cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դորոթի Ուիր Յանգ
Ուշ կենսագրություն
Իր կյանքի մեծ մասի ընթացքում Դորոթի Ուիրն աշխատել է հոր կենսագրության՝ Ջուլիան Օլդեն Ուիրի կյանքը և գրականությունը (The Life and Letters of J. Alden Weir) գրքի վրա։ Գիրքը հրատարակվել է իր մահից հետո՝ 1960 թվականին ։ Նա նաև ջանասիրաբար աշխատել է հոր ագարակի պահպանման ուղղությամբ, որը 1990 թվականին ճանաչվել է ԱՄՆ պատմական հուշարձան։ Այն ընդգրկում է ավելի քան 60 ակր (24 հեկտար) տարածք և ներառում է Ուիրի տունը, լճակը և Ուիր արվեստանոցը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կին կենսագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթ
Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթ (Eurovision Song Contest 2021, Eurovision Song Contest 2021), 65-րդ Եվրատեսիլ երգի մրցույթը։ Մրցույթը տեղի է ունենալու Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում։ Սա կլինի հինգերորդ անգամ, երբ մրցույթը կանցկացվի Նիդեռլանդներում։ Այն բաղկացած կլինի երկու կիսաեզրափակչից և մեկ եզրափակչից։
Վերահսկիչ
2020 թվականի հունվարին Եվրոպական հեռարձակողների միությունը (EBU) հայտարարել է, որ Մարտին Օստերդալը 2020 թվականի մրցույթից հետո կդառնա «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի նոր գործադիր տնօրենը՝ փոխարինելով Յոն Օլա Սանդին ։ Մինչ նշանակումը Օստերդալը եղել է 2013 և 2016 թվականների մրցույթների գործադիր պրոդյուսերը, ինչպես նաև 2012 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի ռեֆերենտ խմբի անդամ ։
Մասնակիցներ
2020 թվականի մրցույթը չեղյալ հայտարարելու պատճառով շատ երկրներ հեռարձակողներ ուղարկում են այն մասնակիցներին, որոնք պետք է մասնակցեին մրցույթին նախորդ տարի, իսկ որոշ երկրներ կանցկացնեն ազգային ընտրություններ։
Այս պահին 38 երկիր հաստատել է իրենց մասնակցությունը մրցույթին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթն ըստ տարեթվի Կատեգորիա:Սպասվող իրադարձություններ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթ
Ֆիլիպ Գունտագճյան
Ֆիլիպ Հարությունի Գունտագճյան, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1880 թվականին Ադանայի նահանգի Ջեբել-Բերեքեթի գավառի Հասանբեյլի գյուղում։ Հայրը, պապը և նախնիները եղել են հրացանի խզակոթ պատրաստող վարպետներ՝ գուդակչիներ և զինագործներ։ Սամվել Գունտագճյանի (Հովնանյան) կրտսեր եղբայրն է։ Ընտանիքով ավետարանականներ են եղել։
Երկրորդական ուսումն ստացել է, նյութական դժվարությունների գնով, ամերիկացի միսիոներների Տարսոնի Սեյնթ Պոլ քոլեջում։
1907 թվականին ավարտել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1907-09 թվականներին աշխատել է Այնթապում` ամերիկացի անվանի բժիշկ դոկտ. Շեփըրդի հետ։ 1909 թվականին վերադարձել է ծննդավայր`Հասանբեյլի և աշխատել որպես բժիշկ, մտավորական ու քարոզիչ։
1912-19 թվականների գեհենական փոթորիկների շրջանում եղել է Բաղդադի գերմանական երկաթուղագծի բժիշկը։ 1914-18 թվականներին` Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, իր գիտելիքներն ու եռանդը ներդրել է հայ գաղթականների կյանքերը փրկելու գործում։ Դա պատճառ է հանդիսացել, որ թուրքական կառավարությունը նրան ամբաստանի ու ձերբակալի՝ ինքնապաշտպանության նպատակով լեռները բարձրացող հայ ֆիդայիներին (չեթեներին) դրամ և պարեն հայթայթելու համար։ Սակայն Ֆիլիպ Հովնանյանը բախտի բերումով ազատ է արձակվել Պատերազմական ատյանի նախագահի վճռով, որի կնոջը երկու տարի առաջ բուժել էր։
1919 թվականին տեղափոխվել է Հալեպ, որտեղ շահել է տեղի ողջ հայության համակրանքը։
1922 թվականին սկսվում է Հեդվիգ Բյուլի հայասիրական գործունեության երկրորդ փուլը։ Նա անդամագրվում է Ստրասբուրգ քաղաքում հիմնադրված «Քրիստոնեական առաքելություն Արևելքի մեջ» ավետարանական մարդասիրական կազմակերպությանը և մեկնում Հալեպ։ Այդ ժամանակ Սիրիայում կար ավելի քան 160 000 գաղթական, որոնք հիմնականում ապաստանել էին Հալեպի Սուլեյմանիե և Ռամատանիե արվարձաններում կառուցված հյուղակներում («Հայկական քեմփ») և ապրում էին ծայրահեղ աղքատության մեջ։ Կենցաղային տարրական պայմաններից զուրկ հայ գաղթականության շրջանում խիստ տարածված էին վարակիչ զանազան հիվանդություններ, որոնք օրական հարյուրավոր մարդկային կյանքեր էին խլում։ Անհրաժեշտ էր շտապ կերպով կազմակերպել հիվանդների փրկության գործը։ Հաեպում Գեդվիգ Բյուլի նախաձեռնությամբ բացվում է հիվանդանոց, որտեղ աշխատում են Սիրիայի նշանավոր հայ բժիշկները (Ավետիս Ճեպեճյան, Ֆիլիպ Հովնանյան և այլք)։
Եղել է Ռամկավար ազատական կուսակցության ղեկավարներից։
1936 թվականին մի արաբ հիվանդի թոքը վիրահատելիս վնասել է սեփական մատը և արյան վարակման հոջորդող հինգերորդ օրը՝ 1936 թվականի հունիսի 1-ին մահացել է Հալեպում՝ 56 տարեկանում։ Հուղարկավորությունը կատարվել է մեծ շուքով։ Հայ և արաբ մտավորականները դագաղի վրա դամբանական ճառեր են ասել։
Սիրիայի նախարարների խորհրդի որոշումով հետմահու պարգևատրվել է Սիրիայի պետության Գ կարգի պատվանշանով։ Հետմահու հիմնվել է ՌԱԿ «Ֆիլիպ Հովնանյան» ակումբը։
Պատմել են, որ մի օր բժշկին հրավիրել են Ամանոսի լեռներում ապրող մի հիվանդի մոտ։ Նա անմիջապես ճանաչել է իր Տիգրան եղբորն սպանող թուրք աճրագործին։ Վրիժառությունն ու պարտականությունը փոթորկել են հոգին։ Սակայն ի վերջո նա բուժել է եղբորն սպանողին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ
Բալազուկ
Բալազուկ (Balazuc), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 341 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.9 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 68։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,7 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 109 անձ (57 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (7 տղամարդ և 14 կին)։ 68 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բորիս Արդով
Բորիս Արդով (Бори́с Ви́кторович А́рдов, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային դերասան և ռեժիսոր, մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի բեմադրող նկարիչ։
Կենսագրություն
Բորիս Արդովը ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 7-ին, Մոսկվայում, գրող և սցենարիստ Վ. Արդովի և Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի Ն. Օլշևսկայայի ընտանիքում։
Ընտանիք
Ամուսնացած է եղել 4 անգամ.
Կարիերա
1961 թվականին ավարտել է ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիան (դասընթացի ղեկավար Ա. Կարև)։ Աշխատել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնում։
1972 թվականին ավարտել է Ռեժիսորական բարձրագույն դասընթացները։ 1974-1987 թվականներին աշխատել է որպես ռեժիսոր և արտադրության դիզայներ «Էկրան» ստեղծագործական միության «Մուլտիֆիլմ» ստուդիայում։
1975 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։
Եղել է դերասանության վարպետության դոցենտ, արվեստագիտության թեկնածու ։
Նա ղեկավարել է Մոսկվայի Ախմատովսկի մշակութային կենտրոնը։
Մահացել է 2004 թվականի օգոստոսի 23-ին, մահվան պատճառը լյարդի ցիռոզն էր, որը առաջացել է ալկոհոլի չարաշահման պատճառով։ Թաղված է Պրոբրաժենսկու գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ
Կազոլա Վալսենիո
Կազոլա Վալսենիո (Casola Valsenio), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը՝ 2.844 մարդ, խտությունը՝ 34 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 84 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48011, հեռախոսային կոդ՝ 00544։
Քաղաքի հովանավորը սուրբ Լյուչիան է։ Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 13-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Բելգիայի քաղաքներ
Բելգիան աչքի է ընկնում քաղաքների առատությամբ։ Բելգիան աշխարհի այն երկրներից է, որտեղ բնակչության գերակշիռ մեծամասնությունն ապրում է քաղաքներում։ Այստեղ շատ են քաղաքներն ու քաղաքատիպ բնակավայրերը։ Քաղաքներ են համարվում 5 հազարից ավելի բնակչություն ունեցող բնակավայրերը։ Բելգիայի քաղաքները (Բրյուսել, Բրյուգե, Լիեժ, Գենտ, Անտվերպեն) հայտնի են իրենց միջնադարյան գոթական ճարտարապետության նմուշներով։ Բելգիան հարուստ պատմություն ունի, որն արտահայտվում է գրեթե ամեն քայլափոխի։ Յուրաքանչյուր քաղաքում կարելի է տեսնել շենքեր, պալատներ կամ այլ կառույցներ, որոնք վերագրվում են խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանին։ Աշխարհամարտերն առանձնապես վնաս չեն պատճառել բելգիական քաղաքներին, որոնցում պահպանվել են պատմական արժեք ներկայացնող հուշարձանները։ Քաղաքներում, հատկապես միջնադարյան պատմություն ունեցող քաղաքներում, առանձնանում են հին (պատմական միջուկը) և նոր մասերը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բելգիա Կատեգորիա:Բելգիայի քաղաքներ
Inia araguaiaensis
Inia araguaiaensis (Inia araguaiaensis), հարավամերիկյան գետային դելֆինների տեսակ, հայտնաբերվել է 2014 թվականին Բրազիլիայի տարածքում։ Ապրում է Արագուայա գետի ավազանում։ Տեսակն ընդհանուր ամազոնյան դելֆիների տեսակից առանձնացել է գրեթե 2 միլիոն տարի առաջ, երբ Արագուայան դադարել է կապ ունենալ Ամազոնի հետ ։
Ավելի վաղ դելֆիներին դասել են ամազոնյան դելֆինների հետ մեկ խմբում։ Նոր տեսակի ինքնուրույնությունը հաստատվել է նրա միջուկային և միտոքոնդրիալ ԴՆԹ ուսումնասիրությունների շնորհիվ, ինչպես նաև մորֆոլոգիական հատկանիշներով։ Սակայն արագուայական դելֆինի մորֆոլոգիական տարբերությունները մերձավոր ազգականից՝ ամազոնականից, աննկատ են։ Բոլիվիական դելֆինից (որին երբեմն համարում են ամազոնականի ենթատեսակ) ունի մեծ տարբերություն։ Արագուայական դելֆինը ունի քիչ ատամներ (յուրաքանչյուր ծնոտին կա 24-28 ատամ՝ ամազոնյանի 25-29-ի և բոլիվիականի 31-35-ի դիմաց), կան նաև որոշ տարբերություններ գանգի չափերի մեջ ։
Այդ դելֆինների թվաքանակի գնահատումները ընկած են 600-1500 առանձնյակների միջև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կաթնասուններ Կատեգորիա:Քորդավորներ
Բազմին
Բազմին,լեռ Զանգեզուրի լեռնաշղթայում ։
Արմինե Սարգսյան
Արմինե Խորենի Սարգսյան, Երևանի պատմության թանգարանի տնօրեն, ազգագրագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևանում։ 1977 թ. ավարտել է Երևանի թիվ 115 միջնակարգ դպրոցը։ 1977-1982 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ 1982 թվականից աշխատանքի է անցել Հայաստանի ազգագրության թանգարանում։ 1989 թվականին տեղափոխվել է Երևանի պատմության թանգարան` սկզբում որպես գիտաշխատող, ապա` գիտական գծով փոխտնօրեն, 2002 թվականից տնօրեն։ 2002 թ. պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ Հրատարակել է մի շարք գիտական հոդվածներ։ Հեղինակ է բազմաթիվ գիտահանրամատչելի աշխատանքների։ Բարեխիղճ աշխատանքի համար պարգևատրվել է ՀՀ վարչապետի (2005 թ.), Երևանի քաղաքապետի (2006 թ., 2007 թ.), մշակույթի նախարարի (2007 թ.) պատվոգրերով։ Անդամակցում է «Կամուրջ», «Թանգարանների բարեկամների ասոցացիա», «Պատմաբան շրջանավարտների միություն» հասարակական կազմակերպություններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Ժան I (Երուսաղեմի արքա)
Ժան դը Բրիեն (Jean de Brienne, ), Էրար II-ի և Նևարի որդին, 1210-1212 թվականներին Երուսաղեմի արքա, 1229-1237 թվականներին լատինական կայսրության կայսր-խնամակալ։
Կենսագրություն
Ժան դը Բրիենը Շամպայնի կոմս՝ Էրար II-ի որդին է, նախապատրաստվել է շարունակել հոր գործը, սակայն հետագայում նախընտրել է դառնալ ասպետ, իսկ արդեն քառասուն տարեկան հասակում Ժանը ասպետական մրցույթներում հաղթանակների շնորհիվ լուրջ ճանաչում է ստանում։ 1204 թվականին Ժան դը Բրիենը Կոստանդնուպոլսի գրավման ժամանակ աչքի է ընկնում իր խիզախությամբ։ Նրա խիզախության մասին տեղեկությունները հասնում են Ֆրանսիայի արքա՝ Ֆիլիպ II Օգոստոսին, ինչի պատճառով էլ վերջինս 1208 թվականին Երուսաղեմի թագավորության դեսպաններին խորհուրդ է տալիս Ժանին ամուսնացնել Երուսաղեմի թագուհի Մարիա Երուսաղեմցու հետ։ 1210 թվականին Ժանը ամուսնանում է թագուհու հետ՝ դառնալով Երուսաղեմի արքա։ 1210 թվականին Ժանը այցելեց մայրաքաղաք՝ Աքքա, սակայն զարմանքով բացահայտեց, որ թագավորության բանակը այնքան հզոր չեն, Երուսաղեմը ազատագրելու համար։ 1211 թվականին Ժանը հնգամյա զինադադարի պայմանավորվածություն է ձեռք բերում սուլթան՝ ալ-Ադիլի հետ։ 1212 թվականին մահանում է Մարիա Երուսաղեմցին։ Երուսաղեմի թագուհի նշանակվեց Իոլանտա դե Բրիենը, իսկ Ժանը նշանակվեց խնամակալ։ Քիչ անց Ժանը ամուսնանում է Կիլիկյան Հայաստանի արքա Լևոն Բ-ի դստեր՝ Ստեփանիա դը Բրիեն-Ռուբինյանի հետ։
Ժանը դառնում է Հինգերորդ խաչակրաց արշավանքի գլխավոր դեմքերից մեկը։ Մասնավորապես նա խորհուրդ տվեց լեգատ Ալբանոյին Դամիետայի պաշարման ժամանակ ընդունել սուլթանի առաջարկած ձեռնատու պայմանները, սակայն լեգատը չընդունեց խորհուրդը։ Խաչակրաց արշավանքի ձախողումից հետո Ժանը ուղևորվեց արևմուտք թագավորության համար գումար բերելու։ Նա հանդիպեց Հռոմի Պապ Հոնորիոս III-ի և Ֆրիդրիխ II-ի հետ վերջինիս հետ համագործակցության համաձայնություն ձեռք բերեց, ինչի շրջանակներում իր դստերը կնության տվեց Ֆրիդրիխին։ Հետո ուղևորվեց հայրենի Ֆրանսիա և Անգլիա, սակայն համաձայնություններ ձեռք չբերեց։ Հետո գնաց Սանտիագո, որտեղ Ալֆոնսո IX-ը Ժանին առաջարկեց իր դստեր ձեռքը, Ժանը երրորդ անգամ ամուսնացավ։ Ժանը շարունակեց իր շրջագայությունը վերադարձավ Գերմանիա հետո ուղևորվեց Հռոմ այստեղ նրա փեսա Ֆրիդրիխ II-ը պահանջեց, որպեսզի Ժանը հրաժարվի գահից հօգուտ նրա։ Չնայած պատկառելի տարիքին Ժանը ոչ միայն չհրաժարվեց գահից այլ նաև Հարավային Իտալիայում Ֆրիդրիխի դեմ գլխավորեց ապստամբություն, և հաջողությամբ ավարտեց այն մինչև Ֆրիդրիխը մարտնչում էր Վեցերորդ խաչակրաց արշավանքի ընթացքում։ 1229 թվականին Լատինական կայսրության բարոնների հավերով Ժանը նշանակվեց կայսր-խնամակալ անչափահաս Բալդուին II-ի օրոք, ութսունմեկամյա կայսրը վայր չդրեց զենքը և ռազմական գործողություններ սկսեց բուլղարացիների և նիկեացիների դեմ ։
Լատինական ժամանակագիրները Ժանին համեմատում են Հոմերոսի «Իլիականի» գլխավոր գործող անձանցից մեկի՝ Հեկտորի հետ, իր թափառական ասպետի կերպարի պատճառով։ Ժանը իր գրեթե 90-ամյա կյանքի ընթացքում հասցրել է բազմել երկու քաղաքների՝ Երուսաղեմի և Կոստանդնուպոլսի գահերին։
Ընտանիք
Ժան դը Բրիենը իր երկարատև կյանքի ընթացքում ամուսնացել է երեք անգամ։
Կիլիկյան Հայաստանի արքա Լևոն Բ-ի դստեր Ստեփանիա դը Բրիեն-Ռուբինյանի հետ ամուսնության ընթացքում Ժանը ունեցել է որդի՝ Ժան անվամբ, վերջինս պետք է ժառանգեր հայկական գահը, սակայն մոր հետ մահանում է վաղ հասակում։
Բերենգարիա Կիստիլիացու հետ երրորդ ամուսնությունից նա ուներ չորս զավակ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երուսաղեմի արքաներ Կատեգորիա:Լատինական կայսրեր Կատեգորիա:Խաչակրաց հինգերորդ արշավանքի քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Սվետլանա Իվանովա
Կենսագրություն
Սվետլանա Իվանովան ծնվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Մոսկվայում։ Նրա ծնողները ինժեներ-էներգետիկներ են ։ Սվետլանա Իվանովան սովորել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական թեքմամբ դպրոցում, 14 տարեկանից պարապել է թատերական ստուդիայում։
Բան (Արդեշի գավառ)
Բան (Banne), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Սվետլանա Իվանովա
Կենսագրություն
2006 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը (Իգոր Յասուլովիչի արվեստանոց)։ Դեռ ուսանողական տարիներին կատարել է նորամուտը կինոյում՝ նկարահանվելով «Սանիկ» և «Հրաժեշտի արձագանք» սերիալներում։ 2011 թվականից աշխատում է Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնում։ 2012 թվականի մարտի 22-ին կատարել է իր նորամուտը «Երեք ընկեր» ներկայացումում՝ կատարելով Պատրիցիա Հոլմանի դերը։
Բան (Արդեշի գավառ)
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 687 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 21.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.68 կմ² տարածք։
Սվետլանա Իվանովա
Կենսագրություն
Նկարահանվել է «ZNАКI» խմբի «Полли» (ռեժիսոր՝ Մ. Սեգալ), «ПРОЛОГ» խմբի «Ты лишь свет» (ռեժիսորներ՝ Օ. Գորոդեցկայա, Վ. Լիսնևսկի), «КАСТА» խմբի «Радиосигналы» (ռեժիսոր՝ Մ. Սեգալ), «Интонация» (In2Nation) խմբի «Август. Восьмого» տեսահոլովաներում։
Բան (Արդեշի գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 165 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Սվետլանա Իվանովա
Կենսագրություն
2015 թվականին Եվգենի Պապունաշվիլիի հետ մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» նախագծին ։
Անձնական կյանք
Քաղաքացիական ամուսնությամբ ապրել է բեմադրիչ օպերատոր Վյաչեսլավ Լիսնևսկու հետ, որի հետ ծանոթացել էր 2006 թվականին նկարահանման հրապարակում։ 2010 թվականին զույգը բաժանվել է ։
Բան (Արդեշի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Սվետլանա Իվանովա
Անձնական կյանք
2011 թվականի գարնանը Սվետլանա Իվանովան, ըստ ԶԼՄ-ների տարածած տեղեկությունների, սիրավեպ է սկսել ռեժիսոր Ջանիկ (Ջախոնգիր) Ֆայզիևի Джаник (Джахонгир) Файзиев) հետ։ 2015 թվականի հունիսին Մոսկվայի 37-րդ կինոփառատոնի շրջանակներում HELLO! ամսագրի կազմակերպած երեկույթի ժամանակ հրապարակորեն հայտարարվել է նրանց հարաբերությունների մասին ։
Բան (Արդեշի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 421 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 268-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 153։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,7 %։ 268 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 228 անձ (135 տղամարդ և 93 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (15 տղամարդ և 25 կին)։ 153 անաշխատունակներից 26-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 85-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սվետլանա Իվանովա
Անձնական կյանք
2012 թվականին Սվետլանա Իվանովան դուստր է ունեցել, որին կոչել են Պոլինա ։
Բան (Արդեշի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սվետլանա Իվանովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Օհանյան-Րաֆֆի-Օսկանյան դաշինք
«Օհանյան–Րաֆֆի–Օսկանյան» դաշինք, գործող ընդդիմադիր քաղաքական դաշինք Հայաստանում ։ Դաշինքը ստեղծվել է փետրվարի 13-ին՝ «Համախմբում» կուսակցության նախագահ Վարդան Օսկանյանի, «Ժառանգություն» կուսակցության հիմնադիր Րաֆֆի Հովհաննիսյանի և պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանի միջև Երևանում ստորագրված հուշագրով ։
2017
«Օհանյան–Րաֆֆի–Օսկանյան» դաշինքի ստեղծման նպատակը Հայաստանի 2017 թ-ի խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելն է։ Դաշինքն ընտրություններին մասնակցությունը գրանցելու համար ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովին փաստաթղթերը հանձնել է փետրվարի 16-ի։ Նույն օրը հրապարակվել է դաշինքը համամասնական ցուցակը, որում ընդգրկված է 148 անձ։ Ցուցակը գլխավորում է Սեյրան Օհանյանը, երկրորդը Արմեն Մարտիրոսյանն է՝ «Ժառանգություն» կուսակցությունից, երրորդը՝ Վարդան Օսկանյանը։ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը 11-րդն է դաշինքի համամասնական ցուցակում  ։
Ընտրությունների արդյունքում դաշինքը չհաղթահարեց նվազագույն շեմը՝ ստանալով 32'487 ձայն, կամ ընդհանուր քվեների 2,07%-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններ 2017
Փոքր Տորժենգա
Փոքր Տորժենգա (Малая Торженьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տորժենգա գետի աջ ափում՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Վոլոգդայի մարզի մոտ, 30 կմ հարավ-արևմուտք Լոիգա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պուրնայա (Սալանգայի վտակ)
Պուրնայա (Пурная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սալանգա գետի ձախ ափում՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառներում, 20 կմ հարավ Նյուկսենիցա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Google Fonts
Google Fonts (Գուգլ տառատեսակներ, նախկին անվանումը՝ Google Web Fonts), ավելի քան 800 ազատ տարածվող տառատեսակների գրադարան, դրանց ցուցադրման առցանց կատալոգ և CSS ու Անդրոիդ միջավայրերում դրանց օգտագործման API ։
Ծառայությունը թողարկվել է 2010 թվականին, թարմացվել է 2011 և 2016 թվականներին։
Տառատեսակների մեծ մասը թողարկվում է SIL Open Font License 1.1 արտոնագրով, որոշները՝ Apache արտոնագրով, այսինքն նախագծի տառատեսակները հանդիսանում են ազատ ծրագրային ապահովումներ։ Տառատեսակները տարածվում են նաև SkyFonts ընկերության (Monotype), Edge Web Fonts ծառայությունների և Adobe ընկերության (Typekit) կողմից։
Google տառատեսակների կատալոգը նախատեսված է տառատեսակների որոնման և հետազոտման համար։ Ծառայությունը լայնորեն կիրառվում է՝ բավարարելով ավելի քան 17 տրիլիոն հարցումներ։ Առավել տարածված են Open Sans, Roboto, Lato, Slabo 27px, Oswald և Lobster տառատեսակները։
Գրադարանը աջակցում է GitHub պաշտոնական պահոցներ (github.com/google/fonts), որտեղ տառատեսակների ֆայլերը ուղղակիորեն հասանելի են։ Շատ տառատեսակների ընթացիկ ֆայլերը հասանելի են Github-ի git պահոցում (github.com/googlefonts)։
Զոբար
Զոբար, լեռնաշղթա Հայկական Լեռնաշխարհում։ Սեն Մարտինը այդպես է անվանում Հայկական Տավրոսի արևմտյան հատվածը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Ռաֆիկ Նահապետյան
Ռաֆիկ Ասկանազի Նահապետյան, հայ ազգագրագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1943 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Սպիտակի շրջանի (այժմ Լոռու մարզի) Գեղասար գյուղում։ Սովորել է Գեղասարի ութնամյա դպրոցում, ապա 1960 թ. գերազանցությամբ ավարտել է Նալբանդի միջնակարգ դպրոցը։ 1960-1962 թվականներին ուսանել է Վանաձորի շինարարական տեխնիկումում։ 1963-1967 թվականներին սովորել և բարձր առաջադիմությամբ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1970-1973 թվականներին սովորել և ավարտել է ԵՊՀ ասպիրանտուրան՝ Ազգագրություն մասնագիտությամբ։ 1967 թ. աշխատում է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում՝ նախ որպես լաբորանտ, կաբինետի վարիչ, 1986 թվականից՝ ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոնի դոցենտ։ 1986 թ. պաշտպանել թեկնածուական ատենախոսություն։ 2008 թ. պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ 2009 թ. նրան շնորհվել է պրոֆեսորի գիտական կոչում։
Էլիեյզեր Շտեյնբարգ
Էլիեյզեր Շտեյնբարգ (אליעזר שטײנבאַרג, Լեյզեր Օվշիեվիչ (Լազար Օվսեյեվիչ) Շտեյնբարգ, ), հրեա առակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ, մանկավարժ։ Հրեական գրականության դասական։
Լիպկաններում
Էլիեյզեր Շտեյնբարգը ծնվել է Բեսսարաբիայում գտնվող Լիպկան վայրում, որը գտնվում էր Պրուտի աջ ափին (ներկայիս Մոլդովայի Բրիչանսկի շրջանում)։ Ազգակցական կապեր ուներ գրողներ Իեգուդա Շտեյնբարգի հետ (որոշ տվյալներով հորեղբոր տղաներ)։ Մինչև 1919 թվականը ապրեց գրեթե դուրս չգալով Լիպկաններից, որտեղ և աշխատում էր իդիշի և Իվրիտիի ուսուցիչ տեղական դպրոցներում։ Հրատարակել է պիեսներ, բանաստեղծություններ, մանկավարժության մեթոդական ձեռնարկներ՝ դրսևորելով իրեն հրեական երկլեզվության հետևողական ջատագով։ Ամբողջ Բեսարաբիայում կարդում էր դասախոսություններ ժամանակակից հրեական գրականության մասին։ Տպագրվել է նաև իվրիտով։ Առանձնահատուկ ջանք է թափել իդիշում մանկական գրականության զարգացման գործում՝ անընդհատ հրատարակելով հետաքրքիր պատմություններ, հեքիաթներ և տեսական հոդվածներ չերնովյան հետևյալ պարբերական հրատարակությունում՝ «Դոս նայե լեբմ» (Նոր կյանք), «Ֆրայհայտ» (Ազատություն), 1928 թվականից «Չերնովիցեր բլետեռ» (Շ. Ա. Սոյֆերի հրատարակությամբ)։ Շտենբերգի պիեսները՝ «Ավրոմ-ավինու» (Պապ Աբրահամ), «Դեռ բարդիչևեր ռեբե» (Բարդիչևյան ռեբե), «Մէխիրէս Յոյսեֆ» (Յոսիֆի բաճառքը ստրկության), «Դեռ վայսեռ հոն» (Սպիտակ աքաղաղաղ) և այլն վայելում էին մեծ հեղինակություն, չնայած, որ չեն հրատարակվել որպես առանձին գիրք; հեղինակը ինքն էր զբաղվում Լիպկանի մանկական թատրոնում նրանց բեմադրմամբ, իսկ հետագայում նաև Չերնովիցայում։ Շտեյնբարգը առաջին առակները հրատարակել է 1910 թվականին «Էյրոպիշե լիտեռատուռ» (Եվրոպական գրականություն, գրական ալմանախների թողարկում № 39, հրատարակված Ավրում Ռեյզենի կողմից Վարշավայում)։ 1914 թվականին այցելել է Խաիմ Բյալիկին Օդեսայում։ Շտեյնբարգի առակները ուժեղ տպավորություն թողեցին Բյալիկի վրա։ Շտեյնբերգի առակների հավաքածուն Բյալիկի պլանների համաձայն պետք էր լույս տեսներ Օդեսայի «Ծովեր» հրատարակչությունում, սակայն դա վիճակված չէր Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով, բայց նրանց բարիդրացիական հարաբերությունները պահապանվեցին մինչև կյանքի վերջ։ Հետագայում Բյալիկը հրատարակեց առակների քննադատական վերլուծությունը, բարձր գնահատելով Շտեյնբերգին ինչպես ժամանակակից հրեական գրականության դասական, միաժամանակ անվանակոչելով գրական Լիպկանները բեսարաբական Օլիմպ։ Հրատարակելով առակները Չերնովիցայի և Վարշավայի պարբերականներում՝ Շտեյնբարգը ձեռք բերեց արտասովոր հեղինակություն։ Առակային բանաստեղծության արվեստը նոր ժանր էր հրեական գրականության մեջ, իսկ վարպետորեն կապակցված բեսարաբական խոսքը Աստվածաշնչի և թալմուդական ալյուզիաների հետ, հրեական ժողովրդական բանահյուսության և հրեական գրականության առակների ավանդույթները թողեցին անջնջելի տպավորություն։ Այդպիսի բառակապակցությունները գրեթե անհնար էր դարձնում այլ լեզուներով թարգմանությունները, նույնիսկ իվրիտի մշակույթին մոտ լեզուներով, չնայած սրան՝ ռումինական լեզվով թարգմանություններ արվեցին նրա կենդանության օրոք։ Հարկ է նշել, որ սկզբում հեղինակը իր ստեղծագործությունները ստորագրում էր իր անվամբ՝ Շտեյնբերգ։ Միայն 1920 թվականի վերջերին հայտնվեց ավելի իդիշիական ձև՝ Շտեյնբարգ, որը հավանաբար կապված էր բանահյուսության և խոսակցական լեզվի հետ նրա սերտ կապով, ինչպես նաև իր հորեղբորորդու՝ գրող Յեգուդ Շտեյնբերգի հայտնիությամբ։
Չերնովիցայում
1919 թվականին Շտեյնբարգին հրավիրում են Չերնովիցա, որտեղ նա դառնում է հրեական դպրոցների՝ Դեռ յիդիշեռ շուլֆառեյն (Հրեական դպրոցական միություն) ցանցի ղեկավար և իրեն դրսևորում է որպես դպրոցական կրթության արտասովոր կազմակերպիչ։ 1920 թվականին նա համագործակցում է իր համաերկրացու Յակով Շտեյնբարգի և Յակով Բոտոշանսկու հետ բուխարեստյան «Վեկեր» (Զարթուցիչ) թերթում՝ Ռումինական Սոցիալիստական կուսակցության հրեական բաժանմունքի կարճաժամկետ մարմնում։ 1921 թվականին հրատարակում է իր հայտնի այբուբենը (Ալեֆբեյս)՝ Արթուր Կոլնիկի (1890-1972) պատկերազարդումներով, ում հետ նա ընկերացել էր Չերնովիցայում։ 1920-ականների ընթացքում լույս է տեսնում նրա մեթոդական ձեռնարկների «Կուլտուր» (Կուլտուրա) շարքը հրեական մանկավարժության մասին, որտեղ մնացած այլ բաների հետ նա մշակում է երկու հրեական լեզուների միաժամանակյա ուսումնառություն։ Մեծապես Շտեյնբերգի չարչարանքների և արտասովոր բնավորության շնորհիվ Չերնովիցան այդ տարիներին դարձավ հրեական բանասիրության կենտրոն։ Տարիներ հետո գրող Շլոյմե Բիկլը հիշում է. "Բոլորի համար Չերնովիցան իդիշի կենտրոնն էր այն պատճառով, քանի որ այնտեղ էր ապրում երկու համաշխարհային պատերազմների միջև հրեական Ռումինիայի կենտրոնական և կարևոր դեմքը՝ Էլիեյզեր Շտեյնբերգը." 1928 թվականին Շտեյնբարգի 12 առակները ներառվեցին հայտնի «Չերնովիցյան կոնֆերանսի» քսանամյակին նվիրված հավաքածուի մեջ (իդիշերեն)։ Այդ նույն թվին նա տեղափոխվում է Բրազիլիա, որտեղ Ռիո-դե-Ժանեյրոյում ղեկավարում է Շոլոմ-Ալեյխեմի դպրոցը, որն այժմ կրում է իր անունը(Escole Eliezer Steinbarg ), մասնակցում է նմանատիպ դպրոցի հիմնադրմանը Սան–Պաուլոում (հիմա Colegio Eliezer Steinbarg): Սակայն երկու տարի անց վերադառնում է Չերնովիցա և կրկին իրեն նվիրում գրական և լոկալ մանկավարժական գործունեությանը։ Այդ ընթացքում գրված ավելի քան հինգ հարյուր առակներից Շտեյնբարգը առանձնացնում է և պատրաստվում առաջին գրքի հրատարակմանը։ Սակայն նրան չհաջողվեց տեսնել իր այդքան սպասված առաջին գիրքը։ 1932 թվի մարտի 27-ին Շտեյնբարգին հոսպիտալացնում են սուր ապեդիցիտի պատճառով, և շտապ վիրահատական միջամտության ընթացքում նա հանկարծամահ է լինում։ Իր կյանքի ընթացքում արդեն ժամանակակից հրեական գրականության հանրաճանաչ դասական դարձած (գրականագետ Դովա-Սադանի վկայությամբ — եռապետությունից հետո չորրորդ հրեական դասականը Մոյխեր-Սֆորիմ-Իսխոր-Լեյբուշ Պերեց-Շոլոմ-Ալեյխեմ, առաջին հերթին Ռումինիայում և Հարավային Ամերիկայի երկրներում), Շտեյնբարգին վեջին անգամ ուղեկցում է հազարավոր երկրպագուների բազմությունը։ Հիվանդանոցում, որտեղ նա մահացավ, տեղադրում են հուշատախտակ, որը հանվում է խորհրդային ժամանակներում։ Չերնովիցայի հրեական գերեզմանոցում տեղադրում են Արթուր Կոլնիկի կողմից կերտած հուշարձանը, որի վրա իդիշերեն փորագրված է երկու տող իր հայտնի «Մուրճն ու երկաթի կտորը» առակից։ ,טרױעריק איז, קינדער, אױף דער װעלט דער ברײטער, גראָמער
...ביטער! מיט אַ מאָשל כאָטש זיך קװיקן לאָמיר
1932 թվականին անմիջապես գրողի մահից հետո, Չերնովիցայում հրատարակվում է նրա առակների առաջին հրատարակությունը։ Դրան հաջորդում է ընդլայնված հրատարակությունը Բուխարեստում (1935), Չերնովիցայում (Արթուր Կոլնիկի 109 պատկերազարդումներով, 1936), Յասսիյում (1948), Բուենոս-Այրեսում (1949), կրկին Բուխարեստում (1956 և 1973), Թել-Ավիվում (երկու հատորով, 1956 և 1969), Մոնտեվիդեո (1970), Նյու-Յորկում (2003) և այլն, ինչպես նաև թարգմանություններ ռումիներեն, իվրիտերեն, պորտուգալերեն, գերմաներեն, անգլերեն և ռուսերեն լեզուներով։ Առակների լայն հանրաճանաչությունը նպաստեց նրան, որ նրանցից թատերական ծրագրեր կազմեցին հայտնի ասմունքողներ Լեյբ Լևինը, Հերց Գրոսբարդը և Մայեռ Բոգդանսկին, այդ թվում նաև 78 պտուտով գրամաֆոնային գրանցում։ Հետմահու լույս են տեսնում մանկական հետաքրքրաշարժ պատմությունների ժողովածուներ (Չերնովիցա, 1936; Մոնրեալ, 2 հատոր., 1948; Բուխարեստ, 1956)։ 1972 թվականին Էլիեզեզեր Շտեյնբարգի արխիվները հանձնեցին Իսրայելի Հրեական Ժողովրդական և Համալսարանական գրադարանին։ 1988 թվականին Չերնովիցայում գրող Յ․ Բուրգի կողմից ստեղծվեց Է․ Շտեյնբարգի անվան Հրեական Կուլտուրական Միությունը, որը գործում է մինչ օրս, գրողի անունն է կրում նաև փողոց։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռումինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռումինացի ուսուցիչներ
Ֆիերի
Ֆիերի (ալբաներեն՝ Fieri), քաղաք և համայնք (bashkia) Ալբանիայի հարավարևմտյան մասում, Ադրիատիկ ծովից 16 կիլոմետր դեպի արևելք և երկրի մայրաքաղաք Տիրանայից շուրջ 100 կիլոմետր դեպի հարավ։ Նույնանուն մարզի և շրջանի (գավառի) վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 619,90 կմ² տարածք ։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով համայնքի բնակչության թվաքանակը եղել է 120.655, բուն քաղաքինը՝ 55.845 :
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ֆիերիի մերձակայքում են ընկած Իլլիրական Ապոլոնիա և Բիլլիս հնագույն քաղաքների ավերակները։ Ուսումնասիրողներից շատերի կարծիքով՝ Ֆիերին հիմնադրել են Հին Հունաստանից՝ Կորնթոսից ու Կորֆուից եկած հույները մեր թվականությունից առաջ 588 թվականին ՝ մինչ այդ իլլիրիական ցեղերով բնակեցված վայրում ։ Ըստ մեկ այլ վարկածի՝ քաղաքը 19-րդ դարում հիմնել են Ալբանիայում հայտնի Վրիոնի տոհմի ներկայացուցիչները՝ որպես առևտրի կենտրոն։ Ֆիերիի կարևորագույն պատմաճարտարապետական հուշարձաններից է նաև Արդենիցա մենաստանը՝ միջնադարյան ուղղափառ վանքով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին այս բնակավայրով է անցել Ալբանիայով նահանջող սերբական զորքը ։ Ներկայումս քաղաքում սերբերի համայնք կա և գործում է նրանց հիմնած Јединство միավորումը ։
Ժամանակի ընթացքում Ֆիերին դարձել է արդյունաբերական խոշոր կենտրոն, որտեղ զարգացած է հատկապես ասֆալտի, նավթամշակման և քիմիական արդյունաբերությունը։
Ստուգաբանություն
Ըստ առաջ քաշված վարկածների՝ քաղաքի անվանումն առաջացել է ալբաներեն fern կամ իտալերեն fiera բառից, որ նշանակում է  տոնավաճառ։
Պեզարո է Ուրբինո
Պեզարո է Ուրբինո (Provincia di Pesaro e Urbino), գավառ Իտալիայի Մարկե մարզում։ Մայրաքաղաքը Պեզարոն է։ Գավառն ունի 2,564.21 կմ2 տարածք և ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 364,896 մարդ (2009 թ.)։
Գավառը հյուսիսից սահմանակցում է Ռեջիո Էմիլիա և Սան Մարինո գավառներին, արևմուտքից` Ումբրիա և Տոսկանա գավառներին, հարավից` Անկոնա գավառին, իսկ արևելքից` Ադրիատիկ ծովին։
Կոմունաներ
Գավառն ունի 67 կոմունա :Ամենամեծ կոմունաներն են `
Տոկկատ
Տոկկատ (Toccata,< toccare— ձեռք տալ, դիպչել), ստեղնավոր նվագարանի (դաշնամուր, երգեհոն) համար գրված վիրտուոզ երաժշտական պիես՝ արագ տեմպով, հստակ ռիթմով, սովորաբար՝ «հարվածային» ակորդային տեխնիկայի գերակշռությամբ։ XVI—XVIII դարերին երգեհոնային Տոկկատները սյրեչյուդին և ֆանտազիային մոտիկ իմպրովիզացիոն բնույթի պիեսներ են։ Սովորաբար դրանք ստեղծվել են որպես գործիքային ցիկլի նախաբան։ Դաշնամուրային Տոկկատներ են գրել Շուման Ռոբերտը, Ֆաննի Մենդելսոնը, Դեբյուսի Կլոդըտ, Ռավել Մորիսլը, Արամ Խաչատրյանը, Դմիտրի Շոստակովիչը և ուրիշներ։
Օրտուկիո
Բնակչությունը կազմում է 1971 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 55,33 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35,62 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67050։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0863։
Բնակավայրի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 28-ին։
Ուրտ (գետ)
Ուրտ (Ourthe), 165 կիլոմետր երկարություն ունեցող գետ Բելգիայի Թագավորության Վալոնիա երկրամասում, Արդեններ լեռնահամակարգում։ Առաջանում է Արևմտյան Ուրտ և Արևելյան Ուրտ գետերի միախառնումով։ Մաաս գետի աջակողմյան վտակներից է։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Արևմտյան Ուրտի ակունքը գտնվում է բելգիական Լյուքսեմբուրգ պրովինցիայում՝ Լիբրամոնտ-Չևինյի քաղաքից ոչ հեռու։ Արևելյան Ուրտի ակունքը նույնպես Լյուքսեմբուրգ պրովինցիայում է, Լյուքսեմբուրգ պետության հետ սահմանից ոչ հեռու, Գուվե քաղաքի մերձակայքում։ Նիսրամոնտ քաղաքի մոտակայքում այս երկու Ուրտերը միանում են, որից հետո գետը հոսում է սկզբում հյոսիսարևմտյան ուղղությամբ, այնուհետև՝ դեպի հյուսիս։ Նուասո քաղաքի մերձակայքում Ուրտը մի կարճ տարածություն հոսում է Նամյուր պրովինցիայով, Դյուրբուա համայնքն անցնելուց հետո մուտք գործում Լիեժի պրովինցիա և հենց այդ պրովինցիայի կենտրոնում՝ Լիեժ քաղաքում միանում է Մաասին։
Ուրտ գետի քիչ թե շատ կարևոր վտակներից են Ամբլևին և Ֆեսդրոմը։ Գետի ափերին գտնվող համեմատաբար խոշոր քաղաքներն են Ուֆալիզը, Լա Ռոշ ան Արդենը, Հոտտոնը, Դյուրբուան, Ամուարը, Էսնեուն։ Լիեժի պրովինցիայում՝ Անգլերում 1991-2001 թվականներին կատարվել են Ուրտի ջրահոսքի չափումներ, որոնց արդյունքում պարզվել է, որ գետի հունով յուրաքանչյուր վայրկյան հոսում է միջին հաշվով 241 խորանարդ մետր ջուր։ Վարարումների ժամանակ այդ ցուցանիշը հասել է վայրկյանում 310,5 խորանարդ մետրի, իսկ սակավաջուր տարիներին կազմել է 110,4 խորանարդ մետր մեկ վայրկյանում։ . :
Ուրտը կինոյում
Ուրտ գետի և նրա հովտի մասին կինոռեժիսոր Ժան Դելարը 1953 թվականին նկարահանել է «Ուրտի գետահովիտը» (La vallée de l'Ourthe) փաստավավերագրական կարճամետրաժ կինոնկարը (տևողությունը՝ 20 րոպե)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի գետեր
Մարկ Հեբդեն
Մարկ Հեբդեն (Mark Hebden, ), անգլիացի շախմատիստ, գրոսմայստեր։
Կենսագրություն
Մարկ Հեբդենը, ընդգրկվելով Անգլիայի շախմատի հավաքականի կազմում, մասնակցել է Եվրոպայի 1983, 1989, 2007 թվականների առաջնություններին ։ Նա եղել է British Rapidplay շախմատային մրցաշարի չեմպիոն 1990, 1994, 2001, 2005, 2009 և 2013 թվականներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Անգլիացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Սիմ-Սի՛մ, բացվի՛ր
Իր ֆրանսիական բնօրինակում այդ բառերը հնչում են հետևյալ կերպ.Sésame, ouvre-toi, այսինքն. «Սեզամ, բացվիր» :. Սեզամը Արևելյան Եվրոպայի երկրներում սեզամ ընդունված է անվանել քնջութին։ Ըստ հեքիաթի Ալի-Բաբայի եղբայրը քարանձավից դուրս գալու ժամանակ մոռանում է այդ բառը և սկսում է խառնել բոլոր սերմերի անունները և դրա համար էլ չի կարողանում այնտեղից դուրս գալ։
Ստիտ Տոմսոնը գրում է, որ այս խոսքերը աշխարհի բոլոր ժողովուրդների հեքիաթի D1552.2 դրդապատճառի տարածված լուսաբանումը, այն է խորհրդային բառերը հնարավորություն են ընձեռնում ներս մտնել ։.
Ռուսական թարգմանության տարբերակում, սեզամի փոխարեն օգտագործված է արաբերեն սիմ-սիմ բառը, որը նույն քնջութն է նշանակում։ Կա տարբերակ, որ հեքիաթի հեղինակը ցանկացել է նմանեցնել սերմերով լի արկղերի ընկնելու ձայնի հետ ։.
Չի բացառվում նաև այն, որ քնջութի անվան հետ նմանությունը շատ պատահական է ստացվել, իսկ կախարդական բառերը ծագել է šem-šamáįmառեղծվածային ֆորմուլաից կամ էլ եբրայերենով աստծո անունով (šemšem) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոգություն Կատեգորիա:Արաբական բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Հազար ու մի գիշեր
Վերականգնվող էներգիա
Վերականգնվող էներգիա կամ Կանաչ էներգիա, այնպիսի աղբյուրներից ստացվող էներգիա, որոնք մարդկային մասշտաբներով անսպառ են։ Այդպիսի էներգիայի օգտագործման հիմնական սկզբունքն այն է, որ այն, դուրս մղվելով շրջական միջավայրի գործընթացներից, տեխնիկական կիրառում ստանա։ Վերականգնվող էներգիա ստանում են բնական ռեսուրսներից, որոնցից են արևի լույսը, ջրային հոսանքները, քամին, մակընթացությունները, հիդրոթերմալ էներգիան։ Դրանք վերականգնվում են, այսինքն` բնական ճանապարհով լրացվում են։
2014 թվականին էներգիայի համաշխարհային պահանջարկի մոտ 19.2 %-ը ստացվել է վերականգնվող աղբյուրներից ։
Միտումներ
2006 թվականին էներգիայի համաշխարհային պահանջարկի մոտ 18 %-ը բավարարվել է վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների հաշվին, որից 13 %-ը` բիոզանգվածի (փայտի) այրման ավանդական եղանակով ։ 2010 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 16.7 %, իսկ 2013 թվականին` 21 %։ Ընդ որում, ավանդական բիոզանգվածի բաժինը հետզհետե փոքրանում է, մինչդեռ ժամանակակից վերականգնվող էներգիայի բաժինը` մեծանում։
Հիդրոէլեկտրաէներգիան վերականգնվող էներգիայի հիմնական աղբյուրն է. այն 2010 թվականին ապահովել է համաշխարհային պահանջարկի 3.3 %-ը և էլեկտրաէներգիայի արտադրման 15.3 %-ը։ Քամու էներգիայի կիրառումը տարեկան աճում է մոտ 30 %-ով` լայնորեն կիրառվելով Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում և Չինաստանում ։ Արևային մարտկոցների արտադրությունն արագ աճում է ։ 2008 թվականին արտադրվել են 6.9 գՎտ (6.900 մՎտ) ընդհանուր հզորությամբ մարտկոցներ, ինչը գրեթե 4 անգամ գերազանցում է 2004 թվականի ցուցանիշը ։ Արևային տեղակայանքները տարածում ունեն հատկապես Գերմանիայում և Իսպանիայում ։ Արևային կայաններ են գործում ԱՄՆ-ում։ Դրանցից ամենամեծը` 354 մՎտ հզորությամբ, գտնվում է Մոհավ անապատում ։ Աշխարհում ամենահզոր գեոթերմալ սարքավորումը տեղադրված է Կալիֆորնիայում` գեյզերների վրա. նրա հզորությունը 750 մՎտ է։
Բրազիլիան իրականացնում է վերականգնվող էներգիայի օգտագործման ամենախոշոր ծրագիրն աշխարհում` կապված շաքարեղեգից բիոէթանոլի արտադրման հետ։ Էթիլային սպիրտը ներկայումս փակում է երկրի` ավտոմոբիլային վառելիքի պահանջարկի 18 %-ը ։ Էթանոլը` որպես վառելիք, մեծ կիրառում ունի նաև ԱՄՆ-ում։
Հումքային խոշոր ընկերությունները խթանում են վերականգնվող էներգիայի կիրառումը։ Այսպես, IKEA ընկերությունը պատրաստվում է մինչև 2020 թվականը ամբողջովին անցնել վերականգնվող էներգիայի կիրառմանը։ Էփլ ընկերություն արևային խոշոր էլեկտրակայանների սեփականատեր է. այդպիսի էներգիայով են աշխատում ընկերության 2-3 կենտրոններ։ Google ընկերության օգտագործած էներգիայի 35 %-ը վերականգնվող տեսակի է։ Նրա ներդրումները այդ ոլորտում արդեն գերազանցում են 2 միլիարդ դոլարը։
Վերականգնվող էներգիայի աղբյուրները
Արևի ջերմամիջուկային ռեակցիան վերականգնվող էներգիայի տեսակներից շատերի աղբյուրն է` բացառությամբ գեոթերմալ էներգիայի և մակընթացությունների ու տեղատվությունների էներգիայի։ Աստղագետների հաշվարկներով Արեգակի կյանքը դեռ կարող է շարունակվել ևս մոտ 5 միլիարդ տարի, այնպես որ մարդկային չափանիշներով արևից ստացվող վերականգնվող էներգիան գրեթե անսպառ է։
Խիստ ֆիզիկական առումով էներգիան չի վերականգնվում, այլ անընդհատ շրջանառվում է վերոնշյալ աղբյուրներից։ Երկիր հասնող արևային էներգիայի չնչին մասն է վերածվում այլ տեսակի էներգիայի. մնացած հատվածն ուղղակի գնում է տիեզերական տարածություն։
Վերականգնվող էներգիային հակադրվում է օգտակար հանածոների տեսքով էներգակիրները, որոնցից են քարածուխը, նավթը, բնական գազը կամ տորֆը։ Լայն առումով նրանք ևս վերականգնվող են, բայց ոչ մարդկային տեսանկյունից. նրանց վերականգնման համար անհրաժեշտ են միլիոնավոր տարիներ, իսկ դրանց սպառումը շատ ավելի արագ է ընթանում։
Քամու ուժ
Էներգետիկայի այս ճյուղը մասնագիտացված է մթնոլորտում գտնվող օդային զանգվածների կինետիկ էներգիայից էլեկտրական, ջերմային և ցանկացած այլ տեսակի էներգիայի ստեղծմանը ժողովրդական տնտեսության մեջ կիրառելու նպատակով։ Էներգիայի վերափոխումը կատարվում է հողմաշարժիչների, հողմաղացների և տարատեսակ այլ ագրեգատների միջոցով։ Քամու ուժը արևի գործունեության հետևանք է, այդ պատճառով այն վերականգնվող էներգիայի տեսակներից է։
Հողմաշարժիչների հզորությունը կախված է մակերեսից, գեներատորի թիակից։ Օրինակ` դանիական Vestas ընկերության 3 մբթ (90 Վ) հզորությամբ տուրբիններն ունեն 115 մ բարձրություն, թիակների 90 մ տրամագիծ և աշտարակի 70 մ բարձրություն։
Այսպիսի էներգիայի արտադրման առավել արդյունավետ տեղեր են համարվում ափամերձ տարածքները; Ծովում` ափից 10-12 կմ հեռավորության վրա (երբեմն նաև ավելի հեռու) կառուցում են օֆշորային հողմաէլեկտրակայաններ։ Հողմաշարժիչների աշտարակներն ամրացնում են գերաններով հիմքին, որ փորվում է 30 մ խորության վրա։
Հողմաշարժիչները գործնականում վառելիքի պահանջ չեն զգում։ 1 մբթ հզորությամբ հողմաշարժիչի 20 տարվա աշխատանքի դեպքում կարելի է խնայել մոտ 29 հազար տոննա ածուխ կամ 92 հազար բարել նավթ;
Ապագայում ծագրվում է քամու էներգիան կիրառել ոչ թե հողմաշարժիչների միջոցով, այլ ոչ ավանդական եղանակով։ Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Մասդար քաղաքում նախատեսվում է կառուցել պիեզոէլեկտրականության սկզբունքով աշխատող էլեկտրակայան, որն իրենից ներկայացնելու է պոլիմերային հիմքով «անտառ»` ծածկված պիեզոէլեկտրական մարտկոցներով։ 55-մետրանոց այդ հիմքերը ճկվելու են քամու ներգործությամբ` քամու ուժը հոսանքի վերածելով։
Հիդրոէներգետիկա
այ էլեկտրակայաններում որպես էներգիայի ազբյուր օգտագործվում է ջրային հոսքի պոտենցիալ էներգիան, որի սկզբնաղբյուրը Արեգակն է։ Այն գոլորշիացնում է ջուրը, որ հետ տեղումների տեսքով թափվում է ցած և հոսում ներքև` ձևավորելով գետեր։ Հիդրոէլեկտրակայաններ են կառուցում հիմնականում գետերի վրա` կառուցելով ամբարտակներ ու ջրամբարներ։ Հնարավոր էնաև ջրի հոսքի կինետիկ էներգիայի օգտագործումը այսպես կոչված ազատ հոսք ունեցող (առանց ամբարտակի) հէկերի վրա։
Հէկ-երի տեսակներ
2010 թվականին հիդրոէներգետիկան ապահովել է վերականգնվող էներգիայի 76 % և աշխարհում ամբողջ էլեկտրաէներգիայի 16 %-ը։ Հիդրոէներգետիկայի ընդհանուր հզորությունը կազմում է 1015 գՎտ։ Հիդրոէներգիայի արտադրման առաջատարները մեկ շնչի քանակով համարվում են Նորվեգիան, Իսլանդիան ու Կանադան։ 2000-ական թվականներից հիդրոէներգետիկայի ստացման առավել ակտիվ քաղաքականություն է վարում Չինաստանը, որի համար էներգիայի այս տեսակը էներգիայի հիմնական պոտենցալ աղբյուր է։ Այս երկրում է բաշխված աշխարհի փոքր հէկ-երի գրեթե կեսը։
Մակընթացությունների և տեղատվությունների էներգիա
Այս տեսակի էլեկտրակայանները հէկ-երի առանձնահատուկ տեսակ են, որոնք օգտագործում են մակընթացությունների էներգիան, այսինքն` փաստորեն Երկրի պտտման կինետիկ էներգիան։ Մակընթացային էլեկտրակայանները կառուցում են ծովերի ափերին, որտեղ Արևի և Լուսնի ձգողական ուժը օրվա մեջ երկու անգամ փոխում են ջրի հոսքի ուղղությունը։
Էներգիայի ստացման համար ծովածոցը կամ գետաբերանը փակում են ամբարտակով, որում տեղադրված են գեներատորներ։ Դրանք կարող են աշխատել թե՛ գեներատորային և թե՛ պոմպային ռեժիմով (այս դեպքում ջուրը մղում են ջրամբար, որպեսզի մակընթացությունների և տեղատվությունների բացակայության դեպքում ապահովեն կայանի անընդհատ աշխատանքը)։ Վերջին դեպքում կայանը կոչվում է հիդրոկուտակիչ կայան։
Մակընթացային էլեկտրակայանների առավելությունը ցածր ինքնարժեքն է և բնապահպանական գործոնը։ Թերություններն են կառուցման թանկ արժեքը և օրվա ընթացքում փոփոխվող հզորությունը, որի պատճառով կայանն աշխատում է այլ տեսակի էլեկտրակայանների հետ միասնական համակարգում։
Ալիքների էներգիա
Ալիքային էլեկտրակայանները օգտագործում են օվկիանոսի մակերևույթի ալիքների պոտենցիալ էներգիան։ Ալիքների հզորությունը չափվում է կՎտ/մ-ով։ Քամու և արևային էներգիայի համեմատությամբ ունի ավելի բարձր տեսակարար հզորություն։ Չնայած մակընթացային էներգիայի հոտ ունեցած նմանությանը` ալիքային էներգիան վերականգնվող էներգիայի հրաշալի աղբյուր է։
Արևային լույսի էներգիա
Արևային էլեկտրակայանները օգտագործում են Արևի էներգիան ինչպես ուղղակիորեն (ֆոտոէլեկտրական կայաններն աշխատում են ներքին ֆոտոէֆեկտի երևույթի վրա), այնպես էլ անուղղակիորեն` օգտագործելով գոլորշու կինետիկ էներգիան։ Ֆոտոէլեկտրական խոշորագույն կայանը Topaz Solar Farm էլեկտրակայանն է, որ գտնվում է Կալիֆորնիայում։ Նրա հզորությունը 550 մՎտ է։
Արևային էլեկտրակայանները լինում են. [[Պատկեր:Solar Pond.jpg|մինի|Արևային ջրհորի կառուցվածք
1- քաղցրահամ ջրի շերտ, 2- գրադիենտային շերտ 3- աղային խիտ լուծույթի շերտ 4- ջերմափոխանակիչ]]
Նման տեսակի խոշորագույն էլեկտրակայանը գտնվում է Իսրայելում։ Նրա հզորությունը 5 մՎտ է, ջրավազանի մակերեսը` 250.000 մ², խորությունը` 3 մ։
Հիդրոթերմալ էներգիա
Նման տիպի էլեկտրակայանները ջերմաէլեկտրակայաններ են, որոնք օգտագործում են հիդրոթերմալ հանքավայրերի տաք ջուրը։ Քանի որ ջրի տաքացման անհրաժեշտություն չկա, նման էլեկտրակայանները էկոլոգիապես ավելի մաքուր են, քան սովորական ջերմակայանները։ Նման Էլեկտրակայաններ կառուցվում են հրաբխային շրջաններում, որտեղ համեմատաբար ոչ մեծ խորություններում ջրի ջերմաստիճանը հասնում է եռման մակարդակի` երբեմն մղվելով երկրի մակերևույթ գեյզերների տեսքով։
Բիոէներգետիկա
Էներգետիկայի այս ճյուղը մասնագիտացված է բիովառելիքից, այսինքն` կենդանական ու բուսական հումքից, կենսագործունեության արդյունքում առաջացած մնացորդներից ու արտադրական թափոններից ստացվող էներգիայի վրա։ Արտադրության համար կիրառվում է ինչպես էլեկտրական, այնպես էլ ջերմային էներգիա։
Առաջին սերնդի բիովառելիք
Բիովառելիքը բիոլոգիական հումքից ստացվող վառելիք է, որ, որպես կանոն, ստացվում է կենսաբանական մնացորդների վերամշակումից։ Մշակման տարբեր աստիճանների ծրագրեր կան, որոնք ուղղված են ցելյուլոզից և օրգանական այլ թափոններից էներգիա ստանալուն։ Սակայն դրանք դեռևս մշակման փուլում են։ Տարբերակում են հետևյալ տեսակի բիովառելիքներ.
Երկրորդ սերնդի բիովառելիք
Երկրորդ սերնդի բիովառելիքը այն տեսակն է, որ ստացվում է բիոզանգվածի պիրոլիզից, ինչպես նաև երկրորդ սերնդի հումքից ստացվող մեթանոլը, էթանոլը, բիոդիզելը։ Արագ պիրոլիզը թույլ է տալիս բիոզանգվածը վերածել հեղուկի, որի տեղափոխումը, պահպանումն ու օգտագործումը ավելի հեշտ և էժան են։ Հեղուկից կարելի է ստանալ էլեկտրակայանների, ավտոմեքենաների համար նախատեսված վառելիք։
Երկրորդ սերնդի բիովառելիքի սկզբնաղբյուր են հանդիսանում լիգնո-ցելյուլոզային միացությունները, որոնք մնում են սննդի արդյունաբերությունից։ Նման բիոզանգվածի կիրառումը միտված է օգտագործվող հողի կրճատմանը, որն ավելի պիտանի կլինի գյուղատնտեսության համար ։ Երկրորդ սերնդի բիովառելիքի հումքի աղբյուր են տարատեսակ բույսերը ։
Երկրորդ սերնդի` շուկայում վաճառվող բիովառելիքից հայտնի են կանադական Dynamotive և գերմանական CHOREN Industries GmbH ընկերությունների արտադրած բիոյուղերը (BioOil):
«Գերմանական էներգետիկ ընկերության» (Deutsche Energie-Agentur GmbH) գնահատականով պիրոլիզի եղանակով բիոզանգվածից ստացվող էներգիան կարող է բավարարել Գերմանիայում ավտոմեքենաների վառելիքի ընդհանուր պահանջարկի 20 %-ը։ Մինչև 2030 թվականը, կապված տեխնոլոգիաների զարգացման հետ, բիոզանգվածի պիրոլիզը կարող է բավարարել մեքենաների վառելիքի 35 %-ը, ընդ որում, նման արտադրանքի ինքնարժեքը կկազմի €0,80-ից քիչ։
Ստեղծվել է «Պիրոլիզի ցանց» հետազոտական կազմակերպությունը, որը միավորում է Եվրոպայի 15 երկրների, ԱՄՆ-ի և Կանադայի մասնագետներին։
Միանգամայն հեռանկարային է փշատերև տեսակների փայտից ստացվող հեղուկ բիովառելիքը։ Օրինակ` 70 % բևեկնախեժի, 25 % մեթանոլի և 5 % ացետոնի խառնուրդը հաջողությամբ կարող է փոխարինել А-80 տեսակի բենզինին։ Ընդ որում, այս դեպքում որպես հումք կարող են ծառայել փայտամշակումից ստացվող թափոնները. 1 տ հումքից կարելի է ստանալ 100 կգ վառելիք։
Երրորդ սերնդի բիովառելիք
Երրորդ սերնդի վառելիքը ջրիմուռներից ստացված վառելիքն է։
ԱՄՆ-ի Էներգետիկայի դեպարտամենտը 1978-1996 թվականներին «Aquatic Species Program» ծրագրի շրջանակներում ուսումնասիրել է յուղի մեծ պարունակություն ունեցող ջրիմուռները։ Հետազոտողները հանգել են այն եզրակացության, որ Կալիֆորնիան, Հավային ու Նյու Մեքսիկոն հարմար են ջրային բաց տարածություններում ջրիմուռների` արտադրության նպատակով աճեցման համար։ 6 տարվա ընթացքում մոտ 1.000 մ² մակերեսով տարածքում աճեցվել են ջրիմուռներ։ Նյու Մեքսիկոյի ջրավազանը ածխաթթու գազի կլանման մեծ էֆեկտիվություն է արձանագրել։ Բերքատվությունը կազմել է օրական 1 մ²-ուց 50 գր ջիմուռ։ 200.000 հա ջրավազանից կարող են արտադրել այնքան վառելիք, որ կբավարարի ԱՄՆ-ի ավտոմոբիլային վառելիքի պահանջարկի միայն 5 %-ը։ 200.000 հեկտարը ԱՄՆ-ի` ջրիմուռների աճեցմանը հարմար տարածքի 0.1 %-ն է։ Տեխնոլոգիան դեռ ունի բազմաթիվ խնդիրներ, օրինակ` ջրմուռների համար անհրաժեշտ են բարձր ջերմաստիճան (նրանց աճեցման համար հարմար է անապատային կլիման), ջերմաստիճանի կարգավորում, քանի որ բույսերը պետք է պահպանել ջերմաստիճանի գիշերային անկումից։ 1990-ական թվականներին ծրագիրը կյանքի չի կոչվել շուկայում նավթի ցածր գնի պատճառով։