cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յաննիս Ծառուխիս
Գործունեություն
1936 թվականին Ծառուխիսը վերադառնում է Հունաստան, երկու տարի անց բացում իր առաջին անհատական ցուցահանդեսն Աթենքում։ 1940 թվականին մասնակցում է հույն-իտալական պատերազմին։ 1949 թվականին մի խումբ արվեստագետների հետ հիմնում է «Արմոս» արվեստի խումբը։ 1951 թվականին ցուցահանդեսներ է ունեցել Լոնդոնում և Փարիզում։ 1958 թվականին մասնակցել է Վենտիկի Բիենալեին։ 1967 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ։
Ծառուխիսի կտավներում առկա են խոցելի տղամարդկանց և ուժեղ կանանց կերպարներ
Կառույցներ
1982 թվականին Աթենքում բացվել է Մարուսիի Յաննիս Ծառուխիս թանգարանը, որը տեղակայված է նկարչի տանը։ Գործում է նաև Ծառուխիս հիմնադրամը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Հույն պատկերազարդողներ
Ալբերտ Այնշտայնի տուն-թանգարան
1977 թվականին «Ալբերտ Այնշտայնի միությունը» Այնշտայնի բնակարանը վերածել է թանգարանի, որտեղ բնօրինակ միջավայրը վերստեղծվել է կահույքով, առարկաներով, տարբեր փաստաթղթերով, գրվածքներով, դիմանկարներով և լուսանկարներով։
Աննուս Միրաբիլիսի աշխատությունները, որոնք ներկայացնում էին Այնշտայնի հարաբերականության տեսությունը և էականորեն նպաստում ժամանակակից ֆիզիկայի հիմնադրմանը, գրվել են այս տանը և հրապարակվել Annalen der Physik-ում։ Այդ ընթացքում Այնշտայնն աշխատել է Շվեյցարիայի դաշնային մտավոր սեփականության ինստիտուտում։
Այնշտայնի և նրա ընտանիքի կենսապայմանները ճշգրիտ ցուցադրված են երկրորդ հարկի բնակարանում՝ այդ ժամանակվա կահույքով։ Երրորդ հարկում ներկայացված է Այնշտայնի կենսագրությունն ու կյանքի ուղին։ Այնշտայնին վերաբերող ավելի փոքր մշտական ցուցադրություն ներկայացված է Բեռնի պատմության թանգարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի կենսագրական թանգարաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կ-5 (հրթիռ)
Կ-5, խորհրդային հրթիռ, որը պատկանում է «օդ-օդ» դասին և ունի ինքնանշանառման համակարգ։ Ստեղծվել է ԽՍՀՄ ավիացիայի նախարարության կողմից՝ Դմիտրի Լյուդվիգովիչ Թոմաշևիչի ղեկավարությամբ, աշխատանքներն սկսվել են 1951 թվականից։
Ստեղծման պատմություն
Սկզբնապես Կ-5-ը նախագծվել է որպես կոմպակտ զենք, որը հնարավոր կլիներ տեղադրել ՄԻԳ-15 կործանիչի վրա, ընդ որում ենթադրվում էր, որ կործանիչը կարող էր տեղավորել չորս հրթիռ, որը պետք է մեծացներ նպատակակետին խոցելու հավանականությունը։ Գաղտնի փաստաթղթերում հրթիռը կոչվում էր «ՇՄ»։
«ՇՄ» հրթիռի առաջին գործարկումը կատարվել է ՄԻԳ-17Պ (ՍՊ-6) կործանիչից 1953 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Աստրախանի շրջանի Վլադիմիրովկա հրաձգադաշտի տարածքում։
ՄԻԳ-19 կործանիչի համար մշակվել է կատարելագործված Կ-5Մ հրթիռը, որը ուներ թևերի ավելի մեծ բացվածք, բարելավված դիմացկունություն, ավելացված վառելիքային լիցքավորման ծավալ։ Կ-5Մ հրթիռը ենթարկվել է փորձարկումների ՄԻԳ-19 կործանիչից 1956 թվականի գարնանը Վլադիմիրովկայում։
Արդեն 1950-ական թվականների երկրորդ կեսին Կ-5 համակարգը համարվում էր հնացած և չէր նախատեսվում օգտագործել հեռանկարային ինքնաթիռների համար։ Այնուամենայնիվ, հանգամանքներն այնպես են դասավորվել, որ որոշ փոփոխություններով այն դարձել է ՍՈՒ-9-ի սպառազինության հիմնական մասը։ Կ-5ի այս տարբերակն ստացել է Կ-51 անվանումը, բայց որոշ փաստաթղթերում օգտագործվել է Կ-5ՄՍ անվանումը։
Կ-5 դասի հրթիռներ թողարկվել են նաև Չինաստանում։ 1990-ական թվականների վերջին Լեհաստանում ՌՍ-2ՈՒ հրթիռի հիման վրա ստեղծվել է թիրախ-հրթիռ՝ զենիթային հրթիռային համակարգերի մարզումների համար ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով
132 (թիվ)
132 (հարյուր երեսուներկու), բնական թիվ, որը գտնվում է 131-ի և 133-ի միջև։
Խմելյովկա (գյուղ, Օլևսկի շրջան)
Խմելյովկա (Хмелівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1960 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խմելյովկա գյուղում բնակվում էր 379 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 479,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1960 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(2436) Հատշեպսուտ
(2436) Հատշեպսուտ (Hatshepsut), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,184609 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8656 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5036 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2075,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173428 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,1° անկյուն։
Հատշեպսուտ աստերոիդը պատկանում է Հիգեայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի հիմնական գոտու բոլոր աստերոիդների մոտ 1%-ը։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,06 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,22 ա. մ.-ի վրա, ուղեծրերի թեքումը ընկած է 4,2 - 5,8° միջակայքում, իսկ էքսցենտրիսիտետի սահամններն են՝ 0,109 - 0,163։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիգեայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վեիա (գյուղ, Սաառե շրջան)
Վեիա (Veia), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Սաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։
Ծովը (Դեբյուսի)
Ստեղծագործությունը գրված է այն ժամանակ, երբ որ Դեբյուսին տարված էր իմպրեսսիոնիզմի գաղափարներով։ Նա իմպրեսսիոնիզմի տարրերը այնքան լավ է օգտագործել "Ծով"-ի մեջ, որ լսողների մոտ իրական ծովի տպավորություն է ստեղծվում։ Կոմպոզիտորը առաջին անգամ օգտագործում է գործիքավորման նոր տարրեր, և նվագախումբը հաղորդում է նոր չլսված տեմբրեր։ Դեբյուսիի այս գործիքավորումը հետագայում օգտագործել են շատ կոմպոզիտորներ։ Այն նաև ազդեցություն ունի Ջոն Վիլիամսի երաժշտության վրա՝ Երախ ֆիլմի համար։
Պատմություն
Դեբյուսին սկսել է աշխատել ստեղծագործության վրա 1903 թվականին և այն ավարտել է 1905-ին։ Առաջին անգամ "Ծով"-ը կատարվել է Փարիզում 1905 թ., Լամուղո Նվագախմբի և Կամիլ Շեվիյարի կատարմամբ։ Սկզբնական շրջանում ստեղծագործությունը լավ չի ընդունվել հասարակության կողմից։ Կա երկու պատճառ՝ նվագախմբի վատ կատարումը և այն, որ Դեբյուսին լքել էր իր առաջին կնոջը մի երգչուհու համար։ Բայց որոշ ժամանակ անց այն դառնում է հասարակության սիրելի ստեղծագործություններից մեկը։ Առաջին անգամ այն ձայնագրվել է 1928 թվականին։
Կառուցվածք
"Ծով"-ը ունի 3 մաս՝
Օգտագործվող գործիքներն են՝ 2 ֆլեյտա, պիկկոլո, 2 հոբոյ, անգլիական եղջրափող, 2 կլառնետ, 3 ֆագոտ, կոնտրաֆագոտ, 3 գալարափող, 2 շչակ, 3 տրոմբոն, տուբա, բազմաթիվ հարվածային գործիքներ, 2 տավիղ և լարային գործիքներ։
Ընդհանուր Բնութագիր
Այս ստեղծագործության մեջ կան շատ բնութագրական էլեմենտներ։ Օգտագործվում է բնութագրական երաժշտությունը։ Կոմպոզիտորը իր սովորության համաձայն օգտագործում է սիմվոլիզմը։ "Ծով"-ի հիմնական մեծությունը նրանում է կայանում որ կոմպոզիտորը առաջին անգամ բնության նկարագիր է տվել միայն գործիքային երաժշտությունով։ Չեն օգտագործվել բանաստեղծական մտքեր։ Իր դարաշրջանի համար սա մեծ նորություն է հանդիսանում։ Շատ մեծ երաժիշտներ "Ծով"-ը համարում են ստեղծագործությունների գագաթնակետը։ Ռուս դաշնակահար Սվյատոսլավ Րիխտերը ամեն անգամ լսելով այս ստեղծագործությունը նոր հետաքրքրություն էր գտնում նրա մեջ։ Շատերի մոտ, լսելով այս ստեղծագործությունը, պարզ տպավորվում է ծովի պատկերը։ Կատարվել և կատարվում են բազմաթիվ ձայնագրություններ աշխարհի ամենագլխավոր նվագախմբերի կողմից։
Կատեգորիա:Կլոդ Դեբյուսիի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Երաժշտական ստեղծագործություններ սիմֆոնիկ նվագախմբի համար
Մատիդա
Մատիդա Մատիդա (町田市), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ Զբաղեցնում է 71,64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում, Կանտո տարածաշրջանում։ Սահմանակից է Հաթիոձի, Տամա, Յոկոհամա և Կավասակի, Սագամիհարա, Յամատո քաղաքների հետ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 428 745 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 5984,72 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Քաղաքի ծառը համարվում է Zelkova serrata ծառը, ծաղիկը՝ փայլուն եղեսպակը, թռչունը՝ սովորական ալկիոնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Դենիսովկա (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)
Դենիսովկա (Денисівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դենիսովկա գյուղում բնակվում էր 884 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,91 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 226,09 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բախուրի
Բախուրի (Бахуры), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Սալմիեշ
Սալմիեշ (Salmiech), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 711 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 115 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 19 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 411 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 303-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 108։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 303 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 289 անձ (155 տղամարդ և 134 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 108 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Փոթորիկ (Մակեի նկարը)
«Փոթորիկ» (Der Sturm), գերմանացի նկարիչ Ավգուստ Մակեի նկարն է, վրձնել է 1911 թվականին։ Ներկայումս պահպանվում է Սաարբրյուկենում։
Ստեղծման պատմություն
Նկարը ստեղծվել է Վասիլի Վասիլևիչ Կանդինսկիի և Մարկի կողմից «Կապույտ հեծյալ» ալմանախի վրա  աշխատելու ժամանակ մի շարք համատեղ աշխատանքներ ստեղծելու ընթացքում, երբ 1911 թվականի հոկտեմբերին Մակեն հյուրընկալվել է Զինելսդոլֆում, որտեղ բնակվել են Մարկ և Կամպենդոնկ ամուսինները և Մուրնաուն։ «Փոթորիկը» նկարվել է Ֆրանց Մարկի` Զինելսդոլֆի արվեստանոցում, որտեղ երկու նկարիչները ժամանակ են անցկացրել՝ զրուցելով արվեստի մասին։ Իր նոր ստեղծագործության մեջ Մակեն անդրադառնում է ֆանտաստիկ աշխարհին և կյանքի է կոչում Կանդինսկու մտահղացումը՝ այն է նյութականի և վերացականի մեջ բացահայտել  հոգևոր էությունը։ Դա Կանդինսկու կենսական էներգիայի և ստեղծագործության նկատմամբ Մակեի անսահման հիացմունքի ժամանակն էր։
Նկարագիր
«Փոթորիկ» սա Կանդինսկու «Կովի» (1910, Մյունխեն, Լենբախաուս), որը Մակեն տեսել է Մուրնաուում դեռևս նկարակալից չհանված վիճակում, և ավելի շատ Մարկի «Դեղին կովի» արձագանքն է (ներկայումս գտնվում է Նյու Յորքում՝ Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում)։
Գրականություն
Կատեգորիա:1911 նկարներ Կատեգորիա:Էքսպրեսիոնիզմ Կատեգորիա:Ավգուստ Մակեի նկարներ
Մարիցա Բարտոլ Նադլիշեկ
Մարիցա Բարտոլ Նադլիշեկ (Marica Nadlišek Bartol,), սլովենացի գրող և խմբագիր։ 1897-1899 թվականներին եղել է «Սլովենկա» կանանց ազդեցիկ ամսագրի հիմնադիր խմբագիրը։
1919 թվականին Իտալիայի կողմից իշխանությունը գրավելուց հետո ստիպված լինելով փախչել իր հայրենի Տրիեստ քաղաքից, նա բնակություն է հաստատել Լյուբլյանայում և վերսկսել է իր սլովենական ազգայնական ու ֆեմինիստական գրական գործունեությունը, որն ընդհատվել էր նրա ամուսնությամբ երկու տասնամյակ առաջ։
Վաղ մանկություն և կրթություն
Մարիցա Նադլիշեկը ծնվել է 1867 թվականին Տրիեստում՝ այն ժամանակվա Ավստրիական կայսրության տարածքում  ։ Նրա հայրը միջին դասի հողաչափող էր, ով ակտիվորեն աշխատել է Տրիեստի սլովենական համայնքում ։
1882 թվականին նա ընդունվել է Գորիցիայի մանկավարժական քոլեջ․ դասավանդումն այն սակավաթիվ մասնագիտություններից մեկն էր, որն այդ ժամանակ հասանելի էր սլովենացի կանանց ։ Գորիցիայի դպրոցում սովորելիս նա հետաքրքրվել է սլովենական գրականությամբ և մտել է սլովենացի մտավորականության աշխարհ։ 1886 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո նա վերադարձել է Տրիեստի շրջան և դարձել է քաղաքի արվարձանների սլովենական դպրոցների ուսուցիչ  ։
Գրական կարիերա
Աշխատելով որպես ուսուցիչ՝ Նադլիշեկն սկսել է մասնակցել Տրիեստի գրական կյանքին, գրել է հասարակական կարծիքի հոդվածներ և կարճամետրաժ գեղարվեստական ստեղծագործություններ։ Նրա առաջին էսսեն, որն ընդգծում է կանանց դերը սլովենական ազգայնականությունը խրախուսելու գործում, 1888 թվականին հայտնվել է «Եդինոստ» («Միասնություն») թերթում։ Հաջորդ տարի նա հրատարակել է իր առաջին պատմվածքը՝ «Moja prijateljica» («Իմ ընկերուհին») վերնագրով, «Ljubljanski zvon» «Լյուբլյանայի զանգը» պարբերականում ։ Նա դարձել է առաջին կանանցից մեկը, ով պարբերաբար նպաստել է հրատարակությանը, ինչպես նաև գրել է սլովենական այլ հրատարակությունների համար, այդ թվում՝ Domači prijatelj-ի («Տնային ընկեր») համար ։
1898 թվականին նա գրել է «Ֆաթամորգանա» («Միրաժ») վեպը, թեև գրքի տեսքով այն հրատարակվել է միայն մեկ դար անց՝ 1998 թվականին ։ Այն համարվում է Տրիեստի մասին սլովենական առաջին վեպը ։
Նադլիշեկը եղել է «Սլովենկա» կանանց ամսագրի համահիմնադիրն ու առաջին խմբագիրը, որը լույս է տեսել 1897-1902 թվականներին ։ Ամսագիրը նպատակ է ունեցել ամրապնդել Սլովենիայի ազգային ինքնությունը կանանց շրջանում, խթանել սլովենացի կանանց ազատագրումը և աջակցել կանանց գրական կրթությանը ։ Նա աշխատել է որպես խմբագիր հիմնադրման օրվանից մինչև 1899 թվականը, երբ նա հրաժարական է տվել իր ամուսնության պատճառով  ։ Որպես խմբագիր՝ նա հրատարակել է այնպիսի գրողների, ինչպիսիք են Վիդա Ջերայը (Vida Jeraj), Կրիստինա Շուլերը (Kristina Šuler) և Մարիկա Սթրնադ Սիզերլյը (Marica Strnad Cizerlj) ։ Քանի որ նա խոսում էր մի քանի լեզուներով, այդ թվում՝ խորվաթերեն, գերմաներեն և ռուսերեն, նա «Սլովենկա» -ի էջերում հաստատվել է որպես թարգմանիչ՝ հրատարակելով Միխայիլ Լերմոնտովի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Իվան Տուրգենևի և Հայնրիխ Հայնեի ստեղծագործությունների թարգմանությունները ։
Ստեղծագործական կյանք
Նադլիշեկ Բարտոլի ստեղծագործություններում առանձնակի կարևոր տեղ են զբաղեցրել սլովենական ազգայնական թեմաները։ Նա նաև գրել է ֆեմինիստական թեմաների շուրջ, մասնավորապես, մասնակցել է երկարատև երկխոսության կաթոլիկ կրոնական առաջնորդ Անտոն Մախնիչի հետ, որում վիճարկել է նրա փաստարկները, որ տղամարդիկ պետք է լինեն կանանցից բարձր և գերիշխող հասարակության մեջ ։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել ռուսական ռեալիստական գրականության հանդեպ նրա խոր սերը ։ Նրա հերոսուհիները նկատելիորեն տարբերվել են սլովենական գրական նախորդների հերոսուհիներից նրանով, որ նրանք բուրժուազիայի և բանվոր դասակարգի ներկայացուցիչներ էին, ոչ իդեալականացված կանայք ։
Ամուսնություն և աքսոր Տրիեստից
Նադլիշեկն ամուսնացել է փոստային ծառայող Գրեգոր Բարտոլի հետ 1899 թվականին, և 1901-1909 թվականներին նրանք ունեցել են յոթ երեխա, որոնցից երկուսը մահացել են վաղ մանկության տարիներին ։ Նրա երեխաներից մեկը հետագայում դարձել է սլովենացի հայտնի գրող Վլադիմիր Բարտոլը ։ Ամուսնությունը երջանկություն չի բերել Նադլիշեկին, քանի որ նա ավարտել է իր կարիերան և ակտիվ գործունեությունը ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ իտալացիները վերահսկողություն են հաստատել Տրիեստի վրա, նա շարունակել է գաղտնի դասավանդել սլովեներեն, ինչի պատճառով կարաբիներները հաճախ են հարցաքննել նրան ։ Ի վերջո, 1919 թվականի սեպտեմբերին նրա ընտանիքն ստիպված է եղել տեղափոխվել Լյուբլյանա, և նա սկզբում այնտեղ ապրել է երկաթուղային վագոնում իր հինգ երեխաների հետ  ։
Երբ նա հաստատվել է քաղաքում և կարողացել է ապահովել իր ընտանիքի տարրական գոյատևումը, նա նորից է սկսել գրել և աշխատել որպես թարգմանիչ։ Նա համագործակցել է «Ժենսկի սվետ» («Կանանց աշխարհ») կանանց ամսագրի հետ՝ զբաղեցնելով նրա խմբագրի պաշտոնը 1931-1934 թվականներին, ինչպես նաև միացել է կանանց իրավապաշտպան կազմակերպություններին և եղել դրանց համահիմնադիրը ։ Նա նաև ակտիվորեն մասնակցել է այն կազմակերպություններին, որոնք պայքարել են Իտալիայում մնացած սլովենացիների իրավունքների համար ։
Նադլիշեկ Բարտոլը 1927 թվականից սկսած սկսել է իր կյանքի մասին հուշեր գրել «Իզ մոյեվա ժիվլենյա» («Իմ կյանքից») վերնագրով։ Այն հետմահու տպագրվել է «Ռազգլեդի» գրական ամսագրում՝ 1948 թվականին ։ Նա մահացել է 1940 թվականին Լյուբլյանայում՝ 72 տարեկան հասակում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ
Ցզյայույգուան
Ուվեյ (嘉峪关), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Գանսու նահանգում։ 1965 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ, իսկ 1971 թվականին՝ քաղաքային շրջանի կարգավիճակ։
Քաղաքական բաժանում
Քաղաքացիական շրջան Ցզյայույգուան 2009 թվականի դեկտեմբերի 1-ի համաձայն, բաժանված է եղել 3 շրջանի։
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքային շրջաններ Կատեգորիա:1965 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լոզովոյ (Զուբրիլինսկոյե գյուղական համայնք)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Կուզիլի (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Կուզիլի (Кузили), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիամական կատու
Սիամական կատուն ծագել է Թայլանդում, որը նախկինում հայտնի էր որպես Սիամ։ Արևելյան տեսակների մեջ առաջին ճանաչվածներից է՝ իբրև ինքնուրույն տեսակ։ Տեղական անուններից է վիչիան մատ (วิเชียรมาศ), որ նշանակում է լուսնային ադամանդ։ 20-րդ դարում լայնորեն տարածվել է Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։
Զբոսաշրջությունը Հունաստանում
Հունաստան, (Ελλάδα) պետությունը է Հարավային Եվրոպայում։ Հյուսիսից սահմանակից է Ալբանիային, Մակեդոնիային և Բուլղարիային, իսկ արևելքից՝ Թուրքիային։ Հունաստանն արևելքից ողողվում է Էգեյան ծովով, արևմուտքից՝ Հոնիական ծովով, իսկ հարավից՝ Միջերկրական ծովով։
Հունաստանը ըստ ջրափնյա գծի երկարության (13.676 կմ) 11-րդն է աշխարհում։ Ունի հսկայական թվով կղզիներ (մոտ 1․400, որոնցից 227-ը բնակեցված են), որոնցից են՝ Կրետեն, Դոդեկանեսը և Հոնիական կղզիները։ Հունաստանի տարածքի 80%-ը լեռնոտ է։ Լեռներից ամենաբարձրը Օլիմպոսն է (2917 մ)։
Զբոսաշրջություն
Հունաստանում զբոսաշրջիկներին գրավում են հիմնականում բազմաթիվ անտիկ հուշարձանների և հրաշալի արևադարձային կլիմայի համադրությունը։ Հունաստանին է պատկանում ավելի քան 2 հազար կղզիներ։
Հունաստանի եկամտի մեծ մասը գալիս է զբոսաշրջության ոլորտից ։ 2009 թվականի տվյալներով այն կազմում է երկրի ամբողջ Համախառն ներքին արդյունքից 15%-ը։ Միևնույն ժամանակ տնտեսության և մրցունակցության նախարարության տվյալներով, եթե հաշվի առնենք թաքնված եկամուտները (2007 թվականին՝ 36 %), զբոսաշրջության ավանդը կազմում է ՀՆԱ-ի 18-20%-ը։
Բացի այդ, այս ոլորտում աշխատում է մոտ 900000 մարդ, այդ թվում նաև HoReCa ոլորտում, որը կազմում է ընդհանուր բնակչության 6,9%-ը։ Սա Եվրամիությունում երրորդ ցուցանիշն է՝ Մալթայից և Իսպանիայից հետո։ 2008 թվականին Հունաստանն ընդունել է 17.5 միլիոն զբոսաշրջիկի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հունաստանում Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն
Աստերոիդների ցանկ (300601-300700)
Աստերոիդների ցանկ (300501-300600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (300701-300800)
(2437) Ամնեստիա
(2437) Ամնեստիա (Amnestia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1942 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Մարյա Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,188982 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5125 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1182,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304327 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,94° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1942 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մարյա Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հաջի Մանուկ
Հաջի Մանուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում ։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Հաջի Մանուկն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ռայթ շրջան (Մինեսոտա)
Ռայթ շրջան (Wright County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,711 կմ² է, բնակչությունը՝ 89,986 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բաֆալո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Յուոզաս Տալլատ-Կյալպշա
Տալլատ-Կյալպշա (Տալլատ-Կելպշա) Յուոզաս Անտանո. Juozas Tallat-Kelpša,, լիտվացի խորհրդային կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ։ Լիտվական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։
Կենսագրություն
1916 թվականին ավարտել է Պետրոգրադի կոնսերվատորիան (սովորել է Լյադովի, Շտեյնբերգի, Վիտոլի մոտ)։ Եղել է 1920 թվականին Կաունասում հիմնադրված օպերային թատրոնի (այժմ՝ Լիտվիայի օպերայի և բալետի թատրոն) կազմակերպիչներից և դիրիժորը, Կաունասի երաժշտական ուսումնարանի (1933 թվականից՝ կոնսերվատորիայի) կազմակերպիչ և դասատու (1948 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Եղել է Լիտվական ԽՍՀ կոմպոզիտորների միության նախագահ (1948 թվականից)։ Գրի է առել ավելի քան 700 ժողովրդական երգ (լիտվական և բելառուսական), դրանց զգալի մասը մշակել երգչախմբի, ձայնի և դաշնամուրի համար։ Հեղինակ է «Ավագի դուստրը» օպերայի (1938), նվագախմբային, կամերային և վոկալ երկերի, դրամատիկ ներկայացումների երաժշտության։
Մրցանակներ
Ստացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1948)։
Կատեգորիա:Լիտվացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լիտվացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Լիտվացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:1888 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 5 մահեր Կատեգորիա:1949 մահեր Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ
Ամենաշատ պետական ​​պարտք ունեցող երկրների ցանկ
Այստեղ ներկայացված է ամենաշատ պետական ​​պարտք ունեցող երկրների ցանկը, որը հիմնականում կապված է ՀՆԱ-ի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրների ցանկեր Կատեգորիա:Ցանկեր
Երկրաբանական հանույթ
Երկրաբանական հանույթ, դաշտային երկրաբանական հետազոտությունների համալիր՝ երկրաբանական քարտեզներ կազմելու և տարածքներում օգտակար հանածոների առկայությունն և դրանց հեռանկարները բացահայտելու համար։ Դաշտային աշխատանքների ժամանակ տեղանքի արմատական ապարների բնական և արհեստական մերկացումները որոշակի երթուղիներով ուսումնասիրվում, համարակալվում և նկարագրվում են երկրաբանական դաշտային օրագրում։
Տեղագրական քարտեզ
Տեղագրական քարտեզի վրա նշվում է դրանց տեղը, անցկացվում են ապարատեսակների և շերտերի սահմանները։ Հանքաբեկորների և մանրահանքի հավաքման, հողի, աղբյուրների ու գետերի ջրերի նմուշարկման և այլ եղանակներով որոնում են օգտակար հանածոներ։ Դաշտում պարբերաբար ընդհանրացնում են հավաքված տեղեկությունները և աստիճանաբար կազմում դաշտային երկրաբանական քարտեզ։
Դիտումներ
Գրասենյակային աշխատանքների ընթացքում մանրադիտակային, քիմիական և այլ հետազոտությունների օգնությամբ ճշտվում են դաշտում կատարված դիտումները, վերջնականապես որոշվում օգտակար հանածոների հեռանկարները, մեկնաբանվում երկրաֆիզիկական տվյալները, վերծանվում օդալուսանկարները, կազմվում և վերջնականապես ձևավորվում հետազոտվող տարածքի երկրաբանական քարտեզը, գրվում հաշվետվություն։
Կատեգորիա:Երկրաբանություն
Պավլենկով (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)
Պավլենկով (Павленков), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոչինո
Խոչինո (Хочине), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոչինո գյուղում բնակվում էր 594 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,94 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 306,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բախչա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Բախչա (Бахча, Баҡса), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սինգապուրի դրամահատարան
Սինգապուրի դրամահատարան, հիմնադրվել է 1968 թվականին, Մալազիայից Սինգապուրի անկախությունից հետո ։ Ներկայումս Սինգապուրի դրամահատարանը պայմանագիր ունի Սինգապուրի դրամավարկային իշխանության հետ արտադրելու իրենց դրամային մետաղադրամները ։ Կա մետաղադրամների 4 արտադրություն։
Սինգապուրի դրամահատարանը վաճառում է տարբեր մետաղադրամներ, Սինգապուրի թեմատիկ նվերներ, ինչպես նաև Սինգապուրի հուշանվերներ։ Մետաղադրամի հավաքորդների համար նրանք նաև վաճառում են օտարերկրյա մետաղադրամներ՝ այլ երկրներից առաքման դժվարություններից խուսափելու համար։ Սինգապուրի դրամահատարանը գործում է նաև Սինգապուրի մետաղադրամների և թղթադրամների թանգարանում՝ չափահասների համար 10 դոլար և ուսանողների, ծառայողների (Սինգապուրի Ազգային ծառայություն) և մեծահասակ քաղաքացիների համար 6 դոլար մուտքի վճարով ։ Մետաղադրամների պատկերասրահը փակ է ։ Դրամահատարանը 2009 թվականին հավաքեց 5 միլիոն դոլար, երբ կազմակերպեց մետաղադրամ-թղթադրամների փոխանակում, նախորդ տարիների գումարի կրկնապատիկը, հավանաբար տնտեսական անկման պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն Կատեգորիա:Դրամ Կատեգորիա:Մետաղադրամ Կատեգորիա:Սինգապուրի տնտեսություն Կատեգորիա:Դրամահատարաններ
Վեիբռի
Վեիբռի (Veibri), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 824 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պիեռ Պետիտո
Պիեռ Պետիտո (Pierre Petitot, ), ֆրանսիացի քանդակագործ ։ Քանդակագործ Լուի Պետիտոյի հայրն է։
Աշակերտել է Կլոդ Ֆրանսուա Դևոժին (ֆր.՝ Claude François Devosge) և Ժան-Ժակ Կաֆիերիին (ֆր.՝ Jean-Jacques Caffieri)։ Նրան կասկածել են հակահեղափոխական հայացքներ ունենալու մեջ և բանտ նետել։ Ազատվել է տերմիդորի 9-ին՝ Ռոբեսպիերի տապալումից հետո։
Կարևորագույն ստեղծագործությունները.
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Հասանբուրան
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Անտուն Աստվածը
Անտուն Աստվածը (ノラガミ) ճապոնական մանգա և անիմե, որը գրել է Ադաչիտոկան։ Առաջին գլուխը թողարկվել է Kodansha֊ի Monthly Shonen Magazine-ում, 2011 թվականի հունվարին ։ 2018 թվականի հունվարի տվյալներով, թողարկվել են 18 տանքոբոն հատոր ։ Մանգայի սահմանափակ հրատարակության 9-րդ հատորը ներառում է նաև CD դրամա ։
2017 թվականի գարնանը մանգայի թողարկումը կասեցվել է հեղինակներից մեկի հիվանդության պատճառով։ Նոր գլուխների թողարկումը վերսկսվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։
Մանգայի հիման վրա կա նաև բջջային պլատֆորմային խաղ՝ «Noragami ~ Kami To Enishi ~», որը հասանելի է միայն Ճապոնիայում։
Սյուժե
Այս ու այն թագավորության միջև կան ութ միլիոն աստվածներ, մահացած հոգիներ, որոնք ծառայում են իրենց աստծուն որպես զենք, ու այլ ուրվականներ, որոնք դառնում են մարդկանց վախերի պատճառը։ Ըստ ճապոնական հավատալիքի, Նորագամիի աստվածները պատասխանատու են մարդկության մի քանի ոլորտների համար, ինչպիսիք են պատերազմը կամ աղքատությունը։ Այս աստվածները կատարում են մարդկային ցանկությունները, սովորաբար աղոթքից և դրամական ընծայից հետո։ Նրանց գոյությունը կախված է իրենց հավատացող մարդկանցից։ Սրբավայր ունեցող աստվածները մահանալուց հետո վերածնվում են։ Նրանք ժամանակի ընթացքում ձեռք են բերում նույն տեսքը, ինչ նախկինում։
Գլխավոր հերոսը՝ Յատոն, քիչ հայտնի, գրեթե մոռացված ոչնչացնող աստված է, ով սեփական տաճար չունի։ Ճապոնիայի ժամանակակից, զարգացած և հարուստ պետությունում սպանությունների ցածր թվի պատճառով նա գրեթե մոռացվել է, և նրա ծառայությունները այլևս ոչ մեկին հարկավոր չեն։ Գործնականում, Յատոն սպանելուց բացի ուրիշ ոչինչ չի կարողանում անել, սակայն այլևս չի ցանկանում զբաղվել սպանությամբ։ Որպեսզի այլ աստվածների շրջանում ճանաչում ձեռք բերի, չմոռացվի և հասնի իր երազանքներին, ինչպես նաև չնայած հին ժամանակների իր համբավին, Յատոն օգնում է բոլորին՝ սկսած փախած կենդանիներ բռնելուց մինչև երեխայի խնամելը։ Իր ծառայությունները դիմաց նա վերցնում էր ընդամենը 5 իեն։
Յատոն մի երեխայի զանգի է պատասխանում, ով խնդրում է գտնել իր կատվին։ Իկի Հիյորին դասընկերուհիների հետ քայլելիս տեսնում է Յատոյին, որ վազում էր փողոցով կատվին բռնելու համար։ Յատոյին սովորականմարդ համարելով, Հիյորին հրում է Յատոյին` փորձելով փրկել նրան ավտոբուսի տակ ընկնելուց, ու ինքն է վթարի ենթարկվում` դառնալով կիսաուրվական։ Հիորին հայտնվում է անդրշիրիմյան (Հեռավոր ափ) և կենդանի մարդկանց (Մոտիկ ափ) զուգահեռ աշխարհների միջև։ Հեռավոր ափում գոյատևում են դևեր և այակաշի դարձած մարդկային հոգիներ։ Հիյորին հազվադեպ է մնում իր մարմնում. նա հաճախ է իրենից անկախ լքում այն` կատվի պոչով հոգի դառնալով։ Նա սկսում է հոգիների տեսնել։ Հիորին խնդրում է Յատոյին, որ օգնի իրեն վերադառնալ իր մարմին։ Յատոն լսում է նրա խնդրանքը 5 իենի դիմաց։ Երբ Հիյորին երկրորդ անգամ է Յատոյի կյանքը փրկում (այս անգամ` հոգիներից), Յատոն հասկանում է, որ պիտի նոր Շինքի (神器) գտնի։ Նա գտնում է Յուկինե անունով մի պատանու հոգի ու նրան դարձնում իր զենքը, ում կարող է օգտագործել դևերին ոչնչացնելիս։
Գլխավոր կերպարների եռյակը՝ Յատոն, Յուկինեն և Հիորին, միասին անցնում է բազմաթիվ արկածների միջով, պայքարելով իրենց ընկերության համար։ Նրանք պայքարում են իրենց անցյալի և ներքին դևերի հետ։ Նրանք նաև ծանոթանալում են Յատոյի հին ընկերների ու թշնամիների հետ։ Թշնամիներից մեկը ` Բիշամոնը, ամենահզոր ու ամենաշատ Շինքիներ ունեցող աստվածներից մեկն է և ցանկանում է վրեժխնդիր լինել Յատոյից` սպանելով նրան։ Ծրագիրը, սակայն, չի իրագործվում, որովհետև Յատոյին փրկում է իր մոտ ընկերներից մեկը` Կոֆուկուն։
Ալդեյրե
Ալդեյրե (Aldeire), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա պրովինցիայի կազմում (Անդալուզիա ինքնավար մարզ)։ Համայնքը գտնվում է Գվադիքս գավառի կազմում։ Տարածքը 70.07 կմ2։
Անտուն Աստվածը
Յատո
Յատոյի երազանքը մի հզոր աշխարհ ունենալն է, որի գլխավոր աստվածը նա կլինի, իսկ իրեն հետևողների թիվը կհասնի մեկ միլլիարդի։ Որպեսզի այլ աստվածների շրջանում ճանաչում ստանա ու չմոռացվի, Յատոն ցանկանում է իր նոր տաճարով դառնալ ամենահարգված աստվածներից մեկը, ինչպես նաև երազում է դառնալ երջանկության յոթ աստվածներից մեկը։
Սեյու՝ Հիրոշի Կամիյա։
Ալդեյրե
Քաղաքի հովանավորներն են համարվում Սուրբ Ռոկեն և Սուրբ կույս Ռոսարիոն։
Անտուն Աստվածը
Արտաքինը
Յատոն միջին հասակի երիտասարդ տղամարդ է։ Ունի մինչև ուսերն հասնող մուգ-մանուշակագույն մազեր։ Հիշվում է իր պայծառ, կապույտ աչքերով։ Յատոն հաճախ է կրում գործած բլուզ ու հին գործվածք, որը միշտ վզի շուրջն է փաթաթված։ Յատոն սիրում է հագնել շագանակագույն երկարաճիտ կոշիկներ։
Ալդեյրե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Անտուն Աստվածը
Արտաքինը
Յատոյի պատկերացումներում, որտեղ նա հզոր ու հայտնի աստված է, նա կարմիր թիկնոց ու ոսկե թագ է կրում։ Նրա ձեռքին նաև վարդագույն հովհար կա։
Անցյալում Յատոյի մազերը համեմատաբար ավելի երկար էին․ նա դրանք կապում էր, որպեսզի չխանգարեին կռվելու ժամանակ։
Բնավորությունը
Յատոն շատ աշխույժ, բայց ստոր կերպար է։ Սովորություն ունի գումարը հագուստի վրա ծախսել, բայց Յուկինեի համար միայն մանկական հագուստ է գնում։ Յատոն նաև սնահավատ է և հաճախ գումար է ծախսում կեղծիքի և հաջողակ հմայքների վրա, որոնք ենթադրաբար երջանկություն են բերում։
Յատոն հիմար բնավորության գիծ ունի. քանի որ ցանկանում է հզոր աստված դառնալ, իրեն տաճար կառուցելու համար գումար է պետք։ Գումար հավաքելու համար Յատոն գովազդում է իր ծառայությունները՝ իրեն հանդիպած ցանկացած հասարակական վայրում իր հեռախոսահամարով հայտարարություն թողնելով։ Կատարված աշխատանքի համար նա ընդամենը 5 իեն է պահանջում, չնայած իենի ժամանակակից արժեքին, քանի որ 5 իեն մետաղադրամը Ճապոնիայի տաճարներում աղոթքների ժամանակ ավանդական ընծա էր աստվածներին։ Իր մետաղադրամները Յատոն պահում է ապակե շշի մեջ։
Յատոն սիրում է խմել։ Ինքն իրեն անվանում է Աստված Յատո, չնայած նրան, որ գործազուրկ անբանի տեսք ունի։ Իրեն հաճախ հիմար ու ինքնագոհ է պահում, սակայն իրականում բոլորովին այդպիսին չէ։
Չնայած որ հազվադեպ է լինում, բայց Յատոն նաև լուրջ է հանդես գալիս. օրինակ, երբ հանդիպում է իր թշնամուն ` Բիշամոնին, ով պնդում է, որ Յատոն սպանել է իր Շինքիներից մեկին ու շատ այլ անմեղ մարդկանց։ Յատոյի թշնամիներին հատկապես վախեցնում է նրա հայացքը, որի մասին մի քանի անգամ այլ աստվածներ են հիշատակել։ Յատոն մարտում վարպետորեն օգտագործում է թուր և ցանկացած տեսակի սառը զենք։
Ելոու Մեդիսին շրջան (Մինեսոտա)
Ելոու Մեդիսին շրջան (Yellow Medicine County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,963 կմ² է, բնակչությունը՝ 11,080 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրենիտ Ֆոլս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Կատեգորիա:Մինեսոտա նահանգի շրջաններ
Անտուն Աստվածը
Բնավորությունը
Յատոն իրեն հավասարակշռված է պահում, երբ իր ըներներից մեկի ` Կոֆուկուի հետ է, որովհետև գիտի, որ մի սխալ բառի դեպքում Կոֆուկուի Շինքին նրա վերջը կտա։
Յատոն բարի բնավորություն ունի, երբ հարցը վերաբերվում է հոգիներին։ Նա նրանց իր օգնությունն է առաջարկում՝ փոխարենը պահանջելով, որ դառնան իր Շինքիները։
Երբ հիշատակվում է Յատոյի անցյալը, Յատոն ցուցադրվում է որպես դաժան ու լուրջ աստված, ով սպանում էր իր հակառակորդներին։ Իսկ թե ինչու նրա բնավորությունն ու պահվածքն այսքան արագ փոխվեցին ` դեռ պարզ չէ։ Մարդկանց մեծ մասը մոռացել էր Յատոյին, քանի որ նա դադարել է սպանության ցանկություններ կատարելը։ Արդյունքում Յատոյի մոտ առաջանում է աթազագորաֆոբիա։
Յատոն կտրուկ բացասական վերաբերմունք ունի ինքնասպանության նկատմամբ, կտրականապես հրաժարվում է օգնել այն մարդկանց, ովքեր ցանկանում են ինքնասպան լինել։
Պատմությունը
Մի օր Մուցումի անունով մի աղջիկ դժվարություններ է ունենում, ու իր դասընկերների հանդեպ ունեցած վախից նոր չար հոգի է ծնվում։ Յատոն, ցանկանալով փրկել աղջկան, օգտագործում է իր Շինքիին հոգուն հաղթելու համար, ով այդ դեպքից հետո հրաժարվում է ծառայել Յատոյին ու հեռանում է նրանից։
Հետագայում Յատոն հանդիպում է Հիյորի անունով մի աղջկա, ով, կարծելով թ Յատոն սովորական մարդ է, փրկում է նրան ավտոբուսի հարվածից։ Հիյորին դառնում է կիսահոգի, ու օգնություն խնդրում Յատոյից։
Երբ Հիյորին Յատոյին երկրորդ անգամ է փրկում, Յատոն հասկանում է, որ պիտի նոր Շինքի գտնի պաշտպանվելու համար։ Նրանք երկուսով հոգիների են փնտրում Շինքի դարձնելու համար։ Մի քանի անհաջող փորձերից հետո Յատոն Յուկինե անունով պատանու հոգի է գտնում ու դարձնում նրան իր Շինքին։ Նրանք միասին շատ դժվարությունների միջով են անցնում, կռվելով Յատոյի թշնամի աստվածներից մեկի ` Բիշամոնի հետ, ով էլ Յատոյից ցանկանում էր վրեժխնդիր լինել իր Շինքիի սպանության համար։ Յատոն հանդիպում է իր նման աղետների աստվածներից մեկին ` Ռաբոյին, կռվում նրա հետ ու հաղթում ` փրկելով Հիյորիին։
Հարաբերությունները
Հիյորի. Յատոն ու Հիյորին Յուկինեի հետ որպես հրաշալի խումբ են հանդես գալիս, բայց երկուսով միասին նույնպես հրաշալի զույգ են։ Նրանք օգնում են ու հաճախ ծաղրում միմյանց։ Նրանց միջև ռոմանտիկ հարաբերությունները փոքր-ինչ արտահայտված են անիմեում, իսկ մեծամասամբ ` մանգայում։
Յուկինե. Յուկինեն, լինելով Յատոյի Շինքին, հաճախ է ետ կանգնել նրան ծառայելուց, սակայն հասկանալով, որ այս աշխարհում նա ոչ ոք չունի նորից վերադարձել է Յատոյի մոտ։ Յուկինեն Յատոյի համար հրաշալի զենք է, բայց նաև հրաշալի ընկեր։ Յատոն փորձում է յուրովի հոգ տանել Յուկինեի մասին և նույնիսկ խոստանում է, որ նրան արժանի Շինքի կդարձնի։
Կոֆուկու. Կոֆուկուն Յատոյի հին ծանոթներից ամենամտերիմն է։ Նա միակն է, ով պատրաստ է օգնել Յատոյին ցանկացած պահի։ Նա նույնիսկ Յատոյին փրկել է մեռնելուց Բիշամոնի հետ կռվի ժամանակ։
Բիշամոն. Բիշամոնն ամբողջ սրտով ատում է Յատոյին իր Շինքիին սպանելու համար ու պատրաստ է զոհել ամեն ինչ, միայն թե սպանի նրան։ Բայց ինչքան էլ որ զարմանալի է, երբ Յատոն Ռաբոյի հետ էր կռվում, Բիշամոնը աշխարհը փրկելու համար ստիպված եղավ օգնել Յատոյին ու նրա ընկերներին։
Հիյորի Իկի
Հիյորի Իկի (壱岐 ひより) մանգայի գլխավոր կերպարներից մեկն է։ Ավագ դպրոցի տասնհինգամյա աշակերտուհի է։ Երկրորդ եթերաշրջանում նա 16 տարեկան է։ Հայրը բժիշկ է, մեծ կլինիկայի սեփականատեր։ Ունի իրենից տարիքով շատ մեծ եղբայր։ Ծնողներից թաքցնում է ըմբշամարտի նկատմամբ իր սերը, ինչն անհամապատասխան է հարգված ընտանիքի դստեր համար։
Փորձելով փրկել Յատոյին ավտոբուսի կողմից վրաերթի ենթարկվելուց, Հիյորին ինքն ընկնում է նրա անիվների տակ, ինչի արդյունքում հայտնվում է անդրշիրիմյան և կենդանի մարդկանց աշխարհի միջև։ Այդ իրադարձությունից հետո Հիյորին ճգնաժամային պահերին իկիրյո դառնալու կարողություն է ձեռք բերում․ նրա հոգին բաժանվում է մարմնից։ Նրա հոգու տեսքը նման է իր մարդկային տեսքին, գումարած պոչը, որը հանդիսանում է իր մարմնի և հոգու կապող գիծը։ Եթե պոչը ​​կտրվի, Հիյորին կմահանա։ Հոգու կերպարանքով նա տիրապետում է գերմարդկային ճարպկության, արագության և ուժի։ Այլ հոգիների նման Հիյորին ունակ է մեծ հեռավորության վրա զգալ աստվածների հոտը։
Սեյու Մաայա Ուչիդան է։
Արտաքինը
Հիյորին երկար, մուգ շագանակագույն մազեր ունի ու վարդագույն աչքեր։ Հիյորին հաճախ է հագնում իր դպրոցական համազգեստը։ Երբ նա հոգի է դառնում, գրեթե ոչինչ չի փոխվում, բացառությամբ պոչի։
Բնավորությունը
Հիյորին բարեհոգի աղջիկ է, ով ճիշտ ժամանակին գիտի, թե ինչ որոշում պիտի կայացնի, ու թե որն է ճիշտ, որը` սխալ։ Այս ամենի վառ ապացույցն այն է, որ նա Յատոյից գաղտնի Յուկինեին փող է տալիս, որ նա Յատոյի հետ չգնա աղբանոցներ ու ուրիշի տներ ուտելիք ու փող գտնելու։ Հիյորին գիտի, թե երբ պետք է ասել զգացմունքների մասին, ու թե երբ է պետք պահել դրանք իր մեջ։ Երբ Յատոյի մարմինը պատված էր վարակիչ մահացու կեղտով, Հիյորին չէր դիպչում նրան` իմանալով, որ այդ դեպքում նրան նույնպես կփոխանցվի հիվանդությունը։ Փոխարենը նա ամեն կերպ փորձում էր օգնություն խնդրել Բիշամոնի Շինքիներից ու Կոֆուկուից։ Չնայած նրան, որ Հիյորին կոպիտ է Յատոյի հետ նրա վատ պահվածքի պատճառով, իրականում նա շատ է անհանգստանում Յատոյի ու Յուկինեի համար։
Պատմությունը
Ամեն ինչ սկսվում է այն ժամանակ, երբ Հիյորին երկու ընկերուհիների հետ զբոսնում էր փողոցով՝ զրուցելով նրանց հետ։ Նա տեսնում է Յատոյին, ով փորձում էր փողոցում մի կատվի բռնել. հասկանալով, որ Յատոն կարող է մահանալ, նա փրկում է նրան, ու ինքն է ընկնում ավտոբուսի տակ։ Նա դառնում է կիսահոգի ու հաճախ դուրս է գալիս մարմնից, այդ ընթացքում իր քնած մարմինը թաքցնելով մի ապահով վայրում։
Հիյորին Յատոյից օգնություն է խնդրում ու փրկում է նրան երկրորդ անգամ, այս անգամ` չար հոգիներից։ Յատոն ու Հիյորին սկսում են հոգի փնտրել՝ նրան Յատոյի Շինքի դարձնելու համար։ Հիյորին սխալվում է ու չար ոգիների ձեռքն ընկնում. Յատոն փրկում է նրան Յուկինեի օգնությամբ, ով էլ դառնում է Յատոյի նոր Շինքին։
Հիյորին միշտ օգնում է Յուկինեին, երբ վերջինս հոգեկան ապրումների մեջ է լինում։ Հիյորին նաև միշտ օգնում է Յատոյին, երբ նա կռվում է թշնամիների դեմ` կանչելով Կոֆուկուին։
Անիմեում Հիյորին կորցնում է հիշողությունը։
Հարաբերությունները
Յատո. Յատոն Հիյորիի համար անլուրջ անձնավորություն է, ով ճիշտ չի գնահատում պահի լրջությունը։ Հիյորին նաև զգացմունքներ է տածում Յատոյի հանդեպ։
Յուկինե. Հիյորին խղճում է Յուկինեին, երբ տեսնում է նրան Յատոյի հրահանգները կատարելիս։ Այդ պատճառով Հիյորին հաճախ է Յուկինեին իր տանն ապաստան տալիս ու նրան գումար տրամադրում։
Յուկինե
Յուկինե (雪音) Յատոյի շինքին է։ Մահացել է տասնչորս տարեկանում և իր մասին ոչինչ չի հիշում։ Սկզբում նա կորած հոգի էր, ով գողությամբ էր զբաղվում՝ արդարանալով նրանով, որ արդեն մահացել է։ Այակաշիի հետ մենամարտի ժամանակ Յատոն նկատում է Յուկինեին և դաշինք կնքում նրա հետ՝ վերածելով նրան իր Շինքիի։ Որպես Շինքի Յուկինեն առանց բռնակի կատանայի տեսք է ստանում։
Սեյուն Յուկի Կանջի է։
Արտաքինը
Յուկինեն իր տարիքին համապատասխան պատանու տեսք ունի, չնայած որ երբեք իր հասակակիցների նման չի ապրել։
Շիկահեր է ու ունի նարնջագույն աչքեր։ Առաջին անգամ հայտնվելիս նա երկար թիկնոց էր հագել։ Հետագայում Յատոն իր աշխատած գումարով Յուկինեի համար նոր հագուստներ է գնում, ու Յուկինեն սկսում է հանդես գալ հիմնականում կապույտ շապիկով, մուգ կապույտ ջինսով ու ձմեռային գլխարկով։
Բնավորությունը
Յուկինեն մանգայում հայտնվելուն պես շատ դաժան ու սառնասիրտ պատանու տպավորություն էր թողնում. նա այդպիսին էր իր հոգի լինելու պատճառով։ Յուկինեն չէր համակերպվում այն փաստի հետ, որ մահացել է ու չի ապրել իր հասակակիցների հետ ու նրանց պես։ Յուկինեն գնում էր ավագ դպրոց, նայում զվարճացող պատանիներին ու երիտասարդներին ու լաց լինում` հասկանալով, որ չի կարող նրանց նման լինել։ Նյարդային նոպաների մեջ Յուկինեն սկսում է կոտրել դպրոցի պատուհանները` այնտեղ խուճապ առաջացնելով։
Յուկինեն նաև շատ գթասիրտ է, շատ է խղճում չար ոգիներին, ինչի պատճառով նրանցից մեկի զոհն էր դարձել` համարյա թե փոխակերպվելով չար ոգու։ Նրան փրկեցին Բիշամոնի ու Կոֆուկուի Շինքիները։
Հարաբերությունները
Յատո. Յուկինեն սկզբում ատում էր Յատոյին ու մտածում, թե նա նրան միայն օգտագործում է։ Հետագայում նրանց հարաբերությունները հարթվեցին, ու նրանք դարձան լավ ընկերներ, գրեթե հայր ու որդի։
Հիյորի. Հիյորին միակ մարդն էր, ով իսկապես անհանգստանում էր Յուկինեի համար։ Դրա համար էլ Յուկինեն միայն նրա օգնությունն էր ընդունում։
Բիշամոն
Բիշամոն (毘沙門) պատերազմի ամենահզոր աստվածուհին է համարվում։
Բայց նրանց առաջին կռվի ժամանակ Բիշամոնը ոչ միայն չհաղթեց, այլև վնասվեցին նրա Շինքիներից երկուսը։ Նա մեծ վնասվածք հասցրեց Յատոյին, բայց ամեն ինչ վերջացավ Կոֆուկուի հիմար քայլով, ով իր Շինքիին օգտագործեց հոգիների դարպասը բացելու համար։ Այդպես նա վերջ դրեց նրանց կռվին, բայց դարձավ հոգիների ներխուժման պատճառը։
Բիշամոնն ունի ութ Շինքի ու մեկ առյուծ։ Նրա Շինքիները փոխակերպվում են տարատեսակ զենքերի։ Բիշամոնը առաջին ու վերջին անգամ օգնեց Յատոյին` սպանելով չար ոգիներին այն ժամանակ, երբ Ռաբոն սպառնում էր կործանել աշխարհը։ Բիշամոնը երբեք հետ չի կանգնում իր նպատակներից։ Ամեն հնարավոր դեպք նա օգտագործում է, որ պատժի Յատոյին։ Բիշամոնը շատ հոգատար է իր Շինքիների հանդեպ, երբեք չի սկսում կռվել, եթե գիտի, որ Շինքիներին վտանգ է սպառնում։
Իր գործողություններն համարում է «անհրաժեշտ չարիք, էլ ավելի մեծ չարիք ոչնչացնելու համար»։ Այդ ավելի մեծ չարիքը, Բիշամոնի կարծիքով, Յատոն է։ Շատ ջերմ է վերաբերվում իր Շինքիների հետ և համարում նրանց իր «երեխաները»։
Սեյուն Միյուկի Սավաշիրոն է։
Բիշամոնի Շինքնիները
Որպես մարդ Կուրահան բավական բարձրահասակ է, ունի մոխրագույն մազեր, մորուք ու բեղեր։ Կրում է սև կոստյում, ինչպես և Բիշամոնի մյուս բոլոր Շինքիները։
Կուրահան Բիշամոնի ամենահարազատ Շինքիներից է, օգնում է Բիշամոնին ու պատրաստ է նրա համար զոհողության գնալ ցանկացած պահի։ Կուրահան ծանր վնասվել էր, երբ Բիշամոնը մարտնչում էր Յատոյի հետ։
Մանգայում Կուրահան հայտնվում է 6-րդ գլխում, իսկ անիմեում ` 7-րդ սերիայում։
Կինուհա. Կինուհան Բիշամոնին ենթարկվող կին Շինքիներից մեկն է, փոխակերպվելիս մտրակ է դառնում։ Կինուհան Բիշամոնի կողմից ամենաշատն օգտագործված Շինքին է։
Կինուհան մանգայում հայտնվել է 7-րդ գլխում, անիմեում՝ 7-րդ սերիայում։
Քազումա. Քազուման Բիշամոնի թվով երրորդ Շինքին է։ Վերլուծելով իրավիճակը՝ Քազուման համակարգում է իր աստվածուհու գործողությունները։ Որպես Շինքի նրան անվանում են Չոկի։ Քազուման փոխակերպվում է ծաղկաձև ականջի օղի։ Օղ դառնալով Քազուման օգնում է Բիշամոնին հետևել ու գտնել թշնամուն։ Ունակ է հետևել թշնամիներին և տեսնել բացասական էներգիայի կուտակումները։ Նախքան Շինքի դառնալը, Քազուման մի հասարակ մեխ-ականջօղ էր և զենք չէր համարվում, ինչի համար նրան արհամարհում էին իր տոհմի ավագ Շինքիները։
Քազուման ակնոցավոր, կարճ շագանակագույն մազերով ու մուգ կանաչ աչքերով Շինքի է։ Լուրջ ու լռակյաց Շինքի է։ Բացի իր տիրակալին օգնելուց Քազուման նաև գաղտնիորեն օգնում է Յատոյին ու Յուկինեին, երբ նրան դժվարությունների մեջ են ընկնում, քանի որ պարտք է Յատոյին ու հավատարիմ է նրան։ Քազուման լավ է վերաբերվում նաև Հիյորիին։ Հիյորին նույնպես վստահում է Քազումային։ Քազուման օգնել է Յուկինեին, երբ նա չար հոգիների ազդեցության տակ էր ու գրեթե փոխակերպվում էր հոգու։
Քազուման մանգայում առաջին անգամ հայտնվում է 7-րդ գլխում, իսկ անիմեում՝ 5-րդ սերիայում։
Սեյուն Ջուն Ֆուկույաման է։
Քարուհա. Քարուհան Բիշամոնի Շինքիներից մեկն է։ Փոխակերպվելով դառնում է ատրճանակ։ Որպես Շինքի նրան անվանում են Գաիկի։
Քարուհան կարմիր աչքերով, ցածրահասակ ու շիկահեր մի աղջնակ է․ Քազուհայի զույգ քույրն է։
Նա առաջին անգամ մանգայում հայտնվել է 7-րդ գլխում, իսկ անիմեում՝ 7-րդ սերիայում։
Քազուհա. Քազուհան ատրճանակի փոխակերպվող Շինքի է։ Մինչև Շինքի դառնալը Քազուհայի անունը եղել է Սուուկի։
Քազուհան էլ զույգ քրոջ ` Քարուհայի նման կարմիր աչքերով, շիկահեր ու ցածրահասակ Շինքի է։ Քազուհան հավատարիմ, բայց շատ հետաքրքրասեր Շինքի է։
Ակիհա. Ակիհան դաշույնի փոխակերպվող Շինքի է։ Հանդիսանում է Բիշամոնի հարձակման հիմնական զենքերից մեկը։
Կարճլիկ, մեծահասակ Շինքի է, ունի շագանակագույն մազեր։ Բացի Շինքիների համազգեստ կրելուց նաև գլխարկ ու ակնոցներ է կրում։
Առաջին անգամ մանգայում հայտնվել է 7-րդ գլխում, իսկ անիմեում՝ 7-րդ սերիայում։
Ցուգուհա. Ցուգուհան Բիշամոնի կին Շինքիներից է։ Փոխակերպվելով դառնում է Բիշամոնի մարտի դաշտի հագուստը։ Ցուգուհան դառնում է վերարկու, կրծկալ ու ցանկացած հագուստ, որը Բիշամոնը կարող է կրել կռվելիս։
Ցուգուհան ոչ այնքան բարձրահասակ Շինքի է։ Ունի բաց շագանակագույն մազեր ու մուգ շագանակագույն աչքեր։ Ինչպես և բոլոր Շինքիները, Ցուգուհան նույնպես հոգիներից պաշտպանող պատնեշ է ստեղծում։
Յուգիհա. Յուգիհան հսկայական թրի փոխակերպվող Շինքի է։ Նա նույնպես Բիշամոնի ութ Շինքիներից է։ Բավական բարձրահասակ է, ունի մուգ կապույտ մազեր ու շագանակագույն աչքեր։ Ի տարբերություն Բիշամոնի մյուս Շինքիների, Բիշամոնը Յուգիհային մարտի դաշտում քիչ է օգտագործում։
Յուգիհան առաջին անգամ մանգայում հայտնվել է 7-րդ գլխում, իսկ անիմեում՝ 7-րդ սերիայում։
Կոֆուկու
Կոֆուկուն (小福) դժբախտության կամ չքավորության աստվածուհին է։ Յատոյի համար նա շատ բան է անում։ Կոֆուկուն շատ բարի, բայց տարօրինակ աստված է։ Պատրաստ է ամեն պահի օգնել Յատոյին, երբ նա փորձանքի մեջ է։ Նա նույնիսկ ռիսկի դիմելով օգնել է Յատոյին, երբ վերջինս կռվում էր Բիշամոնի հետ։ Կոֆուկուն ընդամենը մեկ Շինքի ունի՝ Դայկոկուն։ Դայկոկուն ամեն կերպ փորձում է պաշտպանել Կոֆուկուին փորձանքներից ու Յատոյից։
Կոֆուկուն վարդագույն մազերով աստվածուհի է։
Սեյուն Ակի Տոյոսակին է։
Բնավորությունը
Շատ էներգետիկ է ու քաղաքավարի։ Կոֆուկուն շատ լավ է վերաբերվում Հիորիին։ Քանի որ նա դժբախտության աստվածուհի է, մարտում միայն կարող է ոչնչացնել ամեն ինչ, այդ իսկ պատճառով նույնիսկ Բիշամոնը վախենում է մենամարտի բռնվել նրա հետ։ Նա կարողանում է դժբախտություն բերել։ Որպեսզի մարդկանց չվախեցնի, նա աշխատում է Էբիսու կեղծանունով առևտրի և հաջողության աստծո հետ։
Կոֆուկուն մի սովորություն ունի. հանդիպում է տղաների հետ, իսկ հետո անհետանում նրանց կյանքից` թողնելով նրանց իրեն սիրահարված։ Մի անգամ նրան սիրահարված տղաներից մեկը ինքնասպանության փորձ արեց, սակայն շենքից ընկնելու ժամանակ Յատոն նրա հետ խոսեց ու ստիպեց մոռանալ Կոֆուկուին` այդպիսով փրկելով նրան։ Կոֆուկուն նաև Բիշամոնի մոտ ընկերներից է, բայց նա թաքցնում է իր ու Յատոյի մտերմությունը, որովհետև դա կարող է շատ վատ անդրադառնալ նրանց հարաբերությունների վրա։
Դայկոկու
Դայկոկու (大黒) Կոֆուկոյին պատկանող Շինքին է։ Խիստ մարդ է, ով կասկածամտորեն է վերաբերվում շատ բաների։ Ծխում է։ Շատ է սիրում իր աստվածուհուն․ այնքան, որ Յուկինեն ու Հիորին նրանց հետ առաջին հանդիպման ժամանակ մտածում են, որ Դայկոկուն ու Կոֆուկուն ամուսնացած են։
Որպես Շինքի, Դայկոկուն ստանում է հովհարի ձև, որը թափահարվելով Կոֆուկուն կարող է Այակաշի հարթութունում խոռոչ բացել։ Զենքի անվանումը Կոկի է։
Սեյուն Դայսուկե Օնոն է։
Ռաբո
Ռաբո (蠃蚌) «Նորագամի»-ի չարագործ աստվածներից մեկն է։ Ունի միայն մեկ Շինքի` Նորան։