cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վալանցենգո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լիմպա
Լիմպա (limpa — բոքոն), քաղցր տարեկանի հաց շվեդական խոհանոցում ։ Սա խմորիչով հաց է՝ համեմունքների և սերուցքային կարագի հավելումով, քաղցրացված շագանակագույն շաքարով և մելասայով։ Համեմվում է անիսոնով, քիմիոնով, սամիթի սերմերով, իսկ երբեմն՝ նարնջի կեղևով ։ Թխվում է Սուրբծննդյան տոնի առթիվ․ տիպիկ ուտեստ է շվեդական սուրբծննդյան սեղանի կամ յուլբուդի համար ։ Լիմպա հացը հրաշալի համակցվում է ջեմի, դոնդողի և սերուցքային պանրի հետ ։
Պատրաստում
Մրգահյութը, շագանակագույն շաքարը, քիմիոնը և ջուրը հասցվում են թույլ եռման աստիճանի, այնուհետև ավելացվում են յուղը կամ սերուցքային կարագը և ցիտրուսային մրգերի կեղևը։ Երբ խառնուրդը սառչում է և դառնում համարյա գոլ, այն խառնում են ակտիվացված խմորիչի և աշորայի ալյուրի հետ ։ Երբ խմորը բարձրանում է, դարձյալ մի փոքր ալյուր են ավելացնում և սպասում, որ խմորը երկրորդ անգամ բարձրանա։ Այնուհետև հացի վերևի մասին հալեցրած յուղ են քսում ու թխում ։ Որոշ բաղադրատոմսերում մրգահյութի խառնուրդն ավելացնում են չոր բաղադրամասերին այն բանից հետո, երբ աշորայի ալյուրը եռջրով հունցում են ։
Բաղադրամասեր
Պատմականորեն այս հացի խմորը թթվեցնում էին ֆերմենտացված գարեջրային քաղցուի միջոցով, ուստի այն նաև անվանում են vörtlimpa («քաղցրահյութով բոքոն») ։ Արդի բաղադրատոմսերում որպես բաղադրամաս երբեմն օգտագործվում է թունդ գարեջուրը ։
Բաղադրատոմսի տարբերակներում քիմիոնը փոխարինում են հիլով կամ չեն ավելացնում նարնջի կեղև․ ԱՄՆ-ում բաղադրատոմսի ամենատարածված տարբերակը ներառում է նարնջի կեղևն ու համեմունքներ ։
Աշորայի ալյուրին կարող է ավելացվել եգիպտացորենի, ամբողջահատիկ կամ ունիվերսալ ալյուր։ Նարնջի բույր ստանալու համար, բացի կեղևից, կարող է օգտագործվել նաև նարնջի կարագը ։ Կարող է ավելացվել նաև չամիչ կամ սալորաչիր, բայց սա շեղում է ավանդական տարբերակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սուրբծննդյան խոհանոց Կատեգորիա:Շվեդական խոհանոց
Մոսկվայի պատմահամեմատական լեզվաբանության դպրոց
Մոսկվայի պատմահամեմատական լեզվաբանության դպրոց (նաև՝ Նոստրատիկ դպրոց) լեզվաբանության դպրոց՝ հիմնված Մոսկվա քաղաքում, որը հայտնի է պատմահամեմատական լեզվաբանության ոլորտում իր լայնածավալ աշխատանքով։ Հիմնվել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, ներկայումս կենտրոններ ունի ՌՊՀՀ  (Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարան), ինչպես նաև Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի լեզվաբանական համալսարաններում։
Պատմություն
1962 թվականին Իլիչ Սվիտիչը սկսեց աշխատել Նոստրատիվ համեմատական լեզվաբանության մասին գրքի վրա, որը կոչվում էր «Նոստրատիկ լեզուների փորձնական համեմատություն» («Опытом сравнения ностратических языков»): Իլիչ Սվիտիչի մահից հետո նրա գործընկերները՝ Վլադիմիր Դուբոն և Ահարոն Դոլգոպոլսկին, ավարտեցին հասցրեցին և հրատարակեցին գիրքը ։
Ի սկզբանե Իլիչ Սվիտիչը և Դոլգոպոլսկին, հավանաբար, միմյանցից անկախ հետազոտություններ էին կատարում Նոստրատիկ լեզվաբանության վերաբերյալ։ Ե՛վ Դոլգոպոլսկին, և՛ Իլիչ Սվիտիչը 1964 թվականին հրապարակել են իրենց առաջին հոդվածները Նոստրատիկ լեզվաբանության վերաբերյալ ։ 1960-ական թվականներին կազմակերպվել են կոնֆերանսներ և սեմինարներ Նոստրատիկ համեմատական լեզվաբանության վերաբերյալ։ Ի սկզբանե, դրանք ոչ պաշտոնական ձևով անցկացվում էին Վլադիմիր Դուբոյի բնակարանում և 1992 թվականից սկսած պաշտոնապես անցկացվում էին Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանում ։
1960-ից 1970-ական թվականներին դպրոցը գտնվում էր Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի տեսական և կիրառական լեզվաբանության ամբիոնում։ 1990-ական թվականներին դպրոցը տեղափոխվել է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի (ՌՊՀՀ) լեզվաբանության ֆակուլտետ։ Որոշ անդամներ կապված են նաև Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի լեզվաբանության ինստիտուտի հետ ։
1970-ական թվականներից մինչև իր մահը՝ 2005 թվական, Սերգեյ Ստարոստինը եղել է ոչ պաշտոնական «Մոսկվայի դպրոցի ղեկավարը», իսկ 1999 թվականից՝ ՌՊՀՀ արևելյան և դասական հետազոտությունների ինստիտուտում համեմատական լեզվաբանության կենտրոնի պաշտոնական ղեկավարը ։
Այլ լեզվաբաններ, որոնք սերտորեն կապված են Մոսկվայի պատմահամեմատական լեզվաբանության դպրոցի հետ՝ Վացլավ Բլաժեկ, Իռեն Հեգեդուս, Մյուրեյ Գել-Ման, Ջոն Բենգթսոն և Ալան Բոմհարդ։
Նախագծեր
Բաբելոնի աշտարակ կայքը Մոսկվայի պատմահամեմատական լեզվաբանության դպրոցի հիմնական բառարանային տվյալների բազան է։ Կայքն աշխատում է «Starling» տվյալների բազայի կառավարման համակարգով և սկզբնապես մշակվել է Սերգեյ Ստարոստինի կողմից։ 2005 թվականին՝ Սերգեյ Ստարոստինի մահից հետո, կայքը կառավարում է նրա որդին՝ Գեորգի Ստարոստինը ։ 2011 թվականին սկիզբ դրվեց Գլոբալ բառապաշարի վիճակագրական տվյալների բազային ։
Մոսկվայի համեմատական լեզվաբանության դպրոցի անդամները առանցքային դեր են խաղում Միացյալ Նահանգների Սանտա Ֆե ինստիտուտի «Մարդկային լեզուների էվոլյուցիա» նախագծում։ Բացի Նոստրատիկ սեմինարի կանոնավոր անցկացնելուց, դպրոցում նաև անցկացվում է ամենամյա Պատմահամեմատական լեզվաբանության կոնֆերանս ի հիշատակ Սերգեյ Ստարոստինի ։ Ակադեմիական ամսագրերը ներառում են Լեզուների ազգակցության հարցերը («Вопросы языкового родства»):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեզվական կրթության կազմակերպություններ Կատեգորիա:Լեզվաբանություն Կատեգորիա:Լեզվաբաններ Կատեգորիա:Պատմահամեմատական լեզվաբանություն
Յակուտական լայկա
Յակուտական լայկա (Якутская лайка), քարշող շների ցեղատեսակ, որը բուծվել է Սախա հանրապետության Արկտիկական ծովափին։ Բնակության հիմնական վայրերն տեղակայված են Կոլիմա, Ինդիգիրկա, Յանա և Լենա գետերի գետաբերանների մոտ։ Յակուտական լայկան կարող է օգտագործվել եղջերուներ բուծողների, որսորդների կողմից, ինչպես նաև որպես քարշող շուն։
Պատմություն
Յակուտական լայկան բուծվել է անտիկ ժամանակներից բնիկ յակուտների կողմից, որոնք զբաղվում էին կաթնասունների և թռչուների որսով։ Ճանաչվել են բարձրարժեք ունեցվածք և օգնականներ յակուտների համար։ Սախա լեզվում այս ցեղատեսակը կոչվում է Սախա իտա, որը նշանակում է յակուտական շուն։
Նկարագրություն
Բևեռային սպիտակ աղվեսի պահանջարկի աճին զուգընթաց ակտիվացել է Արկտիկայի հետազոտությունը։ Տեղի շուկայում եկամտի հիմնական աղբյուրը դարձել է մամոնտների ժանիքների և  մորթու առևտուրը։ Յակուտական լայկաների ցեղատեսակի ծագումն ու զարգացումը դեռևս ստույգ հայտնի չէ յակուտների երկրի դժվարամատչելի լինելու և եղանակային խիստ պայմանների պատճառով։ Այդ պայմաններում Յակուտական լայկաները վարել են վայրենի կյանք և խառնասերվել այլ շների հետ։ Այդ ցեղատեսակի պահպանությունը հնարավոր է շների այլ ցեղատեսակներից լիակատար մեկուսացման պայմաններում։ Յակուտական շների առաջին գիտական նկարագրությունը տպագրվել է 18-րդ դարի վերջին, երբ կատարվել են հյուսիսային տարածքների առաջին գիտական ուսումնասիրությունները։ Ռուսական աշխարհագրական միությունը Ռիչարդ Մաակին հանձնարարել է ուսումնասիրել Վիլյուիսկ շրջանը։ «Յակուտիա գավառի Վիլյուիսկ շրջանի նկարագրությունում», որ հրատարակվել է 1877 թվականին, Մաակը գրել է. «Ես տեսա շատ տիպական արտաքինով և Սիբիրում տարածված շուն, որ նման էր աղվեսի»։ 1896 թվականին Վացլավ Սերոշևսկին հրատարակել է «Յակուտներ» գիրքը, որ խմբագրել է Ն. Վեսելովսկին։ Նկարագրելով Յակուտիայի շներին՝ Սերոշևսկին նրանց բաժանել է երկու խմբի՝ պահապան ու որսորդական շներ և քարշող շներ։ Նա գրել է. «Նույնիսկ ամենաաղքատ յակուտը, որ չունի որևէ այլ կենդանի, ունի առնվազն մեկ շուն»։
Նա գրել է. «Կան շների երկու ցեղատեսակներ, դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված Տունգուս լայկան, քոչվոր եղջերապահների սրածայր ականջներով շունն է և բևեռային քարշող շունը»։ Բոլոր ուսումնասիրողները Յակուտական շանը նկարագրում են որպես «բևեռային շան» ցեղատեսակներից մեկը։ Որպես առանձին ցեղատեսակ յակուտական լայկաներին առաջինը նկարագրել է Վլադիմիր Իլյիչ Իոխելսոնը, որը 1894-1896 թվականներին աշխատել է Ռուսական աշխարհագրական միության կողմից կազմակերպված Սիբիրյան արշավախմբում և ուսումնասիրել Կոլիմսկի շրջանն ու Վերխոյանսկի շրջանի հյուսիսային հատվածը։ Այդ ուսումնասիրությունների արդյունքում Վլադիմիր Իոխելսոնը հրատարակել է մեծ թվով հոդվածներ, ակնարկներ ու գրքեր, որոնցից շատերում նկարագրել է Յակուտիայի Կոլիմսկի և Վերխոյանսկի շրջանների շներին ։ Հարավարևմտյան տարածքներից բացի՝ ամեն մի յուրտում կարելի է գտնել 5-6 շուն, որոնք օգտագործվում են վառելափայտի տեղափոխման կամ տնային տնտեսության այլ անհրաժեշտ աշխատանքների կատարման համար։ Բևեռային շունը շատ մեծ չէ՝ 50-60 սմ ուսերի մոտ... Արտաքինից շունը շատ նման է գայլի սուր ականջներով, շեղ տեղադրված աչքերով, հաստ մորթով և լայն մեծ գլխով, սուր դնչով, ցած պահվող պոչով (երբ շունը հոգնած է, ուտում է կամ ունի վատ տրամադրություն)։ Հիմնականում Կոլիմա քարշող շները տարբեր են և հնարավոր է, այն Կամպատկայի և էսկիմոսների քարշող շների խառնուրդ է ներմուծված այլ ցեղատեսակների հետ»։ Դա պայմանավորված է նարնով, որ ներգաղթյալների կողմից  այդ տարածքներ են բերվել նոր շներ։ Սերոշևսկին և Յոկելսոնը նույն կերպ են նկարագրել Յակուտական քարշող շներին. «Ոտքերը համեմատաբար հաստ են և կարճ, կուրծքը, որով քաշում են սահնակը, կատարելապես զարգացած է, վիզը հաստ է և կարճ։ Դեմքն արտասովոր խելացի է և մելամաղձոտ կամ մռայլ արտահայտությամբ։ Մեծ մասամբ այդպես է նաև ներկայում, թեև շները մի քիչ փոխվել են Յակուտիայի հյուսիսում քաղաքակրթության տարածման հետ ։
Իշխան Անդրեյ Շիրինսկի-Շիխմատովը 1895 թվականին Մոսկվայում հրատարակել է «Հյուսիսային Լայկա շների ալբոմը» («Альбом Северных Собак Лаек»), որում տեղ են գտել Ռուսաստանի հյուսիս-արևելքի լայկաների առաջին լուսանկարները։ Լայկաների մասին իր մենագրության մեջ Իշխան Անդրեյ Շիրինսկի-Շիխմատովն ասել է. «Հյուսիսի ուսումնասիրողները, իհարկե, չէին կարող աչքաթող անել հյուսիսային շանը, նրանք չեն կարող չհամաձայնել այն հստակ փաստի հետ, որ այդ շան ներկայությունը հյուսիսային մարդու կյանքը դարձնում է տանելի»։
Զվակ
Զվակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ կողմում, Սղերդ քաղաքից 38 կմ հարավ ։
Յակուտական լայկա
Նկարագրություն
1910 թվականին Մարիա Դմիտրիևա-Սուլիմովան իր «Լայկան և որսը նրա հետ» («Лайка и охота с ней») գրքում նկարագրել է Կալիմա-Ինդիգիրյան լայկայի առանձնահատկությունները, և այդ նկարագրությունը համարվում է ցեղատեսակի առաջին ստանդարտը։
Զվակ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Յակուտական լայկա
Նկարագրություն
1982-1983 թվականներին յակուտական լայկաների վեց սահնակներ կատարել են ամենաերկար անցումն արկտիկական ճանապարհորդությունների պատմության մեջ՝ «Советская Россия» թերթի բևեռային գիտարշավի ընթացքում անցնելով 10 000 կմ Ուելենից մինչև Մուրմանսկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լայկաներ
Թոմաս Վենցլովա
Թոմաս Վենցլովա (Tomas Venclova, ), լիտվացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագետ, էսսեիստ, այլախոհ և իրավապաշտպան։
Կենսագրություն
Լիտվացի բանաստեղծ Անտանաս Վենցլովայի որդին։ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ, երբ հայրը տարհանվել էր, նա ապրում էր հարազատների հետ Վիլնյուսում և Կաունասում։ 1946 թվականից բնակվում էր Վիլնյուսում։
Ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանը (լիտվերեն լեզու և գրականություն մասնագիտությամբ, 1960):
Լիտվական Հելսինկյան խմբի հիմնադիրներից է (1976)։
1977 թ. ընդունեց Բերկլիի համալսարանի հրավերը և լքեց Սովետական ​​Միությունը։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1977 թվականի հունիսի 14-ի հրամանագրով նա զրկվեց սովետական ​​քաղաքացիությունից։ Սերտ հարաբերություններ է պահպանել Իոսիֆ Բրոդսկու և Չեսլավ Միլոշի հետ ։ Եյլի համալսարանի (ԱՄՆ) սլավոնական լեզուների և գրականության պրոֆեսոր։
Մի քանի անգամ եղել է Հայաստանում։ Ներկայումս ապրում է Լիտվայում։
2021 թ․ միացել է Լիտվայի ականավոր մտավորականների հայտարարությունը, որով կոչ էր արվում Ադրբեջանին արագացնել զոհերի մարմինների և ռազմագերիների ու գերիների վերադարձը Հայաստան ։
Գրական գործունեություն
«Խոսքի նշան» բանաստեղծությունների առաջին գիրքը («Kalbos ženklas») տպագրվել է 1972 թվականին։
Լիտվերեն է թարգմանել Աննա Ախմատովայի, Բորիս Պաստեռնակի, Իոսիֆ Բրոդսկու, Վելիմիր Խլեբնիկովի, Թոմաս Սթեռնս Էլիոթի բանաստեղծություններից։
Ստարոսեմենկինո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 430 մարդ։
Ութ քառակուսիների նույնություն
ութ քառակուսիների գումարի արտադրյալը ութ քառակուսիների գումար է։
Պատմություն
Նույնությունն առաջին անգամ բացահայտել է դանիացի մաթեմատիկոս Ֆերդինանտ Դեգենը մոտ 1818 թվականին։ Այս հրաշալի նույնությունը ևս երկու անգամ վերաբացահայտվել է. սկզբում Թոմաս Գրեյվսի կողմից 1483 թվականին, ապա՝ Արթուր Կելիի կողմից 1845 թվականին։ Կելին դուրս բերեց այն, աշխատելով կվատերնիոնների ընդհանրացման վրա, դրանց անվանելով օկտոնիոններ։ Հանրահաշվական եզրույթներով նույնությունը նշանակում է, որ երկու օկտոնիոնների արտադրյալի նորման հավասար է նրանց նորմաների արտադրյալին. ։
Նման պնդումը ճիշտ է կվատերնիոնների («չորս քառակուսիների նույնություն»), կոմպլեքս թվերի, («երկու քառակուսիների նույնություն») և իրական թվերի համար։
1898 թվականին Ադոլֆ Գուրվիցն ապացուցեց, որ նմանատիպ նույնություն գոյություն չունի ոչ 16, ոչ այլ քառակուսիների թվի համար, բացառությամբ 1, 2, 4 և 8։
Հղումներ
Կատեգորիա:Նույնություններ Կատեգորիա:Թվերի տեսություն Կատեգորիա:Կոմպլեքս անալիզ Կատեգորիա:Թվերի անալիտիկ տեսություն
Վարվարովկա (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Վարվարովկա (Варварівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Վարվարովկա գյուղում բնակվում էր 313 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 535,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1820 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրիստափոր Փիրումով
Քրիստափոր Նիկոլայի Փիրումով, հայ խորհրդային պարազիտաբան-մալարիաբան։ Սանիտարահամաճարակային ծառայության հիմնադիրը ՀԽՍՀ-ում։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1952), պրոֆեսոր (1955)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1955), Երևանի պատվավոր քաղաքացի (1985) ։ ԽՄԿԿ անդամ 1919 թվականից։
Կենսագրություն
1917 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1923-1928 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ առժողկոմատում, եղել սանիտարահամաճարակային բաժնի պետ և առժողկոմի տեղակալ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1928-1942 թվականներին և 1946-1949 թվականներին Փիրումովը եղել է Երևանի տրոպիկական ինստիտուտի տնօրեն, 1952-1973 թվականներին՝ տնօրենի գիտական գծով տեղակալ, 1933-1942 թվականներին և 1946-1952 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի տրոպիկական հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ։ Փիրումովի գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են մակաբուծական հիվանդությունների՝ հատկապես մալարիայի դեմ պայքարի միջոցառումների մշակման, ՀԽՍՀ-ում մալարիայի վերացման հարցերին։ Փիրումովը ՀԽՍՀ առողջապահության մինիստրության գլխավոր պարազիտաբանն էր։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր աստղի, Հայրենական պատերազմի 1-ին և 2-րդ աստիճանների, «Պատվո նշան» շքանշաններով։ 1933 թվականին Հայկական ԽՍՀ ԿԳԿ-ի նախագահությունը Փիրումովին շնորհել է աշխատանքի հերոսի կոչում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Բիլլի Ջո Արմսթրոնգ
Բիլլի Ջո Արմսթրոնգ (Billie Joe Armstrong, ), ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և դերասան, ավելի հայտնի է որպես ամերիկյան Green Day փանկ ռոք խմբի ֆրոնտմեն և կիթառահար։ Նա նաև Pinhead Gunpowder, The Network, Foxboro Hot Tubs, Rancid և The Longshot խմբերի կիթառահարն էր ։
Վաղ կյանք
Բիլլի Ջո Արմսթրոնգը ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 17-ին Կալիֆոռնիա նահանգի Օքլենդ փոքրիկ քաղաքում։ Նա ընտանիքում ամենափոքրն է և ունի չորս ավագ եղբայր և մի քույր՝ Դևիդը, Ալանը, Մարսին, Հոլլին և Աննան ։ Նրա հայրը հեռահար էր աշխատում, ինչպես նաև վաստակում էր նվագելով ջազ ակումբներում։ Բիլլիի մայրը մատուցողուհի էր աշխատում քաղաքի ռեստորաններից մեկում։ 1982 թվականի սեպտեմբերին, երբ ապագա աստղն ընդամենը 10 տարեկան էր, նրա հայրը՝ Էնդին, մահացավ կերակրափողի քաղցկեղից ։ Դրանից երկու տարի անց նրա մայրը կրկին ամուսնացավ։ Բիլլին ծանր ընդունեց այս իրադարձությունը, նա սկսեց ատել այդ մարդուն։ 14 տարեկանում Բիլլի Ջոն գրել է իր առաջին երգը (Why Do you Want Him?), որը պատմում էր իր մոր և խորթ հոր մասին ։ Բիլլին երգել սկսել է բավականին վաղ՝ 5 տարեկանում։ Նա հաճախ է եղել հիվանդանոցներում և այնտեղ երգել է հիվանդների համար։ Ավելի ուշ նա գրել է Look for Love երգը, որը ձայնագրվել է տեղի Fiat Records ընկերության կողմից։ 11 տարեկանում մայրը նրան նվիրել է առաջին էլեկտրական կիթառը, դա եղել է հայտնի Blue-ն, որի վրա Բիլլին նվագում է մինչ օրս։
1988 -ին Բիլի Ջոն և Մայքը Sweet Children խումբ են հրավիրել թմբկահար Ջոն Քիֆմեյերին և սկսել են իրենց ստեղծագործական կարիերան։ Նրանց առաջին, բայց ոչ վերջին, ելույթը տեղի է ունեցել Rods Hickory Pit in Vallejo ակումբում։ Իր տասնութամյակից մեկ օր առաջ, արդեն գրեթե ավարտելով դպրոցը, Բիլլին թողեց իր ուսումը և որոշեց իր ամբողջ ժամանակը նվիրել Sweet Children-ին։ Երաժշտությունը դարձավ նրա կոչումը ։
Գործիքներ
Արմսթրոնգի առաջին կիթառը եղել է Cherry Red Hohner ակուստիկ կիթառը, որը գնել էր հայրը։ Այնուհետև, երբ նա տասնմեկ տարեկան էր, նա ստացավ իր առաջին էլեկտրական կիթառը, Fender Stratocaster-ի պատճենը, որը նա անվանել էր Blue :
Այսօր Արմսթրոնգը հիմնականում օգտագործում Gibson և Fender կիթառները։ Նրա Fender-ի հավաքածուն ներառում է՝ Stratocaster, Jazzmaster, Telecaster, Hollowbody Gretsch և նրա Blue կիթառները։ Նա հայտարարել է, որ իր սիրելի կիթառը 1956 Gibson Les Paul Junior-ն է, որը նա անվանում է Ֆլոյդ։ Նա այդ կիթառը գնել էր 2000 թվականին իրենց Warning ալբոմի ձայնագրությունից քիչ առաջ ։
Նա լավ է նվագում նաև մի քանի այլ գործիքների վրա։ Վերջերս Արմսթրոնգը սկսել է յուրացնել սաքսոֆոնը ։
Սեքսուալ կողմնորոշում
Արմսթրոնգը բաց բիսեքսուալ է։ 1995 թվականին The Advocate-ի ամսագրի հետ հարցազրույցում նա ասել է. «Կարծում եմ՝ ես միշտ բիսեքսուալ եմ եղել։ Ես կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր ոք երևակայություններ ունի սեփական սեռի մարդկանց մասի։. Ես կարծում եմ, որ մարդիկ բիսեքսուալ են ծնվում, բայց մեր ծնողները և հասարակությանը տրամադրում է մեզ, որ ինչ-որ բան չի կարելի։ Նրանք ասում են, որ դա արգելք է։ Մեր գլուխներում արմատավորվել է, որ դա վատ է,չնայած դա վատ չէ։ Դա հրաշալի է« ։
2010 թվականին Out ամսագրին տված հարցազրույցում Արմսթրոնգն ասել է․«Կային շատ մարդիկ, ովքեր չէին ընդունում դա, ովքեր հոմոֆոբ էին։ Փաստն այն է, որ դա խնդիր է, դա ֆոբիա է։ Վաղ թե ուշ դուք պետք է հասկանաք, որ դա պարզապես պետք է ընդունվի« ։
2014 թվականի փետրվարին, քննարկելով Dookie ալբոմը Rolling Stone ամսագրի հետ, Արմսթրոնգը ձայնասկավառակը նկարագրել է որպես «բիսեքսուալությունը շատ շոշափող« ։
Քաղաքական հայացքներ
Արմսթրոնգը պաշտպանել Է Բարաք Օբամայի թեկնածությունը 2008 և 2012 թվականներին ԱՄՆ-ի նախագահական ընտրություններում ։ 2016-ի ընտրություններում Արմսթրոնգը սատարում էր Բեռնի Սանդերսին ։ Հիլարի Քլինթոնի կողմից դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր թեկնածու ճանաչվելուց հետո Արմսթրոնգը պաշտպանել է նրա թեկնածությունը ։
Պատահարներ
2012 թվականի սեպտեմբերին Արմսթրոնգն ուղարկվել է վերականգնողական կլինիկա՝ ալկոհոլային կախվածությունից բուժման կուրս անցնելու և անքնությունից պատրաստուկների գերդոզավորումից խուսափելու համար ։
Pinhead Gunpowder
Վոկալ և կիթառ բոլորի մեջ
The Longshot
Վոկալ և կիթառ բոլորի մեջ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ալտերնատիվ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգահաններ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Արմեն Մարգարյան (ճարտարագետ)
Արմեն Ստեփանի Մարգարյան, հայ ճարտարագետ-մեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2004), պրոֆեսոր (2005):
Կենսագրություն
Արմեն Մարգարյանը ծնվել է 1956 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Երևան քաղաքում։ 1973-1978 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի գյուղատնտեսության մեքենայացման ֆակուլտետը` «Գյուղմեքենայացում» մասնագիտությամբ։ 1978-1983 թվականներին աշխատել է Աբովյանի մեքենամելիորատիվ կայանում՝ որպես ինժեներ-տեխնոլոգ ։ 1983-1986 թվականներին եղել է Աբովյանի շրջանի գյուղտեխնիկայի նորոգման արհեստանոցում ավագ ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1997-1999 թվականներին հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում համատեղությամբ աշխատել է Ճարտարագիտական ֆակուլտետում՝ որպես դեկան։ 1989-2007 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման ամբիոնի պրոֆեսոր, դոցենտ, ավագ դասախոս։ 2008 թվականին եղել է ՀԱԱՀ գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման ամբիոնի վարիչ ։
Աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական ճարտարատեխնիկական համալիր ծառայության ու էներգախնայողական տեխնոլոգիաների և մեքենաների մշակման հարցերին։ Համահեղինակ է «Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործում» (2001) և «Օրգանական պարարտանյութերի արտադրության, օգտագործման տեխնոլոգիաները և մեքենաների համակարգը» (2001) ուսումնական ձեռնարկների։ Հեղինակ է բազմաթիվ գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ մենագրությունների, 3 գրքի համահեղինակ, 10 գյուտի արտոնագիր, մեթոդական ցուցումներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԱԱՀ շրջանավարտներ
Մարինա Կոզլովսկայա
Մարինա Կոզլովսկայա (Марина Андреевна Козловская, ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը` ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Մարինա Կոզլովսկայան ծնվել է 1925 թվականի ապրիլի 7-ին Լենինգրադում։ 1939-1941 թվականներին սովորել է Քաղաքային առաջին գեղարվեստի դպրոցում։ 1941 թվականին ընդունվել է Համառուսական արվեստի ակադեմիայի Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոց (այժմ` Բ. Իոգանսոնի գեղարվեստական ճեմարան)։ 1941 թվականի ձմռանը Լենինգրադի շրջափակման պաշտպանների շարքում էր։ 1942 թվականի ամառանը տարհանվել է Ալթայ ։
1943 թվականին ընդունվել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի նախապատրաստական դասարանը (տարհանվել է Սամարղանդ)։ 1945 թվականին Լենինգրադ վերադառնալուց հետո գրանցվել է նույն համալսարանի գեղանկարչություն բաժնի առաջին կուրսում։ Սովորել է ուսուցիչներ Բորիս Ֆոգելի, Սեմյոն Աբուգովի, Հենրիխ Պավլովսկու, Միխայիլ Պլատունովի, Ալեքսանդր Զայցևի մոտ։ 1952 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում, նկարչի որակավորմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Իրտիշսկի ՀԷԿ-ի շինարարություն» ժանրային նկարը ։ 1953 թվականին ամուսնացել է համակուրսեցի Բորիս Կորնեևի հետ (1922—1973):
Կոզլովսկայան 1953 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1954 թվականից եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության գեղանկարչության բաժնի անդամ։ Նկարել է լանդշաֆտներ, արդյունաբերական, ճարտարապետական բնանկարներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, էտյուդներ։ Աշխատել է յուղաներկային գեղանկարչության, ջրաներկի, մատիտով նկարների տեխնիկայով։
Էտյուդային նյութեր հավաքելու համար Կոզլովսկին կատարել է ստեղծագործական ճանապարհորդություններ` Ալթայում, Զաոնեժում, Մեծ Ուստյուգում, բազմիցս աշխատել է Հին Լադոգայի Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործական բազայում ։
Մարինա Կոզլովսկայայի աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել Բելգորոդում (1981) և Լենինգրադում (1984)։ 1989—1992 թվականներին Մ. Կոզլովսկայայի աշխատանքները մեծ հաջողությամ ցուցադրվեցին Ֆրանսիայում L' Ecole de Leningrad ռուսական գեղանկարչության ցուցահանդեսներում և աճուրդներում ։
(6890) Սավինիխ
(6890) Սավինիխ (Savinykh), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Նյու Յորք (մարզադաշտ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզադաշտեր Անգլիայում Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզադաշտեր Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ
Սեն Պիեռ Կանիվե
Սեն Պիեռ Կանիվե (Saint-Pierre-Canivet), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 365 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.01 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 244 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 171-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 171 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 159 անձ (89 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (5 տղամարդ և 7 կին)։ 73 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիկոլա Պուսեն
Նիկոլա Պուսեն (Nicolas Poussin, ), ֆրանսիացի նկարիչ, պատմական նկարիչ և բնապատկերի վարպետ։ Ֆրանսիական կլասիցիզմի հիմնադիրն է։ Երկար ժամանակ ապրելով և ստեղծագործելով է Հռոմում՝ ազդվել է Ռաֆայելի, Տիցիանի, Միքելանջելոյի և այլ մեծ վարպետների արվեստից։
Կենսագրությունն ու արվեստը
Ծնվել է Նորմանդիայում։ Նրա հայրը Հենրի 4-րդ թագավորի բանակի վետերանը։ Նա որդուն տվել է բավականին լավ կրթություն։ Պուսենը նկարչական նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրումև 18 տարեկան հասակում շարունակում է Փարիզում։ Նրա առաջին ուսուցիչն ու վարպետն է եղել դիմանկարիչ Ֆերդինանդ Վան Էլլեն(1580-1649)։ Հետագայում նրա ուսուցիչներն էին Կենտեն վարեն և պատմական նկարիչ Ժորժ Լալեման։ Ծանոթանալով Մարիա Մեդիչիի՝ թագավորական արվեստի աշխատանքների գրքերի կոլեկցիաների և գրադարանի պահապան։ Դրա շնորհիվ նա հնարավորություն է ստանում այցելել Լուվր և արտանկարել իտալական նկարիչների նկարները։ 1622 թվականին Պուսենին և ուրիշ նկարիչներին հանձնարարվում է նկարել 6 մեծ նկարներ, որոնք կպատկերեն Սուրբ Իգնատիյ Լայոլի և Սուրբ Ֆրանցիսկա Կսավերիայի կյանքի դրվագները։ Այդ նկարները նկարվել են, բայց չեն պահպանվել։
Առաջին իտալական շրջան
XVII դարի սկզբում անտիկ և Վերածննդի արվեստի գործերին ծանոթանալու համար սկսվում է երիտասարդ նկարիչների հոսքը Հռոմ։ Նրանց թվում էր նաև Նիկոլա Պուսսենը։ 1624 թվականին, լինելով արդեն բավականին հայտնի նկարիչ, Պուսսենը գնում է Իտալիա և մտերմանում է բանաստեղծ Մարինոյի հետ, որը սերմանում է նրա մեջ սեր իտալական բանաստեղնների նկատմամբ։ Նա սկսում է ուսումնասիրել իտալական պոեզիան։
1625-1626 թվականներից նրան պատվիրում են նկարել «Երուսաղեմի ավերումը», որը նույնպես չի պահպանվել; բայց ավելի ուշ նա նկարում է այս նույն նկարի մեկ այլ տարբերակը։ Այն պահպանվում է հիմա Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում։ 1627 թվականին Պուսենը նկարում է «Գերմանիկայի մահը», որում պատկերված է լեգիոներների հրաժեշտը մահացող հրամանատարի հետ։ Հերոսի մահը ընկալվում է, որպես հասարակական բնույթի ողբերգություն։ Նկարի նպատակն է պարտքի կատարումը։ Նկարիչը տեղավորել է կերպարներին ոչ խորը տարածության մեջ և բաժանել է դրանք պլանների։ Այս կտավում ակնհայտ է կլասիցիզմի առկայությունը. գործողության պարզությունը, ճարտարապետականություն, կոմպոզիցիայի կառուցում։ Պուսենի աչքերով գեղեցկության չափանիշները առանձին մասերի համաչափությունն ու ամբեղջականությունը, հարմոնիա, կոմպոզիցիայի պարզություն, որոնք դարձան վարպետի ոճը։ Նրա արվեստի բնորոշ հատկանիշներից են ռացիոնալիզմը, որը առկա էր ոչ միայն կոմպոզիցիոն կառուցվածքում, այլ նաև թեմայում։ Հենց այս ժամանակահատվածում նա ստեղծում եմ պատկերակալով նկարներ՝ միջին չափի։ Պուսենը նկարում է բանաստեղծական ու միֆոլոգիական թեմաներով՝ «Բանաստեղծի ոգեշնչվածությունը» (Փարիզ, Լուվր),«Պառնաս», 1630-35 (Պրադա, Մադրիդ)։
Պրուսերեն
Պրուսերեն, հին պրուսերեն, բալթիական պրուսներ ցեղի լեզուն։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթիական խմբի արմբալթիական ենթախմբին։
Պատմություն
13-րդ դարի տևտոնական օրդենի կողմից պրուսական տարածքը նվաճելու և պրուսերեն կրողների գերմանացման հետևանքով 18-րդ դարի սկզբներին պրուսերենը մահացել է։
Պրուսական անձնանուններից և տեղանուններից բացի, պահպանվել են նաև պրուսերենի գրավոր հուշարձաններ՝ Էլբինգյան (գերմանական-պրուսական) բառարանը՝ կազմված 14-րդ դարի (պարունակում է 802 բառ, մեծ մասամբ գոյականներ), Սիմոն Գրունաուի ժամանակագրության (16-րդ դարի սկիզբ) մեջ ամփոփված պրուսական բառացանկը (100 բառ) են։
Kails rekyse Thoneaw labonache thewelyse Eg koyte poyte Nykoyte pennega doyte.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալթիական լեզուներ Կատեգորիա:Մեռած լեզուներ
Ցիպկա
Ցիպկա (Цыпка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1999 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 703 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանի բնակավայրեր
Էլեկտրոնային առևտուր
Էլեկտրոնային առևտուր, համացանցի միջոցով իրականացվող ձեռնարկատիրական գործունեություն կամ ցանկացած գործարք, որը իրականացվում է էլեկտրոնային եղանակով տվյալների փոխանակմամբ և հանգեցնում է ապրանքների կամ ծառայությունների ամբողջական կամ մասնակի սեփականության իրավունքի փոխանցմանը ։ Ինտերնետը գլոբալ հասկացություն է և այդ հասկացության մեջ է մտնում նաև էլեկտրոնային առևտուրը, որը էլեկտրոնային բիզնեսի մի ճյուղ է հանդիսանում։ էլեկտրոնային առևտուրը գլոբալ ցանցի միջոցով կատարվող առք ու վաճառքն է, ապրանքների կամ ծառայութնունների փոխանակումը։ Ինչպես նաև էլեկտրոնային առևտրի հիմքում ընկած են առևտրային գործողությունների իրականացումը և տվյալների փոխանակման, էլեկտրոնային եղանակով արտադրողական գործընթացների կառավարման, նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաները։
Էլեկտրոնային առևտուրն ունի ինտենսիվ զարգացման մոտ 25 տարվա պատմություն, որը տնտեսության այլ ճյուղերի հետ համեմատած կարելի է համարել ոչ այդքան երկար ժամանակահատված։ Էլեկտրոնային առևտրի առաջին համակարգերն ու մեթոդներն իրենց ծագման համար պարտական են ավիատոմսերի և պլաստիկ քարտերի վաճառքի ավտոմատացման տեխնոլոգիաների առաջացմանը և կազմակերպության ռեսուրսների կառավարման ավտոմատացման համակարգերի կառուցմանը ։
Էլեկտրոնային առևտրի էություն
Էլեկտրոնային առևտուրն առաջինն օգտագործվել է բանկային համակարգում և ստացել է << հեռագրային փոխանցումներ>> անվանումը։ Այս տարբերակում  գնորդը լիազորում  է բանկին հեռագիր փոխանցել մեկ այլ բանկի հաշվին։ Այսինքն, գործընթացը ներառում էր միջոցների շարժը երկրից երկիր կամ աշխարհի մյուս ծայրը։ Սովորաբար, այս հնարավորությունն օգտագործվում էր պետական համակարգի,  խոշոր ձեռնարկությունների և այլ անկախ խոշոր առևտրային կազմակերպությունների կողմից։ Ժամանակին զուգընթաց հեռագրային փոխանցումները փոխարինվեցին ֆինանսական տեղեկատվության փոխանցման էլեկտրոնային եղանակներով `գործընթաց, որի ընթացքում մեկ բանկը հեռագրերի, հեռահաղորդակցության կամ էլեկտրոնային փոստի միջոցով ինֆորմացիա է   ուղարկում մյուսին` հրահանգելով փոխանցել միջոցներ։
Լեսովոե (ավան, Կազանկայի շրջան)
Լեսովոե (Лісове), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովոե ավանում բնակվում էր 105 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,374 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլեկտրոնային առևտուր
Էլեկտրոնային առևտրի էություն
Էլեկտրոնային  առևտուրը ինտերնետի և մասնավոր կապի ցանցերի միջոցով, շահույթ ստանալու նպատակով, իրականացվող ֆինանսական գործարքի, ապրանքի, ծառայության, տեղեկատվության առք ու վաճառքի  գործընթաց է, որը բիզնեսի կազմակերպման ժամանակակից  և զարգացած, ինչպես նաև ժամանակախնայող ձև է ինչպես պետական մարմինների, այնպես էլ իրավաբանական և ֆիզիկական անձանց համար։
Էլեկտրոնային առևտրի նպատակներ
Էլեկտրոնային առևտրի զարգացման հիմնական նպատակներն են՝
Էլեկտրոնային առևտրի տեսակներ
Առանձնացվում է Էլեկտրոնային առևտրի հետևյալ տեսակները ՝
Ամենակիրառականը B2B ուղղությունն է, որն իրենից ներկայացնում է բիզնեսի մի մաս՝ ուղղված ձեռնարկությունների միջև արտադրության կազմակերպման հեշտացմանը և զարգացմանը ։ Այս մասում, բացի կորպորատիվ գնորդներին հասարակ հումքի վաճառքից որպես այդպիսին, գոյություն ունեն հատուկ ավտոմատացված բիզնես համագործակցման համակարգեր, որոնք հանդիսանում են բարդ կորպորատիվ խնդիրների լուծման տարբերակներ։ Դրանք հիմնվում են տեղեկատվական բազաների, շուկայական տեղեկատվության որոնումների և այլ լուծումների վրա։
Ամբողջ գործընթացը կառուցված է այնպես, որ հատուկ համակարգն աշխատում է ավտոմատ ռեժիմով։ Այս ամենի կատարման համար օգտագործվում է Ինտերնետային կամ այլ կոմերցիոն ցանցեր՝ կատարելով այդ համակարգում այնպիսի փոխանակումներ, ինպիսիք են մարքեթինգային տեղեկատվության մատակարարումը, պատվերների ուղարկումը, հաշիվների ստացումը և, իհարկե, վճարումները։ B2B համակարգը բացատրելու համար կարող ենք դիտարկել www.business.com B2B պորտալի օրինակը։ Յուրաքանչյուր ձեռնարկություն, որը կգրանցվի այս պորտալում և կվճարի ծառայությունների դիմաց, հնարավորություն կունենա օգտվել ահռելի շտեմարաններից, որոնք հավաքված են այստեղ։ Նրանք իրենց մեջ են ներառում տեղեկատվական շտեմարաններ տարբեր ոլորտներում աշխատող ձեռնարկությունների մասին, մարքեթինգային հետազոտություններ այդ ձեռնարկությունների և շուկաների վերաբերյալ, բիզնես առաջարկներ և այլ տեղեկատվական շտեմարաններ, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկությունների՝ միմյանց հետ արդյունավետ համագործակցությանը։
Բիզնես-բիզնես ուղղության հիմնական առանձնահատկությունները հետևյալն են՝
Business-to-Consumer (B2C) ուղղությունը վերապահվում է այն սեկտորին, որի ձեռնարկությունները աշխատում են յուրահատուկ հաճախորդների հետ։ Այս համակարգի առանձնահատկությունը և տարբերությունը ավանդականից կայանում է նրանում, որ հաճախորդը կարող է գնում կատարել էլեկտրոնային խանութից առանց տնից դուրս գալու՝ օգտագործելով միայն համակարգիչը, ինտերնետ կապը և պլաստիկ քարտը։ Այս համակարգը նոր հնարավորություններ է բացում հաճախորդի առջև։
Էլեկտրոնային առևտրի ուղղությունների երրորդ տարատեսակը՝ B to G (Business-to-Government), (Government-to-Citizens (G2C), Government-to-Government (G2G)), որը ներառում է իր մեջ այն բոլոր բիզնես գործարքները, որոնք կատարվում են ձեռնարկության և պետական ձեռնարկությունների միջև։ Օրինակ՝ ԱՄՆ-ում պետության կողմից գնվող ապրանքների ցուցակը հայտարարվում է Ինտերնետում և բոլոր ձեռնարկությունները, որոնք հետաքրքրված են դրանում, կարող են ուղարկել իրենց առաջարկները՝ էլեկտրոնային տեսքով։ Բացի այդպիսի գործարքներից արդեն կարելի է կատարել շահութահարկի վճարումներ Ինտերնետի միջոցով և անգամ կնքել հատուկ պայմանագրեր։ Այս ուղղությունը դեռ գտնվում է զարգացման սկզբնական փուլում, սակայն, ՀՀ-ում ևս հնարավոր է Էլեկտրոնային մրցույթներին մասնակցելու միջոցով պայմանագրեր կնքել պետական սեկտորի հետ, իհակե, եթե տվյալ ձեռնարկությունը համապատասխանում է պետության կողմից առաջ քաշված մրցույթի պարամետրերին։ B2G ուղղության օգնությամբ տեղի է ունենում պետական ծախսերի կրճատում և հարկատուների ֆոնդերի տնտեսում։ Միայն ԱՄՆ-ի կառավարությունը տարեկան ծախսում է $225 մլրդ, որն էլ կարելի է կրճատել՝ էլեկտրոնային ցանցերի և տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ։ Իսկ G2C ուղղության կիրառումը կօգնի ապահովել քաղաքացիների ազատ մուտքը պետության տեղեկատվական ծառայություններ, ազատականացնել որոշ ոլորտներ և թափանցիկ դարձնել կառավարության աշխատանքը։ Մատչելի օրինակ է G2C-ի ուղղության ՀՀ Կենտրոնական բանկի (www.cba.am) կայքը։ Մենք կարող ենք այցելել, գրանցվել կայքում որպես օգտվող, նշելով, թե ի՞նչ է հետաքրքրում մեզ։ Մեր կողմից նշված տեղեկությունները, կարող են ուղարկվել մեզ էլ. փոստով։ Օրինակ, կարող ենք գրանցվել արտարժույթի փոխարժեքի ստացման համար։ Այսպիսով, պետությունը ծառայություն է մատուցում օգտվողին, որը կարող է, անգամ, վճարովի լինել։
Էլեկտրոնային առևտրի առավելություններ և թերություններ
Էլեկտրոնային առևտուրն ունի հետևյալ թերությունները․
Էլեկտրոնային առևտրի կազմակերպում
Էլեկտրոնային առևտրի կազմակերպումն ու զարգացումը մեծապես պայմանավորված է ինտերնետի հասանելիությամբ։ Այն իրենից ներկայացնում է ներքոնշյալ գործողությունները՝
Էլեկտրոնային առևտուրը Հայաստանի Հանրապետությունում
ՀՀ-ում էլեկտրոնային առևտուրը, համեմատաբար, նոր ուղղություն է։ Հայկական էլեկտրոնային խանութները սկսել են ակտիվորեն գործել 2008 թվականից, իսկ արտասահմանյան էլեկտրոնային խանութներից հնարավոր էր գնումներ կատարել դեռ 2000-ականների սկզբից։ Ելելով 2015 թ. հունիսին իրականացված մարքեթինգային հետազոտության արդյունքներից՝ 2014թ-ի ընթացքում հայաստանյան էլեկտրոնային խանութներից գնումներ է կատարել Երևան քաղաքի բնակչության 4,2 %-ը, իսկ արտասահմանյան էլեկտրոնային խանութներից ՝ 14,2 %-ը, որոնք շատ ցածր ցուցանիշներ են։ Մինչդեռ էլեկտրոնային առևտրի համաշխարհային ծավալները 2015 թ. հասել են 1.548 տրիլիոն դոլարի, և կանխատեսվում է, որ այն ավելի քան կկրկնապատկվի 2019 թ. : Վերջինս կարևոր ազդեցություն կարող է ունենալ Հայաստանի նման փոքր, զարգացող երկրի տնտեսության վրա։ Համաշխարհային տնտեսության մեջ բարեհաջող ինտեգրացիայի համար Հայաստանը պարտավոր է հետևել  առևտրի զարգացման ընդհանուր տենդենցներին, այդ թվում էլեկտրոնային առևտրի ոլորտում։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման տեմպը ամբողջովին կախված է տնտեսության դրությունից։ Էլեկտրոնային առևտրի միջազգային համակարգին Հայաստանի Հանրապետության ինտեգրումը հանդիսանում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի առաջնահերթություններից մեկը,  որը կխթանի մի շարք սպառողական ապրանքների և ծառայությունների, առևտրային կազմակերպությունների և բանկերի զարգացմանը, որոնք նախատեսված են բավարարել սպառողների պահանջները առևտրային հիմունքներով։ Այնուամենայնիվ, Հայաստանում էլեկտրոնային առևտրի զարգացման տենդենցը դրական է։ Գործարքների քանակը, որն իրականացվում է էլեկտրոնային տվյալների փոխանակման միջոցով, օրեցօր աճում է։ Սակայն, էլեկտրոնային առևտրի զարգացումը, որն ամենաուղղակի կերպով կախված է  ինտերնետ հասանելիությունից, չենք կարող համեմատել ՀՀ-ում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման տեմպի հետ։
Էլեկտրոնային առևտրի  վերաբերյալ ՀՀ-ում իրականացված հետազոտությունները սակավաթիվ են և զարգացման դինամիկան, հիմնախնդիրները, դրանց կարգավորման ուղիներն ու էլեկտրոնային առևտրի դերը ՀՀ-ում  ներկայացնել ըստ տարիների բավականին բարդ է և թերի, այնուամենայնիվ ՀՀ-ում էլեկտրոնային առևտրի վերաբերյալ ինֆորմացիան կներկայացնեմ հաջորդիվ։
Էլեկտրոնային առևտրի հիմնախնդիրները ՀՀ-ում
Չնայած էլեկտրոնային առևտրի վերաբերյալ բացակայում են վիճակագրական տվյալներ, հետազոտություններ, տարեկան հաշվետվություններ, այնուամենայնիվ, դատելով իմ և  շրջակա միջավայրիս վերաբերմունքից էլեկտրոնային առևտրի վերաբերյալ կարող եմ ասել, որ օր օրի ավելի լայն մասշտաբներ է ստանում և ,ուղղակիորեն, դարձել է յուրաքանչյուրիս կենցաղի անբաժան մասը։ Սակայն, այս ամենին զուգընթաց, անլուծելի են մնում մի շարք հիմնախնդիրներ, որոնց կարգավորումը կբերի ՀՀ-ում էլեկտրոնային առևտրի զարգացման տեմպերի աճին։ Դատելով նաև ոլորտի մասնագետների տեսակետներից՝ առաջնային խնդիրներից է էլեկտրոնային առևտրի օրենսդրական դաշտի անկատարությունը, որը թույլ չի տալիս օրինական համարել էլեկտրոնային գործարքները, որը նաև պետության կողմից էլեկտրոնային առևտրի բնագավառի ստեղծման և զարգացման հանդեպ հետաքրքրության բացակայության արդյունքն է ու չի խրախուսում էլեկտրոնային առևտուրը։ Մյուս հիմնախնդիրներից են՝ Միջազգային ինտեգրման բացակայությունը, օր. վճարային համակարգերի մեծ մասը հայաստանյան բանկերի հետ չեն աշխատում, ինչպես, օրինակ, Paypal-ը, այսինքն, հայաստանյան օգտագործողները չեն կարողանում գումար ստանալ, այլ միայն կարողանում են գնումներ կատարել դրսում, քանի որ հայկական բանկերը Էլեկտրոնային փոխ չունեն, այսինքն համապատասխա չափով ներդրում չեն կատարում՝ ԿԲ-ում պահուստավորման համար, որը նախատեսված է ռիսկերի դեպքում փոխհատուցման համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային առևտուր Կատեգորիա:Ինֆորմացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Գործարար տեխնոլոգիաներ
Աստերոիդների ցանկ (226501-226600)
Աստերոիդների ցանկ (226401-226500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (226601-226700)
Կարճաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Կարճաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 71 հուշարձան (18 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Զուերիկ
Զուերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ծաղկավոր բույսերի ցեղեր
Այստեղ ներկայացված են ծաղկավոր բույսերի ցեղերի իրական անվանումները, որոնք ներառված են The Plant List տվյալների բազայում, որը բացվել է 2010 թվականի դեկտեմբերին։
2011 թ․ մարտի 8-ի դրությամբ, The Plant List տվյալների բազայում առկա է 904 649 անվանում ծաղկավոր բույսեր տվյալ տեսակի մակարդակում, որոնցից իրական են համարվում ընդամենը 273 174-ը։ Ծաղկավոր բույսերի ցեղերի թիվը հավասար է 14 038-ի, իսկ դրանց ընտանիքների թիվը՝ 406-ի ։
ցեղերի թիվը
Այստեղ ներկայացված են 14 042 ցեղերի (The Plant List տվյալների բազայի վիճակագրության մեջ ասվում է 14 038 ցեղերի մասին) լատիներեն անվանումների առաջին տառերը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բույսերի սիստեմատիկա Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Վալե Մոսո
Վալե Մոսո (Valle Mosso), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3807 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 445 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13825։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Եվսևիյը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բանան
Բանան (Musa), ադամաթուզ, մշակաբույսերի ցեղին պատկանող ուտելի պտուղների տեսակ։ Սովորաբար այդ անվան տակ հասկանում են Musa acuminata-ն և Musa × paradisiaca-ն, ինչպես նաև Musa fehi-ն, Musa troglodytarum-ը և այլն։ Ինչպես նաև բանան են անվանում Ensete ventricosum-ի պտուղները (ճիշտն ասած՝ բանանների ընտանիքի այլ ցեղատեսակի պատկանող) ։ Բուսաբանության տեսանկյունից բանանը հանդիսանում է բազմասերմ և հաստակեղև պտուղ ։ Մշակովի ձևերում հաճախ բացակայում են սերմերը, որոնք պետք չեն վեգետատիվ բազմացման ժամանակ։ Ունենում են մինչև 15 սմ երկարություն՝ 3-4 սմ տրամագծով։ Պտղաբույլերը կարող են կազմված լինել 300 պտղից և ունենալ մինչև 50-60 կգ կշիռ ։
Բանանը ամենահին մշակաբույսերից է, իսկ արևադարձային երկրների համար ամենակարևոր սննդային բույսը և արտահանման գլխավոր բաղադրիչն է։ Հասած բանանները ողջ աշխարհում լայնորեն կիրառվում են սննդի մեջ, դրանք օգտագործում են մեծաքանակ ճաշատեսակներ պատրաստելիս։ Բացի թարմ վիճակում կիրառումը՝ որոշ ժողովուրդների խոհանոցներում բանանը տապակվում կամ եփվում է թե՛ կեղևահանված վիճակում, թե՛ կեղևով ։ Բանանը նաև չորացնում են, պահածոյացնում, օգտագործում բանանի ալյուր, մարմելադ, օշարակ, գինի պատրաստելիս։ Բանանը կիրառվում է նաև որպես խոշոր եղջերավորների կեր։ Բանանի բույրը պայմանավորում են կատվախոտ-ամիլային և քացախ-ամիլային եթերները ։ Աճեցվում են տաք և խոնավ կլիմա ունեցող արևադարձային և մերձարևադարձային շրջաններում։ Գոյություն ունեն ուտելի բանանի բազմաթիվ տեսակներ ։
Չափսը, գույնը և ձևը կարող են զգալիորեն տարբերվել՝ կախված տեսակից կամ ցեղից, բայց ամենից հաճախ դրանք ունենում են երկարավուն գլանաձև կամ եռանիստ ձև՝ ձգված կամ կլորացած։ Պտղի երկարությունը տատանվում է 3-40 սմ-ի սահմաններում, հաստությունը՝ 2-8 սմ։ Կեղևի գույնը կարող է լինել դեղին, կանաչ, կարմիր կամ էլ նույնիսկ արծաթագույն։ Միջուկը՝ սպիտակ, կաթնագույն, դեղին կամ նարնջագույն։ Ոչ հասուն վիճակում այն կոշտ է ու կպչուն, բայց ըստ հասունացման աստիճանի՝ դառնում է փափուկ և հյութալի ։
Բազմաթիվ երկրներում բանանը հանդիսանում է սննդի հիմնական աղբյուրներից մեկը, օրինակ՝ միայն Էկվադորում 1 շնչի կողմից այս մթերքի տարեկան օգտագործումը կազմում է 73,8 կգ (համեմատության համար՝ Ռուսաստանում այս ցուցանիշը կազմում է 7,29 կգ)։ Բանանի սպառման զգալի մասը կազմում են Բուրունդիում (189,4 կգ), Սամոայում (85,0 կգ), Կոմորյան կղզիներում (77,8 կգ) և Ֆիլիպիններում (40,6 կգ) ։
Պատմություն
Բանանը ամենահին մշակաբույսերից է ։ Նրա հայրենիքն են համարվում Մալայան կղզեխմբի կղզիները, որտեղ, ինչպես ենթադրում են գիտնականները, հին ժողովուրդներն աճեցնում էին դրանք և սննդի մեջ կիրառում որպես ձկնային դիետայի լրացում ։ Ճանապարհորդելով Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներով՝ նրանք պահեստավորում էին իրենց հայտնի միրգը և այդ կերպ նպաստում էին բանանի տարածմանը։ Ժամանակակից գիտնականներից առաջինը, ով հաստատեց բանանի աշխարհագրական ծագումը և դարձավ գիտական սելեկցիայի հիմնադիրներից մեկը, ակադեմիկոս Ն.Ի. Վավիլովն էր, ով 1920-1930-ական թվականներին հետազոտեց աշխարհի տարբեր տարածաշրջաններ և արդյունքները նկարագրեց «Մշակաբույսերի ծագման կենտրոններ» աշխատության մեջ։
Այս բույսի մասին ավելի վաղ հիշատակություններ մեզ հասել են հնդկական մշակույթի Ռիգվեդա արձանի միջոցով (մ.թ.ա. 17-11-րդ դարեր). հավանաբար այն ժամանակ ծովագնացների միջոցով բանանն արդեն ինտրոդուկցիայի էր ենթարկվել դեպի հնդկական ենթամայրցամաք։ Այս աղբյուրի մեջ բանանն անվանվել է մանգոյի և կոկռոշենու կարգախմբին պատկանող ուտելի բույս։ Բույսի մասին հիշատակվում է հին հնդկական Մահաբհարաթա և Ռամայանա էպոսներում՝ ստեղծված մոտավորապես մ.թ.ա. 14-րդ դարում։ Մասնավորապես Ռամայանա ժողովածուի Արանյա-քանդա գրքում նշված է, որ կայսերական ընտանիքի անդամները կրում էին զգեստներ, որոնք հյուսված էին բանանի տերևների մանրաթելերից ։ Բուդդայական կանոնագրքում, որը գրված է պալի լեզվով, գտնվել է Ցեյլոնում և վերաբերում է մ.թ.ա. 5-4-րդ դարերին, նկարագրվում է, որ հոգևորականներին թույլատրվում է տոնական օրերին խմել բանանից պատրաստված ըմպելիք։ Առաջին ոչ հնդկական գրավոր աղբյուրը, որում կարելի է գտնել բանանի մասին հիշատակություն, համարվում է մ.թ.ա. 4-րդ դարում ապրած հին հույն փիլիսոփա Թեոփրաստեսի «Բույսերի պատմություն»-ը։ Այս աշխատության մեջ փիլիսոփան կատարել է բույսերի համակարգային բնութագրման առաջին փորձը, ինչի շնորհիվ նրան համարում են բուսաբանության հիմնադիրներից մեկը։ Չինացի մարտավար և գրող Յան Ֆուն (楊阜), ով ապրել է չինական Լյան դինաստիայի ժամանակներում (502-557 թվականներին), իր «Զարմանահրաշ բաների հանրագիտարան»-ում հիշատակում է այս երկրում բանանի աճեցման մասին։ Հռոմեացի գրող Պլինիոս Ավագը «Բնական պատմության» (77 թվական) մեջ հիշատակում է այն մասին, որ Ալեքսանդր Մակեդոնացին դեպի Հնդկաստան իր արշավանքի ժամանակ՝ մ.թ.ա. 327 թվականին փորձեց այդ միրգը և նույնիսկ իր հետ բերեց Եվրոպա ։ Եթե մինչ այդ արևմտյան աշխարհում չկա որևէ բացահայտ նշագրում բանանի մասին (հույները և հռոմեացիները դրա մասին խոսում են որպես «հնդկական պտղատու հրաշալի ծառի» մասին), ապա Պլինիոս Ավագի մոտ այն առաջին անգամ հիշատակվում է որպես «պալա» («pala»): Այս անվանումը մինչ օրս պահպանվել է մալայալամ և պալի լեզուներում։
Որոշ գիտնականներ կարծում են, որ մինչ եվրոպացիների գալը՝ բանանը հայտնի է եղել նաև Հարավային Ամերիկայում։ Հաստատումները հիմնավորվում են նրանով, որ բանանի տերևների մնացորդները գտել են պերուական-հնդկական դամբարաններում։ Բացի այդ՝ ոմանք կարծում են, որ Հին Կտակարանում նշված «դրախտային միրգ»-ը, որը կերել էին Ադամն ու Եվան, կասկածվում է հենց բանանը ։ Վերջին հիմնավորումը ծայրաստիճան վիճելի է, քանի որ ո՛չ հին եգիպտացիները, ո՛չ հին հրեաները բանանի մասին ոչինչ չգիտեին։
650 թվականից հետո բանանը Հնդկաստանից արտահանվեց Պաղեստին և Աֆրիկայի արևելյան ափ. այս անգամ արաբների շնորհիվ, ովքեր ակտիվորեն զբաղվում էին ստրուկների և փղոսկրի վաճառքով (մինչ Մուհամմեդը՝ բանանի մասին արաբներին ոչինչ հայտնի չէր)։ Մուսուլմանների շրջանում բանանը հայտնի էր մուզ (موز,, Muz) անվամբ։ Եվրոպացիների կողմից Արևմտյան Աֆրիկայի ակտիվ հետազոտման ժամանակ, որը տեղի ունեցավ XV դարում, բանանն այնտեղ արդեն բավականին հայտնի էր։ 1402 թվականից հետո պորտուգալացիները Գվինեայից Կանարյան կղզիներ բերեցին բանանը, որտեղ զբաղվում էին դրանց աճեցմամբ, իսկ 1516 թվականին՝ Կոլումբոսի կողմից Ամերիկան հայտնաբերելուց ընդամենը 24 տարի անց, այն ներմուծեցին նաև Հայիթի կղզի։ Վերջին ճանապարհորդությունը գլխավորում էր իսպանացի քարոզիչ, հոգևորական Թոմաս դե Բերլանգան (Tomas de Berlanga) : Հարավային Ամերիկայում բանանի լայնամասշտաբ աճեցման մասին արդեն XVI դարում իր՝ «Պերուի քրոնիկան» աշխատության մեջ գրել է Պեդրո Սիոսա դե Լեոնը (1553 թվական) , իսկ մասնավորապես այն մասին, որ Պուերտո-Վիեխոյի հասարակածային շրջանում «կան նաև շատ իսպանական և տեղական սեխեր, բազմատեսակ բանջարեղեն և ընդեղեն, կան նարնջի և կիտրոնի բազմաթիվ ծառեր, և քիչ չեն բանանի ծառերը։ Որոշ վայրերում աճեցվում են արտասովոր արքայախնձորներ»։
Պտուղն ահա այսպես է նկարագրում 1686 թվականին Ֆիլիպիններ այցելած կապիտան Դամպիրը.