cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրեյսը Մոնակոյից
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է հոլիվուդյան դերասանուհի Գրեյս Քելլիի մասին, որը դարձել է Մոնակոյի արքայադուստր Մոնակոյի Ռենե III արքայազնի հետ ամուսնանալուց հետո։ 1962 թվականին ամուսնացած Գրեյսը հանկարծ բախվում է անձի ճգնաժամի խնդրի հետ. ամուսինն զբաղվում է պետության գործերով, արքունիքում իրեն չեն ընդունում, ինչպես նաև ժամանում է Ալֆրեդ Հիչքոքը՝ իր սիրելիին առաջարկելով դեր «Մառնի» ֆիլմում։ Քելլին ընդունում է միակ ճիշտ որոշումը՝ ընտրելով հավատարմություն և պատիվ ։
Նկարահանումներ
2011 թվականին Արաշ Ամելի կողմից գրված սցենարն ընդգրկվել է Լավագույն սցենարների սև ցուցակում և կոչվել չօգտագործված լավագույն սցենարներից մեկը։ Սցենարն աճուրդում գնել է Պիեռ Անջեյ Լա Պոգամը ։
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2012 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ֆրանսիայի Մենթոն քաղաքում։ Հոկտեմբերի 29-30-ը նկարահանող անձնակազմը եղել է Մոնակոյում՝ Մոնտե Կառլոյի «Խաղատան» մոտ։ Նկարահանումներն անցկացվել են նաև Իտալիայի Ջենովա քաղաքում։
Արձագանքներ
Գրիմալդի ընտանիքից (Ռենե արքայազնի ու արքայադստեր ուղղակի սերունդներից) Կաննում կայացած ֆիլմի պրեմիերային ոչ ոք ներկա չի գտնվել։ Ըստ ժառանգների տեսակետի՝ ֆիլմը խիստ աղավաղում է իրական պատմությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բելգիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Ռոքֆելլեր կենտրոն
Ռոքֆելլեր կենտրոն (Rockefeller Center), խոշոր գրասենյակային կենտրոն Նյու Յորքում, որը կառուցվել է մանհեթենյան միդթաունում 1930-ականներին Ռոքֆելլեր ընտանիքի գումարներով։ Անվանվել է ի պատիվ Ջոն Դևիսոն Ռոքֆելլեր կրտսերի։ Առավել հայտնի են 14 բարձրահարկ շենքեր ար-դեկո ոճային ձևավորմամբ։ Այստեղ են գտնվում տարբեր ընկերությունների շտաբ-բնակարանները և ըստ եկամտաբերության խոշորագույն «Քրիստիս» աճուրդի տունը։ 1989 թվականին Ռոքֆելլերի կենտրոնը Ռոքֆելլերներից գնել է ճապոնական Mitsubishi ընկերությունների խումբը ։
ԱՄՆ ազգային պատմական հուշարձան է 1987 թվականից։
Գրեմմի լավագույն ռեփ ալբոմի համար
«Գրեմմի» մրցանակ լավագույն ռեփ ալբոմի համար (Grammy Award for Best Rap Album), «Գրեմմի» երաժշտական մրցանակաբաշխության մրցանակներից մեկը, որը տրվում է ռեփ ժանրում լավագույն երաժշտական ալբոմի համար։ Մրցանակաբաշխությունը հաստատվել է 1958 թվականին և սկզբնապես անվանվել է «Գրամոֆոն» ։ Մրցանակը շնորհվում է ամեն տարի 1996 թվականից Ձայնագրման ակադեմիայի կողմից «գեղարվեստական նվաճումների, տեխնիկական վարպետության և ձայնագրման ոլորտում նշանակալից ներդրման համար՝ բացառությամբ վաճառքները և չարթերում դիրքերը» "
Ռոքֆելլեր կենտրոն
Ռիվերայի որմնանկար
1932-1934 թվականներին Ամերիկայի խոշորագույն նկարիչ մեքսիկացի Դիեգո Ռիվերան Նելսոն Ռոքֆելլերի պատվերով ստեղծեց՝ 99 քառակուսի մետր մակերեսով «Մարդ ճամփաբաժնում» որմնանկարը, որի վրա պատկերված է Մոսկվայի մայիսմեկյան ցույցը մայիսի 1-ին՝ Վլադիմիր Լենինի պատկերով։ Պատվիրատուն խիստ դժգոհ է մնացել այդ պատկերով (որմնանկարում Լենինը միացնում է աշխատավորների ձեռքերը)։ Որոշ ժամանակ այս որմնանկար թաքցնում էին վարագույրի տակ, իսկ 1934 թվականի սկզբին ոչնչացրել են Կենտրոնի ղեկավարության հրամանով ։ Ռիվերան հետագայում վերստեղծեց որմնանկարը Մեխիկոյում՝ Պալասիո դե Բելյաս Արտես օպերային թատրոնում։
Գրեմմի լավագույն ռեփ ալբոմի համար
1995 թվականին Ակադեմիան հայտարարեց «Լավագույն ռեփ ալբոմ» անվանակարգի ավելացման մասին ։ Այս անվանակարգի առաջին մրցանակը հանձնվել է Naughty by Nature խմբին «Poverty's Paradise» ալբոմի համար։ Գրեմմիի 52-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ղեկավարները հաղորդել են, որ մրցանակը տրվում է այն արտիստներին, «որոնց ալբոմները պարունակում են վերջերս ձայնագրված ռեփ երգերի առնվազն 51%-ը» ։ Բացի ձայնագրող արտիստից, մրցանակը հաճախ տրվում է պրոդյուսերներին, ինժեներներին և/կամ միքսերներին, որոնք կապված են առաջադրված աշխատանքի հետ ։
Ռոքֆելլեր կենտրոն
Սուրբծննդյան տոնակատարություն
Յուրաքանչյուր Սուրբ ծնունդ Ռոքֆելլերի կենտրոնում զարդարվում է քաղաքի գլխավոր տոնածառը։ Տոնածառի լույսերի առաջին վառելը հեռարձակում է NBC հեռուստաալիքը։
Ռոքֆելլերի կենտրոնը հայտնի է նաև իր սահադաշտով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանհեթենի շրջաններ Կատեգորիա:Ար դեկո երկնաքերներ Կատեգորիա:Ռոքֆելլերներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի երկնաքերներ Կատեգորիա:Ռոքֆելլեր կենտրոն
Գրեմմի լավագույն ռեփ ալբոմի համար
Ամենաշատ հաղթած արտիստներ
6 հաղթանակ
4 հաղթանակ
3 հաղթանակ
2 հաղթանակ
Ամենաշատ առաջադրված արտիստներ
11 առաջադրում
7 առաջադրում
5 առաջադրում
4 առաջադրում
3 առաջադրում
2 առաջադրում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարգևներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երաժշտական մրցանակներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի երաժշտական մրցանակներ Կատեգորիա:Գրեմմիի անվանակարգեր
Գրիգոր Անանյան
Գրիգոր Անանյան, արքունի հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Գրիգոր Անանյանը ծնվել է 1770 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, երկրորդական ուսումը՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության վանքի վարժարանում։ 1783-1793/1794 թվականներին սովորել է Իտալիայի Պադովա քաղաքի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում և ստացել բժշկության դոկտորի տիտղոս։ 1793/1994 թվականներին վերադարձել է Կոստանդնուպոլիս և, զբաղվելով բժշկությամբ, կարճ ժամանակ անց ձեռք բերել հմուտ բժշկի համբավ։ Այդ ժամանակ Կոստանդնուպոլսում կար ընդամենը 2 համալսարանական հայ բժիշկ՝ Պողոս Անտոնյան-Շաշյանը և Հովակիմ Օղուլուխյանը։
Շուտով Օսմանյան կայսրության փադիշահի (միապետ) հրովարտակով նշանակվել է արքունի բժշկի պաշտոնում և զբաղվել կայսերական գերդաստանի առողջապահության և բուժման հարցերով։
1814-1815 թվականներին սուլթանի հարեմի սիրած կանանցից մեկին բուժելու, սակայն կյանքը փրկել չկարողանալու պատճառով ենթարկվել է հետապնդումների, ուստի մահապատժից խուսափելու պատճառով (ըստ Մեզպուրեանի՝ սեփական խղճահարությունից հալածված) փախել է Իտալիա։ Հաստատվելով Իտալիայի Տրիեստե քաղաքում՝ շարունակել է զբաղվել բժշկությամբ։
Մահացել է 1865 թվականի օգոստոսի 3-ին, Տրիեստե քաղաքում՝ 95 տարեկանում։ Թաղվել է Տրիեստեի գերեզմանոցում։ Խոշոր գումար է կտակել ազգային, բարեգործական և որբախնամ նպատակների հատկացնելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1770 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 3 մահեր Կատեգորիա:1865 մահեր Կատեգորիա:Տրիեստե քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Պադովայի համալսարանի շրջանավարտներ
Կանուդուս
Կանուդուս (Canudos), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 760 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 984,883 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Օրբելիների կոդը
«Օրբելիների կոդը», հայ-ռուսական վավերագրական ֆիլմ հայտնի գիտնականների տոհմի, հայկական Օրբելիների ընտանիքի մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի մարտի 12-ին :
Պատմություն
Ֆիլմը նկարահանել են Աշոտ Ջազոյանը և Վիկտորյա Գրուդինսկայան` Հայաստանի մշակույթի նախարարության, Realjet կինոընկերության և «4 формата» պրոդյուսերական կենտրոնի աջակցությամբ : Ֆիլմը նկարահանվել է 7 ամսում։ Նկարահանվել է Վրաստանի, Հայաստանի և Ռուսաստանի տարածքում։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի մարտի 12-ին Մոսկվայում, «Ռոլան» կինոթատրոնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Հեմինգուեյ և Գելլհորն
«Հեմինգուեյ և Գելլհորն» (Hemingway & Gellhorn), 2012 թվականի ամերիկյան հեռուստատեսային ֆիլմ՝ նկարահանված HBO ընկերության կողմից։ Կինոնկարը պատմում է Մարթա Գելլհորնի ու նրա ամուսնու՝ հայտնի գրող Էռնեստ Հեմինգուեյի հարաբերությունների մասին։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ֆիլիպ Կաուֆմանն է ։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է ամերիկյան ամենահայտնի զույգերից մեկի հարաբերություններին։ Գործողություններն սկսվում են 1936 թվականին Ֆլորիդայի բարերից մեկում, որտեղ Հեմինգուեյն ու Գելլհորնը հանդիպել են առաջին անգամ։ Այդ ժամանակ Հեմինգուեյնն արդեն հայտնի գրող էր, իսկ Գելլհորնը՝ 20-րդ դարի լավագույն ռազմական թղթակիցներից մեկը։ Հինգ տարի տևած նրանց ամուսնությունն սկսվել է դեպի Իսպանիա կատարված ուղևորությունից, որտեղ մոլեգնում էր 1936-1939 թվականների քաղաքացիական պատերազմը։ Գելլհորնը դարձել է Հեմինգուեյի առաջին կինը, որ դիմել է ամուսնալուծության համար, ինչպես նաև այն կինը, որին գրողը նվիրել է իր ամենահայտնի վեպերից մեկը՝ «Ում մահն է գուժում զանգը» ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2011 թվականի մարտին Սան Ֆրանցիսկոյում, իսկ թողարկումը նախատեսվել է 2012 թվականի մայիսին ։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Կաննի 65-րդ միջազգային կինոփառատոնի ոչ մրցութային ծրագրում 2012 թվականի մայիսի 25-ին։ Երկուշաբթի օրը՝ 2012 թվականի մայիսի 28-ին, Միացյալ Նահանգներում տեղի է ունեցել ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը HBO կաբելային հեռուստաալիքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:HBO-ի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Էռնեստ Հեմինգուեյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստաֆիլմեր
Պրեմիյո
Պրեմիյո (Prémillieu) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Օտվիլ Լոնես կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01311։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 420 կմ հարավ-արևելք, դեպի արևելք՝ Լիոն քաղաք, 60 կմ է և 50 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 36 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 16 մարդկանցից 15-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, միայն 1 մարդ է պասիվ եղել (ակտիվության ցուցանիշը՝ 93,8% է, 1999 թվականին՝ 62,5%)։ 15 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 14-ը (6 տղամարդ, 8 կին), գործազուրկ է եղել 1 տղամարդ։ 1 պասիվը եղել է աշակերտ կամ ուսանող ։
Հակամասնիկներ
Հակամասնիկներ, տարրական մասնիկների համախումբ։ Յուրաքանչյուր տարրական մասնիկի համապատասխանում է հակամասնիկ՝ օժտված հակառակ նշանի քվանտային թվերով (էլեկտրական լիցք, լեպտոնային կամ բարիոնային թվեր, տարօրինակություն և այլն)։ Մյուս հիմնական բնութագրերը, ինչպիսիք են զանգվածը, կյանքի տևողությունը, սպինը, իզոսպինը (իզոտոպային սպին), մասնիկի և հակամասնիկի համար նույնն են։
Մասնիկ-հակամասնիկ զույգի օրինակներ են էլեկտրոնը և պոզիտրոնը, պրոտոնը և հակապրոտոնը, նեյտրոնը և հականեյտրոնը, նեյտրինոն և հականեյտրինոն, \pi ^+ - և \pi ^- - մեզոնները և այլն։ Հակամասնիկներից շատերի գոյությունը հաստատված է փորձով։
Փոխազդեցությունը
Մասնիկ-հակամասնիկ զույգերը փոխազդելով կարող են անիհիլացվել՝ փոխարկվելով այլ մասնիկների չեզոք համակարգի կամ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման։ Կան նաև մասնիկներ (ֆոտոն, n^ \circ -, \eta -,, \phi -, \omega-, մեզոններ և այլն), որոնց համար վերը նշված բոլոր լիցքերը հավասար են զրոյի, ուստի նրանց հակամասնիկները համընկնում են հենց իրենց։ Դրանք կոչվում են իսկորեն չեզոք մասնիկներ։
Պատմական ակնարկ
Հակամասնիկների գոյությունն առաջինը ենթադրել է Պ. Դիրակը՝ 1/2 սպինով մասնիկների ռելյատիվիստիկ քվանտային նկարագրման ժամանակ ստացվող բացասական էներգիայով վիճակների մեկնաբանման համար։
Արդիան Գաշի
Արդիան Գաշի (Ardian Gashi, ), նորվեգացի (ծագումով՝ Կոսովոյից) ֆուտբոլիստ, որ խաղում է կիսապաշտպանի դիրքում։ Ներկայում հանդես է գալիս նորվեգական «Օդդ» ակումբում։
Կենսագրություն
Արդիան Գաշին ծնվել է 1981 թվականի հունիսի 20-ին Կոսովոյի Ջյակովիցա քաղաքում՝ ալբանական ընտանիքում։ Երբ նա եղել է 8 տարեկան, նրա ընտանիքը փախստականի կարգավիճակով տեղափոխվել է Նորվեգիա, որտեղ բնակվել է Հյուրկսետերյորա քաղաքում (Հեմնե կոմունա)։
Ակումբային կարիերա
Արդիան Գաշին ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է տեղի «ԿԻԼ/Հեմնե» ակումբում։ 1998 թվականին նա տեղափոխվել է «Մոլդե» ակումբ ։ 2001 թվականի մայիսի 6-ին Արդիան Գաշին այդ ակումբի կազմում առաջին անգամ խաղացել է Նորվեգիայի գլխավոր առաջնությունում. նա մասնակցել է «Բրյունե» ակումբի դեմ տնային խաղին ՝ փոխարինման դուրս գալով հանդիպման 81-րդ րոպեին։ 2002 թվականին Արդիան Գաշին դարձել է Առաջին դիվիզիոնի «Էռն Հորտեն» ակումբի խաղացող. այդ ակումբի կազմում նա մնացել է մեկ տարի։ 2003 թվականի ամռանը վարձավճարով տեղափոխվել է մայրաքաղաքի «Վոլերենգա» ակումբ։ 2003 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արդիան Գաշին խփել է իր առաջին գոլը Տիպելիգայում՝ մեծացնլով «Վոլերենգայի» առավելությունը «Ստաբեկի» դեմ տնային խաղում ։ 2004 թվականի Նորվեգիայի առաջնությունում «Վոլերենգան» զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, ինչում մեծ դեր է ունեցել նաև Արդիան Գաշին։
2006 թվականի օգոստոսի 30-ին Արդիան Գաշին պայմանագիր է կնքել «Բրանն» ակումբի հետ. գործարքի գումարը կազմել է շուրջ 7 000 000 նորվեգական կրոն։ «Բրաննում» նա խաղացել է մեկ տարուց քիչ, իսկ 2007 թվականի հուլիսի 25-ին տեղափոխվել է «Ֆրեդրիկստադ»։ 2009 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվել է, որ Արդիան Գաշին 2010 թվականի սկզբից խաղալու է շվեդական «Հելսինբորգ» ակումբում։
«Հելսինբորգում» Արդիան Գաշին եղել է թիմի առաջատար խաղացողներից մեկը, նա ու Մայ Մահլանգուի համագործակցությունը պաշտպանությունում մեծ դեր է ունեցել ակումբի կողմից 2011 թվականի մրցաշրջանում չեմպիոնի տիտղոսի նվաճման գործում։
2014 թվականի օգոստոսի 5-ին Արդիան Գաշին տեղափոխվել է նորվեգական «Օդդ» ակումբ, որի հետ պայմանագիր է կնքել մինչև 2017 թվականի ամառ։
Կարիերան հավաքականում
2004 թվականի հունվարի 22-ին Արդիան Գաշին առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Նորվեգիայի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Շվեդիայի հավաքականի դեմ խաղին, որ ընկերական առաջնության շրջանակներում անցկացվում էր Հոնկոնգում ։ Այդ խաղի 84-րդ րոպեին Գաշին փոխարինել է կիսապաշտպան Մագնե Հոսետին։
Արդիան Գաշին երկու հանդիպում է անցկացրել Կոսովոյի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Հայիթիի ու Օմանի հավաքականների հետ ընկերական խաղերին, որ անցկացվել են Կոսովոյում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Վարդկակաչ երկծաղկավոր
Վարդկակաչ երկծաղկավոր, շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա սոխուկավոր բույս, որն աճում է մշտապես արևի լույսով առատորեն լուսավորված վայրերում։ Լուսասեր է և պահանջկոտ խոնավության նկատմամբ։
Նկարագրություն
Ծաղկապատի թերթիկները հասնում են մինչև 3 սմ երկարության, սպիտակ են, հիմքում՝ դեղին։ Առէջների թերթիկները դեղին են։ Սոխուկները ունեն 1,5-2 սմ տրամագիծ։ Ցողունը հասնում է 10-20 սմ բարձրության, կրում է 1-2 ծաղիկ։
Ծաղկում է ապրիլ֊մայիս ամիսներին (դա կախված է ձմռան տևողությունից և ծովի մակերևույթից աճման վայրի ունեցած բացարձակ բարձրությունից)։ Ծաղկումից 25-30 օր հետո տերևները չորանում են և վեգետացիոն շրջանը ավարտվում է, սոխուկները մտնում են հարաբերական հանգստի շրջան։ Երբ տերևների բացման ժամկետը համընկնում է արևադարձային շրջանի հետ, ապա ծաղկակիր ցուղունը երկար է լինում, իսկ ծաղիկը՝ խոշոր։
Գերադասում է սննդանյութերով հարուստ, ջրաթափանց և օդաթափանց, փուխր ավազակավային հողերը։ Տարածված են Երանոսում, Վեդիում, Դաշտաքարում, Արարատում, Խոր Վիրապում և Ուրցի լեռնաշղթայում։
Երկծաղկավոր վարդկակաչը մշակության մեջ մտցնելը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն ծաղկային բույսերի տեսակաշարը հարստացնելու, այլև բնապահպանական տեսակետից, քանի որ այս տեսակի տարածման սահմանները աստիճանաբար կրճատվում են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շուշանազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Ստվերներ (ֆիլմ, 2007)
«Ստվերներ» (Сенки), մակեդոնացի ռեժիսոր Միլչո Մանչևսկու 2007 թվականին նկարահանած կինոնկարը թրիլեր ժանրում։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի կինոփառատոնի շրջանակներում, որից հետո մասնակցել է Օսկար կինոմրցույթին, սակայն ոչ մի արդյունք չի արձանագրել։
Ֆիլմի կարգախոսն է.
Սյուժե
Երիտասարդ բժիշկ Լազար Պերկովն հայտնվում է լուրջ ճանապարհատրանսպորտային պատահարի մեջ։ Նրա լիակատար ապաքինման համար գրեթե մեկ տարի է պահանջվում։ Առողջանալուց հետո էլ Լազարը հասկանում է, որ նրա հետ ինչ-որ բան այն չէ։ Պերկովը մի անգամ տեսնում է մի ծեր սևազգեստ կնոջ, որն իր հետ խոսում է անհասկանալի լեզվով։ Որպեսզի պարզաբանի, թե ինչ է ցանկանում կինը, Լազարը գնում է լեզուների մասնագետ, պրոֆեսոր Կոկոլեի մոտ։ Սակայն այդ սեմինարին, որպեսզի Լազարը հասկանա ծեր կնոջ ասածները, օգնում է մեկնել մի կին՝ Մենկա Կոկոլեն, ով ներկայանում է որպես Կոկոլեի կինն ու օգնականը։ Պարզվում է, որ ծերունազարդ կինը խոսել է մեռած մի լեզվով և ասել է հետևյալը. «Տո՛ւր այն, ինչը քեզ չի պատկանում»։
Լազարին համակում է շփոթմունքը։ Նա ոչ ոքից ոչինչ չի վերցրել, սակայն Մենկան հուշում է, որ այդ արտահայտությունը, հնարավոր է, վերաբերում է նրա ընտանիքի անդամներից մեկին։ Լազարի մա՞յրը (կլինիկայի տնօրեն է, որտեղ աշխատում է Լազարը), հա՞յրը, թե՞ կինը. նրանից մեկն անհանգստացրել է հոգիներին, սակայն շփվել նրանց հետ կարող են միայն Լազարի օգնությամբ։ Իրավիճակը սրվում է այն ժամանակ, երբ իմանում է, որ պրոֆեսորի Կոկոլեի կինը զոհվել է մի քանի տարի անց և դույզն-ինչ նմանություն չունի Մենկայի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մակեդոնական ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական սարսափ ֆիլմեր
Սպի (քարանձավ)
Սպի (քարանձավ) (Grotte de Spy), քարանձավ Բելգիայում, Նամյուր պրովինցիայի Ժեմեպ սյուր Սամբր համայնքի կազմի մեջ մտնող Սպի քաղաքի մերձակայքում. Այս քարանձավը դասակարգվել, բնոորոշվել է որպես Վալոնիայի գլխավոր ժառանգություն։
Սպի քարանձավը եվրոպական պալեոլիթի հետքերը պահպանած կարևորագույն վայրերից մեկն է։ Այստեղ ներկայումս նույնպես պեղումներ են կատարվում։ 1886 թվականին այս քարանձավում հայտնաբերվել են գրեթե ամբողջական երկու մարդկային կմախք (կնոջ և երիտասարդ տղամարդու)՝ Սպի-1-ը և Սպի-2-ը, որոնք հետագա ուսումնասիրությունների արդյունքում տարորոշվեցին որպես նեանդերթալյան :. Նեանդերթալացիները Սպի քարանձավում ապրել են շուրջ 42 հազար տարի առաջ :. Ուսումնասիրությունների արդյունքում հնագետները եկան այն եզրահանգման, որ Սպի քարանձավի նեանդերթալացիները, որոնք ապրել են տունդրայի սառնաշունչ տափաստաններում ,, իրենց սննդի մեջ օգտագործել են մամոնտի, բրդոտ ռնգեղջյուրների և եվրոպական ոչխարների միսը, ինչպես նաև՝ ուտելի սնկեր :. Քարանձավում հայտնաբերվել են նաև մարդկային գանգեր, որոնք վկայել են, որ նեանդերթալացիներին հատուկ է եղել նաև կաննիբալիզմը (մարդակերությունը) :.
Մաքսիմիլիան Վոլոշինի տուն-թանգարան
Մաքսիմիլիան Վոլոշինի տուն-թանգարան (Дом-музей Максимилиана Волошина), թանգարան  Կոկտեբելում, բացվել է 1984 թվականի օգոստոսի 1-ին բանաստեղծ, թարգմանիչ, նկարիչ, գրաքննադատ Մաքսիմիլիան Վոլոշինի նախկին տանը։
Պատմություն
Տունը 1903-1913 թվականներին կառուցել են Վոլոշինն ու նրա մայրը՝ Ելենա Օտտոբալդովնա Վոլոշինը։ Մաքսիմիլիան Վոլոշինի անձնային հատկանիշների, գրական և գեղարվեստական շրջանակներում նրա բարձր հեղինակության շնորհիվ բանաստեղծի տունը դարձել է մտավորականության համար ուխտատեղի։ Այստեղ Վոլոշինին են այցելել գրողներ, մշակութային գործիչներ, այդ թվում՝ Օսիպ Մանդելշտամը, Անդրեյ Բելին, Մաքսիմ Գորկին, Վալերի Բրյուսովը, Ալեքսեյ Տոլստոյը, Սոֆյա Դիմշից-Տոլստայան, Միխայիլ Բուլգակովը, Վիկենտի Վերեսաևը, Ալեքսանդր Գրինը, Սերգեյ Էֆրոնը, Մարինա Ցվետաևան, Նիկոլայ Գումիլյովը, Սոֆիա Պարնոկը, Իլյա Էրենբուրգը, Միխայիլ Զոշչենկոն, Կոռնեյ Չուկովսկին, Նիկոլայ Չուկովսկին, Կուզմա Պետրով-Վոդկինը, Գենրիխ Նեյգաուզը։
Մինչև 1976 թվականն այս տանն ապրել է Վոլոշինի այրին՝ Մարիա Զաբոլոցկայա-Վոլոշինը։ Իր անձնուրաց աշխատանքի, քաղաքացիական քաջության (հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և Ղրիմի 1941-1944 թվականների գերմանական օկուպացիայի ժամանակ) շնորհիվ նա կարողացել է պահպանվել այն ամենը, ինչ որ շրջապատել է բանաստեղծին իր կյանքի ընթացքում։ Մարիան պահպանել է սենյակի հուշային մթնոլորտը, գրադարանը, արխիվը։
Դեռևս Վոլոշինի կենդանության օրոք նրա նախաձեռնությամբ այս տանը ստեղծվել է հանգստի անվճար գոտի ստեղծագործող մտավորականության՝ գրողների, արվեստագետների ու գիտնականների համար։ Վոլոշինի մահից հետո, համաձայն նրա կտակի, բանաստեղծի տունն անցել է ԽՍՀՄ գրողների հոգածության ներքո։ 1984 թվականի օգոստոսին Վոլոշինի տունը ստացել է թանգարանի կարգավիճակ, 2001 թվականին ներառվել է «Киммерия М. А. Волошина» Կոկտեբելի հանրապետական ​​բնապահպանական, պատմական և մշակութային արգելոցի կազմում։ 2004-2007 թվականներին թանգարանի շենքը վերականգնվել է և ամրապնդվել։ Կառույցի վերականգնմանը նպաստել են Ուկրաինայի և Ղրիմի կառավարությունները, Ղրիմի Գերագույն Ռադան, Վլադիմիր Ֆիլիպովի հիմնադրամը, Ռուսաստանի Վնեշտորգբանկը։
Ամեն տարի օգոստոսի կեսերին թանգարանում կազմակերպվում է «Մաքսիմիլիան Վոլոշինի ծննդյան տոնը», որը համախմբում է թանգարանի ընկերներին և Մաքսիմիլիան Վոլոշինի արվեստի երկրպագուներին ամբողջ աշխարհից։
Ֆոնդեր
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է մոտ 60 հազար նմուշ, գերազանց ամբողջականությամբ պահպանվել են հիշատակի սենյակները, բանաստեղծի աշխատասենյակը, Վոլոշինի գրադարանը, որի հինգերորդ մասում ընդգրկված են հրատարակություններ ռուս և համաշխարհային մշակութային գործիչների մակագրություններով։
Երկրորդ հարկում բանաստեղծի աշխատասենյակն է։ Վերանորոգումից հետո այս սենյակի կահավորությունը չի փոխվել, բոլոր իրերը դասավորված են այնպես, ինչպես Վոլոշինի կենդանության օրոք՝ գրասեղան, պատկերակալ, գրքերի պահարաններ, աշխատանքային գործիքների դարակաշարեր, ներկեր և վրձիններ, կավե ծաղկամաններում չոր լեռնային բույսեր։
Աշխատասենյակի գլխավոր նմուշը «Տաիախ աստվածուհու կայուտան» է։ Պատին փակցված է հին եգիպտական թագուհի Մուտնոջեմետի դիմաքանդակի պատճենը (բնօրինակը գտնվում է Կահիրեի եգիպտական թանգարանում), որը Վոլոշինը գովերգել է «Տաիախ» խորհրդավոր արքայադստեր անվան ներքո ։ Սենյակում կան մի քանի կտավներ, վարպետի ջրաներկ աշխատանքները, որոնք արտացոլում են Արևելքի և Արևմուտքի արվեստը։ Կան շատ ծովային խեցիներ, վզնոցներ, թանկարժեք քարեր, փայտե և քարե կերպարներ։
Գեղարվեստական հավաքածու
Թանգարանի գեղարվեստական հավաքածուն ներառում է Վիկտոր Անդերսի, Ալեքսանդր Բենուայի, Անգելինա Բելովայի, Վենիամին Բելկինի, Իվան Բալիբինի, Կոնստանտին Բոգաևսկու, Մաքսիմիլիան Վոլոշինի, Մարևնայի, Ալեքսանդր Գաբրիչևսկու, Ալեքսեյ Գանզենի, Նատալյա Դուրիցկայայի, Նիկոլայ Եվրեինովի, Զինաիդա Էլգաշտինայի, Կոնստանտին Կոստենկոյի, Ելիզավետա Կրուգլինկոավայի, Եվգենի Լանսերեի, Արիստրախ Լենտուլովի, Աննա Օստրոումովա-Լեբեդևայի, Նիկոլայ Ռադլովի, Կուզմա Պետրով-Վոդկինի, Օդիլոն Ռեդոնի, Դիեգո Ռիվերայի, Միխայիլ Ռոմադինի, Մարգարիտա Բոլոշինայի, Վլադիսլավ Սլևինսկու, Ուտագավա Հիրոշիգեի, Կացուշիքա Հոքուսայի, Միրել Շահինյանի, Միխայիլ Շարոնովը, Իլյա Էրենբուրգի, Մարիա Յակունչիկովայի ստեղծագործությունները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ղրիմի թանգարաններ Կատեգորիա:1984 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ուկրաինայի գրական թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրական թանգարաններ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Էուկլիդիս դա Կունյա
Էուկլիդիս դա Կունյա (Euclides da Cunha) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Բաիա նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Բաիա նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էուկլիդիս դա Կունյաի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 55 397 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 324,965 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 23,8 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Լարգո Վինչ: Սկիզբ
«Լարգո Վինչ։ Սկիզբ» (Largo Winch), ֆրանսիական ֆիլմ, որը վարձույթ է դուրս եկել 2008 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Նկարահանվել է համանուն կոմիքսների հիման վրա, ինչպես «Լարգո» սերիալը (2001-2003 թվականներ)։
Դիպաշար (սյուժե)
Լարգո Վինչը որբ է, որին որդեգրել է միլիարդատերը։ Նրա խորթ հայրը մահանում է հանելուկային պայմաններում։ 26 տարեկանում Լարգոն ժառանգում է հսկայական ընկերությունը և միլիարդային ունեցվածքը։ Հիմա նա գործարանների, թերթերի, շոգեքարշերի սեփականատեր է։ Բայց մեծ փողերը ենթադրում են մեծ խնդիրներ։ Լարգո Վինչը հայտնվում է Ֆորբսի և մրցակիցների սև ցուցակներում, նրա հանդեպ լցված են գործընկերները, և նույնիսկ ամենամտերիմ ընկերները պատրաստ են դավաճանել նրան։ Լարգո Վինչն ընդունում է մարտը։ Լինելով գեղեցկատես, ըմբոստ, մենամարտիկ՝ նա պատրաստ է անցնել ամեն փորձության միջով, որպեսզի դիմակայի դավադրությանը և վերականգնի արդարությունը։
Շարունակություն
2011 թվականի մարտին դուրս եկավ ֆիլմի շարունակությունը՝ « Լարգո Վինչ։ Դավադրություն Բիրմայում » :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2008 ֆիլմեր Կատեգորիա:Կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Վլադիմիր Սմոլդիրև
Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Սմոլդիրև (Владимир Алексеевич Смолдырев, ), ռուս խորհրդային գրող, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Սմոլդիրևը ծնվել է 1939 թվականի մայիսի 26-ին Դոնի Ռոստովում։ Նրա հայրը աշխատում էր գետային նավերի նավապետ և վերցնում էր որդուն Դոնով, Վոլգայով և Կամայով նավարկությունների ժամանակ։ Դոնի մարզով ճամփորդություններն ու հիշողությունները իրենց անդրադարձն են ունեցել գրողի բանաստեղծությունների վրա, դրանցում շատ գետեր կան, արև, կեչիներ և հյուղակներ։ Նրա բանաստեղծությունների վրա անդրադարձել է նաև տխուր պատերազմական մանկությունը («Մատիտներ» բանաստեղծությունը)։ Ապագա բանաստեղծը սովորել է Դոնի Ռոստովի մեքենաշինական ինստիտուտում։ Այդ տարիներին նա սկսել է գրել բանաստեղծություններ, այցելել է տեղական գրական միավորումներ։ 1962 թվականին, ավարտելով Ռոստովի մեքենաշինական ինստիտուտը, բաշխմամբ մեկնում է Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պասադի շրջանի (նախկին Զագորսկ) Լոզա ավան։ Լոզա ավանում 1960 թվականին Փորձնական գործարանի լաբորատորիայի բազայի վրա ստեղծվել է բարձր ճշգրտության սարքավորուների առացքակալների ԳՀԻ Զագորսկի մասնաճյուղը, որը զբաղվում էր հրթիռային-կոսմիկական տեխնիկայի հատկապես ճշգրիտ գնդիկավոր առացքակալների նախագծմամբ և արտադրությամբ։ 1961 թվականից բաշխմամբ ավան եկան բավակնին շատ երիտասարդ մասնագետ մեխանիկներ ։
Ձեռնարկությունում աշխատելով ինժեներ-կոնստրուկտոր` Սմոլդիրևը եկավ այն եզրակացության, որ իր հիմնական կոչումը պոեզիան է։ Երիտասարդ գրողի դաստիարակը եղավ հանրաճանաչ բանաստեղծ Բորիս Սլուցկին, որն օժանդակում էր նրան բանաստեղծությունների տպագրությամբ, ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ դրանց մասսայականացմամբ ։ Սմոլդիրևը սկսեց ղեկավարել «Երիտասարդների ակումբ» քաղաքային գրական միավորումը, որի կազմակերպած սեմինարներին մասնակցում էին ապագա բանաստեղծներ ու գրողներ Վլադիմիր Սոսինը, Վլադիմիր Ժեգլովը, Իվան Կուդրյավցևը, Սերգեյ Միխայլինը, Ալեքսեյ Սելիվանովը և ուրիշներ։ Սմոլդիրևը համագործակցել է նաև «Գյուղական երիտասարդություն» ամսագրի հետ, եղել է «Սխրանք» արկածային ալմանախի խմբագիրը։ 1966 թվականին Սմոլդիրևի բանաստեղծությունների «Ջրաներկ» ընտրանին լույս է տեսնում երիտասարդ բանաստեղծների «Խարույկներ» բանաստեղծական ժողովածուում։
Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Սմոլդիրևը ելույթ էր ունենում ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ, աշխատում էր «Գյուղական երիտասարդություն» ամսագրում և խմբագրում նրա «Սխրանք» հավելվածը, մտնում էր բանաստեղծական մրցույթների ժյուրիի կազմի մեջ, թարգմանում էր ֆրանսիացի գրող Պոլ Էլուարի բանաստեղծությունները, նկարում կտավներ։ 1969 թվականի վերջում հրատարակման է նախապատրաստում «Արքիմեդի պարույրը» բանաստեղծությունների գրքույկը։ 1970 թվականի գարնանը լույս են տեսնում դրա ազդագրային օրինակները, իսկ հիմնական հրապարակումը եղավ նրա մահից հետո` 1971 թվականին։ Հետագայում լույս տեսան նրա «Երեքնուկի հոտը» (1996) և «Венок несонетов» (1999) բանաստեղծությունների ժողովածուները։
Սմոլդիրևի կյանքի վերջին տարիները կապված են Խոտկով քաղաքի հետ, որտեղ բանաստեղծը տուն էր վարձել և գրել իր լավագույն ստեղծագործությունները։ Այստեղ նա իր կյանքը համարում էր ավարտված։ Մռայլ տրամադրության պատճառներից էին կնոջ Ստելլայի ամուսնալուծությունից հետո դստեր ծնունդը, մոր հիվանդությունը, «Արքիմեդի պարույրը» գրքի հետ կապված դատավարությունը, նրա լուրջ բանաստեղծությունների գովաբանումը, դրանց տպագրության վրա դրված արգելքը։ Բանաստեղծից պահանջում էին արտահայտել բացասական կարծիք այն ստեղծագործությունների վերաբերյալ, որոնք իրեն դուր էին գալիս։ Որպեսզի պարտքերը մարելու համար գումար վաստակի Սմոլդիրևը ստիպված էր պետական պատվեր կատարել Մանգիշլակ թերակղզու կոմերիտականների մասին վեպ գրել, որն էլ մեծ դժվարությամբ իրականացրեց։ Կենսուրախ և շփվող գրողը երբեմն մռայլվում էր և սկսում լյումինալով օղի խմել։
Սմոլդիրևը մահացել է 1971 թվականի մարտի 9-ին թոքերի սուր բորբոքումից, թաղված է Գորբունովյան գերեզմանատանը։
Գրողի մահվան 25-ամյակի կապակցությամբ 1996 թվականին Սմոլդիրևի ընկերները Սոլովյովի նախաձեռնությամբ հրատարակեցին «Երեքնուկի հոտը» բանաստեղծությունների գիրքը։ Ծննդյան 60-ամյակի կապակցությամբ հրատարակվեց «Венок несонетов» բանաստեղծությունների ժողովածուն։
Ստեղծագործություն
Գրողի առաջին բանաստեղծությունները հրատարակվեցին 1966 թվականին «Խարույկներ» կոլեկտիվ ժողովածուով։ Այստեղ հրապարակվեց նրա «Ջրաներկ» բանաստեղծական գիրքը։ Սմոլդիրևը գրում էր ազատ չափածո ոճով, որը պահանջում է մեծ վարպետություն։ Սմոլդիրևի բանաստեղծությունները առանձնանում էին 1960-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում ընդունված նորմերից, դրանցում բացակայում էր գաղափարախոսությունը ։
Հիշատակ
2001 թվականին «Արվարձանային քնար» բանաստեղծական մրցույթի շրջանակներում քաղաքի երիտասարդ գրողներին շնորհվեց նրա անվան գրական մրցանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Միաժամանակյա խաղաշար
Միաժամանակյա խաղաշար, մարզական միջոցառման տեսակ, որտեղ մեկ մարդ (խաղաշար անցկացնողը) միաժամանակ խաղում է ինտելեկտուալ խաղ (շախմատ, շաշկի, գո) բազմաթիվ հակառակորդների դեմ։
Նկարագրություն
Միաժամանակյա խաղաշարերի ժամանակ, որպես կանոն, բարձր որակավորում ունեցող պրոֆեսիոնալ խաղացողը խաղում է սիրողների դեմ։ Այսպես, միաժամանակյա խաղաշարեր անցկացրել են շախմատի աշխարհի գրեթե բոլոր չեմպիոնները։
Միաժամանակյա խաղաշարը դիտարժան միջոցառում է, որը ինտելեկտուալ խաղերի քարոզչության միջոցներից մեկն է։ Սիրող խաղացողների համար խաղաշարերը գործնականում միակ հնարավորությունն են դեմ առ դեմ խաղալու բարձր մակարդակի պրոֆեսիոնալի հետ, ընդ որում, այնպիսի պայմաններում, երբ պրոֆեսիոնալի ուժը որոշ չափով փոխհատուցվում է բազմաթիվ հակառակորդների առկայությամբ, այնպես որ լավ խաղացողների համար հաղթանակի հնարավորություն է ստեղծվում։ Պրոֆեսիոնալների համար խաղաշարերը հաճախ նաև գումար վաստակելու միջոց են, քանի որ սիրողների մասնակցությունը խաղաշարին, որպես կանոն, վճարովի է։
Ռեկորդներ
Միաժամանակյա խաղաշարերի խաղացողների նվաճումները ժամանակի ընթացքում էապես աճում են։ Այսպես, շախմատում XX դարի առաջին կեսին խաղաշարում խաղացված պարտիաների քանակի ռեկորդը 100-ից քիչ ավելի էր, իսկ այժմ այն 604 է։ Ռեկորդային խաղաշարն անցկացրել է իրանցի գրոսմայստեր Էհսան Ղաեմ Մաղամին, Թեհրանում, 2011 թվականի փետրվարի 8-ին։ Խաղաշարը տևել է 25 ժամ 5 րոպե և ավարտվել +580-8=16 հաշվով ։ Գինեսի ռեկորդների գրքում արձանագրված ևս մեկ ռեկորդ պատկանում է հունգարացի շախմատիստուհի Ժուժա Պոլգարին։ Նա անցկացրել է 1131 պարտիա (326 տախտակի վրա) 16 ժամում, ինչը 24 ժամում խաղացված շախմատային պարտիաների գրանցված ամենամեծ քանակն է ։
Բացի «1 պրոֆեսիոնալն ընդդեմ մի քանի սիրողներիների» ավանդական ձևաչափով խաղաշարերի անցկացվում են նաև ավելի զանգվածային խաղաշարեր, որտեղ խաղում են միանգամից մի քանի պրոֆեսիոնալներ, և խաղատախտակների թիվը, համապատասխանաբար, աճում է։ Այսպես, 2006 թվականին Մեխիկոյում անցկացվել է ռեկորդային միաժամանակյա խաղաշար 13,5 հազար խաղատախտակների վրա, որին մասնակցել է ավելի քան 600 պրոֆեսիոնալ։ Մրցումներն ընթացել են շախմատի աշխարհի նախկին չեմպիոն Անատոլի Կարպովի հովանու ներքո ։
Խաղաշարի ավելի էքստրեմալ տեսակ է, այսպես կոչված, «կույր» խաղը, երբ սիրողները խաղում են սովորական ձևով՝ խաղատախտակի առջև նստած, իսկ պրոֆեսիոնալը՝ առանց խաղատախտակին նայելու (նրա փոխարեն քայլերը կատարում է և հակառակորդների քայլերը հաղորդում է օգնականը)։ Այդպիսի խաղի ռեկորդակիր է հունգարացի գրոսմայստեր Յանոշ Ֆլեշը, որը 1960 թվականին Բուդապեշտում անցկացրել է միաժամանակյա «կույր» խաղաշար 52 խաղատախտակի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատային մրցույթային համակարգեր Կատեգորիա:Շաշկի Կատեգորիա:Շախմատային եզրույթներ
Meet the Woo 2
Meet the Woo 2 (այլընտրանքային անվանում՝ Meet the Woo, Vol. 2), ամերիկացի ռեփեր Փոփ Սմոուքի երկրորդ և նրա կենդանության օրոք թողարկված վերջին միքսթեյփը։ Թողարկվել է Victor Victor Worldwide և Republic Records լեյբլներում 2020 թվականի փետրվարի 7-ին։ Ամերիկյան Billboard 200 հիթ-շքերթում նորամուտը կատարել է յոթերորդ հորիզոնականում։ Meet the Woo, Vol. 2 միքսթեյփը ռեփերի Meet the Woo միքսթեյփի շարունակությունն է։ Նրանում որպես հյուր մասնակցել են՝ Quavo, A Boogie wit da Hoodie, Fivio Foreign, Lil Tjay։ Հինգ օր անց թողարկվել է միքսթեյփի Deluxe տարբերակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 ալբոմներ
Ջեսիկա դե Գոու
Ջեսիկա դե Գոու(Jessica "Jess" Elise De Gouw, ), ավստրալիացի դերասանուհի։ Հայտնի է «Նետ» հեռուստասերիալում իր կատարած Հելենա Բերտինելի/Որսորդուհու դերով, ինչպես նաև NBC-ի «Դրակուլա» հեռուստասերիալի Մինա Մյուրեյի և WGN-ի « Ընդհատակ » հեռուստասերիալի Էլիզաբեթ Հոուքսի դերերով։
Վաղ կյանք
Ջեսիկան մեծացել է Լեսմուրդիում՝ Արևմտյան Ավստրալիայի Պերթ քաղաքի արևելյան արվարձանում և հաճախել է Լեսմունդիի ավագ դպրոց ։ Նա հայտնվել է The Sleepover Club հեռուստասերիալի մի էպիզոդում, ինչպես նաև կարճամետրաժ ֆիլմում։ 2010 թվականին Ջեսիկան 22 տարեկանում ավարտել է Քարթին համալսարանը՝ արվեստի բակալավրի աստիճան։ Նա նույն տարում նկարահանվել է նաև մեկ այլ կարճամետրաժ ֆիլմում ։
Կարիերա
Ջեսիկան տեղափոխվել է Սիդնեյ, որպեսզի ավելի մեծ հնարավորություններ ունենա դերասանական կարիերայով զբաղվելու համար։ Նա նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում հիմնականում հյուրի դերով։ 2012 թվականին նա «Քեյթ և Քիմդրելա» ֆիլմում մարմնավորել է Իզաբելային, ով Քեյթի և Քիմի սպասուհին է։ Ավելի ուշ նա տեղափոխվել է Լոս Անջելես և «Նետ» արկածային հեռուստասերիալում կատարել Հելենա Բերտինելի/Որսորդուհու կրկնվող դերը։ 2013 թվականին դե Գոուն Մինա Մյուրայի դերով նկարահանվել է NBC-ի «Դրակուլա» հեռուստասերիալում, որտեղ իր խաղընկերներն են եղել Ջոնաթան Ռիս Մայերսը և Օլիվեր Ջեքսոն-Քոենը։ Շարքը ներառել է ընդամենը 10 էպիզոդ և NBC-ն 2014 թվականի մայիսի 9-ին հայտարարել է, որ ցուցադրությունն այլևս չի շարունակվի։ Ջեսիկան « Ընդհատակ » հեռուստասերիալում մարմնավորում է աբոլիցիոնիստ Էլիզաբեթ Հոուքսին։
Անձնական կյանք
Ջեսիկա դե Գոուն և Օլիվեր Ջեքսոն-Քոենը սկսել են հանդիպել 2013 թվականին՝ «Դրակուլա» հեռուստասերիալում նկարահանվելու ընթացքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Քուչեկ
Քուչեկ (Köçek «ուղտի ձագ», «կոզռն», որը առաջացել է պարսկերեն «kuchak» բառից), երիտասարդ պարող Օսմանյան կայսրությունում։ Քուչեկները անդամագրվում էին կայսրության ոչ մուսուլման ժողովուրդներից։ Քուչեկների մասնագիտության ծաղկման շրջաններ 17-19-րդ դարերը։
Քուչեկները սկսում էին կարիերան 7, իսկ ավարտում՝ 25-30 տարեկանում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հասարակություն Կատեգորիա:Պորտապար Կատեգորիա:Արական մարմնավաճառություն Կատեգորիա:Թուրքերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Արաբական մշակույթ
Պայթանցք
Պայթանցք, հորատման հետևանքով առաջացած՝ մինչև 5 մ խորությամբ և մինչև 75 մմ տրամագծով գլանաձև բացվածք։ Մեծ տրամագծերի դեպքում պայթանցքն անվանում են հորատանցք։ Որպես կանոն, պայթանցքը նախատեսված է պայթուցիկ նյութի լիցքի տեղավորման, խարսխային ամրա կապի տեղադրման, ջուրը կամ ցեմենտը դեպի ապարները շրջապատող զանգվածը մղելու համար և այլն։ Պայթանցքերի հորատման համար կիրառում են հորատող մուրճեր, էլեկտրագայլիկոններ և թեթև հորատող այլ մեքենաներ։
Աննա Դեմիդովա
Աննա Դեմիդովան (ռուսերեն՝ Анна Демидова, ), ռուս կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի ծառայողներից էր։ Ծնվել է 1878 թվականին և սպանվել է 1918 թվականին Նիկոլայ II-ի ընտանիքի անդամների հետ միասին բոլշևիկների կողմից։ Դասվել է Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու սրբերի շարքը։ Մարմնի մնացորդները հայտնաբերվել են Եկատիրինբուրգում և մեծ շուքով թաղվել Սանկտ-Պետերբուրգի սուրբ Պողոս և Պետրոս եկեղեցում թագավորական ընտանիքի մնացորդների կողքին։
Կենսագրություն
Դեմիդովան ծնվել է 1878 թվականին։ Ծնողներից հայտնի է միայն հոր անունը՝ Ստեփան Դեմիդով։ Աննան ավարտել է իր հայրենի Չերեպովեցի սպասուհիների ուսումնարանը։ Նա թագավորական պալատում աշխատող Ելիզավետա Երսբեգրի ծանոթուհին էր և նրա եղբոր նշանածը։ Երսբերգը կարողացավ աշխատանք գտնել Դեմիդովայի համար, որպես պալատի սպասուհի։ Աննա Դեմիդովան հայտնի էր իր վերին աստիճանի ամաչկոտ բնավորությամբ։ Նա բարձրահասակ էր և ուներ դեղնավուն մազեր։ Կայորուհին, մտերիմները և հարազատները նրան դիպում էին "Նյուտա" մականունով։
Սպանությունը
1917 թվականին տնային կալանքի տակ հայտնված նախկին ցարական ընտանիքի ճակատագիրը կախված էր բոլշևիկների որոշումից։ Սկզբում Ցարսկոյե Սելոյում պահվելուց հետո Նիկոլայ II-ի ընտանիքին տեղափոխեցին Տոբոլսկ։ Նրանց տրվեց հնարավորություն իրենց հետ տանել մի քանի տնային ծառայողների։ Աննա Դեմիդովան ցանկություն հայտնեց նրանց հետ մեկնել։ Երբ Տոբոլսկից ընդանիքը տեղափոխվեց Եկատերինբուրգ, Դեմիդովային հնարավորություն տրվեց հեռանալ, սակայն նա ցանկացավ մնալ ընտանիքի հետ։ Նիկոլայ II-ի երեխաների ուսուցիչ Պիեռ Ժիյառին նա հայտնել էր, որ շատ էր վախենում բոլշևիկներից։
1918 թվականի հուլիսի 16-ի գիշերը նախկին թագավորական ընտանիքին արթնացրեցին և իջացրին Իպատիևի տան նկուղ։ Նրանց հետ էին նաև գտնվում Դեմիդովան և 4 այլ տնային աշխատողներ, ովքեր նույնպես մնացել էին ընտանիքի հետ։ Բոլշևիկները կարդացին Նիկոլային սպանելու հրամանագիրը և անմիջապես սկսեցին կրակել ընդանիքի անդամների և մյուս աշխատողների վրա։ Դեմիդովան վիրավորվեց և ուշաթափվեց։ Ուշքի գալուց հետո նա հասկացավ, որ դեռ չի մահացել և բղավեց "Աստված ինձ պահպանեց": Այդ լսելով բոլշևիկները ևս մի քանի անգամ կրակեցին Դեմիդովայի վրա և ի վերջո նրան սպանեցին։
Մահացածների մարմինները բոլշևիկները վառեցին և թաղեցին Եկատերինբուրգի անտառում՝ անհայտ ուղղությամբ։ Տարիներ անց 1979 թվականին սիրողական հնագետները գտան գերեզմանը։ Հայտնաբերվեցին ցարի ընտանիքի անդամների մարմինները (բացի ցարեվիչ Ալեքսեյի և մեծ իշխանուհիներից մեկի մարմինների) և 5 այլ ոսկրային մնացորդներ, որոնք գենետիկապես չէին պատկանում Նիկոլայի ընտանիքին։ Դրանցից մեկը կնոջ մարմին էր և շատ հնարավոր է Դեմիդովայինը։
1998 թվականին Սանկտ-Պետերբուրգի Սուրբ Պողոս և Պետրոս տաճարում մեծ շուքով թաղվեցին նախկին ցար Նիկոլայ II-ի և նրա ընտանիքի անդամների մարմինները, ինչպես նաև Դեմիդովայի և մյուս նահատակների մարմինները։
Աննա Դեմիդովան դասվել է Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու սրբերի շարքը։
Հին Կաստիլիա
Հին Կատիլիա (Castilla la Vieja), պատմական մարզ Իսպանիայում, մեծ մասամբ՝ Կաստիլյան սարահարթում (Մեսետայում)։ Ընդգրկում է Սանտանդեր, Պալենսիա, Բուրգոս, Լոզրոնիո, Վալյադոլիդ, Սորիա, Սեգովիա, Ավիլա նահանգները։ Տարածությունը 66, 1 հզ. կմ2 է, բն. 2, 2 միլիոն (1971)։ Գլխավոր քաղաքը՝ Բուրգոս։ Հին Կաստիլիան ագրարային-ինդուստրիալ մարզ է։ Տիրապետում է խոշոր հողատիրությունը, մանր հողատիրությանը։ Զբաղվում են հացահատիկի, շաքարի ճակնդեղի մշակությամբ, խաղողագործությամբ, գինեգործությամբ, ոչխարաբուծությամբ և կաթնամսատու անասնապահությամբ։ Արդյունահանում են երկաթի և ցինկի հանքաքար, նավթ, քարածուխ։ Մշակող արդյունաբերության ճյուղերից են մետալուրգիան, մեքենաշինությունը, մետաղամշա կությունը, սննդի և քիմիական արդյունաբերությունը։ 1971-ին արտադրվել է 3, 5 միլիարդ կվտ․ժ էլեկտրաէներգիա։ Ծովային նա վահանգիստը Սանտանդերն է։
Կատեգորիա:Իսպանիայի պատմական մարզեր Կատեգորիա:Կաստիլիա Կատեգորիա:Պատմական մարզեր
Վիեննայի քաղաքային ժողովի ընտրություններ (1923)
Վիեննայի քաղաքային ժողովի 1923 թվականի ընտրությունները տեղի են ունեցել հոկտեմբերի 21-ին երկրի ազգային ժողովի ընտրություններին զուգահեռ ։
Արդյունքներ
Ընտրություններից առաջ Վիեննայի հասարակական ժողովի անդամների թիվը նվազեցվեց 165-ից դարձնելով 120-ի ։
1923 թվականի Ավստրիայի ազգային ժողովի և մայրաքաղաք Վիեննայի քաղաքային ընտրությունները կայացել են քվեարկության բարձր ակտիվությամբ։ Ընտրություններին մասնակցել են ընտրելու իրավունք ունեցողների շուրջ 91%-ը
Վիեննայի հասարակական ժողովի ընտրություններում ձայների մեծամասնությունը՝ 55.9%-ը ստանում է Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցությունը (ՍԴԱԿ)՝ ստանալով 78 մանդատ։ Քրիստոնեա-սոցիալիստական կուսակցությունը (ՔՍԿ) կարողացավ ստանալ քվեարկողների 33% ձայն՝ ստանալով 41 մանդատ ։
Բացի Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական և Քրիստոնեա-սոցիալիստական կուսակցություններից, Վիեննայի հասարակական ժողով է անցնում նաև Հրեական ազգային կուսակցությունը (ՀԱԿ)՝ հավաքելով 2.4% ձայն և ստանալով 1 մանդատ ։
Ընտրությունների արդյունքներով միանգամից երեք քաղաքական կազմակերպություններ զրկվեցին Վիեննայի քաղաքային ժողովում իրենց ներկայացվածությունից։ Այդ կուսակցություններն էին համագերմանական Մեծ գերմանական ժողովրդական (ՄԺԿ), Միացյալ Դեմոկրատական (ՄԴԿ), ինչպես նաև Չեխոսլովակների սոցիալիստական ու դեմոկրատական (ՉՍԴԿ) կուսակցությունները ։
Ընտրական գործընթացին մասնակցում էին նաև ձախ ծայրահեղական կոմունիստական կուսակցությունը (ԱԿԿ), սակայն այն չկարողացավ քաղաքային աշխատավորների մոտ մրցակցել Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցության հետ։ Քաղաքային ժողովի ընտրություններին Կոմունիստական կուսակցությունը ստացավ ընտրողների 1.3% ձայն ։
Հետևանքներ
1923 թվականի նոյեմբերին Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցության ղեկավար Յակոբ Ռոյմանը վայր է դնում Վիեննայի քաղաքապետի (բուրգոմիստր) պաշտոնի լիազորությունները։ Յ.Ռայմոնի հրաժարականից հետո Վիեննայի քաղաքային խորհուրդը ընտրում է նոր քաղաքագլխի՝ սոցիալ-դեմոկրատ Կառլ Զեյցին, ով եղել է Ավստրիայի դաշնային առաջին նախագահը ։ Մայրաքաղաքի 1923 թվականի ընտրություններում Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցության հաջողությունը քաղաքի մոդերնիզացման ծրագրի հետագա իրականացման հնարավորություն տվեց, որը մնաց պատմության մեջ որպես «Կարմիր Վիեննայի» առեղծված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիեննայի պատմություն Կատեգորիա:Ընտրություններ Ավստրիայում
Ամառային կայսերական պալատ
«Մաքուր ծփանքի պարտեզի» ստեղծումը սկսվել է 1750 թվականին՝ Ցյանլուն կայսեր հրամանով և Կունմին արհեստական լճի կառուցմաբ (նախատիպը՝ Դյանչի)։ Լճի կառուցման ժամանակ փորված հողից կառուցվել է Երկարակեցության բլուրը, որի գագաթին են կառուցվել մի քանի բուդդայական տաճարներ։
Ափի երկայնքով ձգվում է Երկար միջանցքը, որը Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցվել է որպես «աշխարհի նկարներով զարդարված ամենաերկար միջանցք» (երկարւթյունը կազմում է 728 մետր)։ Պատերին կախված է մոտ 8000 նկար։ Շուրջը առյուծների և վիշապների բրոնզե արձաններ են, որոնք խորհրդանշում են կայսերական իշխանությունը։ Ափին վեր է խոյանում հանրահայատ Մարմարյա նավը, որտեղ սիրում էր ճաշել Ցի Սի կայսրուհին , որն Ամառային պալատի կառուցման համար ծախսել է Չինաստանի ռազմածովային նավատորմի կառուցման համար հավաքված գումարը ՝ 30 միլիոն արծաթ լյան (937,500 կգ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պեկինի թանգարաններ Կատեգորիա:Չինաստանի պալատներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Չինաստանում Կատեգորիա:Ամառային պալատներ Կատեգորիա:Չինաստանի տեսարժան վայրեր
Օսկարի 93-րդ մրցանակաբաշխություն
Օսկարի 93-րդ մրցանակաբաշխությունը, Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի ամենամյա ազգային մրցանակի հանձնման արարողությունը՝ 2021 թվականի առաջին երկու ամիսներին կպարգևատրի 2020 թվականի լավագույն ֆիլմերին։ Ակադեմիայի 6-րդ մրցանակաբաշխությունից հետո առաջին անգամ արարողությունը կընդգրկի երկու տարբեր օրացուցային տարիների ընթացքում թողարկված ֆիլմերը ։ Մրցանակաբաշխությունը նախատեսվում է անցկացնել 2021 թվականի ապրիլի 25-ին, Հոլիվուդի Լոս Անջելես քաղաքի Դոլբի թատրոնում ։ Սկզբնապես արարողությունը նախատեսված էր անցկացնել 2021 թ. Փետրվարի 28-ին բայց այն երկու ամսով հետ է մղվել՝ COVID-19 համավարակի պատճառով ։
Տեղեկություն արարողության մասին
COVID-19 համավարակը և դրա ազդեցությունը կինոարդյունաբերության վրա` ներառյալ կինոարտադրության դադարեցումները, կինոթատրոնների համապետական փակումը` առևտրի և հասարակական հավաքույթների համար սահմանափակումների պատճառով. այս ամենը ազդել է Ակադեմիայի որոշման վրա։ Մասնավորապես, Ակադեմիայի կանոնակարգով պահանջվում է, որ ֆիլմերը առնվազն մեկ շաբաթ թատերական թողարկում ստանան Լոս Անջելեսում, որպեսզի նրանք իրավասու լինեն հավակնելու։ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակաբաշխությունը փոխեց իր չափանիշները` ըստ դրա պրոդյուսերները և ստուդիաները պետք է ապացուցեն, որ «իրական կինոթատրոնային թողարկումն», այնուամենայնիվ պլանավորվում էր 2020 թվականի մարտի 15-ից մինչև ապրիլի 30-ը ։ Ինչ վերաբերում է «Օսկարին», Ակադեմիան հայտարարեց, որ «ընթացքի մեջ է գնահատելու այս անորոշ լանդշաֆտի բոլոր ասպեկտները և ինչ փոփոխություններ կարող են անհրաժեշտ լինել» ։
AMPAS-ը հետաձգել է իր կառավարման խորհրդի նիստը մինչև ապրիլի 28-ը ։ Հանդիպման ընթացքում Ակադեմիան քվեարկեց փոփոխել իր 93-րդ միջոցառման չափանիշները։ Որոշում է կայացվել թույլատրել COVID-19 համաճարակի պատճառով միայն առցանց ցուցադրված և ԱՄՆ-ի կինոթատրոնային վարձույթում հայտնվել չկարողացած նկարները մրցութային ընտրություն անցնել։ Ստեղծողները ֆիլմը դիտելու համար կինոակադեմիայի անդամներին պետք է տրամադրեն այն առցանց թողարկումից հետո 60 օրվա ընթացքում ։ Յոթօրյա թատերական թողարկման նախորդ պահանջը կվերականգնվի այն բանից հետո, երբ կինոթատրոնները վերսկսեն աշխատանքը  ։
Կան նաև մի քանի փոփոխություններ, որոնք կապված չեն կորոնավիրուսի հետ։ Այս տարվանից սկսած երկու անվանակարգ՝ «Լավագույն ձայնի մոնտաժ» (sound editing) և «Լավագույն հնչունավորում» (sound mixing) միավորվել են «Լավագույն ձայնը» անվանակարգում։
Լավագույն միջազգային ֆիլմ անվանակարգում նախնական փուլում կարող են քվեարկել Կինոակադեմիայի բոլոր անդամները։ Պատմության մեջ առաջին անգամ երկրների առաջադրված ֆիլմերը հասանելի կլինեն Կինոակադեմիայի հատուկ բացառիկ հարթակում։ Ընդ որում, Կինոակադեմիայի անդամները պետք է ֆիլմերի որոշակի նվազագույն քանակություն դիտեն, որպեսզի նրանց ձայնը հաշվի առնվի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ
Տագանկայի դերասանների ընկերակցություն
«Տագանկայի դերասանների ընկերակցություն» (Содружество актёров Таганки), Մոսկվայի դրամայի և կատակերգության թատրոն Նիկոլայ Գուբենկոյի ղեկավարությամբ։ Հիմնադրվել է 1993 թվականի ապրիլի 22-ին Մոսկվայի ժողովրդական պատգամավորների քաղաքային խորհրդի որոշմամբ։ Նոր թատրոնի թատերախմբին միացել են 36 դերասաններ և Տանգանկայի Յուրի Լյուբիմովի թատրոնի աշխատակիցների մի մասը։
Քննադատություն
Թատրոնը հաճախ քննադատվել էր որպես «սպիտակ բիծ Մոսկվայի թատրոնի քարտեզի վրա» ։ Ինչպես գրում էր Գրիգորի Զասլավսկին․ «Թատրոնի բեմը վաղուց դարձել է «ապաստարան մոսկովյան ամենահասարակ անտրեպրիզաների համար»» ։
Խաղացանկ
Ներկայացումներ երեխաների համար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թատրոններ
Վրին օ Բուա
Վրին օ Բուա (Vrigne-aux-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 3716 մարդ, բնակչության խտությունը` 164.64 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 11 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 2215 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1538-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 677։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 1538 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1284 անձ (709 տղամարդ և 575 կին)։ Գործազուրկ են եղել 254 անձ (126 տղամարդ և 128 կին)։ 677 անաշխատունակներից 171-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 241-ը` թոշակառուներ, իսկ 265-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ