cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆիլիպ Սուպո
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ
Էկզեմա
Էկզեմա, մաշկի քրոնիկական, հաճախ սրացումներով ուղեկցվող բորբոքային հիվանդություն։ Պատճառները բազմազան են, բայց հիմնականում կապված է նյարդային համակարգի գործունեության խանգարումների և օրգանիզմի վրա զանազան ալերգենների (ներկեր, դեղանյութեր, նյութափոխանակության խանգարումներից առաջացած արգասիքներ ևն) ներգործության հետ։ Էկզեման կարող է տարածվել մաշկի բոլոր հատվածներում (բացառությամբ լորձաթաղանթների)։ Ըստ զարգացման դինամիկայի հիվանդությունը բաժանվում է 3 շրջանի՝ սուր, ենթասուր և քրոնիկական։ Սուր էկզեմաի ժամանակ մաշկի վրա առաջանում են տարբեր տեսակի և բնույթի ցաներ (պոլիմորֆ ցան), էրիթեմաներ, բշտիկներ, որոնք միաձուլվում են և առաջացնում կարմրավուն, բորբոքային հատվածներ (էրիթեմային փուլ)։ Ընթանում է ուժեղ, տանջալից քորով, ցավերով և տհաճ զգացումով։ Հետագայում բորբոքման ֆոնի վրա գերակշռում են հանգույցները (հանգուցավոր փուլ), իսկ բշտիկները պատռվում են, արտադրում մեծ քանակությամբ արտաքիրտ (թաց փուլ)։ Մի քանի շաբաթից հետո բշտիկները չորանում են, կեղևակալվում (կեղևային փուլ), իսկ հետո կեղևները պոկվում են, և մաշկը թեփոտվում է (թեփոտման փուլ)։ Սուր երևույթներն անցնելուց հետո հիվանդությունը հաճախ դառնում է քրոնիկական։ Բուժումը, հիմնականում պետք է որոշել ալերգենը։ Թաց փուլում էկզեմայի ցաները չորացնել ասեպտիկ դեղանյութերի (ռիվանոլի, արծաթի նիտրատի, ռեզորցինի լուծույթներ) թրջոցներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաշկային հիվանդություններ
Բոժե
Բոժե (Beaugeay), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սենտ Անյան կանտոնի կազմի մեջ։ Շրջանը՝ Ռոշֆոր։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17036։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 718 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 484 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 366-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 118-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 75.6 %, 1999 թվականին եղել է 69.5 %)։ 366 աշխատունակ բնակիչներից 324-ը աշխատում էին (183 տղամարդ և 141 կին), անաշխատանք էին 42-ը (14 տղամարդ և 28 կին)։ 118 անգործունակ մարդկանցից 41-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 42-ը՝ թոշակառու, 35-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Երուն Կրաբբե
Երուն Կրաբբե (Jeroen Aart Krabbé, ), հոլանդացի դերասան և կինոռեժիսոր, նկարահանվել է ֆիլմերում ինչպես հայրենիքում՝ Նիդերլանդներում, այնպես էլ Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել Փոլ Վերհովենի «Չորրորդ տղամարդը» ֆիլմի Հերարդ Ռեվեի դերով։
Կենսագրություն
Ծնվել է ֆիլմերի թարգմանչուհի Մարգրետի և նկարիչ Մարտին Կրաբբեի ընտանիքում։ 1960-ականներից նկարահանվել է հեռուստասերիալներում։ Առաջին խոշոր դերը կատարել է Վերհովենի «Նարնջագույն զինվոր» (Soldaat van Oranje, 1977 թվական) ֆիլմում։ Հինգ տարի անց նույն ռեժիսորը հրավիրեց նրան կատարելու միստիկ թրիլլեր «Չորրորդ տղամարդը» ֆիլմի գլխավոր դերը։ Դերասանը աննկատ չմնաց ամերիկացի կինեմատոգրաֆների կողմից, և ընդամենը երկու տարի անց հրավիրվեց Վուփի Գոլդբերգի հետ նկարահանվելու «Ցատկող Ջեքը» (Jumpin' Jack Flash, 1986 թվական) ֆիլմում։ 1987 թվականին, խաղալով Բոնդապատման        15-րդ ֆիլմում սովետական ՊԱԿ-ի գեներալ Գեորգի Կոսկովայի դերը, նրան բերեց համաշխարհային ճանաչում։ Այն էլ ամրապնդեց նրա մեջ չարագործների, «վատ տղաների» դերերը. «Քարատլլա»-ում մաֆիոզ Ֆրանկոյի, «Փախչողը» ֆիլմում անբարեխիղճ գիտնական-բժշկի, կինեմատոգրաֆիստ-մոլագար Բորիս Արկադինի դերը «Snuff-Movie»-ում։ Բացի այդ տերասանը արտաքինը նրան թույլ է տալիս Գաբրիել հրեշտակապետից («Բացված երկինք») վերափոխվել մինչև Սատանայի («Հիսուս» հեռուստաֆիլմ, 1999 թվական)։
Կրաբբեն փորձում է իրեն ռեժիսուրայի մեջ։ Նա նկարահանել է «Լքված բեռ» (1998 թվական) ֆիլմը, որի համար նոմինացվել է Բեռլինյան կինոփառատոնի «Ոսկե արջ» մրցանակին, բայց ստացել է ավելի փոքր մրցանակ՝ «Կապույտ հրեշտակ» և Գիլդիի գերմանացի արտհաուս-կինեմատոգրաֆի մրցանակ, «Բացված երկինք» (2001 թվական) և «Ռիկոյի թևերը» (2009 թվական)։
Ամուսնացած է 1964 թվականից։ Որդիներն են՝ Մարտին (1968 թվական), Յասպերը (1970 թվական) և Յակոբը (1983 թվական)։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Թիմ Կրաբբեն, մրցանակակիր շախմատիստ է, գրող և լրագրող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլանդացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ
Բաժակաման
Բաժակամանը արծաթյա կամ ապակյա մի անոթ է, որը հանդիսանում է, Սուրբ Պատարագի ժամանակ մատուցվելիք գինու ամանը կամ շիշը։ Բաժակամանը այլ կերպ նաև կոչվում է ժամանոց։ Սուրբ Պատարագից առաջ նախապես գինին լցվում է բաժակամանի մեջ։ Այնուհետև պատարագիչ քահանան բաժակամանի գինին խաչաձև շարժմամբ լցնում է սկիհի մեջ։
Սահակ Բ Բագրատունի
Սահակ ասպետ Բագրատունի (ծն․ թ․ անհայտ-482), Բագրատունյաց տոհմի նահապետ իշխան։
482 թվականի գարնանը Արտազ գավառի Ներսեհապատ գյուղի մոտ պարսկական ներխուժողների դեմ մղած հաղթական ճակատամարտում Սահակ Բագրատունին գլխավորել է հայկական ծանրազեն այրուձին։
Սահակ Բագրատունին զոհվել է նույն թվականի ամռանը՝ պարսկական զորքերի դեմ մղած Ճարմանայի ճակատամարտում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Հայոց մարզպաններ Կատեգորիա:Սպերի իշխաններ Կատեգորիա:Մարտում զոհվածներ
Իլինսկայա (Յոնտալայի վտակ)
Իլինսկայա (Ильинская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոնտալա աջ ափին՝ 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Առակ
Առակ (առ ակն՝ աչքի առաջ) բարոյախոսական բնույթի գրական ստեղծագործություն, որտեղ այլաբանության միջոցով ներկայացվում, ծաղրվում և քննադատության են ենթարկվում մարդկանց արածները։
Առակի վերջում սովորաբար հեղինակը դրսևորում է իր հստակ վերաբերմունքը նկարագրածի հանդեպ, որն էլ առակի բարոյախոսությունն է։ Առակի հերոսները կենդանական և բուսական աշխարհի ներկայացուցիչներ են, իրեր, լուսատուներ և այլն։ Անտիկ շրջանում և միջնադարում առակները արձակ ժանրի ստեղծագործություններ էին, սակայն հետագայում դրանք սկսեցին գրվել չափածո։
Առակի վարպետներ են Եզոպոսը, Ֆեդրոսը, Ժան դը Լաֆոնտենը, Իվան Կռիլովը, հայ հեղինակներից՝ Մխիթար Գոշը, Վարդան Այգեկցին, Խնկո Ապերը։
Նկարագրություն
Առակը բաղկացած է 2 մասից՝ սյուժեից և բարոյախոսությունից։ Սյուժեն դեպքերի, իրողությունների սեղմ շարադրանքն է, իսկ բարոյախոսությունը՝ առակի սկզբում կամ մեծ մասամբ վերջում արտահայտված եզրակացությունը։ Առակի հերոսը մարդն է, ում կյանքի, բնավորության հոռի և բացասական գծերը ծաղրվում են այլաբանորեն։ Առակներում կենդանիներն ու բույսերը խոսում են մարդկային լեզվով, աշխատում են, օգնում կամ խանգարում միմյանց։ Առակներում գովաբանվում և խրախուսվում են լավը, բարին, բարոյականությունը, ջանասիրությունը, ազնվությունը, հայրենասիրությունը, ընկերասիրությունը, գեղեցիկը, մարդկայինը և, ընդհակառակը, ծաղրվում ու դատապարտվում են վատը, չարը, տգեղն ու անմարդկայինը, դավաճանությունն ու վախկոտությունը։ Հնում «առակ» բառը նշանակել է նաև խրատ, իմաստություն։ Այդպիսիք են Աստվածաշնչում պահպանված Սողոմոնի առակները, որոնք մեծ ազդեցություն են թողել գրեթե բոլոր ժողովուրդների մտածելակերպի վրա։ Առակների առաջին հայտնի հեղինակը հույն Եզոպոսն է։ Առակներով հարուստ է նաև հին հնդկական գրականությունը։ Արևելյան ժողովուրդների մեջ տարածված են եղել Խիկար Իմաստունի և Մոլլա Նասրեդինի առակները։ Հայ գրականության մեջ առակագրությունն սկզբնավորվել է թարգմանությունների միջոցով. դրանք ամփոփվել են «Բարվախոս» («Բարոյախոս») և «Ոլիմպիանի (Ողոմպիանի) առակները» ժողովածուներում, որոնք հունարենից թարգմանվել են V–VI դարերում, այլ տվյալով՝ VII դարում։ XI–XIII դարերում ձևավորվել է հայ ինքնուրույն առակագրությունը։ Մեծ ժողովրդականություն են վայելել Մխիթար Գոշի և Վարդան Այգեկցու առակները։ Վարդան Այգեկցու անունով պահպանվել են առակների ժողովածուներ, որոնցից ամենահայտնին «Աղվեսագիրքն» է (նկարահանվել է մուլտֆիլմ, 1975 թ., Հայֆիլմ)։ Ահա «Իմաստուն զինվորը» առակը «Աղվեսագրքից»։ Մի ոմն իմաստուն զինվոր պատերազմ էր գնում, և նա երկու ոտքով կաղ էր։ Եվ զինվորներից մեկը նրան ասաց. «Ով ողորմելի, ո՞ւր ես գնում։ Քեզ իսկույն կսպանեն, որովհետև փախչել չես կարող»։ Եվ նա ասաց. «Ով անմիտ, ես չեմ գնում պատերազմ՝ փախչելու, այլ կանգնելու, կռվելու և հաղթելու»։ Առակներն այժմ էլ պատմվում և պահպանվում են ժողովրդի մեջ։ Նշանավոր առակագիրներ են ֆրանսիացի Ժան դը Լաֆոնթենը և ռուս Իվան Կռիլովը։ Հայ գրականության մեջ առակներ են գրել նաև Խաչատուր Աբովյանը, Ղազարոս Աղայանը, Ավետիք Իսահակյանը, Խնկո Ապերը, Հովհաննես Շիրազը, Մկրտիչ Կորյունը և ուրիշներ։
Առակը հայ գրականության մեջ
Առակը ժողովրդական բանահյուսության հնագույն տեսակներից է և առկա է գրեթե բոլոր ժողովուրդների բանավոր ստեղծագործության մեջ։ Այն այլաբանական բովանդակություն ունեցող փոքրածավալ պատմողական ստեղծագործություն է, որում հաճախ մարդկանց փոխարեն հանդես են գալիս կենդանական, բուսական աշխարհի ներկայացուցիչներ, տիեզերական մարմիններ, որոնք անձնավորված են։ Նրանց փոխհարաբերություններն այլաբանորեն ներկայացնում են մարդկային կյանքի զանազան խրատական, հաճախ երգիծական բովանդակություն։ Հայ գրավոր գրականության մեջ առակները թափանցել են միջնադարում. գիտնական, պետական գործիչ, մանկավարժ Գրիգոր Մագիստրոսն իր թղթերում օգտագործել է ամենատարբեր առակներ։ Նա, ինչպես երևում է իր նամակներից մեկի մեջ, պատվիրում է դպրոցներում աշակերտներին սովորեցնել քերականության և ճարտասանության հետ նաև առասպելավարժություն, այսինքն՝ աշակերտներին գրել, անգիր անել և մեկնել տալ առակներ, որը շատ հարմար վարժություն է եղել ապագա մեկնաբաններ պատրաաստելու համար։ Ինչ վերաբերում է ժողովրդական առակներին, որոնցից մի քանիսը պատահաբար մեջ են բերում հին հեղինակները, նույն բախտն են ունեցել, ինչ-որ մեր հին ժողովրդական բանահյուսությունն ընդհանրապես։ Դրա պատճառն այն է, որ առակները եկեղեցականների կողմից ոչ միայն արհամարհված են եղել իբրև գեղջկական, ուստի անարժեք բաներ, այլև իրենց աշխարհիկ բնավորության պատճառով հալածված։ Զանազան տեսակի գուշակություն անողների հետ, ինչպես են «հաւահմայք», «հացահմայք», «հատահարցք», մերժված և հաղորդության անարժան են համարել նաև «զբախաւսք, գրատեսք, շրջողք տանէ ի տուն, հետաքրքիրք, զրուցատարք, առասպելախաւսք»։ Վերջինը վերաբերում է առակախոսներին. հայերեն «առասպել» բառը, բացի իր իսկական նշանակությունից, գործածվում է նաև իբրև առակ։
Մեծ դժվարությամբ, ուրեմն, առակի տեսակը մուտք է գործում գրավոր գրականության մեջ։ Եվ վերջապես 12-13-րդ դարերում արդեն հանդես են գալիս հայ նշանավոր առակագիրներ Մխիթար Գոշը և Վարդան Այգեկցին։ Մխիթար Գոշն առակների մեջ տեսնում է բնականաբար 2 մաս՝ բուն պատմվածքը և խրատական եզրակացությունը։ Պատմվածքը, որ նա շեշտում է առակ, գաղափար, օրինակ, եղանակ և այլ բառերով, ըստ Մխիթարի լինում է 3 տեսակ՝ բարոյական, առասպելական և ստեղծական։ Բարոյական առակները առնված են կենդանիների բարքից, բնավորությունից կամ բույսերի հատկություններից և շատ քիչ ունեն կամ բնավ չունեն գործողություն։ Առասպելական առակների մեջ պատմվածքը վերաբերում է կենդանիներին, երբեմն և բույսերին՝ իբրև գործող անձերի, իսկ ստեղծական առակներն առնված են մարդկանց կյանքից, գործող անձերը մարդիկ են։
Խրատական եզրակացությունը, որ հեղինակը կոչում է խրատ, նշանակ, ճշմարտություն և այլ բառերով, 2 տեսակ է։ «Ճշմարտությունը առակների հեղինակի համար երկու բովանդակություն կարող է ունենալ, երկու էություն՝ աշխարհական և եկեղեցական, ըստ որում նրա նպատակն է «կերպարանել»՝ պատկերացում տալ, բացահայտել, ցուցադրել, արտացոլել այդ երկու ճշմարտություններն այլաբանորեն։ Դատաստանագրքում հեղինակը ձգտել է նույն նպատակին հասնել՝ ճշմարտությունը (դարձյալ՝ եկեղեցական և աշխարհական)պարզել օրենսդրական միջոցներով՝ կազմելով դրա համար 2 տիպի օրենքներ»։ Եվ քանի որ առակագրի համար էականը «ճշմարտությունն» է, ուստի առակի առասպելն այնպես է հորինվում, որ հարմարվի բարոյակրթական մասին կամ գործողությունն այնպես կարճ է պատմվում, որ երբեմն նույնիսկ խրատական մասն ավելիմեծ տեղ է բռնում, քան պատմվածքը։ Այսինքն՝ նպատակը ուսուցողական է։
Նույնքան ուշագրավ են Վ. Այգեկցու առակները։ Հայտնի է, որ նրա առակների գիտական հետազոտումը կատարել է հայագետ Նիկողայոս Մառն իր «Ժողովածոյք առակաց Վարդանաց» ուսումնասիրության մեջ։ Նա գիտականորեն ապացուցում է, որ արաբերեն «Աղվեսագիրքը» թարգմանված է հայերեն համանուն ժողովածուից
Կարևորը և գլխավորն այն է, որ 12-13-րդ դարերում և հետո ամեն տեղ առհասարակ սիրում էին առակներ ու զրույցներ։ Ուստի առակների ժողովածուները դառնում էին հաճելի ընթերցանության գրքեր նաև աշխարհականների համար և զարգանում զանազան տիպերով և զանազան ծավալով։
Կառուցվածք
Հայկական առակների առաջին, ըստ ամենայնի համակարգված ժողովածուն կազմել է Մխիթար Գոշը մեզանից ավելի քան ութ դար առաջ իր հյուսած պատումները համախմբելով երկու բաժնում. «Առակք առասպելականք և բարոյականք» և «Առակք ստեղծականք»։ Գրական այս տեսակի օգտագործման ոլորտներից, հատկանիշներից ու դասակարգման սկզբունքներից բխող հայեցություններին, որոնք ընտանի էին միջնադարյան Հայաստանում և որոնցով առաջնորդվում էր Մխիթար Գոշը, մինչ դասակարգում էր առակները, հարկավ, նախորդել, ինչպես նաև հաջորդել են խնամքով մշակված տեսություններ՝ առավելապես գործնական հողի վրա փոխադրված, որոնց ստեղծագործական յուրացումն ու հետագա զարգացումը մինչև իսկ կարելի է նշմարել 19-րդ դարի կեսերին, Խաչատուր Աբովյանի ստեղծագործական առօրյայում։ Սակայն Աբովյանի, ինչպես և ժամանակին, Մխիթար Գոշի, ելակետային դրույթն՛երը, որպես տեսական շարադրանք, մեզ մատչելի չեն և բխեցվել ու են իրենց իսկ գործնական (ստեոծա գործական) աշխատանքի արդյունքներից։ Եթե Մխիթար Գոշն, այնուամենայնիվ, ժլատ խոսքերով բացատրել է Առակագրքի տերմիններից մի քանիսը, Աբովյանը այդ էլ չի արել, նա առիթը չի օգտագործել կամ չի էլ մտածել, գեթ համառոտակի, ընթերցողի հետ կիսելու իր հայեցակետերն ինչպես ընդհանրապես առակների, այնպես էլ «Պարապ վախտի խաղալիք» ժողովածուի մեջ և «նախաշավիղ կրթության» ուսումնական ձեռնարկի զույգ տարբերակներում համախմբված ինքնուրույն ու թարգմանական նմանատիպ երկերի ժանրային յուրահատկությունների մասին։
Հոգևորականներ
Վարդան Այգեկցու քարոզներում երևում են սոցիալական ներհակությունները, նույնը առկա է և նրա առակներում։ Սակայն հետագա ժողովածուներում ներառված առակներում արդեն սոցիալական հարցերը արծարծվում են ավելի ցայտուն և բացահայտ, նրանց մեջ երևում է հասարակական կյանքի պատկերը դրսևորված բավական բազմակողմանիորեն։ Փոխված է հայացքր ազնվականի ու իշխանի, այլև հոգևոր առաջնորդների նկատմամբ, և նրանց քննադատությունը այլևս զգուշավոր չէ, այլ ուղղակի և խիստ։ Առակներում սուր ծաղրի է ենթարկված նաև հոգևորականությունը. հոգևոր դասի շատ ներկայացուցիչներ որովայնամոլ են, ագահ ու ընչաքաղց։ Հոգևոր դասի ներկայացուցիչներից շատերը զերծ չեն փառասիրության և նույնիսկ շնության ախտերից։ Առակներից մեկում միայնակեցը սատանայի հետ ուխտ է կապում, որ սատանան իրեն մեծության հասցնի («Ուխտ միայնակեցի ընդ սատանայի»), մի ուրիշում («Միայնակեաց և գամբռ շուն») միայնակեցը շնանում է, աստծուց չքաշվելով, իսկ գամբռ շունը նրան սարսափեցնում է և ետ կանգնեցնում շնության ախտից։ Հայկական միջնադարյան առակներում, ավելի քան մատենագրության որևէ այլ տեսակում, պարզորոշ արտահայտված են հասարակական կյանքում և մտածողության մեջ տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Այդ փոփոխությունների շատ ավելի խորացած դրսևորումների արտացոլումներ ենք տեսնում Մխիթար Գոշի և Վարդան Այգեկցու առակների համեմատությամբ՝ առակագրքերի հետագա շերտերի, մանավանդ ժողովրդական ծագումի առակներում։ Եթե Մխիթար Գոշի առակներում լոկ անգետ մի հովիվ է փախչում զատկի տոնին հաղորդվելուց, ասելով թե՝ «Ոչ ճաշէ զի կերայց և ոչ հրամենք», ապա այստեղ արդեն մարդիկ ընդհանրապես անտարբեր ու սառն են եկեղեցու նկատմամբ, ժամ չեն գնում և զվարճալի տեսարանները գերադասում են սաղմոսից ու աղոթքից։ Ավելին՝ ժամանակներն այնքան են փոխվել, որ արդեն կասկածի տակ են առնվում քրիստոնեական վարդապետության բուն հիմքերը և ավետարանի քարոզած գաղափարների ու իրականության մեջ տեսնում են անհարիրություն («Միայնակեաց և տաճիկ իշխան», ուր սրամտորեն ու նուրբ ծաղրի է ենթարկված Քրիստոսի «ձրի առէք և ձրի տուէք» բանաձևը), առհասարակ թերահավատ են ավետարանի պատգամների նկատմամբ, այլև սուտ են համարում նրա մեջ գրվածները։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրական ժանրեր Կատեգորիա:Սատիրա Կատեգորիա:Առակներ
Էպանե
Էպանե (Épaney), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 307 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 223-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 84։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 223 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 210 անձ (120 տղամարդ և 90 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (9 տղամարդ և 4 կին)։ 84 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ատամնաբույժ
Ատամնաբույժ կամ ստոմատոլոգ, հայտնի նաև որպես ատամնաբույժ վիրաբույժ, բժշկական մասնագետ, ով մասնագիտացած է ատամնաբուժության, բերանի խոռոչի հիվանդությունների և վիճակների ախտորոշման, պրոֆիլակտիկայի և բուժման մեջ։ Ատամնաբույժի օժանդակ անձնակազմն օգնում է բերանի խոռոչի առողջության ծառայությունների մատուցման հարցում։ Ատամնաբուժական անձնակազմը ներառում է ատամնաբույժի ասիստենտների,  հիգիենիստների, ատամնատեխնիկների, ժամանակ առ ժամանակ նաև ատամնաբույժ թերապևտների։
Միջին դարեր
Գերմանիայում, ինչպես և Ֆրանսիայում, 1530-1575 թվականներին լույս են տեսել ամբողջությամբ ատամնաբուժությանը նվիրված հրապարակումներ։ Ամբրուազ Պարեն (Ambroise Paré), ում հաճախ անվանում են «վիրաբուժության հայր», հրապարակել է ատամների ճիշտ խնամքի և բուժման մասին իր սեփական աշխատությունը։ Ամբրուազ Պարեն ֆրանսիացի սափրիչ-վիրաբույժ էր, ով ատամնաբուժական ծառայություններ է մատուցել բազմաթիվ ֆրանսիացի միապետերի։ Նրան է հաճախ վերագրվում սափրիչ-վիրաբույժի հեղինակության բարձրացումը ։
Ժամանակակից ատամնաբուժություն
Ֆրանսիացի վիրաբույժ Պիեռ Ֆոշարը հաճախ համարվում է «ժամանակակից ստոմատոլոգիայի հայր»։ Նա առաջինն էր, որ հրապարակեց ատամնաբուժության մեթոդների և պրակտիկայի մասին գիտական աշխատություն (1728) ։ Ժամանակի ընթացքում վերապատրաստված ատամնաբույժները ներգաղթեցին Եվրոպայից Ամերիկա՝ ատամնաբուժությամբ զբաղվելու համար, և արդեն 1760 թվականին Ամերիկան ուներ իր իսկ երկրում ծնված գործող ատամնաբույժներ։ Այդ ժամանակ բոլոր ամսագրերն օգտագործվում էին ատամնաբուժական ծառայությունները գովազդելու և խթանելու համար։ 1768 թվականից մինչև 1770 թվականը Ամերիկայում ատամնաբուժությունն օգտագործվում էր դատական գործերի ստուգման համար։ Դա կոչվում էր դատաբժշկական ատամնաբուժություն։
Ատամնաբույժների ի հայտ գալուն պես հայտնվեցին նաև ատամնաբուժության որակի բարելավման նոր մեթոդներ։ Այս նոր մեթոդները ներառում էին նաև պտտվող անիվը, որը նախատեսված էր ատամնաբուժական գործիքների և հատուկ ատամնաբուժական պացիենտների համար ստեղծված աթոռների պտտեցման համար ։ 1840-ական թվականներին ստեղծվեց առաջին ատամնաբուժական դպրոցը և առաջին ազգային ատամնաբուժական կազմակերպությունը։ Առաջին ատամնաբուժական դպրոցի հետ մեկտեղ եկավ նաև Ատամնաբուժական Վիրաբուժության Դոկտորի աստիճանի հաստատումը։
Նոր ատամնաբույժների և ատամնաբուժական մեթոդների թվի աճին ի պատասխան՝ ընդունվեց ատամնաբուժական պրակտիկայի մասին առաջին օրենքը, որը կարգավորում էր ատամնաբուժությունը։ Միացյալ Նահանգներում Ատամնաբուժական պրակտիկայի մասին առաջին օրենքը պահանջում էր, որ ատամնաբույժները հանձնեն յուրաքանչյուր կոնկրետ նահանգի բժշկական խորհրդի քննությունը՝ տվյալ նահանգում ատամնաբուժությամբ զբաղվելու համար։ Այնուամենայնիվ, քանի որ ատամնաբուժական ակտը հազվադեպ էր կիրառվում, որոշ ատամնաբույժներ չէին ենթարկվում այդ օրենքին։
1859 թվականին՝ 26 ատամնաբույժների հանդիպումից հետո ստեղծվել է Ամերիկյան Ատամնաբուժական Ասոցիացիան։ Մոտ 1867 թվականին հիմնադրվել է առաջին ատամնաբուժական դպրոց-համալսարանական ասոցիացիան՝ Հարվարդի Ատամնաբուժական Դպրոցը։ Լյուսի Հոբս Թեյլորն առաջին կինն էր, ով ստացավ ատամնաբույժի աստիճան։ 1880-ական թվականներին ստեղծվեց առաջին տուփով (tube) ատամի մածուկը, որը փոխարինեց փոշի կամ հեղուկ ատամի մածուկների սկզբնական ձևերին։ Ատամնաբույժների շրջանում ստանդարտներ և միատարրություն հաստատելու համար ստեղծվել են նոր ատամնաբուժական խորհուրդներ, ինչպիսին էր՝ ատամնաբույժ-փորձագետների Ազգային Ասոցիացիան ։ 1887 թվականին հիմնադրվեց առաջին ատամնաբուժական լաբորատորիան։ Ատամնաբուժական լաբորատորիաներն օգտագործվում են յուրաքանչյուր պացիենտի համար հատուկ ատամների պրոթեզների և պսակների ստեղծման համար ։ 1895 թվականի գերմանացի ֆիզիկոս Վիլհելմ Ռենտգենը հայտնագործեց ատամնաբուժական ռենտգենը ։
20-րդ դարում հայտնագործվել են նոր ատամնաբուժական մեթոդներ և տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են՝ կերամիկական պսակները (1903), նովոկայինը (տեղային անզգայացնող, 1905), ճշգրիտ ձուլվածքները (1907), նելյոնե ատամի խոզանակները (1938), ջրի ֆտորացումը (1945), ֆտորով ատամի մածուկները (1950), օդով աշխատող ատամնաբուժական գործիքները (1957), լազերները (1960), էլեկտրական ատամի խոզանակները (1960), տնային պայմաններում ատամների սպիտակեցման գործիքները (1989)։ Օդի ճնշումով աշխատող ատամնաբուժական գործիքների հայտնագործությունները նոր՝ ավելի արագընթաց ատամնաբուժության սկիզբ դրեցին ։
Պարտականություններ
Իրենց ընդհանուր ուսուցման բնույթից ելնելով՝ լիցենզավորված ատամնաբույժները կարող են իրականացնել մեծ թվով ատամնաբուժական միջամտություններ, ինչպիսիք են՝ վերականգնողական (ատամների վերականգնում, պսակներ, կամուրջներ), օրթոդոնտիկա (ատամնաբուժական բրեկետներ), պրոթեզավորում (ատամների պրոթեզներ, պսակ/կամուրջ), էնդոդոնտիկ (արմատի խողովակ) թերապիա, պարոդոնտալ թերապիա (լնդեր), և բերանի խոռոչի վիրաբուժություն (ատամների հեռացում), ինչպես նաև հետազոտությունների անցկացում, ռենտգենոգրաֆիա (ռենտգենյան ճառագայթներ) և ախտորոշում։ Բացի այդ, ատամնաբույժները հետագայում կարող են ներգրավվել բերանի խոռոչի վիրբուժական միջամտությունների, ինչպիսին է ատամնային իմպլանտի տեղադրումը։ Ատամնաբույժները կարող են նաև այնպիսի դեղորայք նշանակել, ինչպիսիք են հակաբիոտիները, ֆտորիդները, ցավազրկողները, տեղային անզգայացնողները, հանգստացնողները/ քնաբերները և ցանկացած այլ դեղորայք, որոնք ծառայում են գլխի և վզի շրջանում ծագող տարբեր վիճակների բուժման համար։
Բոլոր՝ Ատամնաբուժական Վիրաբուժության Դոկտորի (DDS) և Ատամնաբուժության մեջ Բժշկության Դոկտորի (DMS) աստիճան ունեցողները իրավաբանորեն որակավորվծ էին իրականացնելու առավել բարդ միջամտություններ, ինչպիսիք են լնդերի փոխպատվաստումը, ոսկրերի փոխպատվաստումը, սինուս լիֆտինգը և իմպլանտները, ինչպես նաև բերանի խոռոչի և դիմածնոտային վիրաբուժության մի շարք այլ ինվազիվ միջամտություններ, չնայած որ շատերն ընտրում են օրդինատուրան կամ հետդոկտորական կրթությունը՝ իրենց կարողությունները ընդլայնելու համար։ Չնայած բերանի խոռոչի շատ հիվանդություններ յուրահատուկ են և ինքնուրույն են անցնում, բերանի խոռոչի վատ վիճակները կարող են հանգեցնել ընդհանուր առողջության վատթարացման և ընդհակառակը։ Մասնավորապես նշանակալի կապ կա պարոդոնտալ և սիրտ- անոթային հիվանդությունների միջև ։ Բերանի խոռոչի շատ վիճակներ կարող են նաև մի շարք համակարգային հիվանդությունների նշան լինել, ինչպիսիք են՝ օստեոպորոզը, շաքարային դիաբետը, ՁԻԱՀ-ը և արյան այլ հիվանդություներ, ներառյալ չարորակ ուռուցքները և լիմֆոման։
Կանոնակարգեր
Կախված երկրից՝ բոլոր ատամնաբույժները պարտավոր են գրանցվել իրենց ազգային կամ տեղական առողջապահական համակարգում, կարգավորող մարմիններում և ապահովագրական համակարգում՝ ատամնաբուժությամբ զբաղվելու համար։ Միացյալ թագավորությունում ատամնաբույժները պետք է գրանցվեն Գլխավոր Ատամնաբուժական խորհրդում։ Ավստրալիան ունի իր Ատամնաբուժական Խորհուրդը, մինչդեռ Միացյալ Նահանգներում ատամնաբույժները գրանցվում են յուրաքանչյուր նահանգի համապատասխան խորհրդում։ Ատամնաբուժությունը կարգավորող մարմնի հիմնական դերը հասարակությունը պաշտպանելն է՝ միայն որակավորված և գործող ատամնաբույժների գրանցելու ճանապարհով, ցանկացած բողոքի կամ վատ վարքի վերանայումով և ազգային ուղեցույցների ու ստանդարտների մշակումով, որոնց պետք է հետևեն բոլոր ատամնաբույժները ։
Մասնագիտությունների ցանկ
Շատ երկրներում, բավարար հետբուհական կրթություն ստանալուց հետո, մասնագետ-ատամնաբույժները պետք է միանան մասնագետների խորհրդին կամ ցանկին՝ «մասնագետ» կոչումն օգտագործելու համար։ Միացյալ Թագավորությունում մասնագիտությունները սահմանվում են Գլխավոր Ատամնաբուժական Խորհրդի (GDC) կողմից։ ԱՄՆ-ում ատամնաբուժական մասնագիտությունները սահմանվում են Ամերիկյան Ատամնաբուժական Ասոցիացիայի (ADA) կամ Ատամնաբուժական Մասնագիտությունների Ամերիկյան Խորհրդի կողմից (ABDS) :
Սահմանված մասնագիտությունների ցանկը տարբերվում է՝ կախված երկրից, բայց դրանք հիմնականում հետևյալն են՝
Այս բնագավառի մասնագետները համարվում են «գրանցվող» և ունեն բացառիկ կոչումների իրավունք, ինչպիսիք են՝ ատամնաբույժ-անեսթեզիոլոգը, օրթոդոնտը, բերանի խոռոչի և դիմածնոտային շրջանի վիրաբույժը, էնդոդոնտիստը, մանկական ատամնաբույժը, պարոդոնտոլոգը կամ պրոթեզավորողը։
Եվրոմիությունում օրենսդրությունը սահմանում է երկու ատամնաբուժական մասնագիտություն՝ բերանի խոռոչի և դիմածնոտային վիրաբուժություն (ատամնաբուժության և բժշկության մեջ աստիճան ունենալը պարտադիր է) և օրթոդոնտիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ատամնաբուժություն Կատեգորիա:Առողջապահական մասնագիտություններ Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Բժիշկներ Կատեգորիա:Ատամներ
Վելիկայա Գորբաշա (այլ կիրառումներ)
Վելիկայա Գորբաշա, կարող է վերաբերել՝
Վելիկայա Մեդվեդևկա (այլ կիրառումներ)
Վելիկայա Մեդվեդևկա, կարող է վերաբերել՝
Նովոգրիգորովկա (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Նովոգրիգորովկա (Новогригорівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգրիգորովկա գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ամուսնական բռնաբարություն
Ամուսնական բռնաբարություն, մեկ ամուսնու կողմից մյուսին առանց համաձայնության սեռական ակտի ստիպումը։ Այն զուգընկերոջ բռնաբարության, ինչպես նաև ընտանեկան բռնության և սեռական բռնության տեսակ է։
Ժամանակին ամուսնական բռնաբարությունը հանդուրժվում էր հասարակության կողմից և անտեսվում օրենքով, սակայն վերջին տասնամյակներում այն հետևողականորեն մերժվում է միջազգային համաձայություններով և հետզհետե քրեականացվում է։ Չնայած սրան, շատ երկրներում ամուսնական բռնաբարությունը շարունակում է լինել օրինական կամ, եթե նույնիսկ արգելվում է օրեքնով, լայնորեն հանդուրժվում է և համարվում ամուսնական արտոնություն։
2006 թ. հետազոտության արդյունքներով ամուսնական բռնաբարությունը կարող է դատականորեն հետապնդվել 104 պետություններում (սրանցից չորսում միայն այն դեպքում, երբ ամուսինները դատականորեն բաժանված են), և 2006 թ. հետո ևս մի քանի պետություն ապաօրինականացրել են այն։ Շատ երկրներում պարզ չի արդյոք ամուսնական բռնաբարությունը կարող է դապարտվել հիմնական բռնաբարության մասին օրենքներով։ Արևելայն Եվրոպայի և Սկանդինավիայի որոշ երկրներ ամուսնական բռնաբարությունը քրեականացրել են մինչև 1970 թ., իսկ Արևմտյան Եվրոպայի և անգլախոս արևմտյան երկրները դա արել են շատ ավելի ուշ՝ 1980-ականներին և 1990-ականներին։ Զարգացված երկրների մեծ մասը այն ապաօրինականացրել են 1990-ականներին և 2000-արականներին։
Այս թեմատիկայով հետազոտական գրականությունը, մանավանդ սրա ընդգրկողականության և հետևանքների ուսումնասիրության ոլորտներում, կարող ընդլայնել ամուսնական բռնաբարություն եզրը՝ ընդգրկելով նաև ամուսնալուծված կամ դատականորեն բաժանված նախքին ամուսիններին և քաղաքացիական ամուսնությամբ ապրող կենակիցներին։ Սակայն պետական օրենքները հաճախ նախքին ամուսինենրի կամ մտերիմ զուգընկերների կողմից բռնաբարությունը տարբերում են ամուսնական բռնաբարությունից և, հետևաբար, օրինականորեն նույնացնում են սրանք անծանոթի կողմից բռնաբարությանը ։
Ամուսնական բռնաբարությունը քրեականացրած պետություններ
<!-- }}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեռական բռնություն Կատեգորիա:Ընտանեկան բռնություն Կատեգորիա:Բռնաբարություն
Նեկրասիցա
Գետի ակունքը գտնվում է սահմանի մոտակայքում Կոստրոմայի մարզում Կովրիժնիե գյուղում, Լենինսկոե գյուղից 36 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Նահանգային վարչության տուն (Վիբորգ)
Նահանգային վարչության տուն (Дом губернского правления), բնակելի և վարչական շենք Վիբորգում, որը կառուցվել է 18-րդ դարի վերջին և վերակառուցվել 19-րդ դարում` ճարտարապետներ Ի. Խ. Ստրոլմանի և Իվան Յոհանսոնի նախագծով։ Վիբորգի կենտրոնում՝ Կրեպոստնայա և Կրասնոարմեյսկայա փողոցների անկյունում տեղակայված, ռուսական կլասիցիզմի ոճով երկհարկանի տունը ընդգրկված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Անկյունային քարե տունը կառուցվել է 1793 թվականին Վիբորգի գլխավոր Եկատերինինսկայա փողոցում, ավերիչ հրդեհից հետո, որը ոչնչացրել էր քաղաքի շենքերի զգալի մասը։ Շենքը, որն ի սկզբանե մեկ հարկանի էր, հետագայում ընդլայնվեց, և բնակելի տարածքները սկսեցին վարձով տալ։ 1797 թվականին տունը վարձակալվեց գեներալ ֆելդմարշալ Միխայիլ Կամենսկու համար, որը կարճ ժամանակով նշանակվեց Ֆինլանդական դիվիզիայի հրամանատար (Վիբորգի փոխարքայության վերացումից հետո պաշտոնը կոչվեց «Ֆիննական տեսչության հետևազորի տեսուչ», իսկ ավելի ուշ՝ Վիբորգի նահանգի ռազմական նահանգապետ)։ 1797-1799 թվականներին և 1801-1802 թվականներին պաշտոնը զբաղեցնում էր Միխայիլ Կուտուզովը, 1799-1800 թվականներին Կառլ Վրանգելը, իսկ 1800 թվականին` Ալեքսեյ Գորչակովը։
1804 թվականին տունը գնվեց Վիբորգի նահանգային վարչության համար, որը տեղակայված էր շենքում մինչև 1817 թվականի հրդեհը։ Վիբորգի վաճառականներ Պյոտր Չուսովի և Տիմոֆեյ Տիխանովի պատվերով 1821 թվականին քաղաքի ճարտարապետ Իոհան Ստրոլմանը մշակեց հրդեհված տան վերակառուցման նախագիծը։ Վերակառուցված երկհարկանի տունը դարձավ «հարմարավետ գավառական կլասիցիզմի» օրինակ, որը Վիբորգում կոչվում էր «Եկատերինա II-ի ոճ»։ Այդ ժամանակաշրջանի շենքերի բնութագրական գիծը համարվում էր գլխավոր ճակատի երեք մասից բաղկացած դասական սխեման` իոնական սյունազարդ նախասրահով և եռանկյուն վերնաճակատի տակ գտնվող պատշգամբով, ինչպես նաև երկրորդ հարկում կլորացված անկյունով վանդակաճաղով զարդարված պատշգամբով։ Միջնադարյան նեղ փողոցներով այս խաչմերուկում երկրորդ հարկում կային երկաթյա ճաղավանդակներով չորս պատշգամբ, որի շնորհիվ այն հայտնի էր որպես քաղաքի ամենատեսարժան վայրերից մեկը։
Այն բանից հետո, երբ Վիբորգի նահանգային վարչության տունը հանձնվեց արքունի դատարանին, 1841 թվականից մինչև 1862 թվականները վարչության տունը կրկին կատարում էր իր նախկին գործառույթները։ Վիբորգի նահանգապետի բնակելի սենյակները գտնվում էին երկրորդ հարկում, իսկ առաջին հարկը զբաղեցնում էին տարբեր նահանգային հաստատությունները։ Այստեղ ապրել և աշխատել են նահանգապետեր Ֆեոդոր Սթիվենը, Կազիմիր Կոտենը, Ալեքսանդր Տեսլևը և Բերնհարդ Ինդրենիուսը։ Շենքը, որը 1862 թվականից դարձավ Տեսլևների ընտանիքի սեփականությունը, 1863 թվականին վերակառուցվեց ճարտարապետ Յոհանսոնի նախագծով։ Հետագայում այնտեղ տեղակայվեցին առևտրային ձեռնարկություններ, որոնցից ամենահայտնին երկրորդ (Գոթֆրիդից դեղատնից հետո) քաղաքային դեղատունն էր, որը գործում էր առաջին հարկում 1891 թվականից և երկրորդ հարկում տեղակայված վաթսուն տեղանոց «Ֆունկիս» ռեստորանը։
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմների (1939-1944) ընթացքում այդ ձեռնարկությունները փակվեցին։ Հետպատերազմյան շրջանում կատարված վերանորոգման ընթացքում շենքը հարմարեցվել է բնակության համար, որը 21-րդ դարի սկզբին դարձել է վթարային և վերաբնակեցվել է։ 2014 թվականին ապամոնտաժվել է անկյունային պատշգամբը, որի վանդակաճաղը տեղափոխվել է Վ. Լենինի տուն-թանգարան։ Նախատեսվում է շենքը վերածել արհեստավորների բակի ։
Կեռեսաառե
Կեռեսաառե (Keressaare), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վելիկիե Բուդիշչա (այլ կիրառումներ)
Վելիկիե Բուդիշչա, կարող է վերաբերել՝
Օլթի (այլ կիրառումներ)
Օլթի, կարող է վերաբերել՝
Վելիկիե Բուդկի (այլ կիրառումներ)
Վելիկիե Բուդկի, կարող է վերաբերել՝
(5566) 1991 VY3
(5566) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,184419 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6979 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6709 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2075,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173444 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,52° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զարեհ Մոսքոֆյան
Կենսագրություն
Ծագումով հայ Մոսքոֆյանը ծնվել է Մարմարա ծովի ափին գտնվող Իզմիթ քաղաքում։ Հաճախել է տեղի հայկական դպրոցը ։ Հալեպ կատարած ճամփորդությունից վերադառնալուց հետո Մոսքոֆյանը սկսել է զբաղվել նկաչությամբ։ Նա նկարել է Կոստանդնուպոլսի տեսարանը ։ Այնուհետև Մոսքոֆյանը տեղափոխվել է Ֆրանսիայի Լիոն քաղաք ։ Ֆրանսիայում նա շարունակել է իր գործունեությունը արվեստում և դարձել ուսուցիչ։
Զարեհ Մոսքոֆյանը մահացել է 1987 թվականին։
Նրա անունը նաև հիշատակվում է, որ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ապաստան է տվել Հոլոքոստից մազապուրծ եղած հրեաներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էթնիկ հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1987 մահեր Կատեգորիա:1898 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի ժամանակ հրեաներին փրկածներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության նկարիչներ
Սաբայ (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)
Սաբայ (Сабай, Cабай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:15-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի բնակավայրեր
Աշտարակ (հեռուստասերիալ)
«Աշտարակ», Դենիս Նեյմանդի ստեղծած ռուսական հեռուստասերիալ (ինչպես նաև հեռուստաֆիլմ)՝ ստեղծված 2010 թվականին ТВ-3 հեռուստաալիքի պատվերով, համադրում է թրիլլեր և սուր սյուժետային դետեկտիվ-ցնորապատկեր։ Բացի այդ, որոշ լրագրողների և պաշտոնական կայքէջերի հայտարարությամբ սա առաջին ռուսական առեղծվածային սերիալն է ։
Առաջին մասի թողարկումը կրկնակի բարձրացրել է ТВ-3 ալիքի վարկանիշը, մասնավորապես շնորհիվ հայտնի դերասանների, որոնց թվում էին Իգոր Կոտոլևսկին և Չուլպան Խամատովան։ Սերիալի և դրա ճանաչման քննարկմանը նվիրվել է «Թիկնապահը» հեռուստաահաղորդումը (Մոսկվայի ձայնը) ։
Սերիալի նշումներն են՝ «Մի՛ նայիր ներքև» (հայտնվել է գովազդային անոնսում ТВ3-ում ցուցադրվելուց առաջ) և «Աշտարակը պայթում է» (վերջին սեզոնի նոր սերիաների անոնսների ժամանակ)։
Սյուժե
Գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանի մոտ ապագայում։ Մոսկվայում կառուցվել է քաղաքի նոր, ամենաբարձր շինությունը՝ Աշտարակ կոչվող նորաձև շենքը, որը վերահսկվում էր համակարգչով և լցված էր ժամանակակից տեխնոլոգիական նվաճումներով։
Տագնապի ազդանշանը տարհանում է Աշտարակի բոլոր մարդկանց և այնտեղ են մնում միայն վեց գլխավոր հերոսները՝ լուսանկարիչ Վալերան, հայցորդ Յուլիան, թիկնապահ Ռոման, պրոֆեսոր Հենրիխ Բերգերը, հղի Էվան և մենեջեր Մաքսիմը։ Անսպասելի պայթյունի արդյունքում բոլոր դռները և վերելակները արգելափակվում են, իսկ գլխավոր հերոսները մնում են փակված Աշտարակի երկու հարկերում։
Գտնելով միմյանց և ապարդյուն սպասելով օգնության՝ գլխավոր հերոսները հայտնաբերում են, որ ժամանակը կանգ է առել և որ պատուհանից երևում է ժամանակի անընդհատ կրկնվող պահը, իսկ բարում հնարավոր է անընդհատ նոր ուտելիք հայտնաբերել։
Գլխավոր հերոսներից յուրաքանչյուրը առաջարկում է իր պարզաբանումը կատարվածի վերաբերյալ, ինչպես նաև միջոցներ Աշտարակից դուրս գալու համար։ Շինության հետազոտության ընթացքում նրանք իմանում են, որ իրենց շարժումը երկու հարկերում էլ սահմանափակված է՝ տարածությունը փակ է, իսկ բարձր հարկ անցնելը կարող է ցածր հարկում հայտնվելու պատճառ դառնալ։
Հեռուստասերիալի վերջում հերոսները հայտնաբերում են կառավարման սենյակը, որտեղ էլ գտնում են հաղորդավար Լարիսային, որն զբաղվում էր Աշտարակի ավտոմատ մեխանիզմների և էլեկտրոնիկայի կառավարմամբ՝ չիմանալով դրանից այնտեղից դուրս գալու ուղիների մասին։
Աշտարակից հեռանալու ուղիների որոնման ընթացքում հերոսները անցնում են ներքին փոխակերպում՝ կենտրոնանալով իրենց և իրենց անցյալի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի դետեկտիվ ժանրի հեռուստասերիալներ
Վելիկի Լես (այլ կիրառումներ)
Վելիկի Լես, կարող է վերաբերել՝
Խոլստ (գյուղ, Ալագիրսկի շրջան)
Խոլստ (Холст, Холыст), գյուղ Ռուսաստանի, Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Վելիկոե (այլ կիրառումներ)
Վելիկոե, կարող է վերաբերել՝
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդա-ֆիննական պատերազմներ Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատերազմներ
Կեռգացի
Կեռգացի (Kergatsi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։
Սաբանաևո (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)
Սաբանաևո (Сабанаево, Сабанай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 217 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի բնակավայրեր
Նովոպետրովկա (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)
Նովոպետրովկա (Новопетрівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովկա գյուղում բնակվում էր 130 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կիմ Բո Ռա
Կիմ Բո Ռա, հարավկորեացի դերասանուհի     ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Իրավունք (թերթ)
«Իրավունք», քաղաքական եռօրյա թերթ։ Լույս է տեսել 1885 թվականին, Վառնայում՝ հայերեն, ֆրանսերեն։ Խմբագիր՝ Հ. Մավի (Հակոբ Մավիյան)։ Կոչ է արել հայերին ինքնապաշտպանության, որպես ազատագրության ուղի մատնանշել Բուլղարիայի օրինակը։ Պաշտպանել է հայերի իրավունքները Թուրքիայում, քննադատել օտարերկրյա դիվանագիտության մոտեցումը Հայկական հարցի նկատմամբ։ Լայն տեղ է հատկացրել միջազգային քաղաքական անցուդարձին։ Նյութեր է արտատպել ժամանակի հայ մամուլի էջերից ։
1896-1911 թվականներին լույս էր տեսնում որպես եռօրյա թերթ, ապա՝ շաբաթաթերթ Վառնայում։ Խմբագիր՝ Հ.Գուրպեթյան։ Պայքարել է հանուն հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանության, հայ ազատագրական շարժումների միավորման, ներկայացրել եվրոպական դիվանագիտության և մամուլի դիրքորոշումները Հայկական հարցի վերաբերյալ, քննադատաել նրանց շահադիտական մոտեցումները, հարցի լուծման ուղի է համարել ռուսական կողմնորոշումը։ Անդրադարձել է Կ.Պոլսի հայկական մամուլին, Բուլղարիայի և Ռումինիայի հայ համայնքների պաամությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Վելիկոսելիե (այլ կիրառումներ)
Վելիկոսելիե, կարող է վերաբերել՝
Լյուկ Էվանս
Լյուկ Էվանս (Luke Evans, ), բրիտանացի դերասան։
Կենսագրություն
Էվանսը ծնվել է 1979 թվականի ապրիլի 15-ին Պոնտիպուլ քաղաքում:Նա ընտանիքի միակ երեխան էր։ Հայրը՝ շինարար էր, մայրը՝ տնտեսուհի։ 16 տարեկանում Էվանսը դարձավ դերասան, նրա մանկությունը անցել է Աբերբարգոյդ կոչվող փոքրիկ քաղաքում։ Դերասան դառնալու և դերասանական քոլեջի ուսման վճարի համար Էվանսը աշխատում էր խանութում, կոշիկ էր վաճառում և օգնում էր հորը շինարարությունում։ 17 տարեկանում տեղափոխվում է Ուելսի մայրաքաղաք Քարդիֆֆ, որտեղ Լուիզա Ռայանի ղեկավարության տակ զբաղվում է վոկալով։
Կարիերա
17 տարեկան հասակում նա եկավ Ուելս, քաղաք Կարդիֆ, որտեղ զբաղվեց վոկալով Լուիզա Ռայենի առաջնորդությամբ։ 1997 թվականին Էվանսը ստացավ կրթաթոշակ Լոնդոնյան կենտրոնական ստուդիայում դրամատիկական արվեստի ուսուցման համար, որը ավարտեց 2000 թվականին։ Այդ ժամանակաշրջանում նա արդեն ակտիվ մասնակցում էր թատրոնի բեմադրություններին։ Երեք տարի հետո դերասանը սկսեց նկարահանվել ֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Էլիզ Բուսալյա
Էլիզ Բուսալյա, ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, որը ներկայումս խաղում է Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի առաջնության (Կանանց դիվիզիոն 1) Դիժոն կանանց ֆուտբոլային ակումբում։ Նա խաղում է որպես կիսապաշտպան և Ֆրանսիայի կանանց ազգային հավաքականի անդամ է։ Բուսալյան պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստների ազգային ընկերության (UNFP) տարվա կին ֆուտբոլիստ նախկին մրցանակակիր է, որն այդ մրցանակը ստացել է Պարի Սեն Ժերմեն կանանց ֆուտբոլային ակումբում 2010-2011 թվականների հաջող մրցաշրջանից հետո ։
Կենսագրություն
Բուսալյան ծնվել է Սեդանում, միջին դպրոցն ավարտել է Նասաուում, Բենջամին Շառլ-Լեմարի դասարանը։ Նա սկսել է ֆուտբոլ խաղալ Միացյալ Նահանգների Բալան տղաների թիմում։ Այս ժամանակաշրջանի ընթացքում նա աջակցում էր Սեդան մարզական ակումբին (CS Sedan Ardennes):
Պարի Սեն Ժերմեն
2009 թվականին Բուսալյան պայմանագիր է ստորագրել Պարի Սեն Ժերմենի ֆուտբոլի կանանց ակումբի հետ, հետագայում միանալով ակումբին, որտեղ կային այնպիսի միջազգային թիմակիցներ, ինչպիսիք են Կամիլ Աբիլին, Սոնյա Բոմպաստորը, Բերանժեր Սապովիչը, Լոր Բուլոն։ Les Parisiens -ի իր առաջին մրցաշրջանում, չնայած ակումբի ունեցած պատկառելի մրցաշրջանին, Բուսալյան պայքարի մեջ է մտել 18 խաղերում և լիգայում դարձել է միայն երկու գոլի հեղինակ։ Կիսապաշտպանն իր պասիվ ելույթը փոխհատուցել է Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի 2010 թվականի գավաթի խաղերով՝ Պարի Սեն Ժերմենում խփելով 5–0 հաշվով խաղի չորրորդ գոլը իր նախկին Մոնպելիե ակումբի դարպասը։ Հաղթանակն ապահովել է Բուսալյային Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի տիտղոսի երրորդ կարիերան։
Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի 2010-2011 թվականների մրցաշրջանում՝ հետևելով Աբիլիի և Բոմպաստորի հեռանալուն, Բուսալյան անցել է հարձակման և արագորեն զարգացել է՝ խփելով չորս գոլ մրցաշրջանի Պարի Սեն Ժերմենի առաջին հինգ լիգայի խաղերին։ 2011 թվականի փետրվարին նա խփել է Լե Ման ակումբի հետ 2–1 հաշվով խաղի 2 գոլերը։ Բուսալյան վերջին հաշվով ավարտել է մրցաշրջանի ելույթները բոլոր 22 խաղերում և խփել է կարիերային բարձր տասը գոլերը։ Չնայած եզրափակիչ վեց խաղերում խփած գոլերին, Բուսալյան ՈՒԵՖԱ-ի 2011-2012 թվականների կանանց առաջնության լիգայում Օլիմպիկ Լիոնի երկրորդ տեղը գրավելուց հետո Պարի Սեն Ժերմենի հավաքականի համար դեռևս կարևոր անդամ էր։ Մրցաշրջանի ընթացքում իր ելույթների համար Բուսալյան ճանաչվել է Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստների ազգային ընկերության տարվա կին ֆուտբոլիստ։ Նա ճանաչվել է նաև որպես Ֆրանսիայի 2010-2011 թվականների կանանց առաջնության լավագույն խաղացող ։
Միջազգային կարիերա
Բուսալյան նախկինում հանդես է եկել կանանց մինչև 19 տարեկանների հավաքականում և օգնել Ֆրանսիային հաղթել ՈՒԵՖԱ-ի 2003 թվականի Մ-19 կանանց առաջնությունում, պարտության մատնելով Գերմանիայի հավաքականին։ 2005 թվականի նոյեմբերի 13-ին նա արժանացել է իր առաջին գավաթին Ֆրանսիայի կանանց ազգային ֆուտբոլի հավաքականում Լեհաստանի հավաքականի հետ խաղում։ Մինչ օրս նա ունի 79 գավաթ և խփել է 18 գոլ ազգային հավաքականում։
Ակումբային b
Վիճակագրությունը ճշգրիտ է 2015 թվականի հունիսի 10-ի դրությամբ
Theatrum Pictorium
Theatrum Pictorium կամ Նկարի թատրոն, 1660-ական թվականներին Դավիդ Կրտսեր Տենիրսի կողմից էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմ Ավստրիացու համար հրատարակված գրքի սղագրություն։ Այն էրցհերցոգի 1300 նկարներ պարունակող հավաքածուից 243 իտալական նկարներ ներառող կատալոգ է, որն ստեղծվել է Տենիրսի ստեղծած փոքր մոդելներից։ Գրքի համարակալված երկրորդ հրատարակչությունը լույս է տեսել 1673 թվականին։
1646-1656 թվականներին Լեոպոլդ Վիլհելմը Նիդեռլանդների կառավարիչն էր։ Նա ձևավորեց իր ժամանակների լավագույն արվեստի հավաքածուներից մեկը։ 1651 թվականին Յան վան դեն Հեսկեի մահից հետո Տենիրսը դարձավ այդ հավաքածուի համադրողը։ Լեոպոլդ Վիլհելմի հավաքածուն ներառում էր Հանս Հոլբայն Ավագի, Պիտեր Բրեյգել Ավագի, Յան վան Էյքի, Ռաֆայել Սանտիի, Ջորջոնեի, Պաոլո Վերոնեզեի աշխատանքները, ինչպես նաև Տիցիանի 15 կտավներ։ Տենիրսը կազմեց հավաքածուի նկարիչների ցուցակը որպես իր 1673 կատալոգի մաս.
Պահպանված աշխատանքներ
Պահպանված և գրքում թվարկված աշխատանքները հիմնականում գտնվում են Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանում, իսկ մոդելները կամ փորագրված ավելի փոքր մոդելները կորել են կամ գտնվում են այլ հավաքածուներում։ Փորագրություններն ու մոդելները դրոշմվել են բնօրինակ նկարի չափերով, թեև դրանց բնութագրերը հաճախ ճշգրտվել են օգտվելով ալբոմի էջի չափի առավելագույն հնարավորություններից։ Չափերը եղել են 4 alta 3 lata տեսքով, ինչը նշանակում է, 4 ափի չափ բարձր և 3 ափի չափ լայն, ինչպես օրինակ Բասանոյի «Ֆլեյտա նվագող տղան»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1673 գրքեր Կատեգորիա:Արվեստի հավաքածուներ
Նիկոլայ Լյուբիմով
Կենսագրություն
Նիկոլայ Լյուբիմովը ծնվել է 1912 թվականի նոյեմբերի 7 (20)-ին, Մոսկվայում։ Վոլոգդայի շրջանի մարզպետ Մ. Ն. Կորմիլիցինի որդին է (1835-1892), Ռյազանի շրջանի մարզպետ Ն. Ա. Բոլդարևի ծոռը (1826-1904)։ Նրա մյուս պապը՝ Միխաիլ Երմիևիչ Լյուբիմովը (1847-1893)՝ Կոլուգայի մարզպետի որդին, առավել քան 20 տարի աշխատել է գյուղական ուսուցիչ Գրոդնոյի շրջանի Կոբրինի գավառում։ Հայրը՝ Միխաիլ Միխայլովիչ Լյուբիմովը 1911 թվականին ամուսնացել է Ելենա Միխայլովնա Կորմիլիցինայի հետ։
Մանկությունն ու պատանեկությունն անցել է Կալուգայի շրջանի Պերեմիշլ շրջկենտրոնում, որտեղ և 1930 թվականին նա ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Մոսկվայի պետական լեզվաբանական համալսարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Պետերբուրգի փիլիսոփայական ընկերության «Ակադեմիա» (Academia) գրահրատարակչություն։
1930-ականների սկզբին կալանավորվել է և երեք տարի անցկացրել աքսորավայրում՝ Արխանգելսկում։ Լյուբիմովի մայրը՝ Ելենա Միխայլովնան, որպես բռնազավթած տարածք համարվող Պերեմիշլում գտնվող և քաղաքապետի հետ որոշակի հարաբերությունների մեջ եղող անձ, կալանավորվել է՝ ֆաշիստ-զավթիչների հետ համագործակցելու մեղադրանքով, և դատապարտվում տաս տարվա ազատազրկման։ Ազատվում է կալանքից 1951 թվականի վերջին։
Լյուբիմովն աշխատել է գեղարվեստական գրականության թարգմանիչ տարբեր հրատարակչությունների պատվերով։ 1942 թվականից ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է։
Ստեղծագործական գործունեություն
Լյուբիմովը թարգմանել է երկու տասնյակից ավել խոշոր վեպեր և պիեսներ։ Խմբագրել է Օգոնյոկ («Огонёк», հասարակական-քաղաքական և գրական-գեղարվեստական պատկերազարդ շաբաթաթերթ) գրադարանում հրատարակվող Վ. Հյուգոյի, Ա. Դոդեի, Մերիմեի ստեղծագործությունների ժողովածուները։ Ի. Ա. Բունինի, Ս. Ն. Սերգեև-Ցենսկու ստեղծագործությունների ժողովածուների ներածական հոդվածների հեղինակն է։
«Նովիյ միր» և «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ռուսական պարբերականներում տպագրվել են Լյուբիմովի հուշերը Էդուարդ Բագրիցկու, Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկի և այլոց մասին։
Ընտանիք
Ամուսնացել է երեք անգամ․
1950-ականների վերջերից Ն. Մ. Լյուբիմովը ապրում էր «Աէրոպորտ» մետրոկայանի մոտ գտնվող գրական կոպերատիվներում. սկզբում «Մոսկվայի գրողներ» ԲՇԿ-ում (Չերնյախովսկու փ., տուն №4), ապա՝ «Սովետական գրող» ԲՇԿ-ում (Կրասնոարմեյսկայա փ., տուն №29)
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ
Ալյոնուշկա
«Ալյոնուշկա», Վիկտոր Վասնեցովի նկարը, որը պահպանվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվայում։
Պատմություն
Սյուժեի հիմքում ընկած է «Քույրիկ Ալյոնուշկայի և եղբայր Իվանուշկայի մասին» հեքիաթը։ Նկարի վրա աշխատանքները Վիկտոր Վասնեցովն սկսել է 1880 թվականին։ Սկզբում Վորյա գետի ափին, Ախտիրկա լճակի մոտ՝ Աբրամցևոյում բնանկարային էտյուդներ նկարեց։ Այդ ժամանակներից պահպանված երեք էտյուդներ կան։
2013 թվականին Վիկտոր Վասնեցովի 165-ամյակի առթիվ Google որոնողական կայքը իր գլխավոր էջի լոգոտիպը փոխարինեց Ալյոնուշկայի դուդլով։ Հետին պլանի թփերում ընկերության անվանում էր գրված ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիկտոր Վասնեցովի նկարներ Կատեգորիա:1881 նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Աստերոիդների ցանկ (16801-16900)
Աստերոիդների ցանկ (16701-16800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (16901-17000)
Կեռգու
Կեռգու (Kergu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։