cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆեոդոր Վասիլևի նկարների ցանկ
Ֆեոդոր Վասիլևի ամենահայտնի ստեղծագործությունների թվին են դասվում «Հոտի վերադարձը» (1868, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Անձրևից առաջ» (1870-1871, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Տեսարան Վոլգայի վրա։ Բարկեր» (1870, Ռուսական պետական թանգարան), «Վոլգայի ծովալճակներ» (1870, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Ձնհալ» (1871, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Թաց մարգագետին» (1872, Տրետյակովյան պատկերասրահ) և «Ղրիմի լեռներում» (1873, Տրետյակովյան պատկերասրահ) ։
Ֆեոդոր Վասիլևի ստեղծագործությունները կան Ռուսաստանի և այլ պետությունների՝ որոնք նախկինում ԽՍՀՄ կազմում էին, բազմաթիվ թանգարանների հավաքածուներում։ Վասիլևի նկարների ամենամեծ քանակությունը պատկանում է Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահի (39 նկար, ըստ Տրետյակովյան պատկերասրահի կատալոգի) և Ռուսական պետական թանգարանի (27 նկար, ըստ Ռուսական պետական թանգարանի կատալոգի) հավաքածուներին։ Ինչպես նշված է կատալոգներում, այս ցուցակում ընդգրկված են միայն Վասիլևի գեղանկարչական ստեղծագործությունները (գրեթե բոլորը գրված են յուղով), և ներառված չեն գծանկարներ, ջրաներկեր եւ սեպիա։
Նկարների ցանկ
{|
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆեոդոր Վասիլևի նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ ըստ նկարչի
Նեոիմպրեսիոնիզմ
Նեումպրեսիոնիզմ (ֆրանսերեն néо-impressionnisme, < նոր իմպրեսիոնիզմ), գեղանկարչական ուղղություն, որն առաջացել է մոտ 1885 թվականին, Ֆրանսիայում (գլխավոր ներկայացուցիչներն են՝ ժ․ Սյորան և Պ․ Սինյակը) և տարածվել Բելգիայում (Թ․ վան Ռեյսելբերգե), Իտալիայում (Զ․ Սեգանտինի) են։ ժ․ Սյորա «Կիրակին Պորա-ան-Բեսսենում» (1888 թվական, Կրոլլեր-Մյուլլեր թանգարան, Օթեոլո) Զարգացնելով ուշ իմպրեսիոնիզմի միտումները (առավել ուշադրություն օպտիկական երևույթներին)՝ նեումպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչները ձգտել են արվեստ ներմուծել օպտիկայի բնագավառի ժամանակակից հայտնագործությունները՝ դրանով իսկ բարդ տոները մաքուր գույների մեջ տարրալուծելու եղանակներին տալով կանոնական բնույթ։ Նեումպրեսիոնիզմի վարպետները ջանացել են հաղթահարել իմպրեսիոնիստական կոմպոզիցիաների դիպվածայնությունը, հատվածայնությունը, դիմել են հարթային-դեկորատիվ լուծումների։ Այդուհանդերձ նեումպրեսիոնիզմի դատողական մեթոդը հաճախ հանգեցրել է սառն ինտելեկտուալիզմի, կերպարների որոշ վերացականության։
Կատեգորիա:Գեղանկարչական ուղղություններ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Զամթարեթի
Զամթարեթի (ზამთარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։
Ջրաշուշան սպիտակ
Ջրաշուշան սպիտակ , հարսնամատազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Զամթարեթի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։
Ջրաշուշան սպիտակ
Նկարագրություն
Գեղազարդային, ներկատու, բազմամյա կոճղարմատավոր ջրային բույս է, որի տերևները խոշոր կլորավուն կամ թույլ ձվաձև են և ինչպես ծաղիկները ջրի մակերեսին լողացող։ 14-16 (20) սմ տրամագծով ծաղիկները խոշոր են, միայնակ։ Բաժակաթերթերը 4 հատ են, հազվադեպ՝ 3 կամ 5։ Պսակաթերթերը պարուրաձև դասավորված են, սպիտակ, բազմաթիվ, աստիճանաբար առէջների փոխակերպվող։ Պտուղը հատապտղանման է, սերմերը՝ օդային պղպղջակներ կրող արիլուսով՝ սերմնաթիկնոցով ։
Զամթարեթի
Բնակչություն
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 11 մարդ ։
Ջրաշուշան սպիտակ
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Լոռու ֆլորիստիկական շրջանում (Լոռու սարահարթի լճակներ. Ստեփանավանի և Տաշիրի միջև)։ Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Նախակովկասը, Արևելյան Անդրկովկասը, Սկանդինավյան թերակղզին, Եվրոպա, միջերկրածովյան ավազանը, Փոքր Ասիան ։
Զամթարեթի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան Կատեգորիա:Հարավային Օսիա
Ջրաշուշան սպիտակ
Էկոլոգիա
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1400-1900 մ բարձրությունների վրա, լճերում, չհոսող ջրերում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիսին-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Մինչև 1930 թվականը աճել է նաև Ապարանի ֆլորիստիկական շրջանում՝ Մարմարիկ գետի միջին հոսանքի ողողատներում գետի գարնանային վարարումներից առաջացած փոքրիկ լճակներում, սակայն մարդածին և բնական գործոնների բացասական ազդեցության հետևանքով տեսակն այստեղ ոչնչացել է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր կրճատվող տեսակ կարգավիճակով։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում բացակայում է ։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Լոռու մարզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր Կատեգորիա:Կոճղարմատավոր բույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Հարսնամատազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Եվրեմ Բրկովիչ
Եվրեմ Բրկովիչ (չեռնոգորերեն՝ Jevrem Brković, Јеврем Брковић, ), չեռնոգորիացի բանաստեղծ, արձակագիր, պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Հիմնադրել է Դուկլիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիան, որը գործել է Չեռնոգորիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիային զուգահեռ և 2015 թվականին մտել վերջինիս կազմի մեջ։
Կենսագրություն
Եվրեմ Բրկովիչը ծնվել է Պոդգորիցայի մերձակայքում գտնվող Սեոկա գյուղում ։ Աշխատել է Տիտոգրադի ռադիոյի խմբագրությունում, եղել «Օվդիե» ամսագրի խմբագրի տեղակալը ։ Երիտասարդությունն անց է կացրել Բելգրադում։ 1975 թվականին արժանացել է «Հուլիսի 13-ի մրցանակ»-ի, որը Չեռնոգորիայի ամենահեղինակավոր գրական մրցանակն է։ Բելգրադում ապրելու տարիներին քաղաքացիական անհնազանդություն է քարոզել, հանդես եկել որպես ազատ հասարակության ջատագով ու պաշտպան։ Բարեկամական սերտ հարաբերություններ է հաստատել Մատիա Բեչկովիչի ու Ռադովան Կարաջիչի հետ, թեև հետագայում խստորեն քննադատել է նրանց։ 1990-ական թվականներին՝ Հարավսլավական պատերազմների ժամանակ հանդես է եկել հանուն Չեռնոգորիայի անկախացման, միաժամանակ սուր քննադատության ենթարկել Միլո Ջուկանովիչի գլխավորած վարչախմբին։ Վերջինիս գործադրած ճնշումների, քաղաքական հալածանքների հետևանքով 1994 թվականին Բրկովիչը լքել է Չեռնոգորիան, մեկնել Խորվաթիա, որտեղ խորացել է չեռնոգորիացի պատմաբան Սավիչ Մարկովիչ-Շտեդիմլիայի և խորվաթ պատմաբան Իվո Պիլարի գիտական ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։
1999 թվականին, երբ, նրա խոսքերով՝ «Չեռնոգորիան կրկին չեռնոգորիական է դարձել», վերադարձել է հայրենի բնօրրան։ Այդ նույն տարում, ի հակակշիռ Չեռնոգորիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի, որը պրոսերբականի (սերբամետ) համարում ուներ, հիմնել է Դուկլիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիան, դարձել դրա առաջին նախագահը (Դուկլիան համարվում է Չեռնոգորիայի պատմական նախնի-պետությունը)։ Շարունակել է ուսումնասիրել Սավիչ Մարկովիչ-Շտեդիմլիային, ով գտնում էր, որ չեռնոգորիացիները «կարմիր խորվաթների» հետնորդներն են և սերբական ցեղին չեն պատկանում։ Դարձել է Պոդգորիցայում չեռնոգորերեն, խորվաթերեն, բոսնիերեն հրատարակվող գրական թերթի խմբագիրը։
Չեռնոգորիական ազգայնականության ջատագով Բրկովիչին ոմանք քննադատել են, ոմանք՝ գովել։ Ընդդիմախոսները նրան «ուստաշ» են անվանել՝ սերբական ազգայնականությանը նրա հակառակվելու պատճառով։ Բրկովիչի երկերը հակասական գնահատականների են արժանացել՝ նկատի առնելով նրա ստեղծագործություններին բնորոշ, յուրահատուկ երգիծանքը, ոչ վայելուչ՝ անցենզուր, վուլգար (գռեհիկ, հայհոյախառն) բառապաշարի գործածումը։
2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Բրկովիչի, նրա վարորդի ու թիկնապահի վրա հարձակվել են երեք զինված անձ։ Թիկնապահը սպանվել է, Բրկովիչը թեթև վիրավորվել ։ Հարձակման պատճառը եղել է նրա նոր-նոր հրատարակած «Любавник Дукле» («Դուկլիային սիրողը») գիրքը, որտեղ ծաղրի է ենթարկել Չեռնոգորիայի իշխող շրջանակի անձանց, դրանց թվում՝ Միլո Ջուկանովիչի ընկերներին։
Եվրեմ Բրկովիչը մահացել է 2021 թվականի հունվարի 24-ին՝ 87 տարեկան հասակում ։
Երկեր
Պոեզիա
Վեպեր
Էսսեներ
Գուլիվերի ճանապարհորդությունները
Գուլիվերի ճանապարհորդությունները (Gulliver's Travels, գրքի ամբողջական անվանումը՝ Ճանապարհորդություններ դեպի աշխարհի մի քանի հեռավոր երկրներ. չորս մասից բաղկացած պատմություն` գրված Լեմյուել Գուլիվերի կողմից, ով սկզբում վիրաբույժ էր, հետո նավապետ մի քանի նավերի վրա (The Travels into Several Remote Nations of the World by Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships)), անգլիացի գրող Ջոնաթան Սվիֆթի սատիրական-ֆանտաստիկ վեպը, որում հեղինակը սրամտորեն ծաղրուծանակի է ենթարկում մարդկային և հասարակական արատները։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1726-1727 թվականներին Լոնդոնում։
«Գուլիվերի ճանապարհորդությունները» վեպը հայերեն առաջին անգամ 1857 թվականին թարգմանել է Սարգիս Գասպարյանը՝ «Ճամբորդությունք Կյուլիվերի ի զանազան հեռակա ազգս աշխարհի ի Հովնաթան Սվիֆթա» վերնագրով։
Սյուժեն
Լեմյուել Գուլիվերը Նոտտինգհեմշայր մեկնելիս իր նախորդ ճանապարհորդությունների մասին ձեռագրերը թողնում է իր բարեկամի՝ Ռիչարդ Սիմփսոնի մոտ։ Վերջինս կրճատում է դրանք ու հրատարակում։ Հետագայում Գուլիվերն իր նամակում դժգոհություն է հայտնում արված կրճատումների ու թվականները սխալ գրելու վերաբերյալ։
Ճանապարհորդություն դեպի Լիլիպուտիա
Լեմյուել Գուլիվերը ծնվել է Նոտտինգհեմշայրում։ Նրա հայրը փոքրիկ կալվածք ուներ։ Գուլիվերը Լեյդենում ուսումնասիրել է բժշկություն, ամուսնացել է Մերի Բըրտոնի հետ, մի քանի նավերի վրա աշխատել է որպես բժիշկ։
1699 թվականի մայիսի 4-ին նրանց նավը ճանապարհ ընկավ։ Հնդկաստանի մոտ քամին նրանց նավը քշեց դեպի հյուսիս։ Նավը խորտակվեց, փրկվեց միայն Գուլիվերը։ Վերջինս, որ քնել էր ափին, արթնացավ ու չկարողացավ շարժվել տեղից. բազմաթիվ բարակ թոկերով նրա ձեռքերը, ոտքերն ու մազերը կապված էին գետնին։ Գուլիվերին կապում են մի լքված եկեղեցու մոտ։ Սակայն հետո նա երդվում է հնազանդվել թագավորին, և նրան ազատում են։
Լիլիպուտիայում (Lilliput) մարդիկ 12 անգամ ավելի փոքր են. նրանց հասակը վեց մատնաչափ է, նույնպես փոքր են նաև ծառերը, կենդանիները։ Մարդիկ գրում են անկյունից անկյուն, երեխաներին փոքր տարիքից դաստիարակում են հատուկ դպրոցներում։ Երկիրը կառավարում է թագավորը, որ մյուսներից բարձրահասակ է մի եղունգի չափ. դա բավական է պատկառանք ազդելու համար։ Ռիդրեզելը՝ գաղտնի գործերի գլխավոր քարտուղարը, Գուլիվերին պատմում է, որ պալատականները բաժանվել են երկու խմբի՝ Տրեմեկսըն կամ բարձրակրունկներ, որոնք ավելի շատ են, ու նրանց կողմից է նաև թագաժառանգը, և Սլեմեկսըն կամ ցածրակրունկներ, որոնց հետ է թագավորը, և որոնց ձեռքին են պաշտոնները։
Լիլիպուտիան պատերազմի է պատրաստվում Բլոֆուսկու կղզու դեմ։ Այնտեղ ապրում են նույն ռասայի մարդիկ, սակայն այն բանից հետո, երբ արքայորդին ձուն բութ մասից կոտրելիս վնասել է մատը, արքան հրամայել է այդուհետ ձուն կոտրել միայն սուր կողմից՝ հակառակ ավանդույթի։ Ժողովուրդը բաժանվել է երկու մասի՝ սուրծայրականներ ու բութծայրականներ. 6 ապստամբություն է տեղի ունեցել, բութածայրականները պարտվել են ու հեռացել երկրից. վերջիններիս մեղադրել են կրոնին դեմ գնալու համար, սակայն նրանք պնդում են, թե գրքում գրված է, որ ձուն պիտի կոտրել հարմար ծայրով։
Կայսրը Գուլիվերին խնդրում է իրենց աջակցել պատերազմի ժամանակ։ Կայսրն ուզում էր հաղթել բութծայրականներին ու ստրկացնել նրանց՝ Բլոֆուսկուն դարձնելով իր երկրի մի գավառը։ Գուլիվերը հրաժարվում է օգնել ստրկացնելու ժողովրդին։ Բլեֆուսկուից եկած պատվիրակությունը հաշտություն է կնքում կայսերը օգտակար պայմաններով։ Նրանք նաև Գուլիվերին հյուր են կանչում Բլեֆուսկու։
Հայրենի երկրում Գուլիվերը ցուցադրում է Լիլիպուտիայից բերված ոչխարներն ու կովերը և դրանով գումար վաստակում։ Երկու ամիս տանը մնալուց հետո Գուլիվերը կրկին ճանապարհորդության է մեկնում «Եդվենչըր» (Բախտախնդրություն) նավով։ Ջոնաթան Սվիֆթը վեպում պատկերել է իր ժամանակի բարքերն ու երկրի քաղաքական իրավիճակը։ Օրինակ՝ թագավորի կերպարում ծաղրվում է Անգլիայի թագավոր Գեորգ I-ը։ Վեպում հեղինակն անդրադառնում է նաև տորերի ու վիգերի կուսակցությունների հակամարտությանը (բարձրակրունկներ ու ցածրակրունկներ), իսկ բութծայրականների ու սուրծայրականների անիմաստ պատերազմի ալեգորիայով պատկերվել է կաթոլիկների ու բողոքականների կրոնական անհամաձայնությունները։
Ճանապարհորդություն դեպի Բրոբդինգնեգ
Ճանապարհորդության ընթացքում քամին նավը քշում է դեպի արևելք։ Նավաստիներն ափ են իջնում խմելու ջուր վերցնելու, բայց արագ հեռանում են՝ խուսափելով հսկայի հետապնդումից։ Չհասնելով ընկերների հետևից՝ Գուլիվերը մնում է կղզում։ Այս երկրում ապրում են մարդկանցից 12 անգամ մեծ հսկաներ։ Հսկաներից մեկը՝ մի ֆերմեր, Գուլիվերին պահում էիր տանը։ Ֆերմերի դուստրը Գուլիվերին պահում է իր տիկնիկի անկողնում։ Գուլիվերին սովորեցնում էին, թե ինչպես զվարճացնել մարդկանց ու փողով ցուցադրում։ Գուլիվերն այնքան նիհարեց, որ տերը, վախենալով, թե նա շուտով կմեռնի, Գուլիվերին 1000 ոսկով վաճառեց թագուհուն։
Գուլիվերը թագավորին պատմում էր իր հայրենիքի մասին՝ ամեն կերպ գովելով մարդկանց, իսկ թագավորը ծաղրում էլ փոքրերին։ Երեք տարի Գուլիվերը մնաց հսկաների երկրում։ Մի անգամ զբոսանքի ժամանակ մի թռչուն տանում է այն արկղը, որի մեջ էր Գուլիվերը, ու գցում ծովը։ Արկղը ծովից հանում են նավաստիները։ Սկզբում Գուլիվերին թվում էր, թե ինքը գտնվում Լիլիպուտիայում. մարդիկ նրան չափազանց փոքր էին թվում, սակայն որոշ ժամանակ անց վարժվում է։
Հսկաների երկրի թագավորը Սվիֆթի գրքի դրական հերոսներից է, նա բարի է, սկզբունքային, նա հմուտ կառավարում է երկիրը։ Նա մահվան սպառնալիքով արգելում է օգտագործել վառոդը, որի մասին պատմել էր Գուլիվերը։
Ճանապարհորդություն դեպի Լապուտա
1706 թվականի օգոստոսի 5-ին Գուլիվերը մեկնում է ճանապարհորդության։ Ծովահեններից փրկվելով՝ Գուլիվերը հայտնվում է Լապուտա երկրում, որ թռչող կղզի է։ Կղզու բնակիչների գլուխները հակված են աջ կամ ձախ, մի աչքը նայում է դեպի ներս, մյուսը՝ դեպի զենիթ։ Մարդիկ տարված են մաթեմատիկայով կամ երաժշտությամբ. նրանք ցրված են ու չեն հետաքրքրվում կենցաղային հարցերով։ Մայրաքաղաք Լագադոյում է գտնվում Ծրագրողների ակադեմիան, որտեղ շինությունների ու հողամշակման նորանոր ծրագրեր են մշակում, թեև դրանք բոլորը վատ են վերջանում։ Ակադեմիայի ծրագրողներից մեկը փորձում է վարունգից արևի ճառագայթ ստանալ, մյուսը՝ սառույցից վառոդ ստանալ, երրորդը՝ տուն շինել տանիքից դեպի հիմքը և այլն։ Մի խումբ մարդիկ թղթերի վրա տարբեր բառեր են գրել ու պատահական ընտրում են դրանցից մի քանիսը. եթե ստացվում է իմաստալից նախադասություն, արտագրում են ու գիրք տպագրում։
Գուլիվերը մեկնում է Գլըբբդբդրիբ կղզի, որ նշանակում է վհուկների ու կախարդների կղզի։ Նրանք կանչում են մահացածների հոգիները ու նրանց ստիպում ծառայել իրենց։ Գուլիվերը տեսնում է Արիստոտելի, Ալեքսանդր Մակեդոնացու, Պոմպեոսի, Բրուտոսի և այլոց հոգիները։
Այնուհետև Գուլիվերը մեկնում է Լըգգնեգգ, որտեղ մնում է երեք ամիս։ Այստեղ ծնված երեխաներից ոմանք պատահականորեն լինում են անմահ։ Նրանց կոչում են ստրուլդբրուգներ։ Վերջիններս մինչ 70 տարեկանը սովորական մարդիկ են, սակայն դրանից հետո նրանք դառնում են թախծոտ, նախանձ, ժլատ, ագահ ու չար։ Նրանց ունեցվածքը ժառանգաբար անցնում է երեխաներին։ Լեզվի արագ փոփոխվելու պատճառով ստրուլդբրուգները չեն հասկանում մյուսներին։ Ստրուլդբրուգներն այնքան վանող տեսք ունեին, որ Գուլիվերի մեջ անմահ լինելու ոչ մի ցանկություն չի մնում։
1709 թվականի մայիսի 6-ին Գուլիվերը մեկնում է Ճապոնիա, որտեղից էլ վերադառնում է տուն։
Ճանապարհորդություն դեպի Հուիհընհընմների երկիրը
Գուլիվերը դառնում է «Եդվենչըր»-ի նավապետ։ Որոշ ժամանակ անց նավաստիները որոշում են զբաղվել ծովահենությամբ և 1711 թվականի մայիսի 9-ին Գուլիվերին միայնակ թողնում են մի կղզում։ Այնտեղ ապրում են մարդանման արարծներ՝ յեհուներ, որոնք խոսել չգիտեն, մազոտ են, քայլում են չորեքթաթ, ունեն ճանկեր և այլն։ Սակայն յեհուները ծառայում են հուիհընհընմներին (նշանակում է ձի, ստուգաբանվում է բնության կատարելիություն)։ Գուլիվերին հուհընհընմները համարում են յեհուների ցեղից, բայց հետո ընդունում են, որ Գուլիվերը մտավոր զարգացվածությամբ բավական բարձր է նրանցից։
Հուհընհընմները բարեկամասեր, քաղաքավարի, հյուրասեր, մաքրասեր, օգնում են միմյանց։ Նրանք չունեն օրենքներ, իշխանություն կամ հարստություն, չգիտեն՝ ինչ են սուտը, կեղծիքը, պատերազմը։ Նրանք բոլորն իրար հավասար են։ Ձիերը պատմում են, որ յեհուներն էլ են կռվում իրար հետ, նրանք գունավոր քարեր են գտնում ու պահում, նրանք ունեն առաջնորդներ, կեղտոտ են ու անմաքրասեր։
Գուլիվերին այնքան է դուր գալիս հուիհընհընմների վարքուբարքը, որ նա ցանկանում էր մնալ նրանց երկրում ու լինել նրանցից մեկը։ Սակայն ձիերը Գուլիվերին խորհուրդ են տալիս վերադառնալ իր երկիրը, քանզի ժողովը որոշում է կայացրել նրան էլ աշխատեցնել յեհուների նման։ Գուլիվերը նավ է սարքում ու 1714 թվականի փետրվարի 9-ին ճանապարհվում տուն։ Գուլիվերին զզվելի էր թվում մարդկանց վարքը, նրանց խոսելը։
Գուլիվերը գրում է 16 տարի 7 ամիս տևած իր ճանապարհորդությունների պատմությունը ոչ թե փառքի արժանանալու, այլ մարդկանց օգնելու համար։ Միայն թե մարդիկ փորձ չանեն գրավել նրանց տարածքները, քանզի լիլիպուտների դեմ նավեր հանել չարժե, իսկ բրոբդինգնեգցիների ու լապուտացիների դեմ չեն կարող։ Միայն հուիհընհընմների պատրաստ չեն կռվի, բայց նրանց դեմ կռվելու փոխարեն լավ կլինի օրինակ վերցնել նրանցից։ Գուլիվերը կամաց-կամաց համակերպվում է մարդկանց ու փորձում իր ընտանիքին դաստիարակել հուիհընհընմների նման։
Պատմություն
Գրքի վրա Սվիֆթն աշխատել է մինչ 1725 թվականը։ 1726 թվականին առաջին անգամ լույս են տեսնում «Գուլիվերի ճանապարհորդությունները» գրքի առաջին երկու հատորները (առանց հիշատակելու հեղինակի իսկական անունը)։ Մյուս երկուսը հրատարակվել են հաջորդ տարի։ Գիրքը մեծ հաջողության է արժանանում։ Մի քանի ամսվա ընթացքում այն վերահրատարակվում է երեք անգամ։ «Գուլիվերի ճանապարհորդություները» շուտով թարգմանվում է գերմաներեն, հոլանդերեն, իտալերեն և այլ լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Ջոնաթան Սվիֆթի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1726 վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Իռլանդական վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Արկածային վեպեր Կատեգորիա:Հակաուտոպիական վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական մանկական գրականություն
Արմավիրի պետական մանակավարժական համալսարան
Արմավիրի պետական մանկավարժական համալսարան, ռուսական բուհ։ Լրիվ անվանումը՝ «Արմավիրի պետական ​​մանկավարժական համալսարան» բարձրագույն կրթության դաշնային պետական ​​բյուջետային ուսումնական հաստատություն։ Բուհի գլխավոր մասնաշենքը գտնվում է Արմավիրում։
Պատմություն
Արմավիրի պետական մանկավարժական համալսարանը Ռուսաստանի հարավի հնագույն ուսումնական հաստատություններից մեկն է, որն իրականացնում է մասնագիտական մանկավարժական կրթություն։ Մասնագիտական մանկավարժական կրթությունը սկսվել է 1923 թվականին, երբ լուսավորության ժողովրդական կոմիսարիատի որոշմամբ ստեղծվեց Արմավիրի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1932 թ. մանկավարժական տեխնիկումում բացվել է ասորական բաժանմունք, որի առաջին թողարկումը տեղի է ունեցել 1936 թ.: Արմավիրի մանկավարժական տեխնիկումի բազայի վրա կազմակերպվել են նաև ասորական ուսուցիչների վերապատրաստման կարճաժամկետ դասընթացներ։
Արմավիրի ժամանակավոր ֆաշիստական օկուպացիայի ժամանակ 1942 թ. օգոստոսից մինչև 1943 թ. հունվար մանկավարժական տեխնիկումը չի գործել։ 1944 թ. տեխնիկումը վերանվանվել է Արմավիրի մանկավարժական ուսումնարան։ 1948թ. սեպտեմբերի 1-ից ուսումնարանի բազայի վրա բացվում է Արմավիրի ուսուցչական ինստիտուտը։ 1948թ. հուլիսի 27-ի լուսավորության նախարարության հրամանով Արմավիրի ՈւԻ-ի առաջին տնօրեն է նշանակվել Յարովա Վ. Ս.-ն, ով մինչ այդ կատարել է մանկավարժական ուսումնարանի վարիչի պարտականությունները։
1954 թ.հունիսի 26-ի N 954 որոշմամբ ուսուցչական ինստիտուտը վերակազմավորվեց Արմավիրի պետական մանկավարժական ինստիտուտի։ 20-րդ դարի 50-60-ական թվականներին ԱՊՄԻ-ն դառնում է երկրի գիտամեթոդական կենտրոնը՝ մաթեմատիկոս ուսուցիչների համար։ Դոցենտ Ն. Ն. Շոլաստերի կողմից հրատարակվել է «տարրական երկրաչափություն» գիրքը (մանկավարժական ինստիտուտների հեռակա ուսուցմամբ ուսանողների համար կարճ դասընթաց)՝ 20 հազար տպաքանակով ։ 1961 թ. որպես ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու, ԱՊՄԻ դոցենտ Մ. Յ. Ցիրկինի կողմից պատրաստվել է մանկավարժական ինստիտուտների ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետների ուսանողների համար ձեռնարկ՝ 10 հազար օրինակով։ Արմավիրի մանկավարժական ինստիտուտի գիտնականներ Ն. Ն. Շոլաստերի և Մ. Յ. Ցիրկինի գրքերով ուսանել են երկրի մանկավարժական բուհերի ուսանողների ավելի քան մեկ սերունդ ։
Ներկայումս շարունակվում է ԱՊՄՀ պրոֆեսոր Ս. Գ. Մանվելովի ավանդույթները, ով հրատարակել է «աշակերտների ինքնատիրապետման զարգացման մաթեմատիկայի առաջադրանքները. ձեռնարկ ուսուցիչների համար» գիրքը՝ 30 հազար տպաքանակով և «մաթեմատիկայի ժամանակակից դասի նախագծում. ձեռնարկ ուսուցիչների համար» գիրքը՝ 20 հազար տպաքանակով։
ԱՊՄՀ-ն ակտիվորեն մասնակցել է ՌՍՖՍՀ լուսավորության նախարարության միջազգային նախագծերին։ Ինստիտուտի հեղինակության մասին է խոսում այն փաստը, որ 1984-1995թթ. ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետին կից գոյություն է ունեցել թուրքմենական բաժանմունք, որը միակն էր երկրում։ Ազգային վարչության գոյության ընթացքում Թուրքմենստանի համար վերապատրաստվել են զգալի թվով բարձր որակավորում ունեցող մասնագետներ։ Այս բաժնի շրջանավարտներից ոմանք դարձել են առաջատար ուսուցիչներ իրենց երկրի համալսարաններում։
Ղեկավարություն
2011 թվականից ԱՊՄՀ-ի ռեկտորը Համբարձում Ռոբերտովիչ Գալուստովն է ։
Ֆակուլտետներ
ԱՊՄՀ ֆակուլտետների և ինստիտուտների ցանկ՝ 2018-2019 ուսումնական տարվա դրությամբ.
Ծովի երգը
Մուլտֆիլմը մի շարք մրցանականեր է ստացել և առաջադրվել է 2015 թվականի Օսկար մրցանակաբաշխությանը` լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմ անվանակարգում։
Սյուժե
Գործողությունները կատարվում են 20-րդ դարի վերջում, Իռլանդիայում, փոքրիկ փարոսով մի կղզում, որտեղ հասարակ ձկնորս Կոնորն ամուսնանում է գեղեցիկ կույսի՝ շելկիի (դիցաբանական կերպար իռլանդական ֆոլկլորում) հետ։ Նրանք ունենում են Բեն անունով որդի։ Տղան, ինչպես հայրը, սովորական մարդ էր։ Շելկին սպասում է երկրորդ երեխային, բայց անհասկանալի պատճառներով պետք է ծնի ծովում, ինչից հետո թողնում է ափին նորածին աղջկան և անհետանում։ Աղջկան տալիս են Սիրշա անունը։
Անցնում է 6 տարի։ Կոնորը ապրում է իր երեխաների հետ և շատ է սիրում Սիրշային։ Բենը չի սիրում քրոջը և անընդհատ նեղացնում է, քանի որ հայրը աղջկան ավելի շատ է սիրում և կատարում է նրա բոլոր ցանկությունները։ Միաժամանակ շատ է կապվախ իր շան՝ Կու անունով բոբտեյլի հետ։ Սիրշան, որն արդեն 6 տարեկան է, դեռ չի կարողանում խոսել։
Սիրշայի ծննդի առթիվ քաղաքից գալիս է տատիկը, որը վաղուց դեմ է, որ երեխաները ապրեն կղզում՝ քաղաքակրթությունից հեռու։ Գիշերը Սիրշան բարձրանում է ձեղնահարկ և այնտեղ գտնում խորհրդավոր սպիտակ կոստյում։ Փաթաթվելով նրա մեջ` նա մտնում է ծով և դառնում փոկ․ ինչպես իր մայրը, նա նույնպես շելկի է։ Տատիկը տեսնում է թոռնիկին ծովափին` քնած։ Վախեցած հայրը սիտակ հագուստը նետում է ծովը։ Տատիկը որոշում է երեխաներին քաղաք տանել, բայց Կուին իրենց հետ չեն վերցնում։ Բենը ճանապարհին ստեղծում է ճանապարհային քարտեզ և երեկոյան (Հելլոուինի նախօրեին) փախչում է տնից` գնալով Կուի ետևից։ Սիրշան գնում է եղբոր ետևից։
Երեխաները հասնում են խորհրդավոր այգու կանաչ անկյունը, որտեղ իրենց թաքստոցն են գտել մահացած ծերուկների հոգիները։ Նրանք ուրախանում են նոր շելկիի ժամանման համար և պնդում են, որ եթե Սիրշան կախարդական թիկնոցի մեջ երգի, նրանք կկարողանան հայտնվել հայրենիքում։ Նաև նրանք նախազգուշացնում են Սիրշային, որ նրան հետապնդում է Մախա անունով կախարդուհի բուն, որը արդեն բոլոր հոգիներին վերածել է քարերի` դուրս հանելով նրանց միջից զգացմունքները։ Թաքստոցի վրա հարձակվում են բվերը, որոնք վերածում են հոգիներին քարերի, իսկ երեխաները փախչում են։ Բենն ու Սիրշան ուզում են շատ շուտ տուն հասնեն, որպեսզի վերցնեն թիկնոցը։ Ճանապարհին նրանք հանդիպում են Կուին, որը Բենի մեկնումից հետո լողալով անցել էր նեղուցը և հետապնդել նրանց։
Մախայի հետ խոսակցությունից հետո Բենը հասկանում է, որ նա նրանց քար է դարձնում «լավ ցանկություններից մղված», քանի որ շատ վաղուց նրա որդին` հսկա Մակ Լիրը, գիշեր-ցերեկ լալիս էր սարսափելի վշտից` համարյա խորտակելով ամբողջ երկիրը, և կախարդուհին, չկարողանալով տանել իր տղայի տառապանքները, զրկել է նրան զգացմունքներից` վերածելով քարի։ Տխրությունից խորտակված կախարդուհին սկսում է մյուսներին ևս քարերի վերածել` հավատելով, որ այդպես նա ազատում է նրանց տխրությունից և տանջանքներից։ Ինքը նույնպես հաճախ վերածվում է քարի, քանի որ այդպես ազատվում է վատ զգացմունքներից` պահելով դրանք ապակե անոթների մեջ։ Բենն օգնում է Սիրշային նվագել իրենց մոր նվիրած կախարդական խեցու մեջ։ Այդպես Սիրշան կարողանում է ջարդել բոլոր անոթները, կախարդուհու զգացմունքները վերադառնում են, և Մախան նորից բարի է դառնում։ Նա որոշում է օգնել երեխաներին տուն հասնել և նրանց հետ ուղարկում է կախարդական շուն-որսկանների, որոնք տանում էին Կուին ու երեխաներին։
Սիրշան շատ հյուծված է և մահվան եզրին է։ Երեխաները հասնում են տան մոտ, և Բենն իմանում է, որ իրենց հայրը Սիրշայի թիկնոցը նետել է ծովի հատակը։ Հայրը չի հավատում հոգիների մասին նրանց պատմությանը և փորձում է երեխաներին տանել մայր հող` մտածելով, որ Սիրշան ծանր հիվանդ է, և նրան բժիշկների օգնություն է պետք։ Բենը ճանապարհորդության ժամանակ մտերմացել էր քրոջ հետ և վերջապես իրեն ավագ եղբայր զգալով` միայնակ սուզվում է ծով` թիկնոցի ետևից։ Նրան օգնում են փոկերը, և Սիրշան ստանում է իր թիկնոցը։ Երբ նա սկսում է երգել, բոլոր քար դարձած հոգիները ստանում են նրանց առաջվա տեսքը` ներառյալ Մախան և Մակ Լիրը. նրանք բոլորը լքում են երկիրը` ուղևորվելով այլ աշխարհ։ Երեխաների դիմաց հայտնվում է նրանց մայրը` սպիտակ փոկի տեսքով, որը նույնպես հեռանում է` ցաբկանալով իր հետ տանել Սիրշային։ Բայց աղջիկը որոշում է մնալ եղբոր և հոր հետ, չնայած որ զրկվում է իր թիկնոցից և կախարդական հատկություններից։
Երաժշտություն
Ինչպես Մուրի «Քելսի Գաղտնիքը», այնպես էլ նոր ֆիլմի երաժշտությունը գրել են Բրյունո Կուլեն և իռլանդական Kíla ֆոլկ համույթը։ Մի քանի երգերը կատարում են երգչուհիներ Լիզա Հաննեգանը, Նոլվեն Լերուան, Լյուսի Օ'Կոննելլը ։
Ստեղծում
Ֆիլմի ստեղծմանը նվիրված հարցազրույցի ժամանակ Թոմ Մուրը պատմել է, որ աղջիկ-շելկիի մասին սյուժե ստեղծելու գաղափարը ծնվել է «Քելսի գաղտնիքը» մուլտֆիլմի ստեղծման ժամանակ, երբ նա ընտանիքի հետ հանգստանում էր Իռլանդիայի արևմտյան ափին գտնվող Դինգլ թերակղզում։ Ծովում նրա 10-ամյա որդին մահացած փոկ է նկատել, և տեղացիները պատմել են, որ երիտասարդ ձկնորսներն սկսել են սպանել փոկերին, որոնք, ըստ նրանց, մեղավոր էին  ձկների որսի նվազման համար։ Միևնույն ժամանակ նախկինում փոկերի սպանության մասին խոսք անգամ լինել չէր կարող, քանի որ մարդկանց հիշողությունների մեջ դեռ վառ էին կիսամարդ—կիսափոկերի մասին հիշողությունները։ Այս դեպքից հետո Մուրը մտածում է, որ այդպիսի հին պատմությունների մոռացումը շատ ավելի ողբերգական է, քան պարզապես ժողովրդական բանահյուսության կորուստ ։
Ավելի ուշ ֆիլմի վրա աշխատելիս Մուրն իր հերոսներին օժտել է իր ծանոթների և բարեկամների գծերով, անգամ մուլտֆիլմի հերոս Բենին նմանեցրել է իր որդի Բենին ։ Ֆիլմի գործողությունները նա տարել է 1987 թվական, երբ Մուրը 10 տարեկան էր, և Իռլանդիան անկումային ժամանակներ էր ապրում։ Սա ստիպում էր մտածել, թե հին ժամանակն անվերադարձ հեռանում է (իսկ նոր ժամանակի վերելքը դեռ չի սկսվել).
Հիմնական անիմացիան կատարվել է «TV Paint»-ում, լրացուցիչ էֆեկտները կատարվել են Anime Studio pro և Blender ծրագրերի օգնությամբ ։
Թողարկում
Առաջին անգամ մուլտֆիլմը ցուցադրվել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում, 2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, TIFF Kids ծրագրի շրջանականերում ։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 10-ին վարձույթի է հանվել Ֆրանսիայում, Բելգիայում և Լյուքսեմբուրգում ։ Մուլտֆիլմը նաև սահմանափակումներով թողարկվել է ԱՄՆ-ում և առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակին ։, ԱՄՆ-ում ստացված շահույթը կազմել է 841 122 դոլլար ։ Իռլանդիայում մուլտֆիլմը ցուցադրվել է 2015 թվականի հուլիսի 10-ին ։
Քննադատություններ
Նախնական կարծիքները մեծամասնությամբ դրական են եղել։ Twitch Film խմբագրության հիմնադիր Թոդ Բրաունը մուլտֆիլմին շատ լավ գնահատական է տվել` անվանելով այն հիանալի, խորը սյուժեով։ Կերպարները հիանալի են մշակված, սյուժեն ներդաշնակորեն լրացնում են իռլանդական ազգային հեքիաթները։ Քննադատը նշել է, որ կինոնկարն անմահ է, և որքան ժամանակ էլ անցնի, այն չի կորցնի իր փայլն ու շքեղությունը։ Մուլտֆիլմը կուրախացնի բոլոր դիտողներին, անկախ տարիքից ։ Մեկ այլ քննադատ` Կարլոս Ագիլարը, մուլտֆիլմն անվանել է իր երբևէ դիտած մուլտֆիլմերից ամենագեղեցիկը և համեմատել է այն թանկ փայլող քարի հետ ։
Rotten Tomatoes կայքում 2015 թվականի հունվարին ֆիլմը ուներ 98 % վարկանիշ (30 կարծիքներից), 2015 թվականի հուլիսին այն կազմում էր 99 % (71 կարծիքներից) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆենտեզի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Դանիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Էթիկական հաքերություն
Էթիկական հաքերները անվտանգության փորձագետներ են, որոնք կատարում են այս գնահատումները։ Նրանց կատարած նախաձեռնողական աշխատանքը օգնում է բարելավել կազմակերպության անվտանգության դիրքը։ Կազմակերպության կամ ՏՏ ակտիվի սեփականատիրոջ նախնական հաստատմամբ՝ էթիկական հաքերային հարձակման առաքելությունը հակասում է չարամիտ հաքերային հարձակմանը։ Էթիկական հաքերներն օգտագործում են իրենց գիտելիքները կազմակերպությունների տեխնոլոգիան ապահովելու և բարելավելու համար։ Նրանք կարևոր ծառայություն են մատուցում այս կազմակերպություններին՝ փնտրելով խոցելի տեղեր, որոնք կարող են հանգեցնել անվտանգության խախտման ։
Էթիկական հաքերն կազմակերպությանը հայտնում է հայտնաբերված խոցելիության մասին։ Բացի այդ, նրանք տրամադրում են վերականգնողական խորհուրդներ։ Շատ դեպքերում, կազմակերպության համաձայնությամբ, էթիկական հաքերն իրականացնում է վերստուգում՝ համոզվելու, որ խոցելիությունները լիովին լուծված են։
Որոշ չարամիտ հաքերներ վնասում են կայքերը կամ խափանում են հետնամասային սերվերները զվարճանալու, հեղինակությունը վնասելու կամ ֆինանսական կորուստ պատճառելու համար։ Օգտագործված մեթոդները և հայտնաբերված խոցելիությունները մնում են չզեկուցված։ Նրանք մտահոգված չեն կազմակերպությունների անվտանգության կեցվածքի բարելավմամբ։
Պատմություն
«Էթիկական հաքեր» արտահայտությունն առաջին անգամ օգտագործվել է 1995 թվականին IBM-ի փոխնախագահ Ջոն Պատրիկի կողմից, սակայն հայեցակարգը գոյություն ունի շատ երկար ժամանակ։
Ողջ 1960-ականների ընթացքում հաքերային հարձակումը ճարտարագիտության ուսանողների կողմից օգտագործվող տերմին էր, որը պարզապես նշանակում էր գտնել համակարգերի և մեքենաների օպտիմալացման տարբեր ուղիներ՝ դրանք ավելի արդյունավետ աշխատելու համար։ Համաձայն էթիկական հաքերային հարձակման պատմության՝ «Հաքինգը» ստեղծագործական գործունեություն էր, որն իրականացնում էին աշխարհի ամենավառ մարդկանցից մի քանիսը ։ 1990-ականներին, երբ ինտերնետի օգտագործումը լայն տարածում գտավ ամբողջ աշխարհում, հաքերները շատացան։
1980-ականներին և 1990-ականներին անհատական ​​համակարգիչները մեծ ժողովրդականություն ձեռք բերեցին։ Անձնական տեղեկատվության և այլ գաղտնի գրառումների մեծ մասը պահպանվել է համակարգչային ծրագրերի տեսքով։ Սա կայծ ստեղծեց հաքերների մտքում՝ փորձելով մուտք գործել այս համակարգեր։ Այդ տեղեկությունն այնուհետև վաճառվեց հսկայական շահույթով։
Ժամանակին հաքերները դիտվում էին որպես մարդիկ, ովքեր ամբողջ օրը փակված էին սենյակում ծրագրավորում անդադար, ժամեր շարունակ։ Թվում էր, թե ոչ ոք չէր մտածում հաքերների մասին դեռևս 1960-ականներին, երբ սա ամենաշատ բացառված համբավն էր։ Իրականում, մարդկանց մեծամասնությունը գաղափար անգամ չուներ, թե ինչ է հակերությունը։
Հմտություններ
Էթիկական հաքերը պետք է ունենա համակարգչային հմտությունների լայն շրջանակ։ Նրանք հաճախ մասնագիտանում են՝ դառնալով էթիկական հաքերային տիրույթում որոշակի ոլորտում առարկայական փորձագետներ
Երբ էթիկական հաքերը հավաքում է բավականաչափ տեղեկատվություն, նրանք օգտագործում են այն՝ ակտիվի դեմ խոցելի տեղեր փնտրելու համար։ Նրանք այս գնահատումը կատարում են ավտոմատացված և ձեռքով փորձարկման համադրությամբ։ Նույնիսկ բարդ համակարգերը կարող են ունենալ հակաքայլերի բարդ տեխնոլոգիաներ, որոնք կարող են խոցելի լինել։
Խոցելի կետեր
<<Սև Հաքերները>> կանգ չեն առնում խոցելի տեղերը բացահայտելու վրա։ Էթիկական հաքերները օգտագործում են խոցելիության դեմ ուղղված շահագործումը՝ ապացուցելու, թե ինչպես կարող է չարամիտ հարձակվողը օգտագործել այն։
Էթիկական հաքերների կողմից հայտնաբերված ամենատարածված խոցելիություններից մի քանիսը ներառում են.
Այնուամենայնիվ որոշ կազմակերպություններ փորձագետներին խնդրում են խուսափել փորձարկման դեպքերից, որոնք հանգեցնում են սերվերների խափանման։
Տես Նաև
White Hat
Penetration test
Certified Ethical Hacker
Հաքեր
Лучшие книги по этическому хакерству
Как работают этичные хакеры
Կատեգորիա:Հաքերություն
575
Մահեր
Կատեգորիա:575 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Թթվաչափություն
Թթվաչափություն, ացիդիմետրիա (լատ. acidus – թթու և հուն. μετρέω – չափում եմ), լուծույթում թթվի քանակական որոշման ծավալային եղանակ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Անալիտիկ քիմիա Կատեգորիա:Տիտրաչափություն
Օնֆլյոր (կանտոն)
Օնֆլյոր (Honfleur), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լիզյո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 16715 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1419 է։ Կանտոնում կա 13 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ Կատեգորիա:Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոններ
Շաուշպիլհաուս (Ցյուրիխ)
Շաուշպիլհաուս (Schauspielhaus Zürich, Шаушпильхаус ), գերմանալեզու թատրոն, որի գլխավոր մասնաշենքը բացվել է շվեյցարական Ցյուրիխ քաղաքում 1892 թվականին՝ որպես «Volkstheater am Pfauen» թատրոն։ Գլխավոր դահլիճում տեղավորվում է 750 հանդիսատես, կամերային բեմը` 70։ Թատրոնը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել 1930-ական թվականներին՝ կապված Երրորդ Ռեյխի դերասանների և ռեժիսորների զանգվածային արտագաղթի հետ. մի քանի տարի շարունակ այն գերմանալեզու աշխարհում գրաքննությունից ազատ միակ թատրոնն է եղել։ 1938 թվականից այն ղեկավարել է «Neue Schauspiel» քաղաքային ընկերությունը։ 2000 թվականի սեպտեմբերից թատրոնի տրամադրության տակ են գտնվում ցյուրիխյան Վեստ շրջանի նախկին գործարանում (Schiffbau) երեք լրացուցիչ տարածք` Գլխավոր դահլիճը «Schiffbau/Halle»-ն` 400 նստատեղով, փոքր դահլիճը «Schiffbau/Box»` 200 նստատեղով և երիտասարդական թատրոնը («լուցկու տուփ»)` Schiffbau/Matchbox 80 հանդիսատեսի համար ։
Հիմնադրում
«Volkstheater am Pfauen» ժողովրդական էստրադային թատրոնի շենքը (երաժշտական սրահ) և «Bayerischer Biergarten» գարեջրի սրահը կառուցվել են 1892 թվականին, շենքում տեղադրված էր նաև կեգլախաղարանը։ 1901 թվականին այն վարձակալվել էր օպերային թատրոնի տնօրեն Ալֆրեդ Ռոյկերի կողմից (Alfred Reucker, 1868-1958) Գյոթեի «Mitschuldigen» պիեսի բեմադրության համար։ 1903-1926 թվականների ընթացքում թատրոնը ղեկավարում էր Genossenschaft zum Pfauen կոոպերատիվը։ 1926 թվականին Ֆերդինանդ Ռիզերը (1886-1947), ցյուրիխյան գինու առևտրական և թատրոնի տնօրեն, գնեց շենքը և վերակառուցեց այն։ 1938 թվականին թատրոնի ղեկավարումը  ստանձնեց «Neue Schauspiel AG» քաղաքային ընկերությունը, որը շենքը վարձակալեց Ռիզերից - այդպիսով Ցյուրիխի ղեկավար Էմիլյու Կլյոտին (Emil Klöti) և հրատարակիչ Էմիլյու Օպրեխտը կարողացան թատրոնն ազատել ֆինանսական խնդիրներից։ Երբ Ռիզերի այրու վարձակալության ժամկետն ավարտվեց 1952 թվականին, Ցյուրիխի բնակիչները հրաժարվեցին հաստատել շենքը քաղաքի կողմից երեք միլիոն ֆրանկով ձեռք բերելու գործարքը։ Արդյունքում, «Schweizerische Bankgesellschaft»- ը (այժմ` UBS) ձեռք բերեց թատրոնի դահլիճը և նոր վարձակալության պայմանագիր կնքեց «Neue Schauspiel»-ի հետ։
1933 թվականից հետո
Ցյուրիխում համաշխարհային մակարդակի արվեստի թատրոնի ստեղծման փորձերը (ոչ թե թեթև ժանրի թատրոն) երկար ժամանակ անհաջող էին ընթանում և մինչև 1933 թվականը Ցյուրիխի սրահը փաստորեն տեսանելի չէր միջազգային մակարդակում։ Սակայն, 1933 թվականից սկսած, գերմանախոս շատ դերասաններ և ռեժիսորներ սկսեցին գաղթել Երրորդ Ռայխից Ցյուրիխ, որտեղ Ռիզերի կողմից ընդունվեցին Շաուշպիլհաուսի թատերախումբ։ Այս գաղթականներից էին Թերեզա Գիզեն, Ալբերտ Բասերմանը, Էռնստ Գինզբերգը, Կուրտ Հորվիցը, Լեոպոլդ Լինդբերգը և Գրետա Հեգերը։ Ռեժիսոր Վալտեր Ֆելզենշտեյնը նույնպես այդ տարիներին բեմադրեց իր ներկայացումները Ցյուրիխում։
Արդյունքում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թատրոնը ապրեց իր առաջին ծաղկման շրջանը, այդ պահին ծրագրում ընդգրկվեցին բազմաթիվ հակաֆաշիստական ստեղծագործություններ, այդ թվում` Բերտոլդ Բրեխտի մի քանի գործեր (Օսկար Վելտերլինի ղեկավարությամբ), աչքի ընկան նաև շվեյցարացի հեղինակների ստեղծագործությունները (այժմ՝ Մաքս Ֆրիշի և Ֆրիդրիխ Դյուրենմաթի պիեսները)։ Պատերազմական մի քանի տարիների ընթացքում Ցյուրիխի «Schauspielhaus»-ը միակ խոշոր թատերաբեմն էր գերմանալեզու աշխարհում, որը զերծ էր գրաքննությունից։
21-րդ դարի սկզբին` 2002 և 2003 թվականներին, ռեժիսոր Քրիստոֆ Մարթալլերի ղեկավարությամբ Շաուշպիլհաուսն ապրեց իր երկրորդ ծաղկումը։ Այն երկու անգամ «Theater heute» թատրոնի քննադատների կողմից ճանաչվեց Տարվա թատրոն» (Theater des Jahres): 2002, 2004 և 2007 թվականներին «Die Schöne Müllerin», «Elementarteilchen» և «The God of Carnage» ներկայացումները արժանացել են ավստրիական «Nestroy» թատերական մրցանակին՝ որպես գերմաներենի լավագույն ներկայացում, 2001 թվականին թատրոնը արժանացել է «Nestroy» մրցանակին։ Սակայն նույն ժամանակահատվածում թատրոնի ներկայացումների հաճախելիությունը նվազել է և առաջացել են ներքին ընդհարումներ։ Արդյունքում, Մարտալերը հեռացել է Ցյուրիխից և մինչև 2009 թվականը Շաուշպիլհաուսը ղեկավարել են Անդրեաս Սփիլմանը և Մաթիաս Հարթմանը։ 2009 թվականից ռեժիսոր Բարբարա Ֆրեյը ղեկավարել է թատրոնը, որն ուներ 260 աշխատող, որոնցից գրեթե 30-ը լրիվ դրույքով դերասաններ։ Ստանձնելով պաշտոնը` Ֆրեյն իր ծրագրի համար որպես «կարմիր թել» ընտրեց «հավասարակշռությունն ու բազմազանությունը»՝ փորձելով համատեղել երիտասարդ և փորձառու ռեժիսորների, դասական և փորձարարական պիեսների բեմադրությունները։ 2017 թվականի հունիսին հայտարարվեց, որ 2019/2020 թատերաշրջանից գերմանացի ռեժիսոր Նիկոլաս Շտեմանն ու դրամատուրգ Բենջամին ֆոն Բլոմբերգը համատեղ ղեկավարելու են Շաուշպիլհաուսի աշխատանքը։
Լրացուցիչ հարթակներ
Բացի Ցյուրիխի կենտրոնում գտնվող գլխավոր դահլիճից, թատրոնը գործում է նաև Ցյուրիխի Վեստ շրջանի նախկին (Schiffbau/Escher Wyss AG) գործարանի տարածքում, «Schiffbau/Halle» հիմնական մասնաճյուղում առկա է 400 նստատեղ, «Schiffbau/Box» փոքր դահլիճում՝ 200 նստատեղ և «Schiffbau/Matchbox» («լուցկու տուփ») երիտասարդական թատրոնում 80 նստատեղ։ Նոր հարթակները բացվեցին 2000 թվականի սեպտեմբերին՝ Մարտալերի «Անգստ հյուրանոց» (Hotel Angst) ներկայացմամբ։ Քաղաքի արևմուտքում նույն շենքում բացվեց «Moods» ռեստորանը և ջազ ակումբը, նախկին արտադրական տարածք տեղափոխվեցին նաև արհեստանոցները, փորձերի սենյակը, տեխնիկական սենյակները և թատրոնի գրասենյակները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցյուրիխի թատրոններ Կատեգորիա:Ցյուրիխի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ցյուրիխի մշակույթ
Թթվասիրություն
Թթվասիրություն, ացիդոֆիլիա (լատ. acidus – թթու և հուն. φιλέω – սիրում եմ) (կենսբ.), բջջային կառուցվածքների թթվային ներկերով (էոգինով, թթու ֆուքսինով, պիկրինաթթվով ևն) ներկվելու ընդունակությունը։ Թթվասիրության պատճառը հիմնականում ներկվող տարրերի հիմնային հատկություններն են։ Թթվասիրությունը կիրառվում է բջջային կառուցվածքները տարբերելու համար, օրինակ՝ արյան բջիջների անալիզի ժամանակ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Բջջաբանություն
519
Մահեր
Կատեգորիա:519 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Բելոուսովո (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուրմելի
Կուրմելի (Курмели), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (129701-129800)
Աստերոիդների ցանկ (129601-129700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (129801-129900)
Սանսկրիտ
Սանսկրիտ (դեվանգարի։ संस्कृता वाच्, saṃskṛtā vāk, «գրական լեզու»), Հնդկաստանի հին գրական լեզու՝ իր բարդ սինթետիկ քերականությամբ։ Սանսկրիտ բառը նշանակում է «մշակված, կատարյալ» ։ Սանսկրիտով գրված ամենավաղ գրական հուշարձանների տարիքը հասնում է մինչև 3,500 տարեկանի (մ.թ.ա. II հազարամյակ)։
Տարածվածությունը։ Բարդությունն ու հարստությունը
Տարածված է Հյուսիսային Հնդկաստանում իբրև ժայռագիր լեզուներից մեկը սկսած մ. թ. ա. I դարից մինչ մ. թ. : Սանսկրիտը չպետք է դիտարկել իբրև որևէ ժողովրդի լեզու, այլ որոշակի մշակույթի լեզու, որը բացառապես տարածված է սոցիալական ընտրանու միջավայրում, ամենաքիչը սկսած անտիկ շրջանից   ։
Այս մշակույթը գլխավորապես ներկայացված է հինդուիստական կրոնական տեքստերում, և, ինչպես լատիներենն ու հունարենը Արևմուտքում, սանսկրիտն էլ Արևելքում հաջորդ դարաշրջաններում դարձավ գիտնականների և կրոնական գործիչների միջմշակութային հաղորդակցության լեզուն։ Ներկայումս Հնդկաստանի պաշտոնական 22 լեզուներից մեկն է ։ Սանսկրիտի քերականությունը չափազանց բարդ է և արխայիկ, գտնում են, որ սանսկրիտն աշխարհի թեքական լեզուներից մեկն է։ Սանսկրիտի բառապաշարը հարուստ է և ոճաբանորեն բազմակերպ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդեվրոպական լեզուներ
Մոլլի Սանդեն
Մոլլի Սանդեն (Molly Sandén, ), շվեդ երգչուհի և հաղորդավարուհի, նրա քույրերը Միմի և Ֆրիդա Սանդենները նույնպես երգչուհիներ են։
Մանկական Եվրատեսիլ 2006
2006 թվականին Det finaste någon kan få երգով Մոլլին ներկայացրել է Շվեդիան Մանկական Եվրատեսիլում։ Նա գրավել է 3-րդ տեղը, որը Շվեդիայի պատմության մեջ լավագույն դեպքն է Մանկական Եվրատեսիլի ժամանակ։ Նա ստացել է 116 միավոր։ Նա հետ է մնացել միայն Ռուսաստանի մասնակիցներ՝ Տոլմաշեվի քույրերից(154 միավորով նրանք հաղթել են մրցույթում) և Բելառուսի մասնակից Անդրեյ Կունենտսից։
Մելոդիֆեստիվալեն
Հաջորդ անգամ նա մասնակցել է Մելոդիֆեստիվալեն 2012-ին ուր նա ներկայացավ "Why am I Crying?," երգով։ Նա անցավ եզրափակիչ և մրցեց Բաքու մեկնելու համար, բայց այս անգամ նա ժյուրից ստացավ 55 միավոր, իսկ հեռուստադիտողից 22 և զբաղեցրեց 5-րդ հորիզոնականը։
Մրցանակներ
2012
Անվանակարգեր
2012
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Արցախի եվրոպական շարժում
Արցախի եվրոպական շարժում, ԱԵՇ (European Movement in Artsakh, EMA), Արցախի Հանրապետությունում գործող հասարակական կազմակերպություն ։ Կազմակերպության նախագահն է հայ քաղաքական և հասարակական գործիչ, Ազգային վերածնունդ կուսակցության նախագահ, Արցախի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավորներ Հայկ Խանումյանը։
Ինչպես նշված է կազմակերպության պաշտոնական կայքում, շարժումը կարևորում է «քաղաքացիական հասարակության դերն Արցախի Հանրապետության կյանքում` թույլ ընդդիմության կամ դրա բացակայության և ազատ մամուլի ոչ ազդեցիկ լինելու պայմաններում» ։
Պատմություն
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 2010 թվականի ապրիլին ։ ԱԵՇ-ը համագործակցում է Հայաստանի եվրոպական շարժման հետ, որը Միջազգային եվրոպական շարժման լիիրավ անդամ է։
Նպատակներ
Կազմակերպության նպատակն է ներկայացնել Արցախը միջազգային եվրոպական շարժման մեջ։ Կազմակերպության հիմնադիրները կարևորում են միջազգային հասարակական ոլորտում Արցախի` որպես առանձին միավոր, որպես պետություն ներկայացված լինելը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Արցախում Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության հասարակական կազմակերպություններ
574
Մահեր
Կատեգորիա:574 Կատեգորիա:Տարեթվեր
520
Մահեր
Կատեգորիա:520 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Աստերոիդների ցանկ (307501-307600)
Աստերոիդների ցանկ (307401-307500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (307601-307700)
Խողովակներ
Խողովակներ, գլխավորապես օղակաձև լայնական հատվածք և լայնական չափերի համեմատ մեծ երկարություն ունեցող սնամեջ շինվածքներ։ Օգտագործվում են հիմնականում խողովակաշարերում և շինարարական կոնստրուկցիաներում։
Պատրաստում են զանազան մետաղներից, խեցուց, ասբեստացեմենտից, աղյուսից, բետոնից, երկաթբետոնից, փայտից, ապակուց, կաուչուկից, պլաստմասսաներից և այլ նյութերից։ Ժամանակակից տեխնիկայում հատկապես մեծ նշանակություն ունեն մետաղե խողովակները։ Ըստ պատրաստման ձևի լինում են կարով և անկար։ Կարով խողովակները պատրաստվում են մեծ մասամբ եռակցմամբ, իսկ անկար խողովակները՝ գլոցմամբ։
Նովոե (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Նովոե (Нове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոե գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խողովակների միացումներ
Խողովակների միացումներ, խողովակաշարի հերմետիկությունն ու ամրությունն ապահովող առանձին խողովակների ծայրակից միացումներ։
Հիմնականում կիրառվում են հետևյալ միացումները.
Զասեթա
Զասեթա (ზასეთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Օնի շրջանում ։ Գտնվում է Հարավային Օսիայի տարածքում։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1360 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 76 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օնի շրջան Կատեգորիա:Հարավային Օսիա
Ուգնև
Ուգնև (Угнів), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Սոկալի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1462 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Ուգնև քաղաքում բնակվում էր 999 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,48 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1462 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վարագ Ներսիսյան
Վարագ Սենիկի Ներսիսյան (]), հայ անվանի գրականագետ, գրաքննադատ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (2008)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1937 թվականի հունիսի 19-ին, Շիրակի մարզի Ջրառատ գյուղում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Թբիլիսիում (1945-1956 թվականներ)։ 1963 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը։ 1968 թվականից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ գրականության ինստիտուտում։ 1984 թվականից զբաղեցրել է հայ հին և միջնադարյան գրականության բաժնի վարիչի պաշտոնը։ 1971 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 2008 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություններ։ Տարբեր տարիների դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում և այլ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ Հեղինակ է հայ հին գրականության վերաբերյալ գիտական բազմաթիվ հոդվածների։ Տպագրվել է «Պատմաբանասիրական հանդես», «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Էջմիածին» պարբերականներում, «Գրականագիտական հանդես» տարեգրքում։ Հրապարակել է «Հայ միջնադարյան տաղերգության գեղարվեստական միջոցները» (1976), «Հայ միջնադարյան տաղերգության ժանրերն ու տաղաչափությունը» (2008) մենագրությունները։ Համահեղինակ է հայ գրականության 6-րդ դասարանի դասագրքի (1994 թվականին հրատարակված), 2011-2012 ուսումնական տարվա 9-րդ և 2014-2015 ուսումնական տարվա 10-րդ դասարանների դպրոցական դասագրքերի։ Հեղինակել է «Հայ հին գրականություն» (2013) բուհական ուսումնական ձեռնարկը։
Աշխատությունների ցանկ
Վարագ Ներսիսյանը նաև բազմաթիվ հոդվածների և գրախոսությունների հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ գրաքննադատներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Լորեն Սոկա
Լորեն Մարի Սոկա (Lauren Marie Socha, ), անգլիացի դերասան։ «Վատ» հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար արժանացել է «BAFTA» մրցանակի ։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1990 թվականի հունիսի 9-ին Դերբի քաղաքում՝ Ռոբերտ Սոկայի և Քեթլին Լիոնսի ընտանիքում ։ Լորենը ունի ավագ եղբայր՝ Մայքլ Սոկան, որը նույնպես դերասան է։ Սովորել է Սուրբ Բենեդիկտի դպրոցում, իսկ հետո՝ Բյորթոնի քոլեջում։ Զուգահեռաբար հաճախել է նաև երգի դասերի։ Տեղափոխվելով Նոթինգհեմ՝ Լորենը սկսել է հաճախել Յան Սմիթի դերասանական վարպետության դասընթացների։
Կարիերա
15 տարեկանում նկարահանվել է Arctic Monkeys խմբի «When the Sun Goes Down» երգի երաժշտական տեսահոլովակում։ Տեսահոլովակը հիմնված է «Սրիկա» կարճամետրաժ ֆիլմի վրա ։
2010 թվականի մայիսին Լորենը որպես Սամանտա Մորտոնի ռեժիսորական առաջնաելույթում («Չսիրվածը» ֆիլմ) երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի առաջադրվել է «BAFTA» հեռուստամրցանակի։ 2011 թվականի մայիսին «Վատ» հեռուստասերիալում կատարած դերի համար որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի շահել է «BAFTA» հեռուստամրցանակը ։
2011 թվականին Լորենը մասնակցել է BBC-ի «Off By Heart Shakespeare» ուսուցողական նախագծին, որտեղ խաղացել է «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ի Ջուլիետի դերը ։
Անձնական կյանք
Լորենը ապրում է Դերբի քաղաքում։ Նա ունի երեք դաջվածք․ երեք աստղեր պարանոցին, ժապավեն մեջքին և աստղի սկզբնատառերը դաստակին ։
2012 թվականի հունվարի 23-ին դերասանուհուն մեղադրանք է առաջադրվել ռասայական հարձակման համար, քանի որ նա Դերբի քաղաքի կենտրոնում 9 ժամ փաբում անցկացնելուց հետո վիրավորել է տաքսու վարորդ Սաքանդեր Իքբալին։ 2012 թվականի մայիսի 2-ին Լորենն ընդունել է իր մեղքը, և դատարանը նրան դատապարտել է 4 ամսվա ազատազրկման ։
2016 թվականի ապրիլի 18-ին Լորենն ունեցել է աղջիկ՝ Ռինի Ռեյ Ռեյնսֆորդը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ
(2663) Միլտիադես
(2663) Միլտիադես (Miltiades), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։