cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(7621) Սվիլինկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նովոե Միշկովո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
PC World
PC World, համակարգչային տեխնոլոգիաներին նվիրված ամենամսյա պարբերական, որը հրապարակվում էր International Data Group-ի կողմից 1983 թվականից մինչև 2013 թվականը ։ Սկսված 2013 թվականից պարբերականի տպագիր տարբերակը դադարեց լույս տեսնել, իսկ պարբերականը ամբողջությամբ անցավ առցանց տարբերակի։ Պարբերականի հոդվածները հիմնակաում վերաբերվում էին սարքային և ծրագրային ապահովումներին, սերվերներին, անհատական համակարգիչներին և դրանց օգտագործմանը, ինչպես կենցաղային, այնպես էլ ձեռնարկատիրական կյանքում։ Հրապարակվում էր հոդվածներ՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիանների շուկայի նորությունների, վճակագրության, խոշոր միջոցառումների մասին, ինչպես նաև ակնարկներ և խորհուրդներ։
Պատմություն
Պարբերականը թողարկվել 1982 թվականին COMDEX միջոցառման ժամանակ, և կրել է «Personal Computer World» անվանումը։ Պարբերականը մի քանի անգամ վերավաճառվել է տարբեր հրատարակչությունների, այդ թվում՝ VNU և Ziff Davis Publishing ։
2013 թվականին պարբերականի ղեկավարությունը հայտարարություն տարածեց, այն մասին, որ դադարեցնում են երեսուն տարի տևած տպագիր տարբերակի թողարկումը։ 2013 թվականի օգոստոսի համարը դարձավ վերջին տպագրված տարբերակը ։ Հետագայում սկսվեց թողարկվել պարբերականի առցանց տարբերակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ ըստ տեսակի Կատեգորիա:Ամսագրեր ըստ թեմայի Կատեգորիա:Թվային գրադարաններ Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
Աղջկական գարուն
«Աղջկական գարուն» («Девичья весна»), խորհրդային երաժշտական կինոկատակերգություն, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Վենիամին Դորմանն ու Հենրիկ Հովհաննիսյանը ։
Սյուժե
«Աղջկական գարուն» պարի անսամբլը, որը նոր է վերադարձել արտասահմանյան հյուրախաղերից, հրավեր է ստացել համերգներով մեկնելու Գորկի քաղաք՝ Սորմովյան նավաշինական գործարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Լվովի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անվան երաժշտական դպրոց
Լվովի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անվան միջնակարգ մասնագիտացված երաժշտական գիշերօթիկ դպրոց, հանրակրթական ուսումնական հաստատություն Լվովում (Ուկրաինա), որտեղ ուսանողները ստանում են երաժշտական միջնակարգ մասնագիտական կրթություն։ Դպրոցը կրում է ուկրաինացի օպերային երգչուհի (սոպրանո) և մանկավարժ Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անունը։
Պատմություն
Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անվան միջնակարգ մասնագիտացված երաժշտական գիշերօթիկ դպրոցը հիմնադրվել է 1939 թվականին Լվովում՝ ուկրաինացի կոմպոզիտոր և դաշնակահար Վասիլի Բարվինսկու նախաձեռնությամբ ։ Մինչ այդ այն հայտնի է եղել որպես կայսրուհի Ելիզավետայի գիմնազիա, որը հիմնադրվել է 18-րդ դարում ։ 1944 թվականից մինչև 1959 թվականը այն կոչվել է երաժիշտ ուսանողների միջնակարգ դպրոց, 1959 թվականին վերակազմավորվել է որպես մասնագիտացված երաժշտական գիշերօթիկ դպրոց ։ 1963 թվականին դպրոցը կոչվել է Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անունով ։
Կրթություն
Դպրոցում գործում է յոթ երաժշտական բաժանմունք, որտեղ ուսուցանվում է ավելի քան 20 երաժշտական մասնագիտություններ ։ Վերապատրաստման ծրագիրը ներառում է հանրակրթական, երաժշտական-տեսական և հատուկ դասընթացներ։ Ուսանողները սովորում են այնպիսի երաժշտական առարկաներ, ինչպիսիք են սոլֆեջիոն, երաժշտության տեսությունը, հարմոնիան, երաժշտական գրականությունը և այլն ։ Դպրոցում ուսուցումն իրականացվում է ուկրաիներենով ։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված է նաև օտար լեզուների պրոֆիլավորում՝ անգլերեն, Ֆրանսերեն, գերմաներեն ։ Դպրոցն ունի լրացուցիչ ռեսուրսներ՝ երկու համերգասրահ, Սալոմե Կրուշելնիցկայայի թանգարան, գրադարան՝ գեղարվեստական, գիտահանրամատչելի և երաժշտական գրականության հարուստ հավաքածուով ։ Դպրոցում դասավանդման ոճի և երեխաների զարգացման մեջ երաժշտության կարևորության ուսումնասիրության գործում առաջատար դերը պատկանում է 2009 թվականից դպրոցի տնօրեն Լև Միրոնովիչ Զակոպցին ։ Դպրոցի աշակերտները հայտնի են ազգային և միջազգային երաժշտական մրցույթներում իրենց հաջողություններով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի դպրոցներ Կատեգորիա:Երաժշտական դպրոցներ
Թեժառույգի լեռներ
Թեժառույգի լեռներ, լեռներ Հայաստանի Արագածոտնի և Շիրակի մարզերի սահմանագլխին, Արագած լեռնազանգվածի հարավ-արևմտյան մասում։ Ամենաբարձր գագաթը համանուն լեռն է (2423 մ), երկարությունը՝ 9 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Շիրակի մարզի լեռնաշղթաներ
Թաթանաանթուբանի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 730 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 3 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 166 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Նովոե Մոզինո
Նովոե Մոզինո (Новое Мозино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իվ Արդեն
Իվ Արդեն (Eve Arden ), ամերիկացի դերասանուհի, «Էմմիի» մրցանակակիր, ինչպես նաև 1946 թվականին առաջադրվել է «Օսկարի» ։
Կարիերա
Յունիս Կենդենսը, որն առավել հայտնի է որպես Իվ Արդեն, ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 30-ին Կալիֆոռնիա նահանգի, փոքրիկ քաղաք՝ Միլլ Վալլիում, Լյուսիլ և Չարլզ Փիթեր Կենդենսի ընտանիքում, ովքեր բաժանվել են, երբ Յունիսը դեռ երեխա էր։ 16 տարեկան հասակում թողել է դպրոցը և ընդունվել թատերական խմբակ։ 1929 թվականին առաջին անգամ նկարահանվել է «Սիրո երգը» ֆիլմում, որը «Columbia» ընկերության հաջողված աշխատանքներից է դառնում։ Նրա դեբյուտը Բրոդվեյում կայացել է 1934 թվականին՝ «Զիգֆելդի հիմարությունները» բեմադրությունում։
Կենդեսը դերասանական կարիերան սկսել է 1937 թվականին, «Դուռ դեպի բեմ» ֆիլմի Իվ Արդենի դերը ստանալուց հետո։ Այդ դերը հաջողությամբ խաղալուց հետո, նրան սկսեցին նոր դերեր առաջարկել։ Հաջորդ տարիներին նա սկսեց նկարահանվել հայտնի ֆիլմերում՝՝ «Զիգֆելդի աղջիկները» (1941) և «Շապիկի աղջիկը» (1941), Ռիտա Հեյուորթ հետ, գլխավոր դերում։ 1945 թվականին Յունիսը խաղացել է իր ամենահայտնի դերերից՝ Իդ Կորվինի դերը «Միլդրեդ Փիլս» ֆիլմում, ինչի համար նա արժանացել է «Օսկարի», որպես Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի։
Դերասանուհին ուներ նաև հաջող կարիերա ռադիոյում, որտեղ նա խաղում էր դպրոցական ուսուցչուհու Քոննի Բրուկսի դերը՝ «Մեր տիկին Բրուկս» ռադիոբեմադրությունում՝ 1948 թվականից մինչև 1957 թվականը ։ Այնուհետև, 1952 թվականից մինչև 1956 թվականը, նա կատարում էր նույն դերը հեռուստասերիալում, որի համար նա արժանացել է «Էմմիի» մրցանակին։ Այդ կերպարն այնքան հայտնի էր, որ 1952 թվականին Յունիսը դարձավ Ամերիկյան միության կազմի պաշտոնական անդամը։
Յունիսը նկարահանվել է նաև հեռուստատեսությունում։ Նա խաղացել էր «Կախարդ», «Փառահեղ ներկայացումներ», «Էլիս», «Սիրո նավակ» հեռուստասերալներում։ Նա շարունակում էր նաև խաղալ թատերական սցենարներում, կատարելով գլխավոր դերերը՝ «Հելլո, Դոլլի» և «Տիկին Մամե» բեմադրություններում, իսկ 1967 թվականին արժանացել է Դարա Սիդդոնսի մրցանակին Չիկագոյի թատրոններում աշխատելու համար ։
Անձնական կյանք
1939 թվականին մինչև 1947 թվականը Յունիսն ամուսնած էր Նեդ Բերգենի հետ։ 1952 թվականին ամուսնացել է Բրուքս Ուետի հետ, ով մահացել է 1984 թվականին։ Դերասանուհին Բրուքսից ունեցել է չորս երեխա։
Իվը մահացել է քաղցկեղից 1990 թվականի նոյեմբերի 12-ին՝ Լոս Անջելեսում, իր տանը և թաղված է Վեսթվուդի գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Մեկ լեզու (պատմվածք)
«Մեկ լեզու» (Один язык), խորհրդյաին գրող Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքներից՝ գրված 1927 թվականին։
Հրատարակման պատմություն
«Մեկ լեզու» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթում 1927 թվականի մայիսի 24-ին, թիվ 115։ Պատմվածքն ընդգրկվել է «Երկնագույն տափաստան» ժողովածուի մեջ 1926 թվականի օգոստոսին։ Ստորագրություն՝ «Մ. Շոլոխով, Դոնի Ռոստով»։ Վերահրատարակվել է «Գրական թերթում» («Литературной газете»), 1957 թվական, 13 հուլիսի, № 84 և ժողովածուում «Դժվարին ճանապարհների երջանկությունը», «Երիտասարդ գվարդիա», Մ. 1958:
Վ. Վ. Վասիլևն ենթադրել է, որ «Մեկ լեզու» պատմվածքը գրվել է կամ 1927 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին, կամ Շոլոխովն երկրի աշխատանքային կոլեկտիվներում օգտվել է այդ ժամանակվա անգլերեն նոտայի քննարկումից՝ որպես առիթ ավելի վաղ «աշխատանքային մասի» հրապարակման համար ։
Սյուժե
Ստեղծագործության սյուժեն հիմնված է ռազմաճակատային կազակի ռուսների և ավստրիացիների եղբայրության պատմության վրա Կարպատներում 1916 թվականի աշնանը, որի մասին պատմել է Սովետների շրջանային համագումարում, որտեղ քննարկվում էր Արտաքին գործերի նախարար Օսթին Չեմբերլենի 1927 թվականի փետրվարի 27-ի նոտան։ Պատմությունը նվիրված է մի թեմայի, որը շատ կարևոր է պատերազմող մարդկանց համար` մարդկային եղբայրության, միասնության թեման ոչ միայն կազակների ներսում, այլև ավստրիացիների, որոնց հետ պատերազմի մեջ են։ Զինվորները հոգնել էին պատերազմից և մարտերի ընդմիջումների ժամանակ, զրուցում էին ավստրիացի զինվորների հետ։ Պատմությունն ավարտվում է զինվորներից մեկի խոսքերով։
Կարծում եմ պետք է հավաքվենք բարի զրույցով։ Հնարավորություն չկա, մարդկանց առանձնացրել էին մետաղալարով, ինչպես անասուններին, իսկ այդ ավստրիացիները այնպիսին են, ինչպիսին մենք։ Նրանք բոլորը մեզ հանեցին երկրից ... Մենք պետք է ունենանք մեկ լեզու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1927 ստեղծագործություններ
USB ֆլեշ կրիչ
USB ֆլեշ կրիչ շարժական արտաքին հիշողության սարք (պահոց) է, որը հիմնված է NAND տիպի ֆլեշ հիշողության վրա և ինտեգրացված USB 1.1 կամ 2.0 միջերեսի հետ։ Այն փոքրիկ, թեթև, շարժական և բազմաթիվ անգամներ գրելու-կարդալու ունակությամբ՝ ինֆորմացիա կրող սարք է, որը կարող է կրել մինչև 64 ԳԲ ինֆորմացիա։ Ֆլեշ կրիչը, արագ տիպի հիշողությամբ սարք է, որը ավելի հուսալի է, քան ճկուն մագնիսական սկավառակը (floppy)։ Ֆլեշ կրիչներում օգտագործվում է շարժական հիշողության սարքերի՝ USB Mass Storage ստանդարտը։
Սարքը օգտագործելու համար, օպերացիոն համակարգը պետք է ունենա USB Mass Storage և ֆլեշ քարտում օգտագործվող ֆայլային համակարգի դրայվերների ապահովում։ Mac OS X օպերացիոն համակարգի բոլոր տարբերակները ունեն USB Mass Storage սարքավորումների ապահովում։ Microsoft Windows XP, 2000 և ME ևս ունեն այսպիսի սարքերի ապահովում, սակայն Windows-ի բոլոր նախկին տարբերակները պահանջում են դրայվեր, որը, սովորաբար, տրամադրում է արտադրողը։ Լինուքս միջուկում սպասարկումը ապահովված է սկսած 2.4 տարբերակից (2001)։
Պատմություն
Ժամանակակից ֆլեշ կրիչներում կիրառվում է USB 2.0 միացում։ Սակայն, տվյալ պահին, նրանք չեն օգտագործում այդ միացման ամբողջ 480 ՄԲիթ/վ արագությունը՝ բուն ֆլեշ հիշողության անգամներ ավելի փոքր արագության պատճառով։
Կատեգորիա:Համակարգչի հիշողության սարքեր Կատեգորիա:Ինֆորմացիոն կրիչներ Կատեգորիա:Ինֆորմատիկա Կատեգորիա:Հիշող սարքեր
Սերբիչանի
Սերբիչանի (Сербичани), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սերբիչանի գյուղում բնակվում էր 1 570 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թամարաշենի (Քարելի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 19 կմ։
(7622) Պերգոլեզի
(7622) Պերգոլեզի (Pergolesi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,317349 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1053 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5294 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1288,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,279394 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,08° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մերանո
Մերանո  (Merano), քաղաք հյուսիսային Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։ Մակերեսով երկրորդ ամենամեծ քաղաքն է Բոլցանո ինքնավար գավառում։
Քաղաքը տեղակայված է Ալպիական հովտում, շրջապատված գագաթներով, որոնց բարձրությունը հասնում է 3335 մ, լավ հայտնի է իր սպա առողջարանների, մաքուր օդի և մեղմ կլիմայի շնորհիվ։
Բնակավայրի բարեխոս սուրբը համարվում է Սուրբ Նիկոլայը։ Բարեխոսի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 7-ին։
Պատմություն
Համաձայն հնագիտական տվյալների Մերանո հովիտը բնակեցված է եղել մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակում։ Մ. թ. ա. 15 թվականին այս տարածքը մտել է Հռոմեական Հանրապետության կազմի մեջ։ Հռոմեացիները այստեղ հիմնել են՝ Կաստրում Մայենսի ռազմական ճամբարը, որից էլ հետագայում առաջացել է Մերան քաղաքը։
Միջնադարում Մերանը մտել է Տիրոլի կոմսության կազմի մեջ, և Տիրոլ ամրոցից էլ ստացել է իր անվանումը։ Մերանը հանդիսանում է այս հանրապետության մայրաքաղաքը։
13-րդ դարում Մերանը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Մերանը Տրիոլի այլ տարածքների հետ հարյուրամյակներ շարունակ մտել է Ավստրիայի միապետություն կազմի մեջ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերանը հյուսիսային Տիրոլի մյուս տարածքների հետ միասին միացվել է Իտալիային։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գերմաներեն լեզվով սկսեցին խոսել բնակչության մեծ մասը։ Մերանը դարձավ այս շրջանի խոշոր զբոսաշրջության տարածաշրջաններից մեկը։ 1981 թվականին Մերանոյում տեղի ունեցավ շախմատի աշխարհի առաջնության կարևոր հանդիպումներից մեկը՝ Անատոլի Կարպովի և Վիկտոր Կորրնոյի միջև։
Գիրդադյուլ
Գիրդադյուլ, նախկին հայկական գյուղ Ադրբեջանի Հանրապետության Գյոյգյոլի շրջանում։ Մինչև 1918 թվականը եղել է ամբողջությամբ հայաբնակ գյուղ։ Ներկայումս գյուղատեղի շրջկենտրոն Գյոյգյոլ 33 կմ հարավ, Կոկիսոն (Գյոկչայ) գետի աջ կողմում, Բզավանդ գյուղի դիմաց ։
Մերանո
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքից ոչ հեռու տեղակայված է Տիրոլի հին ամրոցը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գիրդադյուլ
Պատմական հուշարձջաններ
Գյուղի տարածքում եղել են բազմաթիվ արժեքավոր պատմական հուշարձաններ, որոնցից են Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, հնագույն գերեզմանոցը։ Եկեղեցին չի պահպանվել, իսկ գերեզմանոցը գրեթե ավերված է ։
Սարիղամիշ (Խարբերդի գավառ)
Սարիղամիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում կամ Արղանամադենի Բալուի գավառակում։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել ու կողոպտվել է 1895 թվականին։ Հայերը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահությունն ու արհեստներն էր։
Օգտակար հանածոներ
Գյուղում կային հանքային աղբյուրներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Սարիղամիշն ուներ Ս. Սարգիս (կամ Ս. Աստվածածին) անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան, որն ուներ 35 աշակերտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օբյեկտների ամանորյա վայրէջք և վերելք
Ամանորի նախօրեին ԱՄՆ-ում շատ բնակավայրեր նոր տարվա սկիզբը նշելու համար օգտագործում են տարբեր օբյեկտների վերելք կամ վայրէջք։ Այս միջոցառումներն անցկացվում են բյուրեղյա գնդի վայրէջքով, որն առաջին անգամ արտադրվել է Նյու-Յորքի Թայմս Սքվերում 1908 թվականի նախօրեին ։ Ավանդույթը սկիզբ է առել XIX դարից, երբ ժամանակի գունդը օգտագործվել է նավային ժամանակաչափերի ստուգաճշտման համար։
ԱՄՆ
Որպես վերելքի և վայրէջքի այլ օբյեկտներ օգտագործվում էին նաև նահանգային խորհրդանիշները։ Օրինակ, Ատլանտայում՝ Ջորջիա նահանգում, աշտարակից ընկնում էր խոշոր դեղձ, իսկ Մայամիում՝ Ֆլորիդա նահանգում, բարձրահարկ շենքերի պատերի երկայնքով բարձրանում էր արևապաշտպան ակնոցներով նարինջը ։
Որպես վայրէջքի կամ վերելքի այլ օբեյկտներ օգտագործում են նաև նահանգների խորհրդանիշները։ Միանգամից երկու քաղաքներ բարձրությունից իջեցնում են պարկամուկ․ Բրասսթաունը և Հյուսիսային Կարոլինան՝ կենդանի, իսկ Թալապուսան (Ջորջիա)՝ խրտվիլակ ։ Նաև հայտնի է հավալուսնի , ջրշան , մշկամկան , բազեի , սարդինիաների , օմարների , խաչափառների , բադերի օգտագործումը։ Ցինցինատիում՝ Օհայո նահանգում, Նոր տարվա գալուստը խորհրդանշում է խոզի թռիչքը ։
Ամենաշատ բնակավայրեր ունեցող նահանգը, որտեղ Ամանորին անցկացվում է օբեյկտների վայրէջքը և վերելքը Փենսիլվանիան է։ Այդ թվում նահանգի մայրաքաղաքում իջեցրել են հսկայական ելակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամանորյա ավանդույթներ Կատեգորիա:Ամանորը ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:1908 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ամանոր
Նովոե Մուտիշչե
Նովոե Մուտիշչե (Новое Мутище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Թիմ Արմսթրոնգ
Թիմ Արմսթրոնգ, ամերիկյան երաժիշտ և կոմպոզիտոր, ավելի շատ հայտնի է հանրությանը իր Փանկ ռոք ելույթներով Rancid, Operation Ivy, Transplants և Devil's Brigade խմբերում, իր հայտնի ալբոմով, նաև ի շնորհակալ իր լեբի՝ Hellcat Records։
Մինչև Rancid-ը
Թիմը ծնվել է Օկլենդում 1965 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Նա եղել է ամենափոքրը իր երեք եղբայրներից։
Ապագայում արդեն 6 տարեկանում Թիմը ծանոթանում է իր ամենահավատարիմ ընկերոջ՝ Մեթ Ֆրիմենի հետ, բեյսբոլայան խաղադաշտում։ Նրանք երկուսով իրար հետ են մեծացել Օլբինում, Կալիֆորնայում։ Մինչ Թիմը սովորում էր ավագ դպրոցում նրա ամենասիրելի խումբը եղել է Ramones-ը։ Թիմը մի գիրք է որոշում գրել, որի անունը դնում է «Maximum Rancid - The Unauthorized Biography Of Rancid», որ եթե չլիներ Ramones-ը, այդ գիքը չէր հայտնվի։ Չկա Rancid-ի նման ուրիշ որևէ խումբ։
1987 թվականին նա ընդունվում է փանկ-ի և սկայի հիմնադիր խմբերից մեկի՝ Operation Ivy խումբ և իր բեմական անունը դնում է Լինտ (Lint)։ Operation Ivy խումբը ապրել է մինչև 1989 թվականը։ Հետո Արմսթրոնգը աշխատում է իր համար ամենաանհաջողակ երկու խմբերում՝ Dance Hall Crashers և Downfall, և միայն ավելի ուշ նա դառնում է հանրությանը ավելի հայտնի հանրահայտ Rancid խմբում, որը ստեղծվել է 1991 թվականին։ Operation Ivy և Rancid խմբերի ժամանակահատվածում Թիմը դառնում է հարբեցող, թմրամոլ և վերջ ի վերջո մնում է անտուն։ Մեթ Ֆրիմանը նրան տեսնելով առաջարկում է մի խումբ կազմել և փորձել այդ խմբի օգնությամբ ավելի մեծ բարձունքներ նվաճել, մոռանալով իր դառն ունեցած կյանքը։ Ավելի ուշ նրանք սկսում են միասին երգեր գրել, որոնք մտնում են Rancid խմբի ալբոմի մեջ։
Այլն
Այնուհետև ցույց են տրված այն երգերի ցանկը, որտեղ Արմստրոնգը մասնակցել է և երգել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ
Ուզոդինմա Իվեալա
Ուզոդինմա Իվեալա (Uzodinma Chukuka Iweala, ), նիգերիական ծագմամբ ամերիկացի գրող և բժշկության դոկտոր  ։
Կենսագրություն
Ուզոդինմա Իվեալան ծնվել է 1982 թվականի նոյեմբերի 5-ին Վաշինգտոնում, նեյրովիրաբույժ Իկեմբա Իվեալայի և նիգերիացի հայտնի տնտեսագետ, Նիգերիայի ֆինանսների նախարար Նգոզի Օկոնխո Իվեալայի ընտանիքում, իգբո ժողովրդի ներկայացուցիչ է։ Ավարտել St. Albans School և Հարվարդի համալսարանի քոլեջը՝ magna cum laude (2004 ), որտեղ նա սովորել է գրական վարպետություն։ Այնուհետև ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը 2011 թվականին ։ Ներկայումս դասավանդում է Հարվարդի համալսարանի Radcliffe Institute for Advanced Study-ում ։
Ստեղծագործություն
Ուզոդինմա Իվեալայի առաջին վեպը՝ «Գազաններն առանց հայրենիքի» (2005), որը նախկինում Հարվարդում պաշտպանվել էր որպես դիպլոմային աշխատանք, արժանացել է ԱՄՆ-ի խոշորագույն ամսագրերում և թերթերում քննադատների բարձր գնահատականներին։ Այն թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով։ Այս վեպի հիման վրա նկարահանվել է «Անտոհմ գազաններ» ֆիլմը, որը թողարկվել է 2015 թվականին ։
Ճանաչում
Արժանացել է մի քանի գրական մրցանակների դեռևս Հարվարդում սովորելու տարիներից սկսած։ 2006 թվականին գրողն ստացել է Նյու Յորքի Հանրային գրադարանի Երիտասարդ առյուծներ մրցանակը. : 2007 թվականին Granta ամսագիրը նրան ընդգրկել է ԱՄՆ-ի 20 լավագույն երիտասարդ վիպասանների շարքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Ինտերնացիոնալիստ զինվորների հուշարձան (Մոսկվա)
Ինտերնացիոնալիստ զինվորների հուշարձան (Памятник воинам-интернационалистам), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Աֆղանական պատերազմում զոհված ինտերնացիոնալիստ զինվորներին։ Տեղադրված է Պոկլոննայա բլրի վրա գտնվող Հաղթանակի զբոսայգում։
Պատմություն
Ինտերնացիոնալիստ զինվորների հուշարձանը ստեղծվել է աֆղանական պատերազմի վետերանների կազմակերպությունների նվիրատվություններով, ինտերնացիոնալիստ զինվորների անձնական ներդրումներով` Մոսկվայի կառավարության օժանդակությամբ։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Ս. Ա. Շչերբակովը և Ս. Ս. Շչերբակովը, ճարտարապետներ Յ. Պ. Գրիգորևը և Ս. Գրիգորևը։
Հուշարձանը ձախ ձեռքին սաղավարտով և աջ ձեռքին ինքնաձիգով, կամուֆլյաժային համազգեստով խորհրդային երիտասարդ զինվորի չորսմետրանոց բրոնզե պատկերաքանդակ է։ Զինվորը պատկերված է ժայռի եզրին կանգնած և նայում է հեռուն։ Զինվորի պատկերաքանդակը կանգնած է կարմիր գրանիտից պատրաստված պատվանդանին, որի վրա փակցված է ճակատամարտի պատկերով բրոնզաձույլ խորաքանդակ։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2004 թվականի դեկտեմբերի 27-ին և նվիրված է եղել Աֆղանստան խորհրդային զորքերի մուտք գործելու 25-ամյակին։ Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա են եղել աֆղանցի վետերաններ, Ամինի պալատը գրոհած հատուկջոկատայիններ, վետերանների կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:2004 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Աթաուալպա
Աթաուալպա կամ Աթավուալպա (Atahuallpa, ), Թահուանթինսույոյի 13-րդ և վերջին կայսրը։ Նա կայսր է դարձել Կիտոյում իր հոր` Ուայնա Քափաքի մահվանը հաջորդած քաղաքացիական պատերազմում իր կրտսեր կիսաեղբորը` Ուասկարին պարտության մատնելուց հետո։ Ուայնա Քափաքը մահացել է վարակիչ հիվանդությունից (մալարիայից կամ ծաղկից)։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ իսպանացի Ֆրանսիսկո Պիսառոն գերի է վերցրել Աթաուալպային և օգտագործել է նրան Ինկերի կայսրությունը վերահսկելու համար։ Հետագայում իսպանացիները մահապատժի են ենթարկել Աթաուալպային։ Այդպիսով կործանվել է Ինկերի կայսրությունը (չնայած մի քանի թույլ դրածոներ հաջորդել են նրան) ։
Քաղաքացիական պատերազմ
Իրենց հոր` կայսր Ուայնա Քափաքի և իրենց ավագ եղբոր` կայսրության ժառանգորդ Նինան Քույոչիի մահից հետո կայսրությունը բաժանվել է երկու պայքարող եղբայրների` Ուասկարի և Աթաուալպայի միջև։ Ուասկարն ստացել է դրա մեծ մասը` Կուսկո մայրաքաղաքով, իսկ Աթաուալպան ստացել է հյուսիսային մասը, ներառյալ Կիտոն (Էկվադորի ներկայիս մայրաքաղաքը)։ Մի քանի տարի երկու եղբայրները ղեկավարել են առանց խնդիրների։ Բայց Ուասկարը պնդում էր, որ Աթաուալպան պետք է հավատարմության երդում տա իրեն։ Աթաուալպան հրաժարվում է և սկսվում է քաղաքացիական պատերազմ ։
Վերջնական ճակատամարտը տեղի է ունեցել Քիպայպանում, որտեղ Ուասկարը գերի է ընկել։ Կուսկո գնալու ճանապարհին Աթաուալպան հանգստանում էր Անդերում գտնվող Կախամարկա քաղաքում` իր 80 հազարանոց զորքով, ուր նա գնում էր պահանջելու իր գահը։
Թանդիծկղարո (Քարելի շրջան)
Թանդիծկղարո (თანდიწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Աթաուալպա
Քաղաքացիական պատերազմ
Այդ ժամանակ իսպանացի կոնկիստադոր Ֆրանսիսկո Պիսառոն հիմնադրել է Պիուրա քաղաքը` առաջին իսպանական բնակավայրը Պերուում։ Այն հիմնադրվել է 1532 թվականի հունիսին։ Երկու ամսվա արշավանքներից հետո Պիսառոն ժամանել է Կախամարկա` իր վերահսկողության տակ ունենալով ընդամենը 168 մարդ, և ուղարկել է Էռնանդո դե Սոտոյին, Վինսենտ դե Վալվենտեին և տեղացի ուղեկցորդ Ֆելիպիլոյին բանակցելու Աթաուալպայի հետ` իսպանական գերիշխանությունն ընդունելու վերաբերյալ։
Իսպանական դեսպանները վերադարձել են Պիսառոյի մոտ, ով անակնկալ հարձակում էր պատրաստել Աթաուալպայի զորքերի դեմ։ Դա վերաճել է 1532 թվականի նոյեմբերի 16-ի Կախամարկայի ճակատամարտին։
Թանդիծկղարո (Քարելի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 8 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Աթաուալպա
Քաղաքացիական պատերազմ
Ըստ իսպանական օրենքի` իսպանացիները պաշտոնապես պատերազմ են հայտարարել ինկերին։ Երբ Աթաուալպան պահանջել է վերադարձնել ինկերից առգրավված ունեցվածքը, հոգևորական Վալվերդեն նրան առաջարկել է ընդունել քրիստոնեություն և նրան է պարզել Աստվածաշունչը, ասելով, թե իշխանությունը գալիս է այդ գրքի մեջ եղած բառերից։ Նա ուսումնասիրում է գիրքը և հարցնում, թե ինչու այն չի խոսում իր հետ, և այն գետնին է շպրտում։ Այս արարքը իսպանացիների համար դառնում է այն առիթը, որի կարիքը նրանք ունեին` ինկերի դեմ պատերազմ սկսելու համար։ Նրանք կրակ են բացում և 2 ժամվա ընթացքում սպանվում է ավելի քան 2000 զինվոր։ Հետո իսպանացիները բանտարկում են Աթաուալպային Արևի տաճարում։ Աթաուալպան դեռ չէի կարողանում հավատալ, որ իսպանացիները մտադրված են վերահսկողություն սահմանել իր թագավորությունում։ Նա կարծում էր, որ եթե նրանց տա իրենց փնտրած ոսկին և արծաթը, նրանք կհեռանան։ Իր ազատության դիմաց նա համաձայնում է լցնել մի սենյակ ոսկով և իսպանացիներին կրկնապատիկ չափով արծաթ է խոստանում։ Չնայած Պիսառոն շատ ապշած էր առաջարկից, սակայն նա մտադրություն չուներ արձակելու Աթաուալպային, որովհետև նա տեղաբնիկներին ղեկավարելու համար կարիք ուներ իրենց առաջնորդի ազդեցությանը, որպեսզի կարգ ու կանոն պահպանի այդ վայրերում։ Սակայն հետո Պիսառոն որոշում է սպանել նրան, քանի որ վախենում էր, որ նա կարող է ազատ արձակվել ինկացի զորավարների կողմից։ Պիսառոն ձևական դատ է կազմակերպում և հայտարարում, թե Աթաուալպան մեղավոր է իսպանացիների դեմ խռովություն բարձրացնելու և իր հարազատ եղբորը` Ուասկարին սպանելու համար։ Աթաուալպան մահապատժի է ենթարկվում խարույկի վրա այրելու միջոցով։ Նա սարսափած էր, քանի որ ինկերը հավատում էին, թե հոգին չի կարող ապրել հաջորդ կյանքում, եթե մարմինը այրվել է։ Հոգևորական Վալվերդեն, ով ավելի վաղ Աթաուալպային առաջարկել էր Աստվածաշունչը, կրկին գնում է նրա մոտ` ասելով, որ եթե նա ընդունի քրիստոնեություն, ապա ինքը կհամոզի մյուսներին մեղմացնել պատիժը։ Աթաուալպան համոզվում է մկրտվել որպես քրիստոնյա։ Նրան տալիս են Խուան Սանտոս Աթաուալպա անունը։ Արդյունքում նրան խեղդամահ են անում` այրելու փոխարեն։ Աաուալպան մահացել է 1533 թվականի օգոստոսի 29-ին։ Աթաուալպային հաջորդել է նրա եղբայրը, խամաճիկ ղեկավար Թուփաք Ուալպան, իսկ հետո մյուս եղբայրը` Մանկո Ինկա Յուպանկոն։
Սինան (Չարսանջակի գավառ)
Սինան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբներին ուներ 75 տուն հայ և քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լույս (դաշինք)
«Լույս» դաշինք, ազատական գաղափարախոսությամբ քաղաքական կուսակցությունների դաշինք, որը ձևավորվել է «Լուսավոր Հայաստան» և «Հանրապետություն» կուսակցությունների կողմից՝ 2018 թվականի Երևան քաղաքի ավագանու ընտրություններին ընդառաջ։
Դաշինքի առաջնորդներն են Էդմոն Մարուքյանը և Արամ Զ․ Սարգսյանը։ Երևանի ավագանու «Լույս» խմբակցությունը ղեկավարում է ԼՀԿ կառավարման խորհրդի անդամ Դավիթ Խաժակյանը։
Պատմություն
2018 թվականի սեպտեմբերի 23-ին դաշինքը մասնակցում է 2018 թվականի Երևան քաղաքի ավագանու ընտրություններին։ Դաշինքի նախընտրական ցուցակը գլխավորում էր Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախկին նախարար Արտակ Զեյնալյանը որպես քաղաքապետի թեկնածու ։
2018 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների նախօրեին դաշինքը կազմալուծվում է, քանի որ կուսակցությունները որոշում են կայացնում ընտրություններին մասնակցել առանձին ցուցակներով։ Արդյունքում՝ «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցությունը ստանում է 16 մանդատ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովում, իսկ «Հանրապետություն» կուսակցության մասնակցությամբ «Մենք» դաշինքը չի հաղթահարում ընտրական բարիերը։
Այսուհանդերձ, կուսակցությունները համաձայնություն են ձեռք բերել համագործակցել ի շահ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսավոր Հայաստան կուսակցություն Կատեգորիա:Հայաստանի քաղաքական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Լիբերալիզմը Հայաստանում Կատեգորիա:Հայաստանի լիբերալ կուսակցություններ
Խաչատուր Սիմոնյան
Կենսագրություն
Խաչատուր Սիմոնյանը ծնվել է 1927 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Տաթև գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Սյունիքի մարզում)։ 1950 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1966-1974 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Լոռու տոհմային գործարանի տնօրեն, 1974 թվականից՝ Հայկական անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտի (2011 թվականից՝ ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության Սննդամթերքի անվտանգության ոլորտի ռիսկերի գնահատման և վերլուծության գիտական կենտրոն) տավարաբուծության բաժնի վարիչ, 1983-1993 թվականներին, միաժամանակ՝ փոխտնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ-ում բուծվող տավարի կովկասյան գորշ ցեղի մթերատու և տոհմային հատկությունների բարելավման ու կատարելագործման խնդիրներին։ Կովկասյան գորշ ցեղի ստեղծման հեղինակներից է։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ անասնաբույծներ Կատեգորիա:Հայ ընտրասերումնաբաններ Կատեգորիա:Անասնաբուծական գիտությունների դոկտորներ
Ժակ Շիրակ
Ժակ Շիրակ (Jacques René Chirac, ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի նախագահը 1995 թվականից մինչև 2007 թվականը։
Կրթություն և գործունեության սկիզբ
Ժակ Շիրակի ծնողներ Աբել Ֆրանսուա Շիրակն (1893-1968) ու Մարի-Լուիզա Վալետը (1902-1973) ծնունդով Ֆրանսիայի Կորեզ դեպարտամենտից էին։ Նրա երկու պապերն էլ եղել են ուսուցիչներ, իսկ նախնիները՝ գյուղացիներ, որ բնակվել են Լիմուզանում։ Ժակ Շիրակը եղել է ընտանիքի միակ երեխան (քույրը մահացել է վաղ տարիքում)։
Ժակ Շիրակը սովորել է Կառնո և Լյուդովիկոս Մեծի լիցեյներում, երեք ամիս աշխատել է փոխադրանավում։ Ծառայել է ֆրանսիական բանակում, 1956-1957 թվականներին մասնակցել է Ալժիրի պատերազմին, որտեղ վիրավորվել է։ Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Ֆրանսիայի հեղինակավոր ուսումնական հաստատություններում՝ Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում և Վարչության ազգային դպրոցում (1957)։ Ուսումն ավարտելուց հետո դարձել է պետական ծառայող (Հաշվիչ պալատի հաշվեստուգիչ, 1959 թվական), ապա սկսել է զբաղվել քաղաքական գործունեությամբ։ Երիտասարդ տարիքում տարված է եղել կոմունիստական գաղափարներով, տարածել «Յումանիտե» թերթը։ 1962 թվականին զբաղեցրել է իր առաջին քաղաքական պաշտոնը՝ Սան-Ֆերեոլի մունիցիպալ խորհրդական, այնուհետև գյուղատնտեսության նախարար, իսկ նախագահ Ժիսկար դ'Էստենի օրոք՝ Ֆրանսիայի վարչապետ։ 1988 թվականին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և պարտվել Միտերանին։ Իսկ 1995 թվականի ընտրություններում նրա մասնակցությունը հաջողությամբ է պսակվել։
Ժակ Շիրակն ընտրվել է Ֆրասիայի նախագահ 1995 թվականին և այդ պաշտոնում աշխատել 12 տարի։ Ժակ Շիրակի գործունեությունն արժանացել է ֆրանսիական և արտասահմանյան բազմաթիվ պարգևների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախագահներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչապետներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բանակի սպաներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Աստերոիդների ցանկ (61201-61300)
Աստերոիդների ցանկ (61101-61200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (61301-61400)
Տատիկի այգին (նկար)
«Տատիկի այգին» (Бабушкин сад), ռուս նկարիչ, Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վասիլի Պոլենովի նկարը։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1878 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 54,7 × 65 սմ։ «Տատիկի այգին» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն)։
Ստեղծման պատմություն
Երիտասարդ նկարիչ Վասիլի Պոլենովը 1877 թվականին Սանկտ Պետերբուրգից տեղափոխվում է Մոսկվա։ Մայրաքաղաքի կենտրոնում բնակարան է վարձակալում՝ Հին Արբատից ոչ հեռու, Փրկիչ պայծառակերպության եկեղեցու մոտ, Տրուբնիկովսկի նրբանցքի անկյունում։
«Տատիկի այգին» կտավում պատկերված է հենց այն պարտեզով շրջապատված տունը, որը երևում է նկարչի մեկ այլ՝ «Մոսկովյան բակ » կտավում։ Երկու ստեղծագործություններն էլ կտավին են հանձնվել 1878 թվականին։
Վասիլի Պոլենովը ռուսական գեղագիտության մեջ համարվում է ամենահայտնի բնանկարիչներից մեկը և Ալեքսեյ Սավրասովի, Իսահակ Լևիտանի ու Կոնստանտին Կորովինի արժանի հետնորդն է։ Եթե «Մոսկովյան բակ » ստեղծագործությունում նկարիչը վրձնել է ազատ տարածություն՝ արևային լույսով ողողված ու ստեղծվել է ուրախ տպավորություն, ապա «Տատիկի այգին» նկարում նկատվում է ինքնամփոփություն։ Իր նկարներում Պոլենովը նկարում է ոչ միայն բնություն և ճարտարապետություն, այլև առօրյա կյանքի դրվագներ, այսպես կոչված «բնանկարներ կենցաղային թեմաներով» ։
Դեպի բնություն ունեցած սերը դեռև մանկութ տարիներին է դրսևորվել նկարչի մոտ։ Պլենէրների ժամանակ ստեղծված շատ նկարներում է զգացվում իմպրեսիոնիզմի ոճը, որոնք ստեղծել է արտասահմանում գտնվելու տարիներին. նկարիչը ուղևորվել էր Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի կրթաթոշակով կատարելագործվելու ։
Իր սերը դեպի արվեստը նկարիչն արտահայտել է կարճ ձևակերպամբ ։
Մեկնաբանություններ
1870-ական թվականների վերջին Վասիլի Պոլենովը ստեղծել է մի շարք նկարներ, որոնք ցուցադրության է ներկայացրել Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության շրջանակներում (1878-1879 թվականներ)։ Մի շարք քննադատներ ուշադրություն են դարձրել նկարչի ստեղծագործություններին։
Վասիլի Պոլենովի արվեստի նորարարության մասին արտահայտվել է Մոսկովյան տեղեկագրերը.
Իլյա Օստրոուխովը, ով դեռևս երազում էր նկարչի կարիերայի մասին, իր տպավորություններն է թողել Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ժամանակ՝ 1878-1879 թվականներին. «Տատիկի այգին» ստեղծագործության մեջ նկատվող էլեգիան ասոցացվել է Աֆանասի Ֆետի քնարերգության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1878 նկարներ Կատեգորիա:Վասիլի Պոլենովի նկարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ
Լեռնակերտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Լեռնակերտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 12 հուշարձան (20 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ֆիլատելիա
Ֆիլատելիան դրամի փոխարեն փոստային վճարումների համար նախատեսված դրոշմաթղթերի (փոստային նամականիշներ, ծրարներ ու բացիկներ՝ տպագրված կամ սոսնձված նամականիշերով) օրացուցային, հատուկ փոստային մարումների և փոստային ու ֆիլատելիստական այլ նյութերի հավաքածուների ստեղծումն է։
Հավաքածուների առաջացումը
Ֆիլատելիան որպես կոլեկցիոներական բնագավառ առաջացել է 1840- ական թվականներին, երբ որ փոստային նամականիշերը մտան շրջանառության մեջ։ Հայտնի է, որ 1840 թ. մայիսի 6- ին Լոնդոնի «Օլիվերսոն, Դենբի և Սեվի» փաստաբանական գրասենյակը տասը չկտրատած «Սև պեննի»- ով նախավճարված նամակ է ուղարկել Շոտլանդիա։ Ծրարի վրա լավ ընթեռնելի է կնիքի դրոշմը՝ «LS.6MY6.1840»: Այսպիսով աշխարհում առաջին ֆիլատելիստական ավարտուն իրը՝ ծրարը թողարկման առաջին օրվա մարված նամականիշով, հայտնվել է առաջին նամականիշի թողարման օրը։ 1992 թվականին այդ ծրարը Ցյուրիխի աճուրդում վաճառվել է 690 հազար ֆրանկով։
Արդեն 1846 թ. Անգլիայում հայտնի էին մեծ թվով փոստային նամականիշներ հավաքելու փաստեր, ընդ որում առանց որևէ սիստեմի (օրինակ՝ պատերին փակցնելու համար)։ Փոստային դրոշմաթղթերի, ըստ երկրների սիստեմատիկ հավաքումը սկսել է 1850- ական թվականների կեսերից։ Առաջին ֆիլատելիստը համարվում է Փարիզեցի փորագրիչ Մանսենը, որը 1855 թ. վաճառել է իր հավաքածուն բուկինիստ և նամականիշ վաճառող Էդուարդ Լապլանտին։ Հավաքածուն ընդգրկում էր այդ ժամանակ արդեն թողարկված համարյա բոլոր նամականիշերը։ Փոստային նամականիշերի պահանջարկի պատճառով հայտնվեցին վաճառականներ, որոնք զբաղվում էին հատուկ հավաքածուների համար նամականիշ վաճառելով։
XIX դարի վերջին նամականիշ հավաքելը դարձավ հարյուր հազարավոր մարդկանց զբաղմունք, անկախ սոցիալական աստիճանից՝ սկսած աղքատների երեխաներից մինչև արքայական տների արքայազները։ Որոշ կառավարություններ ունեին փոստային նամականիշերի սեփական հավաքածուները (օրինակ՝ Անգլիան, Գերմանիան, Ֆրանսիան, Բավարիան, Բուլղարիան)։ Այդ նպատակով որոշ երկրներում 1870- ական թվականներից կազմակերպվեցին ազգային փոստային թանգարաններ։ Առաջին թանգարանները բացվել են Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Բուլղարիա։ Առաջին տեղն էր գրավում Բրիտանական թանգարանի հավաքածուն. այն հավաքել էր պառլամենտի անդամ Տապլինգը և կտակել էր թանգարանին, ժամանակին այն արժեր 800000 գերմանական մարկ։ Բեռլինի կայսերական փոստային թանգարանը նույնպես ընդարձակ նամականիշերի հավաքածու ուներ։ Առաջացան խոշոր անհատական հավաքածուներ։ Ամենախոշորը, ամենաթանկը և իր տեսակի մեջ ինքնուրույնը պատկանում էր [Փարիզաբնակ բարոն Ֆիլիպ Ֆերրարիին (1 միլիոն գերմանական մարկ)։
Քանի որ նամականիշերի թիվը գնալով ավելանում էր, նրան հավաքելը դժվարանում էր։ 1880-ականների սկզբից հայտնվեցին մասնագետ հավաքողներ, որոնք սահմանափակվում էին աշխարհի որևէ մասի, կամ մի քանի երկրների նամականիշերով։
Ֆիլատելիստական ընկերություններ և ցուցահանդեսներ
Ֆիլատելիստական ընկերությունները կազմակերպում էին նամականիշերի ցուցահանդեսներ։ Առաջին անհատական հավաքածուի ցուցահանդեսը կազմակերպվել է 1852 թվականին Բրյուսելում։ Առաջին ֆիլատելիստական ցուցահանդեսները կազմակերպվել են Բեռլինում (1870 թ.), Վիեննայում (1873 թ. - առաջին միջազգայինը), Փարիզում (1878 թ.), Անտվերպենում (1887 թ. - միջազգային), Նյու-Յորքում (1889 թ.)։ 1890 թվականին նամականիշի 50-ամյակի առթիվ երեք ցուցահանդես կազմակերպվեց Վիեննայում, Մագդեբուրգում և Լոնդոնում։ Առաջին համաշխարհային ֆիլատելիստական ցուցահանդեսը կայացել է 1962 թ. աշնանը Պրահայում։ 2004 թ. օգոստոսի 28-ից մինչև սեպտեմբերի 1-ը Սինգապուրում կայացավ ֆիլատելիայի պատմության մեջ առաջին նամականիշների համաշխարհային չեմպիոնատը։
նամականիշների առք և վաճառքը
նամականիշների առևտրով զբաղվել են հազարավոր մարդիկ, խոշոր կենտրոններում կային բորսաներ և կազմակերպվում էին աճուրդներ։ Հազվագյուտ նամականիշների համար վճարում էին մեծ գումարներ։Բրիտանական Գվիանայի առաջին թողարկման (1850 թ. վարդագույն թղթի վրա երկու ցենտ անվանագնով) համար վճարվել է 1010 դոլար։ Հազվագյուտ նամականիշների բարձր գներից ելնելով՝ հայտնվեցին մեծ թվով կեղծ նամականիշներ։ Փարիզում բացվել էր կեղծ նամականիշների տպարան։ Ֆիլատելիստական ընկերությունների խնդիրներից մեկը դարձավ կեղծ նամականիշներ հայտնաբերելը։ Հաճախ շատ պետություններ օգնության էին գալիս կոլեկցիոներներին։ Երբ հայտնվում էր կեղծ նամականիշ, նրանք տպագրական հին տախտակներից տպում էին նոր սերիա, որը վաճառվում էր առավել մատչելի գներով։ Հաճախ տպագրական տախտակները հայտվում էին մասնավոր անձանց մոտ, որոնք և՛ տպում, և՛ վաճառում էին նամականիշները, իհարկե ավելի էժան գներով։
Կոլեկցիոներները բարձր էին գնահատում փորձնական նամականիշները (Essays)), որոնք պատրաստվում էին փոստային վարչության կողմից մինչև նամականիշի թողարկվելը, որպեսզի որոշեն գույնը կամ նկարը փոփոխության կարիք ունի, թե ոչ։ Շատ պետություններ թողարկում էին նամականիշներ՝ ոչ թե կարիքից ելնելով, այլ կոլեկցիոներներին բարձր գներով վաճառելու համար։ Առավել շատ նամականիշները թողարկվում էին Կենտրոնական ևՀարավային Ամերիկայում։ Այստեղ շուտ-շուտ փոխվում էին քաղաքական ղեկավարները, որոնցից յուրաքանչյուրն իր պարտքն էր համարում նոր նամականիշներ թողարկել։
Ֆիլատելիստական գրականություն
1860 թ-ից սկսեցին թողարկվել ֆիլատելիստական ամսագրեր և կատալոգներ։ Առաջին ամսագիրը հայտնվեց Լիվերպուլում 1862- ից մինչև 1864 թվականը «The Stamp Collector’s Review and Monthly Advertiser» անվամբ։ 1863 թ-ից լույս տեսան Բրյուսելում «Le Timbreposte»-ը և «Magazin für Briefmarken-Sammler»-ը Լայպցիգում։ 1864 թ. լույս տեսավ առաջին ֆիլատելիստական ամսագիրը ԱՄՆ-ում։
XIX դարի վերջում թողարկվում էր բավականին մեծ քանակությամբ ֆիլատելիստական գրականություն՝ 13 լեզվով 800 անուն ամսագիր։ Ամենահայտնի ամսագիրը, որ թողարկում էին Զենֆ եղբայրները՝ «Illustriertes Briefmarkenjournal»-ը, ուներ 17000 բաժանորդ։ Մինչև ամսագրերը սկսեցին թողարկվել կատալոգները՝ առաջինը Փարիզում 1861 թ. Ա. Պոտիկեն։ Հետո լույս տեսան Ժ.-Բ. Մոէնսի (Moens Բրյուսել, 1862), Սկոտտի (Scott Նյու Յորք, 1867), «Stanley Gibbons» (Մեծ Բրիտանիա, 1879-1895), «Yvert et Tellier» (Ֆրանսիա, 1897-1913)։ Մինչև XIX դարի վերջը թողարկվում էր 720 կատալոգ, որոնցից ամենահայտնիներն էին՝
XX դար
Ֆիլատելիան, որպես կոլեկցիոներական ամենաժողովրդական տեսակներից մեկը, շարունակեց զարգանալ XX դարում։ «Scott», «Stanley Gibbons» և «Yvert et Tellier» շարքին ավելացան «Ցումշտեյն»-ը (Zumstein Շվեյցարիա, 1909) և «Միխել»-ը («Michel» Գերմանիա, 1910)։
1926 թ. հիմնվեց Միջազգային ֆիլատելիստների ֆեդերացիան, որի ղեկավարությամբ 1929 թվականից կազմակերպվում է ամենամյա միջազգային ցուցահանդես։
XX դարի երկրորդ կեսից ֆիլատելիան փոխվեց ավելի սիրողական կոլեկցիոներության, որին նպաստեց նամակագրության աճը երկրների մեջ, շատ երկրների կողմից կոմմեմորատիվ (հիշարժան դեպքերին նվիրված), նամականիշների գունեղ սերիաները, պատմությանը, արվեստին, ֆաունային և ֆլորային, սպորտին և այլին նվիրված թողարկումները։ Մեծ դեր է խաղացել կոլեկցիոն նամականիշների, ֆիլատելիայում օգտագործվող առարկաների ազատ վաճառքը, նամականիշների կատալոգների հրատարակումները, ֆիլատելիստական ցուցահանդեսների կազմակերպումը, ֆիլատելիայի պրոպագանդան զանազան ամսագրերում և պարբերականներում։
Ֆիլատելիստական գրականությունը հրատարակվում էր բազմաթիվ երկրներում՝ Եզակի հավաքածուների տեր էին Բրիտանական թանգարանը (Լոնդոն), Ստոգհոլմի, Փարիզի, Բեռնի փոստային թանգարանները։ Հայտնի անհատների հավաքածուներ էին անգլիական թագավորական ընտանիքի, Ֆ. Ֆերրարիի (Ավստրիա), Մ. Բուրրուսի (Շվեյցարիա), Ա. Լիխտենշտեյնի, Ա. Հինդի և Դ. Բոկերի (ԱՄՆ) և Հ. Կանայի (Ճապոնիա) հավաքածուները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլատելիա
Զաբուղոն
Զաբուղոն, հայ նշանավոր գրող Գրիգոր Զոհրապի նորավեպերից է, որը գրվել է 1893 թվականին։
Նկարագրություն
Նորավեպը Զոհրապի «Լուռ ցավեր» շարքից է։ Նորավեպը սյուժե չունի. իրար հաջորդող դեպքերի շղթա գոյություն չունի։ Հեղինակը պատմում է մի իրադարձության մասին, որ երկար մտորելու տեղիք է տալիս։ Նովելում մենք տեսնում ենք հերոսների ներաշխարհի հոգեբանական վերլուծություն հեղինակի կողմից։
Կառուցվածք
Նորավեպը բաղկացած է 4 փոքրածավալ գլուխներից։
Առաջին գլխում ներկայացվում է Զաբուղոնը։ Նա գող էր, շատ ճարպիկ գող, ով հեշտությամբ հաղթահարում էր ամենաամուր փակված դուռը և ամենաբարձր պատը։ «Մարդ մը, որուն երեսը երբեք չէինք տեսած, խավարի մեջ ապրող դիվային էակ մը. գոյություն ունե՞ր արդյոք, թե առասպել մըն էր, որ բերնե բերան կրկնվելով, տարածվելով՝ վերջնական ձև ու վավերացում կստանա, իրողության կարգ կանցնի»,- նրան հեղինակն այսպես է ներկայացնում։
Երկրորդ գլխում ներկայացվում է նրա սիրած աղջիկը՝ Վասիլիկը։
Չորրորդ գլուխը պատմում է այն մասին, թե ինչպես Զաբուղոնը, երեք տարի տանջվելով, կարողանում է փախչել բանտից, բայց Վասիլիկին ուրիշի հետ տեսնելով` վերադառնում է բանտ։
Կատեգորիա:Գրիգոր Զոհրապի նորավեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Սոկիրյանի (քաղաք, Ուկրաինա)
Սոկիրյանի (Сокиряни), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում, շրջկենտրոն։
2007 թվականի տվյալներով Սոկիրյանի քաղաքում բնակվում էր 9 683 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1666 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նովոե Յակովցևո
Նովոե Յակովցևո (Новое Яковцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի բնակավայրեր
(7623) Ստամից
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,193125 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8103 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5759 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2084,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,37° անկյուն։
Լանա (Իտալիա)
Լանա  (Lana, Lajen), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Ենթարկվում է Բոլցանո գավառին։ Գտնվում է Բոլցանո և Մերանո քաղաքների միջև։ Ըստ 2003 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը կազմել է 10 000 մարդ։
Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գերմաներենը մայրենի լեզու է համարել Լանայի բնակչության 91,80 %-ը, իտալերենը՝ 7,91 %, լատիներենը՝ 0,29 % :
Զբոսաշրջություն
Լանան ուղղակիորեն գյուղ է, որը կազմված է 3 մասից.
Քաղաքը տեղակայված է Հարավային Տիրոլի աշխարհագրական տարածքում՝ Բոլցանո և Մերանո քաղաքների միջև։ Լանան հայտնի տուրիստական վայր է, որտեղ առաջարկվում է բազմաթիվ ժամանցային ծրագրեր, օրինակ սպորտի տեսակներց՝ թենիս, ֆուտբոլ, մինի գոլֆ և չմուշկասահք։ Ամռանը տեղի բնակիչները, ինչպես նաև զբոսաշրջիկները զբաղվում են լողով, արշավներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խաշտաբադ
Խաշտաբադ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հրանտ Սիմոնյան (անասնաբույժ)
Կենսագրություն
Հրանտ Սիմոնյանը ծնվել է 1928 թվականի փետրվարի 28-ին Չարդախլու գյուղում (Ադրբեջանի Շամխորի շրջան)։ 1949 թվականին ավարտել է Մոսկվայի անասնաբուժական ակադեմիան։ 1949-1961 թվականներին աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի Մարտունու շրջանում, Չարդախլուում, ապա՝ Մերձմոսկովյան մի շարք տնտեսություններում։ 1961 թվականին սկսել է աշխատել Համառուսաստանյան փորձարարական անասնաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտում։
Մշակել է խոշոր եղջերավոր կենդանիների լեյկոզի ախտորոշման արյունաբանական եղանակ, որը լայնորեն կիրառվել է ԽՍՀՄ-ում, բացահայտել արյան չարորակ նորագոյացությունների տարբեր փուլերի ու ձևերի ժամանակ արյունաստեղծ օրգաններում բջջաձևաբանական փոփոխությունները։
1979 թվականին ներդրել է լեյկոզի արդյունավետ բուժման եղանակ՝ արժեքավոր բարձր մթերատվությամբ ընտանիքների գենոֆոնդի պահպանմամբ և անասնապահության մեջ արտադրողականության բարձրացմամբ։ Եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության և ագրոարդյունաբերության՝ մարդու և կենդանիների լեյկոզի հիմնախնդիրների միջգերատեսչական համակարգող խորհրդի անդամ։
1989 թվականին լույս է տեսել Հրանտ Սիմոնյանի հեղինակած «Անասնաբուժության արյունաբանական և բջջաձևաբանական տերմինների բառարանը» (ռուսերեն)։
2001 թվականին դարձել է ՌԴ բնական ԳԱ ակադեմիկոս։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ անասնաբույժներ Կատեգորիա:Անասնաբուժական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Ստրումոկ (գյուղ, Սոկիրյանիի շրջան)
Ստրումոկ (Струмок), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրումոկ գյուղում բնակվում էր 297 մարդ։
Գրիգոր Սնխչյան
Գրիգոր Լևոնի Սնխչյան, հայ ընտրասերումնաբան, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1986)։
Կենսագրություն
Գրիգոր Սնխչյանը ծնվել է 1932 թվականի մարտի 22-ին Սարահարթ գյուղում (ՀՀ Լոռու մարզում)։ 1959 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1960 թվականից աշխատել է Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարության Խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության գիտահետազոտական ինստիտուտում (այժմ՝ գիտական կենտրոն). 1993-2005 թվականներին եղել է խաղողագործության բաժնի վարիչ։
Արշակ Խաչատրյան
Արշակ Ռուբենի Խաչատրյան, հայ բժիշկ, Նախիջևանի ԻԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ, բժշկական ծառայության փոխգնդապետ։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1958 թվականից։
Գրիգոր Սնխչյան
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են տարբեր հողակլիմայական պայմաններում խաղողի մի շարք սորտերի և ընտրատեսակների կենսաբանական առանձնահատկություններին։