cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դարչո Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
1937 թվականին Հովհաննիսյանը Հայաստանի Կոմկուսի կենտրոնական կոմիտեում անցել է պատասխանատու աշխատանքի։ 1939 թվականին դարձել է Հայաստանի կոմերիտմիության Երևանի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար։ Կոմերիտմիության աշխատանքի լավագույն դրսևորումից հետո 1941 թվականին տեղափոխվել է Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցություն և նշանակվել Կենտրոնական կոմիտեի հրահանգիչ։ 1942-1948 թվականներին զբաղեցրել է Հայկական ԽՍՀ Բերիայի շրջանի մեքենա-տրակտորային կայարանի քաղաքական բաժնի ղեկավարի պաշտոնը, այնուհետև՝ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի Բերիայի շրջանի քարտուղարի պաշտոնը։ Միաժամանակ սովորել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության բաժնում և ԽՍՀՄ կենտրոնական կոմիտեին կից Բարձրագույն կուսակցական դպրոցում, որն ավարտել է 1948 թվականին ։ 1948-1949 թվականներին եղել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի պատասխանատու, 1949 թվականին նշանակվել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի Բերիայի շրջանի առաջին քարտուղար (1953 թվականից՝ Շահումյանի շրջան)։
Բալնո լա Գրանժ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 86 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,4 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (35 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 22 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դարչո Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Այդ ժամանակաշրջանում Շահումյանի նորակառույց շրջանը բարգավաճ չէր։ Դրա տարածքը գտնվում էր խոպան հողերում, այն բնակեցված էր հանրապետության լեռնային շրջաններից եկած աշխատավորներով և հայրենադարձներով, որոնք ծանոթ չէին գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցման փորձին և տարածքի կլիմայական պայմաններին։ Դարչո Հովհաննիսյանի ղեկավարությամբ կազմակերպչական աշխատանքների արդյունքում շրջանային հանձնաժողովը կարողացավ բարելավել իրավիճակը։ Մի քանի տարվա ընթացքում կոլտնտեսական տնտեսությունների համար ստեղծվել են անհրաժեշտ ենթակառուցվածքները, աշխատուժի ինտենսիվ գործընթացները դարձել են մեխանիկացված և կազմակերպվել է անասնապահության համակցված կերերի արտադրություն։ Երկու տարվա ընթացքում շրջանը զգալի աճ է արձանագրել գյուղատնտեսության ոլորտում.
1953 թվականի հոկտեմբերի 16-ին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության կողմից պարգևատրվել է «Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս» կոչումով և ստացել Լենինի շքանշանի և «Մուրչ և մանգաղ» ոսկե մեդալ ։
1954 թվականին Դարչո Հովհաննիսյանը դարձել է Հայաստանի Կոմկուսի անդամ։ Հայաստանի Կոմկուսի Շամանյան շրջկոմի առաջին քարտուղարի պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1961 թվականը։ 1961-1962 թվականներին եղել է Աբովյանի շրջանի, 1962-1968 թվականներին` Էջմիածնի շրջանի առաջին քրատուղար։ 1968 թվականին նշանակվել է Մինիստրների խորհրդի հացամթերումների և համակցված կերերի արտադրության, 1970 թվականից՝ արտասահմանից վերադարձող հայերի ընդունման և տեղավորման պետական կոմիտեների նախագահի պաշտոններում։
Դարչո Հովհաննիսյանը եղել է ՀԿԿ X-XXVI համագումարների պատգամավոր։ Նա ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի III-VIII գումարման պատգամավոր նախ Աթաբեկյանի թիվ 205 և Էջմիածին քաղաքի Շահումյանի թիվ 132 ընտրատարածքներից, այնուհետև Երևան քաղաքի Շիրակի թիվ 83-րդ ընտրատարածքից։ Եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի գյուղատնտեսության հանձնաժողովի անդամ, այնուհետև նշանակվել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Առողջապահության, սոցիալական ապահովության և ֆիզիկական կուլտուրայի հանձնաժողովի անդամ։
Մահացել է 1983 թվականին, Երևանում։ Թաղված է Նուբարաշենի գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Ռիչարդ Փրայս (սցենարիստ)
Ռիչարդ Փրայս (Richard Price, ), ամերիկացի վիպասան և սցենարիստ, որը հայտնի է «Օտարները» (1974), «Հրորդներ» (1992) և «Շքեղ կյանք» (2008) գրքերով։ Փրայսի վեպերը, որոնք նրան զգալի գրական ճանաչում են բերել, կոպիտ և իրատեսական ձևով հետազոտում են 20-րդ դարի վերջի քաղաքային Ամերիկան։ Նրա վեպերից մի քանիսի գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Ջերսիի հյուսիսում գտնվող անիրական քաղաքում, որը կոչվում է Դեմփսի։ Բացի վեպեր գրելուց, նա նաև սցենարներ է գրում կինոֆիլմերի և հեռուստասերիալների համար, որոնց թվում են «Գաղտնալսումը», «Մի անգամ գիշերը» և «Երկուսը»։
Աշխատանք
Փրայսն իր առաջին վեպը՝ «Оտարական», գրել է 24 տարեկան հասակում (1974)։ Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում 1962 թվականին Բրոնքսում և նկարագրվում է չափահաս դառնալու մասին։ Վեպի հիման վրա 1979 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ, որի սցենարը գրել են Ռոուզ Կաուֆմանը և Ֆիլիպ Կաուֆմանը, վերջինս նաև եղել է ֆիլմի ռեժիսորը։
«Հրորդներ» վեպն առաջադրվել է Գրքի քննադատների ազգային խմբակի մրցանակի։ Նրան գովել են հումորի, անհայտության, երկխոսությունների և կերպարների զարգացման համար։ 1995 թվականին այն հիմք է հանդիսացել ռեժիսոր Սպայկա Լիի ֆիլմի համար. Փրայսը և Լին դարձել են ֆիլմի սցենարիստները։
Փրայսի «Շքեղ կյանք» վեպի իր գրախոսականում Ուոլթեր Քերնը Փրայսին համեմատել է Ռեյմոնդ Չանդլերի և Սոլ Բելլոուի հետ։ 2010 թվականի հուլիսին Նյու Յորքի ինը պատկերասրահներում անցկացվել է «Շքեղ կյանքով» ոգեշնչված արտ-շոու։
Փրայսը «Սպիտակներ» դետեկտիվ վեպը գրել է Հարի Բրանդտ կեղծանվամբ։ Գիրքը թողարկվել է 2015 թվականի փետրվարի 17-ին։
Փրայսը սցենարներ է գրել ֆիլմերի համար, այդ թվում «Փողի գույնը» (1986) (որի համար նա արժանացել է «Օսկար» մրցանակի), «Կյանքի դասեր» (Մարտին Սկորսեզեի նովելը «Նյու Յորքյան պատմություններ» գրքից), «Սիրո ծով» (1989), «Կատաղած շունն ու Գլորիան» (1993), «Փրկագին» (1996) և «Շաֆթ» (2000) ֆիլմերի համար։ Նա գրել է 2015 թվականի ապրիլին թողարկված «Երեխա-44» ֆիլմի սցենարը։ Նաև որոշ ճշգրտումներ է մտցրել «Գանգստեր» ֆիլմի (2007) սցենարում ։ Փրայսը գրել է սցենար և կոնցեպտուալիզացրել է 18 վայրկյան տևողությամբ ֆիլմ, որը կենտրոնացած է Մայքլ Ջեքսոնի «Bad» երգի տեսահոլովակի շուրջ։ Նա նաև գրել է սցենարներ HBO-ի «Գաղտնալսում» սերիալի համար։ Փրայսը «Գաղտնալսում» սերիալի հինգերորդ եթերաշրջանում կատարած իր աշխատանքի համար, 2008 թվականի փետրվարի մրցանակաբաշխության ժամանակ, արժանացել է ԱՄՆ սցենարիստների Գիլդիա մրցանակին ։ Նրա ութ մասից բաղկացած «Մի անգամ գիշերը» մինի սերիալի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հուլիսին։
Նա հաճախ կատարում է կամեո դերեր այն ֆիլմերում, որոնց համար գրում է սցենարներ։
Փրայսը հոդվածներ է հրապարակել «The New York Times»-ում, «Esquire Magazine»-ում, «The New Yorker»-ում, «The Village Voice»-ում, «Rolling Stone»-ում և այլն։ Նա սցենարագրություն է դասավանդել Բինգեմթոնի, Կոլումբիայի, Եյլի և Նյու Յորքի համալսարաններում։ Եղել է առաջիններից մեկը, ով հարցազրույց է տվել NPR-ի «Fresh Air» շոուին, երբ այն 1987 թվականին սկսել է հեռարձակվել ամբողջ աշխարհով մեկ։
Մրցանակներ
1999 թվականին գրականության բնագավառում արժանացել է Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի մրցանակին։ Նրան Ակադեմիա են ընդունել 2009 թվականին։
Անձնական կյանք
Փրայսն ապրում է Նյու Յորքում իր կնոջ՝ լրագրողուհի և հեղինակ Լորրեյն Ադամսի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կոռնելի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Նինա Վալետովա
Նինա Պետրովնա Վալետովա (Nina Petrovna Valetova, ինչպես նաև Նինա Տոխմատան Վալետովա, Nina Tokhtaman Valetova, ), ռուս և ամերիկացի նկարիչ, մետաֆիզիկական ռեալիզմ ուղղության հետևորդ։ 1983 թվականին ստացել է Բաշկիրիայի Մ. Ակմուլլայի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի գեղարվեստագրաֆիկական ֆակուլտետի մասնագետի աստիճան։ Արտագաղթել է ԱՄՆ 1993 թվականին։
Նինա Վալետովան աշխատել է Synthesis Painting Movement ուղղությամբ, որը կարելի է նկարագրել որպես տարբեր ոճերի՝ սյուրռեալիզմի, կուբիզմի, սուպրեմատիզմի, ֆիգուրատիվ և աբստրակտ արվեստների սինթեզ։
Աշխատանքներ հավաքածուներում
Մոսկվայի ժամանակակից արվեստի թանգարան, Մոսկվա, Ռուսաստան Չուվաշական պետական գեղարվեստական թանգարան, Չեբոքսարի, Ռուսաստան Նովոչեբոկսարսկի գեղարվեստի թանգարան, Նովոչեբոկսարսկ, Ռուսաստան Օմսկի ժամանակակից արվեստի կենտրոն, Օմսկ, Ռուսաստան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Ռոբեր Հոսեյն
Ռոբեր Հոսեյն (ֆր.` Robert Hossein, այլ աղբյուրներում ` Ռոբեր Օսեյն, իրական անունը` Աբրահամ Հոսեյնոֆ, ), թատրոնի և կինոյի ֆրանսիական դերասան, ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Ֆրանսիական ազգային Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ասպետ։
Կենսագրություն
Ռոբեր Հոսեյնը ծնվել է Փարիզում` երաժիշտների ընտանիքում։ Հայրը` Անդրե Հոսեյնը, ջութակահար և կոմպոզիտոր էր, հայրական կողմից ուներ ադրբեջանական, իսկ մայրական կողմից տաջիկական ծագում։ Նա ծնունդով Սամարղանդից էր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ Անդրե Հոսեյնը որոշ ժամանակով սովորել է Մոսկվայում։ 1921 թվականին մեկնել է Գերմանիա, որտեղ սովորել է Շտուտգարտի և Բեռլինի կոնսերվատորիաներում և ընդունել է զրադաշտականություն։ Գերմանիայում հանդիպել է դաշնակահարուհի և թատրոնի կատակերգական դերասանուհի Աննա Մինկովսկային, որն ուներ հրեական ծագում և ծնունդով Բեսարաբիայի նահանգի Սորոկի քաղաքից էր։ Նրա ընտանիքը լքել էր Բեսարաբիան 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։ 1925 թվականին, ամուսնանալուց հետո նրանք հաստատվել են Փարիզում։
Իր մոր շնորհիվ Ռոբերը մանկուց սովորել էր ռուսերեն։ 15 տարեկանում պարապմունքներ է սկսել «Հին աղավնաբույն» թատրոնին կից ստուդիայում, իսկ հետո ավարտել է դերասան Ռենե Սիմոնի կուրսերը և ելույթ ունեցել բեմում։ Հատկապես նա հայտնի էր «Grand Guignol» սարսափների թատրոնում, որտեղ բեմադրել է մի շարք ներկայացումներ։
Կինոյում նրա դեբյուտը կայացել է «Հիշողությունները չեն վաճառվում» (1948թ.) կինոնկարում, իսկ 1954 թվականին նկարահանվել է «Շիկահերների առափնյան» ֆիլմում։ 1955 թվականին նկարահանել է իր առաջին` «Սրիկաները դժոխք են ընկնում» կինոնկարը, որտեղ առաջարկել է խաղալ Մարինա Վլադիին։ Հետագայում Մարինա Վլադին նկարահանվել է նաև նրա «Ներեցեք մեր մեղքերը» (1956 թ.), «Դու` թույն» (1958 թ.) և «Լրտեսների գիշերը» (1959 թ.) ֆիլմերում։
1956 թվականին Ռոբեր Հոսեյնը նկարահանվել է Ժորժ Լամպենի «Ոճիր և պատիժ» կինոնկարում, որը նկարահանվել էր Ֆեոդոր Դոստոևսկու վեպի մոտիվներով։ Նա նկարահանվել է նաև Ռոժե Վադիմի «Ով գիտի» (1957 թ.), «Անառակություն և առաքինություն» (1963 թ.) և «Դոն Ժուան - 73» (1973 թ.) ֆիլմերում։ Նա նկարահանվել է նաև իր ֆիլմերի մեծամասնությունում ` «Մարդասպանի մահը» (1963 թ.), «Շրջանակներ աչքերի տակ» (1964 թ.), «Վամպիրը Դյուսելդորֆից» (1965 թ.), «Ես սպանել եմ Ռասպուտինին» (1967 թ.), «Պարան և կոլտ» («Գերեզմանոց առանց խաչերի» 1968 թ.), «Անկման կետ» (1970 թ.) և այլ ֆիլմերում։
Սակայն ամենամեծ հաջողությունը Ռոբեր Հոսեյնը վայելեց, երբ նկարահանվեց թուլուզյան կոմս Ժոֆրեյ դե Պեյրակի դերում, Բեռնար Բորդերիի կողմից նկարահանված` Անժելիկայի մասին պատմող ֆիլմերում, որտեղ նրա խաղընկերուհին Միշել Մերսյեն էր։ Ռոբեր Հոսեյն և Միշել Մերսյե զույգը էկրաններին հայտնվել է ութ անգամ ` որից հինգը Անժելիկայի մասին պատմող «Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին» (1964 թ.), «Հիասքանչ Անժելիկան» («Ցասկոտ Անժելիկան» 1965 թ.), «Անժելիկան և թագավորը» (1966 թ.), «Անսաստելի Անժելիկան» (1967 թ.), «Անժելիկան և սուլթանը» (1968 թ.) և «Երկրորդ ճշմարտություն» (1966 թ.), «Երկնային ամպրոպ» (1965 թ.), ինչպես նաև «Պարան և կոլտ» (1968 թ.) կինոնկարներում։
Ռոբեր Հոսեյնի յուրօրինակ արտաքինից և ձայնային տվյալներից, բարդ բնավորություններ կերտելու ունակությունից օգտվել են ռեժիսորներ Կլոդ Օթան-Լարան («Մարդասպանը» 1962 թ.), Քրիստիան-Ժակը («Երկրորդ ճշմարտություն» 1966 թ.), Ժորժ Լոտները («Պրոֆեսիոնալը» 1981 թ.), Կլոդ Լելուշը («Ոմանք և ուրիշները» 1981 թ.) և այլն։ 1982 թ-ին Ռոբեր Հոսեյնը էկրանավորել է Վիկտոր Հյուգոյի «Թշվառները», իսկ 1985 թվականին նկարահանել է «Կարմիր ձկնկիթ» կինոնկարը։
Ռոբեր Հոսեյնը հիմնականում թատրոնի մարդ էր։ 1970-1979 թվականներին նա գլխավորում էր Ռեյմսի Ազգային Ժողովրդական թատրոնը, իսկ հետո Փարիզում բեմադրել է իր էպոպեաները` «Դանտոն և Ռոբեսպիեր», «Հիսուս անունով մարդը», «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը», «Անժելիկա», «Սիրանո դե Բերժերակ» և այլն։
Ռոբեր Հոսեյնը հրատարակել է իր հուշագրությունների «Կույր ժամապահը» և «Քոչվորներն առանց ցեղերի» գրքերը։ 40 տարեկանում նա կնքվել է հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցում։ Նա կաթոլիկությունը ընդունել էր դեռևս 1971 թվականին։
Անձնական կյանքը
Ռոբեր Հոսեյնը 1955-1959 թվականներին ամուսնացած է եղել դերասանուհի Մարինա Վլադիի հետ։ Այդ ամուսնությունից ունի երկու որդի` Իգոր և Պյոտր։
Երկրորդ կինը, ում հետ ապրել է շուրջ 15 տարի, հոգեվերլուծաբան և սցենարիստ Կարոլին Էլյաշևն էր։ Այդ ամուսնությունից ունի մեկ որդի` Նիկոլյա։
Ռոբեր Հոսեյնի երրորդ կինը Քենդիս Պատուն էր։ Այդ ամուսնությունից ծնվել է նրա չորրորդ որդին` Ժյուլիենը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ
Տիրամայրը փոքրիկի հետ
«Տիրամայրը փոքրիկի հետ» (Madonna col Bambino), իտալացի գեղանկարիչ Ամբրոջո Լորենցետտիի կտավը, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1320-1330 ական թվականներին ։ Պահվում է Միլանի Բրերա պատկերասրահում (1947 թվականի ընտրանի)։
Նկարագրություն
Չնայած պահպանման պայմաններին՝ խունացել է Տիրամոր գլխանոցի կապտականաչավուն գույնը,այնուամենայնիվ, կտավը պահպանել է կենդանի իրականության  ընկալումը, որը հատուկ է Լորենցետտիի աշխատանքներին և 14-րդ դարի Սիենայի դպրոցին։ Կտավը պատկանում է գեղանկարչի ավելի վաղ շրջանի ստեղծագործություններին՝ արտացոլելով Ջոտտոյի ազդեցությունը, մասնավորապես եռակողմ արձանների ֆիգուրները՝ տեղադրված նրբագեղ ոսկեգույն ֆոնին, կարևորելով անձնային  փոխրաբերություններում հոգևորը։ Կտավում պատկերված է Տիրամայրը՝ Հիսուսին գրկած։ Տիրամայրն ունի լուրջ, միևնույն ժամանակ քնքուշ հայացք, ուսերին արձակ,  գեղեցիկ գլխանոցն է,  միջնադարյան Սիենա քաղաքին հատուկ՝ երկարածամ է։ Տիրամայրը Հիսուսին գրկել է գլխանոցի յասամանագույն մասով։ Ամուր կապկպված փոքրիկը խաղացնում է մատիկները, իսկ Տիրամորն ուղղած հայացքը լի է քնքշությամբ։ Նկարիչը վստահորեն ձգտել է  ավելի արտահայտիչ ընդգծել դիմագծերի ստվերային նրբությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:1320 նկարներ Կատեգորիա:Ամբրոջո Լորենցետտիի նկարներ Կատեգորիա:Բրերա պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Քրիստոսը գեղանկարչության մեջ
Տրիպլեքս
Տրիպլեքս (լատ․ triplex — եռակի), կարող է վերաբերել՝
Կատեգորիա:Նյութեր
Շոլոխովի պողոտա (Դոնի Ռոստով)
Շոլոխովի պողոտա (Проспект Шолохова), պողոտա Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որն անցնում է քաղաքի Պրոլետարսկի և Պերվոմայսկի շրջաններով։ Երկարությամբ երկրորդ փողոցն է Դոնի Ռոստովում ։
Աշխարհագրություն
Սկսվում է Էներգետիկների հրապարակում (Տեատրալնի պողոտայի հետ հատման վայրում) և ավարտվում Ակսայսկի պողոտայի հետ հատումով, որը դուրս է գալիս դաշնային Մ-4 «Դոն» մայրուղի։ Շոլոխովի պողոտայի երկարությունը 7,8 կիլոմետր է ։ Ելքը դեպի դաշնային մայրուղի պայմանավորում է պողոտայի տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը, ըստ որի` դեպի քաղաքի կենտրոն շարժվում է ավտոտրանսպորտի մեծ հոսք Մ-4 «Դոն» մայրուղուց։ Մասնավորապես, նրանով են անցնում բոլոր միջքաղաքային ավտոբուսային երթուղիները Ռոստովի մարզի հյուսիսից, որոնք անցնում են մինչև պողոտայի սկիզբը և հետո թեքվում դեպի Կրասնոարմեյսկայա փողոց։ Պողոտայով շարժվում են ավտոմոբիլային տրանսպորտը և տրոլեյբուսներ («Օլիմպ-2» մարզադաշտից մինչև օդանավակայան)։
Անվանում
1984 թվականի հուլիսի 3-ին ի կատարումն ԽՄԿԿ կենտկոմի և ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի որոշման Դոնի Ռոստովում հավերժացվել է խորհրդային մեծանուն գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի անունը, և Օկտյաբրսկայա փողոցը վերանվանվել է Շոլոխովի պողոտա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Կարլ Մոլ
Կարլ Մոլ (Carl Moll, ), ավստրիացի նկարիչ, ով ստեղծագործել է մոդեռն ոճում։
Կենսագրություն
Կարլ Մոլը ծնվել է 1861 թվականին Վիեննայում։ 1880-1881 թվականներին սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում Քրիստիան Գրիպենկերլի մոտ։ Ավելի ուշ դարձել է բնանկարիչ Էմիլ Յակոբ Շինդլերը աշակերտը։ Շինդլերի մահից հետո 1892 թվականին Մոլն ամուսնացել է նրա այրու հետ` դառնալով նրանց դստեր` Ալմա Մալեր-Վերֆելի խորթ հայրը։
1897 թվականին դառնում է Վիեննական սեցեսսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Սեցեսսիոնիզմի ներկայացուցիչները Վիեննայում կազմակերպում էին ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներ։ Կարլ Մոլի նախաձեռնությամբ 1903 թվականին Վիեննայում հիմնադրվում է Ժամանակակից պատկերասրահ, որը ներկայումս կրում է Բելվեդեր պատկերասրահ անվանումը։
1930-ական թվականներին Կարլ Մոլն իրեն դրսևորում է որպես նացիոնալ-սոցիալիզմի ջերմ պաշտպան։ Հիտլերյան Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի անշլյուսից հետո 1938 թվականին Մոլի խորթ դուստրն իր հրեական ծագման պատճառով ստիպված փախչում է Ավստրիայից իր ամուսնու` հայտնի գրող Ֆրանց Վերֆելի հետ։ Մի քանի օր անց Մոլը Բելվեդեր պատկերասրահից հինգ նկար է հանում, որանք Ալման իր դստեր` Մարինա Էբերշտալերի անունից հանձնում է նրա տնօրինմանը։ Դրանցից ամենից արժեքավորը Էդվարդ Մունկի «Ամառային գիշեր ծովափին» նկարն էր։ Մոլն ավելի ուշ այն վաճառում է պատկերասրահին։ Հետագայում դատական երկար քաշքշուքներից հետո, ավստրիական օրենսդրության համաձայն, այս նկարը 2007 թվականի մայիսի 9-ին հանձնվել է Ալմա Մալեր-Վերֆելի օրինական ժառանգորդին` Մարինա Մալերին։
1945 թվականին, երբ խորհրդային զորքերը մտան Վիեննա, Կարլ Մոլը իր դստեր և նրա ամուսնու հետ կյանքին վերջ է տալիս ինքնասպանությամբ իր վիլլայում։ Նա թաղված է Գրինցիգի գերեզմանատանը։
Կարլ Մոլը ճանաչում է ստացել խոշոր ֆորմատի իր վիմանկարներով ու փայտագրություններով։ Նրա ուշ շրջանի բնանկարների ոճը հարթ գեղանկարչությունից, ինչը բնորոշ էր Սեցեսսիոնիզմի նկարիչներին, անցում է կատարել տարածականությանը, իսկ վերջին տարիներին Մոլն ավելի էր մոտենում էքսպրեսիոնիզմին։
Էլբերտ շրջան (այլ կիրառումներ)
Էլբերտ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Ուբունտու (փիլիսոփայություն)
Ուբունտու (զուլու՝ ubuntu և ubuntu՝ մարդկայնություն), նգունի բանտու լեզվով տերմին է, որը նշանակում է մարդկայնություն։ Հաճախ թարգմանում են «Ես կամ, որովհետև մենք կանք»,  «մարդկություն այլոց նկատմամբ», բայց հաճախ օգտագործվում է ավելի փիլիսոփայական իմաստով, նշանակում է «մարդկությանը միավորող համընդհանուր փոխհարաբերության հավատ» ։
Հարավային Աֆրիկայում այն օգտագործվում է որպես հումանիստական փիլիսոփայության, էթիկայի կամ գաղափարախոսության տերմին, որը հայտնի է որպես Ուբունտուիզմ, 1980-ական և 1990-ական թվականների ընթացքում այդ երկրներում աֆրիկանացման (անցումային մեծամասնության կառավարում) գործընթացում։
1994 թվականին Հարավային Աֆրիկայում Նելսոն Մանդելայի նախագահությամբ ժողովրդավարության անցմամբ, այս տերմինն ավելի լայնորեն հայտնի դարձավ Հարավային Աֆրիկայից դուրս, հատկապես անգլալեզու ընթերցողներին հայտնի է Դեսմոնդ Տուտուի ուբունտու աստվածաբանության միջոցով ։
Հայեցակարգի պատմություն
Ուբունտու տերմինը Հարավաֆրիկյան աղբյուրներում հայտնվել է 19-րդ դարի կեսերից։ Թարգմանությունները ներառել են «մարդկային բնության, մարդասիրության, մարդկայնության, առաքինության, բարության» իմաստային դաշտը։ Քերականորեն բառը բաղկացած է -ntʊ̀  «մարդ, մարդկային արարած» արմատից, 14 դասի ubu- նախածանցից՝ կազմելով վերացական գոյական, տերմինը համապատասխանաբար ձևավորում է մարդկություն վերացական անվանումը ։
Հայեցակարգը ժողովրդականացվեց 1950-ական թվականներից սկսած`«փիլիսոփայության» կամ «աշխարհայացքի» (ի հակադրություն անհատին վերագրվող որակի) շրջանակներում, մասնավորապես, African Drum ամսագրում Inkundla Ya Bantu թերթի հրապարակված գրվածքներում։ 1970-ական թվականներից սկսած ուբունտուն նկարագրվում էր որպես «աֆրիկյան հումանիզմի» հատուկ տեսակ։ 1960-ական թվականների ապագաղութացման ժամանակ քաղաքական մտածողների քարոզչությամբ աֆրիկանիզացման համատեքստում ուբունտուն օգտագործվել է որպես հումանիզմի հատուկ աֆրիկյան (կամ հարավաֆրիկյան) տեսակ Զիմբաբվեում և Հարավային Աֆրիկայում սև մեծամասնության իշխանության անցնելու համատեքստում։ Ուբունտուին նվիրված առաջին հրատարակությունը, որպես փիլիսոփայական հայեցակարգ, հայտնվել է 1980 թվականին, ''Հունհուիզմ կամ Ուբունտուիզմ. Զիմբաբվեի բնիկ քաղաքական փիլիսոփայություն'' Ստանլակե Ջ. Ու. Սամկանեի կողմից։ Հունհուիզմը կամ Ուբունտուիզմը ներկայացնում է որպես քաղաքական գաղափարախոսություն նոր Զիմբաբվեի համար, քանի որ Հարավային Ռոդեզիան անկախացել էր Միացյալ Թագավորությունից։
Հայեցակարգը 1990-ական թվականներին Զիմբաբվեից անցավ Հարավային Աֆրիկա` որպես առաջնորդող իդեալ ապարտհեյդից մեծամասնության կառավարման անցման փուլում։ Տերմինն առկա է Հարավային Աֆրիկայի Ժամանակավոր Սահմանադրության վերջաբանում (1993). «կա փոխըմբռնման, այլ ոչ թե վրեժխնդրության անհրաժեշտություն, վերականգնման և ոչ թե փոխհատուցման կարիք, ուբունտուի, այլ ոչ թե զոհ դառնալու»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հումանիզմ Կատեգորիա:Հասարակական էթիկա Կատեգորիա:Ապագաղութացում Կատեգորիա:Աֆրիկյան փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Պանաֆրիկանիզմ
Սանտա Մարգերիտա դ'Ադիջե
Սանտա Մարգերիտա դ'Ադիջե(Santa Margherita d'Adige), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում ։
Էլի (այլ կիրառումներ)
Էլի, կարող է վերաբերել՝
Սանտա Մարգերիտա դ'Ադիջե
Բնակչությունը 2340 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 184 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0429։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Վլասը (Սան Բիաջիո)։ Տոնակատարությունը փետրվարի 3-ին է։
ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էլիա (այլ կիրառումներ)
Էլիա, կարող է վերաբերել՝
Նեկտար Սահակյան
Նեկտար Արսենի Սահակյան, հայ մանկավարժ, նկարիչ։ Սահակյանի հիմնադրած նկարչական խմբակի սաները մասնակցել են բազմաթիվ մրցույթ-ցուցահանդեսների Հայաստանում, Ռուսաստանի Դաշնությունում, Ռումինիայում, Եգիպտոսում, Լեհաստանում, Հնդկաստանում։
Կենսագրություն
Նեկտար Սահակյանը ծնվել է 1956 թվականին, Գեղարքունիքի մարզի Ներքին Գետաշեն գյուղում։ Սկսել է նկարել մանուկ հասակից։ 1963-1973 թվականներին սովորել է Ներքին Գետաշեն գյուղի միջնակարգ դպրոցում, 1974-1979 թվականներին՝ Խ. Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի նկարչա-գծագրական բաժնում և ստացել կերպարվեստի ուսուցչի որակավորում։ 1979  թվականից աշխատում է Ներքին Գետաշեն գյուղի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում՝ որպես կերպարվեստի ուսուցիչ  ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Էլինգեն (այլ կիրառումներ)
Էլինգեն, կարող է վերաբերել՝
Էլիպս (այլ կիրառումներ)
Էլիպս, կարող է վերաբերել՝
Ջոնի Միտչել
Ջոնի Միտչել (Joni Mitchell), իսկական անունը՝ Ռոբերտա Ջոան Անդերսոն (Roberta Joan Anderson), կանադացի երգչուհի հեղինակ-կատարող ռոք երաժշտության «ամենակարևոր» կատարողնեից մեկը (այդպես էին նրան անվանել 2002 թվականին կայացած Գրեմմի մրցանակաբաշխության ընթացքում կյանքում կատարած ձեռքբերումների համար մրցանակ հանձնելու ժամանակ)։
Վաղ տարիներ
Մանուկ հասակում ապագա երգչուհին երազում էր նկարչուհի դառնալ և դպրոցն ավարտելուն պես նա ընդունվում է նկարչական քոլեջ, սակայն շատ շուտ հասկանում է, որը նկարել կարելի է ոչ միայն վրձիններով, այլև բառերով։ Երաժշտությունը միշտ էլ եղել էր նրան համար գեղանկարչության բնական շարունակությունը։ Նրա երգերը գրեթե միշտ լի են շոշփելի, զգալի պատկերներով։ Իսկ երգել նա սկսել է դեռևս 10 տարեկան հասակում, երբ հիվանդանոցում պառկած է եղել պոլիոմելիտով։
1960-ական թվականների սկզբներին նա աշխատում էր Տորոնտոյում (Կանադայի արևմուտքում)։ 1965 թվականի սկզբներին Ջոնին աղջիկ երեխա է ունենում, որին նա տալիս է ուրիշ ընտանիքի դաստիարակելու համար և որին կարողանում է գտնել երեսուներկու տարի անց։ Նույն տարում նա ամուսնանում է ֆոլկ-երաժիշտ Չակ Միտչելլի հետ, որից էլ վերցնում է իր ազգանունը, և նրանք միասին գնում են Դետրոյթ, որտեղ նա սկսում է ելույթ ունենալ իր հեղինակած ստեղծագործություններով, որոնք հիմնականում ֆոլկ-ռոք ժանրի էին։
Երաժշտական քննադատները և լրագրողները նրա երգերի տեքստերում նկատում են մեծ բանաստեղծական արժեք։ Նրանց տպավորել էր նաև երգչուհու հիշվող ձայնը։ Նրա երաժշտության առանձնահատկությունն այն էր, որ նա սովորական ձևով կիթառը լարելու փոխարեն գրեթե յուրաքանչյուր երգի համար հորինում էր կիթառի լարման մի նոր ձև։ The Byrds խմբից Դեյվիդ Քրոսբի հետ միանալուց հետո նա տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ 1967 թվականին թողարկում է իր առանձին դեբյուտային ակուստիկ ալբոմը, որը կոչում է իր անունով։
Այդ ընթացքում Միտչելլի երգերը սկսում են ակտիվ կերպով երգել այլ երգիչներ։ Այնպես է ստացվում, որ նրա երգերից շատերը հայտնի են դառնում ոչ նրա կատարմամբ։ Այսպես նրա դասական գործերից մեկը՝ «Both Sides Now» անունը կրող երգը 1968 թվականինն հայտնվեց Billboard Hot 100-ի լավագույն տասնյակում Ջուդի Կոլլիզի կատարմամբ, իսկ կարճ ժամանակ անց այդ երգը իր երգացանկ մտցրեց հենց ինքը՝ Ֆրենկ Սինատրա ն։ Նրա «Woodstock» (Վունդստոկյան փետրվար) երգը մեծ հաջողությամբ կատարում էին Կրոբսին և նրա գործընկերներ Crosby, Stills, Nash & Young խմբից։
Հաջողության գագաթնակետին
«Big Yellow Taxi» (1970 թվական) անունը կրող երգը Միտչելլի առաջին բեսթսելլերը, որը հենց ինքը ՝Միտչելլն է կատարում դա յուրահատուկ երգ է, այն մասին, որ պետք է պահել շրջակա միջավայրը։ Հետագայում այդ երգը կատարեց Բոբ Դիլանը և շատ այլ հայտնի երգիչներ իսկ 1997 թվականին Ջանեթ Ջեքսոն իր սեփական հիպ-հոպ սինգլի համար վերամշակեց Միտչելլի «Got 'Til It’s Gone» անունը կրող։
1971 թվականին, երբ թողարկվեց «Blue» ալբոմը բոլորը խոսում էին միայն նրա հեղինակային երգերի մասին։  Խոստավանական ստեղծագործություններ այնպիսի ամերիկացի երաժիշտների, հեղինակ-կատարողների ինչպիսքն են  Քերոլ Քինգը և Ջեյմս Թեյլորը դժվար էր դասակարգել այս ալբոմը։ Այն ոչ ռոք էր, ոչ էլ փոփ այն ինչ-որ շատ յուրահատուկ մի բան էր։
Երեք տարի անց երբ երգչուհին թողարկում է իր «Court and Spark» անունը կրող ձայնասկավառակը։ Միանգամից պարզ է դառնում, որ նա փոխել է իր ստեղծագործությունների ուղղվածությունը և նա իր կիթառով մտերմիկ, անձնական երգերից շարժվում է դեպի փորձարարական ջազ երաժշտության։  Այս «առկայծող» ալբոմը դարձավ ամենահաջողված ալբոմը նրա ողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում և զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը Billboard 200-ում։ Միտչելլը երբեք չի կարողանա գյուխ գովելլ իր ալբոմների վաճառքի թվերով, սակայն 1970-ական թվականների սկզբներին նրա  «You Turn Me On», «Help Me» և «Free Man in Paris» անունները կրող սինգլները երկար չէին մնում խանութների ցուցափեղկերին։
Փորձարարական տարիներ
1970-ական թվականների երկրորդ կեսին Միտչելլը շարունակում էր աշխատել և զարգացնել ջազի հնարավորությունները՝ սերտորեն համագործակցելով այնպիսի անվանի ջազ երաժիշտների հետ, ինչպիսիքն են Ջակո Պաաստորիուսը, Հերբի Հենկոկը, Ուեյն Շորտերը, Պատրիկ Բրյուս Մեթենի ն, Մայքլ Բրեքերը և այլք։ Նա վերջինն էր, ով հասցրեց աշխատել Չառլի Մինգուսի հետ, որի հիշատակին է նվիրվում նրա 1979 թվականին թողարկված «Mingus» անունը կրող ալբոմը։ Երեք տարի անց երգչուհու երկրպագուները սպասում էին նրանից և մեկ ոճային շրջադարձ։ Նա ձայնագրեց «Wild Things Run Fast» անունը կրող ձայնասկավառակը, որը էլեկտրոնային երաժշտության ուղղվածության ուներ։ Այդ ընթացքում երբ Միտչելլը էլեկտրոնային երաժիշտ Լարրի Կլեյնամի հետ ամուսիններ էին նրան ստեղծագործություններում՝ ձայնագրություններում գերակշռում էին սինթեզատորները և պարային ռիթմերը։ Սակայն դա նրան չէր խանգարում ձայնագրվել «հին սերնդի» այնպիսի երաժիշտների հետ, ինչպիսիքն են Վիլլի Նելսոնը, Փիթեր Գեբրիելը, Թոմ Փեթթին։ Բոբ Դիլան ի, Վան Մորիսոն ի, Ռոջեր Ուոտերսի հրավերներով նա  հաճույքով և պատրաստակամությամբ մասնակցում էր այդ լեգենդար երաժիշտների կենդանի համերգներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կանադացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Կանադացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կանադացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Իսամու Նոգուտի
Իսամու Նոգուչի (野口 勇, ), ամերիկացի քանդակագործ, և ճապոնական ծագմամբ դիզայներ։
Կենսագրություն
Իսամու Նոգուչիի հայրը ճապոնացի բանաստեղծ Յոն (Յոնեջիրո) Նոգուչին էր, իսկ մայրը` ամերիկացի գրող Լեոնի Գիլմուրը։ Նոգուչին կրթություն էր ստացել Կոլումբիայի համալսարանում (1923–1926 թվականներին) և Լեոնարդո դա Վինչիի գեղարվեստի դպրոցում։ 1927 թվականին ստացել էր Գուգենհայմի 2 տարվա կրթաթոշակ։ 1927 թվականին Փարիզում Իսամուն դարձել էր Կոնստանդին Բրանկուզիի օգնականը. այնտեղ նա ծանոթացել էր քարից և փայտից պատրաստված քանդակներին։ 1929 թվականին երիտասարդ քանդակագործը վերադարձել էր Նյու Յորք։
1929 թվականին Նյու Յորքի Յուջին Շեոնի պատկերասրահում անցկացվել էր Իսամու Նոգուչիի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1930-1932 թվականներին Իսամուն ուղևորվել էր Փարիզ, Պեկին և Ճապոնիա։ Չինաստանում նա սովորել էր չինական ավանդական նկարչությունը՝ խոզանակով և թանաքով, Ճապոնիայում` կավագործություն, կերամիկական արհեստ։
1933-1937 թվականներին, պաշտոնական հաստատությունների դիմաց քանդակագործը ստեղծել էր նախագծեր փողոցներում և հրապարակներում գտնվող հուշարձանների և արձանների համար։ 1942-1948 թվականներին Նոգուչին ավելի շատ աշխատել էր որպես թատրոնի նկարիչ, ինտերիերի դիզայներ և ստեղծել էր էսքիզներ կահույքի և լամպերի համար։ 1949- թվականից հետո նա շատ էր ճանապարհորդել Եվրոպայում, Միջին Արևելքում, Ճապոնիայում, ճապոնական Կամակուրայում ստեղծել էր իր արհեստանոցը։ Այս ուղևորություններով ճանապարհորդելիս շատ էր նկարել և զբաղվել էր արվեստի գործերի լուսանկարչությամբ։ 1950-ականներին բնակվել է Նյու Յորքում և Ճապոնիայում, իսկ 1951-1956 թվականներին ամուսնացած է եղել Լի Քյանլանի հետ։ 1961-ին Իսամուն կազմակերպել էր ևս մեկ սեմինար՝ արդեն Նյու Յորքում։ 1971-1979 թվականներին աշխատել էր նաև ճապոնական Շիկոկու կղզու քանդակների արհեստանոցում։
1980 թվականին քանդակագործը ստեղծել էր «Իսամու Նոգուչի» հիմանդրամը. 1981-1985 թվականներին նա ղեկավարել էր Իսամու Նոգուչիի անվան թանգարանը։ 1984 թվականին Իսամու Նոգուչիին շնորհվել էր Կոլումբիայի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ 1987 թվականին պարգևատրվել էր ԱՄՆ-ի Արվեստի ազգային մեդալով։ 1988 թվականին նա ստացել էր Սուրբ գանձի երրորդ կարգի շքանշան։
Իր գործերում Իսամուն փորձել էր համատեղել արևմտյան, մոդեռնիստական մշակութային ավանդույթները Չինաստանի և Ճապոնիայի արվեստի տեխնիկայի հետ։ Կասել քաղաքում documenta II (1959) և documenta III (1964) ժամանակակից գեղարվեստական ցուցահանդեսների մասնակից էր եղել։ 1986 թվականին Նոգուչին Վենետիկի Բիենալեում ներկայացրել էր ԱՄՆ-ի արվեստը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1904 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 30 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ
Արգոստոլիոն
Արգոստոլի (Αργοστόλι ), այստեղից էլ Արգոստոլիոն (το Αργοστόλιον), քաղաք Հունաստանում, Կեֆալոնիա կղզում։ Կեֆալիոնիա համայնքի վարչական կենտրոնը (դիմա) և գտնվում է Իոնյան կղզիների շրջակայքում։ 2011 թվականի մարդահամարի բնակչությունը կազմել է 9748 մարդ ։ Քաղաքի տարածքը՝ 157,670 կմ² ։ 1953 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությամբ ավերվեց երկրաշարժից և վերակառուցվեց։ Ամենամեծ քաղաքներն են՝ Արգոստոլին, Ռազաթա, Դիլինաստան և Շոտոտեկրատան։
Տրանսպորտ
Քաղաքը ունի աերոդրոմ և մշտական ծովային կապ, մայրցամաքի և մոտակա Զակինթոս և Իթակե կղզիների հետ։ Արգոստոլիոն ունի նաև կանոնավոր լաստանավային կապ, որը գտնվում է Կեֆալոնիայի երկրորդ խոշորագույն քաղաքում՝ Լիկսուրիոնում (հեռավորությունը 3 ծովային մղոն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:1757 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունաստանի Միջերկրական ծովի նավահանգստային քաղաքներ
Սուլթանմահմուդ Թորայգիրով
Սուլթանմահմուդ Թորայգիրով (Сұлтанмахмұт Торайғыров, ), ղազախ բանաստեղծ, վիպագիր, հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Սուլթանմահմուդ Թորայգիրովը ծնվել է Պավլոդարի մարզի Բայանաուլ գյուղում, անասնապահի ընտանիքում։ Մեկ տարեկան է եղել, երբ մայրը մահացել է։ 1908-1910 թվականներին սովորել է մեդրեսեում։ 1912 թվականին մեկնել է Տրոիցկ, ընդունվել է իսլամական հոգևոր դպրոց, ուսումնասիրել գիտական առարկաներ, յուրացրել ռուսերեն, կարդացել է Լերմոնտովի, Պուշկինի, Կռիլովի ստեղծագործություններից։ 1913 թվականի հուլիսին հիվանդության պատճառով ուսումը կիսատ է թողել և հեռացել է աուլ, որտեղ դասավանդել է երեխաներին։ 1913 թվականին աշխատել է «Այկապ» ղազախական առաջին ամսագրում, եղել է խմբագրության քարտուղարը։
Նրա առաջին էսսեները տպագրվել են «Այկապում»։ Միջոցների բացակայության պատճառով չի իրականացրել սեփական թերթ հիմնելու իր ցանկությունը։ Բանաստեղծություններ գրել է 1910 թվականից։ Իր ստեղծագործություններում արտացոլել է ղազախական պրոլետարիատի ծանր ու դժվարին կյանքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղազախ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ղազախ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Անտիկվար (վեպ)
Անտիկվար (The Antiquary), Վալտեր Սքոթի գոթական պատմական վեպ, հրապարակված 1816 թվականին։ Գիրքը պատմում է մի քանի հերոսների, այդ թվում՝ սիրողական անտիկ պատմաբանի, հնէաբանի և կասկածելի հնության իրերի հավաքորդի մասին։ Չնայած վեպը իր պատվին է անվանված, բայց անտիկվարը ոչ միշտ է հանդես գալիս որպես գլխավոր հերոս, ուրիշներ հերոսների շուրջը ընթանում են ավելի կարևոր դեպքեր, և անտիկվարը ուղղակի համարվում է կերպար, ով միավորում է սյուժեի ավելի կարևոր անձանց ու ավելի գրավիչ շրջադարձերը, ուղեկցելով դրանք ծաղրական մեկնաբանություններով։ «Անտիկվարը» եղել է Վալտեր Սքոթի սիրելի վեպերից մեկը ։
Ստեղծման պատմությունը
Սքոթը 1815 թվականի հունվարին ստորագրել էր նոր վեպի ստեղծման պայմանագիր, գրեթե միանգամից հայտնի անվանմամբ՝ «Անտիկվար»։ Հեղինակի սեփական զգացումներով գրելու գործընթացը դանդաղ էր ընթանում։ Համաձայն պայմանագրի, վեպը պիտի հրապարակվեր 1815 թվականի հունիսի 4-ին, բայց հրապարակումը կայացավ միայն 1816 թվականի մայիսին։ Պատճառը Սքոթի սոցիալական բարձր ակտիվությունն էր և այլ ստեղծագործությունների գրելը, որոնց համար նրան ոգեշնչել էր ճամփորդությունը դեպի Ֆրանսիա ։
Սակայն Archibald Constable & Co. հրատարակչությունը, ով վճարել էր Սքոթին նշանակալի ավանս նոր վեպի համար, փորձում է ֆինանսական դժվարություններ գրողի համար, դրա համար էլ հեղինակը զգացել է ուժեղ ծնշում հրատարակիչների կողմից։ Բայց Սքոթը իր ընկեր Մորրիտին 1815 թվականի դեկտեմբերին ուղղված նամակում խոստովանել է, որ նրան միայն պետք էր աշխատանք ստեղծագործությունների վրա, իսկ տվյալ պահին նա ունի միայն «ամենաընդհանուր ուրվագիծ» ։ Վեպը ավարտին է հասցվել 1816 թվականի մարտի կեսերին։
Ըմբռնում և քննադատություն
«Անտիկվարը», հրապարակված 6000 պատճենի տպաքանակով, դուրս եկավ ավելի հաջողակ, քան գրողի նախորդ վեպերը։ Ողջ տպաքանակը սպառվեց ընդամենը 3 շաբաթում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալտեր Սքոթի վեպեր
Տրիտոն
Տրիտոն (հուն․ τρίτονον, τρί— բարդ բառերում՝ երեք և τόνος — տոն), երաժշտության մեջ՝ եռատոն, լադում (գամմայում) երեք ամբողջ տոների հաջորդականությունը (օրինակ, ֆա-սոլ-լյա-սի)․ այդպիսի հաջորդականության ծայրի հնչյունների միջև ընկած մեծաց ված կվարտա ինտերվալը (ֆա-սի)։ Երբեմն տրիտոն է անվանվում նաև փոքրացված կվինտա ինտերվալը (օրինակ, ֆա-դո բեմոլ)։
Բալնո սյուր Լեն
Բալնո սյուր Լեն (Balnot-sur-Laignes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.13 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հարավ-արևելք։
Էսֆիր Էմդեն
Էսֆիր Էմդեն (Эсфирь Моисеевна Эмден, իսկական անունը՝ Կոսայա, Коссая, ), ռուս խորհրդային արձակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ, մանկագիր, խմբագիր։
Բալնո սյուր Լեն
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Էսֆիր Էմդեն
Կենսագրություն
Էսֆիր Էնդենը երեխաների համար գրել է բազմաթիվ ստեղծագործություններ՝ վիպակներ, բանաստեղծություններ, պիեսներ։ Երկար ժամանակ աշխատել է որպես մանկական գրքերի խմբագիր։ 1941 թվականին «Ёлка» («Տոնածառ») գրքի պատրաստման ժամանակ բացահայտում է հանրահայտ «В лесу родилась ёлочка» բանաստեղծության իսկական հեղինակին։ Բանաստեղծության հեղինակը Ռաիսա Կուդաշևան էր, որն այս բանաստեղծությունը հրապարակել էր 1903 թվականին «А. Э.» ծածկանունով ։
1937 թվականին Էսֆիր Էմդենի սցենարով թողարկվում է «Ուրախ ճանապարհորդներ» (ռեժիսոր՝ Ունեսիր Մազուր) կարճամետրաժ ֆիլմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ
Բալնո սյուր Լեն
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 102 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,4 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 78 անձ (42 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Շիլեկոնկա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Բալնո սյուր Լեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շիլեկոնկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Լյուբով (անուն)
Լյուբով(Любовь), հին սլավոնական ծագմամբ ռուսական կանացի անձնանուն, թարգմանաբար նշանակում է Ագապե՝ վաղքրիստոնեական սրբի անունով ։
Անունը ռուսական անվանացանկ է մտել Վերա և Նադեժդա անունների հետ, այս երեք անունների պատմությունները շատ նման են իրար։
Անվան ծագում
Վերա, Նադեժդա, Լյուբով անունները քրիստոնեական անվանացանկում վերաբերել են նահատակ քույրերին, որոնք գլխատվել են 120 կամ 137 թվականին՝ Հադրիանոս կայսրի հրամանով։ Ըստ ավանդության՝ Ագապե, կամ Լյուբով անունով ամենափոքր քույրը մահացել է  9 տարեկանում ։
Լյուբովը որպես անձնանուն ծագել է  9րդ դարում հին հունարենից եկեղեցասլավոներեն ժամերգության գրքերի թարգմանության ժամանակ, ի տարբերություն քրիստոնեա նահատակների մեծ մասի անունների՝ քույրերի անունները պատճենահանվել են  ։
Անվան հաճախակիություն
‰Վերա և Նադեժդա անունների նման Լյուբով անունը երկար ժամանակ չի կիրառվել՝ մինչև 18-րդ դարի սկիզբը։ Չնայած անունը հիշատակվել է որպես սրբի անուն, բայց այդ անունով չէին անվանում կնունքնի ժամանակ, քանի որ սրբերի մեծ մասի անունների փոխարեն տարբերվում էր իր հասարակ ծագումով ։
Ռուսական հասարակության մեջ այս անունների հանդեպ հետաքրքրությունն առաջացել է Ելիզավետա Պետրովնա կայսրուհու կառավարման տարիներին։ Սրբերի անունների շարքում այս անունները առավել ռուսական հնչեղություն են ունեցել, ինչն էլ պալատականների շրջանում մեծ պահանջ է առաջ բերել այս անունների հանդեպ։ Վլադիմիր Նիկոնովի կողմից հավաքված վկայությունների համաձայն՝ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին Լյուբով անունը պալատականների մոտ հանդիպել է  15  ‰ (հազար մարդու հաշվարկով՝  15 հոգի)։ Մոսկվայի առևտրականների մոտ կազմել է 2 ‰, իսկ գյուղացիների մոտ գրեթե չի հանդիպել։ 19-րդ դարի դարասկզբին անվան նկատմամբ հետաքրքրությունն ավելացել է․ պալատականների մոտ  1801—1816 թվականներին անվան հաճախակիությունը կազմել է  26 ‰,  մոսկովյան առևտրականների մոտ՝ 14  ‰, գյուղացիների մոտ՝ 1‰  ։
18-րդ դարավերջին Լ․ Մ․ Շետինինայի տվյալներով Լյուբով անունը ամենաշատ օգտագործվող անունն է եղել (շատ տարածված էին նաև Աննա, Մարիա, Եվդոկիա, Նադեժդա, Տատյանա և այլն։) 20-րդ դարում անունն իր հայտնիության գագաթնակետին է հասել 1950—1960-ականներին։ Ա․ Յա․ Շայկևիչի տվյալների համաձայն՝ Մոսկվայում 1950—1959 թվականներին անունը 9-րդ տեղում է եղել «ամենանորաձև» անունների ցանկում (35 ‰ )։ Սակայն 1970-ականների վերջում անունն արդեն մոսկվացիների հայտնի անունների տասնյակում չի հանդիպել։ Վ․ Ա․ Նիկոնովի տվյալների համաձայն՝ 1961 թվականին Ռուսաստանի կենտրոնական շրջաններում անունը հաճախ են օգտագործել և քաղաքաբնակները և գյուղաբնակները։ Քաղաքներում անվան հաճախակիությունը հետևյալ կերպ է եղել․ 17  ‰՝ Տամբով, 40 ‰  ՝ Ուլյանովսկ, գյուղերում՝ 46 ‰ (Յարոսլավի շրջան) մինչև 88 ‰ (Պենզայի շրջան)։ Ա․ Վ Սուպերանսկիի տեղեկություններով՝ անվան հայտնիության գագաթնակետը 1950-ական թվականներն են եղել։ 1950-ականներին ծնված լենինգրադցիների մոտ անունը հանդիպել է  15 ‰, իսկ 1960-1980-ականներին ծնվածների մոտ՝ 10 ‰   ։
Ազգակից անուններ
Պետք է նշել, որ ռուսական ոչ կրոնական անունների շարքում հաճախ հանդիպել են անուններ, որոնց արմատը լյուբն է եղել։ Այդպիսի տղամարդու անուններից են Լյուբիմ, Լյուբկո, Նելյուբ և կանացի՝ Լյուբավա, որոնք մեր օրերում ընկալվում են որպես Լյուբով անունից սերված անուններ ։
Կոնտեա
Կոնտեա (Κοντέα, Türkmenköy), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 782 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Գյուրեր Այքալ
Գյուրեր Այքալ (Gürer Aykal; ), թուրք դիրիժոր։ Բիլքենթի համալսարանի ադյուտանտ- պրոֆեսոր։ 1999- 2009 թվականներին եղել է Ստամբուլի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի երաժշտական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։
Կրթություն
Այքալը ծնվել է թուրքական Էսքիշեհիր քաղաքում։ Սովորել է Հաջեթեփայի անվան Անկարայի պետական կոնսերվատորիայում։ 1963 թվականին սովորել է ջութակ՝ Նեդջեթ Ռեմզի Աթաքի մոտ, իսկ 1969 թվականին՝ կոմպոզիցիա՝ Ահմեդ Ադնան Սայգունի մոտ։ Այնուհետև սովորել է դիրիժորություն Լոնդոնի Գիլդհոլի երաժշտության և թատրոնի դպրոցում, որտեղ նրան դասավանդել են այնպիսի դիրիժորներ, ինչպիսիք են Անդրե Պրևին և Ջորջ Հյորսթը։ Այնուհետև մեկնել է Իտալիա, որտեղ շարունակել է ուսումը և 1973 թվականին Սուրբ Սեսիլի ազգային ակադեմիայում ստացել է երաժշտական արվեստների դոկտորի գիտական աստիճան։ Ահմեդ Ադնան Սայգունի խորհրդով մնացել է Իտալիայում, որտեղ Սրբազան երաժշտության պապական ինստիտուտում սովորել է գրիգորիանական երգեցողություն և պոլիֆոնիական երաժշտություն։
Կարիերա
Այքալը դիրիժորություն է արել Ստամբուլի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբում, Անգլիայի կամերային նվագախմբում, Լոնդոնի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում, Համբուրգի սիմֆոնիկ նվագախմբում, Անկարայի կամերային նվագախմբում և Կոնսերտգեբաուի նվագախմբում։ 1974 թվականին դարձել է Անկարայի նախագահական սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր։
1987- 1991 թվականներին Այքալը ղեկավարել է Տեխասի Լաբբոկ քաղաքի սիմֆոնիկ նվագախումբը, իսկ 1992- 2004 թվականներին ղեկավարել է Էլ Պասոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը։ 2014 թվականին Անթալիայում գլխավորել է Ֆորտեպիանոյի միջազգային փառատոնի ժյուրիի կազմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դիրիժորներ
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանի
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանին (1838 – 1897, ամբողջական անուն՝ محمد جمال الدين بن السيد صفتر الحسيني الأفغاني, Մուհամմադ Ջամալ ադ-Դին իբն աս-Սեյյիդ Սաֆթար ալ-Հուսեյնի ալ-Աֆղանի), իսլամական փիլիսոփա և քաղաքագետ, համարվում է պանիսլամիզմի կարկառուն ներկայացուցիչներից մեկը, մուսուլմանական ռեֆորմացիայի հիմնադիրը։
Կասկածի տակ (ֆիլմ, 2000)
Կասկածի տակ (Under Suspicion), ամերիկյան կինոֆիլմ։ Թողարկվել է 2000 թվականին։ Ռեժիսորը Ստիվեն Հոպկինսն է։
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանի
Կենսագրություն
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանին ծնվել է Աֆղանստանում և ստացել է ավանդական մուսուլմանական կրթություն։ Կահիրեում հաստատվելուց հետո նա ծավալում է իր հիմնական գործունեությունը՝ դառնալով հասարակական մտքի անփոխարինելի առաջնորդ և քարոզելով լիբերալ-ռեֆորմիստական գաղափարներ և կոչ անելով գաղութացման դեմ պայքարի։ Եղել է նաև Հնդկաստանում, Թուրքիայում։ Նրա այսպիսի գործունեությունը առաջացնում է մուսուլման հոգևորականության պահպանողական շրջանների և եվրոպական հյուպատոսների դժգոհությունը, որի պատճառով էլ հեռացվում է Եգիպտոսից։ Լքելով Եգիպտոսը՝ ալ-Աֆղանին հետագա մի քանի տարիներն անց է կացնում Արևելքի և Արևմուտքի երկրներում, ամենուրեք քարոզելով իր ռեֆորմիստական գաղափարները։ Փարիզում իր աշակերտ Մուհամադ Աբդոյի հետ միասին ստեղծում է «Ալ-Ուրվաթ ալ-վուսկա» (արաբերեն՝ العروة الوثقى, ամուր կապ) գաղտնի կազմակերպությունը և հրապարակում համանուն թերթը, վերջինս, չնայած շատ կարճատև կյանքին հսկայական նշանակություն է ունենում մուսուլման մտավորականության շրջանում հասարակական և քաղաքական գաղափարների տարածման գործում։ Նրա գաղափարախոսության հիմքում առաջնայինը կրոնի և գիտության փոխհարաբերության հիմնահարցն էր։
Կասկածի տակ (ֆիլմ, 2000)
Սյուժե
Սան Խուանի ոստիկանությունը սկսեց հետաքրքրվել 12 տարեկան երկու աղջիկներով, ովքեր բռնաբարվել և սպանվել էին փառատոնի ժամանակ։
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանի
Կենսագրություն
Ջամալ ադ-Դին ալ-Աֆղանին գտնում էր, որ ազգի բարեկեցությունը, հարստությունը հիմնված է գիտության վրա և որ կրոնը ոչ միայն չի ժխտում գիտությունը, այլ ամեն կերպ նպաստում է նրա զարգացմանը։ Իր «կրթության և ուսուցման» օգուտը հոդվածում Արևելքի երկրների ծանր վիճակը բացատրում է այստեղ գիտնականների՝ որպես կարևոր խավի ժխտմամբ։ Նա գտնում էր, որ ոչ բոլոր ժամանակաշրջանները կարիք ունեն մարգարեության, սակայն միշտ պահանջվում է գիտական առաջընթաց, որը ի վիճակի կլինի մարդկությանը դուրս հանել խավարամտության և անգրագիտության ճահճից դեպի բարեկեցիկ կյանք։ Նման գաղափարներ արտահայտելու համար ուղղահավատ մուսուլմանների կողմից նա մեղադրվում էր հերետիկոսության մեջ։ Դրա արդյունքում նա էլ ավելի էր համոզվում, որ ոչ մի կրոնական ռեֆորմ հնարավոր չէ մուսուլմանական համայնքում, քանի դեռ կրոնական առաջնորդները չեն փորձում վերանայել իրենց հայացքները և չեն հասկանում գիտության և մշակույթի օգուտը։
Ալ-Աֆղանիի կարծիքով մուսուլմանների անկումն ու հետամնացությունը արդյունք են նրա, որ նրանք մոռացել են, թե ինչում է կայանում իսկական իսլամի իմաստությունը, ինչպես նաև այն պատգամը, որով մուսուլմանները պետք է միշտ միասնական լինեն։ Այս միասնականության գաղափարն էլ հիմք դրեց պանիսլամիզմի գաղափարախոսությանը։ Այս գաղափարախոսության առաջացումը հենց այս շրջանում ամենից առաջ ազգային ազատագրական պայքարի արդյունք էր։ Ալ-Աֆղանին համառորեն կոչ էր անում Արևելքին համախմբել իր ուժերը և դուրս գալ գաղութարարների դեմ։ Կարևորագույն քաղաքական խնդիր էր համարում մուսուլմանների համախմբումը խալիֆի դրոշի տակ, ով ի վիճակի կլինի պայքարել գաղութատիրության դեմ։
Ալ-Աֆղանիի սկսած գործը գտավ իր արժանի շարունակողներին, որոնք նոր աստիճանի բարձրացրին նրա գաղափարախոսությունը և իրենց հասարակական և գրական գործունեությամբ նպաստեցին ժողովրդական լայն զանգվածների կողմից նրա առաջադիմական գաղափարների յուրացմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաբ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Արաբ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պարսիկ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պարսիկ քաղաքագետներ Կատեգորիա:Մուսուլման հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Իսլամական կրոնական առաջնորդներ Կատեգորիա:Մուսուլման աստվածաբաններ Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանցի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Աֆղանստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Աֆղան հասարակական գործիչներ
Ալֆրեդ Ստիգլից
Վաղ տարիներ
Նա մեծացել է Մանհեթենում, մահուդի, բրդի հարուստ վաճառականի բազմազավակ ընտանիքում։ Սովորել է Նյու Յորքի հեղինակավոր քաղաքային քոլեջում։ 1881 թվականին նրա հայրը՝ Էդվարդ Ստիգլիցը (1833-1909), գերմանացի հրեա, ընտանիքի հետ վերադարձել է Գերմանիա։ Հայրը վաճառել է իր ընկերությունը 40 000 ԱՄՆ դոլարով և իր ընտանիքը տեղափոխել Եվրոպա, որպեսզի նրա երեխաները կարողանան ստանալ լավ կրթություն ։ Ալֆրեդ Ստիգլիցն ընդունվել է Կարլսրուե վարժարան։ Ավելի ուշ սովորել է Բեռլինում, որտեղ լսել է օրթոխրոմատիկ ժապավենի գյուտարար Գերման Վիլհելմ Ֆոգելի դասախոսությունները։ 1882 թվականից Ալֆրեդը սովորել է Բեռլինի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցում, տարվել է լուսանկարներով, շրջագայել։ Այդ ընթացքում հետաքրքրվում էր արվեստով, շատ էր կարդում, ռոմանտիկ գրողներից սիրում էր Էմիլ Զոլի ստեղծագործությունները։ Նրա կենսագիր Պ. Ռոզենֆելդը նշում է, որ Ստիգլիցը ծանոթանում է նաև ռուսական դասական գրականությանը։ «Նա իր համար բացահայտեց ռուս գրողներին, սկզբում Լերմոնտովին, հետո Գոգոլին, այնուհետև Պուշկինին, ավելի ուշ Տուրգենևին և Տոլստոյին»։