cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փախչող հարսնացուն
Սյուժե
Այկի ժամանումն սկզբում արժանանում է տեղի բնակիչների բացասական և թերահավատ արձագանքի, սակայն այն արագորեն փոխարինվում է բարեհաճությամբ։ Բոլորն էլ բառացիորեն հիացած են նրբանկատ նորեկով, մասնավորապես Մեգիի ընկերուհիները։ Մինչդեռ, Այկը հասկանում է, որ Մեգին ամենևին էլ արյունարբու կախարդ չէ, ինչպես ինքն էր պատկերացնում նրան, այլ ծանր կյանք ունեցող աղջիկ։ Մեգին փորձում է ժխտել, որ փոխադարձ համակրանք է զգում Այկի նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ, բոլոր ծրագրերը խառնվում են, երբ Մեգին հարսանիքի փորձի ժամանակ համբուրում է Այկին։ Ընդամենը մի քանի րոպեում Այկը և Մեգին որոշում են ամուսնանալ, ինչից հետո ամբողջ քաղաքը պատրաստվում է դիմավորել նորաթուխ փեսացուի նյույորքյան ընկերներին։
Հարսանիքի օրը մոտենում է, և Այկն ընկնում է կասկածների մեջ։ Արդյո՞ք Մեգին իր հետ նույն կերպ կվարվի, ինչ մյուսների հետ։ Այդպես էլ լինում է։ Մեգին կրկին փախչում է՝ կոտրված սրտով թողնելով Այկին։
Շահույթ
Իր պրեմիերայի օրը՝ 1999 թվականի հուլիսի 30-ին, ֆիլմը հավաքել է 12 մլն դոլար ։ Առաջին հանգստյան օրերին ֆիլմը գրավել է առաջին հորիզոնականը՝ հավաքելով 35,1 միլիոն դոլար ։
Մինչև իր վարձույթի ավարտը ֆիլմը հավաքել է 152,3 մլն դոլար ԱՄՆ-ում և Կանադայում, միջազգային եկամուտը կազմել է 157,2 մլն դոլար, իսկ ընդհանուր առմամբ կազմել է 309,5 մլն դոլար ամբողջ աշխարհում ։
Արձագանքներ
«Փախչող հարսնացուն» ֆիլմն ընդհանուր առմամբ արժանացել է քննադատների երկիմաստ արձագանքների։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 46 % վարկանիշը 87 գրախոսությունների հիման վրա, իսկ միջին վարկանիշը կազմում է 5.31/10։ Ֆիլմի մասին գրախոսականում ասվում է․ «Քիմիայի բացաայությամբ պարզ պատմություն է Ռիչարդ Գիրի և Ջուլիա Ռոբերթսի միջև» (անգլ․՝ Cliche story with lack of chemistry between Richard Gere and Julia Roberts)   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հարի Մարշալի ֆիլմեր Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Ձիգիդերի
Ձիգիդերի (ძიგიდერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 17 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 138 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Կամինսկոե (այլ կիրառումներ)
Կամինսկոե, կարող է վերաբերել՝
Բիրմայական կատու
Սուրբ կատու (Բիրմայական կատու), կետի գունավորում ունեցող կարճամազ կատուների ցեղատեսակ, որի ծագումը ըստ, լեգենդներից մեկի, սկիզբ է առել Բիրմայից։ Նրան չի կարելի շփոթել բուրմանական կատվի հետ, որը հանդիսանում է կարճամազ կատուների առանձին ցեղատեսակ։ Բիրմայական կատվին ճանաչում ենք իր անսովոր գույնի շնորհիվ, որը ցեղատեսակի անունով ստացել է բիրմայական գույն անվանումը։ Այս տեսակի կատուներին բնորոշ է սպիտակ «ձեռնոցների» կետիկների առկայությունը երկար մորթու վրա։ Ցեղատեսակը հայտնի է նաև «Սուրբ բիրմայական կատու» անվամբ (չնայած անգլերենի արտասանությամբ երկրի անվանումն է - «Սրբազան բուրմա») ։ Աշխարհի ֆելինոլոգիական կազմակերպություններին հայտնի է այս ցեղատեսակը։
Բիրմայական գույնի ստեղծման լեգենդ
Բիրմայում տարածված են մի քանի լեգենդներ, որոնք պատմում են տեղի կատուների անսովոր երանգի ծագման մասին։ Ամենատարածված լեգենդում պատմվում է այն մասին, որ բիրմական տաճարները հսկում էին դեղին աչքերով երկարամազ կատուները։ Տաճարում գտնվում է աստվածուհու ոսկե արձանը՝ կապտերանգ շափյուղյայի աչքերով։ Տաճարի ծեր վանականի մոտ որի անունն էր Մուն Խա, կար մի գեղեցիկ կատու Սինխ անունով։ Մի անգամ տաճարի վրա հարձակվեցին ավազակները, որոնք փորձում էին գողանալ աստվածուհու ոսկե արձանը։ Պաշտպանելով աստվածուհուն՝ Մուն Խան մահացու վիրավորվեց և վախճանվեց վերքերից, աստվածուհու ոտքերի մոտ։ Թվում էր՝ տաճարի պահապանները հաղթանակեցին։ Բայց տարօրինակ մի բղավոց կանգնեցրեց շուրջ բոլորին։ Սինխը կանգնած էր իր տիրոջ գլխին և նրա հետ տեղի ունեցավ կախարդական փոփոխություն:Նրա մորթին դարձավ ոսկյա, իսկ աչքերը դարձան աստվածուհու երկնակապույտ աչքերի նման։ Թաթերի վերջույթները, մխրճվելով վանականի սպիտակ մազերի մեջ դարձան սպիտակ, ինչպես նրա ճերմակած սուրբ մազերը։ Հնազանդվելով Սինխայի շափյուղերանգ աչքերի հայացքին՝ վանականները իրենց մեջ ուժ գտան և վռնդեցին կողոպտիչներին։ Հավատարիմ կատուն յոթ օր մնաց անշարժ իր տիրոջ գլխի վրա, մինչև Մուն Խայի դրախտ համբարձվելը։ Որոշ ժամանակ հետո տաճարի բոլոր կատուները ևս ստացան այդպիսի գույն։
Ցեղի ծագում
Բիրմական կատուները առաջացել են սիամական և ամերիկական կատուների խաչասերումից, իսկ վերջույթների գույնը «սիամական» է։ Համաձայն ցեղատեսակների մասին տարածված ավանդույթի՝ առաջին անգամ բիրմական ցեղատեսակը հայտնվել է Եվրոպայում մոտավորապես 1919 թվականին, երբ Վանդերբիլտովներից մեկը՝ ամերիկացի հայտնի միլիոնատերերի ընտանիքը, արևելյան երկրներով նավարկության ժամանակ մի քանի կատվի ձագ է գնել, որոնց համար տվել է մի հսկայական կարողություն։ Արուին չի հաջողվել ճանապարհորդել, իսկ էգը սերունդ է տվեց Ֆրանսիայի Նիցցե քաղաքում։ Համաձայն այլ աղբյուրների բիրմայական ցեղատեսակը ֆրանսիացի բուծողների բուծման արդյունք է։ 1925 թվականին « Սուրբ բիրմա» ցեղատեսակը եղելէ Ֆրանսիայում գրանցված կատուների ցանկում։ Առաջին անգամ սուրբ բիրման ցուցադրվել է կատուների ցուցահանդեսում 1926 թվականին։ 1966թվականին ցեղատեսակը ճանաչվել է Մեծ Բրիտանիայում, իսկ 1967 թվականին՝ Ամերիկայում։
Բնավորություն
Նրանք շատ հանգիստ, լսող և քնքուշ կատուներ են, լավ վարքով։ Նրանք շատ խելացի և շփվող են։ Տիրոջը նրանք տալիս են իրենց քնքշությունը և սերը։ Հյուրերին նրանք ընդունում են մեծ հետաքրքրասիրությամբ և առանց վախի։ Ի տարբերություն որոշ այլ ակտիվ ցեղատեսակների, կատուները այս ցեղատեսակի հաճախ սիրում են նստել ծնկներին և ձեռքերի վրա։ Չնայած չափավոր ակտիվությանը բիրմական կատուները շատ աշխույժ և խաղային են։ Բիրման կարող է լինել խաղաղ և ու հանգիստ, երբ դուք զբաղված եք, բայց աշխույժ և խաղային, երբ դուք ունեք հնարավորություն նրա հետ խաղալու։ Սուրբ բիրման զարմանալի հավասարակշռված խառնվածք ունի, սա մի տեսակ է «ոսկի միջինի» խառնվածքի միջև։ Չնայած հետաքրքրասիրությանը և սերը դեպի խաղը ցանկացած տարիքում, նրանք բավականին լուռ են բացառությամբ սեռական գործունեության ժամանակ։ Երբ բիրման «խոսելու» տրամադրություն է ունենում, սկսում է մեղեդային, ղունղունացող ձայն արձակել։
Սուրբ բիրմա կատուները շփվող կենդանիներ են, ամուր կապվում են իրենց տերերին, որպես կանոն նրանք լավ են շփվում երեխաների հետ, նամանավանդ երբ բիրմական կատուն մեծացել է այդ երեխայի հետ «օրորոցից»։ Սուրբ բիրման ձգտում է տեղյակ լինել ամեն ինչի մասին ինչ կատարվում է շուրջ բոլորը և ակտիվորեն մասնակցում է տնային գործերում և պարբերաբար կպահանջի արժանի ուշադրություն իր նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ այդ պահանջը՝ որպես կանոն, աննկատելի է։ Այլ կենդանիների հետ բիրման լավ է շփվում՝ բացառությամբ աղմկոտ և խառնաշփոտ որոշ շների ցեղատեսակների, ինչպիսիք են տերիերները, պուդելները և այլն։ Մյուս կենդանիներին բիրմական կատուն լավ է վերաբերվում։ Երեխաների և ընտանիքի ծանոթներին վերաբերվում է քնքուշ և կապ է հաստատում։ Եթե տանը տեղի է ունենում վիճաբանություն, ապա սիրելի կենդանին ամեն կերպ փորձում է իրավիճակը լիցքաթափել։
Կատվի գույն
Անցյալ դարի վերջին արդեն հայտնի էր գույների առնվազն 20 տեսակ ։ Մուգ շականակագույն գծանշաններով (seal point), շոկոլադե (chocolate point), կապույտ (blue point), բաց մանուշակագույն (lilac point) և կարմրավուն (red и cream point)գծանշաներով; 2016 թվականին ավելացվեց ևս երկու նոր արծաթյա(silver point) և ծուխ (smoky point)։Բոլոր գույներին բնորոշ են սպիտակ «գուլպաներ»։
«Ձեռնոցներ» և «գուլպաներ»
Սպիտակ գծանշանները արտահայտված են միայն «ձեռնոցների»/«գուլպաների» տեսքով։ Ցանկացած չափսի սպիտակ կետերը բիրմիական կատվի տարբեր մասերում համարվում է թերություն։ Անթերի «ձեռնոցները» պետքէ լինեն համաչափ բոլոր չորս ոտքերին բայց «ձեռնոցների» համաչափությունը ընդունելի է զույգերով առջևի և հետևի ոտքերին։
Սպիտակ գույնը պետք է ավարտվի հարևան մատների և մինչև կրունկի ոսկորը։ Բոլոր մատները պետք է լինեն սպիտակ գույնի։ «Ձեռնոցները» Հետևի ոտքերի «ձեռնոցները» պետք է վերջանան թաթի հետևի կողմից շրջված լատինական «v» տառի տեսքով չափերը այսպես կոչված «խթանի»պետք է հասնի հոկային հոդի 1/2 կամ 2/3 մասը։
Խնամք
Չնայած երկար մորթուն հատուկ խնամք չեն պահանջում։ Բավական է շաբաթական երկու անգամ սանրել, բայց մորթին թափելու ժամանակ պետք է հաճախակի սանրել։ Մորթու գույները կարող են խառնվել։ Սուրբ բիրման ունի եզակի մետաքսանման մորթի որը առանձնանում է մյուս կիսակարճ և երկար մորթի ունեցող կատուներից։ Շնորհիվ որակյալ մորթու՝ բիրմական կատվի մորթին չի խառնվում։
Բավական է շաբաթական մի քանի անգամ սանրել մորթին հաճախակի սանրելով և մերսելով մաշկը մերսման խոզանակով որը նպաստում է մազերի աճմանը և հեռացնում է մեռած մազերը։ Կետերի և բծերի համադրությունը պահպանելու համար պետք է խուսափել ցրտից (հիանալի ջերմաստիճանը–22-24°С), չկերակրել մեծ քանակությամբ պղինձ և յոդ պարունակող սննունդով։
(5112) Կուսաջի
(5112) Կուսաջի (Kusaji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174804 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8927 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4569 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1171,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307308 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,77° անկյուն։
Նիվեռնե
Նիվեռնե ( Nivernais, Ֆրանսիայի պատմական մարզերից մեկը։ Կոպիտ հաշվարկներով՝ իր սահմաններով համընկել է Նևերի դքսության հետ ։
Այն Լյուդովիկոս Բարեպաշտը նվիրել է իր որդիներից Պեպինին։ 9-րդ դարի երկրորդ կեսից նրա տարածքում էր գտնվում Նևերի կոմսությունը։ Նիվեռնեի տարածքը, ըստ մոտավոր գնահատման, եղել է 6,8 հազար քառակուսի կիլոմետր ։
Մայրաքաղաքը Նևեր քաղաքն էր։ Մարզը զբաղեցնում էր Նիևրի ժամանակակից դեպարտամենտը և Լուարի միջին հոսանքի աջ ափի հարակից տարածքը։ Հյուսիսում Նիվեռնեն սահմանակից էր Օռլեանին, հյուսիսում և արևելքում՝ Բուրգունդիային, հարավում՝ Բուրբոնեին, արևմուտքում՝ Բերիին։
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից հետո մարզը լուծարվել է։
Ամենակարևոր քաղաքներն էին Շատո Շինոն Վիլը, Դոնզին, Կլամսին, Դեսիզը։ Նպաստավոր հողածածկույթի և խոնավ կլիմայի շնորհիվ Նիվեռնեի տարածքը հիմնականում ծածկված էր անտառներով ։
1784 թվականին այստեղ սկսվել է ջրանցքի շինարարությունը, որը հետագայում կոչվել է մարզի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմական տարածքներ
Ռոհուսի կղզի
Ռոհուսի, էստոնական փոքր կղզի Հյուսիսային Էստոնիայում։ Ենթարկվում է Հարյումաա նահանգի Յիելեհտմե շրջանին։ 1998 թվականից կղզին հանդիսանում է OÜ Merilaine ընկերության սեփականությունը։
Կատեգորիա:Էստոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի կղզիներ
Լեյպի (գյուղ, Կովդորսկի շրջան)
Լեյպի (Лейпи), գյուղ Ռուսաստանի, Մուրմանսկի մարզի Կովդորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 346 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կովդորսկի շրջանի բնակավայրեր
Վինչեսթերի մայր տաճար
Վինչեսթերի մայր տաճար (Winchester Cathedral), մայր տաճար Անգլիայի Հեմփշիրի կոմսության Վինչեսթեր քաղաքում, Եվրոպայի ամենամեծ տաճարներից մեկը։ Նվիրված է Սուրբ երրորդությանը, Պողոս և Պետրոս առաքյալներին։ Վինչեսթերի թեմի գլխավոր տաճարն է։ Կառուցված է ռոմանական ոճով։ Չորս նավերը, որոնք կրկնում են կամարների ձևը, և խաչի ձևը ռոմանական ոճով են։
Նորմանդական արշավանքների շրջան
Օլդ մինստերի տարածքում թաղված են Անգլիայի մի շարք արքաներ` Կինեգիլս (643 թ.), Կենվալ (674 թ.), Կինեվուլֆ (786 թ.), Էգբերտ (839 թ.), ինչպես նաև կայացել են շատ արքաների թագադրման արարողություններ` Էտելվուլֆ (858 թ.), Ալֆրեդ Մեծ (899 թ.), Կնուդ I Մեծ (1035 թ.)։
Ժամանակակից տաճարի պատմություն
Անգլիայի նորմանդական նվաճումից հետո եպիսկոպոս Վալկելինը` նորմանդացիների դրածոն, Օլդ մինստերի տեղում ռոմանական ոճով նոր եկեղեցի կառուցելու իրավունք է ստանում։ Հին վանքը հիմնահատակ քանդվում է։ Նոր տաճարի շինարարությունն ընթանում է 1079-1093 թվականներին։ Նոր կերպարանքով տաճարը շարունակում է մնալ երկրի կրոնական կարևոր կենտրոններից մեկը։ 1093 թվականի ապրիլի 8-ին տաճարն օծվում է եպիսկոպոս Վալկելինի (Walkelin) կողմից ։ 1100 թվականի օգոստոսի 11-ին եկեղեցու աշտարակում թաղվում է Վիլհելմ 2-րդ արքան, որին սպանել էին օգոստոսի 2-ին` որսի ժամանակ։ Սակայն մի քանի տարի անց աշտարակը փլուզվել է։ 1108 թվականին հիմնադրվում է նոր աշտարակը, որի շինարարությունն ընթանում է մինչև 1120 թվականը։ Ընդհանուր առմամբ տաճարը բազմիցս վերաշինվել և բարեկարգվել է։ Այսպես` 1394 թվականին վերակառուցվել է նավը։ 1905-1912 թվականներին տաճարում անցկացվել են հիմնավերանորոգման աշխատանքներ։ Բրիտանացի նշանավոր ջրասուզորդ Ուիլյամ Ուոլքերի ջանքերով ամրացվել են հարավային և արևելյան խարխլված հիմքերը։ Տաճարը վերջնական քայքայումից փրկելու համար նա պարգևատրվել է և դարձել Արքայական վիկտորիանական օրդենի անդամ։
Տեսարժան վայրեր
Զբոսաշրջիկներին գրավում է Ջեյն Օսթինի գերեզմանը, ով մահացել է 1817 թվականին Վինչեսթերում և թաղվել հյուսիսային նավի շրջանում։ Տաճարին հռչակ է բերում նրա հիշատակումը գրող Էնթոնի Թրոլոփի գրքում, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ 2005 թվականին տաճարի հյուսիսային տրանսեպտում նկարահանվել է «Դա Վինչիի ծածկագիրը» ֆիլմը Դեն Բրաունի համանուն վեպի հիման վրա։ Տաճարի Աստվածահայտնության կապելլայում աչքի են ընկնում վիտրաժները, որոնք պատրաստվել են անգլիացի նկարիչ Էդվարդ Բյորն-Ջոնսի էսքիզներով և Ուիլյամ Մոռիսի դիզայնով։
Մշակույթում
1966 թվականին գրվել է Winchester Cathedral (Վինչեսթերի մայր տաճար) երգը։ Երգը ձայնագրելու համար նրա հեղինակը` Ջեոֆ Սթեֆնսը, ստեղծել է New Vaudeville Band խումբը։ Այս երգը կատարել են Ֆրենկ Սինատրան, Դիզի Գիլեսպին, The Shadows խումբը և այլք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վինչեսթերի մայր տաճար
Կամիշևախա (այլ կիրառումներ)
Կամիշևախա, կարող է վերաբերել՝
Գնել Սարգսյան
Կենսագրություն
Գնել Սարգսյանը ծնվել է 1979 թվականի հուլիսի 16-ին Երևան ում ։ Սովորել է Երևանի թիվ 174 և  Երևանի թիվ 53 միջնակարգ դպրոցներում և  Երևանի թեթև արդյունաբերական տեխնիկումում։ 1995 թվականին միաժամանակ սովորել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1999-2002 թվականներին  բնակվել է Հոլանդիայում, որտեղ  Գնել Սարգսյանը  հայ համայնքների կազմակերպության հետ հիմնել է հայկական գրադարան։ 2002 թվականին  Գնել Սարգսյանը  դարձել է Հայաստանի գրողների միության անդամ, նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են Հայաստանում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ։  Որպես հրավիրված դերասան ներկայացումներով հանդես է եկել տարբեր թատրոններում։
2007-2011 թվականներին նկարահանվել է «Դժբախտ երջանկություն» հեռուստասերիալում, որը  ցուցադրվել է «Արմենիա» հեռուստաընկերությամբ։ Որպես դերասան  2011 թվականից աշխատել է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում։ Որոշ ժամանակ անց  մեկնել է Ռուսաստան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրողներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Միքայել Գևորգյան
Միքայել Անուշավանի Գևորգյան, հայ հրատարակիչ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիայի ինստիտուտը (1978 թվական)։
1976–1980 թվականներին՝ Լենինականի № 4, 1980–1991 թվականներին՝ Երևանի Գունավոր տպագրության (1996 թվականից՝ «Զվարթնոց» պոլիգրաֆայի ձեռնարկություն) տպարանների, 1991–1997 թվականներին՝ Պոլիգրաֆմիավորման տնօրեն, 1997–2000 թվականներին՝ ՀՀ Կառավարությանն առընթեր հրատարակչական գործերի վարչության պետի տեղակալ, 2000 թվականից՝ «Զվարթնոց» պոլիգրաֆայի ձեռնարկության խորհրդի նախագահ։
Առաջինն է հանրապետությունում հիմ­նադրել օֆսեթ տպագրության տպարան։ «Զվարթնոց»-ում են տպագրվել «Ոսկեփորիկ» հանրագիտարանի 1-ին և 2-րդ հատորները (1993, 1996), «Հայկական համառոտ հանրագիտարանը» (հատոր 1–4, 1990–2003) և այլ գրքեր։
Բենտոն շրջան (Միսսուրի)
Բենտոն շրջան (Benton County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.829 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.056 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուորսոու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2006
2006 ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 14-րդ խաղարկությունն է, իսկ ընդհանուր 51-րդ խաղարկությունն է։ Որում հաղթեց «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբը 2-1 հաշվով՝ «Արսենալին»։ Խաղը կայացել է Ստադ դե Ֆրանս մարզադաշտում, Փարիզ, Ֆրանսիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչներ Կատեգորիա:2006 ֆուտբոլում
Ցիստոդերմա ամիանտային
Ցիստոդերմա ամիանտային, Agaricaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
2-5 սմ տրամագծով դեղնաոսկեգույն կամ բաց շագանակագույն գլխարկը դեղնավուն է, սկզբում կիսագնդաձև է, հետո փռված, մեջտեղում լայն տափակ թմբիկով, չոր, մանր հատիկավոր, ալրանման փառով ծածկված, իսկ եզրերին՝ մասնակի ծածկոցի մնացորդներով։ Դեղնավուն երանգով, տհաճ հոտով և ալյուրի համաով պտղամիսը սպիտակ է կամ սպիտակավուն, կտրվածքում գույնը անփոփոխ է։ Սպիտակ թիթեղները չորացնելուց հետո դեղնավուն են, ոտիկին կպած, խիտ դասավորված, բարակ և հարթ եզրերով։ Առկա են նաև թիթեղիկները։ 3-5 x 4-8 սմ ոտիկը սպիտակավուն է, գլանաձև, լցոնված, հետո սնամեջ է, գագաթնային դեղնավուն օղակով, օղակից վերև մերկ է, իսկ դեպի ներքև՝ գլխարկի գույնի և հատիկավոր։ Սպորափոշին սպիտակ է, անգույն, հարթ, էլիպսաձև սպորները՝ 5-7 x 3-4 սմ ։
Էկոլոգիա
Հանդիպում է փռոցաշերտի և 1700 մ բարձրության վրա, խառը անտառներում, սեպտեմբեր ամսին։ Փռոցաշերտային սապրոտրոֆ է։ Պտղամարմիններն ուտելի են, սակայն ոչ արժեքավոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Սնկեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված սնկեր
Մխիթարաշեն
Մխիթարաշեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Գտնվում է կենտրոնահարավային հատվածում։ Ասկերանի շրջկենտրոնից գտնվում է 28 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 10 կմ հեռավորութան վրա։
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, աշակերտները սովորում են Շոշ գյուղի միջնակարգ դպրոցում` թվով 10 աշակերտ (2015 թվականի տվյալներով)։
Անվան ծագում
Մխիթարաշեն գյուղի անվան ծագումը կապված է Մխիթար Սպարապետի հետ։ Մի ժամանակ կոչվել է նաև Ըրկթալի։ Արցախի հին բնակավայրերից է։ Այս գյուղի մոտակայքում Մխիթար Սպարարպետի գլխավորած զորքը ջախջախել է պարսիկների մեծաքանակ զորքին ։
Ըրկթալին անվանումն առաջացել է Երկաթալի ձոր անունից ։
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Մխիթարաշեն համայնքի բնակչության թիվը կազմում է 91 մարդ, կա 23 տնտեսություն։ Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։ Ջրամատակարարումն իրականցվում է համայնքի կողմից` ինքնահոս եղանակով, համակարգը սնվում է 1 ակունքից։ Համայնքի տարածքում առկա է թվով 3 աղբյուրներ`  Երե, Հադրութանց և Փրփթան։ Համայնքն ապահովված է էլեկտրաէներգիայով, առկա է նաև գազամատակարարման համակարգ։
Պատմություն
Պարիսպներից ներս գտնվող տարածքը բնակեցված է եղել մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի սկզբից։ Ինչը վկայում է այն մասին և հակադարձում նրան, որ առաջին անգամ Փանահ խանն է այստեղ բնակեցրել և կառուցել պարիսպներ 18-րդ դարի 50-ական թվականներից։ Մեծ Հայրենական պատերազմին գյուղից մասնակցել են 38 հոգի։ 1992-1994 թվականների պատերազմի ժամանակ ունեցել է 1 զոհ և 3 վիրավոր։ Գյուղում 2015-2016 թվականներին գործել է մոմի արտադրության գործարան ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Մխիթարաշենի պատմամշակութային հուշարձաններն են. Սբ. Աստվածածին եկեղեցին(19-րդ դար), Սբ Ստեփանոս եկեղեցին (1655 թվական), գերեզմանոցը (17-18-րդ դարեր), ջրաղացը (19-րդ դար), աղբյուրը (19-րդ դար), հաշվառված է 27 հուշարձան ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Ասկերանի շրջանի բնակավայրեր
Չերվոնայա Դուբինա
Չերվոնայա Դուբինա (Червона Дубина), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Դուբինա գյուղում բնակվում էր 240 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1103 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 217,59 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դիրքավորում մարքեթինգում
Դիրքավորումը վերաբերվում է բրենդի առաջխաղացման համար նախատեսված այն գործիքին, որը բրենդը տեղադրում է սպառողների գիտակցության մեջ և ինչը իրեն տարբերում է մրցակիցների ապրանքներից կամ ծառայություններից (մրցակցային առավելություն)։ Որպեսզի դիրքավորվի ապրանքը կամ բրենդը ընկերությունները կարող են նշել իրենց բրենդի տարբերակիչ հատկությունները (ինչ է սա, ինչ է անում և այլն)։ Կամ կարող են ստեղծել համապատասխան ոճ կոմպլեքս մարքեթինգի միջոցով։ Հենց որ բրենդը հասնում է ուժեղ դիրքի, կարող է արդեն դժվար լինել դիրքավորման փոփոխությունը։
Դիրքավորումը համարվում է ամենաուժեղ մարքեթինգային համակարգերից մեկը։ Սկզբնապես դիրքավորումը կենտրոնացած էր ապրանքի վրա, իսկ Ռիսի և Տրաուտի հետ այն աճում է մինչև ապրանքի հեղինակության և մրցակիցների ապարքների շրջաններում վարկանշի։ Schaefer-ը և Kuehlwein-ը տարածում են կոնցեպցիան նյութական և ռացիոնալ ճյուղերի սահմաններից դուրս և ներառում են «նշանակությունը», որը կրում է նպատակը կամ էլ բրենդի միֆը ։ Ամենից առաջ դիրքավորումը «վայրն է, որը բրենդը զբաղեցնում է իր թիրախային լսարանի գիտակցության մեջ» ։ Դիրքավորումը հիմա չի համարվում սովորական մարքեթինգային գործունեություն կամ ռազմավարություն։ Դիրքավորման ազգային ռազմավարությունը հաճախ կարող է օգտագործվել կամ հեշտությամբ փոփոխվել, որպես արտասահմանյան շուկաներ դուրս գալ խթանելու գործիք ։
Դիրքավորման կոնցեպցիայի աղբյուրները հայտնի չեն։ Գիտնականները ենթադրում էին, որ այն կարող է հայտնվել աճող գովազդային արդյունաբերությունում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, միայն որ այն լինի նմուշային և հայտնի 1950-ական և 60-ական թվականներին։ Դիրքավորման կոնցեպցիան դառնում է շատ ազդեցիկ և շարունակում է զարգանալ այնպես, որ ապահովում է իր արդիականությունը և արդիականությունը կիրառական մարքեթոլոգների համար։
Սահմանում
Դևիդ Օգիլվին նշում է, որ չնայած իրականում չկար մարքեթոլոգների կողմից միակարծություն դիրքավորման որոշման շուրջ, սակայն նրա նշանուկությունն է․ «Ինչ է անում ապրանքը և ում համար է»։ Օրինակ՝ Dove-ը հաջողությամբ դիրքավորվել է որպես օճառ, որը նախատեսված է չոր ձեռքերով կանանց համար, այլ ոչ թե ապրանք կեղտոտ ձեռքերով տղամարդկանց համար ։
Ռիսն ու Ֆորելը առաջարկում են դիրքավորման վերաբերյալ մի քանի սահմանում։ 1969 թվականին հրապարակված «Արդյունաբերական մարքեթինգ» հոդվածում, Ջեք Տրաուտը պնդում է, որ դիրքավորումը ինտելեկտուալ գործիք է, որը օգտագործվում է սպառողների կողմից տեղեկության գրման հեշտացման և տրամաբանական վայրում նոր տեղեկության պահման համար։ Նա ասել է, որ այն կարևոր է, քանի որ տիպիկ սպառողը բարձված է ոչ ցանկալի գովազով և ունի ամբողջ տեղեկությունը մոռանալու բնական հատկություն ։ «Դիրքավորում․ մարտ բանականության համար» դուետը տարածում է դիրքավորման սահմանումը, որպես «կազմակերպված որոնողական համակարգ ուղեղում»։ Այն հիմնված է կոնցեպցիայի վրա, որ շփումը կարող է տեղի ունենալ միայն ճիշտ ժամանակին և ճիշտ պայմաններում ։
Դիրքավորումը գաղտնի կապված է արժեքների ընկալման հետ։ Մարքեթինգում արժեքը սահմանվում է որպես պոտենցիալ հաճախորդի մեկ ապրանքի օգուտների և ծախսերի շուրջ արտահայտած գնահատականի տարբերություն մնացյալ արպանքների համեմատությամբ։ Արժեքը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, այդ թվում նաև առավելություններով, առանձնահատկություններով, ոճով և գնի ու որակի հարաբերությամբ ։
Ծագում
Դիրքավորման ծագման ճշգրիտ կոնցեպցիան այդքան էլ պարզ չէ։ Cano-ն (2003), Schwartzkopf-ը (2008) և այլ ընկերություններ պնդում են, որ շուկայի սեգմենտավորման կոնցեպցիան և դիրքավորումը լռակյաց գիտությունների համար կենտրոնական էին և դրանք լուսավորում էին բրենդի գովազդը 1920-ական թվականներին, սակայն չեն ամրագրվում մարքեթինգային դասագրքերում և մինչև 1960-ական թվականների լրագրային հոդվածներում ։
Էլ Ռայսին և Ջեք Տրաուտին հաճախ վերագրում էին ապրանքի կամ բրենդի դիրքավորման կոնցեպցիայի մշակումը 1960-ական թվականներին հոդվածների շարքի հրապարական միջոցով, որոնց հաջորդում է գիրքը։ Նածկին գովազդային ընկերության կառավարիչներ Ռայսը և Տրաուտը 1969 թվականին արդյունաբերական մարքեթինգի ոլորտում և 1972 թվականին գովազդային դարում հրապարակում են հոդվածներ ։ 1970-ական թվականների սկզբում դիրքավորումը հայտնի է դառնում մարքեթոլոգների շրջանում, հատկապես գովազդի և առաջխաղացման ոլորտում։ 1981 թվականին Ռայսը և Ֆրելը հրապարակում են իրենց դասական գիրքը «Դիրքավորում․ կռիվ բանականության համար» անունով։ Այնուամենայնիվ փորձագետները ժխտում են այն պնդումը, որ կոնցեպցիան մշակման են ենթարկել Ռայսը և Տրաուտը։ Սթիվեն Ֆոքսի խոսքերով Էլ Ռիսը և Ջեք Տրաուտը «ստեղծել են կոնցեպցիան և դարձրել են այն իրենց ապրանքապիտակը» ։ Որոշ գիտնականներ համարում են, որ գովազդի վարպես Դևիդ Օգիլվին 1950-ական թվականներին մշակել է դիրքավորման կոնցեպցիան, այսինքն տաս տարի առաջ այն բանից, երբ Ռիսը և Տրաուտը հրապարակել են իրենց դասական հոդվածների շարքը։ Իրենց վաղ աշխատանքներում Ռիսը և Տրաուտը ենթադրում են, որ դիրքավորման կոնցեպցիան լայնորեն օգտագործվում էր գովազդային արդյունաբերության մեջ 1950-ական թվականներին ։ Օգիլվիի սեփական աշխատանքները ցույց են տալիս, որ նա լավ գիտեր կոնցեպցիան և սովորեցրել է իր ստեղծագործան թիմին այդ գաղափարը։ Այս ամենից բացի Օգիլվին գրել է, որ «ամենակարևոր որոշումը այն է թե ինչպես ես դիրքավորում քո ապրանքը», «յուրաքանչյուրը կազմակերպության մեջ պետք է հասկանա բրենդի դիրքավորումը և օգտագործի այն, որպես կոնտեքստ որոշումներ կայացնելիս» և «յուրաքանչյուր գովազդ համարվում է երկարաժամկետ ներդրումների մի մասը բրենդի անձնավորման հարցում» ։ Հայտնի է, որ Օգիլվին օգտագործել է դիրքավորման կոնցեպցիան 1950-ական թվականների միջնամասում և 1960-ական թվականների սկզբում բավականին ուշ այն բանից հետո, երբ Ռիսը և Տրաուտը հրապարակում են դիրքավորման վերաբերյալ իրենց հոդվածները։ Օգիլվիի Dove ընկերության վերաբերյալ ասված խոսքերով՝ «ես կարող էի դիրքավորել Dove-ը որպես կեղտոտ ձեռքեր ունեցող տղամարդկանց համար նախատեսված մաքրող միջոց, սակայն դրա փոխարեն ես որոշեցի դիրքավորել այն, որպես չոր ձեռքեր ունեցող կանանց համար նախատեսված օճառ։ Այն դեռևս աշխատում է 25 տարի անց» ։ SAAB ընկերության վերաբերյալ Օգիլվին ուշ մեջբերում է անում, որ «Նորվեգիայում SAAB ավտոմեքենան չուներ չափելի բնութագիր։ Մենք դիրքավորել էինք այն որպես ձմեռային մեքենա։ Երեք տարի անց այն ճանաչվում է, որպես նորվեգական ձմեռների համար նախատեսված լավագույն ավտոմեքենա» ։
Բացի դրանից շատ գիտնականներ առաջարկում են, որ դիրքավորման էությունը կարող է ունենալ ավելի վաղ ժառանգություն։ Օրինակի համար Կանոն պնդում է, որ մարքեթինգի գծով մասնագետները հետևում էին շուկայի սեգմենտավորման և ապրանքի դիրքավորման մրցակցային մոտեցումների քսաներորդ դարի առաջին տասնամյակում՝ մինչև 1950 թվականից 1960 թվականը այդ եզրույթների մարքեթինգային գրականության մեջ մտնելը։ Մոտավորապես 1920 թվականից J. Walter Thompson (JWT) ամերիկյան գործակալությունը սկսում է կենտրոնանալ բրենդի անհատականության, ոճի և նույնականության զարգացման վրա, որը խորապես կապված էր դիրքավորման հետ։ Ատլանտիկայով WS Crawford's Ltd անգլիական գործակալությունը սկսում է օգտագործել «ապրանքի անհատականության» և «գովազդային գաղափարի» կոնցեպցիան պնդելով, որ վաճառքների խթանման և «գնորդական սովորության» ստեղծման համար գովազդը պետք է «ստեղծի ապրանքների շուրջ որոշակի գաղափարների ասոցիացիա»։ Օրինակ՝ 1915 թվականին JWT-ն ձեռք է բերում Lux օճառի գովազդային հաշիվը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարքեթինգ Կատեգորիա:Բրենդինգ
Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն
Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն (Нацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы), Բելառուսի հնագույն թատրոններից։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին որպես Մինսկի քաղաքային թատրոն, 1920 թվականին դրա հիման վրա ստեղծվել է Բելառուսի պետական ​​թատրոնը։
Պատմություն
1887 թվականի հրդեհից հետո, որն ավերեց Մինսկի նախկին քաղաքային թատրոնը, Մինսկի նահանգապետ Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Տրուբեցկոյը ելույթ ունեցավ քաղաքային դումայի նիստում՝ նոր թատրոնի շենքի նախագծման նախաձեռնությամբ ։
Թատրոնի շենքը ​​կառուցվել է 1890 թվականին՝ ճարտարապետներ Կոնստանտին Վվեդենսկու և Կորոլ Կոզլովսկու նախագծով։ Թատրոնի գլխավոր ճակատը նայում է Կարլ Մարքսի (Պոդգորնայա) փողոցի և Էնգելսի (Պետրոպավլովսկայա) փողոցների հատման խաչմերուկով ձևավորված հրապարակին ։
1917 թվականին Մինսկի քաղաքային թատրոնի շենքում տեղի ունեցավ Արևմտյան ռազմաճակատի բանակների երկրորդ համագումարը ։ Նույն թվականին շենքում տեղի ունեցավ Համաբելառուսական առաջին համագումարը, 1919 թվականի փետրվարին՝ Առաջին Համաբելառուսական համագումարը, 1944 թվականի հունիսին՝ Համաբելառուսական երկրորդ համագումարը։
Ընկերության դերասաններից էլ կազմավորվեց Բելառուսի նորաստեղծ պետական ​​թատրոնի կոլեկտիվը՝ նույն գեղարվեստական ​​ղեկավարի՝ Ֆլորիան Ժդանովիչի (1884-1937) գլխավորությամբ։ Իր ստեղծագործության մեջ Ֆ.Ժդանովիչը մեծ ուշադրություն էր դարձնում բելառուսական պիեսների բեմադրություններին։ 1920/1921 թատերաշրջանի խաղացանկի ճնշող մեծամասնությունը բաղկացած էր բեմադրություններից, որոնք բեմադրվել էին Առաջին բելառուսական դրամայի և կոմեդիայի ընկերության կողմից։ Այդ ներկայացումներից էին՝ Յանկա Կուպալայի «Паўлінка» և «Раскіданае гняздо», Յ. Կոլասի «Антось Лата», Կ. Բույլոյի «Сягодняшнія і даўнейшыя», Կ. Կագանեցի «Модны шляхцюк», Վ. Գոլուբկայի «Апошняе спатканне» ևայլ ներկայացումներ։ Ռեժիսոր Ֆլորիան Ժդանովիչը հենվել էր բելառուսական ժողովրդական թատրոնի ավանդույթների վրա, բեմական ստեղծագործությունների կառուցվածքում լայնորեն օգտագործելով երաժշտություն, երգեր և պարեր։ Սակայն թատրոնը գործում էր շատ ծանր պայմաններում՝բեմ դուրս գալով շաբաթական ընդամենը երկու օր։ Հաճախ կոլեկտիվը ստիպված էր ելույթներ ունենալ Մինսկի ակումբներում և արտադրական վայրերում, այնուհետև մեկնել հյուրախաղերի՝ նախ մոտակա գյուղեր և քաղաքներ, այնուհետևայնպիսի  քաղաքներ, ինչպիսիք են Վիտեբսկը, Պոլոցկը, Բոբրույսկը և Օրշան։
1920-1922 թվականներին Բելառուսի պետական ​​թատրոնի գեղարվեստական ​​ղեկավարությունն իրականացրել են՝ Ֆլորիան Պավլովիչ Ժդանովիչը (1920-1921), Եվստիգնեյ Աֆինոգենովիչ Միրովիչը (1921-1925), իսկ տնօրենի պարտականությունները կատարել են Ալես (Ալեքսանդր Ֆրանցևիչ) Լեժնևիչը (1921-1922) և Մ Գուրսկին (1922-1926)։
1920/1921 թատերաշրջանում բեմադրվել է 11 ներկայացում (7 բելառուսական պիես, 3 լեհական, 1 ռուսական), 1921/1922 թատերաշրջանում - 17 (11 բելառուսական, 3 ուկրաինական, 2 լեհական, 1 անգլիական), իսկ 1922/1923 թատերաշրջանում՝ 10 (6 բելառուսական, 1 լեհական, 2 ֆրանսիական, 1 ռուսական)։
Սակայն, շատ դերասաններ չունեին բավարար մասնագիտական ​​պատրաստվածություն, միջոցներ չկային դեկորացիայի և զգեստների համար, կոլեկտիվի ոչ բոլոր անդամներն էին լավ տիրապետում բելառուսերենին։
1921 թվականի ամռանը ևաշնանը ԲԽՍՀ կրթության ժողովրդական կոմիսարիատը սկսեց բելառուսական ազգային թատրոն ստեղծելու ծրագիր, Բելառուսի պետական ​​թատրոնը փոխանցվեց կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի ակադեմիական կենտրոնի իրավասությանը և ստացավ «ակադեմիական» կոչում։ Դա նպաստեց թատրոնը պետության հաշվին պահելուն, իսկ նրա աշխատակիցները հնարավորություն ստացան աշխատավարձից բացի արտոնյալ օրապահիկ ստանալ։ Նույն 1921 թվականին կոլեկտիվը գլխավորեց նոր գեղարվեստական ​​ղեկավար Եվստիգնեյ Միրովիչը (1978-1952)։ Խաղացանկում Միրովիչը հիմնականում հենվում էր բելառուսական դրամատուրգիայի վրա։ Նրա ղեկավարությամբ թատրոնը կյանքի կոչեց ազգային մշակութային վերածննդի գաղափարը, որը շատ տարածված էր 1920-ականների սկզբին։ ԲՊԹ-ի գործունեության մեջ նշանակալից իրադարձություն էին Միխաս Չարոտի «Կուպալլյում» և Վ. Գորբացևիչի «Վյասելլե» ներկայացումները, որոնք բեմադրել էր Եվստիգնեյ Միրովիչը 1921 թվականին։ Նրանք վստահորեն վկայում էին, որ կոլեկտիվ է եկել տաղանդավոր, ընդունակ առաջնորդ և ռեժիսորը յուրօրինակ ստեղծագործական ոճով և նուրբ ճաշակով, բելառուսական ժողովրդական ավանդույթների լավ իմացությամբ։
Թատրոնում 10 տարվա աշխատանքի ընթացքում Եվստիգնեյ Միրովիչը բեմականացրել է մոտ 40 ներկայացում, դաստիարակել դերասանների մի ամբողջ սերունդ։ Նրան ստեղծագործական հաջողություններ ու համբավ բերեցին առաջին բեմադրությունները՝ Միխաս Չարոտի «Կուպալայում», Միրովիչի «Машэка»-ն, «Кастусь Каліноўскі»-ին, «Каваль-ваявода»-ն։ Բելառուսական վերածննդի ալիքի վրա այդ ներկայացումների խանդավառությունն ու ռոմանտիկ ոգևորությունը թատրոնը հուսալիորեն բարձրացրեցին 1920-ականների բելառուսական թատերական դասականների շարքը։
Եվստիգնեյ Միրովիչը, Ժդանովիչից ընդունելով թատերական էստաֆետը, ստեղծեց ուժեղ թատերական կոլեկտիվ և բելառուսական թատերական դպրոց։ Միրովիչը բեմական արվեստը հասցրեց այնպիսի բարձրության, որին բելառուսական թատերական կոլեկտիվները չէին հասել նախկինում։ Այդ յուրահատուկ երևույթի հիմնական պատճառներից մեկն այն էր, որ երիտասարդ դերասանները մեծ խանդավառությամբ ընդունեցին և հաջողությամբ յուրացրին Եվստիգնեյ Միրովիչի դպրոցը։
1922 թվականի մարտի 24-ին ԲԽՍՀ Կենտգործկոմի նախագահությունը հաստատեց ակադեմիական թատրոնի հզորացման միջոցառումները և հանդես եկավ նրա պետական ​​աջակցության օգտին։ Բանաձևում նախանշվել էին թատերական արվեստի զարգացմանն ուղղված միջոցառումներ։
Մինչև 1922 թվականը Բելառուսի պետական ​​թատրոնում ընդգրկված էին բելառուսական, ռուսական և հրեական թատերախմբեր։ 1922 թվականի մարտից Պետական ​​թատրոնը հատկացվել էր բելառուսական թատերախմբին, որի կորիզը բելառուսական դրամայի և կատակերգության առաջին ընկերության անդամներն էին։ Քսաներորդ դարի 20-30-ական թվականների երիտասարդ թատրոնի հիմնադիրները դարձան դերասաններ՝ Ֆլորիան Ժդանովիչը, Անտուկ Կրինիցան, Կոնստանտին Սաննիկովը, Պավլինա Մյադյոլկան, Վսևոլոդ Ֆալսկին, Վլադիմիր Կրիլովիչը, Հենրիխ Գրիգոնիսը, Վլադիմիր Վլադոմիրսկին, Բորիս Պլատոնովը, Իրինա Ժդանովիչը, Ստեֆանյա Ստանյուտան, Եկատերինա Միրոնովան, Նիկոլայ Միցկևիչը, Ռոմուալդ Ժակովսկին, Վերա Պոլլոն, Օլգա Գալինան, Լիդիա Ռժեցկայան, Գլեբ Գլեբովը, Լեոն Ռախլենկոն, Ստեպան Բիրիլոն, Զդիսլավ Ստոմման, Իվան Շատիլոն, Ալեքսեյ Բարանովսկին, Գալինա Մակարովան, Վլադիմիր Դեդյուշկոն, Զինաիդա Բրովարսկայան։ Այս լեգենդար սերնդին էր վիճակված դառնալ հայրենական բեմի առաջին «աստղեր» և ազգային դերասանական դպրոցի հիմնադիրներ։
Այսպիսին են եղել Բելառուսի պետական ​​թատրոնի առաջին քայլերը՝ հիմնված հայրենական բարձրակարգ դրամատուրգիայի վրա։
Պատերազմի տարիներին թատրոնը տարհանվել է Տոմսկ։ Դերասանները գտնվել են այնտեղ մինչև ֆաշիստական ​​զավթիչների նկատմամբ խորհրդային ժողովրդի հաղթանակը։
1944 թվականին թատրոնն անվանակոչվել է բելառուս ականավոր բանաստեղծ Յանկա Կուպալայի անունով, իսկ 1955 թվականին թատրոնին շնորհվել է ակադեմիականի կոչում։
Թատրոնն իսկական վերելք է ապրել 20-րդ դարի 60-ական թվականներին։ Վալերի Ռաևսկու և Բ. Լուցենկոյի բեմադրությունները նորության և ազատության ոգի են բերել թատրոն։ 1973 թվականին Վալերի Ռաևսկին դարձել է գլխավոր ռեժիսոր և նրա ղեկավարությամբ Յանկա Կուպալայի թատրոնն ավելի ազատ է դարձել բեմահարթակում զգացմունքների և մտքերի ազատ արտահայտման առումով։ Ռաևսկուն հաջողվել է գտնել այդ ոսկե միջինը մի կողմից՝ ազատ կամաարտահայտության, նորարարության, փորձի, մյուս կողմից՝ դասական ավանդույթների միջև, ինչը Կուպալայի թատրոնն իսկապես յուրահատուկ է դարձրել։
1969 թվականին տեղի է ունեցել մի իրադարձություն, որն արձագանք է գտել ոչ միայն թատերական, այլև հասարակական կյանքում։ Խոսքը Բրեխտի պիեսի հիման վրա Ռաևսկու բեմադրած «Ինչ է այդ զինվորը, սա ինչ է» պիեսի մասին է։ Իհարկե, թատրոնում բեմադրվել են Շեքսպիր, Բրեխտ և այլ այլազգի դրամատուրգներ, սակայն բելառուս հեղինակների ստեղծագործությունների հիման վրա բեմադրված ներկայացումները շատ առանձնահատուկ տեղ են գրավել և շարունակում են գրավել՝ Ա. Մակայոնոկի «Տրիբունալը», Կ. Կրապիվայի «Անմահության դարպասները», Է. Շաբանի «Մարդը լեգենդից», Վ. Բիկովի «Վերջին հնարավորություն», Ն. Մատուկովսկու «Իմաստունը» և այլն։
Բելառուսական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, արվեստի բնագավառում բարձր ձեռքբերումների համար թատրոնը 1993 թվականին թատրոնը ստացել է ազգայինի կարգավիճակ։
2011 թվականին սկսվել է թատրոնի վերակառուցումը, որը տևել է 2,5 տարի, պաշտոնապես ավարտվել է 2013 թվականի գարնանը։ Թատրոնին վերադարձրել են 1890 թվականի արտաքին տեսքը։ Թատրոնն իր դռները հանդիսատեսի առաջ բացել է մարտի 29-ին։ Ավանդույթը չի խախտվել և թատերաշրջանի բացումը կատարվել է «Պաուլինկա» ներկայացմամբ։
2019 թվականին Յանկա Կուպալայի ազգային ակադեմիական թատրոնը բացել է իր 100-րդ թատերաշրջանը։
2020 թվականի օգոստոսի 12-ին Յանկա Կուպալայի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասաններն ու անձնակազմը կոլեկտիվ տեսաուղերձ են ձայնագրել և պահանջել դադարեցնել ուժի կիրառումը ցուցարարների նկատմամբ, ովքեր համաձայն չեն Բելառուսում 2020 թվականի նախագահական ընտրությունների կեղծված արդյունքներին ։ Օգոստոսի 13-ին թատերական կոլեկտիվը կոչ է արել նաև կատարել Բելառուսի նախագահական ընտրությունների վերահաշվարկ անկախ դիտորդների մասնակցությամբ։ Օգոստոսի 16-ին թատրոնի տնօրեն Պավել Լատուշկոն և Կուպալայի մյուս դերասանները բաց դիմում են ստորագրել բելառուսներին և մասնավորապես բանակին՝ կոչ անելով անհապաղ հրաժարական տալ և քրեական գործեր հարուցել «հանցագործ հրամաններ տվողների» և «բոլոր պաշտոնյաների» դեմ, ովքեր մեղավոր են  կամ ներգրավված այդ հանցագործությունների մեջ»։ Օգոստոսի 17-ին թատրոնի տնօրեն Պավել Լատուշկոն հեռացվել է աշխատանքից ։ Նույն օրը երեկոյան թատրոնի շենքի վրա փակցվել է սպիտակ-կարմիր-սպիտակ դրոշներ ։ Օգոստոսի 18-ին թատրոն եկած մշակույթի նախարար Յուրի Բոնդարին դերասանները հայտնել են, որ ազատվում են աշխատանքից։ Օգոստոսի 19-ի առավոտյան Կուպալայի դերասանները չեն կարողացել մտնել թատրոն, որն արգելափակվել է սանիտարական օրվա պատրվակով ։ Օգոստոսի 26-ին թատրոնից հեռացվել են 58 դերասաններ և աշխատակիցներ, այդ թվում՝ «Բելառուսի ժողովրդական արտիստ» կոչման արժանացած Զոյա Բելոխվոստիկը, Առնոլդ Պոմազանը, վաստակավոր արտիստներ Ալենա Սիդորովան, Յուլյա Շպիլևսկայան, Իգոր Դենիսովը, Նատալյա Կոչետկովան, Գեորգի Մալյավսկին,  արտիստներ՝ Պավել Խառլանչուկը, Ռոման Պոդոլյակոն, Միխայիլ Զույը, Դմիտրի Եսենևիչը, Վալենտինա Գարցուևան, Սվետլանա Անիկեյը, գեղարվեստական ​​ղեկավար Նիկոլայ Պինիգինը և բոլոր թատրոնի բոլոր ռեժիսորները ։
2021 թվականի մարտին թատրոնը վերսկսել է աշխատանքը, նորացված թատերախումբը ներկայացրել է «Паўлiнка» պիեսը ։
Թատերախումբ
Վաստակավոր արտիստներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ակադեմիական թատրոններ Կատեգորիա:Բելառուսի թատրոններ Կատեգորիա:Բելառուսի մշակույթ Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Բելառուսի թատրոն Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ
Լուսիկ Քոշյան
Լուսիկ Գևորգի Քոշյան, հայ ժողովրդական երգչուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Բաքվում։ 1938-1961 թթ. եղել է հայկական ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի առաջատար մենակատարուհի, 1961-1984 թթ.` Հայֆիլհարմոնիայի մենակատարուհի։ Կատարողական վարպետությունը ձևավորվել է անսամբլում՝ Թաթուլ Ալթունյանի, Իլյա Արբատովի, Է. Մանուկյանի ղեկավարությամբ։ Նրա կատարմամբ լայն ճանաչում են գտել «Բինգյոլ», «Մաճկալ», «Ես պուճուր եմ», «Լուսնյակ գիշեր», «Ջաղացս պատիկ-պատիկ» ժողովրդական, գուսաններ Ջիվանու, Շերամի, Հավասու, Աշոտի, Շահենի երգերը։ Հանդես է եկել ԽՍՀՄ քաղաքներում, արտերկրում։ Պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։ 1961 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչմանը։ Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1984 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 26 մահեր Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ
Պրիմորսկի (քաղաքատիպ ավան, Խասանսկի շրջան)
Պրիմորսկի (Приморский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2141 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կամիշևատոե (այլ կիրառումներ)
Կամիշևատոե, կարող է վերաբերել՝
Ջիխա
Ջիխա (ჯიხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 17 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 249 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Իիլա
Իիլա (Iila), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Liar (երգ, Կամիլա Կաբելո)
«Liar», ամերիկա-կուբացի երգչուհի Կամիլա Կաբելոյի երգը «Romance» ստուդիական ալբոմից   ։
Պատմություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Կաբելոն սոցիալական ցանցերի իր էջերում ներկայացրել է թիզեր իր նոր ալբոմի մասին, որը կոչվում է «Romance» ։ Առաջին պաշտոնական հայտարարությունը հայտնվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Կաբելոն հրապարակել է շապիկի մի քանի լուսանկարներ, որոնք բացահայտվել և ներկայացվել են թանգարանային տիպի սենյակում հաջորդ օրը  ։ Սինգլի պաշտոնական շապիկը հրապարակվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ։
Կոմպոզիցիա
«Liar» երգը համատեղում է սկա-փոփը ֆլամենկոյի և Latin trap-ի տարրերի հետ ։ Երգը գրել են Ալի Տամպոսին, Էնդրյու Վոտմանը, Կամիլա Կաբելոն, Ջենի Բերգրենը, Ջոնաս Բերգրենը, Ջոնաթան Բելլիոնը, Ջորդան Կ. Ջոնսոնը, Լայոնել Ռիչին, Մալին Բերգրենը, Ստեֆան Ջոնսոնը և Ուլֆ Էկբերգը, իսկ որպես պրոդյուսեր հանդես են եկել Ջոնսոն Ուլֆ Էկբերգը, Էնդրյու Ուոթը և The Monsters and The Strangerz-ը ։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Ըստ Tidal-ի տվյալների и ։ Լայոնել Ռիչին և շվեդական Ace of Base խմբի չորս անդամները նշված են որպես համահեղինակներ ։ «Liar» երգում օգտագործվել են մեղեդիներ Լայոնել Ռիչիի 1983 թվականի «All Night Long (All Night)» հիթից և Ace of Base խմբի 1992 թվականի «All That She Wants» սինգլից, որը գրել են Ուլֆ Էկբերգը, Լին Բերգրենը, Եննի Սեսիլիա Բերգրենը և Յունաս Բերգրենը ։
Երաժշտական ընկերություններ
Երաժշտական ընկերություններ, երաժիշտների և երաժշտասերների միավորումներ։
Նպատակը
Երաժշտական ընկերությունների երաժշտական մշակույթի տարածումն է, երաժշտական արվեստի որոշ տեսակների ուսումնասիրությունը։ Տարբերում են կատարողական (նվագախմբային, երգչախմբային, կամերային), ստեղծագործական (կոմպոզիտորական, երաժշտագիտական), գիտական և լուսավորական երաժշտական ընկերություններ։
Հիմնադրում
Երաժշտական ընկերությունները հիմնադրվել են XVI դարում Իտալիայում՝ «երաժշտական ակադեմիա» անվամբ, որոնք հիմնականում զբաղվել են երաժշտական գործերի կատարմամբ։ Գերմանիայում և եվրոպական այլ երկրներում ստեղծվել են XVII դարում՝ որպես «երաժշտական կոլեգիումներ»։  XIX դարում կազմակերպվել են տղամարդկանց երգչախմբային ընկերություններ Գերմանիայում (առաջինը՝ Բեռլինում, 1809 թվական), Ավստրիայում, Շվեյցարիայում, ավելի ուշ՝ Ֆրանսիայում (1835 թվական)։ Ռուսաստանում առաջին երաժշտական ընկերությունը հիմնադրվել է XVIII դարի վերջին («Երաժշտական ակումբ», 1772 թվական, Սանկտ Պետերբուրգ)։ Կան նաև միջազգային Երաժշտական ընկերություններ, որոնց մեծ մասը Միավորված ազգերի կրթական, գիտական և մշակութային կազմակերպությանը կից միջազգային երաժշտական խորհրդի (հիմնադրում՝ 1949 թվական, Փարիզ) անդամ է։
Հայ իրականության մեջ առաջին երաժշտական ընկերությունը՝ «Քնար հայկականը», հիմնադրվել է 1862 թվականին Կոստանդնապոլսում։ XX դարիի սկզբին ստեղծվել են Սանկտ Պետերբուրգի հայ գեղարվեստական (1903 թվական), Մոսկվայի հայ խմբերգային (1910 թվական), Թիֆլիսի հայկական խմբերգային (1910 թվական), Արևելյան երաժշտական (1907 թվական), «Երաժշտական լիգան» (1908 թվական), Հայոց երաժշտական (1912 թվական), Հայ երաժշտական տեսաբանների (1919 թվական) և այլն ընկերություններ, խորհրդային տարիներին` Հայաստանի պրոլետական երաժիշտների ընկերակցությունը (1930 թվական), Հայաստանի երգչախմբային (1958 թվական), Հայաստանի երաժշտական (1987 թվական) և այլ ընկերություններ, անկախության տարիներին՝ «Հայ փոքրիկ երգիչներ» մանկական միջազգային ընկերակցությունը (1993 թվական) և այլն։
Կայտանովկա (այլ կիրառումներ)
Կայտանովկա, կարող է վերաբերել՝
Ասեղնագործություն
Ասեղնագործություն, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տեսակ, որ ասեղով (երբեմն՝ հելունով) կամ ասեղնագործող մեքենայով զանազան գործվածքների, կաշվի, թաղիքի վրա տարբեր կարերով ստեղծում են պատկեր (զարդապատկեր, սյուժետային կոմպոզիցիա, դիմանկար), գործվածք և այլ նյութեր զարդարելու արհեստ՝ ասեղի, թելի և մանվածքի կիրառությամբ։
Ասեղնագործելիս օգտագործվում են տարբեր թելեր՝ բամբակյա, վուշյա, մետաքսյա, բրդյա (հաճախ գունավոր), ինչպես նաև ուլունքներ, մարգարիտներ, փետուրներ, փայլփլուքներ, թանկագին քարեր, ոսկեթելեր, արծաթաթելեր, դրամներ և այլն։
Ասեղնագործությունը կիրառվում է հագուստը, գլխարկները, ծածկոցները, գուլպաները, կենցաղային առարկաները զարդարելու, դեկորատիվ պատկերներ ստեղծելու համար։
Վաղագույն ասեղնագործության հիմնական տեխնիկաներից կամ զարդակարերից են քարգահագործությունը, կողքակարը, շարակարը, հարթակարը և խաչկարը։ Այս տեսակներն այսօր էլ համարվում են ասեղնագործության հիմնական տեխնիկաները։
Ծագում
Ասեղնագործությունը գալիս է հին ժամանակներից, երբ մարդիկ ասեղի փոխարեն օգտագործել են բույսերի փշեր և ձկների ոսկորներ, այնուհետև՝ փայտ, փղոսկր, մետաղից պատրաստված ասեղներ։ Պատմական վաղ ժամանակից սկսել են գործել ոսկյա թելերով, ապա բրդյա, ավելի ուշ՝ վուշի և բամբակյա թելերով։ Ասեղնագործության մեջ բրդյա թելը օգտագործվել է Չինաստանում մ․թ․ 1200 տարի առաջ։
Հին աշխարհում ասեղնագործությամբ զբաղվել են ասորեստանցիները, հրեաները, պարսիկները, հույները, հռոմեացիները, իսկ առավել հայտնի կենտրոնը եղել է Բաբելոնը։ Ամենահին նմուշների մասին գաղափար են տալիս ասուրա-բաբելական արձանների, եգիպտական քանդակների, որմնանկարների, հունական սափորների վրա պատկերված հագուստների զարդարանքները, հնագիտակ պեղումներով հայտնաբերված ասեղնագործ պատառիկները։
Ասեղնագործության պատմության զարգացման մեջ չկան նյութերի և տեխնիկայի փոփոխություններ, որոնք կարող են դիտվել որպես ավելի զարգացած մեթոդ նախորդ կամ հետագա ժամանակաշրջանների համեմատությամբ։ Մյուս կողմից, վաղ աշխատանքների մեջ մենք հաճախ հանդիպում ենք տեխնիկայի կատարման և արհեստավարժության բարձր չափանիշեր, որոնք հազվադեպ են պահպանվել հետագայում ։
Տեսակներ
Ասեղնագործությունները բաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ կտորի վրա կատարվող և թելքաշ կտրովի ասեղնագործություն։
Տարածում
Ասեղնագործությունը տարածված է եղել ամբողջ աշխարհում․ գտնվել են մի քանի հին նմուշներ։ Չինաստանում ասեղնագործված աշխատանքները թվագրվում են  Ք․ա․ 5-3 դարեր՝ Պատերազմող պետությունների ժամանակաշրջան ։ Գտնվել է Միգրացիոն ժամանակաշրջանի (մոտավորապես 300-700 Ք․ա․) շվեդական  հանդերձանք, որի զարդարանքի ժապավենաձև եզրերը արված  էին շարակարով, ցողունակարով, կողքակարով, սակայն պարզ չէ, արդյոք սա կարերի համակցություն է, թե կարող է դիտվել որպես ասեղնագործություն ։
Հին հունական դիցաբանության մեջ ասեղնագործությունը, ինչպես  նաև ջուլհակագործությունը վերագրվում են Աթենաս աստվածուհուն, որն արտացոլվում է նրա և մահկանցու Արաչնեի հայտնի մրցույթի պատկերագրության մեջ ։
Հին հայկական ասեղնագործություն
Հին հայկական ասեղնագործության զարգացման բարձր աստիճանի մասին վկայում են մատենագրական տվյալներ (Ագաթանգեղոս, Մովսես Խորենացի և ուրիշներ)։ Հին Հայաստանում այն ավելի տարածված է եղել, քան գորգագործությունը։ Միջին դարերից պահպանվել են ասեղնագործ պատառիկներ (ձեռագիր կազմաստառներ, Անի քաղաքի պեղումներից հայտնաբերված 12-13-րդ դարերի զգեստների, ծածկոցների մնացորդներ և այլն), եկեղեցական ասեղնագործ զարդարանքներ՝ 15-րդ դարից սկսած։
Ասեղնագործությունը տարածված է եղել հայկական բոլոր շրջաններում՝ կենտրոնանալով Վան-Վասպուրականի, Շիրակ-Կարինի, Սյունիք-Արցախի, Արարատյան երկրի, Կիլիկիայի և հայ մշակույթի երկու խոշոր կենտրոնների՝ Թիֆլիսի և Կոստանդնուպոլսի, ինչպես և գաղթավայրերի դպրոց-օջախներում։ Պահպանելով ազգային միասնական ոճը՝ ամեն մի դպրոց զարգացրել է ասեղնագործության իր ձևերն ու տեսակները։
Բարի գալուստ դրախտ (ֆիլմ, 2015)
Բարի գալուստ դրախտ, գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանած Բրայան Ա. Միլլերի կողմից։ Ֆիլմը էկրան է դուրս եկել 2015 թվականի հունվարի 16-ին ԱՄՆ-ում։ Գլխավոր դերերում են՝ Թոմաս Ջեյնը, Բրյուս Ուիլիսը, Էմբեր Չայլդերսը և Բրայան Գրինբերգը։
Սյուժե
Գործարար Ջուլիան Մայքլսը (Բրյուս Ուիլիս) ունի մի քաղաք, որի բնակիչները կենդանի անդրոիդներ են։ Նրանք զգում են և մտածում ինչպես մարդիկ։ Հաճախորդները կարող են իրականացնել իրենց ամենահամարձակ ֆանտազիաները, այդ թվում՝ բռնությունը և սպանությունը։ Ամեն օր նրանց հիշողությունները ջնջում են։ Անդրոիդ Քելլին (Էմբեր Չայլդերս)՝ հասկանալով կատարվածը փախչում է։