cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բնական գազը Ռուսաստանում
Համաձայնագիր Չինաստանի հետ
2014 թվականի մայիսի 21-ին Ռուսաստանը և Չինաստանը տասնամյա բանակցություններից հետո հայտարարեցին պետական վերահսկվող գազային ընկերությունների՝ «Գազպրոմի» և Չինաստանի ազգային նավթային կորպորացիայի միջև համաձայնագրի կնքման մասին։ Համաձայնագրի համաձայն՝ Ռուսաստանը Չինաստանին կմատակարարի տարեկան 38 միլիարդ խորանարդ մետր բնական գազ 30 տարվա ընթացքում՝ սկսած 2018 թվականից ։ Երկու երկրներն էլ պատասխանատվություն են կրելու նոր ենթակառուցվածքների կառուցման համար՝ տրանսպորտային տեղափոխումները հնարավոր դարձնելու համար։ Ռուսաստանը մոտ 55 միլիարդ դոլար կծախսի Սիբիրից Վլադիվոստոկ խողովակաշար կառուցելու համար, մինչդեռ Չինաստանը 20 միլիարդ դոլար կծախսի իր սահմաններում ենթակառուցվածքների կառուցման և զարգացման վրա։ Կովիկտա և Չայանդա գազի հանքավայրերը, որոնք կմատակարարեն բնական գազի մեծ մասը, ներկայումս հիմնականում զարգացած չեն ։
2005 թվականից ի վեր մի քանի անգամ փորձնական պայմանավորվածություններ են ձեռք բերվել, բայց ամեն անգամ վերջնական բանակցությունները երկրների ներկայացուցիչները խափանում են գնի շուրջ ։ Համաձայնեցված գինը չի բացահայտվել, սակայն իրավիճակին ծանոթներն ասում են, որ եվրոպացի գնորդներից ցածր գին ստանալը Չինաստանի հիմնական պահանջն է բանակցություններում ։  Այնուամենայնիվ, Ռուսաստանի ներկայացուցիչները նշել են, որ գինը տատանվելու է՝ ելնելով նավթի շուկայական գնից, ինչը գործարքն ավելի մոտ է դարձնում Ռուսաստանի ուզածին, քան այն, ինչ պահանջում էր Չինաստանը։  Գործարքի ընդհանուր արժեքը գնահատվել է 400 մլրդ ԱՄՆ դոլար։  Դա 25%-ով կավելացնի ռուսական գազի արտահանումը նախկին Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության կազմում չընդգրկված երկրներ և Չինաստանը կդարձնի երկրի 2-րդ խոշոր գազի սպառողը՝ Գերմանիայից հետո։
Համաձայնությունը ձեռք է բերվել այն ժամանակ, երբ Չինաստանի և Ռուսաստանի ղեկավարները հանդիպեցին՝ քննարկելու Ասիայում ավելի մեծ համագործակցություն ընթացքը առանց արևմտյան տերությունների ներգրավման։ Այն դիտվեց որպես Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կարևոր քաղաքական և տնտեսական հաղթանակ։ Այն թույլ է տալիս Ռուսաստանին դիվերսիֆիկացնել իր բիզնեսը Եվրոպայից դուրս և թուլացնում է Արևմուտքի կողմից կիրառված տնտեսական պատժամիջոցների ուժը 2014 թվականի Ղրիմի բռնակցումից հետո։ Ընդհանուր առմամբ, դա թույլ է տալիս Ռուսաստանին նվազեցնել իր մեկուսացումը ուկրաինական ճգնաժամի պատճառով։  Չինաստանի համար գործարքն օգնում է նվազեցնել իր կախվածությունը ածուխից էլեկտրաէներգիա արտադրելու համար՝ օգտագործելով բնական գազի միջոցով ստացված էլեկտրաէներգիայի համեմատաբար ավելի քիչ աղտոտող մեթոդը։ Այն նաև օգնում է բավարարել երկրում բնական գազի աճող պահանջարկը։
Սուբսիդիաներ
Ռուսաստանում բնական գազի սուբսիդավորման երկար պատմություն գոյություն ունի։ Բնական գազի սուբսիդավորումը երկրում վերականգնվող էներգիայի սահմանափակ աճի պատճառներից մեկն է ։ Այնուամենայնիվ, դժվար է գնահատել սուբսիդավորման չափը և քանակը, քանի որ հենանիշային գին գոյություն չունի ։  Հաճախ օգտագործվում են ցանցային հաշվարկներ, սակայն կան փաստարկներ դրանց վավերականության դեմ՝ ներքին սուբսիդիաների չափը որոշելիս։ «Netback»-ն այն գինն է, որով ռուսական գազը վաճառվում է Ռուսաստանի սահմանակից երկրներին՝ հանած տրանսպորտային ծախսերը և արտահանման վրա գանձվող հարկերը։ Սակայն վստահ չէ, որ ներքին գինը պետք է լինի նույնը, ինչ սահմանին ձեռք բերված գինը։ Այլընտրանքը կլինի դիտարկել բնական գազի մատակարարման շղթան, բացահայտել կրած կորուստները և դրանք դասակարգել որպես անուղղակի սուբսիդիաներ։ Այնուամենայնիվ, մատակարարման շղթայի բարդության պատճառով (ներառյալ վերին հոսքի գործառնությունները, մայրուղային խողովակաշարերը, բաշխիչ ցանցերը և տեղական կոմունալ ծառայությունները, որոնք երբեմն պատկանում են առևտրային կազմակերպություններին, երբեմն քաղաքապետարաններին կամ այլ մարմիններին), դժվար է որոշել ֆինանսական կորուստների չափը։
Ավտոմոբիլային օգտագործում
Ռուսաստանում բնական գազով մեքենաների օգտագործումը խրախուսվում է կառավարության կողմից։ Հետշուկայի փոխակերպման փաթեթները վաճառվում են այնպիսի ընկերությունների կողմից, ինչպիսիք են Italgas-ը, մինչդեռ GAZ Group-ի որոշ մեքենաներ վաճառվում են բնական գազի սպառման համակարգերով ։ 2016 թվականի վերջի դրությամբ «Գազպրոմը» Ռուսաստանում ունի 254 լցակայանների ցանց, ծրագրված է մինչև 2020 թվականը հասցնել 500 կայանների ։ Նեֆտեկամսկի ավտոգործարանն՝ ավտոբուսներ արտադրող ընկերությունը, գազով աշխատող ավտոբուսներ է արտադրում Daimler շարժիչներով։ Լադա Վեստայի բնական գազ օգտագործող տարբերակը ներկայացվել է 2017 թվականին։
Ազդեցությունը ռուսական բնական գազի վրա Ուկրաինայի հետ պատերազմի ժամանակ
2022 թվականին Ռուսաստանի ներխուժումն Ուկրաինա, առաջացրեց բնական գազի սպառազինման պատճառ, որը Ռուսաստանը փորձեց օգտագործել Արևմտաեվրոպական երկրներին Ուկրաինային աջակցություն ցույց տալու համար։ Արևմտյան Եվրոպայի երկրներ գազի մատակարարման սահմանափակումը հանգեցրեց նրան, որ «Հյուսիսային հոսք 2» խողովակը չսկսեց աշխատել, որին հաջորդեցին Ռուսաստանից Բալթյան մի շարք գազատարներ, որոնք դիվերսիայի ենթարկվեցին 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Ռուսական բանկերի նկատմամբ պատժամիջոցները դժվարացնում են «Գազպրոմի» համար միջազգային շուկայից գումարի ստացման ընթացքը, որը 2022 թվականին նվազել է 45,5%-ով՝ հասնելով 100,9 մլրդ խորանարդ մետրի ։ Գերմանիան, որը նախկինում ռուսական գազի հիմնական գնորդն էր, դադարեցրեց ներմուծումը մինչև 2022 թվականի դեկտեմբերը, ինչպես և Եվրոպական միության երկրների մեծ մասը (բացի Հունգարիայից) ։ Ռուսական գազի արդյունահանումը 2022 թվականին 20%-ով նվազեց, համեմատած 2021 թվականի ցուցանիշների, և, հավանաբար, տարիներ կանցնեն, մինչև Ռուսաստանը կգտնի այլընտրանքային գնորդներ Եվրոպական միության կորցրած շուկայի տեղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գազի արդյունաբերություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի բնություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի տնտեսություն
Սանլուկար դե Գուադիանա
Սանլուկար դե Գուադիանա (Sanlúcar de Guadiana), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ անդալուզական Ուելվա պրովինցիայում։ Տարածքը՝ 49 կմ2, բնակչությունը՝ 408 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 55 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Աստերոիդների ցանկ (270701-270800)
Աստերոիդների ցանկ (270601-270700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (270801-270900)
Պուսկի
Պուսկի (Puski), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կիրով (Ակսայի շրջան)
Կիրով (Киров), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Միշկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր
Ժուրավլյովկա (գյուղ, Բառի շրջան)
Ժուրավլյովկա (Журавлівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Չեմերիսկ, Ստալինդորֆ, Ստալինսկ։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժուրավլյովկա գյուղում բնակվում էր 861 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 367,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դողան Մեդիա հոլդինգ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի մեդիաընկերություններ
Չեխրակ (Մայսկիի գյուղական համայնք)
Չեխրակ (Чехрак, Щэхъурадж ), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Կոշեխաբլի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Կոշեխաբլի շրջանի բնակավայրեր
Ֆլեքեֆյորդ
Ֆլեքեֆյորդը կոմունա է Նորվեգիայի Վեստ Ագդեր ֆյուլքեում։ Այն գտնվում Լիստեր ավանդական շրջանում։ Կոմունայի ադմինիստրատիվ կենտրոնը Ֆլեքեֆյորդ քաղաքն է։ Ֆլեքեֆյորդում են գտնվում Սիրա, Գյուլանդ, Ռասվագ, Կիրկեհավն և Անա-Սիրա գյուղերը։
Ֆլեքեֆյորդը Սորլանդետ աշխարհագրական շրջանի ամենաարևմտյան կոմունան է։ Այն գտնվում է Ստավանգեր և Քրիստիանստադ քաղաքների գրեթե ճշգրիտ մեջտեղում։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ֆլեքեֆյորդ փոքր քաղաքը դարձել է կոմունա 1838 թ․ հունվարի 1-ին։ 1942 թ․, որպես Նես կոմունայի մի մասը (բնակչությունը՝ 377), փոխանցվել է Ֆլեքեֆյորդ քաղաքին։ 1965 թ․ հունվարի 1-ին, եղել է խոշոր քաղաքային միավորում Շեյի Կոմիտեի աշխատանքի պատճառով։ Այդ օրը, Բակկե (առանց Օքսենդալի շրջանի), Գյուլանդ, Հիդրա և Նես կոմունաները միավորվել են Ֆլեքեֆյորդ քաղաքի հետ՝ ստեղծելով նոր, ավելի խոշոր Ֆլեքեֆյորդի կոմունան 8,800 բնակչով։ 1987 թ․ հունվարի 1-ին հյուսիսային Ֆլեքեֆյորդի Վիրակ և Էսպեվեիտ շրջանները (բնակչությունը՝ 41), փոխանցվել են Սիրդալի կոմունային։
Անվանումը
Կոմունան (և քաղաքը) անվանվել են տեղեկան Flekkefjorden ֆյորդի անունով։ Ֆյորդը անվանվել է հին Flikka ֆերմայի անունով, որը տեղակայված է եղել ֆյորդի մոտ։ Անվան նշանակությունն անհայտ է։
Եկեղեցիներ
Նորվեգիայի եկեղեցին ունի չորս ծխական համայնք (sokn) Ֆլեքեֆյորդի կոմունայում։
Քույր քաղաքներ
Ֆլեքեֆյորդը քույր քաղաք է հետևյալ վայրերի հետ։
Կատեգորիա:Նորվեգիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի նավահանգստային քաղաքներ
Յուրի Դոլգորուկի
Յուրի Դոլգորուկի(Юрий(Георгий) Владимирович Долгорукий, ), ռոստով-սուզդալյան կիևյան մեծ իշխան, Վլադիմիր Մոնոմախի վեցերորդ որդին։ Ավանդապես համարվում է Մոսկվայի հիմնադիրը։ 1113 թվականից (մյուս վարկածով, 1096) Յուրին մինչև կյանքի վերջ կառավարում էր Ռոստով-Սուզդալյան իշխանությունը։ Սկսած 1132 թվականից՝ Յուրին պաշտպանում էր իր և իր եղբայրների շահերը հարավում, կռվելով Պերեյասլավլի համար, իսկ հետագայում նաև Կիևի (ինչի համար էլ հավանաբար ստացել է Դոլգորուկի մականունը)։
Ծննդյան տարեթվի հարցը
650 տարի անց Վ. Տատիշևը Յուրիի ծննդյան տարեթիվը հայտարարեց 1090 թվականը, որը դարձնում է նրան Վլադիմիր Մոնոմախի առաջին կնոջ, անգլոսակսոնական վերջին թագավորի Հարոլդ II-ի դստեր՝ Հիտա Ուեսսեկսկայի, որդին։ Սակայն Վլադիմիր Մոնոմախի «Խրատի» մեջ ասվում է, որ Յուրիի մայրը («Гюргева мати») մահացել է մայիսի 7, 1107 թվականին։ Այս փաստը թույլ չի տալիս նույնացնել նրան Հիտայի հետ, ով մահացել է մարտի 10, հավանաբար 1098 թվականին։ Այսպիսով Յուրի Դոլգորուկին կարող է լինել իր Վլադիմիր Մոնոմախի երկրորդ կնոջ, Եֆիմիայի որդին, և ծնված լինել 1095-1097 թվականների միջև ։ Յուրի Դոլգորուկովի ծննդյան տարեթվի հարցը դեռևս համարվում է բաց։ Այս տարեթիվն առայժմ կարող է մոտավորապես համարվել 1090-ական թվականները։
Ռոստով-Սուզդալյան իշխանության կառավարումը
1120 թվականին Յուրի Դոլգորուկին գլխավորել է Կիևյան Ռուսիայի արշավանքը Վոլգայի դեմ։ Արշավանքին մասնակցում էին նաև պոլովեցները։ 1125 թվականին Ռոստովում իշխող Յուրի Դոլգորուկին իր տիրակալությունների մայրաքաղաքը տեղափոխում է Սուզդալ, իսկ նրա թագաժառանգը Անդրեյ Բոգոլյուբսկին 1157 թվականին ակն տեղափոխում է Վլադիմիր։ Այդ պահից ի վեր Ռոստովի քաղաքական դերը նշանակալիորեն փոքրանում է։ Երբ 1132 թվականին Յարոպոլկ Մոնոմախը տալիս է Պերեյասլավլի իշխանությունը Վսեվոլոդ իշխանին, Յուրին վերջինիս վտարում է այնտեղից։ Այդ ժամանակ Յարոպոլկը ձերբակալում է Իզյասլավին (Изяслав Мстиславич), բայց Յուրի Դոլգորուկին ընդդիմացավ նաև այդ տարբերակին։ Հետագայում Իզյասլավին վտարել է Տուրովից իշխան Վյաչեսլավը, որից հետո Իզյասլավը գնում է Նովգորոդ, որտեղից իր եղբոր՝ Վսեվոլոդի հետ արշավում է Ռոստով-Սուզդալյան իշխանություն (1134)։ Ժդանոյ լեռան ճակատամարտի ժամանակ երկու կողմերը նկատելի կորուստներ են կրում, սակայն ցանկալի հաջողության չեն հասնում։ 1135 թվականին Յարոպոլկը Պերեյասլավլը հանձնում է Յուրի Դոլգորուկովին Ռոստովի և Սուզդալի դիմաց։ Սակայն Մստիսլավիչի և Օլղգովիչի կոալիցիան Յարոպոլկի դեմ բերեց նրան, որ Յուրին վերադարձավ Ռոստով, իսկ Պերեյասլավլ վերադառնում է Անդրեյ Դոբրին, իսկ Վոլինում կառավարում է Իզյասլավը։
Յարոպոլկի մահից և Վյաչեսլավի Կիևից վտարումից հետո (1139) Յուրիի ակտիվությունը ձախողվում է նովոգորդցիների հետ դեպի հարավ արշավանքի անհաջող փորձից հետո։
Իր առաջին կիևյան իշխանության օրոք (1149-1151) Յուրի Դոլգորուկին Սուզդալում թողնում է իր որդուն Վասիլիին, իսկ վերջին կիևյան իշխանության օրոք Ռոստով-Սուզդալյան հողերը պահպանում է, պլանավորելով դրանք հետագայում փոխանցել իր որդիներին, Միխայիլին և Վսեվոլոդին, իսկ ավագ որդիներին ամրապնդել հարավում։ Բայց շուտով Վիշգորոդից հյուսիս-արևելք է վերադառնում նրա ավագ որդի Անդրեյը և Յուրիի մահից հետո իշխանության մայրաքաղաքը տեղափոխում է Վլադիմիր (Владимир-на-Клязьме)։
Քաղաքաշինությունը
Յուրի Դոլգորուկովին է վերագրվում Կիևյան Ռուսիայի հյուսիսարևելյան մասի բազմաթիվ քաղաքների հիմնումը, որոնց մեջ կարելի է առանձնացնել Կսնյատին, Պերեյասլավլ, բազմաթիվ գավառագետների կարծիքով նաև Կոստրոմա, Գորոդեց, Ստարոդուբ, Զվենիգորոդ, Պերեմիշլ և Դուբնա ։ Ստույգ հայտնի է, որ 1150-ական թվականներին Յուրին հիմնել է Յուրյև քաղաքը, որն անվանվել է իր պատվին, և Պերեսլավլը, որտեղ հիմնվել է Սպասո-Պրեոբրաժենսկի տաճարը։ Յուրի Դոլգորուկովի հաջորդ պահպանված կառույցը Բորիսոգլեբյան եկեղեցին է։ Այս կառույցները համարվում են ամենահինը, որոնք պահպանվել են Կիևյան Ռուսիայի հյուսիսարևելյան մասում։ Այս կառույցները վկայում են այն մասին, որ իշխանը նախընտրում էր կառուցել սպիտակ քարից։
1154 թվականին Յուրի Դոլգորուկին հիմնում է Դմիտրով քաղաքը, որը անվանվել է մեծ մարտիրոս Դմիտրի Սոլունսկիի պատվին։ Յուրիի կառավարման տարիներին առաջին անգամ տարեգրություններում հիշատակվում է Մոսկվայի մասին (1147), որտեղ Յուրին հյուրասիրում էր իր դաշնակցին, հյուսիսային Նովգորոդի իշխան Սոյատոսլավ Օլգովիչին։ 1156 թվականին Յուրին Մոսկվան ամրապնդում է խրամներով և փայտյա պատերով։
Պայքար մեծ իշխանության համար
Վսեվոլոդ Օլգովիչի մահից հետո (1146) կիևյան սեղանը զբաղեցնում է Իզյասլավ Մստիսլավիչը, ով հաստատվում էր կիևյան վերնախավի միջոցով ։
Իգոր Օլգովիչի մահը նրա եղբայր Սվյատոսլավին դարձրեց Իզյասլավի անհաշտելի թշնամին։ Սոքտոսլավ Յարոսլավիչի հետնորդների դաշինքը պառակտելու նպատակով Իզյասլավը Դավիդովիչների պահանջները Հյուսիսային Նովգորոդի նկատմամբ։ Յուրի Դոլգորուկովը այս դժվար իրադրության պահին պաշտպանեց Սվյատոսլավին և այդպիսով հարավում ձեռք բերեց վստահելի դաշնակից։ Նրա դաշնակիցներից էր նաև Վլադիմիր Վոլոդարևիչը, ով ձգտում էր պահպանել իր իշխանության անկախությունը Կիևից։ Իզյասլավի դաշնակիցներն էին սմոլյանները, Նովգորոդը և Ռյազանը, ովքեր անհանգստացած էին իրենց հզորացող հարևան Զուզդալով։ Երկու անգամ Յուրին գրավել է Կիևը և երկակի վտարվել է Իզյասլավի կողմից։ Ռուտայում պարտությունից հետո Յուրին դուրս է մղվել հարավից, իսկ նրա դաշնակիցները ջախջախվել Իզյասլավի կողմից ։
Վյաչեսլավի մահից հետո Յուրին նորից արշավեց դեպի հարավ։ Ճանապարհին նա հաշտվում է Ռոստիսլավի հետ (հունվար 1155) և իր վաղեմի դաշնակից Սվյատոսլավ Օլգովիչի հետ գրավում Կիևը (մարտ 1155)։ Կիևի նոր իշխան Իզյասլավ Դավիդովիչը թողնում է քաղաքը առանց պայքարի և վերադառնում Չերնիգով։ Վիշգորոդում կառավարում էր Անդրեյ Յուրևիչը, Տուրովում՝ Բորիս Յուրևիչը, Պերեյասլավլում՝ Գլեբ Յուրևիչը։ Յուրին նախաձեռնեց արշավանք դեպի Վոլին, որը մինչ այդ մտնում էր հզոր իշխանության կազմի մեջ և որը ժամանակին Յուրին խոստացել էր փոխանցել Անդրեյ Վլադիմիրովիչի որդի Վլադիմիրին։ Սակայն Յուրի Դոլգորուկովի կրած անհաջողությունից հետո Վոլինը անցավ Իզյասլավի որդիներ Մստիսլավին և Յարոսլավին։ Ռոստիսլավը Սմոլենսկից, ով նախկինում ընդունում էր Յուրիի ավագությունը, նրա 1157 Վոլինի արշավանքից հետո դաշինք է կազմում Մստիսլավ Իզյասլավիչի և Իզյասլավ Դավիդովիչի հետ։ Պայքարը մնում է անավարտ, քանի որ մայսիսի 15 1157 թվականին Յուրի Դոլգորուկովը մահանում է, հավանաբար նրան թունավորում են Կիևի բարձր աստիճանավորները։ Դոլգորուկիվի մահից անմիջապես հետո արքունիքը թալանվեց ժողովրդի կողմից։
Անձնական հատկանիշները
Մ. Շերբատովը կարծում էր, որ Յուրիին անվանել են Դոլգորուկի իր ագահության համար՝ համեմատելով նրան պարսկական թագավոր Արտակսերսկսի հետ ։
Ամուսնությունները և երեխաները
Առաջին կինը՝ 1108 թվականից, պոլովեցների խան Ալեպ Օսենևիչի դուստրր, իշխանուհի։ Այդ ամուսնությունից Յուրիի հայրը Վլադիմիր Մոնոմախը նպատակ ուներ ամրացնել կապերը պոլովենցերի հետ։ Ամուսնությունից ծնված երեխաները.
Երկրորդ կինը. նրա մասին հստակ ոչինչ հայտնի չէ, բացի այն փաստից, որ նա մահացել է 1183 թվականին։ Քանի որ այս ամուսնությունից ծնված երեխաներին մայրը փախուստի ժամանակ 1161 թվականին տարել է Բյուզանդիա՝ հետևաբար Ն. Կարամզինը ենթադրում է, որ Դոլգորուկիի երկրորդ կինը ուներ հունական ծագում և պատկանում էր Կոմինների թագավորական տանը ։ Երկրորդ ամուսնությունից ծնված երեխաները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1090-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 15 մահեր Կատեգորիա:1157 մահեր Կատեգորիա:Քաղաք հիմնադրած անձինք
Կալաֆատ
Կալաֆատ (Calafat), քաղաք Ռումինիայում՝ Օլտենիա պատմական մարզի Դոլժ ժուդեցում (գավառ, շրջան)։ Ընկած է Դանուբ գետի ափին, բուլղարական Վիդին քաղաքի դիմաց, որի հետ կապված է 2013 թվականին շահագործման հանձնված, շուրջ երկու կիլոմետր երկարություն ունեցող, լայն կամրջով (երկկողմանի ավտոճանապարհ, երկաթգիծ, երկու մետր լայնությամբ ճանապարհահատված՝ հեծանվորդների և մայթեր՝ հետիոտնների համար)։ Կալաֆատն ընկած է Գերմանիան թուրքական Ստամբուլի և հունական Սալոնիկի հետ կապող համաեվրոպական ճանապարհային միջանցքում։ Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստից գտնվում է 255 կիլոմետր, ժուդեցի վարչական կենտրոնից՝ Կրայովա քաղաքից մոտավորապես 80 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետային ոչ մեծ նավահանգիստ է։ 1997 թվականին ստացել է մունիցիպի (համեմատաբար մեծ քաղաքի) կարգավիճակ ։ Նրա համայնքապետարանի ենթակայության տակ, բուն քաղաքից բացի, գտնվում են ևս երեք բնակավայր (դրանց բնակիչների թվաքանակը տրված է 2002 թվականին անցկաված մարդահամարի տվյալներով).
Կալաֆատն ունի քաղաքային մի քանի թերթ։ Դրանցից մեկը Ziarul De Calafat-ն է, որը լույս է տեսնում նաև առցանց տարբերակով, մյուսը՝ Calafat Live-ը ։
Պատմություն
Բնակավայրը 14-րդ դարում հիմնել են ջենովացիները, ովքեր այստեղ աշխատեցրել են մեծ թվով նավանորոգողների (Calafatis): Հենց այդ բառն էլ ընկած է բնակավայրի անվանման հիմքում։
18-րդ դարի վերջերին և 19-րդ դարում Կալաֆատին տիրելու համար մի քանի անգամ ճակատամարտի են բռնվել ռուսական և թուրքական զորքերը։
Բնակչություն
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Կալաֆատի բնակչության թվաքանակը եղել է 18.858 :
Քաղաքի բնակչության ազգային կազմը.
Մայրենի լեզու են հայտարարել՝
Քաղաքի բնակչության կազմը ըստ դավանանքի.
Վեսյոլի (Դուբովսկի շրջան)
Վեսյոլի (Весёлый), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Վեսյոլովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պուիլորան
Պուիլորան (Puilaurens), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2007 թվականի դրությամբ կազմում է 259 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.38 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 160 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 154 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 84 անձ (46 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (14 տղամարդ և 13 կին)։ 43 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարչական միավորների անվանումը տարբեր երկրներում
Այստեղ ներկայացված են որոշ երկրների վարչական միավորների անվանումներ՝ ինչպես որ հնչում են տվյալ լեզվով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Վարչական միավորներ ըստ երկրի
Սկրագլևկա
Սկրագլևկա (Скраглівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սկրագլևկա գյուղում բնակվում էր 1 512 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4728 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 319,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(9169) 1988 TL1
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,281324 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9632 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5994 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1258,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286038 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,87° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սուլթան-փունար
Սուլթան-փունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղանղալի շրջանի համայնքներ
Իոսիպովցի (գյուղ, Բառի շրջան)
Իոսիպովցի (Йосипівці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իոսիպովցի գյուղում բնակվում էր 134 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 319 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կովալյովկա (Ակսայի շրջան)
Կովալյովկա (Ковалёвка), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Մտնում է Ռասվետովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 12 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանի բնակավայրեր
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Վերին Սասնաշեն)
Սուրբ Վարդան եկեղեցի, կրոնական կառույց Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղում ։
Անվանում
Եկեղեցին անվանվել է «Սուրբ Վարդան»՝ ի հիշատակ Վարդան Մամիկոնյանի։
Պատմություն
Կառուցվել է 2018-2019 թվականների ընթացքում՝ Ռուսաստանի Դաշնության Արմավիրի հայկական համայնքի խորհրդի անդամ, Արմավիր քաղաքի պատվավոր բարերար Ալեքսանդր Սարկիսյանի ջանքերով և միջոցներով։
Սուրբ Վարդան եկեղեցին օծվել է Արագածոտնի թեմի առաջնորդ տեր Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանի ձեռամբ ՝ 2019 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Հիմնարկեքը իրականացվել է 2018 թվականի մայիսին։
Սուրբ Վարդանը Վերին Սասնաշեն գյուղի միակ եկեղեցին է։ Վերին Սասնաշենցիները մինչև եկեղեցու կառուցումը մկրտության, պսակի արարողության, մոմովառության կամ պատարագի համար գնացել են մոտակա բնակավայրերի կամ Թալին քաղաքի եկեղեցիներ։ Եկեղեցու կառուցման ժամանակ Ալեքսանդր Սարկիսյանի ջանքերով Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի ավերակներից քարեր են բերվել և տեղադրվել եկեղեցու հիմքերում և ճակատային մասում ։ Սուրբ Վարդան եկեղեցու դուռը Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի Երևանի պատմության թանգարանում պահվող յուրօրինակ դռան կրկնօրինակն է ։
Եկեղեցու օծման արարողությունը նշվել է մեծ շուքով, որին ներկա են գտնվել Ռուսաստանի հայերի միության Արմավիր մասնաճյուղի ղեկավար Գրիգորի Կարապետյանը, խորհրդի անդամներ, մարզի համայնքների ղեկավարներ, Ռուսաստանից ու Հայաստանի տարբեր քաղաքներից ժամանած պատվավոր հյուրեր : Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Թադե քահանա Թախմազյանը։
Սբ․ Վարդան եկեղեցու կառուցող Ալեքսանդր Սարկիսյանի նախնիները մշեցիներ են, որոնք գաղթելով Արևմտյան Հայաստանից՝ եկել և բնակություն են հաստատել Վերին Սասնաշենում: Ալեքսանդր Սարկիսյանը նպատակադրվել է շարունակել Մշո Սուրբ Առաքելոց վանքի տարեգրությունը, որը կառուցվել է 4-րդ դարում, Արևմտյան Հայաստանի պատմական Տարոն գավառում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի տեսարժան վայրեր
Մալայերեն Վիքիպեդիա
Մալայերեն Վիքիպեդիա (Wikipedia Bahasa Melayu, ջավի։ ويکيڤيديا بهاس ملايو) Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի մալայերեն լեզվով տարբերակն է։.
Ֆրեդի Գուարին
Ֆրեդի Գուարին (իսպ.`Freddy Alejandro Guarin Vasquez, ), կոլումբիացի կիսապաշտպան, որը հանդես է գալիս միլանյան Ինտերում և Կոլումբիայի ազգային հավաքականում։
Կարիերա
Մանկապատանեկան կարիերա
Ֆրեդի Գուարինի առաջին ակումբը եղել է կոլումբիական Էվինգադոն։ Երեք տարի այստեղ խաղալուց հետո նա վարձավճարով տեղափոխվել է Բոկա Խունիորս։ Արգենտինական ակումբի կազմում անցկացրել է 2 հանդիպում, իսկ մրցաշրջանի մյուս մասը խաղացել է ակումբի երիտասարդական թիմում։
Մալայերեն Վիքիպեդիա
Պատմություն
Չնայած մալայերեն և ինդոնեզերեն լեզուների նպանությանը,,Վիքիպեդիայի մալայերեն և ինդոնեզերեն բաժինները ստեղծվել էին մասնակիցների երկու տարբեր խմբերի կողմից։  Ինդոնեզերեն Վիքիպեդիան հայտվեց վեց ամիս անց մալայերեն բաժնից հետո։  2009 թվականին ինդոնեզերեն Վիքիպեդիա ուներ երեք անգամ ավելի շատ ակտիվ գործող մասնակից և հոդված, քան մալայերենը։ Նույն թվականին Էնդրյու Լիհը գրեց. «քանի որ այս խմբերը հաշվի են առնում ազգային սահմանները, մոտակա ժամանակներում այն հավանականությունը, որ նրանք կմիանան, չնչին է։».
Ֆրեդի Գուարին
Կարիերա
Բոկա Խունիորս
Մալայերեն Վիքիպեդիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիայի բաժիններ Կատեգորիա:Ավստրոնեզիյան Վիքիպեդիաներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիան ըստ լեզուների
Ֆրեդի Գուարին
Կարիերա
2006 թվականի ամռանը արգենտինական ակումբը 500 հազար եվրոյով գնեց ֆուտբոլիստի լիարժեք տրանսֆերը։ Սակայն ֆուտբոլիստը որոշեց հանդես գալ ֆրանսիական Սենտ Էտիենում և տեղափոխվեց ֆրանսիական ակումբ։
Սենտ Էտիեն
Գուարինը ֆրանսիական ակումբ տեղափոխվեց 2006 թվականին և իր դեբյուտային հանդիպումը անցկացրեց հոկտեմբերի 14-ին մրցելով Լիոնի դեմ։ Առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2007 թվականի մարտին Տրուաի դեմ խաղում։
Պորտու
2008 թվականի հունիսի 14-ին ֆուտբոլիստը տեղափոխվում է պորտուգալական Պորտու։ Պորտուի հետ նա դառնում է Եվրոպայի լիգայի հաղթող։ Նա 63 խաղում թիմի կազմում դառնում է 11 գոլի հեղինակ։
Ինտեր
2012 թվականի հունվարի 31-ին Գուարինը վարձավճարով տեղափոխվում է իտալական Ինտեր։ Թիմը կոլումբիացու համար վճարել էր 1 միլիոն եվրո։ 2012 թվականի ամռանը Ինտերը ամբողջովին գնում է կոլումբիացու տրանսֆերը։
Շանխայ Շենխուա 2016 թվականի հունվարի 27-ին Գուարինը տեղափոխվել է չինական Շանխայ Շենխուա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պորտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սանտա Անա լա Ռեալ
Սանտա Անա լա Ռեալ (Santa Ana la Real) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ անդալուզիական Ուելվա պրովինցիայում։ Տարածքը՝ 27 կմ2, բնակչությունը՝ 493 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 101 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Պուսկու
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տինուտուան
Տինուտուան (tinutuan), ինդոնեզական խոհանոցի ուտեստ, Սուլավեսի կղզու հյուսիսային մասում գտնվող Մինահասա թերակղզու բնակիչների խոհարարական առանձնահատկությունը, հատկապես Մանադո քաղաքում, որի հետ կապված է ուտեստի երկրորդ անունը՝ բուբուր-մանադո (bubur Manado - «շիլա մանադյան ոճով»): Այն որոշակի հռչակ է վայելում երկրի այլ մասերում։
Ծագում և տարածում
Ուտեստի հայրենիքը Մանադոն է՝ Հյուսիսային Սուլավեսի նահանգի վարչական կենտրոնը, որը գտնվում է Մինահասա թերակղզու հյուսիսային ծայրում։, որը մալայերենի քերականացված ձևն է, «tinutuan» բառը նշանակում է «շիլափլավ», որն ամբողջությամբ արտացոլում է այս սննդի բնույթը՝ շատ ապրանքներով եփված խառնուրդ։ Ենթադրվում է, որ տինուտուանը ​​պատրաստելու պրակտիկան զարգացել է Սուլավեսիի այս հատվածի բնակչության ամենաաղքատ մասի շրջանում, ովքեր ստիպված են եղել խառնել տարբեր տեսակի սննդամթերքներ, հիմնականում առավել մատչելի և էժան, սննդի բավարար քանակ ստանալու համար ։
Տինուտուանը հնագույն ուտեստ չէ. այս անունով սնունդ մատուցելու առաջին դեպքերը վերագրվում են միայն 1970-ականների սկզբին ։ Այնուամենայնիվ, բրինձի և բանջարեղենի առատ խառնուրդը արագորեն դարձավ ամենատարածվածը Մինահասա թերակղզու հյուսիսային մասում։ Բուն Մանադոյում, XXI դարի սկզբին, այս ուտեստի իսկական պաշտամունք էր զարգացել. այն սկսեց ներկայացվել որպես տեղական խոհանոցի հիմնական առանձնահատկություն և ակտիվորեն տարածվեց։ Միևնույն ժամանակ, շեշտը դրվում է ոչ միայն տինուտուանի սննդային արժեքի և դրա էժանության վրա, այլև տարբեր կրոնական դավանանքների ներկայացուցիչների համար սննդի մեջ դրա օգտագործման ընդունելիության վրա։ Քաղաքապետի և Մանադոյի քաղաքապետարանի այլ պաշտոնատար անձանց ելույթներում տինուտուանը հաճախ հանդես է գալիս որպես այս քաղաքի էթնոմշակութային խորհրդանիշ ։
Տինուտուանը Մանադոյին «կապելու» վրա նման ընդգծված շեշտը բերեց այն փաստի, որ Սուլավեսիի այլ շրջաններում և կղզուց դուրս այս ուտեստը համբավ ձեռք բերեց ոչ այնքան իր նախնական անվան տակ, որքան «բուբուր-մանադո» (bubur manado), ինչը նշանակում է «մանադյան շիլա», «շիլա մանադյան ոճով» ։
Պատրաստման ընթացք և տարատեսակներ
Տինուտուանը հիմնված է խաշած բրնձի վրա. փաստացի՝ ջրի մեջ եփված բրնձի շիլայի։ Երբեմն մանադյան շիլա պատրաստելիս ջրի մեջ ավելացվում է կոկոսի կաթ։ Երբ բրնձը բավականաչափ եռում է, դրան ավելանում են այլ բաղադրիչներ, որոնք, անհրաժեշտության դեպքում, կարելի է նախապես եփել առանձին։ Ճաշատեսակի ամենակարևոր և գործնականում անփոփոխ բաղադրիչը դդմի միջուկն է, որը դրան տալիս է իր բնորոշ դեղնավուն կամ բաց նարնջագույն երանգը։ Գրեթե բոլոր բաղադրատոմսերը ներառում են տապիոկա կամ բաթաթ, ոմանք պարունակում են երկուսն էլ, և շատերը ներառում են եգիպտացորեն, գազար, աղացած լոբի և մաշ։ Միշտ օգտագործվում են այս կամ այն տեսակի ​​կանաչիները, որոնք սովորաբար ավելացվում են տինուտուանի պատրաստման ավարտից անմիջապես առաջ՝ սպանախ, ջրային սպանախ, պրասներ, կանաչ սոխ, մաղադանոս։ Լրացուցիչ բաղադրիչները ավելացվում են ուտեստի մեջ բավականին մեծ քանակությամբ, որպեսզի դրանց ընդհանուր ծավալը սովորաբար համեմատվի բրնձի հետ և հաճախ գերազանցի դրան։ Առավել հաճախ օգտագործվող համեմունքներն են սխտորը, ռեհանը, շաղափը, աբելմոսի տերևները, մելինջոն, պապայան և սիզիգիուման ։
Պատրաստման ընթացքում ուտեստը պարբերաբար խառնվում է՝ առավելագույն միատարրություն հաղորդելու համար։ Պատրաստի վիճակում այն ավելի շատ կամ պակաս խտության շիլա է։ Դդումը, տապիոկան և բաթաթը սովորաբար ամբողջովին խառնվում են ընդհանուր զանգվածի հետ, եգիպտացորենի հատիկները, լոբու պատիճները, գազարն ու կանաչին խաշում են մինչև շատ փափուկ վիճակի հասնելը ։
Մատուցում և օգտագործում
Տինուտուանը ուտում են տաք վիճակում, հնարավորինս շուտ՝ պատրաստելուց հետո։ Մանադոյում և ընդհանրապես Հյուսիսային Սուլավեսիում այս ուտեստը տարածված է հիմնականում որպես նախաճաշ, բայց այն կարող է նաև մատուցվել օրվա ավելի ուշ ժամին ։
Մանադյան շիլան հիմնական ուտեստ է համարվում։ Այն մատուցվում է սեղանի շուրջ, որպես կանոն, խավարտների հավաքածուով, որոնք սովորաբար մատուցվում են փոքր ամանների կամ ափսեների մեջ, տեղադրված տինուտուանի մի մասի կողքին։ Նման խավարտների քանակը կարող է լինել մեկ-երկուսից մինչև տասը։ Տինուտուանի ամենատարածված լրացումներն են տապակած շալոտ տեսակի սոխը կամ գլուխ սոխը, ապխտած կամ չորացրած ձկան կտորները, տապակած տոֆուն, մանրացված խաշած ձուն և փոքր ձկան կոլոլակները։ Խավարտները հաճախ պարունակում են ռիչա-ռիչայի փոքր չափաբաժին՝ հյուսիսային սումատրական ավանդական ուտեստ, որը պատրաստվում է գրեթե ցանկացած կենդանական արտադրանքից, ներառյալ էկզոտիկ ուտեստները, ինչպիսիք են չղջիկները, օձերն ու շները, որոնք շոգեխաշվում են շատ կծու սոուսով ։ Բացի այդպիսի խավարտներից, տարբեր համեմունքներ ավանդաբար մատուցվում են տինուտուանի հետ՝ սոյայի սոուսը, սամբալը՝ կարմիր պղպեղից խիտ մածուկանման սոուս, ծովախեցգետնի մածուկը։ Ուտելուց անմիջապես առաջ խավարտները և համեմունքները ըստ ճաշակի ավելացվում են մանադյան շիլայի մեկ չափաբաժնին ։
Հյուսիսային Սուլավեսիի բնակիչները տանը հաճախ են տինուտուան ​պատրաստում, բայց այն այդ տարածքներում հատկապես տարածված է ռեստորանային և փողոցային խոհանոցում։ Այս ուտեստը առկա է բոլոր մակարդակների հասարակական սննդի հաստատությունների ընտրացանկում, ինչպես նաև համընդհանուր պատրաստվում է փողոցներում, շուկաներում և այլ մարդաշատ վայրերում՝ խոհանոցային շարժական սայլակներում։ Բացի այդ, Մանադոյում և նրա շրջակայքում ընդունված է պատրաստել տինուտուան ​​տարբեր տոնական հանդիսությունների և այլ սոցիալական միջոցառումների ժամանակ. ժողովրդական փառատոներ, կորպորատիվ հավաքույթներ, մշակութային փառատոներ ։
Նինոծմինդա
Նինոծմինդա (ნინოწმინდა, մինչ 1991 թվականը՝ Բոգդանովկա), քաղաք Վրաստանի հարավում, Խանչալի լճի ափին, Սամցխե-Ջավախք մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1940 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Թբիլիսիից` 91 կմ (Ծալկայի կողմից) և 320 կմ (Ախալցխայի կողմից)։ Քաղաք է 1983 թվականից։ Բնակչությունը՝ ։
Բնակչությունը
Նինոծմինդայի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը հայեր են, ովքեր եկել են շրջակա գյուղերից։ 2014 թվականին Նինոծմինդան ուներ 5144 բնակիչ, որից` 2482 տղամարդ և 2662 կին։
Տնտեսություն և մշակույթ
Նինոծմինդայում գործում է կարի ֆաբրիկա, յուղապանրագործարան, մեխանիկական գործարան։ Խորհրդային տարիներին այնտեղ կար չորս միջնակարգ դպրոց (որից երեքը հայկական), գիշերօթիկ և երաժշտական դպրոցներ, մշակույթի տուն, կինոթատրոն, երկու գրադարան, հիվանդանոց և այլն։ 1935 թվականից լույս էր տեսնում հայերեն թերթ ("Արշալույս")։
Քաղաքում գործում է նաև 1884 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցին (Սուրբ Սարգիս)։
Պատմությունը
Նինոծմինդան հիմնադրվել է 1840 թվականին՝ Ռուսական կայսրության Տավրիկյան նահանգից արտաքսված աղանդավորական ռուսների` դուխոբորների կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Նինոծմինդայի շրջանի բնակավայրեր
Ninotsminda
Գուրեև (Դուբովսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանի բնակավայրեր
Չեկան (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)
Չեկան (Чекан), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 559 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գիի և Էստոպայի արկածները
«Գիի և Էստոպայի արկածները» (As Aventuras de Gui & Estopa) բրազիլական մուլտսերիալ, որը ստեղծել է « Cartoon Network » հեռուստաընկերությունը։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 2009 թվականի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտսերիալներ Կատեգորիա:2009 հեռուստասերիալներ
Սամվել Դանիելյան (ճարտարապետ)
Սամվել Սայիկի Դանիելյան, ճարտարապետ։ Երևանի գլխավոր ճարտարապետ (2004-2011)։
Կենսագրություն
1968-1974 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետա-շինարարական ֆակուլտետում, 1984 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզը Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտում, Ճարտարապետության թեկնածու (1988), դոցենտ (1992)։ 1973-1975 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի լաբորատորիայի ինժեներ, 1975-1983 թվականներին՝ ճարտարապետության և շինարարական արդյունաբերության ամբիոնի ասիստենտ, 1983-1990 թվականներին դասավանդել է նույն ամբիոնում։ 1990-1996 թվականներին եղել է Ճարտարապետության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 1996 թվականին՝ Երևանի գլխավոր Ճարտարապետի տեղակալ։ 1998-2000 թվականներին եղել է ՀՀ Կառավարության աշխատակազմի քաղաքաշինության և բնական ռեսուրսների վարչության պետի տեղակալ։ 2000-2003 թվականներին՝ Ճարտարապետության ֆակուլտետի դեկան, 2003-2004 թվականներին՝ Երևանի քաղաքապետարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինական վարչության պետ։ 2004-2011 թվականներին զբաղեցրել է Երևան քաղաքի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը ։ 2011 թվականից "Classic AD" դինամիկ զարգացող ճարտարապետական արվեստանոցի գլխավոր ճարտարապետն է ։
Սամվել Դանիելյանի նախագծերով կառուցվել են ՝
Արտաքին հղումներ
Սամվել Դանիելյան, Հին ու նոր Երևանի խաչմերուկում
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Բա Նյուր Յոլ
Բա Նյուր Յոլ  (Ва-Нюр-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոժյոգ գետի ձախ ափին՝ 108 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (98401-98500)
Աստերոիդների ցանկ (98301-98400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (98501-98600)
Իվանովեցկոե
Իվանովեցկոե (Івановецьке), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովեցկոե ավանում բնակվում էր 196 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Արաբական ստրկավաճառություն
Արաբական ստրկավաճառություն, ստրկավաճառության պրակտիկա, որը տեղի է ունեցել Արաբական աշխարհում, հիմնականում Արևմտյան Ասիայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հարավարևելյան Աֆրիկայում, Սոմալի, ինչպես նաև Եվրոպայի որոշ մասերում, (օրինակ՝ Պիրենեյան թերակղզում և Սիցիլիայում) այդ տարածքներում արաբների տիրապետության շրջանում։ Առևտուրը կենտրոնացած էր Մերձավոր Արևելքի, Սոմալիի շուկաների վրա։ Հատուկ ռասայի, ազգության կամ կրոնի մարդկանց թրաֆիքինգի սահմանափակումներ չեն եղել, իսկ ստրկավաճառները կարող էին ազգությամբ արաբ չլինել։ Եվրոպական գիտական գրականության մեջ այս ստրկավաճառությունը կոչվում է ոչ միայն արաբական, այլ նաև մահմեդական կամ նույնիսկ Բերբերյան (տարածքի անունով՝ Բարբարոսական ափ)։
8-րդ և 9-րդ դարերի ընթացքում, Ֆաթիմյան խալիֆայության ժամանակաշրջանում, ստրուկների մեծ մասը եվրոպացիներ էին (կոչվում են սակալիբա), որոնք գերեվարվել էին Եվրոպայի ափերին և պատերազմների ժամանակ ։ Պատմաբանները գնահատում են, որ իսլամական երկրներում ստրկության գոյության ողջ ժամանակահատվածում՝ 650-1900 թվականներին, 10-18 միլիոն մարդ ստրկացվել է արաբ ստրկավաճառների կողմից և Եվրոպայից, Ասիայից և Աֆրիկայից դուրս բերվել Կարմիր ծովով, Հնդկական օվկիանոսով և Սահարա անապատով ։ Միևնույն ժամանակ, ստրուկները գալիս էին բազմաթիվ շրջաններից, որոնց թվում էին միջերկրածովյան ժողովուրդների ներկայացուցիչներ, պարսիկներ, Կովկասի և Անդրկովկասի լեռնային շրջանների ժողովուրդներ (Վրաստան, Հայաստան և Չերքեզիա) և Կենտրոնական Ասիայի և Սկանդինավիայի մասեր, անգլիացիներ, հոլանդացիներ և իռլանդացիներ, բերբերներ Հյուսիսային Աֆրիկայից, սլավոններ ,ինչպես նաև տարբեր ծագման տարբեր այլ ժողովուրդներ, այդ թվում` աֆրիկյան ժողովուրդների ներկայացուցիչներ։
Արաբական ստրկավաճառության ամենամեծ կենտրոններից մեկը Աֆրիկյան Տոմբուկտու քաղաքն էր, որն այդ ժամանակ հասանելի էր միայն մուսուլմանների համար, բայց միևնույն ժամանակ ընկած էր հենց արաբական աշխարհից դուրս։ Աֆրիկյան մի շարք պետությունների իշխանություններն իրենք էին արաբների համար ստրուկների ակտիվ մատակարարներ, մասնավորապես՝ Սահելի Միջնադարյան թագավորությունները՝ Կանեմ-Բորնուն և Վադայը կամ Մահդիստական սուլթանությունը ։
Հյուսիսային Աֆրիկայում բերբերյան ծովահենները ծովահենության զանգվածային գործողություններ էին իրականացնում Եվրոպական նավերի դեմ և ստրկացնում հազարավոր եվրոպացի քրիստոնյաների։ Մեծ Բրիտանիայում շատ դեպքերում, օրինակ, գյուղական եկեղեցիներն ու համայնքները գումար էին հավաքում նման փրկագինների համար։ Բրիտանական կառավարությունը երբեք փրկագին չի վճարել իր քաղաքացիների համար։ Քրիստոֆեր Հիթչենզը հայտնում է, որ 1530-1780 թվականներին Հյուսիսային Աֆրիկայում ստրկության է վաճառվել, հավանաբար, մոտ 1,5 միլիոն եվրոպացիներ և ամերիկացիներ ։ 18 - րդ և 19-րդ դարերում Հարավարևելյան Աֆրիկայից զինջա ստրուկների (բանտու) հոսքը մեծացավ Զանզիբարի Սուլթանության ծաղկման հետ, որը հիմնադրվել էր Զանզիբարում (այժմ՝ Տանզանիա)։ Զանզիբարի արաբները ուղղակի առևտրային շահերի բախման մեջ են մտել  Արևելյան Աֆրիկայի ափի երկայնքով պորտուգալացիների և այլ եվրոպացիների հետ մրցակցության մեջ ։ Արևելյան Աֆրիկայի ներքին տարածքներում որոշ ցեղեր, ինչպիսիք են Յաոն, վերածվել են արաբ վաճառականներին ստրուկ մատակարարողների։ Ստրուկների մեծ մասը «ձեռք են բերվել» Աֆրիկական Մեծ լճերի շրջանում, հատկապես Նյասա և Տանգանիկա լճերի ափերին։ Մինչև 19-րդ դարի կեսերը ստրուկների գրավումը և դրանց գնումը կատարվում էին ափերին ավելի մոտ, բայց հետո սկսվեց արաբ ստրկավաճառների ինտենսիվ առաջխաղացումը դեպի մայրցամաքի խորքերը։ Եղել են դեպքեր, երբ ստրկավաճառության արդյունքում որևէ գյուղի բնակչությունն ամբողջությամբ անհետացել է. կան պնդումներ, որ Աֆրիկայի արևմտյան ափին ստրկավաճառության արդյունքում որոշ տարածքներ ամայացել են։ 19-րդ դարի վերջին, երբ սկսվեց Արևելյան Աֆրիկայում եվրոպական գաղութների ստեղծումը, եվրոպացիները սկսեցին պայքարել Արաբական ստրկավաճառության դեմ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ստրկավաճառություն Կատեգորիա:Արաբական երկրների պատմություն Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկայի պատմություն
(1297) Քուադեա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,019309 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7971 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2416 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1916,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187864 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9° անկյուն։
Քուադեա աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էոսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1934 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վասիլևո-Շամշևո (Կագալնիցկի շրջան)
Վասիլևո-Շամշևո (Васильево-Шамшево), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Իվանովո-Շամշևսկի համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Վանք (Շապին Գարահիսարի գավառ)
Վանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառակում ։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 42 կմ հարավ-արևելք, Գայլ գետի ձախ կողմում։
Պատմամշակութային կառույցներ
Վանքն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Միջճյուղային հաշվեկշիռ
Պլանային միջճյուղային հաշվեկշիռները կարող են կազմվել դինամիկ մոդելի հիման վրա, որը գծային հավասարումների համակարգ է, ապահովում է արտադրության, կապիտալ ներդրումների ու աշխատանքային ռեսուրսների փոխադարձ կապն ընդլայնված վերարտադրության մեջ։ Ստատիկ մոդելում այդ կապերը չեն արտացոլվում։
Վանք (Շապին Գարահիսարի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միջճյուղային հաշվեկշիռ
Կատեգորիա:Արտադրություն
Շիշկերտ
Շիշկերտ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Կապանից մոտ 16 կմ հարավ-արևմուտք, Ծավ գետի ձախակողմյան Շիշկերտ վտակի ձախ ափին, Ծավ գյուղից 12 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից մոտ 1820 մ բարձրության վրա։
Նույն անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։
Պատմություն
Գյուղը շրջապատված է խիտ անտառներով, որտեղից սկիզբ է առնում Բասուտա գետը, որը հոսում է Ծավ - Ներքին Հանդ գյուղերով, հասնում է մինչև ադրբեջանական ազատագրված տարածքները և թափվում է Արաքս գետը։
Գյուղը Տաթևի վանքի հարկատու գյուղերից էր և վճարում էր 10 միավոր հարկ։ Հետագայում գյուղը կոչվել է Շիշկերտ կամ Շկետ։ Վերջին անունը ավելի շատ հնչում է տեղացիների կողմից։ Շիշկերտը հիշատակվում է Ղուկաս Սեբաստացու «Դավիթ Բեկի» պատմության մեջ, որի համաձայն գյուղը հանդիսացել է Դավիթ Բեկի զորակայաններից մեկը։
Տեղացիները հաղթական մարտեր են մղել խանական ուժերի դեմ՝ ամուր պահելով թե գյուղի, և թե այն ժամանակ Չավնդուր կոչվող գավառի տարածքը։ Այստեղ՝ գյուղի հին գերեզմանատանն է թաղված Դավիթ Բեկի քաջ զորավար Մեղրեցի Առաքելը, ով ավանդության համաձայն եղել է Շիշկերտ գյուղի փեսա։
Հին գերեզմանատան ստորին մասում, ձորի պռնկին աչքի է ընկնում մի տապանաքար, որի վրա գուրզ է քանդակված։ Դա Առաքելի տապանաքարն է։
Գյուղի պատմությունը ունի անհայտ էջեր։ Ըստ զրույցների եղել է ժամանակ, երբ բնակչությունը հեռացել է և հաստատվել հեռավոր վայրերում։ Կա վարկած որ գյուղը վերաբնակեցրել են Մեղրու Լիճք գյուղից այստեղ եկած հովիվները։ Նրանք նկատել են քեղի և մացառուտների մեջ թաղված եկեղեցին ու ավերակ շինություններ։ Նրանք այստեղ են տեղափոխել իրենց ընտանիքները, ապա հրավիրել Շիշկերտում ապրել ցանկացողներին և շունչ տվել ավերակներին։ Դա տեղի է ունեցել ռուս-պարսկական 1826-1828 թվականների պատերազմից առաջ։ Ահա թե ինչու 1832 թվականի Ցարական Ռուսաստանի անցկացրած կամերալ (ծխական) նկարագրության մեջ գյուղն ունեցել է 82 բնակիչ։ Հետագայում բնակչությունն աճել է։ Շիշկերտում նախապես բնակություն են հաստատել նշանավոր Մելիք-Օհանջանյանները, որոնք որոշ ժամանակ այստեղ ապրելուց հետո տեղափոխվել են Մեղրու Կալեր գյուղ։ 1840 թ. կամերալ նկարագրության մեջ Մելիք-Օհանջանյանները հաշվառված են Շիշկերտ գյուղում։
Շիշկերտը ամենահարուստ կոլեկտիվ տնտեսությունն է եղել խորհրդային ժամանակներում։ Գյուղը հացով ու կարտոֆիլով կերակրել է շրջանի սովյալներին, ինչպես նաև թուրք բնակչությանը։ 1968 թվականի Զանգեզուրի երկրաշարժից հետո բնակչության պահանջով գյուղը տեղափոխվեց ներկայիս Ծավ գյուղի Խաչտափ տարածքը։ Սակայն տեղացիները շարունակում էին աշխատել Շիշկերտի բնական ռեսուրսներով հարուստ տարածքում։ Խնդիր դրվեց վերականգնել գյուղը։ Խորհրդային Հայաստանի կառավարությունը սկսեց վերականգնման աշխատանքները։ Կառուցվեցին բնակելի տներ, սակայն շինարարությունը կիսատ մնաց արցախյան պատերազմի պատճառով։
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շիշկերտի շրջակայքում պահպանվել են XVII-XVIII դարերի եկեղեցիներ և XVII դարի գյուղատեղիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գյուղեր
Վիշապ (գերբնական էակ)
Վիշապ, երևակայական, գերբնական էակ շատ ժողովուրդների առասպելաբանություններում։ Սովորաբար պատկերվել է թևավոր օձի կամ տարբեր կենդանիների տարրերի համադրմամբ։ Ենթադրվում է, Վիշապի կերպարում միահյուսվել են երկինքն ու երկիրը՝ վերին (թռչուններ) և ստորին (օձ) հակադիր աշխարհները։ Ուսումնասիրողների կարծիքով՝ վիշապի մասին առասպելների հիմքում ընկած է քաոսի ու տիեզերքի հակամարտության առասպելի նախնական մոտիվը, որը հնդեվրոպական ժողովուրդների ավանդական պատկերացումներում առնչվել է ամպրոպին, ամպրոպային հողմին։ Ըստ հնագույն հավատալիքների, վիշապը բարձրանում է երկինք կամ երկնքից իջնում երկիր՝ առաջացնելով ամպրոպային փոթորիկներ, պտտահողմեր, կլանում արևը՝ առաջացնելով խավարում։ Հին Արևելքի մի շարք երկրներում վիշապը պաշտվել է իբրև ջրային տարերքի, պտղաբերության ու հարստության հովանի, իսկ ավելի ուշ դարձել ահեղության, իշխանության խորհրդանիշ։ Որոշ ուսումնասիրողների ենթադրությամբ՝ Վիշապը նախապես պաշտվել է իբրև ջուր, անձրև և հարստություն պարգևող ոգի, որն իր պոչը քարշ տալով երկրի վրա՝ նշագծել է ջրանցքներ փորելու ուղիները։ Գրեթե բոլոր առասպելաբանություններում ընդհանուր է աստվածության կամ դյուցազնի ձեռքով վիշապի սպանությունը և նրա կլանած ջրերի, հսկած գանձերի, ինչպես նաև նրան զոհաբերվող կույսերի ազատումը։ Ըստ հին հայկական առասպելի, վիշապի դեմ մարտնչում և հաղթուն է Վահագն Վիշապաքաղ աստվածը։
Կատեգորիա:Հայկական աստվածություններ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Մութձոր
Մութձոր, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Թիթեղջուր գետի ձախ օժանդակը։ Մտնում է Խնձորուտի համակարգի մեջ։ Սկիզբ է առնում Կենաց լեռների արևելյան լանջերից և Այգեձոր գյուղից 16 կմ հարավ-արևմուտք միանում մայր գետին։ Երկարությունը 4,5 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խնձորուտ գետի վտակներ Կատեգորիա:Տավուշի մարզի գետեր
Ժան Բաֆիե
Ժան Բաֆիե (Jean Eugène Baffier, ), ֆրանսիացի քանդակագործ։ Բաֆիեին ճանաչում բերեցին իր բրոնզե արձանիկները և տարբեր մետաղե գործերը (ամաններ, մոմակալներ, ծաղկամաններ), այդ թվում նաև հայտնի պատմական գործիչների քանդակները, ինչպիսիք են՝ Լյուդովիկ XI-ի, Ժան Պոլ Մարատի, Ժան-Ժակ Ռուսոյի, Միգել Սերվետի և ուրիշների քանդակները։ 1886 թվականին նա հիմնադրել է Le Réveil de la Gaule ամսագիրը, որը գլխավորել է մինչև 1912 թվականը։ Բաֆիեն նաև հեքիաթների հավաքածուների հեղինակ է։ Նրա հեքիաթների հավաքածուն Nos géants d’auterfoés անվամբ էր հանդես գալիս։
Ալեգանի շրջան (այլ կիրառումներ)
Ալեգանի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Սթիվեն Քուին
Սթիվեն Քուին (Stephen Quinn, ), իռլանդացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Բերթոն Ալբիոն» ակումբի կիսապաշտպան։