cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարագեորգիև շնիցել
Այս ուտեստն իր արտաքին տեսքի համար երբեմն անվանում են «Աղջկական երազ» ։ Կարագեորգիև շնիցելն առաջին անգամ 1959 թվականին պատրաստվել է սերբ խոհարար Միչա Ստոյանովիչի կողմից, երբ նա Խորհրդային Միությունից եկած հյուրերի համար հավի մսից պետք է կիևյան կոտլետներ պատրաստեր, բայց քանի որ հավի միս չկար, ստիպված էր կերակուրը պատրաստել հորթի մսից։ Արդյունքում նա պատրաստեց շնիցել, որը զարդարեց կիտրոնի կտորներով այնպես, որ նմանվեց Կարագեորգիի շքանշանի աստղին, այստեղից էլ ուտեստն ստացավ իր անվանումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մսով ուտեստներ Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց
Սիլվա Կապուտիկյան
Սիլվա (Սիրվարդ) Բարունակի Կապուտիկյան, հայ գրող ու բանաստեղծուհի, արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1952), ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1970), Վրացական ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր աշխատող (1980), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1941), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս ։
Կենսագրություն
Սիլվա Կապուտիկյանը Ծնվել է 1919 թվականի հունվարի 20-ին Երևանում՝ Վանից գաղթած ընտանիքում։ Սովորել է Երևանի Կրուպսկայայի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 14 տարեկանում գրել է իր առաջին բանաստեղծությունը՝ «Պատասխան Թումանյանին», որը 1933 թվականի դեկտեմբերին տպագրվել է «Պիոներ կանչ» թերթում։ Նրա հայրը՝ Բարունակ Կապուտիկյանը, ազգային գործիչ էր, ուսուցիչ, որը մահացել է 1919 թվականին՝ դստեր ծննդից ամիսներ հետո, խոլերայից։
1936-1941 թվականներին սովորել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետում, 1949-1950 թվականներին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի բարձրագույն դասընթացներում։ 1945 թվականին լույս է տեսել «Օրերի հետ» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն, այնուհետև հրատարակել է 60-70 գիրք` բանաստեղծություններ և արձակ` հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, վրացերեն, լիտվերեն, ուկրաիներեն, թուրքերեն և այլ լեզուներով։ 1952 թվականին «Իմ հարազատները» բանաստեղծությունների ժողովածուի համար արժանացել է ԽՍՀՄ, իսկ 1988 թվականին` ՀԽՍՀ Պետական մրցանակների։ Նույն թվականին ստացել է նաև իտալական «Նոսիդիե» գրական մրցանակ։ Ունի մանկական ստեղծագործությունների մոտ 40 հրատարակություն։ 1962 թվականից եղել է Լիբանանի, Սիրիայի, Եգիպտոսի, Եթովպիայի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի, Կանադայի, Հարավային Ամերիկայի, Գերմանիայի, Ավստրիայի, Իրանի, Երուսաղեմի սփյուռքահայ գաղթօջախներում և իր հիշողություններն այդ ամենի մասին ամփոփել է ուղեգրություններում, որոնցից բացառիկ են «Քարավանները դեռ քայլում են», «Խճանկար հոգու և քարտեզի գույներից», «Քարավանները հեռանում են», «Իմ կածանը աշխարհի ճանապարհներին» գրքերը։ Կյանքի վերջին տարիներին մեծ աշխատանք է կատարել հրապարակագրության ոլորտում` «Իմ ժամանակը», «Չեմ կարող լռել», «Վերջին զանգ»։ Եղել է ՀԽՍՀ 9-րդ գումարման Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր ։
1970 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի, 1980 թվականին` Վրաստանի մշակույթի վաստակավոր աշխատողի, ապա` Երևանի պատվավոր քաղաքացու կոչումներին։ 1998 թվականին Քեմբրիջի միջազգային աշխարհագրական ինստիտուտի կողմից ստացել է «Տարվա կին» տիտղոսը։ Պարգևատրվել է բազմաթիվ մեդալներով ու շքանշաններով։
Եղել է Գրողների միության նախագահության անդամ, սփյուռքի հետ մշակութային կապերի կոմիտեի նախագահության անդամ, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս, «Աշխարհի ժողովուրդների հոգևոր միասնության», Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիաների անդամ։ Ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Մահացել է Երևանում, թաղված է Կոմիտասի անվան պանթեոնում։ 2009 թվականին նրա ապրած տանը բացվել է բանաստեղծուհու տուն-թանգարանը ։
Կապուտիկյանը շատ է գրել հայրենիքի, հայոց լեզվի, հայ ժողովրդի ճակատագրի մասին։ Նրա գրական ձիրքը հանդես է եկել պատանեկան տարիներից, իսկ երիտասարդական տարիներից ձևավորվել է քաղացիական ուղղվածությունը։ Նա դարձավ իսկական խորհրդային գրողի կերպար՝ կրելով այդ տարիների կուսակցական գաղափարախոսության ամբողջ պատասխանատվությունը։ Կապուտիկյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Ունի ռուսերեն ավելի քան 20 ժողովածու։
Ընտանիք
Եղել է Հովհաննես Շիրազի առաջին կինը։ Նրանց որդին՝ Արա Շիրազը, եղել է քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ (1941-2014 թվականներ)։
Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակ
Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառման շրջանակներում 2019 թվականի հունվարի 22-ին Հայաստանի գրողների միության դահլիճում տեղի է ունեցել գրական-գեղարվեստական հանդիսություն, որի ընթացքում մարվել և շրջանառության մեջ է դրվել մեկ նամականիշ՝ նվիրված «Մեծանուն հայեր. Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակը» թեմային։ Նամականիշի վրա պատկերված է Սիլվա Կապուտիկյանը` իր հերթական ստեղծագործության վրա աշխատելիս (դիզայնը՝ Դավիթ Դովլաթյանի) ։ Ներկայացվել է նաև «Մեղուները» խորագրով պատկերագիրքը ։ Նույն օրը Արցախի գրողների միության նախաձեռնությամբ Գրիգոր Նարեկացի համալսարանում տեղի է ունեցել հուշ-ցերեկույթ՝ նվիրված Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մանկագիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի քաղաքային խորհրդի պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակագիրներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
Խաղաղ ատոմ (հուշարձան, Վոլգոդոնսկ)
«Խաղաղ ատոմ» (Памятник «Мирный атом»), հուշակոթող ՌԴ Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքում, որը խորհրդանշում է քաղաքում ատոմային մեքենաշինության և էներգետիկայի զարգացումը։ Վոլգոդոնսկի գլխավոր խորհրդանիշերից մեկն է։
Պատմություն
Քանդակագործ Յուրի Ալեքսանդրովի հեղինակած հուշարձանը սկզբում տեղադրվել էր Ցիմլյանսկի «Վոլգոդոնսկ» օդանավակայանի առջևի հրապարակում 1981 թվականին ։ Սակայն մի քանի ամիս անց հուշարձանը ստիպված էին տեղափոխել, քանի որ Ռոստովի մարզի գործկոմի նախագահ Մ. Իվանիցկուն Վոլգոդոնսկ կատարած այցելության ժամանակ թվացել էր, որ հուշարձանը շատ մեծ է կայարանամերձ հրապարակի և օդանավակայանի շենքի համեմատությամբ։ Որպես նոր տեղ ընտրվեց Կուրչատովի և Շինարարների պողոտաների խաչմերուկի շրջանաձև հատվածը, որտեղ էլ այն կանգնած է մինչ օրս։
Նկարագրություն
Կոնստրուկցիայի հիմք են ատոմի էլեկտրոնների ոճավորված ուղեծիրները, որոնց վրա փաթաթված են խաղողի վազեր։ Հուշակոթողի վրայի խաղողի ողկույզները ստեղծում են լրացուցիչ խորհրդանշական կապ Ցիմլյանսկի հետ, որը հայտնի է գինեգործության ավանդույթներով։ Քաղաքը հայտնի է իր խաղողով և գինիներով, որոնք բազմիցս մրցանակներ են ստացել ցուցահանդեսներում։ Հուշարձանի պատվանդանն ունի թեք կողային պատեր։ Ըստ նախնական նախագծի` պատվանդանի ձևը նման է օդանավակայանի նավիգացիոն աշտարակներին և շենքի թեք պատերին։ Ալեքսանդրովի ներկայացրած ճարտարապետական կոմպոզիցիայի նախօրինակը առանց հապաղելու հաստատվել է Վոլգոդոնսկի մոնումենտալ-գեղարվեստական ձևավորման հայեցակարգը մշակող ստեղծագործական խմբի կողմից։ Հուշակոթողի մանրամասների` հիմնակմախքի, չժանգոտող պողպատից երեսապատվածքի և արույրե մասերի (խաղողի վազի և ողկույզների) պատրաստման պատվերը ստացել է «Ատոմմաշ» գործարանը ։
Անտոնիո Ռյուդիգեր
Անտոնիո Ռյուդիգեր (Antonio Rüdiger, ), Գերմանացի ֆուտբոլիստ, Ռեալ Մադրիդ ֆուտբոլային ակումբի և Գերմանիայի ազգային հավաքականի պաշտպան ։
Ակումբային կարիերա
Ռյուդիգերը Շտուտգարտի ակադեմիայում հայտնվել է 2011 թվականին։ Շտուտգարտ II-ի կազմում իր անդրանիկ հանդիպումը անցկացրել է նույն թվականի հուլիսի 23-ին 3-րդ Բունդեսլիգայի հերթական տուրի Արմինիա Բիլեֆելդի դեմ խաղում ։ 2012 թվականի հունվարի 29-ին Ռյուդիգերը առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ Շտուտգարտի առաջին թիմի կազմում Մյոնխենգլադբախի Բորուսսիայի դեմ խաղում։ 2013 թվականի ապրիլի 19-ին Ռյուդիգերը երկարաձգեց պայմանագիրը Շտուտգարտի հետ մինչև 2017 թվականի հունիսը։ 2015 թվականի օգոստոսի 17-ին վարձավճարի հիմունքներով տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, մի քանի ամիս անց իտալական ակումբը գնեց ֆուտբոլիստի ամբողջական տրանսֆերը։ 2022 թվականի հունիսի 2-ին Ռյուդիգերը տեղափոխվեց Մադրիդի Ռեալ՝ որպես ազատ գործակալ՝ կնքելով չորս տարվա պայմանագիր՝ սկսած 2022–23 մրցաշրջանից։
Ընտանիք
Ռյուդիգերի հայրը՝ Մաթիաս Ռյուդիգերն է, էթնիկ գերմանացի, իսկ մայրը՝ Լիլին, ծագումով Սիերա Լեոնեից է։ Ռյուդիգերը դավանում է իսլամական կրոնին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շտուտգարտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Զամարայկա (Օրդայի վտակ)
Ջրային գրանցման տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազային շրջանին, գետի ջրային-գյուղական հատվածը Բիյն է, գետային ենթավազանները՝ Բիյն և Կատունն են։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բյուկկ
Բյուկկ (Bükki Nemzeti Park), ազգային պարկ Հունգարիայում, Հյուսիսային Ալֆյոլդում, Բորշոդ-Աբաույ-Զեմպլեն մարզի տարածքում։ Կոչվել է Բյուկկ լեռնաշղթայի պատվին, որի լանջերին այն տեղակայված է։
Բյուկկ ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 431,3 կմ², որից մոտ 38 կմ²-ն գտնվում է հատուկ պահպանության ներքո։ 1976 թվականին հիմնադրված Բյուկկը երկրի երրորդ ազգային պարկն է ստեղծման ժամանակի առումով։ Պարկի սահմանը գործնականում հարում է Հունգարիայի մեծությամբ երրորդ քաղաք Միշկոլցին, պարկի հարավ-արևմուտքում գտնվում է Էգեր քաղաքը։
Բյուկկի բլուրները, որոնց վրա տեղակայված է պարկը, հիմնականում կազմված են կրաքարից։ Բլուրներում բարձր զարգացած են կարստային երևույթները, կան բազմաթիվ քարանձավներ, ջերմային աղբյուրներ։ Որոշ աղբյուրների ջերմաստիճանը հասնում է 28 °C-ի։ Որոշ քարանձավներում հայտնաբերվել են նախապատմական մարդկանց հետքեր, Շուբալյուկի քարանձավում՝ նեանդերթալցիների կմախքի մնացորդներ ։
Բլուրների լանջերի ստորին հատվածներում մեծ թվով պտղատու և խաղողի այգիներ են տեղակայված, իսկ գագաթները ծածկված են կաղնու և հաճարենու անտառներով։
2007 թվականին պարկի տարածքում կազմավորվել է այսպես կոչված «Վատիկանի անտառ»-ը։ Անվանումն առաջացել է նրանից, որ այդ տարածքի անտառվերականգնումը հովանավորվորվել է Վատիկանի կողմից՝ որպես ջերմոցային էֆեկտի դեմ պայքարում նրա ներդրման մաս։ «Ինչ-որ առումով կարծես անտառ ենք որդեգրել։ Որքան շատ ծառեր աճեն, այնքան քիչ ածխաթթու գազ կլինի մթնոլորտում», - ասել է մշակույթի գծով պապական ​​խորհրդի քարտուղար Խոսե Սանչես դե Տոկա Ալամեդան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Ս. Ի. Ռոստովցևի անվան բուսաբանական այգի
'''Ս. Ի. Ռոստովցևի անվան բուսաբանական այգի''' (Ботанический сад имени С. И. Ростовцева), Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան Մոսկվայի գյուղատնտեսական ակադեմիային կից բուսաբանական այգի Մոսկվայում։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին Սեմյոն Ռոստովցևի նախաձեռնությամբ։ Այգու տարածքը կազմում է մոտ 1,2 հեկտար։ Բուսաբանական այգին ընդգրկված է «Պետրովսկո-Ռազումովսկոե» արգելոց-համալիրի կազմում և ունի դաշնային նշանակության հատուկ պահպանվող բնական տարածքի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Բուսաբանական այգու հիմնադիր Ս. Ի. Ռոստովցևն այն բաժանել է 3 մասերի՝ սիստեմատիկ, կենսաբանական և փորձարարական։ Սիստեմատիկ բաժնում ուսանողներն ուսումնասիրում էին բույսերի համակարգումը։ Կենսաբանական բաժինը նախատեսված էր հատուկ պայմաններ պահանջող բույսեր աճեցնելու համար։ Փորձարարական բաժնում ուսանողները կարող էին դիտել բույսերի աճը ։
Ս. Ի. Ռոստովցևի մահից հետո բուսաբանական այգին ղեկավարել է պրոֆեսոր Նիկոլայ Խուդյակովը, իսկ 1919 թվականից` պրոֆեսոր Վալերի Տալիևը։ 1934 թվականին այգու ղեկավարությունը ստանձնել է պրոֆեսոր Պյոտր Ժուկովսկին։ Նրա օրոք այգու տարածքը գրեթե 5 անգամ ավելացել է, իսկ տեսակների թիվը դարձել է մոտ 3000։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին այգին մեծ վնասներ է կրել, քանի որ դրա տարածքով է անցել Մոսկվայի պաշտպանական ամրություններից մեկը։ 1953 թվականից մինչև 1985 թվական Բուսաբանության ամբիոնը և բուսաբանական այգին  ղեկավարել է պրոֆեսոր Վլադիմիր Խրժանովսկին ։
Այժմեականություն
Ներկայումս բուսաբանական այգու հենքի վրա անցկացվում է ամառային գիտահետազոտական և արտադրական պրակտիկա ։ Ուսանողները ուսումնասիրում են բույսերի վերարտադրության, մորֆոգենեզի, ինչպես նաև լանդշաֆտային նախագծման տեխնոլոգիաները։ Պարբերաբար կազմակերպվում են անվճար էքսկուրսիաներ բոլոր այցելուների համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1895 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի բուսաբանական այգիներ
Միխայիլ Մարգարով
Միխայիլ Մարգարով, ռուս ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։
Ֆուտբոլիստ Ալեքսանդր Մարգարովի որդին։
Ակումբային կարիերա
Միխայիլ Մարգարովը Մախաչկալայի օլիմպիական պահեստազորի հանրապետական մարզական մանկապատանեկան դպրոցի ֆուտբոլի սան է, որտեղ զբաղվել է ֆուտբոլով 1986 թվականից։ 1992 թվականին 15 տարեկանում իր հոր՝ Ալեքսանդր Մարգարովի հետ երկրորդ լիգայում նորամուտը նշել է «Անժիում», այդ մրցաշրջանում անցկացրել է 2 հանդիպում։ 1993-1994 թվականների մրցաշրջանները Միխայիլը խաղադաշտ էր դուրս գալիս պահեստայինների նստարանից, քիչ թե շատ պարբերաբար Մարգարովը հիմնական կազմում էր հայտնվել 1995 թվականին։ 1995 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Վլադիկավկազի «Սպարտակ-Ալանիայի» դեմ Ռուսաստանի Գավաթի 1/16 եզրափակիչի խաղում խաղի 112-րդ րոպեին խփեց վճռորոշ գոլը, իսկ Սոչիի «Ժեմչուժինայի» դեմ 1/8 եզրափակիչում աչքի ընկավ ինքն ու գոլային փոխանցում կատարեց ։ 1996 թվականի հունվարին նրան հրավիրել էին երիտասարդական հավաքական՝ մասնակցելու Համագործակցության չեմպիոնների գավաթին, սակայն նա հրաժարվել էր և նախընտրեց Անթալիա մեկնել թուրքական «Անժիի» հավաքին, որտեղ Յարոսլավլի «Շիննիկի» դեմ ընկերական խաղում ծանրագույն վնասվածք էր ստացել։ 1996 թվականին հանդես է եկել միայն մեկ խաղում, իսկ ակումբը դուրս է եկել Առաջին դիվիզիոն։ 1997 թվականի մրցաշրջանն ավելի հաջող էր Միխայելի կարիերայում։ 1997 թվականի մայիսի 23-ին խաղի 58-րդ րոպեին Նիժնիեկամսկում փոխարինման դուրս գալով տեղի «Նեֆտեխիմիկի» դեմ խաղում Մագոմեդ Ադիևի փոխարեն, 9 րոպե անց դիտավորյալ կոպտության համար հեռացվել է խաղադաշտից և որակազրկվել 5 խաղով ։ 1997 թվականի հուլիսի 10-ին առաջին շրջանի նախավերջին տուրում Մարգարովը դարձավ հեթ-տրիկի հեղինակ Սմոլենսկի «ԲԿՄԱ»-ի դեմ տնային խաղում ։ 1999 թվականին «Անժիի» հետ, որի ընթացքում այդ մրցաշրջանում անցկացրել է 42 խաղից 23 հանդիպում և հասել է բարձր մակարդակի , սակայն բարձրագույն դիվիզիոնում այդպես էլ չի խաղացել։ 2001թվականին Դոնի Ռոստովից տեղափոխվել է ԲՄԱ՝ մեկնարկային մրցաշրջանում 27 խաղում խփելով 11 գնդակ, Միխայիլը ակումբի հետ դուրս եկավ առաջին դիվիզիոն, իսկ նույն տարվա ամռանը Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վարուժան Սուքիասյանից առաջարկ եղավ գալ Երևան և դառնալ հավաքականի խաղացող Ուելսի և Ուկրաինայի դեմ խաղերի նախօրեին, սակայն վնասվածքի պատճառով Միխայիլը չկարողացավ ժամանել Հայաստանի մայրաքաղաք ։ 2003 թվականին Դաղստանի ֆուտբոլի մյուս սաների՝ Ռենատ Բուլատովի հետ հանդես է եկել նույնանուն քաղաքի «նշանավոր» կազմում։ 2004 թվականին տեղափոխվել է Աստրախանի «Վոլգար-Գազպրոմ»՝ խաղալով կես մրցաշրջան տեղափոխվել է տոլյատինի «Լադա» ։ Իսկ պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտել է Շչելկովոյի Սպարտակում։
Մարզչական կարիերա
2010 թվականին նշանակվել է «Անժիի» փոխարինող թիմի մարզիչ, որտեղ աշխատել է Ռուսլան Աղալարովի օգնական, 2014 թվականին մարզչական տանդեմը տեղափոխվել է «Անժի-2»։ 2017 թվականի հունվարի սկզբին Միխայիլ Մարգարովը հեռացել է երիտասարդական թիմի մարզիչի պաշտոնից ։
Թիմային
«Անժի»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայր
Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայր (Конак књегиње Љубице, Konak knjeginje Ljubice), Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում տեղակայված պալատ։ Իր մշակույթային ու ճարտարապետական կարևորության պատճառով նստավայրը ճանաչվել է բացառիկ կարևորության մշակույթային հուշարձան։
Պատմություն
Այս պալատը բնակության համար օգտագործվել է մինչև 1829 թվականը, բայց հաշվի առնելով նրա տարիքը և կարգավիճակը՝ արքայազն Միլոշ Օբրենովիչը որոշել է կառուցել մեկ այլ նստավայր։ Նոր նստավայրը, ինչպես շինարարության ընթացքում է անվանվել, ավելի մեծ ու բացառիկ էր քան արքունական նստավայրը, քանի որ ենթադրվել է, որ այն ցույց է տալու 1830 թվականին հաթթը շերիֆ (hatt-i serif — սրբազան գիր) (սուլթանական հրաման) ստանալուց հետո Օբրենովիչի իշխանության տնտեսական աճը և հետագա ամրապնդումը։
Նստավայրի շենքը 19-րդ դարի առաջին կեսի Բելգրադում քաղաքացիական ճարտարապետության պահպանված օրինակներից ամենանշանավորներից մեկն է։ Այն կառուցվել է 1829-1830 թվականներին։ Արքայազն Միլոշի նախագծի համաձայն նստավայրը պետք է ունենար երկակի նպատակ՝ լինել նրա ընտանիքի՝ արքայադուստր Լյուբիցայի (Љубица Вукомановић) ու նրա որդիների՝ Միլանի (Милан Обреновић II) և Միխայլոյի (Михаило Обреновић) (հետագայում Սերբիայի կառավարիչներ) տունը, և միևնույն ժամանակ բնակելի պալատ։ Այն կառուցվել է սերբական շինարարության ռահվիրա Հաջի-Նեյմարի (Хаџи-Неимар) գաղափարներով և ղեկավարությամբ։
Իշխան Միլոշը որոշել է Ոդենից (բուլղար․՝ Воден) վարձել շինարար՝ Հաջի Նիկոլա Զիվկովիչին, քանի որ այն ժամանակ Բելգրադում տարիներ շարունակ շինարարական աշխատանքներ չիրականացնելու պատճառով այդպիսիք չկային։ Այսպիսով, Հաջի-Նեյմարը դարձել է նորացված Սերբիայի առաջին շինարարը, և նա արքայազն Միլոշի առաջին կառավարման ընթացքում ղեկավարել է բոլոր շենքերը։ Շինարարությունն սկսվել է 1829 թվականի հուլիսին, իսկ նստավայրն ավարտվել է 1830 թվականի ուշ աշնանը։ Արքայադուստր Լյուբիցան 1830 թվականի նոյեմբերի 22-ին գրված նամակում ամուսնուն տեղեկացրել է, որ «նրանք բնակություն են հաստատել նոր նստավայրում»։ Ավելի ուշ՝ 1836 թվականին, կառուցվել է նոր թուրքական բաղնիք (համամ)՝ մեկ հարկանի թևով։
Տեղագրություն
Այն գտնվում է Բելգրադի ամենահին թաղամասերից մեկում՝ արքայազն Սիմե Մարկովիցա փողոցի (Кнеза Симе Марковића) և Պետրոս թագավոր փողոցի (Улица Краља Петра I), նախկին Բոգոյավլենսկայա և Դուբրովացկայա փողոցների անկյունում։ Ներկայիս տաճարի եկեղեցու դիմաց է տեղակայված եղել հին իշխանական պալատը, որը ձգվել է պատրիարքարանի այսօրվա շենքի մուտքից մինչև արքայադուստր Լյուբիցայի ներկայիս նստավայրի այգին։
Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրը տեղակայված է այգու կենտրոնում ազատ տարածության մեջ, որն, ինչպես այս տեսակի այլ շենքեր, ի սկզբանե պարսպապատվել է բարձր պատով և շրջապատվել է բուսականությամբ։ Այն ունեցել է արտաքին բակ, որտեղ կարելի էր մուտք գործել մեքենայի համար նախատեսված մուտքով, ինչպես նաև ընդարձակ ներքին այգի, որը նայում էր դեպի Կոսանչիչև վենաց(Косанчићев венац)։ Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրը, որի գլխավոր ճակատին գերակշռել է դիվանհանայի (սենյակ, որն օգտագործվում է ծխելու և խոսելու համար) էրկերը, նայում է Սավա գետին։
Ճարտարապետություն
Նստավայրի հիմքն ունի ուղղանկյուն ձև և համամասնորեն մեծ է. այն ունի երեք հարկ՝ նկուղ, առաջին հարկ և վերին հարկ։ Նկուղը ծածկված է կամարներով, մինչդեռ առաջին և վերին հարկերը կառուցվել են դասական աղյուսով և «բոնդրուկի» ոճով՝ օգտագործելով չհրկիզվող աղյուսով լցված փայտե կառույցներ։ Քառանկյուն տանիքը ծածկված է սալիկներով, որի վրա կա ութանկյուն գմբեթ և ութ ծխնելույզ ։
Այս շենքն ունի սերբա-բալկանյան ոճի քաղաքային տների բոլոր բնութագրերը։ Առաջին և վերին հարկերում կա կենտրոնական դահլիճ, որի շուրջ տեղակայված են մնացած բոլոր սենյակները՝ ցուցադրելով տարածքի ավանդական արևելյան գաղափարը, որն առաջացել է ներքին բակի նախկին մոդելից։ Երկու հարկերում էլ կան դիվանհանաներ, որոնք ժամանակակից ճաշասենյակի նախատիպն են, ինչպես նաև ընդունարանի սենյակ։ Առաջին հարկում գտնվող դիվանհանան երկու աստիճանով առանձնացված է սենյակի մնացած մասից և շրջապատված է ցածրիկ եղրապատերով բաժանված փայտե սյուներով։ Այգի տանող լայն սանդուղքը գտնվում է անմիջապես դրա կողքին, և այս մուտքն ավելի լայն է քան փողոց տանող մուտքը ։
Մյուս դիվանհանան, որը գտնվում է վերին հարկում, ավելի հարմարավետ է։ Այն եզրապատված է պատերով և ունի միայն երկու սյուն, որոնք ուղղված են դեպի կենտրոնական տարածքը։ Նրա հատակը համահունչ էր շրջապատող հատակին, և դրանք բոլորը պատրաստված են եղել փայտից։ Այս դիվանհանայից բացվում է տեսարան դեպի փողոց ։
Չնայած այն հանգամանքին, որ արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրն իր ընդարձակ հայեցակարգով հավատարիմ է արևելյան ավանդույթներին, այն բեկումնային կետ է Բելգրադի ճարտարապետության մեջ, քանի որ իր արտաքին դիզայնով ու դեկորատիվ տարրերով մեծապես ցույց է տալիս եվրոպական ճարտարապետության ազդեցությունը։ Եվրոպական այս հայեցակարգերը հատկապես աչքի են ընկնում ֆասադների բազմազանությամբ, տանիքի կոտրված գծերով, ծխնելույզներով և գմբեթներով, ճակատների ճարտարապետական մշակման երկրորդական տարրերով՝ որմնասյուներով, կամարների եզրերով և պատուհանների շրջանակներով, պրոֆիլավորված պսակներով և ինտերիերի որոշ տարրերով։ Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրի ճակատամասի էրկերները, որոնք սովորաբար ուղղանկյուն են, ունեն կիսաշրջանաձև հիմք ։
Պալատի զարգացում
Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրի մասին առաջին հիշատակումներից մեկը, որ թվագրվում է 1892 թվականին, պատկանում է ճանապարհորդ գրող Օտտո Դուբիսլավ Պիրչին. «Բելգրադի մի փոքր մասն առանձնանում է մյուսների համեմատ, և դա մի փոքրիկ վայր է վերին քաղաքի գլխավոր փողոցի հարավ-արևմտյան ծայրում ։ (...) Չնայած իր ձևով ամենամեծը չէ, բայց այն ամենագեղեցիկ շենքն է, որը ես տեսել եմ Սերբիայում»։ Իր նպատակին համապատասխան, նոր նստավայրը տարբերվում էր սովորական առանձնատներից և «ունի որոշակի տարրեր, որոնք (...) այն մեծ փաշաների ու հարուստ բեյերի (թուրք. փոքր շրջանի կամ գավառի ղեկավար) ամրացված պալատների շարքին են դասում» ։
Արքայադուստր Լյուբիցան, բնույթով համեստ, ցանկանում էր պալատում աշխարհիկ կյանք կազմակերպել։ 1831 թվականի հունվարի 1-ին արքայադստեր և արքայազն Միլոշի միջև պահպանված նամակագրության մեջ ասվում է, որ արքայադուստրը խնդրել է իր ամուսնուն «․․․ պալատում ծառաներին կարմիր գուլպաներով ապահովել»։ Ենթադրաբար, արքայադուստրը բացասական պատասխան է ստացել՝ հաշվի առնելով, որ հունվարի 24-ի նամակում նա պնդում է, որ «կարող է առանց ծառաների ապրել, ինքնուրույն սպասարկել հյուրերին»։
Արքայազն Միլոշի առաջին թագավորության ժամանակ գլխավոր պետական գանձարանը գտնվել է արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրում։ Մինչև արքայազն Միխայլոյի վերադարձը Սերբիա (1840 թվականին),ով այնտեղ ապրեց մինչև 1842 թվականը, իշխանական փոխարքայությունն իր հանդիպումներն անց է կացրել նստավայրում։
Ճեմարանից պատկերասրահ և թանգարան
Որոշ ժամանակ այնտեղ է գտնվել վարժարանը, այնուհետև Բելգրադի առաջին գիմնազիան և Գերագույն վերաքննիչ դատարանը։ 1912 թվականին այստեղ է գտնվել խուլ ու համր երեխաների ուսուցման հաստատությունը, իսկ 1929 թվականից՝ ժամանակակից արվեստի թանգարանը։ Մինչև 1941 թվականի ապրիլի 6-ը նստավայրում գործել է եկեղեցական թանգարան։ 1945-1947 թվականներին այստեղ է գտնվել պատրիարքարանի մի մասը, իսկ 1947 թվականից՝ մշակութային ժառանգության պահպանման հանրապետական ինստիտուտը ։
Պահպանման և վերականգնման աշխատանքներն իրականացվել են 1971-1979 թվականներին, երբ կատարվել են ֆասադների և ինտերիերների վերականգնման ու նորացման աշխատանքներ։ Այս առիթով արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրը, որն այսօր Բելգրադի թանգարանի անբաժանելի մասն է, հարմարեցվել է հեղինակավոր թանգարանային ցուցադրության համար ։
Արքայադուստր Լյուբիցայի նստավայրը 1979 թվականին հռչակվել է հատուկ նշանակության մշակութային սեփականություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգրադի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Սերբիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Սերբիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Սերբիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Սերբիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1830 հիմնադրումներ
Զուգահեռական
Զուգահեռական, երևակայական շրջանագիծ է, որը համապատասխանում է Երկրի գնդաձև մակերևույթը հասարակածին զուգահեռ հարթությամբ հատելու դեպքում առաջացած գծի հետ։
Զուգահեռականի բոլոր կետերը գտնվում են հասարակածից հավասար հեռավորության վրա։ Հասարակածին մոտենալիս զուգահեռականները երկարում են, իսկ բևեռներին մոտենալիս՝ կարճանում։ Հասարակածն ամենաերկար զուգահեռականն է։
Զուգահեռականի բոլոր կետերն ունեն նույն լայնությունը, սակայն՝ տարբեր երկայնություններ։
Զուգահեռականի մեծությունն արտահայտվում է այն անկյան մեծությամբ, որը կազմում են զուգահեռականի և հասարակածի միևնույն միջօրեականի վրա գտնվող կետերը, երբ գագաթը Երկրի կենտրոնն է։
Հասարակած
Հասարակածն այն շրջանագիծն է, որը հավասար հեռավորության վրա է Հյուսիսային և Հարավային բևեռներից։ Այն երկրագունդը բաժանում է Հյուսիսային և Հարավային կիսագնդերի։
Բևեռային շրջաններ
Հյուսիսային բևեռային շրջանը Հյուսիսային կիսագնդի այն ամենահարավային լայնությունների զուգահեռականն է, որոնցում արևը կարող է գտնվել հորիզոնից բարձր կամ ցածր 24 ժամերի ընթացքում։ Համապատասխանաբար, Հարավային բևեռային շրջանը նման ամենահյուսիսային կետերով կազմված զուգահեռականն է։
Արևադարձներ
Հյուսիսային (Խեցգետնի) և Հարավային (Այծեղջյուրի) արևադարձները նշում են ամենահարավային և ամենահյուսիսային այն լայնությունները, որոնցում արևը կարող է երևալ ուղիղ գլխավերևում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քարտեզագրություն
Վերք
Վերքեր, մեխանիկական պատճառներից օրգանիզմի արտաքին ծածկույթների (մաշկ, լորձաթաղանթ) ամբողջության խախտումը, ինչպես նաև ներքին օրգանների արտաքին մակերևույթը ծածկող շերտի վնասումները։
Վերքերին բնորոշ հատկանիշներ
Վերքերը բնորոշվում են տեղային 3 հիմնական հատկանիշներով.
Օրգանների և հյուսվածքների անատոմիական ու ֆունկցիոնալ խանգարումներից բացի, որոշ վերքեր պատճառ են դառնում սակավարյունության և շոկի (արյան առատ կորստից), ինչպես նաև վերքային, այդ թվում անաերոբ (գազային գանգրենա, փայտացում) վարակի։
Տարամասալատա
Տարամասալատա, հունական խոհանոցի ուտեստ։ Այս ուտեստն իրենից ներկայացնում է ապխտած ձողաձկան ձկնկիթի, կիտրոնի հյութի, ձիթայուղի և սխտորի խառնուրդ, օգտագործվում է որպես ակրատ։ Ավանդաբար մատուցվում է ձիթապտուղների և պիտա հացի , ինչպես նաև բուտերբրոդի հետ միասին։
Վերք
Վերքերն ըստ առաջացման պատճառի
Ըստ առաջացման պատճառների վերքերը լինում են.
Ըստ հյուսվածքների վնասման բնույթի
Ըստ հյուսվածքների վնասման բնույթի վերքերը լինում են.
Ըստ վարակի առկայության
Ըստ վարակի առկայության վերքերը լինում են.
Տարամասալատա
Ավանդույթ
Հունաստանում տարամասալատան կապված է Մեծ պահքի սկզբի հետ, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Մեծ պահքի առաջին օրվա՝ Մաքուր երկուշաբթիի (Καθαρά Δευτέρα) հետ։
Վերք
Ըստ մարմնի խոռոչները թափանցելու ունակության
Մարմնի խոռոչները (թոքամզի, որովայնի, գանգի, հոդերի) թափանցելու.
Տարամասալատա
Տարածվածություն
Նմանատիպ ուտեստներ կան ռումինական (salată de icre) և բուլղարական (хайвер) խոհանոցներում։ պատրաստման համար օգտագործվում է ոչ միայն ձողաձկան ձկնկիթը, այլև գայլաձկան, գետածածանի կամ ծովատառեխի ձկնկիթը։ Ձիթայուղի փոխարեն կիրառվում է բուսական յուղ, իսկ որպես խտացուցիչ՝ կարտոֆիլային կամ ընդեղենի խյուս։ Որոշ երկրներում տարամասալատան արդյունաբերական ճանապարհով ստացվող մթերք է։
Վերք
Վերքերի բնութագիրը
Թափանցող վերքերը վտանգավոր են մարմնի խոռոչները վարակի ներթափանցման և այդ խոռոչներում տեղադրված օրգանների վնասման տեսակետից։
Տարամասալատա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունական խոհանոց Կատեգորիա:Ձկնային ուտեստներ Կատեգորիա:Նախուտեստներ Կատեգորիա:Կիպրական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Բուլղարական խոհանոց Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց
Վերք
Վերքերի բնութագիրը
Ծակած վերքերը հաճախ խորն են լինում, որոնք և վտանգ են սպառնում վերքերի խորքում գտնվող օրգաններին և արյան անոթներին։
Սալջարդված, կտրած և հատած վերքերը բնորոշվում են մեծ քանակությամբ ջնջխված անկենսունակ հյուսվածքների և արյան մակարդուկների առկայությամբ, որոնք նպաստում են վարակի (հատկապես անաերոբ) զարգացմանը։
Կծելուց առաջացած վերքերը կարող են բարդանալ ծանր վարակի զարգացմամբ (օրինակ, կատաղություն)։
Վերքերի ապաքինումը
Վերքերի ապաքինումը պայմանավորված է նրանց բնույթով և վարակի առկայությամբ։
Առաջնային ձգումով լավանում են գծային կտրված, չվարակված վերքերը՝ լայնաբացումը վերացնելու և ծայրերը մոտեցնելու դեպքում (կարերի, կեռիկների, կպչուն սպեղանու օգնությամբ)։ Վերքերի ճեղքը լցվում է արյան մակարդուկներով, ֆիբրինով և վնասված ու մեռուկացած հյուսվածքներով, որոնք հեռանում են վերքային արտադրության հետ կամ ենթարկվում են ֆագոցիտոզի և հետագայում լրացվում հատուկ բջիջներով՝ ֆիբրոբլաստներով։
Երկրորդ օրվա վերջին սկսվում է վերքի եզրերի արյունատար մազանոթների ներաճումը, 5-7-րդ օրը ֆիբրոբլաստներից և նոր գոյացած անոթներից ձևավորվում է սպիական հյուսվածք, սկսվում է այն ծածկող էպիթելի ռեգեներացում։ Երիտասարդ շարակցական հյուսվածքի փոխարկվելը կայուն սպիի տևում է ամիսներ։ Եզրերը չմոտեցրած, ինչպես նաև ինֆեկցված և թարախային պրոցեսով բարդացած վերքերը ապաքինվում են երկրորդային ձգումով և անցնում են վերքի խոռոչը լցնող հատիկավորման փուլով, իսկ եզրերն աստիճանաբար ենթարկվում են էպիթելացման։ Ծանր հիվանդությունների, հյուծման, ավիտամինոզների հետևանքով նույնիսկ վիրահատական վերքերը ապաքինվում են երկրորդային ձգումով։ Առաջին օգնության (որը ձեռնարկում է հիվանդը կամ ցույց են տալիս շրջապատող մարդիկ) հիմնական նպատակը վերքերի երկրորդային վարակման կանխումն է, արյունահոսության դադարեցումը և հանգիստ վիճակ ստեղծելը։ Վերքի շրջակա մաշկը մաքրում են ջրով, եթերով կամ սպիրտով թրջած բամբակով, թանզիֆով, ծածկում են ստերիլ անձեռոցիկով, ամրացնում բինտով կամ կպչուն սպեղանիով։ Ոչ առատ արյունահոսությունը սովորաբար դադարեցնում են թանզիֆե ճնշող վիրակապով, առատ զարկերակային արյունահոսության դեպքում, բացի վիրակապից, վերքից բարձր դրվում է լարան (ժգուտ)։ Վերքերը կոտրվածքի հետ զուգակցվելիս կիրառում են անշարժացում։ Որակյալ առաջին օգնությունը (առաջնային վիրաբուժական մշակում) ցույց է տալիս վիրաբույժը, վերքից հեռացնում է անկենսունակ հյուսվածքները, արյան մակարդուկները, օտար մարմինները, կապում արյունահոսող անոթները, կտրում սալջարդված, պոկված, ճմլված վերքերի եզրերն ու հատակը, կարում հանգուցակարերով։ Այս բոլորը նպաստում է վերքերի առաջնային ձգումով լավացմանը։ Ինֆեկցված վերքերի ժամանակ դրվում են «հետաձգված» կարեր, որոնք կապվում են 2-3 օր անց՝ թարախի բացակայության դեպքում։ Կատարվում է փայտացման առանձնահատուկ կանխարգելում, ներարկվում հակագանգրենային շիճուկ, կանխվում վերքային հյուծումը։ Թարախային վերքերի բուժման համար լայնորեն կիրառվում են ֆիզիոթերապևտիկ մեթոդներ, օգտագործվում հականեխիչ միջոցներ, կալիումի պերմանգանատի լուծույթ, հիպերտոնիկ լուծույթ, անտիբիոտիկներ, սուլֆանիլամիդներ և այլն։
Կատեգորիա:Վիրաբուժություն Կատեգորիա:Բժշկություն Կատեգորիա:Անհետաձգելի բուժօգնություն Կատեգորիա:Սուր ցավեր
Միխայիլ Շեմյակին (այլ կիրառումներ)
Միխայիլ Շեմյակին անուն ազգանունը կրում են՝
Փոստատարի հուշարձան (Կրասնի Սուլին)
Փոստատարի հուշարձան (Памятник почтальону), հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Տեղադրվել է քաղաքի կենտրոնական փոստային բաժանմունքի առջև Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ 2015 թվականին խարխլվածության պատճառով վայր է ընկել պատվանդանից և վնասվել։ Վերականգնվել է 2016 թվականին՝ տեղի քանդակագործ Սարգիս Սերոբյանի ուժերով։
Պատմություն
Կին փոստատարի հուշարձանը գտնվում է Կրասնի Սուլին քաղաքի գլխավոր փոստատան առջև՝ Վորոշիլովի և Պոչտովայա փողոցների անկյունում ։ Առաջին անգամ քանդակը տեղադրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ Այդ ժամանակ պայուսակն ուսին գցած մարդուն սպասում էին սրտի թրթիռով. ոմանց նա բերում էր ռազմաճակատում կռվող ազգականների եռանկյունաձև նամակները, իսկ ոմանք ստանում էին «սև թղթեր», որոնք գուժում էին հարազատի վախճանը ։ Սա փոստատարի միակ հուշարձանն է Ռուսաստանում ։
Տարիների ընթացքում հուշարձանը խարխլվել էր, և 2015 թվականի օգոստոսի 21-ի լույս 22-ի գիշերն ընկավ պատվանդանից ։ Կոտրվել էին կնոջ վերջույթները։ Մեկ տարի անց քանդակը վերաբացվեց։ Այն վերականգնել է տեղացի հայազգի քանդակագործ Սարգիս Սերոբյանը։ Նա օգտագործել է նախկին քանդակից մնացած հատվածները, իսկ կորսվածների փոխարեն կերտել է նորերը ։ Կին փոստատարի ուսին կրկին պայուսակ է, որում թերթեր են։ Քանդակին ավելացվել է «Արգումենտի ի ֆակտի» («Аргументы и факты») թերթի անվանումը ։ Կնոջ ձախ ձեռքին նամակով ծրար է։ Վերականգնման համար անհրաժեշտ գումարը սեփական միջոցներից տրամադրել են քաղաքի փոստատարները ։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հուլիսի 8-ին՝ Ռուսաստանի փոստի օրվա նախօրեին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրասնի Սուլինի տեսարժանություններ
Մոնտեռոտոնդո
Մոնտեռոտոնդո (իտալ.՝ Monterotondo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը` 36 751 մարդ, բնակչության խտությունը` 919 մարդ/կմ2, տարածքը՝ 40կմ2, փոստային ինդեքսը՝ 000015, հեռախոսային կոդը՝ (+39) 06։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սերգեյ Մուրադյան
Սերգեյ Վարդգեսի Մուրադյան, խորհրդային և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հարձակվող։ Ներկայումս զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ։
Խաղային կարիերա
1992 թվականի մարտի 21-ին նորամուտը նշեց Ուկրաինայի բարձրագույն խմբում՝ Նիկոլաևսկի «Էվիսի» կազմում Օդեսայի «Չեռնոմորեցի» դեմ խաղում (1:2)։ Բարձրագույն խմբում հանդես է եկել նաև «Կրեմենում»։ Կրեմենչուգյան թիմի կազմում մասնակցել է ավելի քան 100 պաշտոնական հանդիպման։
Մարզչական կարիերա
Մարզչական կարիերան սկսել է «Կրեմնում» ։ Այնուհետև ՄՊՄԴ-ի «Ատլանտում» (Կրեմենչուգ) նրանց նախապատրաստել են Դմիտրի Լեպան, Փաշաև եղբայրները, Իգոր Գորդյան, Վասիլի Կլիմովը ։ 2005-2007 և 2010-2012 թվականներին գլխավորել է «Գորնյակ-Սպորտ» ակումբի մարզչական շտաբը Կոմսոմոլսկից, որոշ ժամանակ աշխատել է որպես մարզական տնօրեն ։ 2013 թվականի մարտի 28-ից հուլիսի 4-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ Կազանի «Վոստոկ» ակումբի գլխավոր մարզչի օգնական ։ Ուկրաինայի 2009/2010 լիգայի գավաթակիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ
Խազ (Աղբակի գավառ)
Խազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից հարավ-արևելք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 42 տուն ասորի բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սոֆի Վիլմես
Սոֆի Վիլմես (Sophie Wilmès, ), բելգիացի պետական և քաղաքական գործիչ, ֆրանսիական համայնքի ներկայացուցիչ, «Բարեփոխիչ շարժում» կուսակցության անդամ, Բելգիայի վարչապետ 2019 թվականի հոկտեմբերի 27-ից (առաջին կինն այդ պաշտոնում Բելգիայի պատմության մեջ ):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի հունվարի 15-ին Էքսելում։ Լուվենի կաթոլիկ համալսարանի տնտեսագիտության պրոֆեսոր Ֆիլիպ Վիլմեսի ընտանիքում, ով նաև Ազգային բանկի տնօրենների խորհրդի անդամ էր և մի քանի նախարարների աշխատակազմի աշխատակից։ 18 տարեկանում Սոֆին միայնակ մեկնել է Լատինական Ամերիկայում երկամսյա ճանապարհորդության, բայց վերադառնալուց հետո, այնուամենայնիվ, ավարտել է հասարակայնության հետ կապերի ուսումնասիրման ինստիտուտը։ Որոշ ժամանակ աշխատել է գովազդային գործակալությունում և Եվրոպական հանձնաժողովի աշխատակազմում՝ զբաղվելով ֆինանսական հարցերով ։
Քաղաքական կարիերա
Քաղաքականություն մտել է 2000 թվականին, երբ, աշխատելով տեղի ակտիվիստ Էրիկ Անդրեի թիմում, ազատական բարեփոխումների կուսակցության ցուցակով ընտրվել է Ուկկել քաղաքի մունիցիպալ խորհուրդ։ Այնուհետև որոշ ժամանակ աշխատել է մասնավոր փաստաբանական բյուրոյում, սակայն Սինտ-Գենեզիուս-Ռոդ տեղափոխվելուց հետո այնտեղ զբաղեցրել է քաղաքապետի օգնականի պաշտոնը։ 2013 թվականին ղեկավարել է Ֆլամանդական Բրաբանտ նահանգում բարեփոխական շարժման կազմակերպությունը և մտել գավառական խորհուրդ։ 2014 թվականի մայիսի 25-ի խորհրդարանական ընտրություններին նախապատրաստվելիս առաջին տեղն Է զբաղեցրել ռեզերվային ցուցակում և, երբ պատգամավոր ընտրված Դիդյե Ռեյնդերսը 2014 թվականի հոկտեմբերին նախընտրեց շարունակել աշխատանքը կառավարությունում, ստացել է նրա մանդատը ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Միշելի առաջին կառավարությունում զբաղեցրել է բյուջեի դաշնային նախարարի պաշտոնը, որը պատասխանատու է Ազգային վիճակախաղի կազմակերպման համար ։
Բելգիայի վարչապետ
2019 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Շառլ Միշելի հրաժարականից հետո բելգիացիների թագավոր Ֆիլիպը Սոֆի Վիլմեսին պաշտոնապես վարչապետ է նշանակել ։ Վիլմեսը ժառանգել է ծանր քաղաքական ճգնաժամը՝ 2018 թվականի դեկտեմբերից իշխող կոալիցիայի փլուզումից հետո դաշնային կառավարությունը գործում է սահմանափակումներով, և 2019 թվականի մայիսին կայացած խորհրդարանական ընտրությունները չեն փոխել իրադրությունը, քանի որ կազմի մասնատվածության պատճառով նոր խորհրդարանը նույնպես չի կարողացել ձևավորել կաբինետ (2019 թվականի հոկտեմբերի սկզբին տապալվեցին Նոր ֆլամանդական դաշինքի և ֆրանսախոս Սոցիալիստական կուսակցության միջև կոալիցիոն բանակցությունները) ։
Անձնական կյանք
2009 թվականի մայիսի 29-ին Սոֆի Վիլմեսն ամուսնացել է ավստրալիացի Քրիստոֆեր Սթոունի հետ, որը ղեկավարում է գովազդային ընկերությունը։ Նա առաջին ամուսնությունից որդի ունի՝ Ջոնաթանը, իսկ նոր ամուսնությունից ծնվել են երեք դուստրեր՝ Վիկտորիան, Շառլոտան և Էլիզաբեթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բելգիացի տնտեսագետներ
Օժ Սեն Մեդար
Օժ Սեն Մեդար (Auge-Saint-Médard), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 312 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.96 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.37 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 90 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Ասո Թավիթյան
Գործարարություն
Ի սկզբանե Թավիթյանը պետք է գիտնական դառնար, սակայն միջուկային ֆիզիկայի դոկտորական ատենախոսության վրա աշխատելիս հրաժարվել է գիտական ծրագրից։ Փոխարենը, նա համակուրսեցիների հետ հիմնադրել է տեխնոլոգիական Syncsort ընկերությունը և 1975 թվականին դարձել է կազմակերպության գլխավոր գործադիր տնօրեն։ 2008 թվականին Թավիթյանն ունեցել է ընկերության 85 % բաժնեմաս։ Նույն տարում նա ընկերության 70 %-ը վաճառել է ներդրողներին, 2013 թվականին՝ մնացած 15 %-ը վաճառել է ընկերությանը և շարունակել է զբաղվել բարեգործությամբ` կրթության, արվեստների ու հումանիտար այլ ուղղություններով։
Օժ Սեն Մեդար
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Ասո Թավիթյան
Գործարարություն
Որպես Syncsort ընկերությունում 1975-2008թթ իր կառավարման շրջանում մեծ հաջողությունների համար երախտագիտություն ընկերության բաժնետերերի նիստերի դահլիճը անվանակոչվել է Ասո Թավիթյանի անունով։
Օժ Սեն Մեդար
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ասո Թավիթյան
«Թավիթյան» հիմնադրամ
1995 թվականին Ասո Դավիթյանը հիմնադրել է «Թավիթյան» հիմնադրամը, որը նվիրատվություններ է անում Հայաստանի, Արցախի և Միացյալ Նահանգների գիտական, մշակութային և կրոնական հաստատություններին։ Հիմնադրամի գործունեության կիզակետում հայ և բուլղարացի երիտասարդների համար կրթական ծրագրերի ֆինանսավորումն է՝ կրթաթոշակների միջոցով։ «Թավիթյան» հիմնադրամի միջոցով Հայաստանից բազմաթիվ երիտասարդներ իրենց բարձրագույն կրթությունն են շարունակել ԱՄՆ Թաֆթս համալսարանի Իրավունքի և դիվանագիտության Ֆլետչերի դպրոցում ։
Օժ Սեն Մեդար
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 171 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 104-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,8 %: 104 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (48 տղամարդ և 45 կին): Գործազուրկ են եղել 11 անձ (3 տղամարդ և 8 կին): 67 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ասո Թավիթյան
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բարերարներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:Հայ հավաքորդներ
Օժ Սեն Մեդար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջերմակարգավորիչ
Ջերմակարգավորիչ, շենքերում, անոթներում, խողովակաշարերում և այլ օբյեկտներում ջերմաստիճանը տրված մակարդակի վրա ավտոմատ պահպանող սարք։ Գծային ջերմակարգավորիչի տվիչը հիմնված է զգայուն տարրի երկարության չափման վրա, որը կախված է ջերմաստիճանից։
Տվիչից ազդանշանը տրվում է տաքացնող ագենտի մատուցումը կարգավորող գործադիր մեխանիզմին։ Սառնարաններում և չորացման պահարաններում կիրառվող ջերմակարգավորիչներում տվիչը երկմետաղական թիթեղը կամ պարույրն է։ Միջավայրում ջերմաստիճանի փոփոխման դեպքում թիթեղը ծռվում է և փակում գործադիր մեխանիզմի էլեկտրական շղթայի կոնտակտները։
Աշխատանքի սկզբունքը
Պարզագույն ծավալային ջերմակարգավորիչ սնդիկային կոնտակտային ջերմաչափն է, որտեղ նախապես տրված ջերմաստիճանին հասնելու դեպքում սնդիկը փակում է գործադիր մեխանիզմի էլեկտրական շղթան։ Կիրառվում են նաև մանոմետրական տվիչով ծավալային ջերմակարգավորիչներ։ Տվիչից ազդանշանը տրվում է կարգավորիչին (մեխանիկական, էլեկտրական կամ պնևմատիկ)։
Զերմաէլեկտրական ջերմակարգավորիչները՝ ջերմառեզիստորների և ջերմազույգերի տեսքով տվիչներով, սովորաբար աշխատում են չափիչ կամրջակների և պոտենցիոմետրերի հետ համատեղ։ Զերմակարգավորիչները մտնում են ավտոմատ կարգավորման համակարգերի կազմի մեջ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ավտոմատացում
Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա (Національна академія наук України), պետական բարձրագույն գիտական կազմակերպություն Ուկրաինայում։ Գործում է համաձայն Ակադեմիայի 2002 թվականի ապրիլի 5-ին ընդունած կանոնադրության և Ուկրաինայի օրենսդրության (п. 1 Устава)։
Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիան իրականացնում է հետազոտություններ բնական, հումանիտար, սոցիալական գիտությունների բնագավառներում (п. 3 Устава)։
Պատմություն
Ակադեմիայի համակարգում ընդգրկված են 174 ինստիտուտներ։ 2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալների համաձայն՝ աշխատակիցների թիվը կազմել է 40.000 մարդ (1991 թվականին՝ շուրջ 89000 աշխատակից )։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի համալսարաններ Կատեգորիա:Գիտությունների ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:Գիտությունն Ուկրաինայում Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ Կատեգորիա:Ուկրաինայի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Նոր ալիք 2007
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2007 երաժշտությունում
Ռոբին Թիքի մրցանակներ
Այս էջում ներկայացված են ամերիկա-կանադացի R&B երգիչ Ռոբին Թիքի մրցանակների և նոմինացիաների ցանկը։ Նրա «Blurred Lines» երգը որը թողարկվել է 2013 թվականի մարտին, ստացել է 7 մրցանակ և մի շարք այլ նոմինացիաներ տարբեր մրցանակաբաշխություններում։ Երգի համանուն ալբոմը, նոմինացվել է բազմաթիվ մրցանակաբաշխությունների տարբեր անվանակարգերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական մրցանակների ցուցակներ ըստ կատարողների Կատեգորիա:Ռոբին Թիք
Ռուդոլֆ Ղևոնդյան
Ռուդոլֆ Ռուբենի Ղևոնդյան, հայ դերասան։ Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2017) ։
Կենսագրություն
1969-1973 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում (Վ. Աճեմյանի արվեստանոց)։ 1973-2004 թթ աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում` որպես դերասան։ 1990-ականներին որոշ ժամանակ բնակվել և աշխատել է Մոսկվայում։ Թատրոնում խաղացել է բազմաթիվ ներկայացումներում, որոնցից են` «Հարսնացուն հյուսիսից», «Ջոն արքա», «Խաչմերուկ», «Կորիոլան», «Հացավան», «Հատակում» և այլն։
Նկարահանվել է ավելի քան 20 ֆիլմերում, այդ թվում՝ «Նահապետ» (1977 թվական), «Արյուն» (1990 թվական), «Որտե՞ղ էիր, մարդ Աստծո» (1992 թվական), «Ընկեր Փանջունի» (1993 թվական), «Հարսնացուն Ջերմուկից» (1997 թվական), «Լռության սիմֆոնիա» (2001 թվական), «Ընտրություն» (2001 թվական), «Չգրված օրենք» (2003 թվական), «Սիրո աստղ» (2004 թվական) և այլն։
2004 թվականին տեղափոխվել է Բելգիա ։
Մահացել է Բելգիայում 67 տարեկան հասակում 2019 թվականի հուլիսի 16-ի ուշ երեկոյան, հիվանդանոցում երկարատև հիվանդությունից հետո։ Հուղարկավորված է Բելգիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Կիսլովոդսկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ
Դավիթ Աբրահամյան
Դավիթ Օնիկի Աբրահամյան, ձեռքի և պլաստիկ վիրաբույժ, բժշկական գիտությունների թեկնածու ։
Առաջինը Հայաստանում 2009 թվականին ներդրել է բազկահյուսակի նորածնային կամ ծննդաբերական կաթվածի (ԲՆԿ) ժամանակակից միկրովիրաբուժական վերականգնումը (ֆրանսահայ ձեռքի վիրաբույժ Արամ Ղազարյանի անմիջական մասնակցությամբ և հովանու ներքո), ՀՀ ԱՆ ԲՆԿ-ի նեոնատալ սքրինինգի կոօրդինատոր ։
Առաջինը Հայաստան է ներմուծել (2012 թվական) նաև ներվիրահատական նեյրոմոնիտորինգի պրակտիկան ողնաշարի և նյարդավիրաբուժական վիրահատությունների ժամանակ (անվանի մանկական օրթոպեդ Կարեն Քոլոյանի նախաձեռնությամբ) ։
Հանդիսանում է Ֆրանսիայի (քաղաք Լիոն) ձեռքի փոխպատվաստման (Hand transplantation) կլինիկական փորձարկումների (ծրագրի ղեկավար, հանրահայտ լիոնահայ ձեռքի վիրաբույժ Արամ Ղազարյանի գլխավորությամբ) և առանց վերին վերջույթ ծնված նորածինների մոտ ձեռքի փոխպատվաստման նախակլինիկական փորձարկումների թիմի ակտիվ անդամ ։
Փորձարարական in vivo հետազոտությունների արդյունքում ապացուցել է, որ ակադեմիկոս Արմեն Գալոյանի պրոլինով հարուստ պոլիպեպտիդները («գալարմին») և որոշ օձերի թույների միկրոդոզաները խթանում են նյարդերի վերականգնումը, ինչը լուրջ հիմք կարող է հանդիսանալ հետագայում միկրովիրաբուժության և նյարդավիրաբուժության մեջ նյարդերի ավելի լավ և ավելի արագ վերականգնում ապահովելու համար  ։
Զբաղվում է նաև ձեռքի օրթեզավորմամբ. 2003 թվականին առաջինն է Հայաստանում ներդրել հատուկ թերմոպլաստից պատրաստվող ժամանակակից բեկակալների (ֆիքսատորների) պատրաստումը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1979 թվականի մայիսի 17-ին Երևանում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Երևանի թիվ 102 անգլիական թեքումով դպրոցում (1985-1995 թթ.), որն ավարտել է գերազանցությամբ։ 1996-2002 թվականներին ուսանել է Մխիթար Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետում ։ Համալսարանում գերազանց առաջադիմության շնորհիվ դարձել է Ռուբեն Յոլյանի անվան կրթաթոշակառու, ավարտել է կարմիր դիպլոմով ։
2000-2002 թվականներին, դեռևս ուսանող ժամանակ, Երևանի թիվ 4 կլինիկական ծննդատանն աշխատել է որպես անեսթեզիստ։ Երկու տարի անց, դեռևս կլինիկական օրդինատուրայի ընթացքում, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի Պլաստիկ վերականգնողական վիրաբուժության և միկրովիրաբուժության ամբիոնում եղել է ավագ լաբորանտ։ 2006-2008 թվականներին ծառայել է Երևանի Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում (ռազմաբժշկական ծառայություն), որի ընթացքում 2007 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզը։ 2002 թվականից հայկական պատմական հուշարձանների վերականգնումով զբաղվող «Երկիր և Մշակույթ» բարեգործական կազմակերպության կամավոր է ։ 2006 թվականից մինչ օրս «Մոդուս վիվենդի կենտրոն»-ի կամավոր է, 2010 թվականից՝ բազկահյուսակի և ծայրամասային նյարդերի վնասման միջազգային միության անդամ , իսկ 2016 թվականից Ներվիրահատական նեյրոֆիզիոլոգիայի միջազգային միության (ISIN) թղթակից անդամ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ
Աշոտ-Սարգիս Արծրունի
Աշոտ-Սարգիս Արծրունի, Վասպուրականի վեցերորդ գահերեց իշխան։ Ծնվել է Վասպուրականում՝ Արծրունիների իշխանական կալվածքում։ Իշխել է 898-904 թվականներին։
Ամուսնացել էր հոր խնամակալի՝ Գագիկ Բ-ի դստեր՝ Սեդա Արծրունու հետ։ Երեխաներ չեն ունեցել։
Ընտանիք
Ստորև ներկայացված են Աշոտ Ա Մեծ թագավորի և Կատրանիդե Ա թագուհու 7 զավակներից երեքը՝ իրենց ընտանիքներով։ Ներառված չեն մյուս 4-ը՝ Սմբատ, Սահակ, Դավիթ և Մարիամ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Վասպուրականի պատմություն Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Վասպուրականի գահերեց իշխաններ
Գրամ դրական բակտերիա
Մանրէաբանության մեջ գրամ դրական բակտերիաները բակտերիաներ են, որոնք դրական արդյունք են տալիս Գրամ բծի թեստում, որն ավանդաբար օգտագործվում է բակտերիաները արագ դասակարգելու երկու մեծ կատեգորիաների՝ ըստ իրենց բջջային պատի տեսակի:
Գրամ-դրական բակտերիաները վերցնում են բյուրեղյա մանուշակագույն բիծը, որն օգտագործվում է թեստում, և այնուհետև հայտնվում է մանուշակագույն, երբ երևում է օպտիկական մանրադիտակով: Դա պայմանավորված է նրանով, որ բակտերիաների բջջային պատի հաստ պեպտիդոգլիկան շերտը պահպանում է բիծը այն բանից հետո, երբ այն մաքրվում է մնացած նմուշից՝ թեստի գունազրկման փուլում:
Ընդհակառակը, գրամ-բացասական բակտերիաները չեն կարող պահպանել մանուշակագույն բիծը գունազրկման քայլից հետո. Այս փուլում օգտագործվող ալկոհոլը քայքայում է գրամ-բացասական բջիջների արտաքին թաղանթը՝ դարձնելով բջջային պատը ավելի ծակոտկեն և ի վիճակի չէ պահպանել բյուրեղյա մանուշակագույն բիծը: Նրանց պեպտիդոգլիկան շերտը շատ ավելի բարակ է և խցկված է ներքին բջջի թաղանթի և բակտերիաների արտաքին թաղանթի միջև, ինչը հանգեցնում է նրան, որ նրանք վերցնում են հակաբիծը (սաֆրանին կամ ֆուքսին) և հայտնվում կարմիր կամ վարդագույն:
Հատկանիշներ
Ընդհանուր առմամբ, գրամ դրական բակտերիաներում առկա են հետևյալ բնութագրերը ՝