Համացանց
Պատմական ակնարկ
Փաթեթների հաղորդակցման վերաբերյալ Պոլ Բարաննի և Դոնալդ Դևիսի հետազոտությունը սկիզբ է առել 1960-ականների սկզբին, և փաթեթների հաղորդակցման ցանցերը՝ NPL, ARPANET, Tymnet, Merit Network, Telenet և CYCLADES ստեղծվել են 1960-ականների վերջին և 1970-ականներին՝ օգտագործելով բազմազան արձանագրություններ ։ ARPANET նախագիծը հանգեցրեց միջցանցային հաղորդակցության արձանագրությունների մշակմանը, որոնցով մի քանի առանձին ցանցեր կարող էին միավորվել մեկ ցանցում ։ ARPANET-ի զարգացումը սկսվեց 1969 թվականի հոկտեմբերի 29-ից Կալիֆոռնիայում երկու ցանցային հանգույցներից, որոնցում փոխկապակցված էին Կալիֆոռնիայի համալսարանի Ցանցային չափումների կենտրոնը և Լոս Անջելեսի (UCLA) Հենրի Սամուելի անվան ինժեներական և կիրառական գիտությունների դպրոցը՝ Լեոնարդ Քլեյնրոկի գլխավորությամբ, և NLS համակարգը SRI-ում՝ Դուգլաս Էնգելբարտի և Մենլո Պարկի գլխավորությամբ ։ Երրորդ կայքը Սանտա Բարբարայում գտնվող Կալիֆոռնիայի համալսարանի Քուլլեր-Ֆրիդի ինտերակտիվ մաթեմատիկայի կենտրոնն էր, իսկ հետո՝ Յուտայի համալսարանի գրաֆիկայի բաժինը:1971 թվականի վերջերին տասնհինգ կայք միացավ նորաստեղծ ARPANET-ին, որը խոստումնալից զարգացման նշան էր  ։ Այս վաղ տարիները փաստագրվել են 1972 թվականի «Համակարգչային ցանցեր» ֆիլմում․ «Ռեսուրսների կիսման հերոսները»:Վաղ միջազգային համագործակցությունն ARPANET-ի հետ հազվադեպ էր։ Եվրոպական ինժեներ-ծրագրավորողները հետաքրքրված էին X.25 ցանցերի ստեղծմամբ ։ Համագործակցության հատկանշական բացառություններ են եղել Նորվեգիայի սեյսմիկ զանգվածը (NORSAR) 1973 թվականի հունիսին, այնուհետև 1973 թվականին Շվեդիան արբանյակային կապերով Tanum Earth կայարանին միացումը և Փիթեր Տ․ Քեթրթնեթի հետազոտական խումբը Միացյալ Թագավորությունում, այնուհետև Լոնդոնի համալսարանի Ինֆորմատիկայի ինստիտուտը և հետագայում Լոնդոնի համալսարանական քոլեջը   ։ 1974-ի դեկտեմբերին RFC 675 (համացանցով ինֆորմացիայի փոխանցման ղեկավարման ծրագրի տեխնիկական բնութագիրը) Վինթոն Սերֆի, Յոգեն Դալալի և Քարլ Սանշայնի կողմից օգտագործեցին համացանց տերմինը, որպես փոխկապակցված ցանցի ստանդարտ, իսկ հետագայում RFC-ն կրկնեց այդ օգտագործումը ։ Հասանելիությունը ARPANET-ին ընդլայնվեց 1981 թվականին, երբ Ազգային գիտական հիմնադրամը (NSF) ֆինանսավորեց Համակարգչային գիտությունների ցանցը (CSNET): 1982 թվականի (TCP/IP) համացանցային արձանագրությունը ստանդարտացվեց, որը հնարավորություն տվեց համակցված ցանցերի համաշխարհային տարածմանը։ TCP/IP ցանցային հասանելիությունը կրկին ընդլայնվեց 1986 թվականին, երբ Ազգային գիտական ​​հիմնադրամի ցանցը (NSFNet) Միացյալ Նահանգներում հետազոտողների համար հասանելիություն տրամադրեց գերհամակարգչային կայքերին, սկզբում 56 Կբիթ/վրկ արագությամբ, ավելի ուշ՝ 1.5 Մբիթ/վրկ և 45 Մբիթ/վրկ ։ Կոմերցիոն համացանցային ծառայություններ մատուցողներն (ISPs) ի հայտ եկան 1980-ականների վերջին և 1990-ականների սկզբին։ ARPANET-ի շահագործումը դադարեցվեց 1990 թվականին։ 1995 թվականին համացային կապը լիովին առևտրայնացված էր ԱՄՆ-ում, երբ դադարեցնելով NSFNet-ի շահագործումը՝ վերացվեցին համացանցի օգտագործմամբ կոմերցիոն տրաֆիկի փոխանցման վերջին սահմանափակումները ։ Եվրոպայում և Ավստրալիայում համացանցային կապն արագորեն տարածվեց 1980-ականների կեսերին, իսկ Ասիայում՝ 1980-ականների վերջին և 1990-ականների սկզբին ։ NSFNET-ի և Եվրոպայի ցանցերի միջև տրանսատլանտական ​​հաղորդակցությունը հիմնադրվեց ցածր արագությամբ արբանյակային ռելլերի միջոցով Պրինստոն համալսարանի և Ստոկհոլմի միջև 1988 թվականի դեկտեմբերին ։ Թեև այլ ցանցային արձանագրություններ, ինչպիսին է UUCP-ն, համընդհանուր հասանելի են եղել ավելի շուտ, սա նախանշեց համացանցի սկիզբն որպես միջմայրցամաքային ցանց։