cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պիտեր Ֆալկ
Առողջական վիճակը
2008 թվականի դեկտեմբերին հայտնի դարձավ, որ Ֆալկի մոտ Ալցհայմերի հիվանդություն է հայտնաբերվել ։
Մահ
Պիտեր Ֆալկը մահացել է 2011 թվականի հունիսի 23-ի գիշերը Բևերլի Հիլզում գտնվող իր տանը՝ Ռոկսբերի Դրայվում ։
Հուլիսի 10-ին պաշտոնապես հայտնի դարձավ Պիտեր Ֆալկի մահվան պատճառը ։ Մահվան վերաբերյալ հայտնաբերված ապացույցներից պարզ դարձավ, որ թոքաբորբի և Ալցհայմերի հիվանդության սրման հետևանքով դերասանի սիրտը դադարել է աշխատել։
Ֆալկը թաղված է Վեստվուդյան գերեզմանատանը ։
Բազմաթիվ հանրաճանաչ մարդիկ մեծագույն հարգանքով են արտահայտվել Ֆալկի մասին ։ Սթիվեն Սփիլբերգն ասել է․ ․
«Դեռևս երբ երիտասարդ ժամանակ աշխատում էի թատրոնում, դերասանական արվեստի շատ հմտություններ նրանից եմ սովորել»
Սթիվեն Ֆրայը Ֆալկին անվանել է «հեռուստատեսային մեծագույն հետախույզ» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Սիրաքյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Պիցցա (այլ կիրառումներ)
Պիցցա, կարող է վերաբերել՝
Հրաշք, որին մենք հանդիպեցինք
Հրաշք, որին մենք հանդիպեցինք հարավկորեական հերուստասերյալ որը նկարահանվել է 2018 թվականին,որի դերակատարներն են` Կիմ Մյունգ Մինը, Կիմ Հյուն Ջուն, Ռա Մի Ռանը,Կո Չան Սոկը և Ջոզեֆ Լին։ Սկսվել է հեռարձակվել 2018 թվականի ապրիլի 2-ից րամը 22:00-ին KBS2 հեռուստաալիքով յուրաքանչյուր երկուշաբթի և երեքշաբթի օրերին։
Սյուժե
Մի մարդ մահանում է ավտովթարից, բայց ոգին արթնանում է մեկ այլ մարդու մարմնում։ Նա դառնում է երկու ընտանիքի ղեկավար և տառապում է իր երկու կանանց պատճառով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Հոհենաու (Ներքին Բավարիա)
Հոհենաու (Hohenau) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3341 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 43,12 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 127։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պլակսինո (այլ կիրառումներ)
Պլակսինո, կարող է վերաբերել՝
Պլաստիկություն (այլ կիրառումներ)
Պլաստիկություն, կարող է վերաբերել՝
Հակատանկային հրացան
Հակատանկային հրացան, ակոսավոր փողով հրացան, նախատեսված է զրահապատ օբյեկտները (թեթև և միջին տանկ, զրահամեքենա և այլն) ծակող-հրկիզող գնդակով խոցելու համար։ Հեռահարությունը՝ 500 մ։
Կատեգորիա:Հակատանկային հրացաններ
Լաոսական խոհանոց
Լաոսական խոհանոց, Լաոսի ավանդական խոհանոց։ Ունի բազում շրջանային տարատեսակներ և շատ բաներով տարբերվում է հարևան երկրների խոհանոցից՝ չնայած մի քանի ուտեստների հետ ունի նմանություն։ Տարածված է նաև Թաիլանդի Իսան շրջանում։
Ծագում և հիմունքներ
Ի սկզբանե լաոսական խոհանոցում եղել են չինական ավանդություններ, որոնցից մի քանիսը դեռևս առկա են (օրինակ Ստիր-ֆրայը)։ Մասամբ նկատելի են նաև գաղութային դարաշրջանի հետքերը՝ ֆրանսիական բագետ, որը տարածված է Վիետնյանում։ Լաոսցիների հիմնական սննդատեսակը կպչուն բրինձն է, որը ուտում են ձեռքով կամ գդալով, իսկ լապշան՝ փայտիկներով։ Շատ է օգտագործվում կանաչին և բանջարեղենը՝ ինչպես թաց, այնպես էլ եփած։ Սնունդը, որպես կանոն բաղկացած է ապուրներից, տապակած և շոգեխաշած ուտեստներից, կանաչիներից։
Համեմունքներ
Լաոսական խոհանոցում գլխավոր համեմունքները գալանգալը, լեմոնգրեսսը, ձկան սոուսն են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային խոհանոցներ
The Most Beautiful Moment in Life, Part 1
The Most Beautiful Moment in Life, Part 1 (화양연화 pt.1, ռոմանացում՝ Hwayang-yeonhwa pt.1), BTS հարավկորեական բոյ բենդի երրորդ մինի-ալբոմը։ Թողարկվեց 2015 թվականի ապրիլի 29-ին, ինչպես առաջին ալբոմ իրենց երկու ալբոմներից կազմված պրոեկտից, որը կենտրոնացած է «երիտասարդության» վրա։ Կազմված է 9 երգից, «I Need U» գլխավոր սինգլը ներառյալ։ Հունիսին խումբը զբաղված էր «Dope» երգի գովազդով։
2015 թվականին The Most Beautiful Moment in Life, Part 1-ը Հարավային Կորեայում 6-րդ ամենագնվող ալբոմն էր։
Պատրաստում և ռելիզ
2015 թվականի ապրիլի 17-ին YouTube-ում թողարկվեց անիմացիոն թրեյլեր խմբի վերադարձի առթիվ։ Ապրիլի 19-ին Big Hit-ը հայտարարեց ալբոմի անունը և թողարկեց մի քանի պրոմո-նկարներ։ Ապրիլի 26-ին թողարկվեց ալբոմի նախադիտումը, ինչը հաստատեց «I Need U»-ն, ինչպես գլխավոր սինգլ։ Ապրիլի 23-ին թողարկվեց «I Need U» տեսահոլովակի տիզեր և հեշթեգ «#INEEDU»-ն Թվիթթերի համաշխարհային թրենդերում էր։
Ալբոմն առաջինը դարձավ, որտեղ յուրաքանչյուր անդամ մասնակցում էր երգերի տեքստերի գրման կամ երաժշտության պրոդյուսերավորման մեջ։ Չնայած նրան, որ ալբոմի անունը թարգմանվում է ինչպես, «ամենագեղեցիկ պահերը կյանքում», խումբը ցանկանում է արտահայտել բոլոր դժվարությունները, որոնց միջով անցնում են երիտասարդները։ Ռեփ Մոնսթրը և Շուգան ի պատասխան նյութի պատրաստման ժամանակի երկարությանը բացատրեցին, որ իրենց յուրաքանչյուր ալբոմի վրա նրանք աշխատում են, ինչպես կաշխատեին լիարժեք ստուդիականի վրա, և յուրաքանչյուր անդամ ցանկանում է «պատմել շատ լավ պատմություններ»։ MWave-ի համար հարցազրույցում խումբը պատմեց, որ «I Need U»-ին ավելի շատ ժամանակ են հատկացրել, քան իրենց մնացած սինգլներին. ««I Need U»-ի վրա աշխատելիս մենք երեք կամ չորս անգամ ավելի շատ ժամանակ ենք ծախսել, համեմատած մյուս երգերին։ Կան 4 տարբերակներ միևնույն բիթերով։ Սա մշտական խմբագրմամբ երգ է։ Մենք շատ ջանքեր ենք ներդրել և գոհ ենք դրանից»։
Փրոմոուշեն
2015 թվականի ապրիլի 30-ին խումբը ելույթ ունեցավ M! Countdown-ում։ Նրանք շարունակեցին փրոմոուշենը MBC-ի, SBS-ի, Arirang TV-ի և KBS-ի երաժշտական շոուներում, չնայած այն փաստին, որ «Fun Boys»-ը և «Converse High»-ը պիտանի չէին KBS-ում հեռարձակման համար, և վերջինները դարձան անհամապատասխան նաև MBC-ի համար։ Ընդհանուր առմամբ նրանք հաղթանակ են տարել 5 անգամ տարբեր երաժշտական ծրագրերում։
Տեսահոլովակ
«I Need U»-ի տեսահոլովակը թողարկվեց 2015 թվականի ապրիլի 29-ին, և այնտեղ ավելի շատ ուշադրությունը տրվում է դերասանական խաղին, այլ ոչ թե պարարվեստին, ինչը բավականին ոչ սովորական էր խմբի տեսահոլովակների համար։ 16 ժամում տեսահոլովակը հավաքեց ավելի քան մեկ միլլիոն դիտում։ Տրված տարբերակը ուներ 15+ տարիքային սահմանափակում, իսկ մայիսի 10-ին թողարկվեց օրիգինալ տարբերակը 19+ տարիքային սահմանափակմամբ։
Հունիսի 23-ին թողարկվեց «Dope» երգի տեսահոլովակը, որը հավաքեց մեկ միլիոնից ավելի դիտում, 15 ժամում։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին տեսահոլովակը հավաքեց 100 միլիոնից ավելի դիտում՝ դառնալով խմբի ամենադիտվող տեսահոլովակը և առաջինը, որ գրանցեց այդպիսի արդյունքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ալբոմներ Կատեգորիա:BTS խմբի ալբոմներ Կատեգորիա:Կորեական երաժշտություն
Մայքլ Տրևինո
Մայքլ Տրեվինո (Michael Anthony Trevino, ), ամերիկացի դերասան, առավել հայտնի է «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալում կատարած Թայլեր Լոքվուդի դերով։ Մայքլ Տրևինոյի մանկությունն անցել է Լոս Անջելեսի արևելյան մասում։ Նրա առաջին նկարահանումները եղել են Old Navy (հագուստ ընտանիքի համար) գովազդում։
Վաղ տարիներ
Մեծացել է Կալիֆոռնիայի Մոնթեբելլո քաղաքում, իսկ հետո տեղափոխվել է Վալենսիա։ Նրա մայրը ծագումով Մեքսիկայի Սակատեկաս քաղաքից է, իսկ հայրը՝ մեքսիկացի ներգաղթյալ, որն ապրել է Կալիֆոռնիայի Ֆրեզնո քաղաքում   ։
Վան
Վան (Van, Wan), նախկին հայկական քաղաք, ներկայում քրդաբնակ քաղաք Թուրքիայի Հանրապետության Վանի մարզում՝ Վանա լճի արևելյան ափին։
Վանի թագավորություն
Քաղաքը հիմնադրել է Վանի թագավոր Սարդուրի Ա-ն (մ.թ.ա. 835-825), անվանել Տուշպա և դարձրել պետության մայրաքաղաքը, ավելի ընդարձակվել Է մ.թ.ա. 8-7-րդ դարերում։ Այդ ժամանակ քաղաքում կառուցվել են 2-3 հարկանի քարաշեն տներ, ընդարձակ փողոցներ, բաղնիքներ և հասարակական ու այլ շինություններ։ Գտնվելով Հայկական պետության գրեթե երկրաչափական կենտրոնում, Վանը ճանապարհներով կապված էր երկրի բոլոր կարևոր շրջանների հետ և ուներ ռազմատնտեսական առանձնահատուկ նշանակություն։ Քաղաքը արևմտյան կողմից պաշտպանված էր Վանա լճով, իսկ հարավից Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգի արևելյան հատվածներով։ Ռազմական կարևորագույն նշանակություն ուներ քաղաքի կենտրոնում վեր խոյացած քարաժայռի վրա կառուցված միջնաբերդը, որն իր նշանակությունը պահպանել էր մինչև 1915 թվականը։ Այսպիսով, Վանը հին աշխարհի անառիկ ու մարդաշատ քաղաքներից էր, որն իր հիմնադրման օրից գոյություն ունի մինչև այժմ։
Քաղաքի արևմտյան մասը, որին տրված էր Բուն քաղաք կամ Քաղաքամեջ անունը, երեք կողմից շրջապատված է եղել պարիսպներով (մինչև 20-րդ դարի սկզբները), իսկ հյուսիսից՝ բլուրներով։ Ունեցել է քաղաքային 4 դուռ, արևելյանը կոչվում էր Թավրիզի դուռ, հարավայինները՝ Նոր կամ Սարայի և Միջին դուռ, հյուսիսարևմտյան կողմում գտնվում էր Նավահանգստի (Իսքելեի) դուռը։ Հյուսիսարևելյան կողմում 1 կմ երկարությամբ ձգվում է 100-120 մ բարձրությամբ ուղղաձիգ մի քարաժայռ, որի վրա գտնվում են հին բերդի (Շամիրամի բերդ) պարիսպների և այլ շինությունների մնացորդներ ու բազմաթիվ սեպագիր արձանագրություններ։ Այստեղ քաղաքի հատակագիծը անկանոն է, փողոցները՝ նեղ, տները՝ միմյանց կպած, բուսականությունը՝ աղքատ։ Քաղաքամիջում էին գտնվում շուկան, կառավարչատունը, փոստ-հեռագրատունը, զորանոցն ու հայկական առաջնորդարանը։
Քաղաքի արևելյան մասը ուներ հարուստ բուսականություն, փարթամ այգիներ և կոչվում էր Այգեստան, որը ձգվում էր մոտ 4.5 կմ։ Այստեղ էր ուռենիներով, կաղամախիներով զարդարված Խաչփողանի փողոցը՝ նույնանուն հրապարակով։ Մյուս փողոցները անկանոն էին, նեղ և ծուռումուռ, տները՝ հողաշեն և ոչ բարետես։ Այգեստանը այն ժամանակ իր մեջ էր առնում Արարք, Կլորդար, Հայկավանք, Հանկույսներ, Նորաշեն և Սուրբ Հակոբ թաղերը։ Այգեստանում էին գտնվում անգլիական, պարսկական, ռուսական և ֆրանսիական հյուպատոսությունները, բողոքական հայերի դպրոցն ու որբանոցը։ Ըստ ավանդության՝ բերդի ու պալատի հետ, Ասորեստանի թագուհի Շամիրամը Այգեստանում էր կառուցել նաև իր ամառանոցը։ Քաղաքի տարածքով հոսում և լիճն են թափվում Կուռուբաշի և Հանկույսների գետակները, իսկ Մենուայի ջրանցքի (Շամիրամի առու) ջրերով ոռոգվում էին քաղաքի հարավային մասի արտերն ու այգիները, որտեղ մշակում էին հացահատիկներ, խաղող և պտուղ-բանջարեղեն, հատկապես՝ ծիրան, խնձոր, դեղձ, տանձ և ընկույզ։ 19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը Վանից կահույքի համար ընկույզի փայտ էր արտահանվում Ֆրանսիա (Մարսել)։
Հոգևոր կյանք
Վանեցիները, թեև օտարի տիրապետության տակ, մեծ ջանքերի գնով պահպանում և զարգացնում էին իրենց կրոնամշակութային գործունեությունը։ XX դարի սկզբներին քաղաքը ուներ 8 եկեղեցի՝ Ս. Տիրամայր, Ս. Աստվածածին կամ Ս. Նշան, Ս. Պողոս-Պետրոս (Սրբոց Առաքելոց), Ս. Էջմիածին, Ս. Սահակ, Ս. Ստեփանոս, Ս. Վարդան, Ս. Ծիրանավոր։ Քաղաքի շրջակայքում էին գտնվում նաև Հայկավանք կամ Հայկավանից Ս. Աստվածածին, Ս. Հակոբ, Մծբնա, Անկուսներաց Աստվածածին կամ Հանկուսներաց եկեղեցի, Արարք կամ Արարուց եկեղեցիները։ Վանում թուրքերն ունեին 4 մզկիթ, որոնցից ամենախոշորը Մեծ մզկիթն էր։ Վանը եղել է միջնադարյան հայ գրչության ու մշակույթի խոշորագույն կենտրոնը։ Այստեղ ապրել ու ստեղծագործել են գրչության ու արվեստի շատ ու շատ վարպետներ, որոնց գրած բազմաթիվ ձեռագրերից պահպանվել են 13 Ավետարան, 4 Մաշտոց, 3 Հայսմավուրք, 2 Ճաշոց, 2 Գանձարան, 2 Ճառընտիր և բազմաթիվ հիշատակարաններ ու ձեռագրական պատառիկներ։
Վանի 1915 թվականի հերոսամարտ
Ինքնապաշտպանական կռիվները Վանում սկսվեցին փաստորեն ապրիլի 7-ին։ Թուրքերի 10-12 հազարանոց բանակի դեմ, որոնք զինված էին նաև հրանոթներով, Վանում դիրքավորվել էին ընդամենը 1500 հայ մարտիկներ, որոնք ունեին 605 հրացան և մոտ 1000 մաուզեր։ Այս պայքարում դաշնակցական, ռամկավար ու հնչակյան կուսակցությունները հանդես էին գալիս համերաշխ ու միավորված։ Թուրքերի կողմից ինքնապաշտպանության ակտիվ կազմակերպիչներ Վռամյանի (Օնիկ Դերձակյան) և Իշխանի (Նիկողայոս Մհքայելյան) չարանենգ սպանությունից հետո, քաղաքում կազմվեց «Վանի հայ ինքնապաշտպանության զինվորական մարմինը», որի ղեկավարներն էին Արմենակ Եկարյանը (նախագահ), Կայծակ Առաքելը, Բուլղարացի Գրիգորը և խորհրդականներ Արամ Մանուկյանը (Արամ փաշա), Գաբրիել Սեմիրճյանը, Հրանտ Գալիկյանը և Փանոս Թերլեմեզյանը (հետագայում հայտնի նկարիչ)։ Ինքնապաշտպանական մարմնին կից ստեղծվել էին նաև պարենավորման, զինաբաշխման, հայթայթման, սանիտարական, դատական և այլ մասնաճյուղեր։ Պաշտպանական այս խմբերը խստագույն հսկողության տակ էին պահում պարենն ու զինամթերքը։ Հայ հմուտ վարպետների միջոցով կազմակերպել էին վառոդի, փամփուշտների և անգամ թնդանոթի արտադրություն, արագ վերականգնում էին ավերված ամրություններն ու դիրքերը, կառուցում էին նորերը։ Դժվարությունն այն էր, որ Վանում էին ապաստանել նաև շրջակա գյուղերի հազարավոր փախստականներ։ Կանայք, դեռատի աղջիկները կռվող մարտիկներին ուտելիք էին հասցնում, հագուստները կարում և վիրավորներին խնամում, իսկ պատանիներն ու նույնիսկ երեխաները անձնազոհաբար դիրքից դիրք անցնելով, հավաքում էին թուրքերի նետած չպայթած ռումբերը և արկերը, վնասազերծ անում և հանում նրանց վառոդի պարունակությունը։ Վանը այսպիսով դարձել էր մի անառիկ ամրոց՝ ընդդեմ թուրքական բռնակալության։ Տեղին էին Ա. Եկարյանի Վանի քաջամարտիկներին ուղղած հետևյալ խոսքերը. Եվ Վանի քաջարի ժողովուրդը, ընտրելով վերջինը, կռվեց, հաղթեց, վերապրեց և հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարի պատմությունը հարստացրեց նոր ոսկե էջերով, հետագա սերունդների համար դարձավ անմահ օրինակ։ Այգեստանից բացի, հայերը հաջող դիմադրություն էին կազմակերպել նաև Քաղաքամեջում։ Հերոսական կռիվներում աչքի ընկած շատ զինվորներ ու հրամանատարներ պարգևատրվեցին զինվորական մարմնի սահմանած «Պատվո խաչ» շքանշանով։ Վերջապես մայիսի 19–ին վրա հասած ռուսական զորքերն ու հայ կամավորները՝ Զորավար Անդրանիկի գլխավորությամբ ազատագրեցին Վանը և քաղաքի բերդի վրա բարձրացրեցին հայկական հաղթական դրոշը։ Սակայն ռուսների հետ, նահանջեցին նաև վանեցիները։
Առաջին համաշխարհային պատերազմը և հայերի նկատմամբ թուրքերի գործադրած ցեղասպանությունը ճակատագրական նշանակություն ունեցան նաև Վանի ու Վանի նահանգի հայության համար։ 1915-1918 թվականներին սովից, հիվանդություններից ու կռիվներից այստեղ զոհվեցին հազարավոր մարդիկ։ Աղետը կրկնապատկվեց այդ ժամանակ ռուսական բանակի երկու անգամ կատարած դավաճանական նահանջի պատճառով։ 1915-1918 թվականներին տասնյակ հազարավոր հայեր, ստիպված թողած տուն, հարստության, հարազատների գերեզմաններն ու ազգային հազարամյա սրբությունները, բռնեցին գաղթի ճանապարհը։ Դրանից անմիջապես հետո թուրք ջարդարարները հիմնահատակ ավերեցին քաղաքի հայկական թաղամասերը և կողոպտեցին թողնված ողջ ունեցվածքը։ Վանը վերածվեց համատարած գերեզմանի։ Հաղթահարելով գաղթի ճանապարհի անասելի դժվարությունները, վանեցիների մեծ մասը հանգրվանեց Արևելյան Հայաստանում, մի մասն էլ՝ արտասահմանում։ Ռուս բանաստեղծ և լրագրող Սերգեյ Գորոդեցկին (1884-1967 թվականներ), 1916 թվականին այցելելով Վան, դառնորեն ու սրտի անհուն կսկիծով երբեմնի քաղաքակրթության կենտրոն Վանը նմանեցնում է մի մեծ գերեզմանի։ Եվ թեև թուրքական վիճակագրական տվյալներով Վանը այսօր ունի շուրջ 50 000 բնակչություն, նրա ընդարձակ տարածություն գրավող ավերակները դեռևս մնում են որպես արյունոտ բարբարոսության խորհրդանիշ։
Հիշատակ
Վանի 1915 թվականի հերոսամարտի նահատակների հիշատակին է նվիրված Հայաստանում Աշտարակ-Գյումրի ավտոմայրուղու ձախ կողմում (Աշտարակ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք) կանգնեցված «Արծիվ Վասպուրականի» հուշարձանի հեղինակն է Ջիմ Թորոսյանը։ Թեև Վանի հերոսական ինքնապաշտպանության ժամանակներից անցել են տասնամյակներ, սակայն այսօր, այս տագնապալի պահին, մեզ՝ հայերիս համար, վանեցիների սխրանքները պետք է օրինակ դառնան։ Հուշարձանի Ճարտարապետն է Ջիմ Թորոսյանը։
Պատմական հուշարձաններ
Որպես Հայաստանի հնագույն քաղաքներից մեկը, Վանը և նրա շրջակայքը հարուստ են պատմական ամենատարբեր ժամանակներին վերաբերող հուշարձաններով ու հնություններով, որոնց նկատմամբ հետաքրքրությունը սկսվել է դեռևս 19-րդ դ սկզբներից։ 1827-1829 թվականներին Վանում հնագիտական ուսումնասիրություններ է կատարել Փարիզի «Առիական ընկերության» անդամ, արևելագետ Ֆ. Շուլցը, որի ընդօրինակած 42 սեպագիր արձանագրություններ փոխադրվեցին Եվրոպա։ Հետագայում նույնանման աշխատանքներ կատարել են նաև Ա. Լեյարդը (1850 թվական), Օ. Ռասսամը (1877 թվական) և ուրիշներ, որոնք զգալիորեն լրացրել և ուղղումներ են արել հավաքված հնագիտական նյութերի մեջ։ Սրանք Վանի հնությունների լավագույն սկզբնաղբյուրներն են, որոնք մեծ մասամբ այժմ պահվում են Բեռլինի և Բրիտանական թանգարաններում։ Հիշյալ սեպագիր արձանագրությունները գլխավորապես վերաբերում են մթա) Վանի թագավորների շինարարական և ռազմական գործունեությանը։ Վանի թագավորության հնագույն պատմությունը զգալիորեն հարստացավ ակադեմիկոս Ն. Մառի և Հ. Օրբելու 1916 թվականին քաղաքում և նրա շուրջը կատարած պեղումների շնորհիվ հայտնաբերված նոր նյութերով։ 1916 թվականից հետո մինչև այժմ, թուրքական իշխանությունների կողմից արգելված է Վանում հնագիտական հետազոտություններ կատարելը։
Հայտնի վանեցիներ
Վանում են ծնվել հայ գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական-քաղաքական բնագավառի բազմաթիվ երախտավորներ՝
Վանի մասին
Վանեցիների մեջ տարածված էր հետևյալ ասացվածքը. իսկ ամերիկացի միսիոներ Էյնոլդսը ասել է. Ավելի ջերմ են հայտնի հայագետ Լինչի խոսքերը. ''
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Վասպուրականի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վանի նահանգ Կատեգորիա:Հայկական մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության բնաջնջման կենտրոններ Կատեգորիա:Վան Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Արևելյան Անատոլիայի հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Գալեատա
Գալեատա (Galeata), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է՝ 2289 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2289 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 47010։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0543։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Գալեատայի Սուրբ Հիլարին։ Տոնը նշվում է մայիսի 15-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Մենելի
Մենելի (Méneslies), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 314 մարդ, բնակչության խտությունը` 77.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.04 կմ² տարածք։
Ջրային ջեռուցում
Ջրային ջեռուցում. բնակելի, հասարակական և արդյունաբերական շենքերում կիրառվող առավել տարածված ջեռուցման համակարգ, որի դեպքում ջերմությունը ջեռուցվող շենքերին է հաղորդվում ջեռուցիչ սարքերի միջոցով՝ տաք ջրի միջոցով։ Ջրային ջեռուցման համակարգի մեջ են մտնում ջրատաքացուցիչները.որոնցում ջուրը տաքացվում է այրվող վառելիքով (կաթսա) կամ ջերմության փոխակերպվող էլեկտրական էներգիայով (էլեկտրակաթսա), կենտրոնացված ջերմամատակարարման դեպքում՝ գոլորշիով և ավելի տաք ջրով (ջերմափոխանակիչ ապարատ), ջեռուցիչ սարքերը (ռադիատորները, կոնվեկտորները, պանելները), խողովակաշարերը, որոնցով տաք ջուրը ջրատաքացուցիչից հոսում է դեպի ջեռուցիչ սարքերը և հովանալուց հետո վերադառնում ջրատաքացուցիչի մեջ, տաքացման դեպքում ջրի աճող ծավալի ընդունման համար նախատեսված ընդարձակման անոթը, խողովակաշարի վրա տեղադրվող փակիչ-կարգավորիչ արմատուրան։ Տարբերում են․ բնական հարկադրումով ջրային ջեռուցում, երբ ջուրը շրջապտույտ է կատարում ջրատաքացուցիչում տաքացած (ավելի թեթև) և ջեռուցիչ սարքերում ու խողովակաշարերում հովացած (ավելի ծանր) ջրի ջերմաստիճանների և խտությունների տարբերության հաշվին, և մեխանիկական հարկադրումով ջրային ջեռուցում, երբ ջրի շրջապտույտը տաք տարաբաշխիչ գծի ներքևի տեղադրումով և ջեռուցիչ սարքերի՝ ըստ միախողովակ ու հոսքային սխեմայի միացումով․ 1.ջրապտույտ պոմպեր, 2․ ջրատաքացուցիչ (կաթսա), 3․ ջեռուցիչ սարքեր, 4․ գլխավոր կանգնակ, 5․ տաք խողովակաշար, 6․ հետադարձ խողովակաշար, 7․ ընդարձակման անոթ, 8․ ընդարձակման խողովակ, 9․ ընդարձակիչից դուրս եկող շրջապտույտ խողովակ, 10․ կարգավորիչ ծորակներ, 11․ միակցող տեղամասեր, 12․ օդի արտաթողման ծորակներ։
Մենելի
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևմուտք։
Ջրային ջեռուցում
Կատեգորիա:Ջերմաէներգետիկա Կատեգորիա:Ջեռուցման սարքավորումներ
Մենելի
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 185 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 135-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 50։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,0 %։ 135 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (71 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 50 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Աննա Ավստրիացի (1573-1598)
Աննա Ավստրիացի (Anna von Österreich, Anna Habsburżanka, Anna av Österrike, ), Հաբսբուրգների արքայատոհմի ավստրիացի էրցհերցոգ, Լեհաստանի թագավոր և Լիտվայի մեծ իշխան Սիգիզմունդ III Վազայի առաջին կինը։
Կենսագրություն
Աննան եղել է Կառլ II թագավորի (1540—1590) և Մարիա Աննայի (1551—1608) ավագ դուստրը։ Վերջինս եղել է Բավարիայի դուքս Ալբրեխտ V-ի դուստրը։ 1592 թվականի մայիսի 31-ին Կրակովում նա ամուսնացել է Լեհաստանի, ավելի ուշ Շվեդիայի թագավոր Սիգիզմունդ III Վազայի (1566—1632) հետ։ Նա եղել է Շվեդիայի թագավոր Յուհան III-ի և Ռեչ Պոսպոլիտայի կառավարիչ Սիգիզմունդ II Օգոստոսի քրոջ՝ Կատարինա Յագելոնկայի միակ որդին։ Աննա Ավստրիացին եղել է կաթոլիկ։
Աննան մահացել է վերջին երեխայի ծննդից հետո առաջացած բարդությունների պատճառով։ Նրան թաղել են Կրակովի Վավելյան Մայր տաճարում։ Սարկաֆագի արձանագրության համաձայն՝ նա ծնվել է 1567 թվականին՝ ծնողների ամուսնությունից 4 տարի անց։ Աննայի մահից հետո Սիգիզմունդ III-ը ամուսնացել է նրա քրոջ՝ Կոնստանցիա Ավստրիացու հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հաբսբուրգներ Կատեգորիա:Վասա հարստություն Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ
Ջերմաէլեկտրակենտրոն
Ջերմաէլեկտրակենտրոն (ՋԷԿ), ջերմաէլեկտրակայան, որտեղ արտադրվում է ոչ միայն էլեկտրաէներգիա, այլև ջերմություն, որը սպառիչներին է հասնում շոգու կամ տաք ջրի ձևով։ ՋԷԿ-ի տուրբիններում մասամբ աշխատած ջերմության մատակարարումն արտաքին սպառիչներին անվանում են ջերմաֆիկացում։ Շոգետուրբինային և գազատուրբինային ՋԷԿ-երում էներգիայի սկզբնաղբյուրն օգտագործվող վառելիքն է, իսկ ատոմային ՋԷԿ-երում՝ միջուկայինը։ Առավել տարածված են շոգետուրբինային ՋԷԿ-երը։
Տեսակներ
Ջերմային սպառիչների բնույթից կախված ՋԷԿ-երը լինում են՝ արդյունաբերական (արդյունաբերական ձեռնարկություններին շոգի մատակարարող) և ջեռուցման (բնակելի և հասարակական շենքերը ջեռուցող ու տաք ջուր մատակարարող)։ Արդյունաբերական ՋԷԿ-երից ջերմությունը հաղորդվում է մինչե մի քանի կմ, իսկ ջեռուցման ՋԷԿ-երից՝ 20-30 կմ հեռավորության վրա։ Շոգետուրբինային ՋԷԿ-երի հիմնական սարքավորումներն են՝ աշխատանքային շոգու էներգիան էլեկտրական էներգիայի փոխակերպող տուրբա-ագրեգատները և տուրբինների համար շոգի արտադրող կաթսայական ագրեգատները։ Տուրբաագրեգաաները կազմված են՝ շոգետուրբինից և սինխրոն գեներատորից։ Ջէկերում տեղադրված շոգետուրբիններն անվանում են ջերմաֆիկացման տուրբիններ, որոնք լինում են՝ հակաճնշումով, սովորաբար 0,7-1,5 Մն/մ2 ճնշման պայմաններում շոգու խտացումով և առումով (արդյունաբերական սպառողների համար) և 0,05-0,25 Մն/մՀ ճնշման պայմաններում շոգու խտացումով և առումով (կոմունալկենցաղային սպառողների համար)։
Ջերմաֆիկացման տուր-բաագրեգատների էլեկտրական հզորությունը մեծ մասամբ ընտրվում է ոչ թե հզորությունների տրված սանդղակով, այլ նրանց ծախսած շոգու քանակով։ Ուստի ԽՍՀՄ-ում ջերմաֆիկացման հզոր տուրբա_ագրեգատները միասնականացնում են հենց ըստ այդ պարամետրի։ Ռ-100 հակաճնշումով, ՊՏ-135 արդյունաբերական և ջեռուցման առումներով և Տ-175 ջեռուցման առումներով աուրբաագրեգատներն ունեն թարմ շոգու միատեսակ ծախս (մոտ 750 տ/ժ), բայց տարբեր էլեկտրական հզորություն (համապատասխանաբար՝ 100, 135, 175 Մվտ)։ Այս տուրբինների համար շոգի արտադրող կաթսայական ագրեգատներն ունեն նույն արտադրողականությունը (մոտ 800 այծ)։ Նման միասնականացումը հնարավորություն է տալիս միևնույն ՋԷԿ-ում օգտագործել տարբեր տիպի տուրբաագրեգատներ՝ կաթսաների և տուրբինների միատեսակ ջերմային սարքավորումով։ ԽՍՀՄ-ում գործող ՋԷԿ-երում թարմ շոգու ճնշումն ընդունված է 13-14 Մն/մ2 և 24—25 Մն/մ2 ջերմաֆիկացման առավել խոշոր՝ 250 Մվտ հզորությամբ էներգաբլոկներում։ ՋԷԿ-երից ջերմության սպառումը տարվա ընթացքում խիստ անհամաչափ է, ձմռանը՝ առավելագույն, ամռանը՝ նվազագույն։
Հիմնական էներգետիկական սարքավորումներ
Հիմնական էներգետիկական սարքավորումների ծախսի փոքրացման նպատակով բեռնվածության ավելացման շրջանում ջերմության մի մասը (40-50%) սպառիչներին է տրվում պիկային ջրատաքացուցիչ և շոգեկաթսաներից։ Ջերմության քանակը, որը բաց է թողնվում հիմնական էներգետիկական սարքավորումներից առավելագույն բեռնվածքի դեպքում, որոշվում է ջերմաֆիկացման գործակցով, որը կազմում է 0,5-0,6։ Շոգոի բացթողումն իրականացվում է երկու սխեմայով՝ բաց և փակ։ Բաց սխեմայի դեպքում շոգին տուրբինից սպառիչներին է ուղղվում անմիջապես, փակ սխեմայի դեպքում՝ ջերմափոխանակիչներում պատրաստած երկրորդային շոգու ձևով։ ԽՍՀՄ-ի ՋԷԿ-երում տարածված է շոգու բացթողման բաց սխեման, որը պարզ է և էժան։ Արտաքին սպառիչներին տաք ջուր բացթողնելու համար ՋԷԿ-երում ստեղծվում է ջերմաֆիկացման հանգույց։ ՋԷԿ-երում օգտագործում են պինդ, հեղուկ և գազանման վառելիք։ Օդային ավազանի պահպանման համար օգտագործում են մոխրորսիչներ, ծխնելույզները կառուցում են բարձր (մինչև 200-1000 մ)։
Գազատուրբինային ՋԷԿ-երում որպես էլեկտրական գեներատորների հաղորդակներ օգտագործվում են գազային տուրբինները։ Որպես ՋԷԿ-եր կարող են աշխատել նաև շոգեգազային և ատոմային Էչեկտրակայանները։ ԽՍՀՄ-ում ՋԷԿ-երը մեծ տարածում ունեն։ Առաջին ջերմամուղները կառուցվել են Լենինգրադի և Մոսկվայի էլեկտրակայաններից (1924, 1828)։ 30-ական թթ․ սկսվել է 100-205 Գվտ հզորությամբ ՋԷԿ-երի նախագծումն ու շինարարությունը։ 1940 թվականի վերջին բոլոր գործող ՋԷԿ-երի հզորությունը 2 Գվտ էր, ջերմության տարեկան արտադրանքը 109 Գջ, ջերմային ցանցերի երկարությունը՝ 650 կմ։ 1908 թվականին ՋԷԿ-երի հզորությունը հասնում էր 74 միլիոն կվտ, որը կազմում էր երկրի էլեկտրակայանների ընդհանուր հզորության 36%-֊ը։ ՋԷԿ-երը տալիս են տարեկան մոտ 25 միլիոն պայմանական վառելիքի տնտեսում։ ՋԷԿ-ը ջերմամատակարարման համակարգի հիմնական արտադրական օղակն է։
Կատեգորիա:Ջերմաէլեկտրակայաններ
Ինդրեկ Վիսնապուու
Ինդրեկ Վիսնապուու, էստոնացի բասկետբոլի մարզիչ ու նախկին խաղացող, ով վերջին անգամ մարզել է Բասկետբոլի Չեմպիոնների լիգայի անդամ Տալլինի «Audentes/Noortekoondis» թիմին։
Խաղային կարիերա
Չեմպիոնների լիգայում առաջին խաղը խաղացել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 2-ին «Տարտու» թիմի կազմում։
1997 թվականին անդանագրվել է Տարտուի համալսարանի «Պոլարիս» թիմին։ Էստոնիայի առաջնությունում առաջին անգամ հաղթել է 1999–2000 մրցաշրջանում։
2000 թվականին պայմանագիր է ստորագրել «Հոտրոնիկ» թիմի հետ։
2003 թվականին պայմանագիր է ստորագրել «TTÜ/A. Le Coq» թիմի հետ ։
Մերեոկուր
Մերեոկուր (Méréaucourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Ինդրեկ Վիսնապուու
Մարզչական կարիերա
2005-2007 թվականներին եղել է Էստոնիայի մինչև 18 տարեկանների բասկետբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ, իսկ 2005-2006 թվականներին՝ Էստոնիայի տղամարդկանց ազգային հավաքականի գլխավոր մարզչի օգնական ։
Մերեոկուր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 15 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.04 կմ² տարածք։
Ինդրեկ Վիսնապուու
Մարզչական կարիերա
2007 թվականին դարձել է Տարտուի համալսարանի իր նախկին թիմի մարզչի օգնական։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 20-ին գլխավոր մարզչի պաշտոնում փոխարինել է Ուլլար Քերդեին։ 2010 թվականի մայիսի 14-ին Վիսնապուան «Տարտուի» հետ հաղթել է Էստոնիայի առաջնությանը՝ եզրափակչում պարտության մատնելով «Ռակվեր Տառվասին»։ 2012 թվականի հունվարի 24-ին Վիսնապուն հեռացել է թիմից ։
2012 թվականի սեպտեմբերին դարձել է «Audentes/Noortekoondis» թիմի գլխավոր մարզիչը։
Մերեոկուր
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 7 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 5-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 5 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 2 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ինդրեկ Վիսնապուու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Էստոնացի բասկետբոլիստներ
Մերեոկուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գրոպարելո
Գրոպարելո (Gropparello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2361 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 56 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29025։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Եկաբպիլսի շրջան
Եկաբպիլսի շրջան (Jēkabpils novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հարավ - արևելքում, գտնվում է պատմամշակութային Սելիա մարզում։ Երկրամասի վարչակազմը գտնվում է Եկաբպիլս քաղաքում, սակայն երկրամասի կազմի մեջ չի մտնում։
Պլատոնովկա (այլ կիրառումներ)
Պլատոնովկա, կարող է վերաբերել՝
Եկաբպիլսի շրջան
Սահմանակից է Վիեսիտեի, Սալայի, Կրուստպիլսի, Լիվանիի, Դաուգավպիլսի, Ակնիստեի շրջաններին և քաղաք Եկաբպիլսին։
2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 5.747 մարդ ։ Տարածքի մակերեսը կազմում է 906 կմ² ։
Տարածաշրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Լատվիայի Եկաբպիլսի շրջանի վարչական բարեփոխումների ավարտից հետո։
Ազգային կազմ
2011 թվականի Լատվիայի մարդահամարի տվյալներով բնակչության ազգային կազմը բաշխվել է հետևյալ կերպ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակչություն Կատեգորիա:Լատվիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Լատվիայում
Բատյա Գուր
Բատյա Գուր (בתיה גור, ), իսրայելցի վիպասան, գրող, գրական քննադատ, ակնարկագիր և մանկագիր։ Մասնագիտացած է դետեկտիվ ժանրում։
Կենսագրություն
Բատյա Գուրը ծնվել է 1947 թվականին Թել Ավիվում՝ Հոլոքոստից մազապուրծ եղածների ընտանիքում։ Երուսաղեմի հրեական համալսարանում ստացել է եբրայերեն գրականության մագիստրոսի աստիճան։ 1972-1975 թվականը ապրել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Գրինսբորո քաղաքում, որտեղ Հյուսիսային Կարոլիլանյի հրեական ակադեմիայում (ներկայումս՝ Բ'նայի Շալոմ դպրոց) դասավանդել է եբրայերեն և հրեական հետազոտություններ։ Մինչև 39 տարեկանում նա կգրեր իր առաջին դոտոկտիվ վեպը, նա դասավանդել է Հրեական համալսարանի միջնակարգ դպրոցում։ Նա նաև իսրայելական «Հաարեց» (הארץ‎) թերթի գրական քննադատն էր։ Մահացել է 57 տարեկանում՝ քաղցկեղից ։
Քննադատություն
Գուրի քրեական վեպերը նկարագրվել են որպես՝ «ավելի քիչ մահվան մասին, քան․․․ զորացման մասին, մտքի կյանքի մտածված հետազոտություններ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Իսրայելցի մանկագիրներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Պլեշակով (այլ կիրառումներ)
Պլեշակով, կարող է վերաբերել՝
Մերելեսար
Մերելեսար (Mérélessart), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 202 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 123 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 87-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 87 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (48 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 36 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ադամ Էլիոթ
Ադամ Էլիոթ, ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, նկարիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի հունվարի 2-ին Ավստրալիայի հարավում և իր կյանքի ընթացքում նկարահանել է 8 պատկեր։ Աշխատել է մուլտֆիլմ, դրամա, կարճամետրաժ ֆիլմ ժանրերում։ Ամենահայտնիներից է 2009 թվականի «Մերին և Մաքսը» պատկերը։ Ադամի մուլտֆիլմները լի են արտասովոր նրբություններով, իսկ դրանցում պատմված պատմությունները ստիպում են մտածել։ Ծնվել է ոչ շատ հարուստ ընտանիքում և մանկուց սկսել է զբաղվել լուսանկարչությամբ և գրականությամբ։
Ստեղծագործություն
1996 թվականին գերազանց ավարտել է Վիկտորիայի արվեստի քոլեջը և ստեղծել է իր առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը՝ «Հորեղբայրը»՝ որոշելով իր հետագա աշխատանքների ոճը։ Դրանում նա հիշել է իր հորեղբորը՝ մի քիչ տարօրինակ, բայց բարեսիրտ մարդու։ Այնուամենայնիվ, մուլտֆիլմի հորեղբայրը հավաքական կերպար է՝ հիմնված Ադամի՝ իր ութ հորեղբայրների մասին ունեցած հիշողությունների վրա։ Այս պատկերը ներառվել է կիսակենսագրական եռերգությունում («Հորեղբայրը» (1996) և «Եղբայրը» (1999)), որը վաստակել է ավելի քան 50 մրցանակ տարբեր փառատոններում։ Իրադարձությունների արժանահավատության վերաբերյալ Ադամ Էլիոթն ասել է, որ «ճշմարտությունը չպետք է խանգարի լավ պատմությանը»։ Ապա լույս է տեսել նկարչի մեկ այլ ստեղծագործություն՝ «Հարվի Քրամպետ»ը, որը 2003 թվականին արժանացել է «Օսկար» մրցանակի, իսկ վեց տարի անց հայտնվել է նրա ամենահայտնի պատկերը՝ «Մերին և Մաքսը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունվարի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ
Կամպանոլա Էմիլիա
Կամպանոլա Էմիլիա  (Campagnola Emilia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4900 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 204 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 420012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Սրբեր Գերվասիուսը և Պրոտասիուսը հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնը նշվում է հունիսի 19-ին։
Պլեշկի (այլ կիրառումներ)
Պլեշկի, կարող է վերաբերել՝
Պլոդորոդնոյե (այլ կիրառումներ)
Պլոդորոդնոյե, կարող է վերաբերել՝
Belcolore
«Belcolore» (Belcolore), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1863 թվականին։ Ներկայումս նկարը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։
Տեղեկություն նկարի մասին
Աշխատանքի անվանումը համընկնում է 1866 թվականի «Մոննա Վաննա» նկարի այլընտրանքային և «Երեք երգ» եռապատկերի առաջին մասի անվանումների հետ ։
Նկարում պատկերված է Մոննա Բելկոլորեն՝ լեգենդար գեղեցկությամբ գյուղացի կինը՝ Ջովաննի Բոկաչչոյի «Դեկամերոն» ստեղծագործության հերոսուհին ։ Աշխատանքն իրենից ներկայացնում է աղջկա գլխի պատկեր, որը կծում է վարդի կոկոնը, կլոր շրջանակով է։ Նրա բնութագրական նրբին երկարացված պարանոցը պսակվում է երազային, երկիմաստ թախծով պատված դեմքով ։ Ռոսսետտին դիտողի համար հանելուկային և ցանկալի է թողնում՝ իմանալու ավելին, թե ում է այդ կինը վարդի միջոցով գայթակղիչ կերպով հրապուրում ։ Աշխատանքն ստեղծվել է Ջորջ Բոյսի համար ։ Բոկաչչոյի միջնադարյան գունեղ պատմությունները բազմաթիվ պրեռաֆայելիտ նկարիչների համար դարձել են ռոմանտիկ սյուժեների աղբյուր, որոնց չեն անդրադարձել Վերածննդի գեղանկարիչները ։
Նկարի էսքիզը, որը կատարվել է կարմիր պաստելով, ավարտվել է 1863 թվականի հունիսի 16-ին։ Իսկ 1868 թվականին Ու. Թյորների պատվերով ստեղծվել է մեծացված չափսերով ջրաներկ վերարտադրանկարը (վերափոխվել է 1874-1875 թվականներին) ։ Վիրջինիա Սյորտիսը ենթադրել է, որ «Վարդ։ Լեդին պատուհանի մոտ» անվամբ հայտնի ջրաներկ նկարը նույնական է վերարտադրանկարի հետ, արված է Թյորների համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ Կատեգորիա:1863 նկարներ Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Հակ (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Հակ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Աղավնո գետի վերին հոսանքի ձախափնյա ձորալանջին։ Գտնվում է է հանրապետության արևմտյան հատվածում, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 105 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության արևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Սյունիքի Աղահեճք գավառում։ Հակը տեղաբաշխված է Աղավնո գետի ակունքներում՝ Սյունիքի Աղահեճք գավառում։ Հակը տեղաբաշխված է Աղավնո գետի ակունքներում, ձախակողմյան բարձրավանդակում՝ ծովի մակերևույթից 1780 մետր բարձրության վրա։ Գետի հարավարևմտյան մասում վեր է խոյանում Իշխանասարը, իսկ հյուսիսարևմտյան մասում՝ Ծղուկ լեռը ։
Համայնքը լեռնային է, ունի 5419,9 հա տարածք, որից 2232,7 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 3027,9 հա անտառային հողեր։ Հակ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։
Պատմություն
Հակը Արցախի հնագույն բնակավայրերից է։ Գյուղի շրջակայքում պահպանված ժայռապատկերները հավաստում են, որ բնակավայրը մի քանի հազար տարվա պատմություն ունի։
Հակ գյուղի մասին ներկայացված է 13-րդ դարի պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանի աշխատության մեջ։ Պատմիչը հաստատում է, որ Հակը եղել է Տաթև վանքի հարկատու գյուղերից մեկը։
1675 թվականին գյուղամիջում կառուցված Սբ. Մինաս եկեղեցու շինարարության արձանագրության մեջ հիշատակված է բնակավայրի Հակ անունը ։
Աղվեսահաքի գյուղը գտնվում էր Հակի հարևանությամբ, որից մնացել են եկեղեցու և գերեզմանոցի մնացորդները։
18-րդ դարի երկրորդ կեսին քրդերը սկսեցին թափանցել հայոց երկրի այս հատվածը, և Հակը սկսեց հայաթափվել։ Թրքախոս քրդերը Հակը վերափոխեցին Մինքենդի։ Այն անվան ծագման վերաբերյալ մի ավանդություն է պահպանվել, ըստ որի Լենկթեմուրի հրոսակախմբերը, մտնելոց Հայաստան,  քանդելով բնակավայրերը հասան Հակին և նույնպես կործանեցին։ Հակը Լենկթեմուրի ավերած 1000-րդ բնակավայրն էր։ Այստեղից էլ Մինքենդ կամ Մինքանդ ։
Քանի որ գյուղի մոտակայքում շարունակում էին գոյատևել հայկական բնակավայրերը, այստեղ 1841 թվականին և դրան հաջորդած տարիներին Խմձորեսկից հայ ընտանիքներ են տեղափոխվում և հաստատվում հին հայկական բնակավայրերում։
Հայկական բնօրրանում հաստատված հայ ընտանիքները նոր շունչ են հաղորդում հնագույն գյուղին։ Գյուղի հարավային կողմում ձևավորվել է հայկական թաղամաս ։
Հայ ազգաբնակչության կոտորած, 1905
Թուրքերի կողմից Հակ գյուղի հայ ազգաբնակչության կոտորածը սկսվում է 1905 թվականի օգոստոսի 20-ի գիշերը և տևում մինչև օգոստոսի 23-ը ։ 696 հայ բնակիչներից սպանվեց 198-ը, իսկ 42-ը գերեվարվեցին։ Հակի ջարդերի կազմակերպիչն էր ոստիկանական պրիստավ Սադխ բեկ Մելիք Ասլանովը ։
1913 թվականին Գանձակի նահանգային դատարանը Հակի հայերի ցեղասպանությունը իրագործած 29 մարդասպաններին պատժում է։
Չնայած այդ դժվարություններին՝ գյուղի բնակչությունը վերադառնում և նորից շենացնում է հայրենի օջախը ։
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում պահպանվել է Ս. Մինաս եռանավ բազիլիկ եկեղեցին (1698 թ.), ուշ միջնադարյան արձանագրությամբ տապանաքարեր, շրջակայքում՝ միջնադարյան Աղբաթխերտ բնակավայրի եկեղեցու և գերեզմանադաշտի մնացորդները՝ XIV-XX դարերի խաչքարերով, Ս. Աստվածածին եկեղեցու (XVI դար) ավերակները, խաչքար (XIII դ.), կամուրջ (X-XIX դդ.):
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, Լեռնահովիտ համայնքի միջնակարգ դպրոցի Հակի մասնաճյուղը, որտեղ սովորում էին 2 աշակերտներ ։
Պլոտնիկովո (այլ կիրառումներ)
Պլոտնիկովո, կարող է վերաբերել՝
Պլուտոն (այլ կիրառումներ)
Պլուտոն, կարող է վերաբերել՝
Պյառնու (այլ կիրառումներ)
Պյառնու, կարող է վերաբերել՝
Չո Սո-հյանգ
Չո Սո-հյանգ, հարավկորեացի դերասանուհի։
Կարիերա
Չոն 2014 թվականին շահեց տարվա դերասանուհի մրցանակը՝ Վայրի ծաղիկներ ֆիլմում խաղալու համար։
Նա հայտնի է «Ով ես դու․ Դպրոց 2015» դորամայում իր դերի համար   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Wildest Dreams
«Wildest Dreams», ամերիկացի երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի երգը։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ որպես նրա «1989» կոչվող հինգերորդ ստուդիական ալբոմի հինգերորդ սինգլ ։ Սվիֆթը երգը գրել է Մաքս Մարտինի և Shellback-ի հետ միասին, ովքեր նաև երգի պրոդյուսերներն են։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ջոզեֆ Կանը, նկարահանվել է Աֆրիկայում և Կալիֆորնիայում ։ Կանը նախկինում նաև եղել է երգչուհու «Blank Space» և «Bad Blood» երգերի տեսահոլովակների ռեժիսորը ։ «Wildest Dreams» տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի օգոստոսի 30-ին MTV Video Music Awards մրցանակաբաշխության մեկնարկից առաջ ։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է ամերիկացի դերասան և մոդել Սքոթ Իսթվուդը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 սինգլներ Կատեգորիա:Թեյլոր Սվիֆթի երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
Վեցանո սուլ Կրոստոլո
Վեցանո սուլ Կրոստոլո ( Vezzano sul Crostolo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4197 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 133 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Սուրբ Մարտին Տուրը համարվում է բնակավայրի հովանավորը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 11-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Անտիսեպտիկա
Մեխանիկական անտիսեպտիկա
Վերքի միջից մանրէների հիմնական սննդային միջավայր հանդիսացող վարակի ենթարկված և ոչ կենսունակ հյուսվածքների մեխանիկական հեռացման եղանակը համարվում է մեխանիկական անտիսեպտիկա։ Տարբերվում են մեխանիկական անտիսեպտիկայի հետևյալ ձևերը․ Բացահայտված է, որ վիրավորվելուց հետո առաջիկա ժամերին (6-12 ժամ) մանրէները դեռևս գտնվում են վնասված հյուսվածքների սահմաններում և միայն հետագայում տարածվում են ավշային ուղիներով առողջ հյուսվածքների վրա։ Ուստի վնասվածքից հետո առաջիկա 6-12 ժամ անհրաժեշտ է կատարել վերքի եզրերի, պատերի և հատակի հատում հեռացում առողջ հյուսվածքների սահմանում։ Այսպիսով ՝ վերքի միջից հեռանում են թարախածին մանրէները և ոչ կենսունակ հյուսվածքները։ Հատելուց հետո փոխում են գործիքներն ու ձեռնոցները և կատարում են արյունահոսության դադարեցում և դրվում են առաջնային կարեր։ Կատարվում է ավելի ուշ ժամանակ, երբ վերքը մաքրվում է թարախից և մեռուկացած հյուսվածքներից և հատավորվում է։ Վերջինիս մասնակիորեն հատում, հեռացնում են և դրվում են երկրորդային կարեր։
Ֆիզիկական անտիսեպտիկա
Դրենաժները կարող են լինել ռետինե, պլաստմասսայից պատրաստված խողովակների ձևով և ռետինե երիզից։ Դրենաժները մտցված վերքի, թարախային խոռոչի մեջ նպաստում են արտահոսքի լավացմանը։ Ֆիզիկական անտիսեպտիկայի ժամանակակից մեթոդներին պատկանում են․
Քիմիական անտիսեպտիկա
Քիմիական անտիսեպտիկան հիմնված է քիմիական նյութերի կիրառման վրա, որոնք ցուցաբերում են բակտերիոցիդ և բակտերիոստատիկ ներգործություն։ Նրանց կիրառումը կարող է լինել տեղային և ընդհանուր։
Տեղային կիրառումը վերքի վրա անտիսեպտիկ նյութով ներծծված վիրակապի դնելն է, վերքի լվանալը անտիսեպտիկ լուծույթով, վերքին ցանելը քիմիական անտիսեպտիկը, վերքի մեջ մտցնել տամպոնը ներծծված քիմիական անտիսեպտիկով (ֆուրացիլինի 1։ 5000 լուծույթ), վերջույթի կամ ամբողջ մարմնի տեղավորումը անտիսեպտիկ լուծույթով (կալիումի պերմանգանատի 0, 1 % լուծույթ) վաննայի մեջ, անտիսեպտիկի ներմուծելը խոռոչի մեջ դրենաժի միջով (0, 1 % ռիվանոլի լուծույթ և այլն) ։
Ընդհանուր կիրառումը սուլֆանիլամիդների, նիտրոֆուրանների ներքին կամ պարենտերալային ընդունումն է, որոնք ներթափանցում են արյան մեջ և ցուցաբերում են ընդհանուր ներգործություն ամբողջ օրգանիզմի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկագիտության բաժիններ
Պյութագորաս (այլ կիրառումներ)
Պյութագորաս, կարող է վերաբերել՝
Պյուհալեպա (այլ կիրառումներ)
Պյուհալեպա, կարող է վերաբերել՝
Պոգորելով (այլ կիրառումներ)
Պոգորելով, կարող է վերաբերել՝
Պոդգորնի (այլ կիրառումներ)
Պոդգորնի, կարող է վերաբերել՝
Պոդլեսնի (այլ կիրառումներ)
Պոդլեսնի, կարող է վերաբերել՝
Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահների միջազգային օր
Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահների միջազգային օր, (ՄԱԿ-ի այլ պաշտոնական լեզուներով՝ International Day of United Nations Peacekeepers, Día Internacional del Personal de la Paz de las Naciones Unidas, Journée internationale des Casques bleus des Nations unies, اليوم الدولي لحفظة السلام, 联合国维持和平人员国际日), ամենամյա տոն, որը նշվում է մայիսի 29-ին 2003 թվականից ։
1948 թվականին հենց այդ օրը Միավորված ազգերի կազմակերպության առաջին խաղաղապահների առաքելությունը, որը կոչվում էր «Միավորված ազգերի հրադադարի պայմանների կատարման վերահսկման մարմին», Պաղեստինում սկսեց գործողությունները։
Պատմություն
«Խաղաղապահների միջազգային օրը» ՄԱԿ կողմից հաստատվել է 2002 թվականին ՄԱԿ-ի գլխավոր ժողովի A/RES/57/129 բանաձևում։
Կոմիտեի կազմում ընդգրկված էր ավելի քան հարյուր երկիր։ ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի A/RES/57/129 բանաձևում ՄԱԿ-ի անդամ պետություններին, ոչ կառավարական կազմակերպություններին և անհատ քաղաքացիներին առաջարկվել է այդ օրը նշել որպես զոհվածների հիշատակի տուրք՝ իբրև խաղաղության պահպանման ՄԱԿ-ի գործողությունների կազմում ծառայություն մատուցողների և շարունակողների նկատմամբ հարգանքի նշան։
Բանաձևում նշվում է, որ ՄԱԿ-ի խաղաղապահ ուժերը 1988 թվականին արժանացել են Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։
Այդ օրը Նյու Յորքում՝ ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում, Գլխավոր քարտուղարը պսակներ է դնում՝ ի հիշատակ ՄԱԿ-ի դրոշի ներքո պարտականությունների կատարման ժամանակ զոհված խաղաղապահների։ Բացի այդ, այդ օրը տեղի է ունենում նախորդ տարի ծառայողական պարտականությունները կատարելիս զոհված խաղաղապահների՝ Դագ Համարշոլդի մեդալով հետմահու պարգևատրման արարողությունը։
Պարբերաբար հրապարակվում են ՄԱԿի գլխավոր քարտուղարի ուղերձները խաղաղապահների միջազգային օրվա առթիվ։ 2006 թվականի ուղերձում, մասնավորաբար, ասվում է․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի տոներ Կատեգորիա:Հիշատակի օրեր Կատեգորիա:Խաղաղություն Կատեգորիա:Մայիսի 29 Կատեգորիա:2003 հիմնադրված կանոնավոր միջոցառումներ Կատեգորիա:Պատերազմ Կատեգորիա:Ուկրաինայի տոներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Պոդյուգա (այլ կիրառումներ)
Պոդյուգա, կարող է վերաբերել՝
Պոդոլսկ (այլ կիրառումներ)
Պոդոլսկ, կարող է վերաբերել՝
Սյորվոգսվաթն
Սյորվոգսվաթն կամ Լայթիսվաթն (Sørvágsvatn / Leitisvatn), լիճ Ֆարերյան կղզիների Վագար կղզու վրա։ Օվկիանոսի և լճի հայելու մակարդակների զգալի տարբերության պատճառով, զբոսաշրջիկների կողմից ստացել է «լիճ օվկիանոսի վրա» ոչ պաշտոնական անունը։ Լճի ջուրը թափվում է օվկիանոս ուղղաձիգ ժայռերի վրայով, ձևավորելով Բյոսդելաֆոսուր ջրվեժը։ Սակայն այն դժվար է տեսնել, քանի որ թաքնված է ափամերձ ժայռերի մեջ։
Աշխարհագրություն
Սյորվոգսվաթն լիճը գտնվում է Վագար կղզու վրա, ձգվելով 6 կիլոմետր հյուսիսից հարավ։ Լճի խորությունը 59 մետր է, այն ամենախորն է կղզու վրա, ամենալայն հատվածը կազմում է 800 մետր։ Հայելու մակերեսը կազմում է 3,56 կմ², որը գրեթե երեք անգամ մեծ է նույն կղզու վրա գտնվող, մեծությամբ երկրորդը համարվող, Ֆյադլավաթն լճից։ Հարավից լիճը թափվում է Բյոսդելաոա գետ, այնուհետև Բյոսդելաֆոսուր ջրվեժով 32 մետր բարձրությունից թփվում է Ատլանտյան օվկիանոս ։ Հյուսիսից հակառակ ափին է գտնվում Վանթսոյրար քաղաքը, որտեղ էլ գտնվում է կղզու միակ ավազոտ լողափը։
Պատմություն
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ֆարերյան կղզիները զավթել էին բրիտանացիները, և լիճը ծառայում էր, որպես օդանավակայան հիդրոինքնաթիռների համար։ Լճի արևմտյան ափին է կառուցվել Վագար օդանավակայանը։
Անուն
Տեղացիների մեջ կա տարաձայնություն կապված լճի անվան հետ։ Լճի արևմուտյան մասում նրան անվանում են Սյորվոգսվաթն, քանի որ գտնվում է Sørvágur բնակավայրի մոտ, արևելքում` Լայթիսվաթն leiti բնակավայրի անունով։ Չնայած նրան, որ լիճը ավելի մոտ է գտնվում Miðvágur բնակավայրին քան Sørvágur-ին, Սյորվոգսվաթն է կոչվում հավանաբար նրա համար, որ վերջինս ավելի վաղ է կառուցվել քան Miðvágur-ը։ Տեղացիները սովորաբար նրան անվանում են vatnið, որը նշանակում է պարզապես լիճ, տարաձայնության տեղիք չտալու համար։
Զբոսաշրջություն
Տեղացիների նախաձեռնությամբ 2005 թվականից կազմակերպվում են նավակներով Էքսկուրսիաներ ։ Կա նաև հնարավորություն ձկնորսության համար։
Հակարի (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Հակարի, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 34 կմ հարավ-արևելք, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 83 կմ հեռավորության վրա, Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախ ափին։ Գյուղից 1 կմ հեռու՝ ձորահովտում, պահպանվել են վաղմիջնադարյան Հակարի (XIX-րդ դ․՝ Ակերլու) բնակավայրերի ավերակները։
Մուրադխանլը անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում Արցախի Մյուս Հաբանդ գավառում։ Բնակավայրը գտնվում է Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախ ափին։ Գյուղամիջով հոսում է Զանգանակ (Խաչգյադուկչայ) գետակը, որը Հակարիի ձախակողմյան վտակներից մեկն է ։
Համայնքը լեռնային է, ունի 2079,0 հա տարածք, որից 776,8 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1186,6 հա անտառային հողեր։ Հակարի համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։
Բնակավայրի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 18 գործող անհատական ջրհորներ։
2019 թվականին կառուցվել է խմելու ջրագիծ։ Բնակավայրի տարածքով անցնում են Հակարի-1, Հակարի-2 ոռոգման ջրատարները։