cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ՓիԷյչՓի-Նուք
ՓիԷյչՓի-Նուքը (PHP-Nuke) բովանդակության կառավարման համակարգ է։ Ունի մոդուլային կառուցվածք։ Մոդուլների ստանդարտ հավաքածուն ներառում է նորություններ, ֆորում, հոդվածներ, նորություններ մինի համակարգիչների համար, հարցում, վիճակագրություն։ Բովանդակության կառավարման այս համակարգը առանձնանում է հասանելի մոդուլների մեծ տեսականիով։ PHP-Nuke – ը ազատ ծրագիր է, տարածվում է GPL արտոնագրի տակ, գրված է PHP լեզվով, որպես տվյալների բազա օգտագործում է MySQL։ Ֆունկցիոնալություն ՝ կորպորատիվ կայք, պորտալ, կայք - բացիկ
(8847) Հաչ
(8847) Հաչ (Huch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի և Լուց Շմադելի կողմից Տաուտենբուրգում ։
ՓիԷյչՓի-Նուք
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բովանդակության կառավարման համակարգեր
(8847) Հաչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Լուց Շմադելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նիկոլաևկա (գյուղ, Գրոդովի գյուղական խորհուրդ)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոբերտ Մետսոն
Ռոբերտ Մետսոն, ամերիկացի սիրողական աստղագետ, մասնագիտությամբ օպտիկական ինժեներ։
Կենսագրություն
Նրա պատվին է անվանակոչվել (73491) Ռոբմաթսոն աստերոիդը ։
Հայտնագործություններ
Մետսոնը հայտնաբերել է ավելի քան 200 աստերոիդ, 2015 թվականի հունիսի 11-ի դրությամբ նա նաև հայտնաբերել է 104 SOHO գիսաստղ, որոնցից ութը այլ հայտնագործողների հետ միասին, այդ թվում՝ P/2005 T4 SWAN (SOHO-1038), C/2006 M4 SWAN (SOHO-1170), երկուսն էլ հայտնաբերվել են Մայքլ Մատիացցոյի հետ, C/2009 F6 Yi-SWAN-ը հարավկորեացի Դեամ Յիի հետ, C/2011 Q4 SWAN-ը Վլադիմիր Բեզուգլիի հետ, C/2015 C2 SWAN-ը (SOHO-2885) և C/2015 F3 SWAN-ը (SOHO-2892) Վլադիմիր Բեզուգլիի և Մայքլ Մատիացցոյի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ
Բեժուն
Բեժուն (Bieżuń), քաղաք Լեհաստանում՝ Մազովեցյան վոևոդության Ժուրոմինի պովյատում։ Ունի գյուղաքաղաքային գմինի կարգավիճակ։ Զբաղեցնում է 12,07 քառակուսի կիլոմետր տարածք; 2004 թվականի տվյալներով բնակիչների թվաքանակը եղել է 1903։ Քաղաքի մերձակայքում հատվում են DW541 (Սերպց-Բեժուն-Ժուրոմին-Լիձբարկ-Լյուբավա) և DW561 (դեպի Դրոբին) ավտոմոբիլային ճանապարհները։
Բնակավայրը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու Սբ. նահատակ Ստանիսլավ եպիսկոպոսի անունը կրող թեմի աթոռանիստն է։
Պատմություն
Տասնչորսերորդ դարի վերջերին Վկրա գետի ափին այս բնակավայրը հիմնադրել է Պլոցկի բերդակալ իշխան Եջեյ Գոլչևսկին (Jedrzej of Golczew). Մազովիայի դուքս, իշխան Սեմովիտ Չորրորդը 1406 թվականին շնորհել է քաղաքի կարգավիճակ, որից Բեժունը զրկվել է 1869 թվականին՝ ռուսական նվաճման ժամանակաշրջանում՝ որպես տույժ՝ ապստամբական շարժմանն ակտիվորեն մասնակցելու համար։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսին ընդգրկված է եղել Պլոցկի վոևոդության Սերպցի պովիատի կազմում ։ Քաղաքի կարգավիճակ վերստացել է 1993 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մազովեցյան վոյեվոդության քաղաքներ
Անանկե (արբանյակ)
Անանկե (Ἀνάγκη), Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է 1951 թվականին ամերիկացի աստղագետ Սեթ Նիկոլսոնի կողմից Մաունթ Վիլսոնի աստղադիտարանում ։ Իր անվանումը ստացել է հունական դիցաբանության կերպար, Զևսի սիրուհի Անանկեի անունով, ով հանդիսանում է մոյրաների մայրը։ Արբանյակը իր անունը ստացել է միայն 1975 թվականին, մինչ այդ, այն պարզապես անվանվում էր Յուպիտեր XII: 1955-ից 1975 թվականները ընկած ժամանակահատվածում այն երբեմն անվանում էին «Ադրաստեա» (Ադրաստեա (արբանյակ)|Ադրաստեա]] անունով այժմ անվանվում է Յուպիտերի մեկ այլ արբանյակ)։
Անանկեի անունով է անվանվել Յուպիտերի արբանյակների Անանկեի խումբը, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է ։
Ուղեծիր
Հայտնի ուղեծրային և ֆիզիակական տվյալների համաձայն Անանկեն հանդիսանում է Անանկեի խմբի համար աղբյուր հանդիսացող մարմնի ամենամեծ մնացորդային մասը  ։
Ֆիզիկական հատկություններ
Ինֆրակարմիր սպեկտրում այն նման է P դասի աստերոիդներին, սակայն հնարավոր ջրի առկայությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Յուպիտերի արբանյակներ Կատեգորիա:Անկանոն արբանյակներ
Բադյա (Գուդիրվոժի վտակ)
Բադյա (Бадья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Վուկտիլ գետի աջ ափին՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 38 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տոռի դել Բենակո
Տոռի դել Բենակո (Torri del Benaco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում, Գարդա լճի արևելյան ափին։ Բնակչությունը կազմում է 2620 մարդ։ Խտությունը կազմում է 51 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 51,37 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37010։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պատարա Ատենի
Պատարա Ատենի (პატარა ატენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 861 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Հունիսի 21
Հունիսի 21, տարվա 172-րդ (նահանջ տարիներին՝ 173-րդ) օրն է։
Վկաներ (ֆիլմ)
«Վկաներ» (Witnesses), ռեժիսոր Կոնստանտին Ֆամի ռազմապատմական դրաման, որը կազմված է երեք կինոնովելներից՝ «Կոշիկներ», «Բրուտոս» և «Ջութակ», որոնք միավորված են ընդհանուր հայեցակարգով և նվիրված են Հոլոքոստի զոհերի հիշատակին։ Երբեմն կոչվում է նաև «Վկաներ» կինոալմանախ ։
Հայեցակարգ
Ըստ ռեժիսորի խոսքերի՝ կինոնկարի նպատակն է պատմել 1933-1945 թվականների ողբերգական դեպքերի մասին և երիտասարդ սերնդին հիշեցնել տեղի ունեցած ողբերգության մասին՝ կանխելով նրա կրկնումը ապագայում։
Այս ֆիլմը նվիրված է իմ հարազատների հիշատակին, որոնք զոհվել են և անհայտ կորել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ինչպես նաև Հոլոքոստի վեց միլիոն զոհերի հիշատակին։ Ես ամբողջ սրտով ցանկանում եմ, որ նմանատիպ ողբերգությունը չկրկնվի։
Կինոնկարի առանձնահատկություններն են նրա նովելային կառուցվածքը և այն փաստը, որ նովելների յուրաքանչյուրն ունի իր յուրահատուկ պատմությունն ու կինոփառատոնային հաջողությունը։ «Կոշիկներ», «Բրուտոս» և «Ջութակ» ֆիլմերը բոլորն էլ հավակնել են «Օսկար» մրցանակի «Լավագույն խաղարկային կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում, ինչպես նաև արժանացել մրցանակների բազմաթիվ միջազգային կինոփառատոններում ։
Ստեղծման պատմություն
Ֆիմի շնորհանդեսը կայացել է Կաննի 66-րդ կինոփառատոնում, որտեղ Short Film Corner շրջանակներում ցուցադրվել ե նաև շորհանդեսային նյութեր «Բրուտոս» նովելի վերաբերյալ։
Ֆիլմի պրոդյուսերական խմբում ընդգրկվել են կինոմատոգրաֆիստներ Ռուսաստանից, Բելառուսից, Իսրայելից և ԱՄՆ-ից ։
Նոյեմբերի 9-ին Ամերիկյան 34-րդ կինոշուկայում տեղի է ունեցել նոր նախագծերի յուրօրինակ հատուկ փիթչինգ։ «Վկաներ» ֆիլմը ՌՈՍԿԻՆՈ-յի աջակցությամբ դարձել է միակ ռուսական նախագիծը, որ ներկայացվել է փիթչինգում ։
Ֆիլմն ստեղծվել է Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության ֆինանսական աջակցութամբ։
«Կոշիկներ»
«Կոշիկներ» ֆիլմը դարձել է «Վկաներ» ռազմապատմական դրամայի առաջին նովելը։ Ֆիլմի սյուժեն ծավալվում է 1930-1940-ական թվականներին և ներկայացնում է մի զույգ կանացի կոշիկների պատմությունը, որն սկսվում է խանութի ցուցափեղկին և ողբերգականորեն ընդհատվում «Օսվենցիմ» համակենտրոնացման ճամբարի կոշիկների եղբայրական գերեզմանում։
«Կոշիկներ» նովելում գլխավոր հերոսուհին կանացի կոշիկներն են։ Կադրում չեն երևում դեմքեր, և բացակայում են երկխոսությունները։ Ամբողջ ֆիլմն ուղեկցվում է օրիգինալ սիմֆոնիկ երաժշտությամբ։
Կինոֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Բելառուսի, Լեհաստանի, Չեխիայի և Ֆրանսիայի տարածքներում։ Ֆիլմը հաջողություն է ունեցել փառատոններում և միակ ռուսական կարճամետրաժ ֆիլմն է, որ ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի 2013 թվականին ։
«Բրուտոս»
«Բրուտոս» ֆիլմի (ստեղծվել է Լյուդվիկ Աշկենազիի պատմվածքի հիման վրա ) գործողությունները ներկայացվում են «շան աչքերով»։ Այդ հատուկ հայացքը թույլ է տալիս այլ անկյունից տեսնել մարդկային արժեքները։ Պատերազմը, ռասայական օրենքները, մարդկային դաժանությունը Բրուտոս անունով գերմանական հովվաշանը բաժանում են իր սիրելի տիրուհուց։ Բուժարանից հետո նա՝ որպես պահակային շուն, հայտնվում է համակենտրոնացման ճամբարում, որտեղ վարժեցման և հոգեբանական մանիպուլյացիաների ընթացքում անվնաս տնային կենդանուց վերածվում է մարդասպան շան։
«Բրուտոս» նովելի ընդհանուր կառուցվածքին նվիրված շնորհանդեսը տեղի է ունեցել Կաննի 66-րդ կինոփառատոնում ։ Այնտեղ էլ տեղեկություն է տարածվել այն մասին, որ ֆիլմի գլխավոր դերը կարող է կատարել հոլիվուդյան դերասանուհիներից մեկը, որը չի թաքցնում իր հրեական ծագումը, մասնավորապես Միլա Կունիսը կամ Նատալի Փորտմանը ։
2013 թվականի հունիսի 27-ին «Բրուտոս» ֆիլմը հաղթել է Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության Երիտասարդական կենտրոնի Մոսկվայի 35-րդ միջազգային կինոփառատոնի սցենարների փրիթչինգը ։ Մրցույթին ուղարկված 418 հայտերից Երիտասարդական կենտրոնի ընտրող հանձնաժողովի կողմից կազմվել է 22 լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմերից ու հեռուստանախագծերից և կարճամետրաժ կինոյի 23 նախագծերից կազմված երկար ցուցակը։ Փիթչինգի հատուկ հյուրը եղել է Նիկիտա Միխալկովը։
«Բրուտոս» ֆիլմի սցենարը գրել է Սերգեյ Ռախլինը՝ առաջին ռուսալեզու լրագրողը, որն ընդունվել է Հոլիվուդի արտասահմանյան մամուլի ասոցիացիա։
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Ռուսաստանի, Ռումինիայի և Բելառուսի տարածքերում։ Ֆիլմի ստեղծմանը մասնակցել են կինեմատոգրաֆիստներ Ռուսաստանից, Ռումինիայից, Իսրայելից, ԱՄՆ-ից, Մոլդովայից և Բելառուսից ։ Գլխավոր դերերը կատարել են Օքսանա Ֆանդերան, Ֆիլիպ Յանկովսկին, Վլադիմիր Կոշևոյը, Աննա Չուրինան և Մարթա Դրոզդովան ։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնում 2016 թվականի հունիսին ։
«Ջութակ»
«Ջութակ» երրորդ նովելը (նկարահանվել է Յոսի Տավորի պատմվածքի հիման վրա) պատմում է ջութակի զարմանալի ճակատագրի մասին, որն անցնում է պատերազմի բոլոր սարսափների միջով։ Պատմությունն սկսվում է Նյուրնբերգի ջութակների արվեստանոցում, որտեղ 20-րդ դարի սկզբին ստեղծվում է հրեա տղային նվիրելու համար նախատեսված ջութակ, և ավարտվում երկար տարիներ անց Լացի պատի մոտ տեղի ունեցած համերգով։
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Մոսկվայի 39-րդ միջազգային կինոփառատոնի մրցութային ծրագրի շրջանակներում ։ Այն առաջադրվել է նաև «Օսկար» կինոմրցանակի «Լավագույն խաղարկային կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում և արժանացել Վերա Գլագոլևայի անվան մրցանակի Սոչիի երկրորդ միջազգային կինոփառատոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Ջիմի Փեյջ
Ջիմի Փեյջը (James Patrick "Jimmy" Page, ), կիթառահար, կոմպոզիտոր, երաժիշտ։
Լեդ Զեփելին (Led Zeppelin) խմբի կիթառահար և երկրորդ ձայն (բեք վոկալ)։ Համարվում է լավագույն կիթառահարներից մեկը։
Ջիմին մանուկ հասակում ճնշման հետ կապված խնդիրներ ուներ՝ ճնշումը միշտ ցածր էր, և դրա պատճառով շատ հաճախ կանգնում էր գլխի վրա։
Եվ երբ նա իրենց տան տանիքում գտավ կիթառ, նա ստիպված նվագում էր գլխի վրա, որը օգնեց նրա տեխնիկայի զարգացմանը։
Ռազմիկ Պետրոսյան
Ռազմիկ Վաղարշակի Պետրոսյան, հայ ռազմական և հասարակական գործիչ, Հայաստանի պաշտպանության նախարարի խորհրդական։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականին Ապարան քաղաքում։
Արցախյան ազատագրական շարժում
Արցախյան շարժման առաջամարտիկներից է
Կուսակցություն
Անկուսակցական է
Ընտանիք
Ունի 2 որդի, 2 դուստր։
Բաքվի Հայոց մարդասիրական ընկերություն
Բաքվի Հայոց մարդասիրական ընկերություն (Մարդասիրական ընկերություն հանուն Ս. Գրիգոր Լուսավորչին Հայաստանի), հայկական բարեգործական կազմակերպություն։
Ստեղծում
Հիմնվել է 1864 թվականի մայիսի 21-ին, Բաքվում` բժշկապետ Դ. Ռոստոմյանի (եղել է առաջին նախագահը), Մ. Զոհրապյանցի և տեղի այլ ազդեցիկ հայերի նախաձեռնությամբ` լուսավորական, մշակութային և բարեսիրական գործունեություն ծավալելու նպատակով։ Ըստ հաստատված կանոնադրության՝ ունեցել է հիմնադիր, պատվավոր, անփոփոխ և տարեկան անդամներ։ Ղեկավարել են հիմնադիր անդամները, խորհուրդը (3 տարի ժամկետով ընտրված նախագահը և 8 անդամները), ընդհանուր ժողովը։ Ընկերությունն իրավունք է ունեցել գործելու Ռուսական կայսրության հայաբնակ վայրերում։ Հաշվետու է եղել Կովկասի փոխարքային և Բաքվի նահանգապետին։
1800-ական թվականներ
Մինչև 1875 թվականը գործունեություն է ծավալել հիմնականում Բաքվում։ Նյութական օգնություն է ցույց տվել հայ մտավորականությանը, ուսանողներին, աշակերտներին, այրիներին, որբերին, գաղթականներին։ Կազմակերպել է համաճարակների դեմ պայքարի սանիտարական խմբեր, բացել հիվանդանոցներ, ճաշարաններ, կար ու ձևի դասընթացներ։ 1870 թվականին հիմնել է «Արոր» տպարանը, թանգարան, որտեղ հավաքել են ձեռագրեր, հնատիպ գրքեր, հայ գործիչների արխիվներ։ 1870 թվականին բացել է հանրային գրադարան, 1880 թվականին՝ կից ընթերցարան։ Գրադարանից և ընթերցարանից օգտվել են Բաքվի աշխատավորները (մոտ 32700 մարդ)։ 1914 թվականին գրադարանն ունեցել է 21800 գիրք, ստացել է 68 անուն պարբերական (1920 թվականից հետո գրադարանը վերանվանվել է Հանրապետական հանրային գրադարանի, որի հայկական բաժինը դադարել է գործելուց 1960-ական թվականներից)։ 1894 թվականին ստեղծվել է գրական ֆոնդ։ Մարդասիրական ընկերությունը մասնակցել է Բաքվի հասարակական քաղաքական կյանքին, ներկայացուցիչ ունեցել քաղաքային խորհրդում։ Կառուցել է դպրոցներ, դրանք ապահովել գույքով և դասագրքերով։ Օժանդակել է հայ ուսուցիչներին՝ ուսուցչական ցենզ ստանալու գործում։
1900-ական թվականներ
Ընկերությունը նյութական օգնություն է ցույց տվել 1902 թվականին Շամախու երկրաշարժից և 1904 թվականին ու 1910 թվականին Բաքվում խոլերայի համաճարակից տուժած բնակիչներին, 1908-1911 թվականներին Բաքվից Արևմտյան Հայաստան վերադարձող գաղթականներին։ 1900-1917 թվականներին գործել է ընկերության թատրոնը՝ 420-տեղանոց դահլիճով։ 1913 թվականի հոկտեմբերին ցարական իշխանությունները վերականգնել են ընկերության մշակութային և ուսումնական գործունեության իրավունքը։ 1914 թվականին Մարդասիրական ընկերությունը մասնաճյուղ է բացել Շամախիում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1914-1918) ընկերությունը հավաքագրել է կամավորներ, վիրավորների համար բացել ամբուլատորիաներ, հիվանդանոցներ, ֆելդշերական կետեր, դրանք ապահովել բժշկական անձնակազմով և գույքով։ 1914 թվականի հոկտեմբերին ընկերությանը կից ստեղծվել է հայ կանանց կոմիտե, 1915 թվականին՝ գաղթականական կոմիտե։ Գաղթականների համսր բացվել է հիվանդանոց, որբանոց, տրամադրվել անվճար կացարան, սնունդ և հագուստեղեն։ 1918 թվականին ընկերությունը կապ է հաստատել Բաքվի կոմունայի ղեկավարների (Ստեփան Շահումյան, Պ. Ջափարիձե) հետ, մասնակցել թուրքական բանակի դեմ Բաքվի պաշտպանությանը։ Ադրբեջանում խորհրդային իշխանություն հաստատվելուց հետո, 1920 թվականի մայիսին, ընկերությունը դադարել է գործելուց։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանահայ կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հայերը Բաքվում Կատեգորիա:Բաքվի գրադարաններ Կատեգորիա:1864 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1920 կազմալուծումներ Ադրբեջանում
Լիպտոն
Լիպտոն (Lipton), թեյի ապրանքանիշ, որը Թոմաս Լիպտոնը գրանցել է 1890 թվականին Մեծ Բրիտանիայում։ Ներկայումս պատկանում է Unilever ընկերությանը։
Մինչև 1980-ական թվականները Մեծ Բրիտանիայում գոյություն է ունեցել նաև Լիպտոն սուպերմարկետների ցանց, որը ևս 1871 թվականին ստեղծել է Թոմաս Լիպտոնը։
Նախապատմություն։ Թոմաս Լիպտոն
Թոմաս Լիպտոնը ներկայումս աշխարհում հայտնի է նախ և առաջ որպես Լիպտոն թեյի բրենդի ստեղծող։ Սակայն նման կարծիքն այնքան էլ ճիշտ չէ, քանի որ թեյի բիզնեսի սկզբնավորման պահին Թոմաս Լիպտոնը արդեն շուրջ քսան տարի հաջողակ գործարար էր, որը կարողություն էր ստեղծել նպարեղենի առևտրի միջոցով։ Հենց ինքը՝ Լիպտոնը, իր ինքնակենսագրականի մեջ նշել է, որ եթե չունենար այդ փորձը, դժվար թե կարողանար գնահատել թեյի պոտենցիալը որպես ապրանք և ճիշտ ժամանակին դրույք կատարել դրա վրա ։
Թոմաս Լիպտոնը ծնվել է 1848 թվականի մայիսի 10-ին Գլազգոյում։ Ծնողները իռլանդացի գաղթականներ են։ Հայրը մի քանի մասնագիտություն փորձելուց հետո 1860-ական թվականներին պահել է նպարեղենի կրպակ։ Տասներեք տարեկանում Թոմասը սկսել է աշխատել։ 1864 թվականին գնացել է ԱՄՆ, որտեղ անցկացրել է դրան հաջորդող 5 տարիները։ Փոխել է մի քանի մասնագիտություն, Նյու Յորքում զբաղվել է նաև սննդի առևտրով։ Աշխատելով ԱՄՆ-ում՝ Լիպտոնը համոզվում է վաճառքի մեծացման գործում լավ տեղադրված գովազդի կարևորության և անսպասելի մարքեթինգային քայլերի արդյունավետության մեջ։ 1870 թվականին Թոմասը վերադարձել է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ սկզբում օգնել է ծնողներին խանութի աշխատանքներում, սակայն արդեն հաջորդ տարի բացել է իր առաջին սեփական նպարեղենի խանութը ։
Լիպտոն առևտրային ցանց
Լիպտոնի նախաձեռնությունը հաջողված էր և շուտով նա սկսում է ակտիվորեն ընդլայնել իր բիզնեսը՝ Լիպտոն անվան տակ բացելով նպարեղենի նոր խանութներ։ Սկզբում այս խանութների ցանցը հաստատվում է Գլազգոյում, հետո՝ ամբողջ Շոտլանդիայում, իսկ մի քանի տարի անց Լիպտոնի նպարեղենի խանութները տարածված էին ողջ Մեծ Բրիտանիայում։ 1880 թվականին գոյություն ուներ Լիպտոնի ավելի քան 200 նպարեղենի խանութ, 1888 թվականին՝ ավելի քան 300։ Բացի դրանից, Լիպտոնն ուներ պահեստներ և մթերքի փաթեթավորման գործարան։ Նա Օմահա և Նեբրասկա նահանգներում միջոցներ է ներդրել անասնաբուծության մեջ։ 1887 թվականին տեղական բաժնետոմսերը վաճառել է ամերկյան կազմակերպություններին, քանի որ որոշել էր իր ամբողջ ուշադրությունը կենտրոնացնել թեյի բիզնեսին ։ Միևնույն ժամանակ շարունակում էր գործել Լիպտոն խանութների ցանցը, որն իր ներդրումն ուներ Լիպտոն թեյի տարածման գործում։ 1929 թվականին այն վաճառվել է «Home and Colonial Stores» վաճառքի ցանցում ընդգրկված կազմակերպություններից մեկին, որն ուներ ավելի քան 3000 խանութ։ Վերավաճառքից հետո՝ 1961 թվականին, բրենդը օգտագործվել է որպես փոքրիկ քաղաքների սուպերմարկետների ցանցի անվանում։ 1981 թվականին այդ բիզնեսը կլանվել է Agrile Foods կազմակերպության կողմից, որը իրականացրել է վերաբրենդավորում և խանութները սկսել են աշխատել Presto ապրանքանիշի ներքո։
Լիպտոն թեյ
Թոմաս Լիպտոնը թեյի վաճառքի հանդեպ իր հետաքրքրություն է դրսևորել 1880-ական թվականների սկզբից, երբ սկսվել էր թեյի օգտագործման հաստատուն աճ (1870-ական թվականների ավարտից մինչև 1880-ական թվականներ վաճառքի ծավալը մեծացել է կրկնակի անգամ)։ Բայց Լիպտոնը կարծում էր, որ Մեծ Բրիտանիայում վաճառվող թեյը զանգվածային պահանջարկ ունեցող ապրանքի համար չափազանց թանկ է և նա սկսում է փնտրել թեյի գնի իջեցման ճանապարհներ։ Լիպտոնի խանութների համար 1889 թվականին Գլազգո է ներմուծվել թեյի առաջին թվաքանակը։ Գնի պատճառով (մյուս վաճառողների հետ համեմատած երկու անգամ նվազեցվել է) այս թեյը միանգամից ձեռք է բերել աննախադեպ պահանջարկ ։
Հաջորդ տարի Թոմաս Լիպտոնը Շրի Լանկայում գնել է թեյի սեփական տնկարկներ։ Հենց նույն թվականին «Լիպտոն» բրենդը պաշտոնապես գրանցվել է որպես Թոմաս Լիպտոնին պատկանող թեյի ապրանքանիշ։ Բրենդը ձևակերպվել է մարքեթինգային պահանջներին համաձայն․ Լիպտոն թեյը վաճառվել է միայն հատուկ փաթեթավորմամբ՝ գրեթե խորանարդային ձև ունեցող ստվարաթղթե տուփով, որի վրա պատկերված է եղել զամբյուղը գլխին աղջիկ և ֆաքսային ստորագրություն՝ «Thomas J. Lipton, Tea Planter, Ceylon»։ Փաթեթավորումը պաշտպանել է նաև կեղծիքներից։ Գովազդում օգտագործվում էր «Direct from tea gardens to the tea pot»՝ «Թեյի թուփից՝ բաժակի մեջ» կարգախոսը ։
Թոմաս Լիպտոնի նորամուծություններից մեկը, որը լայնորեն պարզաբանվում էր նրա թեյի գովազդում, թեյի տեսակների արտադրությունն է, որոնք հատուկ ընտրված էին այն տարածաշրջանի խմելու ջրի առանձնահատկություններին համապատասխան, որտեղ վաճառվում էր թեյ։ Գովազդային կարգախոսը՝ «The perfect tea to suit the water of your own town» («Թեյ, որը հիանալի համապատասխանում է ձեր քաղաքի ջրին»), ընդգծում է Լիպտոն թեյի այս առանձնահատկությունը ։
1898 թվականին Վիկտորիա թագուհին Թոմաս Լիպտոնին «կյանքի անգլիական ձևի ձևավորման և տարածման գործում ունեցած իր ներդրման համար» արժանացրել է ասպետի կոչման ։ Նույն թվականի ամռանը կայացել է Լիպտոնի թեյի բիզնեսի բաժնետիրականացումը։ Այս իրադարձության շուրջ իրարանցումը այնքան մեծ էր, որ Շոտլանդիայի ազգային բանկը, որտեղ տեղի էր ունենում բաժնետոմսերի վաճառքը, կարգուկանոն հաստատելու համար ստիպված էր ոստիկանություն կանչել։ Բաժնետոմսերի առաջին թողարկումը Թոմաս Լիպտոնին բերել է ավելի քան երկու միլիոն ֆունտ ստերլինգ։ 1898 թվականի հունիսի 2-ին կայացել է բաժնետերերի առաջին ժողովը ։
1909 թվականին Նյու Յորքում բացվել է ընկերության մասնաճյուղը։ Հենց այդ ժամանակ էլ ապրանքանիշը ձեռք է բերել ներկայիս տեսքը՝ դեղին, կարմիր և կապույտ գույների համադրություն։ Այդ ժամանակ վաճառվող Լիպտոն թեյերի երեք տեսակներից ամենալավը՝ Quality1-ը, վաճառքի է հանվել կարմիր խորհրդանիշով դեղին տուփով, որի վրա սպիտակ տառերով գրված էր «Լիպտոն»։ Հիմա այս ձևավորումը պահպանվում է Lipton Yellow Label թեյի տուփի վրա։ Իմանալով Ռոբերտ Սալլիվանի հայտնագործության՝ թեյի փաթեթի մասին՝ Լիպտոնը կազմակերպում է փաթեթավորած թեյի արտադրություն։ Այս թեյը բարձր է գնահատվել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ զանգվածաբար մատակարարվում էր բանակին, նրա հայտնիությունը նպաստել է հետագա առևտրային հաջողությանը ։
1920-ական թվականներին Լիպտոնի ակտիվ զարգացող թեյի բիզնեսը հանդիպել է շուկա մուտք գործած Home and Colonial Stores և խոշոր ընկերությունների ուժեղ մրցակցությանը։ 1927 թվականին Van der Berghs-ը ձեռք է բերել Լիպտոնի բաժնետոմսերի 25%-ը՝ դառնալով բաժնետոմսերի հիմնական մասի սեփականատերը։ Ջոն Ֆերգյուսը դառնում է բաժնետիրական ընկերության ներկայացուցիչ, իսկ Թոմաս Լիպտոնին մնում է ընկերության Պատվավոր նախագահի տեղը, որով նա չուներ իրական հնարավորություն միջամտելու ղեկավարմանը։ Երկու ամիս անց Թոմաս Լիպտոնը վաճառում է իր բաժնետոմսերը «Home and Colonial Stores»-ի ստորաբաժանումներից մեկին և լքում բիզնեսը։ Թոմաս Լիպտոնը մահացել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ 83 տարեկան հասակում ։
1938-1972 թվականների շրջանում Լիպտոն թեյի բիզնեսը մի քանի առևտրական գործարքների միջոցով մաս առ մաս գնվել է Unilever կոնցեռնի կողմից, ում տնօրինության տակ ապրանքանիշը գտնվում է 2013 թվականից։ 1991 թվականին Unilever-ը PepsiCo-ի և Pepsi-Lipton Partnership-ի հետ ստեղծել է միասնական ձեռնարկություն, որը նախատեսված էր պատրաստի թեյ շշերով և բանկաներով Հյուսիսային Ամերիկայում վաճառելու համար։ 2003 թվականին հիմնադրվել է երկրորդ միասնական ձեռնարկությունը՝ Pepsi-Lipton International (PLI), որը նույն բանով էր զբաղվում Եվրոպայում և ոչ ամերիկյան մյուս շուկաներում։ PepsiCo-ն և Unilever-ին ունեն այդ ձեռնարկության բաժնետոմսերի 50 %-ական տոկոս ։
Ներկայիս վիճակ
2013 թվականի տվյալներով Լիպտոն ապրանքանիշը մնում է ակտիվ օգտագործման մեջ, այս բրենդի թեյը վաճառվում է ամբողջ աշխարհում (Լիպտոնի պաշտոնական կայքի պնդմամբ՝ 110 երկրում)։ Լիպտոն արտադրանքի հիմնական մասը գտնվում է գնային միջին սահմանում և բնորոշվում է միջին որակով, բայց մատչելի գներով ։ Ինչպես թեյի ֆիրմային տեսակների մեծամասնությունը, այնպես էլ Լիպտոնը տարբեր տեսակի մի շարք թեյերի խառնուրդ է, որոնք հավաքվում են շատ երկրների տնկարկներից (հիմնականում Հնդկաստանի, Շրի Լանկայի, Քենյայի և Չինաստանի)։ Այսպես, առավել հայտի ապրանքանիշը՝ Lipton Yellow Label-ը, ներառում է 20 տարբեր տեսակի թեյ ։
Բացի Lipton Yellow Label հին ապրանքանիշի սև տերևային թեյից, արտադրվում և վաճառվում է թեյերի լայն տեսականի, այդ թվում՝ հատիկավոր, փաթեթավորված և օգտագործման համար պատրաստի շշալցված, սև, կանաչ, հոտավետ սև, խոտային և «նիհարելու համար» նախատեսված թեյեր։ Ասիական շուկաներում ներկայացվում է նաև կաթով Լիպտոն թեյը ։
Բրենդներ
Ներկայումս Լիպտոն թեյի «համաշխարհային» տարածում ունեցող հիմնական տեսակը դեռևս 1890 թվականին ստեղծված «Lipton Yellow Label»-ը և 20-21-րդ դարերի սահմանին հայտնված պատրաստի շշալցված «Lipton Iced Tea»-ն է։ Մնացած արտադրական գիծը քիչ թե շատ նախատեսված է հատուկ շրջանային շուկաների համար։ Այսպես, «Lipton Pyramid Tea» ակտիվորեն գովազդվում է Եվրոպայում և Հյուսիասային Ամերիկայում, իսկ «Lipton Milk Tea»-ն՝ Արևելյան Ասիայում։
Lipton Yellow Label
Lipton Yellow Label-ը՝ Լիպտոն թեյի հնագույն ապրանքանիշը, գրանցվել է 1890 թվականին, երբ Թոմաս Լիպտոնը առաջին անգամ օգտագործել է դեղին տուփի տեսքով փաթեթավորում՝ կարմիր «Լիպտոն» պիտակով և որը մինչև այժմ էլ զուգորդվում է Լիպտոն բրենդի հետ։ Այս բրենդը գրանցված է աշխարհի 150 երկրում ։ Lipton Yellow Label թեյը իրենից ներկայացնում է 20 տարբեր տեսակի թեյի խառնուրդ ։
Lipton Iced Tea
Lipton Iced Tea ապրանքանիշի տակ, որը շատ շուկաներում հայտնի է որպես Lipton Ice Tea, վաճառվում է Լիպտոնի պատրաստի շշալցված սառը թեյը։ Արտադրանքի այս գծում ներկայացված է ինչպես սև, այնպես էլ կանաչ թեյ՝ տարբեր տեսակի հավելումներով, փաթեթավորված մետաղյա բանկաներով (մինչև 0,5 լ) կամ պլաստիկ շշերով։
Lipton Pyramid Tea
Լիպտոն թեյի որոշ տեսակներ վաճառվում են եռանկյունաձև բուրգերի տեսքով տոպրակներով։ Գովազդը պնդում է, որ ի շնորհիվ այդպիսի փաթեթների մեծ ծավալի, թեյն ավելի լավ է թրմվում։
Lipton Linea
Lipton Linea բրենդը գործածության մեջ է մտել 2008 թվականին Արևմտյան Եվրոպայում և գովազդվում է որպես «իրենց քաշին հետևողների համար նախատեսված կատեխինի մեծ քանակությամբ թեյ»։
Մարքեթինգ
Արտադրանքի առաջխաղացման համար Լիպտոնըը հաճախ կիրառում է ոչ ստանդարտ մարքեթինգային քայլեր։ Այսպես, օրինակ, փորձելով հաղթահարել նախապաշարմունքները Lipton-ի սառը թեյի նկատմամաբ՝ ամռանը Լոնդոնում անցկացվել է երկամսյա փորձնական գովազդային կամպանիա՝ «Don’t knock it 'til you’ve tried it!» կարգախոսով։ 58 օր տևած ակցիայի ընթացքում Lipton Ice Tea սառը թեյի մոտ կես միլիոն փորձանմուշ է բաժանվել ։
Որոշ շուկաներում, այդ թվում՝ Ճապոնիայի, Ռուսաստանի և Ավստրալիայի, ընկերությունը գովազդում է Լիպտոնը՝ կենտրոնանալով նրա՝ կոֆեինի տված հոգեակտիվ հատկությունների վրա ։
Քննադատություն
Unilever-ը դեռևս ունի տնկարկներ Արևելյան Աֆրիկայում (Քենիա և Տանզանիա), չնայած նրան, որ Լիպտոն թեյերի արտադրության մեջ օգտագործվում է նաև մեծ քանակությամբ ուրիշ արտադրողներից ձեռք բերված հումք։ Վերջին տարիների ընթացքում Լիպտոն արտադրանքի որակը մի քանի անգամ արժանացել է լուրջ քննադատության։
Մի դեպքում այն կապված էր 2008 թվականի մելամինային սկանդալի հետ (երբ պարզվել է, որ չոր կաթի մի շարք չինական մատակարարներ սննդարարության ցուցանիշների բարձրացման համար ավելացնում էին նրա մեջ մելամին և այդ կաթը, որը պարունակում էր մելամինի՝ առողջության համար վտանգավոր խտություն, օգտագործվում էր սննդային մթերք արտադրողների կողմից)։ Unilever կոնցեռնը կատարել է Հոնկոնգում և Մակաոյում վաճառվող Lipton milk tea փոշի կաթնային թեյի վերաբրենդավորում այն բանից հետո, երբ ստիպված էր վաճառքից հետ կանչել չինական չոր կաթի կիրառմամբ պատրաստված արտադրանքը, քանի որ ընկերության ներքին թեստերը թեյում հայտնաբերել էին մելամինի բարձր պարունակություն ։
2011 թվականի նոյեմբերին Որակի վերահսկման, ստուգման և կարանտինի գլխավոր չինական վարչությունը Լիպտոն թեյի տեսակներից մեկում հայտնաբերել է տոքսինների բարձր պարունակություն։ Ի պատասխան՝ Unilever-ը վաճառքից հետ է կանչել հայցում ներկայացված բոլոր մթերքները ։ 2012 թվականի ապրիլին Գրինփիս ոչ պետական կազմակերպությունը Պեկինի սուպերմարկետներից գնված Լիպտոն թեյի երկու տեսակների ստուգումից հետո կրկին բարձրացրել է Լիպտոն արտադրանքի որակի հարցը։ Հայտարարվել է, որ անվտանգության թեստերի արդյունքում ստացվել են բացասական արդյունքներ։ Բացի դրանից, խումբը հայտարարել է․ «Հայտնաբերված թունաքիմիկատների մի մասը նույնպես Չինաստանի գյուղատնտեսության նախարարության կողմից արգելված է թեյի արտադրության մեջ»։ Unilever-ի չինական ստորաբաժանումը մերժել է մեղադրանքը՝ հայտարարելով, որ երկրում Լիպտոն ապրանքանիշի տակ գտնվող արտադրանքը համապատասխանում է անվտանգության ստանդարտներին ։
2007 թվականի մայիսին Unilever-ը իր վրա է վերցրել թեյի մատակարարման բոլոր աղբյուրների շարունակական վերահսկումը ։ Rainforest Alliance ոչ պետական միջազգային էկոլոգիական կազմակերպության հետ համատեղ աշխատելով՝ Unilever ընկերությունը հայտարարել է, որ Արևմտյան Եվրոպայում վաճառվող Lipton Yellow Label ապրանքանիշի տակ գտնվող փաթեթավորած թեյը սերտիֆիկացվելու է 2010, իսկ ամբողջ աշխարհում փաթեթավորած Լիպտոն թեյը՝ 2015 թվականին ։ Լիպտոն թեյի հատուկ տնկարկները առաջինն են սերտիֆիկացվել ։ Rainforest Alliance կնիքով արտադրանքը 2008 թվականին հայտնվել է Արևմտյան Եվրոպայի, իսկ 2009-ին՝ Հյուսիսային Ամերիկայի շուկաներում  ։ 2009 թվականի մայիսի 6-ին Լիպտոնը Rainforest Alliance-ում իր աշխատանքի համար ստացել է Կորպորատիվ կանաչ գլոբուս ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1890 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Թեյ
Կանանց միջազգային դեմոկրատական ֆեդերացիա
Կանանց միջազգային դեմոկրատական ֆեդերացիա, ԿՄԴՖ (Women's International Democratic Federation, WIDF), կանանց իրավունքների միջազգային կազմակերպություն։
Ստեղծվել է 1945 թվականի դեկտեմբերին, Փարիզում, Կանանց միջազգային կոնգրեսում։ 1977 թվականին ԿՄԴՖ-ի մեջ մտնում էին 109 երկրների կանանց ազգային 123 կազմակերպություն։ Սկզբնապիս իր մտահոգության ոլորտների մեջ է ներառել էին հակաֆաշիզմը, համաշխարհային խաղաղությունը, երեխաների բարեկեցությունը և կանանց իրավունքների բարելավումը ։ Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանում ունեցել է կոմունիստական և պրոխորհրդային ուղղվածություն։
Մասնակցում է ՄԱԿ-ի գործունեությանը և դրա մասնագիտացված հաստատությունների աշխատանքին, որի բարձրագույն մարմինը Կոնգրեսն է, գումարվում է 4 տարին մեկ։ Կոնգրեսն ընտրում է ԿՄԴՖ նախագահ և Խորհուրդ, որը ֆեդերացիայի ղեկավար մարմինն է կոնգրեսների միջև ընկած ժամանակաշրջանում։ Կոնգրեսի և Խորհրդի որոշումների կատարումն ապահովում է Բյուրոն։ Աշխատանքային մարմինն է Քարտուղարությունը՝ գլխավոր քարտուղարի ղեկավարությամբ։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Բեռլինում։
Հիմնադրման 30 ամյակի կապակցությամբ 1975 թվականին պարգևատրվել է Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրիի անվան «Խաղաղության ոսկե մեդալով»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ
Ռամեշ Սիպպի
Ռամեշ Սիպպի (սինդհի` رمیش سپی, իրական ազգանունը` Սիպահիմալանի, ), հնդիկ ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ 2013 թվականին արժանացել է կառավարական Պադմա Շրի պարգևին ։
Կենսագրությունը
Ռամեշ Սիպպին ծնվել է ծագումով սինդհ, հայտնի պրոդյուսեր և ռեժիսոր Գոպալդաս Պարմանանդ Սիպպիի (հայտնի է որպես Գ. Պ. Սիպպի) ընտանիքում։ Երբ 6 տարեկան էր, դիտել է իր հոր առաջին` «Պատիժ» (1951 թ.) կինոնկարը։ Առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 9 տարեկանում, խաղալով «Շահնշահ» (1953 թ.) կինոնկարում` դերասանուհի Աչալա Սաչդևի որդու դերը։ Հետագայում մասնակցել է այնպիսի ֆիլմերի նկարահանման աշխատանքներին, ինչպիսիք էին «Ջոհարն ու Մեհմուդը Գոայում» (1965 թ.) և «Իմ սիրելին» (1965 թ.) կինոնկարները։ Վերջինիս պրոդյուսերը նրա հայրն էր։
Շուրջ յոթ տարի նա աշխատել է որպես ռեժիսորի օգնական։ 1971 թվականին նկարահանել է իր առաջին` «Ժեստ» կինոնկարը, որտեղ նկարահանվել էին Շամմի Կապուրը, Հեմա Մալինին, Ռաջեշ Կհաննան և Սիմի Գարևալը։ Սակայն նրա երկրորդ` «Զիտան և Գիտան» (1972 թ.) կինոնկարն իսկույն մեծ ճանաչում ստացավ ։
1975 թվականին Ռամեշ Սիպպին նկարահանեց «Վրեժ և օրենք» կինոնկարը, որն իրավամբ դարձավ Բոլիվուդի պատմության մեջ ամենամեծ բլոկբաստերը և հասավ շռնդալից հաջողության։ Այն ներկայումս կրկին համարվում է հինդի լեզվով նկարահանված ամենամեծ ճանաչում ստացած ֆիլմը։
Ռամեշ Սիպպիի հաջորդ` «Գեղեցիկ կյանք» (1980 թ.) կինոնկարը նկարահանված էր Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող ֆիլմերի ազդեցությամբ։ 1982 թվականին նա նկարահանեց «Շակտի» կինոնկարը, որտեղ գլխավոր դերերով հանդես էին եկել լեգենդար Դիլիպ Կումարն ու այդ ժամանակ արդեն գերաստղ համարվող Ամիթաբհ Բաչչանը։ Չնայած ֆիլմը առանձնակի հաջողության չհասավ, սակայն որպես լավագույն ֆիլմ, արժանացավ Filmfare Awards մրցանակին։ 1985 թվականին Ռամեշ Սիպպին նկարահանեց «Սիրո ծով» կինոնկարը, որտեղ երկար տարիների դադարից հետո նկարահանվել է Դիմփլ Կապադիան։ Հետագայում նկարահանված նրա ֆիլմերը որոշակի հաջողություններ չունեցան և 2015 թվականից հետո Ռամեշ Սիպպին չի նկարահանել ոչ մի ֆիլմ։
Ամիթաբհ Բաչչանի մասնակցությամբ Ռամեշ Սիպպիի ֆիլմերը դարձել էին հիթեր և նա համարվում էր այն ռեժիսորներից մեկը (Յաշ Չոպրա, Պրակաշ Մեհրա, Մանմոհան Դեսաի, Հրիշիկեշ Մուքհերջի), ովքեր հատուկ աշխատանքային վերաբերմունք ունեին դերասանի նկատմամբ։
2005 թվականին Ռամեշ Սիպպին ստացավ Filmfare Awards մրցանակ` 50 տարվա ընթացքում «Վրեժ և օրենք» կինոնկարը լավագույն ֆիլմ ճանաչվելու համար։ Որպես պրոդյուսեր նա աշխատել է նաև իր որդու` ռեժիսոր Ռոհան Սիպպիի ֆիլմերում։
Անձնական կյանքը
Ռամեշ Սիպպին ամուսնացել է երկու անգամ։ Նրա ներկայիս կինը դերասանուհի Կիրան Ջունեյան է։ Որդին ռեժիսոր Ռոհան Սիպպին է։ Դուստրը` Շինան, նախկինում ամուսնացած է եղել Շաշի Կապուրի որդու` դերասան Կունալ Կապուրի հետ (ամուսնալուծվել են 2004 թվականին) ։
Մասնակի ֆիլմագրությունը
Պրոդյուսեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդիկ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հնդիկ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ
Թաղի Թաղիև
Թաղի Ազիզաղա օկլի Թաղիև (Tağı Əzizağa oğlu Tağıyev, ), արվեստի վաստակավոր գործիչ, Ադրբեջանի նկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1982) ;
Կենսագրություն
Թաղի Թաղիևը ծնվել է 1917 թվականի նոյեմբերի 7-ին Բաքվում։ Թաղի Թաղիևը ստացել է կրթություն Ադրբեջանի պետական տեխնիկական քոլեջում 1931-1935 թվականիններին։ Այնուհետև 1940-1941 թվականներին սովորել է Մոսկվայի արվեստի ինստիտուտում։ Նա հիմնականում թեմատիկ նկարազարդումների, նատյուրմորտների, դիմանկարների և լանդշաֆտային նկարների հեղինակ է։ Նրա աշխատանքում կարևոր դեր է խաղում պատմական թեմաների և պատմական անհատականությունների պատկերացումը և բնության պատկերը։ Թաղի Թաղիևը եղել է բազմաթիվ արտասահմանյան երկրներում ՝ Թուրքիայում, Հունաստանում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում և այլք. և նկարագրել է նրանց կյանքը ։
Նկարչի լավագույն աշխատանքներից ՝«Մանկության հիշողություններ»ը, «Աբսերոն լեռնաշղթա»ն, «Գեղեցիկ աղջիկ»ը, «Նայիր աղջիկ»ը և շատ այլ գործերը ցուցադրվել են Պրահայում, Պեկինում, Դակարում և Բաղդադում։
Տագի Թագիևի գործերը ցուցադրվում և պահվում են Արևելյան արվեստի թանգարանում (Մոսկվա), Ադրբեջանի Ռուստամ Մուստաֆաևի անվան արվեստի ազգային թանգարանում, Ադրբեջանի պետական արվեստի պատկերասրահում և այլ թանգարաններում։
Թաղի Թաղիևը մահացել է 1993 թվականի հունիսի 27-ին Բաքվում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնանկարիչներ
ԽՍՀՄ Գերագույն սովետի տեղեկագիր
«ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի տեղեկագիր» (Ведомости Верховного Совета СССР), ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պաշտոնական հրատարակությունը (շաբաթական հանդես)։ Լույս է տեսել 1938 թվականից մինչև 1991 թվականը, մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Սկզբնապես հրատարակվել է թերթի տեսքով (միութենական հանրապետությունների լեզուներով՝ առանձին հրատարակություններով), 1954 թվականից՝ որպես բյուլետեն (ռուսերեն և միութենական համապատասխան հանրապետության լեզվով)։
«Տեղեկագիր»-ում հրատարակվել են ԽՍՀՄ օրենքները, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության նորմատիվային բնույթի հրամանագրերն ու որոշումները, արտասահմանյան պետությունների հետ ԽՍՀՄ միության կնքած և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի վավերացրած պայմանագրերը, համաձայնագրերն ու կոնվենցիաները, ԽՍՀՄ պատվավոր կոչումներ շնորհելու, շքանշաններով ու մեդալներով պարգևատրվելու մասին ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրերը և այլն։ Համանման տեղեկագրեր են հրատարակվել նաև միութենական հանրապետությունների գերագույն խորհուրդնեըը։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հանդեսներ
Ալիս Նելիս
Ալիս Նելիս (Alice Nellis, ), չեխ կինոարտադրող։ Նախ աշխատել է որպես ֆլեյտահար` անգիական գրականություն և ամերկյան գրականություն ուսումնասիրեուց առաջ։ 1996-2001 թվականին Պրահայի կատարողական արվեստների ակադեմիայի կինոյի և հեռուստատեսության դպրոցում ուսումնասիրել է սցենարագրություն և դրամատուրգիա ։ Նա ժամանակավորապես աշխատել է որպես վեբ դիզայներ` Չեխիայի արտաքին գործերի նախարարարությունում, աշխատել է որպես ուսուցիչ, դերասանուհի, թարգմանչուհի և նկարահանել է կարճ ֆիլմեր և հեռուստատեսային վավերագրական ֆիմեր։ Նրա առաջին գեղարվեստական ֆիլմը` Eeny meeny-ն (2000) հաղթել է Պրահայի կատարողական արվեստների ակադեմիայի, կինոյի և հեռուստատեսության դպրոցի փառատոնի Լավագույն սցենար մրցանակը։ Նրա 2002 թվականի «Որոշ գաղնիքներ» ֆիլմը հաղթել է Չեխական առյուծ մրցանակը` Լավագույն սցենար անվանակարգում և արժանացել է քննադատների մրցանակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ կինոգործիչներ Կատեգորիա:Չեխ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Չեխ սցենարիստներ Կատեգորիա:Կին սցենարիստներ
Պատարա Գարեջվարի
Պատարա Գարեջվարի (პატარა გარეჯვარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 660 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 12 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1483 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
(419) Ավրելիա
(419) Ավրելիա (Aurelia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1896 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,595923 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9399 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,252 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ավրելիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9268 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1527,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235649 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,93° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս F Կատեգորիա:1896 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռադչենկո
Ռադչենկո (Радченко (Тверская область)), քաղաքատիպ ավան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կոնակովսկի շրջանում։
Բնակչությունը` 1354 մարդ (2020 թվական)։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1921 թվականին, աշխարհում առաջին տորֆային փորձակայանի շինարարության հետ։ 1965 թվականին ՌԽՖՍՀ զինված ուժերի նախագահության հրամանագրով Բուրատինո ավանը վերակոչել են Ռադչենկո ։ Վերակոչվել է ի պատիվ խորհրդային տորֆային արդյունաբերության կազմակերպիչներից մեկի` Իվան Ռադչենկոյի։
Քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ է ստացել 1939 թվականից ։
Տնտեսություն
Աշխատում է «Ռադչենկո-տորֆ» գիտակենտրոնը, փորձարարական մեքենաների գործարանը և "Բայկալ" Սահմանափակ պատասխանատվության ընկերության մխոցային պոմպերի գործարանը։
Տեսարժանություն
Ավանում կա տորֆային արդյունաբերության թանգարան, ինչպես նաև պահպանվել է Ռադչենկո ընտանիքի տունը, որտեղ 1926 թվականին իջևանում էր Նադեժդա Կրուպսկայան։
(8848) 1990 VK1
(8848) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 12-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,894245 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4609 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3276 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1798,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200171 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,03° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կուրայ
Կուրայ (ҡурай, курайкурай), բաշկիրական և թաթարական փողային երաժշտական գործիք։ Ունի մի քանի տեսակներ, որոնք տարբերվում են կառուցվածքով ու պատրաստանյութով։ Ըստ երաժշտական գործիքների` Հորբոնստել-Զակսի դասակարգման, կուրայը աերոֆոնային փողային գործիքների խմբին է դասվում, որը մտնում է ֆլեյտաների ենթախմբի մեջ (երկայնական ֆլեյտաներ, որնք լինում են բաց` ֆլուեր, կավալ և սուլիչային)։ Նաև կան կուրայներ, որոնք վերաբերում են լեզվահարվածային ենթախմբին։ Երկարությունը տեսակից կախված տատանվում է 120-180 մմ-ից մինչև 450-1000 մմ։ Ձայնը, տեմբրը և դինամիկ հնարավորությունները կախված են կառուցվածքից։ Ավանդաբար պատրաստվում է ուրալյան կողասերմի (Pleurospérmum) կտրած չորացրած ցողունից, սակայն ներկայումս լայնորեն օգտագործվում են ժամանակակից նյութեր (կտրտած նրբատախտակ, մետաղ)։ սոլո, համույթային և նվագախմբային գործիք է։
Բաշկիրների մոտ կուրայն առավել լայնորեն տարածված երաժշտական գործիքներից է։ 2018 թվականի մարտի 1-ին կուրայը գրանցում է ստացել որպես արտադրված Բաշկորտոստանի հանրապետության Ուֆա և Կումերտաու քաղաքներում։ Թաթարների մոտ ի թիվս կուրայի (սիբիզգա) օգտագործվում են նաև այլ փողային գործիքներ։
Անունների ստուգաբանություն
Անունների ստուգաբանությունը պարզված չէ։ Հնարավոր է, որ այս բառն իրանական ծագում ունի, որը փոփոխվել է թյուրքայնացման և ղփչաղնացման գործընթացում, կամ այն ունի հին թյուքական ծագում։ Ըստ որոշ ենթադրությունների, կուրայ բառը ձևավորվել է կուրա (խոշոր հովանոցավոր բույսերի ցողուն) և նայ (ֆլեյտա) բառերի միաձուլումից։ Վարկածներից մեկի համաձայն կուրայն առաջացել է հին թյուրքական կագուրայ` qağuray -ից, որի «qağ» արմատը համապատասխանում է «չոր», «չորացված» իմաստին։ Ալթայի լեզվով կաուրայ նշանակում է «չոր ղամիշ», իսկ մոնղոլերենում խուուրայ` «չոր», հին մոնղոլերենում կագուրայ` «չոր ցողուն», սիբիրաթաթարերենում` կուրայ` «չորացնել», մարիերեն` կաուրա` «չոր», «դյուրաբեկ», իսկ հունգարերենով` կորո` «չոր ցողուն» ։
Համաշխարհային երաժշտական մշակույթում ֆլեյտաների նախնական անվանումը, ինչպես և, ընդհանրապես, փողային գործիքներինը, ծառայել է այն նյութի անվանումը, որից նրանք պատրաստվել են։ Շումերական ֆլեյտան` գի-գիդը, պարունակում է եղեգի, ղամիշի գի անվանումը, իրանական նայ-ը նշանակում է «շաքարեղեգ»։ Բաշկիրական և աբխազական երկայնական ֆլեյտայի անվանումը` կուրայ և աչարպան, մատնանշում են բույսերի անունները, որոնցից այդ գործիքները պատրաստված են։
Ծագում
Բաց երկայնական ֆլեյտայի տեսակի գործիքները բնորոշ են շատ մշակույթներին։ Հնագիտական պեղումների նյութերը և գրավոր աղբյուրները հաստատում են երաժշտական գործիքների հնությունը ինչպես այս տեսակի, այնպես էլ մյուս սուլիչավոր ֆլեյտաների, բազմացողուն և այլն տեսակի  ֆլեյտաների համար։ Սա լիովին վերաբերում է նաև Վոլգա-Ուրալյան տարածաշրջանին, որտեղ արձանագրվում են երաժշտական գործիքների հայտնաբերումներ, որոնք վերաբերում են մ.թ.ա. II դարին։ Այսպես, օրինակ, առանց անցքերի բաց երկայնական ֆլեյտան  հայտնաբերվել է Տակտալաչուկի հնագիտական համալիրի (Թաթարստան) պեղումների ժամանակ։ «Բիշաուլ-Ունգարովոյի 3 դամբարանաբլրի դամբարանադաշտում (Բիշունգարովյան դամբարանաբլուր, Բաշկորտոստան) հայտնաբերվել է ուղղանկյուն ցողունով քարացած ֆլեյտա և օդի հոսքի համար նախատեսված ուղղանկյուն անցուղիով և ձայնի հնչողության տասնըմեկ անցքերով, որը թվագրվում է մ.թ.ա. IV-II դարերին։
Փայտե փողային գործիքների հնագիտական հայտնաբերումները ելնելով նյութի տեսակից` եզակի են։ Ներկայումս առկա տեղեկությունները թույլ չեն տալիս պարզել կուրայի ծագման տեղը։ Չի կարելի լիովին բացառել տարբեր շրջաններում աէրոֆոնների զուգահեռ զարգացման վարկածը։ Սակայն, կան բոլոր հիմքերը դիտարկել նրա ծագման մի քանի տեսություններ` հարավսիբիրալթայական (թյուրքական) և միջինասիական (իրանական)։ Հարավսիբիրալթայական տեսությունը կուրայի ծագումը կապում է Հարավային Սիբիրի և Ալթայի հնագույն քոչվոր-անասնապահների մշակույթի հետ, որոնք մեծ գաղթի ընթացքում տեղափոխվել են արևմուտք։ Միջինասիական տեսությունը վկայակոչում է Միջին Ասիայի թյուրքական ժողովուրդների մշակութային ազդեցությունը, որոնք ունեն կուրայի համանմանությամբ աերոֆոններ` կարգի-տյույդյուկ, սիբիզգի, չոոր ։
Ընդհանուր առմամբ արդեն X դարին Վոլգա-Ուրալյան տարածաշրջանի տարածքում ներկայացված էին ամենատարբեր տեսակի աերոֆոններ։ Մեծանում է նրանց բազմազանությունը, կառուցվածքը նորացվում և կատարելագործվում է։ Շարունակվում է նմանատիպ գործիքների օգտագործումը նաև Վոլգյան Բուլղարիայում ։
Կուրայի մասին առաջին գրավոր հիշատակումները հայտնվել են XIII-XIV դարերում։
Կուրայի ծագման և օգտագործման թեման իր արտացոլումն է գտել նաև ֆոլկլորում, որը ձայնագրվել է XIX - XX դարերում։ Դա, օրինակ, բաշկիրական էպոսի «Ակբուզատ», «Կարա-յուրգա», Զայատուլյակ և Խիուխիլու սյուժեներում և բաշկիրական ժողովրդական շատ լեգենդներում ու հեքիաթներում է։ Այսպես, «Կուրայ» ավանդության մեջ պատանին ընդառաջ է գնում լսած մեղեդուն և տեսնում է, թե ինչպես եղեգնյա բույսը  մեղմ մեղեդիական ձայն է արձակում քամուց։ Պատանին կտրում է եղեգը, մոտեցնում է շուրթերին ու սկսում է նվագել։
Ազգագրական և երաժշտագիտական հետազոտություններ
Առաջին պատմա-ազգագրական աշխատանքները, որոնցում տրվել է կուրայի նկարագրությունը, հայտնվել է XVIII դարում։ Բաշկիրների ու թաթարների այս գործիքի մասին նշված է «Ակադեմիական արշավախմբերի» արդյունքների հիման վրա Պետեր Սիմոն Փալասի գրած «Ճանապարհորդություն Ռուսական կայսրության տարբեր մարզեր» գրքում   ։
Բաշկիրների կուրայի մասին գրել են նաև «Ակադեմիական արշավախմբերի» մյուս մասնակիցները` Ի. Ի. Լեպյոխինը և Յ. Գ. Գեորգնին։
1859 թվականին ազգագրագետ Վ. Մ. Չերեմաշանսկին իր «Օրենբուրգի մարզի նկարագրությունը տնտեսավիճակագրական իմաստով» աշխատությունում նշում է բաշկիրների այնպիսի գործիքների մասին, ինչպիսիք են «չիբիզգան» (կուրայ) և «կուբիզը»։
XIX դարի վերջում աճում է Ռուսական կայսրությունում բնակվող ժողովուրդների, այդ թվում և Պովոլժիեի և Ուրալի տարբեր ժողովուրդների երաժշտական արվեստի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Կուրայի ուսումնասիրման կարևոր փուլ են հանդիսանում Սերգեյ Ռիբակովի աշխատանքները` 1896 թվականին «Ռուսական երաժշտական թերթում» հրատարակված «Կուրայ, բաշկիրական երաժշտական գործիք» ակնարկը և 1897 թվականին լույս տեսած «Ուրալյան մուսուլմանների երաժշտությունը և երգերը նրանց կենցաղի ակնարկների հետ միասին» ավելի օբյեկտիվ աշխատությունը։ Որտեղ նա հետազոտությունների է կատարել Բելեբեյ-Ուֆա-Զլատոուստ և Օրենբուրգի գուբերնիայի Վերին Ուրալյան ուեզդի երթուղիներով։ Դրանցում ներկայացվել է այդ երաժշտական գործիքի առաջին մանրամասն նկարագրությունը։
Միևնույն ժամանակ, հարկ է նշել, որ այս ընթացքում հետազոտողներն իրենց դիտարկումներում գրեթե ուշադրություն չեն դարձրել թաթարական գործիքային երաժշտությանը։ Սա, թերևս, պայմանավորված է նրանով, որ թաթարական հին տրադիցիոն արվեստը XIX դարի վերջին անկում էր ապրում, որը կապված էր գյուղական համայնքի ավանդույթների ոչնչացման և եվրոպական մշակույթին անցնելով։ Այս պայմաններում գործիքային ավանդույթները պահպանվել են թաթարների բնակեցման ծայրամասային շրջաններում և դրանց ուսումնասիրման համար պահանջվում էին հետազոտողների որոշակի ջանքեր ։
XX դարի 30-ական թվականների սկզբից ինտենսիֆիկացվեցին ժողովրդական երաժշտական բանահյուսության հավաքման և դրանց ուսումնասիրության աշխատանքները, ակտիվացան ժողովրդական արշավախմբերի աշխատանքները։
1931 թվականին Սուլթան Գաբյաշիի ժողովրդական արշավախմբի  ընթացքում հավաքվեցին թաթարական կուրայների մասին տեղեկություններ։ Արշավախմբի զեկույցում տրվել են երեք տեսակի կուրայների նկարագրություն, հավաքվել են Թաթարստանի հարավ-արևելյան շրջանների կուրայի վրա նվագելու ավանդույթների տեղեկություններ և տրվել են կուրայահարների ռեպերտուարի նոտայագրումներ ։
Բաշկիրական ժողովրդական երաժշտության ուսումնասիրության գործում, այդ թվում ՝ կուրայով կատարվող, նշանակալի ներդրում են ունեցել Բաշկիրական ԻԽՍՍՀ և հարևան մարզերի բանահյուսական արշավախմբերը, որոնք իրականացվել են 1932 թվականին Բաշկիրական ազգային մշակույթի գիտահետազոտական ինստիտուտի կողմից։ Ինստիտուտի աշխատակիցներից են եղել Գազիզ Ալմուհամեդովը, Ի. Վ. Սալտիկովը, Ա. Ս. Կլյուչարյովը, Ս. Խ. Գաբյաշին։
Կուրայով կատարողական արվեստի ուսումնասիրության գործում ծանրակշիռ ներդրում է ունեցել ԽՍՀՄ ԳԱ ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող Լև Լեբեդինսկին։ 1937 թվականին Բաշկիրական է ԻԽՍՀ-ում նա իրականացրել է կուրայահարների նվագի հնչյունագրում։ 1939 թվականին նա դարձել է Բաշկիրական ԻԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին առնթեր արվեստի գործերով խորհրդատու և գլխավորել է Բաշկիրական ԻԽՍՀ հարավ-արևելյան շրջանների բաշկիրների կենցաղի, ազգագրության և բանահյուսության ուսումնասիրման համալիր արշավախումբը։  Հետագայում, հետազոտությունների արդյունքները նա ամփոփել է «Բաշկիրյան ժողովրդական երգեր և նվագներ» հիմնարար աշխատությունում (1962 թվական)։ Այդ աշխատությունում նա նկարագրությում է կուրայը և նրանով կատարվող գործիքային նվագները։
1930-ական թվականների սկզբից կուրայի ծագման և վերակառուցման խնդրով սկսել է զբաղվել երաժշտագետ Վ. Մ. Բելյաևը։ Ծագումը պարզելու համար նա ենթադրում էր օգտագործել գծային չափագրումների տեսությունը։ Կուրայների չափումներն ըստ Բելյաևի համակարգի շարունակվել են 1942 թվականին Մոիսեյ Բերեգովսկու կողմից, երբ նա Ուֆայում էր գտնվում` տարհանման մեջ էր։ Նա կատարել է տարբեր հավաքածուների 8 կուրայների հետազոտություն` պարզելով, որ նրանք ունեն բնական չափեր, որոնք վկայում են գործիքի ծագման հնության մասին։