cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
21 Jump Street (21 Ջամփ փողոց)
Սյուժե
Ժամանակի ընթացքում Ջենկոյի և Շմիթի հարաբերությունները սրվում են, անգամ այն աստիճանի, որ վիճաբանությունները վերածվում են ծեծկռտուքի և այս պատճառով դպրոցն իրենց հեռացնում է։ Այս լուրը իմանալով, հրամանատար Դիքսոնը իրենց վտարում է «Jump Street» ծրագրից։ Որոշ ժամանակ անց Էրիկը Ջենկոյին և Շմիթին խնդրում է իր թիկնապահները լինել՝ դպրոցի ավարտական երեկոյի ժամանակ անցկացվող գործարքի համար։ Այս ժամանակ էլ Ջենկոն և Շմիթը հաշտվում են։ Ավարտական երեկոյի ժամանակ նրանք բացահայտում են, որ թմրանյութ տրամադրողը դպրոցի ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչն է՝ Պարոն Ուալթերսը (Ռոբ Ռիգգլ), ով թմրանյութը պատահականոր էր պատրաստել և սկսել էր վաճառել աշակերտներին։ Պարոն Ուալթերսին և Էրիկին ձերբակալելու ժամանակ Շմիթը և Ջենկոն հաշտվում են, իսկ Շմիթն ու Մոլլին համբուրվում։ Երկու ոստիկաններն էլ ետ են միանում «Jump Street» ծրագրին և ստանում իրենց հաջորդ հանձնարարությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Relativity Media ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բադի մուվի Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ոստիկանների մասին Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական կինոկատակերգություններ
Իրինա Տոնևա
Իրինա Իլինիչնա Տոնևա (Ирина Ильинична Тонева, ), ռուս երգչուհի, դերասանուհի, Ֆաբրիկա երաժշտական խմբի անդամ, որ ստեղծվել է 2002 թվականին «Աստղերի ֆաբրիկա-1» նախագծի ընթացքում։
Կենսագրություն
Իրինա Տոնևան ծնվել է 1977 թվականի հունիսի 27-ին Գոլիցինո-2 գյուղում (ներկայում՝ Կրասնոզնամենսկ, Մոսկվայի մարզ), զինվորական պրապորշչիկի ու տիեզերական զորքերի քաղաքացիական ինժեների ընտանիքում։
1999 թվականին ավարտել է Մոսկվայի դիզային ու տեխնոլոգիայի պետական համալսարանը՝ ստանալով կաշվի ու մորթու գծով քիմիկոս-տեխնոլոգի մասնագիտացում, ինչից հետո միքանի տարի աշխատել է Կունցևոյի կաշվի գործարանում ։ Իրինա Տոնևան ավարտել է նաև Գնեսինների անվան էստրադային-ջազային ստուդիան, որտեղ սովորել է էստրադային վոկալի դասարանում ։
2002 թվականին Իրինա Տոնևան մասնակցել է «Աստղերի ֆաբրիկա» նախագծի առաջին եթերաշրջանին և արդյունքում զբաղեցրել երկրորդ տեղը «Ֆաբրիկա» խմբի կազմում։ Ճանաչում է ձեռք բերել «Понимаешь» երգի շնորհիվ, որ կատարել է նույնպես «Աստղերի ֆաբրիկայի» առաջին եթերաշրջանի մասնակից Պավել Արտեմևի հետ, ով դարձել է «Կորնի» խմբի անդամ։
2005 թվականին մասնակցել է Առաջին ալիքի «Աֆրիկայի սիրտը» ռեալիթի շոուին ։
2013 թվականին Իրինա Տոնևան ընդունվել է Գերման Սիդակովի դերասանական արվեստի դպրոց և 2014 թվականի մարտի 29-ին կատարել է իր նորամուտը թատրոնի բեմում՝ գլխավոր դերում հանդես գալով «Վիպակ Սոնեչկայի մասին» ներկայացման մեջ, որ բեմադրվել է Մարինա Ցվետաևայի ստեղծագործությունների, ինչպես նաև Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Սպիտակ գիշերներ» վիպակի հիման վրա ։ Այդ ներկայացման մեջ նա միանգամից կատարել է երեք դեր՝ մարմնավորելով Մարինա Ցվետաևային ու երկու տղամարդկանց ։
Անձնական կյանք
2008 թվականին բաժանվելով MTV հեռուստաալիքի վիջեյ Յուրի Պաշկովի (ծնվել է 1975 թվականի դեկտեմբերի 11-ին) հետ՝ Իրինա Տենևան 2009 թվականին սկսել է հանդիպել «Банд’Эрос» խմբի անդամ Իգոր Բուրնիշևի (ծնվել է 1977 թվականի հունիսի 4-ին) հետ, ով 2014 թվականին ամուսնացել է երգչուհի ու «Муз-ТВ» հեռուստաալիքի նախկին հաղորդավարուհի Օքսանա Ուստինովայի հետ, որ նախկինում եղել է «Стрелки» խմբի անդամ   ։
2017 թվականին Իրինա Տոնևան ամուսնացել է ուկրաինացի պարող 27-ամյա Ալեքսեյ Բրիժի հետ, ով երգչուհուց փոքր է տասներկու տարով ։
Հենրիկա Բեյեր
Կենսագրություն
Հենրիկա Բեյերը գեղարվեստական վարպետության դասեր է ստացել Շեցինում նկարիչ Պետեր Շմիդտի մոտ։ 1805 թվականին տեղափոխվում է Բեռլին, որտեղ գեղանկարչության ուսուցումը շարունակում է իր կտավներով և ծաղկանկարներով հայտնի նկարիչ, Թագավորական ճենապակու մանուֆակտուրայի  տնօրեն Գոտֆրիդ Վիլհելմ Վոլկերի մոտ։ 1811 թվականին մշտական բնակության է մեկնում Վարշավա, որտեղ սովորում է նկարիչ-մանկավարժ, լեհական գեղանկարչության մեջ կլասիցիզմ խոշորագույն ներկայացուցիչ Անտոնի Բորոդովսկու մոտ։ 1813 թվականին Հենրիկա Բեյերն ամուսնանում է Յան Գոտլիբ Վիլհելմ Բայերի հետ (մահ. 1819), դրա հետ մեկտեղ լյութերականությունից անցնելով դեպի կալվինիզմի։ Ունեցել է երեք որդիներ, որոնցից կրտսերը, Կարոլ Բեյերը հետագայում դառնում է  «լեհական լուսանկարչության հայրը», դագերոտիպիստ, լուսանկարիչ և դրամագետ։
Վաղ այրիանալով և խնամքի տակ ունենալով երեք անչափահաս երեխաներ՝ Հենրիկա Բեյերը 1824 թվականին Վարշավայում բացում է գեղանկարչության և ուրվանկարի կանանց դպրոց, որը գոյատևում է մինչև 1833 թվականը։ Նկարում էր նատյուրմորտներ ծաղիկներով, մրգերով և սպասքով, հիմնականում ջրաներկ, ջերմ մուգ գուներանգներով։ Իր աշխատանքները ստորագրում էր Hka Beyer:
Հենրիկա Սոֆյա Մարիա Բեյերը մահացել է 1855 թվականի նոյեմբերի 24-ին լեհական Խշանու քաղաքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լեհ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարչուհիներ
Իզաբելլա Թոդ
Իզաբելլա Մարիա Սյուզան Թոդ (Isabella Maria Susan Tod, ), շոտլանդացի ֆեմինիստ, կանանց իրավունքների համար պայքարող և Իռլանդիայում արհմիութենական քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Թոդը ծնվել է Էդինբուրգում։ Կրթություն ստացել է տանը մորից՝ Մարիա Իզաբելլա Վադելից, որը եկել էր Իռլանդիայի Մոնագան շրջանից։ Նրա հայրը էդինբուրգցի վաճառական Ջեյմս Բենքս Թոդն էր ։ 1850-ականներին Իզաբելլա Թոդը մոր հետ տեղափոխվել է Բելֆաստ։ Նա իր ներդրումն է ունեցել մի շարք թերթերում, այդ թվում՝ «Հյուսիսային Վիգի» և Դուբլինի համալսարանի հանդեսում։
Իզաբելլա Թոդը հիմնել է Հյուսիսիռլանդական կանանց սուֆրաժիստական միությունը, որը հետագայում դարձել է Իռլանդացի կանանց սուֆրաժիստական միություն։
Մարգարետ Բայերսի հետ նա հիմնել է Բելֆաստի կանանց սթափության (չափավորության) ասոցիացիան ։
Թոդը մահացել է 1896 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Բելֆաստում։ Թաղված է Հարավային Բելֆաստի Բալմորալ գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շոտլանդացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Իռլանդացի սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի քաղաքական գործիչներ
Պորուստա (գետ)
Պորուստա (Поруста), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Սելեցկոե լիճ։ Գետի երկարությունը 61 կմ է, ավազանի տարածքը 530 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Աննա Կարենինա (ֆիլմ, 1967)
Աննա Կարենինա (Анна Каренина), խորհրդային լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1967 թվականին, ռեժիսոր Ալեքսանդր Զարխիի կողմից։ Կինոնկարը Լև Տոլստոյի համանուն վեպի էկրանավորումն է։
Սյուժե
Ֆիլմի պատմության հիմքում ընկած է ամուսնացած կնոջ՝ Աննա Կարենինայի և երիտասարդ սպա Ալեքսեյ Վրոնսկու սերը։ Աննան լքում է ընտանիքը՝ երջանկություն փնտրելով իր սիրած էակի մոտ։ Նա ստիպված էր դիմել իր կյանքի թերևս ամենալուրջ քայլին՝ բաժանվել որդուց։ Նրա նկատմամբ փոխվում է բարձրաշխարհիկ շրջապատի վերաբերմունքը և այդ ամենը ստորացնում ու ցավ է պատճառում գլխավոր հերոսուհուն։ Այդպես էլ երջանկություն չգտնելով և չհամակերպվելով իր վիճակի հետ, ֆիլմի վերջում Աննան նետվում է գնացքի տակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Լև Տոլստոյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Չերգա (Սեմայի վտակ)
Չերգա (Черга), գետ Շեբալինսկի շրջանում, Ալթայի երկրամասում, Սեմա գետի ձախ ափին։ Գետաբերնում է գտնվում նույն անունով գյուղը։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Էսպերազա
Էսպերազա (Espéraza), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2101 մարդ, բնակչության խտությունը` 199.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.52 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 33 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1092 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 717-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 375։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,7 %։ 717 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 561 անձ (293 տղամարդ և 268 կին)։ Գործազուրկ են եղել 156 անձ (76 տղամարդ և 80 կին)։ 375 անաշխատունակներից 75-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 169-ը` թոշակառուներ, իսկ 131-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հովիկ
Հովիկ, հայկական արական անուն։ Հայերեն հով բառի փաղաքշական ձևն է։ Ըստ Հրաչյա Աճառյանի՝ Հովհաննես անվան կրճատ ձևն է։ Հովադեղ անվան գյուտից հետո, համարվում է տվյալ անվան կրճատ կամ փաղաքշական ձևը ևս։ Հիշատակվել է մեկ անգամ 14-րդ դարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Վլադիմիր Ադլերբերգ
Վլադիմիր Ադլերբերգ (Граф Влади́мир Васи́льевич А́длерберг, ), ռուս գնդապետ, ռուս-ճապոնական պատերազմի հերոս։
Պետրոգրադի նահանգապետ Ալեքսանդր Ադլերբերգի եղբայրը։
Կենսագրություն
Կոլեգիական խորհրդական կոմս Վասիլի Վլադիմիրովիչ Ադլերբերգի (1827-1905) որդին Եկատերինա Գուստավնովնա Կնորրինգի (1837-1909) հետ ամուսնությունից։ Հետևազորի գեներալ,  կոմս Վլադիմիր Ֆյոդորովիչ Ադլերբերգի թոռը ։
1892 թվականին ավարտել է Պաժերի կորպուսը, ստացել կորնետի աստիճան և ծառայել Նորին մեծության Ուլանյան լեյբ-գվարդիական գնդում։ Կոչումները` պորուչիկ (1896), շտաբս-ռոտմիստր (1901), եսաուլ (1904), փոխգնդապետ (1904), գնդապետ (գերազանցության համար, 1912)։ 1898-1901 թվականներին գտնվել է պահեստազորում։ Այնուհետև ծառայել է ռազմական նախարարությունում հատուկ հանձնարարությունների գծով օբեր-սպա ։
Մասնակցել է Ռուս-ճապոնական պատերազմին, ծառայել է գլխավոր հրամանատարության համհարզ Հեռավոր Արևելքում (1904-1905), 1-ին Մանջուրական բանակի հրամանատարի համհարզ (1905), պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով։
1906 թվականին գործուղվել է Ռազմական նախարարության գրասենյակ, հաջորդ տարվանից հաշվառված է եղել Ռազմական նախարարությունում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում եղել է Կուբանյան զորքերի 3-րդ Կուբանյան գնդի հրամանատարը  (1916 թվականից)։ Հեղափոխությունից հետո արտագաղթել է Ֆրանսիա, ապրել Փարիզում, 1920-ական թվականներին երկրորդ կնոջ հետ հիմնել է «Ադլերբերգ» սպիտակեղենի ռուսական տունը։ 1943 թվականից  եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։
Մահացել է 1944 թվականին Փարիզում, թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։
Ընտանիք
Առաջին կինը (1899 թվականից)` Եվգենիա Նիկոլաևնա Ադլերբերգի (1873-1916) ազգականուհին, գեներալ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Ադլերբերգի դուստրը, Եվգենիա Ալեքսանդրովնա Գալի հետ ամուսնությունից։ 1891 թվականից եղել է պալատական ազնվական օրիորդ, առաջին ամուսնությունը կայացել է (1894 թվական) Պյոտր Գավրիլովիչ Գարդենինի հետ, որից ամուսնալուծվել է 1897 թվականին։ 1910-ական թվականներին կոմսուհի Ադլերբերգը միայնակ ապրել է Միլանում, որտեղ վարել է «անկանոն կենսակերպ»։ Ամուսնությունը անժառանգ է եղել։
Երկրորդ կինը` Լյուբով Վլադիմիրովնա Եգորովան (1890-1963), դերձակ էր և մոդելյոր։ Էմիգրացիայում ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ աշխատել է դերձակ ֆրանսիական սպիտակեղենի տանը և մշակել մետաքսի նմուշ-օրինակներ։ Եղել է տուբերկուլյոզով հիվանդների օգնության ընկերակցության վարչության անդամ։ «Ադլերբերգ» տան փակվելուց հետո դարձել է միանձնուհի, կարել է պարեգոտներ ռուս վանականների համար։ 1943 թվականից եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։ Թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ստելլա Դամասուս
Ստելլա Դամասուս (Stella Damasus, ), նիգերիացի դերասանուհի և երգչուհի ։ 2009 թվականին Աֆրիկայի կինոակադեմիայի մրցանակաբաշխության ժամանակ առաջադրվել է լավագույն դերասանուհու առաջատար դերի համար։ 2007 թվականին Նիգերիայի ժամանցային մրցանակաբաշխությանն արժանացել է «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին ։ 2012 թվականին նա Հյուսթոնի (Տեխաս) Ոսկե իկոնների ակադեմիայի մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին «Երկու հարսնացու և երեխա» ֆիլմի համար։
Կենսագրություն
Ստելլա Դամասուսը ծնվել է 1978 թվականին Նիգերիայի Էդո նահանգի Բենին Սիթիում։ Ունի չորս քույր։ Մեծացել է Բենին Սիթիում, որտեղ էլ ստացել է տարրական կրթություն ։ 13 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Դելտա նահանգի Ասաբա քաղաք, որտեղ շարունակել է միջնակարգ կրթությունը։
Անձնական կյանք
Դամասուսը 1999 թվականին ամուսնացել է Ջաիե Աբոդերինի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր։ 2005 թվականին Ջաիեն հանկարծամահ է եղել։ 2007 թվականին Դամասուսը ամուսնացել է Էմեկա Նզերիբեի հետ։ Ամուսնությունը տևել է յոթ ամիս, զույգն ամուսնալուծվել է։ 2011 թվականից կապի մեջ է մի շարք մրցանակների դափնեկիր, Նոլիվուդի պրոդյուսեր և ռեժիսոր Դանիել Ադեմինոկանի հետ։
Գործունեություն
Դամասուսը երաժշտական կարիերան սկսել է Լագոսում, որտեղ Klink Studios-ում աշխատել է երգչուհի։ Այնտեղ նա Նիգերիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության համար վոկալ ձայնագրություններ է կատարել։
Դամասուսն ավարտել է Լագոսի համալսարանի թատերական արվեստ բաժինը։ 1992 թվականին առաջին անգամ նկարահանվել է նիգերիական Abused ֆիլմում ։ Նրան ճանաչում է բերել պրոդյուսեր Էմեմ Իսոնգի և ռեժիսոր Ֆրանսիս Ագուի Breaking Point ֆիլմը։ Նկարահանվել է 7 տասնյակից ավել ֆիլմերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիգերիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Նիգերիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Պատմության փիլիսոփայություն
Պատմության Փիլիսոփայություն, փիլիսոփայական գիտակարգ, որն ընդգրկում է մարդկային մշակույթի պատմության քննությունը և պատմական պրոցեսի մեկնաբանությունը։ «Պատմության Փիլիսոփայություն» տերմինն առաջինն օգտագործել է Ֆ․ Վոլտերը, սակայն այդ գիտակարգի արմատները հասնում են միջնադար (Օգոստինոս, Յոախիմ դե Ֆլորիս); Պատմության Փիլիսոփայության ծաղկումը կապվում է Վերածնության դարաշրջանի հետ (Պետրարկա), երբ անցյալի իմաստավորման անհրաժեշտությունը դառնում է եվրոպական հոգու հանապազօրյա պաթոսը։ Այս անհրաժեշտությունը գագաթնակետին է հասել Զ․ Վիկոյի ուսմունքում, որը համարվում է արդի Պատմության Փիլիսոփայության հիմնադիրը։ Վիկոյից հետո առաջ են եկել մի շարք ինքնատիպ տեսություններ, և այդ ժամանակից ի վեր Պատմության Փիլիսոփայությունը կենտրոնական նշանակություն է ձեռք բերել հումանիտար գիտությունների համակարգում։ Ժ․ Ա․ Կոնդորսեն զարգացրել է առաջնթացի տեսությունը, Շ․ Մոնտեսքյոն և Ժան Ժակ Ռուսոն ընդգծել են աշխարհագրական և հասարակական միջավայրի դերը, Յո․ Հերդերը հաստատել է պատմական զարգացման միասնականությունը և այդ զարգացման օրենքների բացահայտման անհրաժեշտությունը, պատմության ներքին ռիթմերի հզոր դիալեկտիկա է առաջարկել Գ․ Հեգելը, երևան է եկել պատմահամեմատական մեթոդը։ XIX դարի 2-րդ կեսից հայեցողական ըմբռնումները իրենց տեղը զիջել են էմպիրիկ մոտեցմանը, որին դուրս է մղել քննադատական մեթոդը։ XX դարի բնորոշ է բոլոր նշված ուղղությունների միաժամանակյա վերածնունդը։ Այսպես, Օգոստինոսի աստվածաբանական տեսակետը, անցնելով գերմանիայի հայեցողական մտքի պրիզմայով, վերակենդանացել է քրիստոնեական մետաֆիզիկական Պատմության Փիլիսոփայության մեջ (Ն․ Ա․ Բերդյաե, ժ․ Մարիտեն, Կ․ Լյովիթ և ուրիշներ)։ Վիկոյի շրջապտույտի գաղափարը խեղաթյուրված մեկնաբանվել է Օ․ Շպենգլերի և Ա․ Թոյնբիի գործերում։ Այս շարքում կարելի է նշել նաև նեոկանտականության Բադենյան դպրոցի առաջ քաշած պատմական նյութի մշակման իդիոգրաֆիկական մեթոդը, Վ․ Դիլթեյի «պատմական բանականության քննադատությունը», Հեգելի դիալեկտիկայի հարությունը Բ. Կրոչեի համակարգում, առաջընթացի գաղափարի բացարձակացումից ելնող (Հ․ Սպենսեր, Օ․ Կոնտ) և հետագայում այդ գաղափարը պատմաբանների բացատրողական հնարքին հանգեցնող (Կ․ Պոպեր) պոզիտիվիզմը են։ Պատմական մատերիա֊ էիդմը, որը որոշ իմաստով կարելի է համարել մարքսիստական պատմության փիլիսոփայություն, արմատապես հաղթահարել է պատմության փիլիսոփայության մտահայեցողական մոտեցումը, պատմությունից դուրս մղել գերբնականը և արտապատմականը։ Այն պատմության փիլիսոփայության ըմբռնումներին հակադրում է մարդկանց ստեղծագործական ինքնագործունեությունը, գտնելով, սակայն, որ պատմության հիմքում ընկած են օբյեկտիվ օրինաչափություններ։
Կատեգորիա:Պատմության փիլիսոփայություն
Խորանարդ ֆունկցիա
որտեղ a \neq 0. Այլ կերպ ասած՝ խորանարդ ֆունկցիան երրորդ աստիճանի բազմանդամ է։
Անալիտիկ հատկությունները
ֆունկցիայի ածանցյալը ունի տեսքը։ Այն դեպքում, երբ f'(x)=0 քառակաուսային հավասարման դիսկրիմինանտը (տարբերիչը)՝  մեծ է 0-ից, այն ունի երկու տարբեր արմատներ, որոնք հանդիսանում են f ֆունկցիայի կրիտիկական կետերը։ Ընդ որում․ նրանցից մեկը հանդիսանում է լոկալ մաքսիմումի, իսկ մյուսը՝ լոկալ մինինումի կետ։
Գրաֆիկը
Խորանարդ ֆունկցիայի գրաֆիկը կոչվում է խորանարդ պարաբոլ։ Գրականության մեջ հաճախ հանդիպում են ֆունկցիայի սահմանումները y=a x^3 կամ y=x^3 տեսքով։ Հեշտ է նկատել, որ զուգահեռ տեղափոխմամբ խորանարդ պարաբոլը կարելի է բերել այն տեսքին, երբ այն տրված է  հավասարումով։ Հարթության աֆինական ձևափոխության միջոցով կարելի է հասնել այն բանին, որ a = 1 և p=0։
Բացի այդ, խորանարդ պարաբոլը
Կոլինեարությունը
Խորանարդ ֆունկցիայի գրաֆիկի կոլինեար կետերում տարված շոշոփողները գրաֆիկը հատում են նորից կոլինեար կետերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բազմանդամներ Կատեգորիա:Ֆունկցիաների տեսակներ
Օլդենիկո
Օլդենիկո (Oldenico), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 254 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0161 ։ Փոստային ինդեքս 13030։ Խտությունը՝ 42 մարդ/կմ²։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պրինկայա յոկի
Պրինկայա յոկի (Принкая-йоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Կիմաս լիճ Խյամե։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Լետիցիա Մորատտի
Լետիցիա Բրիկետտո Արնաբոլդի (Letizia Brichetto Arnaboldi, ամուսնական ազգանունը՝ Մորատտի (Letizia Moratti), ), իտալացի կին քաղաքական գործիչ, կրթության, համալսարանների և գիտական հետազոտությունների նախարար Սիլվիո Բերլուսկոնիի կառավարության երկրորդ և երրորդ շրջաններում (2001-2006)։
Կենսագրություն
Լետիցիա Մորատտին ծնվել է 1949 թվականի նոյեմբերի 26-ին Միլանում։ Ապահովագրական բիզնեսի խոշոր գործարար Պաոլո Բրիկետտո Արնաբոլդի (Paolo Brichetto Arnaboldi) և Պաոլա Գվիդայի (Paola Guida) դուստրն է։ Քաղաքագիտություն սովորել է Միլանի համալսարանում, այն ավարտելիս որոշ ժամանակ այնտեղ աշխատել է որպես պրոֆեսոր Ֆաուստո Պոկարի ասիստենտ։ 1992 թվականին դարձել է առաջին կինը Banca Commerciale Italiana տնօրենների խորհրդում, 1994-1996 թվականներին եղել է RAI ռադիոհեռուստատեսային կորպորացիայի նախագահ։ 1996 թվականին գնել է Nicols խումբը, 1998 թվականին դարձել News Corp Europe ընկերության նախագահ, որը վերահսկում էր ավստրալիացի գործարար Ռուպերտ Մերդոքը ։
2001 թվականի հունիսի 10-ից մինչև 2005 թվականի ապրիլի 23-ը՝ Բերլուսկոնիի կառավարության առաջին շրջանում, Լետիցիա Մորատտին եղել է կրթության, համալսարանների ու գիտական հետազոտությունների նախարար, 2005 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 2006 թվականի մայիսի 17-ը՝ Բերլուսկոնիի կառավարության երրորդ շրջանում, նորից մնացել է նույն պաշտոնին ։ Կրթության բնագավառում Մորատտիի առավել հայտնի միջոցառումը, այսպես կոչված, Մորատտիի դպրոցական բարեփոխումն է, որ ձևակերպված է 2003 թվականի մարտի 28-ի № 53 օրենքով ։
Անձնական կյանք
1973 թվականին Լետիցիան ամուսնացել է ձեռնարկատեր Ջան Մարկո Մորատտիի հետ (ծնված 1939 թվականի նոյեմբերի 29-ին), որը Ինտեր ֆուտբոլայի ակումբի սեփականատեր, 60-ական թվականներին հիանալի ակումբ ստեղծած Անջելո Մորատտիի որդին է, «Ինտերի» նոր սեփականատեր Մասիմո Մորատտիի եղբայրը։ Ջան Մորատին մինչ այդ ամուսնացած է եղել լրագրող և գրող Լինա Սոտիսի հետ, վերջիններս ունեին 2 որդի՝ Անջելոն և Ֆրանչեսկոն։ Լետիցիան և Ջանն ունեն 2 երեխա՝ Գիլդան և Գաբրիելեն.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի կին նախարարներ Կատեգորիա:Միլանի քաղաքապետեր Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Միլանի համալսարանի շրջանավարտներ
Մարիա Թերեզա
Մարիա Թերեզա (Maria Theresia Walburga Amalia Christina, ), ավստրիական թագուհի 1740 թվականից։ Հաջորդել է հորը՝ Կարլ 6-րդ-ին։ Մինչև 1765 թվականը կառավարել է ամուսնու (կայսր Ֆրանց 1-ին), իսկ 1765 թվականից՝ որդու (Իոսիֆ 2-րդ) հետ։
Պետության կենտրոնացումն ուժեղացնելու նպատակով անց է կացրել բարեփոխումներ (վարչական, մաքսային և այլն, հիմնել պետական խորհուրդ), հովանավորել է արդյունաբերության և առևտրի զարգացումը։ 1768 թվականին հրատարակել է նոր քրեական օրենսգիրք, 1776 թվականին վերացրել խոշտանգումները, ծեծը և այլն։ Յոթնամյա պատերազմում (1756-1763 թթ.) չի կարողացել Պրուսիայից ետ գրավել Սիլեզիան։
Կառավարման քաղաքական անցքեր
Կարլ 6-րդի և Ելիզավետա Քրիստինա Բրաունշվեյգ Վոլֆենբութելսկու ավագ դուստրը, նրա ժառանգը, Պրագմատիկ պատժամիջոցների շնորհիվ, ստացել է զուտ տղամարդկանց դաստիարակություն, որը նրան պատրաստել հսկայական պետության կառավարման համար։ 14 տարեկանում նա արդեն ներկա էր պետական խորհրդի նիստերին։ 1736 թվականին ամուսնացել է լոթարինգների դուքս Ֆրանց Ստեֆանի հետ։  1740 թվականին գահ է բարձրացել, և առաջին օրվանից հանդիպել  է «Ավստրիական ժառանգության» շատ թեկնածուների, ովքեր չէին ցանկանում նրան հանձնել իրենց իրավունքները (տե՛ս Ավստրիական ժառանգության պատերազմներ)։
1748 թվականին կնքված Ախենի պայմանագիրը լուծել է այդ հարցը հոգուտ Մարիա Թերեզայի, բայց Ավստրիան կորցրել է Սիլեզիան։ 1741 թվականի հունիսի 25-ին, Պրեսբուրգ քաղաքի (այժմ Սլովակիայի մայրաքաղաք Բրատիսլավան) գոթական սուրբ Մարտինա տաճարում Մարիա Թերեզան թագադրվել է Հունգարիայի թագուհի։
1745 թվականին Մարիա Թերեզայի ամուսինը Ֆրանց 1-ին անվամբ կայսր է թագադրվել։ Յոթամյա պատերազմի ժամանակ (1756-1763) Մարիա Թերեզան մասնակցել է Սիլեզիան հետ գրավելու նպատակով, բայց անհաջողության է մատնվել. Սիլեզիան մնացել է Ֆրիդրիխ 2-րդի տիրապետության տակ։ 1765 թվականին մահացել է Ֆրանց 1-ինը, և այրիացած Մարիա Թերեզան իր իշխանակից է նշանակել որդուն՝ (կայսր Իոսիֆ 2-րդին), սահմանափակելով նրա գործունեությունը արքունական, ֆինանսական և ռազմական հարցերով։ 1772 թվականին Մարիա Թերեզան մասնակցել է Ռեչ Պոսպոլիտայի առաջին մասին և ստացել է Գալիցիան։ Օսմանյան կայսրությանը սպառնալիքներով ստիպել է զիջել Բուկովինան (1775)։
Ներքին բարեփոխումներ
Լինելով եռանդոտ կաթոլիկ, 18-րդ դարի ռեֆորմիստական գաղափարների հակառակորդ և կղերական-արիստոկրատական միահեծանության կողմնակից, Մարիա Թերեզան այնուամենայնիվ արտաքին հանգամանքների բերումով ստիպված էր պետական շահերից ելնելով իր իշխանության տակ գտնվող ոլոտներ համապատասխան բարեփոխումներ մտցնել։ Այդ բարեփոխումները մեծ մասամբ ազդեցին լեհ-գերմանական ժառանգական հողերին, և չանրադարձան Հունգարիային, քանի որ վերջինս իրեն էր վերապահել հին կարգերի պահպանումը։ Վերակազմակերպման գործում Մարիա Թերեզայի գլխավոր օգնականները կոմս Գագուվիցն, իշխան Կաունիցը և կոմս Խոտեկն էին։ Կոմս Գաուգվիցը, ով զբաղեցնում էր ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը, ըստ Մարիա Թերեզայի պետության մեջ կարգուկանոն էր մտցրել։ Կալվածատերերի ավատատիրական իշխանությունը սահմանափակվել էր և ենթակա էր պետական իշխանությանը։
Մշակույթ
Նա հոգում էր գիտության և մշակույթի զարգացման համար, այդ հարցում նրան օգնում էր Գերարդ վան Սթիվենը. հիմնադրել է համալսարաններ, նկարչության և ճատարապետության բարձրագույն դպրոցներ, բարեփոխել է գիմնազիաները, հիմք է դրել հասարակ մարդկանց կրթությանը, դպրոցների ընդհանուր քանակը հասցրել է 6000-ի, Պրահայում, և Ինսբուրքում հանրային գրադարաններ է բացել, Վիեննայում, Գրացում և այլ քաղաքներում աստղադիտարաններ է բացել։ Համաձայնելով Կաունիցայի դիրքորոշման հետ, նա սահմանափակել է եկեղեցիների ազդեցությունը հանրային կրթության ոլորտում և ուժեղացրել պետական իշխանության դերը։ Ճիզվիտների շքանշանը կրթական գործունեության մեջ ավելի էր ենթարկվում պետական իշխանությանը, մինչև 1774 թվականին ոչնչացվեց Կլիմենտ 14-րդի կողմից։
Չնայած արվեստի նկատմամբ ունեցած սիրուն, Մարիա Թերեզան նախընտրում էր ավելորդ գումար չծախսել։ Գահ բարձրանալուց հետո, նա կտրուկ կրճատել է արքունական երգչախմբի քանակը, և նվազեցրել է երաժիշտների պարգևը։ Մինչև այդ ջութակահար և երգահան Ջովաննի Անտոնիո Պյանինը որպես շարքային երաժիշտ տարեկան ստանում էր 1800 գուլդեն, բայց կապելմայստեր դառնալուց հետո նրա ռոճիկը կրճատվեց մինչև 1200 գուլդենի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1717 ծնունդներ Կատեգորիա:1780 մահեր Կատեգորիա:Ավստրիայի միապետեր Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Պրոկոլսկայա (գետ)
Պրոկոլսկայա (Прокольская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Պոնոզերո։ Գետի երկարությունը 32 կմ է, ավազանի տարածքը 152 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սեգեժա գետի ակունքն է մինչև Սեգոզերսկի հիդրոհանգույց, այդ թվում Սեգ լիճ, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հունաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Հունաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մեջ ընդգրկված է 17 անուն (2012 թվականի տվյալներ) օբյեկտ, որը կազմում է համաշխարհային ընդհանուր ժառանգության 1,4 %-ը (2015 թվականի տվյալներով՝ 1079 օբյեկտ)։ Բոլոր օբյեկտները ցանկի մեջ ներառված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում, դրանցից որոշները ճանաչվել են մարդկային հանճարի գլուխգործոց։ Բացի այդ, 2014 թվականի տվյալներով՝ Հունաստանի տարածքում գտնվող 8 օբյեկտ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվող թեկնածուների ցանկում։
Հունաստանը 1981 թվականի հուլիսի 24-ին վավերացրել է մշակութային և բնության համաշխարհային հուշարձանների պաշտպանության մասին հռչակագիրը։
Հունաստանի Հանրապետության տարածքում գտնվող առաջին օբյեկտը գրանցվել է 1986 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի 10-րդ նստաշրջանում։
Ցանկ
Այս աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու ժամանակաշրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Ցանկեր:Հունաստան
Մարի Անտուանետ
Մարի Անտուանետ (Marie Antoinette, ), Ֆրանսիայի թագուհի, Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XVI-ի կինը, Սրբազան Հռոմի կայսր Ֆրանց I-ի դուստրը։
Միապետության տապալումից (1792-ի օգոստոսի 10) հետո Մարի Անտուանետը ձերբակալվել է և դատարանի որոշմամբ գլխատվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ընթացքում մահապատժի ենթարկված անձինք Կատեգորիա:Հաբսբուրգ-Լոթարինգների տուն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ
Չերգա (Անույի վտակ)
Չերգա  (Черга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անույի գետի աջ ափով՝ 298 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Աչքիցդ բաց մի թող
«Աչքիցդ բաց մի թող» (La Course à l'échalote), ֆրանսիական կատակերգություն՝ Պիեռ Ռիշարի և Ջեյն Բիրկինի գլխավոր դերակատարմամբ։
Սյուժե
Պիեռ Ռիշարը աշխատում է բանկում, իսկ իր ընկերուհին` Ժանետը` վարսավիրանոցում։ Նրանց հարաբերությունները փոքր-ինչ սառել էին։ Ժանետն ասում է, որ իր համար ձանձրալի է հասարակ, պարզ Պիեռի հետ, ում կյանքը չափազանց սահուն կերպով է ընթանում։ Այդ ժամանակ Պիեռի ղեկավարը գնում է հանգստանալու, և Պիեռը ժամանակավորապես դառնում է բանկի կառավարիչ։ Սեյֆերից մեկում պահվում էին արժեքավոր փաստաթղթեր։ Երբ այդ փաստաթղերը գողանում են, Պիեռը դառնում է գողության ակամա վկան։ նա մեկնում է ճանապարհորդության, որպեսզի ամեն գնով գտնի գողերին և փրկի բանկի հեղինակությունը։ Նրան է միանում նաև ժանետը` ոստիկանության հանձնակատարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Օխտինայի արագոնիտային քարանձավ
Օխտինայի արագոնիտային քարանձավ (Ochtinská aragonitová jaskyňa, Martonházi-aragonitbarlang), քարանձավ Սլովակիայի հարավային մասում՝ Ռոժնավայի մերձակայքում: Թեև ռեկորդային երկարություն չունի (երկարությունն ընդամենը 300 մետր է), այդուհանդերձ համարվում է աշխարհի ամենաուշագրավ քարանձավներից մեկը՝ իր ներսում եղած հազվագյուտ արագոնիտային կազմավորումների շնորհիվ : Մանավանդ՝ եթե հաշվի առնվի, որ աշխարհում մինչև այժմ հայտնաբերվել է արագոնիտային ընդամենը երեք քարանձավ:
Օխտինայի քարայրի գլխավոր տեսարժանությունը «Ծիր Կաթին» անվանումն ստացած սրահն է, որտեղ արագոնիտի ճերմակ ճյուղավորումներն ու կուտակումները շողշողում են, ինչպես աստղերը Ծիր Կաթինի համաստեղությունում: Քարանձավը 1954 թվականին հայտնաբերել են Մարտին Ցանգարն ու Իրժի Պրոսեկը: Հանրության համար այն բաց ու մատչելի է դարձել 1972 թվականից:Սլովակիայի կարստային ծագում ունեցող մնացած քարանձավների պես՝ Օխտինայի արագոնիտային քարայրը ևս ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Համաշխարհային ժառանգության» ցանկում՝ որպես Caves of Aggtelek Karst and Slovak Karst ընդհանրության բաղկացուցիչ մաս :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Քարանձավներ
Հրաչուհի
Հրաչուհի, հայկական իգական անուն։ Հրաչյա անվան իգականն է։ Անձնանունը հորինել են Կոստանդնուպոլսում 19-րդ դարի վերջերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Զաջալ
Զաջալ (زجل), արաբական միջնադարյան գրականության ժանր։ Հիմնվել է դեռևս նախաիսլամական շրջանում, սակայն ծաղկում է ապրել Անդալուսում՝ Օմայյանների օրոք։ Տարածվել է ոչ միայն Արաբական արևմուտքում (Ալժիր, Մարոկկո), այլև Արաբական արևելքում (Լիբանան, Պաղեստին)։ Ձևով նման է մուվաշշահին։
Զաջալը (زَجَلٌ՝ մեղեդի, երգ), անդալուսյան պոեզիայի բանաստեղծական ձևերից է։ Գրված է բարբառով։ Սկսում է հանգավորված կրկներգով՝ մարքազով (مركز՝ կենտրոն), այնուհետև հաջորդում են երեք հանգավորված տողեր՝ ղուսն (غصن՝ ճյուղ), Ղուսնին հաջորդում է մարքազի հետ նույն հանգն ունեցող տող սիմթը (صمت՝ լռություն, դադար)։ Առաջին տունը՝ մարքազը կազմված է 2 տողից, դրան հաջորդում է 5-9 տուն՝ յուրաքանչյուրում հավասար թվով տողեր՝ 4-12։
Զաջալը մոտ է ժողովրդական բանահյուսությանը, երգին։ Այն ի հայտ է եկել մուվաշշահից մի քիչ ուշ, բայց կա նաև հակառակ կարծիքը, որ զաջալը այն անցումային ձևն էր, որը բերեց ավելի մաքուր և գրական մշակված ձևի՝ մուվաշշահի (موشّح՝ գոտևորված, բանաստեղծության տեսակ), ի հայտ գալուն։ Արդյունքում 2 բանաստեղծական ձևերն էլ զարգանում էին զուգահեռաբար տարբեր սոցիալական միջավայրերում։ Պաշտոնական ճանաչում զաջալը ստացել է մուվաշշահից հետո և մինչև զաջալի կարկառուն հեղինակների ի հայտ գալը գոյություն ուներ միայն բանավոր երգիչների միջավայրում։
Զաջալը ձևով միօրինակ է։ Նրա տունը կազմված է հիմնականում 3 հանգավորված տողերից և կրկներգերից։ Մի քանի դեպքում զաջալը սկսվում է կրկներգից։ Զաջալի չափերը չեն տեղավորվում դասական արաբական տաղաչափության՝ արուդի (علم العروض), կառուցվածքի մեջ։ Զաջալի հեղինակները լիովին հասկանում էին իրենց տարբերությունը ավանդական պոեզիայից։ Այս մասին ավելի մարնամասն խոսում է Իբն Կուզմանը իր զաջալում։ Պարզությունն ու արտասանության յուրահատկությունը Իբն Կուզմանը համարում է այս ձևի հիմնական արժանիքը։ 10-12-րդ դարերի զաջալը առանձնահատուկ նշանակություն էր ձեռք բերել։ Աֆրիկյան բերբերները հեշտությամբ ընկալել էին անդալուսյան բարբառը, և անդալուսյան բանահյուսությունը դարձել էր նրանց սեփականությունը։ Հյուսիսային Աֆրիկայի բնիկ ժողովուրդներին արաբները մեկ անունով կոչում էին բարբարոսներ (بَرْبَرٌ՝ բերբեր, եզակի,بَرَابِرَةٌ՝ բարաբիր, հոգնակի)։ Նրանք արաբական Իսպանիայում հաստատվել էին արաբների հետ միաժամանակ։ Ավելի ուշ բերբերները ստեղծում են սեփական պետությունները՝ ալ-Մորավիների, ալ-Մոհադների պետությունները, և Անդալուսի այն հատվածները, որոնք գրավված չեն լինում քրիստոնյա տիրակալների կողմից, անցնում են նրանց իշխանության տակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական գրականություն Կատեգորիա:Իսպանական գրականություն
Էսպեզել
Էսպեզել (Espezel), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 209 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.31 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 123 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,0 %։ 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (37 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 43 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գավ անունով փիսիկը (1-ին թողարկում)
Գավ անունով փիսիկը (1-ին թողարկում) (Котёнок по имени Гав (выпуск 1)), «Գավ անունով փիսիկը» երեխաների համար մուլտֆիլմերի շարքի առաջին թողարկումը։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է 1976 թվականին, Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում, ռեժիսորը Լև Ատամանովն է։ Սիքվելը «Գավ անունով փիսիկը (2-րդ թողարկում)» մուլտֆիլմն է։
Սյուժե
Այս թողարկման մեջ հետևյալ պատմություններն են`
Արվեստում
«Նրբերշիկի կեսը» պատմվածքի հիման վրա 2013 թվականին Նովոկուզնեցկում (Բարդինի պողոտա, թիվ 36) բացվել է «Բարեկամության նրբերշիկ» քանդակը (բրոնզ, քանդակագործ` Կոնստանտին Զինիչ)։ Քանդակը պատկերում է, թե ինչպես են Գավն ու Շարիկը կանգնած միմյանց դիմաց և երկու ծայրերից ուտում են մի փունջ նրբերշիկ։ Քանդակի նախաձեռնողը «Կուզբաս» սննդի վերամշակման գործարանի գլխավոր տնօրեն Միխայիլ Վասիլևն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:Լև Ատամանովի մուլտֆիլմեր
Չեպոշ (գետ)
Չեպոշ  (Чепош), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի աջ ափով՝ 168 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ժայռային ճնճղուկ
Ժայռային ճնճղուկ, ճնճղուկների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, տարածված։
Սննդառություն
Սնվում է սերմերով, մանր անողնաշարավորներով։
Կենսակերպ
Գարնանային վերադարձը՝ մարտ-ապրիլին։ Հետբնադրման շրջանում երամներով կերակրվում է ցանքադաշտերում։
Բազմացում և զարգացում
Բնադրում է՝ սկսած մայիսի 1-իև կեսից՝ ժայռերի ու շինությունների ճեղքերում։ Բույնը (տրամագիծը՝ 15-20 սմ) գնդաձև է, կառուցում են արուն ու էգը՝ խոտաբույսերից։ Ձվադրմանը պատրաստ բները հայտնվում են մայիսի 2-րդ կեսից հունիսի վերջը։ Դնում է 21, 5 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ դարչնագույն պտերով 4-7 ձու։ Ձագերը բներում հայտնվում են մայիսի 1-ին տասնօրյակին։
Չու
Հունիս-հուլիսին տեղի է ունենում ձագերի զանգվածային թռիչքը բներից, հուլիս-օգոստոսին ձևավորվում են երիտասարդ թռչունների փոքր ու մեծ երամներ (20-200 թռչուն)։ Աշնանային չուն՝ հոկտեմբերին։
Կատեգորիա:Ճնճղուկներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
Խրլոպյան (այլ կիրառումներ)
Խրլոպյան, հայկական ազգանուն։
Պերեց Մարկիշ
Մարկիշ Պերեց, հրեա խորհրդային գրող։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։
Զբաղվել է ինքնակրթությամբ, սովորել Շանյավսկու ժողովրդական համալսարանում։ «Կույա» (1922) պոեմը, որը Գորոդիշչեում պետլյուրականների կազմակերպած հրեական ջարդերի մասին է, լի է տագնապով ու ցավով։ 1921-1926 թվականներին եղել է արտասահմանում։ Գրել է «Եղբայրներ» (1929), «Չվհատվել» (1931), «Տատասկ» (1935), «Արշալույսը Դնեպրի վրա» (1937) էպիկական պոեմները։ «Պատերազմ» (1941-1948) պոեմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Հեղինակ է «Դարեր շարունակ» (1929-1941), «Սերունդների երթը» (1948, հրատարակված 1966) և այլ վեպեր։ Գրել է նաև պիեսներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Սպանված գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ
What Hurts the Most
«What Hurts the Most», երգ՝ գրված ամերիկացի կոմպոզիտոր Ջեֆրի Ստիլի և անգլիացի կոմպոզիտոր Ստիվ Ռոբսոնի կողմից։ Նախապես ձայնագրվել է Մարկ Ուիլսի «And the Crowd Goes Wild» ալբոմի համար 2003 թվականին։ Երգի քավեր տարբերակը ձայնագրվել է Bellefire խմբի կողմից մեկ տարի անց։ Երգի առաջին տարբերակը թողարկվել է որպես անգլիացի փոփ երգչուհի Ջոաննա Օ'Միրայի «Relentless» ալբոմի սինգլ 2005 թվականին։ Նույն թվականին  «Rascal Flatts» քանթրի խումբը ձայնագրել է երգի քավեր տարբերակը, որը 2006 թվականին թողարկվել է որպես  «Me and My Gang» ալբոմի առաջին սինգլ, որը ներկայացվել է Գրեմմիի և վաճառվել 2 միլիոն օրինակով։ Գերմանական Cascada խումբը միջազգային հաջողություն է ունեցել հիթ-շքերթներում երգի պարային տարբերակով 2007 թվականին։
Версия Rascal Flatts-ի տարբերակ
Երգի տարբերակը, որ ձայնագրվել է ամերիկյան Rascal Flatts քանթրի խմբի կողմից, ներկայացվել է Գրեմմի 49-րդ մրցանակաբաշխության (2007) երկու անվանակարգերում՝ Best Country Performance by a Duo or Group with Vocals և լավագույն Էանթրի երքը։
Մինչ 2010 թվականի հունվարի 30-ը վաճառվել է երկու միլիոն օրինակ ներբեռնումով, և Rascal Flatts խումբը դարձել է առաջին քանթրի խումբը, որ վաճառել է 2 սինգլ ավելի քան 2 միլիոն օրինակով ։ Մինչ 2011 թվականի ապրիլի 16-ը վաճառվել է 2,28 միլիոն օրինակ ԱՄՆ-ում ։
Դիրքերը հիթ-շքերթներում
Սինգլների շվեդական հիթ-շքերթում երգն առաջին շաբաթում զբաղեցրել է  5-րդ հորիզոնականը,  Մեծ Բրիտանիա յի Singles Chart- ում՝ 16-րդ հորիզոնականը, ապա բարձրացել մինչև 10-րդ հորիզոնական, ԱՄՆ-ի Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում զբաղեցրել  է  52-րդ հորզոնականը և դարձել ոսկե սինգլ  500000 վաճառված օրինակով։
Մարմնական պատիժներ
Կատեգորիա:Պատիժ
Հնդկական գրականություն
Հնդկական գրականությունը համարվում է հնագույններից մեկը։ Հնդկաստանում կան 22 պաշտոնական լեզուներ և այդ լեզուներով գրված մեծածավալ գրականություն ։ Ժողովրդական բանահյուսությունը լավ զարգացած է։ Հնդկական մշակույթի կարևոր մաս է կազմում հինդուիստական գրականությունը։
Վեդայական
Վեդաները և Ուպանիշադները սանսկրիտով գրված վեդայական գրականության դասական օրինակներ են։
Էպիկական գրականություն սանսկրիտով
Ռամայանա և Մահաբհարաթա էպոսները Հնդկաստանում հայտնի են որպես մեծագույն էպիկական ստեղծագործություններ։
Դասական գրականություն սանսկրիտով
Հայտնի պոետ և դրամատուրգ Կալիդասան գրել է երկու էպոս Ռագվուխամշա և Կումարասամբխավա։ Արտհաշաստրան և Կամասուտրան նույնպես գրվել են դասական սանսկրիտով ։
Պրակրիտական գրականություն
Ջայնիզմի հետևորդները գրել են պրակրիտով։
Պալի
Պալի լեզվով գրականությունը տարածված է Հնդկաստանի հարավում և Շրի Լանկայում։ Դրանք պարունակում են Բուդդայի ուսմունքը և նրա կյանքը։ Այն կոչվում է Պալի Կանոն։
Գրականություն կաննադա լեզվով
Կաննադական ինքնուրույն գրականության զարգացման ակունքներում կանգնած է իր հայրենիքում հռչակված բանաստեղծ Պամպան (X դար)։ Նրա գրչին է պատկանում «Ադիպուրանին», ջայնիզմի առաջնորդների մասին պատմող ստղծագործությունը և «Առնական Արջունայի հաղթանակը» պոեմը, որը «Մահաբհարաթայի» մի հատվածի փոխադրություն է։
Պամպան իր պոեմի սյուժեն վարպետորեն միահյուսել է իր ապրած ժամանակաշրջանի պատմության հետ, իսկ Արջունայի կերպարում անուղղակիորեն պատկերել է պատմական կերպար Արիկեսարի II-ին, որը Չալուկյա դինաստիայի առաջնորդներից էր։ X դարի հայտնի պոետներ Պոննան և Ռաննան ջայնիստներ էին և իրենց ստեղծագործություններում անդրադարձել են ջայնիստական սյուժեների։ Հատկապես նշանակալից հետք է թողել Ռաննան, որը հայտնի դարձել ոչ միայն որպես ջայնիստական պուրաների հեղինակ, այլև որպես կաննադա լեզվի առաջին բացատրական բառարանի հեղինակ։ Հեղինակ է «Մահաբհարաթայի» սյուժեով գրված երկու պոեմների, որոնցից մեկում Բխիմայի կերպարում ներկայացրել է իր խնամակալին՝ Սատյաշրայու արքային։
X-XII դարերի պոետների ստեղծագործությունների զգալի մասն ստեղծվել է ջայնիստական արտահայված շեշտադրությամբ, սակայն կաննադա լեզվով գրվել են նաև աշխարհիկ ոճի պատմողական ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են Դուրգասիմխայի հեղինակած «Պանչատանտրան»՝ XII դարակես, Նեմիչանդրայի «Լիլավաթին»՝ XII դար, Սուբանդխուի «Վասավադաթեն»։ XII դարասկզբին գրվել է Նագաչանդրայի «Ռամաչանդրապուրանան», որը եղել է «Ռամայանայի» հաջողված ջայնիստական տարբերակը։
Ջայնիստ հեղինակաները, ովքեր ստեղծագործել են կաննադա լեզվով, հաճախ օգտվել են սանսկրիտով գրված գրական սյուժեներից և հարստացրել են իրենց գրականությունը, հիմք ընդունելով սանսկրիտի պոեզիան և քերականությունը՝ զարգացրել են կաննադայի պոեզիան և բառապաշարը։ Սակայն XII դարավերջին թուլացել է կապը կաննադական և սանսկրիտով ստեղծված գրականության միջև և փոխարենը՝ զարգացել է ավանդական ժողովրդական բանահյուսությունը։ Ի հայտ են եկել գրական նոր ժանրեր և բանաստեղծական կայուն ձևեր։ XII դարի հեղինակ Բասավան, ով շիվաիզմի երկրպագության հիմնադիրներից էր, շիվաիստական պաշտամունքը փառաբանելու համար գրել է մեծաթիվ վաչաններ՝ արձակ ռիթմիկ շարադրանքով աֆորիզմներ, և կաննադական գրականության մեջ սկզբնավորել է բանահյուսության հետ սերտ առնչություն ունեցող նոր ժանր։
Գրականություն մալայալամ լեզվով
Մալայալամ գրականության նախնական զարգացման մասին կարելի է պատկերացում կազմել միայն «Պաչչա մալայամ» բանահյուսական պոեզիայի նմուշով, որը ստեղծվել է VI-X դարերում և ներկայացնում է պաշտամունքային, ծիսական, ինչպես նաև աշխատանքային և ազգային տոներին վերաբերող երգեր։ Քանի որ մալայալամ լեզվի զարգացման օջախ Կերալան տևական ժամանակ գտնվել է թամիլական արքաների տիրապետության տակ, ուստի մալայալամ գրականությունն իր զարգացման նախնական փուլում կրել է թամիլերեն գրականության ազդեցությունը։
Այս ազդեցության արդյունքը եղել է պատտու գրական դպրոցի կազմավորումը, որը հիմնվել է թամիլական բանաստեղծական նմուշների վրա։ Մալայալամ գրականության պատմությունը սկսվել է պատտու գրական դպրոցի չափանիշներով գրված «Ռամաչարիտամ» («Ռամի կյանքը») պոեմով, որը գրվել է Վալմիկի «Ռամայաններ» պոեմի մոտիվներով։ «Ռամաչարիտամի» հեղինակ է համարվել բանաստեղծ Չիրամանան (մոտ. XII-XIII դարեր)։
Ժամանակակից մալայալամ գրականության ներկայացուցիչ է Տիրունալուր Կարունակարանը։ Հայտնի բանաստեղծներից է Վալլատխոլը։
Գրականություն տելուգու լեզվով
Տելուգու գրականությունը ծագել է շատ վաղ ժամանակներից ։ VI-VII դարերի սանսկրիտ ստեղծագործություններում, որոնք մեկնաբանել են տաղաչափության առանձնահատկությունը, հիշատակվել են սանսկրիտին անծանոթ, սակայն տելուգուի պոեզիային բնորոշ բանաստեղծական չափեր։ Տելուգու լեզվով գրականությունը սկիզբ է առել բանաստեղծ «Մահաբհարաթայի» երկու գրքերի թարգմանությամբ, որոնք թարգմանել է XI դարի բանաստեղծ Նաննաեն։ Ինչպես նոր հնդկական մյուս գրականություններում, այս պարագայում էլ սա ոչ այնքան թարգմանություն է, որքան փոխադրություն՝ հագեցած հեղինակի երևակայությամբ և տեղական կոլորիտի բոլոր գույներով։ Նաննայի թարգմանությունն ավարտին են հասցրել բանաստեղծներ Տիկկանան (XIII դար) և Էրրանան (XIV դարի սկիզբ)։ Ընդհանուր առմամբ, տելուգու գրականության «Մահաբհարաթան» համարվել է սանսկրիտ էպոսից հնդկական ազգային լեզուներով արված լավագույն գեղարվեստական թարգմանությունը։
Տելուգու գրականության համեմատաբար վաղ շրջանի գրավոր հուշարձաններից առանձնահատուկ են ինչպես կանոնիկ, այնպես էլ գեղարվեստական ստեղծագործությունները, որոնք կապված են շիվայական վիրաշայվա աղանդի հետ։
Տելուգու գրականության զարգացման առաջին փուլն ավարտվել է «Ռամայանայի» երկու թարգմանություններով։ Նրանցից մեկը բանահյուսական դվիպադա բանաստեղծական չափով XIII դարում թարգմանել է Բանաստեղծ Բուդխի Ռեդդին, որն ուղղված է հասարակ ժողովրդին։ Այն իր բովանդակությամբ և ոճով էապես տարբերվել է Վալմիկի էպոսից։ Երկրորդ տարբերակը, որը թարգմանել են մի խումբ բանաստեղծներ, տարբերվում է իր ոճական բազմազանությամբ և սանսկրիտ պոեզիայի նմանությամբ։
Գրականություն ուրդու լեզվով
Ուրդուերեն գրականության հիմնադիր է համարվում Ամիր Խոսրով Դեհլևին։ Երկար ժամանակ ուրդուերեն գրականությունը գտնվել է պարսկալեզու գրականության ստվերում, ինչը պայմանավորված է եղել ուրդու լեզվի ունեցած ցածր սոցիալական դիրքով. ուրդուն համարվել է խոսակցական, իսկ պարսկերենը՝ գրքային լեզու։ XVI-XVII դարերում Դեկանի սարահարթում զարգացել է ուրդուի հարավային բարբառով՝ դակխնի լեզվով գրված գրականությունը։ Ուրդուական պոեզիայի զարգացումը սկիզբ է առել XVIII դարում, զարգացման խոշոր կենտրոններ են համարվել Լահորը, Լաքհնաուն և Հայդարաբադը։ XIX դարում Միրզա Ղալիբի արվեստը ուրդու գրականությանը նոր շունչ է հաղորդել։ Ժամանակակից ուրդու գրականության հիմանադիրը Մուհամմադ Իքբալն է՝ Հնդկաստանի տարածքում մուսուլմանական պետություն ստեղծելու գաղափարի հեղինակը։ Բրիտանական Հնդկաստանի ապագաղութացումից հետո ուրդու գրականությունը զարգացել է ինչպես անկախ Հնդկաստանում, այնպես էլ Պակիստանում։
Ասսամցիների գրականություն
8-12-րդ դարերի բուդդայական ստեղծագործությունները համարվել են ասսամական գրականության ամենավաղ դրսևորումները։
Քաշմիրի գրականություն
Քաշմիրի գրականությունը ստեղծվել է քաշմիրի լեզվով ։
Բենգալերեն գրականություն
Բհոճպուրի գրականություն
Հինդի լեզվով գրականություն
Գրականություն գուջարաթի լեզվով
Հնդկական ժամանակակից գրականություն գրվել է նաև հետևյալ լեզուներով.
Հնդկական գրականություն պարսկերենով
Միջին Ասիայում և Հնդկաստանում իսլամի տարածմանը զուգընթաց՝ պարսկերենը դարձել է լինգվա ֆրանկա, ինչպես նաև՝ հաղորդակցման լեզու կառավարության և կիրթ հասարակության համար ։ Դելիի սուլթանությունում և Մոնղոլական կայսրությունում զարգացել էր հնդկական պարսկալեզու գրականությունը։ Ամիր Խոսրով Դեհլևին, Բեդիլը, Ֆեյզի Դաքանին, իսկ ավելի ուշ Մուհամմադ Իքբալը պարսկալեզու հնդիկ բանաստեղծներ են։ Սկզբնապես Բրիտանական Հնդկաստանում պարսկերենը որպես քաղաքականության և գրականության լեզու՝ կրել է ուրդուի ազդեցությունը, ընդ որում՝ անգլիացի պաշտոնյաները տեղացի բնակչության հետ շփվելու համար պարսկերեն են սովորել։ XIX դարում բրիտանական կառավարությունն սկսել է ջանասիրաբար ներմուծել անգլերենը, և պարսկերենը՝ որպես հնդկական լինգվա ֆրանկա, իր տեղը զիջել է անգլերենին։ Հինդի և ուրդու գրականությունը շարունակել է զարգանալ պարսկերենի ազդեցությամբ և այդ լեզվից արված փոխառություններով։
Հնդկական գրականություն անգլերենով
XX դարում Հնդկաստանում ստեղծագործել են նաև անգլերենով։ Բենգալացի գրող Ռաբինդրանաթ Թագորը 1913 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկական գրականություն Կատեգորիա:Հնդկաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Հնդկաստանի արվեստ
Ռազմական միջամտություն Ռուսաստանում (1918-1921)
Ռազմական միջամտություն (ինտերվենցիա) Ռուսաստանում, Անտանտի և Կենտրոնական ուժերի (Քառյակ միություն) ռազմական միջամտությունը Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմին։ Ընդհանուր առմամբ մասնակցել է 14 պետություն։