Ֆրանս_Գալլ
Կարիերայի նոր վերելք
Ի դեպ, 1974 թվականին նա, այնուամենայնիվ, նրան առաջարկում է փոքրիկ հատված կատարել իր «Mon fils rira de rock' n 'roll» երգում։ Եվ միայն այն բանից հետո, երբ պրոդյուսեր Գալն առաջարկեց նրան դա, նա մտածում է նրա համար երգ գրելու մասին: Այսպես է հայտնվել «La déclaration d 'amour»-ը, որը Միշելն ի սկզբանե իր համար գրել է Ֆրանսին սիրահար լինելու ազդեցության տակ, որի հետ նրանք ավելի ու ավելի սերտ են շփվում, թեև երկուսն էլ այդ պահին դեռ անազատության մեջ էին (Ֆրանսն արդեն հինգ տարի ապրում էր երգիչ Ժյուլյեն Քլերի հետ)։ Երգը թողարկվում է 1974 թվականի մայիսին և անմիջապես բարձրանում հիթ-շքերթների գագաթները։ Ֆրանսի Կարիերան աստիճանաբար սկսում է ձեռք բերել նոր բարձրություն… Ամռանը Ֆրանսն ու Միշելը մեկնում են ԱՄՆ, որպեսզի աշխատեն «Angelina Dumas» մյուզիքլի վրա, որը, սակայն, այդպես էլ երբեք չի հրատարակվի, բացառությամբ մի քանի երգերի: Հենց այնտեղ էլ, Ֆրանսի խոսքով, սկսվել է նրանց սիրավեպը: Ամերիկայից վերադառնալուց կարճ ժամանակ անց երիտասարդները սկսում են ապրել միասին ։ Աշնանը նրանք մեկ շաբաթով մեկնում են Լոնդոն, որտեղ Միշելն աշխատում է իր նոր ալբոմի վրա, սակայն ժամանակ է գտնում նաև Ֆրանսի համար. շուտով դուրս է գալիս նրա նոր «Mais aime-la» սինգլը։ 1975 թվականի դեկտեմբերին վերջապես թողարկվում է Ֆրանսի առաջին ալբոմը, որը նրա համար գրվել է Միշելը, France Gall համեստ անվանմամբ։ Բացի «La déclaration d 'amour»-ից, նրա հիթերը դառնում են «Comment lui dire»-ը, «Ce soir je ne dors pas»-ը, «Samba mambo»-ը: «Դա իմ առաջին ալբոմն էր,- ասում է Ֆրանսը,- անհավատալի բան է ինձ համար: Բայց, ինչպես ինձ թվում է, ես ընդհանրապես չէի անհանգստանում: Եվ բացի այդ, ինձ լիովին հանգստացնում էր այն փաստը, որ ինչ-որ մեկն իր ձեռքն է վերցրել գործը։ Միշելի հետ ես կարողացա երգել ռիթմիկ երգեր». Այս առաջին ալբոմը դարձավ 1960-ականների Ֆրանս Գալլի կերպարը վերջնականապես ջնջելու միջոց։ Ձայնասկավառակը կվաճառվի ոչ այնքան մեծ տպաքանակով ՝ 50 000 օրինակով։ «Մենք գոհ էինք: Այս ալբոմն անմիջապես գտավ իր ունկնդիրին»։ 1976 թվականին հայտնի հեռուստատեսային պրոդյուսերներ Մարիտին և Ժիլբեր Կարպանտիեն, Միշելին տալիս են իրենց հայտնի հաղորդումներից մեկը ՝ «Numéro 1»-ը։ Բերժեն ամբողջ պատասխանատվությամբ է մոտեցել գործին և այն, ինչ պետք է լիներ սովորական էստրադային հաղորդումը, դառնում է մի ամբողջ երաժշտական հեքիաթ ՝ «Emilie ou la petite sirène» («Էմիլի կամ փոքրիկ ջրահարս») անվանումով` 13 բոլորովին նոր երգերով։ Գլխավոր հերոսուհու՝ Էմիլիի դերը, դրանում, իհարկե, կատարում է Ֆրանսը։ Հեքիաթին մասնակցել են նաև Էդի Միտչելը, Քրիստոֆը, Նիկոլ Կրուազին, Ֆրանսուազ Արդիը, Մարի-Ֆրանս Պիզիեն և ինքը Միշելը: Նրա գլխավոր հիթը կլինի Միշել և Ֆրանս «Ça balance pas mal à Paris» դուետը։ Հեքիաթը ցուցադրվել է 1976 թվականի մայիսի 22-ին, ինչը որոշել է Միշելի և Ֆրանսի ամուսնության օրը ՝ հունիսի 22-ին։ «Ես ուզում էի հաջողության հասնել որպես երգչուհի, բայց չէի ուզում անցնել ամեն ինչի կողքով»: Նրանց հարսանիքը համեստ էր, առանց լուսանկարիչների, և տեղի է ունեցել Փարիզի 16-րդ շրջանի քաղաքապետարանում ։ Նրանց գլխավոր կանոնը կլինի այն, որ նրանց հազվադեպ են տեսնելու միասին։ «Իրենց զգացմունքների մասին չեն խոսում», - անընդհատ կրկնում էր Միշելը: Ֆրանսն իր հերթին հայտարարել է. «Ես սիրում եմ ապրել, բայց չեմ սիրում աչքի կենտրոնում լինել: Սա ակնհայտ չէ մեր մասնագիտության մեջ, որտեղ դու ինքդ քեզ ցուցադրության էս դնում»: Ֆրանսի ստեղծագործության մեջ, վերջապես, լիակատար ներդաշնակություն է հաստատվում նրա անձի և նրա կողմից կատարվող երգերի միջև: «Երբ ես առաջին անգամ նստեցի Միշելի կողքին դաշնամուրի դիմաց, և նա խնդրեց ինձ երգել, ես վերջապես տպավորություն ստացա, որ ես իմ տեղում եմ ։ Միշելի հետ ես սկսեցի ինձ լավ զգալ 100 տոկոսով»։ 1977 թվականի գարնանը թողարկվում է Ֆրանսի երկրորդ ալբոմը` «Dancing disco»: Այս ալբոմը կոնցեպտ է, որը պատմում է բարում աշխատող Մագգայի պատմությունը։ Սկավառակից գլխավոր հիթեր են դարձել «Musique», «Si, maman, si» և «Le meilleur de soi-même» երգերը: Այդ ալբոմի համար Ֆրանսն իր կարիերայում առաջին «ոսկե» ձայնասկավառակն է ստացել Նյու Յորք «Atlantic» ընկերության գրասենյակում, անձամբ նրա նախագահ Սեմ Գուդիի ձեռքից: Միշելը, սակայն, չի սահմանափակվում Ֆրանսի համար երգեր գրելով։ Նա համոզում է նրան բեմ դուրս գալ: «Երբ առաջին անգամ բեմ դուրս եկա, 16 տարեկան էի»,— հիշում է երգչուհին: Եվ բեմն ինձ համար մղձավանջ էր: Երբ ես կարողացա, ես դադարեցի ելույթ ունենալ և ասացի ինքս ինձ. «Այլևս այսպիսի բան չի լինի»: Միշելին, այնուամենայնիվ, հաջողվում է համոզել նրան, որ ամեն ինչ լավ կլինի, և որ իրեն դուր կգա: Համերգների անցկացման վայր են ընտրում Ելիսեյան դաշտերի թատրոնը։ Հատուկ այս շոուի համար Միշելը գրում է Ֆրանսի նոր սինգլը` «Viens, je t 'emmène» ։ Միշելին գալիս է Ֆրանսին այդ համերգների ժամանակ միայնակ կանանցով շրջապատելու գաղափարը. դա կլինի ֆրանսիական մյուզիք հոլի պատմության պրեմիերան: Գլխավոր փորձից երկու օր առաջ Ֆրանսն իմանում է, որ հղի է: Հենց այդ պատճառով համերգներին չի հետևել շրջագայությունը ։ "Ես նույնպես մի քիչ ցրված էի, որովհետև այդ Համերգներին զուգահեռ ապրում էի այն, ինչ ամենաշատն էի ցանկանում աշխարհում" : Միշելը, մինչդեռ, աշխատում է իր կողմից վաղուց մտածված ռոք-օպերայի վրա «Starmania»։ Նա փնտրում է բանաստեղծ, ով կարող էր գրել բավականին կոշտ, համապատասխան սյուժեի, լիբրետո: Ֆրանսն այդ ժամանակ կանադացի երգչուհի Դիան Դյուֆրենի մեծ երկրպագուն էր և հաճախ լսում էր նրա ձայնասկավառակները, այնպես որ Միշելն իր համար բացահայտեց Լյուկ Պլամոնդոնին, որը Դյուֆրենի համար տեքստեր էր գրում ։ Նա կարողանում է համոզել Լյուկին աշխատել նրա հետ: Ընկերությունը երեք ամսով տուն է ամրագրում Հակիբում և աշխատանքը եռում է: Հենց այնտեղ են գրվել ապագա հիթերը` «Le monde est stone»-ը և «Les uns contre les autres»-ը ։ Միշելն ու Լյուկը, սակայն, որոշում են կայացնում, որ ոչ Ֆրանսը, ոչ Դիանը չեն մասնակցի ռոք օպերային ։ Չնայած նրան, որ Ֆրանսը ցանկանում էր փորձել իրեն այս ժանրում, նա ստիպված էր հաշտվել: Այնուամենայնիվ, քանի որ հեղինակներին այդպես էլ չի հաջողվել գտնել հեռուստահաղորդավարուհի Կրիստալի դերակատարին, նրանք, վերջի վերջո դրան կանչեցին Ֆրանսին: 1978 թվականի նոյեմբերի 14-ին լույս աշխարհ է գալիս Ֆրանսի և Միշելի առաջին երեխան` դուստրը` Պոլին Իզաբելը։ Ռոք օպերայի պրեմիերան կայացել է 1979 թվականի ապրիլին և խլացուցիչ հաջողություն է ունեցել ամբողջ ամսվա ընթացքում, մինչ ընթանում էին ներկայացումները: 1980 թվականի գարնանը լույս է տեսնում Ֆրանսի նոր` «Paris, France» ալբոմը` Ֆրանսի ամենաաղմկահարույց հիթերից մեկի` «Il jouait du piano debout» երգով, որն ամբողջությամբ ստվերել է ձայնասկավառակի մնացած բոլոր երգերը։ Զվարճալի փաստ. այս երգը կկանգնի ամառային հիթ-շքերթների գագաթներին «La groupie du pianiste» երգով... Միշելի նոր ալբոմից: Ալբոմին շնորհվել է պլատինե կարգավիճակ ՝ իր 400 000 վաճառված օրինակով։ Այս ալբոմը նրան հետաքրքիր համագործակցություն բերեց. Ֆրանսիայում իր ամառային հանգստի ժամանակ, բրիտանացի երգիչ Էլթոն Ջոնը ռադիոյով երգ է լսում, նրանից ուրախանում է և խնդրում Միշել Բերժեին Ֆրանսի հետ համատեղ ալբոմ գրել։ Շուտով ձայնագրվեց և թողարկվեց «Donner pour donner» սինգլը։ Երգը դառնում է հիթ, բայց ալբոմի ձայնագրման գաղափարից պետք է հրաժարվել, քանի որ Ֆրանսը բացահայտում է, որ կրկին հղի է։ Այս անգամ ամուսինները սպասում են որդու։ Ռաֆայել Միշելը ծնվել է 1981 թվականի ապրիլի 2-ին։ Նույն թվականի դեկտեմբերին թողարկվում է երգչուհու չորրորդ ստուդիական ալբոմը` «Tout pour la musique»-ը, որն իր մեջ ներառում է այնպիսի հիթեր, ինչպիսիք են ալբոմի անվանումը ստացած երաժիշտների մասին երգը «Tout pour la musique»-ը և «Résiste»-ը, որոնք Միշելը գրել է ամենավերջին պահին, երբ նրան պատրաստի նյութը լսելուց հետո թվացել է, որ ալբոմում ինչ-որ բան պակասում է: Նրա երգերի տեքստերն ավելի կոշտ են դառնում, օրինակ, «Diego» երգի մեջ խոսքը քաղբանտարկյալների մասին է, իսկ «La prière des petits humains» երգ-աղոթքում Ֆրանսը երգում է. «Աստված Ամենազոր, փրկեք մեզ քաոսից, փրկեք մեզ ինքներս մեզնից»: Այժմ նա կարող է հստակ ասել, որ իր տեքստերը նման են նրան: