cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիանա Միթֆորդ
Հետագա ճակատագիր
Պատերազմից հետո նրա մոտ կրկնվել են միգրենի պարբերական նոպաներ։ 1981 թվականին տարած գլխուղեղի վիրահատությունից հետո, նա խլացել է։ 1990-ական թվականների վերջին նրա մոտ զարգացել է մաշկի քաղցկեղ, որի հետագայում ամբողջությամբ բուժվել է։ Մահացել է 2003 թվականի օգոստոսի 11-ին Փարիզում՝ ինսուլտից ։ Թաղված է Օքսֆորդշիրի գերեզմանատներից մեկում՝ քույրերի՝ Յունիթիի և Նենսիի կողքը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆաշիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կենսագիրներ
Ռեջինա Քինգ
Ռեջինա Ռենե Քինգ (Regina Rene King, ), ամերիկացի դերասանուհի և հեռուստատեսային ռեժիսոր։ «Օսկար», «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր, «Էմմիի» եռակի մրցանակակիր։ Ճանաչման է հասել դեռևս դեռահաս տարիքում՝ նկարահանվելով NBC-ի «227» (1985—1990) սիթքոմում։ 1990-ական թվականների կեսերին Քինգն սկսել է ավելի հասուն դերեր կատարել՝ «Ջերի Մագուայր» ֆիլմի ճանաչումից հետո։ Դրանից հետո նա հաջողությունների է հասել՝ կատարելով հոլիվուդյան ֆիլմերի գլխավոր հերոսուհիների սևամորթ ընկերուհիների երկրորդական դերեր, ինչպես օրինակ՝ «Միսս հանճար 2։ Գեղեցիկ և վտանգավոր», «Օրենքով շիկահերը 2», «Մոխրոտի պատմությունը», նաև «Պետության թշնամին» ու «Հերթապահ հայրիկը» ֆիլմերում խաղացել է կնոջ դերը։ Նրա ամենամեծ հաջողությունը եղել է գլխավոր կերպարի սիրուհու դերը 2004 թվականի «Ռեյ» ֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Fête de la Musique
Fête de la Musique Երաժշտության տոն, (հանդիպում է նաև «Երաժշտության օր» անվամբ, «The World Music Day»), յուրաքանչյուր տարի հունիսի 21-ին՝ արևակայության օրը, անցկացվող երաժշտական փառատոն՝ ուղղված բնակչության շրջանում երաժշտության տարածմանը։
Fête de la Musique-ի պատմություն
Առաջին անգամ «Երաժշտության տոն»-ը կազմակերպվել է 1982 թվականին Փարիզում՝ Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Ժակ Լանգի նախաձեռնությամբ։ Ավելի քան 30-ամյա պատմությամբ փառատոնը դուրս եկավ ազգային սահմաններից և երաժշտության բնագավառում դարձավ համաշխարհային իրադարձություն։ Այժմ ամբողջ աշխարհում ավելի քան 100 պետություն և 340 քաղաք յուրաքանչյուր տարի անցկացնում են կենդանի համերգներ՝ «Fête de la Musique»-ի շրջանակներում։
Առանձնահատկություններ
«Fête de la Musique»-ի հիմնական բնորոշիչ գիծը պրոֆեսիոնալների և սիրողական մակարդակի երգիչների՝ նույն բեմահարթակի վրա ելույթ ունենալն է։ Տոնակատարության շրջանակներում իրականացվող բոլոր համերգներն անցկացվում են բացօթյա՝ պուրակներում, զբոսապուրակներում և հրապարակներում։ Խրախուսվում են երաժիշտների՝ փողոցային ինքնաբուխ համերգները, ինչն ստեղծում է երաժշտական տոնի մթնոլորտ։
Fête de la Musique-ը Ռուսաստանում
Ռուսաստանում «Fête de la Musique»-ն առաջին անգամ անցկացվել է 2011 թվականին, Վորոնեժում։ Տեղացի երաժշտասերների նախաձեռնությամբ՝ քաղաքի կենտրոնում պատրաստվեցին երեք բեմահարթակներ, որտեղ ելույթ էին ունենում Ռուսաստանի, Ուկրաինայի և Գերմանիայի տարբեր քաղաքների երաժիշտներ։ 2012 թվականին Ռուսաստանի Դաշնությունում Ֆրանսիայի դեսպանատունը «Երաժշտության տոն» դաշնային ծրագրի շրջանակներում կազմակերպեց ֆրանսիացի երաժիշտների ելույթները՝ Մոսկվայից մինչև Վլադիվոստոկ՝ ընդհանուր առմամբ 13 քաղաքներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական փառատոներ Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի մշակույթ
Ֆոգելսբերգ (շրջան)
Ֆոգելսբերգ  (Vogelsbergkreis), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Լաուտերբախ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1458,99 կմ2։ Բնակչությունը 110 151 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 75 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 06 5 35 է։ Շրջանում 19 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Լեո Սվեմպ
Լեո Սվեմպ (Leo Svemps, ), լատվիացի նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1963 թ.)։
Կենսագրություն
Սովորել է Մոսկվայի Վխուտեմասում (1918 թ.), Ի․ Ի․ Մաշկովի մոտ։ Դասավանդել է Լատվիական ԽՍՀ գեղարվեստի ակադեմիայում (1940- 1941 թվականներին, 1944-1952 թվականներին Սվեմպը 1954 թվականից, պրոֆեսոր՝ 1947 թվականից, ռեկտոր՝ 1961 թվականից)։ 1965- 1968 թվականներին եղել է Լատվիական ԽՍՀ նկարիչների միության վարչության նախագահը։
Սվեմպի հասուն շրջանի նատյուրմորտներն ու բնանկարներն առանձնանում են պայծառ տրամադրությամբ, վառ, հագեցած գույների հակադրությամբ («Հին Ռիգա», 1927 թ., «Լրագրով նատյուրմորտ», 1967 թ., երկուսն էլ՝ Լատվիական ԽՍՀ գեղարվեստական թանգարան, Ռիգա)։ ԽՍՀՄ 7-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի և 3 այլ շքանշաններով։ Լատվիական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1957 թ.)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Էլ Տախին
El Tajín (El Tajín), նախակոլումբոսյան հնավայր Մեքսիկայի հարավում՝ ժամանակակից Պոսա Ռիկա դե Իդալգո համայնքի տարածքում։ Մեզոամերիկայի ամենամեծ ու ամենակարևոր քաղաքներից մեկն է և վերակրուսյան դասական մշակույթի մաս է կազմում։ Ծաղկում է ապրել 600-ից 1200 թվականներին և այդ ընթացքում այստեղ բազմաթիվ տաճարներ, պալատներ, գնդակախաղի մրցասպարեզներ, բուրգեր են կառուցվել ։ Քաղաքի անկումից հետո՝ 1230-ից մինչև 1785 թվականը, ոչ մի եվրոպացի չի իմացել նրա գոյության մասին և միայն 1785-ին պետական մի պաշտոնյայի (տեսուչ-հսկիչի) բախտ է վիճակվել դեմ առնել Որմնախորշերի բուրգին ։
Էլ Տախինը, որն այդպես է անվանվել հնդկացիական տոտոնակ ցեղի կայծակի, ամպրոպի և անձրևի աստծո պատվին, իր ճարտարապետության և և ընդհանրապես մշակույթի մեծարժեքության շնորհիվ 1992 թվականին ներառվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Այդ ճարտարապետության առանձնահատկություններից են զարդանախշավոր որմնախորշերը և յուրօրինակ ցեմենտը, որը Մեզոամերիկայի մնացած վայրերում չի կիրառվել ։ Էլ Տախինի առավել հայտնի հուշարձանը Որմնախորշերով բուրգն է, թեև նվազ արժեքավոր չեն Արոյո խմբի կառույցնրը, գնդակախաղի հարավային ու հյուսիսային մրցասպարեզները և Տախին Չիկոյի պալատները ։ Այդ հնավայրում ընդհանուր առմամբ հայտնաբերվել են գնդակախաղի 20 մրցասպարեզ (վերջին 3-ը՝  2013 թվականի մարտ ամսին) ։ 1970-ական թվականներից սկսած՝ Էլ Տախինը համարվում է զբոսաշրջիկների համար առավել նշանակալի հնավայրը Վերակրուսի տարածշրջանում. հենց միայն 2017 թվականին գրավել է 386.406 այցելուների ։
Ամեն տարի մարտ ամսին այստեղ անց է կացվում Cumbre Tajin փառատոնը, որտեղ ներկայացվում են ինչպես տեղաբնիկների, այնպես էլ այլ ժողովուրդների մշակութային միջոցառումներ, այդ թվում՝ ժողովրդական երգ-երաժշտության համերգներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկացիական բուրգեր Կատեգորիա:Մեքսիկայի մշակույթ Կատեգորիա:Մեքսիկայի պատմություն Կատեգորիա:Մեքսիկայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն
Խաշուրի շրջան
Խաշուրի շրջան (ხაშურის მუნიციპალიტეტი՝ խաշուրի մունիցիպալիտետի) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Շիդա Քարթլի մարզի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Խաշուր քաղաքն է։
Բնակչություն
Խաշուրի շրջանի բնակչությունը՝ համաձայն 2002 թվականի մարդահամարի, կազմում է 62 714 մարդ, համաձայն 2014 թվականի մարդահամարի, կազմում է 52 603 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խաշուրի շրջան
Վիլա Ռոդոնա
Վիլա Ռոդոնա (Vila-rodona), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տարագոնա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Կամպ նահանգի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 32.91 կմ2։ Բնակչությունը 1276 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։
Միկոնոս
Միկոնոս (Μύκονος, ), կղզի Հունաստանի հարավ-արևելքում՝ Կիկլադյան կղզիների կազմում։ Գտնվում է Տինոս, Սիրոս, Պարոս և Նաքսոս կղզիների միջև։
Կղզու ընդհանուր տարածքը կազմում է 85,5 քառակուսի կիլոմետր (33.0 մղոն) և գտնվում է ծովի մակարդակից 341 մետր բարձրության վրա (ամենաբարձր լեռնագագաթի բարձրությունը)։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ կղզու բնակչությունը կազմում է 10,134 մարդ, հիմնականում՝ հույներ։
Կղզու վրա գտնվող ամենամեծ քաղաքը Միկոնոս համանուն բնակավայրն է, որը տեղակայված է կղզու արևմտյան մասում։ Այս քաղաքը հայտնի է նաև Խորա անվանումով։
Միկոնոսին տրվել է քամիների կղզի մականունը ։ Տնտեսության գերակա ճյուղը զբսաշրջությունն է։ Կղզին հայտնի է իր գիշերային կյանքով՝ հատկապես Հունաստանի ԼԳԲՏ համայնքի համար։
Պատմություն
Հնագիտական գտածոները վկայում են, որ Միկոնոսում մարդը բնակություն է հաստատել դեռևս նեոլիթյան ժամանակաշրջանում՝ մ.թ.ա. 3000 թվականին։ Սակայան առաջին իրական գտածոները թվագրվում են մ.թ.ա. 11-րդ դարին։
Շատ մարդիկ դեռևս հնագույն ժամանակներից ապրում էի հարևան Դելոս կղզում, որը գտնվում էր Միկոնոսից 2 կմ հեռավորության վրա։ Դա նշանակում է, որ այս կղզին կարևոր տարանցիկ առևտրական գոտի էր։ Կղզու բնակիչները եղել են հեթանոսներ և պաշտել են բազմաթիվ աստվածների ։
Հունական տիրապետությանը հաջորդեց հռոմեականը։ Հռոմեական կայսրության պառակտումից հետո մինչև 12-րդ դարը Բյուզանդական կայսրության մաս է կազմել։ Չորրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ՝ 1204 թվականին, Միկոնոսը գրավել է Վենետիկի հանրապետության դոժ Անդերա Գիսիի կողմից։
1537 թվականին Միկոնոսի վրա հարձակվել է օսմանյան նավատորմը՝ Հեյրեդդին Բարբարոսայի գլխավորությամբ։ Թուրքերը հաղթեցին և վտարեցին տեղի վենետիկյան իշխաններին։ Օսմանյան կայսրության կողմից Միկոնոսը կառավարվում էր տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից, որը գլխավորում էր մարզպանը։
1718 թվականին օսմանյան թուրքերը գրավել են տարածաշրջանում վերջին վենետիկյան հենակետը՝ Տինոս ամրոցը։ Մինչև 18-րդ դարի վերջը Միկոնոս կղզին բարգավաճում է, որպես խոշոր առևտրական կենտրոն։ 1794 թվականին Միկոնոսի ճակատամարտում միմյանց դեմ են դուրս եկել բրիտանական և ֆրանսիական նավատորմերը։
1821 թվականին Միկոնոսը կարևոր դեմ խաղաց Օսմանյան կայսրության դեմ հունական ազգային-ազատագրական հեղափոխության տարիներին։ Կղզին տվեց ազատագրական պայքարի մի շարք հերոսներ։
1830 թվականին ստեղծվեց հունական անկախ պետություն՝ ի դեմս Հունաստանի թագավորության։ Կղզին անցավ հույների տիրապետության տակ։ Այս շրջանում գնալով մարեց կղզու առևտրատնտեսական նշանակությունը։ 1904 թվականին հանդիսավոր արարողությամբ բացվեց Կորինթի ջրանցքը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին շատ հույներ լքեցին կղզին և հաստատվեցին Հունաստանի տարբեր շրջանում և այլ երկրներում, հատկապես՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ։
19-20-րդ դարերում մեծ տեմպերով սկսեց զարգանալ զբոսաշրջությունը, ի դեմս զբոսաշրջության։ Գնալով զբոսաշրջությունը դարձավ կղզու տնտեսության կարևորագույն ճյուղը։ Դեռևս 1873 թվականից Դելոս կղզում իր գործունեությունն էր սկսել ֆրանսիական հնագիտական դպրոցը, որը կարևոր պեղումներ է անցկացրել ամբողջ Հունաստանում։
1930-ականներին շատ արվեստագետներ, քաղաքական գործիչներ և հարուստ եվրոպացիներ սկսեցին անցկացնել իրենց հանգիստը Միկոնոսի արևոտ լողափերում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի շրջանում տնտեսությունը ժամանակավորապես անկում է ապրել և վերստին զարգացել է 1950 թվականին։
Դիցաբանություն
Միկոնոսը Կիկլադյան քաղաքակրթության կարևորագույն օրրաներից է։ Վաղ կիկլադյան մշակույթը զարգացել է երեք փուլով՝ մ.թ.ա. 3300 և 2000 թվականների միջև, երբ այն մեծ մասամբ գտնվում էր Մինոսյան քաղաքակրթության ազդեցության տակ։
Մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակում Կիկլադյան քաղաքակրթության վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Մինոսյան և Հելլադյան քաղաքակրթությունները։ Մ.թ.ա. 1400 թվականից հետո լայնորեն տարածվել է ուշ միկենյան կերամիկան, իսկ Կիկլադյան քաղաքակրթությունը կորցրել է իր ինքնուրույնությունը։
Մի շարք հունական դիցաբանական արարածների անվանումներ կապված են Միկոնոս կղզու անվան հետ ։ Ըստ հունական դիցաբանության՝ Միկոնոսը եղել է արևի աստված Ապոլլոնի թոռը։ Կղզում տեղի է ունեցել ճակատամարտ Զևսի և տիտանոսների դեմ, որտեղ հունական հերոս Հերակլեսը սպանել է անհաղթ հսկաների։
Աշխարհագրություն
Միկոնոսը գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքից և Եգեյան ծովից 150 կմ (93 մղոն) հեռավորության վրա՝ դեպի արևելք։
Կղզու տարածքում ջրառատ գետեր չկան, սակայն սեզոնային հոսքերը փոխակերպվում են ջրամբարների։ Կղզին բաղկացած է հիմնականում գրանիտից, իսկ ռելիեֆը քարքարոտ է։ Կղզու տարածքում գերակշռում են սեզոնային ուժեղ քամիները։
Կղզին ունի 12,500 մարդ բնակչություն, որոնց մեծ մասն ապրում է Խորայում ։
Կլիմա
Միկոնոսը Հունաստանի ամենաարևոտ կղզիներից է։ Արևը փայլում է տարվա մեջ մինչև 300 օր։ Անձրև է գալիս փետրվարից մինչև մարտ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում։ Նա է պատճառը, որ կլիման հիմնականում չորային է, իսկ բուսականությունը՝ նոսր։ Բուսականությունն աճում է ձմռան սկզբից մինչև ամառվա կեսն ընկած ժամանակաշրջանում ։
Ջերմաստիճանը ամառային ամիսներին հասնում է մինչև 40 °C: Ամառային ամիսներին միջին ջերմաստիճանը կազմում է 28 °C: Ձմեռային միջին ջերմաստիճանը կազմում է 15 °C:
Տարվա ամենատաք եղանակը հուլիսն է, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։ Միկոնոսում կան երկու տեսակի սեզոնային քամիներ։ Առաջինը քամին ձմռանը գալիս է հարավից։ Այն երբեմն ուղեկցվում էր փոթորիկներով։ Երկրորդ տեսակի քամին գալիս է անապատներից և հասնում է մինչև Միջերկրական ծով։
Գյուղական բնակավայրեր
Միկոնոս կղզու վրա, բացի համանուն քաղաքից կան նաև 9 գյուղական բնակավայրեր։ Դրանք են՝ • 3
Խոհանոց
Միկոնոս կղզու տեղական ճաշատեսակներն են՝ • 2
Կառավարություն
Միկոնոսի նոմոսը կամ տարածաշրջանային միավորը հանդիսանում է առանձին վարչատարածքային շրջան, որը միավորվում է Հարավային Եգեյան կղզիների պերիֆերիայի մեջ։
Ներառում է 10 դիմոսներ։ 2011 թվականի կալիկրատիս բարեփոխումներից հետո Միկոնոսի տարածաշրջանային միավորը դարձավ Կիկլադյան պերիֆերիայից անկախ։ Միկոնոսի նոմոսի տարածքը կազմում է 105,2 կմ քառակուսի։
2012 թվականի ընտրություններում Միկոնոսի քաղաքացիների ճնշող մեծամասնությունը կողմ է քվեարկել ժողովրդավարությանը և ընտրել է Ձախերի արմատական կոալիցիա կուսակցության թեկնածու Ալեքսիս Ցիպրասին ։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Միկոնոս կղզու ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 10,134 մարդ։ Հիմնական բնակիչները հույներն են, որոնք խոսում են հունարեն լեզվով։
Բնակչության հիմնական մասը կենտրոնացված է Խորա կամ Միկոնոս քաղաքում։ Բնակչությունը դավանում է քրիստոնեություն՝ հույն ուղղափառություն։
Գրանցվում է բնակչության դինամիկ աճ։ Ստորև ներկայացված է 1971 թվականից ի վեր բնակչության աճը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Միկոնոս Կատեգորիա:Հունաստանի Միջերկրական ծովի նավահանգստային քաղաքներ Կատեգորիա:Աթենական ծովային միության անդամներ
Սեուլ
Գանգնամում և Թվային մեդիա քաղաքում կենտրոնացած են խոշոր տեխնոլոգիական հանգույցները Սեուլի կապիտալը գտնվում է 15 Fortune Global 500 ընկերության գլխամասային գրասենյակում, ներառյալ Սամսունգը, LG-ն և Hyundai-ը։ Գլոբալ քաղաքային ինդեքսում և Ֆինանսական կենտրոնների գլոբալ ինդեքսում զբաղեցնում է յոթերորդ տեղը, որտեղ մետրոպոլիտը մեծ ազդեցություն ունի գլոբալ գործերում՝ որպես գլոբալ գիտաժողովների հինգ առաջատար հաղորդավարներից մեկը ։ Սեուլում է տեղի ունեցել 1986 թվականի Ասիայի խաղերը, 1988 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերը, 2002 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթը, իսկ վերջերս` 2010 թվականի G-20 Սեուլի գագաթնաժողովը։
Սեուլը Կորեայի տարբեր թագավորությունների մայրաքաղաք էր, ներառյալ Բաեկջեն, Ժոսեոնը և Կորեական կայսրությունը և ծառայում էր որպես Գորյոյի երկրորդական մայրաքաղաք։ Ռազմավարական առումով տեղակայված Հանգան գետի երկայնքում, Սեուլի պատմությունը սկսվել է ավելի քան երկու հազար տարի առաջ, հիմնադրվել է մ.թ.ա. 18-րդ դարին՝ Կորեայի երեք թագավորություններից մեկը՝ Բաեկջեի ժողովրդի կողմից։ Քաղաքը հետագայում դարձել է Կորեայի մայրաքաղաք Ժոսեոնի դինաստիայի օրոք։ Սեուլը շրջապատված է լեռնային և լեռնոտ լանդշաֆտով, Բուխան լեռը գտնվում է քաղաքի հյուսիսային ծայրամասում։ Երկար տարիների պատմության ընթացքում, Սեուլի մայրաքաղաքային տարածքը պարունակում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հինգ վայրեր՝ Չանգդոկի պալատ, Հվասեոնգ ամրոց, Չոնմյո սրբատեղի, Նամհանանսեոնգ և Ժոսեոնի դինաստիայի թագավորական դամբարաններ ։ Վերջին տարիներին Սեուլը եղել է ժամանակակից ճարտարապետության հիմնական տեղամաս. Գլխավոր ժամանակակից տեսարժան վայրերը ներառում են N Սեուլի աշտարակը, 63 շենքը, Lotte World Tower, Դոնգդեմուն դիզայնի պլազան, Lotte World-ը, Առևտրի աշտարակը, COEX-ը և IFC Seoul-ը։ Սեուլը համարվել է 2010 թվականի համաշխարհային դիզայնի մայրաքաղաք։ Որպես Քեյ փոփի և կորեական ալիքի ծննդավայր, Սեուլը 2014 թվականին ընդունեց ավելի քան 10 միլիոն միջազգային այցելու, այն դարձնելով աշխարհի 9-րդ ամենաշատ այցելու ունեցող քաղաքը և տուրիզմի 4-րդ խոշորագույն կենտրոնը ։
Ստուգաբանություն
Նախկինում քաղաքը հայտնի է եղել Wiryeseong (կորեերեն՝ 위례성; Հանջա։ 慰 禮 城, Բաեկջեի դարաշրջանում), Հանանգ (한양; 漢陽, Գորյո դարաշրջանում), Հանսեոնգ (한성; 漢城, Ժոսեոն դարաշրջանում), Keijō (경성; 京城, Ճապոնիայի անեքսիայի ժամանակաշրջանում) ։
Ճապոնիայի և Կորեայի միացման ժամանակաշրջանում «Հանսեոնգ»-ը (漢城) կայսերական իշխանությունների կողմից վերանվանվեց «Keijō» (京城)՝ կանխելու խառնաշփոթությունը hanja '漢-ի հետ (հին կորեական «Հան» բառի (Հ) բառի թարգմանություն, որը նշանակում է «Մեծ»), որը նաև վերաբերում է Հան ժողովրդին կամ չինական և ճապոնական Հաների դինաստիան «Չինաստանի» տերմինով ։
Երկրորդ աշխարհամարտից և Կորեայի ազատագրումից հետո քաղաքը ստացավ ներկայիս անունը, որը ծագել է կորեերեն բառից, որը նշանակում է «մայրաքաղաք», ենթադրվում է, որ ծագել է հին Seorabeol բառից (կորեերեն՝ 서라벌; Hanja: 徐 羅 伐), որն ի սկզբանե վերաբերել է Սիլայի մայրաքաղաք Գյոնժուին ։ Հին Գյոնժուի փաստաթղթերում հայտնի էր նաև չինական Geumseong անունը (金城, բառացիորեն՝ «Gold Castle/City» կամ «Metal Castle/City»), բայց անհասկանալի է, թե ինչպես է կորեերեն Seorabeol անունը ունեցել է նույն իմաստը, ինչ Geumseong-ը։
Ի տարբերություն Կորեայում գտնվող շատ քաղաքների «Սեուլը» չունի համապատասխան հանջա (կորեերենով օգտագործված չինական նիշ)։ 2005 թվականի հունվարի 18-ին Սեուլի կառավարությունը փոխեց պաշտոնական անունը պատմական Hancheng-ից (պարզեցված չինարեն. 首 尔; ավանդական չինարեն։ 首 爾; pinyin: Shǒu'ěr)-ից Shou'er-ով  ։
Պատմություն
Հանգան գետի տարածքում է գտնվում ներկայիս Սեուլը, սկսած մ.թ.ա. 4000 թվականից ։
Սեուլ քաղաքը առաջինն է եղել, Բաեկջեի մայրաքաղաք (հիմնադրվել է մ.թ.ա. 18-րդ դարին), որը գտնվում է ժամանակակից Սեուլի հյուսիսարևելյան տարածքում ։ Մնացած տարածքներում կան մի քանի քաղաքային պատեր։ Pungnaptoseong-ը՝ հողեղեն պատ, որը գտնվում է Սեուլի հարավ-արևելքում՝ Wiryeseong կոչվող վայրում ։ Քանի որ Երեք Թագավորությունները պայքարում էին այս ռազմավարական տարածաշրջանի համար, 5-րդ դարում Բաեկջեի վերահսկողությունը անցավ Գոգուրյեոյին, իսկ 6-րդ դարում՝ Գոգուրյեոից Սիլային ։
11-րդ դարում Գորյեոն, որը հետագայում միավորվեց Սիլային, Սեուլում կառուցեց ամառային պալատ, որը կոչվում է «Հարավային մայրաքաղաք»։ Այս շրջանի հետ միասին Սեուլը դարձավ ավելի մեծ բնակավայր ։ Երբ Ժոսեոնը փոխարինեց Գորյեոնին, մայրաքաղաքը տեղափոխվեց Սեուլ (հայտնի է նաև որպես Hanyang կամ Hanseong), որտեղ այն մնաց մինչև տոհմի անկումը։ 14-րդ դարում կառուցված Գյոնբոկի պալատը ծառայել է որպես թագավորական նստավայր մինչև 1592 թվականը։ Մյուս մեծ պալատը՝ Չանգդեոկգունգը, որը կառուցվել է 1405 թվականին, ծառայել է որպես գլխավոր արքայական պալատ 1611-1872 թվականներին ։ Այն ժամանակ, երբ Ժոսեոնը փոխեց անունը կորեական կայսրություն՝ 1897 թվականին, Հվանսեոնգը նախագծեց Սեուլը։
Սկզբնական շրջանում քաղաքը ամբողջությամբ շրջապատված էր շրջանաձև քարե պատերով, որ վայրի կենդանիներից, գողերից և հարձակումներից ապահովի քաղաքացիների անվտանգությունը։ Քաղաքի բարգավաճումը եղել պատերից այն կողմ, և չնայած պատը այլևս կանգուն չէ (բացառությամբ Բուգաքսանի լեռան երկայնքով (կորեերեն՝ 북악산, Հանջա, 北岳 山), քաղաքի հյուսիսից ), դարպասները գտնվում են Սեուլի կենտրոնի թաղամասերից մեկում, ինչպիսիքնեն Սունգնեմունը (որը սովորաբար հայտնի է որպես Նամդաեմուն) և Հյունինջիմունը (սովորաբար հայտնի է որպես Դոնգդեմուն). ։ Ժոսեոնի տոհմի օրոք դարպասները բացվում և փակվում էին ամեն օր՝ ուղեկցվելով զանգի ղողանջով ։ 19-րդ դարի վերջին՝ հարյուրամյակների մեկուսացումից հետո, Սեուլը բացեց իր դարպասները օտարերկրացիների առաջ և սկսեց արդիականացնել։ Սեուլը դարձավ Արևելյան Ասիայի առաջին քաղաքը, որը էլեկտրականություն ներմուծեց թագավորական պալատում՝ կառուցված էդիսոնյան լուսավորող ընկերության կողմից, և ընդամենը մեկ տասնամյակ անց Սեուլ քաղաքի փողոցները նույնպես ունեցան էլեկտրական լուսավորում ։
Զարգացման մեծ մասը պայմանավորված էր Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի հետ առևտրային կապով։ Օրինակ, Սեուլի էլեկտրաէներգիայի ընկերությունը, Սեուլի էլեկտրաէներգիայի Տրոլլեյ ընկերությունը, և Սեուլի թարմ ամառային ջուր ընկերությունը, բոլորն էլ կորեաամերիկյան ձեռնարկություններ էին ։ 1904 թվականին Անգուս Համիլթոն անունով մի ամերիկացի այցելեց քաղաք և ասաց. «Սեուլի փողոցները հոյակապ են, ընդարձակ, մաքուր և լավ ջրահեռացված։ Նեղ, կեղտոտ հատվածները լայնացել են, ճանապարհներն ընդարձակվել են։ Սեուլը գնալով դառնում է արևելքի ամենաբարձր, ամենահետաքրքիր և մաքուր քաղաքը» ։
1910 թվականին առևտրի միացման պայմանագրից հետո Ճապոնիայի կայսրությունը միացրեց Կորեայի հետ և անվանեց Գեոնգեոնգ քաղաք (Կորեերենի «Kyongsong» և ճապոներեն «Keijo»)։ Ներմուծված ճապոնական տեխնոլոգիաներով քանդեցին քաղաքի պատերը և դարպասների մի մասը։ Ճանապարհները սալիկապատվել էին, կառուցվել էին արևմտյան ոճի շենքեր։ Քաղաքը ազատագրվեց ԱՄՆ-ի զորքերի կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին ։
Պատերազմից հետո Սեուլը սկսեց կենտրոնանալ վերակառուցման և արդիականացման վրա։ Երբ 1960-ականներին Կորեայի տնտեսությունը սկսեց արագորեն զարգանալ, քաղաքաշինությունը նույնպես արագացավ և աշխատողները սկսեցին տեղափոխվել Սեուլ և այլ ավելի մեծ քաղաքներ ։ 1970-ական թվականներից Սեուլի վարչական տարածքը ընդլայնվեց, քանի որ քաղաքը միացվեց մի շարք հարակից քաղաքներին և շրջակա գյուղերին ։
Մինչև 1972 թվականը Հյուսիսային Կորեան համարում էր դե յուրե կապիտալ, որպես էր նշված 1948 թվականին Հյուսիսային Կորեայի սահմանադրության 103-րդ հոդվածում ։
2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Սեուլի շրջանի բնակչությունը կազմում է Հարավային Կորեայի ընդհանուր բնակչության շուրջ 20%-ը, Սեուլը դարձել է երկրի տնտեսական, քաղաքական և մշակութային հանգույցը ՝ շնորհիվ այնտեղ հայտնի ընկերությունների, ներառյալ Սամսունգը, SK Holdings-ը, Hyundai-ը, POSCO-ն և LG Group-ը, որոնց կենտրոնակայանը գտնվում է այնտեղ ։
Սեուլում է տեղի ունեցել 1986 թվականի Ասիական խաղերը և 1988 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերը, ինչպես նաև 2002 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթը։
Աշխարհագրություն
Սեուլը գտնվում է Հարավային Կորեայի հյուսիս-արևմուտքում։ Տարածքը կազմում է 605,25 կմ2 տարածք (233,69 կմ) ։ Հանգան գետը և նրա շրջակայքը կարևոր դեր են խաղացել Կորեայի պատմության մեջ։ Կորեայի երեք թագավորությունները ձգտում էին տիրել այդ հողը, որտեղ գետը օգտագործվում էր որպես առևտրային ուղի դեպի Չինաստան (դեղին ծովի միջոցով) ։ Գետն այլևս չի օգտագործվում նավարկության համար։ Պատմականորեն Ժոսեոն տոհմի ժամանակաշրջանում քաղաքը սահմանափակված էր Սեուլի ամրոցով, որը ձգվում էր Սեուլի կենտրոնում գտնվող չորս հիմնական լեռների միջև՝ Նամսան, Նաքսան, Բուխանսան և Ինվանգսան։ Քաղաքը սահմանակից է ութ լեռներին, ինչպես նաև Հանգան գետի։ Աշխարհագրական դիրքի և տնտեսական զարգացման շնորհիվ Սեուլը դարձավ բյուրոկրատական քաղաք է։ Այն տարածքը, որը հին մայրաքաղաք էր Ժոսեոնի դինաստիայի ժամանակ և հիմնականում բաղկացած էր Ժոնգնոյի շրջանից և Յունգ շրջանից, կազմում է քաղաքի պատմական և քաղաքական կենտրոնը։
Կլիմա
Սեուլն ունի խոնավ մերձարևադարձային կլիմա (Köppen: Cwa)։ Լինելով արևելյան Ասիայի ծայրամասում, կլիման խոնավ է, (Dwa՝ 0 °C իզոտերմով) ։ Սեուլի արվարձանները, ընդհանուր առմամբ, ավելի զով են, քան կենտրոնը՝ քաղաքային ջերմային կղզու էֆեկտի պատճառով ։ Ամառներն ընդհանուր առմամբ տաք և խոնավ են։ Օգոստոսը ամենաթեժ ամիսն է, միջին բարձր և ցածր ջերմաստիճաններն են 32.6 և 23.4 °C (91 և 74 °F)։ Ձմեռները սովորաբար բավականին ցուրտ է, հունվար ամսվա միջին բարձր և ցածր ջերմաստիճանն է 1.5 և −5.9 °C (34,7 և 21.4 °F) և հիմնականում ամառվա համեմատ շատ ավելի չոր են, տարեկան միջինում 24.9 օր ձյուն է գալիս։ Երբեմն ջերմաստիճանը կտրուկ իջնում է մինչև -10 °C-ից ցածր (14 °F), իսկ որոշ դեպքերում՝ հունվար-փետրվար ամիսներին մինչև −15 C (5 °F)։ Նույնիսկ արձանագրվել է −20 °C-ից ցածր ջերմաստիճան (−4 °F)։
Օդի որակ
Օդի աղտոտումը Սեուլում մեծ խնդիր է ։ Համաձայն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության 2016 թվականի օդի աղտոտման տվյալների, տարեկան միջին խտությունը հասնում է PM2.5, 2014 թվականին կոնցենտրացիան կազմում էր 24 միկրո մեկ խորանարդ մետր (1.0×10−5 գր/խմ ֆուտ), ինչը 2,4 անգամ գերազանցում է ԱՀԿ օդի որակի ցուցումներով տարեկան միջին PM2.5 համար։ Սեուլի Մետրոպոլիտենի Կառավարությունը վերահսկում և հրապարակայնորեն կիսում է օդի որակի տվյալ ժամանակի տվյալները ։
1960-ականների սկզբից ի վեր շրջակա միջավայրի նախարարությունը իր ժողովրդի համար օդի որակը բարելավելու և կառավարելու համար իրականացրել է մի շարք քաղաքականություններ և օդի աղտոտող ստանդարտներ ։ «Սեուլի Մետրոպոլիտենի տարածքում օդի որակի բարելավման մասին հատուկ օրենքը» ընդունվել է 2003 թվականի դեկտեմբերին։ Սեուլի Մետրոպոլիտենի օդի որակի բարելավման 1-ին ծրագիրը (2005–2014) կենտրոնացած էր PM10- ի և ազոտի երկօքսիդի կոնցենտրացիաների բարելավման վրա՝ արտանետումները նվազեցնելով ։ Արդյունքում, PM10 տարեկան միջին կոնցենտրացիաները նվազել են` 70.0 մկգ/մ3-ին 2001 թվականից հասնելով 44.4 մկգ/մ3-ի 2011 թվական և 2014 թվական 46 մկգ/մ3-ին ։ 2014 թվականի դրությամբ տարեկան միջին տարեկան PM10 կոնցենտրացիան առնվազն երկու անգամ գերազանցում էր ԱՀԿ-ի օդի որակի ուղեցույցով առաջարկվածը ։  Սեուլի Մետրոպոլիտենի օդի որակի բարելավման 2-րդ պլանը (2015-2024) ավելացրեց PM2.5-ը և օզոնը կառավարվող աղտոտիչների ցանկում ։
Ասիայի, Հարավային Կորեայի ինչպես նաև Չինաստանի արտանետումները, ազդեցություն են ունենում Սեուլի օդի որակի վրա ։ Ըստ Հարավային Կորեայի և Միացյալ Նահանգների միջազգային ուսումնասիրության (KORUS-AQ)՝ որոշում են, թե յուրաքանչյուր աղբյուր ինչքան է նպաստում ։
Բացի օդի որակից, ջերմոցային գազերի արտանետումները Հարավային Կորեայում թեժ խնդիրներ են առաջացնում, քանի որ երկիրը աշխարհի ամենաուժեղ արտանետողների տասնյակում է։ Սեուլը երկրում ջերմոցային գազերի արտանետումների ամենաուժեղ թեժ կետն է, և արբանյակային տվյալների համաձայն՝ Սեուլը ածխաթթու գազի կայուն անոմալիա ունեցող ուժեղագույններից է ։
Վարչական շրջաններ
Սեուլը բաժանված է 25 գուերի (կորեերեն՝ 구, Հանջա, 區) (շրջան) ։ Գուն մեծապես տարբերվում է տարածքով (10-ից 47 կմ2 կամ 3,9-ից 18,1 կմ2) և բնակչության թվով (140000-ից պակաս մինչև 630,000)։ Սոնգան ամենաշատ բնակչությունն ունի, իսկ Սեոխոն ամենամեծ տարածքը։ Կառավարությունը յուրաքանչյուր գու ղեկավարում է կիրառելով տարբեր գործառույթներ, որոնք քաղաքային կառավարություններն իրականացնում են այլ հարթակներում։ Յուրաքանչյուր գու բաժանված է «դոնգ»-երի (동; 洞) կամ թաղամասերի։ Որոշ գուեր ունեն ընդամենը մի քանի դոնգ, իսկ մյուսները, ինչպիսիք են Ժոնգոյի շրջանը, ունեն ավելի շատ թաղամասեր։ Սեուլի գուն բաղկացած է ընդհանուր առմամբ 423 վարչական դոնգերից (행정동) ։ Դոնգը ունի ենթաբաժանում՝ 13,787 լեզվի (통; 統), որոնք հետագայում բաժանվում են 102.796 «բան»-երի։ • Դոբոնգի շրջան (도봉구; 道峰區)
• Դոնգդաեմումի շրջան (동대문구; 東大門區)
• Եունպեոնգի շրջան (은평구; 恩平區)
• Գանգբուկի շրջան (강북구; 江北區)
• Գանգդոնգի շրջան (강동구; 江東區)
• Գանգնամի շրջան (강남구; 江南區)
• Գանգսեոյի շրջան (강서구; 江西區)
• Գեումչեոնի շրջան (금천구; 衿川區)
• Գուրոյի շրջան (구로구; 九老區)
• Գվանակի շրջան (관악구; 冠岳區)
• Գվանգջինի շրջան (광진구; 廣津區)
• Ժոնգոյի շրջան (종로구; 鍾路區)
• Ջանգի շրջան (중구; 中區)
• Ջանգնանգի շրջան (중랑구; 中浪區)
• Մապոյի շրջան (마포구; 麻浦區)
• Նովոնի շրջան (노원구; 蘆原區)
• Սեոչոյի շրջան (서초구; 瑞草區)
• Սեոդաեմումի շրջան (서대문구; 西大門區)
• Սեոնգդոնգի շրջան (성동구; 城東區)
• Սոնգպայի շրջան (송파구; 松坡區)
• Յանգչեոնի շրջան (양천구; 陽川區)
• Յոնգսանի շրջան (용산구; 龍山區)
Ժողովրդագրություն
Սեուլի բնակչության խտությունը, երկու անգամ ավելի է Նյու Յորքից և ութ անգամ ավելի է, Հռոմից։ Մետրոպոլիտենի տարածքը ամենախիտ բնակեցվածն է Ասիական ՏՀԶԿ երկրների միջև 2012 թվականի տվյալներով, իսկ երկրորդ տեղը Փարիզն է զբաղեցնում ։ 2015 թվականի դրությամբ բնակչությունը կազմում էր 9,86 միլիոն, 2012 թվականին, այն կազմում էր 10,44 միլիոն։
2011 թվականի հունիսի վերջի դրությամբ քաղաքում բնակվում է Կորեայի Հանրապետության 10.29 միլիոն քաղաքացի։ Այն 2010 թվականի վերջի դրությամբ նվազել է 0.24%-ով։ Սեուլի բնակչությունը սկսած 1990-ականների սկզբից սկսել է անկում ապրել, ինչի պատճառը բնակչության թանկ ծախսերն են, և ծերացող բնակչություն ։
2016 թվականի դրությամբ Սեուլում բնակվող օտարերկրացիների թիվը կազմում է 404,037, Հարավային Կորեայում գտնվող օտարերկրացիների ընդհանուր բնակչության 22.9%-ը ։ 2011 թվականի հունիս ամսվա դրությամբ 186.631 օտարերկրացիներ Չինաստանի քաղաքացիներ էին։ Այդ ցուցանիշը 2010 թվականի վերջին 8,84%-ով բարձրացավ, իսկ 2010 թվականի հունիսից 12,85% կտրուկ աճ տեղի ունեցավ։ Հաջորդ ամենամեծ խումբը Չինաստանի քաղաքացիներ էին, ովքեր Կորեայի ազգություն չունեն։ Նրանցից 29.901-ը բնակվում էին Սեուլում։ Հաջորդ խումբը Միացյալ Նահանգների 9999 քաղաքացիներն են։ Հաջորդ շատ բնակեցված խումբը Թայվանի քաղաքացիներն են՝ 8,717 :
Սեուլի երկու հիմնական կրոնները քրիստոնեությունն ու բուդդիզմն են։ Այլ ընդունված կրոններն եմ մուիզմը (ընդունված կրոն) և կոնֆուցիանիզմը։ Սեուլը տուն է աշխարհի ամենամեծ քրիստոնեական ժողովներից մեկի՝ Յոիդո ավետարանական եկեղեցու համար, որն ունի շուրջ 830,000 անդամ ։
Սեուլում է գտնվում նաև ամենամեծ ժամանակակից համալսարանը, որը հիմնադրվել է Բուդդայական շքանշանով՝ Դոնգուկի համալսարան ։
Տնտեսություն
Սեուլը Հարավային Կորեայի բիզնես-ֆինանսական կենտրոնն է։ Չնայած այն կազմում է երկրի հողատարածքի ընդամենը 0,6 տոկոսը, բայց, ըստ 2003 թվականի տվյալների, Հարավային Կորեայի բանկային ավանդների 48.3 տոկոսը պահվել է Սեուլում, իսկ քաղաքը 2012 թվականին ստեղծեց երկրի ՀՆԱ-ի 23 տոկոսը ։ 2008 թվականին Համաշխարհային առևտրի կենտրոնների ինդեքսում Սեուլը 9-րդն էր ։ 2015 թվականին Գլոբալ ֆինանսական կենտրոնների ինդեքսում Սեուլը համարվեց 6-րդ ֆինանսապես մրցունակ քաղաք աշխարհում ։ Տնտեսագետների հետազոտությամբ Սեուլը զբաղեցնում է 15-րդ տեղը քաղաքների ապագա մրցունակության վերաբերյալ «Ընդհանուր 2025 քաղաքային մրցունակություն» ցուցակում ։
Արտադրություն
Ավանդական աշխատուժով արտադրվող արդյունաբերությունները շարունակաբար փոխարինվեցին նորագույն տեխնոլոգիաներով, էլեկտրոնիկայով և արդյունաբերության հավաքման տիպերով, հիմնական արդյունաբերության մեջ լավ զարգացած են սննդի և խմիչքների արտադրությունը, ինչպես նաև տպագրությունն ու հրատարակումը ։ Քաղաքի խոշոր արտադրական գործարաններ կան նաև քաղաքում, ինչպիսիք են Սամսունգը, LG, Hyundai, Kia և SK: Սննդամթերքի և ըմպելիքների ուշագրավ ընկերություններից են Ջինրոն, որի սոջուն աշխարհում ամենաշատ վաճառվող ալկոհոլային խմիչքն է՝ մրցակցությունից դուրս թողնելով Smirnoff օղին։ Այնտեղ է գտնվում նաև սննդի հսկաներից Սեուլի կաթնամթերքի կոոպերատիվը, Նոնգշիմ ընկերությունը, Օտոգիոն, CJ-ն, Օրիոնը, Մաելի Հոլդինգսը, Նամյանգ կաթնամթերքը և Lotte:
Ֆինանսներ
Սեուլում անցկացվում են միջազգային ընկերությունների և բանկերի շտաբների մեծ կենտրոնացում, այդ թվում՝ 15 հարյուր ընկերություններ, ովքեր գտնվում են լավ զարգացածների 500 ցուցակում, ինչպիսիք են Սամսունգը, LG-ը և Hyundai-ը ։ [84] Բանկի գլխամասային գրասենյակների մեծ մասը և Կորեայի փոխանակումը տեղակայված են Յուիդո քաղաքում (Յուեյ կղզի), որը հաճախ կոչվում է «Հարավային Կորեայի Ուոլ Սթրիթ» և 1980-ականներից ծառայում է որպես քաղաքի ֆինանսական կենտրոն ։ Սեուլի միջազգային ֆինանսական կենտրոն և SIFC առևտրային կենտրոն, Հանհվա 63 շենք, Հանհվա ապահովագրական ընկերության գլխամասային գրասենյակ։ Հանհվան հարավկորեական երեք խոշորագույն ապահովագրական ընկերություններից մեկն է՝ Սամսունգի, Գանգնամ և Կյոբո կյանքի ապահովագրության խմբերի հետ միասին։
Առևտուր
Հարավային Կորեայի մեծածախ և մանրածախ վաճառքը տեղի է ունենում Դոնգդաունի շուկայում, որը գտնվում է Սեուլում ։ Միեոնգդոնգը Սեուլում գտնվող առևտրի և զվարճանքի վայր է` միջին և բարձր մակարդակի խանութներով, նորաձևության բուտիկներով և ապրանքանիշի միջազգային կետերով ։ Նամդաեմուն Գեյթ շուկան Սեուլի գործող շուկաններից է ։
Ինսա-դոնգը Սեուլի մշակութային արվեստի շուկա է, որտեղ վաճառվում են Կորեայի ավանդական և ժամանակակից արվեստի գործեր, ինչպիսիք են նկարները, քանդակները և գեղանկարչական աշխատանքները ։ Հուանգհակ-դոնգ Ֆլեան անտիկ շուկա է, որը առաջարկում է նաև հնաոճ իրեր ։ Տեղական դիզայներների որոշ խանութներ բացվել են Սեմչոնգ-դոնգում, որտեղ տեղակայված են բազմաթիվ արվեստի գլուխգործոցներ։ Չնայած Իտաեվոնը ծառայում էր հիմնականում օտարերկրյա զբոսաշրջիկների և քաղաքում բնակություն հաստատած ամերիկացի զինվորների համար, բայց այժմ կորեացիներն էլ են կազմում այդ շրջանի այցելուների մեծ մասը ։ Գանգնամ թաղամասը Սեուլի առավել հարուստ տարածքներից մեկն է, այստեղ է գտնվում նորաձև ու գերժամանակակից Ապգուջենոգ-դոնգը, Չեոնգդամ-դոնգը, COEX մոլը։ Մեծածախ շուկաները ներառում են Նորյջջինի ձկնաբուծարաններից մեծածախ վաճառք։
Յոնգսան էլեկտրոնիկայի շուկան խոշորագույնն է Ասիայի տարածքում։ Էլեկտրոնիկայի շուկաները գտնվում են Գանգբյեոնի կայարանի մետրոյի 2-րդ տեխնոյում, ENTER6 առևտրային կենտրոն և Շինդորիմ կայան «Տեխնոմարտ» առևտրի համալիրում ։
Թայմ հրապարակը Սեուլի խոշորագույն առևտրի կենտրոններից է, որտեղ ներկայացված են CGV Starium-ը՝ աշխարհի ամենամեծ 35 մմ-անոց կինոնկարի էկրանը ։
Կորեայի Համաշխարհային Առևտրի Կենտրոնի Համալիրը, որն իր մեջ ներառում է COEX առևտրի կենտրոն, համագումարի կենտրոնը, 3 միջմայրցամաքային հյուրանոցները, Բիզնես աշտարակը (Ասեմ աշտարակ), Ռեզիդենս հյուրանոցը, Կազինո և Սիթի օդանավակայանները, ստեղծվել է 1988 թվականին՝ Սեուլի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ։ Համաշխարհային առևտրի 2-րդ կենտրոնը պլանավորում են ստեղծել Սեուլի օլիմպիական մարզադաշտի տեղանքում, որպես Սեյուլ քաղաքի MICE HUB: Նախկին կեպքոյի գլխավոր գրասենյակի շենքը գնել է Hyundai ավտոմոբիլային խումբը 9 միլիարդ դոլարով՝ մինչև 2021 թվականը 115 հարկանի Hyundai GBC և հյուրանոցային համալիր կառուցելու համար։ Այժմ նախկին կեպքո 25 հարկանի շենքը գտնվում է քանդման փուլում։
Տեխնոլոգիա
Սեուլը համարվում է աշխարհի «ամենալայն քաղաքը», դասվում է տեխնոլոգիական պատրաստվածության մեջ առաջինը PwC-ի «Քաղաքների հնարավորությունների հաշվետվության» զեկույցով ։ Սեուլն ունի լավ տեխնոլոգիական զարգացած ենթակառուցվածք ։
Սեուլը ինտերնետային կապի համաշխարհային առաջատարներից է՝ հանդիսանալով Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք, որն ունի աշխարհի ամենաբարձր օպտիկամանրաթելային լայնաշերտ ցանց և աշխարհում ամենաբարձր միջին արագությունը՝ 26.1 Մբիթ/վրկ ։ 2015 թվականից ի վեր Սեուլը տրամադրեց անվճար Wi-Fi-ի հասանելիություն բացօթյա տարածքներում 47,7 միլիարդ վոն (44 միլիոն դոլար), ծրագրի միջոցով ինտերնետը հասանելի է 10.430 զբոսայգիներում, փողոցներում և հասարակական այլ վայրերում ։ Համացանցային արագությունները որոշ բնակարանային շենքերում Nokia-ի օգնությամբ հասնում են մինչև 52.5 Գբիթ/վրկ, չնայած որ միջին ստանդարտը կազմված է 100 Մբիթ/վրկ ծառայություններից, պրովայդերները ամբողջ երկրում արագորեն դուրս են մղում 1 Գբիթ/վ կապեր` ամսական 20 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ։ Բացի այդ, քաղաքում գործում է KTX գերարագ երկաթուղին և մետրոն, որն ապահովում է մետրոյի մեքենաների ներսում 4G LTE, Wi-Fi և DMB: 5G-ն կներդրվի 2019 թվականի մարտին Սեուլում։
Ճարտարապետություն
Ըստ ավանդույթի Սեուլի սիրտը համարվում է Ժոսեոնի դինաստիայի հին քաղաքը, այժմ՝ քաղաքի կենտրոնը, որտեղ գտնվում են մեծ պալատները, կառավարական գրասենյակները, կորպորատիվ շտաբները, հյուրանոցները և ավանդական շուկաները։ Չոնգգեչեոնը, Հանգան գետը լցվելուց առաջ արևմուտքից արևելքով անցնում է ձորով, որը երկար տարիներ ծածկված է եղել բետոնով, բայց վերջերս վերականգնվել էր 2005 թվականին քաղաքային վերածննդի նախագծով ։ Ժոնգնո փողոցը, որը նշանակում է «Բելլ փողոց», եղել է գլխավոր փողոցն ու քաղաքի ամենահին առևտրային փողոցներից մեկը, որտեղ կարելի է գտնել Բոսինգակ՝ տաղավար, որը պարունակում է մեծ զանգ։ Զանգը ղողանջում է օրվա տարբեր ժամերին և վերահսկում է քաղաքի չորս գլխավոր դարպասները։ Քաղաքի հյուսիսում գտնվում է Բուխան լեռը, իսկ հարավում՝ փոքր Մամսան։ Հարավում գտնվում են նաև հին արվարձաններ՝ Յոնգսան Մապոյի շրջանները։ Հանգան գետի շրջակայքում են գտնվում Գանգնամ և Սեոչո շրջանները և հարակից թաղամասերի նոր և հարուստ տարածքները։
Պատմական ճարտարապետություն
Սեուլն ունի բազմաթիվ պատմամշակութային տեսարժան վայրեր։ Գանգ-դոնգ շրջանի Ամսա-դոնգ նախապատմական բնակավայրում նեոլիթյան մնացորդները պեղվել և պատահաբար հայտնաբերվել են 1925 թվականին ջրհեղեղի հետևանքով ։
Քաղաքային և քաղաքացիական պլանավորումը կարևոր հասկացություն էր, երբ Սեուլը առաջին անգամ նախագծվեց որպես մայրաքաղաք 14-րդ դարի վերջին։ Ժոսեոնի դինաստիան կառուցեց «Հինգ հնագույն պալատները» Սեուլում` Չանգդեոկգունգ, Չանգգեոնգունգ, Դեոկսուգունգ, Գյոնգբոկգունգ և Գեոնհունգունգ, որոնք բոլորը տեղակայված են Ժոնգնո և Ժունգի շրջաններում։ Չանգդեոկգունգը 1997 թվականին ավելացվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ որպես «Հեռավոր Արևելքի պալատական ճարտարապետության և պարտեզների ձևավորման ակնառու օրինակ»։ Հիմնական պալատը՝ Գեոնգբոկգունգը, ենթարկվեց լայնածավալ վերականգնման ։ Պալատները համարվում են Ժոսեոնի շրջանի օրինակելի ճարտարապետություն։ Պալատներից բացի, Ունհեոնգունգը հայտնի է նրանով, որ այն եղել է Ժոսեոն դինաստիայի վերջին կայսր Գոջոնգի հոր՝ Ռեգենտ Դաեվոնգանի թագավորական նստավայրը։
Սեուլը շրջապատված էր պատերով, որոնք կառուցվել են քաղաք ներխուժելու դեպքում պաշտպանելու համար։ Մոնգչոն Տոսեոնգը (կորեերեն՝ 몽촌 토성; Հանջա 蒙 村 土城) ևս մեկ հողեղեն պատ է, որը կառուցվել է Բաեկջեի շրջանում, այն այժմ գտնվում է Օլիմպիական պարկի ներսում ։ Սեուլի բերդային պատը կառուցվել է Ժոսեոն դինաստիայի վաղ ժամանակաշրջանում՝ քաղաքի պաշտպանության համար։ Դարերի ընթացքում բազմաթիվ անգամներ փորձել են ոչնչացնել, այն նաև նախնական ութ դարպասներից վեցերորդն է եղել։ Այդ դարպասներն են Սանգնեմում և Հյունինջիմունը, որոնք հայտնի են որպես Նամդաեմուն (Հարավային Մեծ դարպաս) և Դոնգդեմուն (Արևելյան Մեծ դարպաս)։ Նամադեմունը փայտե ամենահին դարպասն էր մինչև 2008 թվականի հրետակոծությունը, 2013 թվականին լիակատար վերականգնումից հետո վերաբացվեց ։ Դարպասների մոտակայքում կան ավանդական շուկաներ և առևտրի կենտրոններ՝ Նամդաեմուն և Դոնգդաեմում։
Կան նաև բազմաթիվ շինություններ, որոնք կառուցված են միջազգային ոճերով XIX դարի վերջին և 20-րդ դարասկզբին։ Անկախության դարպասը կառուցվել է 1897 թվականին՝ անկախ ոգի ներշնչելու համար։ Սեուլի կայանը բացվել է 1900 թվականին՝ որպես Գեոնգեոնգ կայարան։
Ժամանակակից ճարտարապետություն
Քաղաքում գերակշռում են տարբեր բարձրահարկ գրասենյակային և բնակելի շենքեր, ինչպիսիք են «Գանգնամ» ֆինանսների կենտրոնը, «Աշտարակ պալատը»-ը, «Նամսան Սեուլ աշտարակը»-ը և «Lotte World Tower»-ը։ Ամենաբարձր շենքը «Lotte World Tower»-ն է, որի բարձրությունը հասնում է 555 մ։ Այն հասարակությանը ներկայացվեց 2017 թվականի ապրիլին։ Այն նաև աշխարհում 4-րդ բարձրագույն շենքն է։
Առևտրի համաշխարհային կենտրոն Սեուլում, տեղի են ունենում բազմաթիվ ցուցահանդեսներ և գիտաժողովներ։ Գանգնամ թաղամասում է գտնվում COEX մոլը, մեծ փակ առևտրի և զվարճանքի համալիր։ Գանգնամ թաղամասից ներքև ընկած է Յուիդոն, որտեղ էլ գտնվում են Ազգային ժողովը, հեռարձակման խոշոր ստուդիաները և մի շարք խոշոր գրասենյակային շենքեր, ինչպես նաև Կորեայի ֆինանսների շենքը և Յոիդոյի ամբողջական ավետարանի եկեղեցին։ Օլիմպիական մարզադաշտը, Օլիմպիական պարկը և Լոտտա աշխարհը տեղակայված են Սոնգա շրջանում, Հանգան գետի հարավային մասում, Գանգնամ թաղամասից վերև։ Սեուլի երեք նոր ժամանակակից տեսարժան վայրերն են՝ Դոնգդաեմում Դիզային Պլազա-պարկը, որը նախագծվել է Զահա Հադիդի կեղմից, iArc-ը Յու Կերլի կողմից, և Lotte World Tower-ը աշխարհի 5-րդ ամենաբարձր շենքը, Կոհն Պեդերսոնի կողմից։
2010 թվականին Սեուլը համարվեց տարվա համաշխարհային դիզայնի մայրաքաղաք ։
Թանգարաններ
Սեուլում կա 115 թանգարան, ներառյալ չորս ազգային և ինը պաշտոնական քաղաքային թանգարաններ։ Քաղաքում գտնվող ազգային թանգարանը համարվում է Կորեայի Ազգային թանգարան ոչ միայն Սեուլում, այլև ամբողջ Հարավային Կորեայում։ Հիմնադրվել է 1945 թվականին ու թանգարանում կա 220,000 արտեֆակտ հավաքածու ։ 2005 թվականի հոկտեմբերին թանգարանը տեղափոխվեց Յոնգսան ընտանիքի պուրակում գտնվող նոր շենք։
Bukchon Hanok Village-ը և Namsangol Hanok Village-ը հին բնակելի թաղամասեր են, որոնք բաղկացած են Հանոկի կորեական ավանդական տներից, զբոսայգիներից և թանգարաններից, այցելուներին հնարավորություն են տալիս ավելի լավ պատկերացնելու Կորեայի մշակույթը ։
Պատերազմի հուշահամալիրը, Սեուլի 9 քաղաքային թանգարաններից մեկը, այցելուներին ներկայացնում է պատերազմներից կրթական և հուզական կադրեր, որում ներգրավված է եղել Կորեան ։ Սեոդեմունի բանտը կառուցված է ճապոնական օկուպացիայի օրոք և ներկայումս օգտագործվում է որպես պատմական թանգարան ։
Սեուլի արվեստի թանգարանն ու Իլմինի արվեստի թանգարանը պահպանել են իրենց հին տեսքը։ Լիում Սամսունգ թանգարանը Սեուլին մեծ հռչակ է բերում և այն համարվում է քաղաքի ամենամեծ մասնավոր թանգարաններից մեկը։ Կորեական կինոյի շատ սիրահարների համար, Սեուլում գործում է Կորեայի կինոյի թանգարանը և կինեմատոգրաֆիա KOFA-ն, որոնք գտնվում են Թվային մեդիա քաղաքում (ԹՄՔ) (Digital Media City) և Սանգամ-դոնգում։ Tteok և խոհանոց սպասքի և Կիմչի Ֆիելդ թանգարանները տեղեկատվություն են տալիս կորեական խոհարարության պատմության վերաբերյալ։
Կրոնական հուշարձաններ
Կան նաև կրոնական շինություններ, որոնք կարևոր դեր են խաղում կորեական հասարակության և քաղաքականության մեջ։ Վոնգուդան զոհասեղանոըմ Կորեայի երեք թագավորությունների ժամանակաշրջանից ի վեր երկնային արարողություններ էին անցկացնում։ Քանի որ Ժոզեոն դինաստիան 14-րդ դարում ընդունեց կոնֆուցիականությունը որպես ազգային գաղափարախոսություն, պետությունը կառուցեց կոնֆուցիական շատ սրբատեղիներ։ Ժոզեոնի թագավորական ընտանիքի սերունդները դեռ շարունակում են արարողություններ անցկացնել Ժոնգյոում նախնիների հիշատակին։ Դա պահպանված ամենահին արքայական կոնֆուցիական սրբավայրն է, որտեղ ծիսական արարողությունները շարունակվում են 14-րդ դարում հաստատված ավանդույթներով։ Նույն ժամանակահատվածում կառուցվել են Սաջիկդան, Մունմիոն և Դոնգիմոն։ Չնայած բուդդիզմը ճնշվում էր Ժոզեոնի նահանգի կողմից, այն շարունակում է իր գոյությունը։ Ժոգիեսան կորեական բուդդիզմի Ժոգիե շքանշանի շտաբն է։ Հվագիեսան ու Բոնգեունսան նույնպես Սեուլի բուդդայական գլխավոր տաճարներն են։
Մյոնգդոնգի տաճարը հանդիսանում է Մյոնգդոնգ, Յունգ շրջանի և Սեուլի ամենամեծ կաթոլիկ եկեղեցին, որը հիմնադրվել է 1883 թվականին։ Այն նաև ուշադրության կենտրոնում է եղել 1980-ականների քաղաքական տարաձայնությունների համար։ Այս եղանակով Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին շատ ուժեղ ազդեցություն է ունենում կորեական հասարակության մեջ։ Յունջընի կաթոլիկ եկեղեցին Յունգնիմ-դոնգում է գտնվում։ Այն Կորեայում կառուցված առաջին գոթական եկեղեցին է։ Սեուլում կան բազմաթիվ բողոքական եկեղեցիներ։ Առավելագույնը պրեսբիտերականներն են, բայց կան նաև շատ մեթոդիստական և բապտիստական եկեղեցիներ։ Յոիդո ընդհանուր Գոսպել եկեղեցին հիսունականների եկեղեցի է։ Մոտավորապես 830,000 անդամով (2007 թվականին)։ Այն աշխարհի հիսունականների ամենամեծ ժողովն է, որը ճանաչվել է Գինեսի համաշխարհային ռեկորդների գրքում։
Սուրբ Նիկոլաս տաճարը, բայց երբեմն կոչվում է ճաղատիպ եկեղեցի, Սեուլի միակ բյուզանդական ոճով եկեղեցին է։ Այն տեղակայված է Մապոյի շրջանի Ահյեոն-դոնգ քաղաքում և Կորեայի Ուղղափառ Մետրոպոլիսի մայր տաճար է։ 2015 թվականին այն նշանակվեց որպես Սեուլի ապագա ժառանգություն։
Փառատոններ
2012 թվականի հոկտեմբերին Սեուլի KBS սրահում տեղի ունեցան երաժշտական խոշոր միջազգային փառատոններ՝ Առաջին ABU հեռուստառադիոընկերության և ռադիոյի երգի փառատոնները Ասիայի և Խաղաղօվկիանոսյան հեռարձակողների միության 49-րդ Գլխավոր ասամբլեայի շրջանակներում ։ Ողջու՜յն Սեուլի փառատոնը սեզոնային մշակութային փառատոն է, որն անցկացվում է տարեկան չորս անգամ՝ յուրաքանչյուր տարվա գարնանը, ամռանը, աշնանը և ձմռանը, սկսած 2003 թվականից։ 2012 թվականին Սեուլում տեղի է ունեցել Ուլտրա երաժշտության փառատոն ամենամյա պարային երաժշտության փառատոն, որը տեղի է ունենում հունիսի 2-րդ շաբաթվա ընթացքում ։
Այգիներ
Չնայած քաղաքի բնակչության խտությանը՝ Սեուլը մեծ քանակությամբ զբոսայգիներ ունի։ Ամենահայտնի զբոսայգիներից մեկը Նամսան այգին է։ N Սեուլի աշտարակը գտնվում է Նամսան այգում։ Սեուլի օլիմպիական պարկը, որը գտնվում է Սոնգպա շրջանում և կառուցվել է 1988 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ, Սեուլի ամենամեծ այգին է։ Քաղաքի մյուս խոշոր զբոսայգիներից են Սեուլի անտառը, Երազների անտառը, երեխաների Մեծ այգին և Հանեուլ այգին։ Վոնգակսա Պագոդա 10-րդ թատերահարկը գտնվում է Տապգոլի պարկում՝ 19,599 մ 2 մակերեսով փոքր հասարակական զբոսայգի է։ Վտակների շրջակայքում կան տարածքներ, որոնք ծառայում են որպես հանգստի և հանրային վայրերի գոտիներ։ Տանչեոն վտակը հարակից տարածքների հետ միաժամանակ ծառայում են որպես մեծ զբոսայգիներ, որտեղ կա ճանապարհ ինչպես զբոսնողների, այնպես էլ հեծանվորդների համար։ Չոնգգեչեոն վտակը, որը Սեուլի կենտրոնով է անցնում մոտ 6 կմ (4 մղոն), այն ճանաչված ինչպես Սեուլի բնակիչների, այնպես էլ զբոսաշրջիկների կողմից։ 2017 թվականին բացվեց Սեոուլլո 7017 Skypark-ը։
Հանգան գետի երկայնքում կան բազմաթիվ այգիներ, ինչպիսիք են Իչոն Հանգանգի այգին, Եոուդիո Հանգանգ այգին, Մանգվոն Հանգանգ այգին, Նանջի Հանգանգ այգին, Բանպո Հանգանգ այգին, Տտուկսեոմ Հանգանգ այգին և Ջամսիլ Հանգանգ այգին։ Սեուլի ազգային մայրաքաղաքային տարածքը պարունակում է նաև կանաչ գոտի։ Հանգստյան օրերի և արձակուրդների ընթացքում այսպիսի տարածքներ փնտրում են այնպիսի մարդիկ, ովքեր փախչում են քաղաքային աշխույժ կյանքից։ Կան նաև այգիներ, որոնք դեռւս նախագծման փուլում են գտնվում, ինչպիսիք են Gyeongui Line Forest Trail-ը, Seoul Station 7017-ը, Սեոսոմուն Մեմորիալ այգին և Յոնգսան այգին։
Հանգստի այլ կենտրոններ են՝ նախկին օլիմպիական ու աշխարհի գավաթի մարզադաշտերը և քաղաքապետարանի հանրային մարգագետինները։
Լրատվամիջոցներ
Սեուլը հարավկորեական խոշոր KBS, SBS և MBC ցանցերի հիմնական կենտրոնն է։ Քաղաքը նաև համարվում է հարավկորեական խոշոր թերթերի՝ Չոսուն Իլբոյի, Դոնգա Իլբոյի, Ժունգանգ Իլբոյի և Հանկուկ Իլբոյի կենտրոն։
Սպորտ
Սեուլը Հարավային Կորեայում սպորտի գլխավոր կենտրոնն է։ Քաղաքն ունի ամենամեծ թվով պրոֆեսիոնալ սպորտային թիմեր և լավ հարմարություններով դահլիճներ ողջ Հարավային Կորեայում։
Միջազգային մրցակցություն
Սեուլում են տեղի ունեցել 1986 թվականի Ասիայի խաղերը, որոնք հայտնի են նաև որպես Asiad, 1988 թվականի Օլիմպիական և Պարալիմպիկ խաղերը։ Այն նաև համարվում է 2002 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի առաջնության հյուրընկալող քաղաքներից մեկը։ Աշխարհի գավաթի խաղերի ժամանակ Սեուլի մարզադաշտում կայացավ մրցաշարի բացման արարողությունը և առաջին խաղը։
Թեկվոնդոն Հարավային Կորեայի ազգային մարզաձևն է, իսկ Սեուլում է գտնվում Կուկկիվոնին թեկվոնդոյի աշխարհի գլխավոր շտաբը, ինչպես նաև Թեկվոնդոյի Համաշխարհային ֆեդերացիան։
Տրանսպորտ
Սեուլն ունի լավ զարգացած տրանսպորտային ցանց։ Այդ համակարգը սկսվում է Կորեական կայսրության դարաշրջանից, երբ տեղադրվեցին առաջին փողոցային գծերը և ավարտվեց Սեուլին և Ինչեոնին միացնող երկաթուղու շինարարությունը ։ Սեուլի ամենակարևոր փողոցային գիծը անցավ Ժոնգնոյի երկայնքով, մինչև այն փոխարինվեց մետրոյի համակարգի 1-ին գծով՝ 1970-ականների սկզբին։ Սեուլի կենտրոնում գտնվող մյուս ուշագրավ փողոցներն են՝ Euljiro, Teheranno, Սեջոնգնո, Chungmuro, Yulgongno և Toegyero: Մետրոյի ինը հիմնական գիծ կա, որոնք ձգվում են ավելի քան 250 կմ-ով (155 մղոն), պլանավորվում է կառուցել ևս մեկ գիծ։ 2010 թվականի դրությամբ, մեկ ժամվա ընթացքու բնակչության շուրջ 25%-ը օգտվում է տրանսպորտից։
Ավտոբուս
Սեուլի ավտոբուսային համակարգը կառավարվում է Սեուլի Մետրոպոլիտենի Կառավարության կողմից (S.M.G.), որի միջոցով ավտոբուսի չորս հիմնական կազմաձևերը մատչելի են քաղաքի մեծ մասում։ Սեուլում կան բազմաթիվ խոշոր միջքաղաքային/էքսպրես ավտոբուսային տերմինալներ։ Այս ավտոբուսները Սեուլը կապում են Հարավային Կորեայի մյուս քաղաքների հետ։ Seoul Express Bus Terminal-ը, Central City Terminal-ը և Seoul Nambu Terminal-ը տեղակայված են Սեոխո շրջանում։ Բացի այդ, Գուանգջինի շրջանի Արևելյան Սեուլի ավտոբուսային տերմինալը և Ժունգնանգ շրջանի Սանգբոնգ տերմինալը բեռնափոխադրումներ են իրականացնում հիմնականում Գանգվոն և Չունչոնգ նահանգներից։
Քաղաքային երկաթուղի
Սեուլն ունի համապարփակ քաղաքային երկաթուղային ցանց՝ 21 արագ փոխադրողներ, հարմարավետ մետրո, որոնք փոխկապակցում են քաղաքի յուրաքանչյուր շրջանը և մոտակայքում գտնվող Ինչեոնը, Գեոնգի նահանգը, արևմտյան Գանգվոն նահանգը և հյուսիսային Չուննամ նահանգը։ Օրական ավելի քան 8 միլիոն մարդ օգտվում է մետրոյից, որը աշխարհում ամենահամեստ ու ամենամեծ համակարգերից է՝ ընդհանուր երկարությունը 940կմ (580 մղոն)։ Բացի այդ, փոփոխական եղանակներին դիմագրավելու համար, Սեուլի մետրոպոլիտենի կառավարությունում աշխատում են նաև մի քանի մաթեմատիկոսներ, ովքեր մետրոյի, ավտոբուսի և երթևեկության գրաֆիկները համակարգում են ըստ եղականային փոփոխությունների։
Գնացք
Երկաթուղով Սեուլը կապվում է Հարավային Կորեայի յուրաքանչյուր խոշոր քաղաքի հետ։ Սեուլը նաև կապված է հարավկորեական խոշոր քաղաքների մեծ մասի հետ KTX արագընթաց գնացքով, որն ունի նորմալ շահագործման արագություն՝ ավելի քան 300 կմ/ժամ (186 ժամ/ժամ)։ Կա մեկ այլ գնացք, որը կանգ է առնում բոլոր հիմնական կանգառներում, Mugunghwa և Saemaeul գնացքները։ Հիմնական երկաթուղային կայարաններն են.
Օդանավակայաններ
Երկու միջազգային օդանավակայաններ են՝ Ինչեոն Միջազգային և Գիմպո Միջազգային օդանավակայաններ, որոնք սպասարկում են Սեուլին։
«Գիմպո» միջազգային օդանավակայանը բացվել է 1939 թվականին՝ ծառայել է ճապոնական կայսերական բանակին, իսկ քաղաքացիական սպասարկումը սկսվել է 1957 թվականից։ Ինչեոն Միջազգային բացումից ի վեր Գիմպո Միջազգային նախատեսում է իրականացնել ներքին չվերթներ ինչպես նաև ընտրված կարճ հեռավորության վրա գտնվող միջազգային բեռնափոխադրումների թռիչքներ դեպի Տոկիո Հանեդա, Օսակա Կանսա, Թայբեյ Սոնգշան, Շանհայ, Հոնգյաո և մայրաքաղաք Պեկին։