cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայրենական գրառումներ (ամսագիր)
Ռուս գրականություն
Տարբեր ժամանակներում իրենց հոդվածները ամսագրում տեղադրում էին  Նիկոլայ Ալբերտինին, Նիկոլայ Զիբերը, Իվան Լավրով ը, Վլադիմիր Լեսևիչը, Նիկո Նիկոլադզեն, Վասիլի Պոկրովսկին, Աֆանասի Շչապովը, Սերգեյ Յուժակովը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պարբերականներ Կատեգորիա:19-րդ դարի պարբերականներ Կատեգորիա:Ռուսերեն ամսագրեր
Մեծ Մերձավոր Արևելք
Մեծ Մերձավոր Արևելք (Greater Middle East), քաղաքական և աշխարհագրական տերմին (բառեզր, եզրույթ), որն օգտագործվում է 1980 թվականից ։ Բացի Միջին Արևելքի ավանդական արաբական երկրներից, Մեծ Մերձավոր Արևելքն ներառում է նաև Իրանը, Թուրքիան, Աֆղանստանը, Պակիստանը, Թուրքմենստանը, Հայաստանը, իրեն հարակից հարավկովկասյան երկրների հետ, և մի շարք երկրներ Կենտրոնական Ասիայում՝ Ուզբեկստան, Տաջիկստան, Ղրղզստան, Ղազախստան, ինչպես նաև Հյուսիսային Աֆրիկայի մի շարք երկրներ՝ Լիբիան, Թունիսը, Ալժիրը, Մարոկկոն, Մավրիտանիան, Սուդանը։
Մեծ Մերձավոր Արևելքը երբեմն սխալմամբ անվանում են «Նոր Մերձավոր Արևելք» ։ «Նոր Մերձավոր Արևելք» տերմինը աշխարհին առաջին անգամ հայտարարվեց Թել-Ավիվում, 2006 թվականի հունիսին՝ ԱՄՆ պետական քարտուղար Քոնդոլիզա Ռայսի կողմից։ «Նոր Մերձավոր Արևելք» տերմինը կոչված էր փոխարինելու, իբր, հնացած և փոքր-ինչ անհասկանալի «Մեծ Մերձավոր Արևելք» տերմինը։ Քաղաքական ֆրազեոլոգիայի (արտահայտչամիջոցների) այս փոփոխությունը համընկավ Արևելյան Միջերկրածովյան ավազանում Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղի և նավթային տերմինալի գործողության մեջ դրվելու արարողության ժամանակի հետ։ Այդ տերմինը, ինչպես նաև «Նոր Մերձավոր Արևելքի» հայեցակարգայնացումը շուտով պաշտոնապես «սպառազինության մեջ» ընդունվեցին ԱՄՆ-ի պետքարտուղարի և Իսրայելի վարչապետի կողմից՝ ընդ որում, ամերիկացիների ու անգլիացիների կողմից Լիբանանի պաշարման կամ Լիբանանյան պատերազմի ամենթեժ պահին։ Իսրայելի վարչապետ Օլմերտը և ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Ռայսը տեղեկացրին համաշխարհային ԶԼՄ-ներին, որ «Նոր Մերձավոր Արևելք» նախագծի իրականացումը սկսվում է Լիբանանից ։
ԱՄՆ-ի ազգային անվտանգության գծով նախկին խորհրդական Զբիգնև Բժեզինսկին համարում էր, որ «Նոր Մերձավոր Արևելքի» երկրներ պետք է դառնան լրացուցիչ կերպով՝ Եվրասիական Բալկանները, այսինքն հետևյալ երկու ենթատարածաշրջաններում գտնվող 9 պետությունները՝ Ա. ենթատարածաշրջան՝ այսպես կոչված Հարավային Կովկասը, այսինքն՝ 1. Հայաստանը, 2. Ադրբեջանը, 3. Վրաստանը, ինչպես նաև Բ. ենթատարածաշրջան՝ Կենտրոնական Ասիան, այսինքն՝ 4. Ղազախստանը, 5. Ուզբեկստանը, 6. Ղըրղզստանը, 7. Թուրքմենստանը, 8. Աֆղանստանը, 9. Տաջիկստանը ։
Արաբական տարածաշրջանագիտությունը
Միջնադարյան արաբ աշխարհագետներն ու պատմիչները արաբական երկրները բաժանում էին երկու մեծ խմբի՝ Մաղրիբի երկրներ (ալ-Ղարբ՝ ՛՛Արևմուտք՛՛ բառից) և Մաշրիքի երկրներ (աշ-Շարք՝ ՛՛Արևելք՛՛ բառից), այդպիսով ընդգրկելով գործնականում գրեթե բոլոր այն երկրները, որոնք, արդի ժամանակաշրջանի արևմտյան աշխարհառազմավարությունները համարում են Մեծ Մերձավոր Արևելք։
Արդի ժամանակաշրջանի «Մաշրիք» արաբական աշխարհագրական հասկացությունը զգալիորեն ավելի նեղ է, քան պատմական «Մաշրիքը», մասնավորապես, այն չի ներառում Արաբական թերակղզու երկրները, ինչպես նաև արդի Թուրքիան ու Իրանը։
ԱՄՆ-ի պլանը Մեծ Մերձավոր Արևելքի մասին
ի վարկածի։ 2006 թվականի հունիսին պահեստազորի փոխգնդապետ Ռալֆ Փիթըրսը, որն աշխատում էր ԱՄՆ-ի Ազգային ռազմական ակադեմիայում, իր հեղինակած «Արյունոտ սահմաններ» հոդվածում, որը հրապարակվեց ամերիկյան «Զինված ուժերի հանդես» («Armed Forces Journal») քարտեզի տեսքով ցույց տվեց Մեծ Մերձավոր Արևելքի ազգային պետությունների հեռանկարային կամ ապագա սահմանները։ Ռալֆ Փիթըրսի վերջին պաշտոնը եղել է ԱՄՆ-ի Պաշտպանության նախարարության Շտաբի պետի հետախուզության գծով տեղակալի գրասենյակի սպա։ Ռալֆ Փիթըրսը հանդիսանում է Պենտագոնի ամենահայտնի հոդվածագիրներից և հետազոտող գրողներից մեկը, ով ԱՄՆ-ի ռազմական և արտաքին քաղաքականության հանդեսներում հրապարակել է բազմաթիվ աշխատություններ, որոնք նվիրված են ռազմավարությանը։
Թեպետ տվյալ քարտեզը չի արտացոլում Պենտագոնի պաշտոնական տեսակետը, սակայն այն օգտագործվել է բարձրագույն ռազմական սպաների համար ՆԱՏՕ-ի Պաշտպանական քոլեջի անցկացրած ուսումնական ծրագրերում։ Այդ քարտեզը, ինչպես նաև այլ նման քարտեզները, լիովին կարող էին օգտագործվել թե՛ ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիայի կողմից, թե՛ պլանավորման ռազմական մասնագետների կողմից ։
Ինչպես կարելի է եզրակացնել այդ քարտեզից, Մերձավորարևելյան տարածաշրջանում ամերիկյան աշխարհառազմավարության նպատակը այն երկրների սահմանների փոփոխությունն է, որոնք առաջացել էին ապագաղութացման արդյունքում։ Փորձագետները նշում են, որ պաշտոնական ամերիկյան մոտեցման մեջ առկա է նաև դեպի տարածաշրջանի երկրների ազգային հարստությունները, նախ և առաջ՝ էներգակիրները, մուտքի դյուրացման տրամաբանությունը։ Ընդ որում, այդ մուտքի դյուրացման նպատակով պետք է ստեղծվեն անկենսունակ «թզուկ» կամ «գաճաճ պետություններ», որով կկատարվի Մերձավոր Արևելքի յուրօրինակ «սոմալիզացիա»  ։
Բայց քարտեզը չի ցուցադրում ԱՄՆ-ի համար բարենպաստ փոփոխություններ Մաղրիբի երկրներում։
Սահմանային-տարածքային փոփոխություններն ըստ Ռալֆ Փիթըրսի քարտեզի
Ըստ Ռալֆ Փիթըրսի քարտեզի՝ կատարվում են սահմանային-տարածքային մի շարք փոփոխությունները։ Ըստ այդմ՝ Մերձավոր Արևելքի երկրները բաժանվում են մի քանի խմբի։
Քննադատությունը
«Մեծ Մերձավոր Արևելքի» գաղափարը, որն իր մեջ պետք է միավորեր զանազան մուսուլմանական, և որոշ քրիստոնեական երկրներ, օրինակ՝ Հայաստանն ու Վրաստանը, բավական լուրջ քննադատության ենթարկվեց տարբեր կողմերից։ Մասնավորապես՝ «Ալ-Հարամ» ամենօրյա լրատվական թողարկման խմբագիրների կարծիքով նոր միավորումը ոչ մի կերպ չի կարողանա լուծել բոլոր այն բազմաթիվ կանֆլիկտները, որոնք առկա են Մերձավոր Արևելքում։ Քարտեզն ինքնըստինքյան ենթադրում է Պաղեստինի և Քրդստանի անկախացում, ինչը ներկայիս իրավիճակում համարվում է անհնարին։ Քաղաքագետ Դոմինիկ դը Վիլպենը գտնում է, որ Մերձավոր Արևելքի միավորման նկատմամբ մոտեցումը պետք է լինի սահուն և համընդգրկուն, այլ ոչ թե սպոնտան, քանզի քաղաքական և տնտեսական դրությունը Մերձավոր Արևելքի բոլոր երկրներում տարբեր է։ Հարկավոր է նաև հաշվի առնել սոցիալական, մշակութային, կրթական տեսակետները և անվտանգության աստիճանը տարբեր տարածաշրջաններում ։ Տվյալ դեպքում, խոսքը վերաբերում է Մեծ Մերձավոր Արևելքի տարբեր ենթատարածաշրջանների կամ երկրների միջև տարբերություններին։
Մեծ Մերձավոր Արևելքի գաղափարի ընդդիմադիրների մեկ այլ, տարածված վարկածը վերաբերվում է անգլո-ամերիկա-իսրայելական այն մտադրությունների հաստատմանը, որոնք ուղղված են ռազմական «ճանապարհային քարտեզի» իրականացմանը։ Ըստ այդմ՝ անգլո-ամերիկա-իսրայելական կողմը փորձում է ստեղծել մի «անկայունության աղեղ», որը պետք է տարածվի Լիբանանից, Պաղեստինից մինչև Սիրիա, Իրաք, Պարսից ծոց, Իրան, ընդհուպ մինչև Աֆղանստանի սահմանները, որտեղ տեղակայված են ՆԱՏՕ-ի երկրների զորքերի կայազորները ։
Հղումներ և աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելք Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ
ԱՄՆ-ի բնապահպանական պատերազմը Վիետնամի դեմ
ԱՄՆ-ի բնապահպանական պատերազմը Վիետնամի դեմ, Վիետնամի պատերազմում Ranch Hand օպերացիայի ընթացքում ԱՄՆ բանակի կողմից քիմիական միջոցների կիրառում, հերբիցիդային պատերազմ, որը խաղաղ բնակչության շրջանում բազմաթիվ զոհերի պատճառ է դարձել և ծանր բնապահպանական հետևանքներ է թողել ։
Պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ բանակը Հարավային Վիետնամի տարածքում  թափել է 72 մլն լիտր Ագենտ Օրանժ դեֆոլյանտներ անտառների ոչնչացման համար, այդ թվում 44 մլն լիտր 2,3,7,8-տետրաքլորոդիբենզադիօքսին։ 2,3,7,8-ՏՔԴԴ կայուն նյութ է, որը ջրի և սննդի միջոցով ընկնելով մարդու օրգանիզմ` առաջացնում է լյարդի և արյան տարբեր հիվանդություններ, բնածին արատներով նորածինների զանգվածային ծնունդներ և հղիության նորմալ ընթացքի խախտումներ։ Ամերիկացի զինվորականների կողմից դեֆոլյանտների կիրառումը արդեն պատերազմից հետո մի քանի տասնյակ հազար մարդկային զոհերի պատճառ է դարձել։ Վիետնամում ընդամենը հաշվվում էր մոտ 4,8 մլն զոհ դեֆոլյանտներով փոշոտման հետևանքով, այդ թվում` երեք միլիոն անմիջականորեն տուժածներ ։
Ամերիկյան զինվորականները նաև կիրառել են գազեր։ Առաջացրել են արհեստական ամպագոյացումներ և թթվային անձրևներ` կիրառելով ամպերի քիմիկատներով մշակում և մթնոլորտի թթվայնացում։ Նրանք ցանում էին քիմիկատներ, որոնք ջունգլիներում ուժեղ հրդեհներ էին առաջացնում ։
Դեֆոլյանտների օգտագործում
1961 թվականի օգոստոսին նախագահ Քենեդին արտոնեց Հարավային Վիետնամում բուսականության ոչնչացման կիրառումը։ Նպատակը ջունգլիներում բուսականության ոչնչացումն էր, որը հեշտացնում էր հյուսիսվիետնամական բանակի ստորաբաժանումների և հարավային Վիետնամի ազգային ազատագրական ճակատի պարտիզանների հայտնաբերումը։
Ի սկզբանե փորձարարական նպատակներով հարավվիետնամական ավիացիան ամերիկյան ռազմական ղեկավարության առաջնորդությամբ դեֆոլյանտներ են շաղ տավել ավելի փոքր անտառային զանգվածների վրա Սայգոնի (այժմ Հոշիմին) շրջանում։ 1963 թվականին դեֆոլյանտներով մշակման է ենթարկվել ավելի լայն մակերես Կամաու թերակղզում (ներկայիս Կամաու նահանգի տարածքը)։ Ստանալով հաջող արդյունքները, ամերիկյան հրամանատարությունը սկսել է դեֆոլյանտների զանգվածային կիրառում։
Ranch Hand օպերացիայի շրջանակներում քիմիական ազդեցության են ենթարկվել Հարավային Վիետնամի բոլոր շրջանները, Լաոսի և Կամբոջայի շատ շրջաններ։ Անտառային զանգվածներից բացի մշակվել են դաշտեր, այգիներ, և կաուչուկի տնկարկներ։ 1965 թվականից դեֆոլյանտներով փոշոտում է կատարվել Լաոսի դաշտերի վրա (հատկապես նրա հարավային և արևելյան մասերում), 1967 թվականին ապառազմականացված գոտու հյուսիսային մասում։ 1971 թվականի դեկտեմբերից նախագահ Նիքսոնը հրաման է արձակել դադարեցնել թունաքիմիկատների  զանգվածային կիրառումը, սակայն դրանց կիրառումը թույլատրվում էր ամերիկյան ռազմական օբյեկտներից և խոշոր բնակավայրերից հեռու վայրերում։
Բուսականության մեխանիկական ոչնչացում
Ամերիկացի զինվորականները բուսականության ոչնչացման համար կատարել են նաև ջունգլիների զանգվածային ռմբակոծություններ։ 1965-1973 թվականներին Հարավային Վիետնամի վրա նետվել է 17 միլիոն ավիացիոն ռումբ, պայթեցվել է 217 մլն հրետանային արկ։
ԱՄՆ բանակը կիրառել ծանր թրթուրավոր տեխնիկա` բուլդոզերների 33-տոննայանոց «խուրձեր» մակերեսային շերտը հեռացնելու համար, որից հետո հողը դառնում էր երկրագործության համար անպիտան (հռոմեական գութան տեխնոլոգիա)։ Բացի այդ, կիրառվել է ամբարտակների և ոռոգման կառույցների ավերումը ։
Գազերի օգտագործում
Քիմիական նյութերը կիրառվել են նաև մարդկանց դեմ։ Մասնավորապես, ամերիկյան բանակը օգտագործել են թունավորող նյութեր. Հենց ամերիկյան զինվորականների պնդմամբ գազերը կիրառվել են որ մահաբեր կոնցենտրացիաներով։ Սակայն, ինչպես նշել է Սորբոնի բժշկական ֆակուլտետի պրոֆեսոր Ֆրանսիս Կանը, Վիետնամում ստեղծվել էին պայմաններ (փակ տարածության մեջ մեծ քանակությամբ օգտագործում), երբ CS գազը մահացու զենք էր դառնում ։
Բնապահպանական հետևանքներ
Ամերիկյան զորքերի կողմից  քիմիկատների լայնածավալ կիրառումը հանգեցրել է ծանր հետևանքների։ Գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացվել են մանգրենու անտառները (mangrove) (500 հազար հա), ոչնչացվել է ջունգլիների 60 % - ը (մոտ 1 մլն հա) և հովտային անտառների 30% - ը (ավելի քան 100 հազար հա)։ 1960 թվականից կաուչուկների տնկարկների բերքատվությունը նվազել է 75 % - ով։ Ամերիկյան զորքերը ոչնչացրել են բանանի, բրնձի, քաղցր կարտոֆիլի, պապայայի, լոլիկի ցանքատարածությունների 40-ից 100 % -ը կոկոսի տնկարկների 70 %-ը, հիվեայի 60 %-ը, կասուարինայի 110 հազար հա տնկարկներ։
Քիմիկատների կիրառման արդյունքում լրջորեն փոխվել է Վիետնամի էկոլոգիական հավասարակշռությունը։ Ախտահարված շրջաններում թռչունների 150 տեսակներից մնացել է 18-ը, գրեթե ամբողջական վերացել են երկկենցաղները և սողունները, կրճատվել է ձկների թիվը գետերում և տեղի է ունեցել կազմի փոփոխություն։ Խախտվել է հողի միկրոկենսաբանական կազմը, թունավորվել են բույսերը։ Կտրուկ նվազել են խոնավ արևադարձային անտառների ծառերի և թփերի տեսակները. ախտահարված շրջաններում մնացել են ծառերի եզակի տեսակներ և մի քանի տեսակի փշատերև բույսերի, որոնք այլևս պիտանի չէին կենդանիների կերակրման համար։
Վիետնամի կենդանական աշխարհի փոփոխությունները հանգեցրել են սև առնետների մեկ տեսակի փոխարինմանը մեկ այլ տեսակներով, որոնք հանդիսացան Հարավային և Հարավ-Արևելյան Ասիայում ժանտախտի տարածողներ։ Տիզերի տեսակների կազմում հայտնվեցին տիզեր, որոնք դարձան վտանգավոր հիվանդությունների տարածողներ։ Նմանատիպ փոփոխություններ են տեղի ունեցել մոծակների տեսակների կազմում. փոխարեն անվնաս էնդեմիկ մոծակների փոխարեն հայտնվեցին մալարիա փոխանցող մոծակներ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Քիմիական զենք Կատեգորիա:Վիետնամի պատերազմ Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Էկոլոգիական աղետներ Կատեգորիա:Վիետնամի պատմություն Կատեգորիա:Հակամարտություններ Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի զինված ուժեր
Չափածո
Չափածո՝ գրական երկի կառուցման ձև։ Ի տարբերություն արձակի՝ չափածոն ունի ռիթմական միավորներ՝ ոտք, անդամ բանատող տուն, ունի հանգ, բաղաձայն և ձայնավոր հնչյունների կրկնություններ, չափածոյի կառուցման տաղաչափական հինգ համակարգեր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրական ժանրեր
Արիմ
Արիմ, հին հունական աղբյուրներում (Հոմերոս և ուրիշներ) Հայաստան երկրի արտանվանումը (էկզոնիմը) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան Կատեգորիա:Պատմական երկրներ
Ենյո Վինցե
Ենյո Վինցե (Jenő Vincze, ), հունգարացի ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել Հունգարիայի ազգային հավաքականում, մասնակցել է աշխարհի երկու առաջնությունների։
Ակումբային
Եբյո Վինցեն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Դեբրենցեն ՄՏԵ» ակումբում, ապա տեղափոխվել է դրա ամենագլխավոր հակառակորդը համարվող «Դեբրեցեն Վաշուտաշ» ակումբ, որի կազմում 1926 թվականին դարձել է Դեբրեցենի չեմպիոն, իսկ գավաթային սկզբունքով անցկացվող առաջնությունում հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ։ 1927 թվականի մրցաշրջանից Հունգարիայում ֆուտբոլը պաշտոնապես ճանաչվել է որպես մասնագիտություն։ Նույն թվականին Վինցեն «Դեբրեցենից» տեղափոխվել է հունգարական երկրորդ դիվիզիոնի «Բոչկայ Դեբրեցեն» ակումբ, որ հիմնադրվել էր նույն 1927 թվականին։ Այդ ակումբի կազմում անցկացրած առաջին իսկ մրցաշրջանում Վինցեն դուրս է գալիս Հունգարիայի առաջին դիվիզիոն, իսկ հետագա մրցաշրջաններում ակումբը բարձրանում է վարկանշային աղյուսակում, մինչև 1933-1934 մրցաշրջանում դառնում է Հունգարիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ «Բոչկայի» կազմում Վինցեի ամենամեծ նվաճումը դարձավ Հունգարիայի գավաթը, որ ակումբը նվաճեց 1931 թվականին՝ եզրափակչում 5:1 հաշվով հաղթելով «Սեգեդի Բաշտյա» ակումբին։ 1930-1931 մրցաշրջանում Ենյո Վինցեն խփում է 20 գոլ՝ ճանաչվելով Հունգարիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու ։
1934 թվականին Վինցեն տեղափոխվում է «Ույպեշտ» ակումբ, որտեղ խաղում է 1944 թվականը, երբ ավարտում է ֆուտբոլիստի կարիերան։ «Ույպեշտի» կազմում, որի մարզիչն էր Բելա Գուտմանը, Վինցեն երկու անգամ դառնում է Հունգարիայի չեմպիոն (առաջին անգամ դեռ առանց Գուտմանի), ինչպես նաև նվաճում է Միտրոպայի գավաթը, որ ամենահեղինակավոր ակումբային տիտղոսն էր Եվրոպայում նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Միջազգային
1934 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո Վիինցեն դարձել է Հունգարիայի հավաքականի հիմնական կազմի խաղացող, մասնակցել է Կենտրոնական Եվրոպայի գավաթի խաղարկությանը, որը ժամկետից շուտ ավարտվել է Ավստրիայում տեղի ունեցած անշլյուսի պատճառով, սակայն հունգարացիներն զբաղեցրել են առաջին տեղը։ Վինցեն հրավիրվեց մասնակցելու նաև 1938 թվականին Ֆրանսիայում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը. քառորդ եզրափակչում նա մասնակցել է Շվեյցարիայի դեմ խաղին, իսկ եզրափակչում՝ Իտալիայի դեմ խաղին։ Եզրափակչում պարտվելուց հետո այդ խաղին մասնակցած հունգարացի ֆուտբոլիստները այլևս չեն հրավիրվել հավաքական։ Դրանից հետո Վինցեն հավաքականի կազմում խաղադաշտ է դուրս եկել միայն մեկ անգամ, երբ 1939 թվականի նոյեմբերին մասնակցել է Հարավսլավիայի դեմ խաղին։ Հունգարիայի հավաքականի կազմում Վինցեն ընդհանուր առմամբ անցկացրել է 25 խաղ և խփել 8 գոլ։
Մարզչական
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Վինցեն սկսել է աշխատել որպես մարզիչ։ 1947 թվականին նա դառնում է իր նախկին ակումբի՝ «Ույպեշտի» մարզիչը, ապա մի կարճ ժամանակ գլխավորում է «Վաշաշ Իզոն»։ 1956 թվականին՝ Հունգարական հեղափոխության ժամանակ, Վինցեն Հունգարիայի երիտասարդական հավաքականի հետ գտնվում էր Եվրոպայում։ Հեղափոխության ճնշումից հետո Վինցեն ու հավաքականի խաղացողների մեծ մասը որոշում են չվերադառնալ Հունգարիա։ Նրանք բոլորը որակազրկվում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Հունգարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Խանգայ
Անվանում
Անվանումը մոնղոլերեն է. նշանակում է «զով կլիմա, բերրի հող, փարթամ բուսականություն, անտառապատ լեռներ, բազմաթիվ գետակներ ու լճեր ունեցող տեղանք», բառացի՝ ցանկություն կատարող, հագեցնող ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոնղոլիայի լեռներ Կատեգորիա:Լեռնաշղթաներ այբբենական կարգով
Փոուել շրջան (Կենտուկի)
Փոուել շրջան (Powell County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 466 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.613 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ստանտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1852 թ.։
Մյունխենի համաձայնագիր
Մյունխենի համաձայնագիր (Mnichovská dohoda; Mníchovská dohoda; Münchner Abkommen) կամ Մյունխենի դավաճանություն (Mnichovská zrada; Mníchovská zrada), համաձայնագիր Ֆրանսիայի և Նացիստական Գերմանիայի միջև, որով Ֆրանսիան չպետք է ռազմական օգնություն տրամադրեր Չեխոսլովակիային Գերմանիայի կողմից «Սուդետների մարզի» գալիք օկուպացիայի ժամանակ` արդյունավետ կերպով դավաճանելով ֆրանս-չեխոսլովակյան դաշինքը և թույլատրելով Նացիստական Գերմանիային բռնակցել Սուդետների մարզը, որը Չեխոսլովայիայի արևմտյան տարածաշրջանն էր 800.000 բնակչությամբ, հիմնականում գերմանախոս։ Ադոլֆ Հիտլերը հայտնեց, որ դա իր վերջին տարածքային պահանջն է Եվրոպայում, և նժարին դրված էր պատերազմը կամ խաղաղեցման քաղաքականությունը։ 1938 թվականի սեպտեմբերի 29-30-ին Գերմանիայի Մյունխեն քաղաքում շտապ հանդիպում տեղի ունեցավ Եվրոպական տերությունների միջև, որում չէր ներառված ԽՍՀՄ-ը։ Արագորեն ձեռք բերվեց համաձայնություն Հիտլերի պայմաններով։ Այն ստորագրվեց Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Իտալիայի ղեկավարների կողմից։ Չեխոսլովակիան չէր հրավիրվել կոնֆերանսին։ Ռազմական տեսանկյունից Սուդետների մարզը մարտավարական կարևոր նշանակություն ուներ Չեխոսլովակիայի համար և Գերմանիայի հարձակումից սահմանային պաշտպանության մեծ մասը գտնվում էր այնտեղ։ Գերմանիան իր վերահսկողության տակ առավ Սուդետի մարզը առանց պատերազմ հայտարարելու, որի օկուպացումը սկսվեց 1938 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։ Համաձայնագրին շուտով հաջորդեց Վիեննայի առաջին արբիտրաժը, որով սահմանվեց Հունգարիայի և Չեխոսլովակիայի նոր սահմանները, մինչդեռ Լեհաստանը նույնպես տարածքներ բռնագրավվեց Չեխոսլովակիայից։ 1939 թվականի մարտին հռչակվեց Սլովակիայի առաջին հանրապետությունը, իսկ Գերմանիան իր վերահսկողության տակ առավ Չեխիայի մնացած մասերը և արդյունքում Չեխոսլովակիան դադարեց որպես անկախ պետություն գոյություն ունենալուց։
Ներկայումս այս համաձայնագիրը լայնորեն ընդունված է անվանել ամոթալի, քանի որ Չեխոսլովակիան նվիրաբերվեց Նացիստական Գերմանիային Եվրոպական տերությունների կողմից ։
Ինքնորոշման պահանջ
Չեխոսլովակիան հիմնադրվեց 1918 թվականին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին, երբ մասնատվեց Ավստրո-Հունգարիան։ Սեն Ժերմենի հաշտության պայմանագրով ճանաչվեց Չեխոսլովակիայի անկախությունը և Տրիանոնի պայմանագրով որոշվեց նրա սահմանները, որը ներառում էր Բոհեմիան ու Մորավիա արևմուտքում, Սլովակիան և Ենթակարպատյան Ռուսը արևելքում, ներառյալ երեք միլիոն գերմանացիներ, որոնք կազմում էին երկրի բնակչության 22.95%-ը։ Նրանք ապրում էին հիմնականում սահմանամերձ տարածքներում, որոնք պատմական Չեխական հողերն էին Սուդետենլանդ նոր անվանմամբ, որոնք սահմանակցում էին Գերմանիային և նոր ձևավորված Ավստրիային։
Սուդետենի գերմանացիներին չտրվեց հնարավորություն որոշելու, արդյոք նրանք ցանկանում էին դառնալ Չեխոսոլովակիայի քաղաքացի։ Չնայած սահմանադրությունը երաշխավորում էր բոլոր քաղաքացիների իրավահավասարություն, կար տենդենց, քաղաքական առաջնորդների մոտ երկիրը դարձնել չեխ և սլովակ ազգայնականների գործիք ։ Որոշագի գործընթացներ իրականացրեցին գերմանացիների և այլ փոքրամասնությունների ինտեգրացման շուրջ, սակայն նրանք դեռևս ներկայացված էին կառավարությունում և բանակում։ Բացի այդ 1929 թվականին սկսված Մեծ ճգնաժամը ավելի մեծ ազդեցություն ունեցավ բարձր արդյունաբերական Սուդետենի վրա քան չեխ և սլովակ բնակչությամբ տարածքների վրա։ 1936 թվականի դրությամբ Չեխոսլովակիայի գործազուրկների 60 տոկոսը գերմանացիներ էին ։
1933 թվականին Սուդետենի գերմանացի առաջնորդ Կոնրադ Հենլեյնը հիմնադրեց Սուդետենի գերմանական կուսակցությունը (ՍԳԿ), որը ռազմատենչ, պոպուլիստ և բաց սպառնալիքներով կուսակցություն էր, որը կարողացավ ներգրավել գերմանական բնակչությամբ տարածքների երկու երրորդ քվեները։ Պատմաբանները վիճում են, արդյոք ՍԳԿ-ն ի կսզբանե նացիստական կուսակցություն էր, թե հետագայում վերածվեց դրան ։ 1935 թվականի դրությամբ ՍԳԿ-ն Չեխոսլովակիայի երկրորդ խոշորագույն կուսակցությունն էր, որում ներառված էին գերմանացիների քվեները, իսկ չեխերի և սլովակների քվեները սփռված էին մի քանի կուսակցություններում ։ Ավստրիայի Գերմանիային Անշլուս-ից շատ չանցած Հենլեյնը հանդիպեց Հիտլերի հետ Բեռլինում 1938 թվականի մարտի 28-ին և որոշվեց մեծացնել պահանջները Չեխոսլովակիայի կառավարության հանդեպ, որը գլխավորում էր նախագահ Էդվարդ Բենեշ։ Նույն թվականի ապրիլի 24-ին ՍԳԿ-ն մի շարք պահանջներ ներկայացրեց Չեխոսլովակիայի կառավարությանը, որոնք կոճվեցին Կառլսբադերի ծրագիր։ Հելեյնը պահանջեց ինքնավարություն Չեխոսլովակիայում ապրող գերմանացիների համար ։ Չեխոսլովակիայի կառավարությունը պատասխանեց, որ կմեծացնի փոքրամասնության իրավունքները գերմանացի փոքրամասնությունների համար, սակայն չի կարող տրամադրել ինքնորոշում ։ 1938 թվականի մայիսի ընտրություններում ՍԳԿ-ն ստացաց գերմանացիների 88%-ի քվեն ։
Չեխոսլովակիայի և Գերմանիայի կառավարությունների լարվածության ֆոնին Բենեշը 1938 թվականի սեպտեմբերի 15-ին գաղտնի Գերմանիային առաջարկեց Չեխոսլովակիայի տարածքից 6,000 կիլոմետր քառակուսի տարածք, փոխարենը Չեխոսլովակիան պետք է արտաքսեր 1,5-ից 2,0 միլիոն Սուդետենի գերմանացի։ Հիտլերը չպատասխանեց առաջարկին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Չեխոսլովակիայի պատմություն Կատեգորիա:1938 Գերմանիայում Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Վասակ Դարբինյան
Վասակ Էնգելսի Դարբինյան, լրագրող, խմբագիր։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1982 թվական)։ 1982-1985 թվականին աշխատել է «Երևանի համալսարան», 1996–1999 թվականին՝ «Առավոտ», 2009–2012 թվականին՝ «Ժամանակ» (2011–2012 թվականին՝ պատասխանատու խմբագիր) թերթերի խմբագրություններում, 1999–2001 թվականին, միաժամանակ՝ «Հ1» (այժմ՝ «1»), «Արմենիա», «Ա1+» հեռուստաընկերություններում՝ որպես խմբագիր։
1991–1993 և 2006–2008 թվականին՝ «Հայք», 1994–1995 թվականին՝ «02», 2001–2002 թվականին՝ «Այբ–Ֆե», 2001–2010 թվականին՝ «Տարեգիր» թերթերի և «Տարեգիր. am» կայքի գլխավոր խմբագիր։
2014 թվականից՝ Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի փորձագետ։
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Մազերի
Մազերի (მაზერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1660 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 25 կմ։
Պանսկոե-3
Պանսկոե-3 (Панское-3), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Մազերի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Պանսկոե-3
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (2192)
Ժողովածու (2191), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2191 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1687, 1696-1698 թվականներին՝ Մարտիրոս Համթեցի (Բ) գրիչի կողմից, Արմդոլու վանքում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 194 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ, տախտակ, դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 33բ, 79ա (1687 թվական), 117բ, 136բ, 166բ, 175բ, 193ա (1696-1698 թվականներ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գարիկ Սարգսյան
Գարիկ Սարգսյան, հայ քաղաքական գործիչ, Արարատի նախկին մարզպետ (2018 թվականի հունիսի 1-ից 2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ը), ՀՀ պետական գույքի կառավարման կոմիտեի նախագահ։
Կենսագրություն
Գարիկ Սարգսյանը ծնվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 17-ին Նոր Կյանք գյուղում։
1994-2004 թվականներին սովորել է Նոր Կյանք գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Դպրոցն ավարտել է գերազանց առաջադիմությամբ։
2004 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի «Միջազգային հարաբերություններ» ֆակուլտետի «Դիվանագիտություն» բաժին։
2005-2007 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
Զորացրվելուց հետո՝ 2007 թվականից, շարունակել է ուսումը։ Բակալավրիատն ավարտել է 2010 թվականին։
Հայաստանում աշխատանք չգտնելով՝ 2012-2015 թվականներին մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն, որտեղ զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։
2016 թվականի ապրիլյան քառօրյա պատերազմից հետո՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ջոկատի հետ մեկնել է Արցախ՝ մասնակից լինելու սահմանի պաշտպանությանը ։
Հասարակական-քաղաքական գործունեություն
2015 թվականի մայիսի 30-ից հանդիսանում է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության հիմնադիր անդամ։ Նախաձեռնող խմբի կազմում մասնակցել է կուսակցության կանոնադրության և ծրագրի մշակման աշխատանքներին։ Ղեկավարել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության Նոր Կյանքի տարածքային կառույցը ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 18֊ին ընտրվել է Նոր Կյանքի համայնքապետ  ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ընտրվել է «Քաղաքացիական պայմանգիր» կուսակցության վարչության անդամ։
2018 թվականի մայիսի 31-ին նշանակվել է Արարատի մարզպետ     ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում Արարատի մարզն ընդգրկող թիվ 5 ընտրատարածքում լինելով «Իմ քայլը» դաշինքի ռեյտինգային թեկնածուներից մեկը՝ ստացել է 22 604 ձայն  ։
2019 թվականի հունվարի 4-ին հրաժարվել է պատգամավորական մանդատից ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նոյեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Արարատի մարզպետներ Կատեգորիա:Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Կորեկնեկ
Կորեկնեկ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում։ 1990-ական թվականների հայ-ադրբեջանական պատերազմից հետո չի վերաբնակեցվել ։
Նախկինում Չովդար անվանումով մտել է Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ Կատեգորիա:Շահումյանի շրջանի համայնքներ
Վոշչատին
Վոշչատին (Вощатин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոշչատին գյուղում բնակվում էր 269 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 448,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Երընջուկ
Երընջուկ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զախարովո (գյուղ, Օդինցովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 250 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1586 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մոսկալևկա (գյուղ, Լետիչևի շրջան)
Մոսկալևկա (Москалівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալևկա գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,292 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 147,26 մարդ/կմ²։
Գեր Մարգարետ
Գեր Մարգարետ Paks Margareeta, Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված Տալլինի պատի աշտարակներից մեկն է։ Գտնվում է Պիկ փողոցի վերջում ։
։155 հրակնատով պաշտպանական աշտարակը կառուցվել է 16-րդ դարի սկզբին Ծովային մեծ դարպասների առջև։ Ունի 25 մ տրամագիծ հիմքում և 20 մ բարձրություն։ Ներկայիս անունը, որ կրում է 1842 թվականից, ստացել է տպավորիչ չափերի պատճառով, մինչ այդ կոչվել է պարզապես՝ Նոր աշտարակ
1830 թվականից օգտագործվել է, որպես բանտ։ Կից, 1884-1885 թվականներին, կառուցվել է Տալլինի բանտի համար նախատեսված շենքը։ 1917 թվականին աշտարակը վառել են։ 1930 թվականին դատարկ կառույցը հատկացրել են Պատմության թանգարանին։
Նեռրկայումս աշտարակը վերականգնված է և այնտեղ գործում է Էստոնիայի ծովային թանգարանը ։
Երրորդական ժամանակաշրջան
Երրորդական ժամանակաշրջան, երկրաբանական տերմին, երկրաբանական ժամանակագրության սանդղակի բաժին։ Կիրառել է անգլիացի երկրաբան Չ․ Լայելը, 1833-ին։ Աստիճանաբար դուրս է գալիս օգտագործումից։ Այժմ բաժանվում է նեոգենի և պալեոգենի։
Կատեգորիա:Երկրաբանական ժամանակաշրջաններ
Բոն Ժեզուս դաս Սելվաս
Բոն Ժեզուս դաս Սելվաս (Bom Jesus das Selvas), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Պինդարեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 578 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 679,418կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 7,3 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը կազմավորվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Իզմիր)
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին եկեղեցի է Իզմիր քաղաքում։ Համարվում էր քաղաքի ամենահայտնի եկեղեցին։ Կործանվեց Սմիռնայի մեծ հրդեհի ժամանակ։
Կատեգորիա:19-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական կառույցներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հայ առաքելական եկեղեցիներ Կատեգորիա:Մուսուլմանների կողմից ավերված եկեղեցիներ
Ժողովածու (107)
Ժողովածու (107), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 107 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.7×17.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 268 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Եղինջ (հանդես)
«Եղինջ», երգիծական հանդես (ամսագիր, 1997 թվականից՝ կիսամսյա)։
Պատմություն
Առաջին երգիծական հանդեսը Հայաստանի անկախացումից հետո։
Լույս է տեսել 1990–2001 թվականներին Վանաձորում։ Հիմադիր-խմբագիր՝ Սամվել Խալաթյան։ Ծաղրել է անցումային շրջանի պարսավելի երևույթները։ Տպագրել է նաև դասական ու ժամանակակից հայ և օտարազգի երգիծաբանների փոքրածավալ ստեղծագործություններ։
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան, քանդակագործ Միխայիլ Անիկուշինի և ճարտարապետ Վասիլի Պետրովի Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգի Արվեստների հրապարակում՝ Ռուսական պետական թանգարանի առջև։ Տեղադրվել է 1957 թվականի հունիսի 19-ին։ Հուշարձանը բացվել է Լենինգրադի 250-ամյակի միջոցառումների շրջանակներում ։
Նկարագրություն
Հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից «Մոմումենտսկուլպտուր» գործարանում։ Հուշարձանի բարձրությունը 4 մետր է, պատվանդանի հետ միասին՝ 7 մետր 90 սմ։ Պատվանդանը կարմիր գրանիտից է, որի ճակատային մասում ոսկեզօծ տառերով փորագրված է. «Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինին»։
Հուշարձանի հեղինակն է Միխայիլ Անիկուշինը, ճարտարապետը՝ Վասիլի Պետրովը։ 1958 թվականին հուշարձանն արժանացել է Լենինյան մրցանակի։
Խանտայկայի լիճ
Խանտայկա, լիճ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Թայմիրի Ինքնավար Հանարապետությունում, Պուտորա սարավանդի հարավ֊արևմուտքում։ Մակերեսը 822 կմ2 է։
Ջրուղով միացված է Փոքր Խանտայկայի լճին (մակերեսը 58 կմ2), որի արտահոսող Ենիսեյի աջ վտակի՝ Խանտայկայի գետի ստորին հոսանքում կառուցված Ուստ Խանտայկայի հէկ֊ն առաջացրել է Խանտայկայի ջրամբարը ։
Բիրվետա
Բիրվետա (Birvėta, Бірвета), գետ Բելառուսի Վիտեբսկի մարզում և Լիտվայում, Դիսնա գետի ձախ վտակը։
Գետի երկարությունը 34 կմ է (որից 31 կիլոմետրը Լիտվայի տարածքում է), ջրահավաք ավազանի մակերեսը՝ 1600 կմ²։ Գետաբերանում ջրի միջին ծախսը 10,4 մ³/վրկ է։ Գետի ակունքը Էրզվետաս լիճն է։ Բելառուսի տարածքում հոսում է Պոլոցկի ցածրավայրով, որտեղից թափվում է Դիսնա գետը ։
Գլխավոր վտակը Մյադելկա գետն է (50 կմ), որի ավազանում գտնվում են Մյադելկի լճերը։ Մյուս վտակներն են Սվիլան և Կամոյան։ Բիրվետա գետի ավազանում է գտնվում Սվիրուս լիճը ։
Հայր Սմուրֆ
Հայր Սմուրֆ (Papa Smurf), «Սմուրֆիկներ» մուլտֆիլմի առավել հայտնի հերոսը, ով ներկայացված է, որպես Սմուրֆիկների մեծ ընտանիքի ամենածեր անդամը՝ նրանց հայրը։ Հայր սմուրֆը ավելի քան 546 տարեկան է ։
Կերպար
Հայր սմուրֆը եղել է Պապ և Տատ սմուրֆերի ավագ որդին։ Հայր սմուրֆը ունեցել է բազմաթիվ որդիներ և նրա զավակները կազմել են Սմուրֆիկների գյուղը։ Փոքրիկ ժամանակ Հայր սմուրֆը ապստամբել է Գարգամելի դեմ, ով փորձում էր բռնել հին գյուղի փոքրիկ սմուրֆերին և այդ օրից ի վեր արժանացել նրա անհանդուրժողականությանը և թշնամանքին ։
Նրա գործը շարունակել են նրա որդիները, դուստրերը, թեռները և ծոռները։
Գրեթե բոլոր հարցերում Հայր Սմուրֆը կարողանում է գտնել ճիշտ և արդարացի ելք, որպեսզի իր քայլով չվնասի մյուսներին։ Դրական կերպար է։
Մացխվարիշի
Մացխվարիշի (მაცხვარიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 185 մարդ ։
(4363) Սերգեյ
(4363) Սերգեյ (Sergej), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,375337 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8324 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9182 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1337,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269225 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,73° անկյուն։
Մյունստերյան կոմունա
Անաբապտիստները Մյունստերը հայտարարեցին «իսկական քրիստոնյաների» միասնական համայնք (կոմունա), անցկացվեցին մի շարք միջոցառումներ․ եկեղեցա-վանքապատկան ունեցվածքն ու թանկարժեք մետաղները բռնագրավվեցին հօգուտ հանրության, դրամը վերացվեց, սպառման ապրանքները բաշխվեցին հավասարապես, բոլոր բնակիչները պարտավորվեցին աշխատել և մասնակցել պաշարված քաղաքի պաշտպանությանը։ Մյունստերյան կոմունաի միջոցառումներն ու ծրագիրը դուրս չեկան ֆեոդալիզմի տապալման և բուրժուկան վերափոխությունների շրջանակներից։ 14-ամսյա համառ պաշտպանությունից հետո Մյունստերյան կոմունան ընկավ։ Այն համարվում է ուտոպիական սոցիալիզմի և «մեսիական կոմունիզմի» գործնական մարմնավորման վաղ դրսևորումներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Հեղափոխություններ
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Յասնայա Պոլյանա (Ясна Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յասնայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զախարովո (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)
Զախարովո (Захарово), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պանցովո
Պանցովո (Панцово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Էյնել
Էյնել, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Որոշում
Որոշում, կարող է վերաբերել․
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն
Որոտան (թերթ)
«Որոտան», խորհրդային և մասամբ՝ հետխորհրդային թերթ։ Առաջին անգամ Լույս է տեսել 1933 թվականին։
ԽՍՀՄ ժամանակ եղել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Սիսիանի շրջկոմի և ժողովրդական պատգամավորների Սիսիանի շրջանային խորհրդի օրգանը։ 1933—39 թվականներին լույս է տեսել «Սիսիանի հարվածային» անվանումով, 1946—62 թ․թ․-ին՝ «Կոմունիզմի ուղեգիր», 1962—64 թ․թ․-ին՝ «Զանգեզուր»), Սիսիանում։ Լուսաբանում էր շրջանի կուսակցական ու խորհրդային մարմինների գործունեությունը, խմբային ու խորհրդային տնտեսությունների, արդյունաբերական ձեռնարկությունների առօրյան։ Տպագրել է ակնարկներ անվանի համարվող մարդկանց մասին, պատմել է շրջանի մարզական-մշակութային իրադարձությունների մասին, զետեղել բժշկական, իրավաբանական խորհրդատվություններ, քաղաքական եւ աշխարհագրական տեղեկանքներ, լուրեր գիտության ու տեխնիկայի նորությունների վերաբերյալ։ Գործկոմների և շրջկոմների լուծարումից հետո դադարեցրել է իր տպագրական գործունեությունը։
1997 թվականին թերթը հիմնադրվել է անկախ կարգավիճակով՝ որպես «Որոտան» անկախ թերթ» ՍՊԸ։ Այն հասարակական-քաղաքական, մշակութային պարբերական է։ Ունի իր պաշտոնական կայքը։
Արտաքին հղումներ
«Որոտան» թերթի պաշտոնական կայքը
Կատեգորիա:Հայաստանի օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Ալֆոնս Կալպակս
Ալֆոնս Կալպակս (Alfons Kalpaks, ), խորհրդային և լատվիացի դերասան։
Կենսագրություն
Ալֆոնս Կալպակսը ծնվել է 1927 թվականի օգոստոսի 24-ին Ռիգայում, հյուսնի ընտանիքում։ Սովորել է միջնակարգ դպրոցում, սակայն կրթությանը խանգարեց սկսված պատերազմը։
Տասնվեցամյա պատանին մոբիլիզացվեց գերմանական բանակ։ Ծառայել է որպես օգնական տեխնիկական անձնակազմի թռիչքային մասերից մեկում։ Պատերազմի ավարտից հետո պատիժը կրել է Ինտայում, Կոմի հանրապետությունում՝ Ռուսաստանի Դաշնությունում։
Մեկուկես տարի ճամբարում ազատազրկված լինելուց հետո վերադառնում է Ռիգա և ընդունվում է Յ․ Ռայնիսի անվան («Դայիլես» թատրոնի) երկրորդ ստուդիան, որն ավարտեց 1949 թվականին ։
Դայիլես թատրոնի դերասանն իր արվեստում նախապատվությունը տալիս է գրոտեսկին և էքսցենտրիկային։ Լատվիացի հանդիսատեսի կողմից հիշվել է Լիզայի դերը Ռուդոլֆ Բլաումանիսի «Կարճ հորդոր սիրո մասին» պոեմի ժամանակ։
Նկարահանվել է փոքր էպիզոդային դերեր Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմերում։
Հերման Գոլդշմիդտ
Հերման Գոլդշմիդտ (Hermann Mayer Salomon Goldschmidt, ), գերմանացի աստղագետ և նկարիչ, կյանքի մեծ մասը ապրել է Ֆրանսիայում։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ֆրանկֆուրտում Մայնի վրա, հրեա վաճառականի ընտանիքում։ Մեկնել է Փարիզ գեղարվեստ ուսուցանելու համար, որտեղ նկարել է մի շարք կտավներ, որից հետո հետաքրքրվել է աստղագիտությամբ։
Գոլդշմիդտին են վերագրում ստվերային ալիքների առաջին դիտարկումները (1820), որոնք հայտնվում են ամբողջական Արևի խավարումից մի քանի րոպե առաջ։
Գոլդշմիդտը փոխել է կրոնը, դառնալով քրիստոնեա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ
Յալինովկա (գյուղ, Լետիչևի շրջան)
Յալինովկա (Ялинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յալինովկա գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1524 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 183,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մինոր (այլ կիրառումներ)
Մինոր կարող է նշանակել՝
Ժողովածու (493)
Ժողովածու (493), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 493 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23X17․5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 302 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգիր։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռոբերտսոն շրջան (Կենտուկի)
Ռոբերտսոն շրջան (Robertson County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 259 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.282 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունտ Օլիվետ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1867 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Բոն Լուգար
Բոն Լուգար (Bom Lugar), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Պինդարեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 413 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 446,444 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 30,0 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Գևորգ Ոսկանյան
Գևորգ Ոսկանյան, նկարիչ, բեմադրիչ, թատերական նկարիչ և դերասան։ Հայտնի է նաև Գոգո Ոսկանյան անունով։ Գևորգին նաև անվանել են «Պուճուր Հրաչ»՝ նկատի ունենալով Հրաչյա Ներսիսյանին։ Հետագա տարիներին Գոգոն վկայել է, որ Ներսիսյանի հետ ունեցած մտերմությունը մեծ նշանակություն է ունեցել իր ստեղծագործական ուղղու ձևավորման համար։
Լինելով ինքնուս նկարիչ՝ կարողացել է ձեռք բերել վարպետություն նկարչության ասպարեզում՝ անընդհատ զարգացնելով իր տաղանդը։ Ապրել է հարուստ ստեղծագործական կյանք։
Մարտիրոս Սարյանը նրա մասին այսպես է արտահայտվել՝ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1923 թվականին Աշտարակում։ Հայրն ու մայրը՝ Սիրանույշն ու Արշակը, այգեգործներ էին։ Ունեցել է մեկ քույր և մեկ եղբայր, ով զոհվել է պատերազմում։ Գևորգի մորաքույրը՝ Հրանուշ Մակարյանը, ամբողջ կյանքում զբաղվել է ձեռագործով և հետաքրքրված է եղել արվեստի տարբեր ոլորտներով, ինչն անդրադարձել է Գևորգ Ոսկանյանի գաղափարների ձևավորման վրա։ Ընդհանուր առմամբ մորաքույրը միշտ օգնել է նրան նկարելու հարցում, եղել է նրա խորհրդատուն։ Դեռ մանկության տարիներից սիրել է նկարել, գաղտնի վերցրել է մորաքրոջ ներկերը և նկարել ամենուր՝ սեղանին, պահարանին, պատերին։ Պատերազմի տարիների, երբ Գևորգը չի կարողացել կտավ ձեռք բերել, դրա փոխարեն օգտագործել է սրբիչ։
1952 թվականին ամուսնացել է։ Կինը՝ Սաթենիկը մեծ դեր է խաղացել նրա կյանքում, համոզել է խորանալ նկարչության մեջ։
1975 թվականին Հայաստանի երիտասարդական առաջին փառատոնում Գևորգ Ոսկանյանը ճանաչում է ձեռք բերում, ստանում է դափնեկրի դիպլոմ և արծաթյա մեդալ։
1962 թվականին Հանրապետական ժողովրդական ստեղծագործության տանը կազմակերպվել է նկարչի անհատական ցուցահանդեսը։ Ցուցահանդեսը երկար ժամանակ բաց է մնացել Աշտարակում, այնուհետև տեղափոխվել է Երևան։
1964 թվականին Երևանում բացվել է նրա հաջորդ անհատական ցուցահանդեսը։
1967 թվականին Մոսկվայում՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխության 50-ամյակին նվիրված համամիութենական փառատոնում Ոսկանյանն ստացել է արծաթյա մեդալ։ Ցուցահանդեսին ներկա են եղել ԽՍՀՄ-ի տարբեր վայրերից և արտասահմանից եկած հյուրեր, ովքեր առաջին անգամ էին ծանոթանում Գոգոյի արվեստին։ Նույն թվականին նա արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր նկարչի կոչմանը։
1967 թվականին Գևորգ Ոսկանյանին հյուր են գալիս ԱՄՆ -ից ժամանած հյուրեր, ովքեր եկել էին նկար գնելու։ Նրանք Ժողովրդական արվեստի թանգարանում տեսել էին նրա կտավներն ու հավանել։ Հյուրերը նկարչին առաջարկում են կտավի փոխարեն վերցնել հագուստ, քանի որ վճարելու գումար չեն ունենում։ Նկարիչը նրանց է նվիրում 3 նկար։ Այնուհետև ասում է՝ «Թե այդքան դուր է եկել, նվիրում եմ»։ Հետագայում, նրա մահից հետո, Լոս Անջելեսից ժամանած Գևորգ Էմինն իր հետ բերում է մի լուսանկար, որտեղ պատկերված են լինում ամերիկահայ ընտանիքի անդամները՝ Գևորգ Ոսկանյանի կտավի մոտ։ Գևորգ Էմինը Ոսկանյանների ընտանիքին է հաղորդում արտասահմանից լսած լավ կարծիքները։
Աշխատանքներ
Գևորգ Ոսկանյանի ժառանգությունը բաղկացած է գեղանկարից և թատերական գրաֆիկայից, որը քանակով այնքան էլ մեծ չէ։ Հեղինակ է նաև ճեպանկարների։
Էսքիզներ
Հեղինակ է զգեստների էսքիզների։ Էսքիզները տարբեր են, բայց բոլորին բնորոշ է նույն հատկանիշը։ Ոսկանյանի թատերական էսքիզներում գործող մարդիկ քիչ կան։ Կատարողական տեսանկյունից նրա գրաֆիկան նույնքան ավարտուն է, որքան յուղաներկով արված կտավները։ Գրեթե բոլոր ներկայացումներում, որտեղ նա եղել է թատերական ձևավորող, նաև դեր է խաղացել։
Նա ստեղծել է էսքիզներ՝ հաշվի առնելով ներկայացման բնույթը։ Փորձել է ստեղծել համապատասխան աշխատանքներ, միևնույն ժամանակ կարողացել է այն ներկայացնել որպես արվեստի առանձին ստեղծագործություն։
Գեղանկարներ
Նկար ստեղծելը Գոգոյի համար եղել է բարդ աշխատանք։ Այն կատարվել է փուլերով՝
Ոսկանյանի գեղանկարչական գործերը բնանկարներ են և նատյուրմորտներ։ Նատյուրմորտները քանակապես զիջում են բնանկարներին։ Նատյուրմորտներում և բնանկարներում ակնհայտ երևում է իմպրեսիոնիզմին բնորոշ թեթևություն։
Այն հատկանիշը, որով կարելի է տարբերել Գոգոյի կտավները, լուսավորությունն է, որը բնորոշ է լուսաբացին։ Մեկ այլ առանձնահատկություն ևս կա․ նկարներից յուրաքանչյուրը, բացի կոմպոզիցիոն կենտրոնից ունի նաև տրամադրության կենտրոն։
Թեմաներ
Աշտարակի ձորը նկարչի համար կարևոր թեմա է եղել։ Այդ թեմայով նա ստեղծագործել է ողջ կյանքի ընթացքում։ Նրա ստեղծագործություններից շատերը կարել է ընդգրկել մեկ ամբողջական շարքի մեջ, որոնք վերաբերում են Աշտարակին, թեև նկարիչն այդ չի արել։
Նրա նկարներում թեմաները սահմանափակ են, եղանակը՝ սաստիկ, պատմական տարրերը՝ գրեթե միշտ նույն են։ Աշտարակում գտնվող կամուրջները, եկեղեցիները, ժայռերը, կիրճը, ջրաղացը եղել են նրա ստեղծագործության հիմնական թեման։
Կտավների տարածական հատկությունները պայմանավորված են հեռանկարի հստակությամբ և գույների ընտրությամբ։ Նկարիչը կտավն ստեղծելիս հաշվի է առել գաղափարական զուգորդումները։ Ոսկանյանը թեմաների ընտրության հարցում եղել է միատեսակ։ Ստեղծագործել է ընդամենը երեք թեմայով՝ Քասախի ձորը տարբեր դիրքերից, վանքեր ու եկեղեցիներ, սարեր։ Քանակով ամենաշատը Քասախի պատկերներն են, որոնք կարելի է միավորել մի շարքի մեջ։
Նկարների չափսերն ու մասշտաբները տարբեր են։ Մի նկարում կիրճը երևում է մոտիկից, մյուսում լանդշաֆտը բավականին հեռվից է պատկերվում։ Դրանք այն նկարներն են, որտեղ երևում է պուանտալիզմին մոտ ոճը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ Կատեգորիա:1923 ծնունդներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդեր
Կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդեր, ԽՍՀՄ կոլտնտեսության հիմնական և շրջանառու արտադրական ու հիմնական ոչ արտադրական ֆոնդերի ամբողջությունը, որը ենթակա չէր բաշխման կոլտնտեսության անդամների միջև և պլանաչափորեն, նպատակային նշանակմամբ օգտագործվում էր ընդլայնված վերարտադրության, կոլտնտեսականների մշակութակենցաղային սպասարկման մակարդակի բարձրացման համար։ Հողի պետական սեփականության հետ կազմում էին կոլտնտեսային կարգի տնտեսական հիմքը։ Նրա ձևավորման և լրացման հիմնական աղբյուրներն էին. կոլտնտեսության դրամական եկամուտներից տարեկան պարտադիր մասհանումները, տնտեսության տարբեր ճյուղերում կոլտնտեսականների անմիջական աշխատանքային ներդրումները, պետությունից անհատույց ստացած միջոցները և այլն։ Կոլտնտեսությունն անբաժանելի ֆոնդի մի մասը կարող էր միավորել այլ կոլտնտեսությունների կամ խորհրդային տնտեսությունների միջոցների հետ՝ միջկոլտնտեսային և պետական կոլտնտեսային միավորումներ ստեղծելու համար։ Նրա մեծությունը և աճը կոլտնտեսությունների հանրային տնտեսության զարգացման կարևորագույն ցուցանիշներն էին։ Ըստ Սովետական հանրագիտարանի, 1977 թվականին, 1940 թվականի համեմատ, ՀԽՍՀ-ի կոլտնտեսությունների անբաժանելի ֆոնդերը ավելացան 11, 4 անգամ և կազմել են 379, 1 միլիոն ԽՍՀՄ ռուբլի։
Կատեգորիա:Կոլխոզ
Վիլլանովա Տուլո
Բնակչությունը՝ 1208 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 40 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0782։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Մաջվդիերի
Մաջվդիերի (მაჯვდიერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 14 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Պանֆիլովո (գյուղ, Սավինսկի շրջան)
Պանֆիլովո (Панфилово), գյուղ Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Սավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իվանովոյի մարզի Սավինսկի շրջանի բնակավայրեր