cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բրիստոլ հյուրանոց
Պատմություն
Սեփականատերերը "Բրիստոլ" հյուրանոցի ղեկավարումը հանձնել են Starwood Hotels and Resorts Worldwide միջազգային հյուրանողային օպերատորին։ 2014 թվականի մարտի 1-ին հյուրանոցը վերանվանվել է Hotel Bristol, a Luxury Collection Hotel, Odessa և անցել այդ օպերատորի ենթակայության տակ ։
Վերակառուցում
2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին՝ ինը տարի տևողությամբ վերակառուցումից հետո հանրաճանաչ "Բրիստոլ" հյուրանոցը վերաբացվել է։ Նորացված "Բրիստոլը" Օդեսայի երրորդ 5-աստղանի հյուրանոցն է։ Այն համարյա ամբողջությամբ նույնական է Բերնարդացցիի կառուցած հյուրանոցին։ Հյուրանոցի իտալական կահավորումն ապահովել է Angelo Cappellini միջազգային ճանաչում ունեցող կազմակերպությունը։ Ի դեպ, պատմական "Բրիստոլը" ևս կահավորված էր նույն արտադրողի կահույքով։ Ներքին հարադրումը վերարտադրվել է ըստ արխիվային լուսանկարների։ Հյուրանոցի կահավորման բազում իրեր, օրինակ, մարմարը, ջահերը, սանհանգույցները, գորգերը, մետաքսե պաստառները, բերված են Իտալիայից։ Ճարտարագետները վերակառուցումը գնահատում են 17,5 միլիոն դոլար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օդեսայի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:1899 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Օդեսայի տեսարժան վայրեր
Իմաժինիզմ
Իմաժինիզմ (իմաժիզմ), գրական խումբ, ստեղծվել է 1919 թվականի սկզբներին, Ռուսաստանում։ Իմաժինիստների առաջին դեկլարացիան ստորագրել են բանաստեղծներ Մ. Եսենինը, Ռ. Իվնևը, Ա. Մարիենգոֆը, Վ. Շերշենևիչը, նկարիչներ Գ. Ցակուլովը, Բ. էրդմանը և ուրիշներ։ Նրանք քննադատում էին ետհոկտեմբերյան ֆուտուրիզմը, բանաստեղծական արվեստի հիմնական արժանիքը համարում «ինքնանպատակ պատկերը»։ Իմաժինզմի ծրագրի հիմքը ձևն էր և հետամտում էր «արվեստն արվեստի համար» նպատակ։ «Իմաժինիստներ» հրատարակչությունը տպագրել է խմբի մասնակիցների 20-ից ավելի գրքույկ։ Նրանք լույս են ընծայել նաև «Հյուրանոց՝ գեղեցիկի աշխարհում ճանապարհորդողների համար» (1922-1924 թվականներին) հանդեսը։ 1927 թվականին դադարել է խմբի գոյությունը։
Կատեգորիա:Գրական խմբավորումներ
Կոշարինցի (այլ կիրառումներ)
Կոշարինցի, կարող է վերաբերել՝
Պրոգրես (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)
Պրոգրես (Прогресс, Прогресс), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 772 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Յակ-40-ի ավիավթարը Դոնի Ռոստովում
Յակ-40-ի ավիավթարը Դոնի Ռոստովում. ավիավթար, որը խլեց 2 մարդու կյանք։ Տեղի է ունեցել 1977 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Դոնի Ռոստովում։ Ինքնաթիռը պատկանում էր Աերոֆլոտ ընկերությանը։ Թռիչքի ժամանակ բացվել է բեռի մտոցը և խլել 2 մարդու կյանք։
Ինքնաթիռ
Յակ-40-ը կրում էր 78948 կողային համարը։ Թողարկվել է Սարատովյան ավիացիոն գործարանում։ Առաջին անգամ թողարկվել է 1976 թվականի հունիսի 8-ին և տեղափոխվել Քաղաքացիական ավիացիայի նախարարություն, որն էլ իր հերթին, հունիսի 10-ին ինքնաթիռն ուղարկել է Ռոստովյան ավիաջոկատ։ Մինչև ավիավթարի տեղի ունենալը ինքնաթիռը գրանցել էր 2486 օդային ժամ և 1704 վայրէջք ։
Պատճառներ
Ինչպես հետաքննությունից պարզվեց, 87948 կողային համարով ինքնաթիռը պետք է կատարեր բեռային չվերթ (ուղևորների շատ նստատեղեր հանվել են)։ Երբ բեռային չվերթը կատարվեց, պահեստում աշխատաողները հետ դրեցին ուղևորների նստատեղերը և սխալմամբ բեռի մտոցը ամուր չփակեցին։ Հաջորդ անհաջող թռիչքի 200-300 մետր բարձրության վրա բացվեց բեռի մտոցը և խլեց 2 կյանք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստով
Մարակաժու
Մարակաժու  (Maracaju), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 48.022 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 5 298,840 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 5.83 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքքը հիմնադրվել է 1928 թվականի հուլիսի 11-ին։
Աշխարհագրություն
Կլիման հասարակածային է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Այծամորուք
Այծամորուք, բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 3 (այլ տվյալներով՝ 6-8), ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝ և ։
Արտաքին կառուցվածք և նշանակություն
Ցողունը ճյուղավորվող է, բարձրությունը՝ մինչև 150 սմ։ Տերևները խոշոր են, բարդ փետրաձև։ Ծաղկաբույլը ողկուզանման է, ծաղիկները՝ կապույտ կամ սպիտակ։ Պտուղը նեղ գլանաձև բազմասերմ ունդ է։ Դեղատու այծամորուքը պարունակում է ալկալոիդ (գալեգին), վիտամին C, ինսուլինանման նյութ և այլն։ Ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործում են շաքարախտի, բրոնխային հեղձուկի դեպքերում։
Տարածվածությունը Հայաստանում
ՀՀ-ում հանդիպում է 2 տեսակ՝ և ։ Աճում է Լոռու, Գեղարքունիքի, Տավուշի մարզերի ենթալպյան բարձրախոտերում և մարգագետիններում, գետափերին, անտառի բացատներում։
Կատեգորիա:Բակլազգիներ Կատեգորիա:Թիթեռնածաղկավորներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
(5152) Լաբս
(5152) Լաբս (Labs), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,625131 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1553 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0949 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1553,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231727 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,88° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յաագուպի
Յաագուպի (Jaagupi), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նամակներ Երկրից
Նամակներ երկրից (Letters from the Earth), Մարկ Տվենի ամենակարևոր աշխատանքը, որն առնչվում է եկեղեցական կարծրատիպերին։ Հեղինակի դուստրը` Կլարան, չի հրատարակել այս աշխատանքը մինչև 1962 թվականը, այսինքն` գրողի մահից ավելի քան 50 տարի անց։
Սյուժե
Տերը ստեղծել է տիեզերքը։ Այնուհետև նա կենդանիներին ստեղծեց երկրի վրա` տալով նրանցից յուրաքանչյուրին առանձնահատուկ որակ, ինչպես օրինակ` կատաղություն կամ ամաչկոտություն։ Վերջապես որպես փորձ նա ստեղծեց մարդկանց։ Յուրաքանչյուր մարդ կենդանիների հատկությունները ստացել է տարբեր ձևով։ Հրեշտակապետերը սկսեցին քննարկել Տիրոջ նոր արարումները։ Նրանց թվում էր նաև սատանան, որը, ինչպես մյուսները, գովաբանում էր Արարչի գործերը, բայց նրա բոլոր խոսքերում հեգնանք կար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարկ Տվենի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1962 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կարինե Նազարովա
Կարինե Կոնստանտինովնա Նազարովա, խորհրդային, ռուս նկարիչ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի մասնակից-թղթակից (2011)։
Ծնվել է 1949 թվականին Բաքվում։
1973 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պոլիգրաֆիայի համալսարանը «տպագիր արտադրանքի գեղարվեստական և տեխնիկական ձևավորում» մասնագիտությամբ։
1977 թվականից դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։
2011 թվականին ընտրվել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի մասնակից-թղթակից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Աքուանեգրա սուլ Կիեզե
Աքուանեգրա սուլ Կիեզե (Acquanegra sul Chiese), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2936 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 105 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 28 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46011։ Հեռախոսային կոդ՝ 00376։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գոմշաբուծություն
Տնտեսություններում օգտագործվում են մինչև 20—30 տարեկանը, գլխավորապես որպես կաթնատու, ինչպես նաև բանող կենդանի։ Գոմշաբուծությամբ զբաղվում են շոգ կլիմայական գոտիներում, ջրամբարնևրի, գետերի, ջրանցքների մոտ։ Ստացվող մթերքը հիմնականում կաթն է, մեկ գոմեշի տարեկան միջին կաթնատվությունը 1400—1600 կգ է, ռեկորդայինը՝ 3500 կգ։ Կաթի յուղայնությունը 8—8,8 % Է։ Գոմեշի կաթից ստանում են յուղ, պանիր, մածուն։
Հայաստանում գոմեշաբուծությամբ զբաղվում են հին ժամանակներից։ Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, 1976 թվականին Հայաստանում (ՀԽՍՀ) հաշվվում էր մոտ 5000 գոմեշ։ Տարածված էր Արարատյան դաշտում և հարավային շրջաններում։ Բուծում էին կաթնամսային ուղղվածությամբ։
Կատեգորիա:Անասնապահություն
Սնեժկի (գյուղ, Ստավիշչենի շրջան)
Սնեժկի (Сніжки), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Ստավիշչենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սնեժկի գյուղում բնակվում էր 479 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 213,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լեոնիդովկա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նյու Մադրիդ շրջան (Միսսուրի)
Նյու Մադրիդ շրջան (New Madrid County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.756 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.956 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նյու Մադրիդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Դոլիշնի Շոպոտ (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)
Դոլիշնի Շոպոտ (Долішній Шепіт), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլիշնի Շոպոտ գյուղում բնակվում էր 1304 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օլբա
Օլբա (Olba), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տերուել պրովինցիայում (Արագոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գուդար Խավալամբրե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 20.99 կմ2։ Բնակչությունը՝ 237 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Իսահակյան (Շիրակի մարզ)
Իսահակյան, գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում՝ մարզկենտրոնից 25 կմ հարավ-արևմուտք՝ Ախուրյան գետի ձախ կողմում։ Այն իր մեջ ընդգրկում է Իսահակյան և Բարձրաշեն բնակավայրերը ։
2001 թ.-ի տվյալներով Իսահակյան բնակավայրում 960 մշտական բնակիչ կար, իսկ Բարձրաշենում՝ 64 բնակիչ ։ 2012 թ.-ին 2 բնակավայրերում միասին 1192 բնակիչ է ապրում։
Իզոլա (Ֆրանսիա)
Իզոլա (Isola), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Տուրետ Լևանս կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Սենտ Էտեն դե Տինե լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Իսահակյան (Շիրակի մարզ)
Բնակչություն
Նախնիների մի մասը 1829-1830 թվականներին գաղթել է Ալաշկերտից և Մուշից։
Իզոլա (Ֆրանսիա)
Կոմունայի տարածքը կազմում է 97.98 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 571 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 747 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 7.6 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 769 մարդ, 2012 թվականին՝ 747 մարդ.
Իսահակյան (Շիրակի մարզ)
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի մշակությամբ և անասնապահությամբ։
Իզոլա (Ֆրանսիա)
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 495 բնակիչներից 400-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 95-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 80.8 %, 1999 թվականին եղել է 80.3 %: Աշխատունակ տարիքի 400 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 388-ը (216 տղամարդ և 172 կին), 12 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (7 տղամարդ և 5 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 95 ոչ ակտիվ բնակիչներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 27-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Իսահակյան (Շիրակի մարզ)
Պատմամշակութային կառույցներ
Իսահակյանում են գտնվում Ավետիք Իսահակյանի արձանը, Սուրբ Հակոբ (1840), Պողոս-Պետրոս (10-12-րդ դարերի), սուրբ Աստվածածին (7-րդ դար) եկեղեցիները և «Աննայի մասունք» մատուռը։
Իզոլա (Ֆրանսիա)
Տնտեսություն
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 282 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 552 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 61752 եվրո ։
Իսահակյան (Շիրակի մարզ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Իզոլա (Ֆրանսիա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Bugatti Divo
Bugatti Divo, սպորտային ավտոմեքենա Bugatti  ավտոարտադրողից։ Ավտոմեքենան կոչվել է ի պատիվ ավտոմրցարշավորդ Ալբերտ Դիվոյի, որը  մասնակցել է մրցարշավների Bugatti թիմի կազմում 1920-ական թվականներին և երկու անգամ հաղթել Targa Florio մրցարշավում ։
Bugatti-ում նախտեսվել է արտադրել 40 ավտոմեքենա, որոնք արտադրվել են ընկերության հիմնական ֆաբրիկայում։ Բոլոր 40 ավտոմեքենաները վաճառվել են նախապատվերով  Bugatti Chiron-ի սեփականատերերին դեռ ազատ վաճառքի սկվելուց առաջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010-ականների ավտոմեքենաներ
Կաթնաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Կաթնաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 16 հուշարձան (9 միավոր)։
|}
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Գյուղատնտեսական օդերևութաբանություն
Գյուղատնտեսական oդերևութաբանություն, ագրոմետեորոլոգիա, գիտության ճյուղ, ուսումնասիրում է գյուղատնտեսական արտադրության գործընթացների և օբյեկտների հետ փոխազդեցության մեջ գտնվող օդերևութաբանական, կլիմայական և ջրաբանական պայմանները։ Հետազոտում է կլիման, եղանակը, միկրոկլիման, դաշտերի ջրային ռեժիմը՝ որպես գյուղատնտեսական արտադրության գործոններ, դրանց ձնավորման և զարգացման օրինաչափությունները։
Հիդրոօդերևութաբանության Հայկական վարչությունում գործում են Գյուղատնտեսական օդերևութաբանության ռեժիմի ուսումնասիրության և կանխագուշակումների բաժիններ։ 1968 թվականից Գյուղատնտեսական օդերևութաբանության բաժին ստեղծվեց նաև Անդրկովկասյան հիդրոօդերևութաբանական գիտահետազոտական ինստիտուտի Երևանի բաժանմունքում։
Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն
Էնմերքար
Էնմերքար, շումերական հնագույն Ուրուկ քաղաքի կիսաառասպելական տիրակալը, որը կառավարել է մ.թ.ա. 27-րդ դարի սկզբին։ Ուրուկի I դինաստիայի ներկայացուցիչ ։
Հիշատակությունը «Թագավորական ցուցակում»
Ըստ «Թագավորական ցուցակի»՝ Մեսքիագաշերի որդին է ու նրա իրավահաջորդը։ Դյուցազներգական պատմությունները նրան անվանում են Ուտուի որդի, որը, սակայն նույն մակդիրն է, ինչը տրված է նաև նրա հորը «Թագավորական ցուցակում»։ Էնմերքարը, անկասկած, վաղշումերական ամենահայտնի անձնավորություններից մեկն էր։
Ցուցակում ասվում է, որ Էնմերքարն է եղել «Ուրուկը կառուցողը», այսինքն նրա օրոք մշտական ​​բնակություն է առաջացել Էանայի տաճարային համալիրի շուրջ։ Թերևս դրա հետ կապված Էնմերքարը դարձավ շումերական առասպելների ամենասիրված հերոսներից մեկը։ «Թագավորական ցուցակում» նրան անվանում են լուգալ (թագավոր), բայց էպոսում նրան անվանում են էն (գերագույն քուրմ) ։
Էնմերքարի մասին էպոսը
Հայտնաբերված և վերծանված շումերական հերոսական պոեմներից երկուսը նվիրված են Էնմերքարին, երկուսը՝ Լուգալբանդային (ավելին, մեկում կրկին հայտնվում է Էնմերքարը), իսկ հինգը՝ Գիլգամեշին։ Ընդ որում, պետք է նշել, որ երեք հերոսներն էլ Ուրուկի I դինաստիայի ներկայացուցիչներ են։
Առանձնակի հետաքրքրություն է ներկայացնում «Էնմերքարը և Արատտայի գերագույն քուրմը» պոեմը։ Այս պոեմը շումերական գրականության մեջ այս ժանրի ամենահին ստեղծագործությունն է։ Այն, անկասկած, գոյություն է ունեցել բանավոր ավանդության մեջ մի քանի դար առաջ, նախքան այն գրվել է մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի սկզբին։ Այն առավել խիստ է ձևով և առասպելական բանաստեղծական պատկերներով պակաս ծանրաբեռնված։ Թե որքան հայտնի էր այն, վկայում է, մասնավորապես, այն, որ հայտնաբերվել է 20 աղյուսակներ (և դրվագներ)՝ իր տեքստով։ Դրանցից առավել ամբողջականը՝ ավելի քան 600 տող տեքստ պարունակող աղյուսակն է՝ բաժանված 12 սյունակի, որը պահվում է Ստամբուլի Հին Արևելքի թանգարանում։ «Էնմերքարը և Արատտայի գերագույն քուրմը» պոեմը հարուստ նյութ է տալիս Ուրուկի և նրա արևելքում գտնվող լեռնային երկրի՝ Արատտայի (հնարավոր է Ուրմիա լճից հարավ-արևելք գտնվող տարածքում) հետ հարաբերությունների մասին։
Էնմերքարի մասին երկրորդ պոեմը, որը կոչվում է «Էնմերքարը և Էնսուխքեշդանան», նույնպես պատմում է Ուրուկի և Արատտայի կառավարիչների բանակցությունների մասին։ Երկար ժամանակ հայտնի էր միայն բավականին մեծ, գրեթե 100 տողանոց սկզբնական հատվածը և պոեմը եզրափակող 25 տողանոց հատվածը։ Այնուամենայնիվ, շումերական տեքստերի անխոնջ հետազոտողների համառ որոնումը պսակվեց հաջողությամբ, և 1951-1952 թվականներին ամերիկյան արշավախումբը պեղումների ժամանակ Նիպպուրում հայտնաբերեց երկու տախտակ, որոնք զգալիորեն լրացնում են տեքստի բացերը։ Չնայած առանձին պատմությունների մեկնաբանությունը դեռ ավարտված չէ, այս աշխատանքի իմաստը հիմնականում արդեն պարզ է։
Ի տարբերություն առաջին պոեմի, Էնմերքարի մասին երկրորդ ասքում Արատտայի տիրակալն այլևս անանուն չի խոսում։ Անվանվում են նաև այլ գործող անձերի անունները՝ Արատտայի տիրակալի «առաջին նախարարը» (վեզիրը կամ փոխարքան) կոչվում է Անսիգգարիա, նրա բարձրաստիճան պաշտոնյան, «մաշմաշի» քուրմը՝ Ուրգիրնուննա, Էնմերքարի փոխարքան՝ Նամեննադումա։ Պոեմում պատմվում է կործանված Համազի երկրի խնդրանքով Արատտայի բանակի դեպի հարավ կազմակերպած արշավանքի մասին, սակայն Էրեշ քաղաքի մոտակայքում տեղի է ունենում անորոշ ելքով ճակատամարտ, որից հետո, անհասկանալի պատճառներով Արատտայի տիրակալն ընդունում է Էնմերքարի առաջնությունը՝ կոչելով նրան «մեծ եղբայր» ։ Հատկանշական է նաև այն, որ բանաստեղծը, համաձայն շումերում գոյություն ունեցող ավանդույթի, մատնանշում է պոեմում նկարագրված իրադարձությունների ժամանակը։ Տեքստի վերլուծության հիման վրա կարելի է ենթադրել, որ դա տեղի է ունեցել այն օրերին, երբ Էննամիբարագգա-Ուտուն ամբողջ Շումերի թագավորն էր։ Անշուշտ, տեղի ունեցածը ժամանակի մեջ տեղավորելու այս փորձը ոչ այլ ինչ է, քան բանաստեղծական փոխաբերություն, որի նպատակը պատմվածքին իսկականության բնույթ տալն է։ Հետաքրքիր է, որ մեր տրամադրության տակ գտնվող տեքստերից ոչ մեկը չի հիշատակում Էննամիբարագգա-Ուտու անունով թագավորի մասին։ Կամ գուցե Էննամիբարագգա-Ուտուն արևի աստծո Ուտուի մեկ այլ անուն է, որը դեռևս անհայտ է գիտությանը։ Իհարկե, մեր առջև միայն առասպել է, և այնուամենայնիվ պետք է ընդգծել, որ անանուն հեղինակը, ով այս պոեմը հորինել է դրանում նկարագրված իրադարձություններից հազար տարի անց, անդրադառնում է ընդհանուր շումերական իշխանության հիմնախնդրին։
Երեք պոեմներն էլ պատմում են Ուրուկի և Արատտայի մրցակցության մասին։ Բանաստեղծները խոսում են Արատտայի մասին՝ որպես իր հարստությամբ հայտնի պետության՝ բոլոր տեսակի մետաղներով ու շինաքարերով, բայց աղքատ գյուղատնտեսական արտադրանքով։ Հայտնի է, որ Միջագետքում ոչ շինարարական քարի, ոչ էլ մետաղի հանքավայրեր չեն եղել, և շումերները ստիպված են եղել այդ ամենը բերել հեռվից։ Ուստի բնական է, որ առևտուրը որոշիչ գործոն էր առանձին քաղաք-պետությունների և ողջ երկրի գոյության և զարգացման գործում։ Հումքի, և առաջին հերթին տաճարների՝ «աստվածների տների» կառուցման և հարդարման համար անհրաժեշտ նյութերի խնդիրն այն կենտրոնական խնդիրներից էր, որ շումերներն ունեին արդեն իրենց պետության կազմավորման առաջին տարիներին։ Դա արտացոլվել է նրանց առաջին էպիկական պոեմներում։ Չէ՞ որ Ուրուկի և Արատտայի միջև հակամարտությունը ծագել է հենց այն պատճառով, որ շումերները ցանկանում էին Արատտայից ստանալ իրենց անհրաժեշտ շինարարական քարը, թանկարժեք մետաղներն ու հանքանյութերը։ Եթե ​​Էնմերքարի և Արատտայի տիրակալի մասին պատմվածքում բաց թողնենք հեքիաթային պատյանն ու սյուժետային շերտերը, որոնք բնական են բանաստեղծական որևէ ստեղծագործության մեջ, ապա կունենանք չոր ու գործնական զեկույց ապրանքների փոխանակման հետ կապված բանակցությունների մասին։ Շումերից հացահատիկ, անասուններ էին տարվում Արատտա, որի դիմաց նրանք ստանում էին փայտ, մետաղներ, քար և լազուրիտ։
Էնմերքարը, ըստ երևույթին, վերակառուցել և ընդլայնել է Ինաննայի տաճարը։ Մասնավորապես, նա Արատտայի տիրակալից նյութեր է պահանջել Ինաննայի տաճարի կառուցման համար։ «Էնմերքարը և Արատտայի գերագույն քուրմը» պոեմի հատվածից երևում է, եթե իհարկե տեքստը ճիշտ ենք հասկանում, որ սուրհանդակը երկրորդ և երրորդ անգամ Արատտա է տանում ոչ թե իր թագավորի բանավոր հրամանը, այլ մի տախտակ, որի վրա գրված է Էնմերքարի պահանջները (սա շումերում գրի գոյության առաջին հիշատակումն է)  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուկի արքաներ Կատեգորիա:Շումերի արքաներ
Շանտոու
Շանտոու (հին. Սյանտոու, Սվատոու, չին՝. 汕头, Փինյին՝ Shàntóu), քաղաքային շրջան Գուանդուն նահանգում, ՉԺՀ։
Պատմություն
Իսկզբանե այն եղել է Ցզեյան գավառի մերձափնյա հատվածը, որտեղ տեղակայված էր ձկնորսական գյուղակը։ 331 թվականին՝ Ցզին կայսրության ժամանակ Հաոցզյան գետից հարավ տեղակայված Ցզեյան գավառի մասը առանձնացվեց առանձին Չոայան գավառում։ XVI դարի կեսերին գետի ակունքում ձևավորվեցին ավազի առափնյա ծանծաղուտներ, որոնց ամբողջությունը անվանում էին «Շաշան պին» (沙汕坪): 1563 թվականին Ցզեյան և Հայյան գավառների սահմանագծին կազմավորվեց Չաոչժոուայան վարչության (潮州府) Չենհայ (澄海县) գավառը, և գետաբերանի շրջանի տարածները մտան նրա կազմի մեջ։
1669 թվականին՝ Ցին կայսրության ժամանակ տեղավորվեց Շանտոու (汕头汛) պահակային դիրքը, որտեղից էլ գալիս է «Շանտոու» աշխարհագրական անվանումը։ 1717 թվականին այստեղ կառուցվեց Շաշանտոու (沙汕头) բերդամասը։
Օպիական պատերազմներում Ցինկական կայսրության պարտությունից հետո ըստ 1858 թվականի «Տյանցզյան համաձայնագրի» որոշվեց Չաոչժուուն դարձնել նավահանգիստ, որը բաց կլիներ օտարերկրացիների հետ առևտրի համար։ Սակայն դա այնպիսի մեծ դժգոհություն առաջացրեց այնտեղի բնակիչների շրջանում, որ օտարերկրյա առևտրականները գերադասեցին հիմնվել նեղուցի հակառակ կողմում՝ ավելի անվտանգ Շանտոուում։ Շանտոյում բացվեցին օտարերկրյա հյուպատոսարաններ և տեղավորվեց առևտրային նավահանգիստը։ 1906 թվականին Շանտոուն երկաթգծով միացվեց Չաոչժոյին։
Չինաստանում Սինհայական հեղափոխությունից հետո իրականացվեց վարչական բաժանման համակարգերի բարեփոխում, որի արդյունքում վարչությունները լուծարվեցին, այդ պատճառով 1912 թվականին Չաոչժոյի վարչությունը կազմացրվեց։ 1915 թվականին առափնյա կղզիախումբը Ժաոպինի վարչությունից անցավ առանձին Նանյո վարչության մեջ։
1920-ական թվականները չինական պատմության մեջ հայտնի են որպես Միլիտարիստների դարաշրջան, և այս վայրերը դարձան մեծաքանակ ռազմական գործողությունների թատերաբեմ։ Գոմինդան կուսակցության ղեկավարման ներքո Չինաստանի միավորումից հետո Շանտոուն 1930 թվականին պաշտոնապես առանձնացվեց Չենհայ գավառից որպես առանձին քաղաք՝ իր սեփական վարչությամբ ։
Չինական կոմունիստների զորքերը այստեղ եկան միայն քաղաքացիական պատերազմի վերջին փուլում. մայրցամաքային հողերը զբաղեցվեցին 1949 թվականի հոկտեմբերի 24-ից, իսկ Նանաո կղզիախմբում ափհանում կատարելը տեղի ունեցավ 1950 թվականի փետրվարի 23-ին։
1955 թվականի վերջին ընդունվեց Վարչական շրջանների կազմացրման որոշումը, և 1956 թվականից ստեղծվեց նոր Շանտոու (汕头专区) Հատուկ շրջանը, կազմված 15 գավառներից, միայն հենց Շանտոուն դարձավ նահանգային ենթակայության քաղաք։ 1958 թվականին Շանտոու քաղաքը կարգավիճակով իջեցվեց և նույնպես մտավ Հատուկ շրջանի կազմ։ 1959 թվականին Չենհայ գավառը կազմացրվեց, իսկ նրա տարծքը մտավ Շանտոու արվարձանային շրջանի կազմ, սակայն արդեն 1960 թվականին Չենհայ գավառը վերստեղծվեց։
1965 թվականին 7 գավառներ անջատվեցին Շանտոու Հատուկ շրջանից առանձին Մեյսյան (梅县专区) Հատուկ շրջանում։
1970 թվականին Շանտոուի հատուկ շրջանը վերանվանվեց Շանտոուի շրջան (汕头地区):
ՉժՀ Պետական ​​խորհրդի 1983 թվականի հուլիսի 13-ի հրամանագրով Շանթու շրջանը վերափոխվեց Շանտոուի քաղաքային շրջանի։
ՉԺՀ Պետական ​​խորհրդի 1984 թվականի նոյեմբերի 29-ի հրամանագրով Շանտոում ստեղծվեց հատուկ տնտեսական գոտի։ 1991 թ.-ի ապրիլի 6-ի Չինաստանի ողովրդական Հանրապետության Պետական ​​խորհրդի որոշմամբ `հատուկ տնտեսական գոտու սահմանները զգալիորեն ընդլայնվեցին և գրավվեց ամբողջ Շանտոուի քաղաքային գոտին։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 14-ի ՉԺՀ Պետական ​​խորհրդի որոշմամբ վերակազմավորվեց Շանտոուի քաղաքային գոտու վարչական բաժինը նախկին 6 քաղաքային և հատուկ տնտեսական գոտու 2 տարածքները վերափոխվեցին քաղաքային ենթակայության 4 տարածքների:1991 թ.-ի դեկտեմբերի 7-ին ՉԺՀ Պետական ​​խորհրդի որոշմամբ Չաոժոուն և Ցզեյանը բաժանվեցին Շանտոուի քաղաքային շրջանից `առանձին քաղաքային թաղամասերի. Շանտոուի քաղաքային շրջանը սկսեց բաղկացած լինել քաղաքային ենթակայության 4 շրջաններից և 3 կոմսություններից։
ՉԺՀ Պետական ​​խորհրդի 1993 թվականի ապրիլի 9-ի հրամանագրով Չայոուն շրջանը վերափոխվեց քաղաքային շրջանի։
1994 թվականի ապրիլի 18-ին Չենհայ շրջանը վերափոխվեց քաղաքի շրջանի։
ՉԺՀ Պետական ​​խորհրդի 2003 թվականի հունվարի 29-ի հրամանագրով Չենհայ Սիթի շրջանը վերափոխվեց քաղաքային ենթակայության տարածքի, իսկ Չայոյան քաղաքը բաժանվեց Չաոյանգ և Չաոնան քաղաքային շրջանների։
Վարչատարածքային բաժանում
Շանտոուի քաղաքային շրջանը բաժանված է 6 շրջանի և 1 գավառի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վարչական միավորներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
(5153) Գերաշ
(5153) Գերաշ (Gierasch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի ապրիլի 9-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,658279 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,201 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1155 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1583,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227407 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,8° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1940 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յաակնա
Յաակնա (Jaakna), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիստի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիստի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հաննա Գոսլար
Կենսագրություն
Հաննա Էլիզաբեթ Գոսլարը ծնվել է Բեռլինում, 1928 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Նրա հայրը՝ Հանս Գոսլարը, եղել է Պրուսիայի ներքին գործերի փոխնախարար, մայրը՝ Ռութ Ջուդիթ Կլեին՝ ուսուցչուհի, մահացել է երրորդ երեխային լույս աշխարհ բերելու ժամանակ։
1933 թվականին Հանս Գոսլարը հրաժարական է տվել իր պաշտոնին, այն բանից հետո, երբ Ադոլֆ Հիտլերը եկել է իշխանության և նրա ղեկավարած Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությունը հաղթանակ է տարել Մայնի Ֆրանկֆուրտ ընտրություններում ։ Անգլիա տեղափոխվելու անհաջող փորձից հետո Հանս Գոսլարի ընտանիքը հաստատվել է Հոլանդիայում։
Հաննան սկսել հաճախել Ամստերդամի Մոնտեսորիի 6-րդ դպրոցը և այնտեղ ընկերացել Աննա Ֆրանկի հետ ։
Բերգեն-Բելզեն համակենտրոնացման ճամբարում
1943 թվականի հունիսին Գոսլարների ընտանիքը ձերբակալվել է ուղարկվել Վեստերբորկ համակենտրոնացման ճամբար, որից հետո՝ 1944 թվականի փետրվարին՝ Բերգեն-Բելզեն համակենտրոնացման ճամբար։ Քանի որ նրանց ընտանիքն ունեցել է պաղեստինյան անձնագրեր, Հաննան հայտնվել է ճամբարի արտոնյալ հատվածում։ Ճամբարում նա երբեն հանդիպել է Աննա Ֆրանկի հետ։ Վերջինս պահվում էր ճամբարի ոչ արտոնյալ հատվածում։ Ցանկապատի վրայով Հաննան Աննային նետել է հաց և գուլպաներ ։
Հաննան և նրա կրտսեր քույրը՝ Գաբին, 14 ամիս մնացել են ճամբարում և ողջ են մնացել Կորած գնացքում։ Հյուծված աղջիկները ժամանակավոր ապաստանել են Շիլդայի քաղաքապետի տանը։ Նրանց հայրը, մորական տատն ու պապը մահացել են ճամբարում ։ Հաննան Աննային վերջին անգամ տեսել է ճամբարում։
1945 թվականի հունիսի վերջին ռուսական իշխանությունները օգնել են քույրերին և նրանք վերադարձել են Ամստերդամ։ Հաննան հոսպիտալացվել է մինչև սեպտեմբերի վերջ, իսկ դեկտեմբերին ուղարկվել է Շվեյցարիա՝ ապաքինվելու։ Նա ավարտել է դպրոցը Բազելում։
Պատերազմից հետո
Հաննա Գոսլար մահացել է Երուսաղեմում, 2022 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, 93 տարեկան հասակում ։
Մշակույթում
Հաննան նկարահանվել է Աննա Ֆրանկի հետ կապված մի քանի վավերագրական ֆիլմերում․ առաջինը 1988 թվականին Վիլի Լինդվերի «Աննա Ֆրանկի վերջին յոթ ամիսները» ֆիլմում ։ Հաննան նաև տեղեկություններ է տրամադրել 1995 թվականին նկարանահանված «Աննա Ֆրանկը հիշում է» և 2008 թվականին նկարահանված «Աննա Ֆրանկի դասընկերները» վավերագրական ֆիլմերին։
Աննայի և Հաննայի մտերմության մասին է պատմում 2021 թվականին նկարահանված է «Իմ լավագույն ընկերուհին» ֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ
Կրուշինկա (գյուղ, Վասիլկովի շրջան)
Կրուշինկա (Крушинка), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Վասիլկովի շրջանում։
2007 թվականի տվյալներով Կրուշինկա գյուղում բնակվում էր 347 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրոգրես (խուտոր, Կուգարչինսկի շրջան)
Պրոգրես (Прогресс, Прогресс), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նյուտոն շրջան (Միսսուրի)
Նյուտոն շրջան (Newton County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.621 կմ² է, բնակչությունը՝ 58.114 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նեոշա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1838 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Գասպարե Սպոնտինի
Գասպարե Սպոնտինի (ամբողջական անունն Gaspare Luigi Pacifico Spontini; ), իտալացի երգահան, գրել է օպերաներ, հոգևոր երաժշտություն (մեսսաներ, կանտատներ) և գործիքային ստեղծագործություններ։ Զբաղեցրել է Փարիզում իտալական օպերային թատրոնի (1810 - 1812 թթ.) և Բեռլինի օպերային թատրոնի տնօրենի (1820-1841 թթ.) պաշտոնները։ Իր ստեղծագործություններից առավելապես հայտնի է «Վեստալուհի» օպերան (1807 թ., Փարիզ), որը այսօր էլ երբեմն բեմադրվում է օպերային թատրոններում։ Ազդեցություն է ունեցել ֆրանսիական «մեծ» օպերայի ձևավորման վրա։ Նրա երաժշտության ներգործությունը նկատելի է Ջակոմո Մեյերբերի տեղծագործությունների, ինչպես նաև Վագների վաղ շրջանի «Ռիենցի» օպերայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1774 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1851 մահեր Կատեգորիա:Հունվարի 24 մահեր Կատեգորիա:Գերմանացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Իտալացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Իտալացի երգահաններ
Ջոն Լենոն
Ջոն Լենոն (ի ծնե՝ Ջոն Ուինսթոն Լենոն John Winston Lennon, հետագայում վերափոխվել է Ջոն Ուինսթոն Օնո Լենոն John Winston Ono Lennon), բրիտանացի ռոք-երաժիշտ, երգիչ, բանաստեղծ, երգահան, նկարիչ, գրող։ «Բիթլզ» խմբի հիմնադիրներից մեկը, 20-րդ դարի հանրաճանաչ երաժիշտ։ 1970 թվականին խմբի կազմալուծումից հետո շարունակել է ստեղծագործել։
2002 թվականին Բի-Բի-Սի (BBC) մեդիակորպորացիայի անցկացրած հարցման արդյունքում, Լենոնը բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն բրիտանացիների ցուցակում զբաղեցնում է ութերորդ տեղը։ Նաև Լենոնը զբաղեցնում է միանգամից երկու հորիզոնական «Rolling Stone» ամսագրի վարկածով բոլոր ժամանակների 50 մեծագույն կատարողների ցուցակում. 1՝ «The Beatles»-ի կազմում և անձնական 38։ Բրիտանական «Classic Rock» ամսագիրը Լենոնին ընդգրկում է բոլոր ժամանակների մեծագույն կիթառահարների ցուցակում։
Մանկություն և պատանեկություն
Ջոն Լենոնը ծնվել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, առավոտյան ժամը 6։30՝ Լիվերպուլով գերմանական ավիացիայի թռիչքի ժամանակ։ Նրա ծնողները Ջուլիա և Ալֆրեդ Լենոններն էին։ Ջոնը նրանց առաջին և վերջին երեխան էր, նրա ծնունդից քիչ անց ծնողները բաժանվում են։ Երբ Ջուլիա Լենոնը ամուսնացավ այլ տղամարդու հետ, Ջոնին հանձնեց իր մորաքրոջը՝ Միմի Սմիթին (Mimi Smith 1906—1991 թվականներ), և նրա ամուսնուն՝ Ջորջ Սմիթին, որոնք չունեին սեփական երեխաներ։ Միմին խիստ ուսուցիչ էր։ Նա չէր հավանում այն միտքը, որ Ջոնը ցանկանում էր կիթառ նվագել սովորել։ Երբ նա սովորեց կիթառ նվագել Միմին բարձրաձայն գոռաց. «Կիթառը լավ իր է, բայց նա երբեք քեզ չի օգնի վաստակել կյանքի համար»։ Սակայն Լենոնը ընդհանուր լեզու էր գտել Ջորջի հետ, բայց նա 1955 թվականին մահացավ։ Այդ ժամանակ Ջոնը մտերմանում է իր մոր՝ Ջուլիայի հետ, որը ապրում էր իր երկրորդ ամուսնու և երկու զավակների հետ։
Լենոնին ձանձրացնում էր դպրոցական առօրյան, այդ պատճառով նա համարվում էր ամենավատ աշակերտներից մեկը։ Բայց դպրոցում հասցրել էին բացահայտել նրա ստեղծագործական կարողությունները։ Նա երգում էր դպրոցի երգչախմբում և հրատարակում էր պատկերազարդ ամսագրեր։ Այդ ժամանակ նրա ամենասիրած գրքերն էին «Ալիսան Հրաշքների աշխարհում» և «Քամին ուռենիների մեջ»։ 1952 թվականին Լենոնը հայտնվում է Կուորիբենկի միջնակարգ դպրոցում (Quarry Bank High School)։ Ուսման մեջ նա այստեղ էլ չի հասնում առանձնահատուկ հաջողությունների, արագ հայտնվելով ամենահետամնաց աշակերտների համար նախատեսված «C» դասարանում։ Ընդ որում Լենոնը մշտապես խախտում էր կարգապահությունը և ծաղրանկերներ էր նկարում դասավանդողների վրա։
1950-ական թվականների կեսերին, Բիլ Հեյլիի «Rock around the Clock» երգի թողարկումից հետո, Լիվերպուլում սկսվում է հրապուրումը ռոքնռոլով։ Լոնի Դոնեգանի «Rock Island Line» երգը կյանք է տալիս սկիֆլին, որը արագորեն հանրաճանաչություն է վայելում անգլիական երիտասարդության միջավայրում։ Սկիֆլը նշանակալից էր նրանով, որ նրա կատարման համար անհրաժեխտ չէր լայն գիտելիքներ երաժշտությունում և որևէ երաժշտական գործիքի վրա լավ նվագելու ունակություն։ Դրա շնորհիվ, 1950- ականներին Անգլիայում առաջանում են բազմաթիվ երիտասարդական սկիֆլ-խմբեր։ Ռոքնռոլը վերջնականապես հանրաճանաչություն է գրավում ԱՄՆ-ում Էլվիս Փրեսլիի հայտնվելուց հետո։
Նոր հրապուրանքը չի անցնում Լենոնի կողքով և 1956 թվականին նա իր դպրոցական ընկերների հետ միասին հիմնադրում է «The Quarrymen» խումբը, անվանված դպրոցի պատվին, որում նրանք բոլորը սովորում էին։ Ինքը, Լենոնը, «Quarrymen»-ում նվագում էր կիթառի վրա։ Բացի նրանից, խմբում մասնակցում էին հինգ անդամ. ևս մեկը նվագում էր կիթառի վրա, երկուսը հարվածային գործիքների վրա, մեկը՝ բանջոյի և ևս մեկը, Ջոնի լավագույն ընկեր Պիտ Շոտոնը, լվացքի տախտակի։ 1957 թվականի հուլիսի 6-ին Լենոնը ծանոթանում է Փոլ ՄաքՔարթնիի հետ և նրան ընդունում է «Quarrymen»։ Շուտով Փոլը խումբ է բերում իր ընկեր Ջորջ Հարիսոնին։
Նրանի հետո, երբ Լենոնը ձախողում է ավարտական քննությունները դպրոցում, նրան հաջողվում է (ոչ առանց դպրոցի տնօրենի օգնության ) ընդունվել Լիվերպուլի գեղարվեստական քոլեջ։ Այնտեղ նա ընկերանում է Ստյուարտ Սատկլիֆի հետ, ում նույնպես ներգրավում է «Quarrymen» և հանդիպում է իր ապագա կնոջը՝ Սինտիա Պաուելին։
1958 թվականի հուլիսի 15-ին մահանում է Ջոնի մայրը։ Երգ նա անցնում էր փողոցով, նրան վրաերթի է ենթարկում ոստիկանության սպան։ Ջուլիի մահը Լենոնի համար դառնում է ծանրագույն ցնցում։ Հետագայում նա մորն է նվիրում մի քանի երգեր՝ «Julia», «Mother» և «My Mummy’s Dead»։ մոր մահը ւոժեղ ազդեցություն է ունենում նրա վրա նաև հետագայում։ Խանի որ Ջոնը շատ էր կապված մոր հետ, նա համարյա բոլոր կանանց մեջ փնտրում էր մորը։
«Quarrymen» խումբը դադարում է գոյություն ունենալ 1959 թվականին, երբ հայտնվում է սկզբում «Silver Beetles», իսկ այնուհետև «The Beatles» անվանումը։
Վաղ «Բիթլզ»-ները
1960 թվականին «Բիթլզ»-ն առաջին անգամ ուղևորվում է արտասահման՝ գերմանական Համբուրգ, որտեղ ելույթ են ունենում Ռեպերբանի ( Reeperbahn)) ակումբներում, քաղաքի գիշերային կյանքի կենտրոնում։ Համբուրգում Լենոնը առաջին անգամ փորձում է թմրանյութ։ Գերմանիա «Բիթլզ»-ը, 1960-1963 թվականների ընթացքում, մեկնում են մի քանի անգամ։ Այդ տարիների ընթացքում նրանք կարողանում են հասնել տեղական հանրաճանաչության Լիվերպուլում և Համբուրգում։ Համբուրգում է մնում ապրելու Ստյուարտ (Ստյու) Սատկլիֆը, այդ տարիներին Լենոնի համար ամենամոտ մարդը։ Սատկլիֆը Գերմանիայում հանդիպում է իր կնոջը, լուսանկարիչ Աստրիդ Կիրխերին (Astrid Kirchherr, ծնված 1938 թվականի մայիսի 20-ին)։ 1962 թվականի ապրիլի 10-ին Ստյուն մահանում է գլխուղեղում արյան զեղումից։
1961 թվականի վերջին «Բիթլզ»-ի մենեջերն է դառնում Բրայան Էփսթեյնը։ Նա լիովին փոխում է նրանց իմիջը, խումբը փոխում է կաշվե բաճկոնները խնամքով կոստյումներով՝ հանրահայտ բաճկոններ առանց դարձածալերի, երաժիշտները դադարում են ծխել և հայհոյախոսել բեմում։ Լենոնը հետագայում քոստովանում է, որ իմիջի փոփոխությունը «այնքան էր նրա սրտովը չէր»։ Այնուամենայնիվ, նոր իմիջը նպաստում է «Բիթլզ»-ի հանրաճանաչության արագ աճին։ 1962 թվականի օգոստոսի 23-ին Լենոնը պսակադրվում է Սինտիա Պաուելի հետ։ 1963 թվականի ապրիլի 8-ին Ջոն և Սինտիա Լենոնների մոտ ծնվում է որդի՝ Ջոն Չարլզ Ջուլիան Լենոն։ Նա այդպես է անվանվում ի պատիվ Ջուլիի՝ Ջոնի մոր։
1963 թվականին Լենոնն առաջին անգամ «ցույց է տալիս ատամները», ելույթ ունենալով արքայական ընտանիքի առջև։ Հայտարարելով հերթական համարը, նա, չարությամբ բացականչում է.
— Նրանց, ովքեր նստած են էժանանոց տեղերում, խնդրում ենք ծափահարել։ Մնացածը կարող են սահմանափակվել իրենց զարդարանքները զնգզնգացնելով։
«Նրանք, ովքեր էժանանոց տեղերում էին» այդ կոչը ընդունում են բուռն ծափահարություններով։ «Մնացածը»՝ — թագադրված և ոչթագադրված Վինձորները, շփոթմունքի մեջ էին։ Սկանդալային փառքը միայն նպաստում է խմբի հանրաճանաչության աճին, իսկ Լենոնը այդ ժամանակից իր վրա է վերցնում խմբի առաջատարի դերը՝ նա համերգներում հայտարարում էր համարները և միշտ առաջինն էր դուրս գալիս բեմ, չնայած, իրականում, չի կարելի ասել, որ «Բիթլզ»-ի մեկ կամ այլ անդամ կարևոր է խմբի համար, քան մնացյալը։ Եթե 1963 թվականի գարնանը նրանք լավ հայտնի էին միայն Լիվերպուլում, ապա նույն թվականի հոկտեմբերին նրանց գիտեր ամբողջ երկիրը, իսկ 1964 թվականին լիվերպուլյան խմբին գալիս է համաշխարհային ճանաչում։
Բացի այդ, Լենոնը իրեն փորձում էր որպես դերասան։ Չհաշված ֆիլմերը, որոնք ստեղծվել են «Բիթլզ»-ի կողմից, նա մի անգամ նկարահանվել է ֆիլմում։ Դա «Ինչպես ես հաղթեցի պատերազմը» («How I Won the War») ֆիլմն էր, 1967 թվական։ Ֆիլմը հաջողություն չի ունենում ոչ հանդիսականների, ոչ էլ քննադատների մոտ։ Սակայն, ֆիլմը համապատասխանում էր ժամանակի ոգուն և որպես պատմական արտեֆակտ (Վիետնամական պատերազմին ուղեկցող իրադարձությունների ֆոնին), ունի լիովին հաստատուն մշակույթա-գեղարվեստական արժեք։
Լեոնիդովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Լեոնիդովո (Леонидово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Ջոն Լենոն
«Հիսուսից հանրահայտ»
1964—1966 թվականներին «Բիթլզ»-ը գտնվում էր փառքի գագաթնակետին։ Նրանք մշտապես հյուրախաղերով շրջում էին ամբողջ աշխարհով մեկ, տարին երկու անգամ թողարկում էին ալբոմներ, նկարահանվում են երկու ֆիլմում՝ «Օգնություն» («Help!») և «Ծանր օրվա երեկոն» («A Hard Day's Night»)։
Լեոնիդովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջոն Լենոն
«Հիսուսից հանրահայտ»
1966 թվականի մարտին Լենոնը, լոնդոնյան «Evening Standard» թերթին տված հարցազրույցում, արտասանում է անզգույշ արտահայտություն, ասելով հետևյալը.
Մեծ Բրիտանիայում այդ արտահայտությանը ոչ մեկը ուշադրություն չի դարձնում, սակայն, երբ հինգ ամիս անց ասվածից պոկված արտահայտությունը այն մասին, որ «Բիթլզ»-ը հանրահայտ է Հիսուսից, ամերիկյան «Datebook» ամսագիրը տեղադրում է կազմին, ԱՄՆ-ում սկանդալ է առաջանում։ Երկրի հարավում, որի բնակիչները հայտնի են իրենց կրոնասիրությամբ, հանրորեն այրում են «Բիթլզ»-ի սկավառակները, ռադիոկայանները դադարում են հեռարձակել նրանց երգերը։ Նույնիսկ Վատիկանում դատապարտում են Լենոնի հայտարարությունը (2008 թվականին, սակայն, Վատիկանը ներում է երաժշտին, հայտարարելով, որ նրա արտահայտությունը կարելի է գնահատել որպես «սրամտություն»)։ Դրա հետ միասին, բիթլները պատրաստվում են ԱՄՆ-ով շրջագայության։ Լենոնը ստիպված էր ներողություն խնդրել իր խոսքերի համար, սակայն շրջագայության ժամանակ համերգները կորցնում են հսկայական քանակի հանդիսատեսներ։ Լենոնին սպառնում են հաշվեհարդարով, Մեմֆիսում ինչ-որ մեկը զանգահարում է «Բիթլզ»-ի հյուրանոցային համար և հայտնում, որ համերգի ժամանակ նա (Լենոնը) կսպանվի։ Այդ հյուրախաղերից հետո բիթլները որոշում են ընդունում հրաժարվել համերգներից։ Այլևս ոչ մի անգամ նրանք բեմի վրա ելույթ չունեցան։
1967-1968 թվականներ
1967 թվականին Լենոնը, Տիմոտի Լիրիի «Հոգեգործական փորձ» գրքի ազդեցության տակ, հրապուրվում է թմրանյութերով։ Նա սկսում է հեռանալ խմբի մյուս անդամներից և հրաժարվում է նրա առաջատարի դերից։ Բրայան Էփստայնի մահից հետո, «Բիթլզ»-ի մենեջմենթը իր վրա է վերցնում Փոլ ՄաքՔարտնին։ 1967 թվականին Փոլը վերցնում է խմբի առաջատարությունը։ Բոլոր ժամանակների և ազգերի լավագույն, ըստ շատերի կարծիքի, «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band» ռոք-ալբոմը մտածված և իրագործված է հենց նրա կողմից, ինչպես նաև, «Կախարդական խորհրդավոր ճանապորհորդություն» («A Magical Mystery Tour») ֆիլմը։ «Ֆիլմը նկարահանվել է Փոլի կողմից և Փոլի համար»՝ հետագայում ասում է Լենոնը «Rolling Stone» ամսագրին։ 1967—1968 թվականների ալբոմներից երգերը, չնայած որ ստորագրված էին Լենոն-ՄաքՔարթնի, դեպքերի ճնշող մեծամասնությամբ հանդիսանում էին բիթլներից միայն մեկի գործունեության արդյունքը։ «Սպիտակ ալբոմ»-ը («White album»), թողարկված 1968 թվականին, ցույց է տալիս այն, թե ինչպես խմբի անդամները տարբերվում են մեկը մյուսից։
Այդ տարիներին Լենոնը ստեղծում էր երգեր, որոնք հետագայում շատերի կողմից ճանաչվում են նրա լավագույն ստեղծագործությունները՝ փիլիսոփայական «Strawberry Fields Forever»-ը և «Across the Universe»-ը, հոգեգործական «I Am the Walrus»-ը և «Lucy in the Sky with Diamonds»-ը, մռայլ «A Day in the Life»-ը և հանդիսավոր «All You Need is Love»-ը, դարձած հիպիների հիմնը։
Լենոնի արտաքին տեսքը, ինչպես նաև խմբի մյուս անդամներինը, խիստ փոխվում է։ Բիթլները դադարում են հագնել կոկիկ կոստյումներ, աճեցնում են երկար մազեր, բեղեր և այտամորուքներ։ Լենոնի կերպարում առաջին անգամ հայտնվում են հանրահայտ կլոր ակնոցները։
1968 թվականի նոյեմբերին, Լենոնի կինը՝ Սինտիա Լենոնը, ամուսնալուծվում է ամուսնուց։ Դրա պատճառ է հանդիսանում Ջոնի դավաճանությունը Յոկո Օնոյի հետ։ Սինտիան, վերադառնալով Հունաստանից, իր անկողնում տեսնում է ամուսնուն սիրուհու հետ։ 1968 թվականի նոյեմբերի 8-ին ամուսնալուծությունը պաշտոնապես ձևակերպվում է։
Ամուսնությունը Յոկո Օնոյի հետ
Լենոնը նկերչուհի-ավանգարդիստ Յոկո Օնոյի հետ ծանոթանում է 1966 թվականին, երբ այցելում է նրա ցուցահանդեսը «Ինդիկա» գեղարվեստական պատկերասրահում։ Նրանց համատեղ կյանքը սկսվում է 1968 թվականին, երբ Լենոնը ամուսնալուծվում է իր առաջին կին Սինտիայից։ Շուտով նրանք, Յոկո Օնոյի հետ միասին, դառնում են անբաժան։ Ինչպես ասում էր Լենոնը այն ժամանակ, նրանք Ջոնը և Յոկոն չեն, այլ մեկ հոգի երկու մարմնում, Ջոն-և-Յոկո։
1969 թվականի մարտի 20-ին, Ջիբրալթարում, գրանցվում է Ջոն Լենոնի և Յոկո Օնոյի ամուսնությունը։ Ամուսնությունից հետո Լենոնը իր երկրորդ անուն Ուիսթոնը փոխում է Օնոյի և այժմ նրան անվանում էին Ջոն Օնո Լենոն։
Իրենց մեղրամիսը զույգը անց է կացնում մայրցամաքային Եվրոպայում՝ Փարիզում, Ամստերդամում և Վիեննայում, որից հետո այցելում են Մոնրեալ։ Այդ ամուսնության մասին Լենոնի «The Ballad of John and Yoko» երգը թողարկվում է 1969 թվականին։ Ձայնագրվում է ՄաքՔարթնիի հետ միասին (բաս, հարվածային)։
«Բիթլզ»-ի կազմալուծումը
Հարաբերությունները «Բիթլզ»-ի ներսում վերջնականապես փչանում են 1968 թվականին։ Լենոնի և Փոլ ՄաքՔարթնիի մոտ կուտակվել էին միմյանց նկատմամբ բազմաթիվ դժգոհություններ։ Լենոնին, օրինակ, չէր գոհացնում այն, որ Փոլը «ծածկոցը քաշում էր իր վրա», իսկ նա դժգոհ էր Լենոնի անտարբերությամբ և ձայնագրությունների ժամանակ ստուդիայում Յոկո Օնոյի մշտապես ներկայությամբ (չնայած կարիերայի սկզբում բիթլները պայմանավորվել էին ստուդիա չհրավիրել կանանց և աղջիկների)։ Բացի այդ, փաստացի դադարել էր նրանց ստեղծագործական համագործակցությունը, Լենոնն ավելի էր հակվում դեպի հոգեգործական ռոք («Strawberry Fields Forever»), թթվային ռոք («I am the Walrus») և ավանգարդ («Revolution 9»)։
1968 թվականին «Բիթլզ»-ը կազմալուծման եզրին էր և Ռինգո Սթարը նույնիսկ հայտնում է իր հեռանալու մասին (չնայած արդյունքում, այնուամենայնիվ, մնում է խմբում)։ «Սպիտակ ալբոմ»-ում բազմաթիվ ձայնագրություններ արվել են ոչլրիվ կազմով, իսկ «Julia» երգը Լենոնը, ընդհանրապես, ձայնագրել է միայնակ։
«Abbey Road» ալբոմը, թողարկված 1969 թվականին, նույնպես կազմակերպվում է Փոլ ՄաքՔարթնիի կողմից, ալբոմի միտքը պատկանում է հենց նրան։ «Abbey Road»-ը, փոստորեն, դառնում է «Բիթլզ»-ի վերջին ալբոմը։ 1970 թվականին թողարկված «Let It Be»-ն համարյա ամբողջությամբ ձայնագրվել էր 1969 թվականի հունվարին, ստուդիական սեսիայի ժամանակ, որը հիմք է հանդիսանում «Let It Be» ֆիլմի համար։ Ալբոմի թողարկման ժամանակ Լենոնը և ՄաքՔարթնին արդեն հայտարարել էին այն մասին, որ լքում են խումբը։
Քաղաքական ակտիվություն և Էմիգրացիա
Ջոն Լենոնի մոտ քաղաքական ակտիվությունը տևում է 1968 թվականից մինչև 1972 թվականը։ Այդ շրջանի սկիզբն է հանդիսանում «Revolution» երգը, թողարկված սինգլով և «Revolution 1» նրա տարբերակը, ներառված «Սպիտակ ալբոմ»-ում։ Այդ պահին Լենոնը դեռ վերջնականապես չէր կողմնորոշվել իր դիրքորոշման հարցում, ինչը կարելի է հասկանալ «Revolution 1»-ից, որտեղ, ի տարբերություն երգի բնօրինակ տարբերակից, առաջին քառյակի վերջը հնչում է այսպես.
Այսինքն, այն խոսքերից հետո, որտեղ Լենոնը հրաժարվում է բռնությունից, հետևում է «in» բառը, որը տողին տալիս է բացարձակ հակառակ իմաստ։ Եվս մեկ քաղաքական երգ, գրված «Բիթլզ»-ի ալբոմի համար, դառնում է «Come Together»-ը, թողարկված «Abbey Road» ալբոմում։ Այդ ժամանակ Լենոնն արդեն զբաղեցնում էր լիովին հաստատուն դիրքորոշում՝ նա հանդես էր գալիս ամբողջ աշխարհում խաղաղության համար և նույնիսկ թագուհուն է վերադարձնում Բրիտանական Կայսրության Շքանշանը, ի նշան բողոքի ընդդեմ… «Նիգերիա-Բիաֆրա կոնֆլիկտում բրիտանական միջամտության, ընդդեմ Վիետնամում ամերիկյան պատերազմի մեր աջակցության և ընդդեմ նրա, որ «Cold Turkey»-ն անկում է ապրում հիթ-շքերթներում»։
1969 թվականին են վերաբերվում Յոկո Օնոյի հետ համատեղ Լենոնի առաջին հրապարակային քաղաքական ակցիաները։ Իրենց ամուսնությունից հետո նրանք ուղևորվում են Ամստերդամ և հայտարարում այն մասին, որ կանցկացնեն «անկողնային հարցազրույց»։ Լրագրողները, ովքեր ենթադրում էին, որ աստղային զույգը հետք է հրապարակավ զբաղվի սեքսով, հավաքվում են հյուրանոցում, որտեղ պարզվում է, որ Լենոնն ու Յոկոն ուղղակի նստած են անկողնում և խոսում են խաղաղության մասին։ Հագնելով սպիտակ գիշերազգեստներ, իրենց հյուրանոցային համարը զարդարելով ծաղիկներով, Ջոնը և Յոկոն նստած էին անկողնում։ Հյուրանոցային համարի դռները ամբողջ օրը լայն բացված էին։ Ցանկացած մարդ փողոցից կարող էր մտնել նրանց մոտ։ Եվ մտնում էին։ Հեռուստատեսությունը, լուսանկարիչները, թերթային լրագրողները օրապահում և գիշերում էին Ամստերդամի և Տորոնտոյի Լենոնի համարներում։ Նրանք չէին իջնում հեռուստաէկրաններից, թերթերի և ամսագրերի առաջին էջերից։ Եվ սենսացիայի հետ մեկտեղ, ակամայից, աշխարհ է ներթափանցում Վիետնամում ագրեսիային վերջ տալու նրանց կոչը։
Ամստերդամից հետո անկողնային ցույցը կրկնվում է Մոնրեալում, որտեղ Լենոնը հանպատրաստից հորինում է «Give Peace a Chance» երգը, որը դառնում է պացիֆիստական շարժման հիմնը։ 1969 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Լենոնները կազմակերպում են հակառազմական համերգ, «Պատերազմը կավարտվի, եթե դու այն ցանկանում ես» նշանաբանի տակ։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 30-ին բրիտանական հեռուստատեսությունը ցուցադրում է հաղորդում նվիրված Լենոնին և նրան անվանում է տասնամյակի երեք քաղաքական գործիչներից մեկը (Ջոն Քենեդիի և Մաո Ցզե-Դունի հետ միասին)։
1969 թվականին Ջոնը և Յոկոն, անկողնային ակցիայի ժամանակ, ունեին երկար մազեր։ 1970 թվականի հունվարի 20-ին նրանք կտրում են միմյանց մազերը Դանիայում։ Բուռն քաղաքական և երաժշտական գործունեությունը հանգեցնում է նրան, որ 1970 թվականի սկզբին Լենոնի մոտ սկսվում է հոգեկան կրիզիս։ Նրան այդ կրիզիսից հանում է բժիշկ Արտուր Յանովը, ով կիրառում էր primal therapy ։ Յանովի օգնությամբ Լենոնին հաջողվում է վերադառնալ նորմալ վիճակի, իսկ բուժման եղանակները նրա վրա թողնում են խորը տպավորություն, ինչը նկատելի է 1970 թվականի «John Lennon/Plastic Ono Band» ալբոմում, որը դառնում է Լենոնի ամենաանկեղծ սկավառակը։
1971 թվականին թողարկվում է «Imagine» ալբոմը, որը պատմում է Լենոնի ուտոպիական երազանքների մասին։ Այդ ժամանակ նրա քաղաքական դիրքորոշումը կտրուկ փոփոխության է ենթարկվում, նա Յոկո Օնոյի հետ միասին մասնակցություն է ունենում Իռլանդիայի հանրապետական բանակի աջակցման ցույցերին, իսկ «Power to the People» սինգլի կազմին Լենոնները պատկերվում են բանակային սաղավարտներով։
1971 թվականի սեպտեմբերից Լենոնն ու Յոկո Օնոն բնակություն են հաստատաում Նյու Յորքում։ ԱՄՆ-ի էմիգրացիոն ծառայությունների հետ երկարատև պայքարից հետո, որոնք հրաժարվում էին զույգին մուտքի թույլատվություն տալ 1969 թվականին տեղի ունեցած թմրանյութերի հետ կապված սկանդալի պատճառով, Լենոններն, այնուամենայնիվ, ստանում են ԱՄՆ-ում բնակություն հաստատելու իրավունք։ Այլևս երբեք Ջոն Լենոնը Մեծ Բրիտանիա չայցելեց։