cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դենի Սասսու Նգեսսո
Նախագահ Նգուաբիի զինակիցը
Դենի Սասսու-Նգեսսոն հարել է ձախ սոցիալիստական կուսակցական հայացքներին։ Նա դրական է ընդունել աջ արևմտամետ նախագահ Յուլու Ֆյուլբերի տապալումը։ 1968 թվականի հուլիսին սատարել է կապիտան Նգուաբիի գլխավորած զինվորական խռովությունը՝ ընդդեմ նախագահ  Ալֆոնս Մասամբա–Դեբայի։ Օգոստոսի սկզբին Սասսու–Նգեսսոն ընդգրկվել է ղեկավար խունտայի՝ Ազգային հեղափոխական խորհրդի կազմում՝ Նգուաբիի գլխավորությամբ։ 1969 թվականի վերջին դարձել է Կոնգոյի աշխատանքի կուսակցության մարքսիզմ–լենինիզմի հիմնադիրներից մեկը։
Նախագահ Նգուաբիի մերձավոր շրջապատի անդամներից մեկն է եղել։ Մասնակցել է 1970 թվականի Պիեռ Կինգանգիի աջերի խռովության և 1972—1973 թվականների ուլտրաձախ Անժա Դիավարայի՝ (փետրվարի 22- շարժում) գործողությունների ճնշմանը։ Այդ ընթացքում պետական–կուսակցական ղեկավար համակարգում կուլիսային սուր վեճեր էին գնում Դենի Սասսու–Նգեսսոյի և Ժոակիմ Յոմբի–Օպանգոյի միջև։
1970—1977 թվականներին Սասսու–Նգեսսոն դարձել է պաշտպանության և պետական անվտանգության կուսակցական համակարգող։ 1976 թվականից՝Կոնգոյի Ժողովրդական Հանրապետության պաշտպանության նախարար։ 1977 թվականին ստացել է գնդապետի զինվորական կոչում։
1977 թվական, մարտ։ Նգուաբիի սպանությունը
1977 թվականի մարտի 18–ին Մարիան Նգուաբին սպանվել է կապիտան Կիկադիդիի խմբի կողմից՝ կենտրոնական շտաբ այցելելու ժամանակ ։ Պատասխանատվությունը պաշտոնապես դրվել է Ալֆոնս Մասամբա–Դեբայի վրա, որը գնդակահարվել է մեկ շաբաթ անց։ Իշխանությունն անցել է Կուսակցության զինվորական կոմիտեին Յոմբո–Օպանգոյի գլխավորությամբ, որի տեղակալը դարձել է Սասսու–Նգեսսոն։ Նգուաբիի սպանությունը  առիթ է հանդիսացել։
1977 թվականի մարտի իրադարձություններին Դենի Սասսու–Նգասսոյի դերը ամբողջությամբ հայտնի չէ։ Բազմիցս ուշադրություն էր հրավիրվել այն հանգամանքին, որ Կիկադիդին չէր կարող մտնել կենտրոնական շտաբի տարածք՝ առանց Սասսու–Նգեսսոյի թույլտվության։ 1991 թվականի Ազգային–պետական համաժողովի ժամանակ որոշ պատվիրակներ ուղիղ հայտնել են Յոմբի–Օպանգոյի և  Սասսու–Նգեսոյի մասնակցությունը Նգուաբիի սպանությանը ։ Այդ մեղադրանքները ոչ մի հետևանք չեն ունեցել։
Կուսակցության և պետության առաջնորդ
1977 թվականի ապրիլի 3–ին ԿԺՀ նախագահ է դարձել Ժոակիմ Յոմբո–Օպանգոն։ Դենի Սասսու–Նգեսսոն մնացել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնին։ Երկրի առաջնորդի և զինվորական կառույցի առաջնորդի միջև մրցակցությունը շարունակվել է։ Այն ավարտվել է 1979 թվականի փետրվարի 5–ին՝ Յոմբի Օպանգոյի ձերբակալմամբ և իշխանությունից հեռացմամբ։
1979 թվականի փետրվարի 8–ին Սասսու–Նգեսսոն զբաղեցրել է նախագահի պաշտոնը։ Մարտի 27–ին ԿԺՀ արտահերթ նիստը հաստատել է Դենի Սասսու–Նգեսսոյին՝ որպես կուսակցության և պետության առաջնորդ։ Նա համատեղությամբ զբաղեցրել է նաև բոլոր ուժային կառույցների պաշտոնները։ 1984 և 1989 թվականներին ԿԺՀ համագումարները վերահաստատել են Սասսու–Նգեսսոյին կուսակցության և պետության ղեկավարի պաշտոնում։
Նախագահ Սասսու–Նգեսսո ընդգծել է մարքսիզմ–լենինիզմի անփոփոխ ուղղությունը և հավատարմությունը Նգուաբիին։ Սակայն նրա վարած քաղաքականությունն ավելի գործնական է եղել։ ԽՍՀՄ–ի հետ ամրացել են քաղաքական կապերը 1981 թվականին պայմանագիր է կնքվել ԽՍՀՄ–ի և ԿԺՀ–ի միջև բարեկամության մասին), տնտեսական համագործակցությունը, մասնավորապես նավթի արտահանման գործում, զարգացել է ԱՄՆ–ի և Ֆրանսիայի հետ։ Այսպիսի հավասարակշռության շնորհիվ երկրում իրավիճակը հնարավոր է եղել կայունացնել։
Բարեփոխումներ և «ապաշխարություն»
1980-ական թվականների վերջին համաշխարհային փոփոխությունները, որոնք առաջ էին եկել ԽՍՀՄ Վերակառուցման հետևանքով, ստիպել են Դենի Սասսու–Նգեսսոյին իրականացնել քաղաքական և տնտեսական բարեփոխումներ։ 1989 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվել է անցում շուկայական տնտեսության և անց է կացվել քաղաքական բանտարկյալների մասնակի համաներում։1990 թվականի սեպտեմբերին ստեղծվել են ընդդիմադիր քաղաքական կուսակցություններ։ Սասսու–Նգեսսոն մեկնել է ԱՄՆ, բանակցություններ է վարել վարկ վերցնելու Արժույթի միջազգային հիմնադրամից։ 1991 թվականի սկզբին Ազգային–պետական համաժողովը քաղաքական բարեփոխումների ծրագիր է ընդունել։ Մարքսիզմ–լենինիզմը, որպես պետական գաղափարախոսություն, չեղյալ է համարվել, անցում է կատարվել բազմակուսակցական ժողովրդավարության և շուկայական տնտեսության։ Երկիրը նորից անվանվել է Կոնգոյի Հանրապետություն ։ Վերականգնվել են նախկին նախագահներ Ֆյուլբեր Յուլայի,Ալֆոնս Մասսամբա–Դեբայի, Ժոակիմ Յոմբի–Օպանգոյի հեղինակությունը։ Սասսու–Նգեսսոյի ելույթը ապաշխարություն էր հիշեցնում։
Ընդդիմության մեջ և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ
1992 թվականի օգոստոսի 9–ին նախագահական ընտրությունների ժամանակ Դենի Սասսու–Նգեսսոն ստացել է ձայների միայն 17% և առաջին փուլում դուրս է մնացել ընտրապայքարից (դրանից առաջ նրա կուսակցությունը ձախողել էր Կոնգոյի խորհրդարանական ընտրություններում)։ Նախագահ է ընտրվել Պասկալ Լիսսուբան, որը հանդես է եկել ազատական բարեփոխումների ծրագրով։ Սասսու–Նգեսսոն և նրա կուսակցությունը սկզբում հանդես են եկել նոր նախագահի հետ միություն կազմելով՝ սատարելով Լիսսուբիին, որն ընդդիմադիր էր վարչապետ Բեռնառ Կոլոլասին։
Լիսսուբիի նախագահությունը աչքի ընկավ ոչ միայն բարեփոխումներով, այլ կարևոր քաղաքական ապակայունացմամբ, որը 1997 թվականին Կոնգոյի Հանրապետությանը ներքաշեց քաղաքացիական պատերազմի մեջ։ Այդ ընթացքում քաղաքական ուժերի դասավորությունը երկրում փոխվել էր. Սասսու–Նգեսսոն հենվելով կուսակցական միլիցիայի՝ «Կոբրայի» վրա, հանդես է եկել ընդդեմ Լիսսուբիի, իսկ Կոլոլասը սատարել է նախագահին։
Կռիվների ելքն ի օգուտ Սասսու–Նգեսսոյի որոշվել է Անգոլայի զինվորականների միջամտությամբ։ Նախագահ Ժոզե Էդուարդու դուշ Սանտուշին ձեռնտու էր Սասսու–Նգեսսոյի հաղթանակը, որը 1980–ական թվականների իր դաշնակիցն էր։ Անգոլական զորքը գրավել է Բրազզավիլի կարևոր օբյեկտները և իրավիճակն արագ վերահսկողության տակ են վերցրել։ 1997 թվականի հոկտեմբերի 25–ին Դենի Սասսու–Նգեսսոն կրկին հռչակվել է Կոնգոյի նախագահ։ Նրա վերադարձն իշխանություն ուղեկցվեց բռնաճնշումներով, կես տարվա մեջ արձանագրվեց մոտ հարյուր քաղաքական մահապատիժ և մեծաթիվ կամայական ձերբակալություններ ։
Երկրորդ կառավարման համակարգ
Սասսու–Նգեսսոյի ռեժիմի կայունությունը ապահովում են երկրի բնական պաշարները՝ նախ և առաջ նավթը։ Նա կարողանում է ապահովել ներքաղաքական իրավիճակի կայունությունը և հետևաբար արտասահմանյան արտահանողների՝ առաջին հերթին ֆրանսիական Էլֆ և Տոտալ նավթային ընկերությունների աշխատանքի անվտանգությունը։ Կոնգոյի համար նավթի գների անկումը նշանակել է տնտեսական վիճակի վատթարացում։ Դա արտացոլվել է նաև քաղաքական ոլորտում. նախագահը փոխել է կառավարության ղեկավարին, նախարարներ են դարձել երիտասարդ տեխնոկրատները, առաջին անգամ հայտնվել են կին նախարարներ ։
Նախագահի պաշտոնավարման ժամկետ է սահմանվել յոթ տարի։ Ընտրությունները տեղի են ունեցել 2002 և 2009 թվականներին։ Առաջին անգամ Սասսու–Նգեսսոն ստացել է ձայների մոտ 90 %, երկրորդ անգամ՝ ավելի քան 78 %։ Ձևականորեն ընտրությունները տեղի են ունեցել երկընտրանքի հիմունքներով, սակայն շատ տեսաբանների կարծիքով ընդդիմադիր թեկնածուներն այն մարդիկ են եղել, որոնք հատուկ առաջադրվել են նախագահի առաջարկությամբ, որպեսզի ընդդիմադիր դաշտը մասնատվի, կամ էլ գաճաճ կուսակցությունների ներկայացուցիչներ են եղել, որոնք ի սկզբանե հաղթանակի ոչ մի հնարավորություն չեն ունեցել ։ 2015 թվականի մարտի 27–ին  Սասսու–Նգեսսոն հայտարարել է տեղի ունենալիք հանրաքվե մասին, որով պետք է վերանայվեր սահմանադրության հոդվածը, համաձայն որի նախագահն իրավունք ուներ ընտրվելու երկու ժամկետով։ Դա նրան հնարավորություն էր տալու երրորդ անգամ առաջադրվել։ Ընդդիմադիր լինելը բնութագրվում էր որպես  «ծայրահեղ իսլամի» դրսևորում ։ Այդ ժամանակ ընդդիմադիր խմբերից մեկը գլխավորել է Ժոակիմ Յոմբի–Օպանգոն։ 2016 թվականի մարտին Դենի Սասսու–Նգեսսոն նորից է մասնակցել Կոնգոյի Հանրապետության նախագահական ընտրություններին և վերընտրվել է՝ ստանալով ձայների 60%։
2006 թվականին Դենի Սասսու–Նգեսսոն հանդիսացել է Աֆրիկական միության նախագահը (ենթադրվում է, որ այդ պաշտոնին նրան նշանակելը պայմանավորված է եղել Սուդանի նախագահ Օմար ալ Բաշիրի նշանակումը արգելափակելու նպատակով)։
Նախագահ Սասսու–Նգեսսոն և նրա ընտանիքի անդամները մշտապես մեղադրվում են ֆինանսաառևտրային մեքենայությունների, կոռուպցիայի, չափից ավելի անձնական ծախսերի, արտասահմանում սեփականությունների ձեռք բերման մեջ    ։
2021 թվականի հոկտեմբերին Դենիս Սասու Ն'Գուեսոն վկայակոչվեց «Պանդորայի փաստաթղթերի» սկանդալի մեջ։ Ըստ լրագրողների միջազգային կոնսորցիումի, դա 1998 թ. Հաղորդվում է, որ Inter African Investment- ը գրանցվել է Բրիտանական Վիրջինյան կղզիներում `Կարիբյան ծովի հարկային դրախտում։ Denis Sassou N'Guesso- ն հերքում է, որ դա դաշինքով փաստաթղթեր են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոնգոյի Հանրապետության նախագահներ Կատեգորիա:Կոնգոյի Հանրապետության քաղաքական գործիչներ
Ակուարիկա դել Կապո
Ակուարիկա դել Կապո  (Acquarica del Capo), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 4734 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 263 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71040, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։
Քաղաքի հովանավորն է Սան Կառլո Բորոմեոն։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 4-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մերսեդես Մասոն
Մերսեդես Մասոն (Mercedes Masöhn, ), շվեդ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Մերսեդես Մասոնը ծնվել է 1982 թվականի մարտի 3-ին Շվեդիայի Լինչոպինգ քաղաքում։ 12 տարեկանում ընտանիքի հետ Շվեդիայից տեղափոխվել է ԱՄՆ։
Կարիերա
13 տարեկանում սկսել է աշխատել Ֆորդ Մոդելս մոդելային գործակալությունում։
Առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում 2005 թվականին։ 2011 թվականին խաղացել է գլխավոր դեր «Կարանտին 2։ Տերմինալ» ֆիլմում։ 2012 թվականին խաղացել է կնոջ գլխավոր դեր «Փնտրողը» սերիալում ։ 2012-2013 թվականներին նկարահանվել է «Պարկ ավենյու, 666» սերիալում ։
2015-2017 թվականներին խաղացել է «Վախեցեք քայլող մեռյալներից» սերիալում ։
Անձնական կյանք
2014 թվականի սեպտեմբերի 13-ից Մերսեդեսն ամուսնացած է դերասան Դևիդ Դենմանի հետ։ Ամուսիններն ունեն որդի՝ Կայուս Քեյն Դենմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իրանական սերմամբ
Միկոլա Շապովալ
Միկոլա Շապովալ (Шаповал Микола Терентійович, ), ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, Կարմիր աստղի շքանշանակիր։
Կենսագրություն
Միկոլա Շապովալը ծնվել է 1919 թվականին Պոլտավայի մարզի Բոգաչկա-Պերվայա գյուղում, բատրակի ընտանիքում։ Եղել է կոբզար Ֆյոդոր Կուշներիկի ուղեկցողը, 1928-1934 թվականներին ապրել է մանկատանը ։ Սեմինարիան ավարտելուց հետո սովորել է Վելիկոսորոչինսկի մանկավարժական տեխնիկումում, այնուհետև աշխատել որպես ուսուցիչ։
1938 թվականին աշխատել է Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի «Рідний край» թերթում։ 1939 թվականին ընդունվել է Ուկրաինայի կոմունիստական ինստիտուտ, զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, թղթակցել է Молодь України թերթին։ Պատերազմի ավարտից հետո սովորել է Ուժգորոդի համալսարանում, աշխատել է թերթում։ Վերադարձել է Խարկով, գրել է պատմվածքներ, վեպեր, բանաստեղծություններ մեծահասակների և երեխաների համար  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Ունթերշթայնախ
Ունթերշթայնախ (Untersteinach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1848 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 11,42 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 159։
Ադմինիստրացիոն բաժանումը
Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 3 գյուղական շրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Հին քաղաք (Վիբորգ)
Հին քաղաք (Վիբորգ), պատմական շրջան Վիբորգ քաղաքի Կենտրոնական միկրոշրջանի կազմում։ Վիբորգի պատմական մասի եզակի ճարտարապետական տեսքը ձևավորվել է ավելի քան յոթ դար առաջ` մի շարք ազգային մշակույթների (շվեդական, ֆիննական, գերմանական, ռուսական) ազդեցության ներքո։ Այն ներկայացված է տարբեր դարաշրջանների ճարտարապետական հուշարձաններով՝ միջնադարի հնագույն շինություններից մինչև 20-րդ դարի վերջի 21-րդ դարի սկզբի շենքեր ։
Բացի ամրոցից, երկու աշտարակներից և նախկին Վիբորգի ամրոցապարսպի մեկ աշտարակից, Ժամացույցի աշտարակից և երկու փլուզված միջնադարյան տաճարներից, Վիբորգում դեռևս պահպանվել են շվեդական ժամանակաշրջանի 7 շինություններ (մինչև 18-րդ դարի)՝ Տունը ժայռի վրա, վաճառական Վեկրուտի տունը և հարուստ քաղաքացու տունը (Եպիսկոպոսական տուն) Պոդգորնայա փողոցում, Հիացինատի տաճարը Վոդնայա ուղեկալի փողոցում, քաղաքացու տունը Ամրոցային փողոցի բակի խորքում, ինչպես նաև երկու միջնադարյան տներ Վիբորգյան փողոցում. Սուրբ Հոգու առևտրական գիլդիայի տունը և արհեստավորների գիլդիայի տունը։ Այս շենքերից գրեթե բոլորը կառուցվել են նախքան քաղաքի առաջին գլխավոր հատակագծի հաստատվելը՝ 1639 թվականին, և առանձնանում են նրանով, որ դրանք գտնվում են ժամանակակից փողոցային ցանցի անկյան տակ։ Այն բանից հետո, երբ 1710 թվականին Ռուսաստանի կայազորը մտավ Վիբորգ քաղաք, այնտեղ կառուցվում էին միայն պաշտպանական կառույցներ և զորանոցներ։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսից սկսեցին կառուցվել նաև քաղաքացիական շինություններ, այնուհետև կառուցվել է Կաթողիկե հրապարակի ճարտարապետական անսամբլը դասական ոճով, Պողոս Պետրոսի և Սպասո-Պրոբրաժենսկու տաճարները, նահանգապետի պալատը և կայսերական դատարանի շենքը, ինչպես նաև մինչև մեր օրերը պահպանված հյուրատունն ու քաղաքապետարանի նոր շենքը։
19-րդ դարի երկրորդ կեսից Վիբորգը սկսեց կառուցապատվել էկլեկտիկական ուղղությամբ, ձևավորվեց Հին քաղաքապետարանի հրապարակի ժամանակակից համայնապատկերը (Բրյունոլֆ Բլումկվիստ, Էդուարդ Դիպպել), կառուցվեցին բազմաթիվ հասարակական հաստատություններ ժամանակակից Ամրոցային փողոցի և Լենինգրադյան  պողոտայի խաչմերուկում. Նահանգապետի տունը, նահանգի կառավարչության շենքը, մի շարք կրթական հաստատություններ (Ֆիննական ժողովրդական դպրոց, կանանց շվեդական գիմնազիա, կանանց ռուսական գիմնազիա, ֆիննական դասական լիցեյ, ֆիննական ռեալական լիցեյ, ռուսական ռեալական ուսումնարան, ֆիննական համատեղ ուսումնարան), փոստային բաժանմունքը։ 1893 թվականին, Կարլ Էդուարդ Դիպպելի նախագծով նոր գոթական ոճով կառուցվում է քաղաքի ամենամեծ եկեղեցին՝ Նոր մայր տաճարը։ Նրա գմբեթի 75 մետր բարձրությամբ սրաձողը գերիշխող դիրք էր գրավում քաղաքում։ Կառուցվում են նաև պատկառելի եկամտային տներ, ինչպիսին է վաճառական Բուտենհոֆֆի տունը։
1930-ական թվականներին քաղաքային ճարտարապետության վրա նոր ազդեցություն ունեցավ ֆունկցիոնալիզմը։ Բացի բնակելի և առևտրային շենքերից, հասարակական հաստատությունները կառուցվել են այդ ոճով` Արվեստի դպրոցը թանգարանով, թաղային արխիվով և գրավատնով, բոլորը` Ուլբերգի նախագծերով։ Վիբորգում ֆունկցիոնալիզմի դարաշրջանի ամենակարևոր հուշարձանը քաղաքային գրադարանն է, որը կառուցվել է 1935 թվականին՝ աշխարհահռչակ ճարտարապետ Ալվար Աալտոյի նախագծով։
1939-1944 թվականներին քաղաքում տեղի ունեցած ռազմական գործողությունների արդյունքում շենքերի մեծ մասը լուրջ վնասներ էին կրել, ոմանք համարյա ամբողջովին ավերվել էին՝ հին երկաթուղային կայարանը (այժմ՝ քաղաքի հյուրերին դիմավորում են հետպատերազմյան շենքով՝ Ստալինյան ճարտարապետության ոճով), քաղաքային թատրոնը և հեռախոսային կայանի շենքերը։ Վիբորգի փայտե շինությունները գրեթե ամբողջությամբ այրվել էին, նախապատերազմական փայտե տները պահպանվել են հիմնականում արևմտյան արվարձաններում։ Սակայն պատերազմից հետո քաղաքի կենտրոնում գտնվող քարե շենքերի մեծ մասը վերականգնվել են, չնայած երբեմն բնօրինակ տեսքից շեղումներով։ Վնասված Նոր մայր տաճարը վերջապես քանդվեց 1953 թվականին։ Այնուհետև, Վիբորգը, ինչպես խորհրդային բոլոր քաղաքները, զանգվածաբար կառուցապատվեց տիպային պանելային շենքերով, որոնց ամենամեծ քանակը կառուցվեց Լենինի անվան ավանում (ներկայիս Հարավային պայմանական շրջան)՝ ավերված փայտե շենքերի տեղում։ Քաղաքի կենտրոնական մասում շինարարությունը՝ 1970-ականներից, իրականացվում էր հիմնականում անհատական նախագծերի հիման վրա։
Վտանգված հուշարձաններ
Վիբորգի կենտրոնում գտնվող մի շարք պատմական շենքերի ներկայիս վիճակը անհանգստություն է առաջացնում, առանց պատշաճ խնամքի, դրանց ոչնչացման գործընթաց է ընթանում։ Վիբորգի քաղաքային իշխանությունները քանդում են հին քաղաքի կենտրոնում գտնվող թաղամասերը՝ բարբարոսաբար ոչնչացնելով նաև պահպանվող պատմական հուշարձանները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիբորգի պատմական շրջաններ
Անձրևես
Անձրևես, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն անձրև բառից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Հիդեո Կոձիմա
Հիդեո Կոձիմա (小島 秀夫, ), ճապոնացի խաղերի դիզայներ, պրոդյուսեր և համակարգչային խաղերի մշակման ղեկավար։ Կոձիման հայտնի է խաղերի ստեղծման հանդեպ ինքնատիպ հեղինակային մոտացմամաբ․ դեռ համակարգչային խաղերի ինդուստրիա մուտք գործելուց առաջ նա հետաքրքրվել է գրականությամբ և կինեմատոգրաֆիայով, իսկ ավելի ուշ նայել է խաղերի մշակմանը՝ որպես գեղարվեստական ստեղծագործության նոր միջոց։ Կոձիման շատ տարիների ընթացքում աշխատել է Konami Digital Entertainment ընկերությունում, այդ թվում՝ ղեկավարելով Kojima Productions ներքին ստուդիան, ինչպես նաև որոշ ժամանակ զբաղեցրել է Konami-ի փոխնախագահի պաշտոնը ։ 2015 թվականին՝ Konami-ից հեռանալուց հետո, Կոձիման վերստեղծել է Kojima Productions-ը, արդեն, որպես անկախ ստուդիա։
Կոձիման առավել հայտնի է որպես «Metal Gear» խաղային շարքի ստեղծող․ այս խաղի նրա գլխավորությամբ մշակված շարքը թողարկվել է ավելի քան մեկ չորրորդ դարի ընթացքում՝ մեծ ազդեցություն ունենալով ստելս-խաղերի և ամբողջությամբ համակարգչային խաղերի ինդուստրիայի վրա։ Բացի «Metal Gear»-ից Կոձիման մշակել է նաև «Snatcher» և «Policenauts» արկածային խաղերը և հանդես է եկել որպես մի շարք այլ խաղերի և շարքերի պրոդյուսեր, այդ թվում՝ «Zone of the Enders», «Boktai» և «Castlevania: Lords of Shadow»։ «Death Stranding»-ը դարձել է Կոձիմայի առաջին խաղը, որը մշակվել է Konami-ից դուրս։
Վաղ տարիներ
Հիդեո Կոձիման ծնվել է Տոկիոյում։ Երեք երեխաներից կրտսերն է ։ Կոձիմայի ընտանիքը հաճախ է տեղափոխվել տեղից-տեղ. նրա ծնողները Տոկյոից տեղափոխվել են Սիրասակի ծովափնյա քաղաքը, բայց ավելի ուշ, երբ Հիդեոն եղել է չորս տարեկան, տեղափոխվել են Օսակա, Կանսայ ։ Կոձիման հիշել է, որ կարոտում է վայրի բնությունն ու ծովը։ Դպրոցական տարիներին ոչ ոք Կոձիմային չի հսկել և չի վերցրել դպրոցից մինչև ծնողների վերադարձն աշխատանքից․ ծնողներն առավոտյան նրա վզից կախել են տան բանալիները, որպեսզի նա դասերից հետո կարողանա ինքնուրույն վերադառնալ տուն։ Կոձիմայի հիշողություններով՝ նա ատել է տանը մենակ եղած ժամերը և նույնիսկ ավելի մեծ հասակում՝ աշխատել է խուսափել նման իրավիճակներից։ Նա ասել է․ «Երբ ճանապարհորդության ժամանակ մնում եմ հյուրանոցում, մտնելով սենյակ՝ միանգամից միացնում եմ հեռուստացույցը, որպեսզի տիրապետեմ միայնակության զգացմանը» ։
Հիդեոի հայրը վերապրել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և Տոկիոյի ռմբակոծումը, չնայած նա չի ծառայել բանակում կամ նավատորմում և չի աջակցել Ճապոնիայի մասնակցությանը պատերազմում, բայց ափսոսել է այն բանի համար, որ չի կարողացել իր ներդրումն ունենալ հայրենիքը պաշտպանելու գործում։ Նրա պատմությունները պատերազմական տարիների մասին հսկայական ազդեցություն են ունեցել որդու վրա։ Չնայած Հիդեոյի հայրը երիտասարդ տարիքում ատել է ամերիկացիներին այնպես, ինչպես թշնամիներին, ժամանակի հետ նա սկսել է սիրել արևմտյան կինեմատոգրաֆիան և փոխանցել է այդ սերը որդուն ։ Ամեն երեկո Հիդեոն ընտանիքի հետ դիտել է ֆիլմեր և նրան թույլ չեն տվել միչև ֆիլմի ավարտը գնալ քնելու, երբ նա դարձել է ավելի մեծ, ծնողները սկսել են նրան գումար տալ՝ ինքնուրույն կինո գնալու համար, բայց միայն մեկ պայմանով, որ տուն վերադառնալով նա քննարկելու է ֆիլմի իմաստն ու ռեժիսուրան ։ Կոձիմայի խոսքերով՝ նրա ամենավաղ հիշողություններն այսպես, թե այնպես կապված են մահի հետ․ նա հազիվ է փրկվել գետում խեղդվելուց, նրան գրեթե վրաերթի է ենթարկել գնացքը, երբ նա անցել է երկաթգիծը ։ Հիդեոյի հայրը մահացել է, երբ նա եղել է ընդամենը 13 տարեկան ։
Մանուկ հասակում Կոձիման երազել է դառնալ տիեզերագնաց, հետո՝ դետեկտիվ կամ ոստիկան, ավելի ուշ՝ նկարիչ կամ նկարազարդող։ Այդ մտքերից նրան հետ է պահել ընտանեկան օրինակը․ նրա բարեկամներից մեկը եղել է նկարազարդող և հաճախ է ունեցել ֆինանսական դժվարություններ։ Հոր վաղաժամ մահը և ֆինանսական անկայուն վիճակը նույնպես ազդել են Կոձիմայի ընտրության վրա ։ Արդյունքում նա սկսել է գրել կարճ պատմվածքներ և փորձել է ուղարկել դրանք ճապոնական ամսագրերին, բայց ամբողջ ընթացքում ստացել է հրապարակման մերժումներ։ Նա հորինել է երկար վեպեր, որոնք կազմված են եղել ավելի քան 400 էջից այն ժամանակ, երբ ամսագրերի մեծամասնությունը հրապարակում էր պատմություններ, որոնց երկարությունը չէր գերազանցում 100 էջը ։ Դրանից հետո նա որոշել է զբաղվել ֆիլմերի նկարահանմամբ մի ընկերոջ հետ, որն ուներ 8 միլիմետրանոց տեսախցիկ ․ նա մի քանի այլ ընկերների համոզել է ամենամյա դպրոցական փառատոնին ներկայացնելու համար նկարահանել զոմբիների մասին ֆիլմ։ Մեկ այլ անգամ Կոձիմային և նրա ընկերներին հաջողվել է համոզել ծնողներին տալ իրենց գումար՝ դեպի Ճապոնիայի ափին գտնվող կղզի չորսօրյա ճամփորդության համար։ Կոձիման ցանկացել է նկարահանել ֆիլմ-ռոբինզոնադա դպրոցականների խմբի մասին, որը փորձում է կենդանի մնալ անմարդաբնակ կղզում։ Սակայն նկարահանումների փոխարեն ընկերները երեք օր քայլել են կղզով մեկ և լողացել ծովում, իսկ չորրորդ օրն արագորեն նկարահանել են փոքրիկ ժապավեն զոմբիների մասին՝ խաբեբաներ չթվալու համար։ Այնուամենայնիվ, Կոձիման այդպես էլ ցույց չի տվել նկարահանած «ֆիլմը» ծնողներին ։ Նրանք նաև ձևավորել են երաժշտական փոփ-խումբ, բայց դա ուղղակի «հոբբի է» եղել։ Կոձիմայի ընկերներն ամբողջությամբ չեն կիսել նրա սերը կինեմատոգրաֆիայի և ստեղծագործության հանդեպ՝ ավելի շատ զբաղվելով ուսմամբ ։ Հոր կենդանության ժամանակ պլանավորվել էր, որ դպրոցից հետո Կոձիման ընդունվելու է Տոկիոյի համալսարան, բայց ի վերջո նա մնացել է մոր հետ Օսակայում ։
Կարիերա
Մինչև համալսարան ընդունվելը Կոձիման հետաքրքրվել է խաղերով, նրան զարմացրել է Famicom խաղային բարձակի վրա խաղը պահպանելու հնարավորությունը․ քանի որ խաղացողը կարող էր դադարեցնել խաղային սեսիան և վերադառնալ նրան ավելի ուշ, հնարավորություն էր տալիս խաղերում ավելի բարդ պատմություն ստեղծելու համար, քան առաջ։ Կոձիման որոշել է թողնել ուսումը և խաղային ինդուստրիա մտնելու նրա որոշման վրա ազդել են այնպիսի խաղեր, ինչպիսիք են Super Mario Bros.-ը և հատկապես «Portopia Renzoku Satsujin Jiken»-ը (1983)՝ Յուջի Հորնիի կողմից ստեղծված դետեկտիվ քվեսթը ։ Համալսարանի չորրորդ կուրսում Կոձիման հայտարարել է համակուրսեցիներին և դասախոսներին, որ որոշել է թողնել ուսումը և զբաղվել տեսախաղերի մշակմամբ․ նրան պատասխանել են՝ ասելով «կանգ առ, մտածիր, թե ինչ ես անում» և անվանել են խելագար ։ Միակը, ով աջակցել է նրա որոշմանը, եղել է մայրը․ նա որդուն ասել է, որ նա կարող է զբաղվել այն ամենով, ինչով կցանկանա ։
1986 թվականին Կոձիման ընդունվել է Konami ընկերություն՝ զբաղեցնելով դիզայների պաշտոնը MSX տնային համագարգչի համար ծրագրեր մշակող բաժանմունքում ։ Նա ընտրել է հենց այս ընկերությունը, քանի որ նրա բաժնետոմսերը վաճառվում էին ֆոնդային բորսայում, ինչով այդ ժամանակ չէր կարող պարծենալ խաղային ինդուստրիայի ոչ մի այլ ճապոնական ընկերություն, նույնիսկ Nintendo-ը․ Կոձիմայի կարծիքով դա հեղինակության նշան էր ։
Առաջին խաղը, որի վրա աշխատել է Կոձիման՝ որպես մշակման ղեկավարի օգնական, եղել է «Penguin Adventure»-ը։ Նրա մշակած առաջին նախագիծը՝ «Lost Warld»-ը («war» և «world»  բառերի համադրություն), չեղարկվել է Konami-ի կողմից։
Առաջին թողարկված նախագիծը եղել է MSX 2 համակարգչի համար «Metal Gear»-ը (համակարգիչը հայտնի է եղել հիմնականում Եվրոպայում և Ճապոնիայում, իսկ ԱՄՆ-ում խաղը թողարկվել է ավելի ուշ Nintendo Entertainment System-ի համար)։ «Metal Gear»-ն առանձնահատուկ է նրանով, որ աշխարհին ցույց է տվել stealth-action, որում ժամանակի մեծ մասը տրամադրված էր ոչ թե մենամարտելու, այլ թշնամուց թաքնվելու համար, իսկ զինված բախումները ծայրահեղ անշահաբեր էին խաղացողի համար։
1988 թվականին Կոձիման մասնակցել է կիբերպանկի տարրերով Snatcher արկածային խաղի մշակմանը։ Խաղացողը հանդես էր գալիս Հիլիան Սիդի՝ Նեո-Կոբե մեգապոլոիսի բնակչի կերպարով։ Խաղի ընթացքում նա պետք է իմանար ամբողջ ճշմարտությունն իր անցյալի մասին։ Չնայած քննադատությանը, նախագիծը հաջողվել է։
1990 թվականին, միայն Ճապոնիայում, թողարկվել է «Metal Gear 2: Solid Snake» խաղը MSX-ի համար։ Կոձիման չի փոխել խաղային ընթացքի բանաձևը՝ ավելի շատ ուշադրություն տրամադրելով խաղի սյուժեին։
1992 թվականին թողարկվել է «Snatcher» խաղի ռեմեյքը PC Engine-ի համար, որը ստացել է «Snatcher CD-ROMantic» անվանումը, իսկ 1994 թվականին՝ նուար ոճի «Policenauts» արկածային խաղը։ 1996 թվականին երկու նախագծերն էլ գործածվել են PlayStation-ով։
«Metal Gear Solid» խաղի շատ սպասված թողարկումը PS-ով Կոձիմային դարձրել է խաղային ինդուստրիայի աստղ։ Այդ նախագիծն առաջին անգամ MGS շարքում օգտագործել է 3D գրաֆիկա, այն ունեցել է լուրջ սյուժե և դուր է եկել խաղացողների մեծամասնությանը։
Մինչև «MGS2»-ի թողարկումը Կոձիման եղել է «Zone of the Enders»-ի պրոդյուսերը։ 2004 թվականին թողարկվել է «Metal Gear Solid» խաղի ռեմեյքը «Metal Gear Solid: The Twin Snakes» անվամբ՝ Nintendo-ի և GameCube-ի համար։ Խաղի համար նախատեսված տեսահոլովակների պրոդյուսերը եղել է հայտնի ասիացի ռեժիսոր Ռյուհեյ Կիտամուրան։
Kojima Productions
2005 թվականի ապրիլի 1-ին Կոձիմայի թիմը ստացել է Kojima Productions սեփական ստուդիան, որը գոյության տասը տարիների ընթացքում, որպես Konami-ի ստորաբաժանում, թողարկել է Metal Gear շարքի մի շարք խաղեր, ինչպիսիք են Metal Gear Solid 3: Subsistence, Metal Gear Acid 2, Metal Gear Solid: Digital Graphic Novel, Metal Gear Solid: Portable Ops, Lunar Knights, Metal Gear Solid: Peace Walker, Metal Gear Rising: Revengeance, Metal Gear Solid: Snake Eater 3D խաղերը Nintendo 3DS հարթակի և Սոլիդ Սնեյքի մասին սագայի վերջնական մասը՝ Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots -ը, PlayStation 3 հարթակի համար։
Ի վերջո, թողարկվել է նաև շարքի հաջորդ մասը՝ Metal Gear Solid V: The Phantom Pain-ը, որը համատեղել է MGS-ի վերջին սերիաներից շատ բաներ։ Խաղը ստացել է բավականին բարձր գնահատական խաղերի քննադատների կողմից։
Միակ խաղը, որը ստուդիան պետք է թողարկեր ոչ Metal Gear-ի շրջանակներում, կարող էր դառնալ Silent Hills-ը՝ Նորման Ռիդուսի և Գիլյերմո դել Տորոյի մասնակցությամբ։
Ինչ-որ պահի Konami-ի և գեյմդիզայների միջև կոնֆլիկտ է ծագել։ Կոմպոզիտոր Ռիկ Մուրանական պատմել է հնարավոր պատճառներից մեկի մասին՝ Հիդեո Կոձիման աշխատավարձ է ստացել ընկերությունում, չնայած խաղերի վաճառքին կամ որևէ այլ գործոնների։ Metal Gear խաղերը ստեղծվել են երկար ժամանակ, թողարկումները հետաձգվել են, իսկ Կոձիման ավելի շատ ռեսուրսներ է ծախսել, քան պլանավորվել է ի սկզբանե։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Կոձիման հեռացել է Konami-ից, իսկ Kojima Productions-ը լուծարվել է։ Հաջորդ օրը՝ դեկտեմբերի 16-ին, Կոձիման Sony Computer Entertainment ընկերության ներկայացուցիչների հետ համատեղ հայտարարել է Kojima Productions-ի վերաստեղծման, արդեն, որպես անկախ ստուդիա և PlayStation 4 խաղային կոնսոլիդացիայի համար բոլորովին նոր խաղ մշակելու մտադրության մասին ։ Death Stranding կոչվող խաղը հայտարարվել է E3 2016 ցուցահանդեսում ։
Հիդեոն DTF պորտալին տված հարցազրույցում ասել է, որ երազում է թռչել տիեզերք.
Մրցանակներ և ճանաչում
Newsweek-ը Կոձիմային ներառել է 2002 թվականի թոփ-10 լավագույն մարդկանց ցուցակում ։ 2008 թվականին Next-Gen ամսագիրը կանգնեցրել է նրան «Hot 100 Developers 2008» ցուցակի յոթերորդ հորիզոնականում ։ 2009 թվականին IGN-ն կանգնեցրել է նրան բոլոր ժամանակների լավագույն խաղ ստեղծողների ցուցակի վեցերորդ հորիզոնականում ։ MTV Game Awards 2008-ում Կոձիման արժանացել է խաղեր ձևավորողի առաջին Lifetime Achievement Award («կյանքի ձեռքբերումների համար») մրցանակին, իսկ 2009 թվականի Game Developers Conference խաղ մշակողների կոնֆերանսի ժամանակ՝ Lifetime Achievement Award մրցանակի ։ 2014 թվականին National Academy of Video Game Trade Reviewers (NAVGTR) ակադեմիան Metal Gear Solid V: Ground Zeroes խաղի համար Կոձիմային շնորհել է «Franchise Adventure» մրցանակը «Game» կատեգորիայում ։ 2015 թվականին Կոձիմային հրավիրել են The Game Awards ամենամյա մրցանակաբաշխությանը՝ «Metal Gear Solid V: The Phantom Pain» խաղի համար մրցանակ շնորհելու համար։ Սակայն Konami-ն խոչընդոտել է նրա ներկայությանը մրցանակաբաշխության ժամանակ ։
2016 թվականի փետրվարին Կոձիման ստացել է մրցանակ 19-րդ D.I.C.E. Awards ամենամյա մրցույթի ժամանակ ։ 2016 թվականի դեկտեմբերին Կոձիման կարողացել է մասնակցել The Game Awards-ին և ստացել է Industry «Icon Award» մրցանակը ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Կոձիման բրազիլական Brasil Game Show խաղարկային շոուում ստացել է մրցանակ՝ կյանքի ձեռքբերումների համար ։
Կոձիմայի կոմպլեքսային տեսախաղեր ստեղծելու համապարփակ մոտեցումը, որը ներառում է երկու ոլորտների մեթոդների համադրում՝ խաղային և կինեմատոգրաֆիական, վաստակել է հարգանք։ Նման նախագծերը միշտ էլ եղել են հեղինակային կինոախաղեր ։
2019 թվականին Քյոլնի Film Festival Cologne կինոփառատոնում ստացել է Cologne Creative Award մրցանակը՝ ստեղծագործական և տեսալսողական ձևավորման գործում ներդրած ավանդի համար ։
«Հանճար»
Ռուսախոս հանդիսատեսը Կոձիմային հատուկ վերաբերմունքի է արժանացրել՝ ոչ առանց սարկազմի մասնաբաժնի նրան վերապահելով «հանճար» մականունը   ։ Այս մականունն իսկական մեմ է դարձել Metal Gear Solid V: The Phantom Pain-ի թողարկումից հետո ։ Կատակների առիթը հեղինակի անվան մշտական հիշատակումն է եղել խաղի յուրաքանչյուր գլխում։ Դրանից հետո Հիդեոն դժգոհել է իր Instagram-ում ռուսալեզու մեկնաբանությունների առատությունից, որը նա չի հասկանում ։ Նրանց մեծ մասում հեղինակները կատակային ոճով նշել են գեյմդիզայների հերթական լուսանկարում հանճեղ այս կամ այն դրսևորումը։ Չի անցել առանց Վիկտոր Ցոյի հետ սարկաստիկ նույնացման  ։ NTV հեռուստաալիքը նրան անվանել է «Սթիվ Ջոբս համակարգչային խաղերի աշխարհում» ։
2019 թվականի հոկտեմբերին նա այցելել է Ռուսաստան՝ Death Stranding խաղի թողարկմանը նվիրված պրոմո-արշավի շրջանակներում։ Այցի ընթացքում Կոձիման այցելել է «Խաղաշխարհ-2019» ցուցահանդես ։ Նա նաև մի շարք հարցազրույցներ է տվել տեղի լրագրողներին և հյուրընկալվել է «Երեկոյան Ուրգանտ» հաղորդմանը, որտեղ նրա հետ ասոցացվող մեմի մասին ասել է. «Նախ և առաջ և ինձ հանճար չեմ համարում, բայց եթե բոլորն ինձ այդպես են կոչում, ես կդառնամ այն»։ Ինչ վերաբերում է հանրային ակնկալիքներին և նախատեսվող խաղին, Կոզիման պատասխանել է. «Ես իսկապես զգում եմ որոշակի ճնշում, բայց եթե դա չկա, ինչպե՞ս ինչ-որ լավ բան անել։ Ինձ թվում է, որ բոլոր ստեղծողները, արտիստները զգում են այդ լարվածությունը և դրա շնորհիվ իրենց հաղթահարում են»։ Հարցին, թե ինքն ում է համարում հանճարեղ, Կոձիման պատասխանել է. «Իմ շուրջը շատ տաղանդավոր մարդիկ կան, և ինձ համար շատ դժվար է մեկին ընտրել, նրանք բոլորը յուրովի հանճարեղ են։ Հատկապես նրանք, ումից սովորել եմ և ոգեշնչվել։ Օրինակ՝ Տարկովսկին։ Շատ արվեստագետներ ամբողջ աշխարհում ազդեցություն են ունեցել իմ վրա։ Նրանք իմ համար հանճարներ են» ։
Սյալնագա
Սյալնագա (Сялнага), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Կոնդոպոժսկույու ծովախորշ, Օնեժսկի լիճ։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժսկի լիճ, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սև դելֆին
«Սև դելֆին»(Чёрный дельфин), պաշտոնական անվանում՝ Օրենբուրգի մարզի դաշնային քրեակատարողական ծառայության գրասենյակի №6 ուղղիչ գաղութ (Исправительная колония № 6 Управления Федеральной службы исполнения наказаний по Оренбургской области), ցմահ բանտարկվածների համար նախատեսված հատուկ ռեժիմով ուղղիչ գաղութ։ Գտնվում է Ռազվալ լճի (Օրենբուրգի մարզ) մոտակայքում գտնվող Սոլ-Իլեցկ քաղաքում։ Ռուսաստանում այս տեսակի գաղութներից ամենամեծն է (տարողությունը՝ 1600 մարդ)։ Ներկա պահին գաղութում բանտարկված է շուրջ 863 մարդ։ Աշխատանքային անձնակազմը՝ շուրջ 900 հոգի։
Բանտի պատմություն
Օրենբուրգի մարզում առաջին ցմահ բանտարկության համար նախատեսված բանտերը հայտնի են եղել դեռևս եկատերինյան ժամանակներից սկսած. Սև դելֆինի պատմությունը իր սկիզբն է առնում եկատերինյան ժամանակաշրջաններից։ Պուգաչովյան ապստամբության ճնշման գործընթացներից հետո 1773 թվականին այս շրջաններում աքսորյալ հանցագործների համար բանտ կառուցելու կարիք կար։ Ացնում էին դարեր, սակայն այս կառույցի նպատակը չէր փոխվում։ Օրենբուրգյան հարթավայրերի պինդ պատերը հավատարմորեն երկար տարիներ ծառայում են Ռուս Տերերին։ Այստեղ եղել են տարբեր շենքեր, սակայն բանտը բանտ է մնացել :
Ցմահ բանտարկվածների համար նախատեսված բանտի կարգավիճակը ստացել է 2000-ական թվականներին, առաջ այստեղ գործում էր բանտարկյալներին հատկացվող հատուկ հիվանդանոց։
Նկարագրություն
Գաղութում բանտարկված են ոչ միայն ցմահ այլ նաև ընդհանուր կարգով բանտարկյալներ։
Այստեղ պահպանվում է բանտարկյալների խիստ մեկուսացում ցանկացած տեսակի շփումներից։ Յուրաքանչյուր խուցում բանտարկված են երկուսից չորս մարդ, սակայն կան բանտարկյալներ, որոնք փակված են մի հոգանոց խուցերում (օրինակ՝ մարդակեր Վլադիմիր Նիկոլաևը)։ Ընդհարումներից խուսափելու նպատակով սենյակակիցները հաճախ զրույցներ են ունենում հոգեբանների հետ։
Բանտարկյալները գտնվում են պարբերական տեսանկարահանման տակ, քնում են վառված լույսի ներքո։ Խուցից դուրս գալուց հետո բանտարկյալին հետախուզում է կինոլոգը շան հետ։ Վերկացը ժամը 6-ին է, դրանից հետո եկող 16 ժամերի ընթացքում արգելված է պարկել կամ նստել։ Սև Դելֆին բանտի բնութագրիչ հատկություններից մեկն այն է, որ ուրիշ խուց տեղափոխելիս բանտարկյալների աչքերը փակվում են ժապավեններով, որպեսզի նրանք չկարողանան հիշել բանտի պլանը։ Բանտարկյալներին վերահսկող աշխատակիցների նվազագույն քանակը երեքն է, ինչպես նաև կինոլոգը շան հետ։ Ամեն 15 րոպեն մեկ անգամ հերթապահները գալիս են ստուգման։ Խուցերի չափը կազմում է ընդամենը 4,5 մետր², ընդ որում բանտարկյալները հեռու են գտնվում պողպատե վանդակներից․ այս օրինակով խուցը իրենից ներկայացնում է վանդակ վանդակի մեջ։ Խուցերում գտնվող լուսամուտից երևում է միայն երկինքի մի նեղ շերտ։ Ամենօրյա մեկ ու կես ժամ տևող զբոսանքները (լավ վարքի դեպքում այն կարող է ձգվել նաև մինչև 2 ժամ) բանտարկյալները անցկացնում են փակ խցերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցմահ դատապարտման բանտեր Կատեգորիա:Սոլ Իլեցկ
Աշխատանքային սեղան
Նման միջավայրը ապահովում է այնպիսի տարածք, որը կոչվում է աշխատանքային սեղան և, որտեղ առկա են պատուհաններ, պատկերակներ, նկարագրություններ, վահանակներ և այլ տարրեր։ Սովորաբար համատեղվում են այն մեխանիզմները, որոնք ծառայում են մեկ նպատակի, օրինակ, drag-n-drop-ը, որը կատարում է տվյալների փոխանակում պատուհանների միջոցով։ Դրա համար կիրառվում է նշիչը Աշխատանքային միջավայրի նպատակն է՝ իրականացնել համակարգչի և օգտվողի ինտուիտիվ «երկխոսությունը», աշխատանքային համագործակցությունը։
Պատուհանի ղեկավարման համակարգեր
X Window System Պատուհանի ղեկավարման համակարգերըշատ նման են այլ աշխատանքային սեղանների ղեկավարման վահանակներին։ Ամենավառ օրինակ են Enlightenment և Openbox ինտերֆեյսերը։ Window Maker և AfterStep ղեկավարման վահանակներն էլ իրենց հերթին հիշեցնում են Nextstep ինտերֆեյսը ։
X Window System-ի աշխատանքային միջավայրը
X Window System սինտաքսիսում աշխատանքային սեղանի նկարագրությունն ավելի ճկուն է:Այս կոնտեքստում աշխատանքային սեղանի տարրեր կարող են լինել պատուհանի ղեկավարման վահանակները (օրինակ, Metacity կամ KWin), ֆայլերի մենեջերները (օրինակ, ֆայլային մենեջերը կամ Դելֆին)
Այս համատեքստում աշխատասեղանի միջավայրը պարունակում է պատուհանների մենեջեր (օրինակ, Metacity կամ KWin), ֆայլերի մենեջեր (օրինակ, Nautilus կամ ֆայլային մենեջերը), մի շարք թեմաներ, ծրագրեր և գրադարաններ։
Աշխատանքային սեղանի օրինակներ
Ամենատարածված աշխատանքային սեղանի տեսակներն են՝ Windows Explorer (ОС Microsoft Windows) և Aqua (Apple OS X): X Window System-ի Unix-ում կիրառվում են KDE, GNOME, Xfce և LXDE տեսակները։
Քիչ հայտնի և պակաս գործածական են՝ Aston, BB4Win, BBlean, Cairo, Cinnamon, Geoshell, Chroma, Emerge Desktop, elk, FVWM-Crystal, GEM, LiteStep, MATE, Microsoft Bob, Norton Desktop, OpenWindows, Packard Bell Navigator, Program Manager, Project Looking Glass, Ratposion, SEAL, Secure Desktop, SharpE, Talisman Desktop, WinStep, Workbench, UDE, XFast, Xito և այն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգչային գրաֆիկա
Բարզի սյուր Մառն
Բարզի սյուր Մառն (Barzy-sur-Marne), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլե Կորտե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վիլլե Կորտե|Սուասոն։
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 386 մարդ։
Տնտեսություն
65 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 30-ը թոշակառու, 21-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Նեֆելինային սիենիտ
Նեֆելինային սիենիտ, ալվալային մագմայական ապար՝ կազմված ալվալային դաշտային սպաթ, նեֆելին, էգիրին-ավգիտ, ամֆիբոլ, բիոտիտ և հազվադեպ՝ ցիրկոն, վելերիտ, լոպարիտ, ապատիտ, տորիտ, սֆեն միներալներից։
Կառուցվածքը բյուրեղային է, պորփյուրանման, գույնը՝ սպիտակ, բաց մոխրագույն։
ՀՀ-ում հայտնի են ներժայթուք ալվալային կալիում-սիլիցիումային, սոդալիթային, կանկրինիտային և նոզեանային խոշոր համալիրներ, որոնք տարածված են Թեժլեռան զանգվածում, Սյունիքի (Շվանիձոր և Ալվանք գյուղերում) և Արարատի (Փոքր Վեդի գյուղ) մարզերում։ Նեֆելինային սիենիտը ալյումինի հումք է, որից կարելի է ստանալ նաև բարձրորակ ցեմենտ։
Կատեգորիա:Մագմատիկ ապարներ
Էնկոպրեզ
Էնկոպրեզ, (ἐγκόπρησις / egkóprēsis), կղանքի անպահություն, դեֆեկացիայի ակտը վերահսկելու անընդունակություն։ Որպես կանոն դիտվում է երեխաների մոտ։ Մեծահասակների մոտ էնկոպրեզը սովորաբար ունի օրգանական բնույթ (վնասվածք, քաղցկեղ կամ ուղիղ աղիքի արտանկում)։ Էնկոպրեզին հաճախ նախորդում է փորկապությունը։
4 տարեկանից մեծ երեխաների մոտ հանդիպման հաճախականությունը 1.3% է։ Հիվանդների 70% -ի մոտ հիվանդությունը սկսվում է մինչև 5 տարեկանը։ Գերակշռում է տղամարդկանց մոտ (1.5։ 1)։
Շատ դեպքերում կղանքի անպահությունը զարգանում է վախի հետևանքով, հոգեկանը ընկճող տպավորությունների ազդեցությունից, կղման ցանկության սիստեմատիկ ճնշումից։ Այդպիսի երեխաները, որպես կանոն, հաճախում են մանկապարտեզ և զուգարան գնալու ցանկությունը վերանում է, երբ չի երևում դաստիարակչուհին մոտակայքում կամ զուգարանը զբաղված է։ Հիվանդների ոչ մեծ մասի անամնեզում լինում են տվյալներ նախկինում կրած սուր ստամոքսաաղիքային հիվանդությունների մասին։ Նման երևույթ, երբեմն նկատվում է բացասաբար տրամադրված այն երեխաների մոտ, որոնց ծնողները ստիպողաբար են պարտադրում կղել։ Էնկոպրեզ նկատվում է նաև կոնքի օրգանների նյարդավորման բնածին թերությունների, ողնուղեղի և գլխուղեղի վնասվածքների ժամանակ, ինչպես նաև թուլամիտ երեխաների մոտ։
Էնկոպրեզի ձևերը
Ֆիզիկապես առողջ երեխաների մոտ տարբերում են կղանքի անպահության 2 ձև՝
Բուժումը
Կղանքի հատկապես գիշերային անպահության դեպքում անհրաժեշտ է երեխայի ցերեկային անբարենպաստ հուզումները վերացնել։ Սահմանում են նորմալ ռեժիմ։ Անհրաժեշտ է երեխային սովորեցնել բնական արտաթորություն կատարել քնելուց առաջ։ Նման բնական ռեֆլեքսի մշակման համար առաջարկվում է 10-15 օր երեկոյան մաքրող հոգնաներ կատարել։ Էնուրեզի համակցման դեպքում կարելի է կիրառել հիպնոզային բուժում։ Ցերեկային և խառն էնկոպրեզի դեպքում աղիքների պարունակությունը կանոնավոր հեռացնելու նպատակով բուժումը սկսում են առավոտյան և երեկոյան կատարվող մաքրող հոգնաներով։ Հետագայում շատ կարևոր է երեխային սովորեցնել բնական արտաթորումը կատարել օրվա միևնույն ժամերին, ավելի լավ է առավոտյան, նախաճաշից հետո։ Ավելի ծանր դեպքերում (հոգնաներից արդյունքի բացակայության դեպքում) երեխային պետք է բուժել ստացիոնար պայմաններում, որտեղ զուգահեռաբար կիրառվում են բուժման մի քանի մեթոդներ՝ մաքրող հոգնաներ,ֆիզիոթերապևտիկ միջոցներ, սֆինկտերի մեխանիկական մարզումներ։ Համառորեն կատարվող կոնսերվատիվ բուժումից արդյունքի լրիվ բացակայության դեպքում կարելի է մտածել ուղիղ աղիքի պատի անվերադարձելի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների մասին։ Նման դեպքերում դրվում է վիրահատման հարցը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարսողություն Կատեգորիա:Մանկական հիվանդություններ
Նիկոլայ Տարասով
Նիկոլայ Լազարևիչ Տարասով (Николай Лазаревич Тарасов, իրական անունը` Նիկողայոս Ղազարոսի Թորոսյան, ), հայազգի ռուսական մեծահարուստ, մեկենաս, նավթարդյունահանող։
Կենսագրություն
Նիկոլայ Տարասովը սերում էր արմավիրցի հայ առևտրականների ընտանիքից ։ Հիմնականում նա իր եկամուտն ստանում էր բազմաթիվ բաժնետիրական ընկերություններից ստացվող կապիտալներից։ Ունեցվածքն ստացել էր հոր թողած ժառանգությունից։ Չնայած երիտասարդ տարիքին, Նիկոլայ Տարասովն ուներ բարերարի համբավ, իսկ նեղ շրջանակներում ուներ նաև պճնամոլի և կնամոլի անուն։
1906 թվականին, ժառանգությունն ստանալուն պես, գումար է տրամադրել Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյին, երբ Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնի խումբը Գերմանիայում հյուրախաղերով հանդես գալու ընթացքում հայտնվել էր ծանր կացության մեջ։ Այդպես Տարասովը դարձավ նշված թատրոնի բաժնետերն ու տնօրինության անդամը։ Նա հովանավորում էր շատ դերասանուհիների` այդ թվում Ալիսա Կոոնենին։ 1908 թվականին իր ընկերոջ` Նիկիտա Բալիևի հետ միասին, Նիկոլայ Տարասովն հիմնադրել է «Չղջիկ» («Летучая мышь») կաբարե-թատրոնը։
Մահը
Նիկոլայ Տարասովի կյանքն իր ողբերգական ավարտին է հասել «սիրային եռանկյունու» պատճառով ։ Նրա նախկին սիրուհին` դերասանուհի Օլգա Գրիբովան (մագնատ Նիկոլայ Գրիբովի կինն էր), Նիկոլայ Տարասովից գումար է խնդրել իր սիրեկանի` ռուսական բանակի յունկեր Նիկոլայ Ժուրավլյովի համար, ով տանուլ էր տվել թղթախաղում։ Նիկոլայ Տարասովը մերժել է Օլգային, որի պատճառով յունկերը ինքնասպան էր եղել։ Հաջորդ օրը Օլգան նույնպես ինքնասպանության փորձ էր կատարել և մահացել էր հիվանդանոցում։ Այդ դեպքի երրորդ օրը, Տարասովը թերթերից իմանալով կատարվածի մասին, նույնպես ինքնասպան է եղել ։ Լուրեր էին պտտվում, թե իբր Օլգա Գրիբովայի ընկերուհին դագաղ էր պատվիրել և ծաղկեպսակի հետ միասին ուղարկել Տարասովի հասցեով, երբ վերջինս դեռևս տեղյակ չէր Օլգայի մահվան մասին։ Իբր ծառան հայտնաբերել էր Տարասովի դին, իսկ հետո նաև ուղարկված դագաղը ։
Նիկոլայ Տարասովի մահվան օրը Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոնում դադարեցվել են ներկայացումները։ Նա թաղված է Մոսկվայի հայկական գերեզմանոցում ։ Շիրմաքարը, որը ներկայացնում է Տարասովի ինքնասպանության պահը, ստեղծել է քանդակագործ Նիկոլայ Անդրեևը ։ Տարասովի շիրիմը համարվում է Անդրեևի կողմից ստեղծված բոլոր գերեզմանաքարերից լավագույնը ։ Ներկայումս այն պահպանվում է պետության կողմից` որպես պատմության և մշակույթի հուշարձան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինքնասպաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի հայկական գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Հայ բարերարներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ
Բիլի Բոբ Թորնթոն
Բիլի Բոբ Թորնթոն (Billy Bob Thornton, ), ամերիկացի դերասան, սցենարիստ, ռեժիսոր և երգիչ։ Առավել հայտնի է դարձել «Սրված սայր» (1996) դրամայի թողարկումից հետո, որի համար գրված սցենարից հետո Հոնրնտոնը արժանացել էր «Օսկար» մրցանակի։
Կենսագրություն
Բիլի Բոբ Թորնթոնը ծնվել է 1955 թվականի օգոստոսի 4-ին ԱՄՆ-ի Արկանզաս նահանգի Հոթ Սփրինգս քաղաքում։
Նրա հայրը՝ Ուիլլի Ռեյ Թորնթոն, պատմություն էր դասավանդում համալսարանում և համատեղության կարգով աշխատում էր որպես բասկետբոլի մարզիչ։ Մայրը՝ Վիրջինիա Ֆոլկները, պայծառատես էր։ Ընտանիքում, բացի Բիլի Բոբից, կային ևս երեք տղաներ՝ Ջիմի Դոն, Ջիմ Բին և Ջոն Դևիդ։ Մանուկ հասակում Բիլի Բոբը շատ ժամանակ էր անցկացնում իր պապիկի՝ Օտիս Թորնթոնի հետ, ով անտառապահ էր աշխատում և ապրում էր անտառի մեջ գտնվող տնակում։
Դպրոցական տարիքում նա ցանկանում էր դառնալ երաժիշտ և հարվածային գործիքների վրա էր նվագում Stone Cold Fever խմբում։ Այնուհետև երգչի կարիերա է սկսել Tres Hombres խմբում։
Դերասանական կարիերա
Թորնթոնը էկրանին իր առաջին դերը խաղացել է 1986 թվականին, «Ռինոյից հարավ» ֆիլմում, որտեղ նա խաղում էր փոքրիկ դեր։ Այնուհետև նա հայտնվել է խանութի վաճառողի էպիզոդիկ դերում 1987 թվականի «Լուսանկարիչ» ֆիլմում։ Եվս մեկ վաղ դերերից է եղել մասնակցությունը CBS-ի «Աֆրիկայի սիրտը» սիթկոմին։ Նրա չարագործի դերը 1992 թվականին թողարկված «Մեկ սխալ քայլ» ֆիլմում, որում նա հանդես է եկել որպես համահեղինակ, նրա վրա քննադատների ուշադրությունն է բևեռում։ Նա նաև մի քանի փոքրիկ դերեր է ունեցել 1990-ական թվականներին, «Անպարկեշտ առաջարկ», «Մահացու վտանգի մեջ», «Արյան համար վճարում են արյունով» և «Թումսթոուն» ֆիլմերում։ 1996 թվականին նա «Սրված սայր» անկախ ֆիլմի համար սցենար է գրել և ինքն անձամբ նկարահանվել ֆիլմում ։ Ֆիլմը, որը իրենից ներկայացնում է «Որոշ մարդին այն անվանում են Սրված սայր» կարճամետրաժ ֆիլմի ընդլայնված տարբերակը, ներկայացնում է մտավոր հետամնաց մարդու պատմություն, ով բանտում փակվել է դաժան և առաջին հայացքից անհասկանալի սպանության համար։
«Սրված սայր» ֆիլմը միջազգային ճանաչման է արժանանում։ Թորնթոնի սցենարը նրան բերում է «Օսկար»՝ «Լավագույն հարմարեցված սցենար» անվանակարգում, ինչպես նաև ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակ և «Էդգարդի մրցանակ», միևնույն ժամանակ նա անվանակարգվում է «Օսկար» և ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակների որպես «Լավագույն դերասան» ։ 1998 թվականին Թորնթոնը Ջեյմս Կարվիլի դերն է խաղում Ռիչարդ Ջեմոնսի «Հիմնական գույներ» ֆիլմում։ 2000 թվականին Թորնթոնը «Ձիեր, ձիեր» գրքի հիման վրա նկարահանում է համանուն ֆիլմ։
2000 թվականին Թորնթոնը հայտնվել է Թրևիս Տրիտի «Modern Day Bonnie and Clyde» երգի տեսահոլովակում։ Տեսահոլովակում նրա կերպարը մամուլի կողմից նկարագրվում է որպես «դաջվածքներով մարդկության մարդ» ։ «Սրված սայր» ֆիլմի հաջողությունց հետո նա հայտնվել է մի քանի ֆիլմերի գլխավոր դերերում, այդ թվում 1998 թվականին թողարկված «Արմագեդոն» և «Հասարակ ծրագիր» ֆիլմերում, վերջինիս համար նա անվանակարգվում է «Օսկար» մրցանակի, որպես «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան»։ 2001 թվականին նա նկարահանել է «Հայրիկը և ուրիշները» ֆիլմը, միաժամանակ նկարահանվելով գլխավոր դերերում երեք հոլիվուդյան ֆիլմերում՝ «Սատանաների պարահանդես», «Բանդիտներ» և «Մարդ, ով չի եղել», որի համար նա արժանանում է բազմաթիվ մրցանակների։
2003 թվականին Թորնթոնը խաղացել է չար Սանտայի դերը «Վատ Սանտա» սև կատակերգությունում, որը մեծ հաջողությունների հասնում վարձույթում և Թորնթոնին ներկայացնում որպես առաջատար կատակերգական դերասան։ Նույն թվականին նա կերպարանավորում է անբարո ԱՄՆ նախագահի բրիտանական «Իրական սեր» ռոմանտիկ կատակերգությունում։ Նա հայտարպարել է, որ «Վատ Սանտա»-ից հետո հանդիսատեսը «սիրում է դիտել, թե ինչպես է նա խաղում այդպիսի տղաների» ։
2004 թվականին Թորնթոնը Դեյվիդ կրոկետի դերն է խաղացել «Ֆորտ Ալամո» ֆիլմում։ Նույն թվականին՝ 2004 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, նա աստղի է արժանանում Հոլիվուդյան փառքի ծառուղիում։ 2006 թվականին նա հայտնվել է «Չարագործների դպրոց» կատակերգական ֆիլմում։ Ֆիլմում նա նկարահանվել է բժիշկ Պիի դերում, որը գրվել էր հատուկ նրա համար ։ Ավելի ուշ ֆիլմերը իրենց մեջ են ներառում 2007 թվականի «Աստղագնաց Ֆարմեր» և «Պարոն Վուդկոկ» կատակերգությունը, որում նա խաղացել է ֆիզկուլտուրայի սադիստ ուսուցչի։ 2008 թվականի սեպտեմբերին նա նկարահանվել է «Կարթիկին» մարտաֆիլմում։
2014 թվականին Թորնթոնը նկարահանվել է մարդասպան Լորն Մալվոյի դերում FX-ի «Ֆարգո» մինի սերիալում, հիմնված 1996 թվականի նույնանուն ֆիլմի վրա, որի համար նա արժանանում է «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի, որպես «լավագույն դերասան մինի սերիալում»։
2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին թողարկվում է «Մեծ պայթյունի տեսությունը» սիթկոմը, որտեղ նա խաղացել է մեծահասակ ուռուցքաբանի, ով անհանգստանում է յուրաքանչյուր կնոջ համար, ով դիպչում է իրեն։
Բացի հաջողակ դերասանական գործունեության, Թորնթոնը հայտնի է նաև որպես քանթրի երաժշտության թեժ երկրպագու։ Թորնթոնը ակտիվորեն համերգներ է տալիս և նրա ելույթները մեծ հաջողություն են վայելում ։
Անձնական կյանք
Կիսաքաղց երիտասարդությունը խաթարել է նրա առողջությունը՝ մի քանի անգամ նա ստիպված է եղել բուժել սիրտը։ Այդ պատճառով նա դարձել է իպոխոնդրիկ և այժմ տարառում է մի փունջ ֆոբիաներով։
Թորնթոնի առավել հայտնի ֆոբիան թռիչքներից վախի ֆոբիան է։ Ամենայուրօրինակը՝ վախը անտիկվար, հնամյա կահույթի հանդեպ։ Թորնթոնի մարմնի վրա նվազագույնը 6 դաջվածք կա, առավելապես ձեռքերի վրա։
Դերասանի երակներում հոսում է հոր իռլանդական նախնիների արյունը, ինչպես նաև մոր կողմից հնդկացիական և իտալական նախնիների արյուն։
Թորնթոնը ամուսնացած է եղել վեց անգամ, ընդ որում առաջին հինգ ամուսնությունները ավարտվել են ամուսնալուծությամբ և այդ ամուսնություններից նա ունի չորս երեխա՝ երեք կանանցից։ 1978-ից մինչ 1980 թվականները նա ամուսնացած է եղել Մելիսա Լի Գատլինի հետ, ում հետ համատեղ կյանքի ընթացքում ծնվել է դուստր՝ Ամանդա ։ 1986 թվականին Թորնթոնը ամուսնանում է Տոնի Լոուրենսի հետ, սակայն հաջորդ տարի նրանք բաժանվում են և ամուսնալուծվում 1988 թվականին։ 1990-ից մինչ 1992 թվականները նա ամուսնացած է եղել դերասանուհի Սինդի Ուիլյամսի հետ։ 1993 թվականին Թորնթոնը ամուսնացել է «Playboy» ամսագրի մոդել Պետրա Դոն Չերնյակի հետ, որից ունեցել է երկու որդի՝ Հարի Ջեյմս և Ուիլյամ։ ամուսնությունն ավարտվում է 1997 թվականին՝ Չերնյակի կողմից Թորնթոնին ամուսնական բռնության մեջ մեղադրելու պատճառով ։