Ինֆեռնո_(վեպ)
Սյուժե (դիպաշար)
Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր Ռոբերտ Լենգդոնը արթնանում է հիվանդանոցում վիրավոր գլխով և չի հիշում, թե ինչ է կատարվել իր հետ մոտակա մի քանի օրը։ Վերջին հիշողություններով նա պետք է գտնվեր Հարվարդի համալսարանում, սակայն շուտով հասկանում է, որ Ֆլորենցիայում է։ Սիեննա Բրուկսը՝ նրան զննող բժիշկներից մեկը, հայտնում է, որ Ռոբերտ Լենգդոնը ուղեղի ցնցում է ստացել ատրճանակի կրակոցից և հայտնվել շտապօգնության բաժանմունքում։ Պրոֆեսորին հետապնդում է կին մարդասպանը՝ Վայենթա անունով։ Նա ներխուժում է հիվանդանոց, սպանում է բժիշկներից մեկին, իսկ Ռոբերտին ու Սիենային հաջողվում է փախչել հիվանդանոցից և թաքնվել վերջինիս տանը։ Այն բանից հետո, երբ Սիենան պատմում է Լենգդոնին իր հիվանդանոցում հայտնվելու մանրամասները, պրոֆեսորը իր վերարկուի գրպանում գտնում է կենսաբանական գլան, որն իրենից մեծ վտանգ է ներկայացնում, և դիմում է ԱՄՆ-ի հյուպատոսություն։ Այնտեղից հայտնում են, որ պրոֆեսորին երկար ժամանակ է ինչ փնտրում են, և խնդրում են հայտնել գտնվելու վայրը։ Սիենայի խորհրդով, Ռոբերտը հայտնում էլ մոտակա մեկ այլ փողոցի հասցե, որպեսզի Սիենային զերծ պահի ստեղծված տարօրինակ իրավիճակից։ Որոշ ժամանակ անց Ռոբերտը նշված հասցեում տեսնում է զինված Վայենթաին և հասկանում է, որ ԱՄՆ-ի կառավարությունը ցանկանում է սպանել իրեն։ Ռոբերտ Լենգդոնը գալիս է այն եզրակացության, որ իր միակ փրկությունը գլանի գաղտնիքը բացահայտնելն է։ Նա որոշում է բացել բեռնարկղը և այնտեղ գտնում է միջնադարյան ոսկորե գլանակ՝ բարձր տեխնոլոգիայով հագեցած պրոեկտրով, որը ցույց է տալիս Բոտիչելլիի Դժոխքի քարտեզի փոփոխված տարբերակը։Քարտեզի ներքևի մասում գրված էին հետևյալ բառերը.«The truth can be glimpsed only through the eyes of death. » («Ճշմարտությունը կարող է երևալ մահվան աչքերում»)։ Հանկարծակի ոստիկանության զինված ուժերը շրջափակում են Սիենայի տունը, իսկ Լենգդոնը վերջինիս հետ կարողանում է աննկատ փախչել։ Ռոբերտն ու Սիենան շարժվում են դեպի Հին քաղաք՝ համոզված լինելով, որ գլանակը ընդհանուր կապ ունի Դանթեի հետ։ Սակայն նրանք նկատում են, որ Ֆլորենցիայի ոստիկանությունը շրջափակել է բոլոր կամուրջները և նրանց է փնտրում։ Նրանք թաքնվում են Մեդիչիի այգիներում։ Մինչ ոստիկանությունը փորձում է ուղղաթիռներով գտնել նրանց, Լենգդոնը կռահում է, թե ինչ է ծածկագրված նկարի պրոյեկցիայի վրա։ Հուշումը մատնանշում է որմնանկարը, իսկ թանգարանը, որտեղ այն կախված է, գտնվում է Հին քաղաքում։ Լենգդոնին և Սիենային շրջափակում է ոստիկանությունը, սակայն պրոֆեսորի խորահմտության շնորհիվ, որին քաջ ծանոթ է Մեդիչիի ժամանակաշրջանի իտալական դղյակների ճարտարապետությունը, նրանք կարողանում են դուրս գալ թակարդից։ Սակայն Կոնսորցիումի գործակալը շարունակում է նրանց հետևել։ Լենգդոնին հաջողվում է հասնել մանրանկարի մոտ, որտեղ նրան ճանաչում է թանգարանի հսկիչը։ Նա վստահեցնում է, որ նախորդ օրը տեսել է պրոֆեսորին այստեղ իր ընկերոջ՝ իտալացի արվեստագետ Բուզոնիի հետ։ Նրան նայում էին Դանթեյի հետմահյա դիմակը։ Լենգդոնը հասկանում է, թե ինչ է նշանակում նկարի պրոյեկցիայի արտահայտությունը։ Իսկ երբ Լենգդոնը խնդրում է հսկիչին ցույց տալ Դանթեի դիմակը, պարզվում է, որ այն գողացված է։ Վերահսկող նկարահանող սարքերը ֆիքսել էին, թե ինչպես են Լենգդոնը և Բուզոնին գողանում Դանթեի հետմահյա դիմակը։ Լենգդոնը հսկիչից իմանում է, որ դիմակը պատկանում է մեծահարուստ գիտնական Բերտրան Զոբրիստին։ Սիենան տեղյակ է լինում նրա համամարդկային ապոկալիպսիսի տեսության մասին։ Հսկիչը ոստիկանություն է կանչում։ Լենգդոնը ոչ մի կերպ չի կարողանում հիշել, թե որտեղ է դիմակը։ Թանգարանի հսկիչը զանգահարում է Բուզոնիի քարտուղարուհուն, և պարզվում է, որ վերջինս մահացել է նախորդ օրը սրտի կաթվածից, սակայն մահվանից առաջ Ռոբերտին հաղորդագրություն է թողել։ Բուզոնիի քարտուղարուհին փոխանցում էլ Լենգդոնին հաղորդագրությունը, որտեղ ծածկագրված էր դիմակի գտնվելու վայրը։ Թանգարանը շրջափակում են ոստիկանները, սակայն Լենգդոնն ու Սիենան կրկին կարողանում են փախչել և սկսում են փնտրել դիմակը։ Ճանապարհին Սիենան պատմում է Ռոբերտին Զոբրիստի և նրա ցանկության մասին՝ օգտագործել գենետիկան մարդկության վերացման նպատակով։ Բուզոնիի հուշումը Լենգդոնին բերում է քաղաքի հին մկրտության ավազանի մոտ, որտեղ մկրտվել է Դանթեն։ Նրանք շեղում են հսկիչի ուշադրությունը, մուտք են գործում և գտնում են դիմակը։ Դիմակի ներսի մասը պատված էր կտավի նախաներկով։ Մաքրելով այն՝ Լենգդոնը հայտնաբերում է բանաստեղծություն, որտեղ իշատակվում է դավաճան դոժի (հին Վենետիկի և Ջենովայի հանրապետությունները գլխավորողների տիտղոսը), սուրբ իմաստության թանգարանի և ստորգետնյա դղյակի մասին։ Բանաստեղծությունը մատնանշում է Վենետիկը։ Մկրտության ավազանի մոտ Լենգդոնը և Սիենան հանդիպում են իրենց հետևող ցանով պատված դեմքով անձնավորությանը։ Նա ներկայանում է որպես Ջոնաթան Ֆերիս՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության անդամ։ Վենետիկի ճանապարհին Ֆերիսը կորցնում է գիտակցությունը, և նրա մոտ սկսվում է ներքին արնահոսություն։ Լենգդոնը հասկանում է, որ վերջինս վարակված է Զոբրիստի ստեղծած վիրուսով։ Նա կռահում է, որ փնտրում է վիրուսի աղբյուրը, և պրոֆեսորի խելամտությունից է կախված մարդկության ճակատագիրը։ Ռոբերտ Լենգդոնը պարզում է, որ Զոբրիստը, ով մեկ շաբաթ առաջ ինքնասպանություն էր գործել, հիանալի գիտնական էր և Դանթեի ֆանատիկոս։ Գիտնականը ստեղծել էր նոր կենսաբանական վիրուս, որը կվոչնչացնի երկրագնի բնակչության մեծ մասը՝ աշխարհի գերբնակեցման խնդիրը լուծելու համար՝ փաստարկ բերելով ահեղ դատաստանի օրը։ Կոնսորցիումի ղեկավարը՝ դավաճանելով կանոնները,դիտում է Զոբրիստի ստեղծած հոլովակը վիրուսի մասին։ Սարսափելով իր տեսածից զանգահարում է սինսկիին։ Վենետիկում Լենգոնը պարզում է, որ դոժի գերեզմանը գտնվում է Ստամբուլում։ Լենգդոնը հանդիպում է Կոնսորցիումի ղեկավարի և Սինսկու հետ։ Նրանք Ռոբերտին ցույց են տալիս Զոբրիստի տեսահոլովակը, որտեղ ցուցադրված է վիրուսի գտնվելու վայրը․ այն պլաստիկ պարկի մեջ է, ջրի մեջ իջեցված։ Երբ պարկի միջինը լուծվի ջրի հետ, այն կվարաքվի վիրուսով։ Լենգդոնը պարզում է, որ իր գլխի վնասվածքը խաբկանք է եղել։ Կոնսորցիումի աշխատակիցները դեղորայքի միջոցով առաջացրել են Լենգդոնի մոտհշողության կորուստ։ Այս ամենը արվել էր նրա համար, որպեսզի լենգդոնը վստահի Սիենաին և վերադարձն գլանակը։ Իսկ Սիենանիր հերթին օգտագործում էր Լենգդոնին, որպեսզի գտնի բիրուսի աղբյուրը։ Լենգդոնը մեկնում է Ստամբուլ, սակայն նրաջանքերը ապարդյուն են լինում։ Պարկն արդեն լուծվել է ջրի մեջ և վիրուսը տարածվել։ Սիենան Լենգդոնին պատմում է Զոբրիստի նամակի մասին, որտեղ ասվում էր, որ գենետիկական վիուսը մարդկության որոշ հատվածում կառաջացնի անծնելիություն։ Այսպիսով կլուծվի երկրագնդի գերբնակեցման խնդիրը, ըստ գիտնականի՝ չվնասելով մարդկությանը։ Սիենան վախենում էր, որ վիրուսը, ընկնելով այլ մարդկանց ձեռքերում, կօգտագործվի որպես զենք, այդ իսկ պատճառով ցանկանում էր այն վերացնել, սակայն ուշանում է։