cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հումորի ծառուղի (Յալթա)
Ժվանեցկու պորտֆելի հուշարձան
Միխայիլ Ժվանեցկու պորտֆելի հուշարձանը բացվել է առաջին փառատոնի օրերին՝ 2004 թվականի օգոստոսին։ Կեսմետրանոց գրանիտե սյան վրա տեղադրված են գրողի երեք բրոնզաձույլ հատորները և նրա հանրահայտ պորտֆելը, որը ելույթների ժամանակ միշտ նրա ձեռքին է։ Պայուսակի վրա փորագրված են մեջբերումներ Միխայիլ Ժվանեցկուց։ Բրոնզե քանդակը ճշգրիտ բնօրինակի չափսերի է. բարձրությունը՝ 43,5 սմ, լայնությունը՝ 50,75 սմ, հաստությունը՝ 16 սմ։ Քանդակի քաշը 67 կգ է ։
Արկանովի բաճկոնակի հուշարձան
Գրող-երգիծաբան Արկադի Արկանովի բաճկոնակի հուշարձանը բացվել է երկրորդ փառատոնի օրերին՝ 2005 թվականի օգոստոսին։ Թիթեռնիկ փողկապով բաճկոնակը տեղադրված է 1:1,5 մասշտաբով գրքի վրա (Արկանովի ստեղծագործությունների հատորն է)։ Այդ հորինվածքն էլ ամրացված է դիորիտե պատվանդանին Քանդակը Ժվանեցկու պորտֆելից 4 մետր հեռավորության վրա է։ Քանդակագործ Իգոր Լիսենկոն քանդակը ստեղծել է երեք ամսում՝ ծախսելով 100 կիլոգրամ բրոնզ ։
Շիրվինդտի ծխամորճի հուշարձան
Դերասան, Մոսկվայի երգիծանքի թատրոնի ղեկավար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ալեքսանդր Շիրվինդտի ծխամորճի հուշարձանը բացվել է երրորդ փառատոնի օրերին՝ 2006 թվականի օգոստոսին։ Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է բրոնզից և պատկերում է թատերական վարագույր ու դիմակ, որի տակից երևում են Ալեքսանդր Շիրվինդտի շրթունքները ծխամորճով։ Այդ ամենը տեղադրված է «Շիրվինդտ» գրությամբ գրքի վրա, որն էլ ամրացված է գրանիտե պատվանդանին։ Հուշարձանի քաշը մոտ 80 կգ է ։
Կոբզոնի խոսափողի հուշարձան
Անվանի երգիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Իոսիֆ Կոբզոնի խոսափողի հուշարձանը բացվել է չորրորդ փառատոնի օրերին՝ 2007 թվականի օգոստոսին։ Քանդակագործական հորինվածքն ունի թագով ջութակի բանալու տեսք։ Բանալին գտնվում է երաժշտական ձայնապնակի վրա, իսկ կենտրոնում խոսափողն է։ Այդ ամենը կանգնած է մեկմետրանոց պատվանդանի վրա։ Հուշարձանի հեղինակ քանդակագործ Իգոր Լիսենկոն այն ձուլել է Կիևում։ Քանդակի բարձրությունը 120 սմ է, քաշը՝ 97 կգ ։
Կլարա Նովիկովայի գլխարկի հուշարձան
Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստուհի Կլարա Նովիկովայի գլխարկի հուշարձանը բացվել է հումորի և էստրադայի «Մոսկվա - Յալթա - Տրանզիտ» փառատոնի օրերին՝ 2014 թվականի հուլիսին։ Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է բրոնզից։ Այն ունի գլխարկով հայելու տեսք, ներքևում գրված է Նովիկովայի կերտած ամենահայտնի հերոսուհու անունը՝ Սոնյա մորաքույր ։
«Հարմոն և կիթառ» քանդակ
Քառյակասացներ Միխայիլ Վաշուկովի և Նիկոլայ Բանդուրինի պատվին ստեղծված այս հուշարձանը բացվել է հումորի և էստրադայի «Մոսկվա - Յալթա - Տրանզիտ» փառատոնի օրերին՝ 2015 թվականի հունիսի 28-ին։ Քանդակագործական հորինվածքը պատկերում է դերասանների սիրելի նվագարանները՝ Վաշուկովի կիթառը և Բանդուրինի հարմոնը։ Հեղինակների խոսքով՝ դրանք դերասանների երաժշտական գործիքների ճշգրիտ պատճեններն են ։ Քանդակը ձուլված է բրոնզից, իսկ պատվանդանը գրանիտե է ։ Նվագարանների վրա գրված են դերասանների ազգանունները. կիթառի վրա՝ Վաշուկով, հարմոնի վրա՝ Բանդուրին ։
Նիկոլա Սարկոզի
Նիկոլա Սարկոզի (Nicolas Sarkozy, ՄՀԱ: ), ամբողջական անունը Նիկոլա Պոլ Ստեֆան Սարկոզի դը Նադ-Բոչա (Nicolas Paul Stéphane Sárközy de Nagy-Bócsa, ), ֆրանսիացի պետական և քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի Հանրապետության 23-րդ նախագահ (2007—2012)։ Որպես նախագահ, իր պաշտոնով համարվում էր Անդորրայի իշխան և Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի գրոսմայստեր։
1993-1995, 2002-2004 և 2005-2007 թվականներին զբաղեցրել է տարբեր նախարարական պաշտոններ Ֆրանսիայի կառավարությունում։ Մինչ նախագահի պաշտոնին նշանակվելը համարվում էր Օ-դը-Սեն դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդի նախարար։ 2004 թվականից եղել է «Ժողովրդական շարժման միություն» կուսակցության առաջնորդ, որը ներկայացնում էր 2007 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ։ Նախագահ է ընտրվել 2007 թվականի մայիսի 6-ին՝ փոխարինելով երկրի նախագահ Ժակ Շիրակին։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին նրան փոխարինել է Ֆրանսուա Օլանդը։ 2012 թվականից համարվում է Ֆրանսիայի Սահմանադրական խորհրդի ցմահ անդամ։ 2014 թվականի նոյեմբերից համարվում է «Ժողովրդական շարժման միություն» ընդդիմական կուսակցության (UMP) առաջնորդ։ 2015 թվականի մայիսի 30-ից կուսակցությունը սկսեց կոչվել «Հանրապետականներ» ։
2018 թվականի մարտի 20-ին ֆրանսիական ոստիկանությունը կալանավորել է Նիկոլա Սարկոզիին։ Պատճառը՝ 2007 թվականին Լիբիայի Սարկոզիի նախընտրական արշավը ֆինանսավորելու կասկածն է։ Սա Ֆրանսիայում առաջին դեպքն է, երբ երկրի նախկին ղեկավարը կալանավորվել է ։
Ֆրանսիայում հայտնի է «Սարկո» մականունով, որն օգտագործում են ինչպես նրա կողմնակիցները, այնպես էլ ընդդիմադիրները։
Ծնողներ
Հայրը՝ Պալ Նադ-Բոչա Շարկյոզին, ծնվել է Բուդապեշտում հունգարացի պալատական բողոքականի ընտանիքում։ Նրա նախնիները եղել են Սոլնոկ մունիցիպալիտետի անդամներ։ 1944 թվականին Խորհրդային բանակի գալու հետ ընտանիքը լքում է երկիրը։ Բադեն-Բադենում Պոլ Սարկոզին (այսպես նա ֆրանսիականացրել է իր անունը և ազգանունը) գրանցվել է Ֆրանսիական արտասահմանյան լեգեոնում, հնգամյա պայմանագիր է կնքել և ծառայել է Ալժիրում։ Չցանկանալով գնալ Հնդկաչին, 1948 թվականին զորացրվել է։ Ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն և բնակություն հաստատել Մարսելում, այնուհետև տեղափոխվել Փարիզ։ 1950 թվականին ամուսնացել է Անդրե Մալլայի հետ, ով իրավաբանական ֆակուլտետի ուսանողուհի էր, 17-րդ փարիզյան օկրուգում հայտնի բժշկի դուստր։ Նրա հայրը՝ Բենեդիկտ Մալլան հրեա-սեֆարդ էր, ներգաղթյալ Սալոնիկից։ Նրա մայրը՝ Ադել Բուվյեն՝ կաթոլիկ ֆրանսուհի էր, բուժքույր Սավոյայից։ Պոլ Սարկոզին և Անդրե Մալլան ունեն երեք զավակ՝ Գիյոմ (1951), Նիկոլա (1955) և Ֆրանսուա (1959)։
1959 թվականին Անդրե Սարկոզին հեռացել է ամուսնուց։ Երեխաներին մեծացնելու համար մայրը ստացել է կրթություն և դարձել իրավաբան։
Մանկություն
Նիկոլա Սարկոզին իր կյանքի առաջին տարիները անցկացրել է Փարիզի 16-րդ օկրուգում, Բենեդիկտ Մալլա պապի տանը։ Ի համեմատ իր եղբայրներ՝ Գիյոմի և Ֆրանսուայի, տղան այդքան լավ չէր սովորում, ինչի պատճառով շատ հաճախ հոր կողմից նկատողություն էր ստանում, ով ժամանակ առ ժամանակ հայտնվում և անհետանում էր Նիկոլայի կյանքից։ Պոլը ուներ սեփական գովազդային գործակալություն, ստանում էր կայուն եկամուտ, բայց չէր ցանկանում օգնել երեխաներին։ Սարկոզիի վրա ազդեցություն ուներ նրա պապը, ըստ դավանանքի՝ կոթոլիկ, ըստ քաղաքական հայացքների՝ գոլիստ։ Ընտանիքը ցանկանում էր, որպեսզի երեխաները ասիմիլյացիայի ենթարկվեն ֆրանսիական համայնքի հետ։ Մանուկ հասակում Սարկոզին իրեն չէր զգում լիարժեք ֆրանսիացի և գտնվում էր վատ ֆինանսական վիճակում, և բացի այդ, ֆիզիկապես թույլ էր, որպեսզի պաշտպաներ ինքն իրեն։ Ավելի ուշ նա բազմիցս նշել է, որ մանկության նվաստացումները և հոր բացակայությունը նրան դարձրել են այնպիսին, ինչպիսին նա հիմա է։
1973 թվականին, երբ Բենեդիկտ Մալլան մահացել է, իսկ նրա կողմից վարձակալվող տան տերը հրաժարվել է վարձակալության հանձնել տունը, Սարկոզիի ընտանիքը տեղափոխվել է հարևան Նյոյի Սյուր Սեն քաղաքը։
Կրթություն, աշխատանք, ընտանիք
Կրթությունը ստացել է կաթոլիկ մասնավոր դպրոցում։ Ըստ կարծիքների նա այդքան լավ չէր սովորում։ Դպրոցն ավարտել է 1973 թվականին։ 1978 թվականին ավարտել է Փարիզ X - Նանտեր համալսարանը և ստացել քաղաքացիական իրավունքի maîtrise աստիճանը (մոտավոր համապատասխանում է մագիստրոսի աստիճանին)։ Այնուհետև ընդունվել է Փարիզի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտ, սակայն դիպլոմը չի ստացել։ Դարձել է փաստաբան՝ մասնագիտանալով ֆրանսիական կոմերցիոն իրավունքի մեջ, իսկ ավելի ճիշտ՝ անշարժ գույքի իրավունքի ոլորտում։
1982 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ամուսնացել է կորսիկուհի Մարի Կյուլյոլիի հետ, որը Վիկո գյուղից դեղագործի դուստրն էր։ Նրանք ունեցան երկու որդի՝ Պյեր (1985) և Ժան (1987)։
1994 թվականին՝ լինելով Նյոյի Սյուր Սենի քաղաքապետ, ծանոթացել է Սեսիլիա Մարտենի հետ, որը տեղական հեռուստաընկերության սեփականատիրոջ կինն էր։ Նիկոլայի և Սեսիլիայի միջև սիրավեպ է սկսվել, որն ավարտվել է Սարկոզիի և նրա առաջին կնոջ ամուսնալուծմամբ։ 1996 թվականին նրանք ամուսնացան, նույն թվականին լույս աշխարհ եկավ նրանց որդին՝ Լուին։ Նրանց հետ ապրում էին նաև Սեսիլիայի երկու դստրերը՝ Ժյուդիտը (1984) և Ժաննա-Մարին (1989)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախագահներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Ռիչարդ III
Ռիչարդ III (Richard III 1452 թվականի հոկտեմբերի 2 — 1485 թվականի օգոստոսի 22), Անգլիայի թագավոր 1483 թվականից, Յորքերի տոհմից, Էդուարդ IV-ի եղբայրը։ Գահը ստացավ միայն այն ժամանակ, երբ ապացուցվեց անչափահաս Էդուարդ V-ի ապօրինի ծագումը (նրա հայրը ամուսնացել է երկրորդ անգամ, երբ նրա առաջին (գաղտնի) ամուսնությունը լուծարված չէր, այսպիսով երկրորդ ամուսնությունը անվավեր էր, իսկ ծնված երեխաները՝ ապօրինի)։ 1485 թվականի Բոսվորտի ճակատամարտում պարտություն կրեց և սպանվեց։ Անգլիայի երկու թագավորներից մեկը՝ մահացած ճակատամարտում (Հարոլդ Գոդվինսոնից հետո՝ սպանված 1066 թվականին Գաստինգսի ճակատամարտում), եթե հաշվի չառնենք Ռիչարդ Iին, որ մահացել էր վիրավորվելու հետևանքով ստացած արյան վարակից։
Կենսագրությունը մինչ գահը բարձրանալը
Ռիչարդ III-ը տասնմեկերորդ երեխան է, Ռիչարդ Պլանտագենետի և Սեսիլիա Նևիլի չորրորդ որդին է, Էդուարդ IV արքայի փոքր եղբայրը։ 1460 թվականի դեկտեմբերի 30-ին նրա հայրը մահացել է Սպիտակ և կարմիր վարդերի գլխավոր ճակատամարտերից մեկում։
Նա ամենավիճահարույց կերպարներից մեկն է Անգլիական պատմության մեջ, նրա բարձրացումը գահին պարուրված է գաղտնիքներով և ինտրիգներով։ Ռիչարդի մանկությունը անցել է Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի պայմաններում։ Նա ստիպված էր անգամ իր եղբոր՝ Ջորջ Պլանտագենետի հետ փրկվել հետապնդումից մայրցամաքում՝ Ուտրեխտ։
Ռիչարդը Յորքերի տոհմի ներկայացուցիչ էր՝ մեկը այն տոհմերից, որոնք պայքարում էին անգլիական գահի համար Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի տարիներին։ Բացի դա, նա նշանավոր մարտիկ էր և երկար ժամանակ անց էր կացնում՝ կատարելագործվելով սուսերամարտւմ։ Որի հետևանքով նրա աջ ձեռքի մկանները անբնականորեն ձևավորված էին։ Նա տարբերվում էր մեծ քաջությամբ և ռազմավարական ունակություններով։
Երբ 1461 թվականին Էդուարդ IV-ը արքա հռչակվեց, 9-ամյա Ռիչարդը ստացավ դուքսի աստիճան։ Նա անձնվիրաբար ծառայեց Էդուարդ IV-ին, մասնակցում էր մարտերին, և 1470-1471 թվականներին նրա հետ փախավ Հոլանդիա։ Արքայից ստացավ բազմաթիվ կոչումներ և տիրույթներ։ Ռիչարդին կասկածում էին իր ավագ եղբոր սպանության մեջ (Ջորջ Պլանտագենետ (1478))։ 1482 թվականի հունիսի 12-ին, երբ նա նշանակվեց բանակի հրամանատար, Էդուարդ IV-ը այն ուղարկեց Շոտլանդիա։
Երբ Էդուարդ IV-ը մահացավ (1483 թվականի ապրիլի 9), Ռիչարդը իր բանկաով կանգնած էր Շոտլանդիայի սահմանին։ Թագուհու բարեկամները թագավոր հռչակեցին մահացած թագավորի ավագ որդուն Էդուարդ V-ին՝ տասներկու տարեկան երեխային, որպեսզի ռեգենտին ստանա նրա մայիր՝ Էլիզաբեթ Վուդվիլը։ Նրա համախոհները հանդիպեցին ուժեղ հակառակորդների՝ ի դեմս հզոր ֆեոդալների, որոնք առաջարկեցին ռեգենտությունը Ռիչարդին՝ համաձայն Էդուարդ IV-ի կտակի։
Էլիզաբեթ ապաստարան գտավ Վեստմինստերյան աբբայությունում։ Ռիչարդը հավատարմության երդում տվեց Էդուարդ V-ին և հրամայեց հատել մետաղադրամներ նրա պատկերով։
Այնուամենայնիվ, երբ Ռոբերտ եպիսկոպոսը գաղտնի խորհրդին հայտնեց այն մասին, որ ինքն անձամբ է պսակադրել Էդուարդ IV-ին և Էլեոնոր Բատլեր-ին (այս ամուսնությունը չեղյալ չէր հայտարարվել այն ժամանակ, երբ Էդուարդը պսակադրվեց Էլիզաբեթ Վուդվիլի հետ), պարլամենտը հրապարակեց «Իրավահաջորդության ակտը», ըստ որի գահը անցնում է Ռիչարդին, որպես միակ օրինական ժառանգորդի։
Հունիսի 26-ին Ռիչարդը համաձայնեց դառնալ արքա։ 1483 թվականի հուլիսի 6-ին նա հանդիսավոր կերպով թագադրվեց և հրամայեց բաց թողնել բոլոր բանտարկյալներին։
Ռիչարդ III-ի կառավարման տարիները
Թագադրումից անմիջապես հետո Ռիչարդը հավաքեց պարլամենտը և հայտարարեց, որ ինքը ցանկանում է շրջագայել իր թագավորություում՝ ժողովուրդը ամեն տեղ դիմավորեց նրան հավատարմություն հայտնելով։
Բայց, համաձայն մեկ այլ վարկածի, արքայազների սպանության պատմությունը հորինված էր կարդինալի և եպիսկոպոսի կողմից, որոնք Յորքերի անողոք թշնամիներն էին։ Ըստ այդ վարկածի, արքայազնները սպանվել էին Հենրի VII-ի հրամանով ։
1674 թվականի հողային աշխատանքնեի ժամանակ Թաուերում սանդուղքներից մեկի հիմքի տակ հայտնաբերվեց մարդկային ոսկորներ։ Հայտարարվեց, որ մնացորդները պատկանում էին ժամանակին անհետացած արքայազներին։ Նրանց պատվով թաղեցին Վեստմինստերյան աբբայությունում։ 1933 թվականի գերեզմանը բացվեց՝ գիտական փորձաքննության համար, որը հաստատեց, որ մնացորդները իրոք պատկանում էին երկու երեխաների, ամենայն հավանակնությամբ 12-15 տարեկան՝ բարեկամական սերտ կապերով։ Մասնակիորեն դա վկայություն է Հենրի VII դեմ, քանի որ, եթե հանցագործությունը գործած լիներ Ռիչարդը, ապա սպանված երեխաները պետք է լինեին 10-12 տարեկան։ Վերջին տարիներին հայտնաբերվել են արխիվային հաշիվներ, որոնք վկայում են, որ երեխաների հագուստի և սննդի համար գումարը հատկացվում էր գանձարանից։ Այդպիսի վերջին արձանագրությունը գտնվել է 1485 թվականի մարտի 9-ին։
Դուքս Բեկինգեմը հեռացավ արքայից և սկսեց ծրագրել նրան տապալելու պլանը։ Ծրագիր էր մշակվել Էդուարդ IV-ի ավագ դստերը ամուսնացնել Հենրի VII-ի հետ, որը նաև Լանկաստերների տոհմից էր։ 1483 թվականին արքայի թշնամիները միանգամից բարձրացրեցին ապստամբություն մի քանի կոմսություններում։ Ռիչարդը սկզբում շատ անհանգստացավ, բայց հետո արագ և եռանդուն միջոցներով փորձեց վերականգնել հանդարտությունը։ Նա բարձր գլխագին նշանակեց խռովարարների համար։ Բեկինգեմի զինվորները փախան մինչ կռվի սկսելը, իսկ նա գերեվարվեց և նոյեմբերի 12-ին գլխատվեց Սոլսբերիում։ Մյուս ապստամբների ղեկավարները ապաստարան գտան արտասահմանում։ Բայց դրանից հետո էլ Ռիչարդի կարգավիճակը մնաց անկայուն։ Եվ ինչքան շատ էր նա գլխատում իր հակառակորդներին, այնքան շատանում էին երիտասարդ Թյուդորի համախոհները։
Եռանդուն ղեկավար Ռիչարդ III-ը ընդլայնեց առևտուրը, վերակազմավորեց բանակը, կազմակերպեց դատավարության լավացումը, արվեստի հովանավոր էր՝ հիմնականում երաժշտության և ճարտարապետության։ Իր թագավորության տարիներին նա իրականացրեց մի շարք հայտնի բարեփոխումներ, հինականում, Ռիչարդը կարգավորեց դատավարությունը, արգելեց բռնի շորթում, վարում էր պրոտեկցիոնիզմի քաղաքականություն՝ դրանով իսկ ամրապնդելով երկրի տնտեսությունը։
1485 թվականին վաղաժամ մահացավ Ռիչարդի կինը՝ Աննա Նևիլ։ Արքային կասկածեցին կնոջ սպանության մեջ՝ նպատակ ունենալով ամուսնանալ Էդուարդ IV-ի ավագ դստեր՝ Էլիզաբեթ Յորքի հետ։ Ռիչարդը հրապարակավ չեղարկեց այդ լուրը։ 1485 թվականին Ռիչարդ համաձայնությամբ Պորտուգալիա ուղարկվեց դինաստիական ամուսնության առաջարկություն, այնուամենայնիվ բանակցությունները ձգձգվեցին մինչև Բոսվորտի ճակատամարտը։
Ռիչարդ III-ի մահը
Ռիչարդը դիմավորեց Հենրիի զորքին օգոստոսի 22-ին Բոսվորտ քաղաքի մոտ։ Հենրին ուներ ավելի քիչ զորք, բայց կարողացավ ժամանակին գրավել ավելի շահավետ դիրք։ Հենրին չուներ ռազմական փորձ, բայց երբ նա հայտարարեց Ռիչարդին դիմակայելու մտադրությանը, նա ստացավ հավատարմության երաշխիք իր Ուելսի հայրենակիցներից։ Բացի դա նրան աջակցում էր նաև Ֆրանսիայի արքան։ Երբ նա մոտեցավ Բոսվորտական դաշտավայրին՝ նրա բանակի քանակը կրկնապատվեց և հասավ 6 հազար մարդու։ Բայց անգամ դա չէր երաշխավորում հաջողությունը։ Գուցեև, Ռիչարդը ուներ քիչ ընկերներ, բայց նա կանգնած էր հզոր բնակի գլխին՝ ավելի քան 10 հազար ռազմիկներ՝ կոփված ճակատամարտերում։
Սակայն ճակատամարտի ելքը որոշվեց դավաճանությամբ։ Հենրիի խորթ հոր դավաճանությունը, ով ամենավերջին պահին անցավ ապստամբների կողմը՝ դարձրեց Ռիչարդի պարտությունը անխուսափելի։ Կռվի ժամանակ Հենրին որոշեց անձամ դիմնել իր խորթ հորը։ Ռիչարդը տեսավ Թյուդորի հեծելազորի դրոշակ, որը ուղևորվում էր դեպի իր խորթ հոր դիրքերը։ Զորապետերից մեկի մահը կապահովվեր հաղթանակ կողմերից մեկին ճակատամարտում։ Ռիչարդը՝ շրջապատված թագավորկան գվարդիայի 600 հեծյալներով՝ մխրճվեց Հենրիի թիկնապահների շարք։ Տապալելով նրա դրոշակակիրին և գտնվելով արդեն մոտ Հենրիին՝ անսպասելիորեն մի կողմ շպրտվեց իր խորթ հոր կողմից, ով Յորքի դեմ ուղղեց իր մոտավորապես 2 հազար ասպետներին։ Արքան շրջապատված էր, բայց չհանձնվեց։ Երբ նրա բոլոր ասպետները ընկան, նա կռվեց միայնակ այնքան ժամանակ, մինչ չսպանվեց։
2014 թվականին Լեսթերի համալսարանը իրականացչեց արքայի մնացորդների հետազոտություն՝ օգտագործելով համակարգչային տոմոգրաֆիայի արտապատկերում։ Հետազոտությունը ցույց տվեցին, որ Ռիչարդ III-ի կմախքի վրա պահպանվել են 11 վիրավորման հետքեր, որից 10 գտնվում էին գանգի վրա։ Ըստ հետազոտություն իրականացնող հեղինակի, վնասվածքնեը ցուց են տալիս, որ Ռիչարդը ենթարկվել է երկարատև հարձակման, կամ այն իրականացվել է միանգամից մի քանի հակառակորդի կողմից՝ հին Միջնադրայան զենքերով։ Մահը վրա է հասել գլխին ստացված 2 մահացու հարվածներից մեկի ժամանակ, որոնցից մեկը հասցվել է սրով, իսկ մյուսը՝ հավանաբար սակրատեգից։ Կմախքն ուներ հետմահյա վնասվածքներ, հավանաբար «պղծող» բնույթի ։
Ռիչարդ III-ի թաղումը
Ռիչարդ III-ը անգլիական վերջին թագավորն էր՝ ընկած 1485 թվականի Բոսվորտի ճակատամարտում։ Ռիչարդի մահով ավարտվեց Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմը, և ավարտվեց Յորքերի տոհմի արական գիծը՝ ղեկավարած Անգլիան ավելի քան երեք դար։ Թագը՝ հանված մահացած Ռիչարդի գլխից, Ռիչարդի խորթ հայրը անձամբ դրեց հոգեզավակի գլխին։ Նա առաջադրվեց արքա և դարձավ Թյուդորների նոր տոհմի հիմնադիրը։ Ռիչարդի մերկ մարմինը անցկացրեցին Լեսթերի փողոցներով։ Ռիչարդ III-ը թաղվեց Լեսթեր քաղաքում։
Ավելի քան հինգը դար շարունակ լեգենդ էր պտտվում, որ նրա մնացորդները դուրս են բերվել գերեզմանից և գցվել են գետը։ Սակայն 2012 թվականի աշնան հնագիտական պեղումները թույլ տվեցին ենթադրել, որ նրա գերեզմանը փրկվել է։ Այնտեղ, որտեղ ավելի շուտ կանգնած էր եղել եկեղեցի, հայտնաբերվել էր տղամարդու կմախք՝ սկոլիոզի ծանր նշաններով՝ մահացած կռվում ստացած վնասվածքներից ։ 2013 թվականի փետրվարին հայտավարվեց, որ համաձայն անցկացված գենետիկական փորձաքննության, մնացորդները, որոնք գտնվել էին Լեսթերի ավտոկայանում՝ իրոք պատկանում էին Ռիչարդ III-ին ։ Ոսկորների վրա հայտնաբերվեցին 11 վիրավորման հետքեր, որից 9-ը գանգին՝ դա թուլ տվեց ենթադրել, որ արքան կորցրել էր իր սաղավարտը կռվի ժամանակ ։ Նաև հայտնի դարձավ, որ Ռիչարդը ուներ ճիճվային վարակում։ Գանգի որոշակի հատվածում գտնվել են ասկարիդի ձվադրումներ, որից դուրց են եկել ճիճուներ, արդեն արքայի մահից հետո։ Ճիճուների թափանցումը արքայի օրգանիզմ ամենայն հավանականությամբ կապված էր հիգիենայի բացակայությամբ։ Ըստ մեկ այլ վարկածի համաձայն, գիտնականները կարծում էին, որ դա կապված էր նաև կղկղանքների օգտագործումը բուսական և հացահատիկային տնտեսությունում, և դրա հետագա օգտագործումը սննդի մեջ՝ առանց հիգենիայի պահպանման ։
2015 թվականի մարտի 22-26
Լեսթերում և կոմսությունում անցկացվեցին հնգօրյա սգո արարողություններ Ռիչարդ III-ի հրաժեշտի և թաղման համար ։ Արքայի համար կաղնու դագաղը պատրաստել էր արքայի 17-րդ սերնդի հետնորդ Մայքլ Իփսենը, իսկ դերասան Բենեդիկտ Քամբերբեչը պարզվեց, որ արքայի 16-րդ սերնդի զարմիկն է ։ Նա կարդաց բանաստեղծություն արքայի թաղմանը։ 2015 թվականի մարտի 26-ին Ռիչարդ III-ը վերահուղարկավորվեց Լեսթերում ՝ չնայած, որ 9 հետնորդները պահանջել էին հուղարկավորել Յորքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական թագավորական ընտանիք Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ
Ռենտայի հետևից վազել
Ռենտայի հետևից վազել (rent-seeking), տնտեսական հայեցակարգ, որն ստեղծվում է, երբ կազմակերպությունը ձգտում է ձեռք բերել լրացուցիչ հարստություն՝ արտադրողականության մեջ առանց որևէ ներդրումների։ Անհատները, կազմակերպությունները կամ ընկերություններն օգուտ են ստանում ոչ թե ապրանքների վաճառքից կամ ծառայությունների մատուցումից, այլ ռեսուրսների, իրավական կամ տնտեսական պայմանների հմուտ  օգտագործման միջոցով ։
Ակունքները
«Ռենտայի հետևից վազել» տերմինը ստեղծել է տնտեսագետ Գորդոն Թալլոքը 1967 թվականին։ Ավելի ուշ՝ 1974 թվականին, տարածվել է Էն Կրյուգերի կողմից։ Այն առաջացել է Ադամ Սմիթի հետազոտությունների հիման վրա, ով համարվում է «տնտեսագիտության հայրը»։ Հայեցակարգը բխում է ռենտա տնտեսագիտական եզրույթից, որը սահմանվում է որպես տնտեսական հարստություն՝ ձեռք բերված ռեսուրսների հմուտ կամ պոտենցիալ մանիպուլյատիվ օգտագործման միջոցով ։ Համաձայն Սմիթի հետազոտության՝ եկամուտ ստանում են շահույթից, աշխատավարձից, ռենտայից։ Շահույթն ունի ռիսկային գործոն, աշխատավարձը պայմանավորված է զբաղվածությամբ, և միայն ռենտան է,որը համեմատաբար կայուն եկամտի տեսակ է և ավելի քիչ ռիսկ է պահանջում ։ «Ռենտայի հետևից վազելը» տնտեսական ռենտա ստանալու փորձ է։ Տնտեսական ռենտան ռեսուրսների սեփականության իրավունքի օգտագործումից ստացված եկամուտն է և որևէ առչնություն չունի ձեռնարկատիրական գործունեության հետ։ Այն ֆիզիկական և իրավաբանական անձինք, ովքեր ունեն սեփական ռեսուրսներ, կարող են ստանալ եկամուտ ռեսուրսների վարձակալությունից։ Առհասարակ՝ տնտեսական ռենտա տերմինը վերաիմաստավորվել է և նշանակում է համապատասխան ռեսուրսի վարձակալությունից եկամուտ ստանալը, հետևաբար` անհատները և կազմակերպությունները «կվազեն ռենտայի հետևից», որպեսզի ստանան եկամուտ, որը ոչ մի ներդրում նրանցից չի պահանջում։ «Ռենտայի հետևից վազելու» նպատակով կազմակերպությունը վարձում է լոբբիստների, ովքեր ավելի հեշտ շահույթ ստանալու համար տվյալ կազմակերպության շահերից ելնելով ներգործում են օրենսդիրների և պետական ծառայողների վրա օրենքների ընդունման ժամանակ։ Առանձին երկրներում՝ մասնավորապես Անգլիայում, ռենտա է համարվում տանտիրոջ՝ բնակարանի վարձակալությունից ստացած վարձավճարը։
Ազդեցություն
1980-ական թվականներին սկսվեց «ռենտայի հետևից վազելու» տեսության քննադատությունը ։ Խնդիրն այն էր, որ «ռենտայի հետևից վազելու» երևույթը կարող է արգելք հանդիսանալ շուկայի արդյունավետության համար, ինչպես նաև անբարենպաստ պայմաններ ստեղծել շուկայի մասնակիցների համար։ Արդյունքում ստեղծվում է սահմանափակ տնտեսական մրցակցություն։ Եթե արդյունավետ տնտեսական միջավայր ստեղծելն ավելի էժան է, քան արտադրություն կառուցելը, ապա տնտեսվարող սուբյեկտները նախապատվությունը կտան առաջին տարբերակին՝ ստանալով եկամուտներ, որոնք կապված չեն ներդրման հետ։ Արդյունքում կատարվում է ռեսուրսների ոչ արդյունավետ բաշխում՝ ծախսեր լոբբինգի և հակալոբբինգի վրա, այլ ոչ թե ներդրումների հետազոտություն, զարգացում, բիզնես գործընթացների բարելավում,մասնագիտական զարգացում,լրացուցիչ կապիտալի ներդրում։ Այս ամենը, ի վերջո, խոչընդոտելու է տնտեսական աճին ։ Նրանք, ովքեր «վազում են ռենտայի հետևից», ստանում են եկամուտ՝ առանց պարտավորության, ինչն ինքնաբերաբար ստեղծում է ոչ արդար առավելություններ, մասնավորապես՝ որոշակի ձեռնարկություններին հարստանալու հնարավորություն, որը հանգեցնում է վերջինիս՝ շուկայի մասնաբաժնի ավելացմանը ի հաշիվ մրցակիցների։ Սա երբեմն կարող է կոռուպցիայի առիթ դառնալ։ Բացասական ազդեցություններից մեկն էլ այն է, որ «ռենտայի հետևից վազելու» տենդենցն առաջացնում է բյուջեի եկամուտների նվազում։ Հետևաբար՝ շատ տնտեսագետներ կարծում են, որ պետության հարկային համակարգը պետք է բարեփոխել այնպես, որ հարկերն առաջին հերթին գանձվեն վարձավճարներ ստացող անձանցից, այլ ոչ թե բեռ լինեն   ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսական ռեսուրսներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Վարձավճար Կատեգորիա:Տնտեսություն Կատեգորիա:Տնտեսական քաղաքականություն Կատեգորիա:Պետական տնտեսություն Կատեգորիա:Մրցակցություն Կատեգորիա:Շուկաներ Կատեգորիա:Ֆինանսներ
Թոմ Ռոզենտալ (երաժիշտ)
Թոմ Ռոզենտալ (Tom Rosenthal; ), անգլիացի երգիչ և կոմպոզիտոր։ Նրա երաժշտությունը նկարագրվել է որպես «կարճ, վարպետորեն մշակված փոփ-երաժշտություն» ։
Երաժշտության մասին
Թոմի երաժշտությունը սովորաբար ուղեկցվում է տարբեր ոճերի երաժշտական տեսահոլովակներով։ «A Thousand Years», «As Luck Would Have It» , «I Like It When You Are Gone» , «Lead Me To You» և «Fenn» երգերի տեսահոլովակները հայտնվել են «Vimeo Staff Picks» քաղվածքում։ «Watermelon» երգի տեսահոլովակը ներառվել է 2014 թվականի Huffington Post թոփ 30 երաժշտական տեսահոլովակների ցանկում ։ «Lights are on But Nobody's Home» երգի տեսահոլովակում գլխավոր դերը խաղացել է բրիտանացի կոմիկ Ջոզի Լոնգը ։ Որոշ տեսահոլովակներ նկարահանվել են երկրպագուների քրաուդսորսինգի սկզբունքի միջոցով․ այսպես՝ «Hugging You» տեսահոլովակում մարդկային գրկախառնության տեսանյութեր են օգտագործվել , իսկ «Just As»-ում՝ ծնողների, պապիկ-տատիկների տեսանյութեր ։ Ռոզենտալը երգերի շարք է գրել մարդկանց և վիճաբանությունների մասին, օրինակ, «I'm Yohan Blake» (Յոհան Բլեյքի և Ուսեյն Բոլտի դեմ նրա սպորտային կարիերայի մասին) , «Hey Luis Don’t Bite Me» (Լուիս Սուարեսի կծելու միջադեպի մասին) , «Melania» (Մելանյա Թրամփի՝ առաջին լեդիի մասին) , ինչպես նաև ամանօրյա երգ-շնորհավորանք Ջեֆ Բեզոսի համար՝ «Dear Mr Amazon Lady» (Մայքլեքսի հետ) ։
Թոմի «Forgets Slowly», «Lights on But Nobody's Home» և «Take Care» երգերը կարելի է լսել «Skins» սերիալի «Alo» սերիայում ։ «Go Solo» երգն օգտագործվել է գերմանական «Մեղրը գլխում» ֆիլմի սաունդթրեքում (2014), «Kid Poker» (2015) և «Hard Knocks» վավերագրական ֆիլմերի սաունդթրեքում, «Ֆելիքս և Մեյրա» ֆիլմի թրեյլերում ։ «Go Solo» և «I Want You in My Dreams» երգերը ներառվել են «Where We're Meant to Be» գեղարվեստական ֆիլմի սաունդթրեքում ։ «It's OK» երգը հնչել է «Գիսաստղ» (2014), «Անեստեզիա» (2014) և «Ոդիսական» (2016) ֆիլմերի թրեյլերում։ 2016-2018 թվականներին նրա «It’s OK» և «Woes» երգերը հնչել են «Հարևաններ» սերիալում ։
Թոմը նաև սաունդթրեքների շարք է գրել կարճամետրաժ ֆիլմերի և գովազդային տեսանյութերի համար ։
2016 թվականի մարտի 10-ից 2016 թվականի ապրիլի 19-ը Թոմը թողարկել է տասը սերիայից բաղկացած վլոգ։ Տեսանյութերում ցուցադրվում էին ինչպես իր կենդանի ելույթները, այնպես էլ Թոմի ընտանիքի անդամները և ընկերները։ Եզրափակիչ թողարկումը ներառել է հարցազրույց կոմիկ և դերասան Թոմ Ռոզենտալի հետ ։ Վլոգների երկրորդ սերիան նա սկսել է 2017 թվականի օգոստոսի 17-ին, որն ավարտվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 29-ին։
2019 թվականի մարտի 13-ին Սուրբ Պանկրատիուսի Հին եկեղեցում տեղի է ունեցել Թոմի առաջին համերգը, որին հաջորդել է Եվրոպայում շրջագայությունը և համերգը Խորհրդային մատուռում։ 2020 թվականին Թոմը շարունակել է համերգներով հանդես գալ Մեծ Բրիտանիայում և Եվրոպայում, մինչև որ շրջագայությունը դադարեցվել է կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով։
Անձնական կյանք
Ներկայիս դրությամբ երաժիշտն ապրում է Լոնդոնում ցուցանակների նկարիչ Բելլա Փեյսի և համատեղ դստրերի՝ Բեսսի (Մականունը Բոլու) ու Ֆեննի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դաշնակահարներ
Ամալիյա Մարգարյան
Ամալիյա Մարգարյան (փետրվար 10, 1995, Երևան, Հայաստան) հայ փոփ երգչուհի, երգահան։ Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2015 թվականից, երբ առաջին անգամ մասնակցեց ուկրաինական «Իքս Ֆակտոր» մրցույթի 6-րդ եթերաշրջանին և «Ռուսաստանի «Ձայնը» նախագծի 4-րդ եթերաշրջանին, որը նրան բերեց առաջին ճանաչումը։ Հայ հանդիսատեսին Ամալիյան ավելի հայտնի դարձավ Դեպի Եվրատեսիլ առաջին և երկրորդ եթերաշրջանների մասնակցությամբ։
Կենսագրություն
Ամալիյա Մարգարյանը ծնվել է 1995 թվականի Փետրվարի 10-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցը։ 2012 թվականին ընդունվել և 2016 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Իրավաբանական ֆակուլտետը ստանալով իրավաբանի մասնագիտություն ։ Երգել սկսել է դեռևս երեք տարեկանից, երբ սկսել է հաճախել «Հայաստանի Փոքրիկ երգիչներ» մանկական երգչախումբ, որի հիմնադիրն ու գեղարվեստական ղեկավարն է Տիգրան Հեքեքյանը։ Այստեղ նա երգեց ավելի քան 12 տարի։ Այս ընթացքում ընդունվել և ավարտել է Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցը՝ դաշնամուրի բաժին ։ Ուսանողական տարիներին Ամալիյան համոզված էր, որ չի զբաղվելու երաժշտական կարիերայով։ Սակայն երկրորդ կուրսում սկսեց հաճախել ոկալի դասընթացների Մարան Կարապետյանի մոտ, ում հետ էլ աշխատում է մինչ այսօր ։
2015: Ուկրաինական «Իքս Ֆակտոր» և «Ռուսաստանի Ձայնը»
2015 թվականին Ամալիյան որոշեց մասնակցել Ուկրաինական «Իքս Ֆակտոր» նախագծի հայաստանյան լսումներին։ Մի քանի ամիս անց, անսպասելի զանգ ստացավ մրցույթի կազմակերպիչնեից, տեղեկանալով, որ նա ընտրվել է մրցույթի մասնակից ։ Ամալիյան հաղթահարեց առաջին մրցութային փուլը՝ կատարելով Կոնչիտա Վուրստի "Rise Like a Phoenix" երգը ։ Նրա ելույթը մեծ դրական արձագանք ստացավ, ավելին՝ տեսանյութը «Իքս Ֆակտոր» նախագծի պաշտոնական Յութուբյան էջում հայտնվելուց հետո հավաքեց միլիոնավոր դիտումներ և դարձավ այդ եթերաշրջանի ամենադիտված տեսանյութը։ Այդ ելույթը երգչուհւ համար եղավ շրջադարձային, բերելով նրան առաջին հայտնիությունը ինչպես Ուկրաինայում, այնպես էլ Հայաստանում։ Մի քանի շաբաթ անց, Կիևից վերադառնալուց հետո, Ամալիյան որոշեց մասնակցել «Ռուսաստանի Ձայնը» նախագծին  ։ Հաջողությամբ հաղթահարելով առաջին փուլը, նա անցավ «Կույր Լսումներ» փուլ  ։ «Կույր լսումներ» փուլում Ամալիյան կատարեց Մաքսիմ Ֆադեևի «Танцы на стёклах» երգը ։ Ժյուրիի 4 անդամներից պտտվեց Բաստան և հենց նրան էլ Ամալիյան ընտրեց իր մարզիչ։ Այս ելույթը նույնպես մեծ արձագանք ունեցավ հավաքելով ավելի քան 4 միլիոն դիտում ։ «Մենամարտ» փուլում Ամալիյան ելույթ ունեցավ ևս մեկ հայազգի մասնակցի՝ Սերգեյ Ուրումյանի հետ, կատարելով «Всё в твоих руках» երգը։ Երկու մասնակիցներից Բաստան ընտրեց Սերգեյին և Ամալիյան դուրս մնաց հետագա պայքարից      ։
2017: Դեպի Եվրատեսիլ և Եվրատեսիլ
2017 թվականին Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերությունը հայտարարեց Հայաստանի Եվարտեսիլյան մասնակցի ազգային ընտրության՝ Դեպի Եվրատեսիլ մրցույթի մասին։ Արտիստները կատարում էին տարբեր հեղինակների երգեր և հաղթահարոլով բոլոր փուլերը հնարավորություն էին ստանում ներկայացնելու Հայաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Ամալիյան որոշեց մասնակցել այս մրույթին։ Հաջողոթյամբ հաղթահարելով առաջին փուլը, նա հայտնվեց երգիչ Հայկոյի թիմում և մնաց նախագծում մինչև նախընտրական փուլ։ Թեպետ Ամալիյան չհաղթեց մրցույթում, այնուամենայնիվ, 2017 թվականին միացավ Հայաստանի եվրատեսիլյան պատվիրակությանը, որպես այդ տարվա մասնակցի ՝ Արծվիկի բեքվոկալիստ  ։
2018-այժմ։ Դեպի եվրատեսիլ և առաջին տեսահոլովակ
2018 թվականին Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունը կրկին հայտարարեց Հայաստանի Եվարտեսիլյան մասնակցի ազգային ընտրության՝ Դեպի Եվրատեսիլ մրցույթի մասին։ Այս անգամ մասնակիցները պետք է ներկայացնեին իրենց հեղինակային երգերը, որը հաղթելու դեպքում պետք է հնչեր եվրատեսիլյան բեմից։ Ամալիյան կրկին որոշեց փորձել իր ուժերը և սա առաջին անգամն էր, երբ նա հանդիսատեսին ներկայացրեց իր համահեղինակած երգը ՝ "Waiting for the sun" (խոսքեր և երաժշտություն Ամալիյա Մարգարյան, Վահրամ Յանիկյան) ։ Երգը սիրվեց հայ և եվրոպացի հանդիսատեսի կողմից ։ Երգչուհին դարձավ այդ տարվա ֆավորիտներից մեկը և անցավ մինչև եզրափակիչ փուլ ։ Դեպի Եվրատեսիլում հաջող ելույթներից հետո, 2018 թվականին առաջարկ ստացավ մասնակցելու հայտնի ռումինական "Cerbul de Aur" մրցույթին, որը տեղի էր ունենալու Բրաշով քաղաքում։ Ամալիյան մրցույթին կատարեց իր համահեղինակած "Waiting for the sun" երգը, ինչպես նաև ռումինացի հայտնի երգչուհի Պաուլա Սելինգի "Promit" երգը ։ Մրցույթում զբաղեցրեց 4-րդ հորիզոնականը։ 2018 թվականին Ամալիյան ընդգրկվեց Մանկական Եվրատեսիլ 2018 երգի մորցույթի հայաստանյան ժյուրիի անդամների կազմում, իսկ 2019 թվականին Եվրատեսիլ 2019 երգի մրցույթի հայաստանյան ժյուրիի կազմում ։ 2019 թվականի մայիսին Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում Ամալիյան ելույթ ունեցավ մեծն Շանսոնյե Շառլ Ազնավուրի 95-րդ տարելիցին նվիրված համերգին, որին մասնակցում էին աշխարհահռչակ ֆրանսիացի երգիչներ Պատրիկ Ֆիորին, Հելեն Սեգարան, Սլիմանը և այլք ։ Համերգի ընթացքում Ամալիյան կատարեց Շառլ Ազնավուրի հեղինակած "Cleopatra" երգը (խոսքեր Մարինե Գյուլումյան) ։ Երգն առաջին անգամ էր ներկայացվում և այն շատ սիրվեց հանդիսատեսի կողմից    ։ 2019 թվականի աշնանը Ամալիյան ներկայացրեց իր երկրորդ երգը, այս անգամ տեսահոլովակով։ "Another Chapter" երգի հեղինակներն են Ամալիյա Մարգարյանը և Վահրամ Յանիկյանը։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Հրանտ Մովսիսյանն է ։ Տեսահոլովակում թավջութակի հատվածը կատարում է հայտնի հայ երաժիշտ Արտյոմ Մանուկյանը։ 2021 թվականի հունիսին տեղի ունեցավ հայտնի ռեժիսոր Հրանտ Մովսիսյանի «Բարի Գալուստ Հավերժություն» ֆիլմի պրեմիերան, որի սաունդթրեքի հեղինակը Ամալիա Մարգարյանն էր։ Երգը կոչվում է "In Heaven, it's better" (Դրախտում ավելի լավ է) ։ 2021 թվականի Սեպտեմբերի 21-ին Ամալիյա Մարգարյանը ներկայացրեց է իր թվով երկրորդ տեսահոլովակը՝ "Hear Me" (Լսեք ինձ) երգի հիման վրա։ Երգի հեղինակներն են Ամալիյա Մարգարյանը և Վահրամ Յանիկյանը։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Հրանտ Մովսիսյանն է։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Հայաստանում, Դիլիջանում 2020 թվականի ամռանը, սակայն համավարակի և երկրում տիրող պատերազմական իրավիճակների պատճառով պրեմիերան հետաձգվել է։ Այս տարվա վերջ Ամալիան պլանավորում է հրապարակել իր առաջին երաժշտական ալբոմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայաստանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Աստերոիդների ցանկ (108501-108600)
Աստերոիդների ցանկ (108401-108500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (108601-108700)
Սեկրետով (Օբլիվսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ռաստյաժին
Ռաստյաժին (Розтяжин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ռաստյաժին գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 259,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1905 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոոսալու (գյուղ, Մյառյամաա շրջան)
Սոոսալու (Soosalu), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աղավնային լուսանկարչություն
Ի սկզբանե աղավնային լուսանկարչությունն օդային հետախուզություն իրականացնելու համար ռազմական հրապուրանք էր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմական պայմաններում դաշտային փորձարկումները տվեցին հուսադրող արդյունքներ, սակայն օդագնացության արագ կատարելագործման հետ կապված աղավնիների անհրաժեշտությունը կորավ, և Նոյբրոնները հրաժարվեց հետագա փորձարկումներից։ Այդ գաղափարի նկատմամբ հետաքրքրությունը կարճ ժամանակով վերադարձավ 1930-ական թվականներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին աղավնիներն օգտագործվում էին, բայց նրանց միջոցով իրականացված հետախուզության վերաբերյալ տվյալներ չկան։ Ավելի ուշ ԱՄՆ Կենտրոնական հետախուզական վարչությունը պատրաստեց էլեկտրական մարտկոցներով տեսախցիկ՝ աղավնիների միջոցով լրտեսություն իրականացնելու համար, բայց դրանց օգտագործման վերաբերյալ տեղեկությունները պետական գաղտնիք են։
Ներկայումս որոշ գիտնականներ և սիրողականներ օգտագործում են ոչ մեծ տեսախցիկներ՝ ամրացնելով վայրի և ընտանի տարբեր կենդանիների։
Կուստոլովո Պերվոե
Կուստոլովո Պերվոե (Кустолове Перше), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
Աղավնային լուսանկարչություն
Նախապատմություն
Օդային առաջին լուսանկարներն արվել են 1858 թվականին օդագնաց Նադարի և 1860 թվականին Ջեյմս Ուոլես Բլեյքի կողմից ։ Լուսանկարչական տեխնիկայի հետագա զարգացման հետ կապված 19-րդ դարի վերջին որոշ հետազոտողներ սկսեցին լուսանկարչական ապարատները տեղադրել անօդաչու թռչող սարքերի մեջ։ 1880 թվականին Արթուր Բաթութը փորձեր իրականացրեց՝ լուսանկարչական ապարատը տեղադրելով օդային օձերի վրա։ Նրա օրինակով շատերն սկսեցին օգտվել նկարահանման այդ մեթոդից։ Ուիլյամ Ավենիր Էդդին հայտնի դարձավ 1896 թվականին այդ մեթոդով Բոստոնում թռչնի թռիչքի բարձրությունից բարձրորակ լուսանկարներ անելու շնորհիվ։ 1888 թվականին Ամադեյ Դենիսը որոշեց օդային լուսանկարչության համար օգտագործել հրթիռ՝ սարքավորված տեսախցիկով և պարաշյուտով։ 1897 թվականին հրթիռների օգնությամբ օդային լուսանկարներ արեց Ալֆրեդ Նոբելը ։
Կուստոլովո Պերվոե
2001 թվականի տվյալներով Կուստոլովո Պերվոե գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 56,84 մարդ/կմ²։
Աղավնային լուսանկարչություն
Նախապատմություն
Փոստային աղավնիները լայնորեն օգտագործվել են 19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբին ինչպես քաղաքացիական, այնպես էլ ռազմական կազմակերպությունների կողմից։ Այսպես, ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ՝ 1870 թվականին, լուսանկարիչ Ռենե Դագրոն կազմակերպեց աղավնային փոստի միջոցով Տուրից 50000 միկրոֆիլմերի և հեռագրերի ուղարկումը պաշարված Փարիզ։ Ընդհանուր առմամբ առաքվել են մոտ 150000 մասնավոր և պետական հեռագրեր ։ 1889 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական տեխնիկական հասարակությունը գիտափորձ անցկացրեց՝ լուսանկարելով աերոստատների միջոցով, որից հետո լուսակայված լուսասկավառակը երկիր էր ուղարկվում աղավնիների միջոցով ։
Կուստոլովո Պերվոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աղավնային լուսանկարչություն
Յուլիուս Նոյբրոններ
1903 թվականին գերմանացի դեղագործ Յուլիուս Նոյբրոնները (Մայնի Ֆրանկֆուրտի մոտ գտնվող Կրոնբերգ քաղաքից) վերսկսեց պրակտիկան, որը նրա հայրն սկսել էր կես դար առաջ։ Նա ստացավ բաղադրատոմսեր և աղավնային փոստով Քյոնիգշտայնից ոչ հեռու գտնվող առողջարան ուղարկեց 75 գրամ կշռով դեղ։ Պատվերների արագ առաքման միջոցով մեծ շահույթ ստանալու նպատակով Նոյբրոններն իր աղավնիներն ուղարկեց Ֆրանկֆուրտի մեծածախ առևտրի ձեռնարկություն։ Երեք տարի անց առողջարանի փակման հետ կապված աղավնային հաղորդագրությունը դադարեցվեց։ Մի անգամ, երբ նրա աղավնիներից մեկը մառախուղի մեջ կորցրեց կողմնորոշումը և հետ վերադարձավ միայն 4 շաբաթ անց ու լավ սնված, Նոյբրոնների մեջ միտք հղացավ իր աղավնիներին զինել ավտոմատ տեսախցիկներով, որպեսզի հետևի նրանց ուղին։ Այդ գաղափարը նրան մղեց 2 հոբբին միավորել նոր հետաքրքրության մեջ, որը ներառում էր աղավնիներ և սիրողական լուսանկարչություն (ավելի ուշ Նոյբրոններն իմացավ, որ իր աղավնուն խնամել է Վիսբադենի ռեստորանի խոհարարը) ):
Գնացքում և սահնակներով երթևեկելիս ժամացույցի մեխանիզմով աշխատող մանրանկարչական տեսախցիկի հաջող թեստավորումից հետո Նոյբրոններն սկսեց մշակել տեսախցիկ, որը կարող էր տեղադրվել աղավնու կրծքին։ 30-75 գրամանոց կշռով փայտե մոդելներով տեսախցիկների համար ընտրվեցին առավել ուժեղ աղավնիները ։ Օդային լուսանկարներ անելու համար Նոյբրոններն աղավնիներին տարավ տնից 100 կմ հեռու մի վայր, որտեղ նրանց վրա ամրացրին տեսախցիկներ և բաց թողեցին ։ Թռչունները, փորձելով արագ ազատվել բեռից, որպես կանոն, տուն են թռչում ուղիղ գծով 50-100 մետր բարձրությունով ։ Դադարեցման ժամանակից մինչև լուսանկարման պահը վերահսկվում էր օդաճնշական համակարգով։ Աղավնու վրա լուսանկարչական ապարատ տեղադրելու համար աղավնատունը կառուցում էին ընդարձակ, փափուկ թառերով և մեծ պատուհաններով՝ աղավնու թռչելու համար.
Ընդհանուր առմամբ Նոյբրոնները մշակեց տեսախցիկի մոտ 10 տարբեր մոդել։ 1907 թվականին նա արտոնագրի հայտ ներկայացրեց։ Սկզբում նրա «Վերևից բնապատկերները լուսանկարելու մեթոդ և միջոց» գյուտը մերժվեց գերմանական արտոնագրային գերատեսչության կողմից որպես անհնարին, բայց լուսանկարների իսկության ապացույցներից հետո՝ 1908 թվականի դեկտեմբերին, արտոնագիրը տրվեց ։ Նոյբրոններն արտոնագիր ստացավ նաև Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում և Ավստրիայում ։ Նախնական մերժումը պայմանավորված էր նրանով, որ տնային աղավնիների՝ բեռների տեղափոխման ունակության վերաբերյալ պատկերացումները ճիշտ չէին ։ Լուսանկարների ստացման տեխնոլոգիան լայն տարածում ստացավ 1909 թվականին Դրեզդենի միջազգային լուսանկարչական ցուցահանդեսին և Ֆրանկֆուրտի միջազգային օդային ցուցահանդեսին Նոյբրոնների մասնակցության շնորհիվ ։ Դրեզդենի ցուցահանդեսի մասնակիցները կարող էին դիտել աղավնիների ժամանումը, նեգատիվներն անմիջապես երևակվում էին, ու տպագրվում բացիկներ, որոնք կարելի էր գնել ։ Նոյբրոնների լուսանկարները մրցանակներ են ստացել Դրեզդենում ու Փարիզի օդային ցուցահանդեսում 1910 և 1911 թվականներին ։
«Friedrichshof» պալատի լուսանկարը, որ պատկանում էր Վիկտորյա Սաքսեն Կոբուրգ Գոթացիուն, հայտնի դարձավ թևավոր «լուսանկարչի» կադրում պատահական հայտնվելու շնորհիվ։ Այդ նկարը ցուցադրվեց գերմանական կինոթատրոններում՝ 1929 թվականի ամենշաբաթյա կինոխրոնիկայի շրջանակներում ։
Իր 1909 բրոշյուրում, որ հրապարակվել է 1909 թվականին, Նոյբրոնները ներկայացրել է տեսախցիկի 5 մոդել. 1920 թվականին Նոյբրոնները նկարագրեց 40 գրամանոց վերջին մոդելը, որը կարող էր անել մինչև 40 նկար ։
1920 թվականին Նոյբրոնները գտավ, որ 10 տարվա քրտնաջան աշխատանքն ու նշանակալի ծախսերը պարգևատրվել են միայն իր անունը հանրագիտարաններում հիշատակելով, և ինքը բավարարվել է նրանով, որ օժանդակ տեխնոլոգիաները, ինչպիսին է շարժական աղավնատունը, ապացուցել են իրենց արդյունավետությունը պատերազմի ժամանակ ։ Նոյբրոնների համայնապատկերային կամերան ցուցադրվում է Բեռլինի Գերմանական տեխնիկական թանգարանում և Մյունխենի Գերմանական թանգարանում ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմ
Նոյբրոնների գյուտը գոնե մասամբ պայմանավորված էր ռազմական ոլորտում օգտագործելու ակնկալիքներով։ Այդ ժամանակ օդում հետախուզական լուսանկարներ ստանալ հնարավոր էր միայն ծանրաշարժ այնպիսի միջոցներով, ինչպիսիք են օդային օձերը, հրթիռները ։ 1903 թվականին Ռայթ եղբայրներ գյուտը նոր հնարավորություններ տվեց, և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մշակվեցին հետախուզական ինքնաթիռներ, բայց աղավնիների կողմից փոքր բարձրություններից արված լուսանկարները, չնայած գործնական դժվարություններին, խոստանում էին տալ ավելի ճշգրիտ տվյալներ ։
Պրուսիայի ռազմական նախարարությունը հետաքրքրված էր նոր մեթոդով, սկզբնական որոշ կասկածներ հաղթահարվեցին մի շարք հաջող ցուցադրություններից հետո։ Պարզվեց, որ աղավնիները համեմատաբար անտարբեր են ռմբակոծությունների նկատմամբ, բայց մարտի ժամանակ կարող էր հարկ լինել աղավնաբույնը տեղափոխել, այդ դեպքում աղավնիներին կարող էր անհրաժեշտ լինել որոշ ժամանակ, որպեսզի գտնեին նրա նոր վայրը ։ Շարժական աղավնատուն աղավնիների վերադառնալու խնդիրն իտալական բանակում հաջողությամբ լուծվել էր դեռ 1880 թվականին ։ Ֆրանսիացի հրետանային կապիտան Ռեյնոն այն լուծել էր՝ աղավններին ընտելացնելով շարժական աղավնատուն վերադառնալուն ։ Հայտնի չէ, թե արդյոք Նոյբրոնները գիտեր նրա աշխատանքների մասին, բայց նա ենթադրում էր, որ լուծում կա, քանի որ նա լսել էր տոնավաճառների թափառական արտիստների մասին, որոնք իրենց կառքերում աղավնաբներ ունեին։ Մի քանի ամսվա ընթացքում նա քրտնաջանորեն վարժեցնում էր երիտասարդ աղավնիների, որպեսզի նրանք աղավնաբույն վերադառնային նույնիսկ այն դեպքում, երբ նրանց տեղափոխեին այլ վայր ։ 1909 թվականին Դրեզդենի և Ֆրանկֆուրտի ցուցահանդեսներում նա ներկայացրեց մի փոքրիկ սայլակ, որի վրա գտնվում էին ֆոտոլաբորատորիա և մուգ գույներով ներկված աղավնաբույն։
Вместо этого, в условиях войны на истощение, աղավնիներն օգտագործվում էին իրենց ավանդական դերի՝ հաղորդագրություններ ուղարկելու համար։ Նոյբրոնների շարժական աղավնաբներն օգտագործվեցին Վերդենի ճակատամարտում, որտեղ դրանց օգտագործումն այնքան ձեռնտու էր, որ Սոմի ճակատամարտում արդեն կիրառվում էին մեծ մասշտաբներով ։ Պատերազմի ավարտից հետո նախարարությունը, ի պատասխան Նոյբրոնների հարցման, նրան հաղորդեց այն մասին, որ աղավնիների օգտագործումն օդային լուսանկարչության նպատակով ռազմական նշանակություն չունի, և հետագա փորձարկումներն արդարացված չեն ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Չնայած ռազմական նախարարության տեսակետին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1932 թվականին, անմիջապես պարզ դարձավ, որ գերմանական բանակը լուսանկարելու համար վարժեցրել է աղավնիներ, և որ գերմանական նոր տեսախցիկները կարող են թռիչքի ժամանակ անել մինչև 200 լուսանկար ։ Նույն թվականին ֆրանսիացիները պնդում էին, որ իրենք մշակել են աղավնիների համար ժապավենավոր տեսախցիկներ և թռչունին վարժեցված շների միջոցով թշնամու թիկունքը հասցնելու մեթոդ ։
Չնայած Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աղավնիներն ու շարժական աղավնաբները լայնորեն օգտագործվում էին, անհայտ է այն փաստը, թե աղավնիներն արդյոք օգտագործվել են օդային լուսանկարչության համար։ Ըստ զեկույցի՝ 1942 թվականին Կարմիր բանակում հայտնաբերվել են գերմանական լքված բեռնատարներ աղավնային տեսախցիկներով, որոնք կարող էին նկարել 5 րոպեանոց ընդմիջումներով, ինչպես նաև շներ, որոնք վարժեցված էին աղավնիները զամբյուղով տեղափոխելու համար ։ Դաշնակիցները 1943 թվականի վերջին հաղորդեցին, որ ԱՄՆ զորքերին հայտնի է այդ տեխնիկայի օգտագործման հնարավորությունը ։
Հայտնի է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թողարկվել է խաղալիք, որն իրենից ներկայացնում էր լուսանկարչական ապարատով աղավնի պահած գերմանացի զինվոր։ Մոտավորապես 1935 թվականից սկսած խաղալիքներն արտադրվում էին «Elastolin» ապրանքանիշով։ Զինվորը բաց է թողնում աղավնի, որը կրում է փոքր չափերով տեսախցիկ։ Նրա կողքին շուն է և աղավնու տեղափոխման վանդակ ։
Այդ տարիներին աղավնային տեսախցիկների բարելավմամբ զբաղվում էր շվեյցարացի ժամագործ Քրիստիան Ադրիան Միշելը (1912-1980) ։ 1931 թվականին նա ծառայության էր նշանակվել շվեյզարական բանակի աղավնային փոստում, իսկ 1933 թվականին սկսել էր զբաղվել Նոյբրոնների՝ 16 մմ ժապավենով լուսանկարչական ապարատի ադապտացմամբ։ Միշելի տեսախցիկը, որ արտոնագրվել է 1937 թվականին Շվեյցարիայում, Գերմանիայում , Ֆրանսիայում , Բելգիայում և Մեծ Բրիտանիայում , կշռում էր 70 գրամ և հնարավոր է, որ թայմերով՝ ժամացույցի մեխանիզմով, վերահսկվող առաջին տեսախցիկն էր ։
Տեսախցիկը շվեյցարական բանակին վաճառելու Միշելի պլանները չարդարացան, քանի որ նա չկարողացավ գտնել այն անհրաժեշտ քանակով արտադրող։ Հավաքվել էր ընդամենը 100 տեսախցիկ ։ Երկրորդ աշխարհամարտի սկսվելուց հետո Միշելը արտոնագրեց փաթեթն ու ժապավենի գլանափաթեթները տեղափոխելու գործիքասարքը ։
Վևե քաղաքի լուսանկարների շվեյցարական թանգարանում («Musée suisse de l'appareil photographique») պահվում է մոտ 1000 լուսանկար, որոնք արել է Միշելը տեսախցիկի մշակման ժամանակ ։ Լուսանկարների մեծ մասն արվել է 16 մմ ժապավենով և 10 × 34 մմ չափերով, կարող են տասնապատիկ մեծացվել ։ 2007 թվականի «Աղավնիները լուսանկարո՞ւմ են» ցուցահանդեսի քարտագրացուցակում դրանք դասակարգվում են որպես երկրից կամ պատուհանից, մարդու կողմից երկրից կամ բարձր տեղից, ինքնաթիռից, համեմատաբար մեծ բարձրությունից արված լուսանկարներ, որոնք, հավանաբար, նկարել են ինքնաթիռից արձակված աղավնիները, և կան աղավնիների կողմից արված մի քանի տիպիկ լուսանկարներ ։ 2002 և 2007 թվականների ընթացքում Միշելի 3 տեսախցիկներ վաճառվել են Լոնդոնի «Քրիստիս» աճուրդում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո
ԱՄՆ Կենտրոնական հետախուզական վարչությունը մշակել է մարտկոցով աշխատող աղավնային տեսախցիկ, որը ներկայումս ցուցադրվում է ԿՀՎ թանգարանի վիրտուալ տուրում։ Տեսախցիկի օգտագործման ինֆորմացիան այդ կայքում գաղտնագրված է ։ Լուրերով հայտնել են այն մասին, որ տեսախցիկը 1970-ական թվականներին օգտագործվել է Սառը պատերազմի ժամանակ ։
Ներկայումս ժամանակակից տեխնոլոգիաները թույլ են տալիս օգտագործել տեսախցիկներ։ 2004 թվականին BBC հեռուստաալիքի «Animal Camera» հաղորդումով Սթիվ Լեոնարդը ցուցադրեց բազեներին, արծիվներին, ճուռակներին ամրացված հեռուստակամերաներով նկարահանված էֆեկտիվ ֆիլմեր։ Ազդանշանը տեսախցիկի ռադիոյով հաղորդվում էր մոտակա ընդունիչին։ Ամբողջ տեսախցիկը կշռվում էր 28 գրամ ։ 2009 թվականին գիտնականները մանրանկարային տեսախցիկ տեղադրեցին ալբատրոսների վրա։ Շրթներկի տուփի չափ ունեցող տեսախցիկը նկարում էր յուրաքանչյուր 30 վայրկյանը մեկ ։ Ներկայումս կենդանիներ ուսումնասիրողներն ու սիրողականները տեսախցիկներ են տեղադրում ընտանի այնպիսի կենդանիների վրա, ինչպիսիք են շները և կատուները ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հետախուզություն Կատեգորիա:Գերմանիայի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Լուսանկարչության տեսակներ Կատեգորիա:Լուսանկարչական սարքեր Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ
Islam Channel
«Islam Channel» - Մեծ Բրիտանյայում տեղակայված իսլամական ուղղվածության արբանյակային հեռուստաալիք, տարածվում է անվճար  ։ Հեռարձակվում է 2004 թվականի մարտից։ 2008 թվականին Բրիտանական կառավարության կողմից անցկացված հարցումը ցույց է տվել, որ Միացյալ Թագավորությունում բնակվող մուսուլմանների 97,3%-ը պարբերաբար դիտում են այս հեռուստաալիքը ։ Հասանելի է Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքուն և Հյուսիսային Աֆրիկայում, նաև իրականացվում է արցանց հեռարձակում։
Կոկայոգի
Կոկայոգի (Кокаёги), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Օլոնեցկի շրջանում։ Թափվում է Կյուլյույարվի լիճ։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Islam Channel
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Իսլամական հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Անգլալեզու հեռուստաալիքներ
Կոկայոգի
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Յալավու
Յալավու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սենշին (Օբլիվսկի շրջան)
Սենշին (Сеньшин), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օբլիվսկի շրջանում։ Մտնում է Օբլիվսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մերոն (Վերին Պրովանսի Ալպեր)
Մերոն (Meyronnes, Maironas), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Բարսելոնետ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Բարսելոնետ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04120։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 77 մարդ։
Տնտեսություն
Տնտեսությունը հիմնականում հենվում է տուրիզմի վրա