cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջեկ Փիքֆորդ
Անձնական կյանք
Փիքֆորդն ու Թոմասը գաղտնի ամուսնացել են 1916 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Նյու Ջերսիում։ Հարսանիքին նրանց մտերիմներից ոչ մեկը ներկա չի եղել, միակ վկան եղել է դերասան Թոմաս Միգանը։  Զույգը չուներ իր սեփական երեխաները, թեև 1920 թվականին նրանք որդեգրել են Օլիվի վեցամյա եղբորորդուն,ում մայրը մահացել էր։ Չնայած, ընկերների և ծանոթների կարծիքով, հենց Օլիվն էր Փիքֆորդի ողջ կյանքի սերը, նրանց ամուսնությունը շատ բուռն և լարված է եղել, ինչը, միևնույն ժամանակ, չէր խանգարում, որ երկուսն էլ միմյանց շատ շռայլ նվերներ մատուցեին։ Ի վերջո, ամուսնության լարվածությունը հանգեցնում է  նրան, որ նրանք որոշսւմ են անցկացնել երկրորդ մեղրամիսը և 1920 թվականի օգոստոսին մեկնում են Փարիզ։ 1920թ. սեպտեմբերի 5-ի գիշերը ամուսինները մեկնում երեկույթի, որով ուշ գիշեր վերադառնում են հոգնած ու ուժասպառ։ 1920 թվականի սեպտեմբերի հինգին ամուսինները այցելել են երեկույթի, որից վերադարձել են ուշ երեկոյան՝ հոգնած և ուժասպառ։ Օլիվը, ով բավականին խմած է եղել, պատահաբար մեծ բաժնով սուլեմա է խմել, որը նախատեսված է եղել ամուսնու հիվանդության՝ սիֆիլիսի բուժման համար։ Դրանից հետո ամուսնու հետ տեղափոխվել է Նյոյի սյուր Սենում գտնվող հիվանդանոց, սակայն բժիշկները անկարող են եղել, քանի որ թունավոր նյութի բաժինը շատ մեծ է եղել։ Մի քանի օր անց երիկամաբորբից մահացել է ։ Կնոջ մարմինը ԱՄՆ տեղափոխելու ժամանակ նա ինքնասպանության փորձ է արել, բայց հաջողվել է նրան այդ մտքից հետ կանգնեցնել։ Միևնույն ժամանակ լուրեր են տարածվել, որ Օլիվը կա՛մ ինքնասպան է եղել, կա՛մ իրեն սպանել են, բայց ոստիկանական հետաքննությունը և դիահերձումը ցույց են տվել, որ մահը պատահական է եղել։
1922 թվականի հուլիսի 31-ին ամուսնացել է Մերիլին Միլլերի հետ։ Նրանց ամուսնությունը շատ լարված է եղել և 1926 թվականին նրանք բաժանվել են, իսկ 1927 թվականի նոյեմբերին պաշտոնապես բաժանվել են Ֆրանսիայում։ 1930 թվականի օգոստոսի 12-ին Փիքֆորդը վերջին անգամ ամուսնացել է 22-ամյա Մերի Մուլերի հետ։ Ամուսնության երկրորդ տարում Մուլերնը հեռացել է ամուսնուց՝ մեղադրելով նրան իր հանդեպ չհարգված վերաբերմունքի մեջ։ Նրանց ամուսնալուծությունն ավարտվել է միայն Փիքֆորդի մահից հետո։
Մահ
1932 թվականին Ջեկը այցելել է Մերիին և Նրա խոսքով, այն ժամանակ շատ հոգնած է եղել։ Իր ինքնակենսագրության մեջ նա հիշում էր, որ հագուստը կախված էր նրա վրա, ինչպես կախիչի վրա։ Երբ նա երկրորդ հարկից իջնում էր, դիմացի դռան մոտ նա խնդրում է, որ իրեն չուղեկցի։ Հենց այն ժամանակ,Մերիին ինչ-որ ներքին ձայն տեղեկացրել է, որ վերջին անգամ է տեսնում։ 1933 թվականի հունվարի 3-ին 36 տարեկանում Ջեկ Փիքֆորդը մահացել է Փարիզի ամերիկյան հոսպիտալում։ Մահվան պատճառը եղել է կենտրոնական գանգուղեղային նյարդերի առաջադիմական նյարդաբորբը։ Մերի Փիքֆորդը աճյունի տեղափոխումը կազմակերպել է ԱՄՆ-ում, որտեղ Ջեկը թաղվել է Գլենդելի Ֆորեստ Լաուն գերեզմանատանը գտնվող Ֆամիլ դամբարանում։ Նրա անունով Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում՝ Վայն-Սթրիթի 1523 հասցեում, աստղ է դրվել։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացիներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Արուսյակ Ջուլհակյան
Արուսյակ Ջուլհակյան, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր, հանրային կառավարման մագիստրոս ։
Կենսագրություն
Արուսյակ Ջուլհակյանը ծնվել է 1983 թվականի հունվարի 21-ին Երևանում։
Միչև 2003 թվականը սովորել է Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարանի սոցիալ-քաղաքական առարկաների և ընդհանուր տնտեսագիտության ֆակուլտետում, իսկ 2005 թվականին ավարտել է Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարանի նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ Ստացել է հանրային կառավարման մագիստրոսի կոչում։ 2010 թվականին Լեհաստանում ավարտել է Վարշավայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ մարդու իրավունքներ մասնագիտացմամբ։
2005-2013 թվականներին դասախոսել է Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական, իսկ 2007-2009 թվականներին՝ Տնտեսագիտության և իրավագիտության (USEL) համալսարաններում։ 2011-2014 թվականներին եղել է Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի ծրագրի օգնական, ապա իրավական փորձագետ։ 2014-2018 թվականներին աշխատել է «Իրավունքի Եվրոպա միավորում» իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության մի շարք ծրագրերում։
2015-2018 թվականներին անդամակցել է «Քաղաքացի դիտորդ» նախաձեռնության իրավաբանական թիմին։ 2015-2018 թվականներին «Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն» հասարակական կազմակերպության մի շարք ծրագրերում որպես իրավաբան։
2010 թվականի մարտից միչև հունիս համագործակցել է Լեհաստանի «Մարդու իրավունքների հելսինկյան հիմնադրամ»-ի հետ։ 2016 թվականին մասնակցել է Վրաստանի խորհրդարանական ընտրությունների դիտարկմանը («Ժողովրդավարական ընտրությունների եվրոպական հարթակ» (European Platform for Democratic Elections) դիտորդական կազմակերպությունների միջազգային կոալիցիա), իսկ 2018 թվականի հոկտեմբերից միչև նոյեմբեր ԱՄՆ-ում՝ «ԱՄՆ ընտրական գործընթացներ» ծրագրին (International Visitors Leadership Program):
«Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի կազմում 2018 թվականի սեպտեմբերի 23-ից միչև 2019 թվականի հունվարի 11-ը եղել է Երևանի ավագանու անդամ, Երևանի ավագանու իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։
2018 թվականին եղել է «Իրավունքի զարգացման և պաշտպանության» հիմնադրամի համահիմնադիր։
Քաղաքական գործունեություն
Արուսյակ Ջուլհակյանը 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին համապետական ընտրական ցոցակով ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի կազմում։
Ընտանիք
Արուսյակ Ջուլհակյանը ամուսնացած չէ։
Գիտական գործունեություն
Արուսյակ Ջուլհակյանը համահեղինակ է ընտրական իրավունքի ոլորտի երկու ձեռնարկի։ Հեղինակել է նաև մի շարք հոդվածներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ
Եղբայրություն (կազմակերպություն)
Եղբայրություն, արհեստավորական կազմակերպություն։ Միավորել է միևնույն (փոքր բնակավայրերում՝ երբեմն նաև տարբեր արհեստներով զբաղվող արհեստավորների։ Հայաստանում առաջին եղբայրություներն առաջացել են 10-12-րդ դարերում (Անի, Դվին, Երզնկա և այլն), սակայն երկրի քաղաքականությունը և տնտեսագիտությունը անկայուն դրության հետևանքով մինչև 17-րդ դարում զարգացել են անհամաչափ։ Այդ ընթացքում շատ եղբայրություններ կորցրել են իրենց դերը և վերացել։
Միջնադարյան Հայաստանում եղբայրությունները ղեկավարվել են սերնդե-սերունդ փոխանցվող սովորություններով և օրենքներով, որոնք հետագայում կանոնավոր ձևով արտահայտվել են արհեստավորական կանոնագրքերում։ Սկսած 17-րդ դարից արհեստավորական և առևտրական մանր խմբերը միավորվել և կազմակերպել են նոր եղբայրություններ։
Կատեգորիա:Միջնադարի տնտեսություն Կատեգորիա:Կազմակերպություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հումանիզմ Կատեգորիա:Ակումբներ և հասարակություններ Կատեգորիա:Կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հասարակություն Կատեգորիա:Բարոյականության հասկացություններ Կատեգորիա:Սիրո փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Մասոններ Կատեգորիա:Գիլդիաներ Կատեգորիա:Համայնք Կատեգորիա:Կաթոլիկություն Կատեգորիա:Մասոնականություն Կատեգորիա:Գաղտնի ընկերություններ Կատեգորիա:Սոցիալական դասակարգեր
Տեպլոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Տեպլոե (Тепле), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տեպլոե գյուղում բնակվում էր 506 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4204 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 120,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անյա Շովագովիչ-Դեսպոտ
Անյա Շովագովիչ-Դեսպոտ (Anja Šovagović-Despot, ), կինոյի և թատրոնի խորվաթ դերասանուհի ։
Գործունեություն
Անյա Շովագովիչը ծնվել է խորվաթ դերասան Ֆաբյան Շովագովիչի և Մայա Բլաշկովի ընտանիքում։ Եղբոր՝ Ֆիլիպ Շովագովիչի պես դերասանական կարիերային հետամուտ է եղել վաղ տարիքից։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Զագրեբի դրամատիկական արվեստի ակադեմիա, որտեղ 1981 թվականին թատերական ռեժիսոր Կրեշիմիր Դոլենչիչի հետ հիմնել են "Lift" թատերական խումբը։ Երկու տարի անց միացել է Զլատկո Վիտեզին և նրա "Histrion" թատերախմբին։ 1986 թվականին միացել է Բրանկո Գավելլայի անվան դրամատիկական թատրոնի կազմին։
Անձնական կյանք
Շովագովիչն ամուսնացած է խորվաթ դերասան Դրագան Դեսպոտի հետ ։ Նրանք համատեղ ունեն երկու երեխա։
Անյա Շովագովիչ-Դեսպոտը սատարում է Խորվաթիայի ժողովրդավարական միության քրիստոնեա-ժողովրդավարական կուսակցությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթ դերասանուհիներ
Սուխա (գյուղ, Իրշավայի շրջան)
Սուխա (Суха), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուխա գյուղում բնակվում էր 1 906 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 950 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քալիլ
Քալիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
In a World Like This
«In a World Like This», ամերիկյան Backstreet Boys խմբի առաջին սինգլը համանուն ստուդիական ալբոմից։ Սինգլը թվային ներբեռնումով հասանելի է 2013 թվականի հունիսի 25-ից։
Ստեղծման պատմություն
2013 թվականի ապրիլին Նիք Քարթերը պատմել է, որ Backstreet Boys-ը ձայնագրել է երգը շվեդ պրոդյուսեր Մաքս Մարտինի հետ, ով խմբի այնպիսի հայտնի երգերի հեղինակն է, ինչպիսիք են՝ «I Want It That Way», «Quit Playing Games (With My Heart)» և «Everybody (Backstreet’s Back)»։ Նա նաև նշել է, որ երգը ալբոմի առաջին սինգլի կոչման գլխավոր թեկնածուներից մեկն է ։ 2013 թվականի հունիսի 18-ին պաշտոնապես հայտարարվել է, որ «In a World Like This»-ը կդառնա ալբոմի առաջին սինգլը։ Երգի պրեմիերան կայացել է նույն օրը Նյու Յորքի Z100 ռադիոկայանում ։ 2013 թվականի հունիսի 25-ին խումբը համացանցում տեղադրել է երգի տեքստով պաշտոնական տեսահոլովակը ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակի նկարահանումները տեղի են ունեցել 2013 թվականի հունիսի 21-ին Լոս Անջելեսում  ։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Դոն Թայլերն է ։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի հուլիսի 18-ին «Բարի լույս, Ամերիկա» հեռուստաշոուում։ Տեսահոլովակի սցենարը ոգեշնչված է երգի բառերից, որոնք ասում են, որ չնայած շրջապատի դժբախտություններին, սերն օգնում է ամեն ինչ հաղթահարել ։ Backstreet Boys-ը երգը կատարում է բլուրների ֆոնի վրա։ Զուգահեռաբար տեսանյութում հղում է արվում ամերիկյան պատմության երեք կարևոր իրադարձություններին։ Սկզբում զույգը հեռուստացույցով դիտում է Լուսնի վրա մարդու վայրէջքը և նշում այս կարևոր պահը միմյանց գրկում։ Մեկ այլ զույգ աջակցում է միմյանց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունների մասին ռեպորտաժի ժամանակ։ Վերջում լեսբուհի զույգը ուրախությամբ հեռուստացույցով հետևում է երկու տղամարդկանց հարսանիքին ։
Քննադատական արձագանքներ
New York Magazine-ից Ջոդի Ռոզենը երգն անվանել է «շատ լավ»։ Նրա կարծիքով՝ երգն ունի «առույգ» սինթետիկ բիթ և ակորդների «նուրբ» փոփոխություններ։ Երգի բառերը կարող էին ավելի շատ իմաստ ունենալ բնօրինակ շվեդերենով, բայց հիմա դրանք պարզապես անհեթեթություն են, շրջանակ «հիանալի» երաժշտության համար։ Ջոդին նաև հարց է տալիս, թե արդյոք Backstreet Boys-ը կարող է հմայել երիտասարդ հանդիսատեսին՝ բոյբենդերի թիրախային լսարանին, թե նրանց սպասվում է քննադատների սիրելիների «նախանձելի ճակատագիրը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Backstreet Boys խմբի երգեր
Օկսիվոժ
Օկսիվոժ (Оксивож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իռվա գետի աջ ափին՝ 106 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պողպատե քարանձավները (վեպ)
Կառուցվածք
Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում հեռավոր ապագայում Երկրի վրա, որը ներառում է ժամանակակից Նյու Յորք քաղաքը և Նյու Ջերսին նահանգը։ Երկրաբնակները ստիպված են ապրել հսկա միլիոնանոց քաղաքներում, որտեղ տների փոխարեն հսկայական քարանձավային տարածքներ են՝ յուրաքանչյուրը հարյուր հազար, կիսաստորգետնյա և առանց պատուհանների բնակարաններով, որոնք ծածկված են հսկայական մետաղական գմբեթներով։ Մարդիկ օգտագործում են ատոմային էներգիա և սնվում են խմորասնկերով։ Նրանք ղեկավարվում են Համաշխարհային կառավարության և քաղաքային իշխանությունների կողմից։
Ազիմովը կլաուսրոֆիլ էր. նա պատկերել է այսօրվա ստորգետնյա գետնանցումները, որոնք իրար հետ կապված են մոլերով, առևտրի կենտրոններով և բազմաբնակարան շենքերով, և քանի դեռ ոչ ոք դուրս չի գալիս գմբեթներից, բնակչության մեծ մասը տառապում է դրանք լքելու ծայրահեղ վախից։
Նյու Յորքի կողքին գտնվում է Սփեյսթաունը՝ հատուկ վայր, որտեղ ապրում են սփեյսերները՝ հեռավոր անցյալում մարդկանց կողմից գաղութացված 50 մոլորակների բնակիչները։ Իրենց մոլորակներում սփեյսերները ռոբոտների հետ միասին ապրելու շնորհիվ գերազանցության են հասել տեխնոլոգիայի և ազատ ռեսուրսների օգտագործման մեջ, իսկ երկրացիների հետ բախումների դեպքում կարողանում են ավելի մեծ փոխհատուցում պահանջել։ Վերջին տարիներին քաղաքներում, նրանց ազդեցությամբ, աշխատողներին սկսում են փոխարինել ռոբոտները, ինչն առաջացնում է մեծ թվով աշխատողների դժգոհություն։ Նրանց մի զգալի մասն աջակցում է միջնադարյանների շարժմանը, որոնք հանդես են գալիս սփեյսերների հետ շփումները խզելու և քաղաքներից բնության մեջ կյանքին վերադառնալու օգտին։
Սյուժե
Բեյլիի առաջին վարկածն այն է, որ ոչ մի Դանիել Օլիվո էլ չկա, իսկ «իբր Օլիվոն» լիովին ողջ բժիշկ Սարթոնն է։ Այս տարբերակը նա ներկայացնում է սփեյսերներին, ինչին ի պատասխան Դանիելը կտրում է իր ձեռքը և ցուցադրում տեխնիկական «խճողակը»։
Ըստ երկրորդ վարկածի՝ Դանիելը սպանության հանցակից է, և բլաստերը բերել էր իր սննդի տոպրակով, որը ծառայում էր որպես մարդկային սնունդ ուտելու գործընթացն «ընդօրինակելու» համար։ Այնուամենայնիվ, դետեկտիվի կողմից հրավիրված Երկրի լավագույն ռոբոտատեխնիկը Դանիելի հետ զրույցից հետո հայտարարում է, որ իր ուղեղը ստեղծված է Առաջին օրենքի հիման վրա («ռոբոտը չի կարող վնասել մարդուն»), ուստի Դանիելը չէր կարող հանցակից լինել։.
Ֆաստոլֆի հետ զրույցի ժամանակ նա Բեյլիին բացատրում է, որ սփեյսերները դիտմամբ ստեղծում են դժգոհ մարդկանց դաս։ Սփեյսերները երկար են ապրում (մինչև չորս հարյուր տարի. ինքը՝ Ֆաստոլֆը, երիտասարդ տեսք ունի, չնայած նա 160 տարեկան է), նրանց մոլորակները շատ հարմարավետ են, և, հետևաբար, նրանց համար դժվար է լքել դրանք։ Արդյունքում, արդեն մի քանի դար է, ինչ ոչ մի նոր մոլորակ չի բնակեցվել մարդկանցով։ Նա և Սարթոնը ակնկալում էին, որ գործազուրկները կփորձեն իրենց բախտն այլ աշխարհներում որոնել, բայց ագորաֆոբիայով տառապող երկրայինները դա չեն անում։ Դանիելը ստեղծվել է տեղեկություններ հավաքելու համար՝ պարզելու դրա պատճառները։ Սփեյսերներն իրենք ի վիճակի չեն դրան. ատրոֆացված իմունային համակարգերը թույլ չեն տալիս նրանց երկար ժամանակ մնալ երկրային քաղաքներում։
Բեյլին պարզում է, որ միջնադարյանները (նրա կինը՝ Հեզաբելը, ով նույնպես անմիջապես չսիրեց Դանիելին) գիտեին, որ Դանիել Օլիվոն ռոբոտ է, չնայած այս տեղեկատվության գաղտնիությանը և նրա մեջ ռոբոտ ճանաչելու գործնական անհնարինությանը, նույնիսկ վերոհիշյալ ռոբոտատեխնիկը սկզբում Օլիվոյին մարդու տեղ էր դրել։ Ի վերջո պարզվում է, որ ոստիկանական կոմիսար Էնդերբին, նրա վերադասը, նույնպես միջնադարային էր և փորձում էր ոչնչացնել Դանիելին։ Սակայն, պատահաբար կոտրելով ակնոցը՝ Էնդերբին սխալմամբ կրակում է հենց Սարտոնի վրա, ով բացել էր դուռը նրա առաջ։ Հանցագործության վայրի լուսանկարում հստակ երևում են ապակու բեկորներ, որոնք օպտիկապես նույնական են կոմիսարի նոր ակնոցներին։
Բեյլին Էնդերբիին մեղադրում է սպանության մեջ, սակայն նրան չի հանձնում իշխանություններին։ Փաստորեն, շանտաժի ենթարկելով նրան, Բեյլին պահանջում է, որ կոմիսարն միջնադարյանների շարժման մեջ իր հեղինակությունն ուղղորդի նոր մոլորակների գաղութացման գաղափարը խթանելու գործում։
Վեպում կարևոր տեղ է հատկացված աստվածաշնչյան՝ Հեզաբելի և Քրիստոսը ու մեղավորը պատմություններին։
Թարգմանություն
Վեպի ռուսերեն առաջին թարգմանությունը կատարել է Ֆ. Ա. Ռոզենթալը, որը հրատարակվել է «Детская литература» հրատարակչությունում, 1969 թվականին՝ ընդգրկելով մի ժողովածուի մեջ «Ես, ռոբոտ» շարքի և Ա. Կլարկի Լուսնային փոշի վեպի հետ միասին ։
Շարքի այլ ստեղծագործություններ
Ազիմովը Էլեյդ Բեյլի և ռոբոտ Դանիել Օլիվոյի արկածները շարադրել է նաև հետևյալ գիտաֆանտաստիկ ստողծագործություններում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ վեպեր Կատեգորիա:1954 վեպեր Կատեգորիա:Այզեկ Ազիմով Կատեգորիա:Հակաուտոպիական վեպեր Կատեգորիա:Գիտական ֆանտաստիկա
(7832) 1993 FA27
(7832) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 21-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,232091 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7569 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7073 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1218,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295554 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,36° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ցիցի Դանգարեմբգա
Ցիցի Դանգարեմբգա (Tsitsi Dangarembga, ), գրող և կինոռեժիսոր Զիմբաբվեից։
Կենսագրություն
Երկու տարեկանում իր ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ և մեծացել է` գրեթե մոռանալով հարազատ շոնայի լեզուն։ Ուսումն սկսել է Բրիտանիայում, բայց 1965 թվականին ուսումը շարունակել է Մուտարեի միսիոներական դպրոցում։ Այնուհետև նորից սովորել է Մեծ Բրիտանիայում, իսկ 1977 թվականից բժշկություն է սովորել Քեմբրիջի համալսարանում, բայց Զիմբաբվեի` անկախությունը նվաճելուց հետո, 1980 թվականին նորից վերադարձել է իր հայրենիք։ Հոգեբանություն է սովորել Զիմբաբվեի համալսարանում, բայց աշխատել է մարքեթինգային ֆիրմայում։ Սկսել է պիեսներ գրել։ 1985 թվականին հրապարակել է իր առաջին պատմվածքը, իսկ 1987 թվականին` իր առաջին պիեսը։ Նրա դեբյուտային վեպը (1988 թվական) լավ է ընդունվել հասարակության և քննադատության կողմից։ Սակայն նա չի սկսել շահագործել իր հաջողությունը և ընդունվել է Բեռլինի գերմանական կինոակադեմիա, այնուհետև Հարարեում հիմնադրել է պրոդյուսերական ընկերություն, որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել մի քանի վավերագրական ֆիլմերում և 1996 թվականին ցույցադրել է ինքնուրույն խաղարկային ֆիլմ, ելույթ է ունեցել որպես Զիմբաբվեի առաջին կինը, որը գեղարվեստական ֆիլմ է նկարահանել։ Ասպիրանտուրան ավարտել է Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանում։ Նա աշխատում է աֆրիկյան կինոյի մասին ընկալման վերաբերյալ իր դոկտորական դիսերտացիայի վրա։
2021 թվականի հոկտեմբերին Ցիցի Դանգարեմբգան ստացավ Խաղաղության մրցանակ Ֆրանկֆուրտի գրքի տոնավաճառից։ Այս շատ հեղինակավոր մրցանակը, որն օժտված է 25000 եվրո պարգևով, հրատարակչական աշխարհում կարևորագույններից մեկն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների ցանկեր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցանկեր:Գիտություն
Ջան Ջակոզա
Ջան Ջակոզա (Giuseppe Giacosa, ), իտալացի բանաստեղծ, դրամատուրգ, լիբրետիստ, ուսուցիչ։
Կենսագրություն
Ջան Ջակոզան ծնվել է 1847 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Կոլեռետո Պառելերայում (այժմ Կոլեռետո Ջակոզա), որը գտնվում է Թուրինի մոտակայքում։ Նրա հայրը դատավոր է եղել։ 1865-1868 թվականներին սովորել է Թուրինի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Իրավաբանի որակավորում ստանալով հանդերձ, նա չի զբաղվել փաստաբանական գործունեությամբ։ 1888-1892 թվականներին Միլանի կոնսերվատորիայում դասավանդել է գրականություն և ասմունքի արվեստ։
Ջան Ջակոզան ճանաչում է ձեռք բերել 1871 թվականին «Շախմատի խաղը» (Una Partita a Scacchi) բանաստեղծությունների ժողովածուի շնորհիվ։ Բայց հիմնականում զբաղվել է պիեսներ գրելով, որոնք խորաթափանց և պարզ էին։ Շոշափել է իր ժամանակի բուրժուական արժեքներին թեմաները։ Նա Սառա Բեռնարի համար գրել է «La signora di Challant» պիեսը, որը բեմադրվել է Նու Յորքում 1891 թվականին։ Նա գրել է Լիբրետտոներ Իլիկա Լուիջի հետ օգտագործելով Ջակոմո Պուչինիի օպերաներից Բոհեմ (օպերա) (1895), Կարոտ (1899) և Մադամ Բատերֆլայ(1903), ինչպես նաև Մանոն Լեսկո (օպերա) (1892) հետ, Մարիո Պրագոյ և Դոմենիկո Օլիվո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իտալացի մանկավարժներ
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ (Գ)
Այստեղ ներկայացված են Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկի Գ տառով սկսվող ազգանունները։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկեր
Նովոպավլովկա (քաղաքատիպ ավան, Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջան)
Նովոպավլովկա (Новопавловка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4027 մարդ։
Սորա (Իտալիա)
Սորա (Sora), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ֆրոզինոնե պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 26 434 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 368 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 72 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3039։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Բերշուեթի
Բերշուեթի (ბერშუეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 837 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Տիմոֆեևկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Տիմոֆեևկա (Тимофіївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիմոֆեևկա գյուղում բնակվում էր 199 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զարմանալի գտածոն կամ ամենասովորական հրաշքներ
Քննադատություն
Վլադիսլավ Կրապիվինը՝ «Болтик» վիպակի հեղինակը, որը հիմք է ընդունվել ֆիլմի նկարահանման ժամանակ, թույլ չի տվել նշել իր հեղինակությունը լուսագրերում այն պատճառով, որ սցենարը գրվել է առանց նրա համաձայնության և հավանության, իսկ վերջնական արդյունքը նրան բոլորովին դուր չի եկել ։
Վիպակի սյուժեն արմատապես փոխվել է․ Կրապիվինի վիպակում չկա «երազ կախարդական հեղույսի մասին» ու առարկայի գերբնական ուժի հանդեպ հավատ չի եղել։
Տրիխոֆիտոն
Տրիխոֆիտոն (Trichophyton), կորիզավորների վերնաթագավորության սնկերի տեսակ, որը ներառում է մակաբուծային տեսակներ, որոնք առաջացնում են միկրոզներ, այդ թվում ոտնաթաթի էպիդերմոֆիտիա, խուզող մկնատամ (որքին), աճուկային էպիդերմոֆիտիա և եղունգների, գորտնուկների, մաշկի և գլխի մակերեսի նմանատիպ այլ վարակներ։ Տիխոֆիտոնը բնութագրվում է հարթ (гладкостенные) մակրո- և միկրոկոնիդիաների (բազմաբջիջ սպորներով անսեռ սերունդ) զարգացմամբ։
Մակրոկոնիդիաները հիմնականում նստած են անմիջապես հիֆերի կամ կարճ ոտիկների վրա, բարակ- կամ հաստպատային են, բուլավանմաններից մինչև իլիկաձև, 4-8-ից մինչև 8-50 մկմ չափերով։ Մակրոկոնիդիաները քիչ են կամ բացակայում են բազմաթիվ տեսակների մոտ։ Միկրոկոնիդիաները լինում են գնդանման, տանձանման մինչև բուլավայանման կամ անկանոն ձևի, 2-4 մմ չափերով։
Տեսակներ
Գեոֆիլային տեսակները հիմնականում ապրում են հողի մեջ։ Անտրոպոֆիլ տեսակներով հիմնականում վարակվում են մարդիկ։ Զոոֆիլ սնկերով ավելի շատ վարակվում են կենդանիները, քան մարդիկ։ Մարդիկ ու կենդանիներ մակաբույծ կամ դերմատոֆիտ սնկերի բնական կրողներ են։
Ազդեցությունը մարդու վրա
Անթրոպոֆիլ տեսակներն առաջացնում են դերմատոֆիտների տարբեր ձևեր, մաշկի սնկային վարակներ։ Այդ տեսակի կերատինոֆիլային են. նրանք սնվում են եղունգների, մազերի և մահացած մաշկի կերատինները լուծելով։
Trichophyton concentricum առաջացնում է կղմինդրասնկային միկոզ (черепицеобразный микоз) մաշկի վարակ, որն արտահայտվում է մի շարք համակենտրոն օղակների ժայթքումով, որոնք կազմում են պապուլասկվամոզային  կարկատաններ (patc) ։
Trichophyton rubrum եւ Trichophyton interdigitale վարակելով ոտնաթաթը առաջացնում են ոտնաթաթի դերմատոֆիտիա (стопа атлета - մարզիկի ոտնաթաթ), ոտքի եզունգների սնկային վարակներ (tinea unguium, կամ օնիխոմիկոզ), աճուկային դերմատոֆիտիա - մաշխաբորբ (tinea cruris), և խուզող մկնատամ (tinea corporis)։
Վարակը հեշտությամբ կարող է տարածվել մարմնի այլ մասերի վրա, ինչպես նաեւ պահպանվել իրերի և հիվանդին շրջապատող միջավայրում (գուլպաներ, կոշիկներ, հագուստ, ցնցուղ, լոգանք, հատակներ, գորգեր և այլն)։ Նա կարող է փոխանցվել դիպչելու դեպքում, վարակված մասնիկների հետ հպման դեպքում (մահացած մաշկի, եղունգների կտորների, մազերի), որոնք թափվում են վարակակրի վրայից և սնկի սպորների հետ շփման դեպքում։ Այդ սնկերը զարգանում են տաք, խոնավ մութ վայրերում, օրինակ, փակ կոշիկի մեջ քրնած ոտքերի մաշկի մատների եղջերակերպ վերին շերտերում կամ հասարակական ցնցուղարանների խոնավ հատակին մահացած մաշկի մասնիկների վրա։ Սպորները վերացնելը չափազանց դժվար է, և նրանք տարածվում է ամենուր։
Երբ սնկի գիֆերը խրվում են մաշկի մեջ և կերատինը լուծելու համար բաց են թողնում ֆերմենտներ, նրանք կարող են առաջացնել նյարդային վերջավորությունների գրգռում, որը հանգեցնում է քորի։ Քորը քորելու ցանկություն է առաջացնում, որն օգնում է մաշկի մասնիկներին որ տեղափոխվեն և սունկը տարածվի տիրոջ մարմնի մյուս մասերի վրա։ Քերծվածքները նաև հեշտացնում են սնկերի տարածումը դեպի մաշկի խորքը։
Վելիկայա Ռոստոկա
Վելիկայա Ռոստոկա (Велика Розтока), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Ռոստոկա գյուղում բնակվում էր 613 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 146,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ամազոն
Ամազոն ( և Rio Amazonas), գետ Հարավային Ամերիկայում, աշխարհի ամենամեծ ավազան ունեցող գետն է (7180 կմ²)։ Ըստ որոշ հաշվարկների՝ համարվում է ամենաերկարն աշխարհում ։
Հակիրճ տեղեկատվություն
Շուրջ մեկ դար Ամազոնի ամենահեռավոր ակունքը համարվում էր Ապուրիմաք գետի՝ Նևադո Միսիմոյում գտնվող ակունքը, սակայն 2014 թվականին իրականացված հետազոտությունների արդյունքում պարզվել է, որ ամենահեռավորը Մոնտարո վտակի՝ Պերուում՝ Կորդիլիերա Ռումի Կրուսում գտնվող ակունքն է ։ Մոնտարոն ու Ապուրիմաքը միախառնվում են և մի շարք այլ վտակների հետ միասին կազմավորում են Ուկայալի գետը, որն իր հերթին միախառնվում է Մարանյոնին՝ կազմավորելով մի հզոր վտակ, որը բոլոր երկրները, բացի Բրազիլիայից, համարում են Ամազոնի գլխավոր վտակը։ Բրազիլացիները գետի այդ հատվածը, մինչև Ռիո Նեգրոյի հետ միախառնվելը, անվանում են Solimões :
Ունենալով վայրկյանում մոտավորապես 209.000 խորանարդ մետր ջրի միջին ծախս՝ Ամազոնն ավելի ջրառատ է, քան երկարության և ջրառատության ցուցանիշներով իրեն հաջորդող յոթ գետերը՝ միասին վերցրած։ Նրա կողմից օվկիանոս հասցված ջրի քանակությունը կազմում է միասին վերցրած բոլոր գետերի ընդհանուր ջրահոսքի 20 տոկոսը ։ Ամազոնի ավազանը ամենաընդարձակ ջրահավաք ավազանն է աշխարհում և զբաղեցնում է 7.050.000 քառակուսի կիլոմետր մակերեսով տարածք։ Այդ տարածքի հենց միայն Բրազիլիայում գտնվող հատվածը ավելի մեծ է, քան ցանկացած մեկ այլ գետի ամբողջ ջրահավաք ավազանի մակերեսը։ Ամազոնը Բրազիլիա է մուտք գործում իր ընդհանուր հոսքի ընդամենը մեկ հինգերորդ մասով, բայց արդեն իսկ այդ պահին ավելի ջրառատ է, քան աշխարհի մեկ այլ գետ՝ իր ողջ ջրահոսքով հանդերձ ։
Ամազոնն առաջանում է Մարանյոնի և Ուկայալի գետերի միախառնումից։ Երկարությունը. Մարանյոնիի ակունքից՝ 6437, Ուկայալիի կամ Ապաչետի ակունքներից՝ 7000 կմ։ Ունի բազմաթիվ վտակներ, որոնցից 20-ի երկարությունը գերազանցում է 1500 կմ-ը։
Գետի և նրա ավազանի մեծ մասը գտնվում է Բրազիլիայում։ Հիմնականում հոսում է հասարակածին զուգահեռ։ Ամազոնն աշխարհի ամենաջրառատ գետն է. միջին ծախսը (հոսքը)՝ գետաբերանի մոտ միջինը 174 մ³/վրկ է, իսկ տարեկան միջին հոսքը՝ 5500 կմ³, որը կազմում է աշխարհի գետերի մոտ 15%-ը:Կոշտ հոսքը տարվա ընթացքում գերազանցում է 1 միլիարդ տոննան։ Ամազոնի նավարկելի ցանցի երկարությունը ավելի քան 25 հազար կմ է, գլխավոր նավարկելի հունը՝ 4300 կմ։ Գետաբերանում գետի լայնությունը կազմում է 200 կմ։ Գլխավոր վտակները. աջից՝ Ժուրուա, Պուրուս, Մադեյրա, Տապաժոս, Շինգու, ձախից՝ Իսա, Ժապուրա, Ռիո-Նեգրո։ Գլխավոր նավահանգիստները՝ Բելեն, Սանտարեն, Օբիդուս, Մանաուս (Բրազիլիա), Իկիտոս (Պերու)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամազոն Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր Կատեգորիա:Բրազիլիայի գետեր Կատեգորիա:Բոլիվիայի գետեր Կատեգորիա:Պերուի գետեր Կատեգորիա:Էկվադորի գետեր Կատեգորիա:Կոլումբիայի գետեր Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի ավազանի գետեր
Սվոլվեր
Սվոլվեր (Svolvær), քաղաք Նորվեգիայում։ Վոգան համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Այն գտնվում է Նուրլան կոմսությունում։ Բնակչությունը ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում է 4230 մարդ։
Սվոլվերը որպես քաղաք առանձնացել է Վոգան համայնքից 1919 թվականին։ Սակայն հետո, 1964 թվականի հունվարի 1-ից կրկին մտել է համայնքի կազմի մեջ։
Պատմություն և տնտեսություն
Առաջին քաղաքային բնակավայրը Հյուսիսային Նորվեգիայում Վոգարն է (Vågar), որն ընկած է նեղ բնական նավահանգիստի վրա Կաբելվոգի մոտ՝ Սվոլվերից հարավ։ Վոգարն հիշատակվում է «Երկրային շրջագիծ» գրքում և հավանաբար հիմնվել է 800-ական թվականներից ավելի վաղ։ Առաջին եկեղեցին, որը կառուցվել է Հյուսիսային Նորվեգիայում, ըստ հավանականության, կառուցվել է այստեղ մոտավորապես 900 տարի առաջ։ Ձողաձկան խոշոր որսը ձմռանը միշտ համարվել է քաղաքի տնտեսության գլխավոր հիմքը։ Այսօր էլ քաղաքի համար խիստ կարևոր են ձկնաբուծարանները, որտեղ հիմնականում բուծում են իշխան։ Քաղաքի տնտեսական կյանքում խիստ կարևոր տեղ են զբաղեցնում Secora և Lofotkraft ընկերությունները։ Սվոլվերը ինքնավարություն է ստացել 1919 թվականին, սակայն ավելի ուշ միավորվում է հարևան համայնքի հետ՝ 1964 թվականին։ Քաղաքային կառավարումը կրկին վերահաստատվեց 1996 թվականին։ Զբոսաշրջությունը համարվում է ավելի ու ավելի կարևոր գործոն քաղաքի տնտեսության զարգացման գործում։ Սվոլվերը հանդիսանում է կարևորագույն տրանսպորտային հանգույց։ Քաղաքը սիրելի վայր է զբոսաշրջիկների համար՝ հատկապես նրանց, ովքեր սիրում են կղզուց կղզի ճանապարհորդել։ Մոտավորապես 200 հազար զբոսաշրջիկ է այցելում Ավոլվեր ամեն տարի։ Նոր տասհարկանի կոմբինացված մշակութային կենտրոնը և 1160 համարներով հյուրանոցային համալիրը բացվեցին 2009 թվականի ապրիլին։ Սվոլվերում են գտնվում մի քանի գեղարվեստական պատկերասրահներ Քաղաքի ամենահայտնի թանգարանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին նվիրված Lofoten Krigsminnemuseum թանգարանն է։ Ընդհանրացնող էքսկուրսիաներ են կատարվում ծովում, որպեսզի այցելուները հնարավորություն ունենան հետևելու կետադելֆինների վարքին. սա հիմնականում տեղի է ունենում ուշ աշնանը և ձմռանը։ Նավակային էքսկուրսիաներ են կատարվում նաև դեպի մոտակա Ռաֆտսունդետ նեղուց և դրա հայտնի Տրոլլֆյորդ ճյուղավորություն։
Տրանսպորտային ցանց
Քաղաքի մի հատվածը կառուցված է մի քանի մանր կղզիների վրա։ Վերջիններս միմյանց հետ կապված են բազմաթիվ կամուրջներով։ Քաղաքից ոչ շատ հեռու գտնվում է տարածաշրջանային նշանակության օդանավակայանը Հելլեում։ Ինչպես նաև Խուրտիգրուտեն նավահանգիստը։ Կանոնավոր լաստանավային հաղորդակցություն կա Սկուտվիկի և Համարյոյի հետ։ Նավակները հիմնականում գալիս են Բուդյոյից։ Լոբաստա մայրուղին պաշտոնապես բացվել է 2007 թվականին դեկտեմբերի 1-ին։ Այն Սվոլվերը միացնում է մայրցամաքի, Հաստադ օդանավակայանի և Էվենեսի հետ։ Կանոնավոր ավտոբուսային երթևեկություն նույնպես այստեղ իրականացվում է։ Ավտոբուսները դուրս են գալիս Էվենեսից և (3 ժամ) և Նավրիկից (4 ժամ 15 րոպե)։ Նավակային հաղորդակցությունը հիմնականում ընդգրկում է հարևանությամբ գտնվող գեղատեսլի Սկրովի կղզին, որտեղից բացվում են հիանալի տեսարաններ ամբողջ հարակից տարածքների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Եվրոպայի նավահանգստային քաղաքներ
Դերրի (շրջան)
Դերրի, թաղամաս Լոնդոնդերրիի կոմսության տարածքում, որի գլխավոր կառավարությունը տեղակայված է Դերրի քաղաքում։
Արդի անվանումը թաղամասը ստացել է 1984 թվականին. Մինչ այդ 1973 թվականից այն անվանվում էր «Londonderry City Council», իսկ ավելի շուտ՝ 1969 թվականին, այն բաժանված էր երկու հատվածի՝ Londonderry County Borough-ը՝ բուն քաղաքն էր և Londonderry Rural District-ը՝ շրջակայքը։
2011 թվականին առաջարկվում էր թաղամասը միացնել Ստրաբեյն թաղամասին, 2010 թվականի հունիսին Հյուսիսային Իռլանդիայի կառավարությունը տեղեկացրեց, որ չի կարող համաձայնել տեղի ինքնակառավարման մարմնի որոշման հետ, և գոյություն ունեցող համակարգը կմնա նույնը տեսանելի ապագայում ։
Ծաղկյա պասաժ
Ծաղկյա պասաժ (Çiçek Pasajı), սկզբնապես այն անվանվել է՝ Cité de Péra, հայտնի պատմական պասաժ է Իստիկլյալ պողոտայի վրա Բեյօղլու թաղամասում։ Այն իրար է միացնում Իստիկլյալ և Սահնե փողոցները։
Պատմություն
1876 թվականին բացված Ծաղկյա պասաժը իրենից ներկայացնում է փակ պատկերասրահ և գտնվում է պատմական սրճարանների, գինետների և ռեստորանների հարևանությամբ։
Ներկայիս Ծաղկյա պասաժի տեղում ժամանակին տեղակայված էր Նաում թատրոնը, որը 1870 թվականին վնասվեց հրդեհի պատճառով, որը բռնկվել էր Պերայում   ։ Թատրոն հաճախ էին այցելում Աբդուլ Ազիզ և Աբդուլ Համիդ II-րդ սուլթանները, և այս թատրոնում Ջուզեպպե Վերդիի Տրուբադուր  օպերան ավելի վաղ է բեմադրվել, քան Փարիզի օպերային թատրոններում ։
1870 թվականի հրդեհից հետո թատրոնը գնվել է տեղացի հույն բանկիր Քրիստակիս Զոգրաֆոսի կողմից։ Թատրոնի տեղում կառուցվեց ներկայիս շենքը՝ Ծաղկյա պասաժը, որը նախագծել էր ճարտարապետ Կլեանթիաս Զաննոսան։ Շինությունը իր գոյության առաջին տարիներին կրում էր Cité de Péra  կամ Hristaki Pasajı  (Քրիստակիսի պասաժ) անվանումը։ Yorgo'nun Meyhanesi դարձավ առաջին գինետունը, որը բացվեց Ծաղկյա պասաժում։ 1908 թվականին մեծ վեզիր Սայիդ փաշան գնեց շենքը և այն սկսվեց անվանվել Sait Paşa Pasajı  (Սայիդ փաշայի պասաժ)։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո բազում սնանկացած ռուս ազնվականներ ծաղիկ էին վաճառում այս պասաժում։ 1940-ական թվականներին շենքը հիմնականում զբաղեցրած էր ծաղկյա խանութներով, որն էլ տվեց նրա անվանումը Ծաղկյա պասաժ։
1988 թվականի վերակառուցումից հետո, այնտեղ հիմնականում սկսեցին գործել բարեր և ռեստորաններ։
Ամենավերջին վերակառուցումը տեղի է ունեցել 2005 թվականի դեկտեմբերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ստամբուլի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բեյօղլու
Միխայիլ Նապոտնիկ
Միխայիլ Նապոտնիկ (Mihael Napotnik, ), կաթոլիկ պրելատ (բարձրաստիճան կաթոլիկ և անգլիական հոգևորական), եպիսկոպոս, սլովենացի գրող։
Կենսագրություն
Միխայիլ Նապոտնիկը ծնվել է 1850 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Սլովենիայի Սլովենսկե Կոնիցե քաղաքում։ Արդեն 1875 թվականի հուլիսի 25-ին նա քահանա էր (25 տարեկանում)։
1881 թվականից մինչև 1884 թվականը Մարբուրգ քաղաքի թեմակալ ճեմարաններից մեկում դասավանդել է մարդու կանոնական իրավունք, փիլիսոփայություն և եկեղեցու պատմություն։
1889 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Հռոմի Պապ Լև XIIIը Միխայիլին նշանակել էր Լավանտայի եպիսկոպոս։
1889 թվականի հոկտեմբերի 27-ին տեղի ունեցավ Միխայիլ Նապոտնիկին ձեռնադրությունը իբրև եպիսկոպոս։ Ձեռնադրումը կայացնում էր Ֆրանց դե Պաուլա Ալբերտ Էդերը։
Միխայիլը մահացել է 1922 թվականի մարտի 28-ին Սովենիայի Մարիբոր քաղաքում ։ Թաղված է Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի մայր տաճարում։
Ստեղծագործություններ
Միխայիլ Նապոտնիկը գրել է մի քանի գրքեր գերմաներենով և սլովեներենով․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ Կատեգորիա:Եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Աստվածաբաններ
Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան
Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան (Таганрогский художественный музей), գեղարվեստի թանգարան Տագանրոգում։ Հիմնադրվել է 1898 թվականին՝ Տագանրոգի 200-ամյա տարելիցին։ Հավաքածուն ունի ավելի քան 7 հազար միավոր։
Պատմություն
Տագանրոգում թանգարան ստեղծելու գաղափարը պատկանում է Անտոն Չեխովին ։ Չեխովի խնդրանքով Իլյա Ռեպինը դիմել է Գեղարվեստի ակադեմիայի Խորհրդին՝ խնդրանքով Տագանրոգի քաղաքային թանգարանին փոխանցելու ռուս նկարիչների նկարները։ 1902 թվականին Գեղարվեստի ակադեմիան 8 գեղանկարներ է նվիրել Տագանրոգի թանգարանին, որոնց մեջ եղել են այնպիսի նշանակալի աշխատանքներ, ինչպիսիք են Յուլի Ֆեդերսի «Սոճին զառիթափին» և «Լուգա գետը», Սերգեյ Վասիլկովսկու «Զապորոժեցը հետախուզության մեջ»։
Թանգարանին իրենց աշխատանքներն են նվիրել նկարիչ Կ. Ա. Սավիցկին («Հայր»), Պ. Ֆ. Իորդանովը։ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիան մի քանի անգամ փոխանցել է իր աշխատանքներից, այդ թվում՝ նկարիչներ Ի. Յա. Բալիբինի, Ա. Կ. Սավրասովի, Բ. Ն. Մեշկովի և այլոց աշխատանքներ։ Ա. Ի. Կունիջիի անվան պետերբուրգյան միությունը թանգարանին է հատկացրել Կունիջիի «Ալիքներ», «Ծիածան» և «Գյուղ» էտյուդները։
1920-ական թվականներին թանգարանը համալրվել է պետական թանգարանային ֆոնդի, Կերամիկայի թանգարանի, Ռուսական պետական ​​թանգարանի կողմից փոխանցված ազգայնացված աշխատանքներով, որոնց թվում են հայտնի ռուս նկարիչների՝ Այվազովսկու, Վլադիմիր Մակովսկու, Ն. Յա. Յարոշենկոյի և այլոց աշխատանքներ։
1960-1990 թթ. թանգարանում զգալի ներդրումներ են կատարել մոսկովյան կոլեկցիոներներ Լիդիա Ռուսլանովան, Ի. Ա. Մյասնիկովա-Մամոնտովան, Արամ Աբրահամյանը, Ե. Ֆ. Վիշնևսկին, Լ. Ն. Կագանը և ուրիշներ։
1976 թվականին պատկերասրահը 19-րդ դարի երկրորդ կեսի հուշարձան Խանդրինի առանձնատանը բացել է ցուցադրություն։
2003 թվականին Տագանրոգի պատկերասրահը վերանվանվել է Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարանի։
2003 թվականին «Ռուսաստանի ոսկե քարտ» նախագծի շրջանակներում Տագանրոգի գեղարվեստի ակադեմիայի հավաքածուից ավելի քան 50  աշխատանքներ ցուցադրվել են Տրետյակովյան պատկերասրահում ։
2005 թվականին թանգարանը Վլաչեսլավ Իլյախինսկու ընտանիքից նվեր է ստացել Տագանրոգում ծնված ամերիկացի նկարչի 35 ստեղծագործություններից ։
Անտոն Չեխովի ծննդյան 150-ամյակի առթիվ Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարանը հրատարակել է «Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան։ Գեղանկարչություն. գրաֆիկա։ XVIII-XX դարեր» աշխատանքը։
Շենք
1927 թվականից թանգարանը գտնվել է Լ. Դ. Ալերֆակի պալատում, այնուհետև 1870 թվականին կառուցված Ալեքսանդրովսկի փողոցի 56 առանձին շենքում։ 1898 թվականից մինչև հեղափոխական իրադարձությունները պատկանել է քաղաքագլխին (1909-1913 թթ.), Երկրորդ գիլդիայի առևտրականին, իրավաբանության թեկնածու Անտոն Խանդրինին։
Թանգարանի մեկ ու կես հարկանի շենքի ճարտարապետական կազմի մեջ կան կլասիցիզմի, վերածննդի, բարոկկոյի տարրեր, ճակատը զարդարված է դեկորով։ Շինությունը զարդարում են սյուները, կորնթոսյան սյուները, պատուհանները։ Շենքի ճակատը զարդարող քանդակները չեն պահպանվել։
Շենքի ինտերիերը նույնպես զարդարված է եղել դեկորատիվ հարդարանքներով։ Տանը եղել են մեծ ջահեր, սալիկապատված բուխարիներ, մանրահատակ, կաղնու փայտից դռներ։ Տան բակում եղել է փայտե ծածկապատշգամբ։ Երկու կողմերից մուտքը զարդարված է ծաղկամաններով և մետաղյա դարպասներով պատված սյուներով։ Առանձնատան սեփականատերն է եղել առևտրական Անտոն Զախարովիչ Խանդրին։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում կալվածքը ազգայնացվել է։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո շենքը երկար ժամանակ եղել է անօթևան երեխաների հանգրվան։ Հայրենական պատերազմի տարիներին՝ գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, շենքում է տեղակայվել սննդի մատակարարման գերմանական ռազմական ստորաբաժանումը։ 1970-ական թվականներին առանձնատունը հարմարեցվել է պատկերասրահի համար։ 1976 թվականին վերականգնելուց հետո շենքը հանձնվել է արվեստի մարզային թանգարանին ։
Իր շքեղությամբ հանդերձ՝ Խանդրինի առանձնատունը հնարավություն է տալիս ներկայացնել թանգարանի ֆոնդերում գտնվող  նկարների 10% -ը ։
2011 թվականին քաղաքապետարանը որոշել է Տագանրոգի արվեստի թանգարանին փոխանցել Պետրովսկի փողոցում գտնվող Ռուսաստանի Սբերբանկի հարավարևմտյան № 1548 տագանրոգյան մասնաճյուղի նախկին շենքը ։
Հավաքածու
Թանգարանի ֆոնդերն ունեն գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ավելի քան յոթ հազար ցուցանմուշներ։ Այս հավաքածուի ամենաթանկ մաս են կազմում XVIII-XX դարերի ռուս արվեստագետների նկարները, այդ թվում հին ռուս վարպետների՝ Ալեքսեյ Անտրոպովի, Ֆեոդոր Ռոկոտովի, Հենրիկ Սեմիրադսկու, Հովհաննես Այվազովսկու, Վասիլի Տրոպինինի, Իվան Շիշկինի, Ալեքսեյ Սավրասովի, Իլյա Ռեպինի, Վասիլի Սուրիկովի, Վասիլի Վերեշչագինի, Կոնստանտին Մակովսկու, Իսահակ Լևիտանի, Կոնստանտին Կորովինի, Նիկոլայ Բոգդանով-Բելսկու և բազմաթիվ այլ մեծ արվեստագետների ստեղծագործություններ ռուսական արվեստի զարգացման տարբեր փուլերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1898 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Տագանրոգի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ
Չոր նավանորոգարան
Չոր նավանորոգարան, անշարժ նավանորոգարանի տեսակ է, որտեղ նավը սովորաբար տեղադրվում է հարակից ջրատարածության մակարդակից ցածր ։
Հատուկ կառուցվածքի ջրավազան է՝ ջրատարածությունից անջատված, ջուր հանելու կամ ցնելու հնարավորությամբ, անջրանցիկ փակաղակով՝ բատոպորտով։ Պատմականորեն առաջին տիպի չոր նավանորոգարանը հիշատակվում է Պտղոմեոսյան Եգիպտոսում ։ Ամենամեծ ժամանակակից չոր նավանորոգարանները 1000 մետրից ավելի ընդհանուր երկարություն ունեն և թույլ են տալիս  մի քանի նավեր՝ հիմնականում սուպերտանկերներ սպասարկել ։
Նավանորոգարանի խցիկը ամենից հաճախ երկաթբետոն է, թեև կան քարե և նախկինում Փայտե կառույցներ։ Հատակին կան հենարաններ՝ ողնափայտի բլոկներ և այլ հարմարանքներ, նավը նավանորոգարանում ամրացնելու համար։ Պատերը հարմարեցված են նավիրանի հիմնականում ստորջրյա հատվածի վրա աշխատողների մուտքի համար։ Նրանք կարող են ունենալ աստիճանավոր ձև կամ հագեցած լինել փայտամածով։ Նավանորոգարանում կան մեխանիկական սարքավորումներ՝ կռունկներ, ճախարակներ, պոմպեր, ջրահեռացման համակարգեր և այլն ։
Նավը չոր նավանորոգարան մուտք գործելու համար բացվում է բատաբորտը, նավանորոգարանում ջրի մակարդակը հավասարվում է ջրատարածության հետ, նավի դիրքը կարգավորվում է ճախարակների օգնությամբ բերվում են նախապես որոշված դիրքի և ուղղում պատրաստված հենարանների վրա։ Դրանից տեղաշարժը կարող է վտանգավոր դեֆորմացիաներ առաջացնել, երբ նավը վայրէջք է կատարում հենարանների վրա։ Հավասարեցումից հետո բատոպորտը փակվում է, և ջուրը խցիկից դուրս է մղվում էլեկտրական պոմպերով։
Հեռանալու համար նավանորոգարանը բնական ճանապարհով լցվում է ջրատարածությունից, և նավը բարձրանում է վեր։ Երբ նավանորոգարանում ջրի մակարդակը հավասարվում է ջրատարածքի մակարդակի հետ, բատաբորտը բացվում է, ինչը հնարավորություն է տալիս նավին դուրս գալ նավանորոգարանից։
Աբու Բաքր Մուհամադ Զաքարիա Ռազի
Աբու Բաքր Մուհամադ Զաքարիա Ռազի ( Abūbakr Mohammad-e Zakariyā-ye Rāzī, հայտնի է նաև լատինացված Rhazes կամ Rasis անունով, ), միջնադարյան պարսիկ   հանրագիտակ գիտնական, բժիշկ, ալքիմիկոս, փիլիսոփա, կարևոր դեմք բժշկագիտության պատմության մեջ։ Գրել է նաև  տրամաբանության, աստղագիտության, լեզվաբանության վերաբերյալ աշխատություններ ։
Լինելով հանրագիտակ մտածող՝ Ռազին հիմնարար ու մշտամնա ներդրումներ է կատարել տարբեր բնագավառներում և հատկապես բժշկության ասպարեզում, որտեղ իր դիտարկումների շնորհիվ արժեքավոր գյուտեր է կատարել ։ Փորձարարական բժշկության ջատագով լինելով՝ դարձել է հաջողակ բժիշկ, ղեկավարել Բաղդադի, Ռեյի հիվանդանոցները ։ Հեղինակել է երկու հարյուրից ավելի աշխատություն։ Իր հարուստ փորձը սիրով հաղորդել է սաներին։ Սրտացավորեն խնամել է հիվանդներին՝ անկախ նրանից՝ հարո՝ւստ են, թե՝ աղքատ ։
Բրիտանական հանրագիտարանի (Encyclopædia Britannica, 1911) համաձայն՝ նա եղել է առաջիններից մեկը, ով կիրառել է հումորալ տեսությունը՝ վարակիչ հիվանդությունները մեկը մյուսից զանազանելու նպատակով։ Նաև՝ առաջիններից մեկն է աշխատություն գրել ջրծաղկի ու կարմրւկի մասին՝ տալով դրանց կլինիկական բնութագրերը ։ Բացի այդ՝ հայտնաբերել է մի շարք միացություններ ու քիմիական նյութեր, դրանց թվում՝ էթիլ սպիրտը, ծծմբական թթուն ։
Ռազիի բժշկագիտական աշխատությունները թարգմանությունների միջոցով տարածվել են միջնադարյան Եվրոպայում, զգալի ազդեցություն գործել պրակտիկ բժշկության ու բժշկագիտական կրթության վրա Արևմուտքի այն երկրներում, որտեղ լատիներենը գիտության ու կրթության լեզու էր ։ Նրա Al-Mansuri, «Վիրաբուժության մասին» «Ընդհանուր գիրք բուժման մասին» աշխատությունների առանձին հատորներ արևմտյան համալսարանների բժշկագիտական ծրագրերի բաղկացուցիչ մասն են դարձել ։ Բրիտանացի անվանի իրանագետ Էդվարդ Բրաունը Ռազիին համարում է «մուսուլման բժիշկներից թերևս մեծագույնն ու առավել ինքնատիպը, ով նաև առավել բեղուն հեղինակներից էր» ։ Այս ամենի հետ մեկտեղ՝ նա համարվում է «մանկաբուժության հայր»  և մանկաբարձության, ակնաբուժության նախակարապետներից մեկը ։ Մասնավորապես՝ նա առաջինն է բացահայտել աչքի բիբի ռեակցիան լույսին ։
Հիշատակը
Իրանում Քարաջ քաղաքի վակցինների ու շիճուկների գիտահետազոտական ինստիտուտը և Քերմանշահ քաղաքի համալսարանը կոչվել են Ռազիի անվամբ։ Այդ երկրում ամեն տարի օգոստոսի 27-ին նշվում է «Ռազիի օրը»՝ որպես դեղագործության օր ։
2009 թվականի հունիսին Իրանը Միավորված ազգերի կազմակերպության՝ Վիեննայի գրասենյակին նվիրել է «Գիտնականների տաղավար» («Չարթագի»), որը ներկայումս տեղադրված է Վիեննայի միջազգային կենտրոնի կենտրոնական հուշահրապարակում ։ Տաղավարում տեղ են գտել Ռազիի, Ավիցեննայի, Աբու Ռայհան ալ-Բիրունիի և Օմար Խայամի արձանները  ։
Ամերիկացի անվանի քիմիկոս և գիտության պատմաբան Ջորջ Սթարտոնը Ռազիին համարում է «իսլամի և միջնադարի մեծագույն բժիշկը» ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության բյուլետենի (The Bulletin of the World Health Organization) 1970 թվականի մայիսյան համարում շեշտված է, որ «ջրծաղկի ու կարմրուկի մասին Ռազիի աշխատություններն ի ցույց են դնում նրա առաջամարտիկ լինելը, ինքնատիպությունը, ճշգրտությունը, և ընդհանրապես՝ վարակիչ հիվանդությունների մասին նրա մատյանները այդ թեմայով գրված առաջին գիտական գործերն են»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջնադարի գիտնականներ Կատեգորիա:Պարսիկ բժիշկներ Կատեգորիա:Պարսիկ փիլիսոփաներ
Գագիկ Պետրոսյան (ազատամարտիկ)
Գագիկ Պետրոսյան (, Հադրութի շրջանի Կարմրակուճ գյուղում), մանկավարժ, արցախյան ազատամարտի մասնակից, ավագ լեյտենանտ։
Կյանք և գործունեություն
1966-1974 թվականներին Գագիկը սովորել է Կարմրակուճի ութամյա դպրոցում, ապա ուսումը շարունակել Հադրութի Միքայել Մանվելյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։
1975 թվականին սեպտեմբերի 25-ին Գագիկ Պետրոսյանն ընդունվել է կոմերիտականների շարքերը, 1976 թվականին՝ արհմիությունների շարքերը։
1976 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, գերազանց գնահատականներով։ Նույն թվականին ընդունվել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի բաժինը, որն ավարտել է 1980 թվականին՝ մաթեմատիկայի ուսուցչի որակավորմամբ։
Նույն թվականին աշխատանքի է անցել ԱդրԽՍՀ Շամախու( Շիրվան ի) շրջանի հայաբնակ Քալախան գյուղի  ութամյա դպրոցում՝ նախ՝ որպես ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։
1984 թ տեղափոխվել է Հադրութի շրջան, 1984-1985 թվականներին աշխատել է Հին Թաղեր գյուղում՝ որպես ֆիզիկայի ուսուցիչ, 1986-1987 թթ՝ Բլութան ի 8-ամյա դպրոցում՝ որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ։
Հին Թաղերում էլ ծանոթացել է ապագա կնոջ՝ Լիրայի հետ, 1985 թ․ ամուսնացել են։
1987 թ․ օգոստոսին նշանակվել է շրջժողկրթբաժնում՝ որպես դպրոցական տեսուչ, նույն թվականի սեպտեմբերին՝ Հադրութի միջնակարգ դպրոցում՝ որպես ուսմասվար։ 1988 թվականի մայիսից՝ ժամանակավոր ստանձնում է դպրոցի տնօրենի պարտականությունները, օգոստոսից՝ նշանակվում է դպրոցի տնօրեն։
1992 թվականին հունվարի 7-ին՝ անձնական դիմումի համաձայն, պատճառաբանելով առողջական ոչ բավարար վիճակը, Գագիկ Պետրոսյանն ազատվում է Հադրութի միջնակարգ դպրոցի տնօրենի պաշտոնից՝ նշանակվելով տնօրենի տեղակալ՝ դաստիարակության գծով։