cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հասմիկ Տեր-Կարապետյան
Կենսագրություն
Հասմիկ Տեր-Կարապետյանը ծնվել է Երևանում, դերասան Զարեհ Տեր-Կարապետյանի և թատերագետ Վարսենիկ Գրիգորյանի ընտանիքում։ Վաղ հասակից նկարահանվել է մանկական տարբեր հաղորդումներում, հեռուստատեսային ներկայացումներում։ 1961-1971 թվականներին սովորել է Ս. Զորյանի անվան № 56 դպրոցում։ 1963-1970 թվականներին սովորել է Ա. Սպենդյարյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժնում։ 1971-1974 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժնում, Կիմ Արզումանյանի կուրսում։ 1972-1978 թվականներին աշխատել է Երևանի դրամատիկական թատրոնում։ 1976-1978 թվականներին անցել է ժուռանիլստիկայի դասընթացներ։ 1978-1991 թվականներին եղել է Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասանուհի։ 1986 թվականին Սանինի «Ես մարդ եմ» ներկայացման մեջ ինը տարբեր դերեր կատարելու համար արժանացել է պետական մրցանակի։ 1985-1987 թվականներին համատեղության կարգով աշխատել է նորաբաց «13»-ի թատրոնում։
1993-2011 թվականներին Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքի Էս-Բի-Էս (SBS) պետական ռադիոյում իրականցրել է բազմաթիվ հաղորդաշարեր («Սփռված մարգարիտներ»` նվիրված աշխարհում հայտնի հայ արվեստագետներին, «Հայ թատրոնի պատմություն»՝ սկզբնաղբյուրից մինչև մեր օրերը, «Վահան Տերյան», «Հայ ժամանակակից պոետներ», «Առաջին հայ դերասանուհիներ», «Աշխարհի հեքիաթները»՝ մանուկների համար և այլն)։ Սիդնեյի «Նոր բեմ» թատերախմբի հետ բեմադրել է երեք ներկայացում՝ Ա. Քալանթարյանի «Բումերանգ» (1998), Ա. Թրուայայի «Լավագույն հաճախորդը» (1999), Մ. Բերկյե-Մարինյիի «Վիճակախաղի տոմս» (1999)։
1994 թվականին Ավստալիայում ավարտել է դիմահարդարման կուրսեր։
Մոր՝ թատերագետ Վ. Գրիգորյանի հետ աշխատել է «Հայ առաջին դերասանուհիները» գրքի ստեղծման վրա, որից ներշնչվելով որոշել է բեմականացնել երեք առաջին դերասանուհիներին։ 2003 թվականին մասնակցելով «Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնին ներկայացրել է «Վերջին արար» բեմադրությունը՝ նվիրված Մարի Նվարդի 150- ամյակին (հեղինակ Գ. Գալստյան)։ 2006 թվականին նույն փառատոնին ներկայացրել է «Երկյուղած լռություն» (հեղինակ և բեմադրիչ Գառնիկ Սեյրանյան) մոնոդրաման՝ նվիրված Սիրանույշի 150 ամյակին, որով հյուրախաղերի է մեկնում Հայաստանի մարզեր, Արցախ, Վրաստան, Սիրիա, Բուլղարիա։ 2015 թվականին նույն փառատոնին ներկայացնում է «Ժամանակի վարագույրը» (հեղինակ և բեմադրիչ Գ. Սեյրանյան)՝ նվիրված հայ առաջին դերասանուհի Արուսյակ Փափազյանի բեմելի 165- ամյակին։
2002-2007 թվականներին եղել է մանկական թատերախմբերի «Նռան հատիկ» փառատոնի կազմակերպիչներից, «Արփի» մանկական թատերախմբի ղեկավարը, բեմադրել է Վ. Սարոյանի «Հայ մուկը», Աստվածաշնչյան թեմաներով ներկայացումներ՝ «Մի գողացիր», «Հարգիր ծնողներիդ» և այլն։
2002 թվականից տաս տարի շարունակ պայքարել է հեռուստաթատրոնը վերաբացելու համար, որ կանգ էր առել 40-ամյա գործունեությունից հետո։ Այդ առիթով կազմակերպել է չորս նոր հեռուստաներկայացում՝ Տ. Բալայանի «Սովորական պատմություն» (2002), Դ. Մուրադյանի «Մեր հին դաշնամուրը» (2003), Ա. Երնջակյանի «Սոնատ թավջութակի համար» (2004), Ն. Շահնազարյանի «Դուռը բաց է» (2005)։
Սփյուռքահայության համար հատուկ ծրագրերով («Հայ ժամանակակից պոետներ», «Առաջին հայ դերասանուհիներ», «Զոհված ազատամարտիկների բանաստեղծությունները», «Հայ թատրոնի պատմություն» և այլն) ելույթներ է ունեցել և վարպետության դասեր է անցկացրել Ավստրիայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Ավստրալիայում և այլուր։
Կատարել է հայ դասական գրողների երկերի աուդիոձայնագրություններ՝ Խ. Աբովյանի «Վերք Հայաստանի», Րաֆֆու «Սամվել», «Դավիթ Բեկ», «Զահրումար», Հ. Թումանյանի «Գիքորը» և այլն։
2011 թվականից Երևանի Կամերային թատրոնի դերասանուհի է։ 2012 թվականից Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում դասավանդում է բեմական խոսք ։
Nikon d5300
Nikon D5300-ը պատկանում է DSLR տեսակի ֆոտոխցիկների շարքին, նոր ածխապլաստիկային մարմնով և նոր տեխնոլոգիաներով, հրապարակված Nikon կորպորացիայի կողմից 2013 թ. հոկտեմբերի 17-ին։ Այն ներառում է նոր Expeed 4 պրոցեսոր և այն ընկերության առաջին DSLR ֆոտոխցիկն է ներկառուցված Wi-Fi և GPS մոդուլներով։ Այն ունի նույն 24-megapixel image սենսորն ինչ նախորդ՝ Nikon D5200 մոդելը, բացառությամբ նրան, որ նոր մոդելը զրկվել է anti-aliasing (AA) ֆիլտրից, հավասարվելով Nikon D7100 ֆոտոխցիկին։
= Հնարավորությունների ցանկ =
Տվյալներ
1. Սենսոր - 23.5 mm × 15.6 մմ Nikon DX format RGB CMOS sensor, 1.5 × FOV crop
2. Կետայնությունը - 6000 × 4000 Փիքսել (24.1 Մեգափիքսել)
3. Ոսպնյակ - Փոփոխվող, Nikon F-mount
5. Լուսավորում - TTL 3D Color Matrix Metering II
6. Ֆոկուս - 39-area AF համակարգ, Nikon Multi-CAM 4800DX մոդուլային սենսոր, Instant single-servo (AF-S); continuous-servo (AF-C); auto AF-S/AF-C selection (AF-A); manual (M)
7. Կադր/վայրկյանում - 5 (JPEG), 4 (RAW)
8. տեսադաշտ որոնող հարմարանք - Optical 0.82x, 95% Pentamirror
10. Պահպանման ձև - Secure Digital (SD), SDSC, SDHC, SDXC,
11. Ելքային մուտքեր - USB*, 802.11b/g Wi-Fi, GPS,
12. Քաշը - 450 գրամ
14. ISO - 100 - 12800
15. Ստեղծման վայրը - Թաիլանդ
Կատեգորիա:Լուսանկարչական սարքեր
Մկրտիչ Մկրյան (մարզիկ)
Մկրտիչ Մկրյան (Mıgırdiç Mıgıryan, ), Ստոկհոլմի 1912 թվի 5-րդ օլիմպիական խաղերին մասնակից հայ մարզիկ, որը մասնակցել է Օսմանյան Թուրքիայի կազմում ։
Կենսագրություն
Մկրտիչ Մկրյանը սովորել է Կոստանդնուպոլսի հեղինակավոր Քինգ քոլեջում ։ Դասընկերն է եղել հետագայում այլ օլիմպական մարզիկ Վահրամ Փափազյանը ։
Երբ Թուրքիան 1911 թվականին միացավ Միջազգային օլիմպիական կոմիտեին (ՄՕԿ), Թուրքիայի օլիմպիական կոմիտեի Սելիմ Սիրի Թարխանը, տեղական Ikdam և Sabah թերթերում հայտարարություն տեղադրեց 1912 թվականի Ստոկհոլմի Օլիմպիական խաղերին մարզիկներ հավաքագրելու համար ։ Մկրտիչ Մկրյանը արձագանքեց և հայտնեց իր ցանկությունները մասնակցելու խաղերին ։
Ի տարբերություն Վահրամ Փափազյանի Մկրյանը հարուստ ընտանիքից էր, և կարողացավ Ստոկհոլմ մեկնելու և այլ մարզական ծախսերը հոգալ ։
Օլիմպիական խաղերում
Մկրտիչ Մկրյանը և Վահրամ Փափազյանը, դարձել են առաջին հայ մարզիկները, ովքեր մասնակցել են Օլիմպիական խաղերին, իսկ նրանց հետ նաև ազգությամբ հույն Ալեկո Մոուլլոսը, դարձել են Օսմանյան կայսրության միակ ներկայացուցիչները օլիմպիական խաղերում  ։ Մկրտիչ Մկրյանը Թուրքիայի օլիմպիական թիմի կազմում մասնակցել է 5 մարզաձևերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մարզիկներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Սկյուտարում ծնված անձինք Կատեգորիա:Ռոբերտ քոլեջի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Անձինք Սկյուտարից
Ինչպես բոլոր երեկոները
Ինչպես բոլոր երեկոները, իրանահայ արձակագիր Զոյա Փիրզադի պատմվածքների ժողովածուն, որը 2014 թվականին հայերեն է հրատարակվել «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչության կողմից։
Հեղինակ
Զոյա Փիրզադ - իրանահայ արձակագիր, «Հուշանգ Գոլշիրի» անվան գրական ֆոնդի լավագույն վեպի մրցանակակիր։
Բովանդակությունը
Արձակագիր և թարգմանիչ Զոյա Փիրզադը կյանքի իմաստը փնտրում է մարդկային առօրյա հարաբերություններում, առտնին հոգսերում և ուրախություններում։ Նա փորձում է շրջապատող աշխարհը ճանաչել չնչին ու աննշմարելի թվացող մանրուքների մեջ... Նրան համարում են մանրամասնի, պարզության, կանացի նուրբ հոգեբանության մեծ վարպետ։ Գրականություն է բերել իրականությունը պատկերելու նոր լեզու, նոր խոսք, նոր թեմատիկա, պատկերավորման նոր միջոցներ, պատումի կառուցման նոր ձև ու եղանակ։
Փիրզադն առաջիններից մեկն է, ով իրանական ժամանակակից գրականությունը դուրս բերեց երկրի սահմաններից ու ճանաչելի դարձրեց աշխարհին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 գրքեր Կատեգորիա:Զոյա Փիրզադի գրքեր
Բուրաևոյի շրջան
Բուրաևոյի շրջան (Бураевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բուրաևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1820 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Շինոն դղյակ
Շինոն դղյակ (Château de Chinon), դղյակ Ֆրանսիայի Շինոն քաղաքում։ Լուարայի արքայական դղյակներից է, գտնվում է Վյենա գետի մոտ։ Կառուցվել է հռոմեական նախկին ամրությունների տեղում ։ Բաղկացած է երեք մասերից, որոնք կառուցվել են պատմական տարբեր շրջանների պահանջներին համապատասխան։
Պատմություն
Հերցոգը միավորում է պաշտպանական երկու շինությունների պատերը, ավարտին է հասցնում աշտարակներն ու Սուրբ Մելանյայի մատուռը։ Դղյակի արևելյան մասը կառուցել է Հենրի II Պլանտագենետը` Անգլիայի թագավորը և Անժույի դուքսերի հետնորդը ։ Դղյակը վերանվանվում է սուրբ Գեորգի ամրոց` ի պատիվ Անգլիայի հովանավոր սրբի։ Արևելյան ամրոցի, մատուռի և ջրաղացի աշտարակի կառուցման աշխատանքները Հենրի II-ի և նրա հետնորդների կողմից շարունակվել է մինչև 1205 թվականը։ Այդ թվականին ամրոցը երկարատև պաշարումից հետո անցել է Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ II Օգոստոսին։ Շուտով ամրոցի գրավումից հետո սկսվում են նոր աշտարակների, ամրոցային պատերի ու ջրանցքների կառուցման աշխատանքները։ Ամրոցի կառուցումը շարունակվում է մինչև 15-րդ դարը, երբ կառուցվում է արքայական հարկաբաժինը` մեծ հանդիսասրահով։
Գահի ժառանգորդ արքայազն Կառլը, որ Փարիզից արտաքսվել էր բուրգունդցիների կողմից, Շինոնում հիմնում է իր նստավայրը ։ 1429 թվականին, երբ արքայական գահի նկատմամբ իր հավակնությունն է հաստատում անգլիացի թագավոր Հենրի V-ը, Կառլը Շինոնում հանդիպում է Ժաննա դ'Արկի հետ։ Ժանննան, մարդկային բազմության մեջ ճանաչելով ապագա արքայազնին, մոտեցել է նրան և ասել. «Բարի՛ արքայազն, իմ անունը Ժաննա է։ Երկնային արքան ինձ ուղարկել է Ձեզ մոտ` հայտնելու, որ Դուք թագավոր կօծվեք Ռեյմսի տաճարում և կլինեք Երկնային թագավորի ներկայացուցիչը Ֆրանսիայում»։ Ոգևորվելով Ժաննայի խոսքերից` Կառլը որոշում է կրկին ապստամբել իր հակառակորդների դեմ` արդյունքում թագ ստանալով և թագադրվելով Կառլ VII անունով։ Շինոնը դառնում է թագավորական նստավայր։ Շուտով այստեղ են հաստատվում թագուհի Մարիա Անժույցին և արքայի սիրուհի Անյես Սորելը, որոնց հարկաբաժինները միացված էին ստորերկյա միջանցքներով։
Կառլ VII-ը Շինոնում հիմնում է ֆեոդալիզմի հնացած ինստիտուտից զերծ պետություն։ Հենց նրա կառավարման օրոք դղյակն ապրում է իր փառավոր շրջանը ։
Դղյակի պատմությունը կապված է Լյուդովիկոս XII-ի անվան հետ. այստեղ է նա ընդունել Հռոմի պապի ներկայացուցչին` Չեզարե Բորջիային, ով նրան է հանձնել Ժաննա դե Վալուայի հետ ամուսնության չեղարկման փաստաթուղթը։ Այդպիսով, Լյուդովիկոս XII-ը Կառլ VIII-ի այրու` Աննա Բրետոնցու հետ ամուսնանալու իրավունք է ստանում` Բրետանը միացնելով իր տերությանը։
17-րդ դարում Շինոնն անցնում է կարդինալ Ռիշելյեին, ով այն ժառանգություն է թողնում իր հետնորդներին։ Սակայն հերցոգ Ռիշելյեն առանց այն էլ անմխիթար վիճակում գտնվող դղյակը նոր փորձությունների է ենթարկում։ Նա քանդում է հանդիսասրահը և մի քանի այլ շինություններ, որոնք չէին համապատասխանում նոր ժամանակների ոգուն։ Դրա հետևանքով դղյակն ամայանում է, քանդվում են հատակն ու առաստաղը։ 1854 թվականին դղյակի քանդվելու վտանգ է առաջանում։ Սկսվում է նրա աստիճանական վերականգնումը։ Յուրօրինակ նախագծով վերկանգնվում է հատակը, իսկ սենյակները կահավորվում են հին կահույքի կրկնօրինակներով։
Ճարտարապետություն
Դղյակում են գտնվել արքայական հարկաբաժինը և մատուռը։ Ֆորտ Կուդրեն (fort du Coudray) կառուցվել է ժայռի եզրին և դղյակից առանձնացվել ամրոցային ցամաքած խրամով։ Ֆորտ Սեն ժորժը (fort Saint-Georges) դղյակը պաշտպանել է ավելի վտանգավոր կողմից` հարթավայրից։ Այս ամրությունից քիչ բան է պահպանվել. այստեղ հնագիտական պեղումներ են իրականացվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում
Ծովափին: Սֆինքս
«Ծովափին։ Սֆինքս», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1908 թվականին ստեղծած աշխատանքը, որը գտնվում է Սարյանի տուն-թանգարանում ։
2012 թվականին «Ծովափին։ Սֆինքս» կտավը Սարյանի այլ աշխատանքների հետ միասին Արկադի Պլաստովի 120-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսի ժամանակ ներկայացվել է Ուլյանովսկի Պլաստովի անվան թանգարանում ։
Նկարագրություն
«Ծովափին։ Սֆինքս» նկարում գերիշխում է Սարյանին բնորոշ ոսկեգույնի և կապտա-կանաչ երանգների զուգորդումներով ստեղծված ու դիտողի մեջ «զառվառ, բաբախուն տպավորություններ» առաջացնող կոլորիտի ջերմ մթնոլորտը։ Կտավում որպես հիմնական արտահայտչամիջոց շեշտված է լույսը։
Նկարչի արտահայտությամբ իր մեջ սինթեզվում է այդ շրջանում իր բազմաթիվ աշխատանքներում դրսևորված խնդիրները։ Կտավում պատկերված է երևակայության ծնունդ հանդիսացող մի տեսարան։ Գունագծային կոլորիտի միջոցով նկարիչը հեքիաթային է դարձրել բնության յուրաքանչյուր տարր` ծառ, կենդանիներ, լեռներ, ալիքներ, թռչունների երամ։ Կտավի կենտրոնական մասում գետնին պառկած է սֆինքս-կինը, որի մարմինը ձուլված է հողին, երկրին։ Կտավի ներքևի աջ անկյունում պատկերված է միակնյա երևակայական անձ, նկարչի խոսքով փիլիսոփան, որն իր բարձրացրած ձեռքով ու լայն բացված աչքով խորհրդածում, ըմբոշխնում է բնության շքեղությունը, որը նկարիչն ընկալում է մանուկի պես` իբրև զարմանահրաշ հեքիաթ, երազ-իրականություն։ Պատկերման ձևերի հեքիաթային բնույթի շնորհիվ կտավը համոզչական ուրույն ուժ ունի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի տուն-թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Մարտիրոս Սարյանի նկարներ Կատեգորիա:1908 նկարներ Կատեգորիա:Հայկական կերպարվեստ
Բուրզյանսկի շրջան
Բուրզյանսկի շրջան (Бурзянский район, Бөрйән районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոսուբխանգուլովո ։
Փոքրիկ զինվորը (ֆիլմ)
Փոքրիկ զինվորը (Le Petit Soldat), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժան Լյուկ Գոդարի ֆիլմը։ Նկարահանվել է 1960 թվականին, սակայն մինչև 1963 թվականը ցուցադրությունն արգելված է եղել իրատեսական բռնության տեսարանների առկայության պատճառով։
Զոյա Փիրզադ
Զոյա Փիրզադ, իրանահայ վիպասան, թարգմանչուհի։
Փոքրիկ զինվորը (ֆիլմ)
Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ժնևում՝ Ալժիրյան պատերազմի ֆոնին։ Գլխավոր հերոսը լրագրող Բրունո Ֆորեսթյեն է, որը ներքաշված է անտեսանելի պատերազմի տարբեր, գաղտնի կազմակերպությունների մեջ։ Նրան ստիպել են սպանել Պալիվոդի ֆրանսիացի ապստամբներից մեկին։ Բրունոն սկզբում հրաժարվում է, բայց գտնվելով գաղտնի ծառայությունների ազդեցության ներքո, նա սպանում է իր զոհին։
Բուրզյանսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4442 կմ²։
Փոքրիկ զինվորը (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ժան Լյուկ Գոդարի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր
Զոյա Փիրզադ
Կենսագրություն
2014 թվականին Զոյա Փիրզադի «Ինչպես բոլոր երեկոները» պատմվածքների ժողովածուն և 2015 թվականին «Զատկի նախօրեին» ընդհանուր վերնագրով վիպակների եռագրությունը հայերեն հրատարակել է «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը։ Պարսկերենից թարգմանել է բանասեր, լրագրող Գևորգ Ասատրյանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Իրանահայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ կին գրողներ
Բուրզյանսկի շրջան
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18166 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,09 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Նայտան Նանդես
Նայտան Միչել Նանդես Ակոստա (Nahitan Michel Nández Acosta, ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Բոկա Խունիորս» ակումբի և Ուրուգվայի հավաքականի հարձակվողական ոճի կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Նանդեսը «Պենյարոլ» ակումբի սան է։ 2014 թվականի մարտի 1-ին՝ «Դանուբիո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ուրուգվայի առաջնությունում ։ Նույն մրցաշրջանում Նանդեսն օգնել է թիմին նվաճել արծաթե մեդալ առաջնությունում։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 14-ին՝ «Սուդ Ամերիկա» ակումբի դեմ խաղում Նանդեսը խփել է իր առաջին գոլը նոր թիմի կազմում ։
2016 թվականին Ուրուգվայի չեմպիոնի կոչումը նվաճելուց հետո Նանդեսը հեռացել է «Պենյարոլ» ակումբից։ Մրցաշրջանի ավարտին Նանդեսը կորցրել էր ակումբի հիմնական կազմի խաղացողի կարգավիճակը, չէր ընդգրկվել հայտացուցակում՝ մասնակցելու Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը և 2016 թվականի օգոստոսի դրությամբ շարունակում էր փնտրել նոր նոր ակումբ ։ Այնուամենայնիվ, օգոստոսին Նանդեսը որոշում է մնալ «Պենյարոլ» ակումբում։
2017 թվականի ամռանը Նանդեսը տեղափոխվել է արգենտինական «Բոկա Խունիորս» ակումբ։ «Լանուս» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Արգենտինայի առաջնությունում։ Սեպտեմբերի 17-ին՝ «Գոդոյ Կրուս» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ, Նանդեսը խփել է իր առաջին գոլը «Բոկա Խունիորս» ակումբի կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականի սկզբին Նանդեսը, Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցելով Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը, դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Չիլիի, Պերուի , Պարագվայի , Արգենտինայի , երկու անգամ Կոլումբիայի և Բրազիլիայի  հավաքականների դեմ խաղերին։
Նույն տարվա ամռանը Նայտան Նանդեսը մասնակցել է Նոր Զելանդիայում կայացած աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Սերբիայի, Մեքսիկայի , Մալիի և Բրազիլիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Նույն տարվա սեպտեմբերի 9-ին Կոստա Ռիկայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ուրուգվայի հավաքականում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Դիեգո Ռոլանին ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Պենյարոլ»
Միջազգային
Ուրուգվայ (մինչև 20)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կոյտե դու Նոյա
Կոյտե դու Նոյա (Coité do Nóia), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Արապիրակայի գավառի կազմի մեջ։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 21-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Լիգա
Կատեգորիա:Երաժշտական նոտագրման եղանակներ Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Ֆրանչեսկո Ալբանի
Ֆրանչեսկո Ալբանի (Francesco Albani կամ Albano, ), բոլոնյան դպրոցի իտալացի նկարիչ։
Կյանքը և արվեստը
Մետաքսավաճառի որդի է եղել։ 12 տարեկանից սկսել է սովորել Դենիս Կալվերտի դպրոցում, որտեղ ծանոթացել է Դոմենիկինո և Գվիդո Ռենիների հետ։ Այնուհետև ընդունվում է Կարաչի ընտանիքի ակադեմիա։ 1600 թվականին գնում է Հռոմ, որտեղ աշխատել է Ֆարնեզի պալցոյում, և եղել է Անիաբալե Կարաչիի օգնականներից մեկը, երբ վերջինս աշխատել է իր Սան-Ջակոմո Սպանյոլի և Մատեի դի Ժովե աշխատանքների վրա, այնուհետև Ալբանին աշխատել է Սանտա Մարիա դելա Պաչե, Սան Սեբաստյանու ֆուորի լե Մուրա և այլ եկեղեցիներում։ 1625 թվականին վերադարձել է Բոլոնյա։ Եղել է դիցաբանական առարկաների վարպետ («Քնած Վեներան», «Դիանայի լոգանքը», «Եվրոպայի առևանգումը» և այլն), զարգացնելով դրանք ավելի շատ մոտ ռոկոկո ոճին։
Աշակերտները
Ֆրանչեսկո Ալբանիի աշակերտների թվում եղել են Անդրեա Սակին և Կարլո Չինյանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի փորագրիչներ
Վիրի օ Մոն
Վիրի օ Մոն (Wiry-au-Mont), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 123 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Պարզ թվերի թեորեմ
Թվերի տեսության մեջ պարզ թվերի թեորեմը, նկարագրում է պարզ թվերի ասիմպտոտ բաշխումը դրական ամբողջ թվերի մեջ։ Այն ֆորմալացնում է այն ինտուիտիվ գաղափարը, որ որքան թվերը մեծանում են այնքան սակավ են հանդիպում պարզ թվեր, ճշգրիտ հաշվելով դրանց հանդիպման հաճախականությունը։ Թեորեմն 1896 թվականին իրարից անկախ ապացուցել են Ժակ Ադամարի և Շառլ Ժան դը լա Վալե Պուսենը՝ օգտագործելով Բեռնարդ Ռիմանի կողմից ներդրված գաղափարները (մասնավորապես՝ Ռիմանի zeta ֆունկցիան)։
π(N) ~ N⁄log(N)
, որտեղ
π(N)
-ը պարզ թվերի հաշվարկի ֆունկցիան է, իսկ
log(N)
-ը N-ի բնական լոգարիթմն է։ Սա նշանակում է, որ բավականաչափ մեծ N-ի համար, հավանականությունը այն բանի որ N-ից ոչ մեծ պատահական թիվը պարզ է, շատ մոտ է
-ին։ Հետևաբար, ամենաշատը
2n
թվանշան ունեցող պատահական ամբողջ թվի ( բավականաչափ մեծ n-ի համար) պարզ լինելու հավանականությունը կիսով չափ է, քան ամենաշատը n թվանշան ունեցող պատահական ամբողջ թվինը։ Օրինակ, 1000 թվանշան ունեցող դրական ամբողջ թվերի մեջ, 2300-ից մոտավորապես մեկն է պարզ (
log(101000) ≈ 2302.6
), մինչդեռ ամենաշատը 2000 թվանշան ունեցող դրական ամբողջ թվերի մեջ, 4600-ից մեկն է պարզ (
log(102000) ≈ 4605.2
է ։
Պնդում
[[Պատկեր:Prime number theorem ratio convergence.svg|thumb|300px|Պարզ թվերի հաճախականության հաշվման
π(x)
ֆունկցիայի հարաբերակցության գրաֆիկը իր երկու մոտարկումներին՝
x / log x
և
Li(x)
։ x-ի աճին զուգընթաց (նշենք, որ x առանցքը լոգարիթմական է), երկու հաարաբերություններն էլ ձգտում են 1-ի։
հարաբերությունը զուգամիտում է վերևից շատ դանդաղ, մինչդեռ
հարաբերությունը զուգամիտում է ներքևից ավելի արագ։]] [[Պատկեր:Prime number theorem absolute error.svg|thumb|300px|
-ի և
-ի բացարձակ սխալը ցույց տվող Log-log գրաֆիկ,
պարզ թվի հաշվարկի ֆունկցիայի երկու մոտարկումներ։ Ի տարբերություն հարաբերության,
ֆունկցիաների տարբերությունը x-ի մեծանալուն զուգընթաց անսահման աճում է։ Մյուս կողմից
Li(x) − π(x)
տարբերությունը նշանը փոխում է անվերջ շատ անգամ։]]
Ենթադրենք
-ը պարզ թվերի հաշվարկի ֆունկցիան է, որ կամայական իրական x թվի համար տալիս է x-ից փոքր կամ հավասար պարզ թվերի քանակը։ Օրինակ,
, քանի որ 10-ից փոքր չորս պարզ թիվ կան (2, 3, 5 և 7)։ Պարզ թվերի թեորեմը պնդում է, որ
-ը
-ին լավ մոտարկում է (այստեղ log-ը բնական ալգորիթմ է նշանակում), այն իմաստով, որ երկու՝
ֆունկցիաների քանորդը x-ի անսահման աճի դեպքում հավասար է 1-ի։
հայտնի որպես պարզ թվերի բաշխման ասիմտոտիկ օրենք։ Ասիմպտոտիկ նշանակում օգտագործելով այս արդյունքը կարելի է վերաձևակերպել որպես
Այս նշանակումը (և թեորեմը) երկու ֆունկցիաների տարբերության սահմանի մասին ոչինչ չի ասում, երբ x-ը անսահման աճում է։ Փոխարենը, թեորեմը նշում է, որ
մոտենում է
-ին, այն իմաստով, որ x-ի անսահման աճի դեպքում, այս մոտարկման հարաբերական սխալը ձգտում է 0-ի։
Պարզ թվերի թեորեմը համարժեք է nրդ պարզ թիվը pn բավարարում է
պնդմանը, ասիմպտոտիկ նշանակման իմաստը կրկին նույնն է՝ n-ի անսահման աճի դեպքում մոտարկման հարաբերական սխալը ձգտում է 0-ի։ Օրինակ, 2րդ պարզ թիվը = է 8,512,677,386,048,191,000, և (2)log(2) կլորացվում է 7,967,418,752,291,745,000-ի, մոտ 6.4% հարաբերական սխալով։
Պարզ թվերի թեորեմը համարժեք է նաև որտեղ ϑ և ψ համապատասխանաբար առաջին և երկրորդ Չեբիշևյան ֆունկցիաներն են։
Պարզ թվերի ասիմպտոտիկ օրենքի ապացույցի պատմությունը
Անտոն Ֆելկելի և Յուրի Վեգայի աղյուսակների հիման վրա, 1797 կամ 1798 թվականին Ադրիեն-Մարի Լեժանդրը ենթադրություն արեց, որ
π(a)
մոտարկվում է
a / (A log a + B)
ֆունկցիայով, որտեղ A-ն և B-ն չճշտված հաստատուններ են։ Թվերի տեսության վերաբերյալ իր գրքի երկրորդ հրատարակության մեջ (1808) նա ավելի ճշգրիտ ենթադրություն արեց՝ A = 1 և B = .081.08366: Համաձայն 1849 թվականի իր հիշողությունների, Կառլ Գաուսը 15 կամ 16 տարեկան հասակում նույն հարցերն է դիտարկել 1792 կամ 1793 թվականին ։ 1838 թվականին Պետեր Գուստավ Դիրիխլեն իր մոտարկման
li(x)
լոգարիտմական ինտեգրալ ֆունկցիան առաջարկեց։ Թե Լեժենդրը, թե Դիրիխլեն ենթադում էին
և
x / log(x)
վերոնշյալ միևնույն ասիմտոտիկ համարժեքությունը, չնայած պարզվեց, որ Դիրիխլեի մոտարկումը զգալիորեն ավելի լավն է, երբ քանորդի փոխարեն տարբերություն է դիտարկվում։
ζ(s)
ֆունկցիայի օգտագործմամբ, ինչպես Լեոնարդ Էյլերի 1737 թվականի վաղ աշխատանքներում։ Շեբիշևի աաշխատանքները նախորդելեն 1859 թվականի Ռիմանի հանրահայտ հիշողություններին, և նրան հաջողվել էր ապացուցել ասիմտոտիկ օրենքի մի փոքր ավելի թույլ ձևը, մասնավորապես, եթե
π(x) / (x / log(x))
-ի սահմանը x-ի անսահման աճի դեպքում գոյություն ունի, ապա այն անպայմանորեն հավասար է մեկի ։ Նա կարողացավ անվերապահորեն ապացուցել, որ այս հարաբերությունը վերևից և ներքևից սահմանափակված է մեկին մոտ երկու հստակ ներկայացված հաստատուններով, բոլոր բավականաչափ մեծ x-ի համար ։ Չնայած Չեբիշևի աշխատանքը չի ապացուցում պարզ թվերի թեորեմը,
π(x)
-ի վերաբերյալ նրա գնահատականները բավականաչափ ուժեղ էին Բերտրանի պոստուլատն ապացուցելու համար՝ յուրաքանչյուր
n ≥ 2
ամբողջ թվի համար
n
2n
թվերի միջև պարզ թիվ գոյություն ունի։
Պարզ թվերի բաշխման վերաբերող կարևոր հոդված էր Ռիմանի 1859 թվականի հրապարակած "Տված մեծությունից փոքր պարզ թվերի քանակի մասին" աշխատանքը, որը այդ թեմայով նրա գրած միակ հոդվածն էր։ Ռիմանը թեմայում նոր գաղափարներ մտցրեց, որոնցից գլխավորը պարզ թվերի բաշխումը սերտորեն կապված է Ռիմանի կոմպլեքս փոփոխականի անալատիկորեն ընդլայնված zeta ֆունկցիայի զրոների հետ։  Մասնավորապես Ռիմանի այս հոդվածում է ծագում կոմպլեքս անալիզի մեթոդները կիրառել
իրական ֆունկցիայի ուսումնասիրության համար։ Ռիմանի գաղափարներն ընդլայնելով, Ժակ Ադամարը և Շառլ Պուսենը իրարից անկախ ստացան պարզ թվերի բաշխման օրենքի երկու ապացույցները և հրապարակեցին միևնույն տարում (1896)։ Երկու ապացույցն էլ օգտագործել են կոմպլեքս անալիզի մեթոդներ, ապացույցի որպես գլխավոր քայլ հաստատելով, որ Ռիմանի
զետա ֆունկցիան զրոյից տարբեր է, s փոփոխականի բոլոր կոմպլեքս արժեքների համար, որոնք
ձևն ունեն, երբ
։
20-րդ դարի ընթացքում Ադամարի և Պուսինի թեորեմը նույնպես հայտնի է դառնում որպես պարզ թվերի թեորեմ։ Գտնվել են մի քանի տարբեր ապացույցներ, ներառյալ Աթլե Սելբերգի և Պաուլ Էրդոսի "տարրական" ապացույցները (1949)։ Թեև Ադամարդի և դե լա Վալեի Պուսինի բնօրինակ ապացույցները երկար և խճճված են, հետագայում ապացույցներում տարբեր պարզեցումներ են մտցվել Թաուբերիայի թեորեմների օգտագործման միջոցով, բայց ըմբռնելու առումով մնացել են դժվար։ 1980 թվականին ամերիկացի մաթեմատիկոս Դոնալդ Նյումանը կարճ ապացույց հայտնաբերեց  ։ Նյումանի ապացույցը թերևս թեորեմի հայտնի ապացույցներից ամենապարզն է, չնայած այն տարրական չէ, այն իմաստով որ օգտագործում է Կոմպլեքս անալիզից Չաուշի ինտեգրալ թեորեմը։
Ապացույցի ուրվագիծը
Այստեղ բերված է ապացույցի ուրվագիծը Տերենս Տաոյի դասախոսություններից։ Պարզ թվերի թեորեմի բոլոր ապացույցների նման այն սկսվում է խնդրի վերաձևակերպումից պակաս ինտուիտիվ, բայց պարզ թվերի հաշվարկի համար ավելի հարմար ֆունկցիայով։ Միտքը կայանում է նրանում, որ պետք է բաշխել պարզ թվերը իրենց կշիռներով, որպեսզի ստանալ ավելի հարթ ասիմպտոտիկայով ֆունկցիա։ Հաճախ, որպես այդպիսի ընդհանրացված բաշխման ֆունկցիա վերցնում են՝ Չեբիշևի ֆունկցիան։ Որը սահմանվում է հետևյալ կերպ՝
Սա երբեմն գրվում է որպես
որտեղ
Λ(n)
Մանգոլտի ֆունկցիան է, մասնավորապես
Այժմ համեմատաբար հեշտ է ստուգել, որ պարզ թվերի թեորեմը համարժեք է պնդմանը․ Իսկապես սա բխում է պարզ գնահատականներից և (օգտագործելով O նշումը) յուրաքանչյուր
ε > 0
,
Հաջորդ քայլը
ψ(x)
-ի համար օգտակար ներկայացում գտնելն է։ Ենթադրենք
ζ(s)
-ը կապված է Մանգոլտ ֆունկցիայի հետ
, և հետևաբար
Այս հավասարման և zeta ֆունկցիայի համապատասխան հատկությունների մանրակրկիտ վերլուծությունը, օգտագործելով Մելլինի ձևափոխությունը և Պերոնի բանաձևը, ցույց է տալիս որ ոչ ամբողջ x թվի համար,
հավասարումը տեղի ունի, որտեղ գումարը ֆունկցիայի բոլոր զրոներով է (տրիվիալ և ոչ տրիվիալ)։ Այս բանաձևը թվերի տեսության այսպես կոչված բացահայտ բանաձևերից է, և արդեն իսկ հուշում է արդյունքը, որն ուզում ենք ստանալ։
Ապացույցի հաջորդ քայլը ներառում է zeta ֆունկցիայի զրոների ուսումնասիրությունը։ Տրիվիալ զրոները −2, −4, −6, −8, ... կարող են դիտարկվել առանձին․ որը մեծ x-երի համար անհետանում է։ Ոչ տրիվիալ զրոները, մասնավորապես
0 ≤ Re(s) ≤ 1
կրիտիկական շերտի վրա գտնվողները, կարող են ասիմպտոտիկ կարգով համեմատելի լինել x հիմնական փոփոխականի հետ, եթե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարզ թվեր
Կովկասյան I բանակային կորպուս
I Կովկասյան բանակային կորպուս (I Кавка́зский арме́йский ко́рпус)՝ Ռուսական կայսերական զինված ուժերի բանակային կորպուս, որը գոյություն է ունեցել 1847-1918 թվականներին ։
Կազմավորվել է 17.12.1878թ.: 11.1888-ից մինչև 03.1899 կոչվում էր Կովկասյան բանակային կորպուս։
Կազմ
Մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի կազմի մեջ։ Կովկասյան I բանակային կորպուսի մարտական կազմը 18.07.1914 դրությամբ հետևյալն էր.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի բանակային կորպուսները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանակային կորպուսներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն
Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալի գավառ
Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալի գավառ  (Microrregião do Entorno do Distrito Federal), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի արևելյան մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 1 068 417 մարդ։ Տարածքը՝ 38 131,576 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 28,0 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի գավառներ
Գաֆուրի շրջան
Գաֆուրի շրջան (Гафурийский район, Ғафури районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոուսոլսկիյ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3039 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35605 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էստրելա դի Ալագոաս
Էստրելա դի Ալագոաս  (Estrela de Alagoas), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Պալմեյրա դուզ Ինդիուսի գավառի կազմի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Լիբանան (թերթ)
Լիբանան, հասարակական-քաղաքական և գրական շաբաթաթերթ, ապա՝ երկօրյա, եռօրյա թերթ։ Լույս է տեսել 1924-1935 թվականներին։ Պատասխանատու տնօրեններ՝ Մանվել և ժոզեֆ Աճեմյան։ Խմբագիրներ՝ Միհրան Նաճարյան, Միհրան Սեֆերյան, Հարություն Պապյան, Բագրատ Սյունիք, Սամվել Թումաճանյան, Միհրան Աղազարյան։
Սկզբում՝ հայատառ թուրքերեն։ Ունեցել է հնչակյան ուղղություն։ Նյութեր է տպագրել Լիբանանի և Սիրիաի հայերի կյանքի, Հայաստանի առօրյայի վերաբերյալ անդրադարձել հայրենադարձությանը։ Լայն տեղ է հատկացրել պատմությանն ու մանկավարժությանը նվիրված հոդվածներին, գրական ստեղծագործություններին։
«Լիբանան»-ի շարունակությունն է համարվում «Հորիզոն» շաբաթաթերթը (1935-1939, խմբագիրներ՝ Վահան Տոնապետյան և Միհրան Նաճարյան), որը հրատարակել է նաև նյութեր ֆրանսերենով։
Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Դաոլեկանովսկի շրջան
Դաոլեկանովսկի շրջան (Давлекановский район, Дәүләкән районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դաոլեկանովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1907 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18043 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սախնովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Սախնովշչինսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Ռուբեն Սևակի կիսանդրի (Երևան)
Ռուբեն Սևակի կիսանդրի, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, բժիշկ Ռուբեն Սևակի կիսանդրին գտնվում է Երևանի Արաբկիր համայնքում՝ Ռուբեն Սևակի անվան թիվ 151 դպրոցի առջև։
Պատմություն
Հուշարձանը տեղադրվել է 1995 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։ Մարմարյա կիսանդրին տեղադրվել է Ռուբեն Սևակի եղբորորդի, մտավորական Հովհաննես Չիլինկիրյանի հովանավորությամբ ։
Կիսանդրու պատվանդանին փորագրված է Ռուբեն Սևակի «Զանգակնե՜ր, զանգակնե՜ր…» բանաստեղծությունից մի հատված.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Լևոն Թոքմաջյանի քանդակներ
Սակ (այլ կիրառումներ)
Սակ, կարող է վերաբերել՝
Սակալա (այլ կիրառումներ)
Սակալա, կարող է վերաբերել՝
Կարամիշ (գետ)
Կարամիշ (Карамыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեդվեդիցա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 147 կմ է։ 7
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սակի (այլ կիրառումներ)
Սակի, կարող է վերաբերել՝
Սակու (այլ կիրառումներ)
Սակու, կարող է վերաբերել՝
Սակատեկաս (այլ կիրառումներ)
Սակատեկաս, կարող է վերաբերել՝
Սահակ (այլ կիրառումներ)
Սահակ, կարող է վերաբերել՝
Շապադա դուս Վեադեյրուսի գավառ
Շապադա դուս Վեադեյրուսի գավառ (Microrregião da Chapada dos Veadeiros), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 60 658 մարդ։ Տարածքը՝ 21 337,541 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 2,84 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի գավառներ
Արտաշես Արարատյան
Արտաշես Լևոնի Արարատյան, հայ դերասան։ Սանկտ Պետերբուրգի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի դերասան։ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ (1980)։
Կենսագրություն
Արտաշես Արարատյանը ծնվել է Հյուսիսային Օսեթիայի Մոզդոկ քաղաքում։ 1942 թվականին աշխատել է Օրջոնիկիձեի անվան բալետի ստուդիայում, 1945 թվականին եղել է Վլադիկավկազի ռուսական դրամատիկական թատրոնի դերասան, նույն տարում ավարտել է թատրոնին կից ստուդիան։ 1947 թվականից աշխատել է Օրջոնիկիձեի Ստանիսլավսկու անվան թատրոնում։ 1951 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի թատրոնի երաժշտական կոմեդիայի թատերախումբ։ 1954 թվականին ավարտել է Ռիմսկի-Կորսակովի անվան Լենինգրադի երաժշտական ուսումնարանը։ Եղել է թատրոնի առաջատար կոմիկ դերասաններից մեկը։ Նովգորոդում, Չերեպովեցում, Պուշկինում, Պովլովում, Պետրոդվորցում և այլուր բեմադրել է մի շարք ներկայացումներ։ 1987 թվականին Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում բեմադրել է առաջին մանկական «Լապուշկա» ներկայացումը։ Եղել է «Премьера»-ի համայնքային թատրոնի ռեժիսորը։ Վերջին անգամ բեմ է դուրս եկել 2004 թվականին՝ թատրոնի 75-րդ տարելիցին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Վուանարու
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 853 մարդ, բնակչության խտությունը` 51.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 65 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 550 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 393-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 157։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 393 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 351 անձ (193 տղամարդ և 158 կին)։ Գործազուրկ են եղել 42 անձ (13 տղամարդ և 29 կին)։ 157 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 77-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ճանապարհին (պատմվածք)
«Ճանապարհին» (На пути), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1886 թվականին։ 1886 թվականի դեկտեմբերի 25-ին «Նոր ժամանակ» թերթում (№ 40) Ան. Չեխով ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Անտոն Պավլովիչ Չեխովի «Ճանապարհին» պատմվածքը գրվել է 1886 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի դեկտեմբերի 25-ին «Նոր ժամանակ» թերթում (№ 40) Ան. Չեխով ստորագրությամբ, պատմվածքը ընդգրկվել է Ադոլֆ Մարքսի կողմից հրատարակված գրողի ստեղծագործությունների ժողովածուի մեջ։ 1887 թվականին պատմվածքը տպագրվել է «Աղջամուղջում» ժողովածուում։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է անգլերեն և գերմաներեն։
Քննադատություն
Պատմվածքը քննադատների ուշադրությունից չի վրիպել։ Հրապարակախոս Վլադիմիր Գալակտիոնովիչ Կորոլենկոն 1888 թվականին գրել է «Չեխովը շատ ճշմարտացիորեն է ուրվագծել Ռուդինի հին տիպարը նոր կաշվի մեջ, այսպես ասած նոր արտաքինով» ։ «Դիտորդ» ամսագրում «Ճանապարհին» պատմվածքը գնահատվել է, որպես «ժողովածուի տասնվեց պատմվածքներից» լավագույնը, 30 էջի վրա «նրանում լավագույն ձևով և տարածականորեն գծագրվել է  ջերմ սրտով և  խառնափնթոր գլխով, ինչպես չէր հաջողվի արտացոլել այն հարյուր էջի վրա ավելի փորձառու արձակագիրներին» ։ Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքի մասին գրել են քննադատներ Ն. Լադոժսկին, Վ. Լ. Կիգնը, Ա. Լ. Լիպովսկին, Վ. Մ. Շուլյատիկովը, Պակտովսկին և մյուսները ։
Ն. Լադոժսկին նշել է «Ժողովածուում ներառված որոշ պատմվածքներ, իրենցից ներկայացնում են բարդ վեպեր, որոնք ամփոփված են մի քանի էջի վրա և այնուամենայնիվ բավականին ամբողջական տպավորություն են թողնում։ Այսպես օրինակ, «Ճանապարհին» պատմվածքը, որտեղ ընթերցողի առջև վեր է հառնում ռուսական Դոն-Կիխոտի կերպարը, հավանաբար Ռուդինի (սակայն հոգեբանորեն անհամեմատ ավելի խորը), և բռնկվում ու մարում է գեղեցիկ աղջկա նկատմամբ սերը։ Երկու կերպարներն էլ ստացվել են կատարյալ ցայտուն, ճշմարտացի, կրքոտ, բայց նրանց սերը սկսվում և մարում է ընդամենը կես էջի սահմաններում» ։
Սաղիան
Պատմություն
Գյուղի անփոփոխ Սաղիան անվանը հանդիպում ենք առաջին անգամ 1636 թվականին։ Գյուղի հյուսիսարևմտյան ծայրում պահպանվում է Սաղիանի ամենանշանավոր ու ամենաարժեքավոր հուշարձանախումբը՝ եպիսկոպոսանիստ Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի վանքը։ Վանքը կառուցվել է 1660 թվականին և հարյուրամյակներ շարունակ այդ վանքում էր նստում Շամախիու թեմի առաջնորդը։ 1914 թվականի վիճակագրության համաձայն՝ գյուղն ունեցել է 1207 հոգի բնակչություն, բոլորը՝ հայ։ Մինչև 1970 թվականը գյուղը եղել է բացառապես հայաբնակ։ Վերջին հայերը գյուղը լքել են 1988 թվականի բռնագաղթի ժամանակ ։
Ճանապարհին (պատմվածք)
Քննադատություն
1898 թվականին Սերգեյ Ռախմանինովը Չեխովին նվիրում է իր ստեղծագործության մեկ օրինակը «Ֆանտազիաներ օրկեստրի համար», «Ժայռ» (1893), «Թանկագին և մեծարգո Անտոն Պավլովիչ Չեխովին «Ճանապարհին» պատմվածքի հեղինակին, որի բովանդակությունը, նույն բնաբանով, որպես ծրագիր է ծառայել այս երաժշտական ստեղծագործության համար։ Ս. Ռախմանինով, 9 նոյեմբերի 1898 թ.» մակագրությամբ ։
Սաղիան
Հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ
Ճանապարհին (պատմվածք)
Սյուժե
Պատմվածքի գործողությունները սկսվում են կազակ Սեմյոն Չիստո-պլյուի պանդոկում։ Մի անգամ ձմռանն ամանորյա գիշերը վատ եղանակին, այստեղ գիշերելու է գալիս ազնվական օրիորդ Իլովայսկայան։ Նա շտապում էր հոր և եղբոր մոտ, որպեսզի ամանորյա գիշերը թաթախվեն, պասը բաց անեն։ Այստեղ են իջևանում նաև Լիխարևը և իր ութամյա դուստրը, Սաշան։ Աղջիկը կամակորություն է անում, ցավում է նրա ուսը։ Իլովայսկին և Լիխարևը սկսեցին աղջկան հանգստացնել։ Երբ նրան պառկեցրին քնելու Իլովայսկին և Լիխարևը զրույցի բռնվեցին և սկսեցին իրենց մասին պատմել։ Իլովայսկայան իր կարծիքը հայտնեց «ծննդյան», «պահքի» և«երրորդության» տոների մասին, որոնք սիրում են նշել նույնիսկ անհավատ մարդիկ։ Լիխարևը պատմեց իր հավատի ընդունակության մասին, չնայած այն բանին, որ ինքը աթեիստ է և նիհիլիստ, հավատափոխության մասին, կանանց և տղամարդկանց հարաբերությունների մասին, իր հետաքրքրությունների մասին։ Զրուցակիցները ամբողջ երեկոն խոսակցությամբ անցկացրին։ Լիխարևի խոսակցությունն անկեղծ հետաքրքրություն առաջացրեց Իլովայսկայայի մոտ։ Ազնվական օրիորդի մոտ համակրանք առաջացավ նրա հանդեպ, որպես հոգեկան կյանքով հարուստ մարդու։ Ինչ որ պահ նույնիսկ որոշեց Լիխարևին գումար տալ, բայց հրաժարվեց։ Առավոտյան հերոս Լիխարևը ասաց, որ գնում է ածխահանքերում կառավարիչ աշխատելու, որը զարմացրեց Իլովայսկայային, քանի որ կանանց հանդեպ ունեցած Լիխարևի հետաքրքրություններն ու ածխահանքերը անհամատեղելի էր համարում։ Այնուհետև նրանք հավաքվեցին և մեկնեցին տարբեր ուղղություններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ
Սկոպսկա Ցրնա Գորա
Սկոպսկա Ցրնա Գորա (Սկոպյեի Սև լեռ, Скопска Црна Гора, Скопска Црна гора, Mali I Zi), կոչվում է նաև Սև լեռ, լեռնազանգված, որ տեղակայված է մեծ մասամբ Մակեդոնիայի Հանրապետությունում, ինչպես նաև Սերբիայի Կոսովո և Մեթոխիա ինքնավար մարզի ու Պչինյայի շրջանի հետ սահմանի վրա՝ Լեպենաց գետից դեպի արևելք։ Լեռնազանգվածի ստորոտներին տեղակայված են մի քանի քաղաքներ. հարավային կողմում տեղակայված է Սկոպյեն, արևելյան կողմում՝ Կումանովոն, արևմտյան կողմում՝ Կաչանիկը, իսկ հյուսիսային կողմում՝ Գնիլանեն։ Լեռնազանգվածի ամենաբարձր կետը Ռամնո լեռն է, որի բարձրությունը կազմում է 1651 մ։
Դյուրտյուլիի շրջան
Դյուտյուլիի շրջան (Дюртюлинский район, Дүртөйлө районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1671 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33164 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սաղավարտ (այլ կիրառումներ)
Սաղավարտ, կարող է վերաբերել՝
Իմանտ Զիեդոնիս
Իմանտ Զիեդոնիս (Laimonis Vāczemnieks, ), լատվիացի գրող, արձակագիր։ ԼԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1967)։ ԼԽՍՀ ժողովրդական գրող (1977), «Երեք աստղ» շքանշանի ասպետ (1995)։
Ռիգայի «Դայլես» թատրոնի դերասանուհի Աուսմա Զիեդոնիս-Կանտանեի ամուսինը։
Կենսագրություն
Իմանտ Զիեդոնիսը ծնվել է 1933 թվականին Յուրմալայի Սլոկա շրջանում։ Ավարտել է Տուկումսկի միջնակարգ դպրոցը, 1959 թվականին՝ Լատվիայի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1964 թվականին գրականության բարձրագույն դասընթացներ է անցել ՌԴ ԳԱ Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, եղել է գրադարանավար, ճանապարհաշինարար, ուսուցիչ, խմբագիր ։
Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Հող և երազանք» (Zemes un sapņu smilts) տպագրվել է 1961 թվականին։ Տասնամյակի վերջում նա իր հաստատուն տեղն է ունեցել լատվիական գրականության մեջ՝ տպագրելով ևս երեք բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Սրտի ուժանակ» (Sirds dinamīts, 1963), «Մոտոցիկլ», (Motocikls, 1965) և «Ես գտնում եմ ինձ» (Es ieeju sevī, 1968)։
Միաժամանակ ստեղծագործել է արձակ ժանրում։ 1965 թվականին լույս է տեսել նրա «Պոետի սիրտը» (Dzejnieka dienasgrāmata), 1967 թվականին՝ «Փրփրակալած արահետով» ստեղծագործությունները, որից հետո Զիեդոնիսը գլխավորել է գրողների միության խորհուրդը և դարձել է Լատվիայի մշակութային հիմնադրամի նախագահը ։ 1970-ական թվականներին ուսումնասիրել է լատվիական ժողովրդական մշակույթի արմատները։ Հաստատվել է Մուրյանի քաղաքից դուրս գտնվող գյուղական վայրում, որտեղ նաև տուն է կառուցել և գրել իր երեք քնարական և հեգնական մանրապատումների գրքեր («Epifānijas», 1971, 1974, 1994), որոնք նույնականացվում են որպես արձակ բանաստեղծություն ։ Այս ժամանակաշրջանում Զիեդոնիսը հավաքել և գրել է ժողովրդական հեքիաթներ և մանկական գրքեր՝ «Գունավոր հեքիաթներ» (Krāsainās pasakas, 1973), «Արջերի հեքիաթը» (Lāču pasaka, 1976) և «Դատարկաբանություն և հեքիաթներ» (Blēņas un pasakas, 1980)։ Նրա «Ինչ է կոլխոզը» (Kas tas ir - kolhozs, 1984) գիրքը ուղղակիորեն հասցեագրված էր կոլխոզին կամ խորհրդային կոլտնտեսությանը։
Զիեդոնիսը եղել է Լատվիական ազգային վերածնունդ «Ատմոդա» շարժման նշանավոր դեմքերից։ 1990 թվականին ընտրվել է որպես Լատվիայի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի անդամ և մեկն էր այն անդամներից, ով կողմ է քվեարկել Լատվիայի անկախության հռչակագրի վերականգնման համար ։
Մահը
Մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 27-ին Ռիգայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիշ գրողներ Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Սամ (այլ կիրառումներ)
Սամ, կարող է վերաբերել՝
Սաղուասոնք (այլ կիրառումներ)
Սաղուասոնք, կարող է վերաբերել՝
Շան Պրետա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Դուվանսկի շրջան
Դուվանսկի շրջան (Дуванский район, Дыуан районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մեսյագուտովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3246 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31738 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Երմեկեևսկի շրջան
Երմեկեևսկի շրջան (Ермекеевский район, Йәрмәкәй районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Երմեկեևո ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16563 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,52 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Զարան (Խարագաուլի շրջան)
Զարան (ზარანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 158 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Սամարա (այլ կիրառումներ)
Սամարա, կարող է վերաբերել՝