cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էնցո Ֆերրարիի տուն-թանգարան
Էնցո Ֆերրարիի տուն-թանգարան (հայտնի է նաև որպես Էնցո Ֆերրարիի թանգարան), թանգարան Իտալիայի Մոդենա քաղաքում, նվիրված Ֆերրարի մրցարշավային ավտոմեքենաների մակնիշի հեղինակ և հիմնադիր Էնցո Ֆերրարիի կյանքին և գործունեությանը։ Թանգարանային համալիրը բաղկացած է երկու առանձին շենքերից, որոնցից մեկը Էնցո Ֆերրարիի հորը պատկանող տունն ու արհեստանոցն է եղել, իսկ մյուսն ավելացվել է հետագայում՝ «Future Systems» ճարտարապետական ընկերության կողմից։ Նոր, 6000 քառ. մետր տարածք ունեցող մասնաշենքն ունի ընդարձակ ցուցադրությունների սրահ, որտեղ մշտապես ցուցադրվում են Ֆերրարիի ամենանշանավոր ավտոմեքենաները, ներառյալ 1950-ականների հազվագյուտ մեքենաները, Ֆորմուլա 1-ի մրցարշավային մեքենաները և ամենավերջին թողարկման սպորտային մեքենաներ։ Թանգարանի ցուցադրությունների սրահը էականորեն նորացվել և թարմացվել է 2014 թվականի փետրվարին ։ Թանգարանում ցուցադրվում են Ֆերրարի, Ալֆա Ռոմեո և Մասերատի ավտոմեքենաներ, ինչպես նաև Էնցո Ֆերրարիի կյանքը պատկերող լայնածավալ տեսահոլովակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ
Դրոնովկա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Դրոնովկա (Дронівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Դրոնովկա գյուղում բնակվում էր 613 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սորբում
Սորբում ( — կլանել), պինդ կամ հեղուկ նյութի շրջապատում գտնվող գազերի, հեղուկների և լուծված նյութերի մոլեկուլները կլանելու երևութը։ Կլանող նյութերը կոչվում են սորբենւոներ, կլանվողները՝ սորբատներ։ Սորբում պինդ կամ հեղուկ սորբենտի ծավալով կոչվում է աբսորբում, մակերևույթի վրա՝ ադսորբում, կլանումը գազային միջավայրից պինդ կամ հալված սորբենտի ծավալով՝ օկկլյուզիա։ Եթե Սորբումը ուղեկցվում է քիմիական փոխազդեցությամբ, ապա այն քեմասորբում է, գոլորշիների կլանումը բարձր ծակոտկեն սորբենտով հաճախ ուղեկցվում է մազանոթային կոնդենսմամբ՝ մազանոթներում և ծակոտիներում գոլորշին հեղուկանում է։ Սորբում կարեոր դեր ունի քիմիական․ ռեակցիաները և քիմիական արդյունաբերական․ պրոցեսներն իրականացնելու գործում։ Կենսաբանական բազմաթիվ պրոցեսներ իրականանում են Սորբման միջոցով (CO2-ի մոլեկուլների կլանումը բույսի, ամինաթթուներինը՝ էրիթրոցիտների կողմից, ֆագի ամրացումը մանրէներին են)։
Կատեգորիա:Կոլոիդային քիմիա Կատեգորիա:Ֆիզիկական էֆեկտներ և երևույթներ Կատեգորիա:Ֆիզիկական քիմիա
Իրինդ
Իրինդ (այլ անվանումներ՝ Ըռինդ, Իրինտ, Ռունդ ), գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռան հարավարևմտյան լանջին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 46 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1900 մ։ Իրինդ գյուղը գտնվում է Թալին քաղաքից 9 կմ հյուսիս-արևելք ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը երեք կողմից շրջապատված է ոչ բարձր բլուրներով, իսկ հարավում հարթավայր է ։
Բնակչություն
Իրինդի նախնիները գաղթել են Մուշի և Սասունի գյուղերից։ Իրինդի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և ծխախոտի մշակությամբ։ Համայնքի տնտեսությունը մասնագիտացված է գյուղատնտեսության մեջ։ Գյուղատնտեսական հողերի հիմնական մասն օգտագործվում է որպես վարելահողեր, խոտհարքեր։ Զբաղվում են բանջարաբոստանային, հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ և ծխախոտագործությամբ։ Պահուստային հողերը զբաղեցնում են համայնքի մակերեսի 75%, որոնց մեջ 753 հա կազմում են արոտավայրերը, 11 հա` վարելահողերը։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնապահությամբ։ Գյուղը արդյունաբերություն չունի ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում է գտնվում VII դարի բազմաբսիդ հորինվածքով Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, որի վերակառուցումն ավարտվել է 2017 թվալանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գյուղեր
Էիգերսուն (կոմունա)
Էիգերսուն (Eigersund), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ռուգլան ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Էիգերսուն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է Բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 432.46 կմ² տարածք ։
Էիգերսունի զինանշանը
Էիգերսուն կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա՝ կենտրոնական մասում պատկերված է կաղնու դեղին գույնի տերև։ Կաղնու տերևը խորհրդանշում է կոմունայի տարածքում առկա կաղնու ծառերի շատությունը ։
Բնակչություն
Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էիգերսուն կոմունայում բնակվում է 14 942 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակը կայուն աճ է արձանագրել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուգլանի ֆյուլքեի կոմունաներ
Ֆազլյան
Ֆազլյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Արաբերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ
Ponte Sublicio
Նախապատմական ժամանակաշրջանում կամուրջը եղել է պահանջված կանգառ հյուսիս-հարավ ճանապարհին՝ Ավենտին բլրի ստորոտում։ Ըստ Տիտոս Լիվիոսի և Դիոնիսիոս Հալիկառնասոսի կառույցը վերագրվում է Անկոս Մարկիոս թագավորին (մ.թ.ա. 640—616 թթ.)։ Վերջինս ցանկանում էր միացնել Յանիկուլում բլուրը Հռոմին։ Կամուրջը հանդիսանում էր այն նախագծի մի մասը, որով նախատեսվում էր կառուցել Օստիայի նավահանգիստը ։
Կառուցում
Կամրջի անվանումն առաջացել է ոլսկիան (Volsci՝ իտալական ցեղեր) sublica բառից, որը նշանակում է «փայտե տախտակ»։ Ըստ լեգենդի սկզբնական կամուրջն ամբողջովին կառուցված է եղել փայտից։ Կամուրջը հենվում էր փայտե ցցերի վրա, որոնք խրված էին գետի հունի մեջ։
Կամուրջը մշտապես վերանորոգվել է (Ք․ ա․ 60, 32, 23, մ․ թ․ 5 և 69 թվականներին Անտոնինոս Պիոսի, և գուցեև կայսրեր Տրայանոսի, Մարկոս Ավրելիոսի ու Սեպտիմիոս Սևերոսի օրոք)։ Կայսերական դարաշրջանի դրամների վրա պատկերված կամուրջը իր երկու ծայրերում ուներ կամարներ՝ արձաններով։
Թե երբ է վերացել փայտե կամուրջը, հայտնի չէ։ Նրա վրայով էր անցնում Վիա Լատինա փողոցը և միանում էր Վիա Կասսիային։ Վերջինս կառուցվել էր նախկին Էտրուսկյան ճանապարհի վրա, որը տանում էր դեպի Վեիի (էստրուկյան քաղաք)։
Հորացիոս Կոկլեսը կամրջի վրա
«Պուբլիոս Հորացիոս Կոկլեսը կամրջի վրա» լեգենդը հանդիպում է բազմաթիվ հեղինակների մոտ, ինչպես նաև Տիտոս Լիվիոսի մոտ։
Ժամանակակից անգլիական գրականության մեջ «Հորացիոսը կարջի վրա» պատմությունը վերապատմել է բրիտանացի պատմաբան Մակոլեյ Թոմաս Բաբինգթոնը իր «Horatius» պոեմում։
Ներկայումս
Ներկայիս կամուրջը կրում է նախորդի անունը և կառուցվել է 1918 թվականին Մարչելո Պիաչենտինիի նախագծով։ Այն հատում է Տիբեր գետը և կապում է Պիացցա դի Պորտան և Պիացցա դելլ Էմպորիոն։
Այծեմնիկ Զարդարյան
Այծեմնիկ Զարդարյան, հայ քանդակագործուհի։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Փոքր հասակից ծնողների հետ տեղափոխվել է Եգիպտոս, որտեղ ստացել է նախնական կրթությունը՝ Կահիրեի Ազգային վարժարանում։ 1926 թվականից հետևել է տեղի «Դանթե Ալիգիերի» ընկերության Լեոնարդո դա Վինչիի անվան իտալական գեղարվեստական ուսումնարանի քանդակագործական բաժնի դասընթացներին, ավարտել է 1930 թվականին։ Դեռևս ուսանողական տարիներին մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ մի շարք քանդակներով, որոնցից մամուլը բարձր է գնահատել «Աստվածամայրը» և «Առյուծը»։ Պատրաստել է նաև Զորավար Անդրանիկի հարթաքանդակ կիսանդրին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Եգիպտահայ քանդակագործներ
Իմպրովիզացիայի թատրոն
Իմպրովիզացիայի թատրոն՝ թատրոնի տեսակ, որի ներկայացումները ստեղծվում են իմպրովիզացիայի (ստեղծաբանության) մեթոդով։ Իմպրովիզացիան թատրոնում որոշակի դրամատուրգիական տեքստով չպայմանավորված, փորձերի ժամանակ չնախապատրաստված դերասանի խաղն է։
Պատմություն
Իմպրովիզացիան ծիսակատարություններում, ժողովրդական դերասանների արվեստում գոյություն է ունեցել շատ հին ժամանակներից։ Իմպրովիզացիայի թատրոնները ժողովրդական միջավայրում հայտնի էին դեռևս մ.թ.ա. 5-րդ դարում։ Ամենավաղ կիրառությանը հանդիպում ենք մ.թ.ա. 391 թվականի Ատելլանի ֆարսում։ Ի տարբերություն դրամատիկական բեմադրությունների, որոնք ունեին մշակված սցենար և ցուցադրվում էին դրա համար նախատեսված հատուկ վայրերում, փողոցային ելույթները ներկայացվում էին առանց դերասանի նախնական պատրաստության և ունեին հիմնականում կատակերգական ուղղվածություն։ Նմանատիպ թատրոնի օրինակ կարող է հանդիսանալ միմոսը, որը հարյուր տարի անց միայն ստացավ գրական մարմնավորում։ Միջնադարի իմպրովիզացիայի թատրոնը, փոխառել էր անտիկ թատրոնի ավանդույթները, բնորոշ էր բոլոր ժողովուրդների դերասաններին (միմոսներ, հիստրիոններ, ժոնգլյորներ, սկոմորոխներ), սակայն ամենավառ արտացոլվել է մասնավորապես իտալական Կոմեդիա դելլարտեում՝ դիմակների թատրոնում. 16-ից 18-րդ դարերում դերասանները իմպրովիզ էին անում Իտալիայի փողոցներում։ Սպառելով ինքն իրեն 19-րդ դարում, այս ժանրը վերածնունդ ապրեց մոդեrնիզմի շրջանում։
Իմպրովիզացիայի թատրոնին, որպես սինթեթիկ թատրոնի բաղկացուցիչ, անդրադարձել են Վսևոլոդ Մեյերխոլդը և Եվգենի Վախթանգովը, իմպրովիզացիայի արվեստը զարգացրել են Ժակ Կոպոն և Ժան-Լուի Բարոն։ Իմպրովիզացիայի արվեստը ժամանակակից թատերական մանկավարժության հիմնական տարրերից է։ 1890-ական թվականներին թատերական տեսաբաններ և ռեժիսորներ, դերասանական տեսության երկու հիմնական հոսքերի հիմնադիրներ՝ ռուս Կոնստանտին Ստանիսլավսկին և ֆրանսիացի Ժակ Կոպոն մեծապես օգտագործում էին իմպրովիզը դերասանական վարժությունների և փորձերի ժամանակ։ Նրանք դա համարում էին դերի յուրացման գերագույն աստիճանը հետևյալ տրամաբանությամբ. դերի կատարյալ յուրացումը դերասանին տալիս է ներքին ազատություն, որով և պայմանավորված է ստեղծաբանելու, տեղնուտեղը, «ոտքի վրա» խաղ հորինելու հնարավորությունը։ Իմպրովիզացիան դրսևորումն է արտիստական ճշմարիտ տաղանդի, ուստի և հատուկ է բոլոր ժամանակների մեծ դերասաններին։ Ստեղծաբան խաղի արտահայտություն է նաև, երբ դերասանը դերակատարման ընթացքում ինքնաբերաբար հորինում է տեքստ ու երբեմն այնքան հաջող, որ հեղինակն օրինականացնում է։ Այդպիսի օրինակներ հայ թատրոնում տվել են Միհրդատ Ամերիկյանը Սունդուկյանի «Խաթաբալա» կատակերգության մեջ Զամբախովի դերում, Թադևոս Սարյանը՝ Ն.Զարյանի «Աղբյուրի մոտ» կատակերգության մեջ Բալաբեկի դերում ։
Ժամանակակից
Կատակերգական իմպրովիզի ներկայիս «կանոններից» շատերը Միացյալ Նահանգներում առաջին անգամ ձևակերպվեցին Չիկագոյում 1950-ականների վերջին և 1960-ականների սկզբին, սկզբում The Compass Players թատերախմբում, որի ռեժիսորն էր Պոլ Սիլսը։ Մայք Նիկոլսը, Թեդ Ֆլիկերը և Դել Քլոուզն այս առումով նրա գործընկերներն էին։ Երբ «Երկրորդ քաղաքը» բացեց իր դռները 1959 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ռեժիսոր Պոլ Սիլսը և նրա մայրը՝ Վիոլա Սպոլինը, սկսեցին նոր իմպրովիզատորներ պատրաստել մի շարք դասերի և վարժությունների միջոցով, որոնք դարձան ժամանակակից իմպրովիզացիոն վարժությունների հիմնաքարը։ 1960-ականների կեսերին Վիոլա Սպոլինիի դասերը հանձնվեցին նրա աշակերտին՝ Ջոն Ֆորսբերգին, ով հետագայում Սպոլինի մեթոդները վերածեց մեկ տարվա դասընթացի, որն ի վերջո դարձավ The Players Workshop-ը՝ իմպրովիզացիայի առաջին պաշտոնական դպրոցը Միացյալ Նահանգներում։
Կառուցվածք և գործընթաց
Իմպրովիզացիոն թատրոնը հաճախ թույլ է տալիս ինտերակտիվ հարաբերություններ, շփում հանդիսատեսի հետ։ Իմպրովիզ խմբերը հաճախ հանդիսատեսից ստանում են առաջարկություններ՝ որպես ոգեշնչման աղբյուր, հանդիսատեսին ներգրավելու միջոց և որպես միջոց՝ ապացուցելու, որ ներկայացումը նախապես սցենարագրված չէ։ Այդ մեղադրանքը երբեմն ուղղված է այն դերասաններին, որոնց կատարումները կարող են այնքան մանրամասն թվալ, որ դիտողները կարող են կասկածել, որ տեսարանները պլանավորված են։ Այստեղ կարևոր է նաև խաղընկերների ուշադրությունը և ներդաշնակ համագործակցությունը։ Ավելացված յուրաքանչյուր նոր տեղեկություն, առաջարկ, օգնում է իմպրովիզատորներին կատարելագործել իրենց կերպարները և առաջ մղել տեսարանի գործողությունները ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոնի ժանրեր Կատեգորիա:Թատրոն Կատեգորիա:Կատակերգություն Կատեգորիա:Դրամատուրգիա Կատեգորիա:Ներկայացուցչական արվեստ Կատեգորիա:Դերասանական արվեստ Կատեգորիա:Կրկես
Entertainment Weekly
Entertainment Weekly (EW), ամերիկյան շաբաթական պարբերական, հրատարակվում է Time Inc. հրատարակչության կողմից, որը իր հերթին հանդիսանում է Time Warner ընկերության մասնաճյուղ։ Սկսել է տպագրվել 1990 թվականի փետրվարի 16-ից։ Պարբերականում հիմնականում տպագրվում են նյութեր կինոնկարների, հեռուստատեսային սերիալների, Բրոդվեյի մյուզիքլների գրքերի և այլ զանգվածային մշակույթի առարկաների մասին։ Ի տարբերություն նմանատիպ այլ պարբերականների EW-ն չի տպագրում նյութեր հանրահայտ մարդկանց անձնական կյանքի մասին, այլ ներկայացնում է տեղեկություններ նոր թողարկումների և արհեստավարժ կարծիքներ դրանց մասին։ Թեմաներով նման է այնպիսի շաբաթական պարբերականներին, ինչպիսիք են Variety-ն և The Hollywood Reporter-ը, սակայն նպատակաուղղված է ավելի լայն ընթերցողների շրջանակի վրա։
Պարբերականի կողմից տարբեր ժանրերի և ուղությունների լավագույն հեռուստասերիալին ամեն տարի շնորհվում է Ewwy Award մրցանակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամսագրեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ամսագրեր‎
Հազարապետ (անձնանուն)
Հազարապետ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն հազարապետ՝ «հազար զինվորների պետ» բառից։ Գործածվել է 13-17-րդ դարերում։ Այս անունից է առաջացել Հազարպետյան ազգանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Տորտոնիի մոտ
«Տորտոնիի մոտ», Էդուարդ Մանեի նկարը՝ ստեղծված 1878–1880 թվականներին։ 1990 թվականին նկարը գողացվել է բրիտանական Ստյուարտ Գարդների թանգարանից և մինչ օրս գտնվելու վայրը հայտնի չէ  ։
Նկարում պատկերված է նոթատետրով մի երիտասարդ (ինքնությունը դեռ պարզված չէ), որը նստած է փարիզյան «Տորտոնի» սրճարանում՝ սեղանիկի մոտ, որը գտնվում է Իտալացիների բուլվարում ։ Սեղանիկին նրա կողին կա գարեջրի կիսադատարկ բաժակ ։ Ինքը՝ Էդուարդ Մանեն եղել է այդ սրճարանի հաճախակի այցելուն․ նրա և բոհեմի մյուս ներկայացուցիչների համար սրճարանի տերերը առանձնացրել էին երկու առանձին սեղանիկ ։
Ադամ Դրայվեր
Ադամ Դուգլաս Դրայվեր (Adam Douglas Driver, ), ամերկացի դերասան։ «Օսկար», «Ոսկե Գլոբուս», «Էմմի» և «Տոնի» մրցանակների թեկնածու։
Տորտոնիի մոտ
Նկարի պատկերը օգտագործվել է «Վամպիրի օրագրերը» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանի առաջին էպիզոդում («Ծննդյան օր»)։
Ադամ Դրայվեր
Կենսագրություն
Դրայվերը ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Սան Դիեգո քաղաքում։ Նա ունի անգլերեն, իռլանդական, շոտլանդական, գերմանական և հոլանդական արմատներ ։ Ադամը հաճախում էր Միշավոկի միջնակարգ դպրոցը և ավարտել է այն 2001 թվականին։ Մասնակցել է մի քանի դպրոցական բեմադրությունների և եղել է լավագույններից մեկը դպրոցանական երգչախմբում։
Տորտոնիի մոտ
Նկարը ցուցադրվել է Ստյուարտ Գարդների թանգարանում, մարտի 18-ին մի քանի գող, հագնված ոստիկանական համազգեստ, թանգարանից գողացել են հայտնի նկարիչների 13 աշխատանք։ «Տորտինիի մոտ»-ից բացի, գողացվել են երկու գեղարվեստական կտավ և Ռեմբրանդի մի ուրվանկար, Յան Վերմեերի «Համերգը» և Էդգար Դեգայի աշխատանքները  ։ 2013 թվականի մարտի 18-ին ՀԴԲ ներկայացուցիչները հայտնել են հանցագործության բացահայտման և այն մասին, որ նկարները գողացվել են կազմակերպված հանցավոր խմբակցության կողմից, սակայն դրանց գտնվելու վայրը դեռ հայտնի չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էդուարդ Մանեի նկարներ Կատեգորիա:Արվեստի գողացված գործեր Կատեգորիա:Հանցագործություններ արվեստի ոլորտում Կատեգորիա:Իզաբելլա Ստյուարտ Գարդների թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1879 նկարներ
Ադամ Դրայվեր
Կենսագրություն
Հետո Դրայվերն ընդունվել է ծովային հետևազորի կորպուս, որտեղ ծառայել է 2 տարի և 8 ամիս ։
Սովորել է Ինդիանապոլիսի համալսարանում, մինչև Ջուլյարդական դպրոց ընդունվելը 2005 թվականին, որտեղ նա սովորել է դրամայի մասում և ավարտել բակալավրի աստիճանով 2009 թվականին ։ 2010 թվականին նա դեբյուտել է բրոդվեյական բեմի վրա «Միսիս Ուորենի մասնագիտությունը» բեմադրության ժամանակ, ինչից հետո սկսել է կարիերան հեռուստատեսության և կինոյի մեջ։
Դրանից հետո նա հայտնվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ջ․ Էդգար», «Լինկոլն» և «Լյուին Դևիսի մեջ» ֆիլմերը, մինչև «Հետո ապրեք ինքներդ» ֆիլմում գլխավոր դեր ստանալը ։
2014 թվականին սեպտեմբերին ստացել է Վենետիկի կինոփառատոնի գլխավոր դերասանական մրցանակը «Սոված սրտեր» իտալական դրամայում իր աշխատանքի համար ։ 30-ամյա դերասանը հաղթել է իր հիմնական մրցակիցներին՝ Ալ Պաչինոյին, Ուիլեմ Դեֆոյին, Մայքլ Քիթոնին։
2015 թվականին լայն հռչակ է ստացել «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII: Ուժի արթնացում» ֆիլմի թողարկումից հետո ։ 2019 թվականի հունվարի 22–ին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակին «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում (Սև կլանականը ֆիլմ) ։
Անձնական կյանք
2013 թվականին Դրայվերը ամուսնացել է դերասանուհի Ջոեն Տաքերի հետ ։ Նրանք մեկ որդի ունեն ։ Զույգը ապրում է Բրուքլինում Moose անունով շան հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Աստերոիդների ցանկ (259301-259400)
Աստերոիդների ցանկ (259201-259300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (259401-259500)
Լաս Էրենսիաս
Լաս Էրենսիաս(Las Herencias), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում, Կաստիլյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ համայնքնը գտնվում է Լա Խարա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 91 կմ²։ Բնակչությունը 816 մարդ (ըստ 2010 թվականի )։ Պրովիցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 91 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Զալիզնյանսկոե
Զալիզնյանսկոե (Залізнянське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
Իվան Կեբին
Յոհաննես Կեբին (Johannes Käbin), հայտնի նաև Իվան Գուստավովիչ Կեբին (Иван Густавович Кэбин, ) ռուսականացված անվամբ, էստոնացի խորհրդային քաղաքական գործիչ։
Ֆարաջյան
Ֆարաջյան, հայկական ազգանուն ։
Իվան Կեբին
1936 - 1938 թվականներին սովորել է Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտում, ապա դասախոսել Մոսկվայի Ի. Գուբկինի անվան նավթի ինստիտում։ 1941 թվականին անցել է կուսակցական ղեկավար աշխատանքի, 1948 թվականից՝ ԷԿ(բ)կ ԿԿ-ի քարտուղար, 1950-1978 թվականներին՝ առաջին քարտուղար։ 1978-1983 թվականներին՝ Խորհրդային Էստոնիայի Գերագույն խորհուրդի նախագահության նախագահ։
Ֆարաջյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Արաբերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Բրիտանական երաժշտություն
Բրիտանական երաժշտություն, զարգացել է Բրիտանիայի պատմության ընթացքում և ներառում է մեծ թվով ժանրեր՝ սկսած ավանդական էթնիկականից մինչև ժամանակակից էլեկտրոնային երաժշտություն։
Իվան Կեբին
Եղել է նաև ԽՍՀՄ III—X գումարումների գերագույն խորհուրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի 5 շքանշանով։
Բրիտանական երաժշտություն
Վաղ երաժշտություն
Միջնադարյան Անգլիայի երաժշտություն, երաժշտություն բրիտանական կղզիներում` ձայնագրված ամենավաղ ժամանակներից մինչև Բարոկկո և ճանաչելի ժամանակակից դասական երաժշտության ի հայտ գալը, եղել է բազմազան և հարուստ մշակույթ, ներառյալ Սուրբ և աշխարհիկ երաժշտությունը և ժողովրդականից մինչև էլիտա։ Ամենամեծ երկրներից յուրաքանչյուրը Անգլիա, Իռլանդիա, Շոտլանդիա և Ուելս պահպանել է երաժշտության և գործիքների յուրահատուկ ձևեր, բայց Բրիտանական երաժշտությունը մեծապես ազդել է մայրցամաքի զարգացման վրա, և բրիտանացի կոմպոզիտորները կարևոր ներդրում են ունեցել Եվրոպայում վաղ երաժշտության հիմնական շարժումներից շատերի մեջ, ներառյալ Արս Նովա-ի պոլիֆոնիան և հիմք դրել ավելի ուշ Ազգային և միջազգային դասական երաժշտության։ Բրիտանական կղզիների երաժիշտները նաև մշակել են երաժշտության որոշ տարբերակիչ ձևեր, ներառյալ Կելտական վանկարկումները։
Իվան Կեբին
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տալլինի Անտառային գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ
Բրիտանական երաժշտություն
Վաղ երաժշտություն
Եկեղեցական երաժշտությունն ու կրոնական երաժշտությունը խորապես ազդվել են բողոքական բարեփոխումներից, որոնք ազդել են Մեծ Բրիտանիայի վրա 16-րդ դարից ի վեր՝ տապալելով բրիտանական երաժշտության հետ կապված իրադարձությունները և ստիպելով զարգացնել տարբերակիչ ազգային երաժշտություն, երկրպագություն և համոզմունքներ։ Վերածննդի դարաշրջանում անգլիական մադրիգալները, լութնի Արաները և դիմակները, մասնավորապես, հանգեցրին անգլիական օպերայի, որը մշակվել էր ավելի ուշ տասնյոթերորդ դարի վաղ Բարոկկո շրջանում։ Ի հակադրություն, Անգլիայի, Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի թագավորությունների պալատական երաժշտությունը, չնայած ուներ յուրահատուկ տարրեր, մնում էր շատ ավելի ինտեգրված եվրոպական ավելի լայն մշակույթի մեջ։
Բարոկկո երաժշտություն
Բարոկկո դարաշրջանում երաժշտության մեջ վաղ միջնադարյան երաժշտության, Վերածննդի երաժշտության և 18-րդ դարի երկրորդ կեսին ձևավորված նվագախմբային դասական երաժշտության համար բնութագրական է ավելի բարդ երաժշտական զարդարանքը, փոփոխություններ երաժշտական նոտայի, նոր գործիքային խաղերի տեխնիկայի և առաջացման նոր ժանրերի, ինչպիսիք են Օպերայի։ Չնայած նրան, որ բարոկկո տերմինը սովորաբար օգտագործվում է եվրոպական երաժշտության համար շուրջ 1600 թվականից սկսած նրա ամբողջական հետևանքները չեն զգացվում է Մեծ Բրիտանիայում մինչև 1660 թվականները` պահպանելով հայրենական տենդենցները և զարգացումները կրոնական և մշակութային տարբերություններով բազմաթիվ եվրոպական երկրներում և խախտվում է  սուդավոյ երաժշտության խախտումներով առաջացած երեք թագավորությունների և միջթագավորական պատերազմների պատճառով։ Ստյուարտների միապետության վերականգմով նավը նորից դառնում է երաժշտական հովանավորության կենտրոն, բայց թագավորական հետաքրքրությունը դեպի երաժշտություն, ինչպես կարգն է, եղել է քիչ նշանակալի, քանի որ տասնյոթերորդ դարն առաջընթաց է ունեցել Հանովերների հարստության ներքո  կրկին վերածնվելու համար։ Բարոկկո դարաշրջանում բրիտանական երաժշտությունը կարելի է համարել որպես   ազգային և միջազգային փոխազդեցությունների, երբեմն կլանող մայրցամաքային նորաձևության և պրակտիկայի, և երբեմն էլ փորձ, բալլադային օպերայի ստեղծման։ Սակայն, թերևս, առավել կարևորը բրիտանացի կոմպոզիտոր Ջորջ Ֆրիդրիխ Հենդելն էր, ով օգնեց միավորել բրիտանական և մայրցամաքային երաժշտությունը և որոշել դասական երաժշտության ապագան։ Միացյալ Թագավորությունը,  որը պաշտոնապես ձևավորվել է 1801 թվականին, Մեծ Բրիտանիայի դասական կոմպոզիտորների և նրա նախորդների թվում կան այնպիսի անձինք, ինչպիսիք են Ուիլյամ Բյորդը, Հենրի Պերսելը, Էդուարդ Էլգարը, Գուստավ կտավը, Արթուր Սալիվանը (լիբրետիստոմուիլյամ Գիլբերտի հետ իր աշխատանքի առավել հայտնի մասը), Ռալֆ Վոան-Ուիլյամսը և Բենջամին Բրիտտենը` ժամանակակից բրիտանական օպերայի ռահվիրան։ Պետեր Մաքսվել Դևիսը մեկն է առավել նշանավոր կենդանի կոմպոզիտորների և ներկայիս թագավորական երաժշտության։ Մեծ Բրիտանիան նաև ամբողջ աշխարհում ճանաչված Բի-բի-սի սիմֆոնիկ նվագախմբի ծննդավայրն է։ Հայտնի բրիտանացի դիրիժորների թվում կան այնպիսի անուններ, ինչպիսիք են Սայմոն Ռեթլը, Ջոն Բարբիրոլին և Մալքոլմ Սարջենտը։ Կինոկոմպոզիտորներն են Ջոն Բարրին, Քլինթ Մենսելը, Մայք Օլդֆիլդը, Ջոն Փաուելը, Քրեյգ Արմսթրոնգը, Դեվիդ Առնոլդը, Ջոն Մերֆին և Հարի Գրեգսոն-Ուիլյամսը։ Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելը թեև ծնվել է Գերմանիայում, եղել է բրիտանական քաղաքացի,  , և նրա որոշ ստեղծագործություններ, ներառյալ Մեսիան, գրված են անգլերեն։  Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերը հասել է զգալի համաշխարհային հաջողության և երաժշտության հեղինակ է մյուզիքլների համար, նրա աշխատանքները երկար տարիներ գերիշխել են Լոնդոնի Վեստ-Էնդում և հաճախ օգտագործվել են Նյու Յորքի Բրոդվեյում։ Մեկ այլ լեզվական բաժնում կա ավելի ամբողջական հոդված։
Ժամանակակից պոպ-երաժշտություն
Ըստ հետազոտության Գինեսի ռեկորդների գրքում 10 խմբերից և երգիչներից 8-ը, ովքեր ամենաշատ հաղթանակներն ունեն բրիտանական հիթ-շքերթում, ծագումով Մեծ Բրիտանիայից են (Status Quo, Queen, The Rolling Stones, UB40, Depeche Mode, Bee Gees, Pet Shop Boys и Manic Street Preachers) :
Բրիտանական ռոք
խմբի ստեղծագործություններ Բիթլս-ը վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիարդ թվով, դրանք երաժշտության պատմության մեջ ամենավաճառվող խմբերից են, որոնք հսկայական ազդեցություն են ունեցել ռոք երաժշտության զարգացման վրա ։ Նաև The Rolling Stones-ը ցույց են տալիս ազդեցությունը ռոք-երաժշտությանը այն նպատակով, որ ոգեշնչում են այնպիսի խմբեր, ինչպիսին Աերոսմիթն է, Guns 'N' Roses-ը և ուրիշներ ։
Վերջին 50 տարիների բրիտանական ռոք-երաժշտության այլ հայտնի ներկայացուցիչների թվում կարելի է առանձնացնել Պրոդիգին , Էստոնիայի Ջոնի,   :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ
Արա Բաբաջյան
Արա Բաբաջյան (Ara Babajian, ), ամերիկահայ թմբկահար, եղել է Leftöver Crack և The Slackers խմբերի անդամ ։ Արան ունի հայկական ծագում և կրում է հայոց թագավոր Արայի անունը ։
Կենսագրություն
Դունյա Բեսթի, Ջեյ Նյուջենթի և Ալեք Բայլիի հետ 1990-ական թվականների սկզբին հիմնել է Agent 99 երրորդ ալիքի սկա խումբը։ 1998 թվականին նրանք թողարկել են Little Pieces 1993-1995 ալբոմը ։
2000 թվականի ապրիլին Արա Բաբաջյանը միացել է Բեյլիին՝ Leftöver Crack-ում «Ara Crack» կեղծանվամբ թմբուկ նվագելու համար։ Այդ համագործակցությունը տևել է մինչև 2002 թվականը։ 2003 թվականի սկզբին Արան միացել է The Slackers-ին։ 2005 թվականին նա կրկին միացել է Leftöver Crack-ին, թեև այլևս ակտիվ անդամ չէ։ Նա նաև The World/Inferno Friendship Society-ի նախկին անդամ է ։
Արա Բաբաջյանը նվագել է մի շարք այլ խմբերի կազմում ևս՝ King Django, Ruder Than You, The Trick Babys, Skandalous All Stars (սկա սուպերխումբ, որի կազմում են Slackers-ի մի քանի անդամներ) և Sic & Mad։
Նա Pro-Mark հարվածային գործիքների կողմնակից է ։
Արա Բաբաջյանը եղել է նաև Star Fucking Hipsters-ի հիմնական թմբկահարը։
Անդրեյ Բունին
Անդրեյ Վլադիմիրովիչ Բունին (Андрей Владимирович Бунин, ), խորհրդային ճարտարապետ և ճարտարապետության պատմաբան, արվեստագիտության դոկտոր (1958)։ Ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1941)։
Կենսագրություն
Անդրեյ Բունինը ծնվել է Վորոնեժում, 1905 թվականի մարտի 15-ին (մարտի 28, նոր տոմարով)։ Նրա հորեղբայրը՝ Նարկիզ Բունինը, եղել է նկարիչ։ 1915 թվականից նա ապրում էր Նովի Օսկոլում։ Մանկուց հրապուրվել է նկարչությամբ, ինչին նպաստել է հորեղբայրը։ 12 տարեկան հասակում մասնակցել է գեղարվեստական ինքնագործունեության գավառային ցուցահանդեսին, որտեղ նրան նկատել են վարչական շրջանի գործադիր կոմիտեի ներկայացուցիչները և որոշել են օգնել երիտասարդ նկարչին շարունակելու իր գեղարվեստական կրթությունը։ Կուրսկի գավառի ժողովրդական կրթության բաժնի միջնորդությամբ կրթության ժողովրդական կոմիսար Անատոլի Լունաչարսկին թույլատրել է Բունինին ուսումը անվճար շարունակել Մոսկվայում։ 1925 թվականից Բունինը սովորել է Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցների դասընթացների ճարտարապետական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1929 թվականին (սովորել է Նիկոլայ Լադովսկու մոտ)։ 1928 թվականից եղել է նոր ճարտարապետների ասոցիացիայի (ASNOVA) անդամ։
1929 թվականից Բունինն աշխատել է Մոսկվայի կոմունալ տնտեսության հողաշինության բաժնում։ Եղել է ԽՍՀՄ կենտրոնական գործադիր կոմիտեի նախագահությանը կից Խորհուրդների պալատի կառուցման խորհրդի անդամ։ 1935 թվականից աշխատել է ճարտարապետության ակադեմիայի պատմության և ճարտարապետության տեսության գրասենյակում։ 1942 թվականից եղել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր, որտեղ դասավանդել է համաշխարհային քաղաքաշինության և արվեստի պատմություն։ Բացի իր մասնագիտական աշխատանքից, Բունինը զբաղվել է նաև հասարակական գործունեությամբ. ղեկավարել է Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պաշտպանության համառուսական ընկերության Ձերժինսկու խորհրդի նախագահությունը, եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշակութային հուշարձանների և պատմական վայրերի պաշտպանության կոմիտեի անդամ։
Գրել է մի շարք աշխատություններ` 1955 թվականից բնակվել է Մոսկվայում՝ Մարշալ Բիրյուզովի փողոցի թիվ 7 շենքում։ Մահացել է 1977 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը (3-րդ տեղամաս)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ճարտարապետներ Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարապետներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ
Հանցագործի ինքնություն
Հանցագործի ինքնություն, անձի սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների և հատկանիշների շարք, որոնք հանցագործությունների պատճառներն ու պայմանները են։
Հասարակական վտանգը սովորաբար ձևավորվում է մինչև հանցանքը կատարելու պահը։ Այս գործընթացը բացահայտում է կարգապահական և վարչական իրավախախտում, անբարոյական գործողություններ։ Այնուամենայնիվ, քրեաբանության մեջ, սոցիալական վտանգավոր հատկանիշ ունեցող անձից անվտանգ անձի վերածելը կապված է այն անձի հետ, ով կատարում է հանցագործություն։ Որոշ քրեաբաններ պնդում են, որ հանցագործի ինքնության գոյության մասին կարելի է խոսել միայն օրենքով սահմանված ժամկետներում` դատարանի դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց, պատիժը կրելուց և քրեական գործը հարուցելուց հետո ։ Մյուսները նշում են, որ ի տարբերություն քրեակատարողական համակարգի, քրեագետը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն դատապարտվածներին, այլև փաստացի հանցագործներին, քանի որ փորձառու վտանգավոր հանցագործները հաճախ խուսափում են քրեական պատասխանատվությունից ։ Ամեն դեպքում, ժամանակակից գիտությունը գտնում է, որ մարդու մոտ սոցիալապես վտանգավոր հատկանիշների առկայությունը հիմք չեն համարվում նրան որպես հանցագործ որակավորելու ։
Քրեաբանությունը ուսումնասիրում է հանցագործի ինքնության սոցիալ-ժողովրդագրական, սոցիալ-կամայական և բարոյահոգեբանական բնութագրերը։ Բացի այդ, առանցքային է տվյալ թեման և ընդհանուր առմամբ քրեագիտությունն այն մասին է, թե ինչ բնույթ ունի մարդու հանցավոր կենսաբանական կամ սոցիալական վարքագիծը։
Հանցագործի ինքնության առանձին բնութագրերը (առաջին հերթին տարիքը, առողջական և հոգեկան վիճակը, մեղսունակության աստիճանը) միաժամանակ հանդիսանում են հանցագործության սուբյեկտի նախանշաններ, որոնց չհաստատման դեպքում անձին չի կարելի քրեական պատասխանատվության ենթարկել։ Բացի այդ, հանցագործի ինքնության բնութագրերը պետք է գնահատվեն դատարանով, երբ քրեական պատիժ է կիրառվում։ Այնուամենայնիվ, նշվում է, որ «հանցագործի ինքնություն» հասկացության բովանդակությունը շատ ավելի լայն է, այն հեռու է փոփոխված քրեական իրավունքին առնչվող նշաններից։ Հանցագործի ինքնությունը համակողմանի ուսումնասիրության և քննության առարկա է գիտելիքի տարբեր ճյուղերի մասնագետների (քրեաբանություն, հասարակագիտություն, հոգեբանություն, հոգեբուժություն և այլն) կողմից ։
Կրոնական հայացքները հանցագործի անձի բնույթի վերաբերյալ
Նույնիսկ իրավաբանների և սոցիոլոգների կողմից հանցագործությունների և հանցագործությունների համակարգված ուսումնասիրությունից առաջ եղել են հակասոցիալական վարքագիծը բացատրող տեսությունները, որոնք հիմնականում կրել են կրոնական բնույթ ։
Կարմա
Արևելյան կրոնները, ինչպիսիք են հինդուիզմը, բուդդայականությունը և բրահմանիզմը, ներկայացնում են «կարմայի» հայեցակարգը։ Այս կրոնական տեսակետների համաձայն, մարդու էությունը, «հոգին» անցնում է բազմաթիվ մարմնավորումներով, մեկ անձին մարմնավորող մարդու կողմից իրականացվող գործողությունները ազդում են նրա բնավորության և կյանքի պայմանների վրա։ Բարի ցանկությունների առկայությունը և ազնիվ արարքների կատարումը բերում է լավ կարմայի, իսկ արատավոր երևույթները և գիտակցորեն կատարված չար գործերը՝ հանցագործությունները բերում են վատ կարմայի։ Դա բացատրվում է մարդկանց առանձին խմբերի բաժանելու և սուբյեկտի ու օբյեկտի բաժանման պայմանականությամբ՝ հանցագործի կարմայի թյուրիմացությամբ (այս դեպքում, այն փաստն է, որ բոլոր մարդիկ պարտավորված են առաջնորդվեն օրենքով և կրեն օրենքի ազդեցությունը), որոնք հանգեցնում են նրան, որ պատիժը կարող է որոշ ժամանակով հետաձգվել, բայց դա, անշուշտ, անխուսափելի է։
Այս մոդելի քրեական վարքը կապված է վերամարմնավորված, ժառանգված բացասական անձնական հատկությունների հետ։ Վատ կարման նաև որոշում է, որ հալածանքի ենթարկվածը ևս հանցագործության զոհ է։ Այսպիսով, այն մարդը, ով սպանություն է գործում, իր կարմայում իր համար անսապեսելի մահանալու հնարավորություն է ստեղծում։
Այնուամենայնիվ, այդ հայեցակարգի շրջանակներում անհատը դրսևորում է կամքի ազատություն և վերամարմնավորվելու ճանապարհին առանձին գծեր է վերցնում։ Վատ կարման կարող է հատուկ մաքրման պրակտիկաներով նաև ուղղել մարդուն և վերածել բարու, իսկ վայրագությունները հավասարեցնել զրոյի։
Աստվածային նախախնամություն
Կան նաև այլ գաղափարներ, որոնց համաձայն մարդիկ գոյության պատկերն ու իմաստը որոշում են աստվածային նախադեպով, նույնիսկ նրա ծնունդից առաջ։ Այսպիսով, հանցավոր անձանց գոյությունը կապված է այն փաստի հետ, որ նրանց համար ապրելու այս ձևը բնական կարգով կանխորոշված էր վերևից։
Բացի իր աստվածաբանական և փիլիսոփայական հետևանքներից, այս տիպարը բավական զգալի ազդեցություն է ունեցել հետագա քրեաբանագիտական տեսությունների վրա, որոնք հանցագործությունների կատարումը բացատրեցին կոնկրետ մարդու բնորոշ կենսաբանական հատկանիշներով։ Բացի դրանից, բողոքական էթիկայի շրջանակներում կյանքի հաջողությունը Աստծո ընտրության չափանիշն է, ինչը հանգեցրեց այն տեսակետին, որ հանցագործությունը բնորոշ է միայն բնակչության ամենաաղքատ մասին։
Դուալիզմ
Կրոնական դուալիզմը գալիս է չար ուժի (չար աստվածության կամ այլ գերբնական պատկանելության) գոյությունից, որը հավերժական պայքարի մեջ է բարի ուժերի հետ, և երկիմաստության տարբեր տարբերակներում այդ ուժը կարող է հանդես գալ որպես աշխարհի ստեղծող և որպես զավթիչ։ Վաղուց հուդայականության մեջ հայտնաբերվել է դուալիզմի գաղափարը արտահայտություն է Յահվեի մասին, որը ներառում է երկու բաղադրիչ՝ բարի և չար։
Հուդայական և քրիստոնեական պատկերացումները մարդու բնության մասին ունեն նաև երկակի բնույթ։ Դա մի կողմից մարդկության նախնիների մեղքը վերագրվեց ողջ մարդկությանը և նրանց վրա դրեց սկզբնաան մեղքի բեռը, իսկ մյուս կողմից համաշխարհային կրոնները մարդկանց տվեցին ազատ կամքի, գաղափարների և չարի ազատ ընտրության հնարավորություն։ Առաջինը հիմնված է չարիքի «տիրապետման» գաղափարի վրա, որպես քրեական վարքի պատճառ, երկրորդը՝ մարդու գայթակղվելն է պիղծ ուժի կողմից։
Գայթակղում
«Գայթակղության» մոդելը հիմնված է չարի և բարու աստվածային ուժերի առճակատման գաղափարի վրա։ Սատանան ոգեշնչում է մարդուն և նրան առաջարկում է պիղծ գործողությունների դիմել (այդ թվում, քրեական), այդ գործողությունները կատարելու և «կանոնները» չխաղտելու դեպքում լավ վարձատրություն ու հոգևոր օգնություն է խոստանում, այդպես դիվային կերպով գայթակղում է մարդուն։ Անհատը միշտ պահպանում է ընտրության ազատությունը բարու և չարի միջև, կարող է ինչպես գայթակղվել, այնպես էլ հաջողությամբ դիմակայել դրան։
Բայց այն փաստը, որ մարդկանց մեծամասնությունը, չնայած, որ մեծ օգնություն է ստանում բարուց գաղթակղվում է չարի կողմից։ Դա ապացուցում է նրանց թուլամորթությունը, ինչպես նաև ակնառու է, որ հանցագործություններ կատարող մարդիկ իրենց բնույթով ավելի վատ են, քան նրանք, ովքեր կարողացել են հաջողությամբ դիմակայել գայթակղությանը։ Դա դիտարկվել է որպես իրավունքի այնպիսի կարևորագույն տարրի հիմնավորում, ինչպիսին է որոշակի արարքների համար պատիժների սահմանումը։ Չնայած նրան, որ հանցագործին դժոխքի կրակների մեջ հավերժական տառապանքի խոստումներ էին տրվում, աշխարհիկ պետական մարմինները իրենց լծակները ևս գործի դրեցին և հանցագործին ողջ կյանքի ընթացքում խստագույնս պատժում էին և ամբողջ կյանքի ընթացքում տառապանքի ենթարկում։
Մոլեգնություն
Ավելի դետերմինիստական մոդելը «մոլուցքն» է, որը այս առումով կարելի է համարել որպես պոզիտիվիստական քրեաբանագիտական տեսությունների նախապայման։ Չար ոգու ազդեցությամբ մարդու մտքի և մարմնի վրա հսկողություն է գործադրվում, վերջինս էլ ինքնաբերաբար կատարում է անբարեհաճ գործողություններ։ Անձին նորմալ կյանք վերադարձնելու համար անհրաժեշտ է անցկացնել էկզորսիզմի ծես և մարմնից արտաքսել անմաքուր ոգին։
Մարդը խաբում է չար ոգուն ասելով, որ պետության ներսում կատարած ոչ օրինական գործողությունների համար պատասխանատվություն չի կրելու։ Այնուամենայնիվ, աշխարհիկ իշխանության կողմից հանցագործությունների համար պատժի միջոցների կիրառումը հիմնավորելու համար ենթադրություն է արվել, որ չար ոգին կարող է տիրել ոչ թե որևէ մարդու, այլ միայն նրանց, ովքեր մեղավոր են կամ պատշաճ զգոնություն չեն ցուցաբերել։ Այսպիսով՝ պատիժը ոչ թե կատարված արարքների համար է, այլ այն բանի համար, որ մարդը թույլ տվեց թշնամաբար տիրապետել իրեն։
Քրեաբանաան տեսությունների հետագա զարգացման վրա ազդեցություն ունեցած այս մոդելի կարևոր հետևանքը հանցագործի ուղղման հնարավորության (ծեսերի անցկացման միջոցով), առավել խիստ պատժատեսակների կիրառման մասին պատկերացումն է, ինչպիսիք են մահապատիժը կամ վտարումը համայնքից՝ միայն "անհուսալի" դեպքերում, երբ այլ միջոցներն անհրաժեշտ ազդեցություն չեն ունեցել։
Կրոնական տեսությունների վախճանը
Հասարակության կյանքում կրոնի ազդեցության աստիճանաբար թուլացումը, գիտական աշխարհայացքի ձևավորումը հանգեցրին նրան, որ լուսավորության մեջ հանցագործության վերաբերյալ կրոնական գաղափարները մերժվեցին։ Փորձեր արվեցին ռացիոնալ բացատրել բացասական սոցիալական երևույթների ծագումը։
Կրիմինոլոգիայի զարգացման առաջին փուլում արդեն այս որոնումները կատարվել են երկու ուղղություններով։ Առաջինի կողմնակիցները խոսել են դեվիանտային վարքի կենսաբանական հակվածության մասին, երկրորդի ներկայացուցիչները իրենց ուշադրությունը հրավիրեցին սոցիալական միջավայրի վրա` հաշվի առնելով այն, որ դա հանդիսանում է մարդու վարքի վրա ազդող հիմնական գործոն։ Հանցագործի ինքնության արդի քրեաբանագիտական տեսությունը այս հոսանքի պայքարի և ներդաշնակության դիալեկտիկական արդյունքն է։
Տոլստոյիզմի դիրքորոշումը
Լև Տոլստոյի «Հարության մեջ» նշվում է, որ հանցագործության հիմնական պատճառը պատիժը ինստիտուցիոնալացնելու փորձ է, որոշ մարդկանց կողմից մյուսների դատավարությունը (այն նաև քննադատում է կոնկրետ հոգեբանական ուսմունքները և տեսությունները), որ անհրաժեշտ է «միշտ ներել, ներել բոլորին, անսահման քանակությամբ ներել, քանի որ չկան մարդիկ, ովքեր մեղավոր չեն և հետևաբար կարող են պատժել կամ ուղղել» (տես վերջին գլխում)։
Անտիկ շրջան
Անտիկ դարաշրջանի փիլիսոփաների ստեղծագործությունների շարքում (հանցագործի ինքնության առումով) Պլատոնի և Արիստոտելի ստեղծագործությունները ամենահետաքրքիրն ու նշանավորներն են։
Պլատոնը մատնանշեց մարդկային բնության անկատարությունը, որը պետք է հաշվի առնել օրենքների մշակման ժամանակ ։ Նա հավատում էր, որ մարդու օրինապահ վարքագիծը որոշվում է ոչ թե իր ժառանգականության, այլ նրա դաստիարակության միջոցով. «... կարող եք ուսուցանել առաքինություններ ... զարմանալի բան չկա, երբ լավ ծնողները ունեն վատ, իսկ վատ ծնողները՝ լավ երեխաներ» ։
Նման հայտարարություններ են արել Դեմոկրիտեսը, որը հավատում էր, որ բարոյական և մտավոր թերությունները եղել են հանցագործությունների պատճառը, որ մարդու աննորմալ վարքը դրա՝ ավելի ճիշտ գիտելիքի բացակայության հետևանք է, որ, առաջին հերթին, կրթությունը անհրաժեշտ է հանցագործությունները կանխելու համար, քանի որ պատիժը չի խանգարում վատ գործեր կատարելու գայթակղությանը ։ Անտիսթենեսի, Դիոգենեսի և այլ կինիկների քրեական վարքը կապված էին դաստիարակության և վատ հատկությունների հետ (ագահություն, վախկոտություն և այլն) ։
Արիստոտելը նշեց այն հանգամանքը, որ անձի կողմից չար և բարի գործողությունների միջև ընտրությունը հիմնականում որոշվում է պատժի հանդեպ ունեցած վախով, գերադասելով սեփական օգուտներն ու հաճույքները ընդհանուր բարիքի հանդեպ․ «Անձը ինքն իրեն ավելի շատ օգուտներ, քան վնասներ է հասցնում» ։ Այնուամենայնիվ, թեև Արիստոտելը կարծում էր, որ հանցագործության մեջ որոշիչ դերակատարումը պատկանում է մարդու ազատ կամքին, նրանք նշում են նաև, որ արտաքին պայմանները՝ սոցիալական անհավասարություն, անօրինականություն և այլն ևս ազդում են հանցագործություն կատարելու վրա, նշվում է, որ հանցագործությունները կարող են կատարվել պահի ազդեցության տակ, և նման գործողությունների համար սովորականից ավելի մեղմ պատիժ է նախատեսվում ։
Միջնադար
Այնուամենայնիվ, միջնադարյան մտածողների որոշ գաղափարներ արդեն իսկ ասվել էին անտիկ ժամանակներում։ Այսպիսով, Թովմա Աքվինացին  բոլոր մարդկանց դասակարգել է։ Առաքինի մարդկանց մեջ դասել է նրանց, ովքեր չեն կատարել հանցագործություն, բայց ոչ թե այն պատճառով, որ նրանք վախենում են պատժից, այլ, քանի որ դա նրանց վարքի բնական օրենքն է, իսկ մյուս խմբին պատկանում էին արատավորները, ովքեր չեն կարող դատապարտվել և արձագանքել միայն պարտադիր միջոցներին ։
Վերածնունդ
Վերածննդի ժամանակ փիլիսոփայական մտածելակերպը կրկին հարում է օրենքի և հանցագործության խնդիրներին։
Թոմաս Մորի «Ուտոպիայում» արտահայտվում են հանցագործությունների կատարման սոցիալական պայմանվածության մասին գաղափարները, քանի դեռ գոյություն կունենան հանցագործություններ ծնող պատճառները՝ առաջին հերթին տնտեսական, հանցագործությունները կկատարվեն, ընդ որում պատիժների դաժանության ավելացումը ի վիճակի չի լինի լուծել հանցավորության խնդիրը ։ Ջոն Լոքը գրել է այն մասին, որ մարդու վարքագիծը հիմնականում կապված է այն միջավայրով, որտեղ նա գտնվում է ։
Փնտրվել են քրեական իրավունքի արդիականացման ուղիներ, որոնք հիմնված են այն պատկերացման վրա, որ հանցագործություն կատարած անձին կարելի է ուղղել, վերադարձնել հասարակության բնականոն կյանքին։  Թոմաս Մորը առաջարկել է գույքային հանցագործությունների համար պատժի նոր տեսակ սահմանել՝ ուղղիչ աշխատանքներ, իսկ բնական իրավունքի դպրոցի հիմնադիր Հուգո Գրոտիոսը խոսել է հանցագործին պատժի հիմնական ձևերով ուղղելու մասին ։
Կային նաև հակադիր գաղափարներ։ Այսպես, Թոմաս Հոբսը մարդկության համար առավել բնական վիճակ էր համարում բոլորի դեմ պատերազմը (այս բնութագիրը հետագայում օգտագործվում էր Էնգելսի կողմից իր հանցագործության տեսության մեջ)։ Հոբսի գաղափարի համաձայն՝ միայն պետության կողմից սահմանվող պատժի նկատմամբ վախը կարող է հաղթահարել այնպիսի հիմնական մարդկային որակների հետ կապված ձգտումները, ինչպիսիք են մրցակցությունը, անվստահությունը, փառքի հանդեպ սերը ։
Լուսավորության դարաշրջան
XVIII դարում հանցագործության և պատժի վարդապետությունը սկսեց զարգանալ բավականին ակտիվ, այն ժամանակաշրջանում դրվեցին դասական քրեական իրավունքի տեսության հիմքերը։
Շառլ Լուի Մոնտեսքյոն անցավ հանցագործության սոցիալական բնույթի գաղափարի վերլուծությանը` հանցագործության հիմնական պատճառը համարելով «չարությունը» և նշեց, որ հանցագործությունը նվազեցնելու համար պետությունը պետք է հոգ տանի «բարոյականության» մասին ։
Ժան-Ժակ Ռուսոն գրեց, որ սոցիալական շեղումների արմատները, այդ թվում` հանցագործությունները, գտնվում են մասնավոր սեփականության մեջ, որը բնութագրվում է քաղաքական և տնտեսական անհավասարության, քաղաքաշինության, իշխող դասերի չարաշահումներով ։ Լոկը, Հելվեցիուսը, Հոլբախ, Դիդրոն, Վոլտեր, Բենթհեմ և այլ մտավորականներ գրել են նաև սոցիալական անապահովության մասին, որպես հանցագործությունների պատճառ ։ Սակայն, ընդհանուր առմամբ, լուսավորության դարաշրջանի մտածողների մեծամասնության համար, մարդիկ դարձել են հանցագործ ցոցիալական խնդիրների պատճառով։ Նրանք կարծում էին, որ նրանց վրա բավական էր ազդել մշակութային առումով` կրթական գործունեության միջոցով ։
Քրեաբանության դասական դպրոց
Բեկարիան գրել է, որ դեռ ոչ մի մարդ «սեփական ազատության նույնիսկ մի մասն անհատույց չի նվիրաբերել, նրան միայն անհրաժեշտությունն է ստիպել հանցագործություն անել» ։
Դասական դպրոցի ներկայացուցիչները կարծում էին, որ բոլոր մարդիկ հավասարապես կարող են դիմակայել հանցավոր մտադրությանը, նրանք բոլորը հավասար պատիժ են կրում հավասար հանցագործությունների համար, և նույն պատժին նրանք միանգամայն նույնակերպ են արձագանքու ։.
Պոզիտիվիզմը քրեաբանությունում
Քրեաբանության դասական դպրոցը ձգտում էր ընդհանրապես բացառել հանցագործություն կատարող մարդու անձի հատկանիշները քրեաբանության քննության առարկայից։ Սակայն պրակտիկան ցույց է տվել, որ նման պատկերացումն ավելորդ պարզեցված է։ Միշտ չէ, որ մարդը իրեն ռացիոնալ է պահում։ Մարդկանց վարքագծի պատճառ հանդիսացող այլ գործոնների որոնումն իրականացվել է քրեաբանության պոզիտիվիստական ուղղության շրջանակներում։ Կարելի է առանձնացնել քրեաբանության դպրոցի պոզիտիվիստական հետևյալ բոլոր ընդհանուր գծերը։
Առաջին պոզիտիվիստական դպրոցները կապ էին փնտրում մարդու արտաքինի առանձնահատկությունների և հանցավոր վարքագծի հակվածության միջև (ինչ-որ կերպ լինելով դեմոնոլոգիական ուսմունքների հետևորդներ, որոնցում ֆիզիկական այլանդակությունները համարվում էին մի տեսակ չարի կնիք, որն ընկած է մարդու վրա)։
Ֆիզիոգնոմիկա և ֆրենոլոգիա
Ֆիզիոլոգիական տեսությանը նման էր ֆրենոլոգիան, որն ուսումնասիրում էր մարդու գանգի արտաքին առանձնահատկությունները, որոնք, ֆրենոլոգների կարծիքով, նրա անձնական հատկանիշների, հատկությունների և հակումների ցուցանիշներն էին։ Գանգի վրա որոշ ելուստներ համարվում էին ուղեղի "ստորին" ֆունկցիաների ինդիկատորներ (օրինակ՝ ագրեսիվություն), իսկ մյուսները ներկայացնում էին "բարձրագույն" գործառույթներն ու հակումները (այդ թվում՝ բարոյականությունը)։ Ենթադրվում էր, որ հանցագործների «ցածրակարգ» ձգտումները գերակայում են «բարձրակարգերին»։ Ֆրենոլոգիան կապվում է Ֆրանց Յոզեֆի անվան հետ ։
Գալը կարծում էր, որ «հանցագործությունները անձանց ֆիզիկական վիճակի արդյունք են, և, որ նրանց բնավորությունը կախված է այն պայմաններից, որտեղ նրանք ապրում են և միայն հաշվի առնելով այդ բնույթը և այդ պայմանները կարող են ճիշտ գնահատել հանցագործությունները» ։
Նա նաև առաջինն էր, ով առաջարկեց հանցագործների դասակարգումը ըստ կենսաբանական հատկանիշների։ Նա առանձնացրել է երեք կատեգորիա ՝
Քրեաբանական մարդաբանություն
Ֆիզիոգնոմիկան և ֆրենոլոգիան եղել են քրեական մարդաբանության նախորդները, վարդապետություն, որը հաճախ կապված է իտալացի քրեաբան Չեզեր Լոմբրոզոյի և նրա աշակերտների աշխատանքների հետ։ Լոմբրոզոն հավատում էր, որ հանցագործները բնորոշ են ներքին և արտաքին անատոմիական կառուցվածքների անոմալիաներին, որոնք բնորոշ են նախնադարի մարդկանց և մարդանման կապիկներին ։
Նա համարվում է «ծնված հանցագործ» գաղափարի հեղինակը։ Ըստ Լոմբորոզոյի, հանցագործը բնական հատուկ տեսակ է։ Անձը կդառնա հանցագործ, թե ոչ, կախված է միայն բնորոշ հակումներից և յուրաքանչյուր հանցագործության տեսակին (սպանություն, բռնաբարություն, գողություն) բնութագրվում են ֆիզիոլոգիայի, հոգեբանության և անատոմիական կառուցվածքների անոմալիաներով ։
Լոմբրոզոն առանձնացրեց հանցագործներին բնորոշ հետևյալ հիմնական բնածին հատկանիշները ՝
Լոմբրոզոն առանձնացրեց խելագար և զգացմունքային հանցագործների։ Նա նաև ուսումնասիրեց հանցագործության վրա սեռի ազդեցությունը։ «Կին՝ հանցագործ և մարմնավաճառ» աշխատությունում նա կարծիք հայտնեց, որ կին հանցագործները իրենց դաժանությամբ գերազանցում են տղամարդ հանցագործներին։
Լոմբրոզոյի առաջարկած հատկանիշները անցել են փորձաշրջան, սակայն չեն հաստատվել։ Նրա քննադատները մատնանշել են, որ նմանատիպ առանձնահատկություններ գոյություն ունեն օրենքի հետամուտ անձանց համար, և դրանց առաջացման հաճախականության մեջ վիճակագրական տարբերություն չկա։ Կատարվել են համեմատական ուսումնասիրություններ, որոնց օբյեկտները եղել են բանտարկյալներ, ուսանողներ, զինծառայողներ և քոլեջի ուսուցիչներ։ Նրանց միջև ոչ մի վիճակագրական տարբերություն չի հայտնաբերվել ։
Այդ պատճառով Լոմբրոզոյի և նրա աշակերտների հետագա աշխատանքներում բացի հանցագործներից, որոնք հանցագործություններ են կատարում կենսաբանական հակումների պատճառով, առանձնացվում են նաև նրանք, ովքեր կարող են օրենքի խախտման դիմել կյանքի հանգամանքների ազդեցության բերումով (պատահական հանցագործներ) ։
Լոմբրոզո Ռաֆայել Գարոֆալոյի և Էնրիկո Ֆերիի աշակերտները, չհրաժարվելով մարդաբանական դպրոցի հիմնական գաղափարներից, ավելի մեծ նշանակություն էին տալիս սոցիալական գործոններին։ Ֆերիի մարդաբանական դպրոցը համարում էր, որ «մարդասպանը նորմալ մարդ չէ, որը, ընդհակառակը, իր ժառանգված և ձեռք բերված օրգանական և հոգեկան անբավարարություններով հանդերձ մարդկային ցեղի հատուկ տեսակ է» ։
Ռուսաստանում այս ուղղության կողմնակիցներն էին Նիկոլայ Նեկլյուդովը, Պրասկովյա Տարնովսկայան, Դմիտրի Դրիլը և մի շարք այլ քրեաբաններ ։
Կլինիկական քրեաբանություն
Կլինիկական քրեաբանության մեջ (մեկ այլ անվանում` անհատի վտանգավոր վիճակի տեսություն), հանցագործությունների կատարումը բացատրվում է անհատների ներքին հակումով` հանցագործություն կատարելու միջոցով, որը կարող է հայտնաբերվել հատուկ թեստերով, ինչպես նաև վարքագծի միջոցով և դրանք հարմարեցնելով բժշկական մեթոդներին ։ Այս դպրոցի ներկայացուցիչների կողմից վարքագծի ուղղման եղանակների թվում են հոգեվերլուծությունը, էլեկտրոշոկը, լոբոտոմիան, թալամոտոմիան, դեղորայքային ազդեցությունը, վիրաբուժական մեթոդները, ինչպես նաև անորոշ ժամկետով ազատազրկումը մինչև այն պահը, երբ, ըստ բժիշկների հանձնաժողովի, չի անցնում անձի վտանգավոր վիճակը ։
Այս դպրոցի ներկայացուցիչներն են ֆրանսիացի գիտնական Ժան Պինատելը, իտալացի հեղինակներ Ֆիլիպո Գրամատիկան և դի Տուլիոն։
Սահմանադրական նախատրամադրվածության տեսություն
Նաև փորձեր են արվել քրեական վարքը կախվածության մեջ դնել մարդու սահմանադրական տեսակից (մարմնի տիպ), ինչն էլ իր հերթին կապված էր էնդոկրին գեղձերի աշխատանքի հետ ։ Կան երեք հիմնական սոմատիկ տեսակներ ՝
Չնայած նրան, որ յուրաքանչուր մարդ որոշ չափով համապատասխանում է այս երեք նշված տեսակներին, ենթադրվում էր, որ հանցագործները հիմնականում պատկանում են ավելի ցայտուն հատկանիշտներ պարունակող տեսակին՝ մեզոմորֆին։
Այս տեսության կողմնակիցները (գերմանացի հոգեբույժ Էռնստ Կրեչմերը, ամերիկացի քրեաբաններ Ուիլյամ Շելդոնը, Շելդոնը և Էլեոնորա Գլյուկը և այլք) առաջարկել են հորմոնալ թերապիա, ինչպես նաև պոտենցիալ հանցագործներին հատուկ ճամբարներ ուղարկել, որտեղ նրանց կսովորեցնեն հասարակական-օգտակար վարքագծի հմտությունները ։