cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջոնաթան Քիմբլ Սիմոնս
Կենսագրություն
2014 թվականին կատարել է նվագախմբի բռնակալ դիրիժորի դերը «Մոլեգնություն» հոգեբանական դրամայում։ Սիմոնսի աշխատանքը արժանացել է բազում մրցանակների և կինոքննադատների բարձրագույն գնահատականների, որոնք այն համարել են իր բազմամյա կարիերայի ուժեղագույն դերերից մեկը։
2015 թվականից սկսած՝ հնչունավորում է Սթենֆորդ Փայնսին "Գրավիթի Փոլզ" մուլտֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Օհայո նահանգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Սան Կաշիանո ին Վալ դի Պեզա
Սան Կաշիանո ին Վալ դի Պեզա (San Casciano in Val di Pesa), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 16 802 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 156 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 108 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50026։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։
Սուրբ Կաշիան Իմոլացին մեծարվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 13-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վոխմայի շրջան
Վոխմայի շրջան (Вохомский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոխմա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3400 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11711 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,44 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստրոմայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պաշտոնական ոճ
Բառապաշարը
Բառի ճիշտ ընտրությունը և տեղին գործածությունը խոսքի կառուցման կարևորագույն պայմաններն են լեզվի գործառական բոլոր տարբերակներում։ Պաշտոնական խոսքում բառի այդ դերը երկիցս կարևորվում է, քանի որ նշված հատկանիշները անհրաժեշտ, պարտադիր գործոններ են՝ հստակ, ճիշտ հաղորդակցում ապահովելու համար։ Բառը այստեղ գործածվուն է միայն ուղղակի նշանակությամբ։ Իսկ բազմիմաստ բառերի դեպքում պետք է կիրառվեն և ընկալվեն իրենց մեկ՝ հիմնականում առաջնային նշանակությամբ։ Պաշտոնական ոճում ճշգրտություն, միօրինակություն են ապահովում նաև տերմինները։ Դրանց լայն գործածությունը պաշտոնական ոճի հատկանիշն է։ Բառիմաստի գործառական դրսևորումներից փոխանունությունը հաճախ է գործածվում քաղաքացիական գործառությունների տեքստերում՝ պայմանագիր, լիազորագիր, համաձայնագիր, պարտավորագիր, նվիրատվություն։ Բառակազմական տեսակետից պաշտոնական գրագրության բառապաշարը բնութագրվում է բարդ բառերի հաճախակի գործածությամբ։ Առավել գործածական են համադրական բարդ բառերի՝ հոդակապով և անհոդակապ կազմությունները, ինչպես նաև բայական հարադրավորները։ Պաշտոնական գրագրության բառապաշարում գերակշռում են երկար բառերը։ Պաշտոնական փաստաթղթերում հաճախ հանդիպող բարդության տեսակներից է հապավումը։ Պաշտոնական գրագրությունների բառապաշարը գրագրքային բնույթ ունի։ Պաշտոնական գրագրության մեջ գործածաբանական որոշ սահմանափակումներ ունեն նորաբանությունները։ Փաստաթղթերում հանձնարարելի չէ այնպիսի նորակազմությունների կիրառությունը, որոնք ստեղծվել են բառակազմական ընդունված կաղապարներով ու միջոցներով։
Պաշտոնական ոճի ենթաոճեր
Պաշտոնական ոճը ունի շրջանառման բազմազան ոլորտներ՝ դիվանագիտական հարաբերություններ, տնտեսավարում, գործարարություն, պետաիրավական համակարգ, օրենսդրական գործունեություն, բանկային գործ։ Պաշտոնական ոճի ենթաոճերն են իրավաբանական, դիվանագիտական, գրասենյակային, հաշվապահական։
Իրավաբանական ենթաոճ
Կիրառման ոլորտը հիմնականում օրենսդրական փաստաթղթերն են։ Ներառում է պետական, քաղաքացիական, քրեական իրավունքի, աշխատանքային գործունեության, ամուսնության և ընտանիքի մասին օրենքների և պետաիրավական այլ փաստաթղթերի բառապաշարը, քերականական համակարգը, արտահայտչական միջոցները։ Այստեղ համատեղում են մի քանի գիտաճյուղերի տերմիններ։ Իրավաբանական ենթաոճի մասին խոսելիս հատկապես պետք է առանձնացնել նրա դրսևորման յուրահատուկ ձևերից մեկը՝ դատական խոսքը, քանի որ այն երբեմն չի բնութագրվում այն ընդհանուր հատկանիշներով, որոնք բնորոշ են պաշտոնական ոճին։
Դիվանագիտական ենթաոճ
Գործառվում է դիվանագիտական և հյուպատոսական ծառայությունների ոլորտում, դիվանագիտական գրագրությունների լեզվում։ Խոսքի այս տեսակին բնորոշ են պաշտոնականությունը, հանդիսավորությունը հաճախ նաև որոշ վերամբարձությունը։ Դիվանագիտական խոսքին բնորոշ հանդիսավորությունը սովորաբար ստեղծվում է գրական֊գրքային բարձր ոճի բառերի և բառային ու քերականական հնաբանությունների գործածության շնորհիվ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոճաբանություն
Նինա Վելեխովա
Վելեխովա Նինա Ալեքսանդրովնա (ծնյալ՝ Կանենբերգ ), ռուս գրող-քննադատ, Սովետական միության և նրանից հետո 50-90 -ական թվականների՝ թատրոնի  հայտնի վերլուծաբան։  Ռուսաստանի Դաշնության թատերական գործիչների միության (1951) և ԽՍՀՄ Գրողների միության (1964) անդամ ։ Վսևոլոդ Մեյերխոլդին և նրա ռեժիսորական դպրոցին նվիրված մի շարք գրքերի հեղինակ է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայում։ Նրա հայրը ծնունդով գերմանացի Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Կանենբերգն էր, ով Ռուսաստանի նավթաարդյունահանող Ս․Գ․ Լիանոզովի իրավաբանական խորհրդատուն էր և հիմնական բնակություն էր հաստատել Մոսկվայում նախորդ դարի սկզբներին։ Մեծ ահաբեկչության տարիներին Նինան կորցրեց է իր սիրելի եղբորը  ։ Պատերազմի ընթացքում, իր կյանքի գնով փրկել է հորը, ով վտանգված էր իր էթնիկ ծագման համար։ Թաքցնելով հորը, նա ներկայացավ հարցաքնման և հրաժարվեց հայտնել նրա  կեցության վայրը։ Այդ դժվարին ժամանակներում նրան չլքեց իր կուրսընկեր Յուլի Շուբը, ում  հորն արդեն իսկ  գնդակահարել էին։ Երկար ժամանակ պահակախումբը հսկեց Սպիրիդոնովկ 16 հասցեում գտնվող նրանց կացարանը և արդյունքի չհասնելով դադարեցվեց հետապնդումը։
Թատրոնի նկատմամբ սերն արթնացել է դեռևս մանուկ հասակում։ Վելեխովայի մայրն աշխատում էր այժմյան՝ Մոսկվայի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ Լև Պոտեմկինը, Գեորգի Դեբրիեն, Վալենտին Կոլեսաևը, մարինա Զորինան, Նինա Սիտինան և թատրոնի այլ գործիչներ մեծ ազդեցություն ունեցան նրա մասնագիտական կողմնորոշման վրա։ Պատանի հանդիսատեսի թատրոնից բացի նա սիրում էր հաճախել նաև Վախթանգովսկի թատրոն, որտեղ նրա սիրելի դերասանական զույգը՝ Դմիտրի Դորլիակը և Վալենտինա Վագրինան, ներկայացնում էին  Բալզակի «Մարդկային կատակերգություն» ներկայացումը։
Մասնագիտական գործունեություն
1944 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտը. Աշակերտել է Բ․Վ․ Ալպերսի մոտ։ 1945 թվականից զբաղվել է գրականագետի կարիերայով և գրեթե կես դար ստեղծել է պարբերականներ։ Հայտնի ամսագրերում և լրագրերում տպագրված նրա սուր, պոլեմիկ հոդվածներն ու ակնարկները մասնագետների և ընթերցողների շրջանակներում բուռն քննարկումների առիթ էին հանդիսանում։  Ոմանք կիսում էին ռեժիսոր Անատոլի Էֆրոսի մասին հնչեցրած նրա քննադատական կարծիքը, մնացածները՝ ոչ։ Մարդ, ում համար անկախությունը համոզմունք էր, երբևէ չի հարել «աջ» կամ «ձախ» խմբավորումներին։ Այդ տարիներին, որն այսօր պարադոքսալ է թվում, «աջերը» կոչվում էին հավատարիմ իշխանություններ, կոմունիստական ​​ուղղափառություն, իսկ «ձախերը» կոչվում էին լիբերալ ճակատայիններ։
Իրականում, նա առաջինն էր հայրենական թատրոնի ուսումնասիրություններում, որը վերլուծեց ռեժիսորական լեզուն որպես այդպիսին ՝ այդպիսով կատարելով «Օխլոպկովսկու ներկայացման պատկերը» (1947) աշխատության մեջ, այնուհետև զարգացրեց այն շատ հոդվածներում և գրքերում։
նրա՝ «Մեյերհոլդի  հետ խոսելիս» հիմնարար աշխատությունը (1969) ռեժիսորի բարի անվան վերականգնման   առաջին փորձն էր` հասկանալու նրա նորարարական ներդրումը թատերական արվեստում։ Հետագայում, Մեյերհոլդի անունը կարմիր գծի նման անցավ նրա ողջ ստեղծագործական կյանքով։ Նրա թատերական աշխատություններից  երեքը նվիրվել են Մեյերհոլդի աշակերտներից՝ Նիկոլայ Օխլոպկովին, Բորիս Ռավենսկուն և Վալենտին Պլուչեկին։
Սովետական շատ դերասաններ պարտական են Նինա Վելեխովային՝ իրենց գրական վառ կերպարների շնորհիվ։ Դրանց թվին են պատկանում՝ Եվգենի Սամոյլովի- Համլետ, Ռուբեն Սիմոնովի- Սիրանո դե Բերժերակ, Միխայիլ Ուլյանովի- Ռիչարդ III, Գենադի Բորտնիկով- Սմերդյակով Հանս Շնիրի- Ծաղրածուի աչքերով, Անդրեյ Միրոնովի- Ֆիգարո, Խլեստակով և մի շարք այլ հաջողված դերեր։
Վելեխովան մեծ դեր ունի դրամատուրգիայում, վերլուծելով այն որպես գրականության ինքնուրույն ճյուղ, այնուամենայնիվ, միշտ դիտարկելով պիեսները թատերական գործընթացի համատեքստի մաս։ Նրա  «Серебряные трубы» գիրքը բացառապես դրամատուրգիական աշխատություն է։
Նրա մասնագիտական ​​հետաքրքրությունների և նախասիրությունների շրջանակը շատ լայն էր։ Նինա Վելեխովան գրել է նաև էստրադայի և կրկեսային արվեստի մասին։
Ն․Ա․ Վելեխովան թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։
Ընտանիք
Ն․ Ա․ Վելեխովայի և Յ․ Գ․ Շուբայի որդին ռուս լրագրող Լեոնիդ Վելեխովն է։
Հումներ
Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս քննադատներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Իբրահիմ Բեյ
Կենսագրություն
Ծնվել է Թբիլիսիից ոչ հեռու գտնվող Մարտկոփի գյուղում։ Մանուկ հասակում օսմանցի ավազակների կողմից գերեվարվում է և վաճառվում ստրկության, իր տիրոջ պարտադրությամբ ընդունում է իսլամ և վերցնում Իբրահիմ անունը։
Հետագայում նրան վաճառում են Եգիպտոսի կառավարչին, իսկ որոշ ժամանակ անց լավ ծառայության համար ազատ է արձակվում և նշանակվում է Կահիրեի քաղաքագլուխ։ Նրա նախկին տիրոջ մահից հետո իր հայրենակից՝ Մուրադ Բեյի հետ համատեղ նշանակվում է Եգիպտոսի գերագույն կառավարիչ։
Բուրգերի և Գելիապոլսի ճակատամարտերում, Իբրահիմը դիմակայում է Նապոլեոնի բանակին, սակայն երկու դեպքում էլ պարտություն է կրում ինչի պատճառով կորցնում է իշխանությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Եգիպտոսի պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Նապոլեոնի արշավանքը Եգիպտոս և Սիրիա
Դենի
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 176-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,5 %։ 176 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 158 անձ (88 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (8 տղամարդ և 10 կին)։ 70 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օկտյաբրսկի շրջան (Կոստրոմայի մարզ)
Օկտյաբրսկի շրջան (Октябрьский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1945 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոգովարովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1860 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 5369 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստրոմայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պերվայա Պեժենգա
Պերվայա Պեժենգա (Первая Пеженьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Պեժենգա գետի աջ ափում՝ 6,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը ՈՒնզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Լը Գրան Մադիե
Լը Գրան Մադիե (Le Grand-Madieu), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 168 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.4 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 40 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 100 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 63-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,0 %։ 63 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 59 անձ (34 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 37 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սառցադաշտ
Սառցադաշտեր, երկրի մակերևույթին մթնոլորտային պինդ տեղումներից գոյացած, շարժվող սառցի բնական կուտակումներ։
Առաջանում են մերձբևեռային շրջաններում և բարեխառն կամ արևադարձային լայնությունների լեռների բարձրադիր մասերում (ձյան սահմանից բարձր), որտեղ տարվա ընթացքում տեղումներն ավելի են, քան դրանք հալվում ու գոլորշիանում են։ Ձևաբանական տեսակետից սառցադաշտերը բաժանվում են ցամաքային սառցադաշտային ծածկութային, ծանծաղուտային (շելֆային) և լեռնային տիպերի։ Ձյան վերածումը ֆիռնի, ֆիռնային սառցի, ապա սառցադաշտային սառցի, տեղի է ունենում կուտակման վերին շերտերի ճնշման, վերաբյուրեղացման, մասամբ հալքի ու սառելու հետևանքով։ Ծանրության ուժի ազդեցությամբ սառցադաշտերի մարմնում առաջանում է լարվածության դաշտ, սառցադաշտերը ձևափոխվում և շարժվում են թեքության ուղղությամբ։ Սառցադաշտերի կարևոր հատկություններից մեկը շարժումն է։ Լեռնային երկրներում սառցադաշտերի շարժման արագությունը տատանվում է տարեկան մի քանի մ-ից մինչև մի քանի հարյուր մ։ Հիմալայների որոշ սառցադաշտերի շարժման արագությունը տարեկան մինչև 700—1300 մ է, Անտարկտիդայի ծանծաղուտային սառցադաշտերինը՝ մինչև 7—13,8 կմ։
Այսօր շատ լեռնաշղթաների բարձրադիր հովիտներում սառցադաշտեր կան, թեև դրանցից շատերը ավելի արագ են հալվում, քան համալրվում են ձյունով։ Սա նշանակում է, որ սառցադաշտի հովտային (ստորին) եզրը շարունակ նահանջում է դեպի լեռների ավելի բարձր մասերր։ Այսօրվա լեռնային սառցադաշտերը ոչ այլ ինչ են, եթե ոչ Պլեյստոցենի սառցադաշտային ժամանակաշրջանում հովիտները պատած հսկա սառցադաշտերի փոքր մնացորդներ։ Տասր հազար տարի առաջ սառցադաշտերը սկսել են հալվել ավելի արագ, քան վերականգնվել են նոր ձյունով։ Նոր սառցադաշտերի ստեղծման համար կպահանջվեր նույնքան ժամանակ։ Վերջին 2 միլիոն տարում սառցադաշտեր են առաջացել, երբ ցուրտ, խոնավ սառցադաշտային ժամանակաշրջաններին հաջորդել են ավելի տաք, միջսառցադաշտային ժամանակաշրջաններ։ Ենթադրվում է, որ Երկիրն այժմ գտնվում է սառցադաշտերի հալման՝ միջսառցադաշտային ժամանակաշրջանում։ Հովիտներում գոյացած սառցադաշտերից հոսող ջուրը լայնացնում և խորացնում է հովիտների հունը, առաջացնելով Ս-աձև իջվածք։ Հալվող սառցադաշտերը շրջափակվում են նստվածքների մեծ բլուրներով, որոնք սառույցի հալվելուց հետո էլ պահպանվում են։ Նստվածքի կտորները, պոկվելով շրջակա ապարներից, սառցադաշտերով տեղափոխվում են սարերն ի վար։ Այս ձևով սառցադաշտերը լեռնագագաթներից հսկայական ժայռաբեկորներ են ցած բերում։
Սառցադաշտային հսկաներ
Երբ սառցադաշտի եզրալեզվակը հալվում է, սառույցից ազատված գլաքարային մանրախճի բլուրներից փոքրիկ վտակ է հոսում։ Մանրախճի կույտերը կոչվում են սառցադաշտի վերջնամորեններ։ Եվրոպայի շատ խոշոր գետեր, ինչպիսին Հռենոսն է, սկիզբ են առնում Ալպերում հալվող սառցադաշտերից։
Գրենլանդիայի և Անտարկտիդայի ներքին շրջանները պատված են հազարավոր մետր հաստություն ունեցող սառցաշերտով։ Ցամաքի եզրերի մոտ սառույցը բարակում է։ Գրենլանդիայի հյուսիսարևմտյան ափի հովտային սառցադաշտերը ճանապարհը հարթել են կղզին շրջապատող լեռների միջով։ Ապարների կտորներր տեղափոխվում են ինչպես սառցադաշտի եզրերի երկայնքով (լատերալ մորեններ), այնպես էլ բուն սառույցով։
Ալյասկան, Կանադան, ԱՄՆ-ի հյուսիսի մեծ մասը, Սկանդիավաիան, ինչպես նաև Անտարկտիկան և Գրենլանդիան Պլեյստոցենի սառցադաշտային ժամանակաշրջանի ամենացուրտ փուլերում պատված են եղել սառույցով։ Այսօր այդ շրջաններից մի քանիսը ձմռանը ձյունով են ծածկվում, մինչդեռ մշտական ձնածածկույթը միայն լեռնային շրջաններում է։ Ինչպես երևում է արբանյակից, Ալյասկայում, երբ ձմռանը ծովը սառցակալում է, և նստում է առաջին ձյունը, ափի շուրջը գոյանում են համատարած տեղաշարժվող բևեռասառույցներ։ Սիբիրում, Ալյասկայում և Հյուսիսային Կանադայում հսկա տարածքներ կան, որտեղ հողը մշտապես սառցակալած է, այսպես կոչված, հավերժական սառածություն է, թեև այդ տարածքները գնալով փոքրանում են։ Վրաստանում տարածված են լեռնային սառցադաշտեր և դրանք հանդիպում են միայն Կավկասիոնիի վրա։ Դրա հետ միասին արևմտյան մասում հավերժական ձյան ստորին գիծը 2800-2900 մ վրա է։ Ծայրամասային արևելքում այն բարձրանում է մինչև 3600 մ։ Վրաստանի շրջանակներում 786 սառցադաշտ է, որոնց ընդհանուր մակերեսը 555,9 կմ2 է։
Ֆիորդների առաջացումը
Սառցադաշտերը դանդաղ են սահում և, ի տարբերություն գետերի, դժվար են հաղթահարում տեղանքի անկյունները։ Շատ սառցադաշտեր տարածվում են գոյություն ունեցող գետահովիտներով, և նրանց շարժումը էրոզիայի է ենթարկում հովտի լանջերն ու ստորոտը։ Սառցադաշտի հալվելուց հետո նախկին V-աձև ոլորապտույտ գետի հովիտը դառնում է ուղղաձիգ U-աձև իջվածք։ Առափնյա լեռնային շրջաններում ծովը լցվում է հովիտները, որոնցից շատերը ցածր են սառցաշերտերի հալման հետևանքով բարձրացած ծովի նոր մակարդակից։ Նորվեգիայի արևմտյան ծովեզերքում կան այս ձևով ստեղծված բազմաթիվ փոքր խորշեր, որոնք նորվեգերեն անվանում են ֆիորդ։ Ֆիորդներ կան նաև հյուսիսային մայրցամաքների, Անտարկտիկայի և Նոր Զելանդիդայի ափերին։
Կատեգորիա:Սառցադաշտեր Կատեգորիա:Սառցաբանություն
Շարական
Շարական (շար, մեկնվել է նաև երբ․՝ šir ― երգ, ասոր․՝ šahrā ― հսկում, հսկման երգ բառերից, հետագայում նույնացվել է 'ειρμός շարքային), պաշտոնապես ընդունված և եկեղեցական Տոնացույցի որևէ օրվա համապատասխան ժամին կատարվող հոգևոր երգ կամ հոգևոր երգերի ամբողջական շարք (հոմանիշներն են՝ կանոն, կարգ, սարք), նաև՝ այդ երգաշարքերը բովանդակող ժողովածու՝ շարակնոց։ Առաջին գրավոր հիշատակությունն առկա է 9–10-րդ դարերում երկաթագիր հնագույն Մաշտոցներում։
Պատմություն
Հոգևոր երգը որպես ինքնուրույն, սաղմոսներից և մարգարեական օրհնություններից տարբեր երաժշտաբանաստեղծական ձև հիշատակված է Պողոս առաքյալի թղթերում։ 5-րդ դարի առաջին նորաստեղծ ինքնուրույն հոգևոր երգերը՝ շարականները, հայոց մեջ կոչվել են կցուրդ կամ կցորդ։
Կցուրդ
Կցուրդները փոքրածավալ, 3–4 տնից բաղկացած, պարզագույն սաղմոսատիպ երգեր էին, որոնք, լինելով Աստվածաշնչի տարբեր դրվագների և Քրիստոսի տնօրինությունների մատչելի վերաշարադրումը կամ մեկնությունը, հարասացությունների ձևով կցվել են սաղմոսին կամ մարգարեական օրհնությանը։ Կցուրդները ծավալվում են ութձայնի եղանակներում՝ հետևելով նրա «խիստ ոճի» օրենքներին։ Այդ տեսակի ընդերքում (սաղմոսերգությանը զուգընթաց) մշակվել են Հայ եկեղեցու երգեցողության հիմնական տիպերը՝ հորդոր, չափավոր-միջակ և ծանր երգերը, որոնց մեջ տեմպը (շարժումը) պայմանավորել է նաև գրական խոսքի հնչյունավորման կերպը։ Երգեցողության այդ տիպերի մշակումը կապված էր պաշտոներգության մեջ նրանց գրաված տեղով, ծիսական կիրառությամբ։ Հասարակ օրերի ժամերգության համար նախատեսված շարականներն ունեն պարզ նկարագիր, կատարվում են դպրաց դասերի կողմից՝ խմբակային։ Կիրակի օրերին և եկեղեցական խոշոր տոների ժամանակ կատարվող շարականները օրվա հանդիսավորությունն ընդգծելու նպատակով ստանում են ավելի մեծ ծավալ, մելիզմատիկ (երգային-զարդոլորուն) տեսք և հնչյունավորվում մենակատար հմուտ երգեցողների կողմից։
Հնագույն շրջանի կցուրդներում որոշակիորեն կազմավորվել են հայ շարականերգության հատուկ կերպարային արտահայտչականության հիմնական ոլորտները, աստվածաշնչային նյութի բանաստեղծական մշակման հնարները։ Ճգնավորության, ապաշխարանքի, մարդու մեղսավորության գաղափարը և Վերջին դատաստանի սպասումը արտահայտող շարականների կողքին քիչ չեն պատմողական և մեկնողական բովանդակությամբ, ինչպես և փառաբանական օրհներգային բնույթի երգեր, որոնք արտահայտում են լուսավոր, բերկրալից, քնարական զգացումներ։
Հնագույն կցուրդները տաղաչափության առումով հիմնականում ազատ էին։ Դրանց ստեղծումն ավանդաբար վերագրվում է Մեսրոպ Մաշտոցին, Սահակ Ա Պարթև, Մովսես Խորենացուն և Հովհաննես Ա Մանդակունուն։ Տվյալ շրջանի շարականների բանաստեղծական ոճի բնորոշ նմուշներից են ապաշխարության բազմաթիվ հարցերը, որոնք, լինելով հնոցի մեջ նետված 3 մանուկների աղոթքի կցուրդներ, գրեթե ամբողջապես կազմված են Հին կտակարանից քաղված բառային բանաձևերից։ Նմանապես, Ապաշխարության Տեր երկնիցներում, 148-րդ սաղմոսի կցուրդներում շարականագիրը գրեթե չի շեղվում տվյալ սաղմոսը կազմող գաղափարներից ու բանաձևերից։
7-8-րդ դարեր
7–8-րդ դարերում հայ շարականերգությունը նկատելի զարգացում է ապրել։ Հանդես են եկել նոր շարականագիր հեղինակներ՝ Կոմիտաս Ա Աղցեցի, Անանիա Շիրակացի, Սահակ Գ Ձորոփորեցի, Բարսեղ Ճոն, Հովհաննես Գ Օձնեցի, Ստեփանոս Սյունեցի և ուրիշներ։ Բյուզանդական «կոնտակիոն» ձևի ազդեցությամբ առաջացել է շարականի ավելի ընդարձակ մի ձև՝ կացուրդը։
7–8-րդ դարերում հեղինակների շարականներում անցում է կատարվել նախորդ շրջանի խստաշունչ սաղմոսատիպ կցուրդներից դեպի ծավալուն, ծորերգային ոճի երգերը, որոնք բնորոշվում են երաժշտական ռիթմի ձերբազատմամբ, հանկարծաբանական (իմպրովիզացիոն) զարգացումով, մեղեդային մանրամասների նրբակերտությամբ և գեղագիտական ընդհանրացման ավելի բարձր աստիճանով։ Այդ առումով ցայտուն օրինակ են Սահակ Գ Ձորոփորեցու, Անանիա Շիրակացու, Բարսեղ Ճոնի ծանր տիպի շարականները, նաև Խոսրովիդուխտի նշանավոր ողբը կամ գովքը՝ ձոնված իր նահատակ եղբոր՝ Վահան Գողթնացու հիշատակին։
Շարականի զարգացման նոր փուլը նշանավորվել է Ստեփանոս Սյունեցուն (8-րդ դար) վերագրվող Հարության Ավագ օրհնությունների 8 շարքերի՝ կանոնների ստեղծմամբ։ Կանոնի ձևավորման համար հիմք են հանդիսացել Հին կտակարանի 10 մարգարեական օրհնությունները։ Ներկայացնելով որոշակի հաջորդականությամբ և տրամադրությամբ հորինված երգերի շարք՝ կանոնը, որպես ցիկլային ստեղծագործության տեսակ, նոր հնարավորություններ է ընձեռել շարականագիրներին, նոր որակ և աստիճան ստեղծել հոգևոր երգարվեստում։ Սկզբնապես կանոնները կազմվել են ժամասացության մեջ կիրառվող կցուրդներից և կացուրդներից, սակայն աստիճանաբար ստեղծվել են հատուկ նոր կանոններ։ Կանոնի ներմուծումը սերտորեն առնչվել է ութձայն համակարգի կիրառության հետ։
Հնագույն օրհներգերում գերակշռող դիալեկտիկ հակադրումների համակարգը փոխարինվել է զուգորդական կապերի համակարգով, որն ուղղված է կանոնի 8 մասերի (Օրհնություն, Հարց, Մեծացուսցէ, Ողորմեա, Տեր երկնից, Մանկունք, Ճաշու, Համբարձի) շրջանակներում իրադարձությունների ներքին հարազատության բացահայտմանը և սրբազան պատմությունն իբրև ինքնամփոփ, անփոփոխ ամբողջություն ներկայացնելուն։ Կանոնի երգերում առավել ցայտուն են դրսևորվում տվյալ տոնի իմաստային-կերպարային հիմքի հետ կապված քնարական ոլորտի հարուստ երանգները։ Յուրաքանչյուր մաս սովորաբար կազմված է 3 տնից, որոնցից առաջինը համապատասխան նմուշօրինակի բովանդակության շարադրանքն է՝ քրիստոսաբանական տարրերով, երկրորդը ներկայացնում է Քրիստոսի Խաչելության և Հարության տեսիլքը, իսկ երրորդը նվիրված է Աստվածածնին։
9-15-րդ դարեր
9–11-րդ դարերում ընդլայնվել և համալրվել են շարակնոցում ընդգրկված եկեղեցական տարվա մի քանի կարևոր շրջաններին վերաբերող խոշոր շարքերը՝ Պահքի, Հարության, Հոգեգալստյան, ինչպես նաև՝ Խաչի, Համորեն մարտիրոսաց, Ննջեցելոց և այլ կանոնները։ Այս շրջանում ակնառու ներդրում են ունեցել Պետրոս Ա Գետադարձը, Հովհաննես Սարկավագը, Սարգիս Ա Սևանցին, Ստեփանոս Ապարանցին, Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունին և ուրիշներ։ Զարգացնելով 5–8-րդ դարերում շարականերգության լավագույն ձեռքբերումները՝ նրանք ընդլայնել են շարականի ավանդական թեմաների շրջանակը։ Նրանց գործերում առանձնակի հնչեղություն է ստացել հայրենասիրական թեման՝ կապված ժամանակի իրողությունների հետ։
Շարականներում արտացոլվել են ոչ միայն համաքրիստոնեական գաղափարներն ու զգացումները, այլև՝ հայ ժողովրդի պատմության, հասարակական կյանքի կարևորագույն երևույթները՝ հեթանոսության դեմ պայքարի և առաջին քրիստոնյա նահատակների շրջանը, քրիստոնեության հաստատման և ազգային նոր մշակույթի ջատագովությունը, համաժողովրդական դիմադրությունը պարսից մազդեականությանն ու արաբական տիրապետությանը և այլն։ Կանոնական արվեստի պայմաններում հայ շարականագիրները կարողացել են հագեցնել իրենց երկերը իրապես կենսական հնչեղությամբ, կրոնական և բանաստեղծական խոր ապրումներով։
Շարականն աննախադեպ վերելք է ապրել 10–14-րդ դարերում։ Նոր երաժշտաբանաստեղծական տեսակների ծնունդը (գանձ, տաղ) իր ազդեցությունն է թողել կանոնի բաղադրիչների վրա՝ նկատելիորեն հարստացնելով նրանց կերպարաելևէջային նկարագիրը։
Չհրաժարվելով «հին» օրհներգերի «արձակ բանաստեղծությունից»՝ Ներսես Շնորհալին միաժամանակ հարստացրել է շարականն վանկական և վանկաշեշտական տաղաչափության զանազան նմուշներով։ Նա նաև հարստացրել է ավանդական ութձայնը բազմաթիվ զարտուղի, դարձվածքանման և ստեղիատիպ եղանակներով, որոնք հաճախ օժտված են հեղինակային անհատականության գծերով։ Մի շարք Տերունի տոներին նվիրված կանոնները լրացնելուց բացի նա ներմուծել է տարբեր սրբերի և ազգային հերոսների նվիրված նոր՝ «մանկունք» տիպի մեկական երգեր։ Դրանցից են Տրդատ Գ թագավորին, Սահակ Ա Պարթևին, Հովհան Ոսկեբերանին, Բարսեղ Կեսարացուն, Գրիգոր Նազիանզացուն, Վարդանանց նվիրված շարականները։ Այդ ավանդույթը սկիզբ է առել Խոսրովիդուխտի՝ Վահան Գողթնացու նահատակությունը օրհներգող գովքով և զարգացվել Պետրոս Ա Գետադարձի կողմից՝ Սանդուխտ կույսի, Դավիթ Դվնեցու, Սուքիասյանց, Ոսկյանց, Վարդանանց և այլ նահատակների սխրագործությունը գովերգող մանկունքներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Քնարական սեռի ժանրեր Կատեգորիա:Հայ միջնադարյան գրականություն Կատեգորիա:Հոգևոր երաժշտություն Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Օստրովսկի շրջան (Կոստրոմայի մարզ)
Օստրովսկի շրջան (Островский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օստրովսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2446 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12177 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,98 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստրոմայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իսայի Վարունցյան
Իսայի Սերգեյի (Սարգսի) Վարունցյան, բուսաբույծ-ընտրասերումնաբան։ ՀամԳԳԱ ակադեմիկոս (1949)։
Կենսագրություն
1923 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1940-1946 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ գյուղատնտեսության նախարարության տեխնիկական մշակաբույսերի սորտափորձարկման կայանի պետ, միաժամանակ, մինչև 1961 թվականը՝ Համամիութենական գյուղատնտեսական գիտությունների ակադեմիայի (ՀամԳԳԱ) տեխնիկական մշակաբույսերի բաժանմունքի փոխնախագահ,1961-1964 թվականներին՝ ՀամԳԱԱ բուսաբուծության և ընտրասերման բաժանմունքի ակադեմիկոս քարտուղար, 1965-1975 թվականներին՝ նույն բաժանմունքի բյուրոյի, 1975-1985 թվականներին՝ տեխնիկական մշակաբույսերի բաժանմունքի անդամ, 1949-1965 թվականներին, միաժամանակ՝ «Ագրոկենսաբանություն» (ռուսերեն) ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։
Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են խաչասերման առավել արդյունավետ եղանակների մշակման, սորտափորձարկման, բամբակենու սերմնաբուծության համակարգի կազմակերպման խնդիրներին։ Ցրտադիմացկուն սորտեր ստանալու նպատակով 1930 թվականին առաջինն է կիրառել «սադրիչ» միջավայրի եղանակը և ստացել բամբակենու վաղահաս, բարձր բերքատու, դիմացկուն տեսակներ ։
Ադամանդ
Ադամանդ (ἀδάμας կամ ադամաս՝ «անկոտրելի» բառից), ածխածնի ալոտրոպ վիճակը, որը հանդիպում է որպես հանքանյութ։
Հատկություններ
Ալմաստը՝ չմշակված ադամանդը, ամենաամուր հանքանյութն է։
Դարերի ընթացքում ձևավորվել են թանկարժեք քարերի արժեքի մասին մի շարք դատողություններ, որոնց հիման վրա կազմված աղյուսակում դրանք դասավորվում են հետևյալ հերթականությամբ. ալմաստ, շափյուղա, սուտակ, խրիզոբերիլ, ոսկեբյուրեղ, զմրուխտ, լալ և այլն։
Ադամանդը եզակի քար է. չկան ամբողջովին միանման երկու ադամանդներ։
Այն լույսի անդրադարձման բացառիկ ուժ ունի։ Համարվում Է Երկրի վրա գոյություն ունեցող ամենամաքուր թանկարժեք քարը։
Ադամանդը հավերժական գոյությամբ քար Է։
Գնահատում
Թանկարժեք քարերի քաշն ընդհանրապես որոշվում Է կարատներով (carato-եղջրենու պատիճ, որի սերմերը ծառայել են որպես զանգվածի միավոր)։ Իսկ մեկ կարատը մոտավորապես 0,2 գրամ է։
Գոյություն ունի առևտրական գնացուցակների համակարգ, ըստ որի էլ որոշվում Է այս քարերի արժեքը։ Ընդունված Է ադամանդը նկարագրել՝ հիմք ընդունելով դրա չորս հիմնական բնութագրերը՝ գույնը (colour), մաքրությունը (clarity), երեսակումը (cut) և քաշը՝ կարատը (carat)։ Ըստ այս բնորոշումների արված դասակարգումն ունի 4C անվանումը ։
Ադամանդի գնահատումը կատարվում Է, այսպես կոչված, «Տավերնյեի օրենքով»։ Ըստ դրա՝ քարի գինը հավասար է բյուրեղի զանգվածին՝ մեկ կարատի հիմնական գնով քառակուսի աստիճան բարձրացված։ Օրինակ՝ 2 կարատանոց ադամանդը 3 անգամ ավելի թանկ Է, քան 1 կարատանոցը, իսկ 3 կարատանոցը նրանից թանկ Է 10 անգամ։ Այսպիսի աճն առկա Է մինչև 5 կարատի դեպքում։ 10 կարատանոց ալմաստը մեկ կարատանոցից թանկ է 100 անգամ։ 25 կարատից ավել քաշով ադամանդներին տրվում են անձնանանուններ։
Մշակման ձևեր
Ադամանդներն ունեն մշակման «դասական եղանակ»։ Եվ դա պատահական չէ։ Թանկարժեք քարերն այնպես պետք Է մշակվեն, որ նրանց մեջ թափանցող լույսի մեծ մասը «դուրս չգա» քարից, այլ բեկվի նիստերում և վերադառնա։
Կա ադամանդների մշակման երկու հիմնական եղանակ՝ ուղղակի ադամանդի երեսակում և վարդաձև երեսակում։
Մշակման առաջին ձևի կիրառման դեպքում ադամանդը երեսակվում է երկու բազմանիստ բուրգերի (ինչպես ամբողջական, այնպես էլ հատած) տեսքով։ Այդ բուրգերը հանդես են գալիս որպես հիմք։ Բուրգերի գագաթի և պավիլիոնի երեսակները դասավորված են մի քանի շարքով։ Ավելի տարածված Է դրանց եռաշարք դասավորությունը։
Լրիվ երեսակման դեպքում ադամանդը սովորաբար ունենում է 57 երեսակ, իսկ ավելի պարզ երեսակման դեպքում՝ 17 ։ Վերջինս կիրառվում Է հատկապես փոքր ադամանդների մշակման դեպքում։
Վարդաձև երեսակված ադամանդն առանձնանում Է հարթ հիմքով, քարի ներքևի մասը բաղկացած Է մանր եռանկյուն եզրահատածներից։ Հայտնի ադամանդներից հենց վարդաձև է երեսակված «Օռլով» ալմաստը։ Ի դեպ՝ վարդաձև երեսակված ադամանդը ճիշտ է ալմաստ անվանել։
Ոչ ավանդական երեսակման օրինակներ
Սակայն գոյություն ունեն ոչ ավանդական եղանակներով երեսակված ադամանդներ, որոնցից յուրաքանչյուրը եզակի է իր տեսակի մեջ։ Այդպիսիններից է, օրինակ՝ «Շահ» ալմաստը։ 1829-ին՝ Պարսկաստանում, Գրիբոեդովի սպանությունից հետո, այն ռուսաց ցարին է նվիրել պարսից արքայազնը։ «Շահն» ունի ողորկված երեք երեսակ, որոնց վրա պարսկերենով գրություններ կան։ Ըստ այդ գրությունների` հնարավոր Է վերծանել քարի պատմությունը։
Մեկ այլ հայտնի օրինակ Է 1867–ին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում ներկայացված ադամանդը, որն ունի տղամարդու գլխի ձև։ Այն XVI դարի իտալացի վարպետի ձեռքի աշխատանք է։
Էրմիտաժում պահվում է XVIII դարի մի եզակի ծխախոտատուփ՝ երկու առյուծների պատկերով։ Այդ առյուծների աչքերն ադամանդյա են։ Ամեն աչքի կենտրոնում տեղադրված է սուտակ՝ իբրև բիբ։
Գույն
Ադամանդի դեպքում քարի գույնը շատ կարևոր է։ Որքան անգույն է ադամանդը, այնքան ավելի բացառիկ և արժեքավոր է այն համարվում։ Ոչ մասնագիտական զննության ժամանակ անգույն կարող են թվալ շատ ադամանդներ, սակայն իրականում ադամանդները մեծ մասամբ ունեն շագանակագույն կամ դեղին երանգներ։ Ըստ գույների՝ ադամանդները կարող են լինել դեղին, երկնագույն, վարդագույն, կանաչ։ Ամուսնական մատանու ադամանդը, սակայն, պետք է անգույն լինի՝ իբրև մաքրության խորհրդանիշ։
Ադամանդը մաքուր է համարվում, եթե տասն անգամ խոշորացնող մանրադիտակով զննելիս դրա մակերեսին չեն հայտնաբերվում այլ գոյացություններ կամ բծեր։
Ադամանդի հետ կապված հավատալիքներ
Ադամանդի հետ կապված կան հետևյալ հավատալիքները։ Ադամանդը համարվում է արևի քար, այն շնորհում է առաքինություն, տղամարդկություն և հաղթանակ, վանում Է մեղքերը։ Հանցագործի ձեռքին ադամանդը գործում Է նրա իսկ դեմ։ Երբեք Երջանկություն չի բերում նրան, ով այն գնել Է. դրանք անհրաժեշտ է նվիրել։ Իր ներսում բծեր ունեցող ադամանդը համարվում Է ճակատագրական քար։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ածխածին Կատեգորիա:Միներալներ
Կրեսպելանո
Կրեսպելանո (Crespellano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 8541 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը` 211 մարդ/կմ²,զբաղեցնում է 37,48կմ² տարածք, փոստային ինդեքս՝ 40056, հեռախոսային կոդը` 051։
Տոնը ամեն տարի նշվում է դեկտեմբերի 7–ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Դամուզի
Դամուզի (Damouzy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 413 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 5 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կիմհոանգ
Կիմհոանգ (Tranh Kim Hoàng, 幀金黃, չան կիմ հոանգ), վիետնամական կերպարվեստի ժանր, գունավորված փորագրություն, հայտնված, Հոայդիկ շրջան, Հանոյ։ Նախորդ կիմհոանգում հայտնի էին վիետնամական Ամանորի տոնակատարության տարրերը` դոնգհոյի և հանգչոնգի փորագրությունների հետ միասին, սակայն XX դարի կեսերին տվյալ ավանդույթը անհետացավ, իսկ պահպանված մի քանի կիմհոանգները պահպանվում են թանգարաններում ։
Պատմություն
Կիմհոանգը առաջացել է XVIII դարում Լե դինաստիայի կառավարման օրոք համանուն գյուղում, տեղակայված Հանոյա տարածքում ։ Կիմհոանգ գյուղը ազգային կտավների ստեղման վայրերից մեկն էր, այլ գյուղերի հետ միասին. հանոյական Հանգչոնգ, բակնինյան Դոնգհո և խուեսկյան : Կիմհոանգները հանրաճանաչ դարձան XIX դարում, սակայն նրանց պատրաստման ավանդույթը անկում ապրեց, և XX դարի կեսերին կիմհոանգների պատրաստման արվեստը վերացավ ։ Նրանց անհետացման պատճառը 1915 թվականի ջրհեղեղն է, որի ոչնչացրեց գրեթե բոլոր բնօրինակ փորագրուփյունները։
Թեմաներ և պատրաստման գործընթաց
Կիմհոանգները բազմաթիվ նմանություններ ունեն դոնգհոյի հետ. առօրյա գործերը, կենդանիները և գերբնական ուժերը։ Յուրաքանչյուր կիմհոանգի վերևի ձախ մասում շեղատառ ձևով բանաստեղծություն է գրված, որը նվիրված է պատկերին։ Կիմհոանգների հայտնի սյուժեները աքլորներն ու խոզերն են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կերպարվեստ Կատեգորիա:Կերպարվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Կերպարվեստի տեսակներ
Կատանձարո (գավառ)
Կատանձարո գավառը (provincia di Catanzaro)՝ գտնվում է Իտալիայի Կալաբրիա մարզում։ Կատանձարո քաղաքը հանդիսանում է և՛ գավառի, և՛ Կալաբարիա մարզի մայրաքաղաքը։ 2015 թ.-ին գավառի բնակչությունը կազմում էր 363,707 բնակիչ և գրավում է 2,415,45 կմ² հողատարածություն՝ տալով բնակչության խտությունը՝ 150,58 բնակիչ 1կմ² համար ։ Մայրաքաղաք Կատանձարոի բնակչությունը կազմում է 90,840 բնակիչ, որը գրավում է 112,72 կմ² հողատարածք, և բնակչության խտությունը 805,86 բնակիչ 1 կմ² համար ։ Գավառը ներառում է ընդհանուրը 80 կոմունաններ։ Գավառի նախագահն է Վինսենթ Բրունոն ։
1996 թ.-ին ստեղծվել է Կրոտոնե գավառը Կատանձարոից սահմանային բաժանումով։ Այն սահմանակից է Կրոտոնե, Կոզենցա, Ռեջիո Կալաբրիա, Վիբո Վալենտիա գավառների հետ։ Ինչպես նաև արևելքից և արևմուտքից համապատասխանաբար սահմակից է Հոնիական և Տիրենյան ծովերին ։
Պատմություն
Սառցե դարաշրջանից և քարե դարից հետո այստեղ բնակվում էին որսորդ-հավաքողները։ Մոտավորապես մ.թ.ա. 3500 թ.-ին նրանք վերադարձան գյուղատնտեսությանը և սկսեցին հաստատվել գյուղերում։ Մ.թ.ա. 8-9-րդ դարերում հույները սկսեցին գաղութացնել Կալբարիայի մոտակա մարզերը՝ անվանելով այն Մեծ Հունաստան (Μεγάλη Ἑλλάς, Magna Graecia)։ Նրանք իրենց հետ բերել էին հունական քաղաքակրթությունը, ձիթապտուղները, թզերը և գինիները, որոնք գավառում մշակվում են մինչ օրս ։
Մ.թ.ա. 3-րդ դարում հույները նվաճվեցին Իտալիայի հյուսիսային ցեղերի կողմից՝ ներառելով նաև սամնիտիներ մի ճյուղ, որը կոչվում էր Բրուտտի։ Նրանք հաստատեցին իրենց գերիշխանությունը Կալաբարիայի վրա և հիմնեցին նոր քաղաքներ՝ ներառելով իրենց սեփական մայրաքաղաքը՝ ներկայումս հայտնի որպես Կոզենցա։ Պիրրհի պատերազմում (մ.թ.ա. 280–275 թթ.) հաղթանակից հետո, հռոմեացիները շրջափակեցին Կալաբրիան և այն մնաց նրան իշխանության տակ մինչև մ.թ. 15 դարը ։
Վեստգոթերցիների կողմից հռոմեացիների տապալումից հետո, հետևեց Կալաբրիայի համար ոչ կայուն ժամանակաշրջան։ Այնուամենայնիվ, 6-րդ դարի կեսերին, Բյուզանդական կայսրությունը ղեկավարում էր հարավային Իտալիան։ Կատանձարո քաղաքը ստեղծվել է բյուզանդացիների կողմից 9-րդ դարի ընթացքում։ Քաղաքը բլրի գագաքին է՝ Squilis ծոցի վերևում, որը անվանվել է Կատանձարո, որը բխում է հունական «կտուր» եւ «տակ» բառերից։ 1055 թ.-ին քաղաքը ամարացվել է, և ամրոց է կառուցվել։ 1528 թ.-ին այն թույլ է տվել դիմակայել ֆրանսիացիների ներխուժման փորձերին, որը տևել է 4 ամիս ։
Աշխարհագրություն
Կատանձարո գավառը հարավային Իտալիայի Կալաբրիա մարզի 4 գավառներից մեկն է։ Հարավից և արևելքից այն ունի ծովափնյա գիծ Հոնիական ծով, իսկ հյուսիս-արևմուտքից՝ ծովափնյա գիծ Տիրենյան ծով։ Կոզենցա գավառ ձգվում է դեպի հյուսիս, իսկ Կրոտոնե գավառը՝ արևելք։ Հարավ-արևմուտքում է գտնվում Վիբո Վալենտիա և Ռեջիո Կալաբրիա գավառները։ Գավառի մայրաքաղաքը, ինչպես նաև մարզի մայրաքաղաքը, Կատանձարո քաղաքն է ։
Գավառի արևելյան մասը ձևավորում է գավառի Սիլա լեռնային բարձրահարթակը, մոտավորապես ծովի մակարդակից 1,200 մ բարձրության վրա, և 2,000 կմ² մակերեսով, որի տարածություն ձգվում է դեպի Կալաբրիայի կենտրոնական մաս։ Ամենաբարձր կետը Բոթթե Դոնաթոն է, որի բարձրությունն է 1,928 մ։ Կան շատ քանակությամբ լճեր՝ շրջապատված խիտ փշատերև անտառներով։ Գավառը իր մեջ է ներառում Սիլա Ազգային պարկի մեծ մասը՝ վայրի տարածությունը՝ արոտավայրերով և սոճու, կաղնու, հաճարենու, եղևնու անտառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Գրասակ
Գրասակ (Grassac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 285 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28.23 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 21 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 190 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 135-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 55։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 135 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 119 անձ (74 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (6 տղամարդ և 10 կին)։ 55 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալմենևսկի շրջան
Ալմենևսկի շրջան (Альменевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալմենևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2510 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12560 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրգանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լև Լագորիո
Լև Լագորիո (Lev Lagorio, ), ռուս ամենահայտնի ծովանկարիչներից մեկը։ Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտ։ Այվազովսկու առաջին աշակերտը, նրա ենթավարպետը, կարող է պատկանել կիմերական գեղանկարչության դպրոցին։
Կենսագրություն
Լև Ֆելիքսովիչը ծնվել է Թեոդոսիայում՝ առևտրական, վաճառական, մասոն Ֆելիքս Լագորիոյի ընտանիքում (1781-1857), երկու Սիցիլիաների թագավորության փոխհյուպատոս, ծագումով արիստոկրատական ջենովացի ընտանիքից։
Ավարտել է Թեոդոսիայի գիմնազիան։
1839-1840 թվականներին սովորել է Ի.Կ. Այվազովսկու Թեոդոսիայի արհեստանոցում։
1842 թվականին Տավրիայի նահանգապետ Ա. Ի. Կազնաչևի աջակցությամբ ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղ սովորել է դուքս Մաքսիմիլիան Լեյխտենբերգսկու միջոցներով։ Նրա ուսուցիչներն էին Ա. Ի. Զաուերվեյդը և Մ.Ն. Վորոբյովըը, ապա՝ Բ.Պ. Վիլեվալդեն։
1845 թվականի ամռանը նավարկություն է կատարել «Սպառնացող» ռազմական շոգենավ-ֆրեգատում, 1846 թվականին սեփական նավով լողացել է Ֆիննական ծոցի ափերի երկայնքով։ 1847 թվականին արժանացել է փոքր արծաթե մեդալի «Ֆինլանդական տեսքի» համար 1848 թվականին՝ մեծ արծաթե մեդալ բնության հետ էտյուդի համար։ Ընդունելությունից երեք տարի անց «Տեսարան Վիբորգի շրջակայքում» աշխատանքի համար արժանացել է 2-րդ աստիճանի ոսկե մեդալի։ 1850 թվականին «Լախթայի տեսարանը՝ Պետերբուրգի հարևանությամբ» աշխատանքի համար ստացել է 14-րդ դասի լավագույն նկարչի կոչում և առաջին աստիճանի ոսկե մեդալ։ Ուսանողական տարիներին նա մասնակցել է Կոզմա Պրուտկովի «դիմանկարի» ստեղծմանը։ 1851 թվականին նա պետության հաշվին ուղարկվել է Կովկաս։
1860 թվականին Ռուսաստան վերադառնալուց հետո պրոֆեսորի կոչում է ստացել «Աննիբալի շատրվանը Ռոկկա դի Պապայում», «Կապո դի Մոնտեն Սորենտոյում» և «Պոնտական ճահիճները» կտավների համար։
1861 թվականին կրկին այցելել է Կովկաս, որից հետո Ալեքսանդր 2-րդ կայերն է ներկայացրել Կովկասյան տեսարանների երեք նկար՝ «Դարիալի կիրճ», «Էլբրուս» և «Գութ սար», որոնց համար արժանացել է Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշանի։
1863 թվականին նա դարձյալ մեկնել է Կովկաս՝ մեծ դուքս Միխայիլ Նիկոլաևիչի ծննդավայր, որտեղ հնարավորություն է ունեցել մասնակցելու «լեռնեցիների դեմ գործերին», որի համար նա պարգևատրվել է իր մոտ եղած շքանշանների սրերով։ 1864 թվականին նա վերադարձել է Կովկասից և վերջնականապես հաստատվել Սանկտ Պետերբուրգում, ամառային ամիսները անցկացրել է Սուդակում, որտեղ ուներ արհեստանոց, նաև ամեն տարի ուղևորություններ է կատարել դեպի արտասահման և շրջագայություններ՝ Ռուսաստանում։
1885 թվականին ստացել է ռուս-թուրքական պատերազմի մասին պատմող մի շարք նկարների պատվեր, այցելել է ասիական և եվրոպական ռազմական գործողությունների թատրոններ։
1900-ին Լև Լագորիոն ընտրվել է արվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։
Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Նովոդևիչյե գերեզմանատանը ։
Պերդենկա
Պերդենկա (Перденька), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իլեզա գետի աջ ափում՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Լև Լագորիո
Ընտանիք
Նա ամուսնացած էր Ելենա Անտոնովնա Լյուբնի-Հերցիկի հետ։ Դուստրը՝ Օլգան, ավարտել է կոնսերվատորիան, երգել է Մարիինյան թատրոնում։
Եղբայրը՝ Կարլ Ֆելիքսովիչ Լագորիոն եղել է գեներալ-մայոր, մահացել է Վարշավայում 1901 թվականի մայիսի 11-ին։
Զարմիկը՝ Ալեքսանդր Եվգենևիչ Լագորիոն, հայտնի ռուս քարաբան է, բյուրեղագետ և հանքանյութաբան, նրա երկու դուստրերը դարձել են նկարիչներ․ Ադելաիդ Ալեքսանդրովնան (1886-1976) մանրանկարչուհի է, իսկ Մարիա Ալեքսանդրովնա Իսցելենովան (Լագորյո) (1893-1979)՝ նկարիչ և վերականգնող է։
Պերդենկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լև Լագորիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:1827 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 22 մահեր Կատեգորիա:1905 մահեր Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Լիզլ Գոլդարբայտեր
Լիզլ Գոլդարբայտեր (Lisl Goldarbeiter, ), ավստրիացի ֆոտոմոդել, առաջին Միսս Տիեզերքը, որը ծնվել է ԱՄՆ սահմաններից դուրս և առայժմ միակ ավստրուհի հաղթողը գեղեցկության այդ մրցույթում։
Կենսագրություն
«Միսս Տիեզերք» 1929 է, դարձել է վեց հարյուր մասնակիցների հաղթողը։ Մրցույթից հետո Հոլիվուդից ստացել է առաջարկ։ Ամուսնացել է Ֆրից Շպիլմանի՝ խոշոր ձեռնարկատիրոջ հետ։ Ապրել է Վիեննայում մինչև 1937 թվականի հուլիսը, այնուհետև տեղափոխվել է Բրատիսլավա։ 1950 թվականից ապրել է Բուդապեշտում։
2006 թվականին նրա զարմիկ Մարս Տենցերի գրառումների հիման վրա ռեժիսոր Պետեր Ֆորգաչը նկարահանել է «Միսս Տիեզերք-1929-Լիզլ Գոլդարբայտեր։ Վիեննայի թագուհի» ֆիլմը, որը ցուցադրվել է հունգարական հեռուստատեսությամբ 2006 թվականին։
Սիլլոգիզմ
Սիլլոգիզմ (հուն. συλ-λογισμός-մտահանգում), դեդուկտիվ միջնորդավորված մտահանգում, որի մեջ մեկ ընդհանուր տերմին (հասկացություն) ունեցող երկու պարզագույն հատկության դատողություններից (նախադրյալներ) բխեցվում է մի այլ դատողություն (եզրակացություն)` նախադրյալների ընդհանուր տերմինի նկատմամբ մյուս տերմինների ծավալային (որոշ ըմբռնմամբ` բովանդակային) հարաբերակցության հիման վրա։ Նախադրյալներից մեկում եղած այն տերմինը, որը եզրակացության մեջ դառնում է սուբյեկտ, կոչվում է փոքր տերմին (S), իսկ այդ նախադրյալը՝ փոքր նախադրյալ, մյուս նախադրյալում եղած այն տերմինը, որը եզրակացության մեջ դառնում է պրեդիկատ, կոչվում է մեծ տերմին (P), իսկ այդ նախադրյալը՝ մեծ նախադրյալ։ Երկու նախադրյալներում էլ առկա տերմինը, որը չի անցնում եզրակացության մեջ, կոչվում է միջին տերմին (M)։
Ըստ նախադրյալներում միջին տերմինի գրաված դիրքի (սուբյեկտ է, թե պրեդիկատ) սիլլոգիզմը ունի չորս տեսակ՝ ֆիգուր.
Ըստ սիլլոգիզմը կազմող դատողությունների քանակի և որակի, ֆիգուրներն ունեն տարբեր թվով ենթատեսակներ՝ մոդուսներ, ընդամենը՝ 24 (որից 5-ը՝ այսպես կոչված, թուլացված մոդուս), որոնք բավարարում են սիլլոգիզմի ընդհանուր և մասնավոր ֆիգուրների կանոններին։ Մտածողության պրակտիկայում սիլլոգիզմը հանդես է գալիս նաև կրճատ (էնթիմեմա), բարդ (պոլիսիլլոցիզմ), բարդ-կրճատ (էպիխեյրեմա, սորիտ) ձևերով։ Հաճախ սիլլոգիզմ են կոչվում նաև պայմանական, բաժանարար և այլ մտահանգումները, և այդ կապակցությամբ բուն սիլլոգիզմը կոչվում է կատեգորիկ սիլլոգիզմ, որը նպատակահարմար չէ (մասնավորապես խիստ դժվարանում է ընդհանրապես սիլլոգիզմի սահմանումը)։ Սիլլոգիզմի տեսությունը (Սիլլոգիստիկան) ստեղծել է Արիստոտելը։ Սիլլոգիստիկան վերլուծել են նաև հին և միջնադարյան հայ մտածողները (Դավիթ Անհաղթ, Հովհան Որոտնեցի, Սիմեոն Ջուղայեցի, Հովհաննես Մրքուզ և այլք)։
Կատեգորիա:Տրամաբանություն
Լեդի Գագայի սկավառակագրություն
Ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագայի սկավառակագրությունը ներառում է՝ չորս ստուդիային ալբոմներ, երեք մինի-ալբոմներ, տասնինը սինգլներ (այդ թվում մեկը, որպես հրավիրված երգչուհի), յոթ պրոմո-սինգլներ, մեկ վիդեոալբոմ և տասնութ տեսահոլովակ։ 2013 թվականի նոյեմբերի տվյալներով Lady Gaga-ի սինգլները հասել են 90 միլլիոնի, իսկ ալբոմները 25 միլիոնի ամբողջ աշխարհում ։ ԱՄՆ-ում նրա ալբոմի վաճառքները հասան 7.2 միլիոնի 2011 թվականի հունիսի տվյալներով ։
Գագան թողարկել է իր The Fame ալբոմը 2008 թվականի օգոստոսին ։ 2011 թվականի տվյալներով վաճառվել է 12 միլիոն օրինակ ամբողջ աշխարհում ։ The Fame ալբոմը հասել է երկրորդ հորիզոնականի ԱՄՆ-ում և երեք անգամ ստացել է պլատինե կարգավիճակ , ալբոմը նաև ունեցել է մեծ հաջողություններ Եվրոպայում, որտեղ նա գլխավորել է Գերմանիայի և Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթները  ։ Առաջին երկու «Just Dance» և «Poker Face» սինգլները զբաղեցրել են առաջին հորիզոնականները աշխարհի երկրների մեծամասնությունում, հասնելով առաջին հորիզոնականի ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում, Կանադայում և Մեծ Բրիտանիայում    ։ Ալբոմի երրորդ սինգլն է «Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)», որը ներկայացվել է աշխարհի տարբեր երկրներում, հասնելով միայն երկրի լավագույն քսան երգերի մեջ Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում և Շվեդիայում։ «LoveGame»-ը ներկայացվել է, որպես ալբոմի երրորդ սինգլ որոշ Եվրոպական երկրներում և Հյուսիսային Ամերիկայում, նաև դարձել է չորրորդ սինգլ Օվկիանիայում և Մեծ Բրիտանիայում։ «Paparazzi»-ն ներկայացվել է, որպես երրորդ սինգլ Մեծ Բրիտանիայում «Poker Face»-ից հետո, Ավստրալիայում հինգերորդ սինգլ «LoveGame»-ից հետո։ «Paparazzi»-ն հասել է Ավստրալիայի, Կանադայի, Իռլանդիայի և Մեծ Բրիտանիայի երգերի լավագույն հնգյակի մեջ, նաև մտել է Նոր Զելանդիայի և ԱՄՆ-ի լավագույն տասը երգերի մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ Կատեգորիա:Լեդի Գագա
Չարլզ Վիդոր
Չարլզ Վիդոր (Charles Vidor, Vidor Károly, ), հունգարական ծագում ունեցող ամերիկյան կինոռեժիսոր։
Կենսագրություն
Չարլզ (սկզբնապես՝ Քարոյ) Վիդորը ծնվել է Բուդապեշտում հրեաների ընտանիքում։ Ռեժիսուրայով սկսել է զբաղվել 1920-ական թվականներին, երբ ի հայտ է եկել հնչյունային կինոն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է ավստրո-հունգարական բանակում։
Վիդորն ամուսնացած է եղել չորս անգամ.
Չարլզ Վիդորը մահացել է Վիեննայում ինֆարկտի պատճառով։ Կինոարվեստում ունեցած մեծագույն ներդրման համար նա արժանացել է աստղի Հոլիվուդի փառքի ծառուղում՝ Հոլիվուդ Բուլվար 6676-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Իլիանա Պապագեորգիու
Իլիանա Պապագեորգիու (Ηλιάνα Παπαγεωργίου, ), հույն ֆոտոմոդել, «Միսս Հունաստան 2011» ։
Կենսագրություն
Իլիանա Պապագեորգիուն ծնվել է 1991 թվականին Հունաստանի Պատրաս քաղաքում։ Աշխատել է «Ace Models» (2010—2011) և «Why Not Model Agency» մոդելային գործակալություններում։ Հայտնվել է «Votre Beaute» (2010), «Close up» (2011), «Madame Figaro» (2011—2012) ամսագրերի շապիկներին։
2011 թվականին դարձել է հունական «Star Hellas» գեղեցկության մրցույթի հաղթողը և ստացել է «Միսս Հունաստան 2011» տիտղոսը։ Մասնակցել է «Միսս Տիեզերք 2011» գեղեցկության մրցույթին , որտեղ հաղթել է անգոլացի Լեյլա Լոպեսը  ։
Նկարահանվել է «Panos Emporio» լողազգեստների գովազդում ։
2018 թվականից Իլիանա Պապագեորգիուն հանդիսանում է «Greece’s Next Top Model» մրցույթի ժյուրին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն մոդելներ