cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեյձիի հեղափոխություն
Սյոգունատի կառավարման ավարտ
Տոկուգավայի բոլոր հողերը բռնագրավվեցին և հանձնվեցին «կայսեր հսկողությանը», ինչն նրանց արտոնյալ կարգավիճակ տրամադրեց Մեյձիի նոր կառավարության կողմից։ Ֆուհանքենի սանչիշեի հետ մեկտեղ՝ այս տարածքները բաժանվեցին 3 տիպի՝ քաղաքային պրեֆեկտուրաներ (府 fu), գյուղական պրեֆեկտուրաներ (県 ken) և արդեղ գոյություն ունեցող վարչական միավորները։ 1869 թվականին Տոսա, Հիզեն, Սացումա, Չոշու տիրույթների դայմյոները, ովքեր առավել վճռական հանդես եկան սյոգունատի դեմ, համոզվեցին «իրենց տարածքները հանձնել կայսերը»։ Արդյունքում մյուս դայմյոները նույնպես համոզվեցին՝ հնարավոր է, որ անդրանիկ անգամ Ճապոնիայում ստեղծելով կենտրոնացված կառավարոււթյուն, որն իրականացնում էր ուղղակի կառավարում բոլոր տիանքսիաների նկատմամբ։ Սյոգունատի որոշ ուժեր փախան Հոկայդո, որտեղ նրանք փորձեցին ստեղծել Էզոյի Հանրապետությունը, սակայն կայսրին հավատարիմ ուժերը 1869 թվականի մայիսին Հոկայդոյում Հակոդատեի ճակատամարտում վերջ դրեցին այդ փորձերին։ Նախկին սյոգունի զորաբանակի (Էնոմոտո Տակակիի և Հիջիկատա Տոշիձոյի գլխավորությամբ) ջախջախումը ազդարարեց Տոկուգավայի սյոգունատի վերջնական ավարտը՝ ամբողջովին վերականգնելով կայսեր իշխանությունը։ Ի վերջո, 1871 թվականին նախկին և ներկա դայմյոները կանչվեցին կայսեր մոտ, որտեղ հայտարարվեց, որ այժմ բոլոր տիրույթները վերդարձվում են կայսրին։ Դրանով վերանում է տիրութային կառավարման համակարգը։ Շուրջ 300 տիրույթներ (藩 han) վերածվեցին պրեֆեկտուրաների, որոնց յուրաքանչյուրը կառավարվում էր պետության կողմից նշանակված նահանգապետերի կողմից։ 1888 թվականին մի քանի պրեֆեկտուրաներ միավորվեցին, ինչի արդյունքում վերջիններիս թիվը կրճատվեց հասնելով 75-ի։ Դայմյոներին խոստացվեց իրենց ֆեոդալների եկամուտների 1/10-ը՝ իբրև մասնավոր եկամուտ։ Ավելի ուշ, նրանց պարտքերը և սամուրայների վճարները պետք է ընդունվեին պետության կողմից։
Ռազմական բարեփոխումներ
Կայսր Մեյձին 1868 թվականին իր Երդման կանոնադրությունում հայտատարարեց. «Գիտելիքը կփնտրվի աշխարհով մեկ, և դրանով կայսերական իշխանության հիմքերը կամրապնդվեն» ։ Մորի Արինորիի ղեկավարությամբ՝ Ճապոնիայի մի խումբ առաջատար մտավորականներ 1873 թվականին հիմնեցին «Մեյձիի 6-րդ տարվա հասարակությունը» (明六社 Meirokusha)՝ նպատակ ունենալով տարածել «քաղաքակրթություն և լուսավորականություն»՝ ժամանակակից գաղափարների և բարոյագիտության միջոցով։ Սակայն իշխանության վերականգնման ժամանակ, քաղաքական իշխանությունը սյոգուններից ուղղակիորեն անցավ օլիգարխիային։ Հիմնական առաջնորդներն էին Օկուբո Տոշիմիչին և Սայգո Տակամորին Սացումա պրովինցիայից և Իտո Հիրոբումին, Յամագատա Արիտոմոն ու Կիդո Տակայոշին Չշոշու պրովինցիայից։ Դա ցույց էր տալիս նրանց հավատն առ կայսերական կառավարման ավանդական գործելաոճը՝ համաձայն որի, Ճապոնիայի կայսրը հանդես էր գալիս լոկ իբրև ազգի հոգևոր հեղինակություն, իսկ նրա նախարարները երկիրը կառավարում էին նրա անունից։
Արդյունաբերական առաջընթաց
Մեյձիի հեղափոխությունը արագացրեց Ճապոնիայի արդյունականացումը՝ հանգեցնելով վերջինիս ռազմական ներուժի աճին՝ 1905 թվականին որդեգրելով հետևյալ կարգախոսը. «Պետության հարստացում, զինված ուժերի ամրապնդում»։ Ճապոնիայի արագ արդյունաբերականացումը և արդիականացումը թույլատրեցին և միաժամանակ պարտադրեցին արտադրանքի զգալի աճ և ենթակառուցվածքների մեծացում։ Ճապոնիայում սկսեցին կառուցվել նավամատույցներ, երկաթե գործարաններ և մանածագործական ֆաբրիկաներ, որոնք հետագայում վաճառվեցին բազմաթիվ կապերի տեր և հաջողակ գործարարներին։ Այդպիսով, տեղական ընկերությունները սկսեցին կիրառել արևմտյան տեխնոլոգիաներ։ Դրա շնորհիվ նրանց արտադրանքը միջազգային շուկայում վաճառվում էր բավականին էժան գնով։ Միաժամանակ արդյունաբերական գոտիների թիվը բավականին արագ էր ավելանում, ինչի հետևանքով գյուղական բնակավայրերից սկսվեց զանգվածային միգրացիա դեպի արդյունաբերական կենտրոններ։ Արդյուբերականցմանը զուգընթաց զարգանում էին նաև երկաթգծի շինարարությունը և կապի և հաղորդակցման արդի միջոցները ։
Ածուխն անհրաժեշտ էր շոգենավերի և շոգեքարշների համար։ Այս ոլորտների աճը ցուցադրված է ստորև։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճապոնական հեղափոխություններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի պատմություն Կատեգորիա:1868 հիմնադրումներ Ճապոնիայում
Նինել Դալլաքյան
Նինել Սերգեյի Դալլաքյան, հայ դերասանուհի։ ՀՀ ժողովրդական արտիստ (2003 թ.)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ 1951-1953 թվականներին եղել է Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնի դերասանուհի, 1953 թվականից՝ ԵՊՀԹ դերասանուհի։ Մասնակցել է ռադիո և հեռուստաբեմադրությունների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Գաղմա Շուա Խորգա
Գաղմա Շուա Խորգա (გაღმა შუა ხორგა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 407 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Հայոց ցեղասպանության հուշակոթող (Կալկաթա, Հնդկաստան)
Հայոց ցեղասպանության հուշակոթող, հուշակոթող Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքում՝ հայկական Սուրբ Նազարեթ եկեղեցու բակում։
Պատմություն
Հուշակոթողը կառուցվել է հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի 50-ամյա տարելիցի առթիվ։ Գտնվում է Կալկաթայի հայկական Սուրբ Նազարեթ եկեղեցու բակում։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1965 թվականի ապրիլի 24-ին ։
Տվյալներ
Հուշակոթողի վրա փորագրված է. «Յիշատակ յիսնամեկի բիիարիոր նահատակացն մերոց յընթացս համաշխարհային Ա. պատերազմին յամի տեառս, ապրիլ, 1914-1918 կանգնեաց զայս յուշարձանն երախտագետ սերունդ ժողովրդեանն Հայոց Կալկաթայի 24-4-1965»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Ժողովածու (1807)
'Ժողովածու (1807), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1807 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1724 թվականին Մինաս Բարաքիասյան] գրիչի կողմից Անդրիանապոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8 X 15,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 60 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 13ա, 43բ, կնիք գրչի` 2ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դուբենսկ
Դուբենսկ (Дубенск), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սաունդթրեք
Ձայնային ուղի (soundtrack), որևէ նյութի երաժշտական ուղեկցում (ֆիլմի, մուլտֆիլմի, մյուզիքլի, հաղորդման, համակարգչային խաղի, գրքի և այլն), և նույնպես երաժշտական ալբոմ, որը իր մեջ ներառում է տրված ստեղծագործության բոլոր կոմպոզիցիաները։
Տեխնոլոգիաների զարգացման հետ ձայնային ուղիները սկսել են ստեղծվել ոչ միայն ֆիլմերի և մուլտֆիլմերի համար, այլ նաև հեռուստատեսական հաղորդումների, համակարգչային խաղերի և անգամ մի քանի գրքերի համար։ Սակայն ձայնային ուղիների անվանման կարգը մնացել է նույնը։
Պաշտոնական ձայնային ուղի
Պաշտոնական ձայնային ուղի (կարճ ասում են OST, անգլերեն Original Soundtrack), երաժշտական ալբոմ, որը իր մեջ կարող է ներառել ինչպես երգահանների ինքնօրինակ երաժշտությունը, այդպես էլ հայտնի երգեր, որոնք հնչել են ֆիլմի ընթացքում, բայց գրված չէին դրա համար։ Երբեմն կարող է իր մեջ ներառել երկխոսություններ, ձայնային էֆեկտներ և աղմուկներ։
Ոչ պաշտոնական ձայնային ուղի
Երբեմն ստեղծագործությունները պատճենվում են սիրողների կողմից կամ կտրվում են համակարգչային խաղի թվային ֆայլերից։
Պատմություն
Սկզբնապես կինոընկերությունների կողմից հորինած գովազդային հնարքները՝ ձայնային ուղիները, պատրաստվում էին նոր ֆիլմերի հանդեպ հետաքրքրություն առաջացնելու համար։
Առաջին առևտրային ձայնային ուղին եղել է «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիմի սաունդթրեքը, որը ձայնագրվել է 1938 թվականին Ուոլթ Դիսնեյի ստուդիայի կողմից։ Առաջին երգահանները, որոնք սկսել են երաժշտություն գրել հատուկ տեսախաղերի համար եղել են Ռոբ Հաբարդը և Մարտին Գոլուեյը։
Ժամանակի ընթացքում էլեկտրոնային սարքավորումների զարգացման ընթացքում լավացել է արտադրվող ձայնի որակը, ինչը թույլ է տվել խաղերի համար ավելի բարձրորակ հնչունավորում օգտագործել։ Խաղերի մեջ սաունդրեքի հայտնվելը, որը ուժեղացնում էր խաղից տպավորությունները, իրադարձություն է դարձել։ Այդ ձայնային ուղիները հայտնի էին դարձել խաղերի սիրողների մեջ, և նրանք անգամ խաղից առանձին լսում էին այդ երգերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի և վիդեոների տերմինաբանություն
Պրոֆինտերն (ավան, Վոլչանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պրոֆինտերն ավանում բնակվում էր 359 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,537 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 668,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1928 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նազիյա (գյուղ, Պուտիլովսկոե գյուղական բնակավայր)
Նազիյա (Назия), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 106 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բայրիշցել
Բայրիշցել (Bayrischzell), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Բնակչությունը հասնում է 1571 մարդու, 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Հեռախոսային կոդն Է +49 8023, իսկ փոստային ինդեքսը 83735։ Պաշտոնական հեռախոսահամարն է՝ 09 1 82 112։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սանտա Կլաուսի արձակուրդները
Սյուժե
Սյուժեն հետևյալն է․ Ձմեռ Պապը պատահաբար ընկնում է իր սահնակից և խփվում Պիտերի մեքենային։ Կարծես թե նրա հետ ամեն ինչ կարգին է, բայց նա ընդհանրապես չի հիշում թե ով է ինքը և թե ինչ է կատարվել։ Լրագրող Պիտերը որոշում է պատրաստել մի հաղորդում, որով կօգներ Սանտա Կլաուսին գտնել իր հարազատներին և կբարձրացներ իր ռեյտինգը հեռուստադիտողների մոտ։ Սանտան սկսում է աշխատել առևտրի կենտրոնում, որտեղ էլ ընդանում էին Պիտերի հաղորդման նկարահանումները։ Բոլորը կարծում են, որ դա իրական Սանտա Կլաուսը չէ։ Միակ մարդը, ով կասկածում էր, որ այդ մորուքավոր ծերունին իրական Սանտա Կլաուսն է, Քլերի յոթնամյա որդի Զաքն էր։ Այդ ընթացքում Սանտա Կլաուսի էլֆերը իրենց գլխավոր Էլֆի՝ Մաքսի, հետ սկսում են փնտրել Սանտային․․․
Ուելսի պահպանված կոմսություններ
Օգտագործում
1994 թվականի ( Ուելս) Տեղական ինքնակառավարման մասին օրենքը վերացրեց 1972 թվականին Տեղական ինքնակառավարման մասին օրենքով ստեղծված ութ հանդիսավոր կոմսությունները։ Այնուամենայնիվ, այն առաջ բերեց պահպանված կոմսությունների մասին գաղափարը՝ ելնելով վերջիններիս տարածքներից, որոնք կծառայեն այնպիսի նպատակների համար, ինչպիսիններից է, օրինակ՝ գեներալ լեյտենանտությունը։ Նմանօրինակ գործածությունն ամրապնդվեց 1997 թվականի գեներալ լեյտենանտների մասին օերքով ։
Սանտա Կլաուսի արձակուրդները
Ընդունում
Filmcritic.com կայքի խմբագիր Քրիստոֆեր Նալլը ֆիլմին 5 աստղից տվեց 2 ։
Ուելսի պահպանված կոմսություններ
Օգտագործում
Արդեն օրենքի ուժ ստացած որոշ օրենսդրական ակտեր փոփոխություններ են կրել՝ դրանց հղում կատարելով․ 2011 թվականի փետրվարի 16-ի դրությամբ, միակ պահապանված կոմսությունների դեռևս գործող դրույթները հետևյալներն են ՝
Սանտա Կլաուսի արձակուրդները
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամանորյա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000 ֆիլմեր Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաֆիլմեր
Ուելսի պահպանված կոմսություններ
Սահմանային փոփոխություններ
Պահպանված կոմսություններն ի սկզբանե գրեթե նույնական էին 1974–96 թվականների կոմսություններին՝ բացառությամբ տեղական ինքնակառավարման մարմինների սահմանային փոփոխություններին համահունչ մի քանի աննշան փոփոխությունների. Խանդրաեդա ըն Մոխնան, Խանսիլին և Լանգեդուին վայրերը տեղափոխվել են Քլուիդից Պոուիս, Ուիքը, Ուինին և Պենթիրխը՝ Միջին Գլամորգանից Հարավային Գլամորգան։ Այնուամենայնիվ, այնտեղ գոյություն ունեին տեղական ինքնկառավարման երկու մարմիններ՝ Կաերֆիլլի և Կոունի՝ բաժանված պահպանված կոմսությունների միջև։
Ուելսի տեղական ինքնակառավարման մարմինների Սահմանային հանձնաժողովին Ուելսի Ազգային ժողովը հանձնարարել է 2002 թվականի մարտի 11-ին հանձն առնել իրականացնել պահպանված սահմանների վերանայումը։ Իրենց վերջնական առաջարկներում Կաերֆիլլիի տեղական ինքնակառավարման մարմնի մի մասը, որը գտնվում էր Միջին Գլամորգանում, պետք է լիներ Գուենթի, ինչպես նաև Քոնուիի տեղական ինքնակառավարման մարմինների մի մասը, որոնք գտնվում էին Գուինետում էր, պետք է մասը կազմեին Քլուիդի։ Միջին Գլամորգանի և Հարավային Գլամորգանի սահմանը նույնպես պետք է վերափոխվեր, որպեսզի արտացոլեր տեղական ինքնակառավարման սահմանային փոքր փոփոխությունները ։ Ժողովն ընդունեց վերոնշյալ առաջարկներն այնպես, որ 2003 թվականի ապրիլի 2-ից սկսած յուրաքանչյուր պահպանված վարչաշրջան ընդգրկում էր տեղական ինքնակառավարման մեկ և հինգ ամբողջական շրջաններ ։
Արևմտյան Գլամերգանիի և Պոուիսի սահմանը հետագայում փոփոխվեց 2005 թվականի ապրիլի 1-ին` Յստալիֆերայի և Ըստրագնլայզի սահմանային փոփոխությունների արդյունքում
Միջին Գլամորգանի և Պոուիսի միջև սահմանը հետագայում փոփոխվեց 2010 թվականի ապրիլի 1-ին՝ արտացոլելու 2009 թվականի տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից կատարված սահմանային փոփոխությունները Վանյոր, Մերթիր Թիդվիլի տարածքների շրջակայքում ։
Ցուցակ
Ստորև ներկայացված բնակչության թվերը Ազգային վիճակագրության գրասենյակի 2007 թվականի կիսամյակի գնահատականներն են, որոնց միավորման կազմում են միացյալ իշխանության տարածքային թվերն՝ ըստ իրենց պահպանված կոմսությունների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Տեղական կառավարումը Մեծ Բրիտանիայում
Բերկրի
Բերկրի, քաղաք Վասպուրական նահանգի Առբերանի գավառում։ Գնունիների նախարարական տիրույթն էր։
Այժմ՝ գյուղաքաղաք Թուրքիայի Վանի մարզում, Վան քաղաքից 75 կմ. հյուսիս-արևելք, Բերկրի գետի ափին։ 1930-ական թվականներին վերանվանված է թուրքական կառավարության կողմից, այժմյան անունն է Մուրադիե։
XX դարի սկզբում ուներ 2100 հայ բնակիչ։ Հայերի մեծ մասը զոհվեցին Մեծ Եղեռնի տարիներին, սակավաթիվ փրկվածները ապաստան գտան զանազան երկրներում։
Բերկրիում է գտնվում Սուրբ Ստեփանոս վանքը (պահպանվել է կիսավեր վիճակում)։
Կատեգորիա:Վասպուրականի բնակավայրեր Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Վանի մարզ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Վյայնամերի
Վյայնամերի կամ Մուհու Վյայն (Väinameri, կամ Muhu väin), նեղուց Արևմտաէստոնական կղզեխմբի և Էստոնիայի մայրցամաքային մասի միջև։ Նեղուցը միացնում է Բալթիկ ծովը Ռիգայի ծոցին և բաղկացած է Սուուռվյայն (Մուհու կղզու և մայրցամաքային մասի միջև) և Հարի կուրկ (Հիյումաա և Վոռմսի կղզիների միջև) նեղուցներից ։
Նեղուցի լայնությունը տատանվում է 6-ից 27 կմ, մակերեսը մոտ 2200 կմ² է, իսկ ամենափոքր խորությունը հասնում է 1, 8 մ։ Ձմռանը ծածկվում է սառույցով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի նեղուցներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի նեղուցներ Կատեգորիա:Նեղուցներ այբբենական կարգով
Ադամովկա (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
Ադամովկա (Адамівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ադամովկա գյուղում բնակվում էր 282 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,746 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 378,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գյուվեչ
Գյուվեչ (ghiveci, гювеч, güveç), մոլդովական, ռումինական և բուլղարական խոհանոցի ավանդական ճաշատեսակների ընդհանուր անուն, որոնք իրենցից ներկայացնում են մսով յախնիայի տեսակներ։ Կա նաև բուսակերների համար տարբերակ` պատրաստված բանջարեղենից և ավելացված ձիթապտղի կամ արևածաղկի յուղ։ Նմանատիպ ճաշատեսակ կա նաև այլ ազգերի խոհանոցներում (օրինակ, հունգարական խոհանոցում` գուլյաշ, վրացական խոհանոցում` չանախի, թաթարական խոհանոցում` ազու)։ Երբ պատրաստվում է բաժնով տրվող կաթսաներում (գյուվեչետներում), գրեթե պատրաստ ուտեստի վերևում մեկ ձու է կոտրվում (ձվի դեղնուցը պետք է մնա ամբողջական) և թխվում է մինչև պատրաստ լինելը։ Դա արվում է նրա համար, որպեսզի մատուցման ժամանակ նրբագեղություն հաղորդվի։
Գյուվեչը նաև կափարիչով հրակայուն կավե ամանի բուլղարական անվանումն է, որն օգտագործվում է տարբեր ճաշատեսակներ պատրաստելու համար։ Փոքրիկ գյուվեչը կոչվում է գյուվեչե ։
Պատրաստման տեխնոլոգիա
Այս ուտեստը հիմնականում պատրաստվում է մսից (հորթի, տավարի, ոչխարի, խոզի և հավի)` ավելացված մեծ քանակությամբ ամենատարբեր բանջարեղեն` սոխ, դդմիկ, սմբուկ, գազար, բամիա, լոլիկ, ոլոռ, կանաչ լոբի, կարտոֆիլ, կանաչ սալոր, սխտոր։ Բացի այդ, կարելի է գյուվեչ պատրաստել միայն բանջարեղենից կամ ավելացնել ձուկ կամ մսի խճողակ։
Պատրաստումը սկսվում է միսը փոքր կտորների կտրտելով և, կախված այն բանից, թե ինչի մեջ է պատրաստվում գյուվեշը (կաթսայում, ջեռոցում խոր, լայն տապակի մեջ կամ ավանդական կավե ամանի մեջ), միսը կարելի է նախօրոք եփել։
Բանջարեղենը կտրատվում է խոշոր կտորներով, սխտորը ավելացվում է ամբողջական հատիկներով։ Երբ պատրաստում են ավանդական ձևով կավե ամանի մեջ, բոլոր մթերքները միաժամանակ են դրվում, վրեն լցնում են սպիտակ գինի, ջուր կամ արգանակ և ամանի կափարիչը կնքում են խմորով։ Ուտեստի պատրաստումը համեմատաբար կարճ ժամանակ է պահանջում, բայց եթե այն պատրաստվում է դանդաղ կրակի վրա, ապա գյուվեչը ձեռք է բերում աներևակայելի համ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ Կատեգորիա:Բանջարեղենով ուտեստներ Կատեգորիա:Բուլղարական խոհանոց Կատեգորիա:Բալկանյան խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց Կատեգորիա:Ռումինական խոհանոց Կատեգորիա:Մակեդոնական խոհանոց Կատեգորիա:Բրնձով ուտեստներ Կատեգորիա:Չեռնոգորական խոհանոց Կատեգորիա:Մոլդովական խոհանոց Կատեգորիա:Ալբանական խոհանոց Կատեգորիա:Խորվաթական խոհանոց Կատեգորիա:Կարտոֆիլով ուտեստներ
Սվիրիդովսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)
Սվիրիդովսկի գյուղական խորհուրդ  (Свиридівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Սվիրիդովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1152 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 75,56 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,25 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (571)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
(4018) Բրատիսլավա
(4018) Բրատիսլավա (Bratislava), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,57875 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1544 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0031 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1512,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238007 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դորֆպրոցելտեն
Դորֆպրոցելտեն (Dorfprozelten), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Ներքին Ֆրակոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1797 մարդ (2010 թվական, դեկտեմբերի 31) ։ Զբաղեցնում է 10,39 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 118 ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Գաշփերդի
Գաշփերդի (გაშფერდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 22 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 622 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Դուբեցկոե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)
Դուբեցկոե (Дубецкое), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 4 մարդ։
Նազիյա (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)
Նազիյա (Назия), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Դուբեցկոե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին ։ Դուբեցկոե գյուղը Խորհրդային Միության հերոս, գրոհային օդաչու Նիկոլայ Յակովլևիչ Յակովլևի (1921-1993) ծննդավայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նազիյա (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4858 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1933 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հակոբ
Հակոբ, հայկական տարածված անձնանուն, փոխառյալ է եբրայերենից, Աստվածաշնչի միջոցով։ Բառացի նշանակում է «կրկնակոխ հետևող» יעקב, עקב «կրունկ» բառից։ Տարածված է նաև նրանով կազմված Հակոբյան ազգանունը։
Հայտնի անվանակիրներ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ Կատեգորիա:Ճամբարի ժամանակավոր
Դոնկերվուրթ
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1978 թվականին հոլանդացի գործարար Ջուպ Դոնկերվուրտի կողմից, ով իր անունը բարձրացրել է որպես սպորտային մեքենաների շատ հաջողակ ընկերության սեփականատեր ։
Ընկերությունն արտադրել է տարբեր մոդելներ, ինչպիսիք են Դոնկերվուրթ S7 (1978-1984), Դոնկերվուրթ S8 (1984-1994), Դոնկերվուրթ D10 (1988), որը արտադրվել է Դոնկերվուրթ-ի 10-ամյակի համար և Դոնկերվուրթ D8 (1993-2022) ամենահաջողվածը մոդել ։
Ընկերությունը հայտնի է իր բարձր արտադրողականությամբ սպորտային մեքենաներով, որոնց գերթեթև քաշով մեքենաների շնորհիվ որոշ մոդելներ 0-100 կմ/ժ արագության են հասնում 2,8 վայրկյանում ։
Դոնկերվուրթ D8 մոդելը վերանախագծվել է հիմնադիր Ջուպ Դոնկերվուրտի-ի կողմից ։
Դոնկերվուրթ-ն իր մեքենաների համար օգտագործում է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են ածխածնային մանրաթելից ամրացված պլաստիկը (CFRP) և այլ ժամանակակից կոմպոզիտային նյութեր ։
Դոնկերվուրթ մեքենաները չեն օգտագործում հակակողպման արգելակման համակարգ (ABS) կամ էլեկտրոնային կայունության ծրագիր (ESP): Որպես ընտրանքներ առաջարկվում են միայն կարգավորվող քարշային կառավարում, շնչափողի ամբողջական անջատման ֆունկցիա և գործարկման կառավարում ։
1978-ից 1996 թվականներին Դոնկերվուրթ-ի շարժիչներն աշխատում էին Ford-ի կողմից, իսկ 1996 թվականից դրանք աշխատում են բացառապես Audi-ի կողմից ։
Օխտոմի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 121 մարդ :
Դոնկերվուրթ
2022 թվականին ընկերությունը դադարեցրեց D8 արտադրական գիծը և թողարկեց նոր մոդել՝ F22 :
Օխտոմի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Դոնկերվուրթ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ընկերություններ հիմնադրված 1978 Կատեգորիա:Նիդերլանդների ընկերություններ Կատեգորիա:Ավտոմեքենաշինական ընկերություններ
Ռադկովո (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Ռադկովո (Радькове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադկովո գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1028 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 41,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1640 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Երևանի բերդ
Երևանի բերդ, պաշտպանական շինություն Երևանում` Հրազդան գետի ձախ ափին։ Վաղ միջնադարյան բերդը հավանաբար գտնվել է Կոնդ թաղամասում, այնուհետև ընդարձակվելով զբաղեցրել ներկայիս Երևանի «Արարատ» գինու գործարանի տարածքը։ Քանդվել է 1930-ական թթ.՝ Երևանի վերակառուցման տարիներին։
Հին հայկական բերդը
Երևանի բերդն առաջին անգամ հիշատակում է 7-րդ դարի հայ պատմիչ Սեբեոսը։ Նա իր «Պատմութիւն» աշխատությունում գրում է, որ Երևանի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում արաբներին չի հաջողվել գրավել Երևանի բերդը («Եւ եկին ժողովեցան ի Երևան և մարտեան ընդ բերդին և ոչ կարացին առնուլ»)։ Վաղ միջնադարյան բերդը հիշատակվել է նաև այլ մատենագիտական աղբյուրներում։ Կարո Ղաֆադարյանը, հետազոտելով Երևանի միջնադարյան բերդին վերաբերող աղբյուրները, գտնում է, որ դրա մնացորդները պետք է փնտրել Կոնդ թաղամասում։ Այս հանգամանքը նա հիմնավորում է Երվանդ Շահազիզի և այլոց աշխատություններում հիշատակված այն պնդմամամբ, որ բերդը տարածվել է դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Նա նշում է նաև, որ Ուրարտուի անկումից հետո Էրեբունի և Թեյշեբաինի քաղաքների բնակիչները, հավանաբար տեղաշարժվելով դեպի հյուսիս, բնակություն են հաստատել նոր ջրային տարածքներում՝ Գետառ և Հրազդան գետերի շրջակայքում։ Կոնդում բերդի առկայության մասին վկայություն կա նաև Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպում.
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա (Mercedes Cabello de Carbonera, ), պերուացի գրող։ Պերուական գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի ռահվիրաներից և առաջին պերուացի ֆեմինիստներից մեկը։
Կենսագրություն
Մերսեդես Կաբելյոն ծնվել է հարուստ ընտանիքում։ Նրա հայրն ու հորեղբայրը հաճախ էին ճամփորդում և 1830 թվականին ֆրանսիայից լավ պահպանված գրադարան բերեցին։ Մերսեդես Կաբելյոն ինքնուրույն և տնային ուսուցիչների օգնությամբ լավ ուսումնասիրեց ֆրանսերենը, ինչը հետագայում նպաստեց նրան, որ նա կարողանում էր արագ ծանոթանալ Ֆրանսիայից եկող գրքային նորույթներին։ 20 տարեկանում տեղափոխվել է Լիմա, որտեղ դարձել է գրական սալոնի անդամ։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
XVI-XVIII դարերի թուրք-պարսկական պատերազմների ընթացքում 14 անգամ ձեռքից ձեռք անցած Երևանի բերդը երկար պատմություն ունի։ 1502 թվականին Իրանի Սեֆյան Պարսկաստանի հիմնադիր շահ Իսմայիլը նվաճել է Երևանն Ակ-Կոյունլու պետությունից և հանձնել իր վեզիր Ռևան խանին։ Վերջինս շահի հրամանով 7 տարվա ընթացքում կառուցել է այստեղ բերդ՝ Զանգու գետի ձախ ափին ։ Այս ժամանակվանից սկսած Երևանը ձեռք է բերել ռազմական խոշոր նշանակություն՝ դառնալով խանության կենտրոնը։ Այդ տարիներից սկսած մի շարք պատմագիրներ այս իրադարձությունն են համարում որպես Երևան քաղաքի հիմնադրում ։ Նույն տեսությունը այսօր գերիշխող է Ադրբեջանում՝ միտված հերքելու անցյալում հայերի ներկայությունը տարածաշրջանում։ Ընդունելով հիմք, որ պարսկական ու օսմանյան պատմագրության մեջ Երևանը նշվում է հենց «Ռևան» անվանումով, ու հաշվի առնելով հենց «Երևան» գրվածքով բազմաթիվ մատենագիր ու վիմագիր հիշատակությունները սկսած VII-րդ դարից՝ կարելի է ենթադրել, որ նորընծա խանը ինքն է վերցրել մինչ այդ գոյություն ունեցող քաղաքի պարսկական անվանումը որպես իր անուն, այլ ոչ հակառակը։ Իսկ Չելեբին ու այլ պատմագիրներ բերդի հիմնադրման տարեթիվը նշել են որպես բուն քաղաքի հիմնադրման տարեթիվ։
1583 թվականին՝ երբ Երևանն անցել է թուրքերին, թուրքական բանակը գլխավորող Ֆահրադ փաշան սկսել է վերակառուցել Երևանի բերդը։ Բերդի 45 օր տևած շինարարության համար Ֆարհադ փաշան օգտագործել է մի քանի ավերված եկեղեցիների և գերեզմանների քարերը։ Երբ հերթը հասել է «Երկու երեսի» եկեղեցուն, Առաքել անունով մի վարդապետ կարողացել է եկեղեցին պահպանելու թույլատրություն ստանալ փաշայից։ Սակայն հետագայում բոլոր կանգուն մնացած եկեղեցիները վերածվել են ախոռների։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Կենսագրություն
Մերսեդեսը հանդես է եկել կանանց վիճակի վերաբերյալ մի շարք հոդվածներով, որտեղ նա հստակորեն նշել է այդ ժամանակ հասարակության մեջ կանանց, անկախ նրանց դասից, ենթակա լինելու դիրքը։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
1639 թվականի պայմանագրով Հայաստանի արևելյան մասն անցավ Պարսկաստանին։ Երևանը դարձավ համանուն խանության վարչական կենտրոնը, իսկ բերդը՝ խանի և սարդարի նստավայրը։ 1679 թվականի ավերիչ երկրաշարժի ժամանակ բերդը վերածվեց ավերակների։ Երկրաշարժից բառացի շաբաթներ առաջ նշանակված ազգությամբ վրացի, կրոնափոխ Զալ խանը, Պարսկաստանից լրացուցիչ միջոցներ ստանալով, կարճ ժամանակում վերականգնեց այն։ Երկրաշարժից տուժել է ինչպես Երևանի բերդը, այնպես էլ մի շարք այլ շինություններ՝ եկեղեցիներ, մզկիթներ, խանի ապարանքը, բնակելի թաղամասերն և այլն։ Երկրաշարժից հետո Զալ խանը պարսկական արքունիքից ստացված համապատասխան օգնության և Երևանի շրջակա խանություններից հարկադիր աշխատանքի քշված գյուղացիների միջոցով վերակառուցել է գրեթե հիմնովին ավերված բերդը։ Բերդը վերջին անգամ վերանորոգվել է պարսկական տիրապետության շրջանում՝ Հուսեին-Ղուլի խանի կողմից։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Կենսագրություն
1900 թվականին, դեպրեսիայի, խելագար մելամաղձության և տունը, որտեղ ապրում էր եղբոր հետ, այրելու փորձից հետո, Մերսեդեսը տեղափոխվել է հոգեբուժարան։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
Երևանի բերդը 1724 թվականին գրավեցին օսմանցիները։ 1735 թվականին Պարսկաստանի վերագրավելուց հետո մինչև XIX դարի սկիզբը բերդը խանի նստավայրն էր։ Վերջին՝ Հուսեին Ղուլի խանի օրոք այստեղ կառուցվեցին շքեղ պալատ, հարեմ, բաղնիքներ, վառոդարան, մզկիթ։ Ընդարձակ հրապարակում գտնվող արհեստանոցները և խանութները պատկանում էին հայերին։ Աշխատանքն ավարտելով՝ երեկոյան նրանք վերադառնում էին քաղաք։ Ըստ Ժան Բապտիստ Տավերնիեյի՝ բերդում ապրում էին միայն մուսուլմաններ։ Բուն քաղաքում բնակվում էր 20 անգամ ավել բնակչություն ։
Ռուս-պարսկական պատերազմների ընթացքում (1804-1813 թթ. և 1826-1828 թթ.) Երևանի բերդի գրավումը դարձել էր գերխնդիր, ռուսական զորքերը երեք անգամ պաշարեցին Երևանի բերդը։ Այդ ժամանակաշրջանում Պարսկաստանի ամենավտանգավոր ախոյանը՝ Ռուսական կայսրությունը փորձում էր իշխանություն հաստատել արևելքում՝ այդպիսով իսկ անհանգստացնելով որոշ եվրոպական մեծ տերությունների, մասնավորապես Անգլիային և Ֆրանսիային։ Ուստի այդ երկրներից ստացված զինվորական օժանդակությունների շնորհիվ Երևանի բերդը դարձել էր անառիկ ամրոց։ Սա էր պատճառը, որ ռուսական զորքը ռուս-պարսկական պատերազմների ընթացքում երեք անգամ գրոհելուց հետո միայն կարողացավ գրավել բերդը։ Անառիկ բերդի գրավման համար սահմանվել էր նույնիսկ հատուկ մեդալ։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Կենսագրություն
Մահացել է հոգեբուժարանում 9 տարի անց, 1909 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ հոգեկան խանգարումներից (կա կարծիք, որ նա ամուսնուց վարակվել էր սիֆիլիսով, և նրա հոգեկան խանգարումը դրա հետևանքն էր) ։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
Առաջին ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ գեներալ Պավել Ցիցիանովի գլխավորությամբ ռուսական զորքերը 1804 թ. հուլիսին պաշարել են Երևանի բերդը։ Սակայն, հաշվի առնելով բերդի գրավման դժվարությունները, պարենի պակասությունը, տարածված հիվանդությունները, վերադարձել են Թիֆլիս։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Ստեղծագործական ուղի
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներան 6 վեպի հեղինակ է, որոնցից ամենահաջողվածներն են «Բլանկա Սոլ» (1888), «Հետևանքները» (1890) և «Դավադիրը» (1892)։ Գրել է բազմաթիվ հոդվածներ և ակնարկներ գրական և սոցիալական թեմաներով՝ մասնավորապես կանանց էմանսիպացիայի։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
1808 թ. սեպտեմբերին ռազմական գործողությունների վերսկսվելուն պես ռուս գեներալ-ֆելդմարշալ Իվան Գուդովիչն արշավել է Երևան։ Սեպտեմբերի 29-ին Աշտարակի մոտ նա ջախջախել է Երևանի սարդար Հուսեին Ղուլի խանի չորս հազարանոց հեծելազորը, սեպտեմբերի 30-ին գրավել Էջմիածինը, իսկ հոկտեմբերի 9-ին պաշարել Երևանի բերդը։ 1827 թ. հոկտեմբերի 1-ին ռուսական զորքը՝ Իվան Պասկևիչի հրամանատարությամբ և հայ կամավորականների օգնությամբ կարողացավ գրավել Երևանի բերդը։ Խաչատուր Աբովյանը, ով բերդի գրավման ականատեսն էր, գրում է.
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Ստեղծագործական ուղի
Որպես ստեղծագործական թեմա ընտրելով կաշառակերությունը և վերին խավի սնանկացումը («Բլանկա Սոլ» և «Հետևանքներ»)՝ գրողը, ըստ Տամայո Վարգասի, «ցանկանում է ստեղծել իրատեսական գրականություն (Լատինական) Ամերիկայում, բայց, գտնվելով կյանքի զգացմունքային կողմում, պայքարում է ռեալիզմի համար։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
Երևանի գրավման համար Պասկևիչը ստացել է «Կոմս Էրիվանսկի» տիտղոսը, պարգևատրվել Սուրբ Գևորգ երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Բազմաթիվ հայեր պարգևատրվել են «Երևանի բերդի գրավումը» մեդալով։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Ստեղծագործական ուղի
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներայի վեպերում, պատմվածքներում և գրական ու ֆեմինիստ էսսեներում նկատելի է համակրանք և ազդեցություն, բայց առաջին հերթին ֆրանսիական դասականների ազդեցությունը` Բալզակ, Ֆլոբեր, Դոդե, Զոլա։ Իր ժամանակի այս զարգացած կնոջ գրչին է պատկանում նաև Լև Տոլստոյի ստեղծագործական և փիլիսոփայական տեսակետների վերաբերյալ երկարատև մի ակնարկ, որը, ըստ քննադատների, նույնպես որոշակի ազդեցություն ունեցավ Կարբոներայի վրա։
Երևանի բերդ
Ռևան խանի բերդը
1864 թ. Երևանի բերդի կայազորը տեղափոխվել է Քանաքեռում կառուցված նոր զորանոցներ՝ համալիրի վատ վիճակի պատճառով։
1865 թ. բերդը գնել է առաջին դասի վաճառական Ներսես Թահիրյանը, ով իր բարեկամ և նկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու աջակցությամբ 1877 թ. բերդի տարածքում սկսել է գինու, իսկ 1887 թ. կոնյակի արտադրությունը։ Հետագայում 1899 թ. ռուսական առևտրաարդյունաբերական «Շուստով և որդիներ» ընկերությունը Թահիրյանից գնել է գինու, օղու և կոնյակի գործարանները։
Մերսեդես Կաբելյո դե Կարբոներա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերուացի գրողներ Կատեգորիա:Պերուացի ֆեմինիստներ
Երևանի բերդ
Բերդի շինություններ
Երևանի 16-րդ դարի բերդի մասին հիշատակություններ են պահպանվել Առաքել Դավրիժեցու, Զաքարիա Ագուլեցու, Ղևոնդ Ալիշանի, Երվանդ Շահազիզի, ինչպես նաև իտալացի Ջեմելիի, անգլիացի Կեր-Պորտերի, Մորիեի, Դյուբուայի, թուրք պատմագիր Փեչևի-Իբրահիմի և այլոց աշխատություններում։ Սակայն այն մանրամասնությամբ նկարագրել է ֆրանսիացի ճանապարհորդ և վաճառական Ժան Շարդենն (1673 թ.) ու Բատիստ Տավերնիեն (1655 թ.) աշխատություններում։
Երևանի բերդն ունեցել է ձվաձև տեսք և զբաղեցրել է 7 հա տարածություն՝ չորս հազար քայլ շրջագծով։ Արևմտյան կողմից այն պաշտպանված է եղել Հրազդանի՝ 15 սաժեն (ռուսական երկարության միավոր, 1 սաժենը հավասար է 7 ոտնաչափի կամ 213 սմ) խորություն ունեցող ձորով։ Այդ մասը եղել է հողածածկ և ծառայել բերդապաշտպան հրանոթների համար։ Մյուս երեք կողմերից շրջապատված է եղել 10, 5-12 մ բարձրությամբ երկշարք ատամնավոր պարիսպներով, որոնք շարված են եղել չթրծված աղյուսից կամ հասարակ հողաշերտից։ Պարիսպներից առաջինը կառուցվել է 1583 թ.՝ Ֆահրադ փաշայի կողմից, իսկ երկրորդը՝ 1603 թ. Շահ-Աբասի կողմից։ Այդ երկու պարիսպները միմյանցից գտնվել են 17-20 սաժեն հեռավորության վրա և ունեցել են 50-60 աշտարակ և բուրգ։ Երկրորդ պարիսպի երկարությունը եղել է 500 արշին (ռուսական երկարության չափ. 1 արշինը հավասար է 71 սմ)։ Հաստ և բարձր պարիսպներն ունեցել են որմնածերպեր, որոնք հարմարեցրած են եղել հրետանու ու հրացանակիրների պաշտպանությանը։ Պարիսպները շրջապատված են եղել լայն ու խորը խրամներով, որոնք վտանգի ու հարձակումների ժամանակ լցվել են ջրով։ Բերդն ունեցել է երկու մեծ ու ամրակուռ դարպասներ` երկաթե ամուր դռներով ու փականներով։ Երկու դարպասներն էլ ունեցել են հատուկ պահակախմբեր, որոնցից առաջինը՝ «Բաբը-շիրվան»-ը, գտնվել է հյուսիսային կողմում, իսկ երկրորդը՝ «Թավրեզ-գափուս»-ը, հարավային կողմում։ Բացի երկու հիմնական դարպասներից բերդն ունեցել է նաև գաղտնուղի, որը դուրս է եկել դեպի Դալմայի այգիներ, այնուհետև դեպի Հրազդան գետը՝ պաշարման ժամանակ գետից ջուր վերցնելու նպատակով։
Սակայն Երևանի բերդը սոսկ պաշտպանական կառույց չէր։ Պատերից ներս տարածվում էր մի ամբողջ թաղամաս, որը ներառում էր խանի ապարանքը, երկու մզկիթ, խանի բաղնիքը, զորանոցներ, պահեստներ, զինանոցներ, կրպակներ, խանութներ, բնակելի տներ, այլ շինություններ, որոնց թվում նաև հայկական Սուրբ Գևորգ եկեղեցու ավերակներն էին,Երևանի պատմության թանգարան․ Երևանի բերդի պատմության արդի մեկնաբանության փորձ որը ենթադրաբար կառուցված է եղել նախքան բերդի կառուցումը։ Ըստ Շարդենի՝ բերդի ներսում եղել է 800 բնակելի տուն։ Դրանք կառուցված են եղել ոչ թե որոշակի հատակագծով, այլ անկանոն կերպով։ Այդ շինությունների մի մասը ծառայել է բերդի կարիքներին, իսկ մյուս մասը եղել է բնակարաններ, որոնք պաշարման ժամանակ ծառայել են իբրև ապաստարաններ։ Սակայն հետագայում սարդարները բերդն ամբողջությամբ վերցրել են իրենց ձեռքը, այնտեղից վտարել հայ և պարսիկ բնակիչներին՝ խռովություններից խուսափելու նպատակով։ Այնպիսով, արդեն 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի սկզբներին բերդում մշտաբնակ քաղաքացիներ չեն եղել, քանի որ այն ամբողջությամբ ծառայել է հարեմին ու կայազորին։
Ռուսական տիրապետտության շրջանում՝ 1827 թ. Երևանի բերդը դարձել է հայկական մարզի կառավարչի, ապա Երևանի գավառապետի, իսկ 1850-1864 թթ. նահանգապետի նստավայրը։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսից բերդը կորցրել է իր ռազմական նշանակությունը՝ իր տեղը զիջելով բնակելի թաղամասերին։ Ցեղասպանության տարիներին այստեղ կառուցվել են տներ Արևմտահայաստանից գաղթականների համար։
Բերդի տարածքը ներկայումս բաժանված է Երևանի Արարատ կոնյակի, գինու և օղու գործարանի, Գլենդել Հիլզ բնակելի թաղամասի ու Մայրաքաղաքային զորամասի միջև։
Սարդարի պալատ
Բերդի ամենատպավորիչ շինությունը եղել է սարդարի (խանի) պալատը։ Այն բազմաթիվ անգամ քանդվել և վերակառուցվել է՝ հարմարեցվելով այս կամ այն խանի պահանջներին։ Վերջին անգամ ընդարձակվել է 1798 թվականին, Մահմուդ խանի օրոք։
Սարդարի պալատը եղել է քառանկյուն և ընդարձակ շինություն, որը բաղկացած էր տարբեր բաժիններից։ Կառուցվել է պարսկական ճարտարապետական ոճով։
Սարդարի պալատը բաղկացած է եղել երկու մասից՝ բուն պալատից և հարեմից։ Վերջինս ունեցել է 200 ոտնաչափ երկարություն և 125 ոտնաչափ լայնությունը։ Ունեցել է երկհարկ և եռահարկ սենյակներ ու միջանցքներ։ Հետագայում, երբ ռուսները գրավել են Երևանը, այդ ընդարձակ պալատը վերանորոգվել է և վերածվել հիվանդանոցի։
Հիշատակության է արժանի հատկապես պալատի հայելապատ հանդիսասրահը (Շուշաբանդ-այվանը), որտեղ Երևանի սարդարը սովորաբար անցկացրել է իր ազատ ժամանակը։ Սրահը հայելապատ է կոչվել, որովհետև դրա քիվերը ծածկված են եղել գույնզգույն հայելիներով, որոնք անդրադարձրել են լույսը տարբեր հարթությունների վրա՝ ստեղծելով գույների խաղ։ Առաստաղը զարդարված է եղել գույնզգույն ծաղիկների, հիմնականում վարդի ու հիրիկի որմնանկարներով, իսկ դահլիճի պատերին փակցված են եղել ութ պատկեր, որոնցում նկարված են եղել վերջին սարդար Հուսեին Ղուլի խանը, Ֆաթ-Ալի շահը և այլք։
Պալատի լուսամուտից գեղեցիկ տեսարան է բացվել դեպի Հրազդան գետն ու հարակից դաշտը, խանի այգիներն ու Արարատ լեռը։ Պալատի դիմաց տարածվող այգիներում աճեցրել են միայն հայկական «Ոսկեհատ» խաղողի տեսակը, որից պատրաստվել է որակյալ գինի։ Այդ պատճառով հաճախ պարսիկները հայերից խարջի (հարկ) դիմաց պահանջել են խաղողի այդ տեսակը։ Պատահական չէ նաև խաղողի տեսակին տրված «խարջի» անվանումը։ Սարդարի այգիները պահպանվել են մինչև 1990-ական թվականները։
Հանդիսասրահի պատուհանից սարդարը հաճախ զբաղվել է զինագործությամբ։ Նա ուղղում էր իր գնդակները գյուղացիների ավանակներին, որոնք անցնում էին Հրազդանի աջ ափի ճանապարհով դեպի Խոջա-Փիլավի կամուրջը (գտնվել է բերդի հյուսիսարևմտյան հատվածում, սարդարների ապարանքի տակ, կապել է Երևանի բերդը Արարատյան դաշտի հետ)։ Այդտեղից նա հետևել է նաև վերադարձող քարավաններին, որոնք մեծ եկամուտ էին բերում քաղաքին։
1919 թվականին Երևան ժամանած գեներալ Հարբորդի խմբի կողմից արված տեսանյութում երևում է, որ Սարդարի պալատի ձորին նայող մասը դեռևս կանգուն է, չնայած գտնվում է խարխուլ վիճակում։
Բաղնիք
Բաղնիքն ամբողջովին կառուցված է եղել մարմարից և զարդարված է եղել պարսկական նախշերով։ Բաղնիքին կից եղել է ջրավազան՝ 15 սաժեն երկարությամբ, 4 սաժեն լայնությամբ և 3 արշին խորությամբ։ Այն ծառայել է ամառը լոգանք ընդունելու համար։ Թե՛ բաղնիքը, թե՛ ջրավազանը քանդել են 1830 թ.։
Քարավանատուն
Խանի պալատից ոչ հեռու՝ 500 քայլ հեռավորության վրա, եղել է մի քարավանատուն (մուտքը՝ ութսուն քայլ երկարությամբ)։ Շենքը եղել է քառակուս՝ բաղկացած երեք խոշոր և վաթսուն մանր սենյակներից։ Ունեցել է նաև ընդարձակ գոմեր և մեծ խանութներ։ Շենքի դիմաց գտնվել է հրապարակը՝ շրջապատված մթերային խանութներով, իսկ կողքին՝ մի մզկիթ և երկու սրճարան։ Բերդն ունեցել է նաև փոքրիկ շուկա, որի շուրջ տարածվել են մանր կրպակներ։
Մզկիթներ
Խանի ապարանքից բացի բերդում եղել է երկու մզկիթ (այդ ժամանակ Երևանում կար 8 մզկիթ, որոնցից երկուսը գտնվել են բերդում)։ Դրանցից առաջինը՝ Ռեջեփ Փաշայի մզկիթը, կառուցվել է 1725 թ. թուրք Ռեջեփ փաշայի օրոք։ Այն եղել է չորս սյուների վրա հենված կամարակապ մի շինություն։ Ըստ ավանդության տեղում եղել է հին հունական եկեղեցի, որի տեղում կառուցվել էր ժամանակին մզկիթը։ Թուրքական տիրապետության ժամանակ այն եղել է սուննի դավանության մզկիթ։ Հետագայում, երբ Պարսկաստանը վերագրավել է քաղաքը, այդ մզկիթը վերածել են զինանոցի։ Իսկ 1827 թվականին՝ Երևանը պարսկական լծից ազատագրվելուց հետո` 1839 թվականին այն վերածվել է ռուսական եկեղեցու։ Եկեղեցին կոչվել է Եկեղեցի Հովանավորության Տիրամոր Կույսին (Սբ. Պոկրով)՝ ի հիշատակ բերդի գրավման։ XX դարի սկզբներին այն քանդվել է։
Երկրորդ պարսկական մզկիթը կառուցվել է XIX դարի սկզբներին, Երևանի վերջին սարդար Հուսեին խանի և պարսից Ֆաթ-Ալի շահի օրոք։ Շիա դավանության այս մզկիթը կոչվել է Աբաս Միրզայի մզկիթ (Աբաս Միրզա ջամի)։ Դրա ճակատային ու գմբեթի արտաքին կողմերը ամբողջովին պատված են եղել կանաչ ու կապույտ փոքրիկ քառակուսի հախճապակիներով։ Երևանի գրավումից հետո, երբ բերդում տեղակայվել է ռուսական կայազոր, Աբաս Միրզա ջամին դարձել է զինանոց։ Թե՛ թուրքական մզկիթի, թե՛ Աբաս Միրզա ջամի ավերակները պահպանվել են մինչև 1930-ական թվականները։
Գիրք պատճառանց եւ լուծմանց (1480)
Գիրք պատճառանց եւ լուծմանց (1480), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1480 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1617 թվականին, Վարդան Հիղանցի գրիչի կողմից, Բաղեշում։Կազմող՝ Գրիգոր։ Ստացողը եղել է Բարսեղ վրդ.ն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29,5x20,1 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 583 թերթից։ Գրված է երկսյուն,բոլորագիրով։ Ունի կիսախորան,լուսանցազարդ մանրանկարներ։Կազմը`կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 48ա,105բ,155ա,162ա,575ա և այլուր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գվիմարոնի
Գվիմարոնի (გვიმარონი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 361 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
2003 թ. NBA դրաֆթ
'''2003 թ. NBA դրաֆթը''' տեղի ունեցավ 2003 թվականի հունիսի 26-ին՝ Նյու Յորքի « Մեդիսոն սքուեր գարդեն» մարզապալատում։ Այս դրաֆթում Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի ակումբները ընտրեցին ակումբները նախօրոք որոշված վիճակահանությամբ տրված հերթականությամբ ընտրեցին սիրողական բասկետբոլիստների՝ ամերիկյան համալսարաններից, ինչպես նաև բասկետբոլիստների աշխարհի այլ անկյուններից։ Պաշտոնական ցուցադրումը կատարվել է ESPN սպորտային հեռուստաալիքով՝ տեղական ժամանակով երեկոյան ժամը 7։30։ NBA-ը հայտարարեց, որ ԱՄՆ-ից կան 42 համալսարանային և ավագ դպրոցի բասկետբոլիստ-թեկնածուներ։ Այդ տարի ռեկորդային եղավ նորեկների քանակը այլ երկրներից՝ ընդհանուր առմամբ՝ 31։ «Կլիվլենդ Կավալիերսը», որը մինչ դրաֆթի խաղարկությունը ստացել էր առաջին ընտրության 22.50 տոկոս հավանականություն, շահեց առաջինն ընտրելու իրավունքը և ընտրեց Լեբրոն Ջեյմսին՝ Սենթ Վինսենթ-Սենթ Մերի ավագ դպրոցից։ «Դետրոյթ Փիստոնսը» և «Դենվեր Նագեթսը» ընտրեցին համապատասխանաբար 2-րդ և 3-րդ համարներով՝ համապատասխանաբար Դարկո Միլիչիչին և Կարմելո Էնթոնիին։
2003 թվականի դրաֆթն առավել հայտնի է այն պատճառով, որ ունեցել է բազմաթիվ տաղանդավոր բասկետբոլիստներ։ Առաջին 5 ընտրություններից 4-ը ճանաչվել են աստղ (NBA All-Star), ինչպես նաև նվաճել օլիմպիական ոսկե մեդալներ՝ Միացյալ Նահանգների ազգային հավաքականի կազմում (Կարմելո Էնթոնի, Քրիս Բոշ, Դուեյն Ուեյդ և Լեբրոն Ջեյմս)։ Ընտրված մի շարք այլ մարզիկներ հանդես են գալիս իրենց թիմերի մեկնարկային հնգյակներում, 8-ն արդեն մասնակցել են NBA բոլոր աստերի խաղերին։ Դուեյն Ուեյդը 2006 թվականին, և Լեբրոն Ջեյմսը 2012-ին՝ «Մայամի հիթի» կազմում արժանացել են գերեզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացողի տիտղոսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի դրաֆթներ
Ֆիդայի
Ֆիդայի (الفِدَائِىٌّ fidāʼīyūn, թարգ.՝ «զոհաբերող» կամ «փրկիչ», פַדַאיוּן fada'iun ), պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում Արևմտյան Ասիայի մի շարք հեղափոխական ռազմական կուսակցությունների, ազգային ազատագրական շարժումների, ահաբեկչական և այլ կազմակերպությունների մասնակիցների վերաբերյալ օգտագործվող հասկացողություն։ Առաջին անգամ սկզբնական ձևով տվյալ հասկացողությունը օգտագործել են հաշաշինները։ Ֆիդայական շարժումներ տարբեր ժամանակաշրջաններում եղել են կամ դեռ կան Պաղեստինում, Եգիպտոսում, Հայաստանում (տես՝ Հայ ֆիդայիներ), Իրաքում, Իրանում, Էրիթրեայում։
Հայ հայտնի ֆիդայիներից են Արաբոն, Հրայր Դժոխքը, Աղբյուր Սերոբը, Գևորգ Չաուշը, Անդրանիկ Օզանյանը, Նիկոլ Դումանը, Դրոն և այլք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային ազատագրական շարժումներ Կատեգորիա:Արաբական բառեր և արտահայտություններ
Կոտովկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կոտովկա (Котівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոտովկա գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Միտիկե
Կարաջալեն սատիրիկ համատեքստերում օգտագործել է Միտիկեին որպես կարծրատիպային կերպար։ Հեղինակը նրա կենսագրության քիչ տեղեկություններ է ներկայացրել, և դրանք հաճախ հակասական են։ Միտիկեի բնութագրական գծերից են ծաղրական պատասխաններ տալու և խրատական սուր արտահայտություններ անելու հակումը, ֆրանսականացված խոսքը, ինչպես նաև ժամանակն իզուր վատնելու սովորությունը, խնդրահարույց իրավիճակներից արագ ելք գտնելու կարողությունը։ Իր կատակներում նա պարբերաբար հիշատակում է Բուխարեստի պատմությունից տարբեր իրադարձություններ։ Լաչեի և Մաչեի պես, որոնք առկա են Կարաջալեի բելետրիստիկայում, կերպարը սովորաբար պատկերվել է որպես պետական ծառայող, որը հազիվ է ծայրը ծայրին հասցնում, բայց հաճելի էր իր շրջապատին։
Շնորհիվ իր ծաղրանկարային կերպարին՝ Միտիկեն շարունակել է իր «կյանքը» նաև Կարաջալեի ստեղծագործություններից դուրս։ Կերպարը խաղացել են մի շարք դերասաններ, մասնավորապես՝ Շտեֆան Յորդակը «Ինչու՞ է ղողանջում զանգը, Միտիկե՛» (1981) ֆիլմում. ։ Ժամանակակից Ռումինիայում նրա անունը վերածվել է հասարակ անվան և հաճախ կիրառվում է հոգնակի թվով՝ «Միտիչ» ձևով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կարծրատիպեր Կատեգորիա:Հորինված տղամարդիկ Կատեգորիա:Ռումինիայի մշակույթ
Վիլյանուևա դե Սան Խուան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Բակնին
Բակնին (Bắc Ninh)՝ քաղաք Վիետնամի հյուսիսային մասում, հանդիսանում է Բակնին նահանգի կենտրոնը։ Քաղաքը նաև նահանգի մշակութային, վարչական և առևտրային կենտրոնն է։ Քաղաքը զբաղեցնում է 82,60 կմ² տարածք, բնակչությունը 2017 թվականի նոյեմբերի տվյալներով կազմում է 501,199 մարդ։ 2006 թվականի հունվարին Բակնին քաղաքային բնակավայրը (thị xã) վերափոխվեց քաղաքի (thành phố):
Պատմություն
1884 թվականի մարտին Բակնին համարվում էր Ֆրանսիայի և Սև դրոշի ընտրյալ բանակի միջև ընթացող պատերազմներում վճռական արշավանքների համար նախատեսված վայր, որն անցավ ֆրանսիացիների վերահսկողության տակ ։
Հետագայում, Ֆրանսիայի պրոտեկտորատի ներքո, քաղաքը վերածվեց նահանգի գաղութային կառավարման ողջ քաղաքական, տնտեսական, մշակութային վարչությունների կենտրոնը։ Իեն, Նիեմ և Դու գյուղերով սահմանագծված Բակնին քաղաքի միջնաբերդը գրավվեց ֆրանսիական զորքերի կողմից ։ Այդ ժամանակ Բակնին հայտնի էր Եվրոպայում իր ողորկալաքի աշխատանքներով և սև փայտե վահանակներով ներզարդված սադափներով, պահարաններով, սկուտեղներով ու տուփերով ։ Բակնինի երկաթուղային կայարանը բացվեց 1904 թվականից հետո։ Վիետմինի ֆրանսիական զորքերի դարանակալումը տեղի ունեցավ Բակնինում, երբ դեռ շարունակվում էր 1946 թվականի Ֆոնտենբլոյի համաժողովը ։
Քաղաքի անունը նշանակում է «հյուսիսային հանդարտություն»։
Կառույցներ
Քաղաքում են գտնվում Վիետնամի բանկային ինստիտուտը, Բակնին կամպուսը (Học viện Ngân hàng), Բակկինի միջազգային դպրոցը և Քաղաքականության Ռազմական ակադեմիայի հիմնական կամպուսը (Học viện Chính trị Quân sự), Բակնինի երկաթուղային կայարանը։ Այնտեղ է Բա Չյուա Քոյի սրբատաճարը։
Վարչական ստորաբաժանումներ
Քաղաքը վարչականորեն բաժանված է 19 միավորի, ներառյալ՝ 19 քաղաքային ստորաբաժանումները (վիետնամերեն՝ phường)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիետնամի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ասիական քաղաքներ
Անա Իվանովիչ
Անա Իվանովիչ, սերբ պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի։ Թենիսի նախկին աշխարհի առաջին ռակետ և «Մեծ սաղավարտի» չեմպիոն (Ռոլանդ Գարրոս-2008 թ.)։ 15 WTA մրցաշարների հաղթող (մենախաղում), Ֆեդերացիայի (2012 թ.) և Հոփմանի (2013 թ.) գավաթի ֆինալիստ Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ թենիսիստներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի բարի կամքի դեսպաններ
Նազիտամակ
Նազիտամակ (Назитамак, Наҙытамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 166 մարդ։
Վախթանգ Վարազմանյան
Վախթանգ Վարազմանյան (նաև՝ Վախթանգ Միհրանյան, ), հայ իշխան Աղվանքի իշխանությունում, Վարազման Միհրանյանի որդին, Գարդմանքի իշխան Վարազ-Տրդատ Միհրանյանի եղբայրը, Վարազո Միհրանյանի հայրը, Միհրանյանների իշխանական տոհմից ։
Տոհմաբանություն
Ստորև ներկայացված է Վախթանգ Վարազմանյանի տոհմաբանությունը․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միհրանյաններ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Աղվանքի իշխաններ Կատեգորիա:Գարդմանի իշխաններ
Շթաթպրոցելտեն
Շթաթպրոցելտեն (Stadtprozelten), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 4831 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 10,84 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 158։
Ռադյանսկոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Ռադյանսկոե (Радянське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրաֆսկոե, Անդրեևկա։ Հիմնադրվել է 1655 թվականին։