cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Խուան Պոլո դե Օնդեգարդո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1500 ծնունդներ Կատեգորիա:Վալյադոլիդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1575 մահեր Կատեգորիա:Լա Պլատա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 24 մահեր Կատեգորիա:Իսպանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ
Սինջար եզդիների ազգային միավորում
«Սինջար եզդիների ազգային միավորում» հասարակական կազմակերպություն (եզդիերեն՝ SÎNCAR yektîya miletê êzîdî)՝ հիմնադրվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 24-ին մի խումբ եզդի երիտասարդների կողմից։ Կազմակերպության ղեկավարը Բորիս Թամոյանն է։ Ստեղծման օրվանից գործունեություն է ծավալել Հայաստանի եզդի համայնքի ներսում։
Գործունեություն
Կազմակերպությունը զբաղվել է կրթական և մշակութային խնդիրներով։ Իր գործունեության սկզբից մինչ 2015 թվականի ավարտը հրատարակել է եզդի ժողովրդին առնչվող 5 գիրք, որոնք են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հասարակական կազմակերպություններ
Կրասնոպարտիզանսկի շրջան
Կրասնոպարտիզանսկի շրջան (Краснопартизанский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորնիյ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2400 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13007 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Կրասնի Կուտի շրջան (Սարատովի մարզ)
Կրասնի Կուտի շրջան (Краснокутский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնիյ Կուտ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34683 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գիյանկուր
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02364։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 225 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 137մարդկանցից (15—64 տարեկան) 114-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 23-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ քաղաքացիներ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 83,2 %, 1999 թվականին եղել է 72,9 %)։ 114 ակտիվ մարդկանցից 106-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (57 տղամարդ և 49 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 8 մարդ (6 տղամարդ և 2 կին)։ 23 ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 6-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 10-ը եղել են թոշակառու, 7-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Mercury Falling
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ալբոմներ
Չորս կատու (սրճարան)
Չորս կատու (Els Quatre Gats), սրճարան Կատալոնիայի Բարսելոնա քաղաքում, որ հայտնի է դարձել որպես կատալոնյան մոդեռնիզմի շրջանում հայտնի արվեստագետների հանդիպման վայր։ Բացվել է 1897 թվականի հունիսի 12-ին մոդեռնիստական ոճով նշանավոր Կասա Մարտի կառույցում փարիզյան «Սև կատու» սրճարանի նմանությամբ։ Այն եղել է հանրակացարան, բար-սրճարան, կաբարե` հետագայում վերածվելով Բարսելոնայի ամենահայտնի մոդեռն նկարիչների ու ճարտարապեների հանդիպման վայր։ Այստեղ են հավաքվել Պաբլո Պիկասոն, Ռամոն Կասաս ի Կարբոն։ Սրճարանը փակվել է 1903 թվականի հունիսին ֆինանսական խնդիրների պատճառով, սակայն վերաբացվել ու վերականգնվել է իր սկզբնական դրությամբ 1989 թվականին։
Պատմություն
Պե Ռոմեուն մտադրություն է ունեցել բացել «Չորս կատու» սրճարանը ` ներշնչվելով ֆրանսիական «Սև կատու» (Le Chat Noir) սրճարանից, ուր նախկինում աշխատել էր ։ Le Chat Noir անվանումն անգլերեն թարգմանվում է «Սև կատու», սակայն այն մի փոքր տարբերվում է կատալոներեն տարբերակից. Els Quatre Gats նշանակում է չորս կատու, բայց այն ծագում է կատալոներեն արտահայտությունից, որ նշանակում է միայն մի քանի մարդ։ Արտահայտությունը սովորաբար կիրառվում է այն մարդկանց նկարագրելու համար, ովքեր մի փոքր տարօրինակ են կամ ընկալվում են «խաղից դուրս մնացած» ։ Ռոմեւոն որոշել էր սրճարանը ձևավորել փարիզյան սրճարանի նմանությամբ։ Նրան ֆինասապես սատարում են իր երեք ընկերները` Ռամոն Կասաս ի Կարբոն, Սանտյագո Ռուզինյոլը և Միգել Ուտրիլոն, ովքեր ժամանակի իսպանական մոդեռն նկարչության երեք կարկառուն ներկայացուցիչներն էին ։ Կասասը նույնիսկ հատուկ սրճարանի ինտերիերի համար նկարել էր առանձնահատուկ մի նկար` «Ռամոն Կասաս և Պերե Ռոմեու տանդեմը»։ Նկարում պատկերված էին Կասասն ու Ռոմեուն հեծանիվ վարելիս, իսկ հետևի պլանում նշմարվում էր Բարսելոնայի հորիզոնը։ Նկարի աջ անկյունում կա մակագրություն. «Հեծանիվ վարելու համար դուք չեք կարող գնալ` ձեր մեջքն ուղիղ պահած»։ Այս քաղվածքը ցույց է տալիս սրճարանի հիմնադիրների վերաբերմունքը այն բանին, որ հաջողության կամ ինչ-որ մեծ բանի հասնելու համար դուք պետք է խախտեք ավանդույթները ։ Նկարի բնօրինակն այժմ գտնվում է թանգարանում, իսկ սրճարանում կախված է նկարի կրկնօրինակը։
Սրճարանը բացվել է 1897 թվականի հունիսի 12-ին մոդեռնիստական ոճի կարևոր շինության մեջ, որ նախագծել էր բարսելոնացի ճարտարապետ Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկը։ Չորս տղամարդիկ ցանկանում էին, որ սրճարանը հայտնի դառնա ոչ միայն համեղ ուտեստներով ու խմիչքով, այլև ինչպես նկարագրել է Ռուզինյոլը, «հոգևոր սնունդով» կամ մթնոլորտով, որում կարող էին հանդիպել նկարիչները իրենց աշխատանքներն ու օրվա նորությունները քննարկելու համար ։ Սրճարանն աչքի էր ընկնում դաշնամուրային երաժշտությամբ, և կարճ ժամանակահատվածում այն դարձավ ժամանակի բոհեմական նկարիչների, այդ թվում` Կասասի և Ռուզինյոլի, նաև ճարտարապետների, օրինակ` Անտոնիո Գաուդիի, քանդակագործների, օրինակ` Հուլիո Գոնսալեսի հանդիպման հանրաճանաչ վայրը։ Քանի որ սրճարանը մեծ համբավ էր ձեռք բերել երիտասարդ նկարիչ մոդեռնիստականների շրջանում, այնտեղ հաճախ էին այցելում նաև Բարսելոնայի բոհեմական ու մոդեռնիստական աշխարհի ամենատարբեր ներկայացուցիչներ, ովքեր սրճարանի պատերից ներս ներկա էին լինում ելույթների, համերգների, գեղարվեստական ցուցահանդեսների, գրական հավաքների, քննարկումների։ 1899 թվականին 17 տարեկան հասակում «Չորս կատու» սրճարան է սկսում այցելել Պաբլո Պիկասոն և նույնիսկ գլխավոր սրահում կազմակերպում է իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Ցուցանակը, որ ներկայումս կանգնեցված է սրճարանի փողոցի անկյունում, նախագծել է Պիկասոն ։
Ցավոք, Ռոմեուն հաշվենկատ բիզնեսմեն չէր և հաճախ էր թույլ տալիս, որ իր ընկերները կերակուր պատվիրեն ցածր գներով` երբեմն նույնիսկ ընդհանրապես վճար չպահանջելով դրա դիմաց։ Այս պատճառով «Չորս կատու» սրճարանը 1903 թվականի հունիսին փակվում է։ Սրճարանի ժառանգությունը պահպանվում է Ռամոն Կասասի և Միգել Ուտրիլոյի ջանքերի շնորհիվ։ Երկու տղամարդիկ սրճարանի փակվելուց հետո հինգ տարիների ընթացքում շարունակում էին ներկայացնել գրական տեղեկատու` ոգևորված սրճարանի մթնոլորտով։ Ի վերջո, Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահվանից և Իսպանիայում ժողովրդավարության հաստատումից հետո 1970-ական թվականներին նշանավոր երեք բիզնեսմեններ` Պերե Մոտոն, Ռիկարդ Ալսինան և Անա Վերդեգերը, իսպանական կառավարության առաջարկով սկսում են ջանքեր գործադրել սրճարանն իր նախնական ուղղվածությամբ վերականգնելու համար։ Առաջարկի մեջ նշվում էր, որ սրճարանի վերաբացումը օգուտ կբերի Բարսելոնայի մշակութային միջավայրին, ինչը մեծ նշանակություն կունենար Կատալոնիան Ֆրանկոյի ազդեցությունից դուրս բերելուց հետո։ 1978 թվականին նշանավոր սրճարանը վերջիվերջո բացվում է հասարակության համար, իսկ 1991 թվականին Կասա Մարտան վերականգնվում է իր նախնական տեսքով ։
Կառույցի մոդեռնիստական կողմեր
«Չորս կատու» սրճարանը գտնվում է մոդեռնիստական նշանավոր Կասա Մարտի շինության առաջին հարկում, որ նախագծել է Ժոզեպ Պուչ ի Կադաֆալկը 1896 թվականին։ Սրճարանը տեղակայված է միջնադարյան դղյակի արտաքինով շենքում, որտեղ սրճարանի մուտքը գտնվում է ձեղնահարկում` կառուցված եվրոպական գոթական ոճով։ Շինության ընդհանուր տեսքն ավելի շատ նման է հյուսիսեվրոպական և ոչ թե կատալոնական ոճին, սակայն այն զարդարված է կատալոնյան մոդեռնի դասական ոճին համապատասխան։ Այս զարդարանքներն ընդգրկում են շենքի երկաթյա մասերը, վիտրաժներն ու քանդակները, որոնք տեղադրված են շենքի անկյուններում ։ Կռած երկաթից աշխատանքների հեղինակը Մանուել Բալերինն է, իսկ քանդակներինը` բարսելոնացի նշանավոր քանդակագործ Եվսեբի Առնաուն ։ Սուրբ Հովսեփի քանդակի հեղինակը Ժոզեպ Լիմոնան է ։ Ցավոք, սուրբ Հովսեփի քանդակի բնօրինակը չի պահպանվել. այն ոչնչացել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, իսկ տեղադրվածը նրա կրկնօրինակն է։
Շինության պատշգամբները նախագծվել են կատալոնական ար-նուվեո ոճով. այս անվանումն է ստացել Բարսելոնայի և ամբողջ Կատալոնիայի մոդեռն ուղղությունը։ Ճարտարապետական այս ոճը նկատելի է նաև վիտրաժերում, որոնք առկա են գոթական ոճի սուր ծայրերով մեծ կամարներում։ Շենքի կահույքի ձեռքբերումը ֆինանսավորել է Ռամոն Կասասը. այն ոչ թե մոդեռն, այլ միջնադարյան դիզայներական ոճով է։ Շնորհիվ այն բանի, որ շենքի ճարտարապետության մեջ միահյուսվել են տարբեր ոճեր` գոթական, միջնադարյան, կատալոնական մոդեռն, կառույցը դարձել է մոդեռն ճարտարապետության հրաշալի օրինակ։ 1976 թվականի հունվարի 9-ին շենքը հռչակվել է Բնական մշակութային հետաքրքրությունների օբյեկտ ։
Գրական տեղեկատու
1899 թվականին առաջին անգամ հրատարակվել է «Չորս կատու» գրական տեղեկատուն ։ Ամսագիրը ներառել է տարբեր մոդեռն հեղինակների հոդվածներ, որոնց մեծ մասի հեղինակները եղել են համանուն սրճարանի երկու հիմնադիրները` Ռամոն Կասասը և Միգել Ուտրիլոն ։ Տեղեկատուն սրճարանի օրինակով գրական-գեղարվեստական հարթակ է հանդիսացել կատալոնական մոդեռնիզմի համար։ Գրական այս տեղեկատուի նպատակն այն էր, որ Բարսելոնայի լայն հասարակությունը տեղեկացվի քաղաքի մոդեռն նկարիչների գաղափարնեիրն ու մտքերին նրանց ստեղծագործությունները ներկայացնելու միջոցով։ Ամսագրում հոդվածները կրել են ինչպես լուրջ բնույթ, այնպես էլ հումորային. նրանց մեծ մասը գրվել է արվեստագետների ստեղծագործությունները պաշտպանելու նպատակով։ Այն բանից հետո, երբ տեղեկատուն դադարել է հրատարակվել (տպագրվել է ընդամենը 15 համար), այս ավանդույթը շարունակել է ''Els Quatre Gats. Pel y Ploma ամսագիրը, անգլերենով` Hair and Feather (1899-1903), իսկ հետո թողարկվել է երրորդ ամսագիրը` Forma'' :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սրճարաններ Կատեգորիա:1897 հիմնադրումներ
Մարքսի շրջան
Մարքսի շրջան (Марксовский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարքս ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65255 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Տորսակ
Տորսակ (Torsac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 770 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28.55 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 11 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 537 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 400-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 137։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 400 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 386 անձ (200 տղամարդ և 186 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (8 տղամարդ և 6 կին)։ 137 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 76-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սավինյո (Էն)
Սավինյո (Savigneux), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 27 կմ է և 37 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 1204 մարդ ։
Կիմ Ջուն Հյուն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ
Սավինյո (Էն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռուբեն Սեյսյան
Ռուբեն Պողոսի (Պավելի) Սեյսյան, խորհրդային ֆիզիկոս, գիտնական, կիսահաղորդիչների և հետերակառուցվածքների ֆիզիկայի բնագավառի մասնագետ։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1983)։ ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (28.11.2008) ։ Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Կենսագրություն
1981 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի պետական տեխնիկական համալսարանի պինդ մարմինների էլեկտրոնիկայի ամբիոնի, Իոֆֆեի անվան ֆիզտեխնիկական ինստիտուտի ֆունկցիոնալ և ֆիզիկական միկրոէլեկտրոնիկայի լաբորատորիայի վարիչ (այժմ՝ Նանոհետերակառուցվածքների ֆիզիկայի կենտրոն)։ Իրականացնում է հետազոտություններ կիսահաղորդիչների և կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների սպեկտրոսկոպիայի, միկրոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում։
1983 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի պետական տեխնիկական համալսարանի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի պինդ մարմինների էլեկտրոնիկայի բազային ամբիոնի վարիչն է։
Գիտական աշխատանքներ
Աշխատանքները վերաբերում են միկրոէլեկտրոնային, կիսահաղորդիչների մագնիսաօպտիկային, մագնիսական դաշտում կիսահաղորդիչների միջգոտիական կլանման տեսական և փորձարարական հետազոտություններին ։
Գեղանկարչություն
Ազատ ժամանակ զբաղվում է գեղանկարչությամբ։ 2004 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի պետական տեխնիկական համալսարանում կազմակերպվել Սեյսյանի ստեղծած կտավների ցուցահանդեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ
Դիդիե Բուրկհալթեր
Կենսագրություն
1990-2001 թվականներին եղել է Նևշատել գավառի խորհրդարանի պատգամավոր։ 2003-2007 թվականներին՝ Շվեյցարիայի Ազգային խորհրդի անդամ։ 2007 թվականից՝ Շվեյցարիայի գավառների խորհրդի անդամ։
2009 թվականին ընտրվել է իր համակուսակցական Պասկալ Կուշպենի իրավահաջորդ Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդում։ 2013 թվականի հունվարի 1-ից Շվեյցարիայի փոխնախագահ է։
2013 թվականի վերջին ընտրվել էր Շվեյցարիայի նախագահ։ Պաշտոնն ընդունել է 2014 թվականի հունվարի 1-ին։ Ընդ որում, Դիդեն նախագահի պաշտոնին զուգընթաց պահպանել է դեպարտամենտի արտաքին գործերի նախարարի ղեկավարի պաշտոնը ։
2015 թվականիի հունվարի 1-ից թողել է Շվեյցարիայի նախագահի պաշտոնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի նախագահներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի տնտեսագետներ
Ամյուկ (ամրոց)
Ամյուկ, Ամակ, Ամեկ, Ամիք, Ամկոբերգ, Ամկուբերդ, Ամոք, Ամակ, Ամք, Ամքար, Համոկ, Համուկ, Քար-Ամկո, բերդ (ամրոց) Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Առբերանի գավառում, Վան քաղաքից հյուսիս, Ամիկ թերակզու ծայրակետում, բարձրաբերձ քարաժայռի վրա։ Գոյություն է ունեցել հնագույն ժամանակներից։ Միջին դարերում եղել է Գնունիների, ապա՝ Արծրունիների սեփականությունը։ 1021 թ. հետո Արծրունիների վերջին տիրույթները գտնըվում էին Ամյուկում և նրա շրջակայքում։ Ամյուկը միջնադարյան Հայաստանի անառիկ ու անմատչելի բերդերից էր և շատ հաճախ հիշատակվում հայ մատենագիրների երկերում։ Հետագայում Ամյուկի ստորոտներում հիմնադրվում է Ամիկկայա գյուղը։ Շրջակայքում հայտնաբերվել են ուրարտական սեպագրեր։ Արդյոք նույնը չէ Փ. Բյուզանդի հիշատակած Ամոքի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Վանի նահանգ
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ (Институт за нуклеарне науке „Винча“), Սերբիայի միջուկային ֆիզիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտ, գտնվում է Բելգրադում ։ Գիտական ինստիտուտը այժմ Բելգրադի համալսարանի մասն է կազմում ։
1948 թվականին ստեղծված երկու ռեակտորներից մեկը փակվել է 1984 թվականին (РА), իսկ մյուս ռեակտորը (РБ) գործում է առ այսօր։ Այժմ ինստիտուտում աշխատում է 750 մարդ, որոնցից 250 -ը՝ գիտությունների դոկտորներ են։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1948 թվականին Հարավլավիայի Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության միջուկային ծրագրի և ֆիզիկայի, քիմիայի և կենսաբանության հետազոտական աշխատանքներ իրականացնելու համար։ Դրա հիմնադիրը եղել է Պաուլ Սավիչը, որը 1945 թվականից աշխատել է խորհրդային ակադեմիկոս Պիտեր Լեոնիդավիչ Կապիցայի հետ։ Ինստիտուտի աշխատանքները սկսելուց նրա գիտական կոլեկտիվի կորիզը կազմել են երիտասարդ նորաթուխ գիտնականներ։ Սարքավորումների զգալի մասն ինստիտուտը ստացել է արտերկրից՝ որպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների ընթացքում պատճառված վնասի փոխհատուցում։
1968 թվականին հարավսլավական միջուկային ծրագիրը փակվել է, և այդ ժամանակից ի վեր «Վինչա» ինստիտուտը գործում է որպես մի քանի մասնագիտացված լաբորատորիաների միավորում. մասնավորապես երկու լաբորատորիաներ մտել են Միխայիլ Պուպինի ինստիտուտի կազմի մեջ։
Սեդ Յոլ (Չորնայա Կեդվայի վտակ)
Սեդ Յոլ (Сед-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չեռնայա Կեդվա գետի աջ ափին՝ 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ
Պատմություն
Ինստիտուտում գտնվում են երկու ռեակտորներ՝ РА և РБ ։ Ծանր ջրային РА հետազոտական ռեակտորը ձեռք էր բերվել ԽՍՀՄ - ից 1955 թվականին և մեկնարկել է 1959 թվականի դեկտեմբերին։ РБ ռեակտորը մշակվել է հարավսլավացի գիտնականների կողմից 1957 թվականին, աշխատել սկսել է 1958 թվականին։ Երկու ռեակտորներից մեծի հզորությունը գնահատվում էր 6,5 ՄՎ և օգտագործած հարստացված ուրանի 80%-ը ԽՍՀՄ-ն էր մատակարարել ։
Սեդ Յոլ (Չորնայա Կեդվայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ
Վթար
1958 թվականի հոկտեմբերի 15-ին հետազոտական ռեակտորներից մեկում չղեկավարվող միջուկային ռեակցիայի հետևանքով վթար է տեղի ունեցել։ Աշխատակիցներից վեցը ճառագայթային մեծ դոզա են ստացել, որոնցից մեկը շուտով մահացել է ։ Ողջ մնացածներին կատարել են Եվրոպայում առաջին ոսկրածուծի պատվաստումները ։
1984 թվականի օգոստոսին ռեակտորի աշխատանքը ժամանակավորապես դադարեցվել է։ Աշխատանքի դադարեցման մասին որոշումը ընդունվել է 2002 թվականին։
Սեդ Յոլ (Չորնայա Կեդվայի վտակ)
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
«Վինչա» միջուկային հետազոտությունների ինստիտուտ
Ռադիոակտիվ թափոնների հեռացում
2009 թվականին հայտնի է դարձել, որ ռադիոակտիվ թափոնների պահեստավորման ավազանը, որը պարունակում է մեծ քանակությամբ ճառագայթաակտիվ թափոններ, գտնվում է ծայրահեղ անմխիթար վիճակում ։ 2010 թվականին «Վինչա» միջուկային հետազոտական ինստիտուտից Ռուսաստանի «Մայակ» արտադրական միավորում է տեղափոխվել 2,5 տոննա թափոն, այդ թվում 13 կգ 80% հարստացված ուրան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտությունը Հարավսլավիայում Կատեգորիա:Միջուկային ոլորտի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջուկային վթարներ Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարան Կատեգորիա:Գիտահետազոտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:1948 հիմնադրումներ
Բայամ (գետակ)
Բայամ, գետակ Վերին Բասենում, Արաքսի ձախակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Ալադաղի հյուսիսարևելյան կողմից, անցնում է Կոչվան ավանով և Կաղզվանի մոտ թափվում է մայր գետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արաքս գետի վտակներ Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Բագասուն
Բագասուն, Բագարսակ, Բագարսուկ, լեռնագագաթ Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռնաշղթայի հարավարևմտյան մասում, Երախի լեռներում, Վեդի քաղաքից 3 կմ հյուսիս։ Տեղադրման կոորդինատներ 39.95°N, 44.72222°W։ Բարձրությունը 1252 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռներ
Կարին Կնայսլ
Կարին Կնայսլ (Karin Kneissl, ), ավստրիացի պետական գործիչ, դիվանագետ, լրագրող և քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարար 2017 թվականի դեկտեմբերի 18-ից մինչև 2019 թվականի հունիսի 3-ը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վիեննայում, սակայն իր մանկության մի մասն անցկացրել է Ամմանում (Հորդանան), որտեղ նրա հայրը Հուսեյնի թագավորի անձնական օդաչուն էր, իսկ մայրը բորտուղեկցորդուհի էր աշխատում։ Երիտասարդ տարիներին ներգրավված է եղել Amnesty International-ի գործունեության մեջ, աջակցել է իրավապաշտպան և բնապահպանական կազմակերպություններին։ Վիեննայի համալսարանում ուսանել է իրավունք և մերձավորարևելյան լեզուներ, կրթությունը շարունակել Երուսաղեմի Հրեական համալսարանում և Հորդանանի համալսարանում, պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն Մերձավոր Արևելքում միջազգային իրավունքի և սահմանների հայեցակարգի հարաբերակցության թեմայով ։ 1989-1999 թվականներին Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարությունում աշխատել է Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցությունից նախարար Ալոիզ Մոկայի ղեկավարությամբ, այնուհետև դարձել է լրագրող և հետազոտող, Մերձավոր Արևելքի խնդիրների փորձագետ՝ քննադատական վերաբերմունք դրսևորելով և Սիոնիզմի, և քաղաքական իսլամի նկատմամբ։ Նա նաև դեմ էր ԵՄ-ին և միգրանտների ընդունմանը։ 2005-2010 թվականներին եղել է Ավստրիական ժողովրդական կուսակցության ցուցակով ընտրված տեղական խորհրդի անկուսակցական պատգամավոր։
Մնալով պաշտոնապես անկուսակցական՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 18-ից զբաղեցրել է Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը Սեբաստիան Կուրցի կառավարությունում ։
Անձնական կյանք
Կարին Կնայսլը ամուսնությունից առաջ բնակվում էր Զայբերսդորֆում, որտեղ փոքրիկ ֆերմերային տնտեսություն էր վարում։
2018 թվականի օգոստոսի 18-ին կայացել է Կնայսլի հարսանիքը գործարար Վոլֆգանգ Մայլինգերի հետ, որին հարսը որպես հյուր է հրավիրել Վլադիմիր Պուտինին  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ջորջթաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հորդանանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ավստրիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Վեր (մուլտֆիլմ)
Վեր (Up), լիամետրաժ անիմացիոն մուլտֆիլմ է։ 2009 թվականի մայիսին Կանիի կինոփառատոնում պատմության մեջ առաջին անգամ ստեղծվեց մուլտֆիլմերի փառատոն, և առաջին անգամ «Վեր» մուլտֆիլմը եղավ առաջին հորիզոնականում։ Որոշ թատրոններում ցուցադրել են 3D տեսքով։ «Վեր» մուլտֆիլմն արժանացել է Օսկար մրցանակի որպես լավագույն անիմացիոն գեղարվեստական մուլտֆիլմ նաև մուլտֆիլմի լավագույն երաժշտության համար։
Սյուժե
Կառլ Ֆրեդրիկսենը մանկուց երկրպագում էր Չարլզ Մանցային, որը գիտաշխատող էր։ Նույն ժամանակ նա ծանոթանում է հարևանի աղջկա հետ, որի անունը Էլլի էր։ Հետագայում նրանք ամուսնանում են։ Էլլին իր ամբողջ կյանքում երազում էր Հարավային Ամերիկայում դրախտ ունենալու մասին։ Էլլին և Կառլը որոշում են երեխա ունենալ, սակայն դա նրանց մոտ չի ստացվում։ Կառլը Էլլիի համար անակնկալ է պատրաստում։ Գնում է ուղևորության տոմսեր, բայց Էլլին մինչ դա հիվանդանում և մահանում է։
Կառլը որոշում է իրականացնել Էլլիի չիրականացրած երազանքը։ Կառլը քանդում է իր տունը, տանիքին կապում է գույնզգույն ու շատ փուչիկներ ։ Նրա հետ էր ինը տարեկան մի տղա, որի անունը Ռասել էր և շատ զրուցասեր էր, ինչը շատ էր նյարդայնացնում Կառլին։ Երկու օր հետո նրանք ստիպված են պայքարել միասին բազմաթիվ վտանգներից, դիմակայելու վայրի բնությանը և պաշտպանվել անսպասելի թշնամիներից։ Նաև ձեռք բերեցին նոր ընկերներ, ովքեր ապրում էին ջունգլիներում։
Սկզբում նրանք հանդիպում են մի հսկայական հազվագյուտ թռչունի։ Ռասելը նրան կոչում է Քևին։ Հետո նրանք հանդիպում են մի շան, որը խոսում էր ։ Այնուհետև նրանք հանդիպում են Չարլզ Մանցային, ով մտադիր է բռնել Քևինին և վրեժխնդիր լինել գիտնականից, որը չի ճանաչում իր բացահայտումները։ Արդյունքում Կառլը ստիպված է պայքարել իր կուռքի դեմ։ Կառլը հաղթում է, նա արդեն ծեր էր և նման էր պապիկի։
Հերոսներ
Կարլ Ֆրեդրիկսեն՝ մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսը։ 78 տարեկան մի մարդ, ով անցյալում եղել է փուչիկներ վաճառող։ Իր կնոջ՝ Էլլիի մահվանից հետո, ապրել է միայնակ։ Չցանկանալով հայտնվել ծերանոցում և երազելով իրականացնելու իր հին երազանքը, նա ուղևորվեց ճամապարհորդության դեպի Դրախտային ջրվեժ՝ իր իսկ սեփական տան հետ մեկտեղ, փուչիկների օգնությամբ այն վեր բարձրացնելով։ Մուլտֆիլմի վերջում նա դարձավ Ռասսելի պապիկը։
Էլլի՝ Կարլի մանկության ընկերուհին և կինը։ Շատ է ուզեցել երեխաներ ունենալ, սակայն չի կարողացել։ Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում, իր ամուսնու հետ ցանկացել է ուղևվորվել ճամապարհորդության դեպի Դրախտային ջրվեժ։ Սակայն նա մահացավ, այդպես էլ չկարողանալով կատարել այդ երազանքը, որը հետագայում կատարեց իր ամուսինը։
Ռասսել՝ 9-ամյա մի երեխա։ Լրիվ պատահական հայտնվելով Կարլ Ֆրեդրիկսենի տանը, նրա հետ ուղևորվեց ճամապարհորդության։ Շատախոս մի տղա, ով շատ էր սիրում կենդանիներ։ Իր հայրը ապրում էր մի մեկ այլ կնոջ հետ՝ Ֆիլլիսի, այդ պատճառով էլ նա շատ էր տանջվում՝ հիշելով այն լավ ժամանակները, երբ նա քայլում և խաղում էր իր հայրիկի հետ։ Մուլտֆիլմի վերջում նա դարձավ Կարլ Ֆրեդրիկսենի թոռնիկը։
Դագ՝ շուն, որ կարող է խոսել շնորհիվ իր տեր՝ Չարլզ Մանցի պատրաստած օձիքի։ Ցանկանում էր որսալ Քեվինին, սակայն ի վերջո նրա հետ ընկերացավ։ Հետագայում նրա տերերը դարձան Կարլ Ֆրեդրիկսենը և Ռասելը։
Ալֆա, Բետա և Գամմա՝ երեք շուն, որոնք նույնպես ուզում էին որսալ Կեվինին։ Նրանց առաջնորդը Ալֆան է, որի խոսացող օձիքը հաճախ էր խապանվում, դրա հետևանքով նա սկսում էր խոսել բարակ ծիծաղելի ձայնով։ Առաջ պատկանում էին Չարլզ Մանցին, բայց ֆիլմի վերջում դարձան Կարլ Ֆրեդրիկսենինը։
'''Չարլզ Ֆ. Մանց՝''' չարագույժ գիտնական, Կարլի և Էլլի մանկության կուռքը՝ մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսը։ Ապրում է Հարավային Ամերիկայի լեռներում։ Բոլոր գործերի մեջ ճարտար, ավիատոմսերի սեփականատեր, բայց դաժան և ամբարտավան։ Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում նա հետապնդել է մի նպատակ ՝ բռնել Կեվինին։ Իմանալով, որ Ֆրեդրիկսենը սկսել է պաշտպանել Կեվինին՝ կռվեց նրա հետ, բայց մահացավ՝ մի քանի փուչիկներով ընկնելուվ իր նախկին երկրպագուի տանից։ Ըստ երևույթին, նա ավելի քան 100 տարեկան է (Երբ Կարլ Ֆրեդրիկսենը և Էլլին դեռ երեխա էին, նա մոտ 30-40 տարեկան էր)։
Կրկնօրինակման դերեր
Անգլերեն տարբերակում՝
Մրցանակներ և նոմինացիաներ
Մրցանակներ՝
Նոմինացիաներ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2009 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամաներ Կատեգորիա:Կատակերգություններ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Pixar-ի լիամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկար լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմի համար Կատեգորիա:3D մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր կենդանիների մասին
Նովիե Բուրասիի շրջան
Նովիե Բուրասիի շրջան (Новобурасский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովիե Բուրասի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1700 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16361 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գինիկուր
Գինիկուր (Guignicourt), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա երկրամասի Էնա գավառում։ Համայնքի կանտոնն է համարվում Գինիկուրը։ Համայնքի շրջանը՝ Լանը։ Գտնվում է Լան քաղաքից 34 կմ դեպի հարավ-արևելք և Ռուան քաղաքից 25 կմ դեպի հյուսիս։
Բնակչությունը 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 2 169 մարդ։
Տնտեսություն
Զբաղված բնակչության կառուցվածքը.
Անաշխատունակների մակարդակը 2011 թվականին կազմել է 12,4 % (ամբողջ Ֆրանսիայում — 12,8 %, Էնա գավառում — 15,9 %)։ 1 մարդու տարեկան եկամուտը 2011 թվականին կազմել է 19 677 եվրո (ամբողջ Ֆրանսիայում — 25 140, Էնա գավառում — 21 148)։
2010 թվականին 1341 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 938-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 403-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,9 %, 1999 թվականին եղել է 69,8 %)։ 938 ակտիվ քաղաքացիներից 854-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (453 տղամարդ և 401 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 84 մարդ (37 տղամարդ և 47 կին)։ 403 ոչ ակտիվ մարդկանցից 120-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 163-ը եղել են թոշակառու, 120-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվի դինամիկա։
Մոնտերոսո Գրանա
Մոնտերոսո Գրանա  (իտալ․՝ Monterosso Grana), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը 565 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 12 մարդ/կմ² է։ Տարածքը՝ 42 ։ Փոստային ինդեքս՝ 12020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0171։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Հակոբոս առաքյալ Զեբեդյանը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռեյչել Հովարդ
Ռեյչել Հովարդ (Rachel Howard, ), ժամանակակից բրիտանացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ռեյչել Հովարդը մեծացել է քվակերների ընտանիքում։ 1992 թվականին ավարտել է Գոլդսմիթի քոլեջը, 1992-1996 թվականներին աշխատել է որպես Դեմիեն Հիրսթի ասիստենտ։
Ստեղծագործություն
2005-2008 թվականների ընթացքում՝ ընկերոջ կորստից հետո, աշխատանքների մի մասը նվիրել է ինքնասպանության լուսաբանման թեմային՝ նյութ վերցնելով դատական թեմաներով կայքերից։
Մի քանի տարվա ընթացքում կրոնը մշտապես առաջացող թեմաներից մեկն էր։ Նրա «Sin Paintings»-ը ցուցադրվել է Նյու Յորքում՝ Bohen Foundation-ում։
2005-2009 թվականներին Հովարդը աշխատել է իր առաջին պատվերի վրա, որը կոչվում էր «Repetition is Truth - via dolorosa»։ Շարքը հիմնված է խաչաձև քայլի ավանդույթի վրա, բայց նաև ավելի լայն մեկնաբանություն է միմյանց նկատմամբ մարդկային իրավունքների և  մարդկային դաժանությունների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ
Սերբական խոհանոց
Սերբական խոհանոց (Српска кухиња), սերբ ժողովրդի ավանդական խոհանոց՝ ներառած միջերկրածովյան էլեմենտներ (Բյուզանդական կայսրություն/Հունաստան), մերձավոր արևելյան (Թուրքիա) և Ավստրո-Հունգարական խոհանոց։ Դա կապված է նման աշխարհագրական դիրքի, մթերքների ընդհանրության և երկարամյա պատմական հարևանության հետ։ Սերբական խոհանոցն իր մեջ համատեղում է տարբեր երկրների ավանդույթներ․ հրուշակեղենի վաճառասեղաններին ներդաշնակորեն  գոյակցում են  կոլիվոն, փախլավան, ընկույզով ռոլլ և  տորթ Զախեր։
Թուրքական խոհանոցի ազդեցությունը դրսևորվում է նրանով, որ օրինակ գրեթե բոլոր ռեստորաններում ձեզ անպայման կառաջարկվեն քյուֆթա, լյուլյա-քաբաբ, աշա-քաբաբ, խորովածի ամենատարբեր տեսականի, «մեսո զա սկարա» (բարբեքյուի բալկանյան տարբերակը), ոչխարի մսով փլավ։ Սերբիայի հյուսիսում զգացվում է հունգարական, ռումինական և բուլղարական խոհանոցների ազդեցությունը, այստեղ լայնորեն տարածված են խոզամսով կերակրատեսակները, ցանկացողները կարող են փորձել մամալգու և եգիպտացորենի բլիթներ ։ Վերջին տարիներին, բազմաթիվ սերբական դիասպորաների շնորհիվ, սերբական խոհանոցը կարելի է փորձարկել ողջ աշխարհում։ Սերբիայի բնակչության մեծամասնությունը, որպես կանոն, օրվա մեջ սնվում է երեք անգամ՝ նախաճաշ, ճաշ և ընթրիք, ընդ որում նախաճաշը համարվում է հիմնական և հետևաբար ամենաերկարատև սննդի ընդունումը։ Համենայն դեպս, մինչև 19-րդ դարի կեսը Սերբիայում ավանդորեն գոյություն է ունեցել միայն ճաշն ու ընթրիքը, մարդիկ չէին նախաճաշում ։
Պատմություն
Սերբիայում առաջին հրատարակված խոհարարական գիրքը «Փաթիի խոհարարական գիրք»-ն է (Patin kuvar )՝ գրված 1907 թվականին։ Այս գիրքը Սերբիայում մինչ այժմ հաջողություն է վայելում։
Ապուրներ
Սերբական խոհանոցում գոյություն ունի ապուրի երկու տեսակ․ սովորական ապուր՝ супа (supa), և ապուր ռու (յուղի մեջ տապակած ալյուր), այսպես կոչված՝ чорба (čorba)։ Ամենատարածվածը համարվում են պարզ պատրաստմամբ տավարի մսով կամ տնական թռչնամսով, լապշայով հավելած խիտ ապուրները։ Ձկնապուրը (рибља чорба, riblja čorba) և հորթով ապուրը (jагњећа чорба, jagnjeća čorba) համարվում են դելիկատես։
Մսեղեն
Մսից ապուրները պատրաստվում են հիմնականում խոզի, ոչխարի և ուլի մսից, ընդ որում կարևոր է համարվում հատուկ ձևով թթվեցրած կաթը, «կամայկան», որը մատուցվում է որպես սառը ուտեստ ։ Տարբեր ուտեստներ, այսպես կոչված «ռոշտալյա»-ները, որոնք պատրաստվում են ածուխի վրա, հատկապես հայտնի են Սերբիայում։ Պլեսկավիցա, չեվալչիչի, ռաժնիչյի, վեշալիցա և այլ տարատեսակ երշիկներ առաջարկվում են գործնականորեն բոլոր ռեստորաններում որպես գլխավոր ուտեստ։ Բացի այդ, խորովածը համարվում է սերբական ֆաստ-ֆուդի տարածված տարբերակ։ Որպես խավարտ սովորաբար օգտագործում են բանջարեղեն կամ բրինձ։ Լայն տարածում ունի մսից դելիկատես Սրեմյան երշիկը՝ պատրաստված ապխտած խոզամսից, որը ԵՄ գրանցված ապրանքատեսակ է և հսկվում է ըստ աշխարհագրական ծագման ։
Հաց
Հացը համարվում է սննդի ընդունման ժամանակ որպես մշտական ատրիբուտ և կարևոր դեր է խաղում կրոնական ծիսակատարությունների ժամանակ։ Պեչինցայում նույնիսկ բացված է հացի թանգարան՝ մտածված որպես ուղի հողից մինչև երկինք, որտեղ ցուցադրված են ծիսական հացիկներ։ Որոշ սերբեր համարում են, որ հացը նետելը մեղք է, որքան էլ այն լինի հին ու չորացած։
Կարկանդակներ
Սերբերն իրենք կարկանդակն անվանում են «Պիտա», ինչը չպետք է շփոթել հունական պիտայի հետ։ Հունական պիտան դա հացի անթթխմոր տեսակն է, որը Սերբիայում ունի «սոմուն» անվանումը։
Սերբիայում հայտնի են ինչպես քաղցր, այնպես էլ աղի կարկանդակները։ Նույն տեսակի կարկանդակը կարող է պատրաստվել միանման ձևով՝ անկախ աղի, թե քաղց միջուկից։
Բույսեր և համեմունքներ
Սերբական խոհանոցում բույսերն ու համեմունքները օգտագործում են չափավոր․ հիմնականում միայն սև և կարմիր պղպեղ, իսկ մաղադանոսը՝ ապուրներում։ Կարելի է հանդիպել նաև ուտեստների, որոնցում օգտագործված են սպիտակ պղպեղ, մեխակ, գինձ, դափնետերև և սխտոր։
Ոչ ալկոհոլային խմիչքներ
Սերբիայում մրգերի մեծ քանակի համադրությունը հանքային ջրերի առատության հետ խթանում է բարձրորակ մրգային հյութերի և հանքային ջրերի արտադրությունը, որի շնորհիվ այդ խմիչքները համարվում են Սերբիայից արտահանվող հիմնական արտադրանքը ։ Սերբիան արտադրում է նաև մի քանի գազավորված խմիչքներ, օրինակ ավանդական боза (boza) խմիչքը եգիպտացորենից։ Մի քանի գարեջրագործարաններ պատրաստում են նաև կվաս։ Սերբիայում ամենատարածված սուրճը թուրքական սև սուրճն է։ Թեյը համեմատաբար պակաս հայտնի է։ Կաթնամթերքներից յոգուրտն ու կեֆիրը մեծ պահանջարկ ունեն և օգտագործվում են համատարած։
Ալկոհոլային խմիչքներ
Սերբերի մեծամասնությունը նախընտրում են գարեջուրը, ինչը հաստատում է 14 գարեջրագործարանների առկայությունը այդ երկրում։ Խոսելով ոգելից խմիչքների մասին (լիկյոր, օղի), հարկավոր է հիշատակել, որ չնայած ռակիայի ամենատարածված լինելուն, գինին նույնպես ունի բազմաթիվ երկրպագուներ։ Մարդկանց համեմատաբար մեծամասնությունը տնային պայմաններում թխում են ռակիա (Սերբիայում ասում են ոչ թե «թորել ռակիա», այլ «թխել ռակիա», печи ракију), այդպիսի ռակիան բարձր է գնահատվում ընկերների և ծանոթների կողմից։ Ռակիայի ամենատարածված տեսակներն են․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց
Եղեգ
Եղեգ (Phrágmites), լայնորեն տարածված բազմամյա խոտաբույս, պատկանում է հացազգիների ընտանիքին։
Նկարագրություն
Բազմամյա խոտաբույս է՝ երկար սողացող կոճղարմատներով։ Ցողունը սնամեջ է, ամուր, ունենում է մինչև 5 մետր բարձրություն։ Տերևները գծավոր են։ Ծաղկաբույլը խիտ հուրան է։
Տարածում և կենսակերպ
Տաք և հաստատուն կլիմա ունեցող երկրներում գետաբերաններում և գետերի ափերին կազմում են լայնատարած շամբուտներ։
Մեծ տարածում ունի նաև Ուկրաինայում մեծ և փոքր ջրամբարների մոտ։ Դնեպրի և Դունայի գետաբերաններում տարվում են սովորական եղեգի արդյունաբերական մթերումներ։
Խոնավասեր բույս է, աճում է ջրամբարների ափերին, հաճախ նշանակալի խորությամբ՝ մինչև մեկուկես մետր, հանդիպում է ճահիճներում և խոնավ մարգագետրիններում, աղուտներում։
Օգտագործում
Բույսով սնվում են շատ վայրի  կենդանիներ՝  մշկամուկը, ճահճակուղբը, եղնիկը, եղջերուն, բնակության բնական պայմաններում հանդիսանում է սնման բազայի կարևոր բաղադրիչ։
Երիտասարդ բույսերի շիվերը օգտագործվում են որպես կեր գյուղատնտեսական կենդանիների համար։
Եղեգից պատրաստում են հյուսված իրեր, խսիրներ, թղթի որոշ տեսակներ, եղեգը կարող է օգտագործվել նաև որպես վառելիք, փողային երաժշտական գործիքների համար եղեգից պատրաստում են պիպիչներ։
Երբեմն եղեգը աճեցնում են ավազային տարածքները ամրացնելու համար կամ դեկորատիվ նպատակներով։
Տեսակներ
Միավորում է ավելի քան չորս տեսակներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր
Մաշա (Մաշան և Արջը)
Մաշա, աղջիկ, «Մաշան և Արջը» մուլտֆիլմի հերոսուհին։
Նկարագրություն
Մաշան մոտավորապես վեց տարեկան կանաչ աչքերով աղջնակ է ։ Հետաքրքրասեր է, անկախ և համառ։ Միաժամանակ շատ բարի է ։ Աշխույժ է և անհնազանդ։
Մաշան սիրում է քաղցրավենիք և սառնաշաքար, մուլտֆիլմեր, խաղալիքներ, մանկական գրքեր ։ Աղջնակը չարաճճի է, սիրում է խաղալ իր ընկեր Արջի խորանարդիկներով և մրցանակներով, գնդակով, անընդհատ հարցեր տալ և թռչկոտել։ Չի տարբերակում աջն ու ձախը ։
Նա կարողանում է քայլել «լուսնային քայլվածքով» և երբեմն շլում է աչքերը։ Տիրապետում է ձեռնամարտին ։ Կարողանում է մուրաբա պատրաստել, խաղալ շախմատ և թենիս, նվագել էլեկտրակիթառ։
Կենսագրություն
Ծնողների մասին ոչինչ հայտնի չէ։ Մաշան ապրում է երկաթուղային կայարանի մոտակայքում գտնվող փոքրիկ տնակում ։ Ունի երկվորյակ քույր՝ Դաշան ՝ կապուտաչյա, շիկահեր աղջնակ, ով կրում է ակնոց և բնավորությամբ տարբերվում է Մաշայից։
Կերպարի մշակում
Չարաճճի երեխան, որ ծնողներին հանգիստ չէր տալիս, Օլեգին հիշեցրեց Օ. Հենրիի «Կարմրամորթների առաջնորդը» պատմության հերոսին։ Հեղինակը նաև հաստատում է, որ մուլտֆիլմի հերոսների ստեղծման վրա մեծ ազդեցություն են գործել ռուսական ժողովրդական հեքիաթները և խորհրդային մուլտիպլիկացիայի ավանդույթները ։
Սերիալի միտքը Օլեգ Կուզովկովը հղացել է դեռևս 1966 թվականին։ Աստիճանաբար բյուրեղացվեց ֆոլկլորային կերպարներ և «մեծահասակ-երեխա» ոչ սովորական համադրություն կերտելու գաղափարը։ Հեղինակները նաև որոշեցին զերծ մնալ խիստ ընդօրինակելի կերպարից և Մաշային թույլ տվեցին չարաճճիություններ անել ։ Արջը մարմնավորում է այնպիսի մեծահասակի, ով հանգիստ է վերաբերում խենթություններին և թույլ է տալիս երեխային դրսևորել ինքն իրեն։
Խումբը սկսեց աշխատել սերիալի ստեղծման վրա 2007 թվականին։ Առաջին դրվագներն էկրանին հայտնվեցին 2009 թվականին, և այդ ժամանակից սերիալն ու հերոսները հայտնի դարձան ամբողջ աշխարհում։ Հերոսներն ու նրանց վարքագիծը չեն հարմարեցվել տարբեր երկրների համար։ Մաշան բավականին հայտնի է դարձել նաև մուսուլմանական երկրներում (մասնավորապես՝ Ինդոնեզիայում)։ «Associated Press» տեղեկատուի կարծիքով դա պայմանավորված է Մաշայի արտաքին տեսքով, որը զուգակցվում է մուսուլման կանանց ավանդական հագուստի հետ՝ մարմինն ամբողջովին ծածկող հագուստ և գլխաշոր ։
Կերպարի հնչյունավորում
Ռուսերենով Մաշայի կերպարն առաջին երկու եթերաշրջաններում հնչյունավորել է Ալինա Կուկուշկինան, ով սերիալում աշխատանքն սկսել է վեց տարեկանից։ Ենթադրվում է, որ սերիալի հաջողությունը մեծապես պայմանավորված էր նրա ձայնով և արտասանությամբ։ Մաշայի կերպարի հնչյունավորումը Ալինային մեծ հռչակ բերեց, իսկ հանդիսատեսը սկսեց նրան կոչել «Ամբողջ Ռուսաստանի պատվավոր Մաշա» ։
Երրորդ եթերաշրջանում Մաշայի կերպարը հնչյունավորել է Վարվարա Սարանցևան։ Անգլերենով հնչյունավորել է Էլսի Ֆիշերը (Elsie Fisher), ով հայտնի է նաև «Անճոռնի ես» մուլտֆիլմում Ագնեսի կերպարի հնչյունավորմամբ ։
Կերպարը արվեստում
2012 թվականի մայիսին Վոլգոգրադի մարզի Սուրովիկինո քաղաքի Մանկական պուրակում տեղադրվեց արձան՝ նվիրված Մաշայի և Արջի մուլտիպլիկացիոն կերպարներին․ խոտերին պառկած Արջը բռնել է փոքրիկ Մաշային ։
2013 թվականի հունիսին Չելյաբինսկի մարզի Եմանժելինսկ քաղաքում տեղադրվեց մուլտֆիլմի հերոսներին նվիրված արձան ։
2013 թվականի հունիսին մուլտֆիլմի հերոսների արձան տեղադրվեց նաև Կեմերովո քաղաքում։ Արջի հասակը 2 մետր է, իսկ Մաշայինը՝ 1,6 մետր, արձանները միասին կշռում են ավելի քան 300 կգ ։
Քննադատություն
Սերիալի քննադատությունը հիմնականում կապված է գլխավոր հերոսուհու վարքագծի հետ։ Շատ ծնողներ դժգոհում էին, որ սերիալը դիտելուց հետո երեխաները սկսում են ընդօրինակել Մաշային ։ Մոսկվայի պետական համալսարանի հոգեբանության ամբիոնի դասախոս Լիդիա Մատվեևան կարծում է, որ Մաշայի կերպարը հակասում է ավանդական արժեքներին․ Պրոֆեսորն ավելացնում է նաև, որ մուլտֆիլմում տեսարանների մշտական արագ փոփոխությունը կարող է դառնալ երեխաների կակազության պատճառ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր
Երկարատև դեպրեսիա
Համարվում է, որ Երկարատև դեպրեսիան առավել արտահայտված է եղել Արևմտյան Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի երկրներում, ընդ որում պակաս կարևոր չէ, որ այդ ժամանակաշրջանում առավելապես այդ տարածաշրջաններում էին տնտեսության մասին հավաստի տվյալները համեմատաբար հասանելի։ Մասնագետներից շատերը համարում են, որ Մեծ Բրիտանիան առավել շատ է տուժել Երկարատև դեպրեսիայից. այդ ժամանակ Մայրցամաքային Եվրոպայի համեմատ նրա արդյունաբերական արտադրանքը նկատելիորեն կրճատվեց ։
Նախկինում լայն տարածում էր գտել այն տեսակետը, որ Մեծ Բրիտանիայի տնտեսական ճգնաժամը սկսվել էր 1873 թվականին և չէր ընդհատվել մինչև 1896 թվականը, և որոշ աղբյուրներում այդ ժամանակաշրջանը անվանում են 1873-1896 թվականների Մեծ դեպրեսիա (Great Depression of 1873–96) :
ԱՄՆ-ի տնտեսագետները, որպես կանոն, Երկարատև դեպրեսիան անվանում են 1873-1879 թվականների դեպրեսիա (Depression of 1873–79), սկիզբը համարելով 1873 թվականի խուճապը (Panic of 1873), ավարտը՝ 1893 թվականի խուճապը (Panic of 1893) ) համարում է, որ խուճապին հաջորդող տնտեսական աշխուժության անկումը ձգվել է 1873 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1879 թվականի մարտ ամիսը։ Սա Տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյի կողմից արձանագրված ամենատևական ռեցեսիան է. 65 ամիս, որը գերազանցել է Մեծ դեպրեսիայի ընթացքում (43 ամիս) տնտեսական ակտիվության անկման տևողությանը ։ Խուճապից հետո ԱՄՆ տնտեսությունը սկսեց արագորեն աճել. 1870-ական և 1880-ական թվականները համարվում են ԱՄն-ի պատմության ամենամեծ տնտեսական աճի տարիները ։
Նախադրյալներ
Դեպրեսիայից առաջ կարևորագույն իրադարձություններից են համարվում մի քանի լայնամասշտաբ պատերազմական հակասությունների ավարտը և տնտեսական զարգացման նոր փուլի սկիզբը։ ԱՄՆ քաղաքացիական պատերազմի ավարտից և կարճատև հետպատրազմական ռեցեսիայից հետո (1865-1867 թթ.) Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում սկսվեց ներդրումային բումի շրջանը, հատկապես երկրի արևմտյան հողերում երկաթգծի շինարարության ոլորտում ։ Երկաթուղային ցանցի ընդլայնման նախագծերի ֆինանսավորումը մեծ մասամբ իրականացվում էր օտարերկրյա ներդրողների կողմից։ Եվրոպայում Պրուս-Ֆրանսիական պատերազմի ավարտը հանգեցրեց Գերմանիայի քաղաքական համակարգի փոփոխության, իսկ Ֆրանսիայից 200 միլիոն ֆունտ ստեռլինգի չափով ռեպարացիաները Գերմանիայում և Կենտրոնական Եվրոպայում առաջացրեցին ներդրումային բում, որը ինֆլյացիայի պատճառ դարձավ։ Այդ շրջանում ակտիվորեն ներդրվում էին նոր արդյունաբերական տեխնոլոգիաներ, ինչպես օրինակ, Բեսեմերովյան կոնվերտորը (փոխակերպիչը), ինչպես նաև բուռն զարգանում էր երկաթուղային հաղորդակցությունը ։
Պատճառներ
1873 թվականի Խուճապը համարվում է «միջազգային մակարդակի առաջին ճգնաժամը» ։ 1873 թվականի ապրիլ ամսին Վիենայի ֆոնդային բորսայի խուճապի առաջացման պատճառն այն էր, որ ներդրողները Կենտրոնական Եվրոպայում ներդրումային բումի գագաթնակետին հասնելուց հետո սկսեցին զգուշանալ տնտեսական պղպջակի առաջացումից։ Խուճապը սկսվեց 1873 թվականի մայիսի 8-ին, իսկ մայիսի 10-ին բորսան փակվեց։ Այն բացվեց կարծելով, որ Ավստրո-Հունգարական կայսրության սահմաններից դուրս չի եկել խուճապը ։ Սակայն ամիսներ անց 1873 թվականի սեպտեմբերի 18-ին (Սև հինգշաբթի) ֆինանսական խուճապ սկսվեց Ամերիկայում։ Պատճառը «Ջեյ Քուք ընդ Քոմփանի» (Jay Cooke and Company) բանկի սնանկացումը, որը պայմանավորված էր «Հյուսիս-Խաղաղ օվկիանոսյան երկաթուղի» (Northern Pacific Railway) կազմակերպությանը ներդրումներ տրամադրելու հետ ։ Այդ կազմակերպությանը տրամադրվել էր ԱՄՆ արևմուտքի 160 կմ² պետական հողեր և երկաթուղու շինարարության նախագծի ֆինանսավորման նպատակով, կազմակերպությունը թողարկեց 100 միլիոն դոլարի պարտատոմսեր։ Բանկը սնանկացավ, երբ պարզվեց, որ թողարկված պարտատոմսերը իրացում չեն գտնում։ Դրան հաջորդեց ևս մի քանի խոշոր բանկերի սնանկացումը։ 1873 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Նյու Յորքի ֆոնդային բորսան 10 օրով փակվեց ։
Մինչև ճգնաժամը ԱՄՆ-ում ֆինանսավորումը կրում էր սպեկուլյատիվ բնույթ, մասնավորապես Քաղաքացիական պատերազմի ֆինանսավորման համար պետական բանկային արժետոմսերի թողարկման և «Միացյալ խաղաղ օվկիանոսյան երկաթուղի» (Union Pacific) կազմակերպության շենքում մեծաքանակ կեղծ դրամներ արտադրելու (մինչև 1869) պատճառով։ Գագաթնակետ հանդիսացավ «Կրեդիտ մոբիլե օֆ Ամերիկա» (Crédit Mobilier of America) և «Միացյալ խաղաղ-օվկիանոսյան երկաթուղի» կազմակերպությունների ներգրավումը։ 1873 թվականի երկաթուղային շինարարության ոլորտի բումը և թույլ շուկայական կոնյուկտուրան հանգեցրին շուկայի փլուզման, որի հետևանքով սնանկացման հասան ինչպես «Միացյալ խաղաղ-օվկիանոսյան երկաթուղին», այնպես էլ «Հյուսիս-խաղաղ-օվկիանոսյան երկաթուղին»։ Սնանկացավ նաև Մեծ Բրիտանիայի երկաթուղաշինությունը, որտեղ էլ վերջ դրվեց «երկաթուղաշինության մոլուցքին» (railroad mania)։
1873 թվականի խուճապից հետո շատ կառավարություններ նախընտրեցին հրաժարվել արժույթի ոսկուց ունեցած կախվածությունից, որպեսզի նվազեցնեն դրամական կորուստները։ Դրան անկասկած նպաստում էր 1870-ականների սկզբին եվրոպական և հյուսիսամերիկյան երկրների կառավարությունների արծաթե մետաղադրամների շրջանառությունից հանելը։ 1873 թվականին ԱՄՆ-ում ընդունված «Մետաղադրամների փոխանակման մասին» օրենքը (Coinage Act of 1873) լավ չընդունվեց ինչպես ֆերմերների, այնպես էլ արծաթի հանքերի տերերի կողմից, քանի որ ենթադրվում էր, որ արծաթե մետաղադրամների օգտագործումը ավելի ձեռնտու է գյուղական բնակիչներին, քան մեծ քաղաքների բանկերին։ Բացի այդ, որոշ ամերիկացիներ պաշտպանում էին, որ կառավարությունը շարունակի թողարկել ոչ ոսկով ապահովված արժույթ (թղթադրամ)՝ արտահանումը խթանելու և գնանկումը կանխելու համար։ Արևմտյան՝ արծաթի խոշոր արտադրող պետությունները, որոնցում կային արծաթի հանքեր, ինչպիսիք են Նևադան, Կոլորադոն և Այդահոն, կտրականապես դեմ էին նոր օրենքին, իսկ հանքերը մի որոշ ժամանակ անկում ապրեցին։ 1890 թվականին ԱՄՆ կառավարությունը կրկին սկսեց արծաթ գնել, որն օրինականորեն ամրագրվեց արծաթի գնաման մասին Շերմանի օրենքով (Sherman Silver Purchase Act)։
Դեպրեսիայի ընթացք
20-րդ դարի Մեծ դեպրեսիայի նման, Երկարատև դեպրեսիան տարբեր երկրներում տարբեր ժամանակներում և տարբեր ինտենսիվությամբ է դրսևորվել, իսկ որոշ երկրներում եղել են արագ տնտեսական աճի առանձին շրջաններ։ Սակայն, ընդհանուր առմամբ, 1870-1890 թվականները գների անկման ժամանակներ էին, և տնտեսական աճը զգալիորեն ցածր էր, քան դեպրեսիաներից առաջ և հետո։
1870-1890 թվականների ընթացքում հինգ առաջատար արտադրող երկրներում երկաթի արտադրությունը կրկնապատկվել է՝ 11-ից 23 միլիոն տոննա հասնելով, պողպատի արտադրությունն աճել է ավելի քան 20 անգամ (0,5 միլիոնից 11 միլիոն տոննա), իսկ երկաթուղիների շինարարությունն առավել ինտենսիվ էր ։ Միևնույն ժամանակ, որոշ շուկաներում գները զգալիորեն անկում ապրեցին. հացահատիկի գինը 1894 թվականին կազմում էր 1867 թվականի գնի ընդամենը մեկ երրորդը, և բամբակի գինն ընկավ գրեթե 50% -ով հինգ տարիների ընթացքում (1872 թվականից մինչև 1877 թվականը) , ինչը զգալի ֆինանսական դժվարությունների առաջ կանգնեցրեց գյուղատնտեսական աշխատողներին։ Գների կտրուկ անկումը մի շարք երկրների, ինչպիսիք են Ֆրանսիան, Գերմանիան և Միացյալ Նահանգները , ստիպեց դիմել պրոտեկցիոնիստական ​​միջոցառումների և առաջացրեց զանգվածային արտագաղթ այլ երկրներից, ինչպիսիք են Իտալիան, Իսպանիան, Ավստրո-Հունգարիան և Ռուսաստանը։ Նմանապես, երկաթի արտադրության ծավալը 1870-1890 թվականներին կրկնապատկվելուն զուգընթաց, երկաթի գինն ընկավ 2 անգամ ։
Շատ երկրներում տնտեսական աճի տեմպերը զգալիորեն ցածր էին, ինչպես դեպրեսիայից հետո, և դրանից առաջ.
Ավստրո-Հունգարիա
Համաշխարհային ճգնաժամի առաջին դրսևորումը 1873 թվականի մայիսին ֆոնդային բորսայում Վիեննայի ֆոնդային բորսայի անկումն էր ։ Հունգարիայում 1873 թվականի Խուճապը հանգեցրեց երկաթուղիների չափազանց մեծ շինարարության ավարտին ։
Ֆրանսիա
Ֆրանսիայի վիճակը ճգնաժամի ընթացքում առանձնահատուկ էր․ երկիրը դեռևս 1873 թվականին ծանր իրավիճակում էր գտնվում Ֆրանս-պրուսական պատերազմում պարտվելուց հետո Գերմանիային 200 մլն ֆունտ ստեռլինգ ռազմատուգանք վճարելու հետևանքով։ Փոխհատուցումների վճարների ժամանակահատվածում Ֆրանսիայի կառավարությունը կանխամտածված վարում էր գնանկման քաղաքականություն ։