cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջորջո Կինալյա
«Լացիո»
Կնոջ ԱՄՆ տեղափոխությունից հետո Կինալյան սկսում է մտածել ընտանիքի հետ միավորվելու մասին։ Այդ ժամանակ ֆուտբոլը ԱՄՆ-ում այդքան էլ զարգացած չէր, սակայն որոշ ակումբներ փորձում էին բարձրացնել իրենց մակարդակը և հետաքրքրություն առաջացնել երկրպագուների շրջանում։ Այդ ակումբների շարքերում էին «Նյու-Յորք Կոսմոսը», որը անգամ պայմանագիր էր կնքել Պելեի հետ։ Մի անգամ, առավոտյան Կինալյայի հետ հեռախոսով կապվնում է Պեպե Պինտոն, ով «Հարթֆորդ Բայսենտենիալսի» օգնականներից էր և հրավիրում է նրան հանդես գալ Լեհաստանի հավաքականի դեմ կայանալիք խաղին։ Կինալյան համաձայնվում է, սակայն նա ցանկություն ուներ հանդես գալ «Կոսմոսի» կազմում, այդ իսկ պատճառով հրավիրում է այդ խաղին նյու-յորքյան ակումբի նախագահ՝ Կլայվա Տոյային։ Նրա խաղը դրական գնահատականի է արժանանում ԶԼՄ-ների կողմից և Տոյը «Լացիոյի» տնօրինության հետ համաձայնության է հասնում կապված ֆուտբոլիստի տեղափոխության հետ։ Միակ արգելքը «Լացիոյի» տնօրինության դեպքում այն էր, որ ակումբը չէր ցանկանում հրաժեշտ տալ իրենց առանցքային հարձակվողին։ Կինալյան գնում է «Corriere Dello Sport» ամսագրի մի ամբողջ էջ՝ խոսքը երկրպագուներին հղելու համար. նա ցանկանում էր բացատրել, որ իր ցանկությունը ընտանիքի հետ միասին լինելն է, սակայն երկրպագուները այդպես էլ չեն կարողանում համակերպել նրա տեղափոխության հետ ։ 1975 թվականի օգոստոսի վերջում Կինալյան պետք է վերադառնար Իտալիա։ «Լացիոյի» նախագահը սպառնացել էր հարձակվողին իր տուգանքներով և այլ պատիժներով, եթե նա ճիշտ ժամանակին չվերադառնար ակումբ։ Իտալիա հասնելու ժամանակ Կինալիային դիմավորելու էին եկել մի քանի հազար երկրպագուներ, սակայն ակումբում տիրող իրավիճակը լրիվ այլ էր։ Տոմազո Մաեստրելլին այլևս չէր կարողանում մարզել «Լացիոն», նրան փոխարինում է Ջուլիո Կորզինին ։ Նոր մարզիչը ցանկանում էր կազմավորել այն ակումբը, որը երկու տարի առաջ հաղթեց երկրի առաջնությունում։ Կինալյան ընդհանուր լեզու չի գտնում նոր մարզչի հետ։ Ակումբը վատ խաղ էր ցուցադրում և շուտով հայտնվում է առաջնությունից դուրս թռչելու տարածքում։
Իր վերջին մրցաշրջանը Իտալիայում Կինալյան անցկացնում է, որպես թմավագ։ Նախորդ մրցաշրջանի առաջնությունում չորրորդ հորիզոնականը զբաղեցնելով, Լացիոն ստանում է իրավունք ՈՒԵՖԱ գավաթի առաջին փուլին մասնակցելու համար։ 1975 թվականի հոկտեմբերի 1-ին «Չերնոմորեցի» դեմ պատասխան խաղում «Լացիոյին» անհրաժեշտ էր խաղն ավարտել մեկ գոլի առավելությամբ։ Հանդիպման վերջին րոպեին Կինալյան հաջողությամբ իրացնում է 11 մետրանոց հարվածը, որի շնորհիվ խաղը տեղափոխվում է ավելացված ժամանակ, իսկ այնտեղ իտալացին հասցնում է թիմի հեղինակած գոլերի քանակը երեքի, ինչով օգնում է ակումբին անցնել առաջ ։ Սակայն հաջորդ փուլի շրջանակներում կայացած «Բարսելոնայի» դեմ խաղում, «Լացիոն» ոչ մի կերպ չէր կարող հակառակադրել ակումբին. նրանք պարտվում են 7-0 ընդհանուր հաշվով։ 1976 թվականի ապրիլի 25-ին Կինալյան անցկացնում է ակումբի կազմում իր վերջին հանդիպումը։ Նրա վերջին խաղն է դառնում «Տորինոյի» դեմ խաղը, որն ավարտվում է 1-1 հաշվով։ Դրանից հետո նրան էր սպասում Նյու-Յորքը։ Նա հասնում է ԱՄՆ Ջենովայի և Փարիզի տարանցումով, առանձին ինքնաթիռով՝ չցանկանալով, որ երկրպագուները խանգարեն նրա թռիչքը։
Ընդհանուր հաշվարկով Կինալյան «Լացիոյի» կազմում անցկացրած 209 խաղերում դառնում է 99 գոլի հեղինակ, որոնցից 77-ը հեղինակվել էին Սերիա A-ում անցկացրած 175 խաղերում։ Նա «Լացիոյի» կազմում անցկացրած բոլոր մրցաշարերի ընդհանուր հաշվարկով, մասնակցել էր 263 հանդիպման և դարձել էր 140 գոլի հեղինակ, այդ թվում Իտալիայի գավաթի խաղարկությունում անցկացրած 28 խաղերը և հեղինակած 13 գոլերը և եվրոգավաթային հարթակում անցկացրած 11 խաղերը և 13 գոլերը։ Ակումբի պատմության լավագույն ռմբարկուների շարքում նա զիջում է միայն Սիլվիո Պիոլեին և Ջուզեպե Սինորիին ։
«Նյու Յորք Կոսմոս»
1967 թվականին Կինալյան համալրում է NASL-ում հանդես եկող «Նյու Յորք Կոսմոս» ակումբի կազմը։ Այդ ժամանակ այդ առաջնությունում հանդես եկող արտասահմանցի մի շարք ֆուտբոլիստներ ավարտում էին իրենց կարիերան (Պելե, Ջորջ Բեսթ, Յոհան Կրոյֆ, Գերդ Մյուլլեր), իսկ Կինալյան տեղափոխության ժամանակ դեռևս 29 տարեկան էր։ Նա «Կոսմոսի» կազմում կատարում է իր նորամուտը 1976 թվականի մայիսի 17-ին կայացած «Լոս Անջելես Ացտեկսի» դեմ տնային խաղում. այդ խաղում Կինալյան դուբլի հեղինակ է դառնում, իսկ նրանից բացի ակումբի կազմում գոլի հեղինակ են դառնում Պելեն և Կիտ Էդդին, խաղի վերջնական հաշիվն էլ 6-0 է ստացվում ։
1976 թվականի դեկտեմբերի 2-ին մահանում է Կինալիայի սիրելի մարզիչ՝ Տոմազո Մաեստրելլին և ֆուտբոլիստը ոչ երկար ժամանակով վերադառնում է Իտալիայի՝ մարզչի թաղման արարողությանը ներկա լինելու նպատակով ։ 1977 թվականի օգոստոսի 28-ին Սոքեր Բոուլի շրջանակներում կայացած «Սիեթել Սաունդերսի» դեմ խաղում, Կինալյան հանդիպման 78-րդ րոպեին հեղինակում է թիմի համար հաղթական գնդակը և սահմանում է հանդիպման վերջնական հաշիվը՝ 2-1 : 1978 թվականին «Կոսմոս» է տեղափոխվում Կինալիայի նախկին խաղընկերը «Լացիոյից»՝ Ջուզեպպե Ուիլսոնը, սակայն ԱՄՆ-ում անցկացրած մեկ մրցաշրջանից հետո, վերջինս նախընտրում է վերադառնալ հարազատ ակումբ։ Այնուամենայնիվ «Լացիոյի» նախկին ֆուտբոլիստները օգնում են Կոսմոսին հաղթել Սոքեր Բոուլի շրջանակներում կայացած «Տամպա-Բեյ Ռաուդիսի» դեմ խաղում. Կինալյան գոլի հեղինակ է դառնում, իսկ Ուիլսոնը ճանաչվում է հանդիպման լավագույն պաշտպան ։ Հաջորդ մրցաշրջանը Կինալիայի և իր ակումբի համար պակաս հաջող է ստացվում։ Կոսմոսը չի կարողանում ձեռք բերել Սոքեր Բոուլի մասնակցության ուղեգիր՝ 2-1 հաշվով «Վանկուվեր Ուայտկեպսին» պարտվելով ։ Կինալյան հեղինակում է 26 գոլ, որը առաջնության տվյալներով լավագույն արդյունքն էր, սակայն NASL-ի կանոներով լավագույն ֆուտբոլիստի մրցանակը տրվելիս նաև հաշվի էր առնվում գոլային փոխանցումների քանակը և արդյունքում Օսկար Ֆաբիանին գոլ+գոլային փոխանցում համակարգում մեկ միավորով գերազանցում է իտալացուն ։
1980 թվականին ակումբի նոր գլխավոր մարզիչն է դառնում Հեննես Վայսվայլերը։ Նա փորձում էր ակումբի հարմարեցնել պրագմատիկ ֆուտբոլին, որը բացասկան արձագանք է առաջացնում ակումբի մի շարք աստղային ֆուտբոլիստների, այդ թվում նաև Կինալիայի մոտ ։ Այնուամենայնիվ 1980 թվականը Կինալիայի համար ամենաարդյունավետն է ստացվում. անցկացրած 66 խաղերում իտալացին 76 գոլի հեղինակ է դառնում։ NASL-ի կանոնավոր առաջնության ընթացքում և փլեյ-օֆֆ փուլերում ֆուտբոլիստը աչքի է ընկնում հեղինակած 50 գոլերով։ Արդյունավետության նախորդ ռեկորդը պատկանում էր կրկին նրան, որը գրանցվել էր 1978 թվականին. այդ ժամանակ հեղինակած գոլերի քանակը 34 էր :
1980 թվականին Կինալյան փլեյ-օֆֆ փուլի շրջանակներում կայացած «Տալսա Ռաֆնեկսի» դեմ խաղում իտալացին 7 գոլի հեղինակ է դառնում, իսկ 1981 թվականի դեկտեմբերի 8-ին այդ ձեռքբերումը նա կրկնում է «Չիկագո Ստինգի» դեմ շոուբոլային խաղում։ Կինալյան մեկ խաղում հեղինակել է նաև 8 գոլ։ 1981 թվականին ֆուտբոլիստը ճանաչվում է NASL-ի ամենաարժեքավոր ֆուտբոլիստ։ Կինալյան նշանակալից հաջողությունների է հասնում լիգայում՝ հեղինակելով 397 գոլ գումարած 21 շոուբոլային հանդիպումներում հեղինակած 38 գոլերը, ընդհանուր հաշվարկով նրա արդյունքը «Կոսմոսում» կազմում է 435 գոլ անցկացրած 413 հանդիպումներում ։ Նա իր ակումբների լավագույն ռմբարկուն էր 13 մրցաշրջան անընդմեջ. 6 անգամ «Լացիոյում» և 7 անգամ «Կոսմոսում»։ Դրա հետ միասին նա համարվում էր Իտալիայի երկրորդ լավագույն ֆուտբոլիստը Ռոբերտո Բոնինսենիայից հետո։ Կինալյան «Կոսմոսի» կազմում 1980-81 թվականների մրցաշրջանի փլեյ-օֆֆ փուլերում անցկացրած 41 խաղերում դառնում է 49 գոլի հեղինակ, ինչպես նաև հինգ գոլ է հեղինակում հինգ Սոքեր Բոուլային խաղերում, որոնցից չորսում ակումբը հաղթանակ է տարել ։ Բացի դրանից նա դառնում է ԱՄՆ-ի ամենահայտնի ֆուտբոլիստը, իր ետևում թողնելով այնպիսի ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են Յոհան Նեսկենսը, Ֆրանց Բեկենբաուերը և Կառլոս Ալբերտո Տորեսը ։
Կինալյան ավարտում է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան 1983 թվականին՝ լինելով «Նյու Յորք Կոսմոսի» ֆուտբոլիստը։ Սակայն 1990 թվականի փետրվարի 25-ին 43 տարեկան հասակում վերադառնում է մեծ ֆուտբոլ, որպես «Վիլլա Սան-Սեբասյանո» սիրողական ակումբի ֆուտբոլիստը ։ Այդ ակումբը հանդես էր գալիս Իտալիայի ութերորդ դիվիզիոնում։ Այդ ակումբի կազմում անցկացրած իր առաջին խաղի մրցակիցն է դառնում «Սկուրկոլ Մարսիկանան», Կինալյան այդ խաղում հեղինակում է ակումբի խփած 3 գոլերից երկուսը, ինչի շնորհիվ օգնում է ակումբին հաղթանակ տանել։ Կինալյան այդ ակումբի կազմում խաղում է մինչև 1991 թվականի հունիսը. Он играл в этом клубе до июня 1991 года :
Կարիերան հավաքականի կազմում
Շնորհիվ «Լացիոյի» կազմում անցկացրած Կինալիայի հաջող խաղի, Իտալիայի հավաքականի մարզիչ Ֆերուչո Վալկարեջին հրավիրում է նրան հավաքական՝ 1970 թվականի աշխարհի առաջնությանը մասնակցություն ունենալու նպատակով։ Սակայն նա առաջնությանը մեկնելու վերջնական 22 հոգուց կազմված հայտացուցակում տեղ չի գտնում, սակայն Վալկարեջին նրան հրավիրում է Մեքսիկա, որպեսզի երիտասարդ ֆուտբոլիստը փորձ ձեռք բերի։ Իտալիան աշխարհի առաջնությունում հասնում է մինչև եզրափակիչ, որտեղ զիջում է Բրազիլիայի հավաքականին ։
1971 թվականին այն բանից հետո, երբ «Լացիոն» դուրս է թռչում Սերիա B-ից, Կինալյան դառնում է Իտալիայի ազգային հավաքականի ժամանակակից պատմության առաջին ֆուտբոլիստը, որը որևէ առաջնության երկրորդ դիվիզիոնից հրավիրվում է հավաքական ։ 1972 թվականի հունիսի 21-ին Կինալյան գոլի հեղինակ է դառնում ազգային հավաքականի կազմում անցկացրած իր առաջին խաղում։ Նրա առաջին խաղն է դառնում Բուլղարիայի ազգային հավաքականի դեմ կայացած ընկերական խաղը ։
Լացիոյից իր խաղընկերներ Լուչանո Ռե Չեկկոնիի և Ջուզեպպե Ուիլսոնի՝ Կինալյան մասնակցում է 1974 թվականի աշխաչհի առաջնությանը Գերմանիայում։ Ի սկզբանե նրանց հետ պետք է մեկներ նաև Լուիջի Մարտինին, սակայն առաջնության տուրերից մեկում նա վնասվածք է ստանում։ Կինալյան քննադատում է հավաքականի մարզչական շտաբի հայտացուցակի հետ կապված որոշումը. Աշխարհի առաջնությունում առաջին խաղը հավաքականը պետք է անցկացներ ընդդեմ Հայիթիի ազգային հավաքականի. հավաքականը այդ խաղին ներկայանում էր հավակնորդի կարգավիճակով։ Կինալյայի մոտ խաղը չէր ստացվում, նա աջակցություն չէր ստանում կիսապաշտպաններից։ 69-րդ րոպեին Վալկարեջին փոխարինում է Պետրո Անաստազիին, իսկ Կինալյան բավականին զգացմունքայնորեն է արձագանքում այդ փոխարինմանը և հանդերձարանի ճանապարհին նա իր չարությունը թափում է ջրի շշի վրա ։ Ավելի ուշ Կինալյան ներողություն է խնդրում իր պահվածքի համար և մարզիչը նրան հնարավորություն է տալիս Լեհաստանի ազգային հավաքականի դեմ խաղալու։ Իտալիան 2-1 հաշվով պարտություն է կրում և դուրս է մնում խմբից։
Ֆերուչչո Վալկարեջին ոչ այնքան հաճախ էր ցստահում Կինալյային թիմի հիմնական կազմում։ Երբ մարզչին փոխարինելու է գալիս Ֆուլվիո Բերնարդինին, իրավիճակում նույնպես ոչինչի չի փոխվում։ Անհաջող աշխարհի առաջնությունից հետո Կինալյան ընդամենը երեք հանդիպում է անցկացնում ազգային հավաքականի կազմում. վերջին խաղն ընդդեմ ԽՍՀՄ-ի ազգային հավաքականի (1-0 հաշվով պարտություն) ։ Ընդհանուր հաշվարկով ֆուտբոլիստը ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է 14 հանդիպման և դարձել է 4 գոլի հեղինակ։
Խաղերը Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում
Ընդհանուր։ 14 խաղ / 4 գոլ; 6 հաղթանակ, 6 ոչ-ոքի, 2 պարտություն
Խաղաոճ և անհատականություն
Կինալյան համարվում է իր սերնդի լավագույն իտալացի հարձակվողների մեկը, նա եղել է գաբարիտային, ուժեղ, արագ և հուժկու ֆուտբոլիստ. ունեցել է ճշգրիտ հարվածներ կատարելու կարողություն ։ Նրան հաճախ անվանում էին Իտալիայի ամենառաջին արտահայտված կենտրոնական հարձակվողներից մեկը, նրա ուժային խաղաոճը ի սկզբանե նորություն էր Իտալիայում, բացի դրանից նա դառնում է հայտնի և արդյունավետ ռմբարկու ։ Կինալյան գովաբանվում էր իր հուժկու և ճշգրիտ հարվածների կարողության համար և նա կարող էր գրավել մրցակցի դարպասը գտնվելով և տուգանային հրապարակի մատույցների ներսում և դրանցից դուրս, բացի դրանից նա նաև կարողանում էր հաջող պայքար մղել երկրորդ հարկում ։ Չնայած նրան, որ ի սկզբանե նրան չէին համարում տաղանդավոր, տեխնիկական հնարավորություններով օժտված ֆուտբոլիստ՝ նա կատարելության էր հասցնում իր գնդակին տիրելու, տեխնիկան ցուցադրելու և գործողությունների ճշտվածության կարողությունները ։
Ամբողջ ֆուտբոլային կարիերայի ընթացքում Կինալիային հաճախ անվանում էին երկար Ջոն մականվամբ ։ Նա ստացել էր այդ մականունը այն պատճառով, որ համապատասխանում էր Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոնի կողմից հորինված գրական կերպարի հետ՝ իր հասակով և մարմնակազմությամբ ։ Բացի դրանից նրա մականունը ընդգծում էր Կինալիայի նմանությունը ուելսցի ֆուտբոլիստ Ջոն Չարլզի հետ, որը նույնպես իր կարիերայի մեծամասնությունը անցկացրել էր Իտալիայում ։
Իր ֆուտբոլային որակներին, որպես հավելում Կինալյան ինքնավստահ էր, խարիզմատիկ և հարգանքի էր առաջացնում խաղադաշտում շնորհիվ իր պայծար, անկեղծ և արտակենտրոնակային բնավորության, ինչպես նաև լավ հումորի զգացման համար։ Ֆուտբոլիստը նաև ուներ առաջատարի ընդգծված որակներ, որոնք ցուցադրել էր «Լացիոյի» կազմում հանդես գալու տարիներին
Սակայն չնայած ֆուտբոլիստի բարձր արդյունավետության, նա երբեմն քննադատության էր արժանանում իր էգոիզմի, գոռոզության և խաղն առանց գնդակի վարել չկարողանալու համար։ Չնայած նա վայելում էր մեծ հայտնություն երկրպագուների և խաղընկերների շրջանակներում, նա նաև առանձնանում էր իր կոպիտ և անսաստ բնավորթյամբ և ժամանակ առ ժամանակ նա ցուցադրում էր իր ագրեսիվ բնույթը, ինչը հանգեցնում էր կռիվների և վիճաբանությունների որոշ մարզիչների և խաղընկերների հետ ։ Նա նաև քննադատության էր արժանանում մամուլի կողմից իր գեդոնիստական ապրելակերպի և օրենքի հետ կապված խնդիրների համար ։
Ակումբային
«Լացիո»
«Նյու Յորք Կոսմոս»
Անձնական կյանք
Կինալյայի առաջին կնոջ անունը Կոնի Էրուցիոնե է, նա եղել է ՆԱՏՈ-յում աշխատող սպայի աղջիկ, իսկ նրա քույրը՝ Մայք Էրուցիոնեն, հոկեյի օլմպիական չեմպիոն։ Նրա կինը նույնպես ունեցել է իտալական արմատներ։ Զույգը ունեցել է երեք երեխա. Ջորջո-կրտսերը, Ստեֆանին և Սինտիան ։ Ավելի ուշ զույգը բաժանվում է և Կինալյան երկրորդ անգամ է ամուսնանում՝ Անժելե Կաչիոպոյի հետ։ Երկրորդ ամուսնության ժամանակ իտալացի ֆուտբոլիստը երկու տղա է ունենում. Էնթոնին և Դոնալդը ։
1974 թվականին Կինալյան փորձում է իրենց երգչի դերում՝ կատարելով «(Ես) ֆուտբոլային խելագար եմ» երգը ((I'm) Football Crazy), որը որպես սաունդթրեք է օգտագործվում «Դատավորը» ֆիլմի համար։ Իտալական «Squallor» խումբը ֆուտբոլիստի պատվին անվանել է իր երգերից մեկը` «Ավետարան Կինալյայից» երգը(Il Vangelo secondo Chinaglia) : Նա նաև հիշատակվում է Ռինո Գաետանոյի Իմ եղբայրը միակ երեխան է երգում ։
1979 թվականին Կինալյան ստացել է Ամերիկայի քաղաքացիություն։ Դիանա Ակերմանը, «Նյու Յորք Թայմս» թերթի խմբագիրը, գրում է, որ ինքը հպարտությամբ է պահպանել իտալացի ֆուտբոլիստի փաստաթղթերը ։
Խաղային կարիերայից բացի Կինալյան ունեցել է նաև ԶԼՄ ոլորտում աշխատելու փորձ. մասնավորապես 90-ական թվականներին RAI հեռուստաալիքում նա աշխատել է, որպես մեկնաբան ։ 2000-ական թվականների սկզբում նա որպես մեկնաբան աշխատում է «Stream TV» հեռուստատեսական ալիքում։ Կյանքի վերջին տարիներին Կինալյան համարվում էր «The Football Show» ամենօրյա թոլք-շոուի հիմնական հաղորդավարներից մեկը։ Այդ հաղորդումը հեռարձակվում էր ժամը 7:00-ից 9:00-ը՝ «Sirius Satellite Radio»-ի կողմից ։
Հոր հիշատակի համար Ջորջոյի առաջին կնոջից ծնված երեք երեխաները հիմնադրում են «Giorgio Chinaglia Foundation» կազմակերպությունը, որը մշակում է ծրագրեր՝ սահմանափակ հնարավորություններ ունեցող երեխաների հետ ֆուտբոլ պարապելու համար ։
Ֆունկցիոների կարիերա
1983 թվականին Կինալյան վերադառնում է Իտալիա և փոխարինում է Ջան Կարիոնա Կազոնիին՝ իր նախկին ակումբը համարվող «Լացիոյի» նախագահի պաշտոնում։ Հաջորդ տարի «Warner Communications» տալիս է Կինալյային «Նյու Յորք Կոսմոսի» բաժնետոմսերի մի մասը, սակայն արդեն NASL-ում անցկացրած վերջին տարիներին՝ 1985 թվականին, անմիջապես «Լացիոյի» դեմ կայացած ընկերական խաղից հետո «Կոսմոսը»՝ կազմալուծվում է։ Այդ նույն տարվա ավարտին ֆինանսական խնդիրների պտաճառով Կինալյան ստիպված է լինում տալ հռոմեական ակումբի բաժնետոմսերի մի մասը սպորտային ձեռնարկատեր Ֆրանկո Կիմենտիին ։
Դրանից հետո Կինալյան շարունակելով աշխատել, որպես ֆունկցիոներ՝ հաջորդապար սկսում է ապրել ԱՄՆ-ում և Իտալիայում։ Վերջին տարիներին նա աշխատում էր «Ֆերենցվարոշի», «Մարսալայի» (որոշ ժամանակ, որպես նախագահ), «Ֆոջայի» (նախագահ է եղել 2000 թվականի հոկտեմբերից 2001 թվականի մարտը), «Վիրտուս Լանչանոյի» (սկսել է համագործակցել 2004 թվականից սկսած), և վերջապես՝ «Լացիոյի» հետ ։
2011 թվականի հունվարին Կառլոս Ալբերտո Տորեսի հետ միասին Կինալյան դառնում է «Կոսմոսի» վերածնված դեսպանը, նրա խաղընկերը՝ Պելեն, դառնում է նախագահ, իսկ տեխնիկական տնօրեն է նշանակվում Էրիկ Կանտոնան ։
Խնդիրներ օրենքի հետ
1966 թվականին Կինալյային սպառնում է երկու տարի ժամկետով ազատազրկում՝ կեղծ սնանկության և հաշվետվության համար, որոնք տրվել էին նրա կողմից Լացիոյի ֆինանսական կազմակերպությունում աշխատելու տարիներին ։
2006 թվականի գարնանը Կինալյան ընդգրկվում է Նապոլիի մաֆիայի դեմ պայքարող Շրջանային կառավարման ցուցակի անդամների կազմում։ Նրան մեղադրում էին փողերի լվացման մեջ, ինչպես նաև ըստ 7-րդ հոդվածի տվյալների նա մեղադրվում էր Կամորայում տեղի ունեցած հանցակցության մեջ ։
Նույն թվականի հոկտեմբերին ֆինանսական ոստիկանությունը «Լացիոյի» նախկին ֆուտբոլիստին ինսայդերական անօրինական առևտրի մեջ կասկածելու հետևանքով՝ ցանկանում է ձերբակալել։ Հռոմի դատախազությունը հետախուզման ժամանակ բացահայտում է օրինախախտություն՝ կապված ակումբի կառավարման հետ։ Հրամանագրի գրման ժամանակ Կինալյան ապրում էր երկրի սահմաններից դուրս՝ ԱՄՆ-ում ։ Մի քանի օր անց պաշտոնապես ներկայացվում է փախստականի եվրոպական հրամանագիրը։ Հետախուզությունները այն հետևությանն են հանգում, որ Կինալյան լինելով Կազալեզիի հանցախմբի անդամներից մեկը, պլանավորել էր օգտագործել շահույթը ոչ օրինական ուղղություններով, որպեսզի հետագայում նախկին ակումբը գնելու հնարավորություն ունենա ։
Մահ
Ջորջո Կինալյան մահացել է Ֆլորիդայում՝ 65 տարեկան հասակում։ 2012 թվականի ապրիլի մեկին, Կինալյայի որդին՝ Էնթոնին հեռախոսազրույցի ժամանակ տեղեկացնում է «Sky Sports» իր հոր մահվան մասին. Իտալիայում այդ լուրի մասին իմանում են միայն օրվա երկրորդ կեսից հետ։ Իտալացու մահի մասին խոսում էին բոլոր սպորտային ծրագրերը։ Երեկոյան իրադարձությունները ամբողջովին ներկայացվում են ազգային լուրերում ։
Կինալյայի մահից մի քանի օր անց, իտալացու նախկին խաղընկերները՝ Ջուզեպպե Ուիլսոնը և Ջանկառլո Օդդին, առաջարկուն են հետ բերել Կինալյայի մնացորդները Հռոմ։ Տոմազո Մաեստրելլիի որդին՝ Մասիմոն, ֆուտբոլիստի ամբողջ ընտանիքին խոստանում է Կինալիայի համար տեղ նախապատրաստել Ֆլամինոյի գերեզմանատանը՝ իր հոր գերեզմանի կողքին։ Միտքը գնահատում են նաև իտալացի ֆուտբոլիստի երեխաները, սակայն մնացորդների Իտալիա բերվելու համար նրանք ստիպված են լինում սպասել ԱՄՆ-ի դատարանի որոշմանը։ Միայն 2013 թվականի սեպտեմբերին, տեղի ժամանակով 6:30-ին՝ Կինալիայի աճյունը փոխադրող ինքնաթիռը վայրէջք է կատարում։ Հաջորդ օրը տեղի է ունենում ֆուտբոլիստի հուղարկավորումը՝ Սուրբ Քրիստոսի Սիրտ եկեղեցում։ Նրան հրաժեշտ տալու էին եկել հազարավոր մարդիկ։ Նույն օրվա գիշերը Կինալյան թաղվում է Տոմազո Մաեստրելլիի կողքին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Սուոնսի Սիթիի ֆուտբոլիստներ
Կոմո (քաղաք)
Կոմո (Como), քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 84 223 մարդ, խտությունը՝ 2251,8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22100։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 031։
Զբոսաշրջային գրավչության տեսակետից Կոմոն 2013 թվականին չորրորդ տեղն է զբաղեցրել Լոմբարդիայում՝ զիջելով միայն Միլանին, Բերգամոյին ու Բրեշիային, իսկ 2018-ին, հյուրընկալելով շուրջ 1,4 միլիոն զբոսաշրջիկ, առաջ է անցել նաև Բերգամոյից ։
Կոմոյում են ծնվել կամ որոշակի ժամանակամիջոց ապրել բազմաթիվ անվանի անձինք, այդ թվում՝ մեր թվականությունից առաջ առաջին դարի բանաստեղծ Ցեցիլիուսը, գրողներ Պլինիուս Ավագն ու Պլինիուս Կրտսրը, Հռոմի պապ Ինոկենտիոս Տասնմեկերորդը, գիտնական Ալեսսանդրո Վոլտան, հունգարացի կոմպոզիտոր Լիստի դուստր և Ռիխարդ Վագների երկրորդ կին Կոզիմա Լիստը, որ ամուսնու մահից հետո երկար տարիներ կազմակերպել ու ղեկավարել է Բայրոյթի փառատոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալլ Գաթիե
Կյանք
Ալլ Գաթիեն Իրաքի քաղաքացիների որդի է։ Նա մեծացել է Դուբայում, հետո ծնողները տեղափոխվել են Միսիսոգա ։
Արդեն երիտասարդ տարիքում տարված էր երաժշտությամբ՝ սկսած 20 տարեկանից նա համացանցում հրապարակում է իր առաջին երգը։ 2017 թվականին մասնակցել է BeatStars կայքի RhymeStars մրցույթին, որտեղ իր երգերը գնահատել է Ջո Բադենը։ Նա հաղթում է մրցույթում։ Նա Warner Music-ի հետ պայմանագիր է կնքել :
2018 թվականին լույս է տեսնում նրա առաջին երգը՝ Can’t Lie: Դրան գետևում է նոր երգ՝ Moonlight, որը Spotify-ում ձեռք է բերել ավելի քան 102 մլն լսում ։
2019 թվականին իր հրապարակած It’s You երգի շնորհիվ հաջողվում է իրեն առաջին անգամ հայտնվել միջազգային հիթ-շքերթում։ Երգի վիդեո տարբերակը դարձել է հիթ։
Երաժշտական ոճ
Երգիչը փորձում է իր երգերով ստեղծել երկու երգիչների՝« Էդ Շիրանի և Ջեյ Քոուլի, երաժշտական ոճերի խառնուրդ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի ռեփերներ Կատեգորիա:Կանադացի երգիչներ
Իրինա Ալֆյորովա
Իրինա Իվանովնա Ալֆյորովա (Ирина Ивановна Алфёрова, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2007 թվական) ։
Կենսագրություն
Իրինա Ալֆյորովան ծնվել է Նովոսիբիրսկում` իրավաբանների ընտանիքում։ Դպրոցական տարիներին խաղացել է Նովոսիբիրսկի Ակադեմգորոդոկ կոչվող համայնքի ինքնագործ թատերախմբում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Մոսկվա և ընդունվել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան, որն ավարտել է 1972 թվականին։ Ուսանողական տարիներին ելույթներ է ունեցել Մոսկվայի տարբեր թատրոնների բեմերում։ 1976 թվականին նա հրավիրվել է Լենկոմ թատրոն։
Իրինա Ալֆյորովան կինոյում սկսել է նկարահանվել 1970 թվականից։ Նրա առաջին նշանակալից դերը կինոյում` Կոնստանցիա Բոնասյեի դերն էր «Դ'Արտանյանը և երեք հրացանակիրները» (1978) կինոնկարում։ Ֆիլմն հաջողված էր և Իրինան հանդիսատեսների կողմից ճանաչման արժանացավ։ Նրա հետագա աշխատանքներից հարկ է նշել նաև «Սիրելիներից մի բաժանվեք» (1979), «Վասիլի Բուսլաև» (1982), «Սիրո նախազգացում» (1982), «Երմակ» (1996) և այլ ֆիլմեր։
Իրինա Ալֆյորովայի կերտած կերպարներն աչքի են ընկնում կանացիությամբ և անկեղծությամբ։ Ներկայումս նա «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկն է։
Անձնական կյանք
Իրինա Ալֆյորովայի առաջին ամուսինը բուլղարացի դիվանագետ Բոյկո Գյուրովն էր։ Նրանց դուստրը` Քսենյա Ալֆյորովան, դերասանուհի է։
1976-1993 թվականներին, Իրինա Ալֆյորովան ամուսնացած էր հայտնի դերասան Ալեքսանդր Աբդուլովի հետ։ 1995 թվականին ամուսնացել է դերասան Սերգեյ Մարտինովի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Արտաշես Հայրյան
Արտաշես Արտեմի Հայրիյան, հայ օպերային երգիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974)։
Կենսագրություն
Արտաշես Հայրիյանը ծնվել է Բաքվում։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվում է Իրանի Թեհրան քաղաքը, որտեղ էլ անց է կացնում մանկությունն ու պատանեկությունը։ Այնտեղ էլ առաջին անգամ բացահայտում է արվեստի և երաժշտության հանդեպ սերը ։
1962 թվականին նրան ընդունում են Բաքվի օպերայի և բալետի թատրոն՝ որպես մենակատար։ Թատրոնում 6 տարի աշխատալու արդյունքում դառնում է առաջատար մենակատարը, կատարում գլխավոր դերերգերը «Ռիգոլետտո», «Տրուբադուր», «Աիդա», «Տոսկա», «Ֆաուստ», «Սիրո ըմպելիք», «Իշխան Իգոր», «Բորիս Գոդունով» և այլ օպերաներում ։
1967 թվականին Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի հրավերով ժամանում է Երևան՝ որպես առաջատար մենակատար։ Միաժամանակ շարունակում է ուսումը Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիան, որն ավարտում է 1969 թվականին։ Երևանի օպերային թատրոնում հանդես է գալիս «Եվգենի Օնեգին», «Պիկովայա դամա», «Սայաթ Նովա», «Անուշ», «Դավիթ Բեկ», «Արշակ Բ» և այլ օպերաներում ։
1992 թվականից ապրում է ԱՄՆ-ում ։
Մահացել Է 2023 թվականի օգոստոսի 16-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Օթար Կոբերիձե
Օթար Կոբերիձե (ოთარ კობერიძე, ), վրացի դերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։
Կենսագրություն
1947-1949 թվականներին հեռակա սովորել է Թբիլիսիի իրավաբանական ինստիտուտի իրավաբանական ֆակուլտետում։
«Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում աշխատել է որպես դերասան (1956) ու ռեժիսոր (1963)։
1941 թվականին նկարահանվել է իր առաջին ֆիլմում՝ «Սև լեռներում»։ 1948 թվականին ոչ մեծ դեր է կատարել «Քեթո և Կոտե» ֆիլմում։ Համամիութենական ճանաչում է ձեռք բերել «Բաշի աչուկ» (1956) ֆիլմի գլխավոր դերը կատարելուց հետո։ Նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմերում ։ Դրանցից են՝ «Ուրիշի երեխաները», «Ալադինի կախարդական լամպը», «Փոքրիկ իշխան», «Ասք Սիյավուշի մասին», «Կարմիր վրան», «Ասք Ռոստամի մասին», «Դաթա Թութաշխիա», «Կյանքը հրաշալի է»։
Եղել է Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան թատրոնի դերասան։
Օթար Կոբերիձեն մահացել է 2015 թվականի մարտի 9-ին Թբիլիսիում։ Թաղված է Թբիլիսիի Դիդուբեի պանթեոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի դերասաններ Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Մայքլ Դամմիթ
Կրթություն և ծառայություն
Մայքլ Դամմիթը վաճառական ընտանիքի զավակ է։ Սովորել է Սանդրոյդի դպրոցում, հետագայում դժվարությամբ ձեռք բերելով կրթաթոշակ կրթությունը շարունակել է Քրայսթ Չերչ քոլեջում։ 1943 թվականին նա մեկնում է ծառայության Արքայական հրետանային զորամասում։ Նա նաև պարգևատրվում է կրթաթոշակով, որպեսզի գիտական աշխատանքներով զբաղվի Բոլոր հոգիների քոլեջում (Օքսֆորդ) :
Դամմիթը նաև Վինչեսթերի համալսարանի առաջին գիտնականներից էր։
Ակադեմիական կարիերա
1979 թվականին Դամմիթը դառնում է տրամաբանության պրոֆեսոր Օքսֆորդի համալսարանում։ Իր` Օքսֆորդում անցկացրած աշխատանքային տարիների ընթացքում, նա նաև դասեր է անցկացնում Բիրմինգհեմի համալսարանում, Կալիֆոռնիայի համալսարանում (Բերկլի), Սթենֆորդի համալսարանում, Փրինսթոնի համալսարանում և Հարվարդի համալսարանում։ 1995 թվականին Մայքլ Դամմիթը ստանում է Ռալֆ Շոկի մրցանակ, իսկ 1999 թվականին` Ասպետի կոչում։ 2010 թվականին նրան շնորհվում է Լոներ մրցանակ` վերլուծական փիլիսոփայության մեջ իր ունեցած կարևորագույն ստեղծագործության համար ։
Օքսֆորդում նա ղեկավարել է շատ փիլիսոփաների գիտական աշխատանքներ, որոնց թվում են Փիթեր Քարթերսը, Ադրիան Մորը, Իվան Ռամֆիթը և Քրիսփին Ռայթը։
Փիլիսոփայական աշխատություններ
Նրա աշխատանքը գերմանացի փիլիսոփա Ֆրեգեի գործերի մասին դրական արձագանք ստացավ։ 1973 թվականին գրված նրա առաջին գիրքը` «Ֆրեգե. Լեզվի փիլիսոփայություն», որը Դամմիթը գրել է երկար տարիների ընթացքում. հիմա համարվում է դասական գործ։ Գիրքը մեծ ազդեցություն է ունեցել մի շարք բրիտանացի փիլիսոփաների վրա։
Նա իր 1963 թվականին գրված գիտական հոդվածում Դամմիթը հանրայնացնում է պատմական փիլիսոփայական այն վեճը, որը տեղի էր ունեցել ռեալիստական և ոչ-ռեալիստական այնպիսի դպրոցների միջև, ինչպիսին էին` իդեալիզմը, նոմինալիզմը, իռեալիզմը և այլն։ Նա բնութագրել է այս բոլոր վերջին դիրքորոշումները, որպես հակառեալիստական և վիճարկել է, որ ռեալիզմի և հակառեալիզմի միջև հիմնական անհամաձայնությունը ճշմարտության բնույթի շուրջ էր։ Դամիթը ռեալիզմը լավագույնս հասկանում էր իմաստաբանական տեսանկյունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կոկաին (ֆիլմ)
«Կոկաին» (Blow), ռեժիսորը Թեդդա Դեմանի դետեկտիվ ֆիլմը, որը թողարկվել է 2001 թվականին։ Ֆիլմն իրական դեպքերի հիման վրա է նկարահանված և պատմում է մաքսանենգ Ջորջ Յանգի կյանքի մասին։
Սյուժե
Սա մի պատմություն է, որը հիմնականում պատմում է կոկաինի, սեռական հարաբերություների ու երեկույթների, ինչպես նաև անմեղությունից ցինիզմին և մարիխուաննայից կոկաինին անցնելու մասին։ Եվ դա շատ անձնական պատմություն է, քանի որ Պաբլո Էսկոբարի, Ջորջ Յանգի կոկայինի առևտուրը շատ հայտնի մարդկանց վրա ազդեց։ Ջորջ Յանգը, քաղաքի արվարձաններից մի սովորական տղամարդ, որոշում է իրականացնել ամերիկյան երազանքն իր ձևով. դառնալ առաջին ամերիկացին, որը կներմուծի մեծ քանակությամբ կոկաին։ Նա հայտնի ամերիկացիների համար կոկաինի առևտրի  շուկա ստեղծեց։ Շուտով նա  հարստացավ և վայելում  էր այնպիսի շքեղություն, որի   մասին շատերն էին երազում։ Նրան հաջողվեց շրջանցել ոչ միայ Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյից այլ նաև կոլումբիական նարկոկարտելից։ Սակայն իրական հաճույք նա ստացավ տարբեր վտանգավոր և ռիսկային արարքներից։ Թմրանյութերի նախկին չափաբաժիններից ավելի բարձր ադրենալին էր անհրաժեշտ Յանգին։
Ջորջ Յանգ
Ջորջ Յանգը ծնվել է 1942 թվականի օգոստոսի 6-ին։ Մականունը՝ Բոստոնական Ջորջ։ Նա եղել է ԱՄՆ-ի կոկոինի շուկայում խոշոր դերակատար 1970-1980 ական թվականներին։ Գործում էր Մեդելին Քարթելի (Կոլումբիա) կազմակերպությունում, որը ներմուծում էր  ԱՄՆ-ի կոկաինի 85%-ը։
Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի վարանիշը կազմել է 55 %։ 140 քննադատների գնահատականների հիման վրա՝ 10 բալից միջին գնահատականը՝ 5,8 բալ է եղել ։ Metacritic կայքում ֆիլմը 100 բալից հավաքել է 52 բալ՝ 34 քննադատների գնահատականների հիման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Չիկագոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր
Սպեցիա
Բնակչությունը կազմում է 95 641 մարդ (2011)։ Բնակչության խտությունը՝ 1861,1 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 51,39 կմ²։ Փոստային ինդեքսներ՝ 19100, 19121—19126, 19131—19139։ Հեռախոսային կոդ՝ 00187։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, պատվավոր կոչում, հաստատվել է 1936 թվականի մայիսի 27-ին ։ Շնորհվում էր Վրացական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության կողմից արվեստի ակնառու գործիչներին, ովքեր աչքի են ընկել թատրոնի, կինոյի ու արվեստի զարգացման գործում ունեցած իրենց ներդրումներով։
Կոչումը շնորհվում էր, որպես կանոն, ոչ շուտ, քան «Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ» կամ «Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ» կոչումն ստանալուց երեք տարի հետո։ Հաջորդ աստիճանի կոչումն էր «ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ»։
Մինչ 1936 թվականին պարգևի կարգավիճակի հստակեցումը խորհրդային հանրապետություններում շնորհվում էր Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչում։ Վերջինիս կարգավիճակը հստակ չէր, այն շնորհվում էր ինչպես Խորհուրդների նախագահության, այնպես էլ Լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից Միության, միութենական կամ ինքնավար հանրապետության մակարդակով։ Կոչումը միասնական էր (առանց հանրապետությունը նշելու) և չէր գրանցվում։ Առաջինը պարգևատրվել է վրացի գրող, դրամատուրգ Շալվա Դադիանին։
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման վերջինն արժանացել է Թամարա Գվերծիթելին 1991 թվականին։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Վրաստանում «Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ» կոչումը փոխարինվել է «Վրաստանի ժողովրդական արտիստ» կոչմամբ, ընդ որում, պահպանվել են նախկին ԽՍՀՄ օրենքով սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները։
Գրիզլի
Գրիզլի (Grizzly bear, Ursus arctos horriblis), գիշատիչների կարգին պատկանող կաթնասուն, մտնում է արջերի ընտանիքի մեջ։ Տեսքով հիշեցնում է գորշ արջին։ Գիտնականների մոտ ընդունված չէ այս արջի տեսակին անվանել գրիզլի, փոխարենն օգտագործելով «ամերիկյան գորշ արջ» տարբերակը։
Գրիզլի անվան նշանակությունը
Գրիզլին իր անունը ստացել է անգլերեն "grizzled" բառից, որը նշանակում է ալեխառն, քանի որ կենդանու մոտ կարող են հանդիպել մորթու գունավորման տարատեսակներ։ 1815 թվականին բնագետ Ջորջ Օրդը գրիզլիին անվանեց Ursus horribilis ՝ սարսափազդու արջ։
Էվոլյուցիա և ծագումնաբանություն
Գորշ արջը առաջացել է Եվրասիայում և գաղթել է Հյուսիսային Ամերիկա մոտ 50.000 տարի առաջ և տարածվել է ամբողջ տարածաշրջանով մոտ 13.000 տարի առաջ։ 19-րդ դարում Գրիզլին առանձնացվել է գորշ արջից և դասվել է որպես 86 տարատեսակ ունեցող կենդանի, բայց արդեն 1928 թվականից դրանցից մնում էին միայն յոթը։ Վերջին ժամանակներում անցկացված ԴՆԹ թեսթերը ցույց են տվել, որ Գրիզլին իրականում գորշ արջի տարատեսակ է։ Այսօր գորշ արջն ու Գրիզլին համարվում են նույն կենդանին միայն մեկ տարբերությամբ՝ Գրիզլին ապրում է միայն Հյուսիսային Ամերիկայում, իսկ մնացած գորշ արջերը աշխարհի մյուս մասերում՝ Եվրասիա և այլն։
Տարատեսակները
Գրիզլին ունի 3 տարատեսակ։ Նրանք իրարից հիմնականում տարբերվում են չափսով։ Օրինակ՝ Ալյասկայում ապրող Գրիզլիները գույնով ավելի մուգ են և չափսով ավելի մեծ, ի համեմատ կանադական Գրիզլիների։
Քաշը
Հասուն արու գրիզլիները կշռում են մոտ 180-360 կգ, իսկ էգերը՝ 130-180: Մարմնի ընդհանուր երկարությունը մոտ 198 սմ է, իսկ բարձրությունը մոտ մեկ մետր։ Նորածինները կշռում են 500 գրամ։ Ընդունված է համարել, որ արուների միջին քաշը 272 կգ է, իսկ էգերինը՝ 136 կգ։ Երբեմն հանդիպում են իրենց մաքսիմալ չափսը և քաշը գերազանցող արուներ։
Տարածվածություն
Գրիզլիները տարածված էին ողջ Հյուսիսային Ամերիկայով՝ Ալյասկայից մինչև Մեքսիկա։ Ներկա ժամանակներում նրանք հանդիպում են միայն Ալյասկայում, Կանադայի որոշ շրջաններում և Միացյալ Նահանգների հյուսիսային որոշ մասերում (Մոնտանա, Այդահո, Վայոմինգ, Վաշիկնգտոն)։ Կանադայում ապրում են մոտ 25.000 գրիզլիներ՝ Բրիտանական Կոլումբիա, Յուկոն, Մանիտոբա, Նունավուտ, Հյուսիս-արևմտյան տարածքներ, Ալբերտա։ Կանադայում ապրող գրիզլիները ապրում են իրենց պատմական տարածքներում, քանի որ գրեթե այդ երկիրը չեն լքել Հյուսիսային Ամերիկա գաղթելուց հետո։
Նախկինում գրիզլիների թիվը ավելի մեծ էր, սակայն այն զգալիորեն նվազել է որսորդության պատճառով։ Ներկայումս գործում են բազմաթիվ օրենքներ որոնք արգելում են որսը։
Ձմեռում
Գրիզլիները ամեն տարի ձմեռում են մոտ 5-7 ամիս՝ կախված նրանց ապրելու վայրից։ Նախկինում ավելի հարավային տարածքներում ապրող արջերը չէին ձմեռում։ Ձմեռմանը նախապատրաստվող գրիզլին պետք է հատուկ տարածք ընտրի և այն հարմարավետ դարձնի։ Ձմեռման ժամանակ էգ գրիզլին ծնում է իր ձագերին և նրանց կերակրում է բարձր յուղայնությամբ կաթով։
Ձմեռումից առաջ գրիզլիները պետք է սնվեն մեծ յուղայնությամբ ուտելիքով։ Նրանք երկու անգամ ծանրացում են իրենց քաշը՝ ուտելով հիմնականում կենդանական ուտելիք՝ սաղմոն և միս։ Ամբողջ ձմեռման ժամանակ գրիզլիները չեն միզում։
Ձմեռումից հետո կենդանիները կորցնում են իրենց քաշի կեսը։ Էգ արջերը սկսում են սնվել որպեսզի կարողնանա կերակրել իրենց ձագերին։
Բազմացումը
Գրիզլիները միայնակ կենդանիներ են և չեն ապրում խմբերով։ Արուները միշտ ապրում են միայնակ և հոգ չեն տանում իրենց ձագերի մասին։ Բազմացման ժամանակ արուները կռվում են, որպեսզի որոշեն ամենաուժեղին։ Էգ գրիզլիների հղիությունը տևում է 180-250 օր։ Նրանք ծնում են ձագերին (հիմնականում ձմեռման ժամանակ) և հոգ են տանում միայնակ։ Սովորաբար ձագերի թիվը տատանվում է 1-4, սակայն հիմնականում նրանք ունենում են երկու ձագ։ Էգերը պաշտպանում են իրենց ձագերին և կարող են նույնիսկ կռվել նրանց համար։ Ձագերին սպառնացող հիմնական վտանգը օտար արուներն են, ովքեր ցանկանում են նրանց սպանել ավելորդ մրցակիցներ չունենալու նպատակով։
Ձագերը ծնվում են կույր, խուլ և չապսով շատ փոքր։ Նրանք ամբողջովին կախված են իրենց մորից և նրա կաթից։ Մայրը պետք է միշտ լավ սնվի իր ձագերի ապահովության համար։
Հյուսիսային Ամերիկայի կենդանիների համեմատ գրիզլիները ունեն ծնելիության ամենցածր մակարդակը։ Նրանք սեռահասուն են դառնում մոր 5 տարեկանում։ Բազմացման ժամանակ էգ գրիզլին բեղմնավորված սաղմի զարհացումը երկարացնում է, որպեսզի ձագերը ծնվեն ձմեռման ժամանակ, այլ ոչ թե շուտ, ինչը և մեծացնում է վիժման վտանգը։
Այն տեղերում, որտեղ ուտելիքի պաշարը համեմատաբար քիչ է, գրիզլիները չեն ձմեռում։
Երկարակեցությունը
Գրիզլիները, ինչպես նաև մյուս արջերը, երկարակյաց կենդանիներ են։ Էգերը սովորաբար ավելի երկար են ապրում, քանի որ նրանց կյանքը անվտանգ է։ Բնության մեջ էգերը ապրում են մոտ 26 տարի, իսկ արուները՝ 22: Ամենաերկար ապրած արջի տարիքը 39 է։ Մարդկանց հսկողության տակ ապրող գրիզլիները ապրում են մոտ 44 տարի։
Սնունդը
Գրիզլիները ամենակեր են, չնայած այն փաստին, որ համարվում են գիշատիչ և ունեն գիշատիչներին հատուկ մարսողական համակարգ։ Նրանք ուտում են և՛ բուսական, և՛ կենդանական սնունդ։ Նրանք կարողանում են որսալ մեծ կենդանիների ինչպիսիք են կարիբուն, հյուսիսային եղջերուն, սովորական եղջերուն և նույնիսկ այլ արջեր, սակայն նրանք ավելի շատ հարձակվում են ձագերի և հիվանդների վրա։ Գրիզլիները ուտում են նաև մեծ քանակությամբ ձուկ, հիմնականում սաղմոն։ Ափերի մերձակայքում բնակվող գրիզլիները իրենց չափսով ավելի խոշոր են ի համեմատ ավելի խորքում ապրող արջերի, քանի որ ձկնային պաշարից նրանք ավելի շատ սպիտակուց են ստանում։ Գրիզլիները նաև ուտում այլ կենդանիների կողմից որսված և լքված կերը։ Նրանք հարձակվում են թռչունների վրա և երբեմն ուտում են նրանց ձվերը։ Գրիզլիները շատ ժամանակ որսում են թփերի տակ թաքնված եղնիկների ձագերին։
Ալյասկայում և Կանադայում ապրող գրիզլիները չափսով ավելի խոշոր են Միացյալ Նահանգներում ապրող արջերից, քանի որ նրանց ուտելիքը ավելի հարուստ է կենդանական սպիտակուցով։ Միացյալ Նահանգներում ապրող գրիզլիների սնունդը կազմված է հիմնականում բուսական կերից՝ տարբեր հատապտուղներ, պոպոք, պնդուկ, մանր կրծողներից և կենդանիների դիակներից։ Ալյասկայում և Կանադայում ապրող արջերը սնվում են հիմնականում սաղմոնով և որոշ հատապտուղներով։ Նրանք քաշով բավականին գերակշռում են մյուս արջերին կշռելով մոր 580 կգ։ Գրիզլիները որսում են սաղմոն վերջիններիս բազմացման ժամանակ, երբ նրանք գետի ավելի հանդարտ մասեր գնալու նպատակով մեծ թռիչք են գործում դեպի վեր և շատ ժամանակ հայտնվում են գրիզլիների ձեռքերում։ Գրիզլիները ուտում են նաև գետում մահացած սաղմոնների դիակները։
Այն ամիսներին, երբ սաղմոնի թիվը պակասում է, գրիզլիները սնվում են հատապտուղներով և կանաչով։
Չնայած այն փաստին, որ գրիզլիները կարող են որսալ բավականին մեծ կաթնասունների, նրանք հիմնականում սնվում են մանր կրծողներով՝ արջամկներ, մկներ, սկյուռեր, վաշտամկներ։ Նրանք լսելով հողի տակից հանած ձայնը կենդանու ձայնը, բարձրանում են ետևի երկու ոտքերի վրա և մեծ ուժ հավաքելով առջևի երկու թաթերով հարվածում են կենդանու բնին։ Ալյասկայի գրիզլիները հիմնականում որսում են եղջերուների ձագերին։ Նրանք սպանում են ձագերի 51 տոկոսին։
Տարբեր հետազոտություններ ցույց են տվել, որ երբեմն գրիզլիները տարիներ շարունակ հետևում են եղջերուներին ապրելով նրանց հարևանությամբ, որպեսզի մոտիկ գտնվեն ուտելիքի պաշարին։
Օվկիանոսի հարևանությամբ ապրող գրիզլիները ուտում են ծովային կենդանիների մնացորդները՝ կետեր, ծովառյուծներ, փոկեր և այլն։
Ինչևիցե բուսական սնունդը կազմում է գրիզլիների ուտելիքի հիմնական մասը մոտ 80-90 տոկոս։ Նրանք ուտում են հատապտուղների լայն տեսականի՝ ելակ, ազնվամորի, հապալաս և այլն։ Նրանք ուտում են մեղր։
Գրիզլիները սնվում են նաև միջատներով։
Ուտելիքի պաշարի քչության դեպքում գրիզլիները՝ իրենց բնավորությանը հակառակ կարող են միավորվել և սնունդ որոնել խմբերով, սակայն կշատանալուց հետո նրանք անմիջապես բաժանվում են։
Հարաբերությունները այլ կենդանիների հետ
Շատ ժամանակ գայլերի ոհմակը ետ է մղում արջին։ Գրանցվել են դեպքեր, երբ պարտված կենդանին սպասել է մինչև հաղթողի գնալը և կերել է մնացած ուտելիքը։ Հաճախ գրիզլիները սպանում են գալերի ձագերին։
Գրիզլիների մեկ այլ թշնամի համարվում են սև արջերը, սակայն նրանք ավելի քիչ վտանգ են ներկայացնում, քանի որ ավելի շատ բուսական ուտելիք են ուտում ի համեմատ գրիզլիների։ Դեպքեր են գրանցվել, երբ գրիզլիները մտել են սև արջերի սահման ուտելիք գտնելու նպատակով՝ հատապտուղներ և պոպոք, սակայն սև արջերը երբեք չեն մտնում գրիզլիների սահման և հնարավոր հանդիպման դեպքում արագ փախչում և բարձրանում են ծառի վրա։
Գրիզլիների մեկ այլ թշնամի համարվում է պուման։ Երբ պուման հանդիպում է գրիզլի որսած ուտելիքին, ապա նա նահանաջում է, սակայն եթե ուտելիքը որսացել է պուման այդ դեպքում գրիզլին է նահանջում՝ վախենալով պումայի սուր ճանկերից։
Մյուս գիշատիչ կենդանիները, որոնք չափսով ավելի փոքր են իրական վտանգ չեն ներկայացնում գրիզլիներին՝ կոյոտ, աղվես, կուղխ, գիշատիչ թռչուններ և այլն։
Սովորաբար, երբ գրիզլին ուտում է, մյուս կենդանիները չեն համարձակվում նրան մոտենալ և սպասում են մինչև նա հեռանա։ Սակայն գրանցվել են դեպքեր, երբ կոյոտների խումբը կարողացել է գրիզլիին ստիպել հեռանալ։
Էկոլոգիական նշանակությունը
Գրիզլիները մեծ դեր են կատարում էկոլոգիայի հարցում։ Այն տեղերում, որտեղ նրանք ուտում են հյութալի հատապտուղներ, նրանք չեն մարսում կորիզները, որոնք էլ դուրս են գալիս արտազտման միջոցով և հողի մեջ մտնելով նորից են աճում։ Այն տեղերում, որտեղ գրիզլիների թիվը համեմատաբար ավել է, սովորաբար բուսականությունը հարուստ է։ Նրանք համարվում են կորիզի տարածողներ։
Գրիզլիները կարևոր դեր են կատարում նաև օդի ազոտի քանակի հարցում։ Երբ նրանք փորում են հողը, օդ է բարձրանում մեծ քանակությամբ ազոտ և հետևաբար այն տեղերում, որտեղ գրիզլիները շատ են, օդում ազոտի քանակը նույնպես շատ է։ Նրանք նույնպես կարգավորում են մանր կրծողների թվաքանակը և չեն թողնում նրանց շատ բազմանալ։
Գրիզլիները, ինչպես և մյուս արջի տեսակները, շատ հաճախ իրենց ուտելիքի պաշարը պահում են հողի տակ։ Երբ նրանք թաքցնում են մեծ քանակությամբ սաղմոն, ապա ժամանակի ընթացքում այն դառնում է պարարտանյութ և ավելի է հարստացնում ծառերի բերքատվությունը և աճը։ Գրիզլիները որսում են մեծ քանակությամբ բուսակեր կենդանիների և այդպիսով քչացնում են բուսական ուտելիք ուտողների քանակը և շատացնում են միգրացիոն թռչունների քանակը։
Հարաբերությունները մարդկանց հետ
Գրիզլիները ավելի շատ խնդիրներ են ունենում մարդկանց հետ ի համեմատ սև արջերի։ Դա կախված է այն փաստից, որ սև արջերը քաշով ավելի թեթև են և վտանգի դեպքում բարձրանում են ծառերի վրա, իսկ գրիզլիները ծառ չեն բարձրանում և վտանգի դեպքում բարձրանում են ետևի երկու ոտքերի վրա և պատրաստվում հարձակման։ Սակայն նրանք երբեք սեփական կամքով չեն մոտենում մարդկանց և ինչքան հնարավոր է խոսափում են նման շփումներից։ Գրիզլիները ավելի ագրեսիվ են դառնում, եթե պաշտանում են իրենց ձագերին այդ դեպքում մայր գրիզլին կանի ամեն ինչ թշնամուն վանելու նպատակով։ Երբ տեղի են ունենում պատահարներ մարդկանց և գրիզլիների միջև, ապա տվյալ գրիզլին հետազոտություն է անցնում, որպեսզի պարզվի թե նա ինչ պատճառով է հարձակվել։ Եթե պարզվում է, որ նա կարող է նորից ագրեսիվ իրեն պահել, ապա նա սպանվում է։
Խորհուրդ է տրվում գրիզլիներով հարուստ անտառներ գնալ մի քանի հոգով, որպեսզի խուսափել հնարավոր պատահարից։ Նրանք երբեք չեն մոտենում մարդկանց խմբերին։ Բնության գրկում ընթրող մարդկանց խորհուրդ է տրվում տեղում ուտելիք չթողնել։
Պաշտպանությունը
Չնայած այն փաստին, որ գրիզլին կենդանիների դասակարգման մեջ չի համարվում վտանգված, այն Միացյալ Նահանգների կենդանիների ցուցակում համարվում է վտանգի մեջ գտնվող։ Նահանգների տարբեր վեց հատվածներում կատարվել են գրիզլիների թվաքանակը շատացնելու տարբեր աշխատանքներ։ Թվաքանակը տարբեր նահանգներում տատանվում է 750-40։ ԱՄՆ-ի և Կանադայի ազգային այգիներում գրիզլիներին հետևում են ուշադրությամբ, որպեսզի հնարավորին չափով պահվի թվաքանակը։ Կանադայի գրիզլիների թվաքանակի հաշվառկից հետո պարզվեց, որ կենդանիները ավելի քիչ էին ի համեմատ նախկին հաշվառկների։ 2010 թվականին այնտեղ ապրում էին մոտ 700 գրիզլիներ։
Մեքսիկական գրիզլին վերացել է։
Տուրիզմ
Տուրիստները գրիզլիներին հեռվից զննում են Ալյասկայի բազմաթիվ ազգային այգիներում՝ Լեիք Քլարքի ազգային այգի, Կատմաի ազգային այգի և այլն։ Նրանք կարող են գրիզլիներին հանդիպել նաև օվկիանոսի ափերին, որտեղ նրանք որսում են ձուկ և այլ ծովային կենդանիներ։
Գրիզլիներով ամենահարուստը Կատմաի ազգային այգին է, որտեղ բնավում են մոտ 2100 արջ։ Տուրիստները հեռվից դիտում են, թե ինչպես են արջերը որսում սաղմոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Կաթնասուններ Կատեգորիա:Գիշատիչներ Կատեգորիա:Արջեր
Լիլիան Տրեշեր
Ծառայության սկիզբ
Լիլիան Հանտ Տրեշերը ծնվել է 1887 թվականի սեպտեմբերի 27-ին կաթոլիկ ընտանիքում։ Լիլիանի մանկությունն անցել է Բրանսուիկ քաղաքում (Ջորջիա)։ Դեռահասության տարիքում՝ Աստվածաշունչը կարդալուց և աստվածաշնչյան ընտանեկան հանդիպումներին ներկա գտնվելուց հետո, նա ավետարանական քրիստոնյա։ 18 տարեկանում Տրեշերն ընդունվել է Ցինցինատիի Սրբազան շարժման «Աստծո աստվածաշնչային դպրոցը, սակայն այնտեղ սովորել է միայն մեկ կիսամյակ։
Միևնույն ժամանակ պատրաստվում էր ձեռնադրված ծառայող Թոմ Ջորդանի հետ հարսանիքին։ Սակայն 1910 թվականին նա ծանոթացել է Հնդկաստանից եկած միսիոների հետ, որի պատմություններից հետո խոստանում է միսիոներ դառնալ։ Քանի որ նրա ապագա ամուսինը չէր կիսում նման պլանները, Լիլիանը հարսանիքից 10 օր առաջ նշանադրությունը չեղյալ է հայտարարել։
1910 թվականին Տրեշերը հանդիպել է հիսունական քահանա Ջ. Ս. Բրելսֆորդին, որը Եգիպտոսի Ասյութ քաղաքից էր։ Տպավորված նրա վկայություններից, ինչպես նաև օգեշնչված Աստվածաշնչի պատահաբար բացված հատվածից (Գործ 7:34), որ պարունակում էր «գնա, Ես ուղարկում եմ քեզ Եգիպտոս» տեքստը, Տրեշերը որոշում է ընդունել որպես միսիոներ գնալ այդ երկիր։ 1910 թվականի հոկտեմբերի 8-ին քրոջ՝ Ջեննիի հետ նավարկել է դեպի Եգիպտոս՝ ճանապարհի համար ունենալով ընդամենը 100 դոլար։
Որբանոց
Տրեշեր քույրերը Եգիպտոս են ժամանել հոկտեմբերի վերջին։ Ասյուտ հասնելուց երեք ամիս անց Լիլիանն արձագանքել է գնալու և մահացող եգիպտացի կնոջ համար աղոթելու խնդրանքին։ 16-ամյա դժբախտ կինը մահացել է նույն օրը՝ թողնելով վաղաժամ ծնված նորածին աղջկան։ Տրեշերն աղջկան իր հետ տարել է միսիա և անվանել Ֆարիդա։ Սակայն երեխայի մշտական լացը խանգարել է միսիայի անդամներին, և Տրեշերն ստիպված է եղել առանձին բնակարան վարձել, որտեղ տեղափոխվել է 1911 թվականի փետրվարի 10-ին. այդ օրը համարվում է Լիլիան Տրեշերի որբանոցի սկիզբը։ Ֆարիդան ապագա որբանոցի առաջին որբն էր։ Սկզբում, չունենալով մշտական հովանավորություն, որբանոցը դժվար ժամանակներ է ապրել, հաճախ սննդամթերքը բավարարել է միայն ընթացիկ օրվան։ Միջոցներ որոնելիս Տրեշերը հաճախ էշով գնացել է ունևոր եգիպտացիների տները։ Այդ ժամանակահատվածում նրան ծաղրաբար անվանել են «Էշով լեդի» (հետագայում այդ մականունը դարձել է նրա մասին գրքի վերնագիրը, որի հեղինակը Բետ Հաուելն է) ։
1915 թվականին Տրեշերը որբանոցի համար կառուցել է առանձին շենք։ 1918 թվականին այնտեղ արդեն բնակվել են 50 երեխա և 8 այրի։ 1918 թվականին Տրեշերն ստիպված է եղել լքել Եգիպտոսը և վերադառնալ ԱՄՆ. քաղաքացիական անկարգությունների պատճառով բրիտանական վարչակազմը երկրից դուրս էր արել բոլոր օտարերկրացիներին։ Մի որոշ ժամանակ որբանոցի տղաները տեղափոխվել են ամերիկյան պրեսբիտերականների դպրոց, աղջիկները՝ ամերիկյան պրեսբիտերականների հիվանդանոց։ ԱՄՆ-ում Տրեշերը միացել է Աստծո ասամբլեային։ 1920 թվականի փետրվարին վերադառնալով Եգիպտոս՝ նա ընդլայնել է իր առաքելությունը՝ իր ծառայության ոլորտում ընդգրկելով այրիներին ու կույրերին։
Աստծո ասամբլեայի ֆինանսական աջակցությունն ու սուլթան (հետագայում՝ թագավոր) Ահմեդ Ֆուադ I-ի նվիրաբերած 1,5 հազար դոլարը հնարավորություն են տվել որբանոցն ընդլայնել։ 1921 թվականին այնտեղ ապաստան էր գտել 150 երեխա, 1924 թվականին՝ 300 երեխա, 1939 թվականին՝ արդեն 700 երեխա։
1929 թվականին Տրեշերը նորից այցելել է Միացյալ Նահանգներ։ Հաջորդ ուղևորությունն ԱՄՆ հաջողվել է կատարել 25 տարի անց՝ 1954-1955 թվականներին։ Տրեշերը վերջին անգամ ԱՄՆ-ում եղել է 1960 թվականին։
Ընդհանուր առմամբ Լիլիան Տրեշերը որբանոցին նվիրել է իր կյանքի 50 տարիները։ Որբանոցը չի դադարեցրել իր գործունեությունը նույնիսկ եգիպտական հակամիսիոներական ելույթների (1930-ական թվականներ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին գերմանական օկուպացիայի տարիներին, 1952 թվականի հեղափոխության, Սուեզի ճգնաժամի ժամանակ։ Տրեշերի ծառայության բարձրակետին որբանոցում ապրել են 1400 որբ ու այրի։ Որբանոցի տարածքում կար 13 շինություն, ներառյալ հանրակացարանը, դպրոցները, պահեստները, եկեղեցին, հիվանդանոցը, հացի փուռը, կաթի ֆերման, սեղանատունը և լողավազանը։ Լիլիան Տրեշերն ապրում էր «փոքրիկ, վատ կահավորված սենյակում, որ գտնվում էր որբանոցի շենքերից մեկում» ։
Տրեշերի ակտիվ գործունեության շնորհիվ Ասյուտի որբանոցը հայտնի է դարձել ամբողջ աշխարհում, այնտեղ այցելել են Եվրոպայի թագավորական ընտանիքների անդամներ, Բելգիայի թագուհին, շոտլանդացի բարոն Ջ. Մաքլեյը, Եգիպտոսի վարչապետ Մոհամմեդ Նագիբը կառավարական պատվիրակության և եգիպտացի այլ անձանց հետ։
Լիլիան Տրեշերի ծառայության տարիներին որբանոցում ապաստան են գտել մոտավորապես 8 հազար երեխա և 2 հազար այրի։ Որբանոցի բոլոր սաները Տրեշերին անվանել են «մայրիկ Լիլիան», արտասահմանյան հրապարակումներում նրան հաճախ անվանել են «Նիլի մայրիկ» (Nile Mother):