cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ելենա Վալենսիանո
Իսպանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, 2008–2014 թվականներ
Վալենսիանոն հրաժարական է տվել Եվրախորհրդարանից 2008 թվականին, երբ ազգային ընտրություններում ընտրվել է Իսպանիայի պատգամավորների կոնգրեսում՝ ներկայացնելով Մադրիդը ։ Որպես խորհրդարանի անդամ՝ նա Արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում աշխատել է սոցիալիստական կուսակցության խոսնակ։ 2012-2014 թվականներին եղել է նաև սոցիալիստների գլխավոր քարտուղարի տեղակալը՝ Ալֆրեդո Պերես Ռուբալկաբայի ղեկավարությամբ ։
Եվրախորհրդարանի պատգամավոր, 2014–2019 թվականներ
2014 թվականի փետրվարին Իսպանիայի սոցիալիստական ​​աշխատավորական կուսակցությունն ընտրել է Վալենսիանոյին որպես եվրոպական ընտրությունների գլխավոր թեկնածու։ Այն ժամանակ PSOE-ն եղել է երկրորդ ամենամեծ սոցիալիստական ​​կուսակցության պատվիրակությունը Եվրախորհրդարանի S&D խմբում՝ 23 եվրոպատգամավորներով ։
2014 թվականի մայիսի 14-ին Վալենսիանոն և նրա պահպանողական գործընկեր Միգուել Արիաս Կանյետեն նկարահանվել են իսպանական հեռուստատեսության առաջին ուղիղ բանավեճում Եվրախորհրդարանի ընտրություններում երկրի առաջատար թեկնածուների միջև ։ Վալենսիանոն բանավեճում հաղթել է Արիասին, սակայն PSOE-ն խորհրդարան է վերադարձրել ընդամենը 14 եվրոպատգամավորի, ինչը 9-ով պակաս է, քան 2009 թվականին ։
Ընտրություններից հետո Վալենսիանոն կրկին մտել է Եվրախորհրդարան և ստանձնել Մարդու իրավունքների ենթակոմիտեի (DROI) նախագահի պաշտոնը։ Այս պաշտոնում նա նաև եղել է Ժողովրդավարության աջակցության և ընտրությունների համակարգման խմբի (DEG) անդամ, որը վերահսկել է Խորհրդարանի ընտրությունների դիտորդական առաքելությունները ։ Բացի այդ, նա աշխատել է Արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում (AFET), Մաղրիբի երկրների և Արաբական Մաղրիբի միության հետ հարաբերությունների պատվիրակությունում և Միջերկրածովյան միության խորհրդարանական վեհաժողովում։ Նաև եղել է Եվրոպական խորհրդարանի Արևմտյան Սահարայի հարցերով միջխմբի անդամ ։
2014 թվականի սեպտեմբերին PSOE-ի նախագահ Պեդրո Սանչեսը փոխարինել է Վալենսիանոյին որպես կուսակցության Եվրախորհրդարանի պատվիրակության ղեկավար և փոխարենը նշանակել Իրատքսե Գարսիային ։
2015 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ Հայիթիում Վալենսիանոն գլխավորել է Եվրոպական միության դիտորդական առաքելությունը՝ վերահսկելու քվեարկության նախապատրաստումն ու կազմակերպումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Էմի Փոլեր
Էմի Մերեդիտ Փոլեր (անգլ. Amy Meredith Poehler, , ամերիկացի դերասանուհի, կատակերգակ, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ «Ոսկե գլոբուս» (2014) և «Էմմի» (2016) մրցանակաբաշխության մրցանակակիր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ուսուցիչների ընտանիքում՝ Մասաչուսեթս նահանգի Նյուտոն քաղաքում։ Մանկությունն անցկացրել է Մասաչուսեթս նահանգի Բյորլինգթոն քաղաքում։ Ավարտել է Բոստոնի քոլեջը, քոլեջից հետո տեղափոխվել է Չիկագո։ 2001-2008 թվականներին եղել է «Շաբաթ երեկոյան ուղիղ եթերում» հեռուստաշոուի մշտական մասնակիցը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Հովնանաձոր
Հովնանաձոր (նախկին անվանումը` Հովանդարա), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ստեփանավանի տարածաշրջանում, Ստեփանավան քաղաքից մոտ 10 կմ հյուսիս-արևելք, Յաղդան գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևելք։
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1440 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը շրջապատված է բարձր քարաժայռերով, սարադաշտերով, լանջերով ու սառնորակ աղբյուրներով։
Պատմություն
Գյուղը վերանվանվել է Հովնանաձոր 1950 թվականի ապրիլի 14-ին ։
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, այգեգործությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Մեծ Ական ակունքից բխող ինքնահոս ջուրը ապահովում է գյուղի բնակչությանը խմելու ջրով։  Գյուղն ունի 1992-1993 թվականներին կառուցված բուժկետ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղի հյուսիսարևմտյան մասում է գտնվում Սբ. Սարգիս մատուռը (19-րդ դար)։ Գյուղից քիչ հեռու՝ ձորակի մեջ, կա հին հայկական գերեզմանոց։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հովնանաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 83, առկա բնակչությունը` 81 մարդ ։ Բնակիչերը հիմնադրման պահից մինչ օրս հայեր են ։ Գյուղի բնակչությունը նկատելիորեն նվազել է 1949 թվականին, երբ զգալի թվով բնակիչներ տեղափոխվել են Ստեփանավան և Վանաձոր քաղաքները և նախկին Հոկտեմբերյանի շրջանի գյուղերը ։
Հովնանաձորի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Գոլուբովկա (գյուղ, Պարտիզանսկի շրջան)
Գոլուբովկա (Голубовка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի կազմում։
Հովնանաձոր
Կլիմա
Գյուղի կլիման երկարատև ձմռանը ցուրտ է, իսկ կարճատև ամռանը՝ ոչ շատ տաք։ Շատ անգամ են կրկնվում կամ չորային երաշտի տարիները, կամ էլ անձրևային կարկտահարությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի բնակավայրեր
Գոլուբովկա (գյուղ, Պարտիզանսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Պարտիզանսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոկոլովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Սոկոլովսկի գյուղական խորհուրդ  (Соколівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1623 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 61.53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26.38 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քութեշ
Քութեշ, սուր վարակային հիվանդություն՝ հարուցված A խմբի բետա հեմոլիտիկ ստրեպտոկով(Streptococcus pyogenes) ։ Ամենահաճախ դիտվող ախտանիշներն են՝ անգինան, տենդը, գլխացավերը, մեծացած ավշային հանգույցները և տիպիկ ցանը ։ Լեզուն ունի բնութագրական տեսք՝ մորենման է, սկզբում սպիտակ, ապա կարմիր, իսկ տիպիկ ցանը մանր կետային է՝ նման հղկաթղթի ։ Առավել հաճախ հանդիպում է 5-15 տարեկան երեխաների մոտ ։
Քութեշով հիվանդանում են հիմնականում այն մարդիկ, որոնք ունեն ստրեպտոկոկալ անգինա կամ մաշկի ստրեպտոկոկային ախտահարում ։ Հարուցիչները տարածվում են հազալու և փռշտալու ժամանակ ։ Տարածումը հնարավոր է նաև, եթե վարակակիրը կպչում է բակտերիան պարունակող որև առարկայի և ապա ձեռքը կպցնում է քթին կամ բերանին ։ Բնութագրական ցանավորումը պայմանավորված է էրիթրոգեն տոքսինով, որն արտադրում են տվյալ բակտերիաների որոշ շտամներ ։ Ախտորոշումը հաստատվում է բկանցքի քսուկի ցանքսի հիման վրա ։
Պատվաստանյութ չի կիրառվում ։ Կանխարգելման նպատակով խորհուրդ է տրվում հաճախակի լվանալ ձեռքերը, առանձնացնել անձնական օգտագործման իրերը և հեռու մնալ հիվանդ մարդկանցից ։ Հիվանդությունը բուժվում է հակաբիոտիկներով, որի ժամանակին և ադեկվատ կազմակերպումը կանխարգելում է հետագա բարդությունները ։ Լիարժեք կազմակերպված բուժման պարագայում ելքը հիմնականում բարենպաստ է ։ Քութեշի հետևանքով զարգացող ուշ բարդություններից են երիկամի ախտահարումը, սրտի ռևմատիկ ախտահարումը և արթրիտը ։ 20-րդ դարի սկզբին քութեշը մանկական մահացության առաջատար պատճառներից մեկն էր ։
Ստրեպտոկոկալ անգինա
Ստրեպտոկոկային ֆարինգիտի նշաններ (Strep throat) ։
Հետևյալ ախտանիշները հիմնականում բացակայելու են՝ հազ, քթահոսություն, լուծ և կոնյուկտիվիտ ։ Այս ախտանիշների առկայությունը ավելի շատ վիրուսային վարակի մասին է խոսում։
Բերան
Քութեշին շատ բնորոշ ստրեպտոկոկալ ֆարինգիտի ժամանակ ախտահարվում են քմային նշիկները։ Նշիկները դառնում են այտուցված և հիպերեմիկ։ Ախտահարումը տարածվում է նաև քիմքի և լեզվակի վրա, արտահայտվելով փոքր կարմիր կետերի տեսքով, որոնք կոչվում են Ֆորչհեյմերի բծեր ։
Կլինիկական դրսևորումների բազմազանություն
Քութեշի բնութագրիչները կարող են տարբեր լինել՝ կախված տարիքից, ռասայից, օրգանիզմի առանձնահատկություններից։ Մինչև 5 տարեկան երեխաների մոտ ընթացքը կարող է լինել ատիպիկ։ Մինչև 3 տարեկան երեխաների մոտ հնարավոր է քթի փակվածության և ոչ բարձր տենդի զարգացում ։ Երեխաները շատ հաճախ որևէ գանգատ չեն ունենում, միայն դյուրագրգռություն և ախորժակի կորուստ ։
Մուգ մաշկ ունեցող երեխաների մոտ այդ տիպիկ դեմքի նկարագիրը կարող է մի փոքր այլ լինել, և նրանց մոտ ցանի մաս կազմող կարմրությունը և շուրջբերանային գունատ օղը կարող է նվազ նկատելի լինել ։ Կասկածել կարելի է հիմնվելով ուղեկցող ախտանիշների և ախտորոշիչ թեստերի արդյունքների վրա։
Ընթացք
Ստրեպտոկոկով վարակվելուց հետո սովորաբար 12ժամից մինչև 7օր է անհրաժեշտ ախտանիշների դրսևորման համար։ Այս ախտանշաներից են տենդը, հոգնածությունը և անգինան։ Տիպիկ քութեշանման ցանավորումը ի հայտ է գալիս 12-48 ժամ անց։ Ցանի առաջացման և տարածման առաջին օրերին արտահայտված են նաև Պաստիայի ախտանիշը (Պաստիայի բծեր) և «մորենման լեզուն» ։ Հաջորդող 3-4-րդ օրերին ցանը աստիճանաբար անհետանում է, ապա թեփոտվում, որը կարող է տևել շաբաթներ, ամիսներ  ։ Եթե չբարդացած քութեշ է, ապա ախտանշանները և թեփոտումը վերանում են 5-10 օրվա ընթացքում ։
Բարդություններ
Չբուժված կամ ոչ լիարժեք բուժված քութեշից հետո զարգացող բարդությունները կարելի է բաժանել երկու մեծ խմբի՝ ուղղակի և անուղղակի
Ուղղակի բարդություններ։ Սրանք հազվադեպ հանդիպող բարդություններ են, որոնք կա՛մ առաջանում են հարուցչի ուղղակի տարածումից, կա՛մ զարգանում են մոտակա օրգաններում։ Քութեշի դեպքում դա հիմնականում ըմպանն է։ Հարուցչի տարածումից հավանական է որ առաջանա հարնշիկային կամ ռետրոֆարինգեալ աբսցես, ցելյուլիտ, մաստոիդիտ կամ սինուսիտ։ Ստրեպտոկոկալ վարակին նաև բնորոշ է լիմֆատիկ համակարգով կամ արյամբ հեռակա հատվածներում տարածումը։ Այդպիսի հեռակա տարածման օրինակներից են էնդոկարդիտի, թոքաբորբի և մենինգիտի զարգացումը ։
Անուղղակի բարդություններ։ Այսպիսի բարդությունները զարգանում են A խմբի ստրեպտոկոկերի հատուկ շտամներով, և պայմանավորված են մոլեկուլային միմիկրիայի պատճառով զարգացող աուտոիմուն փոփոխություններով։ Այն հակամարմինները, որոնք գոյանում եմ պայքարելու համար A խմբի ստրեպտոկոկի դեմ, վնասում են սեփական հյուսվածքները։ Բարդությունները պայանավորված են այն հյուսվածով, որը դառնում է թիրախ հակամարմինների համար ։
Պատճառագիտություն
Ստրեպտոկոկային անգինայից հարուցիչների տարածումը կարող է լինել սերտ շփման կամ վերին շնչուղիների արտադրուկի (օրինակ հազի ժամանակ արտանետվող լորձային կաթիլների) միջոցով ։ Այն անձը, որը սերտ շփման մեջ է գտնվում ստրեպտոկոկային ֆարինգիտով հիվանդի հետ ունի 35 % հավանականություն վարակվելու։ A ստրեպտոկոկային ֆարինգիտով հիվանդ 10 երեխայից 1-ի մոտ զարգանում է քութեշ ։
Ախտաֆիզիոլոգիա
Քութեշին բնութագրական ցանը, որը նրա հիմնական տարբերությունն է իզոլացված ստրեպտոկոկային ֆարինգիտից, առաջանում է A խմբի ստրեպտոկոկի հատուկ պիրոգեն էքզոտոքսինից։ Այս տոքսինը կարող է հարուցել քութեշ միայն եթե տվյալ անհատը չունի հակատոքսիկ հակամարմիններ։ Հայտնաբերվել են ստրեպտոկոկալ պիրոգեն էքզոտոքսիններ A, B և C (speA, speB,և speC)։ Այս տոքսինները նաև կոչվում են էրիթրոգեն տոքսիներ, քանզի առաջացնում են քութեշին բնութագրական էրիթեմատոզ ցանավորում ։ A ստրեպտոկոկի հարուցիչներին տոքսին արտադարելու և հետևաբար քութեշ առաջացնելու համար անհրաժեշտ են բակտերիոֆագեր։ Օրինակ speA. տոքսինի արտադրման համար պատասխանատու է T12 բակտերիոֆագը, իսկ այդ տոքսինը ամենահաճախն է ասոցացվում քութեշի և նրա բարդույթներ սուր ռևմատիկ տենդի ու հետստրեպտոկակային գլոմերուլոնեֆրիտի հետ ։
Այս տոքսինները կոչվում են նաև սուպերանտիգեններ, քանի որ ակտիվացնում են օրգանիզմի իմուն պատասխանի համար պտասխանատու հիմնական բջիջներին ։ Օրգանիզմը այս տեքսիններին ի պատասխան սինթեզում է սպեցիֆիկ հակամարմիններ։ Չնայած դրան, այս հակամարմիննեըր ի զորու չեն լիովին պաշտպանել մարդուն հետագա A խմբի ստրեպտոկոկային վարակից, քանի որ մոտ 12 տարբեր պիրոգեն էքզոտոքսիններ կան ։
Մանրէաբանություն
Հիվանդությունը հարուցվում է Streptococcus բակտերիայի կողմից արտազատվող պիրոգեն տոքսինով ։ Ստրեպտոկոկային պիրոգեն էքզոտոքսին A-ն(speA) բոլոր տոքսիններից ամենաշատ հետազոտվածն է։ Նրա գենը կրումը բակտերիֆագ T12-ը, որը ներդնում է այդ տոքսին արտադրող հատվածը ստրեպտոկոկի գենոմում, որտեղից էլ այն ենթարկվում է տրանսկրիպցիայի ։
Վիրուսների տաքսոնոմիայի միջազգային կոմիտեն T12 վիրուսը չի ընդգրել որևէ տաքսոնոմիկ միավորում։ Սա երկթել ԴՆԹ պարունակող վիրուս է և մորֆոլոգիորեն եթե դիտենք, ապա ամենայն հավանականությամբ պատկանում է Siphoviridae-ներին։
1986 թվականին կլոնավորվել և սեքվենավորվել է speA գենը ։ Այն բաղկացած է 753զույգ հիմքերից, որի արտադրած սպիտակուցի ընդհանուր զանգվածը 29.244 կիլոԴալտոն (կԴա) է։ Սպիտակուցի կազմում կա ազդանշանային հատված՝ 30ամինաթթվից բաղկացած, որի հեռացումից հետո մնում է մոտ 25.787 կԴա զանգվածով հատված։ Գենի կազմում կա և՛ պրոմոտորային, և՛ ռիբոսոմին ամրանալու հատված (Շայն-Դալգարնոյի հաջորդականություն)։ Տրանսկրիպցիայի տերմինալ հաջորդականությունը(ստոպ կոդոն) տրանսլյացիայի համանուն հաջորդականությունից 69 հիմք ներքև է։ Ծայրային կարբօքսիլ հատվածը ցուցաբերում է խիստ նմանություն ոսկեգույն ստաֆիլակոկի (Staphylococcus aureus) էնտերետոքսին  B և C1 գեների համանուն հատվածներիկ հետ։
Ախտորոշում
Չնայած քութեշը ունի տիպիկ կլինիկական պատկեր և կարելի է ախտորոշումը դնել կլինիկորեն, վերջնական ախտորոշման և այլ հիվանդություններից տարբերակման համար անհրաժեշտ են լրացուցիչ հետազոտություններ ։ Շատ կարևոր է անամնեզը, հատկապես ստրեպտոկոկային անգինայով հիվանդի հետ շփումը ։ Քութեշի հաստատման համար կա երկու մեթոդ՝ բկանցքի քսուկի ցանքս և արագ անտիգենային թեստ
Շճաբանական ախտորոշմամբ հայտնաբերում ենք ստրեպտոկոկի նկատմամբ օրգանիզմի սինթեզած հակամարմինները՝ հակաստրեպտոլիզին-O(ASLO) և անտիդեօքսիռիբոնուկլեազ B։ Այս հակամարմինները սինթեզելու համար օրգանիզմին անհրաժեշտ է 2-3շաբաթ, այդ պատճառով ներկա հիվանդության ախտորոշման համար այն չի կիրառվում, բայց կիրառվում է տարած ստրեպտոկոկային վարակը հաստատելու համար ։
Բկանցքի քսուկի ցանքսով կարելի է հասկանալ արդյոք վարակը էլիմինացվել է թե ոչ։ Սակայն այդ նպատակով տվյալ մեթոդի կիրառումը ցուցված չէ, քանի որ 25% դեպքերում չնայած բուժմանը վարակակրությունը պահպանվում է ։
Կանխարգելում
Մեթոդներից մեկը հակաբիոտիկների երկարաժամկետ կիրառումն է կանխարգելելու համար հետակա ստրեպտոկոկալ ինֆեկցիան։ Մեթոդը խորհուրդ է տրվում միայն այն անձանց, որոնք ունեցել են բարդություններ, ինչպիսիք են սուր ռևմատիկ տենդի և սրտի ռևմատիկ հիվանդության ռեկուրենտ(կրկնվող) գրոհները ։
Պատվաստանյութի կիրառումը ավելի խելամիտ տարբերակ է, քանի որ այն թիրախավորում է մի քանի ենթատիպերի ստրեպտոկոկեր ։ Պատվաստանյութը հայտնաբերել են Ջորջ և Գլադիս Դիքերը, բայց հակաբիոտիկերի կիրառումը սահմանափակել է դրա կիրառումը։ Պատվաստանյութի վերջնական ստեղծման դժվարությոնները պայմանավորված էին տարբեր շճատիպերի վրա ազդող նյութի հայտնաբերման դժվարությամբ, մեծաքանակ պոպուլյացիայում հետազոտելու և արդյունավետությունն ու անվտանգությունը գնահատելու դժվարություններով ։ Վերջին տասնամյակներին մի քանի փորձ է կատարվել պատվաստանյութի ստեղծման ուղղությամբ։ Այս վակցինաները, որոնք դեռ մշակման փուլում են, նախատեսվում է, որ պետք է պարունակեն A խմբի ստրեպտոկոկի մակերեսային հակածիններ, որոնք հայտնվելով պատվաստվածի օրգանիզմում ակտիվացնելու են իմուն համակարգը, որն էլ կնախապարտրաստի օրգանիզմը հետագա վարակի դեմ պայքարին ։
Ժամանակին եղել է դիֆթերիա-քութեշ պատվաստանյութ ։ Բայց գտել են որ այն անարդյունավետ է ։ Այս պատվաստանյութի արտադրությունը դադարեցվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմից սկսած։
Բուժում
Քութեշի բուժման անկյունաքարը հակաբիոտիկներն են։ Վաղ և ժամանակին կազմակերպված հակաբակտերիալ բուժումը նվազեցնում է հիվանդության տևողությունը։ Այնուամենայիվ, անկախ իրականացվող բուժումից մաշկի թեփոտում և շերտազատում դիտվելու է ։ Բուժման հիմնական նպատակը բարդույթների, հատկապես սուր ռևմատիկ տենդի կանխարգելումն է, որին հասնում են հակաբիոտիկնեի 9օրյա կուրսի նշանակումով ։ Սակայն, հակաբակտերիալ բուժումը չի կանխարգելում հետստրեպտոկոկային գլոմերուլոնեֆրիտի զարգացումը ։ Հակաբիոտիկներով վաղ բուժում սկսելու մեկ այլ, ոչ պակաս կարևոր պատճառ է հիվանդության տարածման կանխարգելումը։ Վարակված անհատը առաջին երկու շաբաթների ընթացքում հանդիսանում է վարակի աղբյուր և փոխանցում է հարուցիչներին շրջապատին ։ Երեխան հակաբիոտիկ ստանալուց 24ժամ հետո էլ վարակիչ չէ ։
Ընտրության պրեպարատը ներքին ընդունման(դեղահաբեր) պենիցիլին V-ն է։ Եթե երեխաները չեն կարող կոշտ դեղահաբ ընդունել, ապա կարելի է տալ ամոքսիցիլին, որը ևս արդյունավետ է և հեղուկի տեսքով է ընդունվում։ Բուժման կուրսի տևողությունը 10օր է ։ Դեղահաբերի այլընտրանքաին տարբերակ է նաև միջմկանային ներարկման համար նախատեսված Բենզատին պենիցիլին G-ն ։ Եթե տվյալ անհատը ունի այդ խմբի բոլոր հակաբիոտիկների, այդ թվում պենիցիլինի և ամոքսիցիլինի(բետա-լակտամային հակաբիոտիկների ընտանիք) նկատմամբ գերզգայունություն(ալերգիա), ապա պետք է փոխել խումբը, տալով օրինակ առաջին սերնդի ցեֆալոսպորիններ ։ Պետք է հաշվի առնել, որ եթե պացիենտի գերզգայունությունը տիպ 1-ով է ընթացել, ապա անգամ ցեֆալոսպորիններից կարող են դիտվել կողմnակի ազդեցություններ և գերզգայունության դրսևորումներ։ Այդ դեպքերում նպատակահարմար է կիրառել կլինդամիցին կամ էրիթրոմիցին ։
Չնայած համարվում է, որ ռեկուրենտ ստրեպտոկոկալ ֆարինգիտի դեպքում տոնզիլէկտոմիան ցուցված է, քութեշը ինքնին ցուցում չէ քմային նշիկների հեռացման։ Սա այն պատճառով է, որ ստրեպտոկոկոկ A-ն միայն տոնզիլէկտոմիայով չի վերանում օրգանիզմից ։
Կայունություն հակաբիոտիկների նկատմամբ
Քութեշի այն դեղորայքակայուն շտամները, որոնք ռեզիստենտ են մակրոլիդների (օր․՝ էրիթրոմիցինի) նկատմամբ, զգայուն են բետա լակտամային հակաբիոտիկների՝ պենիցիլինների նկատմամբ ըստ 2011թվականի Հոնկոնգից ստացված տվյալների, որտեղ նկարագրվել էր միանգամից երկու մահ՝ առաջին անգամ վերջին տասնամյակում ։ Ինչպես նշում է պրոֆեսոր Կվոկ-յունգ Յուենը՝ Հոնկոնգի համալսարանի մանրէաբանության ամբիոնից, Հոնկոնգում շրջանառվող A ստրեպտոկոկի շտամների շուրջ 60%-ը կայուն է մակրոլիդների նկատմամբ։ Նախկինում այդ ցուցանիշը կազմում էր 10-30%, վերջինիս ավելացումը ամենայն հավանականությամբ մակրոլիդների չափից շատ նշանակման արդյունք է։
Համաճարակաբանություն
Քութեշը հանդիպում է տղամարդկանց և կանանց մոտ հավասար հարաբերակցությամբ ։ Հիմնականում հիվանդանում են 5-15տարեկան երեխաները։ Չնայած հիվանդությունը կարող է դիտվել տարվա ցանկացած եղանակի, բայց ավելի հաճախ հանդիպում է ցուրտ եղանակին՝ ձմռանը, գարնանը ։
Քութեշի և՛ հիվանդացությունը, և՛ մահացությունը նվազել են 18-րդ և 19-րդ դարերի համեմատ ։ 1900ական թվականներին որոշ վայրերում քութեշից մահացությունը հասնում էր 25%-ի ։ Բուժման բարելավումը պայմանավորված էր պենիցիլինի հայտնաբերմամբ, որն էականորեն փոխել է ապրելիության ցուցանիշները ։ Չնայած վերջին հարյուրամյակում էականորեն նվազել է նաև հիվանդացությունը, որոշ երկրներում նկարագրվել են քութեշի տեղային բռնկումներ ։ Այս երևույթի պատճառը համաճարակաբանների համար շարունակում է հանելուկ մնալ։ 2013-2016 թվականները Միացյալ Թագավորությունում քութեշի դեպքերի թիվը 8,2-ից բարձրացել է մինչև 33,2 100000 բնակչի հաշվարկով ։
Պատմություն
Հետագայում կիրառվող եզրույթ «սկարլատինա»-ն առաջին անգամ կիառել է անգլիացի բժիշկ Թոման Սիդենհամը ։
1827թվականին Ռիչարդ Բրայթը առաջինն էր, ով նկարագրեց երիկամի ախտահարումը քութեշի ժամանակ։
Հիվանդության և ստրեպտոկոկի կապը առաջին անգամ նկարագրել է Թեոդոր Բիլրոթը 1874թվականին, դիտարկելով մաշկային վարակներ ուեցող պցիենտներին ։ Բիլրոթի առաջարկն է եղել նաև Ստրեպտոկոկ անվանումը։ 1884թվականին Ֆրիդրիխ Հուլիուս Ռոզենբախը ավելի խորը ուսումնասիրելով հարուցչին անվանումը մի փոքր փոխել է կոչելով թարախային ստրեպտոկոկ (Streptococcus pyogenes) ։ Առաջին անգամ հարուցչին աճեցրել է 1883թվականին գերմացի վիրաբույժ Ֆրիդրիխ Ֆեհլեյզենը կարմիր քամիով տառապող հիվանդի մաշկի քերուկից։
1884թվականին գերմանացի բժիշկ Ֆրիդրիխ Լյուֆլերը առաջին անգամ ապացսւցեց ստրեպտոկոկի առկայությունը բկանցքում քութեշի ժամանակ։ Քանի որ ստրեպտոկոկ ունեցող ոչ բոլոր պացիենտների մոտ էր զարգանում քութեշ այս տվյալները ժամանակին համարվում էին հակասական։ Քութեշի և ստրեպտոկոկի կապը ապացուցել է Ալֆոնս Դոժեն ու Ջորջ և Գլեդիս Դիքերը վղ 1900ականներին ։
Նիլ Ֆիլատովը (1895թվական) և Կլեմենտ Դյուքը(1894) նկարագրեցին էկզանթեմայով ընթացող մի հիվանդություն, որը ըստ նրանց կարմրուկն էր։ Սակայն 1900 թվականին Դյուքը առանձնացրեց այն և դարձավ հայտնի որպես Դյուքի հիվանդություն, Ֆիլատովի հիվանդություն։ Այնուամենայնիվ Քեյթ Փոուելը 1979 թվականին նկարգրեց այն որպես ստաֆիլակոկային էքզոտոքսինով հարուցված ստաֆիլակոկային այրված մաշկի համախտանիշի հատուկ տեսակ առանձին տեսակ   ։
Ձիուց ստացված քութեշային շիճուկը կիրառվելով 1900ական թվականներին, էականորեն նվազեցրել է մահացությունը։
1906թվականին ավստրիացի մանկաբույժ Կլեմենս վոն Պիրկեն ցույց տվեց, որ հետքութեշային նեֆրիտի պատճառը հիվանդությունը ժամանակ հայտնաբերվող իմուն կոմպլեքսներն են ։
Բակտերիոֆագերը հայտնաբերել ՝ Ֆրեդերիք Թվորտը 1915 թվականին։ Նրա աշխատությունները անտեսվել էին և 1917թվականին Ֆելիքս դ՛Հերելը վերահայտնագործեց բակտերիֆագերին։ Քութեշի սպեցիֆիկ հարուցչի՝ Aստրեպտոկոկի բացահայտումը ավելի ուշ է եղել, Լանցֆիլդի ստրեպտոկոկային խմավորման սահմանի բացահայտումից հետո(1920թվական։ Ջորջ և Գլեդիս Դիքերը ցույց տվեցին, որ հարուցչից անջատված տոքսինները կարող են ինքնուրույն առաջացնել էրիթեմատոզ ռեակցիա, որն ապացուցում էր քութեշի պաթոգենեզում տոքսինի էական դերը։ Կերըլիտցին և ստեմփիեին հաջողվեց ստանալ մզվածք մարդու շիճուկի և պլացենտայի գլոբուլիններից, որն օգտագործվեց որպես լուսարձակող ագենտ քութեշի ախտորոշման ժամանակ, որը հետագայում հիմք է ծառայել Դիքի թեստի կոնցեպտի համար։ Քութեշի և բակտերիոֆագերի միջև կապը բացահայտվել է 1926թվականին Կանտուկուցենեյի և Բոնսյոի կողմից
Քութեշի հակատոքսինը հայտնաբերվել է 1924թվականին։
Առաջին անգամ տոքսինը սքվենավորվել և կլոնավորվել է 1986թվականին Ուիքսի և Ֆերետիի կողմից ։ Պենիցիլինի հայտնաբերումը և լայնորեն կիրառումը էականորեն նվազեցրել է հիվանդության մահացությւնը և մարդկանց վաղը երբեմնի մահացու թվացող հիվանդության նկատմամբ։ Վերջին տարիներին քութեշով հիվանդացության դեպքեր նկարագրվել է Անգլիայում, Ուելսում, Հարավային Կորեայում, Վիետնամում, Չինաստանում և Հոնկոնգում;։ Հետազոտողները դեռ վերջնական համոզված չեն ինչն է այպիսի նոր ալիքի առաջացման պատճառը ։
Դիքի թեստ
Դիքի թեստը սկսել է կիրառվել 1924թվականից և նպատակ է ունեցել հայտնաբերելու քութեշի կասկածելի դեպքերը ։ Դիքի թեստի էությունը կայանում է նրանում որ ներաշկային ներարկվում են նոսրացված ստրեպտոկոկեր։  Ներարկման հատվածում տեղայի ռեակցիա է զարգանում այն մարդկանց մոտ, որոնքց մոտ կասկածում էր քութեշ։ Այս ռեակցիան կարող է նշմարելի դառնալ ներարկումից մոտավոր 24, բայց եղել են դեպքեր, երբ դիտվել են 4-6ժամ հետո։ Եթե մաշկի վրա որևէ փոփոխություն չի նկատվում, ապա այդ մարդը արդեն ունի ձևավորված իմունիտետ տվյալ հիվանդության նկատմամաբ ր չունի ռիսկ այն զարգացնելու ։
Վալերի Շամշուրին
Վալերի Շամշուրին (Шамшурин, Валерий Анатольевич, ), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր և լրագրող։
Կենսագրություն ​
Ավարտել է Նիժնի Նովգորոդի պետական ​​համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, գյուղական դպրոցի տնօրեն, թերթի թղթակից, գրքային հրատարակչության խմբագիր։ Նրա առաջին գրքերը եղել են բանաստեղծություններ ժողովածուներ, որոնք լույս են տեսել 1960-ական թվականների վերջին. «Ամպրոպներ», «Կարմիր օր», «Սվետլոյար», «Վոլգայի ապաստարաններ», «Ժամի լեռ», «Պոկրովի արծաթյա օրում» և այլն։ Գրել է պատմական արձակներ, առանձին գրքերով է լույս տեսել նրա եռագրությունը Մինինի և Պոժարսկու ազգային աշխարհազորի կողմից հայրենիքի փրկության վերաբերյալ. «Քարե աղ», «Ահազանգ Վոլգայի տակ», «Հայրենական զոհասեղան»։ Յուրի Ադրանովի հետ միասին թողարկել է պատմա-գրականական «Հին Նիժնի» (1994 թվական) ակնարկային գիրքը։
Մազելհայմ
Մազելհայմ (Maselheim), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4373 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 47,03 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 071։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Փոքրասիական տրիտոն
Փոքրասիական տրիտոն (Triturus vittatus), պոչավոր երկկենցաղների կարգի սալամանդրների ընտանիքի մողես, որը գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։ Տարբեր գիտնականների կողմից դասվում է Triturus կամ Omma-totriton ցեղերին։
Կամարիկ
Կամարիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում ։
Փոքրասիական տրիտոն
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը 1,5-8,8 սմ է, պոչը՝ գրեթե նույն երկարության։ Էգերը գորշավուն են, մեջքի երկայնքով հաճախ ունենում են մուգ գույնի կետիկներ։ Ողնաշարի ուղղությամբ ձգվում է լայն, շեկ զոլ։ Արուների մեջքի գորշադեղնավուն, բրոնզագույն երանգով ընդհանուր գունավորման վրա կա սև խալերից կազմված նախշ։ Պարանոցի, վերջույթների և պոչի խալերն ավելի խոշոր են։ Ներքևի 2 եզրային շարքերի խալերը միանալով՝ ձևավորում են զուգահեռ երկայնակի սև զոլեր, որոնց արանքում կա սպիտակ զոլ։ Հարսանեկան շրջանում արուների մեջքի վրա ձևավորվում է բարձր, մարմնի երկարության 1/4-ին հասնող, խիստ կտրտված կատարանման լողաթաղանթ, որը կազմված է 15 ատամիկներից։ Պոչի ստորին մակերեսով ձգվում է սղոցաձև լողաթաղանթ (կատար)։ Մեջքային կատարի յուրաքանչյուր ատամիկ կրում է երկայնակի սև զոլ։ Այս շրջանում արուների պոչի ստորին մասը ձեռք է բերում թանաքագույն երանգ։ Կոկորդը և գլխի ստորին մասը սպիտակ են՝ սև բծերով։ Էգերի մեջքային կատարը բացակայում է։ 2 սեռերի որովայնը սպիտակավունից վառ նարնջագույն է, աչքի բիբը՝ ոսկեգույն, վերին և ստորին մասերում կա մեկական սև բիծ ։
Կամարիկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Փոքրասիական տրիտոն
Կենսակերպ
Վարում է գլխավորապես մթնշաղային ու գիշերային կենսակերպ։ Սնվում է հիմնականում մանր անողնաշարավորներով։ Ձմեռում է ցամաքում՝ աշնան վերջից գարնան սկիզբը։ Զուգավորումը տեղի է ունենում գարնանը։ Բեղմնավորումը ներքին է. էգը հավաքում է սպերմատոֆորը արուի հետ անմիջական հպման ընթացքում։ Էգը ձվերը կպցնում է տերևներին կամ ստորջրյա այլ առարկաների։ Թրթուրը ծնվում է ձվադրումից 12-30 օր հետո։ Կերպարանափոխությունը տեղի է ունենում ամռան վերջից աշնան սկիզբը։ Հայտնի են թրթուրների ձմեռման դեպքեր և կերպարանափոխված (ևեոտենիկ) ձև։ Օգտակար է. ոչնչացնում է վնասատու փափկամարմիններին ու միջատներին։
Կամարիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Փոքրասիական տրիտոն
Տարածվածություն
Տարածված են Իսրայելում, Լիբանանում, Սիրիայում, Փոքր Ասիայում, Արևմտյան Կովկասում։
Տարածվածությունը Հայաստանում
ՀՀ-ում հայտնի է միայն Լոռու մարզում՝ Ախթալա, Օձուն և Դսեղ գյուղերի շրջակայքում։ Բնակվում է հոսող ու կանգուն ջրավազաններում և ափամերձ վայրերում՝ ծովի մակարդակից 900-1200 մ բարձրության վրա։
ՀՀ-ում որսվում է մեծ քանակներով, ինչի հետևանքով կարող է անհետանալ։ Հաճախ խնամվում է անազատ պայմաններում՝ որպես գեղազարդիչ տեսակ։
Պահպանություն
Հայտնի են տեղային ռելիկտային պոպուլյացիաներ Հայաստանի հյուսիսում։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Թվաքանակը բնության մեջ կազմում է 1500–1800 առանձնյակ։
Թվաքանակի վրա բացասականորեն են ազդում անտառահատումները, մանր ջրավազանների ոչնչացումը և անասունների գերարածեցումը։ Պոպուլյացիային սպառնացող վտանգներից է զանգվածային ապօրինի որսը՝ տրիտոններին տերարիումների սիրահարներին վաճառելու նպատակով։
Գրանցված է Բեռնի կոնվենցիայի II հավելվածում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկկենցաղներ Կատեգորիա:Սաղմոնազգիներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ Կատեգորիա:Քորդավորներ Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ
Ռակի (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Ռակի (Раки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռակի գյուղում բնակվում էր 276 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սերգեյ Գալստյան (կինոգետ)
Սերգեյ Սարգսի Գալստյան, հայ լրագրող, կինոգետ, կինոդրամատուրգ, Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2011) , ՀՀ Գրողների միության անդամ 1984 թվականից։
Կենսագրություն
Սերգեյ Գալստյանը ծնվել է 1940 թվականի հունվարի 5-ին, Վրաստանի Ծալկայի շրջանի Քարագլուխ գյուղում ։ Սերգեյ Գալստյանը 1967 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1967-1968 թվականներին աշխատել է Երևանի վավերագրական ֆիլմերի կինոստուդիայում որպես խմբագիր, 1968-1974 թվականներին՝ «Էկրան» ամսագրի խմբագրությունում որպես պատասխանատու քարտուղար, 1974-1975 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեում որպես խմբագիր։ 1975 թվականից աշխատել է Հայաստանի Գրողների միությունում, նախ՝ որպես գրական խորհրդական, 1978 թվականից՝ գեղարվեստական գրականության պրոպագանդայի բյուրոյի տնօրեն։
Ստեղծագործական կյանք
Սերգեյ Գալստյանի սցենարներով նկարահանվել են «Ասես երեկ էր», «Երկու բերք նույն հողամասից», «Արտաշես ՀայԱրտյան», «Վարպետը» վավերագրական կինոնկարները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ կինոգետներ Կատեգորիա:Հայ կինոդրամատուրգներ Կատեգորիա:Դաշբաշ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Թիվ 1344 չվերթի աղետ
Թիվ 1344 չվերթի աղետ, ավիացիոն աղետ, որը տեղի է ունեցել 2020 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Boeing 737-800 ինքնաթիռը Դուբայի միջազգային օդանավակայանից կատարում էր միջազգային չվերթ դեպի Կոժիկոդայի Կալիկուտ միջազգային օդանավակայան։ Ինքնաթիռը վայրէջք կատարելիս դուրս է եկել թռիչքուղուց, այնուհետև երկու մասի բաժանվել։ Ինքնաթիռում գտնվող 185 ուղևորներից և անձնակազմի վեց անձնակազմից (ինքնաթիռում գտնվել է 191 մարդ) զոհվել է տասնյոթ մարդ, այդ թվում և օդաչուները ։
Թռիչք
Ինքնաթիռը թռել է E6 դիրքից՝ Դուբայի միջազգային օդանավակայանում 30R թռիչքուղուց 2020 թվականի օգոստոսի 7-ին, ժամը 14:14-ին UTC+4 (2020 թվականի օգոստոսի 7-ին, 10:14 UTC) և պետք է ժամաներ Կոժիկոդայի Կալիկուտ միջազգային օդանավակայան, Կերալա նահանգ, ժամը 19:40-ին (2020 թվականի օգոստոսի 7-ին, 14:10 UTC)՝ որպես հայրենադարձության չվերթ այն մարդկանց համար, ովքեր արտասահմանում մնացել էին COVID-19 համավարակի պատճառով ։
Զոհեր
Անձնակազմի յոթ անդամներից բացի, վթարի պահին ինքնաթիռում ընդհանուր առմամբ եղել է 189 ուղևոր, անձնակազմի 5 անդամ և օդաչուների խցիկի անձնակազմի 2 անդամ ։ Երկու օդաչուներն և ևս առնվազն 16 մարդ զոհվել են, 137-ը՝ վիրավորվել, որոնցից 15-ը գտնվում են ծայրահեղ ծանր վիճակում ։
Փրկարարական գործողություններ
Նախնական փրկարարական գործողությունների իրականացման համար դեպքի վայր են ժամանել տեղի ոստիկանությունն ու հրշեջները ։ Ներքին գործերի նախարար Ամիտ Շահը հանձնարարությամբ դեպքի վայր են ժամանել նաև Տարերային Աղետներին Արձագանքման Ազգային Ուժերը ։ Զոհերը բուժվում են Կալիկուտի տարբեր հիվանդանոցներում ։
Հետաքննություն
Քաղաքացիական ավիացիայի գլխավոր տնօրինությունը հետաքննություն է սկսել դեպքի կապակցությամբ ։ Հետաքննություն կանցկացնի նաև Ինքնաթիռի պատահարների հետաքննության բյուրոն ։ Հաջորդ օրը վերականգնվել է օդաչուի խցիկների ձայնագրիչը (CVR) և թռիչքի տվյալների գրանցիչը (FDR) :
Սարմեն
Սարմեն (ամբողջական անուն՝ Արմենակ Սարգսի Սարգսյան, ), հայ բանաստեղծ, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։ Նրան Սարմեն գրական անունով է կնքել իր ուսուցիչ Եղիշե Թերլեմեզյանը։ Սարմեն անունը կազմված է բանաստեղծի ազգանվան առաջին վանկի (Սար) և անձնանվան երկրորդ վանկի (մեն) մեկտեղումից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Ռշտունիք գավառի Պախվանց գյուղում։ Նրա ծնողները զոհվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Սարմենի մանկությունն անցել է մանկատներում։ 1932 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի լեզվագրական ֆակուլտետը։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը՝ «Դեպի աստված», լույս է տեսել 1919 թվականին, Թիֆլիսի «Փարոս» թերթում։ Սարմենը Հայկական ԽՍՀ պետական հիմնի տեքստի հեղինակն է։ Նրա բանաստեղծությունների տեքստով հայ կոմպոզիտորները ստեղծել են բազմաթիվ երգեր։ Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:1901 ծնունդներ Կատեգորիա:1984 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 18 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Դոբրենկայա
Դոբրենկայա (Добренька), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1840 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրենկայա գյուղում բնակվում էր 513 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2546 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 201,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1840 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անդրեյ Մալիշկոյի հուշարձան (Կիև)
Անդրեյ Մալիշկոյի հուշարձան (Памятник Андрею Малышко), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ Անդրեյ Սամոյլովիչի Մալիշկոյի (1912-1970) հուշարձանը Կիևում։ Տեղադրվել է 2016 թվականի հունիսի 17-ին Դնիպրովսկի շրջանի Անդրեյ Մալիշկո փողոցի վրա գտնվող համանուն զբոսայգում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Ռոման Զախարչուկը և ճարտարապետ Լեոնիդ Մալիյը ։
Ստեղծում
2014 թվականի նոյեմբերի 14-ին, բանաստեղծ Անդրեյ Սամոյլովիչ Մալիշկոյի (1912-1970) ծննդյան 102-րդ տարեդարձի օրը, մշակույթի նախարար Եվգենի Նիշչուկը, Կիևի գլխավոր ճարտարապետ Սերգեյ Ցելովալնիկը, ուկրաինացի բանաստեղծ Դմիտրի Պավլիչկոն, Ուկրաինայի արտակարգ և լիազոր դեսպան` գրող Ալեքսանդր Բոժկոն, Անդրեյ Մալիշկոյի ծանոթները և մի շարք գրական գործիչներ հավաքվել են Անդրեյ Մալիշկոյի անվան զբոսայգում (մետրոյի «Դարնիցա» կայարանի հարևանությամբ) մետաղյա կոթող տեղադրելու՝ ի նշան այդ վայրում ապագայում հուշարձանի տեղադրման .:
Քանդակի գիպսե մոդելը պատրաստ է եղել և 2015 թվականի ամռանը նախատեսվել է բացել 3,5 մետր բարձրությամբ բրոնզե հուշարձանը ։ Կիևի գլխավոր ճարտարապետ Սերգեյ Ցելովալնիկը նշել է, որ դեռ անհրաժեշտ կլինի միջոցներ գտնել հարակից տարածքի, պատվանդանի և կանաչապատման համար ։ Հուշարձանը կանգնեցնելու գաղափարը ոգևորել է նաև Անդրեյ Մալիշկոյի անվան Ուկրաինական բանասիրության ինստիտուտի ուսանողներին, որոնք եկել են շնորհավորելու հեղինակներին ։
Հուշարձանի բացում
Քանդակի տեղադրման պատվիրատուն «Կիևկանաչապատում» ԿՄ-ն է, քանդակի տեղադրման աշխատանքների լուսաբանումը իրականացրել է «Կիևքաղխորհուրդ» ԿՁ-ն ։ Աշխատանքներն իրականացնելու համար ներգրավվել են արտաբյուջետային միջոցներ, հուշարձանն ու պատվանդանն ամբողջությամբ տեղադրվել են հովանավորների հաշվին ։
Նկարագրություն
Հուշարձանի կոմպոզիցիան գրողի բրոնզե արձանն է (З, 5 մ ) գրանիտե պատվանդանի վրա ։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Ռոման Զախարչուկը և ճարտարապետ Լեոնիդ Մալին։ Մալիշկոյի հուշարձանը պատրաստվել է ռոմանտիկ ոճով։ Ոգեշնչված նկարիչը, կարծես, մտազբաղ անցնում է Դնեպրի ափով, որտեղ էլ ստեղծվել են գրողի շատ գործեր ։
Պոետի պատվանդանին ուկրաիներեն փորագրված են բանաստեղծի հետևյալ խոսքերը.
Իռլանդիայի ազգային պատկերասրահ
Իռլանդիայի ազգային պատկերասրահ (Ghailearaí Náisiúnta na hÉireann), գեղարվեստական թանգարան Իռլանդիայի մայրաքաղաք Դուբլինում։ Հիմնադրվել է 1845 թվականին, այցելությունների համար բացվել է 10 տարի անց։ Թանգարանում պահվում է իռլանդական գեղանկարչության ամենահարուստ հավաքածուն աշխարհում։ Ներկայացված են նաև իտալացի, հոլանդացի և այլ վարպետների աշխատանքներ։
Անդրեյ Մալիշկոյի հուշարձան (Կիև)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կիևի հուշարձաններ Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ
Իռլանդիայի ազգային պատկերասրահ
Պատմություն
1853 թվականին դուբլինյան Լենսթեր-հաուզում անցկացվել է արդյունաբերական խոշոր ցուցահանդես, որի ընթացքում ցուցադրվել են նաև արվեստի գործեր։ Դուբլինցիներին այնքան է դուր եկել միջոցառումը, որ որոշվել է պետական մակարդակով կազմակերպել գեղարվեստական գործերի մշտական ցուցադրություն։ 11 տարի անց բացվում է ցուցահանդեսը հատուկ դրա համար ձևավորված շենքում։ Սկզբնական շրջանում այն ներկայացնում էր ընդամենը 125 կտավ, սակայն 1866 թվականից պատկերասրահը, ամենամյա հատուկ դրամաշնորհից օգտվելով, նոր գործեր ձեռք բերելու հնարավորություն է ստանում։
1897 թվականին այրի կոմսուհի Միլթաունը թանգարանին նվիրեց մոտ 200 նկար, որոնց ցուցադրության համար 1903 թվականին շենքին առանձին մաս է ավելացվում։ Հենց այդ ժամանակ էլ թանգարանին նվիրում են բրիտանացի գեղանկարիչ, ռոմանտիկ բնապատկերի վարպետ Ուիլյամ Թըրների 31 աշխատանք` կատարված ջրաներկով։ Ընդ որում, նվիրատուները պայման էին դրել աշխատանքները ցուցադրել միայն հունվարին` արևի ճառագայթների վնասակար ազդեցությունից խուսափելու համար։ Ներկայումս, չնայած ժամանակակից սարքավորումների ընձեռած հնարավորությանը, պահպանվում է ջրաներկով աշխատանքների ցուցադրության այդ սահմանափակումը։
1915 թվականին «Լուզիտանիա» նավի խորտակման արդյունքում մահանում է Դուբլինի` ժամանակակից արվեստի քաղաքային թանգարանի հիմնադիր Հյու Լեյնը։ Իր կտակում նա հիշատակել էր ազգային պատկերասրահը, որին գեղանկարչական մեծ հավաքածու և իր հարստության զգալի մասն էր թողել։ Դրա շնորհիվ թանգարանը ներկայումս էլ տարեկան մեծ շահույթ է ստանում, ինչն ուղղվում է արվեստի նոր գործեր ձեռք բերելուն։ Կտակի համաձայն` պատկերասրահին է անցել նաև բրիտանացի գրող, դրամատուրգ Բեռնարդ Շոուի ունեցվածքի մի մասը, քանի որ գրողը, իր իսկ խոսքերով, երիտասարդ ժամանակ շատ ժամանակ է անցկացրել թանգարանում։
1962 թվականին պատկերասրահին ևս մի մաս է վերակառուցվում։ 1987 թվականին պատկերասրահին են փոխանցվում բարձրարժեք 14 գործեր, այդ թվում` Պաբլո Պիկասոյի, Ջեկ Բատլեր Իեսթի կտավները։ Այդ նույն թվականին պատկերասրահը նվեր է ստանում համաշխարհային գեղանկարչության անկրկնելի 17 գործեր, որոնց թվում էին նաև Վելասկեսի, Մուրիլյոյի, Յան Վերմերի կտավները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իռլանդիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ Կատեգորիա:1854 հիմնադրված թանգարաններ
Ժան-Բատիստ Պերոնո
Ժան-Բատիստ Պերոնո (երբեմն Պերոնո, Jean-Baptiste Perronneau կամ Perroneau, ), ֆրանսիացի փորագրիչ և նկարիչ։ Նա և ԴԵ Լատուրը հետ համարվում են ֆրանսիական պաստելային դիմապատկերի խոշորագույն վարպետներից մեկը։
Կենսագրություն
Ապագա նկարիչը ծնվել է 1715 թվականին Փարիզում, բուրժուա Հենրի Պերոնոյի և Մարի-Ժենեվիեվ Ֆրեմոնի ընտանիքում։
1752 թվականի նոյեմբերին Պերոնոն ամուսնացավ Լուիզա-Շառլոտ Օբերի՝ մանրանկարիչ Լուի-Ֆրանսուա Օբերի դստեր հետ։ Ամուսինները ունեցան երկու որդի։
Ընդհանուր առմամբ նկարչի կյանքը բաժանվել է երկու փուլի՝ մինչև հարսանիքը նա ապրել է Փարիզում, հարսանիքից հետո տեղափոխվել և ճամփորդել է մինչև կյանքի վերջը։ Նա ճամփորդել է Ֆրանսիայում, եղել է Իտալիայում, Անգլիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում։ 1781 թվականին նկարիչը մեկնել է Սանկտ-Պետերբուրգ, նրա այնտեղ գտնվելու մասին հավաստիացրել է նաև Սանկտ-Պետերբուրգյան տեղեկագրեր թերթի դեկտեմբերի 10-ի հոդվածը։ Նա մահացել է 1783 թվականին Ամստերդամում։
Ստեղծագործություն
Նա նկարել սովորել է Շառլ-Ժոզեֆ Նատուարի մոտ։ Հետո փորագրիչ դառնալու մտադրությամբ գնացել է Կար Լորանի մոտ, սակայն շուտով թողեց փորագրությունը և սկսեց պաստելներ ստեղծել։ Դրանում նա շատ արագ հաջողություններ ունեցավ։
1746 թվականին Պերենոն անցավ Կերպարվեստի թագավորական ակադեմիայի առաջին փուլի ցուցադրությունը։ Հաջորդ փուլում նկարիչները պետք է նկարեին ակադեմիայի տնօրենի հանձնարարած թեմայով նկարներ։ Պերոնոյին հանձնարարվեց յուղաներկով նկարել քանդակագործ Ադամ Մեծի և նկարիչ Ժան-Բատիստ Ուդրիի դիմանկարները։ 1753 թվականի հուլիսի 28-ին, այս աշխատանքների ցուցադրությունից հետո, Պերոնոյին շնորհվեց ակադեմիկոսի կոչում։
Մեզ հասած առաջին պաստելային դիմանկարը թվագրվում է 1743 թվականի օգոստոսին, դա «Աղջիկը կատվի հետ դիմանկարն» է, որը պահվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում ։
Նկարչի մի քանի տասնյակ դիմանկարներ պահվում են Եվրոպայի և Ամերիկայի թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։ Ամենախոշոր հավաքածուն ներկայացված է Լուվրում և Օռլեանի գեղարվեստի թանգարանում։ Ռուսաստանում Պերոնոյի վրձնին պատկանող երեք նկար պահվում է Էրմիտաժում, որոնց թվում է «Գրքով տղայի դիմանկարը», որտեղ հավանաբար պատկերված է նկարչի փոքր եղբայրը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Մոգզոն
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4222 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Խիլոկսկի շրջանի բնակավայրեր
Գոլցովո (գյուղ, Լուխովիցկի շրջան)
Գոլցովո (Гольцово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Տարանովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Տարանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Таранівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միրանտի դու Վալի
Կատեգորիա:Սան Պաուլու
(3552) Դոն Կիխոտ
(3552) Դոն Կիխոտ (Don Quixote), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 4,222526 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,2113 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 7,2337 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Դոն Կիխոտ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3035 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 3169,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,113591 աստիճան/օր արագությամբ։
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 30.96° անկյուն։
Դասակարգում
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պաուլ Վիլդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Կամուրջգլուխ
Կամուրջգլուխ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում ։
Պատմություն
Հայերը թուրքերի կողմից բնաջնջվեցին 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 4 տուն հայ և 1 տուն այլազգի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միտինգեն
Միտինգեն (Mietingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4073 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 26,34 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 073։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլային հավաքական
Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլային հավաքականը գլխավորում է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան (FFF): Թիմը, որպես ՈՒԵՖԱ-ի անդամ, մրցում է տարբեր միջազգային ֆուտբոլային մրցաշարերում, ինչպիսիք են ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթը, ՈՒԵՖԱ-ի կանանց եվրոպայի գավաթը, ամառային օլիմպիական խաղերը եւ Ալգարվայի գավաթը։
Ֆրանսիայի կանանց ազգային հավաքականը մասնակցել է բազմաթիվ մրցաշարերի, պայքարում էր միջազգային մրցաշարում `չկարողանալով որակավորվել 1997 թվականի աառաջնության եզրափակիչ փուլին հասնելու համար, չկարողացավ մասնակցել  ՖԻՖԱ-ի առաջին կանանց աշխարհի առաջնության եւ վեց ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի  առաջնություններին։ Այնուամենայնիվ, նոր հազարամյակի սկզբից Ֆրանսիան դարձել է բարձ մակարդակի ազգային թիմ եւ Եվրոպայի ամենահանրաճանաչներից  մեկը `2003 թվականին իր առաջին ՖԻՖԱ-ի Կանանց աշխարհի գավաթի որակավորման փուլ անցնելով եւ մինչև  քառորդ եզրափակիչ հասնելով, 2000 թվականից ի վեր անցկացվող երեք Եվրոպայի առաջնություններում որակավորման փուլ անցնելով։ 2011 թվականին Ֆրանսիան գրավեց չորրորդ տեղը 2011 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, որը մրցույթի լավագույն արդյունքն էր ամբողջ պատմության ընթացքում։ Հաջորդ տարի թիմը հաղթեց  2012 թվականի Կիպրոսի գավաթը։
Կորինե Դիակրին ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչն է եղել 2017 թվականի օգոստոսի 30-ից։ Ազգային հավաքականի ներկայիս կապիտանը կիսապաշտպան Ամանդինե Հենրի է։
Վաղ պատմություն
1919 թվականին Ֆրանսիայում ստեղծվեց կանանց ֆուտբոլի առաջնությունը, Ֆեդերացիայի Սոցիալիստական ​​ֆեդեմացիայի (FSFSF) կողմից։ 1920 թվականի ապրիլի 29-ին Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի մարզիչ Ալիս Միլլաթի գլխավորած թիմը մեկնել է Անգլիա և անցկացրեց իր առաջին միջազգային խաղը, Անգլիայի ՙՙԴիք Քերրի Լեյդիս՚՚ թիմի հետ։ Պրեստոնում անցկացված խաղն ավելի քան 25000 հանդիսատես է ներգրավվել։ Ֆրանսիան 2։ 0 հաշվով հաղթեց իսկ մրցաշարը ավարտեց երկու հաղթանակներով, մեկ ոչ ոքի և մեկ պարտությամբ։ Հաջորդ տարին, Ֆրանսիայի վերադարձի հանդիպումը, տեղի ունեցավ ավելի քան 12000 հանդիսատեսի դիմաց, Փարիզի շրջակայքում, Վինչենես քաղաքի «Պերսհինգ» ստադիոնում։ Խաղը ավարտվեց 1-1 հաշվով։ 1921 թվականի մայիսին Ֆրանսիան վերադարձավ Անգլիա, ընկերական խաղի համար։ Հավաքականը 5-1 հաշվով հաղթեց իր առաջին հանդիպմանը, ապա երեք անգամ պարտություն կրեց։ 1921 թվականի հոկտեմբերին Անգլիայի հավաքականը վերադարձավ Ֆրանսիա՝ Փարիզում և Լի Հավրեում անցկացվող մրցախաղերի համար `երկու հանդիպում անցկացնելու նպատակով, որոնք մրցաշարի վեջին հանդիպումներն էին։  Փլիմմմանում ֆրանսիացիների հաղթանակին հաջորդում էր 0։ 0 հաշվով ոչ ոքինները `Էքսետերում և Ֆալմութում։ 1932 թվականին կանանց խաղը անկում էր ապրում և գնում  էր դեպի տրամաբանական ավարտին և հենց այդ ժամանակ էլ  1919 թվականի  FSFSF-ի կողմից ստեղծված կանանց լիգան դադարեցվեց։ FSFSF- ի միջազգային թիմի վերջին խաղը 1932 թվականի ապրիլի 3-ին Բելգիայի ընտրանու նկատմամբ հերթական պարտված խաղն էր։
1960-ականների վերջին Ֆրանսիայում, մասնավորապես Ռեյմսում, տեղի խաղացողները հնարավորինս ամեն ինչ անում էին, որպեսզի նպաստեն կանանց ֆուտբոլի իրազեկմանը և ընդունմանը։ Մեկ տարի հետո պաշտոնապես հաստատվելուց հետո Ֆրանսիան մասնակցել է Եվրոպայի գավաթին ՝ Անգլիայի, Դանիայի և Իտալիայի դեմ խաղերին։ Մրցաշարը հաղթեցին իտալացիները։ Ֆրանսիական Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայի դաշնային խորհուրդը պաշտոնապես վերաբացել է կանանց ֆուտբոլը 1970 թվականին, իսկ Ֆրանսիան իր առաջին պաշտոնական միջազգային խաղն անցկացրել է 1971 թվականի ապրիլի 17-ին Հազեյրուկում Նիդեռլանդների դեմ։ Այդ նույն տարում Ֆրանսիան մասնակցեց Մեքսիկայում անցկացված ոչ պաշտոնական 1971 թվականի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկությանը։
Վերականգնում
1975 թվականին կանանց ֆուտբոլային լիգան պաշտոնապես վերականգնվել է, այս անգամ Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայից, Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կառավարման մարմնի աջակցությամբ։ Ռեյմս Ռադիսը երկրում լավագույն թիմ էր 1970-ականների եւ 1980-ականների սկզբին, դրա հիման վրաա էլ կազմվում էր ֆրանսիական ազգային հավաքականը։ 1978 թվականին Թայվանում ոչ պաշտոնական Աշխարհի գավաթի համար թիմը ընդգրկեց ամբողջ Ռեյմսի թիմը։ Թիմը կիսվել է մրցանակով Ֆինլանդիայի հետ, ով երբեք չի խաղացել եզրափակչում։ Ֆրանսիայի Ֆուտբոլի ֆեդերացիայից նվազագույն աջակցություն ստանալու շնորհիվ, ով ի վերջո ուշադրություն էր դարձնում կանանց ֆուտբոլին, որպես բարձր գնահատական ​​չստացած, Ֆրանսիան պայքարում էր միջազգային մրցումներում հայտնվելու համար, սակայն չհաջողվեց անցնել 1984 թվականի եւ 1987 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնության որակավորման առաջին փուլը։ Ֆրանցիսկո Կոչեն, ով այդ հաջողությունների ժամանակ թիմը մարզիչն էր, հետագայում փոխարինեց Աիմե Մինոտը։ Մինոտը օգնեց թիմին վերջապես անցնել առաջին տուրից, սակայն չորրորդ տուրում նրանք պարտվեցին Իտալիային, ինչը նշանակում էր, որ նրանք չեն հայտնվել 1989 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնությունում։ Չնայած նախնական դրվագներին, Մինոտին չի հաջողվել շարունակել իր ուղղին Ֆրանսիայի հետ, չմասնակցելով 1991 թվականի և 1995 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկությանը եւ պարտվեց առաջին երեք փուլերը ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնությունում։ Գրեթե մեկ տասնամյակ անց Մինոտը փոխարինվել է նախկին կանանց թիմի մարզիչ Էլիզաբեթ Մոիսելով։
Բրունո Բինիի թիմը
Լոիսելին փոխարինվել է նախկին ֆուտբոլիստ եւ ներկայիս մարզիչ Բրունո Բինիի կողմից։ Բինին մի քանի  անգամ մարզել է ֆրանսիայի կանանց միջազգային երիտասարդական հավաքականներ, նախքան գլխավոր մարզիչի  վերջնական դերը ընդունելը  նրան հանձնարարված էր ՈՒԵՖԱ-ի Կանանց Եվրո 2009-ի որակավորման փուլը անցնելու բարդ աշխատանքը։ Կլեյերֆոնտինայի ծրագրի հաջողության եւ ֆրանսիայի կանանց առաջին թիմի զարմանալի առաջխաղացման շնորհիվ Բինին ժառանգել էր զարգացած, երիտասարդ եւ ազդեցիկ տաղանդով լի մի թիմ, որը ներառում էր Camille Abily Քամիլլ Աբիլը, Սոնիա Բոմպասորը Լուիզա Նեքիբը Էլսե Բուսսագիլան Լաուրա Ջորջեսը Քորինե Ֆրանքոն և ուրիշներ։ Բինիին տրամադրվեց նաև կապիտան Սանդրին Սուբեյրանդին։ Բինիի վաղ շրջանի արդյունքները չափազանց դրական էին, քանի որ Ֆրանսիան առաջինն էր Եվրոյի որակավորման փուլի ավարտում, միայն երկու գոլբաաց թողեց ։ Ֆրանսիան նաև լավ հանդես եկավ ընկերական մրցաշարերում, ինչպիսիք են Հյուսիսային գավաթը եւ Կիպրոսի գավաթը։ ՈՒԵՖԱ-ի Կանանց Եվրո 2009-ում Ֆրանսիան ներգրավվել է մահվան խմբում, որը բաղկացած էր, Գերմանիայից ,Նորվեգիայից և  Իսլանդիայից։ Ֆրանսիան խումբը ավարտեց 4 միավորով, Նորվեգիայի հետ միասին, Գերմանիայի գլխավորում էր խումբը ։ Մրցույթի կանոնների արդյունքում բոլոր երեք երկրները րմասնակցեցին քառորդ եզրափակչն։ Նոկաուտ տուրում Ֆրանսիան պարտվել էր Նիդերլանդներին `5-4 հաշվով ։