդեցության թուլացմանն ու հեղինակության խարխլմանը, ինչն էլ պատերազմի տեղիք տվեց։ 1740 թվականին սկսվում է առաջին խոշոր պատերազմը գերմանական երկու պետությունների՝ Պրուսիայի և Ավստրիայի կայսրության միջև։ Ռազմական բախման պատճառը Սիլեզիա երկրամասի (գտնվում է ժամանակակից Լեհաստանի հարավ-արևմուտքում) նկատմամբ հավակնություններն էին։
Նապոլեոնյան պատերազմներ և Գերմանական Միություն
Սրբազան Հռոմեական կայսրությունը վերստին պատերազմական գործողությունների թատերաբեմ դարձավ 1790-1800-ական թվականներին՝ Նապոլեոնյան պատերազմների շրջանում։ Այդ ժամանակ վերջինս օժանդակում էր Նապոլեոնյան Ֆրանսիայի կայսրության դեմ կռվող Ավստրիական կայսրությանն ու Պրուսիայի թագավորությանը։ 1804 թվականին Սրբազան Հռոմեական կայսրության մեծարգո կայսր Ֆրենսիս II-ը հայտարարեց Ավստրիական կայսրության հռչակման մասին։ Նույն տարում բոլոր գերմանական պետությունները դարձավ Նապոլեոնի ստեղծած կայսրության ենթակա միավորումներ՝ Հռենոսյան միության անվան տակ։
Վաթեռլոյի ճակատամարտից և մի շարք այլ նշանավոր ճակատամարտերից հետո Նապոլեոնի վարչակարգն ի սպառս վերանում է Ֆրանսիայից։ Արդյունքում՝ Հռենոսյան միությունը տրոհվեց, իսկ Պրուսիան և Ավստրիան վերամիավորվեցին։ Գերմանական կոնֆեդերացիան չուներ միապետ և կենտրոնական կառավարություն և սա է պատճառը, որ կոնֆեդերացիայում առաջացավ երկվություն և պառակտություն։ Պրուսիայի և Ավստրիական կայսրության միջև բռնկված դիվանագիտական երկպառակություն։ Պատճառն այն էր, որ գերմանական պետությունները փորձում էին վերականգնել Սրբազան Հռոմեական կայսրության փառքը՝ ստեղծելով միացյալ Գերմանիա։ Լարվածությունն ի վերջո 1866 թվականին պատերազմ առաջ քաշեց Աֆրիկայում։ Ուժերի մրցակցության ֆոնի վրա պարզ դարձավ, որ Գերմանիայի տարածքային վերամիավորումը պետք է կատարվեր համագերմանական ամենահզոր պետության՝ Պրուսիայի շուրջը։ Պրուսիան դարձել էր գերմանական հողերի սիրտը։ Գերմանիայի վերամիավորման մեջ մեծ դերդրում ուներ Պրուսիայի վարչապետ Օտտո ֆոն Բիսմարկը։ Բիսմարկը վստահ էր, որ գերմանական հողերի միավորումը պետք է իրականարար զենքի միջոցով, տապալելով բոլոր հակառակորդներին։ Գերմանիայի վերամիավորմանը խոչընդոտում էին Ավստրիան և Ֆրանսիան։ 1866 թվականին պրուսիական բանակը ջախջախիչ հաղթանակ տարավ Ավստրիայի նկատմամբ և ստացավ գործելու ազատություն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Ավստրիայի երկկողմ հարաբերություններ
Տախտամուկայի շրջան
Տախտամուկայի շրջան (Тахтамукайский район, Тэхъутэмыкъуае район ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տախտամուկայ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 440 կմ²։
Բնակչություն
թվականի տվյալներով Տախտամուկայի շրջանում բնակվում է մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է  մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի շրջաններ Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Լուիջի Բրյոյնս
Լուիջի Բրյոյնս (Luigi Maud Bruins, ), նիդերլանդացի ֆուտոլիստ։  «Էքսելսիոր» ակումբի հարձակողական ոճի կիսապաշտպան
Ակումբային կարիերա
Լուիջին «Էքսելսիոր» ակումբի սան է։ 2005 թվականի հունվարի 28-ին «Էյնդհովեն» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը Էրստե Դիվիզիում ։ Օգոստոսի 12-ին «Կամբյուր» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Լուիջին իր առաջին գոլն է խփել «Էքսելսիոր» ակումբի կազմում ։ Բրյոյսն օգնել է իր ակումբին հաղթել առաջին դիվիզիոնի առաջնությունում և անցնել էլիտար դիվիզիոն ։ 2006 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ «Ռոդա» ակումբի դեմ խաղում, նա իր դեբյուտն է կատարել «Էրեդիվիզիում» ։ Սեպտեմբերի 9-ին «Հերենվեն» ակումբի դեմ խաղում Լուիջին խփել է իր առաջին գոլերը բարձրագույն մակարդակում՝ իրացնելով երկու 11 մետրանոցները ։ Չնայած Բրյոյնսի ցուցադրած լավ խաղին՝ «Էքսելսիորն» զբաղեցրել է տասնվեցերորդ տեղը և դուրս մնացել դիվիզիոնից ։
Լուիջիով հետաքրքրվում էին ՊՍՎ-ն, «Այաքսը» և անգլիական «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ակումբները, սակայն նա որոշել է մնալ իր հայրենի քաղաքում  և ընտրել է «Ֆեյենորդ» ակումբը ։ Բրյոյնսի հետ միասին ակումբ են եկել փորձառու վետերաններ Ռոյ Մակքայը, Ջովաննի վան Բրոքհորստը և Քևին Հոֆլանդը, այդ պատճառով էլ նա մարզչի կողմից դիտարկվում էր որպես ռոտացիայի խաղացող։  Չնայած բարձր մրցակցությանը՝ Լուիջին մասնակցել է մրցաշրջանի խաղերի մեծ մասին և խփել վեց գոլ։  Ձմռանը «Ֆեյենորդ» ակումբից  հեռացել է Ռոյսթոն Դրենթեն, և Բրյոյնսը դարձել է ակումբի հիմնական կազմի խաղացող։  Նույն տարում նա օգնել է թիմին նվաճել Հոլանդիայի գավաթը։  2011 թվականին Լուիջին վնասվածքների պատճառով աստիճանաբար կորցրել է իր տեղը հիմնական կազմում։
Նույն տարվա ամռանը Բրյոյնսը տեղափոխվել Ավստրիայի «Ռեբ Բուլլ» ակումբի կազմ։ Պայմանագիրը ստորագրվել է մինչև այդ մրցաշրջանի ավարտը։ Հոկտեմբերի 15-ին Ավստրիայի Բունդեսլիգայում Բրյոյնսը մասնակցել է «Վակեր» ակումբի դեմ խաղին ։ Բրյոյնսը երեք խաղ է անցկացրել «ցուլերի» կազմում, որից հետո պայմանագիրը խզվել է ։ 2012 թվականի մրցաշրջանում նա դիտումների է մասնակցել շոտլանդական «Ռեյնջերսում» և «ՎՎՎ Վենլոյում», բայց ի վերջո վերադարձել է «Էքսելսիոր» ակումբի կազմ։
2013 թվականի սկզբին Բրյոյնսը տեղափոխվել է ֆրանսիական «Նիցցա» ակումբի կազմ․ պայմանագիրը կնքվել է երկու տարի ժամկետով՝ երկարաձգման հնարավորությամբ։ Փետրվարի 22-ին «Ռեյմս» ակումբի հետ հանդիպման ժամանակ Բրյոյնսն իր դեբյուտն է կատարել առաջին լիգայում ։ Ապրիլի 28-ին «Տրուա» ակումբի դեմ խաղում Լուիջին իր առաջին գոլն է խփել «Նիցցա» ակումբի կազմում ։ Պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո հավաքականի ղեկավարությունը չի երկարաձգել այն, և Բրյոյնսը՝ որպես ազատ գործակալ, վերադարձել է «Էքսելսիոր»՝ պայմանագիր կնքելով մինչև մրցաշրջանի ավարտը։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
«Ֆեյենորդ»
Միջազգային
Նիդերլանդներ (մինչև 23)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Հայ առաքելական եկեղեցու նվիրապետություն
Հայ առաքելական եկեղեցու նվիրապետություն, հայ առաքելական եկեղեցու պաշտոնյաների զանազան աստիճանների դասակարգում։ Եկեղեցու նվիրապետությունը հաստատվել է Քրիստոսից, երբ նա ընտրեց իր համար 12 հոգի` իբրև հետնորդներ։
Հայ առաքելական եկեղեցու նվիրապետության հոգևոր աստիճանակարգը հետևյալ բաժանումներն ունի` կաթողիկոս, պատրիարք, արքեպիսկոպոս, վարդապետ, քահանա (ամուսնացյալ), սարկավագ, դպիր։
Կաթողիկոս
Եկեղեցու նվիրապետության ամենաբարձր կարգն է ներկայացնում` կաթողիկոսը։ Գրիգոր Ա Լուսավորիչ հայրապետը Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելուց (301թ.) հետո 303 թվականին, Վաղարշապատում կառուցել է կաթողիկոսանիստ Սբ. Էջմիածնի մայր տաճարը և ինքն էլ դարձել Հայոց առաջին հայրապետ։ Այսօր էլ նախքան կաթողիկոսի օծումը, նորընտիր հայրապետը Սբ. Էջմիածնի տաճարում երդվում է անձնվիրաբար կատարել աստվածադիր օրենքները և առաջնորդել հայոց ազգը մեր եկեղեցու դավանության և հայրապետական կանոնների համաձայն։ Հետևել սբ. Թադեոս, սբ. Բարդուղիմեոս առաքյալներին և սբ. Գիրգոր Լուսավորչին, զգուշությամբ պահպանելով Մայր Աթոռի իրավունքները։ Կաթողիկոսի օծումը տեղի է ունենում առնվազն 3 եպիսկոպոսի կողմից։ Կաթողիկոսը Հայ Եկեղեցու գլուխն ու ղեկավարն է, Հայաստանի և աշխարհասփյուռ հայերի հոգևոր առաջնորդը։ Հայ Եկեղեցում նա ավելի բարձր է կանգնած պատրիարքներից, արքեպիսկոպոսներից և եպիսկոպոսներից։ Ամենայն հայոց հայրապետի նստավայրը Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինն է։ Նա ազգային-եկեղեցական Գերագույն հոգևոր Խորհրդի և եպիսկոպոսական ժողովի նախագահն է։ Կաթողիկոսը ընտրվում է ազգային-եկեղեցական ժողովի կողմից և օծվում 12 եպիսկոպոսների կողմից ցմահ։ Կաթողիկոսին ողջունում են` ասելով. «Աստված օգնական, վեհափառ տեր»։
Պատրիարք
Պատրիարք՝ նվիրապետական աթոռներից (կենտրոններից) մեկի առաջնորդն է։ Հունարեն պատրիարք բառը նշանակում է հայրապետ և հաստատվում է տվչությաբ եւ այն եկեղեցական պաշտոն չէ ։ Հայաստանյայց եկեղեցին ունի պատրիարքական երկու աթոռ, VII դարից մինչ օրս Երուսաղեմինը և Կ. Պոլսինը, որը սկիզբ է առել 1453թ. և շարունակվում է մինչև օրս։ Պատրիարքությունները պատմական աթոռներ են, որոնց աթոռակալները պատրիարք են կոչվում։ Իրականում նրանք արքեպիսկոպոսներ են, իրենց վարչական իրավասությունը սահմանափակվում է իրենց երկրների սահմաններով։ Արքեպիսկոպոսը, պատրիարքը եկեղեցական հատուկ աստիճաններ չեն, այլ ժամանակի և միջավայրի պայմանների բերումով, նվիրապետական ու վարչական պարտավորություններով ամրագրված իրավասություններ։
Եպիսկոպոս
Եպիսկոպոս, ով իր ծառայության համար ստանում է արքության պատիվ` կոչվելով արքեպիսկոպոս։ Եպիսկոպոս բառը հունարեն է նշանակում է տեսուչ։ Նրանց է վերապահված հոգալ թեմի ժողովրդի կրոնական դաստիարակության մասին, առաջնորդել հոգևոր թեմերը, հոգևորականներին ձեռնադրել և օծել եկեղեցիները։ Առաքելական ժամանակներում եպիսկոպոսները նշանակվում և ձեռնադրվում էին անմիջապես Քրիստոսի առաքյալներից։ Որպես իրենց իրավահաջորդներ այսօր ձեռադրվում է Սբ. Էջմիածնի մայր տաճարում Ամենայն հայոց կաթողիկոսի կողմից։ Եպիսկոպոսությունը տրվում է միայն կուսակրոն հոգևորականներին։ Առօրյայում դիմում են որպես կուսակրոնի (Աստծո օգնությունը մաղթելու սկզբունքով)` «Աստված օգնական, Սրբազան հայր»։
Քահանայություն
Քահանայությունը Հայ Առաքելական Եկեղեցու Նվիրապետության հիմնական կարգն է։ Հայ, ինչպես նաև Ուղղափառ եկեղեցում կան ամուսնացյալ և կուսակրոն քահանաներ։ Քահանա` ամուսնացյալ, ով իր երկարամյա ծառայության շնորհիվ ստանում է ավագ քահանայության կոչում։ Քահանան եկեղեցու խորհուրդները, աստվածային արարողությունները կատարող հովիվն է։ Քահանայությունն ունի յոթ աստիճան, որը հաստատվում է ձեռնադրությամբ և օծումով։ Քահանային ողջունում են, ասելով.«Օրհնյա՛, տեր հայր»։
Աբեղա
Աբեղա (կուսակրոն քահանա)։ Մեր Եկեղեցում կան ամուսնացյալ և կուսակրոն քահանաներ։ Կուսակրոնները կոչվում են նաև աբեղա։ Աբեղաները կրում են վեղար՝ որպես աշխարհուրացության նշան և պարտավոր են ապրել վանքերում։ Աբեղան շնորհիվ իր մանկավարժական, գիտական գործունեության, ստանում է գիտական աստիճան` վարդապետի, ապա ծայրագույն վարդապետի կոչում։ Աբեղային ողջունում են, ասելով.«Աստված օգնական, հա՛յր սուրբ»։
Վարդապետ, ծայրագույն վարդապետ
1. Մասնավոր վարդապետ 2. Ծայրագույն կամ ավագ վարդապետ
Վարդապետ նշանակում է ուսուցիչ։ Վարդապետության աստիճան տրվում է ոչ թե ձեռնադրությամբ, այլ տվչությամբ՝ եպիսկոպոսի կամ կաթողիկոսի կողմից։ Վարդապետը կարող է գավազանը ձեռքին քարոզել եկեղեցու բեմից։ Վարդապետական աստիճան ստանալու համար աբեղան ներկայացնում է վարդապետական թեզ, որը Եկեղեցու գիտական աստիճանն է։ Վարդապետը եկեղեցում Ավետարանի քարոզիչն է, ուսուցանողը, քրիստոսավանդ հավատքը պաշտպանողը, ուսումնասիրություններ պատրաստողը և այլն։ Վարդապետին ողջունում են, ասելով. «Աստված օգնական, հա՛յր սուրբ»։ Ծայրագույն Վարդապետ Վարդապետության բարձրագույն աստիճանը կոչվում է ծայրագույն վարդապետություն։ Այս աստիճանը տրվում է առավել արժանավոր վարդապետներին։ Ծայրագույն վարդապետի աստիճան ստանալու համար վարդապետը ներկայացնում է ծայրագույն վարդապետության թեզ։ Ծայրագույն վարդապետությունը համապատասխանում է գիտությունների դոկտորի աստիճանին։
Հայ Եկեղեցու կրտսեր աստիճանավորները
Դպիրը` կրտսեր աստիճանավորներին տրվող մեկ ընդհանուր անվանումն է։ Դպիրի գլխավոր պաշտոնն է եկեղեցում մարգարեների և առաքյալների թղթեր կարդալ։ Սարկավագ` ընտրվում է դպիրներից։ «Սարկավագ» նշանակում է սպասավոր, սպասավորություն, հետագայում սարկավագի պաշտոնը սահմանափակվել է եկեղեցում Սուրբ Պատարագի ժամանակ պատարագչին սպասարկելով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Նվիրապետություն
Բեթհովեն (ֆիլմ)
«Բեթհովեն» (Beethoven), 1992 թվականի ամերիկյան ընտանեկան կատակերգություն։ Նույնանուն առաջին ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Բրայանոմ Լևանտոմը։ Գլխավոր դերերում խաղում են՝ Բոնի Հանտը և Չարզ գրոդինը  ։
Սյուժե
Մի անասնաբույժ հնարում է փանփուշտ, դեղեր, սրսկիչ և փորձարկում շների վրա, որը իր համախոհները գողանում էին կենդանաբանական խանութից ։ Մի փորձի համար պետք էր մեծ շուն։ Փոքր քաղաքում գտնել մեծ շուն դա շատ դժվար է նրանք գնացին հերթական ապրանքի հետևից և գողացա մի սենբեռնար, բայց նա ընկավ մեքենայից բայց նրա բախտը բերեց, որովհետև շունը ընկավ Նյուտոնների ընտանիք, որտեղ շնին դեմ էր միայն հայրը։ Բայց մեկ է անասնաբույժը ուժում է ունենալ այդ շանը։
Նկարահանող խումբ
Ռեժիսոր - Բրայան Լևանտ Սցենարիստ - Ջոն Խյուզ, Հոլդենս Էմի Պրոդյուսեր - Մայքլ Գրոս, Շելդոն Կան, Ջոյ Մեջիք Օպերատոր - Վիքտոն Քեմպեր Կոմպոզիտոր - Մայքլ Թավերա, Ռենդի Էդելման, Չաք Բերի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ
Արմինե Սարգսյան (այլ կիրառումներ)
Արմինե Սարգսյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Տարրօրգանական միացություններ
Տարրօրգանական միացություններ, օրգանական միացություններ, որոնցում ածխածնի ատոմը կապված է այլ տարրերի ատոմների հետ։ Բնության մեջ այս միացությունները հանդիպում են շատ հազվադեպ ։ Տարրօրգանական միացությունների քիմիան զարգանում է օրգանական և անօրգանական քիմիաների հետ համընթաց կերպով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տարրօրգանական միացություններ
Վոտչա (Կուբենայի վտակ)
Վոտչա (Вотча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի ձախ ափին՝ 248 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 73 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պիասկո
Պիասկո (Piasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2797 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 264 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12026։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Պինգվին (DC comics)
Պինգվին կամ Օսվալդ Չեստերֆիլդ Քոբլպոտ (Penguin, Oswald Chesterfield Cobblepot), հորինված կերպար։ DC կոմիքսների չարագործ, Բեթմենի հակառակորդը։ Ստեղծվել է գրողներ Բոբ Քեյնի և Բիլ Ֆինգերի կողմից։ Առաջին անգամ հայտնվել է Detective Comics-ի 58-րդ համարում։ Կարճահասակ ու թմփլիկ է։ Հայտնի է թռչունների նկատմամբ իր սիրով։ Համարվում է բավականին հայտնի գող և գանգսթեր։ IGN վարկածով «Կոմիքսների 100 լավագույն չարագործներ» անվանացանկում Պինգվինը զբաղեցրել է 51-րդ հորիզոնականը։
Կենսագրություն
Հարուստ ընտանիքի ժառանգ Օսվալդ Չեստերֆիլդ Քոբլպոտն իր այլանդակ տեսքի պատճառով չի ընդունվել վերին խավի կողմից, ինչի հետևանքով էլ ստիպված է եղել հանցավոր գործունեություն ծավալել։ Ժամանակի ընթացքում Օսվալդը «թողել էր» իր հանցագործ անցյալը և դարձել էր «Այսբերգ» սրահի օրինական սեփականատեր։ Այնուամենայնիվ, հաճախ է օգնում նախկին հանցակիցներին, երբ դրանք փախուստի մեջ են, ինչպես նաև ապահովում է նրանց անհրաժեշտ ինֆորմացիայով (բնականաբար համապատասխան գումարի դիմաց)։ Օգնություն ցուցաբերւմ բոլոր հետաքրքրվող կողմերին՝ ինչպես հանցագործներին, այնպես էլ Բեթմենին։
Իսպանիան 2012 ամառային օլիմպիական խաղերում
Իսպանիան 2012 թվականի հուլիսի 27-ից մինչև օգոստոսի 12-ը Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա) կայացած 30-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերում մասնակցել է 23 մարզաձևերով։ Խաղերին մասնակցել են 278 մարզիկներ, որից 166 տղամարդ և 112 կին ։ Իսպանիայի օլիմպիական հավաքականը նվաճել է 17 մեդալ, որից 3-ը՝ ոսկի, 10-ը արծաթ, 4 բրոնզե, ինչը ընդամենը մեկ մեդալով էր պակաս նախորդ օլիմպիական խաղերից։ Երեք մարզիկ նվաճել են մեկից ավելի մեդալ։ Թիմային պայքարում նույնպես իսպանացիները հաջող հանդես եկան, կանանց հանդբոլի և ջրի գնդակի հավաքականները նվաճեցին համապատասխանաբար արծաթե և բրոնզե մեդալներ։ Տղամարդկանց բասկետբոլի հավաքականը կրկնեց Պեկինի հաջողությունը և նվաճեց արծաթե մեդալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիան օլիմպիական խաղերում
Պինգվին (DC comics)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված մարդասպաններ Կատեգորիա:Բեթմենի թշնամիներ Կատեգորիա:Հորինված հանճարներ
Վոտչիցա (Վելի վտակ)
Վոտչիցա  (Вотчица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վել գետի աջ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 60 կմ է։
Տեուչեժսկի շրջան
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Պոնեժուկայ աուլն է ։
Վոտչիցա (Վելի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Տեուչեժսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 697.97 կմ²։
Վոտչիցա (Վելի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տեուչեժսկի շրջան
Բնակչություն
թվականի տվյալներով Տեուչեժսկի շրջանում բնակվում է մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է  մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի շրջաններ
Սատանայի այգիներ
Սատանայի այգիներ, տարածքներ ամազոնյան անտառներում, որտեղ աճում են միայն մեկ տեսակի ծառեր (Duroia hirsuta) և ուրիշ ոչ մի այլ տեսակի ծառեր չեն հանդիպում։ Անվանումը գալիս է բնիկների հավատալիքներից, որոնք համարում էին, որ այդ վայրերում ապրում է Չուլյաչակիի (Chullachaki) չար անտառային ոգին։
Ավելի վաղ ենթադրվում էր, որ «այգիների» ձևավորումը կապված է այլ բույսերի տեսակների Duroia hirsuta-ի ալերոպաթիկ ազդեցության հետ։ Սակայն 2005 թվականին Սթենֆորդի համալսարանի կենսաբանները հաստատեցին, որ «այգիների» ձևավորումը հիմնված է Duroia hirsuta-ի և մրջյունների սիմբիոզի հիման վրա ։ Ինչպես ցույց տվեցին սատանայի այգիերում այլ բույսեր տնկելու փորձերը, այդտեղ տնկած մրցակցային բույսերը Myrmelachista schumanni («լիմոնային մրջյուններ») տեսակի աշխատող մրջյունները ոչնչացնում են այլ տեսակի կանաչ ծիլերը՝ թողնելով միայն Duroia hirsuta-ն, որմ արձակում է մրջնաթթու, որպես հերբիցիդ։ Այս եղանակով մրջյունները իրենց սիրելի ծառերին հնարավորություն են տալիս աճելու ազատ աառանց մրցակցության։ Մրջյուններն օգտագործում են Duroia hirsuta-ի խոռոչները բներ պատրաստելու համար։ Արդյունքները ցույց են տվել, որ «այգիների» մակերեսը մեծանում է տարեկան մոտավորապես 0,7 %-ով։ Աշխատող մրջյունների քանակը մեծ գաղութներում հասնում է մոտավորապես 3 000 000-ի, իսկ մայրերի քանակը՝ 15 000-ի։ Մեզ հայտնի ամենամեծ «Սատանայի այգիները», որտեղ կան թվով 328 ծառեր, կենսաբանների գնահատմամբ ունի 800 տարվա պատմություն։
Էդի Ռեդմեյն
Էդի Ռեդմեյն (Eddie Redmayne, ), բրիտանացի դերասան և մոդել։ 2010 թվականին «Կարմիրը» ներկայացմանը կատարած դերի համար արժանացել է «Թոնի» մրցանակին, «Ոսկե գլոբուսի» մրցանակակիր է և «Օսկարի» և BAFTA-ի մրցանակակիր «Ամեն ինչի տեսություն» ֆիլմում կատարած գլխավոր դերի համար։
2008 թվականին Էդի Ռեդմեյնը դարձավ Բարբերիի մոդել ։ 2016-ին նա դարձավ Prada նորաձևության տան նոր դեմքը ։
2015-ին նա արժանացել է Բրիտանական կայսրության շքանշանին։
Կենսագրություն
Էդի Ռեդմեյնը ծնվել է Լոնդոնում, Մեծ Բրիտանիա։ Որոշ ժամանակ սովորել է Իտոնի քոլեջում, ապա տեղափոխվել է Քեմբրիջի Տրինտի քոլեջ արվեստների պատմության ֆակուլտետ , որն ավարտել է 2003 թվականին։
Էդիի դեբյուտը կայացել է «Գլոբուս» թատրոնի բեմում 2002 թվականին Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշերը» պիեսի հիման վրա ներկայացման ժամանակ։ Նա նաև հաղթել է Critics' Circle Theatre Awards-ի 50-րդ մրցանակաբաշխության «Լավագույն սկսնակ դերասան» անվանակարգում Էդվարդ Օլբիի դերի համար (2004)։
Գիտնական Սթիվեն Հոքինգի դերը «Ամեն ինչի տեսություն» ֆիլմում դերասանին բերեցին «Օսկար»,«Ոսկե գլոբուս» և «ԲԱՖՏԱ»։
Անձնական կյանքը
Էդի Ռեդմեյնը 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ամուսնացել է Հանա Բեգշոուի հետ ։ Ամուսինները ունեն երկու երեխա, դուստրը Այրիս Մարի Ռեդմեյն (ծնվ 2016 թ. Հունիսի 15-ին)  և որդի  Լյուկ Ռեդմեյն (ծնվ. 2018 թվականի մարտի 10-ին)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի մոդելներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Վիյա (Պինեգայի վտակ)
Վիյա  (Выя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պինեգագետի ափին։ Գետի երկարությունը՝ 181 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ալեյսկի շրջան
Ալեյսկի շրջան (Алейский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալեյսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3400 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16679 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,91 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ստանիսլավ Ժուկովսկի
Ստանիսլավ Յուլիանովիչ Ժուկովսկի, բելառուսական ծագում ունեցող ռուս նկարիչ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է արիստոկրատի ընտանիքում, որը 1863 թվականի լեհական ապստամբությանը մասնակցելու պատճառով զրկվել է սեփականությունից և ազնվական իրավունքներից։
Ստանիսլավ Ժուկովսկին սովորել է Բելոստոկի ուսումնարանում։ 1892 թվականին նա, հակառակ հոր կամքին, նկարչություն սովորելու նպատակով մեկնել է Մոսկվա։ 1901 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանը։ Սովորել է Իսահակ Լևիտանի մոտ։ 1895 թվականից ի վեր՝ Ժուկովսկու աշխատանքները ցուցադրվում են ճանապարհորդողների ցուցահանդեսներում։ 1899 թվականին նրա «Գարնանային երեկո» և «Լուսնային գիշեր» կտավները ներառվել են Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուի մեջ։
20-րդ դարի սկզբին Ժուկովսկին դարձել է իմպրեսիոնիստական ուղղության ամենահայտնի բնանկարիչներից մեկը Ռուսաստանում։ 1903 թվականին դարձել է շրջիկ գեղարվեստական ցուցահանդեսների ընկերակցության անդամ, 1907 թվականին՝ ռուս նկարիչների միության անդամ։ Մասնակցել է «Արվեստի աշխարհ» ցուցահանդեսներին։ Բնակվել է Մոսկվայում։ Այնտեղ կազմավորել է մասնավոր դպրոց, որտեղ դասավանդել է 1907-1917 թվականներին։ Շատ է շրջագայել միջին Ռուսաստանում՝ ուսումնասիրելով հին «ազնվական բները»։
Ժուկովսկին «Բիզոնի որս Բելովեժյան պուրակում» (1895), «Նեման» (1895), «Գարնանային ջուր» (1898), «Աշունը կալվածքում» (1906), «Հին կալվածք» (1910), «Գարնանային երեկո» (ոսկե մեդալ 1912 թվականին Մյունխենում կայացած ցուցահանդեսում), «Աշնանային երեկո», «Եղևնու անտառ», «Քամոտ», «Պոլեսյե գետի վրա» (1928), «Սառույցների հոսքը Նեմանի վրա» (1931), «Վիլեյկա գետը» (1932) լիրիկական բնապատկերների հեղինակն է։
1917 թվականին նկարիչը մեկնել է Լեհաստան։ Այնտեղ 1920 թվականին հիմնադրել է մասնավոր նկարչական դպրոց։ 1930-ական թվականներին Իսահակ Բրոդսկին և նկարչի մյուս ընկերները Ժուկովսկուն համոզել են վերադառնալ ԽՍՀՄ, բայց նա մնացել է Լեհաստանում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարիչը ձերբակալվել է նացիստների կողմից։
Մահացել է Պրուշկովի համակենտրոնացման ճամբարում 1944 թվականին ։
Պատկերասրահ
Եղել է 19-20-րդ դարերի ռուսական բնանկարի ականավոր ներկայացուցիչը։ Լիրիկական բնանկարիչ է, որը կատարելության է հասել կալվածք-բնապատկերային ժանրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Պերուջա (գավառ)
Պերուջա գավառ (Provincia di Perugia), գավառ Իտալիայի Ումբրիա մարզում, որը պարունակում է տարածաշրջանի և բնակչության երկու երրորդը։ Պերուջա գավառի մայրաքաղաքը Պերուջա քաղաքն է։ Գավառն ընդգրկում էր ամբողջ Ումբիրայի տարածքը մինչև 1927 թվականը, ապա Տեռնին տարանջատվեց և դարձավ Ումբրիայի գավառ։ Պերուջա գավառն ունի 6,334 քառակուսի կիլոմետր տարածք, որը ներառում է Ումբրիայի երկու երրորդը, իսկ ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 660000 բնակիչ։ Կան 59 կոմունաներ Պերուջա գավառում։ Գավառն ունի շատ տեսարժան վայրեր, հատկապես պատմական և գեղարվեստական։ Այնտեղ է գտնվում Կենտրոնական Իտալիայի ամենամեծ լիճը՝ Տրազիմենյան լիճը։ Այն պատմականորեն Ումբրիների՝ իտալական ցեղերի նախահայրենիքն էր, իսկ հետագայում դա հռոմեական գավառ էր, ապա՝ մինչև 19-րդ դարի վերջը Պապական մարզ էր։
Պատմություն և տոպոլոգիա
Պերուջա գավառը հիմնադրվել է 6-րդ դարում Էտրուսկների կողմից։ Ումբրիա և Տիբերի հովիտները գտնվում են գավառի տարածքում։ Գավառի արևելյան հատվածը լեռնոտ տարածություն է, իսկ մնացած մասը ծածկված է անտառներով։ Գավառն ընդգրկում է Տիբեր գետի ավազանը և նրա վտակները։ Հարավային շրջաններում քիչ են լեռները։
Մետաքսը, եգիպտացորենն ու խոտը գավառի կարևորագույն գյուղատնտեսական արտադրանքներն են։ Մեծ թվով խոշոր եղջերավոր անասուններ սնվում են Տիբեր գետի և նրա վտակների ջրերով ոռոգվող հողատարածքներում աճող խոտերով։ Պերուջան Պապական մարզերից՝ Հռոմից, Վիտերբոյից և Չերետո դի Սպոլետոից հետո չորրորդ կարևորագույն գավառն է ։ Իտալիայի ամենամեծ լիճը՝ Տրազիմենյան լիճը, գտնվում է Պերուջա գավառում։ Լիճն ունի երեք կղզի ։ Լիճն ունի շուրջ 30 կիլոմետր շրջագիծ, բայց համեմատաբար մակերեսային է։ Այն սնվում է մոտակա լեռների աղբյուրներով ։
Վարչակազմ
Պերուջա գավառի 59 կոմունաները կառավարվում են տեղական ընտրական մարմնի կողմից, ով պատասխանատու է տարածաշրջանային պլանավորման, կառավարման, մունիցիպալիտետի գործունեության, շրջակա միջավայրի, էներգիայի, ճանապարհների համար։ 2007 թվականին Պերուջա գավառում թմրամիջոցների չարաշահումից մահացել է 25 մարդ։ Դա գրանցված մահերի ամենաբարձր ցուցանիշն է Իտալիայի մարզերի մեջ ։
Տուրիստական վայրեր
Պերուջա գավառը հայտնի է իր միջնադարյան պալատներով, ամրոցներով։ Պերուջայի տուրիստական վայրերն են՝ Ասսիզին, Սպոլետոն, Տոդին և այլն։ Ասսիզին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Հիմանական քաղաքներ
Գավառի հիմնական քաղաքները, որոնց բնակչությունը կազմում է ավելի քան 20000 մարդ։
Տեֆլ
Տեֆլ (Toeufles), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 299 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.88 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 193 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 148-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 148 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 133 անձ (78 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 45 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ալթայի շրջան (Ալթայի երկրամաս)
Ալթայի շրջան (Алтайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալտայսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3400 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25689 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Արմեն Ուլիխանյան
Արմեն Ուլիխանյան, բժիշկ-ստոմատոլոգ։ Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավարն է  ։
Երևանի քաղաքապետարան
Ամուսնացած է, ունի 2 դուստր և 1 որդի։ Հայաստանի Հանրապետական Կուսակցության անդամ է ։
Կադ (գետ, թափվում է Սպիտակ լիճ)
Կադ  (Кадь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ ծով գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը՝ 96 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մաքսիմ Կրեպո
Մաքսիմ Կրեպո (Maxime Crépeau, ), կանադացի ֆուտբոլիստ, «Մոնրեալ Իմպակտ» ակումբի և Կանադայի ազգային հավաքականի դարպասապահ ։
Ակումբային
Մաքսիմ Կրեպոն  2010 թվականին միացել է Մոնրեալ Իմպակտի ֆուտբոլային ակադեմիային ։ Երեք մրցաշրջանից հետո նա հիմնական թիմի հետ պայմանագիր է կնքել չորս տարի ժամկետով ։ 2015 թվականին չեմպիոնատում չխաղալով ոչ մի խաղ նա տեղափոխվել է «Մոնրեալ» ակումբ, հանդես գալով USL-ում ։ Պահեստային թիմում առաջնախաղը տեղի է ունեցել 2015 թվականին մայիսի 2-ին, «Ռոչեսթեր Ռայնոս» դեմ խաղում ։ 2017 թվականի հունիսի 29-ին «Իմպակտի» համար MLS-ում Կրեպոն կատերեց իր առաջնախաղը  «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ խաղալով մեկնարկային թիմում, բաց է թողեց չորս գնդակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Կանադայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կանադացի ֆուտբոլիստներ
Օրմաիստեգի
Օրմաիստեգի (Ormáiztegui, Ormaiztegi), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բասկերի երկիր ինքնավար համայնքում՝ Գիպուսկոա նահանգում ։ Մտնում է Գոյերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 6,77 կմ² մակերես տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 1319 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 47 կմ հեռավորության վրա։ Հիմնադրվել է 1615 թվականին։
Օրմաիստեգիի ուղանցույց
Օրմաիստեգիի ուղանցույցն ընկած է Մադրիդ-Իրուն երկաթուղում։ Այս մետաղյա կառույցը շփոթմամբ վերագրվել է ֆրանսիացի Գուստավ Էյֆելին, բայց այն 1863 թվականին կառուցել է ֆրանսիացի մեկ այլ ճարտարապետ Ալեքսանդր Լավալեն (Alexandre-Théodore Lavalley)։ Կառույցն ունի 286 մ երկարություն և 35 մ բարձրություն։ Այն ամբողջությամբ ավերվել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, բայց 1940 թվականին վերակառուցվել է։ 1996 թվականին այն դադարեց օգտագործվել՝ համարվելով որպես հնացած կառույց։ Այդուհետև դրա հարևանությամբ կառուցվեց նոր ուղանցույց։ Եվ որպեսզի այն չքանդի, դարձավ պատմական կառույց և 130 տարվա ընթացքում սկսեց համարվել Օրմաիստեգիի սիմոլ։
Ժողովուրդների տեղահանություն Խորհրդային Միությունում
Ժողովուրդների տեղահանություն (Депортация народов), Խորհրդային Միությունում ծավալված քաղաքական բռնաճնշումների ձևերից մեկը ։ Տեղահանությունների՝ որպես բռնաճնշումների հիմնական առանձնահատկությունները եղել են դրանց՝ արտադատարանային կարգով անցկացման բնույթը, կոնտինգենտային լինելը և մարդկանց մեծ զանգվածների տեղափոխումը աշխարհագրական տեսանկյունից մեկուսացված, նրանց համար անսովոր և հաճախ վտանգավոր բնակության վայր ։
Ըստ Պավել Պոլյանի՝ Խորհրդային Միությունում համընդհանուր տեղահանության են ենթարկվել տասնյակ ժողովուրդներ՝ կորեացիներ, գերմանացիներ, ֆիններ-ինգերմանլանդներ, կարաչայներ, կալմիկներ, չեչեններ, ինգուշներ, բալկարցիներ, Ղրիմի թաթարներ և թուրք-մեսխեթինցիներ։ Նրանցից յոթը՝ գերմանացիները, կարաչայները, կալմիկները, ինգուշները, չեչենները, բալկարցիներն ու Ղրիմի թաթարները, դրա հետ միաժամանակ զրկվել են ազգային ինքնավարությունից։
ԽՍՀՄ-ում տեղահանության են ենթարկվել նաև խորհրդային քաղաքացիների բազմաթիվ էթնիկական, ազգային-կրոնական և սոցիալական կատեգորիաներ՝ կազակներ, կուլակներ, ամենատարբեր ազգությունների ներկայացուցիչներ՝ թաթարներ, լեհեր, բելառուսներ, ադրբեջանցիներ, քրդեր, ասորիներ, չինացիներ, ռուսներ, իրանցիներ, իրանցի հրեաներ, ուկրաինացիներ, մոլդովացիներ, լիտվացիներ, լատիշներ, էստոնացիներ, հույներ, իտալացիներ, բուլղարներ, հայեր, համշենցիներ, դաշնակցական հայեր, թուրքեր, տաջիկներ, յակուտներ, աբխազներ և այլն ։
Ստալինյան ժամանակաշրջանում տեղահանությունները պաշտոնապես կոչվել են «կամավոր վերաբնակեցում», որովհետև դրանց նախապատրաստմանը մասնակցել են աքսորվող ազգությունների կուսակցական ներկայացուցիչներ ։ Հետագայում տեղահանություններն ստացել են այլ գնահատական և հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Եվրոպական խորհրդարանի կողմից որակավորվել են որպես ցեղասպանություն և մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություն։ Խորհրդային Միությունում, համաձայն «Բռնաճնշումների ենթարկված ժողովուրդների իրավունքների վերականգնման մասին» օրենքի, որն ընդւնվել է 1991 թվականի ապրիլի 26-ին ՌԽՖՍՀ Գերագույն խորհրդի կողմից, բռնաճնշումների ենթարկված են ճանաչվել այն ժողովուրդները (ազգեր, ազգություններ կամ էթնիկական խմբեր և պատմականորեն ձևավորված մշակութային-ազգային այլ մարդկանց համայնքներ, օրինակ՝ կազակները), որոնց նկատմամբ ազգային կամ այլ պատկանելության պատճառով պետական մակարդակով իրականացվել է զրպարտության և ցեղասպանության քաղաքականություն, որն ուղեկցվել է նրանց բռնի վերաբնակեցմամբ, ազգային-պետական կազմավորումների լուծարմամբ, ազգային-տարածքային սահմանների վերափոխմամբ, հատուկ բնակավայրերում ահաբեկչության ու բռնությունների ռեժիմի սահմանմանբ ։
Հասկացություն
Խորհրդային ժամանակաշրջանում տեղի ունեցած հարկադրական միգրացիաների վերաբերյալ օգտագործվում են տարբեր տերմիններ։ Օրինակ՝ պատմաբան Լ․ Դյաչենկոն 2013 թվականին Կիրգիզական ԽՍՀ կատարված հարկադրական տեղափոխություններին նվիրված իր դոկտորական ատենախոսության մեջ օգտագործել է հետևյալ տերմինները.
Այդ տերմինների օգտագործումը քննադատվել է Խորհրդային Միությունում կատարված հարկադրական միգրացիաների հայտնի ուսումնասիրող Նիկոլայ Բուգայը։ Վերջինիս կարծիքով՝ նման հասկացություններ հազիվ թե արժի օգտագործել ։ Բուգայն ինքը այդ միգրացիաների վերաբերյալ օգտագործում է «հարկադրական վերաբնակեցում» տերմինը ։
Բուգայը միակը չէ, որ քննադատել է «տեղահանություն» տերմինի օգտագործումը խորհրդային հարկադրական վերաբնակեցումների վերաբերյալ։ «1937 թվական։ Ռուսալեզու կորեացիներ․ անցյալը, ներկան ու ապագան» («1937 год: Русскоязычные корейцы — прошлое, настоящее и будущее», Վլադիվոստոկ, 2017 թվական) միջազգային գիտաժողովի մասնակիցներն ընդունել են հատուկ բանաձև, որում նշվել է, որ «տեղահանություն» տերմինը կիրառելի չէ ԽՍՀՄ ժողովուրդների հարկադրական վերաբնակեցումների վերաբերյալ ։
Ռուս կազակների տեղահանություն 1920-ական թվականներին
Խորհրդային տեղահանությունների քաղաքականությունն սկսվել է 1918-1925 թվականներին սպիտակգվարդիական կազակների և խոշոր հողատերերի արտաքսմամբ ։
Խորհրդային ազգային քաղաքականությունը 1930-ական թվականներին
Մինչ 1933 թվականը երկրում եղել է 5300 ազգային գյուղսովետներ և 250 ազգային շրջաններ։ Միայն Լենինգրադի մարզում եղել են 57 ազգային գյուղսովետներ և 3 ագզային շրջաններ (Կարելական, Ֆիննական և Վեպսական)։ Գործել են դպրոցներ, որոնցում ուսուցումը կատարվել է ազգային լեզուներով։ Լենինգրադում 1930-ական թվականների սկզբին հրատարակվել են թերթեր 40 լեզուներով, այդ թվում նաև չինարեն։ Ռադիոհաղորդումներ են վարել ֆիններենով (Լենինգրադում և Լենինգրադի մարզում այդ ժամանակ ապրել է շուրջ 130 հազար ֆինն)։
1930-ական թվականների կեսերին սկսել են հրաժարվել նախկին ազգային քաղաքականությունից, ինչն արտահայտվել է առանձին ժողովուրդների ու էթնիկական խմբերի մշակութային (մի շարք դեպքերում՝ նաև քաղաքական) ինքնավարության վերացմամբ։ Ընդհանուր առմամբ դա տեղի է ունեցել երկրում իշխանության կենտրոնացման՝ տարածքայինից անցում կատարելով ճյուղային կառավարման, իրական ու հնարավոր ընդդիմության դեմ բռնաճնշումների ֆոնին։
1930-ական թվականների կեսերին Լենինգրադում նախ ձերբակալվել են մեծ թվով էստոնացիներ, լատիշներ, լիտվացիներ, լեհեր, ֆիններ ու գերմանացիներ։ 1935 թվականի գարնանից հյուսիս-արևմուտքի սահմանամերձ շրջաններում հարկադրական վերաբնակեցման են ենթարկվել տեղի բնակիչները, որոնց մեծ մասը եղել են ֆիններ-ինգերմանլանդներ։
Լեհերի և գերմանացիների տեղահանություն
Մեծաթիվներից մեկը եղել է լեհերի 15 հազար ընտանիքների, ինչպես նաև գերմանացիների (շուրջ 65 հազար մարդ) տեղահանությունը Խորհրդային Ուկրաինայի՝ Լեհաստանի հետ սահմանին հարող տարածքներից (օրինակ՝ Կամենեց-Պոդոլսկի մարզից ), որոնք տեղափոխվել են Հյուսիսային Ղազախստանի և Կարագանդայի մարզեր 1936 թվականին։
Համաձան ԽՍՀՄ գլխավոր դատախազ Անդրեյ Վիինսկու տվյալների՝ 1939 թվականի նոյեմբերից մինչև 1941 թվականի հունիսն ընկած ժամանակահատվածում տեղահանվել է 389 382 մարդ։ Նրանց 52 %-ը (202,5 հազար) կազմել են կանայք, 12 %-ը (46,7 հազար)՝ երեխաները։ Ճանապարհին և վերաբնակեցման վայրերում առաջին տարվա ընթացքում մահացել է տեղահանվածների ընդհանուր թվաքականի մոտավորապես 10 %-ը (շուրջ 39 հազար մարդ)։ Ըստ լեհական ուսումնասիրությունների տվյալների, որոնք հիմնվում են կողմնակի տվյալների վրա, այդ էտապների արդյունքում ընդհանուր առմամբ տեղահանվել է մոտավորապես մեկ միլիոն մարդ (ըստ այլ տվյալների՝ շուրջ 1 200 000 )։
Կորեացիների տեղահանություն
1937 թվականի սեպտեմբերին Ժողկոմխորհի և ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմի № 1428-326 «Հեռավորարևելյան երկրամասի սահմանամերձ շրջաններից կորեական բնակչության արտաբնակեցման մասին» համատեղ որոշման հիման վրա, որն ստորագրել են Ստալինը և Մոլոտովը, 172 հազար էթնիկ կորեացիներ Հեռավոր Արևելքի շրջաններից տեղափոխվել են Միջին Ասիայի չբնակեցված խոպան տարածքներ (հիմնականում Ուզբեկստանում և Ղազախստանում)։ 1937 թվականի վերջից աստիճանաբար լուծարվել են բոլոր ազգային շրջաններն ու գյուղսովետները միջինասիական հանրապետությունների և մարզերի սահմաններից դուրս։ Ինքնավարություններից դուրս դադարեցվել է նաև կորեերենով դասավանդումն ու գրքերի հրատարակությունը։
1993 թվականի ապրիլի 1-ին Ռուսաստանի Դաշնության Գերագույն խորհրդի որոշմամբ անօրինական են ճանաչվել այն գործողությունները, որ 1937 թվականից սկսած կիրառվել են խորհրդային կորեացիների նկատմամբ, և կորեացիները, ըստ էության, ռեաբիլիտացվել են որպես քաղաքական բռնաճնշումների զոհեր ։
Տեղահանություններ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
1943-1944 թվականներին իրականացվել են կալմիկների, ինգուշների, չեչենների, կարաչայների, բալկարների, Ղրիմի թաթարների, նոգայների, թուրք-մեսխեթինցիների, պոնտացի հույների, բուլղարների, Ղրիմի գնչուների, քրդերի զանգվածային տեղահանություններ հիմնականում կոլաբորացիոնիզմի մեղադրանքով, որը տարածվել է ամբողջ ժողովրդի վրա։ Լուծարվել են (եթե գոյություն են ունեցել) այդ ժողովուրդների ինքնավարությունները։
Պիվովարկա (գետ)
Պիվովարկա  (Пивоварка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալտայկիհ շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բառնաուլկա գետի ափին՝ 145,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 7 կմ է։
Ժողովուրդների տեղահանություն Խորհրդային Միությունում
Տեղահանություններ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին
Ընդհանուր առմամբ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին վերաբնակեցվել են 61 ազգությունների ժողովուրդների ու բնակիչների խմբեր ։ Տեղահանության իրական պատճառները, ըստ պատմաբան Ալեքսանդր Ստատիևի, բազմաթիվ դեպքերում եղել են կոնֆլիկտները տեղահանող ազգերի ներկայացուցիչների և տվյալ պետության միջև նախապատերազմյան տարիներին, գեոպոլիտիկական պատկերացումները, տեղական կուսակցական մարմինների բանսարկությունները, Ստալինի անձնական քմահաճույքները, բարձր պաշտոններ զբաղեցնող անձանց էթնիկական նախապաշարմունքներն ու միայն հետո՝ նրանց հակախորհրդային գործունեությունը պատերազմի տարիներին (այսպես, նույնիսկ իշխանության մարմինների ներքին նամակագրության մեջ չի հաջողվել գտնել որևէ փաստաթուղթ, որը կփաստեր, որ խորհրդային իշխանությունները լրջորեն կասկածել են Ղրիմի հույներին, թուրք-մեսխեթինցիներին, քրդերին ու համշենցիներին պետական դավաճանության մեջ, մյուս կողմից՝ տեղահանության չեն ենթարկվել կուսակցական մարմինների կողմից կոլաբորացիոնիզմի մեջ մեղադրվող կաբարդացիներն ու կարելները) ։
Պիվովարկա (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ժողովուրդների տեղահանություն Խորհրդային Միությունում
Գերմանացիների տեղահանություն
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1941 թվականի օգոստոսի 28-ի հրահանգի համաձայն ՝ 367 000 գերմանացիներ տեղահանվել են արևելք (նախապատսրաստվելու համար հատկացվել է երկու օր)՝ Կոմի հանրապետություն, Ուրալ, Ղազախստան, Սիբիր և Ալթայ։ Գերմանացիների մի մասը հետ է կանչվել գործող բանակից։ 1942 թվականին 17 տարեկանից բարձր խորհրդային գերմանացիներն սկսել են զորակոչվել աշխատանքային զորասյուներ։ Զորակոչված գերմանացիները կառուցել են գործարաններ, աշխատել են փայտամթերումներում և հանքերում։
Տեղահանվել են նաև այն ժողովուրդների ներկայացուցիչները, որոնց երկրներն ընդգրկված էին հիտլերյան կոալիցիայի կազմում (հունգարացիներ, բուլղարներ, բազմաթիվ ֆիններ)։
Լենինգրադյան ռազմաճակատի ռազմական խորհրդի՝ 1942 թվականի մարտի 20-ի որոշման հիման վրա 1942 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին մերձռազմաճակատային գոտուց տեղահանվել են շուրջ 40 հազար գերմանացիներ և ֆիններ։ Նրանցից պատերազմից հետո տուն վերադարձածները երկրորդ անգամ են տեղահանվել 1947-1948 թվականներին։
Կարաչայների տեղահանություն
1939 թվականի մարդահամարի ժամանակ Կարաչաևյան ինքնավար մարզի տարածում բնակվել է 70 301 կարաչայ ։ 1942 թվականի օգոստոսի սկզբից մինչև 1943 թվականի հունվարի վերջը նրանք գտնվել են գերմանական օկուպացիայի ներքո։
1943 թվականի հոկտեմբերի 12-ին հրապարակվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանը, իսկ հոկտեմբերի 14-ին՝ ԽՍՀՄ ժողկոմխորհի որոշումը կարաչայներին Կարաչաևյան ինքնավար մարզից տեղահանելու և Ղազախղտանի ու Կիրգիցիայի ԽՍՀ-ներում վերաբնակեցնելու մասին ։ Այդ փաստաթղթերում տեղահանության պատճառները բացատրվել են հետևյալ կերպ.
Կապված նրա հետ, որ օկուպացիայի ժամանակաշրջանում շատ կարաչայներ իրենց պահել են դավաճանաբար, ընդգրկվել են գերմանացիների կողմից կազմված ջոկատներ՝ խորհրդային իշխանության դեմ պայքարի համար, գերմանացիներին մատնել են խորհրդային ազնիվ քաղաքացիներին, ուղեկցել են և ճանապարհ ցույց տվել գերմանական զորքերին, որ լեռնանցքներով անցել են Անդրկովկաս, իսկ բռնազավթողների վտարումից հետո հակազդում են խորհրդային իշխանության անցկացրած միջոցառումներին, իշխանական մարմիններից թաքցնում են ավազակներին և գերմանացիների ուղարկած գործակալներին՝ նրանց ակտիվ օգնություն ցուցաբերելով։
Կալմիկների տեղահանություն
1942 թվականի օգոստոսի սկզբին Կալմիկիայի ուսուլսների մեծ մասը հայտնվել է օկուպացիայի ներքո և ազատագրվել միայն 1943 թվականի սկզբին։
1943 թվականի դեկտեմբերի 27-ին հրապարակվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանը, իսկ դեկտեմբերի 28-ին՝ Ժողկոմխորհի որոշումը Մոլոտովի ստորագրությամբ, որը վերաբերում էր Կալմիկական ԻԽՍՀ լուծարման և կալմիկներին Ալթայի ու Կրասնոյարսկի երկրամասեր, Օմսկի ու Նովոսիբիրսկի մարզեր տեղափոխելուն ։ Կալմիկ ժողովրդի տեղահանության գործողությանը, որն ստացել է «Ուլուսներ» անվանումը, մասակցել են ՆԳԺԿ 2975 սպաներ, ինչպես նաև ՆԳԺԿ 3-րդ մոտոհրաձգային գունդը, իսկ գործողության ընթացքի ղեկավարությունը իրականացրել է Իվանովոյի մարզի ՆԳԺԿ պետ գեներալ-մայոր Մսրկեևը ։