cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Թբիլիսի)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (նաև՝ Վերայի Սուրբ Խաչ եկեղեցի, վրացական անվանումը՝ პანტელეიმონ მკურნალი (թարգմ. Սուրբ Պանտելեյմոն եկեղեցի)), վրացականացված հայկական առաքելական եկեղեցի Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի Վերա թաղամասում գտնվող համանուն գերեզմանոցի տարածքում։ Հանդիսանում է Հայ առաքելական և Վրաց ուղղափառ եկեղեցիների միջև վիճաբանության առարկա, քանի որ մինչև 1988 թվականը եղել է հայկական, իսկ այնուհետև վրացականացվել է ։
Պատմություն
1843 թվականին հայ հոգևոր և քաղաքական իշխանությունները որոշեցին գերեզմանատան տարածքում եկեղեցի կառուցել։ 1844 թվականին Վրաստանի և Իմերեթիայի հայոց թեմական կոնսիստորիան հայկական նոր (կոչվում էր նաև Զավրյան) գերեզմանոցում կառուցվելիք եկեղեցու նախահաշիվը ներկայացրել էր Էջմիածնի Սինոդին։ Նույն թվականի հուլիսին արդեն ստացվել էին ինչպես Էջմիածնի Սինոդի, այնպես էլ կայսեր Նիկոլայ 1-ի և ՆԳ նախարարի համաձայնագրերը։ Աշխատանքների իրականացումը ստանձնել էին տփղիսցի (թբիլիսցի) հայտնի վաճառականներ՝ Գևորգ Զավրյանը, Ստեփանոս Լորիս-Մելիքյանը, Դավիթ Խերեդինյանը, Սողոմոն Աբիսողոմյանը, Մովսես Տեր-Գրիգորյանը և Դավիթ Թամամշյանը ։
1850 թվականի հուլիսի 8-ի առավոտյան ժամը 8-ին հանդիսավոր կերպով կատարվեց հայկական եկեղեցու հիմնարկեքը ։
1853 թվականին, երբ վախճանվել էր Դավիթ Թամամշյանը, նրա հարազատները հանգուցյալի մարմինը ամփոփում են նրա իսկ կառուցած եկեղեցու ներսում։ Մինչդեռ հոգևոր իշխանությունը այդ մասին իմանալուց հետո արգելում են եկեղեցու հետագա գործածումը՝ որպես ծխական, և հայտնում, թե քանի որ բուն աղոթասրահի մեջ թաղում է կատարված, ուստի այն այլևս կարող է հանդիսանալ միայն տոհմական տապանատուն-մատուռ ։
1858 թվականին հոգևոր իշխանությունը, ընդառաջ գնալով Վերա թաղամասի հայ բնակիչների բազմաթիվ խնդրանքներին, ստիպված բացառության կարգով թույլատրում է եկեղեցու վերաբացումը որպես ծխական ։
Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո պետությունը բազմաթիվ հայկական եկեղեցիների թվում փակեց նաև Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ 1936 թվականին, երբ հայկական եկեղեցին այլևս չէր գործում, քաղաքային իշխանությունների որոշմամբ փակվել էր նաև գերեզմանատունը։ Փակման որոշումը համընկավ գերեզմանատան 100 ամյա տարելիցի հետ։ Հետագայում շուրջ կես դար գերեզմանատանը թաղումներ չէին կատարվել, իսկ եկեղեցու շենքը տրամադրվել էր վրացական հեռուստատեսությանը ։
Մինչև 1980-ական թվականների սկզբները եկեղեցու գմբեթի խաչը տեղում էր, անվնաս էին բակում գտնվող անվանի հայերի գերեզմանները ։
Վրացականացում
ԽՍՀՄ վերջին տարիներին Վերայի Սուրբ Խաչ եկեղեցու վերաբերյալ շրջանառության մեջ է դրվում այն տեսակետը, թե իբր 1850 թվականին կառուցված եկեղեցին իրականում 17-րդ դարում կառուցել է Վրաստանի թագավոր Հերակլը։ Ըստ վրացական տեսակետի՝ վրացական եկեղեցուն նախ տիրացել են ռուսները և ապա՝ հայերը ։
Վրացական ոճով եկեղեցու վերանորոգումն ունի նախապատմություն, ըստ որի, եկեղեցուց ոչ շատ հեռու բնակվող երգահան Նոդար Գիգաուրին 1988 թվականին մի գիշեր ժամը 3-ին եկեղեցուց կնոջ լացի ձայն է, մոտեցել, տեսել է, որ ոչ ոք չկա ու ձայները վերագրել եկեղեցուն։ Այդ ժամանակ Գիգաուրին որոշել է օգնել եկեղեցուն։ Նա նախ դիմել է Վրաց ուղղափառ եկեղեցու պատրիարք Իլյա II-ին, որ իրեն նշանակի այդ եկեղեցու նորոգման աշխատանքների ղեկավար, ապա հայր Ջոխաձեի հետ միասին 1989 թվականից սկսել աշխատանքները։ Եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքների ընթացքում ոչնչացվեցին հայկական առաքելական եկեղեցիներին բնորոշ բոլոր հիմնական առանձնահատկությունները. հողին հավասարեցվեց խորանի բարձր բեմը՝ սեղանի վիմաքար-խաչկալով հանդերձ, ոչնչացվեց վարագույրը պահող մետաղական ձողը ), ներքուստ հյուսիսային պատի միջից տեղահան արվեց մկրտարանի մարմարակերտ ու միակտոր քարից պատրաստված ավազանը և այլն։ 1990 թվականի վերջին մկրտարանի ավազանը նետված էր եկեղեցու բակը՝ քանդված խորանի փշրված քարերի հետ մեկտեղ։ Նրանք վերանորոգումից հետո եկեղեցին անվանեցին Սուրբ Պանտելեյմոն բուժարարի անունով և 1990 թվականին օծեցին վրաց եկեղեցու ծեսով   ։
Եկեղեցու քահանաներ
Հայտնի է, որ 1850 թվականին Վերայի Սուրբ Խաչ եկեղեցու կառուցումից հետո Դավիթ Թամամշյանը Թիֆլիս է հրավիրում մոսկվաբնակ Տեր Հակոբին և նրա համար իր ֆինանսավորմամբ աշխատավարձ է նշանակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական առաքելական վրացականացված վանքեր և եկեղեցիներ կ Կատեգորիա:Թբիլիսիի հայկական եկեղեցիներ
Զարնենի սպիտակ գիրք
Զարնենի սպիտակ գիրք (Weisse Buch von Sarnen), միջնադարյան Շվեյցարիայի պատմական տարեգրությունների և փաստաթղթերի ձեռագիր ժողովածու, որը կազմել է մատենագիր Հանս Շրիբերը 1470-1472 թվականներին, այնուհետև նրա կողմից լրացումներ են կատարվել մինչև 1474 թվականը։ Այդ գործը շարունակել են հինգ այլ հեղինակներ 1481-1607 թվականներին։ Պահվում է Զարնեն քաղաքի Վհուկների ամրոցի պետական ​​արխիվում ։
Վելիկի Բուռլուկ (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Վելիկի Բուռլուկ (Великий Бурлук), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շախտի։ Հիմնադրվել է 1656 թվականին։
Զարնենի սպիտակ գիրք
Բովանդակություն
Զարնենի սպիտակ գիրքը բաղկացած է երկու մասից։ Առաջին մասում, մոտավորապես 350 էջերում, շարադրված է Օբվալդեն կանտոնի պատմությանը, տնտեսությանը և գույքային հարաբերություններին առնչվող տարբեր փաստաթղթերի բովանդակությունը, ներառյալ այն փաստաթղթերը, որոնք վերաբերում են ձևավորվող Համադաշնության անդամների հարաբերություններին։ Դրանք տեքստեր են, որոնք պարունակում են տվյալներ կենտրոնական Շվեյցարիայի տարբեր քաղաքների և շրջանների, իշխանների և տիրակալների, եպիսկոպոսների և հոգևորականների, ֆրանսիական և գերմանական թագավորների, ձկնորսության իրավունքների մասին որոշումներին, 1424 թվականից Լյուցեռնի և Ալպնախի միջև նավարկության կարգավորման, սահմանային հարցերի և այլ իրադարձությունների մասին՝ սկսած 1315 թվականից։ 22 էջանոց երկրորդ մասում նկարագրված է Ուրի, Շվից և Ունտերվալդեն կանտոնների պատմությունը։ Այդտեղ, 14-րդ դարի կեսերի ավելի վաղ աղբյուրների հիման վրա, առաջին անգամ ներկայացվում են ավելի հին լեգենդար պատմության հիմնական դրվագները՝ օտար նվաճողներից շվեյցարացիների ազատագրվելու և պատմական այլ իրադարձությունների մասին, որոնք հետագայում դարձան քրեստոմատիական՝ չար ֆոգտը, ով կոպտորեն խախտելով իր իրավասության սահմանները ծաղրում էր թույլերին ու աղքատներին, ճանապարհը, «Ռյութլիի երդմանը» տանող ուղին, Համադաշնության ստեղծումը և այլն։ Այդտեղ պատմվում է նաև ոմն «Thall»-ի (Վիլհելմ Տելլ) և նրա հակառակորդ «Gijssler»-ի, Ուրի և Շվիցի կուսակալ Հերման Գեսլերի մասին, ով կախել էր էրցհերցոգի գլխարկը Ալտդորֆի կենտրոնական հրապարակի լորենու վրա։
Պատմություն
1507 թվականին մատենագիր Պետերման Էտերլինը Սպիտակ գրքի տեքստերի մի մասը, հիմնականում Վիլհելմ Տելլի պատմությունը, տեղափոխել է իր «Շվեյցարական Համադաշնության տարեգրություն»։ Իսկ 1534-1536 թվականներին գլարուսցի պատմաբան Էգիդի Չուդին միավորել է Սպիտակ գրքից և իրեն հայտնի մի շարք այլ աղբյուրներից ունեցած տեղեկություններ։ Դրա արդյունքում գրվել է «Շվեյցարիայի պատմություն»-ը (Chronicon Helveticum), որը շատ տարածված էր մի քանի դարերի ընթացքում։ Սակայն այդտեղ նկարագրված իրադարձությունների պատմական հավաստիության մասին գիտությունը սպառիչ ապացույցներ չունի։ Այնուամենայնիվ, 1734-1736 թվականներին Բազելում հրատարակված Սպիտակ գրքի պատճենի հիման վրա Ֆրիդրիխ Շիլլերի գրած հանրահայտ «Վիլյամ Տելլ» դրաման, Շվեյցարիայի անկախության համար այդ առասպելական մարտիկի պատմությունը և առաջին երեք կանտոնների ներկայացուցիչների մտացածին երդումը Ռութլիում (1307), համաշխարհային համբավ են ձեռք բերել։ Այդ ժամանակ Սպիտակ գրքի առաջին ստեղծող՝ 15-րդ դարի համայնքային գրագիր Հանս Շրիբերը, լիովին մոռացվել է։
Երկրորդ անգամ Զարնենի սպիտակ գիրքը պատահաբար հայտնաբերվել է 1854 թվականին՝ լքված ձեղնահարկում, հին թղթերի մեջ։ Կանչով Զարնեն ժամանած Ցյուրիխի պետական ​​արխիվագետ Հերոլդ Մեյեր ֆոն Կնոնաուն, անմիջապես գտածոյի մեջ ճանաչել է երկրի խոշորագույն  գրավոր ազգային հուշամատյաններից մեկը։ Հետագայում Սպիտակ գրքի մասին իմանում է նաև Ցյուրիխի պատմության պրոֆեսոր Գեորգ ֆոն Վիսը և նրա ու ֆոն Կնոնաուի միջև պայքար է սկսվել սկզբնաղբյուրը հրապարակելու իրավունքի համար։ Միայն 1928 թվականին Նիդվալդենից պետական ​​արխիվագետ Ռոբերտ Դյուրերը կարողացել է գիտականորեն ապացուցել, որ հենց Հանս Շրիբերն է եղել Սպիտակ գրքի և համապատասխանաբար, Վիլհելմ Տելի պատմության հեղինակը։ Գերմանագետ Պիտեր ֆոն Մետը Սպիտակ գրքի և Հանս Շրիբերի մասին գրել է․ «Շվեյցարացի ոչ մի հեղինակ չի ստեղծել ավելի մեծ նշանակություն ունեցող ստեղծագործություն («Kein Schweizer Autor hat je ein Werk von grösserer Wirkung verfasst.»):
2012 թվականից Զարնենի սպիտակ գրքի ֆաքսիմիլեն հասանելի է նաև առցանց։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1474 գրքեր Կատեգորիա:15-րդ դարի պատմության գրքեր Կատեգորիա:15-րդ դարի ձեռագրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Վելիկի Բուռլուկ (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Բուրլուկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 937 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1438,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1656 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կապիտալ և գաղափարախոսություն
== Հիմնական կետերը == Անհավասարությունը որպես գաղափարական երեւույթ
Անհավասարությունը ոչ թե տնտեսական և տեխնոլոգիական, այլ գաղափարաքաղաքական երևույթ է, որը կապված է առաջին հերթին սոցիալական արդարության և արդար տնտեսության մասին յուրաքանչյուր հասարակության պատկերացումների, տարբեր խմբերի ինտելեկտուալ, այլ ոչ թե նյութական հակադրության հետ։
Այս մոտեցումը տարբերվում է պահպանողական տեսություններից, որոնք խոսում են անհավասարության «բնական» հիմքերի մասին. վերնախավը միշտ և ամենուր ներկայացնում է անհավասարությունը որպես բնական և օբյեկտիվ գործընթաց, իսկ առկա սոցիալական անհամապատասխանությունները՝ որպես աղքատ քաղաքացիների և ամբողջ հասարակության շահերից ելնելով ստեղծված կառույց, մինչդեռ նման կառույցները փոխելը սարսափելի աղետների պատճառ կդառնա։ Սակայն պատմական փորձն այլ բան է հուշում՝ հեղափոխական և քաղաքական գործընթացները, որոնք նվազեցրել և փոխակերպել են անցյալի անհավասարությունները, հսկայական հաջողություններ են ունեցել։ Հենց փոփոխությունն է ընկած ամենաարժեքավոր հաստատությունների հիմքում, որոնք իրականություն են դարձրել մարդկային առաջընթացի գաղափարը՝ համընդհանուր ընտրական իրավունք, անվճար և պարտադիր դպրոց, համընդհանուր առողջության ապահովագրություն, առաջադեմ հարկում։ Ամենայն հավանականությամբ, այս միտումը կշարունակվի նաև ապագայում։
Բայց անհավասարության նկատմամբ Պիկետիի մոտեցումը նույնպես տարբերվում է « մարքսիստական » կոչվող մի շարք դոկտրիններից։ Պիկետին, ընդհակառակը, ընդգծում է գաղափարների ոլորտի՝ գաղափարաքաղաքական ոլորտի, ինքնավար գոյությունը, ինչպես նաև այն փաստը, որ արտադրական ուժերի և հարաբերությունների մեկ վիճակ, կարող են լինել բազմաթիվ ռեժիմներ՝ գաղափարախոսություն, քաղաքականություն և անհավասարություն։ Այլընտրանքներ միշտ եղել են և կլինեն։
Վահե Յաղմուրյան
Վահե Վլադիմիրի Յաղմուրյան (ծնվ. 1971 թվականի հուլիսի 2-ին, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), սովետական և հայ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Կապիտալ և գաղափարախոսություն
Տարբեր պատմական հետագծերի ուսումնասիրությունը լավագույն հակաթույնն է ինչպես էլիտար պահպանողականության, այնպես էլ հեղափոխության ակնկալիքի դեմ։ Ի վերջո, պետական ​​իշխանության հիպերտրոֆիան և անորոշությունը պակաս վտանգավոր չեն, քան սեփականության սրբացումը։ Կոմունիստական ​​աղետը նույնիսկ երկրորդ պլան մղեց ստրկատիրական, գաղութային և ռասայական գաղափարախոսությունների վնասը, ինչպես նաև դրանց կապը սեփականության և հիպերկապիտալիզմի գաղափարախոսության հետ։
Վահե Յաղմուրյան
Ակումբային կարիերա
Կարիերան սկսել է 1988 թվականին երևանյան «Իսկրա» ֆուտբոլային ակումբում։ Հաջորդ մրցաշրջանում տեղափոխվել է Արարատ։ Առաջին մրցաշրջանում հանդես է եկել պատանեկան կազմում, իսկ դեբյուտը տեղի է ունեցել 1990 թվականին։ Այդ հանդիպումը եղել է միակը այդ մրցաշրջանում։
Կապիտալ և գաղափարախոսություն
Առաջընթաց և անհավասարության վերադարձ
Վահե Յաղմուրյան
Ակումբային կարիերա
1992 թվականին կայացած Հայաստանի ֆուտբոլի առաջին առաջնությունում նա դարձավ առաջնության լավագույն ռմբակու՝ խփելով 38 գնդակ։ Այս ցուցանիշը 1994 թվականին գերազանցել է Արսեն Ավետիսյանը (39) ։ Արարատում Յաղմուրյանը դարձավ չեմպիոն և նվաճեց Հայաստանի գավաթը։ Արարատում նա դարձավ լիարժեք խաղացող։
1995/96 թվականներին խաղացել է էստոնական «Ֆլորայում»։ Էստոնիայի առաջնությունում անցկացրել է 11 խաղ և խփել 6 գնդակ։
Կապիտալ և գաղափարախոսություն
Մարդկային առաջընթացը կա, բայց այն փխրուն է և կարող է սայթաքել անհավասարության և ազգայնականության պատճառով։ Առաջընթացի կարևոր չափանիշը կյանքի սպասվող տեւողությունն է, որը 1820 թվականին 26 տարեկանից կհասնի 72 տարվա 2020 թվականին։ Կա նաև կրթության և մշակույթի աննախադեպ հասանելիություն. ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ 19-րդ դարի սկզբին աշխարհի 15 տարեկանից բարձր բնակչության միայն 15%-ն էր գրագետ, մինչդեռ այսօր մենք խոսում ենք ավելի քան 85%-ի մասին։ Հարկ է նաև հիշել, որ 18-րդ դարից ի վեր աշխարհի բնակչությունը և միջին եկամուտն աճել են ավելի քան 10 անգամ։ Բայց ընդհանուր առմամբ, առողջապահության, կրթության և գնողունակության առումով փաստացի առաջընթացը թաքցնում է ամենաուժեղ անհավասարությունն ու անկայունությունը։
Վահե Յաղմուրյան
Ակումբային կարիերա
1998 թվականին տեղափոխվել է «Փյունիկ», որն այդ ժամանակ գտնվում էր ճգնաժամային վիճակում։ Այդ մրցաշրջանում Յաղմուրյանը խփեց իր 100-րդ գնդակը Բարձրագույն առաջնությունում։ 1999 թվականի մրցաշրջանի միջնամասում լքել է Կիլիկիան և տեղափոխվել է «Երևան» ակումբ։ 1999 թվականին «Երևան» ակումբը կազմացրվեց։ Նոր մրցաշրջանը նա սկսեց Կապանի «Լեռնագորեցում»։ Պրոֆեսոնալ խաղացողի կարիերան ավարտվեց Աբովյանի «Կոտայքում»` 30 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոտայքի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆլորայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կիլիկիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Երևան ՖԱ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գանձասարի ֆուտբոլիստներ
Կապիտալ և գաղափարախոսություն
Վարկանիշներ
Bloomberg՝ ուշադիր ուսումնասիրելով մարդկային հասարակություններում ընդունված անցյալի և ներկայի գաղափարախոսությունները՝ հեղինակը նշում է, որ դրանք բոլորը հասարակության քաղաքական և սոցիալական կայունությունը պահպանելու համար ծառայում էին արդարացնելու տնտեսական անհավասարությունը և գաղափարախոսությունների միջև եղած տարբերությունը։ Անցյալն ու ներկան այս առումով այնքան էլ մեծ չէ։ Հեղինակը տնտեսական, սոցիալական և քաղաքական համակարգերի, գույքային հարաբերությունների և այլ հասարակական ինստիտուտների բազմակողմանիության և բարեփոխման կողմնակից է ։
The Guardian՝ հիմնվելով մեծ ծավալի և խորության համեմատական ​​տվյալների վրա՝ գիրքը ներկայացնում է տնտեսական անհավասարության պատմությունն ու զարգացումը տարբեր քաղաքական ռեժիմներում՝ հին ասիական և ստրկատիրական հասարակություններից մինչև ժամանակակից հետգաղութատիրական և հիպերկապիտալիստական ​​հասարակություններ։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հավասարության և կրթության համար պայքարն էր, այլ ոչ թե սեփականության սրբացումը, որը հանգեցրեց տնտեսական զարգացմանն ու մարդկային առաջընթացին ։
Ջեֆ Մանը գովաբանել է կապիտալն ու գաղափարախոսությունը London Book Review-ում։ Նա վիճարկեց Պիկետիի պնդումը, որ 20-րդ դարում սոցիալ-դեմոկրատիան պետք է անցներ մասնավոր սեփականության և կապիտալիզմի սահմաններից։ Այնուամենայնիվ, Մանն ասաց, որ գիրքը «խիստ պնդում է, որ այն գաղափարը, որ տնտեսական աճը կլուծի անհավասարությունը, պատրանք էր» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Կապիտալիզմ Կատեգորիա:Սոցիալական անհավասարություն Կատեգորիա:Գրքեր այբբենական կարգով
Ալթենբուխ
Ալթենբուխ (Altenbuch), կոմունա Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 1279 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 37,79 կմ² տարածք ։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 76 111։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ժողովածու (730)
Ժողովածու (730), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 730 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Ստացողը եղել է Սարգիս Թամազ օղլին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,8x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 17-21 թերթից։ Գրված է միասյուն, նտրգիրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա։ Կազմը` կաշեպակտ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ ստացողի՝ 1բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սվետլանա Գուրգենյան
Սվետլանա Վաղինակ Գուրգենյան, հայ բժիշկ, սրտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1993)։
Կենսագրություն
1963 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1964 թվականից աշխատում է Երևանի Սրտաբանության ԳՀԻ-ում։ 1979 թվականից եղել է հիպերտոնիկ հիվանդության բաժանմունքի գիտական ղեկավար ։
(3966) Չերեդնիչենկո
(3966) Չերեդնիչենկո (Cherednichenko), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Խադ (անձնանուն)
Խադ՝ հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խադ՝ «թուր, սուր» բառից ։
(3966) Չերեդնիչենկո
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,239131 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1628 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3155 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2129,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169068 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,53° անկյուն։
Խադ (անձնանուն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Սվետլանա Գուրգենյան
Ստեղծագործություններ և ճանաչում
Աշխատանքները վերաբերում են սրտի փոխհատուցող մեխանիզմների, սիրտանոթային համակարգի վերամոդելավորմանն ուղղված հակագերճնշումնային բուժման եղանակներին, զարկերակային հիպերտոնիայի առաջնային և երկրորդային կանխարգելման, ախտորոշման և բուժման հարցերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Դոբրուշինո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Դոբրուշինո (Добрушино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լաննովսկի գյուղական խորհուրդ (Կարլովսկի շրջան)
Լաննովսկի գյուղական խորհուրդ  (Ланнівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կարլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Լաննովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 3874 մարդ։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Էնրիկե Գրանադոս
Էնրիկե Գրանադոս կամ Պանտալեոն Էնրիկե Խոակին Գրանադոս Կամպինա (Pantaleón Enrique Joaquín Granados Campiña, ), իսպանացի կոմպոզիտոր և դաշնակահար, XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի իսպանական երաժշտական մշակույթի նշանավոր գործիչ։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Գրանադոսը ծնվել է զինվորականի ընտանիքում։ 1874 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Բարսելոնա։ Դաշնամուրի առաջին դասերը նա ստացել է Բարսելոնայում։ Նրան դասավանդել են Ֆրանսիսկո Խուրնետան և հայտնի կոմպոզիտոր և մանկավարժ Խուան Պուխոլը։ Վերջինի աշակերտների թվում եղել են նաև Ռիկարդո Վինեսը և Իսահակ Ալբենիսը։ Այդ ընթացքում Գրանադոսին երաժշտական տեսություն է դասավանդել Ֆելիպե Պեդրելը։ Նա նաև ակտիվորեն հետաքրքրվել է իսպանական ժողովրդական երաժշտության արվեստով, որն էլ հետագայում մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա կոմպոզիտորական ստեղծագործության վրա։
Երաժշտական գործունեության սկիզբ
1887 թվականին տեղի ձեռներեցներից մեկի աջակցությամբ Գրանադոսը կարողացել է մեկնել Փարիզ։ Նա երկու տարի շարունակ եղել է կոնսերվատորիայի Շարլ Բերիոյի (հայտնի ջութակահար՝ Շարլ Բերիոյիորդին) կոմպոզիցիայի դասարանի ազատ ունկնդիր ։ Վերադառնալով Բարսելոնա՝ նա սկսել է ելույթ ունենալ որպես դաշնակահար և 1890 թվականին տեղի թատրոնում կայացել է Գրանադոսի առաջին մենահամերգը։ Որոշ ժամանակ անց Գրանադոսը հասարակությանը հայտնի է դարձել նաև որպես կոմպոզիտոր ներկայանալով․ իր ելույթներում ներառել է նաև իր ստեղծագործած Իսպանական պարերը։ Դրանք մեծ հաջողություն են ունեցել և շուտով տպագրվել են՝ դառնալով Գրանադոսի առաջին հրատարակված գործերը։
Առաջին օպերա
Գրանադոսի ստեղծագործությունները գրվել են իր ժամանակի եվրոպական երաժշտական արվեստի միտումների հիման վրա։ Սակայն մեծապես ազդեցվել են իսպանական և կատալոնական ազգային երաժշտության մոտիվներով։ Գրանադոսի դաշնամուրային բազմաթիվ ստեղծագործություններ գրվել են ժողովրդական պարերի ոգով։ Ընդ որում, ինչպես առավել հայտնի պարերի, օրինակ՝ խոտա զուգապարը, այնպես էլ՝ ոչ այդքան հայտնի պարեր, ինչպիսիք են վասկոնգադան և պարանդան։ Մյուս կողմից Գրանադոսի դաշնամուրային ցիկլերում՝ «Ռոմանտիկ պատկերներ», «Երիտասարդական պատմություններ», «Էսքիզներ», «Ժամագիրք», նկատելի է Շումանի ազդեցությունը ինչպես հարմոնիկ հնչյունայնությունում, այնպես էլ ներկայացված ծրագրային պիեսում։
Գրանադոսի առաջին ծավալուն ստեղծագործությունը Մարիա դել Կարմեն (María del Carmen) օպերան է, որը ստեղծվել է 1898 թվականին ։ Այն բեմադրվել է Մադրիդում և մեծ ճանաչում է բերել հեղինակին։ Իսպանական սյուժեով և ազգային ոգով գրված օպերան հիացմունքով է ընդունել ոչ միայն Իսպանիայի հասարակությունը, այլ նաև թագավորական ընտանիքի անդամները և անձամբ Իսպանիայի թագավոր Ալֆոնսո XIII թագավորը։ Որոշ ժամանակ անց օպերան բեմադրվել է նաև Վալենսիայում և Բարսելոնայում, սակայն շուտով այն դուրս է եկել խաղացանկից, քանի որ հանրության համար անսովոր էին ազգային ոգով գրված ստեղծագործությունները։ Նրանք նախընտրում էին եվրոպական դասական օպերաները ։
Թատերական ստեղծագործություններ
18-րդ դարի սահմանագծին Գրանադոսը հետաքրքրվել է կատալոնական մշակույթով։ Նա տեղի թատրոնների համար գրել է մի շարք երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք հայտնի էին միայն Կատալոնիայի սահմաններում։
Գրանադոսի ստեղծագործությունների կարևոր մասը զբաղեցնում են երաժշտական թատրոնի համար գրված ստեղծագործությունները։ Այդ ժանրի տասնմեկ աշխատանքներից չորսը կարելի է իրապես համարվել օպերա, իսկ մնացածները պարունակում են ծավալուն խոսակցական ֆրագմենտներ, որոնք ոգով մոտ են Զարզուելա ոճին (Zarzuela) կամ գրված են սովորական թատերական ներկայացումների ոգով ։
Գրանադոսի գրչին են պատկանում նաև կամերային գործիքային և նվագախմբային ստեղծագործությունները, վոկալային ցիկլերը և այլն։ Կոմպոզիտորի բազմաթիվ ստեղծագործություններ գտնվել և կատարվել են նրա մահից շատ տարիներ անց։ Գրանադոսի ծրագրերի մի մասը անկատար են մնացել, իսկ մի շարք ձեռագրեր անհետացել են։
Մանկավարժական գործունեություն
1900 թվականին Գրանադոսը Բարսելոնայում հիմնել է Դասական համերգների միություն, որտեղ նա երբեմն ելութ է ունեցել որպես դիրիժոր։ Մեկ տարի անց՝ Համերգային միության կազմալուծումից հետո, մինչև իր կյանքի վերջն աշխատել է երաժշտական ակադեմիայում: Երաժշտական դասավանդման հարցերը կարևորելով՝ Գրանադոսը գրել է մի շարք մանկավարժական աշխատանքներ։ Չդադարեցնելով երաժշտական կարիերան, նա միաժամանակ ելույթ է ունեցել հայտնի երաժիշտներ Ժակ Տիբոյի, Քամիլ Սեն-Սանսի և Պաբլո Կասալսի հետ: 1900 թվականների սկզբին Գրանադոսը Վելտ Մինոն մեխանիկական պիանոլայի մի քանի ստեղծագործություններ է ձայնագրել։
Գոյեսկի սյուիտ
1907 թվականից Գրանադոսը ճանաչվել է Իսպանիայի սահմաններից դուրս։ Գաբրիել Ֆորեն նրան հրավիրել է հեղինակավոր կոմպոզիտորական մրցույթին՝ որպես ժյուրի։ Այդ ժամանակ նա սկսել է գրել իր ամենահայտնի ստեղծագործությունը՝ «Գոյեսկի» սյուիտը ։ Ներշնչվել է Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներով, որոնք նա տեսել էր Մադրիդի Պրադո թանգարանում։ Սյուիտը մեծ ճանաչում է բերել կոմպոզիտորին, և Գրանադոսը որոշել է նույն երաժշտական աղբյուրների հիման վրա ստեղծել օպերա։
Պիեսում Գրանադոսը փորձել է կիրառել իր ստեղծագործություններում օգտագործած գեղարվեստական ոճաձևերը։ Այս պիեսների հետաքրքիր առանձնահատկությունը հանդիսանում է մելիզմների լայնորեն օգտագործումը Դոմենիկո Սկարլատի ոգով։ Նրանցում Գրանադոսը օգտագործում է ինչպես իսկապես ժողովրդական երաժշտությունը, այնպես էլ դրանց ինքնուրույն հորինած երաժշտական իմիտացիաները։ Այս պիեսներից մի քանիսը լի են հնարքներներով, որոնք նման են կիթառի հնչողությանը, որի շնորհիվ նրանք ժողովրդականություն են վայելում այս գործիքի վերաշարադրումների մեջ։
Օպերայի պրեմիերա
Կոմպոզիտորը իրեն ճանաչում բերած «Գոյեսկի» սյուիտից հետո գրել է դաշնամուրային պիեսների երկու տետր, որոնցից առաջինը կատարվել է 1911 թվականին Բարսելոնայում, այնուհետև Փարիզում, իսկ ամբողջ ցիկլը՝ 1913 թվականին՝ Մադրիդում։ Սյուիտը մեծ հաջողություններ է ունեցել և Գրանադոսը, հիմնվելով նույն երաժշտական աղբյուրների վրա, որոշել է գրել օպերա։ Ամերիկացի դաշնակահար Շելինգի առաջարկով՝ որպես սյուժե ընտրել է Ֆերնանդո Պերիկեի ստեղծագործությունը։ Կոմպոզիտորը 1913 թվականին սկսել է աշխատել օպերայի վրա։ Օպերայի պրեմիերան նախատեսված է եղել 1914 թվականին Փարիզում, սակայն սկսվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը, և այն իրականացնել չի հաջողվել։ Գրանադոսը 1914-1915 թվականների ընթացքում շարունակել է մշակել իր ստեղծագործությունը և այն առաջին անգամ կատարվել է 1916 թվականի հունվարի 28-ին Նյու Յորքում։ Մի շարք քննադատներ չափազանց անտարբերությամբ են ընդունել օպերան՝ մատնանշելով բեմական դրամայի բացակայությունը և վատ գործիքավորումը։
Ուղևորություն ԱՄՆ և վախճան
Գրանադոսը երբևէ ԱՄՆ այցելած առաջին իսպանացի կոմպոզիտորն է եղել (1916 թվական)։ ԱՄՆ նախագահ Թոմաս Վուդրո Վիլսոնի հրավերով նա եղել է Սպիտակ տանը, որտեղ ելույթ է ունեցել որպես դաշնակահար։ Գրանադոսը, ուշանալով Իսպանիայի պլանավորված ծովային թռիչքից, որոշել է նստել Անգլիա ուղևորվող նավը։ Անգլիայում նստել է Սասեքս (Sussex) դեպի Ֆրանսիա ուղևորվող շոգենավը։ Սակայն Լա Մանշ նեղուցով անցնելիս շոգենավի վրա գրոհել է գերմանական տորպեդ սուզանավը։ Նավը չի խորտակվել, բայց ուժեղ հարվածից նրա վրա գտնվողներից շատերը, ինչպես նաև Գրանադոսի կինը, ջուրն են ընկել։ Գրանադոսը ցատկել է ջուրը՝ փորձելով փրկել կնոջը և խորտակվել է։
Միրոնովկա (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Միրոնովկա (Миронівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրոնովկա գյուղում բնակվում էր 1 117 մարդ։
Յումատովո (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Յումատովո (Юматово, Йоматау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Գլոբալացումը Չինաստանում
Գլոբալացումը Չինաստանում, ներկայացնում է գլոբալացման պատմությունը Չինաստանում՝ ներառյալ այն տնտեսական, սոցիալական, մշակութային ազդեցությունները, որոնք ինտեգրվել են չինական հասարակության մեջ։
Հին դինաստիաներ և Մետաքսի ճանապարհ
Չինաստանում միջազգայնացման գործընթացը սկսվել է դեռևս Հան դինաստիայի օրոք ։ Հան դինաստիայի կառավարման սկզբնական շրջանում Հոները հարձակվել են Հանի սահմանների վրա և փորձել են թալանել։ Կայսր Հան Վուն ցանկանցել է դաշինք կազմել Դայեժի անունով երկրի հետ, որպեսզի երկու երկրները միասին պայքարեն Հոների դեմ ։ Այս դաշինքը կազմելու համար կայսր Վունը Ժանգը Քիային ուղարկել է արևմուտք՝ տնտեսական և մշակութային կապեր հաստատելու համար ։ Պատմությունն արձանագրում է, որ Հան դինաստիայի օրոք գոյություն են ունեցել Չինաստանի և Եվրոպայի միջև շփման չորս հիմնական ուղիներ։ Դրանք ընդգրկել են հյուսիսային ցամաքային ուղին, կենտրոնական ցամաքային ուղին, հարավային ծովային ճանապարհը և հեռավոր հարավային ծովային ճանապարհը ։ Այս երթուղիներից ամենահայտնին կենտրոնական ցամաքային ճանապարհն է, կամ դասական Մետաքսի ճանապարհը, որը բաղկացած է հյուսիսարևմտյան Չինաստանից մինչև Սիրիայի և Սև ծովերի միջև ձգվող ճանապարհների ցանցից, որոնք անցել են թուրքերի և Հյուսիսային Պարսկաստանի օազիսներով ։ Մետաքսի ճանապարհի դերը նշանակալի էր չինական կայսրերի համար, քանի որ այն ապահովել է երկրի գերակշռությունը Կենտրոնական Ասիայի նկատմամբ, ինչը մեծացնում էր ռեսուրսների պաշարները և նոր շուկաներ էր ապահովում Չինաստանի ապրանքների համար ։
Սոն դինաստիան փոխել է Մետաքսի ճանապարհի կենտրոնը՝ ներքին առևտրից կախվածությունը խաղաղօվկիանոսյան շրջանի վրա կենտրոնցնելու համար։ Դրա շնորհիվ առևտուրը պաշտպանվել է կայսերական նավատորմի կողմից և ավելի հասանելի ու մատչելի է եղեն Միջին Արևելքի, Հնդկաստանի և Աֆրիկայի հեռավոր ճանապարհներով ։ Այս ժամանակահատվածում կառավարությունը սկսել է խստորեն կարգավորել արտաքին առևտուրը՝ հյուսիսային սահմանին առկա ռազմական սպառնալիքների պատճառով ։ Միջազգային առևտրում ապրանքների հոսքը վերահսկելու համար ստեղծվել է Առևտրային բեռնափոխադրումների բյուրո՝ տվյալ տարածքով անցնող հարկային առևտրական նավերի համար ։ Բացի դրանից, միջազգային առևտուրը ավելի քիչ է կենտրոնացել մշակութային փոփոխությունների վրա, դրա փոխարեն առևտուրը դիտվել է որպես երկրի տնտեսական աճի ապահովման միջոց ։
Չինաստանը 20-րդ դարում
Չինաստանի կրթության, տնտեսական և սոցիալ-քաղաքական խնդիրները հավասարակշռելու ջանքերը սկիզբ են առել դեռևս Քինգ դինաստիայի ժամանակներից։ Այս դժվարին կացությունը շարունակվում է մինչև օրս Չինաստանի Հանրապետության (1912–1949) և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության ստեղծումից հետո, ինչպես նաև նրանց իրավահաջորդների ժամանակ։
Հին հասրակությունները ստիպված են եղել արմատապես փոխել իրենց ինստիտուտներն ու աշխարհայացքները՝ ժամանակակից տնտեսական համակարգի պահանջներին համապատասխանելու համար, իսկ 1949 թվականից հետո ժամանակն է եղել, որ այդպիսի գործընթաց տեղի ունենար նաև Չինաստանում։ 1989 թվականին Տյանանմեն հրապարակում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաներից հետո, Չինաստանի կառավարությունը նախաձեռնել է մի շարք բարեփոխումներ, որոնք ուղղված են եղել տնտեսական աճի բարձրացմանը, միևնույն ժամանակ խրախուսելով իրենց երկրում ժողովրդավարության տարածմանը։
1989 թվականին Չինաստանի բնակչությունը աշխարհում եղել է ամենամեծը, բայց նրա ՀՆԱ-ն աշխարհում եղել իններորդը, սակայն քսանհինգ տարի անց Չինաստանի տնտեսությունը դարձել է աշխարհի երկրորդը՝ զիջելով միայն ԱՄՆ-ին։ Տնտեսական զարգացման այս աննախադեպ աճը առանց ծախսերի չէր կարող ընթանալ։ Տնտեսական բարեփոխումները և գլոբալացումը Չինաստանին բերել են աննախադեպ հարստություն, նաև ածխաթթու գազի արտանետումների հսկայական աճ ։
Չինաստանը 21-րդ դարում
2005 թվականից ի վեր Չինաստանը ավելի քան 56 միլիարդ դոլար է ծախսել Սահարայից ներքև գտնվող հատվածում՝ զգալի ներդրումներ կատարելով նավթի, պլատինի, պղնձի, նիկելի և մանգանի, ինչպես նաև արդյունահանման այլ ոլորտներում։ Չինաստանի երկկողմ առևտուրը Աֆրիկայի երկրների հետ 2000 թվականից մինչև 2010 թվականը աճել է 10 միլիարդ դոլարից մինչև 125 միլիարդ դոլար և մինչև 2015 թվականը հասել է 300 միլիարդ դոլարի՝ գերազանցելով ԱՄՆ-ին որպես Աֆրիկայի խոշորագույն առևտրային գործընկերոջ։ Չինաստանի առևտուրը Լատինական Ամերիկայի հետ նույնպես կտրուկ աճել է՝ վարկերի և օտարերկրյա ներդրումների միջոցով՝ 2000-2010 թվականը ընկած հատվածում բարձրանալով 1,500%-ով։ Չինաստանն Իրանի դեմ արևմտյան պատժամիջոցների գլխավոր մերոողներից մեկն է, քանի որ թույլ է տվել դառնալ իր գլխավոր առևտրային գործընկերը՝ օրական գնելով 40000 բարել նավթ յուանով՝ փորձելով բարձրացնել յուանի դիրքը ԱՄՆ դոլարի նկատմամբ ։
Համաշխարհային ֆինանսական համակարգում Չինաստանն իր ինտեգրման առաջին քայլերն է ձեռնարկել «Շանհայ-Հոնկոնգ ֆոնդային բորսային» և «Շենժեն-Հոնկոնգ ֆոնդային» միանալու միջոցով։ Համաշխարհային ֆինանսական համակարգում Չինաստանի ինտեգրումը առաջացրել է դրական և բացասական հետևանքներ ինչպես Չինաստանի, այնպես էլ արևմտյան աշխարհի համար ։
Հոնկկոնգում տեղի են ունեցել քաղաքական տարաձայնություններ, ենթադրաբար այն պատճառով, որ գլոբալացման պատճառով տեղի է ունեցել «չինականացման» աճ։ Միջազգային առևտրի ընդլայնումը և քաղաքական գործընթացի վերահսկողությունը թուլացնում են տեղական համայնքների ինքնավարությունն ու ուժը, ինչը փաստում է Ջիհադն ընդդեմ Մակվորդի վեճում։ Որքան արագ է տեղի ունենում Չինաստանի հետ հարաբերություններում համայնքների ինտեգրման գործընթացը, այնքան արագ են դրանք զարգանում, սակայն այդ հնարավորությունների մեծ մասը բաժին է ընկել գործարար մասնագետներին և կորպորատիվ էլիտային ։
Տնտեսական տեղաշարժեր
1980 թվականից սկսած Չինաստանում կատարվել են մի շարք բարեփոխումներ, որոնց նպատակն է եղեկ վերափոխել սեփական տնտեսական համակարգը՝ պլանավորված տնտեսությունից շուկայական տնտեսության անցնելու համար՝ սոցիալիզմի և կապիտալիզմի համատեղմամբ։ Սրա հետ մեկտեղ ստեղծվել են չորս հատուկ տնտեսական գոտիներ՝ երկրի այն տարածքները, որոնց վրա ազդում են բիզնեսի օրենքները և որոնք ուղղված են առևտրի, ներդրումների և աշխատատեղերի ստեղծմանը ։ Այդ գործընթացը սկսվել է Դենդ Սիաոպինգի նախաձեռնությամբ, ով նպատակ ուներ ստեղծել տնտեսապես ավելի բաց Չինաստան, որի արդյունքները նշանակալի են եղել։ 1978-2012 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Չինաստանի ՀՆԱ-ն տարեկան աճել է շուրջ 9,8%-ով և այդ ժամանակահատվածում նրա ՀՆԱ-ի ծավալն աճել է 22,5 անգամ, մինչ դեռ մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ն աճել է տարեկան 8,5%-ով, այսինքն նույն ժամանակահատվածում աճել է 15 անգամ։ Մինչև 2010 թվականը Չինաստանը գերազանցել է Ճապոնիային՝ դառնալով աշխարհում երկրորդը ըստ տնտեսության մեծության և միևնույն ժամանակ գերազանցել է նաև Գերմանիային արտահանման ծավալով՝ դառնալով աշխարհում առաջատար։ Չինաստանի ՀՆԱ-ի աննախադեպ աճը հանգեցրել է չինացիների կենսամակարդակի բարձրացմանը, քանի որ նրանց եկամուտները յուրաքանչյուր 10 տարում կրկնապատկվել կամ նույնիսկ քառապատկվել են։ Սակայն տնտեսական աճի նման պայմաններում Չինաստանում եկամտի բաշխումը կտրուկ փոխվել է՝ Չինաստանը դարձնելով համեմատաբար հավասար սոցիալիստական երկրից հավասարը չունեցող երկիր ։
Չինաստանի տնտեսական գլոբալացումը վերափոխել է իր տնտեսական քաղաքականության նախասիրությունների բնույթը՝ աշխարհի մնացած մասի համար կասկած առաջացնելով, որ այդ նպատակներն իրական են։ Չինաստանի տնտեսության ազատականացման բարձրացմանն ուղղված ջանքերը առաջացրել են տարբեր կարծիքներ՝ Չինաստանի արագ տնտեսական առաջընթացի պատճառով։
Չինական յուանի՝ ԱՄՆ դոլարի նկատմամբ թերագնահատված լինելը հարց է առաջացրել, թե արդյոք Չինաստանի տնտեսությանը ավելի ձեռնտու կլինի ավելի ճկուն փոխարժեքի տեղաշարժը, սակայն մասնագետների մեծամասնության կարծիքով` ոչ մի փոխարժեքի կտրուկ փոփոխություն անհրաժեշտ չէ և որ տնտեսական քաղաքականության նպատակը ներքին ֆինանսական հատվածն է, ոչ թե միջազգայինը ։
Մշակութային տեղաշարժեր
Չինացիների համաշխարհայնացման ցանկությունը հակասում է սեփական մշակույթը, ինքնությունը և պատմությունը կորցնելու վախին։ Անգլերեն լեզուն դարձավ « ափիոնի» նոր ձև, ինչը ցույց է տալիս Չինաստանում անգլերենի նկատմամբ աճող թշնամանքը, բայց միևնույն ժամանակ խնդիր է առաջացել, քանի որ անգլերենը միջազգային առևտրի և հաղորդակցության համար ամենատարածված լեզուն է ։
Չինաստանը բախվել է մեծ թվով խնդիրների հետ՝ կապված լեզվի ընտրության և լեզվական ինքնության հետ, որոնցից մի քանիսը պայմանավորված են եղել արտաքին աշխարհի կողմից անգլերենի պարտադրմամբ։ Չնայած նրան, որ մշակութային հեղափոխության ընթացքում անգլերենը դատապարտվել է որպես բուրժուազիայի և իմպերիալիզմի լեզու, այն դիտվել է որպես անհրաժեշտ գործիք Չինաստանի արդիականացման և աշխարհի հետ ինտեգրման համար ։
1990-ական թվականներին Չինաստանը փորձել է խոշոր նավահանգստային քաղաք Դալալանը դարձնել առևտրի, ֆինանսների և զբոսաշրջության տարածաշրջանային հանգույց՝ փորձելով այն դարձնել «Հյուսիսային Հոնկոնգ»։
Ժողովածու (1258)
Ժողովածու (1258), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1258 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.7x17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 75 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով և շղագրով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Անգել Կարալիյչև
Անգել Կարալիյչև (Ангел Каралийчев), բուլղարացի գրող, մանկագիր։
Կենսագրություն
Կարալիյչևի մանկությունն անցել է Ստրաժիցայում։ 17 տարեկան հասակում դպրոցական գրական ամսագրում հրատարակվել է նրա առաջին "Orel" պոեմը։ Մի քանի տարի աշխատել է համայնքային ծառայությունում, այնուհետև հեռացել է հայրենի քաղաքից և սովորել Սոֆիայի համալսարանի քիմիական ֆակուլտետում։ 1928 թվականին ավարտել է Սոֆիայի ժողովրդական և համաշխարհային տնտեության համալսարանի դիվանագիտության ֆակուլտետը։
Կարալիյչևի առաջին խոշոր աշխատանքը՝ „Mauna loa“ բանաստեղծությունը, տպագրվել է 1923 թվականին, որին հաջորդել են "Ruj" կարճ պատվածքների ժողովածուն, 1925 թվականին՝ Mecho մանկական առաջին պատմվածքը։ Եղել է տարբեր գրական ամսագրերի համա-խմբագիր, համագործակցել է ձախակողմյան "Nov Put" ամսագրի հետ, որտեղ աշխատակցել է Ասեն Ռազցվետնիկովին, Նիկոլա Ֆուրնադժիևին, Գեորգի Ցավենին, և այս եռյակը կազմավորել է «Սեպտեմբերի 4» նշանավոր խումբը և ներկայացրել միջպատերազմյա ժամանակահատվածի բուլղարական գրականության ձախակողմյան գաղափարները։ 1924 թվականին դատապարտվել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության երիտասարդ անդամ Գեորգի Բակալովի կողմից, և «Սեպտեմբերի 4» դադրեցրել է իր համագործակցությունը "Nov Put"-ի հետ և Վլադիմիր Վասիլևի ղեկավարությամբ միացել "Zlatorog" (Ոսկեղջյուր) գրական ամսագրին։
Կարալիյչևը շարունակել է գրել կարճ պատմվածներ, հեքիաթներ, մանկական գրքեր և հավաքագրել է տարբեր ժողովրդական ավանդույթների լեգենդներն ու հեքիաթները մինչև մահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի մանկագիրներ
Հասան Որոտնեցի
Հասան Որոտնեցի, հայ իշխան Օրբելյանների իշխանությունում, Որոտնաբերդի տեր, Իվանե իշխանի և Սյունյաց մետրոպոլիտ Սարգիս արքեպիսկոպոսի հայրը, Հովհան Որոտնեցու պապը  ։
Կենսագրություն
Հասան իշխանը ապրել է 13-րդ դարում։ Կինն է Վախախ Որոտնեցին, որդիներն են՝ իշխան Իվանե Որոտնեցին և Սյունյաց մետրոպոլիտ Սարգիս արքեպիսկոպոսը։ Միջնադարյան հայտնի աստվածաբան, փիլիսոփա, մանկավարժ Հովհան Որոտնեցու պապն է  ։
Տոհմաբանություն
Ստորև ներկայացված է Հասան Որոտնեցու տոհմաբանությունը․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Որոտնեցիներ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Որոտանի իշխաններ
Whitespace
Whitespace (բացակ), էզոտերիկ ծրագրավորման լեզու, որն ստեղծվել է Էդվին Բրեդի և Քրիս Մորիսի կողմից։ Այն թողարկվել է 2003 թ. ապրիլի 1–ին։ Նրա հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ կառուցվածքների կառավարման համար օգտագործվում են միայն հետևյալ նշանները՝ բացակ, տողանցում և տաբուլյացիա։ Այս փաստի հետաքրքիր հետևանքն այն է, որ Whitespace լեզվով գրված ծրագրի կոդը կարելի է «թաքցնել» այլ ծրագրի կոդերի մեջ։
Շարահյուսությունը
Ծրագիրը կազմված է հաջորդական բացակներից (երկուական 0) և տաբուլյացիաներից (երկուական 1)։ Հրամանները բաժանվում են տողանցման նշաններով։ Մնացած նշանները անտեսվում են և կարող են օգտագործվել որպես մեկնաբանություններ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Էզոտերիկ ծրագրավորման լեզուներ
Կանտելյո
Պատմություն
Միջին դարերում Կանտելյոյում ու շրջակա փոքր գյուղերում, որոնք հետագայում միավորվել են՝ մտնելով համայնքի կազմի մեջ, գործել են բազմաթիվ ջրաղացներ։ Նոր ժամանակներում բացվել են մանածագործական ֆաբրիկաներ և այնքան շատ ու մեծ, որ ներկայումս համայնքի կազմում գտնվող բնակավայրերից Բապոմը ստացել է «նորմանդական Մանչեստր» մականունը։
Մինչև 2015 թվականը համայնքը մտել է Վերին Նորմանդիա երկրամասի, իսկ այնուհետև վարչատարածքային բարեփոխումների արդյունքում՝ Նորմանդիա երկրամասի կազմի մեջ ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքն ուներ 6069 տնային տնտեսություն՝ 14.386 բնակչով, մեկ անձի միջին եկամուտը կազմել է 15.371 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (161701-161800)
Աստերոիդների ցանկ (161601-161700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (161801-161900)
|}
Պակիստանի դրոշ
Պակիստանի դրոշը իրենից ներկայացնում է մի ուղղանկյուն պաստառ՝ սպիտակ կիսալուսին և հնգանկյուն աստղ մի մուգ կանաչ դաշտում, և մի ուղղահայաց սպիտակ շերտ։ Ընդունվել է 1947 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Դրոշի հեղինակը Ամիրուդին Կիդուաին է։
Կատեգորիա:Պակիստանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1947 դրոշներ
Ժողովածու (741)
Ժողովածու (741), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 741 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.6×10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 248 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Համեմատական քերականությաւն
Համեմատական քերականություն, լեզվաբանական գիտակարգ, քերականագիտության ճյուղերից մեկը, որը հենվում է պատմական հայեցակետի վրա, կիրառում է համեմատական մեթոդ, այսինքն՝ լեզվական փաստերն ու իրողությունները դիտարկում է ցեղակից լեզուների համապատասխան փաստերի և իրողությունների հետ համեմատության մեջ և այդ կերպ վերականգնում հնագույն լեզվավիճակներ, նախաձևեր։
Հայերենի համեմատական քերականությունը, նույն այս սկզբունքով առաջնորդվելով, թափանցում է նախագրային հայերենի պատմության խորքերը և բացահայտում նրա ծագման և ցեղակցության ակունքները, նախնական շրջանի օրինաչափությունները, կատարում հնարավոր վերականգնումներ։ Համեմատական տեսանկյունը հետաքրքրել է դեռևս ուշ միջնադարի և 19-րդ դարի առաջին կեսի հայ քերականներին և բառարանագիրներին։ Այս բնագավառում արժեքավոր ներդրում ունեն, օրինակ, Հայկազյան բառարանի հեղինակները։ Սակայն հայերենի համեմատական քերականության հիմնադիր են համարվում եվրոպացի հայագետներ Հ. Պետերմանը և Ֆ. Վինդիշմանը, որոնց հայտնի աշխատությունները լույս տեսան նույն դարի 30-40-ական թվականներին։ Ձևավորվեց հայերենի ծագման ու ցեղակցության մասին երեք հիմնական տեսություն՝ Այս երեք տեսությունից հաղթանակ տարավ երկրորդը, և հայերենի համեմատական քերականությունը դրվեց ամուր հիմքերի վրա։
Այս բնագավառում կարևոր ուսումնասիրություններ են կատարել հայ և այլազգի շատ լեզվաբաններ՝ Ռ. Գոշեն, Ֆ. Բոպպը, Ֆ. Մյուլլերը, Պ. դը Լագարդը, Հ. Հյուբշմանը, Ս. Բուգգեն, Ա. Մեյեն, Հ. Պետերսոնը, Հ. Աճառյանը, Ք. Պատկանյանը, Է. Բենվենիստը, Ֆ. Ֆեյդին, Գ. Ջահուկյանը, Է. Աղայանը, Է. Թումանյանը և ուրիշներ։
Հայերենի համեմատական քերականության առարկան ընդգրկում է հայերենի կազմի բոլոր կողմերը՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և այլն։ Կարևոր առաջընթաց է գրանցվել հատկապես բառային ստուգաբանության բնագավառում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Քերականություն
Վեսելոե (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Վեսելոե (Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելոե գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,186 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1699 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դոգզմակին
Դոգզմակին (Догзмакин, Догзмахн), գյուղ Ռուսաստանի Կալմիկիա հանրապետության Սարպինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 147 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կալմիկիա հանրապետության Սարպինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արկտոտիս խոշոր
Արկտոտիս խոշոր բազմամյա ուղղաձիգ, լավ ճյուղավորված խոտաբույս է, ունի 50-70 սմ բարձրություն։ Խոտաբույսի տերևները մոխրավուն են՝ ծածկված ն նուրբ մազմզուկներով։ Ծաղկաբույլերը միայնակ են, ունեն 7-8 սմ տրամագիծ, ձևով նման են գերբերային, ունեն ծաղկակիր։ Լեզվակավոր ծաղիկները վերևի կողմից բաց երկնագույն են կամ արծաթասպիտակ, հիմքի մասում՝ դեղին, ներքևի կողմից բաց մանուշակագույն են։ Պատկանում է աստղածաղկավորների ընտանիքին։
Արկտոտիս խոշորը լուսասեր է և բավականին ցրտադիմացկուն։ Լավ է աճում բաց, արևոտ, լավ օդապոխվող հողակտորներում։ Գերադասում է թեթև ավազային և ավազակավային, կրով հարուստ հողերը։ Վատ է անդրադարնում հողի ավելորդ խոնավությունը։ Բազմանում է սերմերով։ Սերմերը ցանում են մարտի վերջին՝ ջերմոցում։ Բաց գրունտում կարելի է ցանել ապրիլին։ Ծաղկում է ցանքից հաշված՝ 100-110 օր հետո, մինչև սառնամանիքները։ Մշակության մեջ հանդիպում են նաև այլ տեսակներ, որոնք խոշոր արկտոտիսից տարբերվում են բարձրությամբ, ծաղիկների գույնով, խոշորությամբ։ Հատկապես բարձր են գնահատվում կարճացողուն (ունի մինչև 15 սմ բարձրություն), խորդուբորդ (40-50 սմ բարձրությամբ թփիկ է) և այլ արկտոտիսները։ Ունի նաև հիբրիդային տեսակ, որի լեզվակավոր ծաղիկներն ունեն ամենատարբեր գունավորում (դեղին, նարնջագույն, կարմիր, սպիտակ և մանուշակագույն՝ մուգ կենտրոնով)։
Կատեգորիա:Աստղածաղկավորներ
Միլսկայա Ռասսոխա
Միլսկայա Ռասսոխա (Мыльская Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Միլա գետի աջ ափին՝ 153 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Անձրևից հետո (նկար, Կուինջի)
«Անձրևից հետո», ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի (1841/1842-1910) նկարը, ստեղծվել է 1879 թվականին։ Տրետյակովյան պատկերասրահի հավաքածուի մաս է ( 883): Նկարի չափերը՝ 102 × 159 սմ  ։
Պատմություն և նկարագրություն
«Անձրևից հետո» նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1879 թվականին Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության (պերեդվիժնիկների) 7-րդ ցուցահանդեսում նկարչի 2 այլ աշխատանքների՝ «Հյուսիս» և «Կեչիների պուրակ» նկարների հետ միասին  ։
Արձագանքներ
Արվեստագետ Վլադիմիր Պետրովն Արխիպ Կուինջիի ծննդյան 150-ամյակին նվիրված հոդվածում գրել է ․
Այլ նկարներ
Կուինջին ունի այդ կամ նման վերնագրով մի քանի այլ նկարներ։ Դրանցից մեկը՝ «Ամպրոպից հետո» («После грозы», 1879), գտնվում է Սումիի պատկերասրահի հավաքածուում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արխիպ Կուինջիի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1879 նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Լիպյանսկի գյուղական խորհուրդ (Կարլովսկի շրջան)
Լիպյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Лип'янська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կարլովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Լիպյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1368 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ստարոսելիե (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
Ստարոսելիե (Старосілля), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոսելիե գյուղում բնակվում էր 1 557 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 51,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յալովա
Յալովա (Yalova), քաղաք և շրջան Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Յալովայի մարզկենտրոն։ Բնակչությունը կազմում է 70 858 մարդ, իսկ շրջանում բնակվում է ընդհանուր առմամբ մոտ 190 000 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Մարմարա ծովի ափին։
Պատմություն
395 թվականին Հռոմեական կայսրության բաժանումից հետո, Յալովայի տարածքը անցել է Բյուզանդական կայսրության կազմը և շարունակել պահպանել Պիֆիա անվանումը։ Պիֆիայի տաք աղբյուրներ հաճախ այցելել են բյուզանդացի կայսրերը։ Ուշ միջնադարում Պիֆիա անվանումը դուրս է գալիս գործածությունից և ի սկսվում է օգտագործվել «Յալովա» անվանումը, որը հավանաբար առաջացել է հունարեն «Յալոս»՝ «ծովափ» բառից։ 1070- 1097 թվականներին քաղաքը եղել է Սելջուկների վերահսկողության ներքո։ 1302 թվականին Յալովան վերջնականապես անցել է Օսմանյան կայսրության կազմը։ Ի դեպ այն առաջին խոշոր բնակավայրերից մեկն էր, որ թուրքերը գրավել էին բյուզանդացիներից։
1912 թվականին Յալովայում բնակվել են 14894 հույներ, 5000 թուրքեր և 1000 հայեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ձկնորսական համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ծովափնյա հանգստավայրեր
Ալեքսինա Գրեմ
Ալեքսինա Գրեմ (մարտի 3, 1990), անգլիացի մոդել։ 2019 թվականին դարձել է Victoria's Secret-ի հրեշտակ։
Կենսագրություն
Գրեմը ծնվել է Վորքսոփում (Նոթինգհեմշիր, Անգլիա)։ 12 տարի սովորել է բալետ։ Ալեքսինան իր կարմիր մազերի պատճառով դպրոցում հաճախ ենթարկվել է բուլիինգի։
Կարիերա
Ալեքսինան սկսել է իր մոդելային կարիերան 2008 թվականին, երբ 2008 Ford modeling մրցությում դարձավ հաղթողներից մեկը և պայմանագիր կնքեց Maybelline կոսմետիկայի բրենդի հետ։ Նա հայտնվել է մի շարք հեղինակավոր ամսագրերի շապիկներին, որոնցից են I.D. (magazine), Glamour U.S., Teen Vogue, L'Officiel Սինգապուր, Harper's Bazaar Սերբիա, Մերի Քլեր Ռուսաստան, In Style, WWD, Vogue Italia, Vogue Arabia, Բարբերի, Balmain, L’Oréal և Victoria's Secret: Գրահամը մասնակցել է այնպիսի հռչակավոր բրենդների ցուցադրություններին, ինչպիսիք են Balmain, Giorgio Armani, Brandon Maxwell, Arcadia Group և Ժան Պոլ Գոտյե։ Նա մասնակցել է Victoria's Secret-ի 2017 և 2018 թվականների նորաձևության շոուներին, իսկ 2019 թվականին դարձել է Victoria's Secret-ի հրեշտակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Անգլիացի մոդելներ
Բլեյկ Լայվլի
Բլեյկ Լայվլի (Blake Lively, ), ամերիկյան դերասանուհի։ Միջազգային ճանաչում է ձերք բերել «Բամբասկոտը» հեռուստասերիալում Սելիա վան դեր Վուդսեն ի դերը կատարելուց հետո։