cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Չանիի շրջան
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չանի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5515 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 28133 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նովոսիբիրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բովեր (ձմեռանոց)
Բովեր, ձմեռանոց ՀՀ Լոռու մարզում, Շնող գյուղի հանդամասում։ 1920 թվականին ուներ 122, 1939 թվականին՝ 20 հայ բնակիչ։ Հետագայում լքվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
Ռուբեն Գոմես
Ռուբեն Մարսելո Գոմես Գարսիա (Rubén Marcelo Gómez García, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս որպես կիսապաշտպան «Զարյա» ֆուտբոլային ակումբում։
Կենսագրություն
Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է դպրոցում։ Ապա հայտնվել է Կորդովա քաղաքի «Բելգրանո» ֆուտբոլային ակումբի դպրոցում։ Հետո խաղացել է «Բելգրանոյի» չափահասների թիմում։ Ակումբում անցկացրել է երկու մրցաշրջան՝ մասնակցելով 33 խաղի և խփելով 2 գոլ։ Հետո դիտումների է մասնակցել «Մալյորկայի» երիտասարդական թիմում, սակայն շուտով գործակալները նրան առաջարկել են տեղափոխվել Դոնեցկի «Մետալուրգ» ։
2004 թվականի ձմռանը Ռուբեն Գոմեսը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբ։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր նորամուտը կատարել է 2004 թվականի մարտի 20-ին՝ Մարիուպոլի «Իլիչյովեց» ակումբի դեմ արտագնա խաղում, որն ավարտվել է 5:0 հաշվով. հանդիպման 67-րդ րոպեին Գոմեսը փոխարինել է Յայա Տուրեին։ 2003/04 մրցաշրջանում Ռուբեն Գոմեսը «Մետալուրգ 2» ակումբի կազմում անցկացրել է 7 խաղ և խփել մեկ գոլ Ուկրաինայի երկրորդ լիգայում։ 2005 թվականի ամռանը Ռուբեն Գոմեսը վարձավճարով տեղափոխվել է Ալչևսկի «Ստալ» ակումբ, որի կազմում անցկացրած կես տարվա ընթացքում մասնակցել է 18 խաղի և խփել 1 գոլ Ուկրաինայի առաջնությունում։ Դրանից հետո նա վերադարձել է «Մետալուրգ» ակումբ, որտեղ անցկացրել է 2005/06 մրցաշրջանը երկրորդ կեսը։ 2006/07 մրցաշրջանը վարձավճարային հիմունքներով անցկացրել է Ալչևսկի «Ստալ» ակումբում՝ մասնակցելով 30 խաղի։ Մրցաշրջանի արդյունքներով «Ստալ» ակումբն զբաղեցրել է վերջին 16-րդ տեղը և անցել Ուկրաինայի առաջին լիգա։
2008 թվականի ամռանը Ռուբեն Գոմեսը տեղափոխվել է Լուգանսկի «Զարյա» ֆուտբոլային ակումբ։ Այս թիմում իր նորամուտը նա կատարել է 2008 թվականի հուլիսի 20-ին Խարկովի «Մետալիստ» ակումբի դեմ տնային խաղում, որն ավարտվել է 1:1 հաշվով ։ «Զարյա» ակումբում Գոմեսն անցկացրել է 1 տարի. Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայում նա անցկացրել է 22 խաղ, Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում՝ 2 խաղ։ 2009 թվականի հուլիսին համացանցում հայտնվել է տեղեկություն այն մասին, որ Գոմեսը կարող է տեղափոխվել ռուսական «Կուբան» ֆուտբոլային ակումբ, սակյան շուտով Ռուբենը հերքել է այս փաստը ։
2009 թվականի հուլիսի վերջին Ռուբեն Գոմեսը 1+1 սխեմայով պայմանագիր է կնքել Ուժգորոդի «Զակարպատե» ակումբի հետ ։ Թիմում նա կատարել է իր նորամուտը 2009 թվականի օգոստոսի 2-ին Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբի դեմ արտագնա խաղում (4:1) ։ «Զակապարտե» ակումբի կազմում Գոմեսն Ուկրաինայի առաջնությունում խաղացել է 21 հանդիպում և խփել 2 գոլ, Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում Ռուբենն անցկացրել է 1 հանդիպում։ 2009/2010 մրցաշրջանի արդյունքում «Զակարպատե» ակումբն Ուկրաինայի առաջնությունում զբաղեցրել է վերջին՝ 16-րդ տեղը և անցել Առաջին լիգա։ «Զակարպատե» ակումբի պաշտոնական կայքում անցկացված հարցման արդյունքում Ռուբեն Գոմեսը ճանաչվել է այդ մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստ ։
2010 թվականի հունիսին տեղափոխվել է Կիպրոսի Լարանկա քաղաքի ԱԵԿ ֆուտբոլային ակումբ ։ 2012 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականը խաղացել է «Տավրիա» ֆուտբոլային ակումբում.
Անձնական կյանք
Իր ապագա կնոջ՝ Արինայի հետ ծանոթացել է Դոնեցսկում։ Ունի դուստր՝ Զարինա Նիկոլը ։ Ռուբենը բավական արագ է սովորել ռուսերեն. դրանում նրան օգնել է Իգոր Պրոցենկոն, ով աշխատում էր Դոնեցսկի համալսարանում ։
Իտալական հեքիաթներ
Իտալական հեքիաթներ (Fiabe italiane), գրական և ֆոլկլորային պրոզայիկ ստեղծագործություններ իտալական գրականության մեջ։  Ինչպես այլ երկրների ազգային հեքիաթները, նրանք նույնպես լուսաբանում են ազգային մշակույթը, կենցաղը, իտալացիների բնավորությունը։
Ծագումնաբանություն
Այլ երկրների համամատությամբ (Բրիտանական գրականություն, Գերմանական գրականություն, Ֆրանսիական գրականություն, Իսպանական գրականություն, Նորվեգական գրականություն) Իտալական գրականությունը ձևավորվել է ավելի ուշ։ Պատճառն այն է, որ միջնադարյան Իտալիայում գրական լատիներենն ավելի երկար պահպանվեց, քան ցանկացած այլ երկրում։ Մինչև XIII դարը  լատիներենը պահպանվեց գրականության մեջ, «որոշակի իմաստով, որպես  կենդանի լեզու»։ Լատինական լեզուն երկար ժամանակ  խոչընդոտ էր իտալական լեզվի,  որպես գրական լեզու, կայանալու համար,  քանի որ այն իտալացիների կողմից չէր ընկալվում որպես «օտար» լեզու. հասարակության մեջ լատիներենը բիզնեսի և մշակութային հաղորդակցության միջոց էր։ Իտալիայի գրականության մեջ բացակայում էին ժողովրդական էպոսների ու հեքիաթների ազգային առանձնահատկությունները, որոնք ավելի ցայտուն էին Սկանդինավիայում կամ Ռուսիայում, թեպետ այդ երկրներում նույնպես ազգային մշակույթի ու գրականության մեկնաբանումն սկսվել է մի փոքր ուշ ։
Գրական հեքիաթ
Իտալական կարճ պատմվածքների ամենավաղ հավաքածուներից մեկը՝ «Նովելինոն», հայտնվել է 13-րդ դարի վերջում։
«Նովելինո» արձակը, որը հավաքվել էր մի քանի աղբյուրներից, պահպանում էր պրովանսյան,անտիկ և արաբական գրականության ազդեցությունը, մասնավորապես, գրական ձևավորումը, հետևելով Հազար ու մեկ գիշեր («A Thousand One Gights») հեքիաթների օրինակին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ներկայացված էին ոչ հայտնի հեղինակների ստեղծագործություններ, սակայն ուսումնասիրողներն այդ գործերը ներկայացնում են որպես բարձրարժեք հեղինակային ստեղծագործություններ։ Մոտիվները, սյուժեները և տեխնիկան լայնորեն օգտագործվեցին Ջովաննի Բոկաչչոյի կողմից՝ Դեկամերոն («Decameron») (1350-1353) ստեղծագործության մեջ ։ XIV դարի երկրորդ խոշորագույն իտալացի նովելիստը Ֆրանկո Սակետտին է։ Ժամանակակից իտալական հեքիաթների հավաքածուների մեջ ներառվում են «Նովելինո» և «Երեք հարյուր պատմվածք»  ժողովածուներից նովելներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի մշակույթ
Չերպանովսկի շրջան
Չերպանովսկի շրջան (Черепановский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերեպանովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2908 կմ²։
Սերբական գրականություն
Թուրքական լուծը (XVI-XVII դդ․) կասեցրել է սերբական գրականության զարգացումը։ XVIII դ․ սերբերի կյանքի հոգևոր կենտրոնը փոխադրվել է Հարավային Հունգարիա։ Ռուսական եկեղեցական գրքերի ու դասագրքերի ազդեցությամբ կազմավորվել է սլավոնա–սերբական լեզուն, որը նկատելի դեր է խաղացել սերբական Լուսավորականության գրականության ստեղծման գործում։ XVIII դ․ սերբերի մշակութային վերածնության ընթացքը առավել լրիվ է արտացոլել աշխարհիկ գրականության հիմնադիր, լուսավորիչ Դոսիտեյ Օբրադովիչը (մոտ 1742–1811)։
XIX դ․ 1-ին կեսին երևան են եկել կուլտուր-լուսավորական ու գիտական ընկերություններ, գրական մամուլը։ Այդ շրջանի գրականության մեջ աչքի ընկնող դեր է խաղացել բանասեր, բանագետ և պատմաբան, ազգային վերածնության գաղափարախոս Վուկ Կարաջիչը (1787-1864), որի գաղափարները որդեգրել են ռոմանտիկները։ Սերբական ռոմանտիզմը առավել ցայտուն է արտահայտվել 1840–1870-ական թվականներին։ Գրական կյանքի կենտրոնը դարձել է Նովի Սադը։
1860-ական թվականներին նկատվել է շրջադարձ դեպի ռեալիզմը, որի ծրագիրը տվել է Ս. Մարկովիչը (1846-1875)։ Առաջին ռեալիստներն են Մ. Գլիշիչը (1847-1908), Լ. Լազարևիչը (1851-1890), Յա. Վեսելինովիչը (1862–1905)։ Վեպի առաջացումը կապված է Յա․ Իգնյատովիչի (1824–1889) անվան հետ։ XIX դ․ վերջին Մ. Մատավուլի (1852-1908), Ս. Սրեմցի (1855–1906), Ս. Ռանկովիչի (1863-1899) ստեղծագործությունը ընդլայնում է ռեալիզմի գեղարվեստական բովանդակության ոլորտը։ Ռեալիզմի զարգացման ասպարեզում հայտնի են Ռ. Դոմանովիչը (1873–1908), Բրանիսլավ Նուշիչը (1864-1938), Վ. Իլիչը (1860-1894)։ Գաղափարա–գեղարվեստական զանազան միտումների փոխազդեցության հետևանքով գրական պրոցեսը 1890-ական թվականների վերջերին բարդացել է։ Այս պայմաններում ռեալիզմի սկզբունքներն է պաշտպանել նշանավոր գրաքննադատ ու գրականության պատմաբան Յո․ Սկեռլիչը (1877- 1914)։ Մոդեռնիստական հոսանքը ներկայացված է Յո. Դուչիչի (1871-1943), Մ. Ռակիչի (1876–1938), Վ. Պետկովիչ Դիսի (1880-1917) ստեղծագործություններով։
Հարավսլավական պետության ստեղծումը (1918) նոր փուլ է եղել նաև սերբական գրականության զարգացման մեջ։ Երևան են եկել էքսպրեսիոնիստ բանաստեղծներ (Ի. Անդրիչ, Մ. Ցռնյանսկի, Մ. Վինավեր, 1891-1955)։ Սերբական գրականության մեջ աչքի ընկնող տեղ է գրավել պատերազմի թեման։ 1920-ական թվականների վերջին երևան են եկել հեղափոխական գաղափարախոսության վրա հենվող «սոցիալական գրականությունը» և սյուրռեալիզմը։ 1930-ական թվականներին սյուրռեալիզմը որպես հոսանք դադարել է գոյություն ունենալուց։ Այդ շրջանի սոցիալական պոեզիայի բարձրակետը չեռնոգորցի բանաստեղծ Ռադովան Զոգովիչի ստեղծագործությունն է։ Նկատելի հաջողությունների են հասել հեղափոխական գրողներ Յո. Պոպովիչը (1905-1952), Չ. Մինդերովիչը (1912-1968)։
Ֆաշիստական օկուպացիայից ազատագրվելուց և ժողովրդական հեղափոխության հաղթանակից հետո Սերբիայում ստեղծվել է (1945) սերբ գրողների միություն։ 1950-ական թվականների սկզբներին կենտրոնական տեղ է գրավել ժողովրդա-ազատագրական պատերազմի, հեղափոխության և նոր կյանքի թեման։ Իրականության ռոմանտիկական ընկալումով են աչքի ընկնում երիտասարդ սերնդի բանաստեղծների՝ Ա. Վուկոսավլևիչի, Ա. Մարկովիչի գործերը։ Սերբական արձակում խոշոր իրադարձություն է եղել Ի. Անդրիչի «Դրինի կամուրջը», «Տրավնիցյան ժամանակագրություն», «Օրիորդ» վեպերի տպագրությունը 1945 թվականին։
1950-ական թվականների սկզբներին սերբական գրականության մեջ տեղի է ունեցել մի կողմից ռեալիզմի, մյուս կողմից մոդեռնիստական զանազան հոսանքների կողմնակիցների խիստ սահմանազատում։ Զգալի չափով փոխվել են թեմատիկան, գաղափարական ուղղվածությունը, հուզական երանգը, արտահայտչաձևերը։ 1950-1960-ական թվականներին հասունացել և բարձր վարպետության է հասել բանաստեղծուհի Դեսանկա Մաքսիմովիչի պոեզիան։ 1950–60-ական թթ․ սերբական արձակը ներկայացված է զանազան գեղարվեստական միտումներով ու ստեղծագործական մեթոդներով։ Կենտրոնական տեղ են գրավում հեղափոխության պրոբլեմատիկան և ետպատերազմյան կյանքը (Բրանկո Չոպիչ, Միխայիլո Լալիչ, Օսկար Դավիչո, Դ. Չոսիչ, էրիխ Կոշ)։ Ռեալիզմի, էքսպրեսիոնիզմի և նատուրալիզմի յուրատեսակ համադրություն են ներկայացնում Միլոշ Ցրնյանսկու վեպերը, ծայրահեղ աբստրակցիոնիզմ՝ Ռ. Կոնստանտինովիչի արձակ գործերը։ Սերբական հայտնի դրամատուրգներից են Մ. Ջուրջևիչը, Ջ. Լեբովիչը, Բ. Միխայլովիչը։
Կատեգորիա:Սերբական գրականություն
Մարիա Սպարտալի Սթիլման
Մարիա Եվֆրոսինա Սպարտալի (Marie Euphrosyne Spartali, հետագայում՝ Սթիլման, Stillman, ), հունական ծագմամբ բրիտանացի պրեռաֆայելիտ նկարչուհի։ Վաթսունամյա գործունեության ընթացքում ստեղծել է ավելի քան հարյուր աշխատանքներ, որոնք գտնվում են Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի պատկերասրահներում։
Ընտանիք
Մարիա Սպարտալին եղել է հարուստ առևտրական Միխայիլ Սպարտալիի (1818-1914) կրտսեր դուստրը։ Միխայիլ Սպարտալին «Spartali & Co» ֆիրմայի ղեկավարն էր Լոնդոնում Հունաստանի գլխավոր հյուպատոսը 1866—1882 թվականներին։ Նա Լոնդոն է մեկնել մոտ 1828 թվականին ։ Լոնդոնում էլ ամուսնացել էր Եվֆրոսինայի (հայտնի է որպես Էֆֆի, օրիորդական ազգանունը՝ Վարսամի, 1842—1913) հետ, որը Ջենովայից հույն վաճառականի դուստր էր։
Ընտանիքն ապրել է Քլեֆեմ Քոմոնում գեորգյան տանը, որը հայտնի էր «The Shrubbery» անվամբ, ուներ ընդարձակ այգի և բացվում էր տեսարան դեպի Թեմզան ու Չելսին։ Ամռան ամիսները նրանք անցկացրել են Ուայթ կղզու իրենց տանը, որտեղ Մարիայի հայրը իր հողերում մշակել է խաղող։ Լոնդոնում Միխայիլ Սպարտալին հաճախ անցակցրել է պարտեզային երեկույթներ, ուր հրավիրել է հույսեր ներշնչող երիտասարդ գրողների և նկարիչների։
Հասուն տարիներ
Մարիա Սպարտալին և նրա զարմուհիները՝ Մարիա Զամբակոն և Ագլայա Կորոնիոն, ընկերների շրջապատում հայտնի էին «Երեք Գրացիաներ» անունով՝ ի պատիվ հին հունական դիցաբանության երեք Քարիտներ Ագլայայի, Եփրոսինայի և Թալիայի, որովհետև երեքն էլ հունական ծագմամբ հայտնի գեղեցկուհիներ էին։ Հույն ձեռնարկատեր Ա. Իոնիդեսի (1810-1890) տանը Մարիան և նրա քույր Քրիստինան (1846-1884) առաջին անգամ հանդիպել են Ջեյմս Էբբոտ Մաք-Նեյլ Ուիսթլերի և Սուինբյորնի հետ։ Սուինբյորնը այնքան տպավորված է եղել, որ Սպարտալիի մասին ասել է. «Նա այնքան գեղեցիկ է, որ ես ուզում եմ նստել և լաց լինել» ։ Մարիայի արտաքինը տպավորություն էր թողնում. նրա հասակը մոտ 190 սմ էր, իսկ ավելի ուշ տարիներին նա հագնում էր երկար ցած իջնող սև հանդերձանք՝ ժանյակե գլխանոցով, ինչը մեծ ուշադրություն էր գրավում նրա հանդեպ։
Սկսած 1864 թվականից՝ մի քանի տարի Սպարտալին սովորել է Ֆորդ Մեդոքս Բրաունի մոտ նրա երեխաներ Լյուսիի, Քեթրինի և Օլիվերի հետ։ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին, լսելով, որ Մարիան դարձել է Բրաունի աշակերտուհին, նամակ է գրել նրան 1864 թվականի ապրիլի 26-ին. «Ես հենց նոր լսեցի, որ միսս Սպարտալին լինելու է Ձեր աշակերտուհին։ Ես նաև լսել եմ, որ նա այն նույն զմայլեցուցիչ գեղեցկուհին է, որի մասին այդքան շատ են խոսում։ Այդ իսկ պատճառով թաքցրեք նրան և ոչ մեկի ցույց մի տվեք։ Ես ուզում եմ, որ նա առաջինը ինձ համար կեցվածք ընդունի»։ Մարիան Ռոսսետտի համար առաջին անգամ կեցվածք է ընդունել 1867 թվականին։ Օգոստոսի 14-ին Ռոսսետտին գրել է Ջեյն Մորիսին. «Ես նրա գլուխը համարում եմ ամենաբարդը բոլոր նրանցից, ում երբևէ նկարել եմ։ Դա կապված է ոչ այնքան ձևերի հետ, որքան կյանքի նուրբ հմայքի, որն անհնար է վերստեղծել»։
Նա կեցվածք է ընդունել Ֆորդ Մեդոքս Բրաունի, Բյորն-Ջոնսի («Ջրաղաց»), Ջուլյա Մարգարեթ Քամերոնի, Ռոսսետտիի («Ֆյամետտայի տեսիլք», «Դանթեի տեսիլքը», («Տաղավար մարգագետնի վրա»), Սփենսեր-Սթենհոուփի համար։
Ամուսնություն
1871 թվականին, հակառակ ծնողների ցանկությանը, Մարիա Սպարտալին ամուսնացել է ամերիկացի լրագրող և նկարիչ Ուիլյամ Ջեյմս Սթիլմանի հետ։ Մարիան նրա երկրորդ կինն էր, առաջին կինը երկու տարի առաջ ինքնասպան էր եղել։ Զույգը միասին կեցվածք էր ընդունել Ռոսսետտիի համար, սակայն հստակ հայտնի չէ, արդյոք դա նրանց առաջին հանդիպումն էր։ Սթիլմանն աշխատել է ամերիկյան «The Crayonne» ամսագրում, ավելի ուշ եղել է «Թայմսի» արտասահմանյան թղթակիցը։ Արտասահմանյան թղթակցի աշխատանքի պատճառով ամուսինները 1878-1883 թվականներին հաճախ են իրենց ժամանակը կիսել Լոնդոնի և Ֆլորենցիայի մեջ, ապա 1889-1896 թվականներին՝ Հռոմի։ Մարիան նաև ճանապարհորդել է Ամերիկայում և միակ բրիտանացի պրեռաֆայելիտ նկարիչն է եղել, որն աշխատել է Միացյալ Նահանգներում։ Զույգն ունեցել է երեք երեխա։
Կովկասյան III բանակային կորպուս
III Կովկասյան բանակային կորպուս (III Кавка́зский арме́йский ко́рпус)՝ Ռուսական կայսերական զինված ուժերի զորամիավորում, որը գոյություն է ունեցել 1912-1918 թվականներին ։
Մարիա Սպարտալի Սթիլման
Ամուսնություն
Մարիա Սպարտալի Սթիլմանը մահացել է 1927 թվականի մարտին Հարավային Քենսինգտոնում և դիակիզվել է Բրուքվուդի գերեզմանատանը, որտեղ և թաղվել է ամուսնու հետ։
Արվեստ
Մարիա Սպարտալի Սթիլմանի աշխատանքների թեման բնութագրական է պրեռաֆայելիտ նկարիչների համար՝ կանանց կերպարներ, Ուիլյամ Շեքսպիրի, Ֆրանչեսկո Պետրարկայի, Դանթե Ալիգիերիի, Ջովաննի Բոկաչչոյի ստեղծագործությունների տեսարաններ, ինչպես նաև իտալական բնանկարներ։ Նրա ցուցադրություններն ընթացել են Դադլի պատկերասրահում, Գրոսվենոր պատկերասրահում և դրան հաջորդող Նոր պատկերասրահում (The New Gallery), Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, ԱՄՆ արևելքի բազմաթիվ պատկերասրահներում, ներառյալ 1876 թվականին Ֆիլադելֆիայի համաշխարհային ցուցահանդեսը։ 1982 թվականին ԱՄՆ-ում ներկայացվել է նրա աշխատանքների հիշատակի ցուցադրությունը։
Կովկասյան III բանակային կորպուս
1914 թվականի օգոստոսի 22-ին այս բանակային կորպուսը մտցվել է Ռուսական կայսրության 4-րդ բանակի կազմի մեջ (ru:4-я армия (Российская империя)), որը գործում էր Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի կազմում (ru:Юго-Западный фронт (Первая мировая война)):
Կազմ
Մտնում էր Կովկասյան ռազմական օկրուգի կազմի մեջ։ Կովկասյան III բանակային կորպուսի մարտական կազմը 18.07.1914 դրությամբ հետևյալն էր.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի բանակային կորպուսները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության բանակային կորպուսներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն
Մարիա Սպարտալի Սթիլման
Աշխատանքներ
Դևիդ Էլիոթը իր գրքում հաշվարկել է Մարիա Սպարտալի Սթիլմանի ավելի քան 170 նկար։ Ստորև ներկայացված են նկարչուհու ամենահայտնի, այլ գրքերում հիշատակված նկարները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրեռաֆայելիտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հույն նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բնորդուհիներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի մոդելներ Կատեգորիա:Պրեռաֆայելիտների բնորդուհիներ
Չանքայա ամրոց
Չանքայա պալատ (Çankaya Köşkü, Թուրքիայի վարչապետի նստավայրը Անկարայում, մինչ 2014 թվականը պալատը հանդիսացել է Թուրքիայի նախագահի նստավայրը ։ Ամրոցը գտնվում է Անկարայի Չանքայա շրջանում։ Հենց այստեղից էլ առաջացել է պալատի անվանումը։ Անվանումը փոխաբերաբար օգտագործվում է՝ մատնանշելու Թուրքիայի նախագահին։ Տարածքը, որտեղ գտնվում է պալատը զբաղեցնում է 438 քառ․ կմ տարածք։ Ամրոցի տարածքում են գտնվում Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի տուն-թանգարանը, գլխավոր օգնականի աշխատասենյակը, վարդագույն և ապակե առանձնատները և նոր գրասենյակային մասնաշենքերը ։ Այստեղ կան նաև սպորտային մասնաշենքեր,փրկարար կենտրոն, ջերմոց, նախագահական գվարդիայի զորանոցները ։ Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հրամանով Չանքայա ամրոցը հատկացվեց երկրի կառավարությանը և այն դարձավ կառավարության նստավայրը։ Նախագահ Էրդողանը տեղափոխվեց նորակառույց Նախագահական պալատ, որի տարածքը մոտ 300,000 քառ․ կմ է ։
Վաղ պատմություն
Տարածքը, որտեղ կառուցված է Չանքայա ամրոցը ժամանակին պատկանել է հայ առևտրական Քասաբյան ընտանիքին ։ Այնտեղ առկա խաղողի վազերը և տունը խլվել են ընտանիքի ձեռքից, իսկ Քասաբյան ընտանիքը փախավ Անկարայից, որպեսզի խուսափի Հայոց ցեղասպանության զոհ գնալուց։ Ընտանիքը տեղափոխվեց Ստամբուլ ։ Երբ 1921 թվականին Աթաթուրքը տեսավ հայ վաճառականի տունը,նա հավանեց և գնեց այն ընդամենը 4500 լիրայով  ։
Թանգարան-առանձնատուն
1924 թ.-ին ճարտարապետ Մեհմեդ Վեդաթ բեյը Կասաբյան պալատում որոշ նորոգումներ կատարեց՝ ավելացնելով նոր ննջասենյակների համար երկրորդ հարկ, ճակատային մասում տեղադրված պատուհանի մուտք, հետևի մասում գտնվող մառան և խոհանոց և կողքին գտնվող աշտարակ:. 1926-ին ավելացվեց կենտրոնական ջեռուցման համակարգ։ Այս առանձնատունը դարձավ Մարշալ Աթաթուրքի տունը, մինչ նա տեղափոխվեց Ցանկայա նոր առանձնատուն 1932-ի հունիսին։ Այնուհետև շենքը անվանվեց «Բանակի տուն», քանի որ Աթաթուրքը այն տեղափոխեց թուրքական բանակ։ Առանձնատունը շատ կարևոր տեղ է զբաղեցրել հանրապետության պատմության մեջ։ 1950 թ., որոշ վերանորոգումներից հետո, այն բացվեց որպես թանգարան հանրային հասանելիության համար։ 1986-ին ավարտվեցին վերականգնման հիմնական աշխատանքները։ Այդ ժամանակվանից ի վեր իրականացվում է պահպանման ծրագիր `առանձնատունը իր բնօրինակ ձևով պահպանելու համար, իր բոլոր բնօրինակ մասերով և կահույքով:Շենքը զուրկ է մեծ պալատի շքեղությունից և թափանցիկ է, բայց ձևավորված և նախագծված է գործնական օգտագործման համար։ Այն Թուրքիայի անկախութեան պատերազմի ընթացքում՝ վերափոխումների ու բարեփոխումների արևմտյանացման տարիներին ծառայում էր որպես գլխավոր հրամանատար Աթաթուրքի շտաբ:Ականատես լինելով մի շարք որոշիչ պահերի, Անկախության պատերազմի ժամանակ պայքարել և ստեղծել են հանրապետություն, և այսօր այն խնամքով պահպանվում է ՝ որպես հարգանքի տուրք Աթաթուրքի հիշատակին։
Չանքայա առանձնատուն
Չնայած այն հանգամանքին, որ թանգարանների պալատում երկու անգամ իրականացվել են ընդարձակման և վերանորոգման աշխատանքներ, երբ առաջ եկող կարիքները չբավարարվեցին, որոշվեց 1930-ին կառուցել նոր շենք։ Աթաթուրքի խնդրանքով, նոր առանձնատան կառուցումը տրվել է ավստրիացի հայտնի ճարտարապետ, պրոֆեսոր դոկտոր Քլեմենս Հոլցմայստերին։ Այն բանից հետո, երբ Հոլցմայստերը ստանձնեց այդ պարտականությունը 1930-ի մայիսի 20-ին, նա պատրաստեց առաջին նախագիծը հինգ օր անց և ևս երկու օր անց ՝ Աթաթուրքի կողմից պահանջվող փոփոխությունները կատարելուց հետո, նա հանձնեց նախագիծը, և հայտնի է, որ նա հստակ պլանը և մոդելը ներկայացրեց Աթաթուրքին Յալովայում, 1930 թվականի հուլիսի 27-ին:Աթաթուրքը 1930-ի նոյեմբերին շինարարության տեղը որոշելուց հետո շինարարության հետ կապված որոշումները ամբողջովին թողեց Հոլցմայստերին։ Ավստրիացի ճարտարապետը Ավստրիայից բերեց ամբողջ ճարտարապետական կառուցվածքի նյութը։ Առանձնատան ներքին տարածքների մի մասը նախագծվել է Վիեննայի կերպարվեստի ակադեմիայում։ Հոլցմայստերը, ով 1931-ի սկզբին սկսեց Չանքայա պալատի շինարարությունը, այն ավարտեց այն կարճ ժամանակահատվածում, ինչպիսին մոտավոր 1,5 տարում, և ներկայացրեց այն 1932 թվականի հունիսին։ Առանձնատան մուտքի պատմությունը, որը բաղկացաց է նկուղի երկու պատմություն, աշխատանքային տարածք և այն վայրն է, որտեղ հյուրերին են ընդունում։ Մինչդեռ վերին պատմությունը դասավորվեց որպես նստավայր։ Ցանկայա առանձնատունը, որն արտացոլում է թուրքական հետ, բացի այդ մինչև նրա մահը այն 1932-ից Աթաթուրքի նստավայրն ու աշխատանքային տարածքներն էր, քանի որ այն նախագծվել է ՝ հաշվի առնելով նրա հայցերն ու նախազգուշացումները, այն նաև արժեքային և կարևոր է իր ճաշակը և կենսակերպը ցույց տալու համար։ Աթաթուրքից հետո, Չանքայա առանձնատունը ծառայել է՝ ինչպես նստավայր, այնպես էլ որպես գրասենյակի շենք ՝ Նախագահի պարտականությունները ստանձնած Մուսթաֆայ Իսմեթ Ինեօնյուին, Ջելալ Բայարին, Ջեմալ Գիւրսելին,Ջեւդեթ Սունային, Ֆահրի Քորութիւրքին, Քենան Էվրէնին, Տուրգուտ Օզալին և Սուլեյման Դեմիրելին:Առանձնատունը, սկսած իններորդ նախագահ Սուլեյման Դեմիրելից, միայն օգտագործվել է որպես նստավայր նոր սպասարկման շենքերով։
Ապակե առանձնատուն
Ապակե առանձնատունը Չանքայա Ուսումնարանի 3-րդ մասնաշենքն է։Աթաթուրքը այն կառուցել է որպես իր քրոջ ՝ Մակբուլե Աթադանի նստավայր։ Առանձնատունը, որը նախագծել է ճարտարապետ Սեյֆի Արկան, ճարտարապետական գրառումներում նշված է, որ այդ շրջանի շքեղ առանձնատան օրինակներից մեկն է:Այն հատկացվել է, որպես օտարերկրյա պետությունների ղեկավարների նստավայր, որոնք այցելել են Թուրքիա 1951-1954 թվականներին:Ապակե առանձնատունը, որը զգալիորեն փոխվել է տարբեր ժամանակահատվածներում կատարված նորոգումների հետ, վերականգնվել է 1994-ին և ավելացվել է 300 մետր քառակուսի ննջասենյակ, և օգտագործվել կրկին 1996-ի սկզբին, որպես օտար պետությունների ղեկավարների հյուրընկալմա ն վայր։
Aide-de-Camp շենք
Aide-de-Camp շենքի ամսաթվի հետ կապված որևէ հստակ տեղեկատվություն չկա։ Չնայած այն հանգամանքին, որ որոշ գրառումներում ասվում է, որ այն կառուցվել է 1922 թ., Հիշողությունների գրքում 1924 թ.,լուսանկարում նշված Aide-de-Camp շենքի և ներկայիս շենքի միջև որևէ շենքի միջև կապ չունի։ Aide-de-Camp շենքը քարից կառուցված մեկ հարկանի շենք է, որը ենթարկվել է բազմաթիվ վերականգնման և վերանորոգման, և պարզ է, որ հետագայում որոշ հատվածներ ավելացվել են:Շենքերի հետևի քարե սալիկապատ բակում գրված է 1928 թվականը, բայց հայտնի չէ `սա գրվել է շենքի կառուցման ընթացքում, թե վերականգնման ժամանակ։
Դարպաս առաջին
Առաջին դարպասը, որը հանդիսանում է Չանքայա ուսումնարանի հիմնական մուտքի դարպասը, կոչվում է նաև Արձանագրության դարպաս։ Անվանումից հասկանում ենք, որ մուտքերը կատարվում են այս դարպասից:1-ին դարպասը, որը չէր բավարարում կարրիքները, փոփոխվող պայմանների հետ միասին 1999 թ-ին վերակառուցվել է ներառյալ նաև կանաչապատվել։Բացի բրոնզե դարպասից, էնդիսայթ քարե պատից և կանաչապատման պարիսպներից, կա 230 մետր քառակուսի գլխավոր դարպաս և 140 մետր քառակուսի զորամասի շինություն և նորոգվել է Չանքայա ուսւմնարանի ընդհանուր ճարտարապետության և շրջակա միջավայրի կառուցվածքի համաձայն։
Վարչական շենք
Վարչական շենքը, որի նախագծի ճարտարապետներն էին Մուստաֆա Այթերը և Օրհան Գենչը, կազմված է երկու պահեստից և նկուղից։Մեկ բաժինը օգտագործման համար հատկացվում է Անվտանգության տնօրինությանը, իսկ մեկ բաժինը ՝ վարչական և ֆինանսական հարցերի նախագահությանը։ Այն կառուցվել է 1985 թ.-ին `546 մետր քառակուսի մակերեսով։
Ծառայողական շենք
Յոթերորդ Նախագահ Քենան Էվրենի պաշտոնավարման ընթացքում, Չանքայա առանձնատունը անբավարար է գնահատվել օգտագործման համար, և՛ որպես սպասարկման շենք, և՛ որպես նստավայր, և որոշվեց կառուցել նոր սպասարկման շինություն:Շենքը, որ սկսել են կառուցել 1983 թվականին, ավարտվել է յոթ տարվա ընթացքում և սկսվել է օգտագործվել 1993-ի հոկտեմբերի 29-ին:Նախագիծը, որը ստեղծել են ճարտարապետներ Մուստաֆա Այթերը և Օրհան Գենչը, օգտագործվում է որպես Նախագահության ստորաբաժանումների աշխատատեղ, իսկ Նոր ծառայության շենքում կա հանդիպումների և ընդունելության սենյակներ, և Նախագահի պաշտոնական և ուսումնասիրություն գրասենյակ։ .
Հասարակական ծառայություններ և առողջության կենտրոն
Սոցիալական աջակցության շենքը բաղկացած են հրաձգության պոլիգոնից, սպորտդահլիճից և սրճարանից, և ունի մոտավորապես 2000 մետր քառակուսի շինարարական տարածք։Աջակցության շենքի կառուցվածքը բաղկացած է երեք պահեստից, սկսվել է կառուցվել 1995 թ.ի հունիսի 19-ին և ավարտվել 1996 թ. Դեկտեմբերի 20-ին։ Հոլովակը կազմակերպվել էր Նախագահության թիկնապահի անձնակազմի և մարզական դահլիճի և սրճարանների պատրաստման նպատակով՝ ծառայություններ մատուցել ամբողջ անձնակազմին:Առողջապահական կենտրոնը, 1996 և 1999 թվականներին կատարված վերանորոգումներով և լրացումներով, վերածվել է ժամանակակից առողջության կենտրոնի, որը կարող է ծառայություններ մատուցել ատամնաբույժի, ընտանեկան բժշկի, մանկաբույժի, բավարար թվով բուժքույրերի և `Նախագահի գլխավոր քարտուղարությունում հերթապահող անձնակազմի լաբորատորիա ։
Մամուլի ասուլիս և ընդունելության սրահներ
Շնորհիվ այն բանի, որ Նոր ծառայության շենքի ընդունելության սրահը լիարժեք չէր, և որ վերոնշյալ շենքում մամուլի ասուլիսների դահլիճ չկար, 1997 թվականի մայիսի 21-ին իրականացվեց մի նախագիծ, որը համալրում է այդ անհրաժեշտությունը:Ընդունելության սրահը և նախասրահը, որոնք ունեն տարբեր գործառույթներ, ունեն 2,650 մետր քառակուսի մակերես, միասին `լրացումներով, իսկ մամուլի ասուլիսների դահլիճը, որն ընդհանուր առմամբ կազմում է 1,250 մետր քառակուսի տարածք, մյուս հատվածների հետ միասին:Ընդունարանի դահլիճը սկսել է օգտագործվել 1998 թ.-ին։ Իսկ մամուլի ասուլիսների դահլիճը բացվել է 1999 թ. Հոկտեմբերի 29-ին։ Ասուլիսների դահլիճը, որը նախագծված էր միանալ Նոր ծառայության շենքին, կառուցվել է ստորգետնյա տարածքում ` համալսարանի տարածքում գտնվող ծառի պուրակի կառուցվածքը չփչացնելու համար։
Գլխավոր քարտուղարություն և պետական վերահսկիչ խորհուրդ
Չանքայա ուսւմնարանի ներսում գտնվող հին սպասարկման շենքը քանդվել է, և դրա տեղում կառուցվել է նոր շենք, որը նախագծվել է ՝ հաշվի առնելով Նոր գլխավոր քարտուղարության և պետական վերահսկիչ խորհրդի կարիքները, որոնք կազմված են վեց միմյանց հետ կապված բաժիններից ։
Ջերմոցի, պուրակների և այգիների տնօրինություն
Երբ հին ջերմոցը դարձավ անբավարար, պատրաստվեց նոր և ժամանակակից ջերմոցային նախագիծ, և շինարարությունը սկսվեց 1998 թվականից։ Ջերմոցային տնտեսությունների և պուրակների և այգիների տնօրինության շենքը, որը բաղկացած է երկու մասից `1,590 մետր ընդհանուր մակերեսով, ավարտվել է 1999 թ.-ին և սկսել ծառայությունները։
Նախագահները պալատում
Բազմաթիվ իրադարձություններ են տեղի ունեցել Չանքայա պալատում, ինչը այն դարձնում է Թուրքիայի պատմության ամենակարևոր վայրերից մեկը։Բոլոր նախագահները բնակվել են Չանքայա պալատում և իրենց հետքն են թողել գործողություններով և հանձնարարած վերանորոգումներով։ ։ Որոշ նախագահներ ընտրել են իրենց սեփական աշխատավարձով հոգալ տան կարիքները, իսկ մյուսները նախընտրել են մեծ ծախսերով ընդլայնել դպրոցը:Անգամ հեղաշրջումների ժամանակ Չանքայա առանձնատունը իր դերն է ունեցել գեներալներ Էվրեն և Գյուրզել դառնալու նախագահ, իսկ Սելալ Բայարը հեղաշրջման համար ատրճանակ էր պահում հեղաշրջողների վրա ՝ իրեն փրկելու փորձ կատարելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անկարա Կատեգորիա:Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրք Կատեգորիա:Թուրքիայի պալատներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պետական կառուցվածք
Լետան
Լետան (Létanne), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 126 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.5 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 37 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 89 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,3 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (34 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին)։ 30 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հարսանիք (ֆիլմ, 1944)
«Հարսանիք» (Свадьба), Թբիլիսիի կինոստուդիայում 1944  թվականին ռեժիսոր Իսիդոր Աննենսկու նկարահանած գեղարվեստական կինոկատակերգություն։
Անտոն Չեխովի համանուն զավեշտախաղի, «Հարսանիք գեներալի հետ», «Հարսանիքից առաջ» պատմվածքների, «Հաշվարկով ամուսնություն» երկմասանի վեպի, «Փեսացուն և հայրիկը» տեսարանի հիման վրա ստեղծված ֆիլմը համարվում է նախահեղափոխական Ռուսաստանի քաղքենիների բարեպաշտ սովորույթների սարկազմային երգիծանք։
2007 թվականին ֆիլմի ստեղծման մասին նկարահանվել է «Մի հարսանիքի պատմություն» վավերագրական հեռուստաֆիլմը ։
Սյուժե
Քաղքենի Ժիգալովները, որոնց դուստրը Դաշան ամուսնացնելու աղջիկ է, սարսափահար տեղեկանում են, որ պաշտոնյա Ապլոմբովը (Էրաստ Գարին), ով ամեն օր ճաշում էր իրենց մոտ և իրեն դրսևորում որպես փեսացու, չի պատրաստվում ամուսնանալ։ Դաշենկայի հայրը շատ դժվարությամբ էր համոզել, որ հավակնոտ փեսացուն առաջարկություն անի։ Փեսացուն համաձայնել էր, հարսանիքին գեներալի պարտադիր ներկայության պայմանով։
Եվ ահա վերջապես հարսանիքն է։ Հանդիսավոր պահին գալիս է գլխավոր հյուրը` գեներալը։ Սկանդալը սկսվեց զվարճանքի թեժ պահին, երբ պարզ դարձավ, որ գեներալը ընդամենը երկրորդ կարգի կապիտան է (փոխգնդապետ)։ Հարսանիքը խափանվեց։
Ուշագրավ ռեժիսուրայի և փայլուն դերասանական խաղի շնորհիվ ֆիլմի ոչ բարդ սյուժեում երբեմն սկսում են հնչել իրոք ողբերգական նոտաներ։
Հետաքրքիր փաստեր
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Մոսկվայի լիխովյան նրբանցքում, վավերագրողներին պատկանող շենքում։ Նկարահանումները կատարվել են գիշերով (ցերեկային ժամերին վավերագրողները պատրաստում էին «Քրոնիկոններ»)։ Փողոցային կադրերում կարելի է տեսնել ռազմական Մոսկվայի առարկաներ։ Ֆիլմը պետք է ցուցադրվեր Անտոն Չեխովի մահվան 40-ամյակին։ Ըստ Ռանևսկայայի՝ «Մեզ մոտ նույնիսկ մահվան տարելիցն են տոն դարձնում»։
Միլոշ Ցրնյանսկի
Միլոշ Ցրնյանսկի (Милош Црњански, ), սերբ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող, թարգմանիչ։ Կազմել է ճապոնական և չինական պոեզիայի անթոլոգիաներ։
Գրականություն է մտել Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, իբրև էքսպրեսիոնիստ, և բացահայտորեն հակապատերազմական դիրք է գրավել։ Հետագայում հարել է իր ազգայնական շրջաններին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում երկրից փախած թագավորական կառավարության հետ միասին վտարանդվել է Լոնդոն։ Պատերազմից հետո տպագրում է մի քանի գեղարվեստական երկեր՝ «Վերաբնակեցում», 2-րդ մաս (1962), «Վեպ Լոնդոնի մասին», (1971)։ Վեպերն հագեցված են կոնկրետ֊պատմական փաստերով, կենցաղի մանրամասնություններով, հերոսների ճշգրիտ հոգեբանական բնութագրերով։ Բայց անկախ այն բանից, գործողությունները երբ են տեղի ունենում՝ հեռավոր 18-րդ դարում, թե 20-րդ դարում, դրանք կապված են իրական պատմական իրադարձությունների (օրինակ, սերբերի վերաբնակությունը Ավստրիայից Ռուսաստան), թե հնարովի հերոսների հետ, ինչպես Լոնդոնին վերաբերող վեպում (չնայած այստեղ շատ են ինքնակենսագրական տարրերը), Ցրնյանսկու վեպերը միասնական են իրենց կոնցեպցիայով, որը հենվում է գրողի ողբերգական աշխարհընկալման վրա։ Նրա տեսակետից, պատմությունը դաժան է, նրա մեջ առաջադիմություն չկա, մարդը ավազահատիկ է այդ քաոսում, նրա կամքից և ցանկություններից ոչինչ կախված չէ։ Անվերջ շրջապտույտների մեջ կորչում են ոչ միայն առանձին մարդու, այլ ամբողջ ժողովուրդների հետքերը։ Ազգային ողբերգության զգացումը, ուժեղացած գրողի հոռետեսությամբ, դառնում է նրա գեղարվեստական աշխարհատեսության առանցքը, այստեղ էական տեղ է գրավում սուբյեկտիվիզմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սերբ արձակագիրներ Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Սերբ լրագրողներ Կատեգորիա:Սերբ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Սերբ դիվանագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սերբ գրողներ
Այգեկութ
Այգեկութ, այգեքաղ, խաղողի բերքահավաք։ Ժամկետը որոշվում է խաղողի միջին նմուշների պարբերական վերլուծությունների հիման վրա։ Ժամանակից շուտ կամ ուշ այգեկութը իջեցնում է բերքի որակը (ցածր շաքարայնություն, վնասվածքներ վաղ աշնանային ցրտահարություններից, փտում անձրևներից)։
Հասուն խաղողի ողկույզները կտրում են դանակով կամ մկրատով, դասավորում արկղերում (10- 12 կգ) և ուղարկում նախնական վերամշակման կետեր։ Սեղանի խաղողի սորտերը հավաքում են լրիվ հասունության ժամանակ, չոր եղանակին, ողկույզները կտրում են՝ չդիպչելով պտուղներին, պահպանելով դիմացկունությունը բարձրացնող մոմային փառը։ Այգեկութից առաջ նախապատրաստում են մառանները, համապատասխան գույքը, ախտահանում տակառները, շենքերը, գործիքները և մեքենաները, ապահովում տարան, փոխադրամիջոցները։
Սովորույթներ
Դեռևս հին ժամանակներից այգեկութը հայերի համար եղել է ուրախության, խնդության տոն։ Այգեկութ սկսելու հանդիսավոր արարողությունը հեթանոսական ժամանակներում կապված է եղել Նավասարդի տոնակատարության հետ (օգոստոսի կեսերին)։ Մինչև տոնակատարության օրը չէր կարելի խաղող ուտել։ Այս սովորությունը հայ ժողովրդի մեջ պահպանվել է նաև քրիստոնեությունն ընդունելուց հետո։ Այս սովորության նպատակն էր թերհաս խաղող չքաղելն ու չօգտագործելը։
Մինչև 20-րդ դարի սկիզբ
Ընդհուպ մինչև 20-րդ դարի սկիզբը Գողթնում, Արարատյան դաշտում և այլ վայրերում այգեկութի առաջին օրը հրավիրում էին ազգականների և բարեկամների, այգում կազմակերպում էին ճաշկերույթ, երգում էին ուրախ երգեր։
Այգեկութը սկսում էին բարեմաղթանքներով։ Հավաքած խաղողը տեղափոխում էին հնձան, որը գտնվում էր այգու մի անկյունում։ Հրավիրված տղամարդկանցից մեկը բոբիկ ոտքերով տրորում էր խաղողը, հյութը հոսում էր շրջանաձև, փոքր ավազանի մեջ, որտեղից լցնում էին տկերը և տեղափոխում տուն, լցնում մառանում տեղավորված կարասները։
Խաղողի մի մասն էլ կողովներով փոխադրում էին կախանի համար։ Այգեկութը պատկերվել է հայ միջնադարյան շատ հուշարձանների քանդակներում (Դվին 5-րդ դար, Աղթամարի վանք, 20-րդ դար և այլն)։
Կատեգորիա:Խաղողագործություն
Մարյուս Ստանկյավիչյուս
Մարիուս Ստանկյավիչյուս (Marius Stankevičius, ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Ակումբային
2013 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ստանկյավիչյուսը որպես ազատ գործակալ տեղափոխվել է թուրքական «Գազիանտեպսպոր» ակումբ։ Պայմանագիրը կնքվել է 2 տարի ժամկետով ։ 2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Մարյուս Ստանկյավիչյուսը տեղափոխվել է «Հաննովեր 96»՝ ստորագրելով մեկ տարվա պայմանագիր ։
Միջազգային
2002-2013 թվականներին Ստանկյավիչյուսը խաղացել է Լիտվայի հավաքականի կազմում։ Դրանից առաջ հանդես է եկել Լիտվայի երիտասարդական հավաքականներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիտվայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրեշիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վալենսիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գազիանթեփսպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հաննովեր 96-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կորդովայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սիենայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Պյոտր Բագրատիոն
Բագրատիոն Պյոտր Իվանովիչ, իշխան, ռուսական բանակի հետևազորի գեներալ (1809), 1812 թ.-ի Հայրենական պատերազմի հերոս։ Ծագումով վրացի։ Ծնվել է Ղզլարում (Հյուսիսային Կովկաս)։ Զինծառայությունը սկսել է 1782 թ.-ից։ Մասնակցել է 1787–1791 թթ.-ի ռուս–թուրքական պատերազմին, Ա․ Վ․ Սուվորովի 1799 թ.-ի Իտալական և Շվեյցարական արշավանքներին որպես առաջապահ ջոկատի հրամանատար։ 1805-1807 թթ.-ի Ֆրանսիայի դեմ պատերազմի ժամանակ աչքի է ընկել Շենգրաբենում, Պրյոյսիշէյլաուում և Ֆրիդլանդում։ 1808–1809 թվականների ռուս–շվեդական պատերազմում եղել է դիվիզիայի, 1806–1812 թթ.-ի ռուս–թուրքական պատերազմում՝ Մոլդովական, Պոդոլսկյան և Արևմտյան II բանակների հրամանատար։ 1812 թ.-ի Բորոդինոյի ճակատամարտում որպես ռուս, բանակի ձախ թևի հրամանատար ցուցաբերել է արտակարգ տոկունություն և անձնական քաջություն։ Ծանր վիրավորվել է և մահացել Վլադիմիրի նահանգի Սիմի գյուղում, որտեղ և թաղվել է։ 1839 թ.-ին աճյունը տեղափոխվել է Բորոդինոյի դաշտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իշխաններ Կատեգորիա:Փտախտից մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Ռանի Մուքհերջի
Ռանի Մուքհերջի (հինդի` रानी मुखर्जी, բենգալ.` রানী মুখোপধ্যায়, ), հնդիկ դերասանուհի։ Յոթ անգամ արժանացել է Filmfare Awards կինոմրցանակին։
Կենսագրություն
Ռանի Մուքհերջին ծնվել է բենգալյան ընտանիքում, որի անդամներից շատերը կինոգործիչներ էին։ Նրա հայրը՝ Ռամ Մուքհերջին նախկինում ռեժիսոր էր, իսկ մայրը՝ Կրիշնա Մուքհերջին, արտակադրային երգչուհի։ Եղբայրը՝ Ռաջ Մուքհերջին պրոդյուսեր է, մորաքույրը՝ Դեբաշրի Ռոյը, բենգալյան հայտնի դերասանուհի էր։ Ռանի Մուքհերջիի ազգականուհիներից է նաև բոլիվուդյան հայտնի դերասանուհի Կաջոլը։
Ռանի Մուքհերջիի կինոդեբյուտը կայացել է 1996 թվականին՝ «Biyer Phul» կինոնկարում։ 1997 թվականին նկարահանվել է «Հարսանեկան շքախումբ» ֆիլմում, որը հաջողություն չի ունեցել։ Սակայն նրա հաջորդ երկու ֆիլմերը՝ «Ճակատագրին անհնազանդ» (1998 թ.) և «Կյանքում ամեն ինչ պատահում է» (1998 թ.), դարձան հիթեր։ Այդպիսի հաջողություններից հետո նա սկսեց նկարահանվելու բազմաթիվ առաջարկներ ստանալ։
Չնայած «Ակամա մարդասպանը» (2000 թ.) կինոնկարը, որտեղ նա նկարահանվել էր, ամենաշահութաբեր ֆիլմերի ցանկում զբաղեցնում էր վեցերորդ հորիզոնականը, այնուամենայնիվ նրա ֆիլմերի մեծ մասը դեռևս անհաջողակ էին։ 2002 թվականին նկարահանված «Սիրո անատոմիան» ֆիլմով Ռանի Մուքհերջին կրկին վերականգնեց իր երբեմնի համբավը։ Ֆիլմը վաստակեց քննադատների դրական գնահատականը։ 2003 թվականին նա նկարահանվել է բավականին հաջողված «Սիրո ճանապարհներով» կինոնկարում, որտեղ նրա խաղընկերը Շահրուխ Խանն էր։ Հաջորդ՝ 2004 թվականին Ռանի Մուքհերջին շահել է երկու Filmfare Awards-ի մրցանակ՝ կանացի լավագույն երկրորդ պլանի դերի և կանացի լավագույն դերակատարման համար։ Այդ ֆիլմերն էին «Ճակատագրերի խաչմերուկում» և «Դու և ես» կինոնկարները։ Պակիստանցի փաստաբանի դերը «Վիրն ու Զառան» (2004 թ.) կինոնկարում, նրան նույնպես բազմաթիվ մրցանակների արժանացրեց։ Այդ ժամանակ էլ նա դարձավ բոլիվուդյան խոշորագույն Yash Raj Films կինոկազմակերպության ամենապահանջված դերասանուհին։
Խորհրդավոր ընթրիք
Խորհրդավոր ընթրիք , իրադարձություն Նոր Կտակարանի պատմության մեջ, որը նկարագրում է Հիսուս Քրիստոսի վերջին ընթրիքը իր ամենամոտ տասներկու  աշակերտների հետ, որի ընթացքում նա հաստատեց Էվոկարիստիայի խորհուրդը, պատվիրաններն տվեց հնազանդության և քրիստոնեական սիրո մասին, կանխագուշակեց աշակերտներից մեկի դավաճանությունը ինչպես նաև քրիստոնեական եկեղեցու և ողջ աշխարհի ապագա ճակատագրերը։
Ռանի Մուքհերջի
Կենսագրություն
Հաջողությունը Ռանիին ուղեկցում էր նաև 2005 թվականին։ Նրա «Բանտին և Բաբլին», ինչպես նաև «Ապստամբություն» կինոնկարները նշված տարվա ամենաշահութաբեր ֆիլմերն էին։ Սակայն նույն թվականին նկարահանված «Վերջին հույսը» կինոնկարը նրան բերեց տարվա ամենագլխավոր մրցանակները։ Այդ հաջողությունները Ռանիին դարձրին Բոլիվուդի ամենապայծառ աստղերից մեկը։ 2006 թվականին նա նկարահանվել է Կարան Ջոհարի «Երբեք մի ասա` «Մնաս բարով»» և Ռավի Չոպրայի «Հայրիկ» կինոնկարներում։ Սակայն «Հայրիկ» ֆիլմում նրա կերտած այրի կնոջ կերպարը չընդունվեց հանդիսատեսի կողմից և ֆիլմը մատնվեց անհաջողության։ 2009 թվականին Ռանի Մուքհերջին Շահիդ Կապուրի հետ միասին նկարահանվել է «Սիրտն ասում է - Առաջ» կինոնկարում։
2004 թվականին Ռանի Մուքհերջին մասնակցել է Temptations համերգային հանդիսությանը, որին մասնակցում էին նաև Շահրուխ Խանը, Սաիֆ Ալի Խանը, Պրեիտի Զինտան, Արջուն Ռամպալը և Պրիյանկա Չոպրան։ 2005 թվականից մինչև 2007 թվականը Ռանի Մուքհերջին գլխավորում էր «Բոլիվուդյան տասը լավագույն դերասանուհիներ»-ի ցանկը։ 2006 թվականի փետրվարին Filmfare ամսագիրը Ռանի Մուքհերջիի անունը մտցրել էր «Բոլիվուդի տասը մեծագույն անունները» ցուցակի մեջ։ 2012 թվականին Ռանին ստացել է իր յոթերորդ Filmfare Awards-ի արձանիկը «Ոչ ոք չի սպանել Ջեսիկային» ֆիլմի համար և դարձել է առաջին դերասանուհին, ով ստացել է այդ մրցանակի նշված քանակի արձանիկ։
Խորհրդավոր ընթրիք
Նոր Կտակարանի պատմություն
Բոլոր Ավետարանները, ինչպես նաև Պողոս առաքյալի առաջին նամակը Կորնթացիներին պատմում են վերջին ընթրիքի մասին, որը  հանդիսանում է Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի վերջին օրերի իրադարձությունը։
Ռանի Մուքհերջի
Անձնական կյանքը
2014 թվականին Ռանի Մուքհերջին ամուսնացել է ռեժիսոր Ադիտյա Չոպրայի հետ։ 2015 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը։
Խորհրդավոր ընթրիք
Նոր Կտակարանի պատմություն
Ավետարանները պատմում են, որ Նշխարի առաջին օրը Հիսուսը Երուսաղեմ քաղաք ուղարկեց իր աշակերտներից  երկուսին՝ Պետրոս և Հովհաննես առաքյալներին, որպեսզի ամեն ինչ պատրաստեն Զատիկի (Զատկի ընթրիք) տոնակատարության համար և նրանք այդ ամենը   պատրաստեցին ։  Երեկոյան Հիսուսը տասներկու աշակերտներ ի (առաքյալների) հետ ճաշեց, որի ընթացքում նա կանխագուշակեց  նրանցից մեկի դավաճանությունը։  Խորհրդավոր ընթրիքի ժամանակ Քրիստոսը հաստատեց քրիստոնեական հավատքի հիմնական խորհուրդը՝  էվոկարիիստ ը, որը հունարենից թարգմանաբար նշանակում է «գոհություն» ։
Ռանի Մուքհերջի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ մոդելներ
Խորհրդավոր ընթրիք
Խորհրդավոր ընթրիք և ժամերգություն
Ուղղափառ եկեղեցին հիշում է Էվոկարիստիայի խորհրդի հաստատումը, որը տեղի է ունեցել վերջին ընթրիքի ժամանակ՝ ավագ հինգշաբթի։ Բացի այդ, տարվա ընթացքում (և ոչ միայն Ավագ հինգշաբթի օրը) պատարագի ժամանակ հաղորդությունից առաջ ընթերցվում է Հովհաննես Ոսկեբերանի կողմից կազմված աղոթքը և սկսվում է հետևյալ խոսքերով. «Տեր Հիսուս, իմ սիրելի եղբայրներ ……»։ Այսպիսով, խորհրդավոր ընթրիքի իրադարձությունները անընդհատ հիշվում են յուրաքանչյուր պատարագի ժամանակ։ Հիսուս Քրիստոսի խոսքերը «Սա է իմ մարմինը…» և «Սա է իմ նոր ուխտի արյունը, որ թափվեց ձեր և շատերի մեղքերի թողության համար», քահանան արտասանում է պատարագի ժամանակ։
Գեղանկարչության մեջ
Խորհրդավոր ընթրիքը բազմաթիվ սրբապատկերների և նկարների միջոցով է ներկայացվում, որոնցից ամենահայտնի կտորը երևի Լեոնարդո դա Վինչիի «Խորհրդավոր ընթրիքն» է։ Այնուամենայնիվ, շատ փորձագետներ կարծում են, որ Ալեքսանդր Իվանովի նկարը այդ ժամանակի արևելյան ավանդույթների ավելի ճշգրիտ պատկերումն է։ Պաղեստինում Հիսուսի ժամանակներում աթոռները դեռ տարածված չեն եղել, ուստի ուտելիս մարդիկ նստած են եղել արևելյան ձևով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Նոր Կտակարան Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Զատիկ Կատեգորիա:Քրիստոնեական աստվածաբանություն Կատեգորիա:Առաքյալներ Կատեգորիա:Զատկվա ուտեստներ
Քելլի Լեբրոք
Քելլի Լեբրոք (Kelly LeBrock, ), ամերիկացի դերասանուհի և ֆոտոմոդել, որն առավել հայտնի է «Կարմրազգեստ կինը» ֆիլմում Շառլոտայի և «Օ՜հ, այս գիտությունը» ֆիլմում Լիզայի դերակատարումներով ։
Կենսագրություն
Քելլի Լեբրոքը ծնվել է 1960 թվականի մարտի 24-ին Նյու Յորքում։ Մանկությունն անցել է Լոնդոնում։ Մոդելային գործունեությունը սկսել է 16 տարեկանում, ավելի ուշ դարձել է Էյլին Ֆորդի գործակալության ամենահայտնի մոդելներից մեկը ։
Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է ունեցել 1984 թվականին։ Պրոդյուսեր Վիկտոր Դրայը, որի հետ նա մինչ այդ մի քանի տարի հանդիպել էր, հրավիրել է նրան «Կարմրազգեստ կինը» ֆիլմ` կերտելու ֆոտոմոդել Շառլոտայի կերպարը ։ 1985 թվականին «ShoWest Award» անվանակարգում ստացել է «ShoWest Award» մրցանակ։ 1985 թվականին նկարահանվել է «Oingo Boingo» ռոք խմբի «Weird Science» երգի տեսահոլովակում։ Նկարահանվել է նաև «Օ՜հ, այս գիտությունը», «Հակառակ մահի», «Աղավնյակի մատնությունը», «Դժվար ավար», «Առանց մեղքի մեղավոր» և այլ ֆիլմերում։
2013 թվականի նոյեմբերի 30-ին ձերբակալվել է ոչ սթափ վիճակում մեքենա վարելու համար ։
Անձնական կյանք
1984 թվականից մինչև 1986 թվականն ամուսնացած է եղել Վիկտոր Դրայի հետ։ 1987 թվականից մինչև 1994 թվականը (պաշտոնապես մինչև 1996 թվականը) ամուսնացած է եղել դերասան Սթիվեն Սիգալի հետ` նրանից ունենալով երեք երեխա` Աննալիզա Սիգալին (ծնված 1987 թվականին), Դոմինիկա Սան Ռոկո Սիգալին (ծնված 1990 թվականին) և Արիսա Սիգալին (ծնված 1993 թվականին)   ։ 2007 թվականի հուլիսից Քելլին ամուսնացած է Ֆրեդ Սթիքի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ջորջե Բալաշևիչ
Ջորջե Բաշասևիչ (Ђорђе Балашевић,, Սերբիա), սերբ բանաստեղծ-երգահան և երգիչ։
Կենսագրություն
Ջորջեն ծնվել և մեծացել է Սերբիայի Նովի Սադ քաղաքի Յովան Ցվիիչի փողոցում (այդ փողոցը շատ լավ գիտեն նրա բոլոր երկրպագուները, և հաճախ որպես «հիշատակ» գողանում են փողոցի՝ նրա անունով ցուցանակը), որտեղ էլ նա այժմ ապրում է իր կնոջ և երեք երեխաների հետ։ Բանաստեղծություններ սկսել է գրել դեռևս տարրական դպրոցում։ Միջնակարգ դպրոցը թողել է (չէր սիրում այնպիսի առարկաներ, ինչպես մաթեմատիկա, ֆիզիկա և քիմիա), բայց որպես հեռակայող կարողացել է ստանալ միջնակարգ կրթության դիպլոմ և ընդունելության քննություններ հանձնելով ընդունվել է համալսարան աշխարհագրության բաժին (նա բացեիբաց խոստովանում է, որ գնացել է այնտեղ, որտեղ ընդունելության քննությունների ժամանակ պետք էր հանձնել աշխարհագրություն, այլ ոչ թե մաթեմատիկա)։ Սակայն Բալաշևիչը չի սովորել համալսարանում. փոխարենը՝ 1977 թվականին նա ստեղծել է «Ժետվա» ("Բերք") խումբը։
«Ժետվա» և «Ռանի մրազ»
«Ժետվան» գրեթե միանգամից թողարկել է «У раздељак те љубим» սինգլը, որի տպաքանակը կազմել է 180 000 օրինակ, որը հարավսլավական չափանիշներով անհավատալի հաջողություն էր ։ Սակայն մեկ տարի անց Բալաշևիչը հեռացել է «Ժետայից» և Վերիկա Տոդարովիչի հետ հիմնադրել է «Ռանի մրազ» խումբը («Վաղ սառնամանիք»)։ Խումբն առաջին անգամ հանդես է եկել «Օպատիա-78» փառատոնին «Моја прва љубав» («Իմ առաջին սեր») երգով։ Այդ ժամանակ խումբ են եկել Բիլյան Կրիստիչը և Բոռա Ջորջևիչը, նրանց հետ միասին ձայնագրվել է Բալաշևիչի գրած «Рачунајте на нас» («Ապավինել է մեզ») երգը, մի, երգ, որում փառաբանվում է կոմունիստական հեղափոխության շարունակող  երիտասարդ սերունդը։ Երգը ժողովրդականություն է վայելել՝ դառնալով սերնդի յուրահատուկ հիմն։
Մի քանի ամիս անց Վերիկան և Բոռան խումբը լքեցին (Բոռան շուտով ստեղծեց «Рибља Чорба» խումբը), իսկ Բիլյանան և Բալաշևիչը ձայնագրեցին առաջին ալբոմը «Мојој мами уместо матурске слике у излогу» (Իմ մայրիկին ավարտական երեկույթի ցուցափեղկի լուսանկարի փոխարեն)։ «Սպլիտկտ-79» երաժշտական փառատոնում Բալաշևիչը «Панонски морнар» («Պանոնսացի նավաստին») սինգլով առաջին մրցանակ շահեց։ Հաջորդ մի քանի ամիսների ընթացքում նա բելգրադյան «Սինդիկատների Տանը» 8 անգամ հավաքել է լեփ-լեցուն դահլիճ՝ որպես սոլո կատարող։ 1980-1982 թվականներին Բալաշևիչը Զագրեբում և Պոժարևացում  ծառայել է բանակում, բայց ժամանակ գտել է  Զդրավկո Չոլիչի և «Զլատնա Կրիլա» խմբի համար երգեր գրել։ 1980-ական թվականներին «Պանի Մրազը» թողարկել է երկրորդ և վերջին ալբոմը, որից հետո խումբը ցրվեց։ Ալբոմը կրկին հաստատել է Բալաշևիչի աստղային կարգավիճակը և աշխարհին տվել է բազմաթիվ հրաշալի երգեր, ինչպիսիք են «Прича о Васи Ладачком» («Վասյա Լադաչկիի մասին պատմություն») և «Живот је море» («Կյանքը ծով է»), որոնք 20 տարի անց էլ մնում են հայտնի։
Սոլո կարիերայի սկիզբ
Բալաշևիչը իր անհատական կարիերան սկսել է 1982 թվականին «Pub» («Վալետ») ալբոմով, որը նույնպես հոյակապ է ստացվել։ Որոշ ժամանակ անց նա դեր է կատարել «Поп Ћира и поп Спира» հեռուստասերիալում։ Իսկ հաջորդ տուրում, 1982/1983 թվականին Բալաշևիչը բելգրադյան «Ցենտրա Սավայում» առաջին անգամ լեցուն դահլիճ է հավաքել։ «Ցենտրե Սավայում» տված համերգները տարիներով դարձան նրա ապրանքային նշանը։ «Целовечерњи The Kid» (1983) և «003» (1985) երկու ալբոմները հետագայում ունեցան նույն հաջողությունը և Բալաշևիչն ամրապնդեց իր հեղինակությունը որպես բանաստեղծ-երգահան։
Հաջորդ՝ «Բեզդան» ալբոմը («Անդունդ») թողարկվել է 1986 թվականին, դարձել է նրա կարիերայի նոր փուլը։ Ձայնագրությունը պրոդյուսավորել է Ջորջե Պետրոնիչը և վերադաշնակավորել է Ալեքսանդր Դուինը։ Հետագայում, նրանք դարձել են Բալաշևիչի աջակցած «The Unfuckables» խմբի հիմքը և նրա ելույթների մասը։
Հաջորդ ձայնասկավառակը «У твојим молитвама» («Քո աղոթքներում») եղել է նրա առաջին և վերջին կենդանի ալբոմը։ Ալբոմը ձայնագրվել է Սարաևոյում («Զատրա» դահլիճ), Զագրեբում («Սառցե դահլիճ» և «Շալանա»), Բելգրադում («Սավա Ցենտր») և Նովի Սադում («Ստուդիո Մ») 1986 և 1987 թվականներին նրա համերգների ժամանակ։ Լավ ծանոթ երգերից բացի, ալբոմում ընդգրկվել են մի քանի վաղ շրջանի չթողարկված երգեր, որոնցից մեկն էլ «Само да рата не буде» («Միայն թե պատերազմ չլինի») երգն է։ Այս երգի հիմնական պարտիան կատարում է մանկական մեծ երգչախումբը, որը Բալաշևիչի հետ միասին մարդկանց զգուշացնում էր հասունացող պատերազմի սպառնալիքի մասին (որն, իրոք, սկսվել է 3 տարի անց), դեռևս գոյություն ունեցող Հարավսլավիայի Խորհրդային Դաշնային ողջ Հանրապետությունով հռչակելով պացիֆիստների հիմնը։
Վերահաս աղետի նույն զգացումը գերիշխում է նաև նրա հաջորդ՝ «Панта реи» (1988) ալբոմում։ «Requiem» երգը նվիրված է նոր մահացած Իոսիպ Բրոզ Տիտոյի հիշատակին և նրանց, ում նա նույնացնում էր իր իդեալների հետ։ Ալբոմը մռայլ է և տանջալի, ինչպիսին էլ ինքը՝ Բալաշևիչը պատկերացնում էր ապագան։
Հայտնի կիթառահար Էլվիս Ստանիչը մասնակցել է «Три послератна друга» («Ռազմաճակատային երեք ընկեր», 1989) ալբոմի ձայնագրությանը։ Իոսիպ Կիկի Կովաչը միացել է «The Unfuckables» խմբին "Марим ја..." («Ես թքած ունեմ», 1991) ալբոմում։