cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարմարե կամար
Դիզայն և շինարարություն
Որոշ չօգտագործված արձաններ, այդ թվում նաև Վեսթմաքոտի Վատերլուի եզրազարդը և Նելսոնի վահանակը, օգտագործվել են Բուքինգհեմյան պալատում։ 1843 թվականին Գեորգ IV ձիավարի արձանը տեղադրվել է Թրաֆալգարյան հրապարակի պատվանդաններից մեկի վրա ։
Լոնդոնի աղտոտված մթնոլորտի պատճառով սպիտակ մարմարը շուտով կորցրեց իր բաց գունավորումը։ 1847 թվականին Լոնդոնի «Sharpe's» ամսագիրը նկարագրում էր այն որպես «գունազրկված ծխից և խոնավությունից, որի տեսքը հիշեցնում է հսկայական շաքարի հավաքածու՝ հրուշակագործի պատուհանին դրված» ։
Տեղափոխում
Երբ շինարարական աշխատանքները սկսվեցին 1847 թվականին, կամարն ապամոնտաժվեց և վերակառուցվեց Թոմաս Քուբիթի կողմից որպես Հայդ պարկի հյուսիս արևելյան մասի արարողական շքամուտք ։ Վերակառուցումն ավարտվել է 1851 թվականի մարտին ։ Ըստ հայտնի մի պատմության, կամարը տեղափոխվել է, քանի որ այն չափազանց նեղ էր թագուհու արքայական կառքի համար, բայց իրականում ոսկեզօծ կառքն անցել է նրա միջով Եղիսաբեթ II-ի թագադրման ժամանակ 1953 թվականին ։
Վերակառուցված կամարի երեք սենյակներն օգտագործվում էին որպես ոստիկանական բաժանմունք մինչև 1851 թվականը ։
2005 թվականին որոշվեց, որ կամարը պետք է տեղափոխվի Հայդ պարկի փողոց կամ ավելի հարմար տարածք, քան իր ներկայիս վայրը՝ մի մեծ տրանսպորտային կղզու վրա ։
Փարք Լեյն փողոցի ընդլայնում
Փարք Լեյն փողոցը ընդլայնվել է որպես Փարք Լեյնի բարելավման նախագծի մի մաս և մարմարե կամարը տեղադրվել է տրանսպորտային կղզու վրա։ 1958 թվականին խորհրդարանը պահանջեց այդ նախագիծը և Փարք Լեյնի բարելավման օրինագծի ընդունման ընթացքում շրջանցիկ ճանապարհի փոխարեն ստորգետնյա անցուղու կառուցման հնարավորությունը մերժվեց։ Դրա պատճառն այն էր, որ այն չափազանց մեծ ծախսեր էր պահանջում և անհրաժեշտություն կար քանդել որոշ շենքեր Էջվեյր Րոուդում ։ Որպես նախագծի մի մաս այգիների տարածքները ընդլայնվեցին Կամարի շուրջ՝ տրանսպորտային կղզում ։ Այս աշխատանքները տեղի են ունեցել 1960 թվականից 1964 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոնդոնի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Լոնդոնի կամարներ Կատեգորիա:Հաղթական կամարներ
Ձվի նախշազարդում
Ձվի նախշազարդում, ձվերը նախշելու/զարդարելու արվեստ կամ արհեստ։ Բավականին տարածված արվեստի/արհեստի ձև է, որը պայմանավորված է ձվի գրավիչ, հարթ օվալաձևությամբ։ Ցանկացած թռչունի ձու կարելի է նախշազարդել, և որքան ավելի մեծ և ամուր է ձվի կճեպը, այնքան ավելի հեշտ է նախշել ձուն։
Տեսակներ
Սագի, բադի և հավերի ձվերը սովորաբար «փչում են»․ յուրաքանչյուր ծայրում անցք է բացվում և պարունակությունը փչելով թափում են, այնուհետև սկսում ձվերի վրա փորագրել, ներկել և այլ կերպ զարդարել (օգտագործելով մի շարք տարբեր տեխնիկաներ)։ Ձվի նախշազարդումը մասնավորապես տարածված է Արևելյան Եվրոպայի երկրներում։
Որոշ ձվեր, ինչպես էմու ջայլամի ձվերը, այնքան մեծ և ամուր են, որ նրանց կճեպի վրա կարելի է փորագրել առանց այն վնասելու։ Էմուի ձվերը սովորաբար ներկում են մուգ կանաչի տարբեր երանգներով։ Փորագրված նախշերով ամենահին ձվերը թվագրվում են 60 000 տարի առաջ և հայտնաբերվել են Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Դիպկլոֆի քարանձավում ։
Արևելաեվրոպական մշակույթները, մասնավորապես՝ սլավոնները, նույնպես ձվեր նախշազարդելու ավանդույթ ունեն։ Հավի, բադի և սագի ձվերը զարդարվում են տարբեր բատիկ գույներով, դեկորատիվ ասեղնագործությամբ, մոմաներկերով և փորագրություններով։ Հայտնի ռուս պալատական նկարիչ և ոսկերիչ Կառլ Ֆաբերժեն թանկարժեք մետաղներից ու քարերից պատրաստել է նրբագեղորեն զարդարված ձվեր Ռոմանովների համար։ Ֆաբերժեի ձվերը նման էին սովորական զարդարված ձվերի, բայց դրանք պատրաստված էին ոսկուց և թանկարժեք քարերից։ Պարսկական մշակույթը ևս ունի ձվի նախշազարդարման ավանդույթ, որը տեղի է ունենում գարնանային գիշերահավասարի ժամանակ, որը խորհրդանշում է Նոռուզ անվանվող պարսկական Նոր տարին։ Ընտանիքի անդամները միասին զարդարում են ձվերը և դնում ափսեի մեջ։ Ասում են, որ այս մշակութային ավանդույթից է սկիզբ առել քրիստոնեական սովորույթը։
Եգիպտոսում սովորություն ունեն զարդարել եփած ձվերը Շամ էլ-Նեսիմի՝ գարնանացանի ազգային տոնի ժամանակը, որը տոնում են եգիպտացիները, անկախ կրոնից, ամեն տարի Արևելյան քրիստոնեական Զատիկից հետո։
Չնայած նրան, որ որոշ ուղղափառ քրիստոնեական հասարակություններ երբեմն Զատիկին առատորեն ձու են զարդարում, ինչպես ցույց է տրված ուկրաինացիների դեպքում, ավելի տարածված է սոխի կեղևով ձվերը կարմիր ներկելը։
Շատ ժամանակակից նկարիչներ իրենց «գեղարվեստական ձվերը» զարդարում են փորագրության միջոցով, իսկ մյուսները ներկում կամ պատում են դրանք տարբեր նյութերով՝ թղթից և գործվածքներից մինչև պոլիմերային կավ և հաճախ դրանք ներկում վառ, գարնանային գույներով։ Ձուն որպես կտավ օգտագործելն այնքան տարածված է դարձել, որ հատուկ տերմիններ են առաջացել այս արվեստի տեսակի հետ կապված ։ Ձու ներկողներն ունեն նաև իրենց միությունը՝ «International Egg Art Guild»-ը, որը նպաստում է ձվի վրա նկարելու արհեստին։
Ձվի նախշազարդման մեկ այլ տեսակ է ձվի պայտապատումը, որի համար պահանջվում են սագի ձվեր և երկաթից կամ կապարից պատրաստված մանրիկ պայտեր։ Ձվի պայտապատման ներկայիս համաշխարհային ռեկորդը 1119 պայտ է ջայլամի մեկ ձվի վրա ։
Ավստրալիայում էմու ջայլամի ձվերը փորագրվում են, և այդ արվեստը հայտնի է որպես kalti paarti փորագրություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնական տոներ
Բալլադ սեղանի մասին
«Բալլադ սեղանի մասին» («Баллада о столе»), 1955 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում նկարահանված խորհրդային տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Ռեժիսորներ Միխայիլ Կալինինը և Ռոման Դավիդովը նկարահանել են մուլտֆիլմը մեծերի համար բյուրոկրատիայի մասին։ Մուլտֆիլմի սցենարի հեղինակը խորհրդային բանաստեղծ Ալեքսանդր Բեզիմենսկին է, ով գեղարվեստական ընթերցանության վարպետ Իգոր Իլյանսկու հետ համատեղ կատարել է մուլտֆիլմի հնչյունավորումը։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը ներկայացնում է երգիծական պատմություն փոքրիկ աշխատողի մասին, որի պաշտոնը բարձրացնում են իր եռանդի և համեստության համար։ Դառնալով որոշակի հաստատության ղեկավար՝ հերոսը միանգամից փոխվում է, աշխատակիցների և հաճախորդների նկատմամբ դառնում է ավելի կոպիտ, ոչ մեկին չի թողնում իր շքեղ կահավորված աշխատասենյակ, իսկ իսկական աշխատանքային գործունեությունը փոխարինում է բյուրոկրատական քաշքշուկով։ Բայց դա երկար չի տևում։
Մուլտֆիլմի մասին
1950-ականների կեսերին Ռ. Դավիդովի ֆիլմերում՝ («Բալլադ սեղանի մասին» (1955), «Գնդիկ Բոքոնիկ» (1956) և այլն) կիրառություն է գտնում շարժումների փոփոխման ծավալային փուլերի պատրաստումը («ծավալային փոխադրում»)։ Այդ ժամանակ ծավալային մուլտֆիլմերի արտադրությունը կատարվում էր արդեն բավական բարձր մակարդակի վրա. այդ մասին վկայում են այնպիսի հայտնի ռեժիսորների աշխատանքներ, ինչպիսիք են Վլադիմիր Դեգտյարյոը («Կախարդական ջրհորը», 1956, «Չտեսնված գեղեցկություն», 1958), Անատոլի Կարանովիչը և Ռոման Կաչանովը («Սիրահարված ամպը», 1959), Ռոման Դավիդովը («Գնդիկ Բոքոնիկ», 1956, «Երեք արջերը», 1958)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1955 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոման Դավիդովի մուլտֆիլմեր
Փոքրասիական ճագարամուկ
Փոքրասիական ճագարամուկ, լեռնային ճագարամուկ, հնգամատ ճագարամկների ընտանիքի կաթնասուն կենդանի։ Տարածված է Արարատյան դաշտում, դեպի հս.՝ մինչև Շիրակի սարահարթ, Արագածի լանջերին և Փամբակի հովտում (Սպիտակի և Վանաձորի շրջակայքում)։ Հանդիպում է Կոտայքում, Սևանի ավազանում, Վայքում և Սյունիքի հյուսիսային մասերում (850-2500 մ բարձրություններում)։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը մինչև 150 մմ է, պոչինը՝ մինչև 240 մմ, կենդանի զանգվածը՝ մինչև 115 գ։ Մեջքն ու գլուխը գորշաօքրայագույն են, կողքերը՝ ավելի բաց գույնի, կոկորդը, կուրծքն ու փորը՝ սպիտակ։ Ցեղի մյուս տեսակներից տարբերվում է համեմատաբար կարճ ականջներով և պոչի սև-սպիտակ վրձնիկի սկզբնամասում օքրայագույն հատվածով։
Կենսակերպ
Ամենուրեք քչաքանակ է։ Ապրում է կիսաանապատային, լեռնատափաստանային և ենթալպյան բազմազան կենսավայրերում՝ գերադասելով օշինդրայիև կամ տարազգի բուսականության խմբակցություններով հարուստ տարածքները։ Խուսափում է խիտ ու բարձր խոտածածկով տեղանքներից։ Բնակվում է մինչև 2 մ երկարություն և 80 սմ խորությամբ ստորգետնյա բներում։ Գործունյա է մթնշաղին և գիշերը։ Հոկտեմբերից մինչև մարտ ձմեռային քուն է մտնում։
Սննդառություն
Սնվում է հիմնականում սերմերով (մինչև նրանց հասունանալը), բույսերի վերև ստորգետնյա մասերով։
Բազմացում և զարգացում
Բազմանում է տարին 1 անգամ, ունենում 2-8 ձագ։ Համաճարակաբանական նշանակություն չունի։
Կատեգորիա:Հնգամատ ճագարամկներ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի կաթնասուններ
Շահումյանի անվան պուրակ (Երևան)
Շահումյանի անվան պուրակ գտնվում է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Պուրակը սկիզբ է առնում Ստեփան Շահումյանի հուշարձանի ետնամասից և ձգվում է դեպի Հանրապետության հրապարակ` եզերվելով Վազգեն Սարգսյան փողոցով։ Կենտրոնական հատվածում է գտնվում Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2750-ամյակի կապակցությամբ կառուցված շատրվանները։
1960 թվականին Շահումյանի անվան պուրակում տեղադրվել է «Հավերժական կրակ» հուշարձանը՝ նվիրված Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատման համար զոհվածներին։ Հուշարձանի հեղինակներն են ճարտարապետ Էդուարդ Սարապյանն ու նկարիչ Վալենտին Պոդպոմոգովը ։
Բորիս Կորչևնիկով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1982 թվականի հուլիսի 20-ին Մոսկվայում։ Մայրը՝ Իրինա Կորչևնիկովան (ծնվ.՝ հուլիսի 2, 1946), ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ է, 1973 թվականից աշխատել է Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում որպես գլխավոր ինժեների տեղակալ, Օլեգ Եֆրեմովի օգնական, այնուհետև փոխտնօրեն, 2000 թվականից եղել է նույն թատրոնի թանգարանի տնօրենը։ Ներկայումս Ս. Օբրազցովի անվան տիկնիկային թատրոնի տնօրենն է ։ 2007 թվականին պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։
Բորիսը մեծացել է առանց հոր ։ Այդուհանդերձ, նրանք ծանոթացել են, երբ Բորիսը 13 տարեկան էր։ Հայրը՝ Վյաչեսլավ Օռլովը, նախկինում ռեժիսոր Անդրեյ Գոնչարովի ժամանակ եղել է Վլադիմիր Մայակովսկու անվան թատրոնի գեղարվեստաբեմադրական մասի պատասխանատուն, այնուհետև ավելի քան 30 տարի ղեկավարել է Պուշկինի անվան թատրոնը։ 2012 թվականի սեպտեմբերին թողել է աշխատանքն առողջական խնդիրների պատճառով՝ դառնալով թատրոնի նախագահը։ Մահացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին 70 տարեկանում ։ Բացի որդուց ունի նաև դուստր, որը Բորիսից մեծ է 12 տարի, աշխատում է որպես տարրական դասարանների ուսուցչուհի ։
2015 թվականի օգոստոսի 7-ին «Прямой эфир» հեռուստահաղորդման ժամանակ Կորչևնիկովը հայտարարեց, որ 2015 թվականի հուլիսի 14-ին ենթարկվել է վիրահատության՝ գլխուղեղի բարորակ ուռուցքի հեռացման կապակցությամբ, որի ժամանակ վնասվել է լսողական նյարդը ։
2015 թվականի դեկտեմբերին Կորչևնիկովը հարցազրույցում նշել է, որ երբևէ ամուսնացած չի եղել, իսկ «դերասանուհի Սեսիլ Սվերդլովայի հետ հարսանիքի մասին մամուլի լուրերը վաղաժամ են» ։
Թատրոն
1990 թվականից (8 տարեկանից) մասնակցել է Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի և Օլեգ Տաբակովի թատրոն-ստուդիայի ներկայացումներին։ Խաղացել է ավելի քան 10 մանկական դեր։
Կրթություն
1998 թվականին միաժամանակ ընդունվել է Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի դպրոց-ստուդիայի դերասանական ֆակուլտետ և Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետ, սակայն որպես իր մայր բուհ ընտրել է Պետական համալսարանը։ Խոստովանել է, որ լրագրության ֆակուլտետ ընդունվելը շատ դժվար է եղել, իսկ սովորելը՝ հետաքրքիր և հեշտ (չնայած նրան, որ մի անգամ ռուսերենի ոճաբանություն առարկան հանձնել է 6 անգամ)։ Բեմական խոսք և հաղորդավարի վարպետություն է սովորել ԽՍՀՄ պետհեռռադիոյի Կաչալովի անվան ռադիոհեռարձակման և ձայնագրման պետական տանը կից գործող դերասանի վարպետության ստուդիայի նախկին ղեկավար, երկրի առաջատար հաղորդավար, այդ ոլորտի առաջատար մանկավարժ Ֆելիքս Տոբիասի մոտ։
2003 թվականին ավարտել է համալսարանը։
2003-2005 թվականներին Գերմանիայում և ԱՄՆ-ում հանձնել է գերմաներենի և անգլերենի քննություններ։
Հեռուստատեսություն
1994-1997 թվականներին РТР հեռուստաալիքով վարել է մանկական «Там-там новости» հաղորդումը։ 1998 թվականից նույն հեռուստաալիքով վարել է երիտասարդական «Башня» հաղորդումը։ 2001 թվականից եղել է ՆՏՎ հեռուստաընկերության ինֆորմացիոն ծառայության արտահաստիքային, իսկ 2002 թվականից՝ հաստիքային լրագրողը (ռեպորտաժներ է պատրաստել «Сегодня», «Намедни» , «Личный вклад» , «Страна и мир», «Профессия — репортёр», «Главный герой» և այլն հաղորդումների համար) ։ Արդյունքում այսպես է խոսել տվյալ հեռուստաընկերությունում ձեռք բերած փորձի մասին.
2008 թվականին Բորիս Կորչևնիկովը հեռացել է ՆՏՎ-ից և տեղափոխվել СТС ։ Սկզբնական շրջանում եղել է հեռուստաալիքի շրջանային հեռարձակման բաժնի տնօրենը։ «Россия» հեռուստաընկերությամբ «Планета Православия» շարքից վարել է «Румыния. Албания. Две судьбы» փաստագրական ֆիլմը (եթեր՝ ապրիլի 5, 2008) ։
2009 թվականին վարել է «Концлагеря. Дорога в ад» փաստագրական սերիալը (6 ֆիլմ, «ТВ Центр» հեռուստաալիք) ։ 2009-2010 թվականներին հեղինակել և վարել է «Хочу верить!» հաղորդումը (87 հաղորդում, СТС հեռուստաալիք) ։ 2010-2011 թվականներին եղել է СТС հեռուստաընկերության ստեղծագործ պրոդյուսերը։ 2010 թվականին Սերգեյ Շնուրովի հետ հեղինակել և վարել է «История российского шоу-бизнеса» փաստագրական նախագիծը (20 թողարկում, СТС հեռուստաալիք) ։
2013 թվականի հունվարի 20-ին ՆՏՎ հեռուստաալիքի եթերում կայացել է նրա հեղինակային «Не верю!» ֆիլմ-հետաքննությունը, որը լայն արձագանք է ստացել։ Վասիլի Ուտկինի հետ վարել է «История российского юмора» փաստագրական նախագիծը (նկարահանվել է 20 թողարում, եթեր է հեռարձակվել միայն 4-ը, СТС հեռուստաալիք)։ 2013 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 2017 թվականի օգոստոսի 25-ը «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով վարել է «Прямой эфир» թոք շոուն, փոխարինել է Միխայիլ Զելենսկուն։ 2013 թվականի մայիսի 24-ին Կարմիր հրապարակում վարել է «День славянской письменности и культуры — 2013» գալա համերգը (ուղիղ եթեր է հեռարձակվել «Культура» հեռուստաալիքով)։ 2013 թվականի մայիսի 25-ին Կարմիր հրապարակում վարել է «1025 лет Крещения Руси» տոնական համերգը (հեռուստատեսային տարբերակը եթեր է հեռարձակվել «Культура» հեռուստաալիքով 2013 թվականի հուլիսի 28-ին)։
2015 թվականի մայիսի 9-ից մինչև 2017 թվականը «Бессмертный полк» ակցիայի հաղորդավարներից է (ուղիղ հեռարձակումն իրականացրել է «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքը) ։ 2015 թվականի մայիսի 13-ին խաղացել է «Наследники князя Владимира: линия времени — обратный отсчёт» ներկայացման մեջ ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ից նոյեմբերի 22-ը Ռամզան Քադիրովի հետ «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով վարել է «Команда» նախագիծը ։
2017 թվականի մայիսի 3-ին Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի օրհնությամբ նշանակվել է «Спас» ուղղափառ հանրային հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրենը և պրոդյուսերը ։ Փոխարինել է Բորիս Կոստենկոյին ։
Սկանդալներ
2012 թվականի ապրիլի 24-ին «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով ցուցադրվեց Արկադի Մամոնտովի «Պրովոկատորները» հաղորդումը՝ նվիրված «Pussy Riot» խմբին։ Հրավիրված հյուրերից էր Բորիս Կորչևնիկովը, որը հաղորդման ժամանակ հայտարարեց, որ իր հայրը Հիսուս Քրիստոսն է, իսկ մայրը՝ Մայր Աստվածածինը ։ «Նովայա գազետայի» լրագրող Իրինա Պետրովսկայան նշեց, որ հաղորդման մասնակիցներից ոչ մեկն այդ ոչ միանշանակ բառերը սրբապիղծ կամ աստվածանարգ չի համարել, ինչի մեջ ակտիվորեն մեղադրում էին խմբի մասնակիցներին ։
Արձագանքները «Չեմ հավատում» ֆիլմի մասին
2013 թվականի հունվարի 20-ին ՆՏՎ հեռուստաալիքը ցուցադրեց Կորչևնիկովի «Չեմ հավատում» ֆիլմ-հետաքննությունը, որի ստեղծողները խոստացան պատմել այն մասին, թե «ով է կանգնած եկեղեցին արատավորելու հետևում, ինչպիսին է այդ արշավի արդյունքը և արդյոք դրա սցենարիստները հաջողության հասան» ։ Ֆիլմում, որը չէր հայտարարվել հեռուստաալիքի ծրագրում, պատմվում է այն մասին, թե «ինչպես են «ժամանակակից արվեստի քողի ներքո» գործող վճարված բլոգերները և քաղտեխնոլոգները» եկեղեցու վրա ինֆորմացիոն գրոհներ կազմակերպում։ Ֆիլմում եկեղեցուն քննադատողների թվում նշվում են բլոգերներ Ռուստեմ Ադագամովը և Իգոր Բիգդանը, պատկերասրահի սեփականատեր Մարատ Գելմանը, կոլեկցիոներ և մեկենաս Վիկտոր Բոնդարենկոն, ֆիլմում նկարահանվել են նաև հեռուստահաղորդավարներ Վլադիմիր Պոզները և Լեոնիդ Պարֆյոնովը ։
Մոսկվայի պատրիարքության եկեղեցու և հանրության փոխգործակցության սինոդական բաժնի նախագահ Վսևոլոդ Չապլինը հայտարարեց, որ փաստագրական ֆիլմը ճիշտ է հաղորդում հանրության վերաբերմունքը ուղղափառ եկեղեցու նկատմամբ գրոհների հանդեպ։ Չապլինը հայտարարեց նաև, որ եկեղեցու դեմ հանդես եկող ուժերը հանրությանն առաջարկել են զարգացման «իբր ամենաառաջադեմ և ոչ այլընտրանքային» ուղին, որն իրականում «արդեն Արևմուտքի երկրները բերել է հոգևոր և բարոյական փակուղի և պատկանում է ոչ թե ապագային, այլ անցյալին» ։
2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Անդրեյ Մալգինը հաղորդեց, որ Կորչևնիկովն իր հաղորդման նկարահանման համար իր օգնականի հետ անօրինական ներխուժել է իր տուն և, չնայած իր առարկություններին, սկսել են նկարահանել և հարցեր տալ։ Լրագրողին ճանապարհելուց հետո Մալգինը ցանկացել է ոստիկանություն դիմել իր տուն ներխուժելու և թաքնված նկարահանման համար ։
Հաղորդման ստեղծողներին հարցազրույց են տվել «Յաբլոկո» կուսակցության ղեկավար Սերգեյ Միտրոխինը և բլոգեր Ռուստեմ Ադագամովը ։ Վախենալով մոնտաժից՝ Միտրոխինը հրապարակեց Կորչևնիկովին տված հարցազրույցի ամբողջ տարբերակը ։
Լեոնիդ Պարֆյոնովը, որը նկարահանվել էր ֆիլմում և նախկինում աշխատել Կորչևնիկովի հետ, բացասաբար վերաբերվեց նրա ֆիլմին։ Լրագրողը նշեց, որ ֆիլմի ստեղծողներն անցել են անձնականացման և ֆիլմը համեմատեց 1940-ական թվականների հետ, «երբ ուսանողները հայտնում էին «որտեղ որ պետք է» իրենց ուսուցիչների հակաժողովրդականության մասին և այլն» ։
«Коммерсантъ FM» ռադիոկայանի վերլուծաբան Կոնստանտին Էգերտը քննադատեց Կորչևնիկովի ֆիլմը՝ մատնանշելով նրա աշխատանքում տրամաբանության բացակայությունը և ստեղծողի խեղաթյուրումները, մոնտաժն ու տգիտությունը։ Լրագրողը ֆիլմը բնութագրեց, որպես «օգուտ չտվող նույնիսկ որպես ագիտացիայի քարոզչագործիք» ։
«Лента.ру»-ից Ելիզավետա Սուրգանովայի կարծիքով Կորչևնիկովի ֆիլմը չափազանց ոչ օբյեկտիվ է։ Այսպես, ֆիլմի ստեղծողները չեն պարզաբանել ուղղափառ եկեղեցուն և նրա քահանաներին ներկայացված բողոքները։ Լրագրողի կարծիքով այսպիսի ֆիլմերով НТВ-ի ղեկավարությունն իրար դեմ է տրամադրում իր սեփական լրագրողներին, քանի որ Կորչևնիկովը քննադատել էր հեռուստաալիքի ինչպես նախկին (Լեոնիդ Պարֆյոնով, Եվգենի Կիսելյով), այնպես էլ ներկայիս (Վադիմ Տակմենյով) աշխատակիցներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:НТВ հեռուստաալիքի լրագրողներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսական հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հեռուստահաղորդավարներ Կատեգորիա:«Ռոսիա 1» հեռուստաալիքի հաղորդավարներ Կատեգորիա:СТС հեռուստաալիքի հաղորդավարներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ
Հենդրիկ Պետրյուս Բեռլագե
Հենդրիկ Պետրյուս Բեռլագե, հոլանդացի ճարտարապետ։ Հոլանդական ժամանակակից ճարտարապետության հիմնադիր։ Կառուցել է Ամստերդամի Բորսան (1897—1963)՝ ազգային-ռոմանտիկ ոճը համադրելով հատակագծային ֆունկցիոնալ և համարձակ կոնստրուկտիվ լուծմանը։ Հորինվածքի պարզության, ռացիոնալության և երկրաչափական խստության Բեռլագեի ձգտումը ի հայտ է եկել Ամստերդամի ընդարձակման (1902—1917) ու Հաագայի վերակառուցման (1908—1909) նախագծերում և ուշ կառույցներում (Հաագայի Մունիցիպալ թանգարան, 1916—1935)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հոլանդացի դիզայներներ
Չերվինո
Չերվինո  (Cervino), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5015 մարդ (2008)։ Բնակչության խտություն կազմում է 716 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81023, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կապի տվյալներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իզյուորշ
Իզյուորշ, (Изьюорш (Изъюорш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է 107 կմ աջ ափից Լիմվա գետի վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Չանքըրը
Չանքըրը (Çankırı), քաղաք Թուրքիայում, Չանքըրըի մարզի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Անկարայից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Կիզիլիմակ գետի վտակներից մեկի մոտ։
Հին ժամանակներում քաղաքը հայտնի էր Գանգրա և Գերմանիկոպոլիս անվանումներով։
Պատմություն
Ավելի հին տվյալներ քաղաքացիների մասին պահպանվել են Ստրաբոնի մոտ և վերաբերում են մ.թ.ա. 3-2-րդ դարերին, երբ Գանգրան բաժանված էր Պափլոգոնիայի արքաների միջև ։ Այդ ժամանակներից ի վեր բնակչությունը վկա էր շատ ազգերի և մշակույթների հեգեմոնիային, որոնց մեջ էին խեթերը, պարսիկնեը, հույները, պոնտոսյան հույները, պարթևները, հռոմեացիները, բյուզանդացիները, սելջուկները, և վերջապես օսանյան թուքերը։ Մինչև հիմա նրանցից շատերին կարելի է տեսնել քաղաքում։
Պափլոգոնիայի Դեյոտար արքայի օրոք վերջինս կոչվում էր Գանգրա, ինչը թարգմանվում է «այծ»։ Նրա մահից հետո այն ընդգրկվել է հռոմեական Գալատիա գավառի մեջ,և շուտով կոչվել է կայսր Կլավդիա Գերմանապոլիսի պատվին։ Այդ ժամանակներից ի վեր քաղաքը ձեռք է բերել իր ժամանակակից տեղակայումը ։
Մ.թ.ա. 4-րդ դարում Գանգայում կանգնեցվել է տաճար` քրիստոնեական եկեղեցու կարևոր իրադարձություններից մեկը։
Չակրան օսմանական է դարձել 14-րդ դարում, երբ այն նվաչել է Մուրադ 1-ինը։ 1402 թվականին քաղաքը նվաճվել է Թամերլանի կողմից, 1439 թվականին քաղաքը հետ է վաճվել սուլթան Մեհմեդ 1-ինի կողմից։
19-րդ դարի վերջին Չանկրայի բնակչությունը կազմում էր 16 հազար մարդ։ 1927 թվականին` 8847 մարդ, իսկ հետո սկսել է վերականգնվել`10 235 (1940 թվական), 26 124 (1970 թվական), 45 496 (1990 թվական)։
Անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխ
Անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխ կամ Հորվաթի տակիրային կլորագլուխ, ագամաների ընտանիքի կլորագլուխների ցեղի (Prynocephalus) մողես։ Նախկինում համարվել է տակիրային կլորագլխի (Phrynocephalus helioscopus horvathi) կամ պարսկական կլորագլխի ենթատեսակ (Phrynocephalus persicus horvathi)  : 2008 թվականին ստացել է տեսակի կարգավիճակ  ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում ։
Չանքըրը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չանքըրըի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխ
Նկարագրությունը
Լայն մարմնով փոքր մողես է. երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (2.5-6.5 սմ), պոչը գրեթե նույն երկարության է և չի ինքնահատվում. նրա բազմազան շարժումներով ապահովվում է հաղորդակցումը։ Արտաքին ականջ և թմբկաթաղանթ չունի։ Մեջքային մակերեսին կան բազմաթիվ փշանման թեփուկներ։ Մեջքի գունավորումը բազմազան է, սովորաբար հողագույն է։ Ընդհանուր գորշավուն կամ մոխրագույն գունավորման վրա կա համաչափ մուգ և բաց բծերից կազմված նախշ։ Պարանոցի հատվածում կան կապույտ եզրագծով 2-3 կարմրավուն բծեր։ Պոչն ունի արտահայտված լայնակի զոլավոր նախշ։ Որովայնային մակերեսը սպիտակավուն է, հաճախ՝ խոշոր նարնջագույն բծով ։
Ակտիվանում են գալիս մարտի սկզբին և ակտիվ են մինչև նոյեմբեր։ Սնվում են մանր հոդվածոտանիներով (մրջյուններ, մանր բզեզներ, նեպուկներ, ճանճերի թրթուրներ, սարդեր և այլն)։ Տարվա ընթացքում ձվադրում է 2-3 անգամ, ձվակույտում` 2-7 (հիմնականում՝ 3-5) ձու։ Բնության մեջ կյանքի տևողությունը մինչև 3 տարի է։ Բնական թշնամիներից են սովորական մողեսօձն ու արևմտյան վիշապիկը, ինչպես նաև՝ գիշատիչ թռչուններն ու փոքր գազանները ։
Տարածվածություն և թվաքանակ
Հանդիպում է Արաքս գետի հովտում՝ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի և Արարատի մարզերում, Թուրքիայի հյուսիսարևելյան շրջաններում, Նախիջևանում, ինչպես նաև՝ Իրանի հյուսիսարևմտյան շրջաններում (Ուրմիա լճի ավազան)։ Բնակվում է տակիրային կիսաանապատներում և նոսր քսերոֆիտ բուսածածկով ավազուտների ու աղուտների ռելիկտային կղզյակներում՝ ծովի մակարդակից 800-1050 մ բարձրությունների վրա   ։
ԲՊՄՄ գնահատմամբ Անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխ ընդհանուր թվաքանակը չի գերազանցում 1500-2000 առանձնյակը ։ Հայաստանում այժմ հայտնի են Արաքս գետի հովտում պահպանված միայն 6 պոպուլյացիաներ, որոնցում թվաքանակը խիստ փոքր է։ «Գոռավանի ավազուտներ» արգելավայրում խտությունը կազմում է 1-2, Արմավիրի շրջակայքում` 1-2, Բագարանի շրջակայքում` 2-3, Արարատի մարզի ավազուտներում՝ 1.5-2 առանձնյակ 1 հա վրա ։
Կարգաբանություն
1894 թվականին հունգարացի կենդանաբան Լայոշ Մեհեյը Արաքս գետի հովտում արած հետազոտությունների հիման անդրկովկասյան կլորագլուխը նկարագրեց որպես առանձին տեսակ կամ տակիրային կլորագլխի ենթատեսակ՝ Phrynocephalus helioscopus horvathi : Սակայն 1950-ականներից սկսած բազմաթիվ կենդանաբաններ Անդրկովկասից մինչև Իրանի Կենտրոնական սարահարթ հանդիպող բոլոր կլորագլուխները նկարագրեցին Phrynocephalus persicus ձևով՝ Հորվաթի կլորագլուխը բնորոշելով պարսկական կլորագլխի ենթատեսակ՝ Phrynocephalus persicus horvathi, սակայն այլ գիտնականներ կասկածի տակ էին առնում այդ պոպուլյացիաների ընդհանրությունը    ։
2008 թվականին ձևաբանական և մոլեկուլա-գենետիկական անալիզը ամփոփող գրականության տվյալների հիման վրա Ռուսաստանի ԳԱ Կենդանաբանական ինստիտուտի աշխատակիցներ Մելնիկովը և Անանևան, ՀՀ ԳԱԱ աշխատակից Աղասյանը և Շահիդ Բեհեշտիի համալսարանի աշխատակից Ռաջաբիզադեն առաջարկում են Phrynocephalus helioscopus horvathi և Phrynocephalus persicus տերմինները որպես առանձին կարգաբանական ձևեր, և ըստ այդ տվյալների՝ Արաքսի հովտում «պարսկական կլորագլխի» վերաբերյալ հավաքագրված ամբողջ նյութը հարկավոր է վերագրել անդրկովկասյան կլորագլխին։ Այսպիսով, անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխը բնորոշվեց որպես առանձին տեսակ (Phrynocephalus horvathi Mehely, 1894) ։
Պահպանություն
Խիստ սակավաթիվ, անհետացող տեսակ է, ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր գրքում, գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ (Critically Endangered), որովհետև վերջին 10-15 տարվա ընթացքում կորցրել է արեալի ավելի քան 80 %-ը հողատարածքները գյուղատնտեսական և քաղաքաշինական նպատակներով օգտագործելու հետևանքով ։
Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում: Պահպանվում է «Գոռավանի ավազուտներ» և «Որդան կարմիր» արգելավայրերում։ Որոշակի պայմաններ ստեղծելու դեպքում հնարավոր է բազմացումը տերարիումներում ։ «Բնապահպանական իրավախախտումների հետևանքով կենդանական և բուսական աշխարհին պատճառած վնասի հատուցման սակագների մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն անդրկովկասյան տակիրային կլորագլխի յուրաքանչյուր առանձնյակի և ձվի ոչնչացման համար սահմանվում է 15000 դրամ հատուցման վճար ։
Սովորական դաշտամուկ
Սովորական դաշտամուկ, համստերանմանների ընտանիքի դաշտամկների ենթաընտանիքի կրծող կաթնասուն կենդանի։ Հայաստանում տարածված է բոլոր կլիմայական գոտիներում, հազվադեպ հանդիպում է նաև անտառներում և մերձարևադարձային կիսաանապատներում (830-3200 մ բարձրություններում)։ Բնակվում է խոպան տարածքներում, վարելահողերում, այգիներում, հացահատիկային և այլ մշակաբույսերի ցանքերում, թփուտներում, քարակույտերում, երբեմն՝ բնակավայրերում։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը մինչև 140 մմ է, պոչինը՝ 49 մմ, կենդանի զանգվածը՝ մինչև 55 գ։ Մեջքի մորթին մուգ գորշագույն է, փորինը՝ մուգ մոխրագույն։ Պոչը երկգույն է, վերևից՝ մուգ դարչնավուն, ներքևից՝ սպիտակավուն կամ դեղնավուն։ Հետին թաթի տակ կա 6 կոշտուկ։
Սննդառություն
Սնվում է բուսական կերով, երբեմն՝ միջատներով։
Կենսակերպ
Գաղութային կենդանի է։ Բները խորը չեն, ունեն բարդ ճյուղավորումներ։ Ձմռանը բույնը և բնուղիները կառուցում է անմիջապես ձյան շերտի տակ՝ հողի մակերեսին։
Բազմացում և զարգացում
Բազմանում է տարին 4-5 անգամ։ Հղիությունը տևում է 18-20 օր։ Ունենում է մինչև 11 ձագ։ Ակտիվ գործում է տարվա բոլոր եղանակներին։
Վնասում է գյուղատնտեսական բույսերին։ Մի շարք վարակիչ հիվանդությունների (ժանտախտ, տուլարեմիա և այլն) հարուցիչների կրող է։
Կատեգորիա:Դաշտամկներ Կատեգորիա:Միջին Արևելքի կաթնասուններ Կատեգորիա:Ասիայի կաթնասուններ
Քո ձեռքերի ջերմությունը
Քո ձեռքերի ջերմությունը, 1971 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին ութսունամյա Սիդոնիան է։ Նա ապրում է լեռնային խուլ մի գյուղում։ Արդեն տարիներ շարունակ Սեդոնիան նույն արահետով իջնում է աղբյուրից ջուր բերելու։ Մի օր նա աղբյուրի մոտ է իջնում ամուսնու՝ ծեր Յասոնի հետ։ Վերջինս զգում է, որ ուժերը լքում են իրեն, ու հրաժեշտ է տալիս կնոջը։ Նրանք զրուցում են կյանքի, սիրո, մահվան, իրենց երեխաների ու թոռների մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1971 ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոդար Մանագաձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Շոթա Մանագաձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Միլե Սվիլար
Միլե Սվիլար (Mile Svilar, ), բելգիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բենֆիկայի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում ։
Անդերլեխտ
Սվիլարը Անդերլեխտի ակադեմիայի սան է։ 2016-17 մրցաշրջանում նա դարձավ թիմի երրորդ հիմնական դարպասապահը, սակայն չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում, իսկ Անդերլեխտը հաղթեց Բելգիայի առաջնությունը ։
Բենֆիկա
2017 թվականի օգոստոսի 28-ին Սվիլարը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բենֆիկայի հետ՝ ստանալով 1 համարի մարզաշապիկը ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց հոկտեմբերի 14-ին՝ Պորտուգալիայի գավաթի Օլյանենսիի դեմ խաղում  ։ Հոկտեմբերի 18-ին նա խաղադաշտ դուրս եկավ Չեմպիոնների Լիգայի Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ խաղում ՝ 18 տարեկան և 52 օրական հասակում դառնալով մրցաշարի պատմության ամենաերիտասարդ դարպասապահը  ։ Իր առաջին հանդիպումը Պորտուգալիայի առաջնությունում անցկացրեց հոկտեմբերի 22-ին՝ Դեսպորտիվո Ավեշի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 31-ին՝ Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ պատասխան խաղում Սվիլարը 18 տարեկան և 65 օրական հասակում դարձավ ամենաերիտասարդ դարպասապահը, ով հետ է մղել 11-մետրանոց հարվածը Չեմպիոնների Լիգայի խաղում  ։ Նույն խաղում նա դարձավ ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով ինքնագոլի հեղինակ է դարձել Չեմպիոնների Լիգայում  ։
Միջազգային կարիերա
Սվիլարը իրավասու է ներկայացնել Սերբիան և Բելգիան միջազգային ասպարեզում ։ Նա հանդես է եկել Բելգիայի տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում, և 2016 թվականին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ։ Այստեղ Սվիլարը անցկացրեց 4 հանդիպում, իսկ Բելգիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչում՝ 1-0 հաշվով պարտվելով Գերմանիային  ։
2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին Սվիլարը հայտարարեց, որ ընդունել է Սերբիայի ազգային հավաքականի հրավերը ։
Ակումբային
Անդերլեխտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ
Հին Կերկիրա
Կերկիրա քաղաքի պատմական կենտրոն կամ Հին Կերկիրա (Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας), Հոնիական ծովում գտնվող Կերկիրա (իտալական իրականության մեջ հայտնի է որպես Կորֆու) կղզու համանուն մայրաքաղաքի պատմական կենտրոնը, որը 2007 թվականից ի վեր ներառված է Հունաստանում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում որպես մշակութային ժառանգություն ։
Կերկիրայի հին քաղաքը կազմված է վենետիկյան ժամանակաշրջանի քարակերտ շինություններից, որոնք կառուցվել են Վենետիկի հանրապետության տիրապետության տարիներին։ Արդյունքում՝ միջնադարյան քաղաքը վերակառուցվել է իտալական ճարտարապետության ազդեցության տակ՝ վերցնելով վերջինիս առանձնահատկություններն ու յուրահատկությունը։ Հին քաղաքի բնորոշիչներն են փոքրիկ և նեղ կողային փողոցները, կամարակերտ շենքերը և բազմաթիվ կամուրջները, որոնք հիշեցնում են Վենետիկ քաղաքը։ Պատմական կենտրոնի անբաժանելի մասն են կազմում նաև քաղաքի թվով երեսունյոթ ուղղափառ եկեղեցիները, որոնց թագն ու պսակն է համարվում Պանայա Սպիլիոտիս մայր տաճարը։
Կերկիրա քաղաքի պատմական կենտրոնի մասն են կազմում հետևյալ կառույցներն ու շինությունները՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում Կատեգորիա:Կերկիրա Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Մնացորդային նեյտրինային ճառագայթում
Ինչպես մնացորդային միկրոալիքային ճառագայթումը, մնացորդային նեյտրինային ճառագայթումը նույնպես մեծ պայթյունի մնացուկ է։ Մինչ միկրոալիքային ճառագայթումը թվագրվում է տիեզերքի 379,000 տարեկանով, նեյտրինային ապազույգավորումը սկսվել է տիեզերքի 1 վայրկյան տարիքից։ Ներկայիս գնահատականներով մնացորդային նեյտրինային ճառագայթման ջերմաստիճանը մոտավորապես 1.95 Կ է։ Որոշ ցածրէներգիական նեյտրինոներ շատ թույլ են փոխազդում նյութի հետ, դրանց նկատելը շատ դժվար է, և հնարավոր է, որ մնացորդային նեյտրինային ճառագայթումը երբեք ուղղակիորեն չդիտվի։ .Սակայն դրա գոյության համոզիչ անուղղակի վկայություններ կան։
Մնացորդային նեյտրինային ճառագայթման ջերմաստիճանի արտածումը
Ունենալով մնացորդային միկրոալիքային ճառագայթման ջերմաստիճանը՝ կարելի է գնահատել մնացորդային նեյտրինային ճառագայթման ջերմաստիճանը։ Մինչև մնացած նյութից նեյտրինոները տարանջատվում են մնացած նյութից, տիեզերքը սկզբնապես բաղկացած էր նեյտրինոներից, էլեկտրոններից, պոզիտրոններից և ֆոտոններից, որոնք բոլորը ջերմային հավասարակշռության մեջ էին միմյանց հետ։ Երբ ջերմաստիճանն ընկնում է մինչև մոտավորապես 2.5 ՄէՎ, նեյտրինոներն անջատվում են մնացած նյութից։ Չնայած տարանջատմանը, նեյտրինոներն ու ֆոտոնները նույն ջերմաստիճանում են մնում տիեզերքի ընդարձակման ընթացքում։ Սակայն երբ ջերմաստիճանն ընկնում է էլեկտրոնի զանգվածից ներքև, էլեկտրոնների և պոզիտրոնների մեծ մասը անիհիլացվում են՝ իրենց ջերմությունն ու էնտրոպիան փոխանցելով ֆոտոններին և այսպիսով մեծացնելով ֆոտոնների ջերմաստիճանը։ Ուստի ֆոտոնների ջերմաստիճանների հարաբերությունը էլեկտրոն-պոզիտրոնային անիհիլացիայից առաջ և հետո նույնն է, ինչ նեյտրինոների և ֆոտոնների ջերմաստիճանների հարաբերությունն այսօր։ Այս հարաբերությունը գտնելու համար ենթադրում ենք, որ տիեզերքի էնտրոպիան մոտավորապես պահպաննվել է էլեկտրոնային-պոզիտրոնային անիհիլացիայով։ Այդ դեպքում կիրառելով
որտեղ σ-ն էնտրոպիան է, g-ն՝ էֆեկտիվ ազատության աստիճանը և T-ն՝ ջերմաստիճանը, կստանանք, որ
որտեղ T0-ով նշանակված է ջերմաստիճանը էլեկտրոնային-պոզիտրոնային անիհիլացիայից առաջ, իսկ T1-ով՝ դրանից հետո։  g0 գործակիցը որոշվում է մասնիկների տեսակներից․
g1-ը ֆոտոնների համար պարզապես 2 է։ Ուստի
Այս դատողությունները ճիշտ են զանգված չունեցող նեյտրինոների համար, որոնք միշտ ռելյատիվիստական են։ Ոչ զրոյական հանգստի զանգվածով նեյտրինոների համար ջերմաստիճանի տերմիններով նկարագրությունը ճիշտ չե, երբ դրանք դառնում են ոչ ռելյատիվիստական, այսինքն էրբ դրանց 3/2 kTν ջերմային էներգիան ավելի ցածր է դառնում, քան  mνc2 հանգստի զանգվածի էներգիան է։ Այս դեպքում պետք է առաջնորդվել էներգիայի խտությամբ, որը մնում է հստակ սահմանված։
Մնացորդային նեյտրինային ճառագայթման անուղղակի մաթեմատիկական նկարագրություն
Մնացորդային նեյտրինոները ներդրում ունեն տիեզերքի ρR ճառագայթման էներգիայի խտության մեջ, որը սովորաբար ձևակերպվում է Nν նեյտրինային տեսակների էֆեկտիվ թվի տերմիններով՝ որտեղ z-ով նշանակված է կարմիր շեղումը։ Քառակուսի փակագծերի առաջին անդամը պայմանավորված է մնացորդային միկրոալիքային ճառագայթումով, երկրարդը գալիս է մնացորդային նեյտրինային ճառագայթումից։ Ստանդարտ մոդելն իր երեք տիպի նեյտրինոներով կանխատեսում է Nν ≃ 3.046, արժեքը, ներառյալ սպեկտրի ոչ ջերմային աղավաղումով պայմանավորված փոքր ուղղումը e+-e− անիհիլացիայի ընթացքում։ Ճառագայթման խտությունն ունի մեծ ազդեցություն վաղ տիեզերքի բազմաթիվ ֆիզիկական պրոցեսների վրա՝ թողնելով դիտման հնարավոր նկատելի հետքեր կամ չափելի մեծություններ, այսպիսով թույլ տալով մտահանգել Nν-ի արժեքը դիտումներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիեզերագիտություն
Գալուչո
Գալուչո (Galluccio), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2384 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81045, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0823։
Գալուչան քրիստոնյաների «Երկնային հովանավոր»ն է Սուրբ Անտոն Մեծը։ Տոնը ամեն տարի նշվում է հունվարի 17-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Guilty Crown
«Guilt Crown», ճապոնական Production I.G ընկերության անիմե սերիաների շարք, որ ցուցադրվել ճապոնական Fuji Tv հեռուստատեսությամբ, 2011 թվականի հոկտեմբերից ։ Անիմեի գլխավոր հերոսը ավագ դպրոցի աշակերտ Շու Օոուման է, ով պատահաբար ձեռք է բերում «թագավորի ուժ»-ը, որի շնորհիվ մարդկանցից կարողանում է դուրս հանել նրանց ոիդները։ Ձեռք բերելով «թագավորի ուժ»-ը նա կոնֆլիկտի մեջ է ընկնում GHQ կոչվող պետական ընկերության հետ և հակահեղափոխականներ խմբի, որ կոչում են իրենց «Թաղման բյուրո»։ Նա ստիպված է լինում պայքարել և հաղթահարել այն դժվարություննեը, որ իր հետ բերել էր այդ ուժը, իսկ մյուս կողմից անցյալի առեղծվածները պետք է բացահայտվեն։ Անիմեն ներառում է գիտական ֆանտաստիկայի տարբեր տարրեր։
Երկու մանգա ադապտացիաներ թողարկվել են ASCII Media Works և Square Enix ընկերությունների կողմից։ 2012 թ-ի ապրիլին Nitroplus ընկերության կողմից թողարկվել էր «Guilty Crown: Princess of Deadpool» անունով լայթ նովելը։ Թողարկվել էր նաև սփին-օֆֆ անիմե՝ «Guilty Crown: Lost Christmas» վերնագրով, որ ներառում էր 15 րոպե տևողությամբ ՕՎԱ (օրիգինալ վիդեո անիմացիա) և կրկին Nitroplus ընկերության արտադրություն է։
Սերիաներ շարքը չի ստացել հստակ որակավորում։ Քննադատները հավանել էին անիմեի ներկայացումը, սակայն խստորեն քննադատել էին անիմեի սյուժեն, համարելով սյուժեն թռուցիկ և կլիշե։ Համենայնդեպս, անիմեի հերոսների զարգացումը և սյուժեի 2րդ մասը բարձր որակավորում են ստացել։
Նախաբան
Սյուժեի իրադարձություններրից մի քանի տարի առաջ՝ 2029 թ-ի դեկտեմբերի 24-ին, կենսաբանական վտանգ ներկայացնող՝ «Ապոկալիպս վիրուս»-ը տարածվում Ճապոնիայով և վարակում շատ մարդկանց, որով էլ մեծ խառնաշփոթ է ստեղծում։ Այդ օրը հետագայուն անվանում են «Կորած սուրբ ծնունդ»։ Չկարողանալով կառավարել իրավչճակը և վերջ տալ վիրուսին, Ճապոնիան օգնություն է խնդրում ՄԱԿ-ից, որն էլ իր հերթին Ճապոնիա է ուղարկում GHQ ընկերությանը։ GHQ-ն կարողանում է շտկել իրավիճակը, սակայն դրա հաշվին կորցնում Ճապոնիայի անկախությունը։ 10 տարի հետո առաջանում է հեղափոխականների խումբը՝ «Թաղման բյուրո»-ն, որն էլ ցանկանում պայքարել GHQ-ի դեմ և ազատագրել Ճապոնիան։
Առաջին մաս
Պատմությունը սկսվում երբ ավագ դպրոցի աշակերտ Օումա Շուուն գտնում վիրավոր Ինորի Յուզուրիհային՝ հայտնի «Էգոիստ» ինտերնետայն խմբի վոկալիստին և ապաստան տալիս նրան։ GHQ-ն գտնում է Ինորիին և ձերբակալում, պնդելով որ նա համագործակցել է «Թաղման բյուրո» ահաբեկչական խմբի հետ։ Գնալով Ինորիի ռոբոտի տված կոորդինատներով, Շուուն հանդիպում է «Թաղման բյուրոի» առաջնորդին՝ Գայ Ցուցուգամիին, ով խնդրում է իրեն՝ ապահով վայրում պահել մի սրվակ։ Իմանալով թե որտեղ է Ինորին, Շուուն գնում է նրան փրկելու և պատահմամբ կոտրում է Սրվակը։ Սրվակը պարունակում էր ոիդի գենոմը՝ չափազանց հզոր գենետիկ զենք, որը նրան պարգևում է «թագավորի ուժ»-ը։ «Թագավորի ուժ»-ը թույլ էր տալիս նրան՝ աջ ձեռքով դուրս հանել մարդկանց ոիդները՝ ֆիզիկական տեսք ստացած հոգիները։ Շուուն դուրս է հանում Ինորիի ոիդը և ոչնչացնում է իրենց վրա հարձակվող մեխա մեքենաներին։
Հետագայում Շուուն սիրահարվում է Ինորիին և ստիպված է լինում միանալ «Թաղման բյուրո»-յին։ Մի օպերացիայի ժամանակ Ինորիին բռնում է Յու անունով մի տղա, որ նույնպես ոիդի գենոմ ուներ։ Ժամանակի ընթացքում Շուուի հիշողությունը վերականգնվում է և նա հիշում է իր մանկությունը։ Նա հիշում է իր քրոջը՝ Մանային, որ առաջինն էր վարակվել Ապոկալիպս վիրուսով և ստեղծել մեծ պայթյուն, որի պատճառով էլ տեղի էր ունեցել կորած սուրբ ծննդի դեպքերը։ Ինորին ստեղծվել էր Մանայի համար նոր մարմին ծառայելու և Ապոկալիպս վիրուսի կողմից մարդկանց վերացնելուց հետո՝ նոր մարդկություն ստեղծելու համար։ Գայը և Շուն աշխատելով միասին հասնում Մանային, որտեղ էլ Շուն հասցնում է վնասել Մանայի՝ չձևավորված սաղմնային պատիճը և այդ ժամանակ ստիպված լինում սպանել Գային։
Երկրորդ մաս
Անցնում է երկու շաբաթ և GHQ-ն շրջափակում է տարածքը անվանելով այն յոթերերդ հանգույց։ Շրջափակման պատաճառով տվյալ տարածքում գտնվող ավագ դպրոցի աշակետները ստիպված են լինում ապաստան գտնել դպրոցում, այդ թվում նաև թաղման բյուրոյի անդամ Շուուն, Ինորին, Այասեն և Ցուգումին։ Երբ սննդի և վիրուսի պատվաստանյութի պաշարները պակասում են, Շուուն ընտրվում Է աշակերտական խորհրդի նախագահ և դառնում է բռնապետ։ Աշակերտներից շատերը չեն հավանում Շուուի կառավարման ձևը և նրա դեմ են դուրս գալիս։ Առաջանում Է խառնաշփոթ և Շուուն որոշում է լքել դպրոցը բոլորի հետ։ Ի վերջո նա մյուսների հետ լքում է յոթերորդ հանգույցը։ Հայտնվում է հարություն առած Գայը և կտրելով Շուույի ձեռք ստանում է նրա ոիդի գենոմը։
Փորձելով հաղթահարել Ապոկալիպս վիրուսը Գայը կարողանում Է փրկել ճապոնիան ՄԱԿ-ի կողմից կործանվելուց։ Հետագայում պարզվում, որ այս ամենը «Daath» ընկերության ձեռքի գործն է, որ ցանկանում է ստանալ Շուուի ուժը և Ինորիին։ Շուուին պաշտպանելու համար Ինորին հանձնվում է «Daath»-ին։ Հարուկա Օուման՝ Շուուի խորթ մայրը, որ աշխատում էր GHQ-ում, այնտեղից գողանում է երրորդ ոիդի գենոմը, որը հետագայում Շուուն իրեն է ներարկում։ Սյուժեի զարգացման ընթացքում պարզվում է, որ Գայը ցանկանում է կրկնել կորած սուրբ ծննդի դեպքերը։ Ի վերջո դա նրան հաջողվում է և վիրուսը տարածվում է ամբողջ Ճապոնիայով՝ սկսած GHQ-ի աշտարակից։
Շուուն հաղթում է Գային, ով էլ պարզաբանում է, որ չորրորդ Ապոկալիպսը թույլ չտալ համար անհրաժեշտ է իրականացնել Մանայի նպատակները, որից հետո նրա հոգին կկարողանար հանգստանալ և այդ հենց պատճառով էլ Գայը միացել էր «Daath»-ին։ Գայը և Մանան վարակվում են վիրուսով և մահանում։ Շուուն գրկում է Ինորիին և ակտիվացնում իր ոիդը, որի արդյունքյմ էլ սկսում կլանել ամբողջ աշխարհում գտնվող վիրուսը։ Երբ նա ամբողջովին կլանվում է վիրուսի կողմից Ինորին զոհաբերում է ինքն իրեն և փրկում Շուուին։ GHQ-ի շենքը սկսում է քանդվել և բոլորը փախչում են այնտեղից, իսկ վիրուսը ամբողջովին վերանում է աշխարհից։ Մի քանի տարի անց Այասեն, Ցուգումին, Յահիրոն, Կանոնը, Սոտան և կույր Շուուն միասին նշում են Հարեի ծնունդը՝ նոր և վերակառուցված Տոկիոյում։
Արտադրություն
Անիմեի սերաների շարքը ստեղծելուց անձնակազմը պնդում է նրանք ցանկացել են ստեղծել «նոր սերնդի անմե» և ուզեցել են, որ այն լինի օրիգինալ ուբառանձնահատուկ, այլ ոչ թե ադապտացիա։ Չնայած զանազան դժվարություններին անձնակազմը ուզում էր, որ այն լիներ երկու սեզոնանոց անիմե։ Անիմեի հիմքում ընկած գաղափարը՝ ճապոնական ոճն է, որն էլ հենց դարձնում է անիմեն առաձնահատուկ և օրիգինալ։ Երբ, որ անձնակազմին հարցրել են, թե որն է Շուուի և Neon Genesis Evangelion-ի հերոս Շինջի Իկարիի տարբերությունը, նրանք պատասխանել են, որ նրանք երկուսն էլ պասիվ հերոսներեն, չնայած նրան, որ Շինջին ավելի պասիվ է ։
Երբ հարցնում են թե ինչ հանգամանքներն են նրան ներգարվվել աշխատանքի մեջ, Րեդջուսը պատասխանում է, որ անձնակազմի նկարազարդողների և անիմատորների կարծիքով նրա կոնցեպտ-արտը համապատասխանել է վերջանական արտադրանքի հետ ։ Մինչ Սուփերսելի անդամ՝ Րյոն, անիմեյում ներկայացվող երգերով էր զբաղվում, Րեդջուսը չէր մասնակցում պրոյեկտում՝ որպես սուփերսելի անդամ ։ Բացի Guilty Crown-ի Ինորիին հավանելուց, Րեդջուսը նաև շատ է նկարել Ցուգումիին ։ Անձնակազմից ոչ ոք առաձնահատուկ զգացում չի ունեցել կատվանման ականջների նկատմամբ, որի պատաճռով էլ Րեդջուսը պնդում է, որ պատահմամբ անիմեի մեջ է ներառել իր սիրած իրերց մեկը ։ Րեդջուսը հավանում է նաև Կանոնին, ով սկզբում պլանավորված չէր ներկայանալու անիմեում ։ Քանի որ Րեդջուսը երբևէ չէր աշատել 3D-ով և CG-ով, նա սովորում Է Production I.G.-ի անձնակազմի օգնությամբ ։
Երաժշտություն
«Guilty Crown» ներկայացվող երգերի հեղինակն է Հիրոյուկի Սավանոն ։ Անիմեի բացման և փակման երգերը գրվել են Սուփերսելի կողմից Անիմեի առաջին հատվածը բացվում է «My Dearest» երգով՝ Կոեդայի կատարմամբ  ։ Երգի CD սինլը թողաուկվել է 2011 թ-ի նոյեմբերի 23ին ։ Անիմեի առաջին հատվածը փակվում է «Departures» երգով՝ էգոիստ խմբի կատարմամբ, որը անիմեում հորինված խումբ է ։ «Departures (Anata ni Okuru Ai no Uta)»-ի համար սինգլը թողարկբվել է 2011 թ-ի նոյեմբերի 30ին 17-ամյա Չելլին կատարում է վոկալիստի դերը ։ Չելլին ընտրվել Է Սուփերսելի Րյոի կողմից՝ լսումների ժամանակ, որին մասնակցել էր 2000 մարդ  ։ Չելլին կատարել է նաև «Guilty Crown»-ում ներկայացվող այլ երգեր  ։ Անիմեի երկրորդ մասը բացվում է «The Everlasting Guilty Crown» երգով՝ էգոիստի կատարմամբնև փակվում է փակվում է Սուփերսելի «告白 Kokuhaku (հայերեն՝խոստովանություն)» երգով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանգաներ Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 վեպեր
Ժոզե դու Ռիու Պերտուի գավառ
Ժոզե դու Ռիու Պերտուի  (Microrregião de São José do Rio Preto), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 760 615 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 10 397,007 կմ²։ Բնակչության խտությունը 73,2 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Սան Պաուլու նահանգի գավառներ
Խաղաղության եկեղեցիներ
Խաղաղության եկեղեցիներ (Kościoły Pokoju, Friedenskirchen), փայտե խոշորագույն սրբազան կառույցներ Եվրոպայում (նստատեղերի թվով այդ կոչումը վիճարկում է Ֆինլանդիայի Կերիմյակի կոմունայի եկեղեցին)։ Տեղակայված են լեհական Սվիդնիցա և Յավոր քաղաքներում։ 2001 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն խաղաղության եկեղեցիները հռչակեցին համաշխարհային մշակութային ժառանգություն։
Պատմություն
Խաղաղության եկեղեցիները կառուցվել են 17-րդ դարի երկրորդ կեսին 1648 թվականի Վեստֆալյան հաշտությունից հետո, որը կնքվել է Երեսնամյա պատերազմից հետո (1618—1648)։ Բողոքական Շվեդիայի ճնշման տակ Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆերդինանդ III-ը (դավանանքով՝ կաթոլիկ) սիլեզյան լյութերական-ավետարանչականներին թույլ տվեց տարածքում երեք եկեղեցիներ կառուցել, որոնք գտնվում էին նրա անմիջական կառավարման տակ։
Կայսեր համաձայնությունը պարունակում էր մի շարք լրացուցիչ սահմանափակումներ.
Ընդհանուր կառուցվեց երեք եկեղեցի՝ Գլոգուվում, Յավորում և Սվիդնիցայում (ներկայումս դրանցից պահպանվել են երկուսը. գլոգուվյան եկեղեցին այրվել է 1758 թվականին կայծակի հարվածից հետո)։
Չնայած սահմանափակումներին՝ խաղաղության եկեղեցիները դարձան խոշորագույն փայտե կրոնական կառույցները, կառուցման ժամանակ կիրառվել էին առաջադիմական ճարտարապետական և շինարարական լուծումներ։ Սվիդնիցայի խաղաղության եկեղեցին զբաղեցնում է 1180 քկմ և ունի 6000 հավատացյալ, Յավորի եկեղեցին՝ 1090 քկմ և 7500 հավատացյալ (3000 նստատեղ)։ Ֆիննական Կերիմյակի կոմունայի եկեղեցին ունի 3400 նստատեղ, բայց ամբողջական տարողությունը (կանգնելու տեղերով) կազմում է մոտ 5000 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լեհաստանում
Կաստելամոնտե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գուրգեն Թութխալյան
Գուրգեն Գևորգի Թութխալյան (Гурген Геворгович Тутхалян, ), հայ սամբիստ, ԽՍՀՄ սամբոյի եռակի չեմպիոն (1988—1990), Եվրոպայի չեմպիոն (1987), աշխարհի եռակի չեմպիոն (1988—1990), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1990), մարզիկներ Վահե և Սեդա Թութխալյանների հայրը ։
Կենսագրություն
Գուրգեն Թութխալյանը ծնվել է 1963 թվականին Լենինական քաղաքում։ 13 տարեկանում սկսել է զբաղվել ձյուդոյով, իսկ 16 տարեկանում՝ սամբոյով։ Նրա մարզիչը եղել Է ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ Գարեգին Սևոյանը ։ Գուրգեն Թութխալյանը 1983 թվականին հաղթող է ճանաչվում երիտասարդների աշխարհի առաջնությանը։ 1987 թվականին Թութխալյանին ընդգրկում է ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում և նա դառնում է Եվրոպայի չեմպիոն։  1988—1990 թվականներին երեք անգամ եղել է աշխարհի չեմպիոն։
1991 թվականին թողնում է իր մարզական կարիերան և 1999 թվականի տեղափոխվում է Մոսկվա։ 2012 թվականից Բելառուսի  կանանց ձյուդոյի  հավաքականի մարզիչն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ սամբիստներ
Ճեմարան
Ճեմարան, սկզբնապես ակադեմիա բառի հայերեն համարժեքը։ Այդ անվամբ կոչվել են նաև որոշ բարձր տիպի դպրոցներ, ուսումնագիտական կենտրոններ։
Հին Հունաստանում ակադեմիա էր կոչվում Պլատոնի հիմնած փիլիսոփայական դպրոցը Աթենքի մոտ, դիցաբանական հերոս Ակադեմոսի անունը կրող պարտեզում։ Հետագայում նրա աշակերտ Արիստոտելը իր հիմնած դպրոցում դասախոսություններ էր կարդում՝ աշակերտների հետ ճեմելով։ Այստեղից և ճեմարան անվանումը։ Հայ դպրոցի պատմության մեջ ճեմարան են անվանել Գրիգոր Մագիստրոսի արտաքին ու ներքին գիտություններ ուսուցանող դպրոցները Անիում, Բջնիում, Սանահինում (11-րդ դարում)։ Ճեմարան է կոչվել նաև Ղրիմի Սուրբ խաչ վանքի դպրոցը (XIV-XVII դարերում), ավելի ուշ մի շարք խոշոր կրթական կենտրոններ՝ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը (1814-1918 թթ.), Կ․ Պոլսի Սկյուտարի ճեմարանը (1838 թվականից), Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը (1874-1917 թթ.), Այնթապի Կիլիկյան ճեմարանը (1912-1915 թթ.), Մարաշի ճեմարանը (1891-1915 թթ.) և այլն։ Այժմ ճեմարանի անվան տակ գործում են Էջմիածնի հոգևոր ճեմարանը (1945 թվականից), Սոֆիայի հայ գաղութի Մեսրոպյան ճեմարանը (1921 թվականից), Բեյրութի Նշան-Փալանջյան ճեմարանը (1929 թվականից), Հալեպի Կիլիկյան ճեմարանը (1960 թվականից) և այլն։
Կատեգորիա:Ուսումնական հաստատություններ