cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջեյմս Լաստ
Կենսագրություն
1965 թվականին թողարկվել է նրա նվագախմբի «Non-Stop Dancing» առաջին ալբոմը, որն ունեցավ աննախադեպ հաջողություն։ Դրանից հետո նրա ղեկավարած կոլեկտիվը թողարկել է ավելի քան 50 հաջողված ալբոմ, որի ընդհանուր տպաքանակը կազմել է 60 միլիոն օրինակ։ Դրանցից 37-ը դարձել են «ոսկյա», իսկ 18-ը՝ «պլատինե»։
Ջեյմս Լաստի առավել հայտնի ստեղծագործություններից է «Der einsame Hirte» («Միայնակ հովիվը») կոմպոզիցիան, որը կատարվել է ռումինացի երաժիշտ Գեորգ Զամֆիրի մասնակցությամբ և թողարկվել որպես սինգլ՝ 1977 թվականին ։ Ջեյմս Լաստի հայտնիության երկրորդ ալիքը դարձավ «Սպանել Բիլին» (2003 թ.) ֆիլմում հնչող երաժշտությունը՝ ամերիկյան ռեփեր, Wu-Tang Clan խմբի ղեկավար RZA-ի մասնակցությամբ ։
Ջեյմս Լաստն անփոփոխ հաջողությամբ աշխատել է տարբեր ոճերի և ուղղությունների հեղինակների և կատարողների ստեղծագործությունների վրա՝ սկսած ավանդական, ժողովրդական երաժշտությունից մինչև այլընտրանքային ռոք, հարդ ռոք, սոուլ և էլեկտրոնային երաժշտություն։
Անձնական կյանք
1955 թվականին Ջեյմս Լաստն ամուսնացել էր և ունեցել երկու երեխա՝ Ռոնալդն ու Կատերինան ։ 42 տարի համատեղ կյանքից հետո՝ նրա կինը 1997 թվականին մահացել է։ Երկու տարի անց նա ամուսնացել է երկրորդ անգամ ։
Ջեյմս Լաստը մահացել է Ֆլորիդայում, 2015 թվականի հունիսի 9-ին, ծանր հիվանդությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրիլի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1929 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 9 մահեր Կատեգորիա:2015 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Գերմանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Բրեմենում ծնվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Գերմանացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Երաժշտական պրոդյուսերներ
Բուջիկ Բաբադաղ
Բուջիկ Բաբադաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուրակն-Մնձուրյան լեռնահամակարգում, Երզնկա քաղաքից հյուսիս-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Բոբիո Պելիչե
Բոբիո Պելիչե (Bobbio Pellice), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Գլինսկու վեցանկյուն շախմատ
Ինվենտար և կանոններ
Գլինսկու շախմատի տախտակը 91 վեցանկյուն դաշտից կազմված ուղղանկյուն վեցանկյուն է (տես՝ դիագրամը)։ Շախմատային խաղաքարերը համապատասխանում են սովորական շախմատին, միայն յուրաքանչյուր կողմին ավելացված է մեկ փիղ և մեկ զինվոր։ Խաղի կանոնները նման են դասական շախմատին, եթե համարենք, որ հորիզոնականների դերը կատարում են դաշտերի շեղ գծերը, որոնք զուգահեռ են տախտակի ոչ ուղղահայաց կողմերից մեկին, իսկ անկյունագծերի դերը կատարում են միագույն վանդակների գծերը։ Այսպես, կենտրոնական դաշտով տարված, f6 նշումն ունեցող անկյունագծով (տախտակի վրա ուղղահայացները համարակալվում են տառերով, իսկ հորիզոնականները՝ թվերով), անցնում են ուղղահայացներին և հորիզոնականներին համապատասխան երեք գծեր (a6 - l1, f1 - f11, a1 - l6) և երեք անկյունագծեր (b4 - k4, d2 - h8, h2 - d8)։ Պարտիայում հաղթելու համար անհրաժեշտ է մատ անել հակառակորդի թագավորին։ Յուրահատուկ է պատի մեկնաբանությունը Գլինսկու շախմատում. այն բերում է ոչ թե ոչ ոքի, այլ՝ հաղթանակ պատը ստեղծողի համար, սակայն պատով հաղթանակը ցածր է գնահատվում մատով հաղթանակից։ Մրցախաղերում պատով հաղթող խաղացողն ստանում է 0,75 միավոր, իսկ պարտվողը՝ 0,25:
Բոբիո Պելիչե
Բնակչությունը կազմում է 598 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 6 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 93 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0121։
Գլինսկու վեցանկյուն շախմատ
Պատմություն
Վեցանկյուն դաշտերով տախտակի վրա շախմատի առաջին տարբերակներից մեկն առաջարկել է անգլիացի լորդ Բասկերվիլը 1929 թվականին։ Այդ խաղն ընթանում էր վեցանկյուն վանդակներից կազմված ուղղանկյուն տախտակի վրա։ Տախտակն ուներ 83 վանդակ։ Վեցանկյուն տախտակի վրա շախմատի իր տարբերակի վրա Վլադիսլավ Գլինսկին սկսել է աշխատել 1938 թվականին։ Պատերազմի ժամանակ Գլինսկին ծառայել է բրիտանական բանակում։ 1946 թվականին նա տեղափոխվել է Անգլիա, ընդունել Բրիտանիայի քաղաքացիություն և արտոնագրել շախմատի իր առաջին տարբերակը (արտոնագիր № 616.572 от 5.09.46)՝ «լեհական շախմատ» անվանումով։ 1970-ականների սկզբին խաղը մշակման ենթարկվեց, և 1973 թվականին ստացվեց ժամանակակից տարբերակի արտոնագիրը։ Նույն թվականին ստեղծվեց «Hexagonal Chess Publications» հրատարակչությունը, և հրապարակվեցին խաղի վերջնական կանոնները։ Վեցանկյուն շախմատի տարածումն սկսվեց Անգլիայից և Լեհաստանից, որտեղ խաղը շատ արագ ճանաչում ստացավ։ 1976 թվականին ստեղծվեց վեցանկյուն շախմատի անգլիական ֆեդերացիան (BHCF - British Hexagonal Chess Federation), և տեղի ունեցավ վեցանկյուն շախմատի առաջին մրցաշարը։ 1978 թվականին Գլինսկին այցելեց Լեհաստան. նրա այցը լայնորեն լուսաբանվեց մամուլում և նպաստեց Արևելյան Եվրոպայում վեցանկյուն շախմատի հանդեպ հետաքրքրության աճին։ 18 ամսվա ընթացքում վաճառվեց խաղի ավելի քան 90 հազար կոմպլեկտ։ 1980 թվականին ստեղծվեց վեցանկյուն շախմատի համաշխարհային ֆեդերացիան (IHCF - International Hexagonal Chess Federation)։
Բոբիո Պելիչե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Գլինսկու վեցանկյուն շախմատ
Վերլուծություն
Վեցանկյուն շախմատը թեորիապես դեռ բավականաչափ մշակված չէ։ Տեղ ունեն միայն որոշակիորեն մշակված մեկնարկային հավաքակազմը և մարտավարական ու ռազմավարական ընդհանուր հանձնարարականներ։ Վեցանկյուն տախտակի գծագրությունը զգալիորեն տարբերվում է սովորականից։ Մասնավորապես, դա անդրադառնում է փղերի և թագուհիների ավելի մեծ «ներթափանցող հնարավորությունների» վրա. դրանք հնարավորություն ունեն անցնելու միևնույն հորիզոնականի վրա դասավորված մի շարք խաղաքարերի վրայով։ Մեկնարկային դիրքից զինվորական շարքի միջով դուրս գալ կարող են ոչ միայն ձիերը, այլև՝ թագուհին և փղերից մեկը։ Տախտակի վրա խաղաքարերի խտությունն ավելի փոքր է, քան դասական շախմատինը, իսկ որոշ խաղաքարերի քայլերի տարբերակներն ավելի շատ են։ Մեկնարկային դիրքին բնորոշ է շարքերի ներսում դատարկ դաշտերի առկայությունը։ Դասականից տարբերվում է նաև խաղաքարերի ուժերի համեմատականությունը։ Օրինակ, նավակի և թագուհու հզորությունների տարբերությունն ավելի քիչ է, քան դասական շախմատում. եթե վերջինիս դեպքում տախտակի կենտրոնում կանգնած թագուհին սպառնում է 27 դաշտերի, իսկ նավակը՝ միայն 14 (հարաբերակցությունը՝ գրեթե 2:1), ապա վեցանկյուն շախմատում թագուհին սպառնում է 42, իսկ նավակը՝ 30 դաշտերի (հարաբերակցությունը մոտ է 4:3)։ Քիչ խաղաքարերով խաղավարտի համար բացահայտված են հետևյալ օրինաչափությունները.
Բոբիո Պելիչե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գլինսկու վեցանկյուն շախմատ
Գրականություն
Կատեգորիա:Շախմատ Կատեգորիա:Շախմատի տեսակներ
Անտուան Ժան Գրո
Անտուան Ժան Գրո (Antoine-Jean Gros, ), ֆրանսիացի նկարիչ-ակադեմիստ, որը ճանաչում է ձեռք բերել նապոլեոնյան բանակի հաղթանակների պատկերման շնորհիվ՝ դրանով իսկ նշանակալի ներդրում ունենալով Նապոլեոնի մասին հերոսական միֆի ձևավորման գործում։
Կյանք և ստեղծագործություն
Անտուան Ժան Գրոն ծնվել է 1771 թվականի մարտի 16-ին Փարիզում։ 1785 թվականին տասնչորս տարեկան հասակում Գրոն ընդունվել է սովորելու Ժակ Լուի Դավիդի մոտ, որը նշանակալի ազդեցություն է թողել Գրոյի գեղարվեստական զարգացման վրա ։ 1787 թվականն ապագա նկարիչն սկսել է որպես Փարիզի Գեղարվեստի ակադեմիային առընթեր դպրոցի աշակերտ։ 1793 թվականին նա Դավիդի օգնությամբ հեղափոխական ահաբեկչության աճող ալիքից փախել է Ջենովայով Ֆլորենցիա։
Իտալիայում Գրոն կատարել է հայտնի գլուխգործոցների ուրվանկարներ թանգարաններում, ծանոթանում բանաստեղծ Վիտորիո Ալֆիերիի, նկարիչ Ֆրանսուա Քսավյե Ֆաբրի և կոմսուհի Օլբանիի հետ։ 1794 թվականին վերադարձել է Ջենովա, որտեղ ծանոթացել է Նապոլեոնի կնոջ՝ Ժոզեֆին դը Բոհարնեի հետ։ Նապոլեոնը նկարչին ընդունել է իր մոտ ծառայության և պատվերներ տվել նրան։ Ֆրանսիացիների կողմից Պիեմոնտի օկուպացիայից հետո երիտասարդ «թեթևամիտը», ըստ Ստենդալի արտահայտության, փառքի է արժանացել ավստրիական կուսակալին նվիրված ծաղրանկարներով. Այն մատիտանկարը, որ Գրոն թողել էր «Սերվի» սրճարանի սեղանի վրա, երկնքից իջած հրաշք թվաց հենց այդ գիշերն էլ փորագրվեց ու հաջորդ օրը քսան հազար օրինակ վաճառվեց։
Նապոլեոնի տապալումից ու Դավիդի՝ Ֆրանսիայից փախչելուց հետո Սալոնը նրա փոխարեն սկսել է գլխավորել Գրոն։ Բուրբոնների վերականգնման տարիներին աշխատել է բացառապես ակադեմիական ոճում։ Ուշ շրջանի ստեղծագործությունների ոճը չոր է, դրանց պակասում է կայսերական դարաշրջանի վառ ռոմանտիզմը։ Այդ շրջանում առավել մեծ հաջողություն են ունեցել նրա դիմանկարները։ 1830 թվականից հետո կենտրոնացել է առասպելական սյուժեների պատկերման վրա։
Կյանքի վերջում Անտուան Ժան Գրոն ընկել է դեպրեսիայի մեջ և կյանքն ավարտել ինքնասպանությամբ՝ նետվելով Սենան 1835 թվականի հունիսի 26-ին Մյոդոնում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Գյոզալարսու
Գյոզալարսու, գետ Արաքսի ավազանում, հոսում է Կարսի շրջանով և պատկանում է Ախուրյանի համակարգին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Արաքսի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Կարսի մարզ
Դյուրի (Էնայի գավառ)
Դյուրի (Dury), համայնք Ֆրանսիայում, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Մտնում է նաև Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջան հանդիսանում է Սեն Կանտենը։
Համայնք INSEE ծածկագիրն է 02273։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 196 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 173 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 80-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 43-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 65,0 %, 1999 թվականին եղել է 57,1 %)։ 80 ակտիվ քաղաքացիներից 69-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (39 տղամարդ և 30 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 11 մարդ (5 տղամարդ և 6 կին)։ 43 ոչ ակտիվ մարդկանցից 11-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 17-ը եղել են թոշակառու, 15-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Գյուվնար (գետակ)
Գյուվնար, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա ձախակողմյա փոքրիկ վտակը Կիսկիմի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ Կատեգորիա:Արդվինի մարզ
Փիլիպոս I Մակեդոնացի
Փիլիպոս I, Հին Մակեդոնիայի վաղ ժամանակաշրջանի արքաներից մեկը։ Նա Արգեադոսների հարստության ներկայցուցիչ էր։ Նրա հայրն էր Արգեոս I-ը ։, որի մահից հետո Փիլիպոսը դառնում է արքա։
Որպես արքա՝ Փիլիպոսը հիշատակվում է որպես և՛ իմաստուն, և՛ համարձակ արքա։ Նա դիմակայել է իլլիրիացիների հաճախակի արշավանքներին, սակայն վերջ ի վերջո զոհվել է հենց նրանց դեմ մղած ճակատամարտերից մեկում՝ իր թագը թողնելով մանկահասակ որդուն՝ Աերոպոս I-ին։ Փիլիպոսի կինը անհայտ է։
Քանի որ Փիլիպը Մակեդոնիայի վաղ շրջանի արքաներից մեկն է, նրա մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Հետագայում նրա ժառանգներից է դառնում նաև հանրահայտ աշխարհակալ Ալեքսանդր Մակեդոնացին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի թագավորներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 7-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 6-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Հին մակեդոնացիներ Կատեգորիա:Արգեադոսների հարստություն
Գարանամետ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի անտառներ
ArcelorMittal
ArcelorMittal, միջազգային հասարակական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 2006 թ.։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Լյուքսեմբուրգում։ Ըստ 2008 թվականի տվյալների ընկերությունը ունեցել է 154 միլիարդ դոլլարի շրջանառություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ընկերություններ
Բիբիանա
Բիբիանա (Bibiana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.854 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 159 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0121։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ նահատակ Վիվիանա (Բիբիանա) Հռոմեացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գերդադաղ
Գերդադաղ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում, Ծաղկանց լեռների լեռնահամակարգում։ Այստեղից սկիզբ են առնում մի քանի գետակներ, որոնց թվում Արածանիի մի վտակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Աղրըի մարզ
Ժուայեզ (Արդեշի գավառ)
Ժուայեզ (Joyeuse), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1626 մարդ, բնակչության խտությունը` 124.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.04 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 874 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 620-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 254։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 620 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 503 անձ (254 տղամարդ և 249 կին)։ Գործազուրկ են եղել 117 անձ (55 տղամարդ և 62 կին)։ 254 անաշխատունակներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 111-ը` թոշակառուներ, իսկ 93-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերբական Հանրապետության օր
Սերբական Հանրապետության օր (Дан Републике Српске), Սերբական Հանրապետության գլխավոր ազգային տոնը։ Նշվում է ամեն տարի հունվարի 9-ին ։
Պատմություն և տոնակատարություն
Այս համեմատաբար երիտասարդ, բայց միևնույն ժամանակ ամենահին հանրապետությունում տոնի օրը պատահական չի ընտրվել։
Սերբական Հանրապետությունում հունվարի 9-ը պետական տոն ՝ հանրապետության և հանգստյան օր է։
«Սերբական Հանրապետության օրվա» ժամանակ երկրի մայրաքաղաք Բանյա Լուկայում, ինչպես նաև Սերբական Հանրապետության գրեթե բոլոր բնակավայրերում անցկացվում են տոնական միջոցառումներ. համերգներ, մրցույթներ, վիկտորինաներ և այլն։ Կրթության պետական իշխանությունը շնորհավորում է իր քաղաքացիներին ինքնիշխանության հռչակման առիթով և կոչ է անում հարգել նրանց հիշատակը, ովքեր նրա համար վճարել են սեփական կյանքով։
Էժենի Լե Սոմմեր
Էժենի Անի Կլոդին Լե Սոմմեր (Eugénie Anne Claudine Le Sommer, ,  ֆրանսիացի ֆուտբոլիստուհի, Լիոնի «Օլիմպիկի» և Ֆրանսիայի  կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքական  հարձակվող։ Խաղացել է նաև առաջնային կիսապաշտպանի գծում։
Ակումբային
Էժենին ֆուտբոլ սկսել է խաղալ 5 տարեկանից, մարզվել է «Տրելիսսկա» ակումբում ։ Չորս տարի մարզվելուց հետո տեղափոխվել է «Հերմեր»։ Ավելի ուշ հանդես է եկել «Լորյան» ակումբում, որտեղ նվաճել է բազմաթիվ պարգևներ և դրա շնորհիվ ընդունվել է Ֆրանսիայի ֆուտբոլային ակադեմիաներից մեկը` «Կլերֆոնտեն»։ Մի քանի խաղ անցկացնելով այնտեղ, նա ավարտում է ակադեմիան և հայտնվում «Ստադ Բրիոշան» թիմում։ Առաջին մրցաշրջանում անց է կացրել 22 խաղ և դարձել 4  գոլի հեղինակ։ Երկրորդ մրցաշրջանում նույնպես անց է կացրել 22 խաղ, դառնալով 10  գոլի հեղինակ։ Նա առաջադրվել է  տարվա լավագույն ֆուտբոլիստուհու մրցանակին, սակայն զիջել է Լուիզա Նեսեբին։  2009/2010 թվականների մրցաշրջանի առաջին յոթ խաղերի ընթացքում դարձել է 10 գոլի հեղինակ, այդ թվում նաև հեթ-տրիկի՝ «Թուլուզի» հետ խաղի ժամանակ։ Խփած գոլերի  և լավագույն ռմբարկուի տիտղոսը նվաճելու շնորհիվ նվաճում է նաև երկար սպսված՝  տարվա լավագույն ֆուտբոլիստուհու մրցանակը։
2010 թվականի հունիսի 30–ին Էժենին տեղափոխվում է Լիոնի «Օլիմպիկ» ։
Հավաքականում
Էժենի Լե Սոմմեր խաղացել է մինչև 17 տարեկանների, մինչև 19 տարեկանների և մինչև 20 տարեկանների ազգային  հավաքականների  թիմերի կազմում։ Մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում երկու անգամ նվաճել է Լա Մանգի գավաթը։ 2008 թվականին մասնակցել է Չիլիում տեղի ունեցած աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ Ֆրանսիան գրավել է 4-րդ տեղը, իսկ Էժենի Լե Սոմմերը  դարձել է  4 գոլի հեղինակ՝ ստացել է «Բրոնզե գնդակ» մրցանակ ։
Հիմնական հավաքականի կազմում առաջին խաղն անց է կացրել   2009 թվականի  փետրվարի 12-ին՝ Իռլանդիայի դեմ խաղում։ Նույն թվականին  մասնակցել է Եվրապայի առաջնությանը, մասնակցել է թիմի բոլոր չորս խաղերին, այդ թվում նաև՝ փլեյ-օֆի, որտեղ ֆրանսուհիները  տասնմեկ  մետրանոց հարվածներով զիջել են  հոլանդուհիներին։  Էժենին հավաքականում իր առաջին գոլը խփել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 23–ին՝ Սերբիայի դարպասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստուհիներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Բեյնասկո
Բեյնասկո (Beinasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 18.095 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 2677 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10092։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Հակոբոս առաքյալը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Միու Միու
Կենսագրություն
Միու-Միուն ծնվել է Փարիզում` ոստիկանի և վաճառողուհու ընտանիքում։ Ուսումն ավարտելուց հետո նա տեղ է գտել փարիզյան Café de la Gare փորձարարական թատրոնում, որտեղ առաջատար դերասաններ էին Ժերար Դեպարդիեն և Պատրիկ Դևերը։ Իր բեմական Միու-Միու փաղաքշական անունը նա ստացել է դերասան Կոլյուշի կողմից։
Կինոդեբյուտը կայացել է 1971 թվականին։ Այդ տարի նա նկարահանվել է «Այրված չորանոցներ», «Ժորժ Լե Տյուերի դյուրազգաց կյանքը» և «Փախուստ» ֆիլմերում։ Նրա համար բեկումնային էր Բերտրան Բլիեի կողմից 1974 թվականին նկարահանված «Վալս պարողները» կինոնկարը, որից հետո նա սկսեց առաջարկներ ստանալ՝ գլխավոր դերով հանդես գալու զանազան կատակերգություններում և դրամաներում։
Assicurazioni Generali
Assicurazioni Generali, իտալական առևտրային կազմակերպություն ։ Հիմնադրվել է 1831 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Թուրինում։ 2014 թ. Fortune Global 500 մրցույթում գրավել է 48-րդ տեղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի ընկերություններ
Միու Միու
Կենսագրություն
Կաշկանդված լինելով անընդհատ կրկնվող սիրունատես շիկահերների դերերով, 1980-ական թվականներին Միու Միուն աստիճանաբար կարողացավ կյանքի կոչել իր հերոսուհիների առավել խորիմաստ կերպարների։ Նրա ֆիլմերից հարկ է նշել «Ֆ... ինչպես Ֆերբենքս» (1976 թ.), «Ասեք նրան, որ ես իրեն սիրում եմ» (1977 թ.), «Սեր առաջին հայացքից» (1983 թ.), «Շուրջկալ» (1984թ.), «Երեկոյան շրջազգեստ» (1986 թ.), «Ժերմինալ» (1993 թ.), «Հնդկացին Փարիզում» (1994 թ.), «Օր ութերորդ» (1996 թ.), «Երազի գիտությունը» (2006 թ.), «Մրրկայնության փոքրիկ գոտին» (2009 թ.) և այլ կինոնկարներ։ 1979 թվականին նկարահանված «Խորամանկ հնարք» կինոնկարը ճանաչվել է տարվա լավագույն ֆիլմ, իսկ Միու-Միուն արժանացել է «Սեզար» մրցանակի, սակայն նա հրաժարվել է ընդունել մրցանակը։ 2003 թվականին Միու-Միուն հայտնվել է նաև «Սաթն անհետացել է» հեռուստատեսային սերիալում։
Անձնական կյանքը
Միու Միուն սիրավեպ է ունեցել դերասան Պատրիկ Դևերի հետ։ 1974 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Անժելը։ Այնուհետև սիրավեպ է ունեցել երգիչ Ժյուլիեն Կլերկի հետ։ 1978 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Ժաննա Հերրին, ով այժմ նույնպես դերասանուհի է։ Միու Միուն այժմ սերտ կապերի մեջ է սցենարիստ և դերասան Ժան Տյոլեի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Գերեզմանոց (հնավայր)
Գերեզմանոց, հնավայր Կարսի մարզի Օլթիի օկրուգում, Օլթի գետի ձախ կողմում, համանուն գետակի մոտ, ուր ձախից միանում է Օլթիին։ Բավական ընդարձակ տարածության վրա փռված գերեզմանոց է, որի հնությունը ոմանք հասցնում են մինչև հեթանոսական ժամանակները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի հնավայրեր
Խոհարարը, գողը, նրա կինը և նրա սիրեկանը
Խոհարարը, գողը, նրա կինը և նրա սիրեկանը (The Cook the Thief His Wife & Her Lover ),բրիտանական-ֆրանսիական ֆիլմ-դրամա՝ սև երգիծանքով։ Սցենարի հեղինակը և ռեժիսորը Պիթեր Գրինուեյն է, գլխավոր դերերում՝ Ռիշար Բորենժե, Մայքլ Գեմբոն, Հելեն Միրրեն և Ալան Հովարդ։ Ֆիլմում առկա են բռնության, մերկության սուր տեսարաններ։ Նկարահանվել է 1989 թվականին և առաջին անգամ ցուցադրվել Մեծ Բրիտանիայում 1989 թ. սեպտեմբերի 11-ին։
Սյուժե
Պատմություն է «գողի»՝ գռեհիկ, բռնարար և շատակեր մարդու՝ Ալբերտ Սպայկայի և նրա կնոջ՝ Ջորջինայի մասին։ Վերջինս մտերիմ հարաբերություններ ունի ամուսնուն պատկանող ռեստորանի խոհարարի հետ։ Ջորջինան սեռական կապ է հաստատում ռեստորանի հաճախորդներից մեկի՝ գրավաճառ Մայքլի հետ։ Խոհարարը օգնում է նրանց թաքցնել իրենց հարաբերությունները Սպայկայից։ Ի վերջո Սպայկան բացահայտում է նրանց կապը և սպանում Մայքլին՝ ցցով նրա բերանի մեջ խցկել տալով Մայքլի սիրած գրքի էջերը։ Ջորջինայի խնդրանքով խոհարարը եփում է Մայքլին։ Ջորջինան երեկույթ է կազմակերպում, որտեղ Մայքլի մարմինը հյուրասիրում է Սպայկային՝ զենքով ստիպելով, որ նա ուտի Մայքլին։ Սպայկան ստիպված անում է դա, Ջորջինան կրակելով սպանում է Սպայկային և արտասանում. «Կաննիբալ»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Զղարթա
Զղարթա (زغرتا‎‎), քաղաք Լիբանանի հյուսիս-արևմուտքում, Հյուսիսային մարզում։ Հանդիսանում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։
Պատմություն
Հարթավայրը, որի վրա տեղակայված է քաղաքը, բնակեցված է եղել դեռևս նեոլիթի դարաշրջանում։ Այս մասին վկայում են Զղարթայի մերձակայքում հայտնաբերված առարկաները, որոնք վերաբերվում են Կարաունի մշակույթին ։
2007 թվականին Երկրորդ լիբանանյան պատերազմի ընթացքում քաղաքում գտել են հազարավոր շիա փախստականների ապաստաններ, որոնք փախել էին երկրի հարավում բռնկված ընդհարումից ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է մարզի արևմտյան մասում, Տրիպոլիից մոտավորապես 5 կմ հարավ-արևելք, իսկ մայրաքաղաք Բեյրութից 65 կմ հյուսիս-հյուսիս-արևելք (NNE)։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 129 մ ։
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 11 439 ։
Տրանսպորտ
Մոտակա օդանավակայնը տեղակայված է Տրիպոլիում ։ Այդտեղ գտնվում է Միջերկրական ծովափով անցնող երկաթուղու հերթական կայարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հյուսիսային մարզ (Լիբանան)
Կարա Ուոքեր
Կարա Ուոքերը (Kara Walker, ), ամերիկացի նկարիչ։ Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր է, դասավանդում է նաև Ռատգերսի համալսարանի Մեյսոն Գրոս արվեստի դպրոցում, Ամերիկյան փիլիսոփայական միության անդամ է (2018) ։
Կենսագրություն
Երբ Կարան դարձել է 13 տարեկան, նրա հայրը` նկարիչ Լարի Ուոքերը, պաշտոն է ստացել Ջորջիա նահանգի համալսարանում, և ընտանիքը տեղափոխվել է Ատլանտայի արվարձան՝ Stone Mountain : Կենտրոնանալով նկարչության և գրաֆիկայի վրա՝ Ուոքերը կրթություն է ստացել Ատլանտայի գեղարվեստի քոլեջում (1991) և Ռոդ Այլենդ ի դիզայնի դպրոցում (1994) ։
1997 թվականին նա մասնակցել է Ուիթնիի բիենալեին (Նյու Յորք) և նույն թվականին` 27 տարեկան հասակում, դարձել է MacArthur հիմնադրամի հեղինակավոր դրամաշնորհի ամենաերիտասարդ դափնեկիրը, ինչը հանրային բանավեճ է առաջացրել նրա ստեղծագործության շուրջ։ 2002 թվականին ընտրվել է ներկայացնել ԱՄՆ-ն Սան Պաուլուի Բիենալեում։ 2007 թվականին Walker Art Center-ը կազմակերպել է «Kara Walker»-ը։ «My Complement, My Oppressor, My Enemy, My Love» ցուցահանդեսը, որը դարձել է նկարչուհու առաջին լայնածավալ Թանգարանային ցուցադրությունը ԱՄՆ-ում։ Ուոքերն ապրում է Նյու Յորքում և հանդիսանում է դիտարվեստի պրոֆեսոր՝ Կոլումբիայի համալսարանում։ Ամերիկյան արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի անդամ է (2012)։
Ստեղծագործություն
Կարա Ուոքերը հետաքրքրված է ամերիկյան մշակույթի մութ կողմով, որը կապված է ռասիզմի և բռնության կիրքի հետ։ Նա հիմնականում հայտնի է իր մեծ որմնանկարներով, որոնք հիմնված են ուրվագծի պատկերների վրա։ Նրանք հաճախ շոշափում են այնպիսի զգայուն խնդիրներ, ինչպիսիք են իշխանությունը, բռնաճնշումները, սեքսուալությունը, ռասայականությունը և գենդերային խտրականությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Գուանամբի
Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 14-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1919 թվականին։
Աշխարհագրություն
Տեղանքի կլիման կիսաանապատային է։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1919 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիքիպեդիայի վերջի կանխագուշակումներ
Տարբեր հրապարակումներ և մեկնաբաններ առաջ են քաշել Վիքիպեդիայի վերջի վերաբերյալ մի շարք կանխագուշակումներ։ Մոտ 2005 թվականին, երբ Վիքիպեդիան արդեն հայտնի է դարձել, մեկը մյուսի հետևից սկսել են ի հայտ գալ դրա դատապարտվածության սցենարներ՝ հիմնված տարբեր ենթադրությունների և վարկածների վրա։ Օրինակ, ոմանք հայտարարել են Վիքիպեդիայի հոդվածների որակի անկման մասին, մինչդեռ մյուսները խոսում էին այն մասին, որ պոտենցիալ խմբագիրները հեռանում են նախագծից։ Վիքիպեդիայի վերջի կանխատեսողները ենթադրում են, որ հայտնվելու է մրցակցող կայք, որն, ի վերջո, փլուզելու է այն, կամ Վիքիպեդիայի համայնքի ներսում տարաձայնությունները հանգեցնելու են Վիքիպեդիայի՝ որպես նախագծի կործանմանը։
Որոշ կանխագուշակումներ ներկայացնում են Վիքիպեդիայի քննադատությունը ճակատագրական թերությամբ, իսկ ոմանք շարունակում են կանխատեսել, որ մեկ այլ կայքն անելու է այն, ինչ անում է Վիքիպեդիան, բայց առանց այդ ճակատագրական թերության։ Այդպիսով, այդ կայքը դառնալու է Վիքիպեդիայի կործանիչ, որը գրավելու է այն ուշադրությունը և աղբյուրները, որոնք այժմ ստանում է Վիքիպեդիան։ Գոյություն ունեն բազմաթիվ ցանցային հանրագիտարաններ, և Վիքիպեդիայի ենթադրյալ փոխարինումների թվում են եղել արդեն փակված Google Knol-ը, Wolfram|Alpha-ն և AOL Owl-ը ։
Ավտոմատացված խմբագրումը զարգացել է տարիների ընթացքում, և որոշ լեզուներով շատ հոդվածներ այդ միջոցով են ստեղծվել։ Որոշ գիտնականներ կանխատեսում են, որ արհեստական բանականությունը և համակարգիչները կարող են աշխատել հոդվածների հետազոտման և ստեղծման ուղղությամբ ։
Նախադրյալներ
Որոշ քննադատներ մատնանշում են որոշակի խաբեությունների, սխալների, քարոզչության և այլ վատ բովանդակության վրա և պնդում են, որ լավ բովանդակության պակասը հանգեցնելու է այլ վայրերում ավելի լավ բովանդակություն գտնելուն ։
Վիքիպեդիան ներգրավում է մի քանի միլիոն կամավոր խմբագիրների ռեսուրսներ։ Տասնյակ հազարավոր մարդիկ ներդնում են բովանդակության մեծ մասը և իրականացնում են որակի վերահսկողություն և տեխնիկական սպասարկում։ 2010 թվականին նրանց թիվն անշեղորեն աճել է, սակայն երբեմն էլ կրճատվել է։ Տարբեր աղբյուրներ կանխագուշակում են, որ, ի վերջո, Վիքիպեդիայի աշխատանքին աջակցելու համար շատ քիչ խմբագիրներ են մնալու, և այն վերանալու է մասնակիցների պակասի պատճառով   ։
Վիքիպեդիայում կան մի քանի հազար կամավոր ադմինիստրատորներ, որոնք կատարում են տարբեր ֆունկցիաներ, այդ թվում՝ այնպիսի ֆունկցիաներ, որոնք կատարում են ֆորումների մոդերատորները։ Քննադատները նկարագրում են նրանց գործողությունները որպես խիստ, բյուրոկրատական, կողմնակալ, անարդար կամ քմահաճ, և կանխագուշակում են, որ նման գործողությունների վերաբերյալ առաջացած վրդովմունքը հանգեցնելու է կայքի փակմանը ։ Նման քննադատներից ոմանք տեղյակ են ադմինիստրատորների պարտականությունների մասին, իսկ մյուսները պարզապես ենթադրում են, որ նրանք կառավարում են կայքը։
2012 թվականի տարբեր հոդվածներում հաղորդվել է, որ Անգլերեն Վիքիպեդիայում նոր ադմինիստրատորների թվի կրճատումը կարող է վերջ դնել Վիքիպեդիային ։
Մյուսները ենթադրում են, որ Վիքիպեդիայից օգտակար հոդվածների անհիմն ջնջումը կարող է կանխագուշակել դրա վերջը։ Դա հանգեցրել է Deletionpedia-յի ստեղծմանը, որն իր ցանկությամբ դադարել է գոյություն ունենալ՝ վեբ արխիվում տեղադրված իր բովանդակությամբ ։
Խմբագիրների թվի կրճատում
The Economist ամսագրում հրապարակված 2014 թվականի միտումների վերլուծությունը ցույց է տվել, որ «Անգլերեն տարբերակի խմբագիրների թիվը վերջին յոթ տարվա ընթացքում կրճատվել է մեկ երրորդով» ։ Անգլերեն Վիքիպեդիայում ակտիվ խմբագիրների հեռացման գործակիցը նկարագրվել է The Economist-ի կողմից որպես զգալիորեն ավելի բարձր, քան այլ լեզուներում (ոչ անգլերեն Վիքիպեդիաներում)։ Այն հաղորդել է, որ 2008 թվականից ի վեր այլ լեզուներում «ակտիվ խմբագիրների» թիվը (նրանք, ովքեր ունեն առնվազն հինգ խմբագրումներ մեկ ամսվա ընթացքում) եղել է համեմատաբար մշտական՝ մոտ 42,000 խմբագիր, սեզոնային շեղումներով պայմանավորված թվի կրճատումներով կամ ավելացումներով։
Անգլերեն Վիքիպեդիայում ակտիվ խմբագիրների թիվը հասել է իր գագաթնակետին 2007 թվականին և կազմել է շուրջ 50,000 խմբագիր, իսկ 2014 թվականին այն նվազել է մինչև 30,000 խմբագիր ։ Նման արագությամբ գծային անկման դեպքում անգլերեն Վիքիպեդիայում տասնմեկ տարի հետո ակտիվ խմբագիր չի մնալու։
The Economist ամսագրում հրապարակված միտումների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ այլ լեզուներով (ոչ անգլերեն Վիքիպեդիաներում) ակտիվ խմբագիրների թիվը մնում է համեմատաբար մշտական՝ պահպանելով դրանց թիվը մոտավորապես 42,000 ակտիվ խմբագիրների մակարդակում։ Եվ նման հակադրությունը ցույց է տալիս այդ լեզուներով Վիքիպեդիայի արդյունավետությունը՝ վերականգնվող և կայուն հիմքի վրա ակտիվ խմբագիրների պահպանման համար ։
Ինչպես Էնդրյու Լիհը, այդպես էլ Էնդրյու Բրաունը պնդում են, որ սմարթֆոնների օգնությամբ Վիքիպեդիայի խմբագրումը դժվար է և հուսալքում է նոր պոտենցիալ մասնակիցներին ։ 2013 թվականին հրապարակված հոդվածում Թոմ Սիմոնիտը MIT Technology Review-ից ասել է, որ մի քանի տարի շարունակ Վիքիպեդիայի խմբագիրների թիվը նվազել է, և պնդել է, որ բյուրոկրատական կառուցվածքը և կանոնները դրա գործոններից են։ Սիմոնիտը պնդել է, որ որոշ վիքիպեդիստներ օգտագործում են շփոթված կանոնները և ուղեցույցներն ուրիշների նկատմամբ գերակշռելու համար և շահադիտական շահագրգռվածություն ունեն ստատուս-քվոյի պահպանման հարցում ։ Լիհն ասում է, որ ներկայումս գրանցված մասնակիցների միջև լուրջ տարաձայնություններ կան, թե ինչպես լուծել այդ խնդիրը։ Նա վախենում է, որ Վիքիպեդիան երկարաժամկետ ապագա կունենա, մինչդեռ Բրաունը մտավախություն ունի, որ Վիքիպեդիայի հետ կապված խնդիրները կմնան և մրցակից հանրագիտարանները չեն փոխարինի դրան  ։
Դիտողների և միջոցների աղբյուրներ
2015 թվականի դրությամբ նկատվել է Վիքիպեդիան համակարգիչներից դիտող մարդկանց թվի նկատելի նվազում։ Հեռախոսների ավելի լայն օգտագործումը դիտվել է որպես սպառնալիք, առնվազն դրամահավաքի համար։ Այդ ժամանակ Վիքիմեդիա Հիմնադրամը հաղորդել է տարեկան բյուջետային ծախսերին համարժեք պահուստների մասին։ Մյուս կողմից, վարձատրվող աշխատակիցների թիվը կտրուկ աճել է, ինչը նշանակում է, որ ծախսերը նույնպես աճել են ։
Հետագա ընթերցում
Կատեգորիա:Կանխագուշակում Կատեգորիա:Վիքիպեդիա Կատեգորիա:Վիքիպեդիայի պատմություն
Իտանկուր
Իտանկուր (Itancourt), համայնք Ֆրանսիայում, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Մտնում է նաև Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջան հանդիսանում է Սեն Կանտենը։
Համայնք INSEE ծածկագիրն է 02387։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 1118 մարդ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Եկատերինա Գրադովա
Եկատերինա Գեորգիևնա Գրադովա (Екатерина Георгиевна Градова, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1983)։
Կենսագրություն
Եկատերինա Գրադովան ծնվել է 1946 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Մոսկվայում, ճարտարապետ, պրոֆեսոր, Ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից-անդամ և լեռնագնաց Գեորգի Գրադովի (1911-1984, մահացել է Պամիր բարձրանալու ժամանակ սրտի կանգից) ) և Նիկոլայ Գոգոլի անվան թատրոնի դերասանուհի Ռաիսա Իվանովնա Գրադովայի (1923-2011)  ընտանիքում։ Սովորել է Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտում, Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայում (կուրսի ղեկավար՝ Վասիլի Մարկով) ։ 1971 թվականին ամուսնացել է դերասան Անդրեյ Միրոնովի հետ։ 1973 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Մարիա Միրոնովա, ով նույնպես դարձել է կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։
1969 թվականին Եկատերինա Գրադովան, որ սովորում էր Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի չորրորդ կուրսում, Մոսկվայի Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոնում խաղում է «Տաղանդներ և երկրպագուներ» ներկայացման գլխավոր դերում (Ա. Նեգինա)։ Այդ ներկայացումը բեմադրվել էր ռուսական թատրոնի ականավոր գործիչների կողմից. բեմադրող՝ Մարիա Կնեբել, նկարիչ՝ Յուրի Պիմենով, դերասաններ՝ Վ. Օռլովա, Գ. Կիրիլով, Վլադիմիր Սամոյլով, Գ. Անիսիմովա, Ալեքսանդր Լազարև, Մաքսիմ Շտրաուխ և այլք։
Ամեն գնով (ֆիլմ, 2016)
«Ամեն գնով» (Hell or High Water), 2016 թվականի ամերիկյան ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Դևիդ Մաքենզիի կողմից ։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի օգոստոսի 26-ին։ Ֆիլմը ներկայացվել է բազմաթիվ մրցանակների տարբեր անվանակարգերում։
Եկատերինա Գրադովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Ամեն գնով (ֆիլմ, 2016)
Քննադատություն
Ֆիլմը դրական է ընդունվել քննադատների կողմից, որոնցից շատերը գովել են այն վեստերն ժանրի վերակենդանացման համար ։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 98 % վարկանիշ 243 գրախոսությունների հիման վրա 10 հնարավորից 8,5 միջին միավորով ։ Metacritic կայքում ֆիլմն ունի 100 հնարավորից 88 միավոր քննադատների 47 գրախոսությունների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «համընդհանուր ճանաչում» կարգավիճակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր
Փոլ Խլեբնիկով
Պավել Յուրևիչ Խլեբնիկով, առավել հայտնի է որպես Փոլ Խլեբնիկով (Paul Klebnikov, ), ռուսական ծագմամբ ամերիկացի լրագրող և հրապարակախոս։ Դեկաբրիստ Իվան Պուշչինի հետնորդը։ «Ֆորբս» ամսագրի ռուսական խմբագրության գլխավոր խմբագիրը։ «Կրեմլի կնքահայր Բորիս Բերեզովսկին կամ Ռուսաստանի կողոպուտի պատմությունը» (2000) և «Զրույց բարբարոսի հետ» (2003) գրքերի հեղինակ։ Սպանվել է Մոսկվայում, 2004 թվականին. սպանությունը բացահայտված չէ։ Հետաքննությունը սպանության կազմակերպիչ է դիտարկել չեչենական քրեական հեղինակություն Խոժ-Ահմեդ Նուխաևին, ով գտնվում է ֆեդերալ որոնման մեջ։ Ըստ հետաքննության վարկածի՝ Նուխաևը վրեժխնդիր է եղել Խլեբնիկովից՝ իր մասին վերջինիս գրած «Զրույց բարբարոսի հետ» գրքի համար։ Պատվիրված սպանության մեղադրանք առաջադրվել է երեք չեչենների, բայց նրանք արդարացվել են երդվյալների դատարանի կողմից։
Կենսագրություն
Խլեբնիկովների ընտանիքը քաղաքական պատճառներով 1918 թվականին լքել էր Ռուսաստանը, արտագաղթել ԱՄՆ, որտեղ էլ ծնվել է Փոլը։ Խլեբնիկովի նախապապը՝ փոխծովակալ Արկադի Նեբոլսինը, սպանվել է ապստամբած նավաստիների կողմից Հելսինգֆորսում, Փետրվարյան հեղափոխության ժամանակ։ Տատիկը՝ Եկատերինա Նեբոլսինան, Նյու Յորքի Ռուսական մանկական բարեգործական միության ղեկավարն էր։ Հայրը՝ Գեորգի (Յուրի) Խլեբնիկովը, գլխավորել է ՄԱԿ-ի սինխրոն-թարգմանիչների բաժինը։
1984 թվականին բակալավրի աստիճան է ստացել Կալիֆոռնիայի համալսարանում (Բերկլի)՝ մասնագիտանալով քաղաքական տնտեսության մեջ ։ Ռուսերենին, անգլերենին և ֆրանսերենին զուգահեռ տիրապետել է նաև իտալերենին։
1985 թվականին Տնտեսության և քաղաքական գիտությունների լոնդոնյան դպրոցում ստացել է մագիստրոսի աստիճան՝ պաշտպանելով «ԽՄԿԿ կադրային քաղաքականությունը, 1918—1985 թվականներ» թեմայով ատենախոսությունը։
1989 թվականից, որպես թղթակից, սկսել է աշխատել Forbes ամսագրում։ Տիրապետելով հինգ լեզուների (ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և գերմաներեն)՝ Փոլ Խլեբնիկովը վերլուծել է միջազգային տարբեր արդյունաբերական ընկերությունների՝ Daimler-Benz, Volkswagen, Renault, Asea Brown Boveri, Xerox, Alcoa, Samsung, աշխատանքը։
90-ական թվականներին նրա հիմնական մասնագիտացումը դարձավ «նոր ռուսական բիզնեսը» Ռուսաստանում։ Արդյունքում Փոլ Խլեբնիկովը ստացավ ամսագրի ավագ խմբագրի պաշտոնը։
1991 թվականին «Ստոլիպինյան ագրարային ռեֆորմը և Ռուսաստանի տնտեսական զարգացումը, 1906—1917 թվականներ» դիսերտացիայով Տնտեսության և քաղաքական գիտությունների լոնդոնյան դպրոցում ստացել է դոկտորի աստիճան ։
1996 թվականի դեկտեմբերի 30-ին «Ֆորբս» ամսագրում հրապարակել է «Կրեմլի կնքահայրը» (Godfather of the Kremlin?) հոդվածը, որում հայտնի ձեռնարկատեր Բորիս Բերեզովսկուն մեղադրում էր բազմաթիվ խարդախությունների, փողերի լվացման, չեչենական մաֆիայի և պատվիրված սպանությունների (այդ թվում՝ հայտնի լրագրող Վլադիսլավ Լիստևի սպանությունը կազմակերպելու) հետ կապ ունենալու մեջ։ Բորիս Բերեզովսկին ընդդեմ ամսագրի հայց է ներկայացրել Լոնդոնի Գերագույն դատարան զրպարտության համար, որն, իբրև, տեղ էր գտել Խլեբնիկովի հոդվածում և, ըստ նրա կողմից վերահսկվող որոշ ԶԼՄ-ների, շահել է դատն ընդդեմ Խլեբնիկովի՝ պաշտպանելով իր պատիվն ու արժանապատվությունը (տես, օրինակ,  ): Սակայն 2003 թվականին տված հարցազրույցի   և իր վերջին հարցազրույցի ժամանակ պարզաբանել է, որ դա չի համապատասխանում իրականությանը։ Ամսագրին դատի տալով՝ Բերեզովսկին փոխհատուցում, ինչպես նաև՝ ամսագրի կողմից հերքում և պաշտոնական կայքից հոդվածը հեռացնելն է պահանջել։ Սակայն դատարանը ամսագրին պարտադրել է միայն հրաժարվել հոդվածում առկա բազմաթիվ պնդումներից միայն մեկից (այն պնդումից, թե Բերեզովսկին է կազմակերպել Վլադ Լիստևի սպանությունը), քանի որ ամսագիրը չուներ այդ պնդումը հաստատող ապացույցներ։ Դատարանը որևէ փոխհատուցում չնախատեսեց և ամսագրից չպահանջեց հոդվածի հերքում հրապարակել։ Հոդավծն առ այսօր հասանելի է ամսագրի պաշտոնական համացանցային կայքում ։
2003 թվականին հրապարակվել է «Զրույց բարբարոսի հետ» գիրքը, որի մեջ Խլեբնիկովը ներկայացնում և մեկնաբանում է իր 15-ժամյա զրույցը չեչենական դաշտային հրամանատար և քրեական գործիչ Խոժ-Ահմեդ Նուխաևի հետ։"Իսլամական ողջ տեռորիզմը, որը մենք տեսնում ենք Ռուսաստանում և ամբողջ աշխարհում, հասունացել է սովորական բանդիտիզմից։ Գրքի վրա աշխատելիս ես սկսեցի ուշադիր ուսումնասիրել չեչենական շարժման մեջ կարևոր դեր ունեցող վահաբականությունը։ Ի սկզբանե վահաբականները եղել են սովորական քոչվորներ և ավազակներ։ Վահաբը, սաուդյան ցեղերից մեկի առաջնորդը, պարզապես ավելի հաջողակ ավազակ էր, քան մյուսները ։"
2004 թվականի ապրիլին ստեղծել է Ֆորբսի ռուսական խմբագրությունը և դարձել ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
2004 թվականի մայիսին ամսագիրը հրապարակում է Ռուսաստանի 100 ամենահարուստ մարդկանց ցուցակը, նրանցից շատերը դժգոհ էին իրենց այդպիսի հայտնիությունից ։
Նույն ամսին ցուցադրվեց «Օրերս» հեռուստահաղորդումը։
2004 թվականին Լրագրողների պաշտպանության կոմիտեն Խլեբնիկովին հետմահու շնորհեց Մամուլի միջազգային ազատության CPJ չորս պարգևներից մեկը ։
«Տաս տարի անց մենք, առաջվա նման, խորապես անհանգստացած ենք, որ բացահայտված չէ գաղտինքն առ այն, թե ով էր սպանության պատվիրատուն։ Մենք, ինչպես և նախկինում, կոչ ենք անում Ռուսաստանին այս նողկալի հանցագործության մեղավորներին հանձնել արդարադատության ձեռքը», -ասվում էր պետքարտուղար Քերիի հայտարարության մեջ։
Սպանություն
2004 թվականի հուլիսի 9-ին սպանվել է Մոսկվայում Ֆորբսի ռուսական բաժանմունքի գրասենյակից դուրս գալիս։ Կրակել են ՎԱԶ-2115 ավտոմեքենայից, որում երեք մարդ են եղել։ Կրակը բացվել է ատրճանակ-գնդացիրից։ Չորս փամփուշտներ դիպչել են Խլեբնիկովի որովայնին և կրծքին, ևս մեկը՝ անցել է գլխով՝ շոշափելով։ Մահից առաջ նա հասցրել է հայտնել, որ ծանոթ չէ կրակողների հետ և չգիտի, թե որն է հարձակման պատճառը։ Խլեբնիկովին տեղափոխել են քաղաքային 20-րդ հիվանդանոց և անմիջապես մտցրել վերելակ՝ վերականգնողական բաժանմունք հասցնելու համար։ Վերելակը խափանվել է. այստեղ էլ Խլեբնիկովը մահացել է ։ Իրավապահպան մարմինները խոստացան գտնել մարդասպանին։ Բայց ըստ հետաքննության տվյալների, հանցագործները դեպքի վայրից փախչել են կոտրված համարանիշերով գողացված մեքենայով, ինչը դժվարացնում է դատախազության աշխատանքը։ Դեպքից հետո սկսեցին տարբեր վարկածներ շրջանառվել լրագրողի պատվիրված սպանության վերաբերյալ։ Նյու Յորքում 2004 թվականին մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ Խլեբնիկովը հետմահու պարգևատրվեց «Հանուն աշխարհում մամուլի ազատության» մրցանակով։
Հետաքննություն և դատ
Ըստ հետաքննության տվյալների սպանության պատվիրատուն եղել է չեչենական քրեական հեղինակություն և ԻՉՀ ղեկավարների մեկը՝ Խոժ-Ահմեդ Նուխաևը, անմիջական կատարողները՝ նոտար Ֆայիլ Սադրետդինովը և Չեչնիայի բնիկներ Կազբեկ Դուկուզովը և Մուսա Վահաևը։ Հետաքննության վարկածի համաձայն՝ Նուխաևը վրեժխնդիր է եղել լրագրողից՝ վերջինիս կողմից իր մասին գրված «Զրույց բարբարոսի հետ» գրքի համար։ Դուկուզովը և Վահաևը մեղադրվել են նաև դրանից մեկ տարի առաջ մոսկվացի գործարար Ալեքսեյ Պիչուգինին ծանր վիրավորում հասցնելու համար։
2006 թվականի մայիսի 6-ին բոլոր երեք մեղադրյալները արդարացվեցին երդվյալների վճռի հիման վրա ։ Դուկուզովը և Վահաևը արդարացվեցին ձայների մեծամասնությամբ, իսկ Սադրետդինովը՝ միաձայն։ Այս դատավճիռը բողոքարկվեց ՌԴ Գլխավոր դատախազության և Խլեբնիկովի ընտանիքի կողմից։ Ինչպես հայտարարել է Խլեբնիկովների փաստաբան Լարիսա Մասլեննիկովան՝ մեղադրյալները և վերջիններիս փաստաբաններից մի քանիսը դատական ողջ քննության ընթացքում «հստակ անօրինական գործողություններ» են իրականացրել, իսկ արդարացնող դատավճիռը կայացվել է չնայած նրան, որ ըստ Մասլեննիկովայի կարծիքի, «պաշտպանության կողմերը չներկայացրեցին որևիցե ապացույցներ, որոնք կհերքեին այն ապացույցները, որոնք ներկայացնում էր մեղադրող կողմը»։ 2006 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՌԴ Գերագույն դատարանը չեղարկեց արդարացնող վճիռը և գործն ուղարկեց կրկնակի հետաքննության ։
Խոժ-Ահմեդ Նուխաևը գտնվում է ֆեդերալ և միջազգային հետախուզության մեջ։
Ըստ «Չեչենական հասարակություն» («Чеченское общество») թերթի՝ Նուխաևը սպանվել է Դաղստանի լեռներում 2004 թվականի փետրվարի վերջին-մարտի սկզբին, այսինքն՝ Խլեբնիկովի սպանությունից 4 ամիս առաջ, և ուրեմն չէր կարող լինել սպանության պատվիրատուն ՝"2004 թվականի գարնանից սկսած Խոժ-Ահմեդ Նուխաևից որևէ տեղեկություն չի եղել։ Ըստ որոշ տվյալների, Խոժ-Ահմեդ Նուխաևը 2003 թվականի վերջին գաղտնի կերպով գնացել է Չեչնիա։ Իբրև հենց նա է համոզել Ռուսլան Գելաևին Դաղստանով անցնել Վրաստան, և նրա՝ Դաղստանի լեռներում արգելափակված ջոկատի հետ է եղել 2004 թվականի ձմռանը։ Այդ ժամանակ գելաևականների մեծ մասը զոհվել է, մի քանի հոգի գերեվարվել, իսկ փետրվարի 28-ին սպանվել է ինքը՝ Գելաևը։ Որոշ աղբյուրներ գտնում են, որ Նուխաևը նույնպես զոհվել է լեռներում, գելաևականների հետ, բայց մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ նրան հաջողվել է հեռանալ։""Առաջին տարբերակի ուղղակի հաստատումը այն է, որ այդ ժամանակներից Խոժ-Ահմեդ Նուխաևի կողմից հովանավորվող «Իչկերիա» и «Մեհկ-Կխել» թերթերը չեն հրատարակվել։ Չկան նաև Նուխաևի նոր գրիք-բրոշյուրները ռուս-չեչենական և միջազգային հարաբերությունների թեմաներով, ինչպես նաև Չեչնիայի վերաբերյալ նրա տեսլականները, որոնք ավելի վաղ բերվել էին Ադրբեջանից և մինչ օրս հանդիպում են Գրոզնու և Նազրանի առևտրական կրպակներում։"2017 թվականի նոյեմբերի 20-ին ՌԴ ՆԳՆ-ն հայտարարեց, որ Ուկրաինայում ձերբակալվել է սպանության մեջ մեղսակցություն ունենալու կասկածյալ Մահոմեդ Դուկուզովը՝ սպանության ենթադրյալ իրագործող Կազբեկ Դուկուզովի եղբայրը ։ ՌԴ դատախազությունը դիմեց վերջինիս իրեն հանձնելու խնդրանքով ։ Միևնույն ժամանակ, ԱՄԷ-ում 2015 թվականի ամռանը բանտից ազատվում է (համաներմամբ) Կազբեկ Դուկուզովը (մեղադրվել էր ԱՄԷ-ում հանցանք գործելու համար), իսկ ՌԴ-ին արտահանձնելու խնդրագիրը (Խլեբնիկովի և Սերգունինի սպանությունների մեղադրանքով) ԱՄԷ է ուղարկվել 2015 թվականի սկզբին։ Ազատվելուց հետո նա անհայտ ուղղությամբ հեռացել է ԱՄԷ-ից։ Ըստ Ռոսբալտի, Կ. Դուկուզովը մի շարք այլ սպանություններ էլ է գործել ։
Բորիս Բերեզովսկու մասին վարկածը և այլ
Հետաքրքիր փաստ՝ մահից ընդամենը 7 ժամ առաջ Փոլ Խլեբնիկովը հանդիպել է «Իզվեստիա» թերթի թղթակցի հետ և հարցազրույց տվել իր աշխատանքի մասին, այդ թվում՝ պատմել է այն մասին, թե ինչպես է ստեղծվել «Կրեմլի կնքահայրը» հոդվածը. «Հոդվածը լույս տեսավ 1996 թվականի դեկտեմբերին, դրա նախապատրաստական աշխատանքների համար վեց ամիս պահանջվեց։ Ես հանդիպել էի բազմաթիվ մարդկանց և հարցազրույցներ վերցրել նրանցից։ Հոդվածում շատ բաներ կային հենց իր՝ Բերեզովսկուց վերցված հարցազրույցից։ Նա բացեիբաց, նենգաբար և ուղղակիորեն իր մասին խոսում էր այնպես, ասես իր արարքների մեջ որևէ վատ բան չէր տեսնում։ Ես հիշում եմ, օրինակ, նրա արտահայտած մտքերը սեփականաշնորհման մասին։ Նա ասում էր, որ Ռուսաստանում սեփականաշնորհումը իրականացվել է երեք փուլով։ Սկզբում սեփականաշնորհվել է եկամուտը. սեփականությունը շարունակել է մնալ պետական, իսկ եկամուտն արդեն դարձել է մասնավոր։ Պետական ընկերությունների շուրջ ստեղծվել է միջնորդների մի ամբողջ շարք, ովքեր ձեռնարկության գործադիր տնօրենի հետ ունեցած «անձնական հարաբերությունների» օգնությամբ առգրավել են շահույթը։ Այնուհետև մասնավորեցվել է սեփականությունը. ձեռնարկություններ, որոնցից քամում էին ողջ հասույթը, սնանկանում էին, և դրանք հնարավոր էր լինում գնել բավականին էժան։ Ապա մասնավորեցվել են պարտքերը. նոր սեփականատերերը ստանձնում են ձեռնարկության պարտքերի պատասխանատվությունը։ Սա ցինիկ և շատ ճշմարիտ վերլուծությունն է նրա, թե ինչպես է ընթացել սեփականաշնորհումը և թե ինչպես է գործել ինքը՝ Բերեզովսկին, ասենք, «Աերոֆլոտի» հանդեպ ։ «Իզվեստիային» տված հարցազրույցում Խլեբնիկովի խոստովանահայր Լեոնիդ Կալինինը հայտարարել է ՝ «Պավելն ասում էր. « Չեչենները ինձ ոչինչ չեն անի։ Ես նրանց հաշտության տրիբունա եմ տրամադրել»։ Ոչ, չեչեններից նա չէր վախենում, նրանք այդ գրքում ցեխոտված չէին ներկայացված։ Այ Բերեզովսկուց Պավելը վախենում էր և թաքնվում էր նրանից։ Նրա «Ռուսաստանի կողոպուտի պատմությունը» գրքի՝ Ամերիկայում կայացած աղմկոտ պրեզենտիացիայից հետո Բերեզովսկին գազազել էր և հայտարարել էր, որ այդ գործն այսպես չի թողնելու։ Եվ Պավելը, գիտենալով նրա մեթոդները, հասկանում էր, որ դրանք դատարկ խոսքեր չեն»։
Բերեզովսկու մասնակցության վերաբերյալ կան նաև այլ ենթադրություններ։ Գոյություն ունի նաև այն վարկածը, որ Խլեբնիկովի և Սերգունինի սպանությունները կապված են եղել Պավելի ապագա գրքի հետ, որում նա ցանկացել է պատմել Չեչնիայում բյուջետային միջոցների յուրացման մասին ։
Իր «Ռուսաստանի կողոպուտի պատմությունը» գրքում Խլեբնիկովը մերկացնում էր ոչ միայն Բերեզովսկուն, այլ նաև շատ ուրիշ, այդ ժամանակ ազդեցություն ունեցող, Ելցինի նախկին շրջապատի մարդկանց։ Օրինակ, հայտնի օլիգարխ Աբրամովիչի մասին նա գրել էր հետևյալը՝"Բերեզովսկին, Աբրամովիչը և էլի մի քանի գործընկերներ մեկ հարվածով տիրապետեցին ռուսական ալյումինային արդյունաբերության երկու երրորդին։ Դա հսկայական ավար էր։ Ռուսաստանը ԱՄՆ-ից հետո աշխարհում երկրորդ տեղում էր գտնվում ալյումինի արտադրության ոլորտում։ Ալյումինը կանոնավոր վալյուտա էր բերում երկրին։ Միևնույն ժամանակ արդյունաբերության ալյումինային ճյուղը, ինչպես ոչ մի ճյուղ, հեղեղված էր ավազակներով ։"
Ինչպես նշել է Lenta.ru հրատարակչությունը, շատ ռուս հարուստներ, որոնց անունները հրապարակվել էին Ֆորբս ամսագրում, Խլեբնիկովի մահից քիչ առաջ (2004 թվականի մայիսին) բավականին դժգոհ են եղել այդ ցուցակում հայտնվելու կապակցությամբ ։
Հետաքննության մասնակիցներից մեկը «Կոմերսանտ»-ին տված հարցազրույցում պատմել է՝ «Փոլ Խլեբնիկովի սպանության կազմակերպման մեջ մասնակցության ներգրավվածության առումով մենք ստուգել ենք գրեթե ողջ ռուսական էլիտան։ Չէ որ պոտենցիալ կասկածյալների թվում էին ոչ միայն լրագրողի հեղինակած երկու գրքերի հերոսները՝ համապասախանաբար էմիգրանտ Բորիս Բերեզովսկին և չեչենական հեղինակություն Խոժ-Ահմեդ Նուխաևը, այլ նաև Ֆորբսի էջերին հայտնված տասնյակ բիզնեսմեններ և բանկիրներ։ Նրանցից շատերին Խլեբնիկովի հրապարակումները այս կամ այն կերպ դուր չէին գալիս։ Այդյունքում 20 հատորներ էին գրոտվել, բայց դրանք բոլորն էլ, պարզվեց, մակուլատուրա էին» ։
ՌԴ Անվտանգության ֆեդերալ ծառայության նախկին փոխգնդապետ Ալեքսանդր Լիտվինենկոն իր «Լյուբյանյան Հանցավոր Խմբավորում» գրքի մեջ հաստատում է, որ Բերեզովսկու մասին Խլեբնիկովի գիրքը վերջինիս կողմից գրվել է ռուսական հատուկ ծառայությունների քաղաքական պատվերով (հստակ՝ Ա. Կորժակովի շրջապատի մարդկանց կողմից) ։
Հրապարակումներ
1996 թվականի դեկտեմբերի 30-ին «Ֆորբս» ամսագրում հրապարակվեց Փոլ Խլեբնիկովի «Կրեմլի կնքահայրը» հոդվածը, որում Բորիս Բերեզովսկին, ով այդ պահին ՌԴ Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի տեղակալն էր, մեղադրվում էր լրագրող Վլադիսլավ Լիստևի սպանությանը առնչություն ունենալու մեջ։ 1997 թվականի փետրվարի 12-ին Բերեզովսկին Անգլիայի Գերագույն դատարանի միջոցով հերքում պահանջեց։ Սակայն դատարանը ամսագրին հարկադրեց հրաժարվել հոդվածում եղած բազմաթիվ մեղադրանքներից ընդամենի մեկից (առ այն, որ Բերեզովսկին է կազմակերպել Վլադ Լիստևի սպանությունը), քանի որ ամսագիրը չուներ դրա հիմնավորումը հաստատող ապացույցներ։ Դատարանը որևէ փոխհատուցում չսահմանեց Բերեզովսկու համար և ամսագրին չհարկադրեց հոդվածին հերքում հրապարակել։ Հոդվածը մինչ օրս հասանելի է ամսագրի համացանցային պաշտոնական կայքում ։ 2004 թվականին, դառնալով Ֆորբս ամսագրի ռուսալեզու տարբերակի խմբագիրը, Փոլ Խլեբնիկովը ամսագրի փորձնական համարում հրապարակեց Ռուսաստանի 100 ամենահարուստ մարդկանց ցանկը։ Այս ցուցակի մեջ հայտնվածներից շատերը դժգոհ մնացին ներկայացված արդյունքներից։ Բայց գործը դատական քննության չհասավ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ