cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օսկար Վիստինգ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Նորվեգացի բևեռախույզներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի զինվորականներ
Պենգ Լիյուան
Պենգ Լիյուան (彭麗媛, ) չինացի ժողովրդական երգչուհի, Չինաստանի նախագահ Սի Ցզինպինի կինը և Չինաստանի կենտրոնական հեռուստատեսության ամանորյա գալահամերգների մշտական մասնակից, Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի գեներալ-մայոր, պրոֆեսոր, Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի արվեստի ակադեմիայի և Չինաստանի երաժշտական կոնսերվատորիայի ասպիրանտների գիտական խորհրդատու, արվեստի ակադեմիայի ղեկավար։
Բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել ամբողջ երկրում անցկացվող երգի մրցույթներում։ Նրա կատարած ամենահայտնի երգերից են՝ «Մեր գյուղից մարդիկ» (父老乡亲), «Ջոմոլունգմա» (珠穆朗玛), «Հույսի հարթավայրերում» (在希望的田野上)։ Պենգ Լիյուանը գտնվում է Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակում քաղաքացիական ծառայության մեջ և ներկայումս ունի գեներալ-մայորի զինվորական կոչումին համապատասխանող կոչում ըստ տեղական աստիճանների համակարգի։ Չինաստանի առաջին կին երգչուհիներից մեկն է, ով 1980-ական թվականներին չինական համալսարաններում մագիստրոսական համակարգի ներդրումից հետո ավանդական երաժշտություն մասնագիտացմամբ մագիստրոսի կոչում է ստացել։ Հանրաճանաչության շեմին իր պայծառության և վեհության համար նրան կոչում էին Քաջվարդի թագուհի։ Քաջվարդը, որպես Չինաստանում հատկապես հարգված ծաղիկ, կապված է կայսրերի սիմվոլիզմի հետ, մարմնավորում է գեղեցկությունն ու զգայականության հատկություններ, որոնք սովորաբար բնորոշ են Պեն Լիյուանին։
Կենսագրություն
24-ամյա երգչուհին Սի Ցզինպինի հետ ծանոթացել է 1986 թվականին՝ այդ ժամանակ Չինաստանում արդեն հայտնի լինելով որպես նկարչուհի։ Հանրաճանաչության առումով Պենգ Լիյուանը զգալիորեն գերազանցել է իր ամուսնուն, ով լայն զանգվածներին հայտնի դարձավ միայն 2000-ական թվականների կեսերին։ Վերլուծաբաններն ու փորձագետները գեղեցկուհի Պենգիի մեջ մատնանշում են անհրաժեշտ անձնական հատկությունները, որոնք նրան դարձնում են խորհրդանշական առումով կարևոր կերպար Չինաստանում. բնության կողմից տրված տվյալներ, հրապարակախոսության փորձ, գաղափարական հռետորաբանության տիրապետում, ծառայություն զինված ուժերի վերնախավում, ամուսնություն արևելյան հզոր պետության ղեկավարի հետ ։
Նշվում է նաև Պենգ Լիյուանի՝ ներկայանալու ունակությունը։ Չինաստանի առաջին տիկինը սահմանում է նորաձևության միտումները՝ հայտնվելով կա՛մ սև վերարկուով և ժանյակավոր երկարաճիտ կոշիկներով, կա՛մ շլացուցիչ սպիտակ կոստյումով՝ համադրված կոկորդիլոսի կաշվից կոշիկների հետ, կամ մոխրագույն պատյանով զգեստով, որը համադրվում է ոսկով ասեղնագործված մետաքսե երկար բաճկոնով։ Պենգ Լիյուանը հագնվում է նուրբ ոճով և չափի զգացողությամբ՝ մեղմորեն ընդգծելով չինական ոճը։ Հանրության մեջ հայտնվելով բեմից դուրս՝ Պենգը հանդես է գալիս էլեգանտ հագուստով, կոկիկ մազերով, գրավիչ, բայց զուսպ դիմահարդարմամբ։
Պենգ Լիյուանի հագուստների հեղինակը հայտնի չինացի ոճաբան Մա Կեն է։ Պենգի հագուստները հատուկ մշակված են Մակեի կողմից և ստեղծված են ազգային Useless (Wooyun) և Exeption (Lewie) ապրանքանիշերի համատեղ ջանքերով։ Բոլոր հագուստները բացառապես ձեռքի աշխատանք են, գործվածքի ընտրությունից մինչև կարում և ներկում ամբողջ գործընթացը իրականացվում է բնության պահպանության հայեցակարգի շրջանակներում։ Պենգ Լիյուանի հագուստների համար նախատեսված դիզայնը և պատվերները հատուկ իրեր են, որոնք չեն վաճառվում հասարակական վայրերում։
Պենգ Լիյուանը Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության տուբերկուլյոզի և ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարի դեսպանն է և խթանում է առողջ ապրելակերպը և մշակութային փոխանակումները։
2009-2012 թվականներին եղել է Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի գլխավոր քաղաքական վարչության երգի-պարի անսամբլի ղեկավարը, իսկ 2012 թվականից՝  Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի արվեստի ակադեմիայի ղեկավարը։
2013 թվականի մարտին Պենգ Լիյուանը ուղեկցել է ամուսնուն Մոսկվայում և Դար էս Սալաամում, այնուհետև նրանք այցելել են Հարավային Աֆրիկա, իսկ մայիսին՝ ԱՄՆ, որտեղ հյուրընկալվել է նախագահ Բարաք Օբամայի կողմից Կալիֆոռնիայի Սանիլենդս մասնավոր կալվածքում։
2014 թվականի նոյեմբերին Պենգ Լիյուանը հյուրընկալել է Ասիական և խաղաղօվկանոսյան տնտեսական խորհուրդի գագաթնաժողովը Պեկինում։ 2015 թվականի մայիսի 9-ին ամուսնու հետ Մոսկվայում ներկա է գտնվել Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 70-ամյակի պատվին նվիրված զորահանդեսին ։
Ֆրանսիական Paris Match ամսագիրը նշում է, որ նա սահուն խոսում է անգլերեն ։ Պենգ Լիյուանի թերություններից ամենազգայունը օտար լեզուների չիմացությունն է, ինչը խանգարում է նրա շփումներին ականավոր օտարերկրյա հյուրերի հետ, ինչպես նաև ամուսնու արտասահմանյան պաշտոնական այցերի ժամանակ։ Դիտորդները նաև թերահավատ են, որ Պենգը լայնածավալ գիտելիքներ ունի արևմտյան մշակույթի և համաշխարհային քաղաքականության մասին։
Ընտանիք
Պենգը ամուսնացած է եղել Սի Ցզինպինի հետ 1987 թվականից, ում հետ ծանոթացել էր մեկ տարի առաջ ։ Պենգի համար սա առաջին ամուսնությունն էր, Սի Ցզինպինի համար՝ երկրորդը։ Դուստրը՝ Սի Մինգջին (ծնված 1992 թվականին) սովորում էր Հարվարդի համալսարանում ։
Միջադեպ Ասիական և խաղաղօվկանոսյան տնտեսական խորհուրդի գագաթնաժողովում
2014 թվականի նոյեմբերի 11-ին Պեկինի ջրային մարզադաշտում Ասիական և խաղաղօվկանոսյան տնտեսական խորհուրդի գագաթնաժողովի միջոցառումներից մեկի ժամանակ Պենգ Լիյուանը նստեց ամուսնու և Վլադիմիր Պուտինի միջև։ Որոշելով, որ ցրտել է, ՌԴ նախագահը ծածկոց է գցել Պենգի ուսերին։ Տեսանյութի այս դրվագը արագ տարածվել է համացանցում։ Քիչ անց Պենգը ծածկոցը հանձնեց ուղեկցորդուհուն և հագավ իր վերարկուն։ Պուտինի ժեստը բուռն քննարկում առաջացրեց ինչպես բլոգոլորտում, այնպես էլ մերձքաղաքական շրջանակներում, և ոչ միայն Չինաստանում, այլև Արևմուտքում։ Մեկնաբանները նշել են, որ Պուտինի ժեստը այնքան էլ չի համապատասխանում ամուսնացած կնոջ հետ վարվելու արևելյան էթիկետին։ Հաջորդ օրը Չինաստանում այս տեսանյութը չինացի գրաքննիչների կողմից հեռացվել է բոլոր կայքէջերից, և ՌԴ առաջնորդի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը բացատրել է, որ Պուտինի ժեստը պետք է ընկալվի որպես ջենտլմենական արարք, որը անհարկի բամբասանքների և քննարկումների առիթ է հանդիսացել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի քաղաքական գործիչներ
Զեմո Դոդոթի
Զեմո Դոդոթի (ზემო დოდოთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 12 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Աբաշայի շրջան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբաշայի շրջան
Ջոն Մակլին
Ջոն Մակլին (John Maclean; ), շոտլանդացի ուսուցիչ և հեղափոխական (մարքսիստ, սինդիկալիստ և Շոտլանդիայի անկախության կողմնակից), այսպես կոչված «Կարմիր Քլայսայդի» ժամանակաշրջանի առանցքային դեմքերից մեկը, Շոտլանդիայում Խորհրդային Ռուսաստանի ներկայացուցիչը։
Կենսագրություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մակլինը զբաղեցրել է ինտերնացիոնալիստական դիրք, կազմակերպել մի շարք խոշոր հակապատերազմական գործադուլներ և ցույցեր, ինչի համար բազմիցս ձերբակալվել և հեռացվել է այն դպրոցից, որտեղ աշխատել է։
1916 թվականին երեք տարով ձերբակարվել է, որտեղից նրան ազատ են արձակել միայն 1917 թվականի զանգվածային ցույցերից հետո։ 1918 թվականի ապրիլի 15–ին կրկին ձերբակալվել է՝ այս անգամ «բոլշևիկյան ապստամբության» համար։ Նրան դատապարտել են 5 տարվա ազատազրկման, սակայն 1918 թվականի վերջին, նրա ազատ արձակման համար հզոր արշավի ճնշման տակ, կրկին ազատ են արձակել։
Մինչև իր մահը՝ 1923 թվականի նոյեմբերի 30-ը, Ջոն Մաքլինը պայքարել էր Կարմիր Շոտլանդիայի համար՝ երկրում անկախ սոցիալիստական հանրապետություն ստեղծելու համար։ Գլազգոյում նրա հուղարկավորությանը մասնակցել է մի քանի հազար մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոտլանդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ուսուցիչներ
Տորսկոե (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Տորսկոե (Торське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Տորսկոե գյուղում բնակվում էր 473 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռեֆրոնտոլո
Ռեֆրոնտոլո (Refrontolo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1804 մարդ, խտությունը՝ 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Չխորոծղուի շրջան
Չխորոծղուի շրջան (ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი՝ չխորոծղուս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Չխորոծղու քաղաքն է։
Կատեգորիա:Չխորոծղուի շրջան
(8693) Մացուկի
(8693) Մացուկի (Matsuki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 16-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,405592 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0258 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7854 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1362,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264162 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,93° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միշի Բաչուայի
Միշի Բատշուայի (ֆր․՝ Michy Batshuayi Tunga, ), բելգիացի հարձակվող, ով հանդես է գալիս Լոնդոնի Չելսիիում և Բելգիայի ազգային հավաքականում։
«Ստանդարտ»
2011 թվականին Միշին պայմանագիր է կնքել բելգիական «Ստանդարտի» հետ։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի փետրվարի 20-ին՝ «Գենտի» հետ խաղում ։ Բելգիական ակումբի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է 2012 թվականի հունվարի 14-ին՝ «Բերեսխոտի» հետ խաղում ։ 2013 թվականի ձմռանը նա դարձավ Բելգիայի առաջնության առաջին շրջանի լավագույն ռմբարկու։
«Մարսելի Օլիմպիկ»
2014 թվականի հունիսի 27-ին Միշին 5 տարվա պայմանագիր է կնքել «Մարսելի Օլիմպիկի» հետ։ Թիմը նրա համար վճարել է 6 միլիոն եվրո։ Լիգա 1-ում իր դեբյւոտը նա նշել է 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ Բաստիայի դեմ խաղում ։
Ազգային հավաքական
2015 թվականի մարտի 28-ին նա իր դեբյուտն է նշել Բելգիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ Կիպրոսի հավաքականի դեմ խաղում ։ Իր դեբյուտային հանդիպման ընթացքում նա նաև դարձել է իր առաջին գոլի հեղինակը հավաքականի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրյուսել քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Լյունգեն
Լյունգեն (Lyngen), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Լյունքսեիդեթ բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 812.36 կմ² տարածք ։
Կոմունայի տարածքում գտնվում են 18-րդ դարի մի քանի եկեղեցիներ, որոնք հանդիսանում են ոչ միայն հավատացյալների հավաքատեղիներ, այլև՝ զբոսաշրջության տեսանկյունից գրավիչ հուշարձաններ։
Լյունգենի զինանշանը
Լյունգեն կոմունայի զինանշանը ստեղծվել է 1987 թվականին և իրենից ներկայացնում է արձաթագույն գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է առջևի երկու ոտքերը վեր բարձրացրած սև գույնի ձի։ Պատկերված ձին խորհրդանշում է տեղական ձիու ցեղատեսակի առկայությունը, իսկ արծաթագույնը՝ ձկնարդյունաբերությունը ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լյունգեն կոմունայում բնակվում է 3208 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 35 տարում հիմնականում նվազել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրոմս ֆյուլքեի կոմունաներ
Իսլամաբադ
Իսլամաբադ (مسقط), Պակիստանի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևելքում, Հիմալայների ստորոտին, 550 մ բարձրության վրա, Ռավալպինդի քաղաքի մոտ, որին էլ ձուլվել է։
Անվանում
Հատուկ կառուցվել է 1960-1970-ական թվականներին՝ մայրաքաղաքի ֆունկցիաներ կատարելու համար։ Անվանումը կազմված է Իսլամ և պարսկերեն աբադ՝ «քաղաք» բառերի միացումից, այսինքն նշանակում է՝ «իսլամի քաղաք» (իսլամը երկրում պետական կրոն է) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Պակիստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1960 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջոնգ Յու Ջին
Ջոնգ Յու Ջին ( հայտնի է նաև Եվգեն Ջոնգ), հարավկորեացի մոդել և դերասանուհի։ Կարիերան սկսել է YG Entertainment-ում, որպես մոդել ։
Նա նկարահանվել է հայտնի կորեական դրամաներում, ինչպես օրինակ «Լսել եմ այդ խաղողի այգիով»-ը (2015), «Մուրիմ դպրոց»-ը (2016) և «W»-ն (2016)։ 2018 թվականի փետրվարին Ջոնգը նոր պայմանագիր կնքեց FNC Entertainment կառավարման գործակալության հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Ֆերիեռ Սեն Մարի
Ֆերիեռ Սեն Մարի (Ferrières-Saint-Mary), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 247 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.88 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.17 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 70 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևելք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 140 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 87-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,1 %: 87 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (41 տղամարդ և 36 կին): Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին): 53 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(240) Վանադիս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,664708 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,115 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2144 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վանադիս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1275 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1588,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226584 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,1° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1884 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալֆոնս Բորելիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սինյավսկու և Դանիելի դատավարություն
Սինյավսկու և Դանիելի դատավարություն, Խորհրդային Միությունում տեղի ունեցած քրեական դատավարություն գրողներ Անդրեյ Սինյավսկու և Յուլի Դանիելի դեմ։ Տևել է 1965 թվականի աշնանից մինչև 1966 թվականի փետրվար, իսկ դատական նիստերն անցկացվել են 1966 թվականի փետրվարի 10-14-ը։ Դատը վարել է ՌԽՖՍՀ Գերագույն դատարանի նախագահ Լև Սմիրնովը։ Մեղադրական դատավճիռը պատճառ է դարձել միջազգային սկանդալի և բողոք բարձրացրել երկրի ներսում՝ սկիզբ դնելով այլախոհական շարժմանը Խորհրդային Միությունում։
Հրապարակումներ
Քանի որ Խորհրդային Միությունում Անդրեյ ՍԻնյավսկու և Յուլի Դանիելի գեղարվեստական ստեղծագործությունները չեն տպագրվել, հեղինակները դրանք ուղարկել են Արևմուտք, որտեղ տպագրվել են Աբրամ Տերց (Սինյավսկի)  և Նիկոլայ Արժակ (Դանիել)     կեղծանուններով։ Ստեղծագործությունները երկրից դուրս է տարել Էլեն Պելտիե-Զամոյսկայան՝ Ֆրանսիայի ռազմածովային կցորդի դուստրը, որի հետ ծանոթ է եղել Սինյավսկին։ Սինյավսկու կինը՝ Մարիա Ռոզանովան, հետագայում պատմել է. «Հնարավոր է՝ դա պատահել է միայն այն պատճառով, որ Անդրեյ Աինյավսկին համաձայնել է նրա դեմ ամբաստանություն անել, այո, ստորագրել է ՊԱԿ-ում, որ կանի, իսկ հետո գնացել է նրա մոտ և ամեն ինչ պատմել։ Եվ ինչ ու ինչպես ամբաստանել նրանք արդեն որոշել են միասին» ։
Երբ ՊԱԿ-ը որոշել է դրանց հեղինակի ինքնությունը, նրանք ձերբակալվել են (1965 թվականի սեպտեմբերի 13) և ուղարկվել դատարան։
Գոյություն ունեն տարբեր վարկածներ այն մասին, թե ինչպես է ՊԱԿ-ը կարողացել բացահայտել Սինյավսկու և Դանիելի կեղծանունները։ Մասնավորապես գոյություն ունի պնդում, որ նրանց մատնել է Սինյավսկու ընկեր Սերգեյ Խմելնիցկին։ Եվգենի Եվտուշենկոն պնդել է, թե Ռոբերտ Քենեդին իրեն պատմել է («փակվելով լոգարանում և միացնելով ջուրը»), որ Սինյավսկուն և Դանիելին մատնել է ԿՀՎ-ն, «որպեսզի հասարակության ուշադրությունը շեղի ԱՄՆ-ի քաղաքականությունից, որը շարունակել է հանրության հավանությունը չվայելով պատերազմը Վիետնամում և հասարակության ուշադրությունը տեղափոխի ԽՍՀՄ-ի վրա, որտեղ հետապնդում են այլախոհներին»։ 1970-ական թվականների սկզբին Եվտուշենկոն Դանիելին պատմել է, որ կեղծանունների բացահայտման համար ԽՍՀՄ-ը վճարել է ԿՀՎ-ին նոր սուզանավի գծագրերով։ Յուլի Դանիելի որդին՝ Ալեքսանդր Դանիելը, գրել է. «Այն մասին, թե ինչպես է ՊԱԿ-ը իմացել, թե ովքեր են Աբրամ Տերցն ու Նիկոլայ Արժակը, մինչ օրս էլ ստույգ հայտնի չէ, սակայն տեղեկատվության արտահոսքն անկասկած տեղի է ունեցել ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս. Յու. Դանիելին հարցաքննության ժամանակ ցույց են տվել իր «» վիպակի՝ իր ձեռքով ուղղված օրինակը, որը կարելի էր գտնել միայն արտասահմանում»։ Հնարավոր է նաև, որ Սինյավսկին ու Դանիելն իրենք են իրենց ծանոթներին ասել, որ այդ ստեղծագործություններն իրենցն են, որոնք էլ մատնել են նրանց, սակայն այդ վարկածը չի բացատրում, թե որտեղից է ՊԱԿ-ը հայթայթել արևմուտքում գտնվող ձեռագիրը կամ նրա պատճենը ։
Մեղադրանքներ
Գրողները մեղադրվել են «խորհրդային պետական ու հասարակական կարգը վարկաբեկող» ստեղծագործություններ գրելու և դրանք տպագրության համար արտասահման ուղարկելու մեջ։ Դանիելը մեղադրվել է «Խոսում է Մոսկվան» («Говорит Москва») ու «Քավություն» («Искупление») վիպակները և «Ձեռքեր» («Руки») ու «Человек из МИНАПа» պատմվածքները գրելու համար։ Սինյավսկին մեղադրվել է «Դատը շարունակվում է» («Суд идет») ու «Լյուբիմով» («Любимов») վիպակները, «Ինչ է սոցիալիստական ռեալիզմը» («Что такое социалистический реализм») » հոդվածը գրելու, ինչպես նաև նրա համար, որ արտասահման է ուղարկել Դանիելի ստեղծագործություններն ու մասնակցել Անդրեյ Ռեմեզովի ստեղծագործությունների՝ արտասահման ուղարկմանը, որոնք հրատարակվել են «Ի. Իվանով» կեղծանունով։
Սինյավսկին ու Դանիելն իրենց մեղավոր չեն ճանաչել ։
Դատավարությունը մանրամասն լուսաբանվել է «Известия» և «Литературная газета» պարբերականներում։
Դատավճիռներ
Դանիելը դատապարտվել է հինգ տարի անցկացնելու ճամբարում՝ ըստ ՌԽՖՍՀ ՔՕ 70 հոդվածի «հակախորհրդային քարոզչության և պրոպագանդայի» համար։
Սինյավսկին դատապարտվել է յոթ տարվա ազատազրկման խիստ ռեժիմով ուղղիչ-աշխատանքային գաղութում՝ ըստ ՌԽՖՍՀ ՔՕ 70 հոդվածի «հակախորհրդային քարոզչության և պրոպագանդայի» համար ։ Բազմաթիվ գրողներ Դանիելի ու Սինյավսկու դատավարությունը համարել են հակաօրինական և բողոքել նրանց դատապարտման դեմ ։
Հանրության արձագանք
Սինյավսկու և Դանիելի դատավարությունը կապվում է Խորհրդային Միությունում դեմոկրատարական (այլախոհական) շարժման երկրորդ փուլի սկսվելու հետ ։
Ի սատարումն Սինյավսկու և Դանիելի հանդես են եկել դերասան Իգոր Կվաշան, գրականագետ Վյաչեսլավ Իվանովը, քննադատներ Իրինա Ռոդնյանսկայան և Յուրի Բուրտինը, բանաստեղծ-թարգմանիչ Անատոլի Յակոբսոնը, արվեստագետներ Յուրի Գերչուկը և Իգոր Գոլոմշտոկը , նկարի-ռեստավրատոր Նիկոլայ Կիշիլովը, ԽՍՀՄ ԳԱ գիտաշխատակից Վադիմ Մենիկերը, գրողներ Լև Կոպելևը, Լիդիա Չուկովսկայան, Վլադիմիր Կոռնիլովը, Կոնստանտին Պաուստովսկին։
Վսևոլոդ Կոչետովն իր «Պիղծ արհեստ» («Скверное ремесло») հոդվածում Սինյավսկու անունը դրել է նացիստական հանցագործ Ռուդոլֆ Հեսսի հետ նույն շարքում։ Կոչետովը հայտարարել է, որ խորհրդային նախկին քննադատը կատարել է գրական սպանություններ «հանուն աշխարհում փողի պարկերի գերիշխանության երկարաձգման»։
Իշխանությունների կողմից որպես մեղադրյալների գլխավոր հասարակական մերկացնող հանդես է եկել Միխայիլ Շոլոխովը։ Վերջինս ելույթ է ունեցել ԽՄԿԿ XXIII համագումարում և ափսոսանք հայտնել չափազանց մեղմ դատավճռի համար ։
1966 թվականին Լեոնիդ Բրեժնևը կուսակցության՝ Սինյավսկու և Դանիելի դատավարությունից մեկ ամիս անց բացված XXIII համագումարի իր ելույթում ասել է.
Գրողների նամակներ
Դատից հետո Սինյավսկուն և Դանիելին ազատելու մասին դիմում («62-ի նամակ») են ներկայացրել Արկադի Անաստասևը, Ալեքսանդր Անիկստը, Լև Աննինսկին, Պավել Անտոկոլսկին, Բելլա Ախմադուլինան, Սարրա Բաբյոնիշևան, Վալենտին Բերեստովը, Կոնստանտին Բոգատիրյովը, Զոյա Բոգուսլավսկայան, Յուրի Բորևը, Վլադիմիր Վոյնովիչը, Յուրի Դոմբրովսկին, Եֆիմ Դորոշը, Անատոլի Ժիգուլինը, Ավենիր Զակը, Լենինա Զանինան, Լեոնիդ Զորինը, Նեա Զորկայան, Թամարա Իվանովան, Լյուբով Կաբոն, Վենիամին Կավերինը, Ցեցիլիա Կինը, Լև Կոպելևը, Վլադիմիր Կոռնիլովը, Իլյա Կրուպնիկը, Իսայ Կուզնեցովը, Յուրի Լևիտանսկին, Լև Լևիցկին, Սեմյոն Լունգինը, Լիլիանա Լունգինան, Սիմոն Մարկիշը, Վլադիմիր Մասսը, Օլեգ Միխայլովը, Յուննա Մորիցը, Յուրի Նագիբինը, Իլյա Նուսինովը, Վլադիմիր Օգնևը, Բուլատ Օկուջավան, Ռաիսա Օռլովան, Լև Օսպովատը, Նիկոլայ Պանչենկոն, Մարկ Պոպովսկին, Լեոնիդ Պինսկին, Ստանիսլավ Ռասսադինը, Նադեժդա Ռեֆորմատսկայան, Վլադիմիր Ռոսսելսը, Դավիդ Սամոյլովը, Բենեդիկտ Սառնովը, Ֆելիքս Սվետովը, Անդրեյ Սերգեևը, Ռոալդ Սեֆը, Լև Սլավինը, Իննա Սոլովյովը, Անդրեյ Տարկովսկին, Անդրեյ Տուրկովը, Իննա Տինյանովան, Գենադի Ֆիշը, Կոռնեյ Չուկովսկին, Լիդիա Չուկովսկայան, Վառլամ Շալամովը, Միխայիլ Շատրովը, Վիկտոր Շկլովսկի, Իլյա Էրենբուրգը («Литературная Газета», 19/11, 1966 г.) ։
Խորհրդային գրողների միության քարտուղարության պատասխան հոդվածը (Կոնստանտին Ֆեդին, Նիկոլայ Տիխոնով, Կոնստանտին Սիմոնով, Վասիլի Սմիրնով, Լեոնիդ Սոբոլև, Սերգեյ Միխալկով, Ալեքսեյ Սուրկով) ուղղված է եղել Սինյավսկու և Դանիելի դեմ։
Հրապարակայնության հանրահավաք
1965 թվականի դեկտեմբերի 5-ին (Սահմանադրության օր) Պուշկինսկայա հրապարակում տեղի է ունեցել հանրահավաք ի աջակցություն Դանիելի ու Սանյավսկու։ Հանրահավաքի մասնակիցների թվում են եղել Ալեքսանդր Եսենին-Վոլպինը, Վալերի Նիկոլսկին, Յուրի Տիտովը, Յուրի Գալանսկովը, Վլադիմիր Բուկովսկին։ Ցուցարարները պահանջել են ազատ արձակել Դանիելին ու Սինյավսկուն, ինչպես նաև «հարգել սեփական Սահմանադրությունը»։ Հենց հրապարակից հարցաքննության են տարվել Ալեքսանդր Եսենին-Վոլպինը, Յուրի Գալանսկովը, Ապոլլոն Շուխտը և այլք։ Հարցաքննությունը շարունակվել է երկու ժամ, ինչից հետո հանրահավաքի մասնակիցներին ազատ են արձակել։
Գրողների ճակատագրերը ազատություն ստանալուց հետո
1971 թվականի հունիսի 8-ին Սինյավսկին ժամկետից շուտ ազատություն է ստացել (ներվել է Յուրի Անդրոպովի նախաձեռնությամբ ) և 1973 թվականին մեկնել Ֆրանսիա։ Նա պաշտոնապես էմիգրանտ չի համարվել և չի զրկվել խորհրդային քաղաքացիությունից, այլ մեկնել է Սորբոննայում աշխատանքի հրավիրվելու պատճառով։
Դանիելը մնացել է Խորհրդային Միությունում։ Ամբողջությամբ կրելով իր պատիժը՝ Յուլի Դանիելը հետագայում աշխատել է նախ Կալուգայում, ապա Մոսկվայում։ Տպագրվել կարողացել է միայն անանուն (Յու. Պետրով կեղծանունով, հատուկ խստության շրջանում Գիյոմ Ապոլիներից կատարված թարգմանությունները հրատարակվել են Բուլատ Օկուջավայի անունով ։
1991 թվականի հոկտեմբերի 17-ին «Известия» պարբերականում տպագրվել է տեղեկություն Ուլմանիսի, Տիմոֆեև-Ռեսովսկու ու Ցարապկինի, Սինյավսկու և Դանիելի գործերի վերանայման մասին նրանց արարքներում հանցագործության բացակայության պատճառով ։ Յուլի Դանիելն այդ ժամանակ արդեն կենդանի չի եղել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ Կատեգորիա:Հալածանքներ ԽՍՀՄ-ում
Արամ Գ. Սարգսյան
Արամ Գասպարի Սարգսյան, հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության (ՀԽՍՀ Հայաստանի կոմկուսի) վերջին քարտուղար և Հայաստանի Դեմոկրատական կուսակցության հիմնադիր և առաջին քարտուղար։
Նադեժդա Կիբալչիչ
Նադեժդա Կոնստանտինովնա Կիբալչիչ (ամուսնությամբ՝ Կոզլովսկայա, Наді́я Костянти́нівна Киба́льчич, ), ուկրաինացի և ռուս գրող, բանաստեղծուհի, թարգմանիչ ։
Կենսագրություն
Նադեժդա Կիբալչիչը ծնվել է մանր ազնվականական ստեղծագործ ընտանիքում։ Մայրը՝ գրող Նադեժդա Մատվեևնա Կիբալչիչն է (1857-1918), մայրական պապը՝ հայտնի բանահավաք, ազգագրագետ և գրող Մատվեյ Տերենտևիչ Սիմոնովը։ Նրա կնքամայրն եղել է բանաստեղծուհի Ալեքսանդրա Կուլիշը։
Մանուկ հասակում ապրել է Պոլտավայի մարզում իր պապիկի՝ Մատվեյ Սիմոնովի հետ, դաստիարակվել է Սիմոնով-Բելոզերսկի տոհմի հայրենասիրական ավանդույթներով։ 1894 թվականին ավարտել է Լուբնիի գիմնազիան։ Հակառակ մոր կամքին, 16 տարեկանում ամուսնացել է բժիշկ Կոզլովսկու հետ։ Իրենց ժողովրդավարական հայացքների համար ընտանիքը նյութական կարիքի մեջ է եղել, նրան և ամուսնուն ձերբակալել են և բանտ նստեցրել։ 1905-1907 թվականների հեղափոխության ժամանակ նրանք բանտարկված են եղել Խերսոնի բանտում։ Բանտում մնալը խաթարել է ամուսնու առողջությունը, նա հիվանդացել է տուբերկուլոզով։ 1905 թվականին բուժման նպատակով տարվել է Իտալիա, որտեղ էլ ամուսինները մնացել են ավելի քան հինգ տարի։
Կիբալչիչը նրբորեն է զգացել բնությունը և բանաստեղծականացրել է այն։ Երեխաների համար Նադեժդա Կիբալչիչի ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Спогади кота Сивка» («Սիվկա կատվի հիշողությունները») և «Малий Ніно» հեքիաթն է։ 1914 թվականին տպագրվել են նրա արձակ գործերը՝ «Пропащі сестри», «Злочинець», «Останні»։ Զբաղվել է իտալերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն թարգմանություններով։ «Спомини про Б. Грінченка» հուշագրությունների հեղինակն է։ Ընկերություն է արել և նամակագրական կապ պահպանել Լեսյա Ուկրաինկայի և Իվան Ֆրանկոյի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ծալենջիխայի շրջան
Ծալենջիխայի շրջան (წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი՝ ծալենջիխաս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Ծալենջիխա քաղաքն է։
Կատեգորիա:Ծալենջիխայի շրջան
Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցություն
Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցություն, հիմնադրվել է 1991 թվականին Արամ Սարգսյանի կողմից։
Պատմություն
Խորհրդային Միության և ՀՍՍՀ կազմալուծումից հետո Հայաստանի իշխող Կոմունիստական կուսակցությունը շնորհազրկվել էր։ Կուսակցութան գործող քարտուղար Արամ Գասպարի Սարգսյանը լուծարեց կուսակցությունը և ստեղծեց Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցությունը՝ նշանակվելով որպես նոր կուսակցության առաջին քարտուղար։
Միևնույն ժամանակ, Ռուբեն Թովմասյանը և որոշ այլ կուսակցության անդամներ, ակնհայտորեն համաձայն չլինելով Սարգսյանի՝ Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցությունը լուծարելու քայլին, դրանից անմիջապես հետո հիմնեցին նոր Կոմունիստական կուսակցություն ։
Կուսակցությունը մասնակցել է 1999 թ. Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններին, հավաքել է ընդհանուր ձայների ընդամենը 0.98% -ը։
Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցությունը երբեք չի եղել Հայաստանի կառավարության կազմում։ Այնուամենայնիվ, Սարգսյանը 2003-ից 2007 թվականներին պատգամավոր էր։ 2007թ.-ի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ կուսակցությունը Ազգային ժողովում ներկայացուցչություն չստացավ, քանի որ չկարողացավ հաղթահարել սահմանված անցողիկ շեմը` հավաքելով ձայների ընդամենը 0,27% ։
Կուսակցությունը մասնակցեց նաև 2012 թ. Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններին, և հավաքեց ընդհանուր ձայների ընդամենը 0.37% -ը ։
Գործունեություն
2019-ի հունիսին Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցության ներկայացուցիչները հանդիպում ունեցան ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանի հետ և քննարկեցին Հայաստանի ներքին և արտաքին քաղաքական խնդիրները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Կուսակցություններ այբբենական կարգով
Պեն Վառլեն
Պեն Վառլեն (Пен Варлен, ), խորհրդային ​​նկարիչ և գրաֆիկական նկարիչ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ, Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1916 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Պրիմորիեում։ Ծագումով կորեացի է։ 1940 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1947 թվականին՝ նկարչի որակավորմամբ, Ա. Օսմյորկինի արվեստանոցում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Կորեացի ձկնորսները» («Корейские рыбаки») նկարը.
1947-1950 թվականներին սովորել է ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Արվեստի պատմության գիտությունների թեկնածու։ 1950 թվականից դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի նկարչության ամբիոնում, պրոֆեսոր (1977)։ 1953-1954 թվականներին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության կողմից ուղարկվել է աշխատելու ԿԺԴՀ-ում որպես խորհրդական՝ օգնելով Փհենյանի արվեստի ինստիտուտում կրթական համակարգի վերականգնմանը։
1980-ականների և 1990-ականների սկզբին Լենինգրադի նկարիչների աշխատանքների ցուցահանդեսի շրջանակներում Պեն Վառլենի աշխատանքները եվրոպական հանդիսատեսին են ներկայացվել մի շարք արտասահմանյան ցուցահանդեսներում.
Պեն Վառլենը մահացել է 1990 թվականի մայիսի 26-ին Լենինգրադում 74 տարեկան հասակում։
Պեն Վառլենի աշխատանքները գտնվում են Ռուսական թանգարանում, Ռուսաստանի, Հյուսիսային Կորեայի, Ֆրանսիայի, Ճապոնիայի, ԱՄՆ-ի, Կորեայի և այլ երկրների թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում։<!--
Ցուցահանդեսներ
-->
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ահմեդ Յասիմ
Շեյխ Ահմեդ Իսմայիլ Յասիմ (الشيخ أحمد اسماعيل ياسين, ), պաղեստինցի քաղաքական գործիչ, Համաս պաղեստինյան իսլամիստական կուսակցության համահիմնադիր, եղել է կազմակերպության հոգևոր առաջնորդ։
Կենսագրություն
Ահմեդ Յասիմի ծննդյան տարեթիվը հստակ հայտնի չէ․ Պաղեստինի անձնագրի վարչության համաձայն Ահմեդ Յասիմը ծնվել է 1929 թվականին, սակայն ինքը՝ Ահմեդը, իր ծննդյան տարեթիվը նշել է 1938 թվականը։ Յասինը ծնվել է Պաղեստինի Աշկելոնի մերձակայքում գտնվող Ջուրա գյուղում։ 1948-1949 թվականների Արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո նրանց գյուղն ավերվել է, ինչի պատճառով նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ղազա քաղաք։
Յասինը պատանեկության տարիներին մարմնամարզությամբ զբաղվելիս վիրավորվել է և դարձել հաշմանդամ․ նա կորցնել է քայլելու ունակությունը։ 1972 թվականին անդամակցել է «Մուսուլման եղբայրներ» միջազգային կրոնաքաղաքական կազմակերպությանը։ Դպրոցը թողնելուց հետո մոտ մեկ տարի սովորել է Կահիրեի Այն Շամսի իսլամական համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է իսլամական աստվածաբանություն և անգլիական գրականություն, որից հետո մինչև 1984 թվականը դասավանդել է Կահիրեի դպրոցում։ 1960 թվականին նա ամուսնացել է Հալիմայի հետ, ունեցել է 11 երեխա։
1973 թվականին Յասինը Ղազայում հիմնել է «Սոցիալական ծրագրերի համակարգման իսլամական կենտրոնը» ։ 1980-ականների սկզբին նա ստեղծել է «Մոջահեդների փառքը» կազմակերպությունը։ Այդ ընթացքում նա սկսել է նախապատրաստել զինված գործողություններ։ Իսրայելի իշխանությունների կողմից 1984 թվականին Յասինը ձերբակալվել է և դատապարտվել 13 տարվա ազատազրկմա։ Նրան մեղադրել են հակապետական ​​գործունեության և անօրինական զենքեր պահելու համար։ 1985 թվականի մայիսի 21-ին Շիմոն Պերեսի և Ահմադ Ջիբրիլի կազմակեպած բանտարկյալներ փոխանակման ժամանակ Յասինն ազատ է արձակվել։
1987 թվականին Պաղեստինի ինթիֆադայի ժամանակ Յասինը մյուս «Մուսուլման եղբայրներ» կազմակերպության անդամների հետ ստեղծել է Համասս շարժումը և դարձել շարժման գլխավոր գաղափարախոսը։ Յասինը կազմակերպության ղեկավարությունը կոչ է արել բոլոր իսրայելցիներին դիտարկել որպես զավթիչներ և ոչնչացնել Իսրայելը։
1997 թվականին իսրայելցիները Հորդանանի տարածքում Խալեդ Մաշաալին սպանելու համար ձեռնարկել են գաղտնի գործողություն, սակայն գործողությունը ձախողվել է և իսրայելական գործակալները ձերբակալվել են։ Սկանդալը շտկելու դիմաց իսրայելցիները ազատ արձակել Յասինին։ Հուլիսին շեյխին ​​արտաքսել են Հորդանան, որտեղից էլ նա մեկնել է Պաղեստինի ինքնավարության տարածք։
2000 թվականի հոկտեմբերին մոսկովյան «Վրեմյա նովոստեյ» թերթին տված հարցազրույցում շեյխ Յասինը Չեչնիայում կռվող մուսուլմաններին կոչ է արել կռվել Ռուսաստանի դեմ, անվանելով ռուսներին զավթիչներ ։
2003 թվականիn իսրայելցիների կողմից մահափորձ կատարեց Յասինը մահափորձի է ենթարկվել Համասի միք քանի առաջնորդների հետ, սակայն վիրահատության արդյունքում ողջ է մնացել։
Մահ
2004 թվականի մարտի 22-ին Գազայի հատվածում մզկիթից անվասայլակով դուրս գալուց Յասինի ուղղությամբ կրակել են իսրայելական ուղղաթիռից, ինչի արդյունքում նա մահացել է։ Նրա հետ մահացել է ևս երեք մարդ, տասը վիրավորվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակասեմականություն Կատեգորիա:Հակասիոնականություն Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կույրեր Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայտնի սպանվածներ
Ռիեզե Պիո X
Բնակչությունը կազմում է 9631 մարդ, խտությունը՝ 321 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31039, հեռախոսային կոդ՝ 0423։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Մատթեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 21-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոլսելվ
Կոմունան ստեղծվել է 1849 թվականին։
Մոլսելվի զինանշանը
Մոլսելվ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1985 թվականի հունվարի 1-ին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա սպիտակ գույնով ձախից ջ դեպի վեր ձգվում է ոլորապտույտ հաստ գիծ։ Այն խորհրդանշում է կոմունայով հոսող Մոլեսելվա գետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրոմս ֆյուլքեի կոմունաներ
Դարմշտադտ-Դիբուրգ (շրջան)
Դարմշտադտ-Դիբուրգ  (Landkreis Darmstadt-Dieburg), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Դարմշտադ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 658,65 կմ2։ Բնակչությունը՝ 289 250 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 439 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 06 4 32։ Շրջանում 23 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի շրջաններ
Խոբի շրջան
Խոբի շրջան (ხობის მუნიციპალიტეტი՝ խոբիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Խոբի քաղաքն է։
Կատեգորիա:Խոբի շրջան
(8694) 1993 CO
(8694) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի փետրվարի 10-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,922026 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,704 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1401 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1824,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197323 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միավորված ազգերի կազմակերպության հայաստանյան գրասենյակ
Միավորված ազգերի կազմակերպության հայաստանյան գրասենյակը հանդիսանում է Միավորված ազգերի կազմակերպության մշտական ներկայացուցչությունը Հայաստանում։ Ընկերության գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում ։
Պատմություն
Հայաստանը Միավորված Ազգերի Կազմակերպությանը անդամակցում է սկսած 1992 թվականի մարտի 2-ից, իսկ 1992 թվականի դեկտեմբերին Միավորված ազգերի կազմակերպությունը բացել է իր ներկայացուցչությունը Երևանում ։ Հայաստանում ՄԱԿ-ի գրասենյակը ղեկավարում է մշտական համակարգողը, որը համակարգում է ՄԱԿ-ի բոլոր գործողությունները երկրի մակարդակով ։ Հայաստանում իրենց գործունեությունն են իրականացնում 20 մշտական և ոչ մշտական գործակալություններ, այդ թվում՝ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպությունը, Աշխատանքի միջազգային կազմակերպությունը, Միգրացիայի միջազգային կազմակերպությունը, ՄԱԿ-ի Արդյունաբերական զարգացման կազմակերպությունը, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը և այլն ։ Համաշխարհային բանկը Միջազգային ֆինանսական կորպորացիան և Արժույթի միջազգային հիմնադրամը նույնպես գրասենյակներ ունեն երկրում։
Գործառույթներ
Հայաստանում ՄԱԿ-ի ներկայացուցչությունը սերտորեն համագործակցում է ՀՀ կառավարության հետ՝ աջակցելու երկրին կայուն զարգացման առանցքային նպատակների և զարգացման ազգային առաջնահերթությունների իրականացման գործում։ ՄԱԿ-ը և Հայաստանի կառավարությունը միասին աշխատում են ավելի լայն շահագրգիռ կողմերի, այդ թվում՝ քաղաքացիական հասարակության, գիտական շրջանակների, խորհրդարանի, մասնավոր հատվածի և զարգացման այլ գործընկերների հետ համագործակցությամբ։ «Հայաստանի վերափոխման ռազմավարություն մինչև 2050 թվական» ծրագրի առանցքային նպատակներից են մարդկանց բարեկեցության բարձրացումը, ներառական կանաչ տնտեսության զարգացումը, լավ կառավարման և ժողովրդավարական բարեփոխումների խթանումը, գենդերային հավասարության աջակցությունը, աղքատության և սովի վերացումը, ջրի որակի և սանիտարական պայմանների բարելավումը, տնտեսության զարգացումը և անհավասարության նվազեցումը ։
ՄԱԿ-ի գրասենյակը նաև աջակցում է 2020 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմից հետո Լեռնային Ղարաբաղից և նրա շրջակայքից տեղահանված մարդկանց, ինչպես նաև Հայաստանում տուժած համայնքների առավել հրատապ մարդասիրական կարիքների բավարարմանը ։
Մշտական համակարգող
Հայաստանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգողները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ալֆրեդո Ռամոս դոս Սանտոս
Կարիերա
Ալֆրեդոն իր գրեթե ողջ կարիերան անցկացրել է «Վասկո դա Գամա» ակումբում, որտեղ խաղացել է 1937-1956 թվականներին, մի քանի ամիս ընդմիջումով, երբ նա 1949 թվականին հանդես է եկել «Ֆլամենգո» թիմում։ «Վասկո դա Գամա» ակումբի հետ Ալֆրեդոն նվաճել է Ռիո դե Ժանեյրոյի նահանգի 5 առաջնություններ, իսկ 1948 թվականին հաղթել է Հարավային Ամերիկայի ակումբային առաջնության առաջին և միակ խաղարկությունում։
Բրազիլիայի հավաքականում Ալֆրեդոն հանդես է եկել 1945-1953 թվականներին՝ անցկացնելով 6 հանդիպում և խփելով 1 գոլ։ Նա Հարավային Ամերիկայի երկու առաջնությունների մասնակից էր, որտեղ բրազիլացիները զբաղեցնում էին երկրորդ տեղը, և աշխարհի մեկ առաջնությունում, որտեղ Ալֆրեդոն խմբային փուլում միայն մեկ խաղ անցկացրեց Շվեյցարիայի թիմի հետ, Այնտեղ Ալֆրեդոն խփեց իր միակ գոլը հավաքականի կազմում՝ գրավելով մրցակցի դարպասը Հանդիպման արդեն 3-րդ րոպեին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլամենգոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վասկո դա Գամայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Սենակի շրջան
Սենակի շրջան (სენაკის მუნიციპალიტეტი՝ սենակիս մունիցիպալիտետի) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Սենակ քաղաքն է։
Կատեգորիա:Սենակի շրջան
Սաբինուհու առևանգումը (Ջամբոլոնիա)
"''«Այս քանդակն ստեղծելիս վարպետը որևէ որոշակի մտահղացում չի ունեցել, նա պարզապես ցանկանում էր լռեցնել այն քննադատներին, ովքեր կասկածում էին իր` մարմարից մոնումենտալ քանդակ ստեղծելու կարողությանը։ Նա ընտրել է մի կոմպոզիցիա, որն իրեն առավելապես բարդ է թվացել. մեկ ընդհանուր գործողությամբ միավորված երեք տարբեր մարմիններ` հակադիր բնավորություններով։ Քանդակագործի ժամանակակից գիտնականները վեճերից հետո ի վերջո եկել են այն եզրակացության, որ քանդակի համար լավագույն անվանումը «Սաբինուհու առևանգումն» է» ։"
Քանդակը պատկերում է երեք մարդկային կերպար. հռոմեացու, սաբինուհու և սաբինացու։ Ըստ հեղինակի մտահղացման, այն կարող է ընկալվել որպես սիրո մետաֆոր և պայքար դրա համար ։ Կերպարները միահյուսված են ոլորաձև։ Քանդակագործը ձգտել է այս քանդակով նախ և առաջ ցույց տալ իր վիրտուոզությունը։ Նա որոշել է ստեղծել այնպիսի լայնամասշտաբ կոմպոզիցիա, որը գեղարվեստական ազդեցություն կունենար ոչ միայն մեկ, այլև` բոլոր կողմերից։ Ավելի վաղ նման կոմպոզիցիաներ ստեղծվել էին միայն բրոնզից և ավելի փոքր ծավալներով։ Ջամբոլոնիան հասել է իր նպատակին, սակայն այն տրվել է նրան պատկերվող խմբի բնականակությանը դեմ գնալու գնով։ Կերպարները «հեշտությամբ կատարում են լավ սովորած խորեգրաֆիկ վարժությունը, սակայն այստեղ, ինչպես և հելլենիստական գրեթե բոլոր քանդակներում, իսպառ բացակայում է էմոցիոնալ իմաստը։ Եվ իսկապես, քանդակի խումբը հիացնում է ընդգրկունությամբ ու մտահղացմամբ, սակայն դրա մեջ զգացվում է պաթետիզմ» ։ Ջամբոլոնիան ավարտել է քանդակի աշխատանքները 1582 թվականին, Պիետրո Ֆրանկավիլայի օգնությամբ, և այն այնքան է դուր եկել Ֆրանչեսկո Մեդիչիին, որ 1583 թվականի հունվարին նա տեղադրել է այն Լոջիա Լանցիում.
Et cetera
Et cetera (լատիներեն կարդացվում է՝ [ էտ կետերա ], անգլերեն՝ [ էթ սէթըրա ]), լատիներեն արտահայտություն է, թարգմանաբար նշանակում է` «և այդպես շարունակ»։ Կրճատ etc. կամ &c. ձևերով գործածվում է մի շարք եվրոպական լեզուներում, այն նույն իմաստով, ինչ հայերենի «և այլն» արտահայտությունը։
Հայերենում նույն իմաստն է արտահայտում նաև կախման կետեր (...) կետադրական նշանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
Էլեկտրավակուումային սարք
Էլեկտրավակուումային սարք, էլեկտրատեխնիկական սարք, որի աշխատանքի համար անհրաժեշտ են բարձր վակուում կամ որևէ գազի (կամ գազերի խառնուրդի) մթնոլորտ՝ որոշակի ճնշման դեպքում։ Բաղկացած է ապակե, մետաղե, մետաղ–ապակե կամ մետաղա-կերամիկական բալոնից, բալոնում զետեղված էլեկտրոդների համակարգից և էլեկտրոդներն արտաքին էլեկտրական շղթաների հետ միացնող ելուստներից։
Էլեկտրավակուումային սարքերը լինում են չպարպվող, էլեկտրական հոսանքն անցնում է վակուումում կամ նոսր գազում տեղավորված կոշտ հաղորդիչով (լուսավորման լամպ, բարետեր, վակուումային ջերմատարրեր ևն), էլեկտրոնային, գազապարպման։ Այն էլեկտրավակուումային սարքերը, որոնցում գազի ճնշումը 10^{-6} տորից ցածր է, և էլեկտրոնները շարժվում են առանց գազի մոլեկուլների հետ բախվելու, կոչվում են էլեկտրոնային էլեկտրավակուումային սարքեր։ Էլեկտրոնային սարքեր են էլեկտրոնային լամպերը (դիոդ, տրիոդ, պենտոդ, մագնետրոն, կլիստրոն, մեխանոտրոն ևն), էլեկտրոնաճառագայթային խողովակները (հաղորդող հեռուստատեսային խողովակ, ընդունող հեռուստատեսային խողովակ կամ կինեսկոպ օսցիլոգրաֆիկ խողովակ, էլեկտրոնային մանրադիտակ, պատկերի էլեկտրոնային փոխակերպիչ, էլեկտրոնաճառագայթային փոխանջատիչ, ռենտգենյան խողովակ ևն), էլեկտրավակուումային ֆոտոէլեմենտները, ֆոտոէլեկտրոնային բազմապատկիչները ևն։ Իոնային էլեկտրավակուումային սարքում գազի ճնշումը համեմատաբար բարձր է, էլեկտրոնների ու գազի մոլեկուլների բախման հետևանքով առաջացող իոններն էապես ազդում են սարքի ներսում ընթացող էլեկտրական երևույթների վրա։ Իոնային էլեկտրավակուումային սարքերի բալոնից օդը հեռացվում է, փոխարենը լցվում անհրաժեշտ գազ կամ գազերի խառնուրդ (սնդիկի գոլորշիներ, ջրածին, հելիում ևն)։ Իոնային էլեկտրավակուումային սարքերի մեծ մասի համար գազի ճնշումը բալոնում լինում է 10^{-3}-10 տոր։ Սակայն գերբարձր ճնշման գազապարպման լույսի աղբյուրներում այն կարող է հասնել 100 մթն ( տոր)։
Իոնային էլեկտրավակուումային սարքեր են լույսի գազապարպման աղբյուրները, այդ թվում լյումինեսցենտային լամպերը, իգնիտրոնները, գազատրոնները, տիրատրոնները, ստաբիլիտրոնները, իոնային պարպիչները, տարրական մասնիկների հաշվիչները, իոնացման խցիկը, զանգվածա–սպեկտրաչափական խցիկները ևն։ Բարձր արագության (մինչև 10^4 հց իոնային և 10^{11} հց էլեկտրոնային սարքերում) և կառավարման աննշան հզորությունների շնորհիվ էլեկտրավակուումային սարքերը լայնորեն կիրառվում են էլեկտրական էներգիայի, էլեկտրական և օպտիկական ազդանշանների ձևափոխման և այլ նպատակների համար։
Տես նաև
Կատեգորիա:Էլեկտրավակուումային սարքեր
Ռոբերտինո Լորետի
Ռոբերտո Լորետի, (Roberto Loreti , առավել հայտնի է Ռոբերտինո փաղաքշական անվամբ,  ), իտալացի երգիչ, դեռահաս տարիքում (1960-ական թվականների առաջին կեսին) համաշխարհային հռչակ է ձեռք բերել։ Մանուկ հասակում երգել է դիսկանտ, չափահաս տարիքում դարձել է բարիտոն։
Կենսագրություն և գործունեություն
Ռոբերտո Լորետին ծնվել է 1947 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Հռոմում՝ գաջագործ Օռլանդո Լորետիի ընտանիքում, որն արդեն ուներ 4 երեխա (Ռոբերտինոյից հետո ծնվել են ևս երեքը)։ Տղայի երաժշտական տաղանդը չափազանց վաղ է դրսևորվել, բայց քանի որ ընտանիքը հարուստ չէր, Ռոբերտինոն երաժշտությամբ զբաղվելու փոխարեն փորձել է փող վաստակել՝ երգելով փողոցներում և սրճարաններում։
Վաղ մանկությունում էպիզոդիկ դերերով նկարահանվել է «Աննա» (1951) և «Դոն Կամիլոյի վերադարձը» (1953) ֆիլմերում։ 6 տարեկանում դարձել է եկեղեցական խոռի մենակատար, որտեղ ստացել է երաժշտական գրագիտություն, իսկ 8 տարեկանում երգել է Հռոմի օպերային թատրոնի երգչախմբում։ Մի անգամ Վատիկանում կոմպոզիտոր Իլդեբրանդո Պիցետիի «Սպանություն Մայր տաճարում» օպերային ներկայացման ժամանակ Հռոմի Պապ Հովհաննես 23-րդն այնքան էր հուզվել Ռոբերտինոյի՝ մենակատարի մասի կատարմամբ, որ ցանկացել է անձամբ հանդիպել նրան։
Երբ Ռոբերտոն 10 տարեկան էր, նրա հայրը հիվանդացել է, և տղան սկսել է հացավաճառի օգնական աշխատել։ Նա մատուցել է պատրաստի թխածը, երգել, և շուտով տեղական սրճարանի սեփականատերերն սկսել են մրցել միմյանց հետ, որ երգիչը ելույթ ունենա հենց նրանց մոտ։ Մի անգամ Ռոբերտինոն երգել է տպագրության տոնին և ստացել իր առաջին մրցանակը՝ «Արծաթե նշանը»։ Այնուհետև նա մասնակցել է ոչ պրոֆեսիոնալ երգիչների ռադիոմրցույթին, որտեղ գրավել է առաջին հորիզոնականը և արժանացել ոսկե մեդալի։
1960 թվականի ամռանը՝ Հռոմում տեղի ունեցած Ամառային օլիմպիական խաղերի անցկացման ժամանակ, «Գրանդ Իտալիա» սրճարանում նրա՝ «O sole mio» երգի կատարումը Էսեդրա հրապարակում լսել է դանիացի հեռուստապրոդյուսեր Սայր Վոլմեր-Սյորենսենը (1914-1982), որն էլ խթան է հանդիսացել երգչի պրոֆեսիոնալ երաժշտական գործունեության համար («Robertino» անվան տակ)։ Նա ապագա համաշխարհային «աստղին» հրավիրել է Կոպենհագեն, որտեղ բառացիորեն մեկ շաբաթ անց ելույթ է ունեցել հեռուստաշոուում և դանիական «Triola Records» լեյբլի հետ կնքել է ձայնապնակ ձայնագրելու և թողարկելու մասին պայմանագիր։ Շուտով «O sole mio» երգի հետ թողարկվել է սինգլ, որը դարձել է ոսկե։ Եվրոպայում և Միացյալ Նահանգներում հյուրախաղերը մեծ հաջողությամբ են անցկացվել։ Իտալիայում նրան համեմատել են Բենիամին Ջիլիի հետ, իսկ ֆրանսիական մամուլը նրան անվանել է ոչ այլ կերպ, քան «նոր Կարուզո»։ Ֆրանսիա կատարած առաջին այցի ժամանակ նախագահ Շառլ դը Գոլը նրան հրավիրել է ելույթ ունենալ Շանսելրի պալատում կայանալիք համաշխարհային աստղերի հատուկ գալա համերգին։ Շուտով Ռոբերտինոյի հայտնիությունը հասել է նաև Արևելյան Եվրոպայի երկրներ՝ ներառյալ ԽՍՀՄ-ը, որտեղ նույնպես թողարկվել են նրա ձայնապնակները՝ չնայած նրան, որ այնտեղ երգչի առաջին ուղևորությունը տեղի էր ունեցել 1989 թվականին։
Մեծանալուն զուգընթաց Ռոբերտինոյի ձայնը փոխվել է՝ կորցնելով մանկական տեմբրը (դիսկանտ), սակայն երգիչը շարունակել է էստրադային գործունեությունն արդեն բարիտոնային տեմբրի հետ։ 1964 թվականին տասնյոթամյա պատանին «Un bacio piccolissimo» երգով անցել է Սան Ռեմոյի 14-րդ փառատոնի եզրափակիչ փուլ։ 1973 թվականին Լորետին որոշել է փոխել զբաղմունքը։ 10 տարի զբաղվել է կինոարտադրությամբ և առևտրով, իր տան հարևանությամբ բացել է պարենամթերքի խանութ։ Սակայն 1982 թվականին Ռոբերտո Լորետին վերադարձել է հյուրախաղային գործունեություն։
Ռոբերտինո Լորետին շարունակել է երգել, համերգներով շրջել է Ռուսաստանում, Նորվեգիայում, Չինաստանում, Ֆինլանդիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ
Կարաչի
Կարաչի (ուրդու՝ کراچی, Սինդհի՝ ڪراچي), քաղաք Պակիստանում, Ինդոսի դելտայի մոտ, Արաբական ծովի ափին, Սինդ պրովինցիայի վարչական կենտրոնը։ Այն նաև Պակիստանի գլխավոր նավահանգիստն ու ֆինանսական կենտրոնն է։ 18.5 միլիոն բնակչությամբ Կարաչին աշխարհի ամենախոշոր քաղաքներից է և 13-րդ ամենախոշոր քաղաքային ագլոմերացիան։
Տրանսպորտային հանգույց է, նավահանգիստ, ունի խոշոր օդանավակայան։ Կարաչիում և նրա արվարձաններում կենտրոնացած է Պակիստանի արդյունաբերական արտադրանքի մոտ 1/2-ը։
Անվանում
Անվանումը ստացել է բելուջների կալաչի ցեղի անունից ։
Պատմություն
Կարաչին առաջացել է XVIII դարի սկզբին բելուջների ձկնորսական ավանի տեղում։ 1843 թվականին զավթել են անգլիացիները և դարձրել Սինդ նահանգի վարչական կենտրոն։ XIX դարի 2-րդ կեսին դարձել է Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային բազա։ 1947-1959 թվականներին եղել է Պակիստանի մայրաքաղաքը։
Քաղաքի գործարար մասում (Բանդեր-ռոդ և Մակլեոդ-ռոդ փողոցներ) հիմնականում XIX-XX դարերի կառույցներն են՝ գերագույն դատարանը, «Ինտերքոնթինենթալ» հյուրանոցը, պետական բանկը և այլն։ Բանդեր-ռոդ փողոցից հյուսիս-արևմուտք մինչև Լայարի գետը հին քաղաքն է՝ 1-2 հարկանի տներով, նեղ փողոցներով։ Համալսարանը հիմնադրվել է 1951 թվականին, գեղարվեստի կենտրոնը՝ 1960 թվականին։