cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վալենտինա Տելեգինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մարդու մարմին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարդ Կատեգորիա:Առողջություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Անատոմիա Կատեգորիա:Հյուսվածքներ Կատեգորիա:Բջիջ Կատեգորիա:Օրգանիզմ
Շիրոկայա (Ստորին Տերսի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Գանձասար (այլ կիրառումներ)
Գանձասար անվանումը կարող է վերաբերել
Սոմ տամ
Սոմ տամ, ավանդական, կանաչ պապայայից պատրաստվող թաիլանդական կծու աղցան։
Պատմություն
Պապայան առաջին անգամ հանդիպել է Թաիլանդի մոտ գտնվող Սիամ թագավորությունում՝ Մալակա շրջանով Կոլումբոսյան փոխանակումից հետո։ Պատմաբան Սուջիտա Վոնգտայի խոսքերով՝ սոմ տամի պատրաստման հիմնական բաղադրիչը պապայայան է. հավանական է, որ այն ծագել է նորաբնակ չին-լաոսական էթնիկական միության, Չաո-Պրայա դաշտավայարի բնակիչներից։ Սիամ թագավորության վաղ շրջանում ( XVIII դարի վերջից մինչև XIX դարի սկիզբ) այն հայտնի է դարձել որպես սոմ տամ։ Պապայայով զարդարված նոր ուտեստը հյուսիս-արևելյան երկաթուղու կառուցումից հետո տարածվել է ներկայիս հյուսիս-արևելյան Թաիլանդում (Իսան)։ XIX-XX դարերում՝ 1957 թվականի Միտարապապ ճանապարհի բացումից հետո (նրանով շրջան էին բերվում պապայայի նոր տեսակներ), այն դարձել է շատ հայտնի ուտեստ։ Դրանից հետո ուտեստը տարածվել է Իսան և Լաոս շրջաններում։ Կենտրոնական Թաիլանդից համը տարածվել է Իսանում և Լաոսում, որտեղ առաջին անգամ աղցանը համեմել են չիլի պղպեղով։ Մինչ այդ կծու համեմունքները չեն եղել Լաոսի և Իսանի խոհանոցի առանձնահատկություններից ։
Պատրաստման եղանակ
Կանաչ պապայան ձեռքով կտրատում են։ Բոլոր բաղադրիչները լցնում են կավե կամ քարե հավանգի մեջ, որպեսզի քամեն հյութը։ Աղցանը ուտում են մածուցիկ բրինձով և լոլիկով։ Երբեմն ավելացնում են Parathelphusinae ընտանիքին պատկանող գետի խեցգետին և թթված ձկներից պատրաստված սոուսներ. վերջինս կարող է վտանգավոր լինել կյանքի համար, քանի որ պարունակում են միկրոօրգանիզմներ, որոնք հարուցում են բարդ հիվանդություններ (աղիքային ցուպիկ, ոսկեգույն ստաֆիլիկոկ) ։ Քանի որ խեցգետինները հում են, Թաիլանդի և Լաոսի կառավարությունը պարբերաբար նախազգուշացնում է հեպատիտի ռիսկի մասին ։
Ուտեստի պատրաստման և բաղադրության տարբերակներ հանդիպում են ոչ միայն Թաիլանդում, այլև Կամբոջայում, Վիետնամում։ Ըստ վարկածի՝ կանաչ պապայայով պատրաստվող աղցանը ծագել է Լաոսում ։ Արևմուտքում այն ավելի հայտնի է իր թայվանական անվանումով ։ Կանաչ պապայայով ոչ կծու տարբերակը օգտագործվում է Լաոսում, Վիետնամում և Թաիլանդում. այն մի քիչ քաղցր է, հաճախ ավելացնում են մանրեցված գենտնըկույզ, ավելի հաճախ՝ ձկնային սոուս կամ խեցգետնին։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Չերվոնայա Պերեմոգա
Չերվոնայա Պերեմոգա (Червона Перемога), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Պերեմոգա գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջեյն Ռասել
Կենսագրություն
Ջեյն Ռասելը ծնվել է Բեմիջի քաղաքում (Մինեսոտա)։ ԱՄՆ-ի բանակի լեյտենանտ Ռոյ Ուիլյամի և նախկին դերասանուհի Ջերալդին Ջեկոբիի հինգ երեխաներից ավագն է։ Հոր հրաժարականից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա, որտեղ հաստատվել են Բերբանկ քաղաքում։ Պատանեկության տարիներին, մոր պնդմամբ նա դաշնամուրի դասերի էր հաճախում և մասնակցում դպրոցի թատերական խմբակին։
Հիվզը հավատում էր, որ Ռասելը կարող է լուրջ մրցակից հանդիսանալ այդ ժամանակվա ճանաչված սեքս խորհրդանիշներ` Ռիտա Հեյուորթ ի և Լանա Թըրների համար։ 1985 թվականին դերասանուհին իր ինքնակենսագրության մեշ նշել է, որ երազել է ավելի նուրբ դերերի մասին։ Նրա ամենահիշված գործերից մեկը` «Ջենտլմենները նախընտրում են շիկահերներին» (1953) կատակերգությունն է, որտեղ նա ստիպված էր բախվել հաջորդ սերնդի սեքս խորհրդանիշ` Մերլին Մոնրոյին։
1970-ական թվականներին կինոյից հեռանալուց հետո, Ջեյն Ռասելը դերասանական կարիերան շարունակել է թատրոնում, ինչպես նաև սկսել է մասնակցել երեխաների որդեգրման գործընթացը պարզեցնող ֆոնդին, քանի որ ինքն էլ է այդ բնագավառում հանդիպել դժվարությունների։
Անձնական կյանք
Դերասանուհին ամուսնացել է երեք անգամ։ Իր առաջին ամուսնու` ամերիկյան ֆուտբոլի խաղացող Բոբ Ուոտերֆիլդի հետ 25 տարվա ամուսնության ընթացքում երեք երեխա են որդեգրել. երկու տղա և աղջիկ։ Դերասանուհին չէր կարողանում երեխա ունենալ։
Ռասելը բազմաթիվ դժվարությունների է հանդիպել որդեգրման ընթացքում, և 1955 թվականին հիմնադրել է բարեգործական կազմակերպություն, որը օգնում է մարդկանց նման իրավիճակներում։ Իր երկրորդ ամուսնու` Ռոջեր Բարեթի հետ ընդամենը մեկ տարի է ապրել, վերջինիս անսպասելի մահվան պատճառով 1968 թվականին։ Նրա երրորդ ամուսինը` Ջոն Քելվին Պիպլսը մահացել է 1999 թվականին, սրտային անբավարարվածությունից. նրանց համատեղ կյանքը տևել է 25 տարի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Շերկո Քարիմ
Ակումբային կարիերա
Իր հայրենի քաղաքի «Քիրքուք» ակումբի սան, այլ տեղեկություններով՝ սկսել է ֆուտբոլ խաղալ տեղի «Ատ-Տավրա» թիմում։
2011 թվականի դեկտեմբերին 15 տարեկան հասակում պայմանագիր է կնքել Բաղդադի «Աշ Շորտա» ակումբի հետ, որտեղ նրան երաշխավորել է Իրաքի պատանեկան հավաքականի մարզիչ Մուվաֆակ Հուսեյնը։ Հաջորդ մրցաշրջանում հարձակվողը նորամուտն է նշել «Աշ Շուրթի» մեծահասակների թիմում։ 2012 թվականի հունիսի 24-ին «Ալ Մինաա»-ի դեմ խաղում իր առաջին գոլն է խփել Իրաքի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2012 -2013 թվակաների մրցաշրջանում դարձել է երկրի չեմպիոն, 2013 -2014 թվականների մրցաշրջանում կրկին դարձել է երկրի չեմպիոն, իսկ 2014 թվականին մասնակցել է ԱՖԿ գավաթի խաղարկությանը։ 2012-2013 թվականների մրցաշրջանում դարձել է ԱՖԿ-ի գավաթակիր։ Այս շրջանում ֆուտբոլիստի նկատմամբ հետաքրքրություն են ցուցաբերել Ամստերդամի «Այաքսը», Մախաչկալայի «Անժին» և «Մոնակոն» ։
2015 թվականին փետրվարին երեք տարվա պայմանագիր է կնքել շվեյցարական «Գրասհոպերի» հետ։ Շվեյցարիայի ֆուտբոլի առաջնությունում իր նորամուտն է նշել 2015 թվականի հուլիսի 17-ին «Թունա»-ի դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 81-րդ րոպեին ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Շվեյցարիայում մասնակցել է ընդամենը 11 հանդիպման, որոնց մեծամասնությունում դուրս է եկել փոխարինման, գոլեր չի խփել։
Կարիերա հավաքականում
Հանդես է եկել Իրաքի կրտսեր տարիքի հավաքականներում։ 2013 թվականին օգնել է իր թիմին պատմության մեջ առաջին անգամ ընտրվել աշխարհի 17 տարեկանների առաջնությունում, որն անցկացվել է ԱՄԷ-ում։ Եզրափակիչ փուլում ֆուտբոլիստը մասնակցել է իր թիմի բոլոր երեք հանդիպումներին և գոլ խփել մեքսիկացիների դարպասը։ Իրաքի թիմն անհաջող է հանդես եկել մրցաշարում՝ տանուլ տալով բոլոր երեք խաղերը։ 2014 թվականին մասնակցել է Ասիայի 19 տարեկանների առաջնությանը, խաղադաշտ է դուրս եկել միայն մեկ անգամ․ Օմանի հետ խաղում դուրս է եկել փոխարինման և դարձել գոլի հեղինակ, իսկ նրա թիմը հաղթել է 6:0 հաշվով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Իրաքցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գրասհոպերի ֆուտբոլիստներ
Յաստրեբշչինա
Յաստրեբշչինա (Яструбщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յաստրեբշչինա գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մալկո (խուտոր)
Մալկո (Малько), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոլշոե Տրիֆոնովո
Բոլշոե Տրիֆոնովո (Большое Трифоново), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Արտյոմովսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 1989 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1024 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Արտյոմովսկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1685 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուսանող
Ուսանողը սովորող է, որը հաճախում է կրթական կառույց։ Որոշ լեզուներում անգլիական տերմինը համապատասխանում է այն սովորողներին, ով այցելում է համալսարան, մինչդեռ դպրոցականին մինչ տասնութ տարեկանը անվանում են աշակերտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուսանողներ
תלמיד
Զուրավա (Բայազետի գավառ)
Զուրավա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։ Գտնվում էր Սարսու գետի ձախ կողմում, Բայազետ քաղաքից 10 կմ արևելք։
Բնակչություն
1878 թվականին ուներ 14 քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (318401-318500)
Աստերոիդների ցանկ (318301-318400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (318501-318600)
Արտաշատի թատրոն
Արտաշատի թատրոն (հին), հիմնադրվել է Արտաշատում, մեր թվարկությունից առաջ։ Ծաղկում է ապրել հայոց թագավոր Արտավազդ Բ-ի օրոք, որը թատերգությունների և այլ գրական գործերի հեղինակ էր։ Առայժմ հայտնի է Արտաշատի թատրոնի մեկ բեմադրություն՝ Եվրիպիդեսի Բաքոսուհիները ողբերգությունը, որ խաղացվել է հունարեն, մեր թվարկությունից առաջ 53 թվականին։ Այդ ներկայացման ժամանակ, ինչպես վկայում է միակ աղբյուրը՝ հույն պատմիչ Պլուտարքոսը, ասպարեզ է բերվել այդ նույն ժամանակ Խառանի ճակատամարտում սպանված հռոմեական զորավար Մարկոս Կրասոսի գլուխը։ Հույն դերասան Յասոնը, վերցնելով այն, ոգևորված արտասանել է ողբերգության համապատասխան հատվածը՝ Բերում ենք սարից նոր կտրած բաղեղը, որսի երջանիկ արդյունք է։ Ենթադրվում է, որ այդ տեսարանը նախապատրաստել է Արտավազդ Բ՝ նշանավորելով իր և պարթևաց թագավոր Որոդեսի դաշինքն ու հռոմեական բանակի դեմ տարած պարթևների հաղթանակը։ Պլուտարքոսի վկայության որոշ մանրամասներ հուշում են, որ Արտավազդ Բ-ի ժամանակ Արտաշատի թատրոնն ունեցել է պալատական- ազնվականական բնույթ։
Կատեգորիա:Հայկական թատրոնի պատմություն
Սոդոմա
Սոդոմա (Il Sodoma, իսկական անունը Ջիովանի Անտոնիո Բազզի, ), Սիենյան գեղանկարչության դպրոցի իտալացի նկարիչ։
Սոդոման պատկանում է Բարձր Վերածննդի և վաղ մաներիզմի ժամանակաշրջանի ականավոր նկարիչներին։ 17-րդ և 18-րդ դարերում նա համարվել է անչափահաս նկարիչ, բայց սկսած 19-րդ դարից նրա հանդեպ հետաքրքրությունը մեծացել է, իսկ ավելի ուշ նկարիչը իր արժանի տեղն է գրավել մեծ վարպետների շրջանում։
Սիենա գալուց առաջ
Վազարին հայտնել է, որ Սոդոման Սիենա է ժամանել Սպանոկկի ընտանիքի վաճառականների հրավերով։ Այնուամենայնիվ, ոչ մի փաստաթուղթ չի պահպանվել այն մասին, որ Սպանոկի ընտանիքը նկարների պատվերներ է կատարել Սոդոմին։ Սակայն դա կարող էր պատահել, քանի որ Հռոմի պապ Պիոս III- ի մահից հետո Սպանոկկին սնանկացել է և նույնիսկ ստիպված է եղել վաճառել իրենց պալատը Պանդոլֆո Պետրուչիին։ Այնուամենայնիվ, կա մի փաստաթուղթ, որը թվագրվել է 1499 թվականի մարտի 13-ին, որում որոշակի «« Bartolomeus olim Ghilielmi de Bazio de Quirino »- ը ժառանգել է իր մահացած եղբորը՝ Նիկոլոյից, Անտոնիոյի և Ջուլիո Սպանոկկիի միջոցով։ Այս Նիկոլոն ծառայել է Հռոմում գտնվող Սպանոկկի ընտանիքի կալվածքում, և եթե փաստաթղթում նշված «դե Բազիոն» և Սոդոման նույն անձն են, ապա նկարիչը կարող էր Հռոմ այցելել Սիենայից առաջ։
Էպատաժի սիրահար
Ժամանելով Սիենա՝ Սոդոման ստացել է իր առաջին խոշոր հեղինակավոր պատվերները։ 1508 թվականին նա ավարտել է որմնանկարները, որոնք Լուկա Սինյորելլին սկսել է 1497 թվականին Մոնտե Օլիվետոյի վանքում, որը Սիենայից Հռոմ տանող ճանապարհին էր։ Վազարին նկարագրել է այս որմնանկարների հետ կապված սկանդալը. Դրանք նվիրված էին Նուրսիացի Սուրբ Բենեդիկտոսի կյանքին։ Տեսարաններից մեկում սուրբ Բենեդիկտը, փորձելով կարգուկանոն հաստատել իրեն վստահված վանքում, քշել է վանական եղբայրներին` գայթակղելու համար վանական Ֆլորենտիոսի ուղարկած կուրտիզանացիներին։ Ըստ Վազարիի՝ Սոդոման մերկ նկարել է այս կանանց՝ առաջացնելով խառնաշփոթ վանականների մոտ և վրդովմունք վանքի ղեկավարության շրջանում։ Կուրտիզանուհիները պետք է հագնվեին, չնայած այս պարագայում թվում է, որ Սոդոման պարզապես խստորեն հետևում էր Սբ-ի կյանքի կանոնական նկարագրությանը։ Մյուս կողմից, Բենեդիկտոսը երեսուն տարեկան հասակում դժվար իմանար, թե մերկ կանանց պատկերները ինչպիսի արձագանք կարող են առաջացնել վանքում։
1523-1527 թվականներին «Ռաֆայելի կենսագրությունը» կազմող Պաոլո Ջովիոն Սոդոմի մասին հայտնել է, որ «խելագարության կնիքով անհեթեթ և փոփոխական մտածողությունն» իրեն բնորոշ է։ Այնուամենայնիվ, Ջովիոն համարել է, որ նա «Ռաֆայելի ժառանգն է», և սա վկայում է այն բարձր հարգանքի մասին, որը նկարիչը ունեցել է իր ժամանակակիցների շրջանում։ Այնուամենայնիվ, վարպետի բնավորությունը նկարագրող հիմնական աղբյուրը Սոդոմայի կյանքն է, որը կազմվել է Ջորջիո Վազարիի կողմից 1568 թվականին։ Բազմաթիվ հակասություններ են առաջացել այս հեղինակի ներկայացրած վարկածի շուրջ։ Որոշ հետազոտողներ կարծել են, որ Վազարին ճիշտ է համարյա ամեն ինչում, մյուսները պնդել են, որ նկարչին արատավորող պատմությունները հորինել է նրա մրցակիցը և նախկին ուսանող Դոմենիկո Բեկաֆաֆումը, և Վազարին դրանք վերանայել է անքննադատորեն։
Վազարին Ջովաննի Անտոնիոյին բնութագրել է որպես «խենթ» և «կոպիտ»։ Նա հավատում էր, որ նկարիչը չի ձգտում շփվել իմաստուն և արժանի մարդկանց հետ, բայց փոխարենը «... տանը պահում էր բոլոր տեսակի արտասովոր կենդանիներ՝ բեյգեր, սկյուռներ, կապիկներ, գաճաճ ավանակներ, ձիեր, կղզուց եկած փոքրիկ ձիեր, Էլբա, ջեյզ, թզուկ հավեր, հնդկական կրիաներ և այլ նմանատիպ կենդանիներ ... Բացի այս բոլոր կենդանիներից, նա ուներ ագռավ, որին սովորեցրել էր խոսել, և որը հաճախ կրկնօրինակում էր Ջիովանի Անտոնիոյի ձայնը ... Նմանապես, մնացած բոլոր կենդանիները այնքան ընտիր էին, որ անընդհատ հետևում էր նրան տան շուրջը՝ խաղալով ամենատարօրինակ խաղերը և հնչեցնելով ամենահամարձակ ձայները, որոնք երբևէ կարող են լինել աշխարհում ... »: Մի խոսքով, Ջովաննի Անտոնիոն սիրում էր շփվել կենդանիների հետ, դա նրան հաճույք էր պատճառում, իսկ կենդանիները փոխադարձաբար պատասխանում էին։ Վազարիի խոսքերը մասամբ հաստատվել են Մոնթե Օլիվետոյի վանքում «Հրաշք մաղով» որմնանկարում, որում Սոդոման մակագրել է իր դիմանկարը։ Նրա ոտքերի տակ երևում են երկու համր բեյջեր, և հավանաբար նույն ագռավն է, որ խոսում էր նրա ձայնով։
Բազմաթիվ քննարկումներ ու շահարկումներ են եղել նաև «Սոդոմա» մականունի շուրջ։ Կարծիք կա, որ ի սկզբանե նրա ազգանունը կամ մականունը «Սոդոնա» էր (երբեմն նա ստորագրել է այդպիսի նկարներ), որը հետագայում վերափոխվել է «Սոդոմայի» (Ջիովանի Անտոնիոն եկել էր Պիեմոնտից, և ժամանակակից հետազոտողները կարծել են, որ «Սոդոմա» մականունը զվարճալի թյուրիմացության արդյունք էր Պիեմոնտի տոսկաներեն բարբառի բառեր, որոնցում «su'nduma!» նշանակում է «արի, գնանք»)։ Այնուամենայնիվ, դա քիչ է փոխվել նկարչի էքսցենտրիկ բնավորության մեջ, որը, դատելով Վազարիի նկարագրություններից, սիրով ընդունել է Սոդոմա մականունը՝ ակնարկելով Սոդոմի մեղքի մասին։ Եվ ոչ միայն ընդունել է, այլ փայլել` նրանց հանդիսատեսին ցնցելու համար։ Ջովաննի Անտոնիոն կախվածություն ուներ ձիարշավներից` Սիենա պալիո։ Պահպանվել են փաստաթղթեր, ըստ որոնց, նա մասնակցել է պալիոյին և այդ նպատակների համար թանկ ձիեր է գնել։ Ըստ Վազարիի, մի անգամ  Ֆլորենցիայում Ջիովանի Անտոնիոյի գտնվելու ընթացքում իր ձին հաղթել է մրցավազքում։ Ըստ կանոնների՝ մրցանակը հանձնելիս պետք է բարձրաձայն բղավել հաղթողի սեփականատիրոջ անունը։ Ջովաննի Անտոնիոյին հարցրել են, թե ինչ անուն գոռան, նա պատասխանել է. «Սոդոմա»։ Ուստի նրանք բղավել են։ «Սակայն այդպիսի կեղտոտ անուն լսելիս որոշ բարեսիրտ երեցներ սկսել են աղմկել և ասել.« Ի՞նչ նողկալի է, ի՞նչ ամոթ է ՝ հայտարարել այդպիսի ամոթալի անունով մեր քաղաքը »», - գրել է Վազարին։
Սոդոմայի էքսցենտրիկ փախուստները, հավանաբար, նրան օգնել են կապեր ձեռք բերել ազնվականության և հարուստ ձեռնարկատերերի շրջանում։ Նրանց թվում էր Ագոստինո Չիգին՝ բարերար և բանկիր, որը փող էր տալիս պապերին։ Բոլոր հաշվարկներով, Չիգին սիրում էր անսովոր և տաղանդավոր մարդկանց. նրա շնորհիվ Սոդոման բարեկամական հարաբերությունների մեջ է մտնում Պիետրո Արետինոյի հետ և ստանում հեղինակավոր պատվերներ։ Նրա տաղանդի երկրպագուների թվում էին իշխան Պիոմբինոն՝ Հռոմի պապ Լեո X-ը, որը խանդավառությամբ է ընդունել Սոդոմայի նկարը Լուկրետիայի պատկերով և նկարչին շնորհել «Cavalier di Cristo» ասպետական ​​տիտղոսը, ինչպես նաև կայսր Չարլզ V-ը, որը նկարչին շնորհել է կոմսի կոչում ([[Count palatine]): ]):
Սոդոման հարուստ չէր և, կարծես, հաջողակ չէր անշարժ գույքում հոնորարներ ներդնելու հարցում, ինչպես դա արեցին Վերածննդի դարաշրջանի ծաղկող որոշ նկարիչներ։ Նրա հոբբիներն էին էքսցենտրիկցիաները և ձիարշավությունը, և ձիերը մեծ գումարներ արժեին (15-րդ դարի վերջին հասարակ տունն արժեր 100-200 ֆլորին, «բարելավված դասավորություն», այսինքն՝ երեք հարկանի քարե տուփ քաղաքային թաղամասում՝ 300-400 ֆլորին և լավ ձիավարություն - 70-85 ֆլորին)։ 1531 թվականին նա իր համար կազմեց կտակների ցուցակ՝ իր ունեցվածքը հարկելու համար։ Այն պարունակում էր պարտեզ, Ֆոնտ Նուովայի ֆերման, տուն Վալերոցցի թաղամասում և ութ ձի։ Ցուցակի հաջորդ կետերն էին կապիկները, ագռավները, սիրամարգերը, բվերը և «երեք չար գազաններ, որոնք երեք կին են»։ 1534 թվականին նա գնել է մեկ այլ տուն, բայց 1537 թվականին տունն ու այգին այլևս նրա ձեռքին չէին։
Վազարին գրել է, որ «... կինը շուտ հոգնել է նրանից, և քանի որ նա գազան էր, նա ընդմիշտ լքել է նրան, և նա ապրել է միայնակ իր իսկ գործերով ...», սակայն 1531 և 1541 թվականների փաստաթղթերը ցույց են տվել, որ գոնե այս տարիներին Սոդոման ու նրա կինը միասին են ապրել։ Վազարին նաև հայտնել է, որ իր ծերության տարիներին նա թույլ էր, աղքատ ու հնազանդ, և հիվանդանալով՝ 1554 թվականին 75 տարեկան հասակում ավարտեց իր օրերը հիվանդանոցում, բայց նրա հաղորդագրությունը կարող է միայն մասամբ ստուգվել։ Սոդոման մահացել է Սիենայում 1549 թվականի փետրվարի 15-ին` յոթանասուներկու տարեկան հասակում։ Այս ամսաթիվը հայտնի է 1549 թվականի փետրվարի 15-ի նամակից, որը Ալեսսանդրո Բուոնինսեգնին ուղարկել էր իր եղբորը` Բերնարդինոյին, որը Նեապոլում դեսպան էր աշխատում. «... Սոդոմայի հեծելազորը մահացավ երեկ երեկոյան»։ 1549 թվականից գույքի հետմահու գույքագրումը զեկուցում է նկարչի, «հնաոճ իրերի» և նկարչի անձնական իրերի փոքր քանակի մասին, որոնք մնացել էին նրա արտադրամասում։
Հիմնական աշխատանքներ
Նկարչի ամենավաղ աշխատանքը մնացել է անհայտ։ Նրա աշխատանքները, որոնք ստեղծվել են նախքան Սիենա տեղափոխվելը, չեն պահպանվել։
Հաջորդ մեծ պատվերը Մոնտե Օլիվետոյի վանքի որմնանկարներն էին, որոնք ստեղծվել են Սանտա Աննայի վանքում աշխատանքներն ավարտելուց անմիջապես հետո։ Դրանք Սոդոմայի որմնանկարչության ամենամեծ և ամենահայտնի ցիկլն են։ Նկարիչը սկսել է աշխատել 1505 թվականին և այնտեղ աշխատել մինչև 1508 թվականը։ Առնվազն երկու որմնանկարներում հետազոտողները տեսնում են Լեոնարդո դա Վինչիի «Անգիարիի ճակատամարտի» ազդեցությունը, որը ակնհայտորեն ոգեշնչում էր հանդիսանում այնպիսի տեսարանների համար, ինչպիսին է «Սբ. Բենեդիկտն ընդունում է Մավր և Պլակիդիուս հռոմեացի տղաներին» և «Սբ. Բենեդիկտը կանխատեսում է Մոնտեկասինոյի կործանումը»։ Վերջինս պատկերում է մի խումբ ծաղրանկարային դեմքերով մի խումբ զինվորների։ Այս կազմի մեջ հետազոտողները տեսնում են նաև Ռաֆայելի ազդեցությունը։ Ռաֆայելի գաղափարը Սոդոմայի զինվորների հետ կրկնվել է «Խաչից իջնելը» կտավում (Pinacoteca, Siena), որը ստեղծվել է Chinuzzi ընտանիքի զոհասեղանի համար Սիենեսի Սան Ֆրանչեսկո եկեղեցում։ Աշխատանքի ոճը զգալիորեն տարբերվում է Սանտա Աննա և Մոնտե Օլիվետո վանքերի որմնանկարներից։ Սա ենթադրություն է առաջ բերել, որ կտավը նկարվել է երկու վանքերում որմնանկարների ավարտից հետո, այսինքն՝ 1508 թվականից հետո, չնայած ըստ 1502 թվականից գոյություն ունեցած մի փաստաթղթի, հաճախորդը՝ Խերարդո Սինուցին, ցանկություն է հայտնել սկսել զոհասեղանի ստեղծման ուղղությամբ։
Սոդոմայի երկու վանքերում որմնանկարների վրա աշխատելիս նա նկարել է մի քանի դիցաբանական և պատմական տեսարաններ Սիգեսոնդոնդո Չիգիի Սիենյան պալատում (տեսարաններ Օվիդիոսի մետամորֆոզներից և տեսարաններ Հուլիոս Կեսարի կյանքից)։
1508 թվականին նկարիչը մեկնել է Հռոմ։ Ըստ Վազարիի, հովանավոր ու պապական գանձապետ Ագոստինո Չիգին իրեն այնտեղ է բերել Սիենայից։ Սոդոմային վստահվել է պապական պալատների` Ստանցա դելլա Սենյատուրայի նկարը։ Նա դահլիճի պահոցը նկարել է գրոտեսկերով և զարդանախշերով, բայց Հուլիոս Երկրորդ պապին դուր չի եկել պատի մեծ կոմպոզիցիան, նա հրամայել է այն տապալել, հեռացնել նկարչին իր աշխատանքից և Ռաֆայելին հրամայել զբաղեցնել իր տեղը։ Դժվար է ասել, թե ինչ հարաբերություններ են այդ ժամանակ զարգացել Սոդոմայի և Ռաֆայելի միջև, բայց վերջինս իր «Աթենքի դպրոց» որմնանկարում Սոդոմայի հետ համատեղ դիմանկար է նկարել։
Որմնանկարներ Ֆարնեզինայի վիլլայից
Այս անհաջողությունից հետո նկարիչը վերադարձել է Սիենա, բայց հետագայում կրկին եկել Հռոմ, քանի որ Ագոստինո Չիգին առաջարկել է նրան աշխատել իր պալատում, որն այժմ հայտնի է որպես Վիլլա Ֆարնեսինա։
Ֆարնեզինայի վիլլան կառուցվել է 1505-06 թվականներին Հռոմից դուրս՝ իր քաղաքի դարպասների և Ջանիկոլո բլրի դիմաց, Ագոստինո Կիջիի պատվերով՝ որպես իր երկրի նստավայր։ Այն տոները և տոնակատարությունները, որոնք Չիգին կազմակերպել է իր գյուղական վիլլայում, նրա կենդանության օրոք լեգենդներով էին լցված։ Բանաստեղծների ստեղծագործություններում Ֆարնեզինայի վիլլայի Եդեմի այգիները և բուն շենքը փառավորվել են որպես աստվածների և մուսաների նոր բնակավայր։ Շենքը նախագծել է Բալդասսարե Պերուցին, իսկ դրա ներքին սենյակները նկարել են դարաշրջանի լավագույն նկարիչները` Պերուցին, Ռաֆայելը, Սոդոման և Սեբաստիանո դել Պիոմբոն։ Այս պալատի ննջասենյակը Սոդոման նկարել է որմնանկարներով, որոնք պատկերել են Ալեքսանդր Մակեդոնացու կյանքի դրվագները, որոնցից առանձնանում է Ալեքսանդրի և Ռոքսանի հարսանիքը պատկերող տեսարանը, որի շնորհիվ սենյակն այժմ կոչվում է «Stanza delle Nozze di Alessandro e Rossane» (Ալեքսանդրի և Ռոքսանի հարսանիքը)։ Ննջասենյակը անմիջապես հարակից է հանդիսությունների սրահին, որը հետագայում նկարել է Պերուցցին։ Ընդհանուր առմամբ, Սոդոման այստեղ նկարել է երեք որմնանկար՝ «Ալեքսանդրի և Ռոքսանի ամուսնությունը», «Դարիուսի ընտանիքը Ալեքսանդրից առաջ», «Ճակատամարտ»։ «Ալեքսանդրը Բուֆեֆալուսով» չորրորդ որմնանկարը հետազոտողները չեն համարում Սոդոմայի աշխատանքը։ Ենթադրաբար, դա արվել է մտերիմ նկարիչներից մեկի կողմից, ով բավականին հաջող կերպով ընդօրինակել է իր ոճը։
Լուկիանոսի աշխատանքից հայտնի է, որ հին ժամանակներում կար նկարիչ Աեոնի նկարը՝ նվիրված Ալեքսանդրի և Ռոքսանի ամուսնությանը։ Այն պատկերում էր, թե ինչպես է Ալեքսանդրը պսակը պահում Ռոքսանային, նստած ամուսնական մահճակալի վրա, և նրա երկու կողմերում էլ Հեփեստիոնն է և ամուսնության հովանավոր աստված Հիմենոսը, մինչդեռ ամաչիները խաղում են Ալեքսանդրի զենքերով։ Ըստ ամենայնի, Ֆարնեսինայի վիլլայի նկարիչները ձգտում էին վերստեղծել կամ գերազանցել այս հնագույն օրինակը։ Հետաքրքիր է, որ ի սկզբանե Չիգին ցանկանում էր սենյակը նկարելու պատվեր տալ Ռաֆայելին, ով պատրաստեց գծանկարները (դրանցից մեկը պահվում է Վիեննայի Ալբերտինայում), բայց Սոդոման այս անգամ ավելի հաջողակ էր։ Այնուամենայնիվ, Սոդոմայի այս որմնանկարում կարելի է տեսնել Ռաֆայելի ազդեցությունը. Իր գլխին սափոր պահող ծառայի կերպարը հստակ փոխառված է Ռաֆայելի «Կրակը Բորգոյում» գրքից, որը գրվել է Վատիկանի պալատի «Ստանցա դել Ինչենդիոնում»։
«Ալեքսանդրի և Ռոքսանայի ամուսնությունը» որմնանկարի դիմաց նախկինում կանգնած էր Ագոստինո Չիգիի շքեղ տուփը, կարծես այն դուրս էր եկել կոմպոզիցիայից։ Վիլլայի բոլոր որմնանկարները նախատեսված էին զուգահեռներ անցկացնելու հին դարաշրջանի հերոսների և բանկիր Չիգիի կյանքի վեհության միջև, որը իրեն զգում է մի տեսակ «նոր Ալեքսանդր»։
Ննջասենյակի աջ պատին Սոդոման նկարել է «Դարեհի ընտանիքը Ալեքսանդրից առաջ» որմնանկարը։ Դրա վրա սպանված Դարեհի Սիսիգամբիայի մայրը սխալմամբ Ալեքսանդրին ընդունել է իր ընկերոջ՝ Հեփեստիոնի փոխարեն, մինչդեռ իսկական կառավարիչը շնորհքով խոնարհվում էր նրա առաջ։ Ձախ կողմում գտնվող Դարեհի դուստրերը պատկերված են Ռաֆայելյան շնորհով։ Սոդոման նկարել է Վուլկանին, որ իր դարբնոցում կեղծել է Կուպիդոսի նետը, իսկ Կուպիդոսը սլաքներ է հավաքել։ Այս աշխատանքները թվագրվել են 1516-17 թվականներով (չնայած կան այլ ժամկետներ)։
Հռոմում գտնվելու ժամանակ Սոդոման նկարել է իր ամենահայտնի նկարներից մեկը՝ «Լուկրեցիա» (Բուդապեշտ, Արվեստի թանգարան)։ Հռոմի պապ Լեո X-ին դուր եկել կիսամերկ Լուկրեցիայի ողբերգական դավադրությունը, ով դաշույնով դանակահարել է իրեն՝ իր ամոթը արյունով լվանալու համար։ Նա Սոդոմային պարգևատրել է մեծ գումարով և ասպետությամբ (Cavalliere di Cristo): Նկարը հայտնի է դարձել Euralio d'Ascoli- ի (Aurelio Ascolano) կողմից գրված էպիգրամների շարքով։ Դրանից հետո նկարիչը վերադարձել է այս թեմային, և այսօր «Լուկրեցիա» կտավը գոյություն ունի չորս տարբերակով։ Այս աշխատանքը, մասնավորապես, տալիս է մի պատկերացում, թե ինչպես է Սոդոմայի Հռոմում մնալը, որը պահպանել է հին հնությունները, տարբերվում բարեպաշտ Սիենայում մնալուց. Լուկրեցիայի աջ կողմում պատկերված է մի կերպար, որի արտաքին տեսքը պատճենվել է «Վերսալյան Յուպիտեր» վիթխարի արձանից (արձանը հայտնաբերվել է Կարդինալ Ֆրանցեսկո Արմելինիի վիլլայում)։ Ավելի ուշ նկարիչը այս տեսակը բազմիցս ներառել է իր նկարների մեջ։
Այս շրջանի մի քանի փաստաթղթեր հայտնել են, որ 1515 թվականին նկարիչը այցելել է Ֆլորենցիա, ինչպես նաև որ կապված է եղել Պիոմբինոյի տիրակալ Յակոբո դը Ապպիանոյի և Ֆերրարայի դուքս դը Էսթեի հետ պատվերների համար, որոնց համար Սոդոման նկարել է «Սբ. Ջորջը և վիշապը»(1518 թվական, Վաշինգտոն, ազգային պատկերասրահ)։ Փրկվել է մի նամակ, որը նկարիչը գրել է Ալֆոնսո I-ին 1518 թվականի մայիսի 3-ին։ Դրանում նա հայտնել է, որ ստեղծագործության ստեղծման հրամանը իրեն է փոխանցել դուքսի դեսպանը Հռոմի պապ Լեո X-ի դատարանում, երբ Սոդոման Հռոմում էր։ Սոդոման պատկերել է Սուրբ Ջորջին նիզակով ձի հեծած, որի կատաղի տեսքն ավելի սարսափելի է թվում, քան ինքը պարտված վիշապը։ Նրա աջ կողմում փրկված արքայադուստր Կլեոդոլինդան ուժեղ հուզմունքից բարձրացրել է իր աչքերը վշտի համար, և երկնքում Տիրոջ ուղարկած հրեշտակը սրբացնում է իրադարձությունը։
1518 թվականին Ջիովանի Անտոնիոն վերադարձել է Սիենա։ Այնտեղ նա նկարել է որմնանկարներ Մարիայի կյանքի տեսարաններով՝ Սբ. Bernardine of Siena - «Մարիամի մուտքը տաճար», «Այց Սբ. Էլիզաբեթ տաճար »,« Երկնային հարսանիք » և «Վերափոխում»։ Ջիրոլամո դել Պաչիան և Դոմենիկո Բեկաֆաֆումը Սոդոմայի հետ միասին նկարել են իրենց որմնանկարները օրատորիայում։
Անորոշ է մնացել 1518-1525 թվականները ընկած ժամանակահատվածը։ Հայտնի է, որ 1518 թվականին Սոդոման նամակներ է ուղարկել Ֆերարայի դուքս Ալֆոնսո դ'Էստեին և Մանտուայի կառավարիչ Ֆրանչեսկո Գոնսագային՝ իրենց արքունիքում աշխատանք ստանալու հույսով, բայց արդյո՞ք իրականացել է այդ ցանկությունը, թե՞ այն մնացել է չիրականացված, անհայտ է։ Գիտնականները կարծում են, որ այս պահին Սոդոման ուղևորություններ է կատարել դեպի Լոմբարդիա և Տոսկանա քաղաքներ։ 1525 թվականի մայիսի 3-ին նա հրավեր է ստացել Սիենայի Սան Սեբաստիանո դի Կամոլլա համայնքից (այժմ ՝ Ֆլորենցիա Պիտտի պատկերասրահում) «գոնֆալոն», այսինքն՝ պաստառներ պատրաստելու հրաման։ Փաստաթղթերից հայտնի է, որ դրա համար գումարը նկարչին մաս-մաս վճարվել է 1526 թվականի ընթացքում, իսկ վերջին վճարման համար նա ստիպված է եղել սպասել մինչ 1531 թվականը։ Սոդոմայի դրոշի մի կողմում նա պատկերում էր սլաքներով նետված Սուրբ Սեբաստիանին, հետևում՝ փառքի մեջ գտնվող Մադոննային և մանկանը` շրջապատված սրբերով։ Աշխատանքը կատարվել է խլացված, ձանձրալի մասշտաբով։ Անատոմիական անթերի գործչի ետևում ձգվում է Սեբաստյանի հարուստ լանդշաֆտը՝ հին ավերակներով։ Հրեշտակը սրբի գլուխը պատել է նահատակի պսակով։ Սեբաստիանի կերպարի մոդելավորման մեջ զգացվում է անտիկ քանդակի ազդեցությունը։
Որմնանկարներ Սիենայի Սուրբ Եկատերինա մատուռում
Նույն ժամանակահատվածում Սոդոման որմնանկարներ է ստեղծել Սանտա Կրոչե եկեղեցում (այժմ հանված է պատերից և պահվում է Պինակոտեկայում, Սիենա)։ 1529 թվին նա դարձել է Սիենայի «պաշտոնական նկարիչը» և ստացել կառավարության պատվերներ քաղաքապետարանում՝ Պալացցո Պուբլիկո քաղաքում, որտեղ նկարել է որմնանկարներ և թողել երկու զոհասեղան՝ «Սուրբ ընտանիքը» և «Մադոննան սրբերի հետ»։ Մոտավորապես նույն տարիներին նա նկարել է Սբ. Հակոբը Սիենեի Սանտո Սփիրտո եկեղեցում։ Այս նկարները պատվիրվել են իսպանական գաղութի ներկայացուցիչների կողմից, որն այնտեղ ունի իր սեփական դամբարանը։ Այս ժամանակահատվածում Սիենան գտնվել է Չարլզ V-ի պաշտպանության ներքո, իսկ քաղաքում կային ֆրանսիական և իսպանական կայազորներ։ Նկարիչն աշխատանքն ավարտել է մինչև 1530 թվականի ապրիլի 16-ը։ Իսպանացիները շատ գոհ էին, և Սիենա ժամանած Կառլոս V կայսրը Սոդոմային շնորհել է «կոմս Պալատին» տիտղոսը։
Սան Ագոստինոյի եկեղեցու համար նրա երկու աշխատանքները պատկանում են 1530-ականներին՝ դարպասի նկարը (1530 թվական, որմնանկարը շատ թույլ է պահպանվել) և «Մոգերի երկրպագությունը» (1536 թվական), որոնք նա կատարել է տաճարի ներսում։ 1538 թվականին նկարիչը մեկնել է Պիոմբինո՝ այնտեղ իշխող իշխանի Յակոպոյի մոտ, որի հետ նա երկարամյա բարեկամություն է ունեցել (երկրորդ անգամ՝ 1545 թվական), Բայց Յակոպոյի համար կատարված աշխատանքների ճակատագիրն անհայտ է։ Այնուհետև, 1539-40 թվականներին նա աշխատել է Վոլտերայում, որտեղ, ըստ Վազարիի, նա պատվեր է կատարել «... հարուստ և պատկառելի ազնվականի՝ Մեսեր Լորենցո դի Գալեոտտո դե Մեդիչիի համար», բայց նրա համար ստեղծված աշխատանքը չի պահպանվել։ 1540-43 թվականներին Սոդոման աշխատել է Պիզայում՝ գրելով Պիզայի տաճարում «Քրիստոսի ողբ» (1540, Պիզայի տաճար) և «Աբրահամի զոհաբերությունը» (նույն տեղում, 1542), ինչպես նաև «Մադոննան սրբերի հետ» (1542, Պիզա, Սան թանգարան)։ Այնուհետև նկարիչը աշխատել է Լուկկայում (1545 թվական), որտեղ, ըստ Վազարիի, նկարել է Սան Պոնցիանոյի Ձիթենու վանքը, բայց ոչ որմնանկարներն են մնացել, ոչ էլ Լուկկայում գտնվելու մասին փաստաթղթեր։ Այս ժամանակից մնաց միայն մեկ փաստաթուղթ. Նամակ, որը Պիետրո Արետինոն գրել էր Սոդոմային 1545 թվականին։ Հայտնի չէ, թե արդյոք նկարիչը գրել է որևէ բան 1545-1550 թվականներին։
Սոդոմայի ստեղծագործությունների ամենամեծ հավաքածուն գտնվել է Սիենայի Պինակոտեկա քաղաքում։ Հայտնի «Խաչից ծագում»-ից բացի, կան «Քրիստոսը սյունին կապած», «Քրիստոսի խարազանը», «Քրիստոսի ծնունդ», «Սուրբ ընտանիք» որմնանկարները, որոնք վերցված են Սանտա Կրոչե եկեղեցու պատերից։ Իր կյանքի ընթացքում Սոդոման նկարել է բազմաթիվ նկարներ «Մադոննան և երեխան» անունով։ Այժմ դրանք պահվում են Լոնդոնի, Հռոմի, Միլանի, Թուրինի, Բալթիմորի, Ֆիլադելֆիայի, Վաշինգտոնի, Վիեննայի, Մյունխենի, Մոնտեպուլչիանոյի և Սինալունգայի թանգարաններում։ Լուկրեցիայի պատկերի երեք տարբերակ կա Հանովերում, Համբուրգում և Թուրինում։ Բացի այդ, կրոնական և դիցաբանական թեմաներով շատ այլ նկարներ պահվում են աշխարհի լավագույն թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։
Որմնանկարչական ցիկլ Մոնտե Օլիվետո Մաջորեի մթնոլորտում
Այս ցիկլը Սոդոմայի ամենամեծ նկարն է։ Որմնանկարչության մնացած ցիկլերը նվիրված Սբ. Բենեդիկտին, դարձել են եկեղեցու հետագա արդիականացման և աշխարհիկացման զոհերը։ Մոնթե Օլիվետո Մաջորեի աբբայությունը գտնվում է Սիենայից հարավ-արևելք գտնվող լեռնային տարածքում՝ Ասիանո քաղաքի մոտակայքում։ Այն հիմնադրել է իրավագետ մեծահարուստ Ջիովանի Տոլոմեյը (1272-1348), որը հրաժարական է տվել Սիենյան պոդեստայի պաշտոնից՝ նախընտրելով ճգնավորի կյանքը։ Նրա համախոհներն էին Ամբրոգիո Պիկկոլոմինին և Պատրիցիո Պատրիզին։ Նրանք երեքով ստեղծել են սրբավայր, որտեղ մի քանի տարի շարունակ դաստիարակել են ասկետական ​​համայնք։ 1319 թվականի մարտի 26-ին Արեցոյի եպիսկոպոս Գվիդո Թարլաթին օծել է այս կոմունան՝ տալով նոր կրոնական կարգի կարգավիճակ։ 1504 թվականին Սոդոման իր որմնանկարչության վրա պատկերել է սրբադասման (հաստատման) դրվագ Սուրբ Աննայի վանքում, որը նույնպես հիմնադրել էին Մոնտե Օլիվետո Մաջորեի վանականները։ Դրա վրա կարելի է տեսնել ծնկաչոք Տոլոմեյը, ով արդեն վերցրել է Բերնարդո վանական անունը, վանքի կանոնադրությունը ձեռքին՝ Թառլաթի եպիսկոպոսի առջև։ 1344 թվականին կարգը օծվել է Հռոմի Պապ Կլեմենտ VI-ի կողմից։ Իրենց պրակտիկայում կարգի վանականներն առաջնորդվել են Բեռնարդ Կլերվոյի սկզբունքներով։ 1348 թվականին սարսափելի ժանտախտի համաճարակի ժամանակ Բերնարդո Տոլոմեյը վանականների հետ մեկնել էր Սիենա՝ օգնելու հիվանդներին և սանձազերծել մահացածներին, բայց նա վարակվել և մահացել է նույն թվականին։
Մոնտե Օլիվետոյի ծածկոցում որմնանկարների հիմնական գաղափարը սուրբ կյանքը ներկայացնելու ցանկությունն էր, Բենեդիկտը՝ որպես վանական կյանքի իդեալ, որը միշտ կլիներ վանական եղբայրների աչքի առաջ և օրինակ ծառայելու նրանց համար։
Ըստ Վազարիի, վանքի ծածկոցում աշխատանքները սկսել է Լուկա Սինյորելլին, ով նկարել է արևմտյան պատը։ Վանական տարեգրությունները դեռ ամբողջությամբ չեն տպագրվել և ուսումնասիրվել, ուստի աշխատանքների սկզբի ստույգ ամսաթիվը հայտնի չէ։ Սինյորելլին նկարել է 10 որմնանկարներ, և ավանդական տեսակետն այն է, որ դրանց ստեղծումը սկիզբ է առել 1497-98 թվականներին։ Այնուամենայնիվ, հետազոտողները լուրջ կասկածներ են կուտակել այս ժամադրության հիմնավորվածության վերաբերյալ։ Ոմանք կարծում են, որ նա այնտեղ աշխատել է Սոդոմայից հետո, մոտավորապես 1510-ականներին։
1505 թվականին նա սկսել է աշխատել Սոդոմայի ցիկլի վրա, երեք պատ է նկարել փակոցում։ Գոյություն ունեն 1505 թվականի սեպտեմբերին և 1506 թվականի ապրիլին նրան վճարված գումարների գրառումներ պատի նկարչության համար, որը նշանակվել է որպես «« պրիմա ստորիա »», այսինքն՝ առաջին տեսարան։ Նրա համար Սոդոմային վճարել են 10 դուկատ, ի տարբերություն սովորական յոթի, որոնք հետագայում վճարվել են յուրաքանչյուր հողամասի համար։ Այս տեսարանը, հավանաբար, ամենաշատն էր պահանջում։ 1506 թվականի հոկտեմբերին Սոդոման նկարել էր ամբողջ հարավային պատը, որի համար ընդհանուր առմամբ ստացել էր 62 դուկատ։ Ժամանակակից հետազոտությունները հաստատել են, որ Սոդոման սկսել է ծածկոցը նկարել հարավային պատից։ Շարժվելով ժամացույցի սլաքի հակառակ ուղղությամբ, նա անցել է դեպի արևելյան պատ և ավարտել աշխատանքը հյուսիսային պատի վրա։ 1508 թվականին Սոդոման ստացել է 84 դուկատ (588 լիրա) 12 ստորիայի համար (տեսարաններ)։ Փաստաթղթերում վերջին վճարումը նշվել է 1508 թվականի օգոստոսի 22-ին։ Այս ամսաթիվը համարվում է նկարների վրա աշխատանքների ավարտի ժամանակը (1508 թվականի հոկտեմբերին Սոդոմայի անունն արդեն հայտնվել է Հռոմում)։ Ցիկլի մեկ որմնանկար, այն է` Սբ. Բենեդիկտը հեռացնում է Պլակիդիուսին և Մավրուսին», - գրել է ավելի ուշ Սոդոմայի փեսան՝ Բարտոլոմեո Ներոնը (Ռիչիոն)։ Փաստն այն է, որ Սինյորելլիի կողմից նախապես ստեղծված որմնանկարը գտնվել է դռան վերևում, որը աղյուսապատվել էր 1534 թվականին։
Տեղեկատվության հիմնական գրական աղբյուրը 593-94 թվականներին ստեղծված Գրիգոր Մեծ «Երկխոսությունների» գործն է։ Այս աշխատության երկրորդ գրքի 38 գլուխները նվիրվել են Սբ. Նուրսիի Բենեդիկտոսին։ 1260-ականներին Յակոբ Վորագինսկին կազմել է «Ոսկե լեգենդը», այն նյութի ներկայացման հաջորդականությունը, որում մեծապես դյուրացվել է անհատական ​​տեսարանների դասավորումը ժամանակագրական կարգով։ Այնուամենայնիվ, Սբ. Բենեդիկտոսի կյանքի վարկածը պատմվում է 14-րդ դարի սկզբին Դոմինիկյան վանականի կողմից Պիզայից, Դոմենիկո Կավալկայից (մոտ 1270 - մոտ 1342)։ Այն ընդգրկել է որոշ թեմաներ, որոնք չեն ընկել «Ոսկե լեգենդի» մեջ, մասնավորապես, հանդիպումը Սբ. Բենեդիկտ Տոտիլայի հետ, և կանխատեսումը Սբ. Մոնտեկասինոյի ոչնչացման մասին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Կավալկայի ստեղծագործության ոչ բոլոր առարկաներն են օգտագործվել Մոնտե Օլիվետոյի փակոցի կտավներում, այս աշխատանքը և Ոսկե լեգենդը ծառայել են որպես որմնանկարչության ցիկլի ստեղծման հիմնական աղբյուրներ։
Սոդոման գրել է հետևյալ տեսարանները սրբի կյանքից.
Եվ բացի այդ, ելքի պատերին. Հետազոտողները զուգահեռներ են անցկացրել Սոդոմայի նկարների և ցիկլի միջև, որոնք նվիրվել են Սբ. Բենեդիկտոսին, որը նկարել է Նեապոլի Չիոստրո դել Պլատանո քաղաքում, նկարիչ Անտոնիո Սոլարիոն 1500-ականների սկզբին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ Սոդոմայի որմնանկարներում հայտնաբերվել են գաղափարներ՝ փոխառված Պինտուրիչիոյից («Բենեդիկտը լքում է իր ծնողական տունը»), ապա Ռաֆայելից («Բենեդիկտն ընդունում է Պլասիդիուսը և մավրին», «Բենեդիկտը կանխատեսում է Մոնտեկասինոյի կործանումը»), դրանք ցույց են տալիս մեծ վարպետի ձեռքը, ով սինթեզել է փոխառությունները իր սեփական ոճի մեջ։ Սոդոմային հաճախ մեղադրում են «քամելեոնի ոճի» մեջ, քանի որ հետազոտողները վաղուց են նշել, որ նույնիսկ մեկ հիմնական աշխատանքի շրջանակներում Սոդոման կարող էր օգտագործել գործընկերներից փոխառված մի քանի տարբեր մեթոդներ և ձևեր, սակայն ոչ ոք չի վիճարկում այն ​​փաստը, որ Սոդոմայի գործերը պարզելը հեշտ է։ Որոշ որմնանկարներում կա մաներիզմին բնորոշ մի փոքր միամիտ պաթոս, սակայն դրանք իրատեսական և վավերական են թվում։ Որմնանկարների հիմնական պատմական առավելությունն այն է, որ դրանք շատ մանրամասնորեն և վառ կերպով արտացոլում են 16-րդ դարի սկզբի վանական կյանքը։ Դրանց մեջ դուք կարող եք տեսնել, թե ինչպես են վանականները կառուցում եկեղեցիներ («Բենեդիկտը երազում հայտնվում է երկու վանականներին», «Բենեդիկտը տասներկու վանք է կանգնեցնում»), ինչպես են նրանք ուտում («Բենեդիկտը ալյուր է տալիս վանքին»), ինչպես են թաղում մահացածներին («Բենեդիկտը հրամայում է վաֆլի դնել մահացածի մարմինը »), ինչպես էին հասարակ մարդկանց շրջանում քարոզում (« Բենեդիկտը գյուղացիներին խրատում է ճշմարիտ հավատքի մեջ ») և այլն։
Որմնանկարների պատկերասրահ Մոնտե Օլիվետո Մաջորեի փակարանում
Սոդոմայի որմնանկարների լուսանկարները արվել են ցածր կետից՝ Վիքիպեդիայի հեղինակ Վիգինյասիա 76-ի կողմից, ուստի աղավաղվել են կոմպոզիցիոն համամասնությունները։ Այնուամենայնիվ, նրանց առավելությունն այն է, որ նրանք ունեն բավականին բարձր բանաձև։ Վիգինյասիա 76- ը չի լուսանկարել Սոդոմայի մեկ որմնանկար, որը նա նկարել է այն պատին, որտեղ աշխատում էր Լուկա Սինյորելլին (Բենեդիկտը կանխատեսում է Մոնտեկասինոյի կործանումը), ինչպես նաև որմնանկարները դեպի մուտքը (Բենեդիկտը վանականներին ներկայացնում է նոր կանոնադրություն. Քրիստոսը խաչն ու տխրությունների մարդը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Ռոբերտ Պիլ
Ռոբերտ Պիլ (Robert Peel; ), բրիտանացի պետական գործիչ, Լոնդոնյան թագավորական հասարակության անդամ (1822) ։
Կարիերա
Պահպանողական, ժամանակակից պահպանողական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։ Երկու անգամ եղել է վարչապետ (1834-1835 և 1841-1846), և երկու անգամ ներքին գործերի նախարար (1822-1827 և 1828-1830)։
Ընտանիք
1820 թվականին ամուսնացել է Ջուլյա Ֆլոյդի (1795-1859) հետ, որը գեներալ Սըր Ջոն Ֆլոյդի դուստրն է։ Ամուսնությունից ունեցել են հինգ որդի և երկու դուստր։ Նրանց անմիջական սերունդներից մի քանիսն այժմ բնակվում են Հարավային Աֆրիկայում, Ավստրալիայում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի և Կանադայի տարբեր մասերում։
Գրականություն
Անգլերեն՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության վարչապետներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կուսակցության հիմնադիրներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի դասախոսներ
Knoppix
Knoppix - Լինուքսի դիստրբուտային օպերացիոն համակարգ, LiveCD-դիստրբուտնրից առաջինն է, որը հիմնված է Debian-ի հիմա վրա։ Knoppix-ը ստեղծվել է Կլաուս Կնոպպերի կողմից և Knoppix խմբի կողմից։ Կոմպակտ-սկավառակի վրա KNOPPIX պահպանվում է 2 Գբ ծավալով ծրագրային ապահովում, որը արխիվացվում է անհրաժեշտության դեպքում։ Երբ ծրագրերը բացվում են, նրանք բեռնվում են և ջնջվում օպերացիոն հիշողությունից։ Չնայած նրան, որ Knppix-ը ստեղծված է CD/DVD-ից բեռնման համար, կա հնարավորություն այն տեղադրել նաև համակարգչի կոշտ սկավառակի վրա։ Ինչպես նաև կարելի է տեղադրել արտաքին և SSD կրիչների վրա ։
Գործածություն
Knoppix-ը օգտագործվում է այլ օպերացիոն համակարգերի խախտված ֆունկցինները ուղղելու համար, ինչպես նաև օգտագործվում է, որպեսզի ծանոթության միջոց ծրագրային ապահովման հետ ։
Համակարգի պահանջներ
Ներկայացված են համակարգի մինիմալ պահանջները ․
Վերսիաներ
ADRIANE (Աշխատանքայնի սեղանի աուդիո ապահովում) - Knoppix-ի տեքստային պատուհան, որը ուղեկցվում է երժաշտությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր
Էբիգեյլ Ադամս
Ադամսի կյանքն առավել փաստագրվածներից է առաջին տիկնանց շարքում. նա հիշվում է իր ամուսնուն գրած բազմաթիվ նամակներով, քանի որ Ջոնը Մայրցամաքային կոնգրեսի ընթացքում գտնվում էր Պենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում։ Ամուսինը շատ հարցերում հաճախ էր ջանում խորհուրդ տալ կնոջը, և նրանց նամակները լի են կառավարության և քաղաքականության մասին բազմաթիվ քննարկումներով։ Նամակները ծառայում են որպես Ամերիկայի անկախության պատերազմի թիկունքային ականատեսների գրառումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Ողբերգակ
Ողբերգակ (ողբ և երգ բառերից), միջնադարում ողբի հեղինակ կամ բանավոր ողբասաց, նոր ժամանակներում՝ ողբերգությունների հեղինակ կամ ողբերգություններում խաղացող դերասան։ Գրականության մեջ ողբերգակ են կոչվում հին հունուկան, և հռոմեական դրամատիկական երկերի հեղինակները, որոնցից առաջինները հ՝ գրել են, և՝ խաղացել (էսքիլես, Սոֆոկլես, Եվրիպիդես, Ագաթոն), ինչպես և Վերածնության դարաշրջանի դրամատուրգները (Պոլիցիանո, Տրիսսինո, Մառլո, Շեքսպիր) և կլասիցիսաական ողբերգությունների հեղինակները Կոռնել, Ռասին։ Նոր շրջանում ողբերգակ են կոչվել ողբերգություններում գլխավոր դերը կատարողները Քեմբլ, Տալմա,Քին, Ռիստորի, Սալվինի,Ռոսսի, Մունե-Սյուլլի, Մոչալով, Կարատիգին, Ադամյան, Փափազյան)։
Կատեգորիա:Գրականություն
Շպրեմբերգ
Շպրեմբերգ ( Spremberg), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի կազմի մեջ։ Ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի մի մասն է կազմում։ Տարածքը կազմում է 180,04 կմ2։ Բնակչությունը` 25 022 մարդ (2009 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 372։ Պաշտոնական լեզուներն են գերմաներենն ու սորբիան լեզուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Զոլավոր գիշերազգեստով տղան (վեպ)
Զոլավոր գիշերազգեստով տղան (The Boy in the Striped Pyjamas), իռլանդացի գրող Ջոն Բոյնի վեպը։ Առաջին գիրքը լույս է տեսել 2006 թվականի հունվարի 5-ին ։ Ջոն Բոյնն այս գիրքը նվիրել է Ջեյմի Լինչին։ Վեպը միանգամից առաջադրվել է երկու տասնյակ գրական մրցանակների, այդ թվում` «British Book Award»-ի։ Թարգմանվել է ավելի քան 50 լեզուներով։ Սա երկու անմեղ երեխաների պատմություն է, ովքեր առանձնացված էին փշալարերով։
Սյուժե
Պատմության գլխավոր հերոսը գերմանացի տղա Բրունոն է, որն իր ընտանիքի հետ անհոգ ապրում էր Բեռլինի` իրենց հինգհարկանի գեղեցիկ տանը։ Նրա հայրը բարձրաստիճան նացիստական չինովնիկ է։ Մի անգամ Բրունոն գալիս է տուն և պարզում, որ սպասուհի Մարիան իրերը տեղավորում է ճամպրուկի մեջ, քանի որ հոր՝ բարձր պաշտոն ստանձնելու պատճառով ընտանիքը ստիպված է լինում տեղափոխվել Օսվենցիմ ։ Նոր վայրը Բրունոն չէր հավանում, նա կարոտում էր իր ընկերներին, իր տունը, ցանկանում էր խաղալ իր ընկերների հետ, բայց ոչ այդտեղ։ Բրունոն գնում է ուսումնասիրելու տարածքը, որ տեսել էր պատուհանից։ Նոր տան հարևանությամբ Բրունոն հայտնաբերում է տարօրինակ ագարակ՝ արտասովոր մարդկանցով։ Մարդիկ այստեղ մշտապես գիշերազգեստով են, իսկ վերջիններիս վրա էլ ինչ-որ անհասկանալի թվեր են։ Եվ, չգիտես` ինչու, հին զգեստները մեծ վառարաններում են այրում, ինչի պատճառով ժամանակ առ ժամանակ վառարանային խողովակներից դուրս էին գալիս ծխի ահռելի քուլաներ։
Բրունոյի քույրը՝ Գրետելը, արդեն 12 տարեկան հասակում գերվել էր նացիզմի գաղափարներով։ Ընտանիքի բոլոր անդամները, բացի հորից և աղջկանից, դժվարությամբ են տանում այն փաստը, որ հարևանությամբ համակենտրոնացման ճամբար է, որտեղ, «Ցիկլոն B» գազի միջոցով խեղդում և սպանում են բանտարկյալներին։ Միայն Բրունոն չէր հասկանում, թե իրականում ինչ է կատարվում։
Համակենտրոնացման ճամբարում Բրունոն ծանոթանում է իր նոր ընկերոջ՝ հրեա մի տղայի՝ Շմուելի հետ, որը նստած էր ցանկապատի մյուս կողմում։ Պարզվում է, որ Բրունոն և Շմուելը ծնվել են նույն օրը, և, ինչպես պարզեց Բրունոն, նրանք շատ նմանություններ ունեին։ Նրանք պարբերաբար հանդիպում էին ցանկապատի մոտ, Բրունոն ամեն օր ուտելիք էր տանում իր ընկերոջը՝ Շմուելին։
Նացիզմի գաղափարները չէր կրում Բրունոյի մայրը՝ Էլզան, և այդ պատճառով ավելի հաճախակի էին վիճում Բրունոյի ծնողները։ Բրունոյի մայրը կարծում էր, որ նմանատիպ վայրում ապրելը կարող է վատ անդրադառնալ երեխաների դաստիարակության վրա։ Ի վերջո, ծնողները գալիս են այն եզրակացության, որ կրկին պետք է տեղափոխվել։
Տեղափոխման նախորդ օրը Բրունոն որոշում է վերջին անգամ տեսնել ընկերոջը և հրաժեշտ տալ։ Հանդիպման ժամանակ Շմուելն ասում է, որ հայրը կորել է, իսկ Բրունոն ասում է, որ պատրաստ է նրան օգնել, որպեսզի գտնեն իր հորը։ Սակայն առանց գիշերազգեստի Բրունոն ճամբար մտնել չէր կարող։ Շմուելը խոստանում է, որ Բրունոյին գիշերազգեստ կտրամադրի։
Հաջորդ օրը Բրունոն` բահը ձեռքին, գալիս է ճամբարի ցանկապատի մոտ, որտեղ նրան սպասում էր Շմուելը։ Բահի օգնությամբ անցք է բացում և մտնում ճամբար։ Միասին նրանք գնում են զորանոց, որտեղ էլ անհետացել էր Շմուելի հայրը։ Այդ ժամանակ զորանացում գտնվողներին, այդ թվում` Բրունոյին և Շմուելին, տանում են գազի խցիկներ։ Բոլորը կարծում են, որ նրանց այստեղ են բերել լողացնելու նպատակով։ Սակայն նրանց լողացնելու նպատակով չէին այստեղ բերել։
Էկրանավորում
Համանուն ֆիլմը նկարահանվել է 2008 թվականին, ռեժիսորը Մարկ Հերմանն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Գրքեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Պատմական վեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Իռլանդական վեպեր Կատեգորիա:2006 վեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Նարբուտովկա
Նարբուտովկա (Нарбутівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նարբուտովկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Չերվոնի Ժովտեն (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)
Չերվոնի Ժովտեն (Червоний Жовтень), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Ժովտեն գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 231,37 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Թաբիա
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լայթ-նովել
Լայթ-նովել (ճապ. ライトノベル), կրճատ՝ ラノベ (ռանոբե) կամ ライノベ (ռաինոբե). նկարազարդումներով ճապոնական վեպ, որի հիմնական ընթերցողները դեռահասներն ու երիտասարդներն են։ Light Novel տերմինը առաջացել է անգլ. light (թեթև, պարզեցված) և novel (վեպ) բառերից և բառացիորեն նշանակում է «թեթև վեպ»։
Լայթ-նովելների նկարազարդումները հիշեցնում են մանգաներից կադրեր, սակայն տեքստի համեմատ նրանց ծավալը բավականին փոքր է, այդ պատճառով լայթ-նովելները համարվում են արձակ ստեղծագործություններ։ Նրանց հիման վրա հաճախ ստեղծվում են անիմե- կամ մանգա-ադապտացիաներ։ Գրքերը արտադրվում են գրպանային ֆորմատով՝ 10,5x15 սմ չափսերով, ինչպես նաև թողարկվում են մաս-մաս՝ գրական պարբերագրերում, ինչպիսին են «Dragon Magazine», «The Sneaker», «Dengeki HP», կամ խառը բովանդակությամբ պարբերականներում («Comptiq» և «Dengeki G's Magazine»)։ Լայթ-նովելի հայտնի օրինակ է Հաջիմե Կանզակայի կողմից գրված «Slayers»-ը, որի հիման վրա նկարահանվել է անիմե-սերիալ և գրվել մանգա։
«Լայթ-նովել» ստեղծագործությունները Ճապոնիայում մեծ պահանջարկ ունեն, և հրատարակիչները գտնվում են նոր հեղինակների մշտական որոնումների մեջ։ Այդ պատճառով կազմակերպվում են ամենամյա մրցույթներ, որոնց հաղթողները դրամական մրցանակից բացի, ստանում են նաև իրենց աշխատանքները հրապարակելու հնարավորություն։ Լայթ-նովելների այլ լեզուներով հեղինակազորված թարգմանությունները բավականին քիչ են՝ ցածր պահանջարկի և մանգայի համեմատ թարգմանվող տեքստի ծավալի զգալի տարբերության պատճառով։
Կառուցվածք
Քանի որ լայթ-նովելները գրվում են առաջին հերթին երիտասարդ ընթերցողների համար, նրանք ունեն ձևակերպումների հետ կապված որոշ առանձնահատկություններ։ Գրքերը թողարկվում են ոչ մեծ ֆորմատով, պարունակում են գունավոր նկարազարդումներ (հիմնականում նույն ոճի մեջ ինչպիսին են մանգան և անիմեն), տեքստը հավաքվում է ավելի մեծ տառատեսակով քան թերթերում կամ սովորական գրքերում։ Տեքստը հիմնականում գրվում է կարճ (մեկ-երկու նախադասություն) պարբերություններով, շատ են երկխոսությունները։ Այս առանձնահատկությունները նախատեսված են լայթ-նովելների արագ ընթերցման համար։
Սակայն սխալմունք կլիներ լայթ-նովելները համարել զուտ մանգայի տարատեսակ։ Լայթ-նովելի տիպիկ կառուցվածքն է՝ սկզբից մի քանի գունավորված նկարազարդումներ, ապա մոտ 200-400 էջ տեքստ, որտեղ հազվադեպ հանդիպում են սև-սպիտակ պատկերներ։ Ստեղծագործության մեկ էջը ունի այնպիսի տեսք, ինչպիսին ցույց է տրված նկարում (Okami to Koshinryo (Spiece and Wolf) ռանոբեի առաջին հատորից էջ)։ Ստեղծագործության ընդհանուր ծավալը բավականաչապ մեծ է։ Վերը նշված Okami to Koshinryo լայթ-նովելի առաջին հատորի անգլերեն սիրողական թարգմանությունը ներառում է 65 485 բառ, Zero no Tsukaima-յի առաջին հատորը՝ 39 705 բառ։ Համեմատության համար. Ք. Ս. Լյուիսի հայտնի վեպ «The Lion, the Witch and the Wardrobe»-ը օրիգինալում պարունակում է 37 467 բառ։
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
(3053) Դրեզդեն
(3053) Դրեզդեն (Dresden), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 18-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,378425 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8864 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8704 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1339,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268701 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,61° անկյուն։