cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆեոդոր Ռոկոտովի տուն
Պատմություն
1785 թվականի հուլիսի 25-ին Գեղարվեստների կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսը Ստարայա Բասմաննայա փողոցում ձեռք է բերում հողակտոր, բայց արդեն 1789 թվականին այն վաճառում է Աննա Պետրովնա Շերեմետևային և տեղափոխվում է Վորոնցովյան փողոց։ Ստույգ տեղեկություններ այն մասին, որ տունն այդ ժամանակ արդեն վերջնականապես կառուցված էր, չեն պահպանվել։ Առաջին անգամ շենքը հայտնվել է 1803 թվականի հատակագծում։ Այն ժամանակ տունը մեկհարկանի էր, երկրորդ հարկը կառուցվել է միայն XIX դարում ։
1836 թվականին դաստակերտի գլխավոր տունը քանդվել է, նրա տեղում գնդապետ Վ. Ֆ. Սվյատլովսկին կառուցել է նորը։ Սակայն այս տունն էլ XX դարում քանդվել է ։
XX դարի սկզբին շինության սեփականատեր է դարձել ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Վասիլի Իվանովիչ Սոկոլովը։ Մոտավորապես 1908 թվականից հետո այս հողակտորը դարձել է Ադոլֆ Ֆրիդրիխովիչ Շիլլերի սեփականությունը ։
Մինչև մեր օրերը պահպանված երկհարկանի կողաշենքը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է ։
Հիմնանորոգվել է 2015 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1786 հիմնադրումներ
Արպոնվիլ
Արպոնվիլ (Harponville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 148 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.75 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 21 կմ հյուսիս-արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իգոր Վիհրով
Իգոր Վիհով (Igors Vihrovs, ծնվել է՝ 6 հունիսի, 1978, Ռիգա, Լատվիայի ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի մարմնամարզիկ, անկախ Լատվիայի պատմության մեջ առաջին օլիմպիական չեմպիոնը։
Ալչակդերե
Ալչակդերե, գյուղ Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Գտնվում էր Կարդարե գետի վերին հոսանքի շրջանում՝ ցածրադիր սարահարթում։
Իգոր Վիհրով
Կենսագրություն
Իգոր Վիհրովը ծնվել է 1978 թվականի հունիսի 6-ին Ռիգայում։ Մարմնամարզությամբ սկսել է զբաղվել 7 տարեկանից։ 2000 թվականին նախնական մրցումների արդյունքներով (որոնցում նա հանդես էր եկել ավելի լավ, քան իր հասակակից Եվգենի Սապրոնենոկոն) ընդգրկվում է Լատվիայի օլիմպիական հավաքականի կազմում, և անսպասելիորեն վաստակում է ոսկե մեդալ ազատ ոճի վարժություններ մարզաձևում՝ այդպիսով դառնալով անկախ Լատվիայի առաջին օլիմպիական չեմպիոնը։ 2001 թվականին Գենտում կայացած աշխարհի առաջնության ժամանակ արժանացել է բրոնզե մեդալի։ 29 տարեկան հասակում վնասվածքի պատճառով ստիպված է եղել թողնել մեծ սպորտը։ Իգոր Վիհրովը Եվգենի Սապրոնենկոյի հետ միասին մարզադպրոց է բացել երեխաների համար։
Ալչակդերե
Բնակչություն
20-րդ դարի սկզբին ուներ 10 տուն հայ և 13 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Իգոր Վիհրով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիացի մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:Լատվիացի օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Վահան Թեքեյան
Վահան Գալուստի Թեքեյան, հայ բանաստեղծ։ Հայ բանաստեղծության հարուստ աշխարհում իրենց ուրույն ու չքնաղ երանգներն ունեն Վ. Թեքեյանի ստեղծագործությունները։ Նա եղեռնից պատահաբար փրկված հայ այն լավագույն ստեղծագործողն է, որը բարձր պահեց ապագայի հավատը և իր ստեղծագործություններում արծարծեց կենսուրախության ու հերոսության գաղափարները։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1878 թվականի հունվարի 21-ին Կ. Պոլսի Օրթագյուղ թաղամասում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, եղել Ներսիսյան, Պերպերյան, Կեդրոնական վարժարանների սանը։ 1896 թվականին որպես առևտրական պաշտոնյա մեկնում է Եվրոպա, ապա հաստատվում Եգիպտոսում։ Այստեղից անընդհատ աշխատակցում է արևմտահայ պարբերականներին, իսկ 1905 թվականից ժամանակի հայ գրողներին համախմբում իր հիմնադրած «Շիրակ» պարբերականի շուրջը։
Համիդյան բռնակալության անկումից հետո Թեքեյանը «Շիրակը» տեղափոխում է Կ. Պոլիս, հաստատվում այստեղ, մասնակցում ազգային-հասարակական կյանքին։ 1914 թվականին Թեքեյանը կրկին Եգիպտոսում էր, մի բարեբախտության, որը նրան հնարավորություն տվեց փրկվելու արյունահեղ կոտորածից։ Սակայն գրական-մանկավարժական կյանքը ծննդավայրում անցկացնելու ձգտումը դարձյալ հանգիստ չի տալիս նրան, և վերադառնալով Պոլիս` սկսում է խմբագրել «Ժողովուրդի ձայն» օրաթերթը, ապա վարում Կեդրոնական վարժարանի տնօրենի պաշտոնը։ Քաղաքական կյանքը, այնուամենայնիվ, ստիպում է գրողին կրկին ապաստան գտնել Եգիպտոսում, ուր մինչև կյանքի վերջը խմբագրում է «Արև» օրաթերթը։
Վախճանվել է Կահիրեի Հելիոպոլիս թաղամասում իր վարձած սենյակում (երբևէ ընտանիք չի կազմել ու տուն չի ունեցել)՝ 1945 թ. ապրիլի 4–ին, առավոտյան ժամը 4.30-ին ։ Թեքեյանի աճյունը հանգչում է Կահիրեի հայկական գերեզմանատանը։
Ստեղծագործական աշխատանք
1901 թ. Փարիզում հրատարակվում է Թեքեյանի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Հոգեր»։ Այնուհետև, նա հրատարակել է «Հրաշալի յարութիւն» (1914), «Կէս գիշերէն մինչև արշալոյս» (1919), «Սէր» (1933), «Հայերգութիւն» (1943) և «Տաղարան» (1944) ժողովածուները։
Թեքեյանի լիրիկական պոեզիան սիմվոլիզմի և ռոմանտիզմի յուրօրինակ համադրություն է։
Թեքեյանի երկերում քիչ չեն նաև հայ ժողովրդի պատմությունից և ավանդություներից քաղված զրույցների մշակումները։
Հայ ընթերցողները Վ. Թեքեյանի թարգմանությունների շնորհիվ ծանոթացել են նաև համաշխարհային գրականության դեմքերի՝ Շեքսպիրի, Վիկտոր Հյուգոյի, Շառլ Բոդլերի, Օսկար Ուայլդի և ուրիշների արժեքավոր գործերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևմտահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Բերչետո
Բերչետո  (Berceto), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 2430 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 131 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43042։ Հեռախոսային կոդը՝ 0525։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Մոդերաննոն։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հոկտեմբերի 22-ին։
Ատանկուր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 252 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 176 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 119-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 119 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (63 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (7 տղամարդ և 11 կին)։ 57 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Քսանա
Քսանա, կամ Սանա ( Xana), աստուրիական դիցաբանության կերպար։ Միշտ հանդես է գալիս կնոջ կերպարանքով. նա մի արարած է, որը օժտված է ծայրահեղ գեղեցկությամբ։ Համարվում է, որ Քսանան բնակվում է մաքուր ակունքներ ունեցող շատրվաններում, գետերում, ջրվեժներում կամ անտառային շրջաններում։ Նա սովորաբար նկարագրվում է որպես բարեկազմ աղջիկ՝ երկար սպիտակ կամ բաց շագանակագույն մազերով (առավել հաճախ գանգուր), որոնք նա խնամում է արևի կամ լուսնի լույսից պատրաստված ոսկե կամ արծաթե սանրով։ Աստուրիական xana բառի ծագումն անհայտ է, չնայած որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ այն ծագում է Դիանա աստվածուհու լատիներեն անունից։
Հեքիաթներ Քսանաների մասնակցությամբ
Քսանաների մասին պատմությունները կարելի է բաժանել չորս տեսակի։ Առաջինը այն պատմություններն են, որոնցում Քսանաները երեխաներ ունեն։ Այդ պատմություններում Քսանաները փոխանակում են իրենց երեխաներին այլ կանանց երեխաների հետ։ Երկրորդն այն պատմություններն են, որոնցում Քսանաները տառապում են նզովքից։ Այդ պատմություններում նրանք կարող են ապակախարդվել հատուկ արարողությունից հետո։ Պատմությունների երրորդ տեսակում Քսանաները ունեն մեծ գանձեր և հարստություններ։ Քսանան կարող է ստանալ հարստությունը պատահաբար կամ զոհաբերության ժամանակ կամ գողության արդյունքում. մի քանի այդպիսի պատմություններում, պատմության հերոսը կարող էր ստանալ այդ հարստությունից, բայց մեծ մասամբ դա տեղի չէր ունենում։ Եվ վերջապես չորրորդ տեսակում հավաքված են պատմություններ, որոնցում Քսանաները չարամիտ են։ Այս տեսակում առավել կարևոր են այն պատմությունները, որոնցում Քսանաները տուն են մտնում դռան անցքով, կախարդում են որևէ մեկի, ստանում են կենդանիների կերպարանք և որոնցում Քսանաները տալիս են կախարդական գոտի ։
Քսանաները գրականության մեջ
Կուբայական գրող Դիանա Չավյանոն Քսանաներին հիշատակում է իր The Island of Eternal Love հայտնի նովելում։ Հերոսներից մեկը հանդիպում է Քսանային այն պահին, երբ նա սանրում է իր վարսերը, և նրանց խոսակցությունը շրջադարձային է դառնում սյուժեի հետագա ընթացքի համար։
Կելլի Արմստրոնգի Darkness Rising նովելների շարքում նշված են երեք կերպար, որոնք համարվում են Քսանաներ։ Նրանք դարձել են Քսանաներ գենետիկ մոտիվացիայի արդյունքում՝ հիմք դնելով գերբնական ցեղի։ Նրանց որևէ տոհմին պատկանելը և գերբնական ուժերով օժտված լինելը հաստատվում է The Rising նովելում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Իսպանիայի մշակույթ Կատեգորիա:Աստուրիական դիցաբանություն
Լյուսի Հոբս Թեյլոր
Լյուսի Հոբս Թեյլոր (Lucy Hobbs Taylor, ), ԱՄՆ-ում առաջին կինը, որն ստացել է ատամնաբույժի կրթություն (1866 թվականին ավարտել է Օհայո նահանգի ատամնաբուժական քոլեջը) ։
Վաղ տարիներ
Լյուսի Հոբսը ծնվել է 1833 թվականի մարտի 14-ին Նյու Յորք նահանգի Կոնստեբլ քաղաքում։ Իր գործունեության սկզբում նա եղել է Միչիգան նահանգի դպրոցներից մեկի ուսուցչուհի, որը տևել է գրեթե տասը տարի։ 1859 թվականին նա տեղափոխվել է Ցինցինատի` մտադիր լինելով դառնալ ատամնաբույժ։ Նրան հրաժարվել են ընդունել Ատամնաբուժական ինստիտուտ, որից հետո նա որոշում է կայացրել կրթություն ստանալ մասնավոր ձևով՝ ուսանելով Օհայո նահանգի ատամնաբուժական վիրաբուժության քոլեջի պրոֆեսորների մոտ ։
Բժշկական գործունեություն
Ատամնաբուժական դասընթաց անցնելուց հետո 1861 թվականին Լյուսի Հոբսը սկսել է մասնավոր ատամնաբուժական գործունեություն Ցինցինատիում։ Կարճ ժամանակ անց տեղափոխվել է Բելվյու քաղաք, ապա Մաքգրեգոր (Այովա նահանգ), որտեղ մնացել է երեք տարի։
1865 թվականին վերջիվերջո ստացել է մասնագետի կոչում և թույլտվություն՝ ընդունվելու Այովա նահանգի ատամնաբուժական միավորում։ Այդ տարվա նոյեմբերին նա ընդունվել է Ատամնաբուժական վիրաբուժության քոլեջ, որը 1866 թվականին ավարտելուց հետո ստացել է դոկտորի կոչում ատամնաբուժության ոլորտում ՝ դառնալով ԱՄՆ-ում առաջին կինը, որին հաջողվել է դա անել ։ Հետագայում նա գրել է. "Մարդիկ ապշել էին, երբ իմացան, որ աղջիկը պատրաստ է մոռանալ իր կանացիությունը, որպեսզի ատամնաբուժություն սովորի ։"
Դրանից հետո Լյուսի Հոբսը տեղափոխվել է Չիկագո։ Այդտեղ նա հանդիպել է Ջեյմս Մ. Թեյլորի հետ, որի հետ 1867 թվականի ապրիլին ամուսնացել է։ Նա համոզել է ամուսնուն համատեղ ատամնաբուժարան բացել։ Զույգը տեղափոխվել է Կանզաս նահանգի Լոուրենս քաղաք, որտեղ նրանք համատեղ գործունեություն են ծավալել մինչև 1886 թվականը։ Այդ տարի Ջեյմս Թեյլորը մահացել է։
Ամուսնու մահից հետո Լյուսի Թեյլորը հրաժարվել է ատամնաբուժական գործից և դարձել է քաղաքական ակտիվիստ։ Նա հանդես է եկել կանանց իրավունքների պաշտպանության դիրքերից՝ հասարակական գործիչ մնալով մինչև կյանքի վերջը՝ 1910 թվականի հոկտեմբերի 3-ը ։
Ավանդ
1900 թվականից Լյուսիի օրինակին հետևել են մոտ 1000 կանայք, որոնք ստացել են ատամնաբուժական կրթություն, ինչը որոշ չափով նաև նրա նվաճումն է ։
1983 թվականից Ամերիկայի կին ատամնաբույժների միավորումը հանձնում է Լյուսի Հոբս Թեյլորի անվան մրցանակ, որն ամեն տարի տրվում է որպես նշան կին ատամնաբույժների մասնագիտական վարպետության և ատամնաբուժության մեջ կանանց առաջընթացի գործին ծառայելուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին ատամնաբույժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Պորտուգալալեզու երկրների համագործակցություն
Պորտուգալալեզու Երկրների Համագործակցությունը (Comunidade dos Países de Língua Portuguesa) միջազգային կազմակերպություն է կազմված պորտուգալերենը որպես պաշտոնական լեզու օգտագործող երկրներից։ Կազմկաերպության ֆունկցիաներից մեկն է վերահսկել պորտուգալերենի զարգացումը և բարեփոխումների կոորդինացումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալերեն Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1996 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Բրազիլիայի արտաքին հարաբերություններ
Վալերիա Բարսովա
Վալերիա Վլադիմիրովնա Բարսովա (իսկական ազգանունը՝ Վլադիմիրովա, ), ռուս խորհրդային երգչուհի (քնարա–կոլորատուրային սոպրանո)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1937 թվական)։
Կենսագրություն
1920–1948 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնում։ Լավագույն դերերգերից են՝ Լյուդմիլա, Անտոնիդա (Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»,«Իվան Սուսանին»), Ռոզինա (Ռոսինիի «Աևիլյան սափրիչ»)։ Կատարել է մոտ 600 կամերային ստեղծագործություն։Ելույթներ է ունեցել Հայաստանում, հանդես եկել նաև հայկական ժողովրդական երգերի կատարումով։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1941 թվականին)։
Ավազաբլուր (ֆիլմ, 2021)
«Ավազաբլուր» (Dune), ռեժիսոր Դենի Վիլնյովի ֆանտաստիկ ֆիլմը։ Ֆրենկ Հերբերտի համանուն վեպի էկրանավորումն է։ Համաշխարհային պրեմիերան նախատեսվել է 2020 թվականի նոյեմբերի 18-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմի սյուժեն ընդգրկում է Ավազաբլրի տիեզերքի մասին պատմող առաջին գրքի կեսն ու պատմում է Փոլ Ատրեյդեսի կյանքի մասին, որը պետք է համախմբի ֆրեմեններին ու հաղթի Արակիս մոլորակի համար մղվող պայքարում։
Գաղափարի մշակում
2016 թվականի նոյեմբերին Legendary Pictures ընկերությունը ձեռք է բերել ֆիլմի իրավունքները ։
2016 թվականի դեկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ բանակցություններ են սկսվել Դենի Վիլնյովի հետ, իսկ 2017 թվականի փետրվարին պաշտոնապես հաստատվել է, որ նա լինելու է ֆիլմի ռեժիսորը։ Վիլնյովը ֆիլմի վրա աշխատանքը կոչել է «իր կյանքի նախագիծը» ։ Պրոդյուսերներ են դարձել Թոմաս Թուլը, Մերի Փերենթը և Քեյլ Բոյտերը, գործադիր պրոդյուսերներ՝ Բրայան Հերբերտը, Բայրոն Մերիթը և Քիմ Հերբերտը ։
2017 թվականի նոյեմբերին Վիլնյովը հայտնել է, որ ֆիլմը նման չի լինելու վեպի՝ 1984 թվականի էկրանավորմանը, որը նկարահանել է Դեյվիդ Լինչը ։
2018 թվականի մարտին Վիլնյովը հայտարարել է, որ նախատեսում է ֆիլմի երկու մասերի վրա աշխատել միաժամանակ ։ Քևին Ջեյ Անդերսոնը դարձել է նախագծի կրեատիվ խորհրդատու ։
2018 թվականի հուլիսին Բրայան Հերբերտը հաստատել է, սցենարի վերջին նախագիծն ընդգրկում է «Ավազաբլրի վեպի մոտավորապես կեսը» ։
2018 թվականի նոյեմբերին Էրիկ Ռոթն ստուդիայի ղեկավարությանն է ներկայացրել սցենարի՝ երկու հարյուր էջ ունեցող տարբերակը ։
2018 թվականի դեկտեմբերին հայտնի է դարձել, որ ֆիլմի օպերատորը լինելու է Գրեգ Ֆրեյզերը ։
Քասթինգ
2018 թվականի հուլիսին հայտնի է դարձել, որ Փոլ Ատրեյդեսի գլխավոր դերի հիմնական թեկնածուն Տիմոտի Շալամեն է ։
2018 թվականի սեպտեմբերին ֆիլմի ստեղծողները բանակցություններ են սկսել Ռեբեկա Ֆերգյուսոնի հետ՝ նրան առաջարկելով լեդի Ջեսիկայի դերը ։
2019 թվականի հունվարին ֆիլմի դերասանական կազմին են միացել Դեյվ Բատիստան, որը մարմնավորել է Գլոսու Ռաբանին, Ստելլան Սկարսգորդը, որը խաղացել է բարոն Վլադիմիր Հարկոնենի դերը , Շառլոտա Ռեմփլինգը, որը մարմնավորել է Հելեն Մոհիամին , Օսկար Այզեկը, որը կատարել է Լետո Ատրեյդեսի դերը ։ Բանակցություններ են վարել նաև Զենդեյայի հետ, որին առաջարվել է Չանիի դերը , ինչպես նաև Խավիեր Բարդեմի հետ, որին առաջարկվել է Ստիլգարի դերը ։
Փետրվարին հայտնի է դարձել, որ Ջոշ Բրոլինը կատարելու է Գուրնի Հալեքի, իսկ Ջեյսոն Մոմոան՝ Դունկան Այդահոյի դերը ։
Մարտին նախագծի թիմին են միացել դերասաններ Չան Չենը և Սթիվեն Հենդերսոնը, ինչպես նաև կոմպոզիտոր Հանս Ցիմերը ։
Նկարահանումներ
Նկարահանումների սկիզբը նախատեսվել է 2019 թվականի փետրվար-մարտին ։ Նկարահանումները մեկնարկել են մարտի 18-ին ։
Նկարահանումների հիմնական վայրերը եղել են Origo Film Studios-ի տաղավարները Բուդապեշտում (Հունգարիա) և Վադի Ռամ անապատը Հորդանանում ։
Նկարահանումներն ավարտվել են 2019 թվականի հուլիսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2020 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ ֆիլմեր տիեզերքի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր այլմոլորակայինների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Բորգո Վալ դի Տարո
Բորգո Վալ դի Տարո  (Borgo Val di Taro), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 7707 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 47 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 152 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43041։ Հեռախոսային կոդը՝ 0525։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 16-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Նորա Ջեմիսին
'''Նորա Կ. Ջեմիսին''' (Nora K. Jemisin, ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող և բլոգեր։ «Լոկուս», «Նեբյուլա» և «Հյուգո» մրցանակների դաֆնեկիր, ընդ որում վերջին մրցանակը ստացել է երեք տարի անընդմեջ։
Կենսագրություն
Նորան ծնվել է Այհովա նահանգի Այհովա Սիթիում։ Մանկությունը անցել է Նյու Յորքում և Մոբիլում (Ալաբամա)։ 1990-1994-ական թվականներին սովորել է Տուլենի համալսարանում, ստանալով հոգեբանության բակալավրի աստիճան ։ Մագիստրատուրան ավարտել է Մերիլենդի համալսարան Քոլեջ Պարկում։ Ներկայումս ապրում է Նյու Յորքում։
Գրողի կարիերան սկսել է 2002 թվականին, գրել է մի քանի պատմվածքներ և վեպեր ։ 2010 թվականին Նորայի «Non-Zero Probabilities» պատմվածքը հայտնվել է «Նեբյուլա» և «Հյուգո» մրցանակների եզրափակչում` «Լավագույն պատմվածք » անվանակարգում ։
Դեբյուտային վեպը` «Հարյուր հազար թագավորությունը» 2010 թվականին առաջադրվել է Նեբյուլա» մրցանակի «Լավագույն վեպ» կատեգորիայում ։ 2011 թվականին առաջադրվել է «Հյուգո», «Ֆենտզիի համաշխարհային մրցանակի» և «Լոկուս» մրցանակների (հաղթել է  «Լավագույն դեբյուտային վեպ» անվանակարգում) ։
2016 թվականին նրա «Հինգերորդ սեզոն» վեպը «Կործանված Երկիր» շարքից որպես լավագույն վեպ արժանացել է «Հյուգո» մրցանակի ։ Այդ շարքի շարունակությունը` Օբելիկսի դարպասները»` 2017 թվականին դարձել է «Հյուգո»-ի մրցանակակիր ։ «Քարե դրախտ» շարքի երրորդ վեպը 2018 թվականին արժանացել է ֆանտաստիկ ստեղծագործությունների հեղինակների համար նախատեսվված երեք գլխավոր մրցանակներ`«Լոկուս», «Նեբյուլա» և «Հյուգո»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Gluttons for Punishment
Gluttons for Punishment, Spock's Beard ռոք խմբի 2005 թվականին թողարկված կրկնակի ալբոմը։ Ձայնագրվել է խմբի Octane շրջահագայության ընթացքում 2005 թվականի մարտի 18-ին կայացած՝ Գերմանիայի Աշաֆենբուրգ քաղաքի Colos-Saal հրապարակում, Շվեյցարիայի Պրատելն քաղաքի Z7-ում՝ մարտի 20-ին և Գերմանիայի Կարլսրուե քաղաքի Substage-ում՝ մարտի 21-ին։ Ալբոմը Spock's Beard-ի ֆրոնտմեն Նիլ Մորսի խմբին միանալուց հետո առաջինն էր։
Առաջին երես
1-8 երգերը հնչում են հաջորդաբար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2005 ալբոմներ Կատեգորիա:Համերգային ալբոմներ
Զուբազ
«Զուբազ» (անգլ.՝ Zubaz), ամերիկյան շորտերի և տաբատների ապրանքանիշ, որը մեծ ժողովրդայնություն է վայելել վաղ 90-ականներին։
Զուբազների մտահղացումը պատկանում է պրոֆեսիոնալ ըմբիշներ Մայքլ Հեգստրադին և Ջոզեֆ Լոուրենայթիսին, ովքեր տաբատների սկզբնական գաղափարը 1988 թվականին ներկայացնում են ոմն մինեսոտացի բոդիբիլդերներ Դոն Ստոկին և Բոբ Թրոքսին։
Սկզբնապես զուբազները գովազդվում էին որպես հարմարավետ և ֆունկցիոնալ շորտեր՝ քաշեր բարձրացնելու համար ։ Հեգստրադը և Լոուրենայթիսն սկսում են օգտագործել իրենց «Ճանապարհային մարտիկներ» ռինգային կերպարները ուշ 80-ականներին և վաղ 90-ականներին զուբազներն ավելի հանրածանոթ դարձնելու համար ։
Կարճ ժամանակում զուբազները մեծ տարածում են գտել Միացյալ Նահանգներում։ Միայն 1991 թվականին «Զուբազ» ընկերությանը հաջողվել է 100 միլիոն ԱՄՆ դոլարի արտադրանք վաճառել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտային հագուստ
Դոննա Մերֆի
Դոննա Մերֆի (Donna Murphy, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։ Նա իր կարիերայում շահել է երկու « Թոնի » մրցանակ. 1994 թվականի «Թագավորն ու ես» մյուզիքի  կատարման ժամանակ և 1996 թվականին Passion-ում դերի համար։  Եվս 3 անվանակարգ է ստացել «Հրաշալի քաղաք»,  LoveMusik և The People in the Picture մյուզիքլների համար։ Բացի դրանից, նա ևս 3 պարգև է ստացել՝ « Դրամա Դեսկ », « Էմմի », CableACE Award :
Մյորֆին նկարահանվել է «Աստղային ճանապարհ. ապստամբություն», «Դայակի օրագրերը», «Սարդ–մարդ 2» «Բորնի Էվոլյուցիան» ֆիլմերում, ձայնագրվել է «Ռապունցել, խճճված պատմություն» մուլտֆիլմում։ Նկարահանվել է «Պրակտիկա», «Էլլի Մակբիլ», «Օրենք և կարգ, հատուկ միավորում», «Բախում», «Տգեղ աղջիկ» հեռուստասերիալներում։ 2012 թվականին նկարահանվել է «Պատրաստված է Ջերսիում» (անգլ.՝ Made in Jersey) հեռուստասերիալում։
2017 թվականի հունիսի 13-ից մինչև 2018 թվականի հունվարի 7-ը (երեքշաբթի, գիշերը) Դոննան «Հելլո, Դոլլի» մյուզիքլում Բրոդվեյում խաղացել է Դոլլի Գալահեր Լևիի դերը։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Պելագեա Կետչերի տուն
Պելագեա Կետչերի տուն (Дом Пелагеи Кетчер), տեսարժանություն Մոսկվայում և Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ)։
Գտնվում է Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 36 հասցեով։
Պատմություն
Շենքը 1819 թվականին կառուցել է Պելագեա Վասիլևնա Կետչերը։ Նա վիրաբուժական գործիքների գործարանի տեր Խրիստոֆոր Յակովլևիչ Կետչերի կինն էր։ Նրանց որդին էր Շեքսպիրի պիեսների թարգմանիչ Նիկոլայ Խրիստոֆորիչ Կետչերը ։
Այնուհետև տունն օգտագործվել է վարձակալությամբ հանձնելու նպատակով ։ 1822-1828 թվականներին տունը վարձակալել է բանաստեղծ, «Արզամաս» ընկերության ավագ Վասիլի Լվովիչ Պուշկինը։ Նա Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հորեղբայրն էր ։ Տանը եղել են շատ անվանի մարդիկ` Ի. Ի. Դմիտրիևը, Դ. Վ. Դավիդովը, Ա. Ա. Դելվիգը ։
1828 թվականին տունը գնել է վաճառականի կին Ելիզավետա Կառլովնա Ցենկերը։ 1890-ական թվականներին տունը վերակառուցվել է ։
2013 թվականի հունիսի 6-ին այստեղ բացվել է Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ)։
Ճարտարապետություն
Տունը կառուցված է փայտից։ Նրա պատին փակցված է հուշատախտակ հետևյալ գրությամբ. ''«Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինը եղել է այս տանը իր բանաստեղծ հորեղբոր` Վ. Լ. Պուշկինի մոտ»'' ։
Ցուցադրություն
Լայնածավալ վերակառուցումից հետո, որն ընդգրկում էր ստորգետնյա հարկի ստեղծումը, շենքում 2013 թվականի հունիսի 6-ին բացվել է Վասիլի Լվովիչ Պուշկինի տուն-թանգարանը (Ա. Ս. Պուշկինի անվան պետական թանգարանի մասնաճյուղ) ։
Ներկայում այն Պրեչիստենկայում գտնվող Պուշկինի թանգարանի մասնաճյուղն է և 1820-ական թվականների ամպիրային ինտերիերների վերակառուցման օրինակ է։
Թանգարանի ցուցանմուշների շարքում են Ա. Ա. Ռամենսկու կեղծիքները, որոնք նա 1974 թվականին հանձնել է թանգարանին` Պուշկինի «կնքաշապիկը» և «Արինա Ռոդիոնովնայի սրբիչը» ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին Կատեգորիա:1819 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Կիմ Հյուն Ջունգ
Կիմ Հյուն Ջունգ (հանգըլ՝ 김현중, հանջա՝ 金賢重, ), հարավկորեացի դերասան, երաժիշտ և մոդել, SS501 խմբի առաջնորդը։
SS501 խմբի և Հյուն Ջունգի հայտնիության գագաթնակետը եկել է 2009 թվականին «Տղաներ՝ ծաղիկներից գեղեցիկ» դորամայում նկարահանման ժամանակ, որտեղ խաղացել է չորս գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Յուն Ջի Հուի (Չիհու) դերը։
Հարկ է նշել, որ այն ժամանակ, երբ 2008-09 թթ. Հյուն Ջունգը և խմբի ևս մեկ մասնակից զբաղված էին այլ նախագծերով, խումբը ևս գտնվում էր բարձունքում՝ թողարկելով "U R Man" սինգլը։ Դորաման, ինքնին, ճապոնական հայտնի «Ծաղիկներ հատապտուղներից հետո» (花より男子) դորամայի և մանգայի տարբերակն է։ Դորամայում խաղացած կերպարի համար "Seoul International Drama Awards" մրցանակաբաշխությունում հաղթել է «Լավագույն դերասան» անվանակարգում, ինչպես նաև հանրահայտության համար մրցանակ է ստացել "PaekSang Arts Awards" 45֊րդ արարողության ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ
Օրինյոլ
Օրինյոլ (Orignolles), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Մոնլյո լա Գարդ կանտոնի կազմի մեջ։
Պան (այլ կիրառումներ)
Պան, կարող է վերաբերել՝
Օրինյոլ
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17269։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 641 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Օտվիլե Ուվիլ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 346 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 265-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %: 265 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 251 անձ (133 տղամարդ և 118 կին): Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին): 81 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Ս
Ընկեցիկ երեխա՝ Թոմ Ջոնսի պատմությունը
Ընկեցիկ երեխա՝ Թոմ Ջոնսի պատմությունը, անգլիացի գրող և դրամատուրգ Հենրի Ֆիլդինգի վեպը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1749 թվականի փետրվարի 8-ին։ Թոմ Ջոնսը համարվում է անգլիական արձակ ստեղծագործություններից ամենավաղը ։
Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմը վեպը նշել է իր՝ 1948 թվականի «Մեծ վիպասանները և նրանց վեպերը» գրքում՝ որպես աշխարհի լավագույն 10 վեպերից մեկը ։ Ընդհանուր առմամբ գիրքը ներառում է 346 747 բառ և բաժանված է 18 անկախ գրքույկների։ Վեպը նվիրված է Ջորջ Լիթլթոնին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Ալբերտ Ֆրանց Ավգուստ Էմանուիլ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի (Albert Franz August Karl Emmanuel von Sachsen-Coburg-Gotha, ), Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորիայի ամուսինը, կոնսորտ արքայազն (HRH the Prince Consort, 1857), դուքս Էռնեստ Սաքսեն Կոբուրգցու (ռուսական գեներալ, նապոլեոնյան պատերազմների մասնակից) և արքայադուստր Լուիզա Սաքսեն Գոթացու երկրորդ որդին։ Բրիտանացի ֆելդմարշալ (1840)։ Մեծ Բրիտանիայի ներկայումս թագավորող Վինձորի դինաստիայի նախահայր։
Ալբերտը ծնվել է Սաքսեն Կոբուրգ Զաալֆելդի Սաքսոնական դքսության բազմաթիվ եվրոպական միապետական իշխանների հետ կապված ընտանիքում։ 20 տարեկան հասակում նա ամուսնացել է իր հորաքրոջ աղջկա` թագուհի Վիկտորիայի հետ։ Նրանք ունեցել են ինը երեխա։ Սկզբում կոնսորտի դերը սահմանափակված է եղել, կինը նրան թույլ չէր տալիս ոչ մի լիազորություն կամ պարտականություններ, սակայն աստիճանաբար հեղինակություն է ձեռք բերել բազմաթիվ հանրային գործերի շնորհիվ, ինչպիսիք են կրթական բարեփոխումները և ստրկության վերացումն ամբողջ աշխարհում, և նրան վստահվել է շարունակել թագուհու պալատական, գրասենյակային և կալվածքների հետ կապված գործերը։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1851 թվականի համաշխարհային մեծ ցուցահանդեսի կազմակերպման գործում,  որը հնչեղ հաջողություն է ունեցել։
Թագուհին ավելի ու ավելի շատ ապավինել է նրա աջակցությանն ու ղեկավարությանը։ Նա նպաստել է Մեծ Բրիտանիայում սահմանադրական միապետության զարգացմանը իր կնոջը համոզելով քաղաքական առումով պակաս կանխակալ լինել խորհրդարանի հետ առնչվելիս, թեև նա խիստ դեմ էր Արտաքին գործերի քարտուղար Լորդ Պալմերսթոնի վարած միջամտողական արտաքին քաղաքականությանը։ Ալբերտը մահացել է համեմատաբար երիտասարդ տարիքում` 42 տարեկանում։ Վհատված Թագուհին խորը սուգ է ապրել մինչև իր կյանքի ավարտը։ 1901 թվականին Վիկտորիա թագուհու մահից հետո նրանց ավագ որդին` հետագայում Էդուարդ VII-ը, դարձել է բրիտանական առաջին միապետը Սաքսեն Կոբուրգ Գոթա արքայատոհմի. տոհմն իր անունը ստացել է ի պատիվ Ալբերտի իշխանական տան։
Վաղ կյանք
Ալբերտի և իր ավագ եղբոր` Էռնեստի երիտասարդությունը մռայլվել է ծնողների ամուսնության և բաժանումների և ամուսնալուծության հողմապտույտում։ Այն բանից հետո, երբ նրանց մայրը 1824 թվականին դատարանով լքել է ընտանիքը, ամուսնացել է Փոլզիգի և Բեյերսդորֆի կոմսի` իր սիրելի Ալեքսանդր ֆոն Հանսթեինի հետ։ Նա, հավանաբար, այլևս երբեք չի տեսել իր երեխաներին, և մահացել է քաղցկեղից 1831 թվականին, 30 տարեկանում։ Հաջորդ տարի, նրանց հայրը ամուսնացել է իր զարմուհու հետ, նրա որդիները արքայադուստր Անտուանետա Մարի Վյուրտեմբերգցու զարմիկներն են։ Նրանց ամուսնությունը չի լուծարվել, սակայն, և Մարի Անտուանետը փոքր, եթե ոչ ամենևին ազդեցություն չի ունեցել իր խորթ որդիների կյանքում։
Եղբայրները կրթվել են տանը անհատական ուսուցում ստանալով Քրիստոֆ Ֆլորշուցի (Johann Christoph Florschütz) կողմից և ավելի ուշ սովորել են Բրյուսելում, որտեղ նրանց ուսուցիչներից մեկն էր Ադոլֆ Քվեթելեթը։ Շատ այլ գերմանական արքայազների նման, Ալբերտը հաճախել է Բոննի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է իրավունք, քաղաքական տնտեսություն, փիլիսոփայություն ու արվեստի պատմություն։ Նա զբաղվել է երաժշտությամբ և աչքի է ընկել սպորտում, հատկապես սուսերամարտում և ձիավարության մեջ։ Նրա Բոննի ուսուցիչների թվում են եղել փիլիսոփա Ֆիխտեն և բանաստեղծ Շլեգելը։
Ամուսնություն
1836 թվականին Ալբերտի և նրա զարմուհի Վիկտորիայի միջև ամուսնության գաղափարն առաջացել է նրա հավակնոտ հորեղբայր և Վիկտորիայի քեռի Լեոպոլդի գիտակցության մեջ, որը 1831 թվականից Բելգիայի թագավորն էր։ Այդ ժամանակ, Վիկտորիան բրիտանական գահի ենթադրյալ ժառանգն էր։ Նրա հայրը` Քենթի դուքս Էդուարդ Ավգուստուսը,  որը Ջորջ III թագավորի չորրորդ որդին է եղել, մահացել էր, երբ Վիկտորիան ութ ամսական երեխա էր, և իր տարեց ազգական` թագավոր Վիլհելմ IV-ը,  օրինական զավակ չէր։ Վիկտորիայի մայրը` Քենթի դքսուհի Վիկտորիան երկու եղբայրների` Ալբերտի հոր` Սաքսեն Կոբուրգ Գոթայի դքսի, և թագավոր Լեոպոլդի քույն էր։ Լեոպոլդը պայմանավորվել էր իր քրոջ` Վիկտորիայի մոր հետ, որ նա 1836 թվականի մայիսին Սաքսեն Կոբուրգ Գոթայի դքսին և նրա երկու որդիներին հրավիրի իրեն այցելության Վիկտորիայի հետ ծանոթանալու նպատակով։ Ուիլյամ IV-ը, սակայն, բացասաբար է վերաբերվել Կոբուրգների հետ որևէ ամուսնական կապին, իսկ դրա փոխարեն հանդես է եկել արքայազն Ալեքսանդրի թեկնածության օգտին, որն Օրանժի արքայազն Ուիլիամի երկրորդ որդին էր։ Վիկտորիան քաջատեղյակ է եղել տարբեր ամուսնական ծրագրերին և քննադատաբար է գնահատել ընտրելու իրավունք ունեցող արքայազների շքերթը։ Նա գրել է, «[Ալբերտն] անսահման գեղեցիկ է, նրա մազերը մոտավորապես նույն գույնի են, ինչպես իմը, նրա աչքերը մեծ ու կապույտ են, և նա ունի գեղեցիկ քիթ և շատ նուրբ բերան մանր ատամներով, բայց նրա հմայքը նրա դեմքի արտահայտությունն է, որն առավել հրաշալի է» ։ Իսկ Ալեքսանդրին նա նկարագրվել է որպես «շատ հասարակ»։
Վիկտորիան գրել է իր քեռի Լեոպոլդին, որպեսզի շնորհակալություն հայտնի նրան «մեծ երջանկությանը նպաստելու ձեր ներդրումը ունեցաք, հանձին հարգելի Ալբերտի... Նա ունի բոլոր ցանկալի որակները, որոնք կարող են ինձ լիովին երջանկացնել։ Չնայած կողմերը պաշտոնական համաձայնության քայլեր դեռ չէին կատարել, բայց երկու ընտանիքները և նրանց մերձավորները լիովին համոզված էին, որ ամուսնությունը կկայանա։
Սկզբում Ալբերտը հայտնի չի եղել Բրիտանական հանրությանը. նա ընկալվել է, որպես աղքատացած ու ոչնչով ուշագրավ աննշան պետությունից եկած, որը մի փոքր մեծ էր ոչ մեծ անգլիական կոմսությունից։ Անգլիական վարչապետ Մելբուրնի լորդըԹագուհուն խորհուրդ է տվել իր ամուսնուն «Կոնսորտ թագավոր» կոչում տրամադրելուն դեմ լինել։ Խորհրդարանը նույնիսկ հրաժարվել է Ալբերտին Պեր տիտղոսը շնորհել, որը մասամբ պայմանավորված էր հակագերմանական տրամադրություններով և Ալբերտի որևէ քաղաքական դերը բացառելու ցանկությամբ։ Ալբերտի կրոնական հայացքները որոշ հակասությունների տեղիք են տվել, երբ նրանց ամուսնությունը քննարկվել է խորհրդարանում, թեև որպես Լյութերական Եկեղեցու անդամ Ալբերտը բողոքական էր և նրա եկեղեցու ոչ Եպիսկոպոսական բնույթն անհանգստացնում էր։ Առավելագույն անհանգստացնողը, սակայն, եղել է այն, որ Ալբերտի ընտանիքի որոշ անդամներ կաթոլիկներ էին։ Մելբուրնը գլխավորել է կառավարությանփոքրամասնությունը և ընդդիմությունը օգտվել է ամուսնությունից, հետագայում նրա դիրքերը է՛լ ավելի թուլացնելու համար։ Նրանք արտահայտվել են Ալբերտին ազնվականացնելու դեմ և նրան տրամադրել են ավելի փոքր ռենտա, քան նախորդ ամուսիններին. £30, 000 սովորական £50, 000 -ի փոխարեն։ Ալբերտը պնդելով, որ կարիք չունի բրիտանական պեր կոչվելու, գրել է. «դա կլինի գրեթե մեկ աստիճան ներքև, քանի որ որպես Սաքսոնիայի դուքս, ես ինձ շատ ավելի բարձր եմ զգում, քան Յորքի կամ Քենթի դուքսը» ։ Հաջորդ տասնյոթ տարիների ընթացքում Ալբերտը պաշտոնապես չի կոչվել «Նորին Թագավորական Մեծություն Արքայազն Ալբերտ», մինչև 1857 թվականի հունիսի 25-ին Վիկտորիան պաշտոնապես նրան շնորհել է Կոնսորտ արքայազն տիտղոսը։
Թագուհու կոնսորտ
Իրավիճակը, որում արքայազնը հայտնվել էր իր ամուսնությամբ,  պատվից բացի առաջացնում էր զգալի դժվարություններ։ Ալբերտի խոսքերով, «ես շատ ուրախ եմ և գոհ, բայց հավուր պատշաճի իմ տեղը գրավելու դժվարությունն այն է, որ ես ընդամենը ամուսին եմ, այլ ոչ թե տանտեր» ։ Թագուհու կենցաղային հարցերը վարում էր նրա նախկին դաստիարակչուհին ` բարոնուհի Լեհզենը։ Ալբերտը նրան անվանել է «Տան Թևավոր մողես» (House Dragon) և միջոցներ էր ձեռնարկում նրան իր ունեցած դիրքից հեռացնելու։
Վիկտորիան հղիացել է ամուսնության երկրորդ ամսում։ Ալբերտը սկսել էր զբաղվել հասարակական գործունեությամբ, նա դարձել էր ստրկատիրական հասարակարգի վերացման կազմակերպության նախագահ (ստրկությունն արդեն չեղյալ էր հայտարարվել Բրիտանական կայսրությունում, բայց դեռ օրինական էր այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ը և Ֆրանսիայի գաղութները) և մասնավոր կարգով օգնում էր Վիկտորիային կառավարական փաստաթղթերում։ 1840 թվականի հունիսին հանրության առաջ կառքով դուրս եկած Ալբերտի և հղի Վիկտորիայի վրա կրակել է Էդուարդ Օքսֆորդը, որին հետագայում խելագար են ճանաչել։ Ոչ Ալբերտը, ոչ Վիկտորիան չեն տուժել, և Ալբերտը թերթերում բարձր գնահատականի է արժանացել հարձակման ժամանակ իր քաջության և սառնասրտության համար։ Ալբերտը հասարակական աջակցության է արժանացել, ինչպես նաև աճել է նրա քաղաքական վարկանիշը, որն ակնառու է դարձել, երբ օգոստոսին խորհրդարանը ընդունել է 1840 թվականի Գահի խնամակալության ակտը, որով նա ռեգենտ է նշանակել մինչև երեխայի չափահաս դառնալը Վիկտորիայի մահվան դեպքում։ Նրանց առաջին երեխան, Վիկտորիան, որն անվանակոչվել է ի պատիվ իր մոր, ծնվել է նոյեմբերին։ Հաջորդ ութ երեխաները ծնվել են հետագա տասնյոթ տարիների ընթացքում։ Բոլոր ինը երեխաներն էլ ապրել են մինչև հասուն տարիքը, որը կենսագիր Հերմիոնե Հոբհաուսը վերագրում է մանկապարտեզներում Ալբերտի նշանակալից «լուսավորյալ ազդեցությանը»։ 1841 թվականի սկզբին նրան հաջողվել է մանկապարտեզներից վերացնել Լեհզենի համատարած վերահսկողությունը, իսկ 1842 թվականի սեպտեմբերին Լեհզենը լքել է Բրիտանիան ընդմիշտ, Ալբերտի ի մեծագույնս բավարարության։
Թագավորական հանձնաժողովի նախագահ
1941 թվականի ընտրություններից  հետո, վարչապետի պաշտոնում Մելբուրնին փոխարինել է սըր Ռոբերտ Պիլը, որն Ալբերտին նշանակել է որպես Թագավորական հանձնաժողովի նախագահ, որը պետք է ղեկավարեր նոր Վեսթմինսթերյան Պալատի կապիտալ վերանորոգման աշխատանքները։ Պալատն այրվել էր յոթ տարի առաջ և պետք է վերակառուցվեր։ Որպես նկարների և քանդակների հովանավոր և գնորդ, ստեղծված հանձնաժողովը պետք է խթաներ Մեծ Բրիտանիայում կերպարվեստի առաջխաղացմանը։ Այդ հանձնաժողովի աշխատանքները դանդաղ են ընթացել և ճարտարապետ Չարլզ Բարրին հանձնաժողովի առաջարկած բազմաթիվ լուծումներ ընդունելով զարդարել է սենյակները` ձևավորելով նրբաճաշակ կահույքով, որոնց վերաբերվել են որպես Պալատի ճարտարապետության մաս։ Ալբերտն ավելի հաջողված է եղել որպես անհատ բարերար և կոլեկցիոներ։ Նրա նշանավոր գնումներից էին վաղ շրջանի գերմանական և իտալական նկարները, ինչպիսիք են Լուկաս Կրանախ Ավագի  Ապոլո և Դիանան և Անջելիկոյի սբ Պյոտր նահատակը և ժամանակակիցներից Ուինթերհալթերի և Էդվին Լանդսերի ստեղծագործությունները ։ Լյուդվիգ Գրյուները (Ludwig Gruner) Դրեզդենից, Ալբերտին օգնել է բարձրորակ նկարներ գնելու գործում։
Մահափորձ. հասարակության անբարյացակամ վերաբերմունք
Ալբերտը և Վիկտորիան կրկին մահափորձի են ենթարկվել 1842 թվականի մայիսի 29-ին և 30-ին, սակայն չեն վնասվել։ Հանցագործը, Ջոն Ֆրանսիսը ձերբակալվել է և դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ավելի ուշ ներման է արժանացել։ Ալբերտի և Վիկտորիայի սկզբնական շրջանում ժողովրդականություն չվայելելու պատճառը ոմանք բացատրում էին հասարակության մեջ նրանց կոշտությամբ և պաշտոնական կանոնակարգը պահպանելով, չնայած մասնավոր հանդիպումների ժամանակ զույգը ավելի բարեհամբույր էր։ 1844 թվականի սկզբին Վիկտորիան և Ալբերտը իրենց ամուսնությունից ի վեր առաջին անգամ միասին չեն եղել, երբ Ալբերտը իր հոր մահվան կապակցությամբ վերադարձել է Կոբուրգ։
Հեղինակության աճ
1844 թվականին Ալբերտին հաջողվել է բարելավել թագավորական ֆինանսները։ Բավականաչափ կապիտալ ունենալով նա Ուայթ կղզում ձեռք է բերել Օսբորն հաուսը իրենց աճող ընտանիքի համար որպես մասնավոր նստավայր։ Հետագա մի քանի տարիների ընթացքում իտալական վիլլայի ոճով զարդարված տունը կառուցվել է Ալբերտի և Թոմաս Կյուբիթի նախագծով։ Ալբերտը դրել է հիմքերը, և ձևափոխել է կալվածքը և ֆերման։ Ալբերտը ղեկավարել և ձևափոխել է այլ թագավորական կալվածքներ նույնպես։ Նրա Վինձորի ֆերմայի մոդելի մասին հիացմունքով են խոսում նրա կենսագիրները։ Ալբերտի ղեկավարությամբ Կոռնուոլի դքսության եկամուտները (Ուելսի արքայազնի ժառանգական սեփականությունը) շարունակ աճել են։
Դմիտրի Կոլդուն
Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Կոլդուն (Дзмітрый Аляксандравіч Калдун, ), բելառուս երգիչ, կոմպոզիտոր, ռուսական Առաջին ալիքի «Աստղերի ֆաբրիկա-6» նախագծի հաղթող։ «Work Your Magic» երգով Բելառուսը ներկայացրել է Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթում, և այդ մրցույթի ամբողջ պատմության մեջ առաջին անգամ Բելառուսն անցել է եզրափակիչ փուլ՝ զբաղեցնելով 6-րդ հորիզոնականը։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Բարեփոխիչ և նորարար
1847 թվականին Ալբերտն ընտրվել է Քեմբրիջի համալսարանի կանցլեր` կանցլերի մրցույթում կոմս Փաուիսի հետ համառ ընտրապայքարում հաղթելուց հետո։ Ալբերտն օգտագործել է կանցլերի իր դիրքը բարեփոխումները և ավելի ժամանակակից համալսարանական ծրագրերը բարեհաջող անցկացնելու համար, որպեսզի դասավանդվող առարկաները ընդլայնվեն և ավանդական մաթեմատիկայից և դասականներից բացի ծրագրերում ընդգրկվեն նորագույն պատմություն և բնական գիտություններ։
Դմիտրի Կոլդուն
Վաղ տարիներ, մանկություն
Դմիտրի Կոլդունը ծնվել է 1985 թվականի հունիսի 11-ին Մինսկում։ Նրա ծնողներն ուսուցիչներ էին, իսկ ինքը վաղ մանկուց երազում էր դառնալ բժիշկ։ Այդ պատճառով էլ դեռահասության տարիքում ապագա երգիչը սովորում է Մինսկի գիմնազիայի բժշկական մասնագիտացված դասարանում։ Դմիտրի Կոլդունը դպրոցն ավարտում է արծաթե մեդալով։ Վաղ տարիքում ապագա երգչին գրել է մի պատմված, որ վերնագրված էր «Պետյայի ընկեր Պոլկան շունը» և առանձնանում էր նրանով, որ նրա բոլոր 166 բառերն էլ սկսվում էին «П» տառով։ Ավելի ուշ պատմվածքը տպագրվեց բելառուսական թերթերից մեկի «Ռեկորդներ» բաժնում։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Բարեփոխիչ և նորարար
Ամռանը Վիկտորիան և Ալբերտն անձրևոտ եղանակներին հանգիստն անցկացրել են Շոտլանդիայի Արևմուտքում, Լոխ Լագանում, բայց իրենց բժիշկ սըր Ջեյմս Կլարկից լսել են, որ իր որդին չոր, արևոտ օրեր է անցկացրել ավելի արևելքում գտնվող Բալմորալ ամրոցում։ Բալմորալի վարձակալ սըր Ռոբերտ Գորդոնը հոկտեմբերի սկզբին հանկարծամահ է եղել, և Ալբերտն ամրոցը վարձակալելու բանակցություններ է սկսել Բալմորալի տիրոջ` Ֆայֆի կոմս Ջեյմս Դուֆֆի հետ։ Հաջորդ տարվա մայիսին, Ալբերտը վարձակալել է այդ ամրոցը, որտեղ նա երբեք չէր եղել, և 1848 թվականի սեպտեմբերին նա, նրա կինը և ավագ երեխաներն այնտեղ եղան առաջին անգամ։ Նրանք եկել էին, անձնական կյանքի գաղտնիությունը վայելելու ակնկալիքով ։
Դմիտրի Կոլդուն
Վաղ տարիներ, մանկություն
Դպրոցն ավարտելով՝ Դմիտրի Կոլդունն ընդունվում է Բելառուսի պետական համալսարան, որը Բելառուսի ամենահեղինակավոր համալսարաններից մեկն է։ Այստեղ նա սկսում է ուսումնասիրել քիմիա, սակայն հետագայում հրաժարվում է գիտական ոլորտից և որոշում զբաղվել շոու-բիզնեսով։ Թե ինչը Կոլդունին ստիպեց արմատապես փոխել իր ծրագրերը, դեռևս հայտնի չէ։ Հնարավոր է՝ դրա պատճառը դարձավ ավագ եղբոր՝ Գեորգի Կոլդունի կարիերան, ով այդ ժամանակ իր խմբի հետ ելույթ էր ունենում Մինսկի ակումբներում։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Բարեփոխիչ և նորարար
Լայնածավալ տնտեսական ճգնաժամի արդյունքում 1848 թվականին հեղափոխության ալիքը տարածվեց ողջ Եվրոպայով։ Ամբողջ տարվա ընթացքում Վիկտորիան և Ալբերտը բողոքում էին արտաքին գործերի նախարար Պալմերթոնի վարած անկախ արտաքին քաղաքականությունից, որը, նրանց կարծիքով շարունակում էր անկայունացնել օտարերկրյա եվրոպական տերությունների վիճակը։ Ալբերտը մտահոգված էր իր թագավորական ազգականներից շատերի համար, այդ թվում նրանց, ովքեր տապալվել էին։ Նա և Վիկտորիան, որն այդ տարվա ընթացքում ծննդաբերել էր իրենց դուստր Լուիզային, որոշ ժամանակ անցկացրել են Լոնդոնից հեռո` համեմատաբար անվտանգ Օսբորնում։ Անգլիայում հատուկենտ ցույցեր թեև եղել էին, բայց ոչ մի արդյունավետ հեղափոխական գործողություններ չէին եղել, և Ալբերտը նույնիսկ հանրային ճանաչման էր արժանացել, երբ հայտնել էր իր հայրական, բայց լավ իմաստով, և մարդասիրական, կարծիքները։ Հասարակության առջև կայացած իր ելույթում, որն ուղղված էր աշխատավոր դասի կյանքի պայմանների բարելավմանը, որոնց նախագահն էր նա, նա հայտնել է «կարեկցանք և հետաքրքրություն մեր հասարակության այդ դասի նկատմամբ, որը կատարում է ծանր աշխատանքի մեծ մասը և նվազագույնս բավականություն է ստանում այս աշխարհում» ։ Դա «բոլոր նրանց պարտքն է, ովքեր Աստվածային Նախախնամության օրհնությամբ օգտնվում են հարթակներից, հարստությունից և կրթությունից», օգնել նրանց ում բախտն ավելի քիչ է բերել, քան իրենցը Առաջադեմ և համեմատաբար ազատական գաղափարների տեր մարդ լինելով, Ալբերտը ոչ միայն բարեփոխումներ է կատարել համալսարանական կրթության, սոցիալական ապահովության, ֆինանսների և ստրկության հարցերում, նա առանձնահատուկ հետաքրքրված է եղել վերամշակող արդյունաբերության մեջ գիտության և արվեստի նորարարությունները կիրառելով։ 1851 թվականի Մեծ ցուցահանդեսը նախադրյալ են հանդիսացել Արվեստների թագավորական ընկերության ամենամյա ցուցահանդեսները, որոնք նախագահել է Ալբերտը սկսած 1843 թվականից, և հաջողությունը մասամբ նրա ջանքերի շնորհիվ է եղել։ Ալբերտը նախագահել է Թագավորական հանձնաժողովի ցուցահանդեսը և պետք է պայքարեր ծրագրի յուրաքանչյուր փուլի համար ։ Լորդերի պալատում Լորդ Բրոուգհամը դեմ էր ցուցահանդեսը Հայդ պարկում անցկացնելուն։ Ցուցահանդեսի հակառակորդները գուշակություններ էին անում, որ օտարերկրյա խաբեբաները և հեղափոխականները կհեղեղեն Անգլիան, կխարխլեն մարդկանց բարոյականությունը և կոչնչացնեն նրանց հավատը։ Ալբերտը մտածում էր, որ նման խոսակցություններն անհեթեթ են ու վստահ հաստատակամություն է ցուցաբերել, միշտ հավատալով, որ Բրիտանական արտադրությունը կշահի արտասահմանյան երկրների լավագույն արտադրանքի ազդեցությունից։
Դմիտրի Կոլդուն
«Ժողովրդական արտիստ» և «Աստղերի ֆաբրիկա»
2004 թվականին մասնակցեց Ռոսիա 1 հեռուստաալիքի «Ժողովրդական արտիստ» նախագծի եզրափակչին։ Մրցույթում Դմիտրին չհաղթեց, բայց հիշվեց հանդիսատեսի կողմից։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Բարեփոխիչ և նորարար
Թագուհին ցուցահանդեսը բացել է 1851 թվականի մայիսի 1-ին հատուկ մշակված և կառուցված ապակե շենքում, որը հայտնի է որպես Բյուրեղապակյա պալատ։ Այն ունեցել է հսկայական հաջողություն։ Ավելացած գումարը (£180 000) օգտագործվել է Հարավային Քենսինգթոնում հողատարծք գնելու համար, որի վրա հիմնադրել է կրթական և մշակութային հաստատություններ, այդ թվում Բնագիտական պատմության թանգարանը, Գիտության թանգարանը, Լոնդոնի Կայսերական քոլեջը և որոնք հետագայում կոչվեցին Թագավորական Ալբերտ հոլլ և Վիկտորիայի և Ալբերտի Թանգարան։ Տարածքը թերահավատներն անվանում են ոչ այլ կերպ, քան «Ալբերտոպոլիս»։
Դմիտրի Կոլդուն
«Ժողովրդական արտիստ» և «Աստղերի ֆաբրիկա»
2004 և 2005 թվականներին Դմիտրի Կոլդունն աշխատել է Բելառուսի Հանրապետության պետական համերգային նվագախմբում։ Մասնակցել է «Молодечно-2005» և Վիտեբսկի «Սլավյանսկի բազար» փառատոններին։ 2006 թվականին «May be» երգով մասնակցել է Բելառուսում կայացած Եվրատեսիլ մրցույթի ազգային ընտրությանը։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Հասարակական կյանք (1852-1859)
Խրախուսելով գիտությանը և նախագահելով գիտական կազմակերպությունները, նա միևնույն ժամանակ հոգացել է անչափահաս հանցագործների համար նոր դպրոցների (ragged schools) և հաստատությունների և աղքատների համար օրինակելի տարածքների ստեղծման մասին, սեփական օրինակով քաջալերել է իր օրինակելի ֆերմայում հողագործությամբ և անասնապահությամբ զբաղվելը։
Դմիտրի Կոլդուն
«Ժողովրդական արտիստ» և «Աստղերի ֆաբրիկա»
Նույն թվականին էլ Կոլդունը դառնում է ռուսական Առաջին ալիքի «Աստղերի ֆաբրիկա-6» նախագծի հաղթող։ «Scorpions» խմբի հետ «Still Loving You» երգի կատարումից հետո մենակատար Կլաուս Մայնեի կողմից հրավեր է ստանում այդ երգը կատարել համատեղ շրջագայության շրջանակներում, ինչպես նաև գերմանացուց կիթառ է նվեր ստանում ։ «Աստղերի ֆաբրիկա-6» նախագծում հաղթելուց հետո Կոլդունը դառնում է «К. Г. Б.» (Կոլդուն, Գուրկովա, Բարսուկով) նորացված կազմով խմբի մենակատար, սակայն շուտով լքում է խումբը։
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Հասարակական կյանք (1852-1859)
1847 թվականին նա ընտրվել է անգլիական ֆրանկ-մասոնյան օթյակների գրոսմայստեր։ Բացի այդ, նա վերահսկել է շատ տարբեր պաշտոններ, եղել է թագավորության գրեթե բոլոր հիվանդանոցների և բարեգործական հաստատությունների հովանավոր և այլն։ Նա մերժել է անգլիական բանակի գլխավոր հրամանատար դառնալու դուքս Վելլինգթոնի առաջարկությունը ։
Դմիտրի Կոլդուն
Անձնական կյանք
2012 թվականի հունվարի 14-ին Դմիտրին ամուսնացել է Վիկտորյա Խամիցկայայի հետ, որի հետ հանդիպում էր դեռ դպրոցական տարիներից։ 2013 թվականի հունվարին ծնվեց նրանց որդին, որին անվանեցին Յան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Աստղերի ֆաբրիկա (Ռուսաստան) Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ալբերտ Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացի
Հասարակական կյանք (1852-1859)
1852 թվականին էքսցենտրիկ ժլատ Ջոն Քամդեն Նոիլդը Վիկտորիային անսպասելի ժառանգություն է թողել, որն Ալբերտն օգտագործել է Բալմորալի սեփականության իրավունքը ստանալու համար։ Ինչպես միշտ, նա սկսել է բարենորոգման լայնածավալ ծրագիր իրականացնել: Նույն թվականին նա ստացել է Վելինգթոնի դքսի մահից հետո թափուր մնացած մի քանի օֆիսների աշխատանքը,  այդ թվում ՝ Թրինիթի հաուսի նավաշինական վարպետի և Նռնակաձիգ պահակազորի գնդապետի պաշտոնը։
Քաղաքական գործունեություն
Վելինգթոնի մահից հետո Ալբերտը կարողացել է առաջարկել բանակի արդիականացման կամպանիա սկսել, որի կարիքը վաղուց զգացվում էր։ Մտածելով, որ զինվորականները պատրաստ չէին պատերազմելու, և որ քրիստոնյա ղեկավարություն ունենալն ավելի նախընտրելի է իսլամական ղեկավարությունից, Ալբերտը խորհուրդ է տվել Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների միջև հակամարտությանը դիվանագիտական լուծում տալ։ Պալմերսոնը ավելի ռազմատենչ էր, և գերադասում էր այնպիսի քաղաքականություն, որը կկանխեր հետագա ռուսական էքսպանսիան ։ Պալմերսոնը 1853 թվականի դեկտեմբերին մանևրում էր, բայց միևնույն ժամանակ, ռուսական նավատորմը հարձակվում է Սինոպում խարիսխ գցած Օսմանյան նավատորմի վրա։ Լոնդոնյան մամուլը հարձակումը որակել է որպես քրեական ջարդ, և Պալմերսթոնի ժողովրդականությունը աճել է, իսկ Ալբերտինը նվազել։ Երկու շաբաթվա ընթացքում Պալմերսթոնը կրկին նշանակվել է նախարար։ Որպես ժողովրդական ցասում Ռուսաստանի դեմ շարժումը շարունակվել է։ Կեղծ լուրեր են տարածվել, որ Ալբերտը ձերբակալվել է հայրենիքի դավաճանության համար և բանտարկված է Լոնդոնի Թաուերում։
Ղրիմի պատերազմ
1854 թվականի մարտին Մեծ Բրիտանիան և Ռուսաստանը ներքաշվել են Ղրիմի պատերազմի մեջ։ Ալբերտը մշակել էր պատերազմում հաղթելու գլխավոր ծրագիր` Ռուսաստանի տնտեսապես սովահար ժամանակներում Սևաստոպոլի պաշարումը,  որը դարձել է Դաշնակիցների ռազմավարությունն այն բանից հետո, երբ ցարը զուտ պաշտպանողական պատերազմ վարելու որոշում էր կայացրել։ Բրիտանիայի սկզբանական լավատեսական տրամադրությունը շուտով անհետացավ, երբ մամուլում տեղեկատվություն հայտնվեց, որ բրիտանական զորքերի սպառազինական վիճակը արդեն վատ է և ղեկավարում են անվարժ տարեց գեներալները` օգտագործելով հնացած մարտավարություն և ռազմավարություն։ Հակամարտությունը ձգձգվում էր, քանի որ ինչպես ռուսներն էին վատ պատրաստված, այնպես էլ նրանց հակառակորդները։ Վարչապետ Լորդ Աբերդինը հրաժարական է տվել և Պալմերսթոնը հաջորդել է նրան։ Բանակցային կարգավորումը, ի վերջո, վերջ է դրել պատերազմին Փարիզի պայմանագրով։ Պատերազմի ժամանակ, Ալբերտը կազմակերպել է, որ իր տասնչորսամյա դուստր Վիկտորյան Պրուսական արքայազն Ֆրիդրիխ Վիլհելմի հետ ամուսնանա,  թեև Ալբերտը ամուսնությունը հետաձգել է մինչև Վիկտորյայի տասնյոթը լրանալը։ Ալբերտը հույս ուներ, որ նրա դուստրն ու փեսան ազատականացման ազդեցություն կունենան ընդլայնվող, բայց շատ պահպանողական պրուսական պետության վրա։