cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջորջ Էտիեն Կարտիե
Քաղաքական գործունեություն
1852 թվականին Կարտիեն կառավարություն է ներկայացրել Grand Trunk Railway երկաթուղային ընկերության ստեղծման մասին օրինագիծը, իսկ 1853 թվականին դարձել Է Արևելյան Կանադայի կառավարությանն առընթեր իրավաբանական խորհրդական։ Դա թույլ է տվել նրա ընդդիմախոսներին անհաջող կերպով մեղադրել Կարտիեին կոռուպցիայի մեջ։ Միևնույն ժամանակ, Կարտիերը մեծապես ներգրավված էր ընկերության գործերին, նա ցանկանում էր Մոնրեալին տրանսկոնտինենտալ առևտրի կենտրոն դարձնել։ Կարտիեն քվեբեկի շնորհիվ ստացել է քաղաքացիական օրենսգիրք և վերացվել է երկրի բաժանման նվազագույն համակարգը ։
1867 թվականին, չնայած իր անցյալին, Կարտրիեն դարձել է Կանադայի Համադաշնային ոստիկանության առաջին նախարարը։ 1872 թվականին Կարտիեն պարտվել է դաշնային կառավարության ընտրություններում՝ եկեղեցու դժգոհության շնորհիվ ։
Ժառանգություն
Կարտիենի պատվին Կանադայում բազմաթիվ օբյեկտներ են անվանակոչվել, այդ թվում՝ Մակդոնալդ-Կարտեի միջազգային օդանավակայանը և Օտտավայի Մաքդոնալդ-Կարտեի կամուրջը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կանադայի վարչապետներ Կատեգորիա:Կանադացի հասարակական գործիչներ
Վիբորգի ամրոց
Վիբորգի ամրոց (Viipurin linna, Viborgs slott), կառուցվել է Ֆիննական ծոցի փոքրիկ կղզում (170 x 122 մ)։ Ռուսաստանում արևմտաեվրոպական միջնադարյան ռազմական ճարտարապետության ամբողջությամբ պահպանված հուշարձաններից մեկն է։
Պատմություն
Վիբորգի ամրոցը հիմնադրվել է շվեդների կողմից 1293 թվականին, Երրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ, Կարելա երկրում ։ Ըստ միջնադարյան ռուսական տերմինաբանության Կորելա  ցեղի երկիրը  Մեծ Նովգորոդի դաշնակիցն էր։ Ինչպես ցույց տվեցին 1980-ականների հնագիտական պեղումները, ավելի վաղ Ամրոցի կղզում  տեղակայված է եղել կարելների մի ամրացված կետ, որը ոչնչացվել է շվեդների կողմից, այն գրավելուց հետո։ Շվեդ թագավոր Տորգիլս Կնուտսսոնի գահապահի որոշմամբ Ամրոցային կղզում կառուցվում է հզոր ամրոց, որը կոչվում է Վիբորգ։ Շվեդները պարսպապատով շրջապատեցին կղզու բարձր մասը, իսկ կենտրոնում կառուցեցին քառակուսի քարե աշտարակ։ Բարձր պարեկային և մարտական աշտարակը կոչվել էր Նորվեգիայի թագավոր, Սկանդինավիայի մկրտիչ Սուրբ Օլավի պատվին։ Այս աշտարակը երկար ժամանակ համարվում էր Սկանդինավիայի ամենաբարձր աշտարակը (դոնժոն)։ Ամրոցի պատերի հաստությունը 1,5–2 մետր էր, իսկ աշտարակի պատերի հաստությունը՝ 4 մ.: Պատերի վերևում դրանք ավարտվում էին ատամնաձև, իսկ պարագծի երկայնքով կառուցված էր փայտե տաղավար և մարտական մուտք։ Վիբորգի ամրոցը դարձավ Վիբորգ լենի կենտրոնը և Կարելական պարանոցի հողերի վրա Շվեդիայի ազդեցության տարածման հուսալի ամրակետը՝ անառիկ մնալով մինչև 1710 թվականը։
1442-1448 թվականներին թագավոր Կառլ Քնութսոն Բունդեի կուսակալը, ըստ ժամանակագրության, «մեծ գումարներ է ծախսել ամրոցի կառուցելու վրա ... կառուցել է գեղեցիկ պալատներ, ծածկել դրանց տանիքները, ստիպեց կառուցել ատամնաձև պատը, ավելի գեղեցիկ ամրոց դուք չեք կարող գտնել...»: Կղզու պարագծի շուրջ կառուցվել է պաշտպանական պարիսպ՝ կազմելով ամրոցի այսպես կոչված «ստորին բակը»։ Արտաքին պատը պարունակում էր մի քանի քառակուսի՝ մարտական աշտարակներ (Հրդեհային, Պահակետային, Նոր, Կոշկակարի) ։ Երբ Բունդեն դարձավ Շվեդիայի թագավոր, կուսակալի պաշտոնում նրան փոխարինած՝ Էրիկ Ակսելսոն Տոտտը և Ստեն Ստուր Ավագը, շարունակեցին ամրոցի կառուցապատումը և բարելավեցին ամրությունները։ Կառուցվեց առաջին կլոր աշտարակը, որը կոչվում էր Դրախտային։ Թարմացվեցին նաև ասպետական դահլիճները և հանդիսասրահները։ Շինություններում հայտնվել են հախճասալիկե վառարաններ, Սուրբ Օլաֆի աշտարակի պատերը երեսապատված էին տախտակով, իսկ վերին բակը ծածկված էր քարով։ Էրիկ Ակսելսոն Տոտտը զարգացող քաղաքը շրջապատեց քարե պատով, ամրոցի 9 աշտարակներով և 2 փոքրիկ ամրություններով հողե պատնեշով և ջրով լցված խրամուղով։ Հին ամրոցն աստիճանաբար վերածվեց թիկունքային ամրության։
XVI դարի վերջին - XVII դարի սկզբին ամրացվում և վերակառուցում են կամրջի հենապատերը։ Սկզբում, փայտե տախտակամածերի և ժամանակավոր ամրոցապարսպի փոխարեն, կառուցվում են քարերով երեսապատված հողապատնեշներ, որից հետո բոլոր կամուրջագլխային շինությունները միավորվում են կուսակալի տան մոտ, որն այդ ժամանակ Վիբորգի ամենաշքեղ և հուսալի շենքն էր։ Կղզու վրա փորվել էին մի քանի լճակներ, որոնցից մեկի վրա ճարտարապետ Վեվելը կառուցում է շատրվան։ 17-րդ դարի երկրորդ կեսին արտաքին հյուսիսարևմտյան պատի երկայնքով կառուցվեցին քարե զորանոցներ։
1856 թվականին Սայմենյան ջրանցքի բացման կապակցությամբ ամրոցում կազմակերպվում է տոնական հրավառություն, որն ավարտվում է մեծ հրդեհով։ Հրդեհից հետո ամրոցը գրեթե երեքուկես տասնամյակ դատարկ էր։
1834 և 1856 թվականների հրդեհներից հետո կառույցների մեծ մասը ոչնչացվեց, իսկ մնացածները վերակառուցվեցին որպես պահեստներ։ Զորանոցների շենքում տեղակայված էր բանտ, որտեղ, մասնավորապես, բանտարկվել էին դեկաբրիստներ Պյոտր Մուխանովը, Իվան Աննենկովը, Միխայիլ Միտկովը և Միխայիլ Լունինը։ 1860 թվականին ամրոցը պաշտոնապես հայտարարվեց պաշտպանության համար ոչ պիտանի, և այն հանվեց պաշտպանության նախարարության ենթակայությունից։ XIX դարի վերջին - XX դարի սկզբին ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգը մշակեց ամրոցում պատմական թանգարան կազմակերպելու նախագիծ, բայց դրա իրականացումը հետաձգվեց և չավարտվեց։
1888 թվականին կայսր Ալեքսանդր III-ը հրամայեց Պաշտպանության նախարարությանը վերանորոգել ամրոցը և այն հարմարեցնել իր կարիքների համար։ Ամրոցի լայնածավալ վերակառուցման համար հատկացվել էր 460 հազար ռուբլի։ Ամրոցի վերականգնումը և վերակառուցումն 1891-1894 թվականներին իրականացվում էր Ռուսաստանի ռազմաինժեներական վարչության կողմից, գնդապետ-ինժեներ Է. Լեզեդովի ղեկավարությամբ։ Ամրոցի արտաքին ուրվագծերը գրեթե չեն փոխվել, բայց արմատապես փոխվել է նրա տարածքի ներքին դասավորությունը՝ սլաքաձև և կիսաշրջանաձև կամարները փոխարինվել էին գերանածածկ առաստաղներով, հայտնվել էին նոր լուսամուտախորշեր (բայց առանց միջնադարյան քարե նստարանների), տարբեր մակարդակների հատակներ և պատեր առանց բուխարիների և օջախների։ Աշտարակի մուտքի մոտ կառուցվել է գրանիտե սանդղամուտք, իսկ աշտարակի ներսում տեղադրվել է մետաղական սանդուղք `դիտահրապարակ բարձրանալու համար։ Այդ տեսքով ամրոցը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
1939-1944 թվականների պատերազմների ժամանակ ամրոցը այնքան էլ չէր վնասվել, բացառությամբ մի քանի հրդեհներից, իսկ հաղթանակից հետո այն փոխանցվեց խորհրդային բանակին։ 1964 թվականին ԽՍՀՄ Պաշտպանության նախարարությունը ամրոցը հանձնեց ապագա թանգարանին, որը բացվեց 1970 թվականին՝ Էստոնիայի վերականգնման բաժնի կողմից անսամբլի և ճարտարապետական և հնագիտական աշխատանքների մանրակրկիտ ուսումնասիրությունից հետո՝ ճարտարապետ Հ. Ի Պոտտիի, արվեստաբան, Է. Ա. Կալյունդիի ղեկավարությամբ և պատմական գիտությունների դոկտոր Պավել Ռապպոպորտի գիտական խորհրդատվությամբ։ 1999 թվականից թանգարանը կոչվում է «Վիբորգի ամրոց» Պետական թանգարան ։
2017 թվականից Վիբորգի ամրոցում կատարվում են վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքներ, որոնք կավարտվեն 2020-2021 թվականներին։ Ամրոց-կղզում սկսված աշխատանքները, ամենայն հավանականությամբ, կշարունակվեն մինչև 2025-2026 թվականները։
2018 թվականի սեպտեմբերի 5-ին հնագետները Վիբորգի ամրոցում պեղումների ընթացքում գտել են 16-րդ դարի աղյուս, որը ծառայել է որպես խաղադաշտ` տրամաբանական խաղերի համար, նարդու և շաշկու նմանությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Հուշարձաններ Կատեգորիա:1894 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ամրոցներ Կատեգորիա:Վիբորգի թանգարաններ Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ
Դոլի
Դոլի, վրացական, աբխազական, աջարական ժողովրդական դհոլանման հարվածային նվագարան։
Պատմություն
Դոլին համարվում է լայն տարածում ունեցող հարվածային փայտե դհոլանման գործիք, որի երկու եզրերը փակված են պարանիկներով ձգված կաշվով ։ Դոլի նվագում են մատներով և ափով։ Նվագելիս այն պահում են ձախ թևատակին կամ կախում են ձախ ուսից։ Ֆորտե ձայնի համար հարվածում են գործիքի մակերեսի կենտրոնին, պիանոյի համար՝ գործիքի եզրերին։
Վալենտին Իվանով
Վալենտին Իվանով (Валентин Иванов, ), բուլղարացի աստղագետ և ֆանտաստիկա ժանրի գրող։
Կենսագրություն
Վալենտին Իվանովը ծնվել է 1967 թվականի օգոստոսի 1-ին Բուլղարիայի Բուրգաս քաղաքում։ 1985 թվականին ավարտել է Կիրջալի քաղաքի մայր գիմնազիան, իսկ 1992 թվականին՝ Սոֆիայի պետական համալսարանը՝ մագիստրոսի աստիճանով։
Ռեյ Ջայվարդհանայի հետ միասին կատարում է գիտահետազոտական աշխատանքներ։ Բացի աստղագետ և ֆիզիկոս լինելուց, Իվանովը գրել է նաև ֆանտաստիկ ժանրի ստեղծագործություններ։ Վալենտին Իվանովն իր ստեղծագործական կյանքը սկսել է դեռևս ուսանողական տարիներից։
2006 թվականին Կիրիլ Դոբրևի հետ համատեղ նա հրատարակել է «Հերոս մասնագիտություն» գիտա-ֆանտաստիկ պատմությունների շարքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի աստղագետներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Գևորգ Ռուսչուգլյան
Գևորգ վարդապետ Ռուսչուգլյան (ի ծնե անուն-ազգանուն՝ Թադևոս Պողոսյան, ), բուլղարահայ եկեղեցական, հասարակական գործիչ։
1884 թվականի հոկտեմբերի 25-ից աշխատել է որպես պատրիարքական տեղապահ։ 1886 թվականիի հունիսից՝ Կեսարիայի վիճակի առաջնորդ։
1887 թվականից մինչև կյանքի վերջին տարիները ապրել է ծննդավայր Ֆիլիպպուպոլիս։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ Կատեգորիա:Պատրիարքներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Մակարիտլյար
Մակարիտլյար (Макаритляр), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բեցոր գետի աջ ափին՝ 7,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է,ավազանի տարածքը 53,5 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ալյոնա Բաբենկո
Ալյոնա Օլեգովնա Բաբենկո (Алёна Олеговна Бабенко, ի ծնե՝ Ելենա Օլեգովնա Բարանովա (Елена Олеговна Баранова, ), ռուս դերասանուհի, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստուհի (2013) :
Կենսագրություն
Ելենա Բարանովան ծնվել է 1972 թվականի մարտի 31-ին Կեմերովոյում։ Մայրը աշխատել է որպես դաշնամուրի դասատու, հայրը կրթությամ ինժեներ է եղել։ Ելենա Բարանովան մանկության տարիներին մասնակցել է տարբեր խմբակների, հաճախել երաժշտական դպրոց։ Մասնակցել է տարբեր միջոցառումների, երգել է երգչախմբում ու վոկալ-գործիքային անսամբլում։ Երազել է դառնալ բալետի պարուհի ։ Եղել է ֆրանսիացի երգչուհի Էդիթ Պիաֆի երկրպագուհին ։
Ելենա Բարանովան 1988 թվականին ավարտել է դպրոցն ու ընդունվել Տոմսկի պետական համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի ու կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։
Առաջին կուրսում սովորելու ժամանակ նա, կարդալով հայտարարությունը, գնացել է Էստրադային մանրապատումների ուսանողական թատրոն «Էստուս»։ Տարվելով ինքնագործունեությամբ՝ առաջին կուրսն ավարտելուց հետո փորձել է ընդունվել Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոն՝ Օլեգ Տաբակովի կուրս, սակայն չի հաջողվում։ Հինգերորդ կուրսում նա ծանոթացել է Վիտալի Բաբենկոյի հետ, ով Մոսկվայում հայտնի կինոռեժիսոր էր։ Թողնելով համալսարանը՝ Ալյոնան տեղափոխվել է Մոսկվա։ Շուտով նա ամուսնացել է Վիտալի Բաբենկոյի հետ, և ծնվել է նրանց որդին՝ Նիկիտան։ Մի որոշ ժամանակ Ալյոնա Բաբենկոն զբաղվել է տնային տնտեսությամբ ու մեծացրել որդուն։ 2000 թվականին նա ավարտել է Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտը (կուրսի ղեկավար՝ Անատոլի Ռոմաշին)։
Դեռ ինստիտուտում սովորելու տարիներին Ալյոնա Բաբենկոն նկարահանվել է «Կամենսկայա» սերիալի մի քանի էպիզոդներում։ Այնուհետև ոչ մեծ դերեր է ստացել «Մամուկա» և «Կղզի առանց սիրո» սերիալներում, «Արծաթե հարսանիք» ֆիլմում։ Դերասանուհուն մեծ ճանաչում է բերել Պավել Չուխրայի «Վարորդ Վերայի համար» («Водитель для Веры», 2004) ֆիլմը։ Այդ դերի համար նրան հրավիրել էին ռեժիսորի ասիստենտները, ովքեր ճանաչում էին դերասանուհուն։ 2004 թվականին ֆիլմը մեծ հաջողություն է ունեցել «Կինատավր» փառատոնում ։
Հասարակական դիրքորոշում
2014 թվականի մարտի 11-ին ստորագրել է Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի գործիչների գրությունն ի պաշտպանություն Ուկրաինայում ու Ղրիմում ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի վարած քաղաքականության ։
Արվեստ
2008 թվականից Ալյոնա Բաբենկոն Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասանուհի է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Beautiful Trauma (երգ)
Թողարկում
Թողարկման մասին Փինկը հայտնել է Թվիթթերում, որի հետ համատեղ նաև բացատրեց ալբոմի անվանումը, ասելով․ «Կյանքը իսկապես տրավմատիկ է։ Սակայն այն նաև աներևակայելիորեն գեղեկից է։ Դեռ մեծ գեղեկցություն և գեղեցիկ էակներ կան» ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 28–ին երգը դարձավ Փինկի Beautiful Trauma ալբոմի առաջին գովազդային սինգլը ։ 2017 թվականի նոյեմբերի 10–ին երգը BBC Radio 1 ռադիոկայանում դարձավ «Ա լիստ» երգ, որի հետևանքով էլ նոյեմբերի 21–ին երգը թողարկվեց որպես ալբոմի երկրորդ պաշտոնական սինգլ ։
Կոմպոզիցիա
«Beautiful Trauma»–ն կատարվում է սոլ մաջորում։ Տեմբրը ներառում է 96 բիթ մեկ րոպեում։ Փինկի ձայնը ընդարձակվում է երկու օկտավա՝ սոլ3–ից ձգվելով սոլ5 ։ Սինգլը բնութագրվել է որպես փոփ ռոք երգ ։
Քննադատական ընդունում
«Beautiful Trauma»–ն ստացել է դրական գնահատականներ երաժշտության քննադատների կողմից։ Billboard ամսագրի Ռայան Ալիսվորթը բնութագրեց երգը որպես «էլեգանտ և արյունոտ, շողշողացող և զով… առանց վախի պնդելով իր կյանքը»։ Հավելել է, որ «այն կարող էր լինել կատարյալ լիդ–սինգլ» ։ Radio.com կայքի Հեյդեն Ռայթը երգը դրական է գնահատել, նշելով, որ «այն էպիկ, դրամատիկ երգը է՝ ոճական նոտաներով և մեծ սրտով» ։
Տեսահոլովակ
2017 թվականի նոյեմբերի 21–ին սինգլի տեսահոլովակը թողարկվեց ՅուԹյուբ կայքում՝ ամերիկացի դերասան և պարող Չենինգ Թաթումի մասնակցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Փինքի երգեր
Թարխուն (լիմոնադ)
«Թարխուն», վրացական քաղցր, ոչ ալկոհոլային զովացուցիչ գազավորված, կանաչ գույնի ըմպելիք։ Պատրաստվում է ջրից, կիտրոնաթթվից, շաքարից և թարխունի հյութից։
Առաջին անգամ պատրաստվել է 1887 թվականին թիֆլիսցի դեղագործ Միտրոֆան Լագիձեի կողմից, ով առաջինը կռահեց սեփական արտադրության բնական օշարակով գազավորված ջրին ավելացնել կովկասյան թարխունի հոտավետ մզվածքը։ Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը Լագիձեն բազմաթիվ առիթներով միջազգային ցուցահանդեսների ժամանակ իր ջրի համար արժանանում էր ոսկե մեդալների։
ԽՍՀՄ-ում առաջին զանգվածային վաճառքը եղել է 1981 թվականին։ Փորձնական խմբաքանակը վաճառվել է Ցիցինի անվան Մոսկվայի գլխավոր բուսաբանական այգում՝ 0,33 լիտր տարողությամբ ստանդարտ շշերով։ Հետագայում բաղադրատոմսը հանձնվել է սննդի արդյունաբերությանը, և 1983 թվականից սկսած «Թարխունը» վաճառվել է ԽՍՀՄ երկրների մեծ մասում և ՌԽՖՍՀ վարչական շրջաններում։
Թարխունի իսկական հյութից իսկական «Թարխունը» այժմ արտադրվում է դեղին գույնի, բայց կանաչ շշերով, որպեսզի համապատասխանի սպառողների սովորույթներին։ Ներկայումս առավել հաճախ «Թարխուն» արտադրում են՝ օգտագործելով բաց դեղին E102 և կապույտ E133 ներկեր, սակայն կա նաև ըմպելիքի լրիվ բնական տարբերակը, օրինակ՝ գերմանական ապրանքանիշով վաճառվող «Wostok» լիմոնադը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոչ ալկոհոլային խմիչքներ
Ռաֆլեզիաներ
Ռաֆլեզիաներ (լատ. Rafflesiaceae), երկշաքիլավորների (Magnoliopsida) դասին պատկանող մակաբույծ բույսերի ընտանիք։ Ներառում է ավելի քան 30 տեսակ, որոնք միավորված են երեք ցեղերի մեջ ։ Միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ի գեների ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ տվյալ ընտանիքը ընդգրկվում է Malpighiales կարգի մեջ ։
Կենսաբանական նկարագրություն
Համաձայն APG II դասակարգաման համակարգի, տվյալ ընտանիքը կազմված է երեք ցեղից. Ռաֆլեզիա, Ռիզանթես և Սապրիա։
Ռաֆլեզիաները մակաբույծ բույսեր են, որոնք ապրում են տարբեր բույսերի արմատների և ցողունների մեջ։ Ամբողջ մարմինը կազմված է միայն ծաղկից կամ ծաղկաբույլից, այն դեպքում երբ բույսի վեգետատիվ մասը գտնվում է տիրոջ արմատի կամ տիրոջ ճյուղի մեջ և չի երևվում դրսից։ Բույս-տիրոջ հյուսվածքներում ռաֆլեզիաները տարածվում են բջջային քարշապարանների տեսքով, որոնք հիշեցնում են սնկի հիֆերը։ Մակաբուծության այսպիսի տեսակը կոչվում է էնդոպարազիտիզմ։
Ծաղկավոր բույսերից նման գոյացություններ ունեն միայն խոլորձները և ռաֆլեզիաները։
Պտուղը հատապտուղ է․ սպիտակուցով և չանդամատված սաղմով սերմ։
Տաքսոնոմիական դիրքորոշում
Ըստ APG III (2009) դասակարգաման համակարգի այս ընտանիքը միացված է Malpighiales դասին։
Տաքսոնոմիական դիրքորոշումը ըստ APG II (2003) դասակարգման համակարգի անորոշ է համարվում, ընտանիքը ներառվում է «ընտանիքների և ցեղերի շարքի մեջ, որոնք չունեն APG II դասակարգման համակարգի մեջ հաստատուն տեղ»։ Ավելի վաղ ընտանիքը ներառվում էր Malpighiales կարգի մեջ կամ ներառվում է մի առանձին Rafflesiales կարգի մեջ։
Ցեղեր
APG II դասակարգման համակարգի համաձայն ընտանիքի մեջ ներառվում է երեք ցեղ։
Ավելի վաղ ընտանիքը ներառում նաև ուրիշ ցեղերի մեջ. Apodanthes, Cytinus, Hydnora, Pilostyles, Prosopanche.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռաֆլեզիաներ Կատեգորիա:Բույսերի ընտանիքներ
Բարիան (այլ կիրառումներ)
Բարիան, կարող է վերաբերել՝
Քեշիշ (այլ կիրառումներ)
Քեշիշ, կարող է վերաբերել՝
Քենտ շրջան (այլ կիրառումներ)
Քենտ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Բարակոնի եկեղեցի
Բարակոնի (վրաց.՝ ბარაკონი), Բարակոնի աստվածամոր եկեղեցի։ Հին-վրացական քանդակագործության նմուշ, հուշանմուշ։ Գտնվում է Ամբրոլաուրիի մունիցիպալիտետի Ռաչա շրջանի Ցեսի գյուղում ։ Կառուցվել է Ավթանդիլ Շուլավրելու կողմից 1753 թվականին։ Եկեղեցին կառուցվել է խաչի ձևով։ Ներսից պատերը ամրացված են պտուտակներով և անկյունային հարմարանքներով։ Ավելի հին մասը՝ հարավային մասն է։ Եկեղեցու բակում գտնվում է գյուղական գերեզմանոցը։
Քեմպբել շրջան (այլ կիրառումներ)
Քեմպբել շրջան, կարող է վերաբերել՝
Կուդաոր
Կուդաոր (Кудаор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ավարսկոյե Կոյսու գետի աջ ափին՝ 134 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է,ավազանի տարածքը 96,7 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Արևմտյան Կասպիցի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Քեմդեն շրջան (այլ կիրառումներ)
Քեմդեն շրջան, կարող է վերաբերել՝
Սեն Ժուլիեն լը Ռու
Սեն Ժուլիեն լը Ռու (Saint-Julien-le-Roux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 17 կմ հյուսիս։
Տարվա եղանակներ (Վիվալդի)
Տարվա եղանակներ (Le quattro stagioni), ջութակի չորս կոնցերտներից կազմված շարք, որը գրել է իտալացի կոմպոզիտոր Անտոնիո Վիվալդին, 1723 թվականին։ Ստեղծագործությունը կոմպոզիտորը գրել է բարոկկո ոճով։ Կոնցերտներն առաջին անգամ հրատարակվել են գրվելուց երկու տարի անց՝ 1725 թվականին։ Կոնցերտների կազմությունը տարբեր է և յուրաքանչյուր կոնցերտ նվիրված է տարվա մեկ եղանակի, որն էլ բաղկացած է տվյալ եղանակի ամիսներին համապատասխան երեք մասերից։ Յուրաքանչյուր կոնցերտ սկսվում է սոնետով՝ գրական ուղերձով և ենթադրվում է, որ խոսքերի հեղինակը հենց ինքն է՝ Վիվալդին ։ Ամեն մի կոնցերտ պարունակում է երեք ենթակոնցերտներ, տարբեր տեմպերով։ Օրինակ, «Ձմեռը» պարունակում է կծու և խենթ պիցցիկատոներ ու բարձր տոնայնության նոտաներ, շատ արագ տեմպի մեջ, մինչդեռ «Ամառը» շատ մռայլ և դանդաղ է ։ Հետագայում Վիվալդին կոնցերտները հարմարացնում է լարային կվարտետի համար։
«Չորս Եղանակները» բաղկացած է հետևյալ մասերից ՝ «Գարուն», «Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ»։
Սեն Ժուլիեն լը Ռու
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տարվա եղանակներ (Վիվալդի)
Կոնցերտ № 1 Մի մաժոր, «Գարուն»
Concerto No. 1 in E major, Op. 8, RV 269, "La primavera" (Spring)
Սեն Ժուլիեն լը Ռու
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 57 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 40-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 40 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (21 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 17 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Տարվա եղանակներ (Վիվալդի)
Կոնցերտ № 1 Մի մաժոր, «Գարուն»
1․Ալլեգրո (Գարուն եկավ)
2.Լարգո է պիանիսիմո սոմպրե (Քնած հովիվը)
3.Ալլեգրո Պաստորալլե (Գյուղական պար)
Սոնետի տեքստը
Գարուն է գալիս։ Թռչունները տոնում են նրա վերադարձը տոնական երգով, իսկ կարկաչող աղբյուրները մեղմ շոյվում են զեփյուռով։ Ամպրոպները, որոնք գարնան մունետիկներն են, բղավում են ՝ նետելով իրենց մութ թիկնոցները երկնքի վրա։ Հետո անհետանում են լռության մեջ, իսկ թռչունները կրկին իրենց երգով գեղեցիկ, ևս մեկ անգամ հմայում են։
Ծաղկազարդ մարգագետիններում, տերևազարդ ճյուղերը խշխշում են վերևվում, իսկ այծերի երամը օդևանում է հավատարիմ իր շան կողքին։
Պարկապզուկների տոնական այս ձայների ներքո, այս գարնան փայլուն հովանոցի տակ հավերժահարսերն ու հովիվները մեղմ պարում են։
Կոնցերտ № 2 Սոլ մինոր, «Ամառ»
Concerto No. 2 in G minor, Op. 8, RV 315, "L'estate" (Summer)
1.Ալլեգրո նոն մոլտո
2.Ադաջիո է պիանո
3.Ալլեգրո Պաստորալլե – Պրեստո է ֆորտե
Սոնետի տեքստը
Այս չոր եղանակին, վառվելով արևից տանջվում է մարդը, տանջվում հոտը և այրվում սոճին։ Մենք լսում ենք կկվի ձայնը, հետո քաղցր ձայնը տատրակի, Մեղմ զեփյուռը կենդանացնում է օդը, բայց հյուսիսային քամին սպառնալով նրան մի կողմ է տանում։ Դողում է հովիվը՝ վախենալով կատաղի փոթորկից ու իր բախտից։
Ավաղ, նրա մտավախություններն արդարացված էին, Երկնքում ամպրոպներն ու որոտը կարկուտի հետ միասին Կոտրում են ցորենի հասկերի գլուխներն ու վնասում հացահատիկը։
Կոնցերտ № 3 Ֆա Մաժոր, «Աշուն»
Concerto No. 3 in F major, Op. 8, RV 293, "L'autunno" (Autumn)
2.Ադաջիո մոլտո
3.Ալլեգրո
Սոնետի տեքստը
Տոնում է գյուղացին երգով ու պարով, Բավականություն ստանում ստացած բերքից։ Եվ արբում են Բաքոսի լիկյորով, Իսկ խրախճանքն ավարտում քուն մտնելով։ Յուրաքանչյուրը փորձում է երգով ու պարով թողնել իր հոգնածությունը։ Եվ օդը, որը լի է հաճույքով և աշնան շնչով, Արթնացնում է նրանց քաղցր քնից։ Նոր լուսաբացի հետ որսորդներն են գալիս, Իրենց զենքերով,շեփորներով և շներով։ Կենդանիները փախչում են, իսկ որսորդները գնում նրանց հետքերով։ Սարսափած և վախեցած զենքերի ու շների այդ մեծ աղմուկից, փախչում են նրանք խուսափելով մահից։
Կոնցերտ № 4 Ֆա Մինոր, «Ձմեռ»
1.Ալլեգրո նոն մոլտո
2.Լարգո
3.Ալլեգրո
Սոնետի տեքստը
Սառը ձյան տակ դողացնելով ցրտից, Ահավոր քամուց շունչը կտրելով, Վազում են ընկնելով միմյանց ոտքերի տակ, Իսկ ատամները ցրտից կպչում են իրար։
Մինչև այս ամենը հանդարտվում է, օրեր են անցնում և անձրևներ են գալիս։
Մենք դանդաղ ու զգույշ սահում ենք սառցե արահետներով, Վախենում ենք, որ վայր կընկնենք։ Դողացնում ենք հյուսիսային սառը քամիներից, Որոնք չնայած փակ դռների՝ ներս են մտնում։ Սա ձմեռ է, որն այնուամենայնիվ, իր հետ բերում է հաճույք ու բերկրանք։
Քեմբրիջ (այլ կիրառումներ)
Քեմբրիջ, կարող է վերաբերել՝
Վերին Չարբախ
Վերին Չարբախ, թաղամաս Շենգավիթ վարչական շրջանում ։ Ներքին Շենգավիթ, Վերին Շենգավիթ, Ներքին Չարբախ, Նորագավիթ և Աերացիա թաղամասերի հետ կազմում է Շենգավիթ վարչական շրջանը։
Վերին Չարբախ թաղամասում է գտնվում Կարմիր Բլուր հնագույն քաղաքը։
Փողոցներ
Վերին Չարբախ թաղամասը ընդգրկում է հետևյալ փողոցները․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շենգավիթ վարչական շրջանի թաղամասեր
Քելվին Քլայն (այլ կիրառումներ)
Քելվին Քլայն, կարող է վերաբերել՝
Այովա (այլ կիրառումներ)
Այովա, կարող է վերաբերել՝
Կոկմաչայ
Կոկմաչայ (Кокмачай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուլի գետի աջ ափին՝ 28 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է,ավազանի տարածքը 35 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջան, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Էդվին Սամներ
Էդվին Վոուզ Սամներ (Edwin Vose Sumner,, ամերիկյան բանակի սպա, Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի և Հնդկացիական պատերազմի մասնակից։
Վաղ տարիներ
Էդվին Վոուզ Սամները ծնվել է Մասսաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքում։ Նրա ծնողները եղել են Իլայշա Սամները և Նենսի Վոուզ Սամները։ Ակադեմիան ավարտել է Միլթոնում։ 1849 թվականին լեյտենատի կոչումով ծառայության է անցնել ԱՄՆ-ի բանակում։
1822 թվականի մարտի 31-ին ամուսնացել է Հաննա Ֆոստերիի հետ։ Նրանք ունեցել են վեց երեխա՝ Նենսի Մարգարետ Ֆոստեր, Սառա Մոնտգոմերի, Էդվին Վոուզ-կրտսեր և Սամուել Ստորու։ Վերջինս դարձել է գեներալ ու մասնակցել իսպանա-ամերիկյան, ֆիլիպինա-ամերիկյան պատերազմներին։ Նրա դստրերից Մերին ամուսնացել է գեներալ Արմիստեդա Լինդսյա Լոնգայի հետ։
Հնդկացիական պատերազմ
1833 մարտի 4-ին նա ստացել է կապիտանի կոչում։ 1838-ին տեղափոխվել է Փենսիլվանիայում գտնվող հեծելազորային դպրոց, որտեղ դասավանդել է մինչև ամերիկա-մեքսիկական պատերազմի սկիզբը։ Պատերազմի ժամանակ ստացել է ավագ լեյտենատի կոչում, իսկ 1855 թվականի մարտի 3-ին՝ կանոնավոր բանակի գնդապետի կոչում։ 1851-ից 1853 թվականներին նա եղել է Նոր Մեքսիկայի ռազմական կառավարիչ։
Մասնակցել է զինված հակամարտությանը, որը հայտնի է Կանզասի քաղաքացիական պատերազմ անվամբ։ 1857 թվականի գարնանը շայենները մի քանի բախումներ են ունեցել ամերիկացի զինվորների հետ, այդ պատճառով Սամների գլխավորությամբ նրանց դեմ կազմակերպվել է բազմաթիվ ռազմական արշավանքներ։ Շայեններ պատրաստ էին կռվել ամերիկացի զինվորների դեմ, քանի որ համոզված էին, որ իրենց շամանների շնորհիվ կախարդական փամփուշտները չեն կարող նրանց վնասել։ Բայց գեներալը այնպիսի հարձակում է կազմակերպել, որ նրանք հանկարծակիի են եկել ու ստիպված նահանջել։
Քաղաքացիական պատերազմ
1861 թվականին Սամները տեղափոխվել է Խաղաղօվկիանոսյան կորպուս, բայց վեց ամիս անց նա վերադարձել է արևելյան ափ և հրամանատարության տակ առել Երկրորդ կորպուսը։ 1862 թվականի մայիսի 5-ին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում ։ Գլենդելի ճակատամարտի ընթացքում երկու անգամ վիրավորվել է։ Մասնակցել է հյուսիսի ամենախոշոր ճակատամարտին և կրկին վիրավորվել։
1863 թվականին նա իր ցանկությամբ հրաժարական է տվել։ Էդվին Վոուզ Սամները մահացել է 1863 թվականի մարտի 21-ին իր դստեր տանը՝ սրտի կաթվածից և թաղվել Նյու Յորք նահանգում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հնդկացիական պատերազմի մասնակիցներ
Քաղքիկ (այլ կիրառումներ)
Քաղքիկ, կարող է վերաբերել՝
Օզուրգեթի գավառ
Օզուրգեթի գավառ, վարաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1846-1918 թվականներին մտել է Քութայիսի նահանգի կազմի մեջ։
Գավառի կենտրոնը Օզուրգեթ քաղաքն էր։ Ներառել է ժամանակակից Գուրիայի մարզը։
Պատմություն
Գավառը կազմվել է 1846 թվականին՝ պատմական Գուրիայի իշխանության տարածքում։ Այդ ժամանակ ամբողջ Անդրկովկասը բաժանված էր երկու վարչաքաղաքական միավորի՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգ և Կասպիական մարզ։ 1846 թվականին Անդրկովկասում տեղի են ունենում վարչական փոփոխություններ, և ստեղծվում են Թիֆլիսի, Քութայիսի, Շամախիի ու Դերբենդի նահանգները։ 1905-1907 թվականների Ռուսական հեղափոխության ընթացքում Օզուրգեթի գավառում բռնկվել է հուժկու գյուղացիական ապստամբություն։ Ստեղծվել է Գուրիայի հանրապետությունը (1905 նոյեմբեր-1906 հունվար), որը, թեև իր կարճ կյանքին և գործունյա ու կենսունակ չլինելուն, առաջին հանրապետությունն էր Անդրկովկասի տարածքում։
1918 թվականին Օզուրգեթի գավառը Քութայիսի նահանգի կազմում մտել է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության կազմի մեջ, իսկ 1921 թվականից՝ Խորհրդային Վրաստանի կազմի մեջ։ Ընթացքում կրել է որոշակի փոփոխություններ
1930 թվականին գավառը բաժանվում է երեք շրջանի՝ Օզուրգեթի, Լանչխութի և Չոխատաուրի։ 1934 թվականին Օզուրգեթն անվանափոխվել է «Մախարաձե»՝ տեղացի կոմունիստ հեղափոխական Ֆիլիպ Մախարաձեի անունով։
Բնակչություն
1897 թվականին գավառի բնակչությունը կազմել էր 90326 մարդ, այդ թվում՝
Գավառի կենտրոն Օզուրգեթ քաղաքում բնակվել է 4710 մարդ։
Յանկի
Յանկի (yankee), մականուն, որ սկզբնապես (18-րդ դարից) տրվել է Նոր Անգլիա (ԱՄՆ) նահանգում ծնված և այնտեղ բնակվող ամերիկացիներին։ Հյուսիսային Ամերիկայում անկախության պատերազմի ժամանակ (1775-1783) անգլիացի զինվորները յանկի են կոչել ապստամբ գաղութաբնակներին։ 1861-1865 թվականների քաղաքացիական պատերազմի ժամանակներից հյուսիսային նահանգների բնակիչների մականունն էր, իսկ ավելի ուշ յանկի են անվանել բոլոր ամերիկացիներին։
Օզուրգեթի գավառ
Վարչական բաժանում
1913 թվականին գավառի կազմում եղել են 23 գյուղական համայնքներ ՝
Յանկի
Կատեգորիա:Ազգային և կրոնական մականուններ
Օզուրգեթի գավառ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քութայիսի նահանգի գավառներ Կատեգորիա:1918 կազմալուծված պետություններ և տարածքներ
Քրիստոֆեր Ռոբին (ֆիլմ)
«Քրիստոֆեր Ռոբին» (Christopher Robin), ռեժիսոր Մարկ Ֆորսթերի ամերիկյան արկածային և կատակերգական ֆիլմը, որի գլխավոր դերակատարներն են Էվան ՄաքԳրեգորն ու Հեյլի Էթվելլը։ Ֆիլմը հիմնված է Ալան Միլնի՝ Վինի Թուխի մասին գրքերի վրա և համարվում է այդ կերպարի մասին դիսնեյյան ֆրանշիզի խաղարկային ադապտացիան։ Պրեմիերան ԱՄՆ-ում կայացել է 2018 թվականի օգոստոսի 3-ին ։
Կինոարտադրություն
2017 թվականի ապրիլին հայտարարվել է, որ ֆիլմի գլխավոր դերի համար ընտրվել է Էվան ՄաքԳրեգոր ։ Հունիսին հայտնի է դարձել, որ գլխավոր հերոսի կնոջ դերի հաշվով բանակցություններ վարել է Ջեմմա Արթերթոնը, բայց նա դեռևս չի ստացել ։ Արդյունքում Էվելին Ռոբինի դերն տրվել է Հեյլի Էթվելլին, իսկ Քրիստոֆերի ղեկավարի՝ պարոն Ուինսլոուի դերը՝ Մարկ Գեյթիսին ։ Բացի այդ, Բրեդ Գարրեթը և Նիկ Մոհամեդն ստացել էին Իշուկի և Դնչիկի դերերը, իսկ Ջիմ Կամմինգսը նորից հնչյունավորել է Վինի Թուխին և Վագրին ։ 2018 թվականի հունվարին հայտնի է դարձել, որ Պիտեր Կապալդիին, Սոֆի Օկոնեդոյին և Տոբի Ջոնսին բաժին են հասել համապատասխանաբար Ճագարի, Կենգայի և Բուի դերերը ։ Սկզբում Վագրին պետք է հնչյունավորեր Քրիս Օ'Դաուդը, սակայն անհայտ պատճառներով նա նախագծից դուրս է եկել։
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2017 թվականի օգոստոսին Մեծ Բրիտանիայում և ավարտվել 2017 թվականի նոյեմբերի 4-ին ։
Գովազդային արշավ
2018 թվականի մարտի 5-ին հրապարակվել է ֆիլմի թիզեր-ազդագիրը, իսկ հաջորդ օրը թողարկվել է ֆիլմի առաջին թրեյլերը ։ 2018 թվականի մայիսի 22-ին և 24-ին լույս է տեսել երկու նոր ազդագիր ։ 2018 թվականի մայիսի 25-ին՝ «Էլեն Դեջեներեսի շոուի» ժամանակ, ցուցադրվել է ամբողջական թրեյլերը ։ 2018 թվականի հուլիսի 3-ին թողարկվել է ֆիլմի նոր կադրերով հոլովակը ։ Մեկ շաբաթ անց Disney ընկերությունը թողարկել է հերթական թրեյլերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Վինի Թուխի մասին Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Մարկ Ֆորսթերի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին Կատեգորիա:2018 դրամա ֆիլմեր
Հայաստանի անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտ
Անասնաբուծության և անասնաբուժաական գիտահետազոտական ինստուտ, հիմնադրվել է 1956 թվականին, Երևանում՝ միավորելով մինչ այդ ինքնուրույն գործող գիտահետազոտական երեք ինստիտուտներ (անասնապահության, անասնաբուժության և կերահայթայթման)։
Ունեցել է ութ անասնաբուծական, երեք կերարտադրման, վեց անասնաբուժական բաժիններ։ Ինստիտուտի կազմում են նաև մեղվաբուծական և Սևանի լեռնամարգագետնային փորձակայանները, Լոռու և Չարբախի փորձարարակաև բազաները, Կրասնոսելսկի ոչխարաբուծական հենակետը, կովկասյան գորշ տավարի ցեղի Լոռու տոհմաբուծարանը, Ալագյազի ոչխարաբածակաև տոհմային սովետական տնտեսությունը և բալբաս ցեղի ոչխարի Ծակքարի տոհմաբուծարանը։
Ինստիտուտում մշակվել են գյուղատնտեսական կենդանիների և թռչունների տեղական ցեղերի բարելավման, նոր ցեղերի ու ցեղախմբերի ստեղծման մեթոդներ (Ա. Թամամշնի, Ս. Կարապետյանի, Ա. Ռուխկյանի, Ն. Ստեփանյանի ղեկավարությամբ)։ Ինստիտուտի անմիջական մասնակցությամբ ստեղծվել և Հայաստանում տարածվել է կովկասյան գորշ տավարի ցեղը, երևանյան հավերի ցեղախումբը, արագածյան ոչխարի ցեղախումբը, ճագարի խորհրդային մսադեր ցեղը։ Ուսումնասիրվել է երկրի լեռնայիև արոտավայրերի և մարգագետինների բուսակազմը, մշակվել դրանց բարելավման միջոցառումները, հետազոտվել են տարբեր գոտիների կերերի քիմիական կազմը, դրանց մարսելիությունը (Գ. Զաքարյան), ուսումնասիրվել է կերերի կոնսերվացման և մարսելիության կենսաքիմիական մեխանիզմը (Մ. Տեր-Կարապետյան), ստեղծվել է երևանյան պանիրների ստացման եղանակը (Վ. Քյուրքչյան)։ Մշակվել և արտադրության մեջ արմատավորվել են տավարի մսացու և տոհմայիև մատղաշի ինտենսիվ և նպատակային աճեցման (Վ. Ոսկանյան), խոյերի սերմի պահպանման (Հ. Մադոյան) մեթոդներ, խոշոր և մանր եղջերավորների ֆասցելիոզի (է. Դավթյան, Գ. Գրիգորյան), խոզերի ու հավերի ժանտախտի (Վ. Հայրապետյան) և մի շարք այլ հիվանդությունների դեմ կանխարգելիչ ու բուժական միջոցառումներ։
Կատեգորիա:Ուսումնական հաստատություններ
Կոշանապու
Կոշանապու (Кошанапу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիրախչայ գետի ձախ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է,ավազանի տարածքը 106 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջան, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Մոսկվայի Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական ակադեմիական թատրոն
Մոսկվայի Կոնստանտին Սերգեեվիչ Ստանիսլավսկու և Վլադիմիր Իվանովիչ Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական ակադեմիական թատրոն, օպերայի և բալետի թատրոն Մոսկվայի Տվերսկոյ շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականի դեկտեմբերին և գործել է Կոնստանտին Ստանիսլավսկու ղեկավարությամբ որպես Մեծ թատրոնի օպերային ստուդիա։ Վերջնականապես կազմավորվել է 1941 թվականին՝ միանալով Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան Մոսկվայի գեղարվեստի թատրոնի երաժշտական ստուդիայի հետ ։
Նախապատմություն
1918 թվականի դեկտեմբերից ռեժիսորներ Կոնստանտին Ստանիսլավսկին և Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոն համագործակցում էին Մեծ Թատրոնի արտիստների հետ օպերայի և բալետի ներկայացումներում։ 1919 թվականից սկսվեց Մեծ թատրոնի օպերային ստուդիայի կանոնավոր պարապմունքները Ստանիսլավսկու ղեկավարությամբ։ Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի և Մեծ թատրոնի համագործակցությունը հաջողություն չունեցավ և հենց այդ տարում նա հիմնադրեց սեփական երաժշտական ստուդիան Մոսկվայի գեղարվեստի թատրոնին կից ։
1920 թվականին օպերային ստուդիան անջատվեց Մեծ թատրոնից։ Երեք տարի հետո Մոսկվայի գեղարվեստի թատրոնում տեղի ունեցավ երկու ստուդիաների արտիստների առաջին համատեղ ներկայացումը։ Հանդիսատեսին ներկայացված էր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի «Բոյարուհի Վերա Շելոգա», «Սուրբ ծննդյան նախորդ գիշերը», Ժյուլ Մասնեի «Քամի» օպերաներից հատվածներ և Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների մոտիվներով գրված մի շարք երաժշտական գործեր՝ ռոյալի նվագակցությամբ։ 1922 թվականի ամռանը Եվրոպայում և Ամերիկայում տեղի ունեցան օպերային ստուդիայի հյուրախաղերը։ 1924 թվականին թատերախմբին միացավ երիտասարդ Սերգեյ Լեմեշևը և երաժշտական ղեկավարը դարձավ դիրիժոր Վյաչեսլավ Սուկը .:
1926 թվականին երկու խմբերն էլ ստացան պետական ​​թատրոնի կարգավիճակ։ Նրանք տեղափոխեցին Բոլշայա Դմիտրովկա 17-ի վրա գտնվող, նախկինում կոմս Սալտիկովին պատկանող կալվածքում գտնող շենքը։ Թատերախմբերը հերթով էին փորձեր անում և ներկայացումներ ունենում։ Ստանիսլավսկու ներկայացումները ավելի ավանդական էին իրենց խաղացանկում՝ Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենին Օնեգին» և «Պիկովայա դամա», Ջակոմո Պուչինիի «Բոհեմ», Ժորժ Բիզեի «Կարմեն», Մոդեստ Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով», Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի «Թագավորի հարսնացուն» և «Մայիսյան գիշեր», Ջոակինո Ռոսինիի «Սևիլյան սափրիչ», Ջուզեպե Վերդիի «Ռիգոլետո» օպերաները։ Նեմիրովիչ-Դանչենկոն ձգտում էր ավելի նորարարության։ Մի կողմից նա փորձարկումներ էր կատարում Շարլ Լեկոկի «Մադամ Անգոյի դուստրը», Ժակ Օֆենբախի «Պերիկոլա» և «Գեղեցիկ Ելենա», Ռոբերտ Պլանկետի «Կորնեվիլյան զանգեր» օպերետաների վրա։ Մյուս կողմից, նրան մեծ հեղինակություն բերեցին դրամատիկական սյուժեներով դասական օպերայի իր մեկնաբանությամբ ներկայացված Ռեյնոլդ Գլիերի «Լիսիստրատա», Ջուզեպե Վերդիի «Տրավիատա», «Կարմենսիտան և զինվորը»՝ «Կարմեն»-ի ազատ մեկնաբանությամբ օպերաները ։
1939 թվականին, 1929 թվականին հիմնադրված Վիկտորինա Կրիգերի «Մոսկվայի գեղարվեստի բալետ» թատերախումբը մտավ Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի թատրոնի մեջ։ Կոլեկտիվների միջև համագործակցությունը սկսվել էր վեց տարի առաջ՝ 1933 թվականին։ Թատերախմբում ընդգրկված էին Անգելինա Ուրուսովան, Մարիա Սորոկինան, Ալեքսանդր Կլեյնը, Նիկոլայ Հոլֆինը, Անատոլի Տոլսկին, Վլադիմիր Բուրմեյստերը։ Ռեժիսորներ Բորիս Մորդվինովը և Պավել Մարկովը պարի մեջ պրոպագանդում էին Ստանիսլավսկու համակարգի սկզբունքները և փորձում էին բալետը մոտեցնել հոգեբանական դրամային կամ իրատեսական կատակերգությանը՝ օգտագործելով ինչպես դասական, այնպես էլ խորհրդային նորագույն գործերը։ 1930-ական թվականների ամենահայտնի պարային ներկայացումներն էին ռեժիսոր Ռոստիսլավ Զախարովի բեմադրած Պիտեր Հերտելի «Ապարդյուն նախազգուշություն», Մանուել դե Ֆալյայի «Եռակողմ», Սերգեյ Վասիլենկոյի «Գնչուները», Բորիս Ասաֆևի «Բախչիսարայի շատրվան» ներկայացումները։ 1941 թվականին Օպերայի և Մոսկվայի արվեստի թատրոնի երաժշտական ​​ստուդիաների գաղափարական ներդաշնակությունը հանգեցրեց նրանց միավորմանը և ստեղծվեց Ստանիսլավսկու և Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական ​​թատրոնը ։
Խորհրդային ժամանակաշրջան
1941 թվականին ձևավորված թատրոնը Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի ղեկավարությամբ ժամանակակից կոմպոզիտորների համար դարձավ նոր օպերաների և բալետների ստեղծման «լաբորատորիա»։ 1943 թվականին Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի մահից հետո գլխավոր տնօրեն դարձավ Պավել Մարկովը .:
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին քաղաքի միակ թատրոնն էր, որ շարունակում էր գործել և չէվակուացվեց նույնիսկ Մոսկվայի համար մղվող մարտերի ժամանակ։ Պատերազմական և հետպատերազմական տարիներին բեմադրվեցին Սերգեյ Վասիլենկոյի «Սուվորով», Բորիս Մոկրուսովի «Չապաև», Իվան Դերժինսկու «Նադեժդա Սվետլովա» օպերաները, Սերգեյ Վասիլենկոյի «Լոլա», Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի «Շահրազադ», Անտոնինո Սպադավեկիայի «Երջանկության ափ» բալետները, Ցեզար Կյուիի «Մադմազել Ֆիֆի», Կառլ Միլոքերի «Աղքատ ուսանողը», Ժակ Օֆենբախի «Հոֆմանի հեքիաթները» օպերետները։ Պատերազմից հետո՝ 1948 թվականին, Ստանիսլավսկու անվան օպերայի և դրամայտիկական ստուդիայի արվեստագետների խումբը՝ դիրիժոր Իսահակ Բեյնի գլխավորությամբ ևս միացավ թատրոնին ։
1950-ական թվականները թատրոնի զարգացման համար դարձան հատկանշական, երբ ղեկավար դարձավ Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի ուսանող Լեոնիդ Բարատովը։ Այս ժամանակաշրջանում բեմադրվեցին Սերգեյ Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն», Վիկտոր Դոլիձեի «Կետո և Կոտե», Ջուզեպե Վերդիի «Սիցիլիական ժամերգություն», Սեմյոն Գուլակ-Արտեմովսկու «Զեպորոժեցին Դունայից այն կողմ» օպերաները ։
1960-1980 թվականներին թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն էր Լև Միխայլովը։ Այս շրջանի առավել նշանակալից ներկայացումներից էին՝ Ռուջերո Լեոնկավալոյի «Պայացներ», Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի «Այսպես վարվում են բոլոր կանայք», Պյոտր Չայկովսկու «Պիկովայա դամա», Սերգեյ Սլոնիմսկու «Վիրինեյա», Դմիտրի Կաբալևսկու «Կոլա Բրյունիոն», Զոլտան Կոդայի «Հարի Յանոշ», Սերգեյ Պրոկոֆևի «Սերը երեք նարնջի համար», Ջորջ Գերշվինի «Պորգի և Բես» օպերաները։ 1963 թվականին, 1930-ական թվականներից ի վեր առաջին անգամ, Լև Միխայլովը, դիրիժոր Գենադի Պրովատորովի հետ միասին, սովետական ​​հանրությանը ներկայացրեցին Դմիտրի Շոստակովիչի «Կատերինա Իզմայլովա» օպերան։ Այս ընթացքում թատրոնում են աշխատել ռեժիսորներ Պավել Զլատոգորովը, Միխայիլ Մորդվինովը, Միխայիլ Դոտլիբովը, Նիկոլայ Կուզնեցովը, Վլադիմիր Կանդելակի, Նադեժդա Կեմարսկայան, դիրիժորներ Դմիտրի Կիտենկոն, Քեմալ Աբդուլաևը, Գեորգի Ժեմչուժինը, Վլադիմիր Կոժուխարը ։
1941 թվականից մինչև 1960 թվականը և 1963 թվականից մինչև 1970 թվականները բալետային թատերախմբի համար կարևոր ուղենիշ հանդիսացան, երբ թատոնի գլխավոր պարուսույց էր Վլադիմիր Բուրմայստերը։ Նրան են պատկանում Ցեզար Պունիի «Էսմերալդա», Պյոտր Չայկովսկու «Կարապի լիճ», Յոհան Շտրաուսի երաժշտության հիման վրա բեմադրված «Շտրաուսիանա», Վիկտոր Օրանսկու «Վինձորյան կատակասերներ», Նիկոլայ Պեյկոյի «Ժաննա դ'Արկ» բալետների և Իվան Մորոզովի «դոկտոր Այբոլիտ» մանկական բալետի բեմադրությունները։  Բուրմայստերի կողմից Չայկովսկու «Ձյունանուշը» բեմադրվել է` Անգլիայի ազգային բալետի պատվերով։ Այս ժամանակահատվածում թատրոնի բեմում պարել է Վիոլետա Բովտը, Էլեոնորա Վլասովան, Սոֆյա Վինոգրադովան, Ալեքսանդր Սոբոլը, Ալեքսեյ Չիչինաձեն, միևնույն ժամանակ իր կարիերան է սկսել երիտասարդ Մարիս Լիեպան ։
1960-ական թվականների վերջին և 1970-ական թվականների սկզբին համագործակցություն սկսվեց Բեռլինի «Komische Oper» երաժշտական ​​թատրոնի հետ, աշխատանքներ կատարվեցին գերմանացի ռեժիսորներ Վալտեր Ֆելզեյնշտեյնի (Բիզեի «Կարմեն» օպերա), Հարի Կուպֆերի (Մոցարտի «Առևանգում հարեմից» օպերետա), Թոմ Շիլինգի (Գեորգ Կաթցերի «Սև թռչուններ» բալետ) հետ ։
1980 թվականի ամռանը թատերական ներկայացումները ներառվեցին Մոսկվայի Օլիմպիական խաղերի մշակութային ծրագրում ։ Միևնույն ժամանակ, համաշխարհային օպերային դասականների ավելի ու ավելի շատ ներկայացումներ սկսեցին բեմադրվել բնօրինակ լեզվով, և ոչ թե ռուսերեն թարգմանություններով ։ 1987 թվականին Եվգենի Կոլոբովը դարձավ թատրոնի գլխավոր դիրիժոր։ Նրան են պատկանում Մոդեստ Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունովի» հեղինակային խմբագրումը և Վինչենցո Բելինիի «Ծովահեն» քիչ հայտնի օպերայի բեմադրությունը։ Փորձելով վերականգնել «Եվգենի Օնեգին» օպերան, Կոլոբովը այդ գործում ներգրավեց երիտասարդ արտիստների, ինչը բախման հանգեցրեց  ղեկավարության և հին դերասանական կազմի միջև։ Չնայած դիրիժորին պաշտպանելու հասարակական արշավին, 1989 թվականին նա ստիպված եղավ լքել թատերախումբը ։
Հետխորհրդային ժամանակաշրջան
1991 թվականից թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր դարձավ Ալեքսանդր Տիտելը։ Նա ստիպված էր գրեթե նորից հավաքել օպերային թատերախումբը ։ Նորացված թատրոնի առաջին ներկայացումները եղան Միխայիլ Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»ն, որը հակասական արձագանքներ առաջացրեց քննադատների կողմից, և Ջուզեպե Վերդիի «Էռնանի» և Ջակոմո Պուչինիի «Բոհեմ» օպերաները, որոնք արժանացան «Ոսկե դիմակ» մրցանակի։ 1990-2000 թվականների ամենահայտնի ներկայացումները դարձան Ժորժ Բիզեի «Կարմեն», Սերգեյ Պրոկոֆևի «Նշանդրեք վանքում», Յոհան Շտրուսի  «Չղջիկ» և Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի «Ոսկե աքաղաղ» օպերաները ։
1997 թվականից Մոսկվայի երաժշտական ​​թատրոնը, համագործակցելով Մեծ թատրոնի հետ, կազմակերպել է ժամանակակից պարերի «DanceInversion» փառատոնը, որն արդեն դարձել է ամենամյա ։
Արդի ժամանակաշրջան
2000-ական թվականներին թատրոնի շենքը երկու անգամ հրդեհվել է։ Առաջին անգամ հրդեհ է բռնկվել 2003 թվականի հունիսին։ Այրվել է շինության տանիքի մի մասը, մինչդեռ հրդեհը չի ազդել բեմի և դահլիճի վրա։ 2005 թվականի մայիսին թատրոնի շենքը հրդեհից ավելի լուրջ վնասվեց։ Այրվեց բեմը, դահլիճը, տանիքն ու պատերը մասամբ փլուզվեցին, և լայնածավալ վերակառուցման անհրաժեշտություն եղավ ։ Հիմնական բեմը շահագործվեց է 2006 թվականի սեպտեմբերին՝ քաղաքի օրվա կապակցությամբ։ Բացի այդ, կահավորվեց բալետի փորձի սենյակները, բեմական հագուստի և դեկորացիաների պահեստները, արտիստների հանդերձարանները և ստորգետնյա ավտոկանգառը։ Թատրոնի ընդհանուր մակերեսը կազմում էր մոտ 40 հազար մ², ինչը գրեթե երեք անգամ ավելին էր, քան մինչև վերակառուցումը ։
2016 թվականից թատրոնի տնօրենն է Անտոն Գեթմանը, ով փոխարինեց Արա Կարապետյանին։ Բալետի գեղարվեստական ​​ղեկավարը ֆրանսիացի խորեոգրաֆ Լորան Հիլերն է։ Միևնույն ժամանակ, փոքր բեմում առաջին անգամ անցկացվեց «Точка пересечения» փառատոնը, որի նպատակն էր Եվրոպայից, Ասիայից, Ամերիկայից և Աֆրիկայից բալետում նոր անուններ բացահայտելը և ինքնօրինակ պարային ներկայացումներ ստեղծելը ։ 2017 թվականին մեկնարկեց «Генеральная репетиция» նախագիծը, որը երիտասարդ լսարանին ծանոթացնում է ժամանակակից բալետին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Բալետի թատրոններ
Բադագոնի
Բադագոնի գինու ընկերություն (ბადაგონი), ավելի վաղ հայտնի է եղել գինեգործության ասպետ անվամբ։ Ընկերությունը հիմնադրվել է Ախմետա շրջանի Զեմո Գոդաշենի Կախեթիան գյուղում 2002 թվականին։ Ներկայումս նրան է պատկանում ավելի քան 300 հեկտար խաղողի այգիներ՝ ընտրված Ղվարել, Մուկուզանի, Ախաշենի, Ակուրա և Օջալեշի շրջանների տեղական սորտերից։ Իր արտադրանքը ներառում է այնպիսի բրենդներ, ինչպիսիք են՝ Ծինանդալ, Մուկուզանի , Գուրջաանի , Սապերավի , Աղաշենի և այլն։ Բացի այդ ընկերությունը պատրաստում է հատուկ գինի՝ Կախետիան ՆՕԲԼԵ , համագործակցելով Դանատո Լանատի հետ, համաշխարհային ճանաչում ունեցող իտալացի էնոլոգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական գինիներ
Ներգեեթ
Ներգեեթ (ნერგეეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բաղդաթից հեռու է 3 կմ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Բաղդաթի շրջան
Մարկո Միրիչ
Ակումբային կարիերա
Միրիչը կարիերան սկսել է սերբական «Մետալաց» ակումբում, որից հետո շարունակել սերբական մեկ այլ՝ «Սպարտակ (Սուբոտիցա)» ակումբում։ 2012 թվականին հրավիրվել է «Ցրվենա Զվեզդա», որի կազմում կարողացել է նվաճել Սերբիայի գավաթը։ Սակայն չկարողանալով ամրապնդվել թիմի հիմնական կազմում 2013 թվականի առաջին հատվածը վարձավճարով հանդես է եկել «Ռադնիչկի (Կրագուևաց)» ակումբի կազմում։
2014 թվականի հունվարին ֆուտբոլիստը տեղափոխվում է բելառուսական «Մինսկ» ։ Նոր ակումբի կազմում Միրիչը հանդես էր գալիս եզրային կիսապաշտպանի դիրքում, սակայն մարզիչը նրան տեսնում էր նաև կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։ Ֆուտբոլիստը կարողացավ դառնալ թիմի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը առաջնությունում հեղինակելով 3 գնդակ և կատարելով 3 գոլային փոխանցում։ Նույն տարվա հուլիս ամսին Միրիչը լքում է բելառուսական ակումբը ։