cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դմիտրի Վինոգրադով
Կենսագրություն
Դմիտրին ծնվում է ուժեղ թթվածնային քաղցով, բժիշկները նորածնի մոտ ախտորոշում են ծննդաբերական տրավմայի հետևանքով առաջացած էնցեֆալոպատիա, ինչպես նաև ողնաշարի պարանոցային բաժնի ողերի խախտում ։ Պոլիկլինիկայում մերսման երկարատև կուրսերից հետո երեխան կարողանում է կատարել առաջին քայլերը։ Շուտով ծնողները վերադառնում են Մուրմանսկ, որտեղ Դմիտրի Վինոգրադովը արշավախմբի կազմում մասնակցում է ծովի հատակի ուսումնասիրություններին ։
Երեխան մեծանում է ամաչկոտ և ինքնամփոփ, մանկապարտեզ չի հաճախում։ Երկու տարեկանում նրա մոտ հայտնաբերվում է աուտիզմ ։ Չորս տարեկանում՝ զբոսանքի ժամանակ, Դմիտրին ստանում է գանգուղեղային լուրջ վնասվածք, որից հետո երկար տարիներ տանջվում է գլխացավերից ։
1989 թվականին Վինոգրադովների ընտանիքը վերջնականապես տեղափոխվում է Մոսկվա և բնակություն հաստատում Կանտեմիրովի փողոցում գտնվող մի բնակարանում, իսկ Դմիտրին ընդունվում է 981-րդ միջնակարգ դպրոցի առաջին դասարան ։ Ըստ Ելենա Վինոգրադովի հիշողությունների՝ որդին առաջին դասարանում չէր կարողանում գրատախտակի մոտ պատասխանել․ ամաչում էր, բառերը շփոթում կամ էլ ընդհանրապես լռում էր, նույն դասարանում մնալու վտանգ կար։ Մոր խնդրանքով ուսուցիչը տնային հանձնարարություններն սկսեց դասերից հետո առանձին հարցնել, և Դմիտրիի առաջադիմությունը բարձրացավ ։
Միջին դպրոցում Դմիտրին սովորում է հումանիտար դասարանում։ Դեռահասը նաև հաճախում է ուշուի և թենիսի խմբակների, սակայն մնում է փակ՝ պահպանելով ընկերական հարաբերություններ միայն որոշ համադասարանցիների հետ ։ Դասղեկ Լյուդմիլա Յարցևայի խոսքերով՝ Վինոգրադովը միշտ դասերին պատրաստ էր, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ բացակայած էր լինում, գրում էր «պարզապես զարմանալի շարադրություններ» ։
9-րդ դասարանից Վինոգրադովը սովորում է Մոսկվայի տնտեսագիտության և լեզվաբանության պետական ինստիտուտում (2009 թվականից՝ Մոսկվայի հումանիտար-տեխնիկական ակադեմիա)։ 2000 թվականին նա ընդունվել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի պետության և իրավունքի ինստիտուտի բազայի վրա ստեղծված Ակադեմիական իրավունքի համալսարանը ։ Մոտավորապես երրորդ կուրսում Դմիտրին դադարում է հաճախել դասերին, բայց շարունակում է ինքնուրույն ուսումնասիրել իրեն հետաքրքրող առարկաները։ Միաժամանակ նա հաճախում է Մոսկվայի Ն․ Է․ Բաումանի անվան պետական տեխնիկական համալսարանի ծրագրավորման դասընթացներին ։
Ուսուցիչների խորհրդով Դմիտրին շարունակում է իր ուսումը, սակայն տեղափոխվում է հեռակա բաժին։ 2009 թվականին ավարտում է իրավաբանական ֆակուլտետը և ստանում քաղաքացիա-իրավական առարկաների ամբիոնի մագիստրոսի աստիճան ։
Աշխատանքային գործունեությունն սկսում է 2004 թվականին՝ աշխատանքի տեղավորվելով «Կորուսկոնսալտինգ» ընկերությունում։ Այնտեղ աշխատում է երեք ամիս։ Աշխատանքը Վինոգրադովին թվում էր դժվար, և նա տեղափոխվում է «ՄեդիՌայթ» ընկերությունը, որտեղ ստանձնում է համակարգի կառավարչի պարտականությունները ։ 2008 թվականին աշխատանքի է ընդունվում «Ռիգլա» դեղագործական ընկերությունում («Պրոտեկ» ընկերությունների խումբ) ), որտեղ հաջողությամբ անցնում է հարցազրույցը, հոգեբանական և իրավաբանական փորձությունները, որից հետո նշանակվում է իրավաբանի օգնական։ Արդեն մեկ տարի անց Դմիտրին նշանակվում է իրավաբան, նրա պարտականությունն էր պայմանագրերի իրավական գրանցումը։ Աշխատավայրում բնութագրվել է դրականորեն, որպես «նրբանկատ և քաղաքավարի մարդ» ։
2008 թվականի հունվարի վերջին-փետրվարի սկզբին Վինոգրադովը՝ որպես կամավոր, 12 օրով մեկնում է «Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի» ճամբար՝ Կերչի նեղուցում նավթի հեղեղից տուժած թռչուններին օգնելու ։
Դրդապատճառներ
«Ռիգլա» ընկերությունում աշխատելու 4 տարիների ընթացքում Վինոգրադովի առօրյա վարքագիծը նրա ղեկավարության և աշխատակիցների մոտ կասկած չի առաջացրել, թե նա կարող է ցուցաբերել ոչ ադեկվատ պահվածք։ Դմիտրին, աշխատակիցների վկայությամբ, երբեք արմատական գաղափարներ չի արտահայտել և նրանց հետ չի կիսվել իր խնդիրներով ։
Գրասենյակում Վինոգրադովը ծանոթանում է ֆինանսական բաժնի 26-ամյա աշխատակցուհի Աննա Կազնիկովայի հետ, որի հետ որոշ ժամանակ հարաբերություններ է ունենում  ։ Ծանոթության պահին Աննան արդեն մի քանի տարի էր, ինչ հանդիպում էր մի երիտասարդի հետ, որին Աննայի բնակության վայրում ընդունում էին որպես նրա փաստացի ամուսին ։ Դմիտրին Կազնիկովային նվերներ է տալիս, հրավիրում կինո, նրանք միասին ուղևորվում են Սուզդալ, որից հետո, ըստ Դմիտրիի, նրանց հարաբերությունները սառչում են, իսկ հանդիպումները տեղի էին ունենում ոչ իր ցանկացածի պես  ։ Նա նաև Աննային խանդում էր նրա աշխատակցի՝ Ալեքսանդր Բիրյուկի հանդեպ ։ 2012 թվականին Էդինբուրգ կատարելիք համատեղ ուղևորությունից քիչ առաջ Վինոգրադովն ու Կազնիկովան վիճում են, որից հետո Աննան սկսում է երիտասարդից ստանալ սպառնալիքներով էլեկտրոնային նամակներ և հաղորդագրություններ  ։
Կազնիկովայի հետ գժտվելուց հետո Վինոգրադովն ընկնում է դեպրեսիայի մեջ ։ Մոր հետ խորհրդակցելուց հետո նա այցելում է Մոսկվայի Ն․ Ա․ Ալեքսեևի անվան հոգեբուժական № 1 հիվանդանոց։ Այնտեղ նշանակում են 3 դեղամիջոց՝ ցիտրոլեպս, ֆինլեպսին և սերդոլեկտ, ինչպես նաև նրան առաջարկվում է բուժվել ցերեկային հոգեբուժարանում։ Դրանից հետո Դմիտրին ևս 4 անգամ այցելում է հիվանդանոց, բայց բժիշկները այդպես էլ չեն կարողանում նրան համոզել գնալ բուժվելու ։ Ինչպես հայտնում է Հոգեկան առողջության գիտական կենտրոնի հոգեբուժության սոցիալ-ժողովրդագրական և տնտեսական խնդիրների բաժնի վարիչ Տատյանա Սալոխինան, ավելի ուշ Վինոգրադովը դիմել է ուրիշ մասնագետների, անցել բժշկական զննություն ։
Հարձակման շարժառիթը, ըստ քննիչների, կարող է լինել անպատասխան սերը, ինչի մասին Վինոգրադովն ինքն է պատմել հարցաքննությունների ժամանակ և դատարանում ։ Ինչպես նաև, ըստ իր խոսքերի, ինքը ցանկացել է ինքնահաստատվել և իրեն ցույց տալ Կազնիկովայի մոտ ։
Դմիտրին երկար և խնամքով պատրաստվում է աշխատակիցների հետ դատաստան տեսնելուն, զենքով սկսում է հետաքրքրվել Աննա Կազնիկովայի հետ գժտվելուց անմիջապես հետո։ 2012 թվականի մարտին ձեռք է բերում «Վեպր-12» կարաբին և Benelli M3 Super 90 ատրճանակ։ Կարաբինը 77055 ռուբլով գնել էր Վարվարկա փողոցի «Օղազրահ» խանութից, իսկ մի քանի օրից գնում է 7-րդ պուրակային փողոցի «Որսորդ» խանութը և 34750 ռուբլով գնում ատրճանակ։ Զենքից բացի նա ձեռք է բերում 300 փամփուշտ ։ Ավելի վաղ նա բժշկական տեղեկանք էր ձեռք բերել «Մեդսերվիս» ՍՊԸ-ի կլինիկայից, որը նրան թույլ էր տալիս փետրվարին զենք գնելու, պահելու և կրելու իրավունք ստանալ Ռուսաստանի Նագատինո-Սադովնիկի շրջանի ՆԳՆ-ից ։ Ավելի ուշ ԶԼՄ-ներում հայտնվում է ենթադրություն, որ Դմիտրին տեղեկանքը «Մեդսերվիսից» ձեռք էր բերել 900 ռուբլով՝ շրջանցելով բժշկական զննությունը ։ Զենքը գնելուց հետո Վինոգրադովն անդամագրվում է Պոդոլսկի հրաձգային ակումբում, բազմիցս այցելում հրաձգարան ։
Միջադեպից մի քանի օր առաջ սովորաբար չխմող Վինոգրադովը դադարում է ընդունել նշանակված հակադեպրեսանտները և սկսում է զբաղվել հարբեցողությամբ, որը շարունակվում է 5 օր ։ Ավելի ուշ նա ասել է, որ նախօրոք չէր պատրաստվել կրակել կոնկրետ ինչ-որ մեկի վրա և չէր պլանավորել պատահարի օրը, վերջնական որոշում ընդունել է միայն նոյեմբերի 6-ի երեկոյան ։
Իրադարձությունների ընթացք
Նոյեմբերի 7-ին Մոսկվայի ժամանակով (UTC+4) 4։56 Վինոգրադովը «ՎԿ» սոցիալական կայքի իր էջում տեղադրել է «Իմ հրովարտակը» վերնագրով փաստաթուղթ, որով հայտարարել է մարդկության նկատմամբ ունեցած իր ատելության մասին ։
Ես համոզված եմ, որ ունեմ բավարար հիմքեր ամբողջ մարդկությունը համարելու կենդանի օրգանիզմի չարորակ ուռուցքի սերտ նմանօրինակը, տվյալ դեպքում նրա դերում հանդես է գալիս մեր մոլորակը։ <…> Ես ատում եմ մարդկային հասարակությանը, և ինձ համար զզվելի է նրա մի մասը լինելը։ Ես ատում եմ մարդկային կյանքի անիմաստությունը։ Ես ատում եմ այս կյանքը։ Այն արդարացնելու միայն մի միջոց եմ տեսնում․ ոչնչացնել մարդկային կոմպոստի որքան հնարավոր է շատ մասնիկ։
Վինոգրադովը մորը հաղորդել է, որ արձակուրդ է վերցրել և գնում է հրաձգության։ Մեծ ուսապարկի մեջ փաթեթավորելով զենքն ու Fiocchi Munizioni իտալական ընկերության 12/70 մակնշման, 12 մմ տրամաչափի որսորդական փամփուշտները, որոնք նախատեսված են ողորկափող զենքի համար ՝ դուրս է եկել տնից, նստել հոր՝ Toyota մակնիշի ավտոմեքենան և գնացել աշխատանքի ։ Չհասնելով մինչև Չերմյանի փողոցի գրասենյակը՝ ավտոմեքենան կանգնեցրել է Տիխոմիրովի փողոցում, մի քիչ քնել, այնուհետև ոտքով գնացել է դեպի շինությունը ։
8:19 Դմիտրին անցել է մուտքի պահակակետը և չաշխատող մետաղաորոնման շրջանը։ 8։20 մտել է զուգարան, որտեղ հագել է մուգ կամուֆլյաժ և ժիլետ։ Ժիլետի գրպաններում ուներ ավելի քան 230 փամփուշտ և մեկ մեծ դանակ։ Այնուհետև զանգել է Կազնիկովային և համոզվելով, որ նա իր տեղում է՝ չորրորդ հարկի № 400 աշխատասենյակում, գնացել է այնտեղ ։ 9:49 Վինոգրադովը, զենքը ձեռքին պահած, դուրս է եկել զուգարանից ։
Աստիճանների վրա Վինոգրադովը բախվել է Դենիս Մոիսեևին, որը եկել էր «Ռիգլա» ընկերությունում աշխատող կնոջ հետ խորհրդակցելու։ Կրակելով Մոիսեևի գլխին՝ շարունակել է ճանապարհը։ 9։50 մտել է № 400 առանձնասենյակը։ Այնտեղ գտնվող ֆինանսական բաժնի աշխատակիցներին ողջունելով «Ողջո՛ւյն, աշխատակիցնե՛ր» բառերով ՝ նրանց վրա կրակ է բացել (սկզբնապես ենթադրվել է, որ Վինոգրադովը կրակել է երկու ձեռքով, բայց հետագայում այն մերժվել է )։
Հրաձգությունը տևել է 18 վայրկյան ։ 10-րդ կրակոցից հետո Վինոգրադովի փամփուշտները վերջացել են, վերալիցքավորման ժամանակ նրան փորձել են կանգնեցնել ծանր վիրավորված 29-ամյա Նիկիտա Ստրելնիկովը, այնուհետև ֆինանսա-տնտեսական բաժնի գլխավոր մասնագետ Յուրի Մարչենկոն ։ Ընկերության անվտանգության ծառայության աշխատակիցներին հաջողվել է վնասազերծել հրաձիգին։ Վինոգրադովին զինաթափել են և կապել կպչուն ժապավենով, այնուհետև հանձնել ոստիկանությանը  ։
Առանձնասենյակում տեղի ունեցած հրաձգության հետևանքով 4 հոգի (25-ամյա Ելենա Լապշինան, 25-ամյա Նատալյա Պլեխանովան, 42-ամյա Ալեքսանդր Բիրյուկը և 33-ամյա Անտոն Տրետյակովը ) տեղում մահացել են, իսկ 24-ամյա Յարոսլավ Սերգենյուկը և Նիկիտա Ստրելնիկովը ծանր վիճակով տեղափոխվել են հիվանդանոց, վերջինս հաջորդ առավոտյան մահացել է ։ Ընդհանուր առմամբ նոյեմբերի 7-ին Վինոգրադովն սպանել է 6 հոգու, որոնցից անձամբ ծանոթ էր միայն Բիրյուկի հետ ։ Աննա Կազնիկովան այդ պահին գտնվում էր հանցագործության վայրում, բայց Դմիտրին նրա վրա չի կրակել ։
Պատահարից անմիջապես հետո զանգվածային լրատվական միջոցները Վինոգրադովին անվանել են «ռուս Բրեյվիկ»։ Նորվեգիացի ահաբեկիչն Օսլոյի կենտրոնում պայթյուն և նորվեգական աշխատավորական կուսակցության երիտասարդական ճամբարում հարձակում կատարելուց առաջ նույնպես կայքում տեղադրել էր իր հրովարտակը, որը բաղկացած էր 1500 էջից և որում ներկայացրել էր իր գաղափարական հայացքները ։ Ավելի ուշ Վինոգրադովը հայտարարել է, որ ինքը Բրեյվիկի հետևորդը չի համարվում, քանի որ նա ու նորվեգացին ունեցել են այլ դրդապատճառներ, իսկ իր հրովարտակը, որը 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ի դրությամբ հավաքել էր ավելի քան 5000, իսկ դեկտեմբերի 27-ին՝ ավելի քան 30000 հավանում, անվանել է «անհեթեթություն» ։
Հետաքննություն
2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին Վինոգրադովը Բաբուշկինի շրջանից տեղափովեց Մոսկվայի դատարան։ Նրան մեղադրանք առաջադրվեց ՌԴ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 2-րդ մասով («2 և ավելի անձանց կանխամտածված սպանություն») և 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով («մահափորձ երկու և ավելի մարդկանց նկատմամբ») ։ Հրաձգության հետ կապված որպես խափանման միջոց ընտրվեց երկամսյա կալանք ։ Վինոգրադովը դատարանում հայտարարել է, որ ապաշխարում է և ցավակցում իր զոհերի հարազատներին և մտերիմներին։ Սակայն նա հավելել է, որ եթե իրեն չկանգնեցնեին, ինքը կշարունակեր սպանելը, և ապա վերջում ինքնասպան կլիներ ։
Նոյեմբերի 12-ին Մոսկվայի քաղաքային դատախազությունը ՌԴ Գլխավոր դատախազության հանձնարարությամբ դիմեց Հաղորդակցության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և զանգվածային հաղորդակցության ոլորտի հսկողության դաշնային ծառայությանը՝ Դմիտրի Վինոգրադովի «ՎԿ» կայքի էջ մուտք գործելը սահմանափակելու խնդրանքով ։ Դատախազի միջամտության պատճառը Վինոգրադովի կողմից տեղադրած հրովարտակն էր, որը հետագայում կցվեց քրեական գործին, ինչպես նաև մի շարք լուսանկարներ, մասնավորապես, թիրախի և ատրճանակով փոքրիկ սևամորթի պատկերներ՝ ստորագրված «End racism, kill everyone» («Վերջ տուր ռասիզմին, սպանիր բոլորին») կարգախոսով ։ Փորձագետները հրովարտակի տեքստը ենթարկեցին հոգեբանա-լեզվական ուսումնասիրության, որի արդյունքում հաստատվեց․ «տեքստը պարունակում է կոչեր ուղղված մարդկության զանգվածային ոչնչացմանն ու այնպիսի գործողությունների արդարացմանը, որոնք ինքնին համարվում են ահաբեկչության կոչեր» ։
Հոգեբույժները պետք է պարզեին Վինոգրադովի գիտակցականության աստիճանը, նշանակվել էր դատաբժշկական փորձաքննություն։ 2013 թվականի փետրվարին հայտնի դարձավ Սոցիալական և դատական հոգեբուժության Վ․ Պ․ Սերբսկու անվան պետական հետազոտական կենտրոնի մասնագետների եզրակացությունը ։ Պարզվել էր, որ հանցագործության կատարման ժամանակ Վինոգրադովը ունեցել է շիզոտիպիկ անձնային խանգարում, որը սահմանափակել է իր գործողությունների փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգավորությունը լիարժեք գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու ընդունակությունը, սակայն այդ փաստը չի բացառում նրա գիտակցականությունը ։
2013 թվականի փետրվարի 3-ին Բաբուշկինի դատարանը Վինոգրադովի ձերբակալման ժամկետը երկարացրեց ևս 2 ամսով ։ Ապրիլի 4-7-ը նա մնաց քննչական մեկուսարանում։ Դմիտրին այս որոշման դեմ չառարկեց, բայց խնդրեց իրեն «Բուտիրկա» № 2 քննչական մեկուսարանից տեղափոխել № 4 մեկուսարան, քանի որ այնտեղ հոգեբուժական հիվանդանոց կար։ Նախկինում Վինոգրադովը «դիստիմիա» ախտորոշմամբ հոսպիտալացվել էր այնտեղ։ Հետաքննությունը դատարան է ներկայացրել տեղեկանք № 4 քննչական մեկուսարանից, ըստ որի՝ Վինոգրադովը կարող է պահվել քննչական մեկուսարանում, իսկ նրա առողջական վիճակը բավարար է, մեղադրող կողմը համաձայնեց այդ փաստարկներին ։ Լսելով կողմերի փաստարկները՝ դատարանը մերժեց Վինոգրադովին տեղափոխել քննչական այլ մեկուսարան ։
2013 թվականի ապրիլի 22-ին Վինոգրադովին ներկայացվեց վերջնական մեղադրանք ։ Արդեն եղած կետերին ավելացվեց մեղադրանք հանցագործության համար՝ համաձայն Քրեական օրենսգրքի 1-ին մասի 280-րդ հոդվածի («ծայրահեղական գործունեություն իրականացնելու հրապարակային կոչեր» ։
2013 թվականի ապրիլի 30-ին Մոսկվայի Օստանկինի շրջանային դատարանը լիովին բավարարեց Հյուսիսարևելյան վարչական շրջանի դատախազի պահանջը Վինոգրադովի վեբ-կայքը ճանաչել որպես ծայրահեղական հրապարակում։ Այն ներառվեց ծայրահեղական նյութերի դաշնային ցուցակի մեջ, իսկ այնտեղ մուտքն արգելափակվեց ։
Մայիսի 6-ի հրաձիգի կալանքը կրկին երկարաձգվեց, այս անգամ մինչև հուլիսի 6-ը ։ Հունիսի 11-ին դատարանը Վինոգրադովի կալանքն անփոփոխ թողեց մինչև օգոստոսի 6-ը ։
Հունիսի սկզբին քննչական կոմիտեն հաղորդեց, որ Վինոգրադովի քրեական գործի հետաքննությունն ավարտվել է, և բոլոր նյութերը ներկայացվեցին դատախազություն՝ մեղադրական եզրակացության հաստատման համար ։ Հունիսի 24-ին գործը հանձնվեց Մոսկվայի քաղաքային դատարան ։
Դատավարություն
2013 թվականի օգոստոսի 5-ին Մոսկվայի քաղաքային դատարանի դռնփակ նիստում տեղի ունեցան Վինոգրադովի գործի նախնական լսումները։ Հրաձիգը դիմեց միջնորդությամբ, որ գործը քննի պրոֆեսիոնալ դատարանը, այլ ոչ թե երդվյալ ատենակալների կոլեգիան ։ Օգոստոսի 14-ին ըստ էության սկսվեց գործի քննությունը ։
Օգոստոսի 15-ին Աննա Կազնիկովայի հարցաքննության ժամանակ, որ հանդես էր գալիս որպես վկա, Վինոգրադովն սկսեց իրեն պահել ոչ ադեկվատ, բռունցքներով հարվածել զրահապատ վանդակ-«ակվարիումի» ապակիներին, որտեղ դատական լսումների ժամանակ պահվում են ծանր և առավել ծանր հանցագործությունների համար մեղադրվողները, իսկ այնուհետև իր վրա կրակելու խնդրանքով դիմեց պահակախմբին։ Վինոգրադովի կողմից նման արձագանքի պատճառը անձնական բնույթի հարցերն էին, որը նրա փաստաբանը տալիս էր Կազնիկովային։ Դատավորին հաջողվեց հանգստացնել մեղադրյալին, որից հետո վերջինս Կազնիկովային հարցրեց, թե նա կցանկանար, որ իր վրա կրակեին։ Վկան բացասական պատասխան տվեց, իսկ դատավորը Վինոգրադովին բացատրեց, որ 1997 թվականից Ռուսաստանում մահապատիժ չի կիրառվում ։ Դատարանը հարցաքննեց նաև հրաձգության ժամանակ վիրավորված Յարոսլավ Սերգենյուկին և հրաձիգին վնասազերծած Յուրիա Մերչենկոյին ։
Վինոգրադովի կողմից 2 սպանվածների հարազատներն օգոստոսի 27-ին նրանից որպես բարոյական փոխհատուցում պահանջեցին 3,5 միլիոն ռուբլի։ Դատարանը հարցաքննեց նաև պահակախմբի անդամներին, որոնք մասնակցել էին Վինոգրադովի կալանավորմանը ։ Հարցաքննության ժամանակ վկաներից մեկը հայտնեց, որ գրասենյակի աշխատակիցներին Վինոգրադովի ուսապարկը կասկածելի է թվացել, սակայն վերջինս հանգստացրել է նրանց՝ ասելով, որ աշխատանքից անմիջապես հետո պատրաստվում է մեկնել Կարպատներ՝ հանգստանալու ։
Սեպտեմբերի 3-ին Վինոգրադովի զոհերի հարազատների կողմից ներկայացված գումարային պահանջը աճեց մինչև 5 միլիոն ռուբլի։ Ինչպես նաև այդ օրը դատարանում հանդես եկավ մարդասպանի մայրը, որը դատարանին խնդրեց իր տղային շատ խիստ չպատժել, քանի որ նա ունի ֆիզիկական թույլ առողջություն, ինքնամփոփ բնավորություն ու հոգեբանական խնդիրներ, նախկինում հակված է եղել ինքնասպանության ։
Սեպտեմբերի 5-ին մեղադրող կողմը դատարանից պահանջեց Վինոգրադովին դատապարտել ցմահ ազատազրկման հատուկ ռեժիմով գաղութում, ինչպես նաև սահմանել պարբերական այցելություններ պատիժը կրելու վայրի հոգեբույժի մոտ։ Մեղադրական խոսքով հանդես եկավ Մոսկվայի դատախազ Սերգեյ Կուդենեևը ։ Ըստ նրա խոսքերի՝ մեղքը, որ կրակողն ինքն է ընդունել, լիովին ապացուցված է և դատարանը չունի մեղմացուցիչ հանգամանքներ այլ վճիռ կայացնելու համար ։ Տուժածները պաշտպանեցին ցմահ ազատազրկելու անհրաժեշտության մասին դատախազի կարծիքը, սակայն ափսոսանք հայտնեցին, որ անհնար է նրան մահապատժի ենթարկել ։
Ես չեմ ցանկացել սպանել ոչ մեկին։ Հրովարտակն այդ ձևով չեմ ցանկացել գրել։ Ինչ ինքնահաստատում կարող է լինել․․․ ես ինքս եմ ցանկացել ինքնասպան լինել․․․ Կարող եմ ասել՝ ինձանից օրինակ մի՛ վերցրեք։
Դատավճիռ
2013 թվականի սեպտեմբերի 9-ին տեղի ունեցավ Վինոգրադովի գործի վերջին նիստը։ Նա մեղավոր ճանաչվեց մեղադրական բոլոր կետերով և դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման ու պատիժը կրելու վայրի հոգեբուժի մոտ հարկադրական բուժման ։ Միաժամանակ Վինոգրադովը մեղավոր ճանաչվեց ծայրահեղական գործունեության կոչեր տարածելու համար, որի համար 300 հազար ռուբլի տուգանվեց ։ Դատարանը նաև բավարարեց սպանվածների հարազատների՝ 10 միլիոն ռուբլու քաղաքացիական հայցերը ։
Պաշտպանվող կողմը բողոքարկեց դատավճիռը՝ այն համարելով անհիմն և պնդելով, որ Վինոգրադովը տառապում է հոգեկան ավելի ծանր հիվանդությամբ, քան նրանք, որ հայտնաբերվել են դատա-հոգեբուժական փորձաքննության ժամանակ, և նշված գործողությունների կատարման ժամանակ գտնվել է անմեղսագիտակ վիճակում ։ Բողոքարկման փաստարկները մերժվեցին գլխավոր դատախազության կողմից, իսկ 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ին ՌԴ Գերագույն դատարանի քրեական գործերով դատական խորհուրդը բողոքը թողեց առանց բավարարման ։
Կալանավայրում
Գերագույն դատարանի դատավճռից հետ Վինոգրադովը տեղափոխվեց Սոլիկամսկի ցմահ ազատազրկվածների հատուկ ռեժիմով ուղղիչ գաղութ, որը հայտնի է որպես «Սպիտակ կարապ»։ Նա տեղավորվեց երեքտեղանի խցում ։
Կալանավայրում Վինոգրադովը հրապուրվեց գեղարվեստական և գիտա-հանրամատչելի գրականության ընթերցանությամբ, մասնավորապես անգլիացի աստղաֆիզիկոս Սթիվեն Հոքինգի աշխատություններով։ Նա նաև բաժանորդագրվեց The New Times, «Դիլետանտ» և «Գիտության աշխարհում» ամսագրերին ։
2013 թվականի հոկտեմբերին ԶԼՄ-ում հայտնվեց 2009 թվականի ամռանը Օկայի ափին Վինոգրադովի կողմից արբալետով 2 ձկնորսների հնարավոր սպանության (նրանց կողմից բնությունը ոչնչացնելու համար վրեժ լուծելու նպատակով) մասին ենթադրություն։ Ըստ Վինոգրադովի խցակիցների հաղորդման՝ նա իբր թե ցանկություն է հայտնել գիրք գրել բնությանը մարդկության հասցրած վնասների մասին (նախկին հրովարտակի ընդլայնված տարբերակը), որը պլանավորել է սկսել իր կատարած առաջին սպանության նկարագրումով։ Վինոգրադովը փաստաբանի միջոցով լրագրողին հայտնեց, որ ոչ մի նման բան կալանավայրում չի պատմել և երբեք չի եղել Օկայի ափին ։ Գլխավոր դատախազությունն սկսեց գործի քննությունը, որի համար 19 տարի և 6 ամիս ազատազրկվել էր մոսկվացի Սերգեյ Դուդենկոն ։ 2014 թվականի հունվարին ՌԴ Կալուգայի շրջանի քննչական կոմիտեի Քննչական վարչությունը տեղեկացրեց, որ ստուգման ընթացքում հաստատվել է Վինոգրադովի անմեղությունն այդ սպանության մեջ ։
Քեմպ շրջան (Տեխաս)
Պատմություն
Քեմպ շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1874 թվականին Ապշուր շրջանի մի մասից։ Շրջանն իր անվանումը ստացել է տեխասյան քաղաքական գործչի անունով։
Աշխարհագրություն
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Քեմպ շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 526 կմ², որից 512 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 14 կմ²-ն կամ 2,80 %-ը՝ ջրային տարածքները ։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 11 549 մարդ։ Առկա էր 4 336 տնային տնտեսություն, 3 156 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23 մարդ/կմ²։ Հաշվվում էր 5 228 բնակելի շինություն՝ 10 շինություն/կմ² խտությամբ։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 69,53 %, աֆրոամերիկացիներ – 19,20 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,35 %, ասիացիներ – 0,17 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,05 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 9,63 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,07 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 14,78 %–ը (անկախ ռասայից)։
2010 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 12 401 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24 մարդ/կմ²։ Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տեխասի շրջաններ
Շպոտովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոնոտոպսկի շրջան)
Շպոտովսկի գյուղական խորհուրդ  (Шпотівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպսկի շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մուրավիշչե (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Մուրավիշչե (Муравьище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Օրանկաչի
Օրանկաչի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 10 տուն՝ 56 հայ բնակչով ։
Սերինե
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վանի նահանգի Արճակ գյուղում։ Սովորել է Վանի Արարք թաղամասի դպրոցում։ 1915-1918 թվականներին ապրել է Բաքվում, 1918-1920 թվականներին՝ Աստրախանում։ 1920 թվականին տեղափոխվել է Երևան և գործուն մասնակցություն ունեցել Հայաստանի գավառների հասարակական կյանքին։ Որպես որբանոցի կառավարիչ աշխատել է Արտաշատի, Քանաքեռի, Ծաղկաձորի մանկատներում։ Անտիպ են մնացել Սերինեի «Իմ երկրային ուղին» ինքնակենսագրական վեպը, «Ուղտալեռան եղնիկ» պոեմը, «Արճակի հրեղեններ» լեգենդը և այլ գործեր։ Մահացել է Երևանում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ բանասացներ Կատեգորիա:1896 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Արճակ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Ալբումին
Կառուցվածք
Մարդու արյան պլազմայի շիճուկային ալբումինը բազմաֆունկցիոնալ, բացասական լիցքավորված, ածխաջրածնային մնացորդ չպարունակող լուծելի սպիտակուց է։ Այն կազմված է 585 ամինաթթվային մնացորդ պարունակող շղթայից, որոնցից 35-ը ցիստեինն է, որոնք առաջացնում են դիսուլֆիդային կապեր, կայունացնելով ալբումինի երրորդային կառուցվածքը։ HSA-ի մոլեկուլային զանգվածը կազմում է 66,5 կԴա։ Ալբումինի կոնֆիգուրացիայում α-պարույրին բաժին է ընկնում 67%, իսկ β-կառուցվածքին՝ 10%[1,2]։ Հետազոտությունների արդյունքները [4] ցույց են տվել, որ արյան շիճուկային ալբումինը կոդավորող գենը օժտված է բարձր պոլիմորֆիզմով և ներկայումս հայտնաբերված են նրա ավելի քան 30 գենետիկական տարբերակներ (ալլոալբումիններ)։ Առողջ մարկանց արյան պլազմայում HSA-ի կոնցենտրացիան հասնում է մինչև 42±3.5 գ/լ։ Յուրաքանչյուր պահի արյան հոսքում շրջանառվում է մոտ 160 գ շիճուկային ալբումին և նրա կիսատրոհման տևողությունը 19-20 օր է [3]։
Ֆունկցիաներ
Մարդու շիճուկային ալբումինը ապահովում է պլազմայի օսմոտիկ ճնշումը [4], իրականացնում մի շարք նյութերի փոխադրումը, այդ թվում որոշ սպիտակուցների և տարբեր իոնների, պիգմենտների (բիլիռուբին), հորմոնների (վահանաձև գեղձի հորմոններ), ստերոիդների, ազատ ճարպաթթուների, ինչպես նաև օրգանիզմ մտած սինթետիկ դեղանյութերի փոխադրումը [3]։ Մարդու շիճուկային ալբումինի իրականացրած կարևոր ֆունկցիաներից է նաև այն, որ հարուստ և արագ իրացվող սպիտակուցային պահեստ է հանդիսանում։ Ալբումինը օժտված է նաև կոնյուգացնող և ինակտիվացնող հատկություններով, հետևաբար նրա կոնցենտրացիայի իջեցումը մեծացնում է արյան պլազմայում պարունակվող ազատ, կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների, այդ թվում նաև ագրեսիվ նյութերի քանակությունը [5,6]։
Կիրառությունը
Մարդու շիճուկային ալբումինը լայն կիրառություն ունի գործնական բժշկության տարբեր ոլորտներում՝ բուժական պրակտիկայում՝ խոշոր այրվածքների, հեմոռագիկ շոկի, հիպոպրոտեինեմիայի և պտղի էրիթրոբլաստոզի, ինչպես նաև լյարդի ցիրոզի հետևանքով առաջացած ասցիտի բուժման, արյան պլազմայի օսմոտիկ ճնշման վերականգնման նպատակով։ Որպես հավելում այն օգտագործվում է նաև պատվաստանյութերի և սպիտակուցային բուժիչ պրեպարատների, ինչպես նաև վերջիններիս ստացման համար օգտագործվող սննդային միջավայրերի կազմի մեջ [3]։ Բժշկական կիրառության համար մարդու շիժուկային ալբումինը հասանելի է 0.5-25%-անոց լուծույթների տեսքով։
Ստացումը
Շիճուկային ալբումինը հիմնականում ստանում են դոնորական արյունից անջատման միջոցով։ Սակայն, ներկայումս ամբողջ աշխարհում դոնորական արյան խիստ պակաս է զգացվում, ինչը կապված է դոնորների թվի փոքրացման և դոնորական արյան նկատմամբ պահանջարկի մեծացման հետ [3,6]։ Դոնորական արյունից ստացված ալբումինի կիրառման սահմանափակումները կապված են ոչ միայն նրա բարձր ինքնարժեքի հետ, այլ նաև այն հանգամանքով, որ դրանից ստացված պրեպարատների միջոցով ռեցիպիենտին հնարավոր է ինֆեկցիոն ագենտներ փոխանցել, մասնավորապես իմունային անբավարարության (ՄԻԱՎ), հեպատիտի և մի շարք այլ վիրուսներ [8]։ Վերոհիշյալի հետ կապված կլինիկական և տնտեսական տեսանկյունից առավել մեծ նշանակություն է ստանում ժամանակակից կենսատեխնոլոգիական եղանակներով ստացված սպիտակուցային պրեպարատների օգտագործումը։ Ներկայումս աշխարհում առկա միտումից կարելի է ենթադրել, որ մոտ ժամանակներս տեղի կունենա արյունից ստացված պրեպարատների աստիճանական փոխարինում ռեկոմբինանտային սպիտակուցային արտադրանքներով։ Կենսատեխնոլոգիական ճանապարհով մարդու ռեկոմբինանտային շիճուկային ալբումինի (rHSA) ստացման համար մշակվել են և շարունակվում են աշխատանքները մի շարք արդյունավետ արտադրական եղանակների ստեղծման ուղղությամբ։ Այսպես, վերջին տասնամյակներում մշակվել են մարդու արյան շիճուկային ալբումինի ստացման նոր եղանակներ, որոնք հիմնված են Escherichia coli, Kluyveromyces lactis (պատենդ US 6,686,179, 2004 թ), Saccharomyces cerevisiae (պատենդ US 7,045,318, 2006 թ), Pichia pastoris միկրոօրրգանիզմների, տրանսգենային կենդանիների և բույսերի միջոցով այդ սԳրականությունպիտակուցի սինթեզի վրա։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ծագումնաբանություն Կատեգորիա:Արյուն
Յարգարա
Յարգարա (Iargara), քաղաք Մոլդովայում։ Գտնվում է Լեովայի շրջանում։ Քաղաքի տարածքի մաս է կազմում նաև Միշեն գյուղը ։
Քաղաքի բնակչությունը 3957 մարդ է՝ ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների։
Պատմություն
Յարգարան հիմնադրվել է 1902 թվականին՝ որպես երկաթուղային կայարան։ Մոլդովական ԽՍՀ-ի տարիներին այստեղ գործել են ագրոարդյունաբերական «Молдаввинпром» համալիրը և էլևատորը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Լեովա շրջկենտրոնից 25 կիլոմետր հարավ-արևելք։ Ծովի մակարդակից բարձրությունը կազմում է 125 մետր ։
Կլիման հեմիբորեալ է ։ Օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 11 °C։ Ամենատաքը հուլիս ամիսն է, երբ միջին ջերմաստիճանը հասնում է 24 °C, իսկ ամենացուրտը դեկտեմբերն է՝ -7 °C ։ Մթնոլորտային տեղումների միջին տարեկան քանակությունը կազմում է 932 միլիմետր։ Ամենաշատ տեղումները թափվում են մայիսին՝ 117 միլիմետր, իսկ ամենաքիչը՝ հոկտեմբերին՝ 46 միլիմետր ։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների Յարգարայում ապրում են հետևյալ ազգությունների ներկայացուցիչներ ․
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոլդովայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1902 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ
Նարինե Եղիյան
Նարինե Միշայի Եղիյան, հայ երգչուհի, սոպրանո։
Կենսագրություն
Նարինե Եղիյանը ծնվել է Երևանում, 1981 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ 2006 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, Նելլի Փիրումովայի դասարանը, 2008 թվականին՝ ասպիրանտուրան, 2013 թվականին՝ Բեռլինի պետական օպերային թատրոնի միջազգային օպերային ստուդիան ։ Նարինե Եղիյանն արժանացել է «Ռիխարդ Վագներ» և «Լիզ Մուն» մշակույթի ու երաժշտության հիմնադրամների կրթաթոշակների։ Նա Վարպետության դասեր է առել Բ. Ֆասբենդերից, Դ. Պոլասկիից, Ռ. Թռեկելից և ուրիշ երաժիշտներից։ 2013 թվականից հանդիսանում է Բեռլինի պետական օպերային թատրոնի մեներգչուհի ։ Նրա դերերգերից են՝ Տեբալտ (Ջուզեպե Վերդիի Դոն Կառլոս (օպերա)|«Դոն Կարլոս»), Պամինա, Ցերլինա (Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի «Կախարդական սրինգ», «Դոն Ժուան»), Ամոր (Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե»), Բարբարա (Գեորգ Ֆիլիպ Տելեմանի «Էմմա և Էգինհարդ»), Վոգլինդե (Ռիխարդ Վագների «Հռենոսի ոսկին»), Ջանետ (Գաետանո Դոնիցետտիի«Սիրո ըմպելիք»), Մարցելինա (Լյուդվիգ վան Բեթհովենի «Ֆիդելիո»), Իոլանտա (Պյոտր Չայկովսկու «Իոլանտա») և այլն։
Համերգներ է ունեցել Բեռլինում, Փարիզում, Տերեցինում (Չեխիա), Իսպանիայում, մենահամերգներ է ունեցել Բեռլինի օպերային թատրոնում (2015)։ Նարինե Եղիյանը ելույթներ է ունեցել դիրիժորներ Ֆ. Մարկովիչի, Ա. Ռեբշտայնի, Հ. Գրիֆիտսի, Ռ. Յակոբսի, Բ. Բայլի և ուրիշների ղեկավարությամբ։ Նրա երկացանկում եղել են Ռ. Շտրաուսի աշխատություններից։
Ժողովածու (3477)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալվար (լեռ)
Ալվար , լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, Փամբակի լեռների հյուսիսային լաnջիև, Հալավար գյուղից 2,5 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրություն 2704 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռներ
Մանդատորիչո
Մանդատորիչո (Mandatoriccio), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3047 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 85 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0983։
Աստերոիդների ցանկ (155001-155100)
Աստերոիդների ցանկ (154901-155000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (155101-155200)
|}
Պրոգրես (գյուղ, Կրոլևեցի շրջան)
Պրոգրես (Прогрес), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոգրես գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոնիկա Լյու
Նա ներկայացրել է Լիտվան «Sentimentai» երգով Իտալիայի Թուրին քաղաքում կայացած Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթում, որտեղ զբաղեցրել է 14-րդ տեղը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կլայպեդայում երաժիշտների ընտանիքում, հինգ տարեկանից սկսել է ջութակի և բալետի դասերի հաճախել։ Նա ջազային երգեցողություն է սովորել Կլայպեդայի համալսարանում, այնուհետև շարունակել է կրթությունը Բոստոնի Բերքլի երաժշտական ​​քոլեջում ։
2004 թվականին հաղթել է «Dainų dainelė երիտասարդ կատարողների մրցույթում ։ Ուսումն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ աշխատել է պրոդյուսեր Մարիո Բասնովի հետ։ Այժմ ապրում է Վիլնյուսում։ Հայրենիքում հայտնի դառնալուց հետո երգչուհին մասնակցում է բազմաթիվ փառատոների, մրցույթների և համագործակցում այլ երաժիշտների հետ։ 2020 թվականին նա դարձավ «Lietuvos balsas» շոուի («Ձայն» շոուի լիտվական տարբերակը) մենթոր ։ 2021 թվականին նա «Դիմակ» և «Ես տեսնում եմ քո ձայնը» երաժշտական ​​շոուներում հանդես եկավ ժյուրիի կազմում  ։
2022 թվականին նա «Sentimentai» երգով մասնակցել է Լիտվայի Եվրատեսիլի ազգային ընտրությանը՝ «Pabandom iš naujo!»-ին։ Կիսաեզրափակչի ժամանակ երգը ներկայացնելուց հետո նա հաղթեց՝ ստանալով ժյուրիի և հեռուստադիտողների բարձր գնահատականը, և սինգլը մրցույթի բոլոր երգերից միակն էր, որ Լիտվայի չարթերում հայտնվեց առաջին հորիզոնականում ։ Փետրվարի 12-ին կայացած եզրափակչում նա կրկին ստացել է առավելագույն թվով միավորներ ժյուրիի և հեռուստադիտողների կողմից՝ իրավունք ստանալով ներկայացնել երկիրը մրցույթում  .։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ
Սամարսկոե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)
Սամարսկոե (Самарське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սամարսկոե գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,28 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89,29 մարդ/կմ²։
Յուրովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոնոտոպսկի շրջան)
Յուրովսկի գյուղական խորհուրդ  (Юрівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Յուրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 825 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Համան
Համան (հանգըլ՝ 함안군, հանջա՝ 咸安郡, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Haman-gun), վարչական միավոր, Հարավային Կորեայի   Հարավային Գյոնգսանգ մարզում։
Պատմություն
Համանի պատմությունը սկսվում է Բյոնհան նահանգի պետական միավորման ժամանակներից։ Այն ժամանակ ներկայիս վարչական միավորի տարածքում գտնվել է Փյոնջին Անյա բնակավայրը։ Կայա դարաշրջանի ժամանակ այստեղ գտնվում էր Արա Կայա ցեղային միությունը։ VIII դարում այս տարածքը ընկել է Միացյալ Սիլլայի հսկողության տակ և 757 թվականին այստեղ հիմնադրվել է Համանի շրջանը։ Դրանից հետո շրջանը մի քանի անգամ միացվել է այլ վարչական միավորների։ 995 թվականին միացել է Համջու, 1018 թվականին՝ Կիմհե, 1509 թվականին՝ Տոհոբու և 1906 թվականին՝  Չիլվոն շրւաններին։ 1914 թվականին Համանը շրջանը կրկին ստեղծվել է ։
Աշխարհագրություն
Համան տեղակայված է Կորեական թերակղզու հարավ-արևելքում, Հարավային Գյոնգսանգ մարզի կենտրոնական մասում։ Արևելքում սահմանակցում է Չանգվոնին, արևմուտքում Չինջուին, հարավում՝ Մասանին, հյուսիսում՝ Չանգյոնգին։ Բարձր կետը Յոհոնսան լեռն է (770 մետր)։ Շրջանի հյուսիսային մասը տեղագրական առումով ավելի ցածր է, քան հարավայինը։ Տարածքով հոսում է Կորեայի ամենակարևոր գետերից Նակդոնգը և Նամգանը։ Այս երկու գետերի միջև տարածք կա, որը հարմար է գյուղատնտեսության համար ։
Վարչական բաժանում
Համանը վարչականորեն բաժանվում է 1 իպի և 9 մյոնի ։
Տնտեսություն
Համանի տնտեսությունը հիմնված է սննդի արդյունաբերության և գյուղատնտեսության վրա։ Գյուղատնտեսական մշակաբույսերի մեւ կարելի է հանդիպել ձմերուկ, սոյա, խաղող, դդում, մեղր, խուրմա ։
Խորհրդանիշներ
Ինչպես Հարավային Կորեայի մյուս վարչական միավորները, Համանը ևս ունի իր խորհդանիշները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Գյավաշ
Գյավաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Հեսպեր
Հեսպեր (Ἓσπερος, գիշերային աստղ կամ Վեներա մոլորակ), հին հունական դիցաբանության մեջ գիշերային աստղ, Ատլանտայի տղա կամ եղբայր, կամ Աստրեոսի որդի։ Հայր Հեսպերիդ։ Ապրում էր Հեսպերիտիդա երկրում ։ Համարում էին Կեֆալի և Էոսի որդի, որն իր գեղեցկությամբ չէր զիջում Աֆրոդիտեին ։ Նա Կարիի բնակիչ էր, ուներ գեղեցիկ ոչխարներ և երկու աղջիկ՝ Հեսպերիդներ ։
Ճառընտիր (3300)
Ճառընտիր (3300), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3300 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարի 1834 թվականին Պետրոս Զաքարյան գրիչի կողմից Ֆիլիպէում։ Ստացողը եղել է Մարտիրոս վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,5×13,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 224 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, բոլորգրով և նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար՝ 179թ (1317 թ.), գրչի՝ 179թ, 193տ (1834թ.), ստացողի՝ 106թ, հետագայի՝ 1դ (1874թ.) կնիք՝ 1դ (1867թ.,Յովյ.Արծրունի, 1874թ., Յովհ Գրիգոորեան) ։
Հեսպեր
Հեսպեր, Ատլանտայի որդին կամ եղբայրը, հեռացնելով քամին, վերածվում է գեղեցիկ աստղի ։ Հունական հարսանեկան երգերի մեջ գովերգվում է որպես՝ հարսանեկան շքերթում, հարսին ուղեկցող։
Ճառընտիր (3300)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կարտամա
Կարտամա (Cártama), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 105 կմ2։ Բնակչությունը՝ 173 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 17 կմ հեռավորության վրա։
Հեսպեր
Ըստ Հոմերոսի այս աստղին անվանում էին Հեսպեր, երեկոյան այդպես էին անվանում նաև Վեներա մոլորակին ։ Էոսֆոր («բանտարկյալ»), կամ Ֆոսֆոր
(լատ.՝ Լյուցիֆեր, «Լուսակիր»), ցերեկային աստղի անվանումը ։ Երբ իմացան, որ գիշերային և ցերեկային աստղերը նույնն են, Հեսպերը նույնացվեց Էոսֆորի/Ֆոսֆորի, Լյուցիֆերի հետ։
Հռոմեացիները նրան կոչում էին Վեսպեր, (Vesper), ինչպես նաև՝ Վեսպերուգո (Vesperugo), Նոկտիֆեր (Noctifer), Նոկտուրնուս (Nocturnus) :
Գրականություն
Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Լեզվափիլիսոփայություն
Սեռա Պեդաչե
Սեռա Պեդաչե (Serra Pedace), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1045 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 37 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 59 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87050։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0984։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Դոնատ Արեցցին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին։
Աթանան
Աթանան (Atalan), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Ցեղասպանության տարիներին Օսմանյան Թուրքիայի իշխանությունները գյուղում բնակեցրեցին քրդերին։ Գյուղում կար հայկական եկեղեցի, որը ավերվել է, և եկեղեցական քարերից տներ են կառուցվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գևաշի շրջանի համայնքներ
Սեմենովկա (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)
Սեմենովկա (Семенівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բալդինովկա։ Հիմնադրվել է 1812 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սեմենովկա գյուղում բնակվում էր 563 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 159,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1812 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոբերտ Շուման
Ռոբերտ Շուման (Robert Schumann, ), գերմանացի երգահան, դիրիժոր, երաժշտական քննադատ, մանկավարժ։ 19-րդ դարի առաջին կեսի ռոմանտիկ դպրոցի խոշորագույն կոմպոզիտորներից մեկն է։ Ֆրիդրիխ Վիկի աշակերտը. ուսուցչի համոզմամբ՝ Շումանը դաշնակահարների շրջանակում Եվրոպայում պետք է լավագույնը դառնար. ցավոք կանխատեսումը չիրականացավ ։
Շումանի վոկալ լիրիկան, երաժշտական ցիկլերը։
Շումանի ստեղծագործական մեծ ձեռքբերումներից է նրա վոկալ լիրիկան։ Վոկալ արվեստի հնարավորությունների շնորհիվ՝ Շումանի ստեղծագործության քնարահոգեբանական բովանդակությունը ձեռք է բերել հատուկ մտերմություն (ինտիմություն), որտեղ Շումանի դաշնամուրային երաժշտության սուր արտահայտչականությունը և պոետականությունը հիմնականում պահպանում են իրենց ուժը նվագակցության մեջ։ Շումանի երգերի կապը պոեզիայի, հեղինակային տարաբնույթ անհատականությունների հետ հարստացրել է նրա երաժշտական կերպարների շրջանակը։ Կոմպոզիտորի ռոմանսներն աչքի են ընկում տարաբնույթ կերպարներով և հոգեբանական խորությամբ ու նրբագեղությամբ։ Սիրային քնարերգությունը զուգակցվում է նաև լիրիկական բնապատկերներով. («Լուսնակ գիշեր», «Գարնան գիշեր») և գերբնական պատկերներով («Պոետի վերածնունդը») ։ Մռայլ, վշտալի մտորումները ծնվում են Բայրոնի մոտիվներից (Հրեական երգերից)։ Շումանի վոկալ գործերում ակնհայտորեն զգալի է կապը գերմանական ֆոլկլորի հետ ինչպես ինտոնացիոն, այնպես էլ կուպլետային ձևով։ Այնտեղ առկա է անմիջական մեղեդայնությունը և արտահայտման պարզությունը, հատկապես բալլադներում և ուշ շրջանի երգերում։
Շումանի ռոմանսների ժողովածուները
Շումանը թողել է ռոմանսների 33 ժողովածու՝ մոտ 2 հարյուր երգ։ 1840 թ-ին ստեղծվել է նրա հինգ լավագույն ռոմանսների կոմպոզիցիան, օպուսը.
Շումանի և Շուբերտի վոկալ երգերի տարբերությունները
Շումանի ռոմանսների երաժշտությունը մոտ է Շուբերտին։ Բայց այդ նմանությամբ հանդերձ՝ կան նաև տարբերություններ, որոնք բնութագրում են այս երկու ստեղծագործողները։ Առաջին հերթին էական է Շումանի ձգտումը նոր, ռոմանտիկական պոեզիային, այն դեպքում, երբ Շուբերտի ռոմանսներում կլասիցիստ (կլասիցիզմ) պոետների տեքստերն են. Շումանն անդրադարձել է դեպ առավել սուբեկտիվ ու հոգեբանական պոեզիա, որ ունեին իր ժամանակակիցները։ Սրանով էլ բացատրվում է նրա սուբեկտիվ քնարականությունը, էմոցիոնալ փխրունությունը, նրբագեղությունը։ Շուբերտի ստեղծագործություններում գրողի անհատականությունը երկրորդվում է կոմպոզիտորին, իսկ Շումանն իր երգերում հասավ խոսքի և երաժշտության խորը միաձուլման ու ներթափանցման։ Լինելով պոետ և գրականության արժեքը գիտակցող մարդ՝ նա ձգտում էր բանաստեղծական միտքը երաժշտությանը հասցնել գրեթե բառացիորեն։ Շումանն առաջինն էր, ով գերմանական ռոմանսի մեջ բերեց գրական-երաժշտական ամբողջականության սկզբունքը։ Շումանը, ի տարերություն Շուբերտի, իսկ հետագայում և Բրամսի, կարողացավ իր վոկալ լիրիկայում արտահայտել հեղինակի պոետական կերպարը։ Օրինակ, Հայդնի տեքստով գրված նրա երգերը, որոնք արտահայտում են պոետի հոգու խորությունն ու նրբությունը, նման չեն նրա իսկ երգերին, որ գրվել են Շամիսոյի առավել պարզ բանաստեղծություններով։ Բայրոնյան երգերը նույնկերպ տարբերվում են Բյորնսյան երգերից, որտեղ բայրոնյան մռայլ ռոմանտիկան հեռու է շոտլանդացի պոետի ժողովրդական պարզ, միամիտ բանաստեղծություններից։ Բազմաթիվ պոետների ստեղծագործություններ (Ռյուկերտ, Էյխենդորֆ, Մյորիկե, Լենաու, Կերներ, Հեյբել, Անդերսեն, Գյոթե, Շիլլեր, Շեքսպիր) Շումանի ռոմանսներում գտել են երաժշտական անկրկնելի արտահայտություն։
Շումանի ստեղծագործությունների առանձնահատկությունները
Յուրաքանչյուր բանաստեղծության համապատասխանում էր իրեն հատուկ վոկալ ինտոնացիան, հարմոնիկ լեզուն, դաշնամուրային ֆակտուրան։ Մեծ գեղարվեստական ճշգրտությամբ պոետական գույների փոխանցման ձգտումը Շումանին հանգեցրեց ռոմանսերի արտահայտման նոր ձևակերպման։ Շումանը ստեղծեց վոկալ պարտիաների յուրահատուկ տեսակ։ Միայն բառի նկարիչը և միաժամանակ երաժիշտը կարող էր այդիպիսի ուժով խոսքի պոետիկ շեշտադրումը զգալ և ստեղծել այն, վերակազմավորել երաժշտության մեջ։ Շումանը երբեք չի կատարել վոկալ կրկնություններ և տեքստի ենթաբաժանում, ինչը վոկալ երաժշտության մեջ վաղուց ընդունված երևույթ էր, ինչը նույնիսկ հանդիպում է Շուբերտի ստեղծագործություններում։ Շումանի երգերի ճկուն, դետալացված (դեկլամացիա, ասերգ) մեղեդայնությունը ճշգրտորեն արտահայտում է բառի, խոսքի իմաստի մանրամասները։ Յուրաքանչյուր հնչյունի նշանակությունը, նրա օրգանական կապը բառի հետ, հնչյունի հաճախակի «մանրատումը», ինչը հատուկ է պոետիկ ֆրազայի արտահայմանը. այս ամենը թույլ է տալիս խոսել Շուբերտի վերջին շրջանի երգերում գործածվող դեկլամացիոն մեթոդների հետ ունեցած հարազատության մասին (օր. ՝ 'Двойника')։ Բայց Շումանի երաժշտական արտահյտման ճշտությունը, ռոմանսների խոսքային արտահայտչականությունը չի կարող համեմատվել Շուբերտի արվեստի հետ։
Պոետիկ կերպարայնությանն առավել ուժեղ մարմնավորում տալու ձգտման հետևանքով Շումանը նոր դեր տվեց դաշնամուրային նվագակցմանը։ Նվագակցման մեջ կենտրոնանում է բանաստեղծության հոգեբանական ենթատեքստը։ Շուբերտի ստեղծագործություններում նույնպես երաժշտական կերպարի վառ արտահայտումը պայմանավորված է պատկերաարտահայտչական տարրերով, սակայն Շումանն ընդգծում է հոգեբանական սկիզբը՝ բացահայտելով անտեսանելի խորություններ։ Ինչը հնարավոր չէ արտահայտել բառերով, արտահայտվում է դաշնամուրային բաժնում։ Հոգեկան շարժման տարատեսակությունը, բանաստեղծության ուղղակիորեն չարտահայտված, բայց ուժեղ զգայական մթնոլորտը փոխանցվում է գործիքային նվագակցությանը։ Ձայնը և դաշնամուրը Շումանի ստեղծագործություններում մեկ ամբողջական, անխաթար միասնություն են կազմում։ Ժամանակ առ ժամանակ զգալի է լինում «հոգեբանական ենթատեքստի» անհրաժեշտությունը, և այդ ժամանակ արդեն մեծանում է դաշնամուրային մասի դերը։ Հենց այսպես էլ Շումանի շատ երգեր, հաճախ նաև ամբողջական ցիկլերում դաշնամուրի բաժինը (նվագակցումը) շատ ինքնուրույն է։ Գրեթե բոլոր երգերում նվագակցությունը նմանվում է դաշնամուրային ավարտուն պիեսի։ Շարունակելով Շուբերտին՝ Շումանը հասավ կերպարի առավել անհատականացման, հոգեկան խորության, դաշնամուրային նվագակցության ավարտունության։ Այստեղ տեղին է համեմատությունը Վագների հետ, որի օպերաներում վոկալ և սիմֆոնիկ պարտիաների նույն հրաբերակցությունն ու արտահայտումն է, ինչը տեսնում ենք վոկալի և դաշնամուրի միջև Շումանի երգերում։
Ռոմանսներում Շումանի ի հայտ բերած գրական գծերը հետագայում շարունակվեցին և զարգացան գերմանական 19-րդ դարի վոկալ քնարերգության մեջ՝ հատկապես Հուգո Վոլֆի կողմից։ Շումանի ռոմանսային արտահայտչական ձևերը կտրուկ կերպով ձևափոխեցին վոկալ-դրամատիկ երաժշտության ժանրային պատկերը։ Նրա ստեղծագործությունները չունեն հերոսական-դրամատիկ, էպիկական բնույթ, ինչպես Բախի, Հենդելի, Հայդնի, Մենդելսոնի ստեղծագործությունները։ Դրանք լիրիկական պոեմներ են և ոչ թե դրամաներ։ Միայն Վագների (որը և՛ պոետ էր, և՛ երաժիշտ) արվեստում է պոեզիայի և երաժշտության առավելագույն միաձուլում նկատվում, քան Շումանի վոկալ-դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ինչպես Վագները, Մենդելսոնը և 40-ականների գերմանացի այլ կոմպոզիտորներ, Շումանը նույնպես երազում էր գերմանական օպերայի ստեղծման մասին։ Դրեզդենում ունեցած Վագների հետ հանդիպման հետևանքով նրա հետաքրքրվածությունն այդ խնդրի հանդեպ առավել սրվեց։ Իր օպերայի համար (պարզ, հասարակ, խորիմաստ, գերմանական, ինչպես ինքն էր ասում) Շումանը փնտրում էր սյուժեներ՝ կապված գերմանական ազգային կուլտուրայի հետ։ Երկար որոնումներից հետո նա վերջապես կանգ առավ խաչակրաց ասպետների կյանքի շուրջ պատմվող լեգենդի վրա։ Բայց այնուամենայնիվ Շումանը չկարողացավ լուծել գերմանական ազգային օպերայի խնդիրը։ «Գենովեվա» օպերան չուներ այն պարզությունը, հասկանալիությունը, կոլորիտայնությունը՝ նման դեկորատիվ գեղանկարչության (Չայկովսկի), առանց որոնց օպերան անիմաստ է։ 1850 թ-ին Լայպցիգում օպերայի առաջին բեմադրումը հաջողություն չունեցավ։
Տեսարաններ Ֆաուստից
Շումանն իր «Սցենաներ Ֆաուստից»-ում (1844-1853) նույնիսկ չի ձգտել ստեղծագործության դրամատիկ ամբողջության. երաժշտություն գրել է քնարափիլիսոփայական բովանդակությամբ մի շարք հատվածների հիման վրա՝ սկսելով «Ֆաուստի» 2-րդ հատորի վերջին հատվածից և միայն 5 տարի հետո է հետաքրքրվել առաջին հատորի գրական նյութով։ Գյոթեի պոեմի սյուժետային կառուցվածքը ոչ մի կերպ չի ազդել կոմպոզիտորի գեղարվեստական մտահղացման վրա։ Շումանը ստեղծել է ոչ թե դրամատուրգիական ստեղծագործություն, այլ պոետիկ հրաշալի գեղանկարչական շարք երգչախմբի, սոլիստների և նվագախմբի համար։ Անիմաստ է այս տեսարանների երաժշտության մեջ փնտրել մեկ ամբողջական դրամատիկ ամբողջություն։ Ստեղծագործական ողջ մտահղացումը, նրա կոմպոզիցիան և զգացմունքային մթնոլորտը շատ հեռու են դասական օրատորիայի սկզբունքներից։ Այս ստեղծագործության գեղարվեստական ոճի մասին կարելի է եզրակացություն կազմել ժամանակակիցների տված բարձր գնահատականի շնորհիվ, որոնք պնդում էին, որ Շումանի շնորհիվ իրենք բացահայտեցին Գյոթեի փիլիսոփայությունը։
«Մանֆրեդ»
Շումանին ամենահարազատ պոետներից մեկը՝ Բայրոնն իր «Մանֆրեդում» կերտել է միայնակ մարդու, մտածողի, ընդվզողի կերպար՝ հետաքրքրասեր և երախտապարտ բնավորությամբ, որը հիասթափված է մարդկանցից և որոշել է հեռանալ կյանքից։ Բայրոնի պոեմի դրամատիկ և փիլիսոփայական կողմն արտահայտված է նախերգանքում։ Բեթհովենյան կրքով և դրամատիզմով ներակայցվում է Մանֆրեդի կերպարը։ Այնտեղ, որտեղ երաժշտական համարները հերթափոխում են Բայրոնի տեքստին, ստեղծագործության պոետիկ մթնոլորտն առավելապես ընդգծված է. ոգիների կախարդական տեսարաններ, ալպյան լեռների պատկերներ և այլն։ Այս էպիզոդները շատ են հիշեցնում 30-ականների «դաշնամուրային» Շումանին։ Հոգեկան ուժեղ լարվածությունից նվագախմբիի ֆոնին հայտվում է պոետիկ դեկլամացիան։ «Մանֆրեդի» ամբողջ երաժշտությունը բացառիկ նրբագեղություն ունի, դետալացված և հղկված է։ Բայց նույնիսկ այն դեպքում, երբ պոետիկ ստեղծագործության կոմպոզիցիայում ակնհայտորեն վեր են հանված դրամատիկ-սյուժետային էլեմենտները, ինչպես օրինակ քիչ թե շատ ավանդական կառուցվածքով «Դրախտ և Փերի» ('Рай и Пери') օրատորիայում, Շումանի երաժշտությունն ամենևին չի շեշտում դրանք։