cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդերգրաունդ
Անդերգրաունդի համար բնորոշ են հիմնական գաղափարախոսությունից անջրպետված լինելը, ոճական և լեզվական սահմանափակումների անտեսումը, համընդհանուր արժեքներից, նորմերից, սոցիալական և գեղարվեստական ավանդույթներից հրաժարվելը, հաճախ՝ հասարակության էպատաժը, խռովությունը ։ Անդեգրաունդը մերժում և հաճախ խախտում է հասարակության մեջ ընդունված քաղաքական, բարոյական և էթիկական կողմնորոշումներն ու վարքագծի կարծրատիպերը՝ առօրյայում ներդնելով վարքագծի նոր սխեմաներ։ Ամերիկյան և Եվրոպական անդերգրաունդի բնորոշ թեմատիկան է «սեռական հեղափոխությունը», թմրանյութերը, հակաօրինական գործողությունները, մարգինալ խմբերի խնդիրները։
Պատմություն
Խորհրդային Միությունում անդեգրաունդն ստացել է այլ ձևեր։ Պաշտոնական գրաքննության պատճառով ոչ պաշտոնական, այսինքն՝ իշխանությունների կողմից չճանաչված արվեստը, ներառյալ երաժշտությունն ու գրականությունը, հայտնվել է անդերգրաունդի շրջանակներում՝ փորձելով գոյատևել և երբեմն ստիպված լինելով ստեղծել իր ենթամշակույթը։ Այդպես հայտնվել են անկախ գրքային հրապարակումները՝ սամիզդատը (самиздат), երաժշտության անդերգրաունդային տարածումը՝ մագնիտիզդատը, ոչ պաշտոնական համերգները՝ «квартирник»։ Բացի այդ, խորհրդային անդեգրաունդի զգալի մասը քաղաքականացվել է, քանի որ զանգվածային արվեստում արտահայտված ցանկացած ընդդիմություն հանվել է նույն գրաքննության պատճառով ։
1993 թվականին Յուրի Շևչուկը գրել է. Իսկ ի՞նչ է անդեգրաունդը։ Եթե դա հավերժական փողի չունենալն է, նկուղում փորձ անելը, փոփ մշակույթի և հերթական հիմար քաղաքականության մերժումը, եթե դա երաժշտության հանդեպ անկեղծ սերն է, եթե դա նոր ձևերի և անսպասելի լուծումների որոնում է, որոնք կարող են հավերժական հարցերը դնել ավելի սուր, ժամանակակից, դարաշրջանին համահունչ, ապա հենց մենք ենք անդեգրաունդը։ Եվ եթե անդեգրաունդն անվերջ հավաքույթներն են, խմելն և թմրանյութերը, հերթական գազանանոցը, ոտքերի արանքում իր խնդրի մասին անհասկանալի մռթմռթացողը, ապա սատանան նրա հետ ։
Գլոբալիզացիայի, ինտերնետի և սոցիալական ցանցերի ի հայտ գալուց հետո անդեգրաունդն ավելի լղոզված հասկացություն է դարձել, քանի որ անհետացել են կատարողների և հրատարակչությունների միջև եղած ակնհայտ խոչընդոտները, իսկ քաղաքականացվածությունն իր տեղը զիջել է սպառմանը և գովազդին։ Այն, ինչը կարող էր համարվել ընդհատակյա, դարձել է պահպանողական, սովորական և մատչելի։ Այսպիսով, 21-րդ դարում անդեգրաունդ կարելի է անվանել ցանկացած բան, որը այդպիսին չէ, բայց գրավում է լսարանի ուշադրությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ենթամշակույթներ Կատեգորիա:Անդերգրաունդ
Կենաց ծառ
Կենաց ծառ, առասպելական բույս դրախտում (երկնքում) աստվածներին ու արդարներին անմահություն պարգևելու համար։
Ծագում
Այս պատկերացման արմատները թաղված են հին ժամանակների խորքերում, նրանց դասական մշակումը, սակայն, տեղի է ունեցել նստակեցության, անասնապահության և մասնավորապես ոռոգվող երկրագործության շնորհիվ։ Կենաց ծառի գաղափարի մեջ ընդգրկվել են մարդկանց կենսափորձային իմաստությունները և հին պատկերացումները՝ բնության օրինաչափությունների վերաբերյալ։
Կենաց ծառը համարվում է հնագույն մարդու կրոնածիսական պատկերացումների առանցքային բաղադրիչներից մեկը։ Կենաց ծառի պաշտամունքը տարածված ամբողջ աշխարհում և ամեն մի միջավայրում կրում է տեղական առանձնահատկություններ։ Առանձին վայրերում սրբայնացվել են նաև ծառերի տարբեր տեսակներ
Անհրաժեշտ է ավելի հանգամանալից կերպով ուսումնասիրել այն հնարավորությունները, որոնք հենվում են բույսերի ու ծառերի պաշտամունքի վրա։ Նախնադարյան մարդու համար իր շրջապատում ամեն ինչ թվում էր շնչավորված, կենդանացած, այս կանոնից բացառություն չէին կազմում նաև ծառերն ու բույսերն։ Նա հավատում էր որ այն ամենը, ինչն իրեն շրջապատում էր, իր նման շնչում էր խոսում, լսում և այլն։ Մարդիկ ոչ միայն հավատում էին, որ ծառերի ու բույսերի մեջ հոգիներ են բնակվում այլ նույնիսկ հավատում էին նրանց ստվերներին։ Միսսուրիի հովտում գտնվող հսկայական ծառի՝ բրգաձև բարդու ստվերին, տեղաբնիկները բանականություն էին վերագրում։ Հնդկացիները հավատում էին, որ պատշաճ վարվեցողության դեպքում ստվերը կարող է օգնել իրենց ձեռնարկներում։ Հնդկացիները իրենց հետ կատարված դժբախտությունները տեսնում են բրգանման բարդիների ստվերներին համապատասխան ուշադրություն չդարձնելու մեջ ։ Կտրականապես արգելվում էր այդ ծառերը կտրել, իսկ եթե նրանց հարկավոր էին մեծ գերաններ, ապա նրանք օգտվում էին արդեն տապալված ծառերից։ Վանիկա ցեղի բնակիչները հավատում էին որ որոշ ծառեր՝ հատկապես կոկոսի արմավենին, ունի իր հոգին, և նրան տրվում էին բնության մեջ մորը բնութագրելի հատկանիշներ։ Այդ արմավենին կտրելը մեծ հանցանք էր համարվում և նույնացվում էր մայրասպանության հետ։ Կենտրոնական Աֆրիկայի ժողովուրդները երկյուղով էին վերաբերվում բավոլի ծառատեսակին, որի հսկայական բները ապշեցուցիչ չափերի են հասնում։ Նրանք հավատում էին որ այս ծառերի մեջ ապրում են սրբազան հոգիներ (Աստծո կացարաններ), և նրանք, ովքեր կփորձեն վնասել այդ ծառերը, կարժանանան աստվածների նզովքին։
Մարդկանց անչափ կապվածությունը ծառերի հետ բերում է նրան, որ մարդը ծառը հաճախ տեղավորում է իր աշխարհընկալման հարացույցում։
Առասպելաբանություն
Կենաց ծառը աշխարհի կենտրոնը խորհրդանշող միֆոլոգեմ է։ Վերին և ստորին աշխարհների հակադրությունը թերևս ամենակարևորն է առասպելական հակադրություններում։ Կապը այդ աշխարհների միջև տարբեր կերպ է իրագործվում՝ երկինք հասնող նետեր, նիզակներ, թևավոր կենդանիներ, աստիճաններ, իսկ ամենատարածվածը և ունիվերսալը, որը հանդիպում ենք գրեթե հնագույն գրեթե բոլոր հասարակությունների առասպելներում՝ կենաց ծառն է։ Վերջինս հանդիպում է նաև «Պտղաբերության ծառ», «Իմաստության ծառ», իսկ ավելի ուշ արդեն «Մահվան», «Չարի», «Ստորերկրյա թագավորության ծառ» անուններով։
Ուղիղ կամ ձևափոխված տարբերակներով կենաց ծառն ի հայտ է գալիս նաև մի շարք ավանդույթներում՝ սկսած բրոնզի դարից (Եվրոպայում և Մերձավոր արևելքում) մինչև մեր օրերը։ Կենաց ծառի օգնությամբ առանձնացվում են տիեզերքի հիմնական գոտիները՝ վերին (երկնային թագավորություն), մեջտեղի (երկրային թագավորություն), ստորին (անդրշիրիմյան թագավորություն), ժամանակային պատկերացումների՝ անցյալ-ներկա-ապագա, ինչպես նաև մարմնի երեք մասերը՝ գլուխ, իրան, ոտքեր։ Կենաց ծառի ուղղահայաց բաժանման դեպքում առանձնացվում են ստորին (արմատներ), միջին (բուն) և վերին (սաղարթ) հատվածները։ Ուղղահայացում դիտարկվում է հակադրության (վերև-ներքև, երկիր-երկինք, երկիր-անդրաշխարհ), կրակ (չոր)-ջուր (խոնավ) և այլ համանման առասպելական կերպարներ, որտեղ նրանք գործում են ։
Կենաց ծառի եռամասնությունը երևում է բոլոր երևույթների՝ առավել ևս կենդանական աշխարհի նկարագրություններում. առասպելաբանական վերնամասին՝ ճյուղերին, համապատասխանում են թռչունները, միջնամասին՝ բնին, սմբակավորները, ստորին մասին՝ արմատներին, օձերը, գորտերը, մկները, ձկները, երբեմն նաև արջը։ Ոչ հաճախ ծիսական տեքստերում օգտագործվում են բնականից շուռ տված ծառի ձևը՝ կապված անդրաշխարհի հետ, որում բոլոր հարաբերությունները «շուռ տված են»՝ համեմատած վերին և միջին աշխարհների հետ (կենդանին դառնում է մահացած, տեսանելի՝ անտեսանելի և այլն)։
Մշակութային տարբեր պատկերացումներ
Կենաց ծառի պատկերավորումները տարբեր մշակույթներում տարբեր են։ Այսպես, օրինակ՝ կենաց ծառը մեզ երբեմն ներկայանում է իբրև իսկական կյանքի պահապան և ճակատագրի տիրակալ։ Անկասկած, Միջին և Հյուսիսային Ասիայի ժողովրդների ժամանակակից տեսակը բավական չափով ազդված է հարավարևելյան ուժերից։ Յակուտների հավատալիքների համաձայն՝ «երկրի ոսկե պորտին» աճում է ծառ՝ ութ ճյուղերով. դա որոշակի նախնական դրախտն է, որքանով որ այնտեղ է ծնվել առաջին մարդը և կերակրվել կնոջ կաթով։
Համանման սյուժե մենք հանդիպում ենք հին Արևելքում, ինչպես նաև Հին Հնդկաստանում, որտեղ Յման՝ առաջին մարդը, ընտիր ծառի տակ խմում է աստվածների հետ, ինչպես նաև Իրանում՝ Յիման, կենաց ծառի վրա խոստանում է մարդկանց և կենդանիներին անմահություն։ Գոլդինները, դոլգանները և տունգուսները պատմում են, որ երեխաների հոգիները՝ մինչև ծնվելը, հանգստանում են տիեզերական ծառի ճյուղերին, որտեղ նրանց հետևից գալիս են շամանները ։
Կենաց ծառը հատուկ նշանակություն ունի շամանի համար. շամանը նրա փայտից պատրաստում է իր դահիրանը։ Բարձրանալով ծիսական կեչիի վրա՝ նա այդ ձևով գտնվում է կենաց ծառի ամենավերևում։ Տիեզերականուրեն կենաց ծառը վեր է ձգվում երկրի մեջտեղում՝ նրա «պորտի» վրա, իսկ նրա ճյուղերը դիպչում են Բաց Ուլգենի պալատին։ Ալբանական թաթարների առասպելում երկաթե լեռան գագաթին աճում է յոթ ճյուղանի ճերմակ կեչի։
Մոնղոլները իրենց ծառը պատկերացնում են քառակողմ բուրգի տեսքով. կենտրոնում ծառը, ինչպես նաև կենաց սյունը, որը աստվածներին ծառայում է իբրև ցից՝ ձիերին կապելու համար։ Վասյուգանական խանտերը հավատում են, որ նրա վերնամասը հպվում է երկնքին, իսկ արմատները հասնում են Ադա։ Ըստ սիբիրյան թաթարների հավատալիքների՝ Ադայում գտվնում է կենաց ծառի կրկնօրինակը։ Իրլե խանի պալատի առջև աճում է 9 եղևնի՝ իր արտահայտված արմատներով (ըստ որոշ տարբերակների 10 եղևնի), որի բնին նստած է մեռելների թագավորը և որից նրա որդիները կապում են իրենց ձիերը։ Գոլդերի մոտ երեք կենաց ծառ կա. մեկը՝ երկնքում (մարդկանց հոգիները թռչունների պես նստում են նրա ճյուղերին, սպասելով երկիր վերադարձին, որպեսզի տեղավորվեն նոր երեխաների մեջ), երկրորդ ծառը երկրի վրա է, իսկ երրորդը՝ Ադայում։
Մոնղոլներին հայտնի է զամբու ծառը, որի արմատները հասնում են Սումեր լեռան հիմքին, իսկ սաղարթը փռված է նրա գագաթին. Աստվածները օգտվում են ծառի բարիքներից, իսկ հրեշտակները մնում են թաքնված լեռան ծերպերում, նախանձով հետևում են նրանց։ Համանման առասպել մենք հանդիպում ենք նաև կալմիկների և բուրյաթների մոտ ։
Խեթական ծիսական տեքստերում, կապված մեռնող և հարություն առնող աստծո՝ Տելեպինուսի պաշտամունքի հետ, նրա առջև կանգնեցվում էր մշտադալար ծառ «eia»՝ ուռենի ։
Ըստ էության՝ կենաց ծառի խորհրդաբանությունը շատ նման է «կենտրոնական լեռան» խորհրդաբանությանը։ Երբեմն երկու խորհրդանշաններն էլ համընկնում են, սակայն սրանք հիմնականում հանդես են գալի որպես իրար լրացնող։ Երկուսն էլ հանդիսանում են Տիեզերական անիվի (համաշխարհային սյան և այլն) առասպելաբանական բաղադրիչներ ։
Հնագույն որոշ ավանդություններում կենաց ծառը պատկերված է իբրև կանացի սկիզբ, որի հետ կապվում են այն կենդանիները որոն համընկնում են ծառի միջնամասի հետ և համարվում են վերարտադրողականության կրողներ. (խեթական մի տեքստում ասվում է, որ ծառի հետ քնել է առյուծը, ընձառյուծը, արջը նրանց վրա է ցատկել)։ Կենաց ծառի հետ սերտորեն կապված են այն տեքստերը, որոնցում հիշատակվում է.
Գերագույն աստվածուհու և կենաց ծառի միջև զուգահեռները եղել են նաև Եգիպտոսում։ Եգիպտոսում մի բարձրաքանդակ պատկերում է Խաստորին՝ կենաց ծառին, որը ուտելիք և խմիչք է տալիս մահացած ոգիներին, ապահովում է նաև կյանքի շարունակականությունը։ Մենք տեսնում ենք մեռած հոգուն սնունդ տվող աստվածուհու ձեռքի պատկերումը՝ լիքը բարիքներով, ծառից առաջացած նրա գլուխը և ուսերը։ Առհասարակ առաջին ծառը սերտորեն կապված է լուսնի պաշտամունքի հետ։ Այսպիսով, կենաց ծառը համարվում է բոլոր հիասքանչ ծառերի նախատիպը, որը վերակենդանացնում է մահացածներին, բուժում հիվանդներին, վերադարձնում երիտասարդությունը և այսպես շարունակ։ Այսպես, օրինակ՝ Օշադի լեռան վրա կա չորս հիասքանչ բույս. նրանցից մեկը անգին ծառ է, հարություն է տալիս մահացածներին, մյուսը հեռացնում է նիզակները վերքերից, մյուսը լավացնում է վերքերը։ Մրիտա սամջիվանի բույսը, որը հարություն է տալիս մեռելներին, անկասկած ամենաարժեքավորն է։ Սակայն կա նաև «Մեծ բույս»՝ սամդխանին, որն ունակ է միացնել մահացածի մարմնի մասերը։ Չինական առասպելները պատմում են մի կղզու մասին, որտեղից ագռավները բերում են մի խոտ, որը ունակ է վերադարձնել ռազմիկներին իրենց կյանքը, ովքեր մահացել են դեռևս երեք օր առաջ։ Միևնույն հավատալիքը գոյություն ունի նաև Իրանում։ Խոտը որը մահացածների կյանքն էր փրկում, հայտնի է նաև հռոմեական աղբուրներում՝ գրեթե բոլոր եվրոպական առասպելներում։ Երբ, համաձայն առասպելի, Սողոմոն թագավորը խնդրեց թագուհուն իրեն տալ անմահություն, թագուհին պատմեց նրան մի բույսի մասին, որը կարելի է գտնել ժայռերի արանքում։ Սողոմոնը հանդիպեց «զառամյալ մարդու»՝ ծերունու, ում ձեռքում էր այդ բույսը, և վերջինս այն հնազանդորեն տվեց Սողոմոնին։ Հետաքրքրական է նաև այն, որ մինչ այդ բույսը գտնվում էր այդ ծերունու ձեռքին նա չէր մահանում։ Այդ բույսը տալիս էր միայն անմահություն, այլ ոչ թե երիտասարդություն :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր դիցաբանությունում Կատեգորիա:Դիցաբանական ծառեր
Կիր
Կիր, կրաքարի, կավճի և կարբոնատային այլ ապարների թրծումից ու հետագա վերամշակումից ստացվող արտադրանքի ընդհանուր անվանումը։
Հիմնականում «Կիր» անվան տակ միավորում են չհանգած կիր (CaO) և ջրի հետ դրա փոխազդեցության արդյունքը՝ հանգած կիր Ca(OH)2։ Դրանք լայնորեն կիրառվում են շինարարությունում, մետալուրգիայում, քիմիական արդյունաբերությունում, շաքարի, թղթի, ապակու և այլ արտադրություններում։
Շինարարական կիրը (պարունակում է մինչև 95% CaO) որպես կապակցանյութ օգտագործվում է շինարարական շաղախներ և բետոններ պատրաստելիս, ինչպես նաև սիլիկատային աղյուսի, ավտոկլավ սիլիկատաբետոնային շինվածքների արտադրություններում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կիր Կատեգորիա:Շինարարություն Կատեգորիա:Կալցիումի միներալներ
Բեցի Ակերշլութ-Բերգ
Բեցի Ակերշլութ-Բերգ (Betzy Akersloot-Berg, ), նորվեգացի ծովանկարիչ և բնանկարիչ։ Կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է նիդերլանդական Վլիլանդ համայնքում ։
Կենսագրություն
Բեցին ծնվել է Աքերսհուսում գտնվող Աուրսկոգ գյուղում՝ կալվածատերերի ընտանիքում։ Հայրը Կասպեր Քրիստիանսեն Բերգն էր (1828-1914), մայրը՝ Բերթա Նորդբայը (1829-1912)։ Ավելի ուշ նրանք տեղափոխվեցին Քրիստիանա (այժմյան Օսլո), որտեղ հայրը դարձավ գործարար։
Գործունեություն
Սկզբում Բեցին աշխատում էր որպես բուժքույր, հետո որպես համակցված բուժքույր և միսիոներ Ֆինմարքում ։ Այդուհանդերձ, նա զգում էր, որ կապված է նկարչությանը և որոշեց հաճախել Արհեստի և արվեստի արդյունաբերության նորվեգական ազգային ակադեմիա (Statens håndverks- og kunstindustriskole), որտեղ սովորում էր Վիլհելմ վոն Հաննոյի և Ֆրից Թալոույի հետ։ Ավելի ուշ աշխատեց Օտտո Սինդինգի հետ և հետևեց նրան, երբ վերջինս տեղափոխվեց Մյունխեն ։
Նրանց միջոցով Բեցին հանդիպեց Հովելակենի նախկին քաղաքապետ Գուսվինուս Ջերարդուս Ակերսլութի հետ (1843-1929), ով վերջերս կորցրել էր կնոջը ։ 1893 թվականին նրանք ամուսնացան։ Երեք տարի անց տեղափոխվեցին Օսթ-Վլիլենդ, որտեղ գնեցին քաղաքի ամենահին տունը և ի պատիվ ծովակալ Կորնելիս Թրոմփի անվանեցին «Tromp's Huys»: Թեև Բեցին մեկուսացած էր, սակայն յուրաքանչյուր ամառ ճամփորդում էր և հնարավորություն ունենում ցուցահանդեսների մասնակցել Եվրոպայում։ Նա եղել է ինչպես Նորվեգիայի, այնպես էլ Եվրոպական այլ ծովափնյա համայնքներում ծովանկարներ անելու նպատակով ։ Նկարելուն զուգահեռ Բեցին հաճախում էր կիրակնօրյա դպրոց և աղջիկների համար նախատեսված կարուձի խմբակ ։ Այնտեղ մնացել է մինչև իր մահը՝ 1922 թվականը :
1956 թվականին «Tromp's Huys»-ը դարձավ թանգարան։ Բեցիի շուրջ 300 աշխատանքների մեծ մասը պահվում է այնտեղ և պարբերաբար ուղարկվում ցուցահանդեսների, այդ թվում՝ 1992 թվականին Նորդելեկ Սխեպվարտմյուզեեմ թանգարան ։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են նաև 1996 թվականին Աուրսկոգի հատուկ ցուցահանդեսում և Նորդկապմուսեետում՝ Հոննինգսվոգի մոտ, որտեղ Բեցին աշխատել է Սեմիի հետ (2004)։
Գևորգ Տեր-Դավթյան
Գևորգ Զաքարի Տեր-Դավթյան, հայ սովետական դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1925)։ Ռեալիստական ուղղության հայ խոշորագույն կատակերգակ դերասաններից։
Կենսագրություն
Սովորել է Ներսիսյան դպրոցում։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1872 թվականից՝ Թիֆլիսում։ Հենց առաջին դերով (Սարուխան, Հովհաննես Գուրգենբեկյանի «Հազար թումնանոց կաբա») աչքի է ընկել իբրև կատակերգակ դերասան։ Տեր-Դավթյանը իր սուր դիտողականությամբ և ներքին զգացողությամբ, բնատուր տաղանդով կարողացել է ստեղծել հետաքրքիր ու անմոռաց կերպարներ, որոնց մասին հոդվածներով բազմիցս հանդես են եկել Գաբրիել Սունդուկյանը, Գևորգ Չմշկյանը, Սեդրակ Մանդինյանը, Շիրվանզադեն, Հովհաննես Թումանյանը և ուրիշներ։ 1880-ական թվականներից Տեր-Դավթյանը իր ղեկավարած տարբեր խմբերով և առանձին հրավերներով հանդես է եկել Բաքվում, Գանձակում, Բաթումում, Երևանում և այլուր։ Նրա խաղացանկը հարուստ էր հայ, ռուս, եվրոպական դրամատուրգիայի կերպարների լավագույն անձնավորումներով՝ Փարսիդ, Գիժ Մոզի, Իսայի, Սարգիս (Սունդուկյանի «Քանդած օջախ», «Խաթաբալա», «Էլի մեկ զոհ»), Թաթոս (Նար-Դոսի «Սպանված աղավնի»), Դոբչինսկի (Գոգոլի «Ռեիզոր»), Մոլչալին (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»), Շպրիխ (Լերմոնտովի «Դիմակահանդես»), Շմագա (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»), Ծաղրածու, Գերեզմանափոր (Շեքսպիրի «Լիր արքա», «Համլետ»), Օրգոն, Սկապեն (Մոլիերի «Տարտյուֆ», «Սկապենի արարքները») են։ Տեր-Դավթյանի դերասանական ստեղծագործության գլուխգործոցը գեղարվեստական բարձր մակարդակով կերտած Գիքոյի դերն էր (Սունդուկյանի «Պեպո»), որը միշտ եղել է նրա խաղացանկում (1876–1930)։ Գիքոյի դերակատարումը շատ բարձր է գնահատել իտալական նշանավոր դերասան Է. Ռոսսին, 1890 թվականին՝ Թիֆլիսում նրա պատվին տրված «Պեպո» ներկայացման ժամանակ։ Նույն դերակատարումով նա հրավիրվել է մասնակցելու Երևանի Առաջին պետական թատրոնի (այժմ՝ Սունդուկյանի անվան) բացմանը։
Սպանություն վիկարի տանը
«Սպանություն վիկարի տանը» (The Murder at the Vicarage), Ագաթա Քրիստիի վեպը՝ Միսս Մարփլի մասին շարքից, որը գրվել է 1930 թվականին։ Քրիստին գիրքը նվիրել է իր դստերը՝ Ռոզալինդային ։
Պատմություն
«Սպանություն վիկարի տանը» վեպը առաջին մեծ աշխատանքն է, որում գործում է Միսս Մարփլը։ Վեպը գրվել է 1930 թվականին, իսկ միսս Մարփլի մասին մյուս վեպը գրվել է տաս տարի անց՝ 1940 թվականին։ 1949 թվականին վեպը ադապտացվել է որպես պիես և ներկայացվել Լոնդոնի Փլեյհաուս թատրոնի բեմում (տեղի է ունեցել 1949 թվականի դեկտեմբերի 15-ին), իսկ միսս Մարփլի դերը կատարել է Բարբառա Մալենը։
Սյուժե
Գործողությունները կատարվում են Սենտ Մերի Միդ գյուղում, որտեղ բնակվում է Միսս Մարփլը։ Պատմությունը գալիս է վիկար Կլեմենտից, ով գլխավոր դեմքերից մեկն է։ Գնդապետ Պրոտերոն պայմանավորում է գալ վիկարի տուն՝ ինչ-որ կարևոր հարց քննարկելու համար։ Հանդիպման նշանակված ժամին, վիկարին զանգահարում են և հայտնում մահացող մարդու մասին և նա գնում է։ Գնդապետ Պրոտերոյին, ով եկել էր հանդիպման, գտնում են վիկարի տանը սպանված․ նրան սպանել էին ծոծրակից գնդակահարելով։ Գնդապետի դիմացի սեղանին դրված էր կանգ առած ժամացույց և անավարտ նամակ, որը կարծես, գնդապետը որոշել էր գրել չսպասելով ուշացող վիկարին։ Տան դռները բաց էին, ցանկացածը կարող էր ներս մտնել և սպանել գնդապետին։ Միևնույն ժամանակ, որոշ վկաներ լսել էին կրակոց, սակայն մտածում էին, որ անտառում էին կրակում։ Վիկարը պարզում է, որ իրեն կատարված զանգը կեղծ է, և այն մարդը, ում համար նրան զանգահարել էին առողջ է և նրա մոտ հոգևորական չեն կանչել։ Մարդասպանը զանգի ժամանակ փոխել էր ձայնը, որ վկային ապակողմնորոշի։
Գնդապետին ոչ-ոք չէր սիրում, շատ մարդիկ նրան առանց թաքցնելու թշնամաբար էին վերաբերվում (նույնիսկ վիկարը, ով ընտանիքի հետ զրույցի ժամանակ՝ այդ սարսափելի դեպքի նախօրեին ասել էր․ «Նա, ով կսպանի գնդապետ Պրոտերոյին, կօգնի մարդկությանը»)։ Գնդապետի և վիկարի հանդիպման մասին լսել էին գրեթե բոլորը, նրանք պայմանավորվել էին եկեղեցական արարողությունից հետո, որտեղ ներկա էին բազմաթիվ ծխականներ։ Այսինքն թեկնածուներ շատ կային։ Սկզբից ամեն ինչ ակնհայտ էր։ Մարդասպանության մեջ խոստովանում է Լոուրենս Ռեդինգը՝ Աննա Պրոտերոյի սիրեկանը։ Նա ցույց է տալիս այն ատրճանակը, որով իրոք սպանվել էր Պրոտերոն և որը հիմնականում պահպանվում է իր տան պահարանում։ Բայց Ռեդինգի ցուցմունքներում շատ անհավանական բաներ կային։ Լոուրենսի ետևից, մարդասպանության մեջ խոստովանում է Աննա Պրոտերոն, ում ցուցմունքների մեջ հակասություններ նույնպես կային։ Ոստիկանությունը անմիջապես համոզվում է, որ սիրեկանները խոստովանեցին իրենց մեղքը, քանի-որ նրանցից յուրաքանչյուրը մյուսին համարում էր մեղավոր և փորձում էր փրկել։ Լոուրենսի ատրճանակը իրոք օգտագործվել էր մարդասպանի կողմից, սակայն դա այդքան էլ չէր օգնում հետաքննությանը․ զենքի մասին շատերը գիտեին, այն բացեիբայց պահվում էր Ռեդինգը տանը և այն գողանալը ընդհանրապես դժվար չէր։
Միսս Մարփլը գործի անցնում։ Ճանաչելով մարդկանց, խոսելով շատերի հետ և վերլուծելով գործի հանգամանքները, նա առանձնացնում է յոթ կասկածյալների՝ նրանց, ովքեր հետաքրքրված էին գնդապետի մահով և կարող էին նրան սպանել։ Ի վերջո նրան հաջողվում է գտնել ճիշտը, բայց խնդիրը բացահայտման մեջ չէր, այլ այն, որ նրան պետք էր մարդասպանի մեղքի ավելի շատ ապացույցներ։ Քանի-որ ապացույցներ չկան, ստիպված պետք էր կազմակերպել պրովոկացիա, որը տալիս է հրաշալի արդյունք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Վիեննայի Կենտրոնական կայարան
Վիեննայի Կենտրոնական կայարան (գերմ.՝ Wien Hauptbahnhof, հապավված՝ Wien Hbf), Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի երկաթուղային գլխավոր կայարանը, որը գտնվում է Favoriten կոչվող շրջանում
Արդեն իսկ սկզբնական փուլում, երբ Կենտրոնական կայարանը սոսկ մասամբ էր դեռ աշխատում, նախատեսված էր, որ այն դառնալու է քաղաքի գլխավոր երկաթուղային կայարանը և դուրս է մղելու «Հարավային Վիեննա» կայարանը ։ Նպատակն այն էր, որ հյուսիսից, հարավից, արևմուտքից ու արևելքից եկող և Վիեննայում համատեղվող բեռնափոխադրող հին տերմինալները փոխարինվեն նորով, որը պիտի լիներ ավելի կատարյալ և գտնվեր քաղաքային հաղորդակցային ուղիների կենտրոնում (ավտոբուսներ, տրամվայ, մետրո, մերձքաղաքային գնացքներ և այլն)։ Շինարարության ավարտից հետո նոր կայարանը հնարավորություն էր ընձեռելու նաև ընդլայնելու և կատարալագործելու Վիեննայի մատուցած միջազգային տրանսպորտային ծառայությունները :
Կենտրոնական կայարանը գտնվում է Հարավային Տիրոլի հրապարակում (Südtiroler Platz), որը քաղաքի մյուս մասերի հետ սերտորեն կապված է մետրոյով, քաղաքային երկաթուղով, տրամվայով ու ավտոբուսային լայն ցանցով։
Պատմություն
Քաղաքային խորհուրդը 2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ին հավանության արժանացրեց Կենտրոնական կայարանի շինարարության պլանը։ Շինարարական աշխատանքներն սկսվեցին 2007 թվականի հունիսին՝ Հարավային Տիրոլի հրապարակում մինչ այդ գործած S-Bahn կայարանի վերակառուցումով։ 2008 թվականի վերջերին արդեն այդտեղ S-Bahn և U-Bahn կայարանները միավորվեցին, իսկ նախկին գլխավոր կայարանը՝ «Հարավային Վիեննան» շարքից հանվեց։ Վերջինիս հիմնական ծառայությունները, որոնք տեղավորված էին 11-19-րդ կառամատույցներում, տեղափոխվեցին Վիեննայի Մայդլինգ կայարան ​​ :
Նոր՝ Կենտրոնական կայարանի շինարարությունն սկսվեց 2010 թվականի ապրիլին, 2012-ի դեկտեմբերին այն մասամբ արդեն շահագործման էր հանձնվել։ 2015 թվականին շինարարությունն ավարտվեց, և Կենտրոնական կայարանը շարք մտավ իր ամբողջ կարողությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Ավստրիայում Կատեգորիա:2012 բացված երկաթուղային կայարաններ
Գեղամ Մուղնեցյան
Գեղամ Մինոյի Մուղնեցյան , հայ մանկավարժ, խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Մուղնեցյանը միջնակարգ կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում։ 1939 թվականին Գեղամը զորակոչվել է կարմիր բանակ՝ պարտադիր զինվորական ծառայության։ Մինչև մեծ Հայրենականը ծառայել է Միջին Ասիայում, 4-րդ լեռնահեծելազորային կորպուսի 124-րդ գնդում։ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ մասնակցել է Մոսկվայի մատույցներում մղված մարտերին, Ստալինգրադի հերոսամարտերին, արժանացել է «Արիության համար» մեդալի։ Մասնակցել է նաև Սմոլենսկի ազատագրմանը, Վիտեբսկ-Պոդոլսկի օպերացիային, Քյոնիգսբերգ քաղաք ամրոցի գրավմանը, Վիտենբերգի շրջանում մղված կռիվներին։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երկու շքանշանով, «Մարտական ծառայությունների համար» երկրորդ մեդալով։ ԽՄԿԿ շարքերն է ընդունվել 1943 թվականին։ 1945 թվականի հունիսի 24-ին մասնակցել է Մոսկվայում կայացած Հաղթանակի զորահանդեսին։
1946 թվականին Մուղնեցյանը զորացրվել է, վերադարձել Լենինական (այժմ՝ Գյումրի), աշխատել Հ. Թումանյանի անվան միջնակարգ դպրոցում որպես ուսուցիչ, միամանակ շարունակելով իր ուսումը Լենինականի երկամյա ուսուցչական ինստիտուտում։ 1949-1952 թվականներին դասավանդել է Լենինականի № 1 բաներիտ դպրոցում և շարունակել կրթությունը Լենինականի Մ․ Նալբանդյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։
Բենեդիկտոս XVI
Բենեդիկտոս XVI (Benedictus PP. XVI, Benedetto XVI, աշխարհիկ անունը Յոզեֆ Ալոիս Ռատցինգեր, Joseph Alois Ratzinger, ), 265-րդ Հռոմի պապ (2005 թվականի ապրիլի 19-ից)։ Ազգությամբ գերմանացի առաջին պապն է վերջին հազար տարիների ընթացքում։ Պաշտոնաթող է եղել 2013 թվականի փետրվարի 28-ին։
Գեղամ Մուղնեցյան
Աշխատանքային գործունեություն
1950-1955 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Լենինականի քաղաքային, ապա՝ օկրուգային կոմիտեի առաջին քարտուղար, 1960 թվականին մասնակցել է Հայաստանի ուսուցիչների 2-րդ համագումարին։ 1963-1968 թվականներին եղել է կուսակցական-պետական, այնուհետև ժողովրդական վերահսկողության Լենինականի քաղաքային կոմիտեի նախագահ, 1968 թվականից՝ ՀԿԿ Լենինականի քաղկոմի երկրորդ, 1975 թվականից՝ ՀԿԿ Դիլիջանի քաղկոմի առաջին քարտուղար։
Բենեդիկտոս XVI
Պապի պաշտոնական տիտղոսն է՝ Ձերդ սրբություն պապ Բենեդիկտոս XVI (His Holiness Pope Benedict XVI, Benedictus XVI, Episcopus Romae) ։
Գեղամ Մուղնեցյան
Աշխատանքային գործունեություն
1981-՞ թվականներին եղել է ՀԽՍՀ հրատարակչությունների, պոլիգրաֆիայի և գրքի առևտրի գործերի պետական կոմիտեի նախագահը։
Բենեդիկտոս XVI
Կենսագրություն
Յոզեֆ Ալոիս Ռատցինգերը ծնվել է Բավարիայի Մարկտլ բնակավայրի Շուլշտրասե փողոցի 11 տանը։ Եղել է ժանդարմերիայի հանձնակատար Յոզեֆ Ռատցինգերի և Մարիա Ռատցինգերի երրորդ երեխան։ Նրա պապի եղբայրը՝ 19-րդ դարի բավարացի քաղաքական գործիչ Գեորգ Ռատցինգերն էր։ 1941 թվականին նա դարձել է Հիտլերյուգենդի անդամ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ զենիթահրթիռային գումարտակի զինվոր ։ 1944 թվականին ծառայության է անցել Ավստրիական լեգիոնում , որպես Մյունխենի հակաօդային ստորաբաժանման անձնակազմի անդամ։ 1945 թվականին ամերիկյան զորքերի մոտենալու ժամանակ դասալքվել և տուն է վերադարձել, սակայն շուտով ձերբակալվել է ։ Մի քանի ամիս անցկացրել է ռազմագերիների ճամբարում։
Գեղամ Մուղնեցյան
Աշխատանքային գործունեություն
1961-1971 թվականներին ՀԿԿ վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ, 1971-1976 թվականին՝ ՀԿԿ Կենտկոմի անդամության թեկնածու, 1976 թվականից՝ ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ։ ՀԽՍՀ 6-րդ, 8-10-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի 2, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 3, «Պատվո նշան» 2 շքանշաններով։
Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Մեծ Պարնի գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Բենեդիկտոս XVI
Կենսագրություն
1951 թվականի հունիսի 29-ին Ֆրայզինգի տաճարում Մյունխենի արքեպիսկոպոսի և Ֆրայզինգի կարդինալ Միխայել ֆոն Ֆաուլհաբերի կողմից քահանա է ձեռնադրվել։
1952 թվականից մինչև 1959 թվականը դասավանդել է Ֆրայզինգի Բարձրագույն դպրոցում աստվածաբանություն և փիլիսոփայություն ։
1953 թվականի հուլիսի 11-ին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը «Ժողովուրդը և Աստծո տունը սուրբ Ավգուստինի վարդապետությունում եկեղեցու մասին» թեմայով, ստացել է դոկտորի կոչում և ընդգրկվել է Գերմանիայի լավագույն աստվածաբանների շարքը։
1957 թվականին պաշտպանել է ևս մեկ թեկնածուական աշխատանք՝ «Սուրբ Բոնավենտուրայի աստվածաբանության պատմությունը» թեմայով, որից հետո համալսարանում իրավունք ստացավ դասավանդել աստվածաբանություն ։
1959 թվականից մինչև 1963 թվականը եղել է Բոննի համալսարանի աստվածաբանության ամբիոնի դասախոս։
1962-1965 թվականներին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Վատիկանի երկրորդ տաճարի կառուցման գործում՝ որպես աստվածաբան-խորհրդատու կարդինալ Յոզեֆ Ֆրինգսի և արքեպիսկոպոս Կյոլնի մոտ ։
1963-1966 թվականներին եղել է Մյունստերի համալսարանի աստվածաբանների պատմության և աստվածաբանության ամբիոնի դասախոս, իսկ 1966-ից մինչ 1969 թվականը՝ Տյուբինգենի համալսարանում։
1969-ից մինչ 1977 թվականը՝ Ռեգենսբուրգի համալսարանի աստվածաբանության և պատմության ամբիոնի դասախոս, որտեղ նա նաև զբաղեցնում էր համալսարանի փոխնախագահի պաշտոնը, ինչպես նաև Վատիկանի միջազգային աստվածաբանական հանձնաժողովի անդամ էր։ 1970 թվականին նա հուշագիր է ստորագրում գերմանացի ինը աստվածաբանների հետ կաթոլիկ եկեղեցում բարեփոխումների համար, որում մասնավորապես ասվում էր չեղյալ համարել ամուրիության երդումը։ Այդ փաստաթղթի հեղինակների շարքում նշանակալից էր Յոզեֆ Ռատցինգերը, որը հետագայում փոխեց իր հայացքները։ 1977 թվականին նա գրել է «Եթե կուսակրոնությունը պարտադիր չլինի բոլոր քահանաների համար, այլ կախված կլինի միայն ընտրությունից, նա կկորցնի իր աստվածաբանական էությունը։ Նրա նշանակությունը կվերանա, և այն կդիտարկվի միայն որպես սովորական տարօրինակություն» ։
1972 թվականին հիմնել է «Communio» ամսագիրը, որը գոյություն ունի մինչ այսօր։
1977 թվականի մարտի 24-ին նշանակվեց Մյունխենի և Ֆրայզինգի արքեպիսկոպոս, իսկ մայիսի 28-ին եպիսկոպոս ձեռնադրվեց ։
Հունիսի 27-ից եղել է Սանտա-Մարիա-Կոնսոլատերիչե-ալ-Տիբուրտինոյի եկեղեցու կարդինալ-քահանա, նշանակվել է պապ Պողոս VI կողմից .:
1981 թվականի նոյեմբերի 25-ից գլխավորել է Հավատի միաբանության դոկտորինան (նույն ինքը՝ Սուրբ ինկվիզիցիա, վերափոխված 1908 թվականին Պիոս Х պապի կողմից)։
1986 թվականի հուլիսից մինչ 1992 թվականի դեկտեմբեր ղեկավարել է Կաթոլիկ Եկեղեցու նախապատրաստական հանձնաժողովը ։
1998 թվականի նոյեմբերի 6-ից եղել է կարդինալների կոլեգիայի փոխդեկան ։
Բացի մայրենի՝ գերմաներեն լեզվից, Բենեդիկտոս XVI-ն ազատ խոսում էր իտալերեն, լատիներեն, իսպաներեն, անգլերեն լեզուներով և կարդում էր տեքստեր հին հունարեն և եբրայերեն ։
Մանկապղծության ու սկանդալների վերաբերյալ արձագանք
2010 թվականի մարտի 20-ին պապականության պատմության մեջ առաջին անգամ Բենեդիկտոս XVI-ը երեխաների սեռական շահագործման և նրանց՝ Իռլանդիայի կաթոլիկ եկեղեցում թաքցնելու համար (Վատիկանը հրաժարվեց համագործակցել հետաքննության հետ) Իռլանդիայի կաթոլիկներին ուղարկեց համապատասխան հովվերգական ուղերձը, որտեղ ասվում էր, որ հյուպատոս քահանաները դավաճանել են նրանց նման անմեղ մարդկանց ցուցաբերած վստահությունը ): Եվ դրա համար պետք է ամենակարող Աստծո և օրենքի առաջ պատասխան տան, և որով մեղադրում էին նրանց հսկայական զոհեր տալու, ինչպես նաև եկեղեցու կրոնական կյանքը խաթարելու համար (Ուղերձ 7-րդ կետ) ։
Բենեդիկտոսի քահանայական ուղերձում արտահայտվում էր Իռլանդիայի առաքելական որոշ թեմերի իրագործման մտադրությունը, ինչպես նաև՝ ճեմարաններինը և կրոնական հավաքույթներինը (Ուղերձ 14-րդ կետ), որը ըստ որոշ վատիկանական մեկնաբանների կարծիքով նշանակում էր Իռլանդիայի եպիսկոպոսարանի հանդեպ անվստահություն։ 2010 թվականի մարտի 24-ին հայտնի դարձավ, որ Բենեդիկտոս XVI-ն ընդունել է իռլանդացի եպիսկոպոս Ջոն Մեգիի հրաժարականը, որը իր հերթին դիմում էր ներկայացրել մանկապղծության սկանդալի հետ կապված ։
2010 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին համաշխարհային ԶԼՄ-ներում նյութեր էին հրապարակվում, որոնց հիման վրա Բենեդիկտոսը մեղադրվում էր այդ մեղսունակ դեպքերին մասնակցություն ունենալու և թաքցնելու մեջ։ Ի պատասխան ելույթներ հնչեցին Բենեդիկտոս XVI-ի պաշտպանության համար, մասնավորապես, քահանա Թոմաս Բրանդեջի հոդվածը, որը մեղադրվում էր խուլ երեխաների սեռական բռնության մեջ։
Մեծ Բրիտանիայում մի շարք անձանց կողմից, այդ թվում՝ Ռիչարդ Դոքինզի, քարոզարշավ սկսվեց Բենեդիկտոսին Միացյալ Թագավորություն ժամանելու պահին ձերբակալելու համար։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ին պատմության մեջ առաջին անգամ արձանագրվեց Հռոմի պապի պետական այցը։ Նույն բրիտանական ԶԼՄ-ները որոշեցին չեղյալ համարել այդ ամենը, ինչպես նաև՝ այլ սկանդալային դեպքերը       ։
Միջազգային ԶԼՄ-ները արձագանքեցին 2010 թվականի ապրիլի 9-ին հրապարակված կարդինալ Ռատցինգերի նամակին (1985), որում նա կոչ էր անում «հայրական հոգատարությամբ» վերաբերվել Կալիֆոռնիայի քահանային, որը քաղաքացիական դատարանի կողմից ավելի վաղ դատապարտվել էր վանականի տանը երկու տղաների բռնաբարության համար   ։ Վատիկանի պաշտոնատար անձինք հանդես եկան հայտարարությամբ այն մասին, որ կարդինալ Ռատցինգերի վիճելի նամակը այն ժամանակ եղել է քահանայի դիմումը իրեն ներելու և ազատելու սուրբ պարտականություններից և ուխտից  ։
Սուրբ Աթոռի մամուլի կենտրոնի տնօրեն Ֆեդերիկո Լոմբարդին հայտարարել է, որ եկեղեցին կորցրել է հասարակության վստահությունը և այլևս չի կարող իրեն թույլ տալ կանոնական իրավունքը դնել քաղաքացիական իրավունքներով ։
2010 թվականի ապրիլի 18-ին Մալթա այցի ժամանակ Բենեդիկտոս XVI-ը հանդիպեց քահանաների կողմից մանկապղծության զոհերի հետ և նրանց հետ զրույցում, մասնավորապես արտահայտեց իր «ամոթն ու վիշտը»։ Նա վստահեցրեց, որ այսուհետ եկեղեցին կանի այն ամենը, որպեսզի երիտասարդների պաշտպանության համար դատական պատասխանատվության ենթարկվեն բոլորը ։
2010 թվականի ապրիլի 23-ին Բենեդիկտոս XVI-ն ընդունեց Բրյուգգե քաղաքի (Բելգիա) արքեպիսկոպոս Ռոգեր Վանխելյովի հրաժարականը, որը խոստովանել է, որ իր քահանայության ժամանակ սեռական բռնության է ենթարկել իր շրջապատից մի երիտասարդի ։
2010 թվականի մայիսի 11-ին Պորտուգալիա այցի ժամանակ Բենեդիկտոս XVI-ը մանկապղծության խնդիրների քննարկման վերաբերյալ ասել է, որ եկեղեցու հետապնդման ամենամեծ սպառնալիքը բխում է հենց եկեղեցու ներսի մեղքից  ։
2014 թվականի հունվարին հաղորդվել էր, որ միայն 2011-2012 թվականներին Բենեդիկտոս XVI-ն արգելել է 384 քահանաների ծառայությունը, որոնց կասկածում են մանկապղծության մեջ (2011 թվականին 260 քահանաներ, 2012 թվականին՝ 126) :
Այլ քննադատություն
Հռոմի պապին քննադատում էին նաև Սուրբ Պիոս X-ի մի շարք պահպանողական եպիսկոպոսներին եկեղեցուց հեռացնելու համար, որոնցից մեկը հրապարակավ ժխտում էր Հոլոքոստը, և այն առաջարկի համար, որ պահպանակի օգտագործումը խորացնում է ՁԻԱՀ-ի խնդիրը ։
Հրաժարական
2013 թվականի փետրվարի 11-ին կոնկլավին Բենեդիկտոս XVI-ը հայտարարեց փետրվարի 28-ին գահից հրաժարվելու իր որոշման մասին առողջական վիճակի վատթարացման հետ կապված։ 2013 թվականի փետրվարի 28-ին Հռոմի ժամանակով 20:00 -ին (UTC+1) հրաժարականը ուժի մեջ մտավ (այդ ժամանակը ընտրվել է քանի որ 20:00 ավարտվում է պապի աշխատանքային ժամը)։
2013 թվականի փետրվարի 25-ին Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ը փոխեց կանոնադրությունը, որպեսզի արագացնի իր հաջորդին ընտրելու գործընթացը։ Ավելի վաղ Սուրբ Աթոռի մամուլի կենտրոնի նախագահ Ֆեդերիկո Լոմբարդին արդեն տեղեկացրել էր , որ եկեղեցու կանոնները, որոնք կարգավորում են նման հավաքների աշխատանքի կարգը, կարող են խախտել Բենեդիկտոս XVI-ի իրավիճակի պատմական յուրահատկության հետ կապված։
2013 թվականի մարտի 13-ին Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցու պապ ընտրվեց Խորխե Բերգոլիոյին, վերցնելով Ֆրանցիսկոս անունը։ Մարտի 23-ին Բենեդիկտոս XVI-ն առաջին անգամ հանդիպեց իր իրավահաջորդին ։
Պապական կոնդակներ
Իր պաշտոնավարման ընթացքում Բենեդիկտոս XVI-ը հրատարակել է երեք պապական կոնդակ։ 2006 թվականի հունվարի 25-ին տպագրվեց Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ն առաջին կոնդակը՝ Deus Caritas Est  («Աստվածն է սերը») ։ 78 էջանոց փաստաթղթի առաջին մասը նվիրված է սիրո խնդրին։ Այնտեղ պոնտիֆիկը դատապարտում է էրոտիկ սիրո տարբերությունները կնոջ և տղամարդու և անշահախնդիր սիրո միջև։ Կոնդակի երկրորդ մասի թեման՝ եկեղեցու դերն է, որը գթասրտության միջոցով ցույց էր տալիս մարդկությանը իր սերը։
Փաստաթուղթը լույս տեսավ ութ լեզուներով՝ լատիներեն, գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, լեհերեն, իտալերեն, իսպաներեն և պորտուգալերեն (հետագայում թարգմանվել է բազմաթիվ այլ լեզուներով, այդ թվում՝ ռուսերեն)։ Այն գրվել է Բենեդիկտոս XVI-ի կողմից դեռևս 2005 թվականին, սակայն այլ լեզուներով թարգմանության համար առաջացած խնդիրների պատճառով հրապարակվել է ուշացումով։
2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին պապ Բենեդիկտոս XVI-ի կողմից գրվեց երկրորդ կոնդակը՝ Spe Salvi («Հույսով փրկվածները»). Բացի հույսի թեմային անդրադառնալուց, որը շատ կարևոր էր քրիստոնյաների համար, պոնտիֆիկը ուսումնասիրում է աթեիզմի երևույթը և նրա հետ է կապում ժամանակակից հասարակության շատ խնդիրներ։
2009 թվականին լույս տեսավ երրորդ եզրափակիչ կոնդակը՝ Caritas in Veritate («Գթասրտությունը ճշմարտության մեջ է») ։
Չորրորդ կոնդակը Lumen Fidei («Հավատի լույսը») հրապարակվել է նրա հաջորդի ստորագրությամբ։ Կոնդակը նվիրված էր չորրորդ աստվածաբանական առաքինությանը՝ հավատքին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1927 ծնունդներ Կատեգորիա:Գերմանացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Պիչկիրյաևո (գյուղ, Սասովսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 460 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Սասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Շևչենկո (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)
Շևչենկո (Шевченка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,394 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 718,27 մարդ/կմ²։
Տուչնոե (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)
Տուչնոե (Тучне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուչնոե գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։
Գի Սեն-Վիլ
Գի Սեն-Վիլ (Guy Saint-Vil, ), 1960-70-ականների հայիթցի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Հայտնի է Հայիթիի առաջնությունում մայրաքաղաքային «Վիոլետ» (Violette Athletic Club) ակումբի կազմում ելույթներով։ Հանդես է եկել նաև Հյուսիսամերիկյան սոքերի լիգայի (NASL) «Baltimore Bays» և «Baltimore Comets» ակումբներում։
ի հավաքականի կազմում հանդես է եկել Արևմտյան Գերմանիայում կայացած 1974 թ. ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում, մասնակցել է խմբային փուլի երկու հանդիպման՝ յի (1:4) և յի դեմ (1:3)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայիթցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1942 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Էյսելստեյն
Էյսելստեյն (IJsselstein ), համայնք Նիդերլանդների Ուտրեխտ մարզում։ Տարածքը 21,17 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.302 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.900 եվրո է։
Կատեգորիա:Ուտրեխտի համայնքներ
Լագարտերա (քաղաք)
Լագարտերա (Lagartera), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի, ինչպես նաև Կաստիլա Լա Մանչա ինքնավար մարզերի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Կամպանա դե Օլոպեսա շրջանում։ Տարածքը՝ 81 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1595 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 110 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Խաչդուռ
Խաչդուռ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ժողովածու (1531)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գիտական աստիճան
Գիտական աստիճան, գիտության որոշակի ճյուղի մասնագետի որակավորման աստիճան։ Առաջին անգամ մտցվել է միջնադարյան համալսարաններում։ ԽՍՀՄ-ում գոյություն ունեին գիտությունների թեկնածուի և գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճաններ, որոնք շնորհվում էին բուհի կամ գիտական հիմնարկի խորհրդում հրապարակայնորեն դիսերտացիա պաշտպանած անձանց։ Գիտական աստիճան շնորհում էին որոշ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների և գիտնականների խորհուրդները, հաստատում՝ բարձրագույն ատեստացիոն հանձնաժողովը։ Արտասահմանյան ժամանակակից ուսումնական և գիտահետազոտական հիմնարկներում գոյություն ունեն բակալավրի, մագիստրոսի, գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճաններ։
Շարժական գրադարան
Շարժական գրադարան, դարակներով կամ ցուցապահարաններով սարքավորված տրանսպորտային միջոց՝ գրքեր տեղափոխելու համար։ Հարմար է փոքր և հեռավոր բնակավայրերի համար, որտեղ սովորական գրադարան ստեղծելը նպատակահարմար չէ։ Արևմտյան երկրներում շարժական գրադարանները երբեմն նախատեսված էին հաշմանդամություն ունեցող այն անձանց համար, ովքեր տեղաշարժման դժվարություն ունեին։
Գիտական աստիճան
Կատեգորիա:Գիտական աստիճաններ և կոչումներ
Շարժական գրադարան
Քենիայում այս նպատակով օգտագործում են բեռնակիր կենդանիների, իսկ Վենեսուելայում գրքերը դժվարանցանելի լեռնային շրջաններ են տանում էշերի և ջորիների վրա։
Պատմություն
ԱՄՆ-ում առաջին շարժական գրադարանն ի հայտ եկավ 1904 թվականին (ըստ այլ տվյալների՝ 1905 թվականին) Մերիլենդ նահանգում։ Նրա հեղինակը Մերի Թիթքոմբն էր (1857–1932) ։ Գերմանիայում առաջին անգամ նման գրադարան ստեղծվեց 1920-ական թվականներին Մյունխենում՝ տրամվայի հիման վրա։ 1926 թվականին Վորմս քաղաքի գրադարանը ավտոբուս սարքավորեց այս նպատակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրադարաններ Կատեգորիա:Գրադարանային գործ
Վիլսանդի ազգային պարկ
Վիլսանդի (Vilsandi rahvuspark), ազգային պարկ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Ընդգրկում է Վիլսանդի կղզու մի հատվածը, Սաարեմաա կղզուց արևմուտք գտնվող մի քանի փոքր կղզիներ։
Ազգային պարկը հիմնադրվել է 1910 թ.-ի օգոստոսի 14-ին և զբաղեցնում է 237,6 կմ², որտեղ բնակվում են թռչունների 247, ձկների՝ 80 տեսակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի ազգային այգիներ Կատեգորիա:1971 հիմնադրումներ Էստոնիայում
Բարիոնային աստղեր
Բարիոնային աստղեր, նեյտրոնային աստղեր, գերխիտ երկնային մարմիններ, որոնց զանգվածի խտությունը ատոմի միջուկի խտության կարգի մեծություն է (ատոմի միջուկի խտությունը մոտ 3, 6•1014 գ/սմ³ է)։ Ունեն մի քանի առանձնահատկություններ, բաղկացած են տարրական մասնիկների (հիպերոններ, նուկլոններ, էլեկտրոններ և այլն) խիստ այլասերված վիճակում գտնվող գազից։ Նրանց զանգվածը Արեգակի զանգվածի կարգի է (2•1033 գ), իսկ շառավիղը՝ շուրջ 10 կմ։ Առաջին անգամ 1933-1939 թթ.-ին տեսականորեն կանխագուշակվեց (Լ․Լանդաու, Ցվիկի, Ռ․ Օպենհայմեր և Վոլկով, Գամով) այնպիսի աստղերի գոյությունը, որոնք գերազանցապես բաղկացած են նեյտրոններից (այստեղից էլ՝ նեյտրոնային աստղեր անվանումը)։ Հետագայում (1938 թ.-ից) գերխիտ երկնային մարմինների հետ կապված հարցերը մանրակրկիտ մշակեցին Վ․Համբարձումյանը, Գ․ Սահակյանը և Երևանի պետական համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնի մի խումբ աշխատակիցներ։ Ապացուցվեց, որ առավելապես նեյտրոններից բաղկացած աստղ գոյություն ունի միայն այն դեպքում, երբ նրա խտությունը հասնում է 1013-1014 գ/սմ³։ Ավելի մեծ խտությունների դեպքում աստղը բաղկացած է բարիոններից (նուկլոններ, հիպերոններ և նրանց ռեզոնանսային մասնիկները) և համեմատաբար շատ փոքր քանակությամբ լեպտոններից (էլեկտրոններ և բացասական լիցքի մյուրոններ)։ Այդ իսկ պատճառով այս տիպի գերխիտ երկնային մարմինների համար ավելի ճիշտ է բարիոնային աստղ անվանումը (պետք է նկատի ունենալ, որ նեյտրոնները նույնպես մտնում են բարիոնների խմբի մեջ)։ Բարիոնային աստղերը կազմված են մի քանի կմ շառավղով կենտրոնական գերխիտ միջուկից (միջուկում կենտրոնացված է աստղի գրեթե ողջ զանգվածը), նեյտրոնային բարակ շերտից և էլ ավելի բարակ արտաքին թաղանթից, ուր նյութը կազմված է այլասերված էլեկտրոնա-միջուկային պլազմայից և վերջապես գազային մթնոլորտից։ Էլեկտրոնա-միջուկային թաղանթն իր հատկություններով շատ նման է ամորֆ պինդ հաղորդիչներին, ուր ատոմային միջուկները կատարում են ջերմային տատանումներ՝ սևեռված կետերի շուրջը, իսկ էլեկտրոնները ազատ լողում են նրանցով կազմված բյուրեղային ցանցում։
Կատեգորիա:Աստղագիտություն
Տուամասագա
Տարածաշրջանի հյուսիսային ափում գտնվում է երկրի միակ քաղաքը՝ մայրաքաղաք Ապիան։ Ազգային պառլամենտը նիստեր է վարում նաև Տուամասագա տարածաշրջանում՝ գյուղ Մուլինուում, որը գտնվում է Ապիայի արևմուտքում։ Երկրի գլխավոր նավահանգիստը գտնվում է Մատաուտուում՝ Ապիայից դեպի հյուսիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Զինվորական երդում
Զինվորական երդում, քաղաքացու հանդիսավոր երդումը զինված ուժերի շարքերը մտնելիս։ Զինվորական երդում տվել են դեռևս հնում՝ համարյա բոլոր երկրներում։ Առաջացել է հասարակության դասակարգային երկփեղկման ազգային զինված ուժերի կազմավորման շրջանում։ Զինվորական երդման բովանդակությունն արտահայտում է պետության դասակարգային էությունը, ժողովրդի ավանդույթներն ու սովորույթները։ Հայ պատմիչների (Մովսես Խորենացի, Եղիշե) վկայությամբ հայ զինվորներն ու զորավարները մարտից առաջ ժողովրդին ն թագավորին հավատարմության երդում են տվել։
Կատեգորիա:Զինված ուժեր
(4623) Օբրազցովա
(4623) Օբրազցովա (Obraztsova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։ Անվանումը տրվել է ռուս հանրահռչակ օպերային երգչուհի Ելենա Օբրազցովայի պատվին։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847085 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6196 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0746 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1754,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էսոյլա
Էսոյլա (Эссойла, Dessoilu, Jessoila), գյուղ Ռուսաստանի, Կարելիայի հանրապետության Պրյաժինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրյաժինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեյրան Մկրտչյան
Կենսագրություն
Սեյրան Մկրտչյանը ծնվել է 1962 թվականի հուլիսի 24-ին՝ Գորիս քաղաքում։ Հայրը՝ գրող և դերասան Նապոլեոն Մկրտչյանն է (1935) մայրը՝ Թերեզա Խանզադյանը (1942)։ Սեյրան Մկրտչյանն իր միջնակարգ կրթությունը ստացել է Գորիսի թիվ 2 դպրոցում։ Այնուհետև 1981 թվականին ընդունվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի Գորիսի մասնաճյուղի մաթեմատիկայի ֆակուլտետում:1985 թվականին նշանակվել է Կապանի շրջանի Եղվարդի միջնակարգ դպրոցի մաթեմատիկայի ուսուցիչ ։ Անդամակցել է «Եղիցի լույս» գրական խմբին ։
1988 թվականին աշխատանքի է ընդունվել  Գորիսի Վաղարշ Վաղարշյանի անվան դրամատիկական թատրոնում, որպես բեմադրական մասի վարիչ, ապա՝ 1996 թվականից որպես տեխնիկական ռեժիսոր։ 1997 թվականից միչև  2020 թվականը աշխատել է որպես բարձր կարգի դերասան, զուգահեռ Երևանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտի Գորիսի մասնաճյուղում, որպես բեմական խոսքի դասախոս։ 2007 թվականին նկարահանվել է «Երևան» ստուդիայի նկարահանած Արցախյան ազատամարտի մասին պատմող «Մի վախեցիր» ֆիլմում, որը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում և առաջադրվել է «Արտամրցութային ծրագրեր» անվանակարգում։ Նկարանահանվել է նաև Վահրամ Մխիթարյանի «Կաթնեղբայր», Հայկ Համբարձումյանի «Միրհավ» ֆիլմերում։
Մահացել է 2020 թվականի նոյեմբերի 30-ին ։
Ընտանիք
Ամուսնացել է 1985 թվականին, կինը՝ Սվետլանա Շահնազարյանը, զավակները՝ Լուսինեն (1986), Հայկը (1988), Հակոբը (1991), Շուշանը (1995)։
Պարգևներ
Հայ թատերարվեստի ասպարեզում ունեցած իր ավանդի համար Սեյրան Մկրտչյանն արժանացել է մի շարք պատվոգրերի և շնորհակալագրերի։ 2017 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ Մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Դինոզավրերի սարը
Դինոզավրերի սարը (Гора динозавров), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1967 թվականին, ռեժիսոր Ռասա Ստրաուտմանեի կողմից, Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում։ Մուլտֆիլմն առաջարկում է դինոզավրերի անհետացման իր տարբերակը։
Սյուժե
Ժամանակի ընթացքում կլիմայական պայմանները վատանում էին։ Բայց ձվերը հիանալի հատկություն ունեին. սառցի ազդեցության տակ կեղևն սկսում էր հաստանալ` ձագին պաշտպանելով արտաքին ազդեցություններից։ Եվ ահա մի օր, երբ ճուտիկը ցանկանում է տեսնել արևը, կեղևը, իր պարտքը կատարելով, հրաժարվում է պայթել։
Մի քանի միլիոն տարի հետ սարի վրա հայտնված նախնադարյան մարդիկ այնտեղ գտնում են միայն քարացություններ։
Վերաթողարկում
2002 թվականին մուլտֆիլմը VHS ձևաչափով և Video CD սկավառակներով թողարկվել է «Ռուսական անիմացիայի վարպետները-1» հավաքածուում, անգլերեն լուսագրերով։ DVD ձևաչափով թողարկվել է Masters of Russian Animation Volume 1 հավաքածուում։ Հավաքածուի մեջ ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Մի հանցագործության պատմություն», «Մարդը շրջանակում», «Իմ կանաչ կոկորդիլոսը», «Կար-չկար, մի կոզյավին կար», «Դինոզավրերի սարը», «Լրտեսական կրքեր», «Ապակե հարմոն», «Գեղադիտակ-68։ Գետաձի», «Ֆիլմ, ֆիլմ, ֆիլմ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր դինոզավրերի մասին
Արամայիս Սարգսյան (նկարիչ)
Արամայիս Հակոբի Սարգսյան, հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1989)։
Կենսագրություն
1950 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1956 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը ։ 1961-1990 թվականներին եղել է Երևանի պետական տիկնիկային թատրոնի գլխավոր նկարիչը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Պիչուգինո (գյուղ, Դուվանսկի շրջան)
Պիչուգինո (Пичугино, Пичугин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դուվանսկի շրջանի բնակավայրեր
Արսեն Համբարձումյան
Քաղաքական գործունեությունը
Ունի երեք երեխա։