cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վասիլի Վերեշչագին
Կենսագրություն
1869 թվականի սկզբին Վերեշչագինը Կաուֆմանի հետ համատեղ մայրաքաղաքում կազմակերպում է «թուրքեստանյան ցուցահանդես», որտեղ ցուցադրվում են Տաշքենդում, Սամարղանդում, Բուխարայում, Կովկաս ի տախաստանններում ու Թուրքեստանում նկարված կտավները։ Ցուցահանդեսի ավարտից հետո Վերեշչագինը կրկին մեկնում է Թուրքեստան՝ ճանապարհին լինելով նաև Սիբիրում։ Այս անգամ նկարիչն այցելում է Սեմիրեչյե ու Արևմտյան Չինաստան։ Այդ ժամանակ Արևմտյան Չինաստանում շարունակվում էր դունգանների (մուսուլման չինացիներ) ապստամբությունը, որ սկիզբ էր առել դեռ յոթ տարի առաջ։ Դունգանների օրինակին են հետևում նաև Կուլջիի երկրամասում։ Նոր Կուլջիի (Խուեյ Յուան Չեն) ու Չուգուչակի փողոցներում ամենուր մոխիր էր ու մարդկան ոսկորների կույտեր։ Վերեշչագինը նկարում է տեղի քաղաքների ավերակները։ Նրա «Պատերազմի ապոթեոզ» հայտնի նկարի ստեղծման առիթ է դարձել պատմությունն այն մասին, թե Կաշգարի բռնակալ Վելիխան-տորեն գլխատել է եվրոպացի ճանապարհորդին և հրամայել նրա գլուխը դնել այլ գլխատվածների գանգերից պատրաստված բուրգի գագաթին։
Թուրքիստանի գրավման ընթացքում ծավալված ռազմական գործողություններին մասնակցության, ինչպես նաև 1869 թվականին իր երկրորդ այցելության ժամանակ նա նյութ է նախապատրաստում այնպիսի ստեղծագործությունների համար, ինչպիսիք են՝ «Թող մտնեն» («Пусть войдут»), «Մտան» («Вошли»), «Շրջապատեցին» («Окружили»), «Հետապնդում են» («Преследуют»), «Հարձակվեցին հանկարծակի» («Напали врасплох») և այլն, որ կազմում են «Թուրքեստանյան շարքը». այն ստեղծվել է Մյունխենում 1871-1874 թվականներին և մեծ հաջողություն է ունեցել Եվրոպայում ու Ռուսաստանում։
1871 թվականին Վասիլի Վերեշչագինը գնում է Մյունխեն և սկսում աշխատել արևելյան թեմատիկայով նկարների վրա։ 1873 թվականին Լոնդոնի Բյուրեղապակե պալատում նա կազմակերպում է անհատական ցուցահանդես, որտեղ ցուցադրվում էին Թուրքեստանյան շարքի նկարները։ 1874 թվականի գարնանը ցուցահանդես անցկացվեց Սանկտ Պետերբուրգում, որից հետո Վերեշչագինին մեղադրեցին անհայրենասիրության և թշնամուն ցավակցելու մեջ։ Անձամբ դիտելով Վերեշչագինի կտավները՝ մեծ իշխան Ալեքսանդր III-ը՝ ապագա կայսրը, հետևյալ կարծիքն է հայտնել նկարչի վերաբերյալ.
Նրա մշտական միտումնավորությունները հակառակ են ազգային ինքնասիրությանն, ու դրանից կարելի է եզրակացնել մի բան. Վերեշչագինը կամ սրիկա է, կամ բացարձակապես ցնորված մարդ։
Սակայն դա բնավ չխանգարեց, որ մեկ ամիս անց Գեղարվեստի ակադեմիան Վերեշչագինին շնորհի պրոֆեսորի կոչում, որից նկարիչը հրաժարվել է։
Տարածվող խոսակցությունների պատճառով նկարիչը ոչնչացնում է ցուցահանդես մի քանի նկարներ։ Վերեշչագինին նվիրված իր գրքում Ֆ. Բուլգակովը գրում է. Նկարների ոչնչացումը, իր հերթին, նոր բամբասանքների տեղիք է տալիս։ Սկսում են խոսել, թե իբր Վերեշչագինն իր նկարները ոչնչացրել է Թագավորի դժգոհության պատճառով։ Չնայած նրան, որ այդ մասին լուրերն մաքուր անհեթեթություն էին, որովհետև թագավորը, 1874 թվականին շրջելով ցուցահանդեսում և կանգ առնելով բոլոր լավ նկարների առաջ, այդ թվում և ոչնչացվածների, Վերեշչագինին հայտնել է իր հիացմունքն ու գոհունակությունը, «Голос» թերթում հրաժարվում են տպագրել Վ. Ստասովի փոքր ակնարկը, որ բացատրում էր այդ փաստը։ Բացի այդ, երբ Մուսորգսկին գրում է «Մոռացվածը» երաժշտությունը (խոսքերի հեղինակ՝ Գոլենիշչև-Կուտուզով) և հրատարակում այն՝ որպես ձոն Վ. Վերեշչագինին, բոլոր հրատարակությունները ոչնչացվել են (ավելի ուշ նոտաները տպագրվել են, բայց առանց ընծայականի)։ Թե որքան չեն ճիշտ այն լուրերը, որ պնդում էին Թագավորի դժգոհ լինելը, Վ. Ստասովին հաջողվեց իմանալ ցուցահանդեսից մեկ տարի անց. 1875 թվականին նա հանդիպեց կոմս Պ. Շուվալևի ու գեներալ-ադյուտանտ Ա. Պոտապովի՝ Նորին Գերազանցության սեփական դիվանատան III բաժնի վարիչի հետ։ Վ. Ստասովը մանրամասն պատմել է նրանց նկարների այրման պատմությունը և նրանցից իմացել, որ թագավորը չէր էլ ցանկացել հայտնել ինչ-որ դժգոհություն։
1877 թվականին գարնանն իմանալով ռուս-թուրքական պատերազմի սկսվելու մասին՝ անմիջապես վերադարձել է գործող բանակ՝ թողնելով իր արվեստանոցը Փարիզում։ Նա նշանակվում է Դանուբի բանակի հրամանատարության ադյուտանտների կազմում. նա ուներ բանակում ազատ տեղաշարժվելու իրավունք, բայց աշխատավարձ չէր ստանում։ Նկարիչը մասնակցում է մի շարք ռազմական գործողությունների։
1877 հունիսին Վերեշչագինը ծանր վիրավորվում է. նա խնդրում է իրեն՝ որպես դիտորդ, վերցնել «Шутка» ականանավ, որ ականներ էր տեղադրում Դանուբի վրա։ Թուրքական շոգենավի վրա հարձակման ժամանակ թուրքերը կրակ են բացել ռուսական նավի վրա, և պատահական մի գնդակ խոցում է Վերեշչագինի ազդրը։ Վնասվածքը լուրջ էր, և սխալ բուժման պատճառով սկսվում է բորբոքում, ի հայտ են գալիս փտախտի առաջին նշանները։ Ստիպված են լինում կատարել վիրահատություն, որից հետո նկարիչն արագ ապաքինվում է ։
1882-1883 թվականներին Վերեշչագինը կրկին ճանապարհորդում է Հնդկաստանում։ 1884 թվականին նա գնում է Սիրիա և Պաղեստին, ինչից հետո ստեղծում է մի շարք նկարներ ավետարանական թեմաներով։
1894 թվականի ամռանը Վասիլի Վերեշչագինն ընտանիքի հետ մեկնում է ճանապարհորդության (Պինեգա, Հյուսիսային Դվինա, Սպիտակ ծով, Սոլովկի)։ 1899 թվականի ամռանը մեկուկես ամիս ընտանիքի հետ անցկացրել է Ղրիմում ։ 1901 թվականին նկարիչն այցելում է Ֆիլիպիններ, 1902 թվականին՝ ԱՄՆ և Կուբա, 1903 թվականին՝ Ճապոնիա։
Երբ սկսվում է ռուս-ճապոնական պատերազմը, Վասիլի Վերեշչագինը մեկնում է ռազմաճակատ։ Նա զոհվել է 1904 թվականի մարտի 31-ին ադմիրալ Ստեպան Մակարովի հետ միասին «Պետրոպավլովսկ» զրահանավի պայթյունից։
Ստեղծագործություն
Իր նկարները Վերեշչագինն ստեղծել է գլխավորապես բնականից կատարած ճեպանկարների և էտյուդների հիման վրա։ Պատմական իրադարձություններն ավելի ամբողջականորեն պատկերելու համար նկարները խմբավորել է թեմատիկ նկարաշարերում՝ «Նապոլեոնի վերադարձը Պետրոսյան պալատից Կրեմլ» (Հայաստանի պետական պատկերասրահ, Երևան) «Թուրքեստանյան» (1871-74), «Բալկանյան» (1877-78 և 1880-ական թվականներ), 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի թեմայով (1887-1904) և այլն։ Ստեղծագործության դեմոկրատական ուղղվածությամբ Վերեշչագինը մոտ էր պերեդվիժնիկներին։ Նրա աշխատանքներում, առաջին անգամ ռուսական մարտանկարչության ժանրում, ռազմական ընդհարման ռոմանտիկ պատկերումն իր տեղը զիջել է պատերազմի մասին խոր փիլիսոփայական մտորումներին, որի հետևանքով մարտանկարչության ժանրը Վերեշչագինի մեկնաբանմամբ դարձել է մարտանկարչական-պատմական։ Հրաժարվելով ակադեմիական մարտանկարչության կեղծ հերոսականությունից, պայմանականությունից՝ Վերեշչագինը խոր դրամատիզմով է ցույց տվել ժողովուրդներին անհամար տառապանքներ բերող պատերազմի արյունալի առօրյան («Գրոհից հետո։ Վիրակապության կայանը Պլենայի մոտ», 1881, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա)։ Այնուամենայնիվ նկարիչը չի հասկացել պատերազմի իսկական սոցիալական բնույթը, երբեմն այն մերկացրել է պացիֆիզմի տեսանկյունով։ Սակայն իր լավագույն գործերում Վերեշչագինը նվաճողական պատերազմները սուր քննադատության է ենթարկել դեմոկրատական դիրքերից։ Նկարչի մեծ վաստակն այն է, որ նա, մարտանկարչության պատմության մեջ առաջին անգամ, իր կտավներում ցույց է տվել զինվորներին՝ որպես ռազմական իրադարձությունների հիմնական ուժ, զինվորի արիությունն ու ծանր աշխատանքը («Շիպկայում ամեն ինչ հանգիստ է» եռանկարը, 1878-79, տեղը անհայտ է)։
Հանդես գալով նվաճողական պատերազմների դեմ («Պատերազմի ապոթեոզը», 1871-72, Տրետյակովյան պատկերասրահ), մերկացնելով ֆեոդալական բարբարոսությունը, կրոնական ֆանատիզմը («Տոնում են հաղթանակը», 1872, Տրետյակովյան պատկերասրահ), գաղութատիրությունը («Անգլիացիները ճնշում են հնդկական ապստամբությունը», մոտ 1884)՝ Վերեշչագինը ցույց է տվել նվաճողների դեմ մարտնչող ժողովրդի և՛ արիությունը, և՛ բարոյական ուժը (1812 թվականիի Հայրենական պատերազմի մասին նկարաշարի «Համբերիր, թող մոտենան», 1887-95, Պատմության թանգարան, Մոսկվա)։ Ստեղծել է նաև բազմաթիվ ազգագրական կենցաղային գործեր, բնանկարներ («Հեծյալ զորականը Ջայպուրում», 1874-76 թվականներից հետո, «Ալատաուի լեռներում», 1869-70, «Թաջ Մահալ դամբարանը Ագրայում», 1874-76, երեքն էլ՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում)։ Վերեշչագինի գործերում պատկերման վավերականությունը զուգակցված է մանրազնին մշակված կոմպոզիցիայի, ճշգրիտ գծանկարի, գունեղ երփնագրային լուծումների հետ։ Վերեշչագինը հանդես է եկել նաև որպես գրող-հրապարակախոս։ Ձգտելով պրոպագանդել հակամիլիտարիստական գաղափարներ՝ Եվրոպայի և Ամերիկայի քաղաքներում կազմակերպել է իր գործերի ցուցահանդեսներ։ Վերեշչագինի ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ տեղ է գրավում «Պատերազմի ապոթեոզը»։ Այն «Թուրքեստանյան» նկարաշարը եզրափակող «Բարբարոսներ» ընդհանուր անվանումով՝ 7 պատկերներից վերջինն է։ Ստեղծվել է թուրքացած մոնղոլական ցեղից սերած տխրահռչակ Լենկթեմուրի բարբարոսությունները (համատարած ավերածություններ, զանգվածային կոտորածներ և նույնիսկ՝ գանգերից բուրգեր) նշավակելու համար, բայց ըստ էության ստացել է համընդհանուր իմաստ՝ դատապարտելով պատերազմներն իրենց ծանր հետևանքներով։ Ահա թե ինչու Վերեշչագինը նկարի շրջանակին գրել է՝ «Նվիրվում է անցյալի, ներկայի և ապագայի բոլոր մեծ նվաճողներին»։ Այսպիսով, ինչպես շեշտել է սովետական արվեստաբան Ա․ Կ․ Լեբեդեը, տվյալ նկարը «կրում է ոչ այնքան կոնկրետ պատմական, որքան սիմվոլիկ բնույթ» ։
Մատենագրություն
Վասիլի Վերեշչագինը գրել է 12 գիրք, ինչպես նաև բազմաթիվ հոդվածներ, որոնք տպագրվել են ինչպես Ռուսաստանում, այնպես էլ արտասահմանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մարտանկարիչներ Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Ընթերցանություն
Ընթերցանություն, խորհրդանիշերի վերծանման բարդ ճանաչողական գործընթաց՝ ուղղված տեքստի հասկանալուն։ Լեզվի յուրացման, հաղորդակցության, տեղեկության և գաղափարների փոխանակման միջոցներից մեկը։ Ընթերցանությունը տեքստի և կարդացողի միջև բարդ փոխազդեցություն է, որը ձևավորվում է նախնական գիտելիքների, փորձի և կարդացողի լեզվային ընդհանրության վերաբերմունքի հիմքի վրա, պայմանավորված մշակույթով և սոցիալական վիճակով։ Բացի այդ, ընթերցանությունը պահանջում է ստեղծագործական մոտեցում և քննադատական վերլուծություն։ Ընթերցանության մեջ չկան կանոններ, ընթերցողին ընթերցանությունում ոչինչ չի սահմանափակում։ Այն օգնում է հետազոտել տեքստերը մեկնաբանության ընթացքում ։ Ընթերցողները օգտագործում են ընթերցանության տարբեր ռազմավարություններ՝ ընտրելով հարմարության նկատառումներից։ Որոշ դեպքերում գրքերում օգտագործում են ծանոթագրություններ, որոնք բացատրում են անծանոթ բառերի իմաստները։
Ինչպես նաև ընթերցանությունը հնարավորություն է ընկալել, հասկանալ ինֆորմացիան, գրված (փոխանցվող) այս կամ այն միջոցով, վերարտադրել տեխնիկական սարքերով։
Քաղվածք
2011 թվականին հրապարակված Ամենամյա հոգեբանական տեսության հետազոտությունում, որը հիմնված է МРТ մասնակիցների արդյունքների վրա, ցույց է տվել, որ երբ մարդիկ ինչ-որ բան են կարդում, նրանց մոտ կատարվում է ազդակում նույն նյարդաբանական շրջաններում, երբ եթե նրանք անձամբ անցնեին այն ամենի միջով, ինչ որ կարդում էին ։
Մայրենի լեզվով և օտար լեզվով
Օտար լեզվով կարդալը համեմատաբար ավելի դժվար է, քան մայրենի լեզվով կարդալը. որոշվում է օտար լեզվին տիրապետելու մակարդակով և ուսուցման նպատակներով։
Դիտարկվող և ուսումնասիրվող
Ուսումնասիրող ընթերցանությանը նպատակն է տեքստի պարունակության մանրամասն ուսումնասիրությունը։
Իբրեսի շրջան
Իբրեսի շրջան (Ибресинский район, Йĕпреç районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ընթերցանություն
Ընթերցանության սովորում
Բացի ավանդական, «դպրոցական» ընթերցանության դասավանդման մեթոդներից, XX դարի երկրորդ կեսին հայտնվել են նաև նոր մեթոդներ, սովորաբար ուղղված ընթերցանության «ավելի վաղ» ուսուցմանը՝ ինչպիսին է Դոմանի մեթոդը։
Իբրեսի շրջան
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իբրեսի ։
Ընթերցանություն
Ընտերցում մոնիտորի էկրանից և այլ սարքերից
Յակոբ Նիլսենի կողմից անցկացված հետազոտությունը (արդյունքները հրատարակվել են 2006 թվականին), որը հաճախ անվանում են ցանցի ամենահայտնի դիզայնը և հարմարավետությունը։ Հետազոտությանը մասնակցել են 232 մարդ։ Արդյունքները ցույց են տվել, որ փորձարկվողների մեծամասնության հայացքի շարժումը մոնիտորի էկրանի վրայով հիշեցնում է F տառի ձևը. սկզբում հորիզոնական (վերին լայնադիրը), մի քիչ ներքև, հետո կրկին հորիզոնական (տառի կարճ լայնադիրը), և ներքև էջով։ F for fast. F ՝ արագության համար ։
Մոնիտորից ընթերցման այլ հայտնաբերված տարբերակներ են՝ շարժում E և L տառերի նման։
Իբրեսի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1201,2 կմ²։
Ընթերցանություն
Ընտերցում մոնիտորի էկրանից և այլ սարքերից
Այս հետազոտությունը՝ հիմք է հանդիսանում այն հասկացության համար, թե ինչպես է պետք կայքէջում տեքստը տեղակայել, որպեսզի երաշխավորված լինի, որ այն կարդացվել է օգտատերի կողմից։ Կապված է վեբ-դիզայնի հետ։ Տեքստի հիմնական իմաստը պետք է այնպես տեղակայել, որպեսզի նրանք լինեն էջի ավելի հաճախ դիտվող հատվածներում։ Դիզայներների և դիմահարդարողների օգնականը։
Այդ ամենի հետ մեկտեղ կապ չունի, թե որ էջն է բացված և այնտեղ ինչ տեղեկություն է (ապրանքի բնութագիր, որոնման համակարգի թողարկումը և այլն). էկրանից կարդալու ընթացքում աչքերի շարժելու ձևերը չեն փոփոխվում։
Իբրեսի շրջան
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26848 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,35 մարդ/կմ²։
Ընթերցանություն
Ընտերցում մոնիտորի էկրանից և այլ սարքերից
Այդ կերպ, էկրանից (համակարգիչներց, պլանշետներից) մարդ տեքստը չի կարդում, այնպես, ինչպես գրքում, այլ սկանավորում է աչքերով։
Ամենակարևոր տեղեկությունը պետք է տեղակայվի էջի ձախ անկյունի վերևում։ Ցանկալի է օգտագործել վերնագրերով առանձնացումը։
Իբրեսի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ընթերցանություն
Ընտերցում մոնիտորի էկրանից և այլ սարքերից
Առանցքային տվյալները էջում պետք է լինեն տեղակայված վերևում (ինչպես բուրգի գագաթին), հետո՝ ոչ այդքան կարևոր տեղեկությունը, վերջում՝ տեղեկատվության լայն սպեկտր, որոնք արդեն կկարդան նրանք, ովքեր հետաքրքրվել են այդ էջով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընթերցանություն Կատեգորիա:Հոբբի
Հյուսիսային Կորեայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Հյուսիսային Կորեայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Հյուսիսային Կորեան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Հյուսիսային Կորեան ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից ։
Հյուսիսային Կորեայի հավաքականը 2 անգամ մասնակցել է Աշխարհի առաջնություններին՝ 1966 և 2010 թվականներին։ 1966 թվականի Աշխարհի առաջնությանը Հյուսիսային Կորեան զարմացրեց բոլորին՝ հասնելով քառորդ եզրափակիչ, իսկ 2010 թվականին հավաքականը դուրս մնաց խմբային փուլից՝ պարտվելով բոլոր խաղերը։ Նաև նրանք 4 անգամ մասնակցել են Ասիայի գավաթներին, և այստեղ գրանցած նրանց լավագույն արդյունքը եղել է 4-րդ տեղը 1980 թվականին։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 114-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Ամերիկյան ձիթենի
Օսմանթուս ամերիկյան, որը հաճախ անվանում են Ամերիկյան ձիթենի, կամ վայրի ձիթենի ՝ մշտադալար թփենի է կամ ցածրահասակ ծառ է Հյուսիսային Ամերիկայի հարավ-արևելյան մասից։ Անգլերենում հայտնի է devilwood անվամբ ։ Հյուսիսային Ամերիկայում տարածված է Վիրջինիա նահանգից մինչև Տեխաս նահանգը, և Մեխիկոյում՝ Նուեվո Լեոնում, հարավում՝ Օախակա և Վերակրուս քաղաքներում ։
Օսմանթուս ամերիկյանը աճում է հասնելով 4-7 մ (13-23 ֆուտ) բարձրությամբ, հազվադեպ մինչև 11 մ (36 ֆուտ)։ Տերևների երկարությունը՝ 5-14 սմ և 2-4 սմ լայնություն է, եզրերը պահպանված են։ Ծաղիկները բացվում են վաղ գարնանը, փոքր են ( 1 սմ երկարությամբ), սպիտակ և ունեն վառ արտահայտված բույր։ Պտուղը գնդաձև է, մուգ կապույտ 6-15 մմ տրամագծով կորիզ, որը պարունակում է մի հատ սերմ  ։
Բնական միջավայր
Ամերիկյան ձիթենին ծաղկում է ԱՄՆ-ի հարավ արևելքում, Տեխասից մինչ Վիրջինիա նահանգները։ Աճում է նաև այլ նահանգներում. հարավային Ալաբամա, Ֆլորիդա, Ջորջիա, հարավ արևելյան Լուիզիանա, հարավային Միսիսիպի, հյուսիսային Կարոլինայի արևելքում, հարավային Կարոլինայում, հարավ արևելյան Վիրջինիայում։ Բացի այդ, այն տարածված է հարավում՝ Մեքսիկական նահանգներում. Նուեվո Լեոն, Տամաուլիպաս, Վերակրուս և Օախակայում ։
Ամերիկյան ձիթենին հաճախ աճում է չոր անտառներում գետերից ոչ հեռու։
Համակարգումը
Այլ հոմանիշներ.
Օգտագործումը
Մշակվում է իբրև դեկորատիվ բույս այգիներում անուշահոտ ծաղիկների պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձիթենազգիներ Կատեգորիա:Ծառեր
Կանաշի շրջան
Կանաշի շրջան (Канашский район, Канаш районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կանաշ ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40987 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 41,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կապալբիո
Կապալբիո (Capalbio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4079 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 109 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 58011։ Հեռախոսային կոդը՝ 0564։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժոլտովսկու տուն Լենինի պողոտայում
Ժոլտովսկու տուն Լենինի պողոտայում (Дом Жолтовского на Ленинском проспекте), բնակելի տուն Մոսկվայում, որը գտնվում է Լենինի պողոտա, 11 հասցեով։ Կառուցվել է 1940-1949 թվականներին, ճարտարապետներ՝ Ի. Վ. Ժոլտովսկի, Գ. Ա. Զախարով, Զ. Չեռնիշով։
Մարսելի օպերա
Մարսելի օպերա (ֆր՝. L’Opéra de Marseille կամ Opéra Municipal), մշակութային նշանավոր օջախ ֆրանսիական Մարսել քաղաքում։
Պատմություն
Ֆրանսիական քաղաքներից երկրորդը (Բորդոյից հետո) Մարսելն է ունեցել օպերա, որի շենքը 1685 թվականին վեր է խոյացել թենիսի խաղահրապարակի տեղում։ Սակայն իրական օպերային թատրոնը՝ Grand-Théâtre-ը կամ Salle Bauveau-ն, կառուցվել է 1787 թվականին։ Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությանը հաջորդած «մեծ առատության» ժամանակաշրջանում այն դարձել է մի վայր, որտեղ ներկայացվել են օպերային նշանակալի բեմադրություններ, ներառյալ Վերդիի «Ռիգոլետոն» ու «Տրավիատան» (1860 թ.) և 1866 թվականին այստեղ բեմականացված «Լուչիա դի Լամերմուր»-ն ու «Սևիլյան սափրիչ»-ը, որոնցում գլխավոր դերերի կատարմամբ հանդես է եկել նշանավոր սոպրանո Ադելինա Պատտին։
Ժոլտովսկու տուն Լենինի պողոտայում
Պատմություն
1950 թվականին այս շենքը ստեղծելու համար ճարտարապետներին շնորհվել է Ստալինյան մրցանակ։ Այստեղ ապրել են խորհրդային տնտեսագետ Եվգենի Վարգան (պատին կա հուշատախտակ) , երկրաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Նիկոլայ Շատսկին ։
Մարսելի օպերա
Պատմություն
Օպերային մեծահամբավ մի շարք այլ ստեղծագործությունների ֆրանսիական պրեմիերաներ ևս կայացել են այդ թատրոնում, ինչպես, օրինակ, Վերդիի «Աիդա»-ի (1877 թ.), Պուչինիի «Աղջիկը Արևմուտքից»-ի (1912 թ.)՝ Ֆրանսիայում առաջին անգամ իրականացված բեմադրությունները։ Հիշարժան է հատկապես Ամբրուազ Թոմասի «Համլետ»-ի 1890 թվականին տեղի ունեցած պատմական առաջնախաղը, որտեղ Օֆելյայի դերի փայլուն կատարումով հանդես է եկել հռչակավոր Նելլի Մելբան։ Օպերային թատրոնի շենքի էլեկտրականացումից մի քանի տարի անց՝ 1919 թվականի նոյեմբերին այնտեղ խոշոր հրդեհ է բռնկվել, որի հետևանքով տասնութերորդ դարի այդ շինությունը մեծապես վնասվել է. մնացել են միայն շենքի քարե կմախքն ու արտաքին սյունաշարը։ Այդ աղետից որոշ ժամանակ անց օպերային թատրոնի շենքը հիմնովին վերակառուցվել է, նորացվել՝ ստանալով Opéra Municipal de Marseille-ի ներկայիս տեսքը։ Նորացված շենքի բացումը տեղի է ունեցել 1924 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։
Ժոլտովսկու տուն Լենինի պողոտայում
Գրականություն
Կատեգորիա:1949 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Մարսելի օպերա
Պատմություն
Դասական ոճի մեծ դահլիճն ունի 1800 նստատեղ, բեմը շրջանակված է ականավոր քանդակագործ Անտուան Բուրդելի քանդակներով զարդարված ծոփորով (ֆրիզով)։ Շենքի նախագիծը պատրաստած երեք ճարտարապետները՝ Էբրարը, Քասըլը և Ռայմոնդը, պահպանել են նախկին կառույցի քարե սյունաշարը, ինչպես նաև՝ հրդեհի ճիրաններից փրկված ինքնատիպ տոմսարկղը, որն իր տեղն է գտել նախասրահում։ Դրա վերնամասով երկու սանդղաշարեր հանդիսականներին հասցնում են նրբագեղ գլխավոր ճեմասրահը։ Ճանաչված մասնագետները շենքն իր ճարտարապետությամբ բնութագրում են որպես Art Deco ոճով կառուցված մի տաճար, որը միանգամայն հոգեհարազատ է Փարիզի Շանզ Էլիզե թատրոնին;
Ժամանակակից շատ ու շատ անվանի երգիչներ են Ֆրանսիայում իրենց առաջնելույթով հանդես եկել Մարսելի օպերայում երգելով։ Նրանց թվում են Ալֆրեդո Կրաուսը, Դոմինգո Պլասիդոն, Ռենատա Սկոտտոն... Երաժշտարվեստի այս օջախը հաճախող հանդիսականները խիստ քննադատաբար տրամադրված հանդիսատեսների համբավ են վայելում; Դա վերաբերվում է հատկապես դահլիճի վերջում ամենաբարձր տեղերն զբաղեցնողներին։
Օպերային այս թատրոնի նշանավոր դիրիժորներից է եղել հունգարացի մեծահամբավ երաժիշտ Յանոշ Ֆյուրստը, որն այստեղ աշխատել, ստեղծագործել ու վարպետության դասեր է տվել շուրջ մեկ տասնամյակ ։
Համաշխարհային երկրորդ պատերազմից հետո Մարսելի օպերայի ամենանշանակալի, ամենահիշարժան բեմականացումներից են Էռնեստ Ռեյերի «Սիգուրդ»-ի բեմադրությունները 1963 և 1995 թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի օպերային թատրոններ
Ֆիլիպինների ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Ֆիլիպինների ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Ֆիլիպինները ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Ֆիլիպինների ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ։
Ֆիլիպինների հավաքականը Ասիայի ամենահին հավաքականներից է, սակայն ոչ մի անգամ չի մասնակցել Աշխարհի առաջնությունների կամ Ասիայի գավաթների։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 126-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Խոսե Մարտին Բեհարանո Սերանո
Խոսե Մարտին Բեհարանո Սերանո (José María Martín-Bejarano Serrano, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս իսպանական «Կադիս» ֆուտբոլային ակումբում որպես կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Հետագայում Խոսե Մարտինը շարունակեց հանդես գալ այդ մակարդակում՝ երկու տարի անցկացնելով «Ռեալ Խայեն» ֆուտբոլային ակումբի կազմում ։ 2012 թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց Լա Լիգա՝ երկամյա պայմանագիր կնքելով «Սարագոսա» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Սկզբնապես նախատեսվում էր, որ կլինի պահեստային թիմի խաղացող, սակայն նախամրցաշարային խաղերը «Սարագոսայի» գլխավոր մարզիչ Մանոլ Խիմենեսին համոզեցին Խոսե Մարտինին ընդգրկել հիմնական թիմի կազմում ։
2015 թվականի հունվարի 17-ին Խոսե Մարտինը վերադառնում է Իսպանիա, քանի որ 1,5 տարվա պայմանագիր էր կնքել Լա Լիգայում հանդես եկող «Լևանտեի» հետ ։ Նոր թիմի կազմում Խոսեն առաջին անգամ հանդես եկավ փետրվարի 7-ին, երբ եզրափակիչ սուլիչից երկու րոպե առաջ փոխարինեց Դավիթ Բարրալին, ով հետտրիկի հեղինակ էր դարձել «Ռեալ Սոսիեդադի» հետ սեփական հարկում տեղի ունեցած խաղում (4:1) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեալ Մուրսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լևանտեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Pringles
Փրինգլս (Pringles) - ցորենակարտոֆիլային չիպսերի ապրանքային նշան, որոնք արտադրվում են Kellogg’s-ի կողմից (մինչև 2011 թվականի ապրիլի 5՝ Procter & Gamble)։ 2012 թվականի փետրվարին Kellogg’s-ը՝ ԱՄՆ-ի առաջատար սննդի արտադրողը, Procter & Gamble-ից Pringles չիպսերի արտադրանքի բիզնեսը գնել է 2,7 միլլիարդ դոլարով ։
Pringles չիպսերի բաղադրատոմսը առաջին անգամ ներկայացրել է Ալեքսանդր Լիեպան (Alexander L. Liepa) 1950-ական թվականներին ։ Առաջին անգամ չիպսերը սկսել են վաճառվել 1968 թվականին (մինչև 1975 թվականը) Ամերիկայում՝ Pringle’s Newfangled Potato Chips անունով ։
1970 թվականին Procter & Gamble ընկերությունը առաջին անգամ թողարկել է չիպսերը բարձր գլանային անոթներում՝ բեղավոր հացթուխ Ջուլիուս Փրինգլի պատկերով։ Pringles-ի առաջին մետաղե անոթն ինժեներ-քիմիկոս Ֆրեդ Բոռի մտահղացումն էր։
Չիպսերը վաճառվում են աշխարհի 140 երկրներում, իսկ տարեկան ընդհանուր վաճառքը գերազանցնում է 1 միլլիարդ դոլարը ։
Բաղադրություն
Pringles չիպսերի 42 % կարտոֆիլային մթերքներ են (ջրազրկված կարտոֆիլ), ինչպես նաև այն պարունակում է ցորենի օսլա և ալյուր (եգիպտացորենի, կարտոֆիլի կամ բրնձի), խառնված բուսայուղի, էմուլգատորների, աղի և այլ բաղադրիչնեչի հետ (կախված չիպսերին տրվող համից) ։ Նաև չիպսերն պարունակում են այնպիսի բաղադրիչնեչ, ինչպիսիք են, օրինակ, համի ու հոտի ուժեղացուցիչներ (օրինակ, նոնոսոդի գլուտամատ), բուրավետ նյութեր, թթվայնության կարգավորիչներ, սննդային ներկեր, մալթոդեքստերին և դեքստրոզա քաղցրացուցիչներ ։
Համի տարբերակներ
Այստեղ բերված են երբևէ արտադրված Pringles չիպսերի արտադրվող և սեզոնային տարբերակները։ Հիմիկվա արտադրանքի կատալոգը տեղադրված է արտադրողի կայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1968 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Վատրոսլավ Լիսինսկու անվան համերգասրահ
Վատրոսլավ Լիսինսկու անվան համերգասրահ (Koncertna dvorana Vatroslava Lisinskog), մեծ համերգասրահ, հանդիսությունների կենտրոն Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։ Անվանվել է 19-րդ դարի խորվաթ կոմպոզիտոր Վատրոսլավ Լիսինսկու անունով ։ Կառույցն ունի 1841 նստատեղ ունեցող մեծ սրահ և 305 նստատեղ ունեցող փոքր սրահ ։ Մեծ նախասրահը կրկնապատկում է ցուցահանդեսային տարածքը ։
Պատմություն
Զագրեբում բազմաֆունկցիոնալ սրահ կառուցելու մասին որոշումն ընդունվել է 1957 թվականին ։ Շենքի դիզայնի մրցույթը շահել է Մարիան Հաբերլեի գլխավորած ճարտարապետների խումբը ։ Շինարարությունը սկսվել է 1961 թվականին, սակայն 1964 թվականին Զագրեբում տեղի ունեցած ջրհեղեղի ու ֆինանսական դժվարությունների պատճառով շինարարության ավարտումը ձգձգվել է ։ Սրահը բացվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ։
1989 թվականի վերանորոգումից հետո 1990 թվականին Վատրոսլավ Լիսինսկու անվան համերգասրահում է կազմակերպվել Եվրատեսիլ երգի մրցույթը ։ 1992 թվականին ամբողջությամբ փոխվեց կենտրոնի պղնձե տանիքը ։ Հետագա վերակառուցման և հարդարման աշխատանքները կատարվել են 1999 և 2009 թվականներին ։
Յոմբա
Յոմբա (Ёмба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի ձախ ափում՝ 213 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 75 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Չյորնայա (Յոմբայի վտակ)
Չյորնայա (Чёрная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոմբա գետի աջ ափում՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ազատության կղզի
Ազատության կղզի (Liberty Island), դաշնային սեփականություն հանդիսացող կղզի Նյու Յորքի ծովածոցում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ավելի շատ հայտնի է որպես Ազատության արձանի գտնվելու վայր։ Կղզին Նյու Յորք քաղաքի Մանհեթեն համայնքի էքսկլավ է, որը շրջապատված է Ջերսի Սիթի, Նյու Ջերսիի ջրերով։ Երկար ժամանակ հայտնի լինելով որպես Բեդլոուի կղզի, վերանվանվել է «Liberty Island» Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսի 1956 թվականի գործով։ 1937 թվականին նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի նախագահական թիվ 2250 հայտարարության հիման վրա այն դարձել է Ազատության արձանի հուշարձանի մասը, և 1966 թվականին գրանցվել է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցիչ ցանկում որպես Ազատության արձանի մի մաս ։
Աշխարհագրական դիրք
Ըստ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մարդահամարի Բյուրոյի տվյալների կղզին զբաղեցնում է 59,558 քառակուսի կիլոմետր կամ 14.717 ակր տարածք և հանդիսանում է ֆեդերալ կառավարության սեփականությունը։ Նյու Յորքի և Նյու Ջերսիի դաշնագրի համաձայն կղզին ղեկավարում է Նյու Յորքը, իսկ հարկերը գնում են Նյու Ջերսի։ Ազատության կղզին տեղակայված է Վերին Նյու Յորքի Ծովածոցում` շրջապատված Ջերսի Սիթի, Նյու Ջերսիի ջրերով և Հուդզոն շրջան (Նյու Ջերսի)ով։ Ազատության կղզին այն կղզիներից մեկն է, որը Նյու Յորքի Մանհեթենի վարչական միավորների (բորո) մասն է կազմում  ։ Կղզին շահագործվում է Ազգային պարկի ծառայության կողմից և սկսած Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից շուրջօրյա հսկողության տակ է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ծովային պարեկների կողմից։ Ազատության կղզին գտնվում է Ազատության կղզու զբոսայգուց 610 մետր արևելք, որը տեղակայված է Ջերսի Սիթի, Նյու Ջերսիում և կանոնադրությամբ Բեթերի զբոսայգուց 1.58 մղոն (2.6 կիլոմետր) հարավ-արևմուտք։ Հանրային մուտքը թույլատրվում է նշված երկու զբոսայգիներից մեկնող լաստանավերով, որոնք ծառայում են ազգային հուշարձանին, ինչպես նաև կանգ են առնում Էլլիս կղզում ։ Հորնբլաուեր կազմակերպությունը իրականացնում է բացառիկ լաստանավային ծառայություններ դեպի Ազատության կղզի։
Մեծ Ոստրե կղզի
17-րդ դարում Հուդզոն (գետ)ի էստուարի Եվրոպական գաղութացման ժամանակ, Վերին Նյու Յորքի Ծովածոցի արևմտյան մասը լի էր ոստրերով, որոնք կազմում էին Դելավարների (մարդիկ, ովքեր ապրում էին այնտեղ այդ ժամանակ) ապրուստի հիմնական աղբյուրը։ Որոշ կղզիներ լիովին ընկղմված չէին բարձր մակընթացության մեջ։ Նրանցից երեքին (Ազատություն, Էլլիս և Բլեք Թոմ) տրվեց «Ոստրե Կղզիներ» անվանումը` Նոր Նիդերլանդների բնակիչների կողմից։ Գրեթե երեք դար ոստրերի պաշարը մնում էր սննդի հիմնական աղբյուր տեղացիների համար ։
Բեդլոուի կղզի
1664 թվականին Նիդերլանդների կողմից Բրիտանացիներին Ֆորթ Ամստերդամի հանձնումից հետո, անգլիացի կառավարիչ Ռիչարդ Նիքոլսը կղզին նվիրեց կապիտան Ռոբերտ Նեդհամին։ Այնուհետև այն վաճառվեց Իսահակ Բեդլոուին դեկտեմբերի 23-ին, 1667 թվականին։ Կղզին պահպանվել է նրա գույքի հետ միասին մինչ այն վաճառվել է Նյու Յորքի վաճառականներ Ադոլֆ ֆիլիպսին և Հենրի Լեյնին 5 շիլինգով։ Նրանց սեփականատիրության ընթացքում կղզին ժամանակավորապես բռնագրավվել է Նյու Յորք քաղաքի կողմից, որն էլ հաստատել է այնտեղ կարանտինային կայան` բնական ծաղիկ սուր վարակիչ վիրուսային հիվանդության պատճառով   ։
1746 թվականին Արչիբալդ Քեննեդին ձեռք է բերել կղզին և այնտեղ հիմնել է ամառային նստավայր ։ 1756 թվականին Քեննեդին նորից թույլատրեց կղզին օգտագործել որպես կարանտինային կայան, իսկ 1758 թվականի փետրվրարի 18-ին Նյու Յորք քաղաքի կազմակերպությունը գնեց կղզին £1,000 որպես ժանտախտավորների բարաք։ Բրիտանական զորքերը գրավեցին Նյու Յորքի նավահանգիստը, երբ սկսեց Անկախության պատերազմ Հյուսիսային Ամերիկայում։ Այդ ժամանակ կղզին օգտագործվում էր Թորիի գաղթականներին ապաստանելու համար, բայց 1776 թվականի ապրիլի 2-ին կղզու վրա կառուցված բոլոր կառույցները ամբողջովին այրվեցին ։
Ֆորթ Վուդ
1800 թվականի փետրվարի 15-ին Նյու Յորք (նահանգ)ի օրենսդիր մարմինը կղզին զիջեց ֆեդերալ իշխանությանը` այնտեղ պաշտպանական բերդ կառուցելու համար։ 11 գագաթ ունեցող աստղաձև բերդի շինարարությունը սկսվեց 1806 թվականին և ավարտվեց 1811 թվականին։ Անգլո-ամերիկյան պատերազմից հետո Բաստիոնային ամրությունների համակարգով կառուցված աստղաձև ամրությունը կոչվեց Ֆորթ Վուդ` ի պատիվ Էլիզեր Դերբի Վուդի (Eleazer Derby Wood), ով սպանվել էր 1813 թվականի Էրի բերդի պաշարման ժամանակ։ Այդ ժամանակ այն օգտագործվեց որպես Ազատության արձանի գլխավոր հիմք, որն էլ նվիրվել էր Ֆրանսիայի կողմից 1876-ամյակին նվիրված տոնակատարությունների ժամանակ։ Այն դարձավ Ազատության արձանի հիմքի մի մասը, երբ առաջին անգամ արձանի քանդակագործը տեսավ կղզին։
Ազատության արձան
Արձանը, որի լրիվ անունն է Ազատությունը, որ լուսավորում է աշխարհը (Liberty Enlightening the World) Ֆրանսիայի ժողովրդի նվերն է Ամերիկայի հարյուրամյակի առթիվ։ Համաձայնություն ձեռք բերվեց, որ ԱՄՆ-ի Կոնգրեսը լիազորություն կտա ԱՄՆ-ի նախագահին ընդունել արձանը և որ Պատերազմական վարչությունը կհեշատացնի նրա շինարարությունն ու շնորհանդեսը ։ Արձանի շինարարությունը ավարտին է հասցվել Ֆրանսիայում 1884 թվականի հուլիսին։ Անկյունաքարը տեղադրվել է 1884 թվականի օգոստոսի 5-ին և որոշ ֆինանսական խնդիրների պատճառով պատվանդանի տեղադրումն ավարտվել է 1886 թվականի ապրիլի 22-ին։ Արձանը ժամանել է Նյու Յորքի նավահանգիստ 1885 թվականի հունիսի 17-ին` ֆրանսիական ֆրեգատ արագընթաց հածանավի տախտակամածին, այնուհետև 11 ամիս պահվել է մինչև պատվանդանի ավարտը։ Պատվանդանի տեղադրումից հետո արձանը հավաքվել է չորս ամիսների ընթացքում։ 1886 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ազատության արձանը բացվել է նախագահ Գրովեր Կլիվլանդի կողմից։ Ազատության արձան անունը պաշտոնապես հաստատվել է Կոնգրեսի կողմից 1956 թվականին։
Թանգարան
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին սկսվել է Ազատության արձանի նոր թանգարանի կառուցումը։ Նոր 70 միլիոն դոլար արժողությամբ, 26,000 քառակուսի ոտնաչափ տարածքով թանգարանը պետք է տեղավորի կղզու բոլոր այցելուներին` 2019 թվականին բացվելուց հետո, ի տարբերություն ներկայիս թանգարանի, որտեղ կարող են այցելել կղզու զբոսաշրջիկների միայն 20 %-ը ։ Օրիգինալ ջահը պետք է տեղադրվի այստեղ, և բացի արձանի շինարարության և պատմության վերաբերյալ ցուցադրություններից, լինելու է թատրոն, որտեղ այցելուները կարող են դիտել արձանի օդային տեսարանը ։
Թեև Ազատության կղզին անբնակ է, ըստ Միացյալ Նահանգների երկրաբանական հետազոտության, այն համարվում է Նյու Յորքի 8-րդ կոնգրեսական թաղամասը ։ Ե՛վ Նյու Յորք քաղաքը, և՛ Նյու Ջերսին կղզուն հատկացրել են տեղային համարներ։ Ազատության և Էլլիս կղզիների կոմունալ ծառայությունները` ներառյալ Էլեկտրականություն, ջուր և կոյուղի, մատակարարվում են Նյու Ջերսիի կողմից։ Փոստը առաքվում է Բեթերի զբոսայգուց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի հուշարձաններ Կատեգորիա:Նյու Յորք Կատեգորիա:Նյու Յորքի կղզիներ Կատեգորիա:Անբնակելի կղզիներ Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ
Շահանե Մեժլումյան
Շահանե Մեժլումյան հաղորդավարուհի, լրագրող, «Հայլուր»  («Առաջին» լրատվական, «Օրակարգ») ծրագրի մեկնաբան։
Կենսագրություն
Շահանե Մեժլումյանը ծնվել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, Գորիս քաղաքում ։ 1997 թվականին ավարտել է Գորիսի Սերո Խանզադյանի անվան թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը։ Ուսանողական տարիներին թղթակցել է հանրապետական մամուլին, ինչպես նաև տպագրել քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային նյութեր։ 2000-2002 թվականներին թղթակցել է՝ Ռադիո իմպուլս  FM-106.5 ռադիոկայանին՝ պատրաստել ռադիոռեպորտաժներ, Զարկերակե լրատվական ծրագրի, Ուսանողական միջօրեկանե լրատվական-ժամանցային ծրագրի համար, որտեղ ծավալել է հաղորդավարի գործունեություն։ Նույն թվականին ավարտել է Սուսաննա Ալեքսանյանի ղեկավարած հեռուստառադիոհաղորդավարների դպրոցը՝ ձեռք  բերել հաղորդավարի մասնագիտություն։ 2003 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը՝ ստանալով մագիստրոսի աստիճան։ 2003-2018 թվականներին  աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում, եղել է  լրատվական ծառայության մեկնաբան։
Ընտանիք
Ամուսնացած է՝ ունի երեք դուստր՝ Լիլին, Նենսին և Լյուսին։ Ամուսինը՝ Արթուր Շեգունցը աշխատում է առողջապահության համակարգում, որպես ֆինանսիստ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գորիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Կոզլովսկի շրջան (Չուվաշիա)
Կոզլովսկի շրջան (Козловский район, Куславкка районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 516,8 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23331 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Եմենի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Եմենի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Եմենը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Եմենի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից ։ Մինչև 1990 թվականը Եմենը բաժանված է եղել 2 մասի՝ Հարավային Եմեն ու Հյուսիսային Եմեն և ունեցել է 2 համապատասխանաբար 2 հավաքական՝ Հարավային Եմենի ազգային հավաքականը և Հյուսիսային Եմենի ազգային հավաքականը։
Եմենը ոչ մի անգամ չի մասնակցել Աշխարհի առաջնություններին և Ասիայի գավաթներին։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 124-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Բրևիլ (Շարանտի գավառ)
Բրևիլ (Bréville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 521 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 337 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 228-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 228 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 211 անձ (119 տղամարդ և 92 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (5 տղամարդ և 12 կին)։ 109 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կոմսոմոլսկի շրջան (Չուվաշիա)
Կոմսոմոլսկի շրջան (Комсомольский район, Комсомольски районĕ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուվաշիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոմսոմոլսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 630,3 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27251 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 43,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չուվաշիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Օմանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Օմանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Օմանը ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Օմանի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կողմից։ Օմանի հավաքականը 3 անգամ մասնակցել է Ասիայի գավաթի խաղարկությանը, սակայն ոչ մի անգամ խմբային փուլը չի անցել ։
Կաստել Ացարա
Կաստել Ացարա (Castell'Azzara), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Օմանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 118-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ ։
Կաստել Ացարա
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մատիա Լյուբեկ
Մատիա Լյուբեկ (խորվ.՝ Matija Ljubek, ), խորվաթ թիավար ։
Կենսագրություն
Մասնակցել է 4 օլիմպիական խաղերի, որոնցից 2-ում դարձել է չեմպիոն, մեկական անգամ էլ դարձել է փոխչեմպիոն և բրոնզե մեդալակիր։ 1980 և 1988 թվականների օլիմպիական խաղերի ընթացքում եղել է Խորվաթիայի դրոշակակիրը։
Մատիան 4 անգամ դարձել է աշխարհի չեմպիոն, 3 անգամ փոխչեմպիոն և բրոնզե մեդալակիր։
1976 թվականին ստացել է Հարավսլավիայի սպորտի վարպետի կոչում։
Մահացել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 22-ին՝ Վալպովոյում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Խորվաթ մարզիկներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ
Լուդինգա
Լուդինգա (Лудинга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոմբա գետի աջ ափում՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
ՄԱԿ-ի կանոնադրություն
ՄԱԿ-ի կանոնադրություն, միջազգային պայմանագիր հաստատված Միավորված ազգերի կազմակերպության միջկառավարական կազմակերպության կողմից, ՄԱԿ-ի կանոնադրությունը հաստատվել է Սան Ֆրանցիսկոյի կոնֆերանսում, որը տևել է 1945 թվականի ապրիլից մինչև հունիս, ստորագրվել է 1945 թվականի հունիսի 26-ին՝ 51 պետությունների ներկայացուցիչների կողմից (Ավստրալիա, Արգենտինա, Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Բելգիա, Բոլիվիա, Բրազիլիա, Միացյալ Թագավորություն, Վենեսուելա, Հայիթի, Գվատեմալա, Հոնդուրաս, Հունաստան, Դանիա, Դոմինիկյան Հանրապետություն, Եգիպտոս, Հնդկաստան, Իրաք, Իրան, Կանադա, Թայվան, Կոլումբիա, Կոստա Ռիկա, Կուբա, Լիբերիա, Լիբանան, Լյուքսեմբուրգ, Մեքսիկա, Նիդերլանդներ, Նիկարագուա, Նոր Զելանդիա, Նորվեգիա, Պանամա, Պարագվայ, Պերու, Սալվադոր, Սաուդյան Արաբիա, Սիրիա, ԽՍՀՄ, ԱՄՆ, Թուրքիա, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Ուրուգվայ, Ֆիլիպիններ, Ֆրանսիա, Չեխոսլովակիա, Չիլի, Էկվադոր, Եթովպիա, Հարավսլավիա և Հարավաֆրիկյան Միություն), ուժի մեջ է մտել հոկտեմբերի 24-ին , որը և նշվում է որպես ՄԱԿ-ի օր ։
Կանոնադրությունը Հայաստանի Հանրապետության համար ուժի մեջ է մտել 1992 թվականի մարտ 2-ից (Գլխավոր ասամբլեայի 46/227 բանաձև) ։
ՄԱԿ-ի Կանոնադրությունը հիմնադիր փաստաթուղթ է, որով ղեկավարվում են նրա բոլոր ձեռնարկումները։ ՄԱԿ-ի կանոնադրությունն այն ուղենիշների ամբողջությունն է, որոնցով առաջնորդվում է իր աշխատանքների ժամանակ։ Այն պարզաբանում է յուրաքանչյուր անդամ երկրի իրավունքները, պարտականությունները և անելիքները առաջադրված նպատակներին հասնելու համար։ Երբ երկիրը դառնում է ՄԱԿ-ի անդամ, ընդունում է կանոնադրության կանոններն ու նպատակները։
Բովանդակություն
ՆՊԱՏԱԿՆԵՐԸ ԵՎ ՍԿԶԲՈՒՆՔՆԵՐԸ (հոդված 1-2) ԱՆԴԱՄՈՒԹՅՈՒՆ (հոդված 3-6) ՄԱՐՄԻՆՆԵՐԸ (հոդված 7-8) ԳԼԽԱՎՈՐ ԱՍԱՄԲԼԵԱ (հոդված 9-22) ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՈՒՐԴ (հոդված 23-32) ՎԵճԵՐԻ ԽԱՂԱՂ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄԸ (հոդված 33-38) ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ՎՏԱՆԳՄԱՆ, ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ԽԱԽՏՄԱՆ ԵՎ ԱԳՐԵՍԻԱՅԻ ԱՌՆՉՈՒԹՅԱՄԲ (հոդված 39-51) ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԱՅԻՆ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ (հոդված 52-54) ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ՈՒ ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ՀԱՄԱԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ (հոդված 55-60) ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ և ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ԽՈՐՀՈՒՐԴ (հոդված 61-72) ՀՌՉԱԿԱԳԻՐ ՉԻՆՔՆԱԿԱՌԱՎԱՐՎՈՂ ՏԱՐԱԾՔՆԵՐԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ (հոդված 73-74) ԽՆԱՄԱԿԱԼՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԸ (հոդված 75-85) ԽՆԱՄԱԿԱԼՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՈՒՐԴ (հոդված 86-91) ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԴԱՏԱՐԱՆ (հոդված 92-96) ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅՈՒՆ (հոդված 97-101) ՏԱՐԲԵՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ (հոդված 102-105) ԱՆՑՈՒՄԱՅԻՆ ՇՐՋԱՆԻ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋՈՑԱՌՈՒՄՆԵՐ (հոդված 106-107) ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ (հոդված 108-109) ՎԱՎԵՐԱՑՈՒՄ և ՍՏՈՐԱԳՐՈՒՄ (հոդված 110-111)
Մարկո Կրիժևչանին
Մարկո Կրիժևչանին, Մարկո Կրիզին (Marko Križevčanin, ), Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ, քահանա, նահատակ, աստվածաբանության պրոֆեսոր, միսիոներ։
ՄԱԿ-ի կանոնադրություն
ՄԱԿ-ի կանոնադրության խախտում
Կազմակերպության այն անդամը, որը պարբերաբար խախտում է սույն կանոնադրությունում բովանդակող սկզբունքները, կարող է Անվտանգության խորհրդի հանձնարարականով վտարվել կազմակերպությունից Գլխավոր ասամբլեայի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՄԱԿ Կատեգորիա:Ուկրաինայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ադրբեջանի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ավստրիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Բելգիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համաձայնագրեր
Մարկո Կրիժևչանին
Վաղ տարիներ
Մարկո Կրիզինը ծնվել է խորվաթական Կրիժևցի քաղաքում 1589 թվականին։ Նախնական կրթությունն ստացել է Վիեննայի ճիզվիտական ուսումնարանում, ապա Գրացի համալսարան, որտեղ էլ դարձել է փիլիսոփայության դոկտոր։ Դրանից հետո ընդունվել է Հռոմի գերմանալեզու «Collegium Germanicum et Hungaricum» սեմիարիան, որտեղ սովորել է 1611-1615 թվականներին։ Նա անձամբ իր ազգությունը փաստաթղթերում նշել է խորվաթ, ինչը պահպանված է սեմինարիայի արխիվներում ։
Ծառայություն
Քահանա ձեռնադրվելուց հետո Մարկո Կրիզինը վերադարձել է Զագրեբի իր եպիսկոպոսություն, որտեղ մնացել է շատ կարճ ժամանակ։ Հունգարացի կարդինալ Պետեր Պազմանը հրավիրեց նրան Հունգարիա՝ ղեկավարելու Տրնավայի սեմինարիան։ Ավելի ուշ նրան աբբա նշանակեցին Կոշիցեից ոչ հեռու գտնվող բենեդիկտյան վանքում ։
Նահատակություն
Այդ ժամանակ Կոշիցեն հունգարական կալվինիզմի կենտրոնն էր։ Կաթոլիկ եկեղեցու դիրքերն ամրապնդելու համար քաղաքի քաղաքապետը հրավիրում է երկու ճիզվիտների՝ Շտեֆան Պոնգրացին և Մելխիոր Գրոդեցկուն, որպեսզի քաղաքում կաթոլիկություն դասավանդեն, ինչը կալվինիստների շրջանում անհանգստություն առաջացրեց։ Մարկո Կրիժևչանինը օգնեց ճիզվիտներին իրենց միսիոներական գործում։ 1619 թվականի հուլիսի 13-ին Կոշիցեում տեղի ունեցավ կալվինիստների ապստամբություն։ Կալվինիստների բանակի ղեկավար Յուրի Ռակոցին գրավեց Կոշիցեն, և 1619 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մարկո Կրիզինը և ճիզվիտները ձերբակալվեցին ։ Յուրի Ռակոցին քահանաներին խոստացավ պահպանել նրանց կյանքը, եթե նրանք հրաժարվեց կաթոլիկ հավատից և դառնան կալվինիստ։ Հոգևորականները հավատարիմ մնացին կաթոլիկությանը և ենթարկվեցին խոշտանգումների, ապա գլխատվեցին ։
Սրբադասում
Մարկո Կրիժևչանինին սրբերի շարքը դասել է Հռոմի պապ Պիոս X-ը 1905 թվականի հունվարի 15-ին և կանոնականացրել Հովհաննես Պողոս II-ը 1995 թվականի հուլիսի 2-ին ։ Սրբի մասունքները ներկայումս պահպանվում են Տրնավա քաղաքի Սուրբ Աննա կուսանոցում ։
Կաթոլիկ եկեղեցում սրբի հիշատակության օրը սեպտեմբերի 7-ն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրացի համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆրանսիայի աշխարհագրություն
Ֆրանսիայի տարածքը կազմում է 551 500 կմ² (ներառյալ 675 417 կմ² անդրծովյան տիրապետությունները) ։ Ֆրանսիան տարածվում է հարավից 950 կմ դեպի հյուսիս և արևմուտքից դեպի արևելք (Բրե-Դյուն և Սերբեր համայնքերի ամենամեծ հեռավորությունը)։ Ֆրանսիան Եվրոպայի երրորդ ամենամեծ երկիրն է (Ռուսաստանից և Ուկրաինայից հետո); եթե հաշվենք անդրծովյան տարածքները, ապա երկրորդը։ Ֆրանսիայի ամենացածր կետը Ռոն գետի ճյուղաբերանն է (ծովի մակարդակից 2 մ ցածր), ամենաբարձր կետը Մոնբլանն է (ծովի մակարդակից 4810 մ բարձր)։
Սահմաններ
Ֆրանսիան սահմանակցում է 11 երկրների հետ։ Մայր երկիրը սահմանակից է 8, իսկ անդրծովյան տարածաշրջանները 3 երկրների հետ։ Ցամաքային սահմանների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 4082,2 կմ։ Ի տարբերությամբ երկրի հյուսիս-արևելյան հատվածի՝ Ֆրանսիան հիմնականում անտառային սահմաններ ունի. Ռեյն, Յուրա, Ալպեր, Պիրեներներ։
Երկրի սահմանները (ըստ սահմանի երկարությունների նվազման կարգով).
Անդրծովյան տարածաշրջանների սահմանները (ըստ սահմանի երկարությունների նվազման կարգով).
Ծովային ընդհանուր սահմանի երկարությունը կազմում է 3427 կմ։ Ֆրանսիայի ափերը ողողում են Հյուսիսային ծովը, Լա-Մանշը, Ատլանտյան օվկիանոսը և Միջերկրական ծովը։
Լեռներ
Իսպանիայի հետ ունեցած սահմանի երկարությամբ ձգվում է Պիրենեյների լեռնաշղթան։ Սառցե դարաշրջանի ժամանակ Պիրենեյները ուժգին սառցակալման չեն ենթարկվել։ Այնտեղ չկան Ալպերին բնորոշ հսկայական սառցադաշտեր և լճեր, գեղատեսիլ հովիտներ և ատամնավոր կատարներ ։ Մեծ բարձրության և անանցանելի լեռնանցքերի պատճառով Իսպանիայի և Ֆրանսիայի միջև կապերը սահմանափակ են։ Այս երկու երկրների կապը իրականացվում է հիմնականում լեռների միջև փոքրաթիվ նեղ անցումներով և ծովով՝ արևելքում ու արևմուտքում։ Ալպերի միջոցով մասմաբ կազմված են Ֆրանսիայի սահմանը Իտալիայի և Շվեյցարիայի հետ (մինչև Ժնևի լիճ), մասմաբ ձգվում են Ֆրանսիայի հարավ-արևելքից մինչև Ռոն։ Բարձր լեռներում գետերը խոր հովիտներ են մշակել, իսկ սառցե դարաշրջանից այդ հովիտները զբաղեցրած սառցեբեկորները մեծացրել ու խորացրել են դրանք։ Հսկայական գագաթները, ինչպիսին օրինակ Արևմտյան Եվրոպայի ամենաբարձր կետը՝ Մոնբլանը (4807 մ), սառցե հովիտների ֆոնի վրա գեղարվետականորեն առանձնանում է։ Ի տարբերություն Պիրենեյների՝ Ալպերում կան դյուրին անցանելի լեռնանցքներ ։
Սարահարթ
Լուարա, Հարոննա և Ռոն գետերի միջև տեղակայված կենտրոնական Ֆրանսիական տարածությունը իրենից ներկայացնում է հսկայական տարածություն, որը առաջացել է հին հերցինական լեռան փլուզումի արդյունքում ։ Ֆրանսիայի այլ հին լեռնային շրջանների նման այն վեր է խոյացել ալպյան դարաշրջանում, ընդ որում Ալպերում ավելի փափուկ լեռնաքարերը ծածկված էին ծալքերով, իսկ Կենտրոնական Ֆրանսիական տարաքների խիտ լեռնաքարերը ծածկված են ծեղքերով և կոտրվածքներով։ Այսպիսի խախտված գոտիներում առաջացան խորքային հալվող լեռնաքարեր, ինչը ուղեկցվում էր հրաբխային ժայթքումներով։ Ներկայիս դարաշրջանում այդ հրաբուխները կորցրել են իրենց ակտիվությունը։ Այնուամենայնիվ տարածքի մակերևույթին պահպանվել են բազմաթիվ հանգած հրաբուխներ և ռելիևֆի այլ հրաբխային ձևեր։
Բրետան և Կոտանեն թերակղզիների տարածաշրջանները զբաղեցնող Արմորիկանյան տարածքը, ի տարբերություն Կենտրոնական Ֆրանսիական տարածքի, ավելի քիչ է բարձր և ավելի քիչ ծեղքվածքներ ունի։ Սակայն, չնայած փոքր բարձրության, Արմորիկանյան տարածքը բաժանված է գետային հովիտներով և այնտեղ կան քիչ քանակությամբ հողատարածքներ ։ Գերակշռում են թեք լանջերը, ինչը սակավաբեր հողերի հետ միասին սահմանափակում է գյուղատնտեսության զարգացման հնարավորությունները։
Էլզասում Ռեյն արգասաբեր հովիտը Ֆրանսիայի մնացած հատվածները բաժանող Վոգենզա լեռները ունեն ընդամենը 40 կմ լայնություն։ Այդ լեռան հարթ և անտառածածկ մակերևույթները վեր են խոյացել ուղիղ հովիտների վրա։ Նմանատիպ լանդշաֆտ գերակշռում է երկրի հյուսիսում՝ Արդեններում (վերջիններիս հիմնական տարածքը գտնվում է Բելգիայի տարածքում)։
Հարթավայրեր
Փարիզյան ավազանը գտնվում է կենտրոնական Ֆրանսիայի հյուսիսում՝ Արմորիկանյան տարածքի շրջակայքում, Կենտրոնական ֆրանսիական տարածքում։ Փարիզի շրջակայքում տեղակայված է հարթավայրի նեղ շերտերով բաժանված թմբերի խտացված սանդղավանդակների կարգ։
Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում՝ Պիրենեյների լանջին տեղակայված Հարոնյան ցածրավայրը արգասաբեր հողերով հարթավայրային շրջան է։ Լանդերը եռանկյունաձև սեպաձև հատված է Հարոննայի ստորին հոսանքից դեպի հարավ-արևմուտք, տարբերվում է ավելի քիչ արգասաբերությամբ և հարուստ է փշատերև անտառներով ։