cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իտալիա
Կինեմատոգրաֆիա
Իտալական կինեմատոգրաֆիայի պատմությունն սկսվել է Լյումիեր եղբայրների կողմից առաջին ֆիլմի ցուցադրությունից մի քանի ամիս անց։ Իտալական առաջին ֆիլմը տևել է ընդամենը մի քանի վայրկյան։ Ֆիլմում Հռոմի Լևոն XIII պապն օրհնում է տեսախցիկը։ Իտալական կինոարդյունաբերությունն ստեղծվել է 1903 թվականին։ 1908 թվականի դրությամբ Իտալիայում գործում են երեք կինոընկերություններ՝ «Società Italiana Cines», «Ambrosio Film» և « Itala Film»։ Հետագայում մի քանի կինոընկերություններ բացվել են Միլանում և Նեապոլում։ Կարճ ժամանակահատվածում այս ընկերությունները սկսեցին արտադրել բարձրորակ ֆիլմեր։ Արդյունքում, այդ ֆիլմերն սկսվեցին ցուցադրվել նաև Իտալիայի սահմաններից դուրս։ Ավելի ուշ, կինեմատոգրաֆիան օգտագործվել է Բենիտո Մուսոլինիի կողմից, որը Հռոմում հիմնադրեց Չինեչիտտա ստուդիան։ Մուսոլինին կինոստուդիան, մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջ, օգտագործում էր ֆաշիստական պրոպագանդայի տարածման նպատակով ։
Պատերազմից հետո, իտալական կինոարդյունաբերությունն էականորեն տարածվել և ձեռք է բերել մեծ ճանաչում, մինչև 1980-ական թվականների գեղարվեստական անկումը։ Այս ժամանակաշրջանի հայտնի իտալացի ռեժիսորներ են Վիտտորիո դե Սիկան, Ֆեդերիկո Ֆելինին, Սերջիո Լեոնեն, Պիեռ Պաոլո Պազոլինին, Լուկինո Վիսկոնտին, Միքելանջելո Անտոնիոնին և Ռոբերտո Ռոսսելինին։ Նրանցից շատերը համարվում են բոլոր ժամանակների լավագույն և ամենաազդեցիկ ռեժիսորներից մեկը  ։ Այս ռեժիսորները ստեղծել են այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Հեծանվագողերը», «Քաղցր կյանք», «8½», «Լավը, վատը, չարը» և «Մի անգամ Վայրի Արևմուտքում»։ 1940-ական թվականների կեսերից մինչև 1950-ական թվականների սկիզբը եղել է իտալական նեոռեալիստական ֆիլմարտադրության ժամանակաշրջանը։ Այդ տարիներին նկարահանված ֆիլմերը ցույց էին տալիս հետպատերազմական Իտալիայի աղքատ բնակչության կեցությունը  ։
Չինեչիտտա ստուդիան ամենամեծ ֆիլմարտադրական ընկերությունն է մայրցամաքային Եվրոպայում և համարվում է իտալական կինեմատոգրաֆիայի կենտրոնը, որտեղ նկարահանվել են բազմաթիվ ֆիլմերի տեսարաններ։ Չինեչիտտան աշխարհի ամենամեծ ֆիլմ արտադրող համայնքերից մեկն է։ 1950-ական թվականներին, Հռոմում բազմաթիվ ֆիլմերի նկարահանման պատճառով, քաղաքը ստացել է «Տիբեր գետի Հոլիվուդ» անվանումը։ Ավելի քան 3 000 ֆիլմեր նկարահանվել են այստեղ, որոնցից 90-ը նոմինացվել են Օսկարի, իսկ 47-րդ դարձել այդ մրցանակի դափնեկիր։ Այդ ֆիլմերի շարքում են Հռոմեական արձակուրդներ, Բեն-Հուր, Կլեոպատրա, Ռոմեո և Ջուլիետ, Անգլիացի հիվանդը, Քրիստոսի չարչարանքները և Նյու Յորքի ավազակախմբերը ֆիլմերը ։
Իտալիան ամենաշատ Օսկար ստացած պետությունն է՝ «Օսկար օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։ Այդ մրցանակն իտալական ֆիլմերն ստացել են 14 անգամ, 3 անգամ արժանացել Ակադեմիայի պատվավոր մրցանակ և 31 անգամ նոմինացվել։ 2016 թվականի տվյալներով, իտալական ֆիլմերը 12 անգամ արժանացել են «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» (երկրորդ պետությունը մրցանակների քանակով), 11 անգամ՝ «Ոսկե առյուծ» և 7 անգամ՝ «Ոսկե արջ» կինոմրցանակների։
Սպորտ
Իտալիայում ամենատարածված և ամենապոպուլյար սպորտաձևը համարվում է ֆուտբոլը ։ Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը, որը հաճախ անվանում են նաև Գլի Ազուրի՝ «Կապույտներ», աշխարհի ամենատիտղոսակիր և հաջողակ հավաքականներից մեկն է, որը չորս անգամ նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը (1934, 1938, 1982 և 2006 թվականներին) ։ Իտալական ակումբները 48 անգամ նվաչել են եվրոպական գավաթները՝ դարձնելով Իտալիան երկրորդ ամենահաջողակ պետությունը եվրոպական ֆուտբոլում։ Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության բարձրագույն լիգան կոչվում է Սերիա A և համարվում է երրորդ լավագույնը՝ ՈՒԵՖԱ-ի վարկանիշային աղյուսակում։ Ամբողջ աշխարհում միլիոնավոր երկրպագուներ հետևում են իտալական ակումբների հանդիպումներին։
Իտալիան անհատական սպորտաձևերում նույնպես ունի բազմամյա և հաջողակ պատմություն։ Հեծանվասպորտը բավականին տարածված սպորտաձև է երկրում ։ Իտալիան, բացառությամբ Բելգիայի, ամենաշատն է նվաճել «UCI Road World Championships» առաջնության հաղթողի տիտղոսը։ Ջիրո դ'Իտալիան հեծանվասպորտի առաջնություն է, որը կազմակերպվում է յուրաքանչյուր տարի մայիս ամսին և համարվում Գրանդ երեք տուրերից մեկը՝ Tour de France-ի և Vuelta a España-ի հետ միասին։ Սրանցից յուրաքանչյուրը տևում է երեք շաբաթ։ Լեռնադահուկային սպորտը նույնպես տարածված սպորտաձև է Իտալիայում։ Իտալիան լեռնադահուկային տուրիզմի հայտնի վայրերից մեկն է, որը հայտնի իր լեռնադահուկային տուրիզմի կենտրոններով ։ Իտալիացի լեռնադահուկորդները խոշոր նվաճումներ են արձանագրել Ձմեռային օլիմպիական խաղերին, Լեռնադահուկային սպորտի աշխարհի գավաթի և աշխարհի առաջնությունների ժամանակ։ Թենիսը նույնպես մեծ հեղինակություն է վայելում երկրում։ Ընդունված է ասել, որ այն չորրորդն է Իտալիայում՝ ամենատարածված սպորտաձևերի թվում ։ Հռոմի առաջնությունը, որը հիմնվել է 1930 թվականին, թենիսի աշխարհի ամենահայտնի առաջնություններից մեկն է։ Իտալացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստները 1976 թվականին նվաճել են Դևիսի գավաթը, իսկ 2006, 2009, 2010 և 2013 թվականներին՝ Ֆեդերացիայի գավաթը։ Ավտոսպորտը նույնպես Իտալիայի տարածված սպորտաձևերից է։ Իտալիան ամենաշատն է հաղթել MotoGP աշխարհի առաջնությանը։ Իտալական Scuderia Ferrari-ն մինչ օրս գործող ամենահին թիմն է Grand Prix մրցաշարում։ Թիմն ստեղծվել է 1948 թվականին և իր վիճակագրական ցուցանիշներով համարվում է Ֆորմուլա 1-ի պատմության ամենահաջողակ թիմը, որն իր հաշվին գրանցել է ռեկորդային 232 հաղթանակ։
Ընդհանուր առմամբ, Իտալիան բավականին հաջող է հանդես գալիս Օլիմպիական խաղերում։ Առաջին անգամ մասնակցել է 1896 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին և ներկայացված եղել 48 սպորտաձևերից 47-ում։ Իտալացի մարզիկներն ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ նվաճել են 522 մեդալներ և ևս 106-ը՝ Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։ Նվաճված ընդհանուր 628 մեդալներից 235-ը եղել են ոսկե, որի արդյունքում Իտալիան համարվում է բոլոր ժամանակներում 5-րդ ամենահաջող հանդես եկող հավաքականը՝ Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ։ Երկիրն ընդունել է երկու Ձմեռային օլիմպիական խաղեր, որոնք տեղի են ունեցել 1956 թվականին Կորտինա դ’Ամպեցոյում և 2006 թվականին՝ Թուրինում։ 1960 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ընդունող քաղաք էլ դարձել է Հռոմը։
Նորաձևություն և դիզայն
Իտալական նորաձևությունն ունի հին ավանդույթներ և համարվում է ամենապոպուլյարը ողջ աշխարհում։ Միլանը, Ֆլորենցիան և Հռոմը համարվում նորաձևության իտալական մայրաքաղաքները։ Համաձայն «Համաշխարհային նորաձևության թոփ մայրաքաղաքների դասակարգման», որը 2013 թվականին կազմել էր Global Language Monitor-ը, աշխարհում Հռոմը դասակարգվել է նորաձևության 6-րդ, իսկ Միլանը՝ 12-րդ մայրաքաղաքը ։ Իտալական նորաձևության հանրահայտ ապրանքանիշներ, ինչպես օրինակ Gucci, Armani, Prada, Versace, Valentino, Dolce & Gabbana, Missoni, Fendi, Moschino, Max Mara, Trussardi և Ferragamo, համարվում են աշխարհի ամենահայտնի նորաձևության տներից մեկը։ Բացի այդ, նորաձևության իտալական Vogue Italia ամսագիրը համարվում է նորաձևության աշխարհի ամենահայտնի ամսագրերից մեկը ։
Խոհանոց
Միջերկրածովյան դիետան, որը հիմնականում հիմնված է իտալական խոհանոց մթերքների վրա, ինչպես օրինակ մակարոնեղեն, ձուկ, մրգեր և բանջարեղեն, առանձնանում է իր հեշտությամբ և բազմազանությամբ։ Դիետայի ճաշատեսակների մեծ մասը բաղկացած են 4-8 բաղադրիչների համադրումից ։ Իտալացի խոհարարները նախընտրում են օգտագործել որակյալ մթերքներ և խուսափում են պատրաստել բարդ և ժամանակատար ճաշատեսակներ ։ Ճաշատեսակները և բաղադրատոմսերը հաճախ համարվում են որպես տեղական և ընտանեկան ավանդույթների ածանցյալ, որոնք ստեղծվում են շեֆ խոհարարների կողմից։ Իտալական ճաշատեսակների մեծ մասը հարմար է պատրաստել տնային պայմաններում։ Հենց սա է այն հիմնական պատճառներից մեկը, որ իտալական խոհանոցը հայտնի է ողջ աշխարհում՝ սկսած Ամերիկայից, մինչև Ասիա ։ Բաղադրիչները և ճաշատեսակները խիստ տարբեր են՝ կախված մարզերից և շրջաններից։
Իտալական խոհանոցի հաջողության կարևոր բանալիներից մեկը հանդիսանում է ազգային ավանդական մթերքների օգտագործումը։ Իտալիան ունի ամենամեծ թվաքանակով գրանցված ազգային ավանդական մթերքները, որոնք գտնվում են Եվրոպական Միության օրենքի պաշտպանության ներքո ։ Պանիրը, սալյամին և գինին իտալական խոհանոցի բաղկացուցիչ մասերից են, որոնք էապես տարբերվում Իտալիայի տարբեր մարզերում։ Վերջիններս սուրճի հետ միասին (հատկապես էսպրեսոյի), հանդիսանում են իտալական գաստրոնոմիկ (սննդագիտական) մշակույթի բաղկացուցիչ մասը ։ Իտալական խոհանոցում աղանդերների պատրաստման ժամանակ օգտագործում են բազմաթին սննդամթերքներ, ինչպես օրինակ ցիտրուսային մրգեր, պիստակ և մասկարպոնե և ռիկոտա պանրով կամ կակաոյով, վանիլով կամ դարչինով պատված նուշեր։ Ժելատոն, տիրամիսուն և կասատան համարվում են իտալական անուշեղենի, թխվածքների և թխվածքաբլիթների ամենահայտնի օրինակներից։
Տոներ և փառատոններ
Իտալիայում տոները լինում են կրոնական, ազգային և տեղական նշանակության ։ Իտալիայի ազգայինն տոնը՝ «Festa della Repubblica» (Հանրապետության օր) ամեն տարի նշվում է հունիսի 2-ին, քանի որ 1946 թվականին այդ օրը կազմավորվեց Իտալիայի Հանրապետությունը։
Սուրբ Լուչիայի օրը, որը նշվում է դեկտեմբերի 13-ին, բավականին հայտնի է իտալական որոշ մարզերի երեխաների շրջանակում։ Այդ մարզերում Սուրբ Լուչիան կամ Սանտա Լուչիան ունի Սանտա Կլաուսին մոտ նշանակություն և կատարում է համանման դեր ։ Ի հավելումն, Իտալիայում Աստվածահայտնության տոնն ասոցացվում է միֆական Բեֆանա կերպարի հետ, որը ցախավել քշող ծեր կին է, ով հունվարի 5-6-ի գիշերը բարի երեխաներին բերում է նվերներ և քաղցրավենիք, իսկ չարաճճիներին՝ փայտածուխ և մոխրով լի պայուսակներ ։ Աստվածածնի վերափոխման տոնը, որն օգոստոսի 15-ին համընկնում է Ֆերագոստոյի հետ, կարող է ձգվել մինչև մեկ շաբաթ կամ ամսվա մեծ մասը ։ Յուրաքանչյուր քաղաք կամ մարզ նշում է տեղական սրբերի տոները։ Օրինակ, հունիսի 29-ին Հռոմում նշվում է Սուրբ Պետրոս-Պողոս տոնը, իսկ դեկտեմբերի 7-ին Միլանում՝ Ամբրոսիոս Մեդիոլանցու օրը ։
Իտալիայում կազմակերպվում են մի շարք փառատոններ և տոնակատարություններ։ Դրանց թվում են Պալիո դի Սիենա ձիարշավը, Ավագ շաբաթվա արարողությունները, Արեցոյի ասպետային խաղերը, Գուբիոյում Սուրբ Ուբալդոյի օրը, Ֆոլինյոյում ասպետական մենամարտերը և Ֆլորենտական կալչոն։ 2013 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն իտալական որոշ փառատոններ և պասոներ ներառել է համաշխարհային ոչ նյութական օբյեկտների ժառանգության ցանկում։ Դրանց թվում են Վարիա դի Պալմին, Վիտերբոյում Սանտա Ռոսայի տոնակատարությունը, Նոլայում Ֆեստա դե Գիգլին և Ֆարադա դի լի Կանդերերին Սասսարիում ։
Այլ տոնակատարություններից են Վենետիկի, Վիարեջոյի, Սատրիանո դի Լուկանիայի, Մամոիադայի և Իվրեայի կառնավալները։ Վերջինս առավել հայտնի է Նարինջների ճակատամարտով։ Հեղինակավոր Վենետիկի կինոփառատոնը, որի շրջանակներում շնորհվում է «Ոսկե առյուծ» կինոմրցանակը։ Կինոփառատոնը հիմնադրվել է 1932 թվականին և կազմակերպվում է յուրաքանչյուր տարի։ Այն աշխարհի ամենահին կինոփառատոնն է ։
Զանգվածային լրատվության միջոցներ
Իտալիայում գործում է ANSA իտալական տեղեկատվական գործակալությունը։ Ամենահայտնի տպագիր լրատվամիջոցների թվում են Corriere Della Sera-ն, Il Giornale-ն, La Repubblica-ն, La Stampa-ն, Espresso-ն, Italia Oggi-ն, La Nazione-ն և այլն։
Իտալիայի հեռուստառադիոհեռարձակումը բաժանվում է հանրայինի և մասնավորի։ Իտալիայի հանրային հեռարձակողը Rai-ն է, որը հեռարձակում է Rai 1, Rai 2 և Rai 3 հեռուստաընկերությունները, 3 ռադիոկայաններ՝ Rai Radio 1-ը, Rai Radio 2-ը և Rai Radio 3-ը։ Իտալական մասնավոր հեռուստաընկերությունների թվում են Rete 4-ը, Canale 5-ը և Italia 1-ը, որոնք միավորված են Mediaset մեդիահոլդինգի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիա Կատեգորիա:1861 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Մեծ յոթնյակի երկրներ Կատեգորիա:Մեծ քսանյակի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Իտալախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Եվրոպական միության անդամ երկրներ Կատեգորիա:Միջերկրածովյան միության անդամներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Հանրապետություններ Կատեգորիա:Հարավային Եվրոպայի երկրներ Կատեգորիա:1861 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի երկրներ Կատեգորիա:Մերձմայրցամաքային երկրներ
Ագապետոս I (Հռոմի պապ)
Ագապետոս I (Agapetus PP. I,), Հռոմի Պապ 535 թվականի մայիսի 5-ից մինչև 536 թվականի ապրիլի 22-ը։
Ընտանիք
Ագապետոսը ծնվել է Հռոմում, նրա ծննդյան ճշգրիտ ամսաթիվը հայտնի չէ։ Նա եղել է Գորդիանոսի որդին՝ հռոմեական քահանայի, ով սպանվել էր Սիմմաքոս Պապի օրոք (498-514) տեղի ունեցած անկարգությունների ժամանակ։ Հոր անունը կարող է մատնանշել նրա ազգակցական կապերը մյուս երկու Պապերի՝ Փելիքս III-ի (483-492) և Գրիգոր I-ի (590-604) հետ։
Կենսագրություն
Ագապետոսը համագործակցել է Կասիոդորի հետ Հռոմում եկեղեցական հեղինակների հունարեն և լատիներեն գրադարանները գտնելու հարցում և օգնել է Կասիոդորին՝ հույն փիլիսոփաներին թարգմանել լատիներեն։
Պատմաբան Ջեֆրի Ռիչարդսը նրան նկարագրել է որպես «վերապրած վերջին սիմմաքոսականը», քանի որ Ագապետոսը որպես սարկավագ ձեռնադրվել էր, հնարավոր է, 502 թվականին՝ Լավրենտևյան պառակտման ժամանակ ։ Ագապետոսը Հռոմի Պապ ընտրվեց 535 թվականին։ Նրա առաջին պաշտոնական ակտը երեցների ներկայությամբ չեղյալ հայտարարեց Դիոսկորոսի բանադրանքը, ում, որպես մրցակից, Բոնիփակիոս II Պապը պատժել էր՝ կեղծ մեղադրելով սիմոնականության մեջ։
Ագապետոսը հաստատեց Կարթագենի ժողովի դեկրետները, որոնց համաձայն արիոսականության մեջ ընկած եպիսկոպոսները զրկվում էին եկեղեցու գիրկը վերադառնալու իրավունքից։ Նա նաև Ռեզի եպիսկոպոսին ուղղված դիմում ստորագրեց, ում Մարսելի խորհուրդը դատապարտել էր անբարոյականության համար, և Ցեզար Արելաթսկուն հրամայեց պապական պատվիրակների ներկայությամբ մեղադրյալին նոր դատաքննության իրավունք տրամադրել։
Այս ընթացքում բյուզանդական զորավար Վելիզարիոսը պատրաստվում էր Իտալիա ներխուժել։ Գոթական Թեոդահատ թագավորը հասավ նրան, որ Ագապետոսը գնա Կոստանդնուպոլիս՝ Իտալիայի շահերի օգտին ազդելու Հուստինիանոս կայսեր վրա։ Դեսպանության ծախսերը հոգալու համար Ագապետոսը հռոմեական եկեղեցու սրբազան գավաթները գրավ դրեց։ Նա ճամփա ընկավ դեպի Կոստանդնուպոլիս ձմռան կեսին, հինգ եպիսկոպոսների և մեծ շքախմբի հետ։ 536 թվականի փետրվարին Պապը Արևելքի մայրաքաղաքում էր։ Ագապետոսն անմիջապես խուսափեց քաղաքական հարցերի քննարկումից, որոնց լուծման համար թագավորը նրան ուղարկել էր Արևելք, և դիմեց հոգևորականներին։
Բյուզանդական պատրիարքական գահն այդ ժամանակ զբաղեցնում էր Անֆիմոսը, ով լքել է Տրապիզոնի իր եպիսկոպոսական ամբիոնը։ Անֆիմոսին մեղադրում էին հերետիկոսության մեջ, սակայն, չնայած հոգևորականության մի մասի բողոքներին, Թեոդորա կայսրուհին նրան նստեցրեց պատրիարքի աթոռին։ Տեղի հոգևորականները Ագապետոսին տեղեկացրեցին պատրիարքի հասցեին հնչող մեղադրանքների մասին, և Պապը կարգադրեց Անֆիմոսին ապաշխարել հերետիկոսությունից և վերադառնալ իր թեմ։  Հակառակ դեպքում Ագապետոսը սպառնաց հրաժարվել որևէ առնչություն ունենալ նրա հետ։ Կայսրը սպառնաց արտաքսել Ագապետոսին, ինչին Պապը, լեգենդի համաձայն, պատասխանեց՝ «Հույսով եկել էի տեսնելու քրիստոնեական Մեծ կայսր Հուստինիանոսին։ Նրա տեղում ես գտա Դիոկղետիանոսին, ում սպառնալիքները, սակայն, ինձ չեն վախեցնում» ։ Արդյունքում Ագապետոսը հասավ իր նպատակին։ Հուստինիանոսը Եկեղեցու պատմության մեջ առաջին անգամ անձամբ ձեռնադրեց Անֆիմոսի իրավահաջորդին՝ Մինոսին։ Պահպանվել են Ագապետոսի չորս նամակները։ Երկու հասցեագրված են Հուստինիանոսին՝ ի պատասխան կայսեր գրած մի նամակի, որտեղ նա հրաժարվում էր ճանաչել արիոսականության դրույթները։ Երրորդն ուղղված է Աֆրիկայի եպիսկոպոսներին և նույն թեմայով էր։  Չորրորդը Կարթագենի եպիսկոպոս Ռեպերատի շնորհավորանքների պատասխանն էր, որը նա ուղարկել էր Հռոմի Պապին ի պատիվ իր գահակալության։
Դրանից կարճ ժամանակ անց Ագապետոսը հիվանդացավ և 536 թվականի ապրիլի 22-ին մահացավ՝ գահին մնալով ընդամենը տաս ամիս։ Նրա աճյունը դրվել է կապարի դագաղի մեջ և տեղափոխվել Հռոմ, որտեղ թաղվել է Սուրբ Պետրոսի տաճարի գավթում։
Հիշատակը
Ագապետոս I-ը սրբադասվել է Հռոմեական կաթոլիկ և ուղղափառ եկեղեցիների կողմից։ Հիշատակը կաթոլիկության մեջ հարգվում է սեպտեմբերի 20-ին՝ նրա աճյունը Հռոմ տեղափոխելու օրը, իսկ ուղղափառության մեջ՝ ապրիլի 22-ին՝ նրա մահվան օրը։
Պեդրո III
Պեդրո III (Pietro III d'Aragón, ), Արագոնի և Վալենսիայի թագավորը՝ 1276 թվականի հուլիսի 27-ից, 1285 թվականի սեպտեմբերի 4-ից Սիցիլիայի թագավոր (Պեդրո Առաջին անվամբ)։ Սերել է Բարսելոնական արքայատոհմից։ Արագոնի, Վալենսիայի, Մալյորկայի թագավոր, Բարսելոնայի կոմս Խայմե Առաջին Նվաճողի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Յոլանդա Հունգարացու որդին։
Սիցիլիան ժամասացություն և պատերազմ Կառլ Առաջին Անժուացու դեմ
1266 թվականին Սիցիլիայի բնակիչները նվաճվելով Կառլ Անժուացու կողմից դեռ վաղուց էին դժգոհություն հայտնում ֆրանսիական զավթողական ռեժիմի դեմ։ Կառլ Առաջին Անժուացին ի տարբերություն նախորդ սիցիլիան Օտվիլ և Շտաուֆեն թագավորների, երկիրը կառավարում էր Նեապոլից, ուշադրություն չդարձնելով կղզու կարիքներին, իսկ նրա կուսակալներն ու վասալները զբաղվում էին թալանով և բռնություններով։
Դժգոհ սիցիլիացիները համախմբվում են կոմս Ջովանի Պրոչիդի շուրջը, ով 1268 թվականին ստիպված էր փախչել երկրից, այցելում է Բյուզանդիա, Հռոմ, Արագոն, խնդրելով օգնություն ցուցաբերել սիցիլիան ազատագրական շարժմանը։ Նիկոլայ 3-րդ Պապը անհանգստացած լինելով իր վասալ Կառլ Անժոյացու արտակարգ հզորացմամբ, հավանություն է տալիս Պրոչիդի ծրագրերին։ Կայսր Միքայել 8-րդ Պալեոլոգոսը, որի դեմ Կառլ Առաջին Անժուացին արշավանք էր կազմակերպում, սիցիլիացիներին բավականին մեծ ֆինանսական օգնություն է տրամադրում։ Պեդրո 3-րդը լինելով վերջին Շտաուֆենի փեսա, ով իրավունք ուներ տիրելու սիցիլիական գահին, նույնպես պատրաստ էր պայքարել կղզու համար։ Շատ ուսումնասիրողներ գտնում են, որ Պեդրո 3-րդի աֆրիկյան արշավանքը առիթ էր, նավատորմը և բանակը ամրապնդելու և հետագայում Սիցիլիայում իջեցնելու համար։
1282 թվականի մարտի 29-ին Պալերմոյում ապստամբություն սկսվեց ֆրանսիացիների դեմ՝ Սիցիլիան ժամասացություն։ Ապստամբությունը շուտով տարածվեց ամբողջ կղզում, ֆրանսիացիները ջախջախվեցին։ Կառլ Առաջին Անժուացին, ով պատրաստվում էր պատերազմ սկսել Բյուզանդիայի դեմ, սիտպված էր փոխել ծրագրերը և ափ իջնել Մեսինայում։ Ապստամբները պատվիրակություն են ուղարկում Ալկոյլ, աղերսելով Պեդրո 3-րդին ընդունել Սիցիլիայի թագը և պաշտպանել այն Կառլ Առաջին Անժուացուց։ Պեդրո 3-րդը ամենայն հավանականությամբ պատրաստ լինելով իրադարձությունների այդպիսի շրջադարձին, համաձայնեց։ 1285 թվականին նա ափ է իջնում Տրապանիում, Պալերմոյի ճանապարհին սիցիլիացիները ողջունեցին նրան, իսկ արդեն 1282 թվականի սեպտեմբերի 4-ին նա թագադրվեց Պալերմոյում որպես Սիցիլիայի թագավոր (Պեդրո Առաջին)։
Մարտին 4-րդ Պապը, ով ի տարբերություն Նիկոլայ 3-րդի հակաֆրանսիական տրամադրվածություն ուներ, 1282 թվականի նոյեմբերի 18-ին Պեդրո 3-րդին անջատեց եկեղեցուց։ Բանադրանքի տակ ընկավ նաև բյուզանդական նոր կայսր Անդրոնիկոս 2-րդ Պալեոլոգոսը, ով իր հոր հետ աննկատելիորեն կանգնած էր սիցիլիական իրադարձությունների հետևում ինչը նշանակում էր կարճատև Լիոնյան միության ավարտը։ 1282 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին Պեդրոն իր իշխանության տակ վերցրեց ամբողջ Սիցիլիան, իսկ Կառլ Առաջին Անժուացին ստիպված էր հանել պաշարումը և նավարկել դեպի մայրցամաք։ Հետագա ամիսներին սիցիլիան նավատորմը Ռուջերո դի Լաուրիայի գլխավորությամբ մի քանի անգամ ջախջախեց նեոպոլիտցիներին, իսկ 1283 թվականի փետրվարին Պեդրո 3-րը գրավեց Կալաբրիայի ափերի մեծ մասը։
Կառլ Առաջին Անժուացին ստիպված էր լքել Նեապոլը և ուղեվորվեց Պրովանս, որպեսզի այնտեղ նոր նավատորմ և զորք հավաքի։ Նեապոլում Կառլին մնաց փոխարինելու նրա որդին, ապագա Կառլ 2-րդը։ 1284 թվականի հունիսին սիցիլիացիները Ռոժեր դե Լորիայի գլխավորությամբ կեղծ նահանջով նեապոլյան նավատորմը դուրս բերեցին Սալեռնոյից և ջարդեցին այն։ Ապագա Կառլ 2-րդը գերեվարվեց, և միայն Պեդրո 3-րդի կնոջ՝ Կոնստանցիայի միջամտության շնորհիվ փրկվեց մահապատժից։ Ինքը Պեդրոն այդ ժամանակ գտնվում էր Արագոնում, որտեղ բախվել էր ազնվականության չտեսնված դիմադրության հետ։
Պայքար Ունիայի դեմ։ Գերագույն արտոնություններ
Կառլ Առաջին Անժուացու հետ ընդհարումը և մոտեցող ֆրանսիական զորքը ստիպեցին Պեդրո 3-րդին 1283 թվականին կորոտես հրավիրել Տառագոնայում, ազնվականության և քաղաքների աջակցությունը ստանալու համար։ Դրա փոխարեն կորոտեսները մեղադրեց թագավորին, անշրջահայացաբար վտանգավոր պատերազմ սկսելու և երկիրը ծանր հարկերի տակ դնելու մեջ։ Պեդրո 3-րդը գոռոզորեն մերժում է կորտեսների քննադատությունը։ Ի պատասխան ազնվականության և քաղաքների ներկայացուցիչները կազմեցին Ունյա` ավանդական ազատության պաշտպանության միություն-առանձնաշնորհություն։ Նոր կորտեսները (շրջանային արտոնյալ դասակարգի ներկայացուցչական հավաքները) Սարագոսայում պահանջեցին թագավորից հաստատել առանձնաշնորհությունը։ Պեդրո 3-րդը զգալով իր հպատակների կարիքը, զիջեց։
Սարագոսայում կորոտեսների արդյունքը Պեդրո 3-րդի կողմից Privilegio General` Գերագույն արտոնությունների ստորագրումն էր։ Այդ փաստաթուղթը հիմնարար նշանակություն ուներ Արագոնի հաջորդող չորս թագավորություների համար ընդհուպ մինչև Պեդրո 4-րդի կառավարումը։
Խաչակրաց արշավանք Պեդրո 3-րդի դեմ
Պեդրո 3-րդի բաժանումը եկեղեցուց ինքնաբերաբար նրան վտարանդի էր դարձնում եվրոպական միապետների մեջ և ազատում էր նրան հպատակության երդումից։ Առաջինը դա զգացնել տվեց Պեդրո 3-րդի հարազատ եղբայր՝ Խայմե 2-րդ Մայորկսկին։ Նա 1283 թվականին ֆրանսական թագավոր Ֆիլիպ 3-րդին ճանաչեց Մոնպելի կոմսության իշխան, ինչպես նաև թույլատրեց ֆրանսիական նավատորմին և զորքին ազատ տեղաշարժվել Ռուսսիլինով։
1284 թվականին Մարտին 4-րդ Պապը հայտարարեց Պեդրո 3-ի գահընկեցության մասին և արագոնական թագը տրամադրեց Կառլ Վալուային, Ֆիլիպ 3-րդ Ֆրանսիացու (Կառլ Վալուան իր մոր Իզաբելլա Արագոնցու կողմից Պեդրո 3-րդի զարմիկն էր) երկրորդ որդուն։ Քանի որ Պեդրո 3-րդը չէր պատրաստվում ենթարկվել Պապի վճռին և հրաժարվել արագոնական և սիցիլիական թագերից, Մարտին 4-րդը թագավորի դեմ խաչակրաց արշավանք հայտարարեց։
1284 թվականին Ֆիլիպ 3-րդի և Կառլ Վալուայի զորքը անցնելով Ռոսելյոն և Պիրենեյները ներխուժեց Կատալոնիա։ 1285 թվականին ֆրանսիացիները երկար պաշարումից հետո գրավեցին Խիրոնան՝ Կատալոնիայի առաջին խոշոր քաղաքը։ Այստեղ պապական դեսպանը թագադրեց Կառլ Վալուաին, որպես Արագոնի թագավոր։ Քանի որ ոչ բոլոր վասալներն էին աջակցում Պեդրո 3-րդին, նրա վիճակը ճգնաժամային էր։ Բայց շուտով պատերազմի ընթացքը փոխվեց։ Սիցիլիական նավատորմը Ռոժեր դե Լորինի գլխավորությամբ ջախջախեց ֆրանսիացիներին, ինչը Ֆիլիպ 3-րդին զրկեց Ֆրանսիայից ամրապնդում և սննդամթերք ստանալու հնարավորությունից, իսկ ֆրանսիական ճամբարում դիզինտերիայի համաճարակ սկսեց։ Ֆրանսիացիները Պեդրո 3-րդից հրադադար են խնդրում, որպեսզի հնարավորություն ունենան նահանջել Պիրենեյներ։ Բայց Պեդրո 3-րդը հրաժարվում է հրադադար կնքել և Պանիսսարի (Panissars) անցման մոտ դարանակալում է թշնամուն և կոտորում ֆրանսիացիներին։ 1285 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Պերպինյանում Ֆլիպ 3-րդը մահանում է, նրա որդի Ֆիլիպ 4-րդ Գեղեցիկը նախընտրում է դադարեցնել մարտական գործողությունները։ Պեդրո 3-րդը անցնելով Պիրենեյներ և զբաղեցնում Ռոսելյոնը, իսկ նրա եղբայր Խայմե 2-րդ Մայորսկին կրկին ճանաչում է իրեն Արագոնի վասալ, վախենալով եղբորից ֆրանսիացիների պաշտպանության տակ փախչում է Նարբոն։ Պեդրո 3-րդը սկսում է նախապատրաստվել Մայորկայի արշավանքին, բայց դրա նախապատրաստության ժամանակ, 1285 թվականի նոյեմբերի 2-ին (կամ 11-ին) մահանում է։ Պեդրո 3-րդի մահվան պահին Արգոնական տանը սպառնացող վտանգը անհետացել էր։ Ֆիլիպ 3-րդը մահանում է, նրա որդի Ֆիլիպ 4-րդը, լինելով պրագմատիկ քաղաքական գործիչ հրաժարվում է շարունակել արկածային խաչակրաց արշավանքը։ 1285 թվականի հունվարի 7-ին մահանում է Շառլ Առաջին Անժուացին, իսկ նրա որդի Կառլ 2-րդը չնայած Նեապոլում թագավոր հռչակված լինելուն 1284 թվականից գտնվում էր արագոնյան գերության մեջ։
Պեդրո 3-րդ, թագավոր-աշուղ
Պեդրո 3-րդը բացի քաղաքական և ռազմական տաղանդներից օժտված էր նաև բանաստեղծական տաղանդով։ Նա ոչ միայն հովանավորում էր աշուղներին այլ ինքն էլ էր բաննաստեղծ։ Հայտնի են նրա երկու պոետիկ ստեղծագործությունները։ Անսպասելիորեն Պեդրո 3-րդի այդ տաղանդը արտացոլվում է«Աստվածային կատակերգության» մեջ։ Դանթեն պատկերել է Պեդրո 3-րդին և նրա ոխերիմ թշնամի Կառլ Առաջին Անժուացուն, համաձայն Քավարանի մուտքի մոտ երգողների։
Ընտանիք և ժառանգներ
Պեդրո 3-րդը ամուսնացել է 1262 թվականի հունիսի 13-ին, Սիցիլիայի թագավոր Մանֆրեդ Շտաուֆենի (1232-26 1266 փետրվար) դստեր Կոնստանցիայի հետ։
Այս հիրավի պսակավորված ամուսնությունից ծնվել են չորս որդի (որոնցից երեքը թագավոր) և երկու աղջիկ (երկու թագուհի)։
Գահակալության արդյունքներ
Պեդրո 3-րդի համեմատաբար կարճ գահակալությունը շատ առումներով շրջադարձային էր Եվրոպայի և Միջերկրական պատմության մեջ։
Պեդրո 3-րդը, առաջին թագավորն էր Շտուֆենից հետո, ով բացահայտ դեմ գնաց պապական իշխանությանը, հրաժարվելով ընդունել պապական ավատիշխանությունը և հաղթեց այդ պայքարում։
Պեդրո 3-րդը հայտնվելով ծանր արտաքին քաղաքական իրավիճակում ստիպված եղավ զիջել արագոնական, վալենսյան և կատալոնական ազնվականության միությանը, ուղղված թագավորի դեմ արտոնությունների պաշտպանությանը։
Պեդրո 3-րդի իրավահաջորդները ստացել են Ունիով և կորտեսներով սահմանափակված իշխանություն։ Կոտրել Ունին և փոխել արագոնյան պատմությունը դեպի միապետություն հաջողվել է Պեդրո 3-րդի 4-րդ իրավահաջորդ Պեդրո 4-րդին, կատաղի պայքարից հետո 1336-ից 1387 թվականներին։ Պեդրո 3-րդը միջամտելով Կառլ Առաջին Անժուացու դեմ մղվող սիցիլիացիների պայքարին, հասավ Սիցիլիայի հզոր թագավորության անկմանը։ Դա չհաջողվեց, ո՛չ Բյուզանդիային, ո՛չ պապական իշխանությանը, ո՛չ Հռոմի Սրբազան կայսրությանը։ Պեդրո 3-րդից հետո Միջերկրական գերիշխանությունը աստիճանաբար Անժուական դինաստիայից անցավ Արագոնական տանը։ Պեդրո 3-րդի իրավահաջորդներին հաջողվել է մինչև 14-րդ դարը իրենց տիրապետությանը միացնել Սարդինյան, Կորսիկան, Աթենքը, իսկ 15-րդ դարում Նեապոլը։ Պեդրո 3-րդի կողմից Կառլ Առաջին Անժուացու ջախջախումը փրկեց Բյուզանդիան Չորրորդ խաչակրաց արշավանքից և թույլ տվեց պահպանել իր գոյությունը ևս կես դար։ Միևնույն ժամանակ Արագոնյան և Անժուական տների միջև հակամարտությունը օբյեկտիվորեն շեղեց Եվրոպայի ուշադրությունը Միջերկրածովյան արևելյան մասից, ինչը հանգեցրեց Արևելքում խաչակիրներին պահող վերջին անկլավների շուտափույթ անկմաը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի արքաներ Կատեգորիա:Արագոնի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկ (101-200)
Ստորև ներկայացված է ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի 101-ից մինչև 200 բանաձևերի ցանկը, որոնք ընդունվել են ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի կողմից 1953 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև 1965 թվականի մարտի 15-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկեր
Դիեգո Կառլոս Սանտոս Սիլվա
Դիեգո Կառլոս (Diego Carlos, ), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Սևիլյայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Դեսպորտիվո Բրազիլիա
Դիեգո Կառլոսը Դեսպորտիվո Բրազիլիայի ակադեմիայի սան է։ 2013 թվականի սկզբին նա վարձավճարով միացավ Սան Պաուլուին, սակայն ակումբի կազմում չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում։ 2014 թվականին Դիեգոն վարձավճարով տեղափոխվեց Պաուլիստա։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց մարտի 2-ին՝ Լիգա Պաուլիստայի Ռիու Կլարուի դեմ խաղում ։ Մայիսին բրազիլացին մոտ 1 ամսվա վարձավճարով միացավ Մադուրեյրային։ Առաջին հանդիպումը Սերիա C-ում անցկացրեց մայիսի 24-ին՝ փոխարինման մտնելով Սան Կաետանոյի դեմ խաղում ։ Մադուրեյրայի կազմում Դիեգոն անցկացրեց 2 հանդիպում։
Էշտորիլ
2014 թվականի հուլիսի 2-ին Դիեգո Կառլոսը տեղափոխվեց Էշտորիլ Պրայա ։ Սեպտեմբերին նա 1 տարվա վարձավճարով միացավ Պորտուին, որտեղ սկսեց հանդես գալ ակումբի երկրորդ թիմի կազմում։ Իր դեբյուտը Պորտու B-ի կազմում նշեց նոյեմբերի 5-ին՝ Տոնդելայի դեմ խաղում ։ Թիմի կազմում բրազիլացին անցկացրեց 19 հանդիպում։
Նանտ
2016 թվականի հունիսին Դիեգո Կառլոսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Նանտի հետ ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 13-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Դիժոնի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Լիգա 1-ում խփեց 2017 թվականի փետրվարի 12-ին՝ Օլիմպիկ Մարսելի դեմ խաղում ։ Մարտի 1-ին Դիեգոն գոլի հեղինակ դարձավ Բաստիայի դեմ հանդիպման վերջին րոպեին՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից  ։ Սեպտեմբերի 9-ին բրազիլացին խփեց Մոնպելիեի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Նանտին  ։ 2018 թվականի հունվարի 14-ին Դիեգոն հեռացվեց խաղադաշտից Պարի Սեն-Ժերմենի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 90-րդ րոպեին  ։ Թիմի ավագի թևկապով նա առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ հոկտեմբերի 30-ին՝ Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի Մոնպելիեի դեմ խաղում ։ Նանտի կազմում Դիեգո Կառլոսը անցկացրեց 108 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ ։
Սևիլյա
2019 թվականի հունիսի 3-ին Դիեգո Կառլոսը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Սևիլյայի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 15 միլիոն եվրո   ։ Իր դեբյուտը Լա Լիգայում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Էսպանյոլի դեմ խաղում  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեսպորտիվո Բրազիլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Պաուլուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պաուլիստայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մադուրեյրայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էշտորիլ Պրայայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նանտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
I Don't Mind
«I Don't Mind», ամերիկացի R&B երգիչ Աշերի երգն է, համագործակցությամբ ամերիկացի ռեփեր Ջուսի Ջեյի հետ։ Այն որպես սինգլ թողարկվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ին ։ Երգը գրվել է Աշերի, Ջուսի Ջեյի, Dr. Luke-ի, Ջեյքոբ Կաշերի, Rock City դուետի անդամների և Cirkut-ի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 սինգլներ Կատեգորիա:Աշերի երգեր Կատեգորիա:Ջուսի Ջեյի երգեր Կատեգորիա:2014 երգեր
Երևան (թերթ, Փարիզ)
Պատմություն
Լույս է տեսել 1925–1930 թվականներին Փարիզում։ Խմբագիրներ՝ Եղիա Չուբար, Գրիգոր Մեհրաբյան, Դրաստամատ Տեր-Սիմոնյան։
Նպաստել է Սփյուռքի և Խորհրդային Հայաստանի կապերի ընդլայնմանը, ծանոթացրել հայրենիքի նվաճումերին։ Գաղտնի տարաձայնություններ է ունեցել դաշնակցության հետ, անդրադարձել է սփյուռքահայ հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը։
Մեծ տեղ է հատկացրել խորհրդային շրջանի հայ գրականությայանն ու արվեստին։ Հրատարակել է Զապել Եսայանի «Օրեր Երեւանին մէջ» («Պրոմեթէոս ազատագրուած») հուշագրությունը։
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հայկական պարբերականներ
Աբելքենդի
Աբելքենդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի շրջանում։ Հիշատակվում է նաև Աբելգենդի, Էբլգենդի ձևերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մելնիկի (գյուղ, Շացկի շրջան)
Մելնիկի (Мельники), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
Շիրակ (ամսագիր)
Լույս է տեսել 1956-1997 թվականներին (ընդհատումներով)։ Խմբագիրներ՝ Զարեհ Մելքոնյան, Օննիկ Սարգիսյան, Վաչե Ղազարյան, Հայկ Նագգաշյան և Ժիրայր Դանիելյան։ Ներկայացրել է սփյուռքի և Հայաստանի ճանաչված գրողներին, թարգմանաբար՝ համաշխարհային դասականներին։ Ծավալուն տեղ է հատկացրել հայ ժողովրդի պատմությանը, ծանոթացրել սփյուռքում և Հայաստանում լույս տեսնող գրքերին, հոդվածներ նվիրել նաև թատրոնին, կինոյին, երաժշտությանն ու կերպարվեստին։
Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մշակութային պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Մելնիկի (գյուղ, Շացկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մելնիկի գյուղում բնակվում էր 1 192 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1806 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 660,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յուրյա
Յուրյա (Юрья), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Յուրյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5418 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Յուրյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1898 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պշնկերտ Վերին
Պշնկերտ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մալորուբլևսկի գյուղական խորհուրդ (Կոտելևսկի շրջան)
Մալորուբլևսկի գյուղական խորհուրդ  (Малорублівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելևսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Մալորուբլևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 731 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Հեմփշիր շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)
Հեմփշիր շրջան (Hampshire County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1, 663 կմ² է, բնակչությունը՝ 23, 964 մարդ (2010 թ. տվյալներով) ։ Շրջկենտրոնն է Ռոմնի բնակավայրը ։ Կազմավորվել է 1754 թ., Վիրջինիա նահանգի հնագուն շրջանն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի շրջաններ
Եվրո 2020 Խումբ F
Հունգարիա - Պորտուգալիա
<section begin=F1 /><section end=F1 />
Ֆրանսիա - Գերմանիա
<section begin=F2 /><section end=F2 />
Հունգարիա - Ֆրանսիա
<section begin=F3 /><section end=F3 />
Պորտուգալիա - Գերմանիա
<section begin=F4 />{{Ֆուտբոլային հանդիպում <section begin=F4 />{{Ֆուտբոլային հանդիպում }}
Պորտուգալիա - Ֆրանսիա
<section begin=F5 /><section end=F5 />
Գերմանիա - Հունգարիա
<section begin=F6 /><section end=F6 />
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրո 2020
Աշոտ Բայանդուր
Աշոտ Սարգսի Բայանդուր, հայ նկարիչ։
Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Սարգիս Բայանդուրի և Մարո Մարգարյանի որդին է։
Կենսագրություն
1999 թվականին եղել է Կելեիա պատկերասրահի միջազգային ասամբլեայի և փորձագետների խորհրդի անդամ։ Հեղինակ է նկարազարդումների, մի շարք գրքերի և ներկայացումների ձևավորումների։ Բայանդուրի գրաֆիկական և գեղանկարչական գործերին հատուկ են հորինվածքի, գույնի խոր զգացողությունը, դրամատիկ կոլորիտը ։
Որոշ գործերում իմաստավորել է թվերն ու գրերը՝ Գրաֆիկական գործերից են՝
Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում (1975, 1999, 2003), Մոսկվայում (1976, 1978), Փարիզում (1990, 1994), Սլովենիայում (1997), Կիպրոսում (1997), Մոնրեալում (2000, 2001)։
Արձագանք (թերթ, Նիկոսիա)
Արձագանք, ամսաթերթ, լույս է տեսնում 1995 թվականից, Նիկոսիայում։ ՀՀԴ Ազատամարտ երիտասարդական կենտրոնի հրատարակություն։ Խմբագիր՝ Հ. Գևորգյան։
Լուսաբանում է հայաստանյան իրադարձություններ, գաղութին վերաբերող հրատապ խնդիրներ, պատանեկան և երիտասարդական հարցեր, մարզական լուրեր են։ Տպագրում է կիպրահայ գրողների և այլոց գործեր։
Կատեգորիա:Կիպրոսի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Գալուստ Ամասիացի
Գալուստ Ամասիացի,, 17-րդ դարի բժիշկ։
Կենսագրություն
1669 թվականից գործունեություն է ծավալել Սվասում, Սամսունում, Կոստանդնուպոլիսում, Հալեպում, Վանում,Ադանայում, Մարաշում, Ամիդում։
Զբաղվել է ակնաբուժությամբ, վիրաբուժությամբ, ներքին հիվանդությունների բուժմամբ։
Գալուստ Ամասիացու բժշկարանը մեզ է հասել 2 տարբերակով (առաջինը՝ 600 էջ, երկրորդը՝ նախորդի համառոտ տարբերակը՝ 428 էջ)։ Վերջինս սկսվում է բժշկական որոշ բացատրական տեղեկություններով, այնուհետև շարադրվում են անատոմիայի, ախտաբանության և հիգիենայի, ֆիզիոլոգիայի, բարդ դեղաձևերի պատրաստման մասին տեղեկություններ, ունի նաև բժշկական տերմինների բառարան։
Գրքում մեջբերում­ներ կան Ամիրդովլաթ Ամասիացուց և Ստեփանոսից, անատոմիայի բաժինը կազմված է Աբու Սաիդի «Յաղագս կազմութեան մարդոյ» (հրտակություն՝ 1974 թվականին) երկի հիման վրա։
Դոնսկոե (գյուղ, Դոնսկոե գյուղական բնակավայր)
Դոնսկոե (Донское), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Մակսիմովկա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Մակսիմովկա (Максимівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գունար Տորվալդսոն
Գունար Հեյդար Տորվալդսոն (Gunnar Heiðar Þorvaldsson, ), իսլանդացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս թուրքական «Կոնյասպոր» ակումբում և Իսլանդիայի հավաքականում։
Ակումբային
2004 թվականի օգոստոսին Գունարը «Վեստմաննաեիյար» իսլանդական ակումբից տեղափոխվել է շվեդական «Հալմստադ» ։ Այս թիմի կազմում նա կատարել է իր նորամուտը 2004 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Շվեդիայի առաջնության շրջանակներում՝ «Մալմյոյի» դեմ խաղում ։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 2-ին նա, Թագավորական լիգայի շրջանակներում գրավելով «Օդենսեի» դարպասը, «Հալմստադի» կազմում հեղինակում է իր առաջին գոլը ։ Նոր թիմի կազմում նա սկզբում ստանում է 11 համարի մարզաշապիկը, իսկ 2005 թվականին՝ 10 : 2004/05 մրցաշրջանում նա իր խփած 16 գոլերի շնորհիվ դառնում է առաջնության լավագույն ռմբարկուն։ Այդ մրցաշրջանում նա նաև երկու գոլ էր հեղինակել ՈւԵՖԱ Գավաթի մրցության շրջանակներում (երկուսն էլ պորտուգալական «Սպորտինգի» դարպասը) ։
2006 թվականի մարտի 21-ին Գունարը գերմանական «Հաննովեր 96» ակումբի հետ կնքում է պայմանագիր, որի ժամկետը լրանալու էր 2009 թվականին ։ Նա չի կարողանում հիմնական կազմի համար հարձակվողական պայքարում «հաղթանակ տանել» և պայմանագրի ժամկետից շուտ՝ 2007 թվականի օգոստոսին, վարձավճարով տրվում է նորվեգական «Վոլերենգային» ։ Այդ ակումբի կազմում նա անցկացնում է տասը ամիս։
2008 թվականի հունիսին Գունարը տեղափոխվում է դանիական «Էսբերգ» ։ Այնտեղ նա նույնպես չի կարողանում դառնալ հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Գունարը վարձավճարով մինչև 2010 թվականի հունիսի 3-ը պայմանագրի ժամկետով համալրում է անգլիական «Ռեդինգի» կազմը ։ 2010 թվականի հուլիսին Գունարը փորձաշրջան է անցնում անգլիական մեկ այլ՝ «Չարլթոն Ատլետիկ» ֆուտբոլային ակումբում , սակայն վերջինս հրաժարվում է պայմանագիր կնքել Գունարի հետ ։ 2010 թվականի օգոստոսի 29-ին Գունարը վարձավճարով տեղափոխվում է նորվեգական «Ֆրեդրիկստադ»։ Նոր կնքված վարձավճարային պայմանագրի ժամկետը լրանալու էր 2010 թվականի ավարտին ։ «Ֆրեդրիկստադը» հանդես էր գալիս Նորվեգիայի առաջնության առաջին դիվիզիոնում, իսկ 2010 թվականի արդյունքներով՝ բարձրանում է բարձրագույն դիվիզիոն, սակայն այդ հանգամանքը նույնպես չի փրկում Գունարին, և ակումբը հրաժարվում է նրանից և նոր պայմանագիր չի կնքում։
2011 թվականի մարտին Գունարը փորձաշրջան է անցնում շվեդական «Նորչյոպինգում» ։ Այդ ակումբի մարզիչը Յան Անդերսոնն էր, ում օրոք Գունարը հանդես էր եկել դեռևս «Հալմստադում»։ 2011 թվականի մարտի 17-ին Գունարը 3 տարի ժամկետով պայամանագիր է կնքում շվեդական ակումբի հետ ։ Առաջին պաշտոնական խաղը նոր ակումբի կազմում Գունարն անցկացնում է 2011 թվականի ապրիլի 3-ին Շվեդիայի առաջնության շրջանակներում՝ ընդդեմ «ԳԱԻՍ-ի»։
Միջազգային
Գունարը հավաքականի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2005 թվականի մարտի 30-ին՝ Իտալիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղի շրջանակներում։ Նա 2006 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում մասնակցել է 4 խաղի և գոլ է հեղինակել Մալթայի հավաքականի դարպասը ։ Հավաքականի կազմում նա գոլի հեղինակ է դարձել նաև Եվրո-2008-ի շրջանակներում՝ Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի դեմ խաղում ։ 2010 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում Գունարը չի խաղացել ։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ երկամյա ընդմիջումից հետո, Գունարը նորից հագնում է ազգային հավաքականի մարզաշապիկը և Եվրո-2012-ի ընտրական փուլի՝ Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ խաղում փոխարինում կատարելով դուրս է գալիս խաղադաշտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Խաչգռուզ
Խաչգռուզ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խաչ և գռուզ՝ «գանգուր» բառերից, սակայն գռուզ և խաչ բառերի կապը, ըստ Հրաչյա Աճառյանի, անհասկանալի է։ Գործածական է եղել Ղրիմում։ Այս անձնանունից է առաջացել Խաչգռուզյան ազգանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Արմեն Դարբինյան (քաղաքական գործիչ)
Արմեն Ռազմիկի Դարբինյան, հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, տնտեսագիտության դոկտոր, ՀՀ վարչապետ (1998-1999), Հայ-Ռուսական համալսարանի ռեկտոր (2001 թվականի նոյեմբերից - մինչև օրս)։
Կրթություն
1981-1986 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանում, 1986-1989 թվականներին՝ նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Արժանապատիվ ապագա» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ֆինանսների նախարարներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Ապաղցըյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Ժողովածու (1700)
Ժողովածու (1700), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1700 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12x8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 243 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նազովրեցիներ (արվեստ)
Նազովրեցիներ (Nazarener), պաշտոնապես Սուրբ Ղուկասի միություն (Lukasbund), 19-րդ դարի գերմանացի և ավստրիացի ռոմանտիկ արվեստագետների խումբ Վիեննայում և Հռոմում, որը փորձում էր վերակենդանացնել Միջնադարի և Վաղ Վերածննդի վարպետների ոճը ։ Հայտնի են քրիստոնեական, պատմական կամ այլաբանական թեմաների կտավներով, որոնք ոճավորված են որպես 15-րդ դարի իտալական արվեստ։
Նազովրեցիները, հիմնականում մոտ են եղել կաթոլիկությանը։ Շարժման ձևավորմանը զարկ են տվել Նապոլեոնի դարաշրջանի հասարակական-քաղաքական ցնցումները և Կլեմենս Մետերնիխի ռեպրեսիվ համակարգը, որոնք արտացոլվեցին արվեստում և արվեստի ակադեմիաների դասավանդման մեջ։ Այստեղից էլ առաջացան արդիականությունից դեպի առասպելների ու լեգենդների աշխարհ հեռանալու «նազովրական» տրամադրությունները։ Միության նկարիչներից շատերն ընդունել են կաթոլիկություն և նրանց իդեալը վանական-արվեստագետն էր, որը ծոմով և աղոթքով է դիմում ստեղծագործությանը։ Նրանք հին՝ իտալացի և գերմանացի վարպետների քրիստոնեական ոգով և նրանց օրինակով, որմնանկարչությունը հռչակել են գեղանկարչության բարձրագույն ձև և նպատակ են դրել հարութոյւն տալ հին արվեստին։ Նրանք մեծ ազդեցություն են ունեցել ողջ ռոմանտիզմի արվեստի վրա ։
(3996) Ֆուգակի
(3996) Ֆուգակի (Fugaku), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Մասարու Արաիի և Հիրոսի Մորիի կողմից Յորիում ։
Նազովրեցիներ (արվեստ)
Անվան ծագում
Խմբի պաշտոնական անվանումն էր «Սուրբ Ղուկասի միություն», որն ավանդաբար ընդունված էր նկարիչների մոտ։ Սուրբ Ղուկասը՝ դեռևս միջնադարից, նկարիչների գիլդիայի հովանավորն էր, և նման միությունները հաճախ կրում էին այս անունը։
Նազովրեցի անունը ի սկզբանե աստվածաշնչյան ծագում ունի։ Հիսուսի խաչվելուց հետո, այդպես էին անվանում նրա հետևորդներին։
(3996) Ֆուգակի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասարու Արաիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Մորիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նազովրեցիներ (արվեստ)
Անվան ծագում
Ըստ մեկ վարկածի «Նազովրեցի» եզրը ի սկզբանե ձևավորվել է Հիսուսի առասպելական ծննդավայր Նազարեթ տեղանունից կամ եբրայեցի նազովրեցիների անունից, որոնք հայտնի են իրենց արդարությամբ։ Այս անվանումը միության անդամներին տվել են Հռոմի դատարկ վանքերից մեկում ապրելու տարիներին ։
Մեկ այլ վարկածով մազերի սանրվածքն է անվան հիմք ծառայել։ 17-րդ դարում Հռոմում նազովրյան էին անվանում մեջտեղից բաժուկով երկար մազերի սանրվածքը։ Ե՛վ Ռաֆայելը, և՛ Ալբրեխտ Դյուրերը կրում էին նման սանրվածքներ։ Վերածննդից տարիներ անց Հռոմում ապրող նկարիչները, որոնք հետագայում կոչվեցին Նազովրեցիներ նույնպես կրել են այսպիսի՝ «ալա նազարենա» (alla nazarena) սանրվածք։ Ենթադրվում է, որ նազովրեցի Յոհան Ֆրիդրիխ Օվերբեկն է վերականգնել սանրվածքի նորաձևությունը, իսկ այդպես անվանել է գերմանացի նկարիչ Յոհան Քրիստիան Ռայնհարթը, մի այլ տարբերակով՝ նկարիչ Յոզեֆ Անտոն Կոխը ։
Ըստ մի այլ վարկածի արվեստի այս շարժման հետևորդներին հռոմեացիները պարզապես ծաղրելու համար են անվանել նազովրեցի։ Կան ապացույցներ, որ Գյոթեն օգտագործել է այս եզրը Յոհան Հայնրիխ Մեյերի հետ իր նամակագրության մեջ։ Եզրը նաև հայտնվում է արվեստագետ և քանդակագործ Յոհան Մարտին Վագների նամակներում, ով նույնպես արվեստագետներին անվանում էր «երկարամազ ծեր կաթոլիկներ»։
Նազովրեցի անունը նկարիչների համար հավանաբար, հորինվել բավական ուշ։ Այս իմաստով գրավոր առաջին հիշատակությունը 1891 թվականին նկարիչ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ ֆոն Շադովի երիտասարդության հիշողություններում է հայտնվում։ «Սուրբ Ղուկասի միության» հիմնադիր անդամները իրենց այդպես չէին անվանում։ Արվեստի պատմության առումով սովորական պրակտիկա է դարձել Նազովրեցի տերմինը կիրառել 19-րդ և 20-րդ դարերի սկզբի նկարիչների վերաբերյալ, ովքեր զբաղվել են խորանների և եկեղեցական որմնանկարների  նկարազարդմամբ և մոտ են եղել  Սուրբ Ղուկասի եղբայրության հայեցակարգին։
Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիա
Արվեստի շարժումը ստեղծվել է ուսանողների կողմից, ովքեր սովորում էին Վիեննայի գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում ։ Ե՛վ լյուբեկցի պատրիկի որդի Ֆրիդրիխ Օվերբեկը, և՛ ֆրանկֆուրտցի նկարչի որդի Ֆրանց Պֆորը, 1804 թվականից սկսել են  իրենց ուսուցումը Վիեննայի Արվեստի Կայսերական ակադեմիայում, քանի որ այդ հաստատությունը այդ ժամանակ հիանալի համբավ ուներ ողջ Եվրոպայում։
Ակադեմիայում դասավանդումը անցնում էր Ֆրիդրիխ Հայնրիխ Ֆյուգերի կողմից կազմված խիստ ուսումնական պլանով։ Գեղարվեստական ​​հմտության տեխնիկական կողմերը գերակա էին գեղարվեստական ​​արտահայտչության նկատմամբ։ Ուսանողները նկարելուց առաջ երկար ժամանակ էին անցկացնում Անտիկ արվեստի սրահում (Antikensaal)՝ շրջապատված ձուլածո հնագույն արձաններով և ռելիեֆներով։ Հետագա գեղանկարչության դասերը խստորեն հիմնված էին հնագույն մոդելների վրա՝ հետևելով ժամանակի կլասիցիստական ​​հայացքին։ Ալբրեխտ Դյուրերի, Հանս Հոլբայն Կրտսերի կամ Հանս Բալդունգ Գրիենի նման նկարիչները կլասիցիզմի տեսակետից համարվում էին պարզունակ ։
Սուրբ Ղուկասի միության ստեղծման ակունքները
Ակադեմիայի որոշ ուսանողներ գտնում էին, որ բաց են թողել մի բան, որը նրանք կարծիքով կարևոր էր և բացակայում էր այս դասընթացում։
Մեկ տարի անց՝ 1809 թվականի հուլիսի 10-ին՝ իրենց առաջին հանդիպման տարեդարձին, նրանք երդվել են միշտ հավատարիմ մնալ ճշմարտությանը, կատաղի պայքարել ակադեմիական նկարչության ոճի դեմ և ամեն կերպ վերակենդանացնել անկում ապրող արվեստը։ Այսպես ստեղծվել է Նոր դարաշրջան ի առաջին գեղարվեստական ​​ընկերակցությունը՝ Սուրբ Ղուկասի միությունը։ Այդ անունն են ընտրել, քանի որ Ղուկաս ավետարանիչը համարվում է նկարիչների հովանավոր սուրբը։ Գրականության մեջ արվեստագետների խումբը կոչվում է նաև Ղուկասի եղբայրություն (Lukasbrüder)։ Օվերբեկը ստեղծել է տարբերանշան, որը պետք է ամրացվեր յուրաքանչյուր նկարի հետևի մասում։ որը կստամար միության հավանությունը։ Այս զինանշանում Սուրբ Ղուկասի պատկերն էր շրջանակված աղեղաձև HWP-OVS՝ միության անդամ վեց արվեստագետների անունների առաջին տառերով, երկու վերին անկյուններում կար սուր և ճշմարտության ջահ, վերևում, մեծ «W»՝ «ճշմարտություն» (Wahrheit ) բառի սկզբնատառը, ստորև նշված էր ամսաթիվը` 1809 թվականի հուլիսի 10-ը ։
Շլեգելը արվեստի սկզբնական նպատակը կրոնը փառաբանելու և դրա գաղտնիքներն էլ ավելի գեղեցիկ ու պարզ դարձնելու մեջ էր տեսնում։ Բացի աստվածաշնչյան թեմաներից, նրա տեսանկյունից որպես պատկերագրական բովանդակություն հարմար էին միայն այնպիսի բանաստեղծների թեմաները, ինչպիսիք են Շեքսպիրը և Դանթեն։ Լյուդվիգ Թիքը ազդել է նազովրեցիների վրա 1798 թվականին հրատարակված իր «Ֆրանց Շտերնբալդի դեգերումները» վեպի միջոցով, որի գլխավոր հերոս նկարիչ Ֆրանցն իր կյանքը նվիրում է կրոնական արվեստին և համեստորեն, հավատարմորեն և ազնվորեն իրականացնում է իր առաքելությունը։ Նրա պես՝ Ղուկասի եղբայրները ցանկանում էին իրենց նվիրել հիմնականում կրոնական արվեստին։ Նրանք իրենց օրինակները փնտրեցին Վերածննդի դարաշրջանում Ալբրեխտ Դյուրերից և Ռաֆայելից առաջ գործած իտալացի նկարիչների մեջ, ինչպիսիք էին Ֆրա Անջելիկոն և Ջոտտոն, հույս ունենալով դրանով հաշտեցնել իդեալն ու իրականը, արտահայտել մաքուր զգացմունքներ և գտնել գեղեցկություն բնության մեջ։ Այսպիսով, միության անդամներին առաջին հերթին մտահոգում էին բարոյական և կրոնական խնդիրները, գեղարվեստական ​​խնդիրները տեղափոխվեցին երկրորդ պլան
Գեղարվեստական ​​հակադրությունն Ակադեմիայի դասընթացներին ի վերջո հանգեցրեց բաց կոնֆլիկտի։ Երբ 1809 թվականին ակադեմիան ստիպված եղավ կրճատել իր ուսանողների թիվը, նազովրեցիները դուրս մնացին ակադեմիայից ։