cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայկական որբանոցներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Լմում
Լմում, բրդե թելերի միացմամբ և միահյուսմամբ բրդյա առարկաներ (թաղիք, մահուդ, նրբաթաղիք, լմած կոշիկ) պատրաստելու պրոցես։ Բրդի թելը միակն է, որ օժտված է լմման հատկությամբ։ Լմված առարկաներ պատրաստելիս բուրդը քրքրում են, յուղում և խառնիչ մեքենաներում խառնելով ստանում բամբականման զանգված։ Վերջինս շերտերի բաժանեյով, ստանում են պատրաստի առարկայի ձևին համապատասխան, բայց մեծ չափերով հենք։ Հենքը խտացնում են, տոգորում ծծմբաթթվի լուծույթով և լմման մեքենաներում լմում մինչև անհրաժեշտ չափերն ու խտությունը։ Վերջում առարկաները չորացնում և վերջնամշակում են (հղկում, խավի մաքրում, մամլում և այլն)։
Կիրով (Զուգդիդի շրջան)
Կիրով, (კიროვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթի մարզի Զուգդիդի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 859 մարդ ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են (մեգրելներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զուգդիդի շրջան
Կոնսեյսան դու Ժակուիպի
Կոնսեյսան դու Ժակուիպի (Conceição do Jacuípe), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28 593 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 145,1 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 247,2 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 20-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում չափավոր է։
Գանարջիիս Մուխուր
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1354 մարդ ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են (մեգրելներ)։
Բշտիկաբորբ
Բշտիկաբորբ, բորբոքվում է մազերի արմատները։
Հիվանդության պատճառը
Բշտիկաբորբի առաջացման հիմնական պատճառներ կարող են հանդիսանալ սխալ անձնական հիգիենան, մաշկի շփումը հագուստի հետ, մաշկի քորի ժամանակ սխալ կոմպրեսը և այլն։
Կլինիկական պատկերը
Սկզբում մաշկի վրա հայտնվում է մի փոքր կարմիր բիծ, կամ հանգույց մազերի շրջանում, որը ձևավորում է թարախակույտ, լցված դեղնականաչավուն թարախով։ Թարախակույտը բացվում է կամ չորանում։ Հաճախ այն տարածվում է և օրգանիզմի նոր շերտեր թարախով պատում։ Հիվանդությունը վտանգավոր է հատկապես նորածինների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկական ախտորոշում Կատեգորիա:Բժշկական գենետիկա
Կառլոս Ֆուենտես
Կառլոս Ֆուենտես (Carlos Fuentes Macías, ), մեքսիկացի արձակագիր, դիվանագետ, լրագրող, սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Պանամա քաղաքում, որտեղ այդ ժամանակ հայրը դիվանագիտական աշխատանքի մեջ էր, սակայն շուտով տեղափոխվում են Վաշինգտոն։ Դեռահասության տարիներն ապրել է Մոնտեվիդեոյում, Ռիո դե Ժանեյրոյում, Վաշինգտոնում, Սանտյագոյում, Բուենոս Այրեսում։ Վաշինգտոնում ստացել է նախնական կրթությունը։ 1944 թվականին մեկնել է Մեքսիկա՝ պապիկի ու տատիկի մոտ, որտեղ ապրել է մինչև 1965 թվականը։ Այստեղ նա սովորում է մեքսիկական պատմությունն ու բանահյուսությունը, միևնույն ժամանակ, ինչպես ԱՄՆ-ում, հետաքրքրվում է ժողովրդական մշակույթով։ Մանկությունից սիրում էր գրքեր կարդալ և երազում էր գրող դառնալ, սակայն ծնողները պնդում էին, որ նա պետք է իրավաբանական կրթություն ստանա։ Այսպիսով՝ նա սկսում է սովորել Մեքսիկայի ազգային համալսարանում, այնուհետև Ժնևի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտում։ Ինչպես և հայրը, սկսում է աշխատել Արտաքին գործերի նախարարության միջազգային հարաբերությունների բաժանմունքի դիվանագիտական կորպուսում։ Ավելի ուշ նա դիվանագիտական աշխատանք է կատարել Փարիզում, Լոնդոնում և այլ մայրաքաղաքներում։ Դասավանդել է ԱՄՆ-ի քիչ թե շատ հայտնի համալսարաններում։ Պետական ծառայության ընթացքում ազատ ժամերին սկսել է զբաղվել գրականությամբ։ Մահացել է արյան զեղումից։ Նրա մահվան կապակցությամբ բազմաթիվ հայտնի քաղաքական գործիչներ ու գրողներ ցավակցություններ են հղվել՝ Մեքսիկայի նախագահ Ֆելիպե Կալդերոնը, Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Մարիո Վարգաս Լյոսան, Սալման Ռուշդին։
Ունեցել է երեք երեխա, սակայն մնացել է միայն մեկ աղջիկը։ Մյուս երկու երեխաները՝ տղան և աղջիկը, մահացել են համապատասխանաբար հեմոֆիլիայից և թմրանույթի չարաշահումից։
Google Photos
Պատմություն
«Google Photos» ծառայությունը հայտնվել է Google+ սոցիալական ցանցից առանձնանալու արդյունքում։ Ծառայությունը ներկայացվել է 2015 թվականին Google I/O համաժողովի ժամանակ։ Նույն օրը գործարկվել է վեբ տարբերակը, ինչպես նաև հավելվածներ iOS և Android օպերացիոն համակարգերի համար ։
Պահեստային տարածք
«Google Photos» ծրագիրը ապահովում է անսահամափակ տարածք մինչև 16 մեգափիքսել լուսանկարների և մինչև 1080p թույլտվությամբ տեսանյութերի համար։ Ներբռնված լուսանկարները սեղմվում են, որպեսզի ավելի քիչ տարածք զբաղեցեն Google-ի սերվերներում, սակայն գործնականում չեն կորցնում որակը ։ Հնարավոր է նաև բովանդակությունը պահպանել ավելի բարձր որակով, բայց սահմանափակ պահեստային տարածքով։ Անհատական համակարգիչների և «Mac Os» օգտվողների համար նախատեսված է ուտիլիտաների ինքնաբեռնում, բայց լուսանկարների դիտումը կատարվում է բրաուզերի միջոցով ։
Կառլոս Ֆուենտես
Ստեղծագործությունը
«Las Buenas Conciencias» վեպում նկարագրում է սովորական քաղաքի առանձնաշնորհյալ միջին խավին։
Google Photos
Որոնում
«Google Photos» ծառայությունը մեծ հնարավորություններ է ապահովում ցանկալի լուսանկարների և տեսանյութերի որոնման և տեսակավորման համար։ Ծառայության մեջ ներբեռնված բովանդակությունը դասավորվում է տարբեր չափանիշներով՝ նկարահանման վայր, դեմքեր և օբյեկտներ, լուսանկարների և տեսանյութերի պատկերներ։ Հնարավոր է նաև ձեռքով ըստ ալբոմների տեսակավորել լուսանկարները և տեսանյութերը ։
2016 թվականի ապրիլին ծառայության թարմացումը բարելավել է լուսանկարների որոնման որակը ։
Կառլոս Ֆուենտես
Ստեղծագործությունը
Լատինամերիկյան արձակի համար հիմնարար նշանակություն ունեցավ «Արտեմիո Կրուսի մահը» (1952) վեպը, որը Մեքսիկայի պատմության էպիկական համայնապատկերն է՝ սկսած հեղափոխությունից։ Այս վեպը Ֆուենտեսին մասամբ ներշնչել է տատի պատմությունները։ Սա պատմություն է Մեքսիկական հեղափոխության նախկին զինվորի մասին, որն արդեն ծեր է ու մահվան շեմին։ Այս զինվորը բռնության, շանտաժի և այլ ապօրինի միջոցներով դարձել է հարուստ և ազդեցիկ։ Պատմությունը լի է հիշողություններով և անցյալից ներկա անցումներով։ Վեպը ցույց է տալիս իշխանության ազդեցությունը մարդկանց վրա, թե ինչպես են մահանում հեղափոխական գաղափարները։ Վեպը հրատարակումից հետո դասվում է լատինամերիկյան գրականության գլուխգործոցների շարքը, ինչպիսին են, օրինակ, Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի վեպերը։
Google Photos
Ինքնաստեղծարարություն
«Google Photos» ծառայությունը հնարավորություն է տալիս ինքնուրույն ստեղծել կոլաժներ, տեսանյութեր, մուլտիպլիկացիաներ, համայնապատկերներ և պատմություններ։ Այն կարող է ավտոմատ կերպով ստեղծվել բեռնված լուսանկարներից կամ տեսանյութից կամ օգտատիրոջ միջոցով ։
Կառլոս Ֆուենտես
Ստեղծագործությունը
«Terra Nostra» (1975) վեպի հրապարակումը հաստատում է նրա դիրքերը որպես լատինամերիկյան գրականության տաղանդավոր գրողներից մեկը։ Վեպը պատմում է իսպանական քաղաքակրթության մասին։ Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում ХVI և ХХ դդ.:
Google Photos
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գուգլի ծառայություններ Կատեգորիա:IOS-ի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Անդրոիդի ծրագրային ապահովում Կատեգորիա:Առցանց ծառայություններ
Կոկ
Կոկ, (კოკი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթի մարզի Զուգդիդի շրջանում։
Ծագումնաբանություն
Գյուղի անվանումը ծագում է մեգրելերեն «կոկիս»՝ կղզի բառից։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 887 մարդ ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են (մեգրելներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զուգդիդի շրջան
Փալազոն
Փալազոն, (ფალაზონი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթի մարզի Զուգդիդի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 389 մարդ ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են (մեգրելներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զուգդիդի շրջան
Պար Բուժիվալում
Պար Բուժիվալում (Le Bal à Bougival, Dance at Bougival), ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի (, 1841-1919) նկարը՝ ստեղծված 1883 թվականին։ Ներկայում այն Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի հավաքածուի մի մասն է ( 37.375)։ Նկարի չափերը՝ 181.9 × 98.1 սմ ։
Պատմություն և նկարագրություն
Բուժիվալը Փարիզի արևմտյան արվարձանն է (Սենայի հոսանքով դեպի վար)։ Այդ վայրը XIX դարի երկրորդ կեսին դարձել էր ոչ միայն փարիզեցիների սիրելի հանգստավայրը։ «Պար Բուժիվալում» նկարի ստեղծման տարում այդտեղ մահացել է Իվան Տուրգենևը, ով Բուժիվալում է անցկացրել իր սիրո ամենաերջանիկ տարիները ։ Ներկայում Բուժիվալը կոչում են «իմպրեսիոնիզմի օրրան», քանի որ բացի Ռենուարից այնտեղ պլենէրի վրա աշխատել են նաև այլ հայտնի իմպրեսիոնիստներ (Էդուարդ Մանե, Ալֆրեդ Սիսլեյ)։
«Պար Բուժիվալում» նկարում կինը դեմքով շրջված է դեպի նկարը դիտողը, իսկ տղամարդու դեմքի վերին մասը ծածկված է ծղոտե գլխարկով, և տեսանելի է միայն դեմքի ստորին մասը՝ բեղով ու մորուքով։ Նկարի հետին պլանում երևում են սրճարանի փայտե սեղաններն ու նրանց շուրջը նստած մարդիկ։ Նկարի ֆոնը փոքր-ինչ աղավաղված է, ինչը տպավորություն է ստեղծում, թե աշխարհը «պտտվում է» պարողների շուրջը։
Կնոջը նկարելու համար կեցվածք է ընդունել Սյուզաննա Վալադոնը (, իսկական անունը՝ Մարի-Կլեմենտինա Վալադոն), ով այն ժամանակ եղել է Ռենուարի բնորդուհին, հետագայում դարձել է հայտնի նկարչուհի ։
Ռենտգենագրության ու ինֆրակարմիր ճառագայթների միջոցով կատարված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ նկարի սկզբնական տարբերակի համար կեցվածք է ընդունել ավելի գեր կին, հնարավոր է՝ Ալինա Շարիգոն (Aline Charigot)՝ Ռենուարի ապագա կինը, ով եղել է «Պար գյուղում» նկարի բնորդը ։
Տղամարդու կերպարի համար հավանաբար կեցվածք է ընդունել Պոլ Լոտը ՝ Ռենուարի մոտ ընկերը, ով եղել է արկածախնդիր, լրագրող և գրող ։ Գոյություն ունի ևս մեկ վարկած, ըստ որի՝ նկարի համար կեցվածք է ընդունել Իպոլիտ-Ալֆոնս Ֆուրնեզը ՝ Շատուում գտնվող Ֆուրնեզ տան սեփականատիրոջ որդին ։
Նկարը պատկանել է հավաքորդ Պոլ Դյուրան-Ռյուելին և արդյունաբերող Ֆրանսուա Դեպոյին, որից հետո՝ 1937 թվականին, 150 000 դոլարով գնվել է Բոստոնի Գեղեցիկ արվեստների թանգարանի կողմից ։ Պարային շարքի մյուս երկու նկարները մնացել են Ֆրանսիայում. ներկայում դրանք ցուցադրվում են Փարիզի Օրսե թանգարանում։
Սյուզաննա Վալադոնի խնդրանքով՝ Ռենուարնը նկարել է կտավի փոքր տարբերակը (չափերը՝ 88 × 47.4 սմ), որում նա էլ ավելի է ընդգծել պարող կնոջ դեմքի նմանությունը Սյուզաննային։ Այդ նկարը ներկայումս գտնվում է ԱՄՆ-ում՝ մասնավոր հավաքածուում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռենուարի նկարներ Կատեգորիա:1883 նկարներ Կատեգորիա:Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի նկարներ
Դենիել Սեզար
Էշթոն Դ․ Սիմոնդս (Ashton D. Simmonds; ), առավել հայտնի է որպես Դենիել Սեզար (Daniel Caesar), կանադացի երգիչ և երգերի հեղինակ։ Երկու անկախ՝ «Praise Break» (2014) և «Pilgrim's Paradise» (2015) մինի ալբոմները թողարկելուց հետո, Սեզարը 2017 թվականի օգոստոսին թողարկել է իր առաջին՝ «Freudian» ալբոմը, որը լայն հռչակ է ստացել ։
Վաղ կյանք
Էշթոն Սիմոնդսը ծնվել է 1995 թվականի ապրիլի 5-ին Օնտարիո նահանգի Օշավա քաղաքում։ Նա ավագն էր Հոլաս և Նորուիլ Սիմոնդսների ընտանիքի չորս երեխաներից։ Նա թողարկել էր գոսպել ոճում իր առաջին ալբոմը դեռ սովորելով Ճամայկայի ավագ դպրոցներից մեկում։ Սիմոնդսը հաճախում էր Յոթերորդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցին և Օշավայի մասնավոր դպրոցը ։ Նա բարբադոսական և ճամայական ծագում ունի ։
Կարիերա
Սեզարը հայտնի է դարձել իր դեբյուտային մինի ալբոմի՝ «Praise Break»-ի թողարկումից հետո, որը 19-րդ հորիզոնական է զբաղեցրել Rolling Stone-ի «2014 թվականին 20 լավագույն R&B ալբոմներ» ցանկում։ Նրա աշխատանքների հիմքում ընկած է կրոնի ազդեցությունը, որը մեծ դեր է կատարել իր կյանքում։ Նրա երգերի հիմնական թեմաներից մեկն անպատասխան սերն է ։
Երաժշտական ոճ
Որպես երգիչ և երգերի հեղինակ, նա մեծացել է սոուլի և գոսպելի մեղեդիներ լսելով, նրա երաժշտությունը ստեղծվել է իր մանկության փորձի հիման վրա, որը նա խառնել է ժամանակակից R&B և էլեկտրոնային երաժշտության հետ։ Տեքստերը բացահայտում էին կրոնի և անպատասխան սիրո թեմաները։ Սեզարը նշել է Ֆրենկ Օուշենին, Քանյե Ուեսթին, Բիյոնսեին և The Doors խմբի ֆրոնտմեն Ջիմ Մորիսոնին որպես նրա երաժշտության համար ոգեշնչման աղբյուրներ ։
Համերգային շրջագայություններ
Հեդլայն
Մաքսիմ Լիտվինով
Մաքսիմ Մաքսիմովիչ Լիտվինով (Максим Максимович Литвинов, իրական անուն՝ Մեյր Հենոխ Վալախ-Ֆինկելշտեյն, կուսակցական ծածկանունները՝ «Պապաշա», «Մաքսիմովիչ», «Ֆելիքս» և այլն, ), հրեական ծագմամբ ռուս խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ, դիվանագետ։ ԽՄԿԿ անդամ 1898 թվականից։ 1900 թվականին՝ ՌՍԴԲԿ Կիևի կոմիտեի անդամ։ 1902 թվականին վտարանդվել է Շվեյցարիա։ ՌՍԴԲԿ 2-րդ համագումարից (1903) հետո՝ բոլշևիկ։ Մասնակցել է բոլշևիկյան «Նովայա ժիզն» թերթի կազմակերպմանը։ 1907 թվականին՝ ՌՍԴԲԿ պատվիրակության քարտուղար 11 Ինտերնացիոնալի Շտուտգարտի կոնֆերանսում։ 1915 թվականին Անտանտի երկրների սոցիալիստների լոնդոնյան կոնֆերանսում ՌՍԴԲԿ ԿԿ-ի հանձնարարությամբ հանդես է եկել համաշխարհային պատերազմը քննադատող հայտարարությամբ։ 1918 թվականից՝ արտգործժողկոմատի կոլեգիայի անդամ, 1921 թվականից՝ արտգործժողկոմի տեղակալ, 1930-1939 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտգործժողկոմ, 1934-1938 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ներկայացուցիչը Ազգերի լիգայում։ 1941-1943 թվականներին՝ արտգործժողկոմի տեղակալ, միաժամանակ Խորհրդային Միության դեսպան ԱՄՆ-ում և դեսպանորդ Կուբայում (1942-1943 թվականներին)։ Մասնակցել է ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի արտաքին գործերի նախարարների Մոսկվայի կոնֆերանսին (1943 թվականի հոկտեմբեր)։ Կուսակցության 3-րդ, 8-րդ, 14-18-րդ համագումարների պատգամավոր, 14-18-րդ համագումարներում ընտրվել է ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմի անդամ։ Կենտգործկոմի անդամ։ 1-2-րդ գումարումների ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Պարգևատրվել է Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Քաղաքական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Գալինա Բելյաևա
Գալինա Վիկտորովնա Բելյաևա (Галина Викторовна Беляева, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուսական դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2003 թ.), Վերա Խոլոդնայայի անվան մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Գալինա Բելյաևան ծնվել է Իրկուտսկ քաղաքում` 1961 թվականին ։ Նրա ծնվելուց որոշ ժամանակ անց ծնողները բաժանվել են, որից հետո մայրը դստեր հետ տեղափոխվել է Ստավրոպոլի երկրամասի Նևիննոմիսկ քաղաք։ Գալինան երկար տարիներ հոր հետ չի տեսնվել։ Նրանք հանդիպել են միայն 43 տարի անց ։
Մանկության տարիներին Գալինան երազել է բալետի պարուհի դառնալ։ 1974 թվականին, երբ նա 13 տարեկան էր, ընդունվել է Վորոնեժի խորեոգրաֆիայի ուսումնարան։ 1978 թվականին, երբ նա դեռ սովորում էր ուսումնարանում, հրավիրվել է նկարահանվելու ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի «Իմ սիրելի, քնքուշ գազան» կինոնկարում` կատարելու Օլգա Սկվորցովայի գլխավոր դերը։ Այդ դերը նրան համամիութենական ճանաչում բերեց և շատերը նրան սկսեցին անվանել «երկրորդ Օդրի Հեփբերն» ։
1980 թվականին Գալինա Բելյաևան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանվել է Հենրիկ Մալյանի «Կտոր մը երկինք» կինոնկարում, կատարելով անառակ աղջկա` Անժելի դերը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Վահան Թոթովենցի ստեղծագործության հիման վրա։ Նրա խաղընկերներն էին Մհեր Մկրտչյանը, Սոֆիկո Ճիաուրելին և Աշոտ Ադամյանը։
Ուսումնարանն ավարտելուց հետո Գալինան ընդունվել է Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտել է 1983 թվականին ։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Աննա Պավլովա» բազմասերիանոց հեռուստաֆիլմում, որտեղ նույնպես կատարում էր գլխավոր դերը։ Նույն 1983 թվականից նա Վլադիմիր Մայակովսկու անվան Մոսկվայի ակադեմիական թատրոնի բեմում է և համարվում է այդ թատրոնի առաջատար դերսանուհին ։ Կինոյում և թատրոնում Գալինան խաղացել է ավելի քան 30 դեր։
Անձնական կյանք
Գալինա Բելյաևայի առաջին ամուսինը ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել 1979-1984 թվականներին և ունեն մեկ որդի ։
Երկրորդ ամուսինը վիրաբույժ Լևան Սակվարելիձեն էր ։ Նրանց որդին` Պլատոնը, մանկության տարիներին նկարահանվել է «Բեմբիի մանկությունը» (1985 թ.) և «Լերմոնտով» (1986 թ.) կինոնկարներում  ։
1989 թվականին Գալինան երրորդ անգամ ամուսնացել է գործարար Սերգեյ Դոյչենկոյի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա` մեկ դուստր և մեկ որդի։ Բացի այդ, Սերգեյն ուներ նաև դուստր` առաջին ամուսնությունից  ։
Գալինա Բելյաևան զբաղվում է նկարչությամբ և ձիավարությամբ ։ Նա նաև ակրոբատիկայի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետության թեկնածու է ։ Ներկայումս ամուսնու հետ բնակվում է Մերձմոսկովյան շրջանում գտնվող իրենց առանձնատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
Ռուխ (Զուգդիդի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2784 մարդ ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են (մեգրելներ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Զուգդիդի շրջան
Վալտեր ՄաքՄիլիան
Վալտեր (Ջոնի Դի) ՄաքՄիլիան, ծնված 1941թ հոկտեմբերի 27-ին, մահացած 2013թ սեպտեմբերի 11-ին, Ալաբամա նահանգի Մոնրովիլ քաղաքում ապրող աֆրոամերիկացի էր, ով զբաղվում էր փայտի մշակմամբ։ Նրան մեղադրեցին սպանության մեջ, որը նա չէր գործել, և մահապատժի դատավճիռ կայացրեցին։ Նրա սխալ մեղավորությունը հաստատվեց սուտ վկայությամբ և ոստիկանության կողմից արված պարտադրանքով։ 1988թ դատավարության ժամանակ, դատավորը, չարաշահելով իր պաշտոնը, դատապառտում է մահվան՝ շրջանցելով մյուս դատավորների առաջ քաշած ցմահ ազատազրկման որոշումը։ 1990-93թթ Ալաբամայի քրեական վերաքննիչ դատարանը մերժեց չորս բողոք։ 1993թ արդեն 6 տարի էր, ինչ ՄաքՄիլիանը լրացնում էր Ալաբամայի մահվան ցուցակը, երբ Քրեական վերաքննիչ դատարանը վերանայեց դատարանի որոշումը և բացահայտեց սխալ մեղադրանքը։
Կոնտեքստ
Վալտեր ՄաքՄիլիանը, ով ծնվել է 1941թ հոկտեմբերի 27-ին, ապրել է Մոնդրովիլին մոտ գտնվող սև շինությունում՝ մանկությունն անցկացնելով բամբակի մշակմամբ ։ Մոնրոյի համայնքը Գարդիանի կողմից նկարագրվել է որպես կեղտոտ, աղքատ թաղամաս՝ լի սոճիներով և լոբու տնտեսությամբ հարուստ ։ ՄաքՄիլիանը գնում է անտառահատման և թղթի մշակման սարքավորում և դառնում հաջողակ գործարար ։ Նյու Յորքեր ամսագրի կողմից նա նկարագրվել է որպես սևամորթ փայտամշակ։ Նա ամուսնանում է Մինիե ՄաքՄիլիանի հետ շուրջ 25 տարի և ունենում են ինը երեխա ։ ՄաքՄիլիանը երկու աշխատավայր ուներ և ոչ մի քրեական արձանագրություն, բացի իրավախախտման մեղադրանքից, որն արվել էր դատարանի կողմից։ Նա բռնության պատմություն չուներ ։
Նա հասարակության կողմից աչքի ընկավ՝ առընչություն ունենալով Քարեն Քելլի անունով սպիտակամորթ կնոջ հետ, և իր որդու շնորհիվ, ով ամուսնացավ սպիտակամորթ կնոջ հետ ։ ՄաքՄիլիանը և իր փաստաբան Ջ. Լ. Չեսթնաթը, ում վարձել էր 1987թ-ին, պնդում էին, որ ՄաքՄիլիանի հարաբերությունները կասկածելի ազդեցություն էին թողնում ։ 1993թ-ին բանտարկության ժամանակ հարցազրույցում ՄաքՄիլիանն ասել է. «Այստեղ գտնվելուս գլխավոր պատճառը, սպիտակամորթ կնոջ հետ շփվելն է և տղայիս ամուսնությունը սպիտակամորթ կնոջ հետ» ։
Ռոնդա Մորիսոնի սպանությունը
18-ամյա Ռոնդա Մորիսոնը, ով չորանոցում աշխատող սպիտակամորթ աղջնակ էր, սպանվել է Ջեքսոն Քլիներսում 1986թ նոյեմբերի 1-ին Ալաբամայի Մոնրովիլում ։ Նրան կրակել են ետևից մի քանի անգամ։ Նրա սպանության ժամանակ Վալտեր ՄաքՄիլիանը  եկեղեցում է եղել բազմաթիվ վկաների հետ, այդ թվում նաև ոստիկանության սպա  ։
Ձերբակալություն
1987թ հոկտեմբերի 11-ին Վալտեր ՄաքՄիլիանը և Ռալֆ Բերնարդ Մայերսը, ով հանցագործ էր իր ողջ կարիերայի ընթացքում, համատեղ մեղադրանք առաջադրվեցին ։ ՄաքՄիլիանին մեղադրանք առաջադրվեց երկու կետով կատարած սապնության համար, որը կատարվել էի առաջին աստիճանի ավազակային հանցագործության ժամանակ, ինչի արդյունքում առաջադրվեց ցմահ ազատազրկում ։ Մայերսը ճանաչվեց որպես դավադիր և դատապարտվեց 30 տարի ազատազրկմամբ ։
Դատավարությունը և դատավճիռը
Դատավարությունը սկսվեց 1988թ օգոստոսի 15-ին։ Դատավոր Ռոբերտ Լիի Քեյ կրտսերը ակնկալում էր ՄաքՄիլիանին դատապարտել մահապատժի որպես դատավարության ավարտ։ Այդ իսկ պատճառով դատավարությունը տեղափոխվեց մեկ այլ քաղաք, քանի որ տվյալ քաղաքի 40%-ը գերակշիռ սևամորթ էր։ Դատավարությունը տեղափոխվեց Բոլդվին քաղաք, որտեղ 86%-ը սպիտակամորթներ էին, և հարուցված գործը արդեն մեծ հրապարակայնություն էր ձեռք բերել ։ ՄաքՄիլիանի դատապաշտպանը Լ. Չեսթնաթն էր։
Դատավարությունը հետաձգվեց միայն մեկ օր։ 1988թ օգոստոսի 17-ին 11 սպիտակամորթ և մեկ աֆրոամերկացի դատավորներ ՄաքՄիլիանին ճանաչեցին մեղավոր կապիտալ հանցագործության մեջ և դատապարտեցին ցմահ ազատազրկման ՝ հիմնվելով 4 վկաների կողմից տրված վկայությանը։ Նրանք էին՝ հանցագործ կարիերայով Ռալֆ Մայերսը, Բիլ Հուքսը, Ջոյ Հայթաուեր կրտսերը և մեկ ուրիշը ։ Վկաներից երկուսը պնդեցին, որ տեսել են ՄաքՄիլիանի թեթև բեռնատարը սպանության վայրի մոտակայքում  ։
Դատարանը մերժեց բոլոր սևամորթների տված վկայությունները, որոնք երդվեցին, որ ՄաքՄիլիանը սպանության պահին եղել է չորանոցում ։ ՄաքՄիլիանի անմեղությունն ապահովող ոչ մի ապացույց չկար ։
6 տաի անց Ալաբամայի քրեական վերաքննիչ դատարանը պարզեց, որ շրջանի դատախազ Թեոդոր Պիրսոնը և դատավորը ժյուրիի ընտրության գործում գործել են ռասսայական խտրականություններով ։
Մերժման որոշում
1988թ սեպտեմբերի 19-ին դատավոր Ռոբերտ Լի Քեյը մերժում է դատավորների ցմահ դատապարտման որոշումը և նշանակում մահապատիժ ։ Քեյը նշեց, որ ՄաքՄիլիանը արժանի է մահապատժի, քանի որ դաժանաբար սպանել է անմեղ աղջնակին ։ Այս գործընթացը կոչվում է դատական գերակայություն, ինչի արդյունքում գլխավոր դատավորը չեղյալ է համարում մյուսների կայացրած որոշումը և կիրառում ավելի ծանր պատժամիջոցներ։ Ըստ Միացյալ Նահանգների Արդարադատության հավասար նախաձեռնության՝ ավելի շատ քննադատության է առժանացել դատավորի չարաշահությունը, քան պետական հանցագործությունը ։ Դատավորի գերակայությունն ի սկզբանե ուսումնասիրությունների է ենթարկվել։ Ալաբամայի շուրջ 70 դատավորներ միանձնյա կերպով որոշումներ են կայացրել մահապատժի վերաբերյալ։ Ընդհանուր հաշվով դա արվել է ավելի քան 100 անգամ։ Մահապատժի դատապարտվածներից 36-ը հենց այդ կերպով է դատապարտվել ։
1988թ նոյեմբերին 28-ամյա իրավաբան Բրայան Ստիվենսոնը, ով Հարվարդի իրավաբանական դպրոցի և Հարվարդի կառավարական դպրոցի շրջանավարտ էր, և Մոնտգոմեր քաղաքի նորաստեղծ «Ալաբամա կապիտալ ներկայացուցչության» ռեսուրսային կենտրոնի տնօրենն էր, իր վրա ստանձնեց տվյալ գործի բողոքարկման գործընթացը։ Երբ նա այցելեց բանտ՝ ՄաքՄիլիանին տեսակցության , ՄաքՄիլիանը հաստատեց իր անմեղությունը։ Ստիվենսոնը շահագրգռված կերպով ստանձնեց ՄաքՄիլիանի գործը իր վրա՝ հիմնվելով դատավորի չարաշահումների վրա։ Նախքան բողոքարկման գործը ստանձնելը, Ստիվենսոնը զանգ ստացավ դատավոր Քեյի կողմից, որը առաջարկում էր չստանձնել ՄաքՄիլիանի գործը։ 2015թ  Ազգային հասարակական ռադիոալիքին տված հարցազրույցում Ստիվենսոնը նկարագրում է. «Չափից շատ տարօրինակ իմ կարիերայի սկզբի և ստանձնած գործի համար, որը անում էի Ալաբամայի քաղաքում»։ Հետո Ստիվենսոնը այցելում է ՄաքՄիլիանի համայնք և հանդիպում տասնյակ աֆրոամեիկացիների, ովքեր ՄաքՄիլիանի կողքին էին եղել դատավարության սկզբից ի վեր, ովքեր վստահ էին, որ նա անմեղ է ։
Առաջին բողոքը (1991թ.)
1990-93թթ Ալաբամայի քրեական գործերով դատարանը մերժեց չորս բողոք ։ ՄաքՄիլիանի մահապատժի դատավճիռը հաստատվեց 1991թ-ի բողոքի ժամանակ՝ 594 So. 2d 1253 (Ala.Cr.App. 1991) :
1992թ միջնորդագիր
Իր սեփական դատավճիռից հետո Ռալֆ Բերնարդ Մայերսը ՄաքՄիլիանի դատական խորհրդին ասաց, որ ՄաքՄիլիանի դեմ տված իր ցուցմունքը սխալ է ։ Մայերսը խոստովանեց, որ ոչինչ չգիտի սպանության մասին, ներկա չի եղել սպանությանը և սպաների կողմից ճնշվելու արդյունքում ստիպողաբար սուտ ցուցմունք է տվել ՄաքՄիլիանի դեմ ։ ՄաքՄիլիանի փաստաբանները, ովքեր Ալաբամա նահանգի Մոնտգոմերի քաղաքում գտնվող «Հավասար արդարադատության նախաձեռնություն» կազմակերպության անդամներ էին, հայցադիմում ներկայացրեցին նոր դատաքննության համար, որում նշվում էին սահամանադրական որոշ խախտումներ, վկայի կողմից իր սուտ ցուցմունքի խոստովանում և հայտնաբերում։ Միջնորդագիրը նաև պնդում էր, որ Ալաբամա նահանգում խախտվել են սահամադրական իրավունքները՝ զսպելով հորդորների և իմփիչմենթի մասին տեղեկատվությունը ։
«Վալտեր ՄաքՄիլիանի ընկերություն» 1993թ փետրվարի 23
1993թ փետրվարի 23-ին Ալբամայի քրեական գործերի դատարանի բոլոր դատավորները եզրահանգեցին, որ նահանգը ճնշում է պաշտպանվող կողմի ներկայացրած իմփիչմենթի ապացույցները, որոնք ներկայացվել էին որպես պաշտպանություն։ Արդյունքում դատարանը մերժում է բոլոր բողոքարկումները և պահպանում որոշումը : Դ. Պիրսոնին չհաջողվեց խուսափել ՄաքՄիլիանի փաստաբաններից, ովքեր բացահայտեցին բողոքարկման մերժման փաստը՝ ներառելով «Թայլոր Հարդին» բժշկական կենտրոնի գրառումները և Մայերսի՝ հունիսի 3-ին և օգոստոսի 7-ին արված պնդումներից ։
Հետագա հետաքննությունների ժամանակ պարզ դարձավ, որ ՄաքՄիլիանի բեռնատարը, որը հանցագործության վայրում պատահաբար նկատել էին վկաներից ոմանք, սպանությունից վեց ամիս անց նոր ձևափոխվել էր թեթև մարդատարի։ Այս փաստը ապացուցեց, որ Թեոդոր Պիրսոնը թաքցրել է անմեղությունը ապահովող ապացույց։ Վկաներից ոմանք ողջ էին տեսել տուժածին այն ժամանակ նույնիսկ, երբ դատարանը մեղադրում էր ՄաքՄիլիանին աղջկա սպանության մեջ ։
Վկաներից երկուսը, ովքեր պնդել էին, որ ՄաքՄիլիանի մեքենան տեսել են սպանության ժամանակ, խոստովանեցին, որ խաբել են դատավորին, և սուտ ցուցմունք տվել ։
ՄաքՄիլիանի փաստաբանները պարզեցին, որ դատարանը մերժել է ապացույցները, իսկ վկաները սուտ վկայություն են տվել ։ Արդյունքում պարզ դարձավ, որ դատավոր Թեյթը և մի քանի հետաքննիչներ Մոնրոյի համայնքի և Ալաբամայի հետաքննությունների բյուրոյի հետ ստիպել են Մայերսին սուտ ցուցմունք տալ պարոն ՄաքՄիլիանի դեմ : Այս պահանջները հետապնդելու ընթացքում փաստաբանները ձեռք բերեցին Մայերսի խոստովանության ձայնագրությունները։ Լսելուց հետո փաստաբանները ևս մեկ անգամ ուշադիր ուսումնասիրեցին ձայնագրությունը և պարզեցին, որ ձայնագրության մեջ Մայերսը ստիպողաբար ցուցմունք է տալիս ՄաքՄիլիանի դեմ։ Նշանակություն չի տրվում այն փաստին, որ Մայերսը անտեղյակ է սպանությունից, և չի էլ ճանաչում ՄաքՄիլիանին ։
Այս ապացույցների հայտնաբերումից հետո Թոմաս Չեմփմանը, ով ՄաքՄիլիանի նախորդ բողոքարկումների ժամանակ ներկայացրել էր նահանգը, ասում է Ստիվենսոնին. «Ես ուզում եմ անել ամեն ինչ, ինչ կարող եմ, ինչի արդյունքում քո պատվիրատուն ստիպված չի լինի նույնիսկ երկու օր անց կացնել բանտում։ Ես ինձ մեղավոր եմ զգում այն վեց տարիների համար, որ ՄաքՄիլիանը անց է կացրել բանտում, և իմ՝ նրան այդտեղ պահելու խաղացած դերի համար» ։
Բողոքարկում 1993թ. մարտի 2
1993թ. փետրվարի 23-ին Ալաբամայի քրեական գործերի դատարանին ուղղված բողոքի ժամանակ դատավորները որոշում կայացրեցին վերանայել ՄաքՄիլիանի գործը և նոր որոշում կայացնել : ՄաքՄիլիանի փաստաբանը միջնորդեց հերքել բոլոր մեղադրանքները։ Հաջորդ շաբաթ՝ մարտի 2-ին, Շրջանային դատավոր Պամելա Բասշաբը վարեց դատը, որի ընթացքում չեղյալ համարվեցին ՄաքՄիլիանին շնորհած բոլոր մեղադրանքները ։ Չեմփմենը, ով 1987թ-ից ի սկզբանե չէր ներգրավվել գործի մեջ, միացավ մեղադրանքներ փնտրելու ակնկալիքով, սակայն հաջողության չհասավ ։ Այնուամենայնիվ Չեմփմենը չէր հավատում, որ ՄաքՄիլիանին բանտարկելը կանխամտածված գործ է։ Նա պնդում էր, որ ՄաքՄիլիանի բողոքարկումը ապացուցեց համակարգի աշխատանքը ։ Ստիվենսոնը, չհամաձայնվելով դատարանի հետ, ասաց «Շատ հեշտ էր այս անմեղ մարդուն մեղադրել սպանության մեջ և մահապատժի ցուցակում ընդգրկել մի սպանության համար, որը ինքը չի գործել, և ավելի դժվար է նրա ազատությունը ետ բերելը նրա անմեղությունը ապացուցելուց հետո» ։
Քաղաքացիական դատավարություն
Իր հայրենի Մոնրովիլ քաղաք և ընտանիք վերադառնալուց հետ, ՄաքՄիլիանը քաղաքացիական դատարանում բողոք ներկայացրեց նահանգի և տեղական պաշտոնյաների նկատմանբ՝ ներառելով երեք անձ, ովքեր ներգրավված էին Մորիսոնի սպանությունը բացահայտելու մեջ։ Նրանք էին՝ Մոնրոյի համայնքի շերիֆ Թոմ Թեյթը, Մոնրոյի նահանգի համայնքային փաստաբանական գրասենյակից Լարի Իկները և Ալաբամայի հետաքննությունների բյուրոյի հետաքննիչ Սիմոն Բենսոնը, ովքեր մեղադրվեցին սխալ հետաքննության և դատավարության մեջ։ Այն բողոքարկվել է Միացյալ Նահանգների Սահմանադրական դատարան , որը որոշում է կայացրել ընդդեմ ՄաքՄիլիանի՝ համարելով, որ շրջանի շերիֆը չի կարող դատական կարգով հայտ ներկայացնել դրամական վնասների համար ։ Այնուհետև ՄաքՄիլիանը չբացահայտված գումարի միջոցով կարգավորեց դատարանի հետ իր գործերը այլ պաշտոնյաների հետ։ ՄաքՄիլիանի գործը Ալաբամա նահանգի դատական համակարգում ծառայեց որպես կատալիզատոր, որը ընդունվեց 2001թ-ին ։
Հետագա կյանքը և մահը
Հետագայում ՄաքՄիլիանի մոտ հայտնաբերվում է դեմենցիա հիվանդությունը, ինչի սկիզբը ենթադրվում է բանտում անցկացրաց տարիները ։ Նա մահանում է 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցմահ դատապարտվածներ
Արտաշես Շահվերդյան
Արտաշես Ասատուրի Շահվերդյան, հայ դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2011)։
Կենսագրություն
Արտաշես Շահվերդյանը ծնվել է 1952 թվականին, Թբիլիսի քաղաքում։ 1974-1979 թվականներին սովորել է Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի կինոյի և թատրոնի դերասան բաժնում։ 1979 թվականից աշխատում է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում՝ որպես դերասան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Հուբերտ Մարիշկա
Հուբերտ Մարիշկա (Hubert Marischka, ), ավստրիացի դերասան, երգիչ, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Էրնստ Մարիշկայի եղբայրն է  ։
Կենսագրություն
Ավստրիական կայսերական պալատի մատակարարի՝ ոսկեջրագործ Յոհան Մարիշկայի որդին՝ Հուբերտ Մարիշկան սկզբում ատաղծագործություն է սովորել։ Դրանից հետո նա սկսել է վոկալի դասեր ստանալ, իսկ 1904 թվականին Սանկտ Պյոլտենի քաղաքային թատրոնում Կառլ Միլյոկերի «Խեղճ Իոնաֆան» օպերետում երգչի դեր ստանձնելով՝ սկսել է իր դերասանական կարիերան։ Հուբերտ Մարիշկան հաջողությամբ աշխատել է որպես դերասան, մասնավորապես՝ «Երջանիկ այրին» բեմականացման մեջ մարմնավորել է կոմս Դանիլոյի դերը։ 1907 թվականի հուլիսի 27-ին Մանհեյմում մասնակցել է Լեո Ֆալլի «Ուրախ գեղջուկը» բեմականացման պրեմիերային։ Վիեննայում Հուբերտ Մարիշկայի բեմական դեբյուտը տեղի է ունեցել 1908 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Կառլս թատրոնի բեմում, երբ նա խաղում էր Ֆալլի «Բաժանվածը» բեմականացման մեջ։ Հետագայում Մարիշկան փայլել է Ան դեր Վին թատրոնի ներկայացումներում, որտեղ էլ ավելի ուշ սկսել է աշխատել որպես օպերետների ռեժիսոր։ 1923 թվականին նա նաև ստանձնել է Ան դեր Վին թատրոնի տնօրենի պաշտոնը։ 1924 թվականի փետրվարի 28-ին հենց այդ թատրոնի բեմում է կայացել Իմրե Կալմանի «Կոմսուհի Մարիցա» օպերետի պրեմիերան։ 1920-ական թվականների վերջին Վիեննայի պետական օպերայի բեմում Հուբերտ Մարիշկան հանդես է եկել կոմպոզիտոր Յոհան Շտրաուսի «Վենետիկի գիշերները»  ստեղծագործության բեմականացման մեջ  ։
Հուբերտ Մարիշկային անմիջապես գրավել է նաև կինեմատոգրաֆը։ Կինոյում նա սկսել է աշխատել որպես դերասան, ինչպես նաև ռեժիսոր ու սցենարիստ։ Հանս Մոզերի հետ միասին Մարիշկան նկարահանել է այնպիսի հայտնի ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Հրավիրում ենք պարի» (1941 թվական) և «Դիվանատան պարոն խորհրդական» (1948 թվական) ժապավենները։ Որոշ ժամանակ Հուբերտ Մարիշկան գլխավորել է Վիեննայի քաղաքային թատրոնը, այնուհետև ստանձնել է Ռեյմունդ թատրոնի ղեկավարի պաշտոնը, գլխավորել է Papageno երաժշտական հրատարակչատան գործերը և Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի ակադեմիայում «օպերետ» մասնագիտության պրոֆեսոր է եղել ։
Հուբերտ Մարիշկան մահացել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վիեննայում։ Նրա աճյունն ամփոփված է Վիեննայի հայտնի Հիտցինգյան գերեզմանատանը ։
Եղբայր
Հուբերտ Մարիշկայի եղբայրը՝ Էռնստ Մարիշկան (02.01.1893 - 12.05.1963) ավստրիացի ռեժիսոր և սցենարիստ է, ով մասնագիտացել է վիեննական օպերետների և կատակերգություն ժանրում։ Նա առավել հայտնի է իր ֆիլմերից երեքի շնորհիվ, որոնցից մեկը 1955-ից մինչև 1958 թվականները նկարահանված «Սիսի» ֆիլմն է, մյուս երկուսը՝ «Սիսի երիտասարդ կայսրուհին» և «Սիսի։ Կայսրուհու դժվար տարիները»։
Ֆիլմագրություն
Ստորև ներկայացված են Հուբերտ Մարիշկայի ֆիլմագրության ցանկը ՝
Հիշատակ
2009 թվականին Մարիշկա եղբայրների պատվին անվանվել է Վիեննայի 21-րդ թաղամասի Ֆլորիդսդորֆի ճեմուղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ավստրիացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասաններ
Մահամբեթ Ուտեմիսով
Մահամբեթ Ուտեմիսով (Махамбет Өтемісұлы, ), 19-րդ դարի առաջին կեսի ղազախ բանաստեղծ, 1836-1837 թվականներին Արևմտյան Ղազախստանում ընդդեմ ցարիզմի և խանության տեղի ունեցած ազգային-ազատագրական շարժման կազմակերպիչներից ու ղեկավարներից մեկը։ Մինչև ապստամբությունը եղել է Ժանգիր Կերեյ խանի պալատական աշուղը (ակին)։
Կենսագրություն
Մահամբեթ Ուտեմիսովը ծնվել է Բուկևսկայա Օրդայում։ Նախնական գիտելիքներ ստացել է մեդրեսեում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Օրենբուրգում, որտեղ, արդեն որպես հայտնի աշուղ, 1824 թվականին նրան ուղարկել էր Ժանգիր խանը որպես իր որդու՝ Զուլկարանի դաստիարակ։ Օրենբուրդում ուսանել է ռուսաց լեզու։ Եղել է բարեպաշտ մարդ։ Շուրջ հինգ տարի եղել է Խանի ժառանգորդի ուսուցիչը, այնուհետև Մահամբեթի և խանի միջև կոնֆլիկտ է ծագել։ Բռնակալության և կամայականության մասին սուր և կծու արտահայտությունների համար, արտաքսվելով խանի կողմից, նա մտերմացել է Իսաթայ Թայմանովի հետ, որը ցարի, խանի, բիերի և մյուս ճնշողների դեմ ապստամբության կազմակերպիչն է եղել։ 1829 թվականին ցարական զորքերը Մահամբեթին բռնել և նետել են բանտ, որտեղից 1831 թվականին փախչել է և շարունակել ապստամբության ագիտացիան, ժողովրդին ոգեշնչել իր երգերով։ Ցարական-խանական զորախմբերի դեմ մղած մարտերում կորցնելով ընկերոջը՝ Իսաթային, Մահամբեթը շարունակել է նրա գործը։ 1841 թվականին երկրորդ անգամ նետվել է բանտ, որտեղից հաջողվել է կրկին փախչել։ Նրան հանձնելու համար 2000 ռուբլու պարգևը չի գայթակղել ժողովրդին, որը չորս տարի շարունակ թաքցրել է Մահամբեթին։ 1846 թվականին բանաստեղծին դավաճանաբար սպանել է Խան Ժանգիրի գործակալ Իխլասը ։
Մահամբեթը թողել է շուրջ 40 երգեր և պոեմներ, որոնք մեծ ազդեցություն են գործել ինչպես նրա ժամանակակից, այնպես էլ հետագա ակինների վրա։ Մահամբեթի ամբողջ ստեղծագործությունն ուղղված է ժողովրդին ճնշողների դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղազախ աշուղներ Կատեգորիա:Ղազախ բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ղազախստանի քաղաքական գործիչներ
Հունաստանը և Հայկական հարցը
Հունաստանը և հայկական հարցը, Հայկական հարցի հանդեպ Հունաստանի վերաբերմունքը պայմանավորված է մի շարք գործոններով։ Օսմանյան կայսրությունում հույների և հայերի տնտեսական և հաս-քաղաքական դրության նմանությամբ, կրոն, հարազատությամբ, մեծ տերությունների քաղաքականությունից ունեցած կախվածությամբ և այլն։ Այդ իսկ պատճառով հույների վերաբերմունքը «եղբայրական ժողովրդի» (այսպես էր այն ժամանակ հայերին անվանում հույների եկեղեցական ղեկավարությունը) նկատմամբ հիմնականում համակրական Էր։ Եվ, չնայած դրան, երկու ժողովուրդների ղեկավար շրջաններին չհաջողվեց համագործակցության հիմքեր մշակել ընդհանուր խնդիրների լուծման համար։
Պոլսի կոնֆերանս
Հունաստանի և Թուրքիայի հայ բնակչության ներկայացուցիչների միջև շփումներ հաստատելու առաջին փորձերը կատարվել են 1876-77 թթ.-ի ձմռանը՝ արևելյան ճգնաժամի սրման կապակցությամբ Կ.Պոլսում գումարված միջազգային կոնֆերանսի ժամանակ։ Մի կողմից Թուրքիայում հուն, դեսպանը, Կրետեի, Թեսալիայի, Էպիրոսի և Թրակիայի ներկայացուցիչները, մյուս կողմից Կ. Պոլսի հայոց պատրիարք՝ Ներսես Վարժապետյանը, փորձեցին կոնֆերանսի օրակարգի մեջ մտցնել Թուրքիայի հունաբնակ և հայաբնակ նահանգներում վարչական բարենորոգումներ իրականացնելու իրենց պահանջները։ Բայց այդ ջանքերը ապարդյուն անցան, ձախողվեց նաև բուն կոնֆերանսը։ 1877-ի հունիսի 26-ին օսմանական պառլամենտի հույն պատգամավորները վճռական բողոք հայտնեցին օսմանական իշխանություններին Փոքր Uսիայի արևելյան նահանգներում (այսինքն՝ արևմտյան Հայաստանում) քրդերի և չերքեզների կողմից քրիստոնյա (գերազանցապես հայ) բնակչության ջարդերի հանդեպ նրանց հանդուրժող դիրքորոշման կապակցությամբ։ Հայ պատգամավորների հետ այդ համատեղ բողոքի հայտարարությունը կարելի է համարել Օսմանյան կայսրությունում Հայկական հարցի առաջին պաշտոն, արծարծումը։
Հուն-հայկական մերձեցման փորձեր
1877-ի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի հարցում հույների (որոնք պահանջում էին վերանայել Բուլղարիայի վերաբերյալ հոդվածները) և հայերի (որոնք ձգտում էին 16-րդ հոդվածի իրականացմանը) շահերը չհամընկան։ Այդուհանդերձ, 1878-ի Բեռլինի կոնգրեսի նախօրեին հույն-հայկական մերձեցման մի փորձ ևս կատարվեց. 1878-ի մայիսին Մանչեստրի և Լոնդոնի հունական և հայկական համայնքները արտահայտվեցին առաջիկա կոնգրեսում փոխաջակցռւթյան օգտին, բայց այդ մտադրությունը ևս իրականություն չդարձավ։
Հունական քաղաքականությունը հայերի նկապտմամբ
Հաջորդ տասնամյակում Հունաստանի պաշտոն, շրջանները առանձնակի հետաքրքրություն չցուցաբերեցին հայկական հարցի նկատմամբ, թեպետ մի շարք հույն դիվանագետներ, հասարակական գործիչներ, լրագրողներ (Մ. Բետոս, Ն. Մավրոգորդատոս, Թ. Պասխիտիս և ուրիշներ) այդ ընթացքում հանդես էին գալիս հօգուտ երկու ժողովուրդների մերձեցման, ընդհանրություններ գտնում Կրետեի հույների և հայերի ազատագրական խնդիրների միջև։ 1894-96-ի հայկական կոտորածների ժամանակ, չնայած հալածանքները Օսմանյան կայսրության հույների դեմ ուղղելու իրական վտանգին. վերջիններս հաճախ իրենց համակրանքն էին հայտնում հայերին։ Նրանք մասնակցեցին 1890-ի Գում Գափուի ցույցին, 1895-ի աշնանը Տրապիզոնում և այլ քաղաքներում իրենց տներում թաքցրին ջարդերից փրկված հայերին։ Աթենքում հուն, մամուլը հանդես եկավ հայերի պաշտպանությամբ, հույն մտավորականությունը մի շարք քաղաքական ու մշակութային միջոցառումներ, հանրահավաքներ կազմակերպեց ի նշան համերաշխության հայ ժողովրդի հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում հույների նման դիրքորոշումը բացատրվում էր թուրքերի հետ հարաբերությունների սրմամբ. որոշակի դեր էր խաղում նաև այն փաստը, որ Հունաստանի քաղաքականության վրա նշանակալի ազդեցություն ունեցող Մեծ Բրիտանիան 1880-90-ական թթ. որոշ համակրանք էր տածում հայկական հարցի նկատմամբ։ Եվ, այդուհանդերձ, հուն, կառավարությունը շարունակում էր զգուշավոր վերաբերմունք հանդես բերել հայ ազատագրական շարժման նկատմամբ։ Դրա պատճառը հայ-բուլղարական համագործակցությունն էր, որը բացասաբար էր անդրադառնում Հունաստանի պաշտոն, քաղաքականության վրա, հուն, պաշտոնական շրջանները դեմ էին ամեն մի ապստամբության, որը կարող էր սրել իրադրությունը Մերձավոր Արևելքում։ Որոշակի դեր էին խաղում նաև հույն-հայկական եկեդեցական վեճերը Պաղեստինում, հույն և հայ աոևտրական բուրժուազիայի մրցակցությունը և այլն։ Այս հանգամանքներով է հենց բացատրվում հուն, քաղաքականության որոշ հակասականությունը հայերի հանդեպ XX դ. սկզբին։
Հուն-հայկական մերձեցումը XX-դարի սկզբին
Այսպես, 1905-ի ամռանը, Մակեդոնիայի համար հույն-բուլղարական դիմակայության ուժեղացման և Կրետեի հարցում հույնթուրքական հարաբերությունների լարման շրջանում, Հունաստանի կառավարությունը, անհանգստացած Զմյուռնիա և Փոքր Ասիա տեդափոխելու համար Մարսելից Պիրեյա դաշնակցություն կուսակցության փոխադրած զենքի ու զինամթերքի հայտնաբերման փաստից. Թուրքիայի ճնշման տակ ձեռնամուխ եղավ Ատտիկայի՝ այն ժամանակ դեռևս փոքրաթիվ հայ համայնքի անդամների զանգվածային ձերբակալություններին։ Սակայն հայերի պաշտպանությամբ հանդես եկան հույն լիբերալ գործիչներն ու Աբդուլ Համիդ ll-ի բռնապետության հակառակորդները, որի շնորհիվ ձերբակալված հայերը ազատվեցին և նույնիսկ հայտարարվեցին «ազատության մարտիրոսներ»։ Հայ ժողովրդի հանդեպ հույների համակրական վերաբերմունքը փոքր-ինչ կրկին սասանվեց 1908-ի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո, երբ պարզվեց, որ հայ հեղափոխական դաշնակցությունը դաշն է կնքել երիտթուրքերի հետ, որոնց հույները սկզբից ևեթ չէին վստահում։ Բայց դա Կիլիկիայի հույներին չխանգարեց օգնության ձեռք մեկնել հայերին 1Ց0Ց-ի ապրիլյան ջարդերի ժամանակ (տես Սղանայի կոտորած 1909). հույն երևելի աշխարհիկ և հոգևոր գործիչները հայերին պաշտպանելու խնդրանքով դիմեցին թուրք, իշխանություններին ու օտարերկրյա հյուպատոսներին, իսկ հույն բնակչությունն ապաստան տվեց հալածական հայերին և այլն։ 1909-ի վերջին Հունաստանի արտգործնախարարությունը, փոխելով իր գործելակերպը, Օսմանյան կայսրության հույներին սկսեց խորհուրդ տալ՝ մերձենալ ոչ թուրք ժողովուրդների, հատկապես՝ հայերի հետ։ Հույն-հայկական մերձեցումը իր արտահայտությունն էր գտնում տարբեր խաղաղ միջոցառումների մեջ՝ հայ և հույն պատրիարքների համատեղ դիմումներ Բարձր դռանը՝ երիտթուրքերի կողմից իրականացվող ձուլման քաղաքականության դեմ, պառլամենտի հայ և հույն պատգամավորների գործողությունների համաձայնեցում և այլն։ Սակայն հուն, և հայկական շրջանների այդպիսի համագործակցությունը սահմանափակվում էր սոսկ առօրյա հարցերով։ Ոչ հայ, ոչ էլ հույն գործիչները այդպես էլ չկարողացան կանխագուշակել գալիք ողբերգությունը։ Հույն-հայկական մերձեցումը ավելի գործնական դարձավ է. Վենիզելոսի կառավարման տարիներին։ Հավաստի անգլական վկայություն կա այն մասին, որ 1913-ի աշնանը Հունաստանից Զեյթուն է առաքվել 7 հազար հրացան, ամենայն հավանականությամբ, սպասվող նոր հույն-թուրքական ընդհարումից առաջ այնտեղ ուշադրությունը շեղող ճակատ ստեղծելու համար։
Հունական քաղաքականությունը 1915 թվականին
Չնայած այն հանգամանքին, որ հույների 1913-14-ի հալածանքները, հայերի 1915-16-ի ցեղասպանությունը և Պոնտոսի հույների 1916-22-ի բնաջնջումը թուրքական կառավարող շրջանների՝ կայսրության բռնի թուրքացման քաղաքականության անմիջական հետևանքն էին, այդուհանդերձ երկու ազգերի քաղաքական ղեկավարներին չհաջողվեց ընդհանուր ճակատ կազմել թուրք ջարդարարների դեմ։ Իհարկե, հայերի զանգվածային ոչնչացման ժամանակ անվանի հույն գործիչները մերթընդմերթ բողոքում էին (ինչպես, օրինակ հուն, միտրոպոլիտ Խրիսանթը) այդ վայրագությունների դեմ, իսկ հասարակ հույն ժողովուրդը ամեն կերպ թեթևացնում էր հալածական հայերի վիճակը։ Եղան նաև համատեղ զինված դիմադրության փորձեր (1915-ի նոյեմբերին պոնտական Գարահիսարում, հույնհայկական պարտիզանական խմբերի գործողությունները Սամսունի մերձակա լեռներում և այլն)։
Հուն-հայկական համագործակցություն
Բայց հույն-հայկական քաղաքական համագործակցությունը շատ ավելի իրական դարձավ միայն 1914-18-ի առաջին համաշխարհային պատերազմում Թուրքիայի պարտությունից և Հայաստանի Հանրապետության ստեղծումից հետո։ Այդ համագործակցությունը սկսվեց 1920-ի Մուդրուսի զինադադարից անմիջապես հետո, Հունաստանի պրեմիեր մինիստր է. Վենիզելոսի նախաձեռնությամբ, որը հետևողականորեն ձգտում էր երկու ժողովուրդների տևական մերձեցման։ Երեք տարվա ընթացքում կատարվեցին բազմաթիվ համատեղ քայլեր, հազարավոր որբերի ու փախստականների տեղավորման համատեղ գործողություններ, Պոնտոսում հայ-հունական ֆեդերացիա ստեղծելու համաձայնագրերի ստորագրում.1918 ին՝ Անդրկովկասում, 1921-22-ին Հոնիայում և Կիլիկիայում համատեղ ռազմական ջանքերի նախապատրաստում, փոխաջակցություն դիվանագիտական ասպարեզում, հայկական դիվանագիտական ներկայացուցչության բացում Աթենքում (1919) և այլն։ Այս մերձեցումը նույնպես տարբեր պատճառներով սպասված արդյունքը չտվեց։ Երկու ժողովուրդներն էլ բազմաթիվ օբյեկտիվ դժվարություններ էին զգում գրեթե բոլոր, հատկապես ռազմական բնագավառում, մանավանդ, երբ նրանց լքեցին երբեմնի դաշնակիցները (Անտանտը)։ Կային նաև սուբյեկտիվ պատճառներ, ինչպես անփորձությունն ու պարզապես քաղաքական անհեռատեսությունը առանձին քաղաքական գործիչների, որոնք այդպես էլ չկարողացան ստեղծել հույն-հայկական համագործակցության ամուր հիմքեր։ է. Վենիզելոսի և Ա. Ահարոնյանի 1920ի Սևրի հաշտության պայմանագրի ստորագրումը, որով ճանաչվում էին և հայերի, և հույների ազատագրական նկրտումները, հայտնի պատճառներով կրում էր խորհրդանշական բնույթ, պայմանագիրը այդպես էլ ուժի մեջ չմտավ։ Ապարդյուն անցան նաև 1919-22-ի հույն-թուրքական պատերազմում պարտված Հունաստանի ջանքերը 1922-23-ի Լոզանի կոնֆերանսում՝ Թուրքիայում մնացած հայերի համար որոշ արտոնություններ («Հայկական ազգային օջախի» ստեղծում և այլն) ապահովելու ուղղությամբ։ Շատ ավելի շոշափելի եղավ Հունաստանի և հույն ժողովրդի ներդրումը Փոքր Ասիայում հուն, զորքերի պարտությունից հետո Թրակիայից և Զմյուռնիայից փախած տասնյակ հազարավոր հայերին ապաստան տալու և տեղավորելու գործում։ Այդ իրադարձություններից հետո Հունաստանի հայկական համայնքը աճեց և սկսեց նշանակալի դեր խաղալ երկրի տնտեսական և մշակութային կյանքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայկական հարցը և արտերկիրը
Հասմիկ Պետրոսյան
Հասմիկ Սամսոնի Պետրոսյան, նյութագիտության բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2005)։
Կենսագրություն
1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1972-1977 թվականներին աշխատել է Բյուրականի աստղադիտարանի «Աստրո» ՀԿԲ-ում, 1977 թվականից՝ ՀՊՃՀ-ում, 2005 թվականից՝ նյութագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր։
Աշխատանքները վերաբերում են մետաղալարերով ամրանավորված մետաղական բաղադրյալ նյութերի կառուցվածքային վերլուծություններին, հատկություններին և կիրառման բնագավառներին։ Հեղինակ է բաղադրանյութերի ստացման բուհական դասագրքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:1950 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ
Լիվոնիա
Լիվոնիա (լատ. Livonia, գերմ. Livland), 12-րդ-13-րդ դարերը լիվերի բնակության շրջանը Դաուգավա և Գաուի գետերի ստորին հոսանքներում, 13-րդ դարի 2-րդ քառորդից մինչև 561-ը՝ գերմանացի խաչակիրների նվաճած Լատվիայի և Էստոնիայի ամբողջ տերիտորիան։ Լիվոնիա էր կոչվում անվանականորեն Հռոմի պապի և Գերմանիայի կայսեր իշխանության տակ գտնվող ֆեոդալական 5 պետությունների՝ Լիվոնյան օրդենի, Ռիգայի արքեպիսկոպոսության, Կուռլանդական, Դերպտի (Տարտու), Էզել-Վիկի եպիսկոպոսությունների համադաշնակցությունը (կոնֆեդերացիան)։ Կուռլանդական դքսության ստեղծումից (1561) հետո Լիվոնյան սկսեցին կոչել Հյուսիսային Լատվիան և Հյուսիսային Էստոնիան, որոնք 1558-1883 թվականներին Լիվոնյան պատերազմի ընթացքում անցան Ռեչ Պոսպոլիտային, իսկ 629 թվականից Շվեդիային։ Այդ նեղ իմաստով էլ «Լիվոնիա» տերմինը 17-րդ դարի դարի փոխարինվեց Լիֆլանդիա տերմինով։
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Արհեստական կղզի
Արհեստական կղզի, ջրատեխնիկական կառույց բաց ջրային տարածքում (ծովերում, լճերում, գետերում), կառուցված ափի կամ հատակի բնահողից, բնական կամ արհեստական սառույցից, ժայռաբեկորներից և այլն ։ Արհեստական կղզին ստեղծվում է մարդու կողմից։ Արհեստական կղզիներ կարող են առաջանալ ցամաքի մասերից՝ ջրանցքների կառուցման պատճառով
Ռուսաստան
Կրիա կղզին Ազովի ծովում կառուցվել է 1701-1706 թվականներին՝ Տագանրոգ քաղաքի դիմաց։
Դաղդիզել գործարանի 8-րդ արտադրամասը կառուցվել է 1934-1936 թվականներին։
Ռուսաստանում գոյություն ունի "Ֆեդերացիա" կղզիախմբի կառուցման նախագիծ։ Ծրագրավորվում է այն կառուցել Սև ծովում (Սոչի քաղաքի Խոստինսկի թաղամասի՝ Փոքր Ախունի դիմաց)։ Կղզու մակերեսը 250 հա է, կառույցի ընդհանուր մակերեսը 700000մ² ։
ՄԱԷ
Պարսկական ծոցի ավազանում առաջին արհեստական կղզին դարձավ Դուբայի Առագաստ կղզին։ Նրա գլխավոր տեսարժան վայրը դարձավ Բուրջ ալ-Արաբ (Burj Al Arab) հյուրանոցը։
Ամենահայտնի արհեստական կղզիներից են Արմավենիների կղզիները Դուբայի ափերի մոտ, երեք կղզի արմավենու տեսքով։ Ջումեյր արմավենին, Ջեբել Ալի արմավենին և Դեիրա արմավենին ։
2007 թվականին Աբու Դաբիում բացվեց Լուլու ("Մարգարիտ") արհեստական կղզին ։
ՄԱԷ ամենամեծ նախագիծը եղավ Դուբայում կառուցվող "Мир" (The World,Աշխարհ) կղզիախումբը՝ 300 կղզի, որոնք Երկիր մոլորակի մայրցամաքներն են հիշեցնում ։
Ճապոնիա
Միջազգային օդանավակայան Կանսային դիմակայուն է երկրաշարժերի և թայֆունների նկատմամբ և կառուցված է Արևելյան Ասիայում, արհեստական կղզիների վրա ։
Տոկիոյի ծոցում կառուցված Երազանքի կղզին ամբողջովին թափոններից է ։
Չափերով երկրորդ արհեստական Ռոկկո կղզին Կոբայում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Աշխարհագրական եզրեր Կատեգորիա:Արհեստական կղզիներ
Օթխթայի վանք
Օթխթայի վանք (ოთხთა ეკლესია, բառացի թարգմանությամբ՝ Չորսի եկեղեցի), վրաց ուղղափառական եկեղեցի, X դարի վրացական ճարտարապետության գլուխգործոցներից մեկը։ Տեղակայված է ժամանակակից Թուրքիայի տարածքում՝ Ճորոխգետի հովտում՝ Օթխթա գյուղից 5 կմ հեռավորության վրա։ Օթխթայի եկեղեցին ու Պարխալիի վանքը ուշ շրջանի բազիլիկայի նմուշներ են։ Գրավոր աղբյուրների համաձայն՝ Օթխթայի վանքը եղել է երբևէ գոյություն ունեցած վանական համալիրի գլխավոր եկեղեցին։
Օթխայի վանքն իր կառուցվածքով տարբերվում է վաղ շրջանի բազիլիկ եկեղեցիներից (ինչպիսիք են, օրինակ՝ Բոլնիսի ու Ուրբնիսի եկեղեցիները) :
Կենտրոնական նավը, որ ավարտվում է աբսիդներով, բավական բարձր է կողմնային նավերից։ Կառույցի պատերը դրսից զարդարված են նեղ ու բարձր դեկորատիվ կամարներով։ Եկեղեցին կառուցված է աղյուսով ու որմնաքարով, երեսպատված է շագանակագույն քարով։ Պատերը ներսից զարդարված են որմնանկարներով։ Գլխավոր եկեղեցու կողքին պահպանվել են սեղանատան ու ու եռակամար մեծ շինության (հավանաբար եղել է սեմինարիա) ավերակները։ Այդտեղ է գտնվում նաև ոչ մեծ մի մատուռ, որում եղել է դամբարան :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի վրացական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տայք-Կղարջք Կատեգորիա:Արդվինի մարզ
Լի Սյու-Չեն
Լի Սյու-Չեն, Չինաստանում Տայպինյան ապստամբության (1850-1864 թվականներին) ղեկավարներից։
Սերել է աղքատ գյուղացու ընտանիքից։ Տայպիններին միացել է 1851 թվականին, ռազմական, արտասովոր տաղանդի շնորհիվ կարճ ժամանակում դարձել խոշոր զորապետ։ Կարևոր հաղթանակներ է տարել կառավարական զորքերի նկատմամբ։ Երկու անգամ (1860, 1862 թվականներին) հարձակվել է Շանհայի վրա, սակայն անգլո-ֆրանսիական զորքերի դիմադրության պատճառով չի կարողացել գրավել։ 1863-1864 թվականներին ղեկավարել է Նանկինի պաշտպանությունը, որի անկումից հետո գերի է ընկել և մահապատժի ենթարկվել։ Մահից առաջ գրել է «Ցուցմունքները», որը տայպինների գյուղացիական պատերազմի պատմության կարևոր աղբյուր է։