cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պետրո Պորոշենկո
Վաղ տարիներ
1984 թվականին համալսարանի երկրորդ կուրսից Պետրո Պորոշենկոն զորակոչվել էր Խորհրդային բանակ (ուսանողների տարկետումը այն ժամանակ չեղարկվել էր), ծառայության էր անցել Ղազախստանում և, սեփական խոսքով․ «մասնակցություն է ունեցել մարտական գործողություններին» ։ Բանակում նա ծանոթացել է իր ապագա գործընկեր Իգոր Կոնոնենկոյի հետ ։ Մինչ նա եղել է բանակում, 1985 թվականին ծնվել է նրա որդին՝ Ալեքսեյը։
1986 թվականին ազատվել է պահեստազորից, որից հետո վերադարձել է համալսարանի երրորդ կուրս ։ 1989 թվականին ավարտելով միջազգային հարաբերությունների և միջազգային իրավունքի ֆակուլտետը՝ «տնտեսագետ-միջազգայնագետ» մասնագիտությամբ, Պորոշենկոն մինչև 1990 թվականը սովորել է ասպիրանտուրայում և աշխատել Տարաս Շևչենկոյի անվան Կիևի համալսարանի Միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ամբիոնում, որպես ասիստենտ ։
Պորոշենկոն հիվանդ է շաքարային դիաբետով ։ Զինվորական կոչումով մայոր է ։ Ազատ տիրապետում է ուկրաիներենին, անգլերենին, ռումիներենին և ռուսերենին։
Բիզնես
Պորոշենկոն բիզնեսով սկսել է զբաղվել 1986 թվականից՝ սկզբում ստեղծել է համակարգչային ծրագրերի մշակման և կարգավորման ընկերություն ։ 5-րդ կուրսում նա արդեն վարում էր սեփական «Վոլգա» մակնիշի մեքենան ։
Վելիկի Պրավուտին
Վելիկի Պրավուտին (Великий Правутин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
Պետրո Պորոշենկո
Բիզնես
Վերակառուցման ժամանակ ստեղծել է սպասարկման կենտրոն, որը դարձել է առաջին կոոպերատիվը Ուկրաինայում։ Կենտրոնը ոչ միայն խորհուրդ է տվել խորհրդային ձեռնարկություններին արտաքին շուկաներ դուրս գալու հարցերով, այլև օգնել է նրանց պայմանագրեր կնքել։ Նրա հաճախորդների թվին են դասվել մետաղագործական գործարանները, ռազմարդյունաբերական համալիրի ձեռնարկությունները և շինվարչությունները ։ 1990-1991 թվականներին Պորոշենկոն աշխատել է «Հանրապետություն» փոքր ձեռնարկությունների և ձեռնարկատերերի միավորման գլխավոր տնօրենի տեղակալ՝ միաժամանակ զբաղվելով առևտրով։ 1990-ական թվականների սկզբին Պորոշենկոն զբաղվել Է Ուկրաինային կակաոյի հատիկներ մատակարարելով ։ Իր համադասարանցի Սերգեյ Զայցի հետ համատեղ, որը հետագայում Roshen-ում պատասխանատու էր արտաքին առևտրի համար, նրանք Եվրոպայում հումք են գնել, որոնք ամբողջ երկրում վերավաճառել են հրուշակեղենի գործարանները ։ 1991-1993 թվականներին եղել է «Բորսայի տուն Ուկրաինա» ԲԸ-ի գլխավոր տնօրեն ։
1993 թվականին դարձել է «Ուկրաինական արդյունաբերական-ներդրումային կոնցեռն» ՓԲԸ-ի (Ուկրպրոմինվեստ) գլխավոր տնօրենը, որը միավորել է հրուշակեղենի ֆաբրիկաների համար ավտոմեքենաների և հումքի վաճառքի բիզնեսը։ Երբ սկսվել է չվճարման ճգնաժամը, որն ուղեկցվում էր մատակարարված հումքի և արտադրությունների համար վճարելու հնարավորության բացակայությամբ, 1996 թվականին վճարելով 7 միլիոն դոլար «Ուկրպրոմինվեստ»-ը գնել է Վիննիցայի հրուշակեղենի ֆաբրիկան ։ 1996 թվականից ի վեր Պորոշենկոն եղել է «Վիննիցկայա հրուշակեղենի ֆաբրիկա» ԲԸ-ի դիտորդական խորհրդի նախագահը ։ Նրան 1997-1998 թվականներին հետևել են Մարիուպոլի և Կրեմենչուկի ֆաբրիկաները ։ 1999 թվականին Պորոշենկոն գնել էր երկրում խոշորագույն Կիևի Կարլ Մարքսի անվան հրուշակեղենի ֆաբրիկայի բաժնետոմսերի վերահսկիչ փաթեթը ։
Վելիկի Պրավուտին
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Պրավուտին գյուղում բնակվում էր 505 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,74 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,23 մարդ/կմ²։
Պետրո Պորոշենկո
Բիզնես
Ավարտելով համալսարանը՝ Պորոշենկոն հոր և եղբոր հետ ձեռք է բերել Վինիցայի հրուշակեղենի ֆաբրիկան, որի հիման վրա հետագայում ստեղծվել է Roshen կորպորացիան ։ Իր ստեղծած հրուշակեղենի արդյունաբերության ձեռնարկությունները նրան մի ամբողջ կարողություն և «շոկոլադե թագավոր» մականուն են բերել ։
2003 թվականին հիմնել է երկրում Առաջին լրատվական հեռուստաալիքը՝ 5-րդ ալիքը ։
Վելիկի Պրավուտին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1560 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պետրո Պորոշենկո
Բիզնես
Ներկայում Պորոշենկոյի բիզնես կայսրությունը ներառում է նաև մի քանի ավտոմոբիլային և ավտոբուսային գործարաններ (Լուցկի ավտոմոբիլային գործարան, «Բոգդան» կորպորացիա), «Դարբնոց ձկնորսության վրա» նավաշինարանը և մի շարք այլ ձեռնարկություններ։
Պորոշենկոյի կորպորացիայի պորտֆելում եղել են նաև մեդիաակտիվներ։ 2011 թվականին Պետրո Պորոշենկոն UMH group-ի հիմնադիր և նախագահ Բորիս Լոժկինի միջնորդությամբ ամերիկյան գործարար Ջեդ Սանդենից ձեռք է բերել KP Media ընկերությունը։ Բացի այդ, Պորոշենկոն և Լոժկինը «Մեր ռադիոն», «Ռետրո FM» և «Next» կայանների սեփականատերն էին։
Forbes-ի վարկանիշի համաձայն՝ Պորոշենկոն, ունենալով 1,3 միլիարդ դոլարի կարողություն (2014 թվականի հունիսի դրությամբ) զբաղեցրել է 6-րդ տեղը Ուկրաինայի ամենահարուստ մարդկանց ցանկում։ 2020 թվականի մայիսին ուկրաինական Forbes-ը 1,4 միլիարդ դոլար կարողությամբ Պորոշենկոյին ընդգրկել է միլիարդատերերի առաջին եռյակում ։ Միևնույն ժամանակ նա համարվում է Գերագույն ռադայի ամենահարուստ պատգամավորը ։
Բիզնեսի կառուցվածքը
2006 թվականին ստեղծվել է բազմաոլորտ հոլդինգ, որի բաժնետոմսերի 100 %-ը պատկանում էր Պորոշենկոյին։ Գլխավոր գործադիր տնօրենը դարձել է Ալեքսեյ Իվանովիչ Պորոշենկոն ։
Խորհրդարանի 3-րդ և 4-րդ գումարումներ
Առաջին անգամ Գերագույն ռադայում (Ուկրաինայի խորհրդարանում) տեղ ստացել է 1998 թվականին՝ առաջադրվելով Ուկրաինայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունից (միավորված) (ՈւՍԴԿ(մ)) (11-րդ տեղը կուսակցական ցուցակում) և որպես 12-րդ միամանդատ շրջանի թեկնածու (Վիննիցայի մարզ), սակայն կուսակցությունը լքել է 2000 թվականին՝ «Համերաշխություն» անկախ ձախակենտրոն խորհրդարանական խմբակցություն ստեղծելու համար, որը ղեկավարել է մինչև 2002 թվականը։ 2001 թվականին Պորոշենկոն կարևոր դեր է խաղացել Ռեգիոնների կուսակցության ստեղծման գործում, որը նույնպես հավատարիմ էր նախագահ Կուչմային, թեև չի գլխավորել այն ։ 2001 թվականի գարնանը նա իր խմբակցության հետ միասին հանդես եկավ ի պաշտպանություն Վիկտոր Յուշչենկոյի կառավարության, որը պաշտոնաթող Էր արվել Գերագույն ռադայում նախագահամետ մեծամասնության կողմից ։ Հետագայում գլխավորել է Վիկտոր Յուշչենկոյի ընդդիմադիր «Մեր Ուկրաինան» դաշինքի քարոզարշավը։ 2002 թվականի մարտին կայացած խորհրդարանական ընտրություններից հետո, երբ «Մեր Ուկրաինան» ստացավ ընտրողների ձայների ամենամեծ բաժինը, Պորոշենկոն խորհրդարանում գլխավորեց բյուջեի հարցերով կոմիտեն։
Պորոշենկոն համարվում էր Վիկտոր Յուշչենկոյի մտերիմ վստահված անձ, որը Պորոշենկոյի դուստրերի կնքահայրն է։ Լինելով, հավանաբար, Յուշչենկոյի կողմնակիցների մեջ ամենահարուստ գործարարը, Պորոշենկոն հաճախ հիշատակվում էր որպես «Մեր Ուկրաինայի» և «Նարնջագույն հեղափոխության» գլխավոր հովանավորներից մեկը։ Հայտնի է, որ նա մտադիր էր զբաղեցնել նախագահ Յուշչենկոյի օրոք վարչապետի պաշտոնը, որը, սակայն այդ պաշտոնը բաժին հասավ Յուլիա Տիմոշենկոյին։
Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղար
2004 թվականի նախագահական ընտրություններում Վիկտոր Յուշչենկոյի հաղթանակից հետո Պորոշենկոն նշանակվել է Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղար։ 2005 թվականի սեպտեմբերին Ուկրաինայում քաղաքական ճգնաժամի ժամանակ, որը սկսվել էր ուկրաինացի քաղաքական գործիչների՝ կոռուպցիայի մեջ հրապարակային փոխադարձ մեղադրանքների պատճառով, Պորոշենկոն ազատվել էր նախագահի պաշտոնից, որը միաժամանակ պաշտոնաթող էր արել նախարարների ամբողջ կաբինետը՝ վարչապետ Յուլիա Տիմոշենկոյի գլխավորությամբ, որը Պորոշենկոյի գլխավոր քաղաքական մրցակիցն էր «Նարնջագույն հեղափոխությունից» հետո   ։
V գումարման պատգամավոր և Ազգային բանկի խորհրդի ղեկավար
2006 թվականի մարտին կայացած խորհրդարանական ընտրություններում Պորոշենկոն կրկին ընտրվել էր Ուկրաինայի խորհրդարան «Մեր Ուկրաինան» ընտրական դաշինքի ցուցակով։ Նա գլխավորում էր ֆինանսների և բանկային գործունեության խորհրդարանական կոմիտեն։ Նշվում է, որ այն ժամանակ, երբ Պորոշենկոն հավակնում էր Ուկրաինայի խորհրդարանի խոսնակի պաշտոնին, Սոցիալիստական կուսակցությունը որոշել է մտնել Ազգային միասնության դաշինք, քանի որ նա խոստացել է նախագահի աթոռը սոցիալիստների առաջնորդ Ալեքսանդր Մորոզին կոալիցիայի ձևավորման դեպքում։ Արդյունքում Պորոշենկոն «Մեր Ուկրաինայի» հետ և Յուլիա Տիմոշենկոյի դաշինքը մնացել են առանց կառավարության ներկայացուցչության։
2007 թվականի փետրվարից Պորոշենկոն գլխավորում էր Ուկրաինայի Ազգային բանկի խորհուրդը, այդ պաշտոնում նրա լիազորությունների եռամյա ժամկետը լրացել էր 2010 թվականի փետրվարի 23-ին, սակայն միայն 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Ազգային բանկի խորհուրդը հավաքվել էր նիստ անցկացնելու համար (2010 թվականի մարտից ի վեր առաջին անգամ), որտեղ նրա նոր ղեկավար էր ընտրվել Իգոր Պրասոլովը ։
Արտաքին գործերի նախարար
2009 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Ուկրաինայի նախագահ Յուշչենկոն Պորոշենկոյին առաջադրել էր արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում։ Պորոշենկոն Գերագույն ռադայի կողմից նշանակվել էր 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ 2009 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Յուշչենկոն Պորոշենկոյին վերադարձրել էր Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհուրդ։
Պորոշենկոն կողմ էր ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցությանը՝ 2009 թվականի դեկտեմբերին հայտարարելով․ «Ես կարծում եմ, որ դա կարելի է անել մեկ տարում, երկու տարում, եթե կա քաղաքական կամք, եթե կա հասարակության ցանկություն, եթե կա քաղաքական գործիչների հասարակական աջակցություն, որոնք դրանով զբաղվում են, եթե կա հասկանալի և ճիշտ տեղեկատվական քաղաքականություն»։ Դրա հետ մեկտեղ նա նշել է, որ Ուկրաինայի նպատակը պետք է լինի ոչ թե ՆԱՏՕ-ին անդամակցելը, այլ բարեփոխումների անցկացումը, երկրի անվտանգության ուժեղացումը և մարդկանց կենսամակարդակի բարելավումը ։
2010 թվականի մարտի 3-ից՝ Յուլիա Տիմոշենկոյի կառավարության հրաժարականից հետո, Պորոշենկոն մեկ շաբաթվա ընթացքում ժամանակավորապես կատարում էր նախարարի պարտականությունները մինչև Նիկոլայ Ազարովի կառավարության կազմավորումը ։
Տնտեսական զարգացման և առևտրի նախարար
2011 թվականի դեկտեմբերին «Այսօր» թերթում տեղեկություն հայտնվեց այն մասին, որ Պետրո Պորոշենկոն կարող է փոխարինել Կոնստանտին Գրիշչենկոյին արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում ։ Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ մտադիր չէ աշխատանքի անցնելու կառավարությունում ։
2012 թվականի փետրվարի 23-ին նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը Պետրո Պորոշենկոյի հետ հանդիպումից հետո, որի ընթացքում նրանք քննարկել էին Պորոշենկոյի առաջարկած բարեփոխումների ծրագիրը, հայտնել է, որ վերջինիս առաջարկվել է էկոնոմիկայի նախարարի պաշտոնը ։ 2012 թվականի մարտի 23-ին Յանուկովիչը հրամանագիր էր ստորագրել Պորոշենկոյին տնտեսական զարգացման և առևտրի նախարար նշանակելու մասին ։
VII գումարման պատգամավոր
Պորոշենկոն խորհրդարան է վերադարձել այն բանից հետո, երբ 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ստացել է ձայների ավելի քան 70 %-ը Վիննիցայի մարզի № 12 միամանդատ շրջանում ։ Պատգամավոր ընտրվելու կապակցությամբ նա ազատվել է նախարարի պաշտոնից ։
2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին նա հայտարարել էր, որ չի պատրաստվում խորհրդարանում որևէ խմբակցության անդամ դառնալ ։ Պորոշենկոն հավակնում էր տնտեսական քաղաքականության խորհրդարանական կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնին, սակայն չի համաձայնել «Բատկիվշչինա» խմբակցությանն անդամակցելու պայմանը ։ Արդյունքում նա դարձել է Եվրոպական ինտեգրման հարցերով կոմիտեի անդամ ։
2013 թվականի մարտին Պորոշենկոն մտադրություն էր հայտնել մասնակցելու Կիևի քաղաքային ղեկավարի ընտրություններին, եթե ստանար խորհրդարանական ընդդիմության աջակցությունը ։
Եվրամայդան
2013 թվականին սկսված Եվրամայդանի ժամանակ Պորոշենկոն պաշտպանել է ցուցարարներին, հաճախ ելույթ է ունեցել Մայդանում։ Ռուսական մի շարք լրատվամիջոցներ Պետրո Պորոշենկոյին բողոքի ակցիաների հովանավոր են անվանել ։ Նա «Նովայա գազետա»-ին տված հարցազրույցում խոստովանել է, որ հեղափոխությանը հովանավորել է սնունդով, ջրով և վառելափայտով ։
Դեկտեմբերի 1-ին Բանկովային բախումների ժամանակ Պորոշենկոն և այլք շրջապատել են տրակտորի, որը գնում էր ոստիկանություն։ Տրակտորից Պորոշենկոյին նետել են և, նրա պատմելով, կացինով, շինարարական ամրաններով ու դանակներով հարձակվել են նրա վրա, բայց «մարդիկ, խաղաղ ցուցարարները միանգամից նետվել են ինձ պաշտպանելու, և նրանք բառացիորեն ձեռքերի վրա ինձ ետ բերեցին տրակտորից» ։
2014 թվականի փետրվարի 18-ին Կիևում դաժան բախումներ են տեղի ունեցել եվրամայդանցիների և ոստիկանների միջև ։ Ներքին գործերի նախարարի նախկին խորհրդական Ի. Վ. Կիվան 2018 թվականի նոյեմբերին հայտարարել էր, որ այդ ժամանակ Պորոշենկոյին հարբած է տեսել ընդդիմության շտաբում՝ Արհմիությունների տան երկրորդ հարկում ։ Պորոշենկոն պատմել է, որ նա իրադարձությունների վայրում է եղել, երբ առավոտյան ժամը 9-ի սահմաններում «Բերկուտը» սկսել է կրակել ցուցարարների վրա և նա անձամբ սկսել է վիրավորներին դուրս բերել ։ Մեկնաբանելով այդ հայտարարությունը՝ «նորությունների անկախ բյուրոյի» խմբագիր Տ. Ա. Վիսոցկայան նշել է, որ առավոտյան 9-ին «բերկուտցիները» դեռ չեն կրակել․ դրանից նա եզրակացրել է, որ Պորոշենկոն փորձում է վերաշարադրել պատմությունը ։ Այնուհետև հայտնվել է 2014 թվականի փետրվարի 18-ի իրադարձությունների տեսագրությունը, որտեղ Պորոշենկոն կանգնած է վիրավորի կողքին և տուժածին առաջարկում է տեղափոխել ավելի հանգիստ վայր ։
2014 թվականի փետրվարի 28-ին Ղրիմում իրավիճակի սրման ժամանակ Պետրո Պորոշենկոն ժամանել է Սիմֆերոպոլ՝ որպես ուկրաինական իշխանությունների ներկայացուցիչ Ղրիմի Գերագույն խորհրդի պատգամավորների հետ հանդիպելու համար։ Արդեն Սիմֆերոպոլի օդանավակայանում, սակայն, Պորոշենկոյին դիմավորել են հակամայդանի տեղի ակտիվիստները ։ Այն բանից հետո, երբ Պորոշենկոյին թույլ չեն տվել մտնել Ղրիմի խորհրդարանի շենք, տեղի ոստիկանությունը նրան օգնել է հասնել օդանավակայան, որտեղից նա վերադարձել է Կիև ։
2014 թվականի նախագահական ընտրություններ
Վիկտոր Յանուկովիչի պաշտոնանկության հետ մեկտեղ Գերագույն ռադան 2014 թվականի մայիսի 25-ին արտահերթ նախագահական ընտրություններ է նշանակել։ Ընտրություններին նախորդած սոցիոլոգիական հարցումների արդյունքներով՝ Պորոշենկոն առավել մեծ աջակցություն էր վայելում բոլոր պոտենցիալ թեկնածուների շրջանում։
Պորոշենկոն հայտարարել է, որ ընտրություններում հաղթելու դեպքում ինքը կվաճառի իր Roshen կոնցեռնը, բայց 5-րդ ալիքը կշարունակի լինել իր սեփականությունը։
Պորոշենկոյի քարոզարշավն անցկացվել է «Կյանքը նորովի» կարգախոսով ։ Պորոշենկոն ընտրողներին խոստացել է վերջ տալ օլիգարխների քաղաքական ազդեցությանը ։
Արդեն իր նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ մտադիր չէ բանակցություններ վարել Դոնբասում «անջատողականների» հետ, քանի որ նրանք ոչ ոքի ներկայացուցիչները չեն համարում․ «մենք պետք է վերականգնենք օրենքն ու կարգուկանոնը և փողոցներից հեռացնենք ահաբեկիչներին»,- ասել է Պորոշենկոն ։
Մայիսի 25-ին կայացած ընտրությունների առաջին փուլի արդյունքներով Պորոշենկոն հաղթանակ է տարել ։
Ուկրաինայի նախագահ
Երդմնակալությունը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունիսի 7-ին ։ Ուկրաինայի նոր նախագահի պաշտոնի ստանձնման առթիվ տոնակատարություններին մասնակցել են շուրջ 60 պաշտոնական արտասահմանյան պատվիրակություններ, այդ թվում՝ պետությունների, կառավարությունների, խորհրդարանների և միջազգային կազմակերպությունների ղեկավարներ, ինչպես նաև Ուկրաինայում հավատարմագրված դիվանագիտական կորպուսի ներկայացուցիչներ ։ Երդմնակալությունը անցել է միջադեպով՝ պատվո նախագահական պահակախմբի զինվորը, ենթադրաբար՝ արևահարման պատճառով, կարաբինը ցած է նետել Գերագույն ռադայի շենքի մոտով Պորոշենկոյին ավտոմեքենայից անցնելու ժամանակ ։  Իր երդմնակալության խոսքում Պետրո Պորոշենկոն նշել է, որ Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնում իր առաջնահերթություններն են․
Գելապի ինստիտուտի տվյալներով՝ 2015 թվականի դեկտեմբերին Պորոշենկոյի գործողություններին քաղաքացիների աջակցության վարկանիշը կազմել է 17 % (ընտրվելուց մի քանի ամիս անց եղած 47 %-ի համեմատ)։ Ամենաքիչ աջակցությունը նա ստացել է հարավում և արևելքում (7 և 11 %), ամենաշատը՝ երկրի արևմուտքում և կենտրոնում (22 %) ։ Պորոշենկոյի ընտրվելուց մեկ տարի անց Անցումային ժողովրդավարությունների նախագծի նախագահ Բրյուս Ջեքսոնը հայտարարել է. «Պետրո Պորոշենկոն, սիրում եք նրան թե ոչ, որևէ արդյունք չի ստեղծում։ Ուկրաինայի կառավարությունն այնքան փխրուն է, որ այն չափազանց թույլ է, որպեսզի անհրաժեշտ գործողություններ կատարեն միասնական և անկախ պետություն ստեղծելու համար» ։ 2016 թվականի մարտին New York Times-ի խմբագրական կոլեգիան նշել էր, որ «Ուկրաինայի նախագահ Պետրո Պորոշենկոն եղել և մնացել է հին դարաշրջանի արտադրանք» ։ 2016 թվականի մայիսին ըստ The Economist-ի՝ Ուկրաինան «կումովյան կապիտալիզմի» համաշխարհային վարկանիշում 5-րդն էր զբաղեցնում ։
Ապակենտրոնացում
2014 թվականի հունիսի կեսերին Պորոշենկոն փոփոխություններ էր նախաձեռնել Ուկրաինայի Սահմանադրության մեջ, որոնք նպատակ ունեին ապակենտրոնացնել կառավարումը։ Պորոշենկոյի խոսքով՝ այդ փոփոխությունները «խաղաղ պլանի առանցքային տարր են» ։ Պորոշենկոն առաջարկել է փոխել Ուկրաինայի վարչական բաժանումը, որը պետք է ներառեր տարածաշրջաններ (ներկայիս մարզերի փոխարեն), շրջաններ և համայնքներ ։ Պորոշենկոն նաև առաջարկել է ստեղծել նախագահի ներկայացուցիչների պաշտոն, որոնք կվերահսկեին Ուկրաինայի Սահմանադրության և օրենքների կատարումը՝ մարզերում և շրջաններում մարդու իրավունքների և ազատությունների պահպանմամբ։ Արտակարգ իրավիճակի կամ ռազմական դրության ռեժիմի դեպքում նրանք «կուղորդեին և կկազմակերպեին» իրենց տարածքները ։ Արսենի Յացենյուկի կառավարությունում կոալիցիայի առանցքային գործընկեր Բատկիվշչինան դեմ է արտահայտվել այդ ծրագրին ։ Նա կտրականապես դեմ է արտահայտվել մարզպետների ընտրությանը, քանի որ նրա կարծիքով դա «ֆեդերալացման ճանապարհ է, որը նա թույլ չի տա» ։
Գերագույն ռադայի լուծարում
2014 թվականի օգոստոսի 25-ին Պորոշենկոն հայտարարել էր Գերագույն Ռադայի արտահերթ ընտրությունների մասին, որոնք տեղի են ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ։ Նրա խոսքով՝ անհրաժեշտ էր «մաքրել ռադան՝ նախկին նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի հենարանը»։ Պորոշենկոն նշել է, որ այդ պատգամավորները ուրախ էին պատասխանատու լինել  այսպես կոչված «բռնապետական օրենքների» համար։ Պորոշենկոն նաև հայտարարել է, որ այն ժամանակվա պատգամավորներից շատերը «ուղղակի հովանավորներ և աջակիցներ էին կամ առնվազն կարեկցողներ անջատողական գրոհայիններին»   ։ 2014 թվականի օգոստոսի 27-ին «Համերաշխություն» կուսակցության համագումարում ընդունվել է կուսակցության նոր անվանումը՝ «Պետրո Պորոշենկոյի դաշինքը» ։ Քանի որ Ուկրաինայում նախագահն իրավունք չունի լինել կուսակցությունների անդամ, Պորոշենկոն դարձել Է դաշինքի պատվավոր առաջնորդ։
Ապակոմունիզացիա
Պորոշենկոն ողջունել է այն փաստը, որ 2014 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով Գերագույն Ռադան 96 տարվա ընթացքում առաջին անգամ մնացել է առանց կոմունիստների, և այդպիսով, նախագահի խոսքով․ «ժողովրդական դատարանը... մահվան դատավճիռ է կայացրել». 2015 թվականի հունիսին խորհրդարանի հայտարարության մեջ Պորոշենկոն ասել է, որ կոմունիզմը «պետք է դուրս հանել մարդկանց գլխից» ։
Նրա օրոք երկրում շարունակվել է Լենինի հուշարձանների քանդումը։ Երբ 2014 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Խարկովում քանդվել է ավելի քան 20 մետր բարձրությամբ Լենինի խոշորագույն հուշարձանը (ընդ որում Խարկովի մի քանի հարյուր բնակիչներ քաղաքապետին խնդրում էին վերականգնել հուշարձանը), Պորոշենկոն հրաժարվել է դատապարտել այդ ակցիան ։ Ուկրաինայում նաև զանգվածաբար վերանվանվել են բնակավայրեր և փողոցներ, տեղի են ունեցել ուկրաինացի կոմունիստների հետապնդումներ։ Ուկրաինայի նախագահի հայտարարության համաձայն, որն արվել էր 2016 թվականի մայիսին, անթույլատրելի է, որպեսզի ուկրաինական քաղաքները կրեն Ս. Մ. Կիրովի, Ֆ. Է. Ձերժինսկու կամ Գ. Ի. Պետրովսկու անունները ։ Նույն տարվա նոյեմբերին նա կոչ էր արել ապակոմունիզացիան ավարտել «քանի որ դա Ուկրաինայի ազգային անվտանգության հարցն է։ Ինչպես և ապագայի հանդեպ մեր պատասխանատվության, այնպես էլ բոլշևիզմով ոչնչացված միլիոնավոր ուկրաինացիների հանդեպ բարոյական պարտքի» ։ Բայց գրեթե մեկ տարի անց՝ Գերագույն ռադային ուղղված իր ամենամյա ուղերձում, Պորոշենկոն հայտարարել է, որ «ապակոմունիզացիան չի ոչնչացրել կոմունիստական գաղափարախոսության նկատմամբ դասական ատելության պահանջարկը։ Ավելին, այդ պահանջարկն օբյեկտիվորեն ուժեղացել է սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամի և հարուստների ու աղքատների միջև շերտավորման խորացման հետևանքով» ։
2018 թվականի մայիսին Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ ապամոնտաժվել է Լենինի գրեթե 1,5 հազար հուշարձան, վերանվանվել են 52 հազար հրապարակներ ու փողոցներ և գրեթե հազար բնակավայրեր ։
Ռուսերեն և ուկրաիներեն լեզուներ
Ուկրաինայի Սահմանադրության համաձայն՝ Ուկրաինայի պետական լեզուն ուկրաիներենն է։ 2012 թվականին Գերագույն ռադան օրենք է ընդունել «Պետական լեզվական քաղաքականության հիմունքների մասին», որի շնորհիվ ռուսաց լեզուն տարածաշրջանային կարգավիճակ է ստացել Ուկրաինայի մի շարք շրջաններում։ 2014 թվականի փետրվարին իշխանափոխությունից հետո Գերագույն ռադան, որն անցել է ընդդիմության կողմը, իր առաջին գործողություններից մեկով փորձել է չեղարկել այդ օրենքը, սակայն նախագահի պաշտոնակատար Ալեքսանդր Տուրչինովը չի ստորագրել Գերագույն ռադայի որոշումը։ Օրենքն ուժը կորցրել է 2018 թվականին՝ Սահմանադրական դատարանի որոշմամբ։
Իշխանության գալով՝ իր երդմնակալության խոսքում Պորոշենկոն հայտարարել է, որ «նախագահի պաշտոնում կերաշխավորի յուրաքանչյուր տարածաշրջանում ռուսաց լեզվի ազատ օգտագործումը» ։ Ֆրանսիական «Ֆիգարո» թերթին տված հարցազրույցում նա ասել է, որ Գերագույն ռադայի՝ ռուսաց լեզուն տարածաշրջանային կարգավիճակից զրկելու որոշումը սխալ էր, և որ «իմ նախընտրական արշավի ընթացքում ես բազմիցս ընդգծել եմ, որ երբեք նման օրենք իմ հավանությունը չի ստանա» ։
2017 թվականի սեպտեմբերին Պետրո Պորոշենկոն ստորագրել է Գերագույն ռադայի կողմից ընդունված «կրթության մասին» օրենքը, որը ուկրաիներենը սահմանում է որպես կրթական գործընթացի լեզու ուսումնական հաստատություններում։ Օրենքով որոշվել է, որ մինչև 2018 թվականի սեպտեմբերի 1-ը սովորող փոքրամասնությունների ներկայացուցիչները կրթությունը շարունակում են մինչև 2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ը՝ աստիճանաբար ավելացնելով ուկրաիներեն լեզվով առարկաների քանակը ։ ԵԽԽՎ-ի հոկտեմբերյան լիագումար նիստում Պորոշենկոն հայտարարել է, որ Ուկրաինան հաշվի կառնի Վենետիկի հանձնաժողովի եզրակացությունները տվյալ օրենքի լեզվական հոդվածի վերաբերյալ, և որ իր երկիրը «պատշաճ կերպով երաշխավորելու է լեզվական իրավունքները՝ ազգային օրենսդրությանը և միջազգային պարտավորություններին ու ստանդարտներին համապատասխան» ։ Քննարկելով օրենքի դրույթները, հանձնաժողովը քննադատել է 7-րդ հոդվածը և հայտնել դրա վերաբերյալ իր առաջարկությունները։ Նա, ի թիվս այլ բաների, նշել է, որ չնայած ԵՄ լեզուներով որոշ առարկաների դասավանդման համար իրավական հիմք ապահովելուն, օրենքը «լուծում չի պարունակում այն լեզուների համար, որոնք ԵՄ պաշտոնական լեզուները չեն, մասնավորապես, ռուսաց լեզուն, որպես առավել լայնորեն օգտագործվող ոչ պետական լեզու», գալով այն կարծիքին, որ «այդ լեզուների նկատմամբ քիչ բարենպաստ վերաբերմունքը դժվար է որևէ կերպ արդարացնել, և, հետևաբար, դա խտրականության խնդիր է առաջացնում» ։
2018 թվականին Պորոշենկոն ուկրաինայի լեզվի տասնամյակի մասին հրամանագիր է ստորագրել ։ Հաջորդ տարվա մարտին նա այցելել էր Կանև քաղաքում տեղի ունեցած միջոցառումը, որը նվիրված էր ուկրաինացի բանաստեղծ և գրող Տարաս Շևչենկոյի ծննդյան 205-ամյակին։ Իր ելույթում Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ Ուկրաինան ազատվել է տարիներով տևած «մշակութային օկուպացիայից»՝ նկատի ունենալով երկրում ուկրաինական լեզվի դիրքերի ուժեղացումը․
Ընդ որում, նախագահ լինելով՝ Պորոշենկոն բազմիցս իրեն ռուսախոս մարդ է անվանել։ 2015 թվականին նա ասել է. «իր համար թվեր է գտել, որ մեր մարտիկների 61 %-ը, որոնք կռվում են հակաահաբեկչական գործողության գոտում, ռուսախոս են։ Ես ծնվել եմ Օդեսայի մարզում, ես ռուսախոս եմ» ։ Նա իրեն ռուսախոս է անվանել նաև 2019 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ՝ ICTV հեռուստաալիքի «Խոսքի ազատություն» ծրագրում հանդես գալով համապատասխան հայտարարությամբ ։ Ավելին, 2018 թվականին նա ընդհանրապես հայտարարել է, որ մինչև 1997 թվականը չի խոսել ուկրաիներեն և ճշտել Է, թե որ լեզվական միջավայրում է մեծացել․ «ես ծնվել եմ Օդեսայի մարզում, տատիկիս գյուղում սուրժիկ է եղել, ամբողջ ժամանակ ես սովորել եմ ռուսերեն» ։ Մեկ այլ դեպքում, 2016 թվականի մամուլի ասուլիսից հետո, նա ստիպված էր դիմել քարտուղարին «ինչպես է լինելու դրամապանակը ուկրաիներեն» ։ Ռուս սենատոր Ա. Կ. Պուշկովի կարծիքով, որը նա հայտնել է 2019 թվականի մարտին, «Պորոշենկոն ռուսերեն ավելի լավ է խոսում, քան ուկրաիներեն», իսկ ուկրաիներենը «նրա մոտ կաղում է» ։
Կոփ (Բաբերդի գավառ)
Կոփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 32 կմ հարավ-արևելք, Կոփ լեռան հարավարևմտյան լանջին, Էրզրում-Տրապիզոն ճանապարհի ձախ կողմում ։
Պետրո Պորոշենկո
Հարաբերություններ այլ լեզուների հետ
2014 թվականին Լվով կատարած իր աշխատանքային այցի ժամանակ Պորոշենկոն կոչ է արել «խոսել ոչ թե ռուսերենի հատուկ կարգավիճակի, այլ անգլերենի հատուկ կարգավիճակի մասին»՝ նշելով, որ «դպրոցներում և բուհերում սովորելու համար պարտադիր երկրորդ լեզուն պետք է լինի բացառապես անգլերենը, այլ ոչ թե ռուսերենը» Հետագա տարիներին նա մի քանի անգամ արտահայտվել է անգլերենի օգտագործման օգտին։ 2015 թվականի հոկտեմբերին Պորոշենկոն առաջարկել էր այն երկրորդ աշխատանքային լեզուն դարձնել Ուկրաինայում ։ Մեկ ամիս անց նա պաշտպանել է Ուկրաինայի քաղաքացիների էլեկտրոնային խնդրագիրը, որը կապված էր Ուկրաինայի քաղաքացու ներքին անձնագրում ռուսերեն լեզվով տեղեկատվության կրկնօրինակման հետ, և հանդես է եկել այն բանի օգտին, որ տեղեկատվությունը կրկնօրինակվի անգլերեն լեզվով ։ 2017 թվականի ապրիլի 23-ին՝ անգլերենի միջազգային օրը, Պորոշենկոն Facebook-ում գրառում է հրապարակել, որով Ուկրաինայի բնակիչներին կոչ է արել անգլերեն սովորել․ «անգլերեն իմանալը ժամանակակից քաղաքակիրթ աշխարհի հետ նույն ալիքի վրա լինելն է, ինքնազարգացման հզոր գործիք ունենալն ու գիտելիքների յուրահատուկ շերտի հասանելիությունը» ։
Կոփ (Բաբերդի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Պետրո Պորոշենկո
Հարաբերություններ այլ լեզուների հետ
2018 թվականի հոկտեմբերին նա հայտարարել էր Զապորոժիեի մարզի որոշ դպրոցների առանձին դասարաններում բուլղարերեն սովորելու մասին՝ հայտարարելով. «որքան շատ լեզու գիտես, այնքան ավելի պատրաստ ես եվրոպական կյանքին» ։
Կոփ (Բաբերդի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Պետրո Պորոշենկո
Միջուկային զենք
2014 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ չի ցանկանում, որ Ուկրաինան կրկին դառնա միջուկային տերություն ։
Վերաբերմունքը Ուկրաինական ապստամբների բանակի
2015 թվականի մայիսի 15-ին Պորոշենկոն օրենք է ստորագրել «20-րդ դարում Ուկրաինայի անկախության համար պայքարողների իրավական կարգավիճակի և հիշողության մասին», որի համաձայն՝ ՈՒՀԱ-ի զինվորներին շնորհվում է «Ուկրաինայի անկախության համար պայքարողների» կարգավիճակ ։
Պատերազմ Դոնբասում
Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնում Պետրո Պորոշենկոն շարունակել է պատերազմը Դոնբասում ։
Չնայած Կուչմայի ստորագրմանը, որը Պորոշենկոն նշանակվել էր Ուկրաինայի պաշտոնական ներկայացուցիչ, Դոնբասի խաղաղ կարգավորման վերաբերյալ Մինսկյան համաձայնագրերը, Պորոշենկոն հետագայում հայտարարություններ է արել և որոշումներ է ընդունել, որոնք Ռուսաստանում գնահատվել են որպես հակասող այն բանին, ինչ այդ համաձայնագրերում գրված է ։ Հետագայում Պորոշենկոն հայտարարել է, որ պատերազմը կավարտվի միայն այն ժամանակ, երբ Ուկրաինան վերադարձնի Դոնբասն ու Ղրիմը ։ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի S/RES/2202 բանաձևով հավանության արժանացած Մինսկի համաձայնությունների կատարման միջոցառումների համալիրի համաձայն՝ Ուկրաինային հանձնարարվում է համաներում անցկացնել և Դոնբասի տարածաշրջանների հետ վերականգնել սոցիալ-տնտեսական կապերը, ինչից ուկրաինական իշխանությունները խուսափում են մինչև համընդհանուր հրադադարի սկսվելը (Մինսկի համաձայնագրերի 1-ին կետը) ։ Բացի այդ, Դոնեցկի և Լուգանսկի մարզերի հսկողության տակ գտնվող շրջանների ներկայացուցիչների հետ համաձայնեցմամբ, Ուկրաինայի իշխանությունները պետք է օրենք ընդունեն տվյալ շրջաններում տեղական ընտրություններ անցկացնելու մասին և անցկացնեն դրանք, ինչպես նաև անցկացնեն խորը քաղաքական բարեփոխում՝ Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ մտցնելով և այդ տարածքների հատուկ կարգավիճակի մասին օրենքի ընդունմամբ։ Միայն այդ դրույթների իրագործումը, համաձայն միջոցառումների համալիրի, հնարավորություն է տալիս սկսել ինքնահռչակ ԴԺՀ-ի և ԼԺՀ-ի և Ռուսաստանի միջև սահմանի վերահսկողությունը Ուկրաինային հանձնելու գործընթացը. Ինչպես նշում է փաստաթուղթը (կետ 9), այդ հաղորդումը պետք է սկսվի տեղական ընտրությունների անցկացումից հետո առաջին օրը և ավարտվի համապարփակ քաղաքական կարգավորումից հետո ։ Ուկրաինական կողմը՝ Պորոշենկոյի գլխավորությամբ, ընտրությունների անցկացումն անհնարին է համարում առանց անվտանգության երաշխիքների և լիովին անտեսում է այդ պայմանները՝ մինչև սահմանի վերահսկողությունը հանձնելը ։ Դոնբասի անվերահսկելի մասում ընտրություններ անցկացնելու համար Պորոշենկոն պահանջում է Ուկրաինայի զինված կազմավորումներին հանձնել սահմանի նկատմամբ վերահսկողությունը, ինչը, ռուսական իշխանությունների կարծիքով, ուղղակիորեն հակասում է Մինսկի համաձայնագրերին։ Ընդ որում, նրա ջանքերի շնորհիվ տվյալ տարածքներում տեղական ինքնակառավարման ժամանակավոր կարգի մասին օրենքում փոփոխություն է մտցվել, որի համաձայն այդ օրենքը, ի հեճուկս առկա պայմանավորվածությունների, ուժի մեջ կմտնի միայն ուկրաինական օրենքներով ընտրությունների անցկացումից հետո ։ Բացի այդ, Ուկրաինայի նախագահն ընդհանրապես մերժում է Դոնբասի առանձին շրջանների համար նախատեսված հատուկ կարգավիճակի համալիր միջոցառումների հնարավորությունը, իսկ անջատված շրջաններից տնտեսական շրջափակումը հանելու հնարավորությունը նույնպես կապում է սահմանի նկատմամբ վերահսկողության փոխանցման հետ։ Այնուամենայնիվ, Պետրո Պորոշենկոն նշում է նաև այն օգուտը, որն Ուկրաինային բերել են Մինսկի համաձայնագրությունները ։
Խոսքի ազատություն
2017 թվականի մայիսին Պորոշենկոյի կողմից ռուսական ԶԼՄ-ների և ինտերնետ-ռեսուրսների (այդ թվում՝ «Վկոնտակտե», «Օդնոկլասնիկի», Յանդեքս և Mail.ru) Human Rights Watch միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպության կողմից գնահատվել է որպես «սարսափելի հարված Ուկրաինայում խոսքի ազատությանը» ։ «Դա գրաքննության ձև է, որը հակասում է կարծիքի արտահայտման ազատության և մամուլի ազատության սկզբունքներին»,- հայտարարել է լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի նախագահ Ֆիլիպ Լերուտը ։
Կրոն
2018 թվականի ապրիլի 17-ին խորհրդարանական խմբակցությունների ղեկավարների հետ հանդիպման ժամանակ Պետրո Պորոշենկոն հայտարարել է, որ ինքն ու Կիևի պատրիարքության Ուկրաինական ուղղափառ եկեղեցու հիերարխին և Ուկրաինական ավտոկեֆալ Ուղղափառ Եկեղեցու առաջնորդներին որոշել են պաշտոնապես դիմել տիեզերական պատրիարք Բարդուղիմեոս ի-ն՝ Ուկրաինայում ուղղափառ եկեղեցու ավտոկեֆալիան տրամադրելու խնդրանքով և խորհրդարանին խնդրում են աջակցել այդ դիմումին .։
2018 թվականի ապրիլի 19-ին Գերագույն ռադան որոշում է ընդունել Ուկրաինայում ուղղափառ եկեղեցու ավտոկեֆալիային տոմոս տրամադրելու մասին Պետրո Պորոշենկոյի դիմումին աջակցելու մասին։ Դրանից հետո Պետրո Պորոշենկոն Facebook-ի իր էջում հայտարարել է, որ Տիեզերական պատրիարքարանի Սուրբ և Սուրբ Սինոդը հայտարարել Է Ուկրաինայի Ուղղափառ Եկեղեցու ավտոկեֆալիան տրամադրելու համար անհրաժեշտ ընթացակարգերի մեկնարկի մասին ։
2018 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 11:32-ին, «Ուկրինֆորմ» պաշտոնական կայքում հրապարակվել են Պետրո Պորոշենկոյի արտահայտությունները Գերագույն ռադայում ելույթի ընթացքում․"«Մեր երկար սպասված տոմոսն էլ ավելի կամրապնդի Ուկրաինայում կրոնական ազատությունն ու միջկրոնական աշխարհը, կուժեղացնի քաղաքացիների իրավունքներն ու ազատությունները, որոնք, ի վերջո, միասնական կլինեն և կդադարեն կիսվել իբր կանոնական և իբր ոչ կանոնական լեզուներով։ Նման տոմոսը կամրապնդի մեր անկախությունը։ Այն կհեռացնի այն քաղաքական նախագծի ռուդիմենտները, որն անվանել են «Ռուսական աշխարհ», և որն, ի դեպ, հորինել են հենց ՌՈՒԵ հիերարխին։ Դա հետո արդեն Ուկրաինայի համար վտանգավոր քաղաքական հերետիկոսություն է խլել Ռուսաստանի Դաշնության աշխարհիկ իշխանությունը» ։"Պետրո Պորոշենկոյի խոսքով՝ տոմոսը կդառնա ոչ միայն «Ուղղափառության տոն», այլև պատմական արդարության խորը վերականգնման ակտ․"«Ցարգրադից էր, որ մեր օրհնյալ հողի վրա թափեց քրիստոնեական հավատքի լույսը։ Դա հետո մենք կիսեցինք նրանց այն Զալեսյի հետ, որտեղ հին Կիևյան իշխանները անխոհեմ կերպով հիմնադրեցին Մոսկվան» ։"2018 թվականի ապրիլի 19-ին Գերագույն ռադայում ունեցած ելույթի ընթացքում Պետրո Պորոշենկոն կարծիք է հայտնել այն մասին, որ Միացյալ Ուկրաինական ուղղափառ եկեղեցին կարող է դառնալ ամենախոշորը ուղղափառ աշխարհում, ընդ որում, նա նաև ընդգծել է, որ Տիեզերական պատրիարք Բարդուղիմեոսի հետ վերջերս կայացած իր հանդիպումը առաջինն չէր․"«… այս բոլոր տարիներին կողմնակի աչքի համար աննկատ երկխոսությունը շարունակվել է տիեզերական աթոռի հետ …» ։"2018 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 23:41-ին, «Ուկրինֆորմ»-ի պաշտոնական կայքում հրապարակվել են Պետրո Պորոշենկոյի մեկնաբանությունները, որոնք նա նշել է ICTV հեռուստաալիքի «Խոսքի ազատություն» հաղորդման եթերում, Գերագույն ռադայում Ուկրաինայի ուղղափառ եկեղեցու ավտոկեֆալիա տրամադրելու խնդրանքով նախագահի՝ տիեզերական Պատրիարքին դիմելուն աջակցելու հարցով քվեարկության մասին․"«Մենք պետք է դիմենք նաև աշխարհիկ իշխանության անունից, ժողովրդի անունից, որովհետև նախագահն ու խորհրդարանն ընտրված են ժողովրդի կողմից։ Եվ հենց այդ պատճառով էլ կարևոր էր, որ լինի նախագահի և խորհրդարանի՝ խորհրդարանի ուղերձը, որը միավորում է քաղաքական ուժերի բացարձակ մեծամասնությունը և իշխանությունից, և ընդդիմությունից» ։"
Ռուսաստան
2014 թվականի հունիսին Պորոշենկոն արգելել էր ռազմական ոլորտում Ռուսաստանի հետ ցանկացած համագործակցություն ։
2014 թվականի հունիսի 26-ին Պորոշենկոն, ելույթ ունենալով ԵԽԽՎ-ում, հայտարարել էր, որ Ռուսաստանի հետ երկկողմ հարաբերությունները չեն կարող կարգավորվել, եթե Ռուսաստանը չչեղարկի Ղրիմի բռնակցումը։ Ռուսաստանի ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը «վերջնագիր»" է անվանել Ուկրաինայի արևելքում իրադրության կարգավորման նախագահի խաղաղ պլանը ։
2015 թվականի փետրվարի 20-ին Պետրո Պորոշենկոն հրամանագիր է ստորագրել, որը գործողության մեջ է դրել ԱԱՊԽ հունվարի 25-ի «ռուսական սպառնալիքին հակազդելու արտակարգ միջոցների և Ռուսաստանի Դաշնության կողմից աջակցվող ահաբեկչության դրսևորումների մասին» որոշումը ։ Գրեթե երկու տարի անց՝ 2018 թվականի փետրվարի 9-ին, նա ստորագրել է «Ռուսաստանի Դաշնության տեղեկատվական ագրեսիային հակազդելու լրացուցիչ միջոցառումների մասին» հրամանագիրը ։
Ուկրաինան պատժամիջոցներ է սահմանել Ռուսաստանի դեմ։ Իր հրամանագրով Պետրո Պորոշենկոն անձնական պատժամիջոցներ է սահմանել ռուսական որոշ լրատվական գործակալությունների, հեռուստաալիքների և ինտերնետ-հրատարակությունների ղեկավարների դեմ ։ 2019 թվականի մարտի 20-ին Պորոշենկոն հաստատել է Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի մարտի 19-ի որոշումը Ռուսաստանի դեմ լրացուցիչ անհատական պատժամիջոցների մասին, որոնք անդրադարձել են 294 իրավաբանական և 848 ֆիզիկական անձանց, այդ թվում՝ Ռուսաստանի Պետական դումայի նախագահ Վ. Վ. Վոլոդինին ։
2018 թվականի օգոստոսի 28-ին Պորոշենկոն ԱԳՆ-ին հանձնարարել էր նախապատրաստվել Ռուսաստանի հետ բարեկամության, համագործակցության և գործընկերության մասին պայմանագրի խզմանը և սեպտեմբերի 17-ին նա հաստատել է ԱԱՊԽ-ի սեպտեմբերի 6-ի որոշումը՝ պայմանագիրը դադարեցնելու մասին ։ Ժամանակ անց՝ նոյեմբերին, Կերչի նեղուցում զինված միջադեպ է տեղի ունեցել, երբ ՌԴ Զինված ուժերը և Ռուսաստանի ԱԴԾ Սահմանապահ ծառայության առափնյա պահպանության նավերը ձերբակալել են ուկրաինական նավերին, որոնք փորձել են անցնել նշված նեղուցով։ Այս միջադեպի ֆոնին Պորոշենկոն դեկտեմբերի 3-ին խորհրդարան է ներկայացրել տվյալ պայմանագրի գործողությունը դադարեցնելու մասին օրինագիծը և Գերագույն ռադայի հավանությունից հետո, նա դեկտեմբերի 10-ին օրենք է ստորագրել 2019 թվականի ապրիլի 1-ից «Ռուսաստանի Դաշնության և Ուկրաինայի միջև բարեկամության, համագործակցության և գործընկերության մասին պայմանագիրը» դադարեցնելու մասին, առաջարկելով տվյալ քայլը դիտարկել որպես «գաղութային անցյալի վերջնական խզում» ։
2018 թվականի նոյեմբերի 7-ին Պորոշենկոն ստորագրել է Ուկրաինայի խորհրդարանի կողմից հոկտեմբերի 18-ին ընդունված օրենքը, որի համաձայն Քրեական օրենսգրքում նոր հոդված է հայտնվել (հոդված 332 ՝«պետական սահմանի ապօրինի հատում»), որով «ագրեսոր պետության քաղաքացիություն ունեցող անձինք» ենթարկվում են քրեական հետապնդման՝ Ուկրաինական սահմանն ապօրինի հատելու համար ։ Ռուսաստանի Պետդումայի միջազգային գործերի կոմիտեի փոխնախագահ Ա. Վ. Չեպան այդ քայլը որակել է որպես սադրանք «ռուսաստանի քաղաքացիների և այլ երկրների քաղաքացիների դեմ, որոնք կայցելեն Դոնբաս, Լուգանսկ և Ղրիմ» ։
Ռուսաստանի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցության դադարեցում
2014 թվականի հունիսի 16-ին՝ երդմնակալությունից մի քանի օր անց, Պորոշենկոն արգելել է Ռուսաստանի հետ համագործակցությունը ռազմարդյունաբերական համալիրի ոլորտում, որը դադարեցվել էր դեռևս մինչև նախագահական ընտրությունները, իսկ օգոստոսի 27-ին՝ այն օրը, երբ ԱԱՊԽ-ն կարգադրել էր դադարեցնել ռազմական նշանակության և երկակի օգտագործման ապրանքների արտահանումը Ռուսաստան, կառավարությունը նախագահից հանձնարարություն էր ստացել միջոցներ ձեռնարկել այդ ապրանքների արտահանումն արգելելու ուղղությամբ ։ 2015 թվականի հունիսի 8-ին Պորոշենկոն օրենք է ստորագրել Ռուսաստանի հետ համաձայնագրերը չեղյալ հայտարարելու մասին, որոնք վերաբերում էին ռազմական ոլորտում համագործակցությանը, ռազմական հետախուզությանը, ռազմական միջպետական փոխադրումների կազմակերպմանը և դրանց հաշվարկներին ։
Մինչ այդ ուկրաինական ռազմարդյունաբերական համալիրը սերտորեն փոխկապակցված էր Ռուսաստանի հետ։ Ուկրաինայում ԽՍՀՄ փլուզումից հետո մնացել են մեծ թվով ռազմարդյունաբերական ձեռնարկություններ (օրինակ, երկիրը ստացել է ԽՍՀՄ հրթիռային և ավիացիոն ոլորտների ձեռնարկությունների և կոնստրուկտորական բյուրոյի գրեթե մեկ երրորդը) ։ Ավիացիոն արդյունաբերության մեջ մինչև 2015 թվականը Ռուսաստանը եղել է երկրի գլխավոր գործընկերների թվում, իսկ Ուկրաինական ինքնաթիռներից կիսով չափ բաղկացած են ռուսական մասերից ։ Ռուսաստանի հետ կոոպերացիոն կապերի խզման արդյունքում ռուս-ուկրաինական համատեղ ձեռնարկությունից դուրս է բերվել ուկրաինական «Անտոնով» կոնցեռնը։ 2016 թվականին, «Ուկրօբորոնպրոմի» կազմում կոնցեռնի ձեռնարկությունների ընդգրկվելու կապակցությամբ, երկրի իշխանությունները որոշում են ընդունել վերացնել «Անտոնովներին» ։ Դրանից հետո «Անտոնով» ավիարտադրողը, որպես «Ուկրօբորոնպրոմ» կոնցեռնի բաղկացուցիչ մաս, ամերիկյան Boeing ընկերության հետ համաձայնության է եկել համալրիչների մատակարարման շուրջ, ինչը պաշտպանել Է Պորոշենկոն, որը համարել է, որ նման պայմանավորվածությունները կդառնան Ռուսաստանից Ուկրաինայի ավիացիոն անկախության գրավականը ։
Ազովի ծով։ Ռազմական դրություն
Ազովա-Կերչսկի ջրային տարածքի շուրջ հակամարտության սրումը սկսվել է 2018 թվականի մարտին՝ ուկրաինացի սահմանապահների կողմից ռուսական դրոշի տակ քայլող «Նորդ» ձկնորսանավի ձերբակալությունից հետո՝ Ուկրաինայի կողմից Ղրիմի սահմանը հատելու սահմանված կարգը խախտելու համար     ։ Ռուսաստանը, ի պատասխան, Ուկրաինային մեղադրել է «պետական ծովահենության» մեջ և խոստացել «կոշտ պատասխան» տալ, իսկ «նորդի» ձերբակալությունից կարճ ժամանակ անց ուժեղացրել Է Կերչի նեղուցով անցնող նավերի զննումը՝ դա պաշտոնապես պատճառաբանելով «Ռուսաստանի նկատմամբ ծայրահեղականներից բխող սպառնալիքներով» և «ուկրաինական որսագողերի» դեմ պայքարով ։
2018 թվականի հոկտեմբերին Ուկրաինայի նախագահը հրամանագիր է ստորագրել, որը գործողության մեջ է դրել ԱԱՊԽ որոշումը «Ուկրաինայի հարավում և արևելքում, Սև և Ազովի ծովերում և Կերչենի նեղուցում ազգային շահերի պաշտպանության անհետաձգելի միջոցառումների մասին»։ Ուկրաինայի ԱԳՆ-ն, որոշման համաձայն, պետք է սահմանված կարգով հրապարակեր՝ տեղեկացնելով ՄԱԿ-ի և ՌԴ-ի քարտուղարությանը, Ազովի ծովում, Կերչենի նեղուցում և Սև ծովում միջին գծի որոշ կոորդինատներ, որը մինչև երկկողմ համաձայնագրի կնքումը սահմանազատման գիծ է, այսինքն՝ ուկրաինական և ռուսական ներքին ջրերի միջև եղած պետական սահմանային գիծ ։
Հակառուսական հռետորաբանություն
Ռուսաստանի նախագահ Վ. Վ. Պուտինի դեմ Պորոշենկոյի կողմից տարբեր ժամանակներում առաջադրվել են մի քանի մեղադրանքներ՝ Խորհրդային Միությունը վերականգնելու և Ուկրաինան նվաճելու ձգտումը, Եվրամիությունն անջատելու մտադրությունը , Ուկրաինայի հանդեպ խորը և անկեղծ ատելությունը, ինչպես նաև Ուկրաինան «ռուսական գույներով զարդարելու մտադրությունը» ։ Իսկ երբ Պուտինը, 2019 թվականի մարտին այցելելով Ղրիմ, հայտարարել էր Ուկրաինայի իշխանությունների հետ փոխհամաձայնության գալու բարդության մասին, և որ «հազիվ թե կարելի է շիլա եփել և ինչ-որ դրական արդյունքի հասնել», Պորոշենկոն պատասխանել է. «այն հարցում, որ ինչ-որ մեկը այնտեղ ինչ-որ մեկի հետ "շիլա չի եփում", ես չեմ պատրաստվում ոչ շիլա եփել, ոչ ուտել և ոչ էլ ձկնորսությամբ զբաղվել» ։ Մեկնաբանելով Ուկրաինայի նախագահի արտահայտությունները՝ ռուս սենատոր Ա. Կ. Պուշկովը հայտարարել է, որ նա կարող է կորցնել «ցանկացած շիլա եփելու» իրավունքը ։
2017 թվականի մայիսին Պորոշենկոն, արձագանքելով իշխանուհի Աննայի մասին Պուտինի հայտարարությանը, որը նա արել էր ռուս-ֆրանսիական հարաբերությունների պատմության համատեքստում, ոչ միայն Յարոսլավին անվանեց հին հունական իշխան, այլև հայտարարեց, որ «Պուտինը փորձում էր ողջ Եվրոպայի աչքի առաջ ռուսական պատմության համար առևանգել Աննա Յարոսլավնին» ։ Ավելի քան մեկ ամիս անց, ելույթ ունենալով Փարիզում ուկրաինական սփյուռքի հետ հանդիպմանը, Պորոշենկոն հայտարարել է, որ իրենք թույլ չեն տա ռուսաստանցիներին գողանալ իրենց պատմությունը և «ամբողջ աշխարհն այժմ կիմանա Աննային որպես Կիևի Աննա և Ֆրանսիայի և Ուկրաինայի միջև գործընկերային հարաբերությունների խորհրդանիշ» ։ Դեկտեմբերին նա անդրադարձել էր «Ռուսական ճշմարտությանը»՝ հայտարարելով, որ այն կապ չունի Ռուսաստանի պատմության հետ, քանի որ «Ռուսաստանն այն ժամանակ գոյություն չուներ» ։ Այդ ժամանակ էլ Պորոշենկոն նոր սիմվոլիկա է հաստատել ուկրաինական դատախազության համար, որի տարրերից մեկը իշխանական դարաշրջանի սուրն էր, որը, նրա խոսքով, հիշեցնում էր «Ուկրաինայում արդարադատության ամենավառ փաստաթղթերից մեկի՝ Յարոսլավ Իմաստնիի «Ռուսական Ճշմարտության» մասին» ։
Իսկ 2019 թվականի հունվարին խոսել է 1918 թվականին Խորհրդային Ռուսաստանի և Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետության զորքերի միջև կռիվների ներքո մարտի պատմական կարևորության մասին՝ այդ իրադարձությունը կապելով Ուկրաինայից անկախանալու հետ և Կրուտայի կայանը դիտարկելով որպես Ռուսաստանի դիմակայության դրվագներից մեկը ։ Ընդ որում, նա մինչ այդ էլ անդրադարձել էր հեղափոխության և քաղաքացիական պատերազմի դեպքերին։ Օրինակ՝ 2018 թվականին Facebook-ում Պորոշենկոն գրել էր 1918 թվականի ապրիլի 29-ին Սևաստոպոլում Սևծովյան նավատորմի նավերի մեծամասնության վրա կապույտ-դեղին դրոշ բարձրացնելու մասին՝ պնդելով, որ «Ուկրաինայի ռազմածովային ուժերի ստեղծման հռչակումը վերջնականապես ֆիքսեց Ուկրաինական շարժման հաղթանակը նավատորմում։ Ուկրաինական բանակի գործողությունները հանգեցրել են Ղրիմում բոլշևիկյան ռեժիմի անկմանը» ։
2017 թվականի հունիսին Եվրամիության հետ Ուկրաինայի անայցագիր ռեժիմի ուժի մեջ մտնելուց հետո Պորոշենկոն մեջբերել է Մ. Յ. Լերմոնտովի հայտնի բանաստեղծության առաջին քառյակը ։
Մի քանի օր անց Ռուսաստանի նախագահ Վ. Վ. Պուտինը պատասխանել է այդ բանաստեղծության երկրորդ քառյակով և հավելել, որ «այդ պահին մարզերը, որոնք այժմ Ուկրաինայի մարզերն են, եղել են Ռուսաստանի մարզերը»։ «Լերմոնտովը խոսում էր ամբողջ Ռուսաստանի մասին, ներառյալ այն տարածքները, որոնք այժմ Ուկրաինայինն են» ։
2019 թվականի մարտին Ուկրաինայի նախագահը Ռուսաստանին մեղադրել է այն բանում, որ նա խանգարել Է Կիևի մետրոպոլիտենի զարգացմանը, և որ իր «ագրեսիայի» պատճառով մայրաքաղաքային մետրոն մեկ անգամ դադարեցրել է աշխատանքը (2014 թվականի փետրվարի 18-20-ը) ։
Եվրոպական միություն
2014 թվականի հունիսի 27-ին Եվրամիությունը (ԵՄ) և Ուկրաինան ստորագրել են Ուկրաինայի և Եվրամիության ասոցացման համաձայնագրի տնտեսական մասը։ Պորոշենկոն հայտարարել է, որ այդ օրն ամենապատմականն էր Ուկրաինայում 1991 թվականին անկախացումից ի վեր՝ այն բնութագրելով որպես «հավատի և անխախտ կամքի խորհրդանիշ»։ Նրա խոսքով՝ ինքը պատրաստ է ԵՄ-ին Ուկրաինայի անդամակցության նախապատրաստմանը ։
ՆԱՏՕ
2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին նոր խորհրդարանի նստաշրջանի բացման իր ելույթում Պորոշենկոն հայտարարել էր. «մենք որոշել ենք վերադառնալ ՆԱՏՕ-ին ինտեգրվելու կուրսին», քանի որ «Ուկրաինայի կարգավիճակը չի կարող երաշխավորել մեր անվտանգությունն ու տարածքային ամբողջականությունը»։ Ուկրաինայի խորհրդարանը նույն թվականի դեկտեմբերի 23-ին (303 կողմ, 8 դեմ) քվեարկել է երկրի արտադաշինքային կարգավիճակի մասին օրինագիծը չեղարկելու օգտին ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Պորոշենկոն խոստացել է հանրաքվե անցկացնել ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու շուրջ ։
Սակայն հանրաքվե այդպես էլ չի անցկացվել։ 2018 թվականի սեպտեմբերին Պորոշենկոն Գերագույն ռադա է մտցրել երկրի Սահմանադրության մեջ փոփոխությունների նախագիծ, որով նախատեսվում էր դրանում ամրագրել Ուկրաինայի զարգացման եվրոպական և եվրատլանտյան ուղղությունները ։ 2019 թվականի փետրվարի 7-ին Գերագույն ռադան օրենք է ընդունել, որը հավանության է արժանացրել Սահմանադրության փոփոխություններին և Պորոշենկոն ստորագրել է այդ օրենքը փետրվարի 19-ին ։ Այսպիսով, Սահմանադրության նախաբանում ամրագրվել է «ուկրաինացի ժողովրդի եվրոպական ինքնության և Ուկրաինայի եվրոպական և եվրաատլանտյան կուրսի անշրջելիության» մասին ձևակերպումը, իսկ հիմնական օրենքի 102-րդ հոդվածով ընդլայնել է պետության ղեկավարի լիազորությունները՝ այն դարձնելով «Եվրոպական միությունում և Հյուսիսատլանտյան պայմանագրի կազմակերպությունում լիիրավ անդամակցություն ձեռք բերելու պետության ռազմավարական ուղեգծի իրագործման երաշխավոր» ։ Ստորագրման օրը՝ Ուկրաինայի խորհրդարանի նիստում, Պորոշենկոն հայտարարել էր, որ «Սահմանադրության մեջ փոփոխությունները ոչ մի կերպ ավելորդ չեն։ Իմ ռազմավարական առաքելությունը՝ եվրոպական և տրանսատլանտյան ինտեգրման անշրջելիությունն է» ։
Ապրիլի 20-ին Պետրո Պորոշենկոն «եվրոպական և եվրատլանտյան ինտեգրման հարցեր» հրամանագրով հաստատել Է Եվրամիությանն ու ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության մասին ծրագիրը ։
Կանադա
2016 թվականի հուլիսին Ուկրաինան և Կանադան ազատ առևտրի գոտու մասին համաձայնագիր են ստորագրել, իսկ արդեն նոյեմբերի 17-ին Պորոշենկոն օրենք է ստորագրել «Ուկրաինայի և Կանադայի միջև ազատ առևտրի գոտու մասին համաձայնագրի վավերացման մասին» ։ 2017 թվականի օգոստոսի 1-ից Համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել ։
2019 թվականի նախագահական ընտրություններ
2019 թվականի հունվարի 29-ին Պորոշենկոն իր թեկնածությունն է առաջադրել նախագահական ընտրություններին որպես ինքնաառաջադրված թեկնածու ։ Փետրվարի 26-ին Պորոշենկոն ստորագրել է փետրվարի 7-ին Գերագույն Ռադայի ընդունած օրենքը, որի համաձայն «ագրեսոր պետության» կամ «օկուպանտ պետության» քաղաքացին կամ այդ պետության առաջարկած այլ անձինք չեն կարող դիտորդներ լինել նախագահական, խորհրդարանական կամ տեղական ընտրություններում ։ 2018 թվականի օգոստոսից սկսեցին վահանակներ հայտնվել հետևյալ գրառումներով ․«Բանակ! Լեզու! Հավատ! Մենք գնում ենք մեր ճանապարհով։ Մենք Ուկրաինա ենք։ Պետրո Պորոշենկո» (նախագահի աշխատակազմը հերքել է պաստառների հետ որևէ կապ ունենալու փաստը), իսկ Բանակ! Լեզու! Հավատ! Մենք գնում ենք մեր ճանապարհով։ Մենք Ուկրաինա ենք։ Պետրո Պորոշենկո»կ արգախոսը սկսել է տարածվել սոցիալական ցանցերի միջոցով և տեղավորվել է հեռուստաալիքներ   ։ Որպես ձեռքբերումներ ցուցադրվել են վերջին տարիներին երկրում տեղի ունեցած արտաքին քաղաքական ձեռքբերումներն ու բարեփոխումները, կրթության, մշակույթի և բանակի փոփոխությունները։ Դրանցում չեն հիշատակել Պորոշենկոյին, բայց բանակի ամրապնդման և ուկրաինական լեզվի հաստատման աջակցության մասին կարգախոսներն ավելի ուշ դարձել են նրա նախագահական քարոզարշավի մի մասը։
2019 թվականի մարտի 31-ին կայացած ընտրությունների առաջին փուլի արդյունքներով Պորոշենկոն Վլադիմիր Զելենսկիից հետո զբաղեցրել է երկրորդ տեղը՝ հավաքելով ձայների 15,94 %-ը և անցել է երկրորդ փուլ ։ Երկրորդ փուլում հավաքել է ձայների 24,46 %-ը (նրա օգտին քվեարկել է 4,5 միլիոն ընտրող), մինչդեռ Զելենսկու օգտին քվեարկել Է ընտրողների ավելի քան 73 %-ը։ Մինչ ընտրությունների պաշտոնական արդյունքները հայտարարելը Պորոշենկոն ընդունել էր իր պարտությունը ։
Հետագա քաղաքական կարիերա
Մասնակցել է 2019 թվականի խորհրդարանական արտահերթ ընտրություններին «Եվրոպական համերաշխություն» կուսակցությունից (կուսակցական ցուցակում զբաղեցրել է 1-ին տեղը ):
Քննադատություն
Չնայած նախագահ ընտրվելու դեպքում իր ակտիվները վաճառելու նախընտրական խոստումներին՝ Պորոշենկոն երեք տարվա ընթացքում ոչ մի ակտիվ չի վաճառել ։
Օֆշորային սկանդալ
«Ավելլումում», որը Պորոշենկոյի իրավաբանական խորհրդականն էր, հայտարարել են, որ օտարերկրյա իրավազորությունում ընկերության ստեղծումը միակ հնարավոր ճանապարհն էր Պորոշենկոյի ակտիվները միջազգային հավատարմագրային կառույցի կառավարմանը փոխանցելու համար ։
Պորոշենկոյի քննադատներից մեկը՝ Վիտալի Շաբունինը, խոստովանել է, որ այդ օֆշորների միջոցով որևէ ֆինանսական գործառնություն չի իրականացվել, և ֆիսկալ ծառայությունների համար քննարկման առարկա չկա ։
Ամանորյա հանգիստ (2018)
Նախագահ Պորոշենկոյի ամանորյա հանգիստը 2018 թվականին ԶԼՄ-ներում լայն հնչեղություն է ստացել ։ Լրագրողները պարզել են, որ 2018 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 8-ը նախագահ Մալդիվյան կղզիներում հանգստանում էր Նոոնի ատոլներից մեկում։ Մեկ շաբաթվա ընթացքում 10 հոգու համար ծախսվել է 500 հազար դոլար, զբոսաշրջիկները վարձակալել են առանձին կղզի և այդ երկրի ամենաթանկ հյուրանոցը ։ Թռիչքի համար վարձակալվել է աշխարհի ամենաթանկ ինքնաթիռներից մեկը՝ Falcon 7X-ը, վարձակալության արժեքը կազմել է 145 հազար դոլար ։
Նախագահի աշխատակազմի հայտարարության համաձայն՝ հանգիստն իրականացվել է Պորոշենկոյի անձնական միջոցների հաշվին, իսկ հանգստի մասին ծանուցումը պլանավորվում էր դրա ավարտից հետո՝ անվտանգության նկատառումներից ելնելով ։