cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Եվայլն կամ նոր Դիոգենես
Գործող անձիք
Ղաղո- Մոսեսի կրտսեր եղբայրը, նույնպես վաճառական
Պարոն Եվայլն-հարուստ երիտասարդ, Նինոյի հեռու ազգական
Սերգո- Մոսեսի դուքնի աշակերտը
Առաջին հյուր, երկրորդ հյուր, երրորդ հյուր, չորրորդ հյուր-երիտասարդ վաճառականներ
Յավանգուլ- սազանդար
Արտեմ- զուռնաչի
Սյուժե
«Եվայլն կամ նոր Դիոգենես» ստեղծագործության առաջին արարվածը սկսվում է Նինոյի՝ վաճառական Մոսեսի կնոջ խոսքով, որը ամուսնուն հայտնում է այն մասին, թե կրկին իր հեռավոր ազգականը հայտնվել է և սիրո խոստովանություն արել՝ ասելով․ «Քուն չունիմ ու ցերեկը աշխարհքը մութն է ինձ համա առանց քիզ, սրտիս կրակ է կպի ու էրվում է․․․»։ Մոսեսը, լսելով կնոջ ասածը, ապշած նայում է և բարկանում, մեղադրում նրան։ Նինոն նայում է լուսամուտից և տեսնում, որ պարոն Եվայլնը դրսում է։ Մոսեսը իր դուքնի աշակերտին՝ Սերգոյին, կանչում է և հրամայում, որ գնա Եվայլնին հրավիրի տուն, ասելով՝ իբր Նինոն է կանչում, այնուհետև հրամայում է փայտ բերել, որպեսզի Եվայլնի «ջանը դրստի»։ Նուրբ ճաշակով, եվրոպական ձևով հագնված տղայի կերպարը թեև արտաքուստ համակրելի է, սակայն հեղինակի քննադատությունը նրա ներքին էությանն ու անմիտ կեցութաձևին է ուղղված։ Եվայլնը այցելում է Մոսեսին և կրկին ողջունում Նինոյին։ Նինոն ցանկանում է դուրս վռնդել, Եվայլնը զարմանում է․ «Այս ի՞նչ է նշանակում․ միթե՞ դուք չհրավիրեցիք ինձ»։ Նա չէր հասկացել, որ Նինոյի ամուսինը՝ Մոսեսը, ցանկանում է դավադրություն կատարել։ Այնուհետև հանդիպում են Եվայնը և Մոսեսը, վերջինս սպասում էր Սերգոյին, որպեսզի փայտը բերի, բայց որոշ ժամանակ անց ներս են մտնում Սարգիսը և Ղաղոն՝ Մոսեսի եղբայրը։ Անհարմար իրավիճակում հայտնվելով՝ Մոսեսը խաբում է․ «Չուգունի պլիտի համա լավ փետ իմ առի, նմուշը բերիլ է, վուր տեսնիմ»։ Մոսեսը եղբորը ծանոթացնում է իրենց հյուրի՝ Եվայլնի հետ։ Ղաղոյին ծիծաղելի է թվում անունը, և այստեղից էլ տրվում է անվան բացատրությունը․ քանի որ Եվայլնը իր խոսքում հաճախ է կիրառում «և այն» կապակցությունը, ուստի նրան անվանում են Եվայն։ Վերջինս ներկայացնում է․ «Միթե՞ դուք չեք հավանում Եվայլն բառը, այս սուրբ բառը, որ պարունակում է յուր մեջ բազում խոսքեր, մտքեր, գաղափարներ, զգացմունքներ․․․և այլն»։ Թերևս դժվար չէ նկատել Եվայլնի ներքին էության դատարկությունը։ Մոսեսը եղբորը առանձին տեղեկացնում է, որ երիտասարդը սիրահարված է Նինոյին, և որպեսզի բացահայտվի այդ փաստը, ցանկանում է Եվայլնին պատժել այդ օրը պարտեզում կազմակերպած խնջույքի ժամանակ։
Երկրորդ արարվածում իրականանում է խնջույքը, որին ուշացած ներկայանում է հյուրերից գլխավորը՝ Եվայլնը, ով իր հետ տան տիկնոջ՝ Նինոյի համար գեղեցիկ ծաղկեփունջ է բերել։ Եվայնը չի ցանկանում նստել հյուրերի հետ, ուստի առանձին աթոռ է ցանկանում․ ոչ թե իրեն վեր է դասում հյուրերից, այլ փոքր ժամանակից սովոր չէ նստել գետնին։ Ծաղկեփունջը Մոսեսը վերցնում է, տալիս է եղբորը, որը դնում է սեղանին՝ ծաղկակալի մեջ։ Խնջույքի ընթացքում հնչում են կենացներ և երգ-երաժշտություն։ Հյուրերի ցանկությամբ երգում են Սայաթ-Նովայի տաղերի, Եվայլնի ցանկությամբ կատարում են ոչ թե ասիական երգեր, այլ եվրոպական երգեր։ Յավանգուլի հետ երգում են նաև Ռ․Տ-Գ․Պատկանյանի, Գևորգ Միրիմանյանի խոսքերը։ Եվայլնը առաջարկում է կենաց խմել տան տիրոջ՝ Մոսեսի և տիկնոջ՝ Նինոյի վերաբերյալ։ Մոսեսը ցանկանում է հարմար պահ ստեղծել Եվայլնի՝ Նինոյին ուղղված սերը բարձրաձայնելու համար, եղբոր միջոցով արբեցնում է հյուրին՝ խմիչքով լի թասը անընդհատ ուղղելով Եվայլնին, սակայն այդպես էլ հարմար առիթ չի ստեղծվում։  Հյուրերը, սեղանին դրված ճրագները վերցնելով, դուրս են գալիս, Եվայլնը, մնալով մենակ, մոտենում է լուսամուտին, ուր խնջույքի ընթացքում մի քանի անգամ տեսել էր Նինոյին, կանչում է նրան․ « Տիրուհի՛․․․տիկին․․․ամենագեղեցիկ Նունե՛․․․Շեր Նենեթ, լսե՛ք․․․», բայց ապարդյուն․ Նինոն չի մոտենում լուսամուտին։ Որպեսզի լուսամուտից ներս մտնի, տակառը գլորելով մոտեցնում է, կանգնեցնում լուսամուտի մոտ և աթոռի միջոցով բարձրանում է տակառի վրա, ծաղկեփունջը ձգում է սենյակը, սակայն տակառը կոտրվում է, և Եվայլնը ընկնում է մեջը։ Ցիլինդրը գլորվում է գետնին, բոլորը փնտրում են հյուրին, սակայն չեն գտնում։ Ղաղոն գտնում է ցիլինդրը և կանչում եղբորը՝ գտա։ Մոսոսը տեսնում է, որ ոչ թե Եվայլնին է գտել, այլ նրա գլխարկը, բայց եղբայրը հավաստիացնում է․ «Վա՜հ, գլուխը խո գթանք, վուտնիրն էլ հիշտ է»։ Այս խոսքը լսելով՝ Եվայլնը հասկանում է եղելությունը։
Ստեղծված անհարմար և ծիծաղելի իրավիճակից խուսափելու համար արբած, բայց և իրավիճակը ճիշտ հասկացած Եվալյնը գլուխը հանում է տակառից և պատմում է Դիոգենես փիլիսոփայի պատմությունը, որն իր կյանքով ապացուցում է աշխարհի ունայնությունը և անգամ հրաժարվում Ալեքսանդր Մակեդոնացու ընծաներից՝ խնդրելով միայն մեկ բան, որ նա մի փոքր հեռանա իր արևից, որից զրկում է իրեն՝ առջևը կանգնելով։ Այստեղից էլ պարզ է դանում Եվայլն տարօրինակ անվանումով մարդու մեկ այլ անուն՝ Եվայլն կամ նոր Դիոգենես։ Բոլորը մնում են արձանացած, նույն միջոցին Նինոն, ծաղկեփունջը ձեռքին, կանգնում է լուսամուտի առջև։ Հյուրերից շատերը ծիծաղում են, Մոսեսը և Ղաղոն, տեսնելով ծաղկեփունջը Նինոյի ձեռքին, զարմանում են ու զայրանում։ Այսպիսով վոդևիլը ավարտվում է առանց որևէ բացահայտումների, վարագույրը կամաց-կամաց իջնում է։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Գաբրիել Սունդուկյանի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԵՊՀ ԻՄ հոդվածներ 2023
Աստերոիդների ցանկ (60701-60800)
Աստերոիդների ցանկ (60601-60700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (60801-60900)
Մեղրիի սոսի
Մեղրիի սոսի, կենսաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի քաղաք Մեղրիում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնության հուշարձաններ Սյունիքի մարզում
Աղազադյան
Աղազադյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Կրասնոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Կրասնոպավլովսկի գյուղական խորհուրդ  (Краснопавлівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոպավլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 8371 մարդ։ Տարածքը՝ 54.83 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 152.67 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Հիմնվել է 1972 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1972 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շոլոխովի փողոց (Տագանրոգ)
Շոլոխովի փողոց (Шолоховская улица), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Արևմտյան շրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ Սկիզբ է առնում 14-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքից և ավարտվում Պաուստովսկու փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 300 մետր է։
Նկարագրություն
Տագանրոգ քաղաքի Շոլոխովի փողոցը գտնվում է Արևմտյան շրջանում։ Փողոցը սկսվում է 14-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքից, հատում 15-րդ, 16-րդ և 17-րդ Մարիուպոլսկի նրբանցքները և ավարտվում Պաուստովսկու փողոցի հետ հատումով։ Կարճ փողոց է. երկարությունը 300 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 12 շինություն, և բոլորը աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ թիվ 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24 շենքեր։
Շոլոխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 347939։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային արձակագիր, հրապարակախոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի (1905-1984) պատվին։ «Խաղաղ Դոն» վեպի համար նա նախ ստացել է Ստալինյան մրցանակ ։ «Խաղաղ Դոնը» դարձել է ամենաշատ ընթերցվող խորհրդային գիրքը և սկիզբ է դրել սոցիալիստական ռեալիզմին ։ Այս գրքի համար Շոլոխովը 1965 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Գրքում նկարագրվում է Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում կազակների կյանքը ։
Նովոդմիտրիևկա (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)
Նովոդմիտրիևկա (Новодмитриевка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Կաստրեխոն դե լա Պենիա
Կաստրեխոն դե լա Պենիա(իսպ.` Castrejón de la Peña) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա գավառում, ինքնավար Կաստիլյա և Լեոն մարզում։ Մունիցիպալիտետի մի մասը գտնվում է Մոնտանիյա Պալենտինա շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 106.40 կմ2։ Բնակչությունը` 483 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 106 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Վելիչկայի աղի հանք
Վելիչկայի աղի հանք (Kopalnia soli Wieliczka), աղի հանք Լեհաստանի հարավային Վելիչկա քաղաքում՝ Կրակով քաղաքի մետրոպոլիտենի տարածքում։
Նեոլիթյան ժամանակներից նատրիումի քլորիդը (սեղանի աղ) այնտեղ արտադրվում էր վերգետնյա ավազանից։ Վելիչկայի աղի հանքավայրը, որտեղ պեղումներ են կատարել 13-րդ դարից, պարբերաբար սեղանի աղ է արտադրել մինչև 2007 թվականը, հանդիսանալով աշխարհի հնագույն գործող աղի հանքերից մեկը։ Իր պատմության ընթացքում թագավորական աղի հանքավայրը շահագործվում էր Żupy krakowskie (Կրակովի աղի հանքեր) ընկերության կողմից ։
Աղի գների անկման և հանքերի ջրհեղեղի պատճառով առևտրային աղի արդյունահանումը դադարեցվեց 1996 թվականին ։
Վելիչկայի աղի հանքավայրը այժմ Լեհաստանում պաշտոնական պատմական հուշարձան է (Pomnik Historii): Տեսարժան վայրերը ներառում են՝ հանքահորեր և լաբիրինթոս անցումներ, պատմական աղի հանքարդյունաբերության տեխնոլոգիական ցուցադրություն, ստորգետնյա լիճ, չորս մատուռներ և աղից դուրս փորագրված քանդակներ, ինչպես նաև ժամանակակից նկարիչների վերջին քանդակները։
Պատմություն
Վելիչկայի աղի հանքը հասնում է 327 մ խորության, իսկ հորիզոնական անցումներով և խոռոչներով տարածվում է ավելի քան 287 կմ (178 մղոն)։ Ժայռի աղը, բնականաբար, մոխրագույնի տարբեր երանգներ ունի, որոնք նման են չմշակված գրանիտի, քան սպիտակ բյուրեղային նյութը, որը հոսում է։
13-րդ դարից ի վեր, աղի հորատանցքը մինչև մակերեսը հավաքվել և վերամշակվել է նատրիումի քլորիդի (սեղան-աղ) պարունակության համար։ Այս շրջանում ջրհորները սկսեցին ընկղմվել, և ժայռի աղը հանելու համար փորել առաջին լիսեռները ։ 13-րդ դարի վերջից մինչև 14-րդ դարասկիզբը կառուցվեց Saltworks Castle-ը։ Վելիչկան այժմ Կրակովի աղի թանգարանների տունն է համարվում ։
Կազիմիր III Մեծ թագավորը (թագադրված 1333–1370 թթ․) մեծ ներդրում ունեցավ Վելիչկայի աղի հանքավայրի մշակման գործում ՝ դրանով շատ արտոնություններ տալով և հանքափորներին վերցնելով իր հովանավորության տակ։ 1363 թ-ին նա հիվանդանոց է հիմնել աղի հանքավայրի մոտակայքում ։
Հանքի շահագործման ժամանակահատվածում փորվել են բազմաթիվ պալատներ և ավելացվել են տարբեր տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են հունգարական ձիադաշտը և Սաքսոնյան քայլարշավը ՝ մակերեսային աղ ստանալու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ականը օկուպացված գերմանացիների կողմից օգտագործվում էր որպես պատերազմի հետ կապված արտադրության ստորգետնյա հաստատություն։ Հանքավայրում ներկայացված են ստորգետնյա լճեր, 3,5 կիլոմետրանոց (2.2 մղոն) այցելուի երթուղու վրա աղի արդյունահանման պատմության ցուցանմուշներ և(հանքի անցումների ընդհանուր երկարության 2 տոկոսից պակաս), ներառյալ քարե աղից փորագրված արձաններ։
Արքայադուստր Քինգայի մասին լեգենդը, որը կապված է Վելիչկայի հանքավայրի հետ, պատմում է հունգար արքայադուստեր մասին, ով ամուսնանալու պետք է ամուսնանար Կրոլովի արքայազն Bolesław V the Chaste-ի հետ։ Որպես իր օժանդակ մաս, նա խնդրեց իր հորը, Հունգարիայի Բելա IV-ին, մի բաժակ աղ տալ, քանի որ Լեհաստանում աղը արժեքավոր էր։ Հայրը՝ Բելա թագավորը, տարավ աղջկան Մարիամարոսի աղի հանքավայր։ Լեհաստան մեկնելուց առաջ նա Բոլոսլավի կողմից ստացած նշանադրության մատանին կորցրեց լիսեռներից մեկում:Կրակով ժամանելուն պես նա հանքափորներին խնդրեց խորը փորել, մինչև որ հասնեն ժայռի վերջը:։ Մարդիկ այնտեղ գտան մի կտոր աղ և երբ բաժանեցին երկու մասի, հայտնաբերեցին արքայադստեր մատանին։ Քինգան այդպիսով դարձավ Լեհաստանի մայրաքաղաքում և նրա շրջակայքում գտնվող աղի հանքագործների հովանավոր սուրբը ։
Նացիստական օկուպացիայի ընթացքում մի քանի հազար հրեաներ Պլասցովի և Միելեկի հարկադիր աշխատանքային ճամբարներից տեղափոխվեցին դեպի Վելիչկա հանքավայր՝ աշխատելու գերմանացիների կողմից ստեղծված ստորգետնյա սպառազինության գործարանում։ Այնուամենայնիվ, արտադրությունը երբեք չսկսվեց, քանի որ մոտենում էր խորհրդային հարձակումը։ Մեքենաների և սարքավորումների որոշ մասեր ապամոնտաժվել էին, այդ թվում ՝ Ռեգիսի լիսեռից էլեկտրական վերամբարձ մեքենան և տեղափոխվել Լյուբենաու՝ Սուդեթի լեռներ։ Սարքավորումների մի մասը վերադարձվեց պատերազմից հետո՝ 1945-ի աշնանը։ Հրեաները տեղափոխվեցին Չեխիայի և Ավստրիայի գործարաններ ։
Հանքը հանդիսանում է Լեհաստանի պաշտոնական ազգային պատմական հուշարձաններից մեկը (Pomniki historii), որը նշանակված էր առաջին փուլում, 1994 թ. Սեպտեմբերի 16-ին։ Նրա ցուցակը պահպանվում է Լեհաստանի ազգային ժառանգության խորհրդի կողմից։ 2010 թվականին հաջողությամբ ընդունվեց այն առաջարկը, որ մոտակա պատմական Բոչնյա աղի հանքավայրը (Լեհաստանի ամենահին աղի հանքավայրը) ավելացվի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վայրերի ցանկում։ Քույր աղի հանքավայրերը այժմ ներգրավված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վայրերի ցանկում ՝ որպես «Ուիլիչկա և Բոչնյա արքայական աղի ականներ» ։ 2013 թ.-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության տարածքն ընդլայնվեց Żupny Castle- ի հավելումով։
Զբոսաշրջություն
Հանքը ներկայումս հանդիսանում է Լեհաստանի պաշտոնական ազգային պատմական հուշարձաններից մեկը (Pomniki historii), որի տեսարժան վայրերը ներառում են տասնյակ արձաններ և չորս մատուռներ, որոնք հանքափորները փորագրել են ժայռի աղից։ Ավելի հին քանդակների շարքը լրացվել է ժամանակակից նկարիչների կողմից պատրաստված նոր քանդակներով։ Տարեկան մոտ 1,2 միլիոն մարդ այցելում է Վելիչկայի աղի հանքավայր ։ Նշանավոր այցելուներն են ՝ Նիկոլայ Կոպեռնիկոս, Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեն, Ալեքսանդր Հումբոլդտ, Ֆրեդերիկ Շոպեն, Դմիտրի Մենդելեևը, Բոլեսլավ Պրուսը, Իգնացի Յան Պադերևսկին, Իգնացի Յան Պադերևսկին, Ջեյքոբ Բրոնովսկին (ովքեր հանքավայրում նկարահանել են "The Ascent of Man" ֆիլմի որոշ հատվածներ)։ Ֆոն Ունրուգ ընտանիքը (նշանավոր լեհ-գերմանական թագավորական ընտանիք), Կարոլ Վոյտիցան (հետագայում ՝ Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II), ԱՄՆ նախկին նախագահ Բիլ Քլինթոնը և շատ ուրիշներ։
Գոյություն ունի մատուռ և ընդունարան, որն օգտագործվում է մասնավոր գործառույթների, ներառյալ հարսանիքների համար։ Պալատը հանքափորների կողմից փորագրված պատեր ունի`փայտի նմանվելու համար, ինչպես վաղ դարերում կառուցված փայտե եկեղեցիներում։ Փայտե սանդուղքն ապահովում է հանքի 64-մետրանոց մակարդակը։ 3 կիլոմետրանոց (1.9 մղոն) շրջագայության համար նախատեսված միջանցքներ, մատուռներ, արձաններ և ստորգետնյա լիճ, 135 մետր խորությամբ։ Վերելակը այցելուներին բարձրացնում է մակերես։ Վերելակը կարող է տանել 36 անձ (մեկ մեքենան տեղավորում է ինը ուղևոր) իսկ ուղևորությունը տևում է մոտ 30 վայրկյան։
Մշակույթ
Լեհ լրագրող և վիպասան Բոլեսլավ Պրուսսը նկարագրել է իր 1878 թվականի այցը աղի հանքավայր՝ երեք հոդվածների ուշագրավ շարքում ՝ «Kartki z podróży (Wieliczka)», («Ճանանապարհորդական նշումներ (Wieliczka)»), Կուրիեր Վարշավսկու (Վարշավայի սուրհանդակ), 1878, թիվ։ 36–38. Պրուսի ականավոր գիտնական Զիգմունտ Ցվեյկովսկին գրում է. «Լաբիրինթոսի տեսարանների ուժը [Պրուսում 1895 պատմական վեպում, Փարավոնը] բխում է, ի թիվս այլ բաների, այն փաստից, որ նրանք վերարտադրում են Պրուսի սեփական փորձառությունները Վելիչկա այցելելիս» ։ Վելիչկայի աղի հանքը իսկապես ոգեշնչման աղբյուր հանդիսացան փարավոնի համար ։ Պրուսը համադրեց աղի հանքի իր տպավորիչ տպավորությունները Հինոդոտոսի Պատմությունների II գրքում ՝ Հին Եգիպտոսի լաբիրինթոսի նկարագրության հետ, որպեսզի իր վեպի 56 և 63 գլուխներում վերստեղծի հայտնաբերված ուշագրավ տեսարանները ։
1995 թ.-ին Preisner's Music- ը, լեհ կոմպոզիտոր Զբիգնև Պրիսների կինոնկարի սաունդտրեքների մի ժողովածու, ձայնագրվեց Սինֆոնիա Վարսովիայի կողմից Վելիչկայի հանքի մատուռում։ Համարվում էր, որ մատուռը Եվրոպայում ունի լավագույն ակուստիկան ։
Ավստրալիայի Spellbinder: Land of the Dragon Lord ի հեռուստասերիալում հանքը օգտագործվել է որպես Մոլոխքի երկիր։
Տես նաև
Փարավոն (վեպ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանքավայրեր Կատեգորիա:Թանգարաններ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Լեհաստանում Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:Լեհաստանի տեսարժան վայրեր
(7591) 1992 WG3
(7591) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դադի վանքի վերանորոգումը 1997-2011 թվականներ (գիրք)
«Դադի վանքի վերանորոգումը 1997-2011 թվականներ» (The restoration of Dadivank monastery between 1997 and 2011), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կողմից 2015 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 17-րդ գիրքը (Գիրք ԺԷ)։ Այն հեղինակել է Սամվել Այվազյանը։ Տպագրվել է երկլեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն։ Աշխատությունը ներկայացնում է հայկական միջնադարյան պաշտամունքային առավել աչքի ընկնող վանական համալիրներից մեկի` Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Դադիվանք գյուղում գտնվող Դադի վանքի վերականգնման աշխատանքները 1997-2011 թվականներին։ Գրքում ներկայացված են նաև բովանդակությանն առնչվող արժեքավոր լուսանկարներ ։
«Դադի վանքի վերանորոգումը 1997-2011 թվականներ» գիրքը հրատարակվել է Դադի վանքի Կաթողիկե եկեղեցու կառուցման 800-ամյակի առթիվ (1214-2014)։ Աշխատության հրատարակմանը նպաստել է ԱՄՆ-ի Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպությունը և անանուն բարերարը, ով բարեգործությունը կատարել է ի հիշատակ Ադրինե Մարտիրոսյանի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ (գրքաշար) Կատեգորիա:Հայերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Դադիվանք Կատեգորիա:Գրքեր Հայաստանի պատմության մասին Կատեգորիա:2015 գրքեր Կատեգորիա:Հայկական ճարտարապետություն
Գվիրգվինա (Բալթիի թեմ)
Գվիրգվինա (გვირგვინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 920 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 30 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Աղազարմյան
Աղազարմյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Բրանավագ
Բրանավագ, կամուրջ Արևմտյան Հայաստան, Բիթլիսի նահանգում, Բիթլիս գետի վրա, Խութի գավառակի սահմանի մոտ, քիչ հեռու գտնվում էր Սամբու գյուղը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուքրիայի կամուրջներ
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Վյազովկա)
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Церква Різдва Пресвятої Богородиці) կամ Բարեխոսության եկեղեցի (Покровська церква), փայտե ուղղափառ եկեղեցի է Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանi ժողովրդական համայնքի Վյազովկա գյուղում։ Հանրապետական ​​նշանակության ճարտարապետական ​​հուշարձան է (պահպանություն թիվ 108)։
Կառուցվել է 1862 թվականին, բնակիչների և հոգևորականների ջանքերով։ 150-ամյակի տոնակատարության նախօրեին՝ 2012 թվականին, եկեղեցին թալանել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Ժիտոմիրի մարզ
Համլետ Խաչատրյան
Համլետ Արմենակի Խաչատրյան, հայ ճարտարապետ, դասախոս։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1984)։
Կենսագրություն
1974 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1973-1980 թվականներին եղել է Հայշինճարտ գիտահետազոտական ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, նախագծի գլխավոր ճարտարապետ։ 1980 թվականին Լայպցիգի միջազգային տոնավաճառի հայկական տաղավարի գլխավոր ճարտարապետ,1980-1984 թվականներին՝ Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության և օգտագործման վարչության նախագծային ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ։ 1984-1988 թվականներին նույն վարչության «Արագածոտն» արվեստանոցի գլխավոր ճարտարապետ, տնօրեն։ 1989 թվականին Հայպետնախագիծ ինստիտուտում Սպիտակ քաղաքի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ։ 1990-1992 թվականներին Ճարտարապետների միջազգային ակադեմիայի արվեստանոցի վարիչ (IAA, Սոֆիա, Բուլղարիա)։ 1993-1995 թվականներին IAA-ի Ուկրաինայի մասնաճյուղի գլխավոր ճարտարապետ (Կիև)։ 1996-1997 թվականներին եղել է ՀՀ Արագածոտնի մարզպետարանի քաղաքաշինության բաժնի պետը ։ 1998 թվականից դասախոսել է ԵՊՃՇՀ-ում։ 1998-2000 թվականներին` եղել է Երևանի գլխավոր ճարտարապետ ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Խաչատրյանի նախագծերով Երևանում իրականացվել են «Երևան» հյուրանոցի (1999-2000), Արարատյան թեմի առաջնորդարանի (1980-1981), Շուշիում՝ «Խանի աղջկա պալատի» (2002) վերակառուցումները, Ժնևում՝ «Ֆրանկ Մյուլլեր» կենտրոնի համալիրի գլխավոր հատակագիծն ու կառուցապատումը (2004), կառուցվել Գառնիի ամրոցի (1982), Գլաձորի համալսարանի (1984, ՀԼԿԵՄ մրցանակ՝ 1985) թանգարանները, Աշտարակում՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցին (1985), երկրաշարժի զոհերի հուշարձանը Բելգրադում (1990) և այլն։
Ձևավորել է «Լայպցիգ-80» միջազգային ցուցահանդեսի հայկական տաղավարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Եղեգնաձոր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ
Իջմե Ներքին
Իջմե Ներքին, գյուղ կամ թաղամաս Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Սամակովա
2001 թվականի տվյալներով Սամակովա գյուղում բնակվում էր 593 մարդ։
Իջմե Ներքին
Բնակչություն
Բնակիչները եղել են հայեր ։
Սամակովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իջմե Ներքին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ենիկոլոփյաններ
Ենիկոլոփյաններ, Էնիկոլոփյաններ, հայ ազնվական տոհմ Վրաստանում։
Տոհմական ավանդության համաձայն, Ենիկոլոփյանները սերում էին Տարոնի Մամիկոնյաններից, որոնց մի ճյուղը հետագայում վերաբնակվել է Սյունիքում, իսկ 17-րդ դարում հաստատվել Վրաստանում։ Ենիկոլոփյանների նախահայրն է համարվում Զուրաբ (Զոհրաբ) Մամիկոնյանը, որը հայերենից բացի տիրապետել է պարսկերենին, թուրքերենին, վրացերենին և վրացական արքունիքում ստացել թարգմանչի պաշտոն ու Էնիկոլոփ (վրաց, ՝ լեզվի տուփ) մականունը (այստեղից էլ՝ տոհմանունը)։ Ենիկոլոփյանները ժառանգաբար թարգմանչի պաշտոն են վարել վրաց թագավորների, իսկ Վրաստանը Ռուսաստանին միացվելուց հետո՝ նաև ռուս, կառավարչապետների մոտ։ Հաճախ այդ տոհմի ներկայացուցիչները դիվանագիտական կարևոր հանձնարարություններով ուղարկվել են Թուրքիա և Պարսկաստան։ Ենիկոլոփյաններից ոմանք հետագայում հաստատվել են Պարսկաստանում՝ զբաղեցնելով պետական բարձր պաշտոններ (Մանուչարխան, Միրզա-Ռոստոմ, Աղալո (Աղալար) խան, Սուլեյման-խան և ուրիշներ)։
Կատեգորիա:Ենիկոլոփյաններ
Չեխիայի ազգային գրադարան
Չեխիայի Հանրապետության Ազգային գրադարան, Չեխիայի կենտրոնական գրադարան։ Ենթարկվում է Չեխիայի Մշակույթի նախարարությանը։ Գլխավոր մասնաշենքը գտնվում է պատմական Կլեմենտիումի շենքում՝ Պրահայում, որտեղ պահպանվում է նրա ամբողջ հավաքածուի կեսը։ Հավաքածուի մյուս մասը պահվում է Գոստիվարժ շրջանում ։ Ազգային գրադարանը հանդիսանում է Չեխիայի ամենամեծ գրադարանը։ Նրա ֆոնդերում հաշվարկվում է շուրջ 7 միլիոն օրինակ :, այդ թվում 4200 ինկունաբուլա ։ Գրանցված ընթերցողների թիվը հասնում է 60000-ի։ Բացի չեխական տեքստերից, այստեղ պահվում են նաև գրքեր Թուրքիայից, Իրանից, Հնդկաստանից ։ Գրադարանում պահվում են նաև Պրահայի Կարլով համալսարանի գրքերը ։ Գրադարանը միջազգային ճանաչում ստացավ 2005 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Աշխարհի հիշողություն ծրագրով հին տեքստերի թվային թարգմանությունների համար ստանալով Jikji Prize առաջին կարգի մրցանակ ։ Նախագիծը, որը սկսվել էր 1992 թվականին առաջին 13 տարում իրականացրեց 1700 փաստաթղթի թվայնացում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի գրադարաններ
Կիմ Գաբրիելյան
Կիմ Եղիշեի Գաբրիելյան (սեպտեմբերի 8, 1960, Ղլիժբաղ, Ասկերանի շրջան, ԼՂԻՄ, ԽՍՀՄ), բանաստեղծ, արձակագիր, մանկագիր, երգիծաբան, լրագրող, հրապարակախոս ։ Արցախի ժուռնալիստների միության հիմնադիրներից է, միության վարչության նախագահը հիմնադրման օրվանից (2001)։ Խորհրդային Միության (1988 թ․), Արցախի Հանրապետության (1994 թ․) և Հայաստանի (2009 թ․) գրողների միությունների անդամ, արդարադատության երրորդ դասի խորհրդական է (2000 թ․), բանասիրական գիտությունների թեկնածու (2011 թ․):
Լյուբլյանիցա
Լյուբլյանիցա (Ljubljanica), գետ Սլովենիայում, Սավա գետի վտակը։
Կիմ Գաբրիելյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Ստեփանակերտի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը (1985)։
Լյուբլյանիցա
Ստուգաբանություն
Գետի անվանման ծագման ստույգ բացատրություն չկա։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ գետն իր անունն ստացել է գերմաներեն Laibach («դանդաղ ջուր») բառից, ըստ այլ ենթադրությունների՝ գետի անունը ծագել է Լյուբովիդ անձնանունից, որը գետի ափին գտնվող բնակավայրի ենթադրյալ հիմնադրի անունն է։ Իսկ արդեն գետի անունով կոչվել է Լյուբլյանա քաղաքը ։
Կիմ Գաբրիելյան
Կենսագրություն
Աշխատել է որպես Ասկերանի շրջանային «Կարմիր դրոշ» թերթի թղթակից (1982-1983), Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի գրողների մարզային բաժանմունքի գրական խորհրդատու (1983-1988), Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի մարզային ռադիոյի լուրերի բաժնի լրագրող, այնուհետև` գրական-երաժշտական բաժնի վարիչ (1988-1990), «Արցախ» գրական-գեղարվեստական հանդեսի (1990-1992 թթ.), «Եղիցի լույս» գրական (2000-2003), «Գործաշխարհ» իրավատնտեսական (2004-2005) թերթերի գլխավոր խմբագիրը։ Տարբեր ժամանակներում համատեղությամբ աշխատակցել է «Ստեփանակերտ», «Հայրենիք», «Լուսարար» թերթերին, Արցախի հանրային հեռուստատեսությանը։ «Ազգ» օրաթերթի հատուկ թղթակիցն է Արցախում (1998-ից)։
Լյուբլյանիցա
Ստուգաբանություն
Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում գետը և նրա ափին գտնվող բնակավայրը, որը գտնվել է ժամանակակից Վրխնիկայի տեղում, կոչվել են Նավպորտ (Nauportus) ։ Միջնադարյան աղբյուրներում գետը կոչվել է գերմանական և լատինական անուններով՝ Leybach (1254 թվական), Laibacus (1260 թվական), Leybach (1265 թվական), Laybach (1314, 1443 թվականներ)։ Սլովենական անվանումն առաջին անգամ օգտագործել է Յանեզ Վայկարդ Վալվազորը ։
Կիմ Գաբրիելյան
Կենսագրություն
1994-2000 թվականներին ղեկավարելով Արցախի Հանրապետության ներքին գործերի նախարարության մամուլի ծառայությունը` հիմնադրել և վարել է «02» հաղորդաշարը։ Արցախի Հանրապետության դատախազության մամուլի ծառայության ղեկավարն է (մամուլի քարտուղար` 2000-ից)։ Ունի արդարադատության երրորդ դասի խորհրդականի դասային աստիճան (2000-ից)։ «Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործության գեղագիտական առանձնահատկությունները» թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն` ստանալով բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան (2011)։
Լյուբլյանիցա
Նկարագիր
Իր ողջ ընթացքում գետը յոթ անգամ անհետանում է կարստային խորխորատներում և կրկին հայտնվում է մակերեսին՝ փոխելով իր անունը  ։ Իր հոսանքի սկզբում այն կոչվում է Տրբուխովիցա (Trbuhovica), ապա Օբրխ (Obrh), Ստրժեն (Stržen), Ռակ (Rak), Պիվկա (Pivka), Ունիցա (Unica) և միայն Վրխնիկա քաղաքից ներքև է ստանում Լյուբլյանիցա անվանումը ։
Կիմ Գաբրիելյան
Կենսագրություն
Արցախի Հանրապետության կառավարության Եղիշեի (2002) և Արցախի գրողների միության Մուրացանի (1990) անվան մրցանակների դափնեկիր է։ Հեղինակ է 9 արձակ և չափածո գրքերի։
Լյուբլյանիցա
Նկարագիր
Վրխնիկա քաղաքից մինչև Սավա գետի մեջ թափվելու վայրը գետի երկարությունը 41 կմ է ։ Ջրհավաք ավազանի մակերեսը 1890 կմ² է ։ Գետի լայնությունը 25-30 մ է, առավելագույն խորությունը՝ մինչև 12 մ ։ Դրա հոսանքը մոտ 20 կմ անցնում է ստորգետնյա կարստային քարանձավներով։ Լյուբլյանիցայի ջրահավաք ավազանում հայտնաբերվել են կարստային բիֆուրկացիաներ, որտեղ մեկ տեղամասի ջուրը միաժամանակ հոսում է տարբեր կողմեր։ Լյուբլյանիցայի ափին՝ Սավա գետը թափվելու վայրից 10 կմ հեռավորության վրա է տեղակայված Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանան։ Ջրի ծախսը տատանվում է 4,3-ից մինչև 132 մ³/վ և միջին հաշվով կազմում է 39 մ³/վ ։
Կիմ Գաբրիելյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ երգիծաբաններ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Ղլիժբաղ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Նյութեր Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988-1994) հանրագիտարանից Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ մանկագիրներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Արցախի գրողների միության անդամներ
Լյուբլյանիցա
Երկրաբանություն
Գետի ավազանի մեծ մասը ձևավորվել է կավճի և Յուրայի ժամանակաշրջանի կրաքարերի հզոր շերտով և Յուրայի ու Տրիասի ժամանակաշրջանների դոլոմիտներով ։ Կան նաև չորրորդական մնացորդներ, որոնց հզորությունը Պլանինյան դաշտում հասնում է 25 մետրի, բայց միջինը կազմում է 5 մ ։ Ավազանի հարավային մասը՝ մինչև Վրխնիկա, ձևավորվել է դինարյան կարստով, որը բաղկացած է հիմնականում կրաքարից։ Հյուսիս-արևմուտքում գտնվում է նախալպիական կամ մեկուսացված կարստի տարածքը՝ դոլոմիտից կտրուկ լանջերով։ Ջրհավաք ավազանի մեծ մասը բաղկացած է ճեղքված կարստային ջրատար հորիզոններից, որոնք փոքր ջրային հորիզոններ են կազմում, որոնք օգտագործվում են որպես ստորգետնյա ջրերի աղբյուրներ (Լյուբլյանայի ճահիճներ)։
Լյուբլյանիցայի ակունքի և Պլանկինյան դաշտի միջև ընկած հատվածում ընկած մոտ 150 կմ² տարածքում հայտնի է ավելի քան 800 քարանձավ ։
Կլիմա
Գետի ավազանում տարվա ընթացքում հաշվվում է 100-150 անձրևոտ օր, այդ ընթացքում լինում են 1300-ից մինչև 3000 մմ տեղումներ։ Օրական տեղումների ռեկորդային քանակը կազմում է 300 մմ։ Աշնանային և ձմեռային վարարումները լինում են երկարատև անձրևներից հետո։ Գարնանային վարարումների պատճառ է դառնում բարձրլեռնային սարահարթի վրա ձյան հալչելը ։
Հնագիտական ուսումնասիրություններ
19-րդ դարի վերջին Լյուբլյանիցա գետում Կարել Դեժմանն սկսել է ջրասուզակային հնագիտական հետազոտություններ։ Հայտնաբերվել են բրոնզե անոթներ և երկաթե զենք ։
Տեսարժան վայրեր
Լյուբլյանիցա գետի վրա կառուցվել է Վիշապների կամուրջը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (241901-242000)
Աստերոիդների ցանկ (241801-241900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (242001-242100)
Sniper Elite V2
Sniper Elite V2, մարտավարական վիդեոխաղ, ստեղծված 2012 թվականին Rebellion Developments կողմից ։ Խաղը հասանելի է Microsoft Windows-ի, Xbox 360-ի և PS3-ի համար։ Խաղը Rebellion Developments-ի կողմից ստեղծված Sniper Elite խաղի ռեմեյքն է։ Խաղի երկու մասերում էլ նկարագրվում է 1945 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղի ունեցած Բեռլինյան մարտերը, սակայն այս անգամ խաղի հերոսը պետք է վերացնի գիտնականերին, ովքեր զբաղված էին V-2 հրթիռային ծրագրի ստեղծմամբ, ինչպես նաև նա պետք է մինչև հրթիռի մեկնարկը ոչնչացնի այն, որը ուղղված էր Լոնդոնի վրա։
2019 թվականի մայիսի 14-ին դուրս եկավ խաղի տարբերակները նաև Nintendo Switch-ի, PlayStation 4-ի и Xbox One-ի համար։
Սյուժե
Այս անգամ գլխավոր հերոսը Կարլ Ֆեյրբերնն է, ով 1945 թվականի պատերազմի օրերին գտնվում էր Բեռլինում և այնտեղ կատարում էր կարևոր պետական առաջադրանք՝ գերմանացի գիտնականների գործունեության դադարեցումը։ Հարկ է լինում, որ Ֆեյրբերնը մեկ լինի ընդդեմ նացիստների, մեկ ընդդեմ խորհրդային զորքերի։
Խաղը սկսում է այն տեսարանից երբ նա մեկնում է Բեռլին, որպեսզի այտեղ սպանի գեներալ-մայոր Հանս ֆոն Այզենբերգին, ով պատրաստվում է անցնել ռուսների կողմը։ Ավելի ուշ, գլխավոր հերոսը վերացնում է Հյունտեր Կրայդելին։ Ֆեյրբերնն հետևելով կարողանում է հայթայթել այն գիտնականի անձնական տվյալները և, ով աշխատել է ՖԱՈՒ-2 հրթիռի վրա, ինչպես նաև գտնում է հրթիռի գտնվելու վայրը։ Որպես այս շրջանի միակ ամերիկացի Ֆեյրբերնը միայնակ ստուգում է քաղաքի ծայրամասերը, որպեսզի կարողան գտնել մյուս գիտնականին՝ բժիշկ Շվայգերին և սպանել նրան։
Հղումներ
Կատեգորիա:2012 տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox 360 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:PlayStation 4 տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Թանշոննյաթ օդանավակայան
Թան Սոն Նհաթ օդանավակայան (Cảng hàng quốc tế Tân Sơn Nhất կամ Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất), միջազգային օդանավակայան Վիետնամի Հոշիմին քաղաքում։ Համարվում է Վիետնամի խոշորագույն միջազգային օդանավակայանը՝ ըստ տարածքի և սպասարկվող ուղևորների թվի։ Ընդունվող օդանավերն են՝ Airbus A330, Boeing 747: Օդանավակայանը կառուցել են ֆրանսիացի գաղութաբնակները 1930-ական թվականներին։ 20-րդ դարի 1950-ականների կեսերին ամերիկյան օգնության շրջանակներում կառուցվել է 2190 մետր երկարությամբ թռիչքուղի։ Վիետնամի պատերազմի ժամանակ Թան Սոն Նհաթ օդանավակայանի ավիաբազան օգտագործվել է ինչպես ԱՄՆ-ի, այնպես էլ Հարավային Վիետնամի օդային ուժերի կողմից։ Մինչև 1975 թվականը օդանավակայանը եղել է աշխարհի ամենածանրաբեռնված օդանավակայաններից մեկը։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սայգոնի անկումից հետո առաջին անգամ վերականգնվել են թռիչքները ԱՄՆ-ի հետ։ United Airlines ավիաուղիների չվերթը Հոնկոնգում միջանկյալ վայրէջքով կատարվել է սկզբում Սան Ֆրանցիսկոյից, ապա՝ Լոս Անջելեսից։
Հղումներ
Կատեգորիա:Օդանավակայաններ Վիետնամում
Գեհենի տափաստան
Գեհենի տափաստան, հարթավայր Ելիզավետպոլի նահանգի Կարյագինի գավառում, Արաքսի ձախ կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տափաստաններ
Սոլժենիցինի պողոտա (Դոնի Ռոստով)
Սոլժենիցինի պողոտա (Проспект Солженицына), պողոտա Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Լևենցովսկի կառուցվող միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Սկիզբ է առնում Երյոմենկոյի փողոցի հետ ստեղծած օղակաձև հանգույցից և ավարտվում Դովատորի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 570 մետր է։
Բնական թունել
«Բնական թունել», երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում։ Այն գտնվում Քարահունջ գյուղի մոտ, Գորիս-Կապան խճուղու վրա ավազանի ձախ ափին։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն ։
Սոլժենիցինի պողոտա (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն և նկարագրություն
Նորակառույց Լևենցովսկի միկրոշրջանի կենտրոնական պողոտան Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով կոչելու հրամանը 2008 թվականին ստորագրել է Դոնի Ռոստովի քաղաքապետ Միխայիլ Չեռնիշովը։ Ամբողջ Լևենցովսկի միկրոշրջանով անցնող պողոտան ունի չորս շարք, որոնք բաժանված են սիզամարգով ։
Պողոտան սկսվում է Երյոմենկոյի փողոցի հետ ստեղծած օղակաձև հանգույցից և ավարտվում Դովատորի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 570 մետր է։ Պողոտայում կա համարակալված 3 շինություն։
Սոլժենիցինի պողոտայի փոստային դասիչն է՝ 344049։
Պողոտան անվանվել է ռուս մեծանուն արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1970 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ալեքսանդր Սոլժենիցինի անունով։ Գրողը Դոնի Ռոստովում անցկացրել է մանկությունն ու պատանեկությունը. այստեղ նա ավարտել է դպրոցը և համալսարանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Գուռդուռ
Գուռդուռ, (Gurdurr, ドテツコツ) կռիվ պոկեմոն Նինթենդոից։ Կարգաթիվն է # 553։
Անվանում
Պոկեմոնի անգլերեն անվանումը (Gurdurr) թարգմանաբար նշանակում է քարաժայռ, իսկ ճապոներեն բնօրինակ անվանումը (ドテツコツ) նշանակում է պողպատ։
Կերպար
Գուռդուռը շինարար է, որի ձեռքում գտնվում է պողպատյա գործիքը։ Նրան հիմնականում պատկերում են շինարարական կռունկի հետ։
Հատկություններ
Գուռդուռի հանդիպում է 5 պոկեմոնների շրջաններում, սակայն առանձնահատուկ ուշադրության կենտրոնում է պոկեմոն X և Y շրջաններում։ Գուռդուռը կռիվ պոկեմոն է, և զարգացած կողմը հարձակումն է։ Պաշտպանական բնազդները ևս հզոր են։ Պաշտպանության հիմնական միջոցը հանդիսանում է նրա ձեռքում գտնվող պողպատը, որը նաև ծառայում է հարձակվողական ոճում։
Միշել Կոնստանտեն
Միշել Կոնստանտեն (Michel Constantin, ), ֆրանսիացի դերասան։ Սերում է ռուս ներգաղթյալների ընտանիքից (իրական անուն-ազգանունը՝ Կոնստանտին Խոխլով)։ Խորհրդային Միությունում առավել հայտնի էր «Կար-չկար մի ոստիկան» ֆիլմում կատարած գլխավոր դերով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1924 թվականի հուլիսի 13-ին Բուլոն Բիանկուրում Փարիզի մոտ, ռուս ներգաղթյալների ընտանիքում։ Հայրը՝ Կոնստանտին Միխաիլովիչ Խոլխովը, մի սպա է, ով մարտավարել է կամավորականների բանակում։ Նա գաղթել է 1920 թվականին ուրիշ սպաների հետ Դոնիկինա։
Երիտասարդ ժամանակ՝ պատերազմի սկզբում, աշխատում էր հոր հետ Ռենո մեքենաշինական ընկերությունում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո նա զբաղվել է սպորտով։
Երկար տարիների աշխատանքի շնորհիվ նա դուրս եկավ Ֆրանսիայի վոլեյբոլի հավաքական։ 7 անգամ նվաճել է Ֆրանսիայի չեմպիոնի կոչումը ։
1957 թվականից ամուսնացած էր Մոդ Սերրեյի հետ՝ (Maud Serres) Ալժիրի կանանց վոլեյբոլի հավաքականի խաղացողներից։ 1996 թվականին նրա կինը մահացավ։ Աղջիկը՝ Սոֆիա Կոնստանտինովնա Խոխլովն է (Sophie Hokhloff Onimus Constantin)։
Ապրում էր Փարիզում։ Կյանքի վերջում ապրում էր գերազանցապես իր վիլլայում՝ քաղաք Սան Մաքսիմ՝ Լազուրնի ափին։
1984 թվականից մի քանի տարվա աշքատանքից հետո վարում էր հեռուստատեսային հաղորդում մշակույթի մասին( Anagram, TF1)։
Մահացել է 2003 թվականի օգոստոսի 29-ին։
Կարիերան կինոյում
Ապրելով ոչ հեռու կինոստուդիայից, ցուցաբերում էր մեծ հետաքրքրություն դեպի կինո և շուտով իր հասակով՝ 185 սմ-ով և անընդօրինակելի տեսքը, իր հաստ սև մորուքով, դուրս ցցված ականջներով ընդունեց նոր որոշում դառնալ կինոգործիչ ։ Իր առաջին ոչ մեծ դերը նա խաղաց 1956 թվականին Մարկա Ալլեգրե ֆիլմում։ Մեծագույն դերը խաղացել է «Ժակա Բեկկերը» ֆիլմում հայտնի ռեժիսորի հովանավորության տակ։ Արտիստը ձեռք բերեց հայտնիություն մշակութային ֆիլմից՝ «Դիրա»-ից հետո, նկարահանված 1960 թվականին Խոսե Ջովանիի սցենարի հիման վրա։
Նկարահանվել է նաև ուրիշ ֆիլմերում՝ Ջովանին «Ոչ-ոք Լա Ռոկկա», 1961 թվականին «Մարսելցու փոխարեն» և «Մարսելցիների ցեղը» ֆիլմերում։ Այս բոլոր ֆիլմերում նա խաղում է հատուկ դերերում։
Հետո Կոնստանտենը նկարահանվում է քրեական ֆիլմերում և կատակերգություններում։ Իր վերջին հայտնի դերը նա խաղացել է 1991 թվականին «Ժան Պեր Մոկի» ֆիլմում, որից հետո վերադարձավ իր տուն 1994 թվականին և պրակտիկորեն ավարտեց կարիերան։
Գրողի կարիերան
1973 թվականին հրատարակեց ինքնակենսագրական գիրքը՝ «Ma grande gueule: du volley-ball au cinéma»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Կուշչի
Կուշչի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 162 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Աղազարյան
Աղազարյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Եբրայերեն հիմքով ազգանուններ
Աղինի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Աղին գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 9 հուշարձան (13 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Վարսենիկ Մանուչարյան
Վարսենիկ Մանուչարյան, հայ լողորդ։ 2021 թվականին մասնակցել է 2020 թվականին Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերի կանանց 100 մետր ազատ ոճի վազքին ։
Կարիերա
2019 թվականին Հայաստանը ներկայացրել է Հարավային Կորեայի Կվանգջու քաղաքում կայացած ջրային մարզաձևերի աշխարհի 2019 թվականի առաջնությանը, որտեղ մասնակցել է կանանց 50 մետր ազատ ոճի մրցումներին, սակայն չի անցել կիսաեզրափակիչ. : Նա նաև մասնակցել է կանանց 50 մետր բատերֆլայ մրցումներին և երկու խառը փոխանցումավազքի՝ 4×100 մետր ազատ ոճի խառը փոխանցումավազքի և 4×100 մետր խառը փոխանցումավազքի:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լողորդներ
Գվիրգվինա (Ձվիլեթիս Սակրեբուլո)
Գվիրգվինա (გვირგვინა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Օրելսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Օրելսկի գյուղական խորհուրդ  (Орільська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Օրելսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 5421 մարդ։ Տարածքը՝ 103.96 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 52.15 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։ Հիմնվել է 1962 թվականին։
Իջմե Վերին
Իջմե Վերին, թաղամաս կամ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Բնակչություն
Բնակիչները եղել են հայեր ։
(7592) Տակինեմաչի
(7592) Տակինեմաչի (Takinemachi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 23-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում ։
Իջմե Վերին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(7592) Տակինեմաչի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,680268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3786 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,982 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1602,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224614 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,02° անկյուն։
Նովոդյուրտյուկեևո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Սարատա (գյուղ, Պուտիլայի շրջան)
Սարատա (Сарата), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սարատա գյուղում բնակվում էր 93 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լյինաս դել Վալյես
Լյինաս դել Վալյես (կատ.` Llinars del Vallès), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա գավառում, ինքնավար Կատալոնիա մարզում։ Մունիցիպալիտետի մի մասը գտնվում է Վալես Օրենտել շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 27,7 կմ2։ Բնակչությունը` 9170 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 48 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Պետրոս Ատրունի (մանկավարժ)
Պետրոս Ատրունի, հայ կրթական գործիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Կրթությունն ստացել է Պերպերյան վարժարանում, ավարտել է 1900 թվ ականին, սովորել Պոլսի համալսարանի մաթեմատիկայի բաժնում։ Երկար տարիներ դասավանդել է հայ և օտար վարժարաններում, այդ թվում Կենտրոնական վարժարանում, որի տնօրենն է եղել 1928-1933 թվականներին։ Հեղինակ է թվաբանական մի շարք դասագրքերի, ինչպես «Ամբողջական դասընթացք թվաբանության», «Մանկական ընթացք» Ա և Բ տարի (1912), «Տարրական դասընթացք» Ա և Բ տարի (1912), «Թվաբանություն տարրական և միջին դասընթաց» (1921), նույնի «Բարձրագույն դասընթաց» (1921) գրքերի ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:1883 ծնունդներ Կատեգորիա:1944 մահեր Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ
Աղվորիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Աղվորիկ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (5 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Գեորգի Աղաբեկով
Գեորգի (Գրիգորի) Սերգեևիչ Աղաբեկով (իսկական անունը՝ Գևորգ Հարությունով, ), ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ աշխատակից, հայրենալիք ։ Եղել է 20-րդ դարի 30-ական թվականներին Արևմուտք փախած խորհրդային արտաքին հետախուզության բարձրաստիճան աշխատակիցների շարքում առաջինը և 1937 թվականի օգոստոսին սպանվել է Ֆրանսիայում ՆԳԺԿ հատուկ խմբի կողմից։
Կենսագրություն
1918-1920 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում՝ հրամանատարական պաշտոններում։ Մարտնչել է Թուրքեստանում, այնուհետև Սիբիրում և Ուրալում՝ կռվելով Կոլչակի դեմ։ 1920 թվականին Աղաբեկովը միացել է ՀամԿ(բ)Կ-ին։ Այնուհետև եղել է Եկատերինբուրգի ներքին ծառայության զորքերի գումարտակի զինվորական կոմիսար։
1924 թվականի ապրիլին միացել է Միացյալ պետական քաղաքական վարչության արտասահմանյան բաժնի ապարատում։ Աշխատել է Աֆղանստանում գտնվող պետական քաղաքական վարչությունում՝ Քաբուլում ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության տպագրության բյուրոյի ղեկավարի օգնականի պաշտոնի անվան տակ, կոդավորելով Նիկոլայ Ֆրիդգուտի կենտրոնի հետ նամակագրությունը հետ՝ լիազոր ներկայացուցչի քարտուղարի պաշտոնի անվան տակ։
1926 թվականի վերջին դարձել է պետական քաղաքական վարչության արտասահմանյան բաժնի ռեզիդենտ Իրանում։ 1928 թվականի ապրիլից կրկին աշխատանքի է անցել Միացյալ  պետական քաղաքական վարչության կենտրոնական ապարատում (արտասահմանյան բաժնի Միջին և Մերձավոր Արևելքի սեկտորի պետ)։
1929 թվականի հոկտեմբերից եղել է Կ. Պոլսում խորհրդային անօրինական հետախուզության ռեզիդենտ, այդ պաշտոնում փոխարինել է Յակով Բլյումկինին։
Փախուստն Արևմուտք
1930 թվականին Կոստանդնուպոլսից փախել է Ֆրանսիա։ Իր փախուստը բացատրել է խորհրդային հատուկ ծառայությունների աշխատանքի մեթոդների և Կրեմլի քաղաքականության հետ անհամաձայնությամբ։ Այլ տեղեկություններով՝ փախուստի պատճառ է դարձել Կոստանդնուպոլսում անգլերենի ուսուցչուհու հետ սիրավեպը։
Փախուստից անմիջապես հետո հրատարակել է «OGPU: The Russian Secret Terror» (անգլերեն) գիրքը ։ Այդ գրքի հրապարակումը հանգեցրել է Իրանում (Պարսկաստանում) և Մերձավոր Արևելքի այլ երկրներում հարյուրավոր խորհրդային գործակալների ձերբակալություններին, ինչպես նաև ԽՍՀՄ-ի և Իրանի շահ Ռեզա Փահլավի հարաբերությունների կտրուկ սրմանը։
Սպանություն
1937 թվականի օգոստոսին Գեորգի Աղաբեկովը սպանվել է Ֆրանսիայում ՆԳԺԿ-ի հատուկ խմբի կողմից։ Պավել Սուդոպլատովի տեղեկություններով՝ Աղաբեկովի սպանությունը կազմակերպվել է թուրք գրոհայինի օգնությամբ (հնարավոր է՝ վրեժ Էնվերի համար) ՆԳԺԿ-ի աշխատակից, հետագայում ՊԱԿ-ի գեներալ և արտաքին հետախուզության պետ Ա. Մ. Կորոտկովի կողմից ։ Բորիս Բաժանովի ներկայացրած վարկածի համաձայն՝ ՆԳԺԿ-ն Աղաբեկովին հրահրել է մասնակցել Իսպանիայում թալանված արժեքների վերավաճառքին, և նա վերացվել է ՆԳԺԿ-ի հատուկ խմբի կողմից իսպանա-ֆրանսիական սահմանի մոտ։ Աղաբեկովի դիակը չի գտնվել (ըստ Բաժանովի՝ դիակը գտնվել է մի քանի ամիս անց իսպանական տարածքում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Արևմուտք փախստակած ԽՍՀՄ հետախուզության աշխատակիցներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր
Ղուշչիլյար
Ղուշչիլյար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 65 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Արտելնի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Արտելնի գյուղական խորհուրդ  (Артільна сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Արտելնի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 735 մարդ։ Տարածքը՝ 55.97 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13.13 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ Հիմնվել է 1919 թվականին։
Իվան Վազովի անվան գրադարան
Իվան Վազովի անվան գրադարան, 1984 թվականի Խրիստո Բոտևի անվան ընթերցասրահին կից (Библиотека „Иван Вазов“ при НЧ „Христо Ботев 1884“) Բուլղարիայի գրադարան և ժամանակակից հանրակրթական հաստատություն, որը գտնվում է Բոտևգրադ քաղաքում, նույնանուն համայնքի կենտրոնում։ Բոտևգրադի տարածքում զբաղվում է տարբեր գրադարանային միջոցների հավաքման, պահեստավորման և մշակման աշխատանքներով, ընթերցողների սպասարկմամբ, իրականացնում է տեղեկատու-մատենագիտական և տեղեկատվական գործունեություն, իրականացնում է մեթոդաբանական գործառույթներ և տրամադրում է գրադարանային և տեղեկատվական ռեսուրսների ազատ օգտագործում։ Այն նպաստում է կրթական մակարդակի, շարունակական կրթության, իրազեկության, կյանքի որակի բարձրացմանը, սոցիալական ինտեգրմանը և տեղեկատվության էլեկտրոնային մատչելիության ընդլայնմանը։
Գրադարանի պատմություն
Իվան Վազովի անվան գրադարանն իր պատմությունը հաշվվում է 1883 թվականից, երբ բացվեշ է «Напредък» ընթերցասրահը (Передовик): Գրքերի նախնական հավաքածուն կազմում էր 700-ից 800 հատոր, որը նվիրաբերվել էր տեղացի հայրենասեր մարդկանց կողմից։ Կազմակերպված գրադարանային գործունեությունն իր պատմությունը հաշվվում է դե յուրե 1924 թվականից, երբ նոր բաց ընթերցասրահում հայտնվել է հատուկ գրադարանային տարածք։ 1973 թվականից հետո գրադարանը տեղափոխվել է Խրիստո Բոտևի անվան ընթերցասրահի նոր շենք, որի ֆոնդը հաշվվում էր է 45 հազար հատոր գիրք։ 1981 թվականի սեպտեմբերի 17-ին բացվեց Իվան Վազովի գրադարանի և ընթերցասրահի նոր շենքը։
Ներկայումս հավաքածուն ընդգրկում է 84 911 միավոր` գրքերի հատորներ, պարբերականներ, տեսալսողական փաստաթղթեր, գրաֆիկական պատկերներ, երաժշտական ​​միավորներ և այլն։ Ամեն տարի սպասարկում է մինչև 2 հազար մշտական ընթերցողի, տրամադրում է 48 հազար փաստաթուղթ, այցելուների թիվը կազմում է 26 հազար մարդ։ Գրադարանը ունի երեք բաժին` մանկական բաժին, մեծահասակների բաժին և տեղեկատվական բաժին (3 մասնաբաժիններն էլ համացանցային հասանելիությամբ ): Գործընթացների ավտոմատացումն իրականացվում է 2003 թվականից։ Գրադարանը ներառված է Ինտեգրացված գրադարանային և տեղեկատվական E-Lib համակարգում։