Մարտական_ձի
Սյուժե
1912 թվականին ամերիկյան Դևոն կոմսությունում Ալբերտ Նարրակոտտը տեսնում է մի ձի և հիացմունքով հետևում, թե ինչպես է դաշտում քուռակը վազվզում իր մոր շուրջը։ Ալբերտի հայրը՝ Թեդը, փորձում է աճուրդի ժամանակ գնել քուռակին, չնայած ընկերը խորհուրդ է տալիս գնել ավելի հարմար ձի, որը կաշխատի ֆերմայում։ Թեդի մոտ ցանկություն է առաջանում հաղթել իր հողատիրոջը, ով նույնպես մասնակցում է աճուրդին և ստիպում է Թեդին՝ բարձրացնել ձիու գինը ավելի ու ավելի շատ։ Գնելով քուռակին մեծ գումարի դիմաց՝ Թեդի չի կարողանում վճարել վարձավճարը, և հողատերը սպառնում է վերցնել ֆերման, եթե չվճարի մինչև աշուն։ Թեդը խոստանում է տեղավորվել տրված ժամանակահատվածում՝ ասելով, թե կարող է հերկել քարքարոտ տարածքը և ցանել շաղգամ։ Ալբերտը ձիուն անվանում է Ջոուի և օրերով մարզում է նրան։ Նրա ամենալավ ընկերը՝ Էնդրյու Իթոնը, հետևում է, թե ինչպես է Ալբերտը սովորեցնում ձիուն կատարել մի շարք հրամաններ։ Թեդը մասնակցել էր պատերազմի, որից հետո ցավում է նրա ոտքը, հաճախ խմում է տափաշշից, որը միշտ իր հետ է վերցնում։ Ալբերտի մայրը՝ Ռոուզը, ցույց է տալիս Ալբերտին մեդալները, որոնք Թեդը Աֆրիկայում ծառայության ժամանակ ստացել էր։ Լինելով ծանր վնասված՝ Թեդը հերոսաբար ցույց էր տվել իրեն մարտական դաշտում և պարգևատրվել «Մեծարգո ծառայություն» (англ. Distinguished Conduct Medal) մեդալով։ Ռոուզը տղային տալիս է հոր նավադրոշը, պատմելով, որ հայրը չի հպարտանում իր զինվորական ծառայությամբ և նետել է դրոշը, բոլոր մեդալները, բայց մայրը վերցրել և պահպանել է դրանք՝ ամուսնուց գաղտնի։ Ալբերտը Ջոուին սովորեցնում է վարել հողը և զարմացնում է բոլոր հարևաններին, որոնք ցանկանում էին նրան վարկաբեկել։ Նա վարում է հողը և տնկում շաղգամ։ Որոշ ժամանակ անց թեթև անձրևը լվանում է մշակաբույսերը։ Սկսվում է Առաջին Համաշխարհային պատերազմը։ Թեդը, վարձավճարը վճարելու համար, ձիուն տանում է վաճառքի։ Այնտեղ նա ձիուն վաճառում է հրամանատար Նիկոլլոսին։ Այն ժամանակ, երբ արդեն գործարքը կնքված էր, Ալբերտը վազելով գալիս է և խնդրում է չտանել Ջոուին։ Հրամանատարը հանգստացնում է տղային խոստանալով, որ կխնամի ձիուն և պատերազմից հետո, եթե հաջողվի կբերի նրան տուն։ Ալբերտը փորձում է գնալ բանակ, բայց տարիքային սահմանափակության պատճառով չի թույլատրվում ծառայել։ Հրամանատար Նիկոլլոսի գնալուց առաջ Ալբերտը ձիու սանձի վրա կապում է հոր դրոշը։ Հրամանատար Նիկոլլոսը սովորեցնում է Ջոուին հմտություններ, որոնք անհրաժեշտ են պատերազմի ժամանակ։ Ջոուին գնդի զորանոցում ծանոթանում է Տոպտորնո անունով ձիու հետ, որը մայոր Ստյուարտի ձին է և շուտով կապվում է նրա հետ։ Մի քանի շաբաթից նրանց գունդը գնում է Ֆրանսիա։ Շուտով ժամանման ժամանակ Նիկոլլոսի գունդը հարձակվում է անպաշտպան գերմանացիների ճամբարի վրա, բայց նրանք նահանջում են անտառ, որտեղ հանդիպում են հեծելազորային գնդացիրին։ Նիկոլլոսը և նրա ուղեկիցները փախչում են, իսկ գերմանացիները հավաքում են ձիերին որպես ավար։ Ջոուին Տոպտորնի հետ հրաժարվում են սանիտարական մեքենան լծելուծ, որը կառավարում են երկու գերմանական զինվոր` Գյունտերը և իր 14 տարեկան եղբայրը` Միքայելը։ Գյունտերը գտնված դրոշը տալիս է եղբորը, որն ընդգրկված է բանակում, չնայած երիտասարդ տարիքին, և խնդրում է նրան փախչել։ Միքայելը չի լսում և Գյունտերը վերցնում է Տոպտորնին հասնում բանակին և տանում եղբորը։ Նրանք ուզում են գնալ Իտալիա, սակայն գիշերը գերմանացիները գտնում են նրանց ջրաղացի մոտ և գնդակահարում են։ Դրանից հետո փոքրիկ աղջիկ Էմիլին, ով ապրում էր ֆերմայում իր պապիկի հետ, գնում է ջրաղաց և այնտեղ գտնում երկու ձիերին։ Էմիլին տառապում է մի հիվանդությամբ, որի պատճառով նրա ոսկորները դառնում են ավելի փխրուն, պապիկը վախենում է և չի թողնում նրան ձի հեծնել։ Երբ գերմանական զինվորները գալիս են և հավաքում ամբողջ պաշարը, Էմիլին ձիերին թաքցնում է իր ննջասենյակում։ Պապիկը թոռնիկին իր ծննդյան տոնի առթիվ նվիրում է թամբ և թույլատրում է զբոսնել Ջոուի հետ։ Մի քանի րոպե անց գերմանացիների հեռանալուց հետո զինվորները նկատոմ են աղջկան և տանմում են ձիերին։ Պապը Ալբերտի դրոշը պահում է իր մոտ։ Ջոուին և Տոպտորնին ստիպում են քաշել հրացանները։ Նրանց աչքի առաջ ձիերը, որոնք նույն աշխատանքն են անում, հերթով մահանում են։ Շուտով նրանց հետևում էր գերմանացի հրամանատարը` Ֆրիդրիխը, ով շատ էր սիրում ձիերին, աշխատում է նրանց գործը հեշտացնել։ Այդ ժամանակ 1918 թվականն էր։ Ալբերտը վերջապես հայտնվում է ռազմաճակատում, մասնակցում է հարյուրօրյա հարձակման իր ընկերոջ` Էնդրյու Իթոնի հետ։ Հրաշքով Ալբերտը խուսափում է փամփուշտից և ոչնչացնում գնդացիրը, բացի այդ նա թույլ չի տալիս բրիտանական զորքերին առաջ շարժվել։ Բրիտանացիները գրավում են խրամատը, բայց այնտեղ նրանց համար գազի թակարդ էին պատրաստել, հենց այնտեղ էլ մահանում է Էնդրյուն, իսկ Ալբերտը ժամանակավոր տեսողությունից զրկվում է։ Մոտավորապես նույն օրը գերլարվածության պատճառով Տոպտորնը մահանում է, ում ոտքը վերջերս վնասվել էր։ Հենց այդ ժամանակ անսպասելիորեն անգլիացիները հարձակվում են և նահանջող գերմանացիները բռնի ուժով Ֆրիդրիխին տանում են իրենց հետ։ Ջոուին մնում է մահացած Տոպտորնի մոտ։ Այդ ժամանակ բրիտանական տանկն է մոտենում, որը նրան գցում է ծուղակը՝ փշալարերով պատված։ Ծանրաշարժ մեքենայից Ջոուին մի կերպ է փախչում։ Վախեցած Ջոուին հայտնվում է ճակատամարտի դաշտում և երեկոյան խճճվում է խրամատի փշալարերի մեջ։ Ճակատամարտից հետո տիրում է լռություն։ Ամերիկացիները ճակատամարտի դաշտում նկատում են ձիուն և Կոլինը հակառակ հրամանի բարձրացնում է սպիտակ դրոշ և գնում է ձիուն փրկելու։ Կոլինը օգնում է Ջոուին։ Փոքրիկ վիճաբանությունից հետո նա ձիուն տանում է ճամբար։ Ռազմական բժիշկը տեսնում է ձիու վնասավածքը, հրամայում է նրան սպանել, չհավատալով, որ ձիուն հնարավոր է փրկել։ Այնպես է ստացվում, որ Ալբերտը այդ ժամանակ իմանում է բուժքույրից, որ ճամբար են բերել մի հրաշք ձիու, ով ողջ էր մնացել երկու մենամարտող ճակատների միջև ընկած հատվածում։ Եվ, երբ սերժանտը հրացանը դնում է ձիու գլխին, լսվում է մի բվային ձայն, հենց այն ձայնը, որ Ջոուին սովորեցրել են արձագանքել վեց տարի առաջ։ Ձին գլուխը բարձրացնում է՝ խանգարելով մահապատիժը։ Սերժանտը կրկին հրացանը դնում է ձիու ճակատին, բայց նորից լսվում է ձայնը, զինվորները բացում են ճանապարհը, որ Ալբերտը անցնի։ Ալբերտը կրկին այդ ձայնն է հանում և Ջոուին փախչում է իր հին ընկերոջ մոտ։ Ալբերտը ապացուցում է, որ ձին իրենն է, ցույց տալով նշան, որը ցեխով էր պատված և բժիշկը խոստանում է փրկել նրան։ Պատերազմը վերջանում է։ Ալբերտը առողջանում է, բայց ձին՝ ինչպես բանակի սեփականություն, աճուրդի է հանվում։ Զինվորները և սպաները հավաքում են գումար, որպեսզի գնեն Ջոուին, սակայն մի մսագործ գումարը բարձրացնում է մինչև երեսուն ֆրունտ, որի մեծ մասը հավաքել էին Ալբերտի ընկերները։ Եվ թվում էր, որ ձին կգնի մսագործը, բայց այստեղ հայտնվում է Էմիլիի պապիկը և տեղեկացնում է, որ վճարում է հարյուր ֆրունտ, իսկ եթե չհերիքի նա պատրաստ է վաճառել իր վերարկուն և վերարկուի գումարը չհերիքելու դեպքում կավաճառի նաև ագարակը և կվճարի հազար ֆրունտ։ Պապիկը ձին գնում է և ուզում է տանել նրան։ Ալբերտը հասնում է նրանց և խնդրում է Ջոուին տան իրեն, բայց պապիկը պատասխանում է, որ իր թոռնիկը մահացել է և նա երեք օր քայլելով եկել է, որ ստանա «հրաշք ձիուն»՝ նրա հիշատակի համար։ Սակայն տեսնելով, որ ձին ուզում է մնալ Ալբերտի հետ, պապիկը ցույց է տալիս մարտական դրոշը և հարցնում է Ալբերտին, թե ինչ է սա։ Ալբերտը միանգամից ճանաչում է դրոշը և պապիկը համոզվելով, որ ձին նրան է պատկանում, տալիս է նրան ձիուն դրոշի հետ՝ ոչինչ չվերցնելով դրա փոխարեն։ Ալբերտն ու Ջոուին վերադառնում են տուն՝ ծնողներ մոտ, որտեղ Ալբերտը դրոշը տալիս է հորը։ Հայրը դրոշը պինդ սեղմում է ձեռքում։