cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գուրկխեր
1815 թվականից սկսվել է գուրկխ կամավորներով բրիտանական բանակի շարքերի համալրումը։ Հնդկաստանի անկախացումից հետո գուրկխերը շարունակում են ծառայությունը Հնդկաստանի և Մեծ Բրիտանիայի զիված ուժերում։ Ներկայիս օրենքներով գուրկխերը չեն համարվում վարձկաններ, քանի որ նրանք ամբողջովին ինտեգրված են անգլիական ռազմական համակարգին և ծառայում են նույն հիմքերով ինչ բրիտանացի զինծառայողները։ Նույն պայմանները գործում են նաև Հնդկաստանում ծառայող գուրկխերի նկատմամբ։
Գուրկխերի մեջ կան Նեպալի բոլոր էթնիկ խմբերի ներկայացուցիչներ։
Գուրկխերի մարտակոչ՝ «Jai Mahakali, Ayo Gorkhali» թարգմանվում է, որպես «Պատիվ մեծ Կալիին, գնում են Գուրկխերը»։
Գուրկխերի ավանդական զենքը՝ կուկրին է։
Հետգաղութատիրական շրջան
Բրիտանական բրիգադում հաշվառվում է մոտ 3500 գուրկխ։ Նրանք տեղակայված են Չերչ Կրուկհեմ բնակավայրում Հեմփշիրի կոմսությունում։ Բրիգադի մարտիկներին ինչպես նախկինում Հավաքագրում են Նեպալի բարձրադիր գոտիներից։ Ամեն տարի 200 նորակոչիկների տեղի համար հավակնում են մոտ 28 հազ. պատանիներ։ Գուրկխերի ընտման պրոցեսը համարվում է աշխարհի ամենադաժաններից մեկը օրինակ հավակնորդներից պահանջվում է 40 րոպեի ընթացքում վազքով բարձրանալ լեռներ մեջքին կրելով 20 կիլոգրամ կշռով բեռ։
Բրիգադի միջուկը կազմում են՝ երկու հրաձգային գումարտակները։ Այս թեթև հետևակային ստորաբաժանումները նախատեսված են առանց զրահամեքենաների արագ արձագանքման համար։ Հրաձգային գումարտակի բոլոր զինծառայողները ստանում են դեսանտային պատրաստություն։ Գումարտակներից մեկը տեղակայված է Մեծ Բրիտանիայում, իսկ մյուսը Բրունեյում։ Կան նաև ռազմական ինժեներների երկու ջոկատ, երեք կապի ջոկատ, տրանսպորտային ջոկատ, նվագախումբ և երկու դասակ զորահանդեսներ կազմակերպելու համար։
Թոծակ ստանալու համար գուրկխերը բանակում պետք է ծառայեն 15 տարուց ոչ պակաս, ծառայության առավելագույն ժամկետը 30 տարին է։ Ռազմական ծառայության ավարտից հետո գուրկխերը դեմոբիլիզացվում են և վերադառնում են Նեպալ։ Վերջին ժամանակներս որոշ գուրկխեր կարողանում են Բրիտանական ՊՆ-ից ստանալ նույն վարձավճարները և արտոնությունները, որը ստանում են բրիտանացի զինծառայողները թոշակի անցնելուց հետո։
Սկսած 2001 թվականից գուրկխերը մշտական հիմունքներով ծառայում են Աֆղանստանի Հիլմենդ նահանգում։ Այս ընթացքում բրիգադը տվել է 14 զոհ։
Սկսած 2006 թվականից անգլիական իշխանությունները հանձնում են բրիտանական քաղաքացիություն նախկին գաղութային տիրույթնեում (Մալայզիա, Սինգապուր, Հոնկոնգ) ծառայած գուրկխերին և նրանց հետնորդներին։ Ներկայումս բրիտանական իմիգրացիոն իշխանությունների հաշվարկով բնակվում է նման 140 հազ. քաղաքացի։
ԱՄՆ Ռազմածովային նավատորմը վարձում է գուրկխերին Բահրեյնի ամերիկական ռազմական բազայի պաշտպանման նպատակով։
Գուրկխերի ռազմական կոչումների համակարգ
Ըստ մինչև վերջերս գործող օրենքների ցանկացած գուրկխ սպա ստորադաս էր քան ցանկացած այլ բրիտանական սպա։ Գուրկխ սպաները չէին կարող ղեկավարել այլ բրիտանական ստորաբաժանումներ, բացի գուրկխերից։ Հիմա այդ օրենքները չեղյալ են համարվել և գուրկխերը ունեն նույն արտոնությունները ինչ բրիտանական բանակի սպաները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեպալ Կատեգորիա:Արևմտյան Բենգալիա Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:Գաղութային զորքեր
Սվերդլովի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Սվերդլով գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 15 հուշարձան (9 միավոր)։
Կազակովո (այլ կիրառումներ)
Կազակովո, կարող է վերաբերել՝
Խաչլու (Վերին Բասենի գավառ)
Խաչլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։ Գտնվում էր Արաքսի աջ կողմի վտակներից մեկի ափին, Հասանկալա քաղաքից 31 կմ հարավ-արևելք։
Պատմություն
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ կողոպտված և կորուստներ ունեցած 21 հայ ըբտանիք գաղթել է Կովկաս։
Բնակկչություն
1877 թվականին ուներ 11 տուն հայ և 8 տուն թուրք բնակիչ, իսկ 1915 թվականին` 30 տուն հայ և թուրք բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խորասանի շրջանի համայնքներ
Ախայու
Ախայու Ajayu, չիլիական ազգային երաժշտական գործիք։
Պատրաստվում է փայտից։ Երբեմն երկու տարբեր գույնի փայտեր են օգտագործվում գործիքին յուրահատուկ հնչողություն տալու նպատակով։ Ունի 12 լար, որոնք լարվում են երկու ձևով՝ կամ լա, լա, մի, մի, լա, լա, դո դիեզ, դո դիեզ, դո դիեզ, ֆա դիեզ, ֆա դիեզ, ֆա դիեզ, կամ էլ դո, դո, սոլ, սոլ, դո, դո, մի, մի, մի, լա, լա, լա։ Լարերը պատրաստվում են պողպատից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Ազգային երաժշտական գործիքներ
Մարինե Կարապետյան
Կենսագրություն
Կարիերայի սկզբում հայրենիքում հանդես է եկել «Քոլեջ» թիմի կազմում։ 2012 թվականին տեղափոխվել է «Դոնչանկա» (Ազով) ռուսական ակումբ։ Ռուսաստանի բարձրագույն խմբի առաջին հանդիպումը կայացել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 8-ին՝ «Մորդովոչկա» թիմի դեմ՝ մեկնարկային կազմում հանդես գալով առաջին 61 րոպեներին ։
Արտքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Վահագնաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Վահագնաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (1 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձանների ցանկեր
Անժամանակ
«Անժամանակ», 2019 թվականին «Դարակ» հրատարակչության «Ժամանակ» մատենաշարով հրատարակած Հովիկ Չարխչյանի հոդվածների ժողովածուն։ Խմբագիր՝ Աշոտ Գաբրիելյան ։ Ձևավորումը՝ Դավիթ Հակոբյան։ 268 էջ։ Գիրքը բաղկացած է երկու մասից՝ «Ժամանակի մարդը» և «Մարդու ժամանակը»։ «Անժամանակ» գիրքն 55 պատմության մի ամբողջական ժողովածու է, որոնք հանրությանը քիչ հայտնի կամ անհայտ դեպքերի ու իրադարձությունների շարադրանք են ։ Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 գրքեր Կատեգորիա:Դարակ հրատարակչության գրքեր
Սարգիս աղայի խաչքար (Լանջաղբյուր)
Սարգիս աղայի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Լանջաղբյուր գյուղի մեջ՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցու արևմտյան պատին ագուցված։ Հաշվառված է ՀՀ պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.38/2.4) ։
Տեղադրություն
Խաչքարն ագուցված է Լանջաղբյուր գյուղի մեջ՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցու արևմտյան պատին։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարի քիվին, շրջանակներին և գնդի շուրջն առկա է 4 տող վիմական արձանագրություն.
Կազանկա (այլ կիրառումներ)
Կազանկա, կարող է վերաբերել՝
Սարգիս աղայի խաչքար (Լանջաղբյուր)
Վիմական արձանագրություն
Համաձայան արձանագրության՝ խաչքարը նվիրված է Սարգիս աղային։ Պատվիրատուն նրա եղբայր Համազն է, իսկ խաչագործը Հովհաննես կազմողն է։ Կանգնեցվել է 1551 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ
(7357) 1995 UJ7
(7357) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,267889 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8555 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6802 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1247,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288583 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,1° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օկնո (գյուղ, Զաստավնայի շրջան)
Օկնո (Вікно), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռաքել Դինք
Ռաքել Դինք, պոլսահայ իրավապաշտպան և Հրանտ Դինք հիմնադրամի ղեկավար։ Սերում է Գզիրայում հաստատված հայկական Վարդո գերդաստանից ։
2007 թվականի հունվարի 19-ին սպանված պոլսահայ լրագրող և իրավապաշտպան Հրանտ Դինքի այրին է ։
Մեծացել է Թուզլայի հայկական «Քամփ Արմեն» մանկատանը և երկար տարիներ եղել է որպես ճամբարի մենեջեր։ Հրանտ Դինքի սպանությունից հետո ներգրավվել է իրավապաշտպան գործունեության մեջ և 2007 թվականից զբաղեցնում է Հրանտ Դինք հիմնադրամի ղեկավարի պաշտոնը ։
Կենսագրություն
Ռաքել Դինքը ծնվել է 1959 թվականին Սիլոփիում, Սիյամենթի (Վարդանյան) և Դելալի ընտանիքում։ Ռաքելը Վարթո ցեղի ցեղապետի երկրորդ զավակն է ։ Ռաքելի պապը` Վարդանը, որի անունից էլ ծագում է ցեղախմբի անունը, վանեցի է եղել։ Խուսափելով ջարդերից` Վարդանը հարազատների հետ հաստատվել է Թուրքիայի, Սիրիայի և Իրաքի սահմանին գտնվող Ջուդի լեռան լանջերին։ Գոյությունը պահպանելու համար գերդաստանը թաքնվել է լեռան խոռոչներից մեկում ։ Գերդաստանը կոտորածից փրկվել է արաբական Թայան ցեղախմբի օգնությամբ։
Ռաքելը ընտանիքի վեց երեխաներից երկրորդն է եղել։ Ութ տարեկանում հիվանդության պատճառով կորցրել է մորը։ Հայրը կրկին է ամուսնացել և ունեցել ևս յոթ զավակ։ Ընտանիքում ո՛չ հայերեն են իմացել, ո՛չ թուրքերեն, խոսել են միայն քրդերեն։ Նրանց հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է եղել ։
Երբ Ռաքելն ութ ու կես տարեկան է եղել, Պոլսի Հայոց պատրիարք Շնորհք սրբազանի նախաձեռնությամբ նրանց գյուղ են այցելել հոգևորականներ` փնտրելու ցեղասպանությունից մազապուրծ հայերին և մյուս քրիստոնյաներին։ Այդ խմբի մեջ են եղել նաև Հայ բողոքական եկեղեցու ներկայացուցիչներ Հրանտ Գյուզելյանն ու Օրհան Յունքեշը, որոնք մի խումբ տեղացի հայ երեխաների տեղափոխել են Ստամբուլ` կրթություն տալու նպատակով։ Երեխաների երկրորդ խմբի մեջ է եղել նաև Ռաքել Դինքը՝ երկու եղբայրների հետ։ Ստամբուլում խումբը կանգ է առել Թուզլայի «Քամփ Արմեն» հայ երեխաների ճամբարում, որտեղ մի քիչ հայերեն և թուրքերեն է սովորել։ Այնուհետև Ռաքելը տեղափոխվել է Գետիկ փաշայի հայկական եկեղեցու գիշերօթիկ դպրոց` կանոնավոր կրթություն ստանալու, իսկ ամառներն անցկացրել «Քամփ Արմեն» ճամբարում։ Հետագայում ստիպված Ստամբուլ են տեղափոխվել Ռաքելի հայրն ու ազգականները, քանի որ Թուրքիայի հարավարևելյան շրջաններում քրիստոնյաները բռնությունների են ենթարկվել ։
Հրանտ Դինքին Ռաքելը հանդիպել է «Քամփ Արմեն»-ում, ով ամառները այնտեղ է անցկացրել, իսկ դասերի ժամանակ ապրել է Գետիկ փաշայի գիշերօթիկում։ 1977 թվականի ապրիլի 23-ին նրանք պսակադրվել են։ Զույգն ունեցել է երեք երեխա` Դելալ, Արաթ և Սերան։
«Քամփ Արմեն» ճամբարի հիմնադիր Հրանտ Գյուզելյանի ձերբակալությունից (պետությունը նրան մեղադրել է ճամբարում ահաբեկիչներ պատրաստելու մեջ) հետո Հրանտ և Ռաքել Դինքերը ստանձնել են ճամբարի խնամակալությունը մինչև 1983 թվականը, երբ պետությունը վերջնականապես փակել է ճամբարն ու հայ համայնքից խլել սեփականության իրավունքը (2015 թվականին ճամբարի տարածքի սեփականատերը որոշել է քանդել ճամբարի շենքը, սակայն Պոլսում բնակվող հայ երիտասարդների ու համախոհների ջանքերով 175 օր տևած պայքարից հետո ճամբարը վերադարձվել է հայկական համայնքին)։
Նրա ամուսինը՝ Հրանտ Դինքը, սպանվել է 2007 թվականի հունվարի 19-ին՝ «Ակոս»-ի գրասենյակ վերադառնալիս ։ 2007 թվականի հունվարի 23-ին տեղի է ունեցել Հրանտ Դինքի հուղարկավորությունը, որին ներկա են գտնվել մեծ թվով մարդիկ ։ Արարողությանը ելույթ է ունեցել նաև Ռաքել Դինքը ։
Ռաքել Դինքը Հրանտ Դինք հիմնադրամի նախագահն է, որը ստեղծվել է 2007 թվականին ։
Ավելի ուշ նա հայտնի է դարձել ամուսնու հուղարկավորության ժամանակ իր ելույթով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքեր հայկական սերմամբ Կատեգորիա:Մարդու իրավունքների թուրք ակտիվիստներ
Նովայա Բուդա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Նովայա Բուդա (Новая Буда), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Սմետնև
Ավարտել է Պետրովյան գյուղատնտեսական ակադեմիան (այժմ՝ Կ․ Ա․ Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական․ ակադեմիա)։ 1944-1973 թվականներին եղել է նույն ակադեմիայի թռչնաբուծության ամբիոնի վարիչ։ Սմետնևի գիտական աշխատանքները նվիրված են թռչունների բուծման, դրանց մթերատվության բարձրացման, ԽՍՀՄ-ում արդյունաբերական թռչնաբուծության զարգացման և այլ հարցերին։ Մշակել է թռչունների վանդակային պահվածքի տեխնոլոգիայի և նորմատիվների սկզբունքները։ Սմետնևի ղեկավարությամբ ու մասնակցությամբ ստեղծվել են հյուսիսկովկասյան հնդկահավերի, ռուսական սպիտակ և մոսկովյան հավերի ցեղերը։ 1958 թվականին դարձել է թռչնաբուծության միջազգային գիտնականների ասոցիացիայի խորհրդի անդամ։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտորներ
SSC Tuatara
SSC Tuatara, ամերիկյան Shelby Super Cars ընկերության սուպերմեքենա։ Նախատիպը պաշտոնապես ցուցադրվել է 2011 թվականին Չինաստանի Շանհայ քաղաքում։ Հյուսիսային Ամերիկայում մեքենան ցուցադրվել է Պեբլ Բիչ ամենամյա մրցույթում (քաղաք Մոնտեռեյ)։ Ընկերությունը ներկայացնում է, որպես ամենաարագ սերիական մեքենան աշխարհում։ Արտադրության մեկնարկը տրված է արդեն մի քանի տարի։
Ստեծման պատմությունը
Tuatara-ն հանդիսանում է Shelby Super Cars-ի երկրորդ սուպերմեքենան։ Նոր սուպերմեքենա ստեղծելու գաղափարը SSC-ում առաջացավ այն բանից հետո, երբ 2010 թվականի հուլիսի 4-ին Bugatti Veyron Super Sport-ը սահամանեց արագության համաշխարհային նոր ռեկորդ։ Մինչ այդ ընկերությունը արդեն սահմանել էր արագության ռեկորդ SSC Ultimate Aero TT սուպերմեքենայով։ Մեքենայի դիզայնը մշակել է շվեդական SAAB ընկերության գլխավոր դիզայներ Ջեյսոն Կաստրիոտան։ Երկար ժամանակ մեքենան կրում էր SSC Ultimate Aero TT 2 անվանումը, մինչև ընկերությունը որոշեց այն անվանել Tuatara։ Անվանումը գալիս է հատերիա(տուատարա) մողեսի անվանումից, որն ապրում է Նոր Զելանդիայում։ Մաորիների լեզվից թարգմանաբար tuatara նշանակում է «գագաթները մեջքին», որը խորհրդանշում է մեքենայի հետևի մասում տեղադրված թևերը։ Մեկ այլ պատճառ ևս անվան ընտրության հարցում. հատերիայի ԴՆԹ-ն շատ արագ է ձևափոխվում։ Այս կերպ SSC-ն ընդգծում է, որ մեքենան ունի մի շարք տարբերություններ SSC Ultimate Aero TT-ի համեմատ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ ըստ արտադրման երկրի
Կազանցևո (այլ կիրառումներ)
Կազանցևո, կարող է վերաբերել՝
Կազինկա (այլ կիրառումներ)
Կազինկա, կարող է վերաբերել՝
Սաուլե (աստվածուհի)
Սաուլե (Saule, Saulė), բալթյան դիցաբանության մեջ արևի աստված։ Սաուլե գոյականը լիտվերենում և լատիշերենում նաև արև է նշանակում և ծագում է նախաբալթյան Sauliā բառից ։ Համարվում է, որ նման է վեդայականության Սուրյա աստվածությանը ։
Պատկերացումներ
Սաուլեն միաժամանակ մոր ու երիտասարդ աղջկա կերպար է։ Այն համարվում է ամենահզոր աստվածություններից մեկը, կյանքի և պտղաբերության, տաքության և առողջության աստվածուհին։ Նա բեղմնավորում է դաշտերը, օգնում տառապյալներին, թողություն տալիս մեղավորներին։ Նա հովանավորում է դժբախտներին, հատկապես որբերին։ «Երկիր» նշանակող բառերը լիտվերենում ու լատիշերենում (pasaulis և pasaule) թարգմանվում են որպես «տեղ արևի տակ»։
Ինչպես բալթյան դիցաբանության մեջ աստվածների հայր Դիևասը, Սաուլեն նույնպես տեղ ունի Երկնային լեռան վրա։ Երբեմն Դիևսն ու Սաուլեն պայքարի մեջ են մտնում իրար դեմ, և այդ պայքարը տևում է երեք օր։ Սաուլեին նվիրված գլխավոր տոնը` Լիգոն, նշվել է ամառային արևադարձի օրը։
Լիտվական բանահյուսության համաձայն` Սաուլեն ամեն առավոտ բարձրանում է արծաթե հսկայական լեռան վրա։ Նա գնում է կառքով, որոնք լծված են երբեք չհոգնող և չհանգստացող հրե ձիերով։ Կա նաև հիշատակություն այն մասին, որ Սաուլեն արծաթե նավակով լողում է ծովով։
Սաուլեն հիշատակված է լիտվական դիցաբանության գրավոր ամենավաղ հիշատակարանում` Հովհաննես Մալալասի «Ժամանակագրության» մեջ (1261)։
Ընտանիք
Արևը (Սաուլե) և Լուսինը (Mėnuo և Mēness) եղել են ամուսիններ։ Լուսինը սիրահարվել է առավոտյան աստղին` Աուշրինեին։ Նրա դավաճանության համար ամպրոպի աստված Պերկունասը պատժել է Լուսնին։ Կան պատժի տարբեր տարբերակներ։ Դրանցից մեկի համաձայն` Լուսինը մասնատվել է երկու մասի, սակայն չի ուղղել իր սխալները, և այդ պատճառով պատիժը կրկնվում է ամեն ամիս։ Մյուս տարբերակով Արևն ու Լուսինը բաժանվել են, սակայն երկուսն էլ ուզեցել են տեսնել իրենց դստերը` Ժեմինային (Երկիր)։ Այդ պատճառով էլ Արևը շրջում է ցերեկները, մինչդեռ Լուսինը դուրս է գալիս գիշերները։ Երրորդ տարբերակի համաձայն Լուսնի դեմքը աղճատվել է կա'մ գերագույն աստված Դիևասի, կա'մ Սեուլեի կողմից։
Այլ առասպելներում առավոյան աստղը` Աուստրան, պատկերվել է Սաուլեի դստեր և ծառայի կերպարով։ Նա կրակ է վառում Սաուլեի համար և պատրաստում հաջորդ օրվա նրա ճանապարհը։ Վակարինյան (երեկոյան աստղ) պատրաստում է Սաուլեի մահիճը երեկոյան ժամերին։ Լիտվական դիցաբանության մեջ Սաուլեն եղել է մնացած մոլորակների` Ինդրայայի (Յուպիտեր), Սելիյայի (Սատուրն), Ժիեզդրեի (Մարս), Վայվորայի (Մերկուրի) մայրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևի աստվածներ
Խըդըր էլբազ
Խըդըր էլբազ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։
Բնակչություն
1912 թվականին ուներ 3 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աղասի Շաբոյան
Աղասի Համբարձումի Շաբոյան, պարուսույց։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1961)։
Կենսագրություն
Աղասի Շաբոյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում։ 1941 թվականից եղել է Լենինականի ֆիլհարմոնիայի մենակատար և բալետմայստեր, 1949-1951 թվականներին՝ երկաթուղայինների Սևյանի անվան մշակույթի պալատի (1951 թվականին՝ տնօրեն) երգի-պարի (նկարահանվել է «Շիրակի մեղեդիները» ֆիլմում, 1965), 1951 թվականից՝ «Շիրակ» (2000 թվականից՝ Շաբոյանի անվան) ժողովրդական պարի անսամբլների գեղարվեստական ղեկավար։
Նովոպետրովկա (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)
Նովոպետրովկա (Новопетрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1862 թվականին։
Աղասի Շաբոյան
Կենսագրություն
Շաբոյանը ղեկավարել է Շիրակի, Ջավախքի պարային անսամբլներ, ստեղծել պարարվեստի իր դպրոցը ։
Նովոպետրովկա (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովկա գյուղում բնակվում էր 1 722 մարդ։
Աղասի Շաբոյան
Կենսագրություն
Բեմադրած պարեր Սյուիտ Պարային բեմավորումներ
Նովոպետրովկա (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1862 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աղասի Շաբոյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պարուսույցներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:Ալեքսանդրապոլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:2004 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 7 մահեր Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացիներ
Կաին-Ելգա (այլ կիրառումներ)
Կաին-Ելգա, կարող է վերաբերել՝
(124) Ալկեստե
(124) Ալկեստե (Alkeste), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1872 թվականի օգոստոսի 23-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,630311 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,427 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8337 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ալկեստե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4159 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1558,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231043 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,95° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1872 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Քրիստիան Պետերսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռուբեն Մանուկյան (այլ կիրառումներ)
Ռուբեն Մանուկյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Պուշկինի կաղնի (Մոսկվա)
Պուշկինի կաղնի (Пушкинский дуб), Մոսկվայի Տվերսկի բուլվարում գտնվող ամառային կաղնի։
Նկարագրություն
Ծառը շրջապատված է շղթայով՝ խոչընդոտելով անցորդներին մոտենալու կաղնու բնին և արմատներին։ Կոքին դրված է ցուցատախտակ, գրառումով`«Կաղնի ամառային։ Quercus robur L. Տարիքը՝ 200 տարեկան»։
2012 թվականի հունիսի 27-ին «Ծառերը` կենդանի բնության հուշարձաններ» համառուսական ծրագրի շրջանակներում կաղնին ուսումնասիրվել է «Ծառերի փորձաքննության կենտրոնի» մասնագետների կողմից։ Փորձագետներն իրականացրել են կաղնու տեսողական և գործիքային ախտորոշում, ինչպես նաև կետանշիչով վերցվել են նմուշներ, որոնց հիման վրա Մոսկվայի պետական համալսարանի դենդրոսկրոլոգիական լաբորատորիայում սահմանվել է ծառի ճշգրիտ տարիքը ։ Փորձաքննության արդյունքներ ՝
Իրավական կարգավիճակ
2004 թվականի հունիսի 8-ին Մոսկվայի կառավարության թիվ 383-ПП որոշմամբ Պուշկինի կաղնին ներառվել է «Մոսկվայի հատուկ պահպանվող տարածքների ստեղծման համար նախատեսվող բնական օբյեկտների և համալիրների ցանկում» ։
«Պուշկինի» այլ կաղնիներ
«Պուշկինի կաղնի» անվանումը տրվել է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի քաղաքներում գտնվող այլ ծառերի՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Հայտնի ծառեր
Կալինիխա (այլ կիրառումներ)
Կալինիխա, կարող է վերաբերել՝
Ցիգարյան ոչխար
Ցիգարյան ոչխար, կիսանրբագեղմ, բրդամսատու և մսաբրդատու ոչխարների ցեղ։ Բուծվել է հնագույն ժամանակներում (ծագումը ճշտված չէ)։ Ցիգարյան ոչխարներն արտաքնակազմով և բրդի որակով նման են մեգինոսներին Եվրոպա ներմուծվել է Փոքր Ասիայից (Ռուսաստան՝ 19-րդ դարի սկզբներին)։ Բրդամսատու տիպի խոյերի կենդանի զանգվածը 85-95, մաքիները՝ 45-50 կգ։ Բուրդը 48-56 որակի, երկարությունը 8-10 սմ, խոյերի բրդատվությունը՝ 6,5-7,5, մաքիներինը՝ 3,5-4,5 կգ։ Լվացված բրդի ելքը 56-58% է։ Մսաբրդատու տիպի կենդանիներն ավելի խոշոր են։ Բուրդը 46-56 որակի, երկարությունը 10-12 սմ, խոյերի բրդատվությունը 7,5-8,5, մաքիներինը՝ 4-4,5 կգ է։ Բուրդը տեխնիկական մահուդի և տրիկոտաժե գործվածքների համար լավագույն հումք է։ Ցիգարյան ոչխարները վաղահաս են, լավ բտվում են և կլիմայավարժվում տարբեր պայմաններում։ Ցեղը բուծում են Բուլղարիայում, Հունգարիայում, Հարավսլավիայում, Ռումինիայում, ԽՍՀՄ-ում։
Վլադիմիր Հորովից
Վլադիմիր Սամոյլովիչ Հորովից (Vladimir Horowitz,, հրեական ծագմամբ ռուս և ամերիկացի դաշնակահար։ Երաժշտության պատմության մեծագույն դաշնակահարներից մեկը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1903 թվականին Կիևում, ինժեներ և գործարար Սամուիլ (Սամոիլ) Իոախիմովիչ Հորովիցայի (1871-1940) ընտանիքում, ում պատկանում էր էլեկտրական սարքավորումների վաճառքի ընկերությունը, և նրա կինը՝ դաշնակահարուհի Սոֆիա (Սոնյա) Յակովլևնա Հորովիցը (ծնված Բոդիկ, 1872-1930), եղել են Կիևի Վ. Վ. Պուխալսկու անվան երաժշտական դպրոցի շրջանավարտները ։ Հոր ծննդյան գրառման մեջ (1871) նշված է, որ նա եղել է երկրորդ գիլդիայի բերդիչևցի վաճառական Յոահիմ Սամոյլովիչ Հորովիցի որդին ։
Ծնողներն ամուսնացել են 1894 թվականին։ Ընտանիքում եղել է չորս երեխա, ովքեր ծնվել են Կիևում և երաժշտություն են սովորել Կիևի երաժշտական ուսումնարանում, այնուհետև կոնսերվատորիայում․ Յակովը (1895֊1916), Ռեգինան (1900֊1984) և Վլադիմիրը (1903) եղել են դաշնակահար, Գրիգորն եղել է (1901) ջութակահար։ Հենց մայրն է Վլադիմիրի մեջ սերմանել երաժշտության հանդեպ սերը (ինչպես մյուս երեխաներին) ։ Սկզբում մայրը զբաղվել է հենց Վլադիմիրի հետ, իսկ 1913 թվականին ընդունվել է Կիևի երաժշտական ​​դպրոց, որը նույն տարվա ամռանը վերափոխվել է կոնսերվատորիայի։
Կիևում դեռևս XIX դարի հիսունական թվականներին հայտնվել է Վլադիմիրի պապը՝ Օդեսայի Ռիշելևյան գիմնազիան ոսկե մեդալով ավարտած Իոահիմ (Ակիմ) Սամոյլովիչ Հորովիցը, ով յոթանասուն տարեկանում դարձել է 1֊ին գիլդիայի կիևցի վաճառական (ինչը նրան թույլ էր տալիս բնակություն հաստատել հրեական բնակավայրերի սահմաններից դուրս)։ 1874 թվականին նա ընտրվել է Կայսերական ռուսական երաժշտական ընկերության Կիևի բաժանմունքի տնօրեններից մեկը, եղել է Կիևի հրեական հիվանդանոցի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ Նրա կինը՝ Ռեգինա Ահարոնովնան, եղել է դաշնակահարուհի, 1873 թվականին եղել է Կայսերական ռուսական երաժշտական հասարակության Կիևի բաժանմունքի «այցելու-անդամ»։ Նրանց երկու որդիները՝ Ալեքսանդրը (հորեղբայրը) և Սամուիլը (Վլադիմիրի հայրը) ստացել են բարձրագույն կրթություն․ Ալեքսանդրը (1877-1927) ավարտել Է Կիևի երաժշտական ուսումնարանը և Մոսկվայի կոնսերվատորիան (Ա. Ն. Սկրյաբինի անվան դասարանը), ավարտելուց հետո աշխատել Է Խարկովի երաժշտական ուսումնարանում, իսկ 1917 թվականից՝ Խարկովի կոնսերվատորիայում։ Սամուիլը ավարտել է Կիևի Սվ. Վլադիմիրի անվան համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը և Լյեժսկիի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտը։ Հենց հորեղբայր Ալեքսանդր Հորովիցը՝ Սկրյաբինայի սիրելի աշակերտներից մեկը, մեծ ազդեցություն է ունեցել Վլադիմիրի ապագայի վրա, և նրա շնորհիվ եղբորորդին 1914 թվականին հանդիպել է Սկրյաբինի հետ։
Վաղ տարիներ, կարիերան ԽՍՀՄ-ում
Վլադիմիր Հորովիցը սովորել է Վ. Վ. Պուխալսկու, Ս. Վ. Տարնովսկու և Ֆ. Մ. Բլումենֆելդայի անվան Կիևի երաժշտական ուսումնարանում, որը 1913 թվականի սեպտեմբերից վերափոխվել է Կիևի կոնսերվատորիայի։ 1920 թվականին ավարտելուց հետո Վ. Հորովիցն այդպես էլ դիպլոմ չի ստացել, քանի որ նա վարժարանի ավարտական վկայական չի ունեցել։ Իր առաջին մենահամերգը Խարկովում տեղի է ունեցել 1920 թվականին (բայց փաստագրված առաջին հրապարակային համերգը կայացել է 1921 թվականի մարտին Կիևում)։ Այնուհետև Ռուսաստանի տարբեր քաղաքներում համերգով հանդես է եկել Օդեսայի երիտասարդ ջութակահար Նատան Միլշտեյնի հետ, որի համար ավելի հաճախ հացով են վճարել, քան փողով՝ երկրում տիրող ծանր տնտեսական վիճակի պատճառով։ 1922 թվականից սկսած Հորովիցը Խորհրդային Միության քաղաքներում համերգով հսկայական ռեպերտուար է կուտակել։ Այսպես, օրինակ, երեք ամսվա ընթացքում (1924 թվականի նոյեմբերից մինչև 1925 թվականի հունվար) նա ավելի քան 150 ստեղծագործություն է կատարել հայտնի «Լենինգրադի սերիայում», որը բաղկացած է եղել 20 համերգներից (տես Յու. Զիլբերմանի հետազոտությունները)։ Չնայած իր վաղ հաջողություններին որպես դաշնակահար, Հորովիցը պնդել է, որ ցանկացել է կոմպոզիտոր լինել, սակայն ընտրել է դաշնակահարի կարիերան, որպեսզի օգնի ընտանիքին, որը կորցրել է իր ողջ կարողությունը 1917 թվականի հեղափոխության ժամանակ։ «Հեղափոխության երաժիշտների» հաջողությունը, ինչպես նրանց անվանել է հոդվածներից մեկում ոմն Ա.Ուգլովը (այդ կեղծանվամբ թաքնվել է ժողովրդական կոմիսար Ա. Վ. Լունաչարսկին) ապշեցուցիչ էր։ Շատ քաղաքներում առաջացել են այդ երիտասարդ երաժիշտների երկրպագուների ակումբներ։
1925 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Վլադիմիր Հորովիցը հնարավորություն է ստացել մեկնել Գերմանիա (պաշտոնապես նա մեկնել էր սովորելու)։ Հորովիցի մասին որոշ նյութերում նշվում է, որ «արտասահմանում սովորելու» նախաձեռնողը Մ. Տուխաչևսկին էր, բայց Ն. Միլշտեյնը իր հիշողություններում ուղղակիորեն մատնանշել է Իերոնիմ Ուբորևիչին (այն ժամանակ արտասահմանյան ուղևորություններով զբաղվել է Նարկոմատը), այդ ուղևորության հիմնական կազմակերպչին, նա ելքի թույլտվություն է տվել։ Մեկնելուց առաջ Հորովիցը Լենինգրադում սովորել և նվագել է Պ.Ի. Չայկովսկու 1-ին կոնցերտը (1925 թվականի սեպտեմբերի 23)։ Իր հարցազրույցում նա պատմել է, որ հայրը Լենինգրադում իրեն լսելուց հետո ասել է. «Դա քո համերգն է։ Դու պետք է նվագես»։ Այս շնորհակալական շարադրության շնորհիվ նա հռչակվել է Եվրոպայում։ Այս համերգը դաշնակահարի կյանքում «ճակատագրական» դեր է խաղացել. ամեն անգամ, երբ հաղթանակի է հասել Եվրոպայում և Ամերիկայում, Հորովիցը հենց Պ.Ի. Չայկովսկու 1-ին կոնցերտն է կատարել։
Մեկնում Գերմանիա և ԱՄՆ
1925 թվականի դեկտեմբերին դաշնակահարին հետևելով Գերմանիա է մեկնել նաև Միլշտեյնը։ Եվրոպայում երկու երաժիշտներն էլ արագ են նվաճել փայլուն վիրտուոզների փառքը։ 1926 թվականին դաշնակահարը նորամուտը նշել է Բեթհովենհալեում, սակայն այդ ժամանակ արտիստի բարձր հուզականությունն արձագանք չի գտել Բեռլինի հանրությունում։ Փոխարենը Համբուրգում ունեցած ելույթի ժամանակ, որտեղ շտապ անհրաժեշտ է եղել փոխարինել հիվանդ դաշնակահարին, Հորովիցը նվագել է Չայկովսկու 1-ին կոնցերտը և վերցրել է ողջ դահլիճի օվացիան։ Համբուրգում նրա հաջորդ համերգին տոմսերը վաճառվել են մի քանի ժամում ։
Սակայն ԽՍՀՄ-ից մեկնելուց մի քանի տարի անց նրանք դեռ պաշտոնապես համարվել են խորհրդային քաղաքացիներ։ Հայտնի է այն փաստը, որ Բ. Յավորսկին, Ա. Լունաչարսկու անունից, ունկնդրել է Հորովիցի համերգը Փարիզում և գրել է ժողովրդական կոմիսարին, որ երիտասարդ դաշնակահարը կարող է ներկայացնել ԽՍՀՄ֊ը Վարշավայի Ֆ.Շոպենի մրցույթում (ինչպես հայտնի է, Հորովիցը չէր ներկայացնելու ԽՍՀՄ-ը, այլ Լ. Օբորինը և Դ. Դ. Շոստակովիչը)։ Սակայն դաշնակահարը որոշել է մնալ Արևմուտքում։ Մինչև 1939 թվականը նա համերգներով շրջել է Եվրոպայի գրեթե բոլոր երկրներում և ամենուր ցնցող հաջողություններ է ունեցել։ Փարիզում, երբ նվագում էր Հորովիցը, ժանդարմներին կանչում էին էքստազի վիճակու աթոռները կոտրող հանդիսատեսին հանգստացնելու համար։ 1928 թվականի հունվարի 12-ին նա փայլուն ելույթ է ունեցել Նյու Յորքի Քարնեգի հոլում (այս անգամ Էլ Սի-բեմոլը Չայկովսկու դաշնամուրի կոնցերտը՝ սըր Թոմաս Բիչեմայի ղեկավարությամբ) և հաջողությամբ շրջանցել է Ամերիկայի բազմաթիվ քաղաքներ։ 1931 թվականի հունվարի 8-ին նվագել է Սպիտակ տանը և դարձել այն ժամանակ Ռախմանինովից հետո ամենաբարձր վարձատրվող դաշնակահարներից մեկը ։ Ս. Ս. Պրոկոֆևը ելույթն այցելելուց հետո 1932 թվականի մայիսի 4-ին գրել է օրագրում. «Հորովիցի կոնցերտը․ Ինչ հրաշալի դաշնակահար է. Ռախմանինովի բեղերով, թերևս, առաջինը։ Որքան է քնքշության աստիճանը, հատկապես, երբ Լիստը նվագում է» ։ 1936-1938 թվականներին Հորովիցը հրաժարվել է հրապարակային ելույթներից։
Նա մի քանի անգամ իր քրոջը կանչել է ԱՄՆ, այդ թվում՝ փաստաթղթեր է ձևակերպել նրա ժամանման համար 1957 և 1975 թվականներին։
1975-1979 թվականներին դաշնակահարի համերգային կյանքում կրկին դադար է սկսվել։ 80-ականների սկզբին նրան հետապնդում էին անհաջողությունները. 1983 թվականին համերգները Ճապոնիայում ձախողվել են։ Բարեբախտաբար, շուտով դաշնակահարը կրկին թարմ ուժ է զգացել իր մեջ և կրկին աննախադեպ հաջողությամբ համերգ է տվել։ 1986 թվականին, 60-ամյա բացակայությունից հետո, համերգներ է տվել Մոսկվայում և Լենինգրադում։ Համերգը Մոսկվայում հեռարձակվում էր աշխարհի առաջատար հեռուստաընկերությունների կողմից, իսկ տեսաժապավենները դեռ երկար տարիներ չէին իջնում խանութների վաճառասեղաններից։ Հորովիցի կողմից սիրված կատարում է Մոցարտի № 23 կոնցերտի ադաջիոն, որը դաշնակահարը վստահ կատարել է արդեն 80 տարեկանից բարձր տարիքում։ 1985 թվականին «Վերջին ռոմանտիկը» ֆիլմը նկարահանվել է Հորովիցի Նյու Յորքի բնակարանում։ Նա իր հարազատներից ոչ մեկին ողջ չի գտել, մայրը մահացել է 30 տարեկանում, հորը բռնաճնշումների են ենթարկել, երկու եղբայրներն էլ մահացել են երիտասարդ տարիքում, իսկ նրա քույր Ռեգինան, որը դասավանդում էր Խարկովի կոնսերվատորիայում, մահացել է եղբոր ժամանումից անմիջապես առաջ ։
Նրա վերջին համերգը կայացել է 1987 թվականի հունիսի 21-ին Համբուրգում։ 1989 թվականի նոյեմբերի 5-ին Հորովիցը սրտի կաթված է ստացել, որից հետո մահացել է։
Վլադիմիր Հորովիցը թաղվել է Միլանի Cimitero Monumentale գերեզմանատանը՝ իր աներ Արտուրո Տոսկանինիի ընտանեկան դամբարանում։ 1989 թվականին նա հետմահու պարգևատրվել է Միացյալ Նահանգների արվեստի ազգային մեդալով։ Նա ստացել է ավելի քան քսան «Գրեմմի» մրցանակներ (ինչպես ոչ մի այլ դասական երաժիշտ)։ 1995 թվականից Կիևում անցկացվում է Վլադիմիր Հորովիցի հիշատակին նվիրված երիտասարդ դաշնակահարների միջազգային մրցույթ։ Ներկայացվել է Gramophone ամսագրի Փառքի սրահում ։
1999 թվականին Կիևում Միխայիլ Կոցյուբինսկու փողոցում Վլադիմիր Հորովիցի պատվին հուշատախտակ են տեղադրել, իսկ 16 տարի անց այն ավերվել է վանդալների կողմից ։ 2016 թվականի նոյեմբերի 2-ին հուշատախտակը վերականգնվել է իր նախկին տեղում։
Աշակերտներ
1937 թվականից մինչև 1962 թվականը Հորովիցը ունեցել է յոթ աշակերտ՝ Նիկո Կաուֆմանը (Եվրոպայում գտնվելու ընթացքում Հորովիցի միակ աշակերտը), Բայրոն Ջենիսը, Հարի Գրաֆմանը, Քոլման Բլյումֆիլդ, Ռոնալդ Թուրինին, Ալեքսանդր Ֆիորիլոն և Այվեն Դեյվիսը։ 80-ական թվականներին դասեր է տվել արդեն ձևավորված դաշնակահարներ Մյուրեյ Պերայային և Էդուարդ Հալիմին։ Քենեթ Լիդոմը մինչև 1955 թվականը եղել է Հորովիցի անձնական օգնականը, 2013 թվականին հարցազրույց է տվել, որում պնդել է, որ եղել է ոչ միայն օգնական և դաշնակահար, այլև Հորովիցի սիրեկանը ։
Ստեղծագործության բնութագիր
Կատարման ռոմանտիկ ոճի ներկայացուցիչ (Ֆ. Լիստի ստեղծագործությունները, այդ թվում՝ սեփական տառադարձություններով, Մոցարտ, Ֆ. Շոպեն, ռուս կոմպոզիտորներ և այլն)։ Նրան անվանում էին «դաշնակահարների արքաների արքա», և «վերջին մեծ ռոմանտիկը»։ Դ. Ռաբինովիչի «Կատարողը և ոճը» հիմնարար աշխատության մեջ Վ. Հորովիցը դասվում է «ռոմանտիկ դաշնակահարության հսկաների» շարքին, որոնց հեղինակը դասում է Ֆ. Լիստին, Ս. Ռախմանինովին և Վ. Հորովիցին։
Տեսանյութ
Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս դաշնակահարներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հրեա երաժիշտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հրեա կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հրեա դաշնակահարներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Նովայա Բուդա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (5304)
Ժողովածու (5304), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5304 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1695 թվականին Տեր Գրիգոր գրիչի կողմից Արամուս գիւղում։ Ստացողը եղել է Տեր Վարդանը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 10.5x8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 162 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս, վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 138բ, հետագայի` 83բ (1904 թ.), 83բ, 138բ (1906 թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալաշկերտ (այլ կիրառումներ)
Ալաշկերտ եզրը կարող է վերաբերել․
Կուսանաց վանք (Անի)
Կուսանաց վանք, հայկական վանք Անիում։
Պատմություն
Վանքը կառուցված է Սուրբ Հռիփսիմեի զոհված կույսերի հիշատակին և ամենայն հավանականությամբ որպես ապաստան է ծառայել միանձնուհիների համար։ Բակի ներսում կան մի քանի շինությունների ավերակներ։ Դրանցից ամենանշանակալիցը ենթադրաբար 13-րդ դարում կառուցված փոքր եկեղեցին է։ Չնայած եկեղեցու վրա չկան արձանագրություններ, սակայն Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու արձանագրություններից մեկում խոսվում է մոտակայքում գտնվող Բեխենց անունով մի վանքի մասին, որը վերանորոգվել է Տիգրան Հոնենցի կողմից։ Որոշ հետազոտողներ կարծիք են հայտնում, որ Բեխենցը հենց Կուսանաց վանքն է։ Վանքը կա նաև մեր տանը և մեր դասարանի Մարտինի տանը
Ճարտարապետություն
Վանքը պարունակում է փորագրված զարդաքանդակներ, իսկ արտաքին որոշ հատվածները զարդարելու համար օգտագործվել է ներկ։ Վանքը կառուցվել է կարմրավուն քարից։
Ներսի հատվածը հասարակ է, առանց որմնանկարների։ Մուտքի առջև ժամանակին գտնվել է գավիթ։ Եկեղեցուն հարավից միանում է մատուռ։
Չնայած բազմաթիվ աբսցիսներով կենտրոնագմբեթ եկեղեցին հայկական ճարտարապետության մեջ նորություն չէ, սակայն բնութագրական չէ այսքան ուշ ժամանակաշրջանի։
Կատեգորիա:Անի քաղաքի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական եկեղեցիներ
A Sense of Purpose
A Sense of Purpose («Чувство Цели»), In Flames խմբի 9-րդ ալբոմը։ Լույս է տեսել 2008 թվականին։
Ալբոմի մասին
A Sense of Purpose խմբի առաջին ալբոմն է, որն իր մեջ պարունակում է ոչ նորմատիվ բառապաշար, բացի «Watch Them Feed» երգից, որը կատարում էր rigger EP խումբը։
Գոյություն ունի «limited edition» ալբոմի տեսակ, որից արտադրվել էր 1500 օրինակ։ Ալբոմի առաջին սինգլը կոչվում է «The Mirror’s Truth», որը ուներ իր թողարկման ժամանակը՝ 2008 թվականի մարտի 7֊ին։
«The Chosen Pessimist» երգը եղել է ամենաերկար կատարումը խմբի։
Ստանդարտ հրատարակություն
1․ «The Mirror’s Truth» — 3։01
2․ «Disconnected» — 3։36
3․ «Sleepless Again» — 4։09
4․ «Alias» — 4։49
5․ «I’m the Highway» — 3։41
6․ «Delight and Angers» — 3։38
7․ «Move Through Me» — 3։05
8․ «The Chosen Pessimist» — 8։13
9․ «Sober and Irrelevant» — 3։21
10․ «Condemned» — 3։34
11․ «Drenched in Fear» — 3։29
12․ «March to the Shore» — 3։26
Ճապոնական երգեր
1․ «Eraser» — 3։18 2․ «Tilt» — 3։45 3․ «Abnegation» — 3։43
Հիթ շքերթում զբաղեցրած տեղեր
Կատեգորիա:2008 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Քեմերոն Դիաս
Քեմերոն Միշել Դիաս (Cameron Michelle Diaz, ), ամերիկյան դերասանուհի և նախկին մոդել։ Հայտնի է դարձել 1990 թթ.-ին ի շնորհիվ «Դիմակը» ֆիլմում տարած դերի։ «Բոլորը խենթանում են Մերիի համար», «Վանիլային երկինք», «Նյու Յորքի ավազակախմբերը» և «Լինելով Ջոն Մալկովիչ» ֆիլմերում մարմնավորած դերերի համար ներկայացվել է «Ոսկե Գլոբուս» կինոմրցանակի։
Մանկություն
Քեմերոնը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Դիեգո քաղաքում։ Մայրը՝ Բիլլի Դիասը (օրիորդական ազգանունը՝ Էռլի) կիսով գերմանացի է, կիսով՝ անգլիացի, հայրը՝ Էմիլիո Դիասը (1949—2008) կուբացի, որ ծնվել է ԱՄՆ-ում։ Մայրն աշխատել է որպես արտահանման ու ներկրման գործակալ, իսկ հայրն ավելի քան 20 տարի աշխատել է կալիֆոռնիական «UNOCAL» նավթային ընկերությունում ։
Իր ողջ մանկությունը Քեմերոնն անցկացրել է Սան Դիեգո քաղաքում, հաճախել է «Long Beach Polytechnic High School» ։
Քեմերոնի մանկության տարիներին Դիասների տանը ոչ մեծ գազանանոց կար (կատուներ, մկներ, թռչուններ, օձեր և այլն), և Քեմերոնը երազում էր դառնալ կենդանաբան և չէր էլ մտածում դերասանական կարիերայի մասին։
Կարիերան
Մի երեկույթի ժամանակ Քեմերոն Դիասն առաջարկություն է ստանում աշխատելու «Elite» մոդելային գործակալությունում։ Քեմերոնն առանց երկար մտածելու պայմանագիր է կնքում գործակալության հետ, ինչի համար երբեք չի զղջացել։ Մեկ օրվա աշխատանքի համար նա ստանում էր շուրջ 2 հազար դոլար։
16 տարեկանից Քեմերոնը «Elite» գործակալության ֆոտոմոդելի աշխատանքին զուգահեռ լուսանկարավում էր նաև «Mademoiselle» ու «Seventeen» ամսագրերի համար, նկարահանվում էր Կելվին Կլյայնի նորաձևության տան և «Levi’s» ու «Coca-Cola» ընկերությունների գովազդներում։
Դիասը շատ է ճանապարհորդել, եղել է Ճապոնիայում, Ավստրալիայում, Ալժիրում, Ֆրանսիայում, Մեքսիկայում, իսկ 1990 թվականին նա սիրավեպ է սկսում հոլիվուդյան վիդեոպրոդյուսեր Կառլսոն դե Լա Տորրեի հետ։ Նրանց սիրավեպը շարունակվում է մինչ 1995 թվականը։
Քեմերոն Դիասը Հոլիվուդում հայտնի է դառնում Ջիմ Քերրիի հետ «Դիմակը» (1994) ֆիլմում նկարահանվելուց հետո։ Դրանից հետո նա նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերով։ Նրա ձայնով են խոսում անիմացիոն մի շարք հերոսներ։
Քեմերոնին առանձնակի հռչակ բերեց Չառլիի հրեշտակները ֆիլմը, որում նա նկարահանվել է Դրյու Բերիմորի ու Լյուսի Լյուի հետ։
2009 թվականի հունիսի 23-ին Հոլիվուդի փառքի ծառուղում բացվեց դերասանուհու անունը կրող № 2386 աստղը։
Անձնական կյանքը
1995-1998 թվականներին Քեմերոն Դիասը հարաբերություններ ուներ դերասան Մեթ Դիլոնի հետ ։
2003-2006 թվականներին Քեմերոնը հանդիպում էր Ջասթին Թիմբերլեյքի հետ ։ 2004 թվականի հոկտեմբերին Դիասն ու Թիմբերլեյքը ընդհարում են ունենում լրագրողի հետ այն հյուրանոցի մոտ, որտեղ նրանք հանգստանում էին։ Նրանք խլել են լրագրողի կամերան, երբ վերջինս փորձել է նկարել զույգին։ Այս միջադեպի լուսանկարները հայտնվել են «Us Weekly» ամսագրում։
2010 թվականի հուլիսից մինչ 2011 թվականի սեպտեմբերը Քեմերոնը հանդիպում էր բեյսբոլիստ Ալեքս Ռոդրիգեսի հետ ։
2014 թվականի մայիսին հայտնի դարձավ, որ Քեմերոն Դիասը հանդիպում է «Good Charlotte» խմբի կիթառահար Բենջի Մեդդենի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Խընեզե
Խընեզե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժլատ ասպետը
Ժլատ ասպետը (Скупой рыцарь), Ալեքսանդր Պուշկինի «փոքր ողբերգություններից» մեկը, որը գրվել է 1830 թվականին՝ Բոլդինյան աշնանը։
Սյուժե
Երիտասարդ ասպետ Ալբերը դժգոհում է իր ծառա Իվանին փողի պակասի համար, հոր՝ ծեր բարոնի ժլատության և վաշխառու հրեա Սոլոմոնից, որը հրաժարվում էր պարտքով գումար տալ նրան։ Ալբերի հետ զրույցում հրեան ակնարկում է, որ երկար սպասված ժառանգությունը կարելի է ավելի շուտ ստանալ, թունավորելով ժլատ հորը։ Զայրույթից ասպետը Սոլոմոնին վռնդում է։
Մինչ ծեր բարոնը նկուղում հալումաշ էր լինում իր գանձերի համար, չկռահելով անգամ, որ ժառանգը մի օր քամուն կտա իր կողմից այդքան դժվարությամբ կուտակված հարստությունը։ Հիշում է թագավորի մասին լեգենդը, որն իր զինվորներից յուրաքանչյուրին խնդրել է մի բուռ հող լցնել իր առաջ և ստացվել է հսկայական բլուր։ Այդպես էլ նա բուռ-բուռ հավաքել է իր հարստությունը, որը նրան աշխարհի տերը կդարձնի։ Հիշում է յուրաքանչյուր ոսկեդրամի պատմությունը, վառում է մոմերը և հիանում է այդ տեսարանով։
Ալբերը տեղի դուքսին բողոքում է հորից։ Դուքսը խոստանում է համոզել բարոնին։ Թաքնվելով հարևան սենյակում, նա գաղտնալսում է հոր զրույցը դուքսի հետ։ Դուքսը հարցնում է, թե ինչու բարոնի որդին չի գալիս պալատ։ Ծերուկն ասում է, որ դրա միակ մեղավորը որդու ծանր բնավորությունն է։ Դուքսը խնդրում է, որ բարոնը պատշաճ գումարով ապահովի որդուն։ Այդ ժամանակ բարոնը սկսում է մեղադրել որդուն, ասելով, որ նա ցանկանում է սպանել և կողոպտել իրեն։ Ալբերը ներխուժում է սենյակ։
Հայրը որդուն ձեռնոց է նետում, նա պատրաստակամորեն ընդունում է մարտահրավերը։ Դուքսը հուզված վերցնում է Ալբերից ձեռնոցը և հեռացնում նրան իր պալատից, որից հետո կշտամբանքով դիմում է բարոնին։ Այդ պահին բարոնը սրտի կաթված է ստանում և մահանում է, դուքսին ճանապարհելով հետևյալ բառերով՝ «Տեր Աստված, սարսափելի դար, սարսափելի սրտեր»։
Մեռնող ծերունու վերջին խոսքերը նաև ուղղված էին ընչաքաղցությանը․ «Որտեղ են բանալիները, բանալիները, իմ բանալիները․․․» :
Ստեղծում և հրապարակում
Պիեսի գաղափարը (հնարավոր է բանաստեղծի հոր հետ ունեցած ծանրակշիռ հարաբերություններից) եղել է Պուշկինի գլխում 1826 թվականի հունվարին (այդ ժամանակի ձեռագրով`«Հրեան և որդին, Դուքսը») ։
Պուշկինը որոշեց հրատարակել «Ժլատ ասպետը» միայն 1836 թվականին, Ռ.-ի կողմից ստորագրված «Սովրեմեննիկ» առաջին գրքում (ֆրանսիական Պուշկին ազգանունը)։ Պիեսի անհամապատասխանության մեղադրանքներից խուսափելու նպատակով, հրատարակությունը ներկայացված էր որպես գրական հեգնանք, հետևյալ  ենթավերնագրով. «Տեսարան Չեստանովյան ողբերգական կատակերգությունից․ The Knight Knight»: Իրականում՝ Չենստոնա (կամ Շենստոնա) այս վերնագրի հետ կապ չկա ։ Դերժավինի նախաբանը դարձավ անհարկի և հեռացվեց։
Ժլատ ասպետը նշանակվել է Ալեքսանդրյան թատրոնում բեմականացումներ հեղինակի մահվանից երեք օր անց, սակայն վերջապես փոխարինվեց վուդվիլով (գուցե իշխանությունների ճնշման ներքո, որը վախենում էր արժանանալ հանրային հակակրանքի) ։
Ինքնակենսագրական տարբերակ
1855 թվականին Պուշկինի առաջին կենսագիր Պավել Անենկովը «Ժլատ ասպետ»-ի միստիֆիկացիոն ենթավերնագիրը բացատրում է հետևյալ կերպ. «պատճառը, որը ստիպում էր Պուշկինին հեռացնել իրենից առաջին մասի գաղափարը, պետք է փնտրել, ինչպես մենք լսել ենք, փոփոխությունների և անհիմն մտքերի վախի մեջ» ։ Այնուամենայնիվ, «փոփոխություններ» եղան։ Մի շարք փաստեր ցույց են տալիս, որ բանաստեղծը ֆինանսական խնդիրներ ուներ հոր հետ։ Նույն Անենկովը հայտնում է, որ Լիցեյը ավարտելուց հետո 17-ամյա Ալեքսանդր Պուշկինը, հոր ժլատության պատճառով, չկարողացավ հայտնվել Լեյբ-գվարդիայի հուսարական գնդում։
«Սերգեյ Լվովիչը պատճառաբանում էր, որ ունեցվածքը չէր բավականացնում և համաձայնում է միայն որդուն ընդունել հետևակային գվարդիական զորագնդերից մեկում» ։ Ավելի ուշ, հարավային աքսորի ժամանակաշրջանում, բանաստեղծը ոչ մի նյութական աջակցություն չէր ստանում տանից (նույնիսկ առաջին ամիսներին, երբ բյուրոկրատական ձգձգումների պատճառով ստիպված էր ապրել խղճուկ աշխատավարձով )։ Ժամանակի ընթացքում աշխատավարձը սկսեցին վճարել, բայց դա բավարար չէր, որի մասին տեղեկանում ենք Ալեքսանդր Պուշկինի եղբոր՝ Լևի նամակից (Օդեսա, 1823 թվականի օգողստոսի 25)։ «Բացատրիր իմ հորը, որ ես առանց առանց նրա փողերի ապրել չեմ կարող <...> ինձ համար ցավալի է տեսնել հորս անտարբերությունը ուղղված իմ վիճակին» ։ Աղքատության մեջ բանաստեղծը ապրել է և ավելի ուշ՝ Միխայլովսկում։ Եղբորը ուղղված նամակից (1825 թվականի հուլիսի 28-ին)։ «ինձ գումար է պետք կամ կախվել» ։
Գրական ակնարկների տարբերակ
Այս տարբերակի կողմնակիցները «Ժլատ ասպետի» սյուժեում տեսնում են եվրոպական գրողներին ընդօրինակումը, որոնք մշակել են ժլատության թեման ։
«Ժլատի կերպարը ծագել է հռոմեացի դրամատուրգ Տիտոս Մակկիոս Պլավտուսի (III-II դար․ մ․ թ․ա․) «Խնայատուփ» կատակերգության հերոսից։ Երկու տարր, որոնք նշված են այդ կատակերգությունում՝ ժլատի մենախոսությունը՝ ուղղված գանձերին, և նրա հակամարտությունը սեփական ժառանգի հետ կանոնական դարձան ժլատի մասին ստեղծագործություններում։ Նրանք կան նաև Մալյերի «Ժլատը» կատակերգությունում, որի վրա մեծապես ուղղված է պուշկինյան դրաման» ։
Պատմական տարբերակ
Սովետական գրականության քննադատ Գ. Ա. Գուկովսկին (1902-1950) առաջարկել է այն վարկածը, որ Պուշկինը Ժլատ ասպետի մեջ օգտագործել է Պրոսպեր դե Բարանտի «Բուրգունդյան տան տերերի պատմությունը» բազմահատոր աշխատանքի նյութը ։ Պուշկինի մասին Գուկովսկու նախատիպը Ֆիլիպ Դոբրովը համարում էր Բուրգունդիայի 1419-1467 թվականների հերոսը ։
Գուկովսկու տարբերակը գրականության մեջ չի տարածում չի գտել։ Ժլատ ասպետի հրատարակությունների բոլոր մեկնաբանությունները առանց բացառության, որոնք լույս են տեսել մինչև 2017 թվականը նրա գոյության մասին պարզապես լռում են։ Գուկովսկու կողմնակիցների հրապարակումները շատ քիչ են, և նրա հակառակորդների ճամբարում ամենահեղինակավոր գրականագետ Յուրի Լոտմանն է (1922-1993 թվականներ) ։
Օնուտ
Օնուտ (Онут), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օնուտ գյուղում բնակվում էր 624 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կալինինսկի (այլ կիրառումներ)
Կալինինսկիյ, կարող է վերաբերել՝
(7358) Օզե
(7358) Օզե (Oze), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,197283 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0919 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3027 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Օզե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,122 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1189,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302604 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,66° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ամուրի ընտանիքի աստերոիդներ
Ալաշկերտ կամավորական ջոկատ (այլ կիրառումներ)
«Ալաշկետ» անվամբ գոյություն ունեն հետևյալ կամավորական ջոկատների մասին հոդվածներ՝
Կալմակովո (այլ կիրառումներ)
Կալմակովո, կարող է վերաբերել՝
Կերեն (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Կերեն, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված ։
Աշխարհագրություն
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում։ Ունի հարթավայրային տեղանք։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Ողջի գետը ։
Բերձոր շրջկենտրոնից հեռու է 107 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 157 կմ ։
Վարչատարածքային բաժանում և համայնքային կյանք
Համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց ։
Համայնքն ապահովված էր էլեկտրաէներգիայով, հասանելի էին բջջային, ինտերնետ կապի միջոցներն ու ռադիոհեռուստատեսությամբ ։
Գործում էր ինքնահոս ջրամատակարարման համակարգ, որը սնվում էր 3 ակունքից։ Համայնքի տարածքով էր անցնում «Կերեն» ոռոգման ջրատարը ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքային ճանապարհները բնահողային էին, խճից և չմշակված այլ նյութերից ։