cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բելվեդեր պատկերասրահ
Պատմություն
«Սեցեսիոնի» ներկայացուցիչները փորձում էին Վիեննայում զարգացնել ժամանակակից արվեստը և ժամանակակից պատկերասրահի բացման առթիվ` նրանք պետությանը նվիրեցին մի շարք նկարներ ու քանդակներ, այդ թվում` Վինսենթ վան Գոգի «Օվերի մերձակա հարթավայրը» (1890)։
1909 թվականին ժամանակակից պատկերասրահը անվանափոխվում է` ստանալով «Ավստրիական արքայական պետական պատկերասրահ» անվանումը և համալրվելով ավստրիական արվեստի գործերով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից ավարտին Ավստրիական պատկերասրահը (այդպես էր այն անվանվում մինչև 2007 թվականը` բացառությամբ նացիոնալ-սոցիալիզմի շրջանի) ձեռք է բերում բազմաթիվ նկարներ,այդ թվում` Գուստավ Կլիմտի և Էգոն Շիլեի գործերը։ Մինչև 2000 թվականը Ավստրիական պատկերասրահի հավաքածուն ներառում էր Գուստավ Կլիմտի 33 աշխատանք, սակայն, ինչպես հետագայում պարզվեց, ոչ բոլորն էին օրինական հիմքով։
2012 թվականին Բելվեդեր պատկերասրահում մեծ շուքով նշվել է Կլիմտի 150-ամյակը։ Ցուցադրվել են նրա բոլոր ստեղծագործությունները, սակայն հաստ ապակիների միջով։
Ավստիրական գեղանկարչությունը տեսնելու համար տարեկան մեկուկես միլիոն այցելուներ են այցելում Բելվեդեր պատկերասրահ։
Վեճեր «Ոսկե Ադելի» շուրջ
1907 թվականին Գուստավ Կլիմտը նկարում է վիեննացի արդյունաբերող Ֆերդինանդ Բլոխի կնոջ դիմանկարը` Ադել Բլոխ-Բաուերի դիմանկար I գործը։ Ադելի` ոսկու և արծաթի զարդապատկերների մեջ հյուսված կերպարը Կլիմտի թերևս ամենահայտնի գործերից է և վերաբերում է այսպես կոչված «ոսկե շրջանին», ինչպես ներկայացված էր 2000 թվականին Ավստրիական պատկերասրահում նկարչին նվիրված ցուցահանդեսում։ Դիմանկարը հաճախ անվանում են «Ոսկե Ադել», որպեսզի տարբերեն Ադել Բլոխ-Բաուերին ներկայացնող մեկ այլ կտավից, որը նկարչի` ավելի ուշ շրջանի գործերից է։ Կտավի արժեքը գնահատվում է 100 միլիոն եվրո։ Իր կտակում Ադելը ամուսնուն խնդրում էր իր երկու դիմանկարները, ինչպես նաև Գուստավ Կլիմտի վրձնին պատկանող չորս բնանկարները նվիրել Ավստրիական պատկերասրահին։ Սակայն դա տեղի չի ունենում, քանի որ իր մահվան պահին` 1945 թվականին, հրեական ծագումով արդյունաբերողը տարագրության մեջ էր գտնվում Շվեյցարիայում։ Վիեննայում գտնվող նրա ողջ ունեցվածքը բռնագրավվում է, իսկ Կլիմտի կտավները նացիոնալ-սոցիալիստների հրամանով 1941 թվականին փոխանցվում են Բելվեդերի պատկերասրահին։
1945-1946 թվականներին Ավստրիան խուսափում էր Գուստավ Բլոխ-Բաուերի սեփականությունը նրա ժառանգներին հանձնելուց։ Ունեցվածքը վերադարձնելու կամ գոնե բանակցություններ սկսելու` ժառանգների բազմաթիվ փորձերը անհաջողության են մատնվում։ Միայն այն բանից հետո, երբ Բլոխ-Բաուերի ժառանգորդուհի Մարիա Ալտմանը ԱՄՆ-ում քրեական գործ է հարուցում Ավստրիայի դեմ, Ավստրիան պատրաստակամություն է հայտնում մասնակցելու դատական գործընթացին (դատական գործընթացը Ավստրիային միլիոնավոր շիլինգներ էր արժենում)։ Վեց տարի տևած դատավարության ավարտին դատարանը հայտնում է, որ Գուստավ Կլիմտի` Բելվեդեր պատկերասրահում գտնվող գործերը պետք է վերադարձվեն ԱՄՆ-ում և Կանադայում ապրող նրանց ժառանգներին, այդ թվում` Մարիա Ալտմանին։ Նկարների փոխանցումը տեղի է ունենում 2006 թվականին։
Կլիմտ
Ավստրիական Բելվեդեր պատկերասրահը, ստուգելով իր ֆոնդերի օրինական հիմքը, ռեստիտուցիայի մասին ավստրիական օրենքի համաձայն, 2001 և 2004 թվականներին ժառանգորդներին է փոխանցում Գուստավ Կլիմտի հինգ նկարներ.
Քանի որ Ավստրիայի Հանրապետությունը ուներ նկարները գնելու իրավունքի առավելություն, Վիեննայում ծավալվում են վեճեր, թե ինչ միջոցներով Բելվեդեր պատկերասրահի համար պետք է ձեռք բերվեն Մարիա Ալտմանին պատկանող նկարները, որոնց ընդհանուր արժեքը գնահատված էր մոտ 200 միլիոն եվրո։ Ժառանգորդները մերժում են նկարները վաճառել մասնավոր սեփականատերերի, ովքեր այն կտրամադրեին Բելվեդեր պատկերասրահին։ 2006 թվականի հունվարի վերջին Մարիա Ալտմանը հրապարակում է Ավստրիայի հետ կայանալիք նկարների վաճառքի գործարքի նոր արժեքը` 300 միլիոն եվրո։ 2006 թվականի փետրվարի 6-ի խորհրդարանական քննարկումների արդյունքում ավստրիական կառավարությունը հրաժարվում է նկարների ձեռքբերման իր առավելության իրավունքից, այսինքն` նկարների ռեստիտուցիայից։
Մունկ
2006 թվականի փետրվարի 17-ին սկսվում է ռեստուտացիոն դատավարություն Էդվարդ Մունկի 1902 թվականին վրձնած «Ամառային գիշեր ծովափին» կամ «Ծովային բնապատկեր լուսնով» նկարի գործով։ Կտավը Ալմա Մալեր-Վերֆելին էր նվիրել իր ամուսինը` ճարտարապետ Վալտեր Գրոպիուսը` նրանց դստեր` Մանոն Գրոպիուսի ծննդի առիթով։ 1937 թվականին Ալմա Մալեր-Վերֆելը նկարը չորս այլ աշխատանքների հետ նվիրում է Բելվեդեր պատկերասրահին։ Ավստրիայի և հիտլերյան Գերմանիայի անշլյուսի հաջորդ օրը` մարտի 13-ին, վիեննացի նշանավոր բնանկարչուհի Էմիլ Յակոբ Շինդլերի դուստրը ստիպված էր երկիրը լքել երրորդ ամուսնու` ծագումով հրեա գրող, բանաստեղծ Ֆրանց Վերֆելի հետ։
Դեռևս 1947 թվականին Ալմա Մալեր-Վերֆելը հայց է հարուցում Ավստրիայի Հանրապետության դեմ։ Մինչև իր մահը` 1964 թվականը, Նյու Յորքից Ալմա Մալեր-Վերֆելը ապարդյուն փորձում էր վերադարձնել Մունկի կտավը, որն իր ամենասիրելի նկարն էր։ Հետագայում կտավի ռեստիտուցիայի հարցերով զբաղվում է նրա թոռնուհին` Մարինա Մալերը։ Նրա հայցը մերժվում է 1999 թվականին` 1953 թվականի որոշումը հիմք ընդունելով։ Սակայն 2006 թվականին Ադել Բլոխ-Բաուերի ժառանգների` դատը շահելուց հետո, որի արդյունքում վերջինիս վերադարձվում են հինգ կտավներ, Մարինա Մալերը որոշում է կրկին պայքարել նկարների նկատմամբ ունեցած իր իրավունքները վերականգնելու համար։ 2007 թվականի մայիսի 9-ին «Ամառային գիշեր ծովափին» կտավը վերադարձվում է Ալմա Մալեր-Վերֆելի ժառանգորդուհուն, ով, խորապես ցնցված կատարվածից, չի մեկնաբանել կտավի հետագա ճակատագրի հարցը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի թանգարաններ Կատեգորիա:Վիեննայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1903 հիմնադրված թանգարաններ
Զետյովո (Բուրգասի մարզ)
Զետյովո (Зетьово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 6 կմ դեպի արևելք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 219 մարդ ։ Գյուղի տարածքը կազմում է 6,937 կմ²
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Խանաբադ թաթարական
Խանաբադ թաթարական, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Էլ Լիոա
Էլ Լիոա (Lloá, El Lloar, El Lloar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տարրագոնա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 6,68 կմ²։ Բնակչությունը՝ 124 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Աբու Աբբաս Աբդալլահ իբն Մուհամմադ ալ-Սաֆֆահ
Կենսագրություն
Աբու ալ-Աբբասը աբբասյանների ընդհատակյա գործողությունների մեջ չի նկատվել ակտիվ մասնակցությամբ մինչև Երրորդ ֆիտնայի վերջին օրերը։ Տոհմի առաջնորդ և իմամ դարձել է՝ իր համար միանգամայն անսպասելիորեն, այն բանից հետո, երբ աբբասյանների գործող առաջնորդը, նրա հորեղբայր Իբրահիմ իբն Մուհամմադը, Մրվան II-ի հրամանով 749 թվականի հոկտեմբերի սկզբին ձերբակալվել է և մահացել է Խառանի բանտերից մեկում։
Աբու ալ-Աբբասը իր եղբայրների և հորեղբայրների հետ Հումեիմայից Կուֆա տեղափոխվելուց հետո, մեկ ամսից ավել գաղտնի ապրում է Աբու Սալամայի մոտ, մինչև ուրբաթօրյա աղոթքի ժամանակ՝ հոկտեմբերի 30-ին ընդունում է խալիֆայի տիտղոսը ։
Աբու Մուսլիմի ապստամբություն
Աբբասյանների ապստամբությունը սկսվել է 747 թվականի հունիսի 9-ին։ Ապստամբության կենտրոնը դառնում է Մերվի օազիսը։ Ապստամբությունն Աբբասյանների հանձնարարությամբ, որոնց ղեկավարն այդ ժամանակ իրեն ամբողջ մուսուլմանական ումմայի առաջնորդ հռչակած Իբրահիմ իբն Մուհամմադն էր, անմիջականորեն ղեկավարում է ծագումով պարսիկ, Օմայյանների դեմ ատելությամբ լցված Աբու Մուսլիմը, որը որպես Աբբասյանների գաղտնի խմբավորման անդամ, 743 թվականին ձերբակալվել էր իշխանության կողմից, սակայն հետագայում ազատ արձակվել ։
Աբու Մուսլիմի հրամանով սև շորեր հագած ապստամբները հունիսի 9-ի վաղ առավոտյան վառում են խարույկները և բարձրացնում սև դրոշները։ Սևը հենց այդ ժամանակվանից դառնում է Աբբասյանների պաշտոնական գույնը ։
Խալիֆա Մրվան II-ը, ստանալով ապստամբության լուրը, 748 թվականին իր զորքերն ուղարկում է ապստամբների դեմ։ Սակայն նրա միակ հաջողությունը լինում է այն, որ կարողանում է գերել Իբրահիմին և բանտում սպանել տալ նրան։ Իբրահիմին փոխարինում է նրա եղբորորդին՝ Աբու ալ-Աբբասը, որը ստանձնում է ապստամբության ընդհանուր ղեկավարությունը ։
Ապստամբները հաջողությամբ ետ են մղում խալիֆային հավատարիմ զորքերի հարձակումները և 748 թվականին անցնում վճռական գործողությունների։ Նրանք գրավում են Նիշապուր, Ռեյ, Նիհավանդ և այլ կարևոր քաղաքները, ամբողջ Իրանը և առաջ շարժվելով արևմտյան ուղղությամբ, 749 թվականին ներխուժում են Իրաք և գրավում Կուֆան ։
Ապստամբների և խալիֆայական զորքերի միջև վռական ճակատամարտը տեղի է ունեցել 750 թվականին, Միջագետքում, Մեծ Զաբ գետի ափին։ Ապստամբական ուժերը, որ ղեկավարում էր Աբու ալ-Աբբասի հորեղբայրը, հաղթանակ են տանում, գրավում Հարրանը, որը խալիֆայի նստավայրն էր, և ապրիլի 26-ին մտնում Դամասկոս ։
Պարտությունից հետո խալիֆա Մրվան II-ը այլևս անկարող է լինում որևէ դիմադրություն ցույց տալ Աբբասյան զորքերին, ուստի դիմում է փախուստի դեպի Եգիպտոս, հույս ունենալով այստեղ հաստատվել, նոր զորք հավաքել և ճնշել ապստամբներին։ Սակայն Եգիպտոսում էլ նրա դեմ են դուրս գալիս ղպտիները, որոնց էլ միանում են տեղական արաբական կայազորները։ Մրվանը հեռանում է Գիզա, բայց այստեղ 750 թվականի օգոստոսի 5-ին բռնվում է նրան հետապնդող Աբբասյան զորքերի կողմից և սպանվում։ Օմմայյան վերջին խալիֆա Մրվան II-ի գլուխը որպես ընծա ուղարկվում է արդեն խալիֆա հռչակված Աբու ալ-Աբբասին ։
Աբբասյան հարստության հաստատումը
Աբբասյանների իշխանության գլուխ գալով Արաբական խալիֆայությունում հաստատվում է երրորդ հարստությունը։ Երբ Աբբասյանները կազմակերպում են ապստամբություն Օմայյանների դեմ, նրանք առանց սպասելու վերջնական հաղթանակին և Օմայյանների տապալմանը, 749 թվականին գրավելով Կուֆան, Աբու ալ-Աբբասին հռչակում են խալիֆա։ Աբու ալ-Աբբասը 749 թվականի հոկտեմբերի 30-ին նրա կողմնակիցների կողմից Կուֆա քաղաքի գլխավոր մզկիթում հռչակվում է խալիֆա։ Ամենուր Օմայյանների սպիտակ դրոշները իջեցվում են և փոխարինվում են սև դրոշներով ։
Աբու ալ-Աբբասը դառնալով խալիֆա, իրեն կոչում է «աս-Սաֆֆահ», որը նշանակում է «առատաձեռն»։ Անվանակոչումը կապված է այն բանի հետ, որ Աբու ալ-Աբբասը դառնալով խալիֆա, Կուֆայի մզկիթում իր առաջին խուտբայի ժամանակ մեծ խոստումներ է տալիս հպատակներին։ Նա հրապարակավ հայտարարում է, որ նրանց կդարձնի ամենաերջանիկը, կթեթևացնի ծանր հարկերը, Դամասկոսը այլևս չի լինի խալիֆայության մայրաքաղաքը, նրա փոխարեն աթոռանիստ քաղաքը կդառնա Կուֆան և այլն ։
Կա նաև «աս-Սաֆֆահ»-ի բացատրության այլ տարբերակ ևս։ Այն թարգմանում են որպես «Արյունահեղ», նկատի ունենալով այն բազում սպանությունները, որ նա իրագործեց իր խալիֆա դառնալուց անմիջապես հետո ։
Աբու ալ-Աբբասը խալիֆայությունը կառավարել է 750-754 թվականներին և մահացել ծաղիկ հիվանդությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբբասյան խալիֆներ Կատեգորիա:Աբբասյաններ
Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյան
Լավինիա Ալեքսանդրի Բաժբեուկ-Մելիքյանը, հայ գեղանկարչուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1983)։
Կենսագրություն
1935 թվականին Լավինիան ժամանել է Երևան, 1941-1944 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, իսկ 1951 թվականին ավարտել Մոսկվայի Սուրիկովի անվան գեղարվեստական ինստիտուտը։
Հոգեբանական ճշմարտացի նրբերանգներով պատկերել է իր ժամանակակիցներին, մարմնավորել Հայաստանի աշխատավոր կանանց։
Ստեղծել Է դիմանկարներ («Ինքնանկար Ս. Ժիլինսկայայի հետ», 1965, «Ռեժիսոր Մ. Վարժապետյանը», 1973, «Ինքնանկար», 1979, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, «Զուլեյկայի դիմանկարը», 1987, «Արշակ», 2003), բնանկարներ («Ժայռեր», 1976, ՀԱՊ ), նատյուրմորտներ («Նատյուրմորտ արձանիկով», 1965, «Նատյուրմորտ», 1972, «Նատյուրմորտ Վեներայի դիմակով», 2000), խորհրդանշական պատկերներ («Հրեշտակ», 1998), որոնց բնորոշ են գույների և նրբերանգների կենսականությունը ։
1962 թվականին Երևանում մասնակցում է «Հինգի» ցուցահանդեսին (Մինաս Ավետիսյան, Ալեքսանդր Գրիգորյան, Արփենիկ Ղափանցյան և Հենրիկ Սիրավյան)։
Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյանը Հայաստանի Հանրապետությունում չունի տուն-թանգարան, այդ պատճառով նրա աշխատանքների մի մասը դստեր տանն էին պահպանվում։ 2003 թ. օգոստոսին «անհայտ անձինք» մուտք գործելով Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյանի Երևանի Տերյան փողոցում գտնվող բնակարանը՝ գողացան Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյանի համաշխարհային 21 գլուխգործոցները, որը երբեք չբացահայտվեց։ Ծանր ապրումներից և իրավիճակի անկարողությունից՝ Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյանը հիվանդացավ և մահկանացուն կնքեց 2005 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գծանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ուրիցկոե (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ուրիցկոե գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1823 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
OnePlus One
OnePlus One՝- չինական OnePlus ընկերության սմարթֆոն, որը դիրքավորվում է որպես «ֆլագմաների սպանող» ։ Սա ընկերության առաջին արտադրանքն է ։ Սմարթֆոնը ներկայացվել է 2014 թվականի ապրիլի 23-ին ։
Տեխնիկական տվյալներ
Ընկերությունը աշխարհի բոլոր տարածաշրջանների համար թողարկել է տեխնիկապես նույն մոդելը ։
Օպերացիոն համակարգ
Չինաստանում OnePlus One-ը թողարկվել է Oppo ColorOS-ի հետ Android 4.3 «Jelly Bean»-ի հիմքի վրա։ Մյուս բոլոր երկրներում սմարթֆոնի վրա տեղադրվել է CyanogenMod 11S՝ Android 4.4.4 «KitKat»-ի հիմքի վրա ։
Մարջորի, Քարրիքի կոմսուհի
Մարջորի Քարրիքցի (նաև Մարգարեթ, ), Քարրիքի կոմսուհի Շոտլանդիայում 1256 թվականից մինչև1292 թվականը։
OnePlus One
Օպերացիոն համակարգ
CyanogenMod-ի սարքերի համար առաջին թարմացումը CyanogenMod 12s-ի տարբերակից առաջ (Android 5.0.2-ի հիմքի վրա) թողարկվել է գրեթե մեկ տարի անց՝ 2015 թվականի ապրիլի 14-ին։ Թարմացումը տեղադրվել է միայն ֆայլերի ինքնուրույն բեռնման միջոցով ։
Մարջորի, Քարրիքի կոմսուհի
Ռոբերտ Բրյուսի մայր։
OnePlus One
Օպերացիոն համակարգ
OnePlus One-ը համատեղելի է այլ օպերացիոն համակարգերի հետ, ինչպիսիք են LineageOS-ը և Paranoid Android-ը։ LineageOS-ով սմարթֆոնը թույլատրում է Android 9.0 և Android 10 :
Վաճառքներ
2015 թվականին դոլարի նկատմամբ եվրոյի փոխարժեքի անկման պատճառով OnePlus ընկերությունը փոխարկեց 1:1 դոլարային գները ։ Այդ պատճառով 2015 թվականի մարտի 25-ից գինը բարձրացել է մինչև 299 եվրո (16 ԳԲ տարբերակ) և 349 եվրո (64 ԳԲ) ։
2015 թվականի հուլիսին ընկերությունը հայտնել էր, որ վաճառվել է 1,5 մլն սարք աշխարհի 35 երկրներում ։
Աքսեսուարներ
Ի սկզբանե ընկերությունը նախատեսում էր թողարկել մի քանի տեսակի փոխարինվող պատյաններ բնական նյութերից ։ Սակայն արտադրական թերությունների պատճառով ֆիրմային պատյաններն այդպես էլ զանգվածային վաճառքի չեն հանվել։ Երկար ժամանակ է ընկերության կայքում կարելի էր պատվիրել միայն բամբուկե պատյանի մոդելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ Կատեգորիա:Հեռախոսակապ
Մարջորի, Քարրիքի կոմսուհի
Ամուսնություններ
Բարրոուն կարծում է, թե Ուիլյամ դե Քարլայլի հետ ամուսնացած Մարգարեթ Բրյուսը նրանց դուստրը չէր։ Կա պատմություն այն մասին, որ Մորեյի 1-ին կոմս Թոմաս Ռանդոլֆը Ադամի հետ Մարջորիի ամուսնությունից ծնված դստեր որդին էր։ Սակայն սա հավանաբար ճիշտ չէ․ գուցե դա առաջ է քաշվել որպես բացատրություն, թե ինչու էր Թոմաս Ռանդոլֆը ներկայացվում որպես Ռոբերտ Բրյուսի զարմիկ։ Կիլքոնքուհարցի Ադամի ցանկացած դուստր կժառանգեր գելական տիտղոսն այնպես, ինչպես Մարջորին՝ չորս կամ հինգ քույրերից ավագն էր ժառանգել իր հոր մահից հետո։ Կա վկայություն, որ պատմությանն անհայտ մի «ավագ դուստր» ամուսնացել է Մառերի կոմսերից մեկի ընտանիքում, սկիզբ տալով կոմսի որդի  Գարթնեյթի հետ Քրիստինայի արդեն չեղյալ համարված առաջին ամուսնությանը։
Մարջորին մահացել է մինչև 1292 թվականի նոյեմբերը, իսկ մինչև այդ ժամանակ նրա ամուսինը Քարրիքը փոխանցել էր իրենց ավագ որդի Ռոբերտին։
Քյորմենդ
Քյորմենդ (հունգարերեն՝ Körmend, գերմաներեն՝ Kirment, առավել հին անվանաձևը՝ Girmend ), քաղաք Հունգարիայի արևմտյան մասում՝ Վաշ կոմսություն-մարզում (մեդյեում); Գտնվում է մարզկենտրոն Սոմբատհեյից 25, Ավստրիայի հետ պետական սահմանից 5 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքը տրանսպորտային խոշոր հանգույց է, որտեղ խաչվում են երեք ուղղությամբ գնացող երկաթուղիներ (դեպի Սոմբատհեյ, Զալալյովյո և Ավստրիա) ու ավտոմայրուղիներ. E66-ը՝ Սեկեշֆեհերվար-Գրաց և E65-ը՝ Բրատիսլավա-Զագրեբ ուղղությամբ։ Քաղաքի հարավարևմտյան ծայրամասից սկիզբ է առնում Էրշեգ ազգային պարկը։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքն ուներ 11.799 բնակիչ ։
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1238 թվականին՝ որպես Curmend terra: Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում՝ 1915 թվականին հունգարական համբավավոր Բատյանի ազնվականական տոհմի ներկայացուցիչ իշխան Լասլո Բատյանի-Ստրատմանը, որ լայն ճանաչում ունեցող, հմուտ բժիշկ էր ու մարդասեր-բարեգործ, իր տոհմական դղյակի մի թևն ամբողջությամբ վերածել է հիվանդանոցի, որտեղ բոլոր կարիքավորները անվճար բուժում են ստացել նաև պատերազմից հետո։ Նրան անվանում էին «աղքատների բժիշկ»։ Կաթոլիկ եկեղեցին նրան ներառել է երանելիների դասի մեջ ։ Ներկայումս Բատյանիների տոհմական դղյակի սեփականատերը հունգարական պետությունն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունգարիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հունգարիայի պատմություն
Տղամարդկանց շարժում
Տղամարդկանց շարժում, հովանոցային տերմին, որը բնութագրում է մարդկանց տարբեր խմբեր, որոնց անդամները միմյանց հետ կապված են որպես տղամարդ իրենց ինքնագիտակցությամբ և գենդերային հավասարության հարցերով: Տղամարդկանց շարժումն առաջացել է 1960-1970-ական թվականներին՝ ֆեմինիզմի տարածմանը զուգահեռ և հաճախ դրան ի պատասխան: Տղամարդկանց շարժմանը պատկանող խմբերը ներգրավված են տարբեր գործունեության մեջ՝ սկսած ինքնազարգացումից մինչև քաղաքական լոբբինգ և ակտիվիզմ, և զբաղեցնում են տարբեր դիրքեր` հակաֆեմինիստականից մինչ ֆեմինիստական. այն մեկ միասնական շարժում չէ:
Նկարագրություն
Տղամարդկանց շարժումը գենդերային խնդիրների վրա իրենց ուշադրությամբ տարբերվում է հիմնականում տղամարդկանցից բաղկացած այլ շարժումներից, ինչպիսիք են հրազենի և վաղ արհմիությունների կողմնակիցների կազմակերպումը: Միևնույն ժամանակ, այն քաղաքացիական իրավունքների շարժումներից տարբերվում է նրանով, որ բաղկացած է արտոնյալ խմբի ներկայացուցիչներից և ուղղված է ոչ միայն սոցիալական փոփոխություններին, այլ նաև դրա մասնակիցների ինքնազարգացմանը:
Տղամարդկանց շարժման առավել քաղաքականապես առաջադիմական և պրոֆեմինիստական հոսանքներն բազմաթիվ են և միևնույն ժամանակ հակված են հեռու մնալ տղամարդկանց շարժման այլ հոսանքներից, որոնք համարվում են տղամարդկանց արտոնությունները պաշտպանող և պահպանել ֆեմինիստական և հակառասիստական շարժումները:
Դասակարգում
Սոցիոլոգ Մայքլ Մեսները նույնացնում է հետևյալ խմբերը տղամարդկանց շարժման շրջանակներում.
Սոցիոլոգ Մայքլ Ֆլոդը նույնացնում է հետևյալ հիմնական միտումները:
Սոցիալական մանկավարժ Դետլեֆ Աքը առանձնացնում է չորս հոսանքներ, որոնք հիմնված են հետևյալ մոտեցումների վրա.
Գրականություն
Կատեգորիա:Մտքի դպրոցներ Կատեգորիա:Հասարակական շարժումներ
Մարկուշինայի տուն
'''Պատվավոր քաղաքացուհի Ե. Պ. Մարկուշինայի տուն''' (Մարկուշինայի տուն) (Дом почётной гражда́нки Марку́шиной Е. П. (Дом Маркушиной)), 19-րդ դարի վերջի մեկ հարկանի փայտյա տուն մոդեռն ոճի տարրերով։ Գտնվում է Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Սիզրան քաղաքի Խորհրդային փողոցի թիվ 87 հասցեում։ Համարվում է Ռուսաստանի ժողովուրդների տեղական մշակութային ժառանգության օբյեկտ ։
Պատմություն
Տեղական վանքի մինչհեղափոխական արխիվների նյութերից պարզվում է, որ տան տերը համարվել է պատվավոր քաղաքացուհի Եկատերինա Պետրովնա Մարկուշինան։ Գոյություն ունեցող արխիվային փաստաթղթերից պարզվում է, այն իր անվանումը հավանաբար ստացել է իր նախնիներից ժառանգաբար։
1919-1925 թվականներին ազգայնացված շինությունների ցուցակի «Նախկին սեփականատերեր » սյունակից պարզվում է, որ  Եկատերինա Պետրովնան, ինչպես նաև սիզրանցի շատ  ունևորներ, ստիպված են եղել թողնել իրենց ունեցվածքը և հեռանալ անհայտ ուղղությամբ։
Հեղափոխությունից հետո ազգայնացված տանը կազմակերպվել է լատիշ կոմունիստների ակումբ։ Այդ մասին է վկայում պատի ցուցատախտակը, «Այս շենքում 1919-1920 թվականներին տեղակայված է եղել լատիշ կոմունիստների ակումբը»։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ շենքում տեղակայվել է բուժական-մանկաբարձական դպրոցը, իսկ 1946 թվականին սանիտարա-մանրեաբանական լաբորատորիան։ Այնուհետև այստեղ երկար ժամանակ գտնվել է ԴՕՍԱԱՖ-ի սպորտային տեխնիկական ակումբը։ 1990-ական թվականներից տանը գործում է մասնավոր գովազդային գործակալություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Կարասու (Երևանի գավառ)
Կարասու, գյուղ Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Երևանի գավառակում։
Բնակչություն
1906 թվականին ուներ 341 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գուբոսի
Գուբոսի, գավառ հյուսիսային Ասորիքում, 1122 թվականին գրավել են խաչակիրները ։
Չարենցավան (համայնք)
Չարենցավան, համայնք Կոտայքի մարզում։ Ներառում է Չարենցավան քաղաքը, Ալափարս, Արզական, Բջնի, Կարենիս և Ֆանտան  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով  ։ Կենտրոնը Չարենցավան քաղաքն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Բնակչություն
Չարենցավան համայնքը ստեղծվել է Չարենցավան, Ալափարս, Արզական, Բջնի, Կարենիս և Ֆանտան համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 39,355 մարդ։
Ալմենար
Ալմենար (Almenar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մոնում է Լյելդա պրովինցիայի մեջ, Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգրիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 66,37 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3631 մարդ (2010)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կույր աղիք
Կույր աղիք, հաստ աղիքի սկզբնական հատվածը։ Պարկաձև է, երկարությունը՝ 6-8 սմ, տեղադրված աջ զստափոսում։ Կույր աղիքից սկսվում է որդանման ելունը (ապենդիքս)։ Կույր աղիքի շարունակությունը վերևի հաստ աղիքն է։
Հրանտ Բենդերյան
Հրանտ Բենդերյան, ֆրանսահայ արվեստագետ, քանդակագործ, ստեղծել է դիմաքանդակներ, փոքր չափի դեկորային քանդակներ և մեդալիոններ։
Գործունեություն
Հաստատվելով Փարիզում՝ Հրանտ Բենդերյանը զբաղվել է փոքր չափի քանդակով, փորագրություններով։ Ըստ մամուլի հրապարակումների՝ նա կիրառել է ֆրանսիական ռեալիստական արվեստի սկզբունքները, նաև եվրապական կլասիցիզմը, ստեղծել երեխաների ֆիգուրներ, որոնք կիրառվել են դեկորային նպատակներով։
Աշխատանքներ
Ֆրանսիական 19-րդ դարի ռեալիստական արվեստի ոճով է քանդակված անհայտ մարդու դիմաքանդակը՝ «Պարոն Մ․» վերնագրով։ Դիմաքանդակը տպավորիչ է իր կենդանի արտահայտմամբ, մշակվել է կամերային քանդակի սկզբունքով, ձևերով ծավալազանգվածային է՝ հուշարձանային քանդակի ընդհանրացումներով։ Դիմագծերի մշակումը արվել է անհատականության պահպանման ճշգրտությամբ, ոճը դժվար է նույնացնել իր ժամանակի որևէ քանդակագործի ոճին։ Այլ բնույթի են Հրանտ Բենդերյանի ինքնաստեղծ գործերը։ «Ուրախացող երեխաներ» խմբաքանդակը կատարված է Իտալական Վերածննդի արվեստի նմանողությամբ։ Հայ քանդակագործի աշխատանքում կա անկեղծություն, մասամբ միայն երեխաների մարմինների մշակման հղկվածությունն է հնաբույր։ Բենդերյանի դիմաքանդակներում ու դեկորային գործերում կա ոճական մեծ տարբերություն։ Ստեղծագործությունների ցանկում նշվել է նաև Խրիմյան Հայրիկի ցածրաքանդակը։ Հիշատակված են նաև «Սրբազան պար», «Արթնացում» գործերը, որոնց բնագրերը անհայտ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսահայ արվեստագետներ
Պանկովկա (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)
Պանկովկա (Панківка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պանկովկա գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալբերտ Ավագյան
Ալբերտ Գեղամի Ավագյան (07.03.1923, գյուղ Ազատավան (Հայաստանի Հանրապետություն, Արարատի մարզ)–11.10.1996, Երևան), հայ գյուղատնտես։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1973) ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Կ. Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան (1951)։
1960–1981 թվականներին՝ Երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտի (այժմ՝ գիտական կենտրոն) բանջարաբուծության բաժնի վարիչ, 1981–1989 թվականներին՝ Հայաստանի Խորհրդային Սոցալիստական Հանրապետության պետագրոարդի բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ընտրասերման սերմնաբուծության կայանի տնօրեն։
Աշխատություններ
Աշխատանքները վերաբերում են բանջարաբոստանային մշակաբույսերի աճեցման ու զարգացման խնդիրներին։ Առաջարկել է բույսերի տարբեր օրգանների աճի հաշվարկման եղանակներ։
Կույր օձեր
Կույր օձեր, օձերի ընտանիք։ Մեծ մասի մարմնի երկարությունը մինչև 40 սմ է, միայն աֆրիկական կույր օձինը (T. humbo)՝ մինչև 80 սմ։ Մարմինը գլանաձև է, հարթ, մանր թեփուկներով պատված։ Պոչը կարճ է, հաստ։ Աչքերը փոքր են, վահանիկներով ծածկված և երևում են մուգ կետերի ձևով։ Ընտանիքն ունի մոտ 170 տեսակ՝ տարածված երկու կիսագնդերի արևադարձային գոտիներում։
Կույր օձերը ստորգետնյա կյանք են վարում, լինում են հողի վերին շերտերում, քարերի տակ, անտառային փռոցաշերտում։ Սնվում են միջատներով, մրջյուններով ու նրանց ձվերով։ Մեծ մասը ձվածին են, մնացածը՝ կենդանածին։
Անդրկովկասում, Թուրքմենստանի, Ուզբեկստանի հարավում և հարավ-արևմուտքում, Տաջիկստանում հայտնի է մեկ տեսակ՝ Typhlops vermicularis։
Կատեգորիա:Սողուններ
(8450) Եգորով
(8450) Եգորով (Egorov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 19-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,750649 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5117 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9896 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1666,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216049 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,88° անկյուն։
Ազիլիա Բենքս
Ազիլիա Ամանդա Բենքս (անգլերեն՝ Azealia Amanda Banks, ), ամերիկացի ռեփեր, երգչուհի և երգերի հեղինակ։ Հայտնի է դարձել իր «212» երգի շնորհիվ, որը թողարկվել է 2011 թվականին։ 2011-ին նա գլխավորեց «NME» ամսագրի կազմած «Cool List» ցուցակը։ 2012 թվականին BBC հեռուստաընկերության «2012 թվականի ձայնը» (Sound of 2012) ցանկում նա զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը ։
Ընկճախտային համախտանիշ
Ընկճախտային համախտանիշի համար բնութագրական է նաև բնազդային գործունեության ճնշվածությունը (ախորժակի կորուստ ընդհուպ մինչև անորեքսիա կամ ընդհակառակն՝ շատակերություն, սեքսուալ հակումների նվազեցում, ինքնապաշտպանական ձգտումների նվազեցում, ինքնասպանության մասին մտքերի առաջացում), ուշադրության կենտրոնացման դժվարությունները, սեփական անձի վերաբերյալ ցածր գնահատականը (որոշ դեպքերում՝ խորը ընկճախտի ժամանակ, այն հասնում է մինչև ինքնամեղադրանքի ու ինքնաոչնչացման մասին զառանցանքների)։
Ազիլիա Բենքս
Տարաձայնություններ
Բենքսը հայտնի է սոցիալական ցանցերում այլ արտիստների հետ ունեցած իր տարաձայնություններով։ Նա տարաձայնություններ է ունեցել Իգի Ազալիայի, T.I.-ի, Նիքի Մինաժի, ASAP Rocky-ի, Քենդրիկ Լամարի, Ռիտա Օրայի, Ֆարել Վիլյամսի, Լեդի Գագայի, Լիլի Ալենի, Լիլ Քիմի, Էնջլ Հեյզի, Diplo-ի, Էքշն Բրոնսոնի, Լուպե Ֆիասկոյի, Ջիմ Ջոնսի, Kreayshawn-ի և Dominique Young Unique-ի հետ ։ «Complex» ամսագիրը գրել է, որ Բենքսը ավելի շատ հանրության ուշադրությանն է արժանանում իր այս տարաձայնությունների, քան իր երաժշտության շնորհիվ ։
Ընկճախտային համախտանիշ
Հիվանդություններ, որոնց դեպքում բնութագրական է ընկճախտային համախտանիշը
Հաճախ ընկճախտային համախտանիշը նկատվում է երկբևեռ աֆֆեկտիվ խանգարման կամ կրկնվող ընկճախտի դեպքում։ Բացի դրանից, այս համախտանիշը բնութագրական է շիզոֆրենիայի և շիզոաֆֆեկտիվ խանգարման համար։ Առանձին ախտանիշների արտահայտվածությունը, որոնք մտնում են ընկճախտային համախտանիշի կառուցվածքի մեջ, լինում է տարբեր՝ կախված կոնկրետ հիվանդությունից և յուրաքանչյուր հիվանդի մոտ դրա ընթացքի առանձնահատկություններից։
Ընկճախտային համախտանիշը կարող է նաև ունենալ սոմատոգեն ծագում, այսինքն՝ առաջանալ մարմնական հիվանդությունների արդյունքում։ Սոմատոգեն ընկճախտերը կարող են զարգանալ ինֆեկցիոն, թունավոր, օրգանական և այլ պսիխոզների դեպքում, ինսուլտի, էպիլեպսիայի, գլխուղեղի ուռուցքների կամ վնասվածքների դեպքում, Պարկինսոնի հիվանդության, բազմաթիվ էնդոկրինային հիվանդությունների (մասնավորապես, վահանաձև գեղձի գործառույթների խանգարման դեպքում), ավիտամինոզների և այլնի դեպքում։
Ընկճախտային համախտանիշի պատճառ կարող են լինել նաև որոշ դեղորայքների կողմնակի ազդեցությունները. օրինակ՝ նեյրոլեպտիկների, հորմոնալ դեղորայքի, հակաբիոտիկների, անալգետիկների և հակահիպերտենզիվ միջոցների կողմնակի ազդեցությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համախտանիշներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոգեախտաբանական համախտանիշներ Կատեգորիա:Դեպրեսիա
Հաբել Ամատունի
Հաբել եպիսկիպոս Ամատունի, Հայ Առաքելական եկեղեցու հոգևորական, Ամատունյաց թեմի առաջնորդ, Ամատունիների իշխանական տոհմից։ Մասնակցել է 726 թվականին տեղի ունեցած՝ Մանազկերտի հայ-ասորական եկեղեցական ժողովին   ։
Բոգդան Աստվածատրյան
Աստվածատրյան Բոգդան Ներսեսի (ծնվել է 01.02.1937, Երևան), ագրոքիմիկոս։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1985) ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Հայաստանի Գյուղատնտեսական ինստիտուտը (1953)։ 1961–73 թվականներին և 1990 թվականից՝ Երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտի (այժմ՝ գիտական կենտրոն) ագրոքիմիայի լաբորատորիայի վարիչ, փոխտնօրեն, 1973–86 թվականներին՝ տնօրեն։ 1987–90 թվականներին՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության ավագ խորհրդական։ Ուսումնասիրել է Հայաստանի Հանրապետության հողերի հումուսի, ազոտի, ֆոսֆորի, կալիումի և միկրոտարրերի ռեժիմը և դրանց արդյունավետությունը ցանքատարածություններում։ Մշակել է Չեռնոբիլի վթարից հետո ռադիո նուկլիդներով աղտոտված հողերի իրացման տեխնոլոգիա, ինչպես նաև լեռնային էկոհամակարգերի երկրագործության հիմնահարցը։ Միջազգային ագրոէկոլոգիայի ակադեմիայի անդամ (1994)։ Միավորված ազգերի կազմակերպության արծաթե մեդալակիր (1989)։
Լինիոլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Սուրբ Հարություն եկեղեցի, տաճար Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Պատկանում է Հայ առաքելական եկեղեցուն։
Հասցեն` ք. Դոնի Ռոստով, Լև Տոլստոյի հրապարակ, 2В։
Պետրովսկոե (գյուղ, Զոլոտոկոլոդեցի գյուղական խորհուրդ)
Պետրովսկոե (Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
2010 թվականմի տվյալներով` Դոնի Ռոստովում ապրում էր մոտ 41 550 հայ, որը կազմում էր քաղաքի բնակչության 3,4 տոկոսը։
Պետրովսկոե (գյուղ, Զոլոտոկոլոդեցի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Հայ հավատացյալների հոգևոր պահանջները բավարարելու համար և ի հիշատակ Վ. Պ. Ղազարյանի թոռան` 2001 թվականին Դոնի Ռոստովում զոհված Արթուր Կարապետյանի, կառուցվել է Հայ առաքելական եկեղեցու Սուրբ Հարություն տաճարը։ Եկեղեցին գտնվում է Լև Տոլստոյի հրապարակում, որտեղ նախկինում գտնվում էր հայկական Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր տաճարը, որը Նոր Նախիջևանի հայկական մի շարք այլ եկեղեցիների (Սուրբ Նիկողայոս, Սուրբ Աստվածածին, Սուրբ Գևորգ, Սուրբ Թորոս, Սուրբ Համբարձում, Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ) հետ մեկտեղ ավերվել է խորհրդային իշխանության տարիներին։
Նոր եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 2005 թվականի հոկտեմբերին։ 2011 թվականին եկեղեցու շինարարությունն ավարտվել է, օծումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի մայիսի 29-ին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի կողմից։
Տաճարի շենքը կառուցված է հայկական պաշտամունքային կառույցների ավանդույթներով։ Բարձրությունը գմբեթով մոտ 40 մետր է։ Շենքը նախատեսված է միաժամանակ մոտ 300 ծխականի այցելության համար։
Տաճարի առաջ մշտադալար կենսածառերով և նստարաններով ծառուղի է։ Տաճարի տարածքը երեք կողմից պարսպապատված է ցանցկեն մետաղյա ցանկապատով։
Պոդյուգա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Տաճարի առաջին երեցփոխ եկեղեցական ծխական խորհրդի նիստում ընտրվել է Գարբիկ Խաչատրյանը։
Պոդյուգա (գետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շազել (Կանտալի գավառ)
Շազել (Chazelles), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 33 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 75 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 20 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 9-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 45,0 %։ 9 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 11 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիկողայոս Քոթանջյան
Նիկողայոս Գարեգինի Քոթանջյան, հայ գեղանկարիչ, արվեստաբան։ Արվեստագիտության թեկնածու։
Կենսագրություն
Սովորել է Կիրովաբադի նկարչական դպրոցում։ 1946 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1952 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1957 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1954 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։ Նիկողայոս Քոթանջյանը եղել է Հայաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող, միջնադարյան հայկական գեղանկարչությանը նվիրված մի շարք գիտական աշխատությունների հեղինակ է։
Ստեղծագործություններ
Նկարազարդել է Ղազարոս Աղայանի հեքիաթները։
Մատենագրություն
Р. Дрампян, Николай Котанджян (Буклет). Ереван, 1971 г.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1928 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:2013 մահեր Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Գարսևան Շառոյան
Գարսևան Վանոյի Շառոյան, հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1967), պրոֆեսոր (1969): Հայրենական պատերազմի (1941-1945) մասնակից։ Խորհրդային բանակի կապիտան։
Կենսագրություն
Աշխատությունները վերաբերում են Խորհրդային Հայաստանի 1920-1930-ական թվականների ագրարային հարաբերություններին ։
Մահ
Շառոյանը մահացել է 2007 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Հանճարեղ հայրիկ (ֆիլմ)
«Հանճարեղ հայրիկ»` (Father of Invention) ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Տրենտ Կուպերի կողմից` Կեվին Սպեյսի (Kevin Spacey) մասնակցությամբ։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2010 թվականի փետրվարի 15ին Բեռլինի կինոֆեստիվալում ։
Ռուսական վարձույթում ֆիլմը հայտնվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 3ին ։
Սյուժե
Ձեռնարկատեր Ռոբերտ Ակսելը թողարկում է մի շարք ապրանքներ, որոնք մեծ պահանջարկ ունեն` օգտագործելով տարբեր մարդկանց հայտնագործությունները, որի պատճառելով էլ դառնում է հարուստ և հայտնի։
Մի անգամ իր հայտնագործություններից մեկը հաշմանդամ է դարձնում հազարավոր գնորդների և նա ութ տարով հայտնվում է բանտում։
Ազատվելով Ակսելը ուզում է վերականգնել իր բիզնես-կայսրությունը, բայց դրանից առավել նա ցանկանում է կարգի բերել հարաբերությունները 22-ամյա աղջկա (Կամիլլա Բել) և նախկին կնոջ (Վիրջինիա Մեդսեն) հետ։
Հետաքրքիր փաստեր
Ֆիլմի գործող դերասանները երկուսն են` Միքայել Ռոզենբաումը և Կեվին Սպեյսին, ովքեր «Սմոլվիլի գաղտնիքը» և «Սուպերմենի վերադարձը» ֆիլմերում խաղացել են Սուպերմենի ոխերիմ թշնամի` Լեքս Լյուտորի դերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր
Գրեգորիո դե Լաֆեռերե
Գրեգորիո դե Լաֆեռերե (Gregorio de Laferrère), քաղաք, որը գտնվում է Լա Մատանսա շրջանում, Բուենոս Այրես պրովինցիայում (Արգենտինա)։ Գրեգորիո դե Լաֆեռերեն մտնում է Մեծ Բուենոս Այրես ագլոմերացիայի մեջ։
Գրեգորիո դե Լաֆեռերեն գտնվում է Մեծ Բուենոս Այրեսի տարածքի հարավ-արևմուտքում, մայրաքաղաքից 24 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը Բուենոս Այրեսի հետ կապվում է Ազգային Ճանապարհ 3-ի միջոցով։
Ներկայիս Գրեգորիո դե Լաֆեռերեի տարածքը զբաղեցված է եղել կովերի ագարակներով, և 1858 թվականից համարվել է Սան Խուստո շրջանի մասը։ Այս քաղաքը պաշտոնապես ձևավորվել է 1911 թվականի մայիսի 4-ին, երբ քաղաքական գործիչ և դրամատուրգ Գրեգորիո դե Լաֆեռերեն, Օնորիո Լուկեն և Պեդրո Լուրոն դիմեցին Բուենոս Այրես պրովինցիայի կառավարությանը, քաղաք ստեղծելու թույլատվություն ստանալու համար։ Պեդրո Լուրոն, ով խոշոր հողատեր էր, նաև հիմք է դրել Վիլյա Լուրո շրջանի ձևավորման մեջ։ 1913 թվականին վաճառվել են Գրեգորիո դե Լաֆեռերեի առաջին 20 հողատարածքները։ Հենց այդ տարում մահացել է Լաֆեռերեն, և քաղաքին տրվել է իր անունը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքները ազդել են տեղի տնտեսության վրա, և նվազեցրել են քաղաքի աճի տեմպերը, բայց Գրեգորիո դե Լաֆեռերեում առաջին քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների ստեղծման հետ 1922 թվականին, աճը վերսկսվել է։ Քաղաքի գոյության առաջին տասնամյակում բնակչությունը դանդաղ էր աճում, որը պայմանավորված էր Լա Մատանսա գետի հաճախակի ջրհեղեղներով, որ հոսում էին դեպի քաղաքի արևելք։ Արտադրության աճը շրջանում, հատկապես Սան Խուստոյում և այլ տարածքներում Գրեգորիո դե Լաֆեռերեց դեպի հյուսիս, 1940-ական թվականներին գրավում է մեծաքանակ միգրանտներ, հատկապես երկրի թերզագացած հյուսիսային մասերից։
Առաջին տեղական կաթոլիկ ծխական եկեղեցին, ինչպես նաև «Դեպորտիվո Լաֆեռերե» ֆուտբոլային ակումբը, ձևավորվել են 1956 թվականին։ Նոր ծխական եկեղեցու քահանան՝ Լեոպոլդո Լոպես Մայը, ստեղծել է առաջին բարձրագույն ուսումնական հատատությունը (Instituto Cristo Rey) 1958 թվականին։ 1970 թվականին քաղաքի բնակչությունը հասել է 70 000-ի։ Գրեգորիո դե Լաֆեռերեն քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1973 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ։
Ներկայումս Գրեգորիո դե Լաֆեռերեն համարվում է տնտեսապես անբարենպաստ քաղաքներից մեկը Արգենտինայում, և տառապում է ենթակառուցվածքի բացակայությունից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1911 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սիլիկոնային հովիտ
Սիլիցումային հովիտ, տարածք, որը գտնվում է Սան Ֆրանցիսկո ծովախորշի հարավային մասում՝ Կալիֆորնիա նահանգում և հայտնի է նաև հյուսիսային Կալիֆորնիա անվամբ։ Այստեղ են գտնվում աշխարհի խոշորագույն բարձր տեխնոլոգիական ձեռնարկությունները, ինչպես նաև հազարավոր նորաստեղծ ընկերություններ։
Աշխարհագրական դիրք
Տարածքը զբաղեցնում է ամբողջ Սանտա Կլարա հովիտը, Սան Ֆրանցիսկո թերակղզու հարավային մասը և արևելյան ծովախորշի հարավային մասը՝ կազմելով Սանտա Կլարա, Սան Մաթեո և Ալամեդա կոմսությունների մեծ մասը։ Սիլիկոնային հովտի մայրաքաղաքը համարվում է Սան Խոսե քաղաքը։
Անվան ստուգաբանություն
«Հովիտ» բառը ծագել է Սանտա Կլարա հովտի անունից, որտեղ գտնվում է Սան Խոսե քաղաքը, շրջակա քաղաքները և ավանները։ «Սիլիկոն» բառը ծագել է քիմիական տարրերի պարբերական համակարգի 14-րդ տարրի՝ սիլիցիումի անունից, որն անհրաժեշտ խառնուրդներով լեգիրացնելուց հետո օգտագործում են ջերմաէլեկտրական, ռադիո-լուսատեխնիկական սարքեր, ուղղիչներ և փոխարկիչներ պատրաստելու համար։ «Սիլիկոնային հովիտ» տերմինը ի վերջո գործածության մեջ մտավ որպես տարածքի բոլոր բարձր տեխնոլոգիական ձեռնարկություների ընդհանուր անվանում, ապա նաև որպես ամերիկյան տնտեսության բարձր տեխնոլոգիական սեկտորի անվանում։ Այն նաև դարձել է առաջատար բարձր տեխնոլոգիական հետազոտական ձեռնարկությունների գլոբալ հոմանիշ։
Պատմություն
Սիլիկոնային հովիտը դարձել է քաղաք-հանգույց և նորաստեղծ էկոհամակարգ բարձր տեխնոլոգիաների ինովացման և զարգացման համար, կազմելով Միացյալ Նահանգների վենչուրային կապիտալի ներդրումների մեկ երրորդը։ Սիլիկոնային հովտում են ստեղծվել սիլիցիումային հիմքով առաջին ինտեգրված միացումները, միկրոպրոցեսորը, միկրոհամակարգիչը և այլ տեխնոլոգիական նվաճումներ։ 2013 թվականի տվյալներով տարածքում զբաղված են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի մոտավորապես քառորդ միլիոն աշխատողներ ։ Սիլիկոնային հովիտը կազմավորվեց, երբ մի քանի նպաստավոր գործոններ կենտրոնացան մեկ վայրում, ներառյալ՝ ԳՏԻՄ (STEM-Science, Technology, Engineering, Mathematics) հետազոտությունները, հիմնված տարածքի գիտահետազոտական ուսումնական հաստատությունների վրա։ Հովտի վաղ շրջանի զարգացման գործում հատկապես կարևոր էր Սթենֆորդի համալսարանի դերը։ Այս բոլոր նախադրյալները հիմք դարձան հովտի կազմավորման, աճի և զարգացման համար։ Սան Ֆրանցիսկո ծովածոցը վաղուց էր դարձել Միացյալ Նահանգների նավատորմի տեխնոլոգիական հետազոտությունների գլխավոր կենտրոն։ 1909 թվականին Չարլզ Հերոլդը տարածքում հիմնեց Միացյալ Նահանգների առաջին ռադիոկայանը, որը Սան Խոսե (Կալիֆորնիա) քաղաքում կանոնավորապես ռադիոհաղորդումներ էր հեռարձակում։ Նույն թվականին Սթենֆորդի համալսարանի սան Սիրիլ Էլվիլը գնեց ռադիո հեռարձակման տեխնոլոգիաների արտոնագրերը և Կալիֆորնիայի Պալո Ալտո քաղաքում հիմնեց Ֆեդերալ Հեռագրային Ընկերությունը՝ ՖՀԸ։ Հետագա տարիների ընթացքում ընկերությունը ստեղծեց աշխարհի առաջին գլոբալ ռադիոհաղորդակցության ցանցը և 1912 թվականին պայմանագիր կնքեց ԱՄՆ նավատորմի հետ ։ 1957 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Խորհրդային Միությունն արձակեց առաջին տիեզերական արբանյակը՝ Սպուտնիկ 1-ը, դրանով խոր մտահոգություն առաջ բերելով Միացյալ Նահանգներում, թե Խորհրդային Միությունը տեխնոլոգիապես գերազանցել է իրենց։ Երբ նախագահ Էյզենհաուերը ստորագրեց ՆԱՍԱ-ն՝ (NASA-National Aeronautics and Space Act), նա դիմեց Ֆեյրչայլդ Սեմիքնդաքթր ընկերությանը, այն ժամանակ միակ ընկերությանը, որ տրանզիստորներ էր արտադրում։ Նախագահի հովանավորությունը Ֆեյրչայլդ նախագծին մեծապես փոխշահավետ էր ։
Տնտեսություն
Ըստ 2006 թվականի ամերիկյան էլեկտրոնային ասոցիացիայի (AeA) կողմից կատարված հետազոտությունների Սիլիկոնային հովիտը ԱՄՆ-ի բարձր տեխնոլոգիաների երրորդ խոշոր կենտրոնն է Նյու Յորքի և Վաշինգտոնի կենտրոններից հետո՝ 225,300 բարձր տեխնոլոգիական աշխատատեղերով։ Ծովածոցի ամբողջ տարածքը, այնուամենայնիվ, որի մի մասն է կազմում Սիլիկոնային հովիտը, կարող է համարվել առաջինը իր շուրջ 387,000 աշխատատեղերով։ Սիլիկոնային հովիտն ունի ամենաբարձր միջին աշխատավարձը՝ 144,800 դոլար ։ Հիմնականում բարձր տեխնոլոգիական սեկտորի շնորհիվ Սան Խոսե-Սանիվալ-Սանտա Կլարա մեգապոլիսի վիճակագրական գոտու տվյալներով այստեղ են ապրում ԱՄՆ միլիոնատերերի և միլիարդատերերի գերակշռող մասը մեկ շնչի հաշվով ։ Տարածքը ԱՄՆ խոշորագույն բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերական ձեռնարկությունն է ։ 2009 թվականի հունվարի տվյալներով տարածքում գործազրկությունը կազմում էր 9,8 տոկոս, նախորդ ամսվա 7,8 տոկոսի համեմատությամբ ։ 2011 թվականին Սիլիկոնային հովիտը ստանում էր ԱՄՆ ողջ վենչուրային ներդրումների 41 տոկոսը, իսկ 2012 թվականին՝ 46 տոկոսը ։
Նշանավոր ընկերություններ
Սիլիկոնային հովտում են գտնվում նշանավոր բարձր տեխնոլոգիական հազարավոր ընկերությունների գլխամասային գրասենյակներ։
• 4
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիա Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի աշխարհագրություն
Կարագեորգիևո
Կարագեորգիևո (Карагеоргиево), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 7 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 1347 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Մոհիկաններ
Մոհիկաններ - հնդկացի ցեղ, ալգոնկինների ընտանիքից Հյուսիսային Ամերիկայում։ Պետք է տարբերել մոհեգանների հնդկացի ցեղից, որը մոհիկանների հեռավոր ճյուղ է, որի սովորույթներն ու լեզուն էապես տարբերվում են ։
Պատմություն
Մինչև գաղութացումը մոհիկանները (մոտ 3000 մարդ) բնակվել են Հուդզոն գետի հովտում՝ վերին և միջին հոսանքից վեր, մինչև Շամպլեյն լիճը (այժմ՝ Նյու Յորք նահանգ և Վերմոնտ)։ Մոհիկանները և իրոկեզները 1609 թվականին առաջիններն էին, որ դիմավորեցին եվրոպացիներին և համագործակցեցին նրանց հետ։ 17-րդ դարի սկզբից ներգրավվել են մորթու առևտրի մեջ, որը և հանգեցրել է տոհմային կարգերի քայքայման։ Գաղութացման և իրոկեզների ընտանիքին պատկանող Մոհաք ցեղի հետ պատերազմելու հետևանքով մոհիկանների մեծ մասը ոչնչացվեց, մնացածը (մոտ 300 մարդ) վերաբնակեցվեցին Վիսկոնսին նահանգի Սթոքբրիջ ռեզերվացիայում։
Անվանումը
Մոհիկան, կամ Մահիկան ինքնանվանումը Մահհիկանակ (Muheconneok) տեղանքի անունից է, որը առաջացել է օվկիանոսի մակընթացությունից, որը հասնում է մինչև Հուդզոն գետի միջին հոսանքը։ Նրանց անվանումը ալգոլկինների լեզվով թարգմանվում է «գայլ», իսկ հոլանդացիներին և անգլիացիներին հայտնի էին որպես «գետային հնդկացիներ»։
Կենցաղն ու կրոնը
Մոհիկանները զբաղվել են հողագործությամբ, որսորդությամբ և հավաքչությամբ։ Նրանք ապրում էին ամրացված 20-ից 30 տուն ունեցող գյուղերում, 8-ից 12 տարին մեկ փոխում էին բնակավայրը։ Մոհիկանները կազմված էին հինգ մեծ ցեղերից, որոնց առաջնորդներ կարգավիճակը ժառանգական էր, իսկ օգնականները ընտրվում էին։ Մոհիկանները առանց որևէ դիմադրության ընդունեցին քրիստոնեությունը։ Սեփական լեզուն անհետացել է, խոսում են անգլերեն։
Ռիուդեկոլս
Ռիուդեկոլս  (Riudecols) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է  Բաշ Կամպ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 19,46 կմ2։ Բնակչությունը՝ 277 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Աիրիս (ֆիլմ)
«Աիրիս» (Iris), ռեժիսոր Ռիչարդ Աիրիսի կենսագրական դրամա։ Հայտնվել է էկրաններին 2001 թվականին։ Ֆիլմը պատմում է հայտնի վիպագիր Աիրիս Մյորդոկի մասին, ժապավենի հիմք են հանդիսացել ամուսնու՝ գրող Ջոն Բեիլիի հուշագրերը։
Սյուժե
Ջոնի և Աիրիսի ամուսնությունը տևել է երկար ժամանակ և եղել երջանիկ։ Սակայն գրողի կյանքի վերջին տարիներին Ալցգեյմերի հիվանդություն դառնացրեց նրանց կյանքը։ Ջոն Բեիլին դառնությամբ և հուսահատությամբ տեսնում էր, թե ինչպես է աստիճանաբար հանգչում իր կինը։ Նա երկար ժամանակ ինքնուրույն խնամում էր նրան և ամեն կերպ դիմանում էր, բայց միառժամանակ էլ չէր կարողանում կրել այդ բեռը։ Ջոնը նրան տեղավորեց ծերանոց, որտեղ էլ նա շուտով մահացավ։
Դերերում
Պարգև և անվանակարգ
Թվարկված են հիմնական պարգևները և անվանակարգերը։ Լրիվ ցանկը տես I
Անվանակարգ
Մյորդոկի կատարման համար Ջուի Դենչը և Քեիթ Ուինսլեթը ստացան անվանական մրցանակ «Օսկար» անվանակարգում։ Դա եղել է երկրորդ դեպքը պրեմիայի պատմության մեջ (և Ուինսլեթի կարեռայի մեջ) երբ երկու դերասաններ ներկայացվել են նույն դերի համար, բայց տարբեր տարիքային կատեգորիաներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր
Պետրովսկոե (գյուղ, Շիլովի գյուղական խորհուրդ)
Պետրովսկոե (Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պոժ (Միդմասի վտակ)
Պոժ  (Пож), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիդմաս գետի աջ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։