cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
100th Window
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Massive Attack Կատեգորիա:Ալբոմներ Virgin Records
Այոս Նիկոլաոսի մայր տաճար (Էրմուպոլիս)
Պատմություն
Շինարարական աշխատանքներն ընթացել են Հունաստանի դրածո թագավոր Օտտոյի կառավարման տարիներին՝ վերջինիս հովանավորությամբ և թույլատրությամբ։ Կրոնական կառույցը սրբագործված է հույն ուղղափառ եկեղեցու սուրբ Այոս Նիկոլաոսի անունով։
Ունի ճոխ ճարտարապետական նախագծում։ Երկհարկանի մոնումենտալ կառուցվածքով այս տաճարը բավականին հարուստ է սրբապատկերներով։ Եկեղեցին զարդարում է մարմարե զանգը, իոնային սյուները և այլն։
Տաճարի շինարարական աշխատանքներին մասնակցել են արտերկրի շատ հույներ, ովքեր իրենց լուման են ներդրել վերջինիս կառուցման գործում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի եկեղեցիներ
Հայկակ Էկինյան
Կենսագրություն
Հայկակ Էկինյանը ծնվել է 1868 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Դիարբեքիր քաղաքում։ 1883 թվականին մեկնել է ԱՄՆ, 1888 թվականին հրատարակել ամերիկահայ առաջին պարբերականը՝ «Արեգակը»։ 1889-1890 թվականներին խմբագրել է Նյու Յորքի «Սուրհանդակ», 1890-1892 թվականներին` «Ազատություն», 1897-1899 թվականներին` «Տիգրիս», 1902-1909 թվականներին Ֆրեզնոյի «Քաղաքացի», 1909 թվականին՝ «Նոր սերունդ», 1915-1919 թվականներին` «Նոր կյանք» պարբերականները։ Հրատարակել է «Կսկծանք» (1890), և «Քնար ժողովրդական» (1899) բանաստեղծությունների ժողովածուները ։
Գուդարեխի
Գուդարեխի (გუდარეხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 8 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 12 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Your Song (երգ, Էլթոն Ջոն)
«Your Song» («Քո երգը»), բրիտանացի երգիչ Էլթոն Ջոնի երգը, որը գրվել է Բերնի Տոուպինի բանաստեղծությունների հիման վրա։ Առաջին անգամ թողարկվել է Էլթոն Ջոնի՝ 1970 թվականի «Elton John» ալբոմում։
2004 թվականին Rolling Stone ամսագիրը Էլթոն Ջոնի կատարմամբ «Your Song» երգը զետեղել է իր «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերի» ցուցակի 136-րդ հորիզոնականում ։ 2011 թվականին երգը ցանկում եղել է 137-րդ հորիզոնականում ։
Բացի այդ, Էլթոն Ջոնի «Your Song» երգը մտել է ռոքնռոլի փառքի սրահի կազմած 500 Songs That Shaped Rock and Roll-ի ցուցակի մեջ ։
1998 թվականին Էլթոն Ջոնի «Your Song» երգի բնօրինակ սինգլը («Your Song», 1970 թվական, «Uni Records» լեյբլ) մտել է Գրեմմիի փառքի սրահ ։
2018 թվականին Լեդի Գագան երգը ձայնագրել է «Revamp & Restoration» տրիբյուտ-ալբոմի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլլի Գոլդինգի երգեր Կատեգորիա:Էլթոն Ջոնի երգեր
Ջորջ Լոուրենս Փրայս
Ջորջ Լոուրենս Փրայս (George Lawrence Price, ), կանադացի զինվոր, շարքային; Ավանդաբար համարվում է Բրիտանական կայսրության վերջին զինվորը, որ զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմում՝ սպանվել է ժամը 10:58-ին, Առաջին Կոմպիենի զինադադարի ուժի մեջ մտնելուց երկու րոպե առաջ, բայց ոչ վերջին զինվորը, որը զոհվել է պատերազմում, վերջինը՝ Հենրի Գյունթերն է, ԱՄՆ բանակի սերժանտ, որ մահացել է ժամը 10:59-ին:
Կենսագրություն
Ջորջ Լոուրենս Փրայսը ծնվել է 1892 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ֆալմութում, Նոր Շոտլանդիա, Կանադա։ Նա իր մանկությունն անցկացրել է Չերչ Սթրիթում (այժմ՝ Պորտ Ուիլյամս), զորակոչի պահին՝ 1917 թվականի հոկտեմբերի 17-ին բնակվել է Մուս-Ջո քաղաքում ։ Ծառայել է կանադական էքսպեդիցիոն ուժերի A վաշտի 28-րդ գումարտակում։
Մահ
1918 թվականի նոյեմբերի 11-ին շարքային Փրայսը մասնակցել է բելգիական փոքր գյուղի գրավմանը։ Հակառակորդի գնդացիրից կրակի տակ անցնելով Վիլ-սյուր-Այն քաղաքի Կենտրոնական ջրանցքը, պարեկներըը շարժվել են դեպի տների շարքը, որպեսզի չեզոքացնեն գնդացրորդին, որ կրակել էր պարեկի վրա անցման ժամանակ։ Պարեկը ներխուժել է տուն, սակայն զինվորները պարզել են, որ գերմանացիներին հաջողվել է փախչել հետևի ելքով։ Հետո կանադացիները խուզարկել են հարևան տունը, սակայն այնտեղ էլ ոչ ոքի չեն գտել։ Ջորջ Փրայսը, տան տիրոջ խորհրդին հակառակ դուրս է եկել տնից։ Ժամը 10:58-ին հրացանի կրակոց է հնչել և Փրայսը ընկել է մահացած ։
Ճակատագրի հեգնանքով Փրայսը մահացել է առաջին Կոմպիենի զինադադարից ուղիղ երկու րոպե առաջ ։
Ջորջ Փրայսի հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Մոնսից հարավ-արևելք Ավրեյսի հին համայնքային գերեզմանատանը, որտեղ թաղված են պատերազմում զոհված առաջին և վերջին բրիտանացի զինվորները՝ Ջոն Պարը և Ջորջ Էլիսոնը ։
1968 թվականին Փրայսի մահվան 50-ամյակի և զինադադարի կապակցությամբ նրա վաշտի ողջ մնացած զինվորները ժամանել են Վիլ-սյուր-Այն՝ հուշատախտակ բացելու այն տան վրա, որի մոտ նա զոհվել էր ։
Հիշատակ
Վիլ-սյուր-Այն քաղաքի տարրական դպրոցներից մեկը անվանակոչվել է շարքային Ջորջ Լոուրենս Փրայսի անունով (École George Price). Բելգիայում Կանադայի դեսպան Դենիս Ռոբերտը ներկա է գտնվել դպրոցի անվանակոչության արարողությանը։ 1991 թվականին քաղաքում կառուցվեց ևս մեկ կամուրջ Կենտրոնական ջրանցքի վրայով, և նույն թվականի նոյեմբերի 11-ին, հասարակական հարցման արդյունքների համաձայն, կամուրջը անվանվել է Ջորջ Փրայսի անունով (Passerelle George Price Passerelle George Price ) ։
Հետաքրքիր փաստ
Քննությունը ցույց է տվել, որ Կոմպիենի անտառի երկաթուղային վագոնում բանակցություններ վարելու ժամանակ Ֆրանսիայի մարշալ Ֆերդինանդ Ֆոշը հրաժարվել է գերմանական կողմի առաջարկն ընդունելուց, այն է՝ դադարեցնել կրակը անիմաստ զոհերից խուսափելու համար։ Դրա հետևանքով հաշտության համաձայնագիրը ստորագրելուց հետո մինչ նրա ուժի մեջ մտնելը՝ նոյեմբերի 11-ը (ժամը 11:00), սպանվածների և վիրավորվածների թիվը կազմել է 11.000 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում զոհվածներ Կատեգորիա:Կանադացիներ Կատեգորիա:Մարտում զոհվածներ
Բրյուս Սփենս
Բրյուս Սպենս, (Bruce Spence, սեպտեմբերի 17, 1945, Օկլենդ, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի դերասան։ Հիմնականում նկարահանվում է ավստրալիական ֆիլմերում և սերիալներում։ Ամենահայտնի դերը ուղղաթիթի օդաչուի դերն է «Խելագար Մաքս 2։ Ճանապարհների ռազմիկ» և «Խելագար Մաքս 3։ Ամպրոպի տակ» ֆիլմերում։ Ապրում է Ավստրալիայում, Նոր Հարավային Ուելսում, Մակ-Մասթեր Բիչ քաղաքում, ոչ հեռու Սիդնեյից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորզելանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Նիգատուն
Նիգատունը գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Նիգատուն գետի վերնագավառում, Արտաշավան գյուղից 3,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1850 մետր։ Գյուղը հիմնադրվել է 1830-ական թվականներին։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2001 թվականի մարդահամարի, Արտաշավան համայնքի մշտական բնակչությունը 624, իսկ առկա բնակչությունը 606 հոգի է ։ Նիգատուն գյուղի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղի արևմտյան մասում է գտնվում մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի «Նիգատուն» ամրոցը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
Կարմրաքար (Շիրակի մարզ)
Կարմրաքար (նախկին անվանումը՝ Դարբանդ), գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 6 կմ հյուսիս։ Վերանվանվել է Կարմրաքար 1946 թ. ապրիլի 26-ին ։
Բնակչություն
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Կարմրաքարի մշտական բնակչությունը կազմել է 47, առկա բնակչությունը՝ 49 մարդ ։ 1831 թվականից մինչ օրս բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները եկել են Բասենից (1829-1830 թթ.-ին) և Աշոցքի շրջանի Սալուտ գյուղից ։
Կարմրաքարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է երկրագործությամբ, պտղաբուծությամբ և սերմնաբուծությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Կարմրաքարում կան՝ «Սուսոյի քար» սրբատեղի, «Սուրբ» և «Յոթ աղբյուր» մատուռներ, «Վերին Կալեր» եկեղեցի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահ
Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահ (Portrait Gallery of Canada), կանադական արվեստի հավաքածու՝ մասնագիտացած դիմանկարչության մեջ։ Այն հիմնադրվել է 2001 թվականի հունվարի 23-ին Կանադայի կառավարության կողմից՝ որպես Կանադայի գրադարանների և արխիվների ծրագիր։
Պատմություն
19-րդ դարից ի վեր Գրադարանը հավաքել է նկարների և դիմանկարների մեծ հավաքածու, որոնցից գրեթե բոլորը պահվում են Քվեբեկի Գատինո քաղաքի իր արխիվներում։ 2001 թվականին հայտարարվեց հավաքածուն ընդմիշտ տեղափոխելու հրաման՝ Օտտավա, Օնտարիո, իսկ նախնական ծրագրերը կոչ էին անում դրա բացումը 2004/2005 թվականներին, բայց այս հրամանն մինչև այժմ թերի է ։ Գրադարանն իր արխիվների հավաքածուով շարունակում էր համագործակցել Կանադայի թանգարանների, պատկերասրահների և այլ հաստատությունների հետ ։
Ենթադրվում էր, որ նոր պատկերասրահ պետք է ստեղծվեր Օտտավայում հենց այս հավաքածուով։ Մինչդեռ Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահը հանրությանը ներկայացնում էր իր հավաքածուն շրջիկ ցուցահանդեսներում։ Նրա «Դիմանկարները փողոցներում» շարքը բերեց դիմանկարային մեծ հեղինակություն Կանադայի քաղաքներում, ներառյալ Օտտավան, Քվեբեկը և 2010-ին՝ Վանկուվերը։
Մինչև 2006 թվականը Օտտավայի Վելինգթոն-սթրիթ փողոցի 100 հասցեում գտնվող ամերիկյան դեսպանատան նախկին շենքում վերանորոգման և կառուցապատման աշխատանքներ են տարվել։ Ենթադրվում էր, որ այդ շենքն ավարտին հասցնելուց հետո պատկերասրահի հավաքածուն կցուցադրվեր այնտեղ, որը ծրագրված էր 2007 թվականին։ Սակայն 2006 թվականին նախագիծը դադարեցվեց պահպանողական կառավարության կողմից, որը կարծում էր, որ թանգարանը պետք է տեղակայվեր Կալգարիում և ֆինանսավորվեր Էնկամա էներգետիկ ընկերության կողմից։
Մասնավորապես, Էնկամայի հետ քննարկումներ եղան թանգարանը որոշ ցուցանմուշներ իրենց ընկերության գրասենյակի աշտարակում ներառելու մասին ։ 2007 թվականի հունիսի դրությամբ, լրացուցիչ պատկերասրահային տարածքի շինարարությունը դեռ չէր սկսվել, և երկու շաբաթ անց Էնկաման հայտարարեց, որ պատկերասրահը չի տեղափոխվի Կալգարիի իրենց նոր գրասենյակային աշտարակ ։
Հավաքածուն այլ կորպորացիաների մասնավոր վայրերում ցուցադրելու համար անցկացվող մրցակցությունը ստացավ հայտեր Էդմոնտոնից, Կալգարիից և Օտտավայից, բայց այդ մրցույթը չեղարկվեց 2008 թվականի նոյեմբերին։ Օտտավայի սահմաններից դուրս պատկերասրահ տեղադրելու գաղափարը հանգեցրել Է Սենատի դժգոհությանը, որը և անօրինական դարձրեց Օտտավայի սահմաններից դուրս պատկերասրահի տեղափոխումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ Կատեգորիա:Կանադայի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Կանադայի ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Արվեստի թանգարաններ ըստ հիմնադրման տարեթվի
№ 1 սպիտակի սիմֆոնիա։ Սպիտակ հագած աղջիկը
№ 1 սպիտակի սիմֆոնիա։ Սպիտակ հագած աղջիկը, Ջեյմս Ուիսթլերի նկարը։ Ստեղծագործության մեջ պատկերված է մի կին, որը կանգնած է գայլի մորթու վրա՝ սպիտակ վարագույրի դիմաց՝ ձեռքին սպիտակ շուշան։ Նկարի գունային ուրվագիծը գրեթե ամբողջությամբ սպիտակ է։ Մոդելը՝ Ջոաննա Հիֆերնանը, եղել է նկարչի սիրուհին։ Թեև նկարն ի սկզբանե կոչվել է «Սպիտակ հագած աղջիկը», սակայն Ուիսթլերը հետագայում այն սկսել է անվանել «Սպիտակի սիմֆոնիա, № 1»: Նման վերացական տերմիններով անդրադառնալով իր ստեղծագործությանը՝ նա մտադիր է եղել ընդգծել իր «Արվեստն արվեստի համար» փիլիսոփայությունը։
Ուիսթլերը նկարն ստեղծել է 1861-1862 թվականների ձմռանը, թեև հետագայում անդրադարձել է դրան և կատարել փոփոխություններ։ Այն մերժվել է և՛ Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, և՛ Փարիզյան սալոնում, բայց ի վերջո ընդունվել է 1863 թվականին Մերժվածների սալոնում։ Այս ցուցահանդեսում ներկայացված է եղել նաև Էդուարդ Մանեի «Նախաճաշ խոտի վրա» հանրահայտ կտավը, և երկու աշխատանքները միասին մեծ ուշադրություն են գրավել։ «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարը հստակ ցույց է տալիս Պրեռաֆայելիտների ազդեցությունը, որոնց հետ Ուիսթլերը վերջին ժամանակներն էր մտերմացել։ Ավելի ուշ արվեստաբանները նկարը մեկնաբանել են և՛ որպես անմեղության ու դրա կորստի այլաբանություն, և՛ որպես Կույս Մարիամի կրոնական ակնարկ։
Նկարիչ և մոդել
Ջեյմս Էբբոտ Մաք-Նեյլ Ուիսթլերը՝ երկաթուղու ինժեներ Ջորջ Վաշինգտոն Ուիսթլերի որդին, ծնվել է 1834 թվականին ԱՄՆ-ում։ 1843 թվականին նրա հայրն ընտանիքը տեղափոխել է Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաք, որտեղ Ջեյմսն ստացել է նկարչական կրթություն ։ Անգլիայում մնալուց հետո 1851 թվականին նա վերադարձել է Ամերիկա՝ Վեստ Փոյնթ անունով հայտնի ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիա հաճախելու համար։ 1855 թվականին վերադարձել է Եվրոպա՝ որոշելով իրեն նվիրել նկարչությանը։ Նա սկզբում հաստատվել է Փարիզում, սակայն 1859 թվականին տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ անցկացրել է իր կյանքի մնացած մասը ։ Այնտեղ նա հանդիպել է Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիին և «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» այլ անդամներին, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա վրա ։
Հենց Լոնդոնում էլ Ուիսթլերը հանդիպել է Ջոաննա Հիֆերնանին՝ մոդելին, որը դառնալու էր նրա սիրելին։ Նրանց հարաբերությունները կոչվել են «ամուսնություն՝ առանց հոգևորականների շահերի» ։ 1861 թվականին Ուիսթլերն արդեն ներկայացրած է եղել նրան իր աշխատանքներից մեկում որպես մոդել։ Wapping նկարը, որն անվանվել է Լոնդոնում գտնվող Վափփինգ շրջանի պատվին, որտեղ ապրել է Ուիսթլերը, սկսվել է 1860 թվականին, թեև ավարտվել է մինչև 1864 թվականը ։ Դրանում պատկերված են եղել մի կին և երկու տղամարդ՝ գետին նայող պատշգամբում։ Ուիսթլերի խոսքերով՝ Հիֆերնանը, որին պատկերել է նկարում, եղել է անբարոյական ։ Հիֆերնանը ենթադրաբար ուժեղ ազդեցություն է ունեցել Ուիսթլերի վրա. նրա քրոջ ամուսինը՝ Ֆրենսիս Սեյմուր Հեյդենը, 1863-1864 թվականների ձմռանը մերժել է ընթրիքի հրավերը՝ ընտանիքում Հիֆերնանի գերիշխող ներկայության պատճառով ։
Ստեղծում և ընդունում
Ուիսթլերն սկսել է աշխատել «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարի վրա 1861 թվականի դեկտեմբերի 3-ից անմիջապես հետո՝ նպատակ ունենալով այն ներկայացնել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ամենամյա հեղինակավոր ցուցահանդեսին։ Չնայած հիվանդության նոպաներին, նա նկարն ավարտել է մինչև ապրիլ ամիսը ։ 1862 թվականի սկզբին Ջորջ դյու Մորիեին ուղղված նամակում Ուիսթլերը այն նկարագրել է այսպես.
Դիմանկարն ստեղծվել է որպես սպիտակ գույնով պարզ ուսումնասիրություն, սակայն մյուսները դա այլ կերպ են ընկալել։ Քննադատ Ժյուլ-Անտուան Կաստանարին նկարը համարել է նորահարսի կորցրած անմեղության այլաբանություն։ Ոմանք այն կապել են Ուիլկի Քոլինզի «Սպիտակազգեստ կինը»՝ ժամանակի հայտնի վեպի կամ գրական այլ աղբյուրների հետ։ Նկարում Հիֆերնանը ձախ ձեռքում շուշան է պահել և կանգնել է գայլի մորթուց գորգի վրա, որոնք արտահայտել են առնականություն և ուժ, իսկ գայլի գլուխը սպառնացող հայացքով նայում է դիտողին ։
Ուիսթլերն Ակադեմիայի ցուցահանդեսին մասնակցելու հայտ ներկայացնելիս Հիֆերնանը կարծել է, որ այդ պահին այն մերժվելու է, պատճառներից մեկը եղել է նախորդ տարում՝ 1861 թվականին, ցուցահանդեսում Էդվին Լանդսիրի «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» նկարի առաջացրած սկանդալը։ Էդվին Հենրի Լանդսիրը «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» նկարում պատկերված է ձիու կողքին մի կին, որպես մոդել հանդես է եկել այն ժամանակվա հայտնի ձիավորուհի Անն Գիլբերտը ։ Սակայն շուտով պարզ է դարձել, որ իրականում մոդելը բրիտանացի կուրտիզանուհի Քեթրին Ուոլթերսն է ։ Ուիսթլերի նկարը բավականաչափ հիշեցրել է Լանդսիրի նկարը, որի համար դատավորները զգուշացել են ընդունել այն ։ «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարն ակադեմիա է ներկայացվել երեք օֆորտի հետ միասին, որոնցից երեքն էլ ընդունվել են, իսկ այս նկարը՝ ոչ։
Ուիսթլերը նկարը ցուցադրել է Լոնդոնի Բերներս փողոցի փոքրիկ պատկերասրահում, որտեղ այն ցուցադրվել է «Սպիտակազգեստ կինը» վերնագրով, որը վկայակոչել է Ուիլկի Քոլինզի համանուն վեպը, որն այն ժամանակ մեծ հաջողություն է վայելել ։ Գիրքը սիրավեպի, ինտրիգների և երկակի ինքնության պատմություն է եղել և հրապարակման ժամանակ համարվել է մի փոքր սենսացիա ։ Դյու Մորիեն, ըստ երևույթին, կարծել է, որ նկարը վերաբերում է վեպին։ The Athenaeum-ի ակնարկն իր մեջ դժգոհություն է պարունակել, քանի որ նկարը չի համապատասխանել վեպի կերպարին, ինչի հետևանքով Ուիսթլերը նամակ է գրել՝ պնդելով, որ պատկերասրահն ընտրել է վերնագիրը՝ առանց իր հետ խորհրդակցելու՝ ավելացնելով. «Իմ նկարը պարզապես ներկայացնում է սպիտակ հագուստով մի աղջկա, որը կանգնած է սպիտակ վարագույրի առջև» ։
Հաջորդ տարի Ուիսթլերը փորձել է նկարը ցուցադրել Փարիզի Սալոնում՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի պաշտոնական վայելուչ ցուցահանդեսում, սակայն այնտեղ նույնպես մերժվել է ։ Փոխարենն այն ընդունվել է այլընտրանքային Մերժվածների սալոնում` «մերժվածների ցուցահանդեսում», որը բացվել է մայիսի 15-ին՝ պաշտոնական Սալոնի բացումից երկու շաբաթ անց ։
1863 թվականին Մերժվածների սալոնում տեղի ունեցած ցուցահանդեսը եղել է այն նույն ցուցահանդեսը, որտեղ Էդուարդ Մանեի «Նախաճաշ խոտի վրա» նկարն իրարանցում է առաջացրել, սակայն Ուիսթլերի «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարին տրված ուշադրությունն էլ ավելի մեծ է եղել ։ Նկարների շուրջ հակասությունները նկարագրված են Էմիլ Զոլայի L'Œuvre վեպում (1886 թվական) ։ Ուիսթլերի նկարի ընդունումը հիմնականում բարենպաստ է եղել և հիմնականում արդարացրել է նրան այն մերժումից հետո, որը նա ստացել է ինչպես Լոնդոնում, այնպես էլ Փարիզում ։ Այն մեծ հիացմունքի է արժանացել նրա գործընկերների և ընկերներ Մանեի, նկարիչ Գյուստավ Կուրբեի և բանաստեղծ Շառլ Բոդլերի կողմից։
Նկարը մնացել է Ուիսթլերների ընտանիքում մինչև 1896 թվականը, երբ նկարչի եղբորորդին այն վաճառել է արվեստի հավաքորդ Հարրիս Ուիթեմորին։ 1943 թվականին Ուիթեմորների ընտանիքն այն նվիրել է Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահին ։
Կոմպոզիցիա և մեկնաբանում
Ուիսթլերը հատկապես իր հետագա գործունեության մեջ դժգոհ է եղել այն մտքից, որ իր նկարները պետք է ունենան որևէ նշանակություն, քան այն, ինչ կարելի է տեսնել կտավի վրա։ Նա հայտնի է եղել որպես «Արվեստն արվեստի համար» փիլիսոփայության կենտրոնական ջատագով ։ Նրա մեկնաբանությունը «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարին՝ հերքելով կապը Ուիլկի Քոլինզի «Սպիտակազգեստ կինը» վեպի հետ, այս պնդումներից ամենավաղն է եղել («Իմ նկարը պարզապես ներկայացնում է սպիտակ հագուստով մի աղջկա, որը կանգնած է սպիտակ վարագույրի առջև») ։ Քանի որ անգլիացի քննադատները նկարը տեսել են որպես նկարազարդում, նրանք հակված են եղել ավելի քիչ բարենպաստ լինել, քան իրենց ֆրանսիացի գործընկերները, որոնք այն տեսել են որպես երազող մարդու բանաստեղծական երևակայություն։ Անգլիացի քննադատներից մեկը, հղում անելով Քոլինզի վեպին, «Սպիտակ հագած աղջիկը» նկարն անվանել է. «...ամենաթերի նկարներից մեկը, որին մենք երբևէ հանդիպել ենք» ։ Քննադատները հիասթափված են եղել վեպի հերոսուհու հետ նմանության բացակայությունից ։ Ուիսթլերը, որը երբեք նույնիսկ չէր կարդացել վեպը, զայրացել է համեմատությունից ։ Մոտ տասը տարի անց նա սկսել է նկարն անվանել «№ 1 սպիտակի սիմֆոնիա», չնայած ֆրանսիացի քննադատն այն արդեն այդպես անվանել էր Փարիզում նկարի ցուցադրության ժամանակ ։ Երաժշտական նմանության միջոցով նա ավելի է ընդգծել իր փիլիսոփայությունը, որ համադրումն է կենտրոնական երևույթը, ոչ թե թեման ։ Վերնագիրն ընտրելիս հավանաբար նույնպես ոգեշնչված է եղել Թեոֆիլ Գոթիեի 1852 թվականի «Սպիտակի սիմֆոնիա» բանաստեղծությունից ։
Ուիսթլերը լիովին բավարարված չի եղել նկարի սկզբնական տեսքով ցուցադրված ռեալիզմով, գիծ, որի համար նա մեղադրել է այն ազդեցությանը, որ Կուրբեն ունեցել է այն ժամանակ իր վրա։ Ավելի ուշ՝ 1867-1872 թվականներին, նա կրկին աշխատել է նկարի վրա՝ ավելի հոգևոր արտահայտություն տալու համար ։ Թեև սիմֆոնիան սկսվել է նախքան Ուիսթլերի առաջին հանդիպումը Ռոսսետտիի հետ, սակայն Պրեռաֆայելիտներիի ազդեցությունը պարզ է եղել ։ Նկարը եղել է առաջին փորձերից՝ սպիտակով սպիտակի վրա, որտեղ մի կին կանգնած է սպիտակ զգեստով սպիտակ ֆոնի դիմաց։ Այս գունային համադրումը եղել է առիթ, որին նա անդրադարձել է ավելի ուշ՝ երկու նկարներում, որոնց հետագայում տրվել են «№ 2 սպիտակի սիմֆոնիա» (1864) և «№ 3 սպիտակի սիմֆոնիա» (1865–1867) անվանումները ։ Վահանակը եղել է երկար և սլացիկ, իսկ մոդելի կեցվածքն ու հագուստի ձևն ավելի են ընդգծել նկարի ուղղահայաց բնույթը ։ Կինը համարձակ է եղել, գրեթե առերեսման մեջ, իր ուղիղ հայացքով դեպի դիտողը, և նրա դիմագծերը եղել են խիստ անհատականացված ։ Արվեստի քննադատ Հիլթոն Կրամերը Ուիսթլերի դիմանկարներում տեսել է հմայքը և արհեստի ու դիտողական հմտությունների համադրությունը, որից բացակայել են նրա ավելի արմատական բնապատկերները ։
Թեև ինքը՝ Ուիսթլերը, վրդովվել է իր արվեստի իմաստը վերլուծելու փորձերից, սակայն դա չի խանգարել հետագա քննադատներին դա անել։ 19-րդ դարի ֆրանսիացի արվեստի քննադատ Ժյուլ-Անտուան Կաստանարին նկարում տեսել է կորցրած անմեղության խորհրդանիշները, թեմա, որն ընդունվել է հետագա քննադատների կողմից ։ Արվեստի պատմաբան Է. Ուեյն Քրավենը նույնպես նկարը համարել է ավելին, քան ձևամոլական վարժություն, և պատկերում գտել է «առեղծվածային, արտահայտիչ և նույնիսկ սիրային չարտահայտված կարծիքներ»։ Նա մատնանշել է պատկերների կողմից ներկայացված հակադրությունները, որտեղ սպիտակ շուշանը ներկայացնում է անմեղությունն ու ամուրիությունը, իսկ գորգի վրա գտնվող կատաղի գայլի գլուխը խորհրդանշում է անմեղության կորուստը ։
Բերիլ Շլոսմանը, գալով գրական քննադատության տեսանկյունից, ստեղծագործության մեջ նմանություններ է տեսել կրոնական արվեստի Մադոննայի հետ համեմատելով։ Շլոսմանի համար կնոջ ոտքերի տակ եղած գորգն այն ծածկույթն է եղել, որի վրա աղջիկը հաճախ կանգնած է, իսկ գայլը օձն է՝ տրորված նրա կրունկի տակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1862 նկարներ Կատեգորիա:Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Կոովի
Կոովի (Koovi), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լյումանդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սաննիկովո (գյուղ, Մոժգինսկի շրջան)
Սաննիկովո (Санниково), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մոժգինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Մոժգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Թելամոն
Հունական դիցաբանության մեջ Թելամոնը (, հին հունարեն Τελαμών) Էգինա կղզու թագավոր Էակոսի և Էնդիիսի՝ լեռնային հավերժահարսի որդին էր։ Պելիասի ավագ եղբայրը՝ Թելեմոնը Յասոնի հետ նավարկել է, որպես նրա արգոնավորդներից մեկը և ներկա է եղել  Կալիդոնյան վարազի որսին։ Իլիականում նա հույն հերոսների՝ Այաքսի և Թյուսերի հայրն էր, տարբեր մայրերից:Որոշ աղբյուրներ նշում են նաև նրա երրորդ որդուն՝ Թրեմբելուսին  : Նա և Պելիասը նաև Հերկուլեսի մտերիմ ընկերներն էին, օգնել էին նրան  ամազոնուհիների դեմ կատարած արշավներում և Տրոյայի վրա հարձակման մեջ։
ֆերեսիդես Լերեսոցու կողմից ավելի վաղ կատարած արձանագրությունում՝ Թելամոն և Պելիասը եղբայրներ չէին, այլ ընկերներ էին։ Սա կհամապատասխանի այն բանի հետ, որ Պելիասը մեկ այլ հերոսի՝ Աքիլլեսի հայրն էր  (Հոմերոսի կողմից անվանվել էր Պելիդես՝ Պելիասի որդի)։ Ըստ այս արձանագրության, Թելեմոնը Ակտեուսի  և Գլոսիի որդին էր, վերջինս Սայքրիուսի՝ Սալամինի արքայի դուստրն էր, և Թելեմոնը ամուսնացավ Պերիբեայի՝ Մեգարայի Ալկատուս արքայի դստեր հետ :
Կյանք
Իրենց խորթ եղբայր Ֆոկուսին սպանելուց հետո, Թելամոնն և Պելիասը փախչում են Էգինա։ Նրանք գնում են Սալամին, որտեղ Սայքրիուսը ողջունում է Թելամոնին և ընկերակցում է նրան։ Թելամոնն ամուսնանում է Սայքրիուսի դտեր Պերիբեայի հետ, ով ծննունդ տվեց Այաքսին, իսկ որոշ ժամանակ անց, Սայքրիուսն իր թագավորությունը տալիս է Թելամոնին։ Առասպելի այլ տարբերակներում Սայքրիուսի աղջկան անվանում էին Գլոսի, և Պերիբեան Թելամոնի երկրորդ կինն է, և Ալկատուսի դուստրը։
Թելամոնը նաև ի հայտ է գալիս Հերակլեսի Տրոյայի թալանի երկու տարբերակներում էլ, որը ղեկավարում էր արքա Լաոմեդոնը (կամ Տրովսը այլընտարանքային տարբերակներում) ։ Նախքան Տրոյական պատերազմը, Պոսեյդոնը ուղարկում է ծովային հրեշին հարձակվելու Տրոյայի վրա։
Արքա Տրովսի տարբերակում, Հերակլեսը (Թելամոնի և Էկլիզի հետ) համաձայնվում է սպանել հրեշին, եթե Թրոսը տա իրեն այն ձիերն,որն ինքը ստացել էր Զևսից, որպես Զևսի կողմից Տրովսի որդու՝ Գանիմեդեսի,  առևանգման  փոխհատուցում։ Տրովսը համաձայնվում է, Հերակլեսը հասնում է հաջողության և Թելամոնը ամուսնանում է Հեսիոնեիէ Տրովսի դստեր հետ, ով ծնունդ է տալիս Թյուսերին։
Արքա Լաոմեդոնի տարբերակում, Լաոմեդոն ծրագրում է զոհաբերել իր դստերը Պոսեյդոնին՝ հուսալով հանդարտեցնել նրան։ Հերակլեսը փրկում է նրան վերջին րոպեին և սպանում և՛ հրեշին, և՛ Լաոմեդոնին, և՛ Լաոմեդոնի որդիներին, բացառությամբ Գանիմեդի, ով Օլիպոս լեռան վրա էր և Պրիամոսը, ով փրկեց իր սեփական կյանքը՝ տալով Հերակլեսին ոսկե քողն, որը պատրաստել էր Հեսիոնեն։ Թելամոնը վերցնումէ Հեսիոնեին, որպես պատերազմական մրցանակ և ամուսնանում է նրա հետ, և նա ծնունդ է տալիս Թովկրին։ Երբ Այաքսը հետո ինքնասպանություն է  գործում Տրոյայում, Թելամոնը վտարում է Թովկրին Սալամիսից, քանի որ նա  չէր կարողացել բերել իր եղբորը տուն։
Ապոլլոդորոսի գրադարանում, Թելամոնին գրեթե սպանվումէ Տրոյայի պաշարման ժամանակ։ Թելամոնն առաջինն էր, ով ներխուժում է Տրոյական պատի միջով, որը զայրացրեց Հերակլեսին, քանի որ  ցանկանում էր այդ փառքն ինքն իր համար։ Հերկուլեսը պատրաստվում էր հարվածնել նրան իր սրով, երբ Թելամոնը սկսում է  մոտակա քարերից արագ պատրաստել զոհասեղան Հերակլեսի պատվին։  Հերակլեսն այնքան գոհ էր, որ Տրոյան թալանելուց հետո նա Հեսիոնեին կնության է տալիս Թելամոնին։ Հեսիոնեն պահանջում է, որ ինքը կարողանա իր հետ բերել իր եղբորը՝ Պոդարսեսին։ Հերկակլեսը թույլ չի տալիս, մինչև որ Հեսիոնեն չգնի Պոդարսեսին որպես ստրուկ։ Հեսիոնեն իր եղբոր համար վճարում է քողով։ Պոդարսեսի անունը հետագայում փոխվում է Պրիամոսի, որն ըստ հույն հեղինակ Ապոլլոդորոսի  փոխ է առնված հունարեն «գնել» արտահայտությունից։
«Թելամոն»
«Թելամոն»(նաև «Թելամոնի երգը») հնագույն հունական երգ է, (մ.թ.ա. 5-րդ դար) որն միայն հայտանբերվել է այդ անունով որոշ հնագույն հունական պիեսներում և ավելի ուշ սքոլիաներում և լուսաբանություններում : Այն համարվում է պատերազմական երգ՝ Թելամոնի որդի Այաքսի մասին, չնայած որոշ այլ լուսաբանություններում համարում էին, որ այն տխուր երգ է հենց Թելամոնի մասին  : Այն սկսվում է «Թելամոնի որդին՝ ռազմատենչ Այաքսը։ Ասում են, որ դուք ամենախիզախն եք հույներից Աքիլլեսից հետո» :
Ճարտարապետության մեջ
Ճարտարապետության մեջ թլամոնները հսկայական տղամարդկանց քանդակներ են, որոնք օգտագործվում են որպես սյուներ ։ Սրանք նաև անվանվում են ատլաս, ատլանտներ կամ ատլանտիդ, որոնէ կարիատիդների արական տարբերակներն են։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տրոյական պատերազմ Կատեգորիա:Արգոնավորդներ
Աստերոիդների ցանկ (21101-21200)
Աստերոիդների ցանկ (21001-21100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (21201-21300)
Մարդասպան աղջիկը (կոմիքս)
Մարդասպան աղջիկը (Hit girl), կոմիքսների շարք, որի հեղինակն է Մարկ Միլլարը, նկարազարդել է Ջոն Ռոմիտ կրտսերը։ Շարքը հրատարակվել է Marvel Comics-ի կողմից, Icon-ի ներքո։ Կոմիքսի իրադարձությունները տեղի են ունենում «Տուրուդմփոց» և «Տուրուդմփոց 2» կոմիքսների միջև։
Սյուժե
Մինդի Մակրիդին պետական դպրոցում փորձությունների է ենթարկվում, որոնք նրա բոլոր բնազդներին հակառակ են գնում։ Պատմության մեջ պատմվում է «Ժառանգի» (Քրիս Ջենովեզեի) աճի և Մինդիի և Դեյվի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև` «Հարված հետույքին 2» կոմիքսի սկզբում հանցավորության դեմ պայքարից Մարդասպանի հեռանալու պատճառների մասին։ Պատմությունը նաև ավելի խոր պատկերացում է տալիս Մինդի Մակրիդիի կյանքի մասին, արտացոլելով այն սթրեսը, որի հետ նա բախվում է` հասակակից այնպիսի աղջիկների, ինչպիսին է Դեբբի Ֆորմանը, կողմից ծաղրվելու պատճառով (Ֆորմանը Մինդին պարանով կախում է տանիքից, որպեսզի ստիպի ընկերանալ իր հետ)։
Սյուժեն նաև օգնում է հասկանալ «Հարված հետույքին» կոմիքսի ավարտն ու «Հարված հետույքին 2»-ում բազմաթիվ զգեստավորված հերոսների հայտնվելը։
Արտադրություն
Մարդասպանի մասին կոմիքսը ծանուցվել է Kapow comicon կայքում։ Շարքը կենտրոնացված է Մարդասպանի պատմության վրա, որի իրադարձությունները տեղի են ունենում «Տուրուդմփոց» և «Տուրուդմփոց 2» կոմիքսնեի միջև և ցուցադրում է, թե ինչպես է նա ապրում սովորական կյանքով, օրինակ` հաճախում միջնակարգ դպրոց ։
2012 թվականի մայիսին Universal Studios-ը գնել է կոմիքսի էկրանավորման իրավունքը ։ Ֆիլմում նաև եղել են պահեր, որոնք վերցվել են Մարդասպան աղջկա մասին առանձին կոմիքսից։
Արձագանքներ
«Մարդասպան աղջիկը» կոմիքսը հաջողությամբ վաճառվել է. դա մասամբ կապված է նաև ֆիլմի հայտնի լինելու հետ։ «Մարդասպանին» անվանում են «տեսողական առումով շշմեցուցիչ» կոմիքս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատկերապատումներ
Վաչագան Սաղաթելյան
Վաչագան Վարդանի Սաղաթելյան (1912, Շուլավեր (այժմ՝ Շահումյան)), հայ խորհրդային մաթեմատիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու (1940), պրոֆեսոր (1971), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ջեյմս Թոմքինս
Ջեյմս Թոմքինս (James Tomkins, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Քրիսթալ Փելասի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։ Թոմքինսը ներկայացրել է Անգլիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում և Մեծ Բրիտանիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2012 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերին։
Վեստ Հեմ Յունայթեդ
Թոմքինսը Վեստ Հեմ Յունայթեդի ակադեմիայի սան է։ Ակումբի առաջին թիմ տեղափոխվեց 2008 թվականին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Թոմքինսը նշեց 2008 թվականի մարտի 22-ին՝ Էվերթոնի դեմ խաղում ։ Նա անցկացրեց մի քանի հանդիպում՝ ճանաչվելով 2007-08 մրցաշրջանի Վեստ Հեմի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ։
2008 թվականի նոյեմբերի 27-ին Թոմքինսը 5 շաբաթվա վարձավճարով տեղափոխվեց Դերբի Կաունտի ։ Իր դեբյուտը նշեց նոյեմբերի 29-ին՝ Բարնլիի դեմ խաղում ։ Նա Դերբիի կազմում անցակցրեց 8 հանդիպում և 2008 թվականի դեկտեմբերի 31-ին վերադարձավ Վեստ Հեմ ։ Թոմքինսը դարձավ թիմի հիմնական կազմի խաղացող և 2009 թվականի ապրիլի 4-ին խփեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը Սանդերլենդի դեմ խաղում ։ 2009 թվականի ապրիլին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը Վեստ Հեմի հետ։
2012 թվականի հունվարին Թոմքինսը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2016 թվականը ։ 2011-12 մրցաշրջանում նա ընդրկվեց Չեմպիոնշիպի տարվա խորհրդանշական հավաքականում ։ Բացի այդ, նա ճանաչվեց Վեստ Հեմի տարվա երկրորդ լավագույն ֆուտբոլիստ  ։ 2015 թվականին Թոմքինսը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2020 թվականը ։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց 2015 թվականի հուլիսի 2-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման առաջին փուլի Լուզիտանսի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ  ։ Անգլիացին գոլի հեղինակ դարձավ նաև որակավորման երկրորդ փուլի Բիրկիրկարայի դեմ առաջին խաղում  ։ Վեստ Հեմի կազմում Թոմքինսը անցկացրեց 245 հանդիպում՝ դառնալով 12 գոլի հեղինակ ։
Քրիսթալ Փելաս
2016 թվականի հուլիսի 5-ին Թոմքինսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Քրիսթալ Փելասի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 10 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ Տոտենհեմի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը Քրիսթալ Փելասի կազմում Թոմքինսը խփեց սեպտեմբերի 18-ին՝ Ստոկ Սիթիի դեմ խաղում  ։ Դեկտեմբերի 3-ին անգլիացին գոլ խփեց Սաութհեմպտոնի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով ։ 2016-17 մրցաշրջանում Թոմքինսը անցկացրեց 27 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Թոմքինսը գոլի հեղինակ դարձավ Արսենալի դեմ հանդիպման վերջին րոպեին ։ 2018 թվականի ապրիլի 14-ին անգլիացին գոլ խփեց Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ 2019 թվականի հունվարի 19-ին Թոմքինսը գրավեց Լիվերպուլի դարպասը, սակայն Քրիսթալ Փելասը պարտվեց 4-3 հաշվով  ։ Ապրիլի 12-ին նա ստացավ ծանր վնասվածք՝ բաց թողելով մրցաշրջանի շարունակությունը   ։ 2018-19 մրցաշրջանում Թոմքինսը անցկացրեց 30 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
Թոմքինսը ներկայացրել է Անգլիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Անգլիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2009 թվականի հունիսի 8-ին՝ Ադրբեջանի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 7-0 հաշվով ։
(5732) 1988 WC
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,222361 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3256 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1192 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1210,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297497 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,48° անկյուն։
Ջեյմս Թոմքինս
Միջազգային կարիերա
Թոմքինսը հրավիրվեց Մեծ Բրիտանիայի ազգային հավաքական 2012 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի համար ։ Նա մասնակցեց 2 խաղի, իսկ Մեծ Բրիտանիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից ։
Ակումբային
Վեստ Հեմ Յունայթեդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դերբի Կաունտիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Քրիսթալ Փելասի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
6.3.0.
6.3.0., «МЭD DОГ» խմբի ալբոմը թողարկվել է 1999 թվականին։
Ձայնագրությանը մասնակցել են նաև
Կատեգորիա:1999 ալբոմներ
Ուոլլես Սթիվենս
Ուոլլես Սթիվենս (Wallace Stevens, ), ամերիկացի բանաստեղծ։
Իսլամական պետություն
Իսլամական պետությունը (الدولة الإسلامية, լատինատառ՝ al-dawla al-islamiyya) պետականության կառուցվածքային կազմակերպման եղանակ է, որում հասարակության և պետության կյանքի հիմքում ընկած է մոնոթեիստական կրոններից մեկը՝ իսլամը, այսինքն իսլամական պետության գաղափարը ենթադրում է թեոկրատիա։ Սահմանադրական, քաղաքացիական, քրեական, վարչական, ընտանեկան և դատավարական իրավունք նորմերը սահմանված և ամրագրված են շարիաթով ։
Ուոլլես Սթիվենս
Կենսագրություն
Ծագմամբ գերմանացի հոլանդացի է։ 1903 թվականին ավարտել է Նյու Յորքի իրավաբանական ուսումնարանը։ 1904 թվականից ծառայել է Նյու Յորքի տարբեր փաստաբանական գրասենյակներում։ 1916 թվականին տեղափոխվել է Հարթֆորդ և ընդունվել է սոցիալական ընկերություններից մեկը, որտեղ էլ աշխատել է մինչև կենսաթոշակի անցնելը։ Նրա կյանքն անցել է բարեկեցիկ, չափազանց կանոնավոր և հարուստ չի եղել իրադարձություններով։ Երբևէ դուրս չի եկել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների սահմաններից։
Իսլամական պետություն
Պետության իսլամական հայեցակարգը տարբերվում է արևմտյանից։ Իսլամական պետության գաղափարը կայանում է «մուսուլմանների հողերում» պետության և իսլամի օրենքներով կառուցված պետության կայացման մեջ։ Այսպիսով, իսլամական պետության հայեցակարգը բնութագրում է միայն հենց իսլամական պետությունը, ոչ թե պետություններն ընդհանրապես։
Ուոլլես Սթիվենս
Կենսագրություն
Սթիվենսի բանաստեղծությունների առաջին մեծ ժողովածուն լույս է տեսել 1914 թվականին, Չիկագոյի «Փոեթրի» ամսագրում, բանաստեղծությունների առաջին գիրքը լույս է տեսել, երբ հեղինակը եղել է 44 տարեկան։ Սակայն ընթերցողների շրջանում համբավը տարածվել է ավելի ուշ, այսինքն` կյանքի վերջում, երբ նա ստացել է Ազգային գրական մրցանակ (1951 թվական) և Պուլիցերյան մրցանակ (1955 թվական)։ Մինչդեռ արդեն 1940-ական թվականներին քննադատները նրա ընգրկել են կենդանի և գրող ամենահայտնի բանաստեղծների թվում։
Իսլամական պետություն
«Իսլամական պետություն» հասկացությունը հանդիսանում է հավաքական և ներառում է իսլամի քաղաքական ձևի հասկացությունը ու իսլամական պետության տիպը։ Պետության քաղաքական կարգը բնորոշում է, թե ինչպիսի դոկտրինալ հիմունքներով է իշխում «կառավարիչը», ինիպիսի օրենքների վրա է հենվում իշխանությունը։
Ուոլլես Սթիվենս
Կենսագրություն
Սթիվենսի գրականությունը տարբերվել է պոեզիայի` որպես բարձրագույն պայմանի հանդեպ ամուր հավատով, առանց որի հնարավոր չէ գոյատևել. Սթիվենսոնը գրականությունը համարել է բարոյական սկիզբ, որն աշխարհում իմաստ ու կարգուկանոն է հաստատում։ Նրա պոեզիան ազդել է Ջոն Էշբերիի, Ջեյմս Մերրիլլի, Մարկ Ստրէնդի և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկացի խոշոր բանաստեղծների ստեղծագործությունների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ
Իսլամական պետություն
Իսլամական պետության տիպերը
Իսլամական պետության տիպերը մոտ են պետական-իրավական ռեժիմի արևմտյան հայեցակարգին, սակայն բնորոշվում են կառավարման միջոցներով և մեթոդներով, այլև պետականության կոնկրետ ձևերով։
Սուլթանություն
Սուլթանություն պատմականորեն կոչվել է իսլամական պետությունը՝ սուլթանի դինաստիայի ժառանգական իշխանությամբ։
Ներկայումս աշխարհում կա երկու սուլթանություն՝ Օմանի Սուլթանությունն Արաբական թերակղզում և Բրունեյ Դարուսալամը Հարավարևելյան Ասիայում՝ համապատասխանաբար Քաբոս բին Սաիդի և Հասանալ Բոլկիահի իշխանության ներքո։
Վիմերկատե
Վիմերկատե (Vimercate)` քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում` Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 25 787 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1237, 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20, 67 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20059։ Հեռախոսային կոդը՝ 039։
Քաղաքի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոս Նախավկան։ Տոնակատարությունը օգոստոսի 3-ին է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սաննինսկոե
Սաննինսկոե (Саннинское, Һынны), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոպա (գյուղ, Կիռգեսաառե շրջան)
Կոպա (Kopa), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կվիտկա (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Կվիտկա (Квітка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կվիտկա գյուղում բնակվում էր 258 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գոդֆրուա Բուլյոնցի
Գոդֆրուա IV Բուլյոնցի , նաև Գոդֆռուա դը Բուլյոն (Godefroi de Bouillon, Godfried van Bouillon, ), Բուլյոնի կոմս (1076-1096), Ներքին Լոթարինգիայի հերցոգ (1087-1096)։ 1096-1099 թվականներին Առաջին խաչակրաց արշավանքի նախաձեռնողներից մեկը, Երուսաղեմի գրավումից հետո դառնում է Երուսաղեմի թագավորության առաջնորդը։ Հրաժարվելով թագադրվել այն քաղաքում, որտեղ Հիսուս Քրիստոսին թագադրեցին փշե պսակով՝ Գոդֆրուան ընդունեց «Աստծո գերեզմանի պաշտպան» տիտղոսը (Advocatus Sancti Sepulchri)։
Կենսագրություն
Աղքատների խաչակրաց արշավանքի տապալումից հետ Գոդֆրուա Բուլյոնցին, ով այդ ժամանակ արդեն Լոթարինգիայի հերցոգ էր, իր եղբայրներ՝ Բալդուինի և Էստաշի հետ միասին գլխավորեց խաչակիրների կանոնավոր բանակը։ Նրանց ընկալում էին որպես՝ Հռոմի Պապի դաշնակիցներ։ Աննա Կոմնենոսի վկայությամբ Գոդֆրուաի բանակը կազմված էր 10 հազարանոց հեծելազորից և 70 հազարանոց հետևակից։ Մինչև զորքերը գլխավորելը Գոդֆրուան վաճառեց իր ունեցվածքի զգալի մասը, այդ թվում՝ Բուլյոնի կոմսությունը .: Լոթարինգիացիները արշավեցին առաջինը և նրանց առաջնորդներից պահանջվեց մեծ ջանքեր գործադրել, որպեսզի ընդհանուր հայտարարի հասնեն Հունգարիայի բնակիչների հետ, ովքեր լավ էին հիշում աղքատ-խաչակիրների անմարդկային գործողությունները։ Բելգրադից ոչ հեռու Գոդֆրուան հանդիպեց Բյուզանդիայի կայսեր Ալեքսիոս Ա Կոմնենոսի դեսպաններին և նրանց հետ դաշինք կնքեց։ Բյուզանդացիները պարտավորվում էին սննդամթերք տրամադրել խաչակիրներին` նրանց հողերը պաշտպանելու պայմանով։ Այս համագործակցությունը տևեց մինչև խաչակիրները անհայտ պատճառներով պաշարեցին Սելիբրիա քաղաքը։ Տագնապահար Ալեքսիոսը հրամայեց Գոդֆրուաին ներկայանալ իր մոտ` Կոստանդնոպոլիս։ Սակայն Գոդֆրուան հրաժարվեց, և 1096 թվականի դեկտեմբերի 23-ին լոթարինգիացիները հասան Կոստանդնոպոլսի պարիսպներին ։ Ալեքսիոսը որոշեց դադարեցնել խաչակիրների սնուցումը մթերքներով, բայց այն բանից հետո, երբ խաչակիրները սկսեցին թալանել քաղաքի շրջակայքը, կայսրը որոշեց վերականգնել սննդի մատակարարումը։ Զինված բախումներից հետո Ալեքսիոսը և Գոդֆրուան համաձայնության եկան. Գոդֆրուան երդմնակալեց Ալեքսիոսին ու փոխարենը մեծ գումար ստացավ։ Երբ Կոստանդնոպոլիս ժամանեցին մնացած խաչակիրները, Գոդֆրուան շարժվեց դեպի Նիկեա։ Քաղաքը գրավելուց հետո խաչակիրները բաժանվեցին՝ առաջնագիծը ղեկավարում էր Բոհեմունդը, իսկ թիկունքը Գոդֆրուան։
Գահակալումը
1099 թվականի հուլիսի 15-ին Երուսաղեմը գրավելուց հետո Գոդֆրուան ընտրվեց արքա և ընդունեց «Աստծո գերեզմանի պաշտպան» տիտղոսը։ Արքա դառնալուց հետո Գոդֆրուան սկսեց ընդլայնել թագավորության տարածքները գրավելով Կեսարիան, Ասկալոնը իրեն ենթարկեցնելով Հորդանան գետի ձախ ափի արաբ բնակչությանը։ Նրա նախաձեռնությամբ մշակվեց օրենսդրություն։ Ըստ իբն ալ-Կալանիսի՝ նա զոհվում է Աքքան պաշարելու ընթացքում, իսկ ըստ ուրիշ աղբյուրների մահանում է խոլերայից 1100 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երուսաղեմի արքաներ Կատեգորիա:Խաչակրաց առաջին արշավանքի քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Դիդգոր (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Մորավիա
Մորավիա (, Mähren), պատմական տարածաշրջան Չեխիայի Հանրապետության արևելյան մասում։ Մորավների պատմական տարածքն է։
Աշխարհագրություն
Մորավիան ներկայումս տարածքով բաժանված է հետևյալ վարչական միավորների (kraje)՝ Մորավ-Սիլեզերեն, Օլոմոուց, Զլին և եզրային մասում Վիսոչինան։ Հյուսիսային Մորավիային սահմանակից են Լեհաստանը, Չեխիայի Սիլեզիա մարզը, արևելքում՝ Սլովակիան, հարավում՝ Ավստրիան, արևմուտքում՝ Բոհեմիան։
Հիմնական գետը Մորավան է, տարածաշրջանն իր անունն ստացել է գետի անվանումից։
Հին
Մոտ Մ.թ.ա. 400 թվականին Մորավիան բնակեցված է եղել կելտերով։ Մ.թ.ա. մոտ 60 թվականին այս տարածաշրջանից հեռացել են Բոյի կելտական ցեղերը, որոնց դուրս են մղել մարկոմանները և քադամները (գերմանական ժողովուրդներ), իսկ 5-րդ դարում նրանց փոխարինել են մորավները և այլ սլավոնական ցեղերը։
Միջնադար
8-րդ դարի վերջին այսօրվա հարավարևելյան Մորավիայի և արևմտյան Սլովակիայի տարածքում առաջացել է Մեծ Մորավական տերությունը, որն իր հզորության գագաթնակետին է հասել 9-րդ դարում, այդ ժամանակ նրա մեջ են մտել այսօրվա Չեխիայի, Հունգարիայի և Վիսլայի երկայնքով ձգվող հողերը։ 907 թվականին Մեծ Մորավիան ընկել է մադյարների տիրապետության տակ, իսկ մորավյան հողերը հայտնվել են Չեխիայի տիրապետության տակ։
1677 թվականի Թոմաշ Պեշինայի լատիներեն «Mars Moravicus» աշխատության մեջ ասվում է, որ 940 թվականին Մորավիայի իշխան է դարձել Օլեգ Մորավացին։ Մորավիան, որը բնակեցվել է մորավների սլավոնական ցեղով, այդ ժամանակ իրենից ներկայացրել է Մեծ Մորավիա նախկին տերության տարածքի միայն մի փոքր մասը, որը 906 թվականին ընկել է հունգարացիների ճնշման տակ։ Հունգարացիները պեչենեգների ճնշման տակ Հյուսիսային ծովից դուրս են եկել Պանոնիա։ Մեծ Մորավիայի փլուզումը սկսվել է դեռևս մինչև հունգարների ներխուժումը։ 895 թվականին Չեխիան բաժանվել է Մորավիայի վերջին հայտնի կառավարիչ Մոյմիր II-ի օրոք, Մորավիայի տարածքային սահմանների մասին ոչինչ հայտնի չէ։ 940-ական թվականներին հունգարացիների հետ մորավների պայքարի մասին տեղեկություններ չեն եղել, բացառությամբ Թոմաշ Պեշինայի պատմածի։ Օլեգը հյուսիսից օգնություն է ստացել արևմտյան պոլյանների իշխան Զեմոմիսլից և Ռուսիայի իր ազգականներից։ Մի քանի տարի պայքարից հետո հունգարացիները գրավել են Մորավիայի մայրաքաղաք Վելեգրադը։ 949 թվականին Բրյունեի մարտերից մեկում հունգարացիները դիմել են կեղծ փախուստի. Օլեգի զորքը դարանակալել է, իսկ հետո ամբողջությամբ ջարդել նրանց։
1182 թվականից սկսած Մորավիան կայսերական մարքսգրաֆիզմ է եղել Սրբազան Հռոմեական կայսրության կազմում։ Այդ ժամանակ տեղի էր ունենում գերմանական գաղութացում։
15-րդ դարի առաջին կեսին Մորավիան նվաճվել է Յան Հուսի հետևորդների՝ հուսիստների շարժման կողմից։ 16-րդ դարի սկզբին այստեղ տարածվել են ռեֆորմիստական ուսմունքները (լյութերականություն, անաբապտիզմ) ։
Նոր ժամանակներ
1782 թվականին Մորավիան ավստրիական Սիլեզիայի հետ միավորվել է մեկ վարչական միավորի մեջ՝ Բռնո կենտրոնով։
1849 թվականին այն Ավստրո-Հունգարական կայսրության մեջ առանձնացել է հատուկ արքայական տարածքում։ Մորավիան ունեցել է սեփական խորհրդարան, որտեղ ներկայացուցիչները (չեխերն ու գերմանացիները) ընտրվել են էթնիկ բաժանված ընտրատարածքներում։
Նորագույն ժամանակաշրջան
1918 թվականին Ավստրո-Հունգարիայի փլուզումից հետո Մորավիան մտել է Չեխոսլովակիայի կազմի մեջ։ Չեխոսլովակիան բաղկացած էր չորս իրավահավասար հողերից՝ Չեխիայից (Բոհեմիայից), Մորավիայից, Սլովակիայից և Անդրկարպատից։ Ազգային օրհներգը բաղկացած էր չորս մասից ։
1938 թվականին Մյունխենի համաձայնագրի արդյունքում Մորավիայի զգալի մասը գրավվել է Գերմանիայի կողմից։ 1939 թվականի մարտին բռնազավթվել են Մորավիայի մնացած մասը, որը մտել է այսպես կոչված Բոհեմիայի և Մորավիայի պրոտեկտորատ։ 1945 թվականի մայիսին ազատագրվել է Կարմիր բանակի կողմից և վերադարձվել Չեխոսլովակիայի կազմ։ 1945 թվականից հետո գերմանական բնակչության մեծ մասը տեղափոխվել է Գերմանիայի տարածք։
1993 թվականից եղել է Չեխիայի Հանրապետության կազմում։
Մորավիայի պատմական մայրաքաղաքը մինչև 1641 թվականը եղել է Օլոմոուց քաղաքը, որը գտնվել է տարածաշրջանի կենտրոնում։ 1645 թվականին Բռնոյի պաշարումից հետո Բռնոյի և Օլոմոուցի միջև հին վեճը Մորավիայի մայրաքաղաք կոչվելու իրավունքի շուրջ լուծվել է հօգուտ Բռնոյի (Օլոմոուցը շվեդները գրավել էին դեռ 1642 թվականին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի պատմություն Կատեգորիա:Եվրոպայի տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Սլովակիայի պատմություն Կատեգորիա:Սլովակիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Չեխիայի տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Ավստրո-Հունգարիայի թագավորություններ և երկրներ
Քաղաքացիական դրոշ
Քաղաքացիական դրոշը ազգային դրոշի տարատեսակ է, որը գործածվում է քաղաքացիական մարմինների կողմից ոչ կառավարական կառույցների կամ փոխադրամիջոցների վրա։ Քաղաքացիական դրոշները հաճախ էին օգտագործվում անցյալում՝ առանձնացնելու այն կառույցները կամ նավերը, որոնք չէին գտնվում զինված ուժերի ենթակայության ներքո։ Որոշ երկրներում քաղաքացիական դրոշը նույն պատերազմական կամ պետական դրոշն է՝ առանց պետության զինանշանի, ինչպես, օրինակ, Ֆինլանդիայում։ Որոշ երկրներ տարբեր քաղաքացիական դրոշներ են գործածում ծովում և ցամաքում (օրինակ՝ Միացյալ թագավորությունը, Ավստրալիան, Կանադան)։
Վարդան Սաղինյան
Վարդան Մկրտչի Սաղինյան, (Վարդան Նիկիտովիչ Սագինով, ծնվել է 1908 թվականին, ք․ Ստավրոպոլ - ??), ինժեներատեխնիկական ծառայության գեներալ-մայոր (1961)։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1946)։ ՍՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։
Ավարտել է Մոսկվայի Մ․ Վ․ Լոմոնոսովի անվան համալսարանի մեխանիկամաթեմատիականան ֆակուլտետը (1937)։ 1937—1938 թվականին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1939 թվականից աշխատել է Ն․ Ե․ Ժուկովսկու անվան կենտրոնական աերոհիդրոդինամիկական ինստիտուտում։ 1955 թվականից՝ Լենինգրադի Ա․ Ֆ․ Մոժայսկու անվան Ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիայի փորձարարական բաժնի պետ, ապա Հակաօդային պաշտպանության Կիևի բարձրագույն ինժեներական ռադիոտեխնիկական ուսումնարանի աերոդինամիկայի ամբիոնի պետ, 1956 թվականից՝ ուսումնարանի պետի տեղակալ, 1962 թվականից՝ Մոսկվայի ավիացիոնտեխնոլոգիական ինստիտուտի ռազմական ամբիոնի պետ։ Զորացրվել է 1970 թվականին։ ՍՍՀՄ պետական մրցանակ (1949)։ Պարգևատրվել է Լենինի 2, Աշխատանքային կարմիր դրոշի և Կարմիր աստղի շքանշաններով։
Կատեգորիա:Հայ գեներալներ
Սերոլե
Սերոլե (իտալ.՝ Serole), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում ։
Ազգային դրոշ
Ազգային դրոշը տվյալ երկիրը և ազգը խորհրդանշող դրոշ է։ Հայերենում ազգային դրոշի և պետական դրոշի հասկացությունները չեն զանազանվում։ Ի տարբերություն սրա, ռուսալեզու և անգլալեզու գրականության մեջ այս հասկացությունները տարբեր կերպով են սահմանվում։ Ազգային դրոշը սովորաբար գործածվում է պետության կառավարության և պետական այլ մարմինների կողմից, սակայն կարող է գործածվել նաև այդ պետության քաղաքացիների կողմից։
Սերոլե
Բնակչությունը կազմում է՝ 156 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ազգային դրոշ
Ազգային դրոշների գործածումը
Գոյություն ունի ազգային դրոշի երեք տարատեսակ՝ ցամաքում գործածման համար և երեք տարատեսակ՝ ծովում գործածման համար։
Ազգային դրոշի գործածումը ցամաքում
Գոյություն ունի ցամաքում գործածվող ազգային դրոշների երեք տարատեսակ՝ քաղաքացիական, պետական և պատերազմական կամ զինվորական։ Պետական դրոշն օգտագործվում է կառավարական մարմինների կողմից, մինչդեռ քաղաքացիական դրոշը կարող են օգտագործել պետության քաղաքացիներն անկախ նրանից՝ կապ ունեն կառավարության հետ, թե ոչ։ Պատերազմական կամ զինվորական դրոշներն օգտագործվում են զինվորական կազմակերպությունների կողմից, ինչպիսին, օրինակ, բանակն է։ Գործնականում սակայն, երկրների մեծամասնությունում (ներառյալ Հայաստանի Հանրապետությունը) այս դրոշները միմյանցից չեն տարբերվում։
Ազգային դրոշի գործածումը ծովում
Կատեգորիա:Դրոշներ
Կալինինի խուտոր (Ապշերոնսկի շրջան)
Կալինինի խուտոր (хутор Калинина), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում, Փշեխա գետի ձախ ափին, շրջկենտրոնից 5 կմ հյուսիս։ Բնակվում են հայեր, ռուսներ։ Հայերը եկել են շրջակա բնակավայրերից 1932 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Զոյա Գայդայ
Զոյա Միխայլովնա Գայդայ (Зоя Михайлівна Гайдай, ), ուկրաինացի երգչուհի (սոպրանո)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1944), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1941)։
1928-1955 թվականներին եղել է Կիևի օպերայի և բալետի թատրոնի (1930-1934 թվականներին Խարկովի) մենակատարուհի։ 1947-1965 թվականներին դասավանդել է Կիևի կոնսերվատորիայում (1963 թվականից` պրոֆեսոր)։
Դերերգերից են՝ Տատյանա (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), Չիո-չիո-սան (Պուչչինիի «Չիո-չիո-սան»), Նատալկա (Լիսենկոյի «Նատալկա-Պոլտավկա») ։