cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ավստրալիայի դրոշ
1901 թվականին դաշնային դրոշի փոփոխություններ
Սակայն որպես ազգային դրոշ առավել հայտնի է Ավստրալիայի ֆեդերատիվ դրոշը, որն ստեղծել է Ջոն Նիքլսոնը 1831 թվականին։ Նոր դրոշի բավականին նման էր 1823-1824 թվականների ազգային գաղութարարական դրոշին,սակայն ուներ նշանակալի տարբերություններ․ կենտրոնական խաչի գույնը կապույտ էր, և նրա վրա պատկերված էին ոչ թե չորս, այլ հինգ աստղեր։ Դաշնային դրոշը, ինչպես նաև «Մեկ ժողովուրդ, մեկ ճակատագիր, մեկ դրոշ» նշանաբանը (One People, One Destiny, One Flag) առավել հայտնի դարձան 1880-1890-ական թվականներին, երբ դրանք դարձան Ավստրալիայի ֆեդերատիվ շարժման խորհրդանիշ ։
Բոլոր այդ դրոշներում, ինչպես նաև Էվրիքսի դրոշում, որն ի հայտ եկավ 1854 թվականին Էվրիքսյան ապստամբության ժամանակ, պատկերված է Հարավային Խաչ համաստեղությունը։ Սակայն առաջին դրոշում, որտեղ աստղերը պատկերված են այն հերթականությամբ, որով գտնվում են երկնքում, համարվում է Ավստրալիայի Հակատրանսպորտային լիգայի դրոշը (Australasian Anti-Transportation League Flag), և որը հանդես էր գալիս Ավստրալիայի տրանսպորտային ուժերի դեմ։ Դրոշի առաջին տարբերակի վրա 1849 թվականին աշխատել է Ջոն Ուեսթը Թասմանիայի Լոնստեստոն քաղաքից։ 1853 թվականին կազմակերպության լուծարումից հետո Լիգայի դրոշը դադարվեց գործածվելուց՝ չնայած այն այնուհետև Վիկտորիայի դրոշի հիմքում էր։
Մեծ Կեսլոմա
Մեծ Կեսլոմա (Большая Кеслома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիմա գետի ձախ ափին՝ 151 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Աստվածատուր Ա Համադանցի
Աստվածատուր Ա Համադանցի (ծ. թ. անհայտ – 10.10.1725), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1715 թվականից։ Հաջորդել է Աղեքսանդր Ա Ջուղայեցուն։
Կենսագրություն
Կաթողիկոսության շրջանը համընկել է Արևելյան Հայաստանում թուրք-պարսկական հակամարտութայն ծավալման հերթական սրման հետ։ Աստվածատուր Ա Համադանցին աջակցում էր Դավիթ Բեկի գլխավորած ազատագրական շարժմանը։ Ռուսաստանի հետ կապեր ունենալու ամբաստանությամբ պարսիկները հալածել են նրան։ Աստվածատուր Ա Համադանցու խնդրանքով Պարսից Թահմազ շահը 1724-ին հատուկ հրովարտակով Պարսկաստանում վերացրել է իսլամ ընդունած հայերի բացառիկ իրավունքը հայրենական ժառանգության նկատմամբ (ըստ այդ իրավունքի, քրիստոնյա ընտանիքի մի անդամը կարող էր դառնալ այդ ընտանիքի միակ ժառանգորդը, եթե իսլամ ընդուներ)։ Նույն թվականին վերացնել է տվել նաև գլխահարկի հավելումները։ Այդ առիթով նա երկիր վերադառնալու կոչ է ուղղել խտրականության հետևանքով այլ երկրներում հաստատված արևելահայ վաճառականներին։ Հատուկ կոնդակով Շամախու, Շիրվանի և Շաքիի թեմերը հռչակել է տերունի և հանել Գանձասարի կաթողիկոսության իրավասությունից։ Սակայն Եսայի Հասան-Ջալալյանի՝ Էջմիածին այցելելուց հետո կրկին դրանք հանձնել է Գանձասարի աթոռի իրավասությանը։ Շինարարական աշխատանքներ է կատարել Էջմիածնի Մայր տաճարում, Էջմիածնի կալվածների մի մասն ապահովել վավերացված կալվածագրերով։
Աստվածատուր Ա Համադանցուց մեզ են հասել մի շարք երկեր՝ հիմնականում մատենագրական վկայությունների քաղվածներ և կոնդակներ։ Նրա պատվերով Ավետիք Տիգրանակերտցին կազմել է մի Գավազանագիրք։ Վախճանվել է լուսնի խավարումը դիտելու ժամանակ տանիքից ընկնելով։ Ամփոփվել է Էջմիածնի Հռիփսիմեի տաճարի գավթում։
Կաթողիկոսական գահին Աստվածատուր Ա Համադանցուն հաջորդել է Կարապետ Բ Ուլնեցին։
Արտաքին հղումներ
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ
Բլեսանո
Բլեսանո (Blessagno), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ենիսեյ
Ենիսեյ (Енисей), գետ Մոնղոլիայում, Ռուսաստանում (Տուվա, Կրասնոյարսկի երկրամաս, Խակասիա, Իրկուտսկի մարզ, Բուրյաթիա, Անդրբայկալի երկրամաս)։
Աշխարհագրություն
Ենիսեյ գետը սկիզբ է առնում Փոքր Ենիսեյի և Մեծ Ենիսեյի միախառնման վայրից և թափվում է Կարայի ծով։ Գետը պատկանում է Կարայի ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 3300 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Կիզիլ, Շագոնար, Սայանոգորսկ, Մինուսինսկ, Աբական, Դիվնոգորսկ, Կրասնոյարսկ, Սոսնովոբորսկ, Ժելեզնոգորսկ, Ենիսեյսկ, Իգարկա, Դուդինկա քաղաքները և Չերյոմուշկի, Մայնա, Շուշենսկոյե, Ուստ-Աբական, Նովոսյոլովո, Բերյոզովկա, Ատամանովո, Կազաչինսկոյե, Տուրուխանսկ, Կուրեյկա, Ուստ-Պորտ, Կարաուլ բնակավայրերը։
Անվանում
Անվանումն առաջացել է գետի էվենկերեն Իոանեսի անվանումից, որը բառացի նշանակում է «մեծ ջուր, գետ»։ Տուվայի Հանրապետության սահմաններում կոչվում է Վերին Ենիսեյ (տուվիներեն՝ Ուլուգ-Խեմ, բառացի՝ «մեծ գետ») ։
Հիդրոգրաֆիա
Ենիսեյ գետի երկարությունը կազմում է 3487 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 2580000 կմ² է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 19800 մ³։
Վտակներ
Ենիսեյ գետի վտակներն են ձախից՝ Խեմչիկ, Կանտեգիր, Աբական, Կեմ, Կաս, Սիմ, Դուբչես, Ելոգույ, Տուրուխան, Փոքր Խետա, Մեծ Խետա, Տանամա, Գրյազնուխա, աջից՝ Ուս, Կեբեժ, Տուբա, Սիդա, Սիսիմ, Մանա, Կան, Անգարա, Մեծ Պիտ, Պոդկամեննայա Տունգուսկա, Բախտա, Ստորին Տունգուսկա, Կուրեյկա, Խանտայկա, Դուդինկա գետերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Մոնղոլիայի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր
Իտալո Գարիբոլդի
Իտալո Գարիբոլդի (Italo Gariboldi, ), իտալացի ռազմական գործիչ, բանակի գեներալ, ԽՍՀՄ-ում իտալական զորքերի հրամանատար 1942-1943 թվականներին։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1879 թվականի ապրիլի 20-ին Լոդիում, 1899 թվականին ավարտել է ռազմական ակադեմիան, կռվել է Լիբիայում՝  իտալա-թուրքական պատերազմի ժամանակ ։
Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, եղել է 77-րդ դիվիզիայի շտաբի պետ։ Պատերազմի ավարտին նա նախագահել է Հարավսլավիայի սահմանի սահմանազատման հանձնաժողովը։ 1926 թվականից հրամանատարել է 26-րդ հետևակային գունդը, 1931 թվականից եղել է 5-րդ բրիգադի հրամանատարը։ Նա ղեկավարել է ռազմական ակադեմիան Մոդենայում և տեխնիկական դպրոցը Պարմայում։
1935-1936 թվականներին իտալա-եթովպական երկրորդ պատերազմի ժամանակ ղեկավարել է 30-րդ հետևակային «Սաբաուդա» դիվիզիան։  Նրա դիվիզիան  Էրիտրեայում տեղակայված 1-ին կորպուսի մաս էր կազմում։ Եղել է Ադիս Աբեբայի նահանգապետը։
1939-1941 թվականներին եղել է 5-րդ բանակի հրամանատարը, որը տեղակայված էր ֆրանսիաական Թունիսի սահմանին։ 1940 թվականի դեկտեմբերին բրիտանական ուժերի կողմից «Կողմնացույց» գործողության սկսվելու պահին  նա ժամանակավորապես ղեկավարել է 10-րդ բանակը՝  բանակի հրամանատար, գեներալ Մարիո Բերտիի հիվանդության պատճառով։ 1941 թվականի փետրվարի 7-ին, Բերտիին փոխարինած կորպուսի գեներալ Ջուզեպպե Թելլերի մահից հետո  նա ստանձնել է փաստացի պարտված և քայքայված 10-րդ բանակի հրամանատարությունը։
Մարտի 25-ին նա դարձել է Լիբիայի գլխավոր նահանգապետ և ժամանակավորապես ստանձնել է իտալական զորքերի հրամանատարությունը Հյուսիսային Աֆրիկայում՝ փոխարինելով Հռոմ կանչված մարշալ Ռուդոլֆո Գրացիանիին։ Հուլիսի 19-ին նա հրամանատարությունը հանձնել է գեներալ Էտորե Բաստիկոյին։
Մուսոլինիի ռեժիմի տապալումից և պատերազմից Իտալիայի դուրս գալուց հետո նա ձերբակալվել է գերմանական զորքերի կողմից և փակվել համակենտրոնացման ճամբարում։ 1944 թվականին նրան մեղադրել են դավաճանության մեջ և դատապարտել մահվան, բայց դաշնակիցները շուտով ազատ են արձակել։ Նա մահացել է Հռոմում, 1970 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զորավարներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մայքլ Շտալ-Դևիդ
Մայքլ Շտալ-Դևիդ (Michael Stahl-David, ), ամերիկացի դերասան։ Ավելի հայտնի NBC-ի «Դոնելի եղբայրներ» հեռուստասերիալում Շոնի Դոնելիի դերով և պրոդյուսեր Ջեֆրի Ջեյքոբ Աբրամսի «Մոնստրո» ֆիլմում Ռոբ Հոքինսի դերով։
Վաղ կյանք և կրթություն
Մայքլ Շտալ-Դևիդը ծնվել է Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքում՝ բժիշկների ընտանիքում ։ Ավարտել է Չիկագոյի Կոլումբիական քոլեջը։ Ունի երկու փոքր եղբայր՝ Էրիկ Շտալ-Դևիդը և Էնդրյու Շտալ-Դևիդը։ Մինչ դերասանական կարիերայի սկիզբը եղել է գրաֆիտի նկարիչ Չիկագոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ
Ռյուկի Կոձավա
Ռյուկի Կոձավա (小澤 竜己, ), ճապոնացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Դերասանուհի Մարինա Կոձավայի եղբայրն է։
Կարիերա
2006 թվականի սկզբին Ռյուկի Կոձավան կնքել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը «Տոկիո» ակումբի հետ, իսկ նույն թվականի ապրիլի 22-ին՝ «Գամբա Օսակա» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Ջեյ լիգայի առաջին դիվիզիոնում։
2012 թվականի ամռանը Ռյուկի Կոձավան միացել է լատվիական «Գուլբենե» ակումբին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մարիա Դիկինի մեդալ
Սկզբնական շրջանում մեդալը տրվում էր Ազգերի Բրիտանական Համագործակցության բանակում կամ քաղաքացիական փրկարար օղակներում ծառայող կենդանիներին։ 1943-1949 թվականներին պարգևատրվում էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում մարդկանց օգնած կենդանիները։ Մեդալը տրվում է առ այսօր, օրինակ՝ Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական գործողության ժա, մանակ մարդկանց օգնելու համար պարգևատրվել են երեք շուն՝ երկու առաջնորդող-շուն Սալթին և Ռոսելը (Salty и Roselle), որոնք իրենց կույր տերերին հանել էին Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի վնասված շենքից՝ անցկացնելով ավելի քան 70 աստիճանավանդակ, և հետախույզ-շուն Ապոլոն, որը մասնակցել էր փրկարարական աշխատանքներին ։
Պարգևատրված կենդանիները
2015 թվականի ապրիլի դրությամբ մեդալը տրվել է 64 անգամ՝ 32 աղավնու, 26 շան, 5 ձիու և մեկ կատվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության պարգևներ Կատեգորիա:Հայտնի կենդանիներ
Չապաևկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Չապաևկա (Чапаєвка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չապաևկա գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 278,79 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3828) Հոշինո
(3828) Հոշինո (Hoshino), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 22-ին Կենձո Սուզուկիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Տոյոտայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,170786 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0626 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2789 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2062,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174564 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,17° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կենձո Սուզուկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գիտությունների թեկնածու
Գիտությունների թեկնածու, առաջին կարգի գիտական աստիճան (վերջինը՝ գիտությունների դոկտոր) նախկին ԽՍՀՄ-ում, Ռուսաստանում և ԱՊՀ-ի մի շարք երկրներում։
Համապատասխանում է Գերմանիայում (Doctor) և Ֆրանսիայում (Docteur) դոկտորի աստիճանին։ Իսկ Գերմանիայի «Habilitation» ակադեմիկական որակավորումը համապատասխանում է Ռուսաստանի «գիտությունների դոկտոր» աստիճանին։
Ռուսաստանի ԲՈՒՀ-երում թեկնածուական աստիճանը անհրաժեշտ պայմաններից մեկն է՝ դոցենտի (որոշ դեպքերում նաև պրոֆեսորի) կոչմանն արժանանալու մրցույթին մասնակցելու համար։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ կրթության միջազգային ստանդարտ դասակարգման 262 պարբերության համաձայն՝ գիտությունների թեկնածուի աստիճանը հավասարեցվում է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճանին (որը տարածված է կրթության արևմտյան համակարգ ունեցող երկրներում) և հնարավորություն է տալիս զբաղեցնել համալսարանի դոցենտի կոչմանը համապատասխանող պաշտոններ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գիտական աստիճաններ և կոչումներ Կատեգորիա:Գիտությունների թեկնածուներ
Առաքել Օգանեզով
Առաքել Կարապետի Օգանեզով, հայ խորհրդային զինվորական, խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր (1953)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Թիֆլիսի 26 կոմիսարների անվան Անդրկովկասյան ռազմահետևակային ուսումնարանը (1931), Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիային առընթեր հրամկազմի կատարելագործման դասընթացները (1947)։ 1931 թվականից ծառայել է 22-րդ դիվիզիայի 65-րդ հրաձգային գնդում, եղել դասակի, վաշտի, գնդի դպրոցի, գումարտակի հրամանատար։ 1939 թվականին փոխադրվել է Հեռավոր Արևելք, նշանակվել 191-րդ հրաձգային գնդի հրամանատարի օգնական, այնուհետև՝ կորպուսի շտաբի հետախուզական բաժնի պետ, հրաձգային գնդի հրամանատար, 1944 թվականի հոկտեմբերին՝ Հեռավոր-արևելյան ռազմաճակատի 15-րդ բանակի 260-րդ առանձին հրաձգային բրիգադի, 1945 թվականին՝ 361-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, մասնակցել Կայսերական ճապոնիայի դեմ ռազմական գործողություններին։ Օգանեզովի հրամանատարությամբ գործող դիվիզիան 1945 թ.-ի օգոստոսին Մանջուրիայում գրավել է Ֆուցզին, Ցզյամուսի, Սանսին և Ֆանչժեն քաղաքները։ 1947 թվականից Օգանեզովը նշանակվել է միավորման հրամանատարի տեղակալ, 1948 թվականին՝ հրամանատար։ 1957 թվականին զորացրվել է։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի 2, Սուվորովի 3-րդ աստիճանի շքանշաններով։
Առաքել Օգանեզովը մահացել է 1974 թվականի մայիսի 25-ին, Սոչի քաղաքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1907 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Իբրահիմ I
Իբրահիմ I (, Birinci İbrahim, ), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1640 - 1648 թթ.։
Ահմեդ I-ի որդին է։
Կենսագրություն
Իբրահիմ I սուլթանը Ահմեդ I-ի և Քյոսեմ սուլթանի ամենափոքր որդին էր։ Կյանքի մեծ մասը նա անցկացրել է բանտում և ողջ է մնացել միայն այն պատճառով, որ նրան խելագար էին համարում, այսինքն՝ անվտանգ իրենց համար։ 1640 թվականին, որպես դինաստիայի միակ կենդանի մնացած անդամ, փոխարինել է իր եղբորը՝ Մուրադ IV-ին, չնայած այն հանգամանքին, որ նա էր մահվանից առաջ պատվիրել սպանել Իբրահիմին, սակայն Քյոսեմ սուլթանը կարողանում է փրկել նրան մահից։ Այն պատճառով, որ Իբրահիմը հոգեկան անհավասարակշիռ վիճակում էր և փորձ չուներ պետության կառավարման ոլորտում, իշխանությունը կենտրոնացվեց Քյոսեմ սուլթանի և Կարա Մուստաֆա փաշայի ձեռքում։
Ընտանիք և երեխաներ
Կադինև երեխաներ։ ամուսնությունը կնքվել է 1876 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:17-րդ դարի օսմանյան սուլթաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Երկու սուրբ մզկիթների պահապան Կատեգորիա:Անձինք Կոստանդնուպոլսից Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության սպանված անձինք Կատեգորիա:Հույն մայրերից ծնված օսմանյան սուլթաններ
Վելիկոբերեզկովսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)
Վելիկոբերեզկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Великоберізківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Յանգաուլովո
Յանգաուլովո (Янгаулово, Яңауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 250 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Նարկաո
Նարկաո (Narcao), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Կարբոնիա-Իգլեզիաս գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3365 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 39,15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 85,96 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0781։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը ամեն տարի նշվում է օգոստոսի 14-ին։
Գավրիշևո (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Գավրիշևո (Гавришеве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օտտո Էդուարդ Դևրիենտ
Օտտո Էդուարդ Դևրիենտ (Otto Devrient, ), թատրոնի գերմանացի դերասան, ռեժիսոր, թատրոնների տնօրեն և թատերագիր։
Կենսագրություն
Դերասան Ֆիլիպ Էդուարդ Դևրիենտի որդին է։ Դեբյուտը նշել է 18 տարեկանում, Կարլսրուե պալատական թատրոնի բեմում, այնտեղ էլ ստացել է թատերական կրթություն։ Դրանից հետո խաղացել է Շտուտգարտի, Բեռլինի և Լայպցիգի թատրոնների բեմերում։ 1863 թվականին վերադարձել է Կարլսուեի թատրոն և մինչև 1873 թվականը խաղացել է դրա թատերախմբում, այնուհետև տեղափոխվել է Վայմարի պալատական թատրոն, որտեղ սկզբնապես կատարել է բնութագրական դերեր, իսկ այնուհետև այնտեղ աշխատել է որպես բեմադրող։ 1876 թվականին ներկայացվել է Դևրիենտի բեմադրությամբ «Ֆաուստը»` ըստ Գյոթեի պիեսի, որն արժանացել է դրական արձագանքների ու արդյունքում երկար ժամանակ ամենամյա է եղել։
1876 թվականին գլխավորել է Մանհայմի պալատական թատրոնը, 1877 թվականին նույն պաշտոնով տեղափոխվել է Մայնի Ֆրանկֆուրտի նորաբաց քաղաքային թատրոն, սակայն 1879-ի փետրվարին նա հեռացել է աշխատանքից, այնուհետև ապրել և աշխատել է Բեռլինում, Քյոլնում, Դյուսելդորֆում և Ենայում՝ հաճախ կազմակերպելով «Ֆաուստի» բեմադրություններ։ 1884 թվականին գլխավորել է Օլդենբուրգի պալատական թատրոնը, 1889-1890 թվականներին ղեկավարել է Բեռլինի դրամատիկական թատրոնը. երկու հաստատություններում էլ նա անմիջականորեն մասնակցել է ներկայացումների բեմադրություններին։ Եղել է Ենայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր։ Նրա առավել հայտնի աշխատանքների թվում է նաև «Տիբերիուս Գրախուս» պիեսը (1871), ինչպես նաև քննադատների կողմից հատկանշական է համարվել Մեֆիստոֆելի դերակատարումը «Ֆաուստ» ներկայացման մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի ռեժիսորներ
Բադոլատոսա
Բադոլատոսա (Badolatosa), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր դե Սևիլյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 48 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3238 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 130 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Էնգելս Կոզլով
Էնգելս Վասիլևիչ Կոզլով (Энгельс Васильевич Козлов, ), խորհրդային նկարիչ, դիմանկարիչ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Էնգելս Կոզլովը ծնվել է 1926 թվականի մարտի 24-ին Կոմիի ԻԽՍՀ Տրոիցկո-Պեչորսկ գյուղում։ 1947-1949 թվականներին սովորել է Յարոսլավլի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1949-1950 թվականներին՝ Լենինգրադի գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարանում ։
1950 թվականին Էնգելս Կոզլովն ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետի առաջին կուրս։ Սովորել է Վիտալի Վալցևի, Իվան Ստեպաշկինի մոտ։ 1956 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Յուրի Նեպրինցևի արվեստանոցում նկարչի որակավորման շնորհմամբ։ Ավարտական աշխատանքը եղել է «Կապրի» («Будет жить!») նկարը ։
Մասնակցել է ցուցահանդեսներին 1956 թվականից։ Ստեղծել է դիմանկարներ, ժանրային և պատմական նկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ։ 1957 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Էնգելս Կոզլովի ստեղծագործության առաջատար թեման՝ ժամանակակցի կերպարը, մարմնավորում է գտել թեմատիկ նկարի, դիմանկարի և դիմանկար-նկարի ժանրում՝ արտացոլելով նկարչի ձգտումը դեպի հասարակական և քաղաքացիական մեծ հնչողության սյուժեները։ Որպես օրինակ կարող է ծառայել «Տեսաբաններ» խմբային դիմանկարը (1965), որն ստեղծվել է համահեղինակ նկարիչ Գ․ Սմիրնովայի հետ (Նովոսիբիրսկի արվեստի պետական թանգարանի հավաքածու)։ Կոզլովի ստեղծագործությունների թվում են՝ «Նավանորոգողները», «Կոլտնտեսուհի» (երկուսն էլ 1960), «Շուտով քննություններ են» (1961), «Կոմի աղջիկը» (1962), «Հարազատ հող» , «Էլեկտրափականագործ Բ. Բելենկովի դիմանկարը», «Լեռնագործ Ս. Բելյակի դիմանկարը», «Ածխային կոմբայնի մեքենավար Ն. Կալիստրատովի դիմանկարը» (բոլորը՝ 1964), «Տեսաբաններ» (Գալինա Սմիռնովայի հետ համահեղինակությամբ), «Մաշենկա» (երկուսն էլ 1965), «Հաց» , «Դեպի հանքագործներ» (երկուսն էլ 1967), «Ճարտարապետի դիմանկարը» (1969), «Խորհրդային Միության հերոս ծովակալ Ն. Մ. Կոլակովի դիմանկարը», «Բրիգադիր-հաստոցապան Վ. Կուրբատովի դիմանկարը» (երկուսն էլ 1971), «Բանասեր Վ. Մալիշևի դիմանկարը», «Ժողովրդական նկարիչ Յու. Նեպրինցևի դիմանկարը» (երկուսն էլ 1972), «Կնոջ դիմանկարը» (1973), «Կիրովի գործարանի բանվոր Կ. Գովորուշինի դիմանկարը» (1976), «Ուսանողուհի Ի Շեպելինայի դիմանկարը», «Կոմպոզիտոր Պ. Չիստելյովի դիմանկարը» (երկուսն էլ 1977), «Զորակոչ» (1980) նկարները և այլն։
Նկարչի ոճին հատուկ է լայն ընդհանրացված նկարելաձևը, մանրուքների խոշորացումը։ Նկարչությունը կառուցվում է հնչեղ լուսաստվերային հակադրությունների վրա։ Կոլորիտը հագեցած է, կապտականաչ և դեղին-շագանակագույն երանգների համադրությունների գերակշռությամբ.
Էնգելս Կոզլովի ստեղծագործության մեջ զգալի տեղ է զբաղեցրել Հյուսիսի արդյունաբերական յուրացման թեման։ Հարուստ էտյուդային նյութ, որը բերվել է բազմաթիվ այցելություններից Ուխտայի նավթագործներին (1961-1963), Ինտայի հանքափորներին (1961-1963, 1964, 1966, 1987-1989), դեպի Պեչորա (1965, 1968, 1969), դեպի Ուսինսկի նավթարդյունաբերողները (1971, 1973), դարձել է այն ստեղծագործությունների հիմքը, որոնք արվեստագետին հռչակ են բերել։ Դրանք հիմնականում «Հանքափորների մոտ» (1967), «Սև ոսկի» (1969), «Պեչորայի ափին», «Буровики на Колве» (երկուսն էլ 1971), «Հերթափոխն սկսվում է», «Պեչորայի նավթագործները» (երկուսն էլ 1975) ։
Էնգելս Կոզլովը եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների II, III, IV, V համագումարների (1968, 1971, 1975, 1981), ԽՍՀՄ նկարիչների V և VI համագումարների (1977, 1982) պատվիրակ, բազմիցս ընտրվել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի բաժնի վարչության անդամ։
1978 թվականին Էնգելս Կոզլովին շնորհվել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչում, 1987 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարչի կոչում ։
Կինը՝ Գալինա Սմիրնովան (1929-2015), եղել է նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ։
Մահացել է 2007 թվականի նոյեմբերի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում կյանքի 82-րդ տարում։
Է. Կոզլովի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, բազմաթիվ թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Կորեայում, Հոլանդիայում, Շվեյցարիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Մոզել (գետ)
Մոզել (Mosel, Moselle), գետ Ֆրանսիայում, Լյուքսեմբուրգում, Գերմանիայում, Հռենոսի ձախ վտակը։
Աշխարհագրություն
Մոզել գետն սկիզբ է առնում Վոգեզիից և թափվում է Հռենոս։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 715 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Նանսի, Մեց (Ֆրանսիա), Տրիր, Կոբլենց (Գերմանիա) քաղաքները։
Հիդրոգրաֆիա
Մոզելի ափերին են Նանսի, Մեց, Տրիր, Կոբլենց քաղաքները։ Մոզելի հովիտը խաղողագործության և գինեգործության շրջան է։
Վտակներ
Մոզել գետի վտակներն են Սաար, Ռուվեր, Ավիերա գետերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի գետեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գետեր Կատեգորիա:Գերմանիայի գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Մատենագրութինք (48, Դիոնիսիոս Արիսպագացի)
Մատենագրութիւնք (48, Դիոնիսիոս Արիսպագացի) , Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 48 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1360 թվականին ենթադրաբար Կոստանդին գրիչի կողմից, Վահանշինու վանքում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,2x12.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 263 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգիրով։ Պահպանակը ունի 4 մագաղաթ, գրված է բոլորագիծ և ուղղագիծ երկաթագրով, Աւետարան և Ոսկեբերանի Մեկնութիւն Հռովմեացւոց թղթոյն։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 60ա, 183բ, 207ա, 229ա, 263ա (տե՛ս ձեռագիր N52, թերթ 309ա) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դեբովկա
Դեբովկա (Дебовка, Дебовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Ցաքի
Ցաքի, ժանտափուշ, փշենի, շապան, դժնիկազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։
Դեբովկա
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։
Ցաքի
Հայտնի է 8, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ ցաքի փշոտ (P. spina- christi)։
Դեբովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ցաքի
Տարածում
Տարածված է Կովկասում, արևմտյան Եվրոպայում, Միջերկրական ծովի ափերին, Փոքր Ասիայում, Իրանում, Ղրիմի հարավային ափերին, Ասիայի միջին և արևմտյան մասերում։ Հանդիպում է Արագածոտնի, Տավուշի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերի ստորին, հազվադեպ՝ միջին լեռնային գոտիներում (800-1200, հազվադեպ՝ 1500 մ բարձրություններում)։ Աճում է չոր, քարքարոտ, լավ լուսավորված թեքությունների վրա, ստեղծում անանցանելի թփուտներ։
Կենսաբանական նկարագիր
Առատ ճյուղավորվող, փշոտ թուփ է, բարձրությունը՝ մինչև 3 մ։ Տերևները հերթադիր են, կլորավուն, ձվաձև, կաշեկերպ, փայլուն, կարճ տերևակոթուններով, բութ կամ թեթևակի սրածայր, 2-4 սմ երկարությամբ և 103-3 սմ լայնությամբ, երբեմն ամբողջաեզր, մոխրականաչավուն, մերկ, փայլուն, ներքևից ավելի բաց գույնի։ Ծաղկաբույլը տերևանութային է, ողկուզանման, ծաղիկները՝ երկսեռ, մանր, աստղանման, դեղնականաչավուն։
Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղը չոր կաշենման է, պարունակում է 3 սերմ։ Սերմը ուռուցիկ է՝ 1,3-ից մինչև 2,8 սմ տրամագծով, հարդադեղնավունից մինչև կարմրադարչնագույն։
Քիմիական կազմ
Երիտասարդ ճյուղերը և պտուղները պարունակում են ալկալոիդներ, տերևները՝ E խմբի վիտամիններ, պտուղները, կեղևը և երիտասարդ ճյուղերը՝ աղաղանյութեր։ Պտուղները և կեղևը պարունակում են դաբաղանյութեր, իսկ տերևները՝ 167 մգ/% վիտամին C։ Արմատների և տերևների պատրաստուկները միզամուղ են։
Նշանակություն
Ցաքի օգտագործում են անանցանելի, փշապատ ցանկապատներ ստեղծելու համար։ Ժողովրդական բժշկության մեջ կեղևը և տերևներն օգտագործվում են վերքերը կապելու, փաթաթելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դժնիկազգիներ
Բրիենո
Բրիենո  (Brienno), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 424 մարդ, խտությունը՝ 47 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (158001-158100)
Աստերոիդների ցանկ (157901-158000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (158101-158200)
|}
Հնդկաստանի դրոշ
Հնդկաստանի դրոշ, Հնդկաստանի Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Ընդունվել է 1947 թվականի հուլիսի 22-ին։ Դրոշը ստեղծվել է Պինգալի Վենկայայի կողմից։
Ազգային դրոշը հորիզոնական հավասարաչափ եռագույնն է, որը կազմված է մուգ նարնջագույն (վերևում), սպիտակ (մեջտեղում) և մուգ կանաչ (ներքևում) գույներից։ Կենտրոնում սպիտակի վրա կա մի կապույտ ղեկ, որը ներկայացնում է Սարնաթի Ashoka Chakra-ն։
Ահմեդ Էսադ փաշա
Ահմեդ Էսադ փաշա (Ahmed Esad Paşa, ), օսմանյան պետական գործիչ ։ Երկու անգամ եղել է Օսմանյան կայսրության մեծ վեզիր։
1863 թվականին նա հիմնադրել է «Դարյուշշաֆաքա» հասարակական կազմակերպությունը, որն զբաղվում էր կրթական ոլորտի խնդիրներով։
Կենսագրություն
Մեհմեդ Էսադ փաշան ծնվել է 1828 թվականին, Խիոս կղզում։ Նա մուֆթի Սուլեյման-բեյի որդին էր և մյուշիր (մարշալ) Կազիմ (Ալպան) փաշայի եղբայրը։ Ծառայել է Փարիզում` Ֆրանսիայում Օսմանյան կայսրության դեսպանատանը։ Վերադառնալով հայրենիք` նա հիմնել է հասարակական կազմակերպություն, որն զբաղվում էր կրթության ոլորտի խնդիրների լուծմամբ։ Տղաների և աղջիկների, զինվորականների որբացած երեխաների համար Եվրոպայում հիմնված գիշերօթիկ դպրոցների օրինակով Ստամբուլում դպրոց է հիմնել։ Նա անձամբ վերահսկել է ուսումնական հաստատության շենքի շինարարությունը, ապագա աշակերտների ուսումնական ծրագրերն ու համազգեստը։
1873 թվականին նա նշանակվել է Կոնիայի գլխավոր նահանգապետ, որտեղ նա հաջողությամբ հաղթահարել է երկարատև երաշտի պատճառած ճգնաժամը։
Որպես երախտագիտություն նրա վաստակին` սուլթան Աբդուլ Ազիզը երկու անգամ նշանակել է նրան Մեծ վեզիր ( 1973 թվականի փետրվարի 15-ապրիլի 15, 1873 թվականի ապրիլի 26-օգոստոսի 26)։ Ընդհանուր առմամբ, նա այս պաշտոնը զբաղեցնում էր 6 ամիս։ 1875 թվականին ընդմիջումների ժամանակ եղել է Իզմիրի գեներալ-նահանգապետ։ Պաշտոնական այցով լինելով Դենիզլիում` թունավորվել է։ Նրա սուրճի բաժակի մեջ թույն է ավելացվել։ Հանցագործության համար մեղադրվել է սուրճը պատրաստող աֆրոթուրք խոհարար ստրուկը, որն անմիջապես կախաղան է հանվել։
Ահմեդ Էսադ փաշան թուրք նկարիչ և արվեստաբան Ջելյալ Էսադ Արսևենի հայրն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ֆելդմարշալներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության սպանված անձինք
Յանգել (քաղաքատիպ ավան, Նիժնելիմսկի շրջան)
Յանգել (Янгель), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Նիժնելիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1042 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1984 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Նիժնելիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Հարիսոն շրջան (Տեխաս)
Հարիսոն շրջան (Harrison County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.328 կմ² է։ 2009 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 64 795 մարդ ։ ԱՄՆ-ի վիճակագրության բյուրոյի համաձայն 2010 թվականին բնակչությունը կազմում էր 65 631 մարդ։ Շրջկենտրոնն է Մարշալ (Marshall) բնակավայրը ։
Պատմություն
Հարիսոն շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1839 թվականին և վերակազմավորվել 1842 թվականին ։ Իր անվանումը շրջանը ստացել է փաստաբան և Տեխասի հեղափոխական Ջոնաս Հարիսոնի պատվին։
Բնակչություն
Բնակչության տարիքային կազմը հետևյալն էր՝ 26,80 % - մինչև 18 տարեկան, 10,00 % - 18-24 տարեկան, 27,10 % - 25-44 տարեկան, 23,00 % - 45-64 տարեկան և 13,10 % - 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 36 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 94,10 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 89,90 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Գոլուբովսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)
Գոլուբովսկի գյուղական խորհուրդ  (Голубівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Գոլուբովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 445 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Հովհաննես Բաղրամյանի հուշարձան (Երևան)
Հովհաննես Բաղրամյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Մարշալ Բաղրամյան պողոտայում, Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի շենքի դիմաց, տեղադրվել է 2003 թվականին ։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից ու գրանիտից, բարձրությունը 9 մետր է։
Պատմություն
Հուշարձանի հուշաքարի բացումը տեղի է ունեցել 1995 թվականի մայիսի 8-ին Մարշալ Բաղրամյան պողոտայում, Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի շենքի դիմաց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Նորայր Կարգանյանի քանդակներ
Ուգրա (գետ)
Ուգրա (Угра), գետ Ռուսաստանում (Սմոլենսկի մարզ, Կալուժսկայա մարզ)։
Աշխարհագրություն
Ուգրա գետը սկիզբ է առնում Սմոլենսկի բարձրավայրից և թափվում է Օկա գետ։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։
Հիդրոգրաֆիա
Ուգրա գետի երկարությունը կազմում է 399 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15700 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 85,2 մ3։
Վտակներ
Ուգրա գետի վտակներն են Վորյա, Ռեսսա, Տեչա, Շանյա, Իզվեր, Ժիժալա գետերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ուլոտրիքս
Ուլոտրիքս, կանաչ ջրիմուռների ցեղ։ Հայտնի է մոտ 25, ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝ ուլոտրիքս գոտևորված (Ս. zonata), ուլոտրիքս փոփոխվող (Ս. variabilis)։
Բնակվում է քաղցրահամ ջրերում։
Նկարագիր
Մարմինը թելանման է, չճյուղավորվող՝ կազմված միաշարք դասավորված կարճ, գլանաձև բջիջներից։
Ստորին բջիջն անգույն է, սրածայր և կատարում է ռիզոիդի դեր։ Յուրաքանչյուր բջիջ պարունակում է մեկ կորիզ, կիսաօղակաձև քլորոպլաստ և պիրենոիդ։
Բազմանում է անսեռ (զոոսպորներով) և սեռական (իզոգամիա) ճանապարհներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կանաչ ջրիմուռներ
Չերնոլոզկա
Չերնոլոզկա (Чорнолозка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոլոզկա գյուղում բնակվել է 374 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմել է 349,53 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Չեռնոլոզկա գյուղը գտնվում է Բոգատա գետի ափին, որի վերևի հոսանքում՝ 2 կմ հեռավորության վրա, Բեսարաբովկա գյուղն է (Կեգիչևսկի շրջան), հոսանքին ներքև՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա՝ Դար-Նադեժդա գյուղը։ Գյուղը ձգվում է գետի երկայնքով 7 կմ։ Գյուղով անցնում է երկաթգիծ, կառամատույց կայարան 122 կմ։
Հիշարժան վայրեր
Գյուղում կա խորհրդային զինվորների զանգվածային գերեզման, որտեղ հուղարկավորվել է 33 զինվոր։
Չեռնոլոզկա գյուղում՝ Բոգատա գետի աջ ափին, փոքրիկ քարհանքում կան միջին սարմատյան (միոցեն) ապարներ՝ դարչնագույն-մոխրագույն կավ, սպիտակ կրաքար՝ կավե գրպաններով, իսկ ներքևում՝ սպիտակ, դեղին և մոխրագույն միջին, հատիկավոր ավազ, որը կազմում է հատվածի հիմնական մասը։ Շերտերի տեսանելի հաստությունը 5–7 մ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դեբրևո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (114)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կոլոդեժնո (գյուղ, Կովելի շրջան)
Կոլոդեժնո (Колодяжне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոդեժնո գյուղում բնակվում էր 720 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2769 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,26 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1583 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանց
Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանց, Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1439–1441 թվականներին։ Հաջորդել է Կոստանդին Զ Վահկացուն։
Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանցը ժողովրդականություն չի վայելել։ Կիլիկիայի իսլամադավան կառավարողների աջակցությամբ ընտրվել է կաթողիկոս։ Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանցի կառավարումը արգացրել է Սսի կաթողիկոսության տեղափոխությունը Էջմիածին։
Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանցի օրոք կաթողիկոսական աթոռը Էջմիածին տեղափոխելու համար շարժում է սկսվել՝ Հովհաննես Հերմոնեցու և Թովմա Մեծոփեցու գլխավորությամբ։ Նրանց նախաձեռնությամբ 1441 թվականին Էջմիածնում ժողով է հրավիրվել, որը որոշել է կաթողիկոսական աթոռը Սսից փոխադրել Էջմիածին։ Արևելյան վարդապետները հրավիրել են Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանցին՝ գահակալելու Մայր աթոռում։ Սակայն անհայտ պատճառներով նա մերժել է հրավերը և շարունակել աթոռակալել Սսում (մինչև 1446 թ)։
Կաթողիկոսական գահին Գրիգոր Թ Մուսաբեկյանցուն հաջորդել է Կիրակոս Ա Վիրապեցին։
Նահապետ Ա Եդեսացի
Եղել է Եդեսիայի եպիսկոպոսը, կաթողիկոսի խորհրդակիցն ու գործակիցը։ Կաթողիկոս է օծվել Մայր աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միաբանության ընտրությամբ։ Հայտնի է շինարարական աշխատանքներով։ Կառուցել է Օշականի կամուրջը, Մայր աթոռի վանատունը, վերակառուցել Էջմիածնի Շողակաթ եկեղեցին (1694), վանատունն ու հարակից շինությունները, նորոգել Երևանի, Ձորագյուղի, Կոնդի, Քանաքեռի եկեղեցիները, Հրազդանից ջրանցք է անցկացրել վանքապատկան հողերը ոռոգելու համար, ընդարձակել է Էջմիածնի վանքի կալվածքները։ Նահապետ Ա Եդեսացու գահակալության օրոք, Աղթամարի Թովմաս կաթողիկոսը 1693-ին խզել է հարաբերությունները Սուրբ Էջմիածնի հետ։ Նահապետ Ա Եդեսացին Թովմասին զրկել է կաթողիկոսությունից և Աղթամարի կաթողիկոս է ձեռնադրել Ավետիս եպիսկոպոսին։ Սակայն Թովմասը թուրք կուսակալի օգնությամբ Ավետիսին վտարել է Աղթամարից և աթոռակից օծել Սահակ Արծկեցի եպիսկոպոսին (որպեսզի իր ծերության պատճառով աթոռը թափուր չմնա և անկախ լինի Սուրբ Էջմիածնից)։ 1697-ին Թովմաս կաթողիկոսը թուրք կուսակալի միջոցով վտարել է Սուրբ Էջմիածնի հպատակ Վանի եպիսկոպոսին և Վանի եպիսկոպոսությունը ենթարկել Աղթամարի կաթողիկոսությանը։
Մայր աթոռի միաբանները, դժգոհ Նահապետ Ա Եդեսացու կառավարումից, Նախիջևանի և Գողթնի եպիսկոպոսների գլխավորությամբ դիմել են Նոր Ջուղայի հայերին՝ կաթողիկոսին գահընկեց անելու և Իրանա-Հնդկաստանի թեմի առաջնորդ Ստեփանոս Ջուղայեցուն կաթողիկոս կարգելու խնդրանքով։ Կաթողիկոսը անցել է Թավրիզ, իսկ Ստեփանոս Ջուղայեցին ժամանել է Սուրբ Էջմիածին և 1695-ին օծվել կաթողիկոս։ Սակայն տասը ամիս անց Նահապետ Ա Եդեսացին Իրանի շահ Սուլթան Հուսեյնի օժանդակությամբ գահընկեց է արել նրան և, վերադառնալով Էջմիածին, վերականգնվել կաթողիկոսական գահին։ Պարսկակակն իշխանությունների հետ հարաբերությունները չվատացնելու նպատակով 1699-ին մերժել է Իսրայել Օրու՝ դավանափոխության միջոցով ազգային-ազատագրական պայքար ծավալելու ծրագիրը։
Կաթողիկոսական գահին Նահապետ Ա Եդեսացուն հաջորդել է Աղեքսանդր Ա Ջուղայեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1705 մահեր Կատեգորիա:Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ
(3829) Գանմա
(3829) Գանմա (Gunma), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի մարտի 10-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,786431 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3239 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,249 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1698,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2119 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,55° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բրենա (կոմունա)
Բրենա (Brenna), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1817 մարդ, խտությունը՝ 454 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22040։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
...Եվ ծագեց խավարը
...Եվ ծագեց խավարը, ժողովածու-գիրք Ռաֆայել Նահապետյանի հեղինակությամբ։ Այն հեղինակի հինգերորդ գիրքն է և հրատարակվել է 2003 թ. Հայաստանի Գրողների Միության (ՀԳՄ) հրատարակչության կողմից։ Ժողովածուն բաղկացած է 11 պատմվածքից և 1 պիեսից։
Բովանդակություն
Ժողովածուի մեջ տեղ են գտել հետևյալ ստեղծագործությունները.
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռաֆայել Նահապետյան Կատեգորիա:2003 գրքեր
Պուերտո դե լա Կրուս
Պուերտո դե լա Կրուսը զբոսաշրջային կենտրոն է. պատմականորեն եղել է Կանարյան կղզիներում առաջին զբոսաշրջային վայրը, որտեղ 1886 թվականին բացվել է կղզեխմբի առաջին առողջարանը, միաժամանակ դարձել է Եվրոպայում գործարկված իսպանական առաջին զբոսաշրջային ուղղությունը ։
Տես նաև
Պուերտո դե լա Կրուսի հնագիտական թանգարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Չերվոնայա Դոլինա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Չերվոնայա Դոլինա (Червона Долина), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Լիման։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Դոլինա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,09 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 77,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (5)
ժողովածու 5, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1783 թվականին Գրիգոր վրդ. գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գրիգորը։ Ունի 18,5×14,5սմ չափս։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 217 ա։ Ձեռագիրը կազմված է 219 թերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բրիջիտ Մոյնահան
Քետրին Բրիջիտ Մոյնահան (Kathryn Bridget Moynahan, ), ամերիկացի մոդել և դերասանուհի։
Կենսագրություն
Բրիջիտ Մոյնահանը ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 28-ին Նյու Յորքում։ 1989 թվականին՝ դպրոցն ավարտելուց հետո, սկսում է մոդելի կարիերան։ Ամերիկյան մոդելավորման գործակալություններից մեկի շնորհիվ նա դառնում է հայտնի, և նրա նկարները տեղ են գտնում հայտնի ամսագրերում։ Մի քանի գովազդային հոլովակներում նկարահանվելուց հետո Մոյնահանը սկսում է ուսումանսիրել դերասանական արվեստ, որպեսզի փոխի մասնագիտությունը, և դառնա պրոֆեսիոնալ դերասանուհի։ Նրա դերասանական կյանքը սկսվում է 1999 թվականից։
2006 թվականին Մոյնահանը խաղացել է «Վեց աստիճանները» հեռուստասերիալում, որի պրեմիերան եղել է նույն տարվա սեպտեմբերին։ Նրա դերակատարությունն այդ ֆիլմում չի հաջողվել, և դրանից հետո նա սկսել է նկարահանվել ավելի ցածր բյուջետային ֆիլմերում։ 2010 թվականին Մոյնահանը նկարահանվել է «Ռամոնա և Բիզուս» ֆիլմում, որը ցուցադրվել է ԱՄՆ-ի բոլոր կինոթատրոններում։ «Կապույտ արյուն» դրամայում Մոյնահանին հրավիրել են խաղալու որպես հեռուստաաստղ։
Մեհմեդ IV
Մուհամեդ IV (, Dördüncü Mehmet, Avcı Sultan Mehmet, ), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1648 - 1687 թթ.։
Իբրահիմ I-ի որդին է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:17-րդ դարի օսմանյան սուլթաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Երկու սուրբ մզկիթների պահապան Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ուկրաինական ծագմամբ բնակիչներ
Գոլուբցի (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Գոլուբցի (Голубці), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլուբցի գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յանգելսկոե
Յանգելսկոե (Янгельское, Йәнгел), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1266 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կալաշնիկովի ինքնաձիգի ռումինական արտադրության կլոններ
PM md. 63 (Pistol Mitralieră model 1963), Կալաշնիկովի ձևափոխված ավտոմատի ռումինական արտոնագրված պատճենը, որը նրանից տարբերվում է միայն ինտեգրված հավելյալ առջևի բռնակով փակաղակի ձևով (գոյություն են ունեցել նաև ստանդարտ փակաղակով ձևեր)։
PM md. 65, 1965 թվականի տարբերակ, որը md 63-ից տարբերվում է նորքև-առաջ ծալվող մետաղե կոթով ու առջևի բռնակի ձևով (թեքված է հետ, ոչ թե առաջ)։
PA md. 86 (Puşcă Automată model 1986 — 1986 թվականի նմուշի ավտոմատ հրացան), 5,45×39 մմ փամփուշտի համար նախատեսված տարբերակ, որը տարբերվում է նաև փողային արգելակով (փոխառված է ԱԿ-74-ից), դեպի աջ ծալվող կոթով MPi-AKS-74N-ից (թողարկվել են նաև ֆիքսվոծ կոթով ինքնաձիգներ) և ձգանային մեխանիզմով Kbk wz 88 Tantal-ից, որը թույլ է տալիս կրակել առանձին փամփուշտներով, ընդհատումներով կրակահերթերով և անընդհատ կրակահերթերով։ Փակաղակը նման է md 63-ի փակաղակին։ Ունի օպտիկական ու գիշերային տարբեր նշանոցների, ինչպես նաև 40-միլիմետրանոց ենթափողային նռնականետի օգտագործման հնարավորություն։ Գոյություն է ունեցել կարճացված տարբերակ 302 մմ երկարությամբ փողով հատուկ ստորաբաժանումների ու մարտական մեքենաների անձնակազմերի համար։
PM md. 90, 1990 թվականի տարբերակ 7,62×39 մմ փամփուշտների համար, որն ունի md 86-ի նման կոթ, բռնակով փակաղակ md 63-ի նման։ Գոյություն է ունեցել զգալիորեն կարճացված տարբերակ հատուկ ստորաբաժանումերի ու մարտական մեքենաների անձնակազմերի համար։
Դրանից բացի, քաղաքացիական շուկայի համար ստեղծվել են ինքնաձիգների ինքնալիցք տարբերակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1963 հիմնադրումներ
Արգուն (գետ)
Արգուն (Аргунь, Эргэнэ гол, Էրգենե գոլ; Эргүнэ мөрөн, Էրգյունե մյորյոն; Երգենյե, 额尔古纳河 Éěrgǔnà hé), գետ Չինաստանում և Ռուսաստանում (Անդրբայկալ երկրամաս, Ներքին Մոնղոլիա)։
Աշխարհագրություն
Արգուն գետը սկիզբ է առնում Մեծ Խինգանից և թափվում է Ամուր։ Գետը պատկանում է Խաղաղ օվկիանոսի ավազանին։
Մաժեկյայ
Մաժեկյայ (Mažeikiai), քաղաք Լիտվայի կենտրոնական մասում։ Հանդիսանում է Յոնավայի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Արգուն (գետ)
Հիդրոգրաֆիա
Արգուն գետի երկարությունը կազմում է 1620 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 164000 կմ² է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 186 մ³։
Մաժեկյայ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ
Արգուն (գետ)
Վտակներ
Արգուն գետի վտակներն են ձախից՝ Ուրով, Ուրյումկան, Գազիմուր, աջից, Գենխե, Նյուերխե, Ցզիլյուխե գետերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Չինաստանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր Կատեգորիա:Ամուր գետի վտակներ
Ոստանիկ Մարուխյան
Ոստանիկ Զավենի Մարուխյան, ճարտարագետ, տ.գ.թ., պրոֆեսոր, Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարանի ռեկտոր (2006-2011, 2015 թ.-ից), ԱԺ նախկին պատգամավոր (2003-2007), Ճարտարագիտական ակադեմիայի իսկական անդամ, ՀՊՃՀ Էներգետիկայի դեպարտամենտի «Ջերմաէներգետիկա և շրջակա միջավայրի պաշտպանություն» ամբիոնի վարիչ։
Կրթություն
Ոստանիկ Զավենի Մարուխյանը 1964 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1964-1969 թթ. սովորել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետում՝ «Ջերմային էլետրակայաններ» մասնագիտությամբ։ 1971-1974 թթ. սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1969 թվականից մինչև 1975 թվականը աշխատել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էներգետիկական ֆակուլտետի «Ջերմաէներգետիկա» ամբիոնում՝ որպես ասիստենտ, իսկ մինչև 1983 թվականը՝ որպես այդ ամբիոնի ավագ դասախոս։ 1983 թվականից մինչև 1997 թվականը՝ որպես ամբիոնի դոցենտ, իսկ 1997 թվականից առ այսօր՝ որպես ՀՊՃՀ Էներգետիկայի դեպարտամենտի «Ջերմաէներգետիկա» ամբիոնի պրոֆեսոր։
1978-1979 թթ. ուսումնագիտական ստաժավորում է անցել Բուդապեշտի տեխնիկական համալսարանում և Էներգատնտեսության ինստիտուտում։ 1996-2001 թթ մասնակցել է ուսումնագիտական վարժանքների Աթենքի տեխնիկական համալսարանում, Փարիզի միջուկային տեխնոլոգիաների հետազոտական ինստիտուտում և Լունդի համալսարանում։
Աշխատանքային գործունեությունը
1999 թ.-ի փետրվարից մինչ հունիս պաշտոնավարել է՝ որպես ՀՀ ԿԳ նախարարի առաջին տեղակալ։ Համահեղինակ է ՀՀ-ի բարձրագույն կրթության ոլորտի համար համակարգային նշանակություն ունեցած մի շարք կանոնադրական և չափորոշիչ փաստաթղթերի։ Թվով 11 ուսումնական ձեռնարկների և դասագրքերի հեղինակ է։
1991 թվականից ՀՅԴ անդամ է։ 2003 թ.-ի մայիսին ՀՀ Ազգային Ժողովի ընտրություններում ՀՅԴ համամասնական ցանկով ընտրվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի պատգամավոր։ Եղել է ՀՀ Ազգային Ժողովի պետաիրավական հարցերի մշտական և եվրոպական կառույցներին ինտեգրման ժամանակավոր հանձնաժողովների անդամ։ ԱԺ-ում իր գրեթե եռամյա գործունեության ընթացքում համահեղինակ է թվով 22 օրենսդրական նախաձեռնության, եղել է ՀՀ Սահմանադրական բարեփոխումների նախագծի մշակման աշխատանքային խմբի անդամ և ԱԺ-ի լիագումար նիստում այն ներկայացնող համազեկուցող։ Եղել է Հայաստան-Հունաստան և Հայաստան-Իտալիա պատգամավորական բարեկամության խմբերի նախագահը։
2002 թ.-ի հոկտեմբերին պարգևատրվել է ՀՀ Ճարտարագիտական ակադեմիայի արծաթե մեդալով։
2003 թ.-ի հունվարին ընտրվել է ՀՀ Ճարտարագիտական Ակադեմիայի իսկական անդամ։ Թվով 108 գիտական, գիտամեթոդական և հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է։ Իր գիտահետազոտական աշխատանքների ոլորտը ներառում է ժամանակակից ՋԷԿ-ի և ԱԷԿ-ի աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման և բնապահպանական հիմնախնդիրները։ Հասարակական կարգով վարում է ՀՀ Էներգետիկայի նախարարության տեխնիկական խորհրդի փորձագիտական հանձնախմբի նախագահի պաշտոնը, ՀՀ ԳԱԱ-ի էներգետիկայի պրոբլեմային գիտական խորհրդի և ՀՀ ԳԱԱ-ի և ՀՊՃՀ-ի տեղեկագիր-ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ է։