cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դերսիլ
Պատմամշակութային կառույցներ
Դերսիլն ուներ 1300 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տոպորինկա
Տոպորինկա (Топоринка, Топоринка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 339 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուի Շառլ Դելեկլյուզ
Լուի Շառլ Դելեկլյուզ (Louis Charles Delescluze, ), ֆրանսիացի հեղափոխական ղեկավար, լրագրող, Փարիզի կոմունայի ռազմական հրամանատար
Սպանվել է Փարիզում, վերսալցիների դեմ վերջին մարտերում։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։
Ալեքսեյ Դվինյանին
Ալեքսեյ Դվինյանին (Алексей Аркадьевич Двинянин, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2011 թվականի օգոստոսի 15) ։
Կենսագրություն
1985 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Մինչև 2018 թվականը զբաղեցրել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների չորրորդ դեպարտամենտի տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման բաժնի պետի և Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների չորրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնները։
2018 թվականի մարտի 30-ից Աբխազիայի Հանրապետությունում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Բիչի Հեդ
Բիչի Հեդ (Beachy Head), հրվանդան Մեծ Բրիտանիայի հարավային ափին։
Նկարագիր
Բիչի Հեդը իրենից ներկայացնում է կավճային լեռ Արևելյան Սասիքսում մոտիկ Իստաբորնային, որը չնայած իր մեծ ձգվածությանը կախված է օդում։ Բարձրությունը հասնում է 162 մ, այն ամենաբարձր կավճային լեռն է Մեծ Բրիտանիայում։
Հաճախ Բիչի Հեդ այցելում են զբոսաշրջիկներ։ Լեռան գագաթից բացվում է տեսարան դեպի ծովափ՝ արևելքից Դագնես հրվանդանից մինչև արևմուտք Սելսի-Բիլ հրվանդան։
Տեղի վտանգավորությունից ելնելով 1830-ականներին արևմտյան հրվանդանում կառուցվել է  Բել-Տու փարոսը, իսկ 1902 թվականից աշխատում է նաև այլ փարոս՝  43 մ բարձրությամբ, որը գտնվում է բաց ծովում՝ լեռից ցած։ 1983 թվականից այն աշխատում էր ավտոմատ ռեժիմով։
Հրվանդանը նաև հայտնի է 1690 թվականի ծովային ճակատամարտով, որ տեղի է ունեցել հրվանդանից ոչ այդքան հեռու։ Հրվանդանը հայտնի է նաև մեկ այլ մարտով, որ տեղի է ունեցել 1653 թվականին՝ Առաջին Անգլո-հոլանդական պատերազմի ժամանակ։
Հետաքրքիր փաստեր
Բիչի Հեդն ինքնասպանության ամենահայտնի վայրերից մեկն է։ Տարեկան այստեղ իրենց կյանքին վերջ է տալիս մոտ 20 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրվանդաններ
Ռեթենբախ (Գյունցբուրգ)
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1590 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 12,75 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 174։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Երասխահունի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Երասխահուն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։
Ալեքսեյ Դյոմին
Ալեքսեյ Դյոմին (Алексе́й Миха́йлович Дёмин, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2017 թվականի հունիսի 10) ։
Կենսագրություն
1983 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Դարի մրցարշավը (ֆիլմ, 1986)
«Դարի մրցավազքը» («Гонка века»), խորհրդային գեղարվեստական սպորտային ֆիլմ, հոգեբանական դրամա: Նկարահանվել է 1986 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում ռեժիսոր Նիկիտա Օռլովի սցենարով, որը գրվել է ԽՍՀՄ կենտրոնական հեռուստատեսության քաղաքական մեկնաբան Վլադիմիր Դունաևի հետ համահեղինակությամբ  ։
Սյուժե
Մեծ Բրիտանիա, 1960-ական թվականներ։ Մեխանիկ Դոնալդ Կրոուխյորստը, որը երկար ժամանակ նստած էր առանց աշխատանքի, իմանում է, որ կազմակերպվում է «Ոսկե գլոբուս» շուրջերկրյա մրցավազքը։ Կրոուխյորստը, որն ստեղծել է նավիգացիոն սարք, փորձում է մասնակցության իրավունք ստանալ: Ի վերջո, պայմանագիր կնքելով ինչ-որ ընկերության հետ՝ նա ստանում է կատամարան-զբոսանավ, որով էլ ծով է դուրս գալիս որպես մրցավազքի վերջին մասնակիցը։ Բայց սարքավորումը, որի փորձարկման համար նա ներքաշվել է այդ ամբողջ պատմության մեջ, կատամարանի վրա չի տեղադրվել: Ըստ մրցույթի պայմանների՝ մրցավազքի ընթացքում որևէ նավահանգիստ մտնել արգելվում է։ Փոթորկի ժամանակ Դոնալդ Կրոուխյորստի նավը շարքից դուրս է գալիս։ Նա ստիպված է կանգ առնել արգենտինական նավահանգստի մոտ՝ նա և նրա հովանավորները կազմակերպիչներից թաքցնում են մրցավազքի կանոնների այդ խախտումը, և նա շարունակում է մասնակցել դրան՝ նույնիսկ պահպանելով իր առաջատար դիրքը։ Այս խաբեությունն էլ հետագայում վճռորոշ դեր է կատարում Կրոուխյորստի ճակատագրում։
Ֆիլմը ներկայացնում է գլխավոր հերոսի, նրա ընտանիքի անդամների հոգեբանությունը, ընտանիքի համար բարդ ֆինանսական իրավիճակում նրանց փոխհարաբերությունները: Այն ներկայացնում է նրանց բոլոր ներքին հակասությունները։ Թերևս միայն Կրոուխյորստի դուստրը՝ Ռեյչելն (Նատալյա Գուսևա)  պատվով և ներքին արժանապատվությամբ կրում իրավիճակի բոլոր հոգեբանական դժվարությունները: Իսկ ինքը՝ ընտանիքի ղեկավարն ի զորու չէ կրել ներքին ընտրություն կատարելու հոգեբանական բեռ․ մի կողմից դա խաբեությունն է, իր և իր հովանավորների կողմից մրցավազքի կանոնների խախտման փաստը թաքցնելը, մյուս կողմից՝ նրա ընտանիքը սնանկացման եզրին գտնվելու փաստը։ Ֆիլմի վերջում Դոնալդ Կրոուխյորստն ընտրում է երրորդ տարբերակը: Բայց, ինչպես պարզվում է, հովանավորները նույնիսկ նրա մահն են օգտագործում  շահույթ ստանալու համար։
Սյուժեն հիմնված է 1968-1969 թվականներին «Ոսկե գլոբուս» մրցավազքի ժամանակ տեղի ունեցած իրական իրադարձությունների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր
Պալյասմաա
Պալյասմաա (Paljasmaa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Վիգալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Վիգալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Terrain Gallery
Terrain Gallery (կրճատ՝ Terrain), գեղարվեստի պատկերասրահ կրթական կենտրոնով Մանհեթենում (Նյու Յորք նահանգ) ։
Պատկերասրահում բացման պահից ի վեր ներկայացվում են ժամանակակից գեղանկարչության, փորագրության, նկարների և լուսանկարների ցուցահանդեսներ։ Պատկերասրահի կարգախոսն է «Իրականում հակադրությունները սերտ կապակցված են․ արվեստը ցույց է տալիս այդ» («In reality opposites are one; art shows this») արտահայտությունը։
Պատմություն
1955 թվականի փետրվարի 26֊ին նկարիչ Դորոտի Մայերսի (Կոպելմանի կնոջ) ղեկավարության ներքո բացվել է Terrain Gallery֊ն և բարեհաճորեն ընդունվել մամուլի և գեղարվեստական քննադատների կողմից։ Պատկերասրահն ի սկզբանե դարձել է և՛ ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսային տարածք, և՛ «կենդանի և ոչ ավանդական մոտեցման գեղագիտական հարցերի» մշակութային կենտրոն, որտեղ նկարիչները, գիտնականները և լայն հասարակությունը կարող էին իմանալ և քննարկել գեղագիտական ռեալիզմի սկզբունքները։ Դորոտին և իր ամուսինը՝, որը հանդես է եկել որպես համակարգող, անցկացրել են առաջին ցուցահանդեսները, որոնք ներառել Ռոյ Լիխտենշտեյնի, Կլաս Օլդենբուրգի, Ալեքս Կացայի, էդ Ռեյնհարդտի, Լեոնարդ Բասկինի, Ուիլ Բարնետի և այլ նկարիչների աշխատանքները ։
Սկզբում Terrain պատկերասրահը գտնվել է 20 West 16th Street փողոցում, 1964 թվականին տեղափոխվել է ստորին Մանհեթենի 39 Grove Street փողոցի Գրինվիչ-Վիլիջ թաղամաս, որտեղ շարունակել է անցկացնել արվեստի ցուցահանդեսներ և «Aesthetic Realism» շնորհանդեսներ։ 1973 թվականին Terrain Gallery-ն տեղափոխվել է Aesthetic Realism Foundation հիմնադրամի շենքի առաջին հարկ, որը գտնվում է Սահոյի 141 Greene Street փողոցում։ Այս վայրում շարունակվել է նաև ցուցադրական գործունեությունը, որում ներառվել են «Big and Small» («Art shows that nothing, however small, is without largeness and meaning») и «The Arts, They’re Here!: Ten Arts and the Opposites» էքսպոզիցիաները, և որոնք ներառում են երաժշտական և ճարտարապետական ստեղծագործություններ ։
1984 թվականին պատկերասրահը բացել է «Art Answers the Questions of Your Life» անվամբ շաբաթական անվճար հանդիպումների և զրույցների նոր շարք։ Արվեստի ժանրերի և ժամանակաշրջանների շուրջ 175 շնորհանդեսների շարքի ամփոփ ակնարկը ներկայացրել են Terrain Gallery֊ի համաղեկավարներ Դորոտի Կոպելմանը (Dorothy Koppelman) և Քերի Ուիլսոնը (Carrie Wilson) International Society for Education through Art կոնգրեսում, որը տեղի է ունեցել Կոլումբիայի համալսարանի Teachers College֊ում՝ 2003 թվականին ։
2005 թվականին Terrain Gallery-ում տեղի է ունեցել պատկերասրահի 50-ամյակին նվիրված հանդիսավոր ցուցահանդես, որտեղ ներկայացվել են 52 նկարիչների գործեր։ Նկարիչների մի մասը պատմել է, թե ինչպես է էլի Սիգելի գեղագիտական իրատեսությունը ազդել իրենց ստեղծագործությունների վրա։ 1962 թվականին Terrain պատկերասրահում իրենց ցուցահանդեսից մի քանի տարի անց Դորոտին և Հաիմ Կոպելմանը ցուցադրեցին նաև Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանում՝ «Recent Painting USA: The Figure» ցուցահանդեսում։ 2010 թվականի Հաիմ Կոպպելմանի հիշատակին նվիրված ցուցահանդեսն ընդգրկում էր նկարչի ստեղծագործության վեց տասնամյակի ընթացքում կատարված կտավները, փորագրությունները և պաստելները։
Terrain պատկերասրահը այլ գեղարվեստական պատկերասրահներից տարբերվում է սեփական ոճով։ Այստեղ անցկացվել են «Abstract and Concrete», «Depth and Surface», «Logic and Emotion» և «Rest and Motion» նշանակալի էքսպոզիցիաները։ Terrain֊ի բացման պահից՝ 1955 թվականին պատկերասրահում բացվել է Seurat Art Club֊ը, որտեղ աշխատող նկարիչները պատմել են ժամանակակից արվեստի համար Սիգելի հակադիր տեսությունների արդիականության մասին։ Terrain Gallery պատկերասրահում նաև անցկացվում են բանաստեղծական ընթերցումներ և քննարկումներ "George Saintsbury PoetryClub" ակումբում։ Պատկերասրահը պարբերաբար հրատարակում է ժամանակակից արվեստի վերաբերյալ գրքեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի մշակույթ
Ռոկֆոր (պանիր)
Ռոկֆոր (Roquefort), հորած պանիրների կարգին («կապույտ պանիր») պատկանող ոչխարի պանիր, արտադրվում է Ֆրանսիայի հարավում գտնվող Ռոկֆոր-սյուր-Սուլզոն քարանձավների շրջանում, ինչից և ստացել է իր անունը և առևտրական ապրանքանիշը։ Ռոկֆորը ֆրանսիական առաջին արտադրանքն է, որին 1925 թ. շնորհվել էր Appellation d'Origine Contrôlée նորաստեղծ վկայականը։
Պատրաստվում է ոչխարի պանրի պատրաստման մեթոդով, ապա տեղադրվում այդ շրջաններում տարածված կրաքարային անձավներում, որտեղ պանիրը բնական կերպով «վարակվում» է սնկային բորբոսով՝ բավարար օդափոխության և խոնավության պայմաններում, կամ էլ՝ արհեստականորեն ներարկվում է Penicillium roqueforti սնկային կուլտուրայով՝ պանրի հասունացումն արագացնելու նպատակով։
Իր յուրային որակի, համի և ձեռք բերված համաշխարհային համբավի շնորհիվ ռոկֆորն ստացել է «պանիրների արքա» պատվավոր մականունը։
Գիտնականները հայտնաբերել են, որ ֆրանսիական Ռոկֆոր պանիրը, որը հայտնի է իր բորբոսով, յուրահատուկ հատկությամբ է օժտված՝  հակաբորբոքային հատկություններով։
Դա կարող է օգնել բացահայտել «ֆրանսիական պարադոքսը» և բացատրել, ինչո՞ւ են այս երկրում ապրող մարդիկ տարբերվում իրենց նախանձելի առողջությամբ, չնայած նրան, որ իրենց սննդում բավական մեծ քանակությամբ ճարպեր կան։
Այս հնագույն պանրի լավագույն հատկությունները ի հայտ են գալիս այն ժամանակ, երբ այն հասունանում է։
Lycotec ընկերությունից դոկտոր Իվան Պետյաևը և Յուրի Բաշմակովը, որոնք կատարել են հետազոտություններ, պնդում են, որ պանրի հակաբորբոքային հատկությունները կարելի է օգտագործել սրտանոթային հիվանդությունների դեմ պայքարում և կիրառել այն հակատարիքային մածուկներում:
Գիտնականները արդեն վաղուց են փորձում հասկանալ «ֆրանսիական պարադոքսը»։ Ինչպես հայտնի է ֆրանսիացիները սիրում են պանիր, կարագ, սպիտակ հաց և կարմիր գինի։ Սակայն հետաազոտոխները կասկածում էին, որ ֆրանսիացիների սննդում գոյություն ունեն նաև այլ հավելումներ, որով և բացատրվում է թե ինչո՞ւ են այդ երկրի բնակիչները առավել հազվադեպ մահանում սրտանոթային հիվանդություններից։
Բորբոսնած պանրի օգտակարություն
Բորբոսով պանիրները կամ կապույտ պանիրները ստանում են պանրի մեջ ասեղով կամ այլ մեթոդներով բորբոսի հատուկ տեսակների ներմուծմամբ։ Այդ բորբոսների տեսակներից են Penicillium roqueforti և Penicillium glaucum, որոնք պանրին հաղորդում են յուրահատուկ համ և հոտ։
Այդ բորբոսները հայտնի են նրանով, որ օրգանիզմում պայքարում են վնասակար բակտերիաների դեմ։
Կապույտ պանիրները կալորիայի, բարձր որակի սպիտակուցի, վիտամինների և հանքային նյութերի լավ աղբյուրներ են։ Բորբոսնած պանիրը հարուստ է A և B վիտամիններով, կալցիումով, ֆոսֆորով և երկաթով։
Բորբոսնած պանրի առավել հայտնի տեսակներն են՝ Բրին, Ռոկֆորը, Գորգոնզոլան, Կամամբերը, Դանաբլյուն, Ստիլթոնը և այլն։
Բորբոսնած պանրի վնասակարություն
Բորբոսով պանիրները հակացուցված են ալերգիկներին, եթե մարդը ունի ալերգիա բորբոսների նկատմամբ։
Նաև լավ կլինի նրանից հրաժավել հղիության շրջանում, քանի որ նրանք կարող են պարունակել Լիստերիում բակտերիաներ, որը կարող է բացասական ազդել պտղի աճի վրա։
Ընդհանուր առմամբ բորբոսով պանիրները, ինչպիսիք են՝ Ռոկֆորը և այլն անվնաս են առողջության համար։ Նրանց պատրաստման ժամանակ օգտագործվում են հատուկ տեսակի բորբոսներ, որոնք անվնաս են։
Փափուկ պանիրները, ինչպիսին է, օրինակ սովորական տնական պանիրը կամ մածուկ պանիրը բորբոսնելուց պետք է դեն շպրտել։ Նրանք կարող են պարունակել վնասակար բակտերիաներ, այնպիսն, ինչպիսիք են Լիստերիաները, սալմոնելաները և աղիքային ցուպիկները, որոնք կարող են աճել բորբոսի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ
Ստարիե Եկիմովիչի
Ստարիե Եկիմովիչի (Старые Екимовичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Վելիկոե Արտակովո
Վելիկոե Արտակովո (Велике Артакове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1873 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոե Արտակովո գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,382 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1873 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սակատեկաս (նահանգ)
Սակատեկաս, (Zacatecas, պաշտոնական անվանումը՝ Սակատեկասի ազատ և ինքնիշխան նահանգ (Estado Libre y Soberano de Zacatecas), Մեքսիկայի 31 նահագներից մեկը։ Կազմված է 58 համայնքներից և մայրաքաղաք Սակատեկասից։ Սակատեկասը գտնվում է հյուսիս-կենտրոնական Մեքսիկայում։ Հյուսիս-արևմուտքում սահմանակից է Դուրանգոյին, հյուսիսում՝ Կոաուլիային, արևմուտքում՝ Նայարիտին, արևելքում՝ Նուևո Լեոնին և Խալիսկոյին, հարավում՝ Գուանախուատոյին և Ագուասկալիենտեսին։
Նահանգն ունի արծաթի և հանքանյութերի հարուստ պաշարներ, հայտնի է իր գաղութային ճարտարապետությամբ և Մեքսիկական հեղափոխության ժամանակ իր նշանակալիությամբ։ Տնտեսության գլխավոր ճյուղերից է հանքարդյունաբերությունը, գյուղատնտեսությունը և տուրիզմը։
Աշխարհագրություն
Սակատեկասը գտնվում է հյուսիս-կենտրոնական Մեքսիկայում և զբաղեցնում է 75,284 կմ2 տարածք և համարվում է երկրի տասներորդ ամենամեծ նահանգը  ։ Նահանգը կազմված է 58 համայնքներից և 4,882 քաղաքներից ու բնակավայրերից ։
Կլիման զով է, չորային, հարավում բարձր է խոնավությունը, անձևում է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին։ Չոր և սառը տարածքները գտնվում են հյուսիսում, հայտնի են որպես Salado՝ քաղցրահամ լճերի պատճառով  ։
Միջին ջերմաստիճանը 16 C է։ Ամենացուրտ ամիսներն են նոյեմբերից հունվար։
Ich bin die Sehnsucht in dir
«Ich bin die Sehnsucht in dir», գերմանական Die Toten Hosen ռոք-խմբի երգն է Zurück zum Glück ալբոմից։ Առանձին սինգլով թողարկվել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։ Երգի հեղինակներն են Անդրեաս Ֆրեգեն և Անդրեաս ֆոն Հոլսթը։ Նկարահանվել է տեսահոլովակ ռեժիսոր Ֆիլիպ Շթոլցլի կողմից։
Երգացանկ
Կատեգորիա:Die Toten Hosen երգեր Կատեգորիա:2004 սինգլներ
Սեն Դեզիր
Սեն Դեզիր (Saint-Désir), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1685 մարդ, բնակչության խտությունը` 87.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 994 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 674-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 320։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 674 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 623 անձ (335 տղամարդ և 288 կին)։ Գործազուրկ են եղել 51 անձ (23 տղամարդ և 28 կին)։ 320 անաշխատունակներից 105-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 125-ը` թոշակառուներ, իսկ 90-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գուդա (պանիր)
Գուդա (с გუდის ყველი Գուդիս կվելի՝ պարկից պանիր)՝ վրացական պանիր, որը հայտնի է Տուշետիա պատմական շրջանում (Կախեթի վարչական շրջանի հյուսիսում, Ախմետայի շրջանում)։
Արտադրություն
Գուդա պանիրը պատրաստվում է Տուշետիի լեռնային գյուղերում։ Արտադրման տեխնոլոգիան նման է իմերիթական պանրի արտադրությանը, սակայն օգտագործվում է ոչխարի կաթ։ Արտադրության գործընթացում հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ պանրի հասունացումը տեղի է ունենում կաշվե տիկ ում, որտեղից էլ առաջանում է անվանումը. պարկից պանիր (Գուդան վրացերենից՝ պարկ)։ Տիկը պատրաստում են երիտասարդ ոչխարի կաշվից՝ նախապես սափրելով ամբողջ բուրդը։ Արտադրությունից առաջ կաթը քամվում է խոտաբույսերով (խուլ եղինջ, փետրախոտ) լցված քամիչով, որից հետո նրան ավելացնում են շրդանային մակարդ կաթը մակարդելու համար և մեկ ժամով այծենակաճ ով ծածկում են տիկը՝ ջերմությունը պահպանելու համար։ Այնուհետև, մակարդած կաթը խառնում են և ծածկում ևս կես ժամով։ Դրանից հետո թքփում են շիճուկը, իսկ կտրտած կաթնաշոռը տեղափոխում են քաթանե տոպրակի մեջ, պանրային զանգվածից քամում են շիճուկը՝ ձևավորելով պանրի ապագա գլուխը։ Այնուհետև, քաթանե պարկերի մեջ գտնվող պանրի գլուխները դնում են տախտակի վրա և ծածկում ևս երկու ժամ։ Պարկի մանրաթելերի միջից ավելորդ հեղուկը հոսում է, ինչի արդյունքում պանրի զանգվածը դառնում է ավելի չոր։ Երկու ժամ հետո գլուխները հանում են պարկերից, հավասարաչափ աղ ցանում և տեղափոխում պատրաստի տիկերի մեջ։ Ավելորդ օդը հանվում է տիկից, ապա այն երկու օրով կապվում և ծածկվում է թաղիքով։ Աղը հավասարաչափ տարածելու համար, առաջին մի քանի օրվա ընթացքում, օրը երեք անգամ տիկը շրջում են։ Արտադրության վերջին փուլում պանիրը հասունանում է մինչև 60 օր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պանիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վրացական պանիրներ Կատեգորիա:Վրացական խոհանոց Կատեգորիա:Ոչխարի պանիրներ
(6668) 1994 GY8
(6668) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի ապրիլի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,747243 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3231 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1714 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1663,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21645 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,08° անկյուն։
Տոպորոկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Տոպորոկ (Топорок), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 766 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Երվանդաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Երվանդաշատ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 3 հուշարձան (2 միավոր)։
Թրջիլ
Թրջիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում ։ Հանդիսանում էր Թրջիլի գավառակի կենտրոնը։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Թրջիլն ուներ 1116 թվականին կառուցված '''Ս. Թովմաս''' անունով վանք։ Վանքը կոչվում էր նաև Թրջիլի վանք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կաչաղակների ծագումը
Կաչաղակների ծագումը, բալլադ, որը մեզ է հասել Հովհաննես Թումանյանի մշակմամբ։
Պատմություն
Բալլադի հիմքը ժողովրդական է։
Գրվելու ճշգրիտ թվականն անհայտ է ։ Ենթադրվում է, որ բալլադը գրվել է 1890-ական թվականներին։
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում պահվում է մի ինքնագիր` «Հին զրույց» ենթավերնագրով։ Բնագիրն ավարտելուց հետո Թումանյանը գրել է` «Թե որտեղից են կաչաղակները. հունական ժողովրդական առասպել»։
Թումանյանի ընտանիքի համար 23 արխիվում պահվում է սևագիր չթվագրված մի հատված, որը շատ նման է հիմնական բնագրի 9-16 և 25-28 տողերին։ Բալլադի երկու տները հեղինակը գրել է թղթի մի երեսին, իսկ մյուս տունը` թղթի հակառակ երեսին։ Առաջին անգամ լույս է տեսել Հովհաննես Թումանյանի գեղարվեստական երկերի 118-119, ապա` Երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 492-493 էջերում ։
Սյուժե
Բալլադը պատմում է այն մասին, թե ինչպես են մի օր Պիերոսի աղջիկները երգի մրցույթի հրավիրում Օլիմպոսի մուսաներին։ Օլիմպոսի մուսանները շատ լավ էին երգում, իսկ Պիերոսի աղջիկները ճղճղում էին` ինչպես կաչաղակներ։ Որպես պատիժ իրենց համաձարկության համար` աղջիկները վեր են ածվում կաչաղակների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
1830m
1830m 1830m, ճապոնական AKB48 խմբի չորրորդ ստուդիական ալբոմը։ Սա կրկնակի ալբոմ է։ Այն թողարկվել է Ճապոնիայում՝ 2011 թվականի օգոստոսի 15֊ին, King Records լեյբլի հիման վրա։
Կոմպոզիցիաների ցանկ
Ընդամենը 17 երգ։
Երկրորդ սկավառակը ներառում է 16 երգ, նաև սոլո տարբերակներ․ «Sakura no Hanabiratachi»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2012 ալբոմներ
Ֆիրկիրխեն (Վերին Բավարիա)
Ֆիրկիրխեն (Vierkirchen (Oberbayern)), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դախաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4278 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) : Զբաղեցնում է 19,39 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 74 150։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 13 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Վեսյոլի Կուտ (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)
Վեսյոլի Կուտ (Веселий Кут), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլի Կուտ գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,319 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անգելա Վոդե
Անժելա Վոդե (սլովեներեն արտասանությունը` [Aŋˈɡeːla ʋɔˈdeː], ), սլովենացի մանկավարժ, ֆեմինիստ հեղինակ և իրավապաշտպան։ Եղել է Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ, 1939 թվականին հեռացվել է կուսակցությունից՝ Հիտլեր-Ստալինյան դաշնագրի դեմ քննադատության համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա միացել է սլովենիացիների Ազատագրական ճակատին, բայց 1942 թվականին վտարվել է Սլովենիայի Կոմունիստական կուսակցության հետ տարաձայնություններ ունենալու պատճառով։ 1944 թվականին նա աքսորվել է նացիստական համակենտրոնացման ճամբար։ Պատերազմից հետո ձերբակալվել է Հարավսլավիայի կոմունիստական իշխանությունների կողմից, դատվել Նագոդեի դատավարությունում և մի քանի տարի բանտարկվել։ Բանտից ազատվելուց հետո նա իր ամբողջ կյանքում դուրս է մնացել հասարակական կյանքից։ 1990-ական թվականներին նա դարձել է Սլովենիայում դիկտատորական բռնաճնշումների արդյունքում զոհ դարձածների գլխավոր խորհրդանիշներից մեկը  ։
Վաղ կյանք
Անժելա Վոդեն ծնվել է Լյուբլյանայում, Ավստրո-Հունգարական կայսրությունում։ 1912 թվականին Լյուբլյանայի մանկավարժական քոլեջն ավարտելուց հետո նա աշխատել է որպես ուսուցիչ մի քանի դպրոցներում ։
1921 թվականին նա մասնագիտացել է մտավոր խնդիրներ ունեցող երեխաների ուսուցման մեջ։ Հաջորդ 25 տարիներին նա աշխատել է որպես ուսուցիչ-դեֆեկտոլոգ ։ Վոդեն հրատարակել է մի շարք հոդվածներ հաշմանդամ երեխաների կրթության վերաբերյալ, իսկ 1936 թվականին նա հրատարակել է այդ թեմայով գիրք՝ «Մասնավոր դպրոցների կարևորությունը և դրանց զարգացումը Հարավսլավիայում» (Pomen pomožnega šolstva in njegov razvoj v Jugoslaviji) :
Վոդեն Սլովենիայում կանանց իրավունքների առաջին ակտիվիստներից էր և իրավապաշտպան խմբերի առաջին կազմակերպիչներից մեկը։ Համաշխարհային երկրորդ պատերազմի տարիներին նա ընտրվել է Հարավսլավիայի կանանց իրավունքների հասարակական շարժման նախագահ և Սլովենիայի կին ուսուցիչների ընկերության նախագահ ։ Նա հրապարակել է բազմաթիվ հոդվածներ սոցիալական անարդարության և կանանց իրավունքների վերաբերյալ։ Վոդեի ամենանշանակալի գրքերից են` «Կինը ժամանակակից աշխարհում» («Žena v sedanjem svetu», 1934 թվական), «Կինն ու ֆաշիզմը» (Žena i fašizam, 1935 թվական, գրված է սերբախորվաթերենով)։ Նրա ամենակարևոր տեսական աշխատանքը «Գենդերն ու ճակատագիրն» էր (Spol in usoda), որը հրատարակվել է 1938 թվականին ։
Ակտիվ լինելով կանանց վերաբերյալ մի շարք կազմակերպություններում՝ Վոդեն եղել է «Կանանց և աղջիկների միության» (սլովեներեն՝ «Zveza delavskih žena in deklet») նախագահը և անդամակցել Բալկանյան տարածաշրջանային ասոցիացիային, որը կոչվում էր «Կանանց փոքր անտանտ» (LEW): 1927-1937 թվականներին նա եղել է «Սլովենիայում կանանց շարժման» նախագահ (սլովեներեն` «Ženski pokret»), որի շնորհիվ նա պաշտոն է ստացել գործադիր իշխանությունում։ 1929-1934 թվականներին, Ալեքսանդր թագավորի օրոք, ասոցիացիաներ ստեղծելը հաճախ արգելվում էր, և դրա պատճառով անդամները դրանք հիմնում էին այլ անուններով։ Միջպատերազմյան շրջանում Վոդեն համագործակցել է մեծ թվով կազմակերպությունների հետ, ինչպես նաև մասնակցել է մի քանի համաժողովների, օրինակ` 1927 թվականնի Պրահայի «LEW» համաժողովը, «Կանանց ընտրական իրավունքի միջազգային դաշինքի» Բեռլինի համաժողովը 1929 թվականին և «Կանանց միջազգային խորհրդի» համաժողովը 1936 թվականին։
1922 թվականին նա անդամագրվել է Հարավսլավիայի անօրինական կոմունիստական կուսակցությանը ։ Վոդեն այս որոշումը համարեց կարևոր քայլ իդեալիզմում, որի առաջնային նպատակն է անշահախնդիր պայքար մղել անարդարության դեմ և աջակցել թույլերին։ Նա կոմունիզմը տեսնում էր որպես սոցիալական և քաղաքական ազատագրման իդեալ, որով կարելի էր հասնել նաև սլովենացիների լիակատար հավասարությանը Հարավսլավիայում և Սլովենիայի ինքնավարությանը ապակենտրոնացված դաշնությունում։
Բացի սլովեներենից, Անժելա Վոդեն տիրապետում էր նաև գերմաներենին, անգլերենին, ֆրանսերենին և սերբախորվաթերենին, ինչ-որ չափով խոսում էր նաև իտալերեն և ռուսերեն ։
Կոմունիստական կուսակցության հետ հակամարտություն և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1939 թվականին Վոդեն սուր քննադատության է ենթարկեց Խորհրդա-գերմանական պայմանագիրը, ինչը հանգեցրեց այն բանին, որ վտարվեց կոմունիստական կուսակցությունից ։
1941 թվականի ապրիլին Հարավսլավական օպերացիայից հետո Վոդեն կոչ արեց միասնական հակաֆաշիստական ճակատ ստեղծել՝ քննադատելով սլովենացի կոմունիստներին, ովքեր կողմ էին և սատարում էին Ստալինի և Հիտլերի համագործակցությանը։ Չնայած Կոմունիստական կուսակցության հետ ունեցած հակամարտությանը, 1941 թվականի հունիսին Խորհրդային Միության վրա նացիստական գերմանացիների հարձակումից հետո Վոդեն միացավ կոմունիստների գլխավորած սլովենիացիների Ազատագրական ճակատին, երբ Հարավսլավիայի կոմունիստները որոշեցին զինված պայքար սկսել Հարավսլավական օպերացիայի դեմ։ Վոդեն դարձավ սլովենիացիների ազատագրական ճակատի Գերագույն պլենումի անդամներից մեկը ՝ որպես սլովենացի կանանց շարժումների ներկայացուցիչ։ 1941 թվականի վերջին նա միացել է «Stara Pravda» խմբին («Հին արդարություն»), որը ղեկավարում էր ձախաթևյան ակտիվիստ Օրթոմիր Նագոդեն։ 1942 թվականին Նագոդեի խումբը վտարվեց Ազատագրական ճակատից՝ սլովենական կոմունիստների հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով ։
Դիմադրական շարժման ընդհատակ անցնելուց հետո Վոդեն շարունակեց բարեգործությամբ զբաղվել։ Չնայած կյանքը դժվար էր Լյուբլյանա նահանգում, քանի որ գրավվել էր Իտալիայի կողմից, Սլովենիայում ապրող գերմանացիների կողմից գրավված հատվածում ամեն ինչ էլ ավելի վատ էր։ Լյուբլյանա նահանգում շատ սլովենացի փախստականներ կային, որոնք փախել էին գերմանացիների գրաված տարածքներից՝ նացիստական Գերմանիայի դաժան հակասլովենական քաղաքականությունից խուսափելու համար։ Վոդեն օգնություն տրամադրեց այս փախստականներին։ 1942 թվականին իտալական օկուպացիոն ուժերը Լյուբլյանա նահանգում գտնվող պատանդներին սկսեցին մահապատժի ենթարկել։ Վոդեն խնդրագիր է գրել Բենիտո Մուսոլինիին և կազմակերպել է ստորագրահավաք՝ փորձելով փրկել պատանդների կյանքը։ Սլովենական կոմունիստական կազմակերպությունը խանգարեց նրան ստորագրահավաք կատարելու մտահղացումն իրագործել և ոչնչացրեց միջնորդագիրը ։ Սրա պատճառն ակնհայտ էր` Կոմունիստական կազմակերպությանը թույլ տալ պահպանել իր դիրքը որպես Սլովենիայի օկուպացիոն ուժերի դեմ պայքարող միակ կենսունակ ուժ՝ պատերազմից հետո կոմունիստների իշխանությանը օրինականորեն տիրելու համար։ 1943 թվականի գարնանը Վոդեն ձերբակալվեց իտալական ֆաշիստական իշխանությունների կողմից և մի քանի շաբաթ անցկացրեց բանտում։ 1944 թվականի հունվարին գերմանացիները նրան ձերբակալեցին և ուղարկեցին Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբար։ Մի քանի ամիս անց` 1944 թվականի աշնան վերջին, նա վերադարձավ տուն` ուժասպառ, բայց կենդանի։
Հետապնդումներ կոմունիզմի ժամանակ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո նա շարունակել է աշխատել որպես ուսուցիչ։ 1947 թվականին նա ձերբակալվել է Կոմունիստական Հարավսլավիայի գաղտնի ոստիկանության կողմից, բանտարկվել և խոշտանգվել երկու ամիս։ 1947 թվականի աշնանը նա դատվել է Նագոդե դատավարության ժամանակ։ Վերջինս ցուցադրական դատավարություն էր ընդդեմ մի շարք հայտնի սլովենական արևմտամետ քաղաքական գործիչների և ակտիվիստների։ Նրանք բոլորը մեղադրվում էին բանվոր դասակարգին թշնամաբար վերաբերվելու, կապիտալիզմի գործակալներ և արևմտյան լրտեսներ լինելու մեջ։ Բոլոր մեղադրյալները դատապարտվեցին մահվան կամ երկարաժամկետ ազատազրկման և զրկվեցին իրենց բոլոր իրավունքներից ։
Վոդեին մեղադրում էին «Սլովենիայի քաղաքական և տնտեսական իրավիճակի վերաբերյալ լրտեսական զեկույց գրելու մեջ։ Այս զեկույցներում նա ծանր զրպարտություններ էր գրում իշխանությունների դեմ պատերազմ հրահրելու համար և մտադիր էր այն ներկայացնել Հարավսլավիայում Ամերիկյան կարմիր խաչի ներկայացուցչին»։ Նա դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման, իսկ հետագա հինգ տարիներին չուներ ոչ մի իրավունք։ Վեց տարի անց նա ազատ է արձակվել, հավանաբար, Հարավսլավիայի վրա միջազգային կազմակերպությունների ճնշումների պատճառով։
Բանտից ազատվելուց հետո Վոդեն դարձավ «ոչմարդ», այսինքն` ոչնչի իրավունք չունեցող անձ. նա չէր կարող ունենալ անձնագիր, աշխատանք կամ անձնական եկամուտ, բժշկական ապահովագրություն, սոցիալական աջակցություն։ Նրա անունն արգելվում էր հասարակության մեջ կիրառելը։ Ն չէր կարող տպագրել իր հոդվածները, իսկ նրա մտքերը չէին կարող մեջբերվել գրքերում կամ հոդվածներում։ Վոդեն մի քանի տարի հոգ էր տանում քրոջ՝ Իվանկա Շպինդլերի մասին։ Նրան անձնագիր են տվել միայն 1970-ական թվականների կեսերին։ Վոդեի առաջին հանրային ելույթը տեղի է ունեցել մահից անմիջապես առաջ՝ 1980-ական թվականների կեսերին. նա հարցազրույց է տվել այլընտրանքային «Nova revija» ամսագրի համար։
Վոդեն մահացել է Լյուբլյանայում 1985 թվականին։
«Թաքնված հուշեր»
1960-ական թվականների վերջին Վոդեն գաղտնիորեն սկսեց գրել իր ինքնակենսագրությունը։ Նա ձեռագիրն ավարտեց 1971 թվականին և այն վերնագրեց «Skriti spomin» («Թաքնված հուշեր»)։ Ինքնակենսագրությունը, փաստորեն, գաղտնի է մնացել հաջորդ 30 տարիներին ։ Նա իր եղբորորդուն՝ Յանեզ Շպինդլերին (ով բնակվում էր արտերկրում) հանձնարարեց հետագայում, երբ կգա ճիշտ ժամանակը, հրատարակել գիրքը։ 1990-ական թվականներին ձեռագիրը տրվեց այն խմբագրած հայտնի հեղինակ, լրագրող և պատմաբան Ալենկա Պուհարին։ Գիրքը լույս է տեսել 2004 թվականին «Nova Revija» հրատարակչության կողմից ։
Գիրքը բաժանված է երեք մասի։ Առաջին մասում Վոդեն նկարագրում է պատերազմի ժամանակաշրջանն իր անձնական տեսանկյունից։ Նա պատկերում է իր հակամարտությունները սլովենացի կոմունիստների հետ, ովքեր սլովենացի կանանց օգնելու իր պատերազմական ջանքերը համարում էին համագործակցություն օկուպացիոն ուժերի հետ։ Երկրորդ մասում նա պատկերում է իր ազատազրկումը, հարցաքննությունները և խոշտանգումները, հետոէ իր կյանքը առանց մարդու տարրական իրավունքներ ունենալու. Վոդեն սա համարում է «մեղմացված և նոսրացված կյանք»։ Երրորդ մասում Վոդեն գնահատում է Հարավսլավիայի կոմունիստական համակարգը։ Նա վերլուծում է Սլովենիայի և Հարավսլավիայի կոմունիստական ռեժիմը որպես կիսաբռնատիրական հասարակություն, որտեղ իշխող վերնախավը ժողովրդին կեղծիքով մոլորեցնում է՝ խոստանալով նրանց ավելի լավ ապագա, բայց իրականում բավարարում է միայն սեփական ագահությունը ։
2008 թվականին «TV Slovenia»-ն արտադրեց «Անժելա Վոդեի թաքնված հիշողությունը» ֆիլմը՝ նկարահանված Վոդեի ձեռագիր գրությունների երկրորդ մասի հիման վրա։
Արտաքին հղումներ
Սլովեներեն`
Անդրեյ Դենիսով
Անդրեյ Դենիսով (Андре́й Ива́нович Дени́сов, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2003 թվականի ապրիլի 29) ։
Կենսագրություն
1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ
Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ (Miss Grand International), ամենամյա միջազգային գեղեցկության մրցույթ ։ Աշխարհի ամենահեղինակավոր գեղեցկության մրցույթներից մեկն է։ «Միսս Աշխարհ», «Միսս Միջազգային», «Միսս Տիեզերք», «Miss Supranational»-ի հետ միասին «Համաշխարհային գեղեցկություն» էջի կողմից ներառվել է «Մեծ սաղավարտի» («Большой шлем») կազմում  ։
Անդրեյ Դենիսով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ
Գլխադասային գրասենյակը գտնվում է Բանգկոկ ։ Մրցույթն առաջին անգամ ցուցադրվել է Թաի ազգային հեռուստատեսությամբ 2013 թվականին, որտեղ հաղթող է ճանչվում Ջաննելի Չապարո ։ 2014 թվականին ցուցադրության վայրը Բանգկոկյից տեղափոխվել է Նոնտաբուրի։ Մինչև 2015 թվականը մրցույթը տեղի էր ունենում Թաիլանդ-ում, իսկ 2016 թվականից՝ ամեն տարի նոր երկրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միսս Գրանդ Ինտերնացիոնալ Կատեգորիա:Գեղեցկության մրցույթներ Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Գեղեցկության միջազգային մրցույթներ
Աստերոիդների ցանկ (41201-41300)
Աստերոիդների ցանկ (41101-41200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (41301-41400)
Ջորջ Դարվին
Ջորջ Հովարդ Դարվին (George Howard Darwin, ), անգլիացի աստղագետ և մաթեմատիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1879), Պետերբուրգի ԳԱ թղթանդամ (1907)։ Չարլզ Դարվինի որդին։
Պալլասմաա
Պալլասմաա (Pallasmaa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։
Ստարիե Կազանչի
Ստարիե Կազանչի (Старые Казанчи, Иҫке Ҡаҙансы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 679 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սթիվեն Քինգ
Սթիվեն Էդվին Քինգ (Stephen Edwin King, ), սարսափ, սասփենս, գերբնական, գիտաֆանտաստիկ և ֆենտեզի ժանրերի ամերիկացի գրող։ Նրա գրքերը վաճառվել են ավելի քան 350 միլիոն օրինակով, վեպերից շատերի հիման վրա ստեղծվել են ֆիլմեր, մինի սերիալներ, հեռուստահաղորդումներ, կոմիքսներ։ Քինգը հրատարակել է 54 վեպ, որոնցից 7-ը` «Ռիչարդ Բախման» կեղծանունով։ Հեղինակել է նաև վեց գիտահանրամատչելի գիրք։ Այս ամենից բացի, գրել է մոտավորապես 200 պատմվածք, որոնց մեծ մասը զետեղվել է հեղինակի կազմած ինը ժողովածուներում։ Նրա շատ ու շատ ստեղծագործություններում գործողությունները տեղի են ունենում հայրենի Մեն նահանգում։ Քինգի «Ռիտա Հեյուորթը և փրկությունը Շոուշենկից» վեպի հիման վրա նկարահանված «Փախուստ Շոուշենկից» ֆիլմը համարվում է բոլոր ժամանակների լավագույն ֆիլմերից մեկը   ։
Իր երկերի համար Քինգը բազմիցս արժանացել է Բրեմ Սթոքերի մրցանակի, ստացել է նաև Համաշխարհային ֆենթեզի մրցանակը և Բրիտանական ֆենթեզի ընկերության պարգևը։ Նրա Միջանկյալ կայարան վիպակը առաջադրվել է ամերիկյան ֆանտաստ գրողների ասոցիացիայի սահմանած Նեբյուլա մրցանակին ։ Գրքի ազգային հիմնադրամի կողմից նրան մեդալ է շնորհվել՝ ամերիկյան գրականության մեջ մեծ ներդրում կատարելու համար ։ «Սև կոստյումով տղամարդը» (1994) ստացել է Օ’Հենրիի մրցանակ։ Իր կատարած մեծ աշխատանքի համար մրցանակի է արժանացել Համաշխարհային ֆենթեզի ակադեմիայի «Կյանքում նվաճումների համար» (2004), Կանադացի գրքավաճառների «Կենսական նվաճումներ» (2007) և Ամերիկայի միստիկ գրողների «Մեծ վարպետ» (2007) մրցանակներին ։ 2015 թվականին Քինգը Միացյալ Նահանգների արվեստի ֆոնդի կողմից արժանացել է Արվեստի ազգային մեդալի՝ գրականության մեջ մեծ ավանդ ունենալու համար ։
Ծնողները
Քինգի հայրը՝ Դոնալդ Էդվինգ Քինգը, ծնվել է Ինդիանա նահանգի Պերու քաղաքում՝ մոտ 1913 թվականին, զբաղվում էր ծովային առևտրով։ Դոնալդը կրում էր «Փալըք» ազգանունը, սակայն օգտագործում էր «Քինգը», որն էլ փոխանցվեց Սթիվենին ։ Քինգի մայրը՝ Նելլի Ռութը (1913թ․ փետրվարի 3 - 1973թ․ դեկտեմբերի 28), ծնվել է Մեն նահանգի Սքարբորո քաղաքում ։ Նրանք ամուսնացել են 1939 թվականի հուլիսի 23-ին՝ Մենի Քամբերլենդ Քաունթի կոմսությունում ։
Քինգը ծնվել է 1947 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ Մենի Փորթլենդ քաղաքում։ Երբ Քինգն ընդամենը երկու տարեկան էր, նրա հայրը դուրս է գալիս տանից «մեկ տուփ ծխախոտ գնելու» և այդպիսով միայնակ թողնում իր կնոջը, Սթիվենի որդեգրված ավագ եղբորը՝ Դեյվիդին և հենց իրեն՝ Սթիվենին։ Երբեմն նրանք ունենում էին ծանր ֆինանսական խնդիրներ։ Ընտանիքը ժամանակ առ ժամանակ տեղափոխվում էր Դե Պեր, Վիսկոնսին, Ֆորթ Ուեյն, և Ստրեթֆորդ, Կոնեկտիկուտ։ Երբ Քինգը 11 տարեկան էր, ընտանիքը կրկին վերադառնում է Դարհեմ, որտեղ մայրը խնամում է իր ծնողներին՝ մինչև նրանց մահանալը։ Այնուհետև տեղի նստավայրում, մայրը, որպես դայակ աշխատում է մտավոր հետամնացություն ունեցող մարդկանց հետ ։ Քինգը դաստիարակվել է մեթոդիստի կողմից և մինչև հասուն տարիքն էլ մնացել քրիստոնյա ։
Վաղ ոգեշնչման աղբյուրներ
Երեխա ժամանակ, նա ականատես է եղել, թե ինչպես է իր ընկերներից մեկն ընկել գնացքի տակ, ինչը խոր հետք է թողել նրա հիշողությունների մեջ։ Դեպքից հետո, նա խոսելու կարողությունից զրկված վերադարձել է տուն։ Որոշ ժամանակ անց նրանք իմանում են ընկերոջ մահվան մասին։ Ըստ մեկնաբանների, այդ իրադարձությունն իր հոգեբանական մեծ ազդեցությունն է թողել հեղինակի որոշ մռայլ աշխատանքներում, բայց Քինգն իր «Ինչպես գրել գրքեր» (2000) գրքի հիշողություններում այս ամենի մասին ոչինչ չի ասել։
Իր սկզբնական ոգեշնչումների մասին հեղինակը գրել է «Մահվան պարը» գրքի «Կենսագրական ջղայնացնող դադար» գլխում ։
Կրթություն և վաղ կարիերա
Քինգը սովորել է Դարհեմի տարրական դպրոցում և ավարտել Լիսբոնի ավագ դպրոցը։ Իր սերը դեպի սարսափ ժանրը նա ցուցաբերել է դեռևս այն ժամանակվանից, երբ սկսել է կարդալ EC-ի սարսափ կոմիքսները, ներառյալ «Պատմություններ նկուղից» կոմիքսը (ավելի ուշ նա իր գրածները տալիս է որպես սցենար՝ «Creepshow»-ի համար)։ Նա դպրոցական տարիքից սկսել է իր հաճույքի համար գրել և վաճառել իր ընկերներին (երբ բացահայտվում է շահույթի մասին, նա ուսուցիչների պարտադրանքով ստիպված է եղել ետ վերադարձնել համադասարանցիների գումարները)։ «Ես անչափահաս լուրջ գող էի» պատմությունն առաջինն էր, որն անկախ կերպով լույս է տեսել։ Այն տեղ է գտել երկրպագուների ամսագրի չորս թողարկումներում՝ «Comics Review»-ում, 1965 թվականին, սակայն դրանցից միայն երեքն են հրատարակվել ։
Սկսած 1966 թվականից, Քինգը սովորել է Մենի Համալսարանի Արվեստի բաժնում, որն ավարտել է 1970 թվականին՝ ստանալով բակալվրիստի աստիճան։ Այդ տարի ծնվել է նրա դուստր Նաոմի Ռեյչելը ։
Լքելով համալսարանը, Քինգը ստացել է ավագ դպրոցի ուսուցչի թույլտվություն, սակայն մինչ աշխատանք գտնելը նա գումար վաստակելու համար իր պատմվածքները վաճառում էր տղամարդկանց ամսագրերին, ինչպիսին «Cavalier» ամսագիրն էր։ Այդպիսի շատ պատմություններ են վերահրատարակվել իր «Գիշերային հերթափոխ» ժողովածուում։
1971 թվականին, Քինգն ամուսնացել է Թաբիթա Սփրասի հետ, ով նույնպես Մենի համալսարանի ուսանողուհի էր ։ Այդ աշնանը, Քինգն աշխատանքի անցել Մեն նահանգի Հեմփդեն քաղաքի ակադեմիայում՝ որպես ուսուցիչ։ Նա նաև շարունակել է ամսագրերին պատվածքներ վաճառելը, ինչպես նաև աշխատել վեպերի նոր մտահղացումների վրա ։ Այդ ընթացքում Քինգի մոտ զարգաց էլ ալկոհոլի նկատմամբ կախվածությունը, որը նրան հետապնդեց մի տասնամյակից ավել ։
1970-80-ականների աշխատանքներ
1973 թվականին, Քինգի առաջին վեպը՝ «Քերրին» ընդունվել է Doubleday հրատարակչության կողմից։ Քինգը վեպի սևագրերն աղբն է նետել՝ շարունակելով գրել էքստրասենսոր կարողություններով մի դեռահաս աղջկա մասին։ Իր կինը վերականգնել է սևագիրը և ոգևորել նրան վերջացնել այն ։ «Քերրի»-ի տարածման համար իր ներդրումները կազմել են 2, 500 դոլար, իսկ նրա տպագրված գիրքը հավաքել է 400, 000 դոլար ։ Քինգը և իր ընտանիքը տեղափոխվել են հարավային Մեն, որովհետև նրա մոր առողջությունը վատացել էր։ Այդ ժամանակ նա սկսել էր «Երկրորդ եկողը» գրքի գրումը, որն այնուհետև անվանվել է «Երուսաղեմի Լոթ», իսկ վերջնական տարբերակը՝ «Սեյլեմի Լոթ» (թողարկվել է 1975 թվականին) ։ Քինգի մայրը մահացել է «Քերրի»-ի թողարկումից հետո՝ որովայնի քաղցկեղից։ Իր մորաքույր Էմրայնը նրա համար կարդացել էր վեպը՝ մինչ մահանալը։ Քինգը գրել է, որ այդ ժամանակ նա ալկոհոլային սուր կախվածության մեջ էր և չէր կարող ինչ-որ կապակցված խոսք արտաբերել իր մոր թաղման արարողությանը ։
Իր մոր մահից հետո, Քինգը և իր ընտանիքը տեղափոխվել են Բոուլդեր, Կոլորադո, որտեղ նա գրել է «Փայլատակում» վեպը (տպագրվել է 1977թվականին)։ Ընտանիքը 1975 թվականին վերադարձել է արևմտյան Մեն, որտեղ գրողն ավարտել է իր չորրորդ՝ «Դիմակայություն» վեպը (տպագրվել է 1978 թվականին)։ 1977 թվականին, ընտանիքը Օուեն Ֆիլիպի (իր երրորդ և վերջին երեխան) հետ կարճ ժամանակով մեկնել են Անգլիա, որտեղից Մեն են վերադարձել այդ աշնանը։ Այդ ժամանակ, Քինգը սկսում է Մենի համալսարանում դասավանդել գրելու արվեստը։ Դրանից հետո, նա Մենում պահպանում է իր մշտական բնակավայրը ։
1985 թվականին, Քինգը գրել է իր առաջին կոմիքսային աշխատանքը ։ Գիրքը գրվել է կոմիքսների ասպերզում այնպիսի գրողների կողմից, ինչպիսիք են Քրիս Քլերմոնթը, Սթեն Լին և Ալան Մուրը, ինչպես նաև այլ հեղինակներ, որոնք չէին գործում այդ ժանրում, ինչպիսին Հարլան Էլիսոնն է։ Գրքի ողջ հասույթն ուղղվել է Աֆրիկայում սովի մեղմացմանը  ։
«Մութ աշտարակը» գրքեր
1970-ականներին Քինգը սկսել է մի բան, որը հետագայում դարձել է միայնակ նետահար Ռոլանդի մասին պատմող գրքերի շարքը։ Գրքերում, հերոսը փորձում է բացահայտել «Սև հագուստով տղամադրու» գաղտնիքը։ Շարքի առաջին գիրքը՝ «Մութ աշտարակը․ նետահարն» է, որը «Ֆենտեզի և գիտաֆանտատիկ ամսագրի» կողմից թողարկվել է 5 շապիկներով, Էդվարդ Լ․ Ֆերմանի անվան ներքո, 1977-1981 թվականներին։ «Նետահարը» շարունակվել է, դառնալով ութ սերիաներից բաղկացած շարք, որը կոչվել է «Մութ աշտարակը»։ Այն գրվել և թողարկվել է Քինգի կողմից, ոչ հաճախ՝ չորս տասնամյակի ընթացքում։
1982 թվականին, «Donald M. Grant»-ի փոքրիկ ֆենտեզի հրատարաչությունն այդ պատմվածքներն առաջին անգամ տպագրել է կոշտ, գունավոր կազմով և սև ու սպիտակ նկարազարդումներով, որոնք արվել էին ֆենտեզի նկարիչ Մայքլ Ուելանի կողմից։ Յուրաքանչյուր գլուխ անվանվել է այնպես, ինչպես թողարկվել էր ամսագրում։ Քինգը կոշտ կազմով թողարկումը նվիրել է «F&SF»-ի խմբագիր Էդ Ֆերմանին, ով «ռիսկի էր դիմել պատմությունները հրատարակելու»։ Այդ թողարկումը տպվել է ընդամենը 10․000 օրինակով, որը Քինգի կոշտ կազմով գրքերի ամենաքիչ ցուցացնիշն է։ Իր 1980 թվականի «Հայացքով բոցավառողը» վեպը կոշտ կազմով թողարկվեց 100, 000 օրինակով, իսկ «Քրիստին»՝ 250․000, որոնց տպագրող ընկերությունը Viking Press-ն էր։ Գիրքը հասանելի չէր գրքերի խանութների բոլոր ցանցերում և գնվում էր միայն հատուկ պատվերով։ Երբ առաջին 10, 000-ը վաճառվել էր, Հրանտը պատվիրեց տպել ևս 10, 000-ը՝ 1984 թվականին, սակայն գրքի նկատմամբ պահաջարկը կրկին ցածր էր։ «Նետահար»-ի մասին պատմող գրքերը ներկայումս շատ է կարդացվում և այն կարելի է գտնել Սթիվեն Քինգի երկրպագուների հավաքածուների մեջ։
1987 թվականին, թողարկվել է շարունակությունը՝ «Մութ աշտարակը II․ ծառի գծանկարը», որտեղ Ռոլանդը 20-րդ դարի Միացյալ Նահանգներից մարդկանց է բերում՝ կախարդական դռների միջոցով։ Հրանտն այն հրատարակում է Ֆիլ Հեյլի նկարազարդումներով և մի փոքր ավել՝ 30, 000 օրինակով, քան նախորդը։ «Դա» վեպը թողարկվել է 1986 թվականին՝ միանգամից 1, 000, 000 օրինակով, որն էլ Քինգի ամենալավ ցուցանիշն է։ Քինգը վստահ էր, որ «Մութ աշտարակի» գրքաշարը կհետաքրքրի իր երկրպագուների միայն մի մասին, այդ պատճառով նա հրաժարվել է մեծ տպաքանակով թողարկել։ 2000-ականների սկզբներին, Քինգը սրբագրել է «Նետահարը» բնօրինակ գիրքը, զգալով, որ 1970-ականների շունչը լիովին տարբերվում է 2004 թվականից։ Սրբագրված տարբերակը թողարկվել է 2003 թվականին՝ կրկին Viking խմբագրատան կողմից։
Ադապտացիաներ
2005 թվականի հոկտեմբերին, Քինգը պայմանագիր է կնքել Marvel Comics-ի հետ, ըստ որի պետք է սահմանափակ թվով թողարկվեր պատմվածքների շարքեր՝ «Ի ծնե հմուտ նետահար» անվան տակ։ Շարքը, որը կենտրոնացած է երիտասարդ Ռոլանդ Դիսքեյնի վրա՝ պատրաստվել է Ռոբին Ֆուրթի կողմից, Փիթեր Դեյվիդի երկխոսությամբ և նկարազարդվել Eisner մրցանակաբաշխության հաղթող նկարիչ Ջե Լիի կողմից։ Առաջին թողարկումը լույս է տեսել 2007 թվականի փետրվարի 7-ին։ Քինգը, Դեյվիդը, Լին և Marvel-ի գլխավոր խմբագիրը ներկա էին Թայմս Սքվերում տեղի ունեցող ամսագրերի վրա երեկոյան ստորագրմանը ։ 2007 թվականին, աշխատանքը վաճառվել է մոտավորապես 200, 000 օրինակով։ Գրքի հաջողությունների հետևանքով, Marvel-ը շարունակել է թողարկել ևս մի քանի ամսագրեր Քինգի պատմվածքներով, որոնց աշխատանքներին շարունակել են մասնակցել Ֆուրթը և Դեյվիդը։
Չնայած Hollywood Reporter-ը, 2007 թվականի փետրվարին հայտարարեց, որ «Կորուսյալները» հեռուստասերիալի համահեղինակ Ջ․ Ջ․ Աբրամսը ցանկանում է էկրանավորել Քինգի էպիկական «Մութ Աշտարակը» շարքը ։ Սակայն 2009 թվականին, MTV-ի հետ հարցազրույցի ժամանակ նա ասել է, որ չի իրագործելու մտադրությունը ։
Ակիվա Գոլդսմանը, Ռոն Հովարդը և Բրայան Գրեյզերը հանդես կգան որպես «Մութ աշտարակը» ֆիլմի պրոդյուսերներ ։
«Ռիչարդ Բախման» կեղծանուն
1970-ականների և 80-ականների վերջին, Քինգը գրել է մի քանի կարճ վեպեր՝ «Կատաղություն» (1977), «Երկար զբոսանքը» (1979), «Ճանապարհային աշխատանքներ» (1981), «Վազող մարդը» (1982) և «Նիհարողը» (1984), որոնք թողարկվել են Ռիչարդ Բախման գրական ծածկանվան տակ։ Այդ միտքը եկել էր նրա մոտ այն բանից, երբ նա կարծում էր, որ իր հայտնությունն ուղղակի պատահար է։ Նա ցանկանում էր կրկին փորձել և տեսնել, արյդո՞ք կարող է հասնել նույն հաջողությանը։ Ըստ մեկ այլ բացատրության, նա կեղծանվան տակ էր գրում, քանի որ տպագրման ստանդարտները թույլ էին տալիս տարեկան թողարկել միայն մեկ գիրք ։ Նա այդ անունը վերցրել է իր կողմից երկրպագվող Bachman-Turner Overdrive հարդ ռոք խմբից ։
Ռիչարդ Բախմանը, որպես Քինգի կեղծանուն բացահայտվել է Վաշինգտոնի գրքի խանութներից մեկի գործակատար Սթիվ Բրաունի կողմից, ով նմանություններ էր գտել աշխատանքների մեջ և ավելի ուշ նրա ասածները տեղ են գտել Կոնգրեսի գրադարանում։ Այնտեղ ասվում էր, որ Բախմանի վեպերից մեկի հեղինակը Քինգն է ։ Այս ամենի մասին մամուլը գրել է, որ Բախմանի «մահվան պատճառը կեղծանման քաղցկեղն է» ։ 1989 թվականին, Քինգն իր «Մռայլ կեսը» գրքում գրել է, թե ինչպես է կեղծանունն անդրադարձել իր վրա, որը նվիրել է «երջանկահիշատակ» Բախմանին։
2006 թվականին, Լոնդոնի կոնֆերանսի ժամանակ, Քինգը հայտարարել է, որ նա Բախմանի անվան տակ բացահայտել է ևս մեկ վեպ՝ «Բլեյզ»։ Այն թողարկվել է 2007 թվականի հունիսի 12-ին։ Փաստացի, սևագրերը պահպանվել են Մենի Համալսարանի Օրոնոյի մասնաճյուղում, և երկար տարիներ հետո, 1973 թվականին Քինգը վերջապես որոշում է թարմացնել ձեռագիրը՝ տպագրման նպատակով։