cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նադեժդա Դոբրովոլսկայա-Զավադսկայա
Գիտական գործունեություն
Դոբրովոլսկայա-Զավադսկայան իր ջանքերն ուղղել է այդ ժամանակ չուսումնասիրված թեմային՝ ճառագայթման ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմների վրա։ Նա ուսումնասիրել է մկանների և ամորձու հյուսվածքի փոփոխությունները, ուսումնասիրել է մկների ժառանգական փոփոխությունները իոնացնող ճառագայթման ազդեցության տակ։ 5 տարվա ընթացքում նրա կողմից հայտնաբերված երկու մուտացիաներից մեկը չհաջողվեց ստանալ մաքուր գծով։ Այն ստացավ  Brachyury («կարճ պոչ») կամ «T գեն» (անգլ․ tail - պոչ) անվանումը, քանի որ նրա կրողները շատ կարճ պոչ ունեին։ Մանրամասն սաղմնային վերլուծությունը ցույց է տվել, որ մաքուր գիծ չէր կարող ստացվել, քանի որ գենի երկու մուտանտային պատճենների կրողները մահանում էին վաղ սաղմնային փուլում։ Մուտացիան իրեն գերիշխող էր պահում, այսինքն՝ դրսևորվում էր նաև հետերոզիգոտ վիճակում, բայց Դոբրովոլսկայան վստահ էր, որ դրա էությունը գենային ֆունկցիայի կորուստն է։ Դա հաստատել են մոլեկուլյար գենետիկները 60 տարի անց ։
Ավելի ուշ Դոբրովոլսկայա-Զավադսկայան լաբորատորիայում և բնության մեջ հայտնաբերել է նոր «կարճ պոչ» մուտացիաներ։ Այդ մուտացիաներից մի քանիսը հանգեցրել են պոչի փոփոխության՝ անկախ T-գենից, իսկ մյուսները դրսևորվեցին միայն նրա առկայությամբ։ Դոբրովոլսկայա-Զավադսկայան ենթադրեց, որ այդ մուտացիան մեծ նշանակություն ունի կենդանիների զարգացման կենսաբանության համար։ Ըստ այդ վարկածի, սաղմնածին վիճակում օրգանների ձևավորման գործընթացը հրահրվում է մեկ գենի կողմից, և հատուկ հատկանիշների ձեռքբերումը, ինչպիսիք են չափը կամ ձևը, կարգավորվում են մի շարք օժանդակ գեներով։ Միևնույն ժամանակ, հիմնական գենի մուտացիաները հանգեցնում են օրգանի անհետացմանը՝ սաղմնածին վիճակում դրա ձևավորման անհնարինության պատճառով, և երբ էվոլյուցիայի գործընթացում նման մուտացիաներ են ֆիքսվում, հայտնվում են տեսակներ, որոնք տարբերվում են մերձավոր ազգականներից՝ այս կամ այն օրգանի բացակայությամբ, ինչպիսիք են անպոչ մկները կամ պրիմատները։ 21-րդ դարի սկզբին այդ վարկածը հաստատվել է, ինչպես նաև հայտնի դարձել, որ օրգանների առաջացման և արտաքին տեսքի համար պատասխանատու հիմնական գեները շատ պահպանողական են տարբեր տեսակների մեջ, մինչդեռ մորֆոգենեզի օժանդակ գեները կարող են մեծապես տարբերվել հաջորդականությամբ ։
1933 թվականին կարճատև մուտանտների շարքը տալով ամերիկացի գենետոլոգներ Փոլ Չեսլիին և Լեսլի Դանին՝ Նադեժդա Դոբրովոլսկայան խորացավ ուռուցքաբանական պալարների զարգացման մեխանիզմների ուսումնասիրության մեջ ։ Նա ապացուցել է, որ գենետիկ նախատրամադրվածության և արտաքին գործոնների միջև կոնկրետ փոխազդեցությունը հանգեցնում է քաղցկեղի։ Ուռուցքների առաջացման բարձր հաճախականությամբ մկների առանձին տեսակներ խաչասերելով, նա ստեղծել է քաղցկեղի մի քանի գենետիկ մոդելներ, որոնք թույլ տվեցին այլ գիտնականների ուսումնասիրել քաղցկեղի տարբեր տեսակների բջիջների չարորակ փոխակերպման մեխանիզմները։ Մասնավորապես, նրա RIII գծի շնորհիվ հայտնաբերվել է կրծքագեղձի քաղցկեղի վիրուսը ։
Մանկավարժական գործունեությունը և գիտության մասսայականացում
Դոբրովոլսկայա-Զավադսկայան զեկուցումներով հանդես է եկել Ռուս քիմիկոսների ընկերությունում, Ռուս բժիշկների Մեչնիկովի անվան ընկերությունում, Ռուսաստանի ակադեմիական խմբում, Ռուսաստանի գիտական ինստիտուտում և այլ գիտական և հասարակական կազմակերպություններում։ Ռադիոլոգիայի դասընթացներ է դասավանդել Փարիզի համալսարանում, հանրամատչելի դասախոսություններ է կարդացել Ռուսաստանի ուսանողական քրիստոնեական շարժմանը կից  բժիշկների միությունում (1932) և Ռուսաստանի Կարմիր խաչի ընկերության գթության քույրերի միավորումում (1935) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին վիրաբույժներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գենետիկներ Կատեգորիա:Կին գենետիկներ Կատեգորիա:Քաղցկեղի հետազոտողներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուս վիրաբույժներ Կատեգորիա:Ռուս ուռուցքաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Ռոբերտ Լոուրենս Սթայն
Ռոբերտ Լոուրենս Սթայն (Robert Lawrence Stine, Կոլումբուս, Օհայո, ԱՄՆ), հայտնի է որպես Ռ. լ. Ստայն կամ Բոբ Սթայն ամերիկացի գրող, դերասան և պրոդյուսեր, «Սարսափելի գրականության», հեղինակ, որը կենտրոնացած է մանկահասակների և դեռահասների լսարանի վրա։ Նրան անվանում են մանկական գրականության Սթիվեն արքա։
Ռոբերտ Սթայնի ստեղծագործությունը սկիզբ է առել 1960-1970 ական թվականներին։ Ստեյնը գրում էր ամսագրերի ու թերթերի համար, աշխատում էր տպարանում այդ եղանակով վաստակում էր հացը։
«Սարսափը» նրա փոքր գրքերի ժողովածուն է երեխաների համար։ Այդ գրքերը արագորեն տարածվեցին աշխարհով մեկ փող և համբավ բերելով Ռոբերտ Ստայնին։ Ավելի ուշ Սթայնը հրատարակել է «Goosebumps HorrorLand» գրքերի շարքը, որը լույս չի տեսել ռուսերեն լեզվով ։
Ռուսաստանում Սթայնի գրքերը 1990-ականների վերջին և 2000-ականների սկզբին լույս էին տեսնում «Ռոսման» հրատարակչության կողմից « Սարսափ » անունով։ Դրանից հետո «ԱՍՏ» հրատարակչությունը նույն անունով հրատարակեց Շտեյնի «Վախի փողոց» -ի մեկ այլ ավելի մեծահասակների համար նախատեսված շարքը։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Լոուրենս Սթայնը ծնվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Կոլումբուսում, (Օհայո նահանգ, ԱՄՆ) նավերի գործավար Լյուիս Շտայնի և Աննա Ֆայնշտեյնի ընտանիքում։ Ավարտել է Օհայոյի պետական համալսարանը, անգլերենի գծով բակալավրի աստիճանը ։
Մատենագրություն
Այս պահին նա գրել է 489 պատմվածք և ժողովածու, որից 175-ը թարգմանվել է ռուսերեն։
Սարսափ
Շարքի որոշ գրքեր հրատարակվեցին առաջիկա «Մումիայի վերադարձը» և «Վերադարձ դեպի ուրվականների ճամբար» գրքերը, բայց դրանք չեն տպագրվել։ Այնուամենայնիվ, 2015 թվականին այս և շատ այլ գրքերի թարգմանությունները հայտնվեցին առցանց։
Վախի փողոց
Առաջին անգամ այս շարքի գրքերը Ռուսաստանում հրատարակվել են իննսունական թվականների կեսերին, թողարկվել են չորս գիրք երկու պատմություններով։ '1. Խորթ քույրը («Սարսափ» սերիայույմ «Խորթ քույրեր», «Խորթ քույրեր 2», «Նենգ զարմիկ» անվան տակ) Բալա թագուհի («Սարսափ» սերիայում «Գեղեցկության թագուհի», «Դաժան երազանքները» անվան տակ) 2. Հանգիստ գիշեր 1-2 (սերիայում «Սարսափ» նույն անունով, երկրորդ մասը կոչվում է նաև «Մարդասպանի անակնկալը, կամ հանգիստ գիշեր-2») 3.Ճամբար «Գիշերային մղձավանջ» («Սարսափ» սերիայում «Երբ խավարը գալիս է» անվան տակ) Սսարսափ սիրահարների ակումբ («Սարսափ» սերիայում «Սարսափ ակումբ» անվան տակ) 4. Չարագուշակ ամառ («Սարսափ» սերիայում լույս չի տեսել) Թաղված ննջասենյակի գաղտնիքը ( «Սասափ» սերիայում «Գաղտնի ննջենյակ» անվան տակ )' Այնուհետեւ, մանկական շարքի թողարկումից հետո «Սարսափ», նաև հրատարակվել է մի շարք այլ ժողովածուներ։ Վեպերի կրկնակի հրատարակությունները չեն ներկայացվել որպես այս շարքի մաս։
Սարսափ (Վախի սենյակ)
Ամերիկայում առաջին 12 գրքերը լույս են տեսել «վախի սենյակ» շարքում, հաջորդ երեքը «վախի սենյակ եռյակում», 2-ը պատմվածքների ժողովածուներ են, և շարքը չի ներառում։
Պատասխանատվությունից այն կողմ
«Պատասխանատվությունից այն կողմ», 1942 թվականին ռեժիսոր Լուիս Սեյլերի կողմից նկարահանված ամերիկայան կարճամետրաժ քարոզչական ֆիլմ ։ Այս վավերագրական ֆիլմում վերապատկերվել է Միացյալ Նահանգների ռազմաօդային կորպուսի կապիտան Հյուիթ Թ․ կրտսեր Ուիլեսի կյանքը և կարիերան ։
«Պատասխանատվությունից այն կողմ» ֆիլմը լավագույն օրինակներից էր, թե ինչպես է Հոլիվուդը ընդգրկվել և աշխատել բարելավել բարոյական վիճակն ու տղամարդկանց և կանանց խրախուսել ներգրավվել զինծառայության մեջ։ 1943 թվականին ֆիլմը Օսկարի 15-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է մրցանակի «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում ։
Սյուժե
Որպես ռմբակոծիչ օդաչու լեյտենանտ Ուիլեսը 19-րդ ռմբակործան խմբի հետ տեղակայվել է Ֆիլիպիններում։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին շաբաթների ընթացքում Ուիլեսը Boeing B-17 Flying Fortress չորս շարժիչանոց ծանր ռմբակոծիչի օդաչուն էր, որը հրաման էր ստացել ռմբակոծել Ֆիլիպինյան կղզիների Լեգասպի նավահանգստի մոտ գտնվող ճապոնական ռազմանավերն ու այլ տեխնիկան։
Թեև Ուիլիսը կարողացել է հաջողությամբ կատարել իր առաքելությունը, նրա ռմբակոծիչը հարձակման է ենթարկվել թշնամու 18 գրոհայինների կողմից։ Օդային մարտի ընթացքում երեք գնդացրորդները վիրավորվել էին, իսկ չորրորդը՝ սպանվել, իսկ թշնամու յոթ գրոհայինները ցած էին ընկել։ Ուիլիսը կարողացել է բազա վերադառնալ և օդանավն ապահով կերպով վայրէջք կատարել մթության մեջ՝ երեք հարթ անվադողերով։
Իր համաժողովրդական ուղերձում նախագահ Ռուժվելտը բարձր է գնահատել օդաչուի հերոսությունը և նշել, որ Ուիլիսը ստացել է «Թռրչքային ծառայությունների մարտական խաչ» մեդալը։ Հարգանքի տուրք մատուցելով իր B-17 ռմբակոծիչին՝ կապիտան Ուիլեսը հետագայում ելույթ է ունեցել Սիեթլի Boeing գործարանում՝ շնորհակալություն հայտնելով աշխատողներին։
Մրցանակներ
«Պատասխանատվությունից այն կողմ» ֆիլմը 1943 թվականի Օսկարի 15-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է մրցանակի «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի» անվանակարգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1942 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Վավերագրական ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին
Վրացական ոսկեդար
Վրացական ոսկեդարը տևեց ավելի քան երկու դար։ Ոսկեդարի անկումը կապված էր Վրաստանում քոչվորական ցեղերի՝ մոնղոլների և սելջուկների արշավանքների, ինչպես նաև «Սև մահի» տարածման հետ։ Վրաստանն առավել թուլացավ Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո։ Դրանով Վրաց թագավորությունը զրկվեց իր գլխավոր ռազմաքաղաքական դաշնակցից։ Արդյունքում՝ 15-րդ դարում Վրաստանը մասնատվեց և շրջափակվելով իսլամադավան թյուրք-իրանցիների կողմից՝ մեկուսացավ քրիստոնյա Եվրոպայից։
Ոսկեդարը եղել է Վրաստանի պատմության ամենահարուստ ժամանակաշրջանը ։ Այս ժամանակահատվածում Վրաց թագավորությունը եղել է տարածաշրջանի հզորագույն պետությունը, որը մրցունակ էր Հունաստանի և Հին Հռոմի հետ։
Պատմություն
Սելջուկյան սուլթանությունը 11-րդ դարի սկզբին արդեն լիովին թուլացել էր։ Դրան նպաստում էին 1095 թվականին սկսված խաչակրաց արշավանքները, որոնց արդյունքում Միջերկրական ծովի արևելյան ափին առաջանում են Եդեսիայի ու Տրիպոլիի կոմսությունները, Անտիոքի դքսությունը և Երուսաղեմի թագավորությունը։ Օգտվելով արևելքում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրադրությունից` Վրաստանի թագավոր Դավիթ Աղմաշենեբելին վերջնական հարված հասցրեց Սելջուկյան սուլթանությանը և մուսուլմաններից ազատագրեց Թբիլիսի քաղաքը։ Թբիլիսիի ազատագրումը նոր էջ բացեց Վրաստանի պատմության մեջ, և այն դարձավ հզորացող երկրի թագավորանիստն ու մայրաքաղաքը։ Թբիլիսիում քրիստոնեական կառավարության վերականգնումը համարվում է վրացական ոսկեդարի սկիզբը։
Վրացական պետության հզորացում
12-րդ դարը և 13-րդ դարի սկիզբը ավատատիրական Վրաստանի քաղաքական հզորության ու տնտեսության ծաղկման շրջանն է ։ Վրաստանի թագավոր Դավիթ IV-ը, լինելով բավականին երիտասարդ, կարողանում է ամրապնդել կենտրոնական կառավարությունը` ստեղծելով հզոր և կանոնավոր բանակ։ Սա մեծ ձեռքբերում էր վրացական պետության համար, քանի որ կանոնավոր բանակը կարող էր հզոր ուժ հանդիսանալ սելջուկների դեմ մղվող ազատագրական պայքարի ժամանակ ։ Կարևոր նվաճում էր այն, որ Դավիթ թագավորը, կամ ինչպես ժողովուրդն էր անվանումը Դավիթ Շինարարը, կարողացավ վերակազմավորել Վրաց ուղղափառ եկեղեցին։
1103-1105 թվականներին Դավիթ թագավորի ազատարար բանակ հետ գրավեց է Հերեթը, իսկ 1110-1118 թվականների ընթացքում Ստորին Քարթլին ու պատմական Հայաստանի մի քանի գավառներ։ Արդյունքում՝ Թբիլիսին, մնալով սելջուկների ղեկավարության տակ, շրջապատվեց բոլոր կողմերից։ Վրաստանի թագավորը նոր գրավված տարածքները բնակեցրեց ռուս և եվրոպացի առևտրականներով։
Վրացիների հզորացումը խոչընդոտ էր հանդիսանում սելջուկների համար, և թյուրքական կառավարությունը ձեռնամուխ եղավ հակավրացական նոր ռազմագործողության վերսկսման։ 1121 թվականի սելջուկները ներխուժեցին վրացական ազատագրված հողեր, սակայն Դիդգորի ճակատամարտում լուրջ պարտություն կրեցին։ Վրացական բանակը անցավ հարձակման, և վերջապես գրավեցին Տփղիսը՝ այն դարձնելով իր ընդարձակ թագավորության մայրաքաղաք ։ Շարունակելով իր հաղթանակ մարտերը` Դավիթը 1124 թվականին իր պետությանը միացրեց արևմտյան Շիրվանը, ինչպես նաև Հայաստանի հյուսիսային հատվածը։ Վրացի թագավորը իր ընդարձակ պետության մեջ միավորել էր գրեթե ամբողջ Հարավային Կովկասը։ Ստանալով անեցիների օժանդակությունը՝ վրացական բանակը մտավ Անի և գրավեց քաղաքը։ Վրացիների հետ կողք կողքի կռվում էին նաև հայ զինվորները։ Երկիրը վերածվեց հզորագույն տերության։ Դավիթ Շինարարը մահացավ  1125 թվականին ։ Նա ստեղծեց մի պետություն, որը ազդեցիկ դեր ուներ տարածաշրջանում և համարվում էր վրացի ժողովրդի պատմության հզորագույն տերությունը։ Նրա շարունակեցին հզորացնել ու ընդլայնել Վրաստանի տարածքները՝ Հյուսիսային Կովկասի լեռնային ժողովուրդների զբաղեցրած տարածքների հաշվին։
Վրաստանն իր հզորության գագաթնակետին
Դավիթ թագավորի մահը սուգ էր վրաց ժողովրդի համար։ Նրա գործը շարունակեց իր ավագ որդին՝ Գեորգին։ Նա որդեգրեց հոր վարած քաղաքականությունը, որի նպատակն էր սելջուկյան իշխանությունների թուլացումը և Վրաստանի դիրքերի ամրացումը։ 1161 թվականին Գեորգին վերջնականապես գրավում է Անին, իսկ 1162 թվականին անձնատուր է լինում Դվին քաղաքը, որն ավերվել էր վրաց-սելջուկյան ռազմական հակամարտութունների հետևանքով ։ 1167 թվականին Գեորգի III-ը հաղթել է Հյուսիսային Կովկասի չեչենական և դաղստանյան ցեղերին։ Պայքարել է կենտրոնախույս ուժերի դեմ, որոնք ապստամբել էին Իվանե Օրբելիի ղեկավարությամբ և ամրացել Լոռի քաղաք-ամրոցում։ Նրանց հարած Սարգիս Զաքարյանը և ուրիշներ ապավինել էին Գեորգիի ողորմածությանը։ Նա ճնշել է ապստամբությունը, ոչնչացրել Օրբելիների տոհմը, ասպարեզից հեռացրել ապստամբության հետ առնչված անձանց և պաշտոններ տվել իրեն հավատարիմ մարդկանց։ Վախենալով թագավորի ուժեղացումից՝ վրաց հոգևորականությունը պահանջել է վերականգնել եկեղեցու արտոնությունները՝ այն ազատելով հարկերից։ Անախորժություններից խուսափելու համար Գեորգին զիջել է։ Գեորգին արու զավակ չի ունեցել և թագավորության վերջին տարիներին գահակից է դարձրել դստերը՝ Թամարին։
Թամարի գահակալության տարիներին Վրաստանը հասնում է իր հզորության գագաթնակետին։ 1194-1204 թվականներին Թամարի բանակը կարողացավ դիմադրել հարավից ներխուժած թուրքերի հարձակումներին՝ ներխուժելով Հարավային Հայաստան։ Վերջինիս մեծ մասը չէր մտնում Վրաց թագավորության մեջ (Կարին, Երզնկա, Վան) և գտնվում էր տեղի հայ իշխանների ղեկավորության տակ՝ առանձին տոհմական կալվածքների կարգավիճակով։ Հայ-վրացական միացյալ բանակը կարողանում է ազատագրել Հայաստանը օտար տիրապետությունից։ Արքունի ընտանիքի հետ սերտ հարաբերություններ ունեցող հայ ազնվականներից աչքի ընկնող սպարապետ Սարգիս Զաքարյանի որդիները՝ Զաքարեն և Իվանեն, վրացական զորքերի գլուխ անցած, մտնում են Հայաստան։ Զաքարյանները ուղղափառ հայեր էին, ովքեր հայտնի էին նաև «Մխարգրձելի» (Երկայնաբազուկ) անվամբ։ Նախկին Բագրատունիների թագավորության գրեթե բոլոր հյուսիսային տիրույթները՝ Այրարատը, Սյունիքըև Արցախը, մի քանի տարում ազատագրվեցին սելջուկյան զորքերից։ Այնտեղ վերականգնվեցին տեղացի իշխանների իրավունքները։ Դավիթ թագավորի ասպարեզ իջան նոր իշխանական տներ (Օրբելյաններ, Պռոշյաններ, Դոփյաններ, Հասան-Ջալալյաններ,Վաչուտյաններ և այլք)։ Ազատագրված հայկական հողերը միավորվեցին վարչական մեկ կառույցի՝ Զաքարյան իշխանապետության կազմում։ Հայաստանի հարավում՝ Տուրուբերանում և Վասպուրականում հաստատված Շահ-Արմենների ամիրայությունը ընդունեց Բագրատիոնիների գերագահությունը, սակայն նրանց տերության մեջ չմտավ։
1204 թվականին Վրաստանը ճանապարհ հարթեց դեպի Սև ծովի հարավարևելյան ափերը։ Այս տարածաշրջանի բնակիչները հիմնականում Պոնտոսի հույներն էին, ինչպես նաև հայերով և լազերով։ Վրացական զորքը գրավեց ծովափնյա քաղաքները՝ Տրապիզոնը, Լիմնիան, Սամսունը, Սինոպը, Հիրասունտը, Կոտիորուն ու Հերակլեան։ Ձևավորվեց Տրապիզոնի կայսրությունը՝ Վրաստանում դաստիարակված Կոմնենոսների տան ներկայացուցիչ Ալեքսեյի գլխավորությամբ։ Տրապիզոնի երկիրը գտնվում էր Վրաստանի ազդեցության տակ։
1210 թվականին Զաքարե Մխարգրձելին առաջարկեց արշավել դեպի Իրան ։ Արշավը հաջողության հասավ. վրացիները գրավեցին մի շարք քաղաքներ՝ Մարանդը, Թավրիզը, Միանեն, Զենջանն ու Ղազվինը։ Վրացական զորքը հասավ մինչև Ռոմ-Հուրա, որը գտնվում էր Իրանի կենտրոնում, և հարուստ ավարով վերադարձավ հայրենիք։
Երկրի քաղաքական հզորությունը հիմնվում էր զարգացած գյուղատնտեսության, առևտրի ու արհեստների վրա։ Բարձր մակարդակի էր հասել մշակույթը՝ փիլիսոփայությունը, պատմագրությունը, գրականությունը, արվեստը։
Ոսկեդարի գրականություն և կերպարվեստ
Ոսկեդարի շրջանի գրականությունը կարևոր նշանակություն է ունեցել վրացական գրականության հետագա զարգացման գործում։ Ոսկեդարի շրջանում է ստեղծագործել Շոթա Ռուսթավելին, ով եղել է վրացական քնարերգության հայրը։ 12-րդ դարում Շոթա Ռուսթավելին գրել է «Ընձենավորը» (վրաց.՝ ვეფხისტყაოსანი) պոեմը, որը վրաց ժողովրդի գրական ժառանգության մարգարիտը ։ «Ընձենավորը» Ռուսթավելին նվիրել է Թամար թագուհուն ու նրա ամուսնուն՝ ալանաց արքայորդի Դավիթ Սոսլանին։ Թեև նկարագրվող դեպքերն ու իրադարձությունները տեղի են ունենում Հնդկաստանում, Պարսկաստանում, նաև մտացածին երկրներում, այնուամենայնիվ, հեղինակը ճշմարտացիորեն արտացոլում է 12-րդ դարի Վրաստանի հասարակական-քաղաքական իրադրությունը։ «Ընձենավորը» աչքի է ընկնում բանաստեղծական խոսքի գունեղ պատկերներով ու համեմատություններով, բանահյուսական պատկերավոր տարրերով, ասույթներով, ռիթմով, որոնք պոեմը դարձնում են ավելի գրավիչ ու դյուրին ընթերցվող։
12-13-րդ դարում ստեղծվել է «Ամիրան-Դարեջանիանի» դյուցազնավեպն ու Էթերիանի չափածո դյուցազնավեպը։ Աշխարհիկ գրականությունը նշանավորվել է Չախրուխաձեի «Թամարիանի» և Շավթելու «Աբդուլմեսիանի» ներբողական երկերով։ 11-րդ դարից մեզ է հասել «Վախթանգ Գորգասարի վարքը», Քարթլիս Ցխովրեբա պատմագրական աշխատությունը։ Իրավագիտության մեջ ուրույն տեղ է գրավում Դավիթ Շինարարի օրենսգիրքը։
Ճարտարապետությանը զուգընթաց զարգանում էր նաև կերպարվեստը։ Գծանկարով ու ինքնատիպությամբ աչքի էին ընկնում նկարիչներ Տևդորեն(11-12-րդ դարեր) և Միքայել Մաղլակելին։
Ճարտարապետություն
Ոսկեդարի ժամանակաշրջանում վրացական ճարտարապետությունը վերելք էր ապրում։ Ծաղկում էին ճարտարապետության տարբեր ճյուղեր, Վրաց թագավորության տարբեր հատվածներում կառուցվում էին ճարտարապետական հոյակերտ տաճարներ և գլուխգործոցներ։ Վրացական ճարտարապետության գլուխգործոցներից է Բագրատի տաճարը, որը գտնվում է Քութայիս քաղաքի տարածքում։ Ներկայումս այն գրանցված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
12-րդ դարի վրացական ճարտարապետության հոյակերտ շինություն է Գելաթի Սուրբ Աստվածածնի վանքը, որը հիմնադրվել է 1106 թվականին՝ Դավիթ Դ Շինարար թագավորի կողմից։ Հետագայում այս տաճարը դարձել է վրաց թագավորի դամբարանատեղը։ Համալիրը զարդարվում է մանրանկարներով ու որմնանկարներով և ապա դառնում է ուսումնական ու հոգևոր խոշոր կենտրոն՝ ունենում է սեփական մատենադարանը։ Այստեղ բացվում է Գելաթի ակադեմիան՝ վրացական առաջին բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը, որտեղ ուսանում էին փիլիսոփայություն, աստղագիտություն, գրականություն և ժամանակի այլ գիտություններ ու արվեստներ։
Ճարտարապետական ու քանդակագործական նոր լուծումներով է հարստանում Դավիթ Գարեջայի վանքային համալիրը, որը հիմնադրվել էր դեռ 6-7-րդ դարերում, նոր շունչ են ստանում Ջվարի վանքը, Աթենի Սիոնը և այլ կառույցներ։ 1122 թվականի Թբիլիսիի ազատագրումը նոր էջ է բացում վրաց թագավորության համար։ Դառնալով ամբողջ Կովկասի մայրաքաղաքը՝ քրիստոնեական Թբիլիսին զարդարվում է նորանոր եկեղեցիներով, ամրացվում է քաղաքի միջնաբերդը՝ Նարիղալան։ Թբիլիսին խոշոր եկեղեցական կենտրոն էր։ Վրացական ամրոցներից նշանավոր են Ածղուրիը, Բիրթվիսի, Գրեմի, Կեսելոյի բերդերը, ինչպես նաև՝ Թմկաբերդը՝ Ջավախքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի պատմություն Կատեգորիա:Վրացական մշակույթ Կատեգորիա:Վրաց թագավորություն Կատեգորիա:Միջնադարյան Վրաստան
Լայլա Լալամի
Կենսագրություն
Մեծացել է Մարոկկոյում։ Խոսել է արաբերեն և ֆրանսերեն լեզուներով, անգլերեն սկսել է սովորել 15 տարեկանում։ Ստացել է բակալավրի աստիճան Մուհամմեդ 5-րդի համալսարանի անգլիական գրականություն բաժնում։ 1991 թվականին Բրիտանական խորհրդի կրթաթոշակով տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում ավարտել է լեզվաբանության մագիստրատուրան։ Վերադարձել է Մարոկկո և զբաղվել լրագրությամբ։ 1992 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ, պաշտպանել է դիսերտացիա Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանում։ 1996 թվականին սկսել է գրել անգլերեն լեզվով։ Հրապարակվել է որպես քաղաքական տեսաբան և գրական քննադատ The Boston Globe-ում, Los Angeles Times-ում, The New York Times-ում, The Washington Post-ում և այլն։ Առաջնաելույթ է կատարել 2005 թվականին պատմվածքների գրքով։ 2009 թվականին Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը նրան շնորհեց «Երիտասարդ համաշխարհային առաջնորդ» պատվավոր կոչումը։ Դասավանդում է գրական հմտություններ Ռիվերսայդի Կալիֆոռնիայի համալսարանում։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Պատրիկ Շիկ
Պատրիկ Շիկ (Patrik Schick, ), չեխ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Ռոմայից վարձավճարով հանդես է գալիս ՌԲ Լայպցիգի և Չեխիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։
Վաղ կարիերա
Շիկը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է Սպարտա Պրահայում ։ Իր պաշտոնական դեբյուտը նշեց 2014 թվականի մայիսի 3-ին՝ Տեպլիցեի դեմ խաղում ։ Եվրոպական առաջնություններում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Յանգ Բոյզի դեմ խաղում ։ 2015-16 մրցաշրջանում վարձավճարով անցկացրեց Բոհեմիանս 1905-ում  ։ Նոր ակումբի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2015 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Ֆաստավ Զլինի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 12-ին՝ Տեպլիցեի դեմ խաղում ։ Բոհեմիանսի կազմում Շիկը անցկացրեց 28 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի հեղինակ ։
Սամպդորիա
2016 թվականի հունիսի Շիկը 4 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Սամդպորիա ։ Իտալական ակումբի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ Իտալիայի գավաթի Բասանո Վիրտուսի դեմ խաղում ։ Սերիա A-ում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց օգոստոսի 21-ին՝ Էմպոլիի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 26-ին՝ Յուվենտուսի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 30-ին՝ Իտալիայի գավաթի Կալյարիի դեմ խաղում Շիկը դուբլ ձևակերպեց, ինչի շնորհիվ Սամպդորիան հաղթեց 3-0 հաշվով և անցավ գավաթի 1/8 եզրափակիչ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Շիկը մասնակցեց 35 հանդիպման՝ դառնալով 13 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Ռոմա
2017 թվականի օգոստոսի 29-ին Շիկը սկզբից՝ վարձավճարով, ապա լրիվ տրանսֆերով տեղափոխվեց Ռոմա  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 16-ին՝ Վերոնայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ Իտալիայի գավաթի Տորինոյի դեմ խաղում ։ Չեմպիոնների Լիգայում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց 2018 թվականի ապրիլի 10-ին՝ Բարսելոնայի դեմ խաղում, որը ավարտվեց Ռոմայի հաղթանակով 3-0 հաշվով ։ Սերիա A-ում Ռոմայի կազմում իր առաջին գոլը խփեց ապրիլի 21-ին՝ ՍՊԱԼ-ի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Շիկը անցկացրեց 26 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Շիկը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Սասուոլոյի դեմ խաղում ։ 2019 թվականի հունվարի 14-ին չեխը դուբլ ձևակերպեց Իտալիայի գավաթի Վիրտուս Էնտելայի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով Ռոմային հաղթել 4-0 հաշվով ։ Մարտի 11-ին նա խփեց Էմպոլիի դեմ հանդիպման հաղթական գոլը՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Շիկը 1 տարվա վարձավճարով միացավ ՌԲ Լայպցիգին   ։
Միջազգային կարիերա
Շիկը ներկայացրել է Չեխիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Չեխիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի մայիսի 27-ին՝ Մալթայի դեմ խաղում։ Այս խաղում նա դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 6-0 հաշվով ։ 2018 թվականի մարտի 26-ին՝ Չինաստանի դեմ խաղում նույնպես Շիկը դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2019 թվականի հունիսի 7-ին նա դուբլ ձևակերպեց Բուլղարիայի դեմ խաղում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Չեխիային ։ 3 օր անց Շիկը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Չեռնոգորիայի դեմ խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դրությամբ
Ակումբային
Սպարտա Պրահա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Չեխ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չեխիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտա Պրահայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոհեմիանս 1905-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՌԲ Լայպցիգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Զարեչիե (գյուղ, Իրշավայի շրջան)
Զարեչիե (Заріччя), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչիե գյուղում բնակվում էր 3 939 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1242 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրիստոսի Հարության տաճար (Թունիս)
Քրիստոսի Հարության տաճար, Ռուս ուղղափառ եկեղեցու տաճար Թունիսում։ Կառուցվել է 1953-1956 թվականներին ճարտարապետ Միխայիլ Կոզմինի նախագծով ։ Օծվել է Քրիստոսի Հարության անունով։
Նովոշիլիկովո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։
Քրիստոսի Հարության տաճար (Թունիս)
Պատմություն
1920 թվականի դեկտեմբերին Թունիսի ափերին տեղակայված ֆրանսիական Բիզերտու ռազմական նավահանգիստ է ժամանել Ռուսաստանի Սևծովյան նավատորմի էսկադրան։ Էսկադրայի հետ Թունիս են ժամանել շուրջ 6000 ռուս փախստականներ, որոնց մեծ մասը շուտով մեկնել է այլ երկրներ։ Սկզբնական շրջանում ժամերգությունները տեղի են ունեցել նավի եկեղեցում, ապա մասնավոր բնակարաններում։ 1938 թվականին Բիզերտե քաղաքում ռուսական համայնքի միջոցներով կառուցվել է առաջին ուղղափառ տաճարը, որ կոչվել է Ալեքսանդր Նևսկու անունով ։
Նովոշիլիկովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Քրիստոսի Հարության տաճար (Թունիս)
Պատմություն
Թունիսի ռուսական համայնքն ավելի մեծաթիվ է եղել, սակայն պատարագները երկար ժամանակ անցկացվել են մի եկեղեցում, որը գտնվել է արաբական փոքր պալատի տարածքում ։ Սեփական տաճարի առաջին քարի հիմնարկեքը տեղի է ունեցել միայն 1953 թվականի հոկտեմբերին։ Տաճարի շինարարությունը կատարվել է ռուսական համայնքի միջոցներով, զգալի գումար են նվիրաբերել նաև տեղի ֆրանսիական իշխանությունները։ Շինարարությունն արժեցել է 5 մլն ֆրանկ ։ 1956 թվականին Քրիստոսի Հարության տաճարը բացվել է և հունիսի 10-ին օծվել է Շանհայի արքեպիսկոպոս Հովհաննեսի կողմից ։ Տաճարի առաջին վանահայր է դարձել Միտրոֆանը (Եդլինսկի-Մանույլով) ։
Միագմբեթ քարե տաճարը կառուցվել է Պսկովի ճարտարապետության ավանդույթներով և Ներլիի Պոկրովյան եկեղեցու նմանությամբ։ Նախագծի հեղինակը ճարտարապետ Միխայիլ Կոզմինն է, որը Թունիս էր տեղափոխվել 1940-ականներին։ Տաճարի շինարար-ճարտարագետը եղել է Վ. Լագոդովսկին։ Սրբապատկերներն ու եկեղեցական իրերը տաճար են տեղափոխվել ռուսական նավերից՝ «գեներալ Ալեքսեև» գծանավից, «Կագուլ» թեթև հածանավից և «Գեորգի Պոբեդոնոսեց» շտաբ-նավից։ Բացի այդ, տաճարում կան Տիրոջ մկրտության և Սուրբ Աստվածածնի ավետման սրբապատկերներ, որ բերվել են 1854 Սևաստոպոլում խորտակված նավերից։ Տաճարի սրբություններից են խաչը են՝ Տիրոջ խաչի կենարար փայտի մի մասնիկով և սուրբ նահատակ Կիպրիան Կարթագենացու մասունքների մի մասնիկ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թունիսի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Կրոնական կառույցներ այբբենական կարգով
Աշխարհի երկրներն ըստ բնակչության
Աշխարհի պետություններն ըստ ազգաբնակչության այս ցանկը ներկայացնում է տարբեր տարիների տվյալները ։ Ներկայացված են աշխարհի բոլոր անկախ պետությունները և կախյալ պետությունները (վերջիններս նշված են շեղատառ)։ Անդրծովյան երկրամասերի բնակչությունը ներառված է մայր երկրի ազգաբնակչության մեջ, միայն այն դեպքում, երբ վերջինիս տարածքային ամբողջականության մաս են կազմում։
٭٭Չի ներառում Արցախի Հանրապետությունը
Ծանոթագրություններ
*
Օրդովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Օրդովսկի գյուղական խորհուրդ  (Ордівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում ։ Վարչական կենտրոնը Օրդովկա գյուղում է։
2001 թվականի տվյալներով Օրդովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 751 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36.59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20.52 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Կաֆայի գրչության կենտրոն
Կաֆայի (Թեոդոսիայի) գրչության կենտրոն, 14-18-րդ դարերի հայ գրչության նշանավոր կենտրոն Ղրիմում՝ Կաֆայում (Թեոդոսիա)։
Պատմություն
Կաֆայի (Թեոդոսիայի) գրչության կենտրոնում ընդօրինակված և մեզ հասած ձեռագրերի մեծ մասը պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Դրանք ծիսական, դավանաբանական, պատմագիտական, տոմարագիտական և տիեզերագիտական շուրջ 200 մատյաններ են։ Մեզ հասած առաջին ձեռագիրը 1344 թվականից է։ 14-րդ դարից հայտնի է նաև Կարապետ և Անդրեաս գրիչների ընդօրինակած 12 ձեռագիր ։
Գրչարվեստը Կաֆայի գրչության կենտրոնում աշխուժացել է հատկապես 15-րդ դարում. առավելապես ընդօրինակել են կիլիկյան ձեռագրեր։ Հռչակված էին Քրիստոսատուր (նա վերջին անգամ հիշատակվում է 1449 թվականին՝ որպես Անտոնի վանքի վանահայր), Օգսենտ (ձեռագրեր թիվ 7203, 7689, 7728, 8973, 10051 և այլն), Թադեոս (ձեռագիր թիվ 3508 և այլն) գրիչներն ու ծաղկողները։ Այստեղ է ստեղծվել մեզ հայտնի հայերեն ամենափոքր ձեռագիրը՝ Տոնացույցը (1434, գրիչ՝ Օգսենտ, ձեռագիր թիվ 7728, 3,4×4 սմ, քաշը՝ 19 գ) ։
Կաֆայի գրչության կենտրոնում գրչարվեստի գործեր են ստեղծվել նաև 16-18-րդ դարերում։ 1640-1660-ական թվականներին հայտնի էր Ավետիք գրիչը (ձեռագրեր թիվ 7371, 7396, 7514, 7524, 7984 և այլն) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրչության կենտրոններ Կատեգորիա:Հայերը Ղրիմում Կատեգորիա:Ղրիմահայ մշակույթ
Օլգա Բերգգոլց
Օլգա Ֆեոդորովնա Բերգգոլց (Ольга Фёдоровна Берггольц) ), ռուս խորհրդային գրող։
1930 թ.-ին ավարտել է Լենինգրադի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Տպագրվում է 1924 թ.-ից։ Առաջին երկերը՝ «Ուգլիչ» (1932) վիպակը և «Բանաստեղծություններ» (1934) ժողովածուն, արժանացել են Մ․ Գորկու դրական կարծիքին։ Հրատարակել է «Գիշերը Նոր աշխարհում» (1935) և «Երգերի գիրք» (1936) պատմվածքների ժողովածուները։ Հայրենական պատերազմի տարիներին գտնվելով պաշարված Լենինգրադում՝ քաղաքի պաշտպանությանն է նվիրել «Փետրվարյան օրագիր» (1942), «Լենինգրադյան պոեմ» (1942), «Քո ուղին» (1945) երկերը և «Խոսում է Լենինգրադը» (1946) ժողովածուն։ Սոցիալիզմի առաջին կառուցողներին է նվիրված «Պերվոռոսիյսկ» (1950) պոեմը (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951), Սևաստոպոլի պաշտպանությանը՝ «Հավատարմություն» (1954) ողբերգությունը։ «Ցերեկային աստղեր» (1959) քնարական ինքնակենսագրական գիրքը էկրանացվել է 1968 թ.-ին։ Բերգգոլցի ստեղծագործություններին հատուկ են խոր քնարականությունն ու դրամատիզմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Կոմունիստ կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սալեկ
Սալեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարաբաղլար (Քենգերլիի շրջան)
Ագարակ, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Քենգերլիի շրջանում։ Պաշտոնապես կոչվում է Կարաբաղլար (Qarabağlar)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քենգերլիի շրջանի բնակավայրեր
Գրիշա Ղարիբյան (բանջարաբույծ)
Գրիշա Արտաշեսի Ղարիբյան, հայ բանջարաբույծ-ընտրասերումնաբան, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1996)։
Կենսագրություն
Մշակելէ բանջարաբոստանային մշակաբույսերի մշակության նոր և արդյունավետ տեխնոլոգիաներ։
Գրիշա Ղարիբյանի ջանքերով ստեղծվել են և շրջանացվել վեց սորտեր (սեխի՝ «Արփիկ», «Անուշիկ», ձմերուկի՝ «Արևիկ», վարունգի՝ «Գայանե», դդումի՝ «Բերքանուշ» և դդմիկի՝ «Աննա»)։
Գրիշա Ղարիբյանը մահացել է 2001 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Երևանում։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ բանջարաբույծներ Կատեգորիա:Հայ ընտրասերումնաբաններ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ
Ռիֆիանո
Ռիֆիանո  (Rifiano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտե Ադիջո շրջանում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1228 մարդ, բնակաչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 39010, հեռախոսային կոդ՝ 0473։
Այստեղով է անցնում Վալ Պասիրիա հեծանվային արահետը, որը հեծանվորդներին տանում է Սան Լեոնարդո ին Պասիրիայից (689 մ. օր.) մինչև Մերանո (325 մ. օր.); այնտեղից հնարավոր է շարունակել դեպի Բոլցանո կամ այլընտրանքային ճանապարհով դեպի Ռեսիա լեռնանցքը Վալ Վենոստա հեծանվային ճանապարհով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Fake it till you make it
Fake it till you make it (թարգմ․՝ Ձևացրո՛ւ, մինչև դա դառնա իրականություն), արտահայտություն, որը նշանակում է վստահության իմիտացիա այն հաշվարկով, որ հաջողության դեպքում վստահությունը կդառնա իրական։ Այս իմաստով օգտագործվում է նաև մեկ այլ արտահայտություն՝ «act as if» (թարգմ․՝ Վարվի՛ր այնպես, կարծես դա այդպես է»)։
Նպատակն է խուսափել, այսպես կոչված, ինքնաիրականացող մարգարեության ծուղակից, երբ մարդը վախենում է իր իսկ անվստահությունից, օրինակ, մտածելով․ «Ես չեմ կարող խոսել այս աղջկա հետ, քանի որ նա հաստատ կզգա իմ անվստահությունը»։ Prevention ամսագրի «How You Too Can Be an Optimist» հոդվածում նշվում է․ «Ուեյք-Ֆորեստի համալսարանում անցկացված հետազոտության ժամանակ, օրինակ, գիտնականները 50 ուսանողներից կազմված մի խմբի խնդրել են իրենց դրսևորել որպես էքստրավերտ 15 րոպե տևողությամբ բանավեճում, նույնիսկ եթե նրանք այդպիսին չեն։ Որքան ինքնավստահ ու եռանդուն են նրանք իրենց պահել, այնքան ավելի լավ էին իրենց զգում» ։
Նաև այն հաճախ խորհուրդ է տրվում որպես դեպրեսիայի դեմ պայքարի թերապևտիկ մեթոդ։ Այս դեպքում գաղափարն այն է, որ միտումնավոր փորձում է վայելել ամենօրյա ռեժիմը՝ առանց հաշվի առնելու հարկադրանքը, մինչև երջանկության զգացումը դառնում է իրական։ Սա, այսպես կոչված, դրական հետադարձ կապի օրինակ է։
Արտահայտությունը հաճախ ասոցացվում է անանուն հարբեցողների հետ, չնայած այն հանգամանքին, որ այն չի հայտնվում անանուն հարբեցողների ծրագրի հիմքը կազմող գրքերում, ինչպիսիք են՝ АА, Alcoholics Anonymous or The Twelve Steps and Twelve Traditions ։ AA to Z; An Addictionary of the 12-Step Culture նկարագրում է այն որպես «խորհուրդ, որը հաճախ տրվում է նորեկներին, ովքեր կարծում են, որ իրենք չեն կարողանա հաղթահարել ծրագիրը և կվերադառնան հին ապրելակերպին։ Խորհուրդը ենթադրում է, որ եթե նորեկը գործի փուլերին համապատասխան և հետևի ծրագրի ուսուցմանը, վերջինս կսկսի աշխատել, և անհանգստությունն ինքնըստինքյան կվերանա» ։
Նիֆտալիբեկ Ղշլաղ
Նիֆտալիբեկ Ղշլաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Fake it till you make it
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարգախոսներ Կատեգորիա:Հանրամատչելի հոգեբանություն
Նիֆտալիբեկ Ղշլաղ
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 184 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բրոդի ամրոց
Բրոդի ամրոց, ամրոց խորվաթական Սլավոնական բրոդ քաղաքում։ Կառուցվել է 18-րդ դարում Ավստրիայի էրցհերցոգի կողմից, Օսմանյան կայսրության նվաճումներից պաշտպանվելու համար։
Պատմություն
Սլավոնսկի-Բրոդը եղել է ռազմավարական նշանակություն ունեցող կարևոր տրանսպորտային հանգույց, որը վերահսկում էր Թուրքիայի հետ սահմանային անցումները։ 1715 թվականից 1780 թվականների միջև Ավստրիան Սավա գետի ափին կառուցեց Բրոդի սահմանային մեծ ամրոցը։ Օսյեկ և Ստարա-Գրադիշկա ամրացված սլավոնական քաղաքների հետ միասին ամրոցը կազմում էր Օսմանյան կայսրության սահմանի պաշտպանական մեծ համակարգի մի մասը ։
Ամրոցը կառուցվել է 634 օրում՝ այդ նպատակով օգտագործելով գյուղացիների հարկադրական աշխատանքը։ Որպես շինանյութ օգտագործվել է տոփանված հող, աղյուս, փայտ և մասամբ քար։
Բրոդի ամրոցը կառուցվել է Սեբաստիան Լը Պրետր դը Վոբանի համակարգի համաձայն։ Ամրոցն ուներ ուղղանկյան տեսք, սակայն պաշտպանական ուղիների տեղակայման շնորհիվ այն աստղ էր հիշեցնում, ինչը պայմանավորված էր տեղանքի հարթությամբ։ Ամրոցի ներսում կարող էր տեղակայվել 4 հազար զինվոր և 150 հրանոթ։ Զբաղեցրած ընդհանուր մակերեսը կազմում էր 33 հեկտար։
Գնահատականների համաձայն դասական պաշարման դեպքում կպահանջվի 10 օր հարձակումը նախապատրաստելու համար և 46 օր ամբողջ ամրոցը գրավելու համար։ Ռազմական ղեկավարությունը թույլ չի տվել, որ ամրոցի ներսում կապիտալ տներ կառուցվեն։ Այդ պատճառով էլ ամբողջ 18-րդ դարի ընթացքում և 19-րդ դարի մեծ մասում Բրոդում կառուցվել են փոքրիկ փայտե տնակներ, որոնք ծածկվել են սալիկներով կամ փայտով։ Քաղաքը բարձրությամբ հավասարեցվեց, որպեսի թուրքերի հարձակման դեպքում հրետանու համար ամրոցի շուրջը բաց տարածություն ապահովվեր։
Չնայած քաղաքը սահմանային էր, բայց առիթ չի եղել որ ամրոցը ցուցադրեր իր մարտական հզորությունը։ Այնուամենայնիվ պահպանվել են բազմաթիվ ամրություններ, որոնք հիշեցնում են ամրոցի նախկին ռազմական կյանքը։
Ամրոցը բաղկացած էր երեք պաշտպանական գոտիներից՝ ներքին, արտաքին և հարավային։ Ամրոցը պահպանվում էր խրամուղիների երկու տեղամասերով, որոնք ջրով էին լցվում մոտակա աղբյուրից։
Հարավային մաս
Ամրոցի հարավային մասում տեղակայված էր պաշտպանական աշտարակ, որը խոչընդոտում էր Սավա գետի վրայով թուրքերի անցումը։ Մինչև 18-րդ դարի վերջը հարավային պաշտպանական գոտում կառուցվեցին մի շարք շինություններ, այդ թվում ամրոցի հրամանատարի շենքը (այսօր այստեղ տեղակայված է Սլավոնսկի Բրոդի երաժշտական դպրոցը), ինչպես նաև սպաների տաղավարը (որտեղ այժմ տեղակայված է քաղաքային վարչակազմի շտաբ-բնակարանը), կաթոլիկ քահանայի տնակը, հրամանատարական խոհանոցը և ձիանոցն ու ախոռները։ Մնացած ազատ վայրերում գտնվում էին այգիներ և պուրակներ։
Ներքին մաս
Ամրոցի ներքին մասը ուղղանկյուն էր բաղկացած չորս ամրոցապարսպի աշտարակներից, որոնք էլ միացած էին պաշտպանական պատերով։ Ամրոցապարսպի աշտարակները հնգանկյուն էին, որոնք դրսից ամրացված էին տոփանված հողապատնեշով։ Դրանք կոչված էին թշնամուն վերջնական դիմադրություն ցուցաբերելու, ամրոցի դիմացի տարածքի դիտարկման ապահովմանը, արտաքին պատերի և հարևան ամրոցապարսպի աշտարակների պաշտպանությանը։ Բացի 46 սանտիմետր բարձրությամբ հրանոթային հարթակներից, յուրաքանչյուր ամրոցապարսպի աշտարակի վրա տեղակայված էին մինչև չորս պահպանական հսկիչ խցեր։ Երկու ամրոցապարսպի աշտարակները իրար կապող հիմնական պատերը կառուցված են աղյուսից։ Պատերի ներսում կան շինություններ մարդկանց և զինամթերքի համար ինչպես նաև արհեստանոցներ։
Կենտրոնական մաս
Կենտրոնական մասում գտնվում է աղյուսից պատրաստված երկհարկանի հսկայական շինություն, որը ունի պայտի տեսք։ Դրա ներսում գտնվում են 108 նույն չափերի մեծ սենյակներ, որտեղ տեղակայված են զորանոցները, հրետանային արհեստանոցները, զինապահեստները, հիվանդանոցը և դեղատունը։ Ռեստավրացիայի ենթարկված շինության հարավ արևմտյան հատվածում 1800 մ² մակերեսով տարածքի վրա տեղակայվել է «Ռուժիչ» պատկերասրահը։ Սա 20-րդ դարի առաջին կեսի խորվաթական ժամանակակից արվեստի առաջին մշտական ցուցահանդեսն էր։ Պատկերասրահում ներկայացված են ծննդով Բրոդից խորվաթ քանդակագործ և նկարիչ Բրանկո Ռուժիչի ստեղծագործությունների հավաքածուի 400 արվեստի գործեր։ Ամրոցի հրապարակի կենտրոնում գտնվում է Սուրբ Աննայի եկեղեցին, հարավային կողմից այն պաշտպանված է երկու շինություններով սլավոնական զորանոցներով։ Զբոսաշրջիկների խմբերի համար ամրոցի հրապարակում կազմակերպվում են «կենդանի պատմությունների» ծրագրեր, ցուցադրում են մարդկանց, որոնք հագնված են 18-րդ դարի երկրորդ կեսի 12-րդ հուսարական գնդի մարտիկների հագուստ, ինչպես նաև այլ տեսարաններ ամրոցի անցյալից, հրամանատարների, սպասավորների, պահակազորին, արհեստավորների և այլն։
Արտաքին պաշտպանական գոտի
Արտաքին պաշտպանական պատը բաղկացած է ռավելիններից, եռանկյունաձև ամրություններից, որոնք պաշտպանում էին հիմնական պատերը և թույլ չէին տալիս թշնամուն ներս մտնել ամրոց։ Բոլոր ռավելինները կառուցված էին տոփանված հողից, արտաքինից աղյուսե պատից, իսկ վերևից տեղադրված էր ճաղաշար։ Արևմտյան և արևելյան պատերի ռավելինները ունեին ռեդուտներ, հնգանկյուն ամրություններ, որոնք օգտագործվում էին որպես զինանոց։ Պաշարման տեխնիկայի արագ զարգացման շնորհիվ արդեն 19-րդ դարի կեսերից Բրոդի ամրոցը կորցրեց իր պաշտպանական նշանակությունը։ Այդ պահից Սավա գետի ափին սկսվեց Բրոդի ինտենսիվ զարգացումը, իսկ հին փայտաշեն Բրոդը սկսեց անհետանալ։ Ամրոցի ավերումը շարունակվեց ամբողջ 20-րդ դարի ընթացքում, առանձին օբյեկտներ ոչնչացվեցին բանակի կողմից։ 1945 թվականից մինչև 1990-ական թվականների Խորվաթիայի պատերազմն ամրոցը ծառայում էր որպես բնակատեղի Հարավսլավական Ազգային բանակի զինվորների համար։ Այսօր Բրոդի ամրոցը համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ և 18-րդ դարի սլավոնական ռազմական ամրաշինական ճարտարապետության եզակի մոնումենտալ նմուշ:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի շենքեր և կառույցներ
Երկվորյակ սֆինքսներ Էլ Սալոբրալից
Երկվորյակ սֆինքսներ Էլ Սալաբրալից (Esfinges gemelas de El Salobral), մ.թ.ա. 475-425 թվականների երկու կրաքարե իբերիական քանդակներ, որոնք հայտնաբերվել են 1901 թվականին Ալբասետեի Էլ Սալոբրալ գյուղակում։
Պատմություն
20-րդ դարում հնագետ Պիեռ Փարիզն այն վաճառել է Լուվրի թանգարանին։ Զույգ քանդակներից մեկը, որն ավելի հայտնի է, գտնվում է Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանում, իսկ նրա ավելի քիչ հայտնի քույր քանդակը՝ Սեն-Ժերման ան Լեի համայնքային թանգարանի ֆոնդերում ։
Քանդակներն իրենց բնույթով ունեն խորհրդանշական իմաստ, ապոտրոպիկ ուժ՝ որպես հանգուցյալի պահապան հուշարձան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ
Վլադիմիր Ժելեզնիկով
Վլադիմիր Կարպովիչ ժելեզնիկով  (Владимир Карпович Железников, ), ռուս սովետական մանկագիր, սցենարիստ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1974, 1986), Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1995)։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Կարպովիչը ծնվել է սահմանապահի ընտանիքում։ 1945 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Սովորել է հրետանու ուսումնարանում, իրավաբանական ինստիտուտում։ 1957 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրական ինստիտուտը։ Աշխատել է Մուրզիլկա ամսագրում։ Նա գրող Վիտալի Բիանկիին և նկարիչ Վլադիմիր Լեբեդևին անվանել է իր ուսուցիչները ։
Ֆիլմագրություն
Որպես սցենարների հեղինակ և համահեղինակ մասնակցել է ֆիլմերի ստեղծմանը.
Արշալույս Ղուկասյան
Արշալույս Սերոբի Ղուկասյան (05(18) ապրիլի, 1911, Նորաշեն (Նախիջևան) – մահվան թվականն անհայտ է), հայ գինեգործ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1969)։
Կենսագրություն
Արշալույս Ղարիբյանը ծնվել է 1911 թվականի ապրիլի 05(18)-ին Նախիջևանի Նորաշեն գյուղում։ 1935 թվականին ավարտել է Ղազախստանի պետական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1962-1981 թվականներին եղել է Չիմքենդի մարզային գյուղատնտեսական պետական կայանի բաժնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են Ղազախստանի հարավում խաղողի տեղաբաշխման, մասնագիտացման ու սորտաշրջանացման խնդիրներին։
Համահեղինակ է «Խաղողը Ղազախստանի հարավում» (1975, ղազախերեն) գրքի։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ գինեգործներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ
Արամ Եսայան
Արամ Միքայելի Եսայան, հայ խորհրդային իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1945), պրոֆեսոր (1947)։
Կենսագրություն
Արամ Եսայանը ծնվել է 1891 թվականին Երևանում։ Սովորել է տեղի արական գիմնազիայում։ 1918 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Նույն թվականին աշխատել է Մոսկվայի սովետի հողագործության կոմիսարիատում և ՌԽՍՖՀ ազգությունների ժողկոմատի հայկական գործերի կոմիսարիատում։ 1920 թվականին մասնակցել է Մայիսյան ապստամբությանը։ 1920-1921 թվականներին եղել է Երևանի հեղափոխական տրիբունալի նախագահ, 1921-1922 թվականներին՝ ժողովրդական դատավորների խորհրդի նախագահ, 1925-1930 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն դատարանի կոլեգիայի անդամ, 1938-1949 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն սովետի Նախագահության իրավաբանական բաժնի վարիչ։ 1926-1930 թվականներին դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում, որտեղ 1936-1957 թվականներին եղել է քաղաքացիական ամբիոնի վարիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային իրավաբաններ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Աստերոիդների ցանկ (64401-64500)
Աստերոիդների ցանկ (64301-64400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (64501-64600)
Ոսկե ձկնիկի պատմությունը
«Ոսկե ձկնիկի պատմությունը» (Histoire d'un poisson rouge), ռեժիսոր Էդմոն Սեշանի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ժակ Իվ Կուստոյի Les Requins associés ստուդիայի մասնակցությամբ։
Ֆիլմն ընթանում է երաժշտության ուղեկցությամբ, սակայն առանց երկխոսությունների, թույլ է տալիս մտածել այն մասին, թե ինչ ուժեղ են մեր նախապաշարմունքները։ Ֆիլմում պատմվում է ճապոնացի տղայի մասին, որն ապրում է Փարիզում և որի հարաբերությունները չեն ստացվում համադասարանցիների հետ։ Մի անգամ կառնավալի ժամանակ տղան ոսկե ձկնիկ է շահում։ Նա ձկնիկին բերում է տուն, գցում ջրով լցված տարայի մեջ և տեղադրում վանդակի մոտ, որտեղ տնային դեղձանիկն էր։ Երբ տանը ոչ ոք չի լինում, ձկնիկը և դեղձանիկը խաղում են։ Մի անգամ տղան գնում է, լուսամուտից ներս է մտնում կատուն, որը լուրջ վտանգ էր ներկայացնում փոքրի ձկնիկի համար։ Այդ ժամանակ ձկնիկը դուրս է թռչում թասից և ընկնում հատակին։ Կատուն հարձակվում է ձկան վրա։ Դիտողը մտածում է, որ կատուն հիմա կուտի ձկանը, սակայն կատուն բռնում է ձկանը ատամներով և վերադարձնում թասի մեջ՝ փրկելով նրա կյանքը։ Այդ ժամանակ տղան վերադառնում է։
Ճանաչում
Ֆիլմը 1959 թվականին արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակի, ինչպես նաև Ամերիկյան կինոակադեմիայի («Օսկար») մրցանակ՝ որպես 1960 թվականի «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1959 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Կարճամետրաժ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոմրցանակների արժանացած ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր
(7810) 1981 DE
(7810) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի փետրվարի 26-ին Անրի Դեբեոնի և Ջովաննի Դե Սանկտիսի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,385399 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2055 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5653 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1345,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267524 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,48° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ջովաննի Դե Սանկտիսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սալմադին
Սալմադին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։ Գտնվում էր Սամոսատ քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք, Եփրատ գետի աջ ափին ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովոշինո (գյուղ, Նավաշինսկի շրջան)
Նովոշինո (Новошино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրանկո Գավելլայի անվան դրամատիկական թատրոն
Բրանկո Գավելլայի անվան դրամատիկական թատրոն (Gradsko dramsko kazalište Gavella, դրամատիկական թատրոն Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում, երկրի գլխավոր թատերաբեմը, Զագրեբի և Խորվաթիայի կարևոր մշակութային կենտրոն։ Կոչվում է թատրոնի հիմնադիր, թատերական ռեժիսոր և մանկավարժ Բրանկո Գավելլայի անունով։
Պատմություն
Զագրեբի ազգային դրամատիկական թատրոնը հիմնադրվել է 1953 թվականի մայիսի 29-ին, որպես թատերական հաստատություն, որի հիմնական գործունեությունը դրամատիկական ներկայացումների արտադրությունն ու կատարումն է։ Թատրոնը ստեղծել են մի խումբ երիտասարդ դերասաններ ու ռեժիսորներ, որոնք հիմնականում «խռովարար» էին և եկել էին Խորվաթիայի ազգային թատրոնից դոկտոր Բրանկո Գավելլայի գլխավորությամբ։ «Անջատողական» թիմը սկզբում աշխատել է որպես «Փոքր թատրոն» Ֆրանկոպանսկի փողոցում (թիվ 10)։
Թատրոնի շենքի վերանորոգման առիթով սկզբում ներկայացումները բեմադրվում էին Սուբոտիցա քաղաքում։ 1954 թվականի հոկտեմբերի 30-ին թատրոնն իր դռները բացեց Զագրեբում ներկայացնելով Միրոսլավ Կռլեժայի «Գողգոթա» պիեսը՝ Բրանկո Գավելլա բեմադրությամբ։
1970 թվականին թատրոնը կոչվել է իր հիմնադրի՝ Բրանկո Գավելլայի անունով, իսկ ավելի ուշ անվանն ավելացվել է քաղաքային բառը ։
Գավելլայի անվան քաղաքային դրամատիկական թատրոնի խաղացանկերը ներառում են ազգային, դասական, ժամանակակից, հիմնականում արտասահմանյան դրամատուրգիայի գործեր, յուրաքանչյուր թատերաշրջանում շուրջ 20 ներկայացում։ 2008/2009 թատերաշրջանում թատրոնի աֆիշաներում հայտնվել են խորվաթ դրամատուրգների, անգլիացի դասականների (Ուիլյամ Շեքսպիր, Թենեսի Ուիլյամս), ռուսախոս հեղինակների (Ալեքսանդր Պուշկին, Միխայիլ Բուլգակով, Իվան Տուրգենև), եվրոպական (Կառլո Գոլդոնի, Ալբեր Կամյու, Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկա, Գոցցի) ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1953 հիմնադրված թատրոններ Կատեգորիա:Խորվաթիայի թատրոններ Կատեգորիա:1953 հիմնադրումներ