cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիբորգի թատրոն
Վիբորգի ռուսական դրամատիկական թատրոն
Վիիպուրի (Վիբորգի) հանրապետական ռուսական դրամատիկական թատրոնը կրկին վերստեղծվել է 1944 թվականին Կարելա-Ֆիննական ԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ։ Բայց այն գտնվել է (ժամանակավորապես) Կեմում, այնուհետև Սորտավալայում և լուծարվել է Վիբորգը Լենինգրադի մարզ տեղափոխվելու կապակցությամբ ։ 1945 թվականին Լենինգրադի քաղաքային խորհրդի որոշմամբ Վիբորգում բացվել է մարզային թատրոն։ Ենթադրվում է, որ նոր թատրոնի շենքը պետք է կառուցվեր քանդված Լութերական եկեղեցու տեղում։ Դերասանների թատերախմբի նախապատրաստությամբ զբաղվել են ամուսիններ Վասիլի Մերկուրևը և Իրինա Մեյերխոլդը։ Այնուամենայնիվ, Վիբորգի մարզային պետական թատրոնը հարմարեցված շենքի բացակայության պատճառով լուծարվել է 1947 թվականին և Կարմիր հրապարակում գտնվող նրա շենքում տեղակայվել է  Վիբորգի շրջանային մշակույթի տունը ։ Չնայած դրան, այն հրապարակը, որի վրա, նախքան պատերազմը, գտնվել են քաղաքապետարանի, ռեստորանի և թատրոնի շենքերը, կոչվել է Թատերական մինչև 2004 թվականը, որից հետո հարևան հրապարակը սկսել է կրել այդ անունը, որի վրա տեղակայված է եղել կինոթատրոնի շենքը և դերասանական փառքի ծառուղին։
Մասնագիտացված թատրոն Վիբորգում վերստին հայտնվել է միայն 1982 թվականին, երբ ստեղծվել է Լենինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիբորգի թատրոններ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի թատրոններ Կատեգորիա:Նախկին շենքեր և կառույցներ
Իլմմյունսթեր
Իլմմյունսթեր  (Ilmmünster), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2102 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 13,89 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Յուրի Լոգվինենկո
Յուրի Անատոլևիչ Լոգվինենկո, ղազախ ֆուտբոլիստ, «Աստանա» ակումբի Ղազախստանի հավաքականի պաշտպան։ Ղազախստանի հնգակի չեմպիոն։
Կարիերա
«Ակտոբե» ակումբի սան է։ Բարեկամության գավաթի 2009 և 2010 թվականների եզրափակիչների մասնակից։
Հանդես է եկել Ղազախստանի երիտասարդական հավաքականում որպես ավագ ։ Ղազախստանի հավաքականում դեբյուտել է 2008 թվականին։ Երբեմն խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Եվրո 2016-ի Չեխիայի դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ։ Հատկանշական է, որ նա խաղում էր պաշտպանի դիրքում, իսկ մրցակցի դարպասապահը Պետր Չեխն էր։ Սակայն ղազախները այդ խաղում պարտվեցին 2-4 հաշվով։ Չեխիայի դեմ մյուս խաղում նա նորից դարձավ գոլի հեղինակ։
2016 թվականի փետրվարին նա հեռացավ «Ակտոբեից» ։
Թուրքիայում մարզումների ժամանակ միացել է «Աստանային» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստանայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Engie
Engie (նախկին անվանումը՝ GDF Suez), ֆրանսիական էներգետիկ խոշոր ընկերություն։ Հիմնադրվել է 2008 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզի մերձակա Դեֆանս գործարար թաղամասում։ Ըստ 2010 թվականի տվյալների ընկերությունն ունի 236.120 աշխատակից ։ 2018 թվականին նրա շրջանառությունը կազմել է 60,6 միլիարդ եվրո ։
Պատմություն
GDF Suez ընկերությունը կազմավորվել է 2008 թվականի հուլիսի 22-ին Gaz de France և Suez ընկերությունների միաձուլման արդյունքում։ 2015 թվականի ապրիլի 24-ին ընկերությունը ռեբրեդինգ է իրականացրել և վերանվանվել Engie S.A. :
Ընկերության բաժնետոմսերի 35,7 %-ը պատկանում է Ֆրանսիայի կառավարությանը, մոտավորապես 57 %-ը գտնվում է ազատ շրջանառության մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ
Սեն Ժերան լը Պյուի
Սեն Ժերան լը Պյուի (Saint-Gérand-le-Puy), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Վարեն սյուր Ալյե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վիշին է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03235։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 993 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 542 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 394-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 148-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,3 %)։ 394 աշխատունակ բնակիչներից 358-ը աշխատում էին (193 տղամարդ և 165 կին), անաշխատանք էին 36-ը (11 տղամարդ և 25 կին)։ 148 անգործունակ մարդկանցից 38-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 63-ը թոշակառու, 47-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Կարո Հովնաթանյան
Կարո Թոմասի Հովնաթանյան, հայ խորհրդային վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1937), պրոֆեսոր (1943), Ուկրաինայի ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1963)։
Գործունեություն
1927 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Մինչև 1941 թվականը աշխատել է Բաքվի հոսպիտալային վիրաբուժության կլինիկայում։ 1941-1943 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ Նրա ղեկավարությամբ մշակվել են սրտի ձեռքբերովի արատների, ստոծանու, լյարդի, լեղուղիների, փայծաղի, բարակ աղիքների ուռուցքների վիրահատության հարցերը։ Նա զբաղվել է նաև ուրոլոգիայով։ ԽՍՀՄ-ում առաջինն է մշակել տեղային հիպոթերմիայի մեթոդը երիկամների և շագանակագեղձի վիրահատությունների ժամանակ։ 1963 թվականին հիմնադրել է անեսթեզիոլոգների և ռեանիմատոլոգների Դոնեցկի մարզային գիտական ընկերությունը։ Նրա «Լյարդի և լեղուղիների ասկարիդոզ» (1952) մենագրությունն արժանացել է Ս. Ի. Սպասոկուկոցկու անվան համամիութենական մրցանակի (1952)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով ու մեդալներով։
Բուլունգու Սու
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ավտոժիր
Ավտոժիրը հնարել է (1922) իսպանացի ինժեներ դե լա Սիերվան։ Այն արտադրությունից դուրս են մղել կատարելագործված թռչող ապարատները՝ ուղղաթիռները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդանավեր ըստ տեսակի
Բեատրիս Սարլո
Բեատրիս Սարլո (Beatriz Sarlo Sabajanes, ), արգենտինացի քննադատ և մշակութային վերլուծաբան, սոցիոլոգ, հանրահայտ մշակութային և զանգվածային հաղորդակցության, լատինամերիկյան արդիականացման բնութագրիչների հետազոտող։ Ռիկարդո Պիլյայի և Կարլոս Ալթամիրանոյի հետ միասին ստեղծված հեղինակավոր մշակութային «Տեսակետ» (Punto de Vista, 1978-2008, եղել է 90 համար) ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Կենսագրություն
Բուենոս Այրեսի համալսարանում սովորել է գրականություն, հետագայում դասավանդել այնտեղ, ինչպես նաև ԱՄՆ համալսարաններում (Բերկլի,Կոլումբիայի համալսարան, Մերիլենդի համալսարան, Մինեսոտա) Վաշինգտոնի Վիլսոնի կենտրոնում, Քեմբրիջում, Բեռլինի Wissenschaftskolleg-ում։ Համագործակցում է La Nación, Clarín, Pagina 12 արգենտինյան խոշորագույն թերթերի հետ։ Ներկայացրեց ծայրամասային արդիականության հասկացությունը, որը փոխկապակցված էր Նեստոր Գարսիա Քանքլինիի հիբրիդային մշակույթների հետ։ Նա արգենտինյան գրականության մի շարք ժողովածուներ է կազմել։ Արգենտինայի իր խմբագրությունում լույս է տեսել Ռոլան Բարտի, Ռայմոնդ Ուիլյամսի ստեղծագործությունները։ Ամուսինը՝ արգենտիացի կինոռեժիսոր Ռաֆայել Ֆիլիպելին (ծնվ. 1938) Սաերի և Լավելլիի մասին վավերագրական ֆիլմերի հեղինակն է, իսկ Սարլոն նրա հետ մի քանի անգամ համագործակցել է որպես սցենարիստ։
Ճանաչում
Նրա գրականության մեծ մասը բազմիցս տպագրվել է, թարգմանվել է մի շարք եվրոպական լեզուներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի գրողներ Կատեգորիա:Արգենտինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ
Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի միջազգային օր
Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի միջազգային օր (ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներով` International Holocaust Remembrance Day, اليوم الدولي لإحياء ذكرى محرقة اليهود, Día Internacional de Conmemoración en memoria de las víctimas del Holocausto, 国际大屠杀纪念日, Международный день памяти жертв Холокоста, la Journée internationale de commémoration en mémoire des victimes de l'Holocauste), հիշատակի օր, որ նշվում է հունվարի 27-ին։ Սահմանվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի կողմից 2005 թվականի նոյեմբերի 1-ին № 60/7 բանաձևով։ Փաստաթղթի ընդունման նախաձեռնությամբ հանդես են եկել Իսրայելը, Կանադան, Ավստրալիան, Ռուսաստանը, Ուկրաինան, ԱՄՆ-ը, իսկ համահեղինակն են եղել ավելի քան 90 պետություն։ Հունվարի 27-ը ընտրվել է այն պատճառով, որ այդ օրը խորհրդային զորքերն ազատագրել են Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարը (գտնվում է ներկայիս Լեհաստանի տարածքում)։
Բառագործածություն
ՄԱԿ-ի պաշտոնական փաստաթղթերում Հոլոքոստ բառը գրվում է մեծատառով։ Նման գրությունը կիրառվում է նաև ցանցային ու տպագիր աղբյուրների մեծամասնությունում։ Հարկ է նաև նշել, որ Հոլոքոստ եզրը մեծատառով է գրվում մանկավարժական, գիտական և հանրամատչելի հրատարակություններում։ Համանման ցուցում են պարունակում մասնագիտացված գիտական հետազոտությունները` նվիրված սահմանումներին։
Պատմություն
Առաջին անգամ Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի միջազգային օրն ամբողջ աշխարհում նշվել է 2006 թվականին։ Սակայն որոշ երկրներ այդ օրը նշել են և ավելի վաղ։
Իսրայելի նախագահ Մոշե Կացավին հասցեագրված իր ուղերձում, որը նվիրված էր առաջին անգամ Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի միջազգային օրը նշելուն, ՌԴ նախագահ Վ․ Վ․ Պուտինը մասնավորապես ասել է. «Միաձայն ընդունված այս որոշման մեջ ես տեսնում եմ նացիստների բարբարոսական հանցագործությունների մասին ճշմարտությունը հետագա սերունդներին փոխանցելու համաշխարհային հանրության ամուր կամքը և մարդկությունը քսենոֆոբիայից, ռասիզմից ու էքստրեմիզմից պահպանելու պատգամը»։
Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի միջազգային օրը տարբեր երկրներում
Հունգարիայում Հիշատակի օրը նշվում է ապրիլի 16-ին։ 1944 թվականի այդ օրը երկրի հրեաներին զանգվածաբար սկսել են տեղափոխել գետտոներ։
Իսրայելում Աղետի ու հերոսության օրը (Յոմ Հա-Շոա) նշվում է հրեական օրացույցով Նիսանի (համընկնում է մարտին) 27-ին` Վարշավյան գետտոյի ապստամբության օրը։ Գրիգորյան օրացույցով այն կարող է համապատասխանել ապրիլի 7-ից մայիսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածին։ Նիսանի 27-ն առաջարկել է Իսրայելի վարչապետ Դավիդ բեն Գուրիոնը։
Ռումինիայում Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի օրը նշվում է հոկտեմբերի 9-ին (National Day of Commemorating the Holocaust): 1941 թվականի այդ օրը սկսվել է Բուկովինայի, Մոլդովայի և Ռումինիայի հրեաների տեղահանությունը համակենտրոնացման ճամբարներ և Տրանսիստրիայի գետտոներ։
Գերմանիան Հոլոքոստի զոհերի հիշատակի օրը նշում է հունվարի 27-ին, ինչպես միջազգային հանրությունը։ 2011 թվականին այդ օրն առաջին անգամ նվիրվել է գնչուների ցեղասպանության զոհերին, և նրան մասնակցել է դաշնային նախագահ Քրիստիան Վուլֆը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Հունվարի 27 Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր
Գրինվիչի միջին ժամանակ
Գրինվիչի միջին ժամանակ (Greenwich Mean Time, GMT) կամ ժամանակ ըստ Գրինվիչի, միջօրեականի միջին արևային ժամանակ, որը հաշվարկվում է կեսգիշերից, անցնում է Լոնդոնի մոտ գտնվող Գրինվիչի աստղադիտարանի վայրով։ Ավելի վաղ՝ մինչև 1972 թվականը, գրինվիչի ժամանակը՝ GMT, համարվել է հաշվարկման սկիզբ այլ ժամային գոտիների համար։ Այժմ որպես այդպիսին օգտագործվում է համաշխարհային կոորդինացված ժամանակը. դա UMC-ն է։ Երբեմն ռուսալեզու չափագիտության մեջ GMT նշանակվում է որպես СГВ («среднее гринвичское время»), որը վերծանվում է որպես «միջին գրինվիչյան (կամ աշխարհագրական) ժամանակ»։
Պատմություն
Գրինվիչի միջին ժամանակը ընդունվել է Մեծ Բրիտանիա կղզում 1847 թվականին Երկաթուղային հաշվիչ պալատի (Railway Clearing House) կողմից և համարյա բոլոր երկաթուղային ընկերությունների կողմից հաջորդ տարի։ Այն աստիճանաբար օգտագործվել է այլ նպատակներով, բայց 1858 թվականի դատարանի որոշմամբ հանդիսանում էր պաշտոնական ժամանակ ։ 1880 թվականի մայիսի 14-ին «Թայմսում» հայտնվեց «Կլերկի դատավորներին» նամակը, որում ասվում էր, որ «Գրինվիչի ժամանակը այսօր հաստատված է համարյա ամբողջ Անգլիայում, բայց կարծես դա օրինական չէ։ Օրինակ, մեր ընտրատեղամասերը ասենք բացվում էին 8-անց 13 րոպե և փակվում են 4-ն անց 13 րոպե» ։ Դա փոխվել է ավելի ուշ՝ 1880 թվականին, երբ Գրինվիչի ժամանակը օրենքով ընդունվել է Մեծ Բրիտանիայի ամբողջ տարածքում։ GMT-ն ընդունվել է Մեն կղզում 1883 թվականին, Ջերսիում 1898 թվականին և Գերնսիում 1913 թվականին։ Իռլանդիան ընդունել է GMT-ն 1916 թվականին՝ հանելով Դուբլինյան ժամանակը։ Համաժամանակյա ժամային ազդանշանը Գրինվիչի աստղադիտարանից առաջին անգամ հեռարձակվել է 1924 թվականի փետրվարի 5-ին, արդյունքում, աստղադիտարանում ժամանակն ավելորդ էր այս գործընթացում։
Երկրի ամենօրյա պտույտն անկանոն և անընդհատ դանդաղում է, հետևաբար ատոմային ժամացույցները իրենցից ներկայացնում են շատ ավելի կայուն ժամանակային բազա։ 1972 թվականի հունվարի 1-ին GMT-ն փոխարինվել է քաղաքացիական ժամանակի միջազգային ստանդարտով, այն հիմնված էր համակարգված համընդհանուր ժամանակի վրա, որը խրախուսվում էր ամբողջ աշխարհի ատոմային ժամացույցների ասամբլեայի կողմից ։ Համաշխարհային ժամանակը (UT), տերմին, որը մտցվել էր 1928 թվականին, ի սկզբանե իրենից ներկայացնում էր Գրինվիչի միջին ժամանակը սահմանված ավանդական ձևով, համաձայնեցված ի սկզբանե որոշակի օրվա համար՝ 1956 թվականի հունվարի մեկից (Միջազգային աստղագիտականն միություն որոշմամբ Դուբլինում 1955 թվականին Վիլյամ Մարկովիցի առաջարկությամբ), այդ «հում» UT ձևը վերափոխվել է UTO-ի և արդյունավետորեն փոխարինվել է UT1 և UT2 նուրբ ձևերով (UT1 հետագայում հավասարեցվել է Երկրի պտույտի տարեկան սեզոնային տատանումների հետ)։
GMT-ն որոշելու երկակիություն
Երկարաժամկետ աստղագիտական կոնվենցիան, սահմանված Պտղոմեոսի աշխատությունից, պետք է նշանակվեր որպես զրոյական ժամանակ։ Դա հակասում էր քաղաքացիական համաձայնագրին, որում ըստ հռոմեացիների թվագրման կեսգիշերը համարվում էր որպես զրոյական ժամ։ Վերջին հռչակագիրը ընդունվել էր 1925 թվականի հունվարի 1-ին աստղագիտական նպատակներով, որը հանգեցրել էր ժամանակի 12 ժամով կամ կես օրով առաջ ընկնելուն։ 1925 թվականին օրացուցային տեղեկատու (ալմանախ) դարձավ «հունվարի 1.05 ըստ Գրինվիչի»։ «Միջին աստղագիտական ժամանակ ըստ Գրինվիչի» (GMAT) տերմինը մտցվել է միևնույն նշանակությունն ունենալու համար նախորդ աստղագիտական համագումարի GMT-ի կեսօրվա համար ։ Ավելի հստակ UT և UTC տերմինները չեն կիսում այս երկիմաստությունը, կերսգիշերը միշտ նկատի ունենալով որպես զրոյական ժամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ
Իծրիա
Իծրիա (იწრია) գյուղ Վրաստանում, մտնում է Բոլնիսի մունիցիպալիտետի կազմի մեջ։ Գյուղը գտնվում է Վրաստանի հարավ-արևելքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Նատալիուս (հակապապ)
Նատալիուս, Հռոմի առաջին հակապապ, որը եղել է Զեփյուռինոս Պապի ժամանակակիցը։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Դատարանի իրավասության ներքո են Երևան քաղաքաի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանները ։
Նատալիուս (հակապապ)
Նրա մասին վկայություններ կան Եվսեբիոս Կեսարացու «Եկեղեցական պատմություններ» աշխատության մեջ, որում մատնանշվում է Արտեմոն հերետիկոսի դեմ ուղղված «Փոքրիկ Լաբիրինթ» գրքի մասին, որի հեղինակը հավանաբար եղել է Գայոս Հռոմեացին ։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան
Իրավասություն
Դատարանին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր ։
Նատալիուս (հակապապ)
Եվսեբիոս Կեսարացու վկայութունները
Ոմն Ասկլեպիոդոտուս և Թեոդոտուս, որոնք եղել են մեկ այլ հերետիկոս Թեոդոտուսի աշակերտները համոզում են Նատալիուսին դառնալ հերետիկոսների եպիսկոպոս ամսական 150 դինար գումարի դիմաց։ Նատալիուսին գիշերը տեսիլքներ է հայտնվում, որոնք նախազգուշացնում են նրան հրաժարվել հերետիկոսներից։ Հաջորդ օրը նա զղջալով, ցավագին լաց լինելով իրեն նետում է Զեփյուռինոսի ոտքերի մոտ, որից հետո վերամիավորվում է եկեղեցուն հետ ։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան
Դատավորներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը կազմված է դատարանի նախագահից և հինգ դատավորից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան
Ետցենդորֆ
Ետցենդորֆ  (Jetzendorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2991 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 88,33 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Էդվարդ Կարենի Հովհաննիսյան (հունվարի 10, 1983, Ալաշկերտ, Արմավիրի մարզ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, փաստաբան, ՀՀ ՊԵԿ նախկին նախագահ (05.06.2020-04.08.2021)։ ՀՀ Արմավիրի մարզպետ։
Գերգեմիշի
Գերգեմիշի (გერგემიში) Գյուղ Աբխազիայում, մտնում է Գուլրիփշի շրջանի կազմի մեջ։ Գյուղը ծովի մակարդակից գտնվում է 550 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 1959 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 150 մարդ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ալ առագաստներ
1955 թվականին Կոնստանտին Պաուստովսկին «Ոսկե վարդ» («Золотая роза») գրքում վիպակի նշանակության մասին գրել է. «''Եթե Գրինը մահանար՝ թողնելով մեզ միայն իր «Ալ առագաստներ» արձակ պոեմը, ապա դա էլ բավական կլիներ, որ նրան դասեին հիանալի գրողների շարքում, որոնք հուզել են մարդկային սիրտը կատարելության կոչով» ։
Ստեղծման պատմություն
«Ալ առագաստներ» վիպակին վերաբերող առաջին նշումներն Ալեքսանդր Գրինն սկսել է անել 1916 թվականին։ «Ալիքների վրայով վազողը» (1925) վեպի սևագրություններում հեղինակը նկարագրել է, թե ինչպես է ծագել վիպակի մտահղացումը.
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Կրթություն
1990-2000 թվականներին սովորել է Ալաշկերտի Հրաչյա Քոչարի անվան միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև` Արմավիրի վարժարանում։
2000-2004 թվականներին սովորել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետում, ստանալով` բակալավրի աստիճան։
Ալ առագաստներ
Ստեղծման պատմություն
Ես ունեմ «Ալ առագաստները»՝ վիպակ աղջկա ու նավապետի մասին։ Ես բոլորովին պատահականորեն եմ իմացել, թե ինչպես է տեղի ունեցել այդ. ես կանգ առա խաղալիքներով ցուցափեղկի առջև և տեսա սպիտակ մետաքսից սրածայր առագաստով մի նավակ։ Այդ խաղալիքը ինձ ինչ-որ բան ասաց, բայց ես չգիտեի՝ ինչ, այդ ժամանակ ես մտածեցի, թե արդյոք ավելին չի ասի կարմիր, կամ ավելի լավ է` ալ առագաստը, քանի որ ալ գույնի մեջ կա վառ հրճվանք։ Հրճվանքը նշանակում է իմանալ, թե ինչու ես ուրախանում։ Եվ ահա զարգացնելով դրանից, վերցնելով ալիքներ և ալ առագաստներով նավը, ես տեսա դրա լինելության նպատակը... . Ալեքսանդր Գրինը վիպակի վրա աշխատել է գրեթե հինգ տարի։ Առաջին սևագրերից մեկում ֆեերիայի գործողությունները տեղի են ունենում հետհեղափոխական Պետրոգրադում (ինչպես «Ծիկամուկ որսացողը» («Крысолов») պատմվածքում), ապա հեղինակը որոշել է հերոսներին տեղափոխել իր «Գրինլանդիա»։ 1919 թվականի ամռանը Գրինը զորակոչվել է Կարմիր բանակ որպես կապավոր, և վիպակի սևագրերը միշտ տարել է իր հետ։ Շոտով նա հիվանդացել է բծավոր տիֆով և գրեթե մեկ ամիս ացկացրել Բոտկինյան բարաքներում ։
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Պարգևներ և կոչումներ
2012 թ.-փաստաբանների որակավորման քննության մասնակից` ստացել է փաստաբանի արտոնագիր։
Ալ առագաստներ
Ստեղծման պատմություն
Ապաքինվելուց հետո Ալեքսանդր Գրինը Մաքսիմ Գորկուաջակցությամբ ստացել է ակադեմիական մթերաբաժին և բնակարան՝ սենյակ «Արվետսների տանը», որ գտնվել է Նևայի պողոտա, 15 հասցեում։ Հարևանների խոսքով՝ Ալեքսանդ Գրինն այնտեղ ապրել է ճգնավորի պես, գրեթե ոչ ոքի հետ չի շփվել, բայց հենց այդտեղ է գրել իր ամենահայտնի ստեղծաործությունը՝ «Ալ առագաստներ» ֆեերիան։ Դժվար էր պատկերացնել, որ այդպիսի լուսավոր, մարդկանց հանդեպ սիրով ջերմացած ծաղիկը կարող էր ծնվել այստեղ, այս կիսախավար, սառը ու կիսասոված Պետրոգրադում, խիստ 1920 թվականի ձմեռային մթնշաղերում, և որ այն աճեցրել է արտաքինից մռայլ, անբարեհամբույր և ասես հատուկ աշխարհում փակված մի մարդ, ուր նա չէր ուզում ոչ ոքի ներս թողնել։
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Պարգևներ և կոչումներ
Ունի ՀՀ հարկային ծառայության գնդապետի հատուկ կոչում։
Ալ առագաստներ
Ստեղծման պատմություն
Առաջիններից մեկը վիպակին հիացական գնահատական է տվել Մաքսիմ Գորկին, որը հաճախ իր հյուրերի համար ընթերցել է Ասոլի դիմաց կախարդական նավի հայտնվելու։
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։
Ալ առագաստներ
Ստեղծման պատմություն
«Ալ առագաստներ» ստեղագործության վրա կատարվող նախնական աշխատանքն ավարտվել է 1920 թվականի դեկտեմբերի սկզբին։ Հետագայում հեղինակը բազմիցս փոփոխություններ է կատարել ձեռագրում։
Էդվարդ Հովհաննիսյան (իրավաբան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ փաստաբաններ
Ալ առագաստներ
Ստեղծման պատմություն
«Գրեյ» գլուխը տպագրվել է «Вечерний телеграф» (№ 1) թերթում 1922 թվականի մայիսի 8-ի համարում։ Առանձին գրքի տեսքով վիպակն ամբողջությամբ լույս է տեսել 1923 թվականին։ Գրողն այն նվիրել է իր երկրորդ կնոջը՝ Նինա Գրինին. («Նինա Նիկոլաևնա Գրինին նվիրում և ձոնում է Հեղինակը», «Нине Николаевне Грин подносит и посвящает Автор. ПБГ, 23 ноября 1922 г.»)։ Վիպակն ընդգրկվել է գրողի երկերի բոլոր ժողովածուներում։
Սյուժե
Վիպակը պատմում է Ասոլ անունով աղջկա մասին, որը կորցրել է մորը, երբ ընդամենը ութ ամսական էր։ Ասոլն ապրում է Կապեռնա գյուղակում իր հոր՝ նավաստի Լոնգրենի հետ։ Վերջինս, որ ինքնամփոփ ու անմարդամոտ է, նավաստու աշխատանքից հեռանալուց հետո պատարստում և վաճառում է խաղալիքներ՝ առագաստանավորի ու շոգենավերի գեղեցիկ մոդելներ, որպեսզի ապրուստի միջոցներ վաստակի իր և դստեր համար։
Համագյուղացիներն այնքան էլ չէին սիրում նախկին նավաստուն։ Մի անգամ ուժեղ փոթորիկի ժամանակ տեղացի կրպակատեր ու պանդոկապան Մեներսի նավակը ալիքները քշում են դեպի ծովի խորքը։ Այդ դեպքի միակ ականատեսը Լոնգրենն էր, սակայն նա հանգիստ ծխում էր իր ծխամորճը՝ դիտելով, թե ինչպես է Մեներսն օգնություն խնդրում իրենից։ Միայն այն ժամանակ, երբ արդեն ակնհայտ էր, որ Մեներսին փրկել այլևս հնարավոր չէ, Լոնգրենը գոռում է, թե հենց այդպես էլ իր Մերին օգնություն է խնդրել համագյուղացիներից, բայց ոչ ոք չի օգնել նրան։
Վեցերորդ օրը պանդոկապանին գտել են և վերցրել շոգենավի վրա, և նրա մահվանից առաջ պատմել է իր մահվան մեղավորի մասին։ Սակայն նա չի պատմում այն մասին, որ դրանից հինգ տարի առաջ Լոնգրենի կինը դիմել է իրեն՝ խնդրելով պարտքով փող տալ։ Այդ ժամանակ Ասոլը նոր էր ծնվել, ծննդաբերությունը ծանր էր եղել, և ամբողջ գումարը ծախսվել էր բուժման վրա, իսկ ամուսինը դեռ չէր վերադարձել նավարկությունից։ Մեներսն ասում է, որ եթե նա այդպես անմատչելի չլիներ, ինքը կօգներ նրան։ Դժբախտ կինը վատ եղանակին գնում է քաղաք՝ գրավ դնելու մատանին, մրսում է ու մահանում թոքաբորբից։ Այդպես Լոնգրենը մնում է մենակ փոքրիկ դստեր հետ և այլևս չի կարողանում ծով դուրս գալ։
Լոնգրենի այդ ցուցադրական անգործությունն ավելի ուժեղ է ազդում համագյուղացիների վրա, քան եթե նա սեփական ձեռքերով խեղդեր մարդու։ Անբարեհաճությունը վերածվում է գրեթե ատելության և տարածվում նաև ոչ մի մեղք չունեցող Ասոլի վրա, որն ապրում էր միայնակ իր երազանքներով ու երևակայություններով, և կարծես թե նրան պետք չէին ոչ հասակակիցները, ոչ էլ ընկերները։ Հայրը նրա համար փոխարինում էր և՛ մորը, և՛ ընկերուհիներին, և՛ համագյուղացիներին։
Մի անգամ, երբ Ասոլը ութ տարեկան էր, հայրը նրան ուղարկում է քաղաք՝ տանելու նոր խաղալիքները, որոնց թվում կար ալ մետաքսե առագաստներով նավ։ Ճանապարհն անցնում էր անտառով։ Աղջիկը նավը դնում է առվակի մեջ, և հոսանքը տանում է այն։ Ասոլը վազում է խաղալիքի հետևից և տեսնում մի անծանոթի, որը ձեռքին բռնել էր խաղալիք նավը։ Դա ծեր Էգլն էր, որը հավաքում էր երգեր, լեգենդներ, ավանդություններ ու հեքիաթներ։ Նա խաղալիքը տալիս է Ասոլին ու կանխագուշակում, որ տարիներ անց, երբ աղջիկը մեծանա, մի օր ալ առագաստներով նույնպիսի նավով արքայազնը կգա նրա հետևից և կտանի հեռավոր երկիր։
Աղջիկն այդ մասին պատմում է հորը, և մի աղքատ պատահաբար լսում է նրա պատմածը և նավի ու արքայազնի մասին լուրը տարածում ամբողջ Կապեռնայում։ Դրանից հետո երեխաները սկսում են ծաղրել Ասոլին՝ նրա հետևից գոռալով՝ Կարմիր առագաստներն են լողում։ Այդպես հայտնի է դառնում որպես հիմար։
Արթուր Գրեյը, որն ազնվականական ու հարուստ ընտանիքի միակ զավակն է, մեծացել է տոհմական ամրոցում, ներկա ու ապագա քայլերի կանխորոշվածության մթնոլորտում։ Սակայն նա կենդանի հոգու տեր երիտասարդ է, որը պատրաստ է իրականացնել իր կյանքի կոչումը։ Նա վճռական է ու անվախ։ Դրա հետ միաժամանակ նա կարեկցանքով էր վերաբերվում ուրիշի ցավին, և այդ կարեկցանքը միշտ արտահայտվում էր իրական օգնությամբ։
Գինու մառանի պահապան Պոլդիշոկը Գրեյին պատմում է, որ մի վայրում թաղված են Կրոմվելի ժամանակվա ալիկանտե գինու երկու տակառներ. այդ գինու գույնն ավելի մուգ է, քան բալը, և այն ավելի խիտ է, քան լավ սերուցքը։ Տակառները պատրաստված են սև փայտից, դրանց վրա կան պղնձե օղակներ, որոնց վրա գրված է. «Ինձ կխմի Գրեյը, երբ կլինի դրախտում»։ Այդ գինին ոչ ոք չի փորձել, ու ոչ ոք չի փորձի։ Գրեյը բացականչում է, որ ինքը կխմի այն. «Դրա՞խտը։ Այն այստեղ է...»։
Ամրոցի գրադարանում Գրեյին հիացնում է ոմն ծովագնացի դիմանկար, որը նրան օգնում է հասկանալ իրեն։ Գրեյը գաղտնի հեռանում է տնից և ընդունվում «Անսելմ» նավի վրա։ Նավապետ Գոպը բրի մարդ էր, բայց խիստ նավաստի։ Գնահատելով երիտասարդ նավաստու խելքը, համառությունն ու սերը ծովի նկատմամբ՝ Գոպը որոշում է նրան դարձնել նավապետ՝ ծանոթացնել նավարկության, ծովային իրավունքը, նավավարության ձեռնարկի ու հաշվապահության հետ։ Քսան տարեկանում Գրեյը գնում է «Գաղտնիք» եռակայմ նավը որպես նավապետ նրանով նավարկում չորս տարի։ Ճակատագիրը նրան տանում է Լիս, որը գտնվում էր Կապեռնայից մեկուկես ժամվա հեռավորության վրա։
Մթնելուց հետո Գրեյն ու նավաստի Լետիկան, վերցնելով կարթերը, նավակով գնում են ձկնորսության համար հարմար տեղ փնտրելու։ Կապեռնայի մոտ նրանց թողնում են նավակն ու խարույկ վառում։ Լետիկան գնում է ձուկ որսալու, իսկ Գրեյը պառկում է խարույկի մոտ։ Առավոտյան նա գնում է զբոսնելու և թփերի մեջ տեսնում քնած Ասոլին։ Նա երկար նայում է իրեն հմայած աղջկան և հեռանալիս իր մատանին դնում է նրա մատին։
Այնուհետև Գրեյը Լետիկայի հետ հասնում է Մեներսի պանդոկը, որի տերն արդեն երիտասարդ Խին Մեներսն էր։ Վերջինս պատմում է, որ Ասոլը տեղացի պակասամիտ աղջիկ է, որը երազում է արքայազնի ու ալ առագաստներով արքայազնի մասին, իսկ նրա հայրը, որ եղել է ավագ Մեներսի մահվան պատճառը, սարսափելի մարդ է։ Նրա պատմածների ճշմարտացիության մասին կասկածներն ավելի են խորանում, երբ հարբած ածխագործը հավատացնում է, թե պանդոկապանը ստում է։ Գրեյն առանց կողմնակի օգնության էլ հասցրել էր հասկանալ այդ արտասովոր աղջկա էությունը, բացահայտել նրա հոգին։ Աղջիկը ճանաչում էր կյանքն իր փորձի սահմաններում, բայց երևույթների մեջ տեսնում էր այլ իմաստ՝ կատարելով բազմաթիվ նուրբ բացահայտումներ, որոնք անհասկանալի ու անպետք էին Կապեռնայի բնակիչների համար։
Նավապետն ինքն էլ այդպիսին էր, մի քիչ «ոչ այս աշխարհից»։ Նա ուղևորվում է Լիս և խանութներից մեկում գտնում ալ գույնի մետաքս, որից պատվիրում է պատրաստել առագաստներ։ Քաղաքում նա հանդիպում է ծանոթ ծերունուն՝ թափառական երաժիշտ Ցիմերին և խնդրում է երեկոյան մոտ գնալ «Գաղտնիք» նավ իր նվագախմբի հետ։
Ալ առագաստները, ինչպես նաև Կապեռնա ուղևորվելու հրամանը տարակուսանքի մեջ են գցում նավի անձնակազմին։ Այնուամենայնիվ, առավոտյան «Գաղտնիքը» սկսում է նավարկությունն ալ առագաստներով, և կեսօրին մոտ արդեն երևում է Կապեռնան։
Նույն օրը բացում են հարյուրամյա գինու տակառը, որը ոչ ոք երբեք դեռ չէր խմել։ Առավոտյան նավն արդեն հեռու էր Կապեռնայից, որի անձնակազմը քնած էր Գրեյի ատասովոր գինուց հարբած։ Արթուն էր միայն Ցիմմերը, որը ցածրաձայն նվագում էր իր թավջութակն ու մտածում երջանկության մասին։
Քանդակներ
«Ալ առագաստներ» վիպակի գլխավոր հերոսուհի Ասոլի արձանը տեղադրվել է Ռուսաստանի Կիրով քաղաքի Կիրովի անվան այգում, Գելենջիկ, Խանտի-Մանսիյսկ, Չերեպովեց քաղաքներում։ 1968 թվականին Սլոբոդսկոյ քաղաքում տեղադրվել է «Ալ առագաստ» կոթողը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Գրինի ստեղծագործություններ
Պենիշի
Պենիշի (Peniche; []), քաղաք Պորտուգալիայում, համանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 15,6 հազար մարդ, իսկ մունիցիպալիտետի բնակչությանը՝ 27,3 հազար ։ Քաղաքը և մունիցիպալիտետը մտնում են տնտեսա-վիճակագրական Կենտրոնական շրջանի և Օեշտե ենթաշրջանի կազմի մեջ։ Հին վարչական բաժանմամբ քաղաքը մտել է Էշտրեմադուրա նահանգի մեջ։
Դիրք
Քաղաքը գտնվում է Լեյրիա քաղաքի վարչական կենտրոնից 66 կմ հարավ-արևմուտք։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1609 թվականին։
Շրջաններ
Մունիցիպալիտետի մեջ մտնում են հետևյալ շրջանները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Մանխինգ
Մանխինգ  (Manching), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պվաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 11 313 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 35,48 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
3-րդ դարից մ.թ.ա. մինչև մ.թ.ա 1-ին դարը այսօրվա Մանչինգի մոտ եղել է կելտական օպիդ՝ Manching oppidum, որն իր ծաղկման տարիներին Կենտրոնական Եվրոպայի ամենակարևոր առևտրային կենտրոնն է եղել։ Այն շրջապատված է եղել 7 կմ երկարությամբ պարսպապատով։ Մանչինգում հունական ապրանքները կարող էին փոխանակվել երկաթից և պողպատից պատրաստված մետաղական արտադրանքի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մյունխսմյունսթեր
Մյունխսմյունսթեր (Münchsmünster), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 2794 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 15,81 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 122։
Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան
Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Դատարանի իրավասության ներքո է ՀՀ Տավուշի մարզը ։
Իրավասություն
Դատարանին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր ։
Դատավորներ
Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կազմված է դատարանի նախագահից և երեք դատավորից.
Նստավայրեր
Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը ունի չորս նստավայր հետևյալ հասցեներով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան
Ազգային վերածնության մեծ կոչը
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 110) մայիսի 21-ի համարում, այնուհետև` Երևանում`1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 255-256) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Գերհարդ Ռիխտեր
Գերհարդ Ռիխտերը (Gerhard Richter, ), ժամանակակից նկարիչ Գերմանիայում։ Նրա ստեղծագործությունները ընդգրկված են Եվրոպայի ամենամեծ թանգարանների հավաքածուներում։ 2005 թվականին նա առաջին տեղը գրավեց «Կապիտալ» ամսագրի ամենամյա ցուցակում `գերմանական ժամանակակից գեղանկարչության ամենաթանկ և հաջողված վարպետների կողմից։
Կենսագրություն
Գերհարդ Ռիխտերի ծնվել է Դրեզդենում 1932թ.: 1961 գաղթել է Արևմտյան Գերմանիա։ Առաջին ցուցահանդեսը Գերհարդ Ռիխտերի կայացել է 1963 թվականին Դյուսելդորֆում։ 1967 թ.-ին նրա ստեղծագործությունը նշանավորվեց հեղինակավոր ջունգ արևմտյան մրցանակով։ 1972 թ.-ին Ռիխտերը հրաժարվեց Գերմանիան ներկայացնել Վենետիկի բիենալեում։ Առաջին անգամ ամբողջ տաղավարը տրվեց մեկ նկարչի։ 1972 թվականին Ռիխտերը մասնակցեց Կասսելի փաստաթղթին։ 1973 թվականին առաջին անհատական ցուցահանդեսը Միացյալ Նահանգներում։ 1981 թվականին Գերհարդ Ռիխտերի դարձավ մրցանակի դափնեկիր նրանց համար։ 1985 թվականին նկարիչը դառնում է Օսկար Կոկոշկայի մրցանակի դափնեկիր։ Այդ պահից նկարչի աշխատանքները կարելի է հանդիպել բոլոր խոշորագույն ցուցասրահներում։ 2002 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում կայանում է «Ստեղծագործություն քառասուն տարի»։ Ցուցահանդեսին ներկայացվել են 188 ցուցանմուշներ `այն թանգարանի համար, որը կենդանի նկարչի ստեղծագործություններն է ներկայացնում աննախադեպ թվով։ Այժմ ապրում է Քյոլնում։
Ստեղծագործական
Արևմտյան Գերմանիա տեղափոխվելուց հետո Գերհարդ Ռիխտերը սկսեց աշխատել Զիգմար Պոլկե- ի և Քոնրադ Ֆիշեր-Լոինգ- ի հետ, որոնք գովազդային և ճանապարհային նշանների հետ շփվում էին պոպ-արվեստի ոգով։ Նրանց ստեղծագործական աշխատանքը ծաղրաբար կոչում են «կապիտալիստական ռեալիզմ»։ Արդյունքը իր ստեղծագործական որոնումների արվեստագետներ ծաղրելով անվանել են "կապիտալիստական ռեալիզմ": "Կապիտալիստական ռեալիզմի" ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Բեերգեսա Դյուսելդորֆ կահույքի խանութում  ու տևել է երկու շաբաթ։ Հաջորդ տասնհինգ տարի Ռիխտերը աշխատել է գեղանկարչության և լուսանկարչության խաչմերուկում։ Սկզբում նա սովորական լուսանկարներից մի շարք կտավներ է պատրաստել, որոնք արևմտյան արվեստով էին ոգեշնչված, բայց Ռիչտորը իրեն այլ կերպ է մեկնաբանել։ Ընդհակառակը, նա "ցանկացել է անել ինչ-որ բան, որ չի եղել և կապ չունի արվեստի հետ, կազմը, գույնը, ստեղծագործականը և այլն ":«Ես չեմ հետևում որևէ կոնկրետ նպատակի, համակարգի կամ ուղղության», - ասում էր նա  - «Ես չունեմ ծրագիր, ոճ կամ հետևողականություն»։
Նույն ժամանակ, 1972-73 թթ Ռիխտեր նկարել է մի շարք մինիմալիստական ոճով, "Մոխրագույն" մակագրությամբ, որոնք ներկայացնում էին  հարթ և միատոն մակերեսը։ Մոտավորապես 1978-79 թթ. Ռիխտերը շարունակում է նկարել աբստրակտ կտավներ, երբեմն գունավոր, երբեմն միայն գորշ, օգտագործելով տպագիր արտադրանքի, սիրողական և մասնագիտական լուսանկարներ։
Մեկ այլ շարքի նկարներում, Ռիխտերը վերարտադրում լուսանկարը յուրօրինակ կերպով։ 1980-ականներին ստեղծված տասնհինգ գորշ կտավներից կազմված շարքը կոչվում էր "հոկտեմբերի 18-ին, 1977 թվականից"՝ ներկայացնելով "Կարմիր Բանակի" անդամների մահը բանտում ։ Ըստ Ռիխտերի, նա չի տարվել քաղաքականությամբ և չի պատրաստվում հավերժացնել ծայրահեղականների, նրան հարվածել է "հասարակական ձգտումները այդ մարդկանց... երկյուղալի հզորությունը գաղափարի, որի համար չի ցավում մեռնել":: Ռիխտերը պնդում է, որ հեռու է քաղաքականությունից։
Աֆրոամերիկացիներ
Աֆրոամերիկացիներ, սևամորթ ամերիկացիներ (African Americans, Black Americans), Ենթասահարական Աֆրիկայի բնիկ ցեղերից ամբողջական կամ մասնակի ծագում ունեցող ամերիկացիների (ԱՄՆ քաղաքացիների) էթնիկական խումբ ։
Միջինում յուրաքանչյուր աֆրոամերիկացի ունի առնվազն 78 տոկոս արևմտաաֆրիկյան, 19 տոկոս եվրոպական և 3 տոկոս բնիկ ամերիկյան ծագում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացիներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգեր
Մի՞թե չեն կարող վերադառնալ
«Մի՞թե չեն կարող վերադառնալ», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Վերին Շեկեր
Վերին Շեկեր (Верхний Шекер), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շեկեր գետի ձախ ափին 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 29,8 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերեկ գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Մի՞թե չեն կարող վերադառնալ
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 96) մայիսի 5-ի համարում ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Մեխա մանգա
Ժանրի պատմությունը
Առաջին անգամ հսկայական մարդանման ռոբոտը հայտնվեց 1958 թվականի մանգայում, իսկ 1963 թվականին նաև «Tetsujin 28-go» (տառացիորեն՝ «Երկաթյա մարդ № 28») անիմեում, որն այս ժանրի հիմնադիրը հանդիսացավ։ Ամենամեծ զարգացումը այս ժանրը ունեցավ 1970-ական թվականներին՝ կոմիքսների նկարիչ Գո Նագայայի ղեկավարության ներքո։ Նա ստեղծել է սյուժեներ, որոնք հիմք են ծառայել այնպիսի դասական անիմե սերիալների, ինչպիսիք են «Mazinger Z»-ը (1972), «Գետտեր Ռոբո»-ն (1974), «Գրենդայզեր»-ը (1975), «Քոմբաթթլեր Վի»-ն (1976)։
70-ականների անիմե սերիալների սյուժեներում կարելի է նկատել հստակ կանոնավորություն՝ աննշան շեղումներով․ Երկրի վրա (մարդկություն) հարձակվում է այլմոլորակային (կամ ոչ մարդկային) ցիվիլիզացիա, որը նպատակադրված է ոչնչացնել/գերեվարել մարդկանց։ Մի տաղանդավոր գիտնական ստեղծում է սուպեր-ռոբոտների, որոնց կցում է երիտասարդ օդաչուի/երիտասարդների խումբ, ով որպես գլխավոր հերոս (կամ հերոսների խումբ) կռվում է թշնամիների դեմ։ Մի դեպքում գլխավոր հերոսը գիտնականի տղան/թոռն է, մյուս տարբերակում պրոֆեսորը ունի աղջիկ/թոռնուհի, որը հավատարմորեն հետևում է գլխավոր հերոսին և նրա հանդեպ մտերմական (սիրային) զգացումներ է ցուցաբերում։ Սակայն որոշ սերիալներում այս կանոնավորությունները երբեմն խախտվում են։ Օրինակ «Steel Jeeg»-ում (1975-1976) գլխավոր հերոսը արդեն չափահաս է, «Goliath»-ում աղջիկն է դառնում գլխավոր հերոս-օդաչուն։ Սովորաբար հսկայական ռոբոտների կառուցումը վերագրվում էր այլմոլորակային կամ հնագույն ցիվիլիզացիաներին։
1979 թվականին լույս տեսած «Gundam» սերիալը ռեալիզմի տարրեր ներմուծեց ժանրի մեջ, և հետագայում մեխան բաժանվեց երկու ենթաժանրերի՝ «սուպեր-ռոբոտներ» և «ռեալիստական ռոբոտներ»։
«Ռեալիստական» կամ իրական ռոբոտների ժանրը սկսեց հսկայական մեխանիզմներին դիտարկել որպես ուղղակի մեքենաների (մասնավորապես՝ դիզայներները սկսեցին մեխաներին վերագրել կեղծ-ռեալիստական հատկանիշներ) և կենտրոնանալ մարդկանց զգացմունքների և մտքերի վրա (ինչպես, օրինակ, Full Metal Panic անիմեում)։ Gundam-ի և այլ նմանատիպ անիմեների միջև եղած հիմնական տարբերությունն այն էր, որ տվյալ անիմեի ռոբոտները ոչ թե յուրահատուկ մարտական միավորներ էին, այլ արտադրվում էին մասսայական օգտագործման համար։ Ռոբոտների կառավարումը իրականացվում էր ղեկանիվների, կոճակների և ոտնակների օգնությամբ, իսկ, օրինակ, ավելի վաղ մեխա-սերիալներում ռոբոտների կառավարությունը հիմնված էր օդաչուների պայմանական բացականչությունների վրա։ 80-ականների մեխա-սերիալները արդեն նախատեսված են մեծահասակների համար, այդ պատճառով սուպեր-ռոբոտի և դեռահաս օդաչուի կոնցեպցիան մղվում է հետին պլան։ Այս ժամանակաշրջանի մեխա-սերիալների սյուժեն մեծ մասամբ կապված է անորոշ ապագայի հետ, որտեղ մարդկության տեխնոլոգիաների մակարդակը բավականին բարձր է ռամզական նպատակներով սերիական մեխա-ռոբոտներ արտադրելու համար։ Միառժամանակ այդպիսի ապագայում մարդկությունը տիեզերքի սահմաններից դուրս է գալիս և բնակեցնում այլ մոլորակներ։ Նման գաղութներում հիմնականում ստեղծվում է հակաուտոպիական իրավիճակ։ Գլխավոր հերոսը սովորաբար ծանր անցյալ է ունենում։ Նա հասարակությունից վտարված է լինում, և հիմնական ապրուստի վայր չունենալու պատճառով անընդհատ ճանապարհորդում է։ Շուտով նրա շուրջ հավաքվում են նորանոր համախոհներ, որոնք ի վերջո կազմում են թշնամական ուժերի դեմ պայքարող խումբ։ Մեխա-ռոբոտին գլխավոր հերոսը, որպես կանոն, պատահականորեն է ստանում՝ դրան լքված գտնելով։ Այլ իրավիճակում հերոսը կարող է միանալ որևէ ռազմական խմբավորման՝ աշխատելով որպես ոստիկան/պահակախմբի անդամ, և այդ դեպքում նա նույնպես ստանում է իր մեխա-ռոբոտը։
Իրենց հերթին «Սուպեր-ռոբոտները» 1995 թվականից՝ «Եվանգելիոն» անիմեի լույս տեսնելուն պես, հաջողությամբ էվոլյուցիա ապրեցին և մեխայի ենթաժանրից վերածվեցին ինքնուրույն ժանրի։ Այս սերիալում ռոբոտները կենսաբանական հյուսվածքների և մեխանիկական դետալների միացություններ են։ Շեշտը նույնպես դրվում է հիմնականում հերոսների վրա, սակայն այստեղ մեխաները սկսեցին ավելի սերտորեն կապվել ընդհանուր սյուժեին՝ ձեռք բերելով հատուկ ֆանտաստիկ կամ միստիկ հատկանիշներ և դառնալով հերոս-ռոբոտների տարատեսակ, որոնք շատ հաճախ ցուցաբերում են ինքնուրույն գործողություններ կատարելու հատկություն։
Հատկությունները, կազմվածքը և նշանակությունը
Սովորաբար մեխաները՝ այսպես կոչված «հսկայական ռոբոտները» (ճապ.՝ 巨大なロボット), մեծ մարդանման ռազմական մեքենաներ են, որոնք կառավարվում են դրանց ներսում նստած օդաչուի կողմից։ Սովորաբար այս ռոբոտների գլխավոր նպատակը իրենց նման մեխանիզմների կամ այլմոլորակային ծագում ունեցող էակների հետ կռվելն է, քանի որ դրանց ինչ-որ պատճառներով (հատուկ դաշտ, չափազանց արագ շարժունակություն կամ զորաշարժություն) հնարավոր չէ հաղթել սովորական միջոցներ օգտագործելով։ Եզակի դեպքերում նրանց ներկայացնում են որպես սովորական պատերազմներում օգտագործվող ռազմական ուժ և ավանդական ռազմական մեքենաներին հակամարտելու միջոց (այսպես, «Gasaraki» անիմեում մեխաները արագաշարժ ռազմական տեխնիկա են՝ քաղաքային պայմաններում թշանամու հետևակի կամ զրահամեքենաների դեմ պայքարելու համար)։
Մեխաների մարդակերպության աստիճանը կարող է շատ տարբեր լինել։ Եթե «ռեալիստաական ռոբոտների» ենթաժանրում շատ հաճախ աշխատում են ներկայացնել գոնե ռոբոտի արտաքին ռացիոնալ կառուցվածքը, ինչի պատճառով մարդակերպությունը կարող է տուժել, ապա «սուպեր-ռոբոտների» ենթաժանրում մեխաները բավականին արտահայտիչ կերպով մարդանման են և ունեն մարդու մարմնի բոլոր հիմնական կառուցվածքային յուրահատկություններն ու համաչափությունները, որոնք համապատասխանում են նորմալ մարդու մարմնին։
Համարյա բոլոր մեխաները ունեն «մարմին»՝ հիմնական զրահապատ կորպուսը, և «ոտքեր»՝ քայլական շարժիչ, որոնք շատ թե քիչ նման են կենդանիների կամ թռչունների ոտքերի, սովորաբար բաղկացած են երեք մասերից՝ «կոնքից», «ծնկներից» և «ոտնաթաթերից», սակայն կարող են նաև այլ տեսք ունենալ։ «Գլուխը» կարող է բացակայել կամ մարմնի վերին մասում անշարժ առարկայի դեր կատարել, «ձեռքերը» շատ նման են լինում մարդկային ձեռքերի, սակայն կարող են նաև պարզապես արտաքին զենքի կախիչներ լինել՝ տեղակայված լինելով կորպուսի կողքերում։ Քայլելու հնարավորությունից բացի մեխաները կարող են նաև օժտված լինել հավելյալ շարժիչներով, օրինակ՝ հրթիռային շարժիչներով, որոնք թույլ են տալիս կատարել բարձր թռիչքներ, բարձրությունից ընկնելու դեպքում՝ մեղմ վայրէջքներ, կամ նույնիսկ թռչել։
Մեխաները զինված են լինում ինտեգրված և/կամ կախովի զինատեսակներով։ Մի դեպքում դրանք նման են իրական տանկերի, զրահապատ մեքենաների կամ ռազմական ուղղաթիռների զենքերի (թնդանոթներ, հրաձիգեր, հրթիռային կայաններ, ֆուտուրիստական լազերային կամ այլ էներգետիկ զենք), իսկ մյուս դեպքերում համաչափորեն մեծացրած սովորական զենքի տեսակներ են (հսկայական արճանակներ, ավտոմատներ, հրացաններ և այլն)։ Դրանից բացի, մեխաները կարող են նաև «ձեռնամարտ» վարել՝ օգտագործելով դանակներ, թրեր, գուրզեր կամ պարզապես իրենց զրահապատ «մարմնի» մասերով հակառակորդին հարված հասցնելով։
Օդաչուի խցիկը սովորաբար գտնվում է ռոբոտի «մարմնի» կամ «գլխի» ներսում, սակայն հնարավոր են նաև այլ՝ ավելի էկզոտիկ տարբերականեր։ Կառավարումը բաժանվում է երկու տեսակի․ «տեխնիկական» տարբերակ՝ երբ օդաչուն, օգտագործելով այս կամ այն մանիպուլյատորները, ֆիզիկապես է կառավարում ռոբոտի «մարմնի» շարժումները, կամ որևէ այլ տարբերակ, երբ կա հնարավորություն օդաչուին գիտակցաբար անմիջականորեն կառավարման համակարգին միացնելու, և երբ օդաչուն կառավարում է մեխային՝ ինքն իրեն ռոբոտի հետ ասոցիացնելով և մտքում ճիշտ շարժումները ձևավորելով։ Սովորաբար օդաչուն մեկն է, սակայն կարող են հանդիպել դեպքեր, երբ ընդհանուր համակարգի կառավարումը իրականացվում է թիմի կողից։ Օրինակ՝ «Ջինքի մարտական ռոբոտներ»-ում, մեխան կառավարում են երկու հոգի՝ մեկը ռոբոտի վերին մասը, մյուսը՝ ներքևինը։
Տեխնիկապես մեխան հանդիսատեսի առջև հանդես է գալիս որպես յուրօրինակ «սև արկղ», այսինքն՝ հանդիսատեսին բացատրվում են միայն արտաքին հատկանիշների և տեխնիկական մանրամասների այն մինիմումը, որը հարկավոր է սյուժեի զարգացման համար։ Ներքին կառուցվածքի մանրամասները և աշխատանքի սկզբունքները չեն ցուցադրվում։ Շատ հաճախ մեխաները, որոնք կառավարվում են թե՛ դրական և թե՛ բացասական հերոսների կողմից, իրականում հանդիսանում են անծանոթ, մարդկային ուժերը և գիտելիքները մի-քանի անգամ գերազանցող տեխնոլոգիայի արտադրանքներ, և նրանց բոլոր հատկությունները բացահայտվում են հերոսների կողմից դեպքերի զարգացման ընթացքում։
Իլմի Պֆաֆենհոֆեն
Իլմի Պֆաֆենհոֆեն  (Pfaffenhofen an der Ilm), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը՝ 24 158 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 92,39 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝  09 1 86 143։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ջամալա
Ջամալա (ուկրաիներեն` Джамала, Ղրիմի թաթարերեն՝ Camala, Джамала; իսկական անունը՝ Սուսանա Ջամալադինովա, ուկրաիներեն՝ Сусана Джамаладінова, Ղրիմի թաթարերեն՝ Susana Camaladinova, ), կրիմսկոտատար ուկրաինական օպերային և ջազային երգչուհի (քնարական-դրամատիկական սոպրանո), ջազի, հեղինակային երաժշտության, սոուլի, Էթնիկական երաժշտության, ռիթմ-ն-բլյուզի և էլեկտրոնային երաժշտության կատարող։ Ջամալային լայն ճանաչում բերեց նրա ելույթը  «Նոր Ալիք 2009» միջազգային երիտասարդ կատարողների մրցույթում, որտեղ նա ստացել է գրան-պրի։
2016 թվականի փետրվարի 21-ին հայտնի է դարձել, որ Ջամալան կներկայացնի Ուկրաինան Եվրատեսիլ 2016 մրցույթում՝ «1944» երգով։ Ճանաչվել է մրցույթի հաղթող։
Կենսագրություն
Ծնվել է Օշ կոչվող քաղաքում (ՂՍՍՀ, ԽՍՀՄ)։ Հայրը ղրիմի թաթար է, մայրը՝ հայուհի ։ Մոր նախնիները Լեռնային Ղարաբաղից են. Նրա մանկությունն անցել է Ղրիմում, Մալորեչենսկոե գյուղում, Ալուշտոյի մոտ։ Ջամալան սկսել է զբաղվել երաժշտությամբ վաղ տարիքից։ Իր առաջին մասնագիտական ձայնագրությունը նա արել է 9 տարեկանում, կատարելով ստուդիայում 12 մանկական և ժողովրդական ղրիմաթաթարական երգեր։ Ավարտելով երաժշտական թիվ 1 դաշնամուրի դպրոցը Ալուշտա (քաղաք, Ուկրաինա) քաղաքում, նա ընդունվել է Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոց, իսկ հետո՝ Չայկովսկու անվան Ազգային Երաժշտական Ակադեմիա (Կիև)՝ օպերային դասական վոկալի բաժին, որն ավարտել է կարմիր դիպլոմով։ Լինելով լավագույն շրջանավարտներից, Ջամալան որոշել էր իրեն նվիրել դասական երաժշտությանը և աշխատել որպես մեներգչուհի՝ հռչակավոր Միլանյան Օպերայում, բայց լուրջ տարվածությունը ջազով, սոուլով, էքսպերինեմնտները՝ արևելյան երաժշտությամբ, փոխել են իր պլանները՝ որոշելով ուղղությունը հետագա կարիերայի համար։
Ջամալան տիրապետում է ուկրաիներեն, ռուսերեն, ղրիմա-թաթարերեն և անգլերեն լեզուներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Կիևի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Անաբար
Աշխարհագրություն
Երկարությունը 939 կմ, ավազանը՝ 100 հազար կմ2։ Սկիզբ է առնում Միջին Սիբիրական սարահարթի հյուսիսային մասից և թափվում Լապտևների ծովը՝ առաջացնելով Անաբարի խորշը։
Վտակներ
Գլխավոր վտակներն են՝
Սնումը ձնաանձրևային է։ Սառցակալում է սեպտեմբերից մինչև հունիս։ Հարուստ է ձկներով (նելմա, մաքսուն, սիգ ևն)։ Անաբարի ավազանում կան ալմաստի հանքեր։
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Այծենակաճ
Այծենակաճ, յափնջի (ნაბადი), առանց թևերի, ուղղանկյուն ուսերով, լայն քղանցքով երկար թիկնոց։ Հին անվանումն է «տարատոկ»։
Տարածում
Հայաստանում տարածված էր Արցախում, Լոռիում, Իջևան Տավուշում և Արևելյան Հայաստանի այլ գավառներում, հագել են 1826-1828 թվականներին ռուս-պարսկական պատերազմում մարտնչող հայ կամավորները Այծենակաճը եղել է նաև կազակային հեծյալ զորամասերի համազգեստը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հագուստ
Թ. Թորամանյանի դասախոսության առթիվ
'''«Թ. Թորամանյանի դասախոսության առթիվ»''', հայ բանաստեղծ Հովհաննես թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 113) մայիսի 25-ի համարում, այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» (էջ 253-258) գրքում, ապա Երևանում`1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 256-260) ։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Հեթումյանների տոհմածառ
Ստորև ներկայացված է Հեթումյանների տոհմածառը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեթումյաններ