cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կենտրոնական Չիլի
Տեղագրություն
Կենտրոնական Չիլիի տեղագրությունն ընդգրկում է Անդերին զուգահեռ տարածվող ափամերձ լեռնային շրջանները։ Երկու լեռնաշղթաների միջև ընկած տարածքը կոչվում է Կենտրոնական հովիտ, որի հյուսիսային հատվածում տեղակայված է երկրի ամենահարուստ գյուղատնտեսական հողերի որոշ մասը։ Սանտյագոյի հյուսիսային և հարավային տարածքը մրգերի խոշոր արտադրող է, ինչպես նաև՝ խաղողի, որից պատրաստում են Չիլիի լավագույն գինիները։ Թարմ մրգի արտահանումը կտրուկ աճել է 1970-ականների կեսերին, քանի որ Չիլիի բնակիչները ձմռան ընթացքում ևս հնարավորություն ունեին միրգ աարտահանել դեպի հյուսիսային կիսագնդի շուկաներ։ Մրգերից արտահանվում էին խաղողը, խնձորը և դեղձը, որոնք տեղափոխվում էին նավերում տեղակայված սառնարաններով, իսկ հատապտուղները տեղափոխվում էին օդային փոխադրումներով։
Կենտրոնական Չիլիի հարավային մասն ունի հիանալի գյուղատնտեսական հողեր, որոնց մեծ մասը սկզբում ծածկված է եղել կուսական անտառներով։ Չմշակված հողատարածքների մեծ մասը, որոնցից շատերն ունեն լեռնային տարածքներ, վերամշակվել է անտառանյութի համար՝ հատկապես բջջանյութի և թղթի արտադրության համար։ Այս ոլորտներում 1980-ական թվականների նոր ներդրումները փոխեցին տարածաշրջանի գյուղական տնտեսությունը։ Նախաանդյան բարձրավանդակներում ու ափամերձ շրջանների բարձրադիր լեռներում դեռևս առկա են կուսական անտառներ, և դրանցից մի քանիսն առանձնացված են որպես ազգային պարկեր։ Ափամերձ լեռների և օվկիանոսի միջև ընկած Կենտրոնական Չիլիի բազմաթիվ շրջաններ պարունակում են հողատարածքներ, որոնք ավելի ցածր են քան Կենտրոնական հովիտը, և ընդհանուր առմամբ բավականին հարթ են։ Ամենաերկար լողափերը կարելի է գտնել այդպիսի տեղամասերում։
Ժողովրդագրություն և տնտեսություն
Տվյալ շրջաններն ավանդաբար համարվում են Չիլիի կենտրոնական հովտի մի մասը ՝
Պատմականորեն Կենտրոնական հովիտը եղել է երկրի կարևոր շրջանը՝ բնակչության խտացմամբ, և ի հավելում, այս տարածքում կենտրոնացված է երկրի տնտեսական արտադրողականության մեծ մասը։ Նրա տնտեսությունը բնութագրվում է բազմազանությամբ և, տնտեսության հիմնական բաղադրիչները բնական ռեսուրսների օգտագործումն է, ինչպիսիք են՝ պղնձի արդյունահանումը, անտառային պաշարների օգտագործումը, գյուղատնտեսությունը, գինեգործությունը, ձկնորսությունը, ինչպես նաև մանուֆակտուրային արտադրությունը։
Գլխավոր քաղաքներն են՝ Սանտյագոն, Վալպարաիսոն, Վինյա դել Մարը, Կիլպուեն, Վիլյա Ալեմանան, Կիլյոտան, Պուենտե Ալտոն, Սան Անտոնիոն, Մելիպիլյան, Ռանկագուան, Կուրիկոն, Տալկան, Լինարեսը, Չիլյանը, Կոնսեպսիոնը, Տալկաուանոն, Կորոնելն ու Լոս Անխելեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի աշխարհագրություն
Հելգա Անդերս
Հելգա Անդերս (Helga Anders), ), ավստրիացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Հելգա Շեռցը (իսկական ազգանունը՝ Անդերս) ծնվել է 1948 թվականի հունվարի 11-ին Ինսբրուքում (Տիրոլ, Ավստրիա), ավստրիացու և գերմանուհու ընտանիքում։ Հելգայի ծնողները բաժանվել են, երբ նա դեռ երեխա էր։ Նա մեծացել է Ռուփոլդինգում (Բավարիա, Գերմանիա) և Բիլեֆելդում (Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա)։
Հելգան սկսել է իր թատերական կարիերան 1956 թվականին։ 1962-1986 թվականներին Անդերսը խաղացել է մոտ 65 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։ 1967 թվականին նա դարձավ «Deutscher Filmpreis» մրցանակի դափնեկիր։
1968-1974 թվականներին Հելգան ամուսնացած էր դերասան՝ Ռոբերտ Ֆրիցի հետ։ 38-ամյա Հելգան մահացել է 1986 թվականի մարտի 30-ին Հաարում, սրտային անբավարվածության, ալկոհոլիզմի պատճառով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ
Գրին-Բենկի ռադիոաստղադիտարան
Գրին-Բենկի ռադիոաստղադիտարան ԱՄՆ-ի ազգային ռադիոաստղադիտարանը Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի Գրին Բենկ քաղաքի մոտ։
Հիմնադրում
Հիմնադրվել է 1950-ական թթվականերին։
Հիմնական գործիքներ
Հիմնական գործիքներն են. հորիզոնական առանցքի շուրջը պտտվող 91 մ տրամագծով ռադիոդիտակը, որով դիտումները կատարվում են միայն միջօրեկանում, 43 մ տրամագծով հասարակածային սարվածք ունեցող ռադիոդիտակը, 26 մ տրամագծով հասարակածային սարվածք ունեցող երեք անտենայից բաղկացած ճշգրիտ անտենան։
Կիրառման մեթոդներ
Ռադիոաստղադիտարանում հաշվողական մեքենաների օգտագործմամբ կիրառվում են դիտումների մշակման ավտոմատացված մեթոդներ։ Գրին-Բենկի ռադիոաստղադիտարանում ուսումնասիրում են մոլորակների, աստղերի, միգամածությունների, պուլսարների, գերնոր աստղերի, գալակտիկաների, ռադիոգալակտիկաների և քվազարների ռադիոճառագայթումը, ջրածնի ատոմի ու բազմազան մոլեկուլներ գծային սպեկտրները։ 1972 թվականից գալակտիկաների կորիզների ռադիոճառագայթման համատեղ ուսումնասիրություններ են կատարվում Գրին-Բենկի ռադիոաստղադիտարանում և ՀԽՍՀ ԳԱ Բյուրականի աստղադիտարանում։
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ ԱՄՆ-ում
Կիժինգի (Բաիա)
Կիժինգի (Quijingue), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Էուկլիդիս դա Կունյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 28 139 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 271,069 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 22,1 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Հիշի շրջան
Հիշի շրջան,  (ناحية حيش ) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Իդլիբի մարզում ։ Հանդիսանում է Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառի վեց շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Հիշ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 183.89 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 41,231 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառ
Ավագ դպրոցի մյուզիքլ։ Արձակուրդներ
Ավագ դպրոցի մյուզիքլ։ Արձակուրդներ (High School Musical 2)- ամերիկական երաժշտական կինոֆիլմ երիտասարդների մասին, որը համարվում է Ավագ դպրոցի մյուզիքլ ֆիլմի շարունակությունը։
Ֆիլմի պրեմերիան կայացել է 2007 թվականի օգոստոսի 17ին Disney Channelով։ 2007 թվականի Սեպտեմբերի 9-ին ֆիլմը ցուցադրվել է՝ Հոնկոնգում, Մալայզիայում, Ֆիլիպիններում և Սինգապուրում, Սեպտեմբերի 17-ին՝ Ճապոնիայում, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին ցուցադրվել է նաև եվրոպական մի շարք երկրներում։
Սյուժե
Ամառային արձկուրդներին East ավագ դպրոցի աշակերտները պատրաստվում են աշխատել, քանի որ առջևում դպրոցական վերջին տարին է մինչ քոլեջ ընդունվելը։ Դպրոցի բոսկետբոլի խմբի կապիտանը՝ Տրոյ Բոլտոնը հանկարծակի առաջարկ է ստանում աշխատելու քաղաքամերձ ակումբում։ Տրոյի առաջարկով ակումբ աշխատելում են ընդունվում նաև նրա համադասարանցիները։
Շուտով պարզվումկ է, որ ակումբը պատկանում է Շարպեյ Էվենսի ծնողներին, ով մտածել է խլել Տրոյին Գաբրիելայից։ Ակումբում ամեն տարի անցկացվում է տաղանդների մրցույթ, որտեղ ավանդաբար հաղթում էր Շարպեյը, երբ Տրոյը և Գաբրիելան ցանկանում են մասնակցել մրցույթին, Շարպեյի հաղթանակը դառնում է կասկածելի, այդ պատճառով նա չի հանձնվում։
Շարունակություն
Երրորդ ֆիլմը՝ Ավագ դպրոցի մյուզիքլ։ Ավարտական երեկո էկրաններին է դուրս եկել 2008 թվականին։ Երրորդ ֆիլմը ի տարբերություն նախորդ երկուսին, սկզբում ցուցադրվել է կինոթատրոններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Disney հեռուստաալիքի օրիգինալ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաֆիլմեր
Գոմաղբահան սարք
Գոմաղբահան սարք, անասնապահական շենքերից գոմաղբը հեռացնող և փոխադրամիջոցին բարձող սարք։ Լինում է փողաքերիչային, շղթայաքերիչային, ճոպանասկրեպերային։
Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, Խորհրդային Հայաստանում ժամանակին լայն տարածում են ունեցել Կորյուն Ռոստոմյանի, Ստեփան Մարգարյանի, Լ. Մկրտչյանի և Ս. Հովհաննիսյանի նախագծած ավտոմատ գործողության ՍՈՒՌ-Երևան և ՆԿՍՈՒ-4 գոմաղբահան սարքերը։
Ողջակիզման և ցեղասպանության հետազոտություններ
«Ողջակիզման և ցեղասպանության հետազոտություններ», ցեղասպանության պատմությամբ զբաղվող անգլիական, ամերիկյան և իսրայելյան հասարակական կազմակերպությունների և գիտական կենտրոնների միջազգային հանդես։ Լույս է տեսնում անգլ., Երուսաղեմում, 1985 թվականից. պարբերականությունը (1988 թվականից)՝ տարեկան 4 համար։ Հրապարակում է տարբեր ժամանակաշրջաններում զանազան երկրներում տեղի ունեցած ցեղասպանության պատմության գիտական նյութերը՝ ընդգրկելով քաղաքականության, սոցիոլոգիայի, հոգեբանության, գրականության, բժշկության և այլն ոլորտները։ Հայերի ցեղասպանության մասին լույս են տեսել հետևյալ հոդվածները. Ե. Բաուեր, «Բնաջնջման տեղը պատմության մեջ», Վ. Տատրյան, «Հայերի և հրեաների ցեղասպանության ընդհանրությունները» և «Թուրքական բժիշկների դերը օսմանյան հայերի ցեղասպանության մեջ, Ռ. Մելսոն, «Հայերի 1915 թվականի ցեղասպանության պատճառների մասին», Ջ. Ռեյդ, «Պատերազմի համադրույթն ու ցեղասպանության դրդապատճառները Օսմանյան կայսրությունում» և այլն։ 1990 թվականի 1-ին եռամսյակի համարը ամբողջովին նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայերի ցեղասպանությանը։
Կատեգորիա:Իսրայելի հայկական հանդեսներ
Ալգիմանտաս Մասյուլիս
Ալգիմանտաս Մասյուլիս (լիտ.` Algimantas Masiulis, ), թատրոնի և կինոյի լիտվացի խորհրդային դերասան, Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1981 թ.), Մեծ իշխան Գեդիմինասի շքանշանի ասպետ ։
Կենսագրություն
Ալգիմանտաս Մասյուլիսը ծնվել է Լիտվայի Անիկշչայի շրջանի Սուրդեգիս գյուղում։ Նրա պապը հայտնի մանկավարժ և հրապարակախոս էր։ 1948 թվականին ավարտել է Պանևեժիսի դրամատիկական թատրոնին կից ստուդիան և մինչև 1978 թվականն աշխատել է նշված թատրոնում։ 1978 թվականից նա Կաունասի դրամատիկական թատրոնի դերասան էր։
Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 1957 թվականին։ Համընդհանուր ճանաչման է արժանացել 1966 թվականին, երբ նկարահանվել է Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսի «Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել» կինոնկարում։ Նա բնավորության մեծագույն դերասան էր և կարողանում էր վառ կերպով բացահայտել կերպարի բնավորությունը, ունակ էր իր կողմից ստեղծված կերպարներին հաղորդել իրական կենսանյութ ։ Նա թատրոնի բեմում խաղացել է մոտ 160 դեր, իսկ կինոյում կերտել մոտ 100 կերպար ։
Ալգիմանտաս Մասյուլիսը մահացել է 2008 թվականի օգոստոսի 19-ին` հաստ աղիքի քաղցկեղից և թաղված է Կաունասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:1931 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օգոստոսի 19 մահեր Կատեգորիա:2008 մահեր Կատեգորիա:Կաունաս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Լիտվացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Այրեն Բարքլի
Այրեն Բարքլի (Iran Barkley, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ միջին քաշային կատեգորիաներում ։ Աշխարհի չեմպիոն միջին, երկրորդ միջին և կիսածանր քաշային կատեգորիաներում։
Պրոֆեսիոնալ կարիերա
Առաջին մրցամարտը տեղի է ունեցել 1982 թվականի դեկտեմբերին. մեկնարկը անհաջող է սկսել՝ առաջին երեք մենամարտերում պարտություն կրելով ։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ (Parque nacional Laguna del Laja), ազգային պարկ Չիլիում։
Այրեն Բարքլի
Չեմպիոնական մենամարտը ընդդեմ Շումբու Կալամբայի
1987 թվականի հոկտեմբերին Այրենը ռինգ դուրս եկավ WBA վարկածով միջին քաշային կատեգորիայում աշխարհի թափուր չեմպիոնի կոչման համար՝ ընդդեմ Շումբու Կալամբայի։ Բարքլին պարտվեց միավորներով ։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Աշխարհագրություն
Պարկն առանձնանում է իր լեռնային լանդշաֆտներով, որոնց հիմնական գրավչությունն են Անտուկո հրաբուխը, Սիեռա Վելուդան և Լախա լիճը։ Պահպանվող տարածքը կրում է վերջինիս անունը, սակայն այն միայն սահմանակցում է պարկին։ Լագունա դել Լախա ազգային պարկի բարձրությունը տատանվում է 976 մետրից մինչև 3585 մետր՝ Սիեռա Վելուդայում։ Թեև ձյան քանակությունը Անտուկո հրաբխի վրա այդքան էլ շատ չէ, սակայն այն զարդարում է հարավային երկու խոշոր գագաթները նույնիսկ ամռան ընթացքում։ Լեռնաշղթաները և խորը հովիտները հատում են այս խորդուբորդ շրջանը, որում իրար են հաջորդում ժայռերն ու փարթամ բուսականությունը ։ Եվս մեկ գագաթ պարկում Սերրո Կոնդորն է, որն ունի ընդամենը 1668 մետր բարձրություն։
Այրեն Բարքլի
Թոմաս Հիրնսի դեմ առաջին մենամարտը
1988 թվականի հունիսին Բարքլին ռինգ դուրս եկավ ընդդեմ միջին քաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Թամաս Հիրնսի դեմ։ Բարքլին անսպասելիորեն երրորդ ռաունդում նոկաուտի ենթարկեց հակառակորդին։ «The Ring» ամսագրի վարկածով մենամարտը ստացավ «տարվա ափսեթ» կարգավիճակը ։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Աշխարհագրություն
Պարկը կազմում է Բիո-Բիո գետի ավազանի մի մասը։ Լախա գետի որոշ փոքրիկ վտակներ ծնունդ են առնում ազգային պարկում։
Այրեն Բարքլի
Ռոբերտ Դյուրանի հետ մենամարտը
1989 թվականի փետրվարին Բարքլին պաշտպանեց իր տիտղոսը ընդդեմ Ռոբերտ Դուրիանի։ Դուրանը, որը մինչ այդ ենթարկվել էր նոկաուտի Հիրնսի հետ մենամարտում, չէր համարվում ֆավորիտ այդ մենամարտում։ Այնուամենայնիվ Դուրանը առաջարկեց բաց մենամարտ և հաղթեց դատավորների տարաձայն որոշումներով։ Մենամարտը ստացավ «տարվա մենամարտը» կարգավիճակը ըստ «The Ring» վարկածի ։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Կենսաբանություն
Պարկը գտնվում է Վալդիվյան անտառների էկոշրջանում ։
Այրեն Բարքլի
Մայքլ Նաննի հետ չեմպիոնական մենամարտը
1989 թվականի օգոստոսին Բարքլին հանդիպեց IBF վարկածով միջին քածային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Մայքլ Նաննի հետ։ Մենամարտի արդյունքում Նաննև հաղթեց մրցավարական կազմի որուշումով։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Կենսաբանություն
Այն վայրի կենդանիների ապաստարանն է. այստեղ են բնակվում պումաներ և աղվեսներ (մասնավորապես՝ հարավամերիկյան գորշ աղվեսը և անդյան աղվեսը)։ Հայտնաբերվել է թռչունների 47 տեսակ ։
Այրեն Բարքլի
Նայջել Բեննի դեմ մենամարտը
1990 թվականի օգոստոսին Բարքլին մենամարտի դուրս եկավ ընդդեմ WBO վարկածով միջին քաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Նայջել Բեննի։ Բեննը Բարքլիին նոկաուտի ենթարկեց առաջին մենամարտում։ Այդ մենամարտից հետո Բարքլին բարձրացավ երկրորդ քաշային կատեգորիա ։
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Կենսաբանություն
Պարկում կան վտանգված ու հազվագյուտ բուսատեսակներ, դրանց թվում են` ավստրոցեդրուսը, արաուկարիան և այլն ։
Այրեն Բարքլի
Դարրին Վան Հորնի դեմ մենամարտը
1991 թվականի հունվարին Բարքլին նոկաուտի ենթարկեց IBF վարկածով աշխարհի չեմպիոն Դարրին Վան Հորնին, ինչից հետո նա բարձրացավ կիսածանր քաշային կատեգորիա։
Թոմաս Հիրնսոնի դեմ երկրորդ մենամարտը
1992 թվականի մարտին Բարքլին կրկին հանդիպեց Թոմաս Հիրնսի դեմ, որը համարվում էր WBA վարկածով աշխարհի չեմպիոն։ Բարքլին հաղթեց մրցավարական կազմի որոշումներով, ինչից հետո վերադարձավ երկրորդ միջին քաշային կատեգորիա։ Բարքլին միակ բռնքամարտիկն է, որը կրկնակի անգամ հաղթել է Հիրնսին։
Ջեյս Թոնի դեմ մենամարտը
1993 թվականի փետրվարին Բարքլին ռինգ դուրս եկավ ընդդեմ Ջեյմս Թոնի։ Թոնին ջախջախեց հակառակորդին։ Բարքլին տասներորդ ռաունդին հաջորդող ընդմիջման ժամանակ հրաժարվեց մենամարտը շարունակելուց։ Այս մենամարտից հետ Բարքլին կրկին բարձրացավ կիսամիջին քաշային կատեգորիա։
Հենրի Մասկեյի դեմ մենամարտը
1994 թվականի հոկտեմբերին Բարքլին պարտվեց գերմանացի աշխարհի չեմպիոն Հենրի Մասկեյին։
Առաջին ծանր քաշային կատեգորիա
1990-ական թվականների կեսերին Բարքլին բարձրացավ առաջին ծանրաքաշային կատեգորիա։
Ջերրի Կուտզեյի դեմ մենամարտ
1997 թվականին Բարքլին կարողացավ նոկաուտի ենթարկել ծանրաքաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Ջորրի Կուտզեին։
Թրեվոր Բերբիկի հետ մենամարտ
1999 թվականի հունիսին Բարքլին պարտվեց ծանրաքաշային կատեգորիայի աշխարհի չեմպիոն Թրեվոր Բերբիկին։
Կարիերայի ավարտին Բարքլին նախորդող վեց մենամարտերում անընդմեջ պարտություն է տարել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Լագունա դել Լախա ազգային պարկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չիլիի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Վիդրաքո
Վիդրաքո (իտալ.՝ Vidracco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը` 522 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 174 մարդ/կմ² ։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
I Bet You Look Good on the Dancefloor
«I Bet You Look Good on the Dancefloor», ամերիկյան ինդի ռոք Arctic Monkeys խմբի երգը։ Դարձել է նրա դեբյուտային «Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not» ալբոմի առաջին սինգլը, Domino Recording-ի հետ պայմանագիր ստորագրելուց հետո։
Մրցանակներ
2006 թվականի փետրվարի 26-ին երգը հաղթել է «լավագույն երգ» անվանակարգում NME Awards-ի ժամանակ ։
«Գրեմիի 49֊րդ մրցանակաբաշխությանը» ստացել է առաջադրում «լավագույն ինստրումենտալ ռոք կատարում» անվանակարգում ։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակում ցուցադրվում է խմբի համերգը՝ քիչ հանդիսատեսով։ Տեսահոլովակը նկարահանված է 1970-ականների տեսախցիկով, որպեսզի ցույց տա «հնի» ազդեցությունը։ Այսպիսի տեսահոլովակ ունի The Strokes խմբի «Last Nite» երգը, իսկ Arctic Monkeys֊ը, ինչպես հայտնի է, համարվում է The Strokes խմբի երկրպագուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 սինգլներ Կատեգորիա:2005 երգեր Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Կիմզե (Ռոզենհայմ)
Կիմզե (Chiemsee), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։ Տեղակայված է Կիմզե լճի կղզիների վրա՝ Հերենկիմզե (կամ Հերենինզել՝ «Տղամարդկային կղզի»), Ֆրաուենկիմզե («Կանացի կղզի») և Կրաուտինզել («Ծովախեցգետնի կղզի»)։
Վարչական ստորաբաժանում
Համայնքը ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Ենթարկվում է Բավարիայի Բրայթբրուն-ամ-Կիմզե վարչական համայնքին։
Պաշտոնական կոդն է՝ 09 1 87 123։
Բնակչություն
Կիմզեն զբաղեցնում է 2,57 կմ2 տարածք և համարվում է Բավարիայի՝ տարածքով ամենափոքր համայնքը։ Բնակչությունը կազմում է 235 մարդ (2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Դա Բավարիայի՝ բնակչության թվով վերջից երկրորդ համայնքն է (Բալդերշվանգից հետո)։
Կղզիներ
Կիմզեի տարածքի հիմնական մասը զբաղեցնում է Հերենկիմզե կղզին (2,38 կմ²), որի վրա տեղակայված է համանուն ամրոցը։ Այն կառուցվել է 1878 թվականին բավարական վերջին թագավոր Լյուդվիգ 2-րդի կողմից։
Բնակչության մեծ մասն ապրում է Ֆրաուենկիմզե կղզում (0,15 կմ²), որտեղ գտնվում է նաև Բենեդիկտյան միաբանության կանացի հնագույն մենաստանը։
Կրաուտինզել փոքրիկ կղզին անմարդաբնակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բավարիայի քաղաքներ
Վլադիմիր Իոնեսյան
Վլադիմիր Միխայլովիչ Իոնեսյան,, խորհրդային առաջին սերիական մարդասպանն էր, որի հանցագործությունները հասարակական արձագանք էին ստացել ։ Ժողովրդի մեջ հայտնի էր  «Մոսգազ» մականվամբ, քանի որ Իոնիսյանը մուտք էր գործել բնակարաններ՝ ներկայանալով որպես Մոսգազի աշխատող։
Վաղ կենսագրությունը
Վլադիմիր Իոնիսյանը ծնվել է 1937 թվականի օգոստոսի 27–ին՝ Թբիլիսիում, ազգությամբ հայ էր ։ Մանկության տարիներին նա լավ էր երգում և ծնողներն ակտիվ խրախուսում էին նրա վոկալային ընդունակությունների զարգացմանը։ Միջնակարգ կրթությանը զուգահեռ, Իոնիսյանն ունեցել է երաժշտական դպրոցի դիպլոմ, որի շնորհիվ, նրան՝ որպես լավ ուսանող, ընդունել են Թբիլիսիի Պետական Կոնսերվատորիա։ Կոնսերվատորիայի երկրորդ կուրսում նա գնացել է աշխատելու թատրոնում, որտեղ աշխատել է մինչև 1963 թվականի դեկտեմբերի 13–ը ։
Իոնիսյանի կենսագրական տվյալները տարբեր աղբյուրներում ներկայացված են տարբեր ձևերով։ Մի վարկածի համաձայն, երբ Իոնիսյանը դեռ սովորել է դպրոցում, նրա հորը դատապարտում են յոթ տարով՝ առևտրային մեքենայությունների համար, ինչի համար հավանաբար Վլադիմիրը ծուռ ճանապարհով է գնացել, ինչն էլ հանգեցրել է նրան, որ 1954 թվականին, միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, Իոնիսյանը բռնվել է գողության համար և դատապարտվել 5 տարի պայմանական ազատազրկման։ 1959 թվականին նրան զորակոչել են բանակ, քանի որ նա այն ժամանակ սովորել է կոնսերվատորիայում, ստիպված է եղել թողնել ուսումը, ինչպես ինքն է նշել հարցաքննության ժամանակ «մաքուր նյարդային հիվանդության» պատճառով։ Երբ նա զինկոմիսարիատ է ներկայացել՝ բուժզննության, նրան ուղարկել են հետազոտության Թբիլիսիի առաջին հիվանդանոց, որտեղ բժիշկները եզրակացություն են տվել, որ նա չի կարող ծառայել։ Նա համապատասխան փաստաթղթերը բերել է զինկոմիսարիատ, որտեղ իր խոսքերով ոմն մեկը, վերացրել է դրանք, իսկ Իոնիսյանին պատասխանատվության են ենթարկել զինվորական ծառայությունից խուսափելու համար։ Նրան դատապարտել են երկուս ու կես տարվա ազատազրկման (Քրեական օրենսգրքի 68 հոդված)։ Դատի ժամանակ նա փորձել է ապացուցել իր անմեղությունը, բայց այն մարդուն, որը պատռել էր իր տեղեկանքները, չգիտես ինչու դատարան չէին կանչել ։
Կենսագրականի մեկ այլ վարկածի համաձայն Իոնիսյանն առաջին պատիժը ստացել է զինվորական պարտականություններից խուսափելու համար՝ դպրոցից հետո (ինչին ակտիվությամբ օգնել են ծնողները), քանի որ համարում էր, որ բանակում ծառայությունը կկործանի իր վոկալային տաղանդը, և այդ ժամկետը կազմել է նույն երկու տարին։ Մինչ նա կրում էր պատիժը, ձերբակալել են նրա հորը։
Գոյություն ունի նաև Իոնեսյանի կենսագրության երրորդ վարկածը՝ շարադրված «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում, որը որոշակի հատվածներ է ներկայացրել նրա հարցաքննությունից։ Համաձայն դրա՝ առաջին պատիժը նա ստացել է զինվորական պարտականություններից խուսափելու համար՝ 1959 թվականին․ 1954 թվականի դատվածության մասին այդտեղ ոչինչ չի նշվում ։
Դատից հետո Իոնեսյանին ուղարկել են Գորի՝ թեթև ռեժիմի ճամբար։ Այնտեղ նա իրեն լավ է պահել, նույնիսկ մշակութային միջոցառումներ է կազմակերպել, ինչի համար նրան երբեմն թողել են քաղաք գնալ։ Արձակուրդներից մեկի ժամանակ Իոնեսյանը ճամբար չի վերադարձել, քանի որ նյարդերը տեղի են տվել և նա գնացել է տուն։ Դրանից հետո նրա պատիժը փոխել են մեկ տարվա հարկադիր աշխատանքով և շուտով բաց թողել։ Դրանից հետո Իոնեսյանին նորից բանակ են զորակոչել և նորից ուղարկել են կենտրոնական նյարդաբանական դիսպանսեր, որտեղ եզրակացություն են տվել, որ նա նյարդային հիվանդ է և չի կարող ծառայել։ Դրանից հետո նա վերջապես զինվորական գրքույկ է ստացել ։ Որոշ ժամանակ անց նա ամուսնացել է Մեդեյայի հետ, որն ավարտել էր Թբիլիսիի կոնսերվատորիան։ Նրանք ունեցել են   որդի։ Չկարողանալով լավ վարձատրվող աշխատանք գտնել, կատարել է խմբակային գողություն և ձերբակալվել։ Այդ անգամ դատարանը, հաշվի առնելով նրա տարիքն ու ընտանեկան վիճակը, նրան դատապարտել է 5 տարի պայմանական ազատազրկման։ Կնոջ խնդրանքով, որը ցանկանում էր նրան բաժանել իր հանցակից ընկերների հետ շփումից, Իոնեսյանն ընտանիքով տեղափոխվել է Օրենբուրգ, որտեղ Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում աշխատել է որպես մենակատար–տենոր (մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ կոնցերտմեյստեր) ։
1963 թվականի նոյեմբերին Կազանից թատրոն աշխատելու է գալիս ոմն նկարիչ՝ կնոջ հետ, որն էլ իր հերթին Կազանից իրենց մոտ է կանչում բալերինա Ալևտինա Նիկոլաևնա Դմիտրիևային (ծնվ. 1942)։ Ամուսինները և Դմիտրիևան տեղավորվել էին Իոնեսյանի ընտանիքի հարևանությամբ և Վլադիմիրի ու Ալևտինայի միջև սիրավեպ է սկսել։ Սակայն թատրոնի տնօրինությունը Դմիտրիևայի աշխատանքից գոհ չէր, նրան հայտնեցին, որ նա չի համապատասխանում թատրոնին և որ նա դեռ պետք է պարել սովորի։ Ինչպես հարցաքննության ընթացքում նշել է Իոնեսյանը, իր համար դա լուրջ հարված էր, իր խոսքերով, ինքը ցանկանում էր «բոլոր իմաստներով օգնել շատ լավ մարդու» և առաջարկել է իր հետ մեկնել Իվանովո, որտեղ բնակվում էր իր բարեկամը՝ Օրենբուրգի թատրոնի օպերետի նախկին ռեժիսորը։
Հանուն Դմիտրիևայի՝ Իոնեսյանը որոշել է լքել կնոջը և երեխային և առանց հարցնելու լքել է աշխատավայրը ։ Քանի որ Դմիտրիևան այնքան էլ հետաքրքրված չէր նրանով, ապա նա, որպեսզի համոզի մեկնելու իր հետ, խաբել է նրան՝ ասելով, որ աշխատում է ԱԱԾ–ում և իր ունեցած կապերի օգնությամբ նրան կդարձնի Մեծ թատրոնի առաջատար երգչուհի։ Իվանովոյում սիրահարների մոտ ոչինչ չի ստացվել և Վլադիմիրը համոզել է Ալևտինային՝ գնալ Մոսկվա՝ նրան ասելով, որ Մոսկվայում ժառանգություն ունի, որն իրեն թողել է Գերմանիայում մահացած քեռին ։ Մոսկվայում մի թոշակառուի մոտ, որի հետ նրանք ծանոթացել են մայրաքաղաք գալու առաջին ժամերին, նրանք բնակարան են վարձակալել՝ Մեշանսկի երկրորդ փողոցում՝ Ռիժսկովյան կայարանի մոտ։ Սակայն ապրելու միջոցները չեն բավականացրել․ Դմիտրիևային ոչ մի մայրաքաղաքային թատրոնում աշխատանք չեն տվել և Իոնեսյանը որոշել է փող աշխատել գողությամբ։ Ալևտինային նա նորից խաբել է, որ ծառայական առաջխաղացում է ունեցել և ստիպված է լինելու հաճախ գնալ «առաջադրանքներ կատարելու»։ Այն հանգամանքը, որ ԱԱԾ–ի գործակալը բավականին համեստ է հագնվում, Դմիտրիևային բացատրել է այնպես, որ քողարկված է աշխատում և չպետք է աչքի ընկնի։
Սպանությունների դրդապատճառներ
Քրեաբանության ոլորտի հետազոտողները, մասնավորապես հայտնի մարդաբան և քանդակագործ Միխայել Գերասիմովը եկել են այն եզրակացության, որ Վլադիմիր Իոնեսյանը պատկանում է հիստերոիդ տեսակին և հանցագործություն կատարելը նրա համար ինքնահաստատման միջոց է, որով նա ցանկացել է համընդհանուր ճանաչման հասնել ։ Դա հաստատվում է նրանով, որ Օրենբուրգի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում Իոնեսյանը, չնայած վոկալային կրթությանը, երկրորդական դերեր է խաղացել, բայց համարել է, որ ավելիին է արժանի։ Դա է գլխավոր պատճառ հանդիսացել, որ 1963 թվականին նա իր ուժերը փորձել է Մոսկվայում։
Կարծիք կա նաև, որ Իոնեսյանն ամենևին էլ սերիական մարդասպան չէ (մանյակ), որի համար զոհի տանջանքն ու սպանությունը պետք է հանցագործության գլխավոր նպատակը լինի, այլ կողոպտիչ, որի համար առաջնայինը շահադիտական դրդապատճառներն են, իսկ սպանությունը միջոց է հանցագործության վկաներին չեզոքացնելու համար ։
Սպանություն
Իոնեսյանը երբեք իր կատարած սպանությունները նախապես չի պլանավորել։ Ներկայանալով որպես Մոսգազի հսկիչ կամ № 13 ԺԷԿ–ի աշխատող, նա անցել է բնակարաններով, հանել է հաշվիչների տվյալները, ստուգել է գազի այրիչները։ Ընտրելով ապագա գողության վայրը՝ նա մեծ մասամբ կողմնորոշվել է ոչ թե բնակարանի հարուստ կահավորումով, այլև այդ պահին բնակարանում եղած մարդկանց թվաքանակով։ Որպես հանցագործության գործիք օգտագործել է զբոսաշրջային կացին, որը գնել է խանութից։ Արտաքինից տարբերակող դետալ է եղել ականջակալով գլխարկը, որն Իոնեսյանն ի տարբերություն մոսկվայաբնակների մեծ մասի, կապել է ծոծրակին, այլ ոչ թե գլխի գագաթին, որը քննիչներին անմիջապես կողմնորոշել է, որ մարդասպանն այլ քաղաքից է։ Բայցևայնպես կան դեպքեր, երբ Իոնեսյանը ականջակալով գլխարկի փոխարեն կեպի է կրել ։
Առաջին սպանություն
Իոնեսյանն առաջին սպանությունն իրականացրել է 1963 թվականի դեկտեմբերի 20–ին Սոկոլի շրջանի Բալտիսկի փողոցի № 4 շենքի չորրորդ հարկում գտնվող № 95 բնակարանում։ Մոսգազի աշխատակցի կարգավիճակով նա անցել է շենքի մի շարք բնակարաններով, որտեղ գազային սարքավորումների պրոֆիլակտիկ աշխատանքներ իրականացնելու պատճառաբանությամբ զննել է առավել հարմար զոհին։ Զոհը դարձել է 12 ամյա Կոնստանտին Սոլոբևը ։ Համոզվելով, որ տանը ոչ ոք չկա՝ Իոնեսյանը կացնով մեծաթիվ կտրած վերքեր է հասցրել տղային (այլ տվյալներով մարդասպանը դանակ է օգտագործել, և դա եղել է ընդամենը մեկ անգամ, որ նա դանակ է օգտագործել)։ Սպանելով երեխային՝ Իոնեսյանը վերցրել է մանկական վերնազգեստ, 60 ռուբլի, «Шипр» օդեկոլոնի սրվակ և ծովափնյա ակնոցներ։
Շենքի բնակիչներին հարցաքննելով՝ ոստիկանության աշխատակիցները դուրս են եկել իննամյա Վլադիմիր Տեպլովի պատմած հետքերի վրա (բոլոր փաստաթղթերում, նույնիսկ դատարանում, վկայի ապահովության նպատակով նրա անունը նշվում էր որպես Արտյոմ Ֆրոլով)։ № 86 երեք սենյականոց կոմունալ բնակարանը, որ գտնվում էր երկրորդ հարկում, առաջինն էր, որ մտել էր Իոնեսյանը (առաջին հարկում բնակելի տներ չեն եղել)։ Այնտեղ գտնվող անչափահասից Իոնեսյանը հարցրել է, ուրիշ ինչ–որ մեկը կա արդյոք տանը, որին տղան մեխանիկորեն պատասխանել է, որ բոլորը տանն են, չնայած բնակարանում բացի իրենից գտնվել են յոթանասունամյա տատիկն ու նորածինը։ Հավանական է, որ այդ պատճառով Իոնեսյանը տղայի վրա չի հարձակվել, սակայն կասկածելով մտել է խոհանոց և ստուգել գազօջախը, որից էլ հետագայում ոստիկանները կարողացել են ճշգրիտ հանել նրա մատնահետքերը։ Տեպլովի ցուցմունքները (մասնավորապես այն մասին, որ անծանոթն արծվաքիթ է, չնայած նրա կովկասյան ծագումն արտահայտված չէր) մեծ դեր են խաղացել քրեագետ Սոֆի Ֆայնշտեյնի կողմից ֆոտոռոբոտ կազմելու աշխատանքներում։ Հանցագործի արտաքինի վերաստեղծման նպատակով՝ դիմել են նաև նկարիչ Նաում Կարպովսկիին և հայտնի քանդակագործ ու մարդաբան Միխայիլ Գերասիմովին։ Ինչ–որ պահի, երբ Ֆայնշտեյնն աշխատել է Տեպլովի հետ, նրա աշխատասենյակ է մտել Մոսկվայի քրեական հետախուզության աշխատակիցներից մեկը, որը պատահականորեն արտաքնապես շատ նման է եղել Իոնեսյանին, որն էլ թույլ է տվել կազմելու մարդասպանին շատ նման պատկերը։ Հենց Տեպլովն է առաջին անգամ պատմել անծանոթի ականջակալներով գլխարկի, որ այն կապված էր ծոծրակին, որն այդ ժամանակ բնորոշ չէր մոսկվացիներին և մատնել է հանցագործի եկվոր լինելու մասին։ Արդյունքում քննչական փորձարարության ժամանակ Տեպլովը ճանաչել է հանցագործին և ցուցմունք է տվել Ռուսաստանի Գերագույն դատարանում։
Սպանություն Իվանովոյում
1963 թվականի դեկտեմբերի 25–ին, երբ Իոնեսյանը Դմիտրիևայի հետ ժամանել է Իվանովո, անմիջապես երկու սպանություն է կատարել։ Շարունակելով ներկայանալ որպես գազային տնտեսություն աշխատակից՝ նա մտել է բնակարաններ և փնտրել զոհեր։ Կալինինա փողոցի բնակարանում նա կացնով սպանել է տասներկուամյա տղայի՝ Միխայիլ Կուլեշովին, տարել է բաճկոնը, կոֆտան, երկու ինքնահոս և մի քանի բաժնետոմսեր։ Օկտյաբրսկայա փողոցի ուրիշ բնակարանում սպանել է 74 ամյա կնոջ, բայց նրա տնից վերցրել է միայն գրպանի լապտերիկ և 70 կոպեկ։ Վերադառնալով Կալինինա փողոց՝  նա նորից սկսել է անցնել բնակարաններով։ Դրանցից մեկում նա հարձակվել է տասնհինգամյա աղջկա՝ Գալինա Պետրոպավլովսկայայի վրա, որին բռնաբարել է, հետո կացնով ինն անգամ հարվածել է գլխին։ Վերցրել է սվիտերը, բրդե գլխաշորը, կոֆտան և 90 ռուբլի։ Չնայած վնասվածքներին՝ Պետրոպավլովսկայան ապրել է և կարողացել է նկարագրել Իոնեսյանի արտաքինը։
Երեկոյան Իոնեսյանը Դմիտրիևային ասել է, որ իր կողմից իրականացրած «կառավարական առաջադրանքի» համար իրենց երկուսին կարող են սպանել, դրա համար էլ անհրաժեշտ է շուտ փախչել Իվանովոյից։ Նրանք ոտքով դուրս են եկել Իվանովոյից, 10 կիլոմետր գնացել են Մոսկվայի ուղղությամբ, հետո միայն նստել ավտոբուս։
Իվանովոյի սպանություններից հետո «մարդասպան՝  Մոսգազից» գործը ստացավ հատուկ կարևոր կարգավիճակ, այն անցավ հասարակական կարգի պահպանության նախարարի՝ Վադիմ Տիկունովի և նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ Ալեքսեյ Կոսիգինի անձնական վերահսկողության տակ (ինչպես այն ժամանակ կոչվում էր ոստիկանությունը)։ Գործի ընթացքին  հետևել է անձամբ Նիկիտա Խրուշչովը։
Չորրորդ սպանությունը Մոսկվայում դեկտեմբերի 28 –ին Լենինգրադյան պողոտայի վրա գտնվող թաղամասում Իոնեսյանը սպանել է տասնմեկամյա տղայի՝ Ալեքսանդր Լիսովցին։ Երբ Իոնեսյանը նրան կացնով առաջին հարվածն է հասցրել, տղան վազել է զուգարան և փորձել է փակվել այնտեղ, սակայն հանցագործը հասել է նրան և սպանել զուգարանում։ Իոնեսյանը բնակարանից ոչինչ չի վերցրել։ Սենյակի դուռը, որտեղ գտնվել է պահարանը, փակ է եղել, իսկ բանալին գտնել, կամ դուռը ջարդել նա չի կարողացել։
Վերջին սպանությունը
Իոնեսյանն իր վերջին սպանությունը կատարել է 1964 թվականի հունվարի 8–ին Շերեմեյտևո փողոցում՝ Մարինյան պուրակի շրջանում։ Զոհը քառասունվեցամյա Մարիա Երմակովան էր, որին այս անգամ նա ներկայացել էր, որպես ԺԷԿ–ի աշխատող։ Իոնեսյանը նրան մոտ քսան անգամ կացնով հարվածել է։ Բնակարանից վերցրել է հինգ կծիկ թել, երեք զույգ գուլպա, դրամապանակ, 30 ռուբլի, «Միր» սեղանի ժամացույց և «Ստարտ-3» հեռուստացույց։
Ձերբակալությունը
Մարինյան պուրակի մի քանի բնակիչներ ոստիկաններին հայտնել են, որ սպանության օրը տեսել են, թե ինչպես է հարավային արտաքինով մի երիտասարդ սավանի մեջ փաթաթած հեռուստացույցով բեռնատար մեքենայով հեռացել է Շերեմեյտևո փողոցից։ Տեղամասային տեսուչ Մալիշևը նույնպես տեսել էր և հիշել էր ինքնաթափի պետհամարանիշի առաջին երկու համարը՝ 96։ Հետախույզներն արագ հաստատել են մեքենայի ամբողջական համարը՝ МОЖ 96-26։ Վարորդից իմացել են, որ նա իսկապես տեղափոխել է կովկասյան արտաքինով մի տղամարդու և նրան իջեցրել է Տրիֆոնովսկայա և Մեշանսկայա 2 փողոցների անկյունում։ Հարցաքննվել են մոտակա բնակարանների բնակիչները։ Շեպկինա փողոցում բնակվող մի կին հայտնել է, որ իր հարևանուհու մոտ բնակվում է զարմուհին՝ ամուսնու հետ, որը նման է կովկասցու, վերջերս հեռուստացույց է բերել և անմիջապես վաճառել է կողքի բնակարանի բնակչին։ Ստուգելով այդ բնակչին՝ ոստիկանության աշխատակիցները գտել են հեռուստացույցը և պարզել, որ դա նույն հեռուստացույցն է, որ կորել էր Երմակովի բնակարանից։ Ոստիկանները դարանակալվեցին Իոնեսյանի բնակարանում, բայց մարդասպանի փոխարեն բռնեցին Ալևտինա Դմիտրևնային, որը հետախույզներին հայտնեց, որ Իոնեսյանն աշխատում է ԱԱԾ–ում և  գաղտնի առաջդրանք է կատարում։ Արագ ստուգումը, որը ղեկավարվել է այն ժամանակվա ԱԱԾ–ի ներկայացուցիչ Վլադիմիր Սեմիչաստնին, ցույց է տվել, որ Իոնեսյանը ԱԱԾ ցուցակում հաշվարկված չէ։ Դմիտրիևային բանտարկեցին մենախցում։ Նա խոստովանել է, որ Իոնեսյանը մեկնել է Կազան, որտեղ էլ որոշ ժամանակ անց պետք է ինքը մեկներ։ Կայարանում նրան «ց պահանջ» հեռագրով պետք է դիմավորեր Իոնեսյանը։ Որպես խայծ՝ Դմիտրիևայի փոխարեն Կազան ուղարկեցին Մոսկվայի քրեական հետախուզության աշխատակցին։ Իոնեսյանի ձերբակալումը ղեկավարում էր անձամբ Թաթարստանի հասարակական կարգի պաշտպանության նախարար Սալիխ Յապեևը։ 1964 թվականի հունվարի 12–ին առանց որևէ դժվարության «Մոսգազ» մականունով մարդասպանին ձերբակալեցին հենց Կազանի կայարանի կառամատույցում ։
Դատ և դատավճիռ
НТВ–ի «Բացեք, Մոսգազն է» փաստավավերագրական ֆիլմում վկայություններ են բերվում, որ Իոնեսյանի հետ զրուցել է անձամբ ԽՍՀՄ–ի գլխավոր դատախազ Ռոման Ռուդենկոն, որը վերնախավի հանձնարարականով իր ծառայողական մեքենայով նրան հասցրել է պետության փաստացի ղեկավար Ն․Ս․ Խրուշյովի աշխատասենյակ։ Այդ վարկածի համաձայն՝ նայելով Իոնեսյանին Խրուշյովը հանձնարարել է․ «Որպեսզի երկու շաբաթից նա արդեն չլինի…»։ Իոնեսյանի գործընթացը երկարատև չէր և փակ բնույթ էր կրում։ Փաստորեն մեղադրյալի ճակատագիրը, մինչև դատաքննությունն, արդեն որոշվել էր։ Քանի որ նրա գազանային սպանությունները մեծ հնչեղություն էին ստացել և ցնցել էին հասաևրակությանը, ուստի հասարակական կարգի պաշտպանության նախարարությունը որոշում է կայացրել որքան հնարավոր է արագ ավարտել քննությունը, իրականացնել դատաքննություն և մահապատժի դատավճիռ կայացնել Իոնեսյանի նկատմամբ։ Ոստիկանության Կենտրոնական հանձնաժողովի ղեկավարության գրագրության մեջ հիշատակվում է հետևյալ նախադասությունը․ «Իոնեսյանին կախելու միջոցով մահապատժի ենթարկել և դատավճիռն ի կատար ածել հրապարակայնորեն»։ Առաջարկվել էր նաև այլ՝ պատասխանատվության ավելի բացառիկ միջոցներ։ ԽՍՀՄ ԱԱԾ–ի ղեկավարի առաջին տեղակալ պաշտոնաթող Ֆիլիպ Բոբկովը 2001 թվականին նշել է, որ ստորաբաժանում էին ստացվում քաղաքացիների, աշխատավորական կոլեկտիվների նամակներ, որոնք երեխաների նկատմամբ կատարված դաժանությունների հանար պահանջել էին հրապարակայնորեկ կախել մարդասպանին, կամ քառատել նրան Կարմիր հրապարակի ճակատային հատվածում։
Սակայն ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի ղեկավարության պլանների մեջ չէր մտնում գործընթացի լայն լուսաբանումը, ինչը պնդում էին նաև այդ կազմակերպության մի շարք աշխատողներ։ Դրա հետ մեկտեղ հաշվի էր առնվել նաև հանցագործի ազգությունը և այդ հողի վրա կրքեր բորբոքելուց խուսափելը։
Քննությունն ու դատական պրոցեսը տևել է երկու շաբաթ։ 1964 թվականի հունվարի 30–ին Ռուսաստանի Գերագույն դատարանը կայացրել է դատավճիռ՝ մահապատիժ։ Դատավճռում հստակեցվում էր, որ «դատավճիռը վերջնական է և բողոքարկման ենթակա չէ»։ Ներման խնդրանքը տեղում մերժվել է և արդեն հաջորդ օրը՝ 1964 թվականի հունվարի 31–ին, ժամը 23–ին Վլադիմիր Իոնեսյանը գնդակահարվել է Բուտիրսկի բանտում։
Ալրտինա Դմիտրիևային դատարանը ճանաչել է հանցակից, թեպետ Իոնեսյանը հարցաքննության ընթացքում միշտ առանձնացրել է նրան՝ նշելով, որ նա ոչինչ չի իմացել սպանությունների մասին, նույնիսկ նրա մեղքը՝ ավելի ուշ քրեաբան–փորձագետների կարծիքով, դատարանում չի ապացուցվել։ Նրան դատապարտել են 15 տարվա ազատազրկման, սակայն հետագայում 1972 թվականին (կամ 1971) նա վաղաժամկետ ազատվել է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մահապատժի դատապարտվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Բադի Գայ
Ժորժ «Բադի» Գայ (անգլ.՝ George «Buddy» Guy, ), ամերիկյան բլյուզ երաժիշտ, 5 անգամ պարգևատրվել է «Գրեմմի» մրցանակով։
Կենսագրություն
Բադի Գայը սկսել է կիթառ նվագել 13 տարեկանից։ 1950-ականների սկզբում նա տեղափոխվել է Բատոն-Ռուժ, որտեղ տեղի երաժիշտների հետ հանդես էր գալիս խմբերով։ Սկսնակ երաժիշտը շատ ամաչկոտ էր, ինչի պատճառով հաճախ ելույթ էր ունենում հանդիսատեսին մեջքով կանգնած, սակայն դա չխանգարեց նրան ձեռք բերել իր սեփական զգալի ռեպերտուարը։ 1957 թվականին Գայը տեղափոխվում է Չիկագո, որտեղ նրան իր հովանավորության տակ է վերցնում հայտնի երաժիշտ Մադի Ուոթերսը։ Ոչ մեծ ձայնագրման ընկերությունում 2 սինգլ ձայնագրելուց հետո Գայը սկյսում է աշխատել Chess Records-ի հետ, որի արդյունքում 1967 թվականին լույս է տեսնում I Left My Blues in San Francisco ալբոմը։ Գայը, որպես սեսիային երաժիշտ ելույթ էր ունենում բլյուզի այնպիսի «լուսատուների» մոտ, ինչպիսիք են Մադի Ուոթերսը, Հոուլին Վուլֆը, Լիթլ Ուոլտերը և Կոկո Թեյլորը։ 1960 թվականին ձևավորվում է նրա դուետը Ջունիոր Ուելլսի հետ։ Երաժիշտների աշխատանքի արդյունքում մի քանի ալբոմ է ձայնագրվում։
60-ական թվականների վերջում բյլուզի ժողովրդականությունը սկսում է կայուն կերպով իջնել։ Բադի Գայը ստիպված էր այլ ճանապարհներով գումար վաստակել։ Սակայն 1980-ականներին բլյուզի նկատմամբ հետաքրքրության նոր ալիք է սկսվում և Գայի կարիերան հասնում է գագաթնակետին։ Նա մասնակցում է Էրիկ Կլեպտոնի համերգներին, իսկ 1991 թվականին ձայնագրված Silvertone լեյբլի Damn Right ալբոմի I’ve Got the Blues-ը «Գրեմմի» է բերում։ Հետագայում նա ևս չորս անգամ պարգևատրվում է այդ մրցանակով։
2003 թվականին արժանանում է ԱՄՆ արվեստի բնագավառի Ազգային մեդալի։ 2005 թվականին Բադի Գայի անունը մտնում է Ռոք՛ն՛ռոլլի փառքի սրահ։ Rolling Stone ամսագիրը ներգրավել է նրան աշխարհի 100 լավագույն կիթառիստներ ցանկում, որտեղ Գայը 23-րդ հորիզոնականում է։ Գայը սեփական բլյուզ ակումբ ունի Չիկագոյում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բլյուզ կիթառահարներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Ժակ Մաքդոնալդ
Ժակ Մաքդոնալդ կամ Էթիեն-Ժակ-Ժոզեֆ-Ալեքսանդր-Մաքդոնալդ (Étienne-Jacques-Joseph-Alexandre Macdonald ), Տարենտի դուքս, Միապետության մարշալ և Ֆրանսիայի պեր։
Կենսագրություն
Ժակ Մաքդոնալդը սերել է յակոբիտների շոտլանդական ընտանիքից, որոնք Պանծալի հեղափոխությունից հետո հաստատվել են Ֆրանսիայում։
Աչքի է ընկել 1792 թվականի նոյեմբերի 6-ի Ժեմապպեի ճակատամարտում, 1798 թվականին Հռոմում և Պապական մարզում եղել է ֆրանսիական զորքերի հրամանատարը։ 1799 թվականին Ա. Սուվորովի իտալական արշավանքի ժամանակ Տրեբիա գետի ճակատամարտում պարտություն է կրել և ետ է կանչվել Փարիզ։
1800-1801 թվականներին Մաքդոնալդը հրամանատար է եղել Շվեյցարիայում և Գրաուբյունդենում, որտեղից վտարել է ավստրիացիներին։
Տարիներ շարունակ անտեսվել է Նապոլեոնի կողմից, քանի որ ջանասիրաբար պաշտպանել է իր նախկին զինակից Մորոյին։ Սակայն 1809 թվականին զորակոչվել է ծառայության և Իտալիայում ստանձնել է կորպուսի հրամանատարությունը ։ Պարգևատրվել է Վագրամի ճակատամարտին մասնակցության համար։ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ եղել է ֆրանս-պրուսական X կորպուսի հրամանատարը և վերահսկել է բանակի ձախ թևի պաշտպանությունը։
Նապոլեոնի գահից հրաժարումից հետո Ժակ Մաքդոնալդը նշանակվել է Ֆրանսիայի պեր։ Հարյուր օրերի ընթացքում մեկուսացել է իր կալվածքում, որպեսզի չդրժի խոստումը և չհակազդի Նապոլեոնին։
Դաշնակից զորքերի կողմից Փարիզի երկրորդ գրավումից հետո, Մաքդոնալդին հանձնարարել են ցրել Լուար գետի մոտ պարտություն կրած նապոլեոնյան բանակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ
Քեմփտոնի և Ուեսի նամակագրությունը
Քեմփտոնի և Ուեսի նամակագրությունը Ջեկ Լոնդոնի և Աննա Ստրունսկայայի հեղինակած վեպը՝ գրված միմյանց ուղղված նամակների ձևով։ Առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1903 թվականին առանց հեղինակների անունները նշելու։ Վեպը իրենից ներկայացնում է մի փիլիսոփայական բանավեճ սիրո և ինտիմ հարաբերությունների մասին, շարադրված երկու տղամարդկանց՝ երիդասարդ գիտնական Հերբերտ Ուեսի և տարեց բանաստեղծ Դեն Կեմպտոնի նամակագրության ձևով։ Ջեկ Լոնդոնը վեպում հանդես է գալիս Ուեսի դեմքով, Աննա Ստրունսկայան՝ Կեմպտոնի դեմքով։ Կեմպտոնը գնահատում է սերը էմոցիոնալ տեսանկյունից, այն ժամանակ, երբ Ուեսը ցուցաբերում է գիտական մոտեցում և վերլուծում է սերը դարվինիստական դիրքերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջեկ Լոնդոնի վեպեր Կատեգորիա:Նամակագրական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Վահե (այլ կիրառումներ)
Վահե անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Կատեգորիա:Անձնանուններ
Ադամանդ գողացողները (վեպ)
Սյուժե
Երեք ֆրանսիացի՝ Ալեքսանդր Շոնին, Ալբերտ դը Վիլրոժը և Ժոզեֆը (Ալբերտի կաթնեղբայրը), գնում են Հարավային Աֆրիկա՝ գանձեր որոնելու։ Գանձերի մասին տեղեկանում են նաև բուրերի կողոպտիչների խումբը և նրանց հանցակիցները՝ արկածախնդիր Սեմ Սմիթի գլխավորությամբ։ Հաղթահարելով շատ վտանգներ՝ խիզախ ֆրանսիացիները իրենց տեղաբնիկ ուղեկցորդների՝ որսորդ-բուշմենի, տսվան Զուգայի և զուլուս Մոգոպոյի հետ հանցագործների դեմ գոտեմարտում հաղթող են դուրս գալիս և հայտնաբերում կորցրած գանձը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեպեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր Կատեգորիա:Լուի Բուսենարի վեպեր
Դիսպանսերացում
Դիսպանսերացում դիսպանսերային մեթոդ, բուժ-կանխարգելիչ ծառայության համակարգ, որի նպատակն է բնակչության որոշակի կոնտինգենտի պարտադիր հաշվառումը, բժշկական ակտիվ հսկողության սահմանումը, հիվանդության վաղ շրջանում հիվանդների հայտնաբերումը, բուժ-կանխարգելիչ միջոցառումների կիրառումը, կենցաղային և աշխատանքային պայմանների ուսումնասիրումը և ախտածին գործոնների վերացումը։
Կատեգորիա:Բժշկական ախտորոշում Կատեգորիա:Առողջապահություն
Էլիզաբեթ Բաուեր
Էլիզաբեթ Բաուրեր (, Գրաց, Ավստրիա), ավստրիացի արվեստաբան-հայագետ։
Կենսագրություն
Մասնագիտական կրթությունն ստացել է Վիեննայի Արևելագիտության ինստիտուտում՝ որակավորվելով որպես հայագետ։ Հայոց լեզուն ուսումնասիրել է Վիեննայում՝ Մխիթարյան միաբանությունում։ Գիտական մամուլում հրատարակել է բազմաթիվ հետազոտություններ հայոց պատմության, ճարտարապետության, երաժշտության և կերպարվեստի վերաբերյալ։ 1972–1973-ական թվականներին Վիեննայի համալսարանի պատմագիտական ֆակուլտետում և «Ուրանիայում» (ժողովրդական բարձրագույն դպրոց) կարդացել է հայոց պատմության և մշակույթի վերաբերյալ դասախոսությունների շարք։ Գիտական աշխատանքների առանցքը Հայաստանի և Միջին Եվրոպայի պատմական ու մշակութային կապերի և փոխազդեցությունների հարցերն են։ Հրատարակել է՝ «Հայ ճարտարապետությունը ներգործում է Եվրոպայի վրա» (1971 թվական), « Ստրժիգովսկին հայտնաբերում է ճարտարապետության հանճարեղ հետազոտող Թորամանյանին» (1972 թվական) հոդվածները, «Հայաստան, պատմությունը և մշակույթը» (1975 թվական) աշխատությունը։
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1948 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիացի հայագետներ Կատեգորիա:Ավստրիացի արվեստաբաններ
Կարեն Մարգարյան (պետական գործիչ)
Կարեն Վաչիկի Մարգարյան, ՀՀ պետական գործիչ։
Աշխատանքային գործունեություն
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հյուսիսային համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀԿ անդամներ
Կիշաբեյրա (Բաիա)
Կիշաբեյրա (Quixabeira), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժակոբինա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9313 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 368,017 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,3 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 13-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականին։
Ալբերտ Ասլյան
Ալբերտ Արտեմի Ասլյան, հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1977)։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1973-1983 թվականներին եղել է Հայկական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության պատկերազարդման բաժնի վարիչը։ Ստեղծագործել է պլակատի ժանրում։ Գործերից են՝ 1959 թվականին Բեռլինում արժանացել է «Խաղաղություն աշխարհին» ցուցահանդեսի հատուկ դիպլոմի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ
Գենոմային ԴՆԹ
Գենոմային ԴՆԹ, ԴՆԹ- մաս, որը գտնվում է գենոմում։ Գենոմայն ԴՆԹ-ն հաճախ կրճատ անվանում են գԴՆԹ ։
Գենոմը օրգանիզմ մասն պարունակում է տեղեկատվություն և փոխանցում այն սերնդից սերունդ։ Գենոմը տրանսկրիպցվում է ՌՆԹ-ի վրա (ի-ՌՆԹ), որն անհրաժեշտ է օրգանիզմի կյանքի համար։ Ի-ՌՆԹ-ները ԴՆԹ-ից արտագրված ինֆորմացան տեղափոխում են սիտակուցի սինթեզի վայր, որտեղ նրան է մոտենում փ-ՌՆԹ-ն բերելով իրեն միացրած ամինաթթուն։ Սիտակուց սնթեզը տեղի է ունենում ռիբոսոմում։ Այսպիսով ՌՆԹ-ն գենոմից արտագրում է ինֆորմացիա, որի օգնությամբ էլ սինթեզվում է սպիտակուց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԴՆԹ
Խոսրով Քեշիշյան
Խոսրով Համբարձումի Քեշիշյան հայ դեղագործ, գրող, հասարակական և քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1879/1880 թվականին, Խարբերդի նահանգի Մելիտինեի գավառի կենտրոն Մելիտինե քաղաքում։ Բժիշկ Միքայել Քեշիշյանի եղբայրն է։ Կրթությունն ստացել է ամերիկացի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Խարբերդի Եփրատ քոլեջում։ 1900-1902 թվականներին ուսանել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում և դեղագործի կոչում ստացել։ Վերադառնալով Մելիտինե՝ եղբոր՝ Միքայելի նյութական աջակցությամբ բացել է սեփական դեղատուն և դեղագործ աշխատել։ Դավանանքով ավետարանական է։ Եղել է ՀՅԴ գործիչ, գրող։
1915 թվականին թուրքերը, իմանալով բժիշկ եղբոր՝ Միքայելի՝ օսմանյան բանակից փախուստի ու Զորավար Անդրանիկի բանակին միանալու մասին, անմիջապես ձերբակալել են Խոսրովին։ Թշնամու ձեռքով չսպանվելու համար Խոսրովը Մելիտինեի բանտում թույն է խմել։ Սակայն թուրք դահիճները նրան շտապ դեղաթափ են արել, և ի պատիժ այդ հանդգնության, դաժանաբար կացնահար արել 1915 թվականի հունիսի 15-ին՝ 36 տարեկանում։ Այդ մասին Արշակ Ալպոյաճյանը գրում է. «…1915 թվականին Մե­լի­տի­նեի մէջ ալ առա­ջին ան­գամ ձեր­բա­կա­լո­ւե­ցան մտա­ւո­րա­կան առաջ­նորդ­ներ, որոնց հետ էր Խոս­րով Քե­շի­շե­ա­նը, որ դժո­խա­յին տան­ջանք­նե­րէ յե­տոյ կա­ցի­նա­հար սպան­նո­ւած է թուրք ճի­ւաղ­նե­րու կող­մէ» ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ դեղագործներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ
Թուրինջ (գուսան)
Թուրինջ (Թորոս Օհանի Մարթաղյան, 1790, գյուղ Քարքանջ (այժմ՝ Ադրբեջանի ՍՍՀ, Շամախու շրջանում) — 1875 թվականներ, Աստրախան), հայ գուսան։
Ստեղծագործել է հայերեն և թուրքերեն։ Աշուղություն է արել երիտասարդ տարիներին, հետագայում զբաղվել ոսկերչությամբ ու փորագրությամբ, պատրաստել տապանաքարեր։ Թուրինջի երկլեզվյան մուհամմա-հանելուկները և թաջնիսները գրված են գրաբարախառն աշխարհաբարով, իսկ որոշ երգեր («Հայր մեր», «Ճշմարիտ սիրական»)՝ տողընդմեջ ադրբեջաներենով։ Մեզ են հասել ավելի քան 60 երգ, որոնք տպագրվել են աշուղական երգարաններում («Սոխակ Հայաստանի», «Հայ աշուղներ», «Հայ գուսաններ»)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գուսաններ
Կրիժևցի
Կրիժևցի (Križevci), քաղաք Խորվաթիայի հյուսիսային մասում։ Մեծությամբ Կոպրիվնիցկո-Կրիժևացկայա ժուպանության երկրորդ քաղաքն է։ Բնակչությունը կազմում է 11 541 մարդ (2001 թվական), 2006 թվականի տվյալներով՝ շուրջ 12 000 մարդ։
Կրիժևցի քաղաքը գտնվում է Զագրեբի հյուսիս-արևելքում (հեռավորությունը մայրաքաղաքից 60 կմ)։ 20 կմ դեպի հարավ գտնվում է Վրբոնեց քաղաքը, 30 կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ Կոպրիվնիցա քաղաքը, 30 կմ դեպի հարավ-արևելք՝ Բելովար քաղաքը, 50 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Վարաժդին քաղաքը։
Կրիժևցիում գտնվում է երկաթուղային Զագրեբ - Բուդապեշտ մայրուղին։ Քաղաքի տնտեսության հիմքը կազմում է սննդի և մետաղամշակման արդյունաբերությունը։
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Վերին Կրիժևցին առաջին անգամ հիշատակվել է 1193 թվականին։ 1253 թվականին այն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։
Քաղաքի հարևանությամբ գտնվող Ստորին Կրիժևցին զարգանում էր փոքր-ինչ ավելի դանդաղ և քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1405 թվականին։ Մինչև 18-րդ դարը Ստորին և Վերին Կրիժևցի քաղաքները զարգանում էին իրարից անկախ, ինչպես երկու տարբեր քաղաքներ։ 1752 թվականին կայսրուհի Մարիա Թերեզան իր հրամանագրով քաղաքները միավորել է։
Քաղաքի ամենահին եկեղեցին 11-րդ դարում կառուցված Սուրբ Խաչ եկեղեցին է։ 17-րդ դարում կառուցվել է Սուրբ Աննա եկեղեցին։ Սուրբ երրորդության մայր տաճարը կառուցվել է 1817 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ
Ամպարուի գավառ
Ամպարուի (Microrregião de Amparo) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 178 422 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1628,685 կմ²։ Բնակչության խտությունը 109,5  մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Օլիվեր Սթոուն
Օլիվեր Սթոուն, Ուիլյամ Օլիվեր Սթոուն (William Oliver Stone, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, սցենարի հեղինակ և պրոդյուսեր, բազմաթիվ կինոմրցանակների դափնեկիր (այդ թվում երեք «Օսկար»-ի)։