cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անի Սամսոնյան
Անի Տաճատի Սամսոնյան, հայ քաղաքական գործիչ, Լուսավոր Հայաստան կուսակցության անդամ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր ։ ՀՀ ԱԺ մարդու իրավունքների և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի փոխնախագահ ։
Կրթություն
2007-2011 թվականներին սովորել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի Կուլտուրայի ֆակուլտետի լրագրության բաժնում։
2011-2013 թվականներին սովորել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Միջազգային գիտակակրթական կենտրոնի միջազգային հարաբերությունների բաժնում ։
2019- ցայսօր սովորում է Հայաստանի պետական կառավարման ակադեմիայի իրավագիտության բաժնի մագիստրատուրայում ։
Աշխատանքային գործունեություն
2010-2012 թթ. եղել է Հ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնի գիտաշխատող։
2012-2013 թթ. աշխատել է «Արմնյուզ» լրատվական հեռուստաընկերությունում՝ որպես լրագրող։
2013-2014 թթ. եղել է «Հայնյուզ» մամուլի ակումբի համակարգող ։
2015 թվականին «Լուսավոր Հայաստան» նախաձեռնության, այնուհետև «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության հիմնադիր անդամ, կուսակցության մամուլի խոսնակ։
2017 թվականի Երևանի ավագանու ընտրություններում ընտրվել է ավագանու անդամ, եղել է ավագանու քաղաքաշինության և հողօգտագործման հարցերի մշտական հանձնաժողովի փոխնախագահը։
2018 թվականի սեպտեմբերի 23-ին կայացած Երևանի ավագանու արտահերթ ընտրությունների արդյունքում «Լույս» դաշինքի համամասնական ցուցակով ընտրվել է Երևան քաղաքի ավագանու անդամ ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած Ազգային Ժողովի ընտրություններում պատգամավոր է ընտրվել Լուսավոր Հայաստան կուսակցության համապետական ցուցակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:«Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Ագրակ (Խոշաբի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (1097)
Ժողովածու (1097), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1097 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1280 թվականին/թվականներին Լուսեր գրիչի կողմից, Գլաձորում։ Ստացողը եղել է Ներսես վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17 x 13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 323 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Տող՝ 19։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ, երկաթագրով, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Աստառ՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 145ա, ստացողի՝ 6բ, 145ա, կազմողի՝ 315ա, հետագայի՝ 321ա (13-րդ դար), վերանորոգողի՝ 1ա (1671 թվական) ։
Բովանդակություն
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կորյուն Խոդոյան
Կենսագրություն
1942 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1958-1971 թթ.-ին և 1976 թ.-ից՝ «Պոլիվինիլացետատ» գործարանի, 1971-1976 թթ.-ին՝ ա. մ. Կիրովի անվան քիմիական կոմբինատի տնօրեն։
Հեղինակ է նատրիումի քացախատի արտադրանքի ստացման, ացետոնի և բուտիլ-սպիրտի խառնուրդում վինիլքացախատի պոլիմերացման, սպիրտում թթվային կատալիզատորների առկայությամբ պոլիվինիլքացախատի հիդրոլիզի։
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ
Պոցցոլենգո
Պոցցոլենգո  (Pozzolengo), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Բնակչության թիվը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում էր 3100 մարդ, խտությունը՝ 138 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21.4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 25010։ Հեռախոսային կոդը՝ 030։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Լորենցոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նոսֆերատու
«Նոսֆերատու։ Սարսափի սիմֆոնիա» (Nosferatu, eine Symphonie des Grauens), 1922 թվականի գերմանական էքսպրեսիոնիստական սարսափ ֆիլմ է, որը նկարահանել է Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաուն, իսկ գլխավոր՝ վամպիր Կոմս Օռլոկի դերում է Մաքս Շրեքը։
Ֆիլմը նկարահանվել է 1921 թվականին և թողարկվել 1922 թվավանին։ Այն համարվում է Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլա» վեպի ադապտացիան, սակայն փոխված անուններով և դետալներով, քանի որ ստուդիան չէր կարողացել ձեռք բերել գրքի հեղինակային իրավունքները (օրինակ՝ «վամպիրը» դարձավ «Նոսֆերատու» և «Դրակուլան»՝ «Կոմս Օռլոկ»)։ Սթոքերի ժառանգությունը դատական կերպով հետապնդվում էր ողջ ադապտացիայի ընթացքում, քանի որ դատարանի որոշումը պահանջել էր վերացնել ֆիլմի բոլոր կրկնօրինակները։ Այնուամենայնիվ, «Նոսֆերատու»-ի որոշ պատճեններ փրկվեցին, և ֆիլմը ընդունվեց որպես կինոյի ոգեշնչող գլուխգործոց ։ 2015 թվականի տվյալներով այն Rotten Tomatoes-ի բոլոր ժամանակների երկրորդ ամենաշատ դիտված սարսափ ֆիլմն է ։
Ֆիլմը Միացյալ Նահանգներում մեծ էկրաններին բարձրացավ 1929 թվականի հունիսի 3-ին՝ Գերմանիայում պրեմիերայից յոթ տարի անց, որտեղ էլ այն դարձավ հիթ։
Սյուժե
Թոմաս Հյութերն ապրում է (հորինված) Ուիսբորգ գերմանական քաղաքում։ Նրա գործատու Նոքը Հյութերին ուղարկում է Տրանսիլվանիա՝ այցելելու նոր հաճախորդ Կոմս Օռլոկին։ Հյութերն իր կնոջը՝ Էլենի խնամակալությունը վստահում է իր լավ ընկեր Հարդինգին և Հարդինգի քույր Էնիին՝ մինչ իր երկար ճանապարհորդությունից վերադառնալը։ Կարպատների մոտ նա կանգնում է ընթրելու։ Տեղացիները վախենում են, երբ խոսվում է Օռլոկի մասին և փորձում համոզել նրան չգնալ նրա ամրոց գիշերով՝ վախենալով մարդագայլից։ Հաջորդ առավոտյան Հյութերը փոխադրամիջոց է վարձում, որպեսզի գնա մեծ լեռը, սակայն ձիավարը մերժում է նրան կամրջից հեռու տանել, քանի որ մութը շուտով կընկնի։ Սև փաթաթաններով ձիավարը հայտնվում է այն ժամանակ, երբ Հյութերն անցնում է կամուրջը և հրավիրում վերջինիս նստել իր սայլակը։ Հյութերը Կոմս Օռլոկի կողմից հրավիրվում է ապարանք։ Ընթրիքի ժամանակ Հյութերը պատահմամբ կտրում է իր մատը և Օռլոկը փորձում է ծծել նրա արյունը, սակայն հյուրն իր ձեռքը ետ է քաշում։
Հյութերն արթնանում է առավոտյան անապատացած ամրոցում և իր պարանոցին նկատում թարմ վերքեր և կնոջն ուղարկած նամակում ասում, որ դրանք մոծակներն են արել։ Այդ գիշերն Օռլոկը ստորագրում է Հյութորի դիմացի տան սեփականության փաստաթղթերը և տեսնում Հյութերի կնոջ նկարն ու նկատում նրա գեղեցիկ վիզը։ Կարդալով վամպիրների մասին գիրք, որը նա վերցրել էր տեղի հյուրասենյակից, Հյութերը սկսում է Օռլոկին կասկածել որպես Նոսֆերատու՝ «Մահվան թռչուն»։ Կեսգիշերը մոտենալուն պես նա թաքնվում է իր սենյակում, սակայն չի լինում դուռը կողպելու որևէ հնարավորություն։ Դուռն ինքն իրեն բացվում է, ներս է մտնում Օռլոկը։ Նա բացահայտում է իր իրական բնույթը, իսկ Հյութերը թաքնվում է վերմակի տակ և կորցնում գիտակցությունը։ Այդ դեպքերը կատարվելուց նրա կինն արթնանում է և խոր էքստազի ազդեցությամբ և սկսում է քայլել պատշգամբով և ճաղաաշարի վրա։ Խուճապի մատնվելով Հարդինքը բղավում է Էլենի անունը և նա գունատվում է, երբ խնդրում է բժիշկ կանչել։ Բժշկի գալուց հետո նա տրանսի մեջ մնալով բղավում է Հյութերի անունը և կարողանում է տեսնել Օռլոկին իր ամրոցում, որը փորձում է վնասել իր անգիտակից ամուսնուն։ Բժիշկը կարծում է, որ տրանսանման այդ երևույթը արյունախառնման պատճառով է։ Հաջորդ օրը Հյութերը խուզարկում է ամրոցը։ Ի դժբախտություն իրեն, նա գտնում է այն դագաղը, որտեղ Օռլոկը քնում է։ Հյութերը սարսափահար վերադառնում է իր սենյակ։ Ժամեր անց նա պատուհանից տեսնում է Օռլոկին, ով դագաղներ է դասավորում կառքի վրա, իսկ վերջում մտնում դրանցից մեկի մեջ՝ մինչ կառքի գնալը։ Հյութերը մազապուրծ եղած փախչում է ապարանքի պատուհանից, սակայն ընկնելուց կորցնում է գիտակցությունը և արթնանում արդեն հիվանդանոցում։
Երբ նա վերջապես ապաքինվում է, սկսում է շտապել դեպի տուն։ Մինչ այդ դագաղները նավով փոխադրվում են։ Սակայն մինչև տեղափոխվում են առագաստանավի վրա, նավի անձնակազմի աշխատակիցներից մեկը բացելով դագաղներից մեկը տեսնում է այնտեղ բազմաթիվ առնետներ։ Նավի անձնակազմը հերթով սկսում է կաթվածահար լինել, ինչից էլ մահանում են։ Կասկածելով իրողությունը, առաջին աշխատակիցը իջնում է ներքև ոչնչացնելու դագաղները։ Այնուամենայնիվ, Օռլոկն արթնանում և սարսափահար նավաստին ընկնում է ծովը։ Չհասկանալով նրա վտանգավորությունը, կապիտանը դառնում է Օռլոկի վերջին զոհը, երբ վերջինս ինքն իրեն կապում է ակին։ Երբ նավը հասնում է Ուիզբորգ, Օռլոկը տեղափոխելով իր դագաղները գնում է իր նոր տուն։ Հաջորդ առավոտ, երբ նավը գտնվում է, գտնվում են նաև մեռած կապիտանն ու նավատորմի անձնակազմը։ Երբ հետաքննություն է գնում, բժիշկներն ասում են, որ նրանք հանդիպել են աղետի հետ։ Քաղաքը սկսում է խուճապի մատնվել, և մարդիկ վախենում են դրսում մնալ։
Քաղաքում սկսում են ավելի ու ավելի շատանալ մահերը, որոնք նույնպես ընդունվում են որպես դժբախտություն։ Նոքը, ով հոգեբուժանարում բուժվում էր, փախչում է, բժշկի սպանությունից հետո։ Մարդիկ սկսում են հետապնդել նրան, սակայն վերջինիս հաջողվում է փախչել՝ բարձրանալով տանիքների վրա։ Մինչ այդ Օռլոկը կլանված նայում է քնած Էլեին։ Ի դեմս իր ամուսնու ցանկության Էլենը կարդում է այն գիրքը, որը նա գտել էր։ Ըստ այդ գրքի վամպիրին կարելի է հաղթել, եթե նա ողջ գիշեր հիանա մաքուր սրտով գեղեցիկ կնոջով, այդպիսով շեղելով նրան։ Նա բացում է պատուհանը և հրավիրում նրան, սակայն ուշաթափվում է։ Երբ Հյութերն արթնացնում է նրան, Էլենն ուղարկում է նրան բերելու պրոֆեսոր Բալուերին։ Երբ նա գնում է Օռլոկը ներս է մտնում։ Նա այնքան է տրված լինում այդ կնոջ արյունը խմելով, որ մոռանում է մոտալուտ բացվող օրվա մասին։ Երբ աքաղաղը կանչում է, Օռլոկը փախչում է ստվերոտ տեղեր։ Վերջին տեսարանը ցույց է տալիս Կոմս Օռլոկի ավերված ամրոցը Կարպատյան լեռներում, ինչը խորհրդանշում է Կոմս Օռլոկի չարագործությունների ավարտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:1921 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վամպիրների մասին Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Մ.թ.ա. 261
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 261
Էլեն Ուիլկինսոն
Էլեն Սիսլի Ուիլկինսոն (Ellen Cicely Wilkinson, ), բրիտանացի քաղաքական գործիչ Լեյբորիստական կուսակցությունից։ 1945 թվականի հուլիսից մինչև մահ զբաղեցրել է Մեծ Բրիտանիայի կրթության նախարարի պաշտոնը։ Ավելի վաղ՝ որպես Ջերոու ընտրատարածքից ընտրված խորհրդարանական, դարձել է ազգային գործիչ, երբ 1936 թվականին Ջարոուի երթի ժամանակ էական դեր է խաղացել գործազուրկ բնակչության համար աշխատանքային իրավունքի խնդրագիր ներկայացնելով։ Չնայած այդ արշավն հաջողություն չունեցավ, այն 1930-ականների համար պատկերավոր կերպար դարձավ և օգնեց ձևավորելու հետպատերազմյա հետագա գործազրկության և սոցիալական արդարության նկատմամբ վերաբերմունքը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ուիլկինսոնը Չերչիլի կոալիցիայում ծառայել է որպես կրտսեր նախարար, հիմնականում գործունեություն է ծավալել Ներքին անվտանգության նախարարությունում, որտեղ աշխատել է Հերբերտ Մորիսոնի ղեկավարության ներքո։ Նա աջակցել է Մորիսոնին Կլեմենտ Էթլիի փոխարեն դառնալու Աշխատանքի կուսակցության առաջնորդ։ Այնուամենայնիվ, երբ նա ձևավորեց իր հետպատերազմյան կառավարությունը, Էթլին Ուիլկինսոնի նշանակեց կրթության նախարար։ Տարիներ շարունակ լարված աշխատանքի արդյունքում Ուիլկինսոնի առողջությունը վատթարացել է։ Նա իր հիմնական գործառույթը տեսնում էր որպես պատերազմական կոալիցիայի 1944 թվականի կրթության ակտի իրականացում և ոչ թե աշխատանքային կուսակցությունից շատերի համար համակողմանի դպրոցների արմատական ներդրում։ Ուիլկինսոնը մեծ աշխատանք է տարել, որպեսզի դպրոցն ավարտողների տարիքը 14-ից 15 դարձնի։ 1947 թվականի սկզբի բացառիկ ցուրտ եղանակի ժամանակ Ուիլկինսոնը հիվանդացել է բրոնխտով և մահացել դեղորայքի չափազանց մեծ քանակից։ Դատաքննիչը հետաքննության ժամանակ նշել է, որ մեծ չափաքանակը պատահական է եղել։
Վաղ տարիներ
Էլեն Ուիլկինսոնը ծնվել է 1891 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Մանչեսթրի Քորլթոն օն Մեդլոք շրջանի Կորալ փողոցի 41 հասցեում ։ Բամբակագործ, հետագայում ապահովագրական գործակալ Ռիչարդ Ուիլկինսոնի և նրա կնոջ՝ Էլենի (ծննդյան անունը՝ Վուդ) ընտանիքի երրորդ երեխան է, երկրորդ դուստրը ։ Ռիչարդ Ուիլկինսոնը տեղական Ուեսլեյան Մեթոդիստական եկեղեցու հիմնասյունն էր և ուներ սոցիալական արդարության ուժեղ զգացում՝ ինքնավստահության մասին իր տեսակետներով ։ Լինելով ամբողջովին ինքնակրթված անձնավորություն՝ նա աշխատում էր, որ իր երեխաները լավագույն կրթությունը ստանան, խրախուսում են նրանց կարդալ, ներշնչում էր քրիստոնեական ուժեղ սկզբունքներ ։
Վեց տարեկանում Էլենը սկսեց հաճախել ինչպես ինքն է նկարագրում «կեղտոտ տարրական դպրոց, որի հինգ դասարանները մեկ սենյակում էին» ։ Մի շարք մանկական հիվանդությունների պատճառով նա երկու տարի տանը մնաց, բայց այդ ժամանակն օգտագործեց կարդալ սովորելով ։ Դպրոց վերադառնալով՝ արագ առաջընթաց ունեցավ և 11 տարեկանում ստացավ Արդվիք բարձրագույն տարրական դպրոցի կրթաթոշակ ։ Լինելով անկեղծ, հաճախ էլ՝ խռովարար, երկու տարի անց նրան տեղափոխեցին Աղջիկների Սթրեթֆորդի փողոցի միջնակարգ դպրոց, որը հետագայում նա նկարագրում է որպես «սարսափելի և անկառավարելի» ։ Դպրոցական բացթողումները նա լրացնում էր հոր ոգեշնչմամբ ընտրված գրքերով՝ Էռնստ Հեկկել, Թոմաս Հեքսլի և Չարլզ Դարվին ։
Ուսուցչությունն այդ տարիներին այն քիչ մասնագիտություններից էր, որոնք հասանելի էին աշխատավոր դասի աղջիկներին, 1906 թվականին Էլենն արժանացավ £ 25 կրթաթոշակի, որը հնարավորություն տվեց նրան սկսել իր վերապատրաստումը։ Շաբաթվա կեսը նա մասնակցում էր «Մանչեսթերյան օրվա ուսուցողական քոլեջի» դասընթացներին, իսկ մյուս կեսին դասավանդում էր Օսվալդ Ռոուդ տարրական դպրոցում։ Նա ուներ իր մոտեցումը և ձգտում էր հետաքրքրություն սերմանել աշակերտների մեջ և ոչ թե հարկադրել սովորել, ինչը հաճախ հանգեցնում էր վերադասների հետ բախումների, և նա համոզվեց, որ իր ապագան դասավանդման բնագավառում չէ ։ Քոլեջում, որտեղ նա խրախուսում էր շատ կարդալ և զբաղվել օրվա հարցերով,  Ռոբերտ Բլետչֆորդի ստեղծագործությունների միջոցով Ուիլկինսոնը բացահայտեց սոցիալիզմը ։ Այդ ժամանակ նա չէր հանդուրժում կրոնը, և սոցիալիզմը եղավ դրա փոխարինողը ։ 16 տարեկանում նա միացավ Անկախ աշխատանքային կուսակցության (ILP) Լոնգսալյթ մասնաճյուղին և իր առաջին ճյուղային հանդիպումներից մեկում առնչվեց Քեթրին Բրյուս Գլազիերի հետ, որի սոցիալիստական հայցքներն իրենց խոր ազդեցություն ունեցան Ուիլկինսոնի վրա ։ Երեսուն տարի անց Ուիլկինսոնն իր գործընկեր Ջորջ Միդլթոնին ասաց, որ Գլազիերը «իրեն տարավ դեպի սոցիալիստական շարժում... և խոնարհումով է հիշում նրա անսաստելի քաջության մասին» ։ Սուֆրաժիստուհի Հաննա Միտչելին հանդիպելուց հետո Ուիլկինսոնը սկսեց զբաղվել կանանց ընտրական իրավունքի հարցով, որն այդ ժամանակ կանանց իրավունքներին առնչվող հիմնական հարցն էր։ Թեև սկզբում զբաղվում էին առօրյա խնդիրներով, ինչպիսիք են թռուցիկների բաժանում և պաստառների պատրաստում, նա զգալի տպավորություն թողեց Միտչելի վրա, որը հետագայում Ուիլկինսոնին հիշում էր որպես «հիասքանչ և տաղանդավոր» ։
Համալսարանական տարիներ
Ուիլկինսոնը որոշում է գործունեություն ծավալել ուսուցչության բնագավառից դուրս և 1910 թվականին շահում է պատմության կրթաթոշակ և տեղ ստանում Մանչեսթերի Վիկտորիայի համալսարանում, որտեղ քաղաքական գործունեությունը շարունակելու շատ հնարավորություններ են ի հայտ գալիս։ Ուիլկինսոնը ընդգրկվում է Ֆաբյան միության շարքերը՝ ի վերջո դառնալով դրա համատեղ քարտուղարը ։ Նա շարունակում է իր սուֆրաժիստական գործունեությունը և միանում Կին սուֆրաժիստների Մանչեստրի հասարակությանը, որտեղ տպավորություն է գործում Մանչեստրի քաղաքային խորհրդի առաջին կին անդամի՝ Մարգարեթ Էշթոնի վրա՝ Հյուսիսային Մանչեսթեր և Գորտոն շրջաններում իր ջանքերի շնորհիվ ։ Այս և այլ քարոզչական գործողությունների միջոցով Ուիլկինսոնը հանդիպել է արմատական ձախակողմյան ժամանակակից առաջնորդներից շատերին` Շարլոտ Դեսպարդին, Ուիլյամ Քրոուֆորդ Անդերսոնին, Բեատրիս և Սիդնի Վեբբերին ։ Ուիլկինսոնի վրա ազդեցություն է գործել նաև ուսանող Ուոլթոն Նյուբոլդը, որը հետագայում դարձավ Միացյալ Թագավորության առաջին կոմունիստ պատգամավորը։ Նրանք նշանադրվեցին, ինչն թեև կարճ տևեց, այնուամենայնիվ երկար տարիներ շարունակեցին մնալ մտերմիկ քաղաքական գործընկերներ ։
Կորոտչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)
Կորոտչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Коротченківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկինսկի շրջանում ։
Էլեն Ուիլկինսոն
Համալսարանական տարիներ
Համալսարանում ուսանելու վերջին տարում Ուիլկինսոնը միացել է Համալսարանական սոցիալիստական ֆեդերացիայի (USF) գործադիր կոմիտեին, որը համախմբում է սոցիալիստական մտավոր ունակ ուսանողներին ամբողջ երկրից։ Սա նոր շփումների հնարավորություն ստեղծեց, որոնց սովորաբար հանդիպում էր Ֆաբիյան ամառային դպրոցում, որտեղ կարելի էր լսել Ջեյմս Մաքդոնալդի, Արթուր Հենդերսոնի, Բեն Թիլետի և Մարգարեթ Բոնդֆիլդի դասախոսությունները։ Զվարճությունների հետ մեկտեղ Ուիլկինսոնը շարունակում էր ջանասիրաբար ուսանել և արժանանալ մրցանակների։ 1913 թվականի ամռանը նա հանձնեց ավարտական քննություններն ու արժանացավ բակալավրի աստիճանի, ոչ թե առաջին կարգի պատվավոր կոչումների, ինչպես նրա դասախոսներն էին կանխատեսել, այլ՝ բարձր երկրորդ կարգի։ Ուիլկինսոնը ռացիոնալացրել էր սա. «Ես միտումնավոր զոհեցի իմ Առաջին կարգը՝ նվիրաբերելու ազատ ժամանակս Մանչեսթերում կայացած գործադուլին» ։
Կորոտչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կորոտչենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 930 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Էլեն Ուիլկինսոն
Արհմիության կազմակերպիչ
1913 թվականի հունիսին համալսարանն ավարտելուց հետո Ուիլկինսոնն աշխատանքի անցավ Կանանց սուֆրաժիստական միությունների ազգային միությունում (NUWSS) : Նա օգնեց կազմակերպելու 1913 թվականի հուլիսի Սուֆրաժիստների ուխտագնացությունը, երբ ավելի քան 50000 կանայք ամբողջ երկրից քայլարշավով երթի անցան Հայդ պարկում ։ Նա սկսեց մշակել քաղաքականության մեխանիկայի և քարոզչության ավելի ամբողջական հասկացողություն՝ դառնալով պատրաստված բանախոս, որն ունակ է նաև հանդես գալու թշնամական հանրահավաքների ժամանակ ։
Կորոտչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Էլեն Ուիլկինսոն
Արհմիության կազմակերպիչ
Երբ Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվեց, Ուիլկինսոնը, ինչպես Լեյբորիստական շարժման շատ անդամներ, դատապարտեց այն որպես իմպերիալիստական գործողություն, որը կհանգեցնի միլիոնավոր աշխատողների մահվան։ Այնուամենայնիվ, նա ստանձնեց Կանանց արտակարգ իրավիճակների կորպուսի (WEC) Մանչեստրյան մասնաճյուղի պատվավոր քարտուղարի դերը, կառույց, որտեղ կին կամավորների համար պատերազմական աշխատանք կար։ Պատերազմի սկզբից NUWSS-ը բաժանվեց ռազմատենչ և խաղարար միավորումների։ Նրանք վերջնականապես բաժանվեցին, խաղաղարարները (ներառյալ Ուիլկինսոնի Մանչեստրի մասնաճյուղը), ի վերջո, միավորվեցին Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգային (WIL) : Քանի որ սուֆրաժիստական քիչ աշխատանք կար, Ուիլկինսոնը սկսեց փնտրել մեկ այլ աշխատանք, և 1915 թվականի հուլիսին նշանակվեց Միացյալ աշխատողների միավորման ազգային կազմակերպիչ, որը հատուկ պատասխանատվություն էր կրում կանանց միության մեջ ներգրավելու համար ։ Այս պաշտոնում նա պայքարեց հավասար վարձատրություն հավասար աշխատանքի համար, ինչպես նաև ոչ հմուտ և ցածր վարձատրվող աշխատողների իրավունքների համար, երբ այդ շահերը բախվում էին բարձր վարձատրվող արհեստագործական միությունների հետ ։ Այս նպատակների իրականացման համար նա մի շարք գործադուլներ կազմակերպեց ։ 1918 թվականի ամռանը Մանչեսթերում Լոնգսայթ տպագրատան աշխատանքների երկարատև վիճաբանություն Ուիլկինսոնը հաջողություն չունեցավ, և հակառակորդները նրա մարտավարությունը նկարագրեցին որպես «անհիմն զինվորական պատերազմ» ։ Իր գործողությունների արդյունքում Ուիլկինսոնը կարճ ժամանակով միությունում կորցրեց իր աշխատանքը, միայն անդամների բողոքներից և ներողություն խնդրելուց հետո վերականգնվեց պաշտոնում ։ 1918 թվականին Ուիլկինսոնը եղել է միության առաջադրած թեկնածուն մի քանի առևտրային խորհուրդներում, որոնք փորձել են նվազագույն աշխատավարձ վճարել ցածր վճարվող աշխատողներին ։ 1921 թվականին AUCE-ը միացավ Ազգային մեծածախ միությանն ու Աշխատողների ընդհանուր միությանը՝ ստեղծելու Տարանջատված և միացյալ աշխատողների ազգային միություն (NUDAW) :
Միության համար Ուիլկինսոնի աշխատանքը նոր դաշնակիցներ ու օգտակար նոր ընկերներություններ բերեց, այդ թվում` Ջոն Ջագերին, որը հետագայում դարձավ միության նախագահը ։ Նա մնաց ակտիվ ֆաբիանցի, իսկ երբ Ֆաբիանի հետազոտական բաժինը 1917 թվականին դարձավ Աշխատանքի հետազոտման բաժին, Ուիլկինսոնն ընդգրկվեց նոր գործադիր կոմիտեի կազմում ։ Այս կապերի միջոցով նա դարձավ «Ազգային գիլդիայի լիգայի» (NGL) անդամ. կազմակերպություն, որն աջակցում էր արդյունաբերական ժողովրդավարությանը, աշխատողների հսկողությանը և արտադրողների ասոցիացիաների ազգային համակարգում ։ Նա շարունակեց իր կապերը Խաղաղության և ազատության կանանց միջազգային լիգայի հետ, որը 1919 թվականի կոնֆերանսի ժամանակ ընդունեց ոչ-պացեֆիստական դիրքորոշում, որն արդարացնում էր զինված պայքարը` որպես կապիտալիզմի հաղթահարման միջոց ։ Իռլանդիա այցելելուց հետո՝ 1927 թվականին, նա դարձավ այնտեղ բրիտանական կառավարության գործողությունների բացահայտ քննադատողը, մասնավորապես, «Սևերի ու խայտաբղետների»՝ որպես ռազմական ուժ օգտագործման։ Այդ տարվա դեկտեմբերին Վաշինգտոնում կայանալիք Կոնգրեսի հանձնաժողովում նա վկայություն տվեց Իռլանդիայում բրիտանական ուժերի վարքագծի մասին ։ Նա կոչ արեց անհապաղ զինադադարի և հանրապետական բանտարկյալների ազատ արձակման  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կին խորհրդարանականներ Կատեգորիա:Մանչեսթերի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դեղերի չարաշահումից մահացածներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի կին քաղաքական գործիչներ
(3872) Ակիրաֆուջի
(3872) Ակիրաֆուջի (Akirafujii), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 12-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,662852 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1189 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2068 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1587,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226821 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,04° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Բրայան Սկիֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռոբերտ Լանտոս
Ռոբերտ Լանտոս (Robert Lantos, ), հունգարական ծագմամբ կանադացի կինոպրոդյուսեր, Կանադայի օրդենի անդամ ։ 1970-ական և 1990-ական թվականներին կարևոր դեր է խաղացել կանադական կինոարտադրության զարգացման գործում ։ Ատոմ Էգոյանի հետ միասին եղել է «Արարատ» (2002) ֆիլմի պրոդյուսերը։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Լանտոսը ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 3-ին Բուդապեշտում, Լազլո և Ագնես (օրիորդական ազգանունը՝ Բոդոր) Լանտոսների ընտանիքում։ Հայրը եղել է մեխանիկ և բեռնափոխադրումներով զբաղվող տրանսպորտային ընկերության սեփականատեր ։ Ռոբերտ Լանտոսի մանկությունն անցել է Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյում, ուր նրա ծնողները մեկնել էին 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխությունից հետո։ 1963 թվականին Լանտոսների ընտանիքը տեղափոխվել է Կանադա ։ 1970 թվականին Ռոբերտ Լանտոսն ավարտել է ՄաքԳիլի համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան։ 1972 թվականին նույն համալսարանում ստացել է գրականագիտության մագիստրոսի աստիճան ։ 1972 թվականին Լանտոսը հիմնադրել է Vivafilm դիստրիբյուտերական ընկերությունը, որ արտասահմանյան ֆիլմերը տարածում էր կանադական շուկայում ։ 1975 թվականին նա ստեղծել է RSL Entertainment պրոդյուսերական ընկերությունը, որի միջոցով հանդես է եկել որպես 15 ֆիլմերի պրոդյուսեր ։ Հետագայում Vivafilm и RSL Entertainment ընկերության հիման վրա Ռոբերտ Լանտոսն ստեղծել է Alliance Communications Corporation ընկերությունը, որը դարձել է կանադական խոշորագույն հեռուստա- և կինոընկերությունը ։ Մինչև 1998 թվականը Լանտոսը եղել է ընկերության գլխավոր տնօրենը, այնուհետև վաճառել է իր ակցիաների վերահսկիչ փաթեթը, ինչից հետո որպես ֆիլմերի պրոդյուսեր հանդես է գալիս Serendipity Point Films ընկերության միջոցով։
Ռոբերտ Լանտոսը եղել է ավելի քան 30 գեղարվեստական ֆիլմերի պրոդյուսեր, որոնց թվում են «Ոսկե գլոբուսի» և «Օսկարի» ներկայացված «Արևելյան խոստումներ» (Eastern Promises) և «Թատրոն», «Ոսկե գլոբուսի» ներկայացված «Արևի լույս» (Sunshine), «Օսկարի» ներկայացված և Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի գրան պրիի արժանացած «Փառավոր ապագա» (Sweet Hereafter), Բեռլինի կինոփառատոնի «Արծաթե արջ» մրցանակի արժանացած «Էկզիստենցիա» (eXistenZ), Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակի արժանացած «Ավտովթար», 1994 թվականին Կաննի կինոփառատոնում Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի հատուկ մրցանակի արժանացած «Տարաշխարհիկություն» (Exotica), «Ջինի» մրցանակի արժանացած «Որտեղ է թաքնված ճշմարտությունը» (Where the Truth Lies), «Սև թիկնոց» (Black Robe) ու «In Praise of Older Women» ֆիլմերը, ինչպես նաև Կանադայում մեծ հաջողություն ունեցած «Ցախավելներով տղամարդիկ» (Men With Brooms) և Հռոմի կինոփառատոնում տղամարդու լավագույն դերակատարման համար մրցանակի արժանացած «Փշուրներ» (Fugitive Pieces) ֆիլմերը։ «Joshua Then and Now» (1985), «Ֆելիցիայի ճանապարհորդությունը» (1999), «Աստղային հիվանդություն» (2000) և «Արարատ» (2002) ֆիլմերն ընդգրկվել են Կաննի կինոփառատոնի հատուկ ցուցադրության ծրագրում։
Ռոբերտ Լանտոսը Կանադայի օրդենի անդամ է (երկրի բարձրագույն քաղաքացիական մրցանակ), ՄաքԳիլի համալսարանի պատվավոր դոկտոր և Indigo Books and Music և Entertainment One ընկերությունների նախագահների խորհրդի անդամ։
2015 թվականի Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ հայտարարվել է, որ Ռոբերտ Լանտոսը Canadian Media Production Association-ի կողմից ճանաչվել է խաղարկային ֆիլմերի լավագույն ռեժիսոր ։
Ռոբերտ Լանտոսը կրիշնայական գուրու Սվամի Շիվարամայի ազգականն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոպրոդյուսերներ
Ջոն Գրեյ
Ջոն Նիկոլաս Գրեյ (John Nicholas Gray, ), բրիտանացի փիլիսոփա, ում առավելապես հետաքրքրում են վերլուծական փիլիսոփայության և գաղափարների պատմության հիմնախնդիրները ։ Պարբերաբար հանդես է գալիս «Guardian»-ի, «Times Literary Supplement»-ի և «New Statesman»-ի էջերում (այս վերջին պարբերականում 2009 թվականից ի վեր վարում է գրքերի տեսության բաժինը)։ Հեղինակել է ավելի քան երեք տասնյակ գիրք։ Նրան լայն համբավ է բերել հատկապես «Straw Dogs» (2002) գիրքը  ։
Կենսագրություն
Ծնվել է բանվորի ընտանիքում. հայրը ատաղձագործ էր, նավանորոգարանի վարպետ ։ Ջոնը հաճախել է ծննդավայրի՝ Հարավային Շիլդսի միջնակարգ տեխնիկական արական դպրոցը (1959-ից մինչև 1967 թվականը ), ուսումը շարունակել է Օքսֆորդի Էքզետեր քոլեջում, որտեղ ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն, քաղաքագիտություն և տնտեսագիտություն, ավարտել է՝ ըստ հերթականության ստանալով արվեստների բակալավրի, մագիստրոսի և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։
Աշխատել է Էսսեքսի համալսարանում՝ որպես քաղաքագիտության դասախոս, այնուհետև՝ 1976-1997 թվականներին՝ քաղաքականության պրոֆեսոր Օքսֆորդի Հիսուսյան քոլեջում, 1985-1986 թթ.՝ հրավիրյալ պրոֆեսոր Հարվարդում, 1991 թ.՝ Լուիզիանայի Թուլեյնյան համալսարանում, 1994 թ.՝ Եյլում։ Ընդ որում՝ Օքսֆորդում աշխատանքը թողել էր, որպեսզի Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում ղեկավարի եվրոպական մտքի ամբիոնը, որն ստեղծվել էր հատուկ իր համար։
Ամուսնացել է մի ճապոնուհու հետ. երկուսն էլ կատուներ են սիրում ու խնամում։ Երեխա չունեն ։
Հայացքները
1980-ական թվականներին Գրեյը դրսևորել է իր համակրանքը թետչերիզմի նկատմամբ, բայց 1987 թվականին ետ է կանգնել, երբ, իր իսկ խոսքերով ասած՝ ակնհայտ է դարձել թետչերական նեոլիբերալիզմի (նոր ազատականության) և մարքսիզմ-լենինիզմի կառուցվածքային նմանությունը ։ 1990-ականների կեսերին ոչ տևական մի ժամանակամիջոցում հայտնվել է նոր-նոր ծնունդ առնող նեոլեյբորիզմի ուղեծրում, բայց երբ Թոնի Բլերը սկսել է թեքվել թետչերականության կողմը, քննադատության է ենթարկել նրան ։ Ներկայումս Գրեյը թե՛ համոզմունքներով և թե՛ ձևականորեն անկուսակցական է ։ Իր իսկ խոսքերով ասած՝ ձգտում է հաստատել մտածողության առավել հաստատուն մի տիպ ։ Աթեիստ է ։
Նկատելի է, որ նրա ներաշխարհի ձևավորման վրա որոշակի ազդեցություն են գործել Ջոն Ստյուարտ Միլը, Իսայա Բեռլինը , ինչպես նաև գրող Ջեյմս Բալլարդը ։
1996 թվականին լույս է տեսել Ջոն Գրեյի «Իսայա Բեռլին. նրա մտքերի մեկնությունը» (Isaiah Berlin: An Interpretation of His Thought) մենագրությունը, որը համարվում է նրա լավագույն աշխատություններից մեկը։ Իսկ ամենահաջողվածը շարունակում է մնալ «Straw Dogs» (2002) գիրքը, որը թարգմանվել է աշխարհի ժողովուրդների տասից ավելի լեզուներով, հրատարակվել մեծ տպաքանակներով ։
Գրեյը հակված է պնդելու, որ Կարլ Մարքսը կապիտալիզմի առումով ճիշտ էր, իսկ կոմունիզմի առումով՝ սխալ ։
Ամերիկացի անվանի փիլիսոփան ու տնտեսագետը գործընկերների շրջանում առաջին հերթին համբավվել է Իսայա Բեռլինի աշխատություններում արժեքային բազմակիության (պլյուրալիզմի) և լիբերալիզմի բարդ հարաբերությունների հետազոտմամբ, ինչպես նաև նրանով, որ մինչև վերջ ժխտում է Ջոն Ռոուլզի տեսությունը։ Իսայա Բեռլինի տեսությունը Գրեյը բնորոշել է ագնոստիկ լիբերալիզմ եզրույթով։
Գրեյի ստեղծագործական գործունեությունը բարձր են գնահատել մասնավորապես՝ գրողներ Ջ. Բալլարդը, Ուիլ Սելֆը, Ուիլյամ Ջոն Բենվիլը, աստվածաբան Դոն Քյուփիթը, ժուռնալիստ Բրայան Էփլյարդը, քաղաքագետ Դևիդ Ռնսիմենը, մեծահարուստ ներդրող և բարեգործ Ջորջ Սորոսը, գիտնական-բնապահպան Ջեյմս Լավլոքը, գրող Նասիմ Նիկոլաս Թալեբը   ...
Մեծարանք
1998 թվականին հայտնաբերված 91199 Johngray աստղակերպը (աստերոիդը) կոչվել է ամերիկացի անվանի փիլիսոփայի ու տնտեսագետի անունով։ Գրեյը World Minds կազմակերպության անդամ է։
Ծանոթագրություններ
}}
Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
1958 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Billboard-ի չարթեր
Դերևնյա Ռազեզդա Գայնի
Դերևնյա Ռազեզդա Գայնի (деревня разъезда Гайны, Гәйнә разъезы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Վայլ դեր Շտադտ
Այդլինգեն (Weil der Stadt, Weil dr Stadt), քաղաք Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Տրուբեժ (Դնեպրի վտակ)
Տրուբեժ (Трубіж), գետ Ուկրաինայում։
Աշխարհագրություն
Տրուբեժ գետը թափվում է Դնեպր, (Կիևյան ջրամբար)։ Գետի ափին են գտնվում Պետրովսկոյե գյուղը, Պերեյասլավ քաղաքը։
Հիդրոգրաֆիա
Տրուբեժ գետի երկարությունը կազմում է 113 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 4700 կմ2 է։
Վտակներ
Տրուբեժ գետի վտակներն են ձախից՝ Նեդրա, աջից՝ Իլտիցա գետերը։
Արտաքին հղումներ
Տրուբեժ գետի մասին Սովետական Մեծ Հանրագիտարանում
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գետեր
Ծածկագրություն
Ծածկագրություն, գրության եղանակ։ Խնդիրն է գրածը հասկանալի դարձնել միայն այն մարդկանց, որոնք գիտեն վերծանման բանալին։
Ծածկագրությունն օգտագործվել է ռազմական, դիվանագիտական, անօրինական քաղաքական, կրոնա-աղանդավորական, առևտրա-ֆինանսական և այլ նպատակներով։ Ծածկագրության բազմաթիվ եղանակներ հայտնի են հնագույն ժամանակներից (հիշատակել են Հերոդոտոսը և Պլուտարքոսը)։ Հայերը որոշ տեսակներ գործածել են XII դարից։
Ռաստաֆարական շարժում
Ռաստաֆարական Կրոն կամ ռաստա, քրիստոնեության նոր ձևավորված ճյուղ, որը սկիզբ է առել Ճամայկայում` 1930-ականներին, ինչն էլ իր հերթին առաջ է բերել 60-ականներին ռեգգի երաժշտական ոճի առաջացմանը և զարգացմանը։ Ռաստաֆարական կրոնի կողմնակիցներին կոչում են ռաստամաններ։ Վերջիններից շատերը երկրպագում են Հայլե Սելասիե I-ին, ով Եթովպիայի ինքնակալն էր 1930-1974 թվականներին` համարելով նրան Աստծո մարմնավորումը երկրի վրա, Քրիստոսի երկրորդ գալուստը կամ էլ Քրիստոսի ռեինկարնացիան։ Կրոնի հետևորդների մյուս մասն էլ Սելասիեին համարում էր պարզապես Աստծո կողմից ընտրված երկրային թագավոր։
Սկուլին
Սկուլին (Скулин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
Ծածկագրություն
Ծածկագրության միջոցներ
Հայտնի են ծածկագրության հետևյալ միջոցները՝
Ռաստաֆարական շարժում
1997 թվականի տվյալներով աշխարհում կա մոտ 1 000 000 ռաստաման։ Կրոնը բավականին հաջողությամբ տարածվել է աշխարհով մեկ շնորհիվ ռեգգի երաժշտության, որի կարակառուն դեմքերից է Բոբ Մառլին։
Սկուլին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռաստաֆարական շարժում
Լինել ռաստաման նշանակում է չօգտագործել ալկոհոլ, չկտրել մազերը, ծիսականորեն ծխել կանեփ, անխտիր կերպով մասնակցել ռաստաֆարական պահքի տոնին և պաս պահել։ Ընդհանուր առմամբ հետևորդների զգալի մաս գտնում է, որ իրենց կրոնը պարզապես կրոն չէ, այլ նաև ապրելակերպ է։
Ծածկագրություն
Ծածկագրության միջոցներ
Կան ծածկագրության ավելի բարդ ու խրթին ձևեր, որ կիրառում են պրոֆեսիոնալ հեղափոխականները, հետախույզները, լրտեսները, դիվերսանտները։ Այսպիսի ծածկագրությունների բանալին հայտնի է միայն պայմանավորված երկու կողմերին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն Կատեգորիա:Գրության ձևեր
Ռաստաֆարական շարժում
Աստված
Ռաստաֆարականները մոնոթեիստ են, ուստի երկրպագում են միայն մի աստծո, ում կոչում են Ջա։ Ջան դիտարկվում է որպես սուրբ երրորդության բաղկացուցիչ մաս (Հայր, Որդի և Սուրբ հոգի)։ Ռաստաների խոսքերով՝ Ջա Աստվածը Սուրբ հոգու կերպարանքով մտնում է բոլոր մարդկանց մեջ։ Այս պարագայում նրանք օգտագործում են «ես և ես» տերմինը՝ նկատի ունենալով՝ «մենք»։ Այսպես նրանք ավելի են շեշտում մարդկանց՝ հավասար իրավունքներ ունենալը։
Ռաստամանները ընդունում են քրիստոնեական ուսմունքն այն մասին, որ Աստված իրեն է կերպարանավորել Հիսուս Քրիստոսի մեջ՝ որպեսզի հասցնի խոսքն համայն մարդկությանը։ Սակայն այդ ամենը քայքայվում է Բաբելոնի պատճառով։
Գտնելով, որ «Հիսուս» անվան անգլերեն արտասանությունը (/ˈdʒiːzəs/, «Ջի'զըս) հնչում է անմաքուր և ոչ հաճելի` ռաստամանները գերադասում են այն փոխարինել եբրայերեն(«Յեշու) և ամհարերեն(«Իյեսուս) արտասանություններով։
Հայլե Սելասիե
Հայլե Սելասիե I-ը (Մենգիստու Հայլե Մարիամ, 1892–1975 թթ.) Եթովպիայի կայսրն էր 1930-1974 թվականներին։ Ռաստամանների կարծիքով նա հարություն առած Քրիստոսի ցուցաբերումն էր և հետևապես՝ Ջայի մարմնավորումը երկիր մոլորակի վրա։ Նրանք նաև պնդում են, որ Սելասիեն արդարացիորեն կառաջնորդի իրենց դեպի կատարյալ աշխարհի կառուցմանը, որը կկոչվի «Սիոն»` Իսրայելի տարածքում գտնվող համանուն սուրբ լեռան անունով։ Սիոնը ռաստաների համար կդառնա վերջնական դրախտը։ Սիոնի մայրաքաղաքը պիտի լինի Նոր Երուսաղեմը (Եթովպիայի Լալիբելա սրբազան քաղաքը)։
1975 թ.-ին հայտարարվում է Սելասիեի մահվան մասին, սակայն ռաստամանները գտնում էին, որ դա խաբեություն էր, և որ Աստված չի կարող մահանալ։ Նրանք նաև պնդում են, որ կայսրը մուտք է գործել մենաստան և դեռ կվերադառնա հաղթահարելու բոլոր չար ուժերին և վերականգնելու իր արաչագործական գործունեությունը։ Այսօր մի շարք ռաստաֆարականներ վերոնշյալ իրավիճակին մոտենում են որպես աստվածաշնչյան մարգարեություններից մեկի մասնակի իրականացում։
Ռաստաների համար Սելասիեն մնացել և մնում է Աստված և թագավոր։ Նվազագույնը նա մարդ է, ով համաշխարհային մամուլի և գերտերությունների առաջ ներկայացրել է սևամորթների իրավունքները։ Օրինակ` 1936 թվականին Սելասիեն Ազգերի լիգայում մասնակցություն ունեցավ որպես ամբողջ Աֆրիկայի մասշտաբով միակ սևամորթ և անկախ միապետ։ Հենց սկզբից ռաստաները որոշում են, որ պետք է լինեն հավատարիմ ինքնակալին և եթովպական դրոշին, որը խորհրդանաշում էր Սողոմոնյան դինաստիան` ի հակասություն Սոցիալիստական ճամբարի։
Հիսուս
Ռաստաֆարական շարժումը առաքելական եկեղուցու նման ընդունում է Քրիստոսի միայն աստվածային բնույթը, իսկ աշխարհիկ արևմտյան հասարակությանը վերաբերվում որպես Հիսուսի ուսմունքների համար վնասակար և ավերիչ ազդեցություն ունեցող երևույթ (պատկերավոր կերպով այն անվանելով «Բաբելոն»)։ Այդ պատճառով էլ նրանք հավատացած են, որ դա պատկերված է Հովհաննես Մկրտչի «Հայտնության գրքում», և Հիսուսը կվերադառնա նոր անվամբ։ Այդ անունը գրված կլինի իր 144 000 ամենահավատարիմ ծառաների ճակատներին։ Սելասիեի թագադրմամբ որպես արքայից արքա (նոյեմբերի 2, 1930 թ.)` ռաստաները կարծում են որ այն փրկիչ-մեսիան, ում դեռ սպասում են հրեաները, արդեն իջել է երկրի վրա։
Ռաստաներն ասում են որ, Հիսուսը սևամորթ է, այնինչ արևմտյան հասարակությունը (Բաբելոն) դարեր շարունակ Աստծո որդուն պատկերել է որպես սպիտակամորթ։
Սիոն և Բաբելոն
Ռաստամանները հայտարարում են, որ Սիոնն է լինելու այն երկիրը, ուր նրանց բնակեցնելու է Ջան։Որպեսզի հասնեն դրան` նրանք պետք է կտրականապես մերժեն ժամանակակից արևմտյան հասարակության բարքերը, որը կոչում են «Բաբելոն»։ Համարվում է, որ աստվածաշնչյան թագավոր Նիմրոդի
կառավարման տարիներից սկսած «Բաբելոն»-ը ապստամբության մեջ է մտել մոլորակի արդարացի կառավարիչ Ջայի դեմ։
Դրախտը
Շատ ռաստաֆարականներ անմահության գաղափարի կրողներ են և հավատացած են, որ քիչ թվով ընտրյալների վիճակված կլինի հավերժ ապրելու երկրի վրա, այսինքն՝ հոգին չի լքի մարմինը։ Այս գործընթացը ռաստամանական դիալեկտով կոչվում է «Կյանքի հավիտենականություն» ("Life Everliving")։
Աֆրոցենտրիզմ
Աֆրոցենտրիզմը ռաստամանական մշակույթի առանցքային վարդապետություններից է, ըստ որի՝ Աֆրիկան, ավելի կոնկրետ՝ Եթովպիան պիտի լինի այն վայրը, որտեղ պետք է հիմնվի Ջայի խոստացած սիոնյան դրախտը։ Ռաստաֆարին գտնում է, որ «Բաբելոնյան» հասարակության մեջ միշտ էլ գերակշռել են սպիտակամորթերը, ովքեր աֆրիկյան ժողովրդի դեմ կատարել են այնպիսի չարագործություններ, ինչպիսին է ստրուկների ատլանտյան առուծախը։ Սակայն դա դեռ չի նշանակում, որ սպիտակամորթերը չեն կարող լինել ռաստաման, քանի որ ռաստան բոլորի համար է։
Ռաստաֆարական կրոնը զարգացել է աֆրիկյան արմատներ ունեցող այն աղքատ ջամայկացիների շրջանում, ովքեր ճնշված էին իրենց զգում և գտնում էին, որ հասարակությունն անտարբեր է իրենց ցավերի ու վշտերի նկատմամբ։
Կրոնական տոներ
Ռաստաֆարական կրոնում կան հետևյալ ոչ շարժական տոները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միաստվածություն Կատեգորիա:Ճամայկայի մշակույթ Կատեգորիա:Աշխարհի կրոններ
Վլադիսլավ Լիսովեց
Վլադիսլավ Վասիլևիչ Լիսովեց (Владисла́в Васи́льевич Лисове́ц, ), ռուսաստանցի ոճաբան, նորաձևության գիտակ, ռադիո և հեռուստահաղորդավար, ձեռնարկատեր, «CONTORA lisovets» գեղեցկության սրահների սեփականատեր, «LISOschool» նորաձևության դպրոցի, LISObon սրճարանի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Ծնվել և մեծացել է Բաքվում (Ադրբեջանական ԽՍՀ)։ Վլադի ծնողները երկաթուղայինններ են եղել։ Հայրը՝ Վասիլի Լիսովեցը լոկոմոտիվի մեքենավար է եղել, իսկ մայրը՝ Տատյանա Լիսովեցը երկաթուղուն կից գործող լաբորատորիայի քիմիկոս։ Ունի ավագ եղբայր ։ Սովորել է բալետային արվեստ և երաժշտություն։  Ստացել է «լայն պրոֆիլի վարսավիրի» կրթություն, ինչպես նաև հոգեբանի մասնագիտությամբ բարձրագույն կրթություն։
1994 թվականին Լիսովեցը Բաքվից տեղափոխվել է Մոսկվա։ Աշխատել է «Օստանկինո» հեռուստակենտրոնում, եղել այնպիսի խմբերի ոճաբան, ինչպիսիք են Ագաթա Քրիստին, Բլեստյաշիեն։ Աշխատել է Անիտա Ցոյի, Ժաննա Ֆրիսկեի, Վալերի Լեոնտևի, Իրինա Պոնարովսկայայի, Աբրահամ Ռուսսոյի և ուրիշների հետ՝ բազմիցս աշխատելով նաև նորաձևության ցուցադրությունների ուղղությամբ։
Նորաձևության սեփական դպրոցի՝ «LISOschool»-ի հիմնադիրն է ։
2018 թվականի փետրվարից «Օքեյ, Լիսովեց» հաղորդման վարողն է, որը հեռարձակվում է «Серебряный дождь» ռադիոկայանով ։
2017 թվականի նոյեմբերից ռուսական «Пятница!» հեռուստաընկերության եթերում, Ռեգինա Տոդորենկոյի հետ միասին, վարել է «Մեյքափերները» հաղորդումը։ Առաջին հաղորդումը ցուցադրվել է 2018 թվականի փետրվարի 28-ին։
Նախկինում Домашний» հեռուստաընկերությամբ վարել է այնպիսի հաղորդումներ, ինչպիսիք են «Կանացի կառուցվածք»-ը, «Նորաձևության շաբաթ»-ը և «Գեղեցկությունը պահանջում է»։ «Муз-ТВ»-ով հեռարձակվող «Ռուսական թոփ մոդել» հեռուստանախագծի ժյուրիի անդամ է։ 2012 թվականին մասնակցել է Ֆորտ Բոյար հեռուստախաղի ռուսական տարբերակին։ «Муз-ТВ» հեռուստաընկերության «Fashion Академия» ծրագրում հրավիրվել է որպես հատուկ հյուր ։ «Муз-ТВ»-ում եղել է նաև «Մաֆիա» հեռուստախաղի մասնակից, որտեղ Լադա Դենսի հետ միասին դարձել է առաջին եթերաշրջանի հաղթող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս ոճաբաններ
Մ.թ.ա. 260
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 260 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Խուզ
Խուզ, գյուղատնտեսական կենդանիների մազածածկույթի հեռացումը բուրդ ստանալու (ոչխարներից, այծերից, ուղտերից), ինչպես նաև մաշկի խնամքի, բուժման, ջերմատվության ուժեղացման (խոշոր եղջերավոր անասուններ, ձիեր), որոշակի տեսք տալու (շների որոշ դեկորատիվ ցեղեր) նպատակով։
Կատեգորիա:Անասնաբուծություն Կատեգորիա:Շոտլանդական մշակույթ
Մեդինա շրջան (Տեխաս)
Մեդինա շրջան (Medina County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.440 կմ² է, բնակչությունը՝ 39.304 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հոնդո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1848 թ.։
Ավստրիական թատրոն
Պատմություն
16-րդ դարի վերջին և 17-րդ դարում ճիզվիտական կոլլեգիումներին (ուսումնական հաստատություն) կից գործում էին թատրոններ։ Վիեննայում 1709 թվականին կառուցվեց «Քեռնթ-ներթորթեսւտր»-ր, ուր դերասան և դրամատուրգ Յ. Ստրանիցկին 1712 թվականին հիմնադրեց ավստրիական առաջին մշտական թատրոնը։ 1741 թվականին Վիեննայում բացվեց «Պալատին կից արքայական թատրոն»-ը («Բուրգթեսւտր»)։ Ազգային թատրոնի զարգացման համար մեծ նշանակություն ունեցավ դրամատուրգ Ֆ. Գրիլպարցերի պիեսների բեմադրությունը «Բուրգթեատր»-ում։
Մեդինա շրջան (Տեխաս)
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Ավստրիական թատրոն
Թատրոններ
18-րդ դարի վերջին թատրոններ բացվեցին Վիեննայի արվարձաններում. «Լեոպոլդշտադթեատր» (1781), «Յոզեֆշտադթեատր» (1788) և այլն, ուր բեմադրվում էին Վ. Մոցարտի և Յ. Հայդնի օպերաները, զինգշպիլներ, կատակերգություններ Հանսվուրստի մասնակցությամբ։ 19-րդ դարի սկզբին դրամատուրգներ և դերասաններ Ֆ. Ռայմունդն ու Յ. Նեսթրոյը ստեղծեցին ազգային կատակերգության ինքնատիպ ժանր՝ շարունակելով դեմոկրատական թատրոնի լավագույն ավանդույթները։
1778 թվականին «Բուրգթեսւտր»-ին կից բացվեց առաջին թատերական դպրոցը (1909 թվականից՝ Երաժշտության և կերպարվեստի ակադեմիա)։ Թատրոնի ղեկավար (1849-1867) Հ. Լաուբեին հաջողվեց հաստատուն տեղ տալ դասականներին (Յ. Վ. Գյոթե, Վ. Շեքսպիր, Ֆ. Շիլլեր), խումբն ամրապնդել այնպիսի դերասաններով, ինչպիսիք էին՝ Ա. Զոնենթալը, Յ. Լևինսկին, Շ. Վոլթերը։ 1870-1881 թվականներին «Բուրգթեատր»-ը ղեկավարում էր ռեժիսոր Ֆ. Դինգելշտեղը, որը բեմադրեց Շեքսպիրի մի շարք ողբերգությունները, Հ. Իբսենի, Լ. Անցենգրաբերի և ուրիշների պիեսները։
19-րդ դարի վերջին թատերական արվեստում ուժեղանում են հակադեմոկրատական միտումները։ 1918 թվականից «Բուրգթեատր»-ը ստեղծագործական վերելք ապրեց (լավագույն դերասաններն էին՝ Գ. Ռայմերյսը, Մ. Դեվրիենթը, Ռ. Ասլանը, է. Բսւլզերը, Ա. Մոիսին և ուրիշներ)։ Առաջադիմական արվեստի համար պայքարում էր «Յոզեֆշտադթեատր»-ը, որը 1924-1938 թվականներին ղեկավարում էր Մ. Ռայնհարդը։ 1948-1956 թվականներին Վիեննայում գործում էին դեմոկրատական «Սկալա» թատրոնը, «Յոզեֆշտսւդթեատր»-ը, այսպես կոչված կելլեր-թատրոնները («նկուղային թատրոններ»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի թատրոններ Կատեգորիա:Վիեննայի թանգարաններ
Քալեբ Լենդրի Ջոնս
Քալեբ Լենդրի Ջոնս (Caleb Landry Jones, ), ամերիկացի դերասան և երաժիշտ, որն առավել հայտնի է «Իքս մարդիկ։ Առաջին դաս» (2011), «Հեռու գնա» (2017) և «Երեք բիլբորդ Էբինգի սահմանին, Միսսուրի» (2017) ֆիլմերում խաղացած դերերով։
Վաղ կյանք
Ջոնսը ծնվել է Տեխաս նահանգի Գարլենդ քաղաքում՝ Սինդիի և Պատրիկ Ջոնսի ընտանիքում ։ Մեծացել է Ռիչարդսոնից ոչ հեռու, որտեղ ընտանիքի հետ տեղափոխվել է դեռ երեխա ժամանակ և Ռոբերտ Հադսոնի հետ ձևավորել էքպերիմենտալ ֆոլկ ռոք խումբ  ։ Որպես դերասան հասնելով որոշակի հաջողության՝ Ջոնսը կարիերան շարունակելու համար տեղափոխվել է Լոս Անջելես։
Կարիերա
«Սա ծերերի տեղը չէ» և «Superbad» հանրաճանաչ ֆիլմերում փոքր դերերից հետո Ջոնսը սկսել է դերեր ստանալ հեռուստատեսությունում՝ հայտնվելով «Գիշերային ուրբաթի լույսերը»-ի Ջիմի Ադլերի և «Ամբողջ ծանրությամբ»-ի Լուիսի դերերում։ Անմիջապես հետո Ջոնսը նկարահանվել է «Սատանայի վերջին վտարումը» ֆիլմում, որը թողարկվել է 2010 թվականին, իսկ 2011 թվականին կատարել է «Իքս մարդիկ։ Առաջին դաս» ֆիլմի մուտանտ Բանշիի դերը։ Հաջորդ տարի թողարկվել են «Կոնտրաբանդա» և «Բյուզանդիա» ֆիլմերը, որոնցում Ջոնսը կատարել է երկրորդ պլանի դերեր։ Նույն թվականին նա «Անտիվիրուս» կինոպատկերում, որը հայտնի ռեժիսոր Դեյվիդ Քրոնենբերգի որդու՝ Բրենդոն Քրոնենբերգի առաջնաելույթային ֆիլմն է, խաղացել է իր առաջին գլխավոր դերը։
Ջոնսը շարունակել է նկարահանվել երկորդ պլանի դերերում ինչպես անկախ, այնպես էլ մեյնսթրիմ ֆիլմերում։ 2017 թվականին հայտնվել է «Նախագիծ «Ֆլորիդա»», «Հեռու գնա» և «Երեք բիլբորդ Էբինգի սահմանին, Միսսուրի» ֆիլմերում։ Բոլոր երեք ֆիլմերն էլ առաջադրվել են «Օսկար»-ի։ Վերջին երկուսը ստացել են անվանակարգ «Լավագույն ֆիլմ» կատեգորիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ
Մ.թ.ա. 259
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 259
Բլելո
Բլելո  (Blello) կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 94 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 175 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 47 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24012։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ժողովածու (131)
Ժողովածու (131), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 131 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1871 թվականից հետո Համբարձում դպիր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21-22x15.5-16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 93 թերթից։ Ունի 19-26 տող։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար 58բ (1781 թվական, Գէորգ դպիր) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Լաս Պլասաս
Լաս Պլասաս (Las Plassas), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 269 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9020։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։ Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Մարիա Մագդալինան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Տոլստոյի փողոց (այլ կիրառումներ)
Տոլստոյի փողոց հասկացությունը կարող է վերաբերել.
Յապարսազ
Յապարսազ (Япарсаз, Япарһаҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Մ.թ.ա. 258
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 258
Մհեր Հակոբյան
Մհեր Հակոբյան (ծնված՝ մայիսի 18, 1981, Երևան, Հայաստան), հայ ռազմական պատմաբան, իրավագետ, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Մհեր Իշխանի Հակոբյանը ծնվել է 1981 թվականի մայիսի 18-ին Երևանում՝ մտավորականների ընտանիքում։ 1998 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 180 դպրոցը և նույն տարում ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետ։
2020 թվականին հրատարակել է «Հայ ժողովրդի ռազմական Տարեգիրք» աշխատության նոր տարբերակը, որում մինչև 1830 թվական ընկած գործնականում բոլոր ռազմական գործողությունների վերաբերյալ գումարվել է համապատասխան հղում, որտեղ շարադրված է (են) սկզբնաղբյուր հանդիսացող և այս տողերը գրելու պահին ինձ հասանելի հեղինակ(ներ)ը` իրենց աշխատանքների անվանման ու դրանց համապատասխան մասի նշումներով։ Հղումներում առանց բացառությամբ նշված են սկզբնաղբյուր հանդիսացող և այդ պահին հայտնի բոլոր այն հեղինակներին, որոնք որևէ կերպ հիշատակում են իրադարձությունը` սկսած մի քանի բառ պարունակող չոր հաղորդագրությունից ու վերջացրած լայնարձակ հատվածներով։ Արդյունքում, ծանոթանալով Տարեգրքի նոր հրատարակությանը, ընթերցողն արդեն ձեռքի տակ կունենա ոչ միայն, օրինակ, 1176 սեպտեմբերի 17-ից 18-ը տեղի ունեցած Մյուրիկեաֆոլնի ճակատամարտի սպառիչ նկարագրությունը, այլ նաև այն, թե իրենց ամբողջական տեսքով ի՞նչ են այդ մասին հայտնում բյուզանդական, ասորական, մահմեդական, հայկական, եվրոպական, վրացական և այլ աղբյուրները (եթե դրանք, իհարկե, կան)։ Այսպիսով, ըստ էության, առկա է յուրաքանչյուր ռազմական գործողության վերաբերյալ ամեն ինչ։ Փաստորեն, բացի արդեն իսկ հիշատակված գործից առ այն, որ Տարեգիրքը ռազմապատմական սպառիչ տեղեկություններ է հայտնում հայերի և Հայաստանի մասին, արդյունքում, վերջինս փաստորեն, ըստ էության, նաև հայ ժողովրդի պատմության իսկական մի քրեստոմատիա է, ընդ որում շատ աղբյուրներ հայերեն են թարգմանվել առաջին անգամ, իսկ մոտակա ժամանակներում էլ դրանց հայերեն այլ թարգմանություն էլ դժվար թե լինի։ Արդյունքում՝ աշխատանքը գործնականում անփոխարինելի կարող է լինել նաև այն մարդկանց համար, որոնք կուզենան ծանոթանալ հիշատակված սկզբնաղբյուրների հայերեն աշխարհաբար շարադրանքին։
2021 թ-ին հրատարակել է «Մեծ խաղը» աշխատությունը, որտեղ արտացոլված են հեղինակի այն մտքերն ու գաղափարները, որոնք, զուտ վերջինիս ձևաչափը հաշվի առնելով, չեն շարադրված «Հայ ժողովրդի ռազմական Տարեգիքում»։ «Մեծ խաղում» Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմությունը շարադրված է անբեկանելի կապի մեջ հարակից երկրների պատմության հետ։ Այստեղ, ի տարբերություն Տարեգրքի, պատմողական տեսքով շարադրված են ինչպես առանձին պատերազմներ, այնպես էլ ռազմագործողությունների առանձին շղթաներ, երբ քննարկված են նաև դրանց ռազմավարական ու մարտավարական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև վերջիններիս ռազմաքաղաքական բաղադրիչը։ «Մեծ խաղում» դեպքերի և իրադարձությունների շարադրանքը արվել է արևային ճառագայթների տարածման տեսքով, երբ տարածման կենտրոնում Հայաստանն է։ Որպես հետևանք, Հայաստանի հետ կապված իրադարձությունները շարադրված են իրենց գործնականում համապարփակ տեսքով, մանրամասն տրված են նաև Հայաստանի հարևանների պատմությունները, սակայն արդեն վերջիններիս հարևանների պատմությունները ներկայացված են ուղիղ այնքանով, ինչքանով որ դրանք կապ ունեն Հայաստանի հետ։
Աշխատություններ
2003 թվականից ի վեր հեղինակը լույս է ընծայել հայ ժողովրդի պատմությանը նվիրված թվով 7 ստեղծագործություններ։ Ստորև ներկայացված է դրանց ցանկը․