cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուվենտուս
Մարզադաշտեր
2008 թվականի մարտի 18-ին ակումբի տնօրենների խորհուրդը հաստատում է «Դելլե Ալպիի» տեղում նոր մարզադաշտի կառուցման նախագիծը ։ Նրա արժեքը գնահատվում է € 105 միլիոն ։ Նրա ճարտարապետներն էին Ջինո Ձավանելան և Էլա Սուարեսը, իսկ ինժեներ՝ Մաքսիմում Մայովեկին։ Կառուցման մասին պաշտոնապես հայտարարվում է 2008 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ Լինգոտոյում ։ Ընդհանուր առմամբ զբաղեցվում է 355000 քառ. մ տարածք (45000-ը՝ նախատեսված էր մարզադաշտի, 155000-ը՝ ծառայությունների, 34000-ը՝ նախաձեռնող գործունեության և 30000-ը՝ կանաչ տարածքների համար) ։ Կառույցը ունի հնգաձև տեսք, շրջապատված է երկու կիսաէլիպսաձև շինություններով, որտեղ գտնվում են բարեր և ռեստորաններ։ Կան նաև VIP սրահներ՝ նախագծված Pininfarina Extra ընկերության կողմից, որոնք նայում են անմիջապես մարզադաշտին ։
Մարզադաշտը տեղավորում է ավելի քան 41000 հանդիսատես և նախատեսված է միայն ֆուտբոլի համար. այն չունի թեթև ատլետիկայի համար նախատեսված տարածքներ՝ դաշտի շուրջ ։ Ստորին հատվածի նստարանները մեկուկես մետր ցածր են գետնից. դաշտի և հանդիսատեսի սահմանաբաժաններ չկան ։ Մարզադաշտը ծածկված է 40000 ալյումինե թիթեղներով, իսկ տանիքի զանգվածը գերազանցում է աէրոդինամիկ խողովակը։ Տանիքը կիսաթափանցիկ է. այդպես է կառուցվել՝ լույսը մարզադաշտ չուղղելու նպատակով։
Բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 8-ին՝ Իտալիայի վերամիավորման 150-ամյակի կապակցությամբ։ Այն շահագործման է հանձնվել 2011-12 թվականների առաջնությունից ի վեր ։
Ներկա կազմ
2022 թվականի սեպտեմբերի 1-ի դրությամբ
(2-րդ ավագ)
(ավագ)
Երիտասարդական թիմ
Յուվենտուսի պատանեկան ակադեմիայում կա 17 ֆուտբոլային ակումբ, որոնք խաղում են ազգային առաջնությունում և միջազգային մրցաշարերում ։ Նրանք բոլորը մարզվում են Վինովո համայնքում գտնվող «Յուվենտուս կենտրոնում» ։
Հոլանդական «Այաքսի» նմանությամբ, «Յուվենտուսը» ստեղծում է ֆուտբոլային դպրոցներ՝ ակումբների տեսքով, որտեղ ավագ թիմի ֆուտբոլիստները մարզվում են երիտասարդների հետ ։ Ակումբն ունի ամառային ճամբարներ ոչ միայն ամբողջ Իտալիայում, այլև արտասահմանում, որտեղ մարզվում են 8-16 տարեկան պատանիներ ։
Հաճախ «Յուվենտուսը» ստեղծում է նախագծեր՝ երիտասարդների համար։ Դրանցից հայտնի է «Յուվենտուս ունիվերսիտետը», Ֆուտբոլի համաշխարհային համալսարանը (Թուրինի համալսարանի աջակցությամբ) և «Յուվենտուսի ազգային ակադեմիան», որը զբաղվում է ֆուտբոլային դպրցների ստեղծմամբ, որոնք գտնվում են երկրի տարածքում ու արտասահմանում՝ 6-12 տարեկան երեխաների համար ։ Կա նաև ծրագիր, որով «Յուվենտուսը» հսկում է 18 ֆուտբոլային դպրոցներ ու հովանավորում դրանք ։
«Յուվենտուսը» մշտապես հետևում է երիտասարդ ֆուտբոլիստներին ինչպես երկրում, այնպես էլ արտասահմանում ։ Ակումբի ակադեմիայում կրթվել կամ երիտասարդ տարիքում տեղափոխվել են Պիետրո Անաստազին (եկել է 20 տարեկանում «Կատանիայից»), Ֆրանկո Կաուզիոն (եկել է ակումբ «Լեչչեից»), Ջուզեպե Ֆուրինոն (եկել է «Պալերմոյից»), Ռոբերտո Բետեգան, Պաոլո Ռոսին.
Նրանցից միայն Ֆուրինոյին հրավիրում են մասնակցելու 1970 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում, իսկ 1974 թվականին հրավիրում են Անաստազիին և Կաուզիոյին։ Նրանք խաղում են մունդիալում նաև 1978 թվականի առաջնության ընթացքում։ Բետեգան ևս մասնակցում է 1978 թվականի առաջնությանը, ինչպես նաև Պաոլո Ռոսսին ։ Ռոսին 1982 թվականին դառնում է աշխարհի չեմպիոն։ Նույն թվականին նա ստանում է Ոսկե գնդակ, ինչպես նաև Ոսկե ոտնաման՝ որպես առաջնության լավագույն ռմբարկու (6 գոլ)։ Նախկին մարզիկներից հայտնի էին Կառլո Բիգատոն, Ջամպիերո Կոմբին, Պյետրո Ռավան, Կառլո Պարոլան, Ջովանի Վիոլան, Ջամպիերո Բոնիպերտին։ Վերջինս այժմ զբաղեցնում է ակումբի պատվո նախագահի պաշտոնը։ Այս մարզիկներից որոշները դարձել են աշխարհի չեմպիոններ 1934 կամ 1938 թվականներին, ինչպես նաև մասնակցել 1936 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում։ 21-րդ դարի սկզբին ակադեմիայի շրջանավարտ են դարձել Անտոնիո Նոչերինոն, Սեբաստիան Ջովինկոն, Կլաուդիո Մարկիզիոն, Պաոլո դե Չելյեն և Դոմենիկո Կրեշիտոն։ Նրանք խաղում են A սերիայի առաջնության ակումբներում։ Կրեշիտոն խաղում է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբում ։ Նրանիցից ոմանք եղել են ազգային հավաքականի անդամներ, մասնակցել 2008 թվականին Չինաստանի մայրաքաղաք Պեկինում կայացած Ամառային Օլիմպիական խաղերին, և Իտալիայի երիտասարդական հավաքականում, որը 2009 թվականին հասել էր մայրցամաքային առաջնության եզրափակչին ։ Մարկիզիոն, Ջովինկոն և Դե Չելյեն «Յուվենտուսի» հիմնական կազմից են։ Առաջին երկուսը մասնակցել են 2012 թվականի Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ Իտալիան հասնում է մինչև եզրափակիչ։
«Յուվենտուսի» երիտասարդական ակումբը համարվում է իտալական առավել հաջողված ակումբներից մեկը։ Այն Իտալիայի չեմպիոն է դարձել 9 անգամ, իսկ միջազգային մակարդակում՝ տիտղոսներ է նվաճել ավելի քան 70 անգամ։ Դրանցից հայտնի է Վիարեջոյի առաջնությունը, որը «Յուվենտուսը» հաղթել է ութ անգամ, վերջինը՝ 2012 թվականին։ Ակումբը «Միլանի» և «Ֆիորենտինայի» հետ միասին համարվում է ռեկորդակիր՝ այդ առաջնությունում ունեցած տիտղոսների քանակով ։
«Յուվենտուսը» մասնակցել է ՖԻՖԱ-ի 1962 թվականի երիտասարդական գավաթի խաղարկության եզրափակիչ խաղին ։ 2007 թվականի օգոստոսին մինչև 19 տարեկանների թիմը մասնակցում է Մալայզիայում տեղի ունեցած պատանեկան լիգային, որը հայտնի էր որպես «աշխարհի առաջնություն» ։
Ղեկավարություն
աղբյուր՝ Juventus.com
Նախագահներ
2010 թվականից «Յուվենտուսի» նախագահն է Անդրեա Անյելին։ Մինչ այդ ակումբն ունեցել է բազմաթիվ նախագահներ, որոնցից ոմանք եղել են ակումբի սեփականատերերը, ոմանք էլ եղել նրա պատվավոր ղեկավարները
Մարզիչներ
Յուվենտուսի մարզիչների ցուցակը՝ սկսած 1923 թվականից, երբ Անիելի ընտանիքը ձեռք է բերում ակումբը։ Դրանից հետո այն դառնում է առավել կազմակերպված և այդպիսին մնում մինչ օրս ։
2014 թվականի հուլիսի 16-ից ակումբի մարզիչն է Մասսիմիլիանո Ալլեգրին։
«Յուվենտուս» ընկերություն
1967 թվականի հունիսի 27-ից «Յուվենտուսը» համարվում է բաց բաժնետիրական ընկերություն ։ 2009 թվականի մարտի 1-ից բաժնետոմսերի վերահսկիչ փաթեթը պատկանում է Exor ընկերությանը։ Կազմակերպությունը առաջացել է IFIL Investment S.p.A և այլ ֆինանսական հաստատությունների միավորման արդյունքում։ Բոլոր հոլդինգները ստացվել են Ջովաննի Անյելիից ։ 2013 թվականի դրությամբ Exor ընկերությանն էր պատկանում բաժնետոմսերի 63 %-ը, իսկ Lindsell Train Investment Trust Ltd-ին՝ 7 %-ը ։ «Փոքրամասնություն» կազմակերպող մոտ 40 000 բաժնետերերի ֆոնդին էր պատկանում ևս 34 %-ը ։
«Յուվենտուսի» մարզական ճամբարը գտնվում է Campi di Vinovo SpA կազմակերպության սեփականատիրության ներքո։ Բաժնետոմսերի 71,3 %-ը կառավարվում է «Յուվենտուսի» կողմից ։
Ակումբում գործում են հետևյալ ներքին կառույցները՝ կառավարում և ֆինանսներ, անձնակազմի կառավարում, ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներ, կոմերցիա, հատուկ նախագծերի վերահսկում, սպորտային զոնաներ ։ Ակումբի ղեկավարումն իրականացնում է Տնօրենների խորհուրդը։ Այն բաղկացած է տասը անդամից, այդ թվում՝ նախագահ Անդրեա Անյելի և գլխավոր տնօրեն Ալդո Մացի ։
2001 թվականի դեկտեմբերի 3-ին «Յուվենտուսը» սակարկվում է իտալական ֆոնդային բորսայի STAR սեգմենտում։ Ֆոնդային սեգմենտը առավել հաջողակներից է ոչ միայն Եվրոպայի, այլև աշխարհի մասշտաբով ։
2008 թվականի հուլիսի 1-ից «Յուվենտուսում» գործարկվում է աշխատողների ու մարզիկների մենեջմենթի անվտանգության համակարգը։ Վերջինս համապատասխանեցվում է այն պահանջներին, որոնք հաստատված են OHSAS միջազգային ստանդարտներով ։ ISO 9001:2000-ի միջազգային ստանդարտներին է համապատասխանում նաև բուժօգնության և առողջապահության համակարգը ։
2013 թվականին Deloitte Football Money League-ն հայտարարում է, որ «Յուվենտուսը» համարվում է եկամուտների տեսանկյունից տասներորդ ակումբը. 2011-12 թվականների մրցաշրջանում ակումբը ունեցել է 195 միլիոն եվրոյի շրջանառություն ։ «Յուվենտուսը» համարվում է եվրոպական ակումբների միության հիմնադիրներից մեկը, որը զբաղվում է ակումբների իրավունքների պաշտպանությամբ։
«Յուվենտուսի» պաշտոնական կայքի տվյալներով ՝
Տնօրենների խորհուրդ
Աուդիտորական կոմիտե՝ Մարցիո Սաա (տեղակալ), Ռիկարդո Մոնտանարո, Կամիլո Վենեզիո Պարգևատրումների ու նշանակումների կոմիտե՝ Կառլո Բարել դի Սանտ Ալբանո (տեղակալ), Ռիկարդո Մոնտանարո, Կամիլո Վենեզիո Նշանակվող աուդիտորների խորհուրդ՝ Պաոլո Պիկատի (տեղակալ), Ռոբերտո Պետրինյանի, Ռոբերտո Լոնյո Անկախ աուդիտորներ՝ Deloitte & Touche S.p.A
Պատվավոր նախագահներ
Ջամպիերո Բոնիպերտի Ֆրանցո Գրանդե Ստիվենս
Մենեջմենթ
Գլխավոր տնօրեն սպորտի գծով՝ Ջուզեպե Մարոտա Գործադիր տնօրեն վարչական և ֆինանսների գծով՝ Միկելե Բերջերո Պլանավորման, ստուգման, հատուկ նախագծերի ղեկավար՝ Ստեֆանո Բերտոլա Կադրերի բաժնի ղեկավար՝ Ալեսանդրո Սորբոնե Հասարակայնության հետ կապերի ղեկավար՝ Կլաուդիո Ալբանեզե Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների գծով ղեկավար՝ Կլաուդիո Լեոնարդի Անշարժ գույքի գծով տնօրեն Ռիկարդո Աբրատե Մարկետինգի ղեկավար Ալեսանդրո Սանդիանո Ներքին աուդիտի պատասխանատու՝ Ալեսանդրա Բորելի
Սոցիալական ոլորտ
«Յուվենտուսն» աշխատում է հասարակական ու հումանիտար ոլորտում։ Իրականացվող սոցիալական ծրագրերի կա նաև երիտասարդական ծրագիր, որը ուղղված է Եվրամիության անդամ երկրների կյանքի ու կենսամակարդակի բարելավման, բարձրագույն կրթություն ստանալու հնարավորություններ ընձեռելու և այլ նպատակներով ։ Համագործակցության ու ընդունման կենտրոնի միջոցով այն կապ է հաստատել Թուրինի տնտեսագիտական համալսարանի հետ, որտեղ անցկացնում է սպորտային պարապմունքների ուսուցման դասեր ։ Առողջապահության ոլորտում «Յուվենտուսը» համագործակցում է Թուրինի սուրբ Աննա հիվանդանոցի հետ և իրականացնում է «Մեծանալ սուրբ Աննայի հետ» նախագիծը ։ Բացի այդ, ակումբը հովանավորել է հիվանդանոցի մոր և մանկան բաժանմունքի վերակառուցումը և խթանում է քաղցկեղի ուսումնասիրման Իտալական ֆոնդի զարգացմանը ։
«Յուվենտուսի» մեկ այլ նախագիծ հայտնի է որպես «հյուրընկալության կենտրոն»։ Այն իրականացրել է Էդոարդո Անյելին՝ «Vincenziano» կամավորական խմբի ասոցիացիայի հետ համագործակցության արդյունքում՝ դժվար պայմաններում գտնվող մայրերին բնակարանով ապահովելու համար ։
2000 թվականին «Յուվենտուսը» սկսել էր նոր ծրագիր՝ Ջենովա քաղաքի Գասլինի մանկական հիվանդանոցը գույքով ապահովելու նպատակով։ Այն կառուցվել էր ոչ միայն որպես հոսպիտալ, այլև որպես ուսումնական հաստատություն։ Ակումբը կարողացավ վերականգնել սուրբ Հերոնիմի աբբայության շենքը, որը գտնվում է հիվանդանոցի ներսում։ Նպատակն իրականացնելու համար պահանջվել էր 4.5 միլիոն եվրո, որոնցից 2 միլիոնը տալիս է Գասլինի ընտանիքը, իսկ մնացածը հավաքում է «Յուվենտուսը»՝ բարեգործության ու հանգանակության միջոցով ։ Այն իրականացել էր 2003 թվականի Սան Ռեմոյի մրցույթի, ինչպես նաև «Յուվենտուս, թիմ, ընկերներ» հեռուստատեսային ծրագրի շրջանակներում, ինչպես նաև գրքերի ու ձայնասկավառակների վաճառքի միջոցով ։
Նվաճումներ
«Յուվենտուսը» համարվում է Իտալիայի ամենաատիտղոսակիր ակումբը, միաժամանակ առաջիններից է աշխարհում՝ նվաճած գավաթների ու խփած գոլերի քանակով։ Առաջին անգամ ակումբը հաղթել է Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության 1905 թվականի մրցաշարը, որից հետո սկուդետոն նվաճել է ևս 30 անգամ, այդ թվում՝ 5 անգամ անընդմեջ՝ 1931-1935 թվականներին։ «Յուվենտուսը» տասն անգամ նվաճել է Իտալիայի գավաթը, որով ևս ռեկորդակիր է իտալական ակումբների շարքում։ Բացի այդ, ակումբը ամենաշատն է նվաճել նաև Իտալիայի սուպերգավաթը՝ յոթ անգամ դառնալով Իտալիայի չեմպիոն։ Ընդհանուր առմամբ՝ ակումբն ունի 49 հաղթանակ՝ իտալական բոլոր առաջնություններում ու գավաթների խաղարկության ժամանակ, ինչը նույնպես անգերազանցելի ցուցանիշ է։
«Յուվենտուսը» երեք անգամ նվաճել է «Ոսկե դուբլ»՝ այսինքն սկուդետոն և գավաթը։ Դա տեղի է ունեցել 1959-60, 1994-95 և 2014-15 թվականների մրցաշարերում։
«Յուվենտուսի» առաջին միջազգային գավաթը ՈՒԵՖԱ գավաթն էր, որն ակումբը նվաճել էր 1977 թվականին։ Ակումբը 1985 և 1996 թվականներին հաղթել է երկուական մրցաշար՝ Չեմպիոնների Լիգա և միջմայրցամաքային գավաթի խաղարկություն։ «Յուվենտուսը» իտալական երեք ակումբներից է, որին հաջողվել է հաղթել միջազգային առաջնությունում և դառնալ չեմպիոն ։
Ընդհանուր առմամբ թիմը նվաճել է 60 պաշտոնական տիտղոս, որից՝
Ակումբի վիճակագրություն
«Յուվենտուսը» Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնությունում սկսել է խաղալ 1900 թվականից։ 2014-15 թվականների մրցաշրջանը 110-րդն էր իր պատմության մեջ։ A սերիայի 108 մրցաշրջաններում ունեցած մասնակցության արդյունքում նա հաղթել է 32 անգամ, իսկ երկրորդ և երրորդ տեղն է նվաճել համապատասխանաբր 20 և 11 անգամ։
«Յուվենտուսի» ամենագոլառատ հաղթանակը տեղի է ունեցել Իտալիայի առաջնության 1928-29 թվականների մրցաշարում՝ 15։0՝ ընդդեմ «Չենտոյի» ։ Առաջնությունում ռեկորդային է եղել 11։0 հաշիվը՝ նույն մրցաշրջանում «Ֆիորենտինայի» դեմ խաղում ։ Ամենախոշոր պարտությունը տեղի է ունեցել ավելի քան մեկ դար առաջ՝ 1912-13 թվականների մրցաշարում. «Յուվենտուսը» 0։8 հաշվով պարտվել է «Տորինոյին» ։
Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթի խաղարկության ժամանակ «Յուվենտուսը» 11 անգամ դարձել է չեմպիոն, 5 անգամ պարտվել եզրափակիչ փուլում ։ Ընդ որում, Իտալիայի գավաթակիր ամենաառաջատար երկու ակումբները՝ «Ռոման» և «Յուվենտուսը» երբեք չեն հանդիպել եզրափակչում ։
Հավաքած միավորների քանակով «Յուվենտուսը» առաջինն է Իտալիայում և չորրորդը Եվրոպայում։ Բացի այդ, իտալական ակումբը առաջատարն է Իտալիայում՝ խաղերի (352), խփած գոլերի (193) և գոլերի քանակով (623), խփած ու բաց թողնված գոլերի տարբերությամբ (+295) և հաղթանակների տոկոսով (54,83 %)՝ ՈՒԵՖԱ-ի լիգաների կազմակերպած հանդիպումների ժամանակ ։
«Յուվենտուսը» միակ իտալական ակումբն է, որը կարողացել է հաղթել ՈՒԵՖԱ գավաթը 1977 թվականին՝ ներակայանալով միայն տեղացի ֆուտբոլիստներից բաղկացած թիմով ։
«Յուվենտուսը» եզրափակիչ է դուրս եկել միջազգային մասշտաբի 18 պաշտոնական մրցաշարերում։ Այս ցուցանիշով ակումբը վեցերորդ տեղն է զբաղեցնում աշխարհում, չորրորդ տեղըը Եվրոպայում, և երկրորդ տեղը՝ Իտալիայում։ Մրցաշարերից յոթը անցկացվել են Չեմպիոնների լիգայի, 4-ը՝ գավաթակիրների գավաթի խաղարկության, ևս 4-ը՝ ՈւԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկության, 1-ը՝ Ինտերտոտոյի խաղարկության , 2-ը՝ ՈւԵՖԱ սուպերգավաթի խաղարկության և 3-ը՝ միջմայրցամաքային գավաթի խաղարկության շրջանակներում ։
«Յուվենտուսը» աշխարհի միակ ակումբն է, որ հաղթող է ճանաչվել աշխարհում անցկացրած բոլոր հնարավոր մրցաշարերում ու խաղարկություններում և մեկը այն չորս ակումբներից, որոնք չեմպիոն են դարձել ՈւԵՖԱ-ի բոլոր երեք մրցաշարերում։ «Յուվենտուսն» առաջինն էր, որ հասել էր դրան դեռ 1985 թվականին։ Դրա համար 1988 թվականին ակումբը պարգևատրվում է ՈՒԵՖԱ-ի կողմից ։
1929 թվականից անցկացվող Իտալիայի A սերիայի առաջնությունում ակումբը ցուցաբերել է հետևյալ արդյունքները.
Ռեկորդակիր ֆուտբոլիստներ
Իտալիայի A սերիայի առաջնության մրցաշարերում խաղերի քանակով առաջատարն է Ալեսանդրո Դել Պիեռոն (478 խաղ), ով մասնակցել է ևս 35 խաղի՝ B սերիայի առաջնությունում։ 513 խաղի մասնակցությամբ նա առաջատարն է յուվենտուսցիների շարքերում։ Նախկին ռեկորդը պատկանում էր Ջամպիերո Բոնիպերտիին, ով 1946-61 թվականներին մասնակցել էր 443 խաղի ։
Դել Պիեռոյին է պատկանում նաև ակումբի համար անցկացրած բոլոր խաղերում մասնակցության քանակը՝ 705 խաղ արդյունքով։ Դրանցում նա մրցակցի դարպասը գրավել է 290 անգամ, որը նույնպես անգերազանցելի ցուցանիշ է։ Դել Պիեռոն A սերիայում խփել է 188, B սերիայում՝ 20, ազգային գավաթի խաղարկության ժամանակ՝ 28, եվրոպական մրցաշարերում՝ 53 և միջմայրցամաքային գավաթի խաղարկության ժամանակ՝ ևս 1 գոլ ։ Նախկին ռեկորդը դարձյալ պատկանել է Բոնիպերտիին, որը գերազանցվել էր 2006 թվականին  ։
A սերիայի ընթացքում խփած գոլերի քանակով առաջատարն է Ֆելիչե Բորելը։ Նա 1933-34 թվականների մրցաշրջանում տեղի ունեցած 34 խաղերում մրցակցի դարպասը գրավել է 32 անգամ ։
Ազգությամբ հունգարացի Ֆրենց Խիրզերին է պատկանում մեկ մրցաշարի ընթացքում խփած գոլերի քանակային ռեկորդը՝ 35 գոլ 26 խաղում 1925-26 թվականների Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության ընթացքում։ Նույն քանակությամբ գոլեր է խփել շվեդ Գուննար Նորդալը, ով խաղում էր «Միլանի» կազմում 1949-50 թվականների մրցաշրջանում ։
Այլ մարզիկներ
«Յուվենտուսի» մոտ 120 տարվա պատմության ընթացքում խաղացած ֆուտբոլիստներից 700-ն իտալացիներ են ։ Նրանցից առաջինը, ով դարձավ ակումբի խորհրդանիշը, Կառլո Բիգատոն էր, ապա՝ Ջամպիերո Բոնիպերտին և Կառլո Պարոլան ։
1970-80-ականների գլխավոր աստղերն էին Դինո Ձոֆը և Պաոլո Ռոսսին՝ 1982 թվականի լավագույն ռմբարկուն, ինչպես նաև Գաետանո Շիրեան, Սերխիո Մարտինեսը, Անտոնիո Կաբրինին, Ստեֆանո Տակոնին. նրանք հաղթել էին ՈւԵՖԱ-ի կազմակերպած բոլոր պաշտոնական խաղերը ։
20-րդ դարի վերջին տասնամյակում ակումբում աչքի է ընկնում Ռոբերտո Բաջոն՝ 1993 թվականի Ոսկե գնդակի հաղթողը, և Ալեսանդրո Դել Պիեռոն, ով վեց անգամ եղել Իտալիայի չեմպիոն, հաղթել Չեմպիոնների լիգայում և միջմայրցամաքային գավաթի խաղարկության ժամանակ 1996 թվականին, ինչպես նաև՝ դարձել աշխարհի չեմպիոն 2006 թվականին, ինչպես և Ջանլուիջի Բուֆֆոնը՝ թիմի ներկայիս ավագը։ 1950-60-ական թվականներին «Յուվենտուում» հայտնի էր Օմար Սիվորին (1961 թվականին արժանանում է Ոսկե գնդակի) և Ջոն Չարլզը, ով իր հասակի համար ձեռք է բերել «բարի հսկա» մականունը։ Նրանք Բոնիպերտիի հետ միասին կազմել էին «մոգական եռյակը» և օգնել «Յուվենտուսին» գրավել երեք սկուդետո։
1970-ական թվականներին արտասահմանցիներից հայտնի էր գերմանացի Հելմուտ Հալերը, 1980-ականներին՝ ֆրանսիացի Միշել Պլատինին, 1990-ականներին՝ արաբ Զինեդին Զիդանը, 2000-ականներին նա հեռանում է «Ռեալ Մադրիդ», և նրան փոխարինելու է գալիս ազգությամբ չեխ Պավել Նեդվեդը, ով 2003 թվականին «Ոսկե գնդակ» է ստանում։
Միևնույն ժամանակ արգենտինացի Դավիդ Տրեզեգեն դառնում է ակումբի լավագույն արտասահմանցի ռմբարկուն ։
Ազգային հավաքական
2013 թվականի փետրվարի 4-ի դրությամբ «Յուվենտուսը» այն ակումբն էր, որում խաղացել էին Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքանի ամենաշատ ֆուտբոլիստները՝ 135 մարզիկ։ Երկրորդ տեղը զբաղեցնող «Ինտերնացիոնալեն» ունեցել էր 105, իսկ երրորդ տեղում գտնվող «Միլանը»՝ 94 ֆուտբոլիստ ։ Ընդհանուր առմամբ «Յուվենտուսի» 22 մարզիկներ դարձել են աշխարհի չեմպիոններ ՝
1978 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը հաշվվում էին «Յուվենտուսի» ինը ֆուտբոլիստներ։ Դա ակումբի խոշորագույն ներդրումներից մեկն էր Իտալիայի ազգային հավաքականին՝ ֆուտբոլի ամբողջ պատմության ընթացքում ։ Նրանք էին՝ Ձոֆ, Ջենտիլե, Կաբրինի, Բենետի, Շիրեա, Կաուզիո, Տարդելի, Բետեգա և Կուկուրեդու ։ Երկու խաղերի ընթացքում բոլոր 9 մարզիկները դուրս եկան մարզադաշտ՝ հունիսի 10-ին Արգենտինայի և հունիսի 21-ին՝ Նիդերլանդների ֆուտբոլի ազգային հավաքականների դեմ ։
Գրականություն
Գրքեր
Այլ հրատարակումներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յուվենտուս Կատեգորիա:1897 հիմնադրված ֆուտբոլային ակումբներ
Ամո Խարազյան
Կենսագրություն
Ամո Խարազյանը սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում և վաղ հասակից հրապուրվել թատրոնով։ 1896 թվականին մեկնում է Մոսկվա, որտեղ հոր կամքին հակառակ, ընդունվում է Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի ֆիլհարմոնիան, որտեղ և սովորում է 2 տարի (1896-1898 թթ.)։ Այստեղ Խարազյանը ծանոթանում է Գեղարվեստական թատրոնի ապագա ռեժիսոր Գևորգ Բուրջալովի հետ, ով ցանկանում էր ժողովրդական թատրոն ստեղծել։
Գնալով Բաքու՝ Խարազյանը, Ստեփան Շահումյանի խորհրդով, ներկայացումներ է բեմադրում նավթարդյունաբերության բանվորների համար։
1906 թվականին մեկնել է Փարիզ, հետևել Ժ. Մունե Սյուլիի, Ս. Բեռնարի, Ա. Անտուանի և Գ. Ռեժանի արվեստին, աշակերտել Պ. Մունեին։ Ամո Խարազյանը կյանքի ընթացքում բազմաթիվ թատրոններ ու թատերախմբեր է ստեղծել և 1909 թվականին հիմնադրում է «Նոր դրամա» թատրոնը, որտեղ իբրև ռեժիսոր մեծ ուշադրություն է դարձնում ներկայացումների գեղարվեստական կատարելությանը։ Այս թատրոնում բեմադրությունները ձևավորում էր նկարիչը, իսկ երաժշտական ձևավորման համար երաժիշտներ էին հրավիրվում։ Այս ամենը նորություն էր հայ թատրոնում։ Թատրոնը գոյատևում է 6 տարի և 1914 թվականին փակվում։ «Նոր դրամայի» փակվելուց հետո Խարազյանը տեղափոխվում է Զուբալովի ժողովրդական տան թատերական սեկցիա, որտեղ ներկայացումներ է բեմադրում աշխատավոր հանդիսականի համար։ 1915-1918 թվականներին ղեկավարել է «Աշակերտա-ուսանողական դրամատիկ ընկերության» թատերախումբը, 1918 թվականին՝ Կաշեգործների միության բոլշևիկյան թևի հիմնած՝ «Պրոլետկուլտ» գրական-գեղարվեստական խմբակի (նախագահ՝ Ա. Վարդանյան) բանվորական թատերախումբը։"Հայաստանում քաղաքացիական կռվի տարիներին Ամո-Խարազյանը դառնում է հեղափոխական թատրոնի ղեկավարը, 1921 թվականի փետրվարին կազմակերպում է Երևանի Գավգործկոմի, 1922-ին՝ ՀԽՄՀ Քաղլուսվարի, 1925 թվականին՝ «Ազատ կոլեկտիվ» շրջիկ թատերախմբերը Ղարաքիլիսայում (Վանաձոր) և շրջագայում Հայաստանի ամբողջ տարածքով։ Վերջինս 1926 թվականից կոչվել է Գյուղշրջիկ թատրոն, 1928 թվականին վերանվանվել Պետական շրջիկ թատրոն (1933 թվականից Խարազյանի անվան, տե՛ս Ամո Խարազյանի անվան պետական շրջիկ թատրոն)։ 1949 թվականից աշխատել է Էջմիածնում (թատրոնը փակվել է 1952 թվականին) ։"1955 թվականի դեկտեմբերի 26-ից Խարազյանի անունով է կոչվել Արտաշատի պետական թատրոնը։ Խարազյանն իր ղեկավարած տարբեր թատրոններում բեմադրել է ավելի քան 100 պիես, խաղացել շուրջ 300 դեր։ Բեմականացումների («Փոստակայանի վերակացուն», ըստ Պուշկինի, «Հացի խնդիր», ըստ Պ. Պռոշյանի, «Փոթորկածիններ», ըստ Ն. Օստրովսկու), պիեսների թարգմանությունների հեղինակ է։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի երեք շքանշաններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ
Գորելկովո
Գորելկովո (Горельково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Գլիսեր
Գլիսեր, արագընթաց թեթև նավ (սահանավ)։ Հատակի հատուկ ձևի շնորհիվ շարժման ժամանակ առաջանում է հիդրոդինամիկ ուժ, որը բարձրացնելով նավի ցռուկային մասը, այն հանում է ջրի երես։ Այսպիսով կրճատվում է ջրի հետ նավի հատակի շփման մակերևույթը, փոքրանում է շարժման դիմադրությունը և մեծանում է արագությունը։ Գլիսերների վրա տեղակայում են ներքին այրման թեթև շարժիչներ, գազային տուրբիններ, թիապտոոուտակներ, ջրացայտեր։
Կատեգորիա:Նավեր
Ալամելի
Ալամելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկա քաղաքից 30-35 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Արևմտյան Եփրատի աջակողմյան վտակ Չարդակլի գետի փոքրիկ օժանդակի լեռնոտ ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռազդոլիե (գյուղ, Կրասնոգրադի շրջան)
Ռազդոլիե (Роздолля), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1780 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլիե գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1231 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1780 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆայտ Շտոս
Ֆայտ Շտոս կամ Ֆեյտ (Veit Stoß, Wit Stwosz), մոտավորապես 1455, Հորբ-նա-Նեեկարե - 1533, Նյուրնբերգ։ Գերմանացի քանդակագործ, նկարիչ և փորագրող, որն իր ստեղծագործությամբ նշանավորել է Գերմանիայի և Լեհաստանի քանդակագործության անցումը միջնադարից վերածնունդ։ 1477-1497 թվականներին աշխատել է Կրակովում։ Լեհաստանում կատարած աշխատանքներից ամենանշանավորն է Կրակովի Կույս Մարիամի կոստյոլի վեհասքանչ խորանը 1477-1489 թվականներին, որը դասվում է եվրոպայի քանդակագործության լավագույն օրինակների շարքը։ 1496 թվականին Շտոսը վերադարձել է Նյուրնբերգ։ 1490-1520-ական թվականներին նրա ստեղծագործությունները «Ավետում» խմբաքանդակը, 1517-1518 թվականներ, Լորենցկիրխե եկեղեցի, Նյուրնբերգ, Բամբերգի տաճարի խորանը, 1520-1523 թվականներ, երկուսն էլ՝ վկայում են ռենեսանսային միտումների խորացումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
(3579) Ռոկհոլտ
(3579) Ռոկհոլտ (Rockholt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Միկլոշ Լովասի կողմից Պիսկեշտետոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,732802 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7572 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7084 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1650,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 31,06° անկյուն։
Խորոխորին (գյուղ, Լուցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Խորոխորին գյուղում բնակվում էր 668 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3674 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 181,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1545 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիտորիա (Էսպիրիտու Սանտու)
Վիտորիա (Vitória), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Վիտորիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 327.801 : Զբաղեցնում է 93,381 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3 363 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1551 թվականի սեպտեմբերի 8-ին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էսպիրիտու Սանտու նահանգի բնակավայրեր
Բենադալիդ
Բենադալիդ (իսպ.` Benadalid), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավա համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռանիա դե Րոնդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 20 կմ2։ Բնակչությունը` 265 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 137 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Հանգստի հովիտ
Նկարահիր
Նկարում պատկերված է գերեզմանատան տեսարան՝ դանդաղորեն մոտեցող մթնշաղի պահին։ Գերեզմանոցի ցանկապատից անդին երևում է ոչ բարձր ժամատան զանգակատունը՝ կախված զանգով։ Առաջին պլանում նկարիչը երկու կաթոլիկ միանձնուհիների է նկարել։ Նրանցից մեկը նստած է տապանաքարերից մեկի վրա։ Խաչաձև դրված մատներով բռնել է վարդարանը։ Նա կարոտագին հայացքով դիտում է նկարին հետևողին՝ դիտողին։ Երկրորդ միանձնուհին կանգնած է քիչ հեռու։ Երկու ձեռքերում բահ է գտնվում, որով փորում է գերեզմանը ու թափում է հողը։ Կողքին քլունգ կա դրված։ Նկարում երևում է, որ ծանր հողի ազդեցությունից միանձնուհու նախաբազուկներն ու մարմինն ամբողջությամբ լարված վիճակի մեջ են գտնվում։
Քննադատություն
Արտ-քննադատ Թոմ Լյուբբոկը նկարի մասին այսպես է արտահայտվել.
Նկարն ըստ էության, համարվում է անգլիացի նկարչուհի-հումորիստ Ֆլորենց Կլակստոնի ծաղրապատճենումներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջոն Էվերեթ Միլլեի նկարներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի արվեստ Կատեգորիա:1858 նկարներ
Գալիցիական ճակատամարտ
Գալիցիական ճակատամարտ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի խոշորագույն ճակատամարտերից մեկը ռուսական և ավստրո-հունգարական բանակների միջև Գալիցիայում և Լեհաստանում օգոստոսի 5(18) մինչև սեպտեմբերի 8(21)-ը։ Երկու կողմից մասնակցել են մոտ 2 միլիոն մարդ և 5 հազար հրանոթ։ Չնայած ռուսական հրամանատարության կողմից թույլ տված սխալների պատճառով եղել են նշանակալի կորուստներ, բայց ռուսական զորքերը ճակատամարտում մեծ հաղթանակ են տարել։ Ավստրիական զորքերը կորցրել են 325 հազար մարդ (այդ թվում 100 հազար գերի) և 400 հրանոթ։ Ռուսական զորքերը գրավել են Գալիցիան և ավստրիական Լեհաստանի մի մասը` սպառնալով ներխուժել Հունգարիա և Սիլեզիա (մարզ)։ Ավստրո-հունգարիան երկար ժամանակով կորցրել է իր մարտունակությունը, և Գերմանիան ստիպված է եղել խոշոր ուժեր առանձնացնել իր դաշնակցին փրկելու համար։
Պատմություն
Երբ ընթանում էր պատերազմը, Ավստրո-հունգարական հրամանատար Ֆրանց Կոնրադ ֆոն Հոդզենդորֆը ծրագրել էր հարձակվել ռուսական Լեհաստանի վրա իր հյուսիսային ուժերով (առաջին և չորրորդ բանակներ)։ Կոնրադը գիտեր, որ իր գերմանական դաշնակիցները ուզում են շարժվել դեպի արևմուտք պարտության մատնելու համար Ֆրանսիային պատերազմի առաջին շաբաթների ընթացքում։ Միայն Գերմանական կայսրության 8-րդ բանակը կարող էր շարժվել դեպի արևելք, որտեղ այն պետք է պաշտպաներ Պրուսիան։ Ֆրանսիայի ռուս դաշնակիցները պարտավոր էին անհապաղ հարձակվել Գերմանիայի վրա ։
Ավստրո-հունգարական առաջին և չորրորդ բանակները կարող էին ներխուժել Լեհաստան առանց գերմանական աջակցության։ 1914 թվականի օգոստոսի 23-ի դրությամբ Կոնրադի Առաջին, երրորդ և չորրորդ բանակները կենտրոնացված էին Գալիցիայի ճակատի 280 կմ երկայնքով։
Մարտերի ընթացքը
Ճակատամարտի սկզբում ռուսական զորքերի համար ռազմական իրադրությունը Լյուբլինյան ուղղությամբ անհաջող էր։ Բարոն Զալցի չորրորդ ռուսական բանակը 14 և 15-րդ Գրենադյան զորամասերի կազմում հին տոմարով օգոստոսի 23-ին հասնում է հարավի 75 կիլոմետրանոց ճակատին` մոտակա նպատակ ունենալով ջախջախել ավստրիացիներին։ Նրան դեմ հանդիման գալիս էր Դանկելի առաջին ավստրիական բանակը առաջին, հինգերորդ և տասներորդ կորպուսների կազմում` մոտակա նպատակ ունենալով ջախջախել հակառակորդին` կենտրոնանալով Կրասնիկի վրա, վերացնելով նրա բանակի ձախ թևը։ Օգոստոսի 23-ի առավոտյան ավստրիացիների առաջին և հինգերորդ կորպուսների միավորումը Կրասնիկի մասից հարձակվում է 14-րդ ռուսական զորամիավորման վրա։ Կռիվը համառորեն շարունակվում է մինչև երեկո։ Ավստրո-հունգարացիները ստիպված նահանջում են։ Հաջորդ օրը Դանկելը հրամայում է շարունակել հարձակումը 4-րդ բանակի աջ թևը զավթելու համար։ Ռազմական ընդհարումը ընթանում է փոփոխակի հաջողությամբ։ Երկօրյա ծանր մարտերից հետո 4-րդ ռուսական բանակը շարժվում է դեպի Լյուբլինա և անցնում է պաշտպանության։ Օգոստոսի 27-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ը ընթանում են պաշտպանական մարտեր Լյուբլինայի մոտի ճակատում։ Առաջին ավստրո-հունգարական բանակի հետագա փորձերը ձախողվում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ռուսաստանի ճակատամարտեր
Լոզովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Լոզովսկի գյուղական խորհուրդ  (Лозовська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչյովսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1959 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մոլոկովո (գյուղ, Լենինսկի շրջան)
Մոլոկովո (Молоково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լենինսկի շրջանի կազմում։
Պոգոնոֆորներ
Պոգոֆորներ (Pogonophora, < հուն.՝ πώγων — մորուք և φορός — կրել), մորուքակիրներ, ծովային անողնաշարավոր կենդանիների տիպ։ Ապրում են երկու ծայրը բաց խիտինե պաշտպանիչ խողովակներում։ Մի քանի սմ-ից մինչև 1 մ երկարությամբ մարմինը թելանման է՝ բաղկացած 4 բաժիններից։ Առաջինի վրա տեղավորված են գլուխը և շոշափուկները (1-ից 2000 հատ)։ Երկրորդն օժտված է զույգ կուտիկուլային ողնուցներից կազմված «սանձով», որով պոգոֆորները հենվում են խողովակի ծայրին։ Երրորդ բաժինը երկար է, կրում է խողովակի հետ ամրակցվող պտկիկներ, թիթեղիկներ և սեռական գեղձեր։ Չորրորդի օգնությամբ, որը կարող է դուրս ելնել խողովակից, պոգոֆորները փորում են հողը և ետին ծայրով խրվում նրա մեջ։ Աղիք, բերան և հետանցք չունեն։ Սնվում են մարմնի մակերևույթով, հատկապես շոշափուկներով՝ ներծծելով ջրում լուծված օրգ․ նյութերը։ Մարմնական խոռոչը երկրորդային է։ Արյունատար համակարգն ունի սիրտ։ Նյարդային համակարգը բաղկացած է որովայնային ուղեղից և կենտ ցողունից։ Բաժանասեռ են։
Կատեգորիա:Օղակավոր որդեր Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Թխվածք
Թխվածք, հացաբուլկեղենի ընդհանուր անվանումը, որը պատրաստվում է թխման միջոցով, ինչպես նաև թխման գործընթացը։
Փոքր հատավոր հացաբուլկեղենն ներառում է հիմնականում հացի խմորից պատրաստած թխվածքները՝ մինչև 250 գ քաշով։ Դրանք են բուլկիները, եղջյուրիկները, կրուասանները։
Հրուշակեղենը պատրաստվում է այլ տեսակի խմորից՝ ճարպերի և շաքարավազի հավելումով։ Այս տեսակին է պատկանում նաև պահպանման երկար ժամկետ ունեցող ոչ քաղցր թխվածքները (գալետներ, կրեկերներ, աղի ձողիկներ)։ Թխվածքի դասական տեսակներից են թխվածքաբլիթը, կարկանդակը և այլն։
Թխվածք է նաև ջեռոցում թխված բիսկվիթը, տորթի շերտերն ու թխվածքաբլիթները։ Ժողովրդական լեզվով թխվածք կոչվում է ցանկացած տորթ և հրուշակեղեն։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Թխվածքներ
Տուլուշկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Տուլուշկա (Тулушка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
ASAP Ferg
Դարոլդ Ֆերգյուսոն կրտսեր (Darold Ferguson, Jr., ), ավելի հայտնի է որպես ASAP Ferg (ոճավորված՝ A$AP Ferg, արտասանվում է «Էյսափ Ֆերգ»), ամերիկացի ռեփեր։ Հանդիսանում է ASAP Mob հիփ հոփ խմբի անդամ, որտեղից էլ վերցրել է իր բեմական կեղծանունը ։ 2013 թվականի օգոստոսի 20-ին թողարկել է իր դեբյուտային «Trap Lord» ստուդիական ալբոմը, որը Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթում զբաղեցրել է 9-րդ հորիզոնականը ։ Ալբոմում ընդգրկված են «Shabba» և «Work» սինգլները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Գաբրիելա Ամբրոզիո
Գաբրիելա Ամբրոզիո, իտալացի գրող, լրագրող , ակադեմիկոս և գովազդային ստեղծագործական տնօրեն։ Նրա Siamo Quel che Diciamo (Մենք այն ենք, ինչ ասում ենք, անգլ. "We are what we say") և Le Nuove Terre della Pubblicita (Նոր գովազդային երկիր, անգլ. "The New Advertising Land") ակնարկները պահանջված գովազդային տեքստեր են Իտալիայի մի շարք համալսարաններում  ։ Նրա առաջին վեպը՝ Prima di Lasciarsi (Մինչ հրաժեշտ տալը, անգլ. "Before We Say Goodbye"), կապված Երուսաղեմում մահապարտ տեռորիստի հարձակման հետ, թարգմանվել է մի քանի լեզուներով ՝ ներառյալ եբրայերեն և արաբերեն։
Կրթություն և վաղ կարիերա
Ամբրոզիոն ավարտել է Նեապոլի համալսարանը փիլիսոփայության աստիճանով և դարձել լրագրող և քոփիռայթեր։
Կարիերա
1992 թվականին նա AM գովազդային գործակալության համահիմնադիրն էր, այժմ՝ YesIAm, որը միջազգային մրցանակներ է ստացել իր ստեղծագործական արդյունքի համար։ Նա նաև հաղորդակցման պրոֆեսոր էր Հռոմի Սապիենցա համալսարանում, և հանդիսանում է իտալական գեղարվեստական տնօրենների ակումբի՝ իտալական գովազդային մասնագետների ասոցիացիայի անդամ ։
Վեպ
Prima di Lasciarsi (Մինչ հրաժեշտ տալը, անգլ. "Before We Say Goodbye") վեպը նրա առաջին վեպն է, այն հիմնված է Երուսաղեմում մահապարտ տեռորիստի հարձակման իրական պատմության վրա, կատարված Dheisheh փախստականների ճամբարի տասնյոթամյա պաղեստինցի աղջկա՝ Այաթ ալ Ախրասի կողմից։ Գիրքը պատմում է ռումբը պայթեցնողի և նրա զոհերի՝ Երուսաղեմից տասնյոթ տարեկան մի աղջկա և անվտանգության աշխատակցի կյանքի վերջին ժամերի մասին, որի միջամտությունը փրկեց մնացած մարդկանց կյանքը հրեական զատիկի՝ փեսախի օրերին ծանրաբեռնված շուկայում։ Պատմությունն սկսվում է հարձակման օրվա առավոտյան ժամը յոթից և ավարտվում սարսափելի պայթյունով։ Չնայած շատ կարճ ժամանակահատվածին՝ յոթ ժամվան, որը դիտվել է տարբեր կերպարների տեսանկյունից, գիրքը փորձում է պատկերել Իսրայելի և Պաղեստինի միջև գոյություն ունեցող բարդ իրականությունը ։
Գիրքը հրատարակվել է Իտալիայում 2004 թվականին Nutrimenti Publishers հրատարակչության կողմից և Շամբերիում, Ֆրանսիա (ֆր. Chambéry) անցկացվող Festival du Premier Romance փառատոնի կողմից արժանացել է մրցանակի։ Գրքի արաբերեն և եբրայերեն հրատարակությունը 2008 թվականին հովանավորել է Amnesty International կազմակերպությունը և օգտագործվել են Իսրայելում և Պաղեստինյան տարածքներում աշխատող իսրայելական քոլեջների և իրավապաշտպան կազմակերպությունների կողմից՝ որպես կրթական գործիք ։
Գիրքը ուսումնասիրվում է որպես մարդու իրավունքների գրականության օրինակ Միացյալ թագավորութան և Կանադայի համալսարաններում ։
Գեղարվեստական այլ գործեր
Սթիկոն խոշտանգումներից ազատ լինելու մասին է և 2001 թվականի Մեծ ութնյակի (G8) գագաթնաժողովի ընթացքում Իտալիայի Ջենովա քաղաքում տեղի ունեցող իրադարձությունների արձագանքը ։ Այն 2015 թվականին ԱՄՆ-ում Atlas Review -ի կողմից առաջադրվել է Pushcart Prize մրցանակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի կին գրողներ Կատեգորիա:Կին լրագրողներ Կատեգորիա:Կին ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Իտալացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Նեապոլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իտալացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ
Ռուդոլֆ Խաչատրյան
Ռուդոլֆ Լորիսի Խաչատրյան, հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1984), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (2002)։
Օպերային երգիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Ալբերտ Խաչատրյանի եղբայրը։
Գործունեություն
Ռուդոլֆ Խաչատրյանն առաջինն է լևկասի վրա սեպիայի ու սանգինայի օգնությամբ ստեղծել գեղանկարչական գործեր՝
Աշխատել է գրաֆիկայի և գեղանկարչության ասպարեզում։ 1971 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Մոսկվայում։ 1959 թվականին Երիտասարդության համաշխարհային VII փառատոնի (Վիեննա) ցուցահանդեսում «Ուսանողուհու դիմանկար»-ի համար արժանացել է բրոնզե մեդալի, 1970 թվականին՝ Կոմիտասի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսում «Կոմիտաս»-ի համար՝ ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության առաջին մրցանակի։ Ստեղծել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, բնանկարներ ։ Ռուդոլֆ Խաչատրյանի վրձնին են պատկանում Ալավերդու երկաթուղային կայարանի շենքի բարձրարժեք որմնանկարները։ Աշխատանքներից են՝
Անհատական ցուցահանդեսներ
Ռուդոլֆ Խաչատրյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանում և արտասահմանում՝ ազգային պատկերասրահներում և պետական թանգարաններում։ Որոշ նկարներ գտնվում են Հայաստանի և աշխարհի շատ երկրների բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում։ 2008 թվականին Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում կազմակերպվել է Խաչատրյանի հետմահու ցուցահանդեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Սեռա Ժերալ ազգային պարկ
Տեղագրություն
Սեռա Ժերալ ազգային պարկը գտնվում է Ատլանտյան անտառ բիոմում։ Ընդգրկում է 17302 հա։ Պարկը ստեղծվել է 1992 թվականի մայիսի 21-ին 531 հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից ։ Այն ներառում է հետևյալ մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ՝ Կամբարա դու Սուլ, որը գտնվում է Ռիո Գրանդե դու Սուլ ու Ժասինտու Մաշադու նահանգներում, և Պրայա Գրանդի՝ Սանտա Կատարինայում ։ Այն կազմված է Ապարադուս դա Սեռա ազգային պարկի հարևանությամբ գտնվող երկու առանձին հատվածներից ։
Բնապահպանություն
Կամպոս Ժերայս բարձրավանդակն ունի ընդգծված տեղագրություն, որը ծովի մակերևույթից գտնվում է 900-1200 մետր բարձրության վրա։ Պարկն ընդգրկում է բարձրավանդակի հարավարևելյան մասը, այս նրա և ափամերձ հարթավայրի միջև ընկած հատվածը։ Ազգային պարկը ծովի մակարդակից գտնվում է 100-1112 մետր բարձրության վրա։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 1800 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 0-ից 36 °C, իսկ միջինը` 18 °C է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Իսրայելա-իրանյան հարաբերություններ
Իսրայելա-իրանյան հարաբերություններ, Իսրայելի և Իրանի հարաբերություններ։ 1940-ական թվականներից անցել են մի քանի փուլ.
Բացի Իրանի և Իսրայելի անուղղակի հարաբերություններից՝ այդ երկու երկրների հարաբերություններն ամբողջանում են նաև նրանց ներքին ու արտաքին թշնամիների հարաբերություններով, որոնք օգտագործում է մյուս կողմը։ Իսրայելի համար դա իսլամիստական «Համաս» (Գազայի հատվածում և Հորդանան գետի արևմտյան ափին) և «Հեզբոլլահ» կազմակերպություններն են, Իրանի համար՝ սուննիական «Ջունդալա» և ձախռադիկալ «Իրանյան ժողովրդի մոջահեդների կազմակերպությունը»։
Պատմական հարաբերություններ մինչ Իսրայել պետության ստեղծումը
Պարսկաստանի ժողովուրդների հետ հրեաների պատմական կապերը գոյություն են ունեցել աստվածաշնչյան ժամանականերից։ Ընդունված է համարել, որ Բաբելոնի թագավորության կողմից հրեական թագավորության կործանումից հետո պարսկական իշխանությունները մեղմացրել են կայսերական քաղաքականությունը իրեն ենթակա ժողովուրդների նկատմամբ։ Հրեաները պահպանել են Կյուրոս Մեծի հովանավորության մասին հիշատակը նաև այն բանից հետո, երբ նրա փեսա Դարեհ I Մեծ-ը Երուսաղեմի տաճարում ամենօրյա զոհաբերություն է կազմակերպել Հուդայի թագավորության հպատակների բարօրության համար։ Այս ծիսակարգը շարունակվել է երկար դարեր՝ ընդհուպ 66 թվականի Հրեական պատերազմի սկիզբը ։ Հրեական կրոնական կանոնում կարևոր դեր են խաղում Եսթերի գիրքը, որ նկարագրում է Պարսկաստանի հրեաների հարաբերությունները իշաանությունների հետ Արտաքսերքսես I-ի կառավարման տարիներին, և դրա հետ կապված Պուրիմ տոնը, որը նշվում էր ամենակալ արքայի մեքենայություններից հրեաներին ոչնչացումից փրկության առթիվ։ Սակայն ժամանակակից հետազոտողները կասկածի տակ են դնում Եսթերի գրքի պատմական ճշմարտացիությունը ։
Իշխանությունների բարեհաճ վերաբերմունքը Պարսկաստանի հրեական համայնքի նկատմամբ պահպանվել է հետագա մի քանի դարերում։ Կրոնական հանդուրժողականությունը, որը հաստատվել էր կայսրությունում Կյուրոս Մեծի ժամանակաշրջանից, հանգեցրել է այն բանին, որ Աքեմենյանների ժամանակ զգալի թվով հպատակներ ընդունել են հուդայականություն կամ մասամբ յուրացրել են հրեական սովորույթներ, այդ թվում՝ պահպանել են շաբաթը (դրա վկայությունն է Պարսկաստանի ոչ հրեական բնակչության շրջանում Շաբթայ անվան տարածումը) ։ Պարսկաստանի հրեաների շարքից պետական ազդեցիկ գործիչներ են ծնվել, իսկ Երուսաղեմի և Պարսկաստանի հրեաների միջև պահպանվել են սերտ կապեր ինչպես Աքեմենյանների, այնպես էլ Սելևկյանների և Պարթև Արշակունիների դինաստիաների միջև ։ Չնայած այն բանին, որ այս դինաստիաների օրոք գոյություն ունեցած հրեական մշակութային և հավանաբար նաև իրավաբանական ինքնավարությանը վերջ է դրվել Սասանյանների օրոք, նրանց իշխանության ժամանակ Պարսկաստանը դարձել է Հռոմեական կայսրությունից հալածված շատ հրեաների ապաստանը ։ Հրեական մշակույթն իր վրա է կրել զրադաշտական դուալիզմի ազդեցությունը, ինչն արտացոլվել է մասնավորապես բարի և չար ոգիների մասին ունեցած հավատքում։
Պարսկական ազդեցությունը նկատելի է տարբեր ժամանակաշրջանների հրեական կրոնական ու հոգևոր տրակտատներում՝ սկսած Դանիել մարգարեի գրքից մինչև Սասանյանների ժամանակաշրջանի Բաբելոնական Թալմուդը ։ Հրեաները, որոնք տարբեր ժամանակներում տարբեր կերպ են վերաբերվել կայսրության իշխանություններին՝ կախված իրենց նկատմամբ վարվող քաղաքականությունից, առօրյա կյանքում խաղաղ գոյատևել են այլ հավատ ունեցող հարևանների հետ, այդ պատճառով էլ բաբելոնյան ռավինները զգալի ջանքեր են ներդրել «հավատի մաքրությունը» պահպանելու համար։ Ոչ մի վկայություն չկա այն մասին, որ զրադաշտական Բաբելոնի թագավորության ժողովրդական զանգվածներում այդ ժամանակներում գոյություն են ունեցել հակահրեական տրամադրություններ (ի տարբերություն, օրինակ, գերազանցապես քրիստոնեական Եդեսիայի) ։
Պարսկական իշխանությունների կողմից հրեաների հանդեպ իրականացվող հալածանքները, որոշակի ժամանակից սկսած, առաջացրել են Եվրոպայի հրեաների բողոքը, որոնց քաղաքացիական իրավունքները զգալիորեն բարելավվել էին, սակայն այդ դժգոհությունները չեն հանգեցրել ռեալ արդյունքի։ Այս շրջանում դարձյալ բացվել են հրեական դպրոցներ, իսկ 1906 թվականին Իրանի սահմանադրական հեղափոխության արդյունքում Պարսկաստանում պաշտոնապես երաշխավորվել են հրեաների քաղաքացիական և տնտեսական իրավունքները։ Օրենքի համաձայն՝ մեջլիս (Պարսկաստանի խորհրդարան) է անցել հրեական համայնքը ներկայացնող մեկ պատգամավոր, սակայն ընդհանուր առմամբ, հրեական բնակչությունը քիչ է հետաքրքրվել քաղաքականությամբ, իսկ հրեական համայնքի քաղաքապես ակտիվ ներկայացուցիչները տեղափոխվել են Պաղեստին ։ Հրեական արտագաղթը ոչ միայն սիոնիստական քարոզիչների գործունեության արդյունքն էր, այլև Իրանի հրեաների ծանր վիճակը, որը շարունակվում էր այդպիսին մնալ՝ չնայած սահմանադրական առաջընթացին։ Դրա առավել վառ արտահայտություններից են Քերմանշահի և Շիրազի կոտորածները 20-րդ դարի առաջին տասնամյակին և Թեհրանի սպանդը 1922 թվականին ։
Դրա հետ մեկտեղ, Փահլավիների հակախտրական քաղաքականությունն ընթացել է հրեական ազգային ինքնագիտակցության զարգացման հետևողական հակազդեցությանը զուգընթաց։ Ռեզա Փահլավի շահը, որ ձգտում էր ազգային ու գաղափարական միասնության, իր երկրի տարածքում արգելել է սիոնիստական (ճիշտ այնպես, ինչպես կոմունիստական) գործունեությունը։ 1926 թվականին բրիտանացիների օգտին լրտեսության մեղադրանքով ձերբակալվել և հինգ տարի անց գնդակահարվել է հրեական համայնքի ղեկավարներից մեկը՝ մեջլիսի՝ սիոնիստական իր հայացքներով հայտնի պատգամավոր Շմուել Խաիմը։ Ազգային քարոզչությունը մասնավորապես հանրահռչակել է արիական ցեղի գերազանցությունը, որը 30-ական թվականներին նացիստական Գերմանիայի հետ համագործակցության հետ հանգեցրել է այն բանին, որ իրանական մտավորական շրջանակներում նորաձև է դարձել սեմիտների նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունքը (այն հավասար կերպով տարածվում էր նաև հրեաների ու արաբների վրա) ։ Հետևողականորեն բացասական է եղել նաև սիոնիզմի նկատմամբ վերաբերմունքը, որի գաղափարներից էր Պաղեստինում հրեաների տուն ունենալու միտքը ։
1947 թվականին Իրանի ներկայացուցիչը մտել է Պաղեստինի իրավիճակի գնահատման ՄԱԿ-ի հանձնաժողովի մեջ։ Երբ հանձնաժողովը մշակել է Պաղեստինի բաժանման պլանը, Իրանի ներկայացուցիչը եղել է երեք անդամներից մեկը, որ քվեարկել է նրա բաժանման դեմ և համադաշնության այլընտրանքային ծրագրին կողմ։ 1947 թվականի նոյեմբերի 29-ին, երբ ՄԱԿ-ը բանաձև է ընդունել Պաղեստինի բաժանման վերաբերյալ, Իրանը մուսուլմանական այլ երկրների հետ դարձյալ դեմ է քվեարկել, իսկ 1949 թվականի մայիսի 11-ին մուսուլմանական բլոկի կազմում հանդես է եկել Իսրայելի՝ ՄԱԿ-ի կազմում ընդգրկվելուն դեմ։ Արաբա-իսրայելական պատերազմի օրերին Իրանը նյութական օգնություն է ցուցաբերել արաբական դաշինքին՝ զերծ մնալով, սակայն, ռազմական գործողությունների ուղղակի մասնակցությունից։ Արաբական կողմը իր տրամադրության տակ ունեցել է միայն այաթոլլա Աբոլ Քասեմ Քաշանիի կամավորական ջոկատը ։
Շահի կառավարման ժամանակաշրջան։ Իրանի և Իսրայելի տնտեսական ու քաղաքական միություն
Չնայած արաբական գործի թույլ սատարմանը՝ իրանյան իշխանությունները սկսել են հրեական երիտասարդ պետության հետ հետկուլիսային հարաբերություններ հաստատել։ Մասնավորապես, Իրանը միջանցիկ կետ է ծառայել Իրաքի հրեաների համար, որոնք փախչում էին այդ երկրից արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո։ Արդեն 1949 թվականի մայիսին Իրանի էմիսար Աբաս Սայկալը ուղարկվել էր Իսրայել, որպեսզի կարգավորի պատերազմի ժամանակ Պաղեստինից փախած իրանցիների գույքի խնդիրը։ Իսրայելի փոխադարձ պատասխանի և ոչ պաշտոնական ներկայացուցչի՝ Իրան ուղարկելու փորձը, սակայն, մերժվել է։ Հարաբերությունների հաստատումը կատարվում էր ԱՄՆ-ի միջոցով։ Իսրայելի ճանաչման հարցը քննարկվել է շահի՝ 1949 թվականի վերջին Վաշինգտոն կատարած այցի ժամանակ .:
Այն բանից հետո, երբ 1949 թվականի սեպտեմբերին Թուրքիան պաշտոնապես ճանաչել է Իսրայելը, իրանյան իշխանությունները արդեն կարող էին չզգուշանալ այն մեղադրանքներից, որ իրենք առաջինն են խախտել «սինոիստական կազմավորման» մուսուլմանական բլոկադան, և 1950 թվականի մարտի 6-ին, մինչ մեջլիսը գտնվում էր ամանորյա արձակուրդում, Իրանի կառավարությունը դե ֆակտո ճանաչել է Իսրայելը ։ Բենինգթոնի քոլեջի պրոֆեսոր Մանսուր Ֆարհանգը, հղում անելով ամերիկյան անանուն հետախույզի, պնդել է, որ այդ քայլը կատարվել է առնվազն 400.000 դոլար կաշառքի դիմաց, որ ստացել են իրանցի մի քանի նախարարներ, այդ թվում՝ վարչապետ Մոհամեդ Սաեդը ։ Արդեն մարտի 26-ին Իրանի հատուկ պատվիրակ ռեզա Սաֆինը Իսրայելի նախագահին է հանձնել իր հավատարմագրերը ։ Երեք ամիս անց Սաֆինը դարձել է օտարերկրյա առաջին դիվանագետը, որը Երուսաղեմում պաշտոնական ընդունելության է արժանացել այն բանից հետո, երբ քաղաքը հռչակվել է Իսրայելի մայրաքաղաք ։ 1951-1953 թվականներին, երբ Իրանում իշխանության էր գտնվում Մոհամմադ Մոսադեղի կառավարությունը, Իրանի ներկայացուցչությունը Երուսաղեմում փակ էր, սակայն Մոսադեղը չի գնացել հարաբերությունների ամբողջական խզման, և տնտեսական կապերը շարունակվել են։ Իրանը Իսրայել է արտահանել գյուղատնտեսական ապրանքներ՝ դրանք փոխանակելով արդյունաբերական ապրանքների, բժշկական սարքավորումների և տեխնիկական օգնության հետ, իսկ 1953 թվականի հունիսին երկու երկրների ազգային բանկերը համաձայնագիր են ստորագրել վարկային գծի բացման մասին ։ Իսրայելի առաջին մշտական ներկայացուցիչները Իրանում հայտնվել են 1950-ական թվականների վերջին։ Նրանցից առավել նշանավոր երկու անձինք՝ Մեիր Էզրին և Յակով Նիմրոդին, ծագումով եղել են Իրանից ։