cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բարորակ պարոքսիզմալ դիրքային վերտիգո
Վիրահատություն
Վիրաբուժական լուծումները, ինպիսին է կիսաշրջանաձև խողովակի օկլյուզիան, գոյություն ունեն ԲՊԴՎ-ից ազատվելու համար, բայց կրում են միևնույն ռիսկերը, ինչպես ցանկացած նյարդավիրաբուժական միջամտություն։ Վիրահատությունը դիտարկվում է խնդրի լուծման վերջին տարբերակ, ծանր և մնայուն դեպքերում, որոնք չեն ենթարկվում վեստիբուլյար ռեաբիլիտացիայի (ներառյալ մասնիկների վերադասավորումը և սովորեցման թերապիաները)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ներքին ականջի հիվանդություններ Կատեգորիա:Նյարդաբանություն Կատեգորիա:Նյարդավիրաբուժություն
Ազատության հրապարակ (այլ կիրառումներ)
Ազատության հրապարակ անունով կան հետևյալ հրապարակները.
Մեծ Ալզին
Մեծ Ալզին (Большой Алзынь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Աստերոիդների ցանկ (133201-133300)
Աստերոիդների ցանկ (133101-133200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (133301-133400)
|}
Նունուֆար
Կոկոռ, դեղին ջրաշուշան, նունուֆար, հարսնամատազգիների (ջրաշուշանազգիներ) ընտանիքի բազմամյա, կոճղարմատավոր ջրային խոտաբույսերի ցեղ։
Կենսաբանական նկարագիր
Կոճղարմատը հզոր է, հաստ։ Տերևները խոշոր են, կաշեկերպ, սրտաձև, երկարակոթուն, վառ կանաչ, ագատ լողում են ջրի երեսին։ Ծաղիկները երկսեռ են, խոշոր, մեկական՝ երկար ծաղկակոթուններով, դեղին, ուժեղ հոտով։ Ծաղկում է մայիսի վերջերից մինչև ուշ աշուն։ Պտուղը կանաչ է, բազմասերմ, հատապտղանման։
Կիրառում
Դեղաբույս է. ծաղիկները պարունակում են ալկալոիդներ, եթերայուղեր, կոճղարմատները՝ աղաղանյութեր, օսլա, խեժ, շաքար։ Թունավոր է և գեղազարդիչ։
Տարածում
Հանդիպում է Շիրակի (Ախուրյան) և Լոռու (Ստեփանավան) մարզերի միջին լեռնային, գոտիների դանդաղահոս և կանգուն ջրերում (գետերում ու լճակներում)։ Գրանցված է Հայաստանի կարմիր գրքում։
Տեսակներ
Հայտնի է 10 (12), Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծաղկավոր բույսեր
Էնդոմետրիումի պոլիպ
Էնդոմետրիումի պոլիպ կամ արգանդի պոլիպ, արգանդի ներքին մակերեսին առաջացող գոյացություն է ։ Նրանք կարող են ունենալ լայն տափակ հիմք, կամ միացած լինեն արգանդի ներքին շերտին երկար ոտիկի միջոցով ։ Ոտիկով պոլիպները ավելի հաճախ են հանդիպում քան տափակները ։ Նրանց չափսերը տատանվում են՝ մի քանի միլիմետրից մինչև մի քանի սանտիմետր ։ Ոտիկով պոլիպները կարող են արգանդի պարանոցի միջով դուրս ցցվել դեպի հեշտոց ։ Նրանց մեջ կարող են առկա լինել փոքր արյունատար անոթներ՝ հատկապես մեծ պոլիպներում ։
Նշաններ և ախտանիշներ
Էնդոմետրիումի պոլիպները շատ հաճախ լինում են անախտանիշ ։ Ախտանիշների առկայության դեպքում դրանք կարող են ներառել՝ անկանոն դաշտանային արյունահոսություն, միջդաշտանային արյունահոսություն, առատ դաշտանային արյունահոսություն և դաշտանադադարից հետո արգանդային արյունահոսություն ։ Դաշտանի ժամանակ առատ արյունահոսության, դաշտանների միջև կամ դաշտանադադարից հետո քսվող արյան համար պատասխանատու են պոլիպի մեջ գտնվող մանր արյունահոսող անոթները ։ Եթե պոլիպը արգանդի պարանոցի միջով դուրս է ցցվում դեպի հեշտոց, ապա կարող է առաջանալ ցավ սեռական հարաբերության ժամանակ (դիսմենորեա) ։
Պատճառներ
Էդնոմետրիումի պոլիպների առաջացման վերջնական պատճառը անհայտ է, սակայն կան փաստեր, որ նրանց աճի վրա ազդում են հորմոնների մակարդակը, և էստրոգենի ազդեցությամբ նրանք մեծանում են ։ Ռիսկի գործոններն են ճարպակալումը, զարկերակային գերճնշումը և նախկինում արգանդի պարանոցի պոլիպի առկայությունը ։ Տամօքսիֆենի կամ հորմոն փոխարինիչ թերապիայի ընդունումը նույնպես կարող է մեծացնել արգանդի պոլիպի զարգացման ռիսկը ։ Տամօքսիֆեն ստացող կանանց մոտ լևոնորգեստրել պարունակով ներարգանդային պարույրների օգտագործումը կարող են նվազեցնել պոլիպների առաջացման ռիսկը ։
Ախտորոշում
Էնդոմետրիումի պոլիպները կարելի է հայտնաբերել հեշտոցային ուլտրաձայնային հետազոտության, հիստերոսկոպիայի կամ դիլատացիայի և կյուրետաժի միջոցով ։ Ուլտրաձայնային հետազոտության միջոցով պոլիպների հայտնաբերումը կարող է բարդ լինել, հատկապես եթե առկա է էնդոմետրիումի հիպերպլազիա (էնդոմետրիումի չափից շատ հաստացում) ։ Մեծ պոլիպները կարող են բաց թողնվել կյուրետաժի ժամանակ ։
Էնդոմետրիումի պոլիպները կարող են լինել եզակի, կամ մի քանի հատ ։ Նրանք կլոր կամ օվալաձև են և կարող են ունենալ մի քանի միլիմետրից մինչև մի քանի սանտիմետր տրամագիծ ։ Նրանք սովորաբար ունեն նույն կարմիր/շագանակագույն գունավորումը, ինչ նրանց շրջապատող էնդոմետրիումը, սակայն մեծ պոլիպները կարող են ունենալ ավելի մուգ կարմիր գունավորում ։ Պոլիպները կազմված են պինդ, ֆիբրոզ հյուսվածքից (ստրոմա), արյունատար անոթներից և գեձանման տարածություններից, որոնք պատված են էնդոմետրիալ էպիթելով ։ Նրանք կարող են արգանդի խոռոչին կպած լինել նեղ և երկար ոտիկի միջոցով, կամ էլ ունենալ տափակ և լայն հիմք ։ Ոտիկով պոլիպները ավելի հաճախ են հանդիպում քան տափակները ։
Բուժում
Պոլիպները կարող են հեռացվել վիրահատական եղանակով՝ կյուրետաժի միջոցով, հիստերոսկոպիայի օգտագործմամբ, կամ առանց դրա ։ Առանց հիստերոսկոպիայի կյուրետաժ անելու դեպքում հնարավոր է բաց թողնել որոշ պոլիպներ։ Պոլիպները բաց թողնելու ռիսկը նվազեցնելու համար կարելի է մինչև կյուրետաժ անելը ունելիի միջոցով ստուգել արգանդի խոռոչի վիճակը ։ Հիստերոսկոպիայի ժամանակ արգանդի պարանոցի միջով անցկացվող տեսախցիկով հնարավոր է լինում տեսնել էնդոմետրիումը (արգանդի ներքին շերտը) և պոլիպները։ Մեծ պոլիպները կարելի է կտրատել փոքր կտորների, այնուհետև հերթով հեռացնել դրանք ։ Պոլիպում քաղցկեղային բջիջների առկայության դեպքում կարող է հարկավոր լինի իրականացնել հիստերէկտոմիա (արգանդի վիրահատական հեռացում) ։ Քաղցկեղի բացակայությամբ դեպքում հիստերէկտոմիա սովորաբար չի իրականացվում ։ Երկու միջամտությունների դեպքերում էլ սովորաբար օգտագործվում է ընդհանուր անզգայացում ։
Պոլիպների հեռացման ազդեցությունը պտղաբերության վրա դեռևս ուսումնասիրված չէ ։
Կանխատեսում
Էնդոմետրիումի պոլիպները սովորաբար բարորակ են, սակայն որոշ դեպքերում կարող են լինեն նախաքաղցկեղային կամ քաղցկեղային ։ Պոլիպների մոտ 0,5%-ը պարունակում են ադենոկարցինոմայի բջիջներ ։ Պոլիպները կարող են մեծացնել արտամարմնային բեղմնավորումով հղիացած կանանց մոտ վիժման ռիսկը ։ Եթե պոլիպները առաջանում են արգանդափողերի մոտ, ապա նրանք հնարավոր է նվազեցնեն կնոջ հղիանալու հավանականությունը ։ Չնայած նրան, որ բուժումներն, ինչպիսին է օրինակ հիստերոսկոպիան՝ սովորաբար ամբողջությամբ վերացնում են պոլիպները, միևնույն է նրանց կրկնման հաճախականությունը բավականին մեծ է ։ Չբուժված փոքր պոլիպները կարող են ինքնուրույն անցնել ։
Համաճարակաբանություն
Էնդոմետրիումի պոլիպները սովորաբար առաջանում են չորրորդ և հինգերորդ տասնամյակում գտնվող կանանց մոտ ։ Էնդոմետրիումի պոլիպներ առաջանում են կանանց մոտավորապես 10 տոկոսի մոտ ։ Մոտավորապես հաշվարվկած է, որ անոմալ արգանդային արյունահոսություն ունեցող կանանց մոտ 25%-ի մոտ առկա են էնդոմետրիումի պոլիպներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գինեկոլոգիական հիվանդություններ Կատեգորիա:Գինեկոլոգիա
Վենետիկյան Վերածնունդ
Վենետիկյան վերածնունդ (Venetian Renaissance), ընդհանուր Իտալական Վերածննդից հստակորեն տարբերվող ժամանակաշրջան։ Վենետիկի հանրապետությունը տեղագրորեն անջատված էր Իտալական Վերածննդի ժամանակաշրջանի մյուս քաղաք-պետություններից, և իր աշխարհագրական դիրքի պատճառով քաղաքական, տնտեսական և մշակութային առումով մեկուսացած լինելով՝ հնարավորություն է ունեցել վայելել արվեստի հաճույքները։ Վենետիկյան արվեստի ազդեցությունը շարունակել է պահպանվել Վերածննդի դարաշրջանի ավարտից հետո։ Այն պահպանվել է արվեստագետների ու արվեստի քննադատների աշխատանքների միջոցով՝ ընդգծելով դրա նշանակալիությունը Եվրոպայում ընդհուպ մինչև 19-րդ դարը ։
Չնայած 1500 թվականից առաջ հանրապետության քաղաքական և տնտեսական հզորության անկում էր սկսվել, Վենետիկն այդ ժամանակ մնում էր որպես «ամենահարուստ, ամենահզոր և ամենաբազմաբնակիչ իտալական քաղաքը» և վերահսկում էր նշանակալի տարածքներ մայրցամաքում, որտեղ կային վենետիկյան դպրոցին նկարիչներ նվիրած մի քանի փոքր քաղաքներ, այդ թվում՝ Պադովան, Բրեշիան և Վերոնան։ Հանրապետության տարածքում էր գտնվում նաև Իստրիա թերակղզին, Դալմաթիան և այժմյան Խորվաթիայի ափից հեռու գտնվող կղզիները։ Իհարկե, «տասնվեցերորդ դարի վենետիկյան խոշոր նկարիչները հազվադեպ էին սերում այդ քաղաքից» և ոմանք էլ հիմնականում աշխատում էին հանրապետության այլ տարածքներում կամ ավելի հեռու ։ Նույնը կարելի է ասել նաև վենետիկյան ճարտարապետների մասին։
Գեղանկարչություն
Վենետիկյան կերպարվեստը մեծ դեր է խաղացել Վերածննդի դարաշրջանի իտալական կերպարվեստում և դրանից դուրս։ Ջովաննի Բելլինից (մոտավորապես 1430–1516) և վերջինիս եղբոր՝ Ջենտիլե Բելլինիից (մոտավորապես 1429-1507) բացի վենետիկյան նկարչական դպրոցը ներկայացնում էին նաև այնպիսի խոշոր նկարիչներ, ինչպիսիք էին՝ Ջորջոնեն (մոտավորապես 1477-1510), Տիցիանը (մոտավորապես 1489-1576), Տինտորետտոն (1518-1594), Պաոլո Վերոնեզեն (1528-1588) և Յակոպո Բասսանոն (1510-1592) և իր որդիները։ Առաջնությունը գծի փոխարեն գույնին տալով ՝ վենետիկյան դպրոցի ավանդույթը հակադրվում էր Իտալիայի մնացած մասում գերիշխող մաներիզմին։ Վենետիկյան ոճը մեծ ազդեցություն է գործել արևմտյան նկարչության հետագա զարգացման վրա ։
Վենետիկից դուրս փորձում էին անտեսել կամ թերագնահատել վենետիկյան նկարչությունը։ Ջորջո Վազարիի արհամարհանքը վենետիկյան դպրոցի հանդեպ իր «Ամենահրաշալի նկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքը» գրքի 1550 թվականի առաջին հրատարակության մեջ այնքան ակներև էր, որ նա որոշել է 1568 թվականի երկրորդ հրատարակության համար լրացուցիչ նյութ հավաքելու նպատակով այցելել Վենետիկ ։ Ի տարբերություն սրա, արտասահմանցիները (որոնց համար Վենետիկն իտալական քաղաքներից առաջինն էր, ուր նրանք այցելում էին) միշտ բարձր էին գնահատում այդ արվեստը, և լավագույն հավաքածուներն այժմ եվրոպական խոշոր թանգարաններում են, այլ ոչ թե իտալական մյուս քաղաքներում։ Վերևներում, իշխող շրջանակներն արտասահմանում աշխատանքի հրավիրելու համար միշտ փնտրել են վենետիկյան նկարիչների, սկսած Տիցիանից, և 18-րդ դարում լավագույն նկարիչների մեծ մասն իրենց կյանքի որոշ հատված անցկացրել է արտասահմանում ու սովորաբար մեծ հաջողություններ ունեցել ։
Բյուզանդական ոճի ավանդական մեթոդները պահպանվել են մինչև մոտավորապես 1400 թվականը, երբ գերիշխող ոճը սկսել է անցում կատարել դեպի միջազգային գոթականը և Իտալական Վերածնունդն առաջին անգամ Վենետիկ է բերվել պադուացի Գվարիենտո դի Արպոյի, Ջենտիլե դա Ֆաբրիանոյի ու Պիզանելլոյի կողմից, երբ վերջիններիս հանձնարարվել է Դոժերի պալատը զարդարել որմնանկարներով ։
Հայտնի է, որ Վենետիկի խորհրդանիշն Աստվածածիննն է կամ Վեներա աստվածուհին, սակայն հանրապետության ամենահին ու ամենաունիվերսալ խորհրդանիշը Սուրբ Մարկոսի առյուծն է։ Վենետիկի առյուծն այն քանդակն է, որ ի թիվս այլ կառույցների, ինչպիսիք են՝ քաղաքային դարպասներն ու պալատները, ողջունում է քաղաքի հյուրերին, քանի որ տեղադրված է Պիացետայում գտնվող սյունի վերնամասում։ Նկարներում առյուծի պատկերումը խորհրդանշում է Վենետիկ քաղաքի հովանավորի՝ սուրբ Մարկոսի կարևորությունը։
Օրինակներից մեկը Վիտտորե Կարպաչչոյի՝ 1516 թվականի «Սուրբ Մարկոսի առյուծը» կտավն է։ Աստվածային նշաններով՝ լուսապսակով և թևերով պատկերված հզոր առյուծն ուղղված է դեպի մի բաց գիրք, որտեղ փորագրված է «Խաղաղություն քեզ, Մարկոս, իմ ավետարանիչ», և հստակորեն ի ցույց է դնում քաղաքի՝ իր պաշտպանությունն ու օրհնությունը ։ Առյուծի առջևի թաթերը պատկերված են ցամաքի վրա, մինչդեռ ետևի թաթերը՝ ծովի մեջ, որը խորհրդանշում է երկու տարածքների վրա Վենետիկի գերիշխանությունը՝ որպես Սուրբ Մարկոսի խոստման կատարում ։
Ճարտարապետություն
Իտալական մյուս քաղաքների Վերածննդի ճարտարապետության հետ համեմատած՝ Վենետիկում պահպանողականության որոշակի աստիճան է եղել, հատկապես կառույցների արտաքին տեսքի հետ կապված ։ Դոժերի պալատը հրդեհներից հետո վերականգնվել է՝ գլխավորապես պահպանելով գոթական ֆասադները։
Կերպարվեստն ու ճարտարապետությունն օգտագործվել են որպես Վենետիկ քաղաքի վեհությունն արտահայտելու հզոր միջոց։ Այնպիսի ճարտարապետական կառույցներ, ինչպիսիք էին՝ Սուրբ Մարկոսի տաճարը, Սուրբ Մարկոսի հրապարակը և Դոժերի պալատը, հանդիսանում էին «Վենետիկի գաղափարի տեսանելի արտահայտություն» ։ Վենետիկը կարողացել է պահպանել ազատության իր կարգավիճակն ավելի քան հազար տարի և հաստատել Հռոմի նկատմամբ գերակա դիրք ։ Վենետիկի քաղաքացիներն իրենց բարեպաշտ ազգ էին համարում և պնդում, որ իրենց քաղաքը հիմնադրվել է ավետման օրը։ Հետևաբար, քաղաքի «մաքուր, օրինական և չաղտոտված» քրիստոնեականությունը ցույց տալու համար վենետիկցիներն օգտագործել են շքեղ ու բարդ ճարտարապետական նմուշներ ։ Վենետիկյան վերածննդի շրջանի արվեստը մեծ ազդեցություն է կրել Բյուզանդական կայսրության ոճերից ։
Լոմբարդիացի Մաուրո Կոդուչին (1440-1504) վերածննդի ոճով Վենետիկում աշխատած առաջին ճարտարապետներից էր, որի որդի Դոմենիկոն օգնում էր նրան ու իր մահից հետո շարունակել է հոր գործը։ Նրա աշխատանքներում առկա են վենետիկյան գոթիկայի շատ տարրեր, սակայն լավ ներդաշնակվում են դրանց հետ ։ Վաղ շրջանում ակտիվ ճարտարապետներից էին նաև Գիորգիո Սպավենտոն (1489-1509) և Անտոնիո Աբոնդին՝ Սկարպանյինոն (մահացել է 1549 թվականին)։ Սան Սեբաստիանո եկեղեցին այդ շրջանի գործերից է։
Մեկ այլ հայտնի քանդակագործ՝ Յակոպո Սանսովինոն (1486-1570), ֆլորենցիացի էր, որը հաջողակ կարիերա է ունեցել Ֆլորենցիայում և Հռոմում։ 1527 թվականի Հռոմի թալանից հետո փախել է Վենետիկ և 1529 թվականին նշանակվել գլխավոր ճարտարապետ ։ Կարճ ժամանակ անց նա գտել է վենետիկյան բարոններին բավարարող ոճ, որը «վճռորոշ էր վենետիկյան ճարտարապետության ողջ հետագա պատմության համար» ։ Բացի սուրբ Մարկոսի տաճարը, ստեղծել է նաև Սուրբ Մարկոսի հրապարակի ամբողջական կերտվածքը և նախագծել Մարչիանա գրադարանը (1537 - մինչև մեր օրերը) և դրամահատարանը սուրբ Մարկոսի հրապարակում։ Նրա հեղինակած պալատներից էին Պալացցո Կորները (1532 - մինչև մեր օրերը) և 1536 թվականի Պալացցո Դոլֆին-Մանինը ։ Մարչիանա գրադարանը համարվում է նրա «աներկբա գլուխգործոցը» և առանցքային աշխատանք Վենետիկյան Վերածննդի ճարտարապետության մեջ։ Ֆրեդերիկ Հարթն այն անվանել է «վստահաբար Իտալիայի ճարտարապետության պատմության ամենագոհացուցիչ կառույցներից մեկը» ։
Վերոնացի Միքելե Սանմիքելին (1484-1559) 1527 թվականին պետության կողմից նշանակվել է ռազմական ճարտարապետ։ Նրա գործերի մեծամասնությունն ամրոցներ կամ ռազմական ու ծովային կառույցներ են, սակայն կառուցել է նաև շատ օրիգինալ պալատներ, որոնցից ամենահայտնին Բևիլաքվայի պալատն է Վերոնայում (կառուցումն սկսվել է 1529 թվականին) ։
Վենետիկյան ուշ վերածննդի գլխավոր ճարտարապետն Անդրեա Պալլդիոն էր (1508-1580), որը նաև գրել է ճարտարապետության մասին։ Բացի Սան Ջորջո Մաժորե (1566) և Իլ Ռեդենտորե (1577) երկու եկեղեցիներից՝ քաղաքի ներսում համարյա ոչինչ չի ստեղծել։ Վենետոյի Վիչենցա քաղաքում նախագծել է մի շարք վիլլաներ, որոնք համեմատաբար փոքր էին վենետիկյան էլիտայի համար կառուցվածներից, սակայն նրա ոճը հետագայում զարգացվել է Մեծ Բրիտանիայի և Ամերիկայի գաղութներում և կենտրոնական կամարակապ գագաթով նրա վենետիկյան պատուհանը տարածվել է ամբողջ աշխարհում։ Վիչենցա քաղաքի և Վենետոյի պալլադյան վիլլաների համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված են քաղաքի 23 կառույց և 24 ամառանոցային վիլլաներ ։
Վիչենցացի Վինչենցո Սկամոցին (1548-1616) Վենետիկ է տեղափոխվել միայն 1581 թվականին՝ Պալլադիոյի մահից մեկ տարի անց։ Նա նախագծել է սուրբ Մարկոսի հրապարակի դատախազության շենքը և ավարտին հասցրել այն նախագծերը, որոնք Պալլադիոն անավարտ էր թողել ։ Վենետիկում ծնված նրա աշակերտ Բալդասարե Լոնգենան (1598-1682) իր հերթին ավարտին է հասցրել Սկամոցիի անավարտ նախագծերն ու ներմուծել Բարոկկո ճարտարապետությունը ։
Ճարտարապետական հրատարակումներ
Վենետիկը գրատպության խոշոր կենտրոն էր Եվրոպայում և հայտնի է դարձել հատկապես ճարտարապետության մասին հրատարակումներով։ Վիտրուվիոսը ճարտարապետության վերաբերյալ միակ նշանավոր դասական գրողն է, որ հասել է մինչև մեր օրերը, իսկ նրա «De architectura» աշխատությունը խորապես ուսումնասիրվել է Վերածննդի դարաշրջանի բոլոր ճարտարապետների կողմից։ Թեև լատիներեն տեքստը նախկինում տպագրված է եղել, առաջին պատկերազարդ հրատարակությունը տպագրվել է Ֆրա Ջովաննի Ջոկոնդոյի կողմից Վենետիկում 1511 թվականին ։
Սեբաստիանո Սերիլոյի (1475-1554) «Յոթ գիրքը» նույնպես հրատարակվել է Վենետիկում մի քանի հատորներով, 1537 թվականից ի վեր։ Նա նույնպես աշխատել է քաղաքում որպես ճարտարապետ, սակայն աննշան հետք է թողել։ Գրքերը մեծապես պատկերազարդված են եղել ու դարձել են պարտադիր ընթերցանություն՝ արագորեն կրկնօրինակվելով ու թարգմանվելով ամբողջ Եվրոպայում ։ Հումանիստ, հոգևորական և վենետիկցի դիվանագետ Դանիելե Բարբարոն, որը նաև Պալլադիոյի հովանավորն էր, պատկերազարդել է Վիտրուվիոսի իտալերեն թարգմանությունը (1556)։ Նրա կողմից պատկերազարդված Պալլդիոյի «Չորս գիրք ճարտարապետության մասին» աշխատությունը (1570) կրկին մեծ ազդեցություն է ունեցել ամբողջ Եվրոպայի վրա ։
Վինչենցո Սկամոցիի գլխավոր «L’Idea dell’Architettura Universale» գիրքը հրատարակվել է 1615 թվականին և մեծ ազդեցություն ունեցել պալլադիանիզմի տարածման հարցում ։
Երաժշտություն
Երաժշտության պատմության մեջ «վենետիկյան դպրոցն» առանցքային էր և Վենետիկում 1550-1610 թվականներին ստեղծագործող երգահաններն աշխատել են բազմաձայն ոճում։ Տասնվեցերորդ դարավերջի վենետիկյան անտիֆոնային ստեղծագործությունները Եվրոպայում ամենահայտնի երաժշտական գործերից էին, և դրանց ազդեցությունն այլ երկրների երաժշտությունների վրա հսկայական էր։ Վենետիկյան դպրոցի նորարարությունները, համադրված միաձայնության ու Ֆլորենցիայում օպերայի զարգացման հետ, սահմանել են Վերածննդի երաժշտության ավարտն ու բարոկկո ոճի երաժշտության առաջացումը։
Ինչպես մնացած բնագավառներում, երաժշտության հարուստ հովանավորչությունն Իտալիայից ու այլ վայրերից երգահաններին գայթակղել է այս քաղաքում ստեղծագործելու։ Վենետիկն առաջատարն էր Եվրոպայում տպագիր երաժշտական պարտիտուրաների հրատարակումների մեջ։
Մի քանի հիմնական գործոններ են միավորվել վենետիկյան դպրոցն ստեղծելու համար։ Առաջինը քաղաքական էր․ 1521 թվականին Հռոմի պապ Լեո X-ի մահից և 1527 թվականին Հռոմի թալանից հետո խաթարվել են Հռոմում գերիշխող երաժշտության հիմքերը։ Շատ երաժիշտներ տեղափոխվել են այլ վայրեր կամ նախընտրել են Հռոմ չգնալ, իսկ Վենետիկն այն մի քանի վայրերից մեկն էր, որն ստեղծագործական գործունեության համար նպաստավոր միջավայր էր ապահովում ։
Մեկ այլ գործոն և հավանաբար ամենակարևորը, սքանչելի Սուրբ Մարկոսի տաճարի առկայությունն էր՝ իր յուրահատուկ ինտերիերով ու երգչախմբի համար նախատեսված հարկաբաժնով։ Տաճարի ընդարձակ կառուցվածքն անհրաժեշտություն էր առաջ բերել ստեղծելու այնպիսի երաժշտական ոճ, որը ձայնուշացումներն առավելություն կդարձներ՝ դրանց դեմ պայքարելու փոխարեն։ Այսպիսով, ստեղծվել է վենետիկյան բազմաձայնության ոճը, որտեղ երգիչների և նվագարանների խմբերը երբեմն հանդես են եկել հակադրվելով, երբեմն՝ միասին ու միավորվել երգեհոնի հնչյունների ներքո։ Այս հնարքն օգտագործած առաջին երգահանը Ադրիան Վիլարտն էր, որը 1527 թվականին դարձել է սուրբ Մարկոսի տաճարի խմբավարն (maestro di cappella) ու մնացել այդ պաշտոնում մինչև 1562 թվականին իր մահը։ Այդ ժամանակաշրջանի հանրահայտ երաժշտագիրներից մեկը՝ Ջոզեֆֆո Ցառլինոն, Վիլարտին անվանել է «նոր Պյութագորաս», քանի որ նրա ազդեցությունը մեծ էր ո՛չ միայն որպես երգահան, այլ նաև որպես ուսուցիչ, որովհետև նրա հետևորդների մեծամասնությունը սովորել է նրա մոտ։
1560-ական թվականների վենետիկյան դպրոցում ձևավորվել են երկու հստակ խմբեր․ առաջադիմական խումբը Բալդասարե Դոնատոյի ղեկավարությամբ և պահպանողական խումբն այն ժամանակ տաճարի խմբավար Ցառլինոյի ղեկավարությամբ։ Պահպանողական խմբի անդամները՝ Չիպրիանո դե Ռորեն, Ցառլինոն և Կլաուդիո Մերուլոն, հակված էին հետևել Նիդերլանդական դպրոցի բազմաձայնությանը։ Առաջադիմական խմբի անդամների թվում էին Դոնատոն, Ջովաննի Կրոչեն, հետագայում նաև Անդրեա և Ջովաննի Գաբրիելիները։ Երկու խմբերի միջև վիճաբանության լրացուցիչ հարց էր՝ արդյոք վենետիկցիները պետք է ստանան սուրբ Մարկոսի տաճարի խմբավարի գերագույն պաշտոնը, թե ոչ։ Ի վերջո տեղացի տաղանդներին նախընտրող խումբը հաղթել է, որով վերջ է դրվել Վենետիկում օտարերկրյա երաժիշտների գերակայությանը։ 1603 թվականին Ջովաննի Կրոչեն ստացել է այդ պաշտոնը, որին 1609 թվականին հաջորդել է Ջուլիո Չեզարե Մարտինյեգոն։
Վենետիկյան դպրոցի զարգացման գագաթնակետը 1580-ական թվականներն էր, երբ Անդրեա և Ջովաննի Գաբրիելիները հսկայական երաժշտական գործեր են ստեղծել բազմաձայն երգչախմբերի, փողային և լարային գործիքների խմբերի և երգեհոնի համար։ Այս գործերում առաջին անգամ օգտագործվել է դինամիկան և առաջին անգամ այդտեղ ներառվել են հատուկ ցուցումներ անսամբլային գործիքավորման համար։ Այդ ժամանակ աշխատող երգեհոնահարներից էին Կլաուդիո Մերոիլոն ու Ջիրոլամո Դիրուտան․ նրանք սկսել են սահմանել գործիքային ոճ և տեխնիկա, որը հաջորդ սերունդները տեղափոխել են հյուսիսային Եվրոպա և կատարելության են հասել Յան Պիտերսզոն Սվելինկի, Դիտրիխ Բուկստեխուդեի ու վերջապես Յոհան Սեբաստիան Բախի գործերում։
Վենետիկյան գիլդիաներ
Վերածնունդի դարաշրջանի վենետիկյան համայնքը կառուցվծ էր հարևանների, ծիսական եղբայրների ու ազգականների միջև հարաբերությունների վրա, որոնք բոլորն ապրում էին միասին ու հավասարության մեջ վերին և ստրին դասակարգային կառուցվածքով ։ Շատ գիտնականներ հավատում են, որ կայունությունը, բարեկեցությունն ու քաղաքական անվտանգությունն էապես պայմանավորված էին նրանց համատեղ աշխատելու և համայնքային գործողությունների գաղափարի հետ։ Ֆրանչեսկո Պետրարկան 14-րդ դարակեսին Վենետիկը նկարագրել է որպես «մարմարից ամուր կառուցված, բայց քաղաքացիական համաձայնության հիմքի վրա ավելի ամուր կանգնած» քաղաք ։ Վենետիկի կայունությունն ավելի ամրապնդվել է գիլդիաների համակարգի շնորհիվ։ Դենիս Ռոմանոն իր Patricians and Popolani գրքում գրել է․ «Վենետիկյան հասարակությունում ոչ մի տեղ համայնքի և համերաշխության վրա շեշտադրումներն ավելի ցայտուն չէին, քան գիլդիաներում» ։ Մինչև տասնչորսերորդ դարակեսը Վենետիկում հիմնադրվել էր ավելի քան հիսուն գիլդիա, որոնք օգնում էին համագործակցության հասնել ինչպես կառավարության անդամների, այնպես էլ գիլդիայի կողմից ։ Կառավարությունը ճկունորեն կարողանում էր արդարությունը հավասարապես կիրառել սոցիալական բոլոր խավերի համար, որի արդյունքում կանխվում էին խռովություններն ու քաղաքական բողոքները ։ Կախված արհեստավորի մասնագիտությունից՝ անհատներն անդամակցվում էին համապատասխան գիլդիային ու դոժին հավատարմության խոստում տալիս ։ Գոյություն են ունեցել գիլդիաների տարբեր տեսակներ, ինչպես օրինակ՝ քարաքանդակագործների, փայտի փորագրության, ապակեգործության, մորթեմշակման ու բրդամշակման։
«Arte dei depentori»-ն նկարիչների գիլդա էր, որն ամենահինն է հայտնիների մեջ և թվագրվում է 1271 թվականով։ Սրանք նախատեսված չէին բացառապես նկարիչների համար, այլ այնտեղ ներգրավված էին նաև ոսկեզօծողներ, տեքստիլային գործվածքի դիզայներներ, ասեղնագործողներ, ոսկե գործիքներով կաշվի արհեստավորներ, խաղաքարտեր պատրաստողներ, դիմակագործներ և նշանագործներ ։ Գիլդիաների կառուցվածքը բաժանվում էր վարպետ արհեստավորների և բանվորների կամ աշակերտների։ Վարպետները ղեկավարում էին արտադրական գործընթացները, իսկ կախված իրենց հմտություններից՝ բանվորները նպաստում էին ապրանքների արտադրությանը կամ հանձն առնում աննշան գործեր, ինչպիսիք են հատակն ավլելը կամ գունանյութերը մանրացնելը ։ Գիլդիաների գործառույթները քաղաքական և մշակութային էին, և դրանք իրենց ներդրումն էին ունենում հատուկ տոնակատարությունների և արարողությունների ընթացքում։ Այնպիսի հատուկ իրադարձությունների ժամանակ, ինչպիսին էր սուրբ Մարկոսի տոնը, մասնակցում էին յուրաքանչյուր գիլդիայի անդամները, իրենց ստեղծած թանկարժեք ապրանքները՝ կտավներ, կահույք, գորգեր, ապակուց, ոսկուց պատրաստված իրեր ու գործվածքներ վաճառելու համար ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վենետիկ Կատեգորիա:Վերածննդի արվեստ Կատեգորիա:Վերածնունդ
Կուլտ Ուչդերե
Կուլտուրնոյե Ուչ-Դերե (ռուս.` Культурное Уч-Дере), միկրոշրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 51 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 14 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում են հիմնականում հայեր և ռուսներ, ովքեր զբաղվում են թեյի և ծխախոտի մշակությամբ, ինչպես նաև այգեգործությամբ։ Այնտեղ առկա է ութամյա դպրոց, ակումբ, բուժկայան և առողջարան։
Պատմություն
Գյուղը հիմնադրել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը, 1884 թվականին։ Ներկայումս այցելում են ոչ մեծ թվով զբոսաշրջիկներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Սոչի
Ռիսորջիմենտո
Ռիսորջիմենտո (Risorgimento - բառացի՝ վերածնունդ), սոցիալ-քաղաքական շարժում Իտալիայում՝ հանուն երկրի միավորման և միասնական ազգային պետության ստեղծման։ Տեղի է ունեցել 19-րդ դարի վերջին՝ 1861 թվականին (Ռիսորջիմենտո նշանակում է նաև այդ ժամանակաշրջանը) և վերջնականապես ավարտվել 1870 թվականին, երբ Հռոմը միացել է Իտալիայի թագավորությանը և հռչակվել երկրի մայրաքաղաք ։
Ռիսորջիմենտոն գլխավորելու համար պայքարել են դեմոկրատ-հանրապետականները (առաջնորդներն էին Ջուզեպպե Մացցինին, Ջուզեպպե Գարիբալդին և ուրիշներ) և լիբերալները (գլխավորում էին Կամիլլո Բենսո Կավուրը և ուրիշներ)։
Իտալիայում երկրորդ Ռիսորջիմենտո անվանում են հակաֆաշիստական ազատագրական պայքարը (1943-1945) Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի ժամանակակից պատմություն Կատեգորիա:Ռիսորջիմենտո Կատեգորիա:19-րդ դարը Եվրոպայում Կատեգորիա:Իտալիայի թագավորություն (1861–1946)
Կրասնոարմեյսկայա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)
Կրասնոարմեյսկայա (Красноармейская, Красноармейская), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 281 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Կեղծ հոդ
Կեղծ հոդ, ոսկրի ամբողջականության խախտման հատվածում առաջացած կայուն ախտաբանական շարունակություն։
Տեսակներ
Տարբերում են բնածին և ձեռքբերովի կեղծ հոդեր։ Բնածին կեղծ հոդը առաջանում է ոսկրի ներարգանդային զարգացման շեղումների պատճառով։ Ձեռքբերովի կեղծ հոդը զարգանում է ոսկրի վնասվածքի (կոտրվածք, ոսկրահատություն) վերականգնման պրոցեսների խանգարման և ախտահարման հետևանքով։
Պատճառներ
Կոտրվածքը կարող է չսերտաճել ոսկրաբեկորների միջև մկան կամ այլ հյուսվածք ընկնելիս, դրանց մեծ տեղաշարժի, ոսկորի մեծ հատվածի կորստի, ինչպես նաև ոսկրաբեկորների արյունամատակարարման խանգարումների (օրինակ՝ ազդոսկրերի վզիկի կոտրվածքների) ժամանակ։ Ավելի հաճախ կեղծ հոդ առաջանում է սրունքի վրա՝ նրա 2 ոսկրերի կոտրվածքից հետո։ Հազվադեպ կեղծ հոդը լինում է բնածին՝ գոյանում է պտղի ոսկրի սաղմնային արատի տեղում։ Ժամանակի ընթացքում կեղծ հոդի տեղում կարող է ձևավորվել իսկական հոդի նմանակը՝ բեկորների ծայրերում աճառի զարգացմամբ, որը շրջապատված է հոդային ձուսպահեղուկ պարունակող սպիական հոդապատյանով։
Պաթոգենեզ
Հիմնական ախտանշաններն են՝ վերջույթի ֆունկցիայի խանգարումը (ձեռքն աշխատեցնելու, ոտքի վրա կանգնելու անհնարինությունը), կեղծ հոդի շրջանում ցավերը, սրունքի, ազդրի կեղծ հոդի մակարդակի վրա ոչ բնականոն շարժողունակությունը։
Առաջացում և բուժում
Կեղծ հոդը հաճախ առաջանում է բազկոսկրի և ազդրոսկրի կոտրվածքներից հետո։ Հիմնական մեթոդը վիրաբուժական միջամտությունն է, որի օգնությամբ բեկորներն ամուր կպչում են և սերտաճում։ Լայնորեն կիրառվում են պլաստիկ վիրահատությունները՝ հիվանդի սեփական ոսկորի փոխպատվաստումը, ինչպես նաև ոսկրաբեկորների միացումը մետաղե կամ պլաստմասսայե կառուցվածքներով, որոնք երբեմն հյուսվածքներում մնում են ընդմիշտ, մյուսները հեռացվում են ոսկրի սերտաճումից և կեղծ հոդի վերացումից հետո։ Բուժելիս լայնորեն օգտագործում են նորագույն բժշկական սարքեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ոսկրաբեկորները հպել իրար՝ դրանց արագ սերտաճեցնելու և միաժամանակ ծայրանդամի կարճացումը կանխելու նպատակով։ Այդպիսի սարքերի շնորհիվ հիվանդը կարող է քայլել՝ հենվելով հիվանդ ոտքին՝ վիրահատությունից հետո հենց առաջին օրերին։ Վիրահատական բուժման ելքը, որպես կանոն, բարեհաջող է, որը, սակայն, մեծ համբերություն և հաստատակամություն է պահանջում, քանի որ հետվիրահատական բուժումը սովորաբար երկարատև է (1 տարի և ավելի)։ Որոշ դեպքերում, երբ կեղծ հոդը ցավ չի պատճառում և քիչ է խանգարում ֆունկցիային (դա հիմնականում հնարավոր է նախաբազկի ոսկրերի կեղծ հոդի ժամանակ), ինչպես նաև, եթե վիրահատությունը որևէ պատճառով հակացուցված է, խորհուրդ է տրվում կրել օրթոպեդիական սարքեր։ Բուժումը վիրահատական է ։
Կանխարգելում
Կանխարգելման համար անհրաժեշտ է բուժման ժամանակ խստորեն կատարել բժշկի նշանակումները։ Հատկապես անթույլատրելի է ինքնուրույն, ժամանակից շուտ գիպսակապը հանելը, եթե հիվանդը հիվանդանոցից դուրս է գրվել՝ տանը և պոլիկլինիկայում բուժումն ավարտելու նպատակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոսկրային և հոդային հիվանդություններ Կատեգորիա:Հոդեր Կատեգորիա:Նյութեր Հայկական սովետական հանրագիտարանից
Չերմիշ
Չերմիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրիժիկ (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
Կրիժիկ (Крижик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրիժիկ գյուղում բնակվում էր 129 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գադոր
Գադոր, (իսպ.՝ Gádor) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում Անդալուսիա ինքնավար մարզում ։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Մեծ Ալմերենսե։ Տարածքը կազմում է 88 կմ2։ Բնակչությունը` 3225 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 15 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Շամպայն ան Վալրոմե (կանտոն)
Շամպայն ան Վալրոմե (Champagne-en-Valromey), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ռոն-Ալպ շրջանում։ Էն դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բելե օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4382 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 109 է։ Կանտոնում կա 14 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Էն դեպարտամենտի կանտոններ
Լադնոե (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)
Լադնոե (Ладне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լադնոե գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 145 մարդ/կմ²։
Ժան Բատիստ Վիլյոմ
Ժան Բատիստ Վիլյոմ, աղեղնավոր նվագարանների ֆրանսիացի վարպետ։ 1828 թվականին Փարիզում բացել է արհեստանոց։ 1835 թվականին նմանակել է իտալացի (հիմնականում Ստրադիվարիուսի և Գվառներիի) հին գործիքներ։ 1865 թվականին իր ստեղծած նմուշներով պատրաստել է ջութակներ, ալտեր, թավջութակներ, ինչպես և աղեղներ, հաստատել աղեղնավոր գործիքների հնչման ազգ֊յուրօրինակ նոր տիպ՝ ինտենսիվ, պայծառ, փայլուն։ Ստեղծել է յուրօրինակ կառուցվածքի կոնտրաբաս (այսպես կոչված օկտաբաս, 1849 թվականին), ալտ (վիոլա կոնտրալտո, 1855 թվական), դաշնամուրի հատուկ ոտնակ-մեղմոց (1867 թվական), կատարելագործել ջութակի տարբեր մանրամասեր։ Վիլյոմի լավագույն նվագարանները մինչև այժմ օգտագործվում են համերգներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական գործիքներ
Սանշայա
Սանշայա (սանսկրիտերեն՝ saṃśaya – զուգադրում, կասկած, երկմտություն, անորոշ վիճակ), նյայայի 16 կատեգորիաներից երրորդ կատեգորիա, ճանաչողական գործընթացի ընդհանուր հիմք։
Կասկածի փիլիսոփայությունը
Կասկածն առաջացնում է միևնույն օբյեկտի վերաբերյալ տարբեր, հակասական կարծիքների միջև մտքի տատանումներ։ Կասկածը ծագում է, երբ միևնույն օբյեկտը դիտարկվում է տարբեր, իրարամերժ տեսանկյուններից և որևէ որոշակի չափանիշ չկա ընտրության հարցում կողմնորոշվելու համար։ Կասկած առաջանում է մեծ հեռավորության վրա գտնվող որևէ ֆիգուր տեսնելիս։ Նման պարագայում հարցնում են․ «Այն արձան է, թե՞ սյուն։»։ Սակայն չունենալով այս կամ այն առարկայի բնորոշ հատկանիշները տարբերելու հնարավորություն, չեն կարողանում որոշակիորեն հասկանալ, թե իրականում ինչ է իրենից ներկայացնում այդ ֆիգուրը։ Կասկածը ո՛չ որոշակի գիտելիք է, ո՛չ՝ գիտելիքի բացակայություն, ո՛չ էլ՝ սխալ։ Կասկածը միևնույն ժամանակում միևնույն առարկայի հատուկ հատկանիշների իրարամերժությունը գիտակցելու դրական վիճակ է ։
Ըստ նյայայի
«Նյայա–սուտրաներյում» սանշայան բնորոշվում է որպես «մտքի երկատում առարկայի առանձնահատկություններից ելնելով, ընդհանուր և անհատական հատկությունների դիտարկման արդյունքից ելնելով, երբ տեսակետները չեն համընկնում և ընկալման ու չընկալման մեջ անորոշություն է առաջանում ։ Սանշայայի այս հինգ տարատեսակները կամ պատճառները քննադատական հետազոտման են ենթարկվում, որի արդյունքում պարզվում է, որ հարկ չկա կասկածը մերժել որպես այդպիսին և ոչ էլ անսահմանորեն թույլ տալ ։
Ըստ Վատսյայանայի
Պակշիլասվամի Վատսյայանան սանշայան բնութագրում է որպես առարկայի հետ ընդհանուր ծանոթություն, որը դրդում է հարցնել․ «սա ի՞նչ է», և ուղղակիորեն նրան կապում է այլընտրանքային տարբերակների հետ։ Նա առաջարկում է սանշայայի հինգ կետերի հետևյալ մեկնաբանությունը, որոնք համարում է դրա տարատեսակներ․
Ըստ Ուդյոտակարայի
Ուդյոտակարան, ճիշտ հակառակը, այս հինգ կետերում տեսնում է կասկածի պատճառները, որոնք բաժանում է երեք տեսակի․ Վայշեշիկայի ներկայացուցիչ Պրաշաստապադը Վատսյայանայի երրորդ կետը քննադատության է ենթարկում (այդ թվում նաև այն հիմնավորմամբ, որ միշտ կարելի է որոշել, թե հարցի լուծման երկու մեթոդներից ո՞ր մեկին նախապատվություն տալ)։
Նյայայի ներկայացուցիչներից Ուդայանան համամիտ է Վատսյայանայի մեկնաբանության հետ ։
Ըստ յոգայի
«Յոգա սուտրաներում» (I, 30) թվարկվում են կենտրոնանալուն խանգարող ինը պատճառներ։ Ըստ Վյասայի դրանք մեկնաբանվում են հետևյալ կերպ․ Ըստ յոգայի պետք է պայքարել սանշայայի հետ․ անհավատությունը շատերին կարող է կործանել։ Անհնար է երջանիկ լինել ոչ այս, ոչ մյուս աշխարհներում, եթե հավատ չկա։ Մարդը միշտ պետք է հավատա իր ուժերին և Ուսուցչի հորդորներին։ Նա վստահ պետք է լինի, որ Աստված միշտ իր կողքին է և կպաշտպանի չարից։ Միմիայն հավատն է ընդունակ արմատախիլ անել կասկածը և յոգի սրտում կիշխի հանգստություն և անվրդովվածություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հինդուիզմ Կատեգորիա:Հնդկական փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ Կատեգորիա:Ճանաչողություն Կատեգորիա:Իմացաբանություն Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Մտածողություն Կատեգորիա:Կրոնական հասկացություններ Կատեգորիա:Նյայա Կատեգորիա:Վայշեշիկա
(2802) Վեյսել
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1939 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բիկուլովո (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)
Բիկուլովո (Биккулово, Биҡҡол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժուան
Ժուան ( պորտուգալերեն ` Juan, João)` աստվածաշնչային ծագումով Հովհաննես անվան պորտուգալական ձևն է։ Անվան պորտուգալական ձևի մյուս տարբերակն է Ժուաուն։
Քոֆի Սիրիբո
Նենա Քոֆի Սիրիբո (Nana-Kofi Siriboe, ), ամերիկացի դերասան և մոդել։
Apple Park
Apple Park՝ Apple ընկերության ապագա գրասենյակը Կուպերտինիոյում, Կալիֆոռնիա։
Քոֆի Սիրիբո
Կյանքը և կարիերան
Սիրիբոն ծնվել է 1994 թվականի մարտի 2-ին Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա ։ Նրա ծնողները ծնվել են Գանայում ։ Նա ունի երկու եղբայր, ովքեր նույնպես դերասաններ են ։ Սիրիբոն իր գործունեությունը սկսել է որպես մոդել, իսկ ավելի ուշ զբաղվել նաև դերասանությամբ` ստանալով իր առաջին մեծ դերը 2008 թվականին թողարկված «The Longshots» ֆիլմում ։ Դրան հաջորդեցին «Prom» (2011), «Whiplash» (2014) և «Straight Outta Compton» (2015) ֆիլմերը ։
Apple Park
Օֆիսը կունենա 71 հա տարածք։ Ըստ ծրագրի 260 000 մ2 տարածքով չորսհարկանի կլոր շենքում աշխատելու են ավելի քան 12 000 աշխատող։ Սթիվ Ջոբսը ցանկանում էր, որպեսզի կամպուսը ավելի շատ նման լինի արգելանոցի, քան հասարակ գրասենյակի։ Այդ պատճառով գրասենյակի մոտ 70 տոկոսը պատված է լինելու կանաչ ծառերով ։
Քոֆի Սիրիբո
Կյանքը և կարիերան
2014-2015 թվականներին Սիրիբոն նաև նկարահանվում էր «Awkward» հեռուստասերիալում։ Նա ավելի մեծ ճանաչում ձեռք բերեց 2016 թվականին` «Queen Sugar» դրամա հեռուստասերիալում Ռալֆ Էնջլի կերպարը մարմնավորելու արդյունքում, որի համար առաջադրվեց տարբեր մրցանակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Apple Park
Պատմություն
Երբ Ջոբսը 13 տարեկան էր, հեռախոսային տեղեկագրքում գտնում է Բիլլ Հյուլլեթթի համարը, զանգահարում է նրան որպեսզի իր հաճախաչափի համար, որը փորձում էր ստեղծել, մի փոքրիկ մաս գտնի, և արդյունքում առաջարկ ստացավ ամառվա ընթացքում աշխատել Hewlett-Packard ընկերությունում։ Այդ նույն թվականին HP-ը Կուպերտինոյում հողատարածք գնեց, որպեսզի ավելի մեծացնի հաշվարկման աշխատամասը։ Ջոբսը գնաց այնտեղ աշխատելու, և այնտեղ երեկոներին ստեղծում էր Apple 1-ը և Apple 2-ը։ Երբ 2010 թվականին HP ընկերությունը որոշեց իր գրասենյակից տեղափոխվել Կուպերտինո, որը One Infinite Loop-ից` Apple-ի գրասենյակից գտնվում էր ընդամենը մեկ մղոն հեռավորության վրա, Սթիվը գնեց այն շրջակա հողերի հետ միասին։ Հողամասի սեփականության համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը կատարվեցին ընկերության օգնությամբ, որպեսզի հողի վերջնական գնորդի (Apple) տվյալները հայտնի չլինեին վաճառողին ։ Ֆիլիպ Մախոնին (Philip Mahoney)` անշարջ գույքի ուղղությամբ գործընկերը նկատեց, որ դա հասարակ պրակտիկ առքուվաճառք էր, որը մյուս հակառակորդների մոտ ցույց էր տալիս իր ծրագրերը ։ Անշարժ գույքի վաճառողներից էին. SummerHill Homes-ը (3,2 հա տարածք) և Hewlett-Packard-ը (Կուպերտինոյի տարածքից երեք շենք) ։
Մինչև 2008 թվականը Apple-ը չկարողացավ հավաքել բոլոր թույլատրելի փաստաթղթերը շենքի կառուցման համար, այդ պատճառով եզրակացվեց, որ նախագիծը պատրաստ չի լինի մինչև 2010 թվականը, ինչպես ի սկզբանե ծրագրավորվել էր։ 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին թերթը հրատարակեց տեղեկություններ այն բանի մասին, որ Apple-ը HP Inc.-ից ևս 40 հա հողատարածք է գնել։ Այդ հողերը օգտագործվում էին  Կուպերտինոյում HP-ի կամպուսի համար, մինչև Պալո Ալտո տեղափոխվելը։
Ջոբսը հիանում էր այն բանով, թր ինչպես Հյուլեթթը և Պակկարդը ստեղծեցին երկար մնացող ընկերություն և հպարտանում էր նրանով, որ այդ նույնը արեց Apple-ի հետ։ Հիմա նա ցանկացավ կառուցել փորձնական գրասենյակ, այնպիսի մի բան, որից հարավում չի ունեցել ոչ մի տեխնոլոգիական ընկերություն։ Արդյունքում նա մեծացրեց տարածքը մինչև 150 ակրի, որոնց մեծամասնությունը նրա մանկության տարիներին ծիրանի ծառերով էին պատված, և նա մինչև գլուխ սուզվել էր այդ նախագծի մեջ, որը պետք է դառնար նրա կտակը և որտեղ կնշվեր նրա տենչային վերաբերմունքը դեպի դիզայնը և դեպի ամուր ընկերության կառուցումը։ «Ես ցանկանում եմ թողնել գրասենյակ, որը իր վրա կկրեր իմ սեփական կնիքը և կծառայեր ընկերության արժեքների մարմնավորման համար մի քանի սերունդների ընթացքում», - ասել է նա։
Լագոդեխ
Լագոդեխ (ლაგოდეხი), քաղաք Վրաստանի Կախեթի մարզում, Ալազանի վտակ Լագոդեխ գետակի ափին, Թբիլիսի-Թելավ երկաթուղու ճյուղավորման վերջին կետը համարվող Ցնորիս Ծղալի կայարանից 38 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք։ Մերձակայքում տարածվում է դեռևս 1912 թվականին կազմավորված, մոտավորապես 24 հազար հեկտար տարածք զբաղեցնող Լագոդեխի արգելոցը (հետագայում ստացել է ազգային պարկի կարգավիճակ)։ Բնակչությունը՝ ։
Apple Park
Պատմություն
Սթիվ Ջոբսը վարձել է իր հայացքից լավագույն ճարտարապետական ընկերությանը` պարոն Նորման Ֆոսթերի ընկերությունը, ում հաշվին վերականգնվել էին Ռայխստագը Բեռլինում և Մերի Էքս երկնաքերը Լոնդոնում։ Ինչպես նաև արժեր սպասել, Ջոբսը մասնիկների և ընդհանուր կոնցեպցիայի ստեղծման հարցում այնքան ակտիվ մասնակցություն է ունեցել, որ վերջնական դիզայն կառուցելը անհնար էր։ Շենքը պետք է դառնար նրա վեհակերտ կառույցը, և նա ցանկանում էր, որ ամեն ինչ լինի այնպես, ինչպես պետք էր։ Ֆոսթերի ընկերությունը 50 ճարտարապետներից խումբ է կազմել, և 2010 թվականի ընթացքում 3 շաբաթը մեկ անգամ նրանք Ջոբսին մակետներ և տարբերակներ էին ցույց տալիս։ Կրկին և կրկին նա մտքեր էր առաջ բերում, հաճախ նա ընդհանրապես այլ մոդելներ էր առաջարկում և ստիպում էր սկսել կրկին և ավելի շատ տարբերակներ առաջարկել։ 2006 թվականի ապրիլին, Սթիվ Ջոբսը հայտարարեց Կուպերտինոյի քաղաքային խորհրդին, որ Apple-ը 9 նոր տարածքներ է գնել երկրորդ կամպուսի (The Apple Campus 2) կառուցման համար ։
Լագոդեխ
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում 8-րդ դարում էրիսմթավար Արչիլ 1-ինի կարգադրությամբ բերդ է կառուցվել և գյուղ հիմնվել։ 9-րդ դարի վերջերին-10-րդի սկզբներին բերդի մոտ՝ սարալանջին կառուցվել է բազիլիկ եկեղեցի, որը հետագայում վանքի կարգավիճակ է ստացել։ 1890 թվականի դրությամբ քաղաքում գործելիս է եղել նաև հայ առաքելական եկեղեցի ։
Apple Park
Պատմություն
2011 թվականի հունիսի 7-ին Սթիվ Ջոբսը Կուպերտինոյի քաղաքային խորհրդին ներկայացրեց ապագա կամպուսի նախագիծը ։
Լագոդեխ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Apple Park
Պատմություն
2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, վեցժամյա վիճաբանությունից հետո, Կուպերտինոյի քաղաքային խորհուրդը միաձայն հավանություն տվեց Apple-ի նոր կամպուսի վերաբերյալ նախագծին ։ Շուտով դրանից հետո սկսվեցին դեմոնտաժային աշխատանքները կառուցման տարածքին նախապատրաստելու համար ։
Կառուցումը պետք է սկսվեր 2013 թվականին, սակայն ուշացման պատճառով այն սկսեց 2014 թվականին ։
2017 թվականի փետրվարի 22-ին Apple-ը ներկայացրեց կա «Apple Park» կամպուսի պաշտոնական անվանումը, և լսարանի անվանումը «Steve Jobs Theater»:
Նախագիծ
Դա Ջոբսի վերջին հրապարակային ելույթն էր մինչև իր մահը` 2011 թվականի հոկտեմբերի 5-ը ։
Օղակաձև շենք, գովազդել են որպես «իդեալական շրջան», ի սկզբանե այդպիսի բան չէր պլանավորվում։ Կլոր շենքի շրջակայքի պերիմետրը մեկ մղոն է կազմում, 461 մ. տրամագծով։ Շրջանային շենքը չորսհարկանի է լինելու, իսկ գետնի տակ ևս երեք շենք կլինեն։ Կառուցման ժամանակ խնդիրներից խուսափելու համար, դեռ պրոեկտավորման ժամանակ, շենքի բոլոր մասերի մակետները ստեղծվել են բնական չափերով։
Ճանապարհները և կայանատեղիները գետնի տակ են թաքցրած լինելու։ Կամպուսի պատերը ապակուց են պատրատսված։ Ընդհանուր շենքում մոտ 7700 մ2 տարածք է լինելու հանրահավաքների համար։
Սթիվ Ջոբսը չէր ցանկանում, որպեսզի կարերը և ճեղքերը տեսանելի լինեն, նա ցանկանում էր, որ կառուցվածքի հարմարեցումը մաքուր լիներ։ Իր ոգեշնչումը Սթիվը վերցրել էր :
Ամբողջ բնափայտը, որը օգտագործվելու էր առանձին ինտերիերի համար, պետք է թխկիի առանձին տեսակներից լիներ։ Apple-ը աշխատում է աշխարհի 19 պետությունների շինարարական ընկերությունների հետ անհրաժեշտ նյութերի տեղադրման և պրոեկտավորման համար։
Միջհարկային վերածածկումները (հատակը և առաստաղը) շենքում երկաթբետոնե սալիկներից են լինելու, որոնց ներսում հանգույցներ են տեղադրված լինելու։ Ամբողջ ծանրությամբ կառուցման համար հարկավոր կլինի 4300 այդպիսի սալիկ, Դրանցից որոշները 27 տոննա են կշռում։
Արժեք
Հողամասերի ընդհանուր արժեքը 160 մլն. $ է։ Նախագծի արժեքը սկզբում 500 մլն. $ էր գնահատվում։ Սակայն, 2013 թվականին վերագնահատում տեղի ունեցավ, և արդյունքում ամբողջ արժեքը մոտեցավ 5 մլրդ. $-ի ։
Դիրք
Apple ընկերությունը հիմնավորվել է կուպերտինոյում 1977 թվականից, այդ պատճառով ընդունվել էր նոր կամպուսը կառուցել մոտակայքում, քան գնալ ավելի էժանագին սակայն շատ մեկուսացած վայր։ Կամպուսը հին առանձնասենյակից գտնվում է մեկ մղոն դեպի հարավ հեռավորության վրա։ Կամպուսի մոտ գտնվում է ստորգետնյա ջրերի աղտոտված տարածք ։
Սրճարան
Կամպուսում յոթ սրճարան կլինեն, որոնցից ամենամեծը երեք հարկանի կլինի, և միաժամանակ կկարողանա ընդունել 3000 հաճախորդ։ 1900 մ2 տարածքով վերնահարկում կկարողանան տեղավորվել 600 մարդ և ևս 1750 տեղ գտնվում են դրսում` պատշգամբի վրա։ Յուրաքանչյուր օր սրճարանը 15 000 ճաշ կպատրաստի, որոնք կդրվեն 500 սեղանների վրա, որոնք պատրաստված են ամուր, սպիտակ կաղնուց։ Յուրաքանչյուր սեղան ունի 5,5 մոտր երկարություն և 1,2 մետր լայնություն։
Աթոռները և նստարանները կհիշեցնեն այն անշարժ գույքը, որոնք կարելի է տեսնել Apple Store-ում։ Դռները դեպի գլխավոր ռեստորան 28 մետր բարձրություն կունենան։
Լսարան
Թատրոնը անվանված է ի պատիվ Սթիվ Ջոբսի և գտնվում է կամպուսի բլրի գագաթին։ Թատրոնը կարող է ունենալ 1000 հաճախորդ և ստեղծված է Apple-ի նոր մթերքների ցուցադրումների համար։ Կողքին 350 հոգանոց կայանատեղի է լինելու։
Թտրոնը ապակե թափանցիկ պատեր է ունենալու, իսկ տանիքը ածխապլաստիկից է պատրաստվելու։ Պատերի թափանցիկությունը ավելի լավ տեսք կապահովի ինջպես ներսից, այնպես էլ թատրոնի դրսից։ Տանիքը ածխածնային մազաթելերից, ամենաուժեղ և ամենաթեթև նյութերից մեկը, ամբողջությամբ պահպանվելու է ապակե պատերով։ Տանիքի քաշը 73 տոննա, կառուցված է 44 միանման պանելներից։ Յուրաքանչյուր պանելի երկարությունը 21 իսկ լայնությունը 3,4 մետր է, դրանք մեջտեղից ամրանում.
Առողջարար կենտրոն
Կենտրոնը 9000 մ2 տարածքով գտնվում է կապմուսի հյուսիս արևելյան մասում։ Այն կարող է աշխատանք տալ Կուպերտինոյի 20 000 աշխատողներին։ Բացի մարզասարքերից, ֆիթնես կենտրոնում այլ հարմարավետություններ և ծառայություններ կլինեն, ինչպիսիք են հանդերձարաններ, լոգասեյակներ, լվացքատուն և խմբակային մարզումների սրահ։
Գիտա-հետազոտական լաբորատորիա
28 000 մ2 տարածքով երկու մեծ շենքերը, որոնք հարավում են գտնվում, շատ հեռու են տեղակայված, որպեսզի աչքի չընկնեն։ Վերևի հարկում գիտա-հետազոտական լաբորատորիան է, որը ղեկավարում է Ջոնաթան Այվը։
Կայանատեղի
Մեքենաների կայանման համար ստորգետնյա ակարդակներով երկու չորսհարկանի շենքեր են կառուցված։ Կայանատեղին հաշվարկված է ընկերության 14 200 աշխատողների համար, իսկ Կուպերտինո քաղաքի կանոնները պահանջում են 11 000 կայանատեղի ։
Ստորգետնյա ավտոտնակը հարշվարկված է 2000 կայանատեղերի համար։ Կայանատեղին կկառավարվի ընկալող-հաղորդող սարքերի և ծրագրերի միջոցով, ինչը թույլ կտա կառավարել շարժումները և ավելի ռացիոնալ օգտագործել ազատ վայրերը։
Այցելուների կենտրոն
Գործընկերների համար այնտեղ նաև 1000 հեծանիվներ կլինեն, որպեսզի նրանք կարողանան տեղափոխվել 71 հա տարածք կազմող հեծանիվային ճանապարհներով և վազքուղիներով։
Կանաչապատում
Կառուցապատումից հետո շենքի ամբողջ տարածքի 80 տոկոսը կանաչ տունկեր կլինեն ։ Գլխավոր շենքի մեծ բակում կտնկվեն ծիրանենիներ, ձիթապտղի և խնձորի այգիներ, իսկ սրճարանի կողքին Knight բուժիչ բույսերով այգի կլինի։ Բույսերը, որոնք ընտրված են կամպուսի կանաչապատման համար, դիմանում են տապին։ Մշակված ջուրը կօգտագործվի ծառերի ոռոգման համար։
Ընկերությունը վարձել է արբորիստ Դեյվ Լաֆֆլիին (Dave Muffly) Սթենֆորդյան համալսարանից, Կամպուսի շուրջ Կալիֆորնիայի բնական միջավայրի գեղեցկացման համար։ 9000 ծառերի մեջ կլինեն ավելի քան 309 տարատեսակ ծառեր, ինչպես նաև Սավաննա կաղնին, մրգատւ ծառեր, այդ թվում ծիրանենի, խնձորենի, սալորենի, բալենի և արմավենի։ Լրացուցիչ 6 հեկտարը Կալիֆորնիայի խոտհարքներով կծածկվեն ։ Նախկին կամպուսի 4506 ծառերից 1000-ը կվերատնկվի նոր կամպուսում։ Ընկերության ալբորիստը աճեցնում է ավելի քան 4600 տնկի հետագայում նոր կամպուսում տնկելու համար։ Ծառերը կլինեն ինչպես երիտասարդ, այնպես էլ ծեր, ինպչպես այդտեղի բուսականության, այնպես էլ որոնք պետք է ամուր կպչեն Սանտա Կլարակի չորացած հողին։
Շրջակայքի ծառերը կպահպանվեն և կենդանի ցանկապատ կդառնան։
Ներքին բակ
30 հա տարածքով բակը կունենա արհեստական լճակ և մրգատու ծառեր։
Էլեկտարականություն
Շենքերը կստանան վերականգնվող էներգիա, և այդ կերպ կավելանա տանիքների վրա արևային էներգիայի սարքերով շենքերի շարքին։ 17 ՄՎտ հզորությամբ արևային սարքերը կծածկեն էլէկրաէներգիայի պահանջարկի 75 %-ը ։ Մնացած 4 ՄՎտ հզորությունը կստեղծվեն այդ նույն վայրում վառելիքային Bloom Energy Server-ի տարրերի միջոցով, որոնք աշխատում են կենսավառելիքով և բնական գազով ։ Օդը ազատ կերպով շրջապտույտ կկատարի շենքի ներսում և դրսում, հովանավորելով բնական օդափոխման համակարգը, ինչը բացառում է ՋՕՕ-ի անհրաժեշտությունը տարվա 9 ամիսների ընթացքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էփլ Կատեգորիա:Հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
Վոզուչա վանք
Վոզուչա վանք (Манастир Возућа,, կամ Վոզուչիցա (Манастир Возућица)՝ ի պատիվ Սուրբ Երրորդության), Սերբ ուղղափառ եկեղեցու Դաբրո-Բոսնիական թեմի վանք։ Տեղակայված է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության Զենիցկո-Դոբոյսկի կանտոնի Զավիդովիչի համայնքի Վոզուչա գյուղից 5 կմ հեռավորության վրա։ Ի սկզբանե նվիրված է եղել Սուրբ Նիկողայոսին ։
2004 թվականին վանքը ներառվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հուշարձանների ցանկում ։
Պատմություն
Ավանդության համաձայն՝ վանքը հիմնադրել է Դրագուտին թագավորը 14-րդ դարում ։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն` վանքը հիմնադրվել է 16-րդ դարում։ 1617 թվականին այն առաջին անգամ հիշատակվել է փաստաթղթերում, որոնցում նշվում է, որ դպիր Պետարը արտագրել է «Սանդուղքը» ։
1690 թվականին վանականների մեծ մասը լքել է վանքը թուրքական սպառնալիքի պատճառով։ Վանքը դատարկ է մնացել մինչև 1856 թվականը, երբ սկսվել է դրա վերականգնումը։ 1859 թվականին վանքի եկեղեցին վերականգնվել է, իսկ 1865 թվականին այն օծվել է ի պատիվ Սուրբ Երրորդության ։
1917 թվականի փետրվարի վերջին Ավստրո-Հունգարիայի իշխանությունները խլել են վանքի զանգը։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խորվաթ ժանդարմները թալանել են վանքը։ 1941 թվականի փետրվարի 14-ին մահմեդական ապստամբները հրդեհել են դպրոցը, փայտե զանգակատունը և  եկեղեցու մոտակայքում գտնվող 20 փայտե տնակներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո վանքը վերականգնվել է, կառուցվել է քարե զանգակատուն։ Հետագայում այն ​​քանդվել է՝ պատմական տեսքի աղավաղման պատճառով։ 1989 թվականին կառուցվել է փայտե նոր զանգակատուն։ 1991 թվականին վանքն էլեկտրականացվել է ։