cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նանսիի ճակատամարտ
Ճակատամարտի ընթացքը
1476 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Կարլոս Խիզախը պաշարեց Լոթարինգիայի մայրաքաղաք Նանսին։ Կայազորը սովի պատճառով պատրաստ էր հանձնվել, երբ քաղաքին մոտեցան լոթարինգա-շվեյցարական զորքերը` դուքս Ռենեի գլխավորությամբ։ Դաշնակիցները կենդանի ուժի կրկնակի առավելություն ունեին, իսկ բուրգունդացիները ունեին ավելի հզոր ու մեծաքանակ հրետանի։ Կարլոս Խիզախը պաշտպանության համար հարմար դիրք էր գրավել։ Նա հույս ուներ հրետանու ուժեղ կրակով կանգնեցնել հակառակորդին և ասպետական հեծելազորի գրոհով փախուստի մատնել։ Դաշնակիցները օգտվեցին ուժեղ բուքից, որը թաքցրեց նրանց տեղաշարժերը։ Արդյունքում լոթարինգա-շվեյցարական զորքերի հիմնական ուժերը շրջանցեցին բուրգունդական զորքի թևերը։ Կենտրոնում բուրգունդական զորքերը փորձեցին հարձակման անցնել, սակայն նրանց կանգնեցրեցին շվեյցարական բանակի  նիզակակիրները։ Բուրգունդացիները ջախջախիչ պարտություն կրեցին՝ գրեթե ողջ զորքը կոտորվեց կամ գերեվարվեց։ Քչերին հաջողվեց փրկվել ու նահանջել դեպի Մետս ։ Սպանվեց նաև Կարլոս Խիզախը, վերքերից այլանդակված նրա դին հազիվ հաջողվեց ճանաչել։
Ճակատամարտի հետևանքները
Նանսիի ճակատամարտն ունեցավ կարևոր քաղաքական հետևանքներ։ Դրանով ավարտվեց ֆրանսիական թագավորների երկարատև պայքարը բուրգունդական դուքսերի հետ, ինչը խոչընդոտում էր ֆրանսիական հողերի միավորմանը։ Կարլոս Խիզախի հողերը մասնատվեցին։ Բուրգունդական դքսությունն ու որոշ հողեր Ֆրանսիայի հյուսիսում միացան ֆրանսիական թագավորի տիրույթներում, Նիդերլանդները, իսկ ավելի ուշ նաև Բուրգունդիա կոմսությունը (Գերմանիայի արևմուտքում) ընկան Հաբսբուրգների տիրապետության տակ։ Իսպանական գահին վերջիններիս հաստատվելուց հետո սկսվեցին երկարատև պատերազմներ Ֆրանսիայի և Հաբսբուրգների միջև, որոնց պատճառներից մեկն էլ «բուրգունդական» ժառանգության վերադարձն էր ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագավորություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Միջնադարի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1470-ականներ Կատեգորիա:Լոթարինգիա
Այրիկդաղի
Այրիկդաղի, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի արևելյան կողմում, Վարագ լեռան մոտ, բարձրությունը 3205 մ, ջրառատ է։ Դրա հարավային մասով է հոսում Մենուայի ջրանցքը։ Հավանաբար անունը եղել է Հայրիկի լեռ և աղավավմամբ ու մասնակի թարգմանմամբ վերակոչնել են Այրիկդաղի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Վանի նահանգ
Աստերոիդների ցանկ (80701-80800)
Աստերոիդների ցանկ (80601-80700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (80801-80900)
Նատրիումի ֆտորիդ
Նատրիումի ֆտորիդ, անօրգանական երկտարր միացություն, քիմիական բանաձևն է՝ NaF : Սպիտակ բյուրեղային նյութ ։
Ֆիզիկական հատկություններ
Նատրիումի ֆտորիդը անգույն, խորանարդաձև բյուրեղավանդակով միացություն է, (a = 0,46344 նմ, տարածական խումբ, Fm3m, Z=4) : Լուծվում է ջրում, անջուր ֆտորաջրածնում (HF) : Բյուրեղահիդրատներ չի առաջացնում ։
Ստացում
Բնության մեջ հանդես է գալիս հազվադեպ հանդիպող վիլլիոմիտ հանքանյութի տեսքով ։ Մուգ կարմիր, մուգ վարդագույն, հազվադեպ հանդիպող անգույն բյուրեղներում պարունակվում է քիչ քանակությամբ NaF, որոնք հանդիպում են Հյուսիսային Ամերիկայում, Աֆրիկայում և Կոլսկի թերակղզում ։ NaF հանդիպում է նաև հրաբխային մագմայում և պարունակվում է նեֆելինային սիենիտների բաղադրության մեջ ։ Արդյունաբերության մեջ նատրիումի ֆտորիդ ստանում են հեկսաֆտորսիլիկատի հիմնային հիդրոլիզից ։
ալկալու ավելցուկի դեպքում.
Նատրիումի ֆտորիդի համաշխարհային արտադրությունը տարեկան կազմում է մոտավորապես 10000 տոննա ։ Ալկալու և թթվի անմիջական փոխազդեցությունից.
Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում նատրիումի ֆտորիդի ստացումը պարզ նյութերից.
ռեակցիան ընթանում է բուռն կերպով  ։ Պլավիկյան թթուն քայքայում է առավել թույլ թթուների առաջացրած աղերը.
Նատրիումի հիդրօքսիդը կարող է քայքայել առավել թույլ հիմքերի առաջացրած աղերը.
Նատրիումի դիֆտորհիդրատի քայքայումից 350 °C ջերմաստիճանի դեպքում.
Կալիումի հեպտաֆտորոնեոբատի և նատրիումի մինչև 1100 °C շիկացումից ստացվում է մաքուր նեոբիտ, կալիումի ֆտորիդ և նատրիումի ֆտորիդ.
Քիմիական հատկություն
Լուծույթներում նատրիումի ֆտորիդը հիդրոլիզվում է ըստ անիոնի.
Հիդրոլիզի աստիճանը մեծ չէ, այնպես ինչպես վերջին ռեակցիայում՝ pK = 10,8 : Նատրիումի ֆտորիդը փոխազդում է ֆտորաջրածնական թթվի հետ (HF), առաջացնելով՝ նատրիումի երկֆտորհիդրատ.
HF-ի ավելցուկի դեպքում առաջանում են նատրիումի բարձրագույն հիդրոֆտորիդներ ։
առավել շատ են հանդիպում n = 1÷4 միացությունները : Ուժեղ չցնդող թթուները քայքայում են նատրիումի ֆտորիդը.
Պինդ լիթիումի հիդրօքսիդը՝ լիթիումի ֆտորիդի վատ լուծելիության շնորհիվ քայքայում է նատրիումի ֆտորիդը ։
Առաջացնում է հեքսաֆտորսիլկատներ և հեքսաֆտորալյումինատներ.
Նատրիումի ֆտորիդի հալույթը հանդիսանում է էեկտրոլիտ, այն կարելի է էլեկտրոլիզել՝ ստանալով պարզ նյութեր.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ Կատեգորիա:Ֆտորիդներ
Հենրի Ֆոնդա
Հենրի Ջեյնս Ֆոնդա (Henry Jaynes Fonda, ), թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասան, Օսկար և Ոսկե Գլոբուս մրցանակների դափնեկիր, դերասաններ Փիթեր Ֆոնդայի և Ջեյն Ֆոնդայի հայրը, Բրիջիտ Ֆոնդայի պապը։
Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից 1999 թվականին հրապարակված Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում 6-րդ տեղում է։
Մանկություն
Հենրի Ֆոնդան ծնվել է ԱՄՆ-ի Ներբրասկա նահանգի Գրանդ Այլենդ քաղաքում։ Հայրը՝ Ուիլյամ Բրեյս Ֆոնդան գովազդային ցուցանակների նկարիչ էր, մայրը Էլմի Հերբերտ Ջոնսոն։ Նրա նախնիները գաղթել էին 19-րդ դարի 40-ական թվականներին Ջենովայից, Նիդեռլանդներից ու Իտալիայից և հաստատվել ԱՄՆ-ում։ Նրանք Նյու Յորքի մերձակայքում հիմնել են մի փոքր քաղաք, որը այժմ կոչվում է Ֆոնդա, ընտանիքի գլխավորի՝ Դոու Ֆոնդայի Բնագիր անունով, ով սպանվել էր տեղացի հնդկացիների կողմից։ Իսկ Նեբրասկա եկել է նրա հայրական պապը՝ 1880-ական թվականներին։
Նրա ընտանիքը Հիսուսի եկեղեցի (սայենտիստներ) անվանումով եկեղեցու հետևորդ էր։ Նրանց ընտանիքի անդամները շատ համերաշխ էին իրար նկատմամբ ու կապված իրար սերտ կապերով։ Ընտանիքի անդամները գրեթե չէին հաճախում բժշկի իրենց կրոնական համոզմունքներից ելնելով։
Պատանեկություն
Պատանի տարիներին Հենրի Ֆոնդան բոյսկաուտների շարժման ակտիվ մասնակիցներից էր և դարձել էր դասակի հրամանատար։ Նա հետաքրքրված էր գեղանկարչությամբ, լավ լողորդ էր, վազորդ և չմշկասահորդ։ Դպրոցական տարիներին նա ամաչկոտ, ցածրահասակ պատանի էր, ու սովորելու հետ միասին աշխատում էր հոր ընկերությունում, մտածելով լրագրողի կարիերայի մասին։
Երիտասարդություն
Դպրոցում ավագ դասարաններում ուսանելի տարիներին աշխատանքի է անցնում հեռախոսային մի ընկերությունում։ Երիտասարդ տարիքում դառնում է բարձրահասակ՝ ավելին քան 180 սմ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Մինեսոտոյի համալսարանի լրագրություն ֆակուլտետը, իր լրագրողական կարիերան սկսելով Retail Credit Company ընկերությունում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Հենրի Ֆոնդան և Ջեյմս Ստյուարտը հիմնում են բարեգործական ֆոնդ։ 1943 թվականին Ֆոնդան կամավոր զորագրվում է ԱՄՆ բանակ, ծառայության անցնելով ռազմածովային ուժերում, որտեղ ծառայում է 3 տարի՝ ստանալով կրտսեր լեյտենանտի կոչում։ Պարգևատրվում է «Բրոնզագույն աստղ» շքանշանով և «Presidential Citation» պարգևով։
Կինոկարիերան
Որպես դերասան Հենրի Ֆոնդայի նորամուտը տեղի է ունեցել 12 տարեկանում՝ իրենց քաղաքի Omaha Community Playhouse սիրողական թատրոնում, որը ղեկավարում էր Դորոտի Բրանդոն, հայտնի դերասան Մառլոն Բրանդոյի մայրը։ Դորոտի Բրադոն Հենրի Ֆոնդայի մոր ընկերուհին էր և նրան հրավիրում է խաղալու «Դու և ես» անվանումով ներկայացման մեջ։ Թատրոնը նրան մեծ հիացմունք է պատճառում, նա հետաքրքրվում է թատրոնի բոլոր մանրուքներով՝ սկսած դեկորացիաներից մինչև ներկայացումների բեմադրումը։ Բոլորը գնահատում են Ֆոնդայի դերասանական բարձր տաղանդը։ «Merton of the Movies» ներկայացման մեջ գլխավոր դեր խաղալուց հետո, որոշում է դերասան դառնալ։ Նա թողնում է լրագրողի աշխատանքը և 1928 թվականին մեկնում է երկրի արևելք՝ Մասսաչուսեթս նահանգ։
Սկզբում հանդես է գալիս նահանգի Դեննիս քաղաքի թատրոնում, իսկ հետո տեղափոխվում է Ֆելմուտ քաղաք, ու անմիջապես ընդունվում տեղի միջբուհական թատրոնի University Players ընկերություն։ Որպես խաղընկեր համագործակցում է դերասանուհի Մարգարետ Սալլիվանի (ում հետ էլ հետագայում ամուսնանում է) և Ջեյմս Ստյուարտի հետ, ինչը սկիզբ է դնում նրանց երկարատև ընկերության։
76 տարեկանում նա ստանում է իր վերջին մրցանակը՝ Օսկար լավագույն դերասանի համար հեղինակավոր անվանակարգում, մահացել է սրտի հիվանդությունից 1982 թվականի օգոստոսի 12-ին, 77 տարեկանում, Լոս Անջելեսի իր տանը։
Ֆիլմագրություն
Խաղացել է 100-ից ավելի ֆիլմերում, որոնց թվում նաև հեռուստատեսային ֆիլմեր։ Առավել նշանավոր ֆիլմերն են.
Մրցանակներ և փաստեր
Ընդհանուր թվով ստացել է մոտ 16 կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 10-ի։
Օսկար
4 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել 2-ը
Այլ մրցանակներ
Ստացել է նաև 1 BAFTA (ներկայացված է եղել ևս 1 անգամ), 1 Դավիդ դի Դոնատելլի մրցանակ, 3 անգամ ներկայացվել է Էմմիի, 2 անգամ ստացել է «Տոնի» թատրոնի մրցանակ, ԱՄՆ-ի կինոքննադատների խորհրդի 1 մրցանակ և այլն։
Այլ փաստեր
Հենրի Ֆոնդան համարվում է Հոլիվուդի դասական շրջանի մեծագույն դերասաններից մեկը, նրա ծննդյան 100-ամյակին Turner Classic Movies հեռուստաալիքը սկսեց ցուցադրել նրա մասնակցությամբ բոլոր գրեթե բոլոր ֆիլմերը։ 2005 թ. ԱՄՆ-ի փոստային ծառայությունը «Հոլիվուդի լեգենդները» սերիայով թողարկեց նրա պատկերով նամականիշ։
Լոս Անջելեսի թատրոններից մեկը կոչվում է նրա անունով, այն գործում է 6126 Hollywood Blvd., Hollywood, Los Angeles, California հասցեում։
Նա Հոլիվուդյան Դեմոկրատական Կոմիտեի ֆոնդի հիմնադիրներց մեկն է եղել, ֆոնդը ստեղծվել էր Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտի աջակցությամբ։ Ֆոնդան Հոլիվուդի ամենակտիվ և ազդեցիկ լիբերալ-դեմոկրատ գործիչներից էր։ Նա չէր կիսում ԱՄՆ նախագահներ Ռոնալդ Ռեյգանի և Ռիչարդ Նիքսոնի քաղաքական հայացքները, ինչի հետ կապված մի քանի անգամ հայտարարել է իր ելույթներում։ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ նա իր աղջկա՝ դերասանուհի Ջեյն Ֆոնդայի հետ մասնակցում էր հակապատերազմյան գործողություններին։
Հենրի Ֆոնդայի անունով է կոչվում վարդի մի տեսակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մինեսոտայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Բրոնզե աստղի մեդալակիրներ (ԱՄՆ)
Գիորգի Չիտաիա
Գիորգի Չիտաիա (გიორგი ჩიტაია, ), վրացի ազգագրագետ, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1969), Թբիլիսիի բացօթյա ազգագրական թանգարանի հիմնադիր։ Հետազոտել է վրացիների և կովկասյան այլ ժողովուրդների ծագումնաբանություն-ազգաբանությունը, նյութական ու հոգևոր մշակույթը, ուսումնասիրել Անդրկովկասի հողագործական համակարգերն ու գործիքները, ինչպես նաև գյուղական ճարտարապետությունը։ Միաժամանակ զբաղվել է ազգագրության ընդհանուր հիմնահարցերով, մշակել ազգագրական հետազոտությունների ընդհանուր մեթոդաբանություն։
Կենսագրություն
Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1916 թվականին վերադարձել է Փոթի, դասավանդել հայրենի բնօրրանի գիմնազիայում, որտեղ էլ ընդունվել է Վրաստանի սոցիալ-դեմոկրատական (մենշևիկյան) կուսակցության շարքերը։
1918—1921 թթ. պաշտոնավարել է որպես Փոթու քաղաքային խորհրդի նախագահ։ Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո դադարեցրել է քաղաքական գործունեությունը և ամբողջովին նվիրվել գիտական աշխատանքի։
1920-ական թվականներին Չիտաիան մի շարք ազգագրական գիտարշավներ է կազմակերպել Վրաստանի տարբեր տարածաշրջանների ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրման, գիտական որոշարկման ու փաստաթղթավորման նպատակով։ 1966 թվականին Թբիլիսիում նրա նախաձեռնությամբ բացվել է իր տեսակի մեջ եզակի, բացօթյա ազգագրական թանգարան, որտեղ այսօրվա դրությամբ հավաքված է 17-20-րդ դարերի ավելի քան 70 տնային տնտեսություն՝ Վրաստանի տարբեր ծայրերից բերված տներով, դրանց կահկարասիով, գործիքներով հանդերձ ։
Վաստակաշատ գիտնականը վախճանվել է 79 տարեկան հասակում՝ 1969 թվականին։ Հուղարկավորվել է Դիդուբեի պանթեոնում։
Նրա ծննդյան 120-ամյա տարելիցի կապակցությամբ սկսվել է «Վրաց ժողովրդի ավանդական մշակույթը» խորագրով գիտահանրամատչելի մատենաշարի հրատարակությունը։ Այդ մատենաշարի շրջանակներում, անվանի գիտնականի գործընկերների, մասնավորապես՝ համբավավոր քանդակագործ Զուրաբ Ծերեթելու, ինչպես նաև ազգագրական թանգարանի ներկայիս ղեկավար, պրոֆեսոր Տամիլա Ցագարեիշվիլու աջակցությամբ, լույս է ընծայվել Գիորգի Չիտաիայի գիտական աշխատությունների հինգհատորյակը։
Ուշագրավ փաստ
1960-ական թվականներին Գ. Չիտաիայի կազմակերպած ազգագրական բոլոր գիտարշավներին անխտիր մասնակցել է Զուրաբ Ծերեթելին, ով ներկայումս Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի նախագահն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ազգագրագետներ Կատեգորիա:Վրացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Կովկասագետներ Կատեգորիա:Վրացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ
Դիմիտր Իվանկով
Դիմիտր Իվանով Իվանկով (Димитър Иванов Иванков ), բուլղարացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Բուլղարիայի ֆուտբոլի առաջնության եռակի չեմպիոն, Բուլղարիայի ֆուտբոլի գավաթի հնգակի և Թուրքիայի ֆուտբոլի գավաթի գավաթակիր։ Իվանկովը չորրորդ դարպասապահ-ռմբարկուն է աշխարհում (42 գնդակ) 2016 թվականի դրությամբ ։
Ակումբային կարիերա
Երեք մրցաշրջանում Կայսեռիսպոռեի կազմում Իվանկովը անցկացրել է 94 հանդիպում թուրքական Սուպերլիգայում, տարբերվելով վեց խփված գոլերով։
2008 թվականի հունիսի 9-ին նա պայմանագիր է կնքել մեկ այլ թուրքական ակումբի՝ «Բուրսասպոր»-ի հետ ։ Իվանկովը խփել է վճռական գոլը «Ֆեներբահչե»-ի հետ խաղում 95-րդ րոպեին՝ նվիրելով իր թիմին հաղթանակ 2:1 հաշվով։
2010 թվականին Իվանկովը խփլ է իր 42-րդ գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում, բարձրանալով դարպասապահ-ռմբարկուների աղյուսակի երրորդ հորիզոնականը ։ 2009/10 մրցաշրջանի արդյունքներով Իվանկովը դարձել է Թուրքիայի չեմպիոն «Բուրսասպորի» կազմում, այդ թիմի հաջողությունը սենսացիա է դարձել։
2011 թվականի հունիսի 23-ին Իվանկովը պայմանագիր է ստորագրել կիպրոսյան «Անորտոսիս» ակումբի հետ։ Սակայն նույն տարվա օգոստոսի 8-ին համաձայնագիրը լուծարվել է փոխադարձ համաձայնությամբ՝ ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի Լիգայից թիմի դուրս մնալուց հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Դետելինա
Դետելինա (Детелина), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 10 կմ դեպի հարավ-արևելք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 229 մարդ ։
Կլեբան-Բիկ (ավան, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Կլեբան-Բիկ (Клебан-Бик), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Կլեբան-Բիկ ավանում բնակվում էր 468 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Վարսիկ Գրիգորյան
Վարսիկ (Վարսենիկ) Գևորգի Գրիգորյան, հայ թատերագետ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2006):
Դերասան Զարեհ Տեր-Կարապետյանի կինն է, դերասանուհի Հասմիկ Տեր-Կարապետյանի մայրը։
Կենսագրություն
1942 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ 1944-1949 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատերագիտական բաժնում։ 1953-1963 թվականներին վարել է ժողովրդական ստեղծագործական տան հանրապետական թատերական բաժինը։ Երկար տարիներ աշխատել է Հեռուստառադիոպետկոմիտեի դրամատիկական հաղորդումների գլխավոր խմբագրությունում։ 1957 թվականից մասնակիցը լինելով թատրոնի աշխատանքներին՝ պեղել, հավաքել է եթեր գնացած ու կորած ներկայացումները, ժամանակագրել և վերականգնել երկացանկը (800-ից ավելի), ստեղծել էկրանի թատրոնի տարեգրությունը, որի հիման վրա՝ «Հեռուստաթատրոնի 40-ամյա ուղին» երկհատոր հիմնարար աշխատությունը (2004, 2007)։ 1965-1981 թվականներին աշխատել է հեռուստաստուդիայում։ Նրա վաստակն ակնառու է նաև փափազյանագիտության և շեքսպիրագիտության մեջ։
Հեղինակ է տեղական և ռուսական մամուլում հրատարակված 1600-ից ավելի հոդվածների, որոնցում արծարծում է հայ բեմարվեստի ու թատերգության պատմության և տեսության հարցերը ։
(8564) Անոմալոկարիս
(8564) Անոմալոկարիս (Anomalocaris), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,249713 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8783 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6211 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2139,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,168243 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,21° անկյուն։
Ալադաղ (գետակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Տաբածղուրի (լիճ)
Տաբածղուրի (վրաց.՝ ტაბაწყური), անհոսք լիճ Վրաստանում, Ջավախքի բարձրավանդակի հյուսիսում ՝ Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավարևմտյան ստորոտին՝ 1991 մ բարձրության վրա։ Ունի հրաբխային ծագում։ Երկարությունը 6,5 կմ է, առավելագույն լայնությունը՝ 4 կմ, մակերեսը՝ 14,2 կմ², խորությունը մինչև 40,2 մ։ Սնումը հիմնականում ստորերկրյա է, մակարդակի տատանումները՝ մինչև 1,1 մ։ Կա ձկնորսություն (կարմրախայտ, բեղլու, սիգ, սազան և այլն), ունի ռեկրեացիոն մեծ հնարավորություն։
Տես նաև
Կատեգորիա:Վրաստանի լճեր Կատեգորիա:Ջավախք
Վիլադասենս
Վիլադասենս (իսպ․՝ Viladasens)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Ժիրոնա նահանգում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ժիրոնես շրջանում։ Զբաղեցնում է 15․58 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 216 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Մարբուրգ-Բիդենկոպֆ (շրջան)
Մարբուրգ-Բիդենկոպֆ  (Landkreis Marburg-Biedenkopf), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Մարբուրգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1262,56 կմ2։ Բնակչությունը՝ 250 778 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 199 մարդ/կմ2։
Արտեսունատ/մեֆլոխին
Արտեսունատ/մեֆլոխին, կիրառվում է մալարիայի բուժման նպատակով ։Այն արտեսունատի և մեֆլոխինի կայուն համակցություն է ։ Առավելապես կիրառվում է Plasmodium falciparum-ով հարուցված սուր անսպասելի մալարիայի ժամանակ ։ Ներքին ընդունման դեղամիջոց է ։
Մարբուրգ-Բիդենկոպֆ (շրջան)
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 06 5 34։ Շրջանում 22 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Արտեսունատ/մեֆլոխին
Կողմնակի էֆեկտները նման են առանձին արտեսունատի կիրառման կողմնակի էֆեկտներին ։ Խորհուրդ է տրվում կիրառել այն ժամանակ երբ երկու դեղերի միմիյանցից առանձին կիրառումը չունի բավարար արդյունավետություն ։ Կան նաև երեխաների համար նախատեսված դեղաչափեր ։
Առևտրային հասանելիությունը ձեռք է բերել 2008 թվականին ։ Այն պատկանում է ԱՀԿ-ի հիմնական դեղերի շարքին, որոնք ամենաանվտանգ և արդյունավետն են առողջության համար ։ Արտոնագրված է կիրառման Բրազիլիայում, Հնդկաստանում, և Մալազիայում ։ 2012 թվականին բուժման մեկ կուրսի արժեքը կազմել է 2․50 ԱՄՆ դոլլար ։ ԱՄՆ-ում չունի առևտրային հասանելիություն ։
Բժշկական կիրառություն
Խորհուրդ է տրվում արտեսունատ/մեֆլոխինը կիրառել հարավարևելյան Ասիայում, իսկ արտեսունատ/ամոդիախինը, արտեմեթեր/լումեֆանտրինը, արտեսունատ/սուլֆադոքսինը/պիրիմեթամինը Աֆրիկայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր
Մերսիա
Մերսիա (Mercia, Mierce), այսպես կոչված անգլո-սաքսոնական հեպարխիայի յոթ թագավորություններից մեկը։
Վաղ պատմություն
Մերսիան ստեղծել է արդյունավետ քաղաքականություն և քրիստոնեությունը ընդունել է ավելի ուշ, քան հեպտարխիայի մյուս թագավորությունները։ Հնագիտական հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ անգլերը Տեմզայից հյուսիս գտնվող հողերը բնակեցրել են VI դարում։ «Մերսիա» անվանումը նշանակում է «սահմանակից ժողովուրդ» - այս տեսության համաձայն՝ թագավորությունը ծագել է բնիկ Ուելսի և անգլո-սաքսոնական զավթիչների միջև սահմանի երկայնքով:Սակայն պատմաբան Պ. Հանթեր Բլերը այլընտրանքային մեկնաբանություն է տալիս. «սահման» ասելով ենթադրվում էր Նորտումբրիայի և Տրենտ գետի հովտի միջև սահմանը։
Թագավորության ամենավաղ սահմանները անհայտ են, բայց կա ընդհանուր կարծիք, որ այն սկզբնական շրջանում անվանվել է «նախնադարյան Մերսիա» և ընդգրկում էր Դերբիշիրի, Լեսթերշիրի, Նոթինգեմշիրի, Նորթհեմփթոնշիրի, Ստաֆորդշիրի և Հյուսիսային Ուորիքշիրի մեծ մասը։
Առաջին թագավորը եղել է Կրիդուսը, մոտ 584 թվականին իշխանության գալով՝ նա կառուցեց մի ամրոց Թամուերտում, որը դարձավ Մերսիայի թագավորների նստավայրը։ 593 թվականին նրա որդին՝ Պենդան, հաջորդեց իր հորը։
Պենդան և Մերսիայի գերիշխանություն
Պենդան կառավարեց 626 կամ 633 թվականից մինչև 655 թվականը։ Պենդայի մասին իմանում ենք Բեդա Պատվելիի աշխատություններից նա չէր սիրում Պենդային քանի որ նա հեթանոս էր և թշնամական վերաբերմունք ուներ Նորթումբիային:Այնուամենայնիվ, Բեդեն խոստովանում է, որ Պենդան ազատորեն թույլ է տվել քրիստոնյա միսիոներներին Լինդիսֆառնից տեղափոխվել Մերսիա և չի խանգառել նրանց քարոզչությանը։ 633 թվականին Պենդան և իր դաշնակից Գվինեդդի Կադվլոնը հաղթեցին և սպանեցին Էդվինին, որը դարձել էր ոչ միայն նորաստեղծ Հյուսիսային Իռլանդիայի կառավարիչ, այլև Նորթումբիայի թագավոր:Երբ Հյուսիսային մեկ այլ թագավոր՝ Օսվալդը կրկին պահանջեց հարավային տիրապետությունը, նա նույնպես պարտություն և մահ ունեցավ Պենդայի և նրա դաշնակիցների կողմից 642 թվականին Մասերֆիլդ-ի ճակատամարտում։ 655 թվականին, Հյուսիսայինում տեղի ունեցած խառնաշփոթ ժամանակահատվածից հետո, նա ցանկանում է գահընկեց անել Նորթումբիայի մեկ այլ թագավորի Օսվիուին, սակայն Վինվեյդի ճակատամարտում նա պարտություն կրեց և սպանվեց։
Պարտությունը հանգեցրեց Մերսիայի իշխանության ժամանակավոր փլուզմանը։ Պենդայի որդի Փեադան, որը 653 թվականին ընդունել էր քրիստոնեություն, իր հորը հաջողվեց որպես Մերսիայի թագավոր. բայց ճանաչեց Օսվիուի գերագույն իշխանությունը։ 656 թվականի գարնանը Պեադան սպանվեց, և Օսվիուն իր վրա է վերցնում ողջ Մերսիայի վերահսկողությունը։ 658 թվականին Մերսիայում տեղի ունեցավ ապստամբություն և հանգեցրեց Պենդայի մեկ այլ որդու՝ Վուլֆերի,գահ բարձրանալուն որը ինքնուրույն ղեկավարեց Մերսիան (չնայած, որ նա, ըստ երևույթին, շարունակեց հարկ վճարել Նորթումբիային) մինչև իր մահը 675 թվականը։ Վուլֆերին սկզբում հաջողվեց վերականգնել Մերկիայի ուժը, բայց նրա կառավարման վերջում նա լուրջ պարտություն կրեց Նորթումբիայից:Հաջորդ թագավորը՝ Էթելրեդը, 679 թվականին ջախջախեց Ֆրեմի ճակատամարտում Նորթումբիային։ Էթելրեդին փոխարինեց Քրեդը՝ Վուլֆհերի որդին։ Այս երկու թագավորներն էլ ավելի հայտնի են դարձել իրենց կրոնական գործունեությամբ, քան մյուսները։ Այսպիսով ավարտվեց Պենդայի անմիջական սերունդների թագավորությունը։
Մերսիայի հաջորդ կարևոր թագավորը՝ Էթբալդը, ղեկավարեց 716 թվականից մինչև 757 թվականը։ Իր թագավորության առաջին մի քանի տարիների ընթացքում նա ստիպված էր հանդիպել երկու ուժեղ մրցակից թագավորների, Վիտրեդին Քենթից և Ինեյին Ուեսեքսից։ Երբ Վիտրեդը մահացավ 725 թվականին, իսկ Ինեն գահից հրաժարվեց 726 թվականին Հռոմում վանական դառնալու համար, Էթելբալդը հնարավորություն ստացավ հաստատել Մերսիայի գերիշխանությունը մյուս անգլոսաքսերի վրա։ Էթելբալդը ձախողվել է 752 թվականին, երբ Արևմտյան սաքսերը Կուտրեդի հրամանատարության ներքո հաղթեցին նրան, բայց նա, 757 թվականին վերականգնեց իր գերիշխանությունը Վեսսեքսի նկատմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիայի վարչական բաժանում
Մատու Գրոսու դու Սուլ
Մատու Գրոսու դու Սուլը (Mato Grosso do Sul - «Հարավային Մատու Գրոսու») Բրազիլիայի նահանգներից մեկն է, գտնվում է երկրի հարավ-արևմուտքում։ Սահմանակից է Բրազիլիայի Մատու Գրոսու, Գոյաս, Մինաս Ժերաիս, Սան Պաուլու և Պարանա նահանգներին, իսկ արևմուտքից և հարավից՝ Բոլիվիային և Պարագվային։ Մայրաքաղաքն և ամենամեծ քաղաքն Կամպու Գրանդին է։ Նահանգի բնակչությունը՝ 2.298.000 մարդ (2006-ի նախահաշվարկով), տարածքը՝ 357.125 քառ. կմ։ Նահանգապետն է (2006 թ. հոկտեմբերից) Անդրե Պուչինելլին (Բրազիլական ժողովրդավարական շարժում կուսակցությունից)։
Աշխարհագրություն
Մատու Գրոսու դու Սուլը գտնվում է արևադարձային հռչակավոր և գեղատեսիլ Պանտանալ շրջանում, և այդ կապակցությամբ որոշում է ընդունվել նահանգը վերանվանել «Պանտանալ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի աշխարհագրություն
Քելի Բերգլունդ
Քելի Բերգլունդ (Kelli Berglund,  ), ամերիկացի դերասանուհի ։
Երիտասարդություն
Բերգլունդը ծնվել և մեծացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Մուրպարկ քաղաքում, որտեղ շարունակել է ապրել ծնողների՝ Մարկ և Միշել Բերգլունդների ու կրտսեր քրոջ՝ Կիրոյի հետ։ Ավարտել է Մուրպարկի միջնակարգ դպրոցի անկախ ուսումնական ծրագիրը։ Ազատ ժամանակ զբաղվել է լողով և լուսանկարչությամբ։
Կարիերա
Բերգլունդն երիտասարդ հասակում իր կարիերան սկսել է TLC-ի «Հիփ-հոփ Հարրի» շոուում խաղացած դերով։ Այնուհետև նկարահանվել է «Դու ավելի խելացի ես, քան 5-րդ դասարանցին» և «Ամերիկայի նոր պրոդյուսեր» ծրագրերում։ Նաև նկարահանվել է «Առայժմ, Բենջամին» ֆիլմում։ Բացի այդ, նկարահանվել է Old Navy, Hyundai, Bratz, McDonald's, Mattel և այլ գովազդներում։ Քելին արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների պարի ոլորտում։ Նրա սիրած ոճը բալետի և ջազի խառնուրդ է ։
2012-2016 թվականներին Disney հեռուստաալիքի «Փորձային» կատակերգական սերիալում խաղացել է Բրիի՝ չափազանց շփվող սուպերարագընթաց բիոնիկ սուպերմենի գերհագեցած դերը ։
2013 թվականին Բերգլունդը «Հարվածի մեջ» սերիալում խաղացել է հրաշամանուկ և կարատեիստ Սլոան Ջենինգս դերը ։ 2013 թվականի կեսերին սկսել է աշխատել Disney հեռուստաալիքի «Ինչպես ստեղծել իդեալական տղա» ֆիլմի վրա, որում այնուհետև խաղացել է Մեյ Հարթլիի՝ գլխավոր հերոսուհու դերը, որն իր լավագույն ընկերուհու հետ մշակել է իդեալական տղայի ստեղծման պլանը ։
2016 թվականին NBC-ի «Բազմագույն Սուրբ Դոլի Պարթոն։ Սիրո շրջան» հեռուստաֆիլմում խաղացել է Ուիլադին Պարթոն դերը ։ Նույն թվականին խաղացել է նախկին մարմնամարզուհու հետ, որը սպորտ է վերադարձել Ավստրալիա տեղափոխվելուց հետո՝ «Բարձրացնել շերտաձողիկը» ֆիլմում ։ 2018 թվականին Բերգլունդը նկարահանվել է «Ոսկու որոնումներում» ֆիլմում՝ նվիրված չիրլիդինգին, որի գործողությունը տեղի է ունեցել Ավստրալիայի Ադելաիդա քաղաքում ։
2018 թվականի հունիսին Քելին ստացել է «Իսկ հիմա՝ ապոկալիպսիս» հեռուստասերիալի Կարլի գլխավոր դերը ։ 2019 թվականին Բերգլունդը «Կենդանիների թագավորություն» դրամատիկ հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանում ստացել է Օլիվիայի դերը ։ Նաև 2020 թվականի Netflix-ի «Հելոուին Հյուբի» կատակերգական ֆիլմում խաղացել է երկրորդական դեր ։
Անձնական կյանք
2015 թվականին հարաբերություններ է ունեցել դերասան Ստերլինգ Բոմոնտի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Doodle Jump
Doodle Jump, պլատֆորմեր ժանրի համակարգչային խաղը, որ մշակվել և հրապարակվել է խորվաթական Lima Sky ընկերության կողմից։ Խաղը հասնանելի է Windows Phone, iPhone OS, BlackBerry, Android, Java Mobile (J2ME), Nokia Symbian և Xbox 360 պլատֆորմների համար ։ Խաղը iPhone-ի համար թողարկվել է 2009 թվականի մարտի 15-ին, Android և Blackberry-ի համար 2010 թվականի մարտի 2-ին, Symbian-ի համար 2010 թվականի մայիսի 1-ին, իսկ Windows Phone 7-ի համար 2011 թվականի հունիսի 1-ին ։ Ինչպես նաև 2013 թվականի օգոստոսի 21-ին թողարկվեց խաղի տարբերակը նախատեսված Windows Phone 8-ի համար  ։ Ներկա պահին խաղը հասանելի է 9 պլատֆորմների համար։
Doodle Jump խաղը հայտնի էր իր վաճառքի արդյունքերով, թողարկումից հետո խաղը չորս ամսի շարունակ ներբեռնվում էր ավելի քան 25000 անգամ օրական։ 2011 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով, խաղը վաճառվել էր ավելի քան 10 միլլիոն անգամ iTunes և Google Play-ի միջոցով, իսկ ընդհանուր ներբեռնումների քանակը հասել էր 15 միլլիոն օրինակի ։ Հետագայում մշակվել էր նաև խաղի տարբերակը նախատեսված խաղային սարքերի համար ։ Խորվաթ Իգոր և Մարկո Պուշենյակները համարվում են խաղի հեղինակները  ։ 2016 թվականի հուլիսին Lima Sky ընկերությունը հայտարարեց Skillz ընկերության հետ համագործակցության մասին, որի նպատական էր մշակել Doodle Jump խաղի մրցույթային տարբերակը ։
2020 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թողարկվեց, Doodle Jump 2 խաղը App Store-ում ։
Գեյմփլեյ
Doodle Jump խաղի նպատակը «Դուդլեր» անունով չորկոտանի արարածին օգնելն է, որպեսզի կարողա տեղաշարժվի, որքան հնարավոր է ավելի բարձր առանց ընկնելու։ Աջ կողմ տեղափոխվելուց կերպարը տեղափոխվում և դուրս է գալիս ձախ մասից։ Կերպարին ղեկավարելու համար խաղացողները թեքում են սարքը աջ կամ ձախ։
Խաղի ընթացքում խաղացողները կարող են ստանալ տարատեսակ օգնող օբյեկներ այդ թվում՝ պտուտակներով գլխարկ, ռեակտիվ հրթիռներ, զսպողակներ, բատուտներ և անխոցելիության վահան։ Խաղում կան որոշակի ՉԹՕ և հրեշներ, որոնց Դուդլերը պետք է չդիպչի։ Նշանառությունը խաղում կառավարվում է հպումների միջով, ինչպես նաև կա կրակելու ավտոմատացված համակարգ։ Կախված խաղի ռեժիմից փամփուշտերը կարող են թռչել դուրս գալով տեսանելիության սահմանից կամ ձգողականության ուժի շնորիվ ընկնեն ցած։
Խաղը չունի սահմանված վերջնակետ, սակայն խաղը ավարտվում է այն ժամանակ, երբ խաղացողը ընկնում է ներքև կամ դիպչում է հրեշներին։
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր ըստ ժանրի Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Արջաթիթեռ Հերա
Արջաթիթեռ հերա, արջաթիթեռների ընտանիքի թիթեռ։ Նվազող տեսակ է։
Տարածվածությունը Հայաստանում
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի շրջակայքում, Արարատի, Կոտայքի, Սյունիքի և Տավուշի մարզերում։ Բնակվում է դաշտերում, մարգագետիններում, անտառներում։
Արտաքին կառուցվածք
Աչքի է ընկնում վառ գունավորմամբ. առջևի թևերը սև են՝ մուգ կանաչ մետաղ, փայլով և 3 շեղ դեղնավուն ժապավեններով, հետին թևերը՝ վառ կարմիր՝ 4 սև բծերով։ Տարվա ընթացքում տալիս է 1 սերունդ։ Ձմեռում է թրթուրը։ Բազմավեր է։
Կատեգորիա:Արջաթիթեռներ
Պորտո Վիրո
Պորտո Վիրո (Porto Viro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 14396 մարդ, բնակչության խտություն՝ 108 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 133 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0426։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնակատարությունը հոկտեմբերի 11-ին է։
Խաչիկ Թոսունյան
Խաչիկ Լևոնի Թոսունյան, հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1942), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Խաչիկ Թոսունյանը ծնվել է 1913 թվականին, Արթիկի շրջանի Գյոզալդարա (այժմ՝ Գեղաձոր) գյուղում։ Տարրական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում, ապա ավարտել է նույն շրջանի Ղփչալի (այժմ՝ Հառիճ) 7-ամյա դպրոցը։ 1928-1930 թվականներին սովորել և ավարտել է Լենինականի Հայկոոպի սննդկոոպմիության տեխնիկումը, միաժամանակ սովորել է երկաթգծի բանֆակում, որն ավարրտելուց հետո մանկավարժական աշխատանքով է զբաղվել Հացիկ (Մոլլա Մուսա) գյուղում, դասավանդել է մաթեմատիկա։ Թոսունյանը ընդունվել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի հեռակա բաժնի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը, սակայն պատերազմն սկսվելու պատճառով կիսատ է թողել ուսումը ։
Պատերազմի հենց առաջին օրերից Թոսունյանը զորակոչվել է բանակ և ծառայությունը շարունակել Վրաստանում։ Սակայն շուտով փոխադրվել է նոր կազմավորված 409-րդ Հայկական դիվիզիայի 675-գնդում, որպես քաղղեկի տեղակալ։ Թոսունյանը սկսել է իր մարտական ուղին Մոզդոկի մատույցներից։ Մի քանի անգամ վիրավորվել է, բայց վերադարձել է գունդ։ 1944 թվականից ծառայել է 222-րդ գվարդիական գնդում, մասնակցել է Բեռլինի ուղղությամբ ծավալված մարտերին։ 1942 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը ։
1946 թվականին Թոսունյանը զորացրվել է բանակից և անցել է մանկանարժական աշխատանքի։ 1946 թվականից սկսած մաթեմատիկա է դասավանդել Այգեշատի, Վերին Խաթունարխի և այլ դպրոցներում։ 1953-1956 թվականներին շարունակել է ուսումը և ավարտել Երևանի հայկական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։
Մարտական և աշխատանքային ծառայությունների համար Թոսունյանն արժանացել է կառավարական բազմաթիվ պարգևների՝ «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանի և այլ մեդալների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Էստարաս
Էստարաս (Estarás, Estaras, Estaràs), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լյեիդա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 20,9 կմ²։ Բնակչությունը՝ 177 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հայաստանի ազգային ռադիոյի ջութակահարների անսամբլ
Հայաստանի ազգային ռադիոյի ջութակահարների անսամբլ, կազմավորվել է 1970 թվականին, Երևանում, 1958 թվականին ստեղծված Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի ջութակահարների անսամբլի հիման վրա (երկու անսամբլների հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար Գևորգ Աճեմյան, մինչև 1998 թվականը, 1998 թվականից գեղարվեստական ղեկավար Անահիտ Աճեմյան), որպես հեռուստատեսության և ռադիոյի ջութակահարների անսամբլ։ 1997 թվականից՝ Հայաստանի ազգային ռադիոյի ջութակահարների անսամբլ (ՀԱՌՋԱ), 1998 թվականից՝ Գևորգ Աճեմյանի անվան։ Կատարում է հայ, ռուս և արևմտաեվրոպական դասական և ժամանակակից կոմպոզիտորների (Արամ Խաչատրյան, Առնո Բաբաջանյան, Սերգեյ Պրոկոֆև, Դմիտրի Շոստակովիչ, Հենդել, Բախ, Վիվալդի և ուրիշներ) երկեր։ «Մելոդիա» ֆիրման անսամբլի կատարմամբ թողարկել է ձայնասկավառակներ (1971, 1978)։ Ելույթ է ունեցել ԽՍՀՄ քաղաքներում։ ՀԼԿԵՄ մրցանակ (1971)։
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտական խմբեր
Զահրա Խանում Թաջ ալ-Սալթանեհ
Սալթանե կամ Թաջ ալ-Սալթանե Ղազարների դինաստիայի արքայադուստր, ով հայտնի էր որպես ֆեմինիստ, կանանց իրավունքների պաշտպան և հուշագրագետ։ Նա Պարսկաստանի թագավոր Նասր ալ-Դին Շահի(1848 թ․ - մայիս 1896 թ․) դուստրն էր, նրա կնոջ ՝ Թուրան էս-Սալթանեի կողմից։
Պարսիկ բանաստեղծ Արեֆ Քազվինին սիրահարված է եղել Սալթանեին և գրել է «Էյ Թաջ» բանաստեղծությունը նրա համար:
Կյանք
Հուշերում Սալթանեն նկարագրում է իր դաստիարակությունը թագավորական հարեմում ՝ օգտագործելով կերակրող բուժքույրեր և ստրուկներ ունենալու մասին արքունական օրենքների մանրամասները ՝ քննադատելու Ղազար հասարակությունը և պարսիկ կանանց առջև ծառացած սահմանափակումները։ Նա նկարագրում է սեփական տեսակետը 1896 թվականին իր հոր դեմ դավադրության և սպանության մասին։
Նա 13 տարեկանում ամուսնացած էր ազնվական, պաշտպանության նախարար Շոջա ալ-Սալթանեի որդու ՝ Սարդար Հասան Շոջա Սալթանեի հետ։ Նրանք ունեին չորս երեխա, երկու տղա, երկու աղջիկ։ Թաջը բաժանվեց ամուսնուց ՝ կոտրելով բոլոր կարծրատիպերը և դառնալով թագավորական ընտանիքի առաջին կանանցից մեկը, ով գնաց այդ քայլին ։
Նա մանրամասն պատմում է ութ տարեկան հասակում իր ցավոտ նշանադրության և պայմանավորված ամուսնությունների վնասների մասին։ Նա դեմ է արտահայտվում քողին ՝ համարում այն վնասակար ընտանեկան կյանքի համար և ընդհանրապես պարսկական հասարակությանը։ Սալթանեն խոսում է նաև ամուսնու արտամուսնական կապերից և ծննդաբերության ընթացքում մահվան վախից ՝ վիժում անելու իր ընտրության մասին ։
Հետագա տարիներին նա իր կյանքը նվիրում է գրելուն, կարդալուն և իր սիրելի թոռնուհի ՝ Թաջ Իրանի մեծացնելուն, որի հետ նա հատուկ կապ ուներ և մեծապես ազդում էր նրա դաստիարակության վրա։ Սալթանեն մինչ մահը ապրում էր դստեր ՝ Թուրան Դուլայի հետ։
Առաջնորդ
Նա գրող էր, նկարիչ, մտավորական և ակտիվիստ, ով շաբաթը մեկ իր տանը հյուրընկալում էր գրական սալոններ։ Նա տիրապետում էր արաբերենին, ֆրանսերենին և նվագում էր ջութակ։ Նա արքունիքում առաջին կինն էր, ով հիջաբը հանեց և արևմտյան հագուստ հագավ։ Առաջինը, ով հուշագիր գրեց և քննադատեց միապետությունը ՝ Նասեր էլ-Դին Շահ և Մոզաֆար էլ-Դին Շահի իշխանությունը։ Նա այդ ժամանակ մեղադրեց Իրանի շատ խնդիրներ, ներառյալ աղքատությունը, զանգվածների կրթության ցածր մակարդակը և կանանց իրավունքները, ապաշնորհ միապետների վրա։ Արքայադուստրը աջակցում էր Պարսկաստանի մշակութային և սահմանադրական հեղափոխությանը։ Նա պայքարում էր կանանց իրավունքների համար և համարվում էր իսլամական աշխարհի կանանց իրավունքների առաջին ջատագովը։
Ֆեմինիզմ
Թաջ Սալթանեն Իրանում կանանց իրավունքների պաշտպան էր և ֆեմինիստ ։ Նա Իրանի կանանց Anjoman Horriyyat Nsevan կամ Women's Freedom Association (Կանանց ազատության հասարակություն) հիմնադիր անդամներից էր, որը աշխատում էր կանանց հավասար իրավունքների համար մոտավորապես 1910-ական թվականներից։ Նա գաղտնի կազմակերպում և մասնակցում էր կանանց իրավունքների ընդհատակյա ժողովներին ՝ ասելով իր երեխաներին և թոռներին, որ մասնակցում է կրոնական հավաքույթների։ Սալթանեն ղեկավարեց կանանց իրավունքների համար երթը դեպի խորհրդարան և Իրանի սահմանադրական հեղափոխության ջատագովներից էր։
Հուշագրություններ
Նրա ձեռքով գրված հուշագրությունը թողարկվել է միայն մահվանից 60 տարի անց և այժմ գտնվում է Իրանի ազգային գրադարանի արխիվում։
Ժառանգություն
Նա թաղված է Թաջրիշի Zահիր օդ-Դոուլե գերեզմանատանը ։ Նրա կյանքը, նրա աշխատությունները և դերը որպես ֆեմինիստ Արևելագիտության առարկա է Թեհրանի համալսարանից մինչև Հարվարդի համալսարան։ 2015 թ.-ին Հարվարդն արխիվների համար Սալթանեյի սերունդներից ձեռք բերեց ընտանեկան լուսանկարներ, գրություններ, անեկդոտներ և պատմություններ արքայադստեր կյանքի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանցի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:1936 մահեր Կատեգորիա:1883 ծնունդներ
Կլինովոե (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Կլինովոե (Клинове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Կլինովոե գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Էռնեստ Հեմինգուեյ
Էռնեստ Միլլեր Հեմինգուեյ (Ernest Miller Hemingway, ), ամերիկացի գրող և լրագրող, Նոբելյան մրցանակակիր գրականության ասպարեզում (1954)։
Նրա սեղմ, բայց և գերհագեցած գրելաոճը մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի արձակի վրա, իսկ արկածներով լի անձնական կյանքը և հասարակական կերպարն ազդել են հետագա սերունդների վրա։ Հեմինգուեյն իր ստեղծագործությունների մեծ մասը գրել է 1920-1950 թվականների ընթացքում. 1954 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության ասպարեզում։ Հրատարակել է յոթ վեպ, պատմվածքների վեց ժողովածու և երկու ոչ գեղարվեստական աշխատություն։ Նրա երեք վեպերը, պատմվածքների չորս ժողովածուները և երեք ոչ գեղարվեստական աշխատությունները հրատարակվել են հետմահու։ Հեմինգուեյի ստեղծագործություններից շատերը համարվում են ամերիկյան դասական գրականության նմուշներ։
Հեմինգուեյը ծնվել է Իլինոյս նահանգում՝ Օուք պարկում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո աշխատել է «The Kansas City Star» թերթի համար, այնուհետև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր մեկնել է իտալական ռազմաճակատ։ 1918 թվականին ծանր վիրավորվել է և վերադարձել տուն։ Հեմինգուեյի պատերազմական տարիների փորձը հիմք հանդիսացավ «Հրաժեշտ զենքին» վեպի ստեղծման համար։
1921 թվականին Հեմինգուեյն ամուսնանում է Հեդլի Ռիչարդսոնի հետ, ով իր չորս կանանցից առաջինն էր։ Զույգը տեղափոխվում է Փարիզ, որտեղ Հեմինգուեյն աշխատում է որպես թղթակից և ընկնում է 1920-ականների «կորուսյալ սերնդի» ("Lost Generation")՝ ներգաղթյալ հասարակության մոդեռնիստ գրողների և արվեստագետների ազդեցության տակ։ Նրա՝ «Եվ ծագում է արևը» ստեղծագործությունն իր առաջին վեպն էր։ Այն տպագրվում է 1926 թվականին։
1927 թվականին բաժանվում է Հադլի Ռիչարդսոնից և ամուսնանում Պաուլինա Պֆեյֆերի հետ. նրանք բաժանվում են, երբ Հեմինգուեյը վերադառնում է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմից, որտեղ աշխատում էր որպես լրագրող։ Դրանից հետո է, որ նա գրում է «Ում մահն է գուժում զանգը» ("For Whom the Bell Tolls") վեպը։ Մարթա Գելհորնը նրա երրորդ կինն էր (1940 թվական). նրանք բաժանվում են, երբ Հեմինգուեյը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հանդիպում է Մերի ՈՒելշին։ Հեմինգուեյը ականատես է դառնում Նորմանդիայում դաշնակից զորքերի ափհանման և գերմանացիներից Փարիզի ազատագրման իրադարձություններին։
1952 թվականին տպագրվում է «Ծերունին և ծովը» պատմվածքը, որից կարճ ժամանակ անց Հեմինգուեյը մեկնում է Աֆրիկա, որտեղ երկու անգամ մահվան եզրին է հայտնվում օդային աղետի պատճառով, որից հետո  հաշմանդամ է մնում իր հետագա կյանքի մեծ մասի ընթացքում։ Նա հաճախ այցելում էր իր՝ Ֆլորիդայի Քի Ուեսթում (1930-ականներ) և Կուբայում (1940, 1950, 1959 թվականներ) գտնվող տները. դրանցից բացի, Հեմինգուեյը տուն է գնում Այդահոյում (Քեթչում), որտեղ ինքնասպանություն է գործում 1961 թվականին։
Վաղ շրջան
Էռնեստ Միլլեր Հեմինգուեյը ծնվել է 1899 թվականի հուլիսի 21-ին Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքի արվարձաններից մեկում՝ Օուք պարկում ։ Նրա հայրը՝ Կլարենս Էդմոնդս Հեմինգուեյը, ֆիզիկոս էր, իսկ մայրը՝ Գրեյս Հոլլ-Հեմինգուեյը, երաժիշտ։ Նրանք երկուսն էլ լավ կրթություն էին ստացել և հարգված էին Օուք պարկի պահպանողական համայնքում. մի համայնք, որի մասին մի ժամանակ այնտեղ բնակված Ֆրենկ Լլոյդ Ռայթն ասել է. «Այդքան շատ եկեղեցիներ այդքան շատ լավ մարդկանց համար» ։ Ամուսնությունից հետո Կլարենսն ու Գրեյսը կարճ ժամանակ ապրել են Գրեյսի հոր՝ Էռնեստ Հոլլի հետ, ում անունով էլ ամուսինները կոչեցին իրենց առաջնեկին։ Հետագայում Էռնեստ Հեմինգուեյն ասում էր, որ իրեն դուր չի գալիս իր անունը, քանզի այն զուգորդվում է Օսկար Ուայլդի «Լուրջ լինելու կարևորությունը» ("The Importance of  Being Earnest") թատերգության միամիտ, մինչև իսկ հիմար հերոսի հետ։ Ընտանիքը վերրջապես տեղափոխվում է յոթ սենյականոց իր բնակարանը՝ պատշաճ  հարևանությամբ, Գրեյսի համար նախատեսված երաժշտական ստուդիայով և Կլարենսի բժշկական գրասենյակով ։
Հեմինգուեյի մայրը հաճախ էր մասնակցում գյուղերում կազմակերպվող համերգների։ Չափահաս տարիքում Հեմինգուեյը բացահայտ կերպով չէր սիրում իր մորը, չնայած նրա կենսագիր Մայքլ Ս. Ռեյնոլդսը նշում է, որ Հեմինգուեյին են փոխանցվել իր մոր էներգետիկան և խանդավառությունը ։ Նրանց կռիվների պատճառն այն էր, որ Գրեյսը ստիպում էր Էռնեստին թավջութակ նվագել սովորել։ Հետագայում Հեմինգուեյը խոստովանել է, որ երաժշտության դասերը շատ օգտակար գտնվեցին գրելու գործում և որպես ապացույց բերում է «Ում մահն է գուժում զանգը» ստեղծագործության բազմամեղեդային կառուցվածքը ։ Ընտանիքը ամառներն անց է կացնում Ուինդմեր ավանում՝ Ուալուն լճի ափին՝ Պետոսկիի մերձակայքում, որտեղ պատանի Հեմինգուեյին հայրը սովորեցնում էր որս անել, ձուկ բռնել, ճամբար խփել անտառներում և Հյուսիսային Միչիգանի լճերի մոտ։ Բնության հետ շատ վաղ հասակից շփումները դրսի արկածային կյանքի, ինչպես նաև հեռավոր ու մեկուսի վայրերում ապրելու կիրք առաջացրին նրա մեջ ։
1913-1917 թվականների ընթացքում Հեմինգուեյը հաճախել է Օուք պարկի և Ռիվեր Ֆորեստի ավագ դպրոց, որտեղ մասնակցել է մի շարք մարզաձևերի պարապմունքների ու մրցումների, ինչպիսիք են բռնցքամարտը, թեթև աթլետիկան, ջրագնդակը և ֆուտբոլը։ Նա գերազանց առաջադիմություն էր դրսևորում անգլերենից։ Հեմինգուեյն իր քրոջ՝ Մարսելինի հետ երկու տարի ներգրավված է եղել դպրոցի նվագախմբում։ Պատանի հասակում նա լրագրության դասերի է հաճախել Ֆեննի Բիգսի մոտ ։ Դասերի ընթացքում գործում էր հետևյալ սկզբունքը. «Պատկերացնենք, որ դասարանը ամսագրի խմբագրություն է»։ Լավագույն գրողներն իրենց ստեղծագործությունները հանձնում էին «Տրապեզ» դպրոցական ամսագրին։ Ե՛վ Հեմիգուեյը, և՛ Մարսելինն ունեն այնպիսի աշխատանքներ, որոնք հանձնվել են «Տրապեզ»-ին։ Հեմիգուեյի առաջին գործը, որը տպագրվել է 1916 թվականի հունվարին, Չիկագոյի սիմֆոնիկ երգչախմբի ելույթի մասին էր ։ Նա շարունակում էր հոդվածներ գրել ու խմբագրել «Տրապեզ»-ը և «Տաբուլա» տարեգիրքը։ Այդ հոդվածներում նա փորձում էր նմանակել սպորտային մեկնաբաններին և օգտագործում էր Ring Lardner, Jr. գրական կեղծանունը՝ հիշեցնելով «Չիկագո թրիբյունի» Ring Lardner-ին, ով մակագրում էր Line O'Type։ Ինչպես Մարկ Տվենը, Սթիվեն Քրեյնը, Թեոդոր Դրայզերը և Սինքլեր Լյուիսը՝ Հեմինգուեյը նույնպես վիպասան դառնալուց առաջ լրագրող էր ։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Հեմինգուեյն աշխատանքային փորձաշրջան անցավ «Քանզաս Սիթի սթար» (The Kansas City Star) ամսագրում՝ որպես խմբագիր։ Չնայած այնտեղ աշխատեց ընդամենը վեց ամիս՝ իր համար որդեգրեց ամսագրի գրելաոճը. «Օգտագործել կարճ նախադասություններ, կարճ, դյուրընթեռնելի պարբերություններ։ Ապավինել ճկուն անգլերենին։ Լինել դրական, ո՛չ բացասական» ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
1918 թվականի սկզբին Հեմինգուեյն արձագանքեց Կարմիր խաչի՝ կամավոր մարտիկների հավաքագրման կոչին Կանզաս քաղաքում և գրանցվեց Իտալիայում շտապ օգնության վարորդ դառնալու համար ։ Նա Նյու Յորքը լքեց մայիսին և ժամանեց Փարիզ, երբ քաղաքը գտնվում էր գերմանական հրետանու ռմբակոծության տակ ։ Հունիս ամսին արդեն իտալական ճակատում էր։ Հավանաբար հենց այդ ժամանակ նա առաջին անգամ հանդիպեց Ջոն Դոս Պասոսին, ում հետ տասնամյակներ շարունակ ջերմ բարեկամական հարաբերություններ ուներ ։ Միլանում, հենց առաջին օրը, Հեմինգուեյին ուղարկեցին պայթեցված զինամթերքի գործարանի վայր, որտեղ փրկարարները հավաքում էին մահացած կին աշխատողների մարմինների մասերը։ Այս միջադեպը նա նկարագրել է իր «Մահ կեսօրին» վավերագրական գրքում. «Ես հիշում եմ, որ մահացածների ամբողջական մարմինները փնտրելուց հետո, մենք հավաքում էինք մարմինների մասեր» ։ Մի քանի օր անց նրան տեղափոխեցին Ֆոսալտա դի Պիավա։
Հունիսի 8-ին, երբ Հեմինգուեյը ճաշարանից առաջին գծում կանգնած զինվորների համար շոկոլադ և ծխախոտ էր բերում, լրջորեն վիրավորվեց ականանետի կրակից ։ Չնայած իր վերքերին՝ Հեմինգուեյը շարունակում էր օգնել իտալացի զինվորներին, ինչի համար պարգևատրվեց իտալական բանակի Քաջության արծաթե մեդալով ։ Դեռևս 18 տարեկան լինելով՝ Հեմինգուեյը այս առիթով ասել է. «Երբ երիտասարդ տղան գնում է պատերազմ, նա անմահության մասին մեծ պատրանքներ ունի։ Մարդիկ մահանում են, բայց ոչ դու... Իսկ երբ առաջին անգամ վիրավորվում ես, կորցնում ես այդ պատրանքը և հասկանում, որ դա կարող է նաև քեզ հետ պատահել» ։ Նա երկու ոտքից վիրավորվեց, վիրահատվեց և հինգ օր անցկացրեց դաշտային հիվանդանոցում, մինչ նրան կտեղափոխեին Միլանի Կարմիր խաչի հիվանդանոց վերականգնման համար ։ Վեց ամիս անցկացրեց հիվանդանոցում, որտեղ հանդիպեց Դորման Սմիթին և նրա հետ ամուր կապ հաստատեց, որը տևեց տասնամյակներ։ Այստեղ նա Ամերիկայի Արտաքին ծառայության ապագա սպա, դեսպան և գրող Հենրի Սերանո Վիլարդի հետ նույն սենյակում էր մնում ։
Վերականգնման ընթացքում նա առաջին անգամ սիրահարվեց Կարմիր խաչի բուժքույր Ագնես ֆոն Կուրովսկիին, ով իրենից յոթ տարով մեծ էր։ Ագնեսը և Հեմինգուեյը որոշում են մի քանի ամսվա ընթացքում ամուսնանալ Ամերիկայում, երբ Հեմինգուեյը 1919 թվականի հունվարին կզորացրվեր և կվերադառնար Միացյալ Նահանգներ։ Սակայն մարտ ամսին Ագնեսը գրում է, որ նշանվել է իտալացի սպայի հետ։ Հեմինգուեյի կենսագիր Ջեֆրի Մեյերսը պնդում է, որ Հեմինգուեյը խորը հիասթափություն էր ապրում Ագնեսի մերժման պատճառով և իր հետագա հարաբերություններում նա հետևում էր այդ նույն օրինակին՝ լքելով կանանց, մինչ նրանք կլքեին իրեն ։
Տորոնտո և Չիկագո
Հեմինգուեյը պատերազմից վերադարձավ 1919 թվականին։ Չլինելով դեռ 20 տարեկան՝ նա ձեռք էր բերել բավական հասունություն, ապրում էր առանց աշխատանքի և կարիք ուներ ուժերը վերականգնելու ։ Ինչպես բացատրում էր Ռեյնոլդսը. «Հեմինգուեյը իսկապես չէր կարող բացատրել իր ծնողներին, թե ինչ անցավ իր մտքով, երբ տեսավ արյունոտ իր ծունկը։ Չէր կարողանում փոխանցել այն, թե ինչքան վախեցած էր՝ գտնվելով այլ երկրում, վիրաբույժներով շրջապատված, որոնք չէին կարող իրեն անգլերենով բացատրել՝ կկորցնի նա իր ոտքը, թե ոչ» ։ Սեպտեմբերին Հեմիգուեյը գնում է արշավի, ձուկ որսալու դպրոցական իր ընկերների հետ Միչիգանի վերին թերակղզի ։ Այդ ուղևորությունը դարձավ Հեմինգուեյի «Մեծ, երկսիրտ գետը» պատմվածքի ոգեշնչման աղբյուրը, որտեղ Նիկ Ադամս անունով հերոսը պատերազմից հետո վերադառնում է քաղաք՝ հանգստություն փնտրելու, մեկուսանալու ցանկությամբ ։ Ընտանիքին մոտ մի բարեկամ նրան աշխատանք է առաջարկում Տորոնտո քաղաքում, որը նա ընդունում է, քանի որ այլ զբաղմունք պարզապես չուներ։ Ավելի ուշ նա դառնում է ֆրիլանսեր, վարձատրվող գրող, աշխատում է «Տորոնտո սթար Ուիքլի»-ում որպես արտասահմանյան թղթակից։ Միչիգան նա վերադարձավ մեկ տարի անց՝ հունիսին և այնուհետև տեղափոխվեց Չիկագո 1920 թվականի սեպտեմբերին՝ ապրելու իր ընկերների հետ, սակայն շարունակում էր հոդվածներ տրամադրել «Տորոնտո սթար» ամսագրին ։
Չիկագոյում նա աշխատում էր որպես «Cooperative Commonwealth» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, որտեղ էլ հանդիպում է վիպասան Շերվուդ Անդերսոնին ։ Երբ Սենթ Լուիսի բնակչուհի Հեդլի Ռիչարդսոնը եկավ Չիկագո՝ այցելելու Հեմինգուեյի սենյակակցի քրոջը, նա պարզապես կուրորեն սիրահարվեց և հայտարարեց հետևյալը. «Ես գիտեի, որ նա այն աղջիկն էր, ում հետ ես կամուսնանամ» ։ Հեդլին կարմրահեր էր, ուժեղ բնազդով և ութ տարով մեծ էր Հեմինգուեյից ։ Չնայած տարիքային նման տարբերությանը, Հեդլին, ով մեծացել էր իր մոր գերպաշտպանության ներքո, այնքան էլ հասուն չէր թվում իր տարիքի կանանց համեմատ ։ «Հեմինգուեյի կանայք» գրքի հեղինակ Բերնիս Կերտը փաստում է, որ Հեդլին հիշեցնում էր Ագնեսին, սակայն նրան բնորոշ էր մանկական բնավորությունը, որից Ագնեսը զուրկ էր։ Էռնեստն ու Հեդլին, լինելով նամակագրական կապի մեջ, որոշեցին ամուսնանալ և ճանապարհորդել Եվրոպայով ։ Նրանք ուզում էին լինել Հռոմում, բայց Շերվուդ Անդերսոնը համոզեց նրանց այցելել Փարիզ՝ երիտասարդ զույգի համար հանձնարարական նամակներ գրելով ։ Նրանք ամուսնացան 1921 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, իսկ երկու ամիս անց Հեմինգուեյին նշանակում են «Տորոնտո սթար» ամսագրի օտարերկրյա թղթակից, և զույգը տեղափոխվում է Փարիզ։ Հեդլիի հետ Հեմինգուեյի ամուսնության մասին Մեյերսը ասում է. «Հեմինգուեյը Հեդլիի հետ ստացավ այն ամենը, ինչին հույս ուներ հասնել Ագնեսի հետ՝ գեղեցիկ կնոջ սեր, արժանի եկամուտ և կյանք Եվրոպայում» ։