cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օսկար Կլյավա
Միջազգային կարիերա
2005 թվականի հունիսին Կլյավան անցկացրել է իր առաջին հանդիպումը Լատվիայի ազգային հավաքականում՝ մասնակցելով Լիխտենշտայնի ազգային հավաքականի դեմ խաղին 2006 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի շրջանակներում ։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 13-ին նա խփել է իր առաջին գոլը՝ աչքի ընկնելով 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի՝ Իսլանդիայի հավաքականի դեմ խաղում, որում Լատվիան հաղթել է 4:2 հաշվով ։
Մոնտեֆալչոնե
Մոնտեֆալչոնե (Montefalcione), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3394 մարդ (2004), բնակչության խտությունը կազմում է 226 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83030, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խնկենի (այլ կիրառումներ)
Խնկենի, կարող է վերաբերել՝
Հարավային Ամերիկայի տնտեսություն
Հարավային Ամերիկայի տնտեսությունը կազմում են տասներկու ազգերում և երեք տարածաշրջաններում ապրող մոտ 410 միլիոն մարդ։ Այն ընդգրկում է աշխարհի բնակչության 6 տոկոսը։
1930-ից մինչև 1980-ականները Հարավային Ամերիկայի երկրները օգտագործում էին ներմուծման փոխարինող՝ տնտեսական քաղաքականություն, որը փոխարինում է օտարերկրյա բիզնեսներին, ինչպես նաև արտահանումներին՝ տեղական արտադրությամբ։ Այս քաղաքականությունը ստեղծվել էր՝ ավելի զարգացած արտադրություն ստեղծելու և օգնելու տեղական բիզնեսների աճին, որոնք մրցակցային չեն միջազգային արդյունաբերությունների հետ։ Այնուամենայնիվ, այս քաղաքականությունը ստեղծեց պարտքային ճգնաժամ Հարավային Ամերիկայում ։
Հարավային Ամերիկան արևմտյան երկրներից ավելի հեռու էր ընկնում նախորդ երկու դարերում։ Սա կարող է բացատրվել Հարավային Ամերիկայի առաջնային ապրանքների վրա բարձր համակենտրոնացմամբ, ինչպես նաև կրթական համակարգի վիճակով և ինստիտուցիոնալ կառուցվածքով, որոնցից որոշները դեռևս կապված են իրենց գաղութային անցյալի հետ, մյուսներն էլ՝ վերջերս եղած քաղաքական զարգացումների հետ ։
1990-ականներից սկսած Հարավային Ամերիկան անցավ ազատ-շուկայական տնտեսության համակարգի։ Սա վերջապես Հարավային Ամերկայի երկրներին դուրս հանեց պարտքային ճգնաժամից։ Այժմ, տնտեսական գլխավոր զբաղմունքներն ընդգրկում են գյուղատնտեսությունը, արդյունաբերությունը, անտառաբուծությունը և հանքարդյունաբերությունը։
2016 թվականին 4 երկրներ՝ Բրազիլիան, Էկվադորը, Արգենտինան և Վենեսուելայի Բոլիվարյան Հանրապետությունը, արտադրության անկում ապրեցին։ Շրջանի այլ երկրներում նկատվում էր տնտեսական աճի դանդաղում ։ Բրազիլիան այս արտադրության անկումը տեսավ գործազրկության աճող մակարդակի, ֆինանսական վատացող պայմանների և քաղաքական խնդիրների պատճառով, ինչը, իր հերթին, հանգեցրեց մասնավոր ներքին սպառման և ներդրումների նվազմանը ։ Արգենտինան նույնպես ներքին սպառման և ներդրումների անկում ապրեց, այնուամենայնիվ, դրա պատճառը գնաճի կարճաժամկետ աճի պատճառով պետական ծառայության սուբսիդիաների հանելն էր։ Ի հակադրություն դրա՝ Պերուն տարածաշրջանի այլ երկրներից տարբերվում էր՝ պղնձի արտադրության շնորհիվ ցուցաբերելով աճի մակարդակների բարձրացում։
2017 թվականին տնտեսությունը 2014 թվականից ի վեր առաջին անգամ սկսեց ապաքինվել։ Տնտեսության աճի գլխավոր գրավականը մասնավոր սպառումն էր ։ Բրազիլիայում մանրածախ առևտրի և արդյունաբերական արտադրանքի ավելացումը 2017 թվականին բերեց իր տնտեսության 1%-ով ընդլայնմանը։ Ավելի բարձր մակարդակի պետական ներդրումների և մասնավոր սպառման արդյունքում Արգենտինայի տնտեսությունը աճեց 2016թ․-ի իր անկման համեմատ։
2017 թվականին գնաճի տեմպերի մոտ անկման միտում էր նկատվում հիմնական տնտեսությունների մեծ մասում։ Պատճառներն էին՝ փոխարժեքի նախնական արժևորումները և մթերքի գնի իջեցումը։ 2019 թվականին որոշ երկրներում անգամ սպասվում էր իրենց թիրախային խմբերի իջեցում ։
Գյուղատնտեսություն
Պատմության ընթացքում, գաղութային ժամանակաշրջանից սկսած, բնական ռեսուրսների արտահանումը Հարավային Ամերիկայի տնտեսության հիմնական գործոնն էր։ Մի հողով, որը կարելի է բաժանել չորս կլիմայական շրջանների (արևադարձային, բարեխառն, չոր և սառը) Հարավային Ամերիկան բազմազան հող է, որը հարուստ է բնական ռեսուրսներով։ Այն ունի գյուղատնտեսական ապրանքների, հանքային հարստությունների, առատ քաղցրահամ ջրի և հարուստ ձկնաբուծարանների լայն բազմազանություն։
Հարավային Ամերիկան, որպես աշխարհի գյուղատնետսական ծուկայի ամենակարևոր ներդրողներից մեկը, գյուղատնտեսական ապրանքների համաշխարհային արտհանման մոտ 10%-ն է հաշվարկում ։ Կլիմայական տարբեր շրջանները բերքի տարբեր տեսակների տուն են հանդիսանում։ Արևադարձային կլիմայական գոտում երկու ամենակարևոր փողաբեր բերքերն են սուրճը և կակաոն ։ Հարավային Ամերիկան գերակշռում է սուրճի արտադրությամբ համաշխարհային շուկայում՝ Բրազիլիան լինելով աշխարհում սուրճի ամենամեծ արտահանողը։ Բրազիլական սուրճի արտահանման խորհրդի հաշվետվությունը ցույց է տալիս, որ սուրճի արդյունաբերությունը 2016 թվականին վաստակել է 5,6 միլիարդ ամերիկյան դոլար  սուրճի տարբեր սորտերի արտահանումով, որոնք գերազանցում են 34 միլիոն 60 կիլոգրամանոց պայուսակը։ Սա Բրազիլիայի ընդհանուր տարեկան ագրոբիզնեսի 84,9 ԱՄՆ դոլարի արտահանումների 6,4%–ն է հաշվարկում ։ Ի հավելումն՝ 2016 թվականին սոյան, աճեցված Հարավային Ամերիկայի բարեխառն կլիմատային գոտում, Բրազիլիայի համար ուներ 19 միլիարդ ԱՄՆ դոլարի արտահանման արժեք՝ ներկայացնելով ընդհանուր արտահանման 10,4 %-ը, և Արգենտինայի համար 3,23 միլիարդ ԱՄՆ դոլար, ներկայացնելով երկրի ընդհանուր արտահանումների 5,7%-ը ։ Ավելին, սոյայի կերակրի արտահանումը ներկայացնում է Արգենտինայի ընդհանուր արտահանման 17,5%-ը 9,96 միլիարդ դոլար արտահանման արժեքով ։
Արևադարձային շրջանի այլ արտահանումներ, ինչպես Ամազոնի խոնավ անտառները (ներառված Բրազիլիայով, Պերուով, Կոլումբիայով, Էկվադորով, Բոլիվիա Ֆրանսիական Գվինայով և Սուրինամով), ներառում է զամբյուղի ընկույզ և Բրազիլական ընկույզ, համաշխարհայնորեն ճանաչված որպես նուրբ խորտիկներ, ինչպես նաև շաքար(շաքարավազ), ավոկադո, բանան, անանաս, նարինջ, թուրինջ և մանգո։ Շաքարավազի մշակումը տնտեսության ողնաշարն է եղել սկսած վաղ գաղութային ժամանակներից և Էկվադորը աշխահի ամենամեծ բանանի արտահանողն է (Էկվադորի բանանի արտադրություն)։
Բարեխառն գոտիներում եգիպտացորեն է արտադրվում և այն Արգենտինայում երկրորդ ամենաշատ արտահանվող ապրանքն է ։ Ի հավելումն, ցուրտ կլիմայական շրջաններում ինչպես Անդերն են, քվինայի պես բերքի բարձր արտադրություն կա, համազգայնորեն աճող արժեքով, ինչպես նաև լամաների, վիկունյաների և ալպակների արածեցումը։ Այս կենդանիները բուծվում են իրենց բրդի համար և այն համաշխարհայնորեն արտահանվում է որպես բարձր որակի տեքստիլ ։
Արդյունաբերություն
Լատինական Ամերիկայի տարածքում արտադրության 80%-ը բաժին է ընկնում է Արգենտինային, Բրազիլիային և Մեքսիկային ։ Բրազիլիան ունի Ամերիկաներում երրորդ ամենամեծ արտադրության ոլորտը։ ՀՆԱ-ի 28,5 տոկոսով, Բրազիլիայի արդյունաբերությունները տարբերվում են ավտոմեքենաներից, պողպատից և նյութաքիմիկատներից մինչև համակարգիչներ, ինքնաթիռներ և սպառողական ամրություններ։
Հանքարդյունաբերություն
Չիլին ընդունում է աշխարհում պղնձի արտադրության մոտ մեկ երրորդը։ Բրազիլիան աշխարհի առաջատար նիոբիումի և տանտալի արտադրողն է և Պերուն արծաթի ամենամեծ արտադրողն է և երկրորդն է բիսմութի և պղնձի արտադրությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի տնտեսություն Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկա Կատեգորիա:Գյուղատնտեսություն ըստ երկրի
Շաբարտույ (գետ)
Շաբարտույ (Шабартуй), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում Սլյուդյանսկի շրջանում։ Հիմնական վտակներն են՝Ձախ Շաբարտույ և Աջ Շաբարտույ։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Հոսում է հյուսիսում սոճու և եղևնու անտառների միջով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ախտահոգեբանություն
Ախտահոգեբանություն (πάθος — տառապանք, հիվանդություն,  — հոգի և  — ուսմունք), կլինիկական հոգեբանության պրակտիկ ճյուղ, «ուսումնասիրում է հոգեբանական գործընթացների խանգարումները (օրինակ՝ հոգեկան հիվանդությունների ժամանակ) » և ախտաբանական փոփոխությունների վերլուծություն իրականացնող հոգեբանական մեթոդների վիճակը՝ համեմատելով ձևավորման բնույթն ու հոգեկան գործընթացների ընթացքը, նորմայում անհատի վիճակն ու հատկությունները ։
Ախտահոգեբանությունը կապված է հատուկ հոգեբանության (մասնավորապես՝ օլիգոֆրենո հոգեբանության ) և դեֆեկտոլոգիայի, ինչպես նաև հոգեբուժության հետ։
Կարճ պատմություն և ժամանակակից վիճակ
Ախտահոգեբանությունն, ինչպես նաև նյարդահոգեբանությունը, ծագել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսին արևմտյան Եվրոպայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Առաջին հերթին, առողջապահության և սոցիալական ապահովման ոլորտներում, որպես պրակտիկ սոցիալական միջոցառումների կենտրոնացված շարք, ախտահոգեբանությունը որոշակի զարգացում ստացել է ԽՍՀՄ-ում։ Սովետական ախտահոգեբանության և բժշկական (կլինիկական) հոգեբանության առավել հայտնի մասնագետներից էին՝ Ադրիան Գրիբոեդովը, Ռաիսա Գոլանտը, Վալդիմիր Մյասիշեվը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ախտահոգեբանությունն ու կլինիկական հոգեբանությունը, ինչպես նաև նյարդահոգեբանությունը պահանջված էին՝ հոգեբանական խնդիրներ կամ գնագ-ուղեղային վանասվածք ունեցող հիվանդների մոտ հոգեկան ֆունկցիաների վերականգնման գործում, որոնք ստացվել էին ռազմական գործողությունների ժամանակ։
Ախտահոգեբանությունը և կլինիկական հոգեբանությունը բուռն կերպով սկսեցին զարգանալ 1970-ական թվականներին։
Ներկայումս տեղի է ունենում ախտահոգեբանության տարանջատումն՝ առանձին ուղղությունների։ Մասնավորապես՝ կլինիկական ախտահոգեբանությունից առանձնացել է ինքնուրույն ճյուղ՝ դատական ախտահոգեբանությունը ։
Ախտահոգեբանական ախտորոշում
Ախտահոգեբանական ախտորոշիչ գիտափորձը՝ հետազոտության ընթացակարգի պլանով և որոկական ցուցանիշների վերլուծության արդյունքներով (առաջադրանքի կատարման համար ժամանակի սահմանափակման բացակայություն, առաջադրանքի կատարման ժամանակ խոսքային և էմոցիոնալ ռեակցիաներ և այլն) ուրույն կերպով տարբերվում է հետազոտման ավանդական թեստային մեթոդից։ Ախտահոգեբանական հետազոտության արձանագրության վերլուծությունը պահանջում է յուրահատուկ տեխնոլոգիա, որոշակի հմտություններ, և «Արձանագրությունն է փորձի հոգին» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հոգեախտաբանություն Կատեգորիա:Հոգեբանության բաժիններ Կատեգորիա:Կլինիկական հոգեբանություն
Մատնահարդարման արվեստ
Պատմություն
Եղունգների գունավորումը հայտնի է հին ժամանակներից։ Եղունգների խնամքի ընթացքի ճշգրիտ ծագումը հայտնի չէ, դրանք միաժամանակ հայտնվել են աշխարհի տարբեր մասերում։ Հին Եգիպտոսում մ. թ. ա. 5-3 հազարամյակում կանայք իրենց եղունգները ներկում էին հինայով` իրենց սոցիալական դիրքն ու ինքնատիպ ոճն ընդգծելու համար։ Թագուհի Նեֆերտիտին ձեռքերի և ոտքերի եղունգները ներկելու համար օգտագործում էր կարմիր գույն։ Ի տարբերություն Նեերտիտիի Կլեոպատրա թագուհին օգտագործում էր մուգ ժանգագույն ներկեր` ոսկեգույն ստվերներով։
Հին Բաբելոնում եղունգները ներկում էին արական սեռի ներկայացուցիչները։ Բաբելոնյան զինվորները զբոսանքից առաջ երկար ժամանակ էին ծախսում իրենց եղունգների խնամքի, մազերի գանգրեցման և նմանատիպ այլ գործողոջթյունների վրա։ Ինչպես Հին Եգիպտոսում, այստեղ նույնպես եղունգների գույնը ցույց էր տալիս մարդու սոցիալական դիրքը։ Վերին խավի տղամարդիկ օգտագործում էին սև գույն, ստորին խավի ներկայացուցիչները` կանաչ։
Միևնույն ժամանակ, այսինքն` մոտավորապես մ․ թ․ 3000 տարի առաջ, Հին Չինաստանում առաջին անգամ հայտնվեցին եղունգների ներկերը։ Դրանք պատրաստվում էին մեղրամոմից, դոնդողից, բուսական ծագում ունեցող ներկերից և պինդ թափանցիկ խեժից՝ պատրաստված սառեցված, չոր ակացիայի հյութից։ Չինացիները մի քանի ժամ խոնավեցնում էին իրենց եղունգներն այս խառնուրդով և թողնում, որ այն չորանա։ Գույները տարբերվում էին վարդագույնից մինչև կարմիր՝ կախված դրանց բաղադրիչներից։ Չժուա դինաստիայի կառավարման ընթացքում (մ.թ.ա. 600 թ.), կայսրության շրջապատը օգտագործում էր եղունգների այս պարզ ներկը՝ այնտեղ ավելացնելով ոսկու կամ արծաթի փոշի՝ իր բարձրաստիճանությունն. ընդգծելու համար։
Մին դինաստիան (1368-1644) հայտնի էր չափազանց երկար եղունգներով։ Երբեմն եղունգները պաշտպանված էին ոսկու շերտով ներկված մարգարիտով։ Հատուկ նշանակված ծառան հետևում էր, որ կայսրական ընտանիքի անդամները պատահական չկոտրեն կամ չվնասեն իրենց եղունգները։ Չինաստանի կայսրուհի Ցզի Սին, ով կառավարել է 1835–1906 թվականներին, հայտնի է եղել իր ճչան եղունգներով ։ Պահպանվել են Ցզի Սիի լուսանկարները, որոնցում նա նստած է գահին` 15 սանտիմետր երկարություն ունեցող ծածկութային շերտերը ձեռքերին, որոնք պաշտպանում էին նրա եղունգների երկարությունը։ Վերը նշված բոլոր դեպքերում մատնահարդարման արվեստը չի կիրառվել այն ձևով, որը հիմա լայնորեն տարածված է։ Մատնահարդարման արվեստի օգտագործման ամենավաղ փաստերը վերաբերել են ինկերի կայսրությանը, որը չնայած երկար չի գոյատևել (1438–1533), բայց, այնուամենայնիվ, եղել է Հարավային Ամերիկայի խոշորագույն պետություններից մեկը։ Ինկերն իրենց եղունգները զարդարում էին արծվի պատկերներով։
Մատնահարդարման առաջին պարագաները 1770 թվականին հայտնվել են Ֆրանսիայում։ Դրանք պատրաստվում էին ոսկուց և արծաթից։ Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XVI-ը, ով կառավարել է 1774-1792 թվականներին` մինչ իր տապալումը (հետագայում մահապատժի է ենթարկվել), մշտապես հետևել է իր եղունգների խնամքին` օգտագործելով մատնահարդարման այդ պարագաները։
Հին ժամանակներում մատնահարդարման արվեստը մատնանշում էր վերին խավի արտոնությունները, իսկ 21-րդ դարից թույլատրելի է դարձել բոլորի համար և սկսել է դիտվել որպես նորաձևության մի մաս։ XIX դարը նշանավորվեց բարակ փայտե ձողիկներով, որոնց մի ծայրը սուր էր, և որը որպես կանոն պատրաստվում էր նարնջենուց։ Առաջին անգամ դրանք հայտնվեցին Եվրոպայում։ Սիդսը, ով մասնագիտությամբ բժիշկ-օրթոպեդ էր, որոշեց ատամի սովորական փայտիկները հարմար դարձնել մատնահարդարման համար։ Մինչ այդ, եղունգների խնամքի, կտրելու և ձևավորման համար, մկրատների հետ մեկտեղ օգտագործում էին մետաղյա ձողիկներ։ Նարնջե ձողիկների տարածումը կապված է Սիտսի զարմուհու հետ, ով 1892 թվականից արտադրել է եղունգների խնամքի իր սեփական արտադրանքը, որը նախատեսված էր տարբեր սոցիալական կարգավիճակ ունեցող կանանց համար։ Վերջապես այդ արտադրանքը Եվրոպայից հասավ ամերիկյան գեղեցկության սրահներ ։
19-րդ դարից 20-րդ դարին անցման շրջանում կանայք ունեին նշաձև կարճ եղունգներ և դրանց փայլ կամ երանգ տալու համար նրանք օգտագործում էին յուղեր։ 1907 թվականին հայտնվեց եղունգների համար նախատեսված առաջին հեղուկ լաքը, որն սկզբում թափանցիկ էր։ Այնուամենայնիվ, եղունգի լաքերը շուկայում լայնամասշտաբ տարածում ունեցան 1920-ական թվականներին։ Եղունգների լաքերի արտադրողները գունավոր գունանյութերի օգտագործումը փոխառել են ավտոարդյունաբերությունից։ Շուտով սկսեցին արտադրել տարբեր գույների եղունգների լաքեր։ Խոսքն արդեն վերաբերում էր ոչ թե որևէ մեկի սոցիալական դիրքի ընդգծմանը, այլ նորաձևության՝ առաջնային դիրք գրավելուն։
1932 թվականին Չարլզ և Ժոզեֆ Ռեվսոն եղբայրները և Չայլզ Լախմանը հիմնադրեցին «Revlon» ընկերությունը և հաջողությամբ վաճառեցին արտադրված եղունգների լաքը` ըստ իրենց մարքեթինգային ռազմավարության։ Ավելի ուշ «Revlon» ընկերությունն արտադրում է շրթներկ, որի գունային գամման համապատասխանում է արտադրված եղունգների լաքի գույների հետ, որով և առաջացնում է շրթներկի արտադրության վերելք։
Այնուհետև` 1970-ական թվականներին, բնական եղունգները կրկին նորաձև դարձան կանանց մոտ, բայց այն երկար չտևեց։ 1976 թվականին Ժեֆ Փինքը ստեղծեց ֆրանսիական ոճով մատնահարդարման ձևը։ Նա, Լոս Անջելեսում դիմահարդարման պարագաներ արտադրող, ОRLY ընկերության հիմնադիրն է։ 1980-ական թվականներին եղունգների ներկումը նորից նորաձև և շատ հայտնի դարձավ։ Ժեֆ Փինքը նպատակաուղղված զարգացնում էր ֆրանսիական ոճով մատնահարդարման ձևը, քանի որ նա ձգտում էր ստեղծել այնպիսի ոճ, որը միաժամանակ կարող էր լինել և՛ գործնական, և՛ համընդհանուր։
Երբ Ումա Թուրմանը նկարահանվում էր «Քրեական ընթերցվածք»-ում`եղունգներին Chanel-ի, Rouge Noir եղունգների լաքով, այն դարձավ 1994 թվականի գույնը և ամբողջ աշխարհում վաճառված եղունգների առաջին լաքը։ Այդ պահից սկսած որոշ գունային երանգներ նորից ու նորից հայտնվում էին պահանջվածների շարքում այնպես, որ վաճառվում էին համացանցային աճուրդներում` հարյուրավոր եվրոներով։
Փոփ մշակույթ
Եղունգների խնամքի արդյունաբերությունը աճում է ավելին, քան ժամանակակից եղունգների լաքի ստեղծումից։ 2012 թվականին ԱՄՆ-ում նկատվում է մատնահարդարման արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության կտրուկ աճ։ Հետազոտությունների արդյունքում պարզվել է, որ մատնահարդարման արվեստի` որպես նորաձևության ձև, ճանաչումը զգալիորեն աճել է։ Նույն թվականին լույս է տեսնում կարճամետրաժ վավերագրական «նեյլգազմ» ֆիլմը։ Դրա ստեղծողները ուսումնասիրել են մատնահարդարման արվեստի աճող միտումը, որը դուրս է եկել սովորական կանանց ենթագիտակցությունից և հասել է բարձր նորաձևության վերելքին։ 2014 թվականի հունվարին մատնահարդարման արվեստի վարպետների և սերողների համար ստեղծվել է մատնահարդարման արվեստի առցանց թանգարան Nailpolis.com  կայքում, հատուկ հարթակ, որտեղ նրանք տեղադրում են իրենց աշխատանքների լուսանկարները և փոխանակում են իրենց գաղափարները։ Կայքի նյութերի հասանելիությունը անվճար է, բայց տեղադրել կարող են միայն գրանցված օգտատերերը։ Տնային պայմաններում նոր և հետաքրքիր դիզայն սովորելու համար կանայք ավելի հաճախ օգտագործում են Youtube և Pinterest վեբ կայքերը։
Սոցիալական համապատասխանություն
Որոշ ենթակառուցվածքներում մատնահարդարման արվեստը կարող է կապված լինել կանացիության և կանանց որոշակի խմբի պատկանելության հետ ։
Մատնահարդարման արվեստը նաև միջոց է սեփական, ինքնուրույն նորաձևության ստեղծման, մանկությունից դուրս գալու և պատանեկություն մուտք գործելու, ծնողական ազդեցությունից դուրս գալու և «ես»-ի ձևավորման համար։ Այսպիսով եղունգը հանդիսանում է գենդերային ինքնուրույնության փազլ, դեռահասների և երիտասարդ կանանց եղունգները անբաժանելի խորհրդանիշ են հանդիսանում այն բանի համար թե ինչ է կինը և ինչպես կարող է նա իրեն ներկայացնել։ Նույնիսկ երբ կինն իր կանացիությունն ընդգծելու համար օգտագործում է մատնահարդարման արվեստը, եղունգի  տարբեր տեսակի լաքերը բնորոշում են նրան որպես կոնկրետ անձ` օրինակ ֆրանսիական ոճով եղունգների լաքը արտահայտում է նրբություն, իսկ եղունգների սև լաքը` ագրեսիա։
2000-ական թվականներին տղամարդկանց մետեսեքսուալության միտումը (հասկացությունն առաջին անգամ հայտվել է 1994 թվականին, սակայն միտումը գործածվել է մեկ տասնամյակ անց) իրենց եղունգների և ձեռքերի խնամքի շնորհիվ նրանց տվեց զգացմունքայնություն։ Դեյվիդ Բեքհեմի օրինակով, որպես ֆուտբոլիստ, ամուսին և հայր, ով հոգ է տանում իր մասին, ցույց են տվել տղամարդկանց, ովքեր ժամանակ և գումար են ներդնում իրենց արտաքին տեսքի վրա, և միևնույն ժամանակ պահպանում են իրենց տղամարդկությունը։
Բայց մինչ մետեսեքսուքլության հայտնվելը, պանկերի ենթակառուցվածքն արդեն «կեղտոտ» եղանակով օգտագործել էր եղունգների սև լաքը` արտահայտելու իրենց` ցանկացած կանոնին դեմ լինելը, այդպիսով ցնցել է հասարակությանը և արտահայտել իր բողոքը`` սոցիալական կանոնների դեմ։
Մեդիա
Մատնահարդարման արվեստի հայտնիությունը ԶԼՄ-ներում համընկել է կանանց համար նախատեսված ամսագրերի ստեղծման հետ, որն էլ կարևոր դեր է խաղացել, սակայն մինչև 2000-ական թվականները դա նրան չի դարձրել նորաձևության գլխավոր միտումը։ Ինտերնետի դարաշրջանի և սոցիալական ցանցերի տարածման հայտնվելուն  պես մատնահարդարման արվեստի միտումը կանանց շրջանում դարձել է հիմնական ենթակառուցվածքը։ Սոցիալական ցանցերը հեշտացրել են կապը զանգվածային լսարանի հետ, և օգտվելով դրանից, մարդիկ սկսեցին տեղադրել իրենց դիզայնի տարբերակները` ցուցադրելու իրենց սեփական ստեղծագործությունները, որի ժամանակ եղունգներն օգտագործել են այնպես, ինչպես  նկարիչները մաքուր կտավները։ YouTube-ը, Pinterest-ը, Ինստագրամը, Tumblr-ը և Twitter-ը դարձել են գլխավոր հարթակներ, որոնք ենթակառուցվածքների համար խրախուսում են միլիոնավոր նոր գաղափարներ և նախագծեր։ Այսպիսով` Pinterest-ը գեղեցկության նոր միտումների համար ամենակաևւոր հարթակն է։ Ըստ Աննա Մերի Բրիտոնի ուսումնասիրությունների «Գեղեցկության ոլորտի ազդեցությունը կանանց վրա հասարակության մեջ» (2012`թվական, Նյու Հեմփշիրի համալսարան, ԱՄՆ),  YouTube-ն իր եղունգների դիզայնի տեսանյութ-դասերով կարևոր տեղ է զբաղեցրել այս ենթակառուցվածքում։
Մեթոդներ
Գեղանկարչություն` եղունգների դիզայն՝ վրձինի և կետ դնելու գործիքի օգնությամբ հարդարված եղունգի վրա նկար է արվում։ Օգտագործվում են ինչպես եղունգների լաքեր, այնպես էլ մատնահարդարման արվեստի հատուկ լաքեր, սիրողական մատնահարդարման դեպքում օգտագործվում է նաև ակրիլային ներկեր։
Դրոշմում (stamping)` եղունգների ձևավորման համար օգտագործվում է փորագրած նկարով մետաղյա սկավառակ և սիլիկոնային կնիք` նկարը եղունգի վրա տեղափոխելու համար։ Գործընթացը տարբերվում է իր արագությամբ և հեշտությամբ, եթե ստացվոմ է վերարտադրելու լավ արդյունք։
Եղունգների ձևավորման մեթոդներին կարելի է դասել հետևյալ ձևերը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանիկյուր
Հենրի Թեյթ
Կենսագրություն
Ծնվել է 1819 թվականի մարտի 11-ին Անգլիայի Լանկաշիր կոմսության Չորլի քաղաքում՝ ունիտարիանական հոգևորական արժանավոր Թեյթի (Reverend William Tate) և նրա կնոջ՝ Ագնեսա Բութի (Agnes Booth) ընտանիքում ։
13 տարեկանում Լիվերպուլում դարձել է նպարավաճառի աշակերտ։ Այնուհետև դարձել է շաքարի փոքր գործարանի կառավարիչ։ 1859 թվականին Թեյթը դարձել է շաքարի գործարաններ ունեցող «John Wright & Co.» կազմակերպության գործընկերը։ 1869 թվականին լիակատար վերահսկողություն է ստացել կազմակերպության նկատմամբ և այն վերանվանել «Henry Tate & Sons»։ 1875 թվականին ստորագրել է գերմանացի գյուտարար Օյգեն Լանգենի արտոնագիրը շաքարի խորանարդի պատրաստման համար, իսկ 1877 թվականին գործարան է բացել Լոնդոնի Սիլվերթաուն քաղաքում, որն աշխատում է առ այսօր։ Թեյթն արագ դարձել է միլիոնատեր և շռայլորեն նվիրաբերել բարեգործությանը։ 1889 թվականին իր՝ 65 նկարից բաղկացած հավաքածուն հանձնել է կառավարությանն այն պայմանով, որ նրանք պետք է ներկայացվեն պատկերասրահում, ինչի կառուցման համար վճարել է 80 000 ֆունտ։ Բրիտանական արվեստի ազգային պատկերասրահը, որն այժմ հայտնի է որպես Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ, բացվել է 1897 թվականի հուլիսի 21-ին Միլբանկ հին բանտի տեղում։ Բացի այդ, Թեյթը կատարել է բազմաթիվ այլ նվիրատվություններ․ 10 000 ֆունտ՝ Օքսֆորդի «Harris Manchester College» գրադարանի համար, 20 000 ֆունտ՝ Լիվերպուլի «Hahnemann Hospital» հոմեոպաթիկ կլինիկայի համար, 42 500 ֆունտ՝ Լիվերպուլի համալսարանի համար, 3 500 ֆունտ՝ կանանց «Bedford College»-ի համար, 8 000 ֆունտ՝ «Liverpool Infirmary» լիվերպուլյան լազարետի համար, ինչպես նաև մի շարք այլ նպատակների համար։
1898 թվականին՝ մահվանից 1 տարի առաջ, Թեյթն ստացել է բարոնետի տիտղոս։ Սկզբում նա հրաժարվել է այդ տիտղոսից, բայց երբ հաղորդել են, որ թագավորական ընտանիքը կնեղանա նորից հրաժարվելու դեպքում, նա համաձայնվել է։
Մահացել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Լոնդոնում ։
1921 թվականին նրա «Henry Tate & Sons» կազմակերպությունը միավորվել է «Abram Lyle & Sons» կազմակերպության հետ՝ ստեղծելով «Tate & Lyle» ձեռնարկությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բարեգործներ
Ձիթատու մշակաբույսեր
Ձիթատու մշակաբույսեր ձեթ ստանալու նպատակով մշակվող բույսեր։
Պատկանում են՝
Դաշտային բույսերից իրենց սերմերում ձեթ են պարունակում բամբակենին, կանեփը, կենաֆը, եգիպտացորենը, ծառատեսակներից՝ ձիթենին, եղրիզենին, ընկուզենին, նշենին և այլն։ Բուսական յուղը գոյանում է սերմերում (արևածաղիկ, գաթի ծաղիկ), տերևներում (դաղձ), ծաղիկներում (վարդ), տերևներում ու ցողուններում (խորդենի), կոճղարմատներում (հիրիկ)։
Ձիթատու մշակաբույսերի քուսպը լավագույն խտացրած կեր է։ Մշակվող մշակաբույսերի սերմերում բուսական յուղը (բացարձակ չոր նյութի հաշվով) կազմում է.
Կատեգորիա:Մշակաբույսեր
Սրբուհի Լիսիցյան
Կենսագրություն
Սրբուհի Լիսիցյանը ծնվել է 1893 թվականին Թիֆլիսում՝ հայտնի մտավորական, հասարակական գործիչ, մանկավարժ և ազգագրագետ Ստեփան Լիսիցյանի ընտանիքում։ Մայրը՝ Եկատերինա Քրիստափորովնան, մանկավարժ էր, գիմնազիայի հիմնադիր։
Սրբուհին մանկուց առնչվել է Թիֆլիսի մշակութային կյանքին, թրծվել այդ մթնոլորտում։ Ծնողները լույս էին ընծայում «Հասկեր» մանկական հանդեսը (1905–1922), խմբագրում «Տարազ» շաբաթաթերթը (1892-1893) և համագործակցում հայ մշակույթի կարկառուն դեմքերի՝ Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի, Ղազարոս Աղայանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Լևոն Շանթի, Գևորգ Բաշինջաղյանի, Փանոս Թերլեմեզյանի, Եղիշե Թադևոսյանի և այլոց հետ։
Ռուս և ռոմանական գրականության մասնագիտությամբ Մոսկվայում ավարտում է Գերիեի անվան օրիորդաց բարձրագույն դասընթացները, Օ. Է. Օզարովսկայայի «Գեղարվեստական խոսքի» ստուդիան, Ի. Չերնեցկայայի պարարվեստի ստուդիան։
Գործունեություն
Լիսիցյանը 1917 թվականին վերադառնում է Թիֆլիս, որտեղ էլ ի հայտ է գալիս նրա կազմակերպչական տաղանդը։ Նույն թվականին նա հիմնում է ասմունքի, ռիթմի և պլաստիկայի ստուդիա, որը 1924 թվականին վերածվում է Թիֆլիսի ռիթմի և ինստիտուտի։
Ուրմիայի խանություն
Ուրմիայի խանություն, միջնադարյան ավատատիրական կառավարմամբ կիսանկախ իշխանապետություն էր 1747-1865 թվականներին։ Թուրքական տիրապետությունից ազատագրելով՝ Նադիր շահը 1736 թվականին այն կրկին միացրել է Պարսկաստանին։ 1747 թվականին ձևավորվում է Ուրմիայի խանությունը՝ Թավրիզի կուսակալության տարածքի մի մասի վրա։
Սրբուհի Լիսիցյան
Գործունեություն
1930 թվականին Լիսիցյանը հաստատվում է Երևանում։ Նրա ջանքերի շնորհիվ նույն թվականին Երևանում բացվում է «ռիթմի, պլաստիկայի և ֆիզկուլտուրայի» ուսումնարանը (հետագայում՝ «ռիթմի և պլաստիկայի ստուդիա»)։ Նա ղեկավարում է սովորողների ազգագրական համույթը և ստուդիան։ Նրա անմիջական մասնակցությամբ 1936 թվականին բացվում է պարարվեստի ուսումնարանը։ Լիսիցյանը դառնում է ուսումնարանի առաջին տնօրենը։
Ուրմիայի խանություն
Խանության տարածքը կազմել է շուրջ 5,000 քառ. կմ.՝ զբաղեցնելով Մեծ Հայքի Պարսկահայք նահանգի հարավային ու կենտրոնական գավառները։ Այժմ խանության տարածքը համապատասխանում է Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը։
Սրբուհի Լիսիցյան
Գործունեություն
1930 թվականից նա սկսում է գրի առնել ժողովրդական պարեր և թատերական ներկայացումներ (թատերախաղեր)։ Հայկական ժողովրդական պարերի՝ Լիսիցյանի գրառումներն ու տեսական վերլուծությունները ոչ միայն առաջինն էին հայ պարարվեստի պատմության մեջ, այլև հիմնարար նշանակություն ունեին։
Ուրմիայի խանություն
1797 թվականին խանությունը դադարում է կիսանկախ լինելուց։ Աղա-Մահմեդ խան Ղաջարի արշավանքներից հետո այն դարձյալ մտնում է Իրանի կազմի մեջ՝ որպես նրա վարչական միավոր։ Ավելի ուշ Ուրմիան մտնում է Իրանի Քուրդիստանի նահանգի մեջ։
Սրբուհի Լիսիցյան
Գործունեություն
Սրբուհի Լիսիցյանի գործունեության հաջորդ բարձունքը շարժումների գրառման համակարգի ստեղծումն էր։ Ուսումնասիրելով մինչ այդ գոյություն ունեցած գրառման համակարգերը՝ նա վեր է հանում և հաշվի առնում իր նախորդների բոլոր թերացումները, յուրացնում ամենայն արժեքավորը։ 1940 թվականին Մոսկվայում հրատարակվում է Լիսիցյանի «Շարժման գրառումը (կինետոգրաֆիա)» աշխատությունը, որը մինչ այդ ստեղծված համակարգերի տրամաբանական շարունակությունն էր։
Ուրմիայի խանություն
Պատմություն
Ուրմիա քաղաքի մասին առաջին հիշատակությունները ունեն չորս հազար տարվա պատմություն։ Բնակավայրը, ըստ Վլադիմիր Մինորսկու, սերտ կապ է ունեցել և կրել Վանի ազդեցությունը։ Անունը արամեերեն է, նշանակում է Ուր՝ բնակավայր, Միյահ՝ ջրեր։ Նույն անունն է կրել Հայկական լեռնաշխարհի խոշորագույն լիճը՝ Ուրմիան, որը հայերը անվանում էին նաև Կապուտան։ Քաղաքի մասին հիշատակումները հանդիպում են հետագայում։ Մասնավորապես նշվում է զրադաշտական տաճարի մասին։ Ի դեպ, զրադաշտական տաճարների անունով է կոչվել լճից արևելք ընկած երկրամասը՝ Ատրպատական, կազմված պարսկերեն Ադար կամ Ատար ՝ կրակ, պայական կամ պատական՝ հեթանոս։ Վերջինս նույն նշանակությունն ունի նաև անգլերենում (pagan), հին ռուսերենում՝ (паганый)։ 7-րդ դարում այն գրավվում է Արաբական խալիֆայության կողմից։ Արաբերենում բացակայող Պ-ին փոխարինվել է Բ-ն, Գ-ին՝ Ջ-ն։ Այդպես Ատրպատականը վերանվանվել է Ադրբաեջան կամ Ադրբեջան։ Դա որևէ կապ չուներ Հարավային Կովկասում 20-րդ դարում ձևավորված ժամանակակից Ադրբեջանի հետ։
Ուրմիան Մեծ Հայքի Պարսկահայք նահանգի Թրաբի գավառի կենտրոնն էր։ 387 թվականին Հայաստանի առաջին բաժանման ժամանակ միացվել է Պարսկաստանին։ Այն այլևս չի մտել հայկական թագավորությունների ու իշխանապետությունների կազմում։ Հայաբնակ Ուրմիայում դարերի ընթացքում այնտեղ հաստատվել են ասորիներ, պարսիկներ, թաթարներ, հրեաներ։ Ուրմիան խիստ տուժել է 1791 թվականի երկրաշարժից։ 1906 թվականին Ուրմիայում բնակվել են 60, 1914 թվականին՝ 70 տուն հայ։ 1889-1891 թվականներին կառուցվել է հայկական եկեղեցի, որին կից գործել է գիշերօթիկ դպրոց։ Վերջին տվյալներով այժմ Ուրմիայում և մերձակա գյուղերում բնակվում է մոտ 4 հազար հայ։ Տարածքը հիմնականում քրդաբնակ է, մտնում է Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան մարզի մեջ։ Մինչև օրս պահպանվել է Ուրմիայի հողե կրկնակի բարձր պարիսպներով պատած բերդն՝ իր հոյակապ դռներով և ներսի մի քանի կառույցներով։
Սրբուհի Լիսիցյան
Գործունեություն
Նոր մեթոդը հնարավորություն ընձեռեց հեշտությամբ վերլուծելու շարժումը՝ ամբողջությամբ և առանձին տարբերակներով՝ համրանքի յուրաքանչյուր հաշվին։ Լիսիցյանի շարժման գրառման գյուտի շնորհիվ ստեղծվեց նաև արծիվ, ուր տեղ գտած պարերն այժմ ավելի քան 3000 միավոր են։ Գրառման նորագույն սկզբունքը, որի շնորհիվ երևան են բերվում շարժողական, բառային, երաժշտական և պատկերավորման տեքստերը, վեր հանվում լեզվաբանական, պատմական, աշխարհագրական շերտերը, պարարվեստի պատմության մեջ առաջինը կյանքի է կոչել Սրբուհի Լիսիցյանը։ Լիսիցյան գեղարվեստական մարմնամարզության հիմնադիրն է Անդրկովկասում։ Գիտարշավների ընթացքում գրանցել է հայկական ժողովրդական պարեր, թատերայնացված գործողություններ, հավաքել ազգագրական և բանահյուսական նյութեր։ Հոդվածների, աշխատությունների և թարգմանությունների, պարերի բեմադրությունների հեղինակ է։ Գրել է «Նարինե» բալետը (Մ. Բարխուդարյանի հետ)։ Ռուսերեն է թարգմանել հայ դասականների գործերից (Լ. Շանթ, Ատ. Զորյան, Ռ. Ռեմիրճյան) և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Հայ արվեստաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Կին ազգագրագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կանայք Կատեգորիա:Խորհրդային ազգագրագետներ
Ուրմիայի խանություն
Օգտագործված գրականություն
Կատեգորիա:Հյուսիսային Իրանի խանություններ Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ
Since U Been Gone
«Since U Been Gone», ամերիկացի երգչուհի Քելլի Քլարկսոնի Breakaway երկրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլը (առաջինը՝ ԱՄՆ-ում և Ավստրալիայում)։
Երգի մասին
Երգը հասավ հաջողությունների 2005 թվականին, դառնալով երկրորդն ամերիկական ամենաշատ լսվող երգերի մեջ, և վաճառվելով ավելի քան 1 միլիոն օրինակով։ Երգը գրավեց երկրորդ տեղը Billboard Hot 100 և կանադական չարթերում։ «Since U Been Gone» երգը 2006 թվականի «Գրեմմի» մրցանակաբաշխությունում երգը ստացավ «Լավագույն կանացի փոփ-կատարում» մրցանակը։ Blender ամսագիրում «Since U Been Gone»-ը 97-րդ տեղում էր 500 Greatest Songs Since You Were Born չարթում (500 մեծագույն երգեր ձեր ծննդյան պահերին) ։ 2009 թվականի օգոստոսին թոփ 20-յակում երգը 21-րդ տեղում էր ։ 2009 թվականի դեկտեմբերին Rolling Stone երգերի տասամյա աուսյակում երգը 18-րդ տեղում էր, լավագույն 10-յակում ։ Billboard-ն երգն անվանել է տասնամյակի վեցերորդ ստացված երգ։ Ավելի ուշ Rolling Stone-ը երգը դնում է 500 մեծագույն երգերի ցուցակում, 482-րդ տեղը ։ Entertainment Weekly երգը մտցնում է տասնամյակի լավագույն երգերի ցուցակում ։
Դիրքը չարթերում
J. Nevins remix
Շամուա (Օբի գավառ)
Շամուա (Chamoy), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 474 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.7 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 22 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 304 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 226-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 226 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 204 անձ (109 տղամարդ և 95 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (11 տղամարդ և 11 կին)։ 78 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Լուվր—Լենս
Լուվր֊Լենս ,արվեստի թանգարան։ Գտնվում է Լենսում,Փաս֊դե֊Քալաիս, Հյուսիսային Ֆրանսիայում, Փարիզից մոտավորապես 200 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Ցուցադրվում են իրեր Լուվրի թանգարանից, որ ժամանակավորապես տրամադրվել են թանգարանին։ Նպատակն է ներկայացնել ու տեղեկացված պահել բոլոր նրանց, ովքեր հեռու են ապրում Փարիզից ։ Չնայած,որ թանգարանը հիմնադրված է Նորդ-Պաս-Քալաիս շրջանում, սերտ կապերով կապված է Լուվրին ։
Պատմությունը
Թանգարանի տարածքը ընտրվել է այն հույսով, որ հնարավորինս կարելի լինի պաշտպանել հանքաշինական աղետներից, այդպիսին էր օրինակ՝ Եվրոպայի պատմության մեջ ամենավատ Քյոուրիերսի հանքային աղետը՝ 1974թվականին, որը խլեց 42 հանքագործների կյանք ։ Վերջին հանքը Լենսում փակվեց 1968 թվականին, որի արդյունքում Ֆրանսիայի ազգաբնակչության մակարդակի մեջ ավելացավ գործազուրկների քանակը։ «ֆրանսիան լքեց մեզ, երբ դադարեցվեց ածխահանությունը, և մենք դարձանք ուրվական քաղաք», ասել է Պաս֊դե֊Քալաիսի նախագահ Դանիել Փերչերոնը ։
Երբ սկսվեցին շինարարական աշխատանքները, Լենսի տեղական ինքնակառավարման մարմինները քննադատորեն սկսեցին վերաբերվել նախագծին։ Նրանց ծաղրական էր թվում մշակույթի տեղափոխումը իրենց քաղաք ։ Շատ ուրիշ քաղաքներ գտնում էին, որ թանգարանի տեղափոխումը ոչ մի դրական փոփոխություն չի չի բերի Լենսի աղմկոտ պատմությանն ու ընթացիկ տնտեսական դժվարություններին ։
Աշխարհահռչակ դիզայնը արվել է ճապոնական ճարտարագիտական SANAA ֆիրմայի կողմից, որը համագործակցում էր Նյու Յորքյան «Ամրեյ Քալբերտ» ֆիրմայի, Ֆրանսիացի բնանկարիչ, ճարտարագետ Քաթրին Մօսբաշի և թանգարանագիտական « Ադրիեն Գարդեր» Ստուդիոյի հետ ։ «Էյֆիջ» շինարարական կազմակերպությունը ընտրվեց կառուցելու համար Լենսում Լուվրի ճյուղը, 150 միլիոն եվրո ընդհանուր արժողությամբ ։ Լուվր֊Լենսի թանգարանը, որ SANAA֊Ի և «Ամրեյ Քալբերտի» առաջին համատեղ կառույցն էր Ֆրանսիայում, նվաճեց « Prix d'architecture de l'Equerre d'Argent» մրցանակը 2013 թվականին ։
Ֆրանսիական կառավարությունը հույս ուներ, որ կառուցելով թանգարանը Ֆրանսիայի հյուսիսային սահմանին, կգրավեր անգլիացի, բելգիացի և գերմանացի տուրիստներին։ Եվ, ի հավելումն սրա, Լուվր—Լենսին բավականին մոտ են գտնվում Համաշխարհային Պատերազմի մի շարք կոթողներ։ Այդ հուշարձաններից է Վիմի Կանադական Ազգային Կոթողը, որ գտնվում է Վիմում՝ մոտավորապես 15 րոպե հեռավորության վրա Լուվր֊Լենսից
Ճարտարապետությունը
Թանգարանը կառուցվել է 20 հեկտար մակերես ունեցող հանքի տարածքում, որը փակվել էր1960թվականին։ Տարածքը մասամբ հարթեցվել է՝ հանքահորը լցնելու նպատակով ։ Տարածքի հետ համահունչ շինություն կառուցելու համար ճարտարագետները մոդելավորեցին 5 կառույցից կազմված մի շենք՝ կենտրոնականը ՝ քառակուսի, ապակե պատերով, իսկ մյուսները՝ ուղղանկյուն, ալյումինե փայլուն ճակատով ։ Ընդհանուր առմամբ,թանգարանը ունի 360 մ երկարություն և 28000 քառ մ ցուցադրական տարածք ։
Կենտրոնական կառույցը իր երկու թևերով նման է Փարիզի Լուվրին ։Քառակուսի կենտրոնական շենքը հիմնական ընդունելության տարածքն է։ Այն կազմված է մի քանի ապակե սենյակներից, որոնց մեջ մտնում են սրճարանը, գրադարանն ու թանգարանի փոքրիկ խանութը ։ Մուտքի դահլիճից դեպի արևելք՝ գտնվում է 3000 քառ մ Galerie du Temps֊ը, որտեղ պահպանվում են Փարիզի Լուվրի հավաքածուից 200 նմուշ ։ Ընդհանուր հաշվով կան տարբեր ժամանակաշրջանների աշխատանքներ՝ 3500 մթա մինչև միջին 19֊րդ դար։ Galerie du Temps֊ում է գտնվում Pavillon de Verre֊ն, որտեղ ցուցադրվում են հարևան թանգարանների գործերը ։ Մուտքի դահլիճից դեպի արևմուտք ցուցադրվում են ժամանակավոր աշխատանքները, և բացի այդ այստեղ է գտնվում թատերասրահը։
Ժամանակավոր ցուցանմուշներ
Ժամանակավոր ցուցանմուշների մեջ են մտնում այն աշխատանքները, որոնք մնում են 3 ամիս։ Առաջին ցուցահանդեսը,որ վերնագրված էր Վերածնունդ, Լեոնարդո դա Վինչիի վերջերս վերանորոգված «Կույսն ու Երեխան սուրբ Աննայի հետ» աշխատանքն էր։ Երկրորդ ցուցահանդեսը նվիրված էր Ռուբենսին և ներառում էր 170 աշխատանքներ ։,
Բացում Այցելություններ
2012 թվականի դեկտեմբերի 4֊ին նախագահ՝ Ֆրանցիս Հոլլանդը առաջին տիկին Վալերի Թրերվեիլերի հետ, մշակույթի նախարար՝ Աուրելի Ֆիլիպեցին, Լուվրի տնօրեն ՝ Հենրի Լոյրետտեն,Լենսի քաղաքապետ Գայ Դելքորթը, գործող վարչապետ Լիոնել Ջոսփինը ևՊիեռ Մաուռոյը պաշտոնապես բացեցին Լուվր֊Լենսը ։ Հաջորդ հանգստյան օրերին թանգարանն ընդունեց իր առաջին այցելուներին։ Բացվելուց 3 շաբաթ անց թանգարանն ընդունել էր 100000 այցելու։ 2013թվականի մայիսին Թանգարանային Գիշերների ընթացքում 2013500000 այցելուներ հնարավորություն ունեցան տեսնելու Լուվր֊Լենսում ցուցադրվող գլուխգործոցները ։ Առաջին տարվա համար նախատեսվում էր ունենալ 700000 այցելու, արդյունքում պարզվեց՝ թանգարանն ունեցել է 900000 այցելու ։
2013 թվականի փետրվարի 7֊ին մի կին կատարյալ վանդալիզմ դրսևորեց թանգարանի գլուխգործոցներց մեկի նկատմամբ՝ սև նշագրիչով գրելով «AE911» «Liberty Guiding the People» նկարի վրա, որն հավանաբար ուղղված էր«Architects & Engineers 9/11Truth» խմբին ։ Բարեբախտաբար նկարն ամբողջովին վերականգնվել է։
Զվարթ Ղուկասյան
Զվարթ Հովհաննեսի Ղուկասյան, հայ արձակագիր, գրականագետ, գրող։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1971)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1968 թվականից։
Կենսագրություն
1918 թվականին ընտանիքով գաղթել է Ալեքսանդրապոլ։ 1930-1938 թվականներին որպես լինոտիպիստ աշխատել է տպարանում։ 1943 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Սովորելուն զուգընթաց աշխատել է «Գրական թերթ»-ի, «Պիոներ կանչ»-ի, «Ագիտատորի բլոկնոտ»-ի և «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրի խմբագրություններում, ռադիոկոմիտեում։ Եղել է ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի քարտուղար (1951-1953, 1954-1955), ՀԿԿ Կենտկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչի տեղակալ (1956-1958)։ 1958-1980 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուում։ 1949 թվականին «Ռուս-հայ գրական կապերը նախառևոլյուցիոն շրջանում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1974 թվականին «Գրականության կուսակցականության լենինյան ուսմունքը և հայ գրականագիտությունը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Հրատարակել է «Պատմվածքներ» (1958), «Ոտնահետքերը ցանկապատի մոտ» (1974) ժողովածուները, «Ռուս-հայ գրական կապերը նախառեվոլյուցիոն շրջանում» (1961), «Ժամանակակից սովետահայ վեպը (1953-1963)» (1964), «Գրականության կուսակցականության լենինյան ուսմունքը և հայ գրականագիտությունը» (1970) աշխատությունները։
ՀԽՍՀ III —IV գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ ԽՄԿԿ անդամ 1938 թվականից։
Երկեր
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ կին գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ֆելիքս Կոստանդյան
Ֆելիքս Հայկի Կոստանդյան, ինժեներ-մեխանիկ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1972) ։
Կենսագրություն
Ֆելիքս Կոստանդյանը ծնվել է 1929 թվականին Լոռու մարզի Օձուն գյուղում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի մեխանիզացիայի ֆակուլտետը։
Անձնական կյանք
Կոստանդյանի կինը բժշկուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1970) Պայծառ Դիլբարյանն էր (1932, Սպիտակ - 2009, Օձուն), որը հատկապես ակտիվ գործունեություն է ծավալել երկրաշարժից տուժած տարածքներում։ Պարգևատրվել է Պատվո նշան շքանշանով (1966) ։
Աշխատանքային գործունեություն
Ֆելիքս Կոստանդյանն աշխատել է Կրասնոդարի երկրամասում, այնուհետև Ալավերդու քիմիական, ապա պղնձաքիմիական կոմբինատում։ Աշխատանքային գործունեությունը շարունակել է Ախթալշին տրեստում՝ որպես գլխավոր մեխանիկ, շինմեքենայացման գլխավոր վարչության պետ։ Երկար տարիներ եղել է շինմոնտաժային տրեստի կառավարիչ՝ ակտիվ մասնակցություն ունենալով Ալավերդու պղնձաքիմիական կոմբինատի շինարարական և արտադրատեխնիկական վերակառուցման աշխատանքներում։ Տրեստում նրա կառավարիչ աշխատելու ժամանակահատվածում վերակառուցվել է ոչ միայն պղնձաքիմիական կոմբինատը, այլև բուռն վերելք է ապրել նաև Ալավերդի քաղաքը։ Այստեղ ձևավորվել է Սանահինի նոր թաղամասը, կառուցվել են Ալավերդի-Սանահին ճոպանուղին, ավտոճանապարհը, դպրոցի, մանկապարտեզի, տեխնիկումի շենքերը, մշակույթի պալատը, հյուրանոցը։ Այդ տարիներին շինմոնտաժային տրեստի գործունեության շրջանակը ընդգրկել է նաև Ալավերդի քաղաքի վարչական տարածքի մեջ մտնող Սանահին, Ակներ, Թումանյան, Այրում, Ախթալա բնակավայրերը, նաև Ստեփանավանի, Թումանյանի, Կալինինոյիյի, Նոյեմբերյանի շրջանները ։
1981 թվականից Կոստանդյանը ղեկավարել է «Հանրապետական շինարարական կենտրոն» վերապատրաստման դպրոցը։ Նա նաև կազմակերպել է հանրօգուտ միջոցառումներ և նախաձեռնություններ, եղել է հասարակական ակտիվ աշխատող ։
Կոստանդյանը մեծ աշխատանք է կատարել Երևանաբնակ հայրենակիցների համախմբման, հայրենի բնաշխարհի հետ կապի ամրապնդման ուղղությամբ։ Երկար տարիներ գլխավորել է Երևանաբնակ օձունեցիների «Օձուն» և լոռեցիների «Թումանյան» հայրենակցական միությունը ։
Պարգևներ
1971 թվականին Կոստանդյանը պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարարներ Կատեգորիա:Օձուն (Լոռու մարզ) գյուղում ծնվածներ‎
Իասիոն
Իասիոն (Ἰασίων), հին հունական դիցաբանությունում Զևսի և Էլեկտրա աստղաբույլի որդին, Դարդանի եղբայրը, Դեմետրայի սիրելին։ Հին աշխարհում հողագործության աստվածություն։ Որոշ լեգենդների համաձայն Իասիոնը հանձիպեց իրեն սիրահարված Դեմետրային երեք անգամ այրված դաշտում` Կրետե կղզու վրա։ Դրա համար Զևսը նրան սպանեց։ Իասիոնի մահօիս հետո Դեմետրայի վիշտն այնքան մեծ էր, որ նա հրաժարվեց բերք տալ մարդկանց։ Այդ ժամանակ Օլիմպոսի աստվածները թույլ տվեցին Իասիոնին ամեն օր դուրս գալ ստորեկրյա թագավորությունից և հետ վերադառնալ երկիր` Դեմետրայի մոտ։ Այս լեգենը նման է Պերսեփոնեի առևանգման մասին լեգենդին և նրան երկիր վերադարձնելուն։ Իասիոնի վերադարձը երկիր խորհրդանշում է տարվա եղանակների փոփոխությունը։ Դեմետրայի և Իասիոնի կապից ծնվեց Պլուտոսը (հարստության և առատության աստվածը), վերջինս նրանցից ստացավ նրանցից հացահատիկի սերմեր և սովորեցրեց մարկանց հող մշակել։ Լեգենդի մեկ այլ տարբերակում ասվում է, որ Իասիոնը Հարմոնիայի` Կամդայի կնոջ եղբայրն էր, ում հարսանիքի ժամանակ էլ նա հանդիպեց Դեմետրային ։
Սորիզո
Սորիզո (իտալ․՝Soriso), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 748 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 122 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28018։ Հեռախոսային կոդ՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Հակոբը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ատամնամշակման հաստոցներ
Ատամնամշակման հաստոցներ, տարբեր տեսակի ատամնանիվների, ատամնաձողերի, որդնակների և բազմաերիթային լիսեռների կառչման տարրերը մշակելու մետաղահատ հաստոցներ։ Ատամների մշակումը ատամնամշակման հաստոցների վրա կատարվում է պատճենահանման կամ շրջագլորման մեթոդով (Ատամնամշակման գործիքներ)։ Ատամնամշակման հաստոցները հիմնականում դասակարգվում են ըստ մշակման ձևի և կտրող գործիքի տեսակի (ատամնաֆրեզման, ատամնանիվների, ատամների բանող մակերևույթների վերջնամշակումը կատարվում է ատամնաշևինգման (սկավառակային կամ ատամնաձողային շևերների միջոցով), ատամնակիպահղկման (հղկիչ փոշու և կիպահղկիչի միջոցով) և ատամնահղկման (ատամների կողային կարծր մակերևույթների հղկում) հաստոցների վրա։ Ատամնանիվների ատամների վերջնամշակման նոր, առավել բարձր արտադրողական եղանակ է ատամնահոնինգումը (Հոնինգում), որը կիրառվում է ատմնաշևինգումից և ջերմամշակումից հետո։ Ատամնահոնինգումից հետո ատամնային փոխանցումների աղմուկը զգալիորեն նվագում է։ Ատամնամշակման հաստոցներ են նաև ատամնանիվներն ըստ աղմուկի փորձարկման հաստոցները։ Ատամնանիվների ըստ աղմուկի փորձարկումը և ընտրումը կատարվում են այնպիսի հաստոցների վրա, որոնցում ճիշտ կառչման մեջ գտնվող փորձարկման ենթակա կցորդված ատամնանիվները շարժման մեջ են դրվում հաստոցի էլեկտրաշարժիչի միջոցով։ Ատամնանիվի պիտանիության աստիճանը որոշվում է ուժեղացուցիչ խոսափողի կամ էլեկտրաչափիչ սարքի օգնությամբ։ Ատամնանիվ, ատամնավոր փոխանցումներում օգտագործվող դետալ։ Նայած ատամնավոր փոխանցման տիպին, ատամնանիվները լինում են գլանային, կոնական և հիպերբոլական (մասնավորապես, պտուտակային, որդնակային և հիպոիղային)։ Ատամնանիվները լինում են ուղղատամ (գլանային կողմնային մակերևույթով) և շեղատամ (պտուտակային կողմնային մակերևույթով), որոնք բարձրացնում են փոխանցման սահունությունը։ Մեծ հզորություններ փոխանցելու համար կիրառվում են երկշեղատամ գլանային ատամնանիվներ, որոնց ատամներն անկյան տակ թեքված են տարբեր կողմեր։ Դրա շնորհիվ վերանում Է առանցքային ճնշումը, որն առկա է շեղատամ ատամնանիվներում։ Ատամնանիվների ատամնապսակը կարող Է մշակված լինել ինչպես նրա արտաքին, այնպես Էլ ներքին մակերևույթին։ Ատամնանիվներին ներկայացվող պահանջներին (արագընթացություն, ղանդաղընթացություն, ամրություն, երկարակեցություն) համապատասխան, դրանք պատրաստվում են լեգիրված պողպատներից, թուջից, գունավոր համաձուլվածքներից (բրոնզ, արույր ևն), պլաստմասսաներից, տեքստոլիտից են։
Կատեգորիա:Հաստոցներ Կատեգորիա:Ատամնաբուժություն
Պոլ Բիտտի
Պոլ Բիտտի (Paul Beatty, ), ամերիկացի գրող։ 2016 թվականին արժանացել է Բուքերյան մրցանակին՝ «Վաճառող արարած» վեպի համար։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Ծնվել է 1962 թվականին Լոս Անջելեսում, Բրուլլինյան քոլեջից ստացել է կերպարվեստի մագիստրոսի կոչում և Բոստոնի համալսարանից՝ հոգեբանության մագիստրոսի կոչում։
Կարիերա
1990 թվականին Բիտտին հաղթեց Poetry Slam պոետական մրցույթում։ Մրցույթում հաղթելու համար մրցանակներից մեկն էր Big Bank Take Little Bank բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուի հրատարակումը (1991 թ.): Այնուհետև հաջորդեց բանաստեղծությունների մեկ այլ գիրք՝ Joker, Joker, Deuce (1994 թ.):
Նրա առաջին վեպը՝ The White Boy Shuffle («Սպիտակամորթ տղայի խորամանկությունը») (1996), Նյու Յորք Թայմսում (The New York Times) դրական ակնարկ ունեցավ Ռիչարդ Բերնստեյնի կողմից, ով գիրքը անվանեց «երգիծական ջերմության պայթյուն սև ամերիկյան կյանքի տաղանդավոր սրտից» ։ Նրա երկրորդ վեպը՝ Tuff-ը (2000), դրական ակնարկ ստացավ Թայմ (Time) ամսագրից ։ 2006 թվականին Բիտտին խմբագրեց աֆրոամերիկյան հումորի անթոլոգիա «Hokum» անունով և նույն թեմայով հոդված գրեց Նյու Յորք Թայմսում։
2015 թվականին իր «Վաճառող արարած» Продажная тварь վեպում Բիտտը պատմում է քաղաքային ֆերմերի մասին, որը փորձում է գլխավորել ստրկությանը Լոս Անջելեսի մնացած ​​տարածքում։ Էլիզաբեթ Դոննելլին մեկնաբանել է այս վեպը գրելով The Guardian-ում, որ դա «գլուխգործոց է, որը դարձնում է Բիտտիին ամերիկացի ամենազվարճալի գրողը» ։ Գիրքը ստեղծելու համար Պոլ Բիտտիին հինգ տարի պահանջվեց
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բուքերյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բոստոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ
Սիմոնա Վեյ
Սիմոնա Ադոլֆինա Վեյ, ֆրանսիացի փիլիսոփա և կրոնական մտածող։
Մաթեմատիկոս Անդրե Վեյի քույրը։
Վաղ տարիները
Սիմոնա Վեյը ծնվել է 1909 թվականին փետրվարի 3-ին, Փարիզում, ծնողների բնակարանում։ Նրա մայրը Սալոմե Վեյն էր, իսկ հայրը՝ Բեռնարը, որը բժիշկ էր։ Նարանք երկուսն էլ էլզասյան հրեաներ էին, որոնք Փարիզ էին եկել Գարմանիայի կողմից Էլզաս-Լոթարինգիայի բռնակցումից հետո։ Վեյն իր առաջին վեց ամիսների ընթացքում առողջ երեխա էր, քանի դեռ նրա մոտ ապենդիցիտի նոպա չէր եղել, որից հետո նա իր ողջ կյանքում պայքարում է թույլ առողջության համար։ Նա ծնողների երկու երեխաներից երկրորդն էր․ մեծը՝ եղբայրը՝ մաթեմատիկոս Անդրե Վեյն էր, որի հետ մշտապես պահում է մտերմական հարաբերությունները։ Նրանց ծնողներն ագնոստիկներ էին և բավականին հարուստ՝ դաստիարակելով երեխաներին հոգատարությամբ և աջակցող միջավայրում ։
Սիմոնա Վեյը բավականին ծանր է տարել հորից բաժանումը Առաջին աշխարհամատրի ժամանակ, երբ հայրը ստիպված է մի քանի տարի բացակայել տանից։ Համաձայն որոշ հետազոտողների, ինչպիսիք են Եվա Ֆոգլմանն (Eva Fogelman) ու Ռոբերտ Քուոլզը (Robert Coles), այս փորձառությունը, հնարավոր է, կապված է բացառապես ուժեղ այլասիրության հետ, որպիսին դրսևորվում է նրա ողջ կայնքի ընթացքում ։
Մտավոր կյանքը
Սիմոնա Վեյը զարգացած երեխա էր, 12 տարեկանում արդեն իսկ հմտացած հին հունարենի մեջ։ Ավելի ուշ, Բհագավատ Գիտան կարդալուց հետո, սովորում է նաև սանսկրիտերեն։ Վերածննդի դարաշրջանի մտածող Պիկո դելլա Միրանդոլայի նման նրա հետաքրքրությունն ուրիշ կրոնների նկատմամբ համապարփակ բնույթ էր կրում, և նա փորձում էր հասկանալ յուրաքանչյուր կրոնական ավանդույթ՝ իբրև անդրանցական իմաստնության արտահայտություն։
Իբրև դեռահաս՝ Սիմոնա Վեյը սովորում է Անրի IV-ի անվան լիցեյում` սիրելի ուսուցչի՝ Էմիլ Շարտիեյի խնամակալության ներքո, ավելի շատ հայտնի «Ալեն» անվամբ ։ Բարձրագույն մանկավարժական դպրոցում (École Normale Supérieure) ընդունվելու 1927 թվականի նրա առաջին քննությունը ձախողվեց՝ պատմությունից ցածր գնահատական ստանալու պատճառով։ 1928 թվականին, սակայն, արդեն հարցը կարգավորվում է։ «Ընդհանուր փիլիսոփայության և տրամաբանության» վկայականի քննությունն առաջինն է ավարտում, երկրորդը Սիմոնա դը Բովուարն էր ։  Հընթացս այդ տարիների Վեյն աչքի ընկավ իր արմատական հայացքներով։ Նրան անվանում էին  «Կարկիր կույս» և անգամ «Մարսեցի» ։