cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աջարիա
Աջարիա, Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետություն (აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, աճարիս ավտոնոմիուրի ռեսպուբլիկա), պատմական, աշխարհագրական և վարչական երկրամաս Վրաստանի հարավ-արևմուտքում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականի հուլիսի 16-ին որպես Աջարական ԻԽՍՀ, ներկայիս անվանումը 1990 թվականից է։ Աջարիայի մայրաքաղաքը Բաթումն է։ Ծովամերձ մասում գտնվում են առողջարաններ, հիմնականում հիմնադրված խորհրդային իշխանության տարիներին՝ Քոբուլեթ, Մախինջաուր, Գոնիո, Սարփ։ Հիմնական բնակչությունը՝ աջարացիներեն են՝ վրացիների ազգագրական խմբերից մեկը, որոնց մոտ մեծ տարածություն է ստացել իսլամը։
Լեոնիդ Դավիդենկո
Հիշատակ
2013 թվականի հունվարի 15-ից մինչև փետրվարի 2-ը Մինսկի ժամանակակից կերպարվեստի թանգարանում անց է կացվել «Փայտե քանդակի ներդաշնակությունը» ցուցահանդեսը, որը նվիրվել է քանդակագործ Լեոնիդ Դավիդենկոյի հիշատակին ։
Աջարիա
Աշխարհագրություն
Հարավում Աջարիան սահմանակցում է Թուրքիայի հետ (121 կմ), արևմուտքից և հյուսիս-արևմուտքից ափը ողողում է Սև ծովը։ Մակերեսը՝ 2,9 կմ² է։ Աջարիայի տարածքը բնության յուրահատկություններով կարելի է բաժանել երկու մասի՝ ծովամերձ և լեռնային։ Ծովամերձ Աջարիան տարբերվում է մերձարևադարձներին բնորոշ տարեկան բարձր միջին ջերմաստիճաներով (+14,5 °C և ձմռան ամենացուրտ ամսվա՝ հունվարի ջերմաստիճանը +6,5 °C է), մթնոլորտային տեղումների առատությամբ (տարեկան 2500 մմ) և արևոտ օրերով։ Ծովամերձ Աջարիայի մերձարևադարձները պատկանում են խոնավ մերձարևադարձների ենթատիպին և տարբերվում են Հյուսիսային և Արևմտյան Մերձսևծովյան շրջանների չոր միջերկրածովային մերձարևադարձներից։
Լեոնիդ Դավիդենկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս քանդակագործներ Կատեգորիա:Բելառուս նկարիչներ
Աջարիա
Ջրագրություն
Աջարիայի գրեթե բոլոր գետերը պատկանում են Սև ծովի ավազանին։ Ամենաջրառատ գետը Ճորոխն է, որի գետաբերանը Վրաստանում է (Ճորոխ գետի հունի ձգվածությունը Աջարիայի տարածքում 26 կմ է), Աջարիայի տարածքով են անցնում նաև Ճորոխի երկու վտակները՝ Աջարիսցկալին և Մաչախելան։ Անմիջապես Սև ծով են թափվում՝ Կինտրիշի, Չակվիսցկալի, Կորոլիսցկալի գետերը։ Աջարիայի ջրառատ լեռնային գետերն ունեն բարձր ջրաէներգետիկ պոտենցիալ։
Վարչական բաժանում
Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետությունը կազմված է հանրապետական նշանակության 1 քաղաքից և 5 շրջաններից՝
Պատմություն
Անտիկ ժամանակներում Աջարիան եղել է Վրաստանի ամենախիտ բնակեցված, տնտեսական և մշակութային ամենազարգացած երկրամասերից մեկը։
Բնակչություն
Աջարիայի միջէթնիկական հարաբերությունները մեծամասնությամբ հանգիստ են։ Ըստ 2014 թվականի տեղեկությունների Աջարիայի բնակչությունը 333 հազար մարդ է (երկրի բնակչության 9,0 %)։
Հայերն Աջարիայում
Աջարիայում հայերը հաստատվել են վաղ միջնադարում, համայնքը ստվարացել է 18-րդ դարի սկզբին՝ հիմնականում համշենահայերի հաշվին, իսկ խորհրդային տարիներին՝ նաև հայաբնակ Ջավախքից և այլ վայրերից տեղափոխված հայ ընտանիքներով։ Նրանք կենտրոնացած են Բաթում և Քոբուլեթ քաղաքներում։ Համայնքը խորհրդային տարիներին ունեցել է եկեղեցի, երկսեռ դպրոց, թատրոն, լույս են տեսել թերթեր։ Ներկայիս արտագաղթի հետևանքով հայերի թիվը բավականին նվազել է։ Վերջին տվյալներով Աջարիայում բնակվում է շուրջ 10000 հայ։ Բաթումում գործում է Հայաստանյայց Առաքելական Ս. Փրկիչ եկեղեցին, եկեղեցուն կից կիրակնօրյա և վրաց-հայկական միջնակարգ դպրոցները։ Աջարիայում գործում են «Աջարիայի հայերի միություն» և «Երիտասարդական միություն» կազմակերպությունները ։
Աջարիայում հայերի անցյալի ու ներկայի մասին է պատմում 2014 թվականին նկարահանված «Հայերն Աջարիայում» ֆիլմը (ռեժիսոր՝ Գ․ Կևորկով, սցենարիստ՝ Ռ․ Գևորգյանց)։ Ֆիլմը նկարահանվել է Հայաստանի վավերագրական ֆիլմերի «Հայկ» կինոստուդիայում Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվերով ։
Աջարիայի հայ հավատացյալները մտնում են Հայ Առաքելական եկեղեցու վիրահայոց թեմի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աջարիա Կատեգորիա:1991 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Պատմական Վրաստան
Բենիֆալետ
Բենիֆալետ  (Benifallet), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տառագոնա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Էբռե համայնքի մեջ։ Տարածքը զբաղեցնում է 62.4 կմ2։ Բնակչությունը ՝ 788 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Պատրանք (ֆիլմ)
Պատրանք (Илузија), 2004 թվականին մակեդոնացի կինոռեժիսոր Սվետոզար Ռիստովսկու կողմից նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ 2005 թվականին Անկորիջի միջազգային կինոփառատոնում ճանաչվել է լավագույն խաղարկային ֆիլմ, ինչպես նաև ներկայացվել է 2004 թվականի Տոկիոյի միջազգային կինոփառատոնի գրան-պրիի։
Սյուժե
Ֆիլմի համար նախաբան է ծառայում Ֆրիդրիխ Նիցշեի խոսքը. «Հույսն ամենամեծ չարիքն է, որովհետև այն երկարացնում է մարդու տանջանքները»։
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Մակեդոնիայի Հանրապետության Վելես քաղաքում 2004 թվականի սեպտեմբերի 8-ից մինչև հոկտեմբերի 23-ի։
Ոչ մեծ քաղաքում՝ երկաթգծի մոտ գտնվող տանն իր ընտանիքի հետ ապրում է տասներկուամյա Մարկոն։ Նրա հայրը՝ Լազոն, հարբեցող է, որ հաճախ ծեծում է կնոջը։ Իսկ Մարկոյի ավագ քույրը՝ Ֆաննին, անառակ կյանք է վարում։ Միաժամանակ Մարկոն խնդիրներ ունի նաև դպրոցում. նրան հալածում են իր դասընկերները՝ ոստիկանության պետ Բլաշկոյի որդու՝ Լևիի գլխավորությամբ։ Մարկոյի ուսուցիչը, որ բարի, բայց վախկոտ մարդ է, փորձում է օգնել տղային, սակայն արդյունքում Մարկոն վաստակում է միայն իր դասընկերների ծաղրանքը։: Նա Մարկոյի համոզում է, թե վերջինս իր տաղանդի շնորհիվ կարող է հաջողության հասնել գրական ստեղծագործությունների մրցույթում, որի հաղթողին տանելու են Փարիզ։ Միաժամանակ ուսուցիչը Մարկոյին համոզում է իր ստեղծագործությունները կարդալ Անկախության օրվա տոնակատարության ժամանակ։
Իրեն շրջապատող դաժան աշխարհից առանձնանալու համար Մարկոն հաճախ է գնում իրենց տան հարևանությամբ գտնվող գնացքների գերեզմանոց, որտեղ ժամանակ է անցկացնում այդտեղ իշխանություններից թաքնվող հանցագործի հետ շախմատ խաղալով։ Այդ մարդը, ում Մարկոն անվանում է «Փարիզ» (անունը հայտնի չէ, նույնպես հայտնի չէ՝ նա ահաբեկիչ է, թե սովորական հանցագործ), տղային սովորեցնում է պաշտպանել ինքն իրեն։ Նա խոստանում է Մարկոյին իր հետ տանել ճանապարհորդության։ Նրա ազդեցությամբ էլ Մարկոն սկսում է խմել, ծխել ու գողանալ։ Իրենց ապագա ճանապարհորդության համար գումար հավաքելու նպատակով նրանք միասին կատարում են մի շարք գողություններ՝ կողոպտելով նաև տեղի ուղղափառ եկեղեցին։ Մարկոյին ձերբակալում են գողացված օծանելիք վաճառելիս, և Լևին, սպառնալով իր հոր ատրճանակով, Մարկոյին ստիպում է միանալ իրենց ավազակախմբին։ Նրանք գիշերը գնում են դպրոց, ավերում տնօրենի սենյակը, այրում դասամատյանը և հեռանում՝ Մարկոյին փակելով այրվող սենյակում։ Մարկոն կարողանում է փախչել, սակայն նրան տեսնում է դպրոցի պահակը։ Տղան ապաստանում է գնացքների գերեզմանոցում, սակայն հայտնաբերում է, որ Փարիզը հեռացել է՝ թողնելով միայն մի փամփուշտ։
Անկախության օրվա տոնակատարության ժամանակ ելույթ է ունենում այլ աշակերտ, ում փոխարեն բանաստեղծությունը գրել էր ուսուցիչը։ Մարկոն, Լևիից գողանալով ատրճանակը, կրակում է ուսուցչի վրա, որ խաբել էր իրեն սին հույսերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մակեդոնական ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Սոմատոգրաֆիա
Սոմատոգրաֆիա ( - մարմին և - գրում եմ), տարբեր դիրքերում և կեցվածքներում, մարդու կողմից աշխատանքային գործառույթների կատարման և տարբեր տեխնիկայի ու սարքավորումների հետ մանիպուլյացիաների ժամանակ մարդու մարմնի սխեմատիկ պատկերման կիրառական մեթոդների ամբողջությունը։
Նկարագրություն
Սոմատոգրաֆիայի հիմնական գործնական խնդիրը դիզայներներին և կոնստրուկտորներին մարդկային կազմվածքի մասին այն տեղեկության հաղորդումն է, որն անհրաժեշտ է աշխատավայրի նախագծման, դրա ձևի, կառուցվածքի և չափերի որոշման համար։ Այս տեղեկատվությունը առանցքային բնույթ ունի աշխատավայրի կազմակերպման, աշխատավայրի օպտիմալացման, աշխատանքային գործունեության անվտանգության ապահովման, տեխնիկայի սպասարկման հարմարավետության և նրա շահագործման հարմարավետության համար։
Սոմատոգրաֆիան հենվում է մարդու անատոմիայի և մարդաչափության վրա։ Դրանց հիման վրա այն ստեղծում է ուրվագծային պատկերների համակարգեր, որոնք նեկայացնում են մարդու կմախքի ընդհանուր դիրքը երեք չափումներով՝ այն հանգեցնելեվ այսպես կոչված տեխնիկական կանոնի։ Նման սխեմայի արդյունքը պարզեցված տեսք ունի, սակայն այն պետք է համապատասխանի անատոմիայի բոլոր սկզբունքներին։ Որպես կանոն, սոմատոգրաֆիական պատկերների կառուցման ժամանակ աշխատավայրի գծագրում կառուցվում է մարդու պատկերը մեկ կամ մի քանի բնորոշ դիրքով։ Բացի այդ, գծագիրը կարող է համալրվել մարդկային վերջույթների հասանելիության գոտիների չափումներով և աչքերի համար տեսնելության անկյուններով։ Սովորաբար, այս դեպքում օգտագործվում են 1։5 կամ 1։10 մասշտաբները։
Սոմատոգրաֆիան ակնառու հիմք է ստեղծում իր աշխատավայրում իր ծառայողական պարտականությունները կատարող մարդու պահանջմունքների և գործառույթների գիտական վերլուծության համար։ Աշխատավայրի սոմատոգրաֆիական սխեմային նայելով՝ դժվար չէ հիմնավորված կերպով ընտրել դրա դասավորությունը և չափերը, որոշել կառավարման մարմինների և տեղեկատվության ցուցադրման միջոցների տարածական դիրքը, ինչպես նաև՝ օգտատիրոջ օպտիմալ կեցվածքը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Էրգոնոմիկա Կատեգորիա:Աշխատանքի կազմակերպում Կատեգորիա:Գրաֆիկա
CorelDraw
Ծրագրի վերջին տարբերակները (CorelDRAW Graphics Suite X8) թողարկվում են բացառապես Microsoft Windows օպերացիոն համակարգի համար։ Ավելի հին տարբերակներից որոշները դուրս են եկել նաև Macintosh-ի և Լինուքսի համար։ Լինուքսի համար նախատեսված վերջին տարբերակը դուրս է եկել 2000 թվականին։
Պատմություն
1987 թվականին Corel-ը վարձեց ծրագրային ապահովման ինժեներ Մայքլ Բոուիլոնին և Փեթ Բեինեին, որպեսզի մշակեն վեկտորային հիմքով գրաֆիկական ծրագիր։ CorelDraw-ն առաջին անգամ ներկայացվեց 1989 թվականին և նախատեսված էր Windows 2.x և 3.0 համակարգերի համար։
Աջակցող հարթակներ
CorelDraw-ն սզկբնապես ստեղծվել է Microsoft Windows 3-ի համար և այժմ օգտագործվում է Windows XP, Windows Vista, Windows 7, Windows 8 և Windows 10 համակարգերում։ Վերջին տարբերակը՝ X8-ը թողարկվել է 2016 թվականի մարտի 15-ին։
Mac OS և Mac OS X համակարգերի համար մեկ անգամ է հասանելի եղել ծրագիրը։ Linux-ի համար ծրագիրը վերջին անգամ թողարկվել է 2000 թվականին։ Այս օպերացիո համակարգում CorelDraw-ն օգտագործվում է հարմարեցված Wine ծրագրի միջոցով։
= Աջակցող ֆայլի ֆորմատներ =
CorelDRAW Graphics Suite-ը թույլ է տալիս ներմուծել հետևյալ ֆորմատի ֆայլեր (ֆայլերի որոշ ֆորմատների դեպքում անհրաժեշտ է տեղադրել լրացուցիչ բաղադրիչներ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Corel ծրագրային ապահովումներ Կատեգորիա:Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչներ
Արման Նորայր
Կենսագրություն
Արման Նորայրը ծնվել է 1948 թվականին, Կոստանդնուպոլսում։ Իբրև ջութակահար՝ 13 տարեկանից հանդես է եկել մենահամերգներով։ 1970 թվականից նվագել է Կալիֆոռնիայի կամերային, Ֆլորիդայի սիմֆոնիկ, Լոս Անջելեսի Հայ սիմֆոնիկ երաժշտության ընկերակցության նվագախմբերում։ 1982 թվականից եղել է Կանադայի Նորթ Բեյ նվագախմբի, 1986 թվականից՝ Նյու Բրունսուիք սիմֆոնիկ և կամերային նվագախմբերի երաժշտական տնօրենը։ 1984 թվականին հիմնադրել Է «Նորդերն սիմֆոնիա» և «Նորթ Բեյ» ամառային փառատոները։ 1990 թվականից որպես հրավիրյալ ղեկավարել է բազմաթիվ երկրների (Լեհաստան, Հունգարիա, Ռուսաստան, Չեխոսլովակիա և այլն) սիմֆոնիկ նվագախմբերը։
1992, 1993 և 1995 թվականներին այցելել է Հայաստան, ղեկավարել մի շարք համերգներ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մասնակցությամբ. երգացանկում՝ Բեթհովենի, Բախի, Մոցարտի, Շումանի, Լորիս Ճգնավորյանի և այլոց գործերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ
Հասարակագիտություն
Հասարակագիտություն բառի կազմությունը ներառում է «հասարակություն» և «գիտություն» բառերը և նշանակում է գիտություն հասարակության մասին։ Հասարակագիտական են համարվում այն գիտակարգերն ու հարացույցերը, որոնց ուսումնասիրության օբյեկտը հասարակությունն է։ Երբեմն սոցիոլոգիան նույնացնում են հասարակագիտության հետ, սակայն վերջինս ներառում է մի շարք գիտություններ, որոնք ևս ուսումնասիրում են հասարակական երևույթներն ու գործընթացները։ Սակայն հասարակությունը, հանդիսանալով մարդկանց ամբողջություն, ենթադրում է, որ հասարակագիտության ուսումնասիրության առարկան իր մեջ ընդգրկում է նաև մարդուն առնչվող մի շարք հիմնահարցեր։ Այսպես, հասարակագիտությունը կարելի է համարել նաև գիտություն մարդու կյանքի մասին, որը կենսագործունեթյուն է ծավալում հասարակության մեջ։
Որպես հիմնարար գիտություն, սոցիոլոգիան բացատրում է սոցիալական երևույթները,հավաքում և ամփոփում է դրանց մասին տեղեկատվությունը։ Որպես կիրառական գիտություն, սոցիոլոգիան մեզ թույլ է տալիս կանխատեսել և ղեկավարել սոցիալական երևույթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն
Տուե դը լ’Էսկարեն
Տուե դը լ՛Էսկարեն (Touët-de-l'Escarène), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 4.57 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 282 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 313 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 68.5 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 320 մարդ, 2012 թվականին՝ 313 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 214 բնակիչներից 171-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 43-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 79.9 %, 1999 թվականին եղել է 74.3 %: Աշխատունակ տարիքի 171 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 158-ը (80 տղամարդ և 78 կին), 13 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (6 տղամարդ և 7 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 43 ոչ ակտիվ բնակիչներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 13-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 111 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 247.0 մարդ։ 18 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 049 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ադոլֆ Բրյուտ
Ադոլֆ Բրյուտ (Adolf Brütt, ), գերմանացի քանդակագործ, Վերմարյան քանդակագործության դպրոցի պրոֆեսոր (1905 թվականից)։
Կյանք և ստեղծագործություն
Ա. Բրյուտը նախ սովորել է Քիլում որպես քարտաշ։ Կրթաթոշակ ստանալով` ընդունվել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիա, որն ավարտել է 1878 թվականին։ Նա եղել է քանդակագործ Լեոպոլդ Ռաուի աշակերտը, հետո աշխատել է Կարլ Բեգասի մյունխենյան արվեստանոցում։
1905-1910 թվականներին քանդակագործը ապրել և աշխատել է Վայմարում։ Նա դարձել է Վայմարյան քանդակագործության դպրոցի և ձուլման արհեստանոցի հիմնադիրը, որը բացվել է 1905 թվականի նոյեմբերի 1-ին։
1910 թվականին Բրյուտը վերադարձել է Բեռլին, և դպրոցում նրան փոխարինել է Գոտլիբ Էլստերը։ Այդ ուսումնական հաստատության դիմաց, որը հետո վայմարյան Բաուհաուզի կողմից վերածվել է Կիրառական արվեստի դպրոցի (1996 թվականից մտնում է Գերմանիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕյի Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ) մինչև 1926 թվականը կանգնած է եղել «Աղջնակը» քանդակը (1907 թվական), որը քանդակել է Ա. Բրյուտը։ Քիլ քաղաքի համար Ա. Բրյուտն ի հավելում քաղաքին նվիրած «Թրով պարողի» քանդակի ստեղծել է նաև Ռոլանդի բրոնզե քանդակը։ 1908 թվականին քանդակագործն իր աշակերտների հետ Վայմարում ստեղծել է մարմարե բարձրաքանդակների շարք` ի պատիվ գերմանացի բանաստեղծների և կոմպոզիտորների` Վեյմարյան ազգային նոր բացվող թատրոնի համար։
Ա. Բրյուտը եղել է Պրուսյան գեղարվեստական ակադեմիայի անդամ և դրա սենատոր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ
Արման Սալակրու
Արման Սալակրու (Armand Salacrou, ), ֆրանսիացի դրամատուրգ։ Գոնկուրների ակադեմիայի անդամ (1949 թվական)։
Գործունեություն
Առաջին պիեսները գրել է սյուրռեալիստական ոգով («Աշխարհի շուրջը», 1925 թվական, «Եվրոպայի կամուրջը», 1927 թվական)։ 1930-ական թվականներից հակվել է դեպի արդիական խնդիրները «Երկիրը կլոր է» (1938 թվական) պատմական պիեսում, որ նվիրված է ֆլորենցիական Վերածննդի մայրամուտին, Սալակրուն հանդես է գալիս մտքի ազատության պաշտպանությամբ։ «Ցասման գիշերներ» (1946 թվական) դրաման Ֆրանսիայում առաջին պիեսն է Դիմադրության շարժման մասին։ «Դյուրան բուլվարը» (1960 թվական) Հավրի նավահանգստային բանվորների գործադուլի ողբերգական ժամանակագրությունն է։
Սալակրուն գրել է նաև սոցիալական կատակերգություններ («Կյանքը վարդագույն լույսի տակ», 1931 թվական, «Պուֆ», 1950 թվական) և պամֆլետ-կատակերգություններ (««Ատլաս» հյուրանոցը», 1931 թվական, «Լենուար կղզեխումբը», 1947 թվական)։
Նրա դրամատուրգիային բնորոշ են թատերայնության սուր զգացողությունը, ինորիգի կառուցման վարպետությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Միքայել Ախտյան
Միքայել Մուշեղի Ախտյան, հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, 2002 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականի փետրվարի 20-ին, Վրաստանի Թեթրիծղարոյի մունիցիպալիտետի Դաղեթ-Խաչեն հայաբնակ գյուղում։ Ավարտել է Պետերբուրգի թեթև արդյունաբերության տեխնիկումը, ապա՝ Մոսկվայի թեթև արդյունաբերության ինստիտուտի հեռակա բաժինը։ Տպագրվել է ինչպես Վրաստանում, այնպես էլ Հայաստանում։ Նրա բանաստեղծությունները թարգմանվել են ռուսերեն, վրացերեն, ուկրաիներեն ։ Միքայել Ախտյանը թարգմանել է վրաց մի շարք լավագույն բանաստեղծների ստեղծագործություններից։ Բնակվել է Երևանում։ Մահացել է 2016 թվականին Թբիլիսիում։ Թաղված է տեղի Խոջիվանքի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Վրացերենից հայերեն թարգմանիչներ
Բոյուք Բահմանլու
Բոյուք Բահմանլու (Böyük Bəhmənli), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ֆիզուլիի շրջանում։
Բնակչություն
2010 թվականի դրությամբ գյուղի բնակչությունը ըստ պաշտոնական տվյալների կազմում է 6,171 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոյուք Բահմանլու
Ըսփարթա
Ըսփարթա (Isparta), քաղաք Թուրքիայի հարավարևմտյան մասում, Ըսփարթայի մարզում, համանուն մարզի կենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է մոտ 420 000 մարդ (2007 թվականի մարդահամարի տվյալներով) ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 1035 մետր։ Քաղաքը հայտնի է վարդի յուղով և գորգերով։
Այն Անկարայի հատվածից դեպի միջերկրածովյան շրջան առաջին բնակավայրն է։ Քաղաքից հյուսիս գտնվում է Ֆավրիզ լեռը, որը ունի 2635 մետր բարձրություն։
Պատմություն
Ըսփարթայի տարածաշրջանը բնակելի է եղել դեռևս խեթական ժամանակաշրջանում։ Այն եղել է Լիդիայի կազմում իսկ հետո գրավվել Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից։
1203 թվականին սելջուկների կողմից գրավվելուց հետո, Ըսփարթան, մինչ 15-րդ դարի վերջը, եղել է Համիդօղլուների տիրապետության ներքո։ Այդ ժամանակ Ըսփարթան եղել է Լճային երկրամասի մայրաքաղաքը։
Սելջուկներից հետո քաղաքը դարձել է նոր ձևավորված Համիդ իշպանության մայրաքաղաք (1280—1391), որի վերջին կառավարիչը վաճառել է տարածքները 85 հազար ոսկեդրամով օսմանյան սուլթան Բայազիդ I-ին։
1381 թվականին Ըսփարթայի էմիրությունը արդեն իսկ անցել էր Օսմանյան կայսրության կազմը խաղաղ ճանապարհով։ Դրանից հետո Ըսփարթան կորցրեց իր քաղաքական նշանակությունը և դարձավ տարածաշրջանային խոշոր առևտրային և տրանսպորտային կենտրոն, որը հայտնի էր հատկապես իր գորգերով։
1912 թվականին քաղաքում բնակվում էին 51 100 թուրքեր և 6574 հույներ ։
Մինչ 1923 թվականը քաղաքում եղել է խոշոր հունական համայնք։
Տրանսպորտ
Քաղաքում կա ավտոկայարան (otogar), որտեղից ավտոբուսները շարժվում են դեպի Թուրքիայի խոշոր քաղաքներ՝ Ստամբուլ, Անկարա, Ադանա, Իզմիր, Անթալիա, Բուրսա, Բոդրում, Ալանիա, Վան, Տրապիզոն և այլն։ Ըսփարթա հասնելու ամենակարճ ճանապարհը սկսվում է Անթալիայից։
Քույր քաղաքներ
Ըսփարթայի քույր քաղաքներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Միջերկրածովյան տարածաշրջան Կատեգորիա:Ըսփարթայի մարզի բնակավայրեր
Սալիցիլաթթու
Սալիցիլաթթու, օքսիբենզոյական թթու (salix «ուռենի», անունից է ծագել) պարզագույն արոմատիկ օքսիթթու։ Սալիցիլաթթու միաժամանակ թթու է և ֆենոլ։ Նրա մոլեկուլում հիդրօքսիլը և կարբօքսիլը գտնվում են միմյանց նկատմամաբ օրթո-դիրքերում։ Սալիցիլաթթվի ածանցյալները գտնվում են որոշ բույսերի մեջ. օրինակ ուռենու տերևներում և կեղևում։
Քիմիական հատկություններ
Տեխնիկայում սալիցիլաթթուն ստանում են նատրիումի ֆենոլատը ածխաթթու գազի հետ ավտոկլավներում մինչև 130 °C տաքացնելով։ Այդ ժամանակ ստացվում է սալիցիլաթթվական նատրիում.
Ստացված աղը քայքայքայում են աղաթթվով.
Սալիցիլաթթուն արագ տաքացնելիս նրանից պոկվում է CO2, իսկ ինքը փոխարինվում է ֆենոլի։ Սալիցիլաթթվի լուծույթին բրոմաջրով ազդելիս տեղի է ունենում կարբօքսիլ խմբի դուրս մղումը բրոմով և նստում է սպիտակ բյուրեղական, դժվարալուծ 2,4,6 - տրիբրոմֆենոլը.
Սալիցիլաթթուն էսթերներ է գոյացնում ինչպես սպիրտների և ֆենոլների, այնպես էլ թթուների հետ միանալիս։
Սալիցիլաթթվի էսթերները քացախաթթվի հետ հայտնի է ասպիրինի անունով։ Նա կարող է ստացվել սալիցիլաթթվի վրա ացետիլքլորիդ ազդելով։ Ասպիրինը լայն կիրառվող դեղանյութերից մեկն է։
Սալոլ
Սալիցիլաթթվի էսթերը ֆենոլի հետ կոչվում է սալոլ։ Սալոլն ստանալու համար տաքացնում են նատրիումի սալիցիլատի և ֆենոլի խառնուրդը ֆոսֆորի տրիքլորիդի հետ։ Այսպիսով, միջանկյալ նյութը հանդիսանում է սալիցիլաթթվի քլորանհիդրիդը։ Սալոլը կիրառվում է որպես ախտահանիչ նյութ աղիքային հիվանդությունների ժամանակ։ Նա առանց փոփոխություններ կրելու անցնում է ստամոքսով, բայց ենթարկվում է հիդրոլիզի աղիների հիմնային միջավայրում։ Սալիցիլաթթուն կանխում է խմորումն ու նեխումը։ Դրա համար էլ նրան օգտագործում են սննդամթերքները, խմիչքները կոնսերվացիայի ենթարկելիս։ Սալիցիլաթթուն կիսահումք է շատ ներկանյութերի պատրաստման համար։ Սալիցիլաթթվին համապատասխանում են սալիցիլալդեհիդը և սալիցիլալկոհոլը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օքսիդաթթուներ Կատեգորիա:Ֆենոլներ Կատեգորիա:Կարբոնաթթուներ Կատեգորիա:Ֆիտոհորմոններ
Օրդիս
Օրդիս (Ordis), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Էմպորդա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 8,6 կմ2։ Բնակչությունը՝ 385 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Դրիոզավր
Երկար ոտքերով, երկոտանի և բուսակեր դինոզավր։ կմախքի մնացորդները հայտնաբերվել են ԱՄՆ-ի Կոլորադո և Վայոմինգ նահանգներում, ինչպես նաև Տանզանիայում։ Հյուսիսային Ամերիկայում այս դինոզավրերը ապրել են մոտ 154 միլիոն տարի առաջ։ Գերմանացի գիտնական Վերներ Ջեյնենշի գլխավորությամբ կատարված գիտարշավի ժամանակ Տանզանիայում հայտնաբերվել են բազմաթիվ դինոզավրերի կմախքներ։ Դրիոզավրը իր անվանումը ստացել է 1894 թվականին ՀոՖոնիլ Չարլզ Մարշի և Իելսկի հանալսարանի հնէաբանների կողմից։
Նկարագրություն
90 կիլոգրամ քաշ ունեցող այս դինոզավրը ուներ 3 մետր երկարություն և 1.7 մետր բարձրություն։ Դրիոզավրերը ունեին հսկայական աչքեր։ Ունեին երկար ոտքեր երեք մատներով և ավելի կարճ ձեռքեր 5 երկար մատներով։
Դրիոզավրը կինոյում
Դրիոզավրը ցուցադրվել է Զբոսանքներ դինոզավրերի հետ
Հղումներ
Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Ժայռակերտ առյուծ (Արցախ)
Ժայռակերտ առյուծ, առյուծի ժայռաքանդակ Արցախի Հանրապետության Վանք գյուղի Գանձասարի համալիրի տարածքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի հուշարձաններ
Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (Սանդրինգհեմ)
Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (St Mary Magdalene Church), եկեղեցին Անգլիայի Նորֆոլկ նահանգի Սանդրինգհեմ քաղաքում է, որը գտնվում է Սանդրինգհեմյան պալատից հարավ-արևմուտք։ Բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամները Սանդրինգհեմ նստավայրում հաճախում են ծառայություններ մատուցում, որոնք սովորաբար ներառում են Սուրբ Ծնունդը ։ Ներկայիս քահանան Ռեվերենդ Քենոն Ջոնաթան Ռիվիերն է։
Պատմություն
Այս եկեղեցին նվիրված է Մարիամ Մագդաղենացուն և այն նկարագրվում է որպես մի փոքր շինություն, որն ունի ուղղահայաց տեսք, ինչը կարծես «պառկած է հողի վրա» ։ Ներկայիս շենքը 16-րդ դարի կառույց է, և 1855 թվականին վերակառուցել է Ս. Ս. Թոուլինը, այնուհետև 1890 թվականին վեռակառուցեց Արթուր Բլոմֆիլդը։ Այն համարվում է կարսոնտե շենքի ուշագրավ օրինակ ։ Այն գտնվում է այգում և այգու միջով մոտենում է դեպի Սանդրինգհեմի տանը, որը «մի գեղեցիկ հին շոտլանդական առաջին պողոտան էր»։ Զարդարանքի մեծ մասը և եկեղեցու արևելյան պատուհանի վիտրաժը ստեղծել է Չարլզ Էյմեր Քեմպեը, ում 1903 թվականին՝ թագավոր Էդվարդ VII-ը հանձնարարել էր ստեղծել մի ապակյա պատուհան իր ավագ որդու՝ արքայազն Ալբերտի, Կլարենցի դուքսի համար  ։ Եկեղեցու արծաթե խորանը և ռեդերոսը Ամերիկայի գույքի գերատեսչության սեփականատեր՝ Ռոդման Վանամեկերը նվիրեց Ալեքսանդրա թագուհուն, ի պատիվ Էդվարդ VII-ի։ Նա նաև նրան նվիրեց արծաթե խաչը և 17-րդ դարի արծաթե իսպանական մի խաչ։
Հուղարկավորություններ
Եկեղեցում և եկեղեցու բակում կան Թագավորական ընտանիքի շատ անդամների հուշահամալիրներ։ Այստեղ թաղված է արքայազն Ջոնը (1905 թ. հուլիսի 12-1919 թ. հունվարի 18)։ 1952 թվականի փետրվարին Ջորջ VI թագավորի մահից հետո նրա դին Վեստմինստերյան դահլիճում երկու օր մնալուց հետո տեղափոխվեց եկեղեցի ։
Մկրտություններ
Եկեղեցին եղել է բազմաթիվ արքայական մկրտությունների վայր։ Ներառյալ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիկան եկեղեցի Կատեգորիա:Անգլիայի եկեղեցիներ
Դուդուխանա Ցերոձե
Դուդուխանա Ցերոձե (დუდუხანა წეროძე, ), սովետական կինոդերասանուհի, խորհրդային Վրաստանի ժողովրդական արտիստ (1965)։
Կենսագրություն
Դուդուխանա Ցերոձեն ծնվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 8–ին։ 1947 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ է ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Էնս (քաղաք)
Էնս (Enns) քաղաք Ավստրիայում, մտնում է Վերին Ավստրիա կազմի մեջ։ Գտնվում է Էնս գետի ափին, ոչ հեռու գետի Դանուբին միանալու հատվածից։ Տարածքը կազմում է 34․3 կմ² ։
Էնսը գտնվում է Լինցից 17 կիլոմետր հարավարևելք, կանգնած է Վիեննա-Լինց երկաթգծային և ավտոմոբիլային ճանապարհների վրա։
Էնսը համարվում է Ավստրիական հնագույն քաղաքը։ Արտոնագիրը, որը տալիս է Էնսին քաղաք կոչեվլու իրավունք, վերագրվում է 1212 թվականին։
Պատմություն
Էնս գետի գետաբերանի շրջանում առաջին բնակիչները եղել են մեր թվարկությունից առաջ Երկրորդ հազարամյակին։ IV դարում մեր թվարկությունի առաջ այս շրջանում բնակվում էին Կելտերը, որոնք այստեղ ստեղծել էին Նորիկ պետությունը, որը իր հերթին Մ․թ․ա․ 15 թվականին մտավ Հռոմեական կայսրության կազմի մեջ։ II դարում ժամանակակից Էնսի տարածքում ստեղծվեց Լաուրիակում հռոմեական զինվորական ճամբարը, որը կազմում էին 6000 լեգիոներ։ 212 թվականին բնակատեղին, որը ստեղծվել էր ճամբարի վայրում Կարակալլա կայսրի կողմից ստացավ քաղաքի կարգավիճակ։ Այդ ժամանակ Լաուրիակում բնակվում էր 30 հազար մարդ։ Կայսր Դիոկղետիանոսի կողմից քրստոնյաների հետապնդման ժամանակ 304 թվականի մայիսի 4-ին քաղաքում տանջանքների ենթարկվելով մահացավ Սուրբ Ֆլորիանը, որին խեղդեցին Էրնս գետում։ 370 թվականին քաղաքում կառուցվել է վաղքրիստոնեական բազիլիկ, որի տեղում 1344 թվականին կառուցվել է Լորխա եկեղեցին՝ այն գոյություն ունի միչև այժմ ։
900 թվականին Գեորգենբերգ բլուրի վրա, ժամանակակից Էնսի կենտրոնում կառուցվել է Էնիսիբուրգ ամրոցը, որը հանդիսանում էր Բավարիայի ամրակետը ընդեմ հունգարական ներխուժումների։ Ավելի ուշ ամրոցը վերակառուցվել է և ստացել է Էնսեգ անվանումը։ Ամրոցի շրջանում հայտնվեց առևտրի կենտրոն, որը Օտակարա II Մարկգրաֆի կողմից XII դարում ստացավ իրավունք անցկացնելու տոնավաճառ։ Այդ ժամանակ Էնս հովիտը մտնում է Շտիրիական դքսության կազմի մեջ։
Քաղաքական իրավիճակ
Քաղաքագլուխ-Ֆրանց Շտեֆան Կարլինգեր (ԱՍԴԿ)
Համայնքի ներկայացուցիչների խորհուրդը (Gemeinderat) բաղկացած է 37 տեղից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքներ
Կարապետ Տաուտյան
Կարապետ Տաուտյան, Կարապետ Արթին փաշա Դավուդյան, հայազգի պետական, կրթական, մշակութային գործիչ, իրավաբան, դիվանագետ ։ Վիեննայի համալսարանի իրավագիտության դոկտոր։ Բեռլինի ԳԱ պատվավոր դոկտոր։ Օսմանյան կայսրության դեսպանության լիազոր կցորդ՝ Բեռլինում, հյուպատոս՝ Վիեննայում։ Լիբանանի առաջին կառավարիչ (1861-1868)։ Ստացել է մյուշիրի (մարշալի) կոչում՝ դառնալով առաջին կաթոլիկ քրիստոնյան, որ հասել է մարշալի աստիճանի։
Կենսագրություն
Կարապետ Տաուտյանը ծնվել է 1816 թվականին, Կ. Պոլսում։ Սովորել է Պոլսում, ապա՝ Բեռլինում։ 1840 թվականին ծառայել է Բեռլինի թուրքական դեսպանատանը՝ որպես քարտուղար և թարգմանիչ։ Կարևոր պաշտոններ է վարել Եվրոպական երկրների դիվանագիտական ներկայացուցչություններում՝ դեսպանություններում։ 1850 թվականին Օսմանյան կառավարության ներկայացուցիչ է ընտրվել Վիեննայի դեսպանատանը։ Եղել է դեսպան Վիեննայում։ 1859 թվականին տնօրինել է Գրաքննության վարչությունը, 1860 թվականին՝ հեռագրական վարչությունը։ 1856 թվականին ավստրիական կառավարության կողմից ստացել է Franջois Joseph-Commandeur-ի 2-րդ աստիճան, Բավարիայից՝ 3-րդ աստիճանի Բավարիա խաչ և Վուրդենբուրգից՝ Wurdenberg 3-րդ աստիճանի խաչ։ 1859 թվականին, երբ աշխատել է որպես գրաքննության բաժնի տնօրեն և կառավարության առաջին թարգման, Շվեդիայի թագավոր Օսկարից ստացել է առաջին աստիճանի Kızıl Kutup Yıldızı («Հյուսիսային բևեռի աստղ») շքանշան։ 1867 թվականին Նապոլեոն Գ կայսեր կողմից արժանացել է Chevalier de l’Egion d’Honneur շքանշանի։ Հռոմի պապը Տաուտյանին շնորհել է Chevalier de St. Grռgoire ասպետության առաջին կարգի շքանշան։ Օսմանյան կառավարության կողմից ստացել է ականակուռ մեծ Nişan-ı OsmanՏ։ 1861-1868 թվականներին եղել է Լիբանանի առաջին կառավարիչը՝ վեզիրի ու փաշայի տիտղոսներով, կայունացրել է երկրի քաղաքական վիճակը, ծավալել երկրագործական, կառուցողական, կրթական գործունեություն։ Լիբանանը բաժանել է 6 գավառների, նվազեցրել տուրքերը, ստեղծել կանոնավոր բանակ։ 1867 թվականին հիմնադրել է Լիբանանի առաջին պաշտոնաթերթը՝«Լիբանանը» (արաբերեն և ֆրանսերեն)։ Հիմնել է իր ժամանակին Լիբանանի լավագույն դպրոցը համարված «Դավուդիե մեդրեսե» երկրորդ վարժարանը Աբիեում, նախակրթարաններ։ Հեղինակ է իրավագիտական աշխատությունների ։
1868 թվականին Կարապետ փաշա Դավուդյանին վստահվել է փոստ-հեռագրական, նաև Օսմանյան կայսրության հասարակական կառույցները ղեկավարող հանրօգուտ շինությանց նախարարի պաշտոնը։ 1866 թվականին շաքարի ֆաբրիկա է հիմնել Ստամբուլում և Իզմիրում։ Նրա գործունեության հաջողություններից մեկն էլ կայսրության եվրոպական ու ասիական մասերն իրար կապող Ռումելիի երկաթգծի շինարարությունը, հնարավորություններ է ստեղծել Ռումելիի երկաթուղու շինարարությունն իրագործելու համար։ 1868 թվականին Փարիզ և Վիեննա պետական բանակցությունների, այցելությունների արդյունքում հաջողել է կնքել Ռումելիի երկաթուղու կառուցման պայմանագրերը։ Դրա համար ստացել է առաջին աստիճանի OsmanՏye և MecidՏye շքանշաններ։ 2000 կմ երկարություն ունեցող երկաթգծի ստեղծման համար բարոն Հիրշի հետ միասին 1870 թվականին հիմնադրել է «Օսմանյան ընկերությունը»։ 1871 թվականին այս պաշտոնը Դավուդ փաշայի չափազանց հոգնածության պատճառով փոխանցվել է Քաբուլի փաշային ։
Մահ
Հիվանդության պատճառով հանգստի է մեկնել Սաքըզ կղզի ապա՝ ֆրանսիական Բեառից քաղաք, որտեղ 1873 թվականին մահացել է։
Անդամակցություն
Կարապետ Դավուդյանը հին գերման ցեղերին նվիրված իր ուսումնասիրության համար ընտրվել է Բեռլինի գիտությունների ակադեմիայի անդամ և Գերմանիայի կանցլերից ստացել հատուկ մրցանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ
Հելեն Տաֆտ
Հելեն Տաֆտ (Helen Louise Herron Taft, ), նախագահ Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտի կինը և ԱՄՆ առաջին տիկինը 1909 թվականից մինչև 1913 թվականը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Օհայո նահանգի Ցինցինատի քաղաքում, դատավոր Ջոն Հերրոնի ընտանիքում (1827-1912) ։ Ավարտել է Ցինցինատի երաժշտական դպրոցը, որտեղ դասավանդել է կարճ ժամանակ։ Նա իր ծնողների հետ՝ 1877 թվականին, ներկա է գտնվել նախագահ Ռեզերֆորդ Հեյզի հարսանիքի 25-ամյակի տոնակատարությանը ։ Նրա պապը՝ Էլ Քոլինզը, և հորեղբայրը՝ Ուիլյամ Քոլինզը, Կոնգրեսի անդամներ էին։
Երկու տարի անց, նա հանդիպել է Ուիլյամ Հովարդ Տաֆտին։ Այս ժամանակ Տաֆտը 22 տարեկան էր, Հելենը՝ 18:
Ամուսնություն
Վերադառնալով՝ նրանք բնակություն հաստատեցին Ցինցինատիում։ Տիկին Տաֆտը խրախուսեց ամուսնու քաղաքական կարիերան։ 1904 թվականին ԱՄՆ-ի ռազմական նախարար դարձած ամուսնու հետ ճանապարհորդությունները նրան լայն հետաքրքրություն են բերել համաշխարհային քաղաքականության և ընկերների կոսմոպոլիտ շրջանակի նկատմամբ ։
Երեխաներ
Ուիլյամը և Հելենն ունեին երեք երեխա.
ԱՄՆ առաջին տիկին
Տաֆտը առաջինն էր նախագահների կանանց մեջ, ովքեր ներկա էին ամուսնու երդման արարողությանը։ Սպիտակ տուն տեղափոխվելուց երկու ամիս անց տիկին Տաֆտը ինսուլտ Է տարել, որից այդպես էլ չի ապաքինվել։ Քրոջ օգնությամբ շաբաթական երեք անգամ հյուրերին ընդունել Է Սպիտակ տան Կարմիր դահլիճում։ 1911 թվականի հունիսի 19-ին հարսանիքի հոբելյանին հրավիրված էր 8000 հյուր։ Տիկին Տաֆտը Սպիտակ տան լողավազանը զարդարող 3000 ճապոնական բալի ծառ է տնկել։ Ճապոնիայի դեսպանի կնոջ օգնությամբ նա տնկել է առաջին երկու ծառը 1912 թվականի մարտի 27-ի հանդիսավոր արարողության ժամանակ ։ Տաֆտի ԱՄՆ Գերագույն դատարանի դատավոր նշանակվելուց հետո՝ Հելենը միակն էր, ով ԱՄՆ-ի գլխավոր դատավորի առաջին տիկինն ու կինն էր։
Մահ
Հելեն Տաֆտը մահացել է 1943 թվականի մայիսի 22-ին և թաղվել նախագահի կողքին՝ Արլինգթոնի ազգային գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:Արլինգտոնի ազգային գերեզմանատանը թաղվածներ
Ակտինիում
Ակտինիում (, հունարեն՝ «ակտիս»՝ ճառագայթ բառից), քիմիական նշանը՝ Ac ռադիոակտիվ քիմիական տարր է, ատոմային թիվը՝ 89, ամենակայուն ռադիոնուկլիդի ատոմային զանգվածը 277 է (կիսատրոհման պարբերությունը 21.8 տարի)։ Ակտինիումը տեղակայված է պարբերական համակարգի 7-րդ պարբերության IIIB խմբում։ Ակտինիումի չգրգռված ատոմի երկու արտաքին էլեկտրոնային մակերևույթների կոնֆիգուրացիան է 6s²p6d¹7s², օքսիդացման աստիճանը +3 է (վալենտականությունը՝ III)։
Իզոտոպներ
Հայտնի են 10 ռադիոակտիվ իզոտոպներ 221 և 230 զանգավածային թվերով Բնության մեջ հանդիպում է նրա 3 իզոտոպները՝ 225Ac, 227Ac, 228Ac: Բնական ակտինիումը կազմված է միայն մեկ ռադիոակտիվ իզոտոպից՝ 227Ac, որն էլ ունի կյանքի ամենաերկար տևողությունը։ Հայտնի են երեսունվեց ռադիոիզոտոպներ, սակայն մնացած երեսուներեքի կյանքի տևողությունը կազմում է ոչ ավելի 10 ժամից։ Իսկ մի քանիսի մոտ կյանքի տևողությունը կազմում է մեկ րոպե։ Ամենակարճ կյանքն ունի 217Ac իզոտոպը՝ 69 նանովայրկյան։ Ակտինիումը համարվում է բավականին ռադիոակտիվ թույն։
Բնության մեջ տարածվածություն
Ակտինիումը զբաղեցնում է երկրակեղևի զանգվածի 6•10−10%-ը։ 227Ac-ի և ավելի անկայուն 228Ac-ի մշտական առկայությունը երկրակեղևում պայմանավորված է դրանց առկայությամբ ուրանի 235 և Թորիումի 232 ռադիոակտիվ շարքերում։ Այս ռադիոնուկլիդների առաջացման արագությունը հավասար է դրա տրոհման արագությանը, այդ պատճառով երկրակեղևում դրանց պարունակությունը մշտական է։ Ակտինիումի բարձր քանակություն գտնվում է մոլիբդենի մեջ և կվարցում։ Նրա ամբողջական պարունակությունը երկրի կեղեվում չի գերազանցում 2600տոննան։
Ֆիզիկական և քիմիական հատկություններ
Ակտինիումի քիմիական և ֆիզիկական հատկությունները շատ քիչ են ուսումնասիրված։ Հալման ջերմաստիճանը 1050 °C է, եռման ջերմաստիճանը՝ 3300 °C։ Օդում այն արագ պատվում է Ac2O3 օքսիդի շերտով, որը խոչընդոտում է մետաղի քայքայմանը։ Քիմիական հատկություններով ակտինիումը շատ նման է լանթանին։ Ակտինիումի հիդրօքսիդը՝ Ac(OH)3 իրենից ներկայացնում է հիմք և հատկություններով մոտ է ալկալիահողային հիդրօքսիդներին։ Ռադիոակտիվության հետ պայմանավորված, այս մետաղը մթության պայմաններում արձակում է բնորոշ կապույտ գույն։ Ունի արծաթափայլ-սպիտակ գույն, արտաքին տեսքից հիշեցնում է լանթանի։ Լանթանի նման, նա կարող է գոյություն ունենալ երկու բյուրեղային ձևերով, բայց ստացված է միայն մեկ ձևը՝ β- Ac ը, որն ունի խորանարդային կառուցվածք։ α ձևը ստանալ չի հաջողվել։ Ակտինիումը շատ վտանգավոր ռադիոակտիվ թույների թվին է պատկանում, որը պայմանավորված է նրա բարձր α ակտիվությամբ։ Քիմիական հատկություներով ակտինիումը շատ նման է լանթանին, միացություններում ցուցաբերում է +3 օքսիդացման աստիճան (Ac2O3, AcBr3, Ac(OH)3), բայց տարբերվում է բարձր ռեակցիոնակտիվությամբ։
Կիրառություն
227Ac-ի և բերիլիումի խառնուրդը համարվում է նեյտրոնների աղբյուր, ինչպես նաև կարող է կիրառվել որպես ռադիոիզոտոպային էներգիայի աղբյուր։ 225Ac-ը օգտագործվում է 213Bi- ի ստացման համար, ինչպես նաև մեծ կիրառում ունի ռադիո-իմունոթերապիայի բնագավառում։ 228Ac-ը կիրառվում է քիմիական հետազոտություններում, որպես ռադիոակտիվ ինդիկատոր, որը կապված է իր բարձր էներգիային β-ճառագայթների հետ։ 228Ac և 228Ra իզտոպների խառնուրդը բժշկության մեջ օգտագործվում է որպես γ ճառագայթների աղբյուր։
Ստացում
Ակտինիումը ստացվում է ուրանային հանքանյութերից, սակայն նրանցում պարունակությունը բավականին փոքր տոկոս է կազմում։ Հիմնականում ակտինիումի իզոտոպները ստացվում են արհեստական ճանապարհով։ 227Ac իզոտոպը ստացվում է ռեակտորում ռադիումի նեյտրոնային ճառագայթման արդյունքում։ Ստացվածը, որպես կանոն, ռադիումի սկզբնական քանակից չի գերազանցում 2,15%-ը։ 228Ac իզոտոպը ստանում են 227Ac իզոտոպի նեյտրոններով ճառագայթման արդյունքում։ Մետաղական ակտինիում ստանում են լիթիումի զույգերով ակտինիումի տրիֆտորիդի վերականգնմամբ։ Ակտինիումի առանձնացումը ռադիումից, թորիումից և նմանատիպ էլեմենտներից, կատարվում է էքստրակցիայի և իոնափոխանակման մեթոդներով։ Մետաղական ակտինիում ստանում են ակտինիումի տրիֆտորիդի վերականգնմամբ լիթիումի զույգերով։
Կատեգորիա:Ակտինիում Կատեգորիա:Ակտինոիդներ Կատեգորիա:Ռադիոակտիվ տարրեր Կատեգորիա:Մետաղներ
Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (Անդրեևո-Մելենտևո)
Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցի (Церковь Марии Магдалины), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանի Անդրեևո-Մելենտևո գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։
Հասցեն՝ 346841, Ռոստովի մարզ, Նեկլինովսկի շրջան, Անդրեևո-Մելենտևո գյուղ, Հաղթանակի փող., տուն 9։
Պատմություն
19-րդ դարի 20-ական թվականներին Անդրեևո-Մելենտևո գյուղի ծխականների հոգևոր կարիքները բավարարելու համար կառուցվեց Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացու տաճարը։ Այն կառուցվեց կալվածատեր, հետևակազորի պաշտոնաթող գեներալ Անդրեյ Մելենտևի միջոցներով։ Գեներալը մասնակցել է Նապոլեոնի բանակի դեմ մարտերին և արիության համար պարգևատրվել է Սուրբ Գևորգի 4-րդ աստիճանի շքանշանով։
Աղյուսե տաճարը գյուղում կառուցվել է մոտ տասը տարի։ Շինարարության ավարտին օծվել է ի պատիվ Մարիամ Մագդաղենացու. կալվածատեր Անդրեյ Մելենտևի դուստրը կրել այս սրբի անունը՝ Մարիա ։
Ծիսակատարությունները տաճարում կատարվել են մինչև 1930 թվականը։ Հետո տաճարը փակվել է, իսկ նրա նկուղում ապրել են Տագանրոգի փակ վանքերից մեկի միանձնուհիները։
Տաճարը կրկին բացվել է 1948 թվականին և գործել է մինչև 1960 թվականը։ Եկեղեցու հետապնդումների տարիներին տաճարը կրկին փակվել է և դարձվել շինանյութերի պահեստ։ 1980-ական թվականներին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որից հետո տաճարից մնացել են միայն մերկ պատերը։ Ոչնչացվել են նաև որմնանկարները։ Հրդեհի թողած հետևանքները վերացնելիս ծխի անդամները տաճարի նկուղում հայտնաբերել են զինվորականներ Ֆեոդոր և Անդրեյ Մելենտևների աճյուններով դամբարանը։ Աճյունները գտնվել են լավ վիճակում, պահպանվել են նույնիսկ գեղեցիկ ուսադիրներով համազգեստները։
1992 թվականի սեպտեմբերին գյուղում պաշտոնապես գրանցվել է եկեղեցական համայնք։ Սկսվել է ավերված տաճարի աստիճանական վերականգնումը։
Եկեղեցու վերածննդի գործին մասնակցել են բազմաթիվ մարդիկ։ Նյութական աջակցություն են ցուցաբերել «Սարմատ» կոլտնտեսությունը, շրջանային վարչակազմը՝ ի դեմս նրա ղեկավար Ա. Ա. Գերաշչենկոյի։ Ծիսակատարությունները վերականգնված տաճարում սկսվել են 4 ամիս անց՝ 1993 թվականի հունվարի 7-ին։
1994 թվականին տաճարում վերականգնվել է զանգակատունը։ Զանգերը ձուլվել են Վորոնեժի ձեռնարկություններից մեկում։ 2000 թվականին տագանրոգցի գործարարների միջոցներով ձեռք են բերվել մարմարե սալեր հատակի համար և մարմարե պատկերակալ։ Ներկա դրությամբ տաճարը վերականգնված է։ Նրան կից գործում են կիրակնօրյա դպրոց, «Պայծառակերպություն» ռազմահայրենասիրական ակումբը։
Հոգևորականություն
1992 թվականից Մարիամ Մագդաղենացի եկեղեցու հովիվն է ավագ երեց Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Բանդուրինը։
Ռաֆայել Հարությունյան (մարզիչ)
Ռաֆայել Վլադիմիրի Հարությունյան, ԱՄՆ-ում աշխատող և բնակվող գեղասահքի հայ մարզիչ, նախկինում` գեղասահորդ։
Կենսագրություն
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել Թբիլիսիի խմբակում։ Սիրողական սպորտում մեծ նվաճումների չի հասել, եղել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետության թեկնածու։
Այնուհետև տեղափոխվել է Երևան, ավարտել Ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ինստիտուտը։ 1976-1985 թթ. մարզիչ է աշխատել Երևանի գեղասահքի մանկապատանեկան դպրոցում։ Այնուհետև հրավեր է ստացել Մոսկվայից և 1983 թ.-ին տեղափոխվել է այնտեղ, քանի որ Երևանում չկար միջազգային չափանիշներին համապատասխանող սահադաշտ։ «Սոկոլնիկի» սպորտի պալատում աշխատել է կնոջ՝ Վերա Հարությունյանի հետ, որը ևս գեղասահքի խմբակ ուներ։
2000 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգ և աշխատել Լեյք Էրոուհեդ քաղաքի «Ice Castle International Training Center» սահադաշտում ։ Այնուհետև, 2013 թվականի օգոստոսին նրան և կնոջը՝ նույնպես գեղասահքի մարզիչ Վերա Հարությունյանին, ինչպես նաև Նադեժդա Կանաևային հրավիրել են նույն նահանգի Արտիժա քաղաքի «East West Ice Palace» ։ Իսկ 2016 թվականի հունիսի 25-ից նա աշխատում է Լեյքվուդի «Lakewood ICE»-ում ։ 2019 թվականի հուլիսին ստացել է ամերիկյան քաղաքացիություն ։
Անվանի սաներ
Հարությունյանի նախկին սաների թվում են Միշել Կվանը, Սաշա Քոենը, Ջեֆրի Բաթլը, Մաո Ասադան, Մայ Ասադան, Ալեքսանդր Աբտը, Սերգեյ Վորոնովը, Իվան Դինևը, Ալեքսանդր Շուբինը, Անտոն Կլիկովը։
2011 թվականին Հարությունյանը սկսել է համագործակցել պատանի Նեյթան Չենի, իսկ 2012-ին՝ ամերիկացի մեկ այլ գեղասահորդ Ադամ Ռիպոնի հետ։ 2013-2018 թվականներին մարզել է ամերիկացի գեղասահորդուհի Էշլի Վագներին, որպես նրա մարզիչ ներկա է եղել 2014 թվականի Սոչիի ձմեռային օլիմպիական խաղերին, որտեղ Վագները թիմային պայքարում դարձել է բրոնզե մեդալակիր, իսկ անհատական մրցումներում գրավել է 7-րդ տեղը։ 2016 թվականին նրա խումբ են տեղափոխվել մի քանի անվանի գեղասահորդներ՝ Մերայա Բելը, ֆրանսիացի Ռոմեն Պոնսարը և Միխալ Բրժեզինան։ Իսկ 2018 թվականին՝ ևս երկու տաղանդավոր պատանի մենասահորդուհիներ՝ ճապոնուհի Մարին Հոնդան և հարավկորեուհի Լիմ Ընսուն ։
Ռուսաստանում Ռաֆայել Հարությունյանը հայտնի է որպես գեղասահորդ Ալեքսանդր Աբտի, իսկ Արևմուտքում՝ աշխարհի հնգակի չեմպիոնուհի Միշել Կվանի վերջին մարզիչ ։
Հարությունյանի սան ամերիկացի Նեյթան Չենը 2018 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն՝ ազատ ծրագրում հաջող կատարելով վեց քառակի ցատկ ։ 2019 թվականին Չենը կրկին հաղթել է աշխարհի առաջնությունում՝ ազատ ծրագրում և երկու ծրագրերի հանրագումարով սահմանելով համաշխարհային ռեկորդ ։ 2022 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերում նա դարձել է տղամարդկանց մենասահքի օլիմպիական չեմպիոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մարզիկներ Կատեգորիա:Հայ գեղասահորդներ Կատեգորիա:Գեղասահքի հայ մարզիչներ Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վիրահայեր
Սպիտակ տուն (Երևան)
Սպիտակ տուն, կառավարական վարչական շենքերի համալիր Երևանում, որտեղ տեղակայված են ՀՀ արտաքին գործերի (նաև Դիվանագիտական ակադեմիայի), արդարադատության, կրթության, գիտության, մշակույթի, սպորտի և սփյուռքի նախարարությունները ։
Համալիրն ընդգրկում է նախկին Սևան հյուրանոցի սահմանագծից մինչև ՀՀ Գլխավոր դատախազության շենք ընկած հատվածը  /որտեղ նախկինում, մինչ այրվելը,  տեղակայված էր  ՀՀ արդարադատության նախարարությունը/,  և Վազգեն Սարգսյան փողոցից մինչև Զաքյան փողոցի հատվածը ։
Տվյալներ
Վազգեն Սարգսյան փողոցի կողմից կամարակապ շքամուտքն ունի 12.5 մ լայնություն և 16.5 մ բարձրություն, գլխավոր հատակագծում տեղադրված է հանդիպակաց ուղղությամբ գտնվող՝ Դեղատան փողոցի առանցքի վրա, որով տարածական կապ է ստեղծվում Շահումյանի արձանի ետևում գտնվող ջրավազանի հետ։ Մինչև երկրորդ հարկ ճակատները երեսպատված են բազալտե սալերով, երկրորդ հարկից վերև, Վազգեն Սարգսյան փողոցի երկայնքով՝ Ստեփանակերտի Սզնեկի հանքավայրի սպիտակ գույնի բնական քարով, իսկ մնացած ճակատները տրավերտինե սալիկներով։
Համալիրի նախագծի մշակման ճարտարապետական հայեցակարգի հիմք է հանդիսացել նախկինում այս հատվածում գտնվող՝ Արդարադատության նախարարության շենքի ծավալատարածական հորինվածքը (ճարտարապետ՝ Նիկողայոս Բունիաթյան)։ Նոր նախագծում վերամշակված ձևով կրկնվել են ոչ միայն ճակատների կոր պլաստիկան և կարմիր գծի նկատմամբ տարածական կուրդոներային լուծումները, այլև վերաշեշտադրված է նախկինում գոյություն ունեցող աշտարակը՝ այն դարձնելով կոմպոզիցիոն առանցք Շահումյանի հրապարակի նկատմամբ։
Գլխավոր վարչական մասնաշենքի տարբեր գերատեսչությունների համար նախատեսված մուտքերն առանձին են՝ իրենց նախասրահներով, վերելակներով և աստիճանավանդակներով։ Գլխավոր մասնաշենքի ետնամասում կա վարչական հրապարակ, որտեղից իրականացվում է հետիոտնի շարժը դեպի տարբեր նախարարություններ, բացի Արտաքին գործերի նախարարությունից. վերջինիս համար նախատեսված է պաշտոնական պատվիրակությունների ավտոմեքենաներով մուտքը ներքին բակ ։
Մեջբերումներ համալիրի մասին
Համալիրի նախագծի հեղինակն է ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանը։ Նախագծի գլխավոր կոնստրուկտորը Պոլ Չաթալբաշյանն է, գլխավոր ինժեները՝ Հրաչ Սարգսյանը, կապալառուն՝ «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ն (տնօրեն՝ Ստեփան Ախոյան)։ Պատվիրատուի գործառույթները «Սալսա դիվելոփմենթ» ՓԲԸ-ն իրականացրել է ՀՀ քաղաքաշինության նախարարության քաղաքաշինական ծրագրերի իրականացման պետական հիմնարկի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության պետական կառուցվածք Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ
Չորոն
Չորոն (Чороон), կումիսի պահման և օգտագործման համար նախատեսված յակուտական ազգային աման։ Չորոնը սովորաբար մեկ կամ երեք ոտքերով գավաթ է։ Ավանդաբար պատրաստվում է կեչու փայտից և զարդարվում է երկրաչափական զարդանախշերով։ Փորագրությունը կատարվում է շարքերով, որքան շատ են զարդանախշերի շարքերը, այնքան բարձր է գնահատվում գավաթը։ Որոշ դեպքերում չորոնը դրվագվում է արծաթով կամ պղնձի համաձուլվածքներով ։
Ձևն ու օգտագործումը
18-րդ դարի վերջի և 19-րդ դարի սկզբի եռոտանի չորոնները ավելի գետնահար են, հաճախ նրանց ոտքերը առավել ոճավորված են, հաճախ նման են ձիու սմբակների։ Քանի որ յակուտների մոտ առավել հարգի թվերը երեքը և ինն են, ապա երեք ոտքերը և զարդանախշերի ինը շարքը առավել տարածվածն են։ Յուրաքանչյուր զարդանախշ իր անունն ունի, որը գալիս է պատկերից կամ էլ այն փորագրելու, կատարելու եղանակից ։
Անվանում
Չորոն բառը ծագել է «չորոյ» կամ «չորոտ» բառից, որը նշանակում է բարձր պահել, պարզել առաջ ։ Կարծիք կա, որ չորոն բառին նման և՛ իմաստով, և՛ հնչողությամբ գավաթի անունը դյորոյ բառից է, որը նշանակում է լինել ձիգ, ուղիղ իրան ունենալ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպասք
Երոֆեև (այլ կիրառումներ)
Երոֆեևը ռուսական ազգանուն է։
Այս ազգանունով հայտնի են հետևյալ մարդիկ.
Վարազդատ Դալիբալթայան
Վարազդատ Գուրգենի Դալիբալթայան, ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության գնդապետ (1994)։
Ավարտել է Կրասնոյարսկի (Ռուսաստան) պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1977)։ 1977-1981 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի գործերի կառավարչությունում, 1981-2000 թվականներին՝ ՀՀ ԱԱ համակարգում, 2001 թվականից՝ ՀՀ ներկայացուցիչ ԱՊՀ մասնակից պետությունների հակաահաբեկչական-պայքարի կենտրոնում։
1989-1994 թվականներին ՀՀ Կառավարության մարտական հանձնարարություններ է կատարել ՀՀ սահմանամերձ շրջաններում։
Պարգևատրվել է ՀՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Դիոգու Ֆիգեյրաշ
Դիոգու Ֆիգեյրաշ (պորտ.՝ Diogo José Rosário Gomes Figueiras, ), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս իսպանական «Սևիլյայում»։
Գանգուբայ Հանգալ
Գանգուբայ Հանգալ (կաննադա՝ ಗಂಗೂಬಾಯಿ ಹಾನಗಲ್, ), խայալ ոճի հնդիկ երգչուհի էր, Հյուսիսային Հնդկաստանի դասական երաժշտության ներկայացուցիչ։ Նրա ձայնը աչքի էր ընկնում իր ազդեցիկությամբ, խորությամբ և հզորությամբ։
Դիոգու Ֆիգեյրաշ
Կարիերայի սկիզբ
Ֆիգեյրաշը իր կարիերան սկսել է լիսաբոնյան «Բենֆիկայի» ակադեմիայում։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում իր նորամուտը նա նշել է 2010/11 մրցաշրջանում «Պինիլավոնսեի» կազմում Պորտուգալիայի առաջնությունում։
Գանգուբայ Հանգալ
Կենսագրություն
Գանգուբայ Հանգալը ծնվել է Հյուսիսային Հնդկաստանի Կարնատակա գավառի Դհարվադ քաղաքում։ Ստացել է միայն տարրական կրթություն։ Նրա ծնողները ձկնորսներ էին։ Գանգուբայի երաժշտական կյանքում մեծ դեր է խաղում մայրը՝ Ամբան՝ համառորեն պնդելով, որ դուստրը երաժշտական կրթություն ստանա։ 16 տարեկանում Հանգալն ամուսնանում է Գուրուրաո Քաուլգիի հետ ։ Ունենում են երկու որդի՝ Նարայան Ռաոն և Բաբու Ռաուն, և մեկ դուստր Կրիշնանն, որը վախճանվում է 2004 թ քաղցկեղից 75 տարեկան հասակում ։ Մինչև իսկ զառամյալ հասակում Հանգալը աչքի է ընկել ամուր առողջությամբ, սուր լսողությամբ ու տեսողությամբ, հանդես է եկել համերգներով մինչև 2006 թ։
Դիոգու Ֆիգեյրաշ
Կարիերայի սկիզբ
2011 թվականի ամռանը Ֆիգեյրաշը 3-ամյա պայմանագիր է կնքել «Պասուշ դե Ֆերեյրայի» հետ ։ Նոր թիմի կազմում Դիոգուն իր նորամուտը նշել է 2011 թվականի օգոստոսի 28-ին՝ «Ֆեյրենսայի» դեմ խաղում։
Գանգուբայ Հանգալ
Կենսագրություն
Գանգուբայի Հանգալը մահացել է 2009 թ՝ 97 տարեկան հասակում։
Դիոգու Ֆիգեյրաշ
«Սևիլյա»
2013 թվականի հուլիսի 18-ին Ֆիգեյրաշը տեղափոխվել է իսպանական «Սևիլյա»՝ թիմի հետ կնքելով պայմանագիր մինչ 2017 թվականը ։ Իսպանական ակումբի կազմում Ֆիգեյրաշը իր դեբյուտը նշել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 28-ին՝ Իսպանիայի առաջնության շրջանակներում կայացած «Ռեալ Սոսիեդադի» դեմ խաղում ։