cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սերգեյ Կապիցա
Կենսագրություն
Հիշում էր. «Երբ ես սկսեցի հեռուսատատեսությունում իմ աշխատանքը, ապա գիտության բնագավառում ամեն հրապարակում ուղեկցվում էր փորձաքննության մանրամասն ակտերով, որ, իբր, մենք գաղտնի տեղեկություններ չենք տրամադրում։ Ինձ կանչել է Սերգեյ Լապինը, ով այդ ժամանակ Պետական հեռուստառադիոյի նախագահն էր, և բացատեց. «Սերգեյ Պետրովիչ, մենք ձեզանից այդ փորձաքննությունները չենք պահանջի։ Դուք պետք է ինքներդ պատասխան տաք նրա համար, ինչ ասում եք։ Իսկ մենք կդիտենք։» Այդ ամենով էլ ես առաջնորդվել եմ» ։
1986 թվականի դեկտեմբերին նրա վրա անհաջող մահափորձ է կատարվում «պետերբուրգցի մի խելագարի» կողմից (ռեստավրատոր, «Հիշողություն» միության անդամ), որի արդյունքում վնասվածքներ է ստացել։ Չարագործը, որը ժամանել էր Դոլգոպրուդնիից, մտնում է Մոսկվայի ֆիզիկա-տեխնիկական ինստիտուտի ուսումնական մասնաշենք, որտեղ Կապիցան կարդում էր ընդհանուր ֆիզիկայի դասախոսություններ, ընդմիջման ժամանակ դուրս է գալիս լսարանից և կացինով երկու անգամ հետևից հարվածում է նրա գլխին։ Կապիցան կարողանում է հարձակվողի ձեռքից խլել կացինը և կացնի գլխով հարվածել նրա ճակատին։ Այնուհետեւ արնաշաղախ Կապիցան կացնով հասել է ամբիոն, խնդրել է զանգահարել շտապօգնություն և ոստիկանություն, որից հետո կորցրել է գիտակցությունը։ Չարագործին ձերբակալեցին, իսկ Կալիցան Բոտկինի անվան քաղաքային հիվանդանոցի նյարդավիրաբուժական բաժանմունքում սուբդուրալ հեմատոմիայով հոսպիտալացվում է։ Հետագայում նա կարողացել է վերադառնալ աշխատանքի։ Հարձակման ավարտից հետո Մոսկվայի ֆիզիկա-տեխնիկական ինստիտուտում ներկայացրել է վթարային անվտանգության միջոցառումներ, որոնք մասնակիորեն չեղյալ են հայտարարվել վեց ամիս անց։
«Ճանաչիր ինձ» (1979) և «Եղևնի-փայտ!» (1988) գեղարվեստական ֆիլմերում նա ինքնուրույն հանդես է եկել «Ակնհայտ-անհավանական» առաջատար ծրագրով։
2006 թվականից եղել է «Գիտելիքի աշխարհ» կինոփառատոնի նախագահը։
Մահացել է Մոսկվայում 2012 թվականի օգոստոսի 14-ին լյարդի քաղցկեղից ։ Հրաժեշտը տեղի է ունեցել օգոստոսի 17-ին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի պալատում, նույն օրը թաղվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը՝ հոր գերեզմանի կողքին ։
2013 թվականի փետրվարի 14-ին Սերգեյ Կապիցայի 85-ամյակի օրը Ռուսական նոր համալսարանի շենքում բացվել է հուշատախտակ ։
Կոչում
Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, եղել է Պ. Լ. Կապիցայի անվան ֆիզիկական խնդիրների ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող։ Եվրասիական ֆիզիկական ընկերության նախագահ, Եվրոպական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի իրական անդամ, ՌԴ Նախագահին առընթեր մշակույթի և արվեստի անդամ։
Անտոնինա Ռժևսկայա
Անտոնինա Լեոնարդովնա Ռժևսկայա (Антонина Леонардовна Ржевская, 1861, Շալեպնիկի, Զուբցովի գավառ, Տվերի նահանգ — 15 հուլիսի, 1934, Տարուսա, Կալուգայի մարզ), ռուս նկարչուհի, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ երկու կանանցից մեկը ։
Կենսագրություն
Անտոնինա Լեոնարդովնա Ռժևսկայան (օրիորդական ազգանունը՝ Պոպովա) ծնվել է 1861 թվականին Տվերի նահանգի Զուբցովի գավառի Շալեպնիկի գյուղում ՝ աղքատ կալվածատիրոջ ընտանիքում ։ Հոր մահից հետո մայրը երեք երեխաների հետ տեղափոխվել է Տվեր, որտեղ Անտոնինան սովորել է Մարիինյան իգական գիմնազիայում, իսկ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո՝ Մոսկվայի հինգերորդ գիմնազիայում ։ 1880 թվականից որպես ազատ ունկնդիր սովորել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում Վլադիմիր Մակովսկու ղեկավարությամբ։ Այդ նույն ժամանակ մասնավոր դասեր է առել գեղանկարիչ Նիկոլայ Մարտինովի մոտ ։ Անտոնինա Ռժևսկայայի արվեստանոցը գտնվել է Մոսկվայի Սուշչյովսկի փակուղում ։
Անտոնինա Ռժևսկայան 1890 թվականից մասնակցել է տարբեր ցուցահանդեսների։ 1893 թվականին «Որբերը» («Сироты») կտավն իր պատկերասրահի համար գնել է ռուս հայտնի գրահրատարակիչ Կոզմա Սոլդատյոնկովը։
1897 թվականից մասնակցել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցահանդեսներին։ Ընկերության XXV ցուցահանդեսում ներկայացված «Ուրախ րոպե» («Весёлая минутка») կտավը մեծ հաջողություն է ունեցել  ։ Դեռ ցուցահանդեսի ժամանակ նկարն իր պատկերասրահի համար գնել է Պավել Տրետյակովը ։ Նկարը, սակայն, ցուցադրվել է առանց հեղինակի անունը նշելու։ Անտոնինա Ռժևսկայան խոստովանել է, որ ինքը վախեցել է իր ստորագրությունը դնել նկարի տակ այն ժամանակ գոյություն ունեցած գենդերային նախապաշարմունքների պատճառով։ 1899 թվականին Ռժևսկայան ընդունվել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերություն՝ դառնալով այդ ընկերության երկրորդ ու վերջին կին անդամը. առաջինն Էմիլի Շանկսն էր։ Հետագայում դուրս է եկել ընկերությունից նրա ծրագրի հետ համաձայն չլինելու պատճառով ։
Անտոնինա Ռժևսկայան ամուսնացոծ էր Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Ռժևսկու հետ, ով դասավանդում էր իգական մասնավոր գիմնազիայում, եղել է Ռուսական կայսերական տեխնիկական միության Մոսկվայի բաժանմունքի անդամ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում Անտոնինա Ռժևսկայան տեղափոխվել է Տարուսա՝ իր փեսայի՝ հետագայում հայտնի քանդակագործ և նկարիչ-անիմալիստ Վասիլի Վատագինի մոտ, ով Հնդկաստանում կատաճար ճանապարհորդությունից հետո սեփական նախագծով տուն էր կառուցում Տարուսայում։ Առաջին կնոջ՝ Անտոնինա Ռժևսկայայի ավագ դստեր մահից հետո Վասիլի Վատագինն ամուսնացել է նրա երկրորդ դստեր հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:Ռուս կենցաղանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարչուհիներ
Վերնիսաժ (թատրոն)
«Վերնիսաժ», թատրոն Մոսկվայում, Բեգովյան փողոց, տուն 5 հասցեում։ Գեղարվեստական ղեկավարը Յուրի Նեպոմնյաշինն է։
Պատմություն
Ստեղծվել է 1989 թվականին։ Թատրոնի առաջին անվանումներն էին «Թատրոնի չխաղացված դերեր», «Թատրոնում չխաղացած դերասաններ», քանի որ այն նախատեսվում էր բեմ դառնալ այն դերասանների համար, ովքեր դեռևս չեն գտել «իրենց» թատրոնը, «անհայտ տաղանդների ցուցահանդես»։ 1996 թվականին Մոսկվայի կառավարությունն աջակցել է թատրոնին` «նպատակ ունենալով արվեստի հայտնի գործիչների խորհուրդների հիման վրա պայմաններ ստեղծել Մոսկվայի առավել առաջատար այն թատերախմբերի համար, որոնք չունեն սեփական բեմ, ցուցադրել նոր փորձարարական ներկայացումներ» և տարածք է տրամադրվել թատրոնի տեղակայման համար ։ 2009 թվականին թատրոնը վերակազմավորվել է։ Ամենահայտնի բեմադրություններից են Ի. Բերգմանի «Խաղում ենք Բերգման, կամ ես սիրուհին եմ իմ ամուսնու», Բ. Շոուի «Մեծ Եկատերինա», Ժան Պոլ Սարտրի «Դժոխք» պիեսները։ Թատրոնում համագործակցել են ռեժիսորներ Յու. Նիպոմնյաշին, Ն. Բրիտաևան, Վ. Հլեստովը։ Վերնիսաժ թատրոնում կայացել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Գեորգ Մանգլետի վերջին թատերական աշխատանքը։ Բարոնի կերպարի յուրօրինակ մեկնաբանությունը, որի դերը նա խաղացել է, լայնորեն քննարկվել է թատերական քննադատների և մամուլի կողմից, Գ. Մեդլետը ստացել է «Ռուսաստանի առաջին սերը» մրցանակը «Պուշկինյան խոսքի հավատարմություն» անվանակարգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թատրոններ Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Տեսանելի ճառագայթում
Տեսանելի ճառագայթում, տեսանելի լույս, մարդու աչքին ընկալելի էլեկտրամագնիսական ալիքները։ Մարդու աչքի զգայունությունը էլեկտրամագնիսական ճառագայթումից կախված է ճառագայթման ալիքի երկարությունից (հաճախությունից), ընդ որում առավելագույն զգայունությունը ընկնում է 555 նմ-ին (540 ՏՀց)։ Քանի որ առավելագույն կետից հեռանալու դեպքում զգայունությունը աստիճանաբար նվազում է մինչև 0, ապա տեսանելի ճառագայթման սպեկտրալ ընդգրկույթի ճշգրիտ սահմանները հնարավոր չէ նշել։ Սովորաբար, որպես կարճալիք սահման ընդունում են 380-400 նմ (750-790 ՏՀց), իսկ երկարինը՝ 760-780 նմ ( 385-395 ՏՀց)։ Այսպիսի երկարությամբ ալիքների էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը նույնպես անվանում են տեսանելի լույս կամ պարզապես լույս։ Սպեկտրում ընդգրկված են ոչ բոլոր գույները, որոնք տարբերում է մարդու աչքը։ Օրինակ, վարդագույնը չկա տեսանելի ճառագայթման սպեկտրում, այն ձևավորվում է երկու գույնի խառնումից։
Մաքուր օդը ցրում է երկնագույն լույսը բավականին ուժեղ, քան մեծ երկարություններով ալիքների լույսը (սպեկտրի կարմիր կողմը), այդ պատճառով կեսօրին երկինքը կապույտ է։ Կան կենդանիներ, որոնք ընդունակ են տեսնել ճառագայթումը, որը տեսանելի չէ մարդու աչքին։ Օրինակ, մեղուները և այլ միջատներ ընդունակ են տեսնել ուլտրամանուշակագույն ճառագայթման ընդգրկույթը ։
Տեսանելի ճառագայթման սպեկտր
Սպիտակ գույնի ճառագայթի ընդլայնման դեպքում ձևավորվում է սպեկտր, որտեղ տարբեր երկարությամն ալիքների ճառագայթները բեկվում են տարբեր անկյուններով։ Այն գույները, որոնք ստացվում են լույսի մեկ երկարությամբ ալիքի օգնությամբ, անվանում են գույների սպեկտր։ Հիմնական գույների սպեկտրը ներկայացված է հետևյալ աղյուսակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսական ճառագայթում Կատեգորիա:Լույս Կատեգորիա:Գույներ Կատեգորիա:Տեսողություն
Շարիցա
Շարիցա (Шарица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Ուստյուժենսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռիբինսկի ջրամբար գետի ափում։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։ Ավազանի տարածքը 127 կմ² է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Ուստյուժենսկի շրջանի գետեր
Թագվոր (անձնանուն)
Թագվոր, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն թագավոր բառից։ Այս անվանը համապատասխանում է հունարեն Վասիլ՝ Βασίλειος, Βασιλική անձնանունը, որը նույնպես նշանակում է թագավոր։ Սկսել է գործածվել 13-րդ դարից։ Այս անձնանունից է առաջացել Թագվորյան ազգանունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Ահմեդ Թևֆիք-փաշա
Ահմեդ Թևֆիք Օքդայ կամ Ահմեդ Թևֆիք փաշա (Ahmed Tevfik Okday, ), թուրք պետական գործիչ, Օսմանյան կայսրության մեծ վեզիր։
Կենսագրություն
Ահմեդ Թևֆիքը ծնվել է 1845 թվականի փետրվարի 11-ին Ստամբուլում՝ Օսմանյան կայսրությունում։ Եղել է օսմանյան հեծելազորի գեներալ Իսմայիլ Հաքի փաշայի որդին։
1865 թվականին դարձել է լեյտենանտ և ծառայել է, որպես Բարձր դռան թարգմանիչ։ 1868-ից 1875 թվականներին աշխատել է, որպես Հռոմի, Վիեննայի և Բեռլինի դեսպանությունների երկրորդ քարտուղար։
1875 թվականին դարձել է Աթենքի թուրքական դեսպանության առաջին քարտուղարը։ 1872 թվականին դարձել է նաև Օսմանյան կայսրության դեսպանը Գերմանիայում, նստավայրը՝ Բեռլին։
1908 թվականի երիտթուրքական հեղափոխությունից հետո Ահմեդ Թևֆիք փաշա Օքդայը դառնում է Օսմանյան կայսրության խորհրդարանի՝ մեջլիսի անդամ։ 1909 թվականին սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի ղեկավարած կառավարությունը ստիպված է լինում հրաժարական տալ։
Մեծ վեզիրի պաշտոնը մնաց թափուր։ Ահմեդ Թևֆիքը ևս ստիպված է եղել հրաժարական տալ, քանի որ անդամակցում էր «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցությանը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո Ահմեդը ղեկավարել է թուրքական պատվիրակությանը 1919 թվականի հոկտեմբերի 21-ին կայացած Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսում։ 1920 թվականի վերջին Ահմեդը դառնում է Օսմանյան կայսրության վերջին մեծ վեզիրը։
Մահացել է 1936 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ստամբուլում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության մեծ վեզիրներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թուրք վիպասաններ Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Ղրիմաթաթարական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Միություն և առաջադիմություն կուսակցության քաղաքական գործիչներ
Շամիլ Ասիլդարով
Շամիլ Սաիդբեգովիչ Ասիլդարով (Шами́ль Саидбе́гович Асильда́ров, մայիսի 18, 1983 թվական, Մախաչկալա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։
Կարիերա
Շամիլը դագեստանյան ֆուտբոլի սան է։ Նրա առաջին մարզիչն է եղել Սեմյոն Վալյավսկին ։ Ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2000 թվականին՝ երկրորդ լիգայում հանդես եկող Մախաչկալայի «Դինամոյի» կազմում։ Ակումբի կազմում անցկացրած հինգ տարիների ընթացքում, նա մասնակցում է 163 հանդիպման և դառնում է 93 գոլի հեղինակ։ Ակումբի հետ միասին 2003 թվականին ձեռք է բերում հնարավորություն երկրի առաջին դիվիզիոնում հանդես գալու համար, ինչպես նաև դառնում է մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու՝ հեղինակած 31 գոլերի շնորհիվ ։
2005 թվականին լքում է «Դինամոն» և պայմանագիր է կնքում «Խիմկի» ակումբի հետ։ Այստեղ ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում նա մասնակցում է տասը հանդիպման, որոնցից չորսում նրան հաջողվում է դառնալ գոլի հեղինակ։ Հաջորդ մրցաշրջանում, գլխավոր մարզիչ Պավել Յակովենկոյի հրավերքով համալրում է «Կուբանի» կազմը, որտեղ կես տարվա ընթացքում մասնակցելով 20 հանդիպման՝ դառնում է 18 գոլի հեղինակ և առաջին հորիզոնականն է զբաղեցնում առաջնության լավագույն ռմբարկուների շարքում ։
«Կուբանի» կազմում Ասիլդարովի հաջող ելույթները հետաքրքրություն են առաջացնում ռուսական ֆուտբոլի առաջատար ակումբների մոտ և 2006 թվականի օգոստոսին նա պայմանագիր է կնքում մոսկովյան «Լոկոմոտիվի» հետ։ Պրեմիեր լիգայում նա նշում է իր նորամուտը 2006 թվականի օգոստոսի 6-ին, առաջնության 14-րդ տուրի շրջանակներում կայացած «Ամկարի» դեմ խաղում։ Շամիլը դուրս էր եկել խաղադաշտ հանդիպման առաջին խաղակեսում փոխարինում կատարելով ։ Բարձրագույն դիվիզիոնում ռուս ֆուտբոլիստը հեղինակում է իր առաջին գոլը երկու տուր հետո՝ «Կռիլյա Սովետովի» դեմ կայացած խաղում. այդ գոլի շնորհիվ ակումբը հաղթանակ է տանում 2-1 հաշվով ։ Չնայած դրան Շամիլը չի կարողանում հաստատվել թիմի հիմնական կազմում և մրցաշրջանի ավարտից հետո վերադառնում է «Կուբան»։
2007 թվականի ամռանը Ասիլդարովը վարձավճարային պայմանագիր կնքելով համալրում է «Տերեկի» կազմը։ 2008 թվականի սկզբում նա տեղափոխվում է Մախաչկալայի «Անժի» ։
Կես տարի անց Շամիլը տեղափոխվում է «Լուչ», որտեղ նշում է իր նորամուտը 2008 թվականի օգոստոսին, առաջնութան 17-րդ տուրում կայացած «Շինիկի» դեմ խաղում ։ Ակումբի կազմում մինչև մրցաշրջանի ավարտը Շամիլը անցկացնում է ութ հանդիպում, ինչպես նաև աչքի է ընկնում իր նախկին ակումբը համարվող «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում հեղինակած գոլով ։ Սակայն այդ գոլն անգամ չի փրկում ակումբին առաջին դիվիզիոնը լքելուց, իսկ Ասիլդարովի պայմանագրի ժամկետը չի երկարաձգվում։ 2009 թվականին Շամիլը տեղափոխվել է սիրողական ֆուտբոլային լիգայում հանդես եկող «Մախաչկալա» ։
2009 թվականի օգոստոսի 5-ին Շամիլը կարճաժամկետ պայմանագիր է կնքում բարձրագույն լիգայի աութսայդերներից մեկի՝ Նալչիկի «Սպարտակի» հետ։ Նոր ակումբի կազմում ռուս ֆուտբոլիստը նշում է իր նորամուտը երեք օր անց մոսկովյան համանուն ակումբի ։ Շամիլը մասնակցում է այդ խաղին ամբողջությամբ և անգամ գոլի հեղինակ է դառնում, ինչը սակայն ակումբին չի փրկում վերահաս պարտությունից ։ 2009 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո Շամիլը ընդունում է ազատ գործակալի կարգավիչակ ։
2009 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվում է, որ Շամիլը վերադառնալու է «Տերեկ» և որի հետ նա կնքել է երեք տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր, սակայն այդ տեղեկությունը ավելի ուշ հերքվում է նաև Նալչիկի «Սպարտակի» ներկայացուցիչների կողմից , իսկ հետո՝ ակումբի գլխավոր մարզիչ Յուրի Կրասնոժանի, ում խոսքերով Ասիլդարովը ոչ մեկի հետ պայմանագիր չի կնքել, իսկ նալչիկյան ակումբը ունի ցանկություն պայմանագիրը երկարաձգելու ։ Բացի դրանից, 2010 թվականի հունվարին պաշտոնապես հայտարարվում է, որ այնուամենայնիվ Շամիլը երկու տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր է կնքել «Տերեկի» հետ։ «Տերեկի» պաշտոնական կայքում անցկացված քվերակության արդյունքում Շամիլը ակումբի կազմում ճանաչվում է 2010 թվականի մրցաշրջանի երկրորդ լավագույն ֆուտբոլիստ ։ Երկուս ու կես տարվա ընթացքում ռուս ֆուտբոլիստը այդ ակումբի կազմում մասնակցում է 65 հանդիպման և դառնում է 17 գոլի հեղինակ, սակայն 2011-12 թվականների մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբի տնօրինությունը որոշում է կայացնում այլևս չերկարաձգել Շամիլի հետ ունեցած պայմանագրի ժամկետը ։
2012 թվականի ամռանը Ասիլդարովը կարճաժամկետ պայմանագիր է կնքում «Վոլգա» ակումբի հետ ։ 2012 թվականի ձմռանը այդ պայմանագրի ժամկետը երկարաձգվում է կես տարով, սակայն 2013 թվականի ապրիլին այն խզվում է ։
2014 թվականի փետրվարին Շամիլը վերադառնում է «Լուչ-Էներգիա»։ Ակումբի հետ միասին դառնում է ՖԱԼ-յի գավաթի դափնեկիր, այդ մրցության լավագույն ռմբարկու և լավագույն ֆուտբոլիստ ։ 2014 թվականի հուլիսին Շամիլը երկու տարի ժամկետով նոր պայմանագիր է կնքում Մախաչկալայի «Անժիի» հետ։ Ֆուտբոլիստի վերադարձը «Անժի» տեղի է ունենում հուլիսի 6-ին «Սախալինի» դեմ կայացած խաղում ։ Նա հեղինակում է այդ խաղում թիմի հաղթական գոլը ։ Սակայն իր բավականին բարդ բնավորության և պայմանագրի ժամկետը չերկարաձգելու ցանկության պատճառով, Շամիլը 2015 թվականի ամռանը մնում է առանց ակումբի։ Այդ ժամանակ նա սկսում է մարզվել ինքնուրույն։ Եվ 2016 թվականի փետրվարի վերջում, բուժզննում անցնելուց հետո համալրում է Աստրախանի «Վոլգարի» կազմը ։ 2016 թվականի հունիսի 13-ին Շամիլը կնքում է մինչև 2016 թվականի վերջը ժամկետով պայմանագիր և դառնում է ղազախստանյան «Տոբոլ» ակումբի կազմը ։ 2017 թվականի փետրվարին նա կրկին համալրում է «Անժիի» կազմը, որի հետ այս անգամ կնքում է մեկ տարի ժամկետով պայմանագիր ։
Անձնական կյանք
Ազգությամբ ավարցի է։ Հոր անունը Սաիդբեկ է, մորը՝ Պատիմատ։ Ասիլդարովը ունի մեծ եղբայր՝ Մագոմեդ և երկու քույր՝ Վայսարատը և Սանիյատը ։ Աշխարհի լավագույն ֆուտբոլիստ է համարում Շամիլ Լահիյալովին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Խիմկիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
C++ դիզայն և էվոլյուցիա
«C++ դիզայն և էվոլյուցիա» (The Design and Evolution of C++, D&E), Բյորն Ստրաուստրուպի հեղինակած գիրք, որտեղ նկարագրվում է C++ լեզվի ստեղծումը ։ Թարգմանվել է նվազագույնը 6 լեզվով ։
Էլջեյ
Էլջեյ (Элджей, իսկական անունը՝ Ալեքսեյ Կոնստանտինովիչ Ուզենյուկ, ), ռուս երգիչ, որը հիմնականում երգում է հիփ հոփ ժանրում։
C++ դիզայն և էվոլյուցիա
Գրքում հիմնական ուշադրություն է դարձվում «Սի դասերով» սկզբնական ծրագրից մինչև ներկայիս դրության դիզայնի և լեզվի էվոլյուցիայի քայլերին և նկարագրվում է լեզուների հասկացությունների զարգացումը։ Նաև Ստրաուստրուպը գրքում մանրամասնորեն ցույց է տվել C++ և Սիմուլայի լեզվի ընդհանուր կապը։
1ԳՆ110
1ԳՆ110, ռուսական արտադրության գիշերային նշանոց։ Նախատեսված է կռվի դաշտը և կրակահերթերի վայրերը եղանակային վատ պայմաններում դիտարկելու համար, որն ամրացվում է հակատանկային ՁՀՆ-29 նռնականետի վրա ։ Այս մոդելը ստեղծվել է «Տոչպրիբոր» ԿԴԲ-ում, արտադրվել է «Նովոսիբիրսկի սարքաշինական գործարան» ԲԲԸ-ում (ք․ Նովոսիբիրսկ)։
C++ դիզայն և էվոլյուցիա
C++ պատմության մասին հոդված գրելու գաղափարը Ստրաուստրուպին առաջարկել են 1993 թվականին ծրագրավորման լեզուների պատմության ԱՍՄ-ի երկրորդ կոնֆերանսի ժամանակ (ԱՍՄ HOPL—2)։ Ուրիշների հետաքրքրությունը ոգեշնչեց նրան ավելի լուրջ մոտենալ գործին, և 1994 թվականին գրվեց մի ամբողջ գիրք։
Էլջեյ
Կենսագրություն և կարիերա
Ալեքսեյը ծնունդով Նովոսիբիրսկից է։ Կարիերան սկսել է մի քանի սոլո հիփ հոփ ալբոմների ձայնագրությունով ։ Ռեփերի դեբյուտային աշխատանքը դարձավ «Бошки дымятся» երգը, որը թողարկվել է 2014 թվականին ։ 2016 թվականին թողարկվեց Էլջեյի «Катакомбы» ալբոմը։ 2017 թվականին թողարկվեց «Элджей & Кравц - Дисконнект» համատեղ տեսահոլովակը, իսկ դրանից հետո լիաֆորմատ «Sayonara Boy» ալբոմը։
C++ դիզայն և էվոլյուցիա
1994 թվականին «Dr. Dobb’s Journal» ամսագիրը գրքին շնորհեց «Productivity Award» պարգևը ։
1ԳՆ110
Կառուցվածք
Նշանոցի կառուցվածքը թույլ է տալիս կարգավորել ջերմաստիճանի մուտքը դեպի նշանոց տարբեր եղանակային պայմաններով՝ թույլ չտալով, որ կլիմանային տարբեր փոփոխություններն ազդեն նշանոցի արդյունավետության վրա։ Նշանոցն ունի մեխանիզմն ու պայծառությունը կարգավորելու, ինչպես նաև լուսավորությունը ավտոմատ կերպով կարգավորելու հնարավորություն։
Էլջեյ
Կենսագրություն և կարիերա
Էլջեյի արտաքին տեսքը հաճախ փոփոխության է ենթարկվում, իսկ ռեփերի ոճը դառնում է մոտ Zef-ի և Die Antwoord-ի ոճերին ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին «Sayonara Boy» ալբոմը հայտնվեց Apple Music-ում և iTunes-ում։ 2017 թվականի վերջին Էլջեյն ուներ թողարկած վեց ստուդիական ալբոմ, որոնցից վերջինը «Sayonara Boy 3» էր ։
C++ դիզայն և էվոլյուցիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծրագրավորման լեզուներ
Էլջեյ
Կենսագրություն և կարիերա
2017 թվականի հունիսի 22-ին երգիչը թողարկում է իր նոր «Sayonara Boy ろ» ալբոմը, բացառապես «ՎԿ» սոցցանցի համար։ Apple Music-ում և iTunes-ում ալբոմը հայտնվել է 2017 թվականի հունիսի 24-ին։ Ալբոմի առաջին սինգլն է «FckuDJ», որը թողարկվել է 2017 թվականի հունվարի 1-ին, երկրորդ սինգլը՝ «Рваные джинсы»՝ թողարկված 2017 թվականի հունիսի 13-ին։ 2017 թվականի օգոստոսի 5-ին ռուս ռեփեր Feduk-ի հետ թողարկեց նոր՝ «Розовое вино» սինգլը։ Սինգլը հաշված օրերի ընթացքում զբաղեցրեց առաջնային տեղ iTunes-ում և Apple Music-ում, ինչպես նաև դարձավ ամենահայտնի երգը «ՎԿ»-ում ։
2018 թվականի հունիսի 14-ին ԶԼՄ-ում հայտնվեց նորություն, որում ասվում էր, որ Ալեքսեյ Ուզենյուկը և հեռուստահաղորդավարուհի Անաստասիա Իվլեևան հայտարարել են իրենց որպես զույգ ։ 2017 թվականին Էլջեյը համառուսական հայտնիության արժանացավ, երբ թողարկեց «Розовое вино» երգը, որը կատարում է Feduk-ի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Ստվեր (ֆիլմ)
«Ստվեր» (Тень), 2016 թվականին նկարահանված ռուսական դետեկտիվ ֆիլմ։ Ռեժիսորը Դմիտրի Սվետոզորովն է։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունիսի 6-ին։
Սյուժե
Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Արկադի Կրասիլշչիկովի «Ստվերին սիրահարվածը» պատմվածքի։ Կինոնկարը պատմում է ժամանակակից գործարար  Բորիս Գորդինի (Միխայիլ Պորեչենկով) մասին, որը սիրահարված է համր ֆիլմի մի դերասանուհու։ Որպեսզի բավարարի իր կիրքը, Գորդինը գտնում է մի աղջկա, որն արտաքուստ նման է դերասանուհուն (Վարվառա Շչերբակովա) ։
Հասույթ և գնահատականներ
Համաձայն «Бюллетень кинопрокатчика» (Կինովարձույթի տեղեկագիր) կայքէջի ֆիլմ մեկնարկային ուքենդին հավաքեց 322 155 ռուբլի, զբաղեցնելով 26-րդ հորիզոնականը ։
«Киноафиша» (Կինոաֆիշա) պորտալը դերասանների խաղը բնորոշոլ է որպես «թերի ու անավարտ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Օլդենբուրգ
Օլդենբուրգ, (Oldenburg, ս․ գերմ․՝ Ollnborg), Գերմանիայի Ստորին Սաքսոնիայի խոշոր քաղաքներից մեկը՝ նավարկվող Հունթե գետի վրա է, որը Քյուսթենի ջրանցքով կապված է Էմսին և Վեզեր գետերի հետ։
Պատմական ակնարկ
Քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1108 թվականին: Միջնադարում ծառայել է, որպես Օլդենբուրգյան կոմսության մայրաքաղաք: Մինչև 1773 թվականը Օլդենբուրգի կոմսությունը գտնվել է Դանաիայի թագավորության տիրապետության տակ: XVII դարում Օլդենբուրգը ամրապնդեց իր քաղաքական դիրքը Հյուսիսային Եվրոպայում, բայց հետագայում 1667 թվականի հրդեհից և ժանտախտի համաճարակից հետո հազիվ էր գոյատևում: XX դարում Դանիայի, Նորվեգիայի, Հունաստանի, Ռուսաստանի շատ միապետեր սերվել են Օլդենբուրգի արքայական տոհմից, ինչպես նաև բրիտանական կայսրության արքայազն Չարլզը: XVIII դարի վերջին հերթական հրդեհից հետո Օլդենբուրգը ամբողջովին վերակառուցվեց դասական ոճով, վաղ ժամանակների հուշարձաններից պահպանվել են եզակիները:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ձյունահավաք տեխնիկա
Ձյունահավաք տեխնիկաները տարբեր տրանսպորտային միջոցներ են, որոնք օգտագործվում են փողոցները սառույցներից և ձյունից մաքրելու համար։ Ձյուն մաքրող տեխնիկայի մեխանիզմը հիմնված է ինքնաթափերի վրա, տարբեր հատուկ հարմարեցված մասերով, որոնք նրանց թույլ են տալիս իրականացնել ձյան հեռացումը։ Շատ մասնագետներ օգտագործում են նաև փոքր մեքենաներ՝ ճանապարհները բարվոք դարձնելու, մայթերը մաքրելու, ինչպես նաև հետիոտների և հեծանվորդների համար։ Ճանապարհային վերանորոգման գործակալությունները, հիմնականում բևեռային շրջաններում հաճախ են ունենում մի քանի ձմեռային սպասարկման տրանսպորտային միջոցներ, դրանք օգտագործում են ճանապարհները ձյունից ու սառույցից մաքրելու և ձմռանը անվտանգ երթևեկելու համար։ Օդանավակայաններում նույնպես օգտագործվում են ձյունամաքրիչ սարքավորումներ՝ օդանավակայանի մակերեսները մաքրելու համար։ Առաջին տրանսպորտային միջոցը նախատեսված է եղել ձյուն մաքրելու համար, այն ունի զամբյուղիկ, որը նախատեսված է ձյունը մաքրելու և ճանապարհների մակերևույթը հարթ պահելու համար, չնայած տեղադրված ձյունամաքրիչ զամբյուղիկին և մեխանիկական մանրեցուցիչներին` մեքենան կիրառվել է 1862 թվականից։ 20-րդ դարի սկզբին մեքենաների և ավիացիայի միջոցով տրանսպորտի աճը հանգեցրեց ձնաբքի հեռացման համար խոշոր ավտոմոբիլային տրանսպորտի զարգացմանը և խթանմանը։
Պատմություն
Թեև ձյան մաքրման պատմության սկիզբը ձևավորվել է դեռևս միջնադարում, սակայն գործընթացի առաջին փորձերը վերաբերում էին ձիերի և ճանապարհների ձյան հեռացման պարզ ու հեշտ մաքրմանը։ Մինչև ավտոմոբիլային տրանսպորտի առաջացմանը, ձյան հեռացումը դիտվում էր որպես փոքր անհանգստություն, գյուղական տարածքներում կեղտոտ ճանապարհները վտանգավոր էին և անհավասար, իսկ ձյունը և սառույցը դրանց մակերեսը շատ էին հարթում։ Շատ ֆերմերներ պարզապես կարող էին փոխարինել իրենց վագոնները սահնակներով, ինչը թույլ էր տալիս նրանց ծանր իրեր, ինչպես օրինակ՝ փայտանյութ տեղափոխել։ Միացյալ Նահանգներում և Կանադայի հյուսիսային շրջաններում վաղ շրջանի համայնքները նույնիսկ ձյան սայլակներ էին օգտագործում` ձմեռային վաղաժամկետ ձյունը հեռացնելու և ճանապարհների ձյան ծածկույթը հարթելու համար։
Այնուամենայնիվ, ծանր բեռնված ճանապարհների և քաղաքների չափերի մեծացման հետ կապված ձնաբուքը լուրջ խնդիր էր դառնում, քանի որ արդյունքում ձևավորվող սայթաքող մակերեսը հետիոտների և տրանսպորտային միջոցների համար վտանգ էր ներկայացնում։ Առաջին ձյունահավաք մեքենայի շահագործման արտոնագրերը ներկայացվել են 1840 թվականին, սակայն դրանց իրական օգտագործման մասին գրառումները չէին իրագործվել մինչև 1862 թվականը, մինչ այն ժամանակ, երբ Միլոկի քաղաքում ձիերի սայլակներով ձյունամաքրիչ աշխատանքներ կազմակերպվեցին։ Հետագայում ձիերի միջոցով ձյան մաքրման գործընթացը շատ արագ տարածվում է այլ քաղաքներում, հատկապես այնպիսի տարածաշրջաններում, որտեղ ձյան առկայությունը մեծ էր։
Առաջին շարժիչային ձյունահավաք մեքենաների շահագործման ծրագիրը մշակվել է 1913 թվականին, որը իրագործվել է բեռնատարների և տրակտորների միջոցով։ Այս մեքենաները հնարավորություն են ընձեռել մեքենայացնել ձյան մաքրման գործընթացը, այն նվազեցնում է ձյան հեռացման համար պահանջվող աշխատանքը, ավելացնելով արագությունը և արդյունավետության գործընթացը։ 20-րդ դարի սկզբի ձյան հեռացումը, ավիացիոն արդյունաբերության ընդլայնումը նաև հանդես է գալիս որպես կատալիզատոր տրանսպորտային միջոցների զարգացման համար։ Նույնիսկ փոքր քանակությամբ ձյունը կամ սառույցը կարող էին օդանավը հանգեցնել վթարի, այնպես որ օդանավակայաններում ամրացնում են ձյան դեմ թռչող սարքեր, որոնք թույլ չեն տալիս ձնաբուքի ձևավորմանը, նաև այդպիսի տրանսպորտային միջոցները սկսել են գործել ինքնաթիռների թռիչքուղիներում` վատ եղանակային պայմաններում ձյունը մաքրելու համար։
Ավտոմեքենաների տարածման շնորհիվ պարզվել է, որ միայն ձյունամաքրիչ սարքը բավարար չէ, որպեսզի մաքրվեն ճանապարհների ամբողջ ձյունն ու սառույցը, ինչը հանգեցնում է մեքենաների մեխանիզմների ցրտահարման։ Արդյունքում օգտագործվում է նատրիումի քլորիդ, որն արագացնում է ձյան հալեցումը։ Դեռ վաղ շրջանում ձմռանը սառցակալած ճանապարհների սառույցը մաքրելու համար օգտագործում էին աղեր, որոնք քայքայում էին սառույցը, հետագայում պարզ է դարձել, որ աղը քայքայում էր ոչ միայն սառույցը և ձյունը, այլ նաև` մետաղական կառուցվածքներ ունեցող կամուրջները և հետիոտների կոշիկները։ Այնուամենայնիվ, երբ մեքենաների վթարների թիվն աճել են, բողոքի ցույցեր են բարձրացվել և 1920-ականների վերջերին ԱՄՆ-ում շատ քաղաքներում սկսել են օգտագործել աղ և ավազ՝ ճանապարհները մաքրելու և ճանապարհային անվտանգությունը բարելավելու համար։ Երբ բնապահպանությունը 1960-1970-ական թվականներին սկսել է շրջակա միջավայրի մասին իրազեկվածության մակարդակի բարձրացումը, կրկին սկսվում են քննադատություններ և դա ազդեցություն է ունենում շրջակա միջավայրի վրա, որը հանգեցնում է այընտրանք չունեցող քիմիկատների և ավելի արդյունավետ համակարգերի տարածմանը։
Կենցաղային ձյունահավք մեքենաներ
Նման ձյունահավաք գործիքները բաժանվում են հետևյալ կատեգորիաների
Ըստ շարժիչի տեսակի՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Մեքենաներ
Նահապետ Տոնոյան
Նահապետ Ազատի Տոնոյան (հայտնի է եղել նաև Ֆեդյա անունով, հոկտեմբերի 18, 1960, Ապարան - սեպտեմբերի 19, 1992, Ղոչազ լեռ, Բերձորի հատված), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի հրամանատար ։
Կենսագրական տվյալներ
1967-1975 թվականներին հաճախել է Ապարան քաղաքի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ 1979 թվականին ավարտել է թիվ 40 պրոֆտեխուսումնարանը։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում ։
Մասնակցությունը Արցախյան ազատամարտին
Նահապետ Տոնոյանը ամուսնացած էր, ունի երեք զավակ։ Թաղված է Ապարանի եղբայրական գերեզմանատանը։ Պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության և Արցախի Հանրապետության առաջին աստիճանի մեդալներով, «Հատուկ գունդ», «Վազգեն Սարգսյան», «Սպարապետ Վազգեն Սարգսյան» շքանշաններով և «Առաջին գունդ», «Մայրական երախտագիտություն» մեդալներով ։
Զալցբուրգի փառատոն
Զալցբուրգի փառատոն (Salzburger Festspiele), ամառային երաժշտական ամենամյա փառատոն Ավստրիայի Զալցբուրգ քաղաքում, աշխարհում առավել հայտնի փառատոներից մեկն է։ Փառատոնի ծրագրի մեջ մտնում են հիմնականում ակադեմիական երաժշտության համերգներ և երաժշտա-թատերական ներկայացումներ։
Պատմություն
1877 թվականից Զալցբուրգում ոչ կանոնավոր կերպով կազմակերպվել են երաժշտական փառատոներ։ Փառատոնի պատմության նոր դարաշրջանը սկսվել է 1920 թվականին։ Փառատոնի զարգացման համար մեծ ջանքեր են ներդրել գրող Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանը, կոմպոզիտոր Ռիխարդ Շտրաուսը, երաժտագետ և դաշնակահար Ռուդոլֆ Ռետին, ռեժիսոր Մաքս Ռայնհարդը, ձևավորող Ալֆրեդ Ռոլերը, Վիեննայի պետական օպերայի տնօրեն Ֆրանց Շալկը և այլք ։ Սկզբնական շրջանում փառատոնի ծրագրի մեջ ընդգրկվել են կամերային ու սիմֆոնիկ համերգներ, 1922 թվականին ներկայացվել է Մոցարտի չորս օպերա ։ Սկզբում ծրագրում գերազանցապես ավստրո-գերմանական կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ են ընդգրկվել (Մոցարտ, Շտրաուս, Գլյուկ)։ Հետագա տարիներին ծրագրում ընդգրկվել են այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ ևս, փառատոնի շրջանակներում կայացել են համաշխարհային պրեմիերաներ։
Փառատոնին մասնակցել են 20-րդ դարի խոշորագույն դիրիժորներ Արտուրո Տոսկանինին, Բրունո Վալտերը, Վիլհելմ Ֆուրտվենգլերը, Հերբերտ ֆոն Կարայանը և այլք։ 1967 թվականից Զալցբուրգում կազմակերպվում է նաև Զալցբուրգի Զատկի փառատոնը, որի հիմնադիրը Կարայանն է։
Բեմադրություններ
Համաշխարհային նշանակության մի շարք պրեմիերաներ կայացել են փառատոնի շրջանակներում։ Դրանցից են Կառլ Օրֆի «Անտիգոնան» (1952), Գոթֆրիդ ֆեն Էյնեմի «Պրոցեսը» (1953)։ 1965 թվականին այստեղ ներկայացվել է Մոդեստ Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով» օպերան (դիրիժոր՝ Հերբերտ ֆոն Կարայան)։ Փառատոնի՝ տարբեր տարիների բեմադրություններից են Ռիխարդ Շտրաուսի «Կինն առանց ստվերի» (1992), Ստրավինսկու «Թեթևսոլիկի արկածները» (1994), Լիգետիի «Մեծ մերտվիարխ» (1997) գործերը։
Տնտեսություն
Զալցբուրգի փառատոնը 2017 թվականին վաճառել է մոտ 27 միլիոն եվրոյի տոմսեր, իսկ փառատոնի անուղղակի եկամուտը Զալցբուրգի համար կազմել է մոտ 183 միլիոն եվրո։ Ուղղակի և անուղղակի ձևով մոտ 77 միլիոն եվրո հարկ է վճարվել փառատոնի արդյունքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փառատոներ Կատեգորիա:Ավստրիայի մշակույթ
Յաստրեբիխա (գետ)
Յաստրեբիխա (Ястребиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կրիվցովո գետի ափում։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Մատվեիցևի գյուղի մոտակայքում։ Յաստեբիխի ակունքը գտնվում է լճի հարավային ափին։
Նիկոլայ Բրունով
Նիկոլայ Իվանովիչ Բրունով (Николай Иванович Брунов, ), ճարտարապետության խորհրդային պատմաբան, արվեստագիտության դոկտոր (1943), ԽՍՀՄ ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1940)։
Յաստրեբիխա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Նիկոլայ Բրունով
Կենսագրություն
Նիկոլայ Բրունովը մահացել է 1971 թվականի նոյեմբերի 25-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Մոսկվայի մարզի Կունցևսկի շրջան Իզվարինո գյուղի գերեզմանատանը (ներկայում՝ Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգում)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ
Յաստրեբիխա (գետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Ուստյուժենսկի շրջանի գետեր
Ազատ անկման արագացում
[[Պատկեր:Acceleration-due-to-Gravity-on-Earth.png|alt=|մինի|260x260փքս|Գրավիտացիայով պայմանավորված արագացումը հավասար է
և կենտրոնախույս արագացոմը հավասար է
ω2a
a
— Երկրի առանձքից ունեցած հեռավորությունը,
ω
— Երկրի անկյունային արագությունը։]] Ազատ անկման արագացում, ծանրոթյան ուժի հաղորդած արագացում, ֆիզիկական մեծություն, որը թվապես հավասար է 1 կգ մարմնի վրա ազդող ծանրության ուժին։ Այս մեծությունը կարելի է ներկայացնել երկու մեծությունների՝ գրավիտացիոն արագացման և կենտրոնախույս արագացման գումարի տեսքով։ Նշանակում են g տառով՝ լատիներեն «գրավիտաս»՝ ծանրության բառից։ Միավորը՝ ինչպես արագացմանը՝ 1մ/վ2-ն է։ g-ն Երկրի մակերևույթին ընդունում է 9.780 մ/վ2 -ից մինչև 9,832 մ/վ2 ։
Պատմություն
Դեռևս մ.թ.ա. 335 թ.-ին Հին Հունաստանի մեծագույն գիտնական Արիստոտելը համոզված էր, որ տարբեր մարմիններ ընկնում են տարբեր արագացումներով. ըստ նրա՝ ծանր մարմինները ընկնում են ավելի մեծ արագացմամբ, քան թեթևները։ 1591 թ.-ին մեծ գիտնական Գալիլեո Գալիլեյը առաջ քաշեց մի վիճարկելի վարկած, որ բոլոր մարմինները ընկնում են միևնույն արագացմամբ։ Ըստ ավանդության, Գալիլեյը դա ապացուցելու համար տարբեր ծանրության գնդեր է նետել Պիզայի թեք աշտարակից՝ առաջին անգամ փորձով ապացուցելով, որ ազատ անկման արագացումը կախված չէ մարմնի զանգվածից ։
Չափման հնարավորություններ
Ձեռքի տակ ունենալով մաթեմատիկական ճոճանակ՝ կարելի է մեծ ճշտությամբ հաշվել ազատ անկման արագացումը հետևյալ բանաձևով.
որտեղ π≈3.14, l-ը թելի երկարությունն է, իսկ T-ն՝ տատանման պարբերությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական հաստատուններ Կատեգորիա:Գրավիտացիա Կատեգորիա:Արագացում
Աբխազիայի դոլմեն
Աբխազիայի դոլմեն (აფხაზეთის დოლმენები, Аҧснытәи адамрақәа), հնագույն դամբարանային շինությունների համալիր, որը գտնվում է Աբխազիայում։
Համարվում է ոչ միայն Աբխազիայի երկրամասի, այլև ամբողջ Վրաստանի լավագույնս ուսումնասիրված հնավայրերից մեկը։ Նմանատիպ սալերով, հավաքական, տաշտաձև և մոնոլիտ դոլմեններ հայտնաբերվել են նաև Հյուսիսային Կովկասում և Հայաստանի Հանրապետությունում։
Նկարագրություն
Աբխազիայի դոլմենները Վրաստանի ամենալավ ուսումնասիրված հնավայրերից են։ Ամենայն հավանականությամբ այն կառուցվել է շուրջ երեք միլիոն տարի առաջ ։
Համարվում է ամենալավ պահպանված վաղբրոնզեդարյա շինություններից մեկը ոչ միայն Վրաստանում, այլև ամբողջ տարածաշրջանում։ Աբխազիայի դոլմենները ծածկված են սալաքարերով։ Ժամանակին Աբխազիայի դոլմեններում թաղվել է մեկ ամբողջական ընտանիքի աճյուն՝ քարե կամ բրոնզի զենքերի հետ միասին։
Ներկայիս կարգավիճակ
Ռուսական բանակի կողմից 2008 թվականին Աբխազիայի բռնազավթումից հետո պատմական այս շինությունը ստացել է անհայտ կարգավիճակ։
Դե յուրե այն գրանցված է Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետության մշուկութային ժառանգություն հանդիսացող օբյեկտների շարքում, որպես ոչնչացման սպառնալիքի տակ գտնվող հնավայր։ Աբխազական դոլմենները ցուցադրվել են Թբիլիսիում գտնվող Վրաստանի ազգային թանգարանում, ինչպես նաև Սուխումի պետական թանգարանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեգալիթներ Կատեգորիա:Աբխազիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Նախնադարյան Վրաստան
Իսկուշ (Շապշայի վտակ)
Իսկուշ (Искуш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Խարովսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շապշա գետի աջ ափում՝ 0,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հարաբերական անցք
Հարաբերական անցքի հաշվարկ
Երկրաչափական հարաբերական N անցքը արտահայտում են կոտորակի տեսքով։ որտեղ D նշանակում է մուտքային բբի տրամագիծը, իսկ f''-ը՝ հետին ֆոկուսային հեռավորությունը։ Հարաբերական անցքն ընդունված է նշանակել վերջակետով տարանջատած երկու թվերի հարաբերակցությամբ։ Ընդ որում, առաջին թիվը միշտ ընդունվում է մեկ միավոր, օրինակ՝ 1:5,6։ Ժամանակակից գրականության մեջ հարաբերական անցքի նշանակումն ավելի լայն տարածում է գտել f համարիչով նշանակումը, օրինակ՝ f/5,6: Հայելաոսպնյակային օբյեկտիվների համար մուտքային բբի մակերեսը հաշվարկվում է ավելի բարդ օրենքով, քանի որ նրա կենտրոնական մասը էկրանավորված է ։ Այդ դեպքում դիաֆրագման կարող է ունենալ ոչ թե շրջանի ձև, այլ՝ օղակի, և մուտքի բբի տրամագծի գտնելու համար անհրաժեշտ է հաշվարկի ժամանակ իրական մուտքագրման բիբը (օղակ) փոխարինել համարժեք մակերեսով շրջանով։ Հայտնաբերված շրջանի տրամագիծն էլ կհանդիսանա մուտքային բբի որոնվող տրամագիծը հետագա հաշվարկներում կիրառման համար։
Հարաբերական անցքի քառակուսին կոչվում է լուսաուժ և որոշում է օբյեկտի պայծառության և նրա պատկերի լուսավորության հարաբերակցությունը ֆոկալ հարթության մեջ ։ Արդյունավետ հարաբերական անցքը հաշվարկվում է հաշվի առնելով օպտիկական համակարգի լույսի բեկման \tau գործակիցը, որը հաշվի է առնում ապակու ընդհանուր հաստությունը և օդ/ապակի սահմանների թիվը։ Օբյեկտիվի թափանցելիության նվազեցման գործակիցը որոշվում է հետևյալ բանաձևով.
որտեղ P-ն միջավայրերի սահմանագծի հարթության արտապատկերման ժամանակ կորցրած լույսի մասնաբաժինն է, Չլուսավորված օբյեկտիվների համար \tau չի գերազանցում 0.65։ Լուսավորմամբ օբյեկտիվները կորցնում են ոչ ավել, քան 10% լույս։
Երկրաչափական և արդյունավետ հարաբերական անցքի հաշվարկման այս մեթոդները ճիշտ են միայն «անսահմանության» վրա օբյեկտիվի ֆոկուսավորման ժամանակ։ Վերջավոր հեռավորությունների համար ֆունկցիայի հայտարարը մեծանում է օբյեկտիվի տեղաշարժումից, հանգեցնելով հարաբերական անցքի նվազմանը։ Արդյունավետությունը հատկապես նկատելի է մակրո լուսանկարչությունում, երբ զուգակցված կիզակետային երկարությունը կարող է գերազանցել երկու կամ ավելի անգամ։ Այս դեպքում անտեսել հարաբերական անցքի փոփոխությունը անթույլատրելի է։
Դիաֆրագմային թիվ
Եթե մուտքային բբի տրամագիիծն ընդունենք հավասար միավորի, երկրաչափական հարաբերական անցքը կարող է արտահայտվել հետևյալ կերպ։
Այս դեպքում հայտարարի հարաբերական k անցքը կոչվում է «դիաֆրագմային թիվ» կամ «դիաֆրագմի թիվ»։ Դիաֆրագմային թիվը հաշվարկվում է որպես օբյեկտիվի կիզակետային հեռավորության հարաբերակցությունը իր մուտքային բբի տրամագծով և նշանակվում է թվանշանով։ Դիաֆրագմային թիվը հարաբերական անցքին հակադարձ մեծություն է. Այս պարամետրը առավել հարմար է դիաֆրագմայի սանդղակի գծանշմանների համար, քանի որ չի պարունակում կոտորակներ։
Նման սանդղակի յուրաքանչյուր բաժանումը համապատասխանում է լուսաուժի երկու անգամ փոփոխությանը, իսկ հարաբերական անցքինը՝ անգամ. Բացառություն կարող են կազմել դիաֆրագմային թվի ամենափոքր արժեքները, որոնք համապատասխանում են օբյեկտիվի օպտիկական հնարավորություններին և չեն տեղավորվում ստանդարտ շարքում։
Դիաֆրագմային թվերի սանդղակի այսպիսի կառուցվածքն օգտագործվում է 1950-ական թվականներից, երբ ի հայտ եկավ լուսակայում հասկացությունը։
Ժամանակակից ֆոտոօբյեկտիվներում այդպիսի սանդղակը (ինչպես նաև դիաֆրագմայի ճշգրտման օղակը) բացակայում։ Ժամանակակից թվային լուսանկարչական ապարատների դիաֆրագմային թվերի սանդղակն ունի միջանկյալ նշանակություն, 1/3 քայլին համապատասխան.
Լուսակայումների մեխանիկական կառավարման ժամանակ հարաբերական անցքը կարգավորվում է առանց քայլերի և դիաֆրագմային թիվը կարող է ընդունել ցանկացած կոտորակային արժեք։
Իսիդորե Ռամիշվիլի
Իսիդորե Ռամիշվիլի (ისიდორე რამიშვილი, ), վրացի սոցիալ-դեմոկրատ քաղաքական գործիչ, լրագրող, Ռուսական կայսրության մենշևիկյան շարժման ղեկավարներից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1859 թվականի հունիսի 7-ին Ռուսական կայսրության Քութայիսի նահանգի Օզուրգեթի գավառում։ Սովորել է տեղի ծխական դպրոցում և ապա Թբիլիսիի հոգևոր ճեմարանում։
1905 թվականին ընտրվել է Քութայիսի նահանգի առաջին պետական դումայի մենշևիկ պատգամավոր։ 1908 թվականին ձերբակալվել է, սակայն որոշ ժամանակ անց ազատ է արձակվել։ Մինչ 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխությունն ապրել է Աստրախանում։ 1917 թվականից ծառայել է, որպես Պետրոգրադի խորհրդի գործադիր կոմիտեի անդամ։
Բոլշևիկների կողմից իրագործված հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո ստիպված է եղել թողնել Աստրախանը և վերադառնալ հայրենիք՝ Վրաստան։ Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության հռչակումից հետո՝ 1919 թվականի ամռանն ընտրվել է Վրաստանի սահմանադիր ժողովի անդամ։
1920 թվականին դարձել է Վրաստանի ներկայացուցիչն Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետությունում։ Կարմիր բանակի կողմից Վրաստանի տարածքի ասպատակումից ու Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո՝ 1921 թվականին Իսիդորեն ստիպված է լինում հեռանալ քաղաքականությունից։
Մահացել է 1937 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրացի լրագրողներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ
Մայա
Մայա, հնդկացի ժողովուրդ Մեքսիկայում (Յուկատան թերակղզի, 340 հազար, 1979 թվականի տվյալներով) և Բելիզում (13 հազար)։ Լեզուն պատկանում է մայա-կիչե լեզվաընտանիքին (տես Մայա-սոկե լեզուներ)։ Որոշ մասը գիտի նաև իսպաներեն։ Կրոնը ձևականորեն կաթոլիկությունն է, բայց իրականում պահպանվում են մինչքրիստոնեական հավատալիքների վերապրուկներ։ Այժմյան մայաների հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն է։ Մայաները հարավարևելյան Մեքսիկայում, Հոնդուրասում և Գվատեմալայում եղած՝ Ամերիկայի հին քաղաքակրթություններից մեկի ստեղծողներն են։ Հնագույն մայաները մշակել են եգիպտացորեն, լոբի, դդում, լոլիկ, արմատապտուղներ, բամբակ, պահել՝ հնդկահավեր և շներ (միսն օգտագործել են սննդի համար), զբաղվել են նաև որսորդությամբ, ձկնորսությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Մեր թվարկության I հազարամյակում մայաները կառուցել են քարակերտ շինություններով քաղաքներ (հայտնի է 100-ից ավելի քաղաք), որոնցից խոշորներն էին Տիկալը, Կոպանը, Չիչեն-Իցան, Ուշմալը։ IX դ․ դրանց մեծ մասը կործանվել է տոլտեկների և հնդկացի այլ ցեղերի ներխուժման հետևանքով։ X դ․ Յուկատանում առաջացել է նոր՝ մայատոլտեկյան պետություն, որը հետագայում տրոհվել է քաղաք-պետությունների։ Հասարակության տիրապետող խավը եղել են զինվորական ավագանին ու քրմերը, զարգացել է ստրկությունը։ Մայաները պաշտել են հատկապես անձրևի և քամու աստվածությունը։ Նրանք ստեղծել են իրենց նշանագրերը (Մայա գիր), գիտելիքներ են ունեցել մաթեմատիկայի, բժշկության, աստղագիտության բնագավառներում, թողել ճարտարապետական հոյակերտ կոթողներ (բուրգեր, տաճարներ և այլն)։ Մայաների քաջարի դիմադրության հետևանքով Ցուկատանի նվաճումը (1527-ից) իսպանացիների կողմից տևական  է  եղել։
Հայտնագործությունները և սովորությունները
Կատեգորիա:Մեքսիկայի ազգեր Կատեգորիա:Գվատեմալայի ազգեր Կատեգորիա:Բելիզի ազգեր Կատեգորիա:Հոնդուրասի ազգեր Կատեգորիա:Սալվադորի ազգեր Կատեգորիա:Հնդկացիներ
Ներս թող ինձ։ Սագա
«Ներս թող ինձ։ Սագա» (Let me in), ամերիկյան ֆիլմ։ Գլխավոր դերասանները՝ Օսկարն ու Էլին են, ֆիլմում՝ Օուեն և Էբբի։ Ֆիլմի պրեմիերան եղել է սեպտեմբերի 13-ին, 2010 թվականին ։ Ռուսաստանում ֆիլմը հայտնվեց նոյեմբերի 25-ին, 2010 թվականին։
Ֆիլմի մասին
Օուենը դժբախտ ու միայնակ 12- ամյա տղա է։ Նրա ծնողները բաժանված էին, իսկ նրան հաճախ սպառնում էին դպրոցի տղաները։ Տանը, լույսերն անջատելով, տղան հեռադիտակի միջոցով հետևում էր իր հարևաններին։ Մի անգամ նա նկատեց մի աղջկա, ով նոր էր տեղափոխվել իրենց թաղամաս։ Աղջիկը քայլում էր ձյան վրայով՝ առանց կոշիկի, տարեց մի մարդու հետ, ով, հավանաբար, հայրն էր։ Մի անգամ, երեկոյան, երբ Օուենը բակում աշխատում էր ինքնապաշտպանության վրա, հանդիպում է այդ աղջկան։ Աղջիկն ասում է, որ իրենք չեն կարող ընկերություն անել, բայց ամեն երեկո նրանք հանդիպում են ու մտերմանում։ Աղջկա անունը Էբբի էր, նա ևս 12 տարեկան էր։ Նա չի հիշում իր ծննդյան ամսաթիվը և չի խոսում դրա մասին։ Օուենը սովորեցնում է նրան ինչպես շփվել պատից այն կողմում գտնվող մարդու հետ, որովհետև նրանք նույնպես այդ իրավիճակում էին՝ ապրում էին կողք-կողքի։ Երկար մտածմունքներից հետո, Օուենը որոշում է ասել Էբբիին, որ սիրում է նրան։ Մարդկանց սպանության մեղադրանքով բռնել էին աղջկա հորը և պատրաստվում էին սպանել նրան։ Հայրը ցանկություն է հայտնում, որ նրան սպանի Էբբին։ Էբբին սպանում է․․․, վերջին ժամանակները նա իրեն շատ տարօրինակ էր պահում, և տղան իմանում է ողջ ճշմարտությունը. Էբբին վամպիր է։ Եվ իրականում այն մարդը, ում կարծում էին, թե նրա հայր է, իրականում Էբիի դպրոցական ընկերն էր։ Քանի որ նա սովորական մարդ էր, ծերացել էր, իսկ Էբբին մնացել էր նույն տարիքում։ Ֆիլմի վերջում աղջիկն ու տղան միասին են մնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վամպիրների մասին Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Relativity Media ֆիլմեր
Սինգապուրի Չանգի օդանավակայան
Չանգի ( Singapore Changi Airport; Lapangan Terbang Changi Singapura; 新加坡樟宜机场), միջազգային օդանավակայան, համարվում է Ասիայի հանգուցային օդանավակայաններից մեկը և Սինգապուրի հիմնական օդանավակայանն է։ Գտնվում է Չանգի շրջանում և գրավում է 13 կմ² տարածք ։ Օդանավակայանը շահագործվում է Civil Aviation Authority of Singapore (CAAS)-ի կողմից և հանդիսանում է Սինգապուրյան Singapore Airlines Cargo, Singapore Airlines, Scoot, SilkAir, Tigerair, Jetstar Asia Airways, Valuair, և Jett8 Airlines Cargo ավիաընկերությունների բազան։
Չանգի օդանավակայանն սպասարկում է ավելի քան 100 ավիաուղղությունների՝ թռիչքներ կատարելով դեպի աշխարհի 90 երկրների ավելի քան 380 քաղաքներ։ Ամեն շաբաթ օդանավականն սպասարկում է մոտավորապես 7000 թռիչք, ինչը նշանակում է յուրաքանչյուր 90 վայրկյանը մեկ՝ մեկ թռիչք։ 2016 թվականին օդանավակայանն սպասարկել է 58,7 միլիոն ուղևորի ։
Ըստ 2016 թվականի ամբողջական տվյալների հրապարակման՝ օդանավակայանն սպասարկել է 58,698,039 ուղևորի, ինչը 5,9%-ով ավելին է, քան նախորդ տարի և առավելագույնն է օդանավակայանի 35 տարվա պատմության մեջ։ Ըստ այս ցուցանիշի, աշխարհի ամենածանրաբեռնված օդանավակայաններից վեցերորդն է և երկրորդը՝ Ասիայում՝ ըստ 2016 թվականի ուղևորափոխադրման միջազգային վիճակագրության։ 2016 թվականի դեկտեմբերին Չանգի օդանավակայանը գրանցել է 5,68 միլիոն ուղևորների տեղաշարժ, ինչն առավելագույն ցուցանիշն է օդանավակայանի ստեղծման օրվանից։ Օրվա մեջ սպասարկած ուղևորների թվի ռեկորդը գրանցվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 23-ին՝ հասնելով 202,359-ի։
Օդանավակայանն իր ստեղծման թվականից՝ 1981 թվականից հետո ստացել է մոտավորապես 533 մրցանակ։ 2016 թվականին այն արժանացել է «Լավագույն օդանավակայան» կոչումին ։
Պատմություն
Ավիափոխադրումների համաշխարհային աճը մեծ ազդեցություն ունեցավ Սինգապուրի տնտեսության վրա։ Սինգապուրի միջազգային Պայա Լեբար օդանավակայանը, որը Սինգապուրի երրորդ քաղաքացիական օդանավակայանն էր Սելետար (1930-1937 թվականներին եղել է երկրի գլխավոր օդանավակայանը, այժմ օգտագործվում է մասնավոր ինքնաթիռների թռիչքների համար) և Կալլանգ (1937-1955) օդանավակայաններից հետո, ուղևորների թվի մեծացման պատճառով անկարող դարձավ սպասարկել նրանց։ 1970-ականներին ուղևորների թիվը 300,000-ից հասավ 1,700,000-ի և 4,000,000-ի 1975 թվականին։ Կառավարությունը զարգացման երկու հնարավորություն էր տեսնում․ կա՛մ պետք էր մեծացնել գոյություն ունեցող օդանավակայանի հնարավորությունները, կա՛մ էլ կառուցել նոր օդանավակայան։ Իրավիճակի մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո 1972 թվականին բրիտանացի մասնագետը խորհուրդ տվեց զարգացնել Սինգապուրի միջազգային օդանավակայանը։ Ենթադրվում էր կառուցել երկրորդ թռիչքային գոտին և վերակառուցել ուղևորային տերմինալը։ Եկող տարի, այնուամենայնիվ, վրա հասած նավթային ճգնաժամի պատճառով այս ծրագիրը մի կողմ դրվեց։
Քանի որ օդանավակայանը տեղակայված էր բոլոր կողմերից քաղաքով շրջապատված տարածքում, նրա ֆիզիկական աճի հնարավորությունները խիստ սահմանափակ էին։ Եվ 1975 թվականին կառավարությունը նոր օդանավակայան կառուցելու վերաբերյալ որոշում ընդունեց։ Նոր օդանավակայանի համար ընտրվեց արևելյան հատվածի հիմնական կղզին՝ Չանգին, որտեղ գտնվում էին Չանգի օդային բազայի հողերը։ Օդանավակայանը կառուցվեց այնպես, որ հնարավորություն ունենար զարգանալու, իսկ օդային բազան գրավեց օդանավակայանի արևմտյան հատվածը։ Արդեն այդ ժամանակ աճող երթևեկության պատճառով օդանավակայանն ընդլայնման կարիք ուներ։ Նոր օդանավակայանի առավելություններից մեկն այն էր, որ օդանավերը թռիչք ու վայրէջք էին կատարում ծովի վրայով այն դեպքում, երբ նախկին օդանավակայանի դեպքում դա արվում էր բնակելի տների վրայով։ Արդյունքում Պայա Լեբար օդանավակայանը փոխանցվեց զինվորականներին ու օդային բազա դարձավ։