cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johnson & Johnson
Մանկական արտադրանքի հետ կանչում. 2010 թվական
Հետ կանցված ապրանքների երկրների ցանկում էին Կանադա, Դոմինիկյան Հանրապետություն, Գուամ, Գվատեմալա, Յամայկա, Պուերտո Ռիկո, Պանամա, Տրինիդադ և Տոբագո, Միացյալ Արաբական Էմիրություններ, Քուվեյթ և Ֆիջի ։ Johnson & Johnson -ը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որում ասվում էր, որ «արտադրական գործունեության ընթացքում որակի համապարփակ գնահատումը» շարունակվում է ։ Հատուկ կայք ստեղծվեց, որում թվարկված էին ընկերության խոտան ապրանքանիշերի անունները և սպառողական այլ տեղեկատվություն ։
DePuy արտադրանքի հետկանչ. 2010 թվական
2013 թվականի մարտին Լոս Անջելեսի հանձնաժողովը Johnson & Johnson ընկերությանը հրահանգեց վճարել ավելի քան 8.3 միլիոն ԱՄՆ դոլար Մոնտանայի բնակիչին, որը առաջինն էր, որ վնասվել էր մինչ այդ DePuy -ի արտադրած գոտկատեղի պրոթեզների հետ կապված ավելի քան 10,000 դատական ​​գործերից ։
Որոշ իրավաբաններ և արդյունաբերական վերլուծաբաններ հաշվարկեցին, որ Johnson & Johnson կորպորացիայի վնասը միլիարդավոր դոլարների կհասնի ։
Թայլենոլի հետկանչ. 2010 թվական
2010 և 2011 թվականներին Johnson & Johnson կորպորացիան կամավոր կերպով մի քանի առանց դեղատոմսի դեղերի հետկանչ կատարեց, այդ թվում էր Թայլենոլը, տրիբրոմոանիզոլից առաջացած հոտի պատճառով ։ Այս դեպքում 2,4,6-տրիբրոմոֆենոլ-ը օգտագործվում էր այն փայտե տախտակները մշակելու համար, որոնց վրա տեղափոխվում և պահվում էր ապրանքի փաթեթավորման նյութերը ։
Բաժնետերերի հայց
2010 թվականին մի խումբ բաժնետերեր դատի տվեցին վարչությանը իբրև 1990-ական թվականներից ի վեր լուրջ թերությունները և անօրինականությունները կանխելու համար, այդ թվում, արտադրության խնդիրները, պաշտոնյաներին կաշառելը, բացասական հետևանքները կոծկելու և չհաստատված օգտագործման նպատակով մարկետինգը մոլորության մեջ գցելու համար։ Դատավորն ի սկզբանե գործը կարճեց 2011 թվականի սեպտեմբերին, սակայն թույլ տվեց, որ հայցվորները հետագայում այն վերաձևակերպել հնարավորություն ունենան ։ 2012 թվականին Ջոնսոնը և Ջոնսոնը առաջարկեց բաժնետերերի հետ հարաբերությունները կարգավորելու նպատակով ներդնել վերահսկողության, որակի և համապատասխանության նոր ընթացակարգեր հինգ տարվա ընթացքում ։
Ռիսպերիդոնի ապօրինի մարքեթինգ
Մի քանի ամերիկյան երկրներում J & J -ն մեղավոր է ճանաչել Janssen Pharmaceutica դեղագործական ընկերությանը իր արտադրած հոգեմետ դեղերի բացասական ազդեցությունը թաքցնելու համար, որոնք բժիշկներին և հիվանդներին ներկայացվել են որպես ավելի լավը, քան ավելի էժան ապրանքանիշները և կեղծելով վաճառել են այն ծերունական տկարամտության բուժման համար ։ Վնասների հատուցման ենթակա պետությունների թվում են Տեխասը (158 մլն դոլար), Հարավային Կարոլինան (327 մլն դոլար), Լուիզիանան (258 մլն դոլար) և հատկապես Արկանզասը (1,2 մլրդ դոլար) ։
Ջոնսոնը և Ջոնսոնին մեղադրանք են ներկայացրել նաև կոնգրեսականները. մեղադրանքներ են ներկայացվել այն հոգեբույժներին, որոնք գումարներ են ստացել արտադրանքը շրջանառության մեջ դնելուն նպաստելու համար և կեղծ հոդվածներ գրողներին, մասնավորապես, Ջոզեֆ Բիյերմանին և նրա մանկական երկբևեռ աֆեկտիվ խանգարման հետազոտական ​​խմբին ։
Մանկական փոշի
2017 թվականի օգոստոսին Կալիֆոռնիայի դատարանը Johnson & Johnson- ին պարտավորեցրել է 417 միլիոն դոլար վճարել մի կնոջ՝ Ժակլին Ֆոքսին, ով պնդում էր, որ իր մոտ առաջացել է ձվարանների քաղցկեղ՝ կանանց հիգիենայի համար պատրաստած արտադրանքից, որը պատրաստված է ընկերության մանկական փոշու տալկի հիման վրա։ Դատավճռում ներառվել է 70 միլիոն դոլար պատճառված վնասի փոխհատուցում և 347 միլիոն դոլար սանկցիայի տույժեր։ J&J- ն պատասխանել է, որ բողոքարկելու է վճիռը ։ 2017 թվականի հոկտեմբերին Միսսուրի Արևելյան շրջանի վերաքննիչ դատարանը մերժել է ատենակալների՝ 72 միլիոն դոլար վճարելու դատավճիռը։ Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել, որով Ժակլին Ֆոքսը իրավասություն չունի Միսուրիում ԱՄՆ Գերագույն դատարանին դիմել, որը սահմանափակում է վնասի պահանջի հայց ներկայացնելը, որ «... հայցով դիմելու համար իրավասությունը պահանջում է ավելի սերտ կապ ​​նահանգի դատարանի և հայցվորի պահանջների միջև»։ Նման որոշմամբ հետագայում Սենթ Լուիսում կմերժվեն երդվյալ ատենակալների ևս երեք վճիռներ, ընդհանուր առմամբ ավելի քան 200 միլիոն դոլար։ 62-ամյա Ֆոքսը, Ալաբամա նահանգի Բիրմինգհեմ քաղաքից մահացել է 2015 թվականին, Սենթ Լուիսի շրջանային դատարանում իր դատավարությունից մոտ չորս ամիս առաջ։ Նա 65 հայցվորների թվում էր, որոնցից միայն երկուսն էին Միսուրիից ։
2018 թվականի հուլիսին, Սենթ Լուիսի դատարանը 22 կանանց և նրանց ընտանիքներին հատկացրել է գրեթե 4,7 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի փոխհատուցում այն ​​բանից հետո, երբ նրանք հայտարարել էին, որ Johnson & Johnson -ի տալկի մեջ պարունակվող ասբեստը նրանց մոտ առաջացրել է ձվարանների քաղցկեղ ։ Ի տարբերություն դրա, 2019 թվականի դեկտեմբերին Սենթ Լուիսի դատարանը որոշում է կայացրել հօգուտ Johnson & Johnson– ի ընդդեմ նմանատիպ հայցով այն միակ հայցվորի, որը երեսուն տարի օգտագործել էր ընկերության տալկ պարունակող մանկական փոշին ։
2019 թվականին գործադիր տնօրեն Ալեքս Գորսկին հրաժարվել է մասնակցել J&J մանկական փոշու և տալկի վրա հիմնված այլ կոսմետիկայի անվտանգության վերաբերյալ ԱՄՆ Կոնգրեսի լսմանը։ J&J խոսնակ Էռնի Քնևիցը հայտնել է, որ ենթահանձնաժողովը մերժել է ընկերության առաջարկները՝ ուղարկել տալկի փորձարկման փորձագետ կամ J&J գործադիր տնօրեն, որը պատասխանատու է սպառողական ապրանքների համար ։ 2018 թվականի օգոստոսին J&J- ն հայտարարել է, որ մանկական փոշու արտադրանքներից հեռացրել է մի քանի քիմիական նյութեր և վերամշակել դրանք, և սպառողները կարող են վստահ լինել, որ ապրանքներն ավելի անվտանգ կլինեն երեխաների համար ։
2018 թվականի դեկտեմբերին, երբ 11,700 մարդ դատի էր տվել J&J- ին մանկական փոշու պատճառած քաղցկեղի համար, ընկերությունը ստիպված էր հրապարակել ներքին փաստաթղթեր։ Փաստաթղթերը ցույց տվեցին, որ ընկերությունը գիտեր ասբեստի աղտոտման մասին առնվազն 1971 թվականից և տասնամյակներ էր ծախսել ապացույցները հասարակությունից թաքցնելու ուղիներ գտնելու համար ։ Դեկտեմբերի 19-ին ընկերությունը կորցրել է ատենակալների վճիռը չեղյալ համարելու իր հայցը, որը վճիռ էր կայացրել հօգուտ մեղադրողների, որը ընկերությունից պահանջում էր վճարել $ 4,14 միլիարդ տուգանքների վնաս և $ 550 միլիոն դոլար՝ որպես փոխհատուցում ։
Չնայած ասբեստը հայտնի քաղցկեղածին է, բայց այս դատական գործընթացներում ենթադրյալ առանց ասբեստի տալկի և քաղցկեղի միջև կապը գիտական տարաձայնությունների առարկա է։ 2003 թվականին կատարված մեծ ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ձվարանների քաղցկեղի ռիսկը բազային մակարդակից 0,0121% -ից աճել է 0,0161% այն մարդկանց մոտ, ովքեր հայտնել են, որ սեռական օրգանների շրջանում պարբերաբար օգտագործում են տալկ։ Հաջորդ տասներկու տարվա ընթացքում ևս երկու ուսումնասիրություն, որոնք նույնպես ապավինում էին ինքնահաշվետվություն ուսումնասիրությանը (Self-report study), նման արդյունքներ են ցույց տվել։ Այնուամենայնիվ, երեք ուսումնասիրություններից ոչ մեկը ցույց չի տվել, թե ինչքան ժամանակ է ինչ-որ մեկը տալկ օգտագործել, և թե որքանով է դրանից նրանց քաղցկեղի ռիսկը մեծանում, ինչը ակնկալվում է քաղցկեղածինների և այլ թունավոր նյութերի հետ փորձարկումներում (տե՛ս դոզա-արձագանքման հարաբերակցություն Dose–response relationship) :
2020 թվականի մայիսին, ի պատասխան պահանջարկի նվազման, J&J- ն հայտարարել է, որ կդադարեցնի ԱՄՆ-ում և Կանադայում տալկի վրա հիմնված մանկական փոշու վաճառքը, բայց կշարունակի վաճառել այն այլ շուկաներում։ Հայտարարության մեջ ընկերությունը նշում է, որ տալկի վրա հիմնված փոշու առկա մանրածախ քանակը կվաճառվի մինչև դրա սպառումը, միևնույն ժամանակ, ընկերության եգիպտացորենի հիմքի վրա հիմնված մանկական փոշին կշարունակի վաճառել ԱՄՆ-ում և Կանադայում ։
Օփիոնային համաճարակ
2018 թվականին ընկերության մատը խառն էր ԱՄՆ-ի օփիոնային համաճարակի մեջ և դարձավ դատական հայցի թիրախ ։ 2018 թվականի մայիսի դրությամբ հայտնաբերվեցին ավելի քան 500 օփիատային դեպք ընդդեմ Ջոնսոն Ջոնսոն ընկերության և նրա մրցակիցների ։ Այդահոյում Ջոնսոնը և Ջոնսոնը դատական գործի մի մասն է կազմում, որով ընկերությունը մեղադրվում է օփիոնային գերդոզավորման հետևանքով առաջացած մահերի համար ։
Կառուցվածք
Ստորև ներկայացված է J&J համաշխարհային գիգանտ կորպորացիայի կառուցվածքը, որն առաջացել է որոշ միաձուլումների և ձեռքբերումների արդյունքում։ Սա համապարփակ ցուցակ չէ. ընկերության շրջանակները շարունակ փոփոխվում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Johnson & Johnson Կատեգորիա:Դեղագործական ընկերություններ Կատեգորիա:Դեղագործություն Կատեգորիա:Կորպորատիվ խմբեր
Հենրիկ Սմբատյան
Հենրիկ Համազասպի Սմբատյան, ջութակահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1974)։ Պրոֆեսոր (1982)։
Կենսագրություն
1956 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1962 թվականից դասավանդում է նույն կոնսերվատորիայում, 1995 թվականից՝ պրոռեկտոր։ Հեղինակ է ձեռնարկների, մեթոդական աշխատությունների և մշակումների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1934 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ջութակահարներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Առստամ Առստամյան
Առստամ Առստամյան (11 փետրվարի, 1969, Թաղասեռ, Հադրութի շրջան - 27 սեպտեմբերի, 1992, Բանաձոր), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Առստամ Առստամյանը ծնվել է 1969 թ. փետրվարի 11-ին Հադրութի շրջանի Թաղասեռ գյուղում։ Տեղի տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Հադրութի Մ.Մանվելյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է հրշեջ կայանում։ Հայրենի գյուղի ջոկատի կազմումասնակցել է Արցախյան գոյամարտին։ Եղել է նաև Սարինշենի ջոկատի հրամանատարը։ Մասնակցել է մի շարք մարտերի։ Զոհվել է 1992 թ. սեպտեմբերի 27-ին Բանաձորի մերձակայքում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ դուստր։ Հանգչում է Թաղասեռի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Փետրվարի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 27 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Թաղասեռ գյուղում ծնվածներ
Գյուղացիների արշավանք
Գյուղացիական խաչակրաց արշավանք, Խաչակրաց առաջին արշավանքի առաջին փուլ։ Տևել է մոտ 6 ամիս՝ 1096 թվականի ապրիլից մինչև հոկտեմբեր։ Հասարակ գյուղացիների բանակը, որը գլխավորում էին Պետրոս Ճգնավորն ու Վալտեր Գոլյակը, գործնականորեն ամբողջապես ջախջախվել են Իկոնիայի սուլթան Կիլիջ Արսլան I-ի գլխավորած, քանակով գերակշռող և լավ զինված սելջուկների բանակից։ Գյուղացիական խաչակրաց արշավանքը հայտնի նաև որպես Ժողովրդական խաչակրաց արշավանք կամ Աղքատության խաչակրաց արշավանք։
Արշավանքի սկիզբ
Հռոմի պապ Ուրբանոս II-ը հույս ուներ, որ Խաչակրաց առաջին արշավանքը կսկսի 1096 թվականի օգոստոսի 15-ին (Աստվածածնի վերափոխման տոն), բայց գյուղացիների և աղքատ ասպետների ամբոխները իրենց սեփական նախաձեռնությամբ դեպի Երուսաղեմ շարժվեցին դրանից մի քանի ամիս առաջ։ Խաչակրաց արշավանքներին նախորդող տարիներին Եվրոպային ցնցեց երաշտը, սովն ու ժանտախտը։ Բնակչությունը աղքատացել էր, այդ պատճառով խաչակրաց արշավանքը շատերին իրենց ֆինանսական վիճակը վերականգնելու միջոց էր թվում։ Բացի դրանից, 1095 թվականի բնական երևույթները (լուսնի խավարում, օդաքարային անձրև և այլն) բացատրվում էին որպես Աստծո օրհնություն արշավանքի համար։ Խաչակրաց արշավանքի գաղափարը դարձավ այնքան հայտնի, որ արդյունքում, ըստ տարբեր աղբյուրների, այնտեղ ուղևորվեց 100-300 հազար մարդ, այդ թվում՝ կանայք և երեխաներ, մեծամասնությամբ հասարակ մարդիկ ։
Շարժման հոգևոր առաջնորդ դարձավ միաբան Պետրոս Ամյենցին, ում կոչում էին «Ճգնավոր»։ Ցնցոտիներով, էշի վրա նստած շրջելով՝ նա ավետում էր խաչակրաց արշավանքը Հյուսիսային Ֆրանսիայում և Ֆլանդրիայում։ Շատերն էին նրան հավատում ինչպես Աստծո մարգարեի։ Պետրոսը պնդում էր, որ ավետելը նրան տրված է Քրիստոսի կողմից և ցույց էր տալիս այն հղումն, որն իբր ապացուցում է դա։ Նրանց կողմից հավաքած բանակի մեծ մասը անգրագետների, հանցագործների ամբոխ էր, և նրանք ցանկացած խոշոր քաղաք ընդունում էին որպես Երուսաղեմ։ Բայց արշավանքին մասնակցում էին նաև անկեղծ ուխտավորները, որոնք ոչ մի շահ չէին հետապնդում, այլ ցանկանում էին գոհացնել Աստծուն։
Այդ առաջին խաչակիրների խմբերը իրենց հետ չէին վերցրել ո'չ պաշարներ, ո'չ գումակ և չէին ճանաչել ոչ մի կարգապահություն։ Զորքի առաջապահ ջոկատում, որը ղեկավարում էր Վալտեր Գոլյակը, կար ընդամենը ութ ձիավոր։ Խաչակիրները շարժվում էին Արևելք` ճանապարհին հավաքելով ողորմություն, թալանելով, գողություն անելով, սպանելով և բռնություններ կիրառելով։
Որոշ պատմիչների մեկնաբանմամբ, որը այս կերպ Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցին դիտմամբ պլանավորել է և իրականացրել «ավելորդ բերանների» ոչնչացումը.Կոստանդնուպոլիս է հասել խաչակիրների կեսից ոչ ավելին։
Հրեաների ջարդ
«Աղքատության» խաչակիրների հարձակմանը առաջինը ենթարկվեցին եվրոպաբնակ հրեաները, թեև նրանք քաղաքների պաշտպանության համար եպիսկոպոսներին մեծ գումար էին վճարել։ Պետրոս Ամյենցու հետևորդները հրեական ջարդեր կազմակերպեցին Ռուանում և Քյոլնում. այս քաղաքում էլ սկսվեց արշավանքը։ Հրեաները տեսնելով, որ խաչակիրները չեն խնայի նույնիսկ երեխաներին, Մայնց քաղաքում կատարեցին զանգվածային ինքնասպանություն՝ սպանելով նույնիսկ ծծկերներին, կամ էլ կրոնափոխ եղան և դարձան քրիստոնյա ։ Նույն ճակատագրից չխուսափեցին նաև Մոզել, Տրիր, Շպայեր և Վորմս քաղաքները։
Հետագա իրադարձություններ
Առաջինը Հունգարիայի թագավորությանը մոտեցավ Վալտեր Գոլյակի անջատ անջատ ջոկատը։ Հունգարիայի թագավոր Կալման I Գրքասերը գյուղացիների բանակին սպասելով՝ զորքերը հանեց սահմաններ։ Կալմանը թույլ տվեց խաչակիրներին անցնել իր տարածքներով և նույնիսկ խոստացավ երբեմն ապահովել նրանց պարենով, եթե նրանք պահպանեն կարգ ու կանոնը։ Բայց Չեխիայի իշխան Բրժետիսլավ II ջախջախեց տեղանքն ավերած դուքս Էմիգո Լեյնինգենի զորքերը, և այդ լուրը հասավ արշավանքի մյուս մասնակիցներին։
Խախտելով պայմանագիրը՝ չքավորներն սկսեցին զբաղվել իրենց սովորական գործով՝ թալանով։ Արդյունքում հունգարական զորքերի հետ բախման համար զորքից մնաց ընդամենը մի քանի հարյուր մարդ, որոնք Կոստանդնուպոլիս հասան դժվարությամբ։ Հետագայում, հետևելով կարգ ու կանոնին՝ նույն այս ճանապարհով անցան Պետրոս Ամյենցու աղքատները։
Կոստանդնուպոլիս
1096 թվականի աշնանը Կոստանդնուպոլսում հավաքվեց մոտ 180 000 մարդ։ Երկար դեգերումներից չարացած և ուժասպառ խաչակիրների այս «բանակը» Բյուզանդիայի կայսեր Ալեքսիոս Կոմնենոսի համար դառնում էր վտանգավոր։ Պրոֆեսիոնալ բանակի փոխարեն Կոմնենոսը տեսավ սովյալների բազմություն և դա համարեց որպես ծաղրանք Պապի կողմից, հասկանալով, որ նմանատիպ զորքերը ի վիճակի չեն կռվել լավ զինված մուսուլմանների հետ։ Սանձարձակ ուխտավորները, իրենց ժամանման պահից սկսած, մի քանի շաբաթվա ընթացքում թալանեցին և ավերեցին տասնյակ տներ, մի քանի դղյակներ, հարյուրավոր առևտրական կրկպակներ և նույնիսկ եկեղեցիներ, թեև հույները նրանց սնունդ էին մատակարարում և կացարան տրամադրում՝ նրանց հայտնվելուց այս ու այն կողմ չփախչելով։ Սկզբում Ալեքսիոսը համոզում էր Ճգնավորին՝ սպասել խաչակիր-ասպետներին Փոքր Ասիայում, սակայն եկվորների հանդուգն արարքը ստիպեց հնարավորինս շուտ ազատվել նրանցից։
Արշավանքի ավարտ
Բյուզանդական նավատորմը քրիստոնյա աշխարհազորայիններին Բոսֆորի միջով ուղարկեց, որտեղ նրանք ճամբար խփեցին Ցիվիտոտի մոտակայքում։ «Չքավորները» կարգապահություն չէին ցուցադրում, և Պետրոս Ճգնավորի խորհուրդներին հակառակ, գյուղացիների ջոկատները սկսեցին ինքնակամ ցրվել սելջուկների տարածքներով։
Գյուղացիներից թվով ամենաշատը Ռենո Դե Բրեյի գլխավորությամբ շարժվեց դեպի Սելջուկյան պետության մայրաքաղաք Նիկեա, ճանապարհին գրավելով թույլ և սակավաթիվ կայազորով հսկվող թուրքական Խերիգորդոն ամրոցը ։ Սակայն Կիլիջ Արսլան I-ը ամրոցն անջատեց ջրի աղբյուրներից, և նրանք շուտով ստիպված հանձնվեցին։ Այնուհետև սուլթանը լրտեսներ ուղարկեց Ցիվիտոտի ճամբար՝ լուրեր տարածելու, թե իբր ֆրանկները գրավել են Նիկեան։
Խաչակիրները դուրս եկան և շարժվեցին նիկեյան ճանապարհով։ Հոկտեմբերի 21-ին Նիկեայի և Դրակոն բնակավայրի միջև ընկած նեղ մարգագետնում նրանք ընկան թուրքերի լարած ծուղակը և գլխովին ջախջախվեցին. մոտ 25 000 գյուղացի-խաչակիրներ զոհվեցին ։ Վալտեր Գոլյակի դիակը ավելի ուշ գտնվեց։ Մուսուլմանները նրա մարմինի մեջ յոթ նետ էին խրել։ Պետրոս Ամյենցուն հաջողվեց վերադառնալ Կոստանդնուպոլիս։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խաչակրաց առաջին արշավանք Կատեգորիա:11-րդ դարի խաչակրաց արշավանքներ
Մարմնի լեզու
Մարմնի լեզուն չպետք է շփոթել ժեստերի լեզվի հետ, քանի որ ժեստերի լեզուները խոսվող լեզուների նման ամբողջական են, ունեն իրենց բարդ քերականության համակարգերը և կարող են ցուցադրել բոլոր լեզուներում առկա լեզվին բնորոշ բոլոր հատկանիշները ։ Մարմնի լեզուն, մյուս կողմից, չունի քերականության համակարգ և քանի որ շարժումները բացարձակ իմաստ չունեն, այն պետք է լայնորեն մեկնաբանել ։ Այսպիսով, սա ժեստերի լեզվի նման լեզու չէ և պարզապես կոչվում է «լեզու»՝ հայտնի մշակույթի շնորհիվ։
Համայնքում կա որոշակի վարքագծին համաձայնեցված մեկնաբանություններ։ Լեզվի մեկնաբանությունները կարող են տարբեր լինել երկրից երկիր, մշակույթից մշակույթ։ Այս մասով կան հակասություններ, թե արդյոք մարմնի լեզուն համընդհանուր է։ Մարմնի լեզուն ոչ վերբալ հաղորդակցության ենթաբազմություն է, որը սոցիալական փոխազդեցության ժամանակ լրացնում է վերբալ հաղորդակցությանը ։ Այն օգնում է կառուցել հարաբերություններ երկու մարդկանց միջև և կարգավորել նրանց փոխգործակցությունը, որը հաճախ կարող է լինել անորոշ։
Դիմախաղ
Որոշ հետազոտություններ ցույց են տվել, որ դիմախաղը և մարմնական արտահայտումները (մարմնի լեզուն) անհատի զգացողությունները մեկնաբանելու ժամանակ համընկնում են ։ Վարքագծային փորձերը ցույց են տվել, որ դիմախաղի ճանաչումը պայմանավորված է մարմնական արտահայումների ընկալմամբ։ Սա նշանակում է, որ ուղեղը միաժամանակ մշակում է մարմնի արտահայտություններն ու դիմախաղը ։ Այս հետազոտությունների առարկաները ցույց են տվել դիմախաղի հիման վրա անհատի զգացմունքների դատողությունների ճշգրտությունը։ Սա պայմանավորված է նրանով, որ դեմքն ու մարմինը սովորաբար գտնվում են միասին իրենց բնական համամասնություններով, և որ դեմքի ու մարմնի հուզական ազդանշանները լավ փոխկապակված են։
Օրինակ՝ աչքերի շուրջ կնճիռների բացակայությունը ենթադրում է պոտենցիալ կեղծ ժպիտ։ Մի պահ հետազոտողները հավատում էին, որ հրամանատարության տակ գտնվելու ժամանակ համարյա անհնար է իրապես ժպտալ։ Եթե մարդ ի սրտե է ժպտում, ապա նրա աչքերը կնճռոտվում են։ Երբ դուք կեղծում եք, ապա նրանք չեն կնճռոտվում։ Եթե ինչ-որ մեկը փորձում է ուրախ երևալ, սակայն նա ուրախ չէ, դուք չեք տեսնի նրա կնճիռները։ Վերջերս Հյուսիսարևելյան համալսարանի հետազոտողները հայտնաբերել են, որ մարդիկ, եթե անգամ նրանք ուրախ չեն, կարող են հանգիստ կեղծել Դյուշենի ժպիտը (ակներև են կնճիռները)։
Մարմնի դիրք
Զգացմունքները կարող են տեսանելի լինել նաև մարմնի դիրքից կախված։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ մարմնի կեցվածքն ավելի ճշգրիտ ճանաչելի է այն ժամանակ, երբ զգացմունքը համեմատվում է տարբեր կամ չեզոք զգացման հետ ։ Օրինակ՝ զայրացած մարդը մյուսի նկատմամաբ դոմինանտ (գերիշխանություն) պահվածք կցուցադրի, և նրա դիրքը ցույց կտա մոտենալու միտումներ։ Համեմատելով սա ավելի երկչոտ մարդու հետ կնկատենք, որ նա իրան ավելի թույլ է զգում, ենթարկվող է և իր մարմնի դիրքը ցույց կա, որ նա ավելի խուսափողական միտումներ ունի ՝ ի հակադրություն բարկացած մարդու։
Նստելը կամ կանգնելը նույնպես որոշակի զգացմունքներ են նշանակում։ Անձը, որը մինչև վերջ հենված է աթոռին, խոսակցության ընթացքում ժամանակ առ ժամանակ առաջ է գալիս և գլխով է անում, ապա նա բաց, հանգիստ և լսելու ընդունակ մարդ է։ Մյուս կողմից, եթե մարդը խաչել է իր ոտքերն ու ձեռքերը, ոտքերով թեթևակի հարվածում է գետնին, ապա նա անհագիստ է իրեն զգում և մեկուսացված է քննարկումից ։
Կանգնած խոսակցությունների ժամանակ, եթե անձի ձեռքերը գտնվում են նրա գոտկատեղում և ոտքը ուղղված է դեպի զրուցակիցը, ապա կարելի է ասել, որ նրան հետաքրքրում է խոսակցությունը, և նա ուշադիր է։ Այնուամենայիվ, դիրքի փոքր փոփոխությունն էլ կարող է ուրիշ բան նշանակել ։ Ձեռքերը գոտկատեղին դնելը Բալիում համարվում է կոպիտ (ինչպես վերևում ասվել է, մարմնի լեզուն երկրից երկիր կարող է փոխել իր նշանակությունը)։
Ժեստեր
Ժեստերը շարժումներ են, որոնք կատարվում են մարմնի մասերով (օրինակ ձեռքեր, բազուկներ, մատների ֆալանգներ, գլուխ, ոտքեր) և կարող են լինել կամավոր կամ ակամա ։ Բազուկի ժեստերը կարող են մեկնաբանվել մի քանի ձևով։ Քննարկման ժամանակ երբ մեկը կանգնում, նստում կամ անգամ քայլում է ձեռքերը ծալած, այն հիմնականում ողջունելի ժեստ չէ։ Այն կարող է ցույց տալ, որ անձն ամենայն հավանականությամբ ցանկություն չունի լսելու բանախոսի տեսակետը և գաղտնի մտքեր ունի։ Բազուկների ժեստի օրինակ է նաև դրանք մեկը մյուսի վրա խաչելու ժեստը, որը ցույց է տալիս անապահովության և վստահության բացակայության զգացումը ։
Համաձայն Բարբարա Փիսի և Ալլեն Փիսի, ովքեր «Մարմնի լեզվի վերջնական գրքի» հեղինակներն են, ցանկացած մարդ թոթովում է իր ուսերը։ Թոթովելը համընդհանուր ժեստի լավ օրինակ է, որով անձը ցույց է տալիս, որ նա չի հասկանում, թե խոսքն ինչի մասին է։ «Սա բազմակի ժեստ է, որն ունի երեք գլխավոր մաս․ ցուցադրել ձեռքի ափերը՝ ի նշան անկեղծության և որ ոչինչ թաքնված չկա այնտեղ, կուզիկանալ՝ դրանով իսկ պաշտպանել կոկորդը հարձակումից, և ունքերը բարձրացնելը, որը համընդհանուր է՝ ի նշան երախտապարտության» ։
Ձեռքերի ժեստերը հաճախ ցուցադրում են անձի լավ կամ վատ տրամադրությունը և զգացողությունները։ Հանգիստ ձեռքերը վկայում են վստահության և ինքնավստահության մասին, մինչդեռ սեղմված ձեռքերը կարող են մեկնաբանվել որպես սթրեսի կամ զայրույթի նշաններ։ Եթե մարդը ձեռքերը ճտճտացնում է, ապա դա վկայում է նրա նյարդային ու անհանգիստ լինելու մասին ։
Մատների ժեստերը նույնպես կարևոր են անձի տրամադրությունն ու զգացողությունները տեսնելու համար։ Մատների պարբերաբար շարժումը կարող է նշանակել, որ տվյալ անձը անհանգիստ է, շտապում է կամ մտահոգություն ունի։ Որոշ մշակույթներում մարդուն մատնացույց անելն ընդունելի է։ Այնուամենայնիվ, մարդիկ, ովքեր կիսում են հինդուական հավատալիքները, մարդուն մատով ցույց տալը համարում են վիրավորական։ Փոխարենը նրանք մատնանշում են նրանց իրենց բութ մատով ։ Միևնույն ժամանակ բութ մատը բարձր պահելն ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և Գերմանիայում կարող է նշանակել «OK» կամ «լավ է»։ Սակայն կան երկրներ, օրինակ՝ Իրանը, Բանգլադեշը և Թաիլանդը, որտեղ այս ժեստը համարվում է վիրավորական և հավասարազոր է ԱՄՆ-ում միջնամատ ցույց տալուն ։
Մի շարք մշակույթներում գլուխն ուղղահայց թափահարելը նշանակում է «Այո» կամ համաձայնության նշան է։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ մարդիկ, ովքեր ծնվել են համր, խուլ կամ կույր, նույնպես օգտագործում են այս ժեստը ի նշան համաձայնության։ Այսինքն՝ այս ժեստը բնածին է ։
Ձեռքսեղմումներ
Ձեռքսեղմումները, որպես այդպիսին, լինում են ողջույնի ժամանակ և հիմնականում կատարվում են հանդիպումների, շնորհավորանքների ժամանակ, համաձայնությունների ավարտից հետո։ Դրանք հիմնականում ցույց են տալիս մարդկանց վստահության մակարդակը և նրանց զգացմունքները ։ Ուսումնասիրությունները առանձնացրել են ձեռքսեղմումների մի քանի տարբերակ, օրինակ՝ մատի սեղմում, ոսկրերի ճնշում (չափից շատ ուժեղ ձեռքսեղմում), թառամած ձուկ (շատ թույլ ձեռքսեղմում, որը վտանգավորներից է) և այլն։ Ձեռքսեղմումները տարածված են Միացյալ Նահանգներում և դրանք կատարվում են նաև տղամարդու և կնոջ միջև։ Սակայն իսլամական մշակույթում տղամարդ ոչ մի դեպքում չպետք է ձեռքսեղմում ունենա կնոջ հետ (և հակառակը)։ Նմանապես, հինդուական մշակույթներում հինդու տղամարդը երբեք չեն կարող ձեռքսեղմում ունենա կնոջ հետ։ Փոխարենը, նրանք ողջունում են կանանց ձեռքերի ափերը իրար միացնելով, ինչպես սովորաբար անում են աղոթելու ժամանակ։
Ամուր, ընկերական ձեռքսեղմումը արդեն երկար ժամանակ է խորհուրդ է տրվում բինզես աշխարհում՝ որպես առաջին լավ տպավորություն թողնելու միջոց։ Նմանատիպ ողջույնը հին աշխարհում կատարվում էր անծանոթին քո՝ անզեն լինելը ցույց տալու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոչ վերբալ հաղորդակցություն
Կանսանո
Կանսանո (Cansano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 269 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 6,67 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 40,3 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բառնա
Բառնա (Barnas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 226 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 149 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 96-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,4 %։ 96 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 86 անձ (45 տղամարդ և 41 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ 53 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արարատ Առստամյան
Արարատ Առստամյան (3 նոյեմբերի, 1973, Ստեփանակերտ - 3 հունիսի, 1992, Ասկերանի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Արարատ Առստամյանը ծնվել է 1973 թ. նոյեմբերի 3-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ Երբ Արցախում սկսվել է չհայտարարված պատերազմը, կամավորագրվել է թիվ 1 վաշտին, այնուհետև՝ «Ցեղակրոնների» ջոկատին։ Մասնակցել է պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. հունիսի 3-ին՝ Նախիջևանիկից ավտոմեքենայով վերադառնալիս, Հարավ գյուղի մոտ, ականի պայթյունից։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի Հուշահամալիրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 3 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ
Մեր երեխաները
«Մեր երեխաները» (Тайна), ռուսական ընտանեկան կինոկատակերգություն, որի ռեժիսորն է Արտյոմ Ակսյոնենկոն ։
Սյուժե
Նոր տարվա նախաշեմին կրկեսում՝ մի կախարդական ներկայացման ժամանակ, միահյուսում է երկու աղջիկների ճակատագիրը, որոնք բոլորովին տարբերվում էին միմյանցից։ Սոնյան ապրում է հարուստ հայրիկի` կոնֆետների կայսրության սեփականատիրոջ հետ, իսկ Կատյան և նրա եղբայր Կոլյան մեծանում են մանկատանը։ Նրանք ծանոթ չեն, բայց նրանց միավորում են սերը դեպի քաղցր Թագավորության մասին հեքիաթները, որը հորինել է Սոնյայի մայրը՝ ով հայտնի մանկագիր է։ Սակայն այդ պատմության ավարտը բացակայում է։ Սոնյան համոզված է, որ մոր՝ հեքիաթի վերջին էջը կվերադարձնի երջանկություն իր ընտանիքին, և դրա համար նա նույնիսկ պատրաստ է Կատյայի հետ տեղերով փոխվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռուսական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ֆիլմեր
Կարապետ Դեմիրճյան (բժիշկ)
Կարապետ Դեմիրճյան (Արևմտյան Հայաստան, Սեբաստիայի վիլայեթ, Ազիզիեի գավառակ, Բյունյան - 1915), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Կարապետ Դեմիրճյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիայի վիլայեթի Ազիզիեի գավառակի Բյունյան գյուղաքաղաքում։ Բժշկական կրթություն է ունեցել և Կ. Պոլսում բժիշկ աշխատել։ Եղել է ՍԴՀԿ-ի անդամ։ 1915 թվականին Կ. Պոլսում ձերբակալվել է և բանտարկվել Դեպո բանտում։
Աքսորի ճանապարհին սպանվել է կամ մահացել ժանտախտից։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:1915 մահեր
Վիկկա
Վիկկա (Wicca, ), արևմտյան նորհեթանոսական կրոն, որի հիմքում ընկած է բնության պաշտամունքը ։ Այն տարածվել է 1954 թվականին Ջերալդ Գարդների շնորհիվ, որը պաշտոնաթող եղած անգլիացի պետական ծառայող էր, և այդ ժամանակ նա այդ կրոնն անվանեց կախարդություն (Witchcraft)։ Նա պնդում էր, որ կրոնը, որին ինքը հաղորդակից էր, հնագույն կախարդության ժամանակակից փրկված կրոնն է, որը գաղտնի գոյություն է ունեցել հարյուրամյակների ընթացքում՝ հիմքում ունենալով մինչքրիստոնեական եվրոպական հեթանոսությունը։ Գարդների պնդման ճշմարտացիությունը միանշանակ ապացուցված չէ, այդ իսկ պատճառով համարվում է, որ վիկկայական աստվածաբանությունը առաջ է եկել վաղ 1920-ական թվականներին։ Հետևորդների կարծիքով վիկկայի արմատները դարերի խորքում են՝ մինչպատմական Մայր երկրի և Մեծ աստվածուհու պաշտամունքում։
Վիկկայականները (վիկկաններ) հիմնականում երկրպագում են Աստծուն (ավադաբար եղջյուրավոր աստծուն) և Աստվածուհուն (ավանդաբար Եռակի աստվածուհուն), որոնք երբեմն հանդես են գալիս որպես բարձրագույն պանթեիստական Աստվածության մասեր, որը դրսևորում է իրեն տարբեր բազմաստվածային կերպարներում։ Վիկկայում հատուկ են ծիսական կախարդությունների կիրառումը, ազատ բարոյական նորմերը և Տարվա անիվի 8 տոների նշումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր հեթանոսություն Կատեգորիա:Մոգություն Կատեգորիա:Արարողություններ Կատեգորիա:Վիկկա
Վարդագույն շրջան (նկար, Պիկասո)
Պիկասոյի Վարդագույն շրջան, (Période rose), ներկայացնում է իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի կյանքի և աշխատանքի կարևոր ժամանակաշրջան, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել ժամանակակից արվեստի վրա։ Այն սկսվել է 1904 թվականին, երբ Պիկասոն ապրում էր Մոնմարտրում, բոհեմական բանաստեղծների ու գրողների հետ։ Հաջորդելով Պիկասոյի Կապույտ շրջանին, որը ներկայացնում էր աղքատություն, մենակություն և բաժանում` մռայլ երանգներով` կապույտի գերակշռմամբ, Վարդագույն շրջանը ներկայացնում է ծաղրածուների, արլեկինների, դիմակահանդեսային կերպարների` օգտագործելով առավել կենսական` կարմիր, նարնջագույն, վարդագույն երանգներ։
Պիկասոյի Վարդագույն շրջանը տարածված է համարել նկարչի ոճային փորձարկումների սկիզբը պրիմիտիվիզմի հետ, որն ազդեցություն է կրել նախահռոմեական Իբերական քանդակագործությունից, Օվկիանիայի և Աֆրիկայի արվեստից։ Սրան հաջորդել է Պիկասոյի Աֆրիկյան շրջանը, որն սկսվել է 1907 թվականին` իր գագաթնակետին հասնելով Ավինյոնի աղջիկները կտավով, որը գլուխգործոց է համարվում ։
Ակնարկ
Վարդագույն շրջանը տևել է 1904-1906 թվականներին ։ Պիկասոն երջանիկ էր Ֆերնանդե Օլիվիերի հետ հարաբերություններով, ում նա հանդիպել էր 1904 թվականին, և սա հնարավոր տարբերակներից մեկն է, որի պատճառով նա փոխել էր իր նկարելու ոճը։ Արլեկինները, կրկեսի խաղացողները և ծաղրածուները հաճախ էին հանդիպում Վարդագույն շրջանում և հայտնի էին դարձնում Պիկասոյի արվեստը տարբեր հարթակներում նրա երկար կարիերայի մնացած հատվածում։ Կատակերգական կերպարը` արլեկինը, որը սովորաբար հայտնվում էր շերտավոր հագուստով, դարձել է Պիկասոյի անհատական խորհրդանիշը։
Վարդագույն շրջանն առավել բնութագրվում է որպես ֆրանսիական ազդեցություն կրած, մինչդեռ Կապույտ շրջանը համարվում է առավել իսպանական, չնայած որ երկու ոճերն էլ զարգացել են այն ժամանակ, երբ Պիկասոն ապրում էր Փարիզում։ Կապույտ շրջանը սկսվել է 1901 թվականի վերջին և հաջորդել է Պիկասոյի ընկերոջ` Կարլոս Կասագեմասի մահվանը և նկարչի մեծ դեպրեսիային ։ Այն տևել է մինչև 1904 թվական, երբ Պիկասոյի հոգեբանական դրությունը կարգավորվել է։ Վարդագույն շրջանը կոչվել է այս շրջանում նկարչի կողմից օգտագործած չափազանց շատ վարդագույնի պատճառով։
Պիկասոյի երրորդ ամենաբարձր գնով վաճառված նկարը` Ծխամորճով տղան, նկարվել է Վարդագույն շրջանի ընթացքում։ Այս շրջանի այլ նշանակալի գործերից են «Շապիկով կինը» (1904-05), «Դերասանը» (1904-1905), Երկու երիտասարդ (1905), Արլեկինի ընտանիքը (1905), Արլեկինի ընտանիքը կապիկի հետ (1905), La famille de saltimbanques (1905), Տղան շան հետ (1905), Մերկ տղան (1906), Ձիավարող տղան (1905-06) ևԱյծով աղջիկը (1906)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասո Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի նկարներ
Կոնստանս II (Անտիոքի դքսուհի)
Կոնստանս (Constance de Tarente, ), Անտիոքի դքսուհի (1130-1163 թթ.)։
1136 թվականին Կոնստանսն տասը տարեկան հասակում ամուսնացել է Ռայմունդ դը Պուատյեի հետ, ով իր երիտասարդ կնոջից երեք անգամ մեծ էր։ Ինաբեի ճակատամարտում Ռայմունդի մահից (1149 թ.) չորս տարի անց՝ 1153 թվականին, Կոնստանսն ամուսնանում է Ռենո դը Շատիլյոնի հետ։
1160 թվականին Ռենո դը Շատիլյոնը գերի է ընկնում մուսուլմանների մոտ (նա տասնվեց տարի շարունակ անհավատների ձեռքերում է մնացել և այդպես էլ այլևս Անտիոք չի վերադարձել)։ Այդ ժամանակներում Կոնստանսի որդին դառնում է չափահաս և հայտարարում է գահի ձեռք բերման իր իրավունքների մասին։ Կոնստանսը չի ցանկանում հրաժարվել գահից և արդեն 1163 թվականին Կիլիկիայից օգնություն էր խնդրում, սակայն Անտիոքի բնակչությունն ըմբոստանում է, իսկ այնուհետև գահընկեց են անում Կոնստանսին և Բոհեմունդ III-ը դառնում է Անտիոքի իշխանը։
Երեխաններ
Կատեգորիա:Անտիոքի դքսուհիներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Աշոտ Հայրունի
Աշոտ Նորայրի Հայրունի, պատմաբան, բանասեր, թարգմանիչ, պատմական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր, գերմաներենի մասնագետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1964 թ. Սեպտեմբերի 1-ին Վարդենիսի շրջանի Խաչաղբյուր գյուղում։ 1981 թ. ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1981-1986 թվականներին ուսանել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետում։ 1982-1985 թթ. զուգահեռաբար ուսանել է նաև ԵՊՀ Հասարակական մասնագիտությունների ֆակուլտետի գերմաներենի բաժնում։ 1986-1990 թվականներին աշխատել է Վարդենիսում որպես տեղական ռադիոհաղորդումների խմբագիր և շրջանային թերթի բաժնի վարիչ։ 1987-1990 թվականներին հեռակա ուսանել է ասպիրանտուրայում։ 1991 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 1990-1994 թվականներին եղել է «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթի բաժնի վարիչ։ 1992-1993 թվականներին զուգահեռաբար դասախոսել է Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարանում։ 1994-1996 թվականներին աշխատել է ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպական երկրների վարչությունում` որպես գերմաներենի մասնագետ։ 1997 թվականին զբաղվել է գիտահետազոտական աշխատանքով Գերմանիայում՝ Հալլեի Մարտին Լյութերի անվան համալսարանում։ 2003 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն գերմանացի հայագետ Յոհաննես Լեփսիուսի հայագիտական գործունեությանը նվիրված թեմայով։ 2005 թվականից Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս է։ 2005 թվականից դասախոսում է ԵՊՀ Իջևանի մասնաճյուղում, 2008 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանում։ Նրան շնորհվել է պրոֆեսորի գիտական կոչում։ Չորս մենագրության և ավելի քան երեք տասնյակ գիտական հոդվածների հեղինակ է, որոնց զգալի մասը լույս է տեսել գերմանական գիտական պարբերականներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Հիջրա
Հիջրա (արաբ. هجرة` գաղթ, վերաբնակեցում), Մուհամմադ մարգարեի գաղթը կամ փախուստը Մեքքայից Յասրիբ (Մադինա) 622 թվականին։ Օմար խալիֆի օրոք (634-644) Հիջրայի տարին դարձավ իսլամական թվականության սկիզբ։ Հիջրայի օրացույցը լուսնային է, տարին ունի 354 կամ 355 օր, 12 ամիս՝ մեկընդմեջ 30 և 29 օրով։ Այդ պատճառով Հիջրայի տարեթվերը տարբեր են գրիգորյան տոմարի համեմատ։ Իրանում, Աֆղանստանում և Պակիստանում հիջրայի լուսնային օրացույցից զատ գործում Է նաև 9-րդ դարում մշակված հիջրայի արեգակնային օրացույցը, որը նույնպես սկսվում Է 622 թվականից՝ ըստ արեգակնային տարիների։ Հիջրայի արեգակնային օրացույցը Իրանում և Աֆղանստանում գործում է որպես պաշտոնական օրացույց։
Մեծ Հիջրայի սկիզբն ընդունված է համարել 622 թվականի հուլիսի 16-ը. այդ օրը 17 տարի հետո մուսուլմանների կողմից հայտարարվել է դարասկիզբ։ Սակայն մուսուլմանների տեղահանությունը Մեքքայից ավելի վաղ է սկսվել։ Մուսուլմանները Մեքքան թողնում էին ոչ մեծ խմբերով, նաև միայնակ։ Այն բանից հետո, երբ Մուհամմադը պայմանավորվեց յասրիբցիների հետ և վերջիններս ընդունեցին իսլամ, զանգվածաբար տեղափոխվեցին Յասրիբ։ Վերջիններս ստացան «մուհաջիրներ» անունը։ Հիջրան համարվում է ոչ միայն կրոնական, այլև քաղաքական ակտ։ Այս առումով Հիջրան նշանակում է հին ցեղային կարգերի խզում և նոր կարգերի ձևավորում։
Կատեգորիա:Իսլամ
Գրիգոր Դեյիրմենճյան
Գրիգոր Դեյիրմենճյան (1882, Բրուսայի մարզ, Նիկոմիդիայի գավառակ, Օվաջըկ գյուղ - ?), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Գրիգոր Դեյիրմենճյանը ծնվել է 1882 թվականին, Բրուսայի մարզ Նիկոմիդիայի գավառակի Օվաջըկ գյուղում։ 1900 թվականին ավարտել է Օվաջըկի ազգային վարժարանը։ 1907 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական համալսարանը։
Մի գիշեր թուրք լրտես Քեմալը նրան ձերբակալել է ընկերոջ՝ Հակոբ Արսենյանի հետ՝ «Պրո-Ար­մե­նիա», «Դրօ­շակ», «Անա­հիտ» և այլ հեղափոխական թերթեր ընթերցելու մեղադրանքով։ Նաև ամբաստանվել է իբր վտանգավոր հեղափոխական և գաղտնի ռումբ պատրաստող։ Զինված ոստիկանների խստիվ հսկողությամբ, շղթայակապ տարվել են կենտրոնական բանտ, ուր, չգործած մեղքերի խոստովանություն կորզելու համար, ստորացուցիչ հարցաքննությունների և ահավոր չարչարանքների են ենթարկել նրան։ 21 օր բանտարկված մնալուց հետո ազատ են արձակվել։ Ազատվելուց հետո Գրիգոր Դեյիրմենճյանն ուղարկվել է Մանասթըր և Գրչովա գավառի թաղապետական բժիշկ նշանակվել։ Այստեղ մի հեղափոխական կռվի ժամանակ վտանգավոր օրեր է անցկացրել։
1908 թվականին օսմանյան սահմանադրության վերահաստատումից հետո Կ. Պոլիս է տեղափոխվել։ Որոշ ժամանակ անց տեղափոխվել է Յալովայի մոտ գտնվող և 1000 տնից բաղկացած զուտ հայաբնակ Չենկիլեր գյուղը և բժիշկ աշխատել։ Այստեղ ամուսնացել է պարտիզակցի մանկապարտիզպանուհի օրիորդ Արաքսի Միքայելյանի հետ։
1911 թվականի հոկտեմբերին Սիվրիհիսարի թաղապետական բժիշկ է նշանակվել։ Այստեղ բժիշկը միաժամանակ եղել է Սիվրիհիսարի վարժարանների հոգաբարձության և Օգնական միության ատենապետը, Լսարանի վարչության անդամ։
Այդ ժամանակ արդեն Մեզիրե էին եկել «Թեշ­քի­լաթ-ի մախ­սու­սե»-ի («Հա­տուկ կազ­մա­կեր­պու­թյուն») արյունարբու չեթեները և սկսել 4000 անզեն ու անմեղ հայ զինվորականների ձերբակալություններն ու սպանությունները։ Նրանք այնուհետև ձերբակալել, բանտարկել ու սպանել են Խարբերդի 400 հայ երևելիների, որից հետո մնացած հայությունը Եդեսիա է աքսորվել։
Այդ դեպքերից մի քանի օր հետո Տիգրանակերտի ճանապարհին դաժանորեն սպանվել են հայ կաթոլիկ առաջնորդը, 5 հայ մայրապետներ և զինվորությունից ազատված 5 հայ բժիշկներ։ Այդ ընթացքում բժիշկ Գրիգորը 3 ամիս թաքնվել է Կարինի հիվանդանոցում աշխատող և զինվորությունից չազատված բժիշկ Միքայել Քեշիշյանի ընտանիքի բնակարանում (Քեշիշյանն ու նրա ընտանիքի անդամները Մեզիրեում ապրելու արտոնված էին)։ Ընդհանուր աքսորից առաջ բժիշկ Գրիգորի ընտանիքը Պարտիզակից եկել էր Սիվրիհիսար և, որպես բժիշկ-սպայի ընտանիքի անդամներ, զերծ մնացել աքսորից ու այդտեղ մնացել մինչև 1918 թվականը։ Այնուհետև բժիշկը Խարբերդից տեղափոխվել է Սեբաստիա և ծառայել տեղի հիվանդանոցում։ Սեբաստիայում ծառայելու ընթացքում կարողացել է Դեյր-էլ-Զո­րի սպանդից ազատել իր ազգականներից 7-ին, սակայն ավելի քան 100-ը նահատակվել են թուրքերի ձեռքով։
1918 թվականին զինադադարից հետո վերադարձել է Նիկոմիդիա, ուր զբաղվել է ազգային հասարակական եռանդուն գործունեությամբ. եղել է Ազգային միության անդամ, վարժարանի հոգաբարձության ատենապետ, Հայաստանի օգնության կոմիտեի տեղի մասնաճյուղի և Հայ Կարմիր խաչի գանձապահ։ 1922 թվականի հուլիսին քեմալականները Նիկոմիդիայի վրա մեծ հարձակում են գործել։
Գրիգորն ստիպված է եղել փախչել Միտիլլի, այստեղից՝ Զմյուռնիա, ապա՝ Մա­նի­սա։ 1922 թվականի սեպտեմբերի առաջին օրերին սկսվել է Զմյուռնիայի աղետը և բժիշկը շոգենավով փախել է Միտիլլի։ 1922-1923 թվականներին Միտիլլիում եղել է դպրոցի հոգաբարձության ատենապետ և Գաղթականության հանձնաժողովի անդամ։ 1923-1926 թվականներին բնակվել է Հունաստանի հյուսիսային Թրակիա շրջանում։ 1926-1931 թվականներին ապրել է Հունաստանի Քոմոթինի քաղաքում և եղել նորաստեղծ Կապույտ խաչի ատենապետ և Գաղթականության հանձնաժողովի անդամ։
1931 թվականին տեղափոխվել է Դրամայի շրջան և այնտեղ հաստատվել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:1882 ծնունդներ
Վերջին տաճարականը
Սյուժե
Նյու Յորքի Մետրոպելիտեն թանգարանում Վատիկանի գանձերի ցուցադրության բացման ժամանակ ներս են խուժում 12-րդ դարի ասպետների նման հագնված չորս հեծյալներ և գողանում են միջնադարյան գաղտնի սարքը։ Հնէաբան Տեսս Չեյկինը (Միրա Սորվինո) և ՀՖԲ-ի գործակալ Շոն Դելին (Սքոթ Ֆոուլի) շրջում են երեք մայրցամաքներով՝ որոնելով սարքը գողացողներին ու փորձելով բացահայտել Տաճարական ասպետների գաղտնիքը ։
Քննադատությունը Թուրքիայում
«Վերջին տաճարականը» մինիսերիալը քննադատման էր ենթարկվել Թուրքիայում՝ թուրքական պետության տարածքը արաբական աշխարհի մաս ներկայացնելու համար ։ Ֆիլմում իրադարձություններն ընթանում են Բոդրում քաղաքում, որ գտնվում է Եգեյան ծովի ափին։ Շարժանկարը ցույց է տալիս այդ թուրքական քաղաքը իբրև լքված անապատ, իսկ իրականում դա կանաչապատ նավահանգիստ է և աշխույժ առևտրական բնակավայր։
Պավղոս
Պաւղոս, Պողոս (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ են), 13-րդ դարի հայ քարգործ վարպետ։ Պաւղոսի կազմած մեզ հայտնի երեք խաչքարերը գտնվել են Գոշավանքում։ Դրանցից երկու լավագույնները դրված են եղել Մ․ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հարավային մուտքի աջ ու ձախ կողմերում (արևելյանը, որը մեջտեղից երկու կես է եղել, այժմ Հայաստանի պատմության պետական թանգարանում է), իսկ երրորդը՝ Մ․ Հոգու մատուռի մոտ։ Պաւղոսը խաչքարային արվեստի ամենատաղանդավոր վարպետներից է։ Նրա գործերին բնորոշ են բազմերանգությունը, զարդերի նրբահյուս ոճավորումը, «գեղանկարչական» թեթևությունը, կոթողային վեհությունը։ Քարգործ վարպետի անունը հանդիպում է միայն Ս․ Հոգու մատուռի խաչքարի վրա՝ ութթեանի աստղի զարդաքանդակի մեջ հյուսված, «ՊԱՒՂՈՍ» ձեով։tԱրձանագրությանtմեջtթվականը եղծված է, սակայն նշված է, որ այն կազմել է Պաւղոսը և իր եղբոր՝ Հովհաննեսի հետ կանգնեցրել ծնողների հիշատակին։ Պաւղոսի խաչքար, Գոշավանք (XIII դարի), գործ՝ Պաւղոսի (այժմ՝ Հայաստանի պատմության պետական թանգարանում, Երևան) խաչքարերից մեկի վրա է պահպանվել թվականը (1291)։ Պաւղոսի և նույն շրջանի վարպետ Մոմիկի խաչքարերի արվեստը ոճական ներքին հարազատություն ունի։
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ
Բիտուրու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն երկրներ
Արթուր Առստամյան
Արթուր Առստամյան (15 ապրիլի, 1962, Բաքու - 5 փետրվարի, 1993, Վաղուհաս, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Արթուր Առստամյանը ծնվել է 1962 թ. ապրիլի 15-ին Բաքու քաղաքում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, պրոֆտեխուսումնարանում ստացել սառնարաններ վերանորոգող վարպետի որակավորում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է մոնտաժային վարչությունում։ Ընդունվել է Բաքվի նավթի և քիմիայի ինստիտուտի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։ 1988 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան և ուսումը շարունակել Երևանի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետում, իսկ 1989 թ-ին տեղափոխվել է Ստեփանակերտ, և որպես ինժեներ աշխատել ջրային տնտեսությունում։ Մասնակցել է Ղարաբաղի պաշտպանությանը։ 1992-ից՝ ջոկատի կազմում, այնուհետև որպես տանկային գումարտակի կապի ստորաբաժանման հրամանատար մասնակցել է Արցախի տարածքային ամբողջականության պահպանման համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. փետրվարի 5-ին Մարտակերտի շրջանի Վաղուհաս գյուղի ազատագրական մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Արիության և Արցախի «Արիության համար» մեդալներով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ասկերանի շրջանի Քռասնի գյուղի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Ապրիլի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 5 մահեր Կատեգորիա:1993 մահեր
Դամպլյո
Դամպլյո (Dampleux), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլե Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 437 մարդ։
Տնտեսություն
2011 թվականի տվյալներով 277 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 209-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 68-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 75,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,2 %)։ 209 աշխատունակ բնակիչներից 193-ը աշխատում էին (100 տղամարդ և 93 կին), անաշխատանք էին 16-ը (7 տղամարդ և 9 կին)։ 68 անգործունակ մարդկանցից 27ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 19-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Բուլղար (լեռ)
Բուլղար , լեռնագագաթ Կիլիկիայում, Բուլղար լեռների բարձր գագաթներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի լեռներ
Արաուկանյան պատերազմ
Արաուկանյան պատերազմ (Guerra de Arauco), իսպանական կայսրության մեջ մտնող Չիլիի թագավորության կրեոլյան բնակչության և մապուչեների (նաև ուիլիչեներ, պիկունչեներ, կունկոներ) միջև շարունակական պատերազմ ։
Մարտական գործողությունների թատերաբեմը տարածվել է Մատակիտո գետից մինչև Ռելոնկավիի ծոցը, իսկ հիմնական գործողությունները տեղի են ունեցել Կոնսեպսիոն քաղաքի և Բիո Բիո ու Արաուկանիա շրջանների միջև ։
Այս պատերազմները շարունակվել են գրեթե երեք հարյուրամյակ՝ 1536 թվականից մինչև Չիլիի անկախության հռչակումը։ Գործողությունները տեղի են ունեցել տարբեր ինտենսիվությամբ։ Հետագայում արաուկանյան պատերազմը շարունակվեց չիլիցիների և մապուչեների միջև, որն առավել հայտնի է որպես «Արաուկանիայի հաշտեցում»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի պատմություն Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմություն Կատեգորիա:Իսպանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Չիլիի պատերազմներ Կատեգորիա:16-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:19-րդ դարի պատերազմներ
Հիսարյան լեռնաշղթա
Հիսարյան լեռնաշղթա (Hisor tizmasi), լեռնաշղթա Միջին Ասիայում, Պամիրա-Ալայան լեռնահամակարգի արևմտյան մասում (Ուզբեկստան և Տաջիկստան)։ Երկարությունը մոտ 200 կմ է, բարձրությունը՝ մինչև 4643 մ։ Ջրբաժան է Զերավշանի և Ամուդարյայի ավազանների միջև։ Կազմված է բյուրեղային ապարներից, թերթաքարերից, ավազաքարերից և գրանիտներից։ Կենտրոնական մասում է Իսկանդերկուլ (2176 մ) լիճը։ Լանջերին մերձարևադարձային տափաստաններ են, դրանցից վեր՝ ճմախոտային և ծառաթփուտային բուսականություն, ավելի վեր՝ ենթալպյան, ալպյան մարգագետիններ և լեռնային քսերոֆիտներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաջիկստանի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
2048 (խաղ)
«2048», ՋավաՍկրիպտ ծրագրավորման լեզվով ստեղծված բրաուզերային խաղ, որի հեղինակը տասնիննամյա իտալացի ծրագրավորող Գաբրիելե Չիրուլլին (Gabriele Cirulli) է։ Խաղադաշտը քառակուսի է (4x4): Խաղի նպատակը «2048» սալիկը ստանալն է (ցանկության դեպքում կարելի է շարունակել)։ Խաղի կոդը բաց է և տեղադրված է ծրագրավորողի GitHub էջում ։
Պատմություն
«2048» խաղը գրվել է երկու օրից քիչ ժամանակում՝ որպես ծրագրավորման վարժություն։ Ըստ «Լոս Անջելես Թայմս» թերթի հեղինակի խոսքերի՝ Չիրուլլին իր ստեղծածը համարել է «պատահական ներխուժում խաղային արդյունաբերություն» և չի նախատեսում հետագայում զբաղվել խաղերի մշակմամբ ։ «2048» խաղի նախատիպը համարվում է առևտրային «Threes» խաղը, որի հեղինակներին դուր չի եկել «2048»-ի հաջողությունը և այն անվանել են «չհաջողված գրագողություն» ։ App Store-ում «Threes» խաղի թողարկումից հետո հայտնվեցին համանման «1024» և «2048» խաղերը՝ մշակված այլ ծրագրավորողների կողմից ։ Չիրուլլին խոստովանել է, որ խաղը ստեղծելիս ոգեշնչվել է հենց այդ խաղերով ։
Ըստ որոշ հաշվարկների՝ խաղի ընթացքում կարելի է հավաքել առավելագույնը 3 932 100 միավոր ։ Սալիկի առավելագույն հնարավոր նոմինալը 4x4 ստանդարտ դաշտում 131 072 է, m*n դաշտում` —2^{(mn+1)} : «2048»-ի կանոններով՝ խնդիրը PSPACE _ ամբողջով մեծ ուրվագծի ստանալն ու տրված թվի հասանելիությունը NP բարդության m*n դաշտի տրված ուրվագծով պարզելն է  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:2014 տեսախաղեր Կատեգորիա:IOS խաղեր Կատեգորիա:Windows Phone խաղեր Կատեգորիա:Մաթեմատիկական խնդիրներ Կատեգորիա:Գլուխկոտրուկներ
Հիստամին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իմիդազոլներ Կատեգորիա:Նեյրոտրանսմիտեր Կատեգորիա:Ամիններ
Կամզա
Կամզա (ալբաներեն՝ Kamëz, Kamza), քաղաք և համայնք Ալբանիայում՝ Տիրանայի գավառում, երկրի մայրաքաղաքից 7 կիլոմետր դեպի հյուսիս ։ Համայնքը կազմավորվել է 2015 թվականին իրականացված վարչատարածքային բարեփոխումների արդյունքում, երբ միմյանց են միացվել Կամզա ու Պասկուքան բնակավայրերը։ Համայնքի վարչական կենտրոնը Կամզան է , որը մեծությամբ ութերորդ քաղաքն է Ալբանիայում ։ Զբաղեցնում է 37.20 կմ2 տարածք ։ 2011 թվականի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 66.841 , իսկ ամբողջ համայնքինը 2019 թվականին կազմել է 104.190:
Կամզան դիմել էր Եվրոպայի կանաչ մայրաքաղաք (European Green Capital Awards) մրցանակաբաշխությանը մասնակցելու համար ։
Պատմություն
Մինչև 1990-ական թվականները Կամզան սակավաբնակ էր, բնակիչներն էլ հիմնականում զբաղվում էին գյուղատնտեսական աշխատանքներով։ Երկրում կոմունիստական վարչակազմի տապալումից հետո ինչպես մայրաքաղաք Տիրանա, այնպես էլ նրան մերձ Կամզա մարդկանց մեծածավալ ներհոսք տեղի ունեցավ Ալբանիայի տարբեր վայրերից, և չափազանց կարճ ժամանակամիջոցում բնակչության թվաքանակը կտրուկ կերպով աճեց։  Կամզան համբավվել է Ալբանիայում նաև իր փողոցների յուրօրինակ անվանումներով. դրանք տարբեր երկրների մայրաքաղաքների, միջազգային ճանաչում ունեցող անձանց ու կազմակերպությունների անուններ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալբանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալբանիայի աշխարհագրություն
Հիպսոմետրիա
Հիպսոմետրիա,  աշխարհագրական քարտեզների վրա երկրի մակերևույթի ռելիեֆի արտահայտումը հորիզոնականների (իզոհիպսերի) օգնությամբ։ Հորիզոնականները, կախված ռելիեֆի բնույթից, քարտեզի մասշտաբից և նպատակից, անցնում են բարձրությունների տարբեր ինտերվալներով։
Կատեգորիա:Քարտեզագրություն Կատեգորիա:Գեոմորֆոլոգիա
Գագիկ Ռոստոմյան
Գագիկ Ռոստոմյան, հայ դերասան։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2007)։
Հեռուստատեսություն
Նույն թվականից միաժամանակ որպես հաղորդավար աշխատում է Հայաստանի հանրային ռադիոյում, 2000 թվականից վարում է «Կուլիսներ» հեղինակային հաղորդաշարը։ 2001 թվականից «Հայրենիք» հեռուստաընկերությունում վարել է «Մեր հայրենիքի պատմությունը» հաղորդաշարը, 2005 թվականից «Ար» հեռուստաընկերությունում՝ «Պատմություն հայոց», 2008 թվականից՝ «Հայկական հետք», 2009 թվականից վարում է «Մեր մեծերը» հաղորդաշարերը ։
Ֆիլմեր
1977 թվականից մասնակցել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կրկնօրինակման աշխատանքներին, կրկնօրինակել է գլխավոր և էպիզոդիկ դերեր ։
Նկարահանվել է՝
Յոն Անդրեեսկու
Անդրեեսկու Յոն (Ion Andreescu, ), ռումինացի նկարիչ։ ՌՍՀ ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1948, հետմահու)։
Կենսագրություն
Սովորել է Բուխարեստի Գեղարվեստի դպրոցում (1869-1872) և Փարիզի ժյուլիանի ակադեմիայում (1879 -1881)։ 1870-ական թվականների վերջերին հարել է Բարբիզոնի դպրոցին։