cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆիլինյանո
Բնակչությունը կազմում է 755 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86074, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նախագահական ընտրություններ Վրաստանում (2018)
Վրաստանում նախագահական 7-րդ ընտրությունները կայացել են 2018 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, իսկ երկրորդ փուլը՝ նոյեմբերի 28-ին։ Ընտրությունների արդյունքում Վրաստանի նախագահ է ընտրվել իշխող կուսակցության թեկնածու Սալոմե Զուրաբիշվիլին։
Համաձայն 2017 թվականին Վրաստանի սահմանադրության փոփոխությանը, 2018 թվականի նախագահական ընտրությունները վերջինն է, որտեղ նախագահին ընտրում են քաղաքացիները։ Որից հետո Վրաստանի նախագահին ընտրելու են 300 անձից բաղկացած կոլեգիալ մարմինը ։ Այս փոփոխության համաձայն, 2018 թվականին նախագահը կընտրվի 6 տարի ժամկետով ։
Ընտրությունների երկրորդ փուլը կկայանա դեկտեմբերի 2-ին, որին կմասնակցեն Սալոմեն Զուրաբիշվիլին և Գրիգոլ Վաշաձեն ։
Թեկնածուներ
Գործող նախագահ Գիորգի Մարգվելաշվիլին օգոստոսին հայտնել է, որ չի մասնակցի ընտրություններին ։
Երկրորդ փուլ
Ընտրությունների երկրորդ փուլը կայացել է նոյեմբերի 28-ին, որի արդյունքում Վրաստանի նախագահ է ընտրվել Սալոմե Զուրաբիշվիլին՝ ստանալով ընդհանուր քվեների մոտ 60%-ը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 Վրաստանում Կատեգորիա:Վրաստանի նախագահական ընտրություններ Կատեգորիա:2018 հոկտեմբերի իրադարձություններ
Պետկո Մոմչիլով
Պետկո Մոմչիլով (Петко Момчилов, ), բուլղարացի ճարտարապետ։ Համարվում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի խոշորագույն բուլղարացի ճարտարապետներից մեկը։
Կենսագրություն
Պետկո Մոմչիլովը ծնվել է 1864 թվականին Գորնա Օրյախովիցայում, բուլղարացի լուսավորիչ Իվան Մոմչիլովի ընտանիքում։ 1885 թվականին ավարտել է Վառնայի գիմնազիան և մինչև 1887 թվական աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Այնուհետև Մոմչիլովն ուսումը շարունակել է Մյունխենի և Պրահայի համալսարաններում և 1892 թվականին ստացել ճարտարապետի դիպլոմ ։
Մոմչիլովի կարևորագույն աշխատանքներից են նեո-վերածննդի ոճով կառուցված Վառնայի օրիորդաց դպրոցը (1892-1898, այժմ՝ Վառնայի հնագիտական թանգարան), Սոֆիայում Յոթ սրբերի եկեղեցու վերակառուցումը (Միլանովի հետ համատեղ), Սոֆիայի Ալեքսանդրովյան հիվանդանոցի շենքը (1884, Միլանովի հետ համատեղ), Սոֆիայի կենտրոնական հանքային վաննաները, Բուլղարիայի ազգային բանկի շենքը, Սոֆիայում Սինոդալյան պալատները, Պլովդիվում, Լովեչում, Վելիկո Տիռնովոյում միջնակարգ դպրոցներ, Վառնայի և Պրեսլավի մետրոպոլիայի շենքերը։ 1904-1912 թվականներին ռուս և բուլղարացի ճարտարապետների խմբի հետ միասին մասնակցել է Սոֆիայի Ալեքսանդր Նևսկու տաճարի կառուցման աշխատանքներին։
1892 թվականին Մոմչիլովը Բուդապեշտում և Սանկտ-Պետերբուրգում (Լիտեյնի կամուրջ) մասնակցել է կամուրջների նախագծման մրցույթի և զբաղեցրել 2-րդ տեղը։ Բուխարեստում երկաթուղային կայարանի և հյուրանոցի Մոմչիլովի նախագիծը միջազգային մրցույթում արժանացել է 1-ին մրցանակի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարացի ճարտարապետներ
Սետվո
Սետվո  (Septvaux), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ–սյուր–Էն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն ։
INSEE կոդը՝ 02707:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 191 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 131աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 90-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 41-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 68,7%, 1999 թվականին եղել է 64,8%)։ 243տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 90-ը (45տղամարդ և 30կին), գործազուրկ էին 15մարդ (9տղամարդ և 6 կին)։ 41 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ալեքսանդր Վեսնին
Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Վեսնին, ռուս խորհրդային ճարտարապետ, գեղարվեստական ղեկավար և ուսուցիչ, Վեսնիններ եղբայրներից մեկը։
Կենսագրություն
Ալեքսանդրա Վեսնինի և Եղիսաբեթ Վեսնինի ընտանիքի փոքր տղան է։ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչը շատ էր կարդում, շատ գումար էր ծախսում թերթերի և ամսագրերի վրա, գրում էր բանաստեղծություններ։ Եղիսաբեթ Ալեքսնդրովնան հիանալի դաշնակահարուհի էր, շատ լեզուներ գիտեր, սիրում էր կարդալ։ Ծնողների շնորհիվ՝ ընթերցանությունը և և երաժշտությունը Վեսնինների տան ընտանեկան ավանդույթներն են դարձել։ Ընտանիքում գնահատվում էր աշխատանքն ու աշխատասիրությունը։
Սովորել է Պետերբուրգի քաղաքացիական ինժեներների ինստիտուտում (1901-1912)։ ՕՍԱ-ի նախագահ (1925-1931), «Սովրեմեննայա արխիտեկտուրա» («Современная архитектура») ամսագրի պատասխանատու խմբագիր (1926-1930)։ Դասավանդել է Մոսկվայի Վխուտեմաս-Վխուտեինում (1921-1930) և Մոսկվայի ճարտական ինստիտուտում (մինչև 1936)։ ԽՍՀՄ շինարարության և ճարտարապետության ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1956-1959)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Կոնստրուկտիվիստ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բեմանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ
Շյոնզեե
Շյոնզեե (Schönsee), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2679 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 50,27 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 3 76 160։
Իվետտ Գոնդա
Իվետտ Գոնդա հունգարաբնակ կանադացի թեքվոնդոիստ է։ Նա տեղափոխվել է Կանադա, երբ նա չորս տարեկան էր։ 1995 թվականից մինչև 2013 թվականի կեսը Գոնդան պրոֆեսիոնալ կերպով հանդես է եկել Կանադայի դրոշի ներքո, հետագայում որոշել է պայքարել իր հայրենի երկրի  Հունգարիայի համար։ Չնայած նրան, որ Իվետտը ներկայումս մրցում է Հունգարիայի դրոշի ներքո, նա դեռ շարունակում է մարզվել և ապրել Կանադայում։
Կարիերա
Նա սկսել է թաեքվոնդոյով զբաղվել 1995 թվականից։ Նա դարձել է երկրորդ կանադուհին, որը 2004 թվականին եղել է օլիմպիական հավաքականում։ Նա հինգերորդ տեղն Է զբաղեցրել 2003 թվականի աշխարհի առաջնությունում մինչև 47 կգ քաշային կարգում։
2008 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղեր
Գոնդան Կանադայի օլիմպիական թեքվանդոյի թիմի երեք անդամներից էր ամառային Օլիմպիական խաղերում Կարին Սերժերիի և Սեբաստիան Միշոյի հետ։
2008 թվականի օգոստոսի 20-ին Գոնդան մրցել է Հաննա Զայցին Շվեդիայից Պեկինի Օլիմպիական խաղերում իր առաջին մենամարտում և պարտվել է 2:0 հաշվով։ Հանդիպման արդյունքը անմիջապես վիճաբանություններ է առաջացրել, քանի որ Գոնդան բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել, որոնցով նա կարող էր 2 միավոր ստանալ, եթե նա ընդունվեր մրցավարների կողմից։ Գոնդայի գլխավոր մարզիչ Շին Ուուկ Լիմը բողոքել է խաղի ընթացքում և դրանից հետո, սակայն անտեսվել է դատավորների կողմից ։
Կարիերայի շարունակությունը
Գոնդան 2011 թվականի Համաամերիկյան խաղերի մասնակից է, որտեղ ոսկե մեդալ է նվաճել այս մրցաշարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1986 ծնունդներ
Սի լա Կոմյուն
Սի լա Կոմյուն (Cys-la-Commune), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է ֆեր–ան–Տարդեույա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն ։
INSEE կոդը՝ 02255:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 116 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 101աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 77-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 24-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,1 %)։ 77 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 65-ը (35 տղամարդ և 30 կին), գործազուրկ էին 12 մարդ (4 տղամարդ և 8 կին)։ 24 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11 -ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր
Կուադրելե
Բնակչությունը կազմում է 1574 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 262 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83020, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Playing with Fire
Հրապարակում
Օգոստոսին Ջեննին հրապարակում է նկար և նկարագրության մեջ գրում «Playing with Fire», հետևելով նրան Ռոզզոն և Ջիսուն նույնպես հրապարակում են նկար թիզերներ։ Հոկտեմբերի 31-ին «Playing with Fire» երգի տեսահոլովակը հրապարակվում է ։ Այն հայտարարում է խմբի վերադարձի մասին, նրանց երկու երգերը նոյեմբերի 6-ին SBS ընկերության Inkigayo շուին ներկայացվում է Mnet's M Countdown շոուի ժամանակ 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ին ։
Երգի տեսահոլովակ
«Playing with Fire» երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է Սե Հյուն-սունգի տնօրինությամբ, նա նաև մասնակցել և տնօրինել էր «Boombayah» երգի տեսահոլովակի նկարահանումներին, «Playing with Fire» երգի տեսահոլովակը հրապարակվել էր խմբի ՅուԹյուբյան պաշտոնական էջում 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ին։ Խումբը նաև հրապարակում է «Playing with Fire» երգի պարի տեսահոլովակը իրենց ՅուԹյուբյան էջում նոյեմբերի 4-ին ։ Պարի սխեման ստեղծել էր Kyle Hanagami-ին, ով նաև օգնել էր նրանց «Boombayah» երգի պարի սխեմայի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 սինգլներ Կատեգորիա:Blackpink խմբի երգեր
Ստոկլեի պալատ
Ստոկլեի պալատ (Palais Stoclet, Stocletpaleis), բանկիր Ադոլֆ Ստոկլեի (1871-1949) բրյուսելյան տունը, որը կառուցվել է նրա համար 1905-1911 թվականներին։ Կառուցվել է Վիեննական սեցեսսիոնիզմի նեկայացուցիչներից մեկի՝ Յոզեֆ Հոֆմանի նախագծով։ Ստեղծագործական լիակատար ազատություն ունենալով՝ Հոֆմանը ջանում էր կերտել «արվեստի գլուխգործոց», քանի որ պատվիրատուն չէր սահմանափակում նրա գաղափարներն ու միջոցները։ Տան շրջակա պարտեզը ևս ստեղծվել և ձևավորվել է նրա նախագծով։ Առ այսօր ամրոցը զարդարված է Վիեննայի արվեստանոցների վարպետների՝ Գուստավ Կլիմտի, Կոլոման Մոզերի, Կարլ Օտտո Չեշկայի, Ռիխարդ Լուկշի, Ելենա Լուկշ-Մակովսկայայի, Ֆրանց Մեցների աշխատանքներով։
Տանը, որի ինտերերում դեռևս պահպանված են սկզբնական հարդարումն ու կահավորումը, տարբեր տարիներին եղել են Ժան Կոկտոն, Սերգեյ Դյագիլյևը, Իգոր Ստրավինսկին։ Այն ներկայումս ևս պատկանում է Ստոլկե ընտանիքի ժառանգներին և փակ է զբոսաշրջիկների համար։ 2002 թվականին տանը ապրել է Ադոլֆ Ստոկլեի հարսնացուն։ 2009 թվականին տունն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
{{Կատեգորիա չկա}}
Վիտյա Չերևիչկինի անվան մանկական զբոսայգի
Վիտյա Չերևիչկինի անվան մանկական զբոսայգի (Детский парк имени Вити Черевичкина), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի զբոսայգիներից մեկը։ Միակ մանկական զբոսայգին քաղաքում։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում, առափից ոչ հեռու, Խորհրդային փողոցում ։
Պատմություն և գործունեություն
Զբոսայգին հիմնադրվել է 1880 թվականին ։ Նրա պատմական անունը` Ալեքսանդրի զբոսայգի, ընդունվել է Նոր Նախիջևանի քաղաքային դումայի որոշմամբ ի պատիվ «Նրա Կայսերական Մեծություն Օգոստոսափառ Միապետ Կայսր Ալեքսանդր II-ի գահակալության 25-ամյակի փառահեղ օրվա» ։ 1894 թվականին այստեղ տեղադրվել է Ալեքսանդրի սյունը`Սանկտ Պետերբուրգի Ալեքսանդրի սյան (ստեղծված իտալացի ճարտարապետ Տոնետտիի կողմից` Նիկոլայ Դուրբախի նախագծով) 11-մետրանոց պատճենը։ 1994 թվականին գրանիտե պատճենին վերադարձվել են խորհրդային տարիներին հեռացված հուշատախտակները և սյունը պսակող երկգլխանի արծիվը։ Ներկայումս սյունն ունի մշակութային ժառանգության տեղական նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։
1936 թվականից զբոսայգին կոչվել է «Պիոներների և դպրոցականների մանկական զբոսայգի» ։ Այնտեղ եղել են կամրջակներով ջրանցք և մեծ բեմ ներկայացումների համար։ 1965 թվականից զբոսայգին կոչվում է գերմանական զավթիչների կողմից սպանված ռոստովցի դեռահաս Վիտյա Չերևիչկինի (1925-1941) անունով։ Ավելի վաղ, 1961 թվականին, զբոսայգում տեղադրվել է նրա կիսանդրին, որի հեղինակը ռոստովահայ քանդակագործ Նիկոլայ Վահանի Ավետիքովն է։
Վիտյա Չերևիչկինի անվան մանկական զբոսայգին միակ մանկական զբոսայգին է ոչ միայն Դոնի Ռոստովում, այլև Ռոստովի մարզում։ Նախատեսված է նախադպրոցական և դպրոցական տարիքի երեխաների համար։ Այստեղ գտնվում են զվարճանքների մանկական ավանը, մանկական բատուտը, ջրաշխարհը և նրան կից «Շխունա» մանկական խաղային համալիրը։ Քաղաքի նորապսակները երջանկության համար սկսել են զբոսայգու անցումային կամրջակին կախել կողպեքներ, ինչի շնորհիվ այն ստացել է նոր անվանում` «Սիրո և երջանկության կամրջակ»։
2000 թվականին Դոնի Ռոստովի մշակույթի վարչության աջակցությամբ իրականացվել է զբոսայգու վերակառուցումը. տեղադրվել են մանկական նոր խաղահրապարակներ, իրականացվել է զբոսայգու լուսավորման նախագիծը, նրա ճեմուղիները սալարկվել են ։
Յոհանես Քարստեն Հաուխ
Յոհանես Քարստեն Հաուխ, դանիացի բանաստեղծ, դրամատուրգ, գրող։
Վիտյա Չերևիչկինի անվան մանկական զբոսայգի
Հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով
Յոհանես Քարստեն Հաուխ
Կենսագրություն
Յոհանես Քարստեն Հաուխը ծնվել է Նորվեգիայում։ Մոր մահից հետո՝ 1803 թվականին, հոր հետ տեղափոխվում է Դանիա։ 1807-1814 թվականներին՝ 17 տարեկան հասակում կամավոր մասնակցել է անգլո-դանիական պատերազմին։ 1808 թվականին ընդունվել է Կոպենհագենի համալսարան, ստանալով կենդանաբանի մասնագիտություն։ 1816 թվականին Հենրիկ Ստեֆենսի և Ադամ Գոտլոբ Ալենշլեգերի ազդեցության ներքո սկսել է տարվել գրականությամբ։ 1820 թվականին ստացել է թեկնածուի աստիճան, 1821 թվականին՝ կենդանաբանության դոկտորի աստիճան։ Գիտական աստիճան ստանալուց հետո մեկնել է Փարիզ՝ սովորելու Նիսի համալսարանում։ 1823 թվականին վնասում է ոտքը և ստիպված են լինում անդամահատել այն։ 1820-ական թվականներին տարվում է կրոնական միստիկայով։
1826 թվականին ինքնասպանության անհաջող փորձը շրջադարձային է լինում նրա կյանքում։ Հռոմում ուսուցանում է Վերածննդի դարաշրջանի արվեստագետների աշխատանքերը և 1827-1846 թվականներին դասավանդում է Սորո ակադեմիայում։ 1846-1848 թվականներին եղել է սկանդինավյան լեզուների և գրականության պրոֆեսոր, 1851 թվականին դասախոսել է Կոպենհագենի համալսարանում։
Մահացել է 1872 թվականին, Հռոմում։ Թաղված է բողոքական գերեզմանոցում։
Ստեղծագործություններ
Հաուխը հեղինակ է մի շարք պատմական վեպերի և քնարական բանաստեղծությունների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի գրողներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դանիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Դանիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դանիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Դորտմունդի պուրակ (Դոնի Ռոստով)
Դորտմունդի պուրակ (Дортмундский сквер), խոշոր զբոսայգի Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Խորհրդային շրջանում։
Հիմնադրվել է 1983 թվականին, տարածքը 2,01 հեկտար է։ Զբոսայգին անվանվել է ի պատիվ Դոնի Ռոստովի գերմանական քույր քաղաք Դորտմունդի։
Շրջանային նշանակության զբոսայգի է` շրջանի բնակչության շարժման ինտենսիվ հոսքով։
Պատմություն
Դոնի Ռոստովի Դորտմունդի պուրակը հիմնադրվել է 1983 թվականին և համարվում է քաղաքի խոշոր զբոսայգիներից մեկը (տարածքը 2 հեկտար է) ։
Պուրակի պատմությունը սկսվել է այն բանից, որ 1983 թվականին Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Դորտմունդ քաղաքը, որը Դոնի Ռոստովի քույր քաղաքներից է, որպես բարեկամության նշան քաղաքին նվիրեց գարեջրագործի պղնձե քանդակ, իսկ ռոստովցիներն իրենց հերթին Դորտմունդին նվիրեցին ձիու քուռակներ պատկերող քանդակագործական կոմպոզիցիա։ Այդ փոխանակումը խորհրդանշում էր երկու քաղաքների միջև բարեկամական մտադրությունները ։
Գերմանական քաղաքի բնակիչների այս նվերը զարմացրեց և միաժամանակ ցնցեց քաղաքային իշխանություններին, որոնք չգիտեին որտեղ տեղադրել նվեր քանդակը։ Երկար մտորումներից հետո որոշվեց «Գարեջրագործին» տեղադրել նոր պուրակում, որը բացվեց քաղաքի Խորհրդային շրջանում, Աշխատավորների հրապարակում ։
Արդյունքում որոշվեց պուրակը կոչել Դորտմունդի անունով։ Ներկայումս պուրակը կոչվում է նույն անունով և մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել տեղի բնակիչների շրջանում, որոնք սիրում են հանգստանալ այստեղ ամառային օրերին։ Պուրակի կանաչապատ տարածքը զարդարում է քաղաքի այս շրջանը և գրավում է ոչ միայն տեղի բնակիչներին, այլև քաղաքի հյուրերին։ Պուրակի ծառուղիներում աճում են բազմաթիվ ինքնատիպ ծառեր և թփեր, գեղեցիկ տեսք են հաղորդում գույնզգույն ծաղկանոցները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Զբոսայգիներ այբբենական կարգով
Իմաստաբանություն (սեմասիոլոգիա)
Իմաստաբանություն, սեմասիոլոգիա, (σημασία, semasia, «նշանակություն») լեզվաբանության գիտաճյուղ, որն առնչվում է այն հարցին, թե «Ի՞նչ է X բառը նշանակում»։ Այն ուսումնասիրում է բառերի նշանակությունները՝ հաշվի չառնելով, թե ինչպես են արտասանվում ։ Իմաստաբանությունը վերաբերում է բառերին և իրենց նշանակություններին։
Տերմինը առաջին անգամ օգտագործվել է Քրիստիան Կարլ Ռայսիգի կողմից գերմաներենում,1825 թվականին, իր՝ «Լատիներենի լեզվաբանության դասախոսություններ» (Vorlesungen über lateinische Sprachwissenschaft) ստեղծագործության մեջ։ Տերմինը առաջին անգամ անգլերենում օգտագործվել է 1847 թվականին։ Նշանակաբանությունը փոխարինեց իմաստաբանությանը 1893 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բառագիտություն Կատեգորիա:Իմաստաբանություն
Պետրոս I-ի հուշարձան (Վիբորգ)
Պետրոս I-ի հուշարձան (Па́мятник Петру́ Пе́рвому), Ռուսաստանի կայսր Պետրոս I-ի բրոնզե արձանը գրանիտե պատվանդանի վրա, որը գտնվում է Վիբորգ քաղաքի Պետրովսկի պուրակում։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1910 թվականին՝ ի նշանավորումն ռուսական զորքերի կողմից Վիբորգի գրավման 200-ամյակին։
Պատմություն
Կայսր Նիկոլայ II-ի կողմից 1908 թվականի սկզբին Վիբորգում Տորգիլս Կնուտսսոնի հուշարձանը կանգնեցնելու առաջարկը հաստատելուց հետո որոշվեց քաղաքում տեղադրել նաև Պետրոս I-ի արձանը և կառուցել Պետրոպավլովյան տաճարը։ Որպես տեղադրման վայր ընտրվել էր ժայռի գագաթը, որից բացվում է տեսարան դեպի Վիբորգի ամրոցը։ Նրա վրա պահպանել են թագավորական անվանագիրն ու խաչը, որը քանդակվել է լեգենդի համաձայն քանդակվել է հենց իր՝ Պետրոս I-ի կողմից, զորքերի ղեկավարման ժամանակ։
Կառավարության պատվիրակության ներկայությամբ բրոնզե հուշարձանը բացվել է 1910 թվականի հունիսի 14-ին։ 3,5 մետր բարձրությամբ գրանիտե պատվանդանի վրա, քանդակագործ Լեոպոլդ Բերնշտամը պատկերել է թնդանոթի մոտ կանգնած ցարին Պրեոբրաժենսկի գնդի գնդապետի համազգեստով, կրծքին Անդրեյ Պերվոզվաննու շքանշանի աստղ։ Նա իր աջ ձեռքին պահում է Վիբորգի պաշարման պլանը, իսկ ձախ ձեռքով հենվել է սրի դաստապանի վրա։ Միևնույն ժամանակ, ստեղծվել է յուրօրինակ ճարտարապետական և քանդակագործական կոմպոզիցիա. Պետրոս I-ի և Տորգիլս Կնուտսոնի Վիբորգի ամրոցում խաչված հայացքները խորհրդանշում էին թշնամի երկրներին։  Հուշահամալիրը զարդարված էր հին նավի հրասանդներով։ Եվս մեկ հրասանդ տեղադրված էր հուշարձանի դիմաց։ Այնուամենայնիվ, Պետրոպավլովյան տաճարը չկառուցվեց (նրա տեղում կառուցվեց արխիվի շենքը), իսկ  կայսրին նվիրված հուշարձանը երկար ժամանակ կանգուն չմնաց, ինչպես նաև 1710 թվականին Վիբորգի պաշարման ընթացքում զոհված ռուս զինվորների հուշարձանը։ Ֆինլանդիայի անկախության հռչակումից հետո` 1918 թվականի ապրիլին, ֆիննական զորքերը գրավել են Վիբորգը և արձանը հանել են պատվանդանից։ Նախատեսված էր Հելսինկիով հուշարձանն ուղարկել Գերմանիա որպես մետաղի ջարդոն, բայց ինչ-ինչ պատճառներով գործարքը չի կայացել և արձանը տասը տարի մնացել է Կամպպիի պահեստում։
1928 թվականին հուշարձանը տեղափոխվել է Ֆինլանդիայի ազգային թանգարանի բակ, իսկ 1930 թվականին այն վերադարձվել է Վիբորգ ։ Արձանը տեղադրվել է քաղաքի պատմա-ազգագրական թանգարանում, այնուհետև` Գեղարվեստի թանգարանում: Այստեղից 1941 թվականին՝ խորհրդա-ֆիննական պատերազմից հետո (1939-1940), սովետական զինծառայողները այն վերադարձրել են իր պատմական վայրը՝ նախապես հանելով 1927 թվականին տեղադրված Ֆինլանդիայի Անկախության հուշարձանը (հուշարձանի մի կտոր ներկայումս գտնվում է Մոնրեպոյի այգում)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Վիբորգի հուշարձաններ Կատեգորիա:Պետրոս I-ի հուշարձաններ Կատեգորիա:1910 հիմնադրումներ
Մերի Էնն Քոթոն
Մերի Էնն Քոթոն (Mary Ann Cotton, ծննդյան ազգանունը՝ Ռոբսոն (Robson), ), անգլիացի սերիական մարդասպան, դատապարտվել է խորթ տղայի՝ Չարլզ Էդվարդ Քոթոնի սպանության համար։ Կատարած սպանությունների հստակ քանակը հայտնի չէ, հավանական է, որ նա 20 տարվա ընթացքում սպանել է 15-21 մարդու՝ այդ թվում իր 3 ամուսիններին, սիրեկանին, մորը և իր սեփական 11 երեխաներին ։
Վաղ տարիներ
Մերի Էնն Ռոբսոնը ծնվել է 1832 թվականին Անգլիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող Հեթեն լե Հոլ քաղաքի մոտ Լուո Մուրսլի կոչվող վայրում՝ հանքափոր Մայքլ Ռոբսոնի և նրա կին Մարգարեթի ընտանիքում։ 1834 թվականին ընտանիքում ծնվել է ևս մեկ աղջիկ՝ Մարգարեթը, սակայն մի քանի ամիս անց նա մահացել է։ Եվս մեկ երեխա՝ Ռոբերտը, ծնվել է 1835 թվականին։ Այդպիսով Մերի Էնը դարձել է ողջ մնացած երկու երեխաներից ավագը։
Ալի Մուբարաք
Ալի Փաշա Մուբարաք (علي باشا مبارك, ), արաբ գրող և թարգմանիչ, եղել է Եգիպտոսի լուսավորության նախարար, նահդայի հիմնադիրներից։
Մերի Էնն Քոթոն
Վաղ տարիներ
Երբ Մերի Էնն 8 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Դարեմ կոմսությունում գտնվող Մյորթոն գյուղ։ Ավելի ուշ՝ Մերի Էննի դատի ժամանակ «The Northern Echo» թերթի հաղորդմամբ կիրակնօրյա դպրոցի ուսուցիչը դրական էր արտահայտվել Մերիի մասին, ասելով, որ նա ունի միամիտ բնավորություն, ճշտապահ է, աշխատասեր և մշտապես ունի մաքուր տեսք ։
Ալի Մուբարաք
Կենսագրություն
Մուհամմադ Ալիից հետո Եգիպտոսում իշխանության է գալիս Իսմայիլ փաշան, ում օրոք մշակութային զարգացումը շարունակում է ընթանալ նույն հունով։ Այդ ժամանակաշրջանում եգիպտական մշակույթի ամենաակնառու ներկայացուցիչներից էր փաշա Ալի Մուբարաք փաշան (1823-1893 թթ.)։ Նա ծնվել է քրիստոնյա ընտանիքում, ստացել է բժշկական կրթություն։ Նա այն ուսանողներից էր, ով 1844 թ. երկրորդ հոսքով մեկնեց Ֆրանսիա։ Այնտեղ 4 տարի սովորելով ռազմական գործ, վերադառնում է Եգիպտոս և 1853-1854 թվականներին եգիպտական զորքի կազմում մասնակցում է Ղրիմի պատերազմին։ Իսմայիլի իշխանության գալուց հետո նրան է վստահվում բարձր պաշտոն ռազմական նախարարությունում։ Ալի Մուբարաքի աշխատություններից հայտնի է «Թաուֆիկի նոր նախաձեռնությունները» (الخطط التوفيقية الجديدة՝ ալ-խուտատ ալ-թաուֆիկիյա ալ-ջադիդա)։
Մերի Էնն Քոթոն
Վաղ տարիներ
Տեղափոխվելուց շատ չանցած՝ 1842 թվականին, Մայքլ Ռոբսոնը ընկել է 46 մետր բարձրություն ունեցող հանքահորի բնամասից և մահացել։ Քանի որ տունը, որտեղ ապրում էր Ռոբսոնների ընտանիքը, կապված էր Մայքլի աշխատանքի վայրին, նրա այրուն երեխաների հետ վտարել են տանից։ Առանց այն էլ աղքատ ընտանիքը հայտնվել է ավելի ծանր կացության մեջ։ 1843 թվականին Մարգարեթ Ռոբսոնն ամուսնացել է հանքափոր Ջորջ Սթոտի (1816—1895) հետ։ Մերի Էննը այդքան էլ լավ հարաբերությունների մեջ չէր խորթ հոր հետ, այդ իսկ պատճառով 16 տարեկանում նա լքել է տունը, որպեսզի հարևան գյուղակում՝ Հարավային Հեթոնում աշխատի որպես դայակ։ 3 տարի անց, երբ բոլոր երեխաները, որոնց նա խնամում էր, գնացել են գիշերօթիկ դպրոց, Մերին վերադարձել է մոր և խորթ հոր մոտ և սովորել դերձակություն։
Մեծ Բրիտանիան և Հայկական հարցը
Հայկական հարցը Մեծ Բրիտանիայի մերձավորարևելյան քաղաքականության ոլորտն է մտել XIX դարի կեսից՝ որպես հետևանք Մերձավոր Արևելքում անգլո-ռուսական մրցակցության, ռուս-թուրքական պատերազմներում Ռուսաստանի հաջողության և Օսմանյան կայսրության սկսված քայքայման։
Բրիտանիայի կողմից Հարցի կարևորումը
XIX դ. առաջին տասնամյակներում Մեծ Բրիտանիան հանդես է եկել ընդդեմ Ռուսաստանի դիրքերի ամրապնդման ինչպես Բալկաններում, այնպես էլ Մերձավոր Արևելքում՝ Թուրքիան դիտելով եվրոպական հավասարակշռությունը Մերձավոր Արևելքում պահպանելու անհրաժեշտ պայման։ Այդ ժամանակ է Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության տեսադաշտում հայտնվել Արևմտյան Հայաստանը։ Անգլիական դիվանագետներն ու զինվորական գործիչները ճիշտ գնահատեցին Արևմտյան Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը՝ նշելով, որ եթե այն գրավի Ռուսաստանը, ապա վերջինս կվերահսկի ամբողջ Փոքր Ասիան։
Ալի Մուբարաք
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբ գրողներ Կատեգորիա:Արաբ թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի արաբներ Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Արաբ քաղաքական գործիչներ
Մերի Էնն Քոթոն
Առաջին ամուսնություն
1852 թվականին 19 տարեկանում Մերի Էնն ամուսնացել է հանքափոր Ուիլյամ Մոուբրեյի հետ։ Հնարավոր է, որ Մերին արդեն հարսանիքի ժամանակ հղի էր, քանի որ զույգի առաջին երեխան շատ շուտ է լույս աշխարհ եկել։ Մոուբրեյն աշխատում էր երկաթուղու շինարարության վրա, այդ իսկ պատճառով երիտասարդ ընտանիքն արագ տեղափոխվում էր մի վայրից մյուսը։ Այդ շրջանում իրար ետևից ծնվել են 4 կամ 5 երեխաներ, որոնք մահացել են մինչև 2 տարեկան դառնալը։ Հաշվի առնելով Վիկտորյանական դարաշրջանը և այդ ժամանակներում անգլիացի հանքափորների աղքատիկ վիճակը՝ մեծ էր մանկական և պատանեկան մահացությունների թիվը։ Մինչև չափահաս տարիք հասնում էր լավագույն դեպքում նրանց կեսը, իսկ մահերի երկու երրորդը տեղի էր ունենում մինչև 1 տարեկանը ։ Երեխաների մահը չէր գրանցվում, քանի որ դա պարտադիր չէր մինչև 1874 թվականը։
Բոլոր երեխաներին կորցնելուց հետո զույգը վերադարձել է Անգլիայի հարավ-արևելք, որտեղ էլ 1858 թվականին ծնվել է նրանց աղջիկը՝ Իզաբելլան։ Մոուբրեյը որոշ ժամանակ շոգենավում աշխատել է որպես հրշեջ, այնուհետև կրկին որպես հանքափոր։ Մերիից ծնվող բոլոր երեխաները շարունակում էին մահանալ՝ երկու աղջիկ՝ երկուսն էլ Մերի Ջեյն անունով (ծնված համապատասխանաբար 1856 և 1861 թվականներին) մահացել են մոտ 3 տարեկանում, իսկ որդին՝ Ջոն Ռոբերտ Ուիլյամը, ծնված 1863 թվականին, մահացել է մեկ տարի անց։ Բոլոր երեխաները մահացել են խորհրդավոր «ստամոքսային տենդից», որն այդ ժամանակներում անորոշ ախտորոշում էր այն հիվանդությունների հետ, ինչպիսիք են որովայնային տիֆը, խոլերան, դիզենթերիան կամ ստամոքսի խանգարումը (վերջինս հատկապես հաճախ էր հայտնաբերվում աղքատ ընտանիքների երեխաների մոտ անկանոն սննդի և վաղ կերակրման պատճառով)։
1865 թվականի հունվարին Ուիլյամ Մոբրեյը մահացել է «աղիների խանգարումից»։ Մերի Էննը ստացել է 35 ֆունտ ապահովագրական վճար (այդ ժամանակահատվածում հանքափորի տարեկան եկամուտի կեսը) ամուսնու և երկուսուկես ֆունտ՝ որդու մահվան համար։
Երրորդ ամուսնություն
Վարդի մահվանից մի քանի ամիս անց 1866 թվականի նոյեմբերին Մերի Էնը ապահովված նավամոնտաժորդ և այրի Ջեյմս Ռոբինսոնի տանն սկսել է աշխատել որպես դայակ։ Նրա գալուց մի քանի ամիս անց՝ նույն տարվա դեկտեմբերին, ստամոքսային տենդից մահացել է Ռոբինսոնի երեխաներից մեկը։ Վշտացած հոր և դայակի միջև սկսվել է սիրավեպ, և Մերի Էննը շուտով հղիացել է։ Նա ապահովված տիրոջ հետ ամուսնություն էր հաշվարկել, սակայն 1867 թվականին ստիպված էր գնալ հայրական տուն, որպեսզի խնամի հիվանդ մորը։ Մերիի մայրը մահացել է դստեր գալուց տասը օր անց։
Շուտով Ռոբինսոնի մոտ կասկածներ են ի հայտ եկել նոր կնոջ հանդեպ. նա միշտ գումար էր պահանջում, առանց նրա գիտության պարտքեր վերցնում և նույնիսկ Ռոբինսոնի ողջ մնացած երեխաներին հարկադրաբար ստիպում էր վաճառել իրենց մահացած մոր տան արժեքավոր իրերը։ Զայրացած Ռոբինսոնը կնոջը փողոց է շպրտել իր երկրորդ, նորածին աղջկա հետ։ Որոշ ժամանակ թափառելուց հետո Մերի Էննը երեխային թողել է իր ծանոթների մոտ և այլևս չի վերադարձել նրա մոտ։ 1870 թվականի սկզբին աղջիկը վերադարձվել է հորը։
Չորրորդ ամուսնություն
1870 թվականին Մերի Էննի վաղեմի ընկերուհին՝ Մարգարետ Քոթոնը, նրան ծանոթացրել է իր եղբոր՝ Ֆրեդերիկ Քոթոնի հետ, որն այրի էր և ուներ երկու երեխա՝ Ֆրեդերիկ կրտսերը և Չարլզ Էդվարդը։ Մարգարետը օգնում էր եղբորը, հոգ էր տանում իր եղբոր զավակներին, սակայն հիվանդացել է և 1870 թվականի մարտի վերջին մահացել է ստամոքսային հիվանդությունից։ Մերի Էննը և Ֆրեդերիկն ամուսնացել են նույն տարվա սեպտեմբերին՝ չնայած նրան, որ Մերին ամուսնացած էր Ռոբինսոնի հետ և երկամուսնությունն օրենքով արգելվում էր։ Մերի Էննը ապահովագրել է իր ամուսնու և երկու խորթ երեխաների կյանքը։ Ինչպես Ռոբինսոնի, այնպես էլ Ֆրեդերիկի դեպքում Մերին ամուսնության ժամանակ արդեն իսկ հղի էր. նրա առաջին երեխան՝ Ռոբերտը, ծնվել է ամուսնությունից 3 ամիս անց։
Չարլզ Քոթոնի սպանություն և կալանավորում
Հայտնի է, որ 1872 թվականի գարնան վերջին Մերի Էննը տղային ուղարկել է դեղատուն մկնդեղ բերելու, սակայն դեղատան աշխատողը հրաժարվել է անչափահաս տղային մկնդեղ վաճառել։ Դրանից հետո Մերին իր հարևանուհուն խնդրել է պատրաստուկ գնել։ Հուլիսին Չարլզը մահացել է ստամոքսի տենդից։ Այդ անգամ լրիվ առողջ տղայի մահը կասկածներ է հարուցել։ Թոմաս Ռիլեյը՝ կառավարության կրտսեր աստիճանավորը, հիշել է, որ տղայի մահվանից առաջ Մերի Էննը խորհրդակցել է հավանական նոր ամուսնության վերաբերյալ և բերանից թռցրել է, որ Չարլզը խնդիրների չի առաջացնի և «շուտով կհեռանա, ինչպես մնացած Քոթոնները»։ Ռիլեյը նկատել է, որ երեխան լրիվ առողջ էր և շատ է զարմացել, երբ իմացել է երեխայի մահվան մասին։ Ռիլեյը գնացել բժշկի մոտ, որը հսկում էր Չարլզին և պահանջել, որ նախնական ախտորոշումը հաստատելու համար փորձաքննություն կատարվի։ Բժիշկը լսել է, սակայն մակերեսային ստուգումը ցույց չի տվել բռնի մահվան նշաններ։ Սակայն բժիշկը պահել էր Չարլզի օրգաններից հյուսվածք և հետազոտել դրանք լաբորատարիայում, որտեղ հայտնաբերվել են մկնդեղի հետքեր։ Բժիշկը դիմել է ոստիկանություն և Մերի Էննին ձերբակալել են։ Սակայն դատավարությունը հետաձգվել է, քանի որ կինը նորից հղի էր հավանաբար Քուիկ Մանինգից
Մամուլի ուշադրությունը սևեռվել էր գործին, իսկ Մերի Էննը, մինչ այդ հաճախ փոխելով ազգանունները և բնակավայրերը, այնուամենայնիվ հասարակական ուշադրության կենտրոնում էր։ Մահերի քանակը, որոնք ուղեկցում էին նրա կյանքի ուղին, նրա հանդեպ կասկածներ էին հարուցել, շշուկները վախեցրել էին սնանկ փոսացուին՝ Քուիկ Մանինգին։ Չարլզ Քոթոնի և Ժոզեֆ Նատրասի դիակերը հանվեցին շիրիմներից և հայտնաբերվեց մկնդեղ։
Դատարան և մահապատիժ
Դատավորը հրաժարվել է Մերի Էնին դատել այն հանցանքների համար, որոնք շատ տարիներ առաջ էին կատարվել, այդ իսկ պատճատով նա պաշտոնապես մեղադրվել է միայն Չարլզ Էդվարդ Քոթոնի սպանության համար։ Դատի ժամանակ Մերի Էննը հերքել է իր որևէ ներգրավվածություն և անդրադարձել է այն փաստին, որ Չարլզի մահվան պատճառը կարող էր լինել իր հոր տան կանաչ պաստառները։ Իսկապես, վիկտորյանական դարաշրջանի գործվածքների և պաստառների վառ կանաչ գույնը ստացվում էր մկնդեղի ավելացմամբ, և այդ ժամանակվա թերթերում կային պատմություններ երեխաների մահվան դեպքերի մասին, որոնք առաջացել էին կանաչ պաստառներից։ Ըստ էության՝ մկնդեղն իրոք լայնորեն օգտագործվում էր կենաղում, օրինակ՝ մաքրության համար, այդ իսկ պատճառով դրա վաճառքը լրիվ ազատ էր։ Դատավորը սակայն այդ փաստարկները հիմնավոր չի համարել։
Մերի Էննի դեմ ի հայտ են եկել նրա խորթ որդու դիազննման արդյունքերը, բժշկի և Թոմաս Ռիլեյի վկայությունները, ինչպես նաև այլ վկաներ, որոնք Մերիին տեսել էին մկնդեղ գնելիս և հերթական մահվանից հետո ապահովագրություն ստանալիս։ Մերին մեղավոր է ճանաչվել իր խորթ տղայի՝ Չարլզ Քոթոնի սպանության համար և դատապարտվել է կախաղանի միջոցով մահապատժի։
Հնարավոր մահերի ցուցակ
Ցուցակում ներառված են Մերի Էնն Քոթոնի հարազատները, որոնք տարբեր ժամանակներում մահացել են ստամոքսային տենդից կամ այլ ստամոքսային խնդիրներից։ Ցուցակը բաղկացած է 21 մարդուց։ Ենթադրվում է, որ նրանց մեծ մասը եղել են Մերի Էննի զոհերը ։
Մշակույթում
Mary Ann Cotton, she's dead and she's rotten Lying in bed with her eyes wide open. Sing, sing, oh what should I sing? Mary Ann Cotton, she's tied up with string. Where, where? Up in the air. Selling black puddings, a penny a pair.
Մերի Էնն Քոթոն, նա մահացած է և նեխած է, Պառկած է իր մահճակալին՝ աչքերը լայն բացած։ Երգիր, երգիր, «Օ՜հ, ես ի՞նչ երգեմ», Մերի Էնն Քոթոն, նա կապկպված է պարանով Ո՞րտեղ, ո՞րտեղ։ Օդում։ Վաճառում է սև պուդինգնփր՝ զույգը մի պեննիով։
2015 թվականին նկարահանվել է Քոթոնին նվիրված երկու մասանոց հեռուստատեսային ֆիլմ, որի անվանումն էր «Մութ հրեշտակ», գլխավոր դերում Ջոան Ֆրոգգատն էր ։ Էկրանավորումը կատարվել է շոտլանդացի քրեագետ Դևիդ Ուիլսոնի Mary Ann Cotton: Britain's First Female Serial Killer գրքի հիման վրա ։
Արտաքին հղումներ
Անգլերեն:
Ռուսերեն:
Կատեգորիա:Անգլիացի սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված անգլուհիներ
Մեծ Բրիտանիան և Հայկական հարցը
Բրիտանիայի ներգրավումը Հարցի մեջ
Անգլիական կառավարությունը Հայկական հարցով սկսեց զբաղվել 1877-78-ի ռուս-թուրքական պատերազմից հետո։ Ստանալով 1878-ի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի տեքստը՝ անգլիական կառավարությունը անհապաղ միջոցների դիմեց Ռուսաստանին զրկելու Թուրքիայի նկատմամբ տարած հաղթանակի պտուղներից։ Պրեմիեր մինիստր Բ. Դիզրայելին առաջարկեց նույնիսկ զենքի դիմել, անգլիական ռազմանավերը ուղղություն վերցրին դեպի Մարմարա ծով, երկրում հայտարարվեց մասնակի զորահավաք։ Այդ աննպաստ պայմաններում Ռուսաստանը հարկադրված ստորագրեց 1878-ի Անգլո-ռուսական համաձայնագիրը, որով նա հրաժարվեց Արևմտյան Հայաստանում իր գրաված Բայազետ քաղաքից և Ալաշկերտի դաշտից։ Բացի այդ, Արևմտյան Հայաստանում բարենորոգումների իրականացման հարցով Բարձր դուռը պետք է դիմեր ոչ միայն Ռուսաստանին, ինչպես նախատեսում էր Սան Ստեֆանոյի պայմանագիրը, այլև Անգլիային։ Անգլիական կառավարությանը հաջողվեց նաև գաղտնի պայմանագիր պարտադրել Թուրքիային, որի համաձայն Մեծ Բրիտանիան հնարավորություն էր ստանում զբաղեցնել Կիպրոս կղզին՝ փոխարենը պարտավորվելով Թուրքիային վերադարձնել Ռուսաստանի գրաված հայկական տարածքները, ինչպես նաև առաջիկա համաեվրոպական կոնգրեսում պաշտպանել Օսմանյան կայսրության ամբողջականությունն ու շահերը։
XIX դ. 70-90-ական թթ. 1-ին կես
XIX դ. 70-ական թթ. վեջին և 80-ական թթ. սկզբին Մեծ Բրիտանիան նշանակալի եռանդ ցուցաբերեց Արևմտյան Հայաստանում բարենորոգումների հարցում։ Անգլիական կառավարության նախաձեռնությամբ տերությունների հավաքական նոտաներ հղվեցին (1880-ի հուլիսի 2-ին և սեպտեմբերի 11-ին) սուլթանական կառավարությանը՝ Բարձր դռնից պահանջելով անհապաղ իրագործել Արևմտյան Հայաստանի բարենորոգումների վերաբերյալ իր ստանձնած պարտավորությունները։ Մեծ Բրիտանիայի այդչափ շահագրգիռ դիրքորոշումը Հայկական հարցում բացատրվում էր Բարձր դռան վրա մշտական ճնշմամբ Եգիպտոսի գրավմանը հասնելու ձգտումով։ 1882-ին հօգուտ իրեն լուծելով եգիպտական հարցը անգլիական դիվանագիտությունը 1880-ական թթ. 2-րդ կեսին թուլացրեց իր դիրքորոշումը Հայկական հարցում, թեպետ Արևմտյան Հայաստանը շարունակում էր մնալ անգլիական կառավարության սևեռուն ուշադրության կենտրոնում։ 1890-ական թթ. սկսած, սուլթանական կառավարության հակահայկական քաղաքականության սաստկացման կապակցությամբ, անգլիական կառավարությունը Աբդուլ Համիդ II սպառնում էր հայտարարություններով, թե իրավունք կտա Ռուսաստանին գրավել Արևմտյան Հայաստանը։ Սակայն անգլիական կառավարության ձևական բողոքներն ու սպառնալիքները, հանրային կարծիքի ընդվզումը չկարողացան կանխել Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության ջարդերը 1890-ական թթ.:
1894-ի Սասունի իրադարձությունները ցասումնալից բողոքներ առաջ բերեցին Մեծ Բրիտանիայում՝ անգլիական կառավարությանը մեղադրելով հայերի ողբերգության նկատմամբ անտարբերության և նույնիսկ մեղսակցության մեջ։ Ա. Ռոզբերիի լիբերալ կառավարությունը ստիպված էր միանալ եվրոպական տերությունների համատեղ գործողություններին՝ ի պաշտպանություն արևմտահայերի, Բարձր դռնից պահանջելով հատուկ հանձնաժողով ստեղծել Սասունի սպանությունները հետաքննելու համար։ 1895-ի սկզբին, որպես պառլամենտական ընտրությունների կարգախոս, լիբերալ կառավարությունը առաջ քաշեց Օսմանյան կայսրության հայերի ազատագրումը, իսկ Ու. Գլադստոնը ծավալեց հակասուլթանական քարոզչություն՝ պահանջելով Մեծ Բրիտանիայի անհապաղ միջամտությունը հայկական բարենորոգումների իրականացմանը։ 1895-ի ապրիլին Ա. Ռոզբերիի կառավարությունը մշակեց բարենորոգումների նախագիծ, որով Արևմտյան Հայաստանին փաստորեն ինքնավարություն էր տրվում եվրոպական տերությունների հովանու ներքո։ Այդ շրջանում անգլիական քաղաքականության գլխավոր նպատակը՝ քրիստոնյաներին պաշտպանելու պատրվակով Ռուսաստանի կողմից Արևմտյան Հայաստանի գրավումը կանխելն էր։ 1895-ի մայիսին Անգլիան, Ֆրանսիան ու Ռուսաստանը Բարձր դռանը ներկայացրին բարենորոգումների փոքր-ինչ ձևափոխված անգլիական նախագիծը, որը սուլթանը պարտավորվեց իրագործել մոտակա ժամանակներում։ Բայց քանի որ բարենորոգումների իրագործումը հապաղում էր, 1895-ի հունիսին անգլիական կառավարությունը քննարկեց Թուրքիայի դեմ նավատորմիղ օգտագործելու հնարավորությունը, սակայն որոշակի եզրակացության չհանգեց։ Ռոզբերիի կառավարության անվճռական դիրքորոշումը Հայկական հարցում նրա հրաժարականի պատճառ դարձավ։
XIX դ. 90-ական թթ. 2-րդ կես
Անգլիական հասարակայնությունը մեծ հույսեր էր կապում Ռ. Սոլսբերիի պահպանողական նոր կառավարության հետ՝ հավատացած, որ նա ելք կգտնի դուրս գալու մերձավորարևելյան ճգնաժամից և վերջ կտա սուլթանական կառավարության հակահայ գործունեությանը։ Մի կողմից՝ բրիտանական կայսրության շահերը պահանջում էին պահպանել Օսմանյան կայսրության ամբողջականությունն ու պաշտպանել սուլթանական կառավարությանը, մյուս կողմից՝ առանց Ռուսաստանի աջակցության ու եվրոպական մյուս տերությունների համաձայնության Մեծ Բրիտանիայի մերձավորարևելյան քաղաքականությունը ոչնչի չէր հանգում։ Այդ իսկ պատճառով Սոլսբերին իր ամբողջ ջանքերն ուղղեց Հայկական հարցում անգլո-ռուսական համագործակցություն հաստատելու նպատակին։ Հմտորեն քողարկելով Հայկական հարցում իր քաղաքականության իրական իմաստը՝ անգլիական կառավարությունը փորձում էր մերթ Գերմանիայի, մերթ Ռուսաստանի հետ մերձեցմամբ Հայկական հարցը օգտագործել իր ազդեցությունը Մերձավոր Արևելքում ընդլայնելու համար։
1895-ի սեպտեմբերին Կ. Պոլսի հայերի ջարդերի ժամանակ անգլիական դեսպանությունը բավականին եռանդ ցուցաբերեց՝ կանխելու հետագա կոտորածները. նրա նախաձեռնությամբ տերությունները բողոքի նոտա հղեցին Բարձր դռանը։ Սակայն ոչ այդ նոտան, ոչ էլ բրիտանական պառլամենտում Թուրքիայի դեմ հնչող ցասումնալից ճառերն ու սպառնալիքները շոշափելի դրական արդյունք չտվեցին, ջարդերը տարածվեցին նաև գավառներում։ 1895-ի վերջում Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունը հայտարարեց, որ որևէ մեղք չունի Հայկական հարցում ստեղծված բարդ իրավիճակի համար և հանդես է գալիս հօգուտ տերությունների համատեղ քայլերի։ Հայերի ողբերգությունը վերջնականապես ի դերև հանեց Օսմանյան կայսրության բարենորոգումներին վերահսկելու անգլիական կառավարության հույսերը։
Հանրային կարծիքը
Հակառակ Հայկական հարցում կառավարության շահադիտական քաղաքականությանը, Մեծ Բրիտանիայի հասարակայնությունը XIX դ. 80-ական թթ. կարեկցանքով էր վերաբերվում Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության ծանր վիճակին։ Այդ շրջանում Մեծ Բրիտանիայում զգալի ազդեցություն ձեռք բերեցին Անգլո-հայկական միությունները, որոնց կազմում էին անգլիական պառլամենտի և կառավարության անդամներ, հասարակական ու կրոնական գործիչներ։ Այդ ընկերակցությունների գլխավոր նպատակն էր Մեծ Բրիտանիայի հանրային կարծիքի կազմակերպումը կառավարությանն անհրաժեշտ ուղղությամբ, չնայած շատ անդամներ (Ջ. Բրայս, Ֆ. Սթիվենսոն, Ֆ. Կավենդիշ, Է. Դիլոն, Մ. Մաքկոլ և ուրիշներ) քիչ ջանք չեն գործադրել նաև հասարակայնությանը ներկայացնելու հայության ծանր վիճակը, նրան նյութական օգնություն կազմակերպելու գործում։
1910-1914 թթ.
XX դարի սկզբին, հղանալով Եգիպտոսից մինչև Հնդկաստան «մերձավորարևելյան բրիտանական կայսրություն» ստեղծելու ծրագրեր, անգլիական կառավարող շրջանները կարևոր տեղ էին տալիս Արևմտյան Հայաստանի աշխարհաքաղաքական նշանակությանը՝ այն դիտելով որպես անգլիական տիրույթների անվտանգության և Մեծ Բրիտանիայի ասիական առևտրի ապահովման կարևոր օղակ։ Հենց այդ ծրագիրն էլ որոշում էր Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականությունը Հայկական հարցում, որը ձգտում էր կասեցնել Ռուսաստանի ազդեցության ուժեղացումը Արևմտյան Հայաստանում և կանխել նրա առաջխադացումը դեպի Միջերկրականի ափերը։ Քաջ գիտակցելով, որ Արևմտյան Հայաստանի համար պայքարում նա զրկված կլինի իր հզոր ռազմածովային ուժերն օգտագործելու հնարավորությունից՝ Մեծ Բրիտանիան գործադրում էր բոլոր ջանքերը՝ պանթյուրքիզմի ազգայնամոլ վարդապետությանը հակառուսական ուղղվածություն հաղորդելու համար։ Դրա հետ մեկտեղ, ձգտելով հնարավորին չափ քողարկել իր քաղաքականությունը Հայկական հարցում, բրիտանական կառավարությունը ոչ միայն խուսափում էր բացահայտորեն հանդես գալ հայ ազգային-ազատագրական շարժման դեմ, այլև փորձում էր հայերին համոզել իր «ավանդական հայասիրության» մեջ։ Հայկական հարցում անգլիական քաղաքականությունը հատկապես ակտիվացավ 1909-ի Ադանայի կոտորածի ժամանակ և հետո։ Բրիտանական մամուլը, քաղաքական և հասարակական գործիչներն այդ օրերին հանդես էին գալիս հակաթուրքական, հայանպաստ հայտարարություններով։
1912-ի առաջին Բալկանյան պատերազմում Թուրքիայի պարտությունը միայն անուղղակիորեն էր շոշափում Մեծ Բրիտանիայի շահերը։ Նրա համար ամենամեծ վտանգը կարոդ էր լինել Ռուսաստանի հաջողությունը Արևմտյան Հայաստանում, որը կսպառնար անգլիական գաղութատիրական նկրտումներին Մերձավոր և Միջին Արևելքում։ Տերությունների միջև ստեղծված ուժերի հավասարակշռության պայմաններում Թուրքիայի ամբողջականության պահպանումը նրա արևելյան սահմաններում համապատասխանում էր Մեծ Բրիտանիայի շահերին։ Հենց այդ դիրքերից էր անգլիական կառավարությունը մոտենում այդ ժամանակ վերստին արծարծված հայկական բարենորոգումների հարցի քննարկմանը՝ ձգտելով այդ բանակցություններն առավելագույնս օգտագործել իր քաղաքական նպատակների համար։ 1914-ի Ռուս-թուրքական համաձայնագիրը հայկական բարենորոգումների վերաբերյալ ամբողջությամբ չէր հակասում անգլիական արտաքին քաղաքականության նպատակային ուղղվածությանը։ Բրիտանական կառավարությունը, որ իրեն իրավունք էր վերապահել միջամտել Հայկական հարցին, եթե անմիջականորեն շոշափվեին անգլիական շահերը, գիտակցում էր, որ այդ սուր պայքարում ոչ Ռուսաստանին, ոչ էլ Գերմանիային չհաջողվեց գերակա ազդեցություն ստանալ Օսմանյան կայսրությունում։
Առաջին Աշխարհամարտի ժամանակ
Սկսված Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններում երիտթուրքական կառավարությունը ձեռնամուխ եղավ արևմտահայերի զանգվածային տեղահանությանն ու ջարդերին, այդ նույն ժամանակ Անգլիայի ու Ֆրանսիայի զինված ուժերը հաջողություններ էին կրում Կ. Պոլսի մատույցներում, այսպես կոչված, Դարդանելի օպերացիայի ժամանակ։ 1915-ի մայիսի 24-ին բրիտանական կառավարությունը Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի կառավարությունների հետ համատեղ հանդես եկավ հայտարարությամբ՝ Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության տեղահանության և կոտորածների կապակցությամբ։
1917-ի աշնանը, Ռուսաստանում Հոկտեմբերյան հեղաշրջումից հետո, Կովկասյան ճակատի մերկացման պայմաններում, բրիտանական կառավարությունը փորձեց հայկական կամավորական շարժումն օգտագործել Թուրքիայի դեմ (Կովկասում, Իրանում և Միջագետքում)՝ այդ նպատակին հատկացնելով հատուկ ֆինանսական միջոցներ։ Իսկ անգլիական արտաքին քաղաքականության ղեկավարները շարունակում էին ի լուր աշխարհի հայտարարել, թե պաշտպանում են հայերին, որը պատերազմից հետո կունենա իր «ազգային պետական միավորը» (Դ. Լլոյդ Ջորջ), կիրականանա նրա «ազատության ու անկախության» ձգտումը (Ա. Բալֆուր)։
1918-ի Մուդրոսի զինադադարը նոր հարված եղավ հայերի համար, համաձայն որի Արևմտյան Հայաստանը մնում էր թուրքական տիրապետության տակ։ Անգլիական կառավարության կարծիքով, զինադադարը պայմաններ պետք է ապահովեր Օսմանյան կայսրության վերջնական բաժանման համար։ Մինչև փաստաթղթի ստորագրումը բրիտանական կառավարությունը քննարկեց ապագա փաստաթղթի մեջ Հայաստանի տեղի, նրա նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող տերության հարցը և այլն։ Ակնհայտ էր, որ Մեծ Բրիտանիան փորձում էր իր վրայից գցել Արևմտյան Հայաստանի ապագա կազմակերպման պատասխանատվությունը։ Արդյունքը եղավ այն, որ զինադադարի 24-րդ հոդվածը նախատեսում էր հայկական 6 վիլայեթների գրավումը դաշնակիցների կողմից «նրանցից որևէ մեկում անկարգությունների դեպքում», այսինքն՝ Բեռլինի դաշնագրի 61-րդ հոդվածի մի նոր տարբերակ։
1918-1920 թթ.
1918-ի նոյեմբեր-դեկտեմբերին Արևմտյան Հայաստանի ապագայի հարցերը քննարկվեցին անգլիական կառավարական շրջաններում։ Ոմանք գտնում էին, որ Հայաստանի և Անդրկովկասի մանդատը պետք է հանձնել Ֆրանսիային, ոմանք Էլ՝ ԱՄՆ-ին։ Վերջապես 1918-ի դեկտեմբերին ռազմական նախարարությունը որոշում ընդունեց Անդրկովկասի իրադրությունը վերահսկելու համար ձեռնարկել մի շարք ռազմական ու քաղաքական միջոցներ՝ բրիտանական շահերը Ասիայում «բոլշևիզմի վտանգից» զերծ պահելու նպատակով։ Անդրկովկասի երեք հանրապետություններից Հայաստանը ամենանվազագույն հետաքրքրությունն էր ներկայացնում Մեծ Բրիտանիայի համար՝ նրա կայսերապետական շահերի տեսակետից։ Այդ բանը առանձնապես ցայտուն դրսևորվեց Վրաստանի և Ադրբեջանի հետ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային վեճերի ժամանակ, երբ վճռական էին Բաքվի նավթը և անգլիական գեներալ Թոմսոնի մուսուլմանամետ դիրքորոշումը։ Այսպես, երբ 1918-ի դեկտեմբերի 1-ին գեներալ Անդրանիկը իր զորքերով մտավ Ղարաբաղ, և մի քանի Օր այն գտնվում էր Հայաստանի Հանրապետության իրավասության տակ, գեներալ Թոմսոնը Բաքվից կարգադրեց՝ անհապաղ դադարեցնել ռազմական գործողությունները և վերադառնալ Զանգեզուր։ Դեռևս 1917-ի հունվարին Թոմսոնը հայտարարում էր, որ Զանգեզուրն ու Լեռնային Ղարաբաղը մինչև հաշտության կոնֆերանսի վերջնական որոշումը պետք է ենթարկվեն Ադրբեջանին։
Բրիտանական ներկայացուցչի միջամտությունը հայ-վրացական միջադեպին հանգեցրեց նրան, որ Ախալքալաքի հայաբնակ մարզը հայտնվեց Վրաստանի կազմում, իսկ Լոռու գավառը հայտարարվեց «չեզոք գոտի» և դրվեց անգլիական զինվորների վերահսկողության տակ։ Մուդրոսի զինադադարի համաձայն, թուրքական բանակը պետք է ազատեր Կարսի մարզը և վերականգներ 1914-ի ռուս-թուրքական սահմանը։ Սակայն բրիտանական զինվորական հրամանատարության անվճռական գործողությունների հետևանքով թուրքական զորքերի դուրսբերումը ձգձգվեց մինչև 1919-ի ապրիլը։ 1919-ի օգոստոսին բրիտանական կառավարությունը քննարկեց անգլիական զորքերը Կովկասից դուրս բերելու հարցը, և, չնայած պառլամենտի անդամներից ու նախարարներից շատերը պնդում էին հայերին պաշտպանելու համար այդ զորքերը ժամանակավորապես թողնել այնտեղ, գլխավոր շտաբը որոշեց զորքերը դուրս բերել։
1919-ի վերջին-1920-ի սկզբին բրիտանական պառլամենտը վերստին անդրադարձավ Հայաստանի մանդատի հարցին, ակնհայտ էր, որ անգլիական կառավարությունը Հայկական հարցի միակ լուծումը տեսնում էր այդ մանդատը ԱՄՆ-ին կամ Ազգերի լիգային հանձնելու մեջ։ Դ. Լլոյդ Ջորջը այդ տեսակետը պաշտպանեց նաև 1920-ի Սան Ռեմոյի կոնֆերանսում։ Եվ, վերջապես ստորագրելով 1920-ի Սևրի հաշտության պայմանագիրը, անգլիական կառավարությունը լիովին ազատվեց նրա կատարման վերահսկողությունն իրականացնելու պարտավորություններից։ Չնայած Հայաստանի Հանրապետության բազմաթիվ դիմումներին, Մեծ Բրիտանիան այդպես էլ շատ թե քիչ էական օգնություն ցույց չտվեց նրան։ Անգլիական կառավարությունը մերժեց Հայաստանին 1 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ փոխառություն տրամադիելու առաջարկը (1920-ի փետրվար), պաշտպանություն չգտավ դաշնակից զորքերի կողմից Տրապիզոնի նավահանգստի ժամանակավոր գրավման գաղափարը (1920-ի հոկտեմբեր) և այլն։ Հայաստանի կառավարությունը ստացավ սոսկ աննշան քանակությամբ ռազմական հանդերձանք և վառելահեղուկ։ Անգլիական ներկայացուցչի խորհրդով Հայաստանի կառավարությունը հրաժարվեց 1914-ի սահմանների վերականգնման հարցում Խորհրդային Ռուսաստանի միջնորդությունից։
1920-1923 թթ.
Անդրկովկասյան հանրապետություններում խորհրդային իշխանություն հաստատվելուց հետո բրիտանական կառավարությունը վերջնականապես ճշտեց իր դիրքորոշումը Թուրքիայի հանդեպ։ Դեռևս 1920-ի ապրիլին բրիտանական պառլամենտի ներկայացուցիչները շփման մեջ մտան Անկարայի հետ, հանդիպումներ ունեցան Մ. Քեմալի հետ։ 1920-ի նոյեմբեր-դեկտեմբերին Լոնդոնի կոնֆերանսում և 1921-ի հունվարին Անտանտի Գերագույն խորհրդի նիստում (Փարիզ) բրիտանական կառավարությունը պաշտպանեց Սևրի պայմանագիրը վերանայելու Ֆրանսիայի պահանջը։ 1921-ի Լոնդոնի կոնֆերանսում անգլիական ներկայացուցչի աջակցությամբ «հայկական անկախ պետականություն» հասկացությունը փոխարինվեց «Հայկական ազգային օջախ» անորոշ ձևակերպմամբ։ Եվ չնայած լորդ Քերզոնի կողմից պատերազմի տարիներին հայ բնակչության նկատմամբ երիտթուրքական քաղաքականության ձևական դատապարտմանը, Թուրքիայի տարածքում հայկական ազգային օջախ ստեղծելու առաջարկը նույնպես մերժվեց 1922-23-ի Լոզանի կոնֆերանսում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քաղաքական պատմություն Կատեգորիա:Դիվանագիտություն Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Պայմանագրեր
Սիյի
Սիյի (Cilly), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մառլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան ։
INSEE կոդը՝ 02194:
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 116 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 101աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 77-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 24-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,1 %)։ 77 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 65-ը (35 տղամարդ և 30 կին), գործազուրկ էին 12 մարդ (4 տղամարդ և 8 կին)։ 24 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11 -ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Falling into You
Falling into You, Սելին Դիոնի քսանմեկերորդ ալբոմը և անգլիալեզու չորրորդ ալբոմը՝ թողարկված 1996 թվականի հոկտեմբերին։
Ալբոմի մասին
Falling into You ալբոմը երգչուհու ամենամեծ հաջողություններից մեկը է (այն ստացել է 4 միավոր All Music Guide-ում) և ներկայացնում է երգչուհու կողմից կատարվող երգերի բազմազանությունը (որոնց մեջ կան Թինա Թերների երգերի քավերներ, բալլադներ, փորձարկումներ սոֆթ ռոքով և հարվածային գործիքների օգտագործմամբ)։ Այդ ալբոմի համար Սելին Դիոնն ստացել է Գրեմմի 2 անվանակարգերում։ Սկավառակի աջակցման համար 1997 թվականին անցկացվել է Falling into You Tour համերգային շրջագայությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սելին Դիոնի ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր ալբոմներ
Վիճակագրական գնահատական
Վիճակագրական գնահատական, ֆունկցիաներ, որոնք օգտագործվում են մաթեմատիկական վիճակագրությունում՝ հավանականությունների տեսական բաշխման անհայտ պարամետրերը գնահատելու համար։ Օգտագործվում է որպես a-ի վիճակագրական գնահատական այն պատճառով, որ x-ը ունի Գաուսի բաշխում a միջին արժեքով և օ2 դիսպերսիայով։
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական վիճակագրություն
Դանիել Եվրոպեուս
Դանիել Եվրոպեուս (David Emmanuel Daniel (Taneli) Europaeus, ), ֆինն բանահավաք, հնագետ, ազգագրագետ։