cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անրի Դյուպարկ
Կենսագրություն
1972 թվականին նկարահանել է Abusuan («Ընտանիքը») ֆիլմը, որը հաջորդ տարում արժանացել է OCAM-ի և կինոյի միջազգային գրասենյակի մրցանակների, ինչպես նաև ներկայացվել է Կաննի հեղինակավոր կինոփառատոնում՝ «Միջազգային քննադատության շաբաթ» ծրագրում ։ Անրի Դյուպարկին բազմաթիվ մրցանակներ են բերել նաև Bal Poussière և Le Sixième Doigt ֆիլմերը։
Նրա նկարահանած ֆիլմերից առանձնակի ընդունելության է արժանացել Rue Princesse-ը (1993 թ.), որի պատվին է կոչվել Աբիջանի բանուկ փողոցներից մեկը ։
Որպես դերասան
1968 : Համերգ՝ աքսորվածի համար – (բնագրային վերնագիրը՝ Concerto pour un exil)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աֆրիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ Կատեգորիա:Դերասաններ Կատեգորիա:Աֆրիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Աֆրիկացի դերասաններ
Լև Գումիլյով
Լև Նիկոլայի Գումիլյով (Лев Николаевич Гумилёв, ), խորհրդային ռուս պատմաբան-ազգագրագետ, հնագետ, արևելագետ, գրող, թարգմանիչ, պատմական և աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր։ Առավել հայտնի է որպես էթնոգենեզի պասիոնարության տեսության հիմնադիր։
Կենսագրություն
Հայտնի բանաստեղծ Աննա Ախմատովայի և Նիկոլայ Գումիլյովի որդին էր։ 1930-1940-ականներին գիտակցելով իր հետաքրքրությունը դեպի պատմություն, սկսում է սեփական բանաստեղծություններ և արձակ գրել։ 1950-1960-ականներին պարսկերենից բանաստեղծություններ էր թարգմանում։ 1931 թվականից ակտիվ մասնակցում էր երկրաբանական և հնագիտական գիտարշավների (մինչև 1967 թ. մասնակցել է 21 գիտարշավային սեզոնի)։ 1934 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի պետական համալսարանի նոր վերաբացված պատմության ֆակուլտետ։ Չորս անգամ ձերբակալվել է, ընդ որում առաջին անգամ՝ 1933 թվականի դեկտեմբերին, 9 օրից ազատ է արձակվել առանց մեղադրանքի առաջադրման։ 1935 թվականին երկրորդ անգամ է ձերբակալվել, սակայն գրականության բազմաթիվ գործիչների միջնորդության շնորհիվ կրկին ազատ է արձակվում և վերականգնվում համալսարանում։ 1938 թվականին երրորդ անգամ է ձերբակալվում և ստանում 5 տարի ազատազրկում ճամբարներում՝ պատիժը կատարել է Նորիլսկում։ 1944 թվականին սեփական ցանկությամբ մտել է Կարմիր բանակ, մասնակցել է Բեռլինի գործողության։ Զորացրումից հետո էքստերնով ավարտել է պատմության ֆակուլտետը, 1948 թվականին պաշտպանել է պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան հայցելու ատենախոսություն։ 1949 թվականին կրկին ձերբակալվել է, իսկ մեղադրանքները կրկնօրինկվել էին 1935 թվականի քննչական գործից։ Դատապարտվել է 10 տարվա ճամբարներում՝ պատիժը կատարել է Ղազախստանում, Ալթայում և Սիբիրում։ 1956 թվականին ԽՄԿԿ XX-րդ նիստից հետո ազատ է արձակվել և ռեաբիլիտացվել, մի քանի տարի աշխատել է Էրմիտաժում, 1962 թվականից մինչև 1987 թվականին թոշակի գնալը եղել է Լենինգրադի պետական համալսարանի աշխարհագրության ֆակուլտետին կից գիտահետազոտական ինստիտուտի հաստիքում։
Պասիոնարության տեսություն
Ըստ Գումիլյովի տեսության, էթնոսը ոչ թե սոցիալական ֆենոմեն է, այլ մոլորակի կենսաօրգանիկ աշխարհի (Երկիր մոլորակի կենսոլորտի) տարր։ Նրա զարգացումը կախված է տիեզերական էներգիայի ներհոսքից։ Տիեզերական ճառագայթման ալիքի ազդեցության տակ տեղի է ունենում գենային մուտացիա (պասիոնար զարկ)։ Արդյունքում, մարդիկ սկսում են կլանել շատ ավելի էներգիա, քան նրանց պետք է բնականոն կենսագործունեության համար։ Ավելցուկային էներգիան վերածվում է մարդկային պասիոնարության։ Էքստրեմալ եռանդուն մարդկանց՝ պասիոնարների ազդեցության տակ տեղի է ունենում նոր տարածքների նվաճում և յուրացում, նոր կրոնների և գիտական տեսությունների ստեղծում։ Տվյալ տարածքում մեծ թվով պասիոնարների առկայությունը հանգեցնում է նոր էթնոսի կազմավորմանը։ Պասիոնար ծնողների էներգիան մասամբ փոխանցվում է իրենց զավակներին։ Բացի դրանից, պասիոնարները ձևավորում են վարքի յուրահատուկ կանոններ, որոնք գործում են երկար ժամանակ։
Զարգանալով՝ էթնոսն ըստ Գումիլյովի անցնում է վեց շրջան.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թյուրքագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային ազգագրագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային արևելագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում ռեպրեսիայի ենթարկվածներ Կատեգորիա:Պասիոնարության տեսություն Կատեգորիա:Պատմափիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս ազգագրագետներ Կատեգորիա:Ռուս աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս մարդաբաններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հակասեմականություն Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս ազգայնականներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային լեզվաբաններ
Ջուլիո Անդրեոտի
Ջուլիո Անդրեոտի (Giulio Andreotti, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, քրիստոնյա դեմոկրատ, բազմիցս եղել է Իտալիայի Նախարարների խորհրդի նախագահը։ Պատմական և քաղաքագիտական հետազոտությունների հեղինակ է։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հռոմում, Սենյայի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում կորցրել է հորը և միակ քրոջը՝ Ելենին։ Նա սովորել է «Վիսկոնտիի» դասական վարժարանում և «Տորկվատո Տասոյի» վարժարանում։ Ջուլիոն ցանկանում էր բժիշկ դառնալ, սակայն բժշկական ֆակուլտետում սովորելը պահանջում էր հաճախել մշտական պարապմունքների, այդ իսկ պատճառով նա ընդունվել Է Հռոմի Լա Սապիենցա համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ 1941 թվականի նոյեմբերի 10-ին գերազանցությամբ ավարտել է համալսարանը։
Քաղաքական գործունեությունը սկսել է դեռևս համալսարանի տարիներին՝ դառնալով իտալական կաթոլիկ ուսանողների համալսարանական ֆեդերացիայի անդամ։ Դա ֆաշիստական կառավարության կողմից թույլատրված միակ համալսարանական ընկերակցությունն էր, և այդ ֆեդերացիայի շատ անդամներ հետագայում դարձել են Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդներ։ 1939 թվականի հուլիսին, երբ Ալդո Մորոն դարձել է ֆեդերացիայի նախագահ, Անդրեոտին դարձել է «Azione Fucina» կաթոլիկ համալսարանական ամսագրի խմբագիր։ Այն բանից հետո, երբ 1942 թվականին Ալդո Մորոն զորակոչվել է բանակ, Անդրեոտին նրան փոխարինել է ֆեդերացիայի նախագահի պաշտոնում և զբաղեցրել է այդ պաշտոնը մինչև 1944 թվականը։
Պատանեկության տարիներին հիվանդացել է ուժեղ միգրենով, ինչը նրան ստիպել է հոգեմետ դեղեր ընդունել։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Անդրեոտին հոդվածներ էր գրում ֆաշիստական «Rivista del Lavoro» ամսագրի համար, բայց միաժամանակ գրում էր նաև «Il Popolo» ընդհատակյա թերթի համար։ 1944 թվականին նա դարձել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական միության Ազգային խորհրդի անդամ։ Պատերազմի ավարտից հետո նա դարձել է կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության պատասխանատու։
1946 թվականին Անդրեոտին ընտրվել է Իտալիայի հիմնադիր ժողովում, որը մշակում էր երկրի Սահմանադրությունը։ Նրա ընտրությունը պաշտպանել է ՔԴԿ-ի հիմնադիր Ալչիդե Դե Գասպերին, որի օգնականը դարձել է Անդրեոտին։ 1948 թվականին Անդրեոտին ընտրվել է Իտալիայի Պատգամավորների նորաստեղծ պալատում՝ այնտեղ ներկայացնելով Հռոմ-Լատինական-Վիտերբո-Ֆրոզինոնե շրջանը, որի պատգամավոր եղել է մինչև 1990-ական թվականները։
Իր կառավարական կարիերան Անդրեոտին սկսել է 1947 թվականի մայիսի 31-ին՝ դառնալով նախարարների խորհրդի աշխատակազմի քարտուղարը։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է դե Գասպերիի հինգ աշխատասենյակներում և Ջուզեպպե Պելի աշխատասենյակում մինչև 1954 թվականի հունվարի 5-ը։ Անդրեոտտիի վրա դրված էին բազմաթիվ և ծավալուն լիազորություններ։ Նա մասնավորապես պատասխանատու էր իտալական կինոարտադրության վերածննդի համար։ Քանի որ նրա վրա դրված են եղել նաև սպորտի հետ կապված պարտականությունները, նա նպաստել է Իտալիայի օլիմպիական կոմիտեի վերականգնմանը։ Անդրեոտիի վաստակը իտալական սպորտի զարգացման գործում ճանաչվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 30-ին, երբ նա միաձայն նշանակվել է ազգային օլիմպիական կոմիտեի խորհրդի կողմից 1960 թվականի Հռոմում կայացած ամառային Օլիմպիական խաղերի կազմակերպչական կոմիտեի նախագահ։ Շատ տարիներ անց, 1990 թվականին Անդրեոտին պարգևատրվել է ՄՕԿ-ի բարձրագույն պարգևով՝ Ոսկե օլիմպիական շքանշանով։
1954 թվականի հունվարի 18-ին նշանակվել է ներքին գործերի նախարար Ամինտորե Ֆանֆանիի աշխատասենյակում, սակայն այդ պաշտոնը զբաղեցրել է միայն մինչև փետրվարի սկիզբը՝ կաբինետի անկման պատճառով։
1955-1958 թվականներին եղել է ֆինանսների նախարար։
1958 թվականի հուլիսից մինչև 1959 թվականի փետրվարը եղել է գանձապետարանի նախարար։
1959 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 1966 թվականի փետրվարի 23-ը՝ պաշտպանության նախարար։
1966 թվականից մինչև 1968 թվականը՝ արդյունաբերության, առևտրի և արհեստների նախարար։
1972 թվականի փետրվարի 17-ից մինչև 1973 թվականի հուլիսի 7-ը և 1976 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 1979 թվականի օգոստոսի 4-ը՝ Իտալիայի Նախարարների խորհրդի նախագահ։
1974 թվականի մարտի 14-ից նոյեմբերի 23-ը՝ պաշտպանության նախարար։
1978 թվականի մայիսի 11-ից հունիսի 13-ը՝ ներքին գործերի նախարար։
1983 թվականի օգոստոսի 4-ից՝ արտաքին գործերի նախարար։
1984 թվականի ապրիլին Իտալիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում Անդրեոտին պաշտոնական այցով ժամանել է Մոսկվա, բանակցություններ է վարել Կ.Չեռնենկոյի և Ա.Ա. Գրոմիկոյի հետ։ Այդ այցը, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի արտաքին գործերի նախարար Ջեֆրի Հաուի՝ Մոսկվա կատարած այցը հանգեցրել է ԽՍՀՄ-ի և Արևմուտքի միջև լարվածության որոշակի թուլացման այն բանից հետո, երբ այդ հարաբերությունները սրվել են մինչև 1983 թվականի նոյեմբերին՝ Եվրոպայում ամերիկյան նոր միջուկային հրթիռների տեղակայման և ԽՍՀՄ-ի պատասխան քայլերի հետևանքով։
1991 թվականի հունիսի 19-ին Իտալիայի նախագահ Ֆրանչեսկո Կոսիգան Անդրեոտիին ցմահ սենատոր է դարձրել։
Անդրեոտիի վարչապետության վերջին ժամկետը նշանավորվել է կոռուպցիայի դեմ պայքարով և մաֆիայի հետ կառավարությունների շփումներով։ 1992 թվականի ապրիլի 24-ին Անդրեոտին հրաժարական է տվել։ Քանի որ դրանից հետո տեղի է ունեցել Իտալիայի քաղաքական ողջ կյանքի վերակառուցումը, Անդրեոտիի կառավարությունը դարձել է Իտալիայի Քրիստոնեադեմոկրատական վերջին կաբինետը։
2002 թվականին մաֆիայի հետ կապի և լրագրող Մինո Պեկորելի Անդրեոտիի սպանությանը մասնակցության համար երեք տարվա դատավարությունից հետո դատապարտվել է 24 տարվա ազատազրկման, բայց հաջորդ տարի ազատ է արձակվել։
Մահացել է 2013 թվականի մայիսի 6-ին Հռոմում, թաղված է Կամպո Վերանոյի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի ցմահ սենատորներ Կատեգորիա:Իտալիայի սենատորներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Իտալացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Իտալացի դիվանագետներ
Անկարգություններ Կամիշլիում (2004)
2004 թվականին Կամիշլիում տեղի ունեցած անկարգությունները մարտ ամսին սիրիացի քրդերի ապստամբությունն էր հյուսիս-արևելյան Կամիշլի քաղաքում։ Անկարգությունները սկսվել են ֆուտբոլային խաղի ժամանակ, երբ հյուր թիմի որոշ արաբ երկրպագուներ սկսել են բարձրացնել Սադամ Հուսեյնի լուսանկարները, ինչը զայրացրել է հյուրընկալող թիմի քուրդ երկրպագուներին Իրաքի քրդերի դեմ Հուսեյնի կազմակերպած Անֆալի ցեղասպանության պատճառով։ Երկու խմբերը սկսեցին քարեր նետել միմյանց վրա։ Բաաս կուսակցության տեղական գրասենյակը հրկիզվել է քուրդ ցուցարարների կողմից, ինչը հանգեցրել է անվտանգության ուժերի արձագանքին։ Սիրիական բանակն արագ է արձագանքել ՝ զորքեր տեղակայելով տանկերով և ուղղաթիռներով և սկսելով ցրումը։ Իրադարձությունների գագաթնակետը քրդերի կողմից Կամիշլիում Հաֆեզ Ասադի արձանի տապալումն էր։ Առնվազն 30 քուրդ է սպանվել, երբ հատուկ ծառայությունները վերականգնել են քաղաքի վերահսկողությունը ։ Բռնաճնշումների արդյունքում հազարավոր սիրիացի քրդեր փախել են Իրաքյան Քուրդիստան։
Նախապատմություն
Կամիշլին Սիրիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող Ալ-Հասաքա մուհաֆազայի ամենամեծ քաղաքն է։ Այն համարվում է քրդական և ասորական համայնքների մայրաքաղաքը։ Այն նաև սիրիացի քրդերի պայքարի կենտրոնն է, հատկապես վերջին տարիներին։
Քրդերը նաև հակազդեցություն են զգացել սիրիական կառավարության կողմից 1962 թվականին ՝ մոտ քառասուն տարի առաջ, երբ կառավարությունը մարդահամար անցկացրեց և դրանից հեռացրեց շատ քրդերի։ Դա նրանց և նրանց երեխաներին ազատել է քաղաքացիություն ունենալուց և պետական աշխատանք կամ սեփականություն ստանալու իրավունքից։ Այս անտեսված փոքրամասնությունն այժմ բաղկացած է հարյուր հազարավոր քրդերից, որոնք վկայականներ են կրում որպես «օտարերկրացիներ»։ Կառավարության մյուս քայլը արաբների վերաբնակեցումն էր երկրի այլ մասերից դեպի Իրանի, Իրաքի և Թուրքիայի սահմանամերձ շրջաններ։ Նրանք դա արեցին քրդական շրջանների միջև բուֆեր ստեղծելու համար, ինչն էլ ավելի ուժեղացրեց քրդերի և արաբների միջև ատելությունը ։
Միացյալ Նահանգները ավելի շուտ ճանաչել Է Իրաքյան Քուրդիստանը դիվանագիտական ճանապարհով, ինչը հանգեցրել է Իրաքի Քուրդիստանի ներկայիս առաջնորդ Մասուդ Բարզանիին հրավիրելու Սպիտակ տուն և, ընդհակառակը, Բաղդադում կայացած հանդիպմանը, երբ ԱՄՆ նախագահը քաղաքում էր։ ԱՄՆ փոխնախագահ Ջո Բայդենի այցը Իրաքի ՝ մեծությամբ չորրորդ քաղաք Էրբիլ, որը նաև հայտնի է որպես Իրաքի Քուրդիստանի մայրաքաղաք, օգնել է ամրապնդել միությունը նրանց հետ ։ Միացյալ Նահանգները սկսել է «ապահովիր հարմարավետություն» գործողությունը և «ապահովիր հարմարավետություն 2» գործողությունը ՝ Իրաքի ծոցում պատերազմի հետևանքով երկրի հյուսիսում գտնվող իրենց տներից փախած քրդերին պաշտպանելու նպատակով։ Իրաքի կառավարությունում քրդերի ներկայացուցչությունն աճել է 2003 թվականին ամերիկյան ներխուժումից հետո։ Իրաքի առաջին քուրդ նախագահ Ջալալ Թալաբանին ընտրվել է 2005 թվականին։ Այդ ժամանակվանից քրդերը զբաղեցնում են նախագահական աթոռը, թեև այդ պաշտոնը փոքր-ինչ հարաբերական կամ ձևական է ։
2004 թվականի իրադարձությունները
Բաաս կուսակցության տեղական գրասենյակը հրկիզվել է ցուցարարների կողմից, ինչը հանգեցրել է նրան, որ անվտանգության ուժերն արձագանքել և սպանել են անկարգությունների ավելի քան 15 մասնակիցների և վիրավորել ավելի քան 100-ին ։ Կամիշլիի պաշտոնյաները պնդում էին, որ որոշ քրդական կուսակցություններ համագործակցում են «օտարերկրյա ուժերի» հետ, որպեսզի այդ շրջանի որոշ գյուղեր միացնեն Հյուսիսային Իրաքին  ։ Իրադարձությունների գագաթնակետը քրդերի կողմից Կամիշլիում Հաֆեզ Ասադի արձանի տապալումն էր։ Սիրիական բանակն արագ է արձագանքել ՝ տանկերի և ուղղաթիռների միջոցով բերելով հազարավոր զինվորներ։ Առնվազն 30 քուրդ է սպանվել, երբ հատուկ ծառայությունները կրկին գրավել են քաղաքը, ավելի քան 2000-ը ձերբակալվել են այդ ժամանակ կամ դրանից հետո ։
Քուրդ ցուցարարների նկատմամբ հետապնդումը
Բռնությունից հետո նախագահ Բաշար Ասադն այցելել է տարածաշրջան ՝ ազգային միասնության հասնելու նպատակով և, ներում է շնորհել 312 քրդերի, որոնք պատասխանատվության են ենթարկվել անկարգություններին մասնակցելու համար ։
Մոքեբլեհ փախստականների ճամբար
2004-ի իրադարձություններից հետո հազարավոր քրդեր փախան Իրաքի քրդական շրջան ։ Տեղական իշխանությունները և ՄԱԿ-ի հաստատությունները ստեղծել են Մոկեբլեհի ճամբար Դոհուկի մերձակայքում գտնվող նախկին ռազմակայանում։
Մի քանի տարի անց Քուրդիստանի տարածաշրջանային կառավարությունը մինչև 2005 թվականը բոլոր եկած փախստականներին վերաբնակեցրել է երկրորդ ճամբարում, որը հայտնի է որպես Ղամիշլի։ Ճամբարն իրենից ներկայացնում է համեստ բնակելի շենք ՝ տասնյակ բետոնե բլոկներով և մզկիթներով։
Նախնական ճամբարը նախկին բանակային կայանքում այժմ պարունակում է մոտ 300 մարդ։ Շատ տներ պատրաստման փուլում են։ Սանհանգույցները և ցնցուղները գտնվում են առանձին շենքերի ներքևի հատվածներում։ Իշխանությունները ապահովում են էլեկտրաէներգիան, ջուրը և սնունդը ։
Քրդերը կարող են ճամբարից դուրս գալ աշխատանքի։ Որպես ենթադրյալ փախստականներ, նրանք չեն կարող ստանալ հանրային աշխատանք, բայց կարող են աշխատել մասնավոր հատվածում, հաճախ որպես շինարարական աշխատողներ կամ վարորդներ։
2005 թվականի ցույցերը
2005 թվականի հունիսին հազարավոր քրդեր Կամիշլիում ցույց են անցկացրել ի նշան Սիրիայում քուրդ հոգևորական Շեյխ Հազնավիի սպանության դեմ բողոքի, ինչի հետևանքով մեկ ոստիկան զոհվել է, չորս քուրդ վիրավորվել ։ 2008 թվականի մարտին Human Rights Watch-ի տվյալներով սիրիական անվտանգության ուժերը կրակ էին բացել քրդերի վրա, որոնք նշում էին Նավրուզի գարնանային տոնը։ Հրաձգության հետևանքով երեք մարդ Է զոհվել։
Հարգանք ՝ ի հիշատակ անկարգությունների
2008 թվականի մարտի 21-ին ՝ քրդական նոր տարում (Նյուրոզ), դպրոցական դասարանը 5-րոպեանոց հարգանքի տուրք է մատուցել ՝ ի հիշատակ 2004 թվականին Կամիշլիում տեղի ունեցած անկարգությունների ։
2011 թվականի ցույցերը Կամիշլիում
Սիրիայում քաղաքացիական պատերազմի սկսվելուց հետո Կամիշլի քաղաքը դարձել է բողոքի ասպարեզներից մեկը։ 2011 թվականի մարտի 12-ին հազարավոր սիրիացի քրդեր Կամիշլիում և Ալ-Հասաքայում բողոքի ակցիա անցկացրին քուրդ նահատակի օրը, ինչը 2004 թվականից ի վեր ամենամյա միջոցառում է համարվում  ։
2012 թվականի ապստամբությունը
2012 թվականին քրդերը զինված ապստամբություն են սկսել Սիրիայի հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում ՝ ուղղված սիրիական կառավարական ուժերի դեմ ։ 2012 թվականի երկրորդ կեսին ապստամբությունը նաև բախումների է վերածվել քուրդ զինվորների և «Սիրիական ազատ բանակի» զինյալների միջև, որոնք ձգտում են վերահսկողություն հաստատել տարածաշրջանի նկատմամբ։ Ավելի ուշ սիրիացի քրդերը վերահսկողություն ստացան Հյուսիսային Սիրիայի մեծ մասի նկատմամբ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ալ-Հասաքայի մարզ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Սիրիա-թուրքական սահման Կատեգորիա:Քրդերի պատմություն
Ալբե
Ալբե (Albé), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 465 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.83 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 304 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 227-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 227 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 213 անձ (117 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 77 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էրիթրեա
Էրիթրեա, պաշտոնական անվանումը՝ Էրիթրեայի Պետություն (ሃገረ ኤርትራ [hagärä ertra], دولة إرتريا [dawlat iritriyyā]), պետություն Արևելյան Աֆրիկայում, Կարմիր ծովի ափին, Աֆրիկյան եղջյուր թերակղզում։ Խոշորագույն քաղաքը և մայրաքաղաքը Ասմարան է։
Արևմուտքից սահմանակցում է Սուդանին, հարավում՝ Եթովպիային, արևելքում Ջիբութիին։ Զբաղեցնում է 117,600 կմ² տարածք։
Պատմություն
Շուրջ 20 տարի տևած քաղաքական պատերազմից հետո անկախություն է ստացել Եթովպիայից 1993 թվականին։ Երկարատև պատերազմը մեծ վնաս է հասցրել երկրի տնտեսությանը։ Բնակչությունը հիմնականում բնակվում է գյուղերում և զբաղվում է երկրագործությամբ ու կիսաքոչվոր անասնապահությամբ։ Կան տեքստիլ, կաշվի, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ, արդյունահանվում է աղ։
Անվանում
Անվանումն առաջացել է հունարեն Էրիթրոս «կարմիր» բառից, այսինքն՝ «Կարմիր ծովի ափին գտնվող երկիր» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էրիթրեա Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Աֆրիկյան միության անդամ երկրներ Կատեգորիա:1993 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Տոտալիտար երկրներ Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ
Աստիճան (երկրաչափություն)
Աստիճան, րոպե, վայրկյան, ընդունված չափման միավորներ են հարթ անկյունների չափման համար։ Ինչպես նաև այս միավորները օգտագործվում են քարտեզագրության մեջ Երկրի մակերևույթին կամայական կետի կոորդինատների բնութագրման համար։
Աստիճան
Շրջանագծի բաժանումը 360° հորինել են աքադացիները (Բաբելոն)։
Անկյան վայրկյան
Անկյան վայրկյան (arcsecond, arc second, as, second of arc; հոմանիշներ՝ կորի վայրկյան, վայրկյան կորի), փոքր անկյունների արտահամակարգային աստղագիտական չափման միավոր, համարժեք է հարթ անկյան վայրկյանին ։
Օգտագործումը
Անկյան վայրկյանը (նշանակումը՝ ″) օգտագործվում է աստղագիտության մեջ հարթ անկյունների չափման ժամանակ։ Անկյունների ժամային միավորներով չափման ժամանակ (մասնավորապես՝ ուղիղ ծագման չափման համար) օգտագործվում է «վայրկյան» միավորը (նշանակումը վ)։ Այս մեծությունների հարաբերությունը որոշվում է հետևյալ բանաձևով՝ 1վ = 15″ ։
Ածանցյալ միավորներ
SI համակարգի նման, անկյան վայրկյանի հետ միասին օգտագործվում են նրա ածանցյալ միավորները՝ միլիվայրկյան (milliarcseconds, mas), միկրովայրկյան (microarcseconds, µas) և պիկովայրկյան (picoarcseconds, pas)։ Նրանք չեն մտնում ՍԻ համակարգ (ՍԻ-ում ներառված են միլիռադիան և միկրոռադիան), սակայն թույլատրված են օգտագործման. Սակայն, համաձայն ԳՈՍՏ 8.417-2002, հարթ անկյան միավորների անվանումները և նշանակումները (աստիճան, րոպե, վայրկյան) չի թույլատրվում օգտագործել նախածանցներով, դրա հետ կապված ածանցյալ մեծությունները կամ պետք է օգտագործվեն Միավորների միջազգային համակարգի միավորների հետ (միլիռադիան և այլն), կամ անկյան վայրկյաններին, կամ նշանակվեն ելքային միավորներով (mas, µas, pas համապատասխանաբար)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Եռանկյունաչափություն Կատեգորիա:Հարթ անկյան չափման միավորներ
Աստերոիդների ցանկ (135401-135500)
|}
Աստերոիդների ցանկ (135301-135400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (135501-135600)
Աստերոիդների ցանկ (313601-313700)
Աստերոիդների ցանկ (313501-313600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (313701-313800)
Հարվի Էլիոտ
Հարվի Էլիոտ (Harvey Elliott, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Լիվերպուլի կազմում։ Խաղում է վինգերի դիրքում ։
Ֆուլհեմ
Էլիոտը Ֆուլհեմի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2018 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ փոխարինման մտնելով Անգլիայի լիգայի գավաթի Միլոուլի դեմ խաղում և դառնալով Ֆուլհեմի ու լիգայի գավաթի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը  ։ Առաջին հանդիպումը առաջնությունում անցկացրեց 2019 թվականի մայիսի 4-ին՝ փոխարինելով Անդրե Զամբո Անգիսային Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի դեմ խաղում  և 16 տարեկան ու 30 օրական հասակում դառնալով Պրեմիեր Լիգայի պատմության այդ պահին ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը   ։ Ֆուլհեմի կազմում Էլիոտը անցկացրեց 3 հանդիպում ։
Լիվերպուլ
2019 թվականի հուլիսի 28-ին Էլիոտը միացավ Լիվերպուլին   ։ Օգոստոսի 14-ին անգլիացին իրացրեց իր 11-մետրանոցը ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթի Չելսիի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել հետխաղյա հարվածաշարում և նվաճել գավաթը ։ Իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 25-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Միլթոն Քինս Դոնսի դեմ խաղում  և դառնալով Լիվերպուլի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում   ։ Հոկտեմբերի 30-ին Էլիոտը 11-մետրանոց վաստակեց Անգլիայի լիգայի գավաթի Արսենալի դեմ խաղում  ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել հետխաղյա հարվածաշարում  ։
Միջազգային կարիերա
Էլիոտը ներկայացրել է Անգլիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2019 թվականի սեպտեմբերին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Սիրենկա գավաթին ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել մրցաշարը ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի նոյեմբերի 1-ի դրությամբ
Ակումբային
Լիվերպուլ
Միջազգային
Անգլիա Մ17
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուլհեմի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Քուինս Պարկ Ռեյնջերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Էլ Նինյո հարավային տատանում
Այս երկու փուլերը վերաբերում են Ուոքերի շրջապտույտին, որը հայտնաբերել է Հիլբերթ Ուոքերը 20-րդ դարի սկզբին։ Ուոքերի շրջապտույտը պայմանավորված է ճնշման գրադիենտի ուժով, որն առաջանում է Արեւելյան Խաղաղ Օվկիանոսի բարձր ճնշման եւ Ինդոնեզիայի՝ ցածր ճնշման գոտիներում։ Երբ Ուոքերի ծրջապտույտը թուլանում կամ փոխում է ուղղությունը, արդյունքում Էլ Նինյոն հանգեցնում է նրան, որ օվկիանոսի մակերեւույթը միջինից ավելի տաք է դառնում, քանի որ ստորջրյա սառը ջրի՝ մակերեւույթ բարձրանալը դանդաղում կամ կանգնում է։ Հատկապես՝ Ուժեղ Ուոքերի շրջապտույտը առաջացնում է Լա Նինյա, որի արդյունքում օվկիանոսի ջերմաստիճանը ավելի ցածր է դառնում սառը ստորջրյա ջրերի՝ մակերեւույթ բարձրանալու պատճառով։
Տատանումներ առաջացնող մեղանիզմները շարունակվում են ուսումնասիրվել։ Կլիմայի ծայրահեղ տատանումները առաջացնում են արտակարգ եղանակ (օրինակ՝ ջրհեղեղ եւ երաշտ) աշխարհի բազմաթիվ տարաշածրջաններում։ Առավել տուժած երկրները, որոնք կախված են գյուղատնտեսությունից եւ ձկնորսությունից, Խաղաղ Օվկիանոսին սահմանակից երկրներն են։
Գաղափար
Սովորաբար՝ Հյուսիսից փչող համբոլդտի հոսանքը սառը ջուրը Հարավային Օվկիանոսից բերում է դեպի հյուսիս՝ Հարավային Ամերիկայի արեւմտյան ափով դեպի արեւադարձային գոտիներ, որտեղ այն ուժեղանում է Պերուի ափի երկարությամբ վեր բարձրացող հոսանքով ։ Հասարակածի երկարությամբ փչող պասսատները օվկիանոսային հոսանքներ են առաջացնում Խաղաղ Օվկիանոսի արեւելյան մասում, որպեսզի ջուրը բարձրացնեն խոսրքերից դեպի մակերեւույթ, որի շնորհիվ մակերեւույթը հովանում է ։ հասարակածային պասսատների ազդեցությամբ այդ սառը ջուրը հասարակածով հոսում է դեպի արեւմուտք, որտեղ այն դանդաղ տաքանում է Արեգակի ազդեցությամբ ։ Այս երեւույթի ուղղակի հետեւանքով Խաղաղ օվկիանոսի երեւմտյան մասի մակերեւույթի ջերմաստիճանը, սովորաբար, ավելի բարձր է 8 - 10 C-change, քան Խաղաղ Օվկիանոսի արեւելյան մասում ։ Օվկիանոսի այդ ավելի տաք մասը կոնվեկցիայի աղբյուր է եւ կապված է ամպամածության եւ տեղումների հետ ։ Էլ Նինյոյի ընթացքում սառը ջուրը թուլանում եւ ամբողջովին անհետանում է, քանի որ Խաղաղ օվկիանոսի Կենտրոնական եւ Արեւելյան մասերի ջուրը դառնում է նույնքան տաք, որքան Խաղաղ պվկիանոսի արեւմտյան մասինը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևադարձային օդերևութաբանություն Կատեգորիա:Իսպաներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ֆիզիկական օվկիանոսագիտություն
Կաբարդա-Բալկարիա
Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետություն կամ Կաբարդա-Բալկարիա (Кабарди́но-Балка́рская Респу́блика, կաբարդա-չերքեզերեն՝ Къэбэрдей-Балъкъэр Республикэ, կարաչայ-բալկարերեն՝ Къабарты-Малкъар Республика), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտ։ Մայրաքաղաքն է Նալչիկ քաղաքը։
Սահմանակցում է Ստավրոպոլի երկրամասի հետ հյուսիսում, Հյուսիսային Օսիա-Ալանիայի և Վրաստանի հետ հարավում, և Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետության հետ արևմուտքում։
Անվանում
Անվանումը ստացել է կաբարդացի և բալկարցի ժողովուրդների անունից ։
Բնակչություն
Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության ազգային կազմը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով ունի հետևյալ տեսքը․
Վարչատարածքային բաժանում
Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունը բաժանվում է 13 մունիցիպալ կազմավորումների՝ 3 քաղաքային օկրուգների և 10 մունիցիպալ շրջանների։
Քաղաքային օկրուգները և դրանց կենտրոնները․
Շրջանները և դրանց վարչական կենտրոնները․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաբարդա-Բալկարիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի հանրապետություններ
Բարնում Բրաուն
Բարնում Բրաուն (Barnum Brown, ), ամերիկացի հնէաբան։ Համարվում է 20-րդ դարի սկզբի մեծագույն հնէաբաններից մեկը՝ հատկապես 1902 թվականի օգոստոսին Մոնտանա նահանգում առաջին տիրանոզավրի կմախքի հայտնաբերման շնորհիվ։ Նա հայտնաբերել է նաև դինոզավրի երկրորդ կմախքը, որն այսօր հայտնի է AMNH 5027 անվանումով ։ Իսկ ինքը՝ Բրաունը, ստացել է Դինոզավրերի որսորդ , «Դինոզավրերի հայր», Mr. Bones (Պարոն Ոսկորներ) մականունները։
Կենսագրություն
1890 թվականից սովորել է Կանզասի համալսարանում։ Ուսման ընթացքում և ավարտելուց հետո իրեն նվիրել է գործնական հետազոտությունների։ 1894 թվականին սկսել է աշխատել հնէաբան Սամուել Ուիլիստոնի ղեկավարությամբ։ 1897-1942 թվականներին աշխատել է Նյու Յորքի բնության պատմության ամերիկյան թանգարանում, որի հետ էլ կապված են նրա առավել նշանակալի հայտնագործությունները։
Բրաունի պեղումների հիմնական շրջանն ընկած է եղել Վայրի Արևմուտքի սակավ բնակեցված նահանգներում՝ Վայոմինգում, Մոնտանայում, Կոլորադոյում, Հարավային Դակոտայում, Արիզոնայում և Տեխասում, ինչպես նաև կանադական Ալբերտա մարզում։ Նա հնէաբանական գիտարշավներ է իրականացրել նաև Կուբայում, Պատագոնիայում, Եթովպիայում, Հարավային Ասիայում, միջերկրածովյան Սամոս կղզում, Գվատեմալայում։
Բրաունի առավել հայտնի գտածոները մինչ այդ անհայտ տիրանոզավրի երեք ոչ լրիվ կմախքների մնացորդներն են, որոնք հայտնաբերվել են 1900, 1902 և 1908 թվականներին Վայոմինգում և Մոնտանայում (Հելլ Քրիք ֆորմացիա, ուշ կավճային դարաշրջան)։ Մոնտանայում՝ ամայի մի վայրում 1902 թվականին հայտնաբերված նմուշը, երեք տարի անց օգտագործվել է տեսակի գիտական նկարագրության նպատակով ։ Գիտության համար հսկայական նշանակություն են ունեցել Ալբերտայում՝ Ռեդ Դիր գետի հովտում իրականացված պեղումները, որոնց արդյունքում հայտնաբերվել են քարացած մեծաքանակ մնացորդներ, ընդ որում՝ նաև մինչ այդ անհայտ տեսակների մնացորդներ։ 1932 թվականին Վայոմինգում՝ Howe Quarry անվանումով հայտնի ավազահանքում իրականացված պեղումների արդյունքում էլ հայտնաբերվել է յուրայի դարաշրջանի դինոզավրերի մի մեծ դամբան, որոնք սատկել են միևնույն պահին կամ չափազանց կարճ ժամանակամիջոցում։
Բրաունի հնէաբանական ուսումնասիրությունները չեն սահմանափակվել բացառապես դինոզավրերով։ Նա զբաղվել է նաև վերացած կաթնասունների, այդ թվում՝ մարդու նախնիների մնացորդների որոնմամբ։ Հնդկաստանի ու Պակիստանի հյուսիսում՝ Սիվալիկ լեռներում նրան հաջողվել է գտնել բրածո պրիմատի ծնոտի երեք բեկոր. բրածո պրիմատին տրվել է սիվապիտեկ անվանումը։ Նորագույն ժամանակների գիտնականներից առաջինը Բրաունին է հաջողվել ԱՄՆ-ում հայտնաբերել այսպես կոչված՝Ֆոլսոմի հնագիտական մշակույթի հետքեր, որոնք ապացուցում են ամերիկյան մայրցամաքում ժամանակակից մարդու նախնիների առկայությունը ավելի քան 11 հազար տարի առաջ։
Ի տարբերություն իր ժամանակակից շատ ու շատ գիտնականների՝ Բրաունը գերադասել է դաշտային գործնական աշխատանքը և բավարար ուշադրություն չի նվիրել իր հայտնագործությունների հրապարակմանը՝ այդ իրավունքը զիջելով գործընկերներին։ Այդուհանդերձ՝ ակտիվ որոնումների տարիներին նա լույս է ընծայել շուրջ մեկ հարյուրյակ աշխատություններ, որոնց մի մասը նվիրված է եղել նոր տեսակների նկարագրմանը։ Ներկա դրությամբ Բրաունին է պատկանում առնվազն ութ դինոզավրերի՝ անկիլոզավրի, կրիտոզավրի, զաուրոլոֆայի, հիպակրոզավրի, անխիցերատոպսի, կորիտոզավրի, լեպտոցերատոպսի ու պրոզաուրոլոֆի, ինչպես նաև մեզոզոյան կոկորդիլոսակերպ մի սողունի՝ պրոտոզուխիայի գիտական նկարագրությունը։
Բարնում Բրաունը մահացել է 89 տարեկան հասակում Նյու Յորքում ։
Աշխատություններ
Նոր տաքսոնների նկարագրությանն առնչվող գիտական աշխատանքներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարանային աշխատակիցներ Կատեգորիա:Հնէաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ
Ալցենաու
Ալցենաու (Alzenau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 18 697 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 59,33 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 111։
Քաղաքը բաժանվում է՝ 6 քաղաքական համայնքի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ազ-Ինելի
Ազ-Ինելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 51 կմ հարավ-արևելք՝ Գոյուկսու գետի աջ կողմում՝ սարահարթի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պալյանիչնիկի
2001 թվականի տվյալներով Պալյանիչնիկի գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,69 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 60,87 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բոգդանովկա (գյուղ, Սուրսկի շրջան)
Բոգդանովկա (Богдановка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի բնակավայրեր
Չափման միավորներ
Չափման միավորներ (ֆիզիկական չափման միավորներ, մեծությունների միավորներ ), ֆիզիկայում և տեխնիկայում օգտագործվում են չափումների արդյունքների մասին ստանդարտացված պատկերացում կազմելու համար։ Ֆիզիկական մեծության թվային արժեքը ցույց է տրվում չափված մեծության հարաբերությամբ ինչ-որ ստանդարտ արժեքի վրա։
Տարբերակում են հիմնական չափման միավորներ, որոնք որոշվում են էտալոնների միջոցով, և ածանցյալ չափման միավորներ, որոնք որոշվում են հիմնականների միջոցով։ Մեծությունների ընտրությունը և քանակը կարող է լինել կամայական և սահմանվում է միայն ավանդույթներով և համաձայնագրերով։ Գոյություն ունեն շատ տարբեր չափման միավորների համակարգեր, որոնք տարբերվում են հիմնական չափման միավորների ընտրությամբ։
Որպես կանոն պետությունը օրենսդրորեն սահմանում է չափման միավորների համակարգը։ Չափագիտություն գիտական ուղղությունը անընդհատ աշխատում է չափման միավորների, հիմնական միավորների և նրանց էտալոնների լավացման վրա։
Տես նաև
* Կատեգորիա:Չափագիտություն
Սեղնակ
Սեղնակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում ։
Կրիվելի (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Կրիվելի (Кривели), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մընացել է բերդը մեզ
Պատմություն
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում են երեք ինքնագիր, որոնցից մեկը՝ № 8 ծոցատետրի 21֊րդ էջում։ Ստեղծագործությունը 1918 թվականին առաջին անգամ տպագրվել է Թիֆլիսում լույս տեսնող «Ժողովրդի ձայն» թերթի 23֊րդ համարում, այնուհետև՝ Թիֆլիսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողավածուի 13֊րդ էջում, Կ. Պոլիսում լույս տեսած «Բանաստեղծություններ» ժողավածուի 50֊րդ էջում, ապա՝ Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 206֊րդ էջում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի քառյակներ
Բանյատիկա
Բանյատիկա (Bagnatica) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պլատանիա
Պլատանիա (Platania), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2420 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0968։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Սիժան (կանտոն)
Սիժան (Sigean), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն շրջանում։ Օդ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Նարբոնա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 20480 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1130 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։
(2888) Հոջսոն
(2888) Հոջսոն (Hodgson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,257307 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9606 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,554 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1238,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290615 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ազիտոն
1873 թ.-ին ուներ 767 բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անսանապահությունն ու գյուղատնտեսությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մակբեթ (Շոտլանդիայի թագավոր)
Մակբեթ (միջնադարյան գելերեն՝ Mac Bethad mac Findlaích; գելական շոտլանդերեն։ MacBheatha mac Fhionnlaigh; մականվանյալ Rí Deircc, "Կարմիր Արքա", ), Շոտլանդիայի թագավոր 1040 թվականից մինչ իր մահը։ Կյանքի ընթացքում կրում էր «Ալբայի արքա» տիտղոսը, բայց թագավորել է ներկայիս Շոտլանդիայի միայն մի հատվածի վրա։
Քիչ բան է հայտնի Մակբեթի կյանքի վաղ շրջանի մասին, թեև նա եղել է Մորեյցի Ֆայնդլաեքի որդին ու գուցե նաև Շոտլանդիայի թագավոր Մալքոլմ II-ի թոռը։ 1032 թվականին դարձել է Մորեյ կիսանկախ լորդության մորմաեր (տիրակալ) և հավանաբար պատասխանատու էր նախկին մորմաեր Ջայլ Քոեմգայնի մահվան համար։ Հետագայում ամուսնացել է վերջինիս այրու՝ Գրուչի հետ, բայց զավակներ չեն ունեցել։
1040 թվականին Շոտլանդիայի թագավոր Դունկան I-ը հարձակում է իրականացրել Մորեյի վրա, բայց սպանվել է Մակբեթի զորքերի կողմից։ Առանց լուրջ դիմադրության Մակբեթը հաջորդել է նրան որպես Ալբայի արքա։ Նրա 17-ամյա գահակալությունը մեծի մասամբ խաղաղ էր, թեև 1054 թվականին Էդվարդ Խոստովանողի անունից Նորթումբրիայի կոմս Սուվարդը անգլիական մի հարձակում է իրականացրել։ 1057 թվականին ապագա թագավոր Մալքոլմ III-ին հավատարիմ ուժերի կողմից Լումֆանանի ճակատամարտում Մակբեթն սպանվել է։ Հուղարկավորվել է շոտլանդական թագավորների ավանդական գերեզմանատեղի հանդիսացող Այովա կղզում։
Մակբեթին հաջորդել է իր խորթ որդի Լուլաքը, սակայն իշխել է միայն մի քանի ամիս ու նույնպես սպանվել Մալքոլմ III-ի կողմից, որի ժառանգները (Դանքելդների արքայատոհմը) պետք է գահակալեին Շոտլանդիայում մինչև 13-րդ դարի ավարտը։ Այսօր Մակբեթը հայտնի է որպես Ուիլյամ Շեքսպիրի «Մակբեթ» ողբերգության գլխավոր հերոս։ Սակայն Շեքսպիրի Մակբեթը հիմնված է Հոլինշեդի «Տարեգրության» վրա (հրատարակվել է 1577 թ․) և պատմականորեն ճշգրիտ չէ։
Անուն
Մակբեթի ամբողջական անունը միջնադարյան գելերենում Mac Bethad mac Findlaích էր։ Գելական շոտլանդերենում այն ընկալվում է որպես MacBheatha mac Fhionnlaigh, որն անգլերենով հնչում է որպես Մակբեթ ՄաքՖինլի (գրվում է նաև Ֆինդլայ, Ֆինդլեյ կամ Ֆինլեյ)։ Mac Bethad անունը, որից ծագել է անգլերեն "ՄաքԲեթ"-ը, նշանակում է "կյանքի որդի" ։ Անունն ունի նաև "արդարամիտ մարդ" կամ "կրոնասեր մարդ" ենթատեքստը ։ Որպես այլընտրանքային տարբերակ առաջարկվել է նաև macc-bethad բառերի համադրումը, որը նշանակում է "ընտրյալներից մեկը" ։
Արքայական նախնիներ
Ըստ որոշ աղբյուրների՝ Մակբեթը հանդիսանում էր Շոտլանդիայի թագավոր Մալքոլմ II-ի թոռը, հետևաբար՝ Դունկան I-ի զարմիկը, որին նա հաջորդել է։ Հավանաբար եղել է նաև Օրքնեյի ու Քեյթնեսի կոմս Թորֆին Մեծազորի զարմիկը։ Նայջել Թրանթներն իր «Մակբեթ արքա» գրքում ավելի հեռուն է գնում՝ ներկայացնելով Մակբեթին որպես Թորֆինի խորթ եղբայր ։ Այս շահարկումները հիմնված են պատմական անորոշության վրա, թե արդյոք քանի դուստր է ունեցել Մալքոլմը ։
Մորմաեր և դուքս
Երբ 1031 թվականին Կնուդ Մեծը ժամանել է հյուսիս Մալքոլմ II-ի հպատակությունն ընդունելու, Մակբեթը նույնպես հպատակվել է նրան․ "... Մալքոլմը՝ շոտլանդացիների թագավորը, երկու ուրիշ թագավորների՝ Մակբեթի ու Իեհմարքի հետ հպատակվեց նրան ու դարձավ իր մարդը ..."
Ոմանք սա համարում էին Մակբեթի հզորության ապացույց, ուրիշները Իեհմարքի (որը կարող էր լինել Էխմարկախ մաք Ռագնայլը) հետ նրա ներկայությունը համարում էին այն բանի ապացույց, որ Մալքոլմ II-ը Մորեյի ու Կղզիների Թագավորության տիրակալն էր ։ Ինչպիսին էլ եղած լինի իրերի իրական վիճակը 1030-ականների սկզբին, ավելի հավանականն այն է, որ Մակբեթը եղել է 1034 թվականի նոյեմբերի 25-ին Գլամիսում մահացած Ալբայի արքա Մալքոլմ II-ի հպատակը։ «Բրեչանի մարգարեություն» պոեմում, որը միակն է նրան ժամանակակից աղբյուրներից, ասվում է, որ Մալքոլմը մահացել է դաժան մահով, այն անվանելով "արյունակցի սպանություն"՝ առանց մարդասպանների անունները տալու ։ Թայգերնակի տարեգրության մեջ միայն ասվում է․ "Մաել Քոլիումը՝ Սինաեդի որդին, Ալբայի արքան ու արևմտյան Եվրոպայի փառքը, վախճանվեց ։"
Մալքոլմ II-ի թոռ Դունկանը (Դոնչադ մաք Քրինան)՝ հետագայում թագավոր Դունկան I, 1034 թվականի նոյեմբերի 30-ին հռչակվել է թագավոր։ Ի տարբերություն Շեքսպիրի պիեսի ծեր արքա Դունկանի, իրական Դունկանը 1034 թվականին երիտասարդ մարդ էր, որի երիտասարդության մասին նշվում է նաև 1040 թվականին նրա մահվան ժամանակ ։
Դունկանի գահակալության վաղ շրջանն իրադարձություններով հարուստ չէր, իսկ ավելի ուշ շրջանն անհաջող էր։ Գահակալության վերջին տարում նա բանակ է առաջնորդել դեպի հյուսիս՝ Մակբեթի տիրույթ Մորեյ, հավանաբար պատժիչ նպատակներով, սակայն 1040 թվականի օգոստոսի 14-ին Էլջին քաղաքի մոտ սպանվել է վերջինիս մարդկանց կողմից ։
Ալբայի արքա
Դունկանի մահից հետո Մակբեթը դարձել է թագավոր։ Դիմադրության մասին որևէ բան հայտնի չէ, սակայն բնական կլիներ, որ նրա գահակալությունը համընդհանուր կերպով չընդունվեր։ 1045 թվականին Դունկանի հայրը՝ Քրինան Դունկելդցին, սպանվել է շոտլանդական երկու բանակների միջև տեղի ունեցած մի ճակատամարտում ։ Ջոն ֆորդունը գրել է, որ Դունկանի կինը, վերցնելով երեխաներին՝ ապագա թագավորներ Մալքոլմ III-ին (Մաել Քոլիում մաք Դոնչադա) և Դոնալդ III-ին (Դոմնոլ Բան մաք Դոնչադա), փախել է ու ապաստան գտել Աթոլում՝ Դունկանի ազգականների ու աջակիցների մոտ ։ Պատմագիր Մարիուս Սքոթուսը գրում է, որ 1050 թվականին թագավորն ուխտագնացություն է կատարել դեպի Հռոմ ու աղքատներին այնքան գումար բաժանել, ասես սերմացու բաժանելիս լիներ։
Կառլ Հանդասոն
«Սագա օրքնեյցիների մասին» ասքում նշվում է, որ Օրքնեյի կոմս Թորֆին Սիգուրդսոնի (Թորֆին Մեծագործ) և Կառլ Հանդասոնի միջև հակամարտություն է սկսվել, երբ վերջինս դարձել է "շոտլանդացիների թագավոր" ու պահանջներ ներկայացրել Քեյթնեսին։ Կառլ Հանդասոնի ինքնությունը վեճերի թեմա է եղել, բայց կա ընդունված ենթադրություն, որ այդ անունը վիրավորական մականուն է, որը Մակբեթին տվել են իր թշնամիները (հին սկանդինավյան լեզվով "Կուրլ- շան որդի") ։ Կա նաև այլ տեսակետ, որ այդ կերպարը բանաստեղծական հորինվածք է ։
Ըստ վերոնշյալ սագայի, հակամարտությանը հաջորդած պատերազմում ծովամարտի ժամանակ Թորֆինը հաղթել է Կառլին, նրա զարմիկ Մութաթանը, որին նշանակել էին Կառլի անունից Քեյթնեսը ղեկավարելու համար, սպանվել է, վերջապես, Թերբաթ Նեսսում տեղի ունեցած մեծ ճակատամարտն ավարտվել է Կառլի պարտությամբ ու նրա մահով, որից հետո Թորֆինն ասպատակել է Շոտլանդիան, հասել մինչև Ֆայֆ՝ ճանապարհին վառելով ու թալանելով երկիրը։ Սագայում ասվում է, որ Թորֆինը գրավել է շոտլանդական ինը կոմսություն ։
Անկախ նրանից, թե ով էր Կառլ Հանդասոնը, սագայում պատմվում է Մորեյցի կամ Ռոսսցի շոտլանդական ղեկավարի հետ տեղական կոնֆլիկտի մասին․ "Ամբողջ պատմությունը համահունչ է այն գաղափարին, որ Թորֆինի ու Կառլի պայքարը շարունակությունն է այն պայքարի, որն սկսվել է իններորդ դարից ի վեր Օրքնեյի կոմսերի, մասնավորապես Սիգուրդ Ռոգնվալդի որդի Լյոթի ու Սիգուրդ Հաստամարմինի կողմից Մորեյի, Սուդերլենդի, Ռոսսի ու Արջիլի արքայազնների կամ մորմաերների դեմ, և որ Մալքոլմն ու Կառլը վերոնշյալ չորս գավառներից մեկի մորմաերներ էին ։"
Վերջին տարիներ
1052 թվականին Մակբեթն անուղղակիորեն ընդգրկվել է Անգլիայի թագավորությունում Վեսսեքսի կոմս Գոդվինի ու թագավոր Էդվարդ Խոստովանողի միջև ընթացող պայքարին, երբ Անգլիայից մի շարք նորմանացի աքսորյալների է ընդունել իր արքունիք՝ դառնալով շոտլանդացի առաջին թագավորը, որն ավատատիրությունը ներմուծել է Շոտլանդիա [citation?]։ 1054 թվականին Էդվարդի նորթումբերիացի կոմս Սիվարդը լայնածավալ ներխուժում է իրականացրել Շոտլանդիա (Դունկանի այրին ու Մալքոլմի մայրը՝ Սութեդը, նորթումբերիական ծագում ուներ․ հնարավոր է, բայց դեռ ապացուցված չէ, որ Սիվարդի ու Մաքոլմի միջև ազգակցական կապ է եղել)։ Ներխուժումը հանգեցրել է արյունոտ ճակատամարտի, որտեղ ըստ Ուլստերի տարեգրության, զոհվել է 3,000 շոտլանդացի ու 1,500 անգլիացի, որը երկու կողմերի համար էլ մեծ կորուստ էր․ զոհվածների թվում էին նաև Սիվարդի որդիներից մեկն ու փեսան։ Ներխուժման արդյունքում ոմն Մաել Քոլիում՝ "քումբրիացիների թագավորի որդին" (չշփոթել Մաել Քոլիում մաք Դոնչադայի՝ Շոտլանդիայի ապագա թագավոր Մալքոլմ III-ի հետ) վերականգնվել է գահին որպես Ստրաթքլայդ թագավորության ղեկավար ։ Հնարավոր է, որ 1054 թվականի այս իրադարձությունների պատճառով է Շեքսպիրի պիեսում Մալքոլմ III-ը գահ բարձրացվում անգլիացիների կողմից։
Մակբեթն անգլիացիների այս ներխուժումից հետո երկար չի ապրել․ նա 1057 թվականին մահացու վիրավորվել կամ սպանվել է ապագա թագավոր Մալքոլմ III-ի կողմից ("թագավոր Մալքոլմ Քենմոր" Դունկան I-ի որդին) Լումֆանանի ճակատամարտում ։ «Բերչանի մարգարեության» մեջ նշվում է, որ նա վիրավորվել կամ մահացել է մի քանի օր հետո՝ Սքունում ։ Մակբեթի խորթ որդի Լուլաքն է նրան փոխարինել որպես թագավոր։
Ի տարբերություն ավելի ուշ ժամանակաշրջանի գրողների, իր ժամանակակից աղբյուրներից ոչ մեկը Մակբեթին բռնակալ չի անվանում։ Duan Albanach պոեմում, որը թվագրվում է Մալքոլմ III-ի գահակալության տարիներով, նա անվանվում է "Մակ Բեթադ հռչակավոր"։ «Բերչանի մարգարեությունը» նկարագրում է նրան որպես "Ֆորտրիուի առատաձեռն թագավոր" ու ավելացնում․ "Բարձրահասակ, կարմրա-ոսկեգույն մազերով՝ նա ինձ համար բոլորից հաճելի է։ Շոտլանդիան արևմուտքից արևելք պռնկեպռունկ լցվելու է այս մոլեգին թագավորի գահակալության օրոք ։"
Ուիլյամ Շեքսպիրի նկարագրություն և դրա ազդեցություն
Շեքսպիրի պիեսում, որը գլխավորապես հիմնված է Ռաֆայել Հոլինշեդի մեկնաբանության վրա, Մակբեթը սկզբնապես ծեր Դունկան թագավորի քաջարի ու հավատարիմ գեներալն է։ Երեք վհուկների ու իր կնոջ դրդմամբ նա սպանում է իր թագավորին ու բռնազավթում գահը։ Սակայն վհուկների մարգարեությունը ապակողմնորոշիչ էր․ Մակբեթը մեկուսանում է շոտլանդական ազնվականներից ու ճակատամարտում պարտություն կրում արքայազն Մալքոլմից։ Երբ թագավորի բանակը մասնատվում է, նա հանդիպում է Մակդուֆին՝ փախստական ազնվական, որի կնոջն ու երեխաներին նախկինում սպանել են Մակբեթի մահվան ջոկատները։ Հասկանալով, որ կսպանվի, եթե մենամարտի Մակդուֆի հետ, Մակբեթն սկզբից հրաժարվում է այդ անել։ Բայց երբ Մակդուֆը բացատրում է, որ եթե Մակբեթը հանձնվի, ապա իր նախկին ենթակաների ծաղրի առարկան կդառնա, Մակբեթը երդվում է․ "Ես չեմ խոնարհվի երիտասարդ Մալքոլմի ոտքերի առաջ գետինը համբուրելու, եթե անգամ արժանանամ ամբոխի անեծքին"։ Նա նախընտրում է կռվել Մակդուֆի հետ մինչև մահ։ Հետո Մակբեթն սպանվում է, գլխատվում ու պիեսն ավարտվում է արքայազն Մալքոլմի կողմից Սքունում իր թագադրության նախապատրաստմամբ։
Պավլովկա (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
Պավլովկա (Павлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
Մակբեթ (Շոտլանդիայի թագավոր)
Ուիլյամ Շեքսպիրի նկարագրություն և դրա ազդեցություն
Շեքսպիրի կողմից Մակբեթի այսպիսի պատկերման միակ հավանական բացատրությունն այն է, որ Հակոբ Ա թագավորը Բրյուսների տոհմի ու իր՝ Ստյուարտների տոհմի միջոցով հանդիսանում էր Մալքոլմ III-ի շառավիղներից, իսկ Մակբեթի տոհմը վերացել էր իր խորթ հոր մահին վեց ամիս անց հաջորդած Լուլաքի մահով։ Հակոբ թագավորը նաև Շոտլանդիայի 6-րդ լորդ-ստյուարդ Վալտեր Ստյուարտի միջոցով ազգակցվում էր Բանկոյին։
1959 թվականին հրատարակված իր էսսեում (ակնարկ) Բորիս Պաստեռնակը Շեքսպիրի Մակբեթին համեմատում է Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի գլխավոր հերոս Ռասկոլնիկովի հետ։ Պաստեռնակը բացատրում է, որ այս երկու հերոսներից ոչ մեկը սկզբում մարդասպան չէ, բայց դառնում է այդպիսին մի շարք կեղծ պատկերացումների ու իրեն օրենքից վեր դասելու պատճառով։
Պավլովկա (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1670 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մակբեթ (Շոտլանդիայի թագավոր)
Ուիլյամ Շեքսպիրի նկարագրություն և դրա ազդեցություն
Տիկին Մակբեթը նույնպես հայտնիություն է ձեռք բերել։ 1865 թվականին հրատարակված «Մցենսկ շրջանի լեդի Մակբեթը» վեպում Նիկոլայ Լեսկովը թարմացրել է «Մակբեթ» ողբերգությունն այնպես, որ այն տեղի է ունենում ռուսական կայսրության բուրժուազիայում։ Սակայն հեգնական շրջադարձով Լեսկովը շրջում է հերոսների սեռը․ կինն է մարդասպանը, իսկ տղամարդը՝ դրդրիչը։ Լեսկովի վեպի հիման վրա 1936 թվականին Դմիտրի Շոստակովիչը գրել է համանուն օպերա։
Այլ նկարագրություններ
Մակբեթը նաև «Քարգոյլզ» հեռուստասերիալի հերոսներից է, որտեղ Դեմոնան վճռորոշ դեր է խաղում որպես Շոտլանդիայի թագավոր նրա կայացման ու անկման մեջ։ Մակբեթին հնչյունավորել է Ջոն Ռիս Դևիսը։
Նշումներ
Կատեգորիա:1057 մահեր Կատեգորիա:11-րդ դարի Շոտլանդիայի միապետներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Մարկ Դյուտրու
Մարկ Դյուտրու (Marc Dutroux, ), բելգիացի մանկապիղծ և սերիական մարդասպան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Իքսելում մանկավարժների ընտանիքում։ Առաջիկա չորս տարիները Դյուտրուն անցկացրեց Բուրունդիում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո դարձել է էլեկտրիկ։ 1974 թվականին Դյուտրուն ամուսնացավ մանկապարտեզի դաստիարակ Միշել Մարտենի հետ։ Դյուտրուն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Շառլեռուա։ 1995 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Դյուտրուն կտրում է 17-ամյա աղջկա կոկորդը, որը հրաժարվում է զբաղվել նրա հետ սեռական հարաբերությունով։