cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վան Գոգի համախտանիշ
Անվան ծագում
Այս համախտանիշն անվանվել է հոլանդացի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի պատվին։ 1888 թվականին Վինսենթը տեղափոխվում է Ֆրանսիայի հարավ՝ Առլ, որտեղ ձևավորվում է նրա յուրահատուկ ոճը։ Նա սիրում էր այնտեղի մարդկանց, լանդշաֆտը, լույսերը, որոնք էլ պայծառ ու ջերմ գույներով պատկերել է բնանկարներում։ Առլում նրա առաջին քայլը մի փոքրիկ տուն գտնելն էր և արվեստանոց հիմնելը, որը նրան արժենում էր մասական 15 ֆրանկ։ Նա պլանավորում էր ուրիշ նկարիչ գտնել, ով կապրեր և կստեղծագործեր նրա հետ մեկտեղ։
1887 թվականին Պոլ Գոգենը տեղափոխվել էր Փարիզ, որտեղ էլ ծանոթացել էր Վան Գոգի եղբոր՝ Թեոյի հետ։ Վերջինս ծանոթացնում է Վան Գոգին և Պոլ Գոգենին։ Վան Գոգը շատ էր հարգում Պոլ Գոգենին և նրան կատարյալ թեկնածու էր համարում նրան իր հետ Առլում ստեղծագործելու համար։
Թեոյի հորդորներից հետո հոկտեմբերի 23-ին Գոգենը ժամանում է Առլ, որտեղ առավոտյան դեղին տան շեմին սպասում էր նրան Վինսենթը։ Նկարիչները շատ լավ էին համատեղում՝ նրանք ուտում, խմում և ստեղծագործում էին միասին։ Հարելով իմպրեսիոնիզմին՝ երկու նկարիչներն էլ ցույց են տալիս, թե ինչպես երկու նմանատիպ առարկաները կարող են տարբեր կերպ պատկերվել։ Առլը շատ հարմարավետ վայր էր ստեղծագործելու համար, սակայն Գոգենը սկսեց հեռանալ իմպրեսիոնիզմից։
Երկու նկարիչներն այլևս այդքան հաշտ չէին ապրում, և դեկտեմբերի 23-ին Վինսենթը հարցրեց Գոգենին, թե պատրաստվո՞ւմ է հեռանալ։ Երբ Գոգենը դրական պատասխան տվեց, Վինսենթը ջախջախվեց։ Ճաշից հետո Գոգենը գնաց զբոսնելու, երբ նկատեց Վինսենթին՝ ածելին ձեռքին։ Նա կանգ առավ, գլուխը կախեց և հեռացավ։ Գոգենը մնաց հյուրանոցում, իսկ Վինսենթը հանեց ածելին ևկտրեց ականջը։ Ամենուր արյուն էր՝ գորգերին, պատերին։ Նա թերթի մեջ փաթաթեց ականջը, գլխարկով փակեց ականջը, հետո տվեց այն Ռեյչլ անունով աղջկա և խնդրեց խնամքով պահպանել։ Ոստիկանները Վինսենթին անշարժ գտան մահճակալի վրա և կարծեցին, որ ինքնասպան է եղել։ Բայց այդ պահին Գոգենը վերադարձավ, շոշափեց մարմինը և զգաց, որ կենդանի է։ Նա ոստիկաններին խնդրեց սթափեցնել Վան Գոգին և նրան ասել, որ ինքը վերադարձել է Փարիզ։ Հիվանդանոցում Վինսենթը անընդհատ ցանկություն էր հայտնում Գոգենի հետ զրուցելու և իրենց ընկերությունը վերականգնելու։
Համաձայն մի վարկածի՝ այդ ժամանակ մի գիրք էր հայտնի, որտեղ որպես պատիժ կտրում էին ականջները, և Վան Գոգը ինքն էլ է ցանկացել պատժել իրեն իր երազանքների փլուզման համար։
Համախտանիշ
Առաջին անգամ համախտանիշը նկարագրել են 1966 թվականին։ Նման խանգարման ժամանակ մարդը չափազանց ուշադիր է լինում իր արտաքինի նկատմամբ, կարծում է, թե իր արտաքինի տվյալ հատվածը նողկալի է մյուսների համար, ամենաչնչին դեֆեկտն իսկ հայտնաբերելիս ինքն իրեն վիրահատում է կամ ցանկանում է դա անել, ինչպես նաև սուր վնասներ է հասցնում իրեն։ Համախտանիշը ի հայտ է գալիս նաև այն ժամանակ, երբ հիվանդը պարտադրում է, որ իրեն վիրահատեն, թեև իրականում դրա կարիքը չկա։
Ապացուցված չէ, որ Վան Գոգը տառապել է այդ հիվանդությամբ, քանի որ հայտնի է, որ նկարիչն ինքնասպան է եղել այն բանից հետո, երբ դուրս է գրվել հիվանդանոցից՝ առողջ լինելու եզրակացությամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոգեախտաբանական համախտանիշներ
Կիմ Մյունգ Սու
Կիմ Մյունգ Սու (հանգըլ՝ 김명수, ), հարավկորեացի երգիչ, դերասան, Woollim Entertainment֊ին պատկանող Infinite բոյզ֊բենդի վոկալիստ դեմքը։ Նկարահանվել է նաև մի շարք դորամաներում (հեռուստասերիալ), ինչպիսիք են՝ «Լռիր և նվագիր», «Նա այնքան սիրալիր է», «Ուսումնասիրության Աստված» և այլն ։
Կյանք և կարիերա
Կիմ Մյունգ Սուն ծնվել է 1992 թվականի մարտի 12֊ին Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլում։ Առավել հայտնի է Լ նիքնեյմով։ Որպես դերասան դեբյուտել է «Ուսումնասիրության Աստված» դորամայում, որը եթեր էր հեռարձակվել 2010 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին KBS2 հեռուստաալիքով։ Առաջին կարևոր դերը խաղացել է Jiu - Special Investigation Team ճապոնական դորամայում (2011)։
Դերասանական կարիերայում առաջին նշանակալի դերը «Լռիր և նվագիր» դորամայում (հեռուստասերիալ) Մյոն Սուի դերն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Մարտի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեուլ քաղաքում ծնվածներ
Նաչո Դուատո
Նաչո Դուատո (ամբողջական անունը՝ Խուան Դուատո Բարիսա Nacho Duato, Juan Ignacio Duato Barcia, ), իսպանացի պարող, խորեոգրաֆ և թատերական նկարիչ ։
Կենսագրություն
Բալետ պարել սովորել է Ռամբեր բալետի դպրոցում (Լոնդոն), Մորիս Բեժարեի Մուդրա դպրոցում (Բրյուսել) և Ալվինա Էյլի պարի թատրոնին կից գործող դպրոցում (Նյու-Յորք)։ Որպես պարուհի կարիերան սկսել է Բիրգիտ Կուլբերգի շվեդական բալետում, մեկ տարի անց միացել է Նիդերլանդների պարի թատրոնին՝ Իրժի Կիլիանի ղեկավարության ներքո։ 1980-ական թվականների սկզբից հանդես է գալիս որպես խորեոգրաֆ, 1988 թվականից՝ Նիդերլանդների պարի թատրոնի խորեոգրաֆ է Իրժի Կիլիանի և Հանս վան Մանենի հետ համատեղ։
Որպես հրավիրված պարուհի՝ աշխատել է աշխարհի խոշորագույն բալետային խմբերի հետ, բեմադրություններ է բեմադրել Փարիզի օպերայում, «Լա Սկալա»–ում , Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական բալետում , Ամերիկյան բալետի թատրոնում և այլ վայրերում։ 1990 թվականից եղել է Իսպանիայի Ազգային բալետի գեղարվեստական ղեկավար։ 2010 թվականին ժամանակից շուտ խզել է պայմանագիրը և հայտարարել, որ 2011 թվականից սկսում է աշխատանքը Սանկտ Պետերբուրգի Միխայլովսկի թատրոնում՝ որպես բալետի գեղարվեստական ղեկավար ։
2019 թվականից Սանկտ Պետերբուրգի Միխայլովսկի թատրոն ի գեղարվեստական ղեկավարն է ։
Դերասանուհի Անա Դուատոյի խորթ եղբայրն է։
Բեմադրություններ
Բալետներ է բեմադրել Յոհան Սեբաստիան Բախի, Ֆրանց Շուբերտի, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի, Ռիխարդ Վագների, Օտտորինո Ռեսպիգիի, Մորիս Ռավելի, Էրիկ Սատիի, Սերգեյ Պրոկոֆևի, Էյտոր Վիլա-Լոբոսի, Յանիս Քսենակիսի, Պյոտր Չայկովսկու երաժշտության հիմման վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի խորեոգրաֆներ
Աբիդոսյան հիերոգլիֆներ
Ընդհանուր տեղեկություններ
Աբիդոսյան հիերոգլիֆներ հասկացությունը կիրառվում է ռելիեֆի համար, որ հայտնաբերվել է 19-րդ դարում Աբիդոսի` Օսիրիսին նվիրված տաճարի փակ սրահի հենասյուներից մեկի վրա։
Լայն հասարակության ուշադրությունը սևեռվել է գտածոյին 1997 թվականին, երբ չբացահայտված թռչող օբյեկտներով հետաքրքրվող դոկտոր Ռուտ Հովերը (Dr. Ruth McKinley-Hover) հիերոգլիֆների լուսանկարները հրապարակել է համացանցում` դրանք ներկայացնելով որպես ժամանակակից տեխնիկական օբյեկտների պատկերներ ։ Հնէակոնտակտի կողմնակիցները լուսանկարներն ընդունել են որպես իրենց գաղափարների փաստարկ։ Գիտական հասարակությունը, ընդհակառակը, կասկածամտորեն է ընդունել աբիդոսյան լուսանկարները` մեկնաբանելով դրանք որպես դիցաբանական պատկերներ ։
Ստեղծման պատմություն
Սրահի առանձնահատկությունն այն է, որ նրա կառուցումը ավարտվել և վերջնական տեսքն է ստացել Սետի I փարավոնի որդու` Ռամզես II-ի օրոք, ընդ որում օգտագործվել են տարրեր, որոնք պատրաստվել էին դեռևս Սետի I փարավոնի օրոք։ Ասպես` տեղադրվել են արխիտրավներ գրություններով, որոնցում հիշատակվում են Սետի I փարավոնի անունն ու կոչումները ։
Հետազոտության արդյունքներ
Աբիդոսյան հիերոգլիֆների հետազոտությունը ցույց է տվել, որ դրանք կրկնագիր պալիմփսեստ են, այսինքն` շինարարությունն ավարտած փարավոնի` Ռամզես II-ի անունն ու տիտղոսները առանձին շերտով ավելացվել են նրա հոր մասին եղած հիշատակումներին, ով սկսել էր շինարարությունը։ Հազարամյակներ անց կրկնածեփը մասամբ թափվել է` գրությունները անիմաստ բովանդակության վերածելով և 20-րդ դարի մեքենաների տպավորություն թողնելով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտական գիր
Սահմի (անձնավորություն)
Սահմին` Հայկ Աղեղնավորի դուստրերից մեկն էր, որ տարվա մի ամիսը երկրի վրա էր լինում, իսկ մնացած ժամանակը անցկացնում երկնքում։
Առասպելներին համաձայն, երկրում նա հմայիչ էր, իսկ երկնքում՝ զմայլելի։ Երկիր վերադառնալուց նա երբեմն տարվում էր ծաղիկների բուրմունքն ըմբոշխնելով և ուշանում, որի հետևանքով Հայկ Աղեղնավորն իր նիզակով հարվածում էր կապուտեկ քարին, որին հաջորդում էին կայծակն ու որոտը երկնքում, որի միջոցով նա դստրին տուն էր կանչում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական աստվածուհիներ
Աքաղաղ
Աքաղաղը, արու թռչուն է, որի էգը հավն է։ Արտաքին տեսքով հավից տարբերվում է «փարթամ», հաճախ նաև երփնագույն պոչով։
Կապան
Կապան (19-րդ դարի 50-ական թվականներից մինչև Հայաստանի անկախացում քաղաքը կոչվել է Ղափան), այն գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզում, ինչպես նաև հանդիսանում է նրա մարզկենտրոնը։ 2017 թվականի նոյեմբերից, իր մեջ միավորելով տարածաշրջանի գյուղական համայնքները, դարձել է Կապան խոշորացված համայնք։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում, Երևանից 320 կմ հարավ-արևելք, Ողջի գետի ափին, Խուստուփ լեռան հյուսիսային ստորոտին, ծովի մակարդակից 910 մ բարձրության վրա, մշտական բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ՝ 42 700։ Քաղաքի անունը ծագում է «կապան» հասարակ անունից, որ նշանակում է «կիրճ, նեղ անցք երկու լեռների միջև», նաև «կիրճի նեղ մասում եղած ամուր դուռ» ։
Աքաղաղ
Կատեգորիա:Հավանմաններ
Կապան
Աշխարհագրություն
Հարավից և հյուսիսից շրջափակված է Մեղրու և Բարգուշատի լեռներով։ Քաղաքի տարածքում Ողջի գետը ընդունում է Վաչագան և Կավարտ վտակները։
Քաղաքը բավականին մոտ է սահմանին Ադրբեջանի հետ։
Պատմա-աշխարհագրական ակնարկ
Կապանի մասին առաջին հիշատակությունը վերաբերում է 5-րդ դարի վերջերին։ Ըստ երևույթին, այդ ժամանակ Կապանը սովորական բնակավայր էր։ 10-րդ դարից սկսած մատենագիրների մոտ Կապանն արդեն հիշատակվում է որպես քաղաք։ Կապանը 10-րդ դարի վերջին (հավանաբար 998-1001 թվականներին) դարձել է Սյունիքի թագավորության մայրաքաղաքը։
Կապանն ուներ դիրքային մի շարք առավելություններ։ Նրա արևմտյան կողմում գտնվող Բաղաբերդ և Բաղակու քար բերդերը ապահովում էին քաղաքի անվտանգությունն արևմտյան և հյուսիսարևմտյան կողմերից։ Քաղաքի հյուսիսային կողմով անցնում է Կապան գետը, որն այդ մասում առաջացրել է խոր կիրճ՝ խիստ զառիվեր և անտառապատ լանջով, իսկ դիմացը մի քանի հարյուր մետրի հասնող ժայռ է։ Հարավային կողմով ձգվում էին Արևիքի բարձրաբերձ և ժայռոտ լեռները, որոնք անմատչելի էին դարձնում քաղաքը հարավային կողմից։ Այս է եղել պատճառը, որ քաղաքը հարավային և հյուսիսային կողմերից հարկ չի եղել պարսպապատելու։ Համեմատաբար դյուրին էր քաղաք մտնել արևելյան կողմից, այդ պատճառով էլ քաղաքի այս մասը պարսպապատված է եղել։
Կապանի մոտ գտնվող Հալիձորի բերդում տեղի են ունեցել ինքնապաշպանություններ 1720-ական թվականներին Դավիթ Բեկի մասնակցությամբ։ Վերջինիս պատվին քաղաքում դրված է մեծ արձան։
Կլիմա
Կապան քաղաքը Սյունիքի մարզկենտրոնն է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 705-1050 մ /միջինը 910 մ/ բարձրությունների վրա։ Հեռավորությունը մայրաքաղաքից 300 կմ է։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 5-րդ դարում։ Միջնադարում եղել է Սյունիքի թագավորության մայրաքաղաք։ Ավերվել է սելջուկների կողմից 1103 թվականին։ Ներկայիս Կապանը գտնվում է պատմական քաղաքից 10 կմ հարավարևելք Ողջի գետի և նրա Վաչագան, Կավարտ, Գեղանուշ վտակների ու Խուստուփ /3210 մ/ լեռան հարևանությամբ։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1938 թվականին։ 2016 թվականի հունիսի 1-ի գնահատմամբ ունի 43,2 հազար բնակիչ։
Կլիմայի վրա ազդող գործոններ
Ինչպես ցանկացած տեղանքի, այնպես էլ Կապանի կլիմայի վրա ազդում է ինչպես ընդհանուր կլիմայական, այնպես էլ տեղական գործոններ։ Ընդհանուր գործոններից է նրա աշխարհագրական դիրքը։ Քաղաքը գտնվում է հս.լ.39օ12՛ վրա, այսինքն՝ մերձարևադարձային կլիմայական գոտու հյուսիսում, որտեղ ամռանը ակտիվանում են հարավից թափանցող արևադարձային տաք և չոր օդային զանգվածները, իսկ ձմռանը հյուսիսից եկող ցուրտ օդը։ Զգալի է նաև Կասպից ծովի ազդեցությունը։ Տեղանքը անհարթ է, բարձրությունների տատանումները գերազանցում են 300 մ-ը։ Հաճախ երբ բնակավայրի բարձրադիր մասերում ձմռանը ձյուն է տեղում, ապա ցածրադիր հատվածներում՝ անձրև։ Հարակից լեռնալանջերի թեքությունները, որոնք հասնում են 30-40 աստիճանների բուսածածկի հետ միասին ևս կլիմայաստեղծ ակտիվ գործոններ են։
Կլիմայական բնութագրիչներ
Հունվարյան բազմամյա միջին ջերմաստիճանը 0օC է, հուլիսյանը՝ 23-24 օC: Տարեկան միջին բազմամյա ջերմաստիճանը 11,5 օC: Բացարձակ նվազագույն ջերմաստիճանը դիտվել է հունվարին՝ -27 օC, իսկ բացարձակ առավելագույնը հուլիսին՝ +39օC: Տարեկան բացարձակ ջերմաստիճանի լայնույթը 66օC: Տեղումների բազմամյա միջին տարեկան քանակը 544 մմ է/նվազագույն տարեկան միջինը 380 մմ է/: Տեղումների ընդհանուր քանակի մոտ 55%֊ը գալիս է մարտ-հունիս ամիսներին, իսկ 17%֊ը՝ հուլիս-սեպտեմբեր ամիսներին։ Ամենից տեղումնաշատ ամիսը մայիսն է, իսկ ամենից քիչ տեղումներ գալիս են դեկտեմբեր և օգոստոս ամիսներին։ Անսառնամանիք օրերի թիվը տատանվում է նվազագույնը 165-ից մինչև առավելագույնը 240 օրվա։ Ուժգին քամիներ հազվադեպ են լինում։ 15 մ/վրկ. և ավելի ուժգնությամբ քամիներ տարվա կտրվածքով կարող են դիտվել ընդամենը 2-3 օր։ Տիրապետող են հարավարևելյան և արևելյան ուղղության քամինները՝ 1-3 մ/վրկ միջին արագությամբ։
Տարվա եղանակների հերթափոխություն
Կապան քաղաքը ընկած լինելով մերձարևադարձային և բարեխառն կլիմայական գոտիների սահմանագլխում ունի շատ հստակ արտահայտված տարվա եղանակների հերթափոխ։ Համառոտակի բնութագրենք այդ հերթափոխը.
Բնակչություն
Կապանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Կապանն արդյունաբերական կենտրոն է։ Տարածքը հարուստ է գունավոր մետաղների, պղնձի պաշարներով։ Հատկապես զարգացած է պղնձարդյունաբերությունը։ Ներկայումս շահագործվում է Կապանի պղնձի հանքավայրը։ Բնակչությունը զբաղվում է նաև գյուղատնտեսությամբ։
Ռոզա Պոնսել
Ռոզա Պոնսել (Rosa Ponselle, ծննդյան պահին՝ Ռոզա Մելբա Պոնցիլլո, Rosa Melba Ponzillo, ), ամերիկյան օպերայի երգչուհի է իտալական ծագմամբ, դրամատիկ սոպրանո։ Կարիերայի մեծ մասը երգել է Մետրոպոլիտեն օպերայում։ Ըստ որոշ երաժշտական քննադատների վերջին հարյուրամյակի լավագույն սոպրանոներից է։
Կապան
Պատմամշակութային կառույցներ
Նախկին «Կատար» բնակավայրի տարածքում կանգուն է «Կատարի վանք» եկեղեցին։ Հիշարժան կառույցներից են Կատարավանք ամրոցը (X- XVIII դդ)՝ իր օժանդակ շինություններով, Կկոց Քար ամրոցը (X դ), Հալիձորի ամրոցը բազմաթիվ դամբարաններով։ 1723 թվականին Դավիթ Բեկի կողմից վերակառուցվել է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Վահանավանք եկեղեցին ներկայացնում է իրենից մի վանական համալիր, իսկ Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին աչքի է ընկնում բազմաթիվ տապանաքարերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կապան Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր հայկական կողմից
Ռոզա Պոնսել
Վոդևիլ
Մինչև այդ ժամանակը Կարմելը արդեն հայտնի էր «Աղջիկը բրայտոնից» բրայտոնյան մյուզիքլում իր դերից հետո 1912 թվականին։ 3 տարի անց՝ 1915 թվականին, Կարմելը բերեց Ռոզային իր գործակալի մոտ ձայնալսման։ Ռոզան գերեց իր ձայնով, և, չնայած ավել քաշին, նա ընդունվեց Կարմելի հետ համատեղ ելույթների համար։ 1915-ից 1918 թվականին Պոնցիլոն քույրերի ելույթը Կիտայի թատրոնների ցանցի գլխավոր համարներից էին։ Քույրերը ելույթ ունեցան Կիտայի բոլոր խոշոր թատրոններում և զգալի եկամուտ բերեցին։ Քույրերի երգացանկը բաղկացած էր բալլադներից, հայտնի իտալական երգերից, օպերային արիաներից և դուետներից։
1918 թվականին Կարմելը և Ռոզան պահանջեցին աշխատավարձի բարձրացում, որի արդյունքում վոդևիլների ցանցը փակեց քույրերի համարը։ Այդ ժամանակ Կարմելը Նյու-Յորքում զբաղվում էր վոկալով Վիլիամ Տոներումի՝ վոկալի ուսուցչի և գործակալի հետ, ով երաժշտական աշխարհում մեծ համբավ ուներ։ Տորները լսելով Ռոզային՝ համաձայնվեց դասավանդել(հետագայում  Ռոզան հերքում էր, որ Տորները երբևէ նրան դասավանդել է, սակայն այդ հայտարարությունները հակասական են)։ Սկզբում Տորները ավելի մեծ հույսեր էր կապում Կարմելի, քան Ռոզայի հետ, սակայն փոխեց իր կարծիքը, այն բանից հետո, երբ խնդրեց հայտնի բարիտոն Վիտոր Մորելին, ում Վերդին ընտրել էր « Օթելլոյում » Յագոյի դերի համար, լսել  քույրերին։ Շուտով Տորները համոզեց Էնրիկո Կարուզոյին գալ  իր ստուդիա և լսել Կարմելին և Ռոզային։ Կարուզոն սովորաբար զգուշությամբ էր մոտենում սիրողական երգիչներին, բայց խորապեսազդվեց Ռոզայի ձայնով։ Նա հանդիքւմ կազմակերպեց Մետրապոլեն օպերայի գլխավոր տնօրեն Ջուլիո Գատտի-Կապացցայի հետ, ով Ռոզային 1918-1919 թվականների համար պայմանագիր առաջարկեց։
Վաղ օպերային կարիերա
Ռոզա Պոնսելի դեբյուտը Մետրոպոլիտեն օպերայի բեմում տեղի ունեցավ 1918 թվականի նոյեմբերի 15ին, ընդամենը մի քանի օր անց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտի հետոց, Վերդիի « Ճակատագրի ուժում » Լեոնորի դերում Կարուզոյի հետ՝ Դոն Ալվարոյի դերում։ Դա նրա առաջին ելույթն էր օպերային բեմում։ Ռոզան վախեցած էր Կարուզոյի ներկայությունից, սակայն, չնայած գրեթե սահմռկեցուցիչ վախին ( որը առկա էր նրա ողջ կարիերայի ընթացքում) նա դրական արձագանք վայելեց և հանդիսատեսի, և քննադատների մոտ։ Ջեյմս Խանկերը The New York Times-ի քննադատը գրում է. «…ինչպիսի խոստումնալից սկիզբ։ Ի լրումն նրա անձնական գրավչությանը, նա տիրապետում է հրաշագեղ ձայնի, որը ոսկու հանքի հետ կարելի է համեմատել:Այդ ոսկե վոկալը՝ իր հյութեղ, ցածր և միջին տոներով, մուգ, հարուստ և ճկուն, և հրաշագեղ բարձր ռեգիստրով։»
Բացի Լեոնորից այս սեզոնում Ռոզան խաղացել է Սանտուցիին Մասկանյի « Գեղջկական ասպետություն »-ում, Ռեիցին Վեբերի « Օբերոն »-ում և Կարմելիտին Ժոզեֆ Բրայլի «Լեգենդում», որը հաջողության չհասավ։
Հետագա սեզոններին Մետրոպոլիտեն օպերայում Պոնսելին խաղացել է գլխավոր դերեր այնպիսի օպերաներում, ինչպիսիք են «Ժիդովկա», (Էլեազարի դերում Կարուզոյի հետ, որը նրա վերջին նոր դերն էր մահվանից առաջ), « Վիլհելմ Տելլ », « Էռնանի », « Տրուբադուր », « Աիդա », « Ջոկոնդա », « Դոն Կարլոս », «Աֆրիկուհին», «3 թագավորի սերը», « Անդրե Շենիե », « Վեստալուհի », և 1927 թվականին Վինչենցո Բելլինի « Նորմա » օպերայում գլխավոր դերը, որը շատերը համարում են որպես ամենամեծ նվաճում,(այն կրկին բեմադրվեց միայն 36 տարի անց)։ Բացի օպերային կարիերայից, որը հիմնականում կենտրոնացված էր Մետրոպոլիտեն օպերայում, Պոնսելը հաջող համերգային գործունեություն էր ծավալում։
Ելույթներ Եվրոպայում և օպերային կարիերայի ավարտ
ԱՄՆ-ից դուրս Պոնսելը երգել է միայն Լոնդոնի Կովենտ Գարդենում (3 սեզոն) և Իտալիայում(իր խոսքերով, որպեսզի իրականացնի մորը տված խոստումը, որ երբևէ կերգի Իտալիայում)։ 1929 թվականին Կովենտ Գարդենում նա երգել է 2 դեր՝ Նորմին և Ջոկոնդին։ Ելույթները մեծ հռչակ վայելեցին լոնդոնյան հանդիսատեսի մոտ։ 1930 թվականին Ռոզան վերադարձավ Լոնդոն «Նորմա», «3 թագավորների սերը», և « Տրավիատա » (1-ին ելույթը Վիոլետի դերում) օպերաներով։ Իր վերջին լոնդոնյան սեզոնին 1931 թվականին նա երգել է «Ճակատագրի ուժը», «Ֆեդրե» (իր ուսուցչի և վաղեմի ընկերոջ Ռոմանո Ռոմանի օպերան) և սիրահար «Տրավիատեն»։
1930 թվականին Պոնսելը նոր դերեր է խաղացել Մետրոպոլիտեն օպերայում։ 1931 թվականին նա առաջին անգամ Նյու-Յորքում իրականացրել է Վիոլետի դերը, որը նա հաջողությամբ իրականացրել էր Լոնդոնում։ Կատարումը խառը արձագանք է ստացել Նյու-Յորքյան քննադատների մետ, նրանցից ոմանք Պոնսելի կատարումը համեմատեցին չափազանք հզոր և դրամատիկ։ Նույն թվականին նա իրականացրել է  նաև մեկ անհաջող համաշխարհային պրեմերիա՝ Իտալիո Մոնտեմեցցի «Ցորաիմի գիշերը»։ Ինչպես և այդ ժամանակի շատ օպերային երգչուհիներ Ռոզան մեկնեց Հոլիվուդ և « Metero-Goldwin-Mayer »-ում և « Paramount Pictures »-ում փորեր անցավ, սակայն բոլորը անհաջող։
1933 թվականին Պոնսելը Ջուլիայի դերն է խաղացել «Վեստալկե» օպերայում Իտալիայի «ֆլորենցյան երաժշտական մայիսի» միջազգային ֆեստիվալում։ Ինչպես և Լոնդոնում, հանդիսատեսը հրաշալի հրճվանքի մեջ էր։ «Վեստալկի» երկրորդ ելույթի ժամանակ Ռոզան, հանդիսատեսի խնդրանքով, կրկնեց «Օ nume tutelary» արիան։ Հաջողությունը այնքան մեծ էր, որ նրան միլանի « Լա Սկալա » թատրոնից առաջարկ եկավ, սակայն, այն բանից հետո, երբ Ռոզան տեսավ, թե ինչպես ֆլորոնցիայի հանդիսատեսը ընդունեց հայտնի տենոր Ջակոմի Լաուրի-Վոլպին, ով խափանեց վերին նոտան, նա որոշեց բախտը չփորձել բարդ իտալական հանդիսատեսի հետ։ Լոնդնոնի և Ֆլորենցիայի  ելույթներից  հետո Պոնսելը այլևս երբեք ԱՄՆ-ից դուրս ելույթ չունեցավ։
1935 թվականին Ռոզան առաջին անգամ երգեց « Կարմեն » Մետրեպելիտեն օպերայում։
Չնայած այս դերում մեծ հռչակին,որին նա խորին պատրաստվել էր, Պոնսելը ստավաց կործանարար արձագանքներ Նյու-Յորքյան բազմաթիվ քննադատներիվ, հատկապես  «The New York Times»-ից, որի արձագանքը նրան խորը վիրավորեց։ Մետրոպոլիտենում իր վերջին  երկու սեզոնների ընթացքում նա կատարեց միայն Սանտուցիև Կարմեն, որոնք բարձր ռեգիստրի մեջ չեն մտնում։ Մետրոպոլիտոնի հետ կապված խնդիրները, կապված ռեպերտուարի հետ, հանգեցրին նրան, որ Պոնսելը չերկարացրեց իր պայմանագիրը 1937-1938 թվականների սեզոնների համար։ Իր վերջին ելույթը թատրոնի բեմում տեղի ունեցավ 1937 թվականի ապրիլի 22-ին Կարմելի դերում Կլիվլենդ տուրի ժամանակ։
Կյանք Մետրոպոլիտենից հետո
Պոնսելը ցանկություն չուներ ավարտել իր կարիերան Կլիվլենդից հետո, նա ուղղակի թողեց ամեն ինչ ընթանա իր հունով։ Մի շարք հանգամանքների բերեցին դրան. Թուլացող վերին ռեգիստրը, որը դժվարեցրեց իր երաժշտացանկից որոշ դերերի կատարումը; դժգոհությունը ղեկավարությունից կապված ռեգիստրի հետ(նա ցանկանում էր կատարել Չիլեայի « Ադրիանա Լեկուվրոր » բայց ղեկավարությունը թույլ չտվեց), հոգեկան և ֆիզիկական մաշվածությունը 21 տարի անընդմեջ կարիերայից հետո, 1935 թվականի ամուսնությունը ունևոր Կարլ Ջեկսոնի հետ, հանգիստ կյանքի վայելքը, որը նա ուներ ամուսնության մեջ։ Հետագայում Պոբսելը ասաց, որ հեռանալուց հետո երբեք չի կարոտել ելույթները։ Ջեկսոնի հետ նրանք Բալտիմորում կառուցեցին շքեղ տուն, որտեղ Ռոզան ապրել է մինչև կյանքի վերջը։
Ամուսնությունը չհաջողվեց և 1949 թվականին նրանք բաժանվեցին։ Ամուսնալուծությունը ծանր էր և Ռոզան հոգեպես վատ վիճակում էր։ Նա այլևս երբեք չերգեց համերգային կամ օպերային բեմում, սակայն երգում էր տանը ընկերների համար, ովքեր նշում էին, որ նրա ձայնը առաջվանից կատարյալ է։ Նրանց խոսքերը հաստատվեցին, երբ 1954 թվականին նրա վիլլա եկավ RCA Records-ը՝ ձայնագրելու երգերը Պոնսոնի կատարմամբ։ 1940-ական թվականների վերջում Պոնսելը վոկալի դասեր է տալիս երիտասարդ կատարողներին նորաբաց Բալտիմոր օպերայի թատրոնում։ Պոնսելի աշակերտների շարքում էին Բեվերլի Սիլսը, Շերլզ Միլնզը, Պլասիդո Դոմինգոն։
Մահ
Պոնսելը մահացավ 1981 թվականի մայիսի 25-ին իր վիլլայում 84 տարեկան հասակում քաղցկեղի հետ երկար պայքարից հետո։
1972 թվականին Գարոլդ Շոնրերդը այսպես է գրել Պոնսելի  ձայնի մասին. «Այս մեծ մաքուր, գույնզգույն, ոսկե ձայնը թռչում է առանց դժվարության՝ ապտակելով ապշահար հանդիսատեսին, անցնելով ամբողջ մարմնով՝ տալով ֆիզիկական հաճույք։»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի օպերային երգիչ-երգչուհիներ Կատեգորիա:Օպերային երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
(7657) Ջեֆլարսեն
(7657) Ջեֆլարսեն (Jefflarsen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 25-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,909231 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7222 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0962 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1812,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198626 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,7° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քյարքյուշյեն
Քյարքյուշյեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Հասանմսուրի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Անդրանիկ Ենոքյան
Անդրանիկ Հովհաննեսի Ենոքյան (1921, գ. Ոստան - 1965, սեպտեմբերի 7, Ալավերդի), հայ բժիշկ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
1942 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը և մեկնել ռազմաճակատ։ Ծառայել է 31-րդ բանակի 352-րդ հրաձգային դիվիզիայի № 1162 գնդի սանիտաչական վաշտում որպես վաշտի հրամանատար։ Մասնակցել է Օրշայի, Մինսկի, Գրոդնոյի, Արևմտյան Պրուսիայի, Պրահայի ազատագրման համար մղված մարտերին, Քյոնիգսբերգի գրոհին։ 1944 թվականի նոյեմբերին վիրավորվել է։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով։
Պատերազմից հետո աշխատանքի է անցնում Ալավերդիում։ Սկզբում հիվանդանոցում տրոպկայանի վարիչ էր, իսկ 1952 թվականից՝ ռենտգենաբան։ Միաժամանակ երկար տարիներ նաև պոլիկլինիկայի գլխավոր բժիշկն էր և բուժմիավորման գլխավոր բժշկի տեղակալ։ Պարգևատրվել է «Առողջապահության գերազանցիկի» կրծքանշանով և պատվոգրերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Վենեսուելայի փոխնախագահ
Վենեսուելայի գործող փոխնախագահ սոցիալիստ Դելսի Ռոդրիգեսը (2017 թվականի հունիսի 14-ից), որը նշանակվել է այդ պաշտոնում նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Փոխնախագահներ ըստ երկրի
Իմ բոլոր երեխաները
Իմ բոլոր երխաները (All My Children), ամերիկյան հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է ABC ընկերության կողմից սկսած 1970 թվականից՝ երկուշաբթիից ուրբաթ։ Հեռուստասերիալի կրկնությունը ցուցադրվում էր հանգստյան օրերին, երեկոյան ժամերին։ Սերիալի գործողությունները ստեղծվել են Ագնես Նիքսոնի կողմից; Գործողությունները կատարվում էր Պենիսիլվանիայի Սոճու պուրակում, որը Ֆիլադելֆիայի արվարձաններից էր։ Թողարկման ողջ ընթացքում գլխավոր դերը՝ Էրիկա Քեյնի խաղացել է Սյուզան Լուչիին, պերսոնաժ, որը համարվում է հին կինոյ պատմության մեջ լավագույն և հայտն դերասանուհին ։ Սկզբնական սերիաները պատկանում էր` Creative Horizons Inc.-ին, որը պատկանում էր Ագնես Նիքսոնին և նրա ամուսնուն` Բոբին։ 1975 թվականի հունվարին սերիալը գտնվում է ABC ընկերության տնօրինության տակ ։ Սերիալի նախնական տևողությունը 30 րոպե էր, բայց 1977 թվականի ապրլին սերիալը երկարեցրեցին միջև 1 ժամ տևողության:1975 թվականի հունիսից 1 շաբաթ սերիալը ցուցադրվեց մեկ ժամ տևողությամբ։ Սկզբում սերիալը նկարահանվել է Նյու-Յորքում, Սկսած 2009 թվական դեկտեմբերից սերիալը պետք է նկարահանվեր Լոս Անջելեսում ։ 2010 թվականց սերիալը ցուցադրվել է բարձր որակով։ Սերիալը 4-րդ օճառային օպերան է, որը ցուցադրվել բարձր որակով ։ Ինչ որ ժամանակ առաջ դրաման ամենահայտնին էր Ամերիկայում։ 70-անց տղամարդիկ կազմում էին հեռուստադիտողների 30%-ը ։ 1978-ից 1979 թվականին սերիալը ամենահայտնին էր հեռուստատեսությունում։ 80-ականների վերջում և 90-ականների սկզբում «Իմ բոլոր երեխանները»  իր հայտնիությամբ զբաղեցնում էր երկրերդ հորիզոնականը։ Ռութ Ուրկի մահվանից հետո, 2005 թվականի հունվարին Սյուզան Լուչին և Ռեյ Մակ Դոնալդը մնում են սերիալի գլխավոր դերասանները:Միաժամանակ Ռեյը հայտարարում է, որ դուրս կգա սերիալից այն ժամանակ երբ նկարահանումները կկատարվի Լոս Անջելեսում։ Սյուզան Լուչի շարունակում է նկարահանվել սերիալում։ 2008 թվականի նոյեմբերի 12-ին թողարկվում է սերիալի 10000 սերիան ։ 2011 ապրիլի 14-ին ABC ընկերության տնօրենը`Բրայն Ֆրոնսը հայտարարել է նկարահանման ավարտի մասին։ Վերջին սերիալ եթեր է դուրս եկել 2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ։ Շուտով, այդ հայտարարությունց հետո Prospect Park ընկերությունը հայտարարում է որ գնել է թույլատվությունը, սերիալի նկարահանումները շարունակելու համար։ Բայց մինջ այդ նկարահանումները սառեցված են եղել մինչև 2012 թվական դեկտեմբեր։ 2013 թվականի հունվարի 7-ից ստուդիան պաշտոնապես հայտարարեց, որ վերսկսսվում են սերիալի նկարահանումները, որը միանգամից կցուցադրվի և կտեղադրվի համացանցում սկսած 2013 թվականի ապրիլից, որի հետ միաժամանակ կցուցադրվի «Մի կյանք,որը պետք է ապրել» սերիալը ։ 2013 թվականի հունիսի 26-ից կաբելային հեռուստաալիք`OWN: The Oprah Winfrey Network-ը շոուի համար ձեռք էր բերել թույլատվություն 40 սերիան ցուցադրոլու համար, սկսած հունիսի 15-ից  ։ 2013 թվականի նոյեմբերից սերիալի ցուցադրումը դադարեցվում է առաջին սեզոնի թողարկումից հետո  ։
1980-ականներ
80-ականներին սերիալը հասավ իր բարձրակետին ։ Ամռանը Ջեսին և Ջենին Նյու Յորքում համարվում էին ամենաքննարկված դերերը սերիալի պատմության մեջ ։ 1983 թվականին սերիալում շոշափվում էր արգելված թեմա`հոմոսեքուալիզմի մասին։ Բացի այս շինծու օպերայից, ոչ մի այլ սերիալում չի քննարկվել այդ թեման ։ Սերիալում նաև քննարկվել է առաջին անգամ նարկոտիկների օգտագործման և հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննարկվել է ՍՊԻԴ-ի մասին թեմաներրը։
1990-ականներ
Թեդ և Դիկսի զույգը դարձավ հայտնի հիմնականում սերիալում :Ինչպես նաև սերիալում հայտնի էր Դմիտիրի և Էրիկա զույգը :1994 և 1995 թվականներին սերալի վարկանիշը կտրուկ իջավ:Կեդի Մակլեյնը հեռանալով սերիալից,վերադարձավ 1996 թվականին։ Դրանից հետո 1998 թվականին սերիալը անվանակոչվեց «վատագույն շինծու օպերա» ՄակԹավիշը կրկին հեռացվեց։
1970-ականներ
1960 թվականին Ագնես Նիքսոնը, «Ուղղորդիչ լույսը» սերիալի սցենարիստներից մեկը, փորձում էր «Իմ բոլոր երոխաները» սերիալը վաճառել NBC ընկերությանը, հետո CBS, իսկ հետո նորից NBC-ին։ Չնայաճ սերիալի գրանցած հաջողություններին սերիալը ցուցադրվում է միայն 1970 թվականից։ Նիքսոնը ցանկանում էր ստեղծել այնպիսի «օճառ», որը կլիներ ժամանակակից և կներգրավեր սոցիալական հարցեր. : Նա ցանկանում էր նաև հումոր մցնել սերիալի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Վիլյամանտիլյա
Վիլյամանտիլյա (Villamantilla), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեռա Օստե դե Մադրիդ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 23.99 կմ2, բնակչությունը՝ 570 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Նովոիսաևո
Նովոիսաևո (Новоисаево, Яңы Исай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Տրե
Անվան սկզբունք
Այս ամսանվան ծագումը կապված է հայոց դպրության աստված Տիրի անվան հետ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական տոմար
Ռոպչա (գյուղ, Ստորոժինեցի շրջան)
Ռոպչա (Ропча), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոպչա գյուղում բնակվում էր 3 324 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1448 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կարլ Նեսելրոդե
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Մհեր Հարությունյան
Մհեր Ալեքսանդրի Հարությունյան (հուլիսի 7, 1972, Շուշի), պատմաբան, զինվորական լրագրող   ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1972 թվականի հուլիսի 9-ին Արցախի Հանրապետության Շուշի քաղաքում։
Կրթություն
1989 թվականին գերազանցությամբ (ոսկե մեդալով) ավարտել է Շուշիի Խ. Աբովյանի անվան համար 3 միջնակարգ դպրոցը։ 1994 թվականին ավարտել է Արցախի պետական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի «պատմություն և օտար լեզու» բաժինը ։
Հասարակական գործունեություն
1988 թվականի մայիսին և սեպտեմբերին նախաձեռնել է մի խումբ բարձր դասարանցիների ուժերով Շուշիի բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպման փորձերը ։ Հրատարակել է «Վանա լիճ» (1988 թ.) և «Արևմտյան Հայաստան»(1989 թ.) ընդհատակյա թերթերը ։ 1989-1992 թվականներին ուսանողական-երիտասարդական կազմակերպությունների կազմում մասնակցել է Արցախյան շարժման քաղաքական փուլին և ԼՂՀ տարածքային ամբողջականության պաշտպանությանը։ 1990-1992 թվականներին կարճատև ընդմիջումով եղել է «Հայ ազգայնականության ճակատ» կազմակերպության «Ցեղակրոններ» ջոկատի գաղափարական պատրաստության պատասխանատուն։ Այդ ընթացքում մասնակցել է մի շարք գաղտնի առաջադրանքների կատարմանը։ 1991 թվականի դեկտեմբերին կամավոր ներկայացել է Ինքնապաշտպանության ուժերի շտաբ և որպես շտաբի պետի օգնական մասնակցել դեկտեմբերի 15-ի Ջամիլլուի ազատագրման ու դեկտեմբերի 16-ի Բերքաձորի (Հասանաբադի) մոտ հայ մարտիկների ու ԽՍՀՄ ՆԳՆ ներքին զորքերի ստորաբաժանման միջև ծավալված մարտերին։ 1992 թվականի սեպտեմբերին ծառայության է անցել ԼՂՀ ինքնապաշտպանության ուժերի հրետանու պետի ղեկավարման մարտկոցում (ռուսերեն հապավումը՝ ԲՈՒՆԱՐ ) որպես՝ տոպոգեոդեզիական դասակի 1-ին ջոկի հրամանատար (ԼՂՀ ինքնապաշտպանության կոմիտեի նախագահի հմ. 070 հրաման առ 10.10.1992 թ.), իսկ հրետանու պետի ղեկավարման մարտկոցի կազմալուծումից հետո 1993 թվականի սեպտեմբերի 1-ից նշանակվել է ՊԲ հրետանային բրիգադի տոպոգեոդեզիական հետախուզության ջոկի հրամանատար (ՊԲ շտաբի պետի հմ. 2228 հրաման առ 30.09.1993 թ.)։ Այս ընթացքում մասնակցել է մի շարք մարտական գործողությունների։ 1993 թվականի հունվարից համատեղության կարգով աշխատել է Ասկերանի շրջանի վարչակազմի «Խաչեն» պաշտոնաթերթi խմբագրությունում և մինչև 1994 թվականի հոկտեմբերի 1-ը կատարել պատասխանատու քարտուղարի, ռազմահայրենասիրական բաժնի վարիչի, զինվորական թղթակցի պարտականությունները։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 1-ից մինչև 2016 թ. հունիսի 27-ը ծառայել է ԼՂՀ ՊԲ «Մարտիկ» պաշտոնաթերթի խմբագրությունում։ Որպես զինվորական թղթակից մասնակցել է Մարտակերտի, Ֆիզուլու, Մարտունու, Ասկերանի, Հադրութի, Ջաբրայիլի շրջաններում մղված պաշտպանական ու ազատագրական ռազմագործողություններին, ռազմաճակատային բազմաթիվ ռեպորտաժների, մարտական գործողությունները լուսաբանող բազմաթիվ հոդվածների ու այլ թղթակցությունների միջոցով ոգևորել մարտնչող զինվորներին ու հրամանատարներին։ Պատերազմի ամբողջ ընթացքում և հրադադարին հաջորդած տարիներին նյութեր է հավաքել Արցախյան պատերազմի վերաբերյալ, մտադրություն ունենալով դրանք գիտական շրջանառության մեջ մտցնել և վերաիմաստավորել մեր ժողովրդի քաջագործությունները։ Այդ նպատակով 1999 թվականից առ այսօր համատեղության կարգով դասախոսական աշխատանք է տանում ԱրՊՀ-ում։ Նույն թվականին հայցորդ է ձևակերպվել ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտում։ 2001 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտի մասնագիտական խորհրդում պաշտպանել է «Արցախյան պատերազմը և Պաշտպանության բանակի մարտական ուղին. 1991-1994 թվականներին» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը, ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, ինչը հաստատվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր Բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի կողմից, 2002 թվականի մարտի 5-ին (Վկայագիր Ա հմ. 01480)։
2004 թվականի նոյեմբերի 25-ին մրցույթով անցել և ընտրվել է «Մեսրոպ Մաշտոց» համալսարանի պատմության ամբիոնի դոցենտի պաշտոնում։ 2008 թվականին Հայաստանի Հանրապետության Բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի կողմից նրան շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում պատմագիտություն մասնագիտությամբ (Դիպլոմ Դ N 01644 առ 04. 05. 2008 թ.)։
2001 թվականին ընդունվել է Արցախի ժուռնալիստների միության շարքերը (Անդամատոսմս N 40 առ 16.02.2001 թ.): 2009 թվականին ընտրվել ԱԺՄ Վարչության անդամ ։
2006 թ. փետրվարի 20-ին նախաձեռնել է «Կաճառ» գիտական կենտրոն» հասարակական կազմակերպությունը և հիմնադիր համաժողովում ընտրվել Վարչության նախագահ։
Պաշտպանության բանակի կազմավորման ու անցած մարտական ուղուն նվիրված մենագրությունների և տասնյակ գիտական հոդվածների հեղինակ է, այդ թեմայով զեկուցումներ է ներկայացրել հանրապետական ու միջազգային բազմաթիվ գիտաժողովներում։ Իր հրապարակումներում ձգտել է արտացոլել նաև ՊԲ-ի նվաճումները մարտական և հասարակական-պետական պատրաստության ոլորտներում, արձանագրել բանակաշինության գործընթացի կարևոր փուլերը։ 1997 թ. ընդգրկվել է ԼՂՀ ՊԲ մարտական փառքի թանգարանի համար նյութերի հավաքման ու մշակման հանձնաժողովի (ՊԲ հրամանատարի հրաման հմ. 53 առ 30.05.1997 թ.), ինչպես նաև պատմատարեգրային ուղեցույցին համապատասխանող նյութերի ու փաստաթղթերի հավաքման ու մշակման աշխատանքային խմբի (ՊԲ հրամանատարի հրաման թիվ 055 առ 23.11.1999 թ.) կազմերում՝ նպաստելով համապատասխան աշխատանքների կատարմանը։ Ընդգրկվել է նաև ՊԲ-ում դասախոսություններով հանդես եկող Լեկտորական խմբի մեջ և դասախոսություններով հանդես եկել զինծառայողների առաջ։ Մասնակցել է նաև համաբանակային գիտագործնական կոնֆերանսներին ու սերժանտական հավաքներին՝ ներկայացնելով տարբեր հրատապ թեմաներով զեկուցումներ։
Մասնակցել է «Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ» հանրագիտարանի ստեղծման աշխատանքներին և ներկայացրել շուրջ 140 հոդվածներ բանակի կազմավորման, խոշոր ռազմագործողությունների ու ստորաբաժանումների, կարևոր դեմքերի ու գործիչների վերաբերյալ։
«Զինվորական թեմաներով լավագույն հրապարակումների համար» 2004 թվականին արժանացել է Արցախի ժուռնալիստների միության ամենամյա մրցանակին։ Իսկ «Արցախյան պատերազմը և Պաշտպանության բանակի մարտական ուղին. 1991-1994 թվականներին» աշխատության համար դարձել է ԼՂՀ կառավարության Եղիշեի անվան ամենամյա մրցանակի դափնեկիր ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հուլիսի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:Շուշի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ զինվորական լրագրողներ
Սացիխուրի (Քարելի շրջան)
Սացիխուրի (საციხური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 740 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 26 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 313 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Ջիլլիան Ֆլինն
Կենսագրություն
Ջիլլիան Ֆլիննը ծնվել է 1971 թվականի փետրվարի 24-ին ԱՄՆ-ի Միսսուրի նահանգի Կանզաս Սիթի քաղաքում։ Նրա հայրը Միսսուրիի Metropolitan Community քոլեջի պրոֆեսոր է։ 1989 թվականին ավարտելով դպրոցն ընդունվում է Կանզասի համալսարան, որն էլ ավարտում է անգլերեն լեզվի և լրագրության բակալավրի աստիճանով ։ Այնուհետև իր կրթությունը շարունակել է Չիկագոյի Հյուսիսարևմտյան համալսարանի Լրագրության Մեդիլ դպրոցում, որն ավարտել է 1997 թվականին՝ մագիստրոսի աստիճանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոքննադատներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Կանզասի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դետեկտիվ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սարսափ ժանրի գրողներ
Կաստիլիոնե դելե Ստիվիերե
Կաստիլիոնե դելե Ստիվիերե  (Castiglione delle Stiviere), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում ։
1880 թվականին այստեղ է ծնվել իտալացի զինվորական, ֆաշիստ, հանցագործ Պետո Մալետին (Pietro Maletti, 1880—1940)։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի անվանումով կրոնական կառույցներ կան հետևյալ քաղաքներում.
Օգթայ Շիխալիև
Օգթայ Յուսիֆ օկլի Շիխալիև (Oqtay Yusif oğlu Şıxəliyev, ), ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (1992) ։
Կենսագրություն
1958 թվականին Բարձրագույն արվեստի դպրոցն ավարտելուց հետո նա վերադարձել է Բաքու և հաղթել հանրապետական ​​երիտասարդական փառատոնում։ 1960 թվականին նա դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 1964 թվականին նա սկսել է դասավանդել Մ.Ալիևի անվան արվեստի ինստիտուտում։ Նա աշխատել է Ադրբեջանի ​​կեղանկարչության պետական ակադեմիայում որպես ուսուցիչ և պրոֆեսոր։ 1982 թվականին արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարչի, իսկ 2002 թվականին ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչման։
երկարատև հիվանդությունից հետո Օգթայ Շիխալիևը մահացել է 2012 թվականի հունվարի 30-ին Բաքվում ։
Սուրբ Մեսրոպ եկեղեցի (Մաշհադ)
Սուրբ Մեսրոպ, հայ առաքելական եկեղեցի Իրանի Մաշհադ քաղաքում։ Պատկանում է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Թեհրանի թեմին։ Գտնվում է Խորասանի փողոցում՝ իմամ Խոմեյնի մետրոկայարանից 300 մետր հեռավորության վրա։
Պատմություն
Իրանի պատմական երկրամաս Խորասանը, սահմանակից լինելով Միջին Ասիայի, Հնդկաստանի ու Աֆղանստանի հետ, հին ժամանակներից եղել է Մետաքսի ճանապարհին։ Այստեղ բնակվելու են տեղափոխվել հարևան և հեռավոր երկրներից բազմաթիվ արհեստավորներ ու առևտրականներ։ Ուշ միջնադարում Խորասանի կենտրոնական Մաշհադ քաղաքն են եկել նաև հայեր՝ Երևանի, Նախիջևանի, Ղարաբաղի խանություններից, ավելի ուշ նաև՝ Սպահանից ու Ատրպատականից։ Նոր ժամանակներում գործարար հայերը հիմնադրել են բամբակի մաքրման, մանածագործության, ալկոհոլի, պահածոյի արտադրամասեր։ Մաշհադում 1913 թվականին հիմնվում է Թեհրանի Հայկազյան դպրոցի մասնաճյուղը, որը փակվում է 1936 թվականին ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին կրոնական ու ազգային փոքրամասնությունների հանդեպ վերաբերմունքը փոխվում է։ Հայերին թույլ է տրվում կառուցել առաջին եկեղեցին։ 1939 թվականին ներկայացվում է եկեղեցու հատակագիծը։
Մաշհադ քաղաքի միակ հայկական եկեղեցին կառուցվել է 1941 թվականին, և ծառայում էր տեղի հայկական համայնքին։ 1944 թվականին բացվում է նաև հայկական գերեզմանատունը։ Մաշհադում ու նրա շրջակայքում այդ ժամանակ ապրող մոտ 160 հայ ընտանիքները միավորվում են ինչպես եկեղեցու, այնպես էլ տեղի վեցդասյա դպրոցի շուրջ։ Քսան տարի անց հայերի թվաքանակն անցնում է 500-ը։ 2005 թվականին, երբ տեղի հայ բնակչությունը զանգվածաբար արտագաղթել էր Մաշհադից, եկեղեցին Մշակութային ժառանգության վարչության կողմից գրանցվել է որպես ազգային կոթող ։ Այդ ցանկում է հայտնվել նաև հայկական գերեզմանատունը ։ Հայ համայնքի բացակայության պատճառով եկեղեցին դադարել է գործել ։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցվել է ճարտարապետ Ս. Գաբրիելյանի նախագծով` ներսի երկարութիւնը` 15 մետր, լայնքը` 9 մետր, բարձրութիւնը` 7 մետր չափսերով։ Կառույցն աղյուսաշեն է, գմբեթի թմբուկն ունի ութ պատուհան։ Սուրբ Մեսրոպն ունի սպիտակ քարից պատրաստված գմբեթ, որի վրա կանգնեցված է եկեղեցու խաչը։ 1957 թվականին կառուցվում է եկեղեցու զանգակատունը, 1961 թվականին՝ ութ սենյակներից բաղկացած երկհարկանի «Արիան» դպրոցը և գրադարանը ։
2017 թվականին Իրանի կառավարությունը 120 միլիոն թուման է տրամադրել եկեղեցու վերանորոգման համար ։ Թեև 1960 թվականից եկեղեցին օծվել էր որպես «սուրբ Աստվածածին», սակայն ժողովրդի շրջանում հայտնի էր նախկին անունով։ 2018 թվականին եկեղեցին բացվում է։
Ծանոթագրություններ
Մեսրոպ Մեսրոպ Մեսրոպ
(7658) 1993 BM12
(7658) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հունվարի 22-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Մոլորակ
Մոլորակները կարելի է բաժանել երկու հիմնական խմբերի՝ մեծ, ցածր խտություն ունեցող գազային հսկաներ և ավելի փոքր Երկրային խմբի մոլորակներ, որոնք ունեն պինդ մակերևույթ։ Համաձայն Միջազգային աստղագիտական միության սահմանմանը՝ Արեգակնային համակարգում կա 8 մոլորակ։ Նրանք են՝ (Արեգակից ունեցած հեռավորության) - չորս երկրանման՝ Մերկուրի, Վեներա, Երկիր, Մարս, ապա չորս գազային հսկաներ՝ Յուպիտեր, Սատուրն, Ուրան և Նեպտուն։ Արեգակնային համակարգում կան նաև առնվազն 5 գաճաճ մոլորակներ՝ Պլուտոն (մինչև 2006 թվականը համարվում էր մոլորակ), Մակեմակե, Հոմեա, Էրիս և Սերես։ Բացի Մերկուրիից և Վեներայից բոլոր մոլորակների շուրջ պտտվում է առնվազն մեկ արբանյակ։
(7658) 1993 BM12
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,431171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1183 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,744 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1384,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260004 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,78° անկյուն։
Մոլորակ
Սկսած 1992 թվականից, երբ գիտնականները սկսեցին հայտնաբերել հարյուրավոր այլ մոլորակներ այլ աստղերի շուրջ, որոնք անվանվեցին էկզոմոլորակներ, ապացուցվեց, որ գոյություն ունեն ամբողջ գալակտիկայում և դրանցից շատերի առանձնահատկությունները նման են Արեգակնային համակարգի մոլորակների առանձնահատկություններին։ 2011 թվականի նոյեմբերի վերջի տվյալներով արդեն հայտնաբերվել է 695 էկզոմոլորակ, ինչպես գազային հսկաներ, այնպես էլ երկրային խմբի մոլորակներ։
(7658) 1993 BM12
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մոլորակ
Արեգակնային համակարգ
Ժամանակակից «մոլորակ» եզրույթի սահմանման համաձայն, որը տրված է ՄԱՄ-ի կողմից, համակարգում կա 8 մոլորակ և 5 թզուկ մոլորակ (փակագծերում տրված է մոլորակների հին հայկական անունները) ։
Ամենամեծը Յուպիտերն է (318 երկրային զանգված), իսկ ամենափոքրը Մերկուրին (0,055 երկրային զանգված)։
Արեգակնային համակարգի մոլորակներ (HY).svg
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստղագիտություն Կատեգորիա:Աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մոլորակներ
Հավայան այբուբեն
Հավայան այբուբեն (ka pī‘āpā Hawai‘i) անգլերենից ադապտացված այբուբեն է, որը ներդրվել է 19-րդ դարի սկզբին ամերիկացի բողոքական միսիոներների կողմից։
Ժամանակակից այբուբեն
Ժամանակակից պաշտոնական Հավայան այբուբենը ներառում է 13 տառ՝ 5 սովորական ձայնավոր՝ Aa, Ee, Ii, Oo, Uu և 8 բաղաձայն՝ Hh, Kk, Ll, Mm, Nn, Pp, Ww, ʻokina (փոխանցում է գլոտալ կանգառ)։ Կան նաև 5 փոփոխված տառեր (մակրոններով), որոնք օգտագործվում են երկար ձայնավորները ներկայացնելու համար՝ Āā, Ēē, Īī, Ōō, Ūū:
Պավել Կուդրյաշով
Պավել Կուդրյաշով (Павел Кудряшов, ), ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, բելառուսական «Բելշինա» ակումբի խաղացող։
Ակումբային
Պավել Կուդրյաշովը «Տոմ» ֆուտբոլային ակումբի սան է, որտեղ մարզվել սկսել է 7 տարեկանում։ Առաջին մարզիչը եղել է Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Ռուդակովը։ 15 տարեկանում տեղափոխվել է Մոսկվայի «Դինամոյի» դպրոց, որտեղ անցկացրել է մեկուկես տարի, որից հետո վերադարձել է «Տոմ»։ 2013/2014 թվականների մրցաշրջանում հանդես է եկել Տոմսկի ակումբի երիտասարդական թիմում։
2014/2015 մրցաշրջանի համար հրավիրվել է «Տոմի» - «Տոմ-2» ֆուտբոլային ակումբ։ Թիմի կազմում 21 խաղում նա աչքի է ընկել հինգ գոլով։ Բացի այդ, 2014 թվականի նոյեմբերի 22-ին «ՍԿԱ-Էներգիայի» դեմ Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի առաջնության խաղում կատարել է նորամուտը «Տոմի» հիմնական կազմում՝ փոխարինման դուրս գալով խաղի վերջնամասում ։
2015/2016 մրցաշրջանը նորից անցկացրել է «Տոմ-2» ակումբում, որտեղ 20 խաղում աչքի է ընկել 4 գոլով։
2016/2017 մրցաշրջանն արդեն սկսել է «Տոմի» հիմնական թիմում։ Ֆուտբոլիստի նորամուտը Պրեմյեր լիգայում տեղի է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին, երբ Կուդրաշովը փոխարինել է Արտյոմ Պոպովին «Լոկոմոտիվի» դեմ արտագնա խաղում (2:2)։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ֆուտբոլիստը «Սիբիրի» դեմ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության խաղում առաջին անգամ հանդես է եկել թիմի մեկնարկային կազմում։
2017 թվականի փետրվարի 16-ին պայմանագիր է կնքել «Կռիլյա Սովետովի» հետ։ Սամարայի ակումբի կազմում նորամուտը նշել է 2017 թվականի մարտի 5-ին Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» հետ խաղում ։
2017 թվականի հուլիսին վարձավճարով վերադարձել է «Տոմ»։ 2018 թվականի մայիսին հրավիրվել է Տոմի երիտասարդական կազմ։ 2018 թվականի մայիսի 25-ին կայացած առաջին խաղում հեթ-տրիկ ձևակերպեց «ՄՊՄԴ-Կեմերովո» ֆուտբոլային ակումբի դարպասին։ 2018 թվականի հուլիսին Տոմսկի ակումբի հետ կնքել է 2 տարվա լիարժեք պայմանագիր։ 2018 թվականի նոյեմբերին իր առաջին գոլը խփել է ֆուտբոլի ազգային լիգայում՝ «Նիժնի Նովգորոդ» ֆուտբոլային ակումբի դարպասին։
Ձեռքբերումներ
«Տոմ»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոռիի ֆուտբոլիստներ
Ջոն Մագուֆուլի
Ջոն Պոմբե Ջոզեֆ Մագուֆուլի (John Pombe Joseph Magufuli, ), Տանզանիայի հինգերորդ նախագահը պաշտոնը ստանձնել է 2015 թվականի նոյեմբերի 5-ից մինչև 2021 թվականի մարտի 17-ը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։
Ավարտել է Դար-էս-Սալամի համալսարանը 1988 թվականին քիմիայի և մաթեմատիկայի բնագավառում բակալավրի աստիճանով, նույն թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան և պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն քիմիայի բնագավառում ։ 2019 թվականի վերջին նա Դոդոմայի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչման է արժանացել երկրի տնտեսության բարելավման համար ։
Երեք գումարումների խորհրդարանի պատգամավոր (2000-2005, 2005-2010, 2010-2015)։ 1995-2000 թվականներին աշխատել է որպես հանրային աշխատանքների նախարարի ներկայացուցիչ (Deputy Minister of Works): 2000-2015 թվականներին Տանզանիայի նախարարների կաբինետում աշխատել է տարբեր պետական բարձրագույն պաշտոններում՝ հասարակական աշխատանքների նախարար 2000-2006 թվականներին, հողերի և բնակավայրերի նախարար (Minister of Lands and Human Settlement) 2006-2008 թվականներին, անասնաբուծության և ձկնաբուծության նախարար (Minister of Livestock and Fisheries) 2008-2010 թվականներին, 2010-2015 թվականներին կրկին հասարակական աշխատանքների նախարար ։
Իշխող կուսակցության թեկնածու, որին ցնցել են կոռուպցիոն սկանդալները, ընտրվել է այն պատճառով, որ համարվում էր ազնիվ, ոչ կոռումպացված քաղաքական գործիչ։ Ընդդիմադիր թեկնածու Էդվարդ Լովասան հենց ընտրությունների էր գնում կոռուպցիայի դեմ պայքարի կարգախոսներով։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կայացած ընտրություններում Մագուֆուլին հայտարարվել է նախագահական մրցավազքի հաղթող. նա ստացել է ձայների 58 տոկոսը։ Երդվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 5-ին ։
Ցուցադրաբար ներդրել է պետական միջոցների խնայողության միջոցներ (օրինակ՝ Անկախության օրը համաթանզանյան շաբաթօրյակի անցկացումը սովորական թանկարժեք պաշտոնական միջոցառումների փոխարեն), նախարարների կաբինետի անդամների թիվը կրճատել է 30-ից մինչև 19-ը, կրճատել է պետական բարձրաստիճան ծառայողների հաստիքները։ 2016 թվականի մայիսին իրականացրել է պետական ապարատի վերստուգում, որի արդյունքում հայտնաբերվել է 10 հազար «մեռած հոգիներ», որոնց վրա ամսական ծախսվել է 2 մլն դոլար ։
Կատարել է անվճար կրթություն Միջնակարգ դպրոցում տարածելու նախընտրական խոստումը (մինչ այդ անվճար էր միայն նախնական), հայտարարել է թմրանյութերի վաճառքի դեմ պայքարի արշավի մեկնարկի մասին։
Մագուֆուլիի քննադատությունը կապված է կառավարման ավտորիտար ոճի, ընդդիմության հետապնդման, Զանզիբարի իշխանության տեղական մարմինների ընտրություններին միջամտության հետ։
Սոցհարցումները ցույց են տվել, որ Ջոն Մագուֆուլիի նախագահության առաջին 100 օրվա արդյունքներով աջակցել է Տանզանիայի քաղաքացիների 90,4%-ը ։