cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոստսելմաշ (մշակույթի պալատ)
Պատմություն
Հետպատերազմյան տարիներին որոշում է ընդունել վերականգնել մշակույթի պալատը։ Այն կառուցվել է նոր տեղում՝ միավորելու նպատակով։ Բայց նրա շինարարությունը սկսվել է մեկ ուրիշ վայրում, այնտեղ, որտեղ այժմ այն կանգնած է։ Դրա համար իրականացվել է մշակույթի պալատը, մարզադաշտը և կից զբոսայգին մշակութային մեկ համալիրում միավորելու նախապատերազմյան գաղափարը։ Շենքը նախագել է ճարտարապետ Ալեքսեյ Մուլիկը։ Շինարարությունն ընթացել է 1948-1960 թվականներին, շահագործման է հանձնվել 1960 թվականի վերջին։ 1979 թվականին մշակույթի պալատի առջևի հրապարակը զարդարել է շատրվանը։
Ավելի վաղ մշակույթի պալատում գործում էր «Ռոստսելմաշ» գործարանի թանգարանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:1931 հիմնադրումներ
Լրիվ զբաղվածություն (տեսություն)
Քեյնսականները գործազրկության պատճառը համարում էին անձնական և արտադրական սպառման ապրանքների նկատմամբ պահանջարկի անբավարարությունը, որի հետևանքով կրճատվում է արտադրության ծավալը։ Պահանջարկի անբավարարությունը նրանք բացատրում էին մարդկանց հոգեբանությամբ, որոնց իբր հատուկ է եկամուտների տնտեսումը։ Արտադրության ընդլայնման և լրիվ զբաղվածության ծրագրի իրականացման հիմնական ուղին համարում են պետական ներդրումները, իրական աշխատավարձի իջեցումն ու էժան վարկը։
Քեյնսականները ուղղակի մեժում էին դասականների տոկոսադրույքի, գնի և աշխատավարձի հարաբերակցության հետևյալ պոստուլատները՝
Քեյնսականները գտնում էին, որ անկումների ու ճգնաժամերի ժամանակ կորուստներից խուսափելու համար անհրաժեշտ է ամբողջական պահանջարկի մակրոտնտեսական կարգավորում պետության կողմից։
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ
Մակոտո Հասեբե
Մակոտո Հասեբե (ճապ.՝長谷部 誠, ), ճապոնացի ֆուտբոլիստ. Նա հենակետային կիսապաշտպան է։ Խաղում է գերմանական Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտում և Ճապոնիայի ազգային հավաքականի ավագն է։
Ուրավա Ռեդ Դայմոնդս
2002թ. Ֆուձիեդայում դպրոցն ավարտելուց հետո նա միացավ Ուրավա Ռեդ Դայմոնդս թիմին։ 2003թ.-ից նա դարձավ Ուրավա-ի հիմնական կազմի խաղացող։ 2004թ.-ին ընդգրկվեց Ճապոնիայի Ջ.Լիգայի տարվա թիմում, ինչպես նաև ճանաչվեց այդ տարվա Ուրավա-ի լավագույն ֆուտբոլիստը։
Ուրավայում Հասեբեն անցկացրեց 5 տարի, խաղալով 149 խաղ և խփելով 12 գոլ։
2007թ. օգոստոսին իտալական Սիենան մոտ էր Հասեբեին ձեռք բերելուն, սակայն ձախողվեց։
Վոլֆսբուրգ
Այնուամենայնիվ, նա միացավ Վոլֆսբուրգին և դարձավ Վոլֆսբուրգի պատմության առաջին ճապոնացի ֆուտբոլիստը։ 2009 թվականին նա դարձավ երկրորդ Բունդեսլիգա հաղթած ճապոնացի ֆուտբոլիստը։
2011թ. սեպտեմբերի 17-ին Հոֆենհայմի դեմ խաղում, Հասեբեն խաղի վերջին 9 րոպեները դարպասապահ կանգնեց։ Խաղն ավարտվեց 3-1, օգուտ Հոֆենհայմի, իսկ Հասեբեն բաց թողեց 3-րդ գնդակը։ 2011թ. դեկտեմբերի 3-ին նա անցակացրեց իր 100-րդ հանդիպումը Բունդեսլիգայում Մայնցի դեմ։
Վոլֆսբուրգում Հասեբեն մնաց 5 տարի, խփելով 5 գոլ 135 խաղում։
Նյուրնբերգ
2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Հասեբեն կնքեց 3 տարվա պայմանագիր Նյուրնբերգի հետ, սակայան թմում մնաց ընդամենը 1 տարի, խաղալով 14 խաղ և այդպես էլ գոլ չխփելով։
Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ
2014 թվականի հուլիսի 1-ին Հասեբեն տեղափոխվեց Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ, որտեղ մինչև հիմա խաղում է։ Այս պահին նա Այնտրախտում անցկացրել է 87 խաղ և խփել 2 գոլ։
Միջազգային կարիերա
Հասեբեն իր միջազգային պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2006 թվականի փետրվարի 11-ին ԱՄՆ-ի դեմ ընկերական խաղում։
Հասեբեն Ճապոնիայի հավաքականի ավագն էր 2010 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 2011 թվականի Ասիայի առաջնությանը, որտեղ Ճապոնիան ոսկե մեդալ նվաճեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Մազիեռ լա Գրանդ Պարուաս
Մազիեռ լա Գրանդ Պարուաս (Maizières-la-Grande-Paroisse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 900 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 650-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 250։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 650 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 572 անձ (310 տղամարդ և 262 կին)։ Գործազուրկ են եղել 78 անձ (30 տղամարդ և 48 կին)։ 250 անաշխատունակներից 59-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 135-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆիլիպ Լաշո
Ֆիլիպ Լաշո (Philippe Lacheau, ), ֆրանսիացի դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։
Կարիերա
2002- 2010 թվականներին Ֆիլիպ Լաշոն աշխատել է ֆրանսիական հեռուստատեսությունում, այնպիսի հեռուտահաղորդումների վրա, ինչպիսիք են "Casting Live" (2002), "Total Fun" (2003) և "Pour le meilleur et pour le fun" (2004)։ Նա նաև աշխատել է Կարլ Զերոյի հետ "C’est quoi ce jeu ?" (2004), Միշել Դենիսոտի հետ Le Grand Journal (2005–07) հաղորդումների վրա։ 2009 թվականին սկսել է նկարահանվել «Լուռ գրադարան» հեռուստասերիալում, որի պրոդյուսերը եղել է Քրիստոֆ Դեքհավենը։ Ավելի ուշ միացել է Լոուրեն Ռուքուիի նկարահանողական խմբին՝ աշխատելով հեռուստատեսային մի քանի նախագծերի վրա ։
Անձնական կյանք
Ներկայումս սիրային կապի մեջ է գտնվում ֆրանսիացի դերասանուհի Էլոդի Ֆոնտանի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ
Գուրալներ
Բնակչություն
Գուրալներն ապրում են. Ոչ մեծ սփյուռք կա ուկրաինական և ռումինական Բուկովինա պատմական շրջանում, ինչպես նաև Չիկագոյում։ Ընդհանուր թվաքանակը հաշվվում է 0,5-2,5 մլն մարդ։
Պատմություն
Գուրալների հողերը բնակեցված են եղել XII-XVIII դարերից հարավային Լեհաստանի մարզերի նախալեռնային և հարթավայրային բնակիչներով, որոնք խառնվել են հարավից Կարպատների երկայնքով թափառող վալախիների հետ։ 16-րդ և 17-րդ դարերում գուրալները բնակություն են հաստատել Կիսուցա, Օրավա գետերի ափերին և հյուսիսային Սպիշում ։ Այդ տարածքները Հունգարիայի հյուսիսային թագավորության մասն էին կազմում։ 1803-1819 թվականներին գուրալները Բուկովինա են գաղթել Գյուղերի մեծ մասը կառավարվում էր XVI դարի վալախիների իրավունքի հիման վրա` այսպես կոչված «Vlach օրենքով» (Vlach law) հին միջնադարյան խորվաթական փաստաթղթերով վալաշերը հատուկ օրենք են ընդունվել, որ «ով գյուղում է բնակվում, նա հարկ է վճարում, իսկ ով գյուղ չունի (քոչվոր է), նա ծառայում է հեծելազորում)։
Լեհաստանի գերմանական օկուպացիայի ընթացքում (1939-1945, Գլխավոր Նահանգապետություն) նացիստական ​​վարչակազմը փորձել է գուրալներին միավորել առանձին ազգի մեջ, որում ընդգրկվելու էին էստոնացիները, լիտվացիները և լատվացիները` նրանց լեհերի համեմատ որոշ իրավական արտոնություններ տալով։ Նացիստ ռասայական տեսաբանները լեհերից առանձնացրել էին 27,000 ուժեղ գուրալներ, որպես առանձին էթնիկ խումբ և «Գերմանական մեծ ռասայի» մաս   ։
Լեզու
Փոքր Լեհական վոյեվոդությունում և Սլովակիայում խոսում են Փոքր Լեհական դիալեկտի սուբդիալեկտով, Սիլեզյան և Օպոլեի վոյեվոդություններում և Չեխիայում` լեհերենի սիլեզյան դիալեկտի վերին Սիլեզյան սուբդիալեկտով։ Տարածված են նաև գրական լեհերենը, սլովակերենը, չեխերենը։ Հավատացյալները կաթոլիկներ են, կան բողոքականներ (ավետարանականներ)։ Ըստ Կ. Դոբրոստրոյսկու, պոդհալեի դիալեկտը բառեր է փոխառել ռումիներենից և ալբաներենից (1938), ինչպես նաև համանման ձևով փոխառել է հավատամքի, երաժշտության, նյութական մշակութային տարրերը։
Կարպատների մյուս արևմտա-սլավոնական ժողովուրդների նման գորալներին հատուկ է հյուսիսային գերմանական ազդեցությունը ի տարբերություն Լեհաստանի մյուս շրջանների։ 19-րդ դարում լեհ գիտնականները գորալներին դիտարկել են լեհերին մոտ լեզվական էթնիկ խումբ, բայց որը սերտ կապեր ունի սլովակիան ժողովրդական մշակույթի հետ։ Գորալների և՛սոցիալական, եւ՛ տնտեսական կյանքը նման է վալախների հովվական մշակույթին
Կենցաղ
Գուրալները զբաղվում են սեզոնային անասնապահությամբ, անտառորսության և փայտամշակման արհեսներով։ Գուրաների խրճիթները հատած ճյուղերով և ծղոտով են պատրաստած։ Սնվում են բազմազան կաթնամթերքով, մասնավորապես պանիր (բրինզա, ապխտած այծի պանիր` օսցիպեկ)։ Ինչպես նաև պատրաստում են կարտոֆիլի, գարու և վարսակի ալյուրից կաշաներ և ուտեստներ։ Հագնում են մահուդե, մորթյա և կաշվե հագուստ ու կոշիկներ (մորթյա և մահուդե բաճկոնները, տղամարդկանց մահուդե տաբատները, չուխաները, կաշվե չարոխները, մահուդե երկարաճիտ կոշիկները և կրկնակոշիկները (պապուչի))։
Մշակույթ
Գուրալները չունեն միասնական ինքնություն և աշխարհագրական և մշակութային միասնություն չեն ներկայացնում։ Ավանդական մշակույթի ընդհանուր գծերը պայմանավորված են լեռնային շրջանի կենցաղային առանձնահատկություններով։
Պարերի մեջ գերակշռում է շրջանաձև շարժումները։ Տղամարդիկ արագ տեմպով են պարում` կքանստելով (հայդուկ), կացին-կեռիկներով (բարտկա), զույգերով (այսպես կոչված գուրալյան)։ Երաժշտական գործիքներից հիմնականներն են աղեղային (ջութակ, բաս) և վոլինկա (կոզյոլ)։ Վերածնունդ են ապրում կիրառությունից դուրս եկած հին տեսակի աղեղային տարատեսակ գործիքները` գենսլե, զլոբցոկի և այլն։ Ավելի տարածված են գործիքային համույթները («գուրալյան կապելլաներ», որոնք հիմնականում կազմված են 3 ջութակից և բասից), որոնք հիմնականում պարային երաժշտություն են նվագում։ Բնորոշ է նաև «до слуху» (այսինքն լսելու համար) խաղերը, որոնք անցկացվում են հարսանիքներում, օրացուցային ծիսակատարությունների ժամանակ և այլն։ Լեհաստանում գործում են գուրալյան մշակութային միություններ, փառատոներ են անցկացվում։
Համաշխարհային գրականության մեջ գուրալների մասին նկարագրությունը տվել է լեհ գրող Հենրիկ Սենկևիչը պատմական վեպում «Ջրհեղեղ» վեպը (1886), որտեղ նա նշում է, որ գուրալները 1656 թվականի հունվարին փրկել են Յան Կազիմիր թագավորին շվեդ ինտերվենտներից, երբ նա վերադրձել է Սիլեզիայից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի ազգեր Կատեգորիա:Լեհաստանի ազգեր Կատեգորիա:Սլովակիայի ազգեր Կատեգորիա:Գուրալներ
Պանարանո
Պաննարանո (Pannarano), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1996 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 181 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82017, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռեբել Ուիլսոն
Ռեբել Մելանի Էլիզաբեթ Ուիլսոն (Rebel Melanie Elizabeth Wilson, ծնված Մելանի Էլիզաբեթ Բոունդս (Melanie Elizabeth Bownds), ), ավստրալացի դերասանուհի, աթենդափ-կատակերգուհի, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Նա իր կարիերան սկսել է ավստրալիական կատակերգական շոուներում մասնակցությունից, նախքան ԱՄՆ-ում 2011 թվականին «Հրասնացուի ընկերուհիները» ֆիլմում նորամուտելը, որից հետո հայտնվել է «Հարսանեկան կոտորած», «Ինչ սպասել, երբ երեխայի ես սպասում» և «Կայծակի հարվածը» ֆիլմերում։ Նրա իրական առաջընթացը տեղի է ունեցել 2012 թվականին, «Կատարյալ ձայն» և «Ամուրիները» կատակաերգություններում խաղացած դերերով, որից հետո Ուիլսոնը գլխավորում է «Forbes» ամսագրի երեսուն տարեկանից ցածր Հոլլիվուդի առավել հեռանկարային երեսուն անձանց ցուցակը (հետագայում պարզ է դառնում, որ այդ ժամանակ նա 32 տարեկան էր )։
Կարիերա
ԱՄՆ տեղափոխվելուց հետո Ուիլսոնը պայմանագիր է ստորագրում «William Morris Endeavor» գործակալության հետ և շուտով նկարահանվում է «Հարսնացուի ընկերուհիները» ֆիլմում, որտեղ խաղում է Կրիստեն Ուիգի հերոսուհու հարևանուհու դերը, ինչպես նաև հայտնվում է «Համատեղ կյանքի կանոնները» սիթկոմի դրվագում։ «Հարսնացուի ընկերուհիները» ունենում է ինչպես կոմերցիոն, այնպես էլ քննադատական հաջողություն և 2011 թվականի ամռանը Ուիլսոնը ստանում է «Ամուրիները» ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը՝ փոխարինելով Քեյսի Ուիլսոնին ։ Նույն ժամանակաշրջանում նա վերադառնում է Ավստրալիա, որպեսզի նկարահանվի «Հարսանեկան կոտորած» ֆիլմում, միևնույն ժամանակ նկարահանվելով ամերիկյան «Անելանելի վիճակ», «Կայծակի հարված» և «Ինչ սպասել, երբ երեխայի ես սպասում» ֆիլմերում, որոնք վարձույթ են թողարկվում 2012 թվականի առաջին կեսին։ Նա նաև գլխավոր դերերից մեկն է խաղում «Կատարյալ ձայն» և «Արյունով և քրտինքով. Ցավազրկողներ» կատակերգություններում, ինչպես նաև մասնակցություն է ուենում «Սառցե դարաշրջան 4։ Մայրցամաքային տեղաշարժ» անիմացիոն ֆիլմի ձայնավորման աշխատանքներին։
2012 թվականի սկզբին հայտարարվում է, որ Ռեբալ Ուիլսոնը CBS հեռուստաալիքին է վաճառել «Սուպերուրախ երեկո» սիթկոմի հեռուստատեսային պիլոտի սցենարը և նախագծում պեիք է հանդես գա որպես պրոդյուսեր, հեղինակ և գլխավոր դերակատարուհի ։ Այնուամենայնիվ նախագիծը CBS-ի կողմից կանաչ ճանապարհ չի ստանում հետագա արտադրության համար և հետագայում նրանով հետաքրքրվում է ABC-ը՝ 2013 թվականին հնարավոր ցուցադրման նպատակով ։ 2013 թվականի մայիսին ալիքը պատվիրում է սերիալը 2013-2014 թվականների եթերաշրջանում հեռարձակման համար ։ Շոուն փակվում է մեկ եթերաշրջանից հետո։
2012 թվականի դեկտեմբերին Ռեբել Ուիլսոնը «Forbes» ամսագրի կողմից անվանվում է երեսուն տարեկանից ցածր Հոլլիվուդի երեսուն ամենահեռանկարային դերասանուհիներից մեկը ։ Հետագայում հայտարարվում է, որ նա կինի 2013 թվականին «MTV Movie Awards» մրցանակաբաշխության հաղորդավարուհիներից մեկը ։
Անձնական կյանք
Ռեբել Ուիլսոնը ծնվել և մեծացել է Սիդնեյում, Ավստրալիա ։ 2011 թվականի հուլիսին նա դառնում է Ավստրալիայում «Jenny Craig, Inc.»-ի դեմքը՝ քաշի կորուստի նպատակով ճիշտ սննդակարգի պլանավորման գործակալություն ։ Ուիլսոնը ապրում է բացահայտ գեյ Մեթ Լուկասի հետ Լոս Անջելեսում ։ Ռեբելն ունի երկու քույր՝ Լիբերտի և Անարկի, և եղբայր՝ Ռայոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Սիդնեյ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Իզերնոր
Իզերնոր (Izernore), համայնք Ֆրանսիայում, Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Իզերնոր կանտոնի պաշտոնական կենտրոնը։ Հանդիսանում է Նանյուտա շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01192։
Կլիմա
Համայնքում կլիման կիսացամաքային է ՝ խիստ ամառ ու ձմեռ։ Անձրևները հաճախակի չեն լինում՝ հիմնականում ամռանը։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 1489 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1164-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 325-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 78,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,3 %)։ 1164 աշխատունակ բնակիչներից 1062-ը աշխատում էին (556 տղամարդ և 506 կին), անաշխատանք էին 102-ը (44 տղամարդ և 58 կին)։ 325 անգործունակ մարդկանցից 116-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 118-ը թոշակառու, 91-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լաուրիանո
Լաուրիանո (Lauriano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.407 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 101 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10020։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բորիսավ Յովիչ
Բորիսավ Յովիչ (Борисав Јовић, ), սերբ նախկին քաղաքական գործիչ, կոմունիստ, որը 1980-ականներին և 1990-ականներին, հանդես է եկել որպես Սերբիայի անդամ, Հարավսլավիայի կոլեկտիվ նախագահությունում։ Ավարտել է Բելգրադի Համալսարանի տնտեսագիտության բաժինը։
Կարիերա
Յովիչը եղել է Սլոբոդան Միլոշևիչի մտերիմ դաշնակիցն ու խորհրդականը (1980-ականներին և 1990-ականներին), և օգնել է Միլոշևիչին իշխանության գալ Սերբիայում բյուրոկրատիայի դեմ հեղափոխության ընթացքում ։ Նա ծառայել է որպես նախագահ Հարավսլավիայի Նախագահությունում։ Իր գրքում, Poslednji dani SFRJ (Բելգրադ, 1995), Յովիչը նկարագրում է, թե ինչպես 1990 թվականի հունիսի վերջին,  Սլովենիայի և Խորվաթիայի անջատողական ընտրական հաղթանակից հետո, առաջարկել է Միլոշևիչին և Դաշնային պաշտպանության նախարար Վելյկո Կադիյեվիչին, որպեսզի Հարավսլավիայից ուժի միջոցով դուրս նետեն Սլովենիային և Խորվաթիային, միառժամանակ պահպանելով Խորվաթիայի Սերբաբնակ տարածքները։ Այդ հանդիպումից քիչ հետո Յովիչը սկսեց ռազմավարություն, որը հանգեցրեց Հարավսլավիայի Դաշնության ավարտին ։ Յովիչը, առավել հայտնի է իր օգնությամբ որպես Բրոնի համաձայնագրի բանակցող (հուլիս 1991 թ.), որը տաս օրվա պատերազմից հետո, տվեց Սլովենիային իր անկախությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չվավերացված պնդումներով հոդվածներ Կատեգորիա:Կոմունիստ ղեկավարներ Կատեգորիա:Հարավսլավիայի նախագահներ Կատեգորիա:Սերբ դիվանագետներ Կատեգորիա:Սերբ գրողներ Կատեգորիա:Սերբիայի քաղաքական գործիչներ
Զոյա Ժուրավլյովա
Զոյա Ժուրավլյովա (Зо́я Евге́ньевна Журавлёва, ), մանկագիր, լրագրող և բանասեր։
Կենսագրություն
Զոյա Ժուրավլյովան ծնվել է 1935 թվականի օգոստոսի 20-ին, Լենինգրադ քաղաքում (ԽՍՀՄ)։ Ավարտել է Լենինգրադի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը, բանասեր-լրագրողի մասնագիտությամբ։
Աշխատել է հյուսիսի թերթերում` Նիկելում և Մուրմանսկում։
Երկրով մեկ մասնակցել է գիտարշավների` կենսաբանների, արվեստաբանների և հնէաբանների հետ։
1966 թվականին «Զվեզդա» ամսագիրը հրատարակվել է նրա առաջին` «Ես ունեմ գլուխ» պատմվածքը։ Այդ թվականին լույս է տեսել նաև նրա ակնարկային` «Մի սխալվիր բևեռային շրջանում» պատմվածքը (Ստանիսլավ Պամկրատովի համահեղինակությամբ), Կարելիայի հրատարակչատանը։
1967 թվականին կրկին Կարելայի հրատարակչատանը լույս է տեսել Զոյա Ժուրավլյովայի «Ճանապարհ» մանկական գիրքը, որը վերահրատարակվել է Դետգիզում։ Միևնույն ժամանակ «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչատանը լույս է տեսել գրողի «Տիեզերքի բանալին» պատմվածքների ժողովածուն։ Այս ժողովածուն մրցանակի է արժանացել Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մրցույթում։
1968 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Համագործակցել է «Պիոներ» ամսագրի հետ ։ Եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գրողների միության անդամ, նա մեծահասակների և երեխաների համար գրված ավելի քան 20 գրքերի հեղինակ է ։
Մահացել է 2011 թվականի մարտի 26-ին, Մոսկվայում։
Գործունեություն
Զոյա Ժուրավլյովան զբաղվել է միջդիսցիպլինար երկխոսության խնդիրներով, գիտության և արվեստի փոխըմբռնմամբ, սիներգետիկայով։ Եղել է «Կանայք գիտության և կրթության մեջ» միջտարածաշրջանային ասոցիացիայի ղեկավարման անդամ, «Տիկին հաջողություն» ասոցիացիայի թերթի գլխավոր խմբագիր, «Գիտության լեզուներ` արվեստի լեզուներ» միջազգային միսդիսցիպլինար խորհրդաժողովների անփոփոխ նախագահ և կազմակերպիչ (Սուզդալ-96, 98, 02) ։
Ստեղծագործություն
Զոյա Ժուրավլյովայի ստեղծագործության ժանրը ժամանակակից արձակն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մանկագիրներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ
Ամպամած օր (նկար, Պիտեր Բրեյգել Ավագ)
Ամպամած օր (De sombere dag, Düsterer Tag), հոլանդացի նկարիչ Պիտեր Բրեյգել Ավագի (Pieter Bruegel de Oude, մոտ 1520/1525-1569) նկարը՝ ստեղծված 1565 թվականին։ Նկարը պատկանում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանին ( GG 1837)։ Նկարված է յուղաներկով փայտի վրա (կաղնի), չափերը՝ 118 × 163 սմ ։
Նկարագրություն
«Ամպամած օր» նկարն ընդգրկված է հեղինակի՝ «Տարվա եղանակներ» ընդհանուր անվամբ հայտնի նկարների շարքում։ Տարբեր ուսումնասիրողների կարծիքով՝ նկարում պատկերված է ձմեռային (հունվար կամ փետրվար) կամ վաղ գարնանային (մարտ) օր ։
Տղամարդը, որ հագել է երկնագույն ու կարմիր հագուստ, կանգնած է ուռենու մոտ և կտրում է նրա ճյուղերը, իսկ նրա կողքին կռացած մարդը փորձում է կտրված ճյուղերը կապելով խուրձ կազմել։ Նկարի աջ կողմում կանգնած վաֆլի ուտող տղամարդու, ինչպես նաև նրա կողքի կնոջ ու թղթե թագ դրած երեխայի տեսքը վկայում է, որ նկարում պատկերված է դիմակահանդեսի հետ կապված ժամանակահատված ։
Հորիզոնում երևում են լեռների ձյունածածկ գագաթները, իսկ նրանց դիմաց պատկերված է ծովի ալեկոծվող նեղուցը, որտեղ աղետի ենթարկվող նավերը խորհրդանշում են մարդու անօգնականությունը տարերային աղետների դեմ ։ Նկարի ներքևի ձախ կողմում, ինչպես նաև աջ կողմում՝ ծառերի հետևում, պատկերված են գյուղական տներ, վանք ու պանդոկ, որի ցուցանակին աստղ է նկարված ։
Ավստրիացի արվեստաբան Օտտո Բենեշի կարծիքով՝ այս նկարում «արտահայտված է հալոցքի ու վաղ գարնան մելանխոլիկ նախազգացումը» այն ժամանակ, երբ «քամին սուլում է սև ճյուղերի արանքում և բարձրացնում ծովի ալիքներն այնպես, որ նրանք խորտակում են նավերը» ։
Բրեյգելն ստորագրել է նկարի ներքևի աջ անկյունում՝ BRVEGEL M CCCCC LXV (Բրեյգել, 1565) ։
Պատմություն
Համարվում է, որ «Տարվա եղանակներ» (կամ «Տասներկու ամիս») նկարների շարքը Բրեյգելի կողմից ստեղծվել է առևտրական Նիկոլաս Յոնգելինկի պատվերով (Nicolaes Jonghelinck, 1517-1570) : Բրեյգելի արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող տարբեր արվեստագետների կարծիքով՝ այդ շարքում եղել են վեց կամ տասներկու նկարներ։ Ներկայում պահպանվում են միայն հինգ նկարներ (բոլորն ստեղծվել են 1565 թվականին) ։
Բրեյգելի այլ նկարների հետ մեկտեղ «Ամպամած օր» նկարը որոշ ժամանակ պահվել է Յոնգելինկի՝ քաղաքից դուրս գտնվող տանը, որ տեղակայված էր Անտվերպենի մոտակայքում։ 1566 թվականի փետրվարին Յոնգելինկը նկարները՝ որպես իր պարտքի համար գրավ, հանձնել է Անտվերպենի քաղաքային իշխանություններին ։ 1594 թվականի հուլիսին նկարները փոխանցվել են Հաբսբուրգյան Նիդեռլանդների շտատհալտեր Էռնստ Ավստրիացուն, ով այդ ժամանակ գտնվում էր Բրյուսելում։ 1595 թվականին մահացել է Էռնստ Ավստրիացին, և դրանից հետո նկարները գտնվել են նրա եղբոր՝ Բոհեմիայի թագավոր Ռուդոլֆ II-ի մոտ, ով նստավայրեր ուներ Պրահայուն և Վիեննայում ։
1659 թվականին տեղի է ունենում էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմ Ավստրիացու հավաքածուի ինվենտարիզացիան, և այդ ժամանակվան էլ վերաբերում է «Ամպամած օր» նկարի մասին հերթական հիշատակությունը։ Լեոպոլդ Վիլհելմ Ավստրիացու մահից հետո՝ 1662 թվականին, «Տարվա եղանակներ» շարքի նկարները (որոնցից, ըստ նկարագրության, մնացել էին հինգը) որպես ժառանգություն անցել են նրա զարմիկին՝ Հռոմեական Սրբազան կայսրության ապագա կայսր Լեոպոլդ I-ին, ով հավաքածուն տարել է Վիեննայում գտնվող կայսերական նստավայր՝ Հոֆբուրգ պալատ։ 1705 թվականին Լեոպոլդ I-ի մահից հետո նկարները մնացել են Վիեննայում՝ նկարների կայսերական հավաքածուում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1565 նկարներ Կատեգորիա:Պիտեր Բրեյգել Ավագի նկարներ Կատեգորիա:Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Էլթոն Ջոն
Սըր Է՛լթոն Հերկուլես Ջոն (Elton Hercules John), իսկական անունը՝ Ռե՛ջինալդ Քե՛ննեթ Դուայթ (Reginald Kenneth Dwight), ), բրիտանացի հանրահայտ երգիչ, երգահան և դաշնակահար։ Նկատելի ազդեցություն է թողել սոֆթ ռոքի զարգացման գործում։ Համարվում է 1970-ական թվականների շահութապես ամենահաջողակ և Մեծ Բրիտանիայի ամենաճանաչված ռոք-կատարողներից մեկը։ Իր ողջ գործունեության ընթացքում ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում վաճառել է ավելի շատ ալբոմներ, քան մեկ այլ բրիտանացի կատարող ։
1967 թվականից աշխատել է երգերի տեքստերի հեղինակ Բերնի Տոպինի հետ։ Նրանք համատեղ ստեղծել են ավելի քան 30 ալբոմ։ Մոտ կեսդարյա երաժշտական գործունեության ընթացքում Էլթոն Ջոնը վաճառել է ավելի քան 300 միլիոն ձայնասկավառակ, ինչը նրան դարձրել է ամենավաճառվող երաժշտական կատարողներից մեկը ողջ աշխարհում  ։ Ունի ավելի քան 40 հիթ սինգլների բրիտանական պաշտոնական հիթ-շքերթում և Billboard Hot 100-ում, այդ թվում՝ յոթը՝ Մեծ Բրիտանիայում և ինը՝  ԱՄՆ-ում, իսկ հաջորդական ալբոմներով գրավել է առաջին տեղը ԱՄՆ-ում  ։ Նրա ալբոմներից յոթը գրավել են առաջին տեղը Billboard 200-ում, 23 սինգլ եղել է ամերիկյան Թոփ-40-ում, 16-ը՝ առաջին տասնյակում, իսկ 6-ը բարձրացել են առաջին հորիզոնական ։ Էլթոն Ջոնի սինգլներից 52-ը տեղ են գրավել բրիտանական թոփ-40-ում ։ Դրանցից մեկը՝ «Candle in the Wind 1997»-ը (1973 թվականի «Candle in the Wind»  երգի նոր տարբերակը), որ նվիրվել է արքայադուստր Դիանային, աշխարհում  վաճառվել է ավելի քան 33 միլիոն օրինակով և համարվում է ամենավաճառվող սինգլը Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթների պատմության մեջ   ։ Էլթոն Ջոնը նաև զբաղվել է ձայնագրությունների պրոդյուսերությամբ և երբեմն նկարահանվել ֆիլմերում։ 1976 -1987 և  1997- 2002 թվականներին եղել է «Ուոթֆորդ» անգլիական ֆուտբոլային ակումբի սեփականատերը և համարվում է ակումբի ցմահ պատվավոր նախագահը։
Մեծանալով Լոնդոնի Փիններ շրջանում՝ Էլթոն Ջոնը վաղ տարիքում սովորել է դաշնամուր նվագել, իսկ 1962 թվականին ստեղծել է ռիթմ ընդ բլյուզ (R&B) ժանրի «Bluesology» խումբը, որի կազմում նվագել է մինչև 1967 թվականը։ 1967 թվականին նա հանդիպել է Բերնի Տոպինի հետ, և երկու տարի շարունակ նրանք երգեր են գրել այլ կատարողների համար, որոնց թվում նաև երգչուհի Լուլուն էր։ Ջոնը նաև իբրև երաժիշտ աշխատել է տարբեր արտիստների, այդ թվում՝ Հոլիզի և Սքաֆոլդի համար։ 1969 թվականին թողարկվել է Ջոնի դեբյուտային՝ «Empty Sky» ալբոմը։ 1970 թվականին «Elton John» ալբոմից նրա առաջին հիթային սինգլը՝ «Your Song»-ը մտել է Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթների լավագույն տասնյակի մեջ։ Էլթոն Ջոնը նաև հաջողություն է ունեցել երաժշտական ֆիլմերում ու թատրոնում․ 1994 թվականին ստեղծել է «Առյուծ արքան» մուլտֆիլմի երաժշտական ադապտացիան, «Աիդա» և «Բիլի Էլիոթ» մյուզիքլները։
Էլթոն Ջոնն ունի հինգ «Գրեմմի», հինգ «Brit», երկու «Օսկար», երկու «Ոսկե գլոբուս», «Թոնի», «Դիսնեյի լեգենդներ» մրցանակներ և «Քենեդու անվան կենտրոնի պատվոգիր» ։ 2004 թվականին Rolling Stone ամսագրի կազմած աշխարհի 50 լավագույն կատարողների ցանկում երգիչն զբաղեցրել է 49-րդ տեղը ։ 2013 թվականին Billboard ամսագիրը նրան համարել է ամենահաջողակ արտիստն ըստ Billboard Hot 100-ի և երրորդը՝ The Beatles-ից ու Մադոննայից հետո ։ 1992 թվականին Էլթոն Ջոնի անունը տեղ է գտել Երգերի հեղինակների փառքի սրահում, իսկ 1994 թվականին՝ նաև Ռոքնռոլի փառքի սրահում։ Հանդիսանում է Երգահանների և հեղինակների բրիտանական ակադեմիայի անդամ։ «Երաժշտության և բարեգործության բնագավառում ունեցած ավանդի համար» 1998 թվականին Եղիսաբեթ II թագուհու կողմից արժանացել է Ասպետ-բակալավրի կոչման։
Էլթոն Ջոնը ելույթ է ունեցել մի քանի թագավորական միջոցառումների ժամանակ, այդ թվում՝ 1997 թվականին Վեստմինստերյան աբբայությունում արքայադուստր Դիանայի հուղարկավորության, 2002 թվականին Եղիսաբեթ II-ի ոսկե հոբելյանի պատվին տրված բրիտանական երաժշտական համերգի և 2012 թվականին Բուքինգհեմյան պալատում թագուհու ադամանդե հոբելյանի առթիվ տրված համերգի ժամանակ։
Էլթոն Ջոնը հայտնի է նաև որպես հասարակական գործիչ, մասնավորապես՝ մեծ է նրա ներդրումը ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի համաճարակի դեմ պայքարում։ 1992 թվականին նա հիմնադրել է «Էլթոն Ջոնի հիմնադրամը ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարում», իսկ մեկ տարի անց սկսել կազմակերպել ՁԻԱՀ-ի ֆոնդի ամենամյա երեկույթները։ Ստեղծման օրվանից հիմնադրամը հավաքել է ավելի քան 300 միլիոն ֆունտ ստերլինգ ։
1976 թվականին Էլթոն Ջոնը հայտարարել է իր երկսեռական լինելու մասին, իսկ 1988 թվականից նա բացահայտ գեյ է։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 21-ից երգիչը քաղաքացիական ամուսնության մեջ է Դևիդ Ֆերնիշի հետ․ նրանք ամուսնացել են այն բանից հետո, երբ 2014 թվականից միասեռական ամուսնություններն Անգլիայում և Ուելսում դարձել են օրինական։ 2019 թվականին Էլթոն Ջոնին հանձնելով Ֆրանսիայի բարձրագույն քաղաքացիական պարգևը՝ Պատվո լեգեոնի շքանշանը, նախագահ Էմանուել Մակրոնը նրան անվանել է «մեղեդու հանճար»՝ բարձր գնահատելով Ջոնի ջանքերը ԼԳԲՏ համայնքի շահերի պաշտպանության գործում։
2018 թվականին Էլթոն Ջոնը մեկնել է հրաժեշտի եռամյա շրջագայության ։
Կենսագրություն
Ռեջինալդ Քեննեթ Դուայթը ծնվել է Փիններում (Անգլիա), մայոր Սթենլի Դուայթի և նրա կնոջ՝ Շեյլայի (աղջկական անունը՝ Հարիս) ընտանիքում։ Պատանի Դուայթը դաստիարակվել է հիմնականում մոր կողմից, հորը հազվադեպ էր տեսնում։ 1962 թվականին, երբ Դուայթը 15 տարեկան էր, Սթենլին և Շեյլան բաժանվել են։ Մայրն ամուսնացել է Ֆրեդ Ֆեյրբրազերի հետ (Fred Farebrother), որին Էլթոնը մտերմաբար Դերֆ էր կոչում ։ Դուայթը դաշնամուր նվագել սկսել է, երբ ընդամենը չորս տարեկան էր։ Դեռ մանկուց նա կարողանում էր նվագել ամենատարբեր մեղեդիներ։ Տասնմեկ տարեկանում շահելով Թագավորական կոնսերվատորիայի կրթաթոշակը՝ ընդունվել և սովորել է այնտեղ վեց տարի ։
Երաժշտական կարիերայի սկիզբ
1960 թվականին Դուայթն ընկերների հետ ստեղծել է «The Corvettes» խումբը, որը 1961 թվականին վերանվանվել է «Bluesology» ։ 1960-ական թվականներին «Bluesology»-ն արդեն շրջագայում էր ԱՄՆ-ում ռիթմ ընդ բլյուզ ոճի այնպիսի երաժիշտների և երաժշտական խմբերի հետ, ինչպիսիք էին «The Isley Brothers»-ը, Major Lance-ը, Դորիս Թրոյը, Փաթի Լաբելը։ 1966 թվականին խումբն սկսել է համագործակցել Ջոն Բոլդրիի հետ (վերջինիս անվան «Ջոն» մասնիկը հետագայում դարձել է Էլթոն Ջոնի կեղծանվան մի մասը)՝ շրջագայելով Անգլիայում.
«King Crimson»-ում և «Gentle Giant»-ում ունեցած անհաջող լսումներից հետո Դուայթն արձագանքել է NME շաբաթաթերթի հայտարարությանը՝ տեղադրված Ռեյ Ուիլյամսի (Ray Williams) կողմից, որը «Liberty Records» ընկերության արտիստների և խաղացանկերի բաժնի այն ժամանակվա ղեկավարն էր։ Ուիլյամսը Դուայթին տեքստերի հավաքածու է տվել՝ գրված Բերնի Տոպինի կողմից, որը նույնպես արձագանքել էր հայտարարությանը։ Ո՛չ Դուայթին և ո՛չ էլ Տոպինին մրցույթում չեն ընտրել, բայց Դուայթն սկսել է երաժշտություն գրել Տոպինի բանաստեղծությունների հիման վրա, որոնք ուղարկում էր փոստով։ Այդպես, ստեղծագործական բնույթի նամակագրության միջոցով ծնվել է մի գործընկերություն, որը շարունակվում է մինչ օրս ։
1967 թվականին ձայնագրվել է Էլթոն Ջոնի և Բերնի Տոպինի առաջին ստեղծագործությունը՝ «Scarecrow» («Խրտվիլակը»)։ Ռեջինալդ Դուայթը վերցրել է Էլթոն Ջոն մականունը՝ Էլթոն Դինի և Ջոն Բոլդրիի պատվին ։ Որոշ ժամանակ անց՝ 1972 թվականին, նա իր կեղծանվանն ավելացրել է Hercules անունը․ այդպես կոչում էին «Steptoe and Son» կատակերգական հեռուստասերիալի ձիուն ։
1968 թվականին Ջոնը և Տոպինը միացել են Դիկ Ջեյմսի «DJM Records» ձայնագրման ստուդիային և հաջորդող երկու տարիներին երգեր են գրել տարբեր կատարողների, այդ թվում՝ Ռոջեր Կուկի և Լուլուի համար ։ Տոպինը կարողանում էր մեկ ժամում տեքստ գրել, այն ուղարկում էր Ջոնին, որն այդ տեքստի հիման վրա կես ժամում երաժշտություն էր գրում, իսկ եթե չէր կարողանում արագ հորինել, պատվիրում էր հաջորդ ուրվագիրը ։ Միաժամանակ, Ջոնը գումար էր վաստակում լեյբլների միջոցով՝ ձայնագրելով ճանաչված հիթերի քավեր տարբերակներ, որոնց հավաքածուները վաճառվում էին սուպերմարկետներում ։
Երաժշտական հրատարակիչ Սթիվ Բրաունի խորհրդով Ջոնը և Տոպինը DJM լեյբլի համար սկսել են գրել ավելի բարդ երգեր։ Առաջինը «Bluesology» խմբի նախկին կիթառահար, պրոդյուսեր Քալեբ Քուեյի (Caleb Quaye) կողմից 1968 թվականին ձայնագրված «I’ve Been Loving You» սինգլն էր։ 1969 թվականին Քուեյի, թմբկահար Ռոջեր Պոուպի և բաս կիթառահար Թոնի Մյուրեյի հետ թողարկվել է «Lady Samantha» սինգլն ու «Empty Sky» ալբոմը, որոնք իրենց հավակնոտ գործիքավորման և հետաքրքիր տեքստերի շնորհիվ ընկալվել են իբրև ստեղծագործական լուրջ մարտահրավերներ ։ Ալբոմը դրական գնահատականի է արժանացել, բայց կոմերցիոն հաջողություն Բրիտանիայում, առավել ևս՝ ԱՄՆ-ում, չի ունեցել ։
1970-ական թվականներ
Հաջորդ ալբոմի վրա աշխատելու համար Ջոնը և Տոպինը հրավիրել են պրոդյուսեր Գաս Դաջենին (Gus Dudgeon) և հնչյունավորող Փոլ Բակմաստերին։ «Էլթոն Ջոն» ալբոմը թողարկվել է 1970 թվականի գարնանը՝ Մեծ Բրիտանիայում՝ «Pye Records» ընկերության «DJM» մասնաճյուղում, ԱՄՆ-ում՝ «Uni Records» ընկերության կողմից։ Առաջին սինգլը՝ «Border Song»-ը, ԱՄՆ-ում գրավել է լոկ 92-րդ տեղը, բայց երկրորդը՝ «Your Song»-ը, երկու ուղղությամբ էլ դարձել է հիթ՝ Ատլանտյան օվկիանոս (#8 ԱՄՆ, #7 Մեծ Բրիտանիա) ։ Հաջողության այս ալիքի վրա հիթ-շքերթներում սկսել է բարձրանալ նաև ալբոմը ։
Օգոստոսին Էլթոն Ջոնը տվել է իր առաջին ամերիկյան համերգը լոսանջելեսյան «The Troubadour» ակումբում։ Բեմի վրա նրան հանդիսատեսին է ներկայացրել Նեյլ Դայմոնդը։ Նվագակցող կազմում էին թմբկահար Նայջել Օլսոնը (էքս-Spencer Davis Group, Յուրայա Հիփ) և բաս-կիթառահար Դի Մյուրեյը։ Էլթոն Ջոնի կատարողական ոճը (շատ բաներում նման Ջերի Լի Լյուիսի ոճին) մեծ տպավորություն է թողել ոչ միայն թղթակիցների, այլ նաև գործընկերների վրա, մասնավորապես՝ Քուինսի Ջոնսի և Լեոն Ռասելի ։
Մասնակցելով «Back Home»-ի՝ Անգլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հիմնի ձայնագրմանը, որն ուղևորվում էր աշխարհի առաջնությանը Մեքսիկա, Էլթոն Ջոնը ձայնագրել է «Tumbleweed Connection» կոնցեպտուալ ալբոմը, որը թողարկվել է 1970 թվականի հոկտեմբերին և Բիլբորդում բարձրացել մինչև լավագույն տասնյակ, իսկ «UK Singles Chart»-ում գրավել #2 հորիզոնականը։
1972 թվականին Դեյվի Ջոնսթոնի գալստյամբ (Davey Johnstone, կիթառ, բեք-վոկալ) ամբողջացել է «Elton John Band» նվագախմբի վերջնական կազմը։ Կոլեկտիվի բոլոր անդամները հրաշալի նվագողներ էին, հզոր ձայնի տեր և իրենք էին ձայնագրում վոկալ վերադաշնակումները։ Պրոդյուսեր Գաս Դաջենի հետ խումբը թողարկել է «Honky Chateau» ալբոմը, որը բարձրացել է Բիլբորդի ցանկի 1-ին հորիզոնական և մնացել բարձունքում 5 շաբաթ ։ Նրանից դուրս եկան «Rocket Man (I Think It’s Going To Be A Long, Long Time)» (# 6 ԱՄՆ, # 2 Մեծ Բրիտանիա) և «Honky Cat» (# 8 ԱՄՆ) սինգլները ։
1973 թվականին Էլթոն Ջոնը ստեղծել է սեփական լեյբլը՝ Rocket Records-ը և այնտեղ թողարկել իր 6-րդ՝ «Don’t Shoot Me I’m Only the Piano Player» ստուդիական ալբոմը (1973, #1 ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա) ։ Նրանից ստացվել է երկու սինգլ՝ «Crocodile Rock» (#1 ԱՄՆ, #5 Մեծ Բրիտանիա) և «Daniel» (#2 ԱՄՆ, #4 Մեծ Բրիտանիա)  ։
Ավելի գլխապտույտ հաջողություն է ունեցել հաջորդ ալբոմը՝ Goodbye Yellow Brick Road-ը (1973, # 1 ԱՄՆ՝ 8 շաբաթ, # 1 Մեծ Բրիտանիա)։ Երաժշտական քննադատները հենց այս ալբոմն են համարում լավագույնը Էլթոն Ջոնի կարիերայում ։ Հենց այս ժամանակաշրջանում էլ Էլթոն Ջոնը հայտնվել է գլեմ ռոք շարժման կենտրոնում, երբ (AMG-ի գրախոսի բառերով) երգչի անձը «…սկսել է ավելի շատ ուշադրություն հրավիրել իր վրա, քան նրա երաժշտությունը» ։ Ալբոմից ստացվել է 4 սինգլ՝ «Saturday Night’s Alright for Fighting» (# 7 Մեծ Բրիտանիա, # 12 ԱՄՆ), «Goodbye Yellow Brick Road (երգ)» (# 6 Մեծ Բրիտանիա, # 2 ԱՄՆ), «Candle in the Wind» (# 11, Մեծ Բրիտանիա), «Bennie and the Jets» (# 1, ԱՄՆ) ։
1975 թվականին թողարկվել է «Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy» ինքնակենսագրական ալբոմը՝ ժամանակին դեռ բոլորին անհայտ Ջոնի և Տոպինի երաժշտական պատմության մասին՝ գլխավորելով բրիտանական և ամերիկյան հիթ-շքերթները։
Էլթոն Ջոնն իր ամենաբարձր կոմերցիոն ձեռքբերումն ունեցել է 1976 թվականին՝ Կիկի Դիի հետ զուգերգով։ Նրանց «Don’t Go Breaking My Heart» սինգլը գլխավորել է ինչպես ամերիկյան, այնպես էլ անգլիական հիթ-շքերթները։ Սինգլի թողարկումից անմիջապես հետո «Rolling Stone» ամսագրին տված հարցազրույցում Էլթոն Ջոնը բացահայտ հայտարարել է իր երկսեռական լինելու մասին։ Երգիչը հետագայում խոստովանել է, որ այդ ձևակերպումը փոքր-ինչ կոմպրոմիսային է եղել, քանի որ նա չի համարձակվել միանգամից հայտարարել իր համասեռամոլ լինելու մասին՝ երկրպագուներին չհիասթափեցնելու համար, որոնցից շատերը սարսափահար են եղել անգամ խոստովանության այդ «մեղմացված» տարբերակը լսելով ։
1976 թվականին Էլթոն Ջոնը 7 անշլագային համերգ է ունեցել Մեդիսոն Սքուեր Գարդենում․ այդ ռեկորդը մինչ օրս շարունակում է մնալ չգերազանցված ։ Դրանից հետո նրա համերգային գործունեության մեջ եկել է դադարի պահ, որը երգիչը բացատրել է ստեղծագործական հոգնածությամբ։ Բացի այդ, «Blue Moves» ալբոմի թողարկումից հետո Էլթոն Ջոնն սկսել է հազվադեպ աշխատել Բերնի Տոպինի հետ, որն արդեն համագործակցում էր այլ երաժիշտների հետ։ Համագործակցության ժամանակավոր դադարի մասին որոշումը կապված էր միմյանց հանդեպ աստիճանաբար խորացող անբարյացակամության հետ, որն առաջացել էր մշտական, չդադարող շփումից։
Ընդհանուր առմամբ, 1970-1976 թվականները բոլոր առումներով ամենահաջողվածն են եղել երգչի կարիերայում։ Էլթոն Ջոնի բոլոր վեց ալբոմները, որ ընդգրկվել են «Rolling Stone» ամսագրի «Բոլոր ժամանակների 500 լավագույն ալբոմների» ցանկում (ամենաբարձր՝ 91-րդ տեղն այնտեղ զբաղեցնում է «Goodbye Yellow Brick Road» ալբոմը), վերաբերում են հենց այդ ժամանակաշրջանին։
1980-ական թվականներ
1979 թվականին տեղի է ունեցել Էլթոն Ջոն և Բերնի Տոպին ստեղծագործական տանդեմի վերամիավորումը։ Հաջորդ տարի թողարկվել է նոր՝ «21 at 33» ալբոմը, որը համարվում է երգչի կարիերայի մեծագույն ձեռքբերումներից մեկը։ Ալբոմում ներառված երգերից մեկը՝ «Little Jeannie»-ը եղել է Էլթոն Ջոնի ամենահաջողված երգերից մեկը։ Երգի բառերը գրել է Գարի Օսբորնը։ Ի դեպ, բացի Տոպինից ու Օսբորնից, Էլթոն Ջոնն այդ ժամանակաշրջանում համագործակցել է տեքստերի այնպիսի հեղինակների հետ, ինչպիսիք են Թոմ Ռոբինսոնը և Ջուդի Տսուկին։
1981 թվականին թողարկվել է «The Fox» ալբոմը, որում մասնակցություն են ունեցել պոետներ Տոպինն ու Օսբորնը։ 1980 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Էլթոն Ջոնն անվճար համերգ է տվել Նյու Յորքի Կենտրոնական պարկում՝ ավելի քան 400 000 երկրպագուի առաջ։ Համերգը տեղի է ունեցել «Դակոտա» շենքի  մոտակայքում, որտեղ Էլթոն Ջոնի ընկերոջ՝ Ջոն Լենոնի բնակարանն էր։ Համերգին Էլթոն Ջոնը կատարել է «Imagine» երգը՝ նվիրելով իր ընկերոջը։ Երեք ամիս անց Լենոնն սպանվել է հենց այդ տան մոտակայքում։ Այդ կորստին էր նվիրված Էլթոն Ջոնի՝ 1982 թվականի «Empty Garden (Hey Hey Johnny)» երգը, որն ընդգրկվել է «Jump Up!» ալբոմի մեջ։ 1982 թվականի օգոստոսին Էլթոն Ջոնը մասնակցել է Ջոն Լենոնի հիշատակին նվիրված համերգին, որն անց է կացվել Նյու Յորքի Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն համերգասրահում։ Բեմում երգչին են միացել Յոկո Օնոն և Շոն Օնո Լենոնը՝ Էլթոն Ջոնի հոգեզավակը։
Ջոնսթոնի, Մյուրեյի և Օլսոնի՝ խումբ վերադառնալուց հետո Էլթոն Ջոնը կրկին հայտնվել է հիթ-շքերթների առաջատարների շարքերում նոր՝ «Too Low for Zero» ալբոմով (1983)։ Այն, ի թիվս այլ երգերի, ընդգրկում էր այնպիսի հիթեր, ինչպես «I'm Still Standing»-ը և «I Guess That’s Why They Call It the Blues»-ը։ Վերջին կոմպոզիցիան, որի ձայնագրությանը մասնակցել է Սթիվի Ուանդերը, ամերիկյան հիթ-շքերթներում գրավել է 4-րդ հորիզոնականը։ Չնայած այդ ժամանակահատվածում Էլթոն Ջոնին չի հաջողվել կրկնել Ամերիկայում ունեցած հաջողությունը, որին հասել էր 1970-ական թվականներին, բայցևայնպես, ողջ տասնամյակի ընթացքում նրա երգերը պարբերաբար հայտնվել են հիթ-շքերթների վերին հորիզոնականներում։ Դրանք այնպիսի ստեղծագործություններ էին, ինչպես «Little Jeannie»-ն (1980 թվականին զբաղեցրել է 3-րդ տեղը), «Sad Song (Say So Much)»-ը (1984-ին զբաղեցրել է 5-րդ տեղը), «Nikita»-ն (7-րդ հորիզոնական, 1986)։ Սակայն ամենահաջողված սինգլը դարձել է «That's What Friends Are For»-ը (1-ին հորիզոնական, 1985 թվական)։ Այդ երգից ստացված հասույթն ուղղվել է ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարում տարվող հետազոտություններին։
1984 թվականին Ուոթֆորդ ֆուտբոլային ակումբը հասել է Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի եզրափակիչ։ Այդպիսով իրականացել է Էլթոն Ջոնի վաղեմի երազանքը, ով տարիներ շարունակ այդ ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուն ու սեփականատերն էր։ Խաղից առաջ ավանդական դարձած արարողության ժամանակ երկրպագուները երգել են «Abide With Me» երգը, ինչն արցունքներ է առաջացրել Էլթոն Ջոնի աչքերում։ Սակայն խաղը տանուլ է տրվել «Էվերթոն» ֆուտբոլային ակումբին։ Խաղից հետո Էվերթոնի երկրպագուները ցուցանակներ են բարձրացրել  «Sorry Elton, I Guess That’s Why They Call Us The Blues» գրությամբ (բառախաղ՝ հիմնված անգլերեն «կապույտ» և «բլյուզ» բառերի նմանության վրա)՝ հղում անելով Էլթոն Ջոնի  «I Guess That's Why They Call It the Blues» հիթին։
1988 թվականին Նյու Յորքի «Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն» մարզահամերգային համալիրում նա ունեցել  է 5 համերգ՝ այդպիսով իր ելույթների թիվն այդ համերգային դահլիճում հասցնելով 26-ի, առաջ անցնելով ամերիկյան «Grateful Dead»  խմբից և սահմանելով նոր ռեկորդ։ Սակայն այդ թվականը կարելի է համարել նաև ճգնաժամային երգչի անձնական և ստեղծագործական կյանքում։ Լոնդոնյան Սոթբիս աճուրդում վաճառքի է հանվել Էլթոն Ջոնին պատկանող կամ նրա հետ կապված ավելի քան 2 000 իր՝ մոտ 20 միլիոն ամերիկյան դոլար արժողությամբ։ Հետագայում նա նշել է, որ դա իսկապես ինքնատիպ միջոց էր իր տարօրինակ և բուռն անցյալից բաժանվելու համար։ Մեկ այլ հարցազրույցում Էլթոն Ջոնը խոստովանել է, որ 1989 թվականն իր համար եղել է ամենադժվարը՝ այդ ժամանակահատվածի իր վիճակը համեմատելով Էլվիս Փրեսլիի կյանքի վերջին տարիների՝ բարոյական և ֆիզիկական հյուծվածության հետ։
1990-ական թվականներ
1991 թվականին էկրան է բարձրացել «Two Rooms» վավերագրական ֆիլմը, որտեղ նկարագրվել է Էլթոն Ջոն-Բերնի Տոպին զույգի՝ երգեր ստեղծելու գործընթացը։ Ինչպես նկարագրված է ֆիլմում, Տոպինը գրում է բանաստեղծություններ մի վայրում, իսկ Էլթոնն ստեղծում է երաժշտություն մեկ այլ վայրում։ Ստեղծագործելու ընթացքում հեղինակները երբեք չեն հանդիպում մեկմեկու։ Նույն թվականին թողարկվել է «Two Rooms» ձոն-ալբոմը, որի ձայնագրմանը մասնակցել են բրիտանացի և ամերիկացի բազմաթիվ հայտնի փոփ և ռոք-կատարողներ։ 1991 թվականին Էլթոն Ջոնը հասել է ևս մեկ հաջողության․ նրա «Basque» կոմպոզիցիան ստացել է Գրեմմի մրցանակ՝ Լավագույն գործիքային կոմպոզիցիա անվանակարգում։ Ջորջ Մայքլի հետ երգիչը մասնակցել է «Don't Let the Sun Go Down on Me» երգի ձայնագրմանը։ Այդ աշխատանքը թողարկվել է սինգլի տեսքով և Մեծ Բրիտանիայի ու ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթներում զբաղեցրել առաջին հորիզոնականները։
1992 թվականին նա հիմնել է «Elton John AIDS Foundation» կազմակերպությունը, որը պետք է ֆինանսավորեր ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի ծրագրերը։ Նա նաև հայտարարել է իր որոշման մասին՝ Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում իր սինգլների վաճառքից ստացված ողջ գումարն ուղղել ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հետազոտությունների ընդլայնմանը։ Նույն թվականին թողարկվել է նրա նոր՝ «The One» ալբոմը, որն ամերիկյան հիթ-շքերթներում զբաղեցրել է 8-րդ տեղը՝ ամենաբարձր դիրքը՝ 1976 թվականի «Blue Moves» ալբոմից հետո։ Բերնի Տոպինի հետ միասին Էլթոն Ջոնն այդ տարի «Warner/Chappell Music» ընկերության հետ 12 տարի ժամկետով ստորագրել է պայմանագիր, որը գնահատվել է 39 միլիոն ամերիկյան դոլար։ Փոփ-երաժշտության պատմության մեջ դա այդ ժամանակ ամենախոշոր պայմանագիրն էր։ Էլթոն Ջոնը մասնակցել է Ֆրեդի Մերկուրիի հիշատակին նվիրված համերգին, որտեղ Քուինի հետ միասին կատարել է «Bohemian Rhapsody» և «The Show Must Go On» երգերը։
Նույն թվականի սեպտեմբերին Էլթոն Ջոնը «Guns N' Roses» խմբի հետ կատարել է «November Rain» երգը։ Հաջորդ տարի թողարկվել է «Elton John's Duets» ալբոմը, որի ձայնագրությանը մասնակցել է ժամանակակից երաժշտության ամենատարբեր ժանրեր և ուղղություններ ներկայացնող 15 արտիստ։ Ալբոմի մեջ ընդգրկված կոմպոզիցիաներից մեկը՝ «True Love»-ը՝ ձայնագրված Կիկի Դիի հետ, «UK Singles Chart» հիթ-շքերթում բարձրացել է մինչև 10-րդ հորիզոնական։ Էրիկ Կլեպտոնի հետ դուետի արդյունքում ստեղծված «Runaway Train» երգը նույնպես հայտնվել է բրիտանական հիթ-շքերթներում։
1994 թվականին Էլթոն Ջոնը Թիմ Ռայսի հետ սկսել է աշխատել Դիսնեյ ընկերության «Առյուծ արքան» անիմացիոն ֆիլմի երաժշտության վրա։ Այն դարձել է կոմերցիոն առումով բոլոր ժամանակների ամենահաջողված մուլտֆիլմը՝ շնորհիվ նաև նրանում հնչող երգերի։ 1995 թվականին Օսկար մրցանակաբաշխության «Ֆիլմի լավագույն երգ» անվանակարգում առաջադրված հինգ երգերից երեքը գրվել են Էլթոն Ջոնի և Թիմ Ռայսի կողմից՝ «Առյուծ արքան» մուլտֆիլմի համար։ «Can You Feel the Love Tonight» երգն ստացել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս»։ Այդ երգի համար Էլթոն Ջոնն ստացել է նաև Գրեմմի մրցանակ Տղամարդու լավագույն փոփ-վոկալ անվանակարգում։ Ֆիլմի սաունդթրեքը «Billboard» ամսագրի հիթ-շքերթում ինը շաբաթ շարունակ մնացել է առաջին հորիզոնականում։ 1999 թվականի նոյեմբերի 10-ին Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիան հայտարարել է, որ «The Lion King» ալբոմի վաճառքը հատել է 15 միլիոնի սահմանը, և այդ կերպ նա նվաճել է «ադամանդյա» կարգավիճակ։
1994 թվականին Էլթոն Ջոնն ընդգրկվել է Ռոքնռոլի փառքի սրահում, իսկ մինչ այդ՝ 1992 թվականին, նա և Բերնի Տոպինը դարձել էին Երգերի հեղինակների փառքի սրահի անդամներ։ 1995 թվականին նա արժանացել է Բրիտանական կայսրության շքանշանի ասպետի կոչման։ Էլթոն Ջոնին շնորհվել է Ասպետ-բակալավրի տիտղոս, ինչն էլ նրան իրավունք է վերապահել իր անվանն ավելացնել «սըր» մասնիկը։
1995 թվականին թողարկվել է Էլթոն Ջոնի «Made in England» ալբոմը (#3 UK), որի «Believe» սինգլը բարձրացել է մինչև 15-րդ հորիզոնականը։ Հաջորդ տարի թողարկվել է «Love Songs» ալբոմը։
1997 թվականն Էլթոն Ջոնի համար նշանավորվել է վերելքներով ու անախորժություններով։ Տարեսկզբին՝ իր 50-ամյա հոբելյանի ժամանակ, երգիչը կանգնել է հանրության առաջ իր ողջ «փայլով»։ Նա կազմակերպել էր տոնական երեկույթ առավել մտերիմ 500 ընկերների համար Լյուդովի XIV-ի ոճով և երեկույթին հայտնվել էր 80 000 ամերիկյան դոլար արժողությամբ կոստյումով։ 1997 թվականի հունվարի 17-ին երգիչը Քուին խմբում մնացած երեք անդամների հետ Փարիզում մասնակցել է Le Presbytere N’a Rien Perdu De Son Charme Ni Le Jardin Du Son Éclat համերգային ծրագրի բացման արարողությանը։ Դա երկրորդ և վերջին անգամն էր, երբ Ֆրեդի Մերկուրիի մահից հետո Queen խմբի մնացած անդամները բեմում միասին են եղել։ 1997 թվականի վերջերին երգիչը կորցրել է իր երկու շատ մոտ ընկերներին՝ ձևավորող Ջաննի Վերսաչեին, որին սպանել էին, և արքայադուստր Դիանային, որը զոհվել էր Փարիզում ավտովթարի հետևանքով։
Սեպտեմբերի սկզբներին Բերնի Տոպինը մշակել է «Candle in the Wind» երգի բառերը Դիանայի մահվանը նվիրված հատուկ արարողության համար, և Էլթոն Ջոնը երգել է այդ երգը Վեստմինստերյան աբբայությունում կազմակերպված հուղարկավորության ժամանակ։ Երգի ձայնագրությունը փոփ երաժշտության պատմության մեջ ամենաարագն էր, իսկ սինգլն՝ ամենալավ վաճառվածներից մեկը։ Ընդհանուր վաճառքը միայն Մեծ Բրիտանիայի տարածքում հասել է 5 միլիոն օրինակի, ԱՄՆ-ում՝ 11 միլիոնի, իսկ աշխարհի մասշտաբով վաճառքը կազմել է 37 միլիոն օրինակ։ Ձայնասկավառակի վաճառքից ստացված եկամուտը, որը կազմել է մոտ £55 միլիոն, ուղղվել է արքայադուստր Դիանայի հիշատակի հիմնադրամին։ Արդյունքում Էլթոն Ջոնն այս երգի շնորհիվ ստացել է Գրեմմի մրցանակ՝ «Տղամարդու լավագույն փոփ-կատարում» անվանակարգում։ Դրանից հետո նա այլևս երբեք չի կատարել երգի այդ տարբերակը՝ հաճախ ընդգծելով, որ այդ երգը կարող էր կատարվել միայն մեկ անգամ, որպեսզի մնար անզուգական։
1998 թվականին թողարկվել է «Աիդա» մյուզիքլի երաժշտությամբ սկավառակը՝ («Elaborate Lives: The Legend of Aida»), որի վրա Էլթոն Ջոնն աշխատել է Թիմ Ռայսի հետ։ Մյուզիքլի առաջին բեմադրությունը կայացել է Ատլանտայում, հետագայում ներկայացումներն անցել են Չիկագոյում և Նյու Յորքի Բրոդվեյ թատրոնում։
2000-ական թվականներ
XXI դարի առաջին տասնամյակն Էլթոն Ջոնի համար նշանավորվել է բազմաթիվ համատեղ աշխատանքներով ու նախագծերով այլ արտիստների և ժամանակակից փոփ մշակույթի գործիչների հետ։ 2000 թվականին Էլթոն Ջոնը և Թիմ Ռայսը կրկին միավորվել են նոր՝ «Ճանապարհ դեպի Էլդորադո» անիմացիոն ֆիլմի երաժշտության վրա աշխատելու համար։ 2000 թվականին թողարկվել է երգչի «Elton John One Night Only-The Greatest Hits» համերգի ձայնագրությամբ սկավառակը։ Համերգը կայացել էր դրանից մեկ տարի առաջ՝ Նյու Յորքի Մեդիսոն Սքուեր Գարդեն համերգասրահում։
2001 թվականին Էլթոն Ջոնը հայտարարել է, որ «Songs From The West Coast»-ը կդառնա իր վերջին ստուդիական ալբոմը, և որ այդ պահից ինքը պետք է կենտրոնանա միայն կենդանի ելույթների վրա։ Սակայն հետագայում, հրաժարվելով այդ գաղափարից (պատճառն այդպես էլ չի հայտարարվել), 2004 թվականին նա թողարկել է հերթական ստուդիական ալբոմը (28-րդը՝ ըստ հաշվարկի)՝ «Peachtree Road»-ը։
2001 թվականին Էլթոն Ջոնը հրավեր է ստացել մասնակցելու BBC ընկերության «Have I Got News For You» հեռուստաշոուին։ Սկզբում նա տվել է իր համաձայնությունը, սակայն վերջին պահին հրաժարվել է մասնակցել հաղորդմանը։ Դա տեղի է ունեցել եթերից ընդամենը մի քանի ժամ առաջ, և հաղորդման պրոդյուսերները ստիպված են եղել երգչի փոխարեն հրավիրել Ռեյ Ջոնսոնին՝ Գոլչեսթերից մի տաքսու վարորդի, որը երբեմն հանդես էր գալիս իբրև Էլթոն Ջոնի նմանակ։ Հաղորդման ընթացքում նա գրեթե ոչ մի բառ չի արտաբերել, սակայն, երբ հաղորդումը 24 ժամ անց եթեր է հեռարձակվել, նրա անունը եղել է խորագրերում, իսկ Էլթոն Ջոնի անունը հանվել է այնտեղից։ Նույն թվականին նկարահանվել է ֆիլմ, որը պատմում էր երգչի կարիերայի մասին՝ սկսած բեմում նրա հայտնվելու պահից մինչև 2000-ական թվականները։ Ֆիլմը կոչվում էր «The Elton John Story» և ցուցադրվել է «VH-1 Classic» ալիքով։ Ֆիլմն առանձին տեսաերիզով կամ սկավառակով այդպես էլ չի թողարկվել։
2001 թվականին Գրեմմիի մրցանակաբաշխության ժամանակ Էլթոն Ջոնն Էմինեմի հետ դուետով կատարել է վերջինիս «Stan» երգը։ Նույն թվականին կատարել է «Friends» երգը՝ «The Country Bears» ֆիլմի համար, որտեղ նաև մի փոքրիկ դերակատարմամբ է հանդես եկել։
2002 թվականին բրիտանական «Blue» խումբը ներկայացրել է Էլթոն Ջոնի «Sorry Seems To Be The Hardest Word» երգի իր մեկնաբանությունը, որի ձայնագրությանը մասնակցել է նաև ինքը՝ լեգենդար երգիչը։ Երգը բրիտանական, ինչպես նաև այլ եվրոպական երկրների հիթ-շքերթներում առաջատար դիրքեր է զբաղեցրել։ Բացի այդ, Էլթոն Ջոնի գործոնը մեծ դեր է խաղացել Թուփաք Շակուրի՝ հաջողության հասնելու գործում, որն Էլթոն Ջոնի «Madman Across the Water» ալբոմի «Indian Sunset» երգի մի հատվածն օգտագործել է ամերիկյան հիթ-շքերթները գլխավորող «Ghetto Gospel» սինգլում։ Արդյունքում «Indian Sunset»-ը մտել է Էլթոն Ջոնի «Electricity» սինգլի մեջ։ Նոր սինգլի մարքեթինգային ծրագիրը կազմակերպվել է շատ անսովոր ու արդյունավետ կերպով։ Վաճառքի ավելի քան 75 %-ը կազմել են համացանցից ներբեռնումները, որից հետո օգտատերերը մուտքի թույլտվություն են ստացել՝ մասնակցելով վիկտորինային և պատասխանելով հարցերին տեքստային հաղորդագրությունների միջոցով, որ ուղարկել են բջջային հեռախոսներով ։ «Electricity» սինգլը մինչ օրս շարունակում է մնալ Էլթոն Ջոնի՝ 2000-ական թվականների ամենահաջողված սոլո-սինգլներից մեկը։
Սակայն XXI դարի առաջին տասնամյակում Էլթոն Ջոնի ամենամեծ հաջողությունն անկասկած «Are You Ready for Love» երգն է։ Այդ կոմպոզիցիան գրեթե աննկատ էր մնացել, երբ առաջին անգամ հայտնվել էր 1970-ականների վերջերին։ Սակայն, երբ վերաթողարկվել է 2003 թվականին, հիթ-շքերթներում անմիջապես տեղ է գրավել առաջին հորիզոնականներում։