cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սապատավոր ձիուկ (բալետ)
Սյուժե
Իվանը վերադառնում է ձիուկի մոտ, գնում է կետի մոտ և փոխանցում նրան Լուսնի խոսքը։ Գյուղացիները, որոնք բնակվել էին կետի մեջքին, արագ լքում են գյուղը, իսկ կետն ազատում է նավերին։ Ազատվելուց հետո կետը հարցնում է Իվանին, թե ինչով կարող է ծառայել նրան։ Իվանը խնդրում է օվկիանոսից բերել թագուհու մատանին։ Կետը երկարատև փնտրտուքներից հետո գտնում է մատանիով սունդուկը, սակայն այն այնքան ծանր էր, որ Իվանը չի կարողանում բարձրացնել այն։ Ձիուկը հեշտությամբ դնում է սունդուկը իր վրա, և նրանք վերադառնում են մայրաքաղաք։ Թագավորը տալիս է թագուհուն մատանին, սակայն թագուհին կրկին հրաժարվում է ամուսնանալ նրա հետ, ասելով, որ թագավորը շատ ծեր է նրա համար և առաջարկում է միջոց, որի օգնությամբ նրան կհաջողվի երիտասարդանալ։ Դրա համար պետք էր դնել երեք մեծ կաթսա, մեկը` սառը ջրով, երկրորդը` տաք ջրով, երրորդը` եռացող կաթով և լողանալ երեք կաթսաներում հետևյալ հերթականությամբ. սկզբում` վերջին, հետո` նախավերջին և վերջում` առաջին կաթսայում։
Թագավորը այդ ժամանակ կանչում է Իվանին և պահանջում, որ նա առաջինն այդ ամենը անի։ Իվանը դիմադրում է, սակայն թագավորը սպառնում է, որ կտանջի նրան, եթե չենթարկվի։ Սապատավոր ձիուկը խոստովանում է, որ սա ամենաբարդ փորձությունն է, սակայն այս դեպքում էլ խոստանում է օգնել Իվանին։ Սապատավոր ձիուկը թափահարում է պոչը, դունչը թաթախում է կաթսաների մեջ, երկու անգամ շաղ է տալիս Իվանի վրա, բարձր սուլում է և արդեն դրանից հետո Իվանը կարող էր խիզախորեն ցատկել նախ կաթի, այնուհետև` եռացող և սառը ջրերի մեջ։ Ամեն ինչ այդպես էլ լինում է, և արդյունքում Իվանը վերածվում է որպես գեղեցիկ երիտասարդ։
Տեսնելով դա` թագավորը նույնպես ցատկում է եռացող կաթի մեջ, սակայն հակառակ արդյունքով. ընկնելով կաթսայի մեջ, նա եփվում է դրա մեջ։ Ժողովուրդն ընդունում է Աննման աղջկան իբրև թագուհի, իսկ կերպարանափոխված Իվանը ամուսնանում է նրա հետ։ Բոլորը ողջունում են թագավորին և թագուհուն, իսկ պալատում թնդում է հարսանեական խնջույքը։
Մարիինյան թատրոն
Հետագայում այս բեմադրության մեջ Մարիինյան թատրոնի բեմում Աննման աղջկա դերը կատարել են Մաթիլդա Կշեսինսկայան, Օլգա Պրեոբրաժենսկայան, Յուլյա Սեդովան, Վերա Տրեֆիլովան, Մաթիլդա Մադաևան, Թամարա Կարսավինան և այլն։
Ավելի ուշ կայացած ներկայացումներում Աննման աղջկա դերը կատարել են Լյուբով Եգորովան, Ագրիպինա Վահանովան և այլն։
Ֆիլմ-բալետ
1962 թվականին Լենինգրադի օպերայի և բալետի թատրոնի ներկայացման հիման վրա նկարահանվել է «Սապատավոր ձիուկ» ֆիլմ-բալետը։
UTC-9:30
UTC-9:30, ժամային գոտի, որը օգտագործվում է հետևյալ տարածքներում և պետություններում՝
Ամբողջ տարվա ընցացքում
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ
Բյուդելսդորֆ
Բյուդելսդորֆը (Büdelsdorf, Bydelstorp), քաղաք է Գերմանիայի հյուսիսային մասում, Շլեզվիգ-Գոլշթեյն երկրամասում։ 2010 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 10 080 մարդ, իսկ տարածքը՝ 6,24 կմ²։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մեդվեժյա Գոլովա (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Մեդվեժյա Գոլովա (Медвежья голова), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոտ Վերին
Խոտ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
BlackBerry
BlackBerry, սմարթֆոն, արտադրվել է «Research In Motion» ընկերության կողմից։ BlackBerry-ի ստեղնաշարը QWERTY-ի է։
Քաշը՝ 114 գրամ է։ Փիքսելները՝ 50×106,7×14,5։
Աստերոիդների ցանկ (146401-146500)
|}
Աստերոիդների ցանկ (146301-146400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (146501-146600)
Բուրմակինո (քաղաքատիպ ավան, Նեկրասովսկի շրջան)
Բուրմակինո (Бурмакино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2933 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի բնակավայրեր
Իժոժկա
Իժոժկա (Ижожка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ենցա գետի աջ ափին՝ 152 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ֆիլոնովշչինա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Ֆիլոնովշչինա (Філонівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆիլոնովշչինա գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջովանի Գաբրիելի
Ջովանի Գաբրիելի (Giovanni Gabrieli, ), իտալացի կոմպոզիտոր և Վերածննդի դարաշրջանի երգեհոնահար։
Կենսագրություն
Գաբրիելին ծնվել է Վենետիկում։ Նա ընտանիքի հինգ երեխաներից մեկն է։ Հայրը եկել է Կարնիայի մարզից և Ջովանիի ծնվելուց անմիջապես առաջ մեկնել է Վենետիկ։ Չնայած Ջովաննիի վաղ կյանքի մասին շատ բան հայտնի չէ, նա հավանաբար սովորել է իր հորեղբոր՝ կոմպոզիտոր Անդրեա Գաբրիելիի մոտ, որը 1560-ականներից մինչև իր մահը՝ 1585թվականը, աշխատել է Սուրբ Մարկոսի տաճարում ։
Ջովաննին նաև մեկնել է Մյունխեն, որպեսզի սովորի հայտնի Օրլանդո դե Լասուսի մոտ` դուքս Ալբերտ V-ի արքունիքում։ Ամենայն հավանականությամբ, նա այնտեղ է մնացել մինչև 1579 թվականը։ Լասուսը պետք է դառնար իր երաժշտական ոճի զարգացման հիմնական ազդակներից մեկը ։
1584 թվականին նա վերադարձավ Վենետիկ, որտեղ 1585 թվականին դարձավ Սուրբ Մարկոսի տաճարի երգեհոնահար, իսկ հորեղբոր մահից հետո նա զբաղեցրեց նաև գլխավոր կոմպոզիտորի պաշտոնը։ Բացի այդ, նա սկսեց նաև խմբագրել հորեղբոր երաժշտական ստեղծագործությունների մեծ մասը։ Անդրեան, ակնհայտորեն, շատ քիչ հակում ուներ տպագրելու իր սեփական երաժշտությունը, բայց Ջովաննիի կարծիքը դրա վերաբերյալ բավական բարձր էր և նա իր իսկ ժամանակի մեծ մասը տրամադրեց այն խմբագրելու և տպագրելու համար։
Գաբրիելիի կարիերան ավելի մեծ վերելք ապրեց, երբ նա ստացավ երգեհոնահարի պաշտոն Scuola Grande di San Rocco-ում, որը նա պահպանեց իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Սան Ռոկոն ամենահեղինակավորն էր վենետիկյան բոլոր հաստատություններից և իր շքեղությամբ զիջում էր միայն Սան Մարկոյին։ Ջովաննիի երաժշտական գործունեության վառ նկարագրությունը պահպանվում է անգլիացի գրող Թոմաս Կորյատի ճանապարհորդական հուշերում։ Նրա երաժշտության մեծ մասը գրված էր հատուկ Սան Ռոկոյի համար, չնայած նա հավանաբար էլ ավելի շատ ստեղծագործեց Սան Մարկոյի համար։
Գաբրիելիի աշխատանքները նրան դարձնում էին Եվրոպայի ամենանշանավոր կոմպոզիտորներից մեկը։ Նորարարությունները, որն սկսվեց նրա ազդեցիկ «Սակրայի սիմֆոնիա» հատորով (1597), այնպիսին էր, որ կոմպոզիտորներ՝ ամբողջ Եվրոպայից, հատկապես Գերմանիայից, գալիս էին Վենետիկ՝ ուսանելու։ Ակնհայտ է, որ նա նաև իր նոր աշակերտներին հանձնարարեց ուսումնասիրել Իտալիայում գրված մադրիգալները, այնպես որ նրանք ոչ միայն հետ բերեցին վենետիկյան մեծ պոլիխորալական ոճը իրենց հայրենիք, այլ նաև մանդրիգալի ոճը։ Հենրիխ Շյուցը և մյուսները օգնեցին բարոկկոյի վաղ շրջանի երաժշտությունը հասցնել հյուսիս՝ Գերմանիա, որը վճռականորեն ազդեց հետագա երաժշտության պատմության վրա։ Հենց այս արմատների վրա են հիմնված գերմանական բարոկկոյի գագաթնակետի՝ Բախի ստեղծագործությունները։
Գաբրիելիի առողջական վիճակը սկսեց վատթարանալ 1606 թվականից հետո, այդ ժամանակ նա թողեց եկեղեցու ղեկավարությունը՝ այլևս չկարողանալով կատարել իր պարտականությունները։ Նա մահացավ 1612 թվականին Վենետիկում՝ երիկամի քարի բարդություններից։
Երաժշտությունը և ոճը
Ինչպես մյուս կոմպոզիտորները, նա նույնպես օգտագործեց Սան Մարկոյի եկեղեցու անսովոր դասավորությունը՝ իր երկու երգչախմբային վերնահարկերով՝ միմյանց դիմաց, տպավորիչ տարածական էֆեկտներ ստեղծելու համար։ Նրա երաժշտական ստեղծագործությունների մեծ մասը գրված է այնպես, որ մի կողմում նախ երգչախումբ կամ նվագախումբ լսվի, իսկ մյուս կողմում հնչի պատասխանը։ Հաճախ եկեղեցու կենտրոնի բեմում գտնվում էր մի երրորդ խումբ ։ Այստեղ մեծ ուշադրության է արժանի հստակ ու ճիշտ գործիքավորումը։ Եկեղեցում ակուստիկան այնպիսին էր, որ գործիքները կատարյալ պարզությամբ լսվում էին հեռավոր կետերում։ Այսպիսով, գործիքավորումը, որը տարօրինակ է թվում թղթի վրա, օրինակ՝ մեկ լարային գործիքը, որը դրված է փողային գործիքների մեծ խմբի դեմ, կարող է Սան Մարկոյում հնչել կատարյալ հավասարակշռությամբ։
Գաբրիելիի առաջին ստեղծագործությունները հրատարակվել են հորեղբոր՝ Անդրեայի ստեղծագործությունների կողքին, իր «Համերգներ» հատորում (1587)։ Այս ստեղծագործություններում զգացվում է հորեղբոր ոճի մեծ ազդեցությունը երկխոսության և արձագանքման էֆեկտների օգտագործման գործում ։ Կան ցածր և բարձր երգչախմբեր, և դրանց բարձրության տարբերությունը երևում է գործիքային նվագակցությամբ։ Ջովաննիի 1597թվականի Sacrae Symphonia-ում տպագրված մոտետները կարծես հեռանում են այս տեխնիկայից՝ հասնելով մի մոդելի, որի երաժշտական նյութը զարգանում է երգչախմբում։ Որոշ մոտետների մեջ, ինչպիսիք են Omnes Gentes-ը, գործիքային կազմը երաժշտական նյութի բաղկացուցիչ մասն է կազմում ։
1605թվականից հետո Գաբրիելիի ստեղծագործությունները շատ ավելի հոմոֆոնիկ ոճով էին։ Նա գրեց գործիքային ստեղծագործություններ (սիմֆոնիա), մենակատար գործիքների համար ստեղծագործություններ, մոտետներ, որոնց մեջ կա սերտ երկխոսություն երգչախմբերի և մենակատարների միջև։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկում՝ «Ecclesiis»-ում, օգտագործվել է գործիքային կազմի և երգչախմբի 4առանձին խմբեր, որոնք հնչում են երգեհոնի և continuo-ի շարունակական նվագակցությամբ։
Canzon բառը
Իտալական canzon տերմինը (canzoni-հոգնակի), ինչպես օգտագործել են Գաբրիելին և այլք, բխում է ֆրանսիական «շանսոն» բառից, և Գաբրիելիի ժամանակից անմիջապես հետո այն ամբողջությամբ ներգրավվում է իտալերենի մեջ canzona ձևով (canzone-հոգնակի)։ Անգլերենում օգտագործվում է իտալական երկրորդ ձևը՝ canzone:
Ստեղծագործություն
Հոգևոր երաժշտություն.
Աշխարհիկ երաժշտություն.
Գործիքային երաժշտություն.
Concerti (1587)
«Concerti di Andrea, et di Giovanni Gabrieli, organisti della Serenissima Signori di Venetia». 77 ստեղծագործությունների հավաքածու, որոնց մեծ մասը Ջովաննիի հորեղբորը՝ Անդրեա Գաբրիելիի գործերն են, բայց պարունակում է նաև կրտսեր Գաբրիելիի մոտետներից մի քանիսը`
Sacrae Symphoniae (1597)
Հավաքածու, որի մեջ ներառված է 45 մոտետ 6, 7, 8, 10, 12, 14, 15 կամ 16 ձայների համար,14 կանցոնա 8, 10, 12 կամ 15 երաժշտական տողերի համար և երկու սոնատ երաժշտական 8 և 12տողերի համար։
Canzoni per sonare (1608)
Հավաքածու, որն իր մեջ ներառում է Գաբրիելիի, Ջիրոլամո Ֆրեսկոբալդիի և այլոց 36 կարճ գործերը։ Ցիկլի առաջին 4, ինչպես նաև 27-րդ և 28-րդ համարները պատկանում են Գաբրիելիի գրչին ։
Canzoni e Sonate (written nlt. 1612, publ. 1615)
16 կանցոնի և 5 սոնատների հավաքածու։ Հրատարակվել է 1615 թվականին՝ հետմահու։
Աստերոիդների ցանկ (325801-325900)
Աստերոիդների ցանկ (325701-325800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (325901-326000)
Ջովանի Գաբրիելի
Sacrae Symphoniae II (written nlt. 1612, publ. 1615)
Sacrae symphoniae Liber secundus. Լույս է տեսել 1612 թվականին՝ հետմահու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի երգեհոնահարներ
Շելկլինգեն
Շելկլինգեն  (Schelklingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 7072 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 75,24 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 108։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Այծպտկունք (լեռ)
Այծպտկունք, Այծու պտունք, Էյերլի, Փալանթոքյան, լեռնագագաթ Թուրքիայում, Հայկական Պարի արևմտյան հատվածում, Էրզրում քաղաքից 8-10 կմ հարավ-արևելք։ Ունի հրաբխային ծագում։ Բարձրությունը 3174 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրզրումի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Այծպտկունքի լեռնաշղթա Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Զելյոնոե (գյուղ, Խարկովի շրջան)
Զելյոնոե (Зелене), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1725 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 73 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 214,71 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1725 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շևչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Շևչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Шевченківська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 9642 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 111.85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86.2 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 9 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էնգելս (քաղաք)
Էնգելս (ռուս՝ Энгельс), քաղաք Ռուսաստանի Սարատով մարզում։ Նախկինում հայտնի է եղել Պոկրովսկ անունով։ Էնգելսը նավահանգիստ է, որը գտնվում է Վոլգայի գետի ձախ ափին, Սարատով քաղաքի(Սարատով մարզի վարչական կենտրոն) դիմաց և Սարատով քաղաքին միացած է կամրջով։ Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների ՝ բնակչության թվով (202,419) երկրորդ ամենամեծ քաղաքն է Սարատով մարզում։ Պատմականորեն այն կարևոր կենտրոն է եղել Պովոլժսկի գերմանացիների համար, քաղաքը մինչև 1931 թվականը՝ Ֆրիդրիխ Էնգելսի անունով կոչվելը, Ռուսաստանում հայտնի է եղել որպես Պոկրովսկ, իսկ Գերմանիայում՝ Կոսակենշտադտ (Kosakenstadt): Էնգելսը 1918-1941 թվականներին հանդիսացել է Վոլգայի գերմանական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետության մայրաքաղաք։
Քաղաքը նախկինում հայտնի է եղել Պոկրովսկայա սլոբոդա (մինչև 1914 թվական), իսկ մինչև 1931 թվականը՝ Պոկրովսկ անուններով։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1747 թվականին որպես սլոբոդա՝ Պոկրովսկայա Սլոբոդա անունով Ուկրաինայի Չումակի բնակիչների կողմից։ Եկատերինա Մեծի օրոք էթնիկ գերմանացիներին խրախուսվում էր հաստատվել Վոլգայի շրջանում և նրանցից շատերը տեղափոխվեցին քաղաք՝ այն դարձնելով Պովոլժսկի գերմանական մշակույթի հիմնական կենտրոն։ 1914 թվականին քաղաքին շնորհվել է պաշտոնական կարգավիճակ և այն վերանվանվել է Պոկրովսկ (Покровск): Այդ ընթացքում պաշտոնական ռուսերեն անվանմանը զուգահեռ, քաղաքը Գերմանիայում հայտնի էր Կոսակենշտադտ (գերմ՝ «Կազակների քաղաք») անունով։ Ռուսական քաղաքացիական պատերազմի տարիներին շրջանը անցել է կոմունիստական Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության վերահսկողության տակ, իսկ 1918-ին դարձել է ՌՍՖՍՀ-ի կազմում ներառված նորաստեղծ Վոլգայի գերմանական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետությանմայրաքաղաք։ Պոկրովսկը/Կոսակենշտադտը 1931 թվականին վերանվանվել է Էնգելս ի պատիվ գերմանացի, կոմունիստ, փիլիսոփա Ֆրիդրիխ Էնգելսի։ Վոլգայի գերմանական ԽՍՀ-ն հեռացվել է  Ստանֆորդի աշխարհի ընդհանուր քարտեզից 1941 թվականին՝  Խորհրդային Միություն գերմանական ներխուժումից հետո. քաղաքը դարձել է Սարատովի շրջանի մաս։ Սովետական իշխանությունները քաղաքի գերմանացի բնակիչներին հետապնդել են՝ վախենալով, որ նրանք կարող են  լինել նացիստական Գերմանիայի լրտեսներ։ Բոլոր գերմանացիները վտարվել են Էնգելսից, նրանց մեծ մասը ուղարկվել է հեռավոր Սիբիր և Ղազախստանի ԽՍՀ։ 2011 թվականի օգոստոսի 26-ին քաղաքում բացվել է Խորհրդային Միությունում բռնաճնշումների հետևանքով ռուս և գերմանացի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան։
Վարչական և համայնքային կարգավիճակ
Վարչական ստորաբաժանումների շրջանակներում Էնգելսը հանդիսանում է Էնգելսսկի շրջանի վարչական կենտրոն ։ Որպես վարչական բաժանում՝ չորս գյուղական բնակավայրերի հետ միասին մտնում է Էնգելսա քաղաքի կազմի մեջ ՝ մարզային վարչության ներքո ։ Որպես ՏԻՄ՝ Էնգելս քաղաքը, Պրիվոլժսկի և մեկ գյուղական բնակավայրի հետ միասին գտնվում է մարզի իրավասության ներքո և ընդգրկված է Էնգելսի մունիցիպալ շրջանի կազմում որպես Էնգելսի քաղաքային բնակավայր ։
Տնտեսություն
Էնգելսը արդյունաբերական քաղաք է։ Trolza գործարանը տրոլեյբուսներ է արտադրում Ռուսաստանի հասարակական տրանսպորտի ցանցերի համար։ Տրանսպորտային մեքենաշինության էնգելսյան գործարանը արտադրում է շարժակազմ երկաթուղիների համար։ Bosch-Saratov գործարանը, որը թողարկում է տրակտորների համար այրման մոմեր, իսկ Գերմանական Henkel ընկերությունը կառավարում է լվացքի փոշիների և ավտոմոբիլային արդյունաբերության համար անհրաժեշտ քիմիական արտադրանքների գործարանները։ Էնգելսի խողովակների գործարանը արտադրում է պողպատե էլեկտրական եռակցման խողովակներ, պողպատե ջրագիծ և պրոֆիլային խողովակներ։
Ռազմական բազա
Քաղաքում է գտնվում Էնգելս–2–ը ՝ օդուժի հիմնական բազան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստան
Մեզինովսկի (գյուղ, Գուս-Խրուստալնի շրջան)
Մեզինովսկի (Мези́новский), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Գուս-Խրուստալնի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2063 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Գուս-Խրուստալնի շրջանի բնակավայրեր
Խորձոր
Խորձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից 36 կմ հյուսիս-արևմուտք, Խորձոր գետակի ափին, Ճորոխ գետի ձախ կողմում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռուի Պատրիսիո
Ռուի Պատրիսիո (Rui Pedro dos Santos, ), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Սպորտինգ Լիսաբոն ֆուտբոլային ակումբի և Պորտուգալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասապահ, Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2016 թվականի նախընտրական փուլի մասնակից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Բուրմակինո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Բուրմակինո (Бурмакино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարիա Գրապինի
Մարիա Գրապինի, ռումինացի գործարար, քաղաքական գործիչ, Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։ Նա որպես փոխնախարար աշխատել է Պոնտայի երկրորդ աշխատակազմում։ 2014 թվականից Գրապինին եղել է Եվրախորհրդարանի անդամ` սոցիալիստների և դեմոկրատների առաջադիմական դաշինքի կողմից ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Գրապինին ծնվել է 1954 թվականի նոյեմբերի 7-ին։ 1973 թվականին ավարտել է Բերեշտիի տեսաբանական բարձրագույն դպրոցը, իսկ 1978 թվականին՝ Գեորգե Ասաքիի անվան Յասսի տեխնիկական համալսարանը ։
Գործունեություն
Գրապինին մինչև 1989 թվականը տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Տիմիշոարայի Garofita Textile Enterprise-ում ։ 1995-2012 թվականներին եղել է Կառավարման խորհրդի նախագահը և Pasmatex-ի գլխավոր մենեջերը ։ Նա նաև 1998-2012 թվականներին աշխատել է որպես SC Pasmatex Conf International SA-ի կառավարման խորհրդի նախագահ ։
Գրապինին եղել է ինչպես Ռումինիայի կին ձեռներեցների ասոցիացիայի, այնպես էլ Թեթև արդյունաբերության գործատուների ֆեդերացիայի նախագահը։ Նա եղել է Արտահանողների ազգային խորհրդի անդամ և Ռումինիայում Հնդկաստանի պատվավոր հյուպատոս ։
Քաղաքական ակտիվություն
2006-2015 թվականներին Գրապինին եղել է Պահպանողական կուսակցության (PC) փոխնախագահը ։ 2015 թվականի հունիսին Գրապինին հայտարարել է կուսակցությունից հեռանալու մասին։ Կուսակցությունը Լիբերալ ռեֆորմիստական կուսակցության հետ միավորելու որոշումից հետո Գրապինին մեղադրել է PC-ի նախագահ Դանիել Կոնստանտինին կուսակցությունը զավթելու և դրա անհետացման համար պատասխանատու լինելու մեջ ։
2012 թվականին Գրապինին ընտրվել է Տիմիշ ժուդեցի 37-րդ ընտրատարածքի պատգամավոր ։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Պոնտայի երկրորդ կաբինետում նշանակվել է փոքր և միջին ձեռնարկությունների, բիզնեսի և զբոսաշրջության միջավայրի նախարար։ 2014 թվականի հունվարին PC-ն հայտարարել է Գրապինիի հրաժարականի մասին՝ 2014 թվականի Եվրախորհրդարանի ընտրություններում նրա թեկնածության պատճառով ։ Հետագայում նույն պատճառով հրաժարվել է պատգամավորական մանդատից ։
Ընտրություններում PC-ն առաջադրել է թեկնածուներ PSD-ի և UNPR-ի հետ ընդհանուր ցուցակներով։ Գրապինին եղել է հինգերորդ թեկնածուն ։ Դաշինքը ձայների 37,6%-ով հաղթել է և Գրապինին ընտրվել է ։
Հրատարակված աշխատանքներ
Գրապինին հրատարակել է չորս գիրք ։ Առաջինը հրատարակվել է 2011 թվականին և պարունակում է հարցազրույցներ, որոնք Գրապինին ժամանակի ընթացքում ունեցել է Ռադիո Տիմիշոարայում ։ 2012 թվականին նա հրատարակել է Viața, între scrieri și trans-scrieri վեպը, որը պարունակել է քննադատական ներկայացում՝ ստորագրված Կոռնել Ունգուրեանուի կողմից ։ Recorder-ի հրապարակած հետաքննության ընթացքում լրագրող Միհայ Վոինեան ցույց է տվել, որ վեպը պարունակում է մի քանի հատվածներ, որոնք պատճենված են Վիքիպեդիայից ։
Քննադատություն
Գրապինին արժանացել է լրատվամիջոցների քննադատություններին իր ֆեյսբուքյան էջում հաճախակի ուղղագրական և կետադրական սխալների պատճառով ։ 2015 թվականի հուլիսին բացվել է Grapinizer անունով կայք, որը օգտատերերին թույլ է տվել քերականորեն ճիշտ ռումիներեն տեքստը վերածել նրա գրելու ոճի ։
2018 թվականի օգոստոսին Գրապինին դիմել է Խտրականության դեմ պայքարի ազգային խորհրդին՝ ֆեյսբուքյան հաղորդագրության պատճառով։ Հաղթանակի հրապարակում հակակառավարական ցույցի ժամանակ իր ուղերձում նա վիրավորել է ռումինական սփյուռքին՝ ասելով, որ նրանք պետք է «համր հարկեր վճարեն USR-ի համար» ։ Ավելի ուշ Գրապինին ասել է, որ համաձայն չէ հայտարարության հետ և բացատրել, թե ինչու է տարածել հաղորդագրությունը.
"Տարածեցի, որ տեսնեմ, որ ոչ բոլոր սփյուռքներն ունեն նույն տեսակետը։ Սփյուռքից մի տիկին է գրել այդ մասին։ Ես տեղադրել եմ մեկ անգամ՝ առանց որևէ մեկնաբանության։ Իմ ուղերձն այն է, որ ոչ ոք չի կարող հավակնել, թե ներկայացնում է ողջ սփյուռքը ։"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինիայի կառավարության անդամներ
Յուրի Գալստյան
Յուրի Նորայրի Գալստյան, հայ երաժիշտ, կոմպոզիտոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ, Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր ։
Կենսագրություն
Յուրի Գալստյանը ծնվել է Երևանում, 1952 թվականի հունվարի 7-ին։ Ավարտել է Երևանի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի (1966, դասատու՝ Գագիկ Հովունց), Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի (1970, դասատու՝ Կ. Մալխասյան) և կոմպոզիցիայի (դասատու՝ Ստեփան Ջրբաշյան), Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրի (1976, Կ. Մալխասյանի դասարան), կոմպոզիցիայի (1982, Ղազարոս Սարյանի դասարան), դիրիժորության (1998, Էմին Խաչատրյանի դասարան) բաժինները։ 1976-1980 թվականին դասավանդել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտում, 1980-1981 թվականներին՝ Առնո Բաբաջանյանի անվան պետական երաժշտամանկավարժական քոլեջում, 1982 թվականից՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։ 1988-1991 թվականներին եղել է Հայաստանի կոմպոզիտորների միության ժամանակակից երաժշտության նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար։
Յուրի Գալստյանը գրել է պիեսներ, սոնատներ՝ դաշնամուրի (1967), գալարափողի և դաշնամուրի (1978), կվինտետներ՝ շեփորի, կլառնետի, գալարափողի, դաշնամուրի և հարվածային գործիքների (1976), շվիի և լարային քառյակի (1980), կոնցերտներ՝ կամերերային նվագախմբի (1981, 2008), ժողովրդական գործիքների (1984, 2014), «Մտորումներ» (2001)՝ կամերերային երգչախմբի, «էսքիզներ» (2003)՝ խառը երգչախմբի, «Խաղեր» (2007)՝ ժողովրդական գործիքների, «Երգ» (2012)՝ ֆլեյտայի և դաշնամուրի, «Երկխոսություն» (2013)՝ 2 կլառնետի համար, «Պատանեկան ալբոմ» (1967), «Սիմֆոնիկ պոեմ» (1968), փողային կվարտետ (1968), «Սիմֆոնիկ պատկեր» (1977), «Դիլիջանյան էսքիզներ» (2010), դաշնամուրային պրելյուդների շարք (1981–84, 2 տետր), թատերական երաժշտություն։
1981, 1983 թվականներին եղել է երիտասարդ կոմպոզիտորների համամիութենական մրցույթ-փառատոնի դափնեկիր, 1983 թվականին՝ մանկական երգի հանրապետական մրցույթի 3-րդ մրցանակակիր, 1987 թվականին՝ Սայաթ-Նովայի ծննդյան 275-ամյակին նվիրված մրցույթի հատուկ մրցանակակիր։
Հանս Էռնի
Հանս Էռնի (Hans Erni, ), շվեյցարացի նկարիչ և քանդակագործ։ Հայտնի է որմնանկարչությամբ, գունավոր վիմագրերով, գոբելենների, կերամիկայի նկարազարդումներով և փոստային նամականիշերի գծանկարչությամբ ։
Հանս Էռնիի թանգարանը, որը գտնվում է Շվեյցարական տրանսպորտի թանգարանի տարածքում՝ Լյուցեռնում, ներառում է արվեստի գործերի մեծ հավաքածու․ Էռնին նաև ստեղծել է կերամիկական աշխատանքներ, թատրոնի զգեստներ։ Նա նախագծեր է արել շվեյցարական թղթադրամների համար 1940-ականներին, բայց թղթադրամներն արդեն տպագրվելուց հետո չեն հրատարակվել, քանի որ Լյուցեռնի պետական խորհրդի անդամը քննադատել է Էռնիին, նրան համարելով կոմունիստ։ Այնուամենայնիվ, Էռնին երբեք որևէ քաղաքական կուսակցության անդամ չի եղել։ 2004 թվականին նրան շնորհվել է Լյուցեռն քաղաքի պատվավոր քաղաքացիություն։ 2009 թվականի հունվարի 10-ին նա ստացել է Շվեյցարական մրցանակ՝ կյանքի ընթացքում ունեցած վաստակի համար։
Կարիերայի ընթացքում Էռնին ստեղծել է մոտ 300 պաստառ և մի քանի որմնանկարներ, այդ թվում՝ 1980 թվականին Ժնևի Ավտոմոբիլային միջազգային սրահի, Կարմիր Խաչի, Միջազգային օլիմպիական կոմիտե-ի, ՄԱԿ-ի և ԻԿԱՕ-ի համար։
Էռնին նկարազարդել է մոտ 200 գիրք և ստեղծել 90 փոստային նամականիշ և 25 մեդալներ ։
Կենսագրություն
Հանս Էռնին ծնվել է Լյուցեռնում, շոգենավի մեքենավարի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է դպրոցում և պատրաստվել հողշինարար դառնալ, սակայն մերժել է այդ մտադրությունը՝ շինարարական ընկերությունում գծագրող դառնալու համար։ 1927-1928 թվականներին սովորել է Լյուցեռնի դեկորատիվ և կիրառական արվեստի դպրոցում։ 1928-1929 թվականներին ապրել է Փարիզում, որտեղ որոշ ժամանակ սովորել է Ժյուլիանի ակադեմիայում, ապա մեկնել Բեռլին, որտեղ սովորել է Ազատ և կիրառական արվեստի պետական ուսումնարանում։ Բեռլինից հեռացել է, քանի որ Գերմանիան կանգնած էր նացիզմի շեմին, որտեղ բախվել է արվեստից հեռու, իր համար անհասկանալի քաղաքական խնդիրների։
Էռնին վերադարձել է Լյուցեռն և հաճախ մեկնել է Փարիզ, որտեղ ներգրավվել է ստեղծագործական կյանքի հորձանուտի մեջ։ Ուսումնասիրել է հին վարպետների ստեղծագործությունները և սովորել ժամանակակից նկարիչների գործերից, որոնք նման չեն եղել 16-18-րդ դարերի նախակարապետներին։
Առաջին ստեղծագործությունները և առաջին ցուցահանդեսներ
Էռնին սկսել է մասնակցել ցուցահանդեսներին 1933 թվականից։ Նկարչի վրա մեծ ազդեցություն են թողել Պաբլո Պիկասոյի, Ժորժ Բրաքի աշխատանքները, աբստրակցիոնիստների, հետագայում սյուրռեալիստների ստեղծագործությունները։ Իրենց հետևանքներն են ունեցել նաև Էռնիի հրապուրանքը, գծագրերի, մեքենաների և ընդհանրապես մեխանիզմների նկատմամբ։ Էռնին փորձել է իր ստեղծագործություններում ներառել տեխնիկական սխեմաներ, երկրաչափական պատկերներ և այլն։ Դա փորձերի և սեփական ոճի որոնումների ժամանակն է եղել («Տեխնիկական գործառույթ», 1936, «Էմանսիպացիա», 1938)։ Ձևերի և գույների հետ կապված փորձերը նկարչի ստեղծագործությանը բնորոշ են դարձել նրա ողջ կյանքի ընթացքում։ Այդ շրջանին են պատկանում նաև պատերը նկարազարդելու նրա փորձերը («Նկարիչ-Ստեղծագործող», 1933 թվական, որմնանկարչություն Լյուցեռնի մարզական ակումբում)։
Սյուրռեալիզմի ազդեցություն
Երիտասարդ Էռնիի վրա իրենց ազդեցությունն են թողել նաև Սալվադոր Դալիի և Իվ Տանգիի ստեղծագործությունները։ Բայց Էռնին իր սյուրռեալիստական ստեղծագործություններում չհրաժարվեց նշանակալից և նույնիսկ փիլիսոփայական թեմաներից («Հնգանկյուն», 1939, «Թերթիկ ուրբանիստի օրագրից», 1941)։ «Ուրբանիստի թերթիկում» նա նկարել է իր ինքնադիմանկարը, որը նման է անատոմիական նկարի, իսկ դրա կողքին բուսաբանական ճշգրտությամբ պատկերել է բույսեր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Էռնին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է վարորդ և կամուֆլյաժի նկարիչ, բայց նա աչքաթող չի արել իր ստեղծագործական աշխատանքը։ Մարդկային հասարակությունից հիասթափությունը նրան ուղղորդել է դեպի բնապատկերներ։ Նկարել է խստաշունչ և վեհաշուք Ալպերը, բայց առանց մարդկանց ու նրանց այդտեղ գտնվելու հետքերի։ Այդ շրջանի նկարներում գերակշռել է ամայությունը։
Այդ շրջանին են պատկանում Էռնիի պաստառները, գրքերի նկարազարդումները։ 1945 թվականին նա պատվեր է ստացել Բազելի արդյունաբերական ցուցահանդեսի մեքենաների տաղավարի որմնանկարների (տեմպերա պատի վրա) կատարման հետ կապված։ Գրքերի նկարազարդումներից առանձնանում են Չ. Կանևաշինիի «Մարդկային աշխատանքը դարերի ընթացքում» (1943) ժողովածուի համար կատարված աշխատանքները։
Դեկորատիվ և կիրառական ստեղծագործություններ
Ֆրանսիայում Ժան Լյուրսան (1892-1966) վերսկսել է գոբելենների արտադրությունը։ Հանս Էռնին ստեղծել է նաև գոբելենների համար իր սեփական ուրվագծերը։ Նա ընդլայնել է գոբելենների թեմաները և լրացրել ինչպես նոր թեմաներով, այնպես էլ նոր արտահայտչամիջոցներով։ Հին հունական «Արիադնայի թելը (Մինոտավրոսի լաբիրինթոսը)» առասպելի սյուժեի ուրվագիծը Էռնիի ձեռքբերումն է արվեստի այդ բնագավառում։ Նա իր ուժերը փորձել է նաև գեղարվեստական կերամիկայի արտադրության բնագավառում։ Էռնին ստեղծել է նաև փոստային նամականիշների ուրվագծեր («Լիխտենշտեյնի Իշխանության 250 տարին», 1969, «Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1972 Սապորո», «Ամառային օլիմպիական խաղեր 1972 Մյունխեն»), ինչպես նաև փոստային նամականիշներ ՄԱԿ-ի և Շվեյցարիայի պատվերով, նկարիչների կամ գիտնականների՝ այդ թվում՝ Ալբերտ Այնշտայնի, Պաուլ Կլեեի, Թոմաս Մանի, Հերման Հեսսեի, Շառլ Էդուար լը Կորբյուզիեի, Ռայներ Մարիա Ռիլկեի և այլոց դիմանկարներով։
Գունավոր վիմագրություն
Հանս Էռնին հայտնի է նաև որպես գունավոր վիմագրության վարպետ։ Նա ստեղծել է աշխատանքների ամբողջական շարքեր, որոնք միավորված են «մարդը և ստեղծագործությունը», «մարդը և կենդանիները», «մարդկային սերը», «կնոջ գեղեցկությունը», «երիտասարդություն», «կենդանիներ» թեմաներով։ Հանս Էռնին գունավոր վիմագրության տեխնիկան օգտագործել է նաև գրքերի նկարազարդման համար («Գծանկարիչը», Չարլզ Ռոսների «Հանս Էռնիի գրաֆիկական աշխատանքները» մենագրության շապիկ, 1957)։
Էռնին շարունակել է փորձեր կատարել նաև սև ու սպիտակ վիմագրության տեխնիկայում։ Նրա հին հունական թեմայով՝ «Բաքոսը խաղողի այգում» (սպիտակ ներկ սև ֆոնի վրա, 1955) վիմագրությունը դարձավ աշխարհահռչակ ստեղծագործություն։ Այդ վիմանկարը ստեղծվել է սպիտակով սև ֆոնի վրա, մինչդեռ ավանդական փորագրության կամ օֆորտի դեպքում՝ գծանկարը, պատկերը ստեղծվում է սև կամ մուգ գծերով։
Հանս Էռնիի թանգարան
Հանս Էռնին Կոմունիստական կուսակցության կամ որևէ ձախակողմյան կուսակցության անդամ չի եղել, բայց համակրել է նրանց։ Հանս Էռնին ստեղծել է Շվեյցարիայի և ԽՍՀՄ մշակութային կապերին նվիրված պաստառ։ Նկարիչը հրաժարվել է կոմունիստական գաղափարներին հավատարիմ մնալուց՝ 1956 թվականին Հունգարիա խորհրդային զորքեր մտցնելուց և ապստամբությունը ճնշելուց հետո։ Սակայն, չեն մոռացվել կոմունիստներին նրա նվիրվածությունը, և կապիտալիստական երկրներում Էռնիի ստեղծագործությունների տարածման վրա քաղաքական արգելք է դրվել։ Այդ արգելքը կիրառվել է նաև չեզոք Շվեյցարիայում։ Հանս Էռնիի ստեղծագործությունները (ի տարբերություն արտասահմանյան թանգարանային հաստատությունների) երկար ժամանակ պետական թանգարանները հայրենիքում չեն գնել։
Իրավիճակը փոխվել է նկարչի միջազգային ճանաչումից հետո։ 1979 թվականի սեպտեմբերին Լյուցեռնի տրանսպորտի թանգարանը ցուցադրական տարածք է հատկացրել, որտեղ հիմնվել է Հանս Էռնի թանգարանը։ Թանգարանը ստացել է հեղինակային կերամիկա, տարբեր տեխնիկայի գրաֆիկական աշխատանքներ, մեդալիոնային իրեր, գոբելենի ուրվագծեր։ Էռնին թանգարանում հերթական որմնանկարն է ստեղծել լատիներեն Panta Rhei («Ամեն ինչ հոսում է, ամեն ինչ փոխվում է») ասացվածքի թեմայով, որի տարածքը կազմում է 30 մ²։
Էռնին շատ հետաքրքրված է եղել սպորտով և 1989 թվականին արժանացել է Միացյալ Նահանգների սպորտային ակադեմիայի տարվա սպորտային արտիստի մրցանակին։ 1993 թվականին նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Սան Ֆրանցիսկոյի Պենս պատկերասրահում։
Անձնական կյանք
Հանսը երկու անգամ ամուսնացած է եղել։ Առաջին կինը՝ Գերտրուդ Բոհներտը (շվեյցարացի նկարչուհի), մահացել է 1948 թվականին, ձիավարության ժամանակ տեղի ունեցած վթարից։ Առաջին ամուսնությունից ունեցել է դուստր՝ Սիմոնե Ֆորնարա Էռնին։ Մեկ տարի անց՝ 1949 թվականին, Հանսն ամուսնացել է քարտուղար Դորիս Քեսսլերի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր և մեկ որդի ։ Դուստրերից մեկը մահացել է յոթ տարեկան հասակում՝ լեյկոզից։
Հանս Էռնին նշել է իր ծննդյան 100-ամյակը 2009 թվականին։ Նրա քույրը՝ Մարիա Ստրեբի-Էռնին (հունվարի 14, 1907 - հունվարի 29, 2014), մահացել է 107 տարեկան հասակում ։
Հանս Էռնին մահացել է 2015 թվականի մարտի 21-ին, Լյուցեռնի Սուրբ Աննա կլինիկայում (ըստ այլ տվյալների՝ մահացել է 1978 թվականին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նամականիշերի դիզայներներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գրաֆիկական դիզայներներ
Սուդչե
Սուդչե (Судче), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1278 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1278 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոֆյա Խիտարովա
Սոֆյա Մովսեսի Խիտարովա, հեղինակ, խմբագիր, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Սոֆյա Խիտարովան ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 6-ին Թիֆլիսում։ Ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ Գրականագիտական հոդվածներով պարբերական մամուլում հանդես է եկել 1930-ական թվականների երկրորդ կեսից։ Զբաղվել է խորհրդային բազմազգ գրականության ուսումնասիրությամբ և պրոպագանդայով։ Որպես հեղինակ և գիտխմբագիր՝ մասնակցել է Մոսկվայի համաշխարհային գրականության ինստիտուտի կողմից լույս ընծայված «ՍՍՀՄ ժողովուրդների գրականության զարգացման խնդիրները», «Ազգայինն ու ինտերնացիոնալը սովետական գրականության մեջ», «Սովետական վեպը», «Սովետական բազմազգ գրականության պատմություն» (6 հատորով) և ուրիշ աշխատությունների հրատարակություններին։
Գրականագիտական աշխատանքներին զուգընթաց զբաղվել է թարգմանությամբ։ Հայերենից ռուսերեն է թարգմանել Րաֆֆու «Խենթը», «Ոսկի աքաղաղ» վեպերը, «Հարեմ» և այլ պատմվածքներ, Նար-Դոսի, Գաբրիել Սունդուկյանի, Ակսել Բակունցի, Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Ստեփան Զորյանի, Անահիտ Սահինյանի և ուրիշ հայ հեղինակների գործեր։
Սոֆյա Խիտարովայի և Գ. Լոմիձեի խմբագրությամբ ռուսերեն լույս է տեսել «Սովետական բազմազգ վեպը» աշխատությունը (Մոսկվա, 1985)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայերենից ռուսերեն թարգմանիչներ
Փոտ պատրիարք
Փոտ Ա պատրիարք (Πατριάρχης Φώτιος, ), բյուզանդացի եկեղեցական, պետական գործիչ, աստվածաբան, գիտնական։ Կոստանդնուպոլսի պատրիարք (858-867, 877-886)։ Մորական կողմից ծագումով հայ ։
Կենսագրություն
Արշավիր Հայկազնի քրոջ ՝ Իրենեի և ազգությամբ հույն, պրոտոսպաթար Սերգիոսի որդին է։ Իրենեն, Բագրատ Բագրատունու դուստրն է և հայոց իշխան Սմբատ Բագրատունու թոռնուհին։ Ստացել է փայլուն կրթություն, եղել զինվորական և զբաղեցրել բարձր պաշտոններ։
Կոստանդնուպոլսի պատրիարք
Բյուզանդիայի կայսրուհի (831-842) և կայսրության գահապահ (842-856) Թեոդորայի եղբայր Վարդաս Կեսարը 856 թվականից իր խնամակալության տակ է վերցնում քրոջ որդուն՝ Միքայել Գ-ին, և 858 թվականին կարողանում է Կոստանդուպոլսի պատրիարքի պաշտոնից հեռացնել Իգնատիոս պատրիարքին, իսկ նրա փոխարեն նշանակել Փոտին։ Հռոմի պապը չի ընդունում Փոտի ընտրությունը։ 866 թվականին Միքայել Գ-ի հովանավորյալ Բարսեղը սպանում է Վարդասին, մեկ ամիս անց ձեռք է բերում կեսարի տիտղոսը, իսկ 866 թվականի մայիսի 26-ից դառնում Միքայել Գ-ի գահակից։ 867 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Բարսեղը կազմակերպում է նաև Միքայել Գ-ի սպանությունը, որից հետո դառնում է Բյուզանդիայի միանձնյա կայսր։ Փոտը խզում է հարաբերությունները Հռոմեական եկեղեցու հետ, ընդվզում է նոր կայսեր դեմ՝ գտնելով, որ նրա և պատրիարքի իշխանությունները հավասարազոր են։ Բարսեղ Ա-ն, ձգտելով բարելավել իր հարաբերությունները Հռոմի հետ, 867 թվականի վերջին Փոտին աքսորում է, սակայն երեք տարի անց նրան նշանակում է իր զավակների դաստիարակ։ Փոտին փոխարինելու է գալիս Իգնատիոսը, որի մահից հետո նա կրկին ընտրվում է պատրիարք։ Բարսեղի մահից հետո, 886 թվականին նա հեռացվում է աթոռից, աքսորվում Արմենիանոն կոչվող վանքը, ուր և վախճանվում է։
Փոտը նպաստել է քրիստոնեության տարածմանը բուլղարների և ռուսների մեջ, պայքարել պատկերամարտների, աղանդավորների, հատկապես՝ պավլիկյանների դեմ։ Զգալի աշխատանք է կատարել գրադարանների, մարդասիրական հիմնարկների, վանքերի ու տաճարների կառուցման ու վերակառուցման ուղղությամբ։ Գրել է «Բառարան», նշանավոր «Գրադարան» կամ «Բյուրամատյան» երկը, որտեղ քննադատական դիտողություններով զետեղել է հատվածներ տարբեր ժամանակների հեղինակների 280 գրքից։
Փոտը կարևոր տեղ է հատկացրել հայ-բյուզանդական հարաբերություններին։ Պահպանվել են նրա նամակները Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Զաքարիա Ա Ձագեցուն՝ եկեղեցիների միության հարցի վերաբերյալ, ինչպես նաև կաթողիկոսի պատասխանները։
Պատմվածք մանիքեցիների վերածլման մասին
Փոտ պատրիարքը իր «Պատմվածք մանիքեցիների վերածլման մասին» աշխատությունում գրում է, որ Պավլիկյանների շարժման անունը՝ «Պավլիկյան» նշանակում է Պողոս առաքյալի հետևորդ։ Պավլիկյան շարժման բոլոր առաջնորդները սովորություն ունեին ստանալ ավելադիր անուններ, որոնք վերցնում էին Պողոս առաքյալի աշակերտների անուններից, իսկ իրենց համայնքները կոչում էին Պողոս առաքյալի հիմնադրած համայնքների անուններով։ Դրանով նրանք ընդգծում էին իրենց կապը Պողոս առաքյալի հետ ։ Փոտ պատրիարքը նրանց վարդապետության մասին գրելիս, հաճախ նշում է, որ Պավլիկյան շարժման գաղափարախոսությունը «բազմաճյուղ է» ։ Պավլիկյանները հավատում էին, որ գոյություն ունի երկու աստված՝ Բարի և Չար։ Ինչը տեսանելի է, այն Չարի ստեղծածն է, իսկ Բարի աստծուն վերաբերվում էր այն, ինչը բանականությանն է վերաբերվում և անտեսանելի է և «Բարի աստվածը զգայական ոչինչ չի ստեղծել» ։ Ըստ մեկ այլ արժեքավոր վկայության, պավլիկյանները «մշակելի հողերը, տները, ագարակները» համարում էին «Չար աստծու արարչությունը» ։ Փոտ պատրիարքի Կանոնագրքում պավլիկյանների հետ կապված գրված է, որ նրանք ենթակա են մահապատժի, նրանց ունեցվածքը՝ բռնագրավման։ Աղանդավորները կտակ թողնելու, իսկ նրանց երեխաները՝ ժառանգություն ստանալու իրավունք չունեին ։
Նիևե կերկ (Դելֆտ)
Նիևե կերկ (Nieuwe Kerk, «Նոր եկեղեցի»), եկեղեցի Նիդեռլանդներ Դելֆտ քաղաքում ։ Տեղակայված է քաղաքի գլխավոր հրապարակում՝ քաղաքապետարանի դիմաց։
Պատմություն
Եկեղեցու առաջին փայտե շենքը կառուցվել է 1351 թվականին և նվիրված էր Մարիամ Աստվածածնին։ Քարե եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1396 թվականին, 1420 թվականին կառուցվել է եկեղեցին, իսկ զանգակատան շինարարությունը տևել է մինչև 1496 թվականը։ Եկեղեցու նոր հովանավորյալն է դարձել Սուրբ Ուրսուլան։ Եկեղեցու նախագիծը համապատասխանում է ավանդական քրիստոնեական խորհրդանշական կանոններին. խաչաձևը Քրիստոսի խորհրդանիշն է, երգչախմբի տաղավարիի 12 սյուները խորհրդանշում են 12 առաքյալներին, 4 քառակուսի սյուները` չորս ավետարանչականներին, իսկ կենտրոնական նավի 16 սյուները` 16 մարգարեներին։
1536 թվականի մայիսի 3-ին կայծակը հարվածել է եկեղեցական աշտարակին, ինչի արդյունքում ուժեղ հրդեհ է բռնկվել, որի հետևանքով երգեհոնը, զանգերը և վիտրաժներով պատուհանները ավերվել են, իսկ վերին նավի տանիքը՝ փլուզվել։ 1654 թվականի հոկտեմբերի 12-ին վառոդի պահեստում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով եկեղեցին շատ վնասներ է կրել, սակայն հաջորդ տարվա գարնանն արդեն վերականգնվել է և գործել։ 1872 թվականին կայծակը ոչնչացրել է եկեղեցական աշտարակի սայրը։ Ներկայիս աշտարակն ունի 108,75 մետր բարձրություն և բարձրությամբ համարվում է երկրորդը՝ Ուտրեխտի մայր տաճարից հետո։ Վերականգնողական աշխատանքները կատարվել են 1920-ական, 1960-ական և 1980-ական թվականներին։ 1930-ականներին տեղադրվել են նոր վիտրաժներ։ Վիտրաժային պատուհանների մեծ մասը Վիլեմ Կոնեյնենբյուրգի աշխատանքն է։
Ժամանակակից երգեհոնն ունի 48 ձայն և շուրջ 3000 խողովակ։ Այն ստեղծվել է Ուտրեխտի «Յ․ Բեց և գործընկերներ» ընկերության վարպետների կողմից և տեղադրվել 1839 թվականին։ Զանգակատան զանգերը թվագրվում են 1660-ական թվականներին։ Դրանք ձուլվել են քաղաքապետարանի զանգերի մնացորդներից, որոնք խիստ տուժել էին 1618 թվականի հրդեհի արդյունքում։
Ներկայումս եկեղեցին գործածվում է և որպես հոգևոր շինություն (պատարագներն իրականացվում են կիրակի օրերին և քրիստոնեական տոների ժամանակ) և որպես թանգարան։ Այստեղ նաև անցկացվում են երգեհոնային երաժշտության համերգներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիդերլանդների տաճարներ Կատեգորիա:Դելֆտ
(3343) Նեձել
(3343) Նեձել (Nedzel), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի ապրիլի 28-ին Լոուրենս Տաֆի կողմից Սոկոռոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,35227 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6235 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0811 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1317,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273195 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,04° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լոուրենս Տաֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Աշոտ Սահրատյան
Աշոտ Արիստակեսի Սահրատյան (հուլիսի 2, 1936, Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, նկարիչ, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ 1970 թվականից։
Կենսագրություն
Աշոտ Սահրատյանը 1958 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսաց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1958-1962 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, 1969-1972 թվականներին՝ նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1963-1969 թվականներին աշխատել է արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապի հայկական ընկերությունում։ 1976 թվականից ղեկավարում է Մոսկվայի Լիխաչովի անվան ավտոգործարանի «Համաստեղություն» գրական խմբակը։
Ստեղծագործական կյանք
Աշոտ Սահրատյանի թարգմանությամբ (հայերենից) ռուսերեն լույս են տեսել հետևյալ գրքերը՝
Սահրատյանը 1979 թվականի դեկտեմբերին նկարչական գործերի անհատական ցուցահանդես է ունեցել Մոսկվայի Լիխաչովի անվան ավտոգործարանի մշակույթի պալատում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ
Շնյուրպֆլինգեն
Շնյուրպֆլինգեն  (Schnürpflingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1330 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 10,71 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 110։
Վիզանո
Վիզանո  (Visano), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զերնովոե (ավան, Խարկովի շրջան)
Զերնովոե (Зернове), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1948 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զերնովոե ավանում բնակվում էր 98 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,24 մարդ/կմ²։
Ինդիկ
Ինդիկ (Индик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նեմսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեմդա գետի աջ ափին՝ 69 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Նեմա գյուղից 16 կմ դեպի արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք։ 7 կմ դեպի հարավ Նեմա գյուղի մոտ թափվում է գետ՝ Նեմդա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Արկադևսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Արկադևսկի գյուղական խորհուրդ  (Аркадівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Արկադևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 710 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14.08 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
UTC-7
UTC-7, ժամային գոտի, որը օգտագործվում է հետևյալ տարածքներում և պետություններում՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ
Լետենայմ
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 846 մարդ, բնակչության խտությունը` 81.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 576 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 445-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 445 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 400 անձ (226 տղամարդ և 174 կին)։ Գործազուրկ են եղել 45 անձ (15 տղամարդ և 30 կին)։ 131 անաշխատունակներից 42-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 41-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աութինգ
Աութինգ (outing), մարդու սեռական կողմնորոշման կամ գենդերային ինքնության հանրայնացում, հրապարակայնացում առանց նրա համաձայնության։ Իմաստային առումով աութինգը հակադրվում է քամինգ աութին, որն իրենից ներկայացնում է սեփական սեռական կողմնորոշվածության կամ գենդերային ինքնության ինքնակամ հրապարակային բացահայտում։ Աութինգը կարող է դիտարկվել որպես մարդու իրավունքների խախտում, օգտագործվել մարդու նկատմամբ շանտաժի և հեղինակազրկման համար։ Երբեմն աութինգը կիրառվում է քաղաքական պայքարում կամ մարդու անձնական և հասարակական կյանքի հակադրությունները ցույց տալու համար։
Աութինգի ֆենոմեն
Ի տարբերույթուն քամինգ աութի, որը իրենից ենթադրում է դիտավորյալ և գիտակցված կերպքով ինքն իր համասեռականությունը բացահայտելու գործողություն, աութինգն իրենից ենթադրում է առանց նրա համաձայնության բացահայտել մարդու համասեռականությունը, որը մինչ չէր բացահայտում կամ չէր դարձնում լայն հասարակությանը հայտնի   ։
Աութինգը վիճաբանության առարկա է հանդիսանում նաև ԼԳԲՏ համայնքում, որի բազմաթիվ ներկայացուցիչներ աութինգը անընդունելի երևույթ են համարում։ Սակայն, մի մասի կարծիքով էլ այն հանդիսանում է անհրաժեշտ գործիք թաքնված համասեռամոլության դեմ պայքարում, որի ներկայացուցիչները, չնայած համասեռամոլ լինելուն, հանրային դաշտում հակահամասեռամոլ դիրքորոշում ունեն և կազմակերպում են հակահամասեռամոլական քաղաքականություն ։
Աութինգի կողմնակիցները իրենց դիրքորոշումը հիմնավորելու համար ներկայացնում են հետևյալ պատճառները՝
Աութինգի հակառակորդները իրենց դիրքորոշումը հիմնավորում են հետևյալ պատճառներով՝
Աութինգի հայտնի դեմքեր
Առավել հաճախ աութինգի ենթարկվում են հանրային անձինք, ովքեր իրենց հրապարակային գործունեության ընթացքում հանդես են գալիս ԼԳԲՏ-ի մասին օրենքների խստացման կամ այդ համայնքի ներկայացուցիչների իրավունքների սահմանափակմանն ուղղված նոր օրենքների ներդրմանը կողմ ։ Բացի այդ, աութինգը կիրառվում է մարդու հեղինակազրկման և վարկաբեկման նպատակով։
Հայտնի մարդկանց աութինգի պրակտիկան տարածում է գտել 1980-ական թվականներին ԱՄՆ-ում, երբ իրենց համասեռական հակումները թաքցնող հայտնիները նպատակաուղղված ձևով ենթարկվեցին աութինգի ։ Մասնավորապես, ԱՄՆ-ում գործող Act-Up-շարժման ներկայացուցիչներն իրենց սադրիչ գործողությունների միջոցով ստիպում էին հայտնի մարդկանց հանրային կերպով ընդունել, որ համասեռական հակումներ ունեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեռական կողմնորոշում և հասարակություն Կատեգորիա:Սեռական կողմնորոշում Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքներ
Զետցինգեն
Զետցինգեն  (Setzingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 626 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 8,42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 112։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Պնևմոկոկեր
Պնեվմոկոկեր (<հունարեն թոքեր և կոկեր), ոչ սպորակիր բակտերիաներ։ Ձվաձև են (0,5X1,2 է/կմ), անշարժ, դասավորվում են զույգերով (դասվում են դիպլոկոկերի շարքը), գրամդրական են, աճում են միայն սպիտակուցային միջավայրում (37 °C-nuf) գաղութները հարթ են, լորձային։ Ֆակուլտատիվ աերոբներ են, խմորում են ածխաջրերը և առաջացնում կաթնաթթու։ Ախտածին են, լինում են մարդու վերին շնչառական ուղիներում և առաջացնում թոքերի կրուպային բորբոքում։ Հիվանդության ծանր ընթացքի դեպքում հարուցիչն անցնում է արյան մեջ և պատճառ դառնում Պնեվկոկոկաային մենինգիտի, էնդոկարդիտի, միջին ականջի բորբոքման են։
Ալեքսենկովո (գյուղ, Լեբեդինի քաղաքային խորհուրդ)
Ալեքսենկովո (Олексенкове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսենկովո գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։