cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կոժուխովկա (գյուղ, Տեպլիկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կոժուխովկա գյուղում բնակվում էր 306 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3060 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լա Մոխոներա
Լա Մոխոներա, (իսպ.՝ La Mojonera) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում Անդալուսիա ինքնավար մարզում։ Մունցիպիլատետը մտնում է Պոենտե Արմարենսե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 24 կմ2։ Բնակչությունը` 8540 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 28 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Վլադիմիր Անդրեև
Վլադիմիր Անդրեև (Владимир Александрович Андреев, ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, մանկավարժ և Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Անդրեևը ծնվել է 1917 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Կոստրոմա նահանգի Գալիչեսկի գավառի Բոգչինո գյուղում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Պերմի գեղարվեստական ուսումնարանում ։
1939 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Առաջին Բելառուսական ճակատի զորամասերի հետ անցել է Հայրենական մեծ պատերազմը` հաղթանակը դիմավորելով Բեռլինում։ Պարգևատրվել է «Կարմիր Աստղ» շքանշանով, «Բեռլինի գրավման համար», «Վարշավայի ազատագրման համար», «Մարտական վաստակի համար», «Գերմանիայի դեմ հաղթանակի համար» մեդալներով։
Զորացրումից հետո 1947 թվականին ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ, որը ավարտել է 1953 թվականին Վիկտոր Օրեշնիկովի արվեստանոցում` որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Գործամասի գրադարանում» նկարը (պահվում է Ռոստովի մարզի պատկերասրահի հավաքածուում) ։
1953 թվականից դարձել է լենինգրադցի նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցահանդեսների մշտական մասնակից։ Նկարել է ժանրային և թեմատիկ նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ և նատյուրմորտներ։ Առավելագույն ճանաչում են ստացել ժամանակակիցների` մշակույթի և արվեստի գործիչների, պատերազմի վետերանների դիմանկարները, մանկական կերպարները։ 1957 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ 1953-1989 թվականներին դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի Շտիգլիցի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական ակադեմիայի ընդհանուր գեղանկարչության ամբիոնում ։ Նկարչի անհատական ցուցահանդեսները անց են կացվել 1975, 1980 և 1984 թվականներին։
Մահացել է 1995 թվականի հունվարի 25-ին, Սանկտ Պետերբուրգում` 78 տարեկան հասակում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Էրիկ Սոլբաքեն
Էրիկ Սոլբաքեն (Erik Solbakken, ), նորվեգացի հեռուստամեկնաբան, 2010 թվականին Նադյա Հասնաույիի և Հադի Էն'ջայի հետ վարել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում կայացած Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Նորվեգացի լրագրողներ
Ֆեդերիկո Ռիչչի
Ֆեդերիկո Ռիչչի (Federico Ricci, ծնվել է 1994 թվականի մայիսի 27-ին Հռոմում, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, 2013-2014 տարեշրջանում Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։ Հետագայում հանդես է եկել իտալական «Կրոտոնե» , «Սասուոլո», «Ջենոա»  , «Բենևենտո», «Սպեցիա», «Մոնցա», «Ռեջինա» թիմերում։ Խաղացել է նաև Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում ։
Ակումբային
2021 թվականի մայիսի 10-ի դրությամբ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայիսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Լիդս
Լիդս (Leeds Լիձ), քաղաք է Յորքշիրում, Անգլիայում, Մեծ Բրիտանիա։ Մեծ Բրիտանիայում իրականացվող շրջագայության ընթացքում Black Sabbath խումբը հանդես է եկել նաև Լիդսում։ Քաղաքում է հիմնադրվել Լիդս Յունայթեդ ֆուտբոլային ակումբը։
Անվանում
Հիմնադրման ժամանակի մասին ճշգրիտ տեղեկություններ չկան․ առաջին հիշատակությունները վերաբերում են 7-րդ դարի սկզբին։ Անցյալում կոչվել է Loidis։ Ենթադրում են, որ այդ անվանումն առաջացել է կելտերեն Los բառից, որը մոտիկ է հին անգլերեն Flod «գետ» բառին, և -iss վերջածանցից, այսինքն՝ «գետի մոտ գտնվող տեղանք» ։
Բերեզնյակի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Բերեզնյակի (Березняки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 39 մարդ։
Բելի (Չյորնայա Ուսայի վտակ)
Բելի  (Белый), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Աղափիրյան
Աղափիրյան, հայկական ազգանուն ։
Դաղդաղա
Դաղդաղա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։ Գտնվում էր Դիարբեքիր քաղաքից հարավ-արևմուտք՝ սարավանդի վրա ։
Աղափիրյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Դաղդաղա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրենավան
Սուրենավան, գյուղ Արարատի մարզի հարավային հարթավայրային մասում, Երևան-Երասխ ավտոճանապարհի վրա։ Երևանից 60 կմ, մարզկենտրոն Արտաշատից՝ 22 կմ հեռավորության վրա, Ուրծի լեռնաշղթայի հարավային մեղմաթեք սարահարթում ։
Պատմություն
Հիմնումը սկսվել է 1946 թվականին, պաշտոնապես գրանցվել՝ 1954 թվականի փետրվարին։ Սուրենավան է անվանվել հայ հեղափոխական Սուրեն Սպանդարյանի պատվին։ Գյուղը համալրվել է Հայաստանի լեռնային շրջանի բնակիչներով (Մարտունի, Եղեգնաձոր) և Իրանից (Սպահան, Սուլթանաբադ) ու Սիրիայից հայրենադարձվածներով։
Աշխարհագրական տվյալներ
Ծովի մակարդակից բարձրությունը՝ 815 մ։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային. ձմեռը սկսվում է դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը՝ -10-ից -30°C, ամառը տևական է՝ մայիսից հոկտեմբեր (28-ից 40°C): Մթնոլորտային տեղումներ՝ 250-300 մմ։ Բնական լանդշաֆտը՝ կիսանապատ (վերածված կուլտուր-ոռոգելիի)։ Բացարձակ ոռոգման ագրո կլիմայական գոտի։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սուրենավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 2172, առկա բնակչությունը` 2059 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է պտղաբուծությամբ, դաշտավարությամբ և կերային կուլտուրաների մշակությամբ (առվույտ, եգիպտացորեն, ցորեն, խոտհարքեր և այլն)։ Վարելահողերն աստիճանաբար վերածվում են այգեգործական (ծիրան, դեղձ, թութ, վաղահաս խնձոր, սալոր և այլն) ու խաղողագործական գոտիների։ Ակտիվ է նաև բանջարաբուծությունը՝ ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ (լոլիկ, տաքդեղ, սմբուկ, բամիա, սեխ, ձմերուկ, դդմիկ, վարունգ, լոբի և այլն)։
Հողատարածքների ոռոգումն ապահովվում է բացառապես ջրմուղ պոմպերի միջոցով։
Զբաղվում են նաև անասնապահությամբ և ձկնաբուծությամբ։
Տեսարժան վայրեր
"Ջերմուկ" Հանքային ջրի բնական աղբյուրից սնվող բացօթյա փոքրիկ լողավազան՝ գյուղից դեպի հարավ-արևմուտք։ Ավազանը հայտնի էր բուժական հատկություններով, ինքնամաքրվող էր ու տարածաշրջանում հանրաճանաչ։ "Ջերմուկի" ներկայիս վիճակի մասին տեղեկությունները թարմացման կարիք ունեն։
Ուռանոց Խոշոր ուռենիների գեղատեսիլ բնական լեռնային պուրակ գյուղից դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Ուրծի լեռնաշղթայի ժայռոտ ստորոտներին։
Սարի աղբյուր Սառնորակ աղբյուր գյուղից դեպի հյուսիս՝ նախալեռնային հատվածում։ Տարածքում առկա է նաև քարանձավ՝ որը հավանաբար ծառայել է որպես անտիկ բնակավայր։ Տարածաշրջանում հանդիպում են քարեդարյա բնակավայրերի մնացորդներ։
Խաղողի ձոր Խաղողի վայրիացած այգիներ գյուղից դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Սուրբ Նշան Մատուռ գյուղից դեպի հարավ-արևմուտք։ Կառուցվել է 20-րդ դարում (կոնկրետ թվականը լրացման ենթակա է, փորագրված է մատուռի ներսում) հարակից Արարատ (Դավալու) գյուղի բնակիչ, որսորդ Սարիբեկ Մելիքսեթյանի կողմից, ով երազում Աստծուց հրահանգ ստանալով հիմնել է սրբատեղին ու ըստ երազի՝ անվանել "Նշան"։ Կից կա աղբյուր, տարածքը ակտիվորեն ծառայում է որպես հանգստի գոտի ամբողջ Արարատի շրջանի բնակիչների կողմից։ Մատուռն անընդհատ լրացվում է բազմաթիվ խաչքարերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ելենա Տաբակովա
Ելենա Տաբակովա (Табакова Елена Ильинична, ), ռուս և խորհրդային նկարչուհի, ուսուցչուհի, Լենիգրադի նկարիչների միության անդամ, արվեստագիտության թեկնածու և դոցենտ ։
Կենսագրություն
Ելենա Տաբակովան ծնվել է 1919 թվականի մարտի 15-ին, Պետրոգրադում։ 1940 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիային կից Լենիգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետի առաջին կուրս։ 1947 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում` որակավորված գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Դեսանտ» նկարը նկարը ։
1947-1950 թվականներից սովորել է ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1953 թվականին «Հանգստի ժամ» նկարի համար նրան շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի կոչում։ 1951 թվականից դասավանդել է Լենիգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ 1947 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Նկար էել ժանրային նկարներ, դիմանկարներ, բնանկարներ և նատյուրմորտներ։
Ելենա Տաբակովայի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսաստանի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Ճապոնիայի, Բելգիայի, Շվեյցարիայի, Ֆրանսիայի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Լենիգրադի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Կրասնայա Դուբրավա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Կրասնայա Դուբրավա (Красная Дубрава), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 472 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սամոյիվարիձոր (գետակ)
Սամոյիվարիձոր, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանա լճի ավազանում, Բախտակ գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Վրանասար լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Ծովասար գյուղից 4 կմ հարավ-արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 3,5 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Բախտակ գետի վտակներ
Պեսկովատոե (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)
Պեսկովատոե (Песковате), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կարեն Միքայելյան
Կարեն (Գերասիմ) Սարգսի Միքայելյան, հայ արձակագիր, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ Պարբերական մամուլին աշխատակցել է '''Կ. Հզորյան և Հզորունի''' ծածկանուններով։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վերին Ագուլիս գյուղաքաղաքում։ Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, 1905 թվականից Մոսկվայի համալսարանում (ազատ ունկընդիր), ապա Ենայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1910-1912 թվականներին եղել է Մոսկվայում լույս տեսնող «Գարուն» ամսագրի խմբագրական կազմում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո աշխատել է Ազգությունների գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի հայկական գործերի կոմիսարիատում։ 1925-1927 թվականներին որպես Հայաստանի Կարմիր խաչի ընկերության և ՀՕԿ-ի պատվիրակության անդամ մեկնել է Եվրոպա և ԱՄՆ։ Մահացել է 1942 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:1883 ծնունդներ Կատեգորիա:1942 մահեր Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ենայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Լը Շատո դ՛Օլերոն (կանտոն)
Լը Շատո դ՛Օլերոն (Le Château-d’Oléron), կանտոն Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի Ռոշֆոր օկրուգում։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 9485 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1706 է։ Կանտոնում կա 4 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Բ-կարգի ֆիլմեր
Բ-կարգի ֆիլմեր են համարվում փոքր բյուջեյով ստեղծված ֆիլմերը, որոնցում մեծ մասամբ խաղում են նոր կամ անհայտ դերասաններ և հիմնականում այդ ֆիլմերը մեծ մասսայականություն չեն վայելում։ Բ-ֆիլմերի կարգին չեն կարող դասվել արտհաուս ժանրի ֆիլմերը, կամ առավել ևս՝ պոռնոգրաֆիկ ֆիլմերը։
Տերմինն առաջ է եկել հոլիվուդյան ոսկեդարի ժամանակաշրջանում։ 1950-ականներից հետո այն ավելի լայն իմաստով սկսվեց օգտագործվել։ Չնայած դրան, պահպանվում է որոշակի երկիմաստություն. մի կողմից այսպիսի ֆիլմը կարող է ունենալ բարձր գեղարվեստական և էսթետիկական բնույթ, մյուս կողմից էլ կարող է օգտագործվել էրոտիկ ժանրը՝ նույնիսկ առանց իմաստի ու բովանդակության։ Ինչպես նաև կարող են օգտագործվել երկու որակավորումները համատեղ։ԱՄՆ-ում մինչև 1950-ականները այսպիսի ֆիլմերը բացարձակապես վեսթերն ժանրի մեջ էին, դրանցից հետո գլխավոր թեման գիտական ֆանտաստիկան էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիա
Թիրեոգլոբուլին
Թիրեոգլոբուլինի բաղադրության մեջ մտնում են յոդ պարունակող ամինաթթուներ, գլյուկոզամին, գալակտոզ և մանոզ։ Թիրեոգլոբուլինը կուտակվում է մոլեկուլների լուսանցքի ներսի կոլոիդում և որպես այդպիսին արյան մեջ չի արտազատվում, այլ պրոտեոլիտիկ ֆերմենտի մասնակցությամբ ճեղքվում է ամինաթթուների։
Կատեգորիա:Վահանագեղձ
Բերեզնյակի (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Բերեզնյակի (Березняки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Քերրի (վեպ)
«Քերրի» (Carrie), ամերիկյան էպիսթոլարական ոճի սարսափ վեպ։ Սթիվեն Քինգի առաջին ստեղծագործությունը, որը լույս է տեսել 1974 թվականի ապրիլի 5-ին։ Այն վաճառվել է ավելի քան 30000 տպաքանակով ։ Գիրքը պատմում է Քերրիետտա (Քերրի) Ուայթի մասին, ով սովորում է միջնակարգ դպրոցի ավարտական դասարանում և հաճախ է ենթարկվում համադասարանցների ծաղր ու ծանակին։ Հանկարծ նա իր մեջ բացահայտում է տելեկինետիկ կարողություններ, որոնց միջոցով ցանկանում է վրեժ լուծել բոլոր նրանցից, ովքեր ծաղրել են իրեն։ Այս ամենը հագեցնում է ամերիկյան պատմության ամենամեծ ողբերգություններից մեկին։ Այն ամենահաճախ արգելվող գրքերից է Միացյալ Նահանգների դպրոցներում ։
Գրքի մեծ մասը գրված է էպիսոթոլարական կառուցվածքով, օգտագործելով նիշքեր թերթերից, հոդվածներ ամսագրերից, նամակներ և գլուխներ գրքերից («Իմ անունը Սյու Սնելլ է»), որպեսզի պատմվի, թե ինչպես է Քերրին ավերել Մենի Չեմբերլեյն քաղաքը, երբ վրեժ է լուծել իր դաժան դասընկերներից։
Գիրքը նվիրված է Քինգի կնոջը՝ Թաբիթային․ «Այն Թաբիի համար է, ով գտավ ինձ դրա մեջ և հետո հանեց դրանից»։
Քինգի 1979 թվականի «Մեռյալ տարածքը» գրքում մի ուրիշ ավարտական հանդեսի ժամանակ հիշատակվում է կրակի հետ կապը։
Սյուժե
Մի անգամ ֆիզկուլտուրայի դասընթացից հետո դպրոցի լոգարանում Քերիի մոտ առաջին անգամ սկսում է դաշտանային ցիկլը։ Մարգարեթը, լինելով կրոնի սահմանափակված հետևորդ, ոչինչ չէր պատմել իր աղջկան սեռական կյանքի և հասունացման մասին, որի պատճառով Քերրին գաղափար անգամ չուներ, թե ինչ էր տեղի ունենում իր օրգանիզմում։ Մյուս աղջիկները ծաղրում են նրան՝ իր վրա նետելով միջադիրներ և այլ հիգիենայի պարագաներ։ Նրանց շարքում էր նաև Սյու Սնելը, ով նորմալ էր վերաբերվում Քերրիին։ Գալիս է տիկին Դեժարդինը՝ ֆիզկուլտուրայի ուսուցչուհին և հասկանալով, որ Քերրին ոչինչ չգիտի դաշտանի մասին, օգնում է նրան։ Հանկարծ այրվում է լոգարանի լամպը և ջարդվում բեյսբոլի փայտերի պահարանը։ Ուսուցչուհին տանում է նրան տնօրենի գրասենյակ, որից հետո ուղարկում տուն։ Ճանապարհին նա զգում է իր միջի ուժը, որի շնորհիվ նա կարողանում է տեղաշարժել իրերը։ Զայրացած Մարգարեթն աղջկան անվանում է մեղսավոր և փակում նրան մառանում մի քանի ժամ, որպեսզի նա աղոթի և փրկություն ստանա Աստծուց։ Տիկին Դեժարդինը ասում է աղջիկներին, որ ովքեր ծաղրել են Քերրիին՝ պատժվելու են և չեն մասնակցելու ավարտական երեկոյին։ Երբ Քրիսը հրաժարվում է, նա ժամանակավոր հեռացվում է դպրոցից և զրկվում ավարտական երեկույթից։ Նա գնում է տուն, բողոքում իր հորը՝ ազդեցիկ իրավաբանի և որոշում է վրեժ լուծել Քերրիից։
Ամաչելով իր քայլից՝ Սյու Սնելը հրաժարվում է ավարտական երեկոյից և իր գեղեցկադեմ ընկեր Թոմի Ռոսին խնդրում է իր փոխարեն հրավիրել Քերրիին։ Վերջինս չի ցանկանում, իսկ Սյուն բացահայտելով, որ Քերրիի մոտ սկսել են ամսականները, կասկածում է, որ նա հղի է Թոմիից։ Քերրին սկզբում մերժում է Թոմիին, բայց հետո համաձայնվում է և հենց ինքն էլ կարում է իր երեկոյան զգեստը։
Բարկանալով, որ զրկվել է ավարտական երեկույթից՝ Քրիսը և իր ընկեր Բիլլի Նոլանը որոշում են վրեժ լուծել Քերրիից՝ խայտառակ անելով ողջ դպրոցի առջև։ Բիլլին մոտակա ագարակներից մեկում սպանում է երկու խոզ և քամում դրանց արյունը դույլերի մեջ։ Այնուհետև դրանք գաղտնի հարմարեցնում է բեմի վերևում։ Երեկույթի ժամանակ Մարգարեթը համոզում է աղջկան չգնալ հանդեսին, քանի որ դա կլինի հերթական ծաղրը համադասարանցիների կողմից։ Քերրին, չլսելով նրան, լքում է տունը Թոմիի հետ։ Սկզբում Քերրին վախվորած ու անհարմար է իրեն զգում, սակայն շուտով սկսում է հիանալ իրենով, իսկ Թոմիի մոտ առաջանում են սիրային զգացմունքներ։
Մայիսի 27, 1979 թվական։ Քրիսը և Բիլլին երեկույթի ընթացքում ժամանում են դպրոց։ Բիլլին Քրիսին բացատրում է, թե երբ և ինչպես պետք է քաշել պարանը, որպեսզի ճիշտ լցվի նրանց վրա և այդ անելուց հետո, նրանք անմիջապես պետք է լքեն տարածքը։ Քերրին և Թոմին, կեղծ քվեարկությամբ դառնում են երեկույթի թագավոր և թագուհի։ Երբ բեմից լսվում է դպրոցի երգը, Քրիսը, քաշելով պարանը, շուռ է տալիս արյունով լի դույլերը։ Քերրին ամբողջությամբ պատվում է խոզի արյամբ, իսկ դույլերից մեկը պոկվելով պարանից՝ ընկնում է Թոմիի գլխին և սպանում նրան։ Այդ ամենի արդյունքը դառնում է բարձր ծիծաղը։ Քերրին շփոթված վազում է այս ու այն կողմ, սակայն վերջապես հասկանում է, որ կարող է վրեժ լուծել այն ամենի համար, ինչ բոլորն արել են նրա նկատմամբ։ Նա փակում է դահլիճի դռները և էլէկտրալարերով կրակ ստեղծում։ Ոչ ոք չի կարողանում դուրս պրծնել, բացի Միս Դեժարդինից, Թինա Բլեյքից և Նորմա Ուոթսոնից։ Դպրոցը և հարակից տարածքներն ամբողջովին այրվում են։
Քերրին տուն քայլելու ճանապարհին պայթեցնում է նաև գազալցակայանը և ավերում այն, ինչ պատահում է իր ճանապարհին։ Սյուն, տանը նստած լսելով պայթյունի ձայները, պատուհանից տեսնում է, թե ինչպես է ավերվում քաղաքը։
Քերրին վերադառնում է տուն։ Մարգարեթը նրան դիմավորում է դանակը ձեռքին՝ կարծելով, թե սատանա է մտել իր դստեր մեջ։ Մայրն ընկնում է հիստերիայի մեջ։ Քերրին կանգնեցնում է մոր սիրտը տելեկինետիկ ուժով և դանդաղ սպանում նրան։ Մահացու վիրավորված Քերրին հասնում է այն տեղը, որտեղ երիտասարդ տարիքում բռնաբարվել է մայրը։ Այնտեղ սիրով էին զբաղվում Քրիսը և Բիլլին։ Երբ Բիլլիի ընկերներից մեկը ասում է, թե ինչ է կատարվել Չեմբերլենում, նրանք որոշում են դուրս գալ քաղաքից։ Հանկարծ հայտնվում է Քերրին։ Բիլլին ցանկանում է գցել Քերրիին մեքենայի տակ, սակայն վերջինս օգտագործելով իր ուժերը, շպրտում է մեքենան ուրիշ կողմ և սպանում նրանց։ Քերրին այրվող կայանետեղիում արյան կորստից կորցնում է գիտակցությունը։
Այնուհետև Սյուն գալիս է կայանատեղի և ականատես լինում այդ տեսարանին։ Քերրին թուլանում է արյան կորստից և մտքով խոսում է Սյուի հետ՝ հետ պահելով նրան այդ վայրից։
Կարդալով Սյուի մտքերը՝ Քերրին հասկանում է, որ ինքն ու Թոմին ոչ մի կապ չունեն կատարվածի հետ։ Նա սկսում է լաց լինել իր մոր համար և մահանում է։ Այդ ամենը էքստրասենսոր կարողությամբ զգում է Սյուն։ Նա քայլում է փողոցով՝ արձակելով դաժան և տանջված ձայներ։
Քերրիի մարմինը վերցվում է հետազոտության համար։ Չեմբերլեյնը, համարվելով ուրվականների քաղաք, դառնում է մեծ թվով զբոսաշրջիկների այցելությունների վայր։ Չորս ամիս անց հայտարարվում է, որ ողբերգության պատճառով մահացել են 440 մարդ, որոնցից 67-ը ավագ դպրոցից են, իսկ 18-ը համարվում են անհետ կորած։ «Սև երեկույթը» պաշտոնապես համարվում է Միացալ Նահանգների ամենաողբերգալի դեպքերից մեկը՝ առաջ անցնելով երկրի նախագահ Ջոն Քենեդու սպանության իրադարձությունից։
1986 թվականին Սյուն գրում է «Իմ անունը Սյուզան Սնելլ է» ինքնակենսագրական գիրքը, որտեղ պատմում է իր ապրած ողբերգալի իրադարձությունը, որպեսզի մարդիկ երբեք չմոռանան դրա մասին և թույլ չտան դրա կրկնվելուն։
Գիրքը վերջանում է մի նամակով, որտեղ մի կին Թենեսիից պատմում է, որ իր փոքր դուստրը նույնպես ունի տելեկինետիկ կարողություններ և համեմատած Մարգարեթ Ուայթի, նա դրանք համարում է բնական կարողություններ։ Նա հավաստիացնում է, որ իր աղջիկը կլինի «ողջ աշխարհի հրաշքը»։
Միտք
Սկզբում այս ստեղծագործությունը պատմվածք էր «Cavalier» ամսագրի համար ։ Վեպի սկիզբը գրվեց 1973 թվականից, երբ գրողը Մեն քաղաքում գտավ անգլերենի ուսուցչի աշխատանք ։ Լինելով ընդամենը քսան տարեկան երիտասարդ՝ Քինգն իր աշխատակից Հարիի հետ ամռանն աշխատում էր Բրունսվիկա քաղաքի դպրոցում՝ որպես հավաքարար։ Մի անգամ նրանք ստիպված եղան մաքրելու կանացի զուգարանի պատերը։ Ուսումնասիրելով սենյակը՝ Սթիվենը նկատեց, որ մեծ տարբերություն կար տղամարդկանց զուգարանի միջև։ Միզարանների փոխարեն այնտեղ դրված էին առանց գրվածքների արկղեր։ Կոլեգան նրան ասաց, որ դրանք պահարաններ են միջադիրների համար։ Լոգարաններն իրարից առանձնացված էին վարդագույն վարագույրներով։ Այդ նկատառումներին Հարին պատասխանեց, որ աղջիկները, հնարավոր է, ավելի ամաչկոտ են մերկանալուց ։
Դրանից հետո գրողն ընկնում է փակուղու մեջ ։ Սթիվենը մի անգամ կարդացել է «Life» ամսագրում պոլտերգեյսթի մասին, որը կարող է լինել տելեկինեզի առկայության դեպքում։ Հոդվածում մատնանշվում էր այն ենթադրությունը, որ տելեկինետիկ կարողությունները մարդու մոտ կարող են ի հայտ գալ հասունացման շրջանում։ Միացնելով այս երկու մտքերը՝ հեղինակը որոշեց, որ դրանք կարող են հիմք հանդիսանալ մի լավ պատմության համար ։ ABC հեռուստաալիքի հարցազրույցի ժամանակ Քինգը պատմեց, որ իր ծանոթներից է լսել այն պատմությունները, որ դպրոցում աղջիկներից մեկի մոտ դաշտան է սկսվել, և կրոնական դաստիարակությամբ ծնողները սահմանափակել են իրենց երեխաների գիտելիքները սեփական մարմնի մասին ։
Գրում
1972 թվականի աշնանը Քինգերի տուն է այցելում Սթիվենի ընկեր Ֆլիպ Թոմփսոնը, ով որոշ չափով ծանոթ էր սկսնակ գրողի ստեղծագործական կյանքին, որն այն ժամանակ փոքր պատմվածքներ էր հրապարակում տղամարդկանց ամսագրերի համար։ Յոթանասունականներին մեծ թափով ակտիվացավ ֆեմինիստական շարժումը, որը պահանջում էր կանանց և տղամարկանց իրավահավասարությունը։ Ֆլիպը հարցրեց Քինգին, թե ինչու՞ է նա գրում այդ հիմարությունները «կրծքերով լի ամսագրերի համար»։ Գրողն արդարացավ, որ կանացի ամսագրերը, ինչպիսին է «Cosmopolitan»-ը, չեն վերցնում իր պատմությունները։ Ֆլիպը մեղադրեց նրան կանանց նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք ցույց տալու մեջ, ինչին Սթիվենը առարկեց, որ պատվիրատուները չեն գնահատում իր զգայունությունը։ «Եթե դու գրող ես և իրոք գնահատում ես քո կարողությունները, ապա յուրաքանչյուր առաջադրանք քեզ համար հեշտ է» - ասաց Ֆլիպը։ Արդյունքում ընկերները գրազ եկան տասը դոլարի վրա, որ Քինգը չի կարող գրել պատմվածք՝ կանանց տեսանկյունից։ Եվ Սթիվենը հաղթեց գրազը :
Գրելով սևագրի երեք էջեր՝ Քինգը կանգ առավ և գցեց դրանք աղբամանը ։ Ինչպես ասել էր հեղինակը, նա խնդիրներ ուներ իր գրածի հետ։ Պատմությունն իր զգացմունքային կողմով չէր դիպչում գրողի հոգուն։ Կենտրոնական դերը՝ Քերրին, նրան դուր չէր գալիս։ Նա պատրաստի զոհ էր՝ հիմար և պասիվ։ Ավելի կարևոր պատճառ էր հանդիսանում այն, որ վեպում մեծամասնություն էին կազմում կին կերպարները։ «Ես վայրէջք եմ կատարել կանանց մոլորակում և մեկ էքսկուրսիան Բրունսվիկայի դպրոցի կանացի լոգարանում ինձ այնքան էլ չօգնեց լիովին կենտրոնանալ գրածիս վրա։ Ինձ համար գրելը միշտ էլ եղել է ինտիմ, սեքսուալ, ինչպես կաշվին դիպչելը։ «Քերրի»-ի հետ աշխատելիս ես կարծես ռետինե ջրային կոստյումի մեջ էի, որը ոչ մի կերպ չէր ստացվում ձգել» ։ Հենց առաջին՝ մեինստրուացիայի տեսարանը նրան գարշելի էր թվում ։
Ամենալուրջ խնդիրն այն գիտակցումն էր, որ պատրաստի ձեռագիրը կարող էր չվաճառվել։ Ստացված պատմությունը բավականին երկար էր, այն ավելին էր քան նրա այդ ժամանակ գրած ամենաերկար պատմությունը՝ «Երբեմն նրանք վերադառնում են»։ Գրողը մտածեց իր պատմությունն ուղարկել «Playboy», որտեղ հիմնական մաս էին կազմում մերկ աղջիկների լուսանկարները։ «Ես չէի կարող ինձ թույլ տալ ծախսել երկու շաբաթ, եթե ոչ մեկ ամիս մի պատմվածքի վրա, որն ինձ դուր չի գալիս և չեմ էլ կարող վաճառել։ Եվ բացի այդ, ես այն թողել եմ»,- գրել է Քինգն իր հիշողություններում ։ Հաջորդ երեկո Քինգի կինը՝ Թաբիթան, գտավ նրա սևագրերը և կարդաց դրանք։ Քինգն այդ ժամանակ որոշել էր հանգստանալ՝ պառկելով վաննայում, ծխելով, գարեջուր խմելով և ռադիոյով լսելով «Բոսթոն Ռեդ Սոքս»-ի սպորտային հաղորդումները։ Անջատելով ռադիոն՝ կինն ասաց, որ պատմությունը հրաշալի է, և նա ցանկանում է տեսնել շարունակությունը։ Նա նաև հավաստիացրեց գրողին, որ կօգնի նրան՝ դեռահաս աղջկա կյանքի մասին մանրամասն տեղեկություններ տալով, ինչին Քինգը համաձայնեց :
Գիրքը պատմում է մի աղջկա մենակության մասին, ով փորձում է դառնալ հասարակության անդամ, որում նա փորձում է գոյատևել, սակայն ձախողվում է։ Վեպի հիմնական միտքն ընդգծում է միջնակարգ դպրոցի պահպանողականությունը։ Քերրին կարող էր այդ դրությունում բարձրանալ «ոչ ավելի, քան հնդիկը կարող է դուրս գալ իր կաստայի սահմաններից»։ Ավելի խորն իմաստ է պարունակում, թե որտեղ են կանայք գտնում իրենց ուժերը, ինչպես նաև ինչն է վախեցնում տղամարդկանց կանանց սեքսուալությունում։ Ըստ Քինգի՝ սա բարդ թեմա է։ Եվ ստեղծագործությունը գնողներն այն անվանեցին «չձգող կեղծարարություն», ինչը նա համարեց ճնշող և անարդար։ Գրքի հաջողությունը նա կապում է այն բանի հետ, որ յուրաքանչյուր դպրոցական, ում շորտերը գողացել են ֆիզկուլտուրայի դասին, արդարացնում է Քերրիին ։
Քինգը նկարագրում է «Քերրի»-ն որպես դաժան պատմություն։ Նա ցանկանում էր դնել ընթերցողին հերոսուհու մաշկի մեջ, թե ինչերի միջով է նա անցել, և ինչ է նշանակում լինել լքված դեռահասների աշխարհում։ Քերրիին չի դրդել ո՛չ չարությունը, ո՛չ վրեժը։ Երկար տարիների նվաստացումները, որոնք նրան կրծում էին ներսից, ստիպեցին հակահարված տալ նրանց։ Հեղինակի մտածածով ավարտական երեկոյի տեսարանը պետք է լիներ վրեժխնդրության, ավերածությունների և աղետի նկար։ Թաբիթան խորհուրդ տվեց այնտեղ օգտագործել ռոք խմբի գործիքներն ու ուժեղացուցիչները։ Գրելու ընթացքում նրա մոտ առաջացավ դեպրեսիայի նոպաներ ։ Երբ հրատարակումից հետո Սթիվենը կրկին կարդաց վեպը, նրա մոտ առաջացավ այնպիսի զգացողութուն, որ գիրքը գրվել է մտավոր և էմոցիոնալ տկարության վիճակում ։ Հիշելով «Աշխարհների պատերազմի» և դրա ռադիո-ներկայացման մասին՝ Քինգը որոշեց պատմությանն ավելացնել հորինված գրքերի, նամակների և ամսագրերի հոդվածների հատվածներ, որպեսզի հասնի ավելի ռեալիզմի և էջի քանակների ավելացմանը ։ Ձեռագիրը, որը բաղկացած էր տասնյոթ հազար բառերից, գրվեց երեք ամսվա ընթացքում : Այն նվիրված էր գրողի կնոջը՝ Թաբիթա Քինգին ։
Փաստացի, այս ստեղծագործությունը հեղինակի գրած չորրորդ վեպն էր։ Առաջիններն էին «Ցասում»-ը, «Երկար զբոսանքը» և «Վազող մարդը» : Քինգը նշեց, որ ֆիզիոլոգիական և հոգեկան ցնցումներն արթնացնում են Քերրիի ուժերը ։ Գրքում «արյունն իզուր չի թափվում»։ Գրողն ավելացրել է ամեն անգամ դրանց հայտնվելու սիմվոլիկան։ Քերրիի առաջինն ամսականները, և դպրոցական երեկույթի ժամանակ, կրկին ամսականներ են սկսում Սյու Սնելի մոտ այն ժամանակ, երբ նա հայտնաբերում է, որ հղի է։ Պատրաստի աշխատանքը գրողը համարում էր «անպետք»։ Էկրանավորման հայտնվելուց հետո նա իր կարծիքը չփոխեց։ Նա «Քերրի»-ն անվանեց սկսնակ գրողի հում ստեղծագործություն և համեմատեց կասկածելի մթերքներով և պատրաստելու ընթացքում այրված, բայց համեղ թխվածքաբլիթի հետ ։
Կերպարների նախատիպերը
Հեղինակն ասել է, որ նա ստիպված է եղել ուսումնասիրել իր աշխատանքի պատմության ամենատհաճ մասերը։ Աշխատելով վեպի վրա՝ նա հիշեց իր դասարանի ամենամիայնակ աղջիկներին։ Նրանցից առաջինը, ում նա պայմանականորեն անվանում էր Սոնդրա, ապրում էր Քինգի բնակարանից ոչ հեռու գտնվող վագոն-խցիկում։ Սթիվենը նկարագրեց նրան որպես փխրուն և գունատ մարմնով, անհավասար ձայնով և այտերին կպչող մազերով աղջիկ։ Մի անգամ նա գնում է նրանց տուն՝ կահույքը տեղափոխելու, Քինգը նկատում է խաչված Հիսուսի արձանը՝ կախված որովայնով և դուրս ցցված ոսկորներով։ «Եթե այսպիսի մեկը երկրորդ անգամ էլ գա, նա այլևս տրամադրություն չի ունենա այս աշխարհը փրկելու»։ Մյուս աղջիկը՝ Դոդի Ֆրանկլինը, դաստիարակվել էր ծնողների կողմից, ովքեր մշտապես մասնակցում էին մրցանակային մրցույթների: Դոդին, ինչպես իր եղբայր Բիլը, միշտ նույն հագուստով էին, որի պատճառով հաճախ ծաղրի առարկա էին դառնում։ Պոկված կոճակը փոխարինվում էր քորոցով, ծնկի վրայի պատռվածքը նորոգվում էր սև գույնով ներկված սև ժապավենով, անթևք զգեստը դեղնել էր հնությունից և քրտինքից։ Աղջիկները ոչ միայն ծաղրում էին Դոդիին, այլև ատում նրան։ Սուրբծննդյան արձակուրդներից հետո միջին դպրոցում Դոդին լիովին թարմացրեց իր զգեստապահարանի պարունակությունը, սակայն թարմացումն այնքան էլ դրական չազդեց այդ ամենի վրա։ Քինգը հիշում էր․
Այդ օրվա ծաղրուծանակը սովորականից վատն էր։ Հիմարները չէին պատրաստվում նրան բաց թողնել այն վանդակից, որում հենց իրենք էլ նրան փակել էին։ Նա պատիժ կրեց այն բանի համար, որ փորձեց ընդամենը մեկ անգամ ազատվել այդ վանդակից։ Ես սովորել եմ նրա հետ մի քանի տարի և կարողանում էի իմ աչքերով տեսնել նրա կործանումը։ Սկզբում մարեց նրա ժպիտը, և խամրեց աչքերի փայլը։ Օրվա վերջում նա դարձավ արձակուրդներից առաջ եղած աղջիկը, ով աչքերը գետնին հառած սողում էր դպրոցի միջանցքներով՝ գրքերը կրծքին պահած ։
Երկու աղջկիներն էլ չապրեցին մինչև գրքի գրելը։ Սոնդրան տեղափոխվեց Լիսբոն-Ֆոլս, որտեղ էլ միայնության մեջ մահացավ Էպիլեպսիայից։ Դոդին ամուսնացավ եղանակի տեսության հաղորդավարի հետ և նրանից ունեցավ երկու երեխա։ Երկրորդ երեխայի ծնվելուց հետո նա իջավ նկուղ, որտեղ ինքնասպան եղավ՝ կրակելով իր ճակատին: Ինքնասպանության դրդապատճառներից էր հետծննդաբերական դեպրեսիան, սակայն գրողը մտածում էր, որ դրա պատճառը միջնակարդ դպրոցն էր։ Համարելով Քերրիին Էրիկ Հարիսի և Դիլան Քլիբոլդի իգական տարբերակը՝ Քինգն ասաց, որ Սոնդրան և Դոդին օգնեցին նրան էլ ավելի լավ հասկանալ կերպարին։ Նա խղճում էր նրան և իր համադասարանցիներին։ Սթիվենը նույնպես նրանցից է եղել ։
«Նյու Ֆրանկլինի» լվացքատանը, որտեղ աշխատում էր Քինգը, աշխատում էր մեծահասակ օգնական, ով խանգարվել էր կրոնների վրա։ Նրանից էլ գրել է Քերրիի ֆանատիկ մոր կերպարը ։ Մարգարեթին Քինգը ներկայացնում է որպես «սև մարդ», անտագոնիստ։ Նմատատիպ թեմաները շոշափվել են հեղինակի ամենաքիչը ինը վեպում ։ «Երկնագույն ժապավեն» լվացքատունը, որտեղ աշխատում էր տիկին Ուայթը, նաև հանդիպում է «Ճանապարհային աշխատանքներ» վեպում ։ Շատ կերպարների բնավորությունները համապատասխանեցված էին Լիսբոն-Հայ դպրոցի դասատուներին, որտեղ սովորում էր Սթիվենը։ Ուսուցչուհի Պրուդենս Հրանտը, ծանոթանալով վեպ հետ, նշել է. «Մեզ մոտ կար մի ծանրաշարժ ուսմասվար։ Նա գրքում այնպիսի կերպար է, ով մատը ճզմում է պահարանի դռնով։ Գրքի էջերում հանդիպեցին նաև այլ ուսուցիչներ, սակայն կերպարների մեջ ես ինձ չեմ գտնում, ինչն ուրախացնում է ինձ» ։ Գրողի անունը երկու անգամ օգտագործվում է վեպում։ Առաջինը Էդվին Քինգն էր՝ Քերրիի սիրած ուսուցիչը, երկրորդը՝ ավարտական երեկոյի երգիչ Ջոն Սթիվենը։ Հենց այս կեղծանման տակ էլ Քինգն առաջին անգամ թողարկեց «Գիշերային սարսափները և ֆանտաստիկ տեսիլքները» պատմվածքը ։
Հրատարակում
Doubleday հրատարակչության խմբագիր Բիլ Թոմփսոնը հարցրեց, թե երբ է վերջապես Քինգն իրենց ուղարկելու նոր գիրք։ Սթիվենն առանց առանձնահատուկ հույսերի, ուղարկեց «Քերրիի» ձեռագիրը, կարծելով, որ այն չի համապատասխանում շուկայի պահանջներին։ Գրողը կարծում էր, որ ոչ ոք չի ցանկանա կարդալ հորինված մռայլ պատմություն «փոքրիկ քաղաքի մի աղջկա դժբախտ ճակատագրի» մասին ։ Քինգին դուր էին գալիս Doubleday-ի հրատարակած մի քանի ստեղծագործություններ։ Ընկերությունը հիմնականում թողարկում էր դետեկտիվ և ֆանտաստիկ գրականություն։ Չնայած նրան, որ հրատարակչությունն այդ ժամանակ մերժել էր «Երկար զբոսանք»-ը, «Քերրի»-ն ընդունվեց 1973 թվականի մարտին ։ Վեպը դուր եկավ կազմակերպության աշխատակիցներից շատերին։ Կին-խմբագիրներն ու գրասենյակի քարտուղարուհիներն իրենց մոտ էին պահում կրկնօրինակները, իսկ մյուսները տարածում էին ձեռագիրն իրենց ընկերուհիների շրջանում ։
Գրողը գտնվում էր ուսուցչանոցում, երբ նրան զանգեց իր կինը։ Թոմփսոնը, ով չէր կարողացել կապ հաստատել Սթիվենի հետ (հեռախոն անջատվել էր պատքը չվճարելու պատճառով), հեռագիր է ուղարկում։ «Շնորհավորում եմ։ Քերրին պատշոնապես մտավ հրատարակչության պլանի մեջ։ 2500$ կանխավճար, լա՞վ է։ Ապագան առջևում է։ Համբուրում եմ, Բիլ» ։ Հեղինակին խոստացվել էր մոտ յոթ հարյուր ։ Խմբագրի խորհրոդով, նա գրքում մտցրեց որոշ ուղղումներ։ Վեպի գրոծողությունները Բոքսվորդից և Անդովերից տեղափոխվեցին Մեն ։ Քինգն այդ պահին չէր կարող թողնել ուսուցչի աշխատանքը՝ մշուշոտ հեռանկարների պատճառով։ Համաձայն կնքված պայմանագրի, Doubleday-ը կարող էր վերավաճառել գրքի իրավունքները, իսկ ստացված եկամուտը կիսել հեղինակի և հրատարակչի միջև։ «Դաբլդեյ»-ի այն ժամանակվա պայմանագիրը թերևս լավ էր երկար տարիների գերությունից, սակայն ոչ շատ» ։ Ստացած գումարով Քինգերը ձեռք բերեցին կապույտ պինտո և տեղախոփվեցին նոր բնակարան ։
Ինչպես հետագայում պարզվեց, ՆԱԼ-ը գրքի համար առաջարկել էր 200 հազար դոլար, ինչով զարմացրել էր Doubleday-ի բոլոր աշխատակիցներին։ Բոբ Բենքֆորդը, ով զբաղվում էր գրքերի վերավաճառումներով, դադար վերցրեց, որից հետո ասաց, որ ավելի շատի էր սպասում։ Արդյունքում գինը բարձրացավ երկու անգամ ։ Զգալով ստեղծագործական ազատություն, Քինգը դուրս եկավ դպրոցից ։ «Քերրին» վաճառքում հայտնվեց 1974 թվականի ապրիլի 5-ին ։ Սկսնակ գրողի համար այն վաճառվեց բավականին շատ՝ 30 հազար օրինակ, դրա հետ մեկտեղ լրացուցիչ գովազդային հազարներ, որոնք ուղարկվեցին մեծ գրադարաններ և թերթեր ։ 5 դոլար և 95 ցենտ գնով գիրքը վաճառվեց ընդամենը 13 հազար օրինակով։ Բեսթսելերների ցուցակում այն չհայտնվեց ։ Էկրանավորման շնորհիվ գրքի վաճառքն ավելացավ ։ Կինոնկարի պրեմիերային զուգընթաց, Doubleday-ը թողարկեց վեպի լրացուցիչ տպաքանակ, և մեկ տարվա ընթացքում ստեղծագործությունը վաճառվեց 1 միլիոն օրինակով ։ Ավելի ուշ տպաքանակի վաճառքը հասավ 2,5 միլիոնի , իսկ 1977 թվականի մարտին գրքի վաճառքի օրինակները հասան 2,9 միլիոնի։ 1996 թվականի տվյալներով, ստեղծագործությունը լույս տեսավ 70 տարբեր թողարկումներով՝ հաստ կազմով ։ 2013 թվականի ֆիլմը նույնպես նպաստեց գրքի վաճառքի վրա ։ Ոչ ստանդարտ մարկետինգային քայլ էր այն, որ վեպի փափուկ կազմով առաջին թողարկումներում չէր նշվում Քինգի հեղինակությունը ։
Գիրքն առաջինը թարգմանվեց ֆրանսերենով ։ Կասետաների և CD-սկավառակների վրա «Քերրին» առաջին անգամ հայտնվեց 2005 թվականին։ Թողարկողը եղավ Simon & Schuster Audio ընկերությունը, իսկ տեքստը կարդաց Սիսի Սփեյսեքը։ Աուդիոգիրքն ներառում էր հավելումներ, որը հնչյունավորել էր Քինգը, ինչպես նաև մի հատված Փայլատակումից ։ 1991 թվականին, վեպը և հեղինակի ևս չորս ստեղծագործությունները կրկին թողարկվեցին, սակայն այս անգամ փափուկ կազմով, գրողի կնոջ նախաբանով և նոր գունային ձրավորմամբ ։ 2014 թվականին հայտնվեց անակնկալ թողարկում, որում ավելացված էր այն մասին, թե ինչու է Քինգը գրել այդ գիրքը։ Այդ թողարկումը տարբերվեց իր ոչ ստանդարտ՝ 7-ը 10-ի վրա չափերով (դյույմ), սուպերշապիկի առկայությամբ և էջերի հաստությամբ ։ Ռուսաց լեզվով թարգմանեցին երեք հեղինակներ՝ Ա․ Ի․ Կորժենևսկին, Վ․ Կանևսկին և Ի Բագրովին ։ Աչքի ընկավ «Կեդմեն» հրատարակչության «ծուռումուռ» թարգմանությունը ։ «Քերրին» որպես վեպ հիշեցվում է «Մեռյալ տարածքի» կերպարներից մեկի կողմից ։ Այն նաև հիշատակվում է «Կորուսյալները» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանի առաջին սերիայում ։ Ստեղծագործությունը նաև իր ազդեցությունն է թողել «Silent Hill» խաղերի շարքի վրա  , ինչպես նաև հանդես է եկել «Life is Strange» վիդեոխաղում ։
Քննադատություն
Վեպը մտավ «Ֆանտաստիկայի աշխարհ» ամսագրի «Մռայլ ֆանտաստիկա» կատեգորիայի հարյուր լավագույն գրքերի մեջ ։ «Time»-ն այս վեպը դրեց հեղինակի այն գրքերի ցանկի 2-րդ հորիզոնականում, որոնք շարունակության կարիք ունեն ։ 1976 թվականի դեկտեմբերին, գրքի փափուկ կազմով հրատարակությունը բեսթսելերների աղյուսակում մնաց տասնչորս շաբաթ ։ Վադիմ Էրլիհմանը նշեց ստեղծագործության մի շարք արժանիքներ։ Այն սկզբում հիշեցնում է Մոխրոտիկի պատմությունը, իսկ վերջաբանին ավելի մոտենալով՝ վերածվում է մղձավանջի։ Քերրիի կյանքն իրեն շրջապատող մարդկանց դաժանության և անգությության պատճառով դարձավ դժոխք։ Ջեյմս Սմիթը, «The Guardian»-ի ստեղծողը, Քերրիի կառույցը չհամարեց օպտիմալ։ Սյու Սնելլի կենսագրությունից բազմաթիվ հավելումներն այնքան էլ հետաքրքիր չէին՝ սցենարային տեսանկյունից։ Նա գովաբանեց հերոսների մենախոսությունները և նրանց մտքերի ընդգծումը ։
«Գիրքը «ռումբի պես պայթեցրեց սարսափ ժանրը», նա ապրում է իր յուրահատուկ կյանքով» - գրել է բրիտանացի գրող Ռոմսի Քեմփբելը։ Չնայած նրան, որ վեպը հայտնվեց սարսափ և ֆանտաստիկ ժանրերի հայտնի շրջանում, «Քերրին» երևում էր չզիջող, շատ տարօրինակ և հետաքրքիր գիրք, - ասաց Ջեֆ Վենդերմեերը։ «Քերրի»-ն փոխեց հոլովման կառույցը, տալով դրան ամերիկանիզացված տեսք։ Արյամբ լի դույլի ընկնելը գրքին տալիս է ավելի հանգիստ, ժամանակակից և բնական շունչ ։
Ստեղծագործությունն ունի շատ նմանություններ Մոխրոտիկի հեքիաթի հետ։ Մարգարեթ Ուայթի նախատիպը չար խորթ մայրն է, Սյուզեն Սնելը՝ փերին, և Քերրիի վրա ծիծաղող համադասարանցիները՝ խորթ քույրերը։ Թոմի Ռոսը կախարդական արքայազն է, ով պարահանդես է ուղեկցում գլխավոր հերոսուհուն և մահանում մինչ կեսգիշեր ։ Ի տարբերություն հեքիաթի Դիսնեյան տարբերակին, վեպը չունի բարի ավարտ ՝ միայն անարխիա և խառնաշփոթ ։ Քինգի տիեզերքում արդեն սովորական է դարձել այն, որ բարի հերոսները մահանում են նույն հաճախականությամբ՝ ինչպես չարերը ։ Քինգը կառուցում է Քերրիի դիմանկարն այնպես, ինչպես նկարիչը, ով տարված է կուբիզմով։ Ընթերցողը հերոսուհուն պետք է նայի տարբեր տեսանկյուններից։ Վեպն իրենից ներկայացնում է էքսպերիմենտալ ոճի գրողի կենդանի օրինակ ։ «Քերրիի» ամբողջ սարսափը չի առաջանում աղջկա գերբնական կարողություններից, այլ առօրյա կյանքի տարրերից, որոնք են՝ կրոնական երկրպագությունը, ծնողների կողմից իրենց երեխաների շարունակական ծաղրը և դեռահասների դաժանությունը ։
Սթիվեն Սփիգնեսսին գրքի գլխավոր արժանիքներից նշեց այն, որ սարսափ ժանրում վերադարձավ միջնակարգ գպրոցների մասին պատմությունները։ Լրագրողին դուր եկան ավարտական երեկոյի հետևանքների նկարագրությունը և Մարգարեթ Ուայթի սպանելու տեսարանը ։ «Alumnus» ամսագրի թղթակից Բարթոն Հաթլենն ասաց, որ գրողներից շատ քչերն են կարողանում հասկանալ ամերիկյան հոգու սատանաներին։ Իր կարծիքով, եթե այդ կարողությունը զարգանա, ապա Քինգն «ունի բոլոր հատկանիշները՝ ամերիկական մեծ գրող դառնալու համար»։ «Library Journal»-ի քննադատը գիրքը համարեց տարվա ամենաարյունոտը։ Հիմնական միտքը նա անվանեց հետաքրքիր, բայց նկատեց, որ հերոսներից ոչ մեկը բնական չէին, իսկ վերջնական «ավերումների օրգիան»՝ շատ չափազանցված։ «Wilson Library Journal»-ը գիրքն անվանեց աղբ, որը դուր կգա երիտասարդ ընթերցողներին։ «NYTBR»-ը խորհուրդ տվեց բաց չթողնել Քինգի առաջին վեպը, որը կարդալու ընթացքում երաշխավորում է սարսուռ ։ Աուդիոգիրքը դրական ընդունվեց «Publishers Weekly»-ի կողմից։ Սփեյսեքը հեշտությամբ ստեղծում է գրքի մթնոլորտը և հաջողությամբ գլուխ է հանում տարբեր կերպարների հնչյունավորման գործում։ Դերասանուհին սահուն կերպով դրամատիկ տեսարաններից անցնում է դեպի պաշտոնական հաշվետվություններին ։
Կինո
Սկզբում, վեպի էկրանավորման իրավունքները պատկանում էին 20th Century Fox-ին, իսկ հետո դրանք տրվեցին United Artists-ին ։ «Ֆիլմն» էկրաններին հայտնվեց 1976 թվականի նոյեմբերին։ Այն հեղինակի առաջին էրանավորված վեպն է։ Կինոնկարի ռեժիսորն է Բրայան դե Պալման, ով մինչ «Քերրին» զբաղվել էր փոքր բյուջեյով թրիլերների վրա։ Սիսի Սփեյսեքը սկզբում փորձվեց Սյու Սնելի և Քրիս Հարգենսոնի կերապարներում, սական դե Պալման հաստատեց նրան գլխավոր դերում։ Ֆիլմը շահութային ռեկորդ սահմանեց և միայն ԱՄՆ-ի ցուցադրությունների ժամանակ հավաքեց $30 միլիոն ՝ $1,8 միլիոն բյուջեով ։
Էկրանավորումը Քինգին բերեց մեծ ճանաչում։ Գրողը գոհ մնաց ֆիլմից և ռեժիսորից։ «Նա վարպետորեն և ճաշակով մոտեցավ ստեղծագործությանը և Սիսի Սփեյսեքից ստացավ դերասանական հրաշալի խաղ։ Ֆիլմն ավելի ոճային ստացվեց, քան վեպն է, որը ես նախկինի պես համարում եմ գրավիչ, սակայն միաժամանակ ծանր»։ Դե Պալման ստիպված եղավ հրաժարվել դրվագների մի քանի շարքերից՝ բյուջետային սահմանափակումների պատճառով։ Սփեյսեքն առաջադրվեց Օսկարում, որպես լավագույն կանացի դեր, իսկ Փայփեր Լորին, ով խաղում էր Մարգարեթ Ուայթի դերը՝ երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի ։
1999 թվականին հայտնվեց ֆիլմի շարունակությունը՝ «Քերրի 2․ Ցասում», որի գլխավոր հերոսուհին էր Էմիլի Բերգլը։ Կերպարների կողքին էին նաև հասունացած Սյու Սնելը։ Տեսարաններից մեկում հերոսներն ուղևորվում են դեպի այն դխրոցի ավերակները, որն այրվել էր նախորդ ֆիլմում։ Սցենարի մեծ մասն ներառում էր նախորդ ֆիլմի կրկնօրինակված տարբերակը ։ «Անճոռնինե՜ր, «Քերրի՞ 2»: Ի՞նչ իմաստ կա դրա մեջ։ Կան հազարավոր լավ սցենարներ և սցենարիստներ, որոնք ստվերում են մնում, որովհետև կինոարտադրության մեջ մոռացել են, թե ինչպես օգտագործում ուղեղը։ Նրանք «Քերրի 2»-ից և «Եգիպտացորեն-երեխաներ 4»-ից բացի ավելի լավ բան չեն կարողանում մտածել» - անպատվում էր Քինգը ։ 2002 թվականն առանձնացավ հերթական էկրանավորմամբ, որը նկարահանվեց ռեժիսոր Դևիդ Քարսոնի կողմից։ Քերրիի դերում խաղում էր Անջելա Բեթիսը։ Սկզբում այն պետք է լիներ սերիալ։ Ֆիլմը բացասական գնահատվեց քննադատների կողմից, որոնք նշեցին, որ ֆիլմը ակնհայտորեն զիջում է դե Պալմայի տարբերակին։ Դրական գնահատվեցին մի շարք շտկումներ, որոնց բաց էին թողնվել 1976 թվականի ֆիլմում, ինչպես նաև լավ որակի համակարգչային գրաֆիկան ։
2013 թվականին հայտնվեց ֆիլմի նոր տարբերակը, որը նկարահանվեց ռեժիսոր Քիմբերլի Փիրսի կողմից։ Գլխավոր դերում էր տասնվեցամյա Քլոյե Գրեյս Մորեցը, ով շատ էր տարբերվում Սփեյսեքից։ Վերջինս նկարահանվելու ժամանակ 26 տարեկան էր։ Մարգարեթի դերում էր Ջուլիանա Մուրը ։ Նկարահանումներին պատրաստվելուց Քլոյեն շբվում էր այնպիսի աղջիկների հետ, ովքեր դժվարությունների առաջ էին կանգնել՝ կրոնական դաստիարակության պատճառով։ Նրա կարծիքով ֆիլմի գլխավոր թեման հասունացումն է։ «Իմ հերոսուհին շատ մռայլ է։ Մյուս կողմից հրաշալի էր աշխատել նրա կերպարի վրա, մյուս կողմից էլ բավականին վախենալու է մնալ նրա հոգեվիճակի մեջ այդքան երկար» ։ Մուրն իր կերպարն անվանեց «վակուումում»։ Նա համոզում է իր աղջկան չնգալ ավարտական երեկույթին, հավաստիացնելով, որ իրեն կնեղացնեն համադասարանցիները։ «Նման մտածելակերպն ամենավտանգավորն է։ Դրանից ավելի վատն այն է, որ Մարգարեթը ճիշտ է» - նշել է դերասանուհին ։
Թատրոն
Վեպի հիման վրա, 1988 թվականին Բրոդվեյան թատրոնում դրվեց համանուն մյուզիքլ։ Ներկայացմանը պատրատվել էին յոթ տարի, որի վրա ծախսել էին ավելի քան յոթ միլիոն դոլար։ «Քերրիի» կոմպոզիտորը Մայքլ Գորն էր, իսկ լիբրետոն գրվել էր Լոուրենս Քուենի կողմից, ով նախկինում աշխատել էր առաջին էկրանավորման սցենարի վրա ։ Քերրիի դերի համար մրցում էին 600 դերասանուհիներ ։ Բեթի Բաքլին կերտեց Մարգարեթի, իսկ տասնյոթամյա բրիտանուհի Լիզի Հանթլին՝ Քերրիի դերերը։ Մյուզիքլը, որն ունեցավ ընդամենը 5 մշտական ներկայացում, ինչպես նաև 16 հավելյալ, «Նյու Յորք Թայմս»-ի կարծիքով «Բրոդվեի պատմութան մեջ ամենաթանկ և ձախողվածն էր»։ Ներկայացման նման անկման մասին ռեժիսոր Թերրի Հենդսն ասել է․ «Բրոդվեյը գրավիչ տեղ է։ Բայց այն պատերազմի նման է։ Պետք չէ այնտեղ գնալ առանց սաղավարտի» ։ Հենց սզբից նա կարծում էր, որ մեինստրուացիայի տեսարանով սկսելը և երկու սպանություններով ավարտելը վտանգավոր է ։ Նույնիսկ Քինգին դուր չէր եկել այն ։
Ներկայացումը «վերակենդանացվեց» 2012 թվականին։ Մյուզիքլը ցուցադրվեց Նյու Յորքի «MCC Theater» թատրոնում՝ Մերրին Մեզիի (Մարգարեթ) և Մոլլի Ռենսոնի (Քերրի) գլխավորությամբ։ Նոր տարբերակում երգերի կեսը փոփոխվել էին ։ Շոուն կրկին չարդարացրեց սպասումները։ Այն երկու շաբաթ շուտ փակվեց, քան պլանավորվել էր՝ տոմսերի վատ վաճառքի պատճառով։ Այն չկարողացավ ետ բերել $1,5 միլիոն ներդրումը, սակայն դա չխանգարեց այն կրկին ցուցադրելու «Southwark Playhouse»-ում՝ 2015 թվականի մայիսի 1-ից 30-ը ։ Դե Պալմայի ֆիլմից 30 տարի անց Performance Space 122 խումբը կատարեց վեպի կատակերգական տարբերակը։ Սթիվեն Քինգը հավանություն տվեց նաև այդ տարբերակին։ Շոուի սցենարը գրել էր Էրիկ Ջեքսոնը։ Քերրիի դերը խաղաց ամերիկացի դերասան Շերրի Վայնը։ Ներկայացմանն օգտագործվել էին խամաճիկներ։ Քննադատների կարծիքներով «դրանցից ամենալավը հրաշալի խոզն էր, որի մահը, ինչպես սարսափ ֆիլմերում, փակեց առաջին Ակտը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի վեպեր Կատեգորիա:Սարսափ գրքեր Կատեգորիա:1974 գրքեր Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Առաջին արձագանքող
Առաջինը արձագանքողը, մասնագիտացված պատրաստություն անցած անձն է, ով առաջինը կժամանի և օգնություն կցուցաբերի արտակարգ իրավիճակներում, ինչպիսիք են վթարը, բնական աղետը, կամ ահաբեկչություն։ Առաջինը արձագանքողները սովորաբար լինում են շտապօգնության բժիշկներ, շտապ բուժօգնության տեխնիկական անձնակազմը, ոստիկանության սպաներ, հրշեջներ, փրկարարներ, զինվորականներ, հասարակական աշխատողներ և այլ կազմակերպությունների վերապատրաստված անդամներ կապված նման աշխատանքների հետ։ Որոշ ոլորտներում, արտակարգ իրավիճակների վարչությունը պահանջում է արձագանքել աղետներին և կրիտիկական իրավիճակներին առաջինը նրանց։
Հավաստագրված արձագանքողը այն անձն է, ով հավաստագրված է անց կացնել նախնական բժշկական օգնություն առանձին իրավասությամբ։ Ընկերության առաջին արձագանքողը այն անձն է, ով արտակարգ իրավիճակների ժամանակ առաջինն է ժամանում դեպքի վայր բուժօգնություն ցույց տալու նպատակով մինչ կժամանի շտապ օգնությունը։
Անապատային տարածքներում առաջինը արձագանքողը վերապատրաստվում է, անց կացնելու նախնական բժշկական օգնություն հեռահար կարգավորումներով և հետևաբար հմտություններ ունի հատուկ կարիքներով հիվանդների հավաքագրման և տեղափոխման ոչ-շարժիչային միջոցներով։
Պարզաբանումներ
Առաջին արձագանքողը պետք է պատրաստված լինի իրականացնելու հնարավոր լայնածավալ բժշկական օգնություն։ Սթրեսի բարձր մակարդակի և անորոշ իրավիճակներից ելնելով առաջինը արձագանքողները պետք է պահպանեն ֆիզիկական և հոգեկան ինքնազգացողությունը։ Նույնիսկ որոշակի նախապատրաստություների հետ, առաջին արձագանքողները բախվում են եզակի ռիսկերի, լինելով առաջին մարդիկ ովքեր օգնում են անհայտ վարակակիրներին։ Օրինակ, 2003 թվականին առաջինը արձագանքողները եղել են նախկինում անհայտ ՍՇՀ (Սուր շնչառական հարուցիչ) վիրուսի ամենաառաջին զոհերի շարքում, երբ նրանք հոգ էին տանում վիրուսով ախտահարված հիվանդներին։
Առաջինը արձագանքողների իրավասություններ
Որոշ իրավասություններ ունեն հատուկ օրենքներ և սահմանումներ որոնք հաստատում են առաջինը արձագանքողների իրավունքներն ու պարտականությունները։
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
Առաջինը արձագանքող եզրույթը Միացյալ նահանգներում սահմանվում է որպես Ազգային անվտանգության նախագահական հրահանգ, և կարդացվում ԱԱՆՀ-8։
«Առաջինը արձագանքող» եզրույթը վերաբերվում է այն անհատներին ովքեր պատահարի վաղ փուլում պատասխանատու են կյանքի պաշտպանության և պահպանման համար, սեփականության, փաստաթղթերի և միջավայրի, ներառյալ արտակարգ իրավիճակների մատակարարների, ինչպես սահմանված է Ազգային անվտանգության 2002 թվականի ակտով, ինչպես նաև արտակարգ իրավիճակների կառավարում, հասարակական կյանք, կլինիկական խնամք, հասարակական աշխատանք և այլ հավելյալ որակավորված աշխատակիցներ (ինչպիսիք են մատակարարման օպերատորները), ովքեր իրականացնում են շտապ օգնություն, արձագանքման և վերականգնողական գործողություններ կանխարգելման ընթացքում։ Արտակարգ իրավիճակների մատակարարները սահմանված են ինչպես նշված է հետևյալ ակտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արտակարգ իրավիճակների ծառայություններ
Զալուժանի (գյուղ, Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդ)
Զալուժանի (Залужани), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Զալուժանի գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լեբաչե
Լեբաչե (ლებაჩე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 238 մարդ ։
Կուեվաս դել Ալմանսորա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Դասեն
Դասեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։ Գտնվում էր Սղերդ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Ֆարկին գյուղաքաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։ Մասամբ զբաղվում էին նաև երկրագործությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(2722) Աբալակին
(2722) Աբալակին (Abalakin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։ Կոչվել է ռուս աստղագետ Վիկտոր Աբալակինի անունով։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,19869 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7272 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6702 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Աբալակին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,7158 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2089,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172284 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ