cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նմանակը (վիպակ)
Արձագանքներ և գրախոսություններ
Վիպակի կտրուկ բացասական գնահատականով հանդես եկավ 1840-ական թվականների հետադիմական և սլավոնաֆիլ քննադատությունը։ Լեոպոլդ Բրանտը իր փետրվարի 28-ին «Հյուսիսային մեղու»(«Северная пчела») թերթում տպագրված արձագանքում, անվանեց տվյալ ստեղծագործությունը բազմաբառ, գլխավոր հերոսի «անվերջ ձգձգված» և «մահացու հոգնեցնող» ձանձրալի արկածների շարադրանք։ Քննադատը նշում է ստեղծագործության խորության բացակայությունը, Գոլյադկինի բացարձակ ոչ ծիծաղելի վրիպումները, որոնք հեղինակը փորձում էր ներկայացնել որպես ծիծաղելի։ «Մոսկվիտյանին» ամսագրում տպագրվեց Ստեփան Շվիրյովի բացասական արձագանքը, որտեղ գրական քննադատը վրդովված էր վիպակի չափից դուրս նմանությամբ Գոգոլի ստեղծագործությունների հետ և համեմատեց «Նմանակին» «յուղոտ ճաշից հետո ձանձրալի սարսափի» հետ։ Չնայած դրան Շվիրյովը մատնանշում է Դոստոևսկու «դիտորդի տաղանդը» և «պատվախնդրության իշխանությունը մարդու նկատմամբ» մտքի առկայությունը։ Կոնստանտին Ակսակովը «1847 թվականի մոսկովյան գրական և գիտական հավաքածու»-ում(«Московский литературный и ученый сборник на 1847 год») անվանել է Դոստոևսկուն Գոգոլի վառ ընդօրինակող, որը անցել է ընդօրինակման և փոխառման միջև ընկած սահմանը։ Քննադատի կարծիքով, նման վիպակի հեղինակը չունի «պոետիկ տաղանդ»։ Ապոլոն Գրիգորևը տեսավ վիպակում «մանրոգի անձի» վերին աստիճանի պատկերում, որի համար նա դատապարտում էր 1840-ական թվականների «նատուրալ դպրոցի» հեղինակներին։ 1847 թվականի մարտին «Մոսկովյան քաղաքային թռուցիկ»(«Московский городской листок») թերթում անվանեց «Նմանակը» «ախտաբանական, թերապևտիկ, բայց ոչ մի գրամ գրականական» ստեղծագործություն, մատնանշելով հեղինակի չափից դուրս ներթափանցումը չինովնիկների կյանքի մեջ։ «Ժողովրդական լուսավորության նախարարության ամսագրում»(«Журнале Министерства народного просвещения») «Նմանակի» գործող անձանց զրույցները անվանվել են «անտանելի կրթված ընթերցեղների միջավայրի համար»։
Ի պատասխան բացասական արձագանքների Բելինսկին «Հայացք 1846 թվականի ռուս գրականությանը»(«Взгляд на русскую литературу 1846 года») հոդվածում նորից կրկնեց Դոստոևսկու ահռելի տաղանդի մասին միտքը, նրա նշանակալի գեղարվեստական վարպետությունը, «Նմանակի» «խելքի և իսկության անհունությունը»։ Հաջողության բացակայությունը հանրության մեջ քննադատը բացատրում է գրողի տաղանդը գրագետ տնօրինելու անկարողությունով։ Բելինսկու կարծիքով, հարկավոր էր կրճատել վիպակը մեկ երրորդը, դրանով նվազեցնելով «ֆանտաստիկ կոլորիտը»։ Վալերան Մայկովը «Հայրենական գրառումներ»(«Отечественные записки») ամսագրի «Ինչ ոչ բան ռուս գրականության մասին 1846 թվականին»(«Нечто о русской литературе в 1846 году») հոդվածում բարձր է գնահատել վիպակի սոցիալական և բարոյահոգեբանական պրոբլեմատիկան, որը պատկերում է «հոգու անատոմիան, մահացող բարեկարգ հասարակության մեջ մասնավոր հետաքրքրությունների անջատվածության գիտակցման պատճառով»։ Քննադատի կարծիքով, հենց այդ անջատվածությունով են պայմանավորված Գոլյադկինի վախերը և նրա սոցիալապես անպաշտպանվածության զգացումը։ Մայկովը դրական է գնահատել Դոստոևսկու մարդկային հոգիներ ներթափանցելու կարողությունը։
Գրականության ազդեցությունը վիպակի վրա
Ինչպես ուրիշ Դոստոևսկու վաղ ստեղծագործություններում, Նմանակում նկատելի է Նիկոլայ Գոգոլի ստեղծագործությունների ազդեցությունը, հատկապես նրա «Պետերբուրգյան վիպակների»(«Петербургские повести»): Դա արդեն նկատվում է առանձին գործող անձանց անուններում, այնպիսին ինչպիսին Պետրուշկա, կամ Կարոլինա Իվանովնա; թաքնված նշանակությամբ անունների ստեղծման մեջ. Գոլյադկինի ազգանունը առաջացել է «գոլ»(«голь»)բառից, որը նշանակում է աղքատություն, իշխանուհի Չեվչեխանովայի ազգանունը հատուկ արված է հեղինակի կողմից անբարեհունչ։
Ստեղծագործության սյուժեի վրա նշանակալի չափով ազդել է «Խենթի գրությունները»(«Записки сумасшедшего»), իսկ գլխավոր հերոսի բախման մտքի վրա իր նմանակի հետ՝ «Քիթը»(«Нос») վիպակը։ Վիպակի առանձին հատվածներում նույնպես նկատվում է Գոգոլի ուրիշ ստեղծագործություններ հետ կապը։ Այդպիսով, Գոլյադկինի և Պետրուշկայի երկխոսությունը հղում է կատարում դեպի «Նշանդրեք» («Женитьба»), իսկ Բերենդեեվի պարահանդեսը՝ «Մեռած հոգիներ» («Мёртвые души»): Վիպակի գլխավոր հերոսը իր պահվածքով և սովորություններով հիշեցնում է գոգոլյան չինովնիկներին։ Շրջապատող աշխարհի մասին գիտելիքները Յակով Պետրովիչը ստանում է Օսիպ Սենկովսկիյի «Ընթերցման համար գրադարան»(«Библиотека для чтения») և Ֆադեյ Բուլգարինի «Հյուսիսայի մեղու»(«Северная пчела») ամսագրերից։ Ընդ որում Դոստոևսկին, հետևելով Գոգոլին, միաժամանակ պատկերում է իր հերոսի հոգեկան աշխարհը և անում է երգիծական հարձակումներ դեպի Սենկովսկին և Բուլգարինը։ Ի տարբերություն Գոգոլի ստեղծագործությունների, Դոստոևսկու վիպակի իրադարձությունները ավելի դինամիկ են, իսկ գործողությունները, ընդհանուր առմամբ, ուղղված են դեպի ողբերգական-ֆանտաստիկ պլան, միաժամանակ տեղի ունենալով ինչպես իրական Պետերբուրգում, այնպես էլ գլխավոր հերոսի գրգռված երևակայության մեջ։
Չինովնիկների աշխարհում մարդու դիմազրկման և երկվության մոտիվները վիպակում կարող էին ներշնչված լինեն Դոստոևսկուն Էրնեստ Գոֆմանի «Սատանայի էլիկսիրները»(«Эликсиры сатаны») վեպի և Էդգար Պոյի «Վիլյամ Վիլսոն» պատմվածքի կողմից։ Երկվության թեմայի վրա ռուս գրողների շարքից աշխատել են Անտոնիյ Պոգորելսկին իր 1828 թվականի «Նմանակը, կամ Իմ երեկոները Մալորոսիայում»(«Двойник, или Мои вечера в Малороссии») հավաքածուում, և Ալեկսանդր Վելտմանը իր 1838 թվականի «Սիրտը և միտքը»(«Сердце и думка») վեպում։
«Քուրջ մարդու» ողբերգական համադրությունը «Նմանակում», որը վերաբերում է ծեծված և նվաստացած մարդու ճակատագրին, հայտնված Դոստոևսկու մոտ դեռ «Խեղճ մարդկանց» մեջ, Ֆրիդլենդերի կարծիքով, կարող էր հայտնվել Իվան Լաժեչնիկովի «Սառցե տուն»(«Ледяной дом») վեպից, որտեղ այդպես էր անվանված գործող անձանցից մեկը։ Դոստոևսկին բարձր էր գնահատում այդ վեպը, ինչպես նաև նրա հեղինակին։
Երկվություն
Բացի ռուսական և արտասահմանյան հեղինաների ազդեցությունը, երկվության մոտիվի մշակման պատճառ կարող էին հանդիսանալ նաև Դոստոևսկու սեփական ապրումները, որոնք նա զգում էր մանկությունից. լսողական հալյուցինացիաներ, վախեր, տեսիլքներ։
Ուլտրազավր
Ուլտրազավր, Զավրոպոդների խմբի բուսակեր դինոզավրերի վիճելի ցեղատեսակ, որի քարացած ոսկրային մնացորդները հայտնաբերվել են այժմյան Կորեայի տարածքից։ Գտածո մնացորդների սակավության պատճառով (գտնվել են միայն ուսային հատվածի ոսկորները) դինոզավրի ստույգ երկարությունը չի պարզվել։
Նմանակը (վիպակ)
Երկվություն
Հետագայում նմանակները հայտնվում են Դոստոևսկու տարբեր ստեղծագործություններում, սկսած «Գրություններ ընդհատակից»(«Записки из подполья») և վերջացրած «Կարամազով եղբայրներով»(«Братья Карамазовы»):
Ուլտրազավր
Կարգաբանությունը
Այս տեսակի նկարագրության պատմության մեջ գոյություն ունեն երկու տարբեր անվանումներ, այդ իսկ պատճառով կարգաբանական հարցերը խիստ խառն են և ապացույցների ու պարզաբանումների կարիք ունեն։ Պալեինթոլոգիայի պատմության մեջ կան երկու նույնատիպ ցեղային անվանումներ՝ Ultrasaurus Kim, 1983 (նախավերջին տառ U), և Ultrasauros Olshevsky տաքսոնը, 1991 (նախավերջին տառ O), որը հիմա համարվում է Supersaurus Jensen ցեղատեսակի հոմանիշը, 1985։
Սկզբնական շրջանում ամերիկացի պալեօնթոլոգ James A. Jensenը 1970-ական թվականներին ԱՄՆ-ում գտավ թաղված ոսկորներ (սուպերզավրի մնացորդների հետ), որոնք ցանկացավ նկարագրել Ultrasaurus macintoshi անվան տակ, ինչի մասին պատմել է իր կոլեգաներին (այդ տերմինը բազմիցս օգտագործվել է գիտական ձեռնարկներում), բայց ավելի ուշ հետազոտողը գտնում է, որ բնութագիր կազմելու համար պետք են այլ լրացուցիչ տեղեկություններ, հետևաբար նաև նոր մնացորդներ։
Նմանակը (վիպակ)
Ազդեցություն և ադապտացիաներ
Վիպակի մոտիվները զարգացան մոդերնիզմի գրականության մեջ՝ Անդրեյ Բելիյ «Պատմվածք № 2»(«Рассказ № 2»), Վ. Նաբոկով «Լրտես»(«Соглядатай»): Երկվության մասին հանրահայտ «Դոկտոր Ջեկիլի և պարոն Հայդի տարօրինակ պատմություն»(«Странная история доктора Джекила и мистера Хайда») վիպակի հեղինակը բացահայտ հիանում էի Դոստոևսկով և ընդօրինակում էր նրան ։ Բերնարդո Բերտոլուչին օգտագործել է «Նմանակի» առանձին մոտիվները 1968 թվականի «Խաղընկեր»(«Партнёр») ֆիլմում։ Դոստոևսկու վիպակի ազդեցությունը խոստովանում է նաև Սկոտ Կոզարը, որը հանդիսսանում է «Մեքենավար»(«Машинист») ֆիլմի սցենարիստը։
1964 թվականին էկրան բարձրացավ հարավսլավական «Թշնամի»(«Враг») ֆիլմը, ռեժիսոր Ժիվոին Պավլովիչ, «Նմանակ» վիպակի մոտիվներով ։
Ուլտրազավր
Կարգաբանությունը
Հետագայում Հարավային Կորեայում գտան մի ոչ այնքան հասկանալի ոսկոր (ուսային շրջանի ոսկորը ընդունել էին, որպես կոնքոսկր, դրանքվ իսկ մեծացնելով դինոզավրի չափերը) և Haang Mook Kim-ը նկարագրեց այն որպես Ultrasaurus tabriensis Kim-ի նոր ցեղատեսակ, 1983 (նույն Sauropoda դիպլոդոկներից)։ Գրեթե միաժամանակ նկարագրվել է Supersaurus vivianae Jensen ցեղատեսակը, 1985 և Ultrasaurus macintoshi Jensen, 1985։ Պալեօնթոլոգ Olshevsky-ն նկատել էր, միևնույն ցեղային անվան տակ ընկալվում են երկու տարբեր դինոզավրեր և 1991 թվականին Ultrasauros-ին տվեց «ամերիկացու» անվանում, փոխելով մեկ տառ, որպեսզի տարբերվի «կորեացուց»։ Ավելի ուշ պարզ դարձավ, որ ԱՄՆ-ում հայտնաբերված ոսկորն իրականում պատկանում է սուպերզավրի։
Նմանակը (վիպակ)
Ազդեցություն և ադապտացիաներ
ԽՍՀՄ-ում վիպակը էկրանավորվել է միայն հեռուստաբեմադրության տեսքով։ Դրանից հետո Ռուսաստանի ռադիոն պատրաստեց աուդիոգիրք, որտեղ վիպակի խիստ կրճատված տեքստը կարդում է Սերգեյ Գարմաշը։ 1997 թվականին ռեժիսոր Ռոման Պոլանսկին սկսեց վիպակի էկրանավորումը, բայց ծրագիրը ստիպված դադարեցին, քանի որ նկարահանման հրապարակը լքեց գլխավոր հերոսի դերակատարը՝ Ջոն Տրավոլտան ։
Ուլտրազավր
Կենդանաբանական միջազգային կոդեքսի կարծիքը
Կենդանաբանական նոմենկլատուրայի Միջազգային կոդեքսի համաձայն, այսինքն, խիստ գիտական ձևով, UltrasaurUs անունը nomen nudum է (այսինքն, չկան կոնկրետ բնութագրական հատկանիշներ, ինչի պատճառով շատ հնարավոր է, որ մոտ ապագայում այն միացվի մոտ ցեղատեսակներից մեկի, դառնալով նրա հոմանիշը)։
Նմանակը (վիպակ)
Ազդեցություն և ադապտացիաներ
2013 ովականի սեպտեմբերի 7-ին միջազգային վարձույթ դուրս եկավ Ռիչարդ Այոադի «Նմանակ» ֆիլմը, նկարահանված վիպակի մոտիվներով:Գլխավոր դերը կատարեց Ջեսսի Այզենբերգը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոստոևսկու վեպեր Կատեգորիա:Ռուսերեն գրքեր Կատեգորիա:Ռուսական գրականություն Կատեգորիա:Էկրանավորված ռուսական վեպեր
Արարատ (թերթ)
2001 թվականի հունիսից շարունակում է լույս տեսնել որպես շաբաթաթերթ։ Արտոնատերեր՝ Գրիգոր Հաճընլյան, 1992-ից՝ «Մասիս» հրատարակչական ընկերություն։ Պատասխանատու տնօրեններ՝ Օննիկ Ճամպուլյան, 1992-95-ին՝ Ժիրայր Նայիրի (Թոսունյան) և 1995-ից՝ Հրանա Գանգրունի (Աբիսալոմ Գրըշըքյան)։ Խմբագիրներ՝ Արմենակ Էլոյան, Արսեն Կիտուր, Միհրան Սեֆերյան, Արմեն Դարիպ, Վահան Տոնապետյան, Հովսեփ Ճիռյան, Ասատուր Էլճանյան, Հրանա Գանգրունի, Ժիրայր Նայիրի, Ահարոն Շխրտմյան, Ավետիս Փոշողլյան։
Նյութեր
Տպագրում է նյութեր Հնչակյան կուսակցության պատմության և արդի գործունեության վերաբերյալ անդրադառնում արևմտահայության պատմական ճակատագրի հարցերին։ Լուսաբանում է հայկական, լիբանանյան և միջազգային քաղաքական, տնտեսական, մշակութային, գիտական և մարզական անցուդարձը։ Նոր տարվա առիթով հրատարակում է բացառիկ համարներ։ Հատուկ համարներ հրատարակել է նաև Եղեռնի 50-ամյակի և արաբերենով՝ 80-ամյակի առիթով։ Տարբեր ժամանակներում լույս է ընծայել «Արարատ շաբաթօրյակ» (1949-54, խմբագիր՝ Հակոբ Պարսումյան), «Արարատ գրական» (1956-65, խմբագիր՝ Հակոբ Նորաշխարհյան), «Արարաա մարզական» (1956-58, խմբագիր՝ Գևորգ Տարոնի. վերահրատարակվել է 1992-ին, խմբագիրներ՝ Գրիգոր Քյոշկերյան, Կարո Գոճավագյան, Ավետիս Փոշողլյան) և «Արարատ երիտասարդական» (1985-92, խմբագիրներ՝ Եղիկ Ճերեճյան, Ավետիս Փոշողլյան) հավելվածները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական մարզական դպրոցներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն
1217
Մահեր
Կատեգորիա:1217 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1218
Մահեր
Կատեգորիա:1218 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Մոխրոտիկ տղամարդ
«Նոքդաուն» (Cinderella Man, «Մոխրոտիկ-տղամարդ», կա նաև «մականունով Մոխրոտիկ» տարբերակը), ռեժիսոր Ռոն Հովարդի նկարչական ֆիլմը, որ հրապարակվել է 2005 թվականին։ Ֆիլմի հիմքը կազմում է բռնցքամարտիկ Ջեյմս Բրեդդոկի կյանքի պատմությունը։
Սյուժե
Բռնցքամարտիկ Ջեյմս Բրեդդոկի հրաշալի կարիերան կարծես մոտենում է իր ավարտին։ Մի շարք վնասվածքների պատճառով նա այլևս չի կարողանում մենամարտել։ Ստանալով ծանր վնասվածքներ՝ նա ստիպված է լինում մեկ ուրիշ աշխատանք գտնել՝ իր ընտանիքին կերակրելու համար։ Բայց մի անգամ նրան առաջարկում են ոչ մեծ գումարով մենամարտել, բայց մարտը կանգնեցվում է, քանի որ երկու բռնցքամարտիկներն էլ ուժասպառ էին եղել, իսկ Բրեդդոկը ջարդել էր ձեռքը։ Բրեդդոկին որակազրկում են և խոստանում այլևս մենամարտի չթողնել։ Բայց ճակատագիրը նրան տվեց երկրորդ հնարավորությունը։ Վերջին րոպեին նա փոխարինում է ուրիշ բռնցքամարտիկի և մենամարտում աշխարհի չեմպիոնի կոչման համար։ Բրեդդոկը հաղթում է երրորդ փուլում, որը դառնում է սենսացիա։ Նա դրանից հետո հաղթում է մի քանի խաղեր նույնպես, և արդեն 1935 թվականի հունիսի 13֊ին նա ստիպված է լինում մենամարտել աշխարհի չեմպիոն՝ Մաքս Բերի հետ։ Բերը չորս տարի երիտասարդ է և ավելի բարձրահասակ։ Բերը իր մենամարտերում երկու մրցակից է սպանել։
Նրա կինը փորձում է նրան համոզել ետ կանգնել մարտից, սակայն Բրեդդոկը պատրաստվում է մրցել։ Մամուլը գրում է մոխրոտիկ բռնցքամարտիկի մասին, ով կարծես անվճար ճաշի բաժանման երթում հանկարծակի մենամարտի է բռնվել աշխարհի չեմպիոնի հետ։ Բրեդդոկը դառնում է բոլոր խեղճերի և անհույսների սիմվոլը։ Իր հաղթանակի համար աղոթում են Նյու Ջերսիի սովորական բնակիչներն։ Դաժան մենամարտի 15֊րդ փուլում Բրեդոկին հաջողվում է ճեղքել դիմադրությունը և հաղթել միավորներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր Կատեգորիա:Imagine Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռոն Հովարդի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սպորտային ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին
1220
Մահեր
Կատեգորիա:1220 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Լուկաս Կանդիդո
Լուկաս Կանդիդո Սիլվա (Lucas Cândido Silva, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի հենակետային կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Լուկասը «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի սան է։ 2013 թվականի հուլիսի 7-ին «Կրիսիումա» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում ։ Նույն թվականի ամռանը Լուկասը դարձել է Լիբերտադորեսի գավաթի դափնեկիր, թեև խաղադաշտում ոչ մի րոպե չի անցկացրել։ Հոկտեմբերի 20-ին «Ֆլամենգո» ակումբի դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի կազմում ։ Առաջին մրցաշրջանում Լուկասը թիմին օգնել է հաղթել Մինեյրոյի Լիգայում, իսկ մեկ տարի անց նվաճել Բրազիլիայի գավաթը։ 2015 թվականին Լուկասը դարձել է Հարավային Ամերիկայի Ռեկոպայի գավաթակիր և արծաթե մրցանակակիր։
Միջազգային կարիերա
2013 թվականին Լուկասը Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Արգենտինայում կայացած Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա խաղացել է Ուրուգվայի, Վենեսուելայի և Պերուի հավաքականների դեմ ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Ատլետիկո Մինեյրո»
Կորածը (ֆիլմ, 2014)
«Կորածը» (նաև «Կորած աղջիկը», Gone Girl), Ջիլլիան Ֆլիննի համանուն վեպի հիման վրա ռեժիսոր Դեյվիդ Ֆինչերի նկարահանած դետեկտիվ թրիլլեր, որի գլխավոր դերակատարներն են Բեն Աֆլեքը և Ռոզամունդ Փայկը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ԱՄՆ-ում ։
Սյուժե
Ամուսնության հինգերորդ տարելիցի օրը Նիք Դանը, վերադառնալով տուն, հայտնաբերում է, որ իր կինը՝ Էմի Դանը, անհետացել է։ Կնոջ անհետացումը գրավում է հանրության ուշադրությունը, քանի որ նրա ծնողները հայտնի էին իրենց գրած «Սուպեր Էմի» մանկական գրքերի շարքով։ Հետագայում կասկածներ են առաջանում, որ հենց Նիքն է սպանել իր կնոջը։
Նիքն ու Էմին ապրում էին Նյու Յորքում, սակայն ռեցեսիայի պատճառով կորցնում են աշխատանքը և ստիպված են լինում տեղափոխվել Միսսուրի։ Դետեկտիվ Ռոնդա Բոնին գտնում է փաստեր ընտանիքի ֆինանսական խնդիրների, տնային վեճերի մասին, ինչպես նաև գտնում է վատ բեմականացված վեճի հետքեր և պարզում է, որ Էմին ցանկանում էր գնել ատրճանակ, քանի որ վախենում էր իր ամուսնուց։ Բոլորն էլ ավելի են ցնցվում, երբ իմանում են, որ Էմին հղի է եղել։
Նիքը վարձում է հայտնի փաստաբան Թաններ Բոլտին։ Բացի այդ՝ Նիքը ծանոթանում է Էմիի նախկին ընկերների՝ Էմիին բռնաբարելու մեջ մեղադրված Թոմմի Օհարայի և հարուստ Դեզի Քոլինգսի հետ, որին դատարանը արգելել էր մոտենալ Էմիին։
Նիքը կարողանում է համոզել իր քրոջը՝ Մարգոյին, որ նա մեղավոր չէ, և նրանք փորձում են պարզել, թե ինչ է եղել իրականում Էմիի հետ։
Ֆիլմի ստեղծում
2013 թվականի հունվարի 22-ին հայտարարվեց, որ ֆիլմի ռեժիսորը լինելու է Դեյվիդ Ֆինչերը ։ 2013 թվականի հուլիսի 11-ին պարզ դարձավ, որ տարվում են բանակցություններ Բեն Աֆլեքի հետ, որպեսզի նա կատարի ֆիլմի գլխավոր դերը ։ Էմի Դանի դերի համար դիտարկվել են Շարլիզ Թերոնը, Նատալի Փորտմանը, Էմիլի Բլանտը, Էբբի Կորնիշը և Օլիվիա Ուայլդը ։ Հուլիսի 25-ին Ռոզամունդ Փայկը ստացավ ֆիլմի գլխավոր դերը ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 5-ին պաշտոնապես հայտարարվեց, որ դերասանական կազմին են միանում Թայլեր Փերրին, Նիլ Պատրիկ Հարիսը, Քիմ Դիքենսը, Պատրիկ Ֆյուժիտը և Քերրի Քունը ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 16-ին հայտարարվեց, որ Էմիլի Ռատակովսկին խաղալու է Էնդիի դերը ։
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2013 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Քեյպ Ջիրարդոյում (Միսսուրի) և տևել են հինգ շաբաթ։ Ֆիլմի որոշ դրվագներ նկարահանվել են Լոս Անջելեսում ։
2014 թվականի հունվարի 21-ին Տրենտ Ռեզնորը Թվիթթերի միջոցով հայտարարեց, որ նա և Ատտիկուս Ռոսը գրելու են ֆիլմի երաժշտությունը ։
Արձագանքներ
Ֆիլմը բավական բարձր է գնահատվել կինոքննադատների կողմից։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ստացել է 278 մեկնաբանությունների հիման վրա 89 % վարկանիշ՝ միջին 8 բալով ։ Metacritic կայքում ֆիլմը ստացել է 49 կինոքննադատների եզրակացության վրա հիմված 79 բալ 100 հնարավորից ։
Vulture-ի քննադատները բարձր են դասել ռեժիսորական աշխատանքը, սցենարը, վիզուալ կերպարները և դերասանների խաղը ։ The Economist-ը գրել է. «Հնարավոր է, որ ֆիլմն անթերի չէ, սակայն այն կատարյալ էկրանավորում է» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Դեյվիդ Ֆինչերի ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
1221
Մահեր
Կատեգորիա:1221 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Վերդի Վերխաչյան
Վերդի Առաքելի Խաչատրյան, հայ բանաստեղծ, մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։ Անվան առաջին վանկի և ազգանվան առաջին ու վերջին վանկերի մեկտեղումից կազմել է Վերխաչյան գրական անունը։
Կենսագրություն
Վերդի Խաչատրյանը ծնվել է 1915 թվականի մայիսի 15-ին, Բադարա (Ասկերանի շրջան) գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Վ. Ի. Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Ուսանելու տարիներին միաժամանակ գրական աշխատող է եղել Ադրբեջանի ռադիոկոմիտեի խմբագրությունում։ 1939-1942 թվականներին ուսուցչություն է արել հայրենի Բադարա գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1942-1956 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1946-1956 թվականներին եղել է Բադարայի դպրոցի դասատու և ուսմասվար, 1956-1957 թվականներին՝ Նախիջևանիկ գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, 1957-1959 թվականներին՝ Խնձրիստանի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, 1959-1962 թվականներին՝ Բադարայի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, 1962 թվականից՝ Բադարայի դպրոցի ուսուցիչ։ Վերխաչյանի առաջին բանաստեղծությունը («Երգ կառուցման») տպագրվել է 1934 թվականին, «Խորհրդային Ղարաբաղ» թերթում ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշաններով։
Արսեն Զախարյան
Արսեն Նորայրի Զախարյան (Арсен Норайрович Захарян, ), հայկական ծագումով ռուսաստանցի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադ» ակումբի և Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
Վաղ տարիներ
Արսենը ծնվել է Սամարայում 2003 թվականի մայիսի 26-ին, ուր նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Մարտակերտից Արցախյան ազատամարտի սկսվելու պատճառով։ Ֆուտբոլիստի հայրը ՝ Նորայրը, աշխատել է շինարարության ոլորտում։ Ավագ եղբայր Դավիթ (ծնված 1997 թվականին), նախկինում պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, վնասվածքի պատճառով ավարտել է կարիերան։ 2013 թվականին ծնված կրտսեր եղբոր անունը Արթուր է ։ Արսենը վեց տարեկանից հաճախել է «Կռիլյա Սովետով» ակումբի ակադեմիան։ 14 տարեկանում Զախարյանը փորձաշրջան է անցել Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ակումբում, սակայն չի կարողացել հայտնվել թիմում։ Սամարա վերադառնալուց հետո տեղափոխվել է Յուրի Կոնոպլյովի անվան ակադեմիա, որտեղ մինչ այդ տեղափոխվել էր նաև նրա առաջին մարզիչ Վլադիմիր Կորոլյովը ։ 2017 թվականի ապրիլին Արսենը Ակադեմիայի կազմում մասնակցել է Ռուսաստանի պատանեկան առաջնությանը։ Ֆուտբոլիստը հաջող մրցաշար է անցկացրել և իր վրա հրավիրել մոսկովյան բոլոր ուժեղագույն ակումբների ուշադրությունը։ Դրա արդյունքում Զախարյանն առաջարկ է ստացել մոսկովյան «Դինամո» ակումբից և համալրել է դրա շարքերը ։
Ակումբային կարիերա
2020 թվականի փետրվարին 16 տարեկանում Զախարյանը նշել է նորամուտը «Դինամո» ակումբի երիտասարդական թիմում ։ Նա մասնակցել է 3 հանդիպման և դարձել 2 գոլի հեղինակ ։ 2020/2021 մրցաշրջանը նա սկսել է «Դինամո-2» ակումբում և 15 հանդիպումներում դարձել է 8 գոլի և 5 արդյունավետ փոխանցման հեղինակ ։ Հոկտեմբերին հայտնվել է աշխարհի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստների 60-յակում՝ ըստ The Guardian-ի ։
2022 թվականի մարտին ընդգրկվել է աշխարհի 18 տարեկանից ոչ բարձր ամենաթանկ ֆուտբոլիստների տասնյակում ։
«Ռեալ Սոսիեդադ»
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին 6 տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադ» ակումբի հետ ։ Նոր ակումբում հանդես կգա 12 համարի մարզաշապիկով։
Կարիերա հավաքականում
2021 թվականին մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական հավաքականների առաջնությանը Ռուսաստանի հավաքականի կազմում։ Մրցաշարի առաջին խաղում գոլի հեղինակ է դարձել Իսլանդիայի դեմ՝ դառնալով Եվրոպայի երիտասարդական Եվրոյի եզրափակիչ մրցաշարերի ամենաերիտասարդ գոլի հեղինակը ։
Ընդգրկվել է ֆուտբոլի Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնության Ռուսաստանի հավաքականի ընդլայնված կազմում, սակայն բակտերիալ անգինայի պատճառով վերջնական հայտացուցակում չի ընդգրկվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայկական ծագմամբ ռուսներ Կատեգորիա:Ռեալ Սոսիեդադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ
Կոնստանտին Բրոմբերգ
Կոնստանտին Լեոնիդովիչ Բրոմբերգ (Константи́н Леони́дович Бро́мберг, ), խորհրդային կինոռեժիսոր, մանկական և երաժշտական ֆիլմերի հեղինակ, Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1996), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1982) ։
Կենսագրություն
Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր Կոնստանտին Լեոնիդովիչ Բրոմբերգը ծնվել է 1939 թվականին Խարկովում։ 1958-1959 թվականներին աշխատել է «Նովոստի» մամուլի գործակալության թղթակից և Վորկուտայի հեռուստաստուդիայի ռեժիսոր։ 1965 թվականին Կոնստանտին Բրոմբերգն ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի սցենարի ֆակուլտետը, որտեղ սովորել է Իոսիֆ Մանևիչի արվեստանոցում։ Այնուհետև աշխատել է որպես հեռուստատեսային ռեժիսոր ։
Կոնստանտին Բրոմբերգը ստեղծել է Եվգենի Մռավինսկու, Հերբերտ ֆոն Կարայանի, Իվան Անդրոնիկովի մասին ֆիլմերի շարքեր։
1980-ական թվականներին համագործակցել է CNN-ի հետ։ Այնուհետև բնակվել է Դետրոյթում (Միացյալ Նահանգներ) և այլևս կինեմատոգրաֆով չի զբաղվել ։
Մահացել է 2020 թվականի հունվարի 10-ին, Դետրոյթում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ
Վաղինակ Մանդակունի
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծագործել է հաստոցային գրաֆիկայի, գրքի ձևավորման, նկարազարդման, պլակատի բնագավառներում ։
Ստեղծագործական ուղի
Նկարազարդել և ձևավորել է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1929 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1990 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 21 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Զարթոնք (թերթ, Բեյրութ)
«Զարթոնք» («Զարթօնք»), լիբանանահայ ազգային-քաղաքական, հասարակական և գրական օրաթերթ։ Ռամկավար ազատական կուսակցության պաշտոնաթերթ։ Լույս է տեսնում 1937 թվականից (որոշ ընդհատումներով)՝ Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութում։ Հիմնադիրներ՝ Միհրան Տամատյան և Հովսեփ Սեքսենյան։ Արտոնատեր և առաջին պատասխանատու տնօրեն՝ Բարունակ Թովմասյան։
Ստեղծման օրից մինչ օրս թերթի խմբագիրներն են եղել Վահան Թեքեյանը, Լևոն Թյությունջյանը, Հովհաննես Պողոսյանը, Երվանդ Քեշիշյանը, Հակոբ Դավիթյանը, Միքայել Նաթանյանը, Գրիգոր Պեքերեճյանը, Համբարձում Գումրույանը, Տ․ Դավիթյանը, Գերսամ Ահարոնյանը, Հակոբ Ավետիքյանը, Պարույր Աղպաշյանը, Սևակ Հակոբյանը։ Ռամկավար ազատական կուսակցության օրգանն է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին լուսաբանել է խորհրդային, ինչպես նաև դաշնակից բանակների ռազմական, գործողությունները, քննադատել Ֆաշիստական Գերմանիային։ Ետպատերազմյան տարիներին ջատագովել է հայրենադարձությունը, օժանդակել Հայաստան-Սփյուռք կապերի ամրապնդմանը, էջեր տրամադրել գիտության, մշակույթի, կրթության և այլ բնագավառներում հայրենիքի բարգավաճումը պատկերող նյութերին, տպագրել հայ և այլ խորհրդային հեղինակների ստեղծագործություններն ու հոդվածները։ Ուշադրության կենտրոնում է պահել միջազգային, քաղաքացիական և սփյուռքահայության ազգային կյանքը։ «Զարթոնք» թերթի գլխագիրը ակտիվորեն միջամտել է ազգապահպանման, եկեղեցական, դպրոցական, մշակութային, երիտասարդական հարցերին, լուսաբանել է ՀԲԸՄ-ի գործունեությունը։ Ունի կանանց, մանկապատանեկան, մարզական ու գրական բաժիններ։ Նոր տարվա և կուսակցական հոբելյանների առիթով լույս է ընծայում բացառիկ համարներ։
Առանձին հրատարակությամբ լույս է ընծայել «Զարթոնք սփոր» (1955-1957 թվականներին, խմբագիր՝ Վ․ Պետիկյան) և «Էլ յաքզա» («Զարթոնք», արաբական, 1957 թվական) թերթերը, «Զարթոնք Բացառիկ» (1962 թվական), «Հուշամատյան մեծ եղեռնի» (1965 թվական) ստվարածավալ հատորները։
2015 թվականից պատասխանատու տնօրենն է Սևակ Հակոբյանը։ Պարզաբանում է ՌԱԿ ծրագիրն ու տեսակետները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիբանանի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ
Զարթոնք (այլ կիրառումներ)
Զարթոնք, կարող է վերաբերել՝
Վարազ
Վարազ, վայրի խոզ, խոզերի ընտանիքի երկսմբակավոր կաթնասուն կենդանի։
Նկարագիր
Մարմնի երկարությունը մինչև 2 մ է, մնդավի բարձրությունը՝ 1,2 մ քաշը՝ 300 կգ։ Ստորին և վերին ծնոտի ժանիքները (հատկապես արուների) խոշոր են՝ թեքված դեպի կողքերը և վեր։ Մարմինը պատված է կոպիտ քիստամազերով։ Հասուն վարազի գունավորումը գորշ է, ձագերինը՝ երկայնաձիգ բաց գույնի շերտերով։ Տարածված է Հյուսիսային Աֆրիկայում, Եվրոպայում և Ասիայում։ Գերադասում է ապրել անտառներում և ջրամերձ եղեգնուտներում։ Ամենակեր է, սնվում է կոճղարմատներով, պալարներով, խոտաբույսերով, պտուղներով, միջատներով, մանր կրծողներով և այլն։ Հանդիպում է ոչ մեծ խմբերով։ Ակտիվ է գիշերը։ Էգը ծնում է 3-10 ձագ։ Որսի օբյեկտ է։ Վարազից են առաջացել ընտանի խոզերը։
Մակերես
Վայրի խոզեր հայտնաբերվել են անցողիկ ու սաղարթավոր անտառներում Կենտրոնական Եվրոպայում (Ատլանտիկայից մինչև Ուրալ) Միջերկրական տափաստանային շան Ասիայի հյուսիս-արևելքում, Ասիայում արևելքից մինչև Ամուր և Հիմալայներ, այդ սահմաններում նրան փոխարինում են ազգակից տեսակները։
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Խոզեր
Էդգար Մանաս
Էդգար Մանաս, հայազգի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, երաժշտագետ։
Կենսագրություն
Էդգար Մանասը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում Օսմանյան Կայսրության Պետական պարտքի կառավարչության թարգմանիչ Ալեքսանդր Մանասի ընտանիքում։ 13 տարեկան հասակում հաճախել է Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարան ։ Վենետիկում երաժշտության դասեր է առել պրոֆեսոր Տրիվելինիից։ 1894 թվականին դպրոցն ավարտելով՝ վերադարձել է Կոստանդնուպոլիս։ Երաժշտական կրթություն ստանալու նպատակով կրկին մեկնել է Իտալիա, հաստատվել Պադովայում, աշխատել կոմպոզիտոր Լուիջի Բոտացոյի հետ։
1905 թվականից Կ. Պոլսում ղեկավարել է «Գաղիա» երգչախումբը, հանդես եկել համերգներով՝ արժանանալով ֆրանսիական կառավարության «Ակադեմիայի պսակավոր» տիտղոսին։ Եղել է նաև «Քնար», «Արվեստասեր» միությունների երգչախմբերի, նվագախմբերի ղեկավարը։ 1923 թվականից դասավանդել է Կ. Պոլսի կոնսերվատորիայում (սաներից են Ա. Պարթևյանը, Գ. Ղազարոսյանը)։ Գրել է լարային կվարտետ, «Սիմֆոնիկ ալեգրո», «Արևելյան ռապսոդիա», բազմաձայն պատարագ և այլն։ 1927 թվականին Փարիզում հրատարակվել է Մանասի «Իշխանաց կղզիներ» դաշնամուրային սյուիտների ժողովածուն ։
Ստեղծագործություններ
Հոգևոր ստեղծագործություններ
Աշխարհիկ-խմբերգական
Տատյանա Միքայելյան
Տատյանա Գրիգորևնա Միքայելյան (1955 դեկտեմբերի 7, Նովո-Տրոյիցկ, Ալմենտևսկի շրջան, Թաթարական ԻԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավոր, ազգությամբ ռուս ։
Էդգար Մանաս
Ստեղծագործություններ
Դաշնամուրային
Տատյանա Միքայելյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Թաթարական ԻԽՍՀ-ում ։ 1976 թվականին ամուսնացել է և տեղափոխվել Գյումրի։
Կրթություն
Տատյանա Միքայելյանը 1974 թվականին ավարտել է Կազանի թիվ 40 արհեստագործական ուսումնարանը, 1985 թվականին՝ Մ.Գ.Թումանյանի անվան գյուղատնտեսական սովխոզի տեխնիկումը ։
Կուսակցական գործունեություն
Տատյանա Միքայելյանը հանդիսանում է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ ։
Քաղաքական գործունեություն
Համաձայն մամուլի հրապարակումների՝ Տատյանա Միքայելյանը հանդիսանում է Հայաստանի Ազգային ժողովի պասիվ պատգամավորներից ։
2012 թվականին «Արմլուր․ամ» կայքին տված հարցազրույցի ժամանակ Տատյանա Միքայելյանը հայտարարել է, որ ինքը քաղաքական հարցերի չի ցանկանում պատասխանել, կողմ է արտահայտվել Հայաստանի անդամակցությանը Եվրասիական տնտեսական միությանը ՝ ասելով, որ այն Հայաստանին կտա «զարգացում բոլոր ուղղություններով» ։ Լրագրողի այն հարցին, թե որպես պատգամավոր ինչ աշխատանք է կատարել, Տատյանա Միքայելյանը պատասխանել է, որ դիմել է կրթության և գիտության նախարարին, մշակույթի նախարարին, երկու անգամ արդեն եղել է Մոսկվայում ։
Ընտանիք
Տատյանա Միքայելյանը, ամուսնանալով, 1976 թվականին Կազան քաղաքից տեղափոխվել է Գյումրի։ Ունի երկու զավակ՝ տղա և աղջիկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսները Հայաստանում Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԲՀԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
1222
Մահեր
Կատեգորիա:1222 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1223
Մահեր
Կատեգորիա:1223 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Չիպիոնայի փարոս
Նկարագրություն
Փարոսի բարձրությունը 62.5 մ է, ջահերը տեղադրված են ծովի մակարդակից 68.9 մ բարձրության վրա։ Պարզ եղանակին գիշերները Չիպիոնայի փարոսը տեսանելի է 25 ծովային մղոն (46.3 կմ) հեռավորությունից ինչպես հորիզոնական, այնպես էլ ուղղահայաց դիրքով. այդ պատճառով էլ փարոսը կիրառվում է ոչ միայն ծովային տրասպորտային միջոցների, այլև օդային միջոցների կողմնորոշման նպատակով ։ Չիպինայի փարոսը նախագծել է ճարտարապետ Խայմե Ֆոնտը, ով Բարսելոնայից է եղել։ Փարոսն ունի գլանի տեսք, որ վերևում փոքր-ինչ նեղանում է` հիշեցնելով հին հռոմեական դասական սյուները։ Փարոսը կառուցված է խեցային կրաքարից (քարացած խեցիները լավ տեսանելի են փարոսի մակերևույթին)։ Փարոսի հիմքը քառահարկ է, կողքին կառուցողի երկհարկանի տունն է ։ Ջահի հատվածի տակ կա դիտահարթակ, ուր տանում են ժապավենաձև սանդուղքի քարե 344 աստիճանները ։ 1998 թվականից փարոս կարելի է բարձրանալ ամռանը շաբաթվա հինգ օրերին, իսկ տարվա մնացած եղանակներին` հազվադեպ ։
Փարոսի ջահը մեկ լիարժեք պտույտ է կատարում երեսուն վայրկյանում` երեք բացվածքներով արձակելով 0.3 վայրկյան տևողությամբ ազդանշան ։ Բացվածքները տեղադրված են միմյանցից 120° անկյան տակ այնպես, որ փարոսի լուսային բնութագիրը կազմում է Fl W 10s (ամեն 10 վայրկյանից հետո մեկ սպիտակ լուսարձակում) ։ Փարոսի ոսպնյակը պտտվում է հերմետիկ անոթում, որ լցված է սնդիկով, ինչի հետևանքով գրեթե բացակայում է շփման ուժը, և այդպիսի թեթև մեխանիզմի պարագայում առանցքակալի անհրաժեշտություն չի առաջանում ։
Պատմություն
Այս տեղում առաջին անգամ փարոս է կառուցվել դեռևս Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում` մ. թ. ա. 140 թվականին քաղաքական գործիչ, զորավար Քվինտոս Սերվիլիա Ցեպիոնի հրամանով, ով այդպիսով փորձել է լուծել հաճախակի նավաբեկությունների խնդիրը Գվադալկիվիր գետի գետաբերանում, Պիեդրա Սալմեդինի առափնյա ծանծաղուտում ։ Փարոսն անվանակոչվել է Ցեպիոնի փարոս. հենց այս անվանումից էլ իր անունն է ստացել բնակավայրը` Չեպիոնա։ Հին հույն պատմագիր և աշխարհագրագետ Ստրաբոնը հիշատակել է այս փարոսի մասին` այն համեմատելով լեգենդար Ալեքսանդրիայի փարոսի հետ ։
Առաջին անգամ փարոսի վերականգնման մասին խոսել է իսպանացի հնագետ, ճարտարապետ և արաբագետ Էդուարդո Սաավեդրան 1857 թվականին, իսկ հին փարոսի տեղում նոր փարոսի կառուցման ամբողջական նախագիծն առաջարկել է կատալոնացի ինժեներ Խայմե Ֆոնտը 1862 թվականին։ Ապագա աշտարակի անկյունաքարը դրվել է 1863 թվականի ապրիլի 30-ին։ Փարոսի շինարարությունը տևել է չորս տարի, և շենքը շահագործման է հանձնվել 1867 թվականի նոյեմբերի 28-ին, իսկ շինարարության վերջնակետը դրվել է 1869 թվականի հունիսի 21-ին ։ Շինարարության նախագծի արժեքը կազմել է 470 միլիոն իսպանական էսկուդո ։ Սկզբնական շրջանում լույսի ստացման համար կիրառում էին զեյթունի ձեթ և պարաֆին, այնուհետև` նավթ և գազ ։ 1942 թվականին դրանց փոխարինելու են գալիս էլեկտրական լամպերը` 3.000 վատտ հզորությամբ, իսկ 1999 թվականին դրանք իրենց հերթին փոխարինվում են հալոգենային լամպերով` մոտ 500.000 լյումեն լուսային հոսքով ։
Անցած կես դարի ընթացքում Չիպիոնայի փարոսը միայն երկու անգամ է հանգել։ Առաջին անգամ դա կատարվել է 1898 թվականին Կուբայի անկախության պատերազմի ժամանակ. այդ ընթացքում Կադիսի բոլոր փարոսները հագնցվել են 6-8 ամսով, քանի որ Իսպանիան, ով այդ հակամարտության մեջ ի դեմս ԱՄՆ-ի հակառակորդ էր տեսնում, զգուշանում էր ծովի կողմից ամերիկյան նավերի ներխուժումից։
Երկրորդ անգամ փարոսը հանգել է 1936 թվականին և չի աշխատել ամբողջ երեք տարի` Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ողջ ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1867 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիա
Ազովի ռազմական նավատորմի նավաստիների հուշարձան
Ազովի ռազմական նավատորմի նավաստիների հուշարձան (Памятник морякам Азовской военной флотилии), հուշարձան ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Տեղադրվել է 1975 թվականի մայիսին գետային կայարանի մոտ։ ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ է № 6100230000 կոդով ։
Պատմություն
Ազովի ռազմական նավատորմի նավաստիների հուշարձանը գտնվում է Ազովի պատմական կենտրոնական շրջանում՝ ծովային կայարանի մոտ։ Հուշարձանը պատվանդանի վրա տորպեդավոր մոտորանավակ է։ Հուշարձանը տեղադրվել է Ժողովրդական պատգամավորների քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի որոշմամբ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Տագանրոգ քաղաքը 680 օր եղել է գերմանական օկուպացիայի տակ։ 1941 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1942 թվականի հուլիս Ազովում էր գտնվում Ազովի ռազմական նավատորմի Դոնի առանձին ջոկատը, որը պաշտպանում էր Դոնի գետաբերանը և Տագանրոգի ծոցը։ Դոնի ջոկատի կազմում էին «Հայրենիքի համար» թիվ 10 զրահագնացքը, գետային հրետանավակներ, պահակային մոտորանավակների դիվիզիոնը, ջրափնյա թիվ 661 մարտկոցը, 40-րդ առանձին հրետանային դիվիզիոնը։ Դոնի առանձին ջոկատի ծովայիններից էր Խորհրդային Միության հերոս Ցեզար Կունիկովը։
Ազովի ռազմական նավատորմի Դոնի ջոկատի նավաստիների սխրանքների պատվին հուշարձանը բացվել է 1975 թվականի մայիսի 7-ին։
Նկարագրություն
Հուշարձանը բետոնե բարձր պատվանդանի վրա տեղադրված տորպեդավոր մոտորանավակ է։ Նման մոտորանավակներով մարտնչել են Ազովի ռազմական նավատորմի Դոնի ջոկատի նավաստիները։ Հուշարձանի հեղինակներն են ճարտարապետներ Ա. Իվանովը և Գ. Ստուլցևը։
Հուշարձանի պատվանդանին արված է հետևյալ գրությունը.
1225
Մահեր
Կատեգորիա:1225 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1224
Մահեր
Կատեգորիա:1224 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1226
Դեպքեր
Լևոն Բ Մեծագործի դուստր Զաբելի և Հեթում Ա-ի ամուսնությունը
1227
Մահեր
Կատեգորիա:1227 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1228
Մահեր
Կատեգորիա:1228 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Օվարո
Օվարո (Ovaro), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2089 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 58 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33025։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ուսթ (կանտոն)
Ուսթ (Oust), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ դեպարտամենտում։ Մտնում է Սեն Ժիրոն շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0911։
Ուսթ կանտոնի մեջ հաշվվում է 8 կոմունա, որից գլխավորն է Ուսթը։
Բնակչություն
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 2 938 մարդ։
Լուիզա Բյուխներ
Լուիզա Բյուխներ (Luise Büchner, ), գերմանացի գրող, սուֆրաժիստուհի։ Գրող Գեորգ և փիլիսոփա Լյուդվիգ Բյուխներների քույրը։
Կենսագրություն
Լուիզա Բյուխները ծնվել է 1821 թվականին Դարմշտադտում, բժշկի ընտանիքում։ Գրեթե բոլոր Բյուխներ եղբայրներն ու քույրերը տարբերվում էին իրենց բացառիկ ունակությունների և տաղանդների շնորհիվ։ Նրա եղբորորդին է եղել քիմիկոս-գյուտարար Էրնստ Բյուխները (1850-1924)։ Մանուկ հասակում դժբախտ պատահարի հետևանքով լուրջ վնասվածքներ է ստացել և տառապել ողջ կյանքի ընթացքում։ Ինքնուս է, ընդհանուր գիտելիքներ է ձեռք բերել, հատկապես գրականության, դիցաբանության, պատմության և օտար լեզուների բնագավառներում։ Ծնողների մահից հետո ապրել է չամուսնացած քրոջ՝ Մաթիլդայի (1815-1888) հետ, նույն տանը, որտեղ եղբայրը՝ բժիշկ Լյուդվիգ Բյուխները՝ օգնելով նրանց տնային աշխատանքներում։
1229
Մահեր
Կատեգորիա:1229 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Լուիզա Բյուխներ
Կենսագրություն
Ֆաննի Լևալդի և Լուիզա Օտտո-Պետերսի հետ միասին համարվում են 19-րդ դարի կանանց շարժման հիմնադիրներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի կին գրողներ
Հալինա Պոսվյատովսկայա
Հալինա Պոսվյատովսկայա (Halina Poświatowska, ), լեհ բանաստեղծուհի։
Կենսագրություն
Հալինա Պոսվյատովսկայան (ծննդյան անունը՝ Միգա) ծնվել է 1935 թվականի մայիսի 9-ին Լեհաստանի հոգևոր կենտրոնում՝ Չեստոխովայում։ Սրտի ծանր արատի պատճառով կյանքի մեծ մասն անց է կացրել հիվանդանոցներում և առողջարաններում, որտեղ էլ ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Ադոլֆ Ռիխարդ Պոսվյատովսկու հետ, որը նույնպես ծանր հիվանդ է եղել։ Երիտասարդներն ամուսնացել են 1954 թվականի ապրիլի 20-ին Չեստոխովայում, սակայն երկու տարի անց՝ 21 տարեկանում, Հալինան այրիացել է։ 1958 թվականին Պոսվյատովսկայան ԱՄՆ-ում սրտի բարդ վիրահատություն է տարել։ Լեհաստան վերադառնալուց հետո ավարտել է Կրակովի Յագելոնյան համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ Բանաստեղծուհու կյանքի վերջին տարիները կապված են այս քաղաքի հետ, որտեղ նա դասավանդել է համալսարանում։ 1967 թվականին նրա առողջական վիճակը կտրուկ վատթարացավ, և որոշում կայացվեց ևս մեկ անգամ սրտի վիրահատություն կատարել, որից հետո էլ նոյեմբերի 8-ին նա մահացավ։ Բանաստեղծուհու և նրա ամուսնու շիրիմները գտնվում են Չեստոխովայի Սուրբ Հոգի գերզմանատանը։
Ստեղծագործական ուղի
Բանաստեղծությունների առաջին շարքով Պոսվյատովսկայան հանդես է եկել «Չենստոխովյան թերթում»։ Նրա պոեզիայի հայտնագործողը համարվում է Տադեուշ Գերիմսկին, որը հետագայում նույն թերթում հրապարակված «Բանաստեղծուհու հրաժեշտը» հոդվածում նշում է, որ դա ինքն արել է ավելի շատ խղճահարությունից ելնելով, քան թե նրա պոեզիան բարձր գնահատելով։ Մեկ տարի անց հրատարակվել է Պոսվյատովսկայայի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Կռապաշտության օրհներգը» (1958), որն էլ դրական արձագանք է ստացել բանաստեղծների և քննադատների շրջանում։ Այնուհետև լույս են տեսել ևս երեք ժողովածուներ՝ «Այս օրը» (1963), «Ներբող ձեռքերով» (1966) և «Եվս մեկ հիշողություն» (1967)։ Բանաստեղծուհու մահից հետո հայտնաբերվել են բազմաթիվ չհրապարակված բանաստեղծություններ։ Հետմահու հրատարակվել է «Պատմվածք ընկերոջ համար» ինքնակենսագրական վեպը։
Պոսվյատովսկու ստեղծագործությունները հիմնականում հյուսված են սիրո և մահվան մոտիվներով։ Գիտակցելով իր խոցելիությունը՝ Պոսվյատովսկան բազմիցս հանդես է եկել անողոք ճակատագրի դեմ։ Նա սաստիկ վշտանում է մարդկային մարմնի անկատարությամբ, բայց միաժամանակ կարողանում է վայելել հեռացող կյանքի ամեն պահը։ Իր ստեղծագործություններում նա շոշափում է կանացիությունը, գրում իր և այլ կանանց մասին, հերոսուհի կանանց մասին։ Հալինա Պոսվյատովսկու պոեզիան ուսմունք է մարդկային բնավորության, սիրո, կարոտի և իր մոտալուտ մահը գիտակցող կնոջ մասին։
1231
Մահեր
Կատեգորիա:1231 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Թոմաս Մաքարթուր
Թոմաս Դոնալդ Բրյուս Մաքարթուր (Thomas Donald Bruce McArthur, ), կանադացի սերիական մարդասպան։ Մեղավոր են ճանաչել 2010-2017 թվականներին Տորոնտոյում 8 անձի սպանության համար։ Դատապարտվել է ցմահ բանտարկության։
Կենսագրություն
Բրյուս Մաքարթուրը ծնվել է 1951 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լինդսեյ քաղաքում (Կանադա, Օնտարիո նահանգ), շոտլանդաիռլանդական ընտանիքում։ Նրա մայրը դավանել է կաթոլիկություն, իսկ հայրը՝ բողոքականություն։ Ապագա սերիական մարդասպանի ծնողները եղել են շատ բարեպաշտ մարդիկ։ Բրյուսն ունեցել է նաև ավագ քույր ։ Բրյուսի ծնվելուց անմիջապես հետո ընտանիքը տեղափոխվել է ֆերմա՝ Օշավա քաղաքից 60 կիլոմետր դեպի հյուսիս գտնվող Արգայլ գյուղակում] ։ Այնտեղ Բրյուսը հաճախել է տեղական մեկ սենյականոց տարրական դպրոց, սովորելու ընթացքում նա ունեցել է օրինակելի վարք։ Ապագա մարդասպանի դասընկերները նշում են, որ Մաքարթուրը եղել է ուսուցիչների սիրելին, այնուամենայնիվ, երեխաները նրան ծաղրում էին չափազանց ճիշտ վարքի պատճառով ։
Պատանեկության տարիքում Բրյուս Մաքարթուրը հաճախել է «Fenelon Falls Secondary School», սովորելու ժամանակ ծանոթացել է իր ապագա կնոջ՝ Ջենիս Կեմբլի հետ։ Նրանք երկուսն էլ դպրոցը ավարտել են 1970 թվականին ։ Դրանից հետո Մաքարթուրը 3 տարի սովորել է բիզնես քոլեջում, որն ավարտել է 1973 թվականին։ Նույն թվականին նա սկսել է աշխատել «Eaton’s» հանրախանութում՝ որպես վաճառող-խորհրդական։ 1974 թվականին Մաքարթուրը և Կեմբլը ամուսնացել են, ընտանիքում ծնվել է երկու երեխա, տղա և աղջիկ։ 1979 թվականին նրանք տեղափոխվել են Օշավայի Օրմոնդ Դրայվ փողոցում գտնվող առանձնատներից մեկը ։
1978 թվականին մահացել է Մաքարթուրի մայրը, իսկ նրա ծանր հիվանդ հայրն այդ ժամանակ արդեն մի քանի տարի հաշմանդամների տանն էր՝ ուղեղի զարգացող ուռուցքի ախտորոշմամբ։ Նա մահացել է 1981 թվականի սկզբին ։ Դեռևս 1978 թվականին՝ մոր մահից անմիջապես հետո Բրյուս Մաքարթուրը հեռացել է «Eaton’s» հանրախանութում վաճառող-խորհրդականի աշխատանքից և անցել է աշխատանքի «McGregor Socks»-ում որպես շրջիկ վաճառող։ Մի քանի տարի անց նա հեռացել է այդտեղից ևս՝ տեղափոխվելով «Stanfield’s» որպես վաճառքի ներկայացուցիչ, որտեղ աշխատել է մինչև 1993 թվականը ։
1990-ական թվականների սկզբին Մաքարթուրը, որը դեռահաս տարիքից սկսած խնդիրներ ուներ իր սեռական կողմնորոշման հետ կապված, սկսել է զբաղվել միասեռական հարաբերություններով, ինչը հանգեցրել է 1993 թվականին կնոջից ամուսնալուծությամբ. չնայած ամուսնալուծությանը՝ զույգը շարունակում էր միասին ապրել և համատեղ վարել բիզնեսը, որը հիմնադրել էր Բրյուս Մաքարթուրը հագուստի վաճառքի ոլորտում ։ Այնուամենայնիվ Մաքարթուրի ընկերությունը ֆինանսական խնդիրների մեջ էր, որը հանգեցրել է վերջնական սնանկության, և 1999 թվականին այն լուծարվել է։ Նրանց փոքր որդու չափահաս դառնալուց հետո Մաքարթուրը և նրա կինը բաժանվել են փոխադարձ համաձայնությամբ ։
2001 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Բրյուս Մաքարթուրին իր ծանոթ գեյ ընկերը հրավիրել է տուն՝ Հելոուինը նշելու։ Այն, ինչ տեղի ունեցել հաջորդիվ, միանշանակ հայտնի չէ, բայց ի վերջո Մաքարթուրը ծեծի է ենթարկել իր ծանոթին մետաղական կցամասերով՝ պատճառելով գլխի և մարմնական վնասվածքներ։ Դրանից հետո նա անձամբ հանձնվել է ոստիկանությանը։ 2003 թվականի ապրիլի 11-ին նա մեղավոր է ճանաչվել սառը զենքով հարձակման և միջին աստիճանի մարմնական վնասվածքներ հասցնելու մեջ ու դատապարտվել է երկու տարվա տնային կալանքի, ազատվելուց հետո երեք տարվա սահմանափակ ազատության ։ Բացի դրանից ապագա սերիական մարդասպանը պարտավորվել է անցնել զայրույթի կառավարման դասընթացներ։ Դատարանը հաշվի է առել Մաքարթուրի անկեղծ զղջումը, ինչպես նաև նրա դրական բնութագրերը աշխատանքի վայրից ։
Ավելի ուշ, Տորոնտոյի գեյ համայնքում Մաքարթուրըը ձեռք է բերել որպես ԲԴՍՄ-ի սիրահարի համբավ, և նրա կողմնորոշումն ունեցող ընկերներից շատերը ապագա սերիական մարդասպանի ագրեսիայի բռնկման մի քանի միջադեպերից հետո սկսել են խուսափել նրանից ։
Սպանությունների շարք
Բրյուս Մաքարթուրը առաջին սպանությունը կատարել է 2010 թվականի սեպտեմբերի սկզբին։ Զոհ է դարձել Շրի Լանկայից 40-ամյա փախստական Սկանդրա Նավարատնին, որին վերջին անգամ տեսել են 2010 թվականի սեպտեմբերի 6-ին անհայտ տղամարդու հետ "Zippers" գեյ բարից դուրս գալիս։ Ավելի ուշ հայտարարվել է հետախուզություն՝ որպես անհայտ կորած։ Ոստիկանությանը նաև հաջողվել է հայտնաբերել, որ Սկանդրան Մաքարթուրի հետ ծանոթ է եղել 1999 թվականից, սակայն նա կասկածի տակ չի հայտվել, քանի որ նախնական հարցման ժամանակ, որն անցկացրել են ոստիկանության աշխատակիցները, հայտարարել է, որ դադարեցրել է շփումը անհետացածի հետ դեռևս 2008 թվականից ։
Սերիական մարդասպանի հաջորդ զոհը դարձել է Աֆղանստանից փախստական Աբդուլբաշիր Ֆաիզին, որին նույնպես վերջին անգամ տեսել են հենց գեյ բարը լքելիս, միայն թե այս անգամ "Black Eagle"-ը։ Ավելի ուշ նրա Nissan Sentra մեքենան լքված հայտնաբերվել է Մոոր Ավենյու փողոցի շրջանում՝ Բրյուս Մաքարթուրի արհեստանոցից ոչ հեռու։ Արդեն Մաքարթուրի ձերբակալությունից հետո ոստիկանությանը հաջողվել է պարզել, որ նա Ֆաիզիին սպանել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ի գիշերը ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 18-ին անհետ կորել է 58-ամյա աֆղան փախստական Մաջիդ Կայհանը, որը Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակից էր, որը տառապում էր հետ տրավմատիկ համախտանիշով և չարաշահում էր սպիրտային խմիչքներ ։ Ոստիկանության հաջողվել է պարզել, որ Կայհանը տեղական գեյ համայնքի շրջանում հայտնի է եղել հարբած վիճակում իր սանձարձակ ու աներես պահվածքով։ Բացի դրան, ավելի ուշ հայտնի է դարձել, որ Կայհանը և Մաքարթուրը հաճախ հանդիպել են «Black Eagle» գեյ բարում։ Ոստիկանությունը սերիական մարդասպանին հարցաքննելուց հետո նորից չեն կասկածել, որ նա կարող է կապ ունենալ Կայհանի անհետացման հետ ։ Նրա աճյունը հայտնաբերվել են միայն հանցագործին ձերբակալելուց հետո ։
2015 թվականի օգոստոսին անհետ կորել էր Իրանից արտագաղթած 50-ամյա Սորուշ Մահմուդին։ Ոստիկանությունը սկզբում նրա անհետացումը չի կապել նախորդ երեքի հետ, քանի որ Մահմուդին ամուսնացած է եղել և Տորոնտոյի գեյ բարերում չի հայտնվել արդեն մի քանի տարի, չնայած այն բանին, որ մինչև 2011 թվականը բավական ակտիվ է եղել Տորոնտոյի գեյ համայնքում և ավելի քան 4 տարի հարաբերություններ է ունեցել տրանսգենդերի հետ։ Սերիական մարդասպանի ձերբակալությունից հետո պարզվել է, որ Մաքարթուրը, պատահաբար հանդիպելով Մահմուդիին փողոցում, սպանել է նրան 2015 թվականի օգոստոսի 15-ին ։
Մաքարթուրի հաջորդ զոհը դարձել է Շրի Լանկայից 37-ամյա փախստական, բանվոր և հավաքարար Կիրուշնա Կումար Կանահարաթնամը, որին Մաքարթուրը սպանել էր 2016 թվականի հունվարի 6-ին ։ Այնուհետև Մաքարթուրի զոհ է դարձել 43-ամյա անօթևան թմրամոլ Դին Լիսովսկին։ Ոստիկանությանը հաջողվել է պարզել, որ Լիսովսկին նույնասեռական մարմնավաճառությամբ է աշխատել՝ այդպես ծանոթանալով Մաքարթուրին, որը նրան սպանել էր 2016 թվականի ապրիլի 23-ին ։
2017 թվականի ապրիլի 20-ին անհայտ կորել է Թուրքիայի 44-ամյա անօթևան քաղաքացի Սելիմ Էսենը։ Ոստիկանությանը հաջողվել է պարզել, որ Էսենը հայտնի է եղել Տորոնտոյի գեյ բարերում, սակայն վերջին տարիներին թափառաշրջիկ է եղել և պայքարել թմրանյութերի կախվածության դեմ։ Ոստիկանությունը նաև ենթադրել է, որ Մաքարթուրը և Էսենը ծանոթացել են Սուրբ Ստեփանի անվան հասարակական տանը վերջինիս մահից ոչ շատ առաջ, որի ծխականներն էին եղել երկուսն էլ։ Մաքարթուրի ձերբակալությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նա Սելիմին սպանել է 2017 թվականի ապրիլի 16-ին ։
Բրյուս Մաքարթուրի վերջին զոհը դարձել է 49-ամյա համասեռամոլ Էնդրյու Քինգսմանը։ Ոստիկանությունը պարզել է, որ Մաքարթուրը Քինգսմանին սպանել է 2017 թվականի հունիսի 27-ից 29-ը։ Բացի այդ, քննությանը հաջողվել է պարզել, որ Քինգսմանը և Մաքարթուրը ծանոթ են եղել սպանությունից առնվազն 10 տարի առաջ և 2011-2012 թվականներին եղել են հարաբերությունների մեջ ։
Կալանք և դատավարություն
Կասկածյալի տան խուզարկության ժամանակ ոստիկանության աշխատակիցները առգրավել են առնվազն հինգ բջջային հեռախոս, մի քանի նոթբուքներ և բազմաթիվ USB կրիչներ՝ բացահայտ դաժան լուսանկարներով, այդ թվում՝ անհայտ կորած տղամարդկանց։ Որոշ նկարները արված են եղել Մաքարթուրի բնակարանում։ Սպանողին պատկանող ֆուրգոնի խուզարկության ժամանակ ոստիկանները հայտնաբերել են մարդկանց անհետացմանը Բրյուս Մաքարթուրի անմիջական մասնակցության նոր ապացույցներ ։