cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նրանց համար, ովքեր ծովում են
«Նրանց համար, ովքեր ծովում են» («За тех, кто в море»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Ֆայնցիմերը   1947 թվականին համանուն պիեսի հիման վրա (1945)՝ Բորիս Լավրենևի «Ծննդյան օրը» (1944) պատմվածքի սյուժետային տարրերի օգտագործմամբ։
Ֆիլմը պատմում է նավաստիների մասին, որոնք կռվել են տորպեդային նավակներով Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։
Սյուժե
Արագ և մեծ համբավը նվաճելու համար նավի հրամանատար Բորովսկին գերմանական նավերի սխալ կոորդինատներ է հայտնում ջոկատի հրամանատարին։ Դրանով նա նպատակ ունի անձամբ հարձակվել հիտլերականների դեմ՝ առանց այլ նավերի մասնակցության։
Բորովսկու նման արարքի հետևանքով ճակատագրական ողբերգություն է տեղի ունենում․ զոհվում է մոտորանավակի ամբողջ անձնակազմը։
Բայց կապիտան Բորովսկուն հնարավորություն են տալիս քավել իր մեղքը հայրենիքի և մարդկանց առջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1947 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Մոկք
Մոկք, Մոգք նաև Մոկս, Մեծ Հայքի 5-րդ նահանգը։ Հյուսիսից և արևելքից սահմանակցել է Վասպուրականի հետ, արևմուտքից՝ Աղձնիքին, հարավից՝ Կորճայքին։ Նահանգի կենտրոնն է եղել Մոկս բերդաքաղաքը։
Անուն
Ասում են՝ մի ժամանակ հայկական այս երկրամասի տերն էր Հայկ նահապետի ժառանգներից մեկը, որի անունը Մոկ էր։ Նա եղել է Հայաստանի ամենաարագագնաց մարդը։ Հենց լուր էր ստանում, թե իր իշխանության սահմաններում թշնամի էր հայտնվել, անմիջապես վերցնում էր իր զենքերը և շտապում դեպի թշնամին։ Շատ շուտ տեղ էր հասնում և թշնամուն վռնդում հայկական հողից։ Ահա այդ քաջ Մոկի անունով էլ նահանգը կոչվեց Մոկք կամ Մոկաց աշխարհ։
Պատմություն
Մոկքը Մեծ Հայքի ամենափոքր աշխարհն էր, որի տարածքը «Աշխարհացույցի» համաձայն վարչականորեն բաժանվել է 9 գավառների ։ Ի տարբերություն Մեծ Հայքի մյուս աշխարհների՝ Մոկքի վարչական ձևավորումը տեղի է ունեցել անհամեմատ ուշ, ամենայն հավանականությամբ 3-րդ դարից ոչ շուտ։ Մոկքը չի հիշատակվել Կլավդիոս Պտղոմեոսի՝ Մեծ Հայքի նկարագրության մեջ։ Համաձայն 6-րդ դարի բյուզանդական պատմագիր Պետրոս Պատրիկիոսի հաղորդած տեղեկությունների՝ Հռոմը Մծբինի 298 թվականի քառասնամյա հաշտության պայմանագրով Պարսկաստանից, ի թիվս այլ երկրամասերի, ստացել է 5 նահանգներ՝ Անգեղտունը, Ծռփքը, Աղձնիքը, Կորդուքը և Ծավդեքը, որոնք, հանդիսանալով հայկական երկրամասեր, 3-րդ դարում միացվել էին Սասանյան Պարսկաստանին, հայոց Խոսրռվ II թագավորի եղերական սպանությունից հետո ։
16-րդ դարի սկզբից Մոկքի տարածքը բռնատիրել է Օսմանյան Թուրքիան։ Վերջինիս կազմում այն մտել է Վանի էլայեթի մեջ, որպես առանձին սանջակ՝ Մոկս անունով։ 16-19-րդ դարերում Մոկքում շարունակել են գոյատևել հայկական կիսանկախ համայնքները։ Այնտեղ ժառանգական հողատերեր էին հայերը, մասամբ՝ քրդերը։ Մոկքում զարգացած էր խաղողամշակությունը, բամբակագործությունը, ձիթատու բույսերի մշակությունը, մեղվաբուծությունը։ Մոկքի 49 բնակավայրերի հայ բնակչությունը՝ ավելի քան 900 ընտանիք, 1915 թվականին տեղահանվել են և հիմնականում զոհ գնացել բռնագաղթի ճանապարհին։ Փրկվածները անցել են Արևելյան Հայաստան և բնակություն հաստատել Թալինի, Աշտարակի շրջաններում, Սևանի ավազանում և այլուր։
Վարչական բաժանում
Մոկքը ուներ հետևյալ 9 գավառները.
Իշայր, Մյուս Իշայր (Միւս Իշայր) Իշոց գավառ (Իշոց գաւառ), այս գավառները Ղևոնդ Ալիշանը տեղագրել է Զրըգան,Սպարկերտ և Կարկառ գավառակների տեղում։
Առվենից ձոր (Առուենից ձոր)կենտրոնը՝ Առվանց (Առուանց)։ Ինճիճյանը գավառը տեղագրում էր Մոկսից հարավ-արևմուտք 6 ժամ հեռավորության վրա գտնվող ձորահովտում, որը կոչվում է Առվանից ձոր, Առվանց գյուղի անունով։
Միջա, կենտրոնը՝ Միջա։ Գտնվում է Մոկաց Առանձնակ գավառից հարավ-արևմուտք,Մամոտանք կոչված շրջանում, որտեղ մինչև այսօր էլ պահպանվել է Միջա գյուղը։
Յոլ (Լոկչիմի վտակ)
Յոլ  (Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոկչիմ գետի ձախ ափից 119 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Մոկք
Վարչական բաժանում
Ջերմաձոր, կենտրոնը՝ Շատախ ավան,գտնվում է Ջերմ/այժմ Բոհտանսու/ գետի հովտում, սկսյալ Շատախից մի փոքր արևմուտք։ Ջերմաձորի տեղադրության համար կարևոր հետակետ է ծառայում այնտեղ հիշատակվող Զռայլ կամ Զռել բերդի դիրքը, որի ավերակները մինչև այսօր էլ պահպանվել են Զռելկալասի անունով։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Զռայլ կամ Զռել բերդը կլիմայական տեսակետից հանդիսացել է սահմանաբաժան Արևելյան Տիգրիսի բարեխառն և ջերմ բնակլիմայական պայմաններ ունեցող հատվածների միջև, որի հետևանքով ամրոցից արևմուտք սկսվում էր ճոխ բուսականության գոտին, Հ․Հյուրշմանը Ջերմաձորը տեղագրել է Զռել ամրոցից արևմուտք ընկած հատվածում։
Յոլ (Լոկչիմի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մոկք
Վարչական բաժանում
Արգաստովիտ Արքայից գավառ (Արքայից գաւառ), գտնվում են Մոկքի և Շատախի միջև։
Աշխարհագրական դիրք
Տարածվում էր Աղձնիքից արևելք՝ Հայկական Տավրոսի արևելյան հատվածի ջրբաժան բարձրությունների և Արևելյան Տիգրիսի միջև։ Մոկքր զբաղեցրել է Ջերմ (ներկայումս՝ Բոհտանսոլ) գետի ավազանի միջին մասը և գտնվել է Մեծ Հայքի հարավային սահմանագլխից շուրջ 70—80 կմ հյուսիս։
Ջրեր
Ունի բազմաթիվ գետեր, որոնք, առանց բացառության, սկսվում են Հայկական Տավրոսից և թափվում Արևելյան Տիգրիսը՝ աջ կողմից։
Կլիմա
Կլիման բավականին մեղ է։ Երկիրը ստանում է բավարար քանակությամբ մթնոլորտային տեղումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոկք Կատեգորիա:Վանի նահանգի պատմություն Կատեգորիա:Մեծ Հայքի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայոց պատմություն Կատեգորիա:Մեծ Հայք Կատեգորիա:Մեծ Հայքի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Մեծ Հայքի նահանգներ
Մեյվ Դերմոդի
Մեյվ Դերմոդի (Maeve Dermody ), ավստրալիացի դերասանուհի։ Հինգ տարեկանում ֆիլմում հայտնվելուց հետո, նրա չափահաս դերասանական կարիերան ներառում է աշխատանք ավստրիալական հեռուստատեսությունում, թատրոնում և ֆիլմերում։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Սիդնեյում։ Հայրը հոգեբան էր, իսկ մայրը՝ Սյուզն Մերֆի Դերմոդին՝ սցենարիստ։ Դերմոդիի ընտանիքում խրախուսում էին սերը դեպի գրականությունը և արհեստը։ Հինգը տարեկանում իր առաջին դերն է խաղացել Breathing Under Water ֆիլմում (1991), որի սցենարիստը նրա մայրն էր։ Դերմոդին հաճախել է Սիդնեյի Մոսմանի միջնակարգ դպրոցը։ Միջնակարգ դպրոցում ակտիվորեն մասնակցել է թատերական խմբակներին և շարունակել է իր դերասանական կրթությունը Սիդնեյի թատերական արվեստի ազգային ինստիտուտում՝ անցնելով այնտեղ մի քանի դասընթաց։
Կարերա
Դերմոդին միջնակարգ դպրոցում սովորելու ընթացքում սկսել է դերեր ստանալ ավստրալիական հեռուստասերիալներում  (All Saints  (1998), ինչպես նաև կարճամետրաժ ֆիլմերում։ Նրա առաջին գլխավոր դերը ֆիլմում եղել է Black Water (2007) անկախ թրեյլերում։ «Black Water»-ում Դերմոդիի դերասանական խաղը բերել է նրան երկրորդ պլանի դերասանական խաղի համար մի քանի անվանակարգ։ Հաջորդ գլխավոր դերը եղել է «Գեղեցիկ Քեյթը» ֆիլմում (2009), որի համար նա AFI-ում առաջադրվել է «Երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր»։ Խաղացել է գլխավոր դեր  «Գրիֆ-անտեսանելի» ֆիլմում (2010), որը լավ է ընդունվել քննադատների կողմից ։ 2015 թվականին Դերմոդին Վերա Քլեյթոնի դերում նկարահանվել է Ագաթա Քրիստիի «Եվ ոչ ոք չմնաց» ֆիլմի BBC One-ի տարբերակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիդնեյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Տրոցկիզմ
Տրոցկիզմ, քաղաքական ուսմունք, որը նկարագրված է Լև Տրոցկու և ձախ ընդդիմության մյուս առաջնորդների աշխատություններում 1920-1930 թվականներին և միջազգային ձախ ընդդիմության և չորրորդ Ինտերնացիոնալի ներկայացուցիչների կողմից։ Հիմնված է դեֆորմացված աշխատանքային պետության տեսությունների, պերմանենտ հեղափոխության, դասական բոլշևիզմի նվիրվածության պահպանման վրա։ Մերժում է ստալինիզմը՝ այն համարելով բոլշևիզմի վնասակար խեղաթյուրում քաղաքականապես աջ կողմում։ Բոլշևիզմի կարևորագույն լրացումները, որոնք կազմում են տրոցկիզմի հիմքը, դեֆորմացված աշխատանքային պետության տեսությունն ու պերմանենտ հեղափոխության տեսությունը են, որը հակադրվում է երկու փուլերի ստալինյան տեսությանը։ Որպես ինքնանպատակ օգտագործվում են նաև բոլշևիկները՝ լենինականները, հեղափոխական մարքսիստները։ Տրոցկիզմի խոշոր տեսաբանների շարքում Տրոցկու մահից հետո եղել են Էռնեստ Մանդելը, Թեդ Գրանտը, Թոնի Քլիֆը և ուրիշներ։
Ընդհանուր հասկացություն
Տրոցկիզմը տեսություն է, որն իրենից ներկայացնում է բոլշևիզմի զարգացում Կարլ Մարքսի, Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Վլադիմիր Լենինի, Լև Տրոցկու հայացքների հիման վրա և որոշ չափով ձախ ընդդիմության մի շարք այլ առաջնորդների, ինչպես նաև միջազգային ձախ ընդդիմության ներկայացուցիչների (1933 թվականից վերանվանված միջազգային կոմունիստական լիգայի) և չորրորդ Ինտերնացիոնալի հայացքների հիման վրա։ Տրոցկին ինքը հերքել է, որ ինքը այդ շարժման տեսաբան է եղել՝ իրեն համարելով հեղափոխական մարքսիզմի դասական հետևորդ Կ. Մարքսի և Ֆ. Էնգելսի և նրանց գաղափարների ամենախոշոր գործակիցը։ Ժամանակակից օրթոդոքսալ տրոցկիստներն իրենց ճանաչում են որպես «բոլշևիկ-լենինցիների» հետևորդներ, Լենինի տեսական աշխատանքները համարում են հավատարիմ և փորձություններ անցած պրակտիկա, ստալինիզմը համարում են վնասակար տարբերություն այն բանի հետ, որ Լենինը գրել է իր աշխատանքներում։ Ժամանակակից ուղղափառ տրոցկիստները կարծում են, որ պրոլետարիատի դիկտատուրայի պետությունը պետք է կառուցել հենց այնպես, ինչպես դա առաջարկել է Լենինն իր «Պետություն և հեղափոխություն» աշխատանքում։ Նրանք կարծում են, որ ստալինիզմը գործնականում չի անցել կենսունակության ստուգումը, քանի որ ստալինիզմի սկզբունքով կառուցված ԽՍՀՄ-ը դադարեցրել է իր փաստացի գոյությունը 1990-ական թվականների սկզբի հակահեղափոխության և կապիտալիզմի վերականգնման արդյունքում, Լև Տրոցկու աշխատանքների կանխատեսումներին լիովին համապատասխան, օրինակ, «Նվիրված հեղափոխություն» (1936 թվական) և «Կապիտալիզմի հոգեվարքը և չորրորդ Ինտերնացիոնալի խնդիրները» (1938 թվական)։ Նրանք նաև ԽՍՀՄ-ը համարում են դեֆորմացված աշխատանքային պետություն, քանի որ այն չի համընկնում Լենինի «Պետություն և հեղափոխություն» աշխատանքում նկարագրված պետական մոդելի հետ։ Ինչպես նաև նրանք կարծում են, որ, հակառակ պաշտոնական խորհրդային քարոզչության, ԽՍՀՄ-ում, ինչպես և աշխարհում ոչ մի տեղ, դեռևս երբեք լիարժեք սոցիալիզմ չի եղել, քանի որ այն, ինչ եղել է ԽՍՀՄ-ում, չի համընկնում սոցիալիզմի չափանիշների հետ, որոնք նկարագրված են մարքսիզմի հիմնադիրներ Կարլ Մարքսի և Ֆրիդրիխ Էնգելսի կողմից, և այն պատճառով, որ սոցիալիզմը հնարավոր չէ կառուցել առանձին վերցրած երկրում։
Տրոցկիստական տեսության առանցքային կետերն են․
Որպես ժամանակակից տրոցկիստների ինքնանպատակ, սովորաբար օգտագործվում են միայն տերմիններ՝ բոլշևիկներ-լենինականներ (պատմականորեն), կոմունիստներ, մարքսիստներ, օրթոդոքս մարքսիստներ, հեղափոխական մարքսիստներ ։ «Տրոցկիզմ» տերմինը հաճախ էկզոնիզմ է, և որպես ինքնանվաստացում այն օգտագործում են կամ ձախ ազգայնականների մարգինալ խմբերը, որոնց, ըստ էության, իսկական տրոցկիստները չեն ճանաչում տրոցկիստներ (օրինակ, չավիստներին)։ «Մարքսիզմ-լենինիզմ» տերմինը ներկա էր մի շարք տրոցկիստական կուսակցությունների ծրագրերին, սակայն նրանց անհրաժեշտ էր ԽՍՀՄ-ից և ԽՄԿԿ-ից ֆինանսական օգնություն ստանալու համար և գործնականում չէր հանդիպում տրոցկիստների առաջնորդների բանավոր խոսքի և հոդվածների մեջ նույնիսկ մինչև 1991 թվականը  ։ Զանգվածային տրոցկիստական կուսակցությունների և շարժումների ներկայացուցիչները չեն համարում Տրոցկիին առաջնորդ, քանի որ սկզբունքորեն ժխտում են վոժդիզմն ու ավտորիտարիզմը, իսկ նրանցից ոմանք քննադատաբար են վերաբերվում նրա գործունեությանը 1918-1923 թվականներին։
Ջեյմս Պատրիկ Քեննոնն իր «Ամերիկյան տրոցկիզմի պատմությունը» (1942) գրքում նշել է, որ «տրոցկիզմը նոր շարժում կամ նոր դոկտրինա չէ, այլ միայն իսկական մարքսիզմի վերականգնում, վերածնունդ, որը զարգացել և կյանքի է կոչվել Հոկտեմբերյան հեղափոխությամբ և կոմունիստական Ինտերնացիոնալի առաջին օրերով» ։
Նման գնահատականի մեջ տրոցկիստները միայնակ չեն իրենց մարքսիստական և լենինիստական համարող քաղաքական շարժումների և XX դարի կուսակցությունների շրջանում. նույն կերպ են բնութագրում իրենց ուղղությունը և նրանց ընդդիմախոսները՝ ստալինիստներն ու մաոիստները, ովքեր կարծում են, թե իրենց առաջնորդներն իբր ստեղծագործաբար զարգացրել են մարքսիզմ-լենինիզմը (այդ տերմինը, սակայն, տրոցկիստները ներկայումս սովորաբար չեն օգտագործում), քանի որ ԽՍՀՄ-ում հորինվել է 1930-ական թվականներին։
Ներկայումս գոյություն ունեն մի քանի տրոցկիստական հայեցակարգեր, որոնք տարբերվում են, մասնավորապես, ԽՍՀՄ-ում և Կուբայում բյուրոկրատիայի դերի և գործունեության գնահատման մոտեցումներով։ Տրոցկու մահից հետո տրոցկիզմի խոշոր տեսաբանների թվում էին Թեդ Գրանտը, Ալան Վուդսը, Էռնեստ Մանդելը, Թոնի Քլիֆը, Միշել Պաբլոն, Ջոզեֆ Հանսենը, Նաուել Մորենոն և Պիեռ Լամբերը։ Ոչ բոլորը, բայց նրանցից շատերը հրաժարվեցին օրթոդոքսալ տրոցկիզմից, երբ հրաժարվեցին ԽՍՀՄ-ը որպես վերածնված, այսինքն՝ դեֆորմացված, բայց աշխատանքային պետություն սահմանելուց, որը տրոցկիստներն ամբողջ աշխարհում պետք է պաշտպանեն, ինչը պնդում էր Լև Տրոցկին։ Օրինակ, Թոնի Քլիֆը գրել է «Պետական կապիտալիզմը Ռուսաստանում» աշխատանքը, որում ԽՍՀՄ-ը անվանել է կապիտալիստական պետություն, ավելի ճիշտ՝ պետական կապիտալիզմ, ինչից հետևում է, որ դրան պետք է վերաբերվել նաև թշնամաբար, ինչպես ցանկացած այլ կապիտալիստական պետության։ Այս տեսությունը մեծ թվով կողմնակիցներ է գտել ամբողջ աշխարհում, որոնց հիմա սովորաբար անվանում են «քլիֆիստներ» կամ «պետկապովցիներ»։
Տերմինի առաջացում
«Տրոցկիզմ» տերմինը առաջին անգամ օգտագործվել է լիբերալ պատմաբան և կադետների կուսակցության առաջնորդ Պավել Միլյուկովի կողմից։ 1907 թվականին լույս տեսած «Ինչպես անցան ընտրությունները 2-րդ Պետական դումայում» ժողովածուում Միլյուկովը, վերլուծելով 1905 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների իրադարձությունները, գրել է. «երբ հոկտեմբերի 17-ից հետո Ռուսաստանում առաջին անգամ հայտնվեցին ազատ քաղաքական ժողովներ, նրանց տրամադրությունը, անկասկած, ձախ էր։ Նույնիսկ այնպիսի կուսակցության ելույթը, ինչպիսին սահմանադրա-դեմոկրատական կուսակցությունն էր, որն այն ժամանակ ապրեց իր գոյության առաջին ամիսներն ու պատրաստվեց խորհրդարանական պայքարի, բացարձակապես անհնար էր 1905 թվականի վերջին ամիսներին։ Նրանք, ովքեր հիմա կշտամբում են կուսակցությանը, որ այն ժամանակ չէր բողոքում տրոցկիզմի «հեղափոխական պատրանքների» և «բլանկիզմի» ռեցիդիվի դեմ հանրահավաքներ կազմակերպելու միջոցով, պարզապես չեն հասկանում կամ չեն հիշում այն ժամանակվա ժողովրդավարական հանրության տրամադրությունները» ։
ԽՍՀՄ ներկուսակցական պայքարում տերմինի օգտագործում
Հետագայում «տրոցկիզմ» եզրույթն օգտագործվել է այսպես կոչված «գրական բանավեճի» ընթացքում 1924 թվականի աշնանը։ Այն ժամանակ Լև Տրոցկին հրապարակել էր «Հոկտեմբերի դասերը» հոդվածը, որը որպես շարադրությունների դրա երրորդ մասի նախաբան էր դուրս եկել։ Հոդվածում Տրոցկին նկարագրել է բոլշևիկյան կուսակցության ներսում տարաձայնությունների պատմությունը 1917 թվականի նոյեմբերին ։
Տերմինի օգտագործումը ժամանակակից ռուսական քաղաքական լեզվով
«Տրոցկիզմ» տերմինը վերաբերում է Կոմկուսի որոշ անդամների գաղափարախոսությանը, ինչպես ձախ արմատական և ձախ լիբերալ, այնպես էլ արմատական-ազգայնական ուղղվածությանը, առաջիններից մեկը, որն օգտագործեց այս տերմինը կոմկուսի կենտկոմի անդամ Յուրի Բելովն էր։ 2007 թվականի հունիսի 21-ին կոմկուսի կենտրոնական վերահսկիչ-վերստուգիչ հանձնաժողովի 17-րդ պլենումում ընդունվել է «նեոտրոցկիստական դրսևորումների վտանգի մասին» որոշումը։ Դատապարտվեցին կոմկուսի պաշտոնական կայքի խմբագիր Անատոլի Բարանովը, կոմկուսի Մոսկվայի քաղաքային բաժանմունքի Արևմտյան շրջկոմի 1-ին քարտուղար Պավել Բասանցը և Ռուսաստանի Դաշնության կոմունիստական երիտասարդության միության կենտրոնական կոմիտեի անդամ Պյոտր Միլոսթովը։ Որոշման մեջ նեոտրոցկիզմի նշանների թվում նշվում է. «սույն կուսակցության բացակայությունը և կուսակցության ծրագրի և կանոնադրության նորմերով իրեն չկապելու դժկամությունը, ձախ հեղափոխական արտահայտության հակվածությունը ծայրահեղ աջ ուժերի հետ միության համառ ձգտման դեպքում, ռուս ժողովրդի արմատական շահերի և իրավունքների անտեսումը, կուսակցության ղեկավարների նկատմամբ անվստահություն ծնելու և համառ կոմունիստներից ազատվելու ձգտումը» ։ ՌԴԿԿ-ի շատ անդամներ տերմինի օգտագործումն անվանել են ոչ կոռեկտ, այդ թվում՝ Եգոր Լիգաչևը, Ալեքսանդր Ֆրոլովը , Վլադիմիր Ուլասը ։
Բուրժուադեմոկրատական հեղափոխություն
Հեղափոխությունը Անգլիայում XVII դարում և Ֆրանսիայում 1789 թվականին տապալեց ֆեոդալիզմը՝ սահմանելով կապիտալիզմի զարգացման հիմնական ատրիբուտները։ Սակայն Տրոցկին պնդում է, որ այդ հեղափոխությունները չեն կարող կրկնվել Ռուսաստանում։ 1906 թվականին գրված «Արդյունքներ և հեռանկարներ» աշխատությունում, որտեղ Տրոցկին մանրամասն շարադրում է պերմանենտ հեղափոխության տեսությունը, ասվում է. «Պատմությունը չի կրկնվում։ Որքան էլ ռուսական հեղափոխությունը համեմատեն մեծ ֆրանսիականի հետ, դրանից առաջինը չի վերածվի երկրորդի կրկնության»։ 1789 թվականի Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ Ֆրանսիան ապրեց, ինչպես արտահայտվում էին մարքսիստները, «բուրժուադեմոկրատական հեղափոխություն», այսինքն՝ ստեղծվեց մի ռեժիմ, որի օրոք բուրժուազիան տապալեց ֆեոդալիզմը։ Այնուհետև արդեն բուրժուազիան գնում էր «ժողովրդավարական» խորհրդարանական ինստիտուտների ռեժիմի ստեղծման ուղղությամբ։
Սակայն Տրոցկին պնդում է, որ այնպիսի երկիրը, ինչպիսին Ռուսաստանն է, չունի «լուսավորյալ, ակտիվ» հեղափոխական բուրժուազիա, որը կարող էր նույն դերը խաղալ, իսկ աշխատանքային դասն իրենից շատ փոքր փոքրամասնություն է ներկայացնում։ Ի դեպ, նույնիսկ 1848 թվականի եվրոպական հեղափոխությունների իրականացման ժամանակ, Տրոցկին պնդում է, որ «բուրժուազիան արդեն անկարող էր նման դեր խաղալ։ Նա չէր ուզում և չէր համարձակվում իր վրա վերցնել հասարակական կարգի հեղափոխական վերացման պատասխանատվությունը, որը խոչընդոտ էր նրա գերիշխանությանը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմունիզմ Կատեգորիա:Մարքսիզմ Կատեգորիա:Գաղափարախոսություններ Կատեգորիա:Սոցիալիզմ Կատեգորիա:Ծայրահեղ ձախ քաղաքականություն Կատեգորիա:Քաղաքականություն Կատեգորիա:Քաղաքական գաղափարախոսություններ Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ
Երջանիկ զույգի պատմություն
Երջանիկ զույգի պատմություն (好逑传,Հաո ցյու չժուան, Hǎoqiú zhuàn), 17-րդ դարի չինական սիրավեպ։ Սա առաջին չինական վեպն է, որ ճանաչում է գտել Եվրոպայում։
Վեպի ամենավաղ հրատարակությունը եղել է 1683 թվականին ։ Վեպի հեղինակը կրում էր Մինցզյաո Չժունժեն (名敎中人) կեղծանունը։ Սիրավեպը գրվել է Մին դինաստիայի ուշ և Ցին դինաստիայի վաղ շրջանում հայտնի «ցայցզի ցզյաժեն» (才子佳人) ժանրով՝ «սիրավեպ գիտնականի և գեղեցկուհու մասին»։
Բովանդակություն և ոճ
Վեպում ներկայացված է կաշառակեր չինովնիկների և պալատական բանսարկու ազնվականների պատկերը։ Բարի հանճարներ Տեին և Շյուին պաշտպանում են կայսրը, ով պատժում է չինովնիկներին և օրհնում երիտասարդ զույգի միությունը, և կայսրուհին, ով հերքում է նախանձողների տարածած բամբասանքն այն մասին, որ Շույը կույս չէ։
Վեպի պատմողական ոճը շատ պարզ է։ Օրինակ՝ տեքստի կապակցվածության ամրացման համար իրադարձությունները հաճախ պատմվում են երրորդ դեմքով, ինչը (ժամանակակից ընթերցողի համար) հանգեցնում է ավելորդ կրկնությունների։ Տեսարանի վերջում տեղի ունեցող իրադարձությունները պատմվում են կերպարների մենախոսության միջոցով՝ երբեմն խախտելով տրամաբանությունը։ Ի տարբերություն Մինի դարաշրջանի արձակագրության, որտեղ ուշադրությունը կենտրոնացվում էր տարփալից տեսարանների վրա՝ հերոսների սերն այստեղ մատուցված է կատարյալ սենտիմենտալությամբ։
Թարգմանություններ
Եվրոպական գրականության մեջ «Երջանիկ զույգի պատմության» երթը սկսվել է 18-րդ դարից, երբ Կանտոնում երկար տարիներ ապրած անգլիացի Ջեյմս Վիլկինսոնը, սովորելով չինարեն, վեպի առաջին չորս մասերը թարգմանել է անգլերեն, իսկ վերջինը՝ պորտուգալերեն։ Այլ տվյալներով՝ վերջին մասը թարգմանել է ոչ թե հենց ինքը՝ Վիլկինսոնը, այլ նրա պորտուգալացի ուսուցիչը։ 1719 թվականին Վիլկինսոնը վերադարձել է Բրիտանիա, բայց այդպես էլ չի հրապարակել թարգմանությունը։ Նրա մահից հետո հայտնի գրող, ապագա եպիսկոպոս Թոմաս Պերսին վերջին մասը պորտուգալերենից թարգմանել է անգլերեն, խմբագրել է ամբողջ տեքստը և հրատարակել Լոնդոնում (1761 թ.), ինչը Եվրոպայում սենսացիա է առաջացրել։ Դա չինական վեպի առաջին թարգմանությունն էր եվրոպական որևէ լեզվով։ Հետագայում վեպն անգլերենից թարգմանվել է այլ լեզուներով (1766 թվականին՝ գերմաներեն և ֆրանսերեն)։ 1790 թվականին վեպն արժանացել է Գյոթեի և Շիլլերի ուշադրությանը։
1832 թվականին «Հյուսիսային ծաղիկներ» ալմանախում Ա. Ս. Պուշկինիը հրապարակել է վեպից մի հատված, որը հենց չինարենից էր թարգմանվել ռուսերեն (թարգմանիչն անհայտ է, հնարավոր է Իակինֆի (Բիչուրինի) շրջապատից է, ում «Բայկալ» ակնարկը տպագրվել է ալմանախի նույն հրատարակության մեջ)։ Սա չինական գեղարվեստական արձակի առաջին ռուսերեն թարգմանությունն էր։ Հայտնի է, որ Օ. Մ. Սոմովը վեպի ամբողջական թարգմանությունն ուներ (Պուշկինը նրանից էր վերցրել հատվածը) և պատրաստվում էր այն հրատարակել, սակայն այդ տեքստը կորած էր։ Դրա փոխարեն նույն տարում՝ 1832 թվականին, հրատարակվեց ֆրանսերենից թարգմանված տեքստը, որը ծագում էր Վիլկինսոնի անգլերեն թարգմանությունից։
20-րդ դարում «Հաո ցյու չժուան»-ի հանրաճանաչությունն զգալիորեն ընկավ Չինաստանում ( փոխվել էր գրական ճաշակը), սակայն հետո, եվրոպական մշակույթի մեջ նրա հայտնիության ազդեցությամբ, կրկին վերականգնվեց։ 2007 թվականին վեպի հիման վրա նկարահանվել է հեռուստասերիալ` 君子好逑 (Jun Zi Hao Qiu)՝ բաղկացած 45 սերայից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին Կատեգորիա:Չինական գրականություն
Մինդելշտետեն
Մինդելշտետեն (Mindelstetten), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Այխշտետ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1637 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը 22,72 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 147։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 7 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Կիրիլ Ալեքսեենկո
Կիրիլ Ալեքսենկո(Кирилл Алексеевич Алексеенко, ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2015)։
Կենսագրություն
2011 թվականին դարձել է մինչև 14 տարեկան պատանիների աշխարհի չեմպիոն ։ «Բրոնզե ձիավոր» շախմատի ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի շախմատի կրկնակի չեմպիոն։ Եղել է Չիգորինի հուշամրցաշարի եռակի հաղթող, Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչի հաղթող (2018)։ 2020 թվականին Շախմատի հավակնորդների մրցաշար կազմակերպիչների կողմից ստացել է ուայլդ-քարդ, մասնակցել մրցաշարին, վաստակել 5,5 միավոր և զբաղեցրել նախավերջին տեղը։
Մարզվում է Պյոտր Սվիդլերի ղեկավարությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Բրետ Իստոն Էլլիս
Բրետ Իստոն Էլլիս (Bret Easton Ellis), ժամանակակից ամերիկացի գրող։
Կենսագրություն
Բրետ Իստոն Էլլիսը ծնվել է 1964 թվականի մարտի 7-ին ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։ Հայրը` Ռոբերտ Մարտին Էլլիսը, կառուցապատող էր (a property developer), մայրը` Դեյլ Էլլիսը, տնային տնտեսուհի էր։ Նրանք ամուսնալուծվում են 1982 թվականին` տղայի` քոլեջ ընդունվելուց շատ չանցած։ Մինչև տասնութ տարեկանը տղան հաճախ է բռնության ենթարկվում հոր կողմից, որը լուրջ խնդիրներ ուներ ալկոհոլի հետ։ Ռոբերտ Էլլիսը մահանում է 1992 թվականին` այդպես էլ չհաշտվելով որդու հետ։ Նրանց բարդ հարաբերությունները հետագայում արտացոլվում են Բրետ Իստոն Էլլիսի ստեղծագործություններում. մասնավորապես, ամենահայտնի հերոսի` Պատրիկ Բեյտմանի կերպարն ստեղծելիս նա իբրև նախատիպ օգտագործում է իր հոր անձը (թեև հետո ավելի ուշ կայացած հարցազրույցի ժամանակ Էլլիսը դա կհամարի իր կողմից բացարձակ սուտ, որը ծնվել է իր դժկամությունից` խոստովանելու, որ մեծ մասով Բեյտմանին կրկնօրինակել է հենց իրենից ): Ոչ պակաս իրարամերժ պատասխաններ է տալիս Էլլիսը տարբեր ժամանակներում իր կենսագրությանը, մասնավորապես անձնական կյանքին վերաբերող տարբեր հարցերին։ Այսպես օրինակ. մի հարցազրույցի ժամանակ խոսելով իր կյանքում Մայքլ Կապլանի նշանակալի դերի մասին` որպես ընկեր և սիրեկան, որի մահը ծառայեց իբրև կատալիզատոր` ավարտելու համար «Լունապարկ» վեպը, մի ուրիշ անգամ հայտարարում է, որ Մայքը կմեռներ ևս մեկ անգամ, եթե իր և Բրետի մասին լսեր «սիրեկան» բառը, չնայած նաև խոստովանում է տարիների հետ ուժգնացող «անորոշ սեռականությունը» (անգլ.` "indeterminate sexuality") և «ցանցի երկու կողմերում խաղալու» փորձը ("both sides of the fence") : 2012 թվականին գրողն այնուամենայնիվ հաստատեց իր համասեռամոլ լինելը ։
Իր առաջին վեպը`«Զրոյից պակաս» (անգլ.`Less Than Zero, 1985), որը Էլլիսի` գրելու վարպետության դասընթացի կուրսային աշխատանքն է, հրատարակում է դեռևս ուսանող լինելով։ Լոս Անջելեսի ոսկի երիտասարդության` սեքսով ու բռնությամբ լի կյանքի մասին գիրքը լավ արձագանքների է արժանանում մամուլում և հաջողություն ունենում  ընթերցողների շրջանում. առաջին տարին այն սպառվում է 50 հազար տպաքանակով։ 1987 թվականին Էլլիսը տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ հրատարակում է իր երկրորդ վեպը` «Սեքսի կանոնները» (անգլ.`The Rules of Attraction):
Ամենից շատ, այդ թվում նաև սկանդալային ճանաչում է ձեռք բերում Բրետ Իստոն Էլլիսի` 1991 թվականին լույս տեսած «Ամերիկյան հոգեգարը» (American Psych) վեպը։ Դեռևս հրատարակվելուց առաջ գիրքն արդեն առաջացնում է խիստ ընդվզումներ մի շարք հասարակական կազմակերպությունների շրջանում, որոնք մեղադրում են հեղինակին բռնություն և կնատյացություն քարոզելու մեջ։ Մյուս կողմից էլ Էլլիսին պաշտպանում են ամերիկյան գրականության այնպիսի երևելի դեմքեր, ինչպես Նորման Մեյլերը։ Հասարակական դժգոհությունը ստիպում է փոխել հրատարակչին, և «Ամերիկյան հոգեգարը», ճիշտ է, որոշ ուշացումով, բայց լույս է տեսնում։ Արյունոտ սպանություններ իրականացնող (հնարավոր է, սոսկ իր ֆանտազիաներում) ուոլստրիտցի հաջողակ յուպպի (yuppie) Պատրիկ Բեյտմանի մասին վեպը դառնում է ԱՄՆ գրքի շուկայի նշանակալի իրադարձություն։
«Ինֆորմատորներ» (The Informers ) գրքի էկրանավորման ժամանակ (2008, ռեժիսոր Գրեգոր Ջորդան) Բրետ Իստոն Էլլիսը առաջին անգամ հանդես է գալիս որպես սցենարի հեղինակ և պրոդյուսեր։ 2010 թվականին գրողը հրատարակում է «Կայսերական ննջարաններ» ( Imperial Bedrooms )գիրքը` իբրև իր «Զրոյից պակաս» դեբյուտային վեպի շարունակություն։
2012 թվականին Էլլիսը սցենար է գրում «Կանյոններ» (The Canyons ) անկախ ֆիլմի համար։ Պոլ Շրեդերի ֆիլմը` Լինդսի Լոհանի և Ջեյմս Դինի մասնակցությամբ, թողարկվեց 2013 թվականին, բայց հիմնականում եղան նեգատիվ արձագանքներ քննադատների կողմից, ու ցուցադրությունից հավաքվեց քիչ գումար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Աստերոիդների ցանկ (111601-111700)
Աստերոիդների ցանկ (111501-111600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (111701-111800)
Ալեքսանդրովսկոե (գյուղ, Բոխանսկի շրջան)
Ալեքսանդրովսկոե (Александровское), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Բոխանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Բոխանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1787 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլչին Հասանով
Խուզարկուական և հրապարակախոսական ժանրերով գրված ավելի քան 30 գրքերի հեղինակ։ Իր ստեղծագործության մեջ Հասանովը շոշափում է սուր սոցիալական և փիլիսոփայական թեմաներ։ Նույն ժամանակ նա բացասականորեն և բավականին անհարգալից է վերաբերվում ավանդույթներին, որի պատճառով նրա բոլոր աշխատությունները սկանդալային են անվանում։
Գործունեություն
2011 թվականին բավականին հայտնի է դարձել 2006 թվականին գրված և համացանցում հրապարակած Հասանովի «Կովկասցիները Հայրենական մեծ պատերազմում (Կովկասցիների նամակները)» տեքստը։ Փաստացի այն Կովկասից զորակոչված զինվորների ճակատից գրված և այնտեղ ստացած նամակների հորինված արխիվի բացում է ներկայացնում։ Տեքստի մեջ կան ինչպես անմիջապես «նամակները», որտեղ նկարագրված է օկուպացված տարածքներում կովկասցի զինվորների կողմից իրականացված գազանությունների և տանջանքների նկարագրությունը, այդպես էլ հայտնի քաղաքական գործիչների, գիտնականների, զինվորականների տրամախոսություններ։ Բազմաթիվ կայքերում և ֆորումներում այդ տեքստը մեջբերվում է որպես արժանահավատ։ 2011 թվականին տվյալ աշխատության վերաբերյալ Վլադիմիր Պարխոմենկոն «Ռուս ժողովրդի ժողով» («Собор русского народа») կազմակերպության անունից ՌԴ Դատախազություն դիմում է գրել ։
2012 թվականի մարտին Մորդովիայի Հանրապետության Սարանսկ քաղաքի Լենինյան շրջանային դատարանը Էլչին Հասանովի «Կովկասցիները Հայրենական մեծ պատերազմում» աշխատությունը ծայրահեղական (էքստրեմիստական) է ճանաչել և ՌԴ Արդարադության նախարարությունը ընդգրկել է այն Ծայրահեղական նյութերի դաշնային ցանկի մեջ ։
Կաճեթ
Կաճեթ (Kaçıt), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։ 1909 թվականին ուներ 85 տուն հայ բնակիչ (մոտ 600 շունչ)։ Զբաղվում էին հիմնականում ոչխարաբուծությամբ, մասամբ՝ երկրագործությամբ։ Գյուղում կար երեք եկեղեցի (Ս. Աստվածածին, Ս. Շմավոն և Ս. Գևորգ)։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տեենուսե
Տեենուսե (Teenuse), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Յուհան Տիրեն
Յուհան Տիրեն (Johan Tirén, Rydberg, ), շվեդ նկարիչ։
Կենսագրություն
Յուհան Տիրենը ծնվել է 1853 թվականին Շվեդիայի Շելևադ բնակավայրում։ Երբ տղան յոթ տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Ուվիկեն քաղաք, որտեղ նկարչի հայրը հովիվ է եղել։ Ավարտել է տեխնիկական դպրոցը, 1877-1880 թվականներին սովորել է Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։
1880 թվականին նկարիչն Ակադեմիայի մրցույթում նվաճել է ոսկե մեդալ և արտասահմանում սովորելու համար դրամաշնորհ ստացել։ 1881 թվականին նրա «Եմթլանդի լեգենդ» (Jämtlandssägen) նկարը ուսանողական ցուցահանդեսում մեծ հաջողություն է  ունեցել։ 1882-1984 թվականներին Յուհան Տիրենը մեկնել է Եվրոպա, սովորել Գերմանիայում, Իտալիայում և Ֆրանսիայում։
1883 թվականին Տիրանը վերադարձել է Ուվիկեն, սակայն հաջորդ տարի կրկին մեկնել է Փարիզ, ուսումը շարունակելու և այլևս չառանձնանալու կնոջից՝ Գերդայից, ով, ակադեմիան ավարտելով, 1883 թվականին մեկնել էր սովորելու Ֆրանսիայում։ 1884 թվականի հունվարին նրանք նշանադրվեցին և նույն տարում Փարիզում ամուսնացան։ 1884 թվականի վերջում նորապսակները վերադարձան հայրենիք և բնակություն հաստատեցին իրենց հայրենի քաղաքում։ Նկարել է հյուսիսային բլուրներ, տեսարաններ Շվեդիայի սաամայի բնակչության կյանքից։ Ավելի ուշ ընտանիքը տեղափոխվել է Պեննինգբյու և հատատվել Տիրստա ագարակում։ 1894 թվականին Տիրենն ընտանիքի հետ միասին կարճ ժամանակով վերադարձել է Ուվիկեն։
Յուհան Տիրենը մահացել է 1911 թվականին Պեննինգբյուում ։
Ստեղծագործական ուղի
Նկարիչը ստեղծել է նաև ջրաներկ աշխատանքներ կենցաղային և ազգագրական թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են 1897 թվականին Ստոկհոլմում կայացած Ազգային ցուցահանդեսում և 1900 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Կիրյակինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Կիրյակինո (Кирякино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(9779) 1994 RA11
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,361137 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8297 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8926 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1325,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271658 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վորոբյովշչինա
Վորոբյովշչինա (Воробївщина), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ափեն
Ափեն (აფენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լագոդեխից հեռու է 28 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1555 մարդ ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է շրջկենտրոնում։ Այն ունի տեղական նշանակություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Դունթա
Դունթա (დუნთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 3 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սաչխերեի շրջան‎‎
Դենալի
Դենալի կամ Մակ-Քինլին (Mount McKinley, Denali), լեռ ԱՄՆ-ի Ալյասկա նահագում, Հյուսիսային Ամերիկայի ամենաբարձր գագաթն է։
Բարձրությունը հասնում է մինչև 6194 մետրի։ Գտնվում է մայրցամաքի հյուսիս-արևմուտքում՝ Կորդիլերների հյուսիսային մասում։ Աշխարհագրական կոորդինատներն են. 63°04'09.27" N 151°00'22.76" W։ Անվանվել է ի պատիվ ԱՄՆ-ի 25-րդ նախագահ Ուիլյամ Մակ Քինլիի։
Արտաքին հղումներ
ԱՄՆ-ի աշխարհագրական անվանումների տեղեկատվական կենտրոն
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի լեռներ Կատեգորիա:Պետության ամենաբարձր կետեր
Նավագնացության կարտելներ
Նավագնացության կարտելները հիմնականում ունեն կոնֆերանսի և պուլի ձև։ Առաջինի շրջանակներում մասնակիցները պայմանավորվում են փոխադրումների ընդհանուր պայմանների, աշխատանքի շրջանների բաշխման, ծովային փոխադրումների գների, իսկ երկրորդում՝ բեռնա և ուղևորափոխադրումների, եկամուտների բաշխման մասին և այլն։ 1960-1970-ական թվականներին ստեղծվել են կոնսորցիումի ձև ունեցող նավագնացության կարտելներ։ Նավատիրական միևնույն ընկերությունը կարող է տարբեր ուղղություններում գործող միջազգային մի քանի կարտելների մասնակից լինել։
Կատեգորիա:Բիզնես
Մուխովատա
Մուխովատա (Мухувата), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մուխովատա գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,886 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 72,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էլայջա Վուդ
Էլայջա Ջորդան Վուդ (Elijah Jordan Wood, )՝ ամերիկյան դերասան։ Առավել հայտնի է «Մատանիների տիրակալը» (2001-2003 թվականներ) կինոեռագրությունում Ֆրոդո Բեգինսին մարմնավորած դերով։
Կենսագրություն
Էլայջա Վուդը ծնվել է Այովա նահանգի Սիդար Ռեփիդս քաղաքում։ Եղել է Ուորրենա և Դեբբի Վուդերի երկրորդ երեխան։ Էլայջան ունի ավստրալիական, գերմանական, դանիական և անգլիական արմատներ։ Նա կաթոլիկ է։ Ունի մեկ եղբայր՝ Զակ Վուդը, ով վիդեոխաղերի պրոդյուսեր է (ծնված 1974 թվականին), և մեկ քույր՝ Հաննա Վուդը (ծնված 1984 թվականին), բանաստեղծուհի և դերասանուհի (նա երկրորդական դեր է ունեցել Էլայջիի մի քանի ֆիլմերում)։
Մանուկ հասակում Էլայջան իր հայրենի քաղաքում դաշնակահարուհի Մարլեն Լոֆտսգարդենի հետ անցկացրել է դաշնամուրի դասեր։ Նա եղել է շատ եռանդուն երեխա, որի համար էլ նրան հաճախ անվանում էին Spark Plug, նույն ինքը «Կապիկ», որովհետև Էլայջան սիրում էր մագլցելով ինչ-որ տեղ բարձրանալ կամ իջնել։ Երբ Էլայջան սկսում է նկարահանվել կինոյում, նրա ընտանիքն Այովայից տեղափոխվում է Լոս Անջելես։ 1996 թվականիին նրա ծնողներն ամուսնալուծվում են, և հայրը կրկին վերադառնում է Այովա։ Երկար ժամանակ դերասանն ապրել է Լոս Անջելեսում, իսկ ավելի ուշ՝ Նյու Յորքում։
1988-1998
Մինչև 1988 թվականի նրա ընտանիքի Լոս Անջելես տեղափոխվելը, Վուդը եղել է մոդել։ Դրա համար էլ նա առաջինն է նկարահանվել Աբդուլ Պոլայի «Forever Your Girl» երգի տեսահոլովակում, որի ռեժիսորն էր Դեյվիդ Ֆինչերը։
Իր դերասանական կարիերան սկսել է տարրական դպրոցում, մասնակցելով «Երաժշտության ձայներ» մյուզիքլին։ Մյուս տարում նա խաղում է «Զարմանալի հրաշագործ Օզ քաղաքից» ներկայացման մեջ։
Առաջին քայլը կինոյում համարվում է «Ետ դեպի ապագա 2» (1989) էպիզոդում ստացած դերը։
Ռոջեր Էբերտն իր գրախոսության ժամանակ ասել է. «Հայտնվել է Էլայջա Վուդը, և ես հավատում եմ, որ նա իր տարիքի մեջ ամենատաղանդավոր դերասանն է Հոլիվուդի պատմության մեջ»։
Գիր Ռիչարդի «Ներքին հետաքննություն» (1990) ֆիլմում Վուդը ստանում է երկրորդական դեր, որն էլ ճանապարհ է հարթում նրա հետագա առաջնային դերերի համար։ Այդ դերերից մեկն էլ Վուդը մարմնավորել է «Դրախտ» (1991) ֆիլում, որտեղ նա խաղում էր տղայի դերում, ով ուզում էր ավորել Մելանյա Գրաֆիտի և Դոն Ջոնսոնի քանդված ընտանիքը։ Նա, իր կատարման համար, արժանանում է գովասանքի, մի քանի քննադատներ ասում էին, որ նա կինոֆիլմի լավագույն հերոսներից մեկն էր։ Դրանից հետո «Հավերժ երիտասարդ» ֆիլմում Վուդը խաղում է Մել Գիբսոնի և Ջեյմի Լի Կերտիսի, իսկ «Դեպի վեր ձգտող» ֆիլմում՝ Ռիչարդ Մազելոյի հետ (երկու ֆիլմերն ցուցադրվել են 1992 թվականին)։
1993 թվականին Վուդը Մակոլեյ Կալկինի հետ նկարահանվում է «Լավ որդի» ֆիլմում, բայց այն հաջողություններ չի ունենում։ Հերոսի բնավորությունը դերասանի կատարմամբ. լավ մտքեր արտահայտող, հաճախ նաև շփոթված։ Վուդի մասնակցությամբ նույն թվականին նկարահանվում է «Ֆին Գեկլբերիի արկածներ» ֆիլմը, նրա այս կերպարը չափազանց տարբեր էր իր նախորդ դերերից, բայց «Պատերազմ» (1994) ֆիլմում նա վերադառնում է իր անցյալ կերպարների օրինակին։
1994 թվականին Վուդը գլխավոր դեր է ստանում նաև «Նորթ» ֆիլմում։ Այս ֆիլմը հասարակության մեջ բացասական արձագանք ստացավ, և տոմսերը չվաճառվեցին։ Վուդի երկրորդ դերը «Ֆլիպեր» ֆիլմում էր։ Այն գրանցում է մեծ հաջողություններ։ Վուդը հիանալի էր կատարում մտածողի դերը։
1998 թվականին էրաններին հայտնվում են «Բախում անդունդինն» և «Ֆակուլտետ» ֆիլմերը։ Այս ֆիլմերում Էլայջիի դերերը չեն ունեցել հուզական լիություն և կերպարների զարգացում, բայց կինոնկարներն ունեցել են մեծ հաջողություններ և իրենց տեղն են գտել դերասանի շարունակվող կարիերայում։
Այլ աշխատանքներ
2006 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Վուդը հայտարարեց, որ իր Simian Records ձայնագրման ստուդիան կնքել է իր առաջին պայմանագիրը։ 2007 թվականի փետրվարին Simian Records-ը հրատարակեց The Apples in Stereo խմբի նոր ալբոմը, որը կոչվեց New Magnetic Wonder:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի երեխա դերասններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի դափնեկիր Կատեգորիա:«Սատուրն» մրցանակի դափնեկիր Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
(1888) Ցու Չոնգ-Ժի
(1888) Ցու Չոնգ-Ժի (Zu Chong-Zhi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,546248 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1191 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9734 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1484,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242579 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տափոլոռ մարգագետնային
Տափոլոռ մարգագետնային, հավամրգազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
Բարակ սողացող ճյուղավոր կոճղարմատով և վեր բարձրացող ցողունով բազմամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 30-100 սմ է։ Մեկ զույգ երկարավուն-նշտարաձև տերևիկներից կազմված փետրաձև տերևները, ունեն ակոսավոր տերևակոթեր և խոշոր սրածայր տերևակիցներ։ Տերևի հիմնական առանցքը ավարտվում է բեղիկով։ Բազմածաղիկ ողկույզներում հավաքված են անկանոն հնգանդամ, վառ դեղին ծաղիկները։ Խողովակաձև բաժակի վերին մասում կան եռանկյունաձև-նշտարաձև սրածայր ատամիկներ։ 10 առէջներից 9 միաձուլված են առէջաթելերով, մեկը՝ առանձին է։ Մերկ պտուղը երկարավուն-նշտարաձև, փայլուն սերմերով սև ունդ է ։
Տարածվածություն
Որպես մոլախոտ աճում է լեռնային գոտիների մարգագետիններում, խոնավ ստվերոտ վայրերում, անտառաեզրերին։ Տարածված է Լոռու, Տավուշի, Արագածոտնի, Սյունիքի, Գեղարքունիքի մարզերում և Արցախում ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործվում է ծաղկման շրջանում հավաքված վերգետնյա զանգվածը, երբեմն նաև արմատները։ Խատային մասից պատրաստում են թուրմ, որը օգտագործում են անքնության և լյարդի հիվանդությունների բուժման դեպքում։ Օգտագործում են նաև որպես անասնակեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Հավամրգազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Ժատեց
Ժատեց (Žatec, Saaz), պատմական քաղաք Չեխիայի Հանրապետության Լոունի շրջանի Ուստեցկ երկրամասում։ Հայտնի է «Ժատեցկի հմուլի» աճեցման ավելի քան 700-ամյա ավանդույթով։ Ժատեցն արտադրում է իր սեփական գարեջուրը, և այստեղ ամեն տարի քաղաքային հրապարակում անցկացվում է Dočesná բերքահավաքի փառատոնը։
Պատմություն
Չեխիայի թագավորության ամենավաղ պատմական վկայակոչումը վերագրվում է Sacz բոհեմական ամրոցին, 1004 թվականի Տիտմար Մերզեբուրգի լատինական քրոնիկոնում։ Այդ ժամանակ գերմանացի Հենրիխ II արքան վերանվաճում է ամրոցը լեհ դուքս Բոլեսլավ I-ից։ 11-րդ դարի ընթացքում դա պատկանում էր Վրշովցի հզոր ազնվական ընտանիքին։ 1265 թվականին Պրժեմիսլ Օտակար II-ի կառավարության օրոք քաղաքին տրվում է արքայական քաղաքի արտոնություններ։ Զինանշան քաղաքացիներին տրվել է Վլադիսլավ II-ի կողմից, Միլանի հարձակման ժամանակ ցուցաբերած քաջության համար։ 1419 թվականի Հուսյան հեղափոխական շարժումից մինչև Երեսնամյա պատերազմը քաղաքը հուսականության կամ բողոքականության հետևորդ էր, իսկ Սպիտակ լեռան ճակատամարտից հետո 1620 թվականին Չեխիայի բնակչության մեծ մասը լքեց քաղաքը։ Այնտեղ գերմանացի և հռոմի կաթոլիկները մնացին մինչև 1945 թվականը, որից հետո գերմանախոս բնակիչները ստիպված եղան հեռանալ իրենց տներից և արտագաղթեցին Գերմանիա։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և հետո Մեսերշմիտ արտադրության ու ինքնաթիռների փորձարկման օդային բազա են մտնում նոր ռեակտիվ կործանիչներ, որոնք տեղակայված էին քաղաքի մոտ։ 1948 թվականին արտադրամասը շարունակում էր արտադրել Avia S-199, Մեսերշմիտ Bf.109 ինքնաթիռներ, որոնք վաճառվեցին Իսրայելին։ Նախապես օդային բազայում իրականացվեց ուսուցում իսրայելցի օդաչուների համար։ Այստեղից բազմաթիվ այլ ռազմական պաշարներ տարվեցին Իսրայել, որոնք օգնեցին նոր պետությանը ապահովելու իր անկախությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
Fifth Third Bank
Fifth Third Bank (5/3 Bank), համարվում է Ամերիկյան բանկային գործակալություն, հանդես է գալիս Օհայո նահանգի Ցինցիննատ գրասենյակի հետ, նաև համարվում է հիմնական Fifth Third Bancorp գործընկերության դուստր ձեռնարկությունը։ Գործակալությունը կատարում է իր գործունեությունը Օհայոի համակարգի հետ մեկտեղ։
Պատմություն
Fifth Third Bank գործունեության պատմությունը սկսել է 1858 թվականի հունիսի 17-ից, երբ Ցինցիննատում բացվում է Bank of the Ohio Valley ընկերությունը։ Հինգ տարի անց՝ 1863 թվականի հունիսի 23-ին ստեղծվում է Third National Bank ընկերությունը, 1871 թվականի ապրիլի 29-ին Third National Bank միանում է Bank of the Ohio Valley գործակալությանը, սկսելով  գործունեության և հզորացման երկար պատմություն ։
Fifth Third անվանումը
Fifth Third յուրահատուկ անվանումը համարվում է Third National Bank և Fifth National Bank գործընկերություների հզորացման արդյունքը որը տեղի է ունեցել 1969 թվականի մարտի 24-ին, դրանից հետո անվանումը վերջնականորեն հաստատվեց։
Ձեռք բերումներ և հզորացում
1999 թվականին գործակալությունը վերջացնում է համաձայնությունները և ձեռք է բերում Enterprise Federal Bancorp Inc, որը ուներ մեծ հռչակ Ցինցիննատում։ Այն արժեր $96,4 միլիոն, դրանից հետո ավելացան նաև 11 այլ գործակալություններ, որոնք նա գնեց  $80 միլիոնով, գործակալություններ Ashland Bankshares, Inc. և նաև Bank of Ashland գործակալության դուստր ձեռնարկությունները միասին գնեց $160 միլիոնով։ Fifth Third ընկերությունը իր գործունեությունը սկսել է ծավալել Ֆլորիդայում և Հյուսիսանյի Ֆլորիդայում, այն բացում է գործակալության մի նոր մասնաճուղ Bank Holding Corp. անվանմամբ, այնուհետև Ֆլորիդայում բացում է ևս չորս մասնաճուղ։ Լրացուցիչ գործակալություններ գնվել են Կլավլենդում  $204 միլիոնով այնտեղ գնվել է  Emerald Financial Corp ընկերությունը։  Fifth Third նաև ձեռք է բերել Emerald Financial Corp. ընկերության դուստր ձերնարկություն Strongsville Savings Bank ընկերությունը։
2000 թվականի նոյեմբերին Fifth Third ընկերությունը հայտարարում է Հարավային Միչիգանի Old Kent Bank ընկերության գնման մասին։ Այն ավելացրել է բանկային կենտրոն Հնդկաստանի, Իլինոսի և Միչիգանի հանրապետություններում ։ 2007 թվականի մայիսին Fifth Third ընկերությունը հայտարարում է R-G Crown Bank ընկերության ձերք բերման մասին, Կացցելբերիից, Ֆլորդայից ։ Գործարքը փակվում է 2007 թվականին և ավելացվել էր  30 մասնաճուղեր Ֆլորիդայում և երեքը Ջորջիայում ։
2007 թվականի օգոստոսի 16-ին Fifth Third հայտարարել է First Charter Bank ընկերության գնման մասին Շարլոտայից, Հյուսիսային Կարոլինայից։
Այս գործարքի մասով, Fifth Third Հյուսիսային Կարոլինայի շուկա է մտել 57 մասնաճյուղով և Ատլանտայի շուկայական գրասենյակները։ Դաշնային պահուստային ֆոնդի տնօրենների խորհուրդը հաստատեց  Fifth Third Առաջին չարտերային բանկի ձեռքբերեցին 2008 թվականի ապրիլի 16-ին։  Ձեռքբերումը ավարտվել է 2008 թվականի հունիսին  ։
2007 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Fifth Third ընկերությունը հայտարարեց առաջին հորիզոն ազգային կորպորացիայից Ատլանտայի (Վրաստան) ինը մասնաճյուղերի ձեռքբերման մասին ։ Առաջին հորիզոնը չեղյալ է հայտարարվել վաճառքի 2008 թվականի փետրվարի 7-ին և վաճառքի գինը հանկարծակի դարձավ անընդունելի FHN- ի համար։ Այնուհետև լրատվական գործակալությունները հայտնեցին, որ վաճառքը վերականգնվել է 2008 թվականի  մարտի 25-ին ։
2008 թվականի հոկտեմբեր 31-ին Federal Deposit Insurance Corporation (ԱՄՆ) հայտարարել է, որ բոլոր ավանդները պետք է դադարեցնել աշխատանքը Freedom Բանկը Ֆլորիդայում կունենա Fifth Third Bank ։
2009 թվականի մարտի 30-ին Fifth Third հայտարարեց համատեղ ձեռնարկություն Advent International, որի գալուստը ձեռք բերված 51% Fifth Third լուծումներ, արտադրական բիզնես վարկային քարտ. 2009 թվականի հունիսին գործարկվեց նոր Fifth Third Processing Solutions LLC ընկերություն ։
2015 թվականին Fifth Third հայտարարեց իր մտադրության մասին Պետերբուրգի շուկա վաճառելով իր մանրածախ կետեր FNB կորպորացիայի, Fifth Third կվերադառնա կատարել առևտրային բանկային գործառնությունները Պետերբուրգում ։
2014 թվականի հոկտեմբեր 28-ին Fifth Third հայտարարեց, որ մտադիր է տեղափոխել իր տարածաշրջանային շտաբի Southfield, Միչիգան ​​Դեթրոյթ քաղաքի կենտրոնից ։
2007 թվականին կատարած խախտում
2007 թվականի հունվարին The New York Times հրատարակեց հոդված այսպիսի անվանմամբ՝ «Այս խաղտումը կարող է վնասել միլիոնների», վշված  է եղել որ 45,7  միլիոն բանկային կերդիտ քարտեր կարող են ջարդվել հակերների կողմից ։
2014 թվականի դիսկրիմինացիոն կարգավորումներ
2014 թվականի օգոստոսին Արդարադատության դեպարտամենտըFifth Third մեղադրեց հաշմանդամության հիմքի խտրականության  և հավասար վարկային հնարավորությունների պետական օգնություն ստանալու համար օրենքի խախտման մաին։ Համաձայնագրի պայմանների համաձայն, Fifth Third պետք է վճարեր  1.5 մլն ԱՄՆ դոլարի դիմորդների հիպոտեկային իրավունքները փոխհատուցելու համար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ
Սև մետաղների կարտելներ
1937 թվականին ստեղծված «Պողպատի միջազգային կարտելը» (ՊՄԿ) իրեն էր ենթարկել պողպատի գրեթե ամբողջ կապիտալիստական շուկան։ 1953 թվականին Ֆրանսիայի, Բելգիայի և Լյուքսեմբուրգի մետալուրգիական մոնոպոլիաները ստորագրեցին «Պողպատի կարտել» կազմակերպելու համաձայնագիրը։ Նույն տարում դրան միացան ԳՖՀ-ի ու Նիդերլանդների, հետագայում՝ Բրազիլիայի ու Ավստրալիայի ֆիրմաները։ Սև մետաղների շուկայում կոնյունկտուրայի վատացումը պատճառ դարձավ 1967 թվականին «Թուջի և պողպատի միջազգային ինստիտուտի» (ԹՊՄԻ) ստեղծման համար, որը կարտելի տիպի համաձայնություն է։ Պաշտոնական նպատակն է կապիտալիստական տարբեր երկրների պողպատ արդյունաբերողների միջև կապի ամրապնդումը, ինֆորմացիայի փոխանակությունը։ Բացի ընդհանուր կարտելներից կան նաև գլանվածքի առանձին տեսակների կարտելներ՝ խողովակի (գործել է 1920-ական թվականներից մինչև 1935 թվականը, 1950 թվականից՝ որպես «ջենտլմենական» համաձայնություն), ռելսերի (կազմակերպվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո), սպիտակ թիթեղի (մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը կար նման մի քանի կարտել, հետագայում կազմակերպվել է «ակումբի» ձևով) են։