cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուվդալի ստավկիրկա
Շինարարության պատմություն
1902 թվականին օծվել է նոր եկեղեցին և հարց է առաջ քաշվել, որպեսզի քանդեն հինը։ Սակայն այն գնեցին և այսօր էլ ստավկիրկան գտնվում է համայնքի անմիջական պահպանության ներքո։ Եկեղեցին փակվել է այցելությունների համար 1883 թվականին, սակայն, այսօր էլ, նրա մեջ կատարվում են հոգևոր ծիսակատարություններ, սակայն միայն ամառային ժամանակահատվածում։ Ամռանը Ուվդալի եկեղեցին հասանելի է նաև որպես թանգարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի հիմնակմախքային եկեղեցիներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Հիմնակմախքային եկեղեցիներ Կատեգորիա:12-րդ դարի կրոնական կառույցներ Կատեգորիա:Բուսկերուդ Կատեգորիա:Նորվեգիայի լյութերական եկեղեցիներ
Սև աղավնի
Սև աղավնի ) կղզիներում ապրող աղավնիների տեսակ, բնակվում է անտառներում՝ Հոնսյույի հարավից մինչև Ռյուկյու կղզեխումբը, ինչպես նաև Խաղաղ օվկիանոսի Նամպոյի հարավում ։ Աղավնին գրեթե սև գույն է` մետաղական փայլով` գլխի մանուշակագույնից մինչև պարանոցի, կրծքավանդակի և մեջքի կանաչավուն գույնը։
Բնադրում է ծառերի խորշերում, ժայռերում և ծառերի ճյուղերին, բնում դնում է միայն մեկ ձու ։
Պահպանություն
Սև աղավնին Ճապոնիայում արդեն հազվադեպ է համարվում։ Սև աղավնու ենթատեսակ կա, որը բույն է դնում միայն Իսիգակի, Իրիոմոտե և Յոնագունի կղզիներում (Ռյուկյու կղզեխմբի հարավում), ոչնչացման սպառնալիքի տակ է, և 1972 թվականից այն գտնվում է օրենքի պաշտպանության ներքո։ Սև աղավնու հաջորդ ենթատեսակը՝ գլխի փետուրի կարմրավուն երանգով, գոյատևել է միայն Օկեվանիայի Օգասավարա (Բոնին) և Կազան (հրաբուխ) մի քանի կղզիներում։ Այն հռչակվել է Ճապոնիայի բնական հուշարձան ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Աղավնիներ Կատեգորիա:Ասիայի թռչուններ
Ավստրիական դաշտ
«Ավստրիական դաշտ» («Австрийское поле»), 1991 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Չերնիխն իր սեփական վիպակի հիման վրա, որը հանդիսանում է «Պետրոպոլ» ալմանախի հավելվածը։ Ռեժիսորի համար այս ֆիլմը դարձել է առաջին լիամետրաժ ֆիլմը (1989 թվականին Չեռնիխը նորամուտը նշել է «Ֆա մինոր» կարճամետրաժ կինոնկարով ): Ֆիլմը աչքի է ընկել և մի քանի մրցանակ է ստացել կինոփառատոներում։
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր թեման նվիրված է պարզագույն մարդկային զգացմունքների անբավարարությանը և թերի բնույթին, ինչպիսիք են տեսողությունը, լսողությունը և շոշափումը։ Իրականությունը և պատրանքը ներկայացված են զգացմունքների և նրանց պատկերների հիման վրա։
Մրցանակներ
Ֆիլմը մի քանի մրցանակ է ստացել կինոփառատոներում։
Նովոտրոիցկ (գյուղ, Շարանսկի շրջան)
Նովոտրոիցկ (Новотроицк, Яңы Троицк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիգորովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Գրիգորովկա (Григорівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սավիշչինա։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրիգորովկա գյուղում բնակվում էր 351 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2718 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 129,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1856 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրետա Մկրտչյան
Գրետա Սուրենի Մկրտչյան, հայ բանաստեղծուհի, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1971 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1969 թվականից։
Կենսագրություն
Գրետա Մկրտչյանը ծնվել է 1938 թվականի մայիսի 5-ին, ՀԽՍՀ Կիրովական քաղաքում։ Մայրը՝ Քեթրին Լոֆինգը գերմանուհի է, հայրը՝ Սուրեն Տեր-Մկրտչյանը հայ է։ 1965 թվականին ավարտել է (հեռակա) Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1966 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ներքին գործերի նախարարության Կիրովականի քաղաքային բաժնի ԱԳ տեսչությունում։ Եղել է միլիցիայի ավագ լեյտենանտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Բլեջո Ինֆերիորե
Բլեջո Ինֆերիորե (Bleggio Inferiore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1084 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38071։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եգիպտական գիր
Եգիպտական գիր, աշխարհի հնագույն գրային համակարգերից մեկը։ Գործածել են հին եգիպտացիները։ Ունեցել է զարգացման երեք հիմնական փուլ՝ հիերոգլիֆային, հիերատական, դեմոտական (անվանումները փոխառնված են հին հույներից)։ Հիմնականը և հնագույնը հիերոգլիֆներն են, որ նշանակել են «սրբազան գիր»։ Գրության սկզբնական շրջանում օգտագործվել են մի քանի հազար հիերոգլիֆներ, որոնցից առավել գործածականները հասել են 700-ի։ Յուրաքանչյուր հիերոգլիֆ նշանագրել է որևէ առարկա (կամ նրա մի մասը)։ Հիերոգլիֆների մեծ մասը եղել է հնչյունագիր (ֆոնոգրամմա), դրանք իրենցից նեկայացրել են երբեմն երկու կամ երեք բաղաձայնների զուգորդում (օրինակ pr, mո, dd, sdm, shm), երբեմն էլ առանձին բաղաձայն (օրինակ к, г, f, b․ ընդամենը 24)։ Ձայնավորները չեն գրվել։ Հնչյունագրերից բացի հիերոգլիֆների մեջ եղել են նաև գաղափարագրեր (իդեոգրամմա), այսինքն առանձին բառեր ու հասկացություններ արտահայտող նշաններ։ Բառի գրությունը ներկայացել է իբրև գաղափարագրի և հնչյունագրի զուգակցում։ Հիերոգլիֆները գրվել են և վերից վար, և հորիզոնական (աջից ձախ, մասամբ՝ ձախից աջ) ուղղությամբ։ Գրավոր վկայություններն ընդգրկում են մ․թ․ա․ 32-րդ դարից - մ․թ․ 3-րդ դար։ Հիերոգլիֆային գիրը առաջին անգամ վերծանել է Ժ․ Ֆ․ Շամպոլյոնը։ Հիերոգլիֆային գրից առաջացել է շղագիրը՝ հիերատիկան, որը շատ դարեր օգտագործվել է պապիրուսի վրա գրելու համար։ Մ․թ․ա․ 8-7-րդ դարերում, երևան է գալիս նոր շղագիր՝ դեմոտիկան։ Հնագույն տեքստերը մեզ են հասել մ․թ․ա․ 30-րդ դարից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Եգիպտական գիր
Հութ
Հութ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոլիկի շրջանի համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Լոխովո (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Լոխովո (Лохово), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոխովո գյուղում բնակվում էր 1 186 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2268 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 522,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1241 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կապտաթիթեռներ
Կապտաթիթեռներ, թեփուկաթևավորների կարգի ցերեկային թիթեռների ընտանիք։ Հայտնի է 2500, Հայաստանում՝ 80 տեսակ։ Առավել տարածվածներից են կապտաթիթեռ մորենու (Calloprys rubi), Ռոմանովի տոմարես (Thomares romanovi), կապտաթիթեռ, Լյովի (Plebejus loevi), կապտաթիթեռ Դաֆնա (Meleageria dlaphnis versicolor), կապտաթիթեռ օխիմ (Heodes ochimus), լամպիդես (Lampides boeticus), կապտաթիթեռ Դիաննա (Polyommutus diana), կապտաթիթեռ Օրիոն (Orion) և այլ տեսակներ։ Հիմնականում մանր (1,5-4 սմ) թիթեռներ են։ Հաճախ ուժեղ արտահայտված է սեռերի երկձևությունը, արուներն ունեն վառ մետաղ, փայլով կապույտ, կանաչ, ոսկեգույն գունավորում, երբեմն սև բծերով են։ Հանդիպրսմ են բոլոր բնակլիմայական գոաիներում՝ շոգ անապատներից մինչև բարձրադիր գոտու տարածքները։ Հիմնականում թրթուրները զարգանում են վայրի բանազգիների վրա։ Կապտաթիթեռի թրթուրներին բնորոշ է համակեցությունը մրջյունների հետ. վերջիններս սնվում են կապտաթիթեռի թրթուրների քաղցր արտադրությունով, միաժամանակ նրանց պաշտպանում թշնամիներից։ Հայաստանում կապտաթիթեռների շատ տեսակներ (օխիմ, Դիաննա, կովի կապտաթիթեռ) Հարավային Կովկասի բնաշխարհիկներ են, որոշները [հեոդեսդես հայկական (Heodes virgaureae armeniaca), երևանյան (Polyommatus erivanensis), մորենու, Դանչենկոյի (Calloprys danchenkoi) և օրիոն կապտաթիթեռներ)]՝ զուտ Հայաստանի բնաշխարհիկներ։
Չորման (Զանգեզուրի գավառ)
Չորման, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։ Գտնվում է Գորիս քաղաքից 40 կմ հյուսիս, լեռնային, անտառապատ վայրում ։
Բնակչություն
1907-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 223 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Պատմամշակութային արժեքներ
Բնակավայրոում պահպանվել էին հայկական հնություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Խեդիվ
Խեդիվ (խեդիվա, խեդիֆ), պարսկերեն՝ պարոն, տեր, մեծ նախարար, առաջին մինիստր, վարչապետ, տիրակալ, փոխարքա ( ḫidīv, خدیو Hıdiv)՝ Եգիպտոսի փոխ-սուլթանի, փոխ-կայսեր կամ փոխ-արքայի տիտղոսը, որը գոյություն է ունեցել Թուրքիայից Եգիպտոսի պաշտոնապես քաղաքական կախվածության և միաժամանակ՝ ներքին ինքնավարության ժամանակաշրջանի (1805-1914) մի հատվածում (1867—1914)։ Այդ տիտղոսը կրել են Եգիպտոսի Մուհամեդ Ալի փաշայի (ծնվ. 1769 թ., Եգիպտոսի փաշա՝ 1805-1848 թթ., վախճ.՝ 1849 թ.) ալբանական կամ կավալացի գահատոհմին պատկանող հետևյալ փաշաները՝
Պատմություն
Թուրքիայի սուլթան Աբդուլ-Ազիզը խեդիվի տիտղոս շնորհեց եգիպտական փաշա Իսմայիլին, դրանով իսկ նրան Օսմանյան կայսրության մյուս փոխարքաներից ավելի բարձր դասելով։ 1914 թվականին Եգիպտոսի նկատմամբ Անգլիայի պրոտեկտորատի կամ հովանավորության հռչակումից հետո Եգիպտոսի տիրակալներն ընդունեցին սուլթանի տիտղոսը։
Տե՛ս նաև
Կատեգորիա:Եգիպտոսի պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության կառավարություն Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ Կատեգորիա:Օսմանյան տիտղոսներ Կատեգորիա:Մուհամմադ Ալիի արքայատոհմ
Ալբանական հետազոտությունների կենտրոն
Ալբանական հետազոտությունների կենտրոն (Qendra e Studimeve Albanologjike, կրճատ՝ QSU), հանդիսանում է ալբանալեզու առավել կարևոր գիտահետազոտական հաստատություններից մեկը։ Այն հիմնադրվել է 2007 թվականին Ալբանիայում և գտնվում է Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում՝ համալսարանի մոտ ։
Ղեկավարություն
Հաստատության բարձրագույն ղեկավարությունը հանդիսանում է ակադեմիական սենատը, որի կազմի մեջ մտնում են տասներկու գիտնականներ ։ Կառավարման և ֆինանսների համար պատասխանատվություն է կրում գրասենյակը՝ Արբեն Սկենդերի նախագահությամբ ։ Գրասենյակի նախագահը միաժամանակ հանդիսանում է խորհրդի կառավարչի անդամ, որի մեջ մտնում են ընդհանուր առմամբ յոթ գիտնականներ։ Խորհրդի կառավարչի նախագահն է Էլվանա Մետալան։ Կառավարչական խորհուրդը հանդիսանում է օրենսդիր մարմնի, այն վերահսկողություն է իրականացնում կենտրոնի գործունեության համար ։
Կառուցվածք
Ալբանական հետազոտությունների կենտրոնը ստեղծվել է վերակառուցման և արդիականացման ալբանական ակադեմիական և համալսարանական համակարգի շրջանակներում կառավարության 2007 թվականի օգոստոսի 22-ի № 559 որոշման ՝ ստորագրված վարչապետ Սալի Բերիշայի կողմից։ Դրա համար մեկ կառույցի մեջ միավորվել են գեղարվեստա-մարդաբանական, հնագիտական, լեզվաբանա-գրական և պատմական ինստիտուտները ։ Կենտրոնը վերակազմավորվել է 2008 թվականի մարտի 10-ին, դառնալով գիտա-հետազոտական ինստիտուտ և ստանալով միջբուհական մարմնի կարգավիճակը։
Խնդիրներ
Ալբանական հետազոտությունների կենտրոնը իրականացնում է գիտական հետազոտություններ ալբանագիտության բնագավառում, իսկ ավելի ճիշտ հետևյալ չորս ոլորտներում՝ մշակութային հնագիտություն/արվեստի պատմություն, հնագիտություն, լեզվաբանություն/գրականություն և պատմական գիտություն։ Կենտրոնի հիմնական գերակայություններից է՝ երկրի պատմության քննադատական ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ կրոնական, ինչը չի եղել կոմունիստական շրջանում ։ Կենտրոնը ղեկավարում է արխիվներ և գրադարաններ, ինչպես նաև իրականացնում է տարբեր նախագծեր։ Օրինակ, 2010 թվականից աշխատանք է տարվում Ալբանական հանրագիտարանի վրա ։
Կենտրոնը հանդիսանում է միջբուհական հաստատություն, այն նաև ունի մագիստրատուրա և դոկտորանտուրա :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտությունն Ալբանիայում Կատեգորիա:Կրթությունն Ալբանիայում Կատեգորիա:2008 հիմնադրված կազմակերպություններ
Փիրալլահի շրջան
Փիրալլահի շրջան (Pirallahı rayonu), Բաքվի քաղաքի 12 վարչական շրջաններից մէկը ։
Աշխարհագրություն
Փիրալլահի շրջանը գտնվում է Աբշերոն թերակղզու արևելյան և հարավ-արևելյան մասերում։ Սահմանակից է Բաքու քաղաքի Խազարի շրջանին։
Պատմություն
Բաքու քաղաքի Փիրալլահի շրջանը ստեղծվել է Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ի «Փիրալլահի շրջանը Բաքվի քաղաքային վարչատարածքային միավորի կազմում ստեղծելու մասին» հրամանով ։
Բնակչություն
2021 թվականի տվյալներով բնակավայրն ուներ 20600 բնակիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքվի շրջաններ
Game Freak
Game Freak, Inc. (株式会社ゲームフリーク)՝ ճապոնական ընկերություն, որը ստեղծում է համակարգչային խաղեր, որը ստեղծվել է 1989 թվականի ապրիլի 26-ին Սատոսի Տաձիրիի, Կեն Սուգիմորիի և Մասուդա Ձյունիտիի կողմից։ Այն հայտնի է նրանով, որ մշակում է Pokémon սերիայի խաղերը, և մի քանի այն նախաձեռնություններ։
Սկզբում այդ կազմակերպչությունը ուրիշ կազմակերպչություններից կախում չուներ, սակայն 1996 թվականին երբ հրատարակվեցին Pokémon Red և Green խաղերը՝ Game Freak-ը դարձավ Nintendo-ի երկրորդական հրատարակիչ, որը հրատարակում էր խաղեր միայն այ կազմակերպչության կրիչների համար, բայց այն շարունակում էր մնալ առանձին կազմակերպչություն։ 2011 թվականի ապրիլի տվյալներով, երբ Սատոսի Տաիձիրին նշանակվեց կազմակերպչության դիրեկտոր, կազմակերպչության հանձնախումբը կազմված էր 71 մարդկանցից։ Նրա գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Carrot Tower շենքի 22-երրորդ հարկում, որը գտնվում է Սետագայայում, Տոկիո։
Վաղ պատմություն
Այն ժամանակ, երբ Game Freak-ը դեռ կազմակերպչություն չէր համարվում, նա իր գործունեությունը սկսել է 1980-ական թվականներին որպես համակարգչային խաղերի մասին ամսագիր։ Տաձիրին գլխավորում էր այդ ամսագիրը և նրա համար գրում էր տարբեր հոդվածներ, իսկ Սուգիմորին նկարում էր իլյուստրացիաներ։ Սկզբում նրա ծավալը կազմում էր 28 էջ և արժեր 300 իեն։ Սկզբնական ժամանակ ժուրնալի յուրաքանչյուր հոդվածգրվում էր Տաձիրիի կողմից և ավելացվում էր տպիչ ավտոմեքենայի կողմից ։
Կազմակերպչության առաջին խաղերից է եղել Quinty խաղը պլատֆորմենրների ժանրով և հանելուկներով, որը նախատեսված էր Famicom խաղային կրիչի համար։ ԱՄՆ-ում հրատարակվել է 1989 թվականին Mendel Palace անվան տակ։ Այդ նույն թվականին կազմակերպչությունը օֆիցյալ գրանցվեց և սկսեց մի քանի նախաձեռնությունների մշակումը խաղայի ինդուստրիայի երկու գլխավոր կազմակերպչությունների համար՝ Nintendo և Sega: Այդպես հայտնվեցին Yoshi, Mario & Wario խաղերը, որոնք հրատարակվեցին Nintendo-ի լիցենզիայով, և Pulseman, Smart Ball խաղեր։
Pokémon
1990-ական թվականներին առաջացավ Game Boy խաղային կրիչը։ Այդ կրիչի առաջնահատկությունն այն էր, որ կարելի էր հատուկ լարի միջոցով իրար միացնել երկու կրիչներ և խաղալ տարբեր խաղացողների հետ։ Լարի միջոցով կրիչները փոխանակվում էին ինֆորմացիայով։ Ըստ ավանդության, տեսնելով, թե ոնց է միջատը ելնում լարի վրա, Տաձիրին մտածեց այնպիսի խաղերի մասին, որտեղ հնարավոր կլիներ մեծացնել գիշատիչների և փոխանակվել նրանցով ընկերների հետ, որպեսզի հավաքել գիշատիչների ամբողջ կոլեկցիան ։ 1990 թվականից մինչև 1996 թվականին Տաձիրին աշխատում էր Capsule Monsters խաղի շուրջ։ Այդ խաղի մեջ կար ընդամենը 25 գիշատիչ, և այն ոչ մի տեղ չէր հրատարակվում, բայց հետագայում այդ խաղի վրա ուշադրություն դարձրեց Nintendo կազմակերպչությունը։ Սակայն CapuMon մարկան արդեն գրանցվել էր, և որի պատճառով խաղը վերանվանեցին Pocket Monsters, կամ Pokémon:
Սատոսին շատ երկար է աշխատել այդ խաղի շուրջ, որովհետև նա ուզում էր, որպեսզի այդ խաղը հիանալի լինի։ Այդ ժամանակ Game Boy-ը կորցրեց իր հայտնիությունը, և ոչ ոք չէր հենվում Pocket Monsters-ի վրա։ Տաձիրին անգամ ստիպված էր չվճարել իր աշխատողներին ։ Բացյ այդ ժամանակ նրա հանկարծակի սկսում է օգնել Սիգերու Միյամատոն, որը նրան օգնեց հրատարակել պոկեմոնի առաջին երկու խաղերը՝ Pocket Monsters Red և Pocket Monsters Green:
Գործունեություն, որը կապված չէ Pokémon սերիայի հետ
1996 թվականի պոկեմոնների մասին խաղի առաջին հրատարակումից հետո, Game Freak-ը մշակել է երկու խաղ, որոնք կապված չէին այդ սերիայի հետ։ Click Medic խաղը, որը հրատարակվել է միայն Ճապոնիայում PlayStation-ի համար, որը նմանություն ունի պոկեմոնների մասին խաղի հետ, բայց գիշատիչների փոխարեն խաղացողի մոտ է գտնվում վակցերի և անտիդոտների հավաքածքու վիրուսների և հիվանդությունների դեմ պայքարելու համար։
Երկրորդ Drill Dozer խաղը հրատարակվել է Game Boy Advance-ում Pokémon Emerald-ի և Pokémon Diamond և Pearl խաղերի մեջտեղում, որտեղ խաղի գլխավոր հերոսը երիտասարդ աղջնակ է, որը մաքրում է աշխարհը հակառակորդներից հսկայական հորատիչ մեքենայի օգնությամբ։
Խաղերում
Game Freak-ի կազմակերպիչները բացակայում են պոկեմոնների մասին ամեն խաղում, իսկ նրանց գլխավոր գրասենյակը գտնվում Ցելադոն երկնաքերում, որը գտնվում է Կանտո տարածքում։ Խաղերում, որտեղ Կանտո տարածք արգելված է այցելել, նրանք բացակայում են որպես արձակուրդում գտնվողներ։ Օրինակ, կազմակերպիչներն ապրում են Հոեն տարածքի Լիլիկով հոթելում, կամ Hotel Crand Lake-ում, որը գտնվում է Դոբլեստ գետի ափին Սինոյում։ Նրանց այցելելու գլխավոր պատճառն այն է, որ պետք է այնտեղից ստանալ դիպլոմ պոկեդեկսը ամբողջությամբ լրացնելու համար։ Պոկեդեկսը կրճատ տեղեկություն է տալիս յուրաքանչյուր պոկեմոնի մասին։ Pokémon HeartGold և SoulSilver խաղերում հանգստացողներից մեկը, ով խաղային երաժշտության կազմակերպիչն էր, տալիս է խաղացողին GB Sounds դրանից հետո, երբ խաղացողը կստանա Կանտո տարածքի բոլոր ութ շքանշանները։ Game Freak-ը նաև ունի սեփական շենքը Կաստելիա սիթիում Pokémon Black և White խաղերի մեջ, որտեղ խաղացողը կարող է տեսնել Սիգեկի Միրիմոտոյին և նույնիսկ նրան մարտահրավեր նետել, սակայն խաղացողը դա կարող է անել, միայն Պլազմա խմբին հաղթահարելուց հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Ճապոնական ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
(7918) Բերիլի
(7918) Բերիլի (Berrilli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,444094 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8979 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9903 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1395,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257945 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,85° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրուշկովկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Գրուշկովկա (Грушківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մեչետ։ Հիմնադրվել է 1738 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրուշկովկա գյուղում բնակվում էր 242 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 126,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1738 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կոտորած Տհոթյու կղզում
Կոտորած Տհոթյու կղզում, 1975 թվականի մայիսի 10-ին Վիետնամական Տհոթյու կղզին գրաված «կարմիր կհմերների» ջոկատների կողմից իրականացված զանգվածային սպանությունը ։ Գրոհայինների հարձակման հետևանքով 515 խաղաղ բնակիչ առևանգվել և արտաքսվել է Կամբոջա, որից հետո նրանք բոլորը սպանվել են ։ 1975 թվականի մայիսի 24-ից 27-ը Վիետնամական զորքերը մարտեր էին մղում զավթիչների դեմ և հետագայում այն հետ էին մղում «կարմիր կհմերներից»։ 1977 թվականին «կարմիր կհմերները» կրկին արշավանք են կազմակերպել դեպի Տհոթյու կղզի, սակայն այս անգամ նրանց ջոկատները ջախջախվել են ։
Նախապատմություն
1975 թվականին Կամբոջայի քաղաքացիական պատերազմում «կարմիր կհմերների» հաղթանակից և Կամբոջիա-Վիետնամական սահմանին կոմունիստական ռեժիմի հաստատումից հետո բախումներ են սկսվել։
Պատմություն
1975 թվականի մայիսի 10-ին, այսպես կոչված, «Կամպուչիայի հեղափոխական բանակի» զորքերը հարձակվել են Տհոթյու կղզու վրա և գրավել այն։ Արդյունքում բնակավայրը ոչնչացվել է, բազմաթիվ բնակիչներ սպանվել են, ևս 515 մարդ առևանգվել է։ Կղզու բնակիչներին բռնի արտաքսել են Կամբոջա, որտեղ նրանք բոլորն էլ հետագայում սպանվել են ։
1975 թվականի մայիսի 24-27-ը Վիետնամական զորքերը մարտեր էին մղում կղզին գրաված «կարմիր կհմերների» դեմ։ Արդյունքում նրանց հաջողվել է հետ մղել կղզին։ 1977 թվականին «կարմիր կհմերները» կղզին գրավելու նոր փորձ են ձեռնարկել, սակայն այն հաջողությամբ չի պսակվել. գրոհայինների ջոկատները պարտություն են կրել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիետնամի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Կղզեխմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավչինական ծով
Եվրոպական տնտեսական համագործակցություն
Եվրոպական տնտեսական համագործակցություն, ԵՏՀ (European Economic Community, EEC) արևմտաեվրոպական 9 երկրների (Ֆրանսիա, ԳՖՀ, Իտալիա, Բելգիա, Նիդերլանդներ, Լյուքսեմբուրգ, ապա նաև՝ Մեծ Բրիտանիա, Դանիա, Իռլանդիա) պետական տարածաշրջանային կազմակերպություն՝ «ընդհանուր շուկա»։
ԵՏՀ-ի պայմանագիրը ստորագրվել է 1957 թվականի մարտի 25-ին, Հռոմում, ուժի մեջ մտել՝ 1958 թվականի հունվարի 1-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսություն Կատեգորիա:Նախկին միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:1958 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1958 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Միջազգային տնտեսական կազմակերպություններ
Իմ սարսափելի դայակը
«Իմ սարսափելի դայակը» (Nanny McPhee), ֆանտաստիկ կատակերգություն սցենարի հեղինակը Էմմա Թոմփսոնն է, իսկ ռեժիսորը Կրիկ Ջոնսը։
Էկրան է բարձրացել 2005 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Միացյալ Թագավորությունում՝ United International Pictures-ի,իսկ 2006 թվականի հունվարի 27-ին ԱՄՆ-ում Universal Pictures-ի կողմից։
Սյուժե
Դայակ Մաքֆին ընդունվում է աշխատանքի պարոն Բրաունի տուն, որտեղ նրան սպասում է իսկական դժոխք. չարաճճի երեխաները՝ Սիմոնը, Թորան, Լիլին, Էրիկտ, Քրիստիանը, Սեբաստիանը և Ագաթան հասցրել են 17 դայակ փոխել և համոզված են, որ Մաքֆին էլ հերթական մեկն է։ Բայց Մաքֆին հասարակ դաստիարակչուհի չէ, նա կարող է հեշտությամբ սանձահարել այդ փոքրիկ չարաճճիներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:2000-ականների արկածային ֆիլմեր
Մաշտոց ծիսարան
Մաշտոց (Մաշտոց ծիսարան կամ Ծիսարան), Հայ Առաքելական Եկեղեցու ծիսական գիրք։ Պարունակում է քրիստեոնեական ծիսակարգի կանոններ, նաև հատուկ աղոթքներ, օրհնություններ։
Անվանում
Անվան ծագումը կապվում է կամ Մեսրոպ Մաշտոցի, Կիրակոս Գանձակեցու կարծիքով՝ Մաշտոց Ա Եղիվարդեցի կաթողիկոսի անվան հետ (հայագիտության մեջ առավել հավանական է համարվում 2-րդ վկայությունը)։
Պատմություն
Ձևավորվել է 4-5-րդ դարերից՝ պահպանելով հեթանոսական Հայաստանում տարածված մի շարք հնագույն ծեսերի հետքեր՝ նվիրված կյանքի հիմնական հանգուցակետերին (մկրտություն, պսակ, թաղում), ջրի պաշտամունքին (ջրօրհնեք, խաչալվա, ոտնլվա, ջրհորի օրհնություն), բուսականության և պտղաբերության (սերմ, կալ, հնձան և այլն), ընտանիքի (տան, սեղանի, աղի և այլն) պաշտամունքներից բխող օրհնություններ։ Ընդգրկում է նաև սկզբնապես հմայական ու ոգեկոչման գործողությունների հետ կապված ծեսեր (դիվահարի, լուսնոտի, մատաղի, հացի օրհնությունները և այլն)։ Ժողովածուի կազմավորմանն ու հարստացմանը մասնակցել են Գրիգոր Ա Լուսավորիչը, Սահակ Ա Պարթևը, Հովհաննես Ա Մանդակունին, Մաշտոց Ա Եղիվարդեցին, Գրիգոր Բ Վկայասերը, Ներսես Շնորհալին, Գրիգոր Տաթևացին և ուրիշներ։ Ծիսարան են ներմուծվել նաև Բարսեղ Կեսարացու, Գրիգոր Նազիանզանցու, Եփրեմ Ասորու, Կյուրեղ Երուսաղեմացու ամբողջական կանոնների, որոշ քարոզների և աղոթքների թարգմանություններ, հայ հեղինակների ծիսական բովանդակության ինքնուրույն նյութեր։
Լինում են Փոքր կամ Առձեռն (բովանդակում է քահանայի խորհուրդներն ու արարողությունները՝ մկրտություն, դրոշմ և այլն), Մայր (եպիսկոպոսական արարողություններ՝ ձեռնադրություն, գավազանի ընծայություն, եկեղեցու օծում և այլն), Հայր (կաթողիկոսին պատկանող արարողություններ՝ կաթողիկոսի օծում, մյուռոնօրհնեք և այլն) Մաշտոցներ։ Հարուստ և բազմազան է Մաշտոցի երաժշտական բաղադրիչը, որը պայմանավորված է երաժշտածիսական գրքերի կենցաղավարման համակարգում նրա առանձնահատուկ դերով։ Ի տարբերություն այլ եկեղեցական գրքերի՝ Մաշտոցն սկզբնապես նախատեսվել է նաև արտաեկեղեցական կենցաղավարման համար։ Ձեռագիր Մաշտոցներում կանոնների ընթերցվող նյութերում ընդմիջարկվում են խազագրված սաղմոսներով, շարականներով, գանձերով ու տաղերով։
Հայ գրիչներն ստեղծել են մի շարք Մաշտոցներ, որոնցից հիշատակելի են Մատենադարանի № 1001, Վենետիկի Սբ. Ղազար վանքի մատենադարանի № 457, Երուսաղեմի Սբ Հակոբյանց վանքի մատենադարանի № 2027 ձեռագրերը և այլն։
Առաջին տպագիր Մաշտոցը լույս է տեսել 1667 թվականին Ամստերդամում՝ Ոսկան Երևանցու նախաձեռնությամբ։
Տեսակներ և բովանդակություն
Մաշտոց ծիսագրքի երեք տեսակ գոյություն ունի.
Մայր Մաշտոց
Պարունակում է այն խորհուրդները, որոնք կատարվում են եպիսկոպոսի կողմից.
Հայր Մաշտոց
Պարունակում է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնական գրքեր Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Տարածքային լեզվաբանություն
Տարածքային լեզվաբանություն, լեզվաբանության բնագավառ, որն ուսումնասիրում է լեզուները, բարբառները, լեզվական երևույթները դրանց տարածքային բաշխման տեսանկյունից։
Տարածքային լեզվաբանության ակունքները հանգում են Ցո․ Շմիդտի «Ալիքների տեսությանը», որն ըստ արժանվույն գնահատվել է միայն XX դ․ սկզբներին, երբ լեզվաբանական աշխարհագրության բնագավառում, հատկապես ռոմանական լեզուների վերաբերյալ կուտակված նյութը հաստատում է Շմիդտի առաջ քաշած սկզբունքները։
Հնդեվրոպական լեզվաբանության մեջ այդ ուղղությամբ առաջին ուսումնասիրությունը Ա․ Մեյեի «Հնդեվրոպական բարբառներ» (1908) աշխատությունն է, որտեղ հեղինակը առաջադրել է մի շարք տեսական դրույթներ․ Մեյեն հնդեվրոպաբանության մեջ առաջին անգամ օգտագործել է լեզվաբանական աշխարհագրությունից վերցրած զուգաբանություն հասկացությունը, ճշգրտել դրա բովանդակությունը, լեզուների կամ բարբառների մերձավորության չափը որոշելու համար կարևորել դրանց ընդհանուր ծագում ունեցող նորաբանությունների բացահայտումը, որն այնուհետև դարձավ Տարածքային լեզվաբանության կարևորագույն սկզբունքներից մեկը։
Լեզուների տարածքային ուսումնասիրության հարցերով զբաղվել են հատկապես իտալացի նեոլինգվիստներ Մ․ Բարտոլին, Բ․ Տերաչինին, Զ․ Բոնֆանտեն, Զ․ Դևոտոն և ուրիշներ։ Առաջին անգամ սրանց մոտ է օգտագործվել «տարածական լեզվաբանություն» («linguistica spazia1е») տերմինը, որն այնուհետև փոխարինվել է «տարածքային լեզվաբանություն» («linguistica areale») տերմինով։
Ըստ տարածքային լեզվաբանության դպրոցի ներկայացուցիչների՝ լեզվի պատմության զարգացման ընթացքը ուսումնասիրել՝ նշանակում է որոշել․
Այս տեսանկյունից կարևոր է համարվում կենտրոնական և եզրային (նաև այլ տիպի) տարածքների որոշումը, քանի որ կենտրոնական տարածքը հաճախ աչքի է ընկնում նորաբանություններով, իսկ եզրայինը՝ հնաբանություններով։ Սա հնարավորություն է տալիս որոշելու լեզվական երևույթների հարաբերական ժամանակագրությունը և տարածման ուղղությունը։ Լեզուների՝ ավելի ուշ շրջանում ձեռք բերած ընդհանրությունները բացատրելու համար նեոլինգվիստները հենվում են Ն․ Ս․ Տրուբեցկոյի առաջ քաշած «լեզվամիության» գաղափարի վրա։ Այսպիսով, լեզուների զարգացումը՝ միմյանցից հեռանալը կամ միմյանց մոտենալը, կարելի է պատկերացնել ոչ միայն անընդհատ ճեղքման, բաժանման (տարամետ զարգացում), այլ նաև միմյանց փոխազդելու, մերձենալու (զուգամետ զարգացում) միջոցով։
Տարածքային լեզավաբանության համար կարևոր է նաև լեզվի ենթաշերտի հարցը, քանի որ հաճախ հենց ենթաշերտն է տվյալ լեզվում առաջացնում այնպիսի փոփոխություններ, որոնք այդ լեզուն տարբերում են ինչպես իր նախկին վիճակից, այնպես էլ ցեղակից մյուս լեզուներից։ Ուշագրավ է, որ տարածքային լեզվաբանության մեթոդներով և սկզբունքներով ուսումնասիրված (Դ․ Սոլտայի կողմից) առաջին կոնկրետ լեզուն հայերենն է եղել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Մեզրե
Մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լու դը Լաաժ
Լու դե Լաաժ (Lou de Laâge; ), կինոյի, հեռուստատեսության և թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Լու դը Լաաժը Բորդոյում բակալավրի աստիճան է ստացել, որից հետո տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ երեք տարի սովորել է Կլոդ Մատյեի դպրոցում ։
Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան Լաաժը սկսել է մոդելային բիզնեսում ։ Նա նաև մասնակցել է Bourgeois կոսմետիկ ապրանքանիշի գովազդային արշավին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի ֆրանսիացի դերասանուհիներ
Նովոտրոիցկայա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կալնիկ (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Կալնիկ (Кальник), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալնիկ գյուղում բնակվում էր 872 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2882 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1400 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սենտ Ֆուա դը Մոնգոմերի
Սենտ Ֆուա դը Մոնգոմերի (Sainte-Foy-de-Montgommery), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 204 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 132 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (51 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 33 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լուսալիք
Լուսալիք, հայկական մարզային ոչ պետական հեռուստառադիոընկերություն։ Եթեր է հեռարձակվում 1999 թվականի հունիսի 3-ից Կոտայքի մարզի Չարենցավան քաղաքում՝ 32-րդ դեցիմետրային ալիքներով։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է տեղեկատվական, երաժշտական, սպորտային, երիտասարդական, ժամանցային հաղորդումներ։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 30.000 է ։
Չարենցավանի <Լուսալիք> հեռուստաընկերությունը հիմնադրվել է 1999 թվականին, իր առաջին հեռարձակումը տվել է 1999 թվականի հունիսի 3-ին։ Հեռուստաալիքը հեռարձակվում է Չարենցավան քաղաքում և հարակից գյուղերում՝ Ալափարս, Արզական, Գյումուշ, Բջնի և այլն, պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը կազմում է 25.000-30.000: Սկզբնական շրջանում հեռուստաընկերությունը չի ունեցել սեփական հաղորդաշարեր՝ սահմանափակվելով միայն տեղական լրատվությամբ, սակայն ժամանակի ընթացքում հեռուստաընկերությունը մասնագիտական կադրերի ընդլայնմանը զուգահեռ սկսում է իր հեռուստադիտողին ներկայանալ բովանդակալից մի շարք հեռուստահաղորդումներով։ Այսօր արդեն հեռուստաընկերությունը սիրված ու ճանաչված է տարածաշրջանում։ Հեռուստաընկերությունը 2009 թվականից ղեկավարում է Հովհաննես Հովհաննիսյանը, հեռուստաընկերությունն ունի 2 լրագրող- հաղորդավարուհի, 1 օպերատոր և 1 օպերատոր-մոնտաժող, հետուստաընկերության հետ համագործակցում են լրագրողական ֆակուլտետների մի շարք ուսանող-պրակտիկանտներ՝ ներկայանալով հեղինակային հաղորդաշարերով։ Հենց այս մասնագետների համախմբվածության, կրեատիվ մտածողության և աշխատանքային փորձի շնորհիվ կյանքի են կոչվում բազմաթիվ հետաքրքիր և հեռուստադիտողների կողմից սիրված հաղորդաշարեր։ Դրանցից է <Լուրեր> լրատվականը, որը ներկայացնում է տեղական լրատվություն, մարզի և քաղաքի հասարակական-քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական, առողջապահական, կրոնական, մշակութային, մարզական կյանքը, այս ոլորտներում առկա հիմնախնդիրները, բացառիկ հարցազրույցներ, արտասահմանյան լրահոս։ <Մեր կրթօջախներում> հաղորդաշարի ընթացքում ներկայացվում և լուսաբանվում են քաղաքի նախադպրոցական, դպրոցական հաստատություններում, արվեստի, երաժշտական դպրոցներում, մանկապատանեկան ստեղծագործության կենտրոնում տեղի ունեցած միջոցառումները։ <Գրական աստղաբույլ> հաղորդաշարը գրական-մշակութային հաղորդաշար է, որի ընթացքում խոսվում է հայ գրականության ակնառու ներկայացուցիչների, նրանց հայտնի ու անհայտ ստեղածագործությունների մասին։ <Հեքիաթների դղյակում> հաղորդաշարը ամենափոքրիկ հեռուստադիտողների համար է, այս հաղորդաշարը հյուրընկալում է փոքրիկ հեքիաթասացների, հնչում են հայ և արտասահամանյան հեքիաթներ, ցուցադրվում է մուլտֆիլմ։ <Երաժշտական ելևէջներ> հաղորդաշարի ընթացքում ներկայացվում է երաժշտարվեստում փայլող աստղերի կյանքն ու գործունեությունը, նրանց հայտնի կատարումներն ու տեսահոլովակները։ <Դիմանկար> հաղորդաշարի ընթացքում բացահայտվում են Չարենցավան քաղաքի հիմնադրման, զարգացման ու առաջնթացի գործում ներդրում ունեցած հին ու նոր չարենցավանցիների դիմանկարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայալեզու հեռուստաալիքներ
Բլեջո Սուպերիորե
Բլեջո Սուպերիորե (Bleggio Superiore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1528 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 48 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38083։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալմենդրալ դե լա Կանիադա
Ալմենդրալ դե լա Կանիադա (Almendral de la Cañada), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգի՝ Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Ինչպես նաև Սերրա դե Սան Վիսնետե շրջանում։ Բնակչությունը 371 մարդ։ Տարածքը՝ 34 կմ² է։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 87 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ռամեշ Ռամդան
Հղումներ
Կատեգորիա:Տրինիդադցի ֆուտբոլային մրցավարներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցավարներ այբբենական կարգով
Անդրբայկալյան երկրամաս
Անդրբայկալյան երկրամաս (Забайкальский край), երկրամաս Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Չիտան։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Ամուրի և Իրկուտսկի մարզերի, Բուրյաթիա և Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունների, ինչպես նաև Ղազախստանի և Մոնղոլիայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անդրբայկալյան երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում
Մեծ նարինջ (ռեստորան)
Մեծ նարինջ (Gibeau Orange Julep), ռեստորան և արագ սննդի կետ, որը գտնվում է Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Մոնրեալ քաղաքում ։ Ռեստորանի շենքն արտաքինից հիշեցնում է հասարակ նարնջի։ Կառույցն ունի երեք հարկ և ընդհանուր հաշվով քառասուն ոտնաչափ տրամագիծ։
Պատմություն
Ռեստորանը բացվել է 1932 թվականին կանադացի առևտրական Հերմաս Ջեբյուի կողմից։ Նա նպատակ ուներ կառույցի ներսում վաճառել սեփական արտադրության նարնջի հյութերը։ 1945 թվականին Ջեբյուն նույն շենքի տեղում կառուցում է նարնջի կոնստրուկցիայով երկհարկանի կառույց, որը պետք է ծառայեր որպես ռեստորան։ Բացի այդ, առևտրականը նպատակ ուներ նաև այդ շենքի ներսում ապրել իր կնոջ և երեխաների հետ։ «Մեծ նարինջ» ռեստորանն իր ներկայիս տեսքը ստանում է 1966 թվականին՝ դիզայներ Օլյուս Բոյսի նախագծի շնորհիվ։ Արտաքին շերտը բաղկացած է լամինացված փայտից պատրաստված շշերի շրջանակից։
Այդ հարմարանքի շնորհիվ առանց էլեկտրական միջամտության շենքը երեկոյան ժամերին մասնակորեն լուսավորվում է։ Ժամանակի ընթացքում ռեստորանը ստանում է պատմական նշանակություն և սկսում ծառայել որպես բազմաֆունկցիոնալ սննդկի կետ։ Ներկայումս ռեստորանի մենյուում շեշտը դրված է կանադական խոհանոցի ճաշատեսակների վրա։
Մատուցվում են հիմնականում ազգային ճաշատեսակներ, ինչպես նաև արտասահմանյան երկրի խոհանոցներին բնորոշ որոշակի խորտիկներ։ Այն հայտնի է նաև որպես արագ սննդի կետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի ռեստորաններ Կատեգորիա:Կանադայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Գմբեթներ
Պուշկինի վերջին մենամարտը և մահը
Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի և Ժորժ դե Հեկկերնի (Դանտես) միջև մենամարտը տեղի է ունեցել 1837 թվականի հունվարի 27-ին (փետրվարի 8) Սանկտ Պետերբուրգի ծայրամասում, Սև գետակին մերձակա Պարետային ամառանոցի մոտ։ Մենամարտի մասնակիցները կրակել են ատրճանակներով։ Մենամարտի արդյունքում Պուշկինը մահացու վիրավորվել է և երկու օր անց մահացել։
Մենամարտի վայրը՝ Սև գետակը, Պետերբուրգի այն ժամանակվա կենտրոնն էր, Նևայի դելտայի վտակը, այստեղ կային ամառանոցներ, այգիներ և ամայի վայրեր։ Այդ օրը ծնկաչափ ձյուն է եղել։ Ժամը՝ 17:30-18:30:
Պուշկինականների հաշվարկներով՝ Դանտեսի հետ բախումը առնվազն քսանմեկերորդ մենամարտն էր բանաստեղծի կյանքում ։ Դրանցից տասնհինգի նախաձեռնողն ինքն է եղել, որոնցից չորսն են կայացել, մնացածները չեն կայացել կողմերի հաշտվելու պատճառով, հիմնականում Պուշկինի ընկերների ջանքերով. վեց դեպքերում Պուշկինին մենամարտի կանչել են նրա հակառակորդները։
Նախապատմություն։ Դանտես և Ա․ Ս․ Պուշկին
Ֆրանսիացի, կավալերգարդյան գնդի սպա, Սանկտ Պետերբուրգում Նիդեռլանդների դեսպանորդ բարոն Լուի Հեկկերնի որդեգիր որդին 1835 թվականին ծանոթացել էր իր հասակակից Նատալյա Նիկոլաևնա Պուշկինայի՝ բանաստեղծի կնոջ հետ։ Աշխարհիկ հասարակության աչքերում գեղեցիկ շիկահեր Դանտես–Հեկկերնը փայլուն երիտասարդ սպա էր, ով սիրահարված էր խանդոտ ամուսնու գեղեցկուհի կնոջը (Պուշկինը չէր սիրում պալատական կյանքը և ջերմ զգացմունքներ չէր առաջացնում ազդեցիկ աշխարհիկ մարդկանց մոտ)։
Աշխարհիկ հասարակության մեջ խոսակցություններ էին պտտվում Պուշկինայի կողմից զգացմունքների փոխադարձության և նաև այն մասին, որ Դանտեսն արդեն հասել է հաղթանակի. կոնֆլիկտի ծավալման համար շատ ավելի մեծ դեր խաղացին բամբասանքները, քան իրական վիճակը։
Անանուն նամակներ և առաջին բախում (1836 թվականի նոյեմբեր)
Հեկկերնի հեղինակ լինելու մասին եզրակացությանը գալով՝ Պուշկինը նոյեմբերի 4-ին Դանտեսին մենամարտի մարտահրավեր է ուղարկել։ Կանչից մեկ շաբաթ անց Ժորժ Դանտեսը առաջարկություն է արել Եկատերինա Գոնչարովային՝ Նատալյա Նիկոլաևնայի քրոջը, համապատասխանաբար՝ Պուշկինի քենուն։ Քանի որ Դանտեսը դարձել էր Եկատերինայի ամուսինը՝ Պուշկինը ստիպված էր հետ կանչել իր մարտահրավերը (այս հարցում իր դերն է խաղացել նաև Նիկոլայ I–ի կողմից Պուշկինին ունկնդրություն տալը և Վ. Ա. Ժուկովսկու միջնորդությունը)։ Այնուամենայնիվ, Պուշկինը հրաժարվել է որեևէ հարաբերություններ ունենալ Դանտեսի և Հեկկերնի հետ, ինչը, ինչպես կարելի է տեսնել Դանզասի հիշողություններից, նյարդայնացրել է երկու կողմին էլ և հանգեցրել է իրավիճակի հետագա սրմանը։
Երկրորդ մարտահրավեր
1837 թվականի հունվարի 10-ին Եկատերինա Գոնչարովան դարձավ Դանտեսի կինը։ Ունեցավ չորս երեխա և մահացավ 1843 թվականին՝ ամուսության յոթերորդ տարում։
Նույն օրը Լուի Հեկկերնը Ֆրանսիայի դեսպանատան քարտուղար վիկոնտ դ՛Արշիակի միջոցով Պուշկինին նամակով հայտարարել է, որ իր անունից Դանտեսը նրան մարտահրավեր է նետում, վիրավորանքի ծանրության պատճառով մենամարտը պետք է կայանար «ամենակարճ ժամկետում»։ Պուշկինը առանց քննարկման ընդունում է մենամարտի՝ վիկոնտ դ՛Արշիակի կողմից գրավոր կազմված խիստ պայմանները։
Մենամարտ
1837 թվականի հունվարի 27-ին (փետրվարի 8) Պետերբուրգի մերձակայքում գտնվող Պարետային ամառանոցի մոտ տեղի ունեցավ մենամարտը, որի ընթացքում Պուշկինը մահացու վիրավորվեց որովայնի շրջանում։ Մենամարտի պայմանները մահացու էին և երկու կողմին էլ հնարավորություն չէին թողնում փրկվելու․ պայմանների համաձայն նրանք կանգնում էին միմյանցից քսան քայլ հեռավորության վրա, պատնեշը կազմում էր տասը քայլ, թույլատրվում էր կրակել ցանկացած հեռավորությունից դեպի պատնեշ, արգելագիծը ձյան վրա նետված անվադողերն էին։ Պուշկինի մարտավկան նրա լիցեյական ընկեր փոխգնդապետ Կ. Կ. Դանզասն էր, Դանտեսի մարտավկան՝ Ֆրանսիայի դեսպանատան աշխատակից վիկոնտ դ՛Արշիակը։
Դանտեսը, արգելագծից մեկ քայլ հետ, կրակել է առաջինը։ Գնդակը դիպել է Պուշկինին, նա ընկել է Դանտեսի կրակոցից հետո, բայց ասել է, որ իր ուժերը կբավարարեն պատասխան կրակոց արձակելուն։ Մարտավկաները նետվել են դեպի պոետը, վերջինս ասել է՝ «Ես ի զորու եմ կրակել»։
Ընկնելու ժամանակ Պուշկինի ատրճանակը ընկել է ձյան մեջ, Դանզասը նրան մեկ այլ ատրճանակ է տվել ։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Պուշկինն ինքն է խնդրել փոխել ատրճանակը, և դ՛Արշիակը սկսել է առարկել, բայց Դանտեսը կանգնեցրել է նրան ։ Դանտեսը կրկին կանգնել է արգելագծի մոտ։ Պուշկինի մի ձեռքին հենված ատրճանակի փամփուշտը դիպել է Դանտեսին կրծքավանդակին։ Պուշկինի ժամանակակիցները նշել են, որ «եթե Դանտեսը ձեռքը չբարձրացներ, ապա անպայման կսպանվեր. փամփուշտը ծականցել է ձեռքը և հարվածել համազգեստի մետաղական կոճակներից մեկին, և, այնուամենայնիվ, Դանտեսին երկու կողոսկրերը խոցվել են» (նույնն ասվում է Վ. Ա. Ժուկովսկու՝ Ս. Լ. Պուշկինին գրված նամակում՝ «այդ կոճակը փրկեց Հեկկերնին») ։ Ժամանակակից հետազոտողները, առաջարկելով մենամարտը դիտարկել որպես կանխամտածված սպանություն, պնդում են, որ Դանտեսը մենամարտից առաջ օղազրահ կամ, նույնիսկ, լանջապանակ է հագած եղել, ընդ որում, Դանզասին են համարում բանաստեղծի մահվան մեջ մեղավորը. նրա մեղքը, ըստ նրանց, «վեհանձնության խաղն» էր, որովհետև նա ոչ միայն չէր զննել Դանտեսի հագուստը, այլև խախտել էր մենամարտային օրենսգիրքը՝ մենամարտի վայր չէր հրավիրել բժշկի և չէր պնդել մենամարտից հետո մանրակրկիտ արձանագրություն կազմել։ Պատասխանելով նման հետազոտողներին՝ Յ. Լ. Լևկովիչը նշել է, որ մենամարտից առաջ հակառակորդների հագուստի զննության մասին ոչ մի տեղեկություն չի պահպանվել, և որ «նման ստուգումը կարող էր ստուգողին ծիծաղելի դրության մեջ դնել, առաջ բերել վերադասավորումներ, վրդովմունք» և նոր մենամարտ հրահրել։ Մենամարտի մեկնած անձը (անկախ նրա բարոյական կերպարից) չէր կարող իր վրա կրել որևէ պաշտպանական հարմարանք՝ նկատի ունենալով, որ ցանկացած ծանրության վնասվածքի դեպքում, եթե այդ հարմարանքը չօգներ, պետք կլինի անհապաղ զննել վիրավորին, դա անխուսափելիորեն կբացահայտի «հնարքը», իսկ դա նրան կսպառնար անպատվությամբ և օստրակիզմով ։ Ի դեպ, նմանատիպ դուելային ատրճանակներով ժամանակակից թեստերը ցույց են տվել, որ փամփուշտը, թռչելով նույն հեռավորությամբ, հարվածում է մանեկենի ձեռքին, դիպչելով նույն կոճակին, ծականցում է այն։
Վիրավոր Պուշկինը տեղափոխվել է մենամարտի վայրից, իսկ Պարետային ամառանոցի մոտ տեղափոխվել է ավագ Հեկկերնի ուղարկած կառքը ։
Այժմ վերջին մենամարտի վայրում՝ Կոլոմյաժսկի պողոտայի և Սեստրորեցկյան ուղղության երկաթուղային գծի (Սև գետակի շրջան) հատման պուրակում, տեղադրվել է հիշատակի կոթող։
Պուշկինի մահացու վիրավորում
Պուշկինին մենամարտի վայրից տուն՝ Մոյկա գետի ափամերձ N 12, բերեցին ժամը 18:30-ին։
Դանդաղ մեռնող բանաստեղծին ձեռքերի վրա ներս է տարել հորեղբայրը՝ Նիկիտա Կոզլովը։ Ծառաները, Պուշկինի հագուստները փոխելով, պառկեցրել են բազմոցին ու սկսել են բուժել։ Այս բազմոցը էլ դառնում է վերջին հանգրվանը․ Պուշկինն այլևս վեր չկացավ։ Նատալյա Գոնչարովան, տեսնելով այս տեսարանը, չի կարողացել քնել, նա վայրագաբար լաց էր լինում, երբեմն այդ լացը վերածվում էր հիստերիայի։
Բժիշկների եզրակացությունն այսպիսին էր՝ փամփուշտը խրվել և մասնատել է հյուսվածքները՝ խորը մնալով որովայնի ներսում։ Հաջորդող՝ հունվարի 27-ի լույս 28-ի գիշերը Պուշկինի մոտ սարսափելի տառապանքների տանջալից նոպաներ են սկսվում, նա հառաչում էր, արյունահոսություն էր սկսվել, աչքերը պատրաստ էին դուրս գալ տեղից։ Բժիշկները տառապանքը հեշտացնում էին միայն սառույցով։ Հունվարի 28-ին, ժամը 2:00-ին, բանաստեղծը ծառաներից մեկի միջոցով Դանտեսին մի գրություն է ուղարկում՝
«Ես Ձեզ ներում եմ։ Իմ ազդրն է կոտրված։ Փոխանցեք Եկատերինային, որ նա նույնպես ներում է ստացել»։
Չնայած Ն. Ֆ. Արենդտի (1854 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1855 թվականի փետրվարը նա կբուժի ծանր հիվանդ կայսր Նիկոլային) ղեկավարությամբ բժիշկների ջանքերին, բանաստեղծին փրկել չի հաջողվում։ Մենամարտից հետո Պուշկինն ապրում է երկու օր։ Բանաստեղծը հանկարծամահ է լինում 1837 թվականի հունվարի 29-ին ( փետրվարի 10), ուրբաթ, ժամը 2:45-ին ։ Նրա մահվան պահին կանգնեցվում է ժամացույցը, որը, որպես դարաշրջանի մասունք, պահվում է մինչ օրս՝ հետագայում դառնալով այդ տանը կազմակերպված թանգարանի նշանակալի ցուցանմուշներից մեկը։
Պուշկինի կյանքի համար պայքարած բժիշկները ՝
Բուժման ընթացքը և դրա գնահատական
1837 թվականի հունվարի 27-ին ժամը 16-ին տեղի ունեցավ Պուշկինի մենամարտը Դանտեսի հետ։ Մենամարտի վայրը յոթ ու կես վերստ հեռու էր այն տնից, որտեղ ապրում էր բանաստեղծը։ Հակառակորդները մոտեցել են արգելագծին, նշան են բռնել միմյանց վրա․ Դանտեսը կրակել է առաջինը՝ 11 քայլ հեռավորությունից (մոտավորապես ութ մետր)։ Պուշկինը ձախ կողքով ընկել է շինելի վրա, որը որպես պատնեշ էր ծառայում, և որոշ ժամանակ չի շարժվել, պառկած է մնացել դեմքն ի վար։ Մարտավկաները և Դանտեսը արագ մոտեցել են նրան։ Մի փոքր բարձրանալով՝ նա ասել է․ «Իմ ուժերը կբավականեցնեն կրակելու համար...» Դանտեսը կրկին վերադարձել է իր տեղը։ Պուշկինը նստելով՝ ձախ ձեռքով հենվել է գետնին, աջով նշան է բռնել և կրակել՝ հեշտությամբ վիրավորելով Դանտեսի ձեռքը։
«Մետեորը» ռինգում
Սյուժե
«Մետեոր» և «Վիմպել» թիմերը պատահաբար հանդիպում են «Սպորտային ապրանք» խանութում։ «Մետեոր» թիմի ավագն առաջարկում է հանդիպել նոր խաղում։ «Վիմպել» թիմի ավագը հրաժարվում է հոկեյի երրորդ խաղից և առաջարկում է մրցակիցներին իրենց փորձել նոր մարզաձևում` բռնցքամարտում։ «Վիմպել» թիմի մարզումները դիտելուց հետո «Մետեոր» թիմն սկսում է կրկնակի կատաղությամբ պատրաստվել մրցությանը։ Արդյունքում թիմերն անցկացնում են երեք խաղերի շարք։ Մրցավարը դադարեցնում է առաջին հանդիպումը «Մետեոր» թիմի ակնհայտ առավելությամբ, երկրորդ հանդիպման ժամանակ «Վիմպել» թիմը նոկաուտով հաղթում է։ Երրորդ փուլի ժամանակ ռինգ են դուրս գալիս թիմերի ավագները, և այստեղ «Մետեոր» թիմի ավագը նոկաուտով հաղթում է տոնում։ Արդյունքում, սակայն, հաղթում է ընկերությունը, քանի որ երկու թիմերի ավագներն իրենց մարզիկների հետ միասին գնում են «Բուրատինո» սրճարան։
Պուշկինի վերջին մենամարտը և մահը
Բուժման ընթացքը և դրա գնահատական
Շարունակել մենամարտը պոետն այլևս չի կարողացել։ Կրկին ընկել է և մի քանի րոպեով կորցրել է գիտակցությունը։ Ինքնուրույն շարժվելու ի վիճակի չի եղել։ Նրան շինելի վրա պառկած քարշ են տվել դեպի սահնակը, հագուստն արնաշաղախ էր, ձյան վրա ևս արյան հետքեր կային։ Ձեռքերի վրա նրան տեղափոխել և դրել են սահնակի վրա, հետո սահնակը քարշ են տվել մինչև ճանապարհը և վիրավորին տեղափոխել են կառք։
«Մետեորը» ռինգում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր * Կատեգորիա:1970 մուլտֆիլմեր
Պուշկինի վերջին մենամարտը և մահը
Բուժման ընթացքը և դրա գնահատական
Գնացել են նստած, մոտ մեկ ժամ։ Անհանգստացնում է վերքի սաստիկ ցավը, տանջալից սրտխառնոցը, գիտակցության կարճատև կորուստները, որոնց պատճառով ստիպված են լինում կանգ առնել։ Տուն են բերում ձեռքերի վրա։ Անմիջապես մարդ են ուղարկում բժիշկների հետևից։
21-րդ դարի սկզբին հրապարակված մի շարք հեղինակների կարծիքով բանաստեղծի բուժման ընթացքում սխալներ թույլ չեն տրվել ։ Ըստ նրանց՝ դրա ապացույցը հետևյալ հանգամանքն է․ 1926 թվականին գրող Անդրեյ Սոբոլը ինքնասպանություն Է գործել Պուշկինի հուշարձանի մոտ՝ վնասելով իրեն ճիշտ այնպես, ինչպես վիրավորվել էր Ալեքսանդր Պուշկինը՝ որովայնի աջ կողմում։ Չնայած նրան, որ վիրավորն անմիջապես հոսպիտալացվել էր և ցուցաբերվել էր որակավորված օգնություն, նրան փրկել չէր հաջողվել ։