cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հերբերտ Մարկուզե
Մարկուզեի «քննադատական տեսության» համաձայն («Միաչափ մարդը», 1964), զարգացած կապիտալիստական հասարակարգը հակադիր ուժերի ինտեգրացման հետևանքով դառնում է սոցիալական ամբողջություն, այս պատճառով բանվոր դասակարգը կորցնում է իր «հեղափոխական դերը»։ Մարդը զրկվում է ինքնուրույն դատողության ունակությունից, դառնում «միաչափ»։ Նման պայմաններում կազմակերպված բանվորական շարժումը, պառլամենտական պայքարը ևս անօգուտ են․ հեղափոխության առաջատար են դարձել ուսանողությունը, լյումպեն պրոլետարիատը, ազգային փոքրամասնությունները ևս։ Շնորհիվ իր հայացքների հակաբուրժուական պաթոսի, երիատասարդության բուռն հուզում ներիշրջանում (1968) Մարկուզեն ակամա դարձավ ձախ արմատականների ու ծայրահեղականների հոգևոր հայրը։ Մարկուզեի սոցիալական քննադատությունը թեև տպավորիչ է, սակայն խորը չէ, առաջարկած ծրագիրը՝ ուտոպիական։ Մտավորականության հակադրումը բանվոր դասակարգին, կուսակցությունների դերի ժխտումը ջլատում են հեղափոխական ուժերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գերմանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Գերմանացի աթեիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ
Իվան Ավանեսյան
Կենսագրություն և գործունեություն
Ծնվել է 1968 թ. մայիսի 12-ին, Լեռնային Ղարաբաղի Հադրութի շրջանի Բանաձոր գյուղում։ 1985 թ. ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1989 թ. ավարտել է Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումի անասնաբուժական ֆակուլտետի հեռակա բաժինը։ 1986-1988 թթ. ծառայել է խորհրդային բանակի շարքերում։
1994-1996 թթ. աշխատել է ԼՂՀ ՆԳ Հադրութի շրջանային բաժնի պետի տեղակալ, ապա՝ պետ։ 1997-1998 թթ. աշխատել է Հադրութի շրջանի կենսաթոշակային ապահովագրության շրջանային կենտրոնի տնօրեն։ 1998 թ. ընտրվել է Հադրութի համայնքի ղեկավար և անընդմեջ ընտրվելով, այդ պաշտոնում աշխատել մինչև 2005 թ.։ 2005 թ. հունիսի 19-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է ԼՂՀ չորրորդ գումարման Ազգային Ժողովի պատգամավոր՝ մեծամասնական ընտրակարգով, թիվ 11 ընտրատարածքից։
Արտաքին հղումներ
http://www.artsakh.tv/am/news/show/578
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արցախի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԼՂՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավորներ
Առաքել Ծատուրյան
Առաքել Աստվածատուրի Ծատուրյան (Ծատուրով), հայ նավթարդյունաբերող, բիզնեսմեն, բարերար։
Կենսագրություն
Առաքել Ծատուրյանը ծնվել է 1830 թվականին՝ Սյունիքի Քարահունջ գյուղում։ Ունեցել է Միրզա անունով եղբայր։ Պատանի հասակում Առաքելի ընտանիքը տեղափոխվել է Շուշի, որտեղ Առաքելը որպես ծառա աշխատանքի է անցել Գասպար Հախումյանի տանը։ Հետագայում մեկնել է Բաքու և աշխատանքի անցել հացահատիկ վաճառողի մոտ։ Վաճառականի մահից հետո նրա ամբողջ կարողությունն անցել է Առաքելին ։
Բաքվում Առաքելը զբաղվել է նավթարթյունաբերությամբ և դարձել ամենահարուստ նավթարդյունաբերողներից մեկը։
Նրա ջանքերով 1897 թվականին Անգլիայի Չեստեր քաղաքի Հավարդեն արվարձանի եկեղեցում պատրաստվել է Սուրբ Բարդուղիմեոսի և Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի վիտրաժը։ Նույն թվականին 12 հազար ռուբլի է կտակել Սանասարյան վարժարանին, իսկ 10 հազար ռուբլի՝ Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերությանը։ Բացի այդ Ծատուրյանը կատարել է բազմաթիվ բարեգործական աշխատանքներ․ hայրենի Քարահունջ գյուղի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցուն նվիրել է 18 փութանոց զանգ, նրա միջոցներով նույն գյուղում 1893 թվականին կառուցվել է երկդասյա երկսեռ դպրոցը, որը հետագայում վեր է ածվել մանկապարտեզի ։ Նվիրաբերություններ և կտակ է թողել Զանգեզուրի այլ եկեղեցիների։ Ծատուրյանի որդեգիրներից է եղել հասարակական գործիչ Սիմեոն Տեր-Մինասյանը։
1896 թվականին հիմնել է «Եվրոպական նավթային ընկերությունը», որը գործել է 1899 թվականից, հետագայում վաճառել է անգլիացիներին։
Եվրոպական ուղևորության արդյունքում կողոպտման է ենթարկվել առևտրական ընկերների կողմից, ինչի պատճառով վաճառել է բաժնետոմսերը, որի դիմաց ստացած գումարներով նա նոր գործ է ձեռնարկել։
Առաքել Ծատուրյանի մասին Ալեքսանդր Շիրվանզադեն անդրադարձել է «Կյանքի բովից» ստեղծագործությունում ։
Մահը
Կյանքի վերջին ամիսներին անհաջողություն է կրել բիզնեսում, ընկել պարտքերի տակ, գործընկերներից օժանդակություն չստանալով՝ հասել է հուսահատության։ 73-ամյա գործարարը ինքնասպան է եղել 1903 թվականի մայիսի 30-ին, Նոր Բայազետի գավառի Արզականի իր կալվածքում։
Հուղարկավորվել է Քարահունջ գյուղի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու բակում։
Ադրբեջանական մանաթ
Մանաթ (manat), Ադրբեջանի Հանրապետության պաշտոնական դրամական միավոր։ Հավասար է 100 Գապիկ (qəpik)։ Տարադրամի նշանը՝ ISO 4217 AZN։
Լոռի (Գյումուշխանեի գավառ)
Լոռի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Ադրբեջանական մանաթ
Ադրբեջանական մանաթը գործածության մեջ է դրվել 1992 թվականի օգոստոսի 15-ին։ Սկզբնական շրջանում օգտագործվում էր խորհրդային ռուբլու և Ռուսական բանկի 1992-1993 թվականների տոմսերի հետ զուգահեռ՝ 1 մանաթ = 10 ռուբլի հարաբերակցությամբ։ 1993 թվականի նոյեմբերի 22-ին սկսվեց խորհրդային ու ռուսական ռուբլիների գործածությունից հանելու պրոցեսը, իսկ 1994 թվականի հունվարի 1-ին մանաթը միակ օրինական դրամական միջոցն էր։
Լոռի (Գյումուշխանեի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Ադրբեջանական մանաթ
2006 թվականի հունվարի 1-ին դենոմինացիա կատարվեց 5000։1 հարաբերակցությամբ։ Ավելի վաղ թողարկված դրամանիշերը գործածության մեջ մնացին մինչև 2007 թվականի հունվարի 1-ը։
Ժամանակակից մանաթը կիրառվում է 6 մետաղադրամների ու 6 թղթադրամների տեսքով։
Թղթադրամների դիզայնով զբաղվել է ավստրիացի դրամների դիզայներ Ռոբերտ Կալինան, ով նաև ժամանակակից եվրոյի թղթադրամների դիզայներն է։ Մետաղադրամները ևս որոշակի նմանություն ունեն եվրոյի հետ։
1992—1993 թվականների թողարկում
Բոլոր մետաղադրամների եզրերը հարթ են։
1992 թվականին թողարկված բրոնզե և նիկելե 5, 20 և 50 գապիկները գործածության մեջ չեն դրվել։ Դրանք վաճառվել են որպես հուշանվերներ։
1992—2001 թվականների թղթադրամներ
Թողարկման թվականը նշված է միայն 2001 թվականի 1000, 10 հազար և 50 հազար մանաթանոցներիի վրա։ Մյուսների վրա թվականը նշված չէ, սակայն 1992—1993 թվականների թղթադրամների սերիան նշված է X/N, այն դեպքում, երբ 1999 թվականի թղթադրամինը XX է։
Թղթադրամները գործածության մեջ են եղել մինչև 2007 թվականի հունվարի 1-ը։
2005 թվականի թղթադրամներ
2005 թվականին 2006 թվականի դենոմինացիայի նախապատրաստական աշխատանքների շրջանակներում թողարկվեց թղթադրամների նոր սերիա՝ «Ադրբեջանական սեփականություն», որը պարունակում էր 1, 5, 10, 20, 50 և 100 մանաթ անվանական գնրով թղթադրամներ։
Վլադիմիր Սարոյան
Վլադիմիր Հակոբի Սարոյան, հայ լուսանկարիչ, սուսերամարտի սպորտի վարպետ, լեռնագնաց։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Սարոյանը ծնվել է 1954 թվականի օգոստոսի 12-ին, Յակուտիայի Ալդան քաղաքում։ 1955 թվականին Սարոյանների ընտանիքը սիբիրյան աքսորից վերադարձել է Երևան։ Արվեստով և լուսանկարչությամբ զբաղվել է դեռևս դպրոցական տարիներից։ 1971 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1974-1976 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1977 թվականից որպես պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ աշխատել է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում, Հայհողպետշիննախագիծ ինստիտուտում, Երևանի բժշկական ինստիտուտում, միաժամանակ համագործակցել է «Գարուն», «Հայաստանի բնություն», «Սովետական Հայաստան», «Պիոներ» և այլ պարբերականների հետ։ 1980 թվականից մասնակցել է տարբեր լուսանկարչական ցուցահանդեսների։ 1992 թվականից՝ ազատ լուսանկարիչ ։ Զբաղվել է սպորտով, սուսերամարտի սպորտի վարպետ է, լեռնագնաց։ «Սպիտակ» փրկարարական ջոկատի հիմնադիրներից է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ լեռնագնացներ Կատեգորիա:Հայ սպորտի վարպետներ
Bank of Yokohama
Bank of Yokohama (ճապ.՝株式会社 横浜銀行), ճապոնական բանկ։ Զետեղված է Յոկոհամա քաղաքում։ Մտնում է Nikkei 225 կազմի մեջ ։ Բանկը պատկանում է ֆիլիաի ինքնուրույն բաժանմունքին ։
Բանկը ունի 600-ից ավելի մասնաճյուղեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բանկեր Կատեգորիա:Ճապոնական բանկեր Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր
NBA դրաֆթ
Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի դրաֆթ (անգլերեն՝  National Basketball Association (NBA) Draft), ամենամյա սպորտային իրադարձություն, որի շրջանակներում Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) թիմերից յուրաքանչյուրը իրեն արտոնված որոշակի հերթականությամբ ընտրում է երիտասարդ նորեկ բասկետբոլիստների ինչպես ԱՄՆ-ի բոլոր ծայրերից, այնպես էլ ողջ աշխարհից։ Հիմնական ընտրյալները ամերիկյան համալսարանների շրջանավարտներ են, սակայն վերջին տարիներին զգալի թվով աճել են այն բասկետբոլիստները, որոնք ավագ դպրոցի ավարտական տարուց հետո միանգամից մասնակցության հայտ են ներկայացնում դրաֆթում։
Գետային կայարան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Գետային կայարան (Речно́й вокза́л Санкт-Петербурга), կառույցների և շենքերի համալիր, որը նախկինում գործել է Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, գտնվել է «Пассажирский порт» ԲԲԸ-ի ենթակայության ներքո և նախատեսված է եղել զբոսաշրջիկների և նավագնացության համար։
Գետային կայարանը գտնվել է Օբուխովսկայա Օբորոնա 195 հասցեում՝ Նևայի ափին՝ Վոլոդարսկի կամրջից վերև։
Պատմություն
Գետային կայարանի շենքերի համալիրը, որը կառուցվել է 1962-1974 թվականներին Վ․ Պոպովի, Ի․ Կուսկովի, Ե․ Ռոզենֆելդի, Տ․ Տարիկինայի և ինժեներ Բ․ Սեմինի նախագծով, ներառում է նավամատույցը, ուղևորական տերմինալը և 16 հարկանի «Ռեչնայա» հյուրանոցը ։ Կառուցումից հետո Գետային կայարանն անցավ Լենինգրադի ուղևորական նավահանգստին։
1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ից Գետային կայարանի շենքերն ու կառույցները գտնվում են «Пассажирский порт» ԲԲԸ-ի՝ «Северо-Западное пароходство» ԲԲԸ-ի դուստր ընկերության ենթակայության տակ ։
Ավելի ուշ շենքը նավահանգստից գնվեց՝ 24 հարկանի բնակելի տուն կառուցելու նպատակով։ 2009 թվականին հյուրանոցը քանդելուն դեմ հանդես եկավ Պետերբուրգի ճարտարապետների միությունը։ Միության անդամներն առաջարկեցին շենքերի համալիրին տալ ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ։ Սակայն այդ միտքը հաջողություն չունեցավ։
Այժմեականություն
Զբոսաշրջությունը և բազմազան շրջագայությունները, ջերմանավերը, որոնք մեկնում են Գետային կայարանից, կարգավորվում են Վոդոխոդ, Ինֆոֆլոտ, Լատտի, Ռուսկիե կռուիզի, Գամա, Մոստուրֆլոտ և այլ ընկերությունների կողմից։
Ներկայումս Գետային կայարանի շենքը և «Ռեչնայա» հյուրանոցը քանդվել են, որի աշխատանքները սկսվել են 2012 թվականի մայիսին ։ Զբոսաշրջիկների մի մասը մեկնում է Ուտկինա զավոդ (Уткина заводь) նավամատույցից, մյուս մասը՝ Նևայի աջ ափում տեղակայված նախկին Սոլեբազա նավամատույցից՝ Ուտկինա զավոդից ներքև, իսկ զբոսաշրջիկների մեծ մասը նախկինի պես օգտվում է գետային կայարանի նավամատույցներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կայարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կայարաններ
Ցղնայի մետաքսի Սարգսյանների գործարան
Ցղնայի մետաքսի Սարգսյանների գործարան, գործել է 19-րդ դարի վերջերից մինչև 1910-ական թվականները, Գողթն գավառի Ցղնա ավանում։ Գտնվել է Տամբրի թաղից դեպի հարավ։ Գործարանն ունեցել է 250-300 բանվոր, կահավորված է եղել եվրոպական մի շարք սարքերով։ Արտադրված բարձրորակ մետաքսաթելի մի մասը արտահանվել է որոշ երկրներ։ Գործարանի տերը եղել է Հմայակ Սարգսյանը։ Բացի այս գործարանից, եղել են ևս 4 տնայնագործական գործարաններ։ 1896 թվականին Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում տեղի է ունեցել գեղարվեստա-արտադրական ցուցահանդես, որտեղ գործարանը պարգևատրվել է արծաթյա մեդալով և դիպլոմով։ Գործարանը ունեցել է 24 մեքենա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գործարաններ
Ճանկաթաղ
Ճանկաթաղ, գյուղ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում`600 մետր բարձրության վրա։
Անուն
Գյուղը նախկինում անվանվել է Ճանկաթաղ, ինչպես նաև Չինգաթաղ, Ջանիաթաղ, Ջանյաթաղ, իսկ 2000 թվականին վերանվանվել է Ճանկաթաղ։
Պետուխի (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Պետուխի (Петухи), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Ճանկաթաղ
Աշխարհագրություն
Գյուղը գտնվում է հանրապետության արևելյան հատվածում, Մարտակերտ շրջկենտրոնից գտնվում է 13 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 67 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը լեռնային է, ունի 3633,47 հա տարածք, որից 2701,43 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 764,83 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 11 աղբյուրներ` «Քյահրիզ», «Երին ջուր», «Մոստին տակ», «Ջհանանց», «Ցորտ», «Մղրակերին», «Մարունց», «Ծով», «Դերին», «Հովուզ» և «Հաչա հղեց»։
Պետուխի (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճանկաթաղ
Աշխարհագրություն
Համայնքի տարածքում առկա են պղնձի (կատարվում են հետազոտություններ) հանքային պաշարներ։
Պատմություն
Ճանկաթաղի ներկայիս բնակիչների նախնիները հիմնականում բնիկներ են, որոնք գաղթել են 1804-1813 թվականներին, 1820 թվականին և 1828 թվականին Պարսկահայաստանի Ղարադաղ նահանգից։ Գյուղի բնակիչ Սլավիկ Մանգասարյանը ասում է. «1820 թվականին 9-ը ընտանիք գաղթելով, 1923 թվականին բնակություն են հաստատում Ճանկաթաղ գյուղի տարածքում։ Մի օր էլ անտառում որս անելիս նրանք տեսնում են մի եկեղեցի (պայթեցվել է 1930-ական թվականներին), որի սյան վրա գրված է լինում Ճանկաթաղ։ Եվ այդ 9-ը գերդաստանը տեղափոխվում և բնակություն են հաստատում եկեղեցու շուրջը։ Բնակիչների խմբի մեջ էին խմբի ավագ Նարինը, խմբի մյուս ընտանիքների նահապետներ Սարգիսը, Սարդարը, Հարությունը, Խաչատուրը, Հակոբը, Բաբան, Գրիգորը, Ջահանը»։ : Հետագայում արդեն Ճանկաթաղ գյուղը կառուցվում է սբ. Սարգիս եկեղեցու դիմացի բարձունքի վրա «Կալեր» հանդամասում։ Ճանկաթաղից դեպի հյուսիս-արևելք Կովկաս աքսորված մոլականները հիմնում են բնակավայր «Զավոդ» անվանումով, ինչպես նաև ռուսական եկեղեցի, ձիթհան և պրիստավի համար եռահարկ շենք ։
Ճանկաթաղը Արցախյան պատերազմում
1988-1989 թվականներին Ճանկաթաղում կազմավորվել է կամավորական ջոկատ։ Ջոկատին միացել է «Մեծն Գարեգին Նժդեհ» բարեգործական միության ջոկատը (հրամանատարներ՝ Հ. Քոչարյան, Ս. Ջահանգիրյան, Ա. Սարգսյան), որոնք առանձին, իսկ 1992 թվականի սեպտեմբերից Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել են ԼՂՀ Շահումյանի (Էրքեջ, Բուզլուխ, Մանաշիդ), Մարտակերտի (Կարաչինար, Մարաղա, «Պուշկենյալ» բարձունք) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Գյուղը տարհանվել է 1992 թվականի ամռանը, 1994 թվականին ազատագրվում և վերաբնակեցվում է։ Ճանկաթաղից զոհվել է 18 ազատամարտիկ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Ճանկաթաղ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 385 մարդ, կա 125 տնտեսություն։
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ, կան նաև Մարտակերտի շրջանի հանքավայրերում աշխատողներ։
Կլիմա
Ճանկաթաղի կլիման չոր մերձարևադարձային է, օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը +10 աստիճան է, հուլիս ամսին այստեղ ջերմաստիճանը կազմում է +22 աստիճանից մինչև 26 աստիճան, իսկ առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է +40 աստիճանի, լեռներում +35 աստիճանի։ Հունվար ամսին միջին ջերմաստիճանը կազմում է -16 աստիճանից մինչև -20 աստիճան, նվազագույն աստիճանը կարող է հասնել մինչև -25 աստիճանի, իսկ լեռներում՝ -30 աստիճանի։ Տեղումների միջին քանակը գյուղում կազմում է 410-520մմ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` Սբ. Գևորգ եկեղեցի (1609 թ.), մատուռ (XVII դ.), գյուղատեղի (միջնադար), գերեզմանոց (միջնադար), խաչքար (XIII-XVII դդ.), դամբարաններ (մ.թ.ա. I դ.), հաշվառված է 51 հուշարձան։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականին ուներ մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց (կոչվել է զոհված հրամանատար Ս. Ջահանգիրյանի անունով), որտեղ սովորում էին 49 աշակերտներ ։ Ճանկաթաղ գյուղում առաջին եկեղեցական ծխական դպրոցը բացվել է 1886 թվականին, իսկ 1887-1888 թվականներին բացվել է միդասյա արական դպրոց, որը փակվել է 1896 թվականին և կրկին վերաբացվել 1898-1903 թվականներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի բնակավայրեր
Յան Հուս
Չեխերը սիրում էին Հուսին իր կյանքի ընթացքում։ Այժմ նրանք պաշտում են Հուսին և համարում նրան իրենց մարգարեն և նահատակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Չեխ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Չեխ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Չեխ լեզվաբաններ
Բոլոտանա
Բոլոտանա (իտալ. Bolotana), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։
Բնակչությունը 3276 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 30.19 մարդ/կմ², զբաղեցրած տարածքը՝ 108.52կմ²։
Փոստային ինդեքս՝ 8011, հեռախոսային կոդ՝ 0785։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
(4490) Բամբերի
(4490) Բամբերի (Bambery), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հուլիսի 14-ին Էլեանոր Հելինի և Բրայան Ռոմանոյի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,930905 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,753 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1088 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 980,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,367335 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,12° անկյուն։
Բամբերի աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Բրայան Ռոմանոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Ծամձոր
Պատմություն
Գյուղը նախկինում անվանվել է Ծածմնձոր, Ծամձորի, հետո վերանվանվել է Ծամձոր։
Գյուղը Արցախյան ազատամարտին
1989 թվականին գյուղում կազմավորվել է ինքնապաշտպանական ջոկատ։ 1992 թվականին Հադրութի Առաջին պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել են գյուղի, Հադրութի շրջանի Էդիլու ձորակի Էդիլու,Մելիքաշեն, Բլութան, Խրմնջուխ, Հախուլու, Ակնաղբյուր, Մարտունու, Ասկերանի շրջանների և այլ բնակավայրերի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Գյուղի բնակիչները մասնակցել են նաև 1941-1945 թվականների պատերազմին ։
Աշխարհագրություն
Ծամձոր գյուղը գտնվում է Ղարաբաղի լեռնաշղթայի արևելյան Ջիլանի լեռնաճյուղերի ձորի երկու լանջերի վրա, Կարմրաքար գյուղից վերև, Ստեփանակերտ քաղաքից 121 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Գյուղի համայնքի վարչական տարածքում Սարինշեն գյուղը։ Ծամձոր գյուղի հողային տարածությունը կազմում է 3799,52 հա։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 850 մ բարձրության վրա։ Համայնքը լեռնային է, ունի 3799,52 հա տարածք, որից 1300,17 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 2461,5 հա անտառային հողեր։
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1696 թվական), գերեզմանոց (16-18-րդ դարեր), կամուրջ (17-19-րդ դարեր), ջրամբար (19-րդ դար), հաշվառված է 5 հուշարձան։
Կլիմա
Կլիման մեղմ է, տաք, կիսախոնավ, տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է +10 աստիճան։ Ամռանը տաք է, հուլիսի ջերմաստիճանը հասնում է +16 աստիճանից +20 աստիճանի, առավելագույն ջերմաստիճանը կազմում է +36 աստիճան։ Ձմեռը մեղմ ցուրտ է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը կազմում է -15 աստիճան։ Տարեկան տեղումների քանակը կազմում է 500-600 մմ։
Հասարարակական կառույցներ
Համայնքում գործում էին գյուղապետարան, բուժկետ, Առաքելի միջնակարգ դպրոցի Ծամձորի մասնաճյուղը, որտեղ սովորում են 8 աշակերտներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության բնակավայրեր Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ
Տիգրան (օպերա) (այլ կիրառումներ)
Տիգրան անվամբ հայտնի են հետևյալ օրպերաները.
Անդրոս (քաղաք-պետություն)
Անդրոս (Ἄνδρος), հին հունական հնագույն քաղաք-պետություն (կամ ինչպես ընդունված է անվանել՝ պոլիս) Եգեյան ծովում գտնվող համանուն կղզու վրա։ Հնուց ի վեր պոլիսը կոչվել է կղզու անունով, որն էլ իր հերթին ըստ ավանույթի անվանվել է Ռադամանտուսի կողմից ուղարկված գաղութարարի՝ Անդրիոսի պատվին։ Դեռևս վաղնջական ժամանակներում կղզին բնակեցվել է մայրցամաքային Հունաստանից եկած հոնիացիներով՝ դառնալով միջերկրածովյան առևտրի կարևորագույն հանգույց։ Այնուամենայնիվ, Անդրոսը ունեցել է սակավ կապեր մայրցամաքային Հունաստանի պոլիսների հետ։
Պարսիկների Հունաստան ներխուժումից առաջ Անդրոսի բանակը ստիպված է լինում միանալ Քսերքսես I-ի նավատորմին, որոնք էլ միասին մ․թ․ա․ 480 թվականի ներխուժում են Բալկանյան թերակղզի։ Այնուամենայնիվ, պարսից նվաճողները պարտություն են կրում, իսկ հույն զորավար, Մարաթոնի ճակատամարտի հերոս Թեմիստոկլեսը գալով Անդրոս պատիժներ է սահմանում վերջիններիս նկատմամբ։ Տեղի բնակիչները հրաժարվում են փոխհատուցում վճարել, որից հետո էլ հույն զորավարը փորձում է պաշարել քաղաքը, որը նրան չի հաջողվում ։
Քաղաքը տեղակայված է կղզու արևմտյան ափին՝ լեռան ստորոտին։ Ըստ Քսենոփոնի հավաստման՝ Անդրոսը հնում երբևիցե չի ունեցել նավահանգիստ։ Ներկայումս հնագետներն ու հետազոտողները ժամանակակից Պալայոպոլի քաղաքի տարածքում հայտնաբերել են Անդրոս քաղաք-պետության ավերակները։ Հայտնի է, որ Անդրոսը հունական աշխարհում հայտնի է եղել իր գինեգործական արտադրությամբ, իսկ հին հույների խաղողագործության և հյուրասիրության աստված Դիոնիսոսը եղել է վերջիններիս հովանավորը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Քաղաք-պետություններ Կատեգորիա:Աթենական ծովային միության անդամներ
Զելենցովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Զելենցովո (Зеленцово), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոկրատ Սքոլաստիկոս
Սոկրատ Սքոլաստիկոս (կամ Սոկրատես Սքոլաստիկոս (Σωκράτης ο Ιστορικός կամ Σχολαστικός, Socrates Scholasticus, ), բյուզանդացի եկեղեցական պատմիչ՝ ծագումով հույն։ Հեղինակ է 7 գրքից բաղկացած «Եկեղեցական պատմության» («Historia Ecclesiastica»), որով Սոկրատը շարունակում է Եվսեբիոս Կեսարացու նույնանուն երկը՝ հասցնելով շարադրանքը 305 թվականից մինչև 439 թվականը։ Սոկրատի «Եկեղեցական պատմությունը» արժեքավոր աղբյուր է IV-V դդ. Արևելյան Հռոմեական կայսրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն դեռևս վաղ միջնադարում՝ 696/7 թթ, թարգմանվել է հայերեն Փիլոն Տիրակացի վարդապետի կողմից՝ նախարար Ներսեհ Կամսարականի մեկենասությամբ ։ Ժամանակակից ուսումնասիրողների կարծիքով Սոկրատի աշխատության հայերեն թարգմանությունը եղել է Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» աղբյուրներից մեկը ։ Այս հանգամանքը հիմք է տալիս որոշ ուսումնասիրողներին վիճարկել Մովսես Խորենցաու 5-րդ դարի պատմիչ լինելը։ Հայ ուսումնասիրողները, սակայն գտնում են, որ Պատմահայրը օգտվել է անմիջականորեն հունարեն բնագրից, և Սոկրատեսի հայ թարգմանությունը ինքը կրել է Խորենացու ազդեցությունը ։
Հայկական միջավայրում Սոկրատի երկին է կցվել «Սեղբեստրոսի վարք» աշխատությունը, որը թարգմանվել էր 678 թ.։ Դրա հետևանքով վարքի հեղինակ լինելը սխալմամբ վերագրվել է հույն պատմիչին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցական պատմիչներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Անձինք Կոստանդնուպոլսից Կատեգորիա:Եկեղեցու հայրեր
Ուշացած լուսանկար (արձանախումբ)
«Ուշացած լուսանկար», արձանախումբ՝ նվիրված տարբեր սերունդների երեք վարպետներին՝ դուդուկահարներ Վաչե Հովսեփյանին, Լևոն Մադոյանին և Ջիվան Գասպարյանին ։
Տվյալները
Արձանախումբը գտնվում է Երևանի Աբովյան փողոցում։ Տեղադրվել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Հուշարձանի բացման արարողությանը մասնակցել են ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Երևանի պատվավոր քաղաքացի, դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը, երևանցիներ, հյուրեր։ Հուշարձանն ստեղծվել է Երևանի քաղաքապետարանի մասնակցությամբ և «Տաշիր գրուպ» ընկերության հովանավորությամբ ։
Ռոմա ՖԱ-ի ֆուտբոլիստների ցանկ
Սա Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի առավել հայտնի ֆուտբոլիստների ցանկն է։ Ցանկում հիմնականում ընդգրկված են Ռոմայի կազմում 100 և ավելի պաշտոնական հանդիպում անցկացրած ֆուտբոլիստները, կան նաև ֆուտբոլիստներ ովքեր չեն հասել 100 հանդիպման սահմանին, սակայն իրենց զգալի ավանդն են ունեցել թիմի պատմության մեջ։
Խաղացողների տվյալները ներառված են մինչև 2012 թվականի հուլիսի 29-ը և նշված են միայն առաջին թիմի ելույթները. պատերազմական շրջանի արդյունքները ներառված չեն, հանդիպման ընթացքում փոփոխությամբ մտած ֆուտբոլիստների արդյունքները ներառված են։
Ֆուտբոլիստներ
«Ազգություն» սյունակում նշված է այն երկիրը, որի ազգային հավաքականում հանդես է եկել ֆուբտոլիստը, եթե հանդես եկել է Ոսկեգույն սյունակը նշանակում է, որ ֆուտբոլիստը մտնում է Ռոմայի պատմության լավագույն 11 ֆուտբոլիստների ցանկում։ Արծաթագույն սյունակում նշված ֆուտբոլիստները տեղ են գտել Ռոմայի «Փառքի սրահի» ցանկում, սակայն ոչ լավագույն 11 ֆուտբոլիստների։ Թավատառերով նշված են Ռոմայի ներկայիս կազմի ֆուտբոլիստները
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոմա ՖԱ Կատեգորիա:Ցանկեր:Ֆուտբոլ
Ձերժինսկոե (գյուղ, Սումիի շրջան)
Ձերժինսկոե (Дзержинське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ձերժինսկոե գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պետուխովկա (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Պետուխովկա (Петуховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Կուլչիևցի
Կուլչիևցի (Кульчіївці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուլչիևցի գյուղում բնակվում էր 1 039 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 494,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1405 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խան-Խարաբի
Խան-Խարաբի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Լոմատուրցխ
Լոմատուրցխ (վրաց.` ლომატურცხი), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաքից 19 կմ հեռավորության վրա, Թրիալեթի լեռնաշղթայի ստորոտին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1740 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Բնակիչներն զբաղվում են հողագործությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղում գործում է ութամյա դպրոց։
Պատմությունը
Բնակիչները գաղթել են 1830 թվականին` Էրզրումի վիլայեթի Բասեն գավառի Ալվար և Բահար գյուղերից։ Սկզբնական շրջանում բնակվել են Ախալքալաքի Էխտիլա գյուղում, իսկ 1937 թվականին նրանց մի մասը տեղափոխվել է Լոմատուրցխ։
Լոմատուրցխի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին կառուցվել է 1906 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր
Ինֆանտ
Իսպանիայում ինֆանտը կրում էր Աստրուրիայի իշխանի, իսկ Պորտուգալիայում, մինչև Բրազիլիայի անջատումը` Բրազիլիայի իշխանի կոչում։
Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմություն Կատեգորիա:Գահաժառանգների տիտղոսներ Կատեգորիա:Ազնվական տիտղոսներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի պատմություն
Խուվենտուդ
Խուվենտուդ (Isla de la Juventud), ցածրադիր կղզի (բարձրությունը մինչև 303 մ) Կարիբյան ծովում, Կուբա կղզուց 65 կմ հարավ։ Պատկանում է Կուբայի Հանրապետությանը։ Տարածքը 2.2 հազար կմ2 է։ Գլխավոր քաղաքը Նուևա Խերոնան է։
Անվանում
Մինչև 1978 թվականը կոչվել է Պինոս․ անվանումը ստացել էր այնտեղ եղած սոճու անտառներից (pinares ― «սոճուտներ»)։
1978 թվականին՝ ի նշանավորումն Հավանայում տեղի ունեցած երիտասարդության և ուսանողության համաշխարհային 11-֊րդ փառատոնի՝ վերանվանվել է Խուվենտուդ (Isla de la Juventud, բառացի՝ «Երիտասարդության կղզի») ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուբայի կղզիներ Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ
Մոգերի երկրպագություն (եռապատկեր, Բոսխ)
Մոգերի երկրպագություն, նիդերլանդացի նկարիչ Հիերոնիմոս Բոսխի վերջին եռապատկերներից։ Անունը ստացել է կենտրոնական հատվածից։ 1568 թվականին եռապատկերը բռնագրավվել է Էգմոնտի հերցոգի քարտուղար Յան Կազեմբորտից հերցոգ Ֆեռնանդո Ալբայի կողմից։ Հետագայում այն հիշատակվել է այն նկարների թվում, որոնք Ֆիլիպ II-ը 1574 թվականին ուղարկել է Էլ Էսկորիալ վանք։ Ներկայումս պահվում է Մադրիդի Պրադո թանգարանում։
Կենտրոնական հատված
Խարխուլ հյուղակի առաջ բազմել է Աստվածամայրը։ Նա մանկանը ցույց է տալիս մոգերին, որոնք շքեղ հագուստներ են հագել։ Կասկած չի հարուցում, որ Բոսխը միտումնավոր մոգերի երկրպագությանը տալիս է պատարագ մատուցելու բնույթ. դրա մասին են վկայում ընծաները, որ արևելյան արքաներից ավագը` Բալթազարը, դնում է Մարիամի ոտքերի տակ։ Փոքր քանդակախումբը պատկերում է Աբրահամին, ով պատրաստվում է զոհաբերել իր որդուն` Իսահակին. դա Քրիստոսի` խաչին զոհաբերման նախանշանն է։ Երկրորդ մոգի` Մելխիորի կուրծքը զարդարված է Հին Կտակարանի դրվագներից մեկով. Սողոմոն Իմաստուն թագավորն այցելում է Շեբայի թագուհուն։ Երրորդ մոգը` սևամորթ Գասպարը, ձեռքին ունի արծաթե արծվանիշ աշխարհագունդ, որին պատկերված է Դավիթին խոնարհվող Ավենիրը։
Տեսարանին ուշադիր հետևում են ցնցոտիավոր գեղջուկները, որոնք աջից ծիկրակում են գոմի պատից, որպեսզի ավելի լավ տեսնեն, բարձրանում են տանիք, ծառերի վրա։ Հովիվները Հիսուսին տեսել են Ճրագալույցին, սակայն մոգերի երկրպագությանը նվիրված նկարներում 15-րդ դարում նրանք հաճախ հանդես են գալիս հանդիսատեսի կարգավիճակով։ Բոսխը խախտում է ավանդույթը. նրա գյուղացիները դրսևորում են ավելի քիչ աստվածապաշտություն, քան ընդունված է եղել պատկերել. նրանց աղմկալից պահվածքը հակադրվում է մոգերի ակնածանքին, և դա կարևոր նրբերանգ է. հովիվները սովորաբար նույնացվել են հուդայականների հետ, որ մերժել են Քրիստոսին, մինչդեռ «Արևելքի թագավորները» մանկանն ընդունել են իբրև մեսիա։
Ամենախորհրդավոր կերպարը մի մարդ է, որ կանգնած է մոգերի հետևում` գոմի դան շեմին։ Նա կիսամերկ է. հագել է մի վերնաշապիկ և բոսորագույն մի թիկնոց, գլխին մեծ թագ է, դաստակին` ոսկե շղթա, ունի թափանցիկ գլան, որ ծածկում է կոճի վերքը։ Նա երկիմաստ ժպիտով նայում է Հիսուսին, մինչդեռ նրա ուղեկիցների դեմքին անթաքույց թշնամություն է։
Քանի որ գրոտեսկային այս կերպարները գտնվում են կիսաքանդ գոմում, որը սինագոգի հին խորհրդանշանն է, ընդունված է եղել կարծել, որ դա կամ Հերովդեսն է իր լրտեսներով, կամ Նեռը` իր շքախմբով։ Երկու տեսակետներն էլ համոզիչ չեն, չնայած ակնհայտ է այս կերպարի կապված լինելը չարին։ Դրա մասին են վկայում դևերը, որոնց ոսկեզօծ կերպարները պատկերված են նրա ոտքերի մոտ կախված սրբիչին։ Նրանք նաև պատկերված են այն առարկային, որը կիսամերկ կերպարը պահել է ձախ ձեռքում, ընդ որում, ինչքան էլ տարօրինակ է, այն ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ երկրորդ մոգի սաղավարտը։ Ավելին, դևերի կերպարները զարդարում են սևամորթ արքայի ու նրա ծառայի հագուստները։ Ամենայն հավանականությամբ, դա մատնանշում է մոգերի հեթանոսական անցյալը և այն, որ մինչև Քրիստոսին ներկայանալը նրանք զբաղվել են կախարդությամբ (միջնադարյան այս հավատալիքի հետքերը կարելի է գտնել «Ոսկե լեգենդում»)։ Հայտնի են նաև կերպարի այլ մեկնություններ, որոնց հեղինակներն ի դեմս կիսամերկ կերպարի տեսել են Դավիթ արքային, որ վտարվել է եկեղեցուց։
Ներքին փեղկեր
Եռապատկերի փեղկերի ներսի հատվածում պատկերված են սուրբ Պետրոսը և սուրբ Ագնեսան պատվիրատուների հետ։ Ծնրադրած կինը Ագնես Բոսյույսեն է. դա են մատնանշում տոհմական գերբն ու նրա հովանավոր սրբի պատկերումը պարտադիր ատրիբուտով` զոհաբերովող գառով։ Բոսյույսե ընտանիքը Բրոնհորստ ընտանիքի հետ պատվիրել է այս կերպարը (դա է վկայում ձախ հատվածի գերբը), որ, ամենայն հավանականությամբ, նախատեսված է եղել Հերտոգենբոսի եկեղեցու համար։
Կերպարը, որ նստած է մի կապոց ցախի վրա` ծակեր ունեցող տանիքի տակ, կրակի մոտ ինչ-որ իրեր է չորացնում։ Հնարավոր է, որ նա սուրբ Հովսեփն է, որ չորացնում է մանուկ Հիսուսի շորերը ։
Հետին պլանում տարածվում է հովիտը, որ ողողված է արևի ճառագայթներով։ Երկնքի ոսկեգույնը հորիզոնի մոտ վերափոխվում է լազուրի. այս հնարքը սովորական է Բոսխի հասուն շրջանի գործերում։
Սակայն բնապատկերի հանդարտությունը միայն թվացյալ է. չարը իրեն գտնում է բազմաթիվ մանր դետալներում, որոնք սփռված են եռապատկերի ողջ մակերեսին։ Գայլն ու արջը, օրինակ, հարձակվում են ճանապարհորդների վրա (դա խորհրդանշում է անակնկալ խոչընդոտները, որոնք կանգնած են մարդու կյանքի ճանապարհին)։
Արտաքին փեղկեր
Եռապատկերը Բոսխի ստեղծագործության ամենաառեղծվածային գործերից է։ Այն ունի խորհրդանշային համակարգ, որ հղվում է մեսսային, ինչպես դա վկայում են կողային հատվածների արտաքին կողմերը` Հռոմի պապ Գրիգորի պատկերով։ Գրիգոր Մեծ պապը պատկերված է պատարագ մատուցելիս, որի ժամանակ խորանի հետևում հայտնվում է ինքը Հիսուս Քրիստոսը` շրջապատված կրքեր պատկերող տեսարաններով։ Արտաքին փեղկերը նկարված են գորշ-շագանակավուն գունապնակով` բացի պատվիրատուների կերպարներից։
Սուրբ Գրիգորի պատարագի մասին լեգենդի համաձայն` հաղորդության ժամանակ հրաշք է տեղի ունեցել։ Մի անգամ, երբ նա պատարագ է մատուցում, դպիրը կասկածում է, որ հաղորդության մասունքներում իրոք մարմնավորված են Քրիստոսի մարմինն ու հոգին։ Ի պատասխան պապի ջերմագին աղոթքի, որով խնդրում էր թերահավատին ինչ-որ նշան ցույց տալ, խորանում հայտնվում է Հիսուսը` կրքերի զենքերով, և ցույց է տալիս հինգ վերքեր։ Բոսխը այս հրաշքը պատկերում է ծնրադիր պապի ու սարկոֆագից հառնող Հիսուսի հոգևոր լուռ երկխոսությամբ։ Խորանի մոտ գտնվողները չեն նկատում Հիսուսին, իսկ դպիրն ու երկու պատվիրատուները, չնայած չեն տեսնում, սակայն զգում են նրա ներկայությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիերոնիմոս Բոսխի նկարներ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի սյուժեով նկարներ
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 2014
Ձմեռային Օլիմպիական խաղեր 2014, կամ Ձմեռային XXII Օլիմպիական խաղեր և նույնպես հայտնի է որպես Սոչի 2014, որպես օլիմպիական խաղերը ընդունող քաղաք։
Օլիմպիական խաղերը անցկացվել են 2014 թ. փետրվարի 7-ից մինչև փետրվարի 23-ը։ Խաղերը հիմնականում անցկացվել են Սոչի քաղաքում, սակայն որոշ սպորտաձևերի մրցաշարեր անցկացվել են նաև Կրասնայա Պոլյանա բնակավայրում։
Օլիմպիական խաղերի կազմակերպման համար ծախսվել է ընդհանուր մոտ 214 միլիարդ ռուսական ռուբլի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 սպորտում * Կատեգորիա:Ձմեռային օլիմպիական խաղեր
Պետուխովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Պետուխովկա (Петуховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Վադյուվոժ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սթենդ ափ կատակերգություն
Սթենդ ափ կատակերգություն (Stand-up comedy), զավեշտական ոճ, որում կոմիկը հանդես է գալիս կենդանի լսարանի առջև, սովորաբար դիմելով ուղղակիորեն հանդիսատեսին ։ Ելույթ ունեցողին սովորաբար անվանում են կոմիկ, կատակերգու, սթենդ ափ կոմիկ, սթենդ ափ կատակերգու, կոմեդիանտ կամ սթենդափեր ։ Կոմեդիանտները պատրանք են ստեղծում, որ երկխոսություն են վարում, բայց իրականում մենախոսում են հումորային պատմություններով և կատակներով։ Որոշ սթենդ ափ կոմիկներ տարբեր բեմիրեր, երաժշտություն կամ հնարքներ են օգտագործում իրենց ելույթները բարելավելու համար ։ Սթենդափ կատակերգությունը համարվում է «կատակերգություն գրելու ամենաազատ ձևը»։
Ակնարկ
Սթենդ ափ կատակերգության մեջ հումորի հիմնական տեսակներից են դիտողական կատակերգությունը, կապույտ կատակերգությունը, սև կատակերգությունը, մաքուր կատակերգությունը և քծնական կատակերգությունը։ Այլընտրանքային սթենդ ափ կատակերգությունը շեղվում է ավանդական, մեյնսթրիմ կատակերգությունից, կամ խախտելով կատակների կառուցվածքը՝ ելույթ ունենալով ոչ ավանդական բեմի վրա, կամ խախտելով հանդիսատեսի ակնկալիքները։ Այս տեսակի կատակերգության ժամանակ հնարավոր է նաև հակա-կատակների օգտագործումը։
Սթենդափ կատակերգությունը հաճախ կատարվում է կորպորատիվ միջոցառումների ժամանակ, կատակերգական ակումբներում, բարերում և փաբերում, գիշերային ակումբներում, նեո-բուռլեսկներում, քոլեջներում և թատրոններում (թատրոններում արտիստները հանդիսատեսի կողմից ավելի բուռն ծափահարությունների են արժանանում ) : Բացի կենդանի ելույթներից, սթենդ ափը կարող է նաև տեղայնացվել հեռուստատեսության, DVD-ի, CD-ի և համացանցի միջոցով ։
Սիրող կոմիկին կարող է երկար ժամանակ պահանջվել, որպեսզի նա կատարելագործի այն տեխնիկան, որն անհրաժեշտ է պրոֆեսիոնալ կոմիկ դառնալու համար  ․ սա շարունակական ուսուցման գործընթաց է ձախողման միջոցով   ։
Սթենդ ափ կոմիկները սովորաբար հանդես են գալիս կանգնած, թեև դա պարտադիր չէ։ Նման ելույթները, որտեղ կատակերգուն նստած է, կարող են անվանվել «սիթ դաուն կատակերգություն»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հումոր Կատեգորիա:Կատակերգություն Կատեգորիա:Ներկայացուցչական արվեստ Կատեգորիա:Կատակերգական ժանրեր
Ալեսանդրո Սկարլատի
Պիետրո Ալեսանդրո Գասպարե Սկարլատի (Pietro Alessandro Gaspare Scarlatti, ), բարոկկո դարաշրջանի իտալացի երգահան, կապելմայստեր։
Նեապոլյան օպերային դպրոցի հիմնադիր և խոշորագույն ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Ալեսանդրո Սկարլատին ծնվել է Պալերմոյում (Սիցիլիա)։ Համարվում է, որ նա Հռոմում եղել է Ջակոմո Կարիսիմիի աշակերտը, և դա ենթադրությունների պատճառ է, որ նրա ստեղծագործության վրա ազդել են հյուսիսային Իտալիայի կոմպոզիտորները (նրա վաղ աշխատանքներում զգացվում է Ալեսանդրո Ստրադելայի և Ջովաննի Լեգրենցիի ազդեցությունը) ։
1707 թվականին Վենետիկը և Ուրբինոն այցելելուց հետո Սկարլատին 1708 թվականին կրկին վերադառնում է Նեապոլ և այտեղ աշխատում մինչև 1717 թվականը։ Նա դասավանդում է Նեապոլի կոնսերվատորիաներից մեկում, նրա աշակերտներից են եղել Դոմենիկո Սկարլատին, Յոհան Ադոլֆ Հասսեն, Ֆրանչեսկո Դուրանտեն։ Այդ ժամանակ թվում է, թե Նեապոլը փոքր-ինչ հոգնել է նրա երաժշտությունից։ Հռոմում այն ավելի լավ են ընդունում, և հենց այնտեղ՝ Կապրանիկայի թատրոնում (Teatro Capranica), նա ստեղծում է իր լավագույն օպերաները (Telemaco, 1718; Marco Attilio Regolò, 1719, La Griselda, 1721), ինչպես նաև եկեղեցական երաժշտության փառահեղ նմուշներ, ներառյալ սուրբ Ցեցիլիայի պատվին կարդինալ Ակվավիվայի (Cardinal Acquaviva) պատվերով 1721 թվականին գրված մեսսան երգչախմբի և նվագախմբի համար ։
Սկարլատիի վերջին մեծակտավ աշխատանքը մնացել է անավարտ։ Դա արքայազն Ստիլյանոյի հարսանիքի համար գրվող սերենադն էր։ Ալեսանդրո Սկարլատին մահացել է Նեապոլում՝ 1725 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ։
Ստեղծագործություններ
Գրել է շուրջ 125 օպերա, 600 կանտատ, բազմաթիվ օրատորիաներ, հոգևոր, ինչպես և գործիքային ստեղծագործություններ։ Առավել հայտնի ստեղծագործություններն են՝ «Պյուռոս և Դեմետրիոս» (1694), «Միհրդատ Եվպատոր» (Mitridate Eupatore, 1707), «Տիգրան» (Il Tigrane ovvero L’egual impegno d’amore e di fede, 1715, սյուժեի հիմքում ընկած է Հայոց արքա Տիգրան Երվանդյանի պատմությունը), «Պատվո հաղթանակը» (Il trionfo dell'onore, 1718), «Գրիզելդա» (Griselda, 1721) օպերաները։
Ստեղծագործություններում հաստատվել է սերիա-օպերայի բնորոշ կառուցվածքը, ընդհանրացվել Սկարլատիի նախորդների նվաճումները ճկուն վոկալ մեղեդու, արտահայտիչ հարմոնիկ ոճի, օպերային արիայի, ասերգի, անսամբլի տարատեսակների, նախերգանքի ասպարեզում՝ օրինակ ծառայելով Իտալիայի և այլ երկրների օպերային բազմաթիվ կոմպոզիտորների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Պալերմո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Իտալացի կլավեսինահարներ
Զելեցինո
Զելեցինո (Зелецино), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի կազմում։
Սիրել եմ ձեզ (ֆիլմ)
«Սիրել եմ ձեզ» (շարադրություն ազատ թեմայով) («Я вас любил…» (сочинение на вольную тему)), խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, քնարական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իլյա Ֆրեզը ։ Պրեմիերան կայացել է 1967 թվականի հունիսի 4-ին (1967 թվականի հանդիսատեղը՝ 21,3 մլն)։
Սյուժե
Ֆիլմը ներկայացնում է ռոմանտիկ պատմություն ութերորդ դասարանի աշակերտ Կոլայի առաջին սիրո մասին պարարվեստի ուսումնարանի աշակերտուհի Նադյայի հանդեպ։ Ինձ թվում է՝ եթե ավելի շատ լինեին այնպիսի մանկական ֆիլմեր, ինչպիսին է Իլյա Ֆրեզի «Սիրել եմ ձեզ․․․» ժապավենը, շատ երկրների պատանիներն ու աղջիկները կսովորեին հարգել և պահպանել ծնվող առաջին մեծ զգացմունքի գեղեցկությունը։
Զելեցինո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիրել եմ ձեզ (ֆիլմ)
Դերերում
Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Լենինգրադի Ս. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի բալետի արտիստները, Լենինգրադի Ա. Վահանովայի անվան պարարվեստի ուսումնարանի մանկավարժներ և աշակերտներ (ուսումնարանի ղեկավարներ՝ Ֆեյա Բալաբինա և Վալենտին Շելկով)՝ Վիտալի Աֆանասկովը, Ռոստիսլավ Սլավյանինովը, Իգոր Ուկսուսնիկովը, Օլգա Վտորուշինան, Սվետլանա Եֆրեմովը, ինչպես նաև դիրիժոր Գեորգի Երժեմսկին։
Քենիլվորդ ամրոցի փլատակները
Քենիլվորդ ամրոցի փլատակները (Развалины замка Кенилворт), բելգիացի նկարիչ Գիլոմա վան դեր Հեխտի նկարը Էրմիտաժի հավաքածուից։
Քենիլվորդը (Քենիլուերդ, Kenilworth) Ուորկշիր դքսության հինավուրց ամրոց է Անգլիայի կենտրոնական մասում։ Այն կառուցվել է 1120-ական թվականներին Հենրի I-ի գանձապետ Ջեֆի դը Քլինթոնի կողմից, համարվել է անգլիական թագի սեփականություն և հետագայում պատկանել է Սիմոն դը Մոնֆորի ժառանգներին։
1563 թվականին Ելիզավետա I թագուհին Քենիլվորդ ամրոցը նվիրել է իր սիրեցյալ Ռոբերտ Դադլիին, որը ամրոցի զարդարման վրա ծախսել է այն ժամանակների համար հսկայական գումար՝ 6000 ֆունտ սթերլինգ։ Ուիլյամ Շեքսպիրը մանուկ հասակում եղել է այս ամրոցում  և 1675 թվականին ականատես է եղել Ելիզավետա I-ի այցելությանը և նրա պատվին կազմակերպված մեծ խնջույքներին։ Ենթադրվում է, որ «Միջամառային գիշերվա երազ» երգը, որը Շեքսպիրը գրել է քսան տարի անց, ստեղծվել է ամրոցում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին հիշողությունների հիման վրա։
1646-1649 թվականներին ամրոցը հայտնվել է քաղաքացիական պատերազմի էպիկենտրոնում և ավերվել։ Նրա պատմությունը և գեղատեսիլ փլատակները ոգեշնչել են շատ նկարիչների և գրողների։ Մեծ ճանաչում են ստացել Վալտեր Սքոթի «Քենիլվորդ» վեպը և Ջոն Տյորների նկարը։
1840-ական թվականներին Հեխտը աշխատել է Անգլիայում և, հավանաբար, տեսել է Քենիլվորդի փլատակները։ Անհայտ է՝ ոգեշնչվել է արդյոք նա Սքոթի վեպով, բայց ըստ Էրմիտաժի գիտական աշխատակից Բ․ Ի․ Ասվարիշի «նկարը թվում է ռոմանտիկների կողմից սիրելի նկարազարդում՝ համադրված հավերժական բնությամբ և փլատակներով՝ մարդկային գործունեության անցավորության խորհրդանիշով» ։ Ինքը՝ Վալտեր Սքոթը, գրել է․
Նկարը առաջին անգամ ցուցադրվել է 1850 թվականի հունվարի 5-ին Բրյուսելում, ինտերնացիոնալ բարեգործական ցուցահանդեսի ժամանակ, որի ցուցանմուշները ցուցահանդեսի փակվելուց հետո պիտի խաղարկվեին վիճակախաղով։ Ցուցահանդեսի բացման հաջորդ օրը նկարավաճառ Արթուր Սթիվենսը իշխան Ալեքսանդր Գորչակովին գրում է․ «Ուղարկում եմ ձեզ հունվարի 5-ի տոնին թողարկված փորագիր ալբոմ։ Այն արդեն դարձել է հազվագյուտ և չի կարելի գնել, քանի որ միայն 100 նմուշ է թողարկվել, որից հետո տախտակները ոչնչացվել են։» Հեխտն ինքն է փորագրել իր նկարը այդ ալբոմի համար։
1850-ական թվականների երկրորդ կեսին նկարը ձեռք է բերում Ն․ Ա․ Կուշելև-Բեզբորոդկո դուքսը։ Նրա կտակի համաձայն՝ մահից հետո նկարը փոխանցվում է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանին և այնտեղ մտնում է Կուշելևյան պատկերասրահի հատուկ կազմի մեջ՝ «Ամրոցի փլատակները լուսնի լույսի տակ» անվամբ ։ 1922 թվականին Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանը լուծարվում է, իսկ այնտեղ եղած շատ նկարներ, այդ թվում նաև «Քենիլվորդ ամրոցի փլատակները», փոխանցվում է Էրմիտաժ։ 2014 թվականի վերջերից սկսած նկարը ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքի 346-րդ դահլիճում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1849 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Բիոկո
Բիոկո (մինչև 1979 թվականը Ֆեռնանդո Պո, 1973-79-ին՝ Մասիաս Նգեմա Բիյոգո), հրաբխային կղզի Ատլանտյան օվկիանոսի Գվինեական ծոցում, Աֆրիկայի ափերի մոտ։
Պատկանում է Հասարակածային Գվինեային։ Տարածությունը 2017 կմ² է։ Առաջացել է երեք հրաբխային զանգվածների միացումից։ Բարձրությունը մինչև 3008 մ է։ Կան մշտադալար արևադարձային անտառներ։ Բիոկոյում է գտնվում Հասարակածային Գվինեայի մայրաքաղաք Մալաբոն։
Պատմություն
Մինչև եվրոպացիների կողմից կղզու բացահայտումը՝ 1778 թվականը, կղզին պատկանելիս է եղել Պորտուգալիային, դրանից հետո Էլ Պարդոյի պայմանագրով անցել է Իսպանիային։ Իսպանիայի կազմում այն մնացել է մինչև 1968 թվականը, այնուհետև անցել է Հասարակածային Գվինեային։
Բնակչություն
Տեղաբնիկները բուբիներն են։ Գաղութային շրջանում ալկոհոլիզմից և տարբեր հիվանդություններից մահացողները աստիճանաբար վերականգնում են իրենց թվաքանակը և կազմում կղզու 260-հազարանոց բնակչությունը։ Այնպես նաև կղզում բնակվում են ֆերնանդինոները, որոնք տեղափոխվել են կղզի XX դարում, իսպանացիները, Մբինիից, Նիգերիայից և Կամերունից արտագաղթյալները։ Կղզում գերակշռող լեզուն իսպաներենն, որը հետ է մղում կրեոլյան անգլերենին, որն այստեղ գերակշռում էր մինչև XIX դարի վերջը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հասարակածային Գվինեայի կղզիներ Կատեգորիա:Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի կղզիներ
Հաշվետվականություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետության և իրավունքի տեսություն Կատեգորիա:Սոցիալական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Բարոյագիտություն
(4491) Օտարու
(4491) Օտարու (Otaru), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,173285 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2362 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1170,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30763 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լանովցի
Լանովցի (Ланівці), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Լանովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1444 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լանովցի քաղաքում բնակվում էր 8 547 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,74 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 579,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1444 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կրուշանովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Կրուշանովկա (Крушанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դոմենիկո Սկարլատի
Դոմենիկո Սկարլատտի (լրիվ անունը՝ Ջուզեպպե Դոմենիկո Սկարլատտի (Giuseppe Domenico Scarlatti), ), բարոկկո դարաշրջանի իտալացի երգահան, կլավեսինահար և երգեհոնահար։
Ալեսանդրո Սկարլատիի որդին և աշակերտը։