cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆուտբոլի միջազգային օր
Ֆուտբոլի միջազգային օր, ՄԱԿ-ի որոշմամբ՝ դեկտեմբերի 10-ը նշվում է որպես «Ֆուտբոլի միջազգային օր»։ Ֆուտբոլը նման պատվի արժանացել է հսկայական ժողովրդականություն վայելելու շնորհիվ։ Այսօր ամբողջ աշխարհում ֆուտբոլ է խաղում 120 միլիոն պրոֆեսիոնալ և էլ ավելի շատ՝ սիրողական մակարդակում։ Ֆուտբոլը ոչ միայն խաղ է և զվարճանք, այլ նաև՝ ազգային բնավորության արտացոլում։ Ֆուտբոլը կյանքի ոճ է։ Ֆուտբոլը նաև մեծ բիզնես է, որի տարեկան շրջանառությունը մի քանի տասնյակ միլիարդ դոլար է կազմում։ Ֆուտբոլը միավորում է մարդկանց ամբողջ աշխարհում։ Առաջին հիշատակումը ոտքով գնդակ խաղալու մասին վերաբերում է չինական աղբյուրներին՝ մ.թ.ա. երկրորդ հազարամյակ թվագրմամբ։ Չինացի զինվորներն այդ խաղի շնորհիվ մնում էին լավ ֆիզիկական վիճակում։ 2.5 հազարամյակ առաջ ֆուտբոլ խաղացել են նաև Հին Հունաստանում և Հռոմում։ Ոմանք պնդում են, որ ժամանակակից ֆուտբոլի հիմքում եղել է 8-րդ դարում Անգլիայում ապրած սաքսոնների վայրի խաղը՝ ճակատամարտից հետո թշնամու կտրած գլուխներին ոտքով հարվածելը։ 1863 թվականին ստեղծվեց ֆուտբոլի անգլիական ասոցիացիան և ընդունվեցին խաղի կանոնները՝ արգելելով ձեռքով խաղը։ 1872 թվականին տեղի ունեցավ առաջին միջազգային հանդիպումը Անգլիայի և Շոտլանդիայի հավաքականների միջև։ Դարպասային ցանցն առաջին անգամ օգտագործվեց 1891 թվականին Անգլիայի Հյուսիսի և Հարավի հավաքականների խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Էլվին Ռոյ Քինգ
Էլվին Ռոյ Քինգ (Elwyn Roy King; ), առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ավստրալիական ավիացիոն կորպուսի աս-օդաչու։ Նրան են վերագրվում օդային պատերազմների քսանվեց հաղթանակներ, որով նա չորրորդն է պատերազմական ժամանակաշրջանի ավստրալիական օդաչուների շարքում և կորպուսի օդաչուներից զիջում է միայն Հարրի Կոբբիին։ Խաղաղ ժամանակ աշխատել է որպես քաղաքացիական օդաչու և ինժեներ։ 1939 թվականից մինչ մահը ծառայել է Ավստրալիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերում։
Ծնվել է Ավստրալիայի հարավ-արևելքում։ 1916 թվականին ծառայել է Եգիպտոսում, թեթև հեծելազորում։ 1917 թվականի հունվարին, որպես մեխանիկ, տեղափոխվել է ավիացիոն կորպուս՝ ավելի ուշ դառնալով օդաչու։ Ավստրալիայի ռազմաօդային ուժերի 4-րդ էսկադրիլիայի կազմում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևմտյան ռազմաճակատի մարտերին։ Թռչել է մեկտեղանոց «Sopwith Camel» և «Sopwith Snipe» կործանիչներով։ Վերջինով ոչնչացրել է թշնամու յոթ ինքնաթիռ՝ ավելին, քան այլ օդաչուներ։ Իր ձեռքբերումների դիմաց պարգևատրվել է «Նշանակալի վաստակի համար» շքանշանով և «Թռիչքային նշանակալի վաստակի համար» բրիտանական խաչով։ 1919 թվականին վերադարձել է Ավստրալիա և մի քանի տարի աշխատել է քաղաքացիական ավիացիայում, որից հետո դարձել է հաջողակ ինժեներական ընկերության հիմնադիրներից մեկը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից հետո Էլվինը վերադարձել է ծառայության Ավստրալիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերում, որտեղ նա զբաղվել է օդաչուների վերապատրաստմամբ։ Մահացել է 1941 թվականին քառասունյոթ տարեկանում։
Վաղ տարիներ
Էլվին Ռոյ Քինգը ծնվել է 1894 թվականի մայիսի 13-ին ավստրալիական Նոր Հարավային Ուելս նահանգի Բատերստ քաղաքի հարավ-արևելքում։ Նրա հայրը՝ Ռիչարդը, հասարակ ավստրալիացի աշխատավոր էր, մայրը՝ Էլիզաբեթ Մերին, ունեցել է անգլիական ծագում։ Սովորել է պետական դպրոցում, իսկ հետագայում ուսումը շարունակել է հեռակա՝ ուսումնասիրելով մեքենաշինություն։ Ապրել է Ֆորբսում, աշխատել է որպես ավտոմեխանիկ և զբաղվել է հեծանիվների, ավտոմեքենաների և գյուղատնտեսական տեխնիկայի վերանորոգմամբ։ 1915 թվականի հուլիսի 20-ին անցել է ծառայության Ավստրալիական կայսրական ուժերում ։
Ծառայության սկիզբ
1915 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Քինգը թեթև հեծելազորի 4-րդ բրիգադի 12-րդ գնդի համար օգնական ուժերի կազմում HMAT «Themistocles»-ով լողաց դեպի Եգիպտոս ։ Օգնական ուժերը գնդին միացան 1916 թվականի փետրվարին, Հալիպոլիսում՝ լրացնելով Դարդանելյան օպերացիայի արդյունքում ստացված կորուստները ։ Ողջ մայիս ամիսը գունդը զբաղված էր միայն Սուեզի ջրանցքի պաշտպանությամբ, իսկ հետագայում նաև՝ Սինայի թերակղզու պարեկությամբ ։
1917 թվականի հունվարի 13-ին Քինգին տեղափոխում են Ավստրալիական ավիացիոն կորպուսի կազմ և ուղարկում են Մեծ Բրիտանիա։ Ապրիլի 18-ին նա, որպես տեխնիկ, միանում է 4-րդ էսկադրիլիային։ Օգոստոսին նրան տեղափոխում են ուսումնական էսկադրիլիայի կազմ՝ ինքնաթիռ վարել սովորելու նպատակով։ Հոկտեմբերի 15-ին նա հաջողությամբ ավարտում է ուսումը և սպայի կոչում ստանում ։ 1917 թվականի նոյեմբերին արդեն որպես օդաչու վերադառնում է նույն՝ 4-րդ էսկադրիլիա։ 1918 թվականի մարտի 21-ին Քինգը ուղարկվում է Ֆրանսիա՝ ակտիվ ռազմական ծառայության ։ Այդ նույն օրը սկսվում է գերմանական ուժերի լայնամասշտաբ հարձակումը Անտանտի բանակի դեմ, որը հայտնի է «Միխայել» օպերացիա անունով. սա 1918 թվականի Գարնանային հարձակումների առաջին փուլն էր։
Աս-օդաչու
1918 թվականի հուլիսի 25-ին Քինգը կրկին աչքի ընկավ՝ Արմանտիեր կոմունայի վրա թռչելիս կործանելով LVG մեկ ինքնաթիռ։ Չորս օր անց նա գլխավորում է 4-րդ էսկադրիլիայի՝ վեց «Sopwith Camel»-անոց խումբը, որը ուղեկցում էր Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի Airco DH.9 թեթև ռմբակոծիչները։ Մինչ ռմբակոծիչները կատարում էին իրենց առաջադրանքները, խումբը գերմանական առնվազն տասը «ֆոկերների» դեմ քողարկված մտնում էր պայքարի մեջ։ Երեք ավստրալիացիներ, Քինգը՝ ներառյալ, ոչնչացրեցին իրենց հակառակորդներին. բախումն ավարտվեց առանց դաշնակիցների կորուստների։ Օգոստոսի 3-ին Քինգը ևս մեկ գերմանական երկտեղանոց ինքնաթիռ է ոչնչացնում, իսկ հաջորդ օրը հաղթանակը օդում կիսում է Հերբերտ Ուոթսոնի հետ։ 4-րդ էսկադրիլիան նշանակալի կորուստներ է ունեցել Արևմտյան ռազմաճակատի՝ օգոստոսի 8-13-ը տեղի ունեցած Ամյենի օպերացիայով սկսված Հարյուրօրյա հարձակումների ժամանակ ։ Օգոստոսի 10-ին, Էստերի ռմբակոծման ժամանակ, Քինգը ոչնչացրել է ևս մեկ օդային գունդ և «LVG»: Օգոստոսի 12-ին և 13-ին 4-րդ էսկադրիլիան, Քինգի և Կոբբիի առաջնորդությամբ, 2-րդ էսկադրիլիայի (գլխավորում էր Էդրիեն Կոուլը և Ռո Ֆիլլիպսը) «Royal Aircraft Factory S.E.5» կործանիչով Ֆլանդրիայի վրա թռիչքներ կատարեց:Երկրորդ օրը Քինգը խմբի հետ ոչնչացրեց գերմանական երկտեղանոց :
Զալեսնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Զալեսնոե (Залісне), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդում։
Էլվին Ռոյ Քինգ
Աս-օդաչու
1918 թվականի հոկտեմբերին Քինգին և ողջ 4-րդ էսկադրիլիային տրամադրվում են արդիականացված «Sopwith Snipe» մեկտեղանոց կործանիչներ, որոնց մեծացված կաբինաները ավելի հարմար էին խոշորամարմին օդաչուի համար ։ Հոկտեմբերի 28-ին Քինգը նոր ինքնաթիռով հաղթանակների թարմ շարք սկսեց։ Հոկտեմբերի 29-ին նա բելգիական Տուրնե քաղաքի վրա պայքարի արդյունքում ոչնչացրեց հակառակորդին. այդ կռիվը հաճախ նկարագրվում է որպես «պատերազմական օդային խոշորագույն կռիվներից մեկը»։ Երկու կողմերից ավելի քան յոթանասունհինգ կործանիչներով օդային պատերազմներից Քինգը, նախքան ճակատային գրոհում LVG-ն ոչնչացնելը, խույս է տվել իր վրա հարձակվող հինգ «ֆոկերներից»։ Արդեն հաջորդ օրը օդաչուն ոչնչացրել է ևս երեք գերմանական «Fokker D.VII» կործանիչներ, ընդ որում երկուսը՝ առանց որևէ կրակոցի։ Գրահելով հակառակորդներից մեկի վրա՝ նա միաժամանակ խորտակեց մյուսին։ Այդ «ֆոկերը», փորձելով խուսափել Քինգին բախվելուց, մխրճվել է երրորդ «ֆոկերի» մեջ։ Պատերազմի օդային վերջին կռիվներից մեկը կայացավ նոյեմբերի 4-ին Լյոզ քաղաքի վրա։ Քինգը հինգ րոպեի ընթացքում ոչնչացրեց երկու «Fokker D.VII»: Պատերազմի վերջին օրերին «Sopwith Snipe» կործանիչով յոթ հաղթանակները այդ դասակարգման օդաչուների շարքում նրան ռեկորդակիր դարձրեցին։
Զալեսնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
2011 թվականի տվյալներով Զալեսնոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 432 մարդ։
Էլվին Ռոյ Քինգ
Աս-օդաչու
Ողջ պատերազմի ընթացքում Քինգը շարքից դուրս է բերել թշնամու քսանվեց կործանիչներ՝ վեց ինքնաթիռներ հանվել են վերահսկողությունից, երեսուն ինքնաթիռներ և չորս օդային գնդեր ոչնչացվել են անձամբ օդաչուի կողմից և ևս երեք ինքնաթիռներ ոչնչացվել են այլ օդաչուների հետ համատեղ։ Ավստրալիական ավիացիոն կորպուսի օդաչուների շարքում միայն Հարրի Կոբբին ունի ամենաշատ հաղթանակները օդում։ Ավստրալիական բոլոր օդաչուների մեջ Քինգը չորրորդն է այս շարքում։ Միաժամանակ, Կոբբին, երկու այլ ազգակիցների՝ Ռոբերտ Լիտլի և Ռոդերիկ Դալլասի հետ ամենաշատ հաղթանակներն են գրանցել օդային մենամարտերում ։ 1919 թվականի հունիսի 3-ին Քինգը պարգևատրվել է «Նշանակալի վաստակի համար» շքանշանով ։
Զալեսնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Էլվին Ռոյ Քինգ
Միջպատերազմական ժամանակաշրջան
1918 թվականի դեկտեմբերին, ռազմական գործողությունների ավարտից հետո, Քինգի 4-րդ էսկադրիլիան Քյոլնից ոչ հեռու, Բիքենդորֆում միանում է բրիտանական բանակին։ 1919 թվականի մարտին բանակը վերադառնում է Անգլիա, մայիսի 6-ին Քինգը կարողանում է վերադառնալ Ավստրալիա ։ 1919 թվականի օգոստոսի 11-ին Մելբուրնում անցնում է թոշակի։ Սկսում է աշխատել որպես օդային սուրհանդակ «Larkin-Sopwith Aviation Co. of Australasia Ltd»-ում, որի հիմնադիրներից մեկը աս-օդաչու Հերբերտ Լարկինն ։ Միևնույն ժամանակ ի օգուտ Ֆրենկ Մակնամերայի հրաժարվել է Ավստրալիայի նախկին թագավորական ռազմաօդային ուժերի փոխարեն ձևավորված Ավստրալիական նոր ավիացիոն կորպուսի (Australian Air Corps) առաջարկից ։ 1920 թվականի հունվարի 20-ի նամակում նա գրում է՝ «Ես զգում եմ, որ պետք է հրաժարվեմ այդ տեղից ի օգուտ շատ լավ և անվեհեր սպայի»։ Ապրիլին Մակնամերան հրավեր է ստանում ԱԱԿ-ից։
Սուրհանդակ աշխատելու տարիներին Քինգը մի քանի նորարական թռիչքներ է իրականացրել ։ 1920 թվականին նա իրագործում է փոստային առաջին օդային առաքումը դեպի Ավստրալիայի արևելքի մի քանի քաղաքներ  և առաջին վայրէջքները՝ Քվինսլենդի հարավի մի քանի գյուղերում ։ Մասնակցել է նաև օդային մրցավազքերի  ։ 1922 թվականի ապրիլին, արդեն աշխատելով «Larkin Aircraft Supply Co. Ltd» իրավահաջորդ-կազմակերպությու:նում՝ Քինգը բարեհաջող տեղափոխել է 2000 ուղևորների, թռչել է 48 000 միլ (77 000 կմ) Վիկտորիա, Նոր Հարավային Ուելս և Քվինսլենդ նահանգների վրայով  ։ Թողնելով ավիացիոն բիզնեսը՝ նա նեկ այլ օդաչուի հետ հիմնադրում է «Shipman, King and Co. Pty Ltd»-ը։ Ընկերությունը հաջողությամբ զբաղվել է ներմուծմամբ և բազմապիսի տեխնիկայի հավաքմամբ, որը թույլ է տվել Քինգին զբաղվելու մրցարշավային ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ և մասնակցելու մրցարշավների ։
1925 թվականի մարտի 31-ին ամուսնացել է քսանամյա Ժոզեֆինա Լիվինգսթոնի հետ, Մելբուրնի մերձակա Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում։ Զույգը որդի և դուստր է ունեցել ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ և մահ
1939 թվականի դեկտեմբերին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն պես, Քինգը կրկին վերադարձավ ավիացիա՝ Ավստրալիայի Թագավորական ռազմա-օդային ուժեր՝ ծառայության ։ 1940 թվականի հունվարի 2-ին նա Վիկտորիա նահանգի Էսսենդոն քաղաքում դառնում է Ավստրալիայի Թագավորական ռազմա-օդային ուժերի օդաչուական 3-րդ նախապատրաստական դպրոցի հրամանատարը։ Քանի որ Ավստրալիան մասնակցում էր ավիացիոն նախապատրաստական միջազգային ծրագրին, դպրոցն ներառում էր զգալի քանակությամբ քաղաքացիական ինքնաթիռներ և մասնավոր ավիաընկերությունների աշխատակիցներ։ Արդեն հուլիսին բոլոր մասնավոր ինքնաթիռները ռազմաօդային ուժերի բալանսում էին։ Դեկտեմբերի 21-ին Քինգը ընդունում է օդաչուական 5-րդ նախապատրաստական դպրոցի հրամանատարությունը Նարրոմինում ( նահանգ Նոր Հարավային Ուելս)։ Ստանալով թռիչքի հրամանատարի կոչում՝ 1941 թվականի հուլիսի 7-ին Մելբուրնի մերձակայքում Քինգը ստանձնում է Ավստրալիայի Թագավորական ռազմա-օդային ուժերի 1-ին օդաչուական դպրոցի ղեկավարությունը։ Հոկտեմբերին Քինգի կոչումը բարձրացվում է մինչև խմբային-կապիտան, նա նշանակվում է Փոինթ-Կուկի նոր շտաբի հրամանատար ։
Էլվին Ռոյ Քինգը մահացել է 1941 թվականի նոյեմբերի 28-ին գլխուղեղի ուռուցքից, 47 տարեկանում ։ Դիակիզվել է Մելբուրնի հյուսիսարևմտյան մերձակայքում գտնվող դիակիզարանում ։ Քինգին հրաժեշտ տալու էին եկել քաղաքացիական և ռազմական ավիացիայի հարյուրավոր ներկայացուցիչներ, որոնց թվում՝ Ռազմա-օդային ուժերի ղեկավար, ավիացիայի մարշալ սեր Չարլզ Բյորնետտը և պաշտպանության նախարարը։ Դագաղը տանում էին ավիացիայի փոխմարշալ Հենրի Ռիգլին, ավիացիայի կոմոդոր Ռայմոնդ Բրոունելը, խմբային-կապիտան Ալան Ուոլտերսը և թռիչքի հրամանատար Հենրի Ուիննեքը ։ Էլվին Քինգի անունը դաջված է Կանբերայի Ավստրիալիայի ռազմական հուշահամալիրի Հիշատակի Դահլիճի 97-րդ հուշատախտակի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի օդաչուներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Բրազիլիայի ազգային պատմական թանգարան
Բրազիլիայի ազգային պատմական թանգարան (Museu Histórico Nacional), 1922 թվականին հիմնադրված թանգարան Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Թանգարանն ունի շուրջ 287000 նմուշ, այդ թվում Լատինական Ամերիկայի ամենամեծ դրամագիտական հավաքածուն։ Ճարտարապետական համալիրը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, կառուցվել է 1603 թվականին որպես Սուրբ Ջեյմսի բերդ, սակայն կառույցի հիմնադրումը թվագրվում է 1567 թվական` կառուցված Սեբաստիան I-ի կողմից։ 1693 թվականին ստրուկների համար կառուցվել է Calaboose (բանտ)։ 1762 թվականին կառույցին է ավելացվել Casa do Trem-ը` որպես զենք-զինամթերքի պահեստ, 1764 թվականին շենքին ավելացվել է պատերազմական արսենալը, 1835 թվականին` զորանոցը։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է Բրազիլիայի նախագահ Էպիտասիու Պեսոայի հրամանագրով 1922 թվականի օգոստոսին։ Ակտիվ գործունեություն թանգարանն սկսել է ծավալել նույն տարվա հոկտեմբերից` ինտեգրացվելով Հարյուրամյակի ցուցադրության առաջին տոնավաճառին։ Նմուշները ցուցադրվում էին Casa do Trem-ի (զինապահեստ) երկու սրահներում։
(732) Տյիլակի
(732) Տյիլակի (Tjilaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1912 թվականի ապրիլի 15-ին Ադամ Մեսինգերի կողմից Հայդելբերգում ։
Բրազիլիայի ազգային պատմական թանգարան
Պատմություն
Իր գործունեության ընթացքում թանգարանն ամենամեծ հավաքածուն հավաքագրել է Մշակույթի նախարարության հովանու ներքո` դառնալով կարևոր մշակութային կենտրոն և աստիճանաբար զբաղեցնելով Calaboose Point ճարտարապետական համալիրն ամբողջությամբ։
(732) Տյիլակի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,456568 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3471 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,566 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1406,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,255983 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,99° անկյուն։
Բրազիլիայի ազգային պատմական թանգարան
Պատմություն
Որպես թանգարանագիտությունը պաշտոնապես վարող Բրազիլիայի առաջին թանգարան` այն խթան հանդիսացավ տեղական կարևոր այլ թանգարանների ստեղծման համար և միջազգային ճանաչում ձեռք բերեց 1940-ական թվականներին։
(732) Տյիլակի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1912 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ադամ Մեսինգերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բրազիլիայի ազգային պատմական թանգարան
Պատմություն
Թանգարանը զբաղեցնում է 20000 մ2 տարածք, ունի 287000 նմուշ, որոնք ներկայացվում են 25 մշտական և ժամանակավոր ցուցադրություններում։ Միայն թանգարանի գրադարանն ունի 57000 կտոր գրականություն, որոնք թվագրվում են մինչև 15-րդ դար և 50000 փաստաթղթեր ու լուսանկարներ։
ՀՀ Պետական պարգևների մասին ընդհանուր դրույթներ
Պետական պարգևները՝ շքանշանները, մեդալները, պատվավոր կոչումները, շնորհվում են հայրենիքին և ժողովրդին բացառիկ ու ակնառու ծառայություններ մատուցած անձանց, գիտամշակութային, առողջապահության և տնտեսության բնագավառներում աչքի ընկնող հաջողություններ ու վաստակ ունեցող գործիչներին և ստեղծագործական կոլեկտիվներին։
Հայաստանի Հանրապետության շքանշանների, մեդալների նկարագրությունները և նմուշները հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը՝ ըստ իր կողմից անցկացված մրցույթի արդյունքների։ Հայաստանի Հանրապետության նախարարությունների, գերատեսչությունների, ստեղծագործական միությունների, գիտական ընկերությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ հաստատությունների հիմնած շքանշանների և մեդալների նմուշները չպետք է արտաքին նմանություն ունենան Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների հետ։
Պարգևատրված անձանց նոր ծառայությունները կարող են կրկին նշվել պետական պարգևով։ Նույնանուն պետական պարգեւով մեկից ավելի պարգևատրում չի կատարվում, բացառությամբ այն շքանշանների, որոնք ունեն աստիճաններ։ Շքանշանի նույն աստիճանը մեկից ավելի անգամ չի տրվում։
Կատեգորիա:Հայաստանի պարգևներ
Նազարե (Տոկանտինս)
Նազարե (Տոկանտինս) (Nazaré), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5888 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 395,903 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,9 մարդ/կմ²։
Սիրկա
Սիրկա (Сирка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վենոկշա գետի ձախ ափում՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վագա գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Հյուսիսային Դվինա գետն է։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Եռյակը Բելվիլից
Եռյակը Բելվիլից (Les triplettes de Belleville, The Triplets of Belleville), անիմացիոն, նկարված մուլտֆիլմ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Կաննի կինոփառատոնում 2003 թվականի մայիսի 18-ին։ Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 1959-ից մինչ 1969 թվականներին (ֆիլմում երևում է Ֆրանսիայի նախագահ Շառլ դե Գոլի ելույթը հեռուտատեսությամբ, երբ նա ողջունում է «Տուր դե Ֆրանս»-ի մասնակիցներին)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կանադական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կանադական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Թոհոն ամրոց
Թոհոն ամրոց (արտասանվում է "toh-hon", երբեմն գրվում նաև 'Tolquhoun'), ամրոց Աբերդինշայրում, հյուսիս-արևելյան Շոտլանդիայում։ Գտնվում է Փիթմեդենից մոտավորապես 1․5 մղոն (2․4 կմ) հյուսիս-արևմուտք, իսկ Թարվեսից 2 մղոն (3․2 կմ) հարավ։ Ամրոցը կառուցվել է Ուիլյամ Ֆորբսի՝ Թոհոնի 7-րդ կալվածատիրոջ կողմից 1584 և 1589 թվականների ընթացքում, որպես ընդարձակում ավելի վաղ կառուցված ու որպես Փրեսթոնի աշտարակ հայտնի աշտարակավոր տան։ Չնայած այժմ ավերված է, ամրոցը նկարագրվել է որպես «շոտլանդական Վերածննդի ամենաբնութագրական ամրոց» ։ Գտնվում է «Պատմական Շոտլանդիայի» հսկողության տակ ու բաց է հանրության առջև։
Պատմություն
Փրեսթոնի աշտարակը կառուցվել է վաղ 15-րդ դարում կա՛մ սըր Հենրի Փրեսթոնի, կա՛մ նրա փեսա սըր Ուիլյամ Ֆորբսի կողմից, որը 1420 թվականին սըր Հենրիի մահից հետո ժառանգել էր Փրեսթոնի տարածքների մի մասը։ Նրա ժառանգորդ Ոիլյամ Ֆորբսը՝ Թոհոնի 7-րդ կալվածատերը (մահ․ 1596), 1584 թվականին սկսել է աշխատել նոր ամրոցի վրա, պահպանելով Փրեսթոնի աշտարակը, բայց ավելացնելով նոր, ավելի հարմարավետ բնակտարածք։ Նա նաև կարգի է բերել տան շրջակայքի այգիներն ու զբոսայգիները։ Թագավոր Ջեյմս VI-ը հյուրընկալվել է Թոհոնում 1589 թվականին ։ Բակի շուրջը կառուցվել են նոր կառույցներ, ներառյալ շքեղ պահակատունն ու առաջին հարկի նախասրահը։ Պահակատան վրայի գրառումը նշում է, որ «Այս ամբողջ աշխատանքը, բացի հին աշտարակից, սկսվել է 1584 թվականի ապրիլի 15-ին Ուիլյամ Ֆորբսի կողմից ու ավարտվել նույնպես նրա կողմից 1589 թվականի հոկտեմբերի 20-ին» ։ Լինելով «Վերածննդի անձի» բնակավայր, Թոհոնն ավելի շուտ նախագծված էր ցուցադրման, քան թե պաշտպանության համար և հանդիսանում էր քարտաշ-ճարտարապետ Թոմաս Լեփերի կամ Լեյփերի աշխատանքը։ Լեփերին բնորոշ եռակի կրականցքերը գլխավոր մուտքի կողամասերում են, դրանցից կարելի է տեսնել նաև մոտակայքում գտնվող Արնեյջ և Դին ամրոցներում, Այրշայրում։ Նաև արտասովոր է գլխավոր դահլիճի քարե հախճասալե հատակը։
Ուիլյամ ֆորբսի մահից հետո նրա ժառանգորդները շարունակում էին զբաղեցնել Թոհոնը մինչև 1718 թվականը, երբ նրանք ստիպված էին տեղափոխվել պարտքերի պատճառով, որոնք առաջացել էին Դարյենյան նախագծի ձախողման պատճառով։ Հետագայում ամրոցը քայքայվել է ու այժմ ավերակ է։ Այն գտնվում է «Պատմական Շոտլանդիայի» պաշտպանության տակ ու բաց է հանրության առջև։ Թոհոնը նաև ազգայնորեն կարևոր հուշարձան է ։
Նկարագրություն
Գլխավոր մուտքը ամրոցի հյուսիսային կողմում է, իսկ Փրեսթոնի աշտարակը կազմում է հյուսիս-արևելյան անկյունը։ Նախասրահն զբաղեցնում է արևմտյան թևի առաջին հարկը, մինչդեռ գլխավոր սրահը հարավային թևում է, որտեղ կարելի  է բարձրանալ բակի աստիճաններով։ Հարավ-արևելյան աշտարակում բանտ է եղել ։ Գլխավոր քառանկյուն բակից դեպի հյուսիս գտնվում է պարսպապատ արտաքին բակը աղավնատան մնացորդներով ։
Զոհված օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան (Չարենցավան)
Զոհված օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան, 1990 թվականից մինչև 2016 թվականը զոհված 33 օդաչուների հիշատակին նվիրված հուշարձան։
Պատմություն
Հուշարձանը կառուցվել է Կոտայքի մարզի Չարենցավան քաղաքում` 2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին ադրբեջանական զինուժի կողմից խոցված Մի-24 ռազմական ուղղաթիռի անձնակազմի զոհված անդամներից ամենակրտսերի` Ազատ Արթուրի Սահակյանի ծննդավայրում։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին Մի-24-ի անձնակազմի զոհված հրամանատար, մայոր Սերգեյ Սահակյանի զույգ որդիների` Արթուրի և Ալեքսանդրի, և Արցախյան ազատամարտում զոհված ռազմական օդաչու Իոսիֆ Միքայելյանի որդու` Մամիկոնի կողմից։
Բացման արարողության ժամանակ Չարենցավանի քաղաքապետ Հակոբ Շահգալդյանը մեջբերեց հետևյալ խոսքերը. 2019 թվականի հունիսի 29-ին հուշակոթողի տարածքում բացվեց հուշաղբյուր՝ ի հիշատակ 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մարալիկից Բարձրաշեն լեռնային հատվածում կործանված ՀՀ ԶՈւ ՍՈւ-25 մարտական օդանավի օդաչուներ փոխգնդապետ Արմեն Բաբայանի և մայոր Մովսես Մանուկյանի ։
Նկարագրություն
Հուշարձանի վրա գրված են զոհված 33 օդաչուների անուններն ու «Սխրանքդ անմահ, հայ օդաչու» տողերը։
Կիրակոս Բանասեր
Կենսագրություն
Ծնվել է պատմական Հայաստանի Ռշտունիք գավառում (Վասպուրական), որի հետևանքով կոչվել է նաև Ռշտունեցի։ Եղել է Թովմա Մեծոփեցու աշակերտն ու մտերիմ ընկերը, հնարավոր է Մեծոփեցու որոշ ստեղծագործությունների համահեղինակ ։ Նա մեծ ներդրում է ունեցել 1441 թվականին հայ կաթողիկոսարանի նստավայրը Էջմիածին տեղափոխելու գործում ։ 1446 թվականին Թովմա Մեծոփեցու մահից հետո Կիրակոսը գրում է իր ամենահայտնի ստեղծագործությունը՝ «Թովմայի՝ մեծ ուսուցչի պատմությունը, որը գրվել է վարդապետ Կիրակոս Բանասերի կողմից»: Բացի Թովմա Մեծոփեցու կյանքից և գործունեությունից, Կիրակոսը հետաքրքիր տեղեկություններ է հաղորդում դարի կեսերին հայկական 15-րդ եկեղեցու վիճակի մասին։ Պահպանվել է նաև Կիրակոս Ռշտունեցու կարճ ժամանակագրական աշխատությունը (1443 թվական), որն ընդգրկում է 12-15-րդ դարերը ։ Այս փոքրիկ պատմական շարադրանքը կարևոր նշանակություն ունի Անդրկովկասի՝ Թամերլանի և Կարա-Կոյունլուն ցեղերի նվաճումն ուսումնասիրելու համար  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմիչներ Կատեգորիա:Հայ աստվածաբաններ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ
Լիմանչուկ
Լիմանչուկ (Лиманчук), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Լիմանչուկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 920 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սնեժնոեի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Գդանսկի բժշկական համալսարան
Գդանսկի բժշկական համալսարան (Gdański Uniwersytet Medyczny), բարձրագույն ուսումնական բժշկական հաստատություն Լեհաստանի Գդանսկ քաղաքում։ Հյուսիսային Լեհաստանի ամենահին և ամենախոշոր բժշկական ուսումնական հաստատությունն է։
Պատմություն
Համալսարանն ստեղծվել է  1454 թվականին, երբ այդ ժամանակվա Դանցիգում հիմնադրվեկ է վիրաբույժների ցեխ, ապա բժշկական ամբիոն Ակադեմիական գիմնազիայում (Atheneum Gedanense)։
1935 թվականին Դանցիգ ազատ քաղաքի սենատը որոշել է ստեղծել գործնական պարապմունքների բժշկական ակադեմիա (Die Staatliche Akademie für Praktische Medizin zu Danzig)։ 1945 թվականից հետո այն վերակազմավորվել է որպես Բժշկական ակադեմիա։ 1950 թվականից մինչև 2009 թվականի մայիսի 19-ն այն գործել է որպես Գդանսկի բժշկական ակադեմիա։
Կառուցվածք
Ներկայումս համալսարանում գործում են հետևյալ ֆակուլտետները․ 2003 թվականին Գդանսկի բժշկական համալսարանի  կառուցվածքը Գդինյայում ընդգրկել է Միջգերատեսչական ինստիտուտ ծովային և արևադարձային բժշկության ոլորտում (ստեղծվել է 1935 թվականին)։
Ըստ սովորողների թվի՝ Գդանսկի բժշկական համալսարանն ընդգրկված է Լեհաստանի ամենախոշոր ուսումնական հաստատությունների առաջին եռյակում։
Վարկանիշ
Երկիրը ԳԲՀ-ը ճանաչել է որպես Լեհաստանի լավագույն համալսարաններից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկական համալսարաններ Կատեգորիա:Լեհաստանի համալսարաններ Կատեգորիա:Համալսարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1945 հիմնադրումներ Լեհաստանում
Գեորգե Մուրեշան
Գեորգե Դումիտրու Մուրեշան (ռում.` Gheorghe Dumitru Mureșan, ծնվ.` փետրվարի 14, 1971 թ.), հայտնի նաև որպես Ջորջ Մուրեշան, ռումինացի նախկին բասկետբոլիստ։ Մուրեշանի հասակն է 231 սմ, ինչը նրան NBA-ում հանդես գալու տարիներին դարձրել էր լիգայի պատմության ամենաբարձրահասակ բասկետբոլիստներից մեկը։ Մուրեշանի ծնողները եղել են միջահասակ, սակայն նրա բարձր հասակը բացատրվում էր որպես հիպոֆիզային խանգարման արդյունք։
Գահավորակի զարդեր (մ.թ.ա. 15-14-րդ դարեր, Լճաշեն)
Գահավորակի զարդեր (մ.թ.ա. 15-14-րդ դարեր, Լճաշեն), գահավորակի բազմանիստ սնամեջ զարդեր` հարդարված եռանկյունաձև կտրվածքներով (ներսում պահպանվել են փայտի առարկայի մնացորդներ)։ Պահվում են Երևանում գտնվող Հայաստանի պատմության թանգարանում և գրանցված են 2009-51, 52 համարների տակ։
Զարդերը համարվում են Ք. ա. 15-14-րդ դարերի հնություն, բրոնզից են, չափերը` 7,4×8×3 սմ։ Հայտնաբերվել են Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Լճաշեն գյուղի տարածքում։
Նկարագրություն
Զարդերից յուրաքանչյուրի մեկական նիստի վրա զետեղված է առյուծի մանրաքանդակ։ Կենդանին խոշորագլուխ է` փարթամ բաշով, աչքերը կլոր փոսորակներ են։ Իրանը կլոր է` ընդգծված մկանունքով, գավակը քիչ բարձր, ոտքերը կքած են և առաջ մեկնած։ Պոչը երկար է` ծայրում ոլորված։ Առյուծի ոտքերի տակ` դիմահայաց նսիտի վրա, լայն բացած բերանով, դուրս պրծած աչքերով գորտի ոճավորված մանրաքանդակ է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայաստանի պատմության թանգարանի նյութերից Կատեգորիա:Հնագիտություն Կատեգորիա:Հնագիտական գտածոներ Կատեգորիա:Հայաստանի պատմության թանգարանի նմուշներ
Շիլցևկա
Շիլցևկա (Шильцевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզ ում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լոֆտյուգա գետի ձախ ափին՝ 64 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 մ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լյուդվիգ Գրիգորյան (ազատամարտիկ)
Լյուդվիգ Միքայելի Գրիգորյան, ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Գրիգորյան Լյուդվիգը ծնվել է 1940 թվականի հուլիսին 25-ին, Գորիսի շրջանի Ակներ գյուղում։ Նա զրկվել է հորից, երբ մեկ տարեկան էր։ Լյուդվիգ Մանուկյանը սովորել և ավարտել է Վերիշենի միջնակարգ դպրոցի ութերորդ դասարանը, միևնույն ժամանակ մասնակցել է գյուղի  աշխատանքներին։ 1959-1961 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1976 թվականին պայթեցնողի մասնագիտությամբ ավարտել է  Ռուսաստանի Դաշնության Ելեց քաղաքի շինտեխնիկումը։ Վերադարձել է Գորիս, աշխատանքի անցել  ճանապարհների շինվարչությունում։
Ղարաբաղյան շարժումը սկսելուց հետո եղել է ականապատող և ականազերծող։ Ինքնապաշտպանական տարբեր ջոկատների կազմում մասնակցել է Մարտակերտի, Խոզնավարի, Վաղատուրի, Խնածախի, Շռնուխու պաշտպանական մարտերին, մասնակցել զենքի փորձարկումների և արժանացել խրախուսանքների։ Նա ստացել է «Լիդո պապիկ» մականունը, երբ Շռնուխ գյուղի պահակակետերում  փոխարինել է նորակոչիկ զինվորներին։ Մասնակցել է Կուբաթլիի և Ղոզաչի  գրավմանը։
1993 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ հերթական ականազերծման ժամանակ մահանում է ականի պայթունից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Ժիլբերտու Սիլվա
Ժիլբերտու Սիլվան մեծացել է աղքատ ընտանիքում և մանկուց ստիպված է եղել աշխատել ֆուտբոլով զբաղվելուն զուգահեռ ։ Իր ֆուտբոլային կարիերան նա սկսել է 1997 թվականին «Ամերիկա Մինեյրո» ակումբում, իսկ 2000 թվականին տեղափոխվել է «Ատլետիկո Մինեյրո»՝ դառնալով ակումբի առաջատար խաղացողներից մեկը և երեք տարի խաղալով Բրազիլիայի Սերիա A-ում։ Ժիլբերտուն մեծ ճանաչման է արժանացել 2002 թվականին, երբ նա, մասնակցելով աշխարհի առաջնության շրջանակներում անցկացված հավաքականի բոլոր յոթ խաղերին, օգնել է Բրազիլիային դառնալ աշխարհի չեմպիոն ։
2002 թվականի օգոստոսին Ժիլբերտու Սիլվան 4.5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգի դիմաց տեղափոխվել է «Արսենալ», որի կազմում դարձել է Պրեմիեր Լիգայի 2003/04 մրցաշրջանի հաղթող և նվաճել Անգլիայի գավաթի երկու տիտղոս։ «Արսենալի» կազմում ացկացրած առաջին հինգ տարիների ընթացքում Ժիլբերտուն մասնակցել է 208 խաղի և խփել 23 գոլ։ 2006 թվականի օգոստոսի 19-ին նա խփել է ակումբի առաջին մրցույթային գոլը նորակառույց «Էմիրեյթս» մարզադաշտում ։ 2006 թվականին Ժիլբերտուն դարձել է «Արսենալի» փոխավագ։ Նա խփել է ակումբի ամենաարագ գոլը ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգայի 2002/03 մրցաշրջանի շրջանակներում ՊՍՎ ակումբի դեմ խաղի 20-րդ վայրկյանին ։ «Զինագործների» կազմում խաղալու ընթացքում Ժիլբերտու Սիլվան դարձել է պաշտպանողական ոճի լավագույն կիսապաշտպաններից մեկը Եվրոպայում։ 2007 թվականին Ժիլբերտուն՝ որպես հավաքականի ավագ, մասնակցել է Կոպա Ամերիկային և դարձել գավաթակիր ։ 2012 թվականին նա վերադարձել է «Ատլետիկո Մինեյրո», որի կազմում հաղթել է Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում։
Վաղ տարիներ
Ժիլբերտու Սիլվան մանկությունն անցկացրել է Լագոա դա Պրատա քաղաքում։ Հայրը եղել է դարբին, մայրը՝ տնային տնտեսուհի։ Ժիլբերտուն ունի 3 քույր ։ Նրա ընտանիքն ապրել է Ուսինա Լուսիանիա շրջանում գտնվող փոքր տան մեջ, որը կառուցել էր նրա հայրը։ Չնայած ֆինանսական դժվարություններին, ինչի պատճառով ընտանիքի բոլոր երեխաները ապրում էին մեկ սենյակում, ապագա ֆուտբոլիստի մանկությունն անցել է համեմատաբար անհոգ պայմաններում։ Նա գրում է որ իր կյանքում չի եղել ոչ մի պատասխանատվություն, ինքը փողոցում ֆուտբոլ է խաղացել իր հարազատների ու ընկերների հետ, երբեք չի առնչվել թմրանյութերի կամ բռնության հետ ։ 1988 թվականին 12-ամյա Ժիլբերտուն հնարավորություն է ստանում հաղթահարել աղքատությունը և զբաղվել ֆուտբոլով. նա միանում է «Ամերիկա Մինեյրո» ակումբի երիտասարդական թիմին։ Այդ ակումբում անցկացրած տարիների ընթացքում Ժիլբերտուն սովորել է պաշտպանական կարգապահություն՝ խաղալով կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։ Ազատ ժամանակ Ժիլբերտուն հոր մոտ սովորել է կահույքագործի արհեստ, որը նրան պետք է եկել հետագա տարիներին։ 1991 թվականին Ժիլբերտուի հայրն անցել է թոշակի, և 15-ամյա Ժիլբերտուն ստիպված է եղել ապահովել ընտանիքի ապրուստը. դրությունը ավելի է բարդացել նրա մոր առողջական վատ վիճակի պատճառով ։
«Ամերիկա Մինեյրոյում» ստացած ցածր աշխատավարձի պատճառով Ժիլբերտու Սիլվան ստիպված է լինում թողնել ֆուտբոլը և աշխատանք փնտրել. նա եղել է սևագործ բանվոր, ատաղձագործ և հրուշակեղենի ֆաբրիկայի աշախատող։ Դա, ինչպես իրեն թվում էր, եղել է իր մանկության երազանքի վերջը ։ Գործարանում աշխատելու ընթացքում նա ամսական ստացել է 50 դոլար աշխատավարձ (2002 թվականի փոխարժեքով) ։ Ֆաբրիկայում 3 տարի աշխատելուց հետո Ժիլբերտուն կրկին սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով՝ ընդունվելով տեղի երիտասարդական ակադեմիա, սակայն այնտեղ մնացել է շատ կարճ ժամանակ, քանի որ նրա մոր առողջական վիճակը վատացել է, և նա ստիպված է եղել վերադառնալ հրուշակեղենի ֆաբրիկա՝ պահպանելով իր ֆուտբոլային կարիերան վերսկսելու հույսը։
Կարիերայի սկիզբը Բրազիլիայիում
1997 թվականին Ժիլբերտուի ընկերները նրան համոզում են վերադառնալ ֆուտբոլ։ Արդյունքում 1997 թվականի հունիսի 1-ին Ժիլբերտուն կրկին պայմանագիր է կնքում «Ամերիկա Մինեյրո»ի հետ՝ ընդգրկվելով թիմի հիմնական կազմում։ 22 տարեկան հասակում Ժիլբերտուն առաջին թիմի կազմում խաղացել է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։ «Ամերիկա Մինեյրոյի» կազմում անցկացրած առաջին մրցաշրջանի ընթացքում նա համարվել է ակումբի առաջատար խաղացողներից մեկը, չնայած որոշ երկրպագուներ նրան քննադատել են անկայուն լինելու համար ։ Նա օգնել է թիմին հաղթել Սերիա Բ-ում, ինչի արդյունքում թիմը տեղափոխվել է Սերիա Ա ։ 1998 թվականի մրցաշրջանի արդյուքներով թիմը վերադարձել է Սերիա Բ։ Ակումբի կազմում անցկացրած 3-րդ մրցաշրջանի ընթացքում Ժիլբերտուն մասնակցել է 6 խաղի և խփել 1 գոլ, ինչպես նաև օգնել է թիմին Մինեյրոյի լիգայում զբաղեցնել 2-րդ տեղը։ 2000 թվականին 24-ամյա Ժիլբերտուն տեղափոխվել է «Ատլետիկո Մինեյրո»։ Հաջորդ մրցաշրջանում Ժիլբերտուն մարզիչ Կարլոս Ալբերտո Պարեյրայի նախաձեռնությամբ կենտրոնական պաշտպանի դիրքից տեղափոխվել է կիսապաշտպանություն, որտեղ ցուցադրել է լավագույն արդյունքները։ 2001 թվականի մրցաշրջանում նա խփել է 3 գոլ և դարձել է բացահայտում «Ատլետիկո Մինեյրոյի» համար ։
«Արսենալ»
2002 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո Ժիլբերտուն գրավում է անգլիական Պրեմիեր Լիգայի 2 ակումբների՝ («Աստոն Վիլլայի» և «Արսենալի») ուշադրությունը, որոնք պայքար են սկսում ֆուտբոլիստի հետ պայմանագիր կնքելու համար։ Օգոստոսին Ժիլբերտուն, լինելով «Ատլետիկո Մինեյրոի» խաղացող, միանում է «Արսենալին»՝ մասնակցելով Ավստրիայում կայացած նախամրցաշրջանային ուղևորությանը։ Սակայն խնդիրներ են առաջանում պայմանագիր կնքելու հարցում, քանի որ «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի վրա դրվում է տրանսֆերային էմբարգո որոշ խաղացողների, այդ թվում նաև Ժիլբերտուին աշխատավարձ չվճարելու պատճառով ։ Խնդիրներ են առաջանում նաև Մեծ Բրիտանիայում Ժիլբերտուի համար աշխատելու թույլտվություն ստանալու հետ կապված ։ Այնուամենայնիվ, 2002 թվականի օգոստոսի 7-ին Ժիլբերտուն միանում է «Արսենալին» 4,5 միլիոն ֆունտ ստերլինգի դիմաց։ Դրանից հետո «Արսենալի» մարզիչ Արսեն Վենգերն ասել է.
Սովոր լինելով ապրել Բրազիլիայի ոչ մեծ քաղաքներում՝ Ժիլբերտուն սկզբում չէր կարողանում հարմարվել Լոնդոնի կենսակերպին ։ Այնուամենայնիվ խաղադաշտում նա հարմարվեց շատ արագ։ Ակումբի կազմում նրա դեբյուտը կայացավ 2002 թվականի օգոստոսի 11-ին, երբ նա փոխարինման դուրս եկավ Անգլիայի սուպերգավաթի առաջնության շրջանակներում անցկացվող «Լիվերպուլի» դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսում և խփեց հաղթական գոլը ։ 2002/03 մրցաշրջանի սկզբում Ժիլբերտուն դաշտի կենտրոնում խաղալու համար դաժան մրցակցության մեջ մտավ իր հայրենակից Էդու Գասպարի հետ։ Երկու անգամ փոխարինման դուրս գալուց հետո Ժիլբերտուն օգոստոսի 26-ին խաղադաշտ դուրս եկավ թիմի մեկնարկային կազմում և օգնեց «Արսենալին» 5:2 հաշվով հաղթել «Վեստ Բրոմվիչ» ակումբին։ Ժիլբերտուի լավ մարզավիճակը երևաց նաև 2002 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, երբ նա սահմանեց ամենաարագ գոլի ռեկորդ՝ գոլ խփելով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոների լիգայի՝ «ՊՍՎի» դեմ խաղի մեկնարկից ընդամենը 20,07 վայրկյան անց ։ Սակայն նրա տրանսֆերի հետ կապված խնդիրները շարունակվում են, քանի որ ոչ բոլոր հարցերն էին լուծում ստացել։ Արդյունքում 2002 թվականի նոյեմբերին Ժիլբերտուն իր փաստաբաններին հանձնարարում է «Ատլետիկո Մինեյրոյի» դեմ դատական հայց նախապատրաստել չվճարված աշխատավարձի պատճառով։ 2002/03 մրցաշրջանի երկրորդ կեսին նա մնում էր «Արսենալի» հիմնական խաղացող։ Չնայած մրցաշրջանի ավարտին ունեցած վատ մարզավիճակին՝ Ժիլբերտուն արժանացավ Անգլիայի գավաթի մեդալի՝ եզրափակչում «Միլենիում» մարզադաշտում խաղալով «Սաութհեմփթոն» ակումբի դեմ, որտեղ «Արսենալը» հաղթեց նվազագույն հաշվով ։
2003/04 մրցաշրջանը լավագույնն էր Ժիլբերտուի համար. նա կարևոր դեր խաղաց «Արսենալի» չեմպիոն դառնալու հարցում, իսկ ակումբը ողջ մրցաշրջանն անցկացրեց առանց պարտության։ Մրցաշրջանի ընթացքում Ժիլբերտուն «Արսենալի» կազմում մասնակցեց Պրեմիեր լիգայի 38 խաղերից 32-ին։ Հաջորդ մրցաշրջանը Ժիլբերտուի համար նորից հաջող սկսվեց. նա խփեց իր առաջին գոլը Սուպերգավաթում՝ «Միլենիում» մարզադաշտում գրավելով «Մանչեսթեր Յունայթեդ»ի դարպասը։ Այդ խաղում «Արսենալը» հաղթեց 3:1 հաշվով։ Մրցաշրջանի առաջին խաղերի ընթացքում Ժիլբերտուն ուժեղ ցավ էր զգում մեջքի հատվածում, և «Բոլթոն Ուոնդերերս» ակումբի դեմ խաղից հետո՝ 2004 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, անցկացված բժշկական հետազոտությունը ցույց տվեց, որ նրա ողերում կան ճեղքվածքներ։ Նախապես հայտարարվեց, որ նա չի խաղա մեկ ամիս, սակայն հետագայում պարզ դարձավ, որ վնասվածքի պատճառով նա չի կարողանա խաղադաշտ վերադառնալ մինչև մրցաշրջանի ավարտը ։
Բժիշկը Ժիլբերտուին խորհուրդ տվեց 3 ամիս կրել սեղմիրան, որը կնպաստի վնասված ոսկորի առողջացմանը։ Ժիլբերտուն վերադարձավ հայրենի Բրազիլիա՝ այնտեղ անցկացնելու բուժումը ։ Բրազիլիայում անցկացրած ժամանակամիջոցում նա կասկածում էր, թե կկարողանա կրկին խաղալ ֆուտբոլ. նա ենթադրում էր, որ այդ վնասվածքը վերջ կդնի իր կարիերային։ Այնուամենյնիվ նա վերջնականապես ապաքինվեց։ 2005 թվականինշ ապրիլի 22-ին Ժիլբերտուն մասնակցեց «Նորվիչ Սիթիի» դեմ խաղին, որն ավարտվեց 4:1 հաշվով հօգուտ «Արսենալի»։ 2004/05 մրցաշրջանի ընթացքում Ժիլերտուն բուժվում էր 7 ամիս և մասնակցեց ընդամենը 17 խաղի։ Նրա բացակայությունը համընկավ «Արսենալի» ընդհանուր թիմային անկման հետ, ինչը տեղիք տվեց քննարկումների թիմի համար Ժիլբերտուի կարևորության վերաբերյալ, ոմանք էլ նշում էին, թե «Արսենալի» համար դժվար էր առանց Ժիլբերտուի ։ 2004/05 Մրցաշրջանում Ժիլբերտուն «Արսենալի» հետ զբաղեցրեց 2-րդ տեղը Պրեմիեր լիգայում և նվաճեց Անգլիայի գավաթը՝ եզրափակչում հետխաղյա 11 մետրանոցներով հաղթելով «Մանչեսթեր Յունայթեդին» ։ 2005 թվականի հունիսին ֆուտբոլային գործակալ Ժակ Լիխտենշտեյնը դատի տվեց «Ատելետիկո Մինեյրոյին» 2002 թվականին տեղի ունեցած Ժիլբետուի տրանսֆերի պատճառով։ Լիխտենշետեյնի փաստաբանը պնդում էր, որ գործակալն ու նրա ոչ պաշտոնական գործընկերը՝ Ռոնի Ռոզենտալը, երբեք չեն ստացել պայմանավորված գումարը, որը պետք է կազմեր տրանսֆերի արժեքի 10%-ը, ինչը տեղի է ունեցել 2002 թվականի հուլիսին Ժիլերտուի տրանսֆերի ժամանակ ։ Արսեն Վենգերն և «Արսենալի» փոխնախագահ Դևիդ Դեյնը դատարանում ցուցմունք տվեցին՝ հայտարարելով, որ «Արսենալը» գործ է ունեցել անմիջապես «Ատլետիկո Մինեյրոյի» հետ, և ոչ մի գործակալ չի միջամտել գործարքին ։ Գործը վարում էր դատավոր Ռայմոնդ Ջեքը, ով հունիսի 29-ին դատավճիռ ընդունեց ընդդեմ Լիխտենշտեյնի, ով պարտավորվեց «Ատլետիկո Մինեյրոյին» վճարել £ 94000 դատական ծախսերի համար ։ Մեկ տարի անց այդ գործի պատճառով «Արսենալը» կրկին կարող էր խնդիրներ ունենալ, երբ ակումբի նախկին խաղացող Էշլի Քոուլը քննադատեց ակումբին «կեղծավորության ու երկակի ստանդարտների» համար հանուն Ժիլբերտուի տեղափոխման ։ Երբ սկսվեց 2005/06 մրցաշրջանը, իրավաբանական հարցերը արդեն լուծված էին։ թիմի ավագի՝ կիսապաշտպան Պատրիկ Վիեյրաի հեռանալուց հետո ակումբում ավելացավ Ժիլբերտուի հեղինակությունը ։ Մի քանի ամիս անց՝ 2005 թվականի սեպտեմբերին, Ժիլբերտուն, ցանկություն հայտնելով շարունակել իր կարիերան «Արսենալում», ակումբի հետ պայմանագրի ժամկետը երկարացրեց մինչև 2009 թվականի հունիս ։ Մեկ ամիս անց՝ 2005 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Ժիլբերտուն առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ թիմի ավագի թևկապով՝ մասնակցելով «Սպարտա Պրահա» ակումբի դեմ խաղին ։ Ժիլբերտուն վատ էր խաղում մրցաշրջանի ձմեռային ամիսներին, սակայն Չեմպիոների լիգայի եզրափակիչ փուլում (մասնավորապես «Մադրիդի Ռեալի», «Յուվենտուսի» և «Վիլյառեալ»ի դեմ խաղերում ) ցուցադրած պաշտպանական լավ որակների շնորհիվ նա արժանացավ գովասանքի։ 2006 թվականի մայիսի 17-ին Ժիլբերտուն «Արսանալի» կազմում մասնակցեց Չեմպիոների լիգայի եզրափակիչ խաղին ընդդեմ «Բարսելոնայի». վերջինս հաղթեց 2:1 հաշվով ։
Ակումբի պաշտպան Սոլ Քեմփբելի ու հարձակովող Դենիս Բերգկամպի հեռանալուց հետո (վերջինս ավարտեց կարիերան)՝ 2006 թվականի ամռանը, Ժիլբերտուն դարձավ «Արսենալի» փոխավագ 2006/07 մրցաշրջանի համար ։ Ժիլբերտուն լավ էր նախապատրաստվել մրցաշրջանին. հոլանդական ԱՖԱՍ մարզադաշտում անցկացված «ԱԶ» ակումբի դեմ նախամրցաշրջանային ընկերական խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը։ Հետագայում նա խփեց «Արսենալի» առաջին գոլը առաջնությունում. դա տեղի ունեցավ «Էմիրեյթս» մարզադաշտում անցկացված «Աստոն Վիլլա»ի դեմ խաղում, որն ավարտվեց 1:1 հաշվով։ «Արսենալը» շարունակեց ցուցադրել լավ արդյունքներ, իսկ Ժիլբերտուն խփեց մի քանի գոլ, ինչպես նաև լավ կատարեց ավագի պարտականությունները այն ժամանակ, երբ Թիերի Անրին վնասվածք ուներ ։ Ժիլբերտուն ու նրա գործակալ Պաուլու Վիլյանան հաստատեցին, որ խաղացողը չի ուզում խզել պայմանագիրը ակումբի հետ ։ Ժիլբերտուի լավ մարզավիճակը պահպանվեց նաև մրցաշրջանի 2-րդ կեսում։ Թեև «Արսենալը» լիգայում զբաղեցրեց 4-րդ տեղը, Ժիլբերտուն մրցաշրջանի ավարտին ճանաչվեց ակումբի լավագույն խաղացող Ռոբին վան Պերսիից հետո, ով Պրեմիեր լիգայում խփել էր 10 գոլ ։ Գոլերի մեծ քանակը պայմանավորված է նրանով, որ Թիերի Անրին 2 անգամ վնասվածք էր ստացել և Ժիլբերտուն՝ որպես ավագ, իրացնում էր 11 մետրանոցները։ Դրանից բացի Ժիլբերտուն լավ խաղ էր ցուցադրում դաշտի կենտրոնում և օգնում էր ակումբի երիտասարդ խաղացողներին, ինչ շնորհիվ «Արսենալի» որոշ երկրպագուներ և ֆուտբոլային մեկնաբաններ Ժիլբերտուին համարում էին ակումբի լավագույն խաղացողը և լավագույններից մեկը Պրեմիեր լիգայի այդ մրցաշրջանում ։
«Պանատինաիկոս»
Ամռանը Բրազիլիայի հավաքականի կազմում միջազգային խաղերի մասնկացելուց հետո Ժիլբերտուն լրջորեն տրամադրվում է, որ պիտի տեղափոխվի «Պանատինաիկոս» ֆուտբոլային ակումբ ։ Պայմանագիրը կնքվել է 2008 թվականի հունիսի 17-ին, երբ Ժիլբերտուն բոլոր պայմաննները քննարկել է հունական կողմի հետ։ Տրանսֆերի արժեքը չի հրապարակվել ։ Նոր ակումբի կազմում անցկացրած առաջին մրցաշրջանի ընթացքում Ժիլբերտուն թիմին օգնում է հասնել Չեմպիոների լիգայի 1/16 եզրափակիչ, որտեղ ակումբը 3:2 ընդհանուր հաշվով պարտվում է «Վիլյառեալին»։ «Պանատինաիկոսի» կազմում Ժիլբերտուն 2009/10 մրցաշրջանում դարձավ Հունաստանի չեմպիոն և Հունաստանի գավաթակիր։ Լինելով ակումբի հիմնական հենակետային կիսապաշտպանը՝ Ժիլբերտուն մասնակցեց բազմաթիվ խաղերի։ 2011 թվականի մայիսի 23-ին Ժիլբերտուն խփեց ՊԱՕԿ-ի դեմ խաղի հաղթական գոլը, որը միակն էր հանդիպման ընթացքում ։ Երկու օր անց Ժիլբերտուն անցկացրեց իր վերջին հանդիպումը «Պանատինաիկոսի» կազմում. այդ խաղում «Պանատինաիկոսը» 2:0 հաշվով հաղթեց ԱԵԿ-ին ։
Վերադարձ Բրազիլիա
2013 թվականի հուլիսի 28-ին տեղի ունեցած «Կրուզեյրոյի» դեմ խաղում Ժիլբերտուն ստանում է աջ ծնկի մենիսկի վնասված։ Դրանից մեկ շաբաթ անց նա վիրահատվում է ։ 2013 թվականի դեկտեմբերին Ժիլբերտուն «Ատլետիկո Մինեյրոյի» հետ մեկնում է մասնակցելու աշխարհի ակումբային առաջնությանը, սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի գալիս։ 2014 թվականի հունվարին խաղացողի հետ պայամանգրի ժամկետը չի երկարացվում, և Ժիլբերտու Սիլվան մնում է առանց ակումբի ։ Արդյունքում նա որոշում է ավարտել ֆուտբոլիստի իր կարիերան։
Միջազգային կարիերա
2001 թվականի հոկտեմբերին Ժիլբերտու Սիլվայի խաղային լավ որակները նկատում է Բրազիլիայի հավաքականի մարզիչ Լուիս Ֆելիպե Սկոլարին, ով նրան հրավիրում է մասնակցելու 2002 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի խաղերին ։ Հավաքականի կազմում Ժիլբերտու Սիլվան առաջին անգամ խաղացել է հոկտեմբերի 7-ին՝ փոխարինման դուրս գալով Չիլիի հավաքականի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 7-ին նա առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել հավաքականի մեկնարկային կազմում՝ մասնակցելով Բոլիվիայի հավաքականի դեմ խաղին։ Ժիլբերտու Սիլվայի միջազգային կարիերան շարունակում է հաջողությամբ ընթանալ 2002 թվականի սկզբին. նա դուբլ է ձևակերպում Բոլիվիայի դեմ խաղում և գոլ խփում Իսլանդիայի դեմ խաղում։ 2002 թվականին նա անսպասելիորեն ընդգրկվում է Բրազիլիայի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելու Հարավային Կորեայում ու Ճապոնիայում անցկացվելիք աշխարհի առաջնությանը։ Նախատեսվում էր, որ Ժիլբերտու Սիլվան կլինի պահեստային, սակայն Բրազիլիայի հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան և ավագ Էմերսոն Ֆերեյրան առաջնության սկսելուց կարճ ժամանակ առաջ վնասվածք է ստանում մարզման ժամանակ ։ Մարզիչ Սկոլարին Ժիլբերտուին նշանակում է կիսապաշտպան, և վերջինս մասնակցում է առաջնության բոլոր խաղերին, իսկ Բրազիլիան դառնում է չեմպիոն ։ Ըստ «Veja» ամսագրի՝ Ժիլբերտուն «պահպանել է դաշնամուրը Ռոնալդոյի և Ռիվալդոյի համար, ովքեր դրանով նվագում էին իրենց մեղեդիները» ։ Ժամանակ առ ժամանակ նա օգնում էր հարձակողական գործողություններին. կիսաեզրափակչում նա Ռիվալդոյի համար հնարավորություն ստեղծեց խփելու գոլ, որի շնորհիվ Բրազիլիան անցավ եզրափակիչ ։ Առաջնության ընթացքում Ժիլբերտուի ցուցաբերած լավ խաղի շնորհիվ նրան սկսեցին կոչել աշխարհի լավագույն հենակետային կիսապաշտպաններից մեկը ։
2007 թվականի հունիսի 1-ին Ժիլբերտուն՝ Բրազիլիայի հավաքականի որպես ավագ, մասնակցել է Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղին, որն առաջին միջազգային պաշտոնական հանդիպումն էր Ուեմբլի մարզադաշտում ։ Ժիլբերտուն գլխով գոլ է խփել հանդիպման 20-րդ րոպեին, բայց այն չի հաշվվել ։ Այնուամենայնիվ, նա մասնակցել է հակառակորդի դարպասի գրավմանը, իսկ խաղն ավարտվել է 1:1 հաշվով ։
2007 թվականի ամռանը Ժիլբերտուն մասնակցել է Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը, որի ընթացքում եղել է հավաքականի ավագը Լուսիոյի բացակայության պատճառով ։ Եզրափակչում բրազիլացիները 3:0 հաշվով հաղթել են Արգենտինայի հավաքականին, սակայն Ժիլբերտուն եզրափակիչ խաղին չի մասնակցել որակազրկման պատճառով ։ Պրեմիեր լիգայի 2007/08 մրցաշրջանի ավարտից հետո Ժիլբերտուն հրավիրվել է հավաքական՝ մասնակցելու 2010 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլին և ԱՄՆ-ում կատարվող ամառային շրջագայությանը ։
Խաղաոճ
Բրազիլիայում ժիլբերտուին կոչում են «անտեսանելի պատ» ։ Նրա խաղը հաճախ մնում է աննկատ, քանի որ նա խաղում է երկու կենտրոնական պաշտպանների ու մյուս կիսապաշտպանների արանքում՝ խանգարելով հակառակորդի հարձակողական գործողություններին, մինչ նրանք կհասցնեն արագություն հավաքել։ Այդ գործառույթն էր նա կատարում ինչպես ակումբում, այնպես էլ հավաքականում ։ Քանի որ Բրազիլիայի հավաքականն ու «Արսենալը» խաղում են հարձակողական ֆուտբոլ, Ժիլբերտուն ապահովագրել է կողմնային կիսապաշտպաններին, ովքեր սովորաբար հետ չեն քաշվում պաշտպաններին օգնելու համար։ Խաղի ընթացքում Ժիլբերտուն երբեմն հետ է քաշվում, որպեսզի ապահովագրի կենտրոնական պաշտպաններին, Բրազիլիայի հավաքականում, որպես կանոն, դա Լուսիոն էր, իսկ «Արսենալում»՝ Կոլո Տուրեն, որոնք երկուսն էլ հայտնի են նրանով, որ սովորություն ունեն միանալու հարձակողական գործողություններին։
Ժիլբերտուի խաղաոճը տարբերվում է այլ կիսապաշտպանների խաղաոճից. եթե մյուս կիսապաշտպանները, ինչպիսիք են, օրինակ, Ռոբի Սևիջը և Ռոյ Քինը, ավելի ուժեղ են հակամարտություններում, ապա Ժիլբերտուն պաշտպանական գործողություններում ավելի պասիվ է։ Խաղացողին դիմավորելու փոխարեն նա հաճախ պահպանում է որոշակի հեռավորություն և դրանով հետ մղում նրան։ Այդ պատճառով էլ նա հազվադեպ է քարտեր ստանում, ի տարբերությունն այլ հենակետային կիսապաշտպաններին։ «Արսենալում» խաղալու տարիներին Ժիլբերտուն երկու անգամ ավելի քան 45 խաղ անցկացրել է առանց նկատողության ։
Ժիլբերտուն հաճախ օգնում է պաշտպանվել այն հակառակորդներից, ովքեր խաղում են երկար փոխանցումներով։ Նա հակառակորդին ստիպում է խաղալ դաշտի կենտրոնում, ինչին սովոր չեն շատ թիմեր ։ Չնայած Ժիլբերտուի փոխանցման ճշգրտության բարձր մակարդակին ՝ նախկինում նրա փոխանցումները բնութագրվել են որպես անհաստատ ։ Հավանաբար դա բացատրվում է նրա փոխանցման փոքր հեռավորությամբ։ Նա հաճախ գնդակը փոխանցում է իրեն մոտ խաղացող կիսապաշտպաններին, ինչպիսին է, օրինակ, Սեսկ Ֆաբրեգասը, այդ պատճառով էլ նրա փոխանցումները ճշգրիտ են։ Այդ կարճ փոխանցումները հաճախ մնում են աննկատ, իսկ հեռու տարածության վրա կատարված անհաջող փոխանցումները սովորաբար ենթարկվում են քննադատության, սակայն չնայած դրան՝ նրա փոխանցումների ճշգրտության մակարդակը մնում է բարձր։
Վիճակագրություն
(Փակագծերում նշված են ոչ պաշտոնական խաղերը, որոնք չեն ներառվում ընդհանուր վիճակագրության մեջ)
Ֆուտբոլից դուրս
Հարցազրույցներից մեկում Ժիլբերտուն ասել է, որ ֆուտբոլային կարիերան ավարտելուց հետո կցանկանար «ապրել փոքր ֆերմայում, ձի վարել, ու որ ողջ ընտանիքը կողքիս լինի» ։
Նա հիմնադրել է Փողոցային լիգան՝ բրիտանական բարեգործական կազմակերպություն, որը ֆուտբոլային հանդիպումներ է անցկացնում անտունների, փախստականների ու կացարան փնտրող անձանց համար։ 2003 թվականի հունիսին Ժիլբերտուն Փողոցային լիգայի 17 խաղացողների հետ շրջագայության է կատարել Բրրազիլիայում, որի ընթացքում նրանք այցելել են Ժիլբերտուի հայրենի քաղաք՝ Լագո դա Պրատա, և խաղացել տեղացի ֆավելների հետ «Մարականա» մարզադաշտում։
Ժիլբերտուն երաժշտության մեծ երկրպագու է։ Ազատ ժամանակ նա նվագում է մանդոլին և կիթառ։ Երբ նա առաջին անգամ գնացել է Անգլիա, սովորել է մանդոլին նվագել և նվագել է Սենտ Օլբանս քաղաքի փաբում։ Հետագայում նա սովորել է նվագել կիթառ ։ Ժիլբերտու Սիլվայի պատվին կոչվել է Լոնդոնի կենդանաբանական այգում գտնվող հսկա մրջնակերը։ Ժիլբերտուն «որդեգրել է» կենդանուն, որին նա ստացել է Լոնդոնի կենդանաբանական այգու մրցույթի հաղթողից։ Ֆուտբոլիստը կենդանուն անվանել է «իմ մի քիչ մազոտ եղբայրը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Պանաթինաիկոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մինեյրոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրեմիոյի ֆուտբոլիստներ
Արայի քարավանատուն
Արայի քարավանատուն, քարավանատուն նախկին Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Նիգ գավառում։ Կառուցվել է 1213 թվականին Զաքարյան իշխանների կողմից։ Ավերակները պահպանվում են Ապարանի շրջանի Արա գյուղի հարավային կողմում։ Կառուցվել է տուֆաքարից, կրաշաղախով։ Միադահլիճ եռանավ տիպի շենք է։ Կառուցման և նրաժամանակի մասին արձանագրությունը պահպանվում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քարավանատներ Կատեգորիա:Հայաստանի իջևանատներ
Դատախազ
Դատախազ, դատախազության հիմնական օրինական ներկայացուցիչն է։ Դատավարության ընթացքում հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող անձի դեմ հարուցված փաստարկների համար պատասխանատու կողմ է։ Տարբեր երկրներում դատախազների գործառույթները տարբեր են և հիմնականում պայմանավորված են պատմականորեն ստեղծված պայմաններով։