cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արևադարձի կետեր
Արևադարձի կետեր, Խավարածրի ամենահյուսիսային ու ամենահարավային կետերը։ Ամառային արևադարձի կետում (նշանակվում է b, Այծեղջյուրի համաստեղության նշանով) Արեգակը լինում է հունիսի 22-ին և ունենում է առավելագույն հակում (23°27՛)։ Ձմեռային արևադարձի կետում (նշանակվում է 69, Խեցգետնի համաստեղության նշանով) Արեգակը լինում է դեկտեմբերի 23-ին և ունենում է նվազագույն հակում (-23°27՛)։ Ամառային արևադարձի ժամանակ հյուսիսային կիսագնդում լինում է տարվա ամենաերկար ցերեկը և ամենակարճ գիշերը։ Ձմեռային արևադարձի դեպքում՝ հակառակը։ Առավելագույն ու նվազագույն ցերեկվա ու գիշերվա տևողությունները կախված են տեղի աշխարհագրական լայնությունից։ Հայաստանում դրանց առավելագույն տևողությունը 15 ժ է, իսկ նվազագույնը՝ 9 ժ։
Հունիսի 21-ին, Գրինվիչի ժամանակով առավոտյան 05:04, Արեգակն իր թվացյալ երկնային շարժման ընթացքում անցնում է երկնային հասարակածի նկատմամբ իր ամենաբարձր կետով, ինչն էլ աստղագիտական ամռան սկիզբն է համարվում։ Այդ օրը կոչվում է ամառային արևադարձի օր և դիտվում են տարվա ամենաերկար ցերեկն ու ամենակարճ գիշերը։ Երկրի պտտման առանցքը թեքված է Երկրի` Արեգակի շուրջ պտտման ուղեծրի հարթության նկատմամբ (23°26′), ինչն էլ պայմանավորում է տարվա եղանակների փոփոխությունը։
Տարբերվում են երկու տեսակի արևադարձեր՝ ամառային և ձմեռային։ Երկրի հյուսիսային կիսագնդում ձմեռային արևադարձը ներկայումս տեղի է ունենում դեկտեմբերի 21-ին, իսկ ամառայինը՝ հունիսի 21-ին։ Ամառային արևադարձի ժամանակ, ինչպես նշվեց, դիտվում է ամենաերկար ցերեկն ու ամենակարճ գիշերը, իսկ ձմեռային արևադարձի ժամանակ՝ հակառակը՝ ամենակարճ ցերեկն ու ամենաերկար գիշերը։
Երկրի միջին աշխարհագրական լայնություններում աստղագիտական ամռան և աշնան ընթացքում կեսօրին Արեգակը զենիթից ավելի ու ավելի է ցածր է դիտվելու (ցերեկվա տևողութունը սկսում է նվազել, իսկ գիշերվանը՝ աճել), աշնանային գիշերահավասարի ժամանակ ցերեկն ու գիշերը հավասարվում են, և ձմեռային արևադարձի ժամանակ, գտնվելով հորիզոնի նկատմամբ ամենացածր կետում, Արեգակը կարծես կանգ է առնում, և սկսում է շարժվել հակառակ ուղղությամբ (ցերեկվա տևողութունը սկսում է աճել, իսկ գիշերվանը՝ նվազել) մինչև ամառային արևադարձի ժամանակ կրկին հայտնվում է հորիզոնի նկատմամբ ամենաբարձր կետում։
Հարավային կիսագնդի ձմեռային արևադարձը համընկնում է հյուսիսային կիսագնդի ամառային արևադարձին, իսկ ամառայինը՝ հյուսիսային կիսագնդի ձմեռային արևադարձին։
Կատեգորիա:Աստղագիտական երևույթներ
Սուրճ Արաբիկա
Սուրճ արաբիկա սուրճի տեսակ, որը սկզբում ի հայտ է եկել Եթովպիայի լեռների հարավարևմտյան լանջերին։ Հայտնի է նաև որպես «Արաբիայի կոֆեի թուփ», «լեռնային կոֆե» կամ «արաբիկա կոֆե»։
Արաբիկա սուրճը համարվում է սուրճի առաջին տեսակը, որ մշակվել է Եթովպիայի հարավ-արևմուտքում ավելի քան 1,000 տարի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սուրճ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Ախտա (այլ կիրառումներ)
Ախտա, կարող է վերաբերել՝
Լիխտենշտայնի արվեստի թանգարան
Լիխտենշտայնի արվեստի թանգարան (Kunstmuseum Liechtenstein), ժամանակակից արվեստի պետական ​​թանգարան Վադուցում, Լիխտենշտայն ։
Շվեյցարացի ճարտարապետներ Մայնրադ Մորգերի, Հենրիխ Դեգելոյի և Քրիստիան Քերեզի նախագծած շենքի կառուցումն ավարտվել է 2000 թվականի նոյեմբերին։ Միջազգային ժամանակակից և արդի արվեստի թանգարանային հավաքածուն նաև Լիխտենշտայնի Իշխանության ազգային արվեստի հավաքածուն է։ 2015 թվականին թանգարանի շենքն ընդլայնվել է Հիլթի արվեստի հիմնադրամի նոր ցուցահանդեսային շենքով։ Լիխտենշտայնի այս կարևոր մասնավոր հավաքածուն ներառում է դասական մոդեռնիզմի և ժամանակակից արվեստի ակնառու գործեր։
Պատմություն
1967 թվականին Լիխտենշտայնը նվեր է ստացել տասը կտավներ, որոնք էլ հիմք են հանդիսացել Արվեստի պետական ​​հավաքածուի ստեղծման համար։ Հավաքածուի առաջին համակարգողն է եղել լիխտենշտայնցի պատմաբան դոկտոր Գեորգ Մալինը, ով ընդլայնել է հավաքածուն այլ երկրների ժամանակակից արվեստի ստեղծագործություններով։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է մի խումբ մասնավոր ներդրողների, Լիխտենշտայնի կառավարության և Վադուցի վարչակազմի աջակցությամբ։ 2000 թվականի օգոստոսին շենքը պաշտոնապես ներկայացվել է որպես նվեր պետությանը։ Շվեյցարացի ճարտարապետներ Մայնրադ Մորգերի, Հենրիխ Դեգելոյի և Քրիստիան Կերեցի նախագծած շենքի շինարարությունն ավարտվել է 2000 թվականի նոյեմբերին։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է նոյեմբերի 12-ին։ Այնուհետև ստեղծվել է հանրային հիմնադրամ՝ թանգարանի աշխատանքը կառավարելու համար։ 1996-2021 թվականներին թանգարանի տնօրենն է եղել Ֆրիդեման Մալշը։ 2021 թվականի հուլիսի 1-ից այդ պաշտոնը ստանձնել է Լետիցիա Ռագագլիան ։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է տարբեր երկրների ժամանակակից արվեստի ստեղծագործություններ և ընդգրկում է 19-րդ դարից մինչև մեր օրերը։ Ցուցահանդեսի ամենակարևոր մասն են կազմում քանդակները և ինստալյացիաները, ինչպես նաև Արտե Պովերա ոճի ստեղծագործությունները։ 2006 թվականին թանգարանը ձեռք բերեց Քյոլնի պատկերասրահի նկարիչ Ռոլֆ Ռիկեի հավաքածուն, որն ընդգրկում է Դոնալդ Ջադի, Ռիչարդ Սերրայի, Ռիչարդ Արթշվագերի, Բիլ Բոլինգերի, Ֆաբիան Մարկաչոյի, Սթիվեն Պարրինոյի, Դեյվիդ Ռեյդի, Քիթ Սոնիերի և Ջեսիկա Ստոքհոլդերի ստեղծագործությունները։
Ցուցահանդեսներ
Նախկին ցուցահանդեսներում ներկայացվել են Օտտո Ֆրոյնդլիխի, Գոթֆրիդ Հոնեգերի, Լեյկո Իկեմուրայի, Ռիտա Մակբրայդ, Պաուլ Կլեեի, Յոխեն Գերցի, Անդրե Թոմկինսի, Ֆրանտիշեկ Կուպկայի, Էնդի Ուորհոլ, Ֆաբիան Մարկաչիո, Ալիգիերո Բոետտի, Ֆրեդ Սանդբեկի, Գեորգ Մալինի, Շոն Սկալլիի, Մեթս Լեյդերշտամի, Ֆերդինանդ Նիգի, Մոնիկա Սոսնովսկայի, Յոզեֆ Բոյսի, Թոմաս Շյուտտեի, Կազիմիր Մալևիչի, Մարտին Ֆրոմելտի, Մատի Բրաունի կամ Քրիստիան Բոլտանսկու աշխատանքները։
2015 թվականի մայիսին Լիխտենշտայնի արվեստի թանգարանին կից իր ցուցահանդեսային շենքի բացումից ի վեր Հիլթի արվեստի հիմնադրամը ներկայացրել է իր արվեստի հավաքածուի նկարները, քանդակները և առարկաները փոփոխվող ընտրանի՝ ընդգրկելով դասական մոդեռնիզմից մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածը։ Ներկայիս ընտրանին ներառում է Պոլ Գոգենի, Պաբլո Պիկասոյի, Ֆերնան Լեժեի, Մաքս Բեքմանի, Էռնստ Լյուդվիգ Կիրխների, Պաուլ Կլեեի, Վասիլի Կանդինսկու, Ժան Դյուբյուֆեի, Ալբերտո Ջակոմետիի, Գոթհարդ Գրաուբների, Իմի Քնոբելի, Ֆրանսուա Մորելլեի, Քիթ Սոնիերի, Շոն Սքալլիի և այլոց ստեղծագործությունները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:2000 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Գեղարվեստական հավաքածուներ Կատեգորիա:Լիխտենշտայնի թանգարաններ
(3040) Կոզայ
(3040) Կոզայ (Kozai), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունվարի 23-ին Ուիլլիամ Լիլերի կողմից Սերո Տոլոլոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,840783 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,4719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2097 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 912,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,394639 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 46,64° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ուիլլիամ Լիլերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Էդիկ Բաղդասարյան (ճարտարապետ)
Էդիկ Բարդուղիմեոսի Բաղդասարյան, Էդիկ Գերմանիկ, ճարտարապետ, պատմաբան, խմբագիր։
Կենսագրություն
1977 թվականին ավարտել է Շիրազի, Իրանի ազգային (1981), Սպահանի պետական (1986) համալսարանները։
Դաշլըջա
Գյուղի շրջակայքում կան մի քանի տասնյակ հորդաբուխ աղբյուրներ ։
Էդիկ Բաղդասարյան (ճարտարապետ)
Կենսագրություն
1981 թվականից՝ Թեհրանում Հայկական ուսումնասիրությունների կենտրոնի (2002 թվականից գործում է Տորոնտոյում (Կանադա)) հիմնադիր-տնօրեն։
Դաշլըջա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էդիկ Բաղդասարյան (ճարտարապետ)
Կենսագրություն
1995–1999 թվականներին՝ «Ապագայ» ամսագրի, 2000 թվականից՝ նույնանուն արևելագիտական եռամսյա հանդեսի և «Լոյս» մշակութային, հասարակական ամսագրի արտոնատեր և գլխավոր խմբագիր։
Լույս են տեսել Բաղդասարյանի՝
Կազմել է «Պարսկերէն–հայերէն–անգլերէն զրուցարան» (1998 թվական), «Անգլերէն–հայերէն–պարսկերէն պատկերազարդ բառարան» (2006 թվական)։
Կատեգորիա:Իրանահայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Իրանահայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Իրանահայ պատմաբաններ
Շոռոթ
Շոռոթ (այժմ կոչվում է՝ Şurud - Շուրուդ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։ Տեղակայված է Ժանժուր ձորում ։
Պատմություն
Գյուղը պատմական սկզբնաղբյուրներում հիշատակվում է 13-րդ դարից և հայտնի էր ինչպես միջնադարյան հայկական զարգացած, նշանավոր օջախ ։
Միջնադարում՝ 14-18-րդ դարերում շոռոթցի վաճառականներն առևտրական լավ հարաբերությունների մեջ էին ոչ միայն Հայաստանի կարևոր նահանգների և առևտրական կենտրոնների հետ, այլև Հնդկաստանի, Իտալիայի, Ռուսաստանի, Հոլանդիայի և այլ երկրների հետ ։
Շոռոթում վաղ ժամանակներից ի վեր ձևավորվել, ապա 15-18-րդ դարերում զարգացման բարձր աստիճանի է հասել բազմատեսակ արհեստներ, ինչպիսիք են օրինակ կավագործությունը, ջուլհակությունը, ներկարարությունը, մետաղագործությունը, քարկոփությունը, ինչպես նաև գրչարվեստը, որմնանկարչությունը և այլն ։
Հայաշատ գյուղը քիչ-քիչ հայաթափվել է, վերջին հայկական ընտանիքները տեղահան են արվել 1960-ական թվականներին ։
Շոռոթը հարուստ է կավանյութով, որը դարեր շարունակ տեղացիների համար ծառայել է որպես շինանյութ՝ քարաշեն տների, ջրատար խողովակների, խեցեգործության համար։ Ըստ տարեց շոռոթեցիների մեկնաբանության՝ գյուղի դաշտի երեսին պատած աղագույն կավանյութի համար գյուղը կոչվել է Շոռոթ։ Ներկայիս Շոռոթի շրջակայքում գտնվող մի քանի գերզմանատների, վանքերի ու եկեղեցների, հնձանների և ամրոցների, աղբյուրների և այլ շինություններ ավերակները վկայում են այս բնակավայրի միջնադարյան բուռն կյանքի մասին, ուր բնակվել են իմ քանի հազարի հասնող հայ բնակչություն ։
Հուշարձաններ
Մինչև 19-րդ դարի կեսերը կիսականգուն վիճակում էին գտնվում Շոռոթի պատմաճարտարապետական հուշարձանների մեծ մասը, որոնք ժամանակին զարդարում էին Շոռոթի գեղեցկատես համայնապատկերը ։
Շոռոթի պատմաճարտարապետական հուշարձանների շարքում նշանավոր համալիրներ են նրա հանրահայտ վեց եկեղեցիներն ու վանքերը, որոնցից այժմ կանգում վիճակում են գտնվում երեքը՝ Սուրբ Լուսավորիչ վանքը, ավանի գլխավոր և մայր եկեղեցին՝ Սուրբ Հակոբ և Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջուղայի շրջանի բնակավայրեր
Ախտի (այլ կիրառումներ)
Ախտի, կարող է վերաբերել՝
Սելեստա Հոլմ
Սելեստա Հոլմ (Celeste Holm, ), ամերիկացի դերասանուհի, Օսկարի և Ոսկե Գլոբուս մրցանակների դափնեկիր։
Խաղացել է ընդհանուր թվով մոտ 100 ֆիլմում, որոնցից առավել նշանավորներն են
2 անգամ ներկայացվել է նաև Էմմիի, Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում բացվել է իր անվան աստղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրանկինո։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 446 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1536 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 290,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նյոս
Նյոս (Նիոս ; Lake Nyos, Lac Nyos), խառնարանային լիճ։ Գտնվում է  Մենչումի վարչական տարածքում՝  Կամերունի հյուսիսարևմտյան շրջանում։  Լճից սկիզբ է առնում Ժոնգա գետի ձախ վտակը (Կացինի վտակը) ։ Լիճը գտնվում է  կոմունայի տարածքում, Մենչում դեպարտամենտից հարավ-արևելք  ։ Լճի մակերեսը՝  1,48 կմ² ։ Ջրի ծավալը՝  0,153 կմ³ ։
Երկրաբանական տվյալներ
Նյոսը բարձրադիր լեռնային լիճ է, գտնվում է ծովի մակերևույթից 1091 մետր բարձրության վրա, առաջացել է այս վայրում չորս դար առաջ հիդրոթերմային գործընթացների ազդեցության հետևանքով, որի ընթացքում լավան բախվել է ստորերկրյա ջրերի հետ, որի արդյունքում հզոր պայթյուն է եղել և առաջացել է խառնարան, որը ընթացքում լցվել է ստորերկրա և վերգետնյա ջրերով։ Նյոս լիճը գտնվում է Ադամավա լեռան վրա, որը հանդիսանում է նույնանուն սարահարթի կենտրոնական մասը և գտնվում է կամերունյան գծի վրա, որը ձգվում է Գվինեական ծոցի հյուսիս-արևելքց դեպի Չադ լիճ։
Լեռնաշղթայի տակ, որի վրա գտնվում է Նյոս լիճը, ժայթում է մագմա, անընդհատ դուրս թողնելով ածխաթթու գազ, որոնք հագեցնում են ստորերկրյա ջրերը ներառյալ Նյոս լիճը, ինչպես նաև շրջակա տարածքում գործող գազավորված ջրի բազմաթիվ աղբյուրներ։
Լճագրական աղետ
1986 թվականին օգոստոս 21-ին Նյոս լճում տեղի ունեցեվ լճային աղետ, որի արդյունքում մահացել է 1700 մարդ։ Մեծ քանակությամբ ածխաթթու գազի արտանետումը տևելե է մի քանի ժամ։ Գազը լճից արտահոսել է լեռան լանջով երկու հզոր հոսքով, տարածվել է 27 կմ հեռավորության վրա, իր ճանապարհին ամեն ինչ ոչնչացնելով ։ Ինչպես նաև, աղետը վերապրածների խոսքերով, օդը լցված էր հոտած ձվին բնորոշ հոտով։ Որոշ գիտնականների տեսակետի, մարդկանց մահի պատճառ է դարձել ծծմբաջրածինը ։
Հավանական պատճառներ
հետազոտողների ենթադրում են մի շատ իրավիճակներ, որոն կարող էին Նյոս լճում նման աղետի պատճառ դառնալ։
Աղետի կրկնվելու կանխում
Աղետի կրկնվելը կանխելու համար սկսած 2000-ական թվականներից այս շրջանում Նյոս և Մանուն լճերում իրականացվում է գազազրկում։
Հետազոտողները առաջարկում են նաև բնակչության անվտանգության ապահովման մի քանի տարբերակներ`
Գրականություն
Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կամերունի լճեր Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ Կատեգորիա:Խառնարանային լճեր
Աստերոիդների ցանկ (318001-318100)
Աստերոիդների ցանկ (317901-318000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (318101-318200)
Ֆլեքսբուր
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 499 մարդ, բնակչության խտությունը` 293.53 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.7 կմ² տարածք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 315 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 238-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %: 238 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 220 անձ (123 տղամարդ և 97 կին): Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին): 77 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յուրի Բալյան
Յուրի Արմենակի Բալյան, հայ երաժիշտ, շեփորահար, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1990)։
Կենսագրություն
1967 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (պրոֆ.՝ 1991 թվականից, ամբիոնի վարիչ՝ 1992–2002 թվականներին)։ Կատարել է շեփորի (նվագախմբի և դաշնամուրի հետ) համար մի շարք կոնցերտներ, ֆանտազիաներ, սկերցոներ, նաև Ա. Հարությունյանի, Ա. Աճեմյանի, Բ. Կոտոյանի, Յ. Հայդնի, Ջ. Գերշվինի և ուրիշ երաժիշտների երկերից։
ԽՍՀՄ համամիութենական մրցույթի (1963, Լենինգրադ), Հանրապետական փառատոնի (1965, ոսկե մեդալ) դափնեկի է։
Ողջ մնալու արվեստ
Ողջ մնալու արվեստ (կրճատ՝ ՈՄԱ), ռազմահայրենասիրական հասարակական կազմակերպություն, որի նպատակն է Հայաստանում և Արցախի Հանրապետությունում ստեղծել ավելի մարտունակ բնակչություն։ Հիմնադրվել է 2014 թվականին։ Նախագահը առաջին հետախուզադիվերսիոն խմբի հիմնադիր Վովա Վարդանովն է ։
Գործունեություն
«ՈՄԱ» կազմակերպության առաջնային գաղափարն այն է, որ Հայաստանից և Սփյուռքից պահեստազորի, նորակոչիկների և կամավորների պատրաստումը կօգնի ստեղծել ավելի հզոր պետություն և կդառնա իրական պահեստային բանակ ։
Կազմակերպությունն իրականացնում է դասընթացներ 16 տարեկանից բարձր անձանց համար։ Դասընթացներն ընդգրկում են մի շարք ոլորտներ ․ Կազմակերպությունը չունի պետական աջակցություն, գործում է Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքացիների ֆինանսական աջակցության շնորհիվ ։
Ազգ-բանակ հայեցակարգ
Հայեցակարգի նպատակն է ստեղծել 200-600 հազար պատրաստված անձից բաղկացած պահեստազորային բանակ, որը կօգնի լրացնել մարտական գործողությունների ընթացքում բանակի կրած կորուստները, ինչպես նաև հնարավորություն կտա իրականացնել հակահարձակողական գործողություններ ։
Երկիր ամրոց հայեցակարգ
Ըստ հայեցակարգի՝ Հայաստանի յուրաքանչյուր շրջան պետք է լինի ինքնապաշտպանունակ։ Դա ենթադրում է երկրի ողջ տարածքով ունենալ ապաստարաններ և թաքնված կրակակետեր, խթանել ռազմական արդյունաբերությունն ու բանակի տեխնոլոգիականությունը, դպրոցականներին նախապատրաստել զինվորական ծառայության, ապահովել աղջիկների ռազմական կրթությունը ։
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
2020 թվականին՝ հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում, «ՈՄԱ»-ն ակտիվ գործունեություն է ծավալել ոչ միայն բուն մարտական գործողություններին մասնակցելու, այլև կամավորական խմբերին նախապատրաստելու միջոցով։ Պատերազմի սկսվելուց անմիջապես հետո ռազմահայրենասիրական կազմակերպության հիմքի վրա սկսվել է «ՈՄԱ» գումարտակի ձևավորումը, որը 2020 թվականի սեպտեմբերի 29-ից տեղափոխվել է Արցախ՝ սկզբնական շրջանում իրականացնելով Քարվաճառի, ապա Մարտունու Կարմիր Շուկա և Թաղավարդ գյուղերի պաշտպանությունը։
Բացի այդ` պատերազմի առաջին օրերից կազմակերպությունը նախաձեռնել է արագընթաց դասընթացների իրականացում ։ Ռազմաճակատ մեկնելուց առաջ հարյուրավոր կամավորներ կազմակերպության կողմից զինվորական պատրաստվածություն են անցել՝ սովորելով ողջ մնալ և գոյատևել պատերազմական պայմաններում, ցուցաբերել առաջին բուժօգնություն, ուսումնասիրել են նաև լեռնագնացություն և հոգեբանություն ։
2021 թվականի մարտի 10-ին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հանդիպում է ունեցել կազմակերպության մի խումբ անդամների և նախագահ Վարտանովի հետ։ Արայիկ Հարությունյանը կարևորել է զորամասի դերակատարությունը պատերազմի ժամանակ և ցուցաբերած քաջության համար ներկաներին հանձնել բարձր պետական պարգևներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կազմակերպություններ Կատեգորիա:Հայաստանի հասարակական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ռազմարվեստ
Գոտհոլդ Լեսսինգ
Գոտհոլդ Էֆրաիմ Լեսինգ (Gotthold Ephraim Lessing ), գերմանացի պոետ, թատերագիր (դրամատուրգ), արվեստի տեսաբան և գրաքննադատ, լուսավորիչ։ Գերմանական դասական գրականության հիմնադիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է լյութերական քահանայի ընտանիքում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Լատինական դպրոցում, ապա հոր թելադրանքով հաճախել Մայսենի Սբ. Աֆրա վանքում գործող կրթօջախ (հայրը ցանկանոմ էր որդուն դարձնել իր գործի շարունակողը)։ 1746 թվականից աստվածաբանություն է սովորել Լայպցիգի համալսարանում, թեև անտիկ գրականությունն ու թատրոնն ավելի էին գրավում նրան։ Անդամակցել է դերասանուհի Ֆրեդերիկա Կարոլինա Նոյբերի հիմնած թատերախմբին, որի համար թատերգություններ է թարգմանել ֆրանսերենից, ապա այդ խմբի հետ էլ բեմադրել է իր առաջին թատերական ստեղծագործությունը՝ «Երիտասարդ գիտնականը» կատակերգությունը (1748)։ Դա հարուցեց հոր դժգոհությունը, որը տղային ետ կանչեց ու նրա առջև պայման դրեց. եթե ցանկանում է վերադառնալ Լայպցիգ, պետք է հրաժարվի թատրոնից։ Այնուամենայնիվ, Գոտհոլդին թույլատրվեց ուսումը շարունակել համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Այս համալսարանում նա ուսումնասիրել է նաև փիլիսոփայություն և բանասիրություն։
1748-1760 թվականներին ապրել ու աշխատել է Լայպցիգում, Բեռլինում, թղթակցել կամ խմբագրել Vossische Zeitung-ը, այլ պարբերականներ։ Բեռլինում իր զարմիկի՝ Քրիստոլոբ Միլիոսի ընկերակցությամբ հիմնել է թատրոնին առնչվող թեմաներ արծարծող ամսագիր, սակայն ընդամենը չորս համար թողարկելուց հետո, ֆինանսական խնդիրների պատճառով, հարկադրված են եղել դադարեցնել հրատարակությունը։ Չնայած դրան՝ Լեսինգը հասցրել է արվեստասերների շրջանում լուրջ ու բանիմաց թատերական քննադատի և տեսաբանի համբավ ձեռք բերել։
1752 թվականին Լեսինգը Վիտենբերգի համալսարանում հաջողությամբ պաշտպանել է մագիստրական ատենախոսությունը։ 1760-1765 թվականներին աշխատել է Բրեսլաուում (ներկայումս՝ Վրոցլավ). եղել է գեներալ Տաուենտցենի քարտուղարը։ Այդ տարիներին է գրել իր նշանավոր «Լաոկոոն կամ գեղանկարչության և բանաստեղծության սահմանների մասին» աշխատությունը։ 1765-ին վերադարձել է Բեռլին, երկու տարի անց մեկնել Համբուրգ, ուր նրան հրավիրել էին դերասան և մենեջեր Կոնրադ Աքերմանն ու Յոհան Ֆրիդրիխ Լյովենը, ովքեր Համբուրգում հիմնադրել էին գերմանական առաջին մշտական գործող թատրոնը և Լեսինգի համար նախատեսել էին դերասանի և թատրոնին ներկայացված պիեսները գրախոսողի աշխատանքները։ Թեև այդ նախաձեռնությունը երկար կյանք չունեցավ (երեք տարի անց թատրոնը ստիպված էին փակել՝ դարձյալ ֆինանսական խնդիրների պատճառով), այնուամենայնիվ, այստեղ կուտակած փորձը Լեսինգի համար հիմք հանդիսացավ գրելու «Համբուրգյան դրամատուրգիա» աշխատությունը։ Եվ, բացի այդ, Համբուրգում Լեսինգը ծանոթացավ իր ապագա կնոջ՝ Էվա Քյոնիգի հետ։
Ինչպես ցույց տվեց կենսափորձը, լինելով բանականի ու լուսավորականության արմատական կողմնակից, կտրականապես դեմ լինելով եկեղեցական դոգմատիկային՝ Լեսինգն ի վիճակի չէր իրեն հարմար աշխատանք գտնել Բեռլինում, Դրեզդենում, Վիեննայում կամ Համբուրգում և կյանքի վերջին տարիներին հարկադրված էր վարել պալատական գրադարանավարի պաշտոնը Վոլֆենբյուտելում (Բրաունշվայգ)։ Նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում գրքերի կատալոգների կազմումը, որը նա համարում էր թանկագին ժամանակ խլող, ոչ այնքան արժեքավոր գործ։ Լեսինգն այս քաղաքում անցկացրեց 12 տարի։
1771 թվականին Լեսինգը Համբուրգում անցել էր մասոնական «Երեք ոսկե վարդ» օթյակի ընծայման ծեսը։ Նա հեղինակել է «Gesprache fur Freimauer» կոթողային աշխատությունը (1778-1780), որտեղ սուր քննադատության է ենթարկում գերմանական օթյակները, որոնք, ըստ նրա, վերածվել են ժամանակի բոլոր արատների որջի։ Լեսինգը գտնում էր, որ մասոնների գլխավոր գործը պետք է լինի ճշմարտության ազատ, էզոթերիկ որոնումների ապահովումը։
1778 թվականին Լեսինգը գրեց «Նաթան Իմաստուն» դրաման, որը դարձավ հավատի հարցում հանդուրժողականություն, մարդկայնություն քարոզող, լայն տարածում գտած ստեղծագործություն։ Հասարակությունն այլևս չէր կասկածում դիպաշարի ճշմարտացիության մեջ և համաձայն էր, որ հրեաների մեջ էլ կան բոլոր առումներով արժանավոր մարդիկ, քանզի բոլորն էլ գիտեին, որ թատերգության գլխավոր հերոսի նախատիպը հրեական ծագումով գերմանացի փիլիսոփա Մոզես Մենդելսոնն է։ Վերջինիս հետ Լեսինգը ծանոթացել էր դեռ 1754 թվականին։ Առիթը նրանց երկուսի ընդհանուր հետաքրքրվածությունն էր շախմատով։ Այս ծանոթությունը Մենդելսոնի ճակատագրում վճռական դեր է խաղացել. տարիներ շարունակ Լեսինգը իր հովանու ներքո է վերցրել նրան։ Հարկ է նշել նաև, որ ականավոր գրողն ու լուսավորիչը ակտիվորեն մասնակցել է կրոնական հանդուրժողականության թեմայով ծավալված բանավեճերին, հանդես եկել մի շարք սուր պամֆլետներով։
Լեսինգը վախճանվել է Բրաունշվայգում, 52 տարեկան հասակում։
Հիմնական ստեղծագործությունները
Լեսսինգի տեսական հիմնական ստեղծագործություններից է «Լաոկոոն, կամ գեղանկարչության և պոեզիայի սահմանների մասին» երկը, որտեղ նա համեմատում է արվեստի երկու տեսակներ՝ գեղանկարչությունն ու պոեզիան, Սադոլետ քանդակագործի կողմից ստեղծած Լաոկոոնի քանդակի և Վերգիլիոսի կողմից նույն կերպարի նկարագրության օրինակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:18-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Լուսավորության դարաշրջան Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Երգերի հեղինակներ Կատեգորիա:Գրադարանավարներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի աստվածաբաններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մալինովկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Մալինովկա (Малиновка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր
Էռնեստ Զեյդել
Էռնեստ Զեյդել (1850-1922), գերմանացի բժիշկ, թարգմանիչ։
Բժշկական կրթությունը ստացել է Լայպցիգի համալսարանում։ Տիրապետել է արաբերենին, թուրքերենին և հայերենին։ Զեյդելը հետաքրքրվել է Մխիթար Հերացու «Ջերմանց մխիթարություն» աշխատությամբ և ձեռնամուխ եղել դրա թարգմանությանը, որը 1908 թ.-ին արժանացել է Պուշմանովսկու մրցանակի։ Ավելի ուշ, երբ ձեռքն է ընկել Կ․ Գալենի մի աշխատության հայերեն տպագրված թարգմանությունը, Զեյդելը կրկին անդրադարձել է Հայաստանի բժշկագիտության հարցերին։ Կատարած ուսումնասիրությունները տպագրվել են Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության 100-ամյակի և «Հանդես ամսօրյա»-ի 25-ամյակի առթիվ լույս տեսած ժողովածուում։
Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆրենսիս Բեկոն
Ֆրենսիս Բեկոն (անգլ.՝ Francis Bacon, 1st Viscount St Albans, հունվարի 22, 1561, Յորք Հաուս, Ստրենդ, Վեստմինստեր, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա - ապրիլի 9 (19), 1626, Հայգեյթ, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի փիլիսոփա, պատմաբան, քաղաքական գործիչ, էմպիրիզմի հիմնադիր։ Նոր ժամանակների փիլիսոփայության հիմնադիրներից մեկը։ 1584 թվականին, 23 տարեկանում, ընտրվել է խորհրդարանի անդամ։ 1617 թվականից կնիքի լորդ-պահապան, ապա՝ լորդ-կանցլեր, Վերուլամի բարոն և Սենտ-Օլբանի դերկոմս (վիկոնտ)։ 1621 թվականին մեղադրվել է կաշառակերության մեջ և ազատվել բոլոր պաշտոններից։ Հետագայում ներման է արժանացել, սակայն չի վերադարձել պետական ծառայության՝ իր կյանքի վերջին տարիներին զբաղվելով գիտական և գրական աշխատանքով։
Նրա երկերը կազմում են գիտական հետազոտության ինդուկտիվ մեթոդաբանության հիմքը։ Ինդուկտիվ մեթոդը հաճախ անվանում են «Բեկոնի մեթոդ»։ Գիտության խնդիրների նկատմամբ իր մոտեցումները Բեկոնը շարադրել է «Նոր օրգանոն» աշխատությունում, որը լույս է տեսել 1620 թվականին (թարգմանվել է հայերեն)։ Այդ տրակտատում նա գիտության նպատակ է հռչակում բնության նկատմամբ մարդու իշխանության ավելացումը։ Բնությունը համարում է անհոգի նյութ, որի կոչումն է ծառայել մարդուն, օգտագործվել մարդու կողմից։
Նրա գրչին են պատկանում նաև «Գիտությունների արժանապատվության և բազմապատկման մասին», «Քաղաքական և բարոյական փորձեր», «Նոր Ատլանտիդա» և այլ երկեր։
Վաղ տարիներ
Ֆրենսիս Բեկոնը ծնվել է 1561 թվականի հունվարի 22-ին անգլիական ազնվական ընտանիքում ՝ Եղիսաբեթ I-ի թագադրումից երկու տարի անց, Յորքհաուսի առանձնատանը ՝ իր հոր լոնդոնյան նստավայրում, ով երկրի ամենաբարձր պաշտոնյաներից էր՝ լորդ-կանցլերը, Անգլիայի Մեծ կնիքի լորդ-պահապանը` Նիկոլաս Բեկոնին։ Վերջինս ծնվել է 1956 թվականի հունվարի 22-ին, Լոնդոնում։ Ֆրենսիսի մայրը՝ Աննա Բեկոնը, անգլիացի հումանիստ Անտոնի Կուկի դուստրը, Անգլիայի և Իռլանդիայի թագավոր Էդուարդ VI-ի դաստիարակը, Նիկոլասի երկրորդ կինն էր, և Ֆրենսիսից բացի, նրանք դաստիարակել են Էնթոնի ավագ որդուն։ Ֆրենսիսն ու Էնթոնին հայրական կողմից ևս երեք եղբայր ունեին ՝ Էդվարդը, Նաթանիելը և Նիկոլասը, ովքեր հոր առաջին կնոջ՝ Ջեյն Ֆերնլիի երեխաներն էին(մահացել է 1552 թ.-ին)։
Աննան ստացել էր լավ կրթություն։ Նա գիտեր հունարեն և լատիներեն, ինչպես նաև ֆրանսերեն և իտալերեն։ Լինելով նախանձախնդիր պուրիտան, նա անձամբ ճանաչում էր Անգլիայի և մայրցամաքային Եվրոպայի առաջատար կալվինիստ աստվածաբաններին, նրանց հետ վարում նամակագրություն, թարգմանում տարբեր աստվածաբանական գրականություն անգլերեն։ Նա, Նիկոլասը և նրանց հարազատները (Բեկոն, Սեսիլ, Ռասսել, Քավենդիիշի, Սեյմուր և Հերբերտ) պատկանել են Թուդորներին նվիրված «նոր արիստոկրատությանը» ՝ ի տարբերություն հին համառ ցեղային արիստոկրատիայի: Աննան իր երեխաներին խրախուսում էր խստորեն պահպանել կրոնական ծեսերը ՝ համատեղելով աստվածաբանական ուսմունքների մանրակրկիտ ուսումնասիրությունը։ Աննայի քույրերից մեկը ՝ Միլդրեսը, ամուսնացած էր Ելիզավետայի կառավարության առաջին նախարարի ՝ լորդ-գանձապետ Ուիլյամ Սեսիլի, բարոն Բերլիի հետ, ում հետագայում Ֆրանցիսկ Բեկոնը հաճախ դիմում էր օգնության ՝ իր կարիերայի առաջխաղացման հարցում, իսկ բարոնի մահից հետո դիմում էր երկրորդ որդուն ՝ Ռոբերտին։
Ֆրենսիսի մանկության մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նա առանձնապես չէր տարբերվում ամուր առողջությամբ և, հավանաբար, հիմնականում սովորում էր տանը, որի մթնոլորտը հագեցած էր «մեծ քաղաքականության» ինտրիգների մասին խոսակցություններով։ Մանկուց պետական խնդիրների հետ անձնական գործի համադրությունը առանձնացրեց Ֆրենսիսի կյանքը, ինչը Ա.Ի. Հերզենին թույլ տվեց նշել. «Բեկոնը իր միտքը մաքրեց հանրային գործերով, նա սովորեց մտածել հասարակության մեջ»:
1573 թ.-ի ապրիլին նա ընդունվեց Քեմբրիջի Սուրբ Երրորդության քոլեջ և երեք տարի այնտեղ սովորեց իր ավագ եղբոր ՝ Էնթոնիի հետ միասին; նրանց անձնական ուսուցիչը դոկտոր Ջոն Ուիթգիֆթն էր, Քենթերբերիի ապագա արքեպիսկոպոսը։ Պալատականները, ինչպես նաև ինքը ՝ Եղիսաբեթ Առաջինը, որը հաճախ էր խոսում նրա հետ և կատակով անվանում երիտասարդ պահապան լորդ, ուշադրություն էին դարձնում Ֆրենսիսի ունակություններին և բարի ձևերին: Լքելով քոլեջը ՝ ապագա փիլիսոփան իր հետ վերցրեց թշնամություն Արիստոտելի փիլիսոփայության նկատմամբ, ինչը, նրա կարծիքով, լավ էր վերացական վեճերի համար, բայց ոչ մարդկային կյանքի բարօրության համար։ 1576 թվականի հունիսի 27-ին, Ֆրենսիսը և Էնթնին միացան Գրեյս Ինն-ում Ուսուցիչների միությանը (լատ. ՝ societate magistrorum): Մի քանի ամիս անց, իր հոր հովանավորությամբ, Ֆրենսիսը ուղարկվեց արտերկիր ՝ որպես Ֆրանսիայում անգլիական դեսպան Սըր Էմիաս Պոլեթի անձնակազմի անդամ, որտեղ, բացի Փարիզից, Ֆրենսիսը եղավ Բլոիսում, Տուրում և Պուատիեում, իսկ նրա հայրը այդպիսով ցանկացավ պատրաստել իր որդուն պետությանը ծառայության։
Մասնագիտական գործունեության սկիզբը
Հոր հանկարծակի մահը 1579 թ.-ի փետրվարին ստիպեց Բեկոնին վերադառնալ տուն` Անգլիա։ Սըր Նիկոլասը առանձնացրել էր զգալի գումար՝ նրան անշարժ գույք գնելու համար, բայց ժամանակ չունեցավ իրականացնել իր մտադրությունը։ Արդյունքում, Ֆրենսիսը ստացավ խնայված գումարի միայն մեկ հինգերորդ մասը։ Սա նրա համար բավարար չէր, և նա սկսեց պարտքով գումար վերցնել։ Հետագայում նա միշտ պարտավորություններ ուներ։ Անհրաժեշտ էր նաև աշխատանք գտնել, և Բեկոնը ընտրեց իրավունքը ՝ հաստատվելով 1579 թվականին ՝ Գրեյս Ինն-ում գտնվող իր նստավայրում։ Այսպիսով, Բեկոնը սկսեց իր կարիերան որպես իրավաբան, բայց հետագայում ավելի հայտնի դարձավ որպես քաղաքական գործիչ, գրող և փիլիսոփա, գիտական ​​հեղափոխության պաշտպան։
1580 թ.-ին Ֆենսիսը կատարեց իր առաջին քայլերը իր կարիերայում՝ հորեղբոր՝ Ուիլյամ Սեսիլի միջոցով՝ տալով դատարանում նրան որևէ պաշտոնի նշանակելու մասին խնդրագիրը։ Թագուհին բարեհաճորեն ընդունեց այս խնդրանքը, բայց չբավարարեց։ Այս գործի մանրամասները մնացին անհայտ։ Եվ հետագայում նորին մեծությունը գտնվում էր փիլիսոփայի մոտ, խորհրդակցում էր նրա հետ պետական ծառայության իրավական և այլ հարցերի շուրջ, զրուցում, բայց դա ոչ նյութական խրախուսանք, ոչ էլ կարիերայի առաջխաղացում չէր: Գրեյս Իննում երկու տարի աշխատելուց հետո, 1582 թվականին Բեկոնը առաջադրվեց կրտսեր բարեր (outer barrister):
Պատգամավոր
Համայնքների պալատում Բեկոնը նիստեր էր հրավիրում ՝ 1581 թվականից մինչև իր ընտրությունը Լորդերի պալատում։ 1581 թ.-ին խորհրդարանում տեղի ունեցավ առաջին նստաշրջանը ՝ Ֆրենսիսի մասնակցությամբ։ Նա այնտեղ իր տեղն ստացավ Բոսինիի ընտրատարածքից ՝ ընտրություններին ընդառաջ, և, անկասկած, ոչ առանց նրա կնքահոր օգնության: Նա չի հանդիպել լիարժեք ժամկետով. խորհրդարանական ամսագրերում այդ ժամանակ Բեկոնի գործունեության մասին ոչ մի խոսք չկար: 1584 թվականին Բեկոնը խորհրդարանում տեղ զբաղեցրեց Դորսեթշիրի Մելքոմ շրջանից, 1586 թվականին ՝ Թաունթոն կոմսությունից, 1589 թ.-ին ՝ Լիվերպուլի շրջանից, 1593 թ.-ին ՝ Միդլեսեքսից, 1597 թվականին ՝ 1601 թ.-ից և 1604 թ.-ից ՝ Իփսվիչից, իսկ 1614 թ. - Քեմբրիջի համալսարանից։
1584 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Բեկոնը խոսեց խորհրդարանական պալատների վերաբերյալ օրինագծի մասին, ինչպես նաև նշանակվեց իրազեկիչների կոմիտե ։ Խորհրդարանում իր երրորդ պաշտոնավարման ընթացքում ՝ 1586 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Բեկոնը ելույթ ունեցավ Շոտլանդիայի թագուհի Մարիա Ստյուարտին պատժելու օգտին, և նոյեմբերի 4-ին մասնակցեց նրա նկատմամբ դատարանի միջնորդության կազմման կոմիտեին։
1593 թվականի խորհրդարանական նստաշրջանը սկսվեց փետրվարի 19-ին։ Խորհրդարանի նիստի գումարումը պայմանավորված էր թագուհու դրամական միջոցների անհրաժեշտությամբ՝ ի դեմս Իսպանիայի ռազմական սպառնալիքի։ Լորդերը, որպես Վերին պալատի ներկայացուցիչներ, առաջարկել են երեք տարվա ընթացքում երեք սուբսիդիա վճարել, այնուհետև իջեցնել չորս տարի՝ սովորական պրակտիկայում երկու տարի ժամկետով մեկ դոտացիա վճարելու համար: Բեկոնը, որպես Ստորին պալատի ներկայացուցիչ, պաշտպանելով թագավորական արքունիքի համար սուբսիդիաների չափը որոշելու իր իրավունքը, անկախ Լորդերից, դեմ է արտահայտվել ՝ ասելով, որ դատարանն ու տերերը առաջարկել են մեծ օրինագիծ ներկայացնել, որն անտանելի բեռ կբերի վճարողների վրա, ինչի արդյունքում «… պարոնայք պետք է վաճառեն իրենց արծաթե իրերը, իսկ ֆերմերները `պղինձ», և արդյունքում այս ամենը ավելի շատ վնաս կբերի, քան շահույթ։ Ֆրենսիսը ակնառու բանախոս էր, նրա ելույթները տպավորեցին նրա ժամանակակիցներին: Նկարագրելով նրան որպես բանախոս, անգլիացի դրամատուրգ, բանաստեղծ և դերասան Բեն Ջոնսոնը նշել է. «Երբեք ոչ ոք չի խոսել ավելի խորը, ծանրակշիռ, կամ թույլ տվել ավելի քիչ տհաճություն իր ելույթում,քան հմայք ... Բոլորը, ովքեր նրան լսում էին, վախենում էին, որ ելույթը կավարտվի»
Քննարկման գործընթացում Բեկոնը ընդդիմության մեջ մտավ նախ և առաջ Լորդերի պալատի հետ, իսկ հետո, փաստորեն, նաև դատարանի հետ։ Այն, թե հստակ ինչ է հենց ինքն առաջարկել, անհայտ է, բայց ենթադրվում է, որ առաջարկել է բաշխել սուբսիդիաների վճարումը վեց տարի ժամկետով ՝ նշելով, որ վերջին սուբսիդիան հերթական չէ։ Ռոբերտ Բյուրլին, որպես Լորդերի պալատի ներկայացուցիչ, փիլիսոփայից պահանջեց բացատրություն, ինչին ի պատասխան նա հայտարարեց, որ իրավունք ունի խոսելու նաև իր խղճին համաձայն: Այնուամենայնիվ, լորդերի հայցը բավարարվեց։ Վճարման կարգը հաստատվեց՝ բաշխվելով երեք սուբսիդիայի հավասար և նաև օժանդակ՝ վեց-տասնհինգերորդական մասով՝ չորս տարվա ընթացքում, իսկ փիլիսոփան վատ դրության մեջ ընկավ դատարանի և թագուհու առջև՝ ստիպված լինելով արդարանալ:
1597-1598 թվականների խորհրդարանը նիստ էր գումարել, որը վերաբերում էր Անգլիայի սոցիալ-տնտեսական ծանր իրավիճակին։ Բեկոնը նախաձեռնել էր երկու օրինագիծ ՝ վարելահողերի ավելացման և գյուղական բնակչության աճի վերաբերյալ, որոնք նախատեսում էին շրջափակման քաղաքականության հետևանքով արոտավայրերի վերածված վարելահողերի ձևափոխումը կրկին վարելահողերի: Սա համահունչ էր Բրիտանիայի կառավարության ռազմավարությանը, որով ցանկանում էին պահպանել բարձր բնակելիություն երկրի գյուղերում ։ Նրանք կոչվում էին իոմեններ, ովքեր հարկերի վճարման տեսանկյունից արքայական գանձարանի համալրման նշանակալի աղբյուր էին։ Միևնույն ժամանակ, նույնիսկ պահպանելով գյուղական բնակչության աճը, սոցիալական կոնֆլիկտների ինտենսիվությունը ենթադրաբար կնվազեր։ Լորդերի հետ բուռն քննարկումներից և բազմաթիվ հանդիպումներից հետո ընդունվեցին լրիվ վերանայված օրինագծերը:
Յակոբ Առաջինի օրոք գումարված առաջին խորհրդարանը գործեց գրեթե 7 տարի ՝ 1604 թ.-ի մարտի 19-ից մինչև 1611 թ.-ի փետրվարի 9-ը։ Համայնքների պալատի ներկայացուցիչները Ֆրենսիս Բեկոնին դասեցին խոսնակի պաշտոնի հավանական հավակնորդների շարքին։ Սակայն, ավանդույթի համաձայն, արքայական արքունիքն առաջադրել էր այդ պաշտոնի համար թեկնածուին, և այս անգամ նա պնդել է իր թեկնածությունը, իսկ Համայնքների պալատի խոսնակ էր դարձել հողատեր Սըր Էդվարդ Ֆիլիպսը :
Հետագա կարիերան և գիտական գործունեությունը
1580-ականներին Բեկոնը գրել է «Ժամանակի ամենամեծ սերունդը» (լատ. ՝ Temporis Partus Maximus) փիլիսոփայական էսսեն, որն ուրվագծում էր մեր ժամանակները, և որտեղ նա նախագծեց գիտության ընդհանուր բարեփոխման ծրագիր և նկարագրեց ճանաչողության նոր, ինդուկտիվ մեթոդ։
1586 թ.-ին Բեկոնը դարձավ փաստաբանական կորպորացիայի `Բենխերի (անգլ. ՝ Bencher) ղեկավարը, հատկապես նրա հորեղբայրների ՝ Ուիլյամ Սեսիլի, Բարոն Բերլիի օգնության շնորհիվ: Դրան հաջորդեց նրա նշանակումը որպես արտակարգ թագավորական իրավաբան (չնայած որ այդ պաշտոնը ապահովված չէր աշխատավարձով), իսկ 1589 թվականին Բեկոնը ընդունվեց որպես «Աստղային պալատի» գրանցումներ կատարելու թեկնածու։ Այս տեղը նրան կարող էր բերել տարեկան 1600 ֆունտ, բայց դա կարող էր օգտագործվել միայն 20 տարի անց։ Այդ ժամանակ նրա միակ օգուտն այն էր, որ ավելի դյուրին էր դարձել փոխառություն վերցնելը: Չբավարարվելով՝ իր կարիերայի առաջխաղացումից ՝ Բեկոնը բազմիցս խնդրում է իր հարազատներին՝ Սեսիլիններին; Բարոն Բուրլիին ուղղված նամակներից մեկում կա ակնարկ, որ նրա կարիերային գաղտնի խոչընդոտում են. «Եվ եթե ձեր տերությունը հիմա կամ երբևէ մտածի, որ ես փնտրում և ձգտում եմ այնպիսի դիրքի, որով դուք եքհետաքրքրված, ապա Դուք կարող եք ինձ անվանել ամենաանազնիվ մարդը »։
Երիտասարդ տարիներին Ֆրենսիսը սիրում էր թատրոնը։ Օրինակ ՝ 1588 թ.-ին, Գրեյս Իննի ուսանողների մասնակցությամբ բեմադրեցին «Արթուր արքայի անհաջողությունները» ներկայացումը`առաջին ներկայացումը բրիտանացիների լեգենդար արքայի մասին պատմության վերաբերյալ անգլիական թատրոնի բեմից ։ 1594 թ.-ին Գրեյս Իննում Սուրբ Ծննդյան տոնին Բեկոնի՝ որպես «Գորիների գործերի» (լատ. ՝ Gesta Grayorum) հեղինակներից մեկի, մասնակցությամբ մեկ այլ ներկայացում բեմադրվեց։ Այս ներկայացման մեջ Բեկոնը արտահայտեց «բնության արարածներին նվաճելու» գաղափարներ, բացահայտելու և ուսումնասիրելու դրա գաղտնիքները, որոնք հետագայում զարգացել են նրա փիլիսոփայական աշխատություններում և գրական-լրագրողական էսսեներում, օրինակ ՝ «Նոր Ատլանտիսում»։
1580-ականների վերջին Բեկոնը հանդիպեց Ռոբերտ Դեվերյուքսին, Էսսեքսի 2-րդ Կայսրին (կամ պարզապես Էսսեքսի կայսրին), որին փիլիսոփայի եղբայրը `Էնթոնին, ծառայում էր որպես քարտուղար: Հարաբերությունները հաստատված են, դրանք կարող են բնութագրվել բարեկամության-հովանավորության բանաձևով, այլ կերպ ասած կայսրը, լինելով թագուհու ֆավորիտներից մեկը, դառնում է փիլիսոփա իրավաբանի հովանավորը, և իր ողջ ազդեցությունը օգտագործելով փորձում է նպաստել նրա ծառայությանը։ Նաև Բեկոնը ինքն է շարունակում օգնություն հայցել Սեսիլիից կարիերան խթանելու գործում։ Բայց այդպես էլ ոչ մեկը, ոչ էլ մյուսը արդյունք չեն տալիս։ Բեկոնը, իր հերթին, կիսում է մասնագիտական ​​հմտությունները և գիտելիքները Էսսեքսի կայսրիի հետ. նրա համար գրում է տարբեր նախագծեր և առաջարկություններ, որոնք կայսրն արդեն իր անունից է ներկայացնում Էլիզաբեթ թագուհուն՝ քննարկման ։
1594 թ.-ին Բեկոնը, Էսսեքսի կայսրի աջակցությամբ, փորձեց ստանալ գլխավոր դատախազի պաշտոնը, բայց դատարանը հիշեցրեց փիլիսոփայի ընդդիմականն ելույթը 1593 թվականի խորհրդարանական նստաշրջանի ընթացքում, ինչի արդյունքում փաստաբան Էդվարդ Կոկը ստացավ այս պաշտոնը մեկ տարի անց ՝ ազատելով նրան թագի գլխավոր փաստաբանի պաշտոնից։ Բեկոնը փորձեց ազատել փաստաբանի պաշտոնը, սակայն, չնայած հավատարմության հավաստիացումներին, անօգուտ եղավ։ Էսսեքսի կայսրի միջնորդությունները կարող էին բացասական դեր ունենալ՝ կայսրի և Էլիզաբեթ Առաջին թագուհու միջև հարաբերությունների վատթարացման պատճառով։
Այդ ժամանակվանիղ սկսած Կոկը և Բեկոնը դարձան մրցակիցներ այնպես, որ իրենց առճակատումն անվանեցին «անգլիական քաղաքականության մշտական գործոններից մեկը 30 դարվա ընթացքում». Իրավիճակի սրման պատճառ դարձավ փիլիսոփայի ձախողումը նաև անձնական կյանքում։ Հարուստ երիտասարդ այրին ՝ Լեդի Հաթթոնը, որի մասին հոգ էր տանում, գերադասեց Էդվարդ Կոկին և ամուսնացավ նրա հետ:
Իրավիճակը մեղմելու նպատակով Էսսեքսի կայսրը փիլիսոփային տվեց Տուիկենեմսկու անտառային պարկում հողատարածք, որը հետագայում Բեկոնը վաճառեց 1800 ֆունտով:
Յակոբ Առաջինի թագավորությունը
1603 թ.-ի մարտին մահացավ Էլիզաբեթ Առաջինը, գահ բարձրացավ Յակոբ Առաջինը (այսուհետ՝ Յակոբ Ա), ով նաև Շոտլանդիայի թագավորն էր ՝ Յակոբ VI- ը, ով Լոնդոնում միանալու պահից միանգամից դարձավ երկու անկախ պետությունների առաջնորդ։ 1603 թվականի հուլիսի 23-ին Բեկոնը ստացավ ասպետի կոչում.նույն տիտղոսին են արժանացել գրեթե 300 այլ անձինք: Արդյունքում ՝ Հակոբ Ա- ի օրոք երկու ամիսների ընթացքում շատ մարդիկ ասպետացան, ինչպես Էլիզաբեթ Առաջինի թագավորության վերջին տասը տարիներին։
Յակոբ Ա- ի օրոք առաջին պառլամենտի բացմանը նախորդող ժամանակահատվածում փիլիսոփան զբաղվում էր գրական գործով ՝ փորձելով հետաքրքրել թագավորին ինչպես իր, այնպես էլ քաղաքական և գիտական ​​գաղափարներով։ Նա նրան ներկայացրեց երկու տրակտատ ՝ անգլո-շոտլանդական միության և եկեղեցին խաղաղեցնելու միջոցառումների վերաբերյալ։ 1606-1607 թթ.-ի խորհրդարանական բանավեճում Ֆրենսիս Բեկոնը նույնպես միության կողմնակիցն էր:
1605 թ.-ին Բեկոնը հրատարակեց իր առաջին կարևոր փիլիսոփայական աշխատանքը ՝ «Երկու գիրք գիտությունների վերականգնման համար», որը 18 տարի անց լույս տեսած «Գիտությունների արժանապատվության և առաջխաղացման մասին» աշխատության ուրվագիծն էր։ «Երկու գրքին ...» -ի նախաբանում հեղինակը չի շրջանցել Յակոբ Ա-ի առատ գովեստը, ինչը սովորական երևույթ էր հումանիստների այն ժամանակվա գրական պրակտիկայի համար։ 1609 թ.-ին լույս է տեսել «Հին մարդկանց իմաստության մասին» աշխատությունը, որը մանրանկարների ժողովածու է։
1608 թ.-ին փիլիսոփան դարձավ «Աստղային պալատի» գրանցումներ կատարող՝ գրավելով այն տեղը, որի համար նա առաջադրվել է որպես թեկնածու Էլիզաբեթ Առաջինի օրոք՝ 1589 թ.-ին։ Արդյունքում, նրա տարեկան եկամուտը արքունիքում կազմեց 3.200 ֆունտ:
1613 թ.-ին, վերջապես, առաջացավ կարիերայի ավելի նշանակալի առաջխաղացման հնարավորությունը։ Սըր Թոմաս Ֆլեմինգի մահից հետո թագավորի դատավորի պաշտոնը ազատվեց, և Բեկոնը թագավորին առաջարկեց պաշտոնադրել Էդվարդ Կոկին։ Փիլիսոփայի առաջարկությունն ընդունվեց, Կոկին փոխանցվեց, նրա իրավասությունը դատարանում ստացավ Սեն Հեն Հոբարտը, իսկ Բեկոնը ինքն ստացավ գլխավոր դատախազի  պաշտոնը (attorney-general): Այն փաստը, որ թագավորը հետևեց Բեկոնի խորհուրդներին և դրան գործեց դրան համապատասխան, խոսում է նրանց վստահելի հարաբերությունների մասին։ Այս թեմայով Ջոն Չեմբլեյնի  (1553–1628 թթ.) ժամանակակիցներից մեկը նշեց. «Կա ուժեղ վախ, որ ... Բեկոնը կարող է վտանգավոր գործիք դառնալ»: 1616 թ.-ին, հունիսի 9-ին, Բեկոնը երիտասարդ թագավորի ընտրյալի Ջորջ Վիլյերսի (դուքս Բուքինգհեմից հետո) օգնությամբ դարձավ Մասնավոր խորհրդի անդամ։
1617 թվականից մինչև 1621 թվականների սկիզբը Բեկոնի համար ամենաարդյունավետն էր ինչպես կարիերայի առաջխաղացման, այնպես էլ ստեղծագործական ​​աշխատանքում։ 1617 թվականի մարտի 7-ին նա դարձավ Անգլիայի Մեծ կնիքի պահապան, 1618 թվականի հունվարի 4-ին նշանակվեց նահանգի բարձրագույն պաշտոնում՝ դառնալով լորդ-կանցլեր, նույն թվականի հուլիսին նրանք մուտք գործեցին Անգլիայի պիերների շրջանակ `յուրացնելովՎերլամի Բարոնի տիտղոսը, և 1621 թվականի հունվարի 27-ին բարձրացան պիերների հաջորդ մակարդակի Սենտ Ալբանիի օգնությամբ։ 1620 թվականի հոկտեմբերի 12-ին լույս տեսավ նրա ամենահայտնի գործերից մեկը ՝ «Նոր Օրգոն» -ը, փիլիսոփայի մտադրության համաձայն «Գիտությունների մեծ վերականգնում» աշխատանքի երկրորդ մասը։ Այս աշխատանքը երկար տարիների ջանքերի ավարտն էր։ Վերջնական տեքստի հրապարակումից առաջ գրվել է 12 տարբերակ:
Մեղադրանքները և քաղաքականությունից հեռանալը
Սուբսիդիաների կարիք ունենալով Յակոբ Ա-ն նախաձեռնում է խորհրդարանի համագումար։ 1620 թ. նոյեմբերին նշանակվում է նիստ, որը պետք է կայանար 1621 թ. հունվարին։ Հավաքվելով, պատգամավորները դժգոհություն են հայտնում կապված մենաշնորհների աճի հետ, որոնց բաժանման և հետագա գործունեության ընթացքում տեղի էին ունենում բազմաթիվ չարաշահումներ։ Այդ դժգոհությունը ունեցավ գործնական հետևանքներ։ Խորհրդարանը պատասխանատվության ենթարկեց մի շարք մենաշնորհով օժտված գործարարների, որից հետո շարունակեց հետաքննությունը։ Հատուկ նշանակված խումբը գտավ չարաշահումներ և պատժեց պետական գրասենյակի որոշ չինովնիկների։ 1621 թ. մարտի 14ին Քրիստոֆեր Օբրի անունով ոմն մեկը համայնքների պալատի դատարանում մեղադրեց կաշառակերության մեջ անձամբ կանցլերին՝ Բեկոնին, մասնավորապես նրանում, որ վերջինս իրենից ստացել է որոշակի գումար Օբրիի գործով դատական լսումների ժամանակ, որից հետո որոշումը կայացվել է հօգուտ իրեն։ Բեկոնի նամակը, գրված այդ առիթով, վկայում է, որ նա հասկանում էր Օբրիի մեղադրանքը որպես իր դեմ նախապես պլանավորված դավադրություն։ Դրանից համարյա անմիջապես հետո հայտնվեց երկրորդ մեղադրանքը (Էդվարդ Էգերտոնի գործը), որը պատգամավորները ուսումնասիրեցին, գտան արդար և կանցլերին պատժելու արժանի, որից հետո մարտի 19-ին նշանակեցին լորդերի հետ հանդիպում։ Նշանակված օրը հիվանդության պատճառով Բեկոնը չկարողացավ գալ և ուղարկեց նամակ որով ներողություն խնդրեց և խնդրեց այլ օր նշանակել իր պաշտպանության և վկաների հետ հանդիպման համար։ Մեղադրանքները շարունակում էին ավելանալ, սակայն փիլիսոփան դեռևս հույս ուներ արդարանալու, հայտարարելով իր գործողությունների մեջ չար միտումի բացականության մասին, սակայն ընդունելով խախտումները, որոնք կատարվել են իր կողմից այդ պահին գործող համընդհանուր կաշառակերության պրակտիկային համաձայն։ Ինչպես գրում էր նա Յակոբ Ա-ին «...ես կարող եմ լինել բարոյապես անկայուն և կիսել ժամանակի չարաշահումները։ ... ինչպես և գրել էի լորդերին, ես սուտ չեմ ասի իմ անմեղության մասին, ... բայց կասեմ նրանց այն լեզվով, որով ասում է ինձ իմ սիրտը, արդարացնելով ինձ, մեղմացնելով իմ մեղքը և ամբողջ սրտով ընդունելով այն»։
Ժամանակի ընթացքում, ապրիլի երկրորդ կեսին Բեկոնը հասկացավ, որ չի կարող ինքն իրեն պաշտպանել և ապրիլի 20-ին լորդերին ուղարկեց իր մեղքի ամբողջական ընդունումը։ Լորդերը դա համարեցին անբավարար և նրան ուղարկեցին 28 մեղադրական կետից բաղկացած ցուցակ պահանջելով գրավոր պատասխան։ Բեկոնը պատասխանեց ապրիլի 30-ին ընդունելով մեղքը և հույս ունենալով դատարանի արդարության, մեծահոգության և խղճահարության վրա։
1621 թ. մայիսի 1-ին թագավորի կողմից նշանակված 4 հոգանոց խումբը այցելում է Բեկոնին վերջինիս առանձնատանը և բռնագրավում է Մեծ կնիքը, ի պատասխան որի Բեկոնը ասում է. «Աստված ինձ տվեց այն, սակայն իմ մեղքով ես հիմա այն կորցի», վերջում նույնը ավելացնելով լատիներենով. «Deus dedit, mea culpa perdidit»:
1621 թ. մանրամասն քննարկումից հետո լորդերը առաջադրեցին մեղադրանք. տուգանք 40,000 ֆունտի չափով, թագավորի կողմից սահմանված ժամկետով բանտարկություն Տաուերում, պետական պաշտոն զբաղեցնելու, խորհրդարանում լինելու և պալատում գտնվելու իրավունքից զրկում։ Եղել է նաև նրան պատվազրկելու առաջարկ. տվյալ դեպքում զրկել նրան բարոնի և վիկոնտի կոչումներից, սակայն այն չընդունվեց պակասող երկու ձայնի պատճառով, որոնցից մեկը պատկանում էր մարկիզ Բեկինգեմին։
Վճիռը ի կատար ածվեց միայն մի փոքր մասով. մայիսի 31-ին Բեկոնին բանտարկեցին Տաուերում, սակայն երկու երեք օր անց թագավորը նրան ազատ արձակեց, հետագայում նաև ներելով տուգանքը ։ Դրան հետևեց նաև ընդհանուր համաներումը ( որը սակայն չէր չեղարկում խորհրդարանի վճիռը) և երկար սպասված պալատում գտնվելու թույլտվությունը, որը, ըստ ամենայնի, տրվել էր թագավորի ֆավորիտ Բեկինգեմի օգնությամբ։ Սակայն խորհրդարանում Բեկոնը այլևս երբեք չնստեց և պետական գործչի նրա կարիերան ավարտվեց։ Իր ճակատագրով նա հաստատեց իր «Բարձր պաշտոնի մասին» շարադրության մեջ ասված խոսքերը. «Բարձր դիրքում դժվար է մնալ, սակայն չկա հետդարձի ճանապարհ բացառությամբ վայր ընկնելուն կամ ծանրահեղ դեպքում մայրամուտին...».
Վերջին օրերը
Բեկոնը մահացավ ֆիզիկական փորձարկումներից մեկի ժամանակ առաջացած ցրտի պատճառով։ Նա անձամբ ձյան մեջ էր փաթեթավորել հավի դիակը, որը գնել էր մի աղքատ կնոջից՝ մսի պաշտպանվածությունը ցրտի ազդեցությամբ ստուգելու համար։ Արդեն իսկ ծանր հիվանդ վիճակում` իր ընկերներից մեկին` լորդ Արենդելին ուղղված վերջին նամակում նա հաղթականորեն հայտնում է, որ փորձը հաջողված էր։ Գիտնականը համոզված էր, որ գիտությունը պետք է մարդուն ուժ տա բնության նկատմամբ՝ հաշվի առնելով, որ բնական երևույթների հատկությունները հասկանալը թույլ է տալիս նրանց վերարտադրվել արհեստականորեն և օգտագործել ըստ անհրաժեշտության։
Կրոնը
Ուղղափառ անգլիացի Բեկոնը իրեն համարեց Ջոն Ուիթիֆտի աշակերտ, գրեց մի շարք կրոնական աշխատանքներ ՝ «Հավատքի խոստովանություն», «Սրբազան մտքեր» (1597 թ.), «Որոշ սաղմոսների անգլերեն թարգմանություն» (1625 թ.): Նաև «Նոր Ատլանտիսը» բազմաթիվ ենթադրյալ հղումներ ունի Աստվածաշնչին, և «Գիտությունների մեծ վերականգնումը», ըստ անգլո-իռլանդացի գիտնական Բենջամին Ֆարինգթոնի, ակնարկ է «Մարդու տիրապետության աստվածային խոստում բոլոր արարածների վրա» ։ Իր «Փորձեր ...» աշխատության մեջ Բեկոնը, ի թիվս այլ բաների, քննարկում է կրոնի զանազան հիմնահարցեր, քննադատում է սնահավատությունը և աթեիզմը. «... մակերեսային փիլիսոփայությունը մարդու միտքը ուղղում է աստվածապաշտության, մինչդեռ փիլիսոփայության խորքերը մարդկանց միտքը դարձնում են կրոնի» ։
Անձնական կյանքը
1603 թ.-ին Ռոբերտ Սեսիլը Բեկոնին ծանոթացրեց Լոնդոնի ավագ բենեդիկտ Բեռնհեմի այրուն՝ Դորոթիին, ով նորից ամուսնացավ Սըր Ջոն Փաքինգթոնի ՝ փիլիսոփա Ալիս Բերնհեմի՝ ապագա կնոջ (1592-1650 թթ.)մայրիկի հետ։ 45-ամյա Ֆրենսիսի և 14-ամյա Ալիսի հարսանիքը տեղի է ունեցել 1606 թվականի մայիսի 10-ին։ Ֆրենսիսը և Ալիսը երեխաներ չունեին:
Փիլիսոփայությունը և աշխատանքները
Նրա աշխատանքները գիտական ​​հետազոտությունների ինդուկտիվ մեթոդաբանության հիմքն ու ժողովրդականությունն է, որը հաճախ կոչվում է Բեկոնի մեթոդ։ Ինդուկցիան արտաքին աշխարհից գիտելիքներ է ստանում փորձերի, վարկածների դիտարկման և փորձարկման միջոցով, և ոչ թե, օրինակ, Արիստոտելի հին տեքստերի մեկնաբանությունից։ Իրենց ժամանակի համատեքստում նման մեթոդներն օգտագործվում էին ալքիմիկոսների կողմից։ Բեկոնը ուրվագծեց իր մոտեցումը գիտության, ինչպես նաև մարդու և հասարակության հիմնախնդիրների վերաբերյալ «Նոր օրգանոն» տրակտատում, որը լույս է տեսել 1620 թվականին։ Այս տրակտատում նրա նպատակն էր բարձրացնել մարդու ուժը բնության նկատմամբ, որը նա սահմանում էր որպես անմիտ նյութ, որի նպատակը մարդուն օգտագործելն է։