cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թագուհու գամբիտը (վեպ)
Մշակում
Պանդոլֆինին հրապարակումից առաջ խորհրդակցել է շախմատային դիրքերի մասին և առաջարկել է The Queen’s Gambit գրքի վերջնական անվանումը՝ բառացի «Թագուհու գամբիտը»՝ ի պատիվ համանուն շախմատային սկզբնախաղի։ Երեսունութ տարի անց նկարահանվել է Նեթֆլիքսի համանուն ադապտացիան։
Սյուժե
Վեպում ներկայացված է շախմատային հրաշամանուկ Բեթ Հարմոնի կյանքը մանկությունից մանկատուն, տրանկվիլիզատորների և ալկոհոլային կախվածության դեմ պայքարից մինչև գրոսմայստերի կոչման հաղթական վերելքը։
Էկրանավորում
2019 թվականի մարտին Նեթֆլիքսը պատվիրել է վեպի հիման վրա նկարահանել 7 սերիայից բաղկացած մինի սերիալ, որը կկոչվի «Թագուհու գամբիտը»։ Անյա Թեյլոր Ջոյը սերիալում խաղում է գլխավոր դեր, իսկ Սքոթ Ֆրենկը հանդես է եկել սցենարիստի, ռեժիսորի և գործադիր պրոդյուսերի դերում ։ Սերիալը թողարկվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 23-ին և արժանացել համընդհանուր ուշադրության և քննադատների հավանությանը ։
Օտտավիո Բիանկի
Օտտավիո Բիանկի (Ottavio Bianchi, ), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել և մարզել է բացարձակապես իտալական ակումբներում։ Հանդես է եկել նաև Իտալիայի ազգային հավաքականում։
Թագուհու գամբիտը (վեպ)
Էկրանավորում
Մինչև Նեթֆլիքսի մինի սերիալը 2020 թվականին եղել է գրքի էկրանավորման երկու անհաջող փորձ։ 1983 թվականին The New York Times-ի լրագրող Ջեսի Կորնբլուտը ձեռք է բերել սցենարի իրավունքը, բայց նախագիծը ձախողվել է 1984 թվականին՝ Թևիսի մահից հետո ։ 1992 թվականին շոտլանդացի սցենարիստ Ալան Սքոթը Թևիսի այրուց իրավունք էր ձեռքբերել, բայց արտ հաուս ժանրում ծրագրված ֆիլմից ոչինչ դուրս չի եկել։ 2007 թվականին Սքոթն աշխատել է Հիթ Լեջերի հետ նրա ռեժիսորական դեբյուտում մինչև 2008 թվականը՝ Լեջերի մահը ։ Սքոթը Նեթֆլիքսի 2020 թվականի սերիալի համահեղինակն ու գործադիր համապրոդյուսերն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:1983 գրքեր Կատեգորիա:Ֆեմինիստական գրքեր
Օտտավիո Բիանկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ինտեր Միլան ՖԱ մարզիչներ Կատեգորիա:Ռոմա ՖԱ մարզիչներ Կատեգորիա:Նապոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Սրբոց Նահատակաց եկեղեցի (Թեղենիք)
Պատմություն
Եկեղեցին կառուցվել է 2000-2003 թվականներին՝ Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյանի կողմից իր հոգևոր գործունեության 40-ամյակի առիթով իր ծնողների՝ Գրիգոր և Մաքրուհի Պոզապալյանների հիշատակին։
Եկեղեցու շինարարության համար Ներսես Պոզապալյանը Վեհափառ Հայրապետի կողմից պարգևատրվել է Հայ Եկեղեցու բարձրագույն՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ շքանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ ն
Գվիլիմ Լի
Կենսագրություն
Գվիլիմը ծնվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ Բրիստոլում։ Նրա ծնողները՝ Թոմը և Սեյվենը ծագումով վալիացիներ են։ Նա ունի երկու ավագ եղբայր՝ Հերայնտը և Օուենը, ինչպես նաև ավագ քույր՝ Ռիաննոնը։ Երբ նա փոքր էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Սաթոն-Քոլդֆիլդ, Բիրմինգհեմ, որտեղ էլ նա անցկացնում է իր ամբողջ մանկությունը ։ Գվիլիմը՝ Քարդիֆի համալսարանում գրականություն էր ուսումնասիրում, ինչպես նաև դրամատիկական արվեստ՝ Գիլդհոլական երգի և թատրոնի դպրոցում, որտեղ 2008 թվականին ստացել է Գիլդհոլական ոսկե մեդալ ։ Ներկա պահին ապրում է Լոնդոնում։
Կարիերա
1997 թվականին նա սկսում է իր կարիերան, երբ լինելով դեռահաս՝ միանում է դրամատիկական ակումբին։ Շուտով նա նկարահանվում է մանկական գրքերի («Կենդանիների տապանը») հեռուստատեսային ադապտացիաներում և աշխատում է «Ռիչարդ III» ներկայացման վրա՝ Շեքսպիրական Թագավորական Ընկերության հետ։ Ավելի ուշ, Գվիլիմը սկսեց երկրորդական դերեր ստանալ այնպիսի սերիալներում, ինչպիսիք են՝ «Զուտ անգլիական սպանություններ»-ը (անգլ. Midsomer Murders), «Ashes to Ashes»-ը, «Աշխատակցուհիները» և «Մոնրո»-ն։ Մի ժամանակ նա նույնիսկ մասնակցում էր ռադիոբեմադրություններին՝ «The Emerald Tiger», «The Silver Turk», «The Cruel Sea»: Ռեժիսոր Ֆ. Հ. ֆոն Դոններսմարկի՝ «Զբոսաշրջիկը» (2010) ֆիլմում կատարել է ոչ մեծ՝ հսկողական ծառայության տեխնիկական աշխատակցի դերը։
2012 թվականին նա մասնակցել է «Խոստումը» թատերական բեմադրությանը (Ալեքսեյ Արբուզովի՝ «Իմ խեղճ Մարատ» պիեսի հիման վրա) ։ 2013 թվականի Սուրբ ծննդից Գվիլիմը սկսել է նկարահանվել «Մաքուր անգլիական սպանություն» սերիալում՝ սերժանտ Չարլի Նելսոնի դերում։ Նրա մասնակցությամբ նկարահանվել է 15 սերիա։
2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին թողարկվել է «Բոհեմական ռապսոդիա» ֆիլմը, որտեղ Գվիլիմը կատարում է ամբողջ աշխարհում հայտնի Queen խմբի կիթառահարի՝ Բրայան Մեյի դերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Վիկտոր Բոյն
Վիկտոր Բոյն  (Victor Boin, ), բելգիացի ջրագնդակ մարզաձև խաղացող, լողորդ և սուսերամարտիկ, ամառային օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր։ Առաջին անգամ օլիմպիական երդում տվեց 1920 թվականի օլիմպիական խաղերում ։
Բոյնը երկու անգամ ընդգրկվել է ջրագնդակի Բելգիայի օլիմպիական հավաքականում, որտեղ էլ դարձել է Լոնդոնի 1908 թվականի խաղերի արծաթե մեդալակիր և Ստոկհոլմի 1912 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։ Բացի այդ, իր առաջին օլիմպիադայում նա մասնակցել է 100 մ ազատ ոճի լողին, սակայն դուրս է եկել առաջին իսկ ռաունդից։
Ստոքհոլմի խաղերից սկսած՝ Բոյնը զբաղվեց սուսերամարտով։ Այդ մրցումներում նա չորրորդ տեղն Է զբաղեցրել սուսերամարտիկների շարքում։ Ութ տարի անց նա առաջինն է Օլիմպիական երդում տվել Անտվերպենում՝ 1920 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ, և այդ մրցումներում էլ թիմային մրցապայքարում դարձավ արծաթե մեդալակիր։ Անհատական մրցաշարում արդեն նա դուրս է եկել առաջին ռաունդից հետո։ Մարզական կարիերայի ավարտից հետո նա Բելգիայի օլիմպիական կոմիտեի նախագահն էր 1955-1965 թվականներին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Բոյնը ռազմական օդաչու էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լողորդներ
Լալու Պրասադ Յադավ
Լալու Պրասադ Յադավ  (Lalu Prasad Yadav, लालू प्रसाद यादव, ), հնդիկ քաղաքական և պետական ​​գործիչ։ 2004-2009 թվականներին եղել է Հնդկաստանի երկաթուղիների նախարար, 1990-1997 թվականներին՝ Բիհար նահանգի գլխավոր նախարար (վարչակազմի ղեկավար)։ «Ռաշտրիա Ջանատա Դալ» կուսակցության հիմնադիրը և ղեկավարն է ։ Լոկ Սաբհայի 14-րդ և 15-րդ գումարումների պատգամավոր է եղել Սարան և Բիհար շրջաններից։
Քաղաքական կարիերան նա սկսել է ուսանողական տարիներից։ 1977 թվականին նա ընտրվել է Լոկ Սաբհա «Ջանատա Դալ» կուսակցությունից` դառնալով Հնդկաստանի խորհրդարանի ամենաերիտասարդ անդամներից մեկը ։ 1990 թվականին ընտրվել է Բիհարի գլխավոր նախարար։ 1997 թվականին նա կոռուպցիոն սկանդալի պատճառով ստիպված էր հրաժարական տալ։ Արդյունքում դատարանը լիովին արդարացրել է նրան։ 1997-2005 թվականներին գլխավոր նախարարի պաշտոնը զբաղեցնում էր Յադավի կինը՝ Ռաբրի Դևին ։ Ըստ մի շարք դիտորդների, այս ընթացքում Յադավը մնում էր նահանգի փաստացի ղեկավարը ։
Հայտնի է որպես խարիզմատիկ քաղաքական առաջնորդ, լայնորեն հայտնի է հանրության շրջանում : Քննադատվում է «կաստայական քաղաքականության» համար : Ութ երեխաների հայր է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդիկ պետական գործիչներ
Երևանի նահանգ
Երևանի նահանգ (Эриванская губерния), 1849-1918 թվականներին վարչական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում ։ Կազմավորվել է Նիկոլայ I-ի կայսերական հրահանգով՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգը լուծարելուց երեք տարի անց՝ 1849 թվականին։ Նրա մեջ մտնում էր Հայկական մարզի տարածքը և Շիրակի գավառը՝ Ալեքսանդրապոլ կենտրոնով ։
Տարածքը շուրջ 26,433 կմ2 էր ՝ զբաղեցնելով Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի արևմտյան շրջանները՝ Արարատյան դաշտը, Արարատ և Արագած լեռները, Շիրակը, Սևանի ավազանը, Կոտայքը և Նախիջևանը։ Այժմ նահանգի տարածքը հիմնականում համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական հատվածին։ Բացառություն է կազմում Արարատ լեռը, որը պատկանում է Թուրքիային, և Նախիջևանը, որն ամբողջությամբ պատկանում է Ադրբեջանին ։
1918 թվականին Ռուսական կայսրության փլուզման արդյունքում Երևանի նահանգի, Կարսի մարզի և Ելիզավետպոլի ու Թիֆլիսի նահանգների մի մասի տարածքում ձևավորվել է Հայաստանի Հանրապետությունը՝ Երևան մայրաքաղաքով։
Պատմություն
Նիկոլայ I կայսեր հրամանագրով 1840 թվականի ապրիլի 10-ին Անդրկովկասը բաժանվեց երկու վարչատարածքային միավորի՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգի՝ Թիֆլիս, և Կասպիական մարզի՝ Շամախի կենտրոնով ։ Բաժանումն անցկացնելիս հաշվի չէին առնվել Անդրկովկասի ժողովուրդների կրոնական և ազգային պատկանելությունները, և դա հանգեցրել էր տեղաբնիկ ժողովուրդների դժգոհությանը։ 1846 թվականին այս երկու միավորը լուծարվեցին ։ Վրացա-Իմերեթական նահանգի փոխարեն առաջացան Թիֆլիսի և Քութայիսի նահանգները։ 1849 թվականին կայսերական հատուկ հրամանագրով առանձնացվեց Թիֆլիսի նահանգից առանձնացվեց Երևանի նահանգը, որին ժամանակավորապես կցվել էր նաև Մեղրու շրջանը։ 1872 թվականին Երևանի նահանգը կազմված էր 7 վարչական շրջանից՝ Ալեքսանդրապոլի (Շիրակ), Երևանի (Արարատ), Նոր Բայազետի (Գեղարքունիք), Շարուր-Դարալագյազի (Վայոց ձոր), Էջմիածնի (Արմավիր), Նախիջևանի և Սուրմալուի։ Երևանի նահանգի մեջ էին մտնում 5 քաղաք և 1 000-ից ավելի գյուղ ու ավան, գործում էին բազմաթիվ դպրոցներ ու վարժարաններ, եկեղեցիներ ու վանական համալիրներ։ Աշխարհագրական առումով Երևանի նահանգը գտնվում էր Անդրկովկասի, այժմ՝ Հարավային Կովկասի կենտրոնական մասում՝ 41°7' և 38°52' հս.լ. և 60°56' և 63°54' արլ.ե.։ Հյուսիսում սահմանակցում էր Թիֆլիսի, արևելքում՝ Ելիզավետպոլի նահանգների, իսկ արևմուտքում՝ Օսմանյան կայսրության, 1878 թվականից սկսած՝ Կարսի մարզի հետ։ Հարավում Ղաջարական Պարսկաստանի սահմանն էր, որը եզերվում էր Արաքս գետով ։ Նահանգի կենտրոնում գտնվում էին Արարատ լեռը և ամբողջ Արարատյան դաշտը։ Երևանից բացի՝ կարևոր քաղաքներ էին Ալեքսանդրապոլը, Նախիջևանը, Նոր Բայազետը և Էջմիածինը։ Սկզբնական շրջանում քաղաքները ունեին փոքրաքանակ բնակչություն։ 1880-90-ական թվականներից սկսած՝ կապված Ռուսական կայսրության ընդհանուր զարգացման հետ, քաղաքները մեծանում են, կապ է հաստատվում մյուս նահանգային կենտրոնների՝ Թիֆլիսի, Քութայիսի, Ելիզավետպոլի ու Բաքվի հետ։
19-րդ դարի վերջից կառուցվում է անդրկովկասյան երկաթուղին. Թիֆլիսից երկաթգիծը 1897 թվականին հասնում է Ալեքսանդրապոլ, որը դառնում է երկաթուղային կենտրոն. 1899 թվականից արդեն գործարկվում էին Ալեքսանդրապոլ-Կարս և 1901 թվականից Ալեքսանդրապոլ-Երևան երկաթուղիները։ 1906 թվականին գործարկվում է Երևան-Ջուղա երկաթուղին ։ Երևանը կապ է հաստատում Իրանի հետ։ Բարեկարգվում են նահանգային և պետական նշանակության խճուղիները։ Քաղաքների միջև աշխուժանում է առևտուրը, կրկին զարգանում են արհեստները, սկիզբ է առնում արդյունաբերությունը։ Գործարկվում է առաջին ջրաէլեկտրակայանը ։ Հաստատվում է միջքաղաքային հեռախոսային և հեռագրային կապ ։ Ավելի ուշ Անդրկովկասյան երկաթուղին միացվում է ռուսական երկաթուղային ցանցին, և Երևանը կապ է հաստատում Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի, իսկ սևծովյան նավահանգիստ Բաթումի միջոցով՝ Միջերկրական ծովի ավազանի երկրների հետ։
Արևելյան Հայաստանի քաղաքներ
Որպես նահանգային կենտրոն՝ Երևանը բռնում է զարգացման նոր ուղի ։ Թեև Ռուսական կայսրությունը զարգացման մակարդակով զիջում էր արևմտաեվրոպական պետություններին (Անգլիա, Ֆրանսիա, Հոլանդիա, Գերմանիա), սակայն Օսմանյան կայսրության ու շահական Իրանի համեմատ առաջընթաց երկիր էր։ Հայ աշխարհիկ և հոգևոր վերնախավը ռուսական իշխանությունների հետ սկսում է կառուցապատել Հին Երևանը։ 1832 թվականին բացվել է Երևանի գավառական դպրոցը։ Նույն թվականին հիմնադրվում է գրադարան, որը հետագայում հարստացվում է և դառնում Հայաստանի ամենախոշոր և հայտնի գրադարանը (Հայաստանի ազգային գրադարան)։ 5 տարի անց՝ 1837 թվականին, Երևանում բացվում է հոգևոր թեմական դպրոցը։ 1850 թվականին հիմնադրվում է իգական ուսումնարանը։ 1856 թվականին հաստատվում է քաղաքի առաջին հատակագիծը։ 1860 թվականին Նորքում բացվում է ծխական դպրոց։ 1863 թվականին բացվել է Աստաֆյան (այժմ՝ Աբովյան) փողոցը, մինչև դարավերջ՝ նաև զուգահեռ և ուղղահայաց այլ փողոցներ, որոնք կենտրոնում ստեղծել են տրանսպորտային ուղիների փոքրիշատե կանոնավոր ցանց։ 1866 թվականին բացվում է Երևանի Գայանյան օրիորդաց ուսումնարանը։
1879 թվականին ցարական հրովարտակով Երևանում հիմնվում է նոր՝ քաղաքագլխի պաշտոնը։ Առաջին քաղաքագլուխ է նշանակվում Հովհաննես Ղորղանյանը։ Նրա և երևանյան վերնախավի ջանքերով, ռուսական պետության հովանու ներքո 1881 թվականին բացվում է Երևանի ուսուցչական սեմինարիան (այժմ՝ ԵՊՀ մասնաշենք)։ Նույն թվականին գործարկվում է Երևանի գարեջրի գործարանը, 1887 թվականին ՝ Թաիրյանի օղու, սպիրտի և գինու, 1892 թվականին ՝ հանքային ջրերի և օշարակի, 1893 թվականին ՝ Աֆրիկյանի և Գյուլազյանի, իսկ 1894 թվականին ՝ Սարաջևի գինու-կոնյակի գործարանները ։ 1890 թվականին Թաիրյանի գործարանը գնել է ռուս ֆաբրիկանտ Շուստովը և, մեծ ներդրումներ կատարելով, տասնապատկվել է կոնյակի արտադրությունը։ 1907 թվականին Երևանը մասամբ էլեկտրաֆիկացվել է, 1913 թվականին՝ հեռախոսաֆիկացվել։ 1912 թվականին ջրմուղով խմելու ջուր է բերվել Քառասուն աղբյուրներից ։ Քաղաքում գործում էր էլեկտրական տրամվայ, ձիակառք։ Բացվել էին նոր խանութներ, հյուրանոցներ։ 1913 թվականին Երևան է մտել առաջին ավտոմեքենան։ 1913 թվականին Երևանում գործել են 4 բուժարան, 3 դեղատուն, ակնաբուժարան, հոգեբուժարան, դպրոցներ և վարժարաններ, գործարաններ ու կոմբինատներ ։ 19-րդ դարի վերջին Երևանը շարունակում էր մնալ արևելյան քաղաք՝ իր նեղ, ծուռումուռ փողոցներով, կավից ու մանր քարերով կառուցված տնակներով, շուկաներով ու բաղնիքներով, եկեղեցիներով ու մզկիթներով։ Փողոցների լայնությունը չէր գերազանցում 3-4 մետրը ։ Երկու կողմերով անցնում էին առուներ։ Երևանն ուներ մի շարք հայտնի քաղաքմասեր՝ բուն քաղաքը՝ Շահարը (՝ քաղաք), շուկան՝ Ղանթարը (պարսկերեն՝ կշեռք), Կոնդը կամ Ծիրանի թաղը, Ձորագյուղը, Նորքը, Շեն թաղը, Բուլվարը, Բերդը և այլն ։ Տնտեսական զարգացման շնորհիվ 30 տարվա ընթացքում քաղաքի բնակչությունը եռապատկվեց՝ 1913 թվականին անցնելով 35, 000-ը ։ Հայկական թաղամասերին զուգահեռ կային նաև այլ ազգերով, հիմնականում՝ կովկասյան թաթարներով բնակեցված թաղամասեր։ Երևանում մեծ թիվ կազմող ազգային փոքրամասնությունները ունեին իրենց դպրոցները, աշխարհիկ ու հոգևոր կենտրոնները։ Մուսուլմանական զանազան մզկիթներից զատ՝ Երևանում կառուցվել էին մի քանի նոր հայկական եկեղեցիներ, որոնցից էր սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին (այժմ՝ քանդված, տեղում Չարենցի անվան դպրոցն է)։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին կառուցվում են ռուսական եկեղեցիներ սուրբ Նիկոլայը և սուրբ Աստվածածինը։
Ռուսական կայսրությանը ենթակա Արևելյան Հայաստանի մյուս խոշոր քաղաքներն էին Շուշին՝ 42 000 (Ելիզավետպոլի նահանգ), Ալեքսանդրապոլը՝ 36 000 (Երևանի նահանգ), Կարսը՝ 21 000 (Կարսի մարզ)։ Դրանք ձևավորվել էին համանուն բերդերի շուրջ։ Ալեքսանդրապոլի բերդը կառուցվել էր հինավուրց հայկական Կումայրի (Գյումրի) բնակավայրում, որի բնակչությունը 19-րդ դարի սկզբին 600 մարդ էր։ Կարսեցիների ու կարինցիների ներգաղթից հետո Ալեքսանդրապոլը 1830 թվականին դառնում է 5 000 բնակչությամբ քաղաք։ Շուշիի բնակչությունը բացառապես հայկական էր, մուսուլմանները բնակվում էին քաղաքից հեռու գտնվող արվարձանի թաղամասերում։ Կարսը, ինչպես հայտնի է, հայկական հռչակավոր բերդաքաղաք էր դեռ Բագրատունիների ժամանակներից։ Կարսի բերդը համարվում էր Արևմտյան Հայաստանի ամենաամուր բերդը՝ Էրզրումից հետո։ Որպես քաղաքներ ու ավաններ սկսեցին զարգանալ Էջմիածինն Արարատյան դաշտում, Նոր Բայազետը (Գավառ)՝ Սևանի ավազանում, Գորիսը՝ Զանգեզուրում, Դիլիջանը՝ Տավուշում, Ախալքալաքը՝ Ջավախքում և այլն։ Հայ-թաթարական խառը բնակչությամբ զարգանում էր խոշոր քաղաք Ելիզավետպոլը՝ նախկին Գանձակը, համանուն նահանգի կենտրոնը։ Քաղաքների բնակչությունը հիմնականում հայեր էին, որոշակի թիվ էին կազմում նաև ռուսները, հույները, վրացիները և ասորիները։ Մուսուլմաններին, որպես անբարեհույսներ, անգամ չէին զորակոչում, և փոխարենը պարտավոր էին վճարել զինվորական հարկ։
1897 թվականի մարդահամար
Վերջին անցկացված մարդահամարի տվյալներով 1897 թվականին Ռուսական կայսրության տարածքում բնակվում էր շուրջ 1 200 000 հայ, որոնցից 1 100 000-ը՝ Անդրկովկասում ։ Հայերը կազմում էին Անդրկովկասի ընդհանուր բնակչության ավելի քան մեկ քառորդը։ Եվս 100 000 հայ բնակվում էր Հյուսիսային Կովկասում՝ Արմավիր, Նոր Նախիջևան, Սոչի և այլ քաղաքներում, Ղրիմում, ինչպես նաև Ուկրաինայի և Ռուսաստանի մի շարք քաղաքներում՝ Լվովում, Կիևում, Մոսկվայում, Սանկտ-Պետերբուրգում և այլուր ։ Երևանի նահանգում ապրում էր 829 556 բնակիչ, որից 92 323-ը քաղաքաբնակ էին։ Խոշորագույն քաղաքներն էին Ալեքսանդրապոլը (30 616) և Երևանը (29 006)։ Քաղաքների հիմնական բնակչությունը քրիստոնյաներն էին, ովքեր զբաղվում էին արհեստներով ու առևտրով, մինչդեռ իսլամադավան թուրքերն ու քրդերը ապրում էին լեռնային շրջաններում և զբաղվում կիսաքոչվոր անասնապահությամբ։ Հայերը կազմում էին բնակչության 53 տոկոսը՝ 441 000 բնակիչ, կովկասյան թաթարները՝ 38 տոկոսը՝ 313 000 բնակիչ, քրդերը և եզդիները՝ 6 տոկոսը՝ 50 000 բնակիչ, ռուսները՝ 2 տոկոսը՝ 20 000 բնակիչ։ Երևանի նահանգում որոշակի թիվ էին կազմում ասորիները, հույները, վրացիները և ուկրաինցիները։ Ալեքսանդրապոլի գավառում հայերը կազմում էին բացարձակ մեծամասնություն՝ 86 տոկոս։ Մինչդեռ Սուրմալուի գավառում վիճակն այլ էր՝ մուսուլմանները՝ թուրքերը, թաթարները և քրդերը, կազմում էին շուրջ 70 տոկոս։
1894-96 թվականների արևմտահայերի կոտորածների և անընդհատ հայրենադարձության արդյունքում հետզհետե հայերի տոկոսը բարձրանում էր, իսկ մուսուլմանները աստիճանաբար լքում էին երկիրը։ 1913 թվականին Երևանի նահանգում հաշվվում էր մոտ 1 000 000 մարդ։ Արևելյան Հայաստանում դեմոգրաֆիական պատկերը հօգուտ հայերի կտրուկ փոխվեց հատկապես Առաջին աշխարհամարտից և Հայոց Մեծ Եղեռնից հետո։
Երկրագործություն
Գյուղատնտեսությունը տարածված է ծովի մակարդակից մոտավորապես 2 հազար մետրից ցածր վայրերում, առանց արհեստական ​​ոռոգման հողագործելը անհնար էր։ Որոշ տեղերում ոռոգման անհրաժեշտությունը շատ ավելի բարձր էր, օրինակ՝ Սևանա լճի ափին։ Ոռոգման համար ծառայում են գետերը, լեռնային աղբյուրները, ճահիճները, ստորգետնյա ոռոգման խողովակաշարերը և արհեստական ​​ջրամբարները։ Գյուղատնտեսության վերին գոտում՝ ավելի քան 1300 մետրի վրա, մշակվում էին համեմատաբար քիչ հացացգիներ. հաջորդ գոտում ՝ 1300-900 մետր, դրան զուգահեռ տարածված է նաև այգեգործությունը։ 900 մետրից ցածր մշակվում է բամբակ, բրինձ, քունջութ, կաստորային յուղեր և նմանատիպ այլ մշակաբույսեր, որոնք պահանջում են բարձր ամառային ջերմաստիճաններ և երկար ամառներ։ Առավել բազմազան մշակույթները Արարատյան դաշտում և, մասնավորապես, նրա ստորին մասում (Նախիջևանի գավառում); լեռնային ամենաբարձր վայրերում հաճախ մշակվում էր միայն գարի։ Նահանգի դաշտային բույսերից բերքից են՝ ցորեն, գարի, բրինձ, կորեկ, տարեկան, հնդկացորեն, եգիպտացորեն, լոբի, ոլոռ, ոսպ, կարտոֆիլ, բամբակ, ծխախոտ, կտավատ, քնջութի սերմեր, զաֆրոնի կաթ, ազնվամորի, կանեփ, արևածաղիկ, առվույտ, վայրի վարսակ և այլ խոտաբույսեր։ Մեծ նշանակություն ունի ցորենի, գարու, կորեկի, բրնձի և բամբակի մշակույթը։ Ձմռանը ցորենի բերքը հասունանում է հիմնականում ցածրադիր գոտիներում, գարնանը` սարահարթում, չոռոգվող տարածքներում։ 1900 թվականին ցորենով ցանվեց 182,770 հա տարածք, հավաքեց մոտ 8 հազար տոննա բերք։ Գարին սերմանվում է հիմնականում բարձրադիր վայրերում, որոշ տեղերում գրեթե ցանում է մինչև 2,5 հազար մետրի։ Բրինձը բուծվում է ավելցուկային ջրով ամենաջերմ տարածքներում, հիմնականում Երևանի գավառում։ Տարեկանը, հնդկացորենը, վարսակը և եգիպտացորենը բուծվում են շատ փոքր չափերով։ Բամբակը բուծվում է Սուրմալուի, Երևանի, Էջմիածնի և Շարուր-Դարալագյազի գավառների ամենաջերմ շրջաններում. 1900 թվականին բամբակի դաշտերի ընդհանուր տարածքը կազմել է ընդամենը 9500 հա՝ արտադրելով մոտ 2 տոննա մանրաթել։ Նավթային գործարանները բուծվում են շատ փոքր քանակությամբ; կաստորային յուղի բույսերը սովորաբար ցանում են բամբակյա տնկարկների եզրերի երկայնքով՝ նրանց անասունների վնասումից պաշտպանելու համար։
Գյուղատնտեսության պարզունակ տեխնիկան, առաջադեմ սարքավորումները և տեխնիկան օգտագործվում են միայն շատ հազվադեպ դեպքերում։ Այգեգործությունը, չնայած ավելի տաք պայմաններում բարենպաստ պայմաններին, համեմատաբար վատ զարգացած է։ Ստացվում են լոբազգիներ, սեխ, ձմերուկ, վարունգ, սոխ, կաղամբ և այլն։ 1900 թվականին Երևանի նահանգում այգիների տարածությունը կազմել է 25 հազար հա, խաղողի այգիները՝ 7000 հա. խաղողի այգիների մեծ մասը գտնվում են Երևանի և Էջմիածնի գավառներում։ Նույն տարվա խաղողի բերքը կազմել է 1200 տոննա; մոտ 50% -ը բաժին է ընկնում գինեգործությանը, մինչև 30% -ը` սննդին և մոտ 20% -ը` ալկոհոլին։ Դեղձերի որոշ տեսակներ, որոնք աճեցվել են Երևանում, Նախիջևանում և Օրդուբադում, համարվում են լավագույնը Կովկասում։
Անասնապահություն
Արոտավայրերի հսկայական տարածքները տեղակայված են հացահատիկային մշակաբույսերի սահմանաչափից բարձր սարահարթում, ինչպես նաև այնպիսի ցածր տարածքներում, որտեղ ոռոգման բացակայությունը թույլ չի տալիս հողագործություն կատարել։ Շատ տեղերում այն բնակչության բարեկեցության հիմնական և, հաճախ, միակ աղբյուրն է։ Անասնապահության մեջ ներգրավված քրդերը և կովկասյան թաթարների մի մասը, որոնք քոչվոր կյանք են վարում ամառային արոտներից մինչև ձմեռային արոտավայրեր և ետ։ Արոտավայրերի տարածքը, որոնք պատկանում են գրեթե բացառապես գանձարանին և բնակչությանը վարձակալած, կազմում է 650 հազար հա։ Դրանց կեսից ավելին ամառային, մնացածը՝ ձմեռային արոտավայրերն են։ Սառը օդի, հյութալի սննդարար բույսերի և աղբյուրի ջրի ազդեցության տակ եղջերավոր անասունները արագ վերականգնում են և տալիս ավելի շատ կաթ, որից պատրաստում են պանիր, կարագ և այլ ապրանքներ։ Բնակիչները վերադառնում են իրենց գյուղեր. մինչև ուշ աշուն նրանք անասունները պահում են արոտավայրերի վրա՝ ցրված ցանքատարածքների և անտառների վրա, այնուհետև անասունները ձմեռվա համար դրվում են տաղավարներում, իսկ փոքր եղջերավոր անասունները հովիվներով ուղարկում են ձմեռային արոտավայրեր։ Քրդերը, որոնք զբաղվում են միայն ոչխարաբուծությամբ, անասուններով ուղիղ գնում են քիշլախներ, որտեղ իրենք ապրում են ձմեռային տներում, իսկ անասունները պահվում են արոտավայրերում։ Այսպիսով, Էրիվանի նահանգում անասնապահությունը հիմնականում պրիմիտիվ է։ Մարզում կան (1900) խոշոր եղջերավոր անասուններ ՝ ձիեր և ջորիներ 38 720 (3,3%), եղջերավոր անասուններ 434 630 (37.6%), գոմեշներ 44 620 (3,8%), ոչխարներ և այծեր 605 840 (52.4%), ուղտեր 5610 (0,5%) և էշեր 27 580 (2,4%)։
Արդյունաբերություն
Գործարաններն ու ֆաբրիկաները տարածված չեն. ի լրումն գինու և օղու արդյունաբերության, առավել զարգացած են մետաքսագործությունը, մանածագործությունը, գարեջրագործությունը, պղնձի ու այլ մետաղների ձուլումը։ Արդյունաբերական ձեռնարկությունները քիչ են։ 1900 թվականին գործում էր 3 469 արդյունաբերական ձեռնարկություն, որոնց ընդհանուր արտադրությունը կազմում էր 1,336,640 ռուբլի, որից ավելի քան 1 միլիոնը բաժին էր ընկնում ալրաղացային (409 հազար), գինու և օղին (390 հազար), մետաքսագործությանը (117 հազար) և ալկոհոլը մաքրող ( 98 հազար) արտադրության։
Արհեստագործական և հատկապես արհեստագործական արդյունաբերությունը որոշ ոլորտներում բավականին զարգացած է, և չնայած արտադրության փոքր չափսին, այն բավականին կարևոր է բնակչության համար։ Արդյունաբերության այս տեսակի ընդհանուր շրջանառությունը գնահատվում է 309 հազար ռուբլի. դրա առավել նշանակալի արդյունաբերությունները կոշիկի, դերձակի, արծաթի և գորգերի արտադրությունն են։ Արհեստագործական գորգերի արտադրությունը զարգանում է հիմնականում քոչվոր և կիսանոմիական բնակչության շրջանում և սերտորեն կապված է նրա գործունեության և կյանքի հետ։ Սա ներառում է քրդերի կողմից բրդի արտադրություն, իսկ թաթարների մի մասը՝ գորգերը, կարպետները, պարանները, վրանների համար կոպիտ կտորը, պայուսակները, ուղեբեռի պայուսակները և նրանց առօրյա կյանքում անհրաժեշտ այլ իրերը և պատրաստված են վաճառքի։ Գորգերի գործվածքները և այս տեսակի այլ արտադրանքները բացառապես վերաբերում են կանանց։ գարնանը և ամռանը նրանք հավաքում են մանվածք և ներկ, իսկ աշնանը և ձմռանը նրանք հյուսում են։ Գորգերի բոլոր արտադրատեսակների ընդհանուր արտադրությունը չի գերազանցում 30 հազար ռուբլին։ Երևանի նահանգի լեռներում հանքաքարի բավականին մեծ հարստություն կա, բայց դրանց զարգացումը վատ զարգացած է. հայտնի են պղնձի, արծաթի կապարի, կապարի, երկաթի և կոբալտի հանքաքարերի, ծծմբի և ժայռի աղի ավանդները, բայց զգալի քանակությամբ միայն աղ է արդյունահանվում։ Ժայռի աղը ականապատվում է Սուրմալուի շրջանում՝ Արաքսի աջ ափին գտնվող Կողբ գյուղի մոտ և երկու վայրերում ՝ Նախիջևանի շրջանի Սուստ գյուղի հարևանությամբ։ 1901 թվականին Կողբի դաշտում արդյունահանվեց 795 տոննա աղ, իսկ Նախիջևանում 40 տոննա աղ։ 1901 թվականին Ալեքսանդրապոլի շրջանի Սիցիմադանի հանքավայրում արդյունահանվել է 25 տոննա հանքաքար, բայց պղինձ չի արդյունահանվել։ Տուֆը օգտագործվում է որպես շինանյութ։ Ձկնորսությունը փոքր մասշտաբով զարգացած է Սևանա լճի ափին։
Նախքան երկաթուղու կառուցումը Թիֆլիսից դեպի Երևան, Աղստև գետի հունով Դիլիջանի ու Սևանի կողմով անցնում էր նահանգի հաղորդակցման գլխավոր մայրուղին։ Երկաթուղու կառուցմամբ, որը սպասարկում է մոտ 320 կմ գավառի ողջ արևմտյան և հյուսիսային ծայրամասերում, նշանակալի երթուղով երթևեկությունը զգալիորեն կրճատվել է։ Երևան քաղաքը Նախիջևանի և Ջուղայի երկաթուղով կարևոր է Անդրկովկասից Թավրիզ և Թեհրան կապն ապահովելու համար։
Առևտրային հաստատություններ 1899 թվականին գործում էր 2789, որից 2313-ը ՝ շրջանառություն մինչև 5 հազար ռուբլի, 28-ը ՝ ավելի քան 50 հազար ռուբլի շրջանառությամբ։ Դրամաշրջանառության ընդհանուր քանակը կազմել է 14 035 120 ռուբլի։ Այսպիսով, մարզում առևտուրը հիմնականում փոքր է։ Պարսկաստանի հետ Երևանի գավառի առևտրային փոխանակումն իրականացվում է գրեթե բացառապես Ջուղայի միջով. հիմնականում մրգերը՝ թարմ և չորացրած, չամիչը, նուշը, պիստակը, կաշիը, բամբակը, բրդյա գորգերը բերվում են Պարսկաստանից. գործվածքներ և պարագաներ արտահանվում են Պարսկաստան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի նահանգ Կատեգորիա:1918 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Աստերոիդների ցանկ (74301-74400)
Աստերոիդների ցանկ (74201-74300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (74401-74500)
Յալուցզյան
Աշխարհագրություն
Գետը սկիզբ է առնում Չանբայշան սարահարթում (Չինաստանի Գիրին նահանգ) և, հոսելով հարավարևմտյան ընդհանուր ուղղությամբ, թափվում է Արևմտա-Կորեական ծոց։ Երկարությունն է 813 կմ, ավազանի տարածքը՝ 63 000 կմ²։
Պատմություն
Յալուցզյան գետը հատկապես հայտնի է պատմության մեջ երկու ականավոր ռազմական իրադարձությունների կապակցությամբ.
Տնտեսություն
Յալուցզյանի վրա կառուցված են մի շարք հիդրոէլեկտրակայաններ, որոնք էլեկտրական էներգիա են մատակարարում երկու հարևան երկրների քաղաքները։ Այդ էլեկտրակայաններից առանձնապես նշանավոր է Սուփհունի ՀԷԿ-ը, որը հանդիսանում է Ասիայի հզորագույն հիդրոէլեկտրակայաններից մեկը։ Գետը նավարկելի է մինչև Հեսան քաղաքը, իսկ ծովային նավերի համար՝ միայն մինչև գետաբերանից ոչ հեռու գտնվող չինական Դանդուն քաղաքը։ Ձմռանը գետը սառցակալում է։ Յալուցզյանն օգտագործվում է նաև տրանսպորտի և ձկնորսության նպատակներով՝ տեղացի բնակչության կողմից։ Կառույցներից ամենանշանավորը թերևս Չինա-կորեական բարեկամության կամուրջն է, որը միացնում է գետաբերանի մոտ գտնվող չինական Դանդուն և կորեական Սինիյջու քաղաքները (կառուցված՝ 1943 թվականին)։
Ֆեմիստո (արբանյակ)
Ֆեմիստո (հին հունարեն՝ Θεμιστώ), Յուպիտերի ուղիղ ուղեծրային պտույտով անկանոն արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականին, ապա կորցվել է և նորից հայտնաբերվել 2000 թվականին ։ Անվանվել է հունական դիցաբանության գետերի աստված Ինաքի դստեր Ֆեմիստոյի պատվին։ Նույնպես գրանցված է որպես Յուպիտեր XVIII:
Հայտնաբերման պատմությունը
Ֆեմիստոն առաջին անգամ հայտնաբերվել է Չառլզ Կովալի և Էլիզաբեթ Ռյոմերի կողմից 1975 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, այդ մասին հայտնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 3-ին. Արբանյակը ստացել է ժամանակավոր S/1975 J 1 անվանումը։ Սակայն կատարված դիտարկումների արդյունքները բավարար չէին ուղեծրի հաշվարկի համար, և հետագայում արբանյակը կորցվել էր։ Այնուհետև, 2000 թվականին, նոր արբանյակ էր հայտնաբերվել Սքոթ Շեփարդի, Դեվիդ Ջուիտի, Յանգա Ֆերնանդեսի և Յուջին Մագնայերի կողմից, և ստացել էր S/2000 J 1 ժամանակավոր անվանումը ։ Շուտով հաստատվեց, որ նոր հայտնաբերված մարմինը համապատասխանում է 1975 թվականին հայտնաբերված մարմնին :
Արբանյակի անհատական անվանումը տրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ։
Առանձնահատկությունները
Ի տարբերություն Յուպիտերի մյուս արբանյակների, որոնք իրենց ուղեծրային տվյալների համապատասխան կազմում են խմբեր, Ֆեմիստոն պտտվում է միայնակ, միջանկյալ դիրք զբաղեցնելով Գալիլեյան արբանյակների և ուղիղ պտտման ուղղությամբ անկանոն արբանյակների Հիմալիայի խմբի միջև։
Ֆեմիստոյի տրամագիծը կազմում է մոտ 8 կիլոմետր, եթե ընդունենք, որ նրա ալբեդոն հավասար է 0,04 :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ
Մկրտիչ Այլամազյան
Մկրտիչ Մելիքի Այլամազյան, հայ ռազմական գործիչ, բժիշկ։
Կենսագրություն
Մկրտիչ Այլամազյանը ծնվել են 1903 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ Հայրը եղել է քարտաշ, աշխատել է Բաքվի նավթի հանքերում, մասնակցել է գործադուլներին, ինչի պատճառով բանտարկվել է։ Մահացել է 1910 թվականին։
Մկրտիչը նախնական կրթությունը ստացել է Ալեքսանդրապոլում, հետագայում ուսումը շարունակել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Կամավոր մեկնել է Կարմիր բանակ, բայց կարճ ժամանակ անց տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, նրան նշանակել են միլպետի տեղակալ։
1924 թվականին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայության։ 1926-1930 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Արթիկի Մարալիկ և Անիպեմզա գյուղերում, եղել է հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ։ 1933 թվականին նշանակվել է առողջապահության բաժնի վարիչ։ 1935 թվականին մանկակաբարձ-գինեկոլոգի մասնագիտությամբ ընդունվել է ասպիրանտուրա։ Եղել է առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի տեսուչ, 1937 թվականին նշանակվել է նույն առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի ծննդօգնության բաժնի վարիչ ։
1941 թվականի հունիսի 22-ին զորակոչվել է բանակ, նշանակվել № 1571 էվակուհոսպիտալի վիրաբուժության բաժանմունքի պետ, կարճ ժամանակ անց՝ հոսպիտալի պետ։
1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։
Պատերազմից հետո Մկրտիչ Այլամազյանը զորացրվել է և նշանակվել Հայաստանի առողջարանների վարչության պետ։
1946-1952 թվականներին նշանակվել է ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության նոր կազմակերպված ինստիտուտի ավագ գիտական աշխատող ու դիսպանսերի վարիչ։ 1946-1949 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգը։ Ստացել է բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1952 թվականին Մկրտիչ Այլամազյանը մրցույթով ընտրվել է բժշկական ինստիտուտի մանկաբարձության ամբիոնի ասիստենտ։ 1962 թվականին  պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա և ընտրվել Երևանի բժիշկների վերապատրաստման ինստիտուտի մանկաբարձության ու գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
1969 թվականից Մկրտիչ Այլամազյանը անցել է կենսաթոշակի։
Արժանացել է շքանշանների և մեդալների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ
Ումետբաևո (գյուղ, Բելորեցկի շրջան)
Ումետբաևո (Уметбаево, Өмөтбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Էբիգեյլ Բրեսլին
Էբիգեյլ Քետլին Բրեսլին (Abigail Kathleen Breslin, ), ամերիկացի կինոդերասանուհին հայտնի է «Փոքրիկ միսս Երջանկություն», «Նշաններ», «Բարի գալուստ Զոմբիների երկիր» և «Նիմ կղզին» ֆիլմերում կատարած իր դերերի շնորհիվ։ Գեղեցկության մրցույթում հաղթելու մասին երազող աղջկա դերի համար՝ «Փոքրիկ միսս Երջանկությունում», Բրեսլին 2007 թվականին Օսկար մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է լավագույն երկրորդական դեր կատարող դերասանուհու մրցանակին, դառնալով ամերիկյան Կինոկոմեդիայի ամենաերիտասարդ նոմինանտներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Սոլյոնոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Սոլյոնոե (Солоне), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Սոլոնյանի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նովոսելովկա, Սոլենենկոե։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլյոնոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 7 428 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7837 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Կինոյի միջազգային օր
Կինոյի միջազգային օր, կինեմատոգրաֆիստների և ամբողջ աշխարհում ֆիլմերի սիրահարների տոն։ Տոնը նշում են ամեն տարի` դեկտեմբերի 28-ին ։
Տոնի պատմություն
1885 թվականին ֆրանսիացի Լուի և Օգյուստ Լյումիերները ստացել են իրենց ստեղծած «Սինեմատոգրաֆ» սարքի արտոնագիր։
Նույն թվականի մարտի 22-ին ֆրանսիական ֆոտոարդյունաբերության զարգացմանը նվիրված համաժողովում Լյումիեր եղբայրները մեծ էկրանին հանրությանն են ներկայացրել առաջին ֆիլմը՝ «Աշխատավորների ելքը ֆաբրիկայից»։ Հենց այդ ֆիլմն էլ 1895 թվականի դեկտեմբերի 28-ին բացել է առաջին հայտնի վճարովի կինոդիտումը Փարիզյան 10 ֆիլմերից, «Գրան-կաֆեի» նկուղում՝ Կապուցինոկ բուլվարի վրա։ Հենց այդ օրն էլ դարձել է «Կինոյի միջազգային օրվա» տոնակատարության օրը։
«Ռուսական կինոյի օրը» վերակառուցման տարիներին միացվել է «Կինոյի միջազգային օրվա հետ», սակայն 2002 թվականին ՌԴ-ի Կինոմատոգրաֆիայի և մշակույթի նախարարության ծառայության նախաձեռնությամբ այն դարձել է ինքնուրույն տոն, որը նորից սկսել են նշել օգոստոսի 27-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մասնագիտական տոներ Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիա
Պարսից ծոց
Պարսից ծոց ( - կարդ.՝ խալիջե ֆարս, الخليج الفارسي - ալխալիջ ալֆարսի), Արաբական թերակղզու և Իրանի (Պարսկաստանի) միջև գտնվող ծոց։ Օրմուզի նեղուցով միացված է Օմանի ծոցին, Արաբական ծովին և Հնդկական օվկիանոսին ։
Պարսից ծոցի շրջանը աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից չափազանց կարևոր է իր նավթի հարուստ պաշարներով։ Հենց այդ հարուստ պաշարների համար էլ ստացել է Պատերազմ ծոցում 1991 անվանումը, չնայած որ հիմնական կոնֆլիկտը տեղի է ունեցել ցամաքի վրա։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պարսից ծոց Կատեգորիա:Ծովեր այբբենական կարգով
Սերբիայի խորհրդարան
Սերբիայի խորհրդարան (Народна скупштина Србије), Սերբիայի բարձրագույն օրենսդիր և սահմանադրական մարմին։ Խորհրդարանը միապալատ է և բաղկացած է 250 պատգամավորներից։ Նրանք ընտրվում են համամասնական ընտրակարգով, 4 տարի ժամկետով։ Երկրում վերջին անգամ խորհրդարանական ընտրություններ եղել են 2012 թվականի մայիսի 7-ին։ Ամենաշատ քանակությամբ մանդատ ունի Սերբիայի առաջադիմական կուսակցությունը (73 մանդատ)։ Կուսակցության առաջնորդն Իվիցա Դաչիչն է։
Կատեգորիա:Խորհրդարաններ ըստ երկրի
Tiny Wings
Tiny Wings, iOS օպերացիոն համակարգի համար նախատեսված համակարգչային խաղ, որը մշակվել է գերմանացի ծրագրավորող Անդրեաս Իլիգերի կողմից, 2011 թվականի փետրվարի 18-ին։ Թողարկումից կարճ ժամանակ անց, խաղը զբաղեցրել է App Store առաջին հորիզոնականը ։ 2011 թվականին այն համարվել է iPhone-ի համար նախատեսված լավագույն խաղ կոչմանը ։ Խաղը ներբեռնվել է 10․5 միլլիոն անգամ iPhone-ի և 1․8 միլլիոն անգամ iPad-ի համար ։
Գեյմփլեյ
Tiny Wings խաղում, խաղաողը ղեկավարում է մի թռչնի, որի թևերը շատ փոքր են թռչելու համար։ Խաղի նպատակն է՝ օգտագործելով բլուրները հավաքել արագություն և թռչել, որքան հնարավոր է ավելի հեռու։ Սա արվում է էկրանին հպման միջոցով՝ դրանով, իսկ ստիպելով թռչնին կատարել անկում։ Խաղի ընթացքը ապահովում է հպումների միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ժամանակին օգտագործել բլուրները՝ արագություն հավաքելու համար։ Խաղում հասանելի են հատուկ առաջադրանքներ, որոնք անհրաժեշտ է կատարել միավորներ հավաքելու և թռչի բույնը թարմացնելու համար։ Այս առաջադրանքները կատարվում են տարբեր խաղային աշխարհներում՝ հավաքելով առավելագույն միավորներ կամ կատարելով որոշակի գործողություններ խաղի ընթացքում։ Խաղի տեսանելի էֆֆեկտները թարմացվում են հաջորդաբար, դրանով իսկ խաղացողն ամեն օր հանդիպում է նոր էֆֆեկտների ։ Խաղում հասանելի նաև այլ տարբերակ, որը թույլ է տալիս մրցել երեք այլ թռչունների հետ, որոնք կառավարվում են արհեստական բանականությամբ։
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր ըստ ժանրի Կատեգորիա:Ստուդիաներ
Մայքլ Ջեքսոնի առողջությունը և արտաքին տեսքը
Մայքլ Ջեքսոն (1958 թվականի օգոստոսի 29 - 2009 թվականի հունիսի 25), ամերիկացի երաժիշտ, որն ավելի քան քառասուն տարի եղել է աշխարհի ամենահայտնի էստրադային արտիստներից մեկը (սկզբում որպես The Jackson 5 մանկական խմբի աստղ, հետո՝ որպես մենակատար)՝ այդ ամբողջ ընթացքում գտնվելով հանրության ուշադրության կենտրոնում։
Մայքլի մանկությունը շատ ծանր է եղել։ Ե՛վ նա, և՛ նրա հարազատ եղբայրներից մի քանիսը պատմել են, որ հայրը դաժան է վարվել իրենց հետ և վիրավորել ։ Երգչի արտաքինում առաջին փոփոխությունները սկսեցին տեղի ունենալ դեռևս 1979 թվականին, Off The Wall ալբոմի թողարկումից առաջ։ Սկսած 1980-ականների կեսերից Ջեքսոնի արտաքինը սկսեց կտրուկ փոխվել։ Նա նիհարեց, մաշկը գունաբացվեց, փոխվեցին քիթը և դեմքի ուրվագծերը։ Մաշկի գունաբացման նախնական պատճառները վիտիլիգո և համակարգային կարմիր գայլախտ հիվանդություններն էին, որոնք Ջեքսոնի մոտ ախտորոշվեցին 1986 թվականին, ինչպես նաև երգիչ կողմից մաշկի վրա բծերը քողարկելու համար կոսմետիկայի օգտագործումը ։ Վիրաբույժները կարծում են, որ նա կատարել է ռինոպլաստիկա, ճակատի բարձրացում, այտոսկրերի վիրահատություն, ինչպես նաև բարակացրել է շուրթերը ։
Հոգեկան առողջության փորձագետները պնդում էին, որ նա ունեցել է 10 տարեկան երեխայի միտք, մինչդեռ մյուս բժիշկները կարծում էին, որ նա տառապել է դիսմորֆոֆոբիայով։ Դիպակ Չոպրան՝ Ջեքսոնի բժիշկն ու ընկերը, 20 տարի շարունակ ասում էր՝ «Պատճառը, որ նա իրեն պլաստիկ վիրահատությունների էր ենթարկում, հակումն էր դեպի ինքնախեղումը և ինքն իր հանդեպ լիովին անհարգալից վերաբերմունքը» ։
Մանկությունը և հոգեկան առողջությունը
2003 թվականին Մայքլ Ջեքսոնը մեղադրվեց մանկապղծության մեջ և երկու տարի անց արդարացվեց։ Հետաքննության ընթացքում Ջեքսոնի կենսագրությունն ուսումնասիրել է Սթեն Կացը՝ պրոֆեսիոնալ հոգեբանը, ով նաև մի քանի ժամ անցկացրել է մեղադրողի հետ։ Ըստ Ջոն Ռենդի Տարաբորելիի կենսագրական գրքի՝ Կացը եզրակացրել է, որ Ջեքսոնը հոգեկան զարգացման մակարդակով մնացել է տասնամյա երեխայի տարիքում ։ Որոշ բժիշկներ հրապարակայնորեն կարծիք հայտնեցին, որ երգիչը դիսմորֆոֆոբիա ունի՝ հոգեբանական խանգարում, որի դեպքում մարդը չափազանց մտահոգված և զբաղված է իր մարմնի աննշան թերությամբ կամ առանձնահատկությամբ ։
Վիտիլիգո և գայլախտ, բուժումը և հետևանքները
Ջեքսոնի մաշկը երիտասարդ տարիքում թուխ էր, բայց սկսած 1980-ական թվականների կեսերից ավելի ու ավելի գունատվում էր. ինչպես շատերը ենթադրում էին՝ դա տեղի էր ունենում, որովհետև Մայքլը հատուկ գունաբացում էր մաշկը և փոխում էր դեմքի առանձնահատկությունները, որպեսզի նմանվի եվրոպացու։ Այս ամենը ժամանակին լայնորեն լուսաբանվել է ԶԼՄ-ներում ։ Տարաբորելիի տվյալներով՝ 1986 թվականին Ջեքսոնի մոտ վիտիլիգո և գայլախտ ախտորոշվեց։ Վիտիլիգոն մասամբ գունաբացել էր նրա մաշկը և զգայուն դարձրել արևի լույսի նկատմամբ։ Գայլախտը ռեմիսիայի (ժամանակավոր թուլացում) մեջ էր, բայց արևի լույսը, հնարավոր է, նպաստում էր դրա սրացմանը ։ Այդ հիվանդությունների դեմ պայքարելու համար Ջեքսոնն օգտագործում էր Solaquin (հիդրոքինոն), տրետինոին և բենոքին։ Նա նաև հիդրոքսիքլորոխին էր օգտագործում, որը պարբերաբար ներարկվում էր անմիջապես գլխամաշկի տակ ։ Հիվանդությունների, դեղերի, որոնց օգնությամբ նա պայքարում էր այդ հիվանդությունների, և մաշկի վրայի բծերը թաքցնող կոսմետիկայի պատճառով Ջեքսոնը շատ գունատ էր երևում ։
1993 թվականի փետրվարին Ջեքսոնը մեկուկես ժամանոց արտասովոր անկեղծ հարցազրույց տվեց Օփրա Ուինֆրիին. սա նրա առաջին հարցազրույցն էր հեռուստատեսությամբ՝ 1979 թվականից ի վեր։ Հարցազրույցի ժամանակ նա հայտարարեց, որ երբեք հատուկ չի սպիտակեցնում իր մաշկը՝ առաջին անգամ հրապարակավ հայտնելով, որ տառապում է վիտիլիգո հիվանդությամբ և մաշկի գույնը հարթեցնելու համար ստիպված է օգտագործել հզոր կոսմետիկա։ Հարցազրույցը դիտել են 62 միլիոն ամերիկացիներ ։ Դրանից հետո սկսվեցին ակտիվ հասարակական քննարկումներ այն ժամանակ անհայտ հիվանդության թեմայով   ։ Ջեքսոնի մահից հետո անցկացված դիահերձումը հաստատեց, որ նա տառապում էր վիտիլիգոյով  ։
Ի աջակցություն HIStory ալբոմի համաշխարհային շրջագայության ավստրալիական փուլում Ջեքսոնն ամուսնացավ իր մաշկաբանի բուժքույր Դեբի Ռոուի հետ ։ Առաջին անգամ նրանք հանդիպել են 1980-ականների կեսերին, երբ Ջեքսոնի մոտ վիտիլիգո ախտորոշվեց։ Երկար տարիներ նա բուժում էր հիվանդությունը և զգացմունքային աջակցություն ցուցաբերում, նրանք լավ ընկերներ էին՝ նախքան իրենց հարաբերությունները կտեղափոխվեին ռոմանտիկայի ոլորտ ։ Զույգը բաժանվեց 1999 թվականին, բայց նրանք մնացին ընկերներ ։
Պլաստիկ վիրահատություններ
Նրա դեմքի ուրվագծերը նույնպես փոխվել են. որոշ վիրաբույժներ գտնում են, որ նա քթի, ճակատի, շրթունքների և այտոսկրերի ձևի փոփոխության բազմաթիվ վիրահատություններ է տարել ։ Ըստ Տարաբորելիի՝ 1979 թվականին Ջեքսոնը կատարել է իր առաջին ռինոպլաստիկան այն բանից հետո, երբ պարային բարդ էլեմենտի կատարման ժամանակ կոտրել էր քիթը։ Վիրահատությունն այնքան էլ հաջող չէր եղել, և Մայքլը բողոքել էր շնչառության դժվարություններից։ Նա ուղարկվել է Սթիվեն Հոֆլինի մոտ, ով 1980 թվականին 2-րդ ռինոպլաստիկան է կատարել ։ 1988 թվականին «Լուսնային քայլվածք» ինքնակենսագրության մեջ Ջեքսոնը գրում է, որ բացի քթի վիրահատությունից, նրան նաև փոսիկներ են արել կզակի վրա, և նա այլևս ոչ մի վիրահատություն չի արել ։ Այնուամենայնիվ, նրա մայրը պատմել է, որ Մայքլը ավելի քան երկու պլաստիկ վիրահատություններ է ունեցել, բայց նա դրանից շատ ամաչում էր՝ «Ես լսել եմ, որ պլաստիկ վիրահատություններից կարող է կախյալություն առաջանալ։ Ինձ թվում է՝ հենց դա է նրա հետ տեղի ունեցել։ Մի անգամ ես ասացի նրան. «Դե բավական է, ինչու՞ չես կարողանում կանգ առնել»։ Ես նույնիսկ զրուցել եմ նրա պլաստիկ վիրաբույժի հետ և խնդրել, որ երբ Մայքլը գալիս է, նա միայն ձևացնի, թե ինչ-որ բան է փոխում նրա դեմքին» ։ Բացի դա, սկսած 1986 թվականից Ջեքսոնը  մաշկային ներարկումներում և ոչ վիրաբուժական կոսմետիկ միջամտություններում մասնագիտացված մաշկաբան Առնոլդ Կլեյնի մշտական հաճախորդն էր ։
Իր գրքում Ջեքսոնն իր դեմքի փոփոխությունները բացատրում է սեռական հասունացմամբ, բուսակերներին հատուկ խիստ սննդակարգով, քաշի կորստով, սանրվածքի փոփոխությամբ և բեմական լուսավորությամբ ։ Նա հերքել է շատերի կարծիքներն այն մասին, թե կոպերը ևս վիրահատված են ։ 1990 թվականին Մայքլի հետ տեղի ունեցած փոփոխություններն արդեն լայնորեն քննարկվում էին հանրության կողմից, երգչի մտերիմները հայտնել են, որ այդ ժամանակ նա դեմքի վրա մոտ տասը վիրահատության էր ենթարկվել ։ 1992 թվականի հունիսին The Daily Mirror հրատարակությունը առաջին պլանում զետեղեց մի նկար, ենթադրաբար դա Մայքլ Ջեքսոնի դեմքն էր, որը նկարագրվում էր որպես պլաստիկ վիրաբուժության «սարսափելի այլանդություն»։ Ջեքսոնը այդ կապակցությամբ հայց ներկայացրեց և 1998 թվականին նրանք հաշտության գնացին։ Գերագույն դատարանում հրատարակության նախկին խմբագիրը հայտարարեց Ջեքսոնի դեմքին պլաստիկ վիրաբուժության հետքերի բացակայության մասին և հրապարակայնորեն ներողություն խնդրեց նրանից ։
Քաշը և կախվածությունը դեղերից
Նրա դեմքի փոփոխությունների պատճառը մասամբ նաև քաշի էական կորուստներն էին ։ Ջեքսոնը 1980-ականների սկզբին նիհարեց դիետայի փոփոխության և «պարողի մարմին» ունենալու ցանկության պատճառով ։ Արդեն 1984 թվականին Ջեքսոնը կորցրել էր 9 կիլոգրամ՝ իր քաշը հասցնելով 48 կիլոգրամի՝ 175 սմ հասակով. այդ քաշը նրա ողջ չափահաս կյանքի ընթացքում ամենափոքրն էր ։ Ականատեսները հայտնում էին, որ Ջեքսոնը հաճախ գլխապտույտ է ունենում, ենթադրություններ էին արվում, որ նա տառապում է նյարդային անորեքսիայից ։ Հաջորդող տարիներին երաժիշտը մի փոքր ապաքինվում է, բայց 1993 թվականին մանկապղծության մեջ մեղադրվելուց հետո դադարում է ուտել՝ կրկին զգալիորեն նիհարելով ։ 1995 թվականի վերջին նա շտապ տեղափոխվում է հիվանդանոց հեռուստատեսային ելույթի փորձի ժամանակ տեղի ունեցած կոլլապսից հետո. փորձը հետագայում չեղյալ հայտարարվեց. անկախ հեղինակը պնդում էր, որ միջադեպը պայմանավորված էր սթրեսային խուճապի նոպայով, այն դեպքում, երբ բժիշկները դա կապում էին սրտի սխալ ռիթմի, ստամոքս-աղիքային բորբոքման, ջրազրկման և երիկամների ու լյարդի սխալ աշխատանքի հետ. ոչ մի հոսպիտալացման, այդ թվում՝ նաև սրա, Ջեքսոնի օրգանիզմում թմրանյութ չի հայտնաբերվել ։ BBC հայտնել է, որ 2005 թվականին դատի ժամանակ նույնպես երգիչը տառապում էր սթրեսով պայմանավորված հիվանդություններից և քաշի լուրջ կորստից ։
Կենսագիրը պնդում է, որ 1993 թվականին արտիստը համաձայնել է կիրառել ցավազրկողներ, դիազեպամ, ալպրազոլամ և լորազեպամ, որպեսզի պայքարի սթրեսի դեմ, որն առաջացել էր իր հանդեպ հնչեցրած մանկապղծության մեղադրանքի պատճառով ։ Դրանից մի քանի ամիս անց, ինչպես պնդում էին լուրերում, Ջեքսոնը կորցրել է մոտավորապես 4,5 կգ քաշ և դադարել է ուտել ։ Դատարանում գրավոր ցուցմունքներ տալու ժամանակ Ջեքսոնը շատ քնկոտ է եղել, չի կարողացել կենտրոնանալ, խոսել է անորոշ։ Նա չի կարողացել հիշել իր նախորդ ալբոմների թողարկման ամսաթվերը կամ այն մարդկանց անունները, որոնց հետ աշխատել է։ Նրանից մի քանի րոպե է պահանջվել՝ իր վերջին ալբոմներից մի քանիսի անունները նշելու համար ։
Ջեքսոնի առողջությունն այնքան է վատանում, որ նա չեղյալ է հայտարարում իր համաշխարհային շրջագայության վերջին մասը և իր ընկերուհու՝ Էլիզաբեթ Թեյլորի և նրա ամուսնու հետ մեկնում է Լոնդոն։ Օդանավակայանում երկու ընկերները աջակցում էին նրան, որպեսզի չընկնի, նրան շտապ ուղարկում են Էլթոն Ջոնի մենեջերի տուն, իսկ հետո՝ կլինիկա։ Մուտքի մոտ նա խուզարկվում է թմրանյութերի համար, ճամպրուկում հայտնաբերվում են դեղամիջոցներով ամպուլաներ։ Նա տեղափոխվում է հիվանդանոցի չորրորդ հարկ՝ ներերակային ներարկումով հիվանդասենյակ, որպեսզի նվազեցվի ցավազրկողներից ունեցած նրա կախվածությունը։ Երգչի ներկայացուցիչն այն ժամանակ լրագրողներին ասել է, որ Ջեքսոնը հազիվ էր շարժվում և խոսում ։ Ջեքսոնը կլինիկայում խմբակային և անհատական թերապիայի սեանսներ է անցկացնում ։ Ըստ Տարաբորելիի՝ 2004 թվականի հունվարին, երբ ավարտվեց դատաքննությունը, Ջեքսոնը կախված էր մորֆինից և դեմերոլից ։
Ջեքսոնի մահից հետո նրա անձնական բժիշկ Կոնրադ Մյուրեյի դեմ ուղղված ոստիկանական հետաքննությունը ցույց է տվել, որ Ջեքսոնի բժիշկները օգտագործել են 19 տարբեր կեղծանուններ, այդ թվում՝ «Omar Arnold», «Josephine Baker», «Fernand Diaz», «Paul Farance», «Peter Madonie», «Faheem Muhammad», «Roselyn Muhammad», «Blanca Nicholas», «Jimmy Nicholas», «Bryan Muhammad», «Jimmy Nicholas Singleton» և «Frank Tyson». նրանք Ջեքսոնի համար դեղամիջոցներ են դուրս գրել։ Վերջինս, իր հերթին, դեղատոմսեր է ստացել է «Prince», «Michael Amir» և «Kai Chase» մականուններով բժիշկներից. այս անունները համապատասխանաբար նրա որդիներից մեկի, ներկայացուցչի և նախկին անձնական խոհարարի անուններն են ։ Ոստիկանությունը Լաս Վեգասում Կոնրադ Մյուրեյի տան և գրասենյակի խուզարկության ժամանակ հայտնաբերել է խտասավառակ, որի հիշատակված էր «Omar Arnold» կեղծանունը ։ Հայտնի բժիշկների կողմից կեղծանունների օգտագործումը սովորական պրակտիկա է. դա արվում է հիվանդի հիվանդության պատմության գաղտնիությունը պահպանելու համար, և պարտադիր չէ, որ դա վկայի թմրամոլության մասին ։
Մահը
Չերիլին Լին՝ Ջեքսոնի սննդակարգին հետևող բուժքույրը ասել է, որ 2009 թվականի մայիսին երգիչը խնդրել էր իրեն պրոպոֆոլ ներարկել քրոնիկ անքնության դեմ պայքարելու համար ։ Լին մերժել է՝ ասելով, որ այս դեղամիջոցի օգտագործումը վտանգավոր է իր կյանքի համար։ Ջեքսոնը անտեսել է այս նախազգուշացումը և ասել, որ նա իրեն տա այդ դեղամիջոց, քանի որ բժիշկը նրան ասել է, որ դա անվտանգ է ։ Բժշկի անունը նա չի տվել։ Պրոպոֆոլի գերդոզավորման պատճառով հիվանդը կարող է դադարեցնել շնչառությունը, ինչը կհանգեցնի թթվածնի պակասին և մարմնում ածխաթթու գազի կուտակման, ինչը, իր հերթին, կարող է հանգեցնել առիթմիայի և սրտի կանգի ։ Լիի պնդումների համաձայն՝ 2009 թվականի հունիսի 21-ին իրեն զանգահարել է Ջեքսոնի օգնականը և հայտնել, որ նա իրեն շատ վատ է զգում (օգնականի խոսքով՝ նրա մարմնի մի կողմը տաք է, իսկ մյուսը՝ սառը)։ Լին ենթադրել է, որ ինչ-որ մեկը նրան դեղամիջոց է տվել, որն ազդել է կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա, և խորհուրդ է տվել օգնականին Մայքլին հասցնել հիվանդանոց :
2009 թվականի հունիսի 25-ի առավոտյան Կոնրադ Մյուրեյը Մայքլին պրոպոֆոլի ներարկում է անում և երգչին մենակ է թողնում։  Մոտ 2 ժամ անց Մյուրեյը վերադառնւոմ և իր հիվանդին տեսնում է մահճակալի վրա պառկած՝ բաց աչքերով և բերանով։ Բժիշկը փորձում է վերակենդանացնել երգչին, սակայն փորձերը հաջողությամբ չեն պսակվում։ Ժամը 12:21-ին տեղի խաղաղօվկիանոսյան ժամանակով ժամը 12:21-ին ահազանգ է ստացվել 911 հեռախոսահամարին ։ 3 րոպե և 17 վայրկյան անց ժամանած բժիշկները հայտնաբերել են այլևս չշնչող Ջեքսոնին՝ կանգ առած սրտով և անմիջապես սկսում են սիրտ-թոքային վերակենդանացում իրականացնել ։ Ջեքսոնին կյանք վերադարձնելու փորձերը շարունակվում են ճանապարհին և ժամը 13:14-ին Կալիֆոռնիայի համալսարանի բժշկական կենտրոն ժամանելուց մեկ ժամ շարունակ ։ Այդ փորձերն ապարդյուն էին ։ Մահն արձանագրվում է տեղական ժամանակով ժամը 14:26-ին : Որոշ մարդիկ ենթադրում էին, որ Ջեքսոնի մահը տեղի է ունեցել մաշկի քաղցկեղից, Ջերմեյն Ջեքսոնը, եղբոր մահից անմիջապես հետո, ենթադրել է, որ Մայքլը մահացել է սրտի կաթվածից։ Ինչպես հաղորդվել է 2009 թվականի հունիսին, նա դադարել է շնչել ցավազրկող դեղամիջոցի՝ դեմերոլի հերթական ներարկումից հետո ։