cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սամոս (կղզի)
Կենդանական աշխարհ
Սամոս կղզում հանդիպում են բազմաթիվ կենդանատեսակներ, որոնցից են սովորական շնագայլը, քարակզաքիսը, վարազը, ֆլամինգոներ, ճգնավոր փոկեր ։
Վաղ անտիկ ժամանակաշրջան
Ինչպես վկայում են Պյութագորեո բնակավայրում հայտնաբերված գտածոները, մարդիկ Սամոս կղզում բնակություն են հաստատել մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում։ Ենթադրվում է, որ Սամոսում բնակվել են կարիացիները և լելեգները։ Կղզում պահպանվել են մինոյան և միկենյան քաղաքակրթությունների հետքերը։ Դեռևս այդ քաղաքակրթությունների ժամանակներից սկսած կղզու վրա ի հայտ է եկել Հերա աստվածուհու պաշտամունքը, որը իբր ծնվել է այդ կղզում։ Մոտ մ.թ.ա. 1000 տարի առաջ հունական մեծ վերաբնակեցման ժամանակ կղզում բնակություն են հաստատել իոնացիները։ Սամոսը դարձել է Իոնական Լիգայի 12 անդամներից մեկը։
Տնտեսություն
Հին ժամանակներից կղզու արտահանվող հիմնական ապրանքն էր հանդիսանում բնական քաղցր գինին։ Հունական գինու բուժիչ հատկությունների մասին հիշատակել են Հիպոկրատը և Գալեն Կլավդիոսը։ Կիպրոսի ափերի մոտ խորտակված հին հունական նավում, որն այսօր ստացել է Կիրենիա անվանումը, հայտնաբերվել են Սամոս կղզու գինով լի սափորներ։ 1652 թվականից կղզու վրա ստեղծվել են եվրոպական հյուպատոսություններ, որոնց հիմնական խնդիրն էր հանդիսանում գինու արտահանումը համապատասխան երկրներ։ 1770 թվականին ֆրանսիացի ճանապարհորդ Տուրնեֆորը մուսկատի գինու տարեկան արտադրությունը գտահատել է 3 հազար տակառ։ 19-րդ դարից Վատիկանը Սամոս կղզուց գինի է ներմուծում Սուրբ Հաղորդության (ευχαριστία) համար։
Կղզին բացի գինուց, արտադրում և արտահանում է նաև մեղր, ձիթապտուղ, ձիթապտղի ձեթ, ցիտրուսայիններ, կաթնային սննդամթերք, կերամիկա, փայտե իրեր, պահպանվում է ավանդական փայտե փոքր նավաշինությունը։ Վերին տասնամյակում զարգանում է տուրիզմը ։
Թանգարաններ
Կղզում կա երկու ճարտարագիտական թանգարան՝ մայրաքաղաքում և Պյութագորիո քաղաքում, ինչպես նաև հնէաբանական թանգարան Միտիլինի քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Արևելյան Սպորադներ
Նամոխվան
Նամոխվան (ნამოხვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 42 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 147 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Յուրի Լյուբիմով
Յուրի Պետրովիչ Լյուբիմով, ռուս և խորհրդային նշանավոր ռեժիսոր, դերասան, Տագանկայի թատրոնի հիմնադիր։ Ռուսական թատերական արվեստի բարեփոխիչ ։
Առաջին դերը թատրոնում խաղացել է 18 տարեկանում։ Ներկա է եղել Մեյերխոլդի, Ստանիսլավսկու բեմադրություններին, խաղացել է Վախթանգովի "Արքայազն Տուրանդոտ"-ում։ Մասնակցել է սովետա-ֆիննական և Հայրենական մեծ պատերազմներին, ղեկավարությունը նկատել է նրա կատարողական ձիրքը և ներգրավել ՆԳԺԿ-ի երգի-պարի համույթում, որտեղ Լյուբիմովը մոտիկից շփվել է մտավորականության սերուցքի (Նիկոլայ Էրդման, Դմիտրի Շոստակովիչ, Ռուբեն Սիմոնով և ուրիշներ) հետ, ձևավորել սեփական գեղագիտական աշխարհընկալումը։ Գլխավոր դերերով հանդես է եկել Վախթանգովի թատրոնի բեմադրություններում, եղել է ճանաչված կինոդերասան։ 1964 թվականին Մոսկվայում հիմնել է Տագանկայի թատրոնը, որտեղ ձևավորել է դերասանական փայլուն կազմ և ներկայացրել բեմադրական սեփական մեթոդը, հանդես եկել նորարարական ներկայացումներով ("Բարի մարդը Սեզուանից", "Տաս օր, որ ցնցեցին աշխարհը", "Համլետ", "Վարպետն ու Մարգարիտան" և այլն)։ Նրա ներկայացումները բազմիցս արգելվել են, 1984 թվականին զրկվել է ԽՍՀՄ քաղաքացիությունից, օպերային և թատերական բեմադրություններով ներկայացել աշխարհի լավագույն բեմերում։ Չնայած բազմաթիվ խոչընդոտներին՝ Լյուբիմովի թատրոնը դարձել է ռուսական և համաշխարհային արվեստի խոշոր երևույթ, իսկ ինքը՝ թատրոնի նահապետը շարունակել է ստեղծագործել մինչ իր կյանքի ավարտը՝ բարձր գնահատանքի արժանանալով թե' հանդիսատեսի, և թե' քննադատների կողմից։
Կենսագրություն
Յուրի Լյուբիմովը ծնվել է Յարոսլավլում։ Ունի ռուսական և մոր կողմից քառորդ գնչուական ծագում։ Վաղ տարիքից ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոսկվա, նրա ծնողները ստալինիզմի տարիներին ձերբակալվել են ։ 1934 թ. ընդունվել է ՄԳԱԹ-2-ի ստուդիա։ Առաջին դերը խաղացել է 1935 թ. ("Կյանքի աղերս")։ 1936 թ. տեղափոխվում է Վախթանգովի թատրոնի Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարան, որն ավարտում է 1939 թ.: Նրա դերասանական կատարումը գրավում է Վսևոլոդ Մեյերխոլդի ուշադրությունը։ 1940 - 1946 թթ. ծառայում է սովետական բանակում՝ Սովետա-ֆիննական պատերազմի և Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից։ 1941-1946 թթ. ՆԳԺԿ-ի երգի-պարի համույթի արտիստ (ելույթներ էին ունենում պատերազմի ճակատում)։
1946 թվականից՝ Վախթանգովի թատրոնի դերասան։ Նշանավոր դերերից են՝ Օլեգ Կոշևոյ՝ Ա. Ֆադեևի "Երիտասարդ գվարդիա" (1947), Կիրիլ Իզվեկով՝ Կ. Ֆեդինի "Առաջին ուրախություններ" և "Անսովոր հրաշք" (1950, 1951), և այլն։ Մաքսիմ Գորկու "Եգոր Բուլիչովը և ուրիշներ" պիեսում Տելյատինի դերի համար 1952 թ. արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ Նկարահանվել է քսանից ավելի ֆիլմերում ("Մենամարտ", 1945; "Միչուրին", 1948; "Երեք հանդիպում", 1948; "Կուբանի կազակներ", 1949; "Կայեն XVIII", 1963; "Ընդամենը մի քանի խոսք պարոն դե Մոլիերի պատվին", 1975; և այլն)։ 1964 թվականին հիմնել է Տագանկայի նշանավոր թատրոնը։ Այդ տարիների նրա հայտնի բեմադրություններից են՝ Բերտոլդ Բրեխտի «Բարի մարդը Սեզուանից» (1964), Սերգեյ Եսենինի «Պուգաչով» (1967), Մոլիերի «Տարտյուֆ» (1968), Շեքսպիրի «Համլետ» (1971), «Իսկ արշալույսներն այստեղ խաղաղ են…», Միխայիլ Բուլգակովի «Վարպետն ու Մարգարիտան», «Վլադիմիր Վիսոցկի» (1981)։ 1970-ականների կեսերին Լյուբիմովի թատրոնը աշխարհի ճանաչված թատերական կենտրոններից է. մինչև իսկ արտասահմանից հյուրեր են ժամանում հատուկ նրա բեմադրությունները դիտելու և հյուրախաղերի հրավիրելու համար։ 1976 թ. Լյուբիմովի բեմադրած "Համլետը" (գլխ. դերում՝ Վ. Վիսոցկի) հարավսլավական հեղինակավոր ԲԻՏԵՖ միջազգային փառատոնում արժանանում է գրան-պրիի։ Լյուբիմովին է հանձնվում նաև Վարշավայի II միջազգային թատերական հանդիպման առաջին մրցանակը (1980)։ Վիսոցկու մահից և Տագանկայի թատրոնի շենքում Լյուբիմովի կազմակերպած համաժողովրդական սգո հրաժեշտից հետո նրա ներկայացումները արգելվեցին կոմունիստական ​​իշխանությունների կողմից, իսկ 1984 թ. նա զրկվեց խորհրդային քաղաքացիությունից։ Այնուհետև Արևմուտքում նա շարունակեց ռեժիսորի կարիերան։ Նա աշխատում էր Իսրայելի, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Սկանդինավիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի և Գերմանիայի լավագույն բեմերում (Քովեն-Գարդեն և այլն), թողարկում էր նաև փայլուն օպերային բեմադրություններ, այդ թվում՝ Լա Սկալայում և Գրան-Օպերայում։ 1983 թ. Լոնդոնում Լյուբիմովի բեմադրած «Ոճիրն ու պատիժը» (ըստ Դոստոևսկու) արժանացավ Evening Standard մրցանակին։ Այդ տարիներին ԽՍՀՄ-ում Լյուբիմովի անունն արգելված էր և նույնիսկ հանվել էր իր բեմադրած ներկայացումների աֆիշներից ։
2013 թ. հունիսի 8-ին Մոսկվայի Մեծ թատրոնի պատմական բեմում տեղի ունեցավ 96-ամյա Լյուբիմովի դեբյուտը՝ Բորոդինի «Իշխան Իգոր» օպերայի ներկայացումը։ Բոլոր ներկայացումների տոմսերը գնված էին նախապես, իսկ դահլիճը ծափահարում էր կանգնած ։ Ինչպես նշում էին քննադատները, "երևում է Լյուբիմովի ոճը։ լակոնիկ, հստակ". բեմադրությունը զգալիորեն տարբերվում էր նախորդներից, իսկ երաժշտությունը կրճատվել էր 1,5 ժամով՝ դարձնելով ներկայացումն ավելի դինամիկ ։
Բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր էր։ ՌԴ ժողովրդական դերասան (1992), ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիր (1997)։
Լյուբիմովը մեծ ներդրում է ունեցել Վլադիմիր Վիսոցկու ստեղծագործական անհատականության կայացման գործում։ «Վլադիմիր, կամ ընդհատված թռիչք» գրքում Մարինա Վլադին գրում է. «Քո հարաբերությունները Լյուբիմովի հետ տարեցտարի խորանում են։ Նա քեզ համար մի քիչ հայր է դառնում, որին դու իրականում երբևէ չես ունեցել։ Դու հիանում ես նրանով և փոքր-ինչ վախենում։ Նա քեզ սիրում է որպես տաղանդավոր որդու, որը, ճիշտ է, շատ հոգսեր է բերում։ Դուք լրացնում եք միմյանց, և ինձ համար իսկական հաճույք է դառնում՝ լինել ձեր փորձերին» ։ Լյուբիմովին են նվիրված Վիսոցկու մի քանի երգեր ("Еще не вечер", "Як - истребитель" )։
Երկար տարիներ ամուսնացած է եղել դերասանուհի Լյուդմիլա Ցելիկովսկայայի հետ (Կարո Հալաբյանի այրին), որը հատկապես Հալաբյանի ազդեցիկ ընկերների (Անաստաս Միկոյան, Կոնստանտին Սիմոնով) միջոցով նպաստեց Տագանկայի թատրոնի հիմնմանը։ Հաջորդ կինն էր հունգարացի լրագրող Կատալին Լյուբիմովան (ծնվել է 1946 թ․ դեկտեմբերի 20-ին)։ Յուրի Լյուբիմովն ունի երկու որդի։
Բեմադրական ոճ
Ինչպես նշում է քննադատ Օ. Մալցևան՝ Լյուբիմովի բեմադրությունների բանաստեղծականությունը և ոճը ստեղծում են առանձնակի գեղարվեստական աշխարհ։ Պոետ Անդրեյ Վոզնեսենսկու բնութագրմամբ՝ իր բացման օրվանից Տագանկայի թատրոնը դարձավ "ազատասեր մտավորականության էպիկենտրոնը" : Ու չնայած Լյուբիմովի կիրառած այդ ազատ արտահայտչամիջոցները խորհրդային իշխանությունների սևեռուն ուշադրության ու բազում արգելքների առարկան էին՝ թատրոնի լայն ընդունելությունը թե' երկրի ներսի, թե' արտասահմանյան թատերասերների շրջանում խանգարում էր ուղղակի հաշվեհարդար տեսնել թատրոնի և նրա գլխավոր բեմադրիչի հետ։ Տագանկայի թատրոնի առաջին բեմադրությունը սկսվում էր նրա գեղագիտական ծրագրի ներկայացմամբ. "փնտրեք այն թատրոնը, որի արմատները գնում են դեպի փողոցի կյանքը, ամենօրյա, հազարադեմ թատրոնը...": 1965 թվականին Լյուբիմովը բեմադրեց մնջախաղի, բալետի և ակրոբատիկայի տարրեր պարունակող "Տաս օր, որ ցնցեցին աշխարհը" ներկայացումը (ըստ Ջ. Ռիդի), որն արդեն սկսվում էր թատրոնի դիմացի Տագանկայի հրապարակից, որտեղ հեղափոխական նավաստու համազգեստով ու զենքերով դերասանները կատարում էին 1917 թ. երգերից ու քառյակներից՝ այդ կերպ թատրոն հրավիրելով հանդիսատեսին։
Շեքսպիրի «Համլետ» ողբերգությունում (1971, ձևավորումը Դ. Բորովսկու) Համլետի դերը կատարող պոետ Վլադիմիր Վիսոցկին բեմի վրա կիթառի նվագակցությամբ կատարում է Պաստեռնակի բանաստեղծությունը, երեք տարբեր մոտեցումներով կրկնում «Լինել, թե չլինել» մենախոսությունը։ Ասկետիկ ձևավորված բեմում տիրում է խոշորամասշտաբ բրդե վարագույրը, որ բեմադրության վերջում սրբելու է բեմը դերասաններից, ինչպես և նրանց՝ աշխարհը հասկանալու փորձերից։
Վիսոցկու մահից հետո Լյուբիմովը բեմադրում է "Վլադիմիր Վիսոցկի" պոետիկ ներկայացումը, որը բեմադրիչի բնորոշմամբ՝ "Համլետ" է առանց Համլետի։ Բեմադրությունում ներկայացվում են նաև հատվածներ "Համլետից". դերասանների հարցադրումներին ի պատասխան հնչում են Վիսոցկու ձայնը, նրա կատարումները։ Ինչպես իր հուշերում գրում է Վիսոցկու այրին՝ Մարինա Վլադին, "երեք ժամից էլ կարճ ժամանակամիջոցում Լյուբիմովին հաջողվեց արտահայտել ամենակարևորը՝ քո, ուրեմն մի քիչ նաև՝ իմ կյանքում.... բանաստեղծություններից բացի ոչինչ չօգտագործելով` Լյուբիմովը ցույց է տվել մեր կյանքի ամենածանր պահերը" :
Լյուբիմովի ուշ շրջանի բեմադրությունների մասին քննադատ Գ. Զասլավսկին գրում է. "Տարածության և ժամանակի միավորն իմաստավորելու կարողությամբ առաջվա պես գոյություն չունի Լյուբիմովին հավասար մեկը։ Եվ, կարծեմ, ո'չ միայն Ռուսաստանում" :
Վենեդներ
Վենեդներ (լատ․ Venedi, Veneti), սլավոն, ցեղերի (հավանաբար արմատական ճյուղի) հնագույն անվանումը։ Հիշատակվում են մ․ թ․ I դարից։ Ըստ որոշ անտիկ հեղինակների, Վենեդները բնակվել են Վիսլա գետի ափերին և Բալթիկ ծովի առափնյա շրջաններում, իսկ ըստ Պևտինգերյան քարտեզի՝ Կարպատներից հյուսիս և Ատորին Դանուբի մերձակայքում։ Պլինիոս Ավագն ու Տակիտոսը, որոշ վերապահությամբ, Վենեդներին համարել են սարմատներ, իսկ գոյթական պատմիչ Ցորդանոսը (VI դար)՝ սլավոններ։ VII—VIII դարերի սահմանագծում Վենեդները հավանաբար մասամբ գաղթել են արևելք և ձուլվել արևելյան սլավոններին։ Միջին դարերում գերմանացիները սլավոններին անվանել են wenden, winden։
Յուրի Լյուբիմով
Բեմադրական ոճ
Լյուբիմովի թատրոնի յուրօրինակ նորարարություններից է լուսային վարագույրը. բոլոր քառասուն լուսատուներն ուղղվում են վեր, որտեղ սև թավիշը կլանում է լույսը, և հանդիսատեսը չի տեսնում, թե ինչ է կատարվում բեմում ։
Վենեդներ
Կատեգորիա:Ցեղեր Կատեգորիա:Անհետացած ազգեր Կատեգորիա:Լեհաստանի պատմություն
Յուրի Լյուբիմով
Բեմադրական ոճ
Չնայած Հայաստանում երբևէ չի եղել, սակայն իր բեմադրություններում օգտագործել է նաև հայկական տարրեր ("Մարատ և մարքիզ դե Սադ" և այլն)։ "Գնացեք և կանգնեցրեք առաջընթացը (օբերիուտներ)" (2004) բեմադրությունում հնչում են Օսիպ Մանդելշտամի տողերը Շուշիի ջարդերի մասին։
Բեմադրություններ
Լյուբիմովը մեծաթիվ բեմադրությունների հեղինակ է։ Դրանց թվում են.
-Բերտոլդ Բրեխտ, "Բարի մարդը Սեզուանից"
-Միխայիլ Լերմոնտով, "Մեր ժամանակի հերոսը"
-Անդրեյ Վոզնեսենսկի, "Անտիաշխարհներ"
-Ջոն Ռիդ, "Տաս օր, որ ցնցեցին աշխարհը"
-"Ընկածներ և ողջեր", պոետիկ ներկայացում,
-Բրեխտ, "Գալիլեյի կյանքը"
-Վլադիմիր Մայակովսկի, "Լսե'ք"
-Սերգեյ Եսենին, "Պուգաչով"
-Բ. Մոժաև, "Ողջը", բեմադրությունն արգելվել է
-Մոլիեր, "Տարտյուֆ"
-Մաքսիմ Գորկի, "Մայրը"
-Շեքսպիր, "Համլետ"
-Միխայիլ Բուլգակով, "Վարպետն ու Մարգարիտան"
-Դոստոևսկի, "Ոճիր և պատիժ"
-Ալեքսանդր Պուշկին, "Բորիս Գոդունով"
-Ջուզեպպե Վերդի, "Ռիգոլետտո"
-Պուշկին, "Խրախճանք ժանտախտի ժամանակ"
-Ռիխարդ Վագներ, "Ռեյնի ոսկին"
-Նիկոլայ Էրդման, "Ինքնասպանը"
-Բորիս Պաստեռնակ, "Ժիվագո (դոկտոր)"
-Էվրիպիդ, "Մեդեա"
-Չեխով, "Բալի այգին"
-Դոստոևսկի, "Կարամազով եղբայրներ" (երաժշտությունը՝ Վլադիմիր Մարտինովի)
-Պ. Վայս, "Մարատ և մարկիզ դե Սադ"
-Ալեքսանդր Սոլժենիցին, "Շարաշկա"
-Շեքսպիր, "Քրոնիկներ"
-Պուշկին, "Եվգենի Օնեգին"
-Կեդրով/Լյուբիմով, "Սոկրատես/Օրակուլ"
-Գյոթե, "Ֆաուստ"
-Սոֆոկլես, "Անտիգոնե"
-Ալեքսանդր Գրիբոյեդով, "Խելքից պատուհաս - Խելքը պատուհասվի - Խելքի պատուհասումը"
-Տոնինո Գուերա, "Մեղր"
-Ֆյոդոր Դոստոևսկի, "Դևեր"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Բորիս Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Թեոդորոս Բ Կիլիկեցի
Թեոդորոս Բ Կիլիկեցի, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1382 թվականից։ Հաջորդել է Պողոս Ա Սսեցուն։ Ծննդյան թիվն ու կոնկրետ վայրն անհայտ են, հայտնի է, որ ծնվել է Կիլիկիայում։ Մահացել է 1392 թվականին Սիս քաղաքում։
Եղել է Սսի կաթողիկոսական աթոռի ամենաազդեցիկ միաբաններից։ Պողոս Ա Սսեցու գերեվարության շրջանում վարել է կաթողիկոսարանի գործերը։ 1382 թվականին կաթողիկոս է ընտրվել Կոստանդին Կիլիկեցի իշխանի հավանությամբ, այնուհետև վայելել է նաև Սսի ամիրայի աջակցությունը։ Պայքար է մղել Կիլիկիայում բուռն գործունեություն ծավալող կաթոլիկական միսիաների դեմ։ Մայր Աթոռից հեռացրել է լատին և լատինամետ հոգևորականներին։ 1392 թվականին սպանվել է Սսի նոր ամիրա Օմարի կարգադրությամբ։ Կաթողիկոսական գահին Թեոդորոս Բ Կիլիկեցուն հաջորդել է Կարապետ Ա Կեղեցին։
Կաձինոսուկե Տանիկաձե
Կաձինոսուկե Տանիկաձե (谷風梶之助,Tanikaze Kajinosuke, ), ճապոնացի սումո մարզիկ, ապրել է Էդո շրջանում։ Նա եղել է առաջին յակոձուկեի տիտղոսով պարգևատրված մարզիկը, ով մեծ ճանաչում է ձեռք բերել և հաղթել 21 մրցաշարում։ Նա նաև Ռաիդեն Թամեմոնի մարզիչն է եղել։ Պաշտոնական բոլոր Յոկոձունաների պաշտոնական ցուցակում, որը կազմված է 1895 մարզիկից, նա չորրորդ տեղում է լեգենդար Ակասի Սիգանոսուկեից հետո։
Գորշունեության սկիզբ
Տանիկաձեն ծնվել է Սենդայ քաղաքում (Ծննդյան անունը եղել է Յոսիրո (与四郎))։ Նրա նորամուտը սումո եղել է 1769 թվականին, երբ նա եղել է 19 տարեկան։ Ունենալով 189 սմ բոյ ու 162 կգ քաշ` նա եղել է մի գիգանտ էր, համեմատած այն ժամանակվա ճապոնական տղամարդկանց մեծ մասի հետ ։
Բարձրագույն դիվիզիոնում Կաձինոսուկեն հաղթել է 258 գոտեմարտ, պարտվել 14-ին։ Նա չեմպիոն է դարձել 21 անգամ և մինչ օրս էլ Ճապոնիայում հիշում են այդ նվաճման մասին։ Նա մեծ չեմպիոն է եղել մինչ 1795 թվականը՝ մինչ իր մահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Ճապոնացիներ
Գյունդուզ
Գյունդուզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
«Մենք» դաշինք
«Մենք» դաշինք, քաղաքական դաշինք Հայաստանում, որը ստեղծվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 10-ին Ազատ դեմոկրատներ և Հանրապետություն կուսակցությունների համատեղ ստորագրած հուշագրով Հայաստան Հանրապետության Ազգային ժողովի 2018 թվականի ընտրություններին մասնակցելու նպատակով ։ Արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններին ստացել է ձայների 2%-ը։
Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններ, 2018
«Մենք» դաշինքը մասնակցում է ՀՀ ԱԺ 2018 թվականի արտահերթ ընտրություններին։ Դաշինքի համապետական ցուցակի առաջին համարը Հանրապետություն կուսակցության առաջին համար Արամ Սարգսյանն է ։ Առաջին եռյակում են նաև Ազատ դեմոկրատներ կուսակցության նախագահ Խաչատուր Քոքոբելյանը և Անժելա Խաչատրյանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Ռիբաֆրեչա
Ռիբաֆրեչա  (Ribafrecha), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Լոգորոնո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 34,58 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 998 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 14 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Աստվածամայր դե Բերասան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լա Ռիոխայի (Իսպանիա) մունիցիպալիտետներ
Մշակույթի տուն (Վերին Արտաշատ)
Վերին Արտաշատի մշակույթի տուն, գտնվում է Արարատի մարզի Վերին Արտաշատ գյուղում։ Կառուցվել է 1957 թվականին։ Ընդգրկված է Վերին Արտաշատի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Գտնվում է Վերին Արտաշատ գյուղի կենտրոնում։ Կառուցվել է 1957 թվականին, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ Գևորգ Թամանյանի նախագծով։ Վարդագույն տուֆով կառուցված մշակույթի տունն առանձնանում է իր ինքնատիպ հորինվածքով։ Երկհարկ շինություն է՝ երեք քանդակազարդ մուտքերով։ Զույգ կիսասյուներով և կամարաշարով մշակված ճակատի ամբողջ երկարությամբ երկու շարքով տեղադրված են մեծաչափ պատուհաններ։ Կամարաշարի վերևում կա ավելի փոքր, շրջանաձև պատուհանների մի շարք։ Երկրորդ հարկում տեղակայված է 460-տեղանոց դահլիճը։ 2010 թվականին մասնակի վերանորոգվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն
Ջրմուղ աշտարակը (պատմվածք)
«Ջրմուղ աշտարակը» («Водонапорная башня»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1990 թվականին «Իստոկի» գրական ալմանախում ։
Բովանդակություն
Ըստ բովանդակության՝ սա կյանքի վառ տպավորությունների հաջորդականությունն է մի մարդու, որը 1920-1970 թվականներին ապրել է ԽՍՀՄ-ում։ Դրանք մանկության առաջին տպավորություններն են, մեծահասակների հիշողությունները Քաղաքացիական պատերազմիմասին, դպրոցը, աշխարհագրության ուսուցչուհին, պիոներական ճամբարը, ավիացիայի և օդաչուների նկատմամբ հետաքրքրությունը, 1930-ականների բռնաճնշումները, Լեոնիդ Ուտյոսովի երգերը, Հայրենական մեծ պատերազմը, երեխաները, Ստալինի մահը, աշխատանքը, տիեզերագնացները, խորհրդային «Պոբեդա» մեքենաները, կնոջ մահը, զբոսայգում մանրաքայլ վազքը, ծերության տպավորությունները և սրտի մահառաջի ցավերը։ Հերոսի առաջին և վերջին տպավորությունը Ջրմուղ աշտարակն է՝ մարդկային կյանքի խորհրդանիշը, որը, կարծես, պետք է կառուցվի անսահման բարձր, մինչև երկինք, բայց ժամանակը լրանում է, շինարարները տեղադրում են վերջին աղյուսը և հեռանում ։
Պատմվածքը գրված է մեկ բարդ նախադասության ձևով, որը ձգվում է մի քանի էջ ։
Կարծիքներ և քննադատություն
Գրաքննադատ Իրինա Ռոդնյանսկայան «Relics։ Վաղ և չհրատարակված» ժողովածուի մասին գրախոսականում գրում է.
Ըստ «XX դարի ռուսական գրականություն» բառարանի՝ «Ջրմուղ աշտարակը» պատմվածքը «Երիտասարդ գրողների IX համամիութենական խորհրդակցությունում ճանաչվել է լավագույններից մեկը» ։
«Պելևինը և դատարկության սերունդը» գրքում Սերգեյ Պոլոտովսկին և Ռոման Կոզակը «Ջրմուղ աշտարակը» պատմվածքը դասում են մի խումբ նմանատիպ պատմվածքների շարքին, որոնք ուղղված են «շրջանային կոմիտեների քարտուղարների, հերթերի, ՊԱԿ-ի և երեքկոպեկանոց գազավորված ջրի անցած-գնացած դարաշրջանին», ներառյալ՝ «ԽՍՀՄ Թայշոու Չժուան» և «Համար XII ցախատան կյանքն ու արկածները» պատմվածքները ։
Ժողովածուներ
Ստեղծագործությունն ընդգրկված է հետևյալ ժողովածուներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Քյուլինջե Վերին
Քյուլինջե Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ուստե-Բասի
Ուստե-Բասի (Устье-Бассы, Баҫыутамаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր
Քարիտներ
Քարիտներ (Χάριτες), պտղաբերության, հետագայում՝ գեղեցկության, ուրախության, նազանքի աստվածուհիներ հին հունական դիցաբանության մեջ։ Համարվել են Զևսի դուստրերը։
Հեսիոդոսը քարիտներից հիշատակում է Եփրոսինային (Ուրախություն), Թալիային (Ծաղկուն) և Ագլայային (Փայլուն)։ Նրանք ուղեկցել են Հերմեսին, Աֆրոդիտեին, Դիոնիսոսին և ուրիշ աստվածների։ Պատկերվել են գեղեցկուհիների տեսքով (երբեմն՝ մերկ), հաճախ՝ ծաղիկներ կամ երաժշտական գործիքներ բռնած։
Հին Հռոմում քարիտներին անվանել են Գրացիաներ (Նազելիներ)։
Այլաբանորեն «քարիտներ» նշանակում է կատարյալ գեղուհիներ։
Քարիտների պատվին է անվանվել (627) Խարիս, իսկ Գրացիաների պատվին՝ (424) Գրացիա աստերոիդները։
Քարիտներն արվեստում
Պրիմավերա, Բոտիչելլի, գեղանկար, 15-րդ դար
Երեք Գրացիաները, Ռաֆայել, գեղանկար, 16-րդ դար
Երեք Գրացիաները, Լուկաս Կրանախ Ավագ, գեղանկար, 16-րդ դար
Երեք Գրացիաները, Ռուբենս, գեղանկար, 17-րդ դար
Երեք Գրացիաները, Էթյեն դը Անտուան, 18-րդ դարի շատրվան Կոմեդիայի հրապարակում, Մոնպելյե, Ֆրանսիա
Երեք Գրացիաները, Անտոնիո Կանովա, քանդակ (Նեոկլասիցիզմ), 19-րդ դար
Երեք Գրացիաները, 19-րդ կամ 20-րդ դարերի անհայտ հեղինակի նեոկլասիցիստական քանդակ, գտնվում է Ինդիանապոլիսի գեղարվեստի թանգարանում
Նիմֆա («Երեք Գրացիաների» կենտրոնական կերպարը), Արիստիդ Մայլոլ, բրոնզե քանդակ, 1953 թ․
Երեք Գրացիաներ, Հայնց Մաք, աբստրակտ քանդակ, 1965 թ․, գտնվում է Լինդենի քանդակների այգում
Երեք Գրացիաներ, Աննա Սողոմոնյան (Անուկ), գեղանկար, 2020 թ․
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Գեղեցկության աստվածուհիներ
Ալմաթիի թանգարան
Ալմաթիի թանգարան, Ալմաթի (Ղազախստան) քաղաքի պատմության թանգարան, գտնվում է Վերնանի մանկատան նախկին շենքում։
Թանգարան
Ալմաթիի թանգարանը բացվել է 2001 թվականին։
Ալմաթիի թանգարանի կազմում է գտնվում «Բորալդայի սակյան կուրգաններ» թագավորական թաղման համալիրը, որը պահպանել է մշակութային և բնական լանդշաֆտը։
2016 թվականին թանգարանը տեղափոխվել է Վերնանի մանկատան շենք ։
Թանգարանի էքսպոզիցիան ներկայնում է ավելի քան 40 հազար ցուցանմուշ՝ բաժանված 11 ժամանակաշրջանի՝ «Ալմաթիի հնագույն պատմություն», «Ալմաթիի միջնադարյան պատմություն», «Ղազախական պետականության ակունքներում», «Ժետիսուի ազգագրությունը», «Ալմաթիի պատմության Վերնենյան շրջան», «Ալմաթին 20-րդ դարում», «Մշակույթի և արվեստի զարգացում», «Ալպինիզմի պատմություն», «Ժելտոկսան», «Ալմաթին և ազգի առաջնորդը», «Աշխարհի և համերաշխության մոդել» խորագրերով ։
Թանգարանի շենք
2009 թվականի Ղազռեստավրացիան իրականացրել է շենքի վերանորգումը ։
Ճարտարապետություն
Շենքի կողային թևերում տեղակայված էին երեք բաժանմունքներով դպրոց՝ աղջիկների համար կարուձևի և տղաների համար՝ կոշկակարության կազմարարական արհեստների արհեստանոց։ Ռեզալիտներում տեղավորված էին բնակելի շինությունները։ Հետին հարավային բակում կար այգի, բանաջարանոց և ծաղկանոց (ներկայումս «Դինամո» մարզադահլիճն է), գլխավոր մուտքի դիմաց սաների կողմից տնկվել է այգի (այժմ՝ սոճու այգի)։
Շենքի ինտերիերում պահպանվել է պատերի հարդարումը և առաստաղը՝ ծեփագործական տարրերի տեսքով ։
Հուշարձանի կարգավիճակ
2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին հաստատվել է Ալմաթի քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների պետական նոր ցանկը․ այդ կապակցությամբ նախորդ բոլոր որոշումները ուժը կորցրած են ճանաչվել ։ Այդ որոշման մեջ պահպանվել է Վերնենյան մանկատան շենքի տեղական նշանակության հուշարձանի կարգավիճակը։ Անվտանգության գոտիների սահմանները հաստատվել են 2014 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2001 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ղազախստանի թանգարաններ
(1138) Ատտիկա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,145502 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,925 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,366 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2037,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176673 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1929 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սփրինգֆիլդ (Մասաչուսեթս)
Սփրինգֆիլդ (Springfield), քաղաք Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Մասաչուսեթս նահանգի Հեմփդեն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Կոնեկտիկուտ գետի ափին (այդ գետի ափին գտնվող բնակավայրերից ամենախոշորն է)։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով բուն քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 153 060, իսկ նրա մետրոպոլիսային տարածքինը, ամբողջությամբ վերցրած՝ 698 903 : Այդ ցուցանիշով Սփրինգֆիլդը երրորդ տեղն է զբաղեցնում Մասաչուսեթս նահանգում, չորրորդ տեղը՝ ամբողջ Նոր Անգլիա տարածաշրջանում, որում ընդգրկված է ամերկյան չորս նահանգ (Բոստոն, Վուսթեր ու Փրովիդենս քաղաքներից հետո)։ Սփինգֆիլդ անվանումը կրող ամերիկյան բազմաթիվ քաղաքներից առաջինն է, որին տրվել է այդ անվանումը։ 1861 թվականին Սփրինգֆիլդում է Ջեյմս Նեյսմիթը հայտնագործել բասկետբոլ մարզախաղը ։ Կոնեկտիկուտ նահանգի վարչական կենտրոն Հարթֆորդի և Սփրինգֆիլդի միջև ընկած տարածքը՝ մոտավորապես 38,5 կիլոմետր ձգվածությամբ, պատկերավոր կերպով անվանում են «Իմացության (գիտելիքի) միջանցք»՝ նկատի առնելով, որ այդտեղ գործում են 32 համալսարան ու բազմաթիվ քոլեջներ՝ ընդհանուր առմամբ 160 հազարից ավելի ուսանողներով ։ Այդ քաղաքում են գործում Smith & Wesson և Big ընկերությունների գլխավոր գրասենյակները։
Մասաչուսեթսյան Սփրինգֆիլդը համբավվել է նաև նրանով, որ այստեղ է գտնվում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ամենախոշոր քաղաքային զբոսայգիներից մեկը՝ Ֆորեսթ Պարկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Էքսեկիաս
Էքսեկիաս, (Ἐξηκίας,  ծն. և մահ. թթ. անհտ.), մ. թ. ա. VI դարի հույն բրուտագործ և սափորանկարիչ, «սև ֆիգուրներով» ոճի մեծ վարպետ։ Ստեղծել է էպիկականորեն հանդարտ, պատմողական բնույթի («Աքիլլեսը և Այաքսը շաշկի խաղալիս»), դինամիզմով հարուստ («Այաքսը Աքիլլեսի դին տանելիս»), հոգեբանական պատկերման միտումներով («Այաքսի ինքնասպանությունը») սափորանկարներ։ Էքսեկիասի գործերը աչքի են ընկնում հստակ և զուսպ գծանկարով («Դիոնիսոսը մակույկի վրա»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 6-րդ դարի հույներ
Մարտինովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մարտինովկա գյուղում բնակվում էր 210 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խարիկ (Բայազետի գավառ, ձմեռանոց)
Խարիկ, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչություն
1878 թվականին ուներ 24 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վերին Կատանգա
Վերին Կատանգա (Haut-Katanga)՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության շրջան։ Տեղակայված է Երկրի հյուսիսում։ Վարչական կենտրոնը՝ Լումբումբաշի քաղաք։
Աշխարհագրական դիրք
Մինչև 2005 թվականի սահմանադրության ընդունումը եղել է Կատանգա նահանգի մի մաս։ Այս շրջանում են գտնում Աֆրկայի ամենակարևոր պղնձի հանքավայրերը։
Վերին Կատանգայի բնակչությունը՝ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 3 960 945 ։
Փանիկյան
Փանիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ
Պեռդակու
Պեռդակու (Perdaku), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գյունե
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նողա (Ծղալտուբոյի շրջան)
Նողա (ნოღა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 35 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 68 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Շիկի-Շիկի
Շիկի-Շիկի (Xique-Xique), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզի հարավում։ Մտնում է Վալի Սան Ֆրամսիսկանու դա Բարիա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 47 887 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5671,439 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,4 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1832 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման արևադարձային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Սիքստինյան Տիրամայր
«Սիքստինյան Տիրամայր» (Madonna Sistina), Ռաֆայել Սանտիի կտավը, 1754 թվականից գտնվում է Դրեզդենի հին վարպետների պատկերասրահում։ Պատկանում է Բարձր Վերածննդի հանրաճանաչ գործերի դասին։
Ստեղծման պատմություն
Չափերով շատ մեծ (256 x 196 սմ) այս կտավը ստեղծվել է Ռաֆայելի կողմից Հուլիոս II պապի պատվերով Պյաչենցի Սուրբ Սիքստինյան կապելլայի խորանի համար։ Կա ենթադրություն, որ նկարը ստեղծվել է 1512—1513 թվականներին Լոմբարդիա ներխուժած ֆրանսիացիների նկատմամբ հաղթանակ տանելու առթիվ, ինչի արդյունքում Պյաչենցը մտավ Պապական տարածք։ XVI դարի սկզբի համար բավականին անսովոր է, որ որպես նկարի նյութ ծառայել է ոչ թե տախտակը, այլ կտավը։ Դա կարող է վկայել այն մասին, որ կտավը նախատեսվել է օգտագործվելու որպես խաչադրոշ։ XVIII դարում տարածվեց մի լեգենդ (պատմական փաստաթղերով չհաստատված), իբր Հուլիոս II-ը պատվիրել է Ռաֆայելի կտավը իր դամբարանի համար, և իբր որպես տիրամոր բնորդ ծառայել է Ռաֆայելի սիրուհի Ֆորնարինան, Սիքստի համար՝ ինքը՝ պապ Հուլիոսը և Սուրբ Բարբարայի համար՝ նրա զարմուհին՝ Ջուլիա Օրսինին։ Միևնույն ժամանակ կերպարի ստեղծումը Պյաչենցի եկեղեցու համար ցույց է տալիս, որ որպես նրա հովանավորողներ միշտ համարվել են սուրբ Սիքստը և Վառվառան՝ պատկերված այդ կտավի վրա։ Կերպարը հաջողությամբ համադրվում էր Պյաչենցի եկեղեցու կնքամանի կենտրոնական մասի հետ, ուր ծառայում էր որպես բացակայող պատուհանի ինքնատիպ փոխարինող։
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված են Տիրամայրը և նորածին Քրիստոսը Հռոմի պապ Սիքստ II-ի և Սուրբ Վարվառայի հետ, կողքերին երկու հրեշտակներ են՝ ներքևից վեր նայելով Աստծո հայտնությանը։ Ֆիգուրները ձևավորում են եռանկյունի։ Կողքի բացված վարագույրները մեկ անգամ ևս ընդգծում են կոմպոզիցիայի երկրաչափական հնարամտությունը։ Սա առաջին ստեղծագործություններից մեկն է, որում դիտողը աննկատ հայտնվում է կոմպոզիցիայում. թվում է, թե Տիրամայրը իջնելով երկնքից՝ նայում է ուղիղ նրա աչքերին։ Մարիամի կերպարում ներդաշնակորեն համադրված են կրոնական հաղթանակի զմայլանքը այնպիսի համամարդկային զգացմունքների հետ, ինչպիսիք են խոր մայրական քնքշանքը և մանկան ճակատագրի համար անհանգստությունը։ Նրա հագուստը ընդգծվածորեն պարզ է, նա բոկոտն քայլում է լուսավորված ամպերի միջով։
Սուրբը ձեռքով ցույց է տալիս դիտողի կողմը, և Տիրամայրը մանկան հետ նայում են այդ ուղղությամբ, նույն ժամանակ Սուրբ Բարբարան խոնարհել է գլուխը։ Նկարի սկզբնական տեղը եղել է Մեծ Խաչելության առջև, ուստի դեմքերի արտահայտությունը և ֆիգուրների դիրքերը նկարում պայմանավորված են Քրիստոսի չարչարանքների ու մահվան տեսարանից իրենց զգացմունքներով։
Տարածված է կարծիք այն մասին, թե Ռաֆայելը նկարում Հռոմի պապ Սիքստ II-ին պատկերել է աջ ձեռքում վեց մատով, քանի որ նա Սիքստ լատիներենից թարգմանաբար նշանակում է «վեցերորդ»։ Իրականում թվացյալ վեցերորդ մատը, ճկույթը, համարվում է ափի ներսի մաս։ Նկարչի գերազանց վարպետությունը խաբում է դիտորդին։ Ետին ֆոնը, որը հեռվից թվում է թե ամպ է, մանրակրկիտ զննման դեպքում պարզվում է հրեշտակների գլուխներ են։ Երկու հրեշտակները դարձել են բազմաթիվ բացիկների և ցուցապաստառների թեմաներ։ Մի քանի արվեստաբաններ պնդում են, որ այդ հրեշտակները հենված են դագաղի կափարիչին։ Երևում է նկարի ներքևի ձախ կողմի հրեշտակի միայն մեկ թևը։
Ուստ-Ես
Ուստ-Ես (Усть-Есь, Ис пилтiрi), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1088 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1673 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
Եվգենի Բյուս
Բյուս Եվգենի Իվանովիչ, սովետական սեյսմոլոգ։ Ֆիզմաթ, գիտության դոկտոր (1963), Վրացական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1946)։
Ավարտել է Տարտուի համալսարանը (1911)։ 1921 թվականից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Թբիլիսիում։ Գիտական ուսումնասիրությունները նվիրված են Անդրկովկասի երկրաշարժերի տարեգրությանը, բալականությանը և սեյսմաաշխարհագրությանը։ Հայտնի է Բյուսի «Անդրկովկասի սեյսմիկ պայմանները» (մաս 1—3, 1948— 1955) աշխատությունը։ Հոդվածներ է հրատարակել Լենինականի (1926), Ախուրյանի (1935) և Երևանի (1937) երկրաշարժերի վերաբերյալ։
Կատեգորիա:Սեյսմոլոգներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ
Պեռեկյուլա
Պեռեկյուլա (Pereküla), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Քյուլլու (Ուրֆայի նահանգ)
Քյուլլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(9002) 1981 QV2
(9002) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 23-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,628351 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3067 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,95 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1556,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231302 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեդյանովկա
Մեդյանովկա (Мідянівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեդյանովկա գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օփուրչխեթ
Օփուրչխեթ (ოფურჩხეთი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում :
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 350 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 17 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Մուսաներ
Մուսաներ՝ Զևսի դուստրերը։ Ըստ հին հունական դիցաբանության՝ մուսաները մարդկանց պարգևել են արվեստի ձիրք և նրանցից յուրաքանչյուրը հանդիսացել է առանձին արվեստի ներկայացուցիչը և շնորհք պարգևողը։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Հունական առաջին մեծ գրողները՝ Հոմերոսը և Հերոդոտոսը, իրենց ստեղծագործությունները սկսում են դիմելով մուսաներին։
Հունական դիցաբանության մեջ մուսաները ինն են
Հոմերոսի պատկերացմամբ մուսաները ապրել են Օլիմպոս լեռան կամ Պառնաս սարի վրա։ Պառնասում է գտնվել Կաստալյան աղբյուրը, որի ջուրը խմողին տրվել է բանաստեղծական տաղանդ և մարգարեական ձիրք։ Հեսիոդոսը իր հայրենիքի Հելիկոն սարը համարում է մուսաների բնակատեղի և իբր թե այդտեղ տեսել է նրանց։ Ըստ հին հունական առասպելաբանության Հյուսիսային Հունաստանում մուսաներն ապրել են Տեմպեյան հովտում և նրա մոտ գտնվող Պիերիա լեռան վրա։ Նրանք ապրել են նաև Պինդոս լեռան վրա։
Մուսաներն ունեցել են իրենց հատուկ կենդանիներն ու բույսերը։ Նրանց սրբազան ծառը եղել է դափնին, իսկ սրբազան կենդանիները՝ մեղուներն ու ճպուռները։
Մուսաները եղել են հավերժական բերկրանքի ու ցնծության մեջ։ Նրանք միշտ պարել են, երգել, իսկ երբ տեսնում էին, որ Ապոլլոնը անցնում է երգչախմբի գլուխ, սկսում էին ավելի լավ երգել, քան առաջ։
Բանաստեղծը մուսաներից էր ստանում ոգեշնչում, այդ պատճառով պոետը սուրբ մարդ էր, իսկ նրա վրա ձեռք բարձրացնելը հանցագործություն։ Մուսաները տիրապետում են ճշմարտության։ Պոետներին ճշմարտություն է հասնում այնքան, որքան նրանց կշնորհի մուսան ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության էակներ Կատեգորիա:Զևսի զավակներ
Պիստակ
Խնկենի.Պիստակ, աղտորազգիների ընտանիքի տերևաթափ և մշտադալար ծառերի ու թփերի ցեղ։ Տարածված է Հին և Նոր աշխարհի մերձարևադարձային և մասնակիորեն արևադարձային շրջաններում։
Տարածվածութունը և էկոլոգիան
Պիստակը տարածված է միջերկրածովյան շրջանում, հյուսիս-արևմտյան Աֆրիկայում, արևմտյան, միջին և արևելյան Ասիայում։ Պիստակի երկու տեսակ տարածված է կենտրոնական Ամերիկայում և ԱՄՆ Տեխաս նահանգի հարավում։
Պիստակն աճում է գորշահողերում, լեռնա-տափաստանային շագանակագույն բնահողում։ Սիրում է լույս, դիմացկուն է չորային եղանակի նկատմամբ, նախընտրում է կալցիումով հարուստ բնահող, որը շատ արագ յուրացնում է։ Կարող է դիմանալ մինչև  -25 °C ցրտին։
Պիստակի թուփն աճում է մեկական, սակայն երբեմն պատահում են նաև պիստակի անտառներ։ Ծաղկում է ապրիլին, երբեմն` մարտին։ Պտուղները հասնում են սեպտեմբեր-նոյեմբերին։ Բնության մեջ պիստակը բազմանում է սերմերով, մշակման ժամանակ` պատվաստման միջոցով։
Նշանակությունը և կիրառումը
Պիստակի խիտ և ամուր ծառանյութն օգտագործվում է ատաղծագործության մեջ, իսկ խեժն օգտագործվում է բարձրորակ լաքերի արտադրության մեջ։ Ճյուղերն ու տերևներրը լայնորեն կիրառվում են դեկորացիայի մեջ, հատկապես` ֆլորիստիկայում։
Սննդի մեջ պիստակն օգտագործում են ավելի քան 2500 տարի։ Հին ժամանակներում Իրանում պիստակը համարվում էր դելիկատես, ինչպես նաև հարստության խորհրդանիշ։ Ամեն ընտանիք չուներ հնարավորություն իր սեղանին պիստակ դնել։
Մշակում
Այսօր շրջանառվում են տարբեր կարծիքներ, թե կոնկրետ որ երկրում են առաջին անգամ սկսել աճեցնել պիստակի ծառը։ Բրիտանիկա հանրագիտարանի համաձայն, այդ երկիրը համարվում է Իրանը, իսկ օրինակ Ամերիկանա հանրագիտարանում նշված է, որ այն սկսել են աճեցնել Արևմտյան Ասիայում։
Կիրառումը
Պիստակն ունի սննդային մեծ արժեք։ Այն պարունակում է ավելի քան 50 տոկոս յուղ, ինչպես նաև մեծ քանակությամբ սպիտակուցներ ու ածխաջրեր։ Դրանք բարձրացնում են օգանիզմի տոնուսը։ Պիստակն իր հետաքրքիր համի համար շատ սիրված է։ Պիստակն ուտում են ինչպես հում, այնպես էլ աղով կամ բոված վիճակում։ Այն ավելացնում են սալաթների մեջ, դրանով զարդարում են պատրաստի կերակուրները, ավելացնում են քաղցրավենիքի մեջ։
Պիստակն իր բուժիչ հատկութունների շնորհիվ օգտագործվում է նաև ավանդական բժշկության մեջ։ Պիստակը պարոնակում է մեծ քանկությամբ երկաթ, պղինձ, կալիում, ֆոսֆոր։ Այն օգտագործում են այրվածքների, ստոմատիտի և թունավորումների բուժման ժամանակ։ Գրանցվել են նաև դեպքեր, երբ պիստակն օգտագործվել է տուբերկուլյոզի և մի շարք այլ հիվանդությունների բուժման ժամանակ։ Իր մեջ առկա մեծ թվով միկրոէլեմենտների շնորհիվ, պիստակը կանխում է սիրտ-անոթային հիվանդությունների առաջացումը։ Այն պակասեցնում է արյան մեջ խոլեստերինի քանակը։ Պիստակը խորհուրդ է տրվում օգտագործել խրոնիկակական հոգնածության ժամանակ։ Այն պարունակում է մեծ քանակությամբ միներալներ, ինչպես` պղինձ, կալիում, կալցիում, ֆոսֆոր, մագնեզիում ու դրա շնորհիվ նպաստում է իմունային համակարգի ամրանդմանը։ Պիստակը ուժեղացնում է հիշողությունը, տեսողությունը, պարունակում է նյութեր, որոնք օգնում են մարսողական համակարգին, շաքարային դիաբետով հիվանդների մոտ թուլացնում է լարվածությունը։ Պիստակում առկա E վիտամինը բարելավում է մաշկի վիճակը, այն պաշտպանում է ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Բարձիկաբորբ
Բարձիկաբորբ (բուրսիտ), հոդերի ձուսպապարկերի բորբոքում։ Հաճախ առաջանում է արմնկային, ուսային, ծնկային և սրունքաթաթային հոդերում։ Հիվանդությունը կարող է ընթանալ սուր և քրոնիկական։
Քրոնիկական բարձիկաբորբը, որպես կանոն, առաջանում է հարհոդային ձուսպապարկերի երկարատև մեխանիկական գրգռման հետևանքով՝ կապված մասնագիտության (լեռնագործներ, մանրահատակագործներ, մարզիկներ) առանձնահատկությունների հետ։
Ախտանիշեր
Սուր բարձիկաբորբի ժամանակ հոդի շրջանում նկատվում են մաշկի կարմրություն ն փափուկ, առաձգական ցավոտ ուռածություն՝ լցված շճային հեղուկով։ Դրանից սահմանափակվում է հոդի շարժունությունը, երբեմն բարձրանում է մարմնի ջերմաստիճանը, և վատանում ընդհանուր վիճակը։ Հիվանդության սաստկացումից առաջանում է թարախային բարձիկաբորբ, բորբոքային գործընթացը կարող է տարածվել հոդի կամ շրջակա փափուկ հյուսվածքների վրա և առաջացնել ենթամաշկային կամ միջմկանային ֆլեգմոնա։
Բուժում
Սուր բարձիկաբորբը բարձիթողի դեպքերում դժվար է բուժվում, և երբեմն պահանջվում է վիրահատական միջամտություն։ Ուստի հիվանդության առաջին իսկ ախտանշանների դեպքում հարկավոր է դիմել բժշկի։
Քրոնիկական բարձիկաբորբից վերջույթի ֆունկցիան սովորաբար չի խանգարվում, բայց պահանջվում է պարտադիր բուժում, քանի որ կարող է սրանալ ն հասցնել ժամանակավոր անաշխատունակության։
Կանխարգելում
Որպեսզի վնասվածքային բարձիկաբորբը կանխվի, խորհուրդ է տրվում մեխանիկական գրգռման ենթակա հոդի վրա կրել պաշտպանական վիրակապ։ Մաշկի վնասման դեպքում հոդի շրջանը խնամքով մշակել վարակազերծող միջոցներով (սպիրտ, յոդ, ադամանդականաչ) և վիրակապ դնել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոդաբորբեր Կատեգորիա:Բորբոքումներ
Վենեսուելացիներ
Վենեսուելացիներ, ազգ, Վենեսուելայի հիմնական բնակչությունը։ Թիվը՝ ավելի քան 37,6 միլիոն։ Խոսում են իսպաներեն։ Դավանում են կաթոլիկություն։ Վենեսուելացիների հիմնական կորիզը ձևավորվել է զանազան էթնիկ, խմբերի (իսպաներեն և բասկ, վերաբնակիչներ, հնդկացի բնիկներ, Աֆրիկայից կամ Վեստ-Ինդիայից բերված նեգր ստրուկներ) միախառնման հետևանքով։ Վենեսուելացիները  Լատինական Ամերիկայի առավել մետիսացված ժողովուրդներից են․ հիմնական զանգվածը կազմում են իսպանա-հնդկացի մետիսները (հյուսիսում՝ հաճախ նեգրական խառնուրդով), մոտ 10%-ը՝ նեգրերը, մուլատներն ու սամբոները, 12-15% ֊ը՝ սպիտակամորթ բնակչությունը։ Վենեսուելացիների ինքնագործ բնակչության մեջ գերակշռում են գյուղատնտական պրոլետարիատն ու սակավահող գյուղացիությունը։ Բանվորների զգալի մասն աշխատում է նավթարդյունաբերության մեջ։
Քորինջե
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լինդսի Սնել
Լինդսի Սնել (Lindsey Snell, ), ամերիկացի լրագրող, մեկնաբանում է կովկասյան, Միջին Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի հակամարտություններն ու ճգնաժամերը ։
Գործունեություն
Սնելը հեղինակել է տեսանյութեր և վավերագրական ֆիլմեր, որոնք օգտագործել են ABC News, MSNBC, Vice Media, Discovery Digital Networks, VICE on HBO և Ozy լրատվականները, նրա տպագիր նյութերը լույս են տեսել Foreign Policy, The Daily Beast, North Press Agency և The Investigative Journal պարբերականներում ։
2011 թվականին Սնելը հեղինակել է լիամետրաժ վավերագրական Square Grouper: The Godfathers of Ganja ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է 2011 թվականին, SXSW փառատոնի ժամանակ ։
Եղել է 30 for 30 կարճամետրաժ վավերագրական ֆիլմերի հետազոտող, որոնք հեռարձակվել են ESPN-ի կողմից ։
Առևանգում Սիրիայում և բանտարկություն Թուրքիայում
2016 թվանանին աշխատանքի ընթացքում Սնելը Սիրիայի Հալեպ քաղաքում առևանգվել է Ջաբհաթ Ֆաթհ աշ-Շամի կողմից։ Նա փախել է իրեն առևանգած խմբից երկու շաբաթվա գերությունից հետո ։ Սիրիայից Թուրքիա անցնելիս նա օգոստոսի 6-ին ձերբակալվել է թուրքական իշխանությունների կողմից և 67 օրով բանտարկվել է թուրքական բարձր վերահսկողությամբ Իսքենդերուն և Հաթայ բանտերում։ Այս ընթացքում թուրքական մամուլը մեղադրել է նրան Կենտրոնական հետախուզական վարչության լրտես լինելու և ռազմական գոտին սահմանախախտելու համար ։ Սնելն ազատ է արձակվել է 2016 թվականի հոկտեմբերին  ։ 2018 թվականին Բաղդադ ճամփորդելիս Թուրքիան Սնելին ձերբակալելու անհաջող փորձ է արել ։
Թուրքիայի ներգրավվածությունն Արցախում, 2020
2020 թվականի սեպտեմբերի 22-ին, Արցախի 44-օրյա պատերազմից 5 օր առաջ, Սնելն իր թվիթթերյան օգտահաշվում գրառում է արել այն մասին, որ թուրքական աջակցություն ունեցող Սիրիական ազգային բանակի վարձկանները Թուրքիայով բերվել են Բաքու՝ Լեռնային Ղարաբաղում ադրբեջանական ուժերին օգնելու համար  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոարտադրողներ
Փայլարարներ
Փայլալարաններ, միներալներ, շերտավոր կառուցվածքով ալյումասիլիկատների մեծ խումբ։ Ընդհանուր քիմիական կազմը՝ XY2_3 [(OH, F)2|Z8O10], որտեղ X=K, Na, Ca, У= Al, Mg, Fe, Z=Si, Al։ Ըստ Х-ի իոնների բնույթի փայլալարանները ստորաբաժանվում են բուն փայլարների, որտեղ X=K, Na, և փխրուն փայլալարանների, ուր X=Ca։ Դիօքտաէդրիկ փայլալարաններին են պատկանում մուսկովիտը, պարագոնիտը, գլաուկոնիտը, տրիօքտաէդրիկներին՝ ֆլոգոպիտը, բիոտիտը, լեպիդոլիտը։ Փայլալարանների յուրահատկությունը նրանց մեջ ջրի պարունակությունն է, որ տարբեր փայլալարանների մոտ անջատվում է ջերմաստիճանային տարբեր միջակայքերում։ Կարծրությունը՝ 2,5-4, խտությունը՝ 2770 կգ/մ3 (մուսկովիտ), 2200 կգ/մ3 (ֆլոգոպիտ), 3300 կգ/մ3 (բիոտիտ)։ Բոլոր փայլալարանները առաջանում են ներծին պայմաններում։ Թերթիկները ճկուն են և առաձգական։ Այդ տեսակետից արժեքավոր մուսկովիտը բյուրեղանում է գրանիտային պեգմատիներում, ֆլոգոպիտը գենետիկորեն կապված է գերհիմքային և ալկալիական ապարների զանգվածների հետ։ Հանքավայրեր կան ԽՍՀՄ-ում, արտասահմանում՝ Հնդկաստանում, Բրազիլիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում։ Փայլալարաններին բնորոշ են բարձր էլեկտրական, ջերմային, քիմիական, մեխանիկական կայունությունը, ճկունությունը և առաձգականությունը։ Գործնական նշանակություն ունեն բոլոր փայլալարանները սակայն հատկապես՝ խոշորաբյուրեղ մուսկովիտը և ֆլոգոպիտը, որոնք արժեքավոր էլեկտրամեկուսիչ նյութ են և օգտագործվում են էլեկտրացիոն, ռադիոցիոն և ավիացիոն տեխնիկայում։ Լեպիդոլիտից պատրաստում են հատուկ օպտիկական ապակիներ։ Մանր փայլալարաններից ստանում են աղացած փայլալար, որը կիրառվում է շինարարական ցեմենտի, ռետինի արդյունաբերության մեջ, ներկերի, պլաստմասսաների արտադրության ընթացքում։
Կատեգորիա:Սիլիկատներ (միներալներ)
Գորմանա
Գորմանա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(9003) Ռալֆմիլիկեն
(9003) Ռալֆմիլիկեն (Ralphmilliken), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,782066 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,576 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9882 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1694,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212399 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,34° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բնամաս
Բնամաս, հանքավայրի շահագործման ընթացքում մշտապես կամ ժամանակավորապես անձեռնմխելի թողնվող տեղամաս։
Բնամասերը ըստ նշանակության
Ըստ նշանակության, բնամասերը լինում են.
Բնամասերը ըստ ձևի
Ըստ ձևի, լինում են մեկուսացված՝ առանձին սյուների ձևով և համատարած Բնամասեր։
Կատեգորիա:Բնություն
Ուստ-Երբա
Ուստ-Երբա (Усть-Ерба), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։