cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հակամիլիտարիզմ
Կապիտալիզմը և ռազմարդյունաբերական համալիրը
Հակամիլիտարիստական գրականությունը հաճախ է կապիտալիստական կարգը համարել պատերազմների հիմնական պատճառ։ Այս գաղափարը հիմնովին ներկայացված է Վլադիմիր Լենինի ու Ռոզա Լյուքսեմբուրգի աշխատություններում և որակվում է որպես «իմպերիալիզմ»։ Ռազմարդյունաբերական համալիրը մեղադրվում էր պատերազմին ձգտելու մեջ՝ հետապնդելով որոշակի տնտեսական կամ ֆինանսական շահեր ։
Երկրորդ ինտերնացիոնալը կտրականապես դեմ էր աշխատավոր դասակարգի ներգրավմանը պատերազմներում, քանի որ համարում էր, որ պատերազմները տարվում են տարբեր ազգային բուրժուական դասերի և պետական իմպերիալիզմների միջև։ Ֆրանսիացի հայտնի սոցիալիստ Ժան Ժորեսի սպանությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմից մի քանի օր առաջ հանգեցրեց պատերազմական գործողություններում զանգվածային ներգրավմանը ։ Մարսի վրա կամ ճիշտը պատերազմի մասին (1921) աշխատության մեջ Ալենը քաննադատում է այն ողջ ավերածությունը, որը բերում է միլիտարիզմը և հիմնավորում է, որ զինվորները պատերազմի դաշտում կռվում են ոչ թե ելնելով հայրենասիրությունից, այլ վախից, իրենց թիկունքին ուղղված զենքից ։
Հակամիլիտարիստական խմբավորումներ
Մինչև կազմալուծումը, Երկրորդ ինտերնացիոնալը հակամիլիտարիստական կազմակերպությունն էր հանդիսանում։ 1914թ․ հուլիսի 31-ի Ժորեսի սպանությունը համարվում է սոցիալիստական շարժման մեջ հակամիլիտարիզմի պարտություն։ Միլիտարիզմի դեմ ամերիկյան միությունը ԱՄՆ հակամիլիտարիստական շարժման վառ օրինակ է, այն առաջացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ և հիմք է հանդիսացել պատերազմից հետո Ամերիկյան քաղաքցիական ազատության միության (ACLU) ստեղծման համար։ 1968թ․ Բենջամին Սփոքը ստորագրեց «Գրողների և խմբագիրների պատերազմական հարկ չվճարելու» պարտավորությունը, որով հրաժարվում էր վճարել հարկեր ռազմական արդյունաբերությանը որպես Վիետնամի պատերազմի դեմ ուղղված ակցիա ։ Նա ձերբակալվել էր իր հակապատերազմական շարժման մեջ ներգրավման համար, որը արտահայտվել էր իր կողմից հակապատերազմական «Ոչ օրինական իշխանությանը հակառակվելու կոչ» մանիֆեստի ստորագրմամբ, այլ կերպ՝ RESIST ։ Այս դեպքի կապակցությամբ ձերբակալված անձինք հետագայում հայտնի դարձան որպես բոստոնյան հնգյակ ։
Միջազգային հակապատերազմական ընդիմությունը հիմնվել է 1921թ։ Այն պացիֆիստական և հակամիլիտարիստական խմբավորումների համաշխարհային ցանց է, որը ունի ավելի քան 90 միլիոն մասնաճյուղ շշուրջ 40 տարբեր երկրներում։
Գաբրիելե Վինկլեր
Գաբրիելե Վինկլեր (Gabriele Winkler, ), գերմանացի արևելագետ, աստվածաբան։ Նրա գիտական ուսումնասիրությունների հիմնական ոլորտը հայկական ծիսական ավանդույթն է։
Կենսագրություն
Գաբրիելե Վինկլերն ծնվել է 1940 թվականին Մյունխենում։ 1966 - 1969 թվականներին փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն է ուսանել Հռոմի Պապական Գրիգորյան համալսարանում։ 1969 - 1971 թվականներին բյուզանդագիտության և Արևելյան եկեղեցիների ծիսագիտության մեջ է մասնագիտացել Պապական արևելյան ինստիտուտում ։ 1971 - 1974 թվականներին Մյունխենի համալսարանում, ապա 1974 - 1977 թվականներին Օքսֆորդի համալսարանում մասնագիտացել է արևելյան մի շարք լեզուների՝ ասորերենի, գրաբարի, հին վրացերենի մեջ, միևնույն ժամանակ աշխատել իր դոկտորական ատենախոսության վրա, որը նվիրված էր 9-10-րդ դարերում հայկական Պատարագի զարգացմաը։ 1977 թվականին Մյունխենի համալսարանում Վինկլերը հաջողությամբ պաշտպանում է իր դոկտորական ատենախոսությունը ։ 1977 թվականին ստանձնում է ԱՄՆ Ս. Հովհաննես համալսարանի (St. John’s University) ծիսագիտության պրոֆեսորի պաշտոնը և այն վարում մինչև 1992 թվականը։ Իսկ 1992 թվականից ստանձնում է Թյուբինգենի համալսարանի ծիսագիտության ամբիոնի ղեկավարությունը և այդ պաշտոնը վարում մինչև իր հանգստի կոչվելը (2005) ։ Գաբրիելե Վինկլերը՝ որպես հյուր պրոֆեսոր դասավանդել է նաև Հռոմի Պապական արևելյան ինստիտուտում և Օքսֆորդի համալսարանում։
Գիտական հետաքրքրություններ
Գաբրիելե Վինկլերի գիտական ուսումնասիրությունների հիմնական ոլորտներից մեկը համեմատական ծիսագիտությունն է և այս ասպարեզում նա մասնագիտացած է հայկական ծիսական ավանդույթի ուսումնասիրության մեջ։ Նա իր աշխատություններում պարզաբանում է հայ ծիսական ավանդության զարգացման ընթացքը և նրա փոխհարաբերությունը ասորական, բյուզանդական և վրացական ծիսական ավանդույթների հետ։ Վինկլերի ուսումնասիրությունների երկրորդ հիմնական ոլորտը նվիրված է Արևելյան Եկեղեցիների Հավատո հանգանակների զարգացման և նրանց փոխադարձ ազդեցությունների բացահայտմանը։ Այս առումով նույնպես նրա ուշադրության կենտրոնում հայկական Հավատո հանգանակներն են։
Զարմայր
Զարմայր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն զարմ(անալ) և այր բառերից։ Նշանակում է «զարմանալի այր»։ Խորենացու հորինած անուններից է, որը հայոց պատմության մեջ այլևս չի գործածվել։ 19-րդ դարում սկսել է կրկին գործածվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Բոն Ժեզուս դա Լապա
Բոն Ժեզուս դա Լապա (Bom Jesus da Lapa), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի Սան Ֆրանսիսկանու դա Բաիա մարզում։ Մտնում է Բոն Ժեզուս դա Լապա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 62 199 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 951,425 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը` 16 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1693 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կլաուդիա Մուցիո
Կլաուդիա Մուցիո, իտալացի օպերային սոպրանո, որը միջազգային կարիերա է ունեցել 20-րդ դարասկզբին ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է Իտալիայի Պավիա կոմունայում. հայրն օպերային մենեջեր էր, որն աշխատանքի բերումով ընտանիքը տարել է իտալական տարբեր քաղաքների օպերային թատրոններ, ինչպես նաև Լոնդոնի Կովենտ գարդեն արքունական թատրոն և Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերա։ Մայրը երգչախմբի երգչուհի էր։
2 տարեկանում Կլաուդիան ժամանել է Լոնդոն և դպրոց հաճախել այնտեղ․ վարժ տիրապետում էր անգլերենին։ 16 տարեկանում վերադարձել է Իտալիա և Թուրինում ուսանել դաշնակահարուհի և օպերային մեցցո-սոպրանո Անետա Կասալոնիի մոտ, որը Վերդիի «Ռիգոլետտո» օպերայում կերտել էր Մադդալենայի դերը։ Վոկալի դասերը շարունակել է Միլանում Էլետրա ԿալլերՎիվիանիի մոտ։
Կարիերա
1910 թվականի հունվարի 15-ին օպերային դեբյուտով հանդես է եկել Արեցցոյում՝ կատարելով Մասնեի «Մանոն» օպերայի գլխավոր դերը և չնայած երիտասարդությանը, մեծ հաջողություններ է գրանցել Իտալայի օպերային թատրոններում և դեբյուտներով հանդես եկել Միլանի Լա Սկալայում 1913 թվականին (որպես Դեզդեմոնա Վերդիի «Օթելլո» օպերայում), Փարիզում և Լոնդոնի Կովենտ գարդենում (որպես Պուչինիի Մանոն Լեսկո) 1914 թվականին․ Լոնդոնում կատարել է նաև այլ դերեր, այդ թվում՝ Միմի և Տոսկա։ 1916 թվականին հրավիրվել է Նյու Յորքի Մոտրոպոլիտեն օպերային թատրոն և ունեցել այնպիսի հաջողություն, որ շարունակել է այնտեղ հանդես գալ հաջորդ վեց տարիների ընթացքում։ Այստեղ է Մուցիոն կերտել Ժորժետայի դերը «Թիկնոց» օպերայում 1918 թվականի դեկտեմբերի 14-ին։
Հանդիսատեսների հետ հատուկ կապ է հաստատել Բուենոս Այրեսի Կոլոն թատրոնում, որտեղ առաջին անգամ հանդես է եկել 1919 թվականի հունիսին և մինչև 1934 թվականն այնտեղ երգել է 23 տարբեր օպերաներում՝ հայտնի դառնալով որպես «աստվածային Կլաուդիա»։ 1922-1932 թվականներին կանոնավորապես հանդես է եկել նաև Չիկագոյում (Նյու Յորքի Մետրոպոլիտենի ղեկավարության հետ ընդհարումից հետո)։
1932 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Սան Ֆրանցիսկոյում War Memorial Opera House օպերային թատրոնի բացման ժամանակ կատարել է Տոսկայի դերերգը։ Իր կարիերայի նշանավոր այլ դերերից էին՝ Աիդան, Սանտուցցան, Մադդալենան, Լեոնորան և Վիոլետտան։ Վերջին և ըստ որոշ քննադատների՝ ամենահաջողված դերը Սեսիլիան էր Լիչինո Ռեֆիսի համանուն օպերայից, որով հանդես է եկել Հռոմում 1934 թվականին։ Սակայն նրա ամենահայտնի դերը Վիոլետտան էր, որում նա անգերազանցելի էր Իտալիայում, Իսպանիայում, Հարավային Ամերիկայում։
Մուցիոն հայտնի էր իր ձայնի գեղեցկությամբ ու ջերմությամբ, որը թեև շատ բարձր չէր, բայց տարիքի հետ ձեռք էր բերել տոնային գունավորման նշանակալի հարստություն։ Նրա կատարումները երբեմն քննադատվել են դինամիկ ծայրահեղությունների չափազանց մեծ օգտագործման, ինչպես նաև արտառոց կերպով արտահայտիչ մեղմ երգեցողության համար։ Չնայած իր աճող համբավին ու հարստությանը՝ մնացել է համեստ ու նույնիսկ մեկուսի։
Վերջին տարիներ
Վերջին տարիներին որոշակի գումարներ կորցնելու պատճառով կրել է ֆինանսական դժվարություններ։ 1929 թվականին ամուսնացել է իրենից տասնյոթ տարով մեծ Ռենատո Լիբերատիի հետ, իսկ 1930 թվականին ունեցել առողջական որոշ խնդիրներ, սակայն շարունակել երգել։ 1936 թվականի մայիսի 24-ին կարճատև հիվանդությունից հետո 47 տարեկանում վախճանվել է Հռոմի հյուրանոցներից մեկում, ըստ պաշտոնական փաստաթղթերի՝ սրտի անբավարարությունից ։ Հուղարկավորվել է Հռոմի Կամպո Վերանո գերեզմանատանը։ Սանուհին սոպրանո Կլաուդիա Պինցա Բոցցոլան էր ։
Ձայնագրություններ
Իր կարիերայի տարբեր փուլերում կատարել է ձայնագրություններ, սակայն դրանցից քչերն են վերագրվում 1920-ական թվականների վերջի և 1930-ական թվականների սկզբի նրա մեծ հաջողությունների ժամանակաշրջանին։ Ձայնագրությունները կատարել է հիմնականում երկու ընկերության հետ, որոնց տարածումը սահմանափակ էր ու անկայուն՝ ֆրանսիական «Պաթեն» ու ամերիկյան «Էդիսոն Ռեքորդսը»։ «Պաթեի» սկավառակները խառը որակ ունեն, որը կապված էր ձայնագրման գործընթացի պրոբլեմատիկությամբ, իսկ «Էդիսոնի» ձայնագրությունները հանդիսանում են այդ ընկերության կողմից երբևէ արված լավագույն օպերային ձայնագրությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1889 ծնունդներ Կատեգորիա:1936 մահեր Կատեգորիա:Իտալացի օպերային սոպրանոներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Վահան Տերյանի դիմաքանդակը
Վահան Տերյանի դիմաքանդակը, Հակոբ Գյուրջյանի` Մոսկվայում արված դիմաքանդակներից։ Դիմաքանդակը ինչ-որ պատճառով մնացել է գիպսի մեջ և թվում է անավարտ։ Գյուրջյանը նրան քանդակել է այն ժամանակ, երբ Տերյանը ծանր հիվանդությունից հյուծված էր։
Նկարագրություն
Դիմաքանդակը հոգեբանական է։ Դիտողը հաղորդակից է դառնում ծանր հիվանդության հետևանքով գրողի հոգում բուն դրած մղձավանջին։ Բանաստեղծի վերին աստիճանի ընկճված տրամադրությունը արտացոլված է նրա հուսահատ, խորը ընկած աչքերում, որոնցում երբեմնի կայծկլտացող կրակը հանգել էր։ Նրա գլխահակ կեցվածքը, լռության կարոտ սեղմած շրթունքները, ոսկրացած, վտիտ դիմագծերը, ահազանգում են պոետի մոտալուտ և ողբերգական մայրամուտը։
Մշակման տեխնիկա
Քանդակում նվազել է Գյուրջյանի նախորդ գործերի մշակման փափկությունը։ Դիմագծերն ունեն ռելյեֆային բազմազանություն, ձևերի անցումների ճկունություն, որոնք կարող էին աշխուժություն հաղորդել կերպարին։ Գյուրջյանի ստեղծած կերպարում ավելի ուժեղ է արտահայտված պոետի հիվանդոտ տրամադրությունը, քան նրա քնարական նուրբ զեղումներով զգայուն ներաշխարհը ։
Արտաքին հղումնեի
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հակոբ Գյուրջյանի դիմաքանդակներ
Իսմայել Բորերո
Իսմայել Բորերո Մոլինա, Հունա-հռոմեական ոճի ըմբիշ Կուբայից։ Նա մասնակցել է 2013, 2014 և 2015 թվականների աշխարհի առաջնություններին մինչև 59 կգ քաշային կարգում, 2015 թվականին նվաճել է ոսկե մեդալ։ Բորերոն երեք անգամ հաղթել է Պան-ամերիկյան մրցաշարերում 2012-2014 թվականներին։ Նա ուսանում է Հավանայի ֆիզկուլտուրայի համալսարանում  ։ 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին Բորերոն դարձավ Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2016 թ.-ի հաղթող նույն մինչև 59 կգ. քաշային կարգում` եզրափակչում առավելության հասնելով ճապոնացի Շինոբու Օտայի նկատմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուբացի ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կարուզի
Կարուզի (Ֆրանսերեն՝ Karuzi), քաղաք Բուրունդիի հյուսիս-արևելքում։ Այն Կարուզի շրջանի կենտրոնն է։ Բնակչությունն անցնում է 10.000-ից, 2008 թվականի տվյալներով այն կազմել է 10.317։
Ռոզարիուի գավառ
Ռոզարիուի գավառ (Microrregião de Rosário), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մարանիան նահանգի մեջ։ Մտնում է Մարանիան նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 140 697 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6601,955 կմ²։ Բնակչության խտությունը 21,3 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի գավառներ
Լիսիկրանտեսի հուշարձան
Լիսիկրանտեսի հուշարձան, Աթենքում՝ Ակրոպոլիսի մոտակայքում գտնվող հուշարձան, որը կառուցվել է Աթենքի ունևոր քաղաքացի Լիսիկրատեսի միջոցներով մ․թ․ա․ 334-335 թվականներին՝ նվիրված դիոնիսյան տոնակատարությունների ժամանակ իր կողմից նախապատրաստած Աթենքի պատանիների երգչախմբի տարած հաղթանակին։ Հուշարձանը մի պատվանդան է, որը բրոնզե եռոտանու վրա կրում է Լիսիկրատեսի շահած մրցանակը։
Ճարտարապետություն
Բաղկացած է երկու մասից՝ խորանարդաձև պատվանդանից և նրա վրա նստած կորնթական վեց կիսասյուներով պլաստիկորն հարստացրած գլանաձև ծավալից։ Գլանաձև ծավալի բարձրությունը՝ 4,8 մետր է, տրամագիծը՝ 2,8 մետր։ Կտուրը կոնաձև է, կղմինդրածածկ, պարագծով զարդարված է անտեֆիքսներով և պատրաստված ամբողջական քարից։ Կենտրոնական մասում կտուրը պսակվում է ակրոտերիոնով, որի վրա դրված է եռոտանին։ Եռամաս անտամբլեմենտում ֆրիզը քանդակազարդ է, քիվը հենվում է ատամնաշարի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Աթենք
Նատալյա Բոգոմոլովա
Նատալյա Բոգոմոլովա (Наталия Эдуардовна Богомолова, ), խորհրդային և ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, բեմադրող նկարիչ և ռեժիսոր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2012 թվական) ։
Կենսագրություն
1951-1955 թվականներին սովորել է Մոսկվայի քաղաքային գեղարվեստական №1 դպրոցում։ 1959-1961 թվականներին սովորել է նկարիչ-մուլտիպլիկատորի մասնագիտություն է ստացել «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիային կից դասընթացում, սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում (1962-1968 թվականներ)։ 1957 թվականին աշխատել է որպես դեկորատոր Մոսխորհրդի անվան թատրոնում, իսկ 1959-1999 թվականներին` որպես մուլտիպլիկատոր «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում (1975 թվականին հանդես է եկել նաև որպես բեմադրող նկարիչ և ռեժիսոր)։ Համագործակցել է «ՖԱՖ», «ՇԱՐ», «Մաստեր-ֆիլմ», «Քրիսթմաս Ֆիլմզ» կինոստուդիաների հետ։ Զբաղվել է գեղանկարչությամբ և գրաֆիկայով։ Եղել է ԱՍԻՖԱ-յի անդամ։
Նատալյա Բոգոմոլովան առաջադրվել է «Իկար» II անիմացիոն ազգային մրցանակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչներ
Դմիտրի Լիխաչով
Դմիտրի Սերգեևիչ Լիխաչով (Дмитрий Сергеевич Лихачёв, ), խորհրդային և ռուս բանասեր, արվեստաբան, սցենարիստ, ակադեմիկոս։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։
Ռուս գրականության և մշակույթի պատմությանը նվիրված հիմնարար աշխատությունների հեղինակ է, տպագրել է քառասունից ավելի գրքեր, 500 գիտական և 600 հրապարակախոսական աշխատություններ։ Խոշոր ներդրում ունի հին ռուսական գրականության և արվեստի ուսումնասիրման զարգացման գործում։
Իր գործունեության ողջ ընթացքում հանդես է եկել որպես մշակույթի ակտիվ պաշտպան, բարոյականության և մտավորականի խղճի քարոզիչ։
1973 թվականից բազմիցս եղել է Հայաստանում, բարձր է գնահատել հայ մշակույթը, սերտ կապեր է ունեցել Հայաստանի և հայ գործիչների հետ։
Վաղ շրջան
1914-1915 թվականներին սովորել է Կայսերական բարեգործական միության գիմնազիայում, այնուհետև մինչև 1923 թ․ հաճախել է խորհրդային միացյալ Աշխատանքի դպրոց (նախկին՝ Լ․ Դ․ Լենտովսկոյի գիմնազիա, որն այժմ կոչվում է Լիխաչովի անվան թիվ 47 միջնակարգ դպրոց)։ Մինչև 1928 թվականին․ եղել է Լենինգրադի պետական համալսարանի լեզվաբանություն և գրականության ֆակուլտետի սոցիալական գիտությունների ռոմանագերմանական և սլավոնա-ռուսական բաժանմունքի ուսանող։
1928 թվականին փետրվարի 8-ին ձերբակալվել է «Տիեզերական գիտությունների ակադեմիա» ուսանողական շարժմանը մասնակցելու համար, ձերբակալությունից քիչ առաջ հանդես է եկել կոչով՝ հին ռուսական ուղղագրությունը աղավաղելու և ոտնահարելու դեմ։ Դատապարտվել է 5 տարվա ազատազրկման՝ մեղադրվելով «հակահեղափոխական գործունեության» մեջ։ Մինչև 1931 նոյեմբերի սլավոնական ճամբարում քաղբանտարկյալ է եղել։ 1931 թվականին նոյեմբերին տեղափոխվել է Բելբալտալգ ճամբար, աշխատել է որպես հաշվապահ և երկաթուղային շինարարության դիսպեչեր։ Ազատ է արձակվել 1932 թվականին, և վերադարձել է Լենինգրադ։ 1932 - 1933 թվականներին եղել է «Լեզու և միտքը» գրական խմբագիր։
1936 թվականին Լիխաչովի բոլոր դատվածությունները արդարացվում են՝ ԽՍՀՄ-ի նախագահին ուղղված Ա․ Պ․ Կարպինսկովոյի խնդրանքով։
1937 թվականին ծնվում են Լիխաչովի զույգ աղջիկները՝ Վերա Դմիտրևնա Լիխաչովան և Լյուդմիլա Դմիտրևնա Լիխաչովան։ 1938-1954 Աշուն 1941- Գարուն 1942 Հունիս 1942 1942 1942
Էպիդավրոսի թատրոն
Էպիդավրոսի թատրոն, (θέατρο της Επιδαύρου) հին հունական ամենալավ պահպանված թատրոնը, որը գործում է և առանձնանում յուրահատուկ ակուստիկայով և արտաքին տեսքով ։ Գտնվում է Պելեպոնիսում, Արգոլիդյան ծովախորշից ոչ հեռու համանուն սրբավայրում։ Կառուցել է ճարտարապետ Պոլիկլետոս Կրտսերը, մ․թ․ա․ 4-րդ դարի կեսին։ Պեղումներն իրականացվել են 1888 թվականին։ Ավելի ուշ վերականգնվել են թատրոնի քայքայված մասերը։
Դմիտրի Լիխաչով
Գիտնական
1945 1946 1946-1953 1947 1948-1999 1951 1952 1952-1991 1953 1954
Էպիդավրոսի թատրոն
Ճարտարապետություն
Կառուցված է բնական թեք ժայռի վրա։ Տեղերը օղակաձև դիազոմայով բաժանված են երկու մասի։ Ներքևի երեսուներկու շարքից բաղկացած տեղերը շառավղային ուղղություն ունեցող ճանապարհներով բաժանված են 12 սեպաձև հատվածների, իսկ 20 շարքից բաղկացած վերևի տեղերը՝ 22 նույնաձև հատվածների։ Ամենավերջին տեղը գտնվում էր օրքեստրիայից 59 մետր հեռավորության վրա և բարձր էր 22,5 մետրով։
Դմիտրի Լիխաչով
Գիտնական
1954-1999
Էպիդավրոսի թատրոն
Ճարտարապետություն
Թեատրոնի և սկենեի միջև գտնվող շրջանաձև օրքեստրան ունի 12 մետր տրամագիծ։ Սկենեն բաղկացած էր երեք սենյակներից։ Հոնիական կիսասյուներով ձևավորված պրոսկենեն, որը երկու կողմերից ուներ ելուստներ՝ 3,5 մետր էր։ Թատրոնի մուտքերը մշակված էին որպես հանդիսավոր դարպասներ ։
Դմիտրի Լիխաչով
Գիտնական
1955 1956-1999
1958
1959
1959 1960
1961-1962
1963
1963-1969
1965
1966
1968
Ակադեմիկոս
1970 1971 1971 1971-1978 1973 1975 1976 1978 1979 1981 1981 1981]], [[սեպտեմբեր 1982 1985 1986 նոյեմբերի 12]], 1986 - 1993, [[մայիս 1987 1987-1996 1988 1987 1989-1991 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1997
1999
Հրատարակվել է «Մտորումներ Ռուսաստանի մասին», «Նովգորոդի ալբոմ» գրքերը։ Դմիտրի Սերգևիչ Լիխաչյովը մահացել է Սեպտեմբերի 30-ին 1999 թվականին Սանկտ-Պետերբուրգում։ Հոկտեմբերի 4-ին նա թաղվել է Կամարովո գերեզմանոցում։ Գիտնականի գերեզմանի վրայի իր հուշարձանը քանդակել է՝ հայտնի քանդակագործ Վ․ Ս․ Վասիլկովսկին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Սլավոնագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Կոլոմիյցևի հուշարձան (Սալսկ)
Իվան Կոլոմիյցևի հուշարձան (Па́мятник Ива́ну Коломи́йцеву), Պարսկաստանում (Իրան) Խորհրդային Ռուսաստանի առաջին դիվանագիտական ներկայացուցիչ Իվան Օսիպովիչ Կոլոմիյցևի (1896-1919) հուշարձանը, որը տեղադրվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Սալսկ քաղաքում (Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ)։ Հուշարձանը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է համաձայն Ռոստովի մարզային փոքր խորհրդի 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 301 որոշման (հուշարձան թիվ 611510377310005) ։
Պատմություն
Պարսկաստանում (Իրան) Խորհրդային Ռուսաստանի առաջին դիվանագիտական ներկայացուցիչ Իվան Օսիպովիչ Կոլոմիյցևի հուշարձանը տեղադրվել է Սալսկում, քանի որ նա ծնվել է Վորոնցովո-Նիկոլաևսկի գյուղում, որն այժմ Սալսկ քաղաքի բաղկացուցիչ մասն է։
Քաղաքի ղեկավարությունը որոշել է Կոլոմիյցևի արձանը տեղադրել Լենինի և Կիրովի փողոցների հատման վայրում, թիվ 29 շենքի հարևանությամբ գտնվող պուրակում, որտեղ անցել է ապագա դիվանագետի պատանեկությունը։ Նշված տան պատին 1966 թվականին փակցվել է հուշատախտակ ի պատիվ Իվան Կոլոմիյցևի ։
Հուշարձանը ստեղծել է քանդակագործ Միխայիլ Ալեքսեևիչ Դելովը ։
Հուշարձանի պատվանդանը պատրաստված է գրանիտից, Կոլոմիյցևի քանդակը և պատվանդանի մակագրությունը՝ բրոնզից (ձուլվածք)։
Հուշարձանի բացում
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1988 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ «Սալսկ քաղաքի օրվա» տոնակատարության շրջանակներում։ Հուշարձանը բացել են Սալսկի քաղգործկոմի նախագահ Գենադի Ալեքսեևիչ Սիդենկոն և ԽՍՀՄ արտգործնախարարության պատմադիվանագիտական վարչության պետի օգնական Ռուդոլֆ Իվանովիչ Պոստնովը ։
Հուշարձանի բացմանը Սալսկ է ժամանել Կոլոմիյցևի թոռնուհին՝ տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, պողպատի և համահալվածքների ինստիտուտի աշխատակից Նադեժդա Յուրևնա Կոլոմիյցևան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1988 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Կարս (Կանադա)
Կարս (Kars), գյուղ Ռիդո գետի վրա, Կանադայի Օնտարիո նահանգի Օտտավա քաղաքի գյուղական հատվածում։ Մինչև 2000 թվականին քաղաքին միանալը, ընդգրկված է եղել Ռիդո ավանի (թաուշիփ) կազմում։
Պատմություն
Ի սկզբանե Կարսն անվանվել է Վելիգտոն գյուղ։ 1857 թվականին այն Էդուարդ արքայազնի համայնքի մեկ այլ Վելինգտոն համայնքից տարբերակելու համար, քանի որ մի բնակավայրի համար նախատեսված փոստը գնում էր մյուսին, գյուղը վերանվանվել է Կարս` ի հիշատակ Կանադայում ծնված գեներալ Ուիլյամ Ֆենվիք Ուիլյամսի հիշատակին, որը հանձն էր առել Կարս քաղաքի պաշարումը Ղրիմի պատերազմի ժամանակ ։
Ռիդո գետը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի մաս կազմող Ռիդո ջրանցքի մաս է կազմում։ Կարսը գտնվում է գետի երկայնքի ամենաերկար անխափան հատվածում։ Որպես փոքր համայնք՝ բնակիչների մեծամասնությունն աշխատում է Օտտավայում, սակայն գյուղում կա ավտոմոբիլային ավտոտնակ և հանրախանութ/փոստ։
Մինչև 2011 թվականը գյուղն ունեցել է երկու դպրոց։ Սակայն այդ նույն տարում որոշում է կայացվել քանդել Կարսի հանրային դպրոցը և ընդլայնել, օգտվելով Ռիդո հովտի միջնակարգ դպրոցից։ Ընդլայնված դպրոցը վերանվանվել է Ռիդո Կարսի հանրային դպրոց և գտնվում է մոտ 12 հեկտար հողատարածքի վրա և նրա մոտակայքում գտնվող ֆուտբոլի դաշտերը համարվում են Օտտավայի ամենալավ պահպանվող դաշտերը։
Կարսում այլևս չեն կազմակերպվում ամառային տոնավաճառներ, սակայն շների շոուն շարունակում է գործել նախկին ցուցահանդեսների տեղում։
Կարս/Ռիդո հովտի օդանավակայանը գտնվում է գյուղի հարավային մասում և համարվում է Ռիդո հովտի օդային դպրոցի գործողությունների հենքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օնտարիոյի բնակավայրեր
Զարմանազան
Զարմանազան, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զարման(ալի) և զան՝ «ցեղ, սերունդ» բառերից։ Համապատասխանում է Արեգնազան անվանը։ Երբեմն գործածվում է Զարմազան տարբերակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Բոն Ժեզուս դա Սեռա
Բոն Ժեզուս դա Սեռա (Bom Jesus da Serra), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Վիկտորիա դա Կոնկիստա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 703 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 410,033 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 26,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ
Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառի 452 համայնքները հետևյալն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արդեններ գավառի բնակավայրեր
Մարտիկ (ֆիլմ)
«Մարտիկ» (Warrior)` սպորտային դրամա, ռեժիսոր՝ Գևին Օ Քոնոր, ընդհանուր մենամարտերի մասին։ Գլխավոր դերերում են Ջոել էդգերտոնը և Թոմ Հարդիը, երկրորդական դերում Նիկ Նոլթի - գլխավոր հերոսների հայրը, որը այդ դերի համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակին։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։
Սյուժե
Այդ ժամանակ մեծ որդի Պեդին և նրա եղբայր Թոմի՝ Բրենդանը (Ջոել Էդգերտոն)՝ ֆիզիկայի ուսուցիչը և UFC-ի մեծ մարտիկը, կանգնում են ֆինանասական սնանկության խնդրի առաջ։ Եթե Բրենդանը բանկին չվճարեր երեք ամսվա ընթացքում, գույքի առգրավվում տեղի կունենար։ Փորձելով ապահովել կնոջը՝ Տեսին (Ջենիֆեր Մորիսոն) և երկու երեխաներին, Քոնլոնը վերադառնում է ռինգ։ Առաջին մարտից հետո խոսակցությունները Քոնլոնի այդպիսի հոբբի մասին տարածվեց ամբողջ դպրոցում, որը հանգեցնում է ղեկավարության այն որոշմանը, որ նրան ազատում են նրան աշխատանքից։ Չգտնելով ուրիշ տարբերակ, Բրենդանը դիմում է իր հին ընկեր Ֆրենկ Կամպանեին (Ֆրենկ Գրիլո),որպեսզի նա սկսի իրեն մարզել։ Դրանից հետո մարզիկը մասնակցում է մրցաշարին ստանալով ոտքի լուրջ վնասվածք, Կամպանան նրան փոխարինում է Բրենդանի հետ։
Պեդին այցելում է Բրենդանին, որպեսզի հայտնի նրան Թոմիի վերադարձի մասին, բայց նա չի ուզում ոչ մի կապ ունենալ հոր հետ։ Բրենդանը ասում է, որ ներել է նրան, բայց դեռ առաջվա պես չի վստահում նրան։ Այդ ամենից հետո Բրենդանը նկատում է, որ «Սպարտա» մրցաշարում նա շուտով կռվելու է իր եղբոր հետ։ Քոնլոնը կազմակերպում է նրան հանդիպումը, որի ժամանակ նա իմանում է, որ իր եղբայրը չի կարողանում ներել նրան այն բանի համար, որ նա մնացել է իր հոր հետ այն ժամանակ երբ նրա մայրը բաժանվել է հորից։
Հենց այդ ժամանակ էլ այն տեսահոլովակը, որում Թոմին ծեծում է «Վայրենի շանը» տարածվում է ամբողջ համացանցով, դառնալով YouTube-ի հոլովակների ամենաշատ դիտվածներից մեկը։ Նրան նկատում է այն ծովային զինծառայողը, որին Թոմին փրկել էր Իրաքի պատերազմի ժամանակ։ Տեղեկությունը՝ հերոս-փրկիչի մասին տարածվում է ակնթարթորեն ամբողջ զանգվածային լրատվության միջոցներում և Թոմիի երկրպագուների թիվը սկսում է արագ մեծանալ, նրան նաև երկրպագում էր ամբողջ Ամերիկյան ծովային հետևազորը։ Պեդին՝ իր հերթին, հայտարարում է այն մասին, որ հպարտ է իր որդով, բայց նա առանց հարգանքի և վրդոհված վիրավորում է հորը։ Քոնլոն Մեծը հեռանում է հյուրանոցային իր համարից և հարբում է։ Մի քանի օր անց CNNը պարզում է, որ Թոմի Քոնլոնը դասալիք է, որը փախել է Իրաքում տեղի ունեցող պատերազմներից և այդ ծովային զինվորի կյանքը փրկել է պատահական։ «Սպարտա» մրցույթի ժամանակ գալիս է ոստիկանությունը և մրցույթի ավարտից հետո ձերբակալում է Քոնլոնին։
«Սպարտան » վերջապես սկսվում է։ Թոմին հաղթանակ է գրանցում հենց առաջին ռաունդում, մենամարտելով Բրենդանի ոճով՝ մտածկոտ և հանգիստ։ Եղբայրները հաղթանականեր են գրանցում ամեն անգամ, կիսաեզրափակչում Բրենդանը հաղթանակ է գրանցում Կոբը մարտիկի հետ՝ ռուս։ Եղբայրները իրար են հանդիպում ֆինալում։ Թոմին առաջին րոպեներին սկսում է հարձակվել, իր ամբողջ կատաղությունը թափելով եղբոր վրա, Բրենդանը պաշպանվում է, ինչպես կարողանում է։ Մարտի ամենաթեժ պահին Բրենդանը կոտրում է Թոմիի ուսը և նա այլև չի կարողանում արդյունավետ մենամարտել։ Չնայելով Բրենդանի խնդրանքներին, որպեսզի նա հանձնվի, ոչ մեկը չի ցանկանում հանձնվել, նրանք հասնում են մինչև 5-րդ ռաունդ։ Վերջին ռաունդի վերջում Բրենդանը սկսում է ճնշել նրան ասելով, որ սիրում է իրեն։ Թոմին հանձնվում է և «Սպարտա» մրցույթի հաղթող է ճանաչվում Բրենդան Քոնլոնը։ Ֆիլմի վերջամասում Բրենդանը և Թոմին քայլում են իրար գրկած, իսկ նրանց վրա է նայում ժպտացող հայրը։
Արձագանքներ
Ֆիլմը ստացել է հիմնականում դրական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes էջի համաձայն 166 գրախոսությունններից 83 % քննադատները ֆիլմին տվել են դրական գնահատականներ։ Ընդհանուր համերաշխություն - «Մարտիկ» ֆիլմը օգտագործում են տարբեր կլիշե ժանրերի համար, բայց գերազանցում է իր մարտական տեսարաններով և դերասանների խաղով ։ Էբերտ Ռոջերը ֆիլմին տվել է 3 աստղ՝ 4-ից, դրա հետ մեկտեղ նշելով, որ շատ քիչ ֆիլմեր կան, որոնցում հանդիսատեսը ցանկանում է երկու կողմերի հաղթանակը։ Նաև նա վերցրել է Օ Քոնորի ռեժիսորական և Նիկ Նոլթիի դերասանական խաղը ։ Օսկարի 84-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ֆիլմը պայքարում էր «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի համար» (Նիք Նոլթի) Նոլթին նաև նոմինացվել է ԱՄՆ-ի գիլդիայի կինոդերասանների մրցանակի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Ջերսիում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր
Վրաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքական
Վրաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքական (საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები), ազգային հավաքական, որը ներկայացնում է Վրաստանը բասկետբոլի միջազգային մրցարշարերում և այլ հանդիպումներում։ Վերահսկվում է Վրաստանի բասկետբոլի ֆեդերացիայի կողմից։
Վրաստանի բասկետբոլի ֆեդերացիան ստեղծվել է 1991 թվականի հունիսի 4-ին, այն բանից հետո, երբ Վրաստանը անկախացավ Խորհրդային միությունից։ 1992 թվականից ի վեր այն Բասկետբոլի միջազգային ֆեդերացիայի՝ ՖԻԲԱ-ի անդամ է։
Վրաստանի հավաքականն իր առաջին պաշտոնական հանդիպումն անց է կացրել 1995 թվականին՝ մրցելով Լեհաստանի դեմ։ Հավաքականը Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնությունում իր առաջնամուտը կատարել է 2011 թվականին։ Աշխարհի առաջնության մրցաշարերի երբևէ չի մասնակցել։
Խորհրդային շրջան
Մինչև 1991 թվականը Վրաստանը Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության մաս է կազմել և դա է պատճառը, որ վրաստանաբնակ բոլոր բասկետբոլիստները ստիպված են եղել հանդես գալ ԽՍՀՄ-ի բասկետբոլի հավաքականում։
Վրացի մի շարք բասկետբոլիստներ խորհրդային տարիներին արժանացել են օլիմպիական խաղերի մեդալների, իսկ ոմանք էլ հանդես են եկել ազգային հավաքականում։
Խորհրդային շրջանի վրացի բասկետբոլիստներից առանձնանում են Զուրաբ Սականդելիձեն, Նոդար Ջորջիկիան, Միխեիլ Քորքիան, Լևան Մոսեշվիլին, Վլադիմեր Ուգրեխելիձեն, Օթար Քորքիան, Գուրամ Մինաշվիլին և այլք։
Անկախ Վրաստան
Խորհրդային Միությունից անկախություն ձեռք բերելուց հետո Վրաստանի ազգային հավաքականը Եվրոպայի խոշորագույն բասկետբոլային միավորման՝ Եվրոբասկետին անդամակցելու մի քանի անհաջող փորձեր է կատարել։ Մինչ այդ վրացի բասկետբոլիստները խաղացել են Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնության B դիվիզիոնում։ 2009 թվականին Վրաստանի հավաքականը տոնել է իր առաջին հաղթանակը՝ Բելառուսի դեմ խաղից հետո
2011 թվականին Բասկետբոլի եվրոպական ֆեդերացիան ընդլայնել է իր սահմանները՝ 16 տեղի փոխարեն սահմանելով 24 տեղ։ Այս իրադարձությունից հետո Վրաստանի բասկետբոլի հավաքականը դառնում է Եվրոբասկետի անդամ և առաջին անգամ որակավորվում է մրցույթին մասնակցելու համար։ Այդ ժամանակից ի վեր վրացիները խաղում են ամեն մրցաշարում։
Առաջին մրցաշարում Վրաստանի հավաքականը համալրեց D խմբի շարքերը։ Շուտով վրացի բասկետբոլիստները իրար հետևից պարտվել են Բելգիայի և Ուկրաինայի հավաքականներին՝ լքելով մրցաշարը։ 2013 թվականի մրցաշարում Վրաստանը չի տոնել ոչ մի հաղթանակ և այն ավարտել է բացարձակ պարտություններով։
Երրորդ անգամ Բասկետբոլի Եվրոպայի առաջնությունում Վրաստանը որակվել է 2014 թվականին։ Երեք անընդմեջ հանդիպումներում Վրաստանը տանուլ է տվել խաղը, սակայն եզրափակիչ հանդիպման ժամանակ վրացիներին հաջողվում է հաղթել Մակեդոնիայի հավաքականին՝ «90-75» հաշվով։ Այս մրցաշրջանում վրացիների վերջին հանդիպումը եղել է ընդդեմ բալկանյան բասկետբոլային հսկայի՝ Խորվաթիայի հավաքականի։ Այստեղ վրացիներն անզոր եղան և ջախջախիչ պարտություն կրեցին։ Շուտով նրանք պարտվեցին նաև Լիտվայի հավաքականին։
2017 թվականի որակավորման փուլի ընթացքում Վրաստանն առավելության հասավ Չեռնոգորիայի նկատմամբ՝ «90-84» հաշվով։ Վրաստանի հավաքականի հիմնական թիմում հանդես են գալիս Զազա Պաչուլիան (ավագ), Վիկտոր Սանիկիձեն, Մանուչար Մարկոյիշվիլին, Թոռնիկե Շենգելիան, Գիորգի Ցինցաձեն և Գիորգի Շերմադին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի հավաքականներ Կատեգորիա:Սպորտը Վրաստանում
Գեդիկ (Կամախի գավառ)
Գեդիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օլթիի լեռնաշղթա
Օլթիի սարեր, Ուխայաց սարեր, լեռներ Թուրքիայում, Օլթիի քաղաքից 17-18 կմ հարավ-արևելք, Բերդուս գետի արևմտյան կողմում («Արձագանք», 1894, N 142, էջ 1) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Էրզրումի մարզ
Էռնեստ Բելուբեկյան
Էռնեստ Վաղարշակի Բելուբեկյան, հայ ճարտարագետ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2001):
Ինտրոդաքուա
Ինտրոդաքուա (Introdacqua), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Էռնեստ Բելուբեկյան
Վաղարշակ Բելուբեկյանի որդին։
Ինտրոդաքուա
Բնակչությունը կազմում է 2027 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 54,83 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 36,97 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։
Էռնեստ Բելուբեկյան
Կենսագրություն
Էռնեստ Բելուբեկյանը ծնվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Երևանում։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1962-1965 թվականներին աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում, 1965-1992 թվականներին՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, 1992-1994 թվականներին՝ Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանում։ 1994 թվականին աշխատել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչությունում, միաժամանակ, 1994 թվականից՝ ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մեխանիկայի ինստիտուտում։
Ինտրոդաքուա
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ֆելիցիանոն։
Էռնեստ Բելուբեկյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են պինդ ձևախախտվող մարմնի մեխանիկային՝ կոմպոզիցիոն նյութերից պատրաստված սալերի և թաղանթների լավարկային նախագծմանը։ Հեղինակ է ուսումնական ձեռնարկների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Ինտրոդաքուա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Givenchy
Givenchy (արտասանվում է ինչպես Ժիվանշի ), ֆրանսիական նորաձևության տունը, որը 1952 թվականին ստեղծել է Յուբեր դե Ժիվանշին։ Մասնագիտանում է հագուստի, կոշիկի և օծանելիքի արտադրության մեջ։
Պատմություն
1953 թվականին Յուբեր Ժիվանշին սկսեց համագործակցել կինոդերասանուհի Օդրի Հեփբերնի հետ, որը նոր էր սկսում իր կարիերան Հոլիվուդում։ Միասին նրանք ստեղծեցին ոճ, որում նրբաճաշակ վայելչագեղությունը համադրվում էր բնական գեղեցկության հետ։
1986 թվականին Givenchy նորաձևության տունը գնվեց ֆրանսիական LVMH  կոնցեռնի կողմից, որը նաև սեփականատերն էր այնպիսի փարիզյան նորաձևության տների, ինչպիսիք են Christian Dior-ը, Louis Vuitton-ը, Christian Lacroix-ն և Céline-ը։
1995 թվականին Յուբեր դե Ժիվանշին ստիպված էր թողնել իր նորաձևության տունը։ LVMH սեփականատիրոջ՝ Բեռնար Առնոյի որոշմամբ նրա փոխարեն հրավիրվեց Ջոն Գալիանոն, որը միանգամից ուշադրություն գրավեց իր նրբագեղ, սակայն միևնույն ժամանակ հանդուգն հավաքածուներով, որ ցուցադրվում էին այդ ժամանակվա համար անսպասելի թատերական էֆեկտով։ Նման հաջողության պայմաններում Առնոն հանձնարարեց Գալիանոյին իր համար առավել կարևոր նորաձևության տան՝ Christian Dior-ի գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնը, որտեղ նա մնաց գրեթե 15 տարի՝ մինչև 2011 թվականի սկիզբը։
Givenchy ապրանքանիշով հավաքածուներ ստեղծելու համար հրավիրվեց սկսնակ մոդելիեր Ալեքսանդր Մաքքուինը․ նա գլխավորում էր կարի արվեստանոցը 1996 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2001 թվականի սկիզբը։ Նրա առաջին հավաքածուն ձախողման մատնվեց, որոշ հաջորդող հավաքածուներ ևս լուրջ քննադատության ենթարկվեցին։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքներից մեկը այդ ժամանակաշրջանում դարձավ 1998 թվականի «գարուն-ամառ 1999» ցուցադրությունը, որի ժամանակ մոդել Շալոմ Հալոուն, կանգնած լինելով հատակի պտտվող սկավառակի վրա, ներկայացրեց սպիտակ բազմաշերտ զգեստ, որը հանդիսատեսի աչքերի դիմաց երկու ռոբոտ-փոշեցիրներ «ներկեցին» սև և դեղին գույներով։ Մաքքուինի վերջին ցուցադրությունը Givenchy նորաձևության տան համար ևս սադրիչ էր․ հանդիսատեսը ստիպված էր դիտել սեփական արտացոլանքին հայելային պատի վրա, երբ մեկ ժամ անց սրահում հանգեցին լույսերը մարեցին, պատը դարձավ ներսից լուսավորված մեծ «ակվարիում», որտեղ գտնվում էին մոդելեները, ովքեր էլ, իրենց հերթին, ապակուց այն կողմ դիտում էին հանդիսատեսին։ Կենտրոնում՝ պատրաստված բազմոցի վրա պառկած էր ամբողջությամբ մերկ գրող Միշել Օլին՝ դիմակով փակված դեմքով, ով ներկայացնում էր այլմոլորակայինի, որ հիշեցնում էր «Աստղային պատերազմներ»-ից մագիստրոս Յոդային։
Մաքքուինի հետ պայմանագիրն ավարտելուց հետո, 2011 թվականի մարտին կանանց հագուստի շարքի ստեղծումը հանձնարարավեց Ժուլիեն Մաքդոնալդին։
2005 թվականին կանանց հավաքածուի ստեղծման գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնը ստանձնեց Ռիկարդոն Տիշին։
2009 թվականին Ռիկարդո Տիշին սկսեց մշակել «Givenchy Redux» ոչ թանկ հավաքածուն։
2011 թվականին Ռիկարդո Տիշիի ղեկավարությամբ ներկայացվեց նոր բույր՝ Givenchy «Dahlia Noir»։
Օծանելիքի արտադրություն
Իր բազմամյա պատմության ընթացքում Givenchy նորաձևության տունը թողարկել է կանանց համար ավելի քան 100 բույրեր, որոնց թվում էին Le De Givenchy-ն և L`Interdit-ը (1957), Ysatis-ը (1984), Amarige-ը (1991), Organza-ն (1996) և շատ ուրիշները։ Տղամարդկանց համար առաջին օծանելիքը Monsieur de Givenchy-ն էր՝ ստեղծված 1959 թվականին։ 1986 թվականին թողարկվեց Xeryus։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական հագուստի ապրանքանիշներ
Պլատովի ձիարձան (Նովոչերկասկ)
Մատվեյ Պլատովի ձիարձան (Конный памятник Матвею Платову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Նվիրված է Դոնի կազակական զորքի ատաման, հեծելազորի գեներալ, Ռուսական կայսրության 18-րդ դարի վերջի - 19-րդ դարի սկզբի բոլոր պատերազմների մասնակից Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովին (1753-1818)։ Բրոնզե ձիարձանը տեղադրված է Պլատովի պողոտայում՝ Համբարձման զորական մայր տաճարի առջև։ Բացվել է 2003 թվականին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ, ՌԴ վաստակավոր նկարիչ (2004) Ա. Ա. Սկնարինը և ճարտարապետ Ի. Ա. Ժուկովը։
Պատմություն
Դոնի կազակական զորքի ատաման, հեծելազորի գեներալ Մատվեյ Պլատովի բրոնզե ձիարձանը կառուցվել է Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Պլատովի պողոտայում՝ Համբարձման զորական մայր տաճարի առջև։ Հուշարձանը բացվել է 2003 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ Մատվեյ Պլատովի 250-ամյա հոբելյանի օրերին։
Հուշարձանի նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2004) Ա. Ա. Սկնարինը և ճարտարապետ Ի. Ա. Ժուկովը։
Հուշարձանի հետնամասում, գրանիտե պատվանդանին, փակցված է մետաղյա հուշատախտակ, որի վրա գրված է.
Պատվանդանի դիմային կողմում թղթագլանի տեսքով մետաղական տախտակին արված է հետևյալ մակագրությունը.
Հուշարձանի բարձրությունը պատվանդանով մոտ ութ մետր է։ Բրոնզե ձիավորի քանդակի բարձրությունը 3 մետր 20 սանտիմետր է, քաշը՝ մոտ երեք տոննա ։ Զորավար Մ. Ի. Պլատովը բազմել է ձիու վրա, նրա ձեռքին հուսարական գլխարկ է, հագուստը զարդարում են շքանշանները, կողքից կախված է թուրը։ Հուշարձանի տարածքը բարեկարգ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի հուշարձաններ
Գևորգ Չեփչյան
Գևորգ Ավետիսի Չեփչյան, հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1971)։
Կենսագրություն
Հեղինակել և տպագրել է 2 գիրք` նվիրված իր ուսուցիչ Վարդան Աճեմյանին՝ «Արվեստը` բարեկամության կամուրջ» և «Ռեժիսորը` կարոտը սրտում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստով քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1927 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Վահան Թամարյան
Վահան Սիոնի Թամարյան, հայ արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1991)։
Կենսագրություն
Սովորել է Նարդևան գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Առաջին անգամ տպագրվել է Ծալկայի շրջանի «Լենինյան ուղի» թերթում։ 1980 թվականից տպագրվել է գրական մամուլում, 2004 թվականից աշխատել է ՀԳՄ «Սատիրիկոն» երգիծաթերթում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Life is Strange
Life is Strange (հայերեն՜ Կյանքը տարօրինակ է), Dontnod Entertainment-ի նախագծած և Square Enix-ի հրապարակած բազմամասանոց գրաֆիկական, արկածային խաղ։ Այն առկա է Լինուքս, Մայքրոսոֆթ Վինդոուզ, Մաք ՕԷս Տասը, Playstation 3, Playstation 4, Xbox 360 և Xbox one պլատֆորմների համար։ Բաղկացած է 5 մասերից, որոնք պարբերաբար ի հայտ են եկել 2015 թվականի ընթացքում։
Խաղի սյուժեի գլխավոր հերոսն է լուսանկարչություն սովորող ուսանող Մաքս Քոլֆիլդը, որը բացահայտում է, որ ժամանակը հետ տալու ունակություն ունի և այդ ընդունակության ամեն օգտագործումը թիթեռի էֆեկտի է հանգեցնում։ Երբ Մաքսը կանխատեսում է, որ փոթորիկ է մոտենում, նա որոշում է կանխել փոթորկի պատճառով իր քաղաքի կործանումը։ Պատմությունը կախված է խաղացողի գործողություններից․ նա կարող է այն ձևափոխել ժամանակի մեջ՝ հետ ճանապարհորդելու շնորհիվ։
Խաղի մշակումը սկսվել է 2013 թվականի ապրիլին։ Սկզբնապես ֆինանսական և ստեղծագործական պատճառներով որոշված էր, որ բաղկացած է լինելու մասերից։ Նախագծողները այցելել էին Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիս-արևմուտք՝ խաղի շրջակայքը ստեղծելու համար հետազոտություններ անելու նպատակով։ Պատմությունը և հերոսների անձնական զարգացումը խաղի գլխավոր տարրերն են՝ ի տարբերություն ավելի ավանդական գրաֆիկական արկածային խաղերի, որոնք բաղկացած են հասարակ փազլներից։ Ձայնագրումները տեղի են ունեցել Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։
Թողարկումից հետո Life is Strange-ը ստացավ հիմնականում դրական արձագանքներ։ Այն արժանացավ BAFTA մրցանակին՝ խաղում լավագույն պատմություն կատեգորիայում, Peabody-Facebook Futures of Media և The Game Awards' Games for Impact մրցանակների։ Հաճախ կրկնվող քննադատումներ էին սլենգի օգտագործումը, ձայնի և բերանի շարժումների անհամապատասխանությունը որոշ մասերում և պատմության ոճային անհամապատասխանությունները։ 2017 թվականի մայիսի տվյալներով այն վաճառվել էր ավելի քան 3 միլիոն պատճենով։ Before the Storm նախապատմական խաղը, որը նախագծում է Deck Nine Games-ը, և Life is Strange պատմությունը շարունակող խաղը ներկա պահին նախագծվում են։
Խաղի ընթացքը
Life is Strange-ը արկածային խաղ է, որը խաղում են երրորդ դեմքով ։ Խաղի ամենակարևոր մասնիկը ժամանակը հետ տալու հնարավորությունն է, որ գլխավոր հերոսն ունի ։ Խաղացողը կարող է ուսումնասիրել և հաղորդակցվել իրերի հետ ։ Ժամանակը հետ տալուց հետո հերոսը կարողանում է պահել այն իրերը, որոնք ձեռք է բերել ժամանակը հետ տալուց առաջ ։
Խաղացողը կարող է ուսումնասիրել տարբեր վայրեր «Արքեյդիա Բեյ» հորինված վայրում և շփվել պատմության այլ հերոսների հետ   ։ Խոսակցությունների ժամանակ ձեռք բերված տեղեկությունները կարող են օգտագործվել հետագայում, նույնիսկ, եթե այդ խոսակցությունը ջնջվի ժամանակը հետ տալու պատճառով ։ Որոշ դեպքերում խոսակցական ընտրությունները կարող են փոփոխել և ազդեցություն ունենալ պատմության վրա  ։
Սյուժեի կարճ բնութագրում
Մաքսը բացահայտում է, որ ունի ժամանակը հետ տալու ունակություն և օգտագործում է այն ամբողջ խաղի ընթացքում, որպեսզի բացահայտի, թե ինչ է պատահել իր մանկության ընկեր Քլոիի ընկերուհու՝ Ռեյչլի և իր դասարանցու՝ Քեյթի հետ. հետաքննության ժամանակ նա պարզում է զանազան այլ գաղտնիքներ։ Մաքսը նաև պարբերաբար տեսնում է տեսիլքներ փոթորկի մասին, որը կոչնչացնի իր քաղաքը՝ Արքեյդիա Բեյը, սակայն չգիտի, թե ինչպես այն կանգնեցնել։
Մաս 1
Տեսիլքում մենք տեսնում ենք ապագայում կատարվելիք դեպք՝ փոթորկի քաղաքին մոտենալը ։
Մաս 2
Հաջորդ օրը Մաքսը տեսնում է, թե ինչպես են ուսանող Քեյթ Մարշին (Դեյեն Հաթըն) նեղում մի տեսանյութի պատճառով, որտեղ երևում է, թե ինչպես է նա համբուրում տարբեր ուսանողների երեկույթի ժամանակ։ Ենթադրվում է, որ Քեյթն առանց իր համաձայնության կամ իմացության թմրադեղեր էր օգտագործել և Մաքսը կասկածում է, որ Նեյթնն էր մեղավորը։
Քլոիի գաղտնի թաքստոցում՝ աղբանոցում, Մաքսի ուժերը փորձարկելիս լարվածության պատճառով Մաքսի քթից արնահոսում է, և նա ուշաթափվում է։ Երբ նրանք արդեն վերադարձած են լինում Բլեքուել, տեսնում են, որ դպրոցի ամբողջ անձնակազմը բակում է։ Քեյթն, ընկնելով շենքի կտուրից, ինքնասպան է լինում, սակայն Մաքսը հետ է տալիս և փորձում է մտքափոխել Քեյթին։ Այս դեպքից հետո Մաքսը որոշում է պարզել, թե ինչ էր պատահել Քեյթի և Քլոիի անհետ կորած ընկերուհու՝ Ռեյչըլ Էմբըրսի հետ ։
Մաս 3
Մաքսն ու Քլոին գիշերը ներխուժում են տնօրենի գրասենյակ, որպեսզի հետախուզեն և փորձեն որևէ նոր տեղեկություն գտնել։ Գրեթե Քլոիի խորթ հոր ու դպրոցի գլխավոր անվտանգության պարեկի՝ Դեյվիդ Մեդսընի (Դոն Մըքմենուս) կողմից բռնվելուց բայց փախչելուց հետո նրանք վերադառնում են Քլոիի տուն։ Մաքսը վերադառնում է իր հանրակացարան և ուսումնասիրում է իր և Քլոիի մանկության մի նկար, բայց այն հանկարծակիորեն տեղափոխում է իրեն այդ նկարի արվելու օրը։ Մաքսը փոխում է անցյալը և այդ օրը Քլոիի հայրը՝ Վիլյամը (Ջո Օքմըն) ավտովթարի պատճառով չի մահանում։ Այսպիսով ստեղծվում է մի նոր զուգահեռ իրականություն, որտեղ Վիլիամը կենդանի է, բայց Քլոին պարալիզացված է վզից ներքև ավտովթարի պատճառով ։ Մաքսը օգտագործում է նույն մանկության նկարը, որպեսզի հետ փոխի անցյալը և վերականգնի Քլոիի առողջությունը։
Մաս 4
Մաքսն ու Քլոին գտնում են ազդեցիկ և հարուստ Փրեսքոթների ընտանիքին պատկանող լքված ախոռ։ Այնտեղ նրանք բացահայտում են թաքնված բունկեր, որտեղ կան Քեյթի և Ռեյչլի նկարներ, որտեղ նրանք կապկպված և հարբեցված են։ Նկարներից մեկում պատկերված է, թե ինչպես է Ռեյչըլը թաղվում Քլոիի թաքստոցում։ Այս նկարը տեսնելուն պես նրանք շտապում են աղբանոց, որտեղ ժամանելուց հետո նրանք փորում են և գտնում Ռեյչլի գերեզմանը։ Մաքսն ու Քլոին անմիջապես շտապում են վերադառնալ դպրոց, որպեսզի գտնեն Նեյթնին։ Մաքսը կարծում է, որ նրա հաջորդ թիրախն է ուսանող Վիկտորիա Չեյսը (Դենի Նայթս)։ Մաքսը ստանում է տեքստային հաղորդագրություն Նեյթնից, որում նա սպառնում է ոչնչացնել ապացույցը։ Այս պատճառով Մաքսն ու Քլոին շտապ վերադառնում են աղբանոց, որտեղ, ի զարմանս աղջիկների, Նեյթնի փոխարեն Ջեֆերսոնն է, որը ներարկիչով անզգայացնում է Մաքսին և սպանում է Քլոիին գլխին կրակելով ։
Մաս 5
Մաքսն արթնանում է այն նույն բունկերում, որը նրանք գտել էին ավելի վաղ այդ օրը։ Պարզվում է, որ այդտեղ Ջեֆերսոնը երիտասարդ աղջիկների թմրանյութեր է ներարկում և լուսանկարում։ Մաքսը հաջողացնում է լուսանկարի շնորհիվ հետ գնալ ժամանակի մեջ և վերադառնում է Ջեֆերսոնի դասընթացի սկիզբը, որից հետո զգուշացնում է Դեյվիդին, և Ջեֆերսոնին ձերբակալում են։ Մաքսին հնարավորություն է տրվում այցելել Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ պատկերասրահում կցուցադրվի իր լուսանկարներից մեկը։ Նա զանգահարում է Քլոիին միջոցառումի ժամանակ և պարզում է, որ իր բոլոր ջանքերից հետո փոթորիկը հասել է Արքեյդիա Բեյ։ Պատկերասրահում ցուցադրվող լուսանկարի շնորհիվ նա տեղափոխվում է այն օրը, որ այդ նկարը արվել էր, սակայն հայտնվում է ժամանակավոր զուգահեռ իրականություններում, որոնք դառնում են մի երազապատկեր մղձավանջ։ Այս իրականությունից ազատվելուց հետո Մաքսն ու Քլոին վերջապես վերադառնում են փարոսի մոտ և քննարկում են այն փաստը, որ Մաքսի և իր ունակությունները օգտագործելու պատճառով է փոթորիկը։ Ամեն ինչ կարող է վերականգվել միայն, եթե Մաքսը վերադառնա ամենասկիզբ և թույլ տա, որ Նեյթնը սպանի Քլոիին։ Մաքսի առջև դրվում է ընտրություն՝ զոհաբերել Քլոիի կյանքը, որպեսզի փրկվի Արքեյդիա Բեյը կամ զոհաբերել Արքեյդիա Բեյը, որպեսզի Քլոին ապրի ։
Նախագծում
Life is Strange խաղը Dontnod Entertainment-ի երկրորդ գործն է, որի գլխավոր հերոսը իգական սեռի ներկայացուցիչ է։ Ինչպես իրենց Remember Me առաջին նախագծի ժամանակ, հրատարակիչները փորձել էին գլխավոր հերոսին դարձնել արական սեռի ներկայացուցիչ  ։ Square Enix-ը միակ հրատարակիչն էր, որ հերոսի սեռը փոխելու նպատակ չուներ ։
Life is Strange խաղի նախագծումը սկսվել էր 2013 թվականի ապրիլին, և աշխատակազմը բաղկացած էր 15 հոգուց։ Սակայն այդ թիվը մեծացավ, երբ նրանք սկսեցին աշխատել Square Enix-ի հետ ։ Սկզբնապես խաղն անվանված էր What If, սակայն այն վերանվանվեց, որպեսզի տարբերվի նույնանուն ֆիլմից ։ Սկզբնապես այն պետք է լիներ մեկ ամբողջական խաղ, սակայն ֆինանսական, ստեղծագործական և մարքեթինգային պատճառներով խաղը բաժանվես մասերի և իր ընթացքը ձեռք բերեց իրեն բնորոշ դանդաղ զարգացող բնույթը ։ Նախագծողների թիմը այցելել էր Խաղաղ Օվկիանոսի հյուսիսարևմտյան հատվածը , լուսանկարել տարածաշրջանը, նայել տեղական թերթերն ու օգտագործել էր Google Street View ծրագիրը, որպեսզի համոզված լիներ, որ շրջապատը պատկերված է իրականին մոտ  ։
Որոշվել էր, որ բյուջեի մեծամասնությունը պետք է ծախվսեր սյուժեն գրելու և հնչյունավորման դերասանների վրա ։ Պատմությունը սկզբնապես գրված էր ֆրանսերեն, հեղինակը Ժան-Լյուկ Կանոն էր ։ Հաննա Թելը 2014 թվականի հուլիսին դիմել էր Մաքսի դերի համար և ստացել էր դերը. Էշլի Բըրչը դիմել էր Մաքսի և Քլոիի դերերի համար և ստացել Քլոիի դերը։ Ձայնագրումները կատարվել են Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։ Ամբողջ երաժշտությունը ստեղծագործել է Syd Matters խմբի անդամ Ջոնաթան Մորալին ։ Սաունդթրեքը ոգեշնչված էր ժամանակակից ինդի ֆոլկ երաժշտությունից և իրենից ներկայացնում է արդեն գոյություն ունեցող երգերի խառնուրդ ։ Այդ երգերի հեղինակներն են Հոզե Գոնզալեզը, Mogwai խումբը, Breton խումբը, Ամանդա Փալմերը, Բրայան Վիգլիոնին, Bright Eyes, Message to Bears, Local Natives, Syd Matters, Sparklehorse խմբերը, Անգուս և Ջուլիա Սթոուններ, alt-J, Mud Flow և Foals խմբերը  ։