cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայկական երաժշտությունը մինչև 20-րդ դարի սկիզբը
Եվրոպական երաժշտական կրթություն ստացած հայ կատարողները
Ժամանակաշրջանի նշանակալի երևույթներից էր եվրոպական երաժշտական բարձրագույն կրթություն ստացած հայ կատարողների հայտնությունը։ Նրանց առջև ծառանում էր կատարողական արվեստի եվրոպական դարավոր փորձը յուրացնելով, այն հայ նոր երաժշտության զարգացմանը ծառայեցնելու խնդիրը։ Հիշատակելի են դաշնակահարներ Վահրամ Սվաճյանը, Հեղինե և Եվգինե Ադամյանները, Կարլ Միկուլին, Ստեփան Էլմասը, ջութակահարներ Դավիթ Դավթյանն ու Հովհաննես Նալբանդյանը, երգչուհիներ Նադեժդա Պապայանը, Նինա Դարիալին (Նունե Ղորղանյան) ու Հեղինե Տերյան–Ղորղանյանը, երգիչներ Ներսես Շահլամյանը և Բեգլար Ամիրջանյանը։ Առանձնահատուկ տեղ է գրավում Կոմիտասի երգչային կատարողական արվեստը՝ ազգային թե՛ ձևով, թե՛ բովանդակությամբ, որը, սակայն, հանգամանքների ճակատագրական բերումով մնաց հիմնականում որպես կղզիացած երևույթ։ Դրանից բանիմաց կերպով օգտվեցին Մարգարիտ Բաբայանը և Արմենակ Շահմուրադյանը։ Հ․ Լիմոնճյանը, Ա․ Հովհաննիսյանը, Դ․ Երանյանը, Ն․ Թաշճյանը, Ե․ Տնտեսյանը և ուրիշներ նոր հայկական ձայնագրության ստեղծումից հետո, շարունակեցին կատարելագործել այդ համակարգը, իրավացիորեն գտնելով, որ այն իր տեսակի մեջ միակն է ողջ Արևելքում։ Հայկական ձայնագրության նշաններով նրանք գրառեցին միջնադարյան մեղեդի (ձայնագրությունը՝ Ն․ Թաշճյանի) ազգային եկեղեցական ու աշխարհիկ ժողովրդական բազմահարյուր մեղեդիներ։ Նաև հանդես եկան բազմաթիվ հորինումներով, հայ երաժշտարվեստը հարստացնելով հոգևոր, աշխարհիկ արևելատիպ ու մեղեդիական մտածողության եվրոպական հունի մեջ գտնվող ազգային-հայրենասիրական նոր տիպի երգերով և քայլերգերով։
Կոմիտասի դերը երաժշտության ասպարեզում
Օժտված մի ամբողջ շարք արտակարգ ընդունակություններով՝ Կոմիտասը ծավալեց հիրավի բազմակողմանի գործունեություն։ Դյութիչ, հազվագյուտ ձայնի տեր երգիչը, զինված եվրոպական երգեցողական արվեստի իմացությամբ, բացահայտեց հայ գեղջուկ ու հոգևոր երգերի կատարողական առանձնահատկությունների ազգային խորքերը։ Մեծահմուտ խմբավարը գագաթնակետի հասցրեց նախասովետական շրջանի հայկական աշխարհիկ ու հոգևոր բազմաձայն երգեցողության արվեստը՝ միաժամանակ հանդես բերելով մանկավարժի և կազմակերպչի բացառիկ շնորհք։ Նա լույս ընծայեց «Հայն ունի ինքնուրույն երաժշտություն» հոդվածը, որը բացահայտում էր իր ազգագրագիտական, գիտատեսական ու կոմպոզիտորական գործունեության ուղղվածությունն ու բուն նպատակը։ Կոմիտասը հանդիսացավ հայկական երաժշտական ազգագրության հիմնադիրն ու առայսօր չգերազանցված ներկայացուցիչը։ Կոմպոզիտոր–երաժշտագետի ժողովրդական երգերի գրառումները ներկայացնում են հայ գեղջուկ երգաստեղծության հարստագույն ու հիմնարար հատընտիրը։ Իր գիտատեսական աշխատություններով Կոմիտասը բացահայտեց հայ ժողովրդական ու հոգևոր երգերի կազմությունը՝ ապացուցելով, որ դրանք «քույր–եղբայր» են, նաև պարզաբանեց այդ երգերի մեղեդիական կառուցվածքի բնորոշ կողմերը՝ ձայների ժամանակային և բարձրության հարաբերությունների առումներով։ Կոմիտասի կոմպոզիտորական գործունեությունը որոշակիորեն կրում է հանճարի կնիքը։ Նրա ստեղծագործությունը հիմնականում նըվիրված է հայ ժողովրդի հավաքական արժեքների՝ աշխարհիկ ու հոգևոր միաձայնային երգերի արդիականացմանը, վարպետ ձեռքով հղկված այնպիսի արտահայտչամիջոցներով (ավանդ, եղանակների կառուցվածքից բխեցված դիպուկ ներդաշնակություն ու մեղեդիակերտ ուրույն բազմաձայնություն), որոնք երաժշտական մշակման արվեստը բարձրացնում են ինքնաստեղծ հորինումների աստիճանին։ Որպես ստեղծագործող՝ Կոմիտասը համոզումով հայտնվեց XX դարասկզբի հետռոմանտիկական ուղղություններից արդի բանահյուսականության հունի մեջ։ Սեփական ժողովրդի արվեստն ընկալելով ողջ խորությամբ, հին ու հնագույն շերտերով ու ենթաշերտերով, նա ստեղծեց ոչ միայն միջազգային չափանիշներով իսկ բարձրարվեստ գործեր, այլև ազգային ոճ, հիմնադրեց հայկական կոմպոզիտորական ազգային դպրոցն ու եղավ նրա դասական ներկայացուցիչը։ Կոմիտասի ժառանգությունը (մեներգեր, խմբերգեր, դաշնամուրային երկեր և բազմաձայն «Պատարագ») ներկայացնում է նախասովետական շրջանի հայկական երաժշտարվեստի գագաթը։ XIX դարի վերջում և XX դարի սկզբում ստեղծագործական ասպարեզ դուրս եկան նաև ուրիշ հայ կոմպոզիտորներ, որոնք, իրենց գործունեությունը շարունակելով Հայաստանում սովետական կարգերի հաստատումից հետո, հասան սեփական ծրագրերի իրագործմանը։ Նիկողայոս Տիգրանյանը որոշակի բնագծեր նվաճեց հայկական ժողովրդական գործիքային մեղեդիների, մասնավորապես, խմբական ու միայնակ պարերի եղանակների բազմաձայն մշակման բնագավառում, դաշնամուրի համար։ Ռոմանոս Մելիքյանը լուրջ ավանդ մուծեց հայկական ռոմանսի բյուրեղացման գործին, ազգային դասական երաժշտությունը հարստացնելով «Աշնան տողեր» և «Զմրուխտի» մնայուն երգաշարերով։ Արմեն Տիգրանյանն ստեղծեց հայկական դասական երգ–օպերան՝ «Անուշ»-ը։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանը, որը եվրոպական, ռուս, ու ընդհանուր արևելյան արվեստների բավիղներով հասել էր հայկական ազգայինին, աշխատում էր «Ալմաստ» օպերայի վրա, ստեղծում հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության անդրանիկ նմուշները («Ղրիմի էսքիզներ»)։
Կատեգորիա:Հայկական երաժշտություն
Սերմին (Հալեպի նահանգ)
Սերմին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մասլովո (գյուղ, Կալինինսկի շրջան)
Մասլովո (Маслово), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կալինինսկի շրջանի կազմում։
Կլեր Գրանտ
Կլեր Կամիլ Գրանտ-Գրին (Clare Camille Grant-Green), ի ծնե Ջոնսոն (Johnson, ), ամերիկյան դերասանուհի, կինոպրոդյուսեր և երգչուհի։
Կարիերա
Կլեր Գրանտը ֆիլմերում նկարահանվել է 2004 թվականից։
Անձնական կյանք
2010 թվականի մայիսի 1-ից Կլերը ամուսնացած է Սեթ Գրինի (ծնվել է 1974 ) հետ, որի հետ հանդիպել է 3 տարի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օգոստոսի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1979 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Պոդվիսոկոե (գյուղ, Իզյումի շրջան)
Պոդվիսոկոե (Підвисоке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդվիսոկոե գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,255 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 215,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1922-1923
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1922-1923, Լյուքսեմբուրգի 13-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ռեդ Բոյզը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 8 թիմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն
Լեժնիցա
Լեժնիցա (Лежниця), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեժնիցա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կապիկների մոլորակը (այլ կիրառումներ)
Կապիկների մոլորակը անվանումը կարող է վերաբերել.
Անծանոթուհին Ուայլդֆել-Հոլլից
Անծանոթուհին Ուայլդֆել-Հոլլից (The Tenant of Wildfell Hall), անգլիացի գրող և բանաստեղծուհի Էնն Բրոնտեի նամակագրական վեպը, որը հրատարակվել է 1848 թվականին։ Կարելի է ասել, որ քույրերի գործերից ամենահատկանշականն է։ Հրատարակությունից հետո վեպը մեծ հաջողություն է գրանցել, բայց Էննի մահից հետո նրա քույրը՝ Շարլոտը, խոչընդոտել է վեպի հետագա հրատարակմանը ։
Վեպը համարվում է նաև առաջին ֆեմինիստական (սեռերի անհավասարության և հասարակության մեջ կնոջ դիրքի թեման բարձրացնող) ստեղծագործություններից մեկը ։
Վեպի ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է «պատմողական պատմություն»։ Առաջին պատմության հիմքում Գիլբերտ Մարկհեմի նամակն է՝ ուղղված փեսային (քրոջ ամուսնուն), որը պատմում է իր ամուսնությանը հանգեցրած իրադարձությունների մասին, իսկ երկրորդի հիմքում՝ նամակի ներսում գտնված հերոսուհի Հելենի օրագիրն է, որտեղ նա մանրամասն նկարագրում է իր կյանքը նախքան Ուայլդֆել-Հոլ ժամանելը։
Սյուժե
Վեպը բաղկացած է երեք մասից։ Գրքի առաջին մասում, որը ներկայացվում է Գիլբերտ Մարկհեմի կողմից, պատմվում է այն մասին, թե ինչպես է Ուայլդֆել-Հոլում՝ Լինդեն-Կար գյուղից ոչ հեռու գտնվող հին կալվածք ժամանում խորհրդավոր այրի Հելեն Գրեհեմը։ Զուսպ Հելենն ու նրա փոքրիկ որդին՝ Արթուրը, որոնք բոլորի հետաքրքրասիրության առարկան են դառնում, հետզհետե հարմարվում են գյուղական մթնոլորտին։ Մինչև Հելենի Ուայլդֆել-Հոլ ժամանելը Հիլբերտ Մարկհեմը հոգ էր տանում Էլիզա Միլուորդի մասին, թեև այդ ամենին նա այդքան կարևորություն չէր տալիս։ Էլիզայի նկատմամբ հետաքրքրությունը մարում է, երբ նա ծանոթանում է Հելենի հետ։ Ի պատասխան՝ Էլիզան սկսում է տարածել տիկին Գրեհեմի մասին սկանդալային լուրեր, որոնց շուտով սկսում է հավատալ գյուղի գրեթե ամբողջ բնակչությունը։
Տարածված լուրերի ազդեցության տակ, Գիլբերտը սկսում է հավատալ, որ իր ընկեր Ֆրեդերիկ Լորենսը հոգ է տանում Հելենի մասին։ Ճանապարհին պատահական բախվելով Լորենսին՝ Մարկհեմը, խանդով բռնկված, հարվածում է նրան, ինչի հետևանքով նա ընկնում է ձիուց։ Այս միջադեպի մասին ոչինչ չիմանալով՝ Հելենը հրաժարվում է ընդունել Հիլբերտի զգացմունքները և ամուսնանալ նրա հետ։ Երբ Հիլբերտը սկսում է մեղադրել նրան Լորենսի նկատմամբ զգացմունքներ ունենալու մեջ, Հելենը նրան տալիս է իր օրագրերը։
Վեպի երկրորդ մասը վերցված է Հելենի օրագրերից և պատմում է, թե ինչպես է նա իր կյանքը կապել Արթուր Հանթինգդոնի հետ։ Գրավիչ և սրամիտ էր Հանթինգդոնը, բայց միևնույն ժամանակ՝ երես առած, եսասեր և անպատասխանատու։ Մինչև Հելենի հետ ամուսնանալը նա սիրահետում էր թեթևասոլիկ Անաբելա Ուիլմոթին և մանիպուլյացիայի ենթարկելով Հելենին՝ ստիպում է նրան ամուսնանալ իր հետ։
Արթուրի ընկերները հաճախ են հավաքվում իր կալվածքում՝ Գրասդեյլում, կերուխում անում, զվարճանում։ Թե՛ տղամարդիկ, թե՛ կանայք այստեղ դեգրադացված են։ Լեդի Աննաբելա Լոուբորոն ներկայացված է որպես անհավատարիմ կին իր ամուսնուն, ով թեև միշտ վհատված տեսք ունի, բայց շատ նվիրված է իր կնոջը։
Ուոլտեր Հարգրեյվը՝ Հելեն Միլիսենտի ընկերուհու եղբայրը, փորձում է նրա ուշադրությանը արժանանալ։ Ուոլտերը անցանկալի երկրպագու է համարվում։ Հելենը նկատում է նրա գիշատիչ բնույթը շախմատի խաղի ժամանակ։ Հարգրեյվը նրան պատմում է, որ Արթուրը տարված է Անաբելով։ Այս ամենը համապատասխանում է իրականությանը. երբ հերթական գինարբուքն ավարտվում է ու հյուրերը ցրվում են, Արթուրը բացահայտ իր կարոտն է արտայատում սիրուհու հանդեպ և ծաղրում իր կնոջը։
Երրորդ մասը սկսվում է օրագրերի ընթերցումից հետո, երբ տիկին Գրեհեմը խնդրում է Գիլբերտին հանգիստ թողնել իրեն, քանի որ ինքն ամուսնացած է։ Գիլբերտը հնազանդվում է և շուտով իմանում, որ Հելենը վերադարձել է Գրասդեյլ՝ իմանալով, որ իր ամուսինը մահացու հիվանդ է։ Հելենը փորձում է օգնություն ցուցաբերել ամուսնուն, բայց ապարդյուն։ Արթուրի մահը տանջալից է և ուղեկցվում է այն վախով, թե ինչ է իրեն սպասվում իր բոլոր մեղքերի համար։ Հելենը չի կարողանում հանգստացնել ամուսնուն, քանի որ վերջինս չի պատրաստվում պատասխանատվություն կրել իր արարքների համար և փոխարեն Հելենին ասի, որ իր ժամանակից առաջ չընկնի, ասում է որ նա աղոթի իր փրկության համար։
Անցնում է մեկ տարի։ Գիլբերտը ազատվում է Հելենի մոտալուտ ամուսնության մասին տարածված լուրերի պատճառով ունեցած ծանր մտքերից, երբ իմանում է, որ պարոն Լորենսը, ում հետ նա հարթել է հարաբերությունները, ամուսնանում է Էսթեր Հարգրեյվի հետ։ Մարկհեմը մեկնում է Գրասդեյլ, որտեղ իմանում է, որ Հելենը այժմ բարեկեցիկ կյանք է ապրում է Սթենինգլիում գտնվող իր կալվածքում։ Նա գնում է այնտեղ, բայց նաև գիտակցում է որ իր դիրքն այժմ շատ ավելի ցածր է, քան Հելենինը։ Կալվածքի դարպասի մոտ նա կանգ է առնում՝ չհամարձակվելով ներս մտնել։ Եվ այստեղ նա պատահաբար բախվում է Հելենին, նրա մորաքրոջը և պատանի Արթուրին։ Երկու սիրահարները հաշտվում են և շուտով ամուսնանում։
Գենդերային հարաբերություններ
Գիլբերտի մայրը հավատարիմ է այն ժամանակներում ընդունված տեսակետներին, որ կնոջ դերը իր ամուսնուն հաճոյանալն է։ Հելենը, ով իր պահվածքով ու հայացքներով ցույց է տալիս, որ այլ կարծիքի է այս հարցի շուրջ, խորհրդանշում է անկախ կնոջ կերպար։
Ամուսնություն
Մեծ Բրիտանիայում մինչև 1870 թվականը ամուսնացած կնոջ սեփականության մասին ակտի ընդունումը, ըստ օրենքի, ամուսնացած կինը ամուսնուց անկախ գոյության իրավունք չուներ, հետևաբար, ցանկացած սեփականության իրավունք չուներ առանց ամուսնու վերահսկողության պայմանագրեր կնքել, ամուսնալուծվել և նույնիսկ տնօրինել սեփական երեխաներին։
Հելենը, ով տարված էր ռոմանտիկ գաղափարներով, հավատում էր, որ կարող է Արթուրին փոխել դեպի լավը։ Ռալֆ Հեթերսլին հայտարարել է, որ ցանկանում է ունենակ հանգիստ և հեզ կին, ով չի փորձի խոչընդոտել իր զվարճանքները, բայց ժամանակի ընթացքում հասկանում է, որ ցանկանում էր բոլորովին հակառակը։ Միլիսենտը չէր ցանկանում ամուսնանալ Ռալֆի հետ, բայց նա, ի տարբերություն իր քրոջ Էսթերի, քաջություն չունեցավ դիմակայելու իր մորը։ Հարուստ Աննաբելլան ցանկանում է միայն ունենալ նախանձելի տիտղոս, իսկ Ջեյն Ուիլսոնը, արհամարհելով իր ոչ հարուստ ընտանիքը, ցանկանում է և լավ նյութական միջոցներ ունենալ և լավ դիրք։
Մայրություն
Հելենը պատրաստ էր հանդուրժել ամուսնու արարքները, եթե դրանք վատ ազդեցություն չունենային իր որդու վրա։ Փոքրիկ Արթուրի ալկոհոլին ու հայհոյանքներին սովորեցնելը նրա համբերության վերջին կաթիլն էր։ Նա պատրաստ էր նույնիսկ խախտել օրենքը, ինչը և նա արել է, որպեսզի իր որդին արժանապատիվ մարդ դառնալու հնարավորություն ունենար։
Բարեպաշտություն
Հելենը երբեք չի մոռանում քրիստոնեական բարոյական սկզբունքների մասին, որոնք երբեք չէր խախտել՝ ի տարբերություն անարդար օրենքի, և բոլոր տառապանքներից հետո, նա պարգևատրվում է հարստությամբ և երջանիկ երկրորդ ամուսնությամբ։
Հելենի լավագույն ընկերուհին՝ Միլիսենթ Հարգրեյվը, չնայած նրան, որ նա երբեք չի փորձել դիմադրել իր ճանապարհին կանգնած բոլոր դժվարություններին, նույնպես, ի վերջո, երջանկություն է ձեռք բերում։ Նրա ամուսինըչ Հելենի օգնությամբ, իր մեջ ուժ է գտնում ճիշտ ուղու վրա կանգնելու՝ դրանով իսկ բարեկեցություն պարգևելով իր ընտանիքին։
Կին և արվեստ
Անծանոթուհին Ուայլդֆել-Հոլում գրքում Հելենի ամուսնությունը սահմանափակում է նաև սեփական տաղանդը զարգացնելու միտումը։ Գլխավոր հերոսուհու գեղարվեստական ունակությունները կենտրոնական դեր են խաղում ինչպես Արթուրի, այնպես էլ Գիլբերտի հետ հարաբերություններում։ Նկարելու նրա ազատությունը և դրանից զրկվելը ամուսնությունից հետո, ոչ միայն բարդացնում է Հելենի՝ որպես կնոջ, այրի կամ նկարչուհու նշանավորումը, այլ նաև հնարավորություն է տալիս հեղինակին քննադատել ամուսնության ազդեցությունը տան միջավայրում։
Իր օրագրի հենց սկզբում երիտասարդ ու չամուսնացած Հելենն արդեն իրեն որպես նկարիչ է դիտում։ Նա գրում է, որ նկարչությունը նրան առավել համապատասխան է, քանի որ նա կարող է նկարել և մտածել միաժամանակ իր գործերի մասին։ Այդ ժամանակաշրջանի նրա բոլոր նկարները բացահայտում են Արթուր Հանթինգդոնի հանդեպ նրա գաղտնի զգացմունքները, այն զգացմունքները, որոնք թույլ չեն տալիս նրան տեսնել նրա բնավորությունը և թույլ են տալիս կորցնել իրեն ամուսնության մեջ։ Չնայած նրա զգացմունքների բացահայտմանը,այն փաստը, որ նա ներդնում է իր հոգին իր նկարների մեջ, նույնպես դառձնում են նկարիչ։
Ամուսնությունից հետո Հելենն ընդունում է տասնիններորդ դարի կատարյալ կնոջ դերը, նա ղեկավարում է տնային տնտեսությունը, հոգ է տանում իր ամուսնու և երեխայի, ինչպես նաև աղքատների մասին,և իր սեփական զբաղբունքների համար պարզապես ժամանակ չի մնում։ Չնայած ամուսնությունը կործանարար ազդեցություն է ունենում իր տաղանդի վրա, Հելենը համարում է իր սեփականությունը, ի տարբերություն նկարների որոնք,պատկանում են իր ամուսնուն։
Հեռանալով Գրասդեյլ Մենորից՝ Հելենը կրկին ազատություն է ստանում տիրապետելու և արվեստով զբաղվելու համար։ Համաձայնելով նորից ամուսնանալ, նա կրկին վտանգի է ենթարկում այս ամենը, ուստի Գիլբերտը, բացի Հելենի սիրուց, պետք է շահի իր վստահությունը։ Ինչպես միշտ, Հելենի զգացմունքներն ու դիրքորոշումը արտացոլվում են նրա աշխատանքների մեջ, նույնիսկ եթե նա փորձում է թաքցնել դրանք։
Քննադատություն
Հրապարակումից անմիջապես հետո վեպը ֆենոմենալ հաջողության հասավ, հրատարակությունն ամբողջությամբ վաճառվել էր վեց շաբաթվա ընթացքում՝ դրանով իսկ գերազանցելով Էմիլի «Մոլեգին հողմերի դարավանդ» գրքի վաճառքը։
Չնայած դրան, քննադատների արձագանքը միանշանակ չէր։ Գիրքն գովում էին «հզորության» ու «տպավորչության» համար ու քննադատում «բռնության» համար։ Շարլոտան՝ Էննի քույրը, գրել է, որ վեպի թեմաների և իրադարձությունների ընտրությունը սխալ էր ։
Շատ քննադատներ սխալմամբ ընդունել են Էննի ցանկությունը՝ զգուշացնելու սանձարձակության վտանգի մասին իր հավանության համար. ։ North American Review-ը քննադատել է Գիլբերտին որպես «դաժան, հպարտ, խանդոտ, վրեժխնդիր և երբեմն կոպիտ», միևնույն ժամանակ ընդունելով Հելենի խելքն ու էներգիան, որը, սակայն, զուրկ էր «ճշմարիտ կանացի հատկանիշներ» ։ Spectator և այլ հրատարակություններ, չհասկանալով Էննի մտադրությունները, ստեղծագործությանը մեղադրել է նրա ստեղծագործությունը «դաժանության հանդեպ ցավոտ սիրո, եթե չասենք վայրագության» մեջ ։
Ի պատասխան՝ Էննը գրել է վեպի երկրորդ հրատարակությանը իր հայտնի նախերգանքը, որում, ի պաշտպանություն վեպի գրվելու նպատակների, ասվել է, որ ընթերցողին զվարճացնելու կամ իր ճաշակը բավարարելու մտադրություն չի ունեցել, նա միայն ցանկացել է «ճիշտն ասել, քանի որ ճշմարտությունն իր բարոյականությունը միշտ փոխանցում է նրանց, ովքեր կարող են ընդունել այն»։ Նա նաև ավելացրել է, որ «իր մոտ տարակուսանք է առաջացրել այն փաստը, որ տղամարդը կարող է իրեն թույլ տալ գրել այն, ինչ ամոթալի կլինի կնոջ համար, մինչդեռ կինը չի կարող գրել այն մասին, թե ինչ կլինի պատշաճ և վայել տղամարդու համար» ։
Վերլուծություն
Իր հրապարակմամբ Ուայլդֆել-Հոլի անծանոթուհին մարտահրավեր է նետել վիկտորիանական դարաշրջանի բարոյական հիմքերին։ Սիրավեպի ամենացնցող դրվագներից մեկն այն էր, որտեղ Հելենը երկար վիրավորանքներից հետո փակում է իր ամուսնու առջև դուռը՝ դրանով իսկ հարված հասցնելով այն ժամանակվա սեռական քաղաքականությանը։
Գլխավոր հերոսուհին, Հելենը, համարձակ ու վճռական է, նա չի վախենում տղամարդկանց հետ ուղիղ և անկեղծ խոսելուց։ Էնն Բրոնտեն հավանություն է տալիս նման վարքագծին՝ համեմատելով նրան իր ամուսնու բոլոր արարքները հանդուրժող Միլիսենտի համեստության հետ։ Հելենը նման բան չէր ցանկանում հանդուրժել, առաջին իսկ հնարավորության դեպքում նա հեռանում է Հանթինգդոնի տնից իր սիրելի որդու հետ։
Վեպում արատները բնորոշ են ոչ միայն տղամարդկանց։ Լեդի Լոուբորոյի դավաճանությունները հսկայական տառապանքներ են պատճառում նրա ամուսնուն, Իսկ Էլիզա Միլուորդի զրպարտությունը վնասում է ողջ համայնքին։
Բարի և չարի հավերժական դիմակայության թեման վերաբերում է Աստվածաշնչին և Էննի կրոնական հայացքներին, որը հավատում է համընդհանուր քավությանը։ Ապաշխարող մեղավորները ներված են, պատիժը հասնում է միայն նրանց, ովքեր շարունակում են մեղք գործել անկախ ամեն ինչից։
Էկրանավորում
Վեպը էկրանավորվել է երկու անգամ, երկու ֆիլմերն էլ նկարահանվել են BBC-ի կողմից։ 1968 թվականի տարբերակում գլխավոր դերը խաղացել է Ջանեթ Մանրոն։ Իսկ «Ուայլդֆել-Հոլի անծանոթուհին» 1996 թվականին նկարահանվել են այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Թառա Ֆիցջերալդը, Թոբի Սթիվենսը, Ռուպերտ Գրեյվսը և Ջեյմս Պյյուրֆոյը։
Փոքր Բազանչա
Փոքր Բազանչա (Малая Базанча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բրիստոլ Բեյ շրջան (Ալյասկա)
Բրիստոլ Բեյ շրջան (Bristol Bay Borough), ԱՄՆ Ալյասկա նահանգի 18 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.308 կմ² է, բնակչությունը՝ 1.258 մարդ (2009 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նակնեկ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1962 թ.։
Կատեգորիա:Ալյասկայի շրջաններ
Մասլովո (գյուղ, Նովոսիլսկի շրջան)
Մասլովո (Маслово), գյուղ Ռուսաստանի Օրյոլի մարզի Նովոսիլսկի շրջանի կազմում։
Գերլուսային շարժում
Գերլուսային շարժումը վակուումում լույսի արագության գերազանցող արագությամբ շարժում է։ Չնայած այն փաստին, որ համաձայն hարաբերականության հատուկ տեսության վակուումում լույսի արագությունը հանդիսանում է ազդանշանների տարածման առավելագույն արագությունը, իսկ դրական զանգվածով մասնիկների էներգիան` մասնիկի արագությունը լույսի արագությանը մոտենալիս, ձգտում է անվերջության, այն մասնիկները, որոնց շարժումը կապված չէ ինֆորմացիայի տեղափոխման հետ (օրինակ ալիքում տատանումների փուլը կամ ստվերը), կարող են ունենալ որքան հնարավոր է մեծ արագություն  ։
Նյութական կետի գերլյուսային արագության որոշում
որտեղ.
Հարաբերականության հատուկ տեսությունը (STR) խիստ սահմանափակումներ է դնում մարմինների գերլուսային շարժման հնարավորությունների վրա.
Կան բազմաթիվ իրավիճակներ (ինչպես հաստատապես իրական, այնպես էլ ենթադրաբար), որոնք չեն բավարարում այս բնորոշման պայմաններին, և, հետևաբար, չեն ենթարկվում նշված սահմանափակումներին։
Արևային նապաստակներ, մկրատ
Գերլուսային արագություններով շարժվող մարմինների շարժման մասին ակադեմիկոս Վ. Լ. Գինզբուրգն ասել է.
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">Այն փաստը, որ ֆիզիկայում և աստղագիտությունում հնարավոր են և գործնականում հանդիպում են արագություններ, որոնք գերազանցում են լույսի արագությանը վակուումում, վաղուց հայտնի է։ Իհարկե, Վ. Լ. Գինցբուրգը ոչ մի դեպքում չէր խոսում հարաբերականության հատուկ տեսության պոստուլատների կամ եզրակացությունների խախտման մասին։
Հաշվարկման ոչ իներցիալ համակարգեր
Դասական մեխանիկայում ժամանակն ու տարածությունը համարվում են բացարձակ, իսկ նյութական կետի արագությունը սահմանվում է որպես.
որտեղ \vec r - նյութական կետի շառավիղ-վեկտորն է։ Այսպիսով, պտտվող Դեկարտյան կոորդինատային համակարգում (հաշվարկման) նյութական կետի արագությունը կորոշվի.
որտեղ.
Ինչպես երևում է հավասարումից, պտտվող մարմնի հետ կապված ոչ իներցիալ հաշվարկման համակարգում, բավականաչափ հեռացված օբյեկտները կարող են շարժվել կամայականորեն բարձր արագություններով, այդ թվում լույսի արագությունը գերազանցող արագություններով :. Սա չի հակասում այն բանին, որը ասվել է «Նյութական կետի գերլուսային արագության որոշում» բաժնում քանի որ : Օրինակ ՝ Երկրի վրա գտնվող մարդու գլխի հետ կապված կոորդինատային համակարգում Լուսնի արագությունը գլխի սովորական պտույտի ընթացքում ավելի մեծ կլինի, քան վակուումում լույսի արագությունը։ Այս համակարգում կարճ ժամանակում գլուխը շրջելիս, Լուսինը կգծի աղեղ, որի շառավիղը մոտ հավասար կլինի կոորդինատային համակարգի սկզբնակետի (գլխի) և Լուսնի միջև հեռավորությանը։
Փուլային արագություն
Փուլային արագությունը՝ V_{\Phi x} որոշ կամայական ուղղության երկայնքով x- ը միշտ գերազանցում է ալիքային վեկտորի երկայնքով փուլային V_{\Phi} արագությանը, երբ x ուղղությունը չի համընկնում ալիքային վեկտորի ուղղության հետ։ Մասնավորապես, եթե x առանցքը ալիքային վեկտորի հետ կազմում է \alpha անկյուն, ապա
Հետևաբար, եթե V_{\Phi}=c (ինչպես, օրինակ, վակուումում էլեկտրամագնիսական ալիքների համար), ապա պարզվում է, որ V_{\Phi x} -ն ավելի մեծ է, քան լույսի արագությունը ցանկացած ոչ զրոյական α -իի դեպքում,որը փոքր է 90 ° -ից (դա հաճախ իրականացվում է, երբ ալիքները տարածվում են հարթ ալիքների տարածման հարթություններում, որոնց ալիքային վեկտորները հաճախ չեն համընկնում ալիքի տարածման առանցքի հետ)։ Եվ նույնիսկ ցանկացած ալիքի համար (կամայականորեն անվերջ փոքր վերջավորությամբ V_{\Phi}<c ), սկզբունքորեն կարելի է ընտրել α, որն ուղիղ գծին մոտ լինի այնքան, որ այս ուղղությամբ փուլային արագությունը լինի որքան ասես մեծ՝ մասնավորապես ավելի մեծ, քան c:
Բացի այդ, փուլային արագությունը և ալիքի վեկտորի ուղղության երկայնքով հաճախ ավելի մեծ է, քան c -ն։ Օրինակ, դա ճիշտ է մեծ զանգվածով մասնիկների ալիքային ֆունկցիայի փուլային արագության համար (Դը-Բրոյլի ալիքներ ) ։ Էլեկտրամագնիսական ալիքների փուլային արագությունը նույնպես կարող է լինել c-ից ավելի մեծ։  Օրինակ ՝ պլազմայի բեկման ցուցիչը փքր է 1-ից։ Նման ալիքների փուլային արագությունը, համաձայն ժամանակակից պաըկերացումների, ոչ միայն որևէ կապ չունի ազդանշանի արագության հետ, որը կարող է փոխանցվել տվյալ մասնիկի օգնությամբ, այլ նաև չի համապատասխանում տարածության մեջ որևէ դիտարկված շարժման։ Մասնիկների արագությունը տվյալ դեպքում համապատասխանում է խմբային արագությանը, որը զանգվածային մասնիկների համար միշտ փոքր է c- ից ։
Տիեզերքի ընդլայնում
Ընդհանուր հարաբերականության հատուկ տեսության մեջ, կետային մարմինները նկարագրվում են համաշխարհային գծերով` `4-չափանի բեկված պսեվդոէվկլիդյան(կեղծ Էվկլիդյան) տարածա-ժամանակային համակարգում։ Հետևաբար, չկա որևէ եղանակ հեռավոր մարմնին դիտորդի համեմատ որևէ արագություն վերագրելու։ Այնուամենայնիվ, որոշ դեպքերում, դա կարելի է անել՝ նախապես որոշակի «նախընտրելի» ժամանակի ընտրության պարագայում։ Մասնավորապես, Ֆրիդմանի տիեզերքում  \tau ժամանակով և  p իրադարձությամբ  կարելի է հաշվել գալակտիկայի սեփական ժամանակը, որը գտնվում է  p վիճակում՝ Մեծ պայթյունից հետո։
Այդ դեպքում l-ը երկու գալակտիկաների՝
-ի և https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/5a080f64cb16f59a55348bf8c16942a251c3baca-ի  հեռավորությունն է ժամանակի \tau_0 պահին (-ով նշանակում ենք դրանց համաշխարհային գծերը), ռիմանյան եռաչափ տարածության մեջ,  երբ  \tau=\tau_0: Ըստ այդմ ՝ այս երկու գալակտիկաների ռեցեսիայի արագությունը անվանենք՝
( U տարբերվում է v-ից, որը սահմանված է « Նյութական կետի գերլուսային արագության որոշում» բաժնում)։
Տիեզերքն ընդլայնվում է այն իմաստով, որ ժամանակի ընթացքում գալակտիկաների միջև հեռավորություն է աճում։ Ավելին, Հաբլի օրենքի համաձայն, հեռավոր գալակտիկաները գտնվում են c/H-ից մեծ հեռավորության վրա (որտեղ H - Հաբլի հաստատունն է ՝ 67,80 ± 0,77 (կմ/վ)/Մպկ )) ), միմյանցից հեռնում են  U լույսի արագությունը գերազանցող արագությամբ։
Ալկուբիերի պղպջակը
1994 թ.- ին Միգել Ալկուբիերը առաջարկեց օգտագործել տիեզերական ժամանակատարածական հատուկ կորություն՝ գերլուսային շարժման համար։ Նրա առաջարկած մետրիկայում տարածությունն ամենուր հարթ է, բացառությամբ որոշ պղպջակների պատերի, որոնք շարժվում են ավելի արագ, քան լույսը՝ արտաքին Մինկովսկու տարածքում ։ Այս դեպքում (պղպջակի պատերի անսովոր երկրաչափության պատճառով) պարզվում է, որ պղպջակի կենտրոնի համաշխարհային գիծը, այնուամենայնիվ, մնում է ժամանակային։ Այսպիսով, սովորական նյութից բաղկացած օդաչուն կարող է, նստած նման պղպջակի կենտրոնում, շարժվել որոշակի իմաստով (քանի որ պղպջակը և դրա ներսում եղած տարածությունը, այլ ոչ թե դրա մեջ գտնվող օբյեկտները շարժվում են) ավելի արագ, քան լույսը :
Մի շարք տեսական դժվարությունների շարքում, որոնց բախվել է այս գաղափարը, մեկն այն է, որ պղպջակիի պատերը նույնպես պետք է ավելի արագ շարժվեն, քան լույսը, բայց արդեն սովորական, տեղական իմաստով։ Այսպիսով, Ալկուբերի պղպջակը պետք է ստեղծվի նախապես՝ դրա շարժումը կախված չէ օդաչուից։
Մեկ այլ խնդիր է նման շարժիչի համար բացասական էներգիայի խտությամբ տարածության հատվածներ ստեղծելու անհրաժեշտությունը` լցված« էկզոտիկ նյութերով »։ Մինչ օրս փորձնականորեն հաստատվել է նման նյութի միայն մեկ օրինակ` Կազիմիրի վակուումը, որի  մակրոկոպական մասշտաբներով արտադրությունը Չարլզ Ռիջլին դիտարկում էր Ալկուբիեր շարժիչի ստեղծման համար ։
Կրասնիկովի խողովակ
1995-ին Սերգեյ Կրասնիկովը առաջարկեց գերլուսային շարժման հիպոթետիկ մեխանիզմ, որը կապված էր հատուկ ստեղծված թունելներում տարածության-ժամանակի կորության հետ ։ Արդյունքում առաջացած կառուցվածքը նման է որդանխոռոչներին, բայց չէր պահանջում տարածության տեղաբանության փոփոխություն։ Ի տարբերություն Ալկուբիերի պղպջակի, Կրասնիկովի խողովակը հարմար էր առաջին արշավախմբի համար դեպի հեռավոր թիրախ, քանի որ այն ստեղծվում է (օգտագործելով հիպոթետիկ տեխնոլոգիաներ), երբ սովորական նավի գրեթե լուսային արագությամբ շարժմանընթացքում։ Ապագայում ճանապարհորդը հնարավորություն կունենա խողովակի միջով վերադառնալ ելման վայր հենց այդ պահին՝ մեկնելուց անմիջապես հետո  :
Անորոշության սկզբունքը քվանտային տեսության մեջ
Քվանտային ֆիզիկայում մասնիկների վիճակները նկարագրվում են Հիլբերտյան տարածության վեկտորներով, որոնք որոշում են ֆիզիկական մեծությունների որոշակի արժեքներ ստանալու հավանականությունը (ըստ քվանտային անորոշության սկզբունքի )։ Այս վեկտորների ամենահայտնի տեսակը ալիքային ֆունկցիաներն են, որոնց մոդուլի քառակուսին որոշում է տվյալ վայրում մասնիկի գտնվելու հավանականության խտությունը ։ Ստացվում է, որ այս խտությունը կարող է ավելի արագ շարժվել, քան լույսի արագությունը (օրինակ ՝ էներգիայի արգելքի միջով մասնիկի անցման խնդիրը լուծելիս), բայց լույսի արագության գերազանցման ազդեցությունը նկատվում է միայն կարճ հեռավորությունների վրա։ Նույնականության սկզբունքի ուժով անհնար է ասել ՝ դիտարկո՞ւմ ենք նույն մասնիկը, թե՞ դրա նորածին կրկնօրինակը։ 2004 թ.-ին իր Նոբելյան դասախոսության ընթացքում Ֆրենկ Վիլցեկը հանդես եկավ հետևյալ հիմնավորմամբ :
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">Պատկերացրեք որևէ մասնիկ, որը շարժվում է միջինում լույսին մոտ արագություններով, բայց դիրքի այնպիսի անրոշությամբ, որը պահանջում է քվանտյին տեսությունը։ ԱԿնհայտ է, որ կա որոշակի հավանականություն, որ կարելի է դիտել այդ մասնիկին միջինից մեծ արագությամբ՝ հետևաբար լույսի արագությունից մեծ արագությամբ շարժվելիս, ինրը հակասում է հարաբերականության հատուկ տեսությանը։ Այս հակասությունը լուծելու միակ եղանակը հակամասնիկի գոյության ներմուծումն է։ Կոպիտ ասած, դիրքի անհրաժեշտ անորոշությունը բացատրվում է այն հանգամանքով, որ առաջանում է նոր մասնիկ, որը չի տարբերվում օրիգինալից, բացի դիրքից։ Պահպանվող քվանտային թվերի հաշվեկշռի պահպանման համար անհրաժեշտ է, որ առաջացող մասնիկներին համապատասխան քանակով առաջանան նաև հակամասնիկներ։ (Դիրակը եկավ հակամասնիկների գոյության կանխատեսմանը մի շարք ռելյատիվիստիկ ալիքային ֆունկցիաների ներկայացման և վերաներկայացման արդյունքում, որոնք նա ստացավ, այլ ոչ թե էվրիստիկ դիտարկումներով՝ որոնք ես ներկայացրեցի։ Այդ արդյունքերի անխուսափելիությունը և համատարածությունը, ինչպես նաև դրանց ուղղակի կապը հարաբերականության հատուկ տեսության և քվանտայինմեխանիկայի բազային հասկացությունների հետ, դարձավ ակնհայտ։
— Ֆրանկ Վիլչեկ
Այդ երևույթը ունի հավանակային բնույթ և չի կարող օգտագործվել գերլուսային արագությամբ ինֆորմացիայի փոխանցման
Դաշտի քվանտային տեսության գրգռման տեսության մեջ դասական ֆիզիկայի մասնիկների տարածման բնութագրման անալոգը հանդիսնում է համապատասխան դաշտը։ Այն նկարագրում է մի կետում ծնված և այլ կետում այն կետում որտեղ մասնիկը վերանում է, մասնիկների բաշխման հավանականության ամպլիտուդը։  Այստե կարելի է առանձնացնել 2 հավանական տարբերակ․
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
—— Ռիչարդ Ֆեյման, 1965 թ․ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակակիր
Սակայն վիրտուալ մասնիկները չեն կարող տեղեկատվություն փոխանցել, և դիտարկված մասնիկները վերջնական և սկզբնական վիճակներում սովորական են, բացի այդ ՝ նրանք չեն փոխազդում միմյանց հետ (տե՛ս։ S– մատրիցա ), այնպես որ նրանց լույսի տարածման կոնից դուրս գտնվող դրանց տարածողները անհետանում են։ Հետևաբար, քվանտային դաշտի տեսության մեջ չկան նաև գերլուսային արագություններ, որոնք կարող էին օգտագործվել գերլուսային հաղորդակցության համար։
Քվանտային ոչ տեղայնություն
Քվանտային տեսության ոչ տեղայնական հատկությունը կորելյացիա է առաջացնում սկզբնական համակարգի խճճված ենթահամակարգերի միջև, անկախ նրանց հեռավորությունից։ Ուստի հնարավոր է դառնում ցանկացած վայրում ժամանակի ցանկացած պահին քվանտային վիճակի որոշումը ցանկացած հեռավորության վրա ՝ չափելով այլ վայրում դրա հետ խճճված վիճակը և, համապատասխանաբար, դրա փոխանցումն անվերջ արագությամբ՝ քվանտային հեռահաղորդակցում ։ Այնուամենայնիվ, քվանտային վիճակի անսխալ չափման համար պահանջվում է դասական տեղեկատվություն չափման հիմքի մասին, որը պետք է փոխանցվի կապի դասական ալիքով, բնականաբար, լույսի արագությունը չգերազանցող արագությամբ (ավելի մանրամասն տե՛ս Sec. հիմնական հոդվածում )։ Չնայած կարելի է ենթադրել, որ մեկ չափման համար բավարար հիմք կա, այդպիսի մոտեցումը չի կարող օգտագործվել գերլուսային հաղորդակցության և մի շարք քվանտային վիճակների առանց սխալների հեռահաղորդման համար։ Այսպիսով, քվանտային հեռահաղորդումն անհնար է լույսի արագությունից մեծ արագությամբ։ Քվանտային ոչ տեղայնության երևույթը չի հակասում քվանտային տելեպորտացիայում պատճառականության սկզբունքին։
Գերլուսային մասնիկներ
Հիպոթետիկ մասնիկների տախիոնները, եթե դրանք գոյություն ունեն, կարող են ավելի արագ շարժվել, քան լույսը։ Նրանք չեն կարող տեղեկատվություն փոխանցել, հակառակ դեպքում դրանց առկայությունը կհակասեր պատճառահետևանքային կապի սկզբունքին ։
Հարաբերականության հատուկ տեսության մեկնաբանման մեջ, եթե էներգիան և իմպուլսը համարենք իրական թվեր, տախիոնը նկարագրվում է մտացածին զանգվածով։ Տախիոնի արագությունը չի կարող պակաս լինել լույսի արագությունից, քանի որ էներգիան անվերջ կբարձրանար։
Լորենցի ձևափոխումները էվկլիդյան տարածական-ժամանակային X 0 = icT- ի երևակայական առանցքով V> c- ով մասնիկը վերածում են համապատասխան հակամասնիկի ` с2/V- ով շարժվելով մինչլուսային արագությամբ : V> c- ում փուլային արագությունը դառնում է խմբային՝  լույսի արագությունից փոքր, այս վարկածը վերացնում է պատճառահետևանքային սկզբունքի խախտման խնդիրը։
Պետք է տարբերակել տախիոնները (միշտ շարժվում են ավելի արագ, քան լույսը և իրենցից ներկայացնում են կամ պարզապես զուտ դասական մասնիկներ, կամ տախիոնի դաշտի գրգռման բավականին հատուկ տեսակ) և տախիոնային դաշտերը (հավասարապես հիպոթետիկ)։ Բանն այն է, որ տախիոնային դաշտը (նրա գրգռման այլ տեսակները), սկզբունքորեն, կարող են էներգիա և տեղեկատվություն փոխանցել, սակայն, որքան հայտնի է, այդ տիպի գրգռումներն այլևս չեն տարածվում լույսի արագությունից մեծ արագություններով։
Սուպերբրադիոնի էներգիան և իմպուլսը․
Որտեղ
Տեսականորեն քննարկվել է նաև նեյտրինոների որոշ տեսակների գերլուսային արագությունների առկայության հնարավորությունը :
Շարանհորսթի էֆեկտ
Ալիքների արագությունը կախված է այն միջավայրի հատկություններից, որոնցում դրանք տարածվում են։ Հարաբերականության հատուկ տեսությունը նշում է, որ անհնար է վակուումում զանգվածային մարմինը շարժվի լույսի արագությունը գերազանցող արագությամբ։ Միևնույն ժամանակ, տեսությունը չի նշում լույսի արագության որևէ հատուկ արժեք։ Այն չափվում է փորձնականորեն և կարող է տարբեր լինել ՝ կախված վակուումի հատկություններից։ Վակուումի համար, որի էներգիան ավելի քիչ է, քան սովորական ֆիզիկական վակուումի էներգիան, լույսի արագությունը տեսականորեն պետք է լինի ավելի բարձր, իսկ ազդանշանի փոխանցման առավելագույն թույլատրելի արագությունը որոշվում է բացասական էներգիայի առավելագույն հնարավոր խտությամբ։ Նման վակուումի օրինակներից է Կազիմիրի վակուումը, որը նկատելի է դառնում 10 նանոմետրից պակաս չափերով (տրամագծով) բարակ ճեղքերում և մազանոթներում (մոտ հարյուր անգամ ավելի մեծ, քան սովորական ատոմը)։ Արդյունքը բացատրվում է Կազիմիրի վակուումում վիրտուալ մասնիկների քանակի նվազմամբ, որոնք, ենթադրաբար, շարունակական միջավայրի մասնիկների նման, դանդաղեցնում են լույսի տարածումը։ Կլաուս Շարնհորստի կողմից կատարված հաշվարկները ցույց են տալիս լույսի արագությունը Կազիմիրի վակուումում գերազանցում է լույսի արագության սովորական վակուումի համեմատ 1 × 10 −24- ով՝ 1 նմ լայնությամբ ճեղքի համար։ Պարզ դարձավ նաև, որ Կազիմիրի վակուումի մեջ լույսի արագության գերազանցումը չի խախտում պատճառահետևանքային սկզբունքը  ։ Կազիմիրի վակուումում լույսի արագության գերազանցումը, սովորական վակուումում լույսի արագության համեմատությամբ, դեռ փորձարարորեն չի հաստատվել՝ այդ էֆեկտի չափման ծայրահեղ բարդության պատճառով  ։
Տեսություններ վակուումում լույսի փոփոխվող արագությունների համար
Ժամանակակից ֆիզիկայում կան վարկածներ, որոնց համաձայն լույսի արագությունը վակուումում հաստատուն չէ, և դրա արժեքը ժամանակի ընթացքում կարող է փոխվել  : Այս վարկածի ամենատարածված տարբերակը ենթադրում է, որ մեր Տիեզերքի կյանքի սկզբնական փուլերում  c (լույսի արագությունը) հաստատունի արժեքը շատ ավելի մեծ էր, քան հիմա է։ Ըստ այդմ, նախկինում նյութը կարող էր շարժվել լույսի ժամանակակից արագությունից զգալիորեն գերազանցող արագությամբ։ Այս վարկածները, սակայն, դեռ լի են ներքին հակասություններով և դրանից ազատվելու համար պահանջում են ժամանակակից ֆիզիկայի  ավելի խորքային վերանայում ։
Սուպերբրադիոն(գերբրադիոն)
Սուպերրադիոն ( superbradyon) ենթադրական տարրական մասնիկ է, որը կարող է շարժվել լույսի արագությունը գերազանցող արագությամբ, բայց ի տարբերություն տախիոնների, դրանք կարող են ունենալ զանգվածի և էներգիայի դրական իրական արժեքներ։ Գերբրադիոնները կարող են լինել գոյություն ունեցող մասնիկների նոր տեսակ, որոնք իրոք ավելի արագ են շարժվում, քան լույսը, և ունակ են գերլուսային արագությամբ տեղեկատվություն փոխանցել, այդպիսով խախտելով պատճառահետևանքայինության սկզբունքը ։
«Սուպերբրադիոն» տերմինը, ինչպես նաև դրա գոյության հնարավորությունը առաջարկել է իսպանացի ֆիզիկոս Լուիս Գոնսալես-Մեստրեսը ՝ որպես « բրադիոն » (տարդիոն) տերմինի հականիշ ։ Լոնենց-սիմետրիայի խախտման վերաբերյալ Գոնսալես-Մեստրի աշխատանքների արդիականությունը ճանաչվել է 2002 թվականին CERN Courier և The New York Times ամսագրերի կողմից։ Դեռ 1997-ին նրա աշխատանքերը մեջբերում էին Սիդնի Քոլմանը և Շելդոն Գլեյշոուն :
Ի տարբերություն տախիոնների, որոնք նկարագրված են հարաբերականության հատուկ տեսության շրջանակներում, սուպերբրադիոնները հստակորեն խախտում են Լորենցի ինվարիանտությունը ։ Նրանք նման են սովորական մասնիկներին (բրադիոններ), բայց վակուումում ավելի բարձր կրիտիկական արագությամբ։ c_s ... սուպերբրադիոնի կրիտիկական c_s արագությունը կարող է զգալիորեն մեծ լինել, քան լույսի c արագությունը։ Սա ենթադրում է, որ լորենցական ստանդարտ համաչափությունը ոչ թե հիմնարար սիմետրիա է, այլ միայն դրա ցածր էներգիայի սահմանը ։
Ըստ Գոնսալես-Մեստրեսի ՝ սուպերբրանդիոնները կարող են լինել նյութի հիմնական բաղադրիչները Պլանկի սահմանում և դրանից դուրս։   Մինչ օրս չեն հայտնաբերվել որևէ երևույթներ, որոնք կարող են հաստատել սուպերբրադիոնների գոյությունը, բայց եթե սուպերբրադիոնները կարող են գոյություն ունենալ մեր Տիեզերքում որպես ազատ մասնիկներ, ապա նրանք կարող են ինքնաբերաբար ճառագայթվել որպես «սովորական» մասնիկներ ՝ դառնալով գերէներգետիկ տիեզերական ճառագայթների աղբյուր և դադարեցնել ճառագայթումը, երբ դրանց արագությունը նվազի, կամ հավասարվի լույսի արագությանը։ Այսպիսով, տիեզերքը կարող է պարունակել այս գերլուսային մասնիկներից, որոնց արագությունը կլինի լույսի արագությունից մեծ կամ մոտ արագությամբ։ Սուպերբրադիոնները կարող են նաև ապահովել ինֆիլյացիայի, մութ նյութի և մութ էներգիայի նոր մոտեցումներ  :
OPERA- ի համագործակցությունը 2011 թ. սեպտեմբերի 23- ին Միջուկային հետազոտությունների եվրոպական կազմակերպությունում (CERN) կայացած խորհրդաժողովում հայտարարեց, որ Գրան-Սասսո ստորգետնյա լաբորատորիայում (Իտալիա) կատարված փորձի արդյունքում ստացվել են տվյալներ, ըստ որի ենթատոմային նեյտրինոյի մասնիկը կարող է շարժվել լույսի արագությունը 25 ppm գերազանցող արագությամբ՝ (0.0025%) : CERN- ից Գրան 731,278 м  թռած նեյտրինոների դետեկտորում գրանցված 16111 դեպքերի  վիճակագրական մշակումը  ցույց է տվել  հարաբերականության տեսությանը  ակնհայտ հակասությունը, նեյտրինոն՝ 28,2 Գէվ միջին էներգիա ունեցող 28,2 Գէվ  ճանապարհը անցնում է 61,1 նանովայրկյան  ավելի արագ, քան լույսը։ Հեղինակների գնահատած խոտորման սխալը 6 անգամ պակաս է այս արժեքից։ Այսպիսով, տրված էներգիայով նեյտրինոյի արագությունը վակուումում լույսի արագությունը գերազանցեց մոտ 7,5 կմ/վ : Փորձարարական ճշգրտության մեջ Նեյտրինոյի արագության կախվածությունը էներգետիայից չի հայտնաբերվել :
OPERA համագործակցություն
2012-ի մայիսին OPERA- ն իրականացրեց մի շարք վերստուգիչ փորձեր և հանգեց վերջնական եզրակացության, որ գերլուսային արագության սխալ ենթադրության պատճառը տեխնիկական թերությունն էր (չամրացված օպտիկական մալուխի միակցիչը հանգեցրեց GPS- ի և տեղադրման ժամանակի համաժամացման շղթաների հավելյալ ուշացմանը)   :
2012-ի գարնանը ճշգրիտ փորձի արդյունքում տվյալների ստուգումը հանգեցրեց համագործակցությանը այն եզրակացության, որ նեյտրինոյի արագությունը v_{\nu} լույսի արագությունից կարող է տարբերվել ոչ ավելի, քան
ԻԿԱՐՈՒՍ համագործակցություն
2012-ի մարտին նույն թունելում իրականացվել են անկախ չափումներ, և գերլուսային նեյտրինոյի արագություններ չեն հայտնաբերվել : Յոթ նեյտրինոյի իրադարձություններ են գրանցվել հոկտեմբերի 31-ին, նոյեմբերի 1-ին, 2-ին և 4-ին։ Ըստ համագործակցության վերլուծության, այս յոթ իրադարձությունների միջին շեղումը լույսի հաշվարկված ժամանումից ընդամենը +0,3 նվ էր  ։ ICARUS- ը հագեցած էր OPERA- ից անկախ  ժամանակի չափման սարքով :
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Հղումներ
Կատեգորիա:Արագություն Կատեգորիա:Հորինված տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Հարաբերականության տեսություն Կատեգորիա:Pages with unreviewed translations
Սողանջիկ
Սողանջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բուդեննովեց
Բուդեննովեց (Буденновец, Буденновсы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գերմանական ավետարանչական եկեղեցի
Գերմանական ավետարանչական եկեղեցի (Deutsche Evangelische Kirche), Երրորդ Ռայխի պետական բողոքական եկեղեցին։
Արդեն 1933 թվականի մարտին հողերի եկեղեցիների առաջնորդների խորհուրդը (Landeskirchen) քննարկել է Գերմանական ավետարանչական եկեղեցական միության բարեփոխումների խնդիրը և դրա վերակազմակերպումը որպես Միացյալ կայսերական եկեղեցու, որը գլխավորելու էր ռեյխսեպիսկոպոսը։ 1933 թվականի հուլիսի 11-ին ընդունվել է Գերմանական ավետարանչական եկեղեցու կանոնադրությունը։ 1933 թվականի հուլիսի 14-ին ռեյխստագն արձակել է «Գերմանական ավետարանչական եկեղեցու ստեղծման մասին» հրամանը, որը միավորել է երկրում գոյություն ունեցող 29 եկեղեցիների։ Եկեղեցում ակտիվորեն ներդրվել է «գերմանական քրիստոնեության» գաղափարախոսությունը։ 1933 թվականի սեպտեմբերի 27-ին առաջին ռեյխսեպիսկոպոս է դարձել Լյուդվիգ Մյուլերը։ 1934 թվականի հուլիսին կոմիսար Յեգերը ունիֆիկացրել (միասնականացրել) է 28 ավետարանչական եկեղեցիներից 22-ը։ 1934 թվականի աշնանը Բավարիայի և Վյուրտեմբերգի եկեղեցիների ենթարկումն ավարտվեց սկանդալով։ 1934 թվականի հոկտեմբերի 19-20-ին Դալեմում բացված եկեղեցական ժողովը հայտարարել է Կայսերական եկեղեցուց Դավանաբանական եկեղեցու տարանջատման մասին։ Արմատականները նացիստական ռեժիմը հայտարարել են սատանայական։
1935 թվականի հուլիսին, Հիտլերի հրամանով, ստեղծվել է Եկեղեցու հարցերով կայսերական նախարարությունը (Reichsministerium für die Kirchlichen Angelegenheiten), որը ղեկավարել է Հանս Կերլը։ Ավելի ուշ, ստեղծվել է Ավետարանչական եկեղեցու հարցերով կայսերական կոմիտեն, որը գլխավորել է Վ․ Ցյոլները (Wilhelm Zoellner)։ 1937 թվականին գերմանական կառավարության կողմից սկսվել են ընդդիմադիր բողոքականների մի մասի դեմ բռնաճնշումները։ Ձերբակալվել է Մարտին Նիմելյորը։ 1937 թվականի փետրվարի 12-ին Ցյոլները լքել է Եկեղեցական կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնը՝ բողոքելով, որ նրա աշխատանքը սաբոտաժի է ենթարկվում եկեղեցու հարցերով նախարարի կողմից։ 1937 թվականի վերջին բժիշկ Կերլը ստիպել է Հանովերի եպիսկոպոս Մարարենսին (August Marahrens) հրապարակայնորեն հայտարարել հետևյալը․
"Կյանքի վերաբերյալ նացիոնալ-սոցիալիստական գաղափարը ազգայնական և քաղաքական ուսմունք է, որը պայմանավորում և բնորոշում են Գերմանիայի հասունությունը։ Եթե դա այդպես է, ապա այն պարտադիր է և Գերմանիայի քրիստոնյաների համար ։"
1938 թվականի գարնանը Մարարենսը արել է վերջին քայլը՝ իր թեմի բոլոր քահանաներին հրամայելով անձամբ երդվել ֆյուրերին նվիրվածության վերաբերյալ։ Կարճ ժամանակահատվածում բողոքական հոգևորականության մեծ մասը պաշտոնապես և բարոյապես իրեն կապել է ֆյուրերի արձակած հրամանների կատարմանը։ 1939 թվականի փետրվարին Թյուրինգիայի, Սաքսոնիա-Անգալթի և Մեկլենբուրգ-Շվերինի եկեղեցիները ընդունել են օրենք, համաձայն որի հրեաներն այլևս չեն կարող հաճախել բողոքական եկեղեցիներ։ Նրանք եկեղեցում գտնվելու իրավունք անգամ չունեին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեկնարկի հետ կապված ուղերձում նշվում էր, որ Ավետարանչական եկեղեցին «այդ ժամին միանում է մեր ազգին՝ աղոթելով Աստծո առաջ ֆյուրերի և ռեյխի, ամբողջ վերմախտի և բոլոր նրանց համար, որոնք հայրենիքի առջև կատարում են իրենց պարտքը»։
Գաղափարախոսությունը կառուցվում էր քրիստոնեության արիականության և Հին Կտակարանի «հաղթահարման» մասին։ Հիսուս Քրիստոսը հայտարարվել է «նորդական հերոս», որը մեծապես տուժել է հրեաներից ։ Սակայն նացիոնալիզմի և քրիստոնեության միասնականությանը հասնել չհաջողվեց, քանի որ 1941 թվականի հուլիսի 9-ին արձակվել է Մարտին Բորմանի նամակը, որտեղ խոսվում էր նացիոնալ-սոցիալիզմի և քրիստոնեական արժեհամակարգի անհամատեղելիության վերաբերյալ։
Ջո Դ'Ամատո
Ջո Դ'Ամատո (Joe D'Amato, իրական անունը` Արիստիդ Մասաչեզի, Aristide Massaccesi, ), իտալացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ և օպերատոր։ Նկարահանել է տարբեր ժանրերի (մարտական, վեստերն, ֆանտաստիկ, պեպլում և սարսափ) մոտ 200 ֆիլմ։ Սակայն նրա ֆիլմերի մեծամասնությունը կրում են էրոտիկ և պոռնոգրաֆիկ բնույթ։
Կենսագրություն
1980-ական թվականների սկզբին նկարահանել է իր ամենահայտնի «Խավարից այն կողմ» (1979թ.), «Անտրոպոֆագուս» (1980թ.) և «Անտրոպոֆագուս 2» (1981թ.) ֆիլմերը, որոնց շնորհիվ հանդիսատեսների շրջանում հայտնի է դարձել որպես սարսափ ֆիլմերի հայտնի բեմադրիչ։ Ջո Դ'Ամատոն հետագայում աշխատել է Դոմինիկյան Հանրապետությունում, որտեղ նկարահանել է ֆիլմեր մեծահասակների համար։ Վերադառնալով Իտալիա, շարունակել է նմանատիպ ֆիլմերի նկարահանումը։ Այդ տարիներին նա հաճախ հանդես էր գալիս որպես պրոդյուսեր, որի արդյունքում ստեղծեց իր սեփական կինոկազմակերպությունը։
Ջո Դ'Ամատոյի որդին` Դանիել Մասաչեզին, ով սկզբում օգնում էր հորը` օպերատորական աշխատանքներում, հետագայում մեկնել է ԱՄՆ և շարունակել կարիերան, աշխատելով այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք էին «Հաննիբալ» (2001թ.), «Ցուրտ լեռը» (2003թ.), «Երկնային արքայություն» (2005թ.) և այլն։
Ջո Դ'Ամատոն մահացել է Իտալիայում, իր տանը, սրտի նոպայից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ
Տրես Ռիուսի գավառ
Տրես Ռիուսի գավառ (Microrregião de Três Rios), գավառ Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում։ Մտնում է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կենտրոնական մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 154 542 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1664,409 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 92,85 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի գավառներ
Ռաֆայել Օրոզկո Մաեստրե
Ռաֆայել Խոսե Օրոզկո Մաեստրե (իսպ.՝Rafael José Orozco Maestre, Մարտի 24, 1954, Բեցերիլ, Կոլումբիա - Հունիսի 11, 1992, Բառանկիլյա, Կոլումբիա), Կոլումբիացի երգիչ, երգահան և պրոդյուսեր, Կոլումբիայի երաժշտության լավագույն ներկայացուցիչներից մեկը։
Ծնվել է 1954 թվականի։ Սովորել է միջնակարգ դպրոցում` Colegio Nacional Loperena de Valledupar-ում։ Օրոզկո ն առաջին անգամ ձայնագրել է ակորդեոնահար Էմիլիո Օվիեդոյի հետ 1975 թվականին, Նրա առաջին ալբոմի անվանումն էր Adelante, իսկ երկրորդը՝ Con entusiasmo ։ 1976 թվականին, երեկույթի ժամանակ նա հանդիպեց ակորդեոնահար Իսրայել Ռոմերոյին և նրանք ընկերացան։ Երկու ամիս անց նրանք հիմնեցին Binomio de Oro de América երաժշտական խումբը։ Նա շահել է 16 ոսկե և երկու պլատինե ձայնասկավառակներ՝ միլիոնավոր դոլարներով ամբողջ աշխարհում ։
Նա մահացել է 1992 թվականին, այն բանից հետո, երբ ինչ-որ մեկը իր տան դիմաց կրակել է նրա վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոլումբիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Հունիսի 11 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Կոլումբիացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բարիտոններ
Պոպասնոե (գյուղ, Իզյումի շրջան)
Պոպասնոե (Попасне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպասնոե գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,177 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 276,84 մարդ/կմ²։