cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լյուքսեմբուրգի ամերիկյան գերեզմանատուն
50 հա մակերեսով գերեզմանոցը պարունակում է 5076 ամերիկյան զինվորական անձնակազմի աճյուններ։ Գոյություն ունեն 22 «եղբայրական» գերեզմաններ։ Թաղվածների մեծ մասը մահացել է 1944-1945 թթ. ձմռանը Արդենների ռազմագործողության ժամանակ ։ Այստեղ տեղակայված են 5076 գերեզմանաքարեր 9 հողամասերի վրա։ ԱՄՆ-ի երկու դրոշաձողերի միջև տեղակայված է Ջորջ Ս․ Փաթոնի գերեզմանը։
Գերեզմանոցի մուտքից ոչ հեռու կա սպիտակ քարե եկեղեցի, որը գտնվում է անտառով շրջապատված լայն հարթակի վրա։ Այն զարդարված է բրոնզե և քարե քանդակով, հինգ խոշոր զորագնդերը, որոնք մասկացել էին օպերացիային, խորհրդանշող ապակենկարով։
Գերմանացի զինվորները, ովքեր մասնակցել էին Արդենների ռազմագործողությանը, թաղված են Գերմանիայի ռազմական գերեզմանոցում, մոտ 1.5 կմ հեռավորության վրա ամերիկյանից։ Գերմանական գերեզմանոցում կան մուգ քարերից խաչքարեր, որոնք հակասում են ամերիկյան սպիտակ գերեզմանաքարերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Պետրոս Հայկազյան
Պետրոս Ասատուրի Հայկազյան, հայ ջութակահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից ։
Կենսագրություն
Պետրոս Հայկազյանը ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 19-ին՝ Լենինականում։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, ապա զորացրվելուց հետո ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան՝ սովորելով պրոֆեսոր Կարպ Դոմբաևի դասարանում։ 1950 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը դասավանդել է Երևանի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցում։ Այդ թվականներին եղել է երաժշտական դպրոցի ուսմասվար, իսկ 1967-2003 թվականներին՝ տնօրեն։ Այդ ընթացքում Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցը դարձել է Հայաստանի առաջատար երաժշտական կրթօջախներից մեկը, և կապեր հաստատել Մոսկվայի, Թբիլիսիի և Խորհրդային Միության այլ քաղաքների երաժշտական դպրոցների հետ։ Պետրոս Հայկազյանը ղեկավարել է նաև Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական միջնակարգ մասնագիտական դպրոցը։ Իր ղեկավարած ջութակի դասարաններում ունեցել է տասնյակ ջութակահարների, որոնց թվում են միջազգային մրցույթների դափնեկիրներ՝ Վիկտոր Խաչատրյանը, Սերգեյ Խաչատրյանը, Բագրատ Վարդանյանը, Տիգրան Տողրամաջյանը, Անահիտ Կուրտիկյանը, Գևորգ Բուդաղյանը, Դավիթ Հարությունյանը, Տաթևիկ Խաչատրյանը, Աստղիկ Վարդանյանը, Մարտին Յավրյանը, Սյուզի Երիցյանը, Գևորգ Ղարաբեկյանը, Էմանուել Ճգնավորյանը, Տիգրան Հախումյանը, Անուշ Նիկողոսյանը, Դիանա Ադամյանը և ուրիշներ ։
Պետրոս Հայկազյանը մահացել է 2018 թվականի մարտի 5-ին՝ Երևանում ։ Թաղված է Երևանի կենտրոնական գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Գմբեթ (աղբյուր)
Գմբեթ, աղբյուր Թուրքիաում, Բիթլիսի նահանգում, Բիթլիս քաղաքից մոտ 22 կմ հյուսիս, Մուշեղաշեն գետակի ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի աղբյուրներ Կատեգորիա:Բիթլիսի նահանգ
Սելյուշկի (այլ կիրառումներ)
Սելյուշկի, կարող է վերաբերել՝
Փանասկերտ (այլ կիրառումներ)
Փանասկերտ եզրը կարող է օգտագործվել՝
Աստերոիդների ցանկ (240601-240700)
Աստերոիդների ցանկ (240501-240600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (240701-240800)
Ժոզե Ալդու
Ժոզե Ալդու դա Սիլվա Օլիվեյրա Ժունիոր, բրազիլացի խառը ոճի մարտիկ, հանդես է գալիս UFC-ի հովանու ներքո՝ կիսաթեթև քաշային կարգում։ Ալդուն WEC-ի և UFC-ի միավորումից հետո դարձել է UFC-ի և WEC-ի առաջին կիսաթեթև քաշային կարգի չեմպիոնը։ Մինչև 2015 թվականի դեկտեմբերի 12-ը UFC-ի պաշտոնական վարկանիշում Ալդուն լավագույն մարտիկների ցուցակում առաջին տեղն էր զբաղեցրել՝ անկախ քաշային կարգից (pound-for-pound), նա նաև Sherdog-ի վարկածով կիսաթեթև քաշային կարգում համար մեկն էր։ UFC-ի կրկնակի չեմպիոն է կիսաթեթև քաշային կարգում։
Վաղ տարիներ
Ժոզե Ալդուն իր առաջին մենամարտն անցկացրել է տասնյոթ տարեկանում EcoFight 1 մրցաշարում, 2004-ի օգոստոսի 10-ին։ Մրցակիցը նրա հայրենակիցն էր՝ ոմն Մարիո Բիգոլա, որը 18-րդ վայրկյանին ոտքով գլխին հարվածից նոկաուտի է ենթարկվել։ «Shooto Brazil» մրցաշարում Ալդուն իր երկրորդ մենամարտն անցկացրել է հայրենակից Հոդսոն Ռոհայի դեմ։ Մենամարտը ավարտվել է տխնիկական նոկաուտով (դադարեցվել է բժշկի կողմից) առաջին ռաունդում՝ ծնկի հարվածից Ռոհայի ձախ աչքի կտրվածքի հետևանքով։ Հինգ ամիս անց Ալդուն իր երրորդ մենամարտն անցկացրել է դեբյուտանտ Լուիս դե Պաուլայի դեմ «Shooto Brazil 7» մրցաշարի շրջնակներում։ Ալդուն հաղթել է Arm Triang Choke խեղդող հնարքով և մրցակցին ստիպել է հանձնվել մեկնարկից 56 վայրկյան անց։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Ալդուն կռվել է տարբեր կազմակերպություններում, նա կռվել է Վալե Տուդոյի և Շուտո Արիտանո Սիլվա Բարբոսայի դեմ, որին պարտության է ենթարկվել մեկնարկից 22 վայրկյան հետո։ Այնուհետև նա կրկին կռվել է Անդերսոն Սիլվերիուի դեմ, որը նույնպես շրջանի մեկնարկից հետո 7:33 րոպեին պարտություն է կրել ոտքերով հարվածների (Kicks Soccer) պատճառով։ Դրանից հետո Ալդուն մեկնել է Անգլիա, որտեղ 2005 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Բրիտանիայի FX3-Battle մրցաշարում կռվել է Միկի Յանգի հետ, որը ռաունդի մեկնարկից հետո 1:05 րոպեին պարտվել է տխնիկական նոկաուտովով։
Պարտություն Ազևեդուից
Ընդամենը մեկ ամիս անց Ալդուն մենամարտել է սև գոտու սեփականատեր Լուտ Լավրի Լուչանու Ազևեդուի դեմ Jungle Fight 5 մրցաշարի ընթացքում։ Այդ մենամարտում Ալդուն հաղթել է առաջին ռաունդում, բայց երկրորդ ռաունդում Ալդուն «բաց է թողել» թիկունքը և ընկել էր խեղդող հնարքի մեջ (Rear Naked Choke): Քոնոր ՄաքԳրեգորի հետ մենամարտից առաջ սա միակ պարտությունն է եղել Ժոզե Ալդուի համար։
Վերականգնում
Հաջորդ մենամարտ Ալդուն անցկացրել է այն ժամանակ անպարտելի Տիագո Մելերի դեմ` GoldFC 1 մրցաշարում, որին նա հաղթել է մեծամասնության որոշմամբ` հավասար պայքարում։ Առաջին ռաունդը նախատեսված էր Ալդուի համար, նա կատարել է 2 թեյքդաուն (երկու անգամն էլ մուտք գործելով հալֆ գարդ) և ձախ ձեռքի հարվածով վնասել է հակառակորդի հոնքը։ Բայց Մելերին հաջողվել է երկու անգամ բռնել Ալդուին և ցավեցնող հնարք կատարել (Armbar)՝ ուժեղ ձգելով նրա ձեռքը առաջին անգամ, նախքան Ալդուին հաջողվել է դուրս պրծնել։ Երկրորդ ռաունդը նույնպես մնացել է Ալդուին, որը գցել է Մելլերին և համերֆիստներ է հասցրել։ Երրորդ ռաունդում մրցակիցները ռաունդի մեծ մասն անցկացրել են կլինչում։
Ultimate Fighting Championship
2010 թվականի հոկտեմբեր 28-ին WEC միացել է UFC-ին։ Միանալու կապակցությամբ WEC-ի բոլոր մարտիկները տեղափոխվել էին UFC: Ալդուն UFC-ի չեմպիոնական գոտին ստացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Ժոզեն պետք է անցկացներ գոտու առաջին պաշտպանությունը UFC 125 մրցաշարում Ջոշ Գրիսպիի դեմ, սակայն մենամարտը ստիպված էր հետաձգել Ալդուի պարանոցի վնասվածքի պատճառով՝ չեմպիոնի գոտին հանձնելուց անմիջապես 3 օր անց։ Գոտու առաջին պաշտպանությունը տեղի է ունեցել ապրիլի 30-ին UFC 129 մրցաշարում Մարկ Խոմինիկի դեմ։ Հաջորդ մենամարտը Քեննի Ֆլորիանի դեմ էր, որն ավարտվել է Ալդուի հաղթանակով։ Հաջորդ պաշտպանությունում Ժոզե Ալդուն առաջին ռաունդի վերջին վայրկյանին նոկաուտի է ենթարկել ամերիկացի Չեդ Մենդեսին։
Վնասվածքների շարքից և հակառակորդների փոփոխությունից հետո Ալդուի մրցակից է նշանակվել թեթև քաշային կարգի նախկին չեմպիոն Ֆրենկի Էդգարը։ UFC 156 մրցաշարում Ալդուն պաշտպանել է իր տիտղոսը՝ մրցավարների միաձայն որոշմամբ հաղթելով Էդգարին։ Օգոստոսի 3-ին UFC 163 մրցաշարում նշանակվել է Ժոզե Ալդուի և UFC-ի թեթև քաշային կարգում չեմպիոն Էնթոնի Պետիսի մենամարտը։ Սակայն հունիսի կեսերին Պետիսը ծնկի վնասվածք էր ստացել և փոխարինվել կորեացի Չեն Սուն Յունգով։ Ալդուն հերթական անգամ պաշտպանել է տիտղոսը՝ չորրորդ ռաունդում հաղթելով տեխնիկական նոկաուտով։ UFC 179 շրջանակներում կայացել է Ժոզե Ալդուի ռևանշը Չեդ Մենդեսի դեմ։ Լարված մենամարտում Ժոզե Ալդուն հաղթել է մրցավարների միաձայն որոշմամբ։ Մենամարտը լավագույնն էր ճանաչվել 2014 թվականին։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 12-ին իռլանդացի Քոնոր ՄաքԳրեգորը դարձել է խառը մենամարտերի UFC-ի չեմպիոն՝ տիտղոսային մենամարտում նոկաուտի ենթարկելով բրազիլացի Ժոզե Ալդուին։ Մենամարտը տեղի է ունեցել Լաս Վեգասում (ԱՄՆ) և ավարտվել է արդեն 13-րդ վայրկյանին։ Այս հաղթանակը դարձել է կազմակերպության պատմության մեջ տիտղոսի ամենաարագ գրավումը։
UFC-ի չեմպիոնություն
2010-ից 2015 թվականներին Ժոզե Ալդուն UFC-ի կիսաթեթև քաշային կարգի անպարտելի չեմպիոն էր։ 5 տարվա ընթացքուն նա գոտին պաշտպանել է 7 անգամ այնպիսի անվանի մարտիկներից, ինչպիսիք են Ֆրենկի Էդգարը, Չեդ Մենդեսը (երկու անգամ), Ռիկարդո Լամասը։ Սակայն վերջին տարիներին Ալդուն հաճախ է վնասվածք ստացել և հազվադեպ է հանդես եկել օկտագոնում։ UFC-ի մարտիկների վարկանիշում թիվ մեկ հորիզոնականում լինելով, անկախ քաշային կարգից, հայտնի լինելով իր հանգստությամբ՝ Ալդուն փոխել է իրեն իր կյանքում Քոնոր ՄաքԳրեգորի հայտնվելուց հետո և կիսաթեթև դիվիզիոնի վարկանիշի թոփում։ Սուր լեզվով ՄաքԳրեգորը չէր ամաչում իր հարցազրույցներում և մամուլի ասուլիսներում Ժոզեի վերաբերյալ արտահայտություններից, իսկ մեկ համատեղ մամուլի ցուցադրության ժամանակ Ալդուից խլել է նրա գոտին, որը Ժոզեն անմիջապես փորձել է վերադարձնել, բայց փորձերը ապարդյուն էին։ Գոտին հաջողվել է վերադարձնել միայն UFC-ի անվտանգության աշխատակիցների օգնությամբ, որոնք աշխատում էին մամուլի ասուլիսում։ Բրազիլացին ամբողջ ընթացքում փորձում էր իռլանդացուն վճարել նույն կերպ, ինչպես նաև հայհոյել է ՄաքԳրեգորի ուղղությամբ։
Ալդուի և ՄաքԳրեգորի միջև մենամարտը պետք է կայանար 2015 թվականի հուլիսի 11-ին UFC 189 մրցաշարում ։ Բայց այդ ժամանակ բրազիլացին հրաժարվել էր ելույթից՝ պատճառաբանելով վնասվածքը։ Նրա փոխարեն օկտագոն է դուրս եկել ամերիկացի Չեդ Մենդեսը։ Ալդու-ՄաքԳրեգորի երկար սպասված մենամարտը այնուամենայնիվ կայացել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 12-ին UFC 194-ի շրջանակներում։ Իռլանդացու մշտական հոգեբանական ճնշումն իրենն արել է. մենամարտից առաջ Ալդուն ճնշված էր, հուզված, նյարդային և չէր կարողացել պատշաճ կերպով տրամադրվել։ Նման տրամադրվածությունը մենամարտին բրազիլացուն արժեցել է չեմպիոնական գոտին։ ՄաքԳրեգորը մրցակցին նոկաուտի է ենթարկել առաջին ռաունդի 13-րդ վայրկյանին հանդիպակաց հակահարվածով, երկրորդ և շատ ցավոտ պարտություն է հասցրել Ալդուի գործունեությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ընդհանուր մենամարտիկներ
Շերիֆ Արբուզ
Շերիֆ Արբուզ (Chérif Arbouz, ), ալժիրցի գրող։
Կենսագրություն
Արբուզն իր մանկության մեծ մասն անցկացրել է Տաոուրգայում, որտեղ նրա հայրը ուսուցիչ էր։ Նա սովորել է Ալժիերսի 1-ին համալսարանում, և 1966 թվականին նա ավարտել է École normale supérieure de Saint-Cloud-ը Ֆրանսիայում։ Նա իր հոր պես ուսուցիչ է դարձել և երկար տարիներ աշխատել է Ալժիրի ազգային կրթական ծրագրում։ 1992 թվականից մինչև 2008 թվականը նա մուլտիմեդիայի և հեռավար կրթության խորհրդատու էր Université de la formation continue-ում։ Երբ անցել է թոշակի, սկսել է գրել գեղարվեստական վեպեր Կաբիլայի պատմության մասին։ Համադրելով իր հետարքրքությունը կրոնի պատմության և սոցիալական գիտությունների ու մարդագիտության հետ` նա գրել է La Fantastique Odyssée և La Grande Enigme աշխատանքները, որոնք հրատարակվել են 2011 և 2012 թվականներին։
Նա նաև հավաքում էր բանահյուսություններ, գիրք է գրել Բերբերյան քերականության մասին` ստեղծելով բերբեր լեզուների տառադարձման համակարգ ։
Շերիֆ Արբուզը մահացել է 2021 թվականի մարտի 17-ին, 91 տարեկանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալժիրցի գրողներ
Հայրամ Բինգհեմ
Հայրամ Բինգհեմ (Hiram Bingham, ), ամերիկացի հնագետ և քաղաքական գործիչ, հայտնի է դարձել «ինկերի կորած քաղաք» Մաչու Պիկչուի բացահայտմամբ։
Կենսագրություն
Հայրամ Բինգհեմը ծնվել է 1875 թվականի նոյեմբերի 19-ին Հոնոլուլուում։ Նրա հայրը և պապը միսիոներներ էին, որոնք Հավայան կղզիների բնակիչներին քրիստոնեություն էին քարոզում։ Հորից Հայրամը սովորել է լեռնագնացության հմտություններ, որոնք նրան թույլ են տվել ճանապարհորդել դժվարանցանելի լեռնային վայրերում։ 1906 թվականին նա կրկնել է Վենեսուելայից Կոլումբիա Սիմոն Բոլիվարի ճանապարհը, իսկ երկու տարի անց Անդերը հատել է Բուենոս Այրեսից Լիմա ճանապարհով։
1911 թվականին Բինգհեմը գլխավորել է Եյլի համալսարանի կազմակերպած արշավը՝ ուղղված ինկերի կորած քաղաքի որոնմանը, որը չէին կարողացել գտնել իսպանական կոնկիստադորները։ Ըստ ինկերի քաղաքակրթության գրավոր աղբյուրների` քաղաքը պետք է փնտրել Կուսկոյի շրջակայքում` լեռնային անառիկ գագաթների շրջանում։
Կյանքը վտանգելով՝ Բինգհեմն այցելել է ինկերի քաղաքակրթության մի քանի հնագիտական հուշարձաններ. 1911 թվականի հուլիսի 24-ին հայտնաբերել է Մաչու Պիկչու ամրոցը, իսկ օգոստոսին տեսել Վիտկոսի կիսավեր պալատը, որտեղ ինկերի կառավարիչ Մանկո Յուպանկին թաքնվում էր կոնկիստադորներից։ Իր հայտնագործությունները նա նկարագրել է բեսթսելլեր դարձած «Ինկերի երկիրը» (1922), «Մաչու Պիկչու» (1930) և «Ինկերի կորած քաղաքը» (1948) գրքերում։
Բինգհեմը զբաղվել է նաև դասախոսական գործունեությամբ․ Հարվարդի և Փրինսթոնի համալսարաններում դասավանդել է պատմություն։ Դասախոսական գործունեության մեծ մասն անցկացրել է Եյլի համալսարանում ։
1922-1923 թվականներին Բինգհեմը Կոնեկտիկուտի փոխնահանգապետն էր, 1924 թվականին ընտրվել է որպես այդ նահանգի 84-րդ նահանգապետ, սակայն պաշտոնը ստանձնելու հաջորդ օրը պաշտոնաթող Է եղել, որպեսզի ընտրվի սենատ։ Նրա որդիները (ոսկերիչ Չարլզ Թիֆանիի թոռնուհու հետ ամուսնությունից) նույնպես նշանակալի դեր են խաղացել ամերիկյան քաղաքականության մեջ։
Բինգհեմը մահացել է 1956 թվականի հունիսի 6-ին Վաշինգտոնում։ Հուղարկավորվել է Վաշինգտոնի Արլինգթոնյան գերեզմանատանը։ 2008 թվականին ամերիկյան և պերուական կառավարությունները համաձայնություն ձեռք բերեցին Պերու վերադարձնել ինկերի քաղաքակրթության՝ Բինգհեմի կողմից ԱՄՆ տարված 40 հազար առարկաների մի մասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնագետներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Մորալեխա դե Էնմեդիո
Մորալեխա դե Էնմեդիո (իսպ.՝ Moraleja de Enmedio)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմառկա Սուռ շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Իոսիպովկա (գյուղ, Վրադիևկայի շրջան)
Իոսիպովկա (Йосипівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յուզեֆգրադ, Ելենսկ։ Հիմնադրվել է 1795 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իոսիպովկա գյուղում բնակվում էր 186 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վրադիևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1795 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Փառավոր գործերի սկզբում
«Փառավոր գործերի սկզբում» («В начале славных дел»), գեղարվեստական ֆիլմ, խորհրդային գրող Ալեքսեյ Տոլստոյի «Պետրոս Առաջին» (1945) պատմական վեպի հիման վրա 1980 թվականին ռեժիսոր Սերգեյ Գերասիմովի նկարահանած պատմական դիլոգիայի երկրորդ մասը, «Պետրոսի պատանեկությունը» ֆիլմի շարունակությունը (1980)։
Սյուժե
XVII դարի վերջին Ռուսաստանը մեծ վնասներ էր կրում առևտրում, քանի որ ելք չուներ դեպի ծով։ Պատանի ցար Պետրոս I-ն սկսում է Վորոնեժում ռուսական նավատորմի շինարարությունը և գրավում Ազով ամրովը։ Այդ ժամանակ բոյարների շրջանում դժգոհություն է հասունանում երիտասարդ միապետի կառավարման նկատմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կենսագրական ֆիլմեր
Ժենտ
Ժենտ (жент), կասպա (қоспа) կամ իյենտ (йент), ավանդական ղազախական ուտեստ, բաշկիրների տարածաշրջանային ուտեստ։
Ժենտը համարվում է ղազախական ավանդական տոնական ուտեստ, պատրաստված ցորենի հացահատիկից (տապակած), ավելացնելով չորացած մանրացված կաթնաշոռ, հալած յուղ, շաքարավազ, մեղր, չամիչ, ընկույզ և այլ բաղադրիչներ ։ Ժենտը սովորաբար մատուցվում է թեյով։ Այն պատրաստվում է երեխայի ծնվելուց հետո, шілде тоя կապակցությամբ (երեխայի ծննդյան տոնակատարությունը), бесік тоя (երեխայի առաջին օրորոցի տոնակատարությունը) և қырқынан шығару (երեխայի ծնվելուց հետո քառասուն օրվա տոնակատարությունը)։
Բաշկիրները, որոնք ապրում են Օրենբուրգի մարզի Սակմար գետի ավազանում, անվանում են «ժենտ» կամ «իյենտ» ուտեստ՝ չորացած մանրացված կաթնաշոռից (ҡыҙыл эремсек՝ կաթնաշոռային զանգված կարմրավուն երանգով, որը ստանում են կովի կամ այծի թթված կաթից, եռացնելով մինչև հեղուկի գոլորշիացումը) ավելացնելով յուղ, շաքարավազ, վարսակաալյուր կամ չորացրած թխենի ։ Բաշկիրները այլ շրջաններում այս ուտեստն անվանում են «աժիկեյ» (әжекәй, ղազախների մոտ՝ ежегей):
Ղազախների ժենտը պատրաստվում է հետևյալ կերպ. տապակած ցորենով դույլի մեջ (тары) ավելացնում են մեկ կիլոգրամ շաքարավազ և 3-4 կիլոգրամ կարագ կամ հալած յուղ, ապա խառնում է ստացված զանգվածին և մատուցում սեղանին։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ և հետպատերազմյան տարիներին տարածված էր ժենտի պատրաստման այս մեթոդը. ապորտը խառում են սանդի և եգիպտացորենի հետ և խառնում այնքան ժամանակ, մինչև ապորտի մարմինը ներծծվի մանրացված ցորենով։ Ստացված զանգվածը չորացնում և բաժանում կտորների ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Բաշկիրական խոհանոց
Խալաջ
Խալաջ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 200, 1907-ին՝ 510, իսկ 1908-ին՝ 410 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նովինկա (ավան, Գատչինսկի շրջան)
Նովինկա (Новинка), ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 153 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավազի ժամացույց
Ավազի ժամացույց, հնում պատրաստված սարք, որով մեր նախնիները չափում և հետևում էին ժամանակին։
Կառուցվածք
Կազմված է հիմնականում երկու մասից, որոնք իրար կպած են բարակ սեղմվածքով, դրանցից մեկը լցված է ավազի հատիկներով։ Կախված անոթի չափրից ավազի ժամացույցը կարող է հաշվել րոպեներ, ժամեր, օրեր և այլն։
Պատմություն
Առաջին անգամ ավազի ժամացույցի մասին խոսված նամակը հայտնաբերվել է Փարիզում, որում գրված էր թե ինչպես պատրաստել այդ սարքը օգտագործելով բարակ սև մարմար պատրաստել ավազե փոշիներ, որոնք առանձնացվել էին իարարից գինու միջոցով և չորացվել արևի տակ։
Ներկայումս ավազի ժամացույցներն օգտագործվում են բժշկական մի քանի ստուգումների ժամանակ, լուսանկարչության մեջ, ինչպես նաև հուշանվերների համար։ Windows համակարգում ավազի ժամացույցն օգտագործվում է որպես սպասելու սիմվոլ՝ տվյալ էջի վրա աշխատանքներ տարվելու ժամանակ։ Իհարկե նաև Յունիկոդ տառատեսակներում ⌛-սիմվոլը նույնպես օգտագործվում է։
Թերություններ
Ամենամեծ թերությունը համարվում է ժամանակի սակավությունը, այն հիմնականում կարող է կարճ ժամանակամիջոցներ ֆիքսել։ Սրանք, երբ տարածվեցին Եվրոպայում հիմնականում օգտագործվում էին կես և մեկ ժամ պահելու, հաշվելու համար։ Հանդիպում են 3, երբեմն էլ՝ 12 ժամ հաշվարկող ժամացույցներ։
Ժամի ճշտապահությունը
Այն կախված է անոթի լայնությունից, ավազի հատիկների ճիշտ կտրված չափերից, նեղ առանցքի լայնույթներից, անոթի ձևից և պահպանիչներից։
Կատեգորիա:Ժամացույցներ Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր
Զույգաղբյուր (աղբյուր)
Զույգաղբյուր, ջրաերկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Շիրակի մարզի Զույգաղբյուր գյուղից 200 մ արևմուտք՝ Աշոցք գետակի աջ ափին՝ ծովի մակարդակից 2015 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի աղբյուրներ Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Շիրակի մարզում
Գասերիկ (գետակ)
Գասերիկ, գետակ Ճորոխի ավազանում։ Ոռոգելով համանուն գյուղի հանդամասերը՝ աջից միանում է Թորթում գետին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Թորթում գետի վտակներ
Սելո (այլ կիրառումներ)
Սելո, կարող է վերաբերել՝
Տիրավան
Տիրավան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Օվաջիկի գավառակում ։ Գտնվում էր Արևմտյան Եփրատ գետի ձախակողմյան տարածքում, Չմշկածագ գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևմուտք։
Պատմություն
Հայերը թուրք ջարդարարների ձեռքով իսպառ բնաջնջվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 45 տուն՝ 450 հայ և 30 տուն՝ 180 քուրդ բնակչով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(7529) Վագնոզի
(7529) Վագնոզի (Vagnozzi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 16-ին Կոլեվերդե դի Գվիդոնիա աստղադիտարանի կողմից Կոլևերդեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,458821 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7457 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1408,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,77° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոլեվերդե դի Գվիդոնիա աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բոինգ 727
Boeing 727, միջին չափսերի նեղ մարմնով ուղևորատար օդանավ, Բոինգ ընկերության արտադրություն։ Կարող է փոխադրել 149-ից 189 ուղևոր և առանց կանգ առնելու թռչել 2400-ից 2700 կմ։ Առաջին թռիչքն իրականացրել է 1963 թվականի փետրվարի 9-ին։
Մեծաքանակ արտադրությունն իրականացվել է մինչև 1970-ականները։ Վերջին 727-ը հավաքվել է 1984 թվականին։ 2011 թվականին շահագործման մեջ մնացել է 250 օդանավ ։
Պատմություն
Boeing 727-ն ստեղծվել է հիմնականում United Airlines, American Airlines և Eastern Air Lines ավիաընկերությունների պահանջարկը բավարարելու համար։ Նպատակը եղել է փոքր քաղաքների միջև կարճ տարածքների վրա իրականացվող չվերթներ սպասարկելու համար ստեղծել Boeing 707-ի համեմատ առավել խնայողական օդանավ, որը կկարողանա թռչել նույնիսկ շարժիչներից մեկի խափանման դեպքում
Արտադրությունը
Boeing 727-ի պատվերների և առաքումների քանակները 1960-ականներից մինչև 1984 թվականի արտադրության դադարեցումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդատար ինքնաթիռներ Կատեգորիա:Boeing ընկերության ինքնաթիռներ
Օստրիցա (գյուղ, Հերցայի շրջան)
Օստրիցա (Остриця), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստրիցա գյուղում բնակվում էր 3 686 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վանի մարզի շրջաններ
Համաձայն Թուրքիայի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանաման Վանի մարզը բաժանված է 13 շրջանների՝ իլչեների (ilçeleri):
Բնակչություն
2020 թվականի փետրվարի 4-ի տվյալները Վանի մարզի բնակչությունը կազմում է 1 136 757 մարդ, տարածքը՝ 20,921 կմ2։ Մարզի բնակչության տարեկան աճը կազմում է 1,15%։ Մարզի ամենաարագ աճող շրջանն է Իփեքյոլուն (4,41%)։
Թուրքիայի վիճակագրական ինստիտուտի տվյալներով 2020 թվականի փետրվարի 4-ի դրությամբ Վանի մարզը կազմված է 13 շրջաններից և 690 մահալլեներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանի մարզի շրջաններ Կատեգորիա:Ցանկեր:Թուրքիա:Վանի մարզ Կատեգորիա:Ցանկեր:Թուրքիայի մարզեր
Ավստրալիական որոր
Ավստրալիական որոր (Chroicocephalus novaehollandiae) որորների ընտանիքի (Laridae) միջին մեծության թռչուն։
Բնութագիր
Ավստրալիական որորի երկարությունը հասնում է 36-44 սմ։ Թևերի երկարությունը 26,8-31,9 սմ է։ Թևերի բացվածքը 91-95 սմ է։ Այս թռչունի քաշը 265-315 գրամ է։ Արու թռչունները մի փոքր ավելի մեծ են և ծանր, քան էգերը։
Մեծահասակ թռչունների գլուխը, պոչը և մարմնի ստորին մասը սպիտակ են։ Մեջքը և պոչի շուրջը գունատ մոխրագույն են։ Թևերը սև են, մեծ սպիտակ բծերով։ Կտուցը և ոտքերը վառ կարմիր են։ Աչքերը դեղնասպիտակավուն են մուգ կարմիր շրջանակով։
Երիտասարդ թռչունների թևերը թեփուկավոր են, շագանակագույն։ Նրանք շատ նման են սեռապես հասուն թռչուններին։ Կտուց և աչքերը սովորաբար սևից մուգ շագանակագույն գույնի են, իսկ ոտքերը դեռ դեղնաշականակագույն են։
Տարածվածություն
Ավստրալիական որորը տարածված է Ավստրալիայի, Թասմանիայի և Նոր Կալեդոնիայի ծովափներում, կղզիներում և մեծ լճերում։ Այս թռչունները գաղթում են կարճ տարածություններ։
Սնունդ
Ավստրալիական որորը սնվում է ճիճուներով, ձկներով, միջատներով և խեցգետնանմաններով։
Բազմացում
Ավստրալիական որորը բնադրում է գաղութով, միայն երբեմն զույգերը բնադրում են առանձին։ Հաճախ թռչունները հանդիպում են նախորդ տարվա զույգի հետ և օգտագործում են նույն բույնը, որը մեկ տարի առաջ էին օգտագործում։ Բույները սովորաբար կառուցվում են գետնին, բայց կարելի է գտնել նաև թփերի մեջ, գետնից մինչև 2,5 մ բարձրության վրա։ Տեսակը ունակ է բազմանալ ամեն տարի։ Սովորաբար արևմտյան Ավստրալիայում այս թռչունների բազմացման ժամանակը համընկնում է մարտից նոյեմբեր ամիսներին։
Դասակարգում
2018 թվականի փետրվարի դրությամբ առանձնացվում է 3 ենթատեսակ.
Ավելի մեծ ենթատեսակը C. n. fosteri гբնադրում է Ավստրալիայի հյուսիսում, Նոր Կալեդոնիայում և Լուայետում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Որորներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի և Օվկիանիայի թռչուններ Կատեգորիա:Քիչ մտահոգող տեսակներ
Կեսգիշերը Փերա փելեսում
Կեսգիշերը Փերա փելեսում (Pera Palas'ta Gece Yarısı), 2022 թվականի դրամա ժանրի թուրքական պատմական հեռուստասերիալ, որի ռեժիսորը Էմրե Շահինն է։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Հազալ Քայան, Թանսու Բիչերը և Սելահաթին Փաշալըն։ Հեռուստասերիալը Netflix հարթակում թողարկվել է 2022 թվականի մարտի 3-ին։ Առաջին եթերաշրջանը բաղկացած է 8 հեռուստասերիայից։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում Ստամբուլի Փերա փելես իրական հյուրանոցի շուրջ։ Նկարահանված է Չարլզ Քինգի «Կեսգիշերը Փերա փելեսում. ժամանակակից Ստամբուլի ծնունդը» վեպի հիման վրա ։
Սցենար
Էսրան (Հազալ Քայա) երիտասարդ որբ լրագրող է, որն ապրում է Ստամբուլում։ Նրան հանձնարարվել է հոդված պատրաստել Փերա փելես հյուրանոցի 130-ամյակի վերաբերյալ։ Հյուրանոցում նա հանդիպում է մենեջերին՝ Ահմեթին (Թանսու Բիչեր), որը նրանց ցույց է տալիս հյուրանոցը և պատմում Փերա փելեսի պատմությունը, ինչպես նաև նրա հանրահայտ հյուրերին։ Էսրային մեծապես հետաքրքրում է Փերիդեի պատմությունը. երիտասարդ կին, որը 1919 թվականին Կոստանդնուպոլսի բռնազավթման ժամանակ փրկել էր Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի կյանքը։ Այդ ժամանակ բրիտանացիները փորձում էին վերացնել Թուրքիայի Հանրապետության ապագա հիմնադրին։
Ահմեթը Էսրայից թաքցնում է այն հանգամանքը, որ խորհրդավոր բանալու հետ միասին, հյուրանոցի սենյակներից մեկը վեր է ածվում ժամանակի ճանապարհորդության պորտալի։ Այդ գիշեր Էսրան պատահաբար հայտնվում է 1919 թվականին, որտեղ էլ նրան շուտով շփոթում են իր ակնհայտ նմանակի՝ Փերիդեի հետ։ Նրա հանդիպումը տղամարդկանց հետ, որոնց թվում են բրիտանացի նենգ սպա Ջորջը (Ջեյմս Չալմերս), գիշերային ակումբի խորհրդավոր սեփականատեր Հալիթը (Սելահաթին Փաշալը) և ոստիկանության սպա Ռեշաթը (Էնգին Հեփիլերի), որը սիրահարված է Փերիդեին, անորոշության մեջ են գցում Էսրային՝ ում վստահել։ Այդուհանդերձ, Ահմեթի հետ միասին նա պետք է ճանապարհ գտնի՝ կանգնեցնելու Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի սպանության փորձը և փրկի Թուրքիայի անկախության կուրսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր
Boeing 777-ի ավիավթար Լաս Վեգասում
Boeing 777-ի ավիավթար Լաս Վեգասում ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2015 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։ Boeing 777-236ER օդանավը, որը պատկանում էր British Airways ավիաընկերությանը, իրականացնում էր չվերթ Լաս Վեգասից դեպի Լոնդոն։ Սակայն թռիչքի ժամանակ շարժիչներից մեկը հրդեհվել է։ Օդաչուները ինքնաթիռը կանգնեցրել են, այնուհետև մարդիկ տարհանվել են։ Ինքնաթիռում կար 170 մարդ, բարեբախտաբար զոհեր չեն եղել։
Ինքնաթիռ
Boeing 777-236ER (գրանցման համար G-VIIO) օդանավը արտադրվել է 1999 թվականին։ Նույն թվականի հունվարի 18-ին ինքնաթիռը իրականացրել է իր առաջին չվերթը։ Հունվարի 26-ին ինքնաթիռը հանձնվել է British Airways ավիաընկերությանը։ Ինքնաթիռը ունի երկու շարժիչ՝ General Electric GE90-85B արտադրության ։
Հետաքննություն
Գործի քննությամբ զբաղվում է ԱՄՆ ազգային անվտանգության խորհրդը։
Ինքնաթիռի հետագա ճակատագիրը
2015 թվականի դեկտեմբերին British Airways ավիաընկերությունը հայտարարեց, որ թիմի ինժեներների կորպորացիան իրականացրել է ինքնաթիռի գնահատումը։ Այնուհետև հայտարարել են, որ ինքնաթիռը պետք է վերանորոգվի։ Այնուհետև հայտարարել են, որ ինքնաթիռը կվերանորոգվի և հետ կվերադառնա շահագործման։ 2016 թվականի փետրվարին ինքնաթիռի վերանորոգումը ավարտվել է, և շարժիչը փոխարիվել է նորով։
2016 թվականի փետրվարի 26-ին ինքնաթիռը տեղափոխվել է Վիկտորվիլ, որտեղ ինքնաթիռը ներկվել է։ Նույն թվականի մարտի 15-ին ինքնաթիռը ժամանեց Քարդիֆ, որտեղ ինքնաթիռի նոր գրանցնումն է տեղի ունեցել։ Վերջապես ինքնաթիռը վերադարձել է Լոնդոնի օդանավակայան։ 2016 թվականի մարտի 24-ին վերսկսվեցին չվերթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավիավթարներ Կատեգորիա:2015 իրադարձություններ
Գամ-Գամ
Գամ-Գամ՝ քարաժայռ Արևմտյան Հայաստանում՝ Բուլանըղի շրջանում։ Տեղացիների ասելով՝ այս ժայռը հավերժ կանչել է հիգամ, հիգամ (գամ-գամ)։ Վախից և հետաքրքրությունից դրդված՝ գյուղացիներից մեկը, լեռանը դիմելով, ասել է՝ «դե արի, եթե գալիս ես» և իբր քարաժայռը երկու մասի է բաժանվել, որոնց միջից դուրս է թափվել ոսկու հսկայական կույտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Թառակամ
Թառակամ, լեռ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում՝ Գուգարաց լեռների միջին մասում, Ծաղկաշատ գյուղից 12 կմ հարավ-արևելք։ Ունի 1711 մ բարձրություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ
Մոնտեխո դե լա Սիեռա
Մոնտեխո դե լա Սիաեռա (իսպ.՝ Montejo de la Sierra), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Հարել Սկաաթ
Հարել Սկաաթ (הראל סקעת, ), իսրայելացի երգիչ, երգերի հեղինակ։ Իսրայելի ներկայացուցիչը Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում։ Բաց նույնասեռական է։
Կենսագրություն
Հարել Սկաաթը ծնվել է Կֆար Սավա քաղաքում (Իսրայել), եմենյան հրեաների ընտանիքում։ Հարելը ընտանիքում միջնեկ երեխան է, ունի ավագ քույր և կտրսեր եղբայր։ Բեմական կարիերան սկսել է շատ երիտասարդ տարիքում։ Ձայնային տաղանդը տեսանելի էր մանկուց։ Հարելի հայրը սովորեցրել է նրան երգել, նրա համար կիթառ նվագելով։ Այդ տարիներին Հարելը մասնակցել է բազմաթիվ մանկական շոուների և համերգների։ 6 տարեկանում նա հաղթել է Կֆար Սավայում կազմակերպված երաժշտական մրցույթին, ինչպես նաև հայտնվել է «Պարպար նեհմադ» հեռուստատեսային շոուուի դրվագներից մեկում։
Պատանեկան հասակում Հարելը 3 տարի սովորել է դաշնամուր նվագել։ Այնուհետև Իսրայելի պաշտպանության բանակում ծառայություն անցնելու տարիներին, երգել է բաժնի երիտասարդական անսամբլում։ Զինվորական ծառայությունից հետո նա ընդունվել է «Բեյթ Ցվի» քոլեջ, որը մասնագիտացած է արվեստի ոլորտում։ Սակայն հասնելով լուրջ հաջողությունների, Հարելը թողեց ուսումը։
2010 թվականի հոկտեմբերին նա իր նույնասեռականության մասին խոսել է վավերագրական ֆիլմում, որը նկարահանվել է Իսրայելի հեռուստաալիքի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրեա երգիչներ Կատեգորիա:Իսրայելցի երգահաններ
Կարմիր ապարանջաններ
«Կարմիր ապարանջաններ» (Polseres vermelles, Pulseras rojas), հիվանդանոցում գտնվող դեռահասների կյանքի մասին պատմող իսպանական հեռուստասերիալ։ Առաջին եթերաշրջանը, որը բաղկացած է 13 սերիաներից, ցուցադրվել է 2011 թվականի հունվարի 24-ին, TV3 հեռուստաալիքով։ Սցենարի հեղինակն է Ալբերտո Էսպինոսոն, ով այն գրել է իր մանկության տարիներին հիվանդանոցում անցկացրած հիշողությունների հիման վրա։ Սյուժեն նվիրված է մի խումբ ընկերների պատմությանը, որի մասնակիցներն են դառնում հիվանդանոցի մանկական բաժնի վեց հիվանդներ ։
Սկզբում նախատեսված էր ցուցադրել 3 եթերաշրջան։ 2011 թվականի հոկտեմբերին հայտարարվել է այն մասին, որ DreamWorks ստուդիան ձեռք է բերել սերիալի ամերիկյան տարբերակն ստեղծելու թույլտվությունը ։ 2012 թվականի ամռանը իսպանական Antena 3 հեռուստաալիքը ցուցադրել է սերիալի 3-րդ եթերաշրջանը Pulseras rojas վերնագրով։
15 սերիայից բաղկացած երկրորդ եթերաշրջանը ցուցադրվել է 2013 թվականի հունվարի 14-ից 22-ը, TV3 ալիքում։
Դերերում
«Կարմիր ապարանջաններ»ի խումբը կազմված էր վեց հոգուց։ Սերիալի առաջին եթերաշրջանում հիվանդանոցի տարեց այցելու Բենիտոն (Անդրե Բենիտո), որը դարձել էր Լեոյի յուրահատուկ ուսուցիչը, պատմում է նրան այն մասին, որ բոլոր ընկերական խմբերում կարելի է առանձնացնել մարդկանց վեց տեսակ՝ առաջնորդ, երկրորդ առաջնորդ (ով կլինի խմբի առաջնորդն այն դեպքում, երբ չլինի առաջինը), անփոխարինելին, սիրունատեսը, խելացին և աղջնակը։ Հետևելով այս տեսությանը` Լեոն ձևավորում է իր խումբը՝
Պարգևներ
2011
2013
Ջրմուղ աշտարակ (Եկատերինբուրգ)
Ջրմուղ աշտարակ Պատմական պուրակում (Водонапорная башня в Историческом сквере), 1880-ական թվականներին կառուցված նախկին ջրմուղ աշտարակ Եկատերինբուրգի Լենինսկի շրջանի Պատմական պուրակում։ Համարվում է դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան։ Ներկայումս աշտարակում է գտնվում Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանի ցուցադրության մի մասը։
Պատմություն
Եկատերինբուրգում առաջին երկաթգիծը կառուցվել է 1878 թվականին։ 1880-ական թվականներին Դրամահատարանի և Եկատերինբուրգի պետական մեխանիկական գործարանի տարածքում տեղակայված երկաթուղային արվեստանոցները պահպանելու համար կառուցվել է ստանդարտ նախագծով ջրմուղ աշտարակ ։
1946 թվականին, երբ երկաթուղային արվեստանոցները փոխեցին իրենց հասցեն, մետաղյա բաքը հանվեց, իսկ աշտարակի երկրորդ հարկը դարձավ բնակարան, որը միայն 1960-ական թվականներին բնակեցվեց վարձակալներով։ 1972-1973 թվականներին իրականացվեցին վերականգնման աշխատանքներ, աշտարակի բոլոր փայտյա մասերը փոխարինվեցին։ 1973 թվականից աշտարակում կա հուշանվերների խանութ ։ 1995 թվականին դարբին Ալեքսանդր Լիսյակովը (1946-2002) ստեղծեց ուրալյան մետաղի ցուցահանդեսը և այդ ժամանակից աշտարակում ներկաայցվեց «Մետաղների կրպակ» ցուցադրությունը, որտեղ ներկայացված է անցյալ դարերի կենցաղային և գեղարվեստական ​​մետաղը։ Առաջին թանգարանապահը նկարիչ Վիկտոր Մախոտինն էր։ 2016 թվականից աշտարակը պաշտոնապես հանձնվել է Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանին ։
Մետաղական կրպակ
Մայիսից մինչև հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում «Ամբարտակի վրայի աշտարակում» կազմակերպվում է «Մետաղների կրպակ» հնաոճ իրերի մետաղական հավաքածուների ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվում են վառարանների կափարիչներ, արդուկներ, կշռաքարեր, խոհանոցային սպասքների շարք, փականագործական, դարբնի և գյուղատնտեսական գործիքներ ։
Պատմական պուրակ
Աշտարակը մտնում է Պատմական հրապարակի մեջ, որը 1878 թվականին կառուցվել է Եկատերինբուրգի գործարանի տեղում։ Ջրմուղ աշտարակի ստորին, վեցանկյուն մասը պատված է գրանիտե բլոկներով, իսկ վերին մասը՝ փայտե գերաններից։ Այս հնագույն շենքը զարդարում է լապտերը։ Հարկաշարքերն ունեն պատուհանի երկու որմնախորշ և մուտքի որմնախորշ։ Վերին հարկի մուտքն իրականացվում է արտաքին պարուրաձև մետաղական աստիճանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1880 հիմանդրումներ
Մարիա Մուզիչուկ
Մարիա Օլեգովնա Մուզիչուկ (Музичук Марія Олегівна, ծնված 1992 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, Ստրի, Ուկրաինա), ուկրաինացի շախմատիստուհի, շախմատի աշխարհի 15-րդ չեմպիոնուհին (2015-2016, ուկրաինացի շախմատիստուհիների մեջ՝ երկրորդը Աննա Ուշենինայից հետո)։ Ուկրաինայի կրկնակի չեմպիոն (2012, 2013)։ Աստանայում Ուկրաինայի կանանց հավաքականի կազմում աշխարհի թիմային առաջնության և Վարշավայում կայացած Եվրոպայի անհատական առաջնության հաղթող (2013)։ Կանանց գրոսմայստեր է (2007), միջազգային վարպետ (2008)։ Շախմատիստուհի Աննա Մուզիչուկի կրտսեր քույրն է։
Կենսագրություն
2016 թվականի մարտին աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը զիջեց չինուհի Հոու Յիֆանին։ Մրցախաղը տեղի ունեցավ Լվովում և ավարտվեց վերջինիս հաղթանակով ՝6։3 հաշվով (+3-0=6) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի աշխարհի չեմպիոնուհիներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Բայախան Գյադուկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ
Լուա Ֆյուլեր
Լուա Ֆյուլեր (ծնված Մարի Լուի Ֆյուլեր, ), հայտնի է նաև որպես Լուի Ֆյուլեր կամ Լոի Ֆյուլեր, եղել է ամերիկացի դերասանուհի և պարուհի, ով ժամանակակից պարի և թատերական լուսավորության տեխնիկայի հիմնադիրն է։
Կարիերա
Ամբողջական անունը՝ Մարի Լուի Ֆյուլեր, ծնվել է Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքի Ֆյուլերսբերգ արվարձանում, այժմ Հինսդեյլ, Իլինոյս։ Ֆյուլերն իր թատերական կարիերան սկսել է որպես պրոֆեսիոնալ փոքրիկ դերասանուհի, իսկ հետագայում բեմադրել և պարերով հանդես եկել բուռլեսկում (որպես կիսաջրջազգեստով պարուհի), վոդևիլում և կրկեսային ցուցադրություններում։ Ֆյուլերը, վաղուց զբաղվելով պարով, մշակեց իր բնական շարժումների և իմպրովիզացիայի տեխնիկան։ Բազմաթիվ ներկայացումներում նա երկար կիսաշրջազգեստով փորձեր կատարեց՝ բեմադրելով կիսաշրջազգեստի շարժումները և խաղն այնպես, որ այն արտացոլի լույսը։ Մինչև 1891 թվականը Ֆյուլերը իր խորեոգրաֆիայում ներառեց մետաքսե զգեստներ, որոնք լուսավորվում էին իր իսկ նախագծած բազմագույն լուսավորությամբ, և ստեղծեց Սերպանտին պարը ։ Այն բանից հետո, երբ նա դժվարանում էր գտնել մեկին, ով պատրաստ կլիներ ներկայացնելու իր ստեղծագործությունը, քանի որ նա հիմնականում հայտնի էր որպես դերասանուհի, Ֆյուլերին վերջապես աշխատանքի վերցրին՝ հանդես գալու «Քեռի Սելեստին» վերնագրով կատակերգության գործողություններում, և նա արժանացավ հիանալի գնահատականների ։
Գրեթե անմիջապես նրան փոխարինեցին ընդօրինակողները (սկզբնապես Մինի Ռենվուդ Բեմիսը)։ Հույս ունենալով ստանալ լուրջ գեղարվեստական ճանաչում, որը նա չէր ստանում Ամերիկայում՝ Ֆյուլերը 1892 թվականի հունիսին մեկնեց Եվրոպա։ Նա դարձավ ամերիկացի առաջին ժամանակակից պարուհիներից մեկը, ով ճանապարհորդեց Եվրոպա՝ ճանաչում փնտրելու ։ Փարիզում ջերմ ընդունելություն ստանալուց հետո Ֆյուլերը մնաց Ֆրանսիայում, որտեղ նա դարձավ արվեստի առաջատար հեղափոխականներից մեկը։ Լինելով Ֆոլի Բերժերի կանոնավոր կատարողներից մեկը, այնպիսի ստեղծագործություններով, ինչպիսին է Կրակի պարը, Ֆյուլերը դարձավ Նոր Արվեստ (Art Nouveau) շարժման մարմնացումը։ Ֆյուլերին հաճախ նույնացրել են Սիմվոլիզմի հետ, քանի որ նրա ստեղծագործությունները դիտվում էին որպես գաղափարի և խորդրդանիշի կատարյալ փոխազդեցություն ։ Ֆյուլերը սկսեց փոփոխել և ընդլայնել իր զգեստներն ու լույսերը այնպես, որ դրանք դարձան իր ելույթի հիմնական մասնիկը, նույնիսկ ավելի կարևոր, քան բուն խորեոգրաֆիան, հատկապես երբ կիսաշրջազգեստը երկարացվեց և դարձավ ուշադրության հիմնական կենտրոնը, մինչդեռ մարմինը գլխավորապես ծածկված էր կտորով ։
Կինեմատոգրաֆի հիմնադիրներ Օգյուստ և Լուի Լյումիերների կողմից ստեղծված 1896 թվականի Սերպանտին պար ֆիլմը հուշում է, թե ինչպիսին է եղել Ֆյուլերի կատարումը։ (Ֆիլմի անհայտ պարուհուն հաճախ շփոթում են Ֆյուլերի հետ, այնուամենայնիվ Ֆյուլերի պարելու փաստացի կադրեր չկան): Ֆյուլերի ստեղծագործությունները գրավեցին մի շարք ֆրանսիացի արվեստագետների և գիտնականների ուշադրությունը, հարգանքն ու բարեկամությունը, այդ թվում Ժյուլ Շերետի, Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկի, Ֆրանսուա Ռաուլ Լարշեի, Անրի Պիեր Ռոշեի, Օգյուստ Ռոդենի, Ժան Լեոն Ժերոմի, Ֆրանց ֆոն Շտուկի, Մորիս Դենիի, Թոմաս Թեոդոր Հայնեի, Պոլ-Լեոն Ժազեի, Կոլոման Մոզերի, Դեմետեր Չիպարուսի, Ստեֆան Մալարմեի և Մարի Կյուրիի։ Ֆյուլերը նաև Ֆրանսիական աստղագիտական ընկերություն անդամ էր։
Ֆյուլերը ուներ արտոնագրեր՝ կապված բեմի լուսավորության հետ, այդ թվում քիմիական միացությունների՝ գունավոր գել պատրաստելու համար, և քիմիական աղերի լյումինեսցենցումներ՝ և հագուստների համար (բեմական հագուստներ, ԱՄՆ արտոնագիր 518347) ։ Ֆյուլերը իր պարի գրավոր նկարագրությունը նեկայացրեց Միացյալ Նահանգների Հեղինակային իրավունքների գրասենյակ ։ Սակայն Միացյալ Նահանգների Շրջանային դատարանի դատավորը ի վերջո մերժեց Ֆյուլերի՝ դատական որոշման հարցումը, քանի որ Սերպանտին պարը որևէ պատմություն չէր ներկայացնում և հետևաբար ենթակա չէր հեղինակային իրավունքների պաշտպանության ։ Այդ ժամանակ պարի հեղինակային իրավունքները պաշտպանվում էին, եթե այն որակավորված էր որպես «դրամատիկական», իսկ Ֆյուլերի պարը չափազանց վերացական էր նման որակավորման համար։ Ֆյուլերի գործի նախադեպը այդպես էլ մնաց 1892 մինչև 1976 թվականը, երբ Հեղինակային իրավունքների դաշնային օրենքը որոշակիորեն ընդլայնեց պաշտպանությունը խորեոգրաֆիկ ստեղծագործությունների նկատմամբ ։
Ֆյուլերն աջակցում էր մյուս առաջատար կատարողներին, ինչպիսին է համերկրացի պարուհի Այսեդորա Դունկանը։ 1902 թվականին Ֆյուլերն օգնեց Դունքանին առաջընթաց գրանցել իր Եվրոպական կարիերայում՝ հովհանավորելով նրա համերգները Վիեննայում և Բուդապեշտում ։
Լուա Ֆյուլերի սկզբնական բեմական անունը Լուի էր։ Ժամանակակից ֆրանսերենում «L'ouïe» բառը նշանակում է «լսել»։ Երբ Ֆյուլերը Ֆրանսիայում էր, նա ստացավ Louie/ L'ouïe (Լուի) մականունը, և ստացվեց բառախաղ։ Նա շուտով վերանվանվեց Լոի (Loïe), որը վաղ կամ միջին ֆրանսերենի Լոի (L'oïe)-ի փոփոխված տարբերակն է, ինչն էլ իր հերթին նախորդել է Լուի (L'ouïe) անվանը, որը նշանակում է «ընկալունակություն», «ըմբռնում»։ Նրան նաև դիմում էին Լո Լո Ֆյուլեր անունով։
Ֆյուլերը սերտ բարեկամություն է հաստատել Ռումինիայի Մարի թագուհու հետ. նրանց մեծաքանակ նամակները հրապարակվել են։ Փարիզում Միացյալ Նահանգների դեսպանության միջոցով Ֆյուլերը դեր խաղաց Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ ԱՄՆ-ի կողմից Ռումինիային պետական պարտք տրամադրելու հարցում։ Հետագայում, երբ Ռումինիայի Կարոլ II թագավորին վտարեցին ռումինական արքայական ընտանիքից, և նա ապրում էր Փարիզում  իր սիրուհի Մագդա Լյուպեսքյուի հետ, Ֆյուլերը իր աջակցությունը հայտնեց նրանց։ Նրանք տեղյակ չէին Կարոլի մոր՝ Մարիի հետ Ֆյուլերի կապի մասին։
Սկզբում Ֆյուլերը բարեխոսեց Մարիին զույգի համար, սակայն ավելի ուշ Մարիի հետ միասին անհաջող կերպով ծրագրեց Կարոլի բաժանումը Լուպեսքյուից ։ Մարի թագուհու և ամերիկացի գործարար Սեմյուել Հիլլի հետ Ֆյուլերը Վաշինգտոն նահանգում հիմնեց Մերիհիլ արվեստի թանգարանը, որը Ֆյուլերի կյանքից մշտական ցուցանմուշներ է ներկայացնում։
Ֆուլերը ժամանակ առ ժամանակ վերադառնում էր Ամերիկա, որպեսզի ներկայացներ իր աշակերտներին, «Ֆուլերեթներին» կամ թանգարանին, բայց իր կյանքի վերջն անցկացրել է Փարիզում։ Նա մահացել է թոքաբորբից 65 տարեկանում 1928 թվականի հունվարի 1-ին Փարիզում՝ իր 66-րդ տարեդարձից երկու շաբաթ առաջ։ Նա դիակիզվել է, իսկ նրա աճյունը թաղված է Կոլումբիայում՝ Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։
Շարունակվող ազդեցություն
Ֆյուլերի մահից հետո նրա երեսնամյա սիրելին՝ Գաբ Սորերը ժառանգեց նրա պարախումբը, ինչպես նաև լաբորատորիան ։ Սորերը իրավական գործողություններ կիրառեց այն պարողների դեմ, ովքեր ապօրինաբար օգտագործում էին Ֆյուլերի համբավը իրենց կարիերան բարելավելու համար և ստեղծեց ֆիլմեր ու թատերական ներկայացումներ՝ ի պատիվ տեսողական էֆֆեկտների վարպետ Ֆյուլերի ։
Ֆյուլերի ստեղծագործությունները մասնագիտական և հանրային հետաքրքության զարթոնք էին ապրում։ Ռոնդա Կ. Գերելիքի «Electric Salome» վերնագրով ուսումնասիրությունը ընդգծում է Ֆյուլերի կարևորությունը ոչ միայն պարի, այլ նաև մոդեռնիստական կատարման մեջ ։ Սելլի Ռ. Սոմերը շատ է գրել Ֆյուլլերի կյանքի և ժամանակաշրջանի մասին ։ 1997 թվականին Մարսիա և Ռիչարդ Քարընթները կենսագրական վեպ են հրատարակել՝ «Լոի Ֆյուլեր, Լույսի աստվածուհին» վերնագրով ։ Փիլիսոփա Ժաք Ռանսիերը իր «Էսթեզ»-ի («Aisthesis»)՝ ժամանակակից գեղագիտության պատմության գլուխներից մեկը նվիրել է Ֆյուլերի 1893 թվականի Փարիզյան ելույթիներին։ Ժաք Ռանսիերը այդ ելույթները համարում է Art Nouveau-ի (Նոր արվեստ) խորհրդանիշը, քանի որ դրանք իրար են կապում գեղարվեստը և տեխնոլոգիաները ։ Իսկ Ջիովանի Լիստան Ֆյուլերի ազդեցությամբ արվեստի գործերի և նյութերի գիրք է կազմել բաղկացած 680 էջից՝ «Լոի Ֆյուլեր. Հիասքանչ դարաշրջանի պարուհին», 1994 (Loïe Fuller, Danseuse de la Belle Epoque) : 1980-ական թվականներին  Մյունխենյան պարուհի Բրիգիդա Օխայիմը կրկին կյանք տվեց Ֆյուլերի պարերին և տեխնիկային՝ նկարահանվելով Կլոդ Շաբրոլի «Խարդախը» ֆիլմում։
Վերջերս ռեժիսոր Ստեֆանի դե Ժիուստոն նկարահանեց «Պարուհին» («La Danseuse») ֆիլմը, որը պատմում է Լոի Ֆյուլերի կյանքի մասին, դերասանուհիներ Սոկոն՝ Լոիի դերում, իսկ Լիլի-Ռոուզ Դեփը՝ Իզադորա Դունքանի դերում։ Ֆիլմում Սոկոյի պարերը բեմադրել է Ջոդի Սփերլինգը՝ որպես ստեղծագործական մասով խորհրդատու և եղել է Սոկոյի պարի ուսուցչուհին՝ սովորեցնելով նրան Ֆյուլերի տեխնիկան։ Ֆիլմը ներկայացվել է 2016 թվականի Կաննի կինոփառատոնին ։
Ժամանակակից խորեոգրաֆները շարունակում են կրել Ֆյուլերի ազդեցությունը։ Սփերլինգը, ով վերարտադրում է ֆյուլերյան ժանրը ժամանակակից տեսանկյունից, Ֆյուլերի ազդեցությամբ տասնյակ պարեր է բեմադրել և զարգացրել նրա պարացանկն ու տեխնիկան 21-րդ դարի համար։ Սփերլինգի «Time Lapse Dance» կազմակերպությունը բաղկացած է 6 պարողներից, որոնք բոլորն էլ տիրապետում են ֆյուլերյան ոճի տեխնիկային և կատարմանը։
Էն Կուպեր Օլբրայթը համագործակցել է լուսային դիզայների հետ մի շարք աշխատանքների շուրջ, որոնք կրում են Ֆյուլերի սկզբնական լուսային դիզայնի ազդեցությունը ։ Շելա Խորեգոսը ի պատիվ Ֆյուլերի բեմադրել է «Լա Լոի» սոլոն, որը ցուցադրում էր Ֆյուլերի որոշ հատուկ էֆֆեկտներ։
Թեյլոր Սվիֆթի 2018 թվականի «Reputation» շրջագայությունը Ֆյուլերին նվիրված հատված էր պարունակում։ Նրա «Dress» («Զգեստ») երգի երեկոյան կատարման ժամանակ պարուհիները ներկայացնում էին Սերպանտին պարը ։ Նեթֆլիքսի «In the reputation Stadium Tour» տեսանյութում «Dress» երգը իր մեջ կրում է խորհուրդ՝ ցույց տալով Թեյլոր Սվիֆթի նվիրվածությունը Ֆյուլերին։
Գրված ստեղծագործություններ
Ֆյուլերի ինքնակենսագրական հուշերը «Իմ կյանքի 15 տարիները» («Quinze ans de ma vie») գրվել են անգլերեն, դրանք ֆրանսերեն է թարգմանել Բոժիդար Կարագյորովիչը, 1908 թվականին Փարիզում դրանք հրատարակել է Ֆ. Յուվենը՝ Անատոլ Ֆրանսի նախաբանով։ Մի քանի տարի անց նա կրկին թղթին է հանձնում իր հուշերը անգլերենով, որոնք հրատարակում է Հ. Ջենկինսը (Լոնդոն, 1913 թվական)։ Նյու Յորքի հանրային գրադարանի Ջերոմ Ռոբինս Դենս հավաքածուն պարունակում է անգլերեն հրատարակության գրեթե ողջ ձեռագրերը և ֆրանսրեն հրատարակության որոշ նյութեր ։ Չնայած գիրքը գրվել է անձամբ Ֆյուլերի կողմից, այնուամենայնիվ հայտնի է, որ այդ պատմությունները ունեն մի քանի տարբերականեր։ Գոյություն ունեն յոթ ներկայացված տարբերակներ, թե ինչպես է նա ձեռք բերել իր առաջին մետաքսյա զգեստը, սակայն իրական պատմությունը հայտնի չէ։ Բացի Սերպանտին պարը հորինելու մասին գրելուց նա նաև շատ է գրել ժամանակակից պարի և շարժման վերաբերյալ իր սեփական տեսությունների մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարողներ Կատեգորիա:Լեսբուհի արվեստագետներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Պարողներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խորեոգրաֆներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Ընկերներ և տարիներ
«Ընկերներ և տարիներ» («Друзья и годы»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Սոկոլովը  1965 թվականին ։
Սյուժե
1960-ական թվականներին ժողովրդականություն վայելող Լեոնիդ Զորինի պիեսի էկրանավորումն է մեկ սերնդի մարդկանց մասին, որոնց ճակատագրերի վրա շատ տարբեր կերպ են անդրադարձել խորհրդային երկրի կյանքի կարևորագույն փուլերը՝ 1930-ականներից մինչև 1960-ական թվականներն ընկած ժամանակաշրջանում։
1934 թվականի օգոստոսին անանուն ծովափնյա քաղաքում (ֆիլմը նկարահանվել է Թեոդոսիայում) երեք երիտասարդներ (Վլադիմիր, Յուրի և Գրիգոր) սիրահարված են մեկ աղջկա՝ Նադյային, իսկ երեք աղջիկներ (Նադյա, Տատյանա, Լյուդմիլա) համակրում են մեկ երիտասարդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1965 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Օձի պորտ
Օձի պորտ, բնապատմական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Լոռու մարզում՝ Արդվի գյուղական համայնքի արևելյան մասում, Հովնան Օձունեցու կաթողիկոսի մատուռից 120 մ հյուսիս-արևմուտք։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Կիրճեր Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Լոռու մարզում
Ջամիլ Մուֆիդզադե
Ջամիլ Միրյուսիֆ օկլի Մուֆիդզադե (Cəmil Miryusif oğlu Müfidzadə, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (2002) :
Կենսագրություն
Ջամիլ Մուֆիդզադեն ծնվել է 1934 թվականի փետրվարի 24-ին Օրդուբադում։ Իր առաջին մասնագիտական ​​կրթությունը նա ստացել է 1948-1955 թվականներին ՝ Ազիմ Ազիմզադեի անվան Բաքվի գեղարվեստի դպրոցում։ Ավելի ուշ նկարիչը 1955-1956 թվականներին ավարտել է Ուկրաինայի Կիևի արվեստի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1959-1962 թվականներին ՝ Խարկովի արվեստի պետական ​​ինստիտուտի «Գրաֆիկա» ֆակուլտետը։
Ջամիլ Մուֆիդզադեն մի քանի տարի ղեկավարել է Ադրբեջանի ​​արվեստի պետական ակադեմիան։ Նա միևնույն ժամանակ հեղինակ է «Օֆորտ» դասագրքի։ Նկարչի «Մայրենի դաշտեր» փորագրությունների շարքը ցուցադրվել է 1959 թվականին Մոսկվայում կազմակերպված ադրբեջանական գրականության և արվեստի ցուցահանդեսում։ 1961 թվականին մասնակցել է III համամիութենական ցուցահանդեսին (Մոսկվա)։ Նրա չորս աշխատանքները ցուցադրվել են 1967 թվականին Բաքվի հանրապետական ​​ցուցահանդեսում `«Ադրբեջանի հնագույն ճարտարապետական ​​հուշարձաններ» անունով։