cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Delta Machine
Թողարկում և տեղաշարժ
2013 թվականի մարտի 15-ին BBC 6 առավոտյան շոուում կայացել է «Soothe My Soul» երկրորդ սինգլի պրեմիերան, որն առաջինի նման գրել էր Գոռը ։ Սինգլը թողարկվել է նույն թվականի մայիսի 13-ին։
Մարտի 18-ին ալբոմը հայտնվել է համացանցում ։ Նույն օրը BBC 6-ում կայացել է «Secret to the End» սինգլի պրեմիերան, իսկ ալբոմը ամբողջությամբ դարձել է հասանելի iTunes Store-ում ։
Անվանում
«Անվանումը կարելի է բաժանել երկու մասի. առաջինը հղում է ալբոմի դելտաբլյուզին մասին ։ Երկրորդ մասը բնութագրում է ալբոմի էլեկտրական հնչողությունը, որ ավելի ավանդական է խմբի համար ։
Քննադատություն
Ալբոմը հիմանկանում ստացել է դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից։ Metacritic կայքն ալբոմին տվել է 100-ից 67 միավոր 32 գրախոսության հիման վրա։ Entertainment Weekly-ից Քայլ Անդերսոնը Delta Machine ալբոմը համարել է 21-րդ դարի ամենաուժեղ ալբոմը, գովել է ծրագրավորող Քրիստոֆեր Բերգի աշխատանքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ալբոմներ
Կիավենա
Կիավենա (Chiavenna ), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը՝ 7.374 մարդ (2014 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 659 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Մեզե, Պյուրո, Պրատա Կամպորտաչո, Սան Ջակոմո Ֆիլիպո համայնքներին ։ Փոստային ինդեքս՝ 23022, հեռախոսային կոդ՝ 0343։
Կոմունայի հովանավորն է Հռոմի Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 10-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դևիդ Նատտեր
Դևիդ Նատտեր (David Nutter; ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Նա հայտնի է նրանով, որ հեռուստատեսության համար նկարում է պիլոտային դրվագները։ 2015 թվականին նա ստացավ «Էմմի» պարգևը դրամատիկ սերիալի լավագույն ռեժիսուրայի համար։ Դա «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալն էր, որը հեռարձակվում էր HBO ալիքի շրջանակներում ։
Անձնական տվյալներ
Նատտերը ծնվել է 1960 թվականին։ Սովորել է Մայամիի համալսարանում։
Նատտերը ամուսնացած է 1987 թվականի մայիսից, կնոջ անունը Բիրգիտ է ։ Նրանք ունեն երկու երեխաներ. Զոի Կ. Նատտերը և Բեն Նատտերը ։
Կարիերա
Նատերի մեծագույն առաջընթացը տեղի ունեցավ այն ժամանակ, երբ նա սկսեց նկարահանել «Գաղտնի փաստաթղթեր» սերիալի էպիզոդները։ Ավելի ուշ նա շարունակեց նկարահանել հեռուստասերիալների առաջին սերիաները և օգնում էր ստեղծել «Տիեզերք. հեռավոր անկյուններ», «Հազարամյակ», «Այլմոլորակայիններքի քաղաքը», «Խավար հրեշտակ», «Սմոլվիլի գաղտնիքները», «Առանց հեթքի», «Ջեք և Բոբբի», Գերբնական, «Տերմինատոր. Պայքար ապագայի համար», «Մենտալիստ» և «Անամոթները» հեռուստասերիալների առաջին սերիաները
Նատտերը նկարահանել է «Գեղեցիկները» հեռուստասերիալի սերիաները HBO ալիքի համար, դրան միացած «Վերակենդանացումը», «Արքայազնի հարսնացուն» սերիաները և վերջին սերիան՝ «Վերջ»։
2008 թվականին LG-ն օգտագործեց հեռուստասերիալների առաջին սերիաները ստեղծելու Նատտերի փորձը, որպեսզի ընկերությունը ավելի նոր գծի մեջ տեղափոխի, ավելի մեծ հաճախության շնորհիվ, դրա համար առաջին սերիայի համար նրանք տրիլլեր ժանրով հոլովակ ստեղծեցին ։
2011 թվականին CBS ալիքի շրջանակներում Դևիդը Ռինա Միմունի «Բժիշկ» սերիալի համար նկարեց առաջին սերիան ։
2012 թվականին Նատտերը նկարեց «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանի վեցերորդ և յոթերորդ սերիաները։ 2013 թվականին նա նկարահանեց «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանի 2 վերջին սերիաները, դրա հետ միասին «Ռեյնին Կաստամերեյից» սերիան, «Կարմիր հարսանիքը» հանրահայտ մասով ։
Նատտերը նաև The CW ալիքի համար նկարահանել է «Նետ» հեռուստասերիալի առաջին սերիան, որը հիմնված է «Կանաչ Նետի» կերպարի վրա, որտեղ գլխավոր դերում Սթիվեն Ամելլն է։
2014 թվականին Դևիդը վերադարձավ HBO ալիքի «Գահերի խաղը» սերիալին, որպեսզի նկարահանի 5-րդ եթերաժրջանի իններորդ և տասերորդ սերիաները ։ Տասերորդ սերիայի համար նա ստացավ «Էմմի» մրցանակը որպօես դրամատիկ սերիալի լավագույն ռեժիսուրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Էքս ան Օթ
Էքս ան Օթ (Aix-en-Othe), նախկին համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 2463 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.76 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարի դրությամբ հանդիսանում է Էքս Վիլմոր Պալի համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 27 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1352 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 922-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 430։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,2 %։ 922 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 750 անձ (383 տղամարդ և 367 կին)։ Գործազուրկ են եղել 172 անձ (88 տղամարդ և 84 կին)։ 430 անաշխատունակներից 94-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 202-ը` թոշակառուներ, իսկ 134-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
22° լուսապսակ
22° լուսապսակ կամ 22° հալո (22° halo), օպտիկական երևույթ, որը պատկանում է սառցե բյուրեղներից առաջացող լուսապսակների ընտանիքին, երևում է Արևի կամ Լուսնի շուրջը մոտ 22° շառավղով օղակների տեսքով։ Լուսնի շուրջն առաջացած 22° լուսապսակը կոչվում է Լուսնի օղակ կամ ձմեռային լուսապսակ։ Այն ձևավորվում է, երբ Արևի կամ Լուսնի լույսը բեկվում է մթնոլորտում կախույթային վիճակում գտնվող միլիոնավոր հեքսագոնալ սառցե բյուրեղների վրա ընկնելով ։ Հալոն մեծ է. շառավղի չափը մոտավորապես հավասար է ձեռքի մեկնված բազուկի հեռավորության չափին։ 22° լուսապսակը կարող է տեսանելի լինել տարվա մեջ 100 օր` ավելի հաճախ, քան ծիածանը ։
Առաջացում
Թեև 22° հալոն լուսապսակների ամենատարածված տեսակներից մեկն է, այնուամենայնիվ 22° լուսապսակ առաջացնող  սառույցի բյուրեղների ճշգրիտ ձևը և կողմնորոշումը շարունակում է քննարկումների թեմա մնալ։ Ամենահավանականը համարվում են հեքսագոնալ, պատահականորեն դասավորված սյուները, բայց այս բացատրությունը խնդիրներ ունի, ինչպիսին է այն, որ նման բյուրեղների աերոդինամիկական հատկությունները նրանց ուղղորդում են հորիզոնական, այլ ոչ թե պատահական։ Այլընտրանքային բացատրությունները ներառում են գնդաձև սառցե սյունակների կլաստերների մասնակցությունը ։
Քանի որ լույսը անցնում է վեցանկյուն սառույցի պրիզմաների 60 ° անկյունային անկյան տակ,  այն շեղվում է կրկնակի անգամ, ինչի արդյունքում անկման անկյունները տատանվում է 22° մինչև 50°։ Նվազագույն շեղման անկյունը գրեթե 22 ° է (կամ ավելի կոնկրետ միջինում 21.84°. կարմիր լույսը 21.54°  և կապույտ լույսը 22.37°)։ Լույսի ալիքի բեկման այս տարբերությունների հետևանքով շրջանի ներքին եզրը կարմրավուն է լինում, իսկ արտաքին եզրը կապտավում։
Ամպերում եղած բոլոր սառցե բյուրեղները միանման են անդրադարձնում լույսը, բայց միայն մի մասն են նպաստում 22 աստիճան օղակի տրված հեռավորությամբ դիտորդի վրա առաջացնող ազդեցությանը։ Քանի որ լույսը չի բեկվում 22° անկյունից պակաս անկյան տակ, ապա երկինքը մութ է լինում լուսապսակի ներսում ։
Երբեմն 22° լուսապսակը շփոթում թագի հետ, որը մեկ այլ երևույթը, որի հետևանքով Արևի կամ Լուսնի շուրջ լուսային օղակ է առաջանում։ Ի տարբերություն 22° լուսապսակի, այն առաջանում է ոչ թե սառցե բյուրեղների, այլ ջրի կաթիլների լույսի անդրադարձմամբ և այն ավելի փոքր է ու շատ ավելի գունեղ ։
Եղանակային կախվածություն
Ֆոլկլորում ասվում է, որ Լուսնի օղակները նախազգուշացնում են վերահաս մրրիկի մասին ։ Ինչպես և այլ սառցե պսակները, 22° լուսապսակը հայտնվում է, երբ երկինքը պատված է լինում բարակ փետրավոր կամ փետրաշերտավոր ամպերով, որոնք հաճախ նկատվում են մեծ ամպրոպներից մի քանի օր առաջ ։ Սակայն նույն ամպերը կարող են առաջանալ նաև առանց որևէ հետագա եղանակային փոփոխության, այդպիսով 22° լուսապսակի առկայությունը որպես վատ եղանակի մասին զգուշացնող նախանշան համարող վարկածը դարձնելով անհուսալի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մթնոլորտային օպտիկական երևույթներ Կատեգորիա:Օպտիկական երևույթներ Կատեգորիա:Մթնոլորտային երևույթներ
Բայեսյան ցանց
Բայեսյան ցանցը (Bayesian network), Բայեսի ցանցը կամ հավանական հավասարակշռված ուղղորդված ոչ ցիկլային գրաֆիկական մոդելը հավանական հավանական գրաֆիկական մոդել է (վիճակագրական մոդելի մի տեսակ), որը ներկայացնում է փոփոխականների և նրանց պայմանական կախվածությունը ուղղորդված ոչ ցիկլային գրաֆիկով (DAG ): Օրինակ, Բայեսյան ցանցը կարող է ներկայացնել հիվանդությունների և ախտանիշների հավանական փոխհարաբերությունները։ Հաշվի առնելով ախտանիշները, ցանցը կարող է օգտագործվել տարբեր հիվանդությունների առկայության հավանականությունը հաշվարկելու համար:Արդյունավետ ալգորիթմները կարող են կատարել խելամիտ մտահանգում և ուսուցանել Բայեսյան ցանցերում։ Բայեսյան ցանցերը, որոնք փոփոխականների մոդելային հաջորդականություններ են (օրինակ, խոսքի ազդանշանները կամ սպիտակուցային հաջորդականությունները) կոչվում են դինամիկ Բայեսյան ցանցեր։ Բայեսյան ցանցերի ընդհանրությունները, որոնք կարող են ներկայացնել և լուծել որոշակի խնդիրների անորոշություն, կոչվում են ազդեցության դիագրամներ ։
Մտահանգում և ուսուցում
Բայեսյան ցանցերը իրականացնում են երկու հիմնական մտահանգում.
Բայեսյան ցանցի և Նեյրոնային ցանցի տարբերությունները
Ի տարբերություն Բայեսյան ցանցերի Նեյրոնային ցանցերը սահմանափակ են վերահսկելի ուսուցման տեսանկյունից ։
Ի տարբերություն Նեյրոնային ցանցերի,Բայեսյան ցանցերը աշխատում են մաքսիմիզացիայի և ակնկալիքի ալգորիթմների շնորհիվ։
Նեյրոնային ցանցերում պետք է հիմնել վերահսկող համակարգ, իսկ Բայեսյան ցանցերի դեպքում ուղղակի ներմուծում ենք նոր տվյալները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական վիճակագրություն
Լուսիկ Լիսինյան
Լուսիկ Հարությունի Լիսինյան, բանվոր երիտասարդության միությունների կազմակերպիչ, Մոսկվայում՝ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության ակտիվ մասնակից։
ԽՄԿԿ անդամ՝ 1916 թվականից։ Թիֆլիսի օրիորդաց գիմնազիայում սովորելիս մերձեցել է պատմության ուսուցիչ, ընդհատակյա հեղափոխական գործիչ Ելենա Ստասովայի հետ, որի ազդեցությամբ էլ հետագայում ներգրավվել է հեղափոխական գործունեության մեջ։ 1915-1917 թվականներին, Լիսինյանը սովորել է Մոսկվայի առևտրական ինստիտուտում։ Մասնակցել է ուսանողական ընդհատակյա խմբակների հավաքույթներին, պրոպագանդիստական աշխատանք արել Միխելսոնի, Բրոկարի և Դանիլովյան գործարաններում։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է Զամոսկվորեչիե շրջանի խորհրդի քարտուղար։ 1917 թվականի հունիսին մասնակցել է «III Ինտերնացիոնալ» բանվոր երիտասարդության միության ստեղծմանը։ Մոսկվայում հոկտեմբերյան հեղաշրջման ժամանակահատվածում եղել է Ռազմահեղափոխական կոմիտեի հետախույզն ու կապավորը։ Սպանվել է յունկերների հետ Օստոժենկե փողոցում ունեցած զինված բախումներից մեկի ժամանակ։
Թաղված է Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պարսպի մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Բոլշևիկներ Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ
Կոլե դ'Անկիզե
Կոլե դ'Անկիզե (Colle d'Anchise), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 818 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 52 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86020, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Պապա Սիստո II-ը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռափիցա
Ռափիցա կամ Ռափիծա (რაფიწა, Рапыца)՝ գյուղ Աբխազիայում։ Մտնում է վրացական Գագրայի մունիցիպալիտետում։ Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 238 մարդ ։ Գյուղը տեղակայված է ծովի մակարդակից 40 մ բարձրության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Թոխլիաուր
Թոխլիաուր (თოხლიაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 700 մետր է։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 983 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սագարեջոյի շրջան
Մունգո Պարկ
Մունգո Պարկ (Mungo Park, ), Կենտրոնական Աֆրիկայի շոտլանդացի հետազոտող, մասնագիտությամբ՝ վիրաբույժ։ Երկու ուղևորություն է կատարել Արևմտյան Աֆրիկա։
Կենսագրություն
Մունգո Պարկը ծնվել է ագարակատիրոջ ընտանիքում, տասներեք երեխաներից յոթերորդն է։ Նախնական կրթությունն ստացել է Սելքերք քաղաքի (Շոտլանդիա) դպրոցում։ Նա բժշկությունը նախընտրում է կրոնից և 15 տարեկան հասակում դառնում է բժիշկ-վիրաբույժ Թոմաս Անդերսոնի աշակերտը։ Հետագայում՝ 1799 թվականին, Անդերսոնի դուստրը՝ Էլլիսոնը, դառնում է Մունգո Պարկի կինը։
1788 թվականից Մունգո Պարկը բժշկություն և բուսաբանություն է սովորում Էդինբուրգի համալսարանում։ 1792 թվականի հունվարին Լոնդոնի վիրաբույժների ընկերակցությունում բժշկության քննություն է հանձնում։ Բուսաբանության հանդեպ սերը, ինչպես նաև Լոնդոնում այգեպան աշխատող իր ազգական Ջեյմս Դիքսոնի ջանքերը նպաստում են՝ Մունգո Պարկի ծանոթությանը սըր Ջոզեֆ Բենքսի հետ (անգլիացի նատուրալիստ, բուսաբան, Լոնդոնի թագավորական ընկերության նախագահ, 1778-1820)։ Ջոզեֆ Բենքսը օգնում է երիտասարդ Մունգո Պարկին «Worcester» առագաստանավը պատրաստել Օստ-Ինդիա երթուղու համար (1792)։
Որպես նավի բժշկի օգնական Մունգո Պարկն ուղարկվում է Ինդոնեզիայի Սումատրա կղզի։ Ազատ ժամանակ զբաղվում է գիտական հետազոտություններով։ Վերադառնալով հայրենիք՝ «Աֆրիկյան ընկերակցության» առաջարկով զեկույց է կարդում The Linnean Society-ում (1794): Այդ աշխատանքի հիման վրա Մունգո Պարկը 1795 թվականի մայիսին մեկնում է Գամբիա։
Մունգո Պարկի առաջին ճանապարհորդությունը
Մունգո Պարկի ճանապարհորդության հիմնական նպատակը Արևմտյան Աֆրիկայի ներքին շրջաններն ուսումնասիրելն էր, մասնավորապես՝ Սենեգալ և Գամբիա գետերի աղբյուրները, ինչպես նաև ճշգրտել առասպելական քաղաք համարվող Տոմբուկտուի ճշգրիտ վայրը։ Արշավախմբի հովանավորը Ջոզեֆ Բենքսն էր, առաջին արշավին մասնակցում էր Ջեյմս Կուկը։ Արշավախմբի բյուջեն համեստ էր՝ ընդամենը երկու հարյուր ֆունտ։
Առաջին ճանապարհորդությունը սկսվել է 1795 թվականի մայիսին Գամբիայի գետաբերանով։ Այս վայրում արդեն որոշ ժամանակ անգլիական բնակչություն կար։ Այդ բնակատեղիներից Մունգո Պարկը փոքրիկ նավով ուղևորվեց Գամիբիայով վերև։ Նավարկությունից վեց օր անց աֆրիկյան պայմաններին անսովոր շոտլանդացիները բռնվում են տենդով։ Պիզանիա բնակատեղիում ճանապարհորդները ստիպված են լինում երկու ամիս անցկացնել տեղաբնիկների խրճիթներում։ Լիովին չապաքինված հիվանդությունից՝ Մունգո Պարկն ավելի է խորանում դեպի մայրցամաքը։
Մունգո Պարկն ուներ միայն երեք ուղեկից՝ Դեմբա անունով տղա ծառան, տեղաբնիկ դարբին Յումբոն և նախկին ստրուկ, ամերիկյան մի սևամորթ Ջոնսոն ազգանունով։ Արշավականներն ունեին միայն մեկ ձի և երկու ավանակ։ Արշավականների ճանապարհը սկզբում ձգվում էր Գամբիայի հոսանքով վերև, այնուհետև Ներիկո վտակի երկայնությամբ։ Այնուհետև երթուղին ընթանում է Սահարայի հարավային սահմանով, այժմյան Սենեգալի արևելքով և Մալիի արևմուտքով։ Այստեղ ճանապարհորդներին կողոպտում են մավրերը (Մավրիտանիայի արաբները), և որոշ ժամանակ ճանապարհորդների ծրագրերն ընդհատվում են։
Մի քանի ամիս գերությունից հետո Մունգո Պարկին հաջողվում է փախչել։ 1796 թվականի հուլիսի 20-ին նա հասնում է Նիգեր գետին։ Այստեղ ճանապարհորդը հայտնաբերում է, որ Նիգերը հոսում է արևելք և առնչություն չունի Սենեգալ և Գամբիա գետերի հետ, նախկինում եվրոպացիները կարծում էին, որ Նիգերը բաժանվում է այս երկու գետերի միջև։ Մունգո Պարկը պատրաստվում է պարզել, թե ուր է տանում Նիգերի հոսանքը։
Հոսանքն ի վար Նիգերով որոշ ժամանակ ուղևորվելուց հետո Մունգո Պարկը երրորդ անգամ է հիվանդանում տենդով։ 1796 թվականի հուլիսի 30-ին նա որոշում է ետ վերադառնալ։ Ապաքինվելով տենդից նա մի քանի ամսում ոտքով վերադառնում է Գամբիայի գետաբերան։ 1797 թվականի հունիսին նա վերադառնում է Պիզանիա։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո նա իր ճանապարհորդության մասին գիրք է գրում, որը նրան հայտնի է դարձնում։ 1797 թվականին վերադառնում է հայրենի Ֆոուլշիլս, 1799 թվականին ամուսնանում է Էլլիսոն Անդերսոնի՝ իր առաջին ուսուցիչ-վիրաբույժի դստեր հետ։ 1801 թվականի հոկպեմբերից ապրում է շոտլանդական Պիբլս քաղաքում, զբաղվում բժշկությամբ։
1803 թվականի աշնանը Մունգո Պարկը նոր առաջարկ է ստանում՝ գլխավորել Աֆրիկա գնացող արշավախումբը։ Ուրախությամբ համաձայնում է, սակայն արշավը հետաձգվում է։ Նա սկսում է մարոկկացի ուսուցչ մոտ լրջորեն ուսումնասիրել արաբերեն։ 1804 մայիսին թվականին կրկին վերադառնում է Ֆոուլշիլս։ Ծանոթանում և ընկերանում է անգլիացի գրող Վալտեր Սքոթի հետ։ 1805 թվականին Մունգո Պարկը նոր արշավախումբ է ուղղորդում Արևմտյան Աֆրիկա։
Մունգո Պարկի երկրորդ ճանապարհորդությունը
Երկրորդ արշավի ժամանակ Մունգո Պարկի նպատակը Նիգեր գետի հովտի ուսումնասիրությունն էր՝ ակունքից մինչև գետաբերան։ Այս արշավախումբը արմատապես գերազանցում էր նախորդին. մասնակցում էր լավ զինված 40 արշավական։ 1805 թվականի մարտին արշավախումբը Ատլանտյան օվկիանոսի ափից առաջ շարժվեց մայրցամաքի խորքը, սակայն արշավախումբը հենց սկզբից անհաջողությունների հանդիպեց։ Պարկի շատ ուղեկիցներ հիվանդացան կամ զոհվեցին մավրերի հետ զինված բախումների հետևանքով։ Մինչև Բամակո մնացել էր ընդամենը 11 հոգի։ 1805 թվականի նոյեմբերին ութ ուղեկիցների հետ Մունգո Պարկը մակույկ է իջեցնում գետը չուսումնասիրված տարածքների հետազոտման համար։ Արշավավախումբը Նիգեր գետում անհետանում է, միայն 1808 թվականին է հայտնի դառնում, որ Բուսա քաղաքի մոտ նրանց վրա հարձակվել են տեղաբնիկները։ Խուսափելով կրակահերթից Մունգո Պարկն ու նրան ուղեկցող սպան նետվել են գետը և խեղդվել այնտեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գրողներ
Կոլետորտո
Կոլետորտո (Colletorto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Լիմանային ոռոգում
Լիմանային ոռոգում, հողի խորը, գարնանային միանվագ խոնավացում տեղական հոսքի ջրերով։
Կոլետորտո
Բնակչությունը կազմում է 2474 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86044, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Լիմանային ոռոգում
Ապահովում է խոտաբույսերի, եգիպտացորենի, կերային մշակաբույսերի բարձր բերքը։ Լիմանային ոռոգման համար օգտագործում են բարձր տեղադրության տարածությունների ձնհալքի ջրերը, հեղեղաջրերը և ջրամբարների ու ջրանցքների ավելորդ ջուրը։ Ջուրը ոռոգվող հողատարածություններում (լիմանում) լճացվում է պատնեշների և ամբարտակների (թմբեր) համակարգով։
Լիմանները լինում են՝
Կոլետորտո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիմանային ոռոգում
Ըստ լճացվող ջրի շերտի հաստության լինում են՝
Ոռոգման նորման 1,5-4,5 հազար մ³ հա ջուր է։ Լիմանի ողողման տևողությունը կախված է ոռոգվող կուլտուրայի տեսակից, հողի խոնավունակությունից և խոնավության խորությունից՝ սովորաբար 10-20 օր։
Կատեգորիա:Ոռոգում
Լիտվացիներ
Լիտվացիներ (լիտ. lietuviai, ինքնանվանումը՝ լետուվյայ), ազգ, Լիտվայի հիմնական բնակչությունը։ Բնակվում են նաև ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Ռուսաստանում և այլն։ Խոսում են լիտվերեն։
Հավատացյալները հիմնականում կաթոլիկներ են։ Լիտվացիները կազմավորվել են բալթյան զանազան ցեղերից (լիտվացիներ, ժմուդներ և այլն), որոնց նախնիները մթա 3-2-րդ հազարամյակներում թափանցել են Նեման և Դվինա գետերի հովիտները։ 9-12-րդ դարերում աստիճանաբար ձևավորվել է լիտվական ազգությունը, 19-րդ դարի 2-րդ կեսին՝ ազգը։ Լիտվացիները ունեն ազգային յուրահատկությամբ աչքի ընկնող նյութական և հոգևոր մշակույթ։
Կատեգորիա:Լիտվայի ազգեր
Լիտորալ նստվածքներ
Լիտորալ նստվածքներ (լատ. lito-ralis-ափային, առափնյա), նստվածքներ և ապարներ, որոնք առաջանում են ծովի մակընթացության ու տեղատվության սահմանների միջև գտնվող լիտորալ մասում։ Բնորոշ է տեղատվությունների ժամանակ ծովի հատակի պարբերական չորացման հետքերի առկայությունը։ Լիտորալ նստվածքներ են՝
Կատեգորիա:Նստվածքային ապարներ
Վիլլառեջա
Վիլլառեջա  (Villareggia), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 998 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 91 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0161։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարտին Տուրեցին (ֆրանսիական Տուր քաղաքի առաջին եպիսկոպոսներից մեկը, 4-րդ դար)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Տեխի (գյուղ)
Տեխի կամ Տախու (աբխազ.` Таху, ტეხი), գյուղ Աբխազիայի Գուլրիփշի շրջանում, Կոդոր գետի հովտում, Գուլրիփշից 29 կմ հեռավորության վրա։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Ըստ 1959 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում էր 114 մարդ` հիմնականում հայեր ։ 1989 թվականի հաշվառումներով, գյուղում մշտական բնակչությունը բացակայել է ։
Ֆրենկ Ստելլա
Ֆրենկ Ստելլա, ամերիկացի նկարիչ և քանդակագործ, ով հայտնի է մինիմալիստական և հետգեղանկարչական աբստրակցիոնիզմ ոճերում։ Ստելլան ապրում և աշխատում է Լոնդոնում։
Կենսագրություն
Ստելլան ծնվել է Մասաչուսետսում՝ Մալդենում ։ Նրա ծնողներն ունեն իտալական ծագում։ Նրա հայրը եղել է գինեկոլոգ, իսկ մայրը ունեցել է գեղարվեստական հակումներ, հաճախել է նորաձևության դպրոց, իսկ ավելի ուշ սկսել է զբաղվել բնանկարչությամբ ։
Ֆիլիպսի ակադեմիայի ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Ստելլան հաճախել է Փրինսթոնի համալսարան, որտեղ մասնագիտացել է պատմության բնագավառում և հանդիպել է աբստրակտ նկարիչ Դարբի Բանարդին և արվեստագետ Միշել Ֆրիդին։ Նյու Յորքի արվեստի պատկերասրահներ հաճախելը նպաստել է նրա աշխարհայացքի զարգացմանը, իսկ Ջեքսոն Պոլլոքի և Ֆրանց Քլինի աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմը ազդել է նրա աշխատանքների վրա։ 1958 թվականին՝ ուսումն ավարտելուց հետո, Ստելլան տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Նա ամերիկացի ամենագնահատված նկարիչներից մեկն է, ով աշխատում է ցայսօր։ Ստելլան հայտնի է աբստրակտ նկարներ ստեղծելու շնորհիվ, որոնք չեն պարունակում տեսողական խաբկանքներ կամ 20-րդ դարի հոգեբանական հիշատակումներ ։
Այժմ Ստելլան ապրում է Ներքին Մանհեթենի Գրինվիչ թաղամասում (Greenwich Village), իսկ շաբաթ և կիրակի տեղափոխվում է Նյու Յորքի իր արվեստանոց ։
Արվեստ
Ստելլայի յուրօրինակ ոճը ձևավորվել է 1950-ական թվականի վերջերին՝ սև պատկերների շրջանում, որոնց մակերեսը լցված էր սև գծերով, որ միմյանցից բաժանվում էին սպիտակ, նեղ շերտերով։ Հենց այդ ժամանակ վարպետը կենտրոնացել էր մաքուր, բացարձակ անկերպար վիզուալությանը։ 1959 նրան ոգևորում է նյույորքցի նշանավոր արվեստաբան Լ. Կաստելին։ Շուտով՝ 1969 թվականին, հաջորդում են «այլումինե» և «պղնձե» նկարները՝ նկարված համապատասխան մետաղի երանգներով։ Բացի դրանից՝ վարպետը ավանդական ուղիղ գծերից անցում է կատարում պատկերային կտավներին՝ L, T և U տառերի տեսքով։ 1971 թվականին անդրադարձել է պատմական թեմային («Լեհական գյուղեր» շարքը)՝ այն կատարելով անառարկայական ռելիեֆով, որ հիշեցնում է փայտե սինագոգի տանիք։ 1970-ական թվականների կեսերին նա սկսեց ստեղծել առանձնապես խոշոր, թեք գծերով նկարներ՝ օգտագործելով նավաշինական նախշեր («Էկզոտիկ թռչուններ» շարք, 1976)։ Հետագայում այդ կոմպոզիցիաներին մետաղյա խողովակների և ցանցերի միջոցով հաղորդեց ռելիեֆայնություն։ Վաղ շրջանի երկրաչափական հստակ գծերը ուշ շրջանում փոխարինվեցին ավելի փափուկ և ռոմանտիկ ձևերով («Ալիքների» տարածական-եռաչափ շարք, 1985-1989)։ Ստելլայի արվեստում դրսևորվել են հետգեղանկարչական աբստրակցիոնիզմին բնորոշ առանձնահատկությունները, երբ վերանում են գեղանկարչության և դեկորատիվ արվեստի սահմանները։
Ժոզեֆ Լուիվիլ
Ժոզեֆ Լուիվիլ (Joseph Liouville, ), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս, Փարիզի ԳԱ անդամ (1839)։ Պոլիտեխնիկական դպրոցի (1833) և Քոլեժ դը Ֆրանսի (1839) պրոֆեսոր։
Կառուցել է էլիպտիկ ֆունկցիաների տեսությունը՝ դրանք դիտարկելով որպես կոմպլեքս փոփոխականի երկպարբերական ֆունկցիաներ։ Հետազոտել է երկրորդ կարգի գծային դիֆերենցիալ հավասարումների եզրային խնդիրը (կոչվում է Շաուրմ Լիուվիւի խնդիր)։ Ապացուցել է արանսցենդենա թվերի գոյությունը և կառուցել այդպիսի թվեր։ Ձևակերպել է մեխանիկայի հիմնական թեորեմներից մեկը (Լիուվիլի թեորեմ) և դինամիկայի կանոնիկ հավասարումների ինտեգրման թեորեմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Փարիզի ԳԱ անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Նոյկիրխեն բայմ Հայլիգեն Բլութ
Նոյկիրխեն բայմ Հայլիգեն Բլութ (Neukirchen beim Heiligen Blut), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում ։ Բնակչությունը կազմում է 3870 մարդ (2010 թվականի 31 դեկտեմբերի տվյալներով), տարածքը՝ 59,88 ։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 144։
Լարինո (Իտալիա)
Լարինո (Larino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Նոյկիրխեն բայմ Հայլիգեն Բլութ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Լարինո (Իտալիա)
Բնակչությունը կազմում է 8230 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86035, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Բնակավայրի հովանավորներն են համարվում սուրբ Սան Պարդոն, Սան Պրիմիանոն, Սան Ֆիրմիանոն և Սան Քաստոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աննա Վյախիրևա
Աննա Վիկտորովնա Վյախիրևա (А́нна Ви́кторовна Вя́хирева, ), ռուս հանդբոլիստուհի, «Ռոստով Դոն» ռուսական ակումբի և Ռուսաստանի հավաքականի աջ եզրային և աջ կիսամիջին խաղացող։ 2016 թվականի օլիմպիական չեմպիոն (մրցաշարի ամենաարժեքավոր խաղացող), 2018 թվականի Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (մրցաշարի ամենաարժեքավոր խաղացող) և 2019 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ ։
Կենսագրություն
Աննա Վյախիրևան ծնվել է 1995 թվականի մարտի 13-ին Վոլգոգրադում։ Հանդբոլով զբաղվել սկսել է վեց տարեկանում։ Փոքր տարիքում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Տոլյատի։ Աննային, իր քրոջ՝ Պոլինայի նման, մարզել է իր հայրը՝ Վիկտոր Վյախիրևը, երբ նա հանդես էր գալիս «Լադա» և «Զվեզդա» ակումբներում։ Հայրն Աննային մարզել է որպես ձախլիկ, որովհետև ձախլիկները ավելի բարձր են գնահատվում հանդբոլում, ինչպես նաև նա չի ցանկացել, որ իր դուստրերը մրցակցեն իրար հետ, եթե խաղան նույն թիմում, որովհետև Պոլինա Կուզնեցովան աջլիկ է ։
2018 թվականին Ֆրանսիայում անցկացվող Եվրոպայի առաջնության ութ խաղերում Աննա Վյախիրևան նետել է 43 գնդակ (4-րդ տեղ) և կատարել 41 փոխանցում (1-ին տեղ)՝ մեծ տարբերությամբ զբաղեցնելով առաջին տեղը «գոլ+փոխանցում» համակարգում (84 միավոր)։ Մրցաշարի արդյունքներով Ռուսաստանի հավաքականն զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, իսկ Աննա Վյախիրևան ճանաչվել է մրցաշարի ամենաարժեքավոր խաղացող։
Ճապոնիայում անցկացված 2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում Աննա Վյախիրևան դարձել է լավագույնը փոխանցումների թվով (62) և «գոլ+փոխանցում» համակարգով (107 միավոր)՝ մասնակցելով թիմի բոլոր 10 խաղերին։ Արդյունքում Ռուսաստանի հավաքականն զբաղեցրել է երրորդ տեղը, իսկ Վյախիրևան ստացել է իր առաջին մեդալն աշխարհի առաջնությունում, ինչպես նաև եղել է միակ ռուս մարզուհին, որ ընդգրկվել է մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականում որպես լավագույն կիսամիջին խաղացող։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հանդբոլիստուհիներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Վիլմոր սյուր Վան
Վիլմոր սյուր Վան (Villemaur-sur-Vanne), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 502 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.65 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարի դրությամբ հանդիսանում է Էքս Վիլմոր Պալի համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 26 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 306 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 230-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 76։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %։ 230 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 213 անձ (110 տղամարդ և 103 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (8 տղամարդ և 9 կին)։ 76 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լիմոզանո
Լիմոզանո (Limosano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 926 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 68 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86022, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կիստեֆոս (զբոսայգի)
Կիստեֆոս (Kistefos Sculpture Park), պատմական թանգարան, ազգային նշանակության առաջին արդյունաբերական հուշարձանը և ժամանակակից քանդակագործության խոշորագույն զբոսայգին Նորվեգիայում ու Հյուսիսային Եվրոպայում։ Հիմնադրվել է նախկին Կիստեֆոսյան ցելյուլոզի կոմբինատի տարածքում (Kistefos Wood Pulp Mill) «Կիստեֆոս» մասնավոր ընկերության սեփականատիրոջ հիդրոէլեկտրակայանի հետ։ Գտնվում է Օփլան նահանգի Եվնաքեր կոմունայում՝ Օսլոյից 80 կմ հյուսիս։ Զբոսայգու մակերեսը մոտ է, տեղակայված է Ռանդսելվա գետի երկու կողմում ։
Պատմություն
Զբոսայգու պատմությունն սկսվում է երբեմնի արդյունաբերական ձեռնարկության՝ ցելյուլոզի կոմբինատի հիմնադրումից։ Ցելյուլոզի վերամշակման կոմբինատը Ռանդսելվա գետի վրա հիմնադրել, կառուցել է Անդրեաս Քրիստենը 1899 թվականին, ապա վաճառել է այն։ 1955 թվականին գործարանը փակվել է, բայց բոլոր մեխանիզմներն ու գործիքները թողնվել են տեղում՝ այն հույսով, որ գործարանը կարող է մի օր վերագործարկվել։ Ներկայումս հին գործարանների շինությունները, որոնք կառուցվել են ավելի քան 100 տարի առաջ, զբոսայգու և արվեստի գործերի ցուցադրման հետ միասին կազմում են Նորվեգական արդյունաբերական թանգարանը։
Ընկերության սեփականատերը նորվեգացի հայտնի բիզնեսմեն և արվեստի գործերի էքսցենտրիկ կոլեկցիոներ Քրիստեն Սվեասն է՝ հիմնադիր Անդրեաս Քրիստենի թոռը։ Նա 1993 թվականին գնել է հողն ու հին շինությունները և ձևափոխել Kistefos հոլդինգի։ Նա հիմնադրել է Կիստեֆոս թանգարանի հիմնադրամը, որում, բացի սեփականատիրոջից, ներդրում է ունեցել նաև քաղաքապետարանը ։
Երբ Քրիստեն Սվեասը ձեռք բերեց համալիրը արդյունաբերական թանգարան և քանդակների զբոսայգի ստեղծելու համար իր անձնական հավաքածուից, այն լքված շինություն էր՝ մի քանի հեկտար հողով։ Հիմա այն լայնածավալ մշակված տարածք է այգով, որտեղ 1996 թվականից բացվել է թանգարան։ Այնտեղ պահպանվում է հիմնական թեման՝ արդյունաբերության պատմությունը, այդ պատճառով թանգարանի կենտրոնը համարվում են գործարանի պատմական շինություններն ու հին փայտե ջրաղացը։ Թանգարանը պատասխանատվություն է կրում պատմական օբյեկտների պահպանման համար։ Որոշ մեխանիզմներ վերականգնվել են և բերվել գործող վիճակի, որպեսզի հաճախորդները հնարավորություն ունենան տեսնել, թե ինչպես է տեղի ունեցել արդյունաբերության զարգացումը փայտանյութի վերամշակման ու պատրաստման բնագավառում ։
Զբոսայգու տարածքում տեղակայված է նաև հիդրոէլեկտրակայան։
Արդիականություն
Թանգարանի պատմական հատվածը ներկա ժամանակների հետ կապում է քանդակների զբոսայգին՝ ներկայացված հայտնի քանդակագործների ու նկարիչների աշխատանքներով։ Թանգարանի տարածքում սեզոնի ընթացքում բացի գեղարվեստական ցուցադրություններից նաև անցկացվում են միջոցառումներ՝ համերգներ և դասախոսություններ։ Ամեն ամառ թանգարանը հարևան Նյուբրուկետ քաղաքում կազմակերպում է արտագնա գեղարվեստական ցուցահանդեսներ ։
1999 թվականից Քրիստեն Սվեասի՝ նախնիների ժառանգությունը ժամանակակից կյանքի հետ միավորելու ձգտման շնորհիվ թանգարանում գործում է մոդեռն ուղղության 46 քանդակից բաղկացած մշտական էքսպոզիցիայով գեղարվեստական պատկերասրահ, որը տեղակայված է ցելյուլոզային կոմբինատի տարածքում։ Քանդակների զբոսայգին գտնվում է լայնածավալ այգու տարածքում։ Այնտեղ ներկայացված են քանդակներ, որոնք փոխանցում են նորվեգական և արտասահմանյան ժամանակակից նկարիչների, այդ թվում՝ միջազգային հեղինակություն ունեցող քանդակագործների ինտերակտիվ և ճանաչողական փորձը։ 2019 թվականի մայիսին քանդակների հավաքածուն համալրվել է ճապոնացի նկարչուհի Կուսամայի ստեղծագործություններով։ Զբոսայգում կան այնպիսի վարպետների ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են Մարիաննա Հասկեն, պրովոկացիաների վարպետ Բժարն Մելգաարդը, Ջոն Ջերարդը, Մարկ Կուննին, Օլաֆուր Էլիասսոնը, Լինդա Բենգլիսը, Ֆեռնանդո Բոտերոն, Էլմգրինը և Դրագսերթը ու Անիշ Կապուրը, Իլյա Կաբակովը և ուրիշներ ։
«The Twist» կամուրջ Կիստեֆոսում
2014 թվականին թանգարանը կազմակերպեց կամրջի պրոյեկտի և նոր շենքի համար միջազգային մրցույթ, որպեսզի հնարավորություն ունենա ընդլայնել միջոցառումների ծրագիրը, իր գործունեությունը, ինչպես նաև ավելացնել աշխատաժամերը։ Մրցույթում հաղթած BIG (Բյարկե Ինգելսի խումբը) ստուդիայի ճարտարապետներն ու ոճաբաններն առաջարկեցին նոր թանգարանի համար ամենաօրիգինալ նախագիծը՝ կառուցել կամուրջ՝ նրան միացնելով շենքը։ Ճարտարապետների գաղափարով՝ այն ոչ միայն գետի ափերն էր միավորում, այլև նրա օրիգինալ ոլորված կառուցվածքը թույլ տվեց ներսում տեղադրել ցուցանմուշներ և ավելի մեծ քանակությամբ այցելուներ ընդունել ։
Երկաթից ու ալյումինից պատրաստված կառույցը՝ ալիքաձև պատկերասրահի տեսքով կամուրջը, որն անցնում է գետի վրայով, միավորում է գետի հյուսիսային ու հարավային ափերը։ Գրեթե 1,5 հազար քառակուսի մետր ներքին տարածությունը թույլ է տալիս այցելուներին ծանոթանալ պատկերասրահի արվեստի գործերի հավաքածուին և միևնույն ժամանակ հիանալ հատակից մինչև առաստաղ ձգվող պատուհաններից երևացող բնապատկերով։ Twins կամուրջը հանրության համար բացվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Ժամանակավոր ցուցադրությունը ներկայացվել է բրիտանացի կոնցեպտուալ նկարիչներ Մարտին Քրիդի և Հովարդ Հոջկինի աշխատանքներով ։
Շինությունն այնպես է նախագծվել, որպեսզի կատարի կամրջի գործառույթ։ Այն շարժական է, բայց նրա մասերը հմտորեն հարմարեցված են ճարտարապետների կողմից և թաքցված են դիզայնի մեջ։ Կամրջի և շինության սպիտակ երկրաչափական կառուցվածքը ընդարձակվում է ջրի վրա, բարակ է և միևնույն ժամանակ ծավալուն՝ այդ կերպ ստեղծելով շարժման տպավորություն։ Այդ դինամիզմը առկա է նաև ներսում։ Ներքին հարդարանքը պատրաստված է փայտերից և ներկված է սպիտակ՝ համադրվելով արտաքին տեսքի հետ։ Միևնույն ժամանակ դրա ձևավորումը հղում է դեպի նորվեգական ավանդական ճարտարապետությունը և տեղական գյուղական տների ու ցախատների ոճին, քանի որ փայտով երեսապատումը ավանդույթ է Նորվեգիայի ճարտարապետության մեջ։
Քանի որ զբոսայգին գտնվում է գետի երկու ափին, զբոսաշրջիկների ուղին որոշ անհարմարություններ էր առաջացնում այցելուների համար. երթուղիներից մեկը փակուղային էր, և ճանապարհորդությունն ավարտելու համար նրանք ստիպված էին վերադառնալ։ Հիմա ապահովված է զբոսաշրջիկների անընդհատ շարժը, բացի այդ, անձրևոտ եղանակի պայմաններում նրանք ստիպված չեն լինի թրջվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ Կատեգորիա:Նորվեգիայի այգիներ և պարկեր Կատեգորիա:Նորվեգիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Նորվեգիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ճարտարապետության թանգարաններ Կատեգորիա:1999 հիմնադրված թանգարաններ
Ամիրա
Ամիրա (أميرة‎‎, ամիր-հրամայող, իշխան), ամիրա բառը կարող է գործածվել առաջին դեպքում, որպես անվանում և երկրորդ դեպքում, որպես պատվանուն։
Անվանում
Անվանում, որը արաբական խալիֆայության մեջ տրվում էր նահանգների կառավարիչներին և զորահրամանատարներին։ Հայ մատենագիրները «ամիրապետ» են կոչել խալիֆային։ Միջնադարյան հայ իրականության մեջ սկզբնապես Ամիրա կամ ամիր անվանել են իսլամադավան իշխաններին, իսկ 11-րդ դարից սկսած, Զաքարյանների օրոք, նաև՝ քաղաքների կառավարիչներին։
Պատվանուն
Պատվանուն, տրվում էր Օսմանյան կայսրության մեջ հայ ազգի ամենաունևոր և ազդեցիկ անձնավորություններին։
XVI դար
Շնորհվել է սկսած XVI դարից։ Ամիրայական հայտնի գերդաստաններից էին՝ Տատյանները, Տյուզյանները, Պալյանները, Պեզճյանները, Ճեզայիրլյանները, Իարասանճյանները, Միրիճանյանները, Երամյանները և ուրիշներ։
XIX դար
XIX դարին Ամիրաների ընդհանուր թիվը հասնում էր 100-ի։ Նրանց էին վստահված Թուրքիայի արդյունաբերական ձեռնարկությունների կառուցման ու ղեկավարման, դրամահատության գործը, տնտեսական կարևոր գերատեսչություններ։ Նրանց մեծ մասն զբաղվում էր վաշխառությամբ, դառնում սեղանավոր։
Ամիրաների գործունեությունը
Շնորհիվ իրենց հարստության, գործիմացության և ձեռք բերած բարձր պաշտոնների, ամիրաները մեծ ազդեցություն ունեին սուլթանների պալատում, ինչպես նաև հայ համայնքում և հայոց պատրիարքների վրա։ Նրանք փաստորեն միջնորդ էին պատրիարքի ու պետության միջև, ֆինանսավորում էին պատրիարքարանը։ Նախքան բուրժուական մտավորականության ասպարեզ գալը, ամիրաներն էին տոն տալիս Կ. Պոլսի և երբեմն էլ ողջ արևմտահայության մշակութային ու քաղաքական կյանքին։ Նրանք բացում էին դպրոցներ, հիմնում տպարաններ, հրատարակում գրքեր, մեկենասների դեր կատարում, կազմակերպում մշակութային ընկերություններ են։ Չնայած այդ լուսավորական գործունեությանը, Ամիրաները, ըստ էության, ֆեոդալական կարգերի ջատագովներն էին. նրանց մեծ մասը դեմ էր քաղաքական նորամուծություններին, բուրժուական բարեփոխումներին և նույնիսկ տրտունջռվ էր ընդունում Թանզիմաթը։ Ամիրայական դասը պահպանողական էր։ 1860-1870-ական թվականներին Թուրքիայում իրագործված բուրժուական բարեփոխումների հետևանքով այն կորցրեց իր տնտեսական գործունեության հիմքը և աստիճանաբար դուրս մղվեց ասպարեզից։ Նրա զգալի մասը համալրեց զարգացող բուրժուազիայի շարքերը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իգական անձնանուններ
Լուչիտո
Լուչիտո (Lucito), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 960 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լուպարա (Իտալիա)
Բնակչությունը կազմում է 651 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 26 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ցզուն Դաո Լի
Լի Ցզուն Դաո, (李政道, ), չին ֆիզիկոս։
Սովորել է Հանկոուի և Կունմինի համալսարաններում, իսկ ԱՄՆ տեղափոխվելուց (1946) հետո՝ Չիկագոյի համալսարանում։ 1953-ից Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր է։ Ցանգ Չժեն-նինի հետ արտահայտել է թույլ փոխազդեցություններում զույգության խախտման վարկածը, որը հետո Փորձերով հաստատել են Վու Ցզյանսյունը և իր աշխատակիցները։ Այդ փորձերի մեթոդիկան մշակել են Լի Ցզուն Դաո և Ցանգ Չժեն-նինը (արժանացել են նոբելյան մրցանակի, 1957)։ Լի Ցզուն Դաո աշխատանքներ ունի նաև դաշտի քվանտային տեսության, վիճակագրական մեխանիկայի, աստղաֆիզիկայի, տուրբուլենտային շարժման տեսության վերաբերյալ։
Ննջասենյակ Առլում (նկար, Լիխտենշտայն)
«Ննջասենյակ Առլում» (Bedroom at Arles), փոփ արտ ոճով նկար, որն ստեղծել է ամերիկացի նկարիչ Ռոյ Լիխտենշտայնը 1992 թվականին։ Այն ստեղծված է յուղաներկով և ակրիլային «Magna» ներկով։ Աշխատանքն ստեղծվել է հոլանդացի գեղանկարիչ Վինսենթ վան Գոգի երեք նկարներից բաղկացած համանուն շարքի հիման վրա։ «Ննջասենյակ Առլում» նկարը Լիխտենշտայնի միակն ստեղծագործությունն է, որում նա փոխառել է այլ աշխատանքի ինտերիեր։ Ներկայումս նկարը պահվում է Ֆիցհյու ֆերմայում (Մերիլենդ նահանգ, ԱՄՆ) Ռոբերտ և Ջեյն Մեյերհոֆի հավաքածուում։
Պատմություն
2003 թվականի օգոստոսի 18-ի դրությամբ նկարը եղել է Ռոբերտ և Ջեյն Մեյերհոֆի մասնավոր հավաքածուում, որը գտնվում է Ֆիցհյու ֆերմայում, որը տեղակայված է ԱՄՆ-ի մայրաքաղաք Վաշինգտոնից հյուսիս մեկուկես ժամվա ճանապարհի վրա է ։ Էնդրյու Մելոնից և առաջին հիմնադիրներից հետո Մեյերհոֆները հանդիսանում են Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահի ամենախոշոր նվիրատուները ։ «Ննջասենյակ Առլում» նկարը ցուցադրվել է Արվեստի ազգային պատկերասրահում 2009 թվականի հոկտեմբերի 1-ից մինչև 2010 թվականի մայիսի 2-ը ։ Նկարի համար էտյուդները 2005 թվականին նվիրվել են Լիխտենշտայնի ժառանգներին և Արվեստի ազգային պատկերասրահի Լիխտենշտայնի ֆոնդին ։
Դետալներ
Լիխտենշտայնը բնօրինակի՝ Վան Գոգի նկարի համեմատությամբ իր աշխատանքում կատարել է որոշ փոփոխություններ։ Այսպես, նա փոխել է աթոռները՝ դարձնելով ժամանակակից, ինչպես նաև Վան Գոգի ժամանակակից վերնաշապիկները՝ սպիտակ գործնական վերնաշապիկներով ։ Պատերից մեկը պատկերելիս Լիխտենշտայնը կիրառել է Բեն Դեյի կետիկների տեխնիկան, ինչպես նաև հարգանքի տուրք է մատուցել էքսպրեսիոնիստների փորագրություններին՝ նկարում հատակը ծածկելով ալիքավոր գծերով ։ Ստեղծագործությունը համարվում է 1900-ական թվականների Լիխտենշտայնի աշխատանքների շարքի մաս, որոնք նվիրված էին տան ինտերիերին, ենթադրաբար «Ննջասենյակ Առլում» նկարի երկրորդ տարբերակի հիման վրա է, որն այժմ պահվում է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում, ոչ թե մյուս երկուսի։ Լիխտենշտայնը կտրուկ մեծացրել է Վան Գոգի աշխատանքի չափսերը՝ 72 х 90 սանտիմետրից դարձնելով 320 × 420 սմ, ինչպես նաև փոխել է ինտերիերի ոճը՝ գյուղականից բուրժուական՝ վառ դեղին «բարսելոնյան աթոռներ» պատկերելու միջոցով , որոնք 1929 թվականին ստեղծել է գերմանացի ճարտարապետ Լյուդվիգ Միս վան դեր Ռոեն։ Ենթադրաբար Լիխտենշտայնը իր նկարի վրա աշխատել է՝ օգտագործելով «Ննջասենյակ Առլում» նկարի երկրորդ տարբերակի վերարտադրանկարը, որը տպագրվել է 1993 թվականի օրացույցում ։
Լիխտենշտայնն ասել է, որ ինքը ջնջել է Վան Գոգի տարբերակը և կատակել, որ դա Վան Գոգի սրտով կլիներ, թեպետ նա նշել է, որ իր «մուլտֆիլմային» ոճի և բնօրինակի միջեև ահռելի հակադրությունն արդեն իսկ ինքն իրենով հումորային է։ Նկարիչը նաև հավելել է, որ իր աշխատանքը իրականացվել է մանրակրկտորեն, իսկ Վան Գոգն իր գլուխգործոցն ստեղծել է ինքնաբերաբար։ Բացի այդ, Լիխտենշտայնը պնդել է, որ Վան Գոգի նկարների իր վերափոխումը չի նվաստացնում վարպետին այնքան, ինչքան Դիեգո Վելասկեսի գործերի վերափոխումը Պաբլո Պիկասոյի կողմից։
Քննադատություն
«Նյու Յորք Թայմս»-ից Քերոլ Ֆոգելը աշխատանքը բնութագրել է որպես «հումորային մեկնաբանություն» ։ Ալեյդ Հիդը գույների ընտրությունը, որոնք ներառում են վառ դեղին և վառ փիրուզագույն, նկարագրել է որպես ճչան ։
Պալի (Օբի գավառ)
Պալի (Palis), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2007 թվականի դրությամբ կազմում է 603 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.89 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարի դրությամբ հանդիսանում է Էքս Վիլմոր Պալի համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 27 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 375 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 273-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 102։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 273 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 255 անձ (135 տղամարդ և 120 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (8 տղամարդ և 10 կին)։ 102 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժամանակակից արվեստը Եգիպտոսում
Պատմությունը
1920-1956 թվականները Եգիպտոսում դարձավ ժամանակակից արվեստի դարաշրջանը։ 20-րդ դարի առաջին կեսին եգիպտացի մտավորականների մեծամասնությունը կրթություն ստացավ արտասահմանյան դպրոցներում, որոնք տեղակայված էին Եգիպտոսում կամ արտասահմանում (հիմնականում Եվրոպայում), այդ կերպ սեփական ստեղծագործություններում ձևավորվեց եվրոպական ավանդույթների կողմնորոշում։ Չնայած իսլամական արգելքների հետ կապված խնդիրներին, որոնք Եգիպտոսում դանդաղեցնում էին ժամանակակից արվեստի տարածումը, այն, այնուամենայնիվ, կենտրոնացած էր ազգային բնագավառի վրա։ Պատմության, ավանդույթների, ազգային մշակույթի շնորհիվ ժամանակակից նկարիչները հայտնվեցին հիմնականում Կահիրեում, Ալեքսանդրիայում ։ Հենց այդ տասնամյակներում 1908 թվականին արքայազն Յուսեֆ Կամելի գեղարվեստական դպրոցում հաստատվեց եգիպտական արվեստը ։ Այդ ժամանակաշրջանի առաջատար նկարիչներն էին Մուհամեդ Նագին, Մահմուդ Մուխտարը, Ռամի Ասաադան և Ռագիբա Այադան ։ Նասերիզմի դարաշրջանում եգիպտական արվեստի վրա մի շարք պատմական իրադարձություններ ազդեցին։ Դրանիցի առաջինը այն է, որ վրա 1948 թվականին ստեղծվեց Իսրայելը, որից հետո հետևեց ընթանում դրա Եգիպտոսի պատերազմը, ինչը եգիպտացի նկարիչների համար դարձավ ոգեշնչման աղբյուր։ Նախագահ Գամալ Աբդել Նասերի իշխանության գալը երկրում նույնպես կարևոր դեր ունեցավ Եգիպտոսում ժամանակակից արվեստի աշխարհը վերափոխելու գործում։ Այս իրադարձությունների առաջին հետևանքը Արևմուտքի հետ հարաբերությունների դադարն էր եգիպտական շատ արվեստագետների համար, որի պատճառը հրեական պետությանը արևմուտքի աջակցությունն էր։ Այդ կերպ պաղեստինցիների պայքարը մեծ ազդեցություն ունեցավ եգիպտական արվեստի թեմայի վրա։ Նասերի իշխանության գալը նպաստեց նրան, որ եգիպտական ժամանակակից նկարիչները սկսեցին իրենց գործով արտահայտել պան-արաբիզմի ծրագիրները, որը փորձում էր իրականացնել երկրի նոր ղեկավարը։ Այդ դարաշրջանի գլխավոր թեման դարձավ արաբական միասնությունը, բայց ոչ թե պաղեստինյան հարցի պատճառով, այլ արաբական աշխարհում ժամանակակից արվեստի զարգացման պատճառով։ Այդ կերպ արևմտյան ազդեցության վրա նախկին կողմնորոշման ուշադրությունը վերափոխեց արաբական ընդհանուր մշակույթի վրա ։ Նասերիզմի շրջանի առաջատար նկարիչներն են Աբդել Հադի Էլ Գազարան, Ինջի Էֆլաթուն և Կամիլլ Աման։
1970 թվականին նախագահ Անվար Սադաթու՝ երկրի իշխանության անցնելը նասերիստների ձախ թևին հակադրելու համար, որոնք թույլ տվեցին իսլամիզմի վերադարձը Եգիպտոս ,, նաև նպաստեց իսլամական դրդապատճառների առաջացմանը եգիպտական ժամանակակից նկարիչների գործերում, որոնք հաճախ սկսեցին դրսևորել սոցիալական կամ քաղաքական ասպեկտները։ Այն հասնում էր գագաթնակետին գեղագրության և իսլամական պատմական իրադարձություններն արտացոլող գործերի օգտագործման հաշվին։ Այնուամենայնիվ, արվեստում իսլամացումը նպաստեց դրանում պան-արաբիզմի գաղափարների ամրապնդմանը ։
1998 թվականին Կահիրեում բացվեց Տաունհաուսի պատկերասրահը, որը նշանավորեց եգիպտական ժամանակակից արվեստում նոր դարաշրջանի սկիզբը՝ առավել մեծ ժողովրդավարացման և ցանկացած լսարանի բաց լինելու ուղղությամբ։ Հայտնվեցին արվեստի նոր ձևեր, ինչպիսիք են տեսաֆիլմերը կամ ինստալայցիաները, երկրում` հիմնականում Կահիրեում և Ալեքսանդրիայում սկսեցին տարածվել բաց և ազատ արվեստի տարածքները։ Սկայան եգիպտական ​​ժամանակակից արվեստը շարունակում էր բախվել կառավարության գրաքննության, պաշտոնական աղբյուրներից ֆինանսավորման բացակայության և երկրում անցկացվող ցուցահանդեսների վրա օտարերկրյացի հսկիչների ազդեցության հետ ։
2011 թվականի եգիպտական հեղափոխությունը և նախկին նախագահ Հոսնի Մուբարաքի անկումը նոր դարաշրջան տվեցին եգիպտական արվեստում՝ արտացոլելով նոր հասարակական և քաղաքական միջավայր ։ Հեղափոխության իրադարձությունների հենց սկզբից նկարիչները նշանակալի դեր խաղացին բողոքների մեջ։ Բացի այդ, մշակվեցին Եգիպտոսի համար նոր արվեստի շատ ժանրեր, ինչպիսիք են փողոցային արվեստը, ներառյալ վայելչագրությունը ։ Նկարիչները օգտագործում էին իրենց արվեստը, որպեսզի փաստաթղթավորեին և արտացոլեին հեղափոխության էությունը։ Նրանք իրենց աշխատանքը տարածեցին նաև ինտերնետի և սոցիալական ցանցերի միջոցով ։
Պավել Տրետյակով
Պավել Միխայիլի Տրետյակով (Павел Михайлович Третьяков, ), ռուս գործարար, բարերար, ռուսական արվեստի գործերի կոլեկցիոներ։
Տրետյակովյան պատկերասրահի հիմնադիրը։
Կենսագրություն
Պավել Տրետյակովը ծնվել է 1832 թվականին, Մոսկվայում, վաճառականի ընտանիքում։ Կրթություն ստացել է տանը, սկսել է առևտրականի կարիերան և աշխատել հոր հետ։ Զարգացնելով ընտանեկան բիզնեսը՝ եղբոր՝ Սերգեյի հետ կառուցում են տեքստիլ գործարաններ, որտեղ մի քանի հազար մարդ էր աշխատում ։
Պավել Միխայիլովիչը երկար տարիներ չէր ամուսնանում։ 1865 թվականի օգոստոսին ամուսնանում է Վեռա Նիկոլայի Մամոնտովայի հետ, ով հայտնի վաճառական Սավա Իվանովիչ Մամոնտովի քույրն էր։ 1866 թվականին ծնվում է նրանց ավագ դուստրը՝ Վեռան (1866-1940), հետո՝ Ալեքսանդրան (1867-1959), Լյուբովը՝ (1870-1928), Միխայիլը՝ (1871-1912), Մարիան՝ (1875-1952), Իվանը՝ (1878-1887)։ 1887 թվականին կարմրուկից և մենենգիտի բարդությունից Իվանը մահանում է, իսկ ավագ որդին՝ Միխայիլը, վատառողջ էր ծնվել։
Արվեստի հավաքածուներ
1850-ական թվականներին Պավել Տրետյակովը սկսեց հավաքել ռուսական արվեստի կոլեկցիան, որը ի սկզբանե մտադիր էր նվիրաբերել քաղաքին։ Ենթադրվում է, որ առաջին կտավները՝ «Գայթակղություն» և «Փոխհրաձգության ֆինլանդացի մաքսանենգների հետ» (1853), նա գնել է 1856 թվականին։ Այնուհետև կոլեկցիան համալրվել է Իվան Տրուտնևի, Կոնստանտին Տրուտովսկու, Ալեքսեյ Սավրասովի, Ֆյոդոր Բրունիի, Լև Լագորիոյի և այլ վարպետների կտավներով։
1864 թվականին հավաքածուն համալրվում է ռուսական պատմության սյուժեով՝ Ֆլավիցկոգի «Իշխանուհի Տարականովան» կտավով։
1860-ական թվականներին վերջում Պավել Տրետյակովը Ֆյոդոր Բրոնիկովին պատվիրում է ստեղծել «Պյութագորասցիների օրհներգը ծագող արևին» կտավը, որը դառնում է Վեռա Տրետյակովայի սիրելի գործը։