cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյախմայերի եկամտաբեր տուն
Պատմություն
Տունը գտնվում է քաղաքի կենտրոնական պատմական հատվածում։ Հայտնի է, որ XIX դարի վերջում այն արդեն կառուցվել էր, քանի որ 1899 թվականի հունվարին Եկատերինա Պետրովնա Լյախմայերը դարձել էր նրա սեփականատերը, նրա սեփականությունում էր հայտնվել մեկ այլ հողակտոր ևս։ Դրանց ընդհանուր մակերեսը 940 մ² էր։ Հողատարածքի վրա նա կառուցել է 4-հարկանի շենք, որը ստացել է Կանկրինսկայա, 70/9, Բոլշոյ նրբանցք հասցեն։
1900 թվականի հուլիսին տեղեկություն է հայտնվել, որ սանիտարական կոմիտեն Լյախմայերի առանձնատունը համարում է վտանգավոր քաղաքի սանիտարահամաճարակաբանական վիճակի համար և անհրաժեշտ է համարում փակել տան բոլոր բնակարանները, իսկ մարդկանց, որոնք այնտեղ կացարան են վարձակալում, անհրաժեշտ կլինի տեղափոխվել այլ բնակարաններ։ Կենվորները, այնուամենայնիվ, մնացին տանը, բայց տարածքում կազմակերպվեց մաքրում, իսկ տանտիրուհին պետք է վճարեր 15 ռուբլի տուգանք ու ևս 40 ռուբլի՝ որպես մաքրման ծախս։ Տարեկան ամենամյա շահույթը տնից 1030 ռուբլի էր։
1907 թվականի ապրիլին նշված անշարժ գույքի հետ իրականացվեցին մի շարք գործողություններ։ Եկատերինա Լյախմայերի գործերի հավատարմատարն էր իրավաբան Չեռնիկովը, որը եկամտային շենքը 30 հազար ռուբլով վաճառեց կալվածատիրուհի Աննա Յաշչենկովային, նա էլ, իր հերթին, տունը գրավադրեց նույն փաստաբան Չեռնիկովին և վաճառական Տոկարևին։ Հայտնի է, որ 1910 թվականից տան սեփականատերն էր իրավաբան Չեռնիկովը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ
Արաքս (ամսագիր, Փարիզ)
«Արաքս», մանկա-պատանեկան ամսաթերթ։ Հրատարակվել է 1952–1955 թթ.-ին, Փարիզում։ Խմբագիր՝ Շ. Տեր-Մելքոնյան։ Տպագրել է հայ գրողների (Հ. Թումանյան, Ա. Իսահակյան, Ա. Խնկոյան) մանկական ստեղծագործությունները, առակներ, երգեր, պատկեր-պատմվածքներ, բանաստեղծություններ։ «Արաքս» ամսաթերթն աշխատել է իր մանուկ ընթերցողներին դաստիարակել հայրենիքի նկատմամբ սիրո և նվիրվածության զգացումներով, տպագրել է տեղեկություններ Խորհրդային Հայաստանի արվեստի և մշակույթի գործիչների մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական մանկական պարբերականներ
Յան Լեխոն
Յան Լեխոն (Jan Lechoń, ), լեհ բանաստեղծ, գրական և թատերական քննադատ։
Կենսագրություն
1916-1920 թվականներին սովորել է Վարշավայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Գրական աշխարհում իր նորամուտը նշել է 14 տարեկանում։ Նա «Скамандр» գրական խմբի հիմնադիրներից մեկն էր, որում ընդգրկված էին Յուլիան Տուվիմը, Անտոնի Սլոնիմսկին, Յարոսլավ Իվաշկևիչը։
1921 թվականին փորձել է ինքնասպան լինել։
1930-1939 թվականներին եղել է Փարիզում Լեհաստանի դեսպանության մշակութային կցորդը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, Ֆրանսիայի ավերումից հետո Իսպանիայով և Պորտուգալիայով ճանապարհվել է Բրազիլիա, հետագայում տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ և հաստատվել Նյու Յորքում։ Նա համագործակցել է և եղել է ԱՄՆ-ում գործող լեհական պարբերականների խմբագիր։
Ինքնասպանություն է գործել` նետվելով Նյու Յորքի երկնաքերի պատուհանից։ 1991 թվականին մոխիրը վերաթաղվել է Լեհաստանում՝ Լյասկի գյուղի Անտառային գերեզմանատանը։
Ստեղծագործական կյանք
Իր առաջին գործերը սկսել է տպագրել 14 տարեկանում։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1912-ին։ «Karmazynowy poemat» (Մանուշակագույն պոեմ, 1920) բանաստեղծությունների ժողովածուն, որը փառաբանում էր Լեհաստանի անկախության համար պայքարը, նրան մեծ համբավ է բերել։ «Srebrne i czarne» («Արծաթագույն և սև», 1924) ժողովածուն արտացոլում էր հիասթափությունը իրականությունից և մահվան հանդեպ հիացմունքը։ Այն համարվում է լեհական գրականության առավել հոռետեսական գրքերից մեկը։ Այս գրքից հետո նա երկար ժամանակ ընդհատել է գրական գործունեությունը։
Բանաստեղծությունները բնութագրվում են բարձր ոճով և բանաստեղծական ձևի խստությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ լրագրողներ Կատեգորիա:Լեհ դիվանագետներ Կատեգորիա:Վարշավայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Թատերական քննադատներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Բեթի Ասթել
Բեթի Ասթել (Betty Astell, ), անգլիացի դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ասթել Բեթի Ջուլիան ծնվել է Անգլիայում ։ Նա ամուսնացած էր դերասան Սիրիլ Ֆլեթչերի հետ ավելի քան 60 տարի՝ 1941 թվականի մայիսի 18-ից մինչև ամուսնու մահը՝ 2005 թվականի հունվարի մեկը։ Նրանք ունեին 1 դուստր, որը ևս դերասանուհի է նրա անունը Ջիլ Ֆլեթչեր է։
Ասթելն աշխատել է ամուսնու «Կիրիլ Ֆլետչերի շոուն» հեռուստասերիալում և առաջիններից մեկն էր, ով հայտնվել է Ջոն Լոուգի Բերդի փորձարարական հեռուստատեսությունում ։
Ասթելը մահացել է հիվանդանոցում, իր տնից ոչ հեռու Գյուերսում, 93 տարեկան հասակում, ամուսնու մահից յոթ ամիս անց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1912 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2005 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 26 մահեր Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Նիկոլո Մելլի
Նիկոլո Մելլի (Nicolò Melli, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, «Օլիմպիա Միլանո» ակումբի և Իտալիայի հավաքականի խաղացող։ Հանդես է գալիս ծանր հարձակվողի դիրքում, սակայն կարող է փակել կենտրոնականի դիրքը։ 2017 թվականին ընդգրկվել է Եվրալիգայի երկրորդ թիմում։
Ակումբային
Մելլին իր խաղային կարիերան սկսել է 2007-08 մրցաշրջանում Իտալիայի երկրորդ դիվիզիոնի «Ռեգգանա» ակումբում։ 2010 թվականին տեղափոխվել է առաջին դիվիզիոնի «Օլիմպիա» ակումբ։ 2011 թվականի մրցաշրջանը վարձավճարով անցկացրել է «Սկավոլինիում», այնուհետև վերադարձել է «Օլիմպիա»։
2017 թվականի հուլիսի 8-ին Մելլին եռամյա պայմանագիր է կնքել թուրքական «Ֆեներբախչե» ակումբի հետ ։
Միջազգային
Մելլին հանդես է եկել Իտալիայի տարբեր տարիքների հավաքականներում։ 2011 թվականին մասնակցել է մինչև 20 տարեկան պատանիների հավաքականների Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ թիմը նվաճել է արծաթե մեդալներ։ 2013 թվականին Սլովենիայում մասնակցել է 2013 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։ 2015 թվականի սեպտեմբերին Իտալիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոբասկետ 2015-ին ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դրությամբ անցկացրել է 78 հանդիպում, վաստակել 430 միավոր։
Անձնական կյանք
Նիկոլոյի մայրը նախկին պրոֆեսիոնալ վոլեյբոլիստուհի Ջուլի Վոլերտսենն է, ԱՄՆ քաղաքացի, 1984 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր ։
Վիճակագրություն այլ լիգաներում
-->
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Օռլեանս Պելիկանսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Դալաս Մավերիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով
Պետեր Բորնեմիսա
Պետեր Բորնեմիսա (հունգարերեն՝ Péter Bornemisza, ), հունգարացի լյութերական եպիսկոպոս, քարոզիչ, թատերագիր, հրապարակագիր, մանկավարժ (նրան աշակերտել է նաև հունգարական Վերածնության դարաշրջանի խոշորագույն բանաստեղծ Բալինտ Բալաշին)։
Հունգարացի կոմպոզիտոր Դյորդ Կուրտագը «Պետեր Բորնեմիսայի ասույթները» խորագրով մի ծավալուն երաժշտական երկ է ստեղծել, որտեղ օգտագործել է Բորնեմիսայի քարոզների համառռոտած տեքստերը ։
Հունգարիայում լույս է ընծայվել Պետեր Բորնեմիսայի երկերի հիհգհատորյակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հունգարացի գրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի աստվածաբաններ Կատեգորիա:Հունգարացի թատերագիրներ Կատեգորիա:Հունգարացի մանկավարժներ
Ռոբերտո Գալյարդինի
Ռոբերտո Գալյարդինի (Roberto Gagliardini, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ինտեր Միլանի և Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Ինտեր Միլան
2017 թվականի հունվարի 11-ին Գալյարդինին 1․5 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Ինտեր Միլան , ապա լրիվ տրանսֆերով միացավ թիմին։ Իր դեբյուտը Ինտերի կազմում նշեց հունվարի 14-ին՝ Կիևոյի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը խփեց մարտի 5-ին՝ Կալյարիի դեմ խաղում  ։ Մարտի 12-ին Գալյարդինին գոլի հեղինակ դարձավ Ատալանտայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 7-1 հաշվով  ։
Միջազգային կարիերա
Գալյարդինին ներկայացրել է Իտալիան մինչև 20 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ 2017 թվականին նա Մ21 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 4 հանդիպում, իսկ Իտալիան դուրս մնաց կիսաեզրափակչում՝ 3-1 հաշվով պարտվելով Իսպանիային ։ Այս խաղում նա հեռացվեց խաղադաշտից՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 58-րդ րոպեին ։
Իտալիայի ազգային հավաքական Գալյարդինին առաջին անգամ հրավիրվեց 2016 թվականի նոյեմբերին՝ Լիխտենշտայնի և Գերմանիայի դեմ խաղերի համար, սակայն այս խաղերում խաղադաշտ դուրս չեկավ  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականի կազմում նշեց 2017 թվականի մարտի 28-ին՝ փոխարինելով Դանիելե Դե Ռոսսիին Նիդերլանդների դեմ ընկերական խաղում ։ Առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց հոկտեմբերի 6-ին՝ Մակեդոնիայի դեմ խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 28-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 28-ի դրությամբ
Եզիդի
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ
Էրեմես
Էրեմես, գետակ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Հիշատակվում է ռուսական աղբյուրներում։ Տեղադրությունը՝ անորոշ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Խենոմելես չինական
Խենոմեկես չինական, վարդազգիների ընտանիքի, խենոմելեսի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Կիսամշտադալար կամ տերևաթափ թփեր կամ փոքր ծառեր են, մինչև 6 մ բարձրությամբ։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը փաթիլանման անջատվում է։ Երիտասարդ ընձյուղները սկզբում մազմզուկապատ են, այնուհետև մերկանում են։ Փշերը բացակայում են։ Տերևները էլիպսաձվաձև են կամ էլիպսաերկարավուն, 5-8 սմ երկարությամբ, սրածայր, սեղմված հիմքով, մանր-սղոցաեզր, վերևի կողմից մերկ, ներքևի կողմից նոր բացված ժամանակ, ծածկված են բաց դարչնագույն մազմզուկներով։ Տերևակոթունը ունի 1-1,5 սմ երկարություն, գանգրամազմզուկապատ է։ Տերևակիցը նշտարաձև է, մինչև 1 սմ երկարությամբ, գեղձաթարթիչաեզր։ Ծաղիկները միայնակ են 2,5-3 սմ տրամագծով, բաց վարդագույն, բացվում են նախորդ տարվա ընձյուղների վրա։ Բաժակաթերթիկները սղոցաեզր են։ Պտուղները երկարավուն են, 10-15 սմ երկարությամբ, մուգ դեղին, փայտացած։ Ծաղկում է ապրիլին, տերևները բացվելու հետ միաժամանակ։
Տարածվածություն
Տարածված է հարավային Չինաստանում։ Մեր հանրապետության պայմաններում աճում է միայն Իջևանի դենդրարիում, որտեղ առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է, տալով միանգամայն ծլունակ սերմեր։
Կիրառություն
Պտուղները հասունանում են հոկտեմբերին։ Պիտանի է միայն հանրապետության մերձարևադարձային շրջանների համար, որտեղ օդի նվազագույն ջերմաստիճանը 18 °C-ից չի իջնում։ Էկոլոգիական խումբը՝ II: Մշակության հավանական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վարդազգիներ Կատեգորիա:Պտղատու ծառեր
Ճամայկայի պատմություն
Ճամայկայի պատմություն, ճամայկայի հնագույն բնակիչները եղել են արավակների հնդկացի ցեղերը։ 1494 թվականին կղզին հայտնագործել է Ք․ Կոլումբոսը և անվանել Սանտյագո (Ս․ Հակոբ)։ Հետագայում կղզին անվանվել է ճամայկա (հնդկացիների՝ կղզուն տված «Հայմակա»՝ «աղբյուրների կղզի», անվան աղավաղված ձևը)։ 1509 թվականից Իսպանիան սկսել է գաղութացնել ճամայկան։ Հնդկացիներն աստիճանաբար բնաջնջվել են (1611 թվականին կար 74 հնդկացի)։ 1513 թվականից սկսվել է սևամորթ ստրուկների ներմուծումն Աֆրիկայից։ 1655 թվականին կղզին գրավել են անգլիացիները, 1670 թվականին Իսպանիան պաշտոնապես ճանաչել է Մեծ Բրիտանիայի գերիշխանությունը ճամայկայում։ ճամայկան դարձել է ստրկավաճառության համաշխարհային շուկաներից մեկը։ 18-րդ դարում ճամայկայի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը սևամորթներ էին։ Ստրկական դաժան շահագործման հաշվին 18-րդ դարում ճամայկան դարձել է աշխարհի շաքարի հումքի գլխավոր մատակարարը։ Ստրուկները բազմիցս ապստամբել են անգլիական իշխանությունների դեմ։ Մոտ 100 տարի կղզու կենտրոնական մասում գոյություն են ունեցել մարանների (փախստական սևամորթ ստրուկներ և նրանց սերունդները) մի քանի անկախ համայնքներ։ 17-րդ դարի վերջին և 18-րդ դարին ճամայկայում անգլիական ծովահենների գլխավոր հենակետն էր։ Հեղափոխության հաղթանակը (1804) Հայիթիում և ստրկության վերացումը Հարավային Ամերիկայում նպաստեցին ճամայկայում ստրուկների շարժման նոր վերելքին։ 1838 թվականին վերացվեց ստրկությունը։ Ազատագրված ստրուկները հեռացան պլանտացիաներից, որի հետևանքով կրկնակի կրճատվեց շաքարի արտադրությունը։ Անգլիական իշխանությունները բարձրացրին սևամորթ բնակչությունից գանձվող հարկերը, ապա սկսեցին վտարել նրանց հողերից։ Դա հանգեցրեց խոշոր ապստամբության (1865), որը դաժանորեն ճնշվեց։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին ճամայկայի տնտեսության մեջ մուտք գործեց ամերիկյան կապիտալը։ Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխության ազդեցության տակ ճամայկայում ծավալվեց ազգային-ազատագրական պայքար, ստեղծվեցին արհմիություններ և քաղաքական կուսակցություններ։ 1943 թվականին մտցվեց ընդհանուր ընտրական իրավունք։ 1959 թվականին կղզուն տրվեց ներքին ինքնավարություն, ստեղծվեց Մինիստրների խորհուրդ։ 1962 թվականին ճամայկան հռչակվեց անկախ պետություն, դարձավ ՄԱԿ-ի անդամ։ 1963 թվականին ճամայկան ԱՄՆ-ի հետ կնքեց ռազմական օգնության և տնտեսական համաձայնագիր։ 1972 թվականի ընտրություններում հաղթանակ տարավ ժողովրդական ազգային կուսակցությունը։ Ճամայկայում հանդես եկավ միջազգային լարվածության թուլացման և Կուբայի հետ հարաբերությունների նորմալացման օգտին 1972 թվականի դեկտեմբերին Դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեց Կուբայի, 1975 թվականին՝ ԽՍՀՄ-ի հետ; ճամայկայի կառավարությունը ստորագրել է միջուկային սպառազինության մրցավազքի դեմ ուղղված միջազգային շատ փաստաթղթեր։
Կատեգորիա:Ճամայկայի պատմություն
Լոձի ռազմագործողություն
Լոձի ռազմագործողություն, Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի խոշոր ճակատամարտ։
Կողմերի ուժեր
Ավստրիացիներ՝ Ընդհանուր՝ 100 000 սուր և սվին, 600 թնդանոթ։
Ռուսներ՝ Ընդամենը՝ մոտ 367 000 սուր և սվին, 740 գնդացիր, 1300 թնդանոթ։
Իրադրությունը ճակատամարտից առաջ
Նախազգուշացված լինելով նոյեմբերի 14-ի առավոտյան ռուսական բանակի կողմից՝ դեպի Գերմանիայի խորքերը նախատեսված ընդհանուր հարձակման մասին և ցանկանալով Արևելյան ռազմաճակատում բեկում մտցնել ի օգուտ իրենց՝ գերմանական հրամանատարությունը՝ Գինդերբուրգը (Արևելյան ռազմաճակատի հրամանատար էր նշանակվել նոյեմբերի 1-ին) և շտաբի պետ Լյուդենդորֆը, որոշեցին իրենք նախահարձակ լինեն։ Գեներալ Ավգուստ Մակենզենի գերմանական 9-րդ բանակը Չեստեխովայի և Կալիշի շրջանից առաջ նետվեցին դեպի հյուսիս՝ Թորուն շրջան, այնպես, որ այստեղից հանկարծակի հարված հասցնեն 1-ին և 2-րդ ռուսական բանակների միջև եղած սահմանագծին, պատռեն ճակատը, դուրս գան ռուսական դիրքեր և շրջապատեն սկզբում ռուսական 2-րդ, ապա՝ 5-րդ բանակները։
Ճակատամարտի ընթացքը
Նոյեմբերի 11-ին 9-րդ գերմանական բանակի հարվածային զորախումբը անցավ հարձակման՝ Թորուն շրջանից հավածելով  ռուսական 1-ին և 2-րդ բանակների սահմանագծին՝ Կուտնոյին։ Երեկոյան գերմանացիները դուրս եկան 5-րդ սիբիրյան կորպուսի դիրքեր (50-րդ և 79-րդ հետևակային դիվիզիաներ, կորպուսի հրամանատար գեներալ Սիդորին) և գիշերը կանգ առան ռուսական ռազմաճակատի դիմաց՝ Ուստրոն-Պետրոկով-Սլեսին-Գոդին գծի երկայնքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ռուսաստանի ճակատամարտեր
Անդրեյ Լավրով
Անդրեյ Իվանովիչ Լավրով (Андрей Иванович Лавров, ), խորհրդային ռուս հանդբոլիստ, դարպասապահ, միակ հանդբոլիստը, որ երեք անգամ դարձել է Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։ 2000 թվականին, Հանդբոլի միջազգային ֆեդերացիայի կողմից անցկացված հարցման տվյալներով, ճանաչվել է 21-րդ դարի երկրագնդի երրորդ հանդբոլիստը (հարցման արդյունքներով՝ առաջին տեղը գրավել է Մագնուս Վիսլանդերը, երկրորդ տեղը՝ Տալանտ Դույշեբաևը) ։ Միակ տղամարդ հանդբոլիստն է, որ հինգ անգամ մասնակցել է Օլիմպիական խաղերի։
Կենսագրություն
Անդրեյ Լավրովը ծնվել է 1962 թվականի մարտի 26-ին Ռուսաստանի Կրասնոդար քաղաքում։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Յուրի Գրիգորևիչ Զայցևը։
Անդրեյ Լավրովն Օլիմպիական խաղերում ոսկե մեդալի է արժանացել երեք անգամ՝ 1988, 1992, 2000 թվականներին, իսկ 2004 թվականին դարձել է Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Երկու անգամ հաղթել է աշխարհի առաջնությունում (1993, 1997)։ 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում արժանացել է ոսկե, իսկ 1990, 1999 թվականների առաջնություններում՝ արծաթե մեդալների։ 1990 թվականին Անդրեյ Լավրովը դարձել է Բարի կամքի խաղերի ոսկե, իսկ 1994 թվականին՝ արծաթե մեդալակիր։
1995-2004 թվականներին Անդրեյ Լավրովը եղել է Ռուսաստանի հանդբոլի ազգային հավաքականի անփոփոխ ավագը։ Նա ընտրվել է Ռուսաստանի 20-րդ դարի լավագույն հանդբոլիստը, ինչպես նաև եղել է աշխարհի հավաքականի դարպասապահը։ Ազգային հավաքականի կազմում Լավրովն անցկացրել է 312 խաղ և խփել մեկ գոլ։ 2000 թվականին Սիդնեյում անցկացված Ամառային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ Լավրովը եղել է Ռուսաստանի թիմի դրոշակիրը։
Անդրեյ Լավրովը խաղացել է Կրասնոդարի ՍԿԻՖ ակումբում (1978-1992, 2001), ինչպես նաև Գերմանիայի, Ֆրանսիայի ու Խորվաթիայի ակումբներում։ ՍԿԻՖ-ի կազմում նա դարձել է EHF գավաթակիր (1990), ԽՍՀՄ չեմպիոն (1991), ԱՊՀ չեմպիոն (1992), ինչպես նաև արժանացել է ԽՍՀՄ առաջնությունների երեք բրոնզե մեդալների (1988, 1989, 1990)։ Անդրեյ Լավրովը հաղթել է Ֆրանսիայի գավաթի առաջնությունում, արժանացել է Ֆրանսիայի առաջնության արծաթե ու բրոնզե մեդալների, ինչպես նաև դարձել է Խորվաթիայի չեմպիոն։
2005 թվականի հունիսից Անդրեյ Լավրովը եղել է Ռյազանի մարզային դումայի ներկայացուցիչը ՌԴ Դաշնային ժողովի Դաշնության խորհրդում, Դաշնության խորհրդի բյուջեի հանձնաժողովի անդամ, Դաշնության խորհրդի երիտասարդության ու սպորտի հարցերով հանձանժողովի նախագահի տեղակալ։ 2011 թվականի փետրվարին ընտրվել է Ռուսաստանի հանդբոլիստների միության առաջին փոխնախագահ ։
Ընտանիք
Անդրեյ Լավրովն ամուսնացած է Տատյանա Պետրովնա Լավրովայի հետ։ Նրանք ունեն երկու որդի։ Ավագը՝ Իվան Լավրովը (ծնվել է 1987 թվականին), սովորել է Ստրասբուրգի համալսարանում, եղել է Ֆրանսիայի հանդբոլի պատանեկան առաջնության չեմպիոն։ Սերգեյ Լավրովը (ծնվել է 1993 թվականին) զբաղվում է թենիսով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հանդբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Ցրտահարություն
Արարատյան դաշտի ցրտահարություն
Կատեգորիա:Օդերևութաբանություն
Երոս
Երոս, հրվանդան Սև ծովի ափին, Տրապիզոնի շրջակայքում, գտնվում է Տրապիզոն քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։
Գրականություն
Թ. Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երևան, 1986։
Կատեգորիա:Հայաստանի լեռներ
Ջուզեպպե դե Քրիստոֆորիս
Ջուզեպպե դե Քրիստոֆորիս (Giuseppe De Cristoforis, ), իտալացի բնագետ, կոլեկցիոներ։
Գործունեություն
Հայտնի է եղել որպես Ջոզեֆ դե Քրիստոֆորիս կամ Ջուզեպպե Կրիստոֆորին։ Զբաղվել է միջատաբանությամբ, մասնագիտացել է բզեզների ուսումնասիրության մեջ։ Միլանում եղել է բնագիտության և միջատաբանության դիլեր։
Ջուզեպպե դե Քրիստոֆորիսի և Ջորջո Յանի հավաքածուները միասին հիմք են հանդիսացել Միլանի բնագիտական թանգարանի ստեղծման համար։ Նա հավաքածուն քաղաքին է նվիրել 1832 թվականին, պայմանով, որ քաղաքային իշխանություններն ստեղծեն բնագիտական թանգարան, որը կհամադրի իր ընկերը` Ջորջո Յանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի բնագետներ
Էրիք
Էրիք, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Եփրատի ավազանում։ Սկիզբ է առնում պատմական Փոքր Հայքի տարածքից։ Այժմյան Արաբկիր և Տևրիկ քաղաքների միջև գտնվող Չիչեք լեռան փեշերից և Ակն քաղաքի մոտակայքում աջից միանում Եփրատին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եփրատի ավազանի գետեր
Համացանցի պատմություն
Համացանցի պատմությունը սկսվել է 1950-ականներին համակարգիչների մշակմամբ և համաշխարհային ցանցերի գիտական և կիրառական հասկացությունների ի հայտ գալով գրեթե միաժամանակ տարբեր երկրներում, հիմնականում ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի գիտական և ռազմական լաբորատորիաներում ։ Նմանատիպ զարգացումներ գոյություն են ունեցել նաև ԽՍՀՄ-ում, բայց դասակարգվել են զինվորականների կողմից, և Հաշվապահական հաշվառման և տեղեկատվության մշակման պետական ​​ավտոմատացված համակարգի քաղաքացիական ցանցի նախագիծը (1959) արհեստականորեն արգելակվել է ։ Այնուամենայնիվ, 1978 թվականին ԽՍՀՄ-ում հայտնվում է համացանցի հետ համատեղելի ակադեմիական ցանց (X. 25), որը 1981 թվականից միացված է եղել այն ժամանակ ձևավորված միջազգային համացանցին։
Սկզբունքները, որոնց վրա կառուցված է համացանցը, առաջին անգամ կիրառվել են ARPANET ցանցում, որը ստեղծվել է 1969 թվականին ԱՄՆ ռազմական DARPA գործակալության պատվերով։ Օգտագործելով ARPANET-ի մշակումները՝ 1984 թվականին ԱՄՆ ազգային գիտական հիմնադրամը ստեղծեցլ է NSFNET ցանց՝ համալսարանների և հաշվողական կենտրոնների միջև կապի համար։ Ի տարբերություն փակ ARPANET-ի, NSFNET-ի հետ կապը բավականին ազատ է եղել, և մինչև 1992 թվականը դրան միացել են ավելի քան 7500 փոքր ցանցեր, ներառյալ 2500-ը ԱՄՆ-ից դուրս։ NSFNET-ի հիմնական ցանցը առևտրային օգտագործման անցնելով, ծնվել է ժամանակակից համացանցը։
Մինչև 1980-ական թվականները համակարգչային ցանցերը հասանելի են եղել հիմնականում մասնագիտացված հաստատությունների աշխատակիցներին, իսկ 1980-ականներին անհատական ​​համակարգիչները (հատկապես տնային համակարգիչները) սկսել են տարածվել մասնավոր օգտագործման մեջ, ինչը ստեղծել է ցանցերի զանգվածային պահանջարկ։ Եթե ​​մասնագետները հիմնականում օգտագործում էին ցանցերը հետազոտական ​​և արտադրական առաջադրանքների համար, ապա անհատները, առաջին հերթին, հետաքրքրություն էին ցուցաբերում անձնական հաղորդակցության և իրենց ԱՀ (անհատական համակարգիչ)-ների համար հանրաճանաչ տեքստեր և այլ ֆայլեր ստանալու նկատմամբ։ Առաջին զանգվածային ցանցային տեխնոլոգիան, որը լուծեց այս խնդիրները, էլեկտրոնային փոստն էր, որի հիման վրա 1980 թվականին ստեղծվեց առաջին զանգվածային համակարգչային տեղեկատվության փոխանակման համաշխարհային ցանցը՝ Usenet-ը։
Նախապատմություն
Տվյալների փոխանակման հայեցակարգը՝ տվյալների փոխանցում երկու տարբեր վայրերի միջև էլեկտրամագնիսական միջավայրի միջոցով, ինչպիսին է ռադիոն կամ էլեկտրական լարը, նախորդել է առաջին համակարգիչների գալուստը։ Նման կապի համակարգերը հիմնականում սահմանափակվել են երկու վերջնական սարքերի միջև կետ առ կետ հաղորդակցությամբ։ Հաղորդակցության այս տեսակի նախակարները կարելի է համարել հեռագրային հաղորդակցությունները և հեռատիպերը (Հեռագրական ապարատ)։ 19-րդ դարի վերջին հեռագիրը դարձել է առաջին ամբողջովին թվային կապի համակարգը։ Զանգվածային մասշտաբի տեղեկատվական փոխանակումը վերադառնում է փոստի և լրագրության հասկացություններին, որտեղ մինչև 19-րդ դարի վերջ օգտագործվում էին թղթի և ձայնային հայտարարությունների նման ավանդական լրատվամիջոցներ։ Տեխնոլոգիական առաջընթացը հանգեցրել է այնպիսի հասկացությունների առաջացմանը, ինչպիսիք են ռադիոն և հեռուստատեսությունը, որտեղ կենտրոնացված հեռարձակում էր իրականացվում (հեռուստատեքստը, որը շատ առումներով նման էր WWW-ին, հետագայում սկսել է ներկառուցվել հեռուստատեսային հեռարձակման մեջ)։ Անհատները փորձեցին իրականացնել նաև ոչ կենտրոնացված հեռարձակում, ինչը հանգեցրել է սամիզդատի նման երևույթների ի հայտ գալուն, որն ի վերջո դարձել է թվային։ Նաև 20-րդ դարի կեսերին տարբեր երկրներում հայտնվել են սիրողական ռադիոհաղորդումներ, որոնց շրջանակներում մարդիկ սկսել են անձնական հաղորդագրություններ ուղարկել միմյանց՝ ձևավորելով իրենց նույնականացման և հասցեական համակարգերը։
20-րդ դարի սկզբին տվյալների փոխանցման և տեղեկատվության տեսության բնագավառում տարվել են հիմնարար տեսական աշխատանքներ, որոնց հեղինակներն են եղել Կլոդ Շենոնը, Հարրի Նայքվիսթը և Ռալֆ Հարթլին։
Առաջին համակարգիչներն ունեին կենտրոնական պրոցեսոր և հեռավոր տերմինալներ։ Տեխնոլոգիայի զարգացման հետ մեկտեղ մշակվել են նոր համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս հաղորդակցվել ավելի մեծ հեռավորությունների վրա (տերմինալների համար) կամ ավելի բարձր արագությամբ (տեղական սարքերը միացնելու համար), ինչը անհրաժեշտ էր հիմնական համակարգեր ստեղծելու համար։ Այս տեխնոլոգիաները հնարավորություն են տվել հեռավոր համակարգիչների միջև փոխանցել տվյալներ, ինչպիսիք են ֆայլերը։ Այնուամենայնիվ, երկու կետանոց կապի մոդելը սահմանափակ էր, քանի որ այն թույլ չէր տալիս ուղղակի կապ հաստատել ցանկացած երկու կամայական համակարգերի միջև.անհրաժեշտ էր ֆիզիկական միացում։ Այս տեխնոլոգիան վտանգավոր է համարվել նաև ռազմավարական և ռազմական օգտագործման դեպքում ՝ հակառակորդի հարձակման դեպքում տվյալների փոխանցման այլընտրանքային ուղիների բացակայության պատճառով։
Պատմագրություն
Համացանցի վաղ զարգացման պատմագրության ստեղծման գործում գրեթե անհաղթահարելի խնդիրներ կան։ Թվայնացման գործընթացը կրկնակի բարդ խնդիր է ընդհանրապես պատմագրության և մասնավորապես կապի պատմական ուսումնասիրության համար ։ Ծրագրավորող Դագ Գեյլը հետևյալն է ասել համացանցի վաղ պատմության իրադարձությունների փաստագրման դժվարության մասին, որոնք հանգեցրել են դրա առաջացմանը՝ ARPANET-ի ժամանակաշրջանը համեմատաբար լավ փաստագրված է՝ շնորհիվ դրա զարգացման համար պատասխանատու կորպորացիայի՝ BBN-ի, որը թողել է ֆիզիկական գրառումները։ NSFNET դարաշրջանի գալուստով այն դարձել է բացառապես ապակենտրոնացված գործընթաց։ Գրառումները մնացել են մարդկանց նկուղներում, պահարաններում։ Տեղի ունեցածից շատ բան տեղի է ունեցել բանավոր և անձնական վստահության հիման վրա։Սա հաստատում է ռուս գիտնական-պատմաբան Ալեքսանդր Օստրովսկին, որը զբաղվել է հեռահաղորդակցության պատմությամբ և հանգել է նմանատիպ եզրակացությունների։ 2011 թվականին իր Համաշխարհային և Հայրենական կապի պատմություն գրքում նա գրում է, որ այս ոլորտում շատ խնդիրներ բավարար ուսումնասիրված չեն։
Հրթիռային պաշտպանության համակարգերի համակարգչային ցանցեր (ՀՕՊ)
ԽՍՀՄ - ում առաջին համակարգչային ցանցերն առաջացել են հակաօդային պաշտպանության (ՀՕՊ) համակարգերի զարգացման ընթացքում։
Հեռատիպային ցանց
Թվային կապի նախատիպը եղել է հեռատիպը։ Միայն ԱՄՆ քաղաքացիական ավիացիայի դաշնային վարչության հեռատիպային ցանցը 1938 թվականին գերազանցել է 21 հազար մղոնը՝ ընդգրկելով գրեթե բոլոր նահանգները ։ Համակարգիչների գալուստով հեռատիպային սարքերը միացվեցին համակարգիչներին և կարող էին օգտագործվել որպես տերմինալներ։ Համապատասխան հաղորդակցման ուղիներն օգտագործվել են խոշոր կորպորացիաների, պետական գերատեսչությունների և ռազմական համակարգերում։
Գլոբալ ցանցի հայեցակարգի մշակում
Հաղորդագրությունների արագ փոխանցման ուղղությամբ ամերիկյան հետազոտական ծրագիրը ղեկավարել է Ջոզեֆ Լիկլայդերը, որը 1962 թվականին հրատարակել է «Գալակտիկական ցանց» աշխատությունը։ Նրա շնորհիվ հայտնվել է համակարգչային ցանցի առաջին մանրամասն մշակված հայեցակարգը։ Նա նկարագրել է մի տեխնոլոգիա, որն ունակ է ֆայլերը բաժանել մասերի և դրանք փոխանցել ցանցի միջոցով տարբեր ուղիներով (1961-1964)։
1962 թվականին Փոլ Բարանը RAND կորպորացիայից պատրաստեց «Բաշխված կապի ցանցերի մասին» զեկույցը։ Նրա առաջարկով ցանցը ձկնորսական ցանց էր հիշեցնում։ Բոլոր հանգույցներն օժտված են երթևեկությունը երթուղավորելու ունակությամբ, նրանցից յուրաքանչյուրը կապված է մի քանի այլ հանգույցների հետ։ Նա առաջարկեց ապակենտրոնացնել կապի հանգույցների համակարգը (ցանցում բոլոր տարածաշրջանային կապի հանգույցները հավասար են), որը, եթե նույնիսկ դրա մի մասը քանդվի, կգործի։ Առաջարկվել է հաղորդագրությունները փոխանցել ոչ թե անալոգային, այլ թվային։ Հաղորդագրությունն ինքնին առաջարկվում էր բաժանել փոքր մասերի՝ «փաթեթների» և բոլոր փաթեթները միաժամանակ փոխանցել բաշխված ցանցով։ Նպատակակետում ստացված դիսկրետ փաթեթներից հաղորդագրությունը կրկին հավաքվել է։
Զուգահեռաբար, Անգլիայում Դոնալդ Ուոթս Դեյվիսը մշակեց Ցանցի հայեցակարգը և դրան ավելացրել է էական դետալ՝ համակարգչային հանգույցները ոչ միայն պետք է տվյալներ փոխանցեն, այլև դառնան տարբեր համակարգչային համակարգերի և լեզուների թարգմանիչներ։ Հենց Դեյվիսն է հորինել «փաթեթ» տերմինը՝ առանձին ուղարկված ֆայլերի հատվածներին վերաբերելու համար։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե (Basilica di santa Maria in Trastevere), տիտղոսակիր բազիլիկ Հռոմի Տրաստևերե շրջանում։ Հռոմի ամենահին եկեղեցիներից մեկն է։ Հիմնական հատակագիծը և պատի կառուցվածքը թվագրվում են 340-ականներին, իսկ կառույցի մեծ մասը՝ 1140-1143 թվականներին։ Առաջին սրբավայրը կառուցվել է 221 և 227 թվականներին Կալիստոս I Պապի կողմից և ավարտվել է Հուլիոս I Պապի օրոք։ Եկեղեցում 13-րդ դարի վերջին պատկերված կարևոր խճանկարներ կան, որոնք Պիետրո Կավալլինիի աշխատանքներն են ։
Համացանցի պատմություն
Էկրանի տերմինալներ
1960-ականների կեսերին IBM/360 համակարգի գալուստով սկսեցին մասսայաբար ներդրվել էկրանով համակարգչային տերմինալները և զարգացան ինտերակտիվ բազմատերմինալ ժամանակի բաժանման համակարգերը։ Մասնավորապես, 1964 թվականին ներկայացվեց IBM 2250 տերմինալը, որտեղ օգտագործվում էր հիպերտեքստ և լուսային գրիչ։ Տերմինալները կարող էին տեղակայվել հաշվողական կենտրոնից դուրս ՝ տարածվելով ամբողջ ձեռնարկությունում։ Եվ չնայած վերամշակման հզորությունը մնացել է ամբողջովին կենտրոնացված, որոշ գործառույթներ, ինչպիսիք են տվյալների մուտքագրումը և ելքը, բաշխվեցին ։
MERIT
Միչիգանի նահանգի և գիտության ազգային հիմնադրամի աջակցությամբ ցանցը, որը միավորել է Միչիգանի երեք համալսարանները, գործարկվել է 1971 թվականի հունվարին ։ Հետագայում ցանցին սկսեցին միանալ այլ համալսարաններ և 1984 թվականին դրա հիման վրա ստեղծվել է NSFNET-ը։
ԽՍՀՄ - ԱՄՆ
1972 թվականին երկու երկրները սկսեցին մշակել համատեղ կառավարվող տիեզերական թռիչքի «Սոյուզ - Ապոլոն» (1975) ծրագիրը։ Դրա համար ստեղծվել է տվյալների փոխանցման թվային ցանց երկու պետությունների բոլոր ներգրավված տիեզերական հաստատությունների միջև։ Ցանցի միջոցով փոխանցվել են տիեզերանավերի հետագծերը հաշվարկելու համար անհրաժեշտ տվյալները ։ Երկու երկրների հետագա թվային համագործակցությունն արտահայտվել Է 1972 թվականին ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի կողմից որպես գլոբալ գիտական փոխանակման կենտրոն ստեղծված կիրառական համակարգային վերլուծության ավստրիական միջազգային ինստիտուտի (IIASA/MIPS) շուրջ հեռահաղորդակցության ակտիվությամբ։ 1982 թվականին ամերիկյան ցանցերի և ԽՍՀՄ-ում հայտնված ակադեմիական ցանցի միջև հաստատվել է կանոնավոր հեռախոսային կապ (X. 25), որի համար հատուկ ստեղծվել է Կիրառական ավտոմատացված համակարգերի համամիութենական գիտահետազոտական ​​ինստիտուտը։ Անմիջապես համաձայնություն է ձեռք բերվել ՄԱԿ-ի Արդյունաբերական զարգացման կազմակերպության և ԽՍՀՄ գիտության և տեխնիկայի պետական ​​կոմիտեի միջև համակարգչային ցանցի միջոցով գյուղատնտեսական կենսաբանության բնագավառում տեղեկատվության գիտական ​​փոխանակման վերաբերյալ ։ 1982 թվականին ԽՍՀՄ-ի և ԱՄՆ-ի քաղաքացիների միջև տեղի ունեցավ «Մոսկվա-Տիեզերք-Կալիֆորնիա» առաջին հեռուստակոնֆերանսը, որի կազմակերպման համար օգտագործվել է արբանյակի միջոցով թվային կապը։ 1983 թվականին Կիրառական ավտոմատացված համակարգերի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտը և ամերիկացի Ջորջ Սորոսի կառույցները ստեղծել են SFMT թվային կապի մատակարարը (1990 թվականից՝ Սովամ տելեպորտ), որը 1989 թվականից դարձել է Համաշխարհային միջբանկային ֆինանսական հեռահաղորդակցության կազմակերպության թվային բանկային ցանցի մատակարարը ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի Դաշնության բանկային համակարգի համար։ ԽՍՀՄ փլուզման ֆոնին խորհրդային տարածքում սկսվում է թվային կապի լայն ոչ պետական ​​բաշխում ինքնաբերաբար առաջացած Ռելքոմ ցանցի միջոցով, որն իր աշխատանքում օգտագործում է Մոսկվայի ավտոմատ հեռախոսակայաններում թողնված T1 սարքավորումները Սոյուզ-Ապոլլոնից։ Նախագիծը զուգահեռաբար, 1990 թվականից խորհրդային մարդիկ սկսեցին մասնավոր կերպով միանալ ԱՄՆ-ում հորինված ձեռագործության ցանցին և սկսվել է ձևավորել համակարգչային ցանցերից օգտվելու զանգվածային մշակույթ։
Մեծ Բրիտանիա
1965 թվականին Անգլիայի ազգային ֆիզիկայի լաբորատորիայի գիտնական Դոնալդ Դևիսը առաջարկել է Անգլիայում ստեղծել NPL համակարգչային ցանց, որը հիմնված է փաթեթների անջատման վրա։ Գաղափարը չի աջակցվել, բայց մինչև 1970 թվականը նրան հաջողվել է ստեղծել նման ցանց՝ բազմամասնագիտական լաբորատորիայի կարիքները բավարարելու և գործնականում այս տեխնոլոգիայի աշխատանքը ապացուցելու համար ։ 1976 թվականին ցանցը միավորել է արդեն 12 համակարգիչ և 75 տերմինալ սարք։
Չիլի
1970 թվականին Չիլիում մշակվել է և սկսել ներդրվել «Կիբերսեյն», համակարգչային ցանց-կիբեռնետ, որը միավորում է Չիլիի 500 ձեռնարկություններ մեկ միասնական կառավարման ներքո Սանտյագոյի «Լա Մոնեդա» նախագահական պալատում։ Պլանավորված տնտեսության կենտրոնացված համակարգչային կառավարման նախագիծ, որը կառուցվել է Չիլիում նախագահ Սալվադոր Ալյենդեի օրոք 1970-1973 թվականներին։ Նախագիծն իրականացվել է գործողությունների հետազոտության բրիտանացի տեսաբան Ստաֆորդ Բիրի ղեկավարությամբ։
ARPANET
1957 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ԽՍՀՄ-ը արձակում է Երկրի ա ռաջին արհեստական ​​արբանյակը՝ դրանով իսկ առավելություն ստանալով տիեզերքում։ Արբանյակը դիտարկելու և նրա հետագիծը հաշվարկելու համար ԽՍՀՄ ԳԱ տեսական աստղագիտության ինստիտուտում օգտագործվել են դակված ժապավեններով և դակիչ քարտերով համակարգիչներ ։ ԱՄՆ-ում դրանից հետո հասկացել են, որ Պենտագոնի կողմից գիտական ​​հետազոտությունների համար հատկացված գումարները վատնվել են (հետագայում գիտնականները բացահայտեցին միանշանակ իմաստային կապ համակարգչային տեխնիկայի զարգացման և տիեզերական թռիչքների միջև) ։ Որոշում է ընդունվել պաշտպանության նախարարության հովանու ներքո ստեղծել միասնական գիտական կազմակերպություն՝ DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency - Պաշտպանական առաջատար հետազոտական նախագծերի գործակալություն), որը համալսարանների և կազմակերպությունների կողմից առաջարկվող նախագծերից կընտրեր առավել հեռանկարային նախագծերը և դրանց վերաբերյալ պայմանագրեր կկնքի։
Սառը պատերազմի ամենաթեժ պահին Միացյալ Նահանգները ցանկացել է ունենալ ցանց, որը կարող էր գոյատևել նույնիսկ միջուկային պատերազմից։ Այդ ժամանակ օգտագործված հեռախոսային ցանցերը չէին ապահովում պատշաճ կայունություն (միայն մեկ խոշոր հանգույցի կորուստը կարող էր ցանցը բաժանել մեկուսացված հատվածների)։ Խնդրի լուծման համար ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունը դիմել է RAND կորպորացիային։
DARPA-ի տնօրեն Լարի Ռոբերթսը հետաքրքրվել է փորձագետ Ուեսլի Քլարկի՝ փաթեթային փոխարկվող ցանցի գաղափարով և 1967թվականին նույն սիմպոզիումում ներկայացվել է նմանատիպ NPL համակարգը, սակայն արդեն ներդրված Անգլիայի ազգային ֆիզիկական լաբորատորիայում։ Դրա իրականացումն ապացուցել է, որ փաթեթների փոխարկումը կարող է կիրառվել գործնականում։ DARPA-ի տնօրենը հեռացել է Ամերիկայում նման բան ստեղծելու մտադրությամբ։
1967 թվականին անգլիացի գիտնական Դոնալդ Դևիսը Մեծ Բրիտանիայի ազգային ֆիզիկայի լաբորատորիայում, զարգացնելով ամերիկացի ծրագրավորող Փոլ Բերենի գաղափարները, առաջին անգամ ցուցադրել է փաթեթային կոմուտացիա՝ գյուտ, որի հիման վրա մշակվել են համացանցի բոլոր ապագա ցանցային արձանագրությունները ։ Դևիսը եկել է այն եզրակացության, որ համակարգչային հաղորդագրությունները պետք է բաժանվեն փոքր մասերի փոխանցման համար և առաջարկեց, որ այդ մասերը կոչվեն անգլերեն՝ packet, «փաթեթ»։ Փաթեթների փոխարկման մոդելը ակտիվորեն մշակվել է բրիտանացի հետազոտողների կողմից գրեթե երկու տասնամյակ ։ 1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին, օգտագործելով տվյալների փոխանցման տարբեր արձանագրություններ, մշակվեցին փաթեթային անջատիչ ցանցեր, ինչպիսիք են՝ NPL, ARPANET, Tymnet, Merit Network, CYCLADES և Telenet :
1960-ականների վերջին ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունը մի շարք պայմանագրեր է կնքել հեռանկարային տեխնոլոգիաների զարգացման համար, այդ թվում՝ Ռոբերտ Թեյլորի և Լոուրենս Ռոբերթսի ղեկավարությամբ համալսարանների համար բաշխված հաշվողական ցանցի՝ ARPANET նախագծի համար։ Առաջին հաղորդագրությունները ARPANET-ի միջոցով, որից ի վերջո աճել է ժամանակակից համացանցը, ուղարկվել են 1969 թվականի հոկտեմբերի 29-ին պրոֆեսոր Լեոնարդ Քլեյնրոկի (Լոս Անջելեսի Կալիֆոռնիայի համալսարան) հաշվողական տեխնիկայի լաբորատորիայի ցանցային հանգույցից Ստենֆորդի հետազոտական ինստիտուտի ցանցային հանգույց։ ARPANET նախագծի ստեղծումը հանգեցրել է միջցանցային հաղորդակցության արձանագրությունների մշակմանը, որոնցում մի քանի առանձին ցանցեր կարող էին միավորվել մեկ «ցանցային ցանցի»մեջ։
Շնորհիվ այն բանի, որ երկար հեռավորությունների վրա շատ դժվար է անալոգային ազդանշան փոխանցել առանց աղավաղումների, Փոլ Բերենն առաջարկել է թվային տվյալները փաթեթներով փոխանցել։ Պենտագոնին դուր են եկել նրա գաղափարները, և նա դիմել է AT&T հեռախոսային ընկերությանը։ AT&T-ն մերժել է Բեռնի գաղափարները՝ ասելով, որ նման ցանց հնարավոր չէ կառուցել ։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
2014 թվականի հուլիսին բազիլիկում պսակադրվել են Բելգիայի արքայազն Ամեդեոն և Էլիզաբետտա Մարիա Ռոսբոխ ֆոն Վոլկենշտայնը ։
Համացանցի պատմություն
ARPANET
1969 թվականի դեկտեմբերին ստեղծվել է փորձարարական ցանց, որը միացրել է չորս հանգույց՝
1972 թվականին Ռոբերտ Էլիոտ Կանը և Վինթոն Սերֆը մշակել են TCP/IP արձանագրության փաթեթը, որը դարձել է ստանդարտ ARPANET ցանցային արձանագրություն՝ ներառելով կոնցեպտներ ֆրանսիական CYCLADES նախագծից՝ Լուի Պուզենի գլխավորությամբ։ 1976 թվականի հուլիսին Կանա-Սերֆա խումբն առաջին անգամ ցուցադրել է տվյալների փոխանցում՝ օգտագործելով TCP արձանագրությունը երեք տարբեր ցանցերի միջոցով։ Փաթեթը շարժվել է հետևյալ երթուղով՝ Սան Ֆրանցիսկո - Լոնդոն - Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարան։ Ճանապարհորդության ավարտին փաթեթն անցել էր 150,000 մղոն՝ առանց որևէ տեղեկություն կորցնելու։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Պատմություն
Եպիսկոպոսական գահի արձանագրությունները հավաստում են, որ այս կառույցը Մարիամ Աստվածածնին նվիրված առաջին եկեղեցին է Հռոմում, թեև ոմանք պնդում են առաջինը լինելու արտոնությունը պատկանում է Սանտա Մարիա Մաջորե բազիլիկին։ Անշուշտ, Սանտա Մարիա ին Տրաստևերեն ամենահին եկեղեցիներից մեկն է Հռոմում։
Համացանցի պատմություն
ARPANET
1983 թվականին ARPANET-ի ռազմական մասը բաժանվել է առանձին ցանցի՝ MILNET-ի, որը հետագայում վերածվեց մեկ այլի՝ NIPRNet ցանցի։
1990 թվականին ARPANET նախագիծը փակվել է՝ հաշվի առնելով այդ ցանցի հետագա զարգացման անհեռանկարայնությունը։
NSFNET, BITNET, FIDO
1980-ականների սկզբին NSF-ը ֆինանսավորել է ազգային գերհամակարգչային հաշվողական կենտրոնների ստեղծումը մի քանի համալսարաններում, իսկ 1986 թվականին ապահովել է փոխադարձ կապ NSFNET նախագծի ցանցի հետ, որը նաև ստեղծեց ցանցային մուտք դեպի գերհամակարգչային կայքեր ԱՄՆ-ի գիտահետազոտական և կրթական կազմակերպություններից։ NSF-ն նաև ֆինանսավորել է ազգային գերհամակարգչային հաշվողական կենտրոնների ստեղծումը մի քանի համալսարաններում, իսկ 1986 թվականին ապահովել է փոխադարձ կապ NSFNET նախագծի ցանցի հետ, առևտրային համացանց-մատակարարներ սկսել են հայտնվել 1980-ականների վերջին։ 1989 թվականի և 1990 թվականի վերջին ԱՄՆ-ի մի քանի քաղաքներ սահմանափակ մասնավոր կապեր ունեին պաշտոնապես առևտրային կազմակերպություններից համացանցի մասերին, 1995 թվականին փակվել է NSFNET նախագիծը, դրանով իսկ վերացվեցին համացանցի օգտագործման վերջին սահմանափակումները՝ առևտրային նպատակներով ցանցային երթևեկություն ապահովելու համար ։
Վլադիմիր Մեդինսկի
Վլադիմիր Ռոստիսլավովիչ Մեդինսկի (Влади́мир Ростисла́вович Меди́нский, ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի օգնական 2020 թվականի հունվարի 24-ից։
Համացանցի պատմություն
NSFNET, BITNET, FIDO
BITNET-ը զուգահեռ կրթական ցանց է, որը զարգանում է 1981 թվականից և նաև դեր է խաղացել համացանցի ապագայի ձևավորման գործում։ Այն սկսվել է որպես կրթական ցանց, որը կապել է Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանը և Յեյլի համալսարանը, այնուհետև սկսել են միանալ այլ կազմակերպություններ ԱՄՆ-ում և արտերկրում, և ֆինանսավորումը ստացվել է IBM-ից։ Գրեթե անմիջապես, այն ստացել է մուտք դեպի UUCP ցանց, այնուհետև մուտքեր դեպի ARPANET, NSFNET և NetNorth: 1980-ականների վերջին ԽՍՀՄ կազմակերպությունները միացել են ցանցին, IH-ի և IKI-ի խորհրդային ինստիտուտների համակարգչային ցանցերը սկսել են որպես BITNET-ին միանալու նախագծեր և այնուհետև դարձան Runet-ի մաս ։
Ֆիդոնետը մոդեմների և հանրային հեռախոսային ցանցերի վրա հիմնված առաջատար մասնավոր համակարգչային ցանց է, որը կառուցվել է տանը 1984 թվականից և ձեռք է բերել գլոբալ ընդգրկում՝ մեծ ազդեցություն ունենալով համացանց մշակույթի ձևավորման վրա։ Ի սկզբանե կառուցվել է BBS ծրագրային հարթակի վրա, ժամանակի ընթացքում այն ​​ձեռք է բերել մուտք դեպի համացանց և հնացել է, սակայն առանձին հատվածները դեռևս աջակցվում են էնտուզիաստների կողմից։
Գլոբալ ցանցի ձևավորում
Մի քանի բացառություններով, վաղ համակարգիչները ուղղակիորեն միացված էին տերմինալներին և օգտագործվում էին առանձին օգտվողների կողմից, սովորաբար նույն շենքում կամ սենյակում։ Նման ցանցերը հայտնի են դարձել որպես լոկալ ցանցեր (LANs): Տեղական տարածքից դուրս գտնվող ցանցերը, որոնք հայտնի են որպես լայն տարածության ցանցեր (WAN), ի հայտ եկան 1950-ականներին և ներդրվեցին 1960-ականներին։ Դոմենի հասցեավորումն իր ժամանակակից ձևով զարգանում է որպես միջազգային ստանդարտ 1987 թվականից։
Համակարգչից օգտվողների ցանցային մշակույթը ձևավորվել է նաև « օֆլայն » պայմաններում՝ տեղեկատվության կրիչների՝ մագնիսական ժապավենների և սկավառակների փոխանակման տեսքով։
Գլոբալ ցանցի զարգացում
Ի սկզբանե, ինչպես նախորդ ցանցերի դեպքում, համակարգը, որը հետագայում պետք է վերածվեր համացանցի, հիմնականում նախատեսված է եղել գիտության, կառավարության և պետական մարմինների կողմից օգտագործելու համար։
Այնուամենայնիվ, համացանցի առևտրային օգտագործման նկատմամբ հետաքրքրությունը շուտով դարձել է լայնորեն քննարկվող թեմա։ Չնայած նրան որ առևտրային օգտագործումը արգելված է եղել, առևտրային օգտագործման ճշգրիտ սահմանումը եղել է անհասկանալի և սուբյեկտիվ։ UCPNet-ը և X.25 IPSS-ը չեն ունեցել նման սահմանափակումներ, ինչը ի վերջո հանգեցրել է ARPANET և NSFNET կապերի վրա UUCPNet-ի օգտագործման պաշտոնական արգելքին։ Այնուամենայնիվ, որոշ UUCP հղումներ դեռ շարունակում էին միանալ այս ցանցերին, քանի որ ադմինիստրատորները աչք են փակել դրանց գործունեության վրա։
1980-ականներին բրիտանացի գիտնական Թիմ Բերներս-Լիի հետազոտությունը Շվեյցարիայի ՑԵՌՆ-ում հանգեցրել է Համաշխարհային ցանցի ստեղծմանը՝ հիպերտեքստային փաստաթղթերը միացնելով ցանկացած ցանցային հանգույցից հասանելի տեղեկատվական համակարգին ։ Բերներս-Լին առաջին WWW կայքը ներկայացրել է 1991 թվականին ։
Արդյունքում, 1980-ականների վերջին ստեղծվել են առաջին համացանց մատակարարողները։ Ստեղծվել են այնպիսի ընկերություններ, ինչպիսիք են PSINet, UUNET, Netcom և Portal Software, նպատակ ունենալով ծառայություններ մատուցել տարածաշրջանային հետազոտական ցանցերին և հանրությանը տրամադրել այլընտրանքային մուտք դեպի ցանց, որը հիմնված է UUCP էլեկտրոնային փոստի և Usenet News-ի վրա։ ԱՄՆ-ում առաջին կոմերցիոն համացանց-պրովայդերը եղել է The World-ը, որը ստեղծվել է 1989 թվականին ։
1992 թվականին ԱՄՆ Կոնգրեսը ընդունել է «Գիտության և առաջադեմ տեխնոլոգիաների մասին» օրենքը, ԱՄՆ օրենսգրքի 1862 (գ) 42-րդ բաժինը, որը թույլ է տվել Ազգային գիտական հիմնադրամին աջակցել հետազոտական և կրթական համայնքների մուտքը համակարգչային ցանցեր, որոնք չեն օգտագործվել բացառապես հետազոտական և կրթական նպատակներով, ինչը NSFNET-ին թույլ է տվել հարաբերություններ հաստատել առևտրային ցանցերի հետ ։ Սա տարաձայնություններ է առաջացրել հետազոտական և կրթական համայնքներում, որոնք մտահոգված էին ցանցի առևտրային օգտագործմամբ, ինչը կարող էր հանգեցնել նրան, որ համացանցը ավելի քիչ բավարարի իրենց կարիքները, ինչպես նաև ցանցային ծառայություններ մատուցողների շրջանում, ովքեր կարծում էին, որ կառավարության սուբսիդիաները որոշ կազմակերպությունների անարդար առավելություն են տալիս ։
«Ռելկոմ» ցանցի ստեղծողներից Դմիտրի Բուրկովը նշում է, որ այդ ժամանակ Եվրոպական երկրներում կար այնպիսի օրենսդրություն, որի դեպքում մասնավոր բիզնեսը կապի ոլորտում անհնար է եղել։ 2007 թվականին՝ հայտնել է՝ .''«Եթե ​​Եվրոպան իննսուներորդ տարում չգնար կապի ազատականացմանն ու սեփականաշնորհմանը, ապա աշխարհն այլ կլիներ:Պարզապես այն պատճառով, որ մինչև 1993 թվականը կապը պետական ​​մենաշնորհ էր... Ի վերջո, ինչու՞ աշխատեցինք, ինչպես EurOpen-ը և EUnet-ը՝ շահույթ չհետապնդող հասարակական կազմակերպության ցանց, պարզապես այն պատճառով, որ կապի ոլորտում այլ բան այն ժամանակ օրենսդրորեն արգելված էր։ Կապի ոլորտում մասնավոր ձեռներեցությունը պարզապես չէր կարող կայանալ։ Եվ մենք կազմակերպեցինք նույն SUUG-ը, և դարձանք EurOpen անդամ, ոչ թե այն պատճառով, որ նման կազմակերպչական կառույցի հատուկ կարիք կար, այլ առաջին հերթին մեզ հետ համագործակցած եվրոպացիներին չփոխարինելու համար։»'' :
Վլադիմիր Մեդինսկի
Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարար 2012 թվականի մայիսի 21-ից մինչև 2020 թվականի հունվարի 15-ը (պաշտոնակատար՝ 2018 թվականի մայիսի 8-ից մինչև 18-ը և 2020 թվականի հունվարի 15-ից մինչև 21-ը) ։ Միասնական Ռուսաստան Համառուսաստանյան քաղաքական կուսակցության անդամ։
Համացանցի պատմություն
Գլոբալ ցանցի զարգացում
1994 թվականին համացանցի բազան սեփականաշնորհվել է, առևտրային ընկերությունները ձեռնամուխ են եղել հեռահար համացանց-թրեքերի ստեղծմանը, ինչը թույլ է տվել հրաժարվել NSFNet ցանցից, որը ֆինանսավորվում էր ԱՄՆ կառավարության կողմից։ Հեռավոր ցանցային հաղորդակցության չորս խոշորագույն մասնավոր մատակարարներն են՝ UUNetruen, AT&T, Sprint և Level 3 :
Վլադիմիր Մեդինսկի
Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի 4-րդ և 5-րդ գումարումների պատգամավոր (2004-2011), Միասնական Ռուսաստան քաղաքական կուսակցության բարձրագույն խորհրդի բյուրոյի անդամ ։
Համացանցի պատմություն
Գլոբալ ցանցի զարգացում
Հետազոտական և կրթական համայնքները շարունակում են օգտագործել և զարգացնել առաջադեմ ցանցեր, ինչպիսիք են JANET-ը Մեծ Բրիտանիայում և internet 2-ը ԱՄՆ-ում։ Ավելի ու ավելի շատ տեղեկատվություն է փոխանցվում բարձր արագությամբ օպտիկամանրաթելային ցանցերի միջոցով, որոնք գործում են 1 Գբիթ/վրկ, 10 Գբիթ/վրկ և ավելի բարձր արագությամբ։ Հաճախակի է դարձել օպտիկական մալուխների տեղադրումը համատարած էլեկտրահաղորդման գծերի կայծակաձողերում՝ թվային մալուխներ քաշելով երկաթուղիների երկայնքով, ծովերի և օվկիանոսների հատակով։ Համացանցի կողմից գլոբալ հաղորդակցությունների գրավումը պատմական չափանիշներով գրեթե եղել է ակնթարթային, 1993 թվականին այն փոխանցել է երկկողմանի հեռահաղորդակցության ցանցերով անցնող տեղեկատվության միայն 1%-ը, 2000 թվականին՝ 51%-ը և 2007 թվականին հեռահար տեղեկատվության ավելի քան 97%-ը ։ Ներկայումս համացանցը շարունակում է զարգանալ, ինչը նպաստում է առցանց, ցանցային առևտրի, զվարճանքի և սոցիալական ցանցերի տեղեկատվության աճող քանակին։
Վլադիմիր Մեդինսկի
Մեդինսկու ընթերցողական միջավայրում ժողովրդականությունը բերեց մի շարք ցածր բյուջետային գրքեր, սեփական վարկածներով և ռուսական պատմության մեկնաբանություններով։ Նրանց սյուժեները, որոնք հեղինակը սահմանում է որպես պատմական դիցաբանություն, կառուցված են հայրենիքի պաշտպանների ու թշնամիների կարծրատիպային հակադրության, պատմական իրադարձությունների ու փաստերի հեղինակային մեկնաբանման վրա տերությունների շահերի պարադիգմում ։ 2012 թվականին լույս է տեսել Մեդինսկու Պատ առաջին վեպը՝ նվիրված աղոտ ժամանակների իրադարձություններին՝ Սմոլենսկի պաշարմանը 1609-1618 թվականների ռուս-լեհական պատերազմի ժամանակ Սիգիզմունդ III-ի զորքերի կողմից։ Վեպի էկրանավորման պրեմիերան, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դմիտրի Մեսխիևը, տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ռոսիա 1 ալիքով։
Քաղաքագետ Մեդինսկու դոկտորական աստիճանը պատմության վերաբերյալ միանշանակ չընդունվեց գիտական հանրության կողմից, իսկ նրա ատենախոսության սեղմագրի ուսումնասիրությունը գրագողության և ոչ կոռեկտ փոխառությունների մեղադրանքներ առաջացրեց։ Այս իրադարձությունների հետ կապված, 2011 թվականի դումայի ընտրություններում կրած պարտության ֆոնին Մեդինսկու նշանակումը 2012 թվականի մայիսին Դմիտրի Մեդվեդևի կառավարությունում մշակույթի նախարարի պաշտոնում հանգեցրեց ավելի բևեռային գնահատականների։ Հակամարտությունների և սկանդալների շարքում, որոնց մեջ ներգրավված է եղել նախարար Մեդինսկին, քննադատական արձագանք են ստացել նրա հակամարտությունները գրող Դանիիլ Գրանինի, ՌԴ Պետական արխիվի տնօրեն Սերգեյ Միրոնենկոյի, ռեժիսոր Վիտալի Մանսկիի, հումանիտար գիտնականների և լրագրողների շրջանակի հետ, որոնց նա մեղադրում էր մեկ իրական գիտությունից կտրված լինելու, մեկ ոչ կոմպետենտության մեջ։ Այն վեճերը, թե գերատեսչության ղեկավարն իսկապես մոտ է մշակույթին և մտավորականությանը, չեն հանդարտվում նրա պաշտոնավարման բոլոր տարիներին    ։ 2020 թվականի հունվարին վարչապետ Միխայիլ Միշուստինի կառավարություն Մեդինսկին չմտավ։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Պատմություն
Քրիստոնեական սրբավայր այստեղ հիմնադրվել է 220 թվականին Սուրբ Կալիստոս I (217–222) Պապի կողմից Taberna meritoria՝ զորացրված զինծառայողների ապաստանի տեղում։ Տարածքը քրիստոնեաներին հասանելի դարձավ Ալեքսանդր Սևերոս կայսեր շնորհիվ այն ժամանակ, երբ նա վեճ առաջացրեց քրիստոնյաների և պանդոկապանների միջև՝ ասելով․ «Ես նախընտրում եմ, որ սա պատկանի նրանց, ովքեր պատվում են Աստծուն, անկախ նրանից, թե ինչպես են նրանք երկրպագում նրան» (ըստ Liber Pontificalis գրքի)։
Geschriebenstein
Geschriebenstein (գերմ.՝ [ɡəˈʃʁiːbm̩ˌʃtaɪ̯n] ), սովորաբար կոչվում է Írott-kő անգլերեն աղբյուրներում, լեռ 884 մետր բարձրությամբ, որը գտնվում է Ավստրիայի և Հունգարիայի սահմանին։ Այն Կոսեգի լեռներում ամենաբարձր լեռն է, արևմտյան Հունգարիայի ամենաբարձր կետն է (Տրանդսանուբիա) և Բուրգենլանդի ամենաբարձր կետը։ Ավստրիական աղբյուրների համաձայն, նրա բարձրությունը 884 մետր է, հունգարական հղումներում հիմնականում հիշատակվում է 883 մետր։ Սահմանից դեպի Բուրգենլանդի կողմ ամենաբարձր կետը 879 մետր է ։
Վլադիմիր Մեդինսկի
Նախագահի պաշտոնում Մեդինսկին ղեկավարում է ռուսական ռազմապատմական ընկերության բոլոր նախագծերը։ Նրա ղեկավարությամբ ռուսական ռազմապատմական հասարակությունը կյանքի է կոչել Հաղթանակի ճանապարհները մարտական փառքի վայրերով ավտոբուսային անվճար էքսկուրսիաների ծրագիրը և կազմակերպել ռազմապատմական ճամբարների ցանց Ռուսաստանից և հարակից տարածքներից դեռահասների համար ։
Geschriebenstein
Հունգարական նախկին անուններն են՝ Fenyőhegy և Szálkő: Ներկայիս անունը (Írottkő՝ հունգարերեն, Geschriebenstein՝ անգլերեն և գերմաներեն) կարող է թարգմանվել որպես գրված քար և հավանաբար ստացվել է սահմանային մակագրություններով քարերից Batthyány և Esterházy ընտանիքների սեփականությունների միջև։ Գագաթին կա 1913 թվականին կառուցված դիտարկման աշտարակ։ Այն կանգնած է ճիշտ և ճիշտ Ավստրիայի և Հունգարիայի սահմանի վրա։
Սանտա Մարիա ին Տրաստևերե
Պատմություն
Եկեղեցին 5-րդ և 8-րդ դարերում վերանորոգվել է, իսկ 1140-1143 թվականներին Իննոկենտիոս II Պապի օրոք կրկին կանգնեցվել է հին հիմքերի վրա ։ Իննոկենտիոս II Պապը քանդեց եկեղեցին իր նախկին մրցակից Անակլետուս Երկրորդի շիրիմի հետ միասին։ Նա մտադրություն ուներ այդ տեղն ընտրել որպես սեփական գերեզմանի վայր ։