cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալբերտ Մուշեղի Մկրտչյան
Կենսագրություն
Ալբերտ Մկրտչյանը ծնվել է 1937 թվականին Լենինական քաղաքում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը, իսկ 1971 թվականին՝ Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետը՝ Եֆիմ Ձիգանի արվեստանոցը (ՎԳԻԿ) ։ 1960–1966 թվականներին եղել է հայկական հեռուստաստուդիայի, 1971 թվականից՝ Հայֆիլմ ստուդիայի ռեժիսոր, 1995–1999 թվականներին՝ Գյումրիի դրամատիկական, 2000 թվականից՝ Երևանի Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնների տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։ 1980–2001 թվականներին դասավանդել է Երևանի Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում (պրոֆեսոր՝ 1995 թվականից), 2001 թվականից՝ Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ
Մաստան
Մաստան (Ortaharman, Mastan), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Փերի գետի ձախ կողմում։
Պատմություն
Հան բնակչություն կոտորվել և բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1872 թվականին ուներ 22 տուն հայ և 15 տուն թուրք, իսկ XX դարի սկզբներին՝ 45 տուն՝ 320 հայ և 40 տուն՝ 200 քուրդ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մաստանն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտ գտնվում էր Ս. Կիրակոս վանքի և Ս. Հունդիդա եկեղեցու ավերակները։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օքսանա Պիզլովա
Օքսաննա Պիզլովա, հայ ֆուտբոլիստուհի, հարձակվող։ Հանդես է գալիս «Գյումրի» ակումբի և Հայաստանի կանանց հավաքականի կազմում։
Համաշխարհային կարիերա
Պիզլովան Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2020 թվականի մարտի 4-ին Լիտվայի դեմ ընկերական հանդիպմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստուհիներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ ըստ հավաքականների
Մարտին Ֆրիմեն
Մարտին Ջոն Քրիստոֆեր Ֆրիմեն, անգլիացի դերասան է, առավել հայտնի է «Գրասենյակը» կեղծ վավերագրական սիթքոմում Թիմ Քենթերբարիի դերում խաղալու համար։ Նաև հայտնի է բրիտանական դետեկտիվ դրամա «Շերլոկ»  բրիտանական դետեկտիվ հեռուստասերիալում դոկտոր Ջոն Վաթսոնի դերով, Փիթեր Ջեքսոնի «Հոբիթ» ֆիլմաշարում Բիլբո Բեգինսի դերով և «Ֆարգո» հեռուստասերիալում Լեսթեր Նիգարդի դերով։
Հանդես է եկել նաև «Իրական սեր» (2003) ռոմանտիկ կատակերգությունում, «Ավտոստոպով զբոսաշրջիկի միջգալակտիկական ուղեցույց» (2005) գիտաֆանտաստիկ կինոնկարում, «Ծնու՜նդ» (2009) և «Աշխարհի վերջը» (2013) ֆիլմերում ։ Ֆրիմենը արժանացել է Էմմի, BAFTA մրցանակների և այլ մրցանակների։
Կենսագրություն
Մարտին Ֆրիմենը ծնվել է անգլիական Հեմփշիր կոմսության Օլդերշոտ քաղաքում՝ ծովային սպա Ջեֆրիի և Ֆիլոմենա Նորիսի ընտանիքում։ Ընտանիքի փոքր երեխան էր։ Ծնողները ամուսնալուծված էին, իսկ երբ Մարիտինը դարձել է 10 տարեկան, հայրը մահացել է սրտի կատվածից ։
Սովորել է Սուրեյ կոմսության Չերթսի քաղաքի հռոմեական կաթոլիկ միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտելուց հետո ուսումն շարունակել է Լոնդոնի բեմական խոսքի և դրամատիկական արվեստի կենտորանական դպրոցում։ 15 տարեկանից հանդես է եկել երիտասարդական թատրոնում, սակայն դերասան դառնալու որոշումը կայացրել է տարիներ անց ։։
Անձնական կյանք
Ֆրիմենը փաստացի ամուսնացած էր բրիտանացի դերասանուհի Ամանդա Էբինգթոնի հետ, որի հետ ծանոթացել էր 2000 թվականին՝ «Միայն տղամարդիկ» հեռուստաֆիլմի նկարահանումների ժամանակ ։ Միասին նկարահանվել են նաև «Հավաքելով շշերի բեկորներ», «Տուր բաժինը», «Ռոբինզոններ», «Բոլորը միասին» ֆիլմերում և «Շերլոկ» հեռուստասերիալում։ Ունեն 2 երեխա՝ Ջոն (ծնված 2005 թվականին) և Գրեյսը (ծնված 2009 թվականին)։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ին հայտնի է դարձել զույգի բաժանման մասին։ «Financial Times»-ին տրված հարցազրույցում դերասանն ասել է․« Ես և Ամանդան այլևս միասին չենք, բայց շատ լավ ընկերներ ենք։ Ես միշտ կսիրեմ և կհարգեմ նրան» ։
Գործունեություն
Մարտին Ֆրիմենի ամենահայտնի դերերից է «Գրասենյակ» կատակերգական սերիալում Թիմ Քենթերբերիի դերը (2001-2003)։ Այդ դերի համար դերասանն արժանացել է 2 հեղինակավոր մրցանակի «British Comedy Award» և «BAFTA TV Award»։ Նա նաև գլխավոր դերեր է խաղացել «Hardware» (2003-2004) սիթքոմում և «Ռոբինզոնները» հոդվածում։ Ֆրիմենը նկարահանվել է նաև «Սա կյանք է» (1997, «Բլեքի գրախանութը» (2000) սերիալներում և «Իրական սեր» (20003) ֆիլմում։ Կատակերգական դերերից բացի Ֆրիմենը հանդես է եկել որոշ լուրջ դրամատիկական ֆիլմերում, այդ թվում «BBC»-ի «Վերջին արքան» (2003) պատմական մինի սերիալում։
Ֆրիմենը նկարահանվել է «Hot Fuzz» (2007), որի սցենարը գրել են «Շոն անունով զոմբին» ֆիլմի հեղինակներ Սայմոն Պեգը և Էդգար Ռայթը։ «Շոն անունով զոմբին» ֆիլմում նա խաղում էր առանց բառերի փոքրիկ դեր։ Ֆրիմենը գլխավոր դերով հանդես է եկել 2007 թվականին նկարահանված «Բոլորը միասին» ֆիլմում։
Ֆրիմենը նկարահանվել է «Faith No More» խմբի «I Started a Joke» երգի տեսահոլովակում։ Նկարահանվել է BBC-ի «6 Music» հաղորդման մի քանի մասում։ 2009 թվականի մայիսին հանդես է եկել «Տղան հանդիպում է աղջկան» կատակերգության մեջ"։ 2010 թվականից Ֆրիենը նկարահանվել է «Շերլոկ» հեռուստասերիալում՝ Դոկտոր Վաթսոնի դերում։ Ֆիլմը Շերլոկ Հոլմսի դետեկտիվ պատմությունների ժամանակակից էկրանավորումն է։ 2011 թվականին դերասանն այդ դերի համար արժանացել է «BAFTA» մրցանակի։ Նրա նախին կինը՝ Ամանդա Էբինգթոնը, երրորդ եթերաշրջանից նկարահանվել է նրա կնոջ դերում։ Ֆրիմենը համարվել է Փիթեր Ջեքսոնի Հոբբիթ ֆիլմի գլպաբոր դերի առաջին թեկնածուն, թեև նշվել է, որ «Շերլոկ»-ի նկարահանումները կարող են խանգարել դրան ։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 22-ին պարզ է դարձել, որ պաշտոնապես հաստատվել է նրա մասնակցությունը երիտասարդ Բիլբո Բեգինսի դերում ։
2010 թվականի մայիսին հայտարարվել է, որ Մարտին Ֆրիմենը միանալու է Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տրեզերքին։ Ֆրիմենի մասնակցությամբ 2016 թվականի մայիսի 6-ին թողարկվել է«Կապիտան Ամերիկա։ Քաղաքացիական պատերազմ» ֆիլմը ։ 2015 թվականին «Giffoni Film Festival»-ի հարցազրույցի ժամանակ Ֆրիմենը պատմել է, որ իր կերպարը աշխատում է ամերիկյան իշխանությունների համար։ Մինչև ֆիլմի վերջըպարզ չի դառնում՝ նա դրական կերպար է, թե ոչ։ Մասամբ այդ պատճառով Մարտինին դուր է գալիս այդ դերը ։ 2018 թվականի Ֆրիմենը վերադարձել է «Marvel»-ի «Սև հովազ» բլոկբաստերում ։
Նարեկ Ալավերդյան
Նարեկ Մերուժանի Ալավերդյան, հայ ֆուտբոլիստ, Երևանի ԲԿՄԱ ֆուտբոլային ակումբի աջ կիսապաշտպան ։
Կենսագրություն
Նարեկ Ալավերդյանը ծնվել է Երևանում՝ 2002 թվականի փետրվարի 19-ին։
Ակումբային կարիերա
2018 թվականի հուլիսի 1-ից Նարեկ Ալավերդյանը միացել է «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի մինչև 18 տարեկանների թիմին։ 2019 թվականից խաղացել է «Արարատ-Արմենիա II» ակումբում, իսկ 2020 թվականի հուլիսի 26-ից տեղափոխվել է հիմնական կազմ՝ « Արարատ-Արմենիա »: 2020 թվականի հունիսից միացել է Երևանի « Բանակի կենտրոնական մարզական ֆուտբոլային ակումբին » (ԲԿՄԱ), որտեղ էլ խաղում է հիմա ։
Միջազգային կարիերա
Նարեկ Ալավերդյանը խաղացել է Հայաստանի տարբեր տարիքային խմբերի (մինչև 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21) հավաքականներում ։ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի (Մ21) կազմում նորամուտը կայացել է 2021 թվականի մարտի 26-ին, երբ խաղադաշտ է դուրս է եկել Հայաստան ( Մ-21)-Բելառուս (Մ-21)  խաղում։ Հավաքականի կազմում խաղացել է 9 խաղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արարատ-Արմենիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Երևանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Փյունիկի ֆուտբոլիստներ
Հռիփսիմյան վարժարան (Կարին)
Հռիփսիմյան վարժարան, օրիորդաց դպրոց։ Հիմնվել է 1870-ին, Կարինում, Ս. Աստվածածին եկեղեցու տարածքում, Հարություն եպիսկոպոսի նախաձեռնությամբ։ Նախապես կոչվել է Թարգմանչաց վարժարան, այնուհետև՝ Հռիփսիմյան վարժարան։ Դպրոցը պահվել է ուսման վարձով, եկեղեցու, Հռիփսիմյան օրիորդաց միության և Կարնեցիներու ուսումնական միության նվիրատվություններով։ Սկզբում եղել է նախակրթարան, 1912-ից գործել է միջն. դպրոցի ծրագրով։ Ուներ 8 դասարան (աշակերտների թիվը տատանվել է 200-450-ի սահմանում)։ 1910-ին վարժարանին կից հաստատվել է վարժուհանոց՝ Գ. Աբուլյանի տնօրինությամբ, գործել է նաև արհեստանոց։ Դասավանդվել է հայոց լեզու, գրակ., պատմություն, կրոն, ֆրանս., երկրաչափություն, տիեզերագիտություն, բուսաբանություն, կենդանաբանություն, առողջապահություն, հոգեբանություն, մանկավարժություն, ֆիզիկա, քիմիա, ձեռագործ։ Իր գոյության ընթացքում Հռիփսիմյան վարժարան որոշակի դեր է խաղացել հայուհիների կրթական մակարդակի բարձրացման, արհեստների զարգացմանը նպաստելու, նախակրթարանի համար վարժուհիներ պատրաստելու գործում։ Վարժարանի ուսուցիչներ են եղել Տ. Աղամալյանը, Գ. Կարապետյանը, Հ. Լուսպարոնյանը, Ռոստոմը, Ռ. Քաջբերունին, Հ. Մկրտչյանը, Հ. Օդաբաշյանը։ Շրջանավարտներից են Վարսենիկ Շամլյանը, Երանուհի Մոմճյանը և ուրիշներ։ Գործել է մինչև 1914 թ.։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի կրթօջախներ Կատեգորիա:Նոր շրջանի հայկական դպրոցներ
Սոլոգուբովկա (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Սոլոգուբովկա (Сологубовка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռոդնոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Ռոդնոե (Рідне, Bay Onlar), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բայ-Օնլար։
2001 թվականի տվյալներով Ռոդնոե գյուղում բնակվում էր 268 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հանս Ենսեն
Յոհանես Հանս Դանիել Ենսեն (Johannes Hans Daniel Jensen, ), գերմանացի ֆիզիկոս։ Սովորել է Ֆրայբուրգի, այնուհետև՝ Համբուրգի համալսարաններում։ 1941—1949 թվականներին՝ Հանովերի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանի պրոֆեսոր։ 1949 թվականից՝ Հայդելբերգի համալսարանի պրոֆեսոր։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են ատոմային միջուկների տեսությանը։ Հիմնավորել է միջուկների մի շարք առանձնահատկություններ, մասնավորապես, մեծ կայունություն ունեցող «մոգական» միջուկների գոյությունը։ Ենսենը աշխատակիցների հետ մշակել է (Մ․ Գյոպերա-Մայերից անկախ) միջուկի թաղանթային մոդելը։
Արժանացել է նոբելյան մրցանակի (1963)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ
Գուրգեն Հակոբյան (մանկավարժ)
Գուրգեն Վաղինակի Հակոբյան, հայ մանկավարժ։ Մանկավարժական գիտությունների թեկնածու։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Գուրգեն Հակոբյանը ծնվել է 1918 թվականին, Վրացական ԽՍՀ Շահումյան քաղաքում։ 1935 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի մանկավարժական ուսումնարանը։ Որպես ուսուցիչ նախ աշխատել է Լագոդեխում, ապա՝ Ղափանի շրջանում։ 1938 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը, սակայն պատերազմի պատճառով կիսատ է թողել ուսումը ։
Սովորել է ռազմական ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո, լեյտենանտի կոչումով, ծառայության է նշանակվել 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում, մասնակցել է Թամանյան թերակղզու ազատագրման հերոսական կռիվներին։ 89-րդ դիվիզիայում էլ 1943 թվականին ընդունվել է  կուսակցության շարքերը։ 1944 թվականին խորհրդային զորքերը հարձակում են սկսել Ղրիմի ազատագրման համար։ Հակոբյանը մասնակցել է 89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիայի շարքերում հերոս քաղաք Կերչի ազատագրման  մարտերին, կռիվներից մեկում վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից ։
1945 թվականին Հակոբյանը նշանակվել է Երևանի թատերական ինստիտուտի ռազմական ամբիոնի դասախոս։ 1947 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզմաթի ֆակուլտետը։ Երևանի միջնակարգ դպրոցներում մի քանի տարի դասավանդել է մաթեմատիկա։ 1961 թվականին Հակոբյանն աշխատել է ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության մանկավարժական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ որպես ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդիկայի սեկտորի վարիչ ։
Արաբական թերակղզու անապատներ
''Այս հոդվածը Ասիայում գտնվող անապատների մասին է:Աֆրիկայում գտնվող անպատների մասին,տես՝ Արաբական անապատներ Արաբական թերակղզու անապատներ, անապատների համախումբ, որոնք գտնվում են Արաբական թերակղզում։ Անգլալեզու աշխարհագրությունում կոչվում է Արաբական անապատ ( Arabian Desert):
Բնութագիրը
Անապատի գերակշիռ մասը ընկած է Սաուդյան Արաբիայում,բայց նաև ներթափանցում է Հորդանանի, Իրաքի, Քուվեյթի, Օմանի, Կատարի, ՄԱԷ-ի և Եմենի տարածքներ։ Անապատի որոշ հատվածներ ունեն իրենց անունները՝ Ռուբ ալ-Խալի, Մեծ Նեֆուտ, Դեհնա,Նեֆուտ-Դահի, Էլ Հասա, Վահիբա, Ջաֆուրա, Տիհամա։ Այն մեծությամբ երկրորդ անապատն է աշխարհում՝ Սահարայից հետո, տարածքը կազմում է մոտ 2 300 000 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ասիայի թերակղզիներ Կատեգորիա:Անապատներ այբբենական կարգով
Վասիլի Սավելև-Դամուրին
Վասիլի Յակովլևիչ Սավելև-Դամուրին, ռուս խորհրդային երգիչ (դրամատիկական տենոր), ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1947)։
1926 թվականին ավարտել է Օդեսայի թատերական դպրոցը։ Միաժամանակ աշխատել է ժողովրդական օպերային կոլեկտիվում, մասնակցել համերգների։ 1936-1940 թվականներին երգել է Լենինգրադի, Մոսկվայի, Բաքվի, Պերմի օպերային թատրոններում։ 1940- 1953 թվականներին՝ Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ։ Սավելև-Դամուրինը վարպետորեն տիրապետել է ֆրազավորման արվեստին, հատկապես հաջողվել են դրամատիզմով հագեցված արիաները։ Դերերգերից են՝ Սոբինին (Դլինկայի «Իվան Սուսանին»), Գերման, Վոդեմոն (Չայկովսկու «Պիկովայա դամա», «Իոլանտա»), Օթելլո, Ռադամես (Վերդիի «Օթելլո», «Աիդա»), Վալտեր (վագների «Նյուրնբերգյան մայստերզինգերներ»), Ռաուլ (Մեյերբերի «Հուգենոտներ»), Կանիո (Պուչչինիի «Պայացներ»), Աշուղ (Կնիպպերի «Հյուսիսային քամի»), Խոզե (Բիզեի «Կարմեն»)։
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Տենորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Մերսինի գավառ
Մերսին, գավառ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Կենտրոնը Մերսին քաղաքն էր։
Բնակչություն
1910-ական թվականներին գավառն ուներ 3840 հայ բնակիչ։
Վարչական բաժանում
Մերսինի գավառի կազմի մեջ էին մտնում հետևյալ գավառակները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Ցախակեռաս Մորրովի
Ցախակեռաս Մորրովի, ցախեկեռասազգիներ ընտանիքի, ցախակեռաս ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ թուփ է՝ մինչև 2 մ բարձրությամբ, լայն տարածված, սնամեջ, դարչնամոխրավուն կեղևով ծածկված ճյուղերով։ Երիտասարդ ընձյուղները ծածկված են նուրբ աղվամազով։ Տերևները էլիպսաձև են, երկարավուն ձվաձևից մինչև երկարավուն հակառակ ձվաձև, սուր կամ տաւիակ գագաթով, հիմքում կլորավուն, 3-5 սմ երկարությամբ և 1,5-3 սմ լայնությամբ, նուրբ մազմզուկապատ կարճ կոթունավոր, վերևի կողմից ցրված մազմզուկապատ կամ մերկ, ներքևի կողմից ծածկված խիտ, նուրբ մազմզուկներով։ Ծաղիկները զույգերով են, ծոցային, երկշուրթ, բաց դեղնավուն, տերևակոթուններից կրկնակի անգամ երկար, թույլ մազմզուկապատ ծաղկակիրներով։ Բաժակը ունի երկարավուն, թարթիչաեզր ատամիկներ։ Սերմնարանը ազատ է, գրեթե մինչև գագաթը ծածկված մազմզուկապատ ծաղկակիցիկներով։ Ծաղկակիցները երկար են, աղվամազապատ։ Պսակը ունի մոտ 1,5 սմ երկարություն, բացվելիս սպիտակ, հետագայում՝ դեղնավուն, արտաքինից՝ մազմզուկապատ։ Առէջները ամրացած են ծռվածքի հիմքին, նրանից կարճ են, սռնակը մազմզուկապատ է, առէջներից կարճ։ Հատապտուղները մուգ կարմիր են, հազվադեպ՝ դեղին, ազատ, 1-9 սերմերով։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են հուլիս-օգոստոսին։
Էկոլոգիական խումբը՝ XIIբ։ Մշակության հավանական շրջանները՝ 1-32:
Տարածվածություն
Տարածված է Ճապոնիայում։ Մեր հանրապետությունում հաճախ է հանդիպում։ Հեշտությամբ է բազմանում կտրոններով։ Ստվերատար է։ Առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է ոչ միայն միջին և ստորին, այլ նաև բարձր լեռնային գոտիներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ցախակեռասազգիներ Կատեգորիա:Թփեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Տալյանի
Տալյանի (Тальяны), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Ուսոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարխո
Մարխո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից արևմուտք, Մնձուր և Խոզաթ գետերի միջև։
Աշխարհագրություն
Գյուղը շրջապատված էր լեռներով։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 10 տուն հայ և 10 տուն քուրդ, իսկ 1915 թվականին՝ 12 տուն՝ 96 հայ և 15 տուն՝ 75 քուրդ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մարխոն ուներ ավերակ եկեղեցի ։
Մեցակյուլա (գյուղ, Տյուռի շրջան)
Մեցակյուլա (Metsaküla), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 44 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ռոկա Թոքութոմի
Առաջին մեծ ստեղծագործություններն են ազնվականական ընտանիքի կնոջ կյանքը պատկերող «Լավ է չապրել» (1899) վեպը և «Հիշողությունների տարեգրություն» (1900—1901) կիսաինքնակենսագրական վիպակը։ «Կուրոսիվո» (1902) վեպը քննադատում է ճապոնիայի բյուրոկրատական վերնախավին։ «Նոր գարուն» (1918) և «Ֆուջի» (1925—1928) վիպակներում փորձում է մարդկության համար փրկություն գտնել քրիստոնեական բարոյախոսության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի վիպասաններ
Կորտեոլոնա
Կորտեոլոնա (Corteolona), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1904 մարդ (2008 թվական)։ Խտությունը կազմում է 190 մարդ/կմ²։ Տարածքը 10 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27014։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դրեյֆային շարժունակություն
Պինդ մարմնում Էլեկտրական դաշտի ազդեցության տակ ազատ լիցքակիրները կատարում են ուղղորդված շարժում դաշտի ուղղությամբ։ Այդ շարժումը կոչվում է դրեյֆ։ Նրա արագությունը որոշվում է հետևյալ արտահայտությամբ՝ V=μE, որտեղ μ-համեմատականության գործակիցը կոչվում է դրեյֆային շարժունակություն և չափվում է սմ²/Վվ։ Կիսահաղորդչային ֆիզիկայում այն ունի կարևորագույն դեր, այն բնորոշում է կիսահաղորդչային սարքի արագագործությունը։
Կատեգորիա:Պինդ մարմնի ֆիզիկա
Օրդու
Օրդուն համանուն մարզի կենտրոն Սև ծովի հարավային ափին։
2012 թ. տվյալներով քաղաքն ունի 147,913 բնակիչ, մակերեսը կազմում է 303.55 կմ², միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 5 մ։ 1912 թ. տվյալներով քաղաքն ուներ բնակչության հետևյալ կազմը՝ մուսուլմաններ - 92 191 մարդ, հույներ - 19 390 մարդ, հայեր - 7339 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի առափնյա բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի սևծովյան քաղաքներ Կատեգորիա:Օրդուի մարզի բնակավայրեր
Հռիփսիմյան օրիորդաց դպրոց (Գավառ)
Կատեգորիա:Ցարական Ռուսաստանի տիրապետության ներքո գործած հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Հայկական օրիորդաց դպրոցներ Կատեգորիա:Գավառի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Նոր շրջանի հայկական դպրոցներ
Գրանշան լը Շատո
Գրանշան լը Շատո (Grandchamp-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 35 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 48 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 9։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (17 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 9 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտոնիետա Ռիվաս Մերկադո
Մարիա Անտոնիետա Վալերիա Ռիվաս Մերկադո Կաստելյանոս (María Antonieta Valeria Rivas Mercado Castellanos, ), մեքսիկացի պարուհի, գրող, ֆեմինիստ, արվեստի հովանավոր։
Ճարտարապետ Անտոնիո Ռիվաս Մերկադոյի դուստրը։
Կենսագրություն
Անտոնիետա Ռիվաս Մերկադոն ծնվել է 1900 թվականին, Մեխիկոյում։ Մանկուց տիրապետել է մի քանի եվրոպական լեզուների։ Ծնողները բաժանվել են, երբ նա դեռ երեխա է եղել. աղջիկը մնացել է հոր մոտ ։ Ցանկացել է իրեն նվիրել բալետին, բայց հոր հավանությունը չի ստացել։ Հանդես է եկել որպես արվեստի հովանավոր, օգնել Կառլոս Չավեսի մեքսիկական սիմֆոնիկ նվագախմբին, ժամանակակիցների խմբի մեջ մտնող գրողներին և արվեստագետներին։ Նրա ընտանեկան կյանքը անգլիացի ինժեներ Ալբերտ Էդվարդ Բլերի հետ (նրանք ամուսնացել են 1919 թվականին) անհաջող է ստացվել, ամուսինը հավանություն չի տվել նրա «ձախ» զբաղմունքներին, մասնավորապես` Դիեգո Ռիվերայի հետ նրա ընկերությանը, փորձելով թաքնվել ամայի վայրերում և այլն։ 1928 թվականից Անտոնիետան եղել է Խոսե Վասկոնսելոսի ընկերուհին ու օգնականը. իր գրքերում նա իր ընկերոջը կոչել է իր անուններից մեկով՝ Վալերիա։ Վասկոնսելոսի քաղաքական հակառակորդների կողմից 1929 թվականի ընտրություններից առաջ կազմակերպված սկանդալից հետո Անտոնիետան հետևել է նրան` արտագաղթելով Լոս Անջելես, Նյու Յորք (որտեղ նա հանդիպել է Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկային և սկսել է նրա դրամաները թարգմանել անգլերեն), այնուհետև` Փարիզ։ Զբաղվել է Անդրե Ժիդի ստեղծագործությունների թարգմանությամբ և լրագրությամբ։ Մերժված լինելով սիրեցյալի կողմից` նա Փարիզի Աստվածամոր տաճարում վերջ է տվել իր կյանքին օգտագործելով ատրճանակը, որը Վասկոնսելոսը միշտ կրել է իր հետ։
Կերպարն պատմության մեջ և արվեստում
Տինա Մոդոտտին 1929 թվականին ստեղծել է Անտոնիետայի լուսանկարը։
Մեխիկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանի դահլիճը անվանակոչվել է Անտոնիետայի անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կին լրագրողներ Կատեգորիա:Արվեստի հովանավորներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ
Ռոշչինո (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Ռոշչինո (Рощине, Roşçino), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1958 թվականին։
Զարիա
Զարիա, Զարիյա (Zaria), քաղաք, որը գտնվում է Նիգերիայի հյուսիսային հատվածի Կադունա նահանգում։ Բնակչությունը՝ ։ Բնակեցված է հաուս ժողովրդով, նախկինում կոչվել է Զազաու և պատկանել է հաուսայի յոթ քաղաք պետություններից մեկին։ Քաղաքում է գտնվում Զազաու էմիրի նստավայրը։
Ռոշչինո (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ռոշչինո գյուղում բնակվում էր 1 242 մարդ։
Ազատ Ֆրանսիա
Ազատ Ֆրանսիա և ազատ ֆրանսիական ուժեր (France Libre et les Forces françaises libres), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945) ընթացքում Շառլ դը Գոլի գլխավորած վտարանդի կառավարության և դրա ռազմական ուժերի ինքնանվանում, որը Նացիստական Գերմանիայի կողմից Ֆրանսիայի օկուպացումից հետո, որպես դաշնակից պետություն, շարունակեց պայքարել Առանցքի ուժերի դեմ։
Զարիա
Պատմություն
Զարիան, Զազաու անունով, եղել է Զազաու էմիրության մայրաքաղաքը, սակայն բնակավայրը եղել է դեռևս մինչև էմիրության ստեղծումը ։ 1450-ական թվականներին այստեղ տարածվել է իսլամը, ինչը կապված էր տրանսսահարյան առևտրի զարգացման հետ։ Առևտրականները քարավաններով աղ էին բերում, ստանալով դրա դիմաց հացահատիկ և ստրուկներ։
Ազատ Ֆրանսիա
Կազմավորվել է Լոնդոնում 1940 թվականի հունիսին, կազմակերպել և աջակցել է Ֆրանսիայի դիմադրության շարժմանը (ռեզիստանս) և կապ է հաստատել Աֆրիկայի մի քանի ֆրանսիական գաղութների հետ։
Ռոշչինո (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1958 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ազատ Ֆրանսիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքականություն
Զարիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Նիգերիայի բնակավայրեր
Երիցաջուր (Գեղարքունիքի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղբյուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի աղբյուրներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի ջրագրություն
Զանգվածային սպանություն Վիրջինիայում
Զանգվածային սպանություն Վիրջինիայում, տեղի է ունեցել 2019 թվականի մայիսի 31-ին Վիրջինիա Բիչ քաղաքի մունիցիպալ հաստատություններից մեկում։ Հանցագործը, մուտք գործելով շենք, կրակ է բացել մարդկանց վրա։ Զոհվել է 12 մարդ, ևս մի քանիսը վիրավորվել են։ Հարձակվողն սպանվել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ փոխհրաձգության ժամանակ։ Նախնական տվյալներով՝ հարձակվողը ճանաչվել է. նա եղել է 40-ամյա Դեուեյն Քրեդոքը, որը նախկինում աշխատել է նույն մունիցիպալ հիմնարկում։ Սպանության ճշգրիտ շարժառիթներն այս պահին հայտնի չեն։
Սպանություն
Մայիսի 31-ի երեկոյան զինված հանցագործը մտել է Վիրջինիա Բիչի քաղաքապետարանի շենք և կրակ բացել։ Հրաձգությունը տեղի է ունեցել շենքի բոլոր երեք հարկերում։ Բոլոր զոհվածները (բացի մեկից՝ ավտոմեքենայի կայանտեղում) գտնվել են հենց քաղաքապետարանի շենքում ։ Դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության աշխատակիցները փորձել են ձերբակալել մարդասպանին, սակայն նա կրակ է բացել նրանց վրա։ Փոխհրաձգության ընթացքում հարձակվողը մի քանի վնասվածք է ստացել և մահացել դեպքի վայրում։ Հանցագործը զինված է եղել .45 ACP տրամաչափի ատրճանակով՝ հագեցած խլացուցիչով և զինամթերքի մեծացված փամփուշտատուփով ։
= Հանցագործի ինքնություն = Ըստ նախնական տվյալների՝ հանցագործը տեղի 40-ամյա բնակիչ Դեուեյն Քրեդոքն է եղել (ծնված 1978 թվականի հոկտեմբերի 15-ին)։ Նա տեղական կոմունալ ծառայության աշխատակից է եղել՝ սերտիֆիկացված ինժեների պաշտոնում։ Ավելի վաղ քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել ։ 1990-ական թվականների կեսերին ծառայել է ԱՄՆ-ի Ազգային գվարդիայում, որտեղ ստացել է զենքի հետ վարվելու փորձ ։
= Արձագանք = ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը ցավակցություն է հայտնել և խոստացել, որ ԱՄՆ դաշնային իշխանությունները անհրաժեշտ օգնություն կցուցաբերեն տուժածներին ։ Թրամփը նաև կարգադրել է խոնարհել ԱՄՆ դրոշները մինչև հունիսի 4-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զանգվածային սպանություններ ԱՄՆ-ում
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի (Ղադոլար)
Ղադոլարի Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի ,Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, վարչական կենտրոն Ախալքալաքից ուղիղ գծով 20 կմ հյուսիս, ծովի մակերևույթից 1780-1830 մետր բարձրության վրա, հայաբնակ Ղադոլար գյուղում , կառուցվել է 19-րդ դարում։
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցու մասին շատ տեղեկություններ չկան, եկեղեցին կառուցվել է 1868 թվականին։ Եկեղեցին բազիլիկ քարաշեն կառույց է, նրա աջ և ձախ կողմերում կան 3-ական պատուհանների, ունի նաև զանգակատուն մուտքի վերևի մասում՝ տանիքի վրա։ Եկեղեցու չափերն են. (17.35 x 10.18) մետր։
Եկեղեցին տուժել է 1899 թվականի դեկտեմբերի 19-ի երկրաշարից և 1903 թվականին եկեղեցին եղել է կիսաքանդ վիճակում, որի պատճառով էլ գյուղի գավառը ընդգրկվել է եկեղեցի չունեցող գավառների ցանկում, սակայն հետագայում վերանորոգվել է, այժմ եկեղեցին կանգուն է։
Եկեղեցու բարավորին կա արձանագրություն․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Վրաստանի հայոց թեմ Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջան
Սուդանի վարչական բաժանում
Սուդանը բաժանվում է 26 նահանգների (wilayat [վիլայաթ]), որոնց հաճախակի նաև պրովինցիաներ են անվանում։
Մինչև 1994 թվականը Սուդաը բաժանված էր եղել տարածաշրջանների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Օգյուստ Բարբիե
Անրի-Օգյուստ Բարբիե (Henri Auguste Barbier, ), 19-րդ դարի ֆրանսիացի բանաստեղծ, արձակագիր, քննադատ, լիբրետոների և հուշագրությունների հեղինակ, թարգմանիչ. ռոմանտիկական դպրոցի ներկայացուցիչ
Կենսագրություն
Սովորել է Հենրի Չորրորդի անվան լիցեյում, որն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ իրավունք ու օրենքներ է ուսումնասիրել ։ Բանաստեղծական առաջին իսկ ժողովածուն, որ «Յամբեր» խորագիրն էր կրում և 1830 թվականի հուլիսյան հեղափոխության՝ «երեք փառահեղ օրերի» (« Trois Glorieuses» - հուլիսի 27, 28, 29) արձագանքն էր, լայն ճանաչում է բերել Բարբիեին։ Այնտեղ ամփոփված քնարական ու երգիծական բանաստեղծությունները, որ գրված էին Անդրե Շենիեի յամբերի օրինակով, ջերմ ընդունելության են արժանացել ոչ միայն Ֆրանսիայի, այլև արտասահմանյան մի շարք երկրների, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի հեղափոխականորեն տրամադրված մտավորականների շրջանում (հատկանշական է, որ նրա պոեզիան բարձր է գնահատել ռուս նշանավոր բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովը)։ Հաջորդել են «Սիլվեր» (Silves, 1864), «Սատիրաներ» (Satires, 1868), «Հերոսական հանգեր» (Rimes héroiques) ժողովածուները, թատերգություններ, արձակ գործեր, Շեքսպիրի, Սամուել Քոլրիջի երկերի թարգմանություններ («Chez les poètes» ժողովածուն), Հեկտոր Բեռլիոզի «Բենվենուտո Չելլինի» (1838) օպերայի լիբրետոն... Բարբիեն երեք ուղևորություն է կատարել Իտալիայում (եղել է Հռոմում, Ֆլորենցիայում, Թուրինում և դրանց շրջակա տեսարժան վայրերում), տպավորությունները գրի առել ու հրատարակել Notes d'une tournée aux environs de Rome, à Rome et à Florence, en 1838 գրքում ։
1869 թվականին նա ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ ։
Վախճանվել է 1882 թվականին՝ 77 տարեկան հասակում։ Հուղարկավորվել է Պեր Լաշեզի գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քննադատներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թարգմանիչներ
(6284) Բորիսիվանով
(6284) Բորիսիվանով (Borisivanov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Մերսինի գավառակ
Մերսին, գավառակ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Գտնվում էր Միջերկրական ծովի ափամերձ շրջանում։ Կենտրոնը Մերսին քաղաքն էր։
(6284) Բորիսիվանով
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,854586 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8262 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,883 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1761,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,204357 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,24° անկյուն։
Մերսինի գավառակ
Պատմություն
Ըստ նահանգապետի ներքին գործոց մինիստրության մի հեռագրի՝ 1915 թվականին գավառակից միանգամից բռնագաղթեցվել է 756 հայ։
(6284) Բորիսիվանով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մերսինի գավառակ
Բնակչություն
1894 թվականներին գավառն ուներ 29175 բնակիչ։
Վարչական բաժանում
1894 թվականին գավառակն ուներ 2 գյուղախումբ՝ Էլվալի և Գևջելի, որոնք միասին ունեին 87 գյուղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկիայի գավառներ
Սոլոխաուլ
Սոլոխաուլ (Солохаул), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի Լազարևսկոեի ներքաղաքային շրջանի կազմում։
Տալնիկ (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Տալնիկ (Тальник, Тальник), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Շոռտուն
Շոռտուն (Ağaçardı, Şordê), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Փերի գետի միջին հոսանքի ձախ կողմում։
Անվան ստուգաբանություն
Գյուղը հավանաբար Շոռտուն է կոչվել աղահանքերի պատճառով։
Բնակչություն
1893 թվականին ուներ 25 տուն, իսկ XX դարի սկզբին՝ 45 տուն, որից 30-ը՝ 240 բնակչով հայկական, իսկ մնացած 15-ը՝ քրդական։
Օգտակար հանածոներ
Գյուցից հյուսիս՝ լեռներում կային հարոսւտ աղահանքեր, որոնք օգտագործվում էին տեղացիների կողմից։ Երկրաշարժի հետևանքով մոտակա լեռը փլվել է և ծածկել է աղահանքը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Շոռտունն ուներ Ս. Թագվոր (կամ Ս. Թագավոր) անունով եկեղեցի։ Գյուղից արևմուտք կային 2 եկեղեցու ավերակներ, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Փրկիչ ։
Սերգեյ Կոխանովիչ
Սերգեյ Նիկոլաևիչ Կոխանովիչ (Сергей Николаевич Коханович, 20 հոկտեմբերի, 1921, Մոսկվա – 26 հոկտեմբերի, 1956, Բուդապեշտ), Խորհրդային բանակի գնդապետ, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման մասնակից, Սովետական Միության հերոս (1956)։
Կենսագրություն
1956 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Սերգեյ Կոխանովիչը մեկնել է Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն և ակտիվորեն մասնակցել Հունգաական հեղափոխության ճնշման ուղղությամբ տարվող մարտական գործողություններին։ Հոկտեմբերի 25-ին նրա դիվիզիայի զորամասերը, չունենալով քարտեզ կամ ուղեկցող, մոլորվել են Բուդապեշտում։ Սերգեյ Կոխանովիչը կարողացել է վերականգնել զորամասերի վերահսկողությունը՝ գտնելով շատ զորամասեր ու կազմակերպելով պաշտպանություն։ Բուդապեշտի փողոցներից մեկում նա մահացու վիրավորվել է գլխից և հաջորդ օրը մահացել։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ի հրամանով «զինվորական պարտքի կատարման ժամանակ ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար» գնդապետ Սերգեյ Կոխանովիչին շնորհվել է Սովետական Միության հերոսի կոչում։ Նա պարգևատրվել է նաև Լենինի, Կարմիր դրոշի, Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշաններով, Կարմիր աստղի երկու շքանշաններով և մի շարք մեդալներով ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Միխայիլ Բակունին
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Բակունին (Михаил Александрович Бакунин, ), ռուսական հեղափոխական նարոդնիկության հիմնադիրներից, անարխիզմի խոշորագայն տեսաբան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս աթեիստներ Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հեղափոխության տեսաբաններ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Հուդայականության քննադատներ Կատեգորիա:Անարխիստ գրողներ
Մեռածնե'ր, ոտքի ելեք (նկար)
Մեռածնե'ր, ոտքի ելեք, Կարապետ Ադամյանի նկարներից` ռազմական թեմայով պատկեր, որում պատկերված են մարտից հոգնած զինվորները` իրար վրա թափված, թուլացած, կռվելու համար անկարող։
Սյուժե
Դեպքը տեղի է ունենում ռազմադաշտի խոր փորված խրամատում, որտեղ ուժասպառ զինվորները թեժ մարտից հետո թուլացած ընկել են։ Նրանցից մեկը, ձեռքը վեր մեկնած, կոչ է անում վեր կենալ գրոհի անցնելու` գերադասելով մահը ոտքի վրա։ Նրա կեցվածքը, դեմքի պաթետիկ արտահայտությունը լի են հերոսականությամբ։
Ադամյանը լավ է զգացել միջավայրը, զինվորների հոգնատանջ ֆիզիկական կացությունը խրամատի նեղլիկ պայմաններում, որտեղ նրանք ուղղակի թափված են իրար վրա։
Կոմպոզիցիայի վարպետը այստեղ էլ իր տաղանդը ցուցադրել է` ստեղծելով իրադրությանը համապատասխան միջավայր։ Շատ բնական են խորքում գտնվող զինվորները` զանազան դիրքերով գլորված գետին` ուժասպառությունից դեռևս չսթափված։ Ոլորապտույտ բազմամարդ դրությունը շեշտելու համար հեռվում ցույց են տրված խիտ բազմությամբ զիվորներ, որոք հազիվ տեղավորված են խրամատում։ Պատկերի կենտրոնական դեմքը մնում է գրոհի կոչ անող զինվորը, որին գրեթե ոչ ոք չի ձայնակցում, բացի հեռվում կանգնած մեկից։
Տպավորությունն այնպիսին է, որ կարծես խրամատում բոլորը մեռած լինեն։ Իշխում է մարտադաշտի ճնշող, ամեն վայրկյան սպասվող մահվան սարսափը։ Ռեալիստական կոնկրետությամբ պատկերված են զինվորները, դեմքերի կոնկրետությամբ, բնական միջավայր են ստեղծում նաև քարքարոտ հողաթմբերը` տալով ռազմադաշտի պատրանք։
Մշակման տեխնիկա
Պատկերի բոլոր մանրամասները մշակված են ռեալիստորեն, բծախնդիր ճշգրտությամբ, հանգամանորեն։ Ընդհանուր տպավորությամբ այն ներշնչում է երախտագիտության խոր զգացում հայրենիքի պաշտպանության համար իրենց անձը զոհող այդ զինվորների հանդեպ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ Կատեգորիա:Կարապետ Ադամյանի նկարներ
Ամասիա (քաղաք)
Պատմություն
Ամասիան ոմանք ենթադրաբար նույնացնում են խեթական Կարախանա բնակավայրի հետ։
Հնում մտնում էր Փոքր Հայքի Առաջին Հայք պրովինցիայի, իսկ Հուստինիանոս կայսեր (527 - 565) վարչական վերափոխությունից հետո՝ Երկրորդ Հայքի մեջ։ Այժմ Ամասիա գավառի (սանջակ) և գավառակի (կազա) կենտրոնն է, որոնք պատկանում են Սիվասի մարզին։
Բնակչություն
XIX դարի 70-ական թվականներին քաղաքն ուներ ավելի քան 16 հազար հայ, թուրք և հույն բնակիչ ։ XX դարի սկզբին նրա բնակչության թիվը հասնում էր մոտ 30 հազար մարդու, որի ավելի քան 35%-ը կազմում էին հայերը։ Այստեղի հայերը երկու անգամ՝ 1895-1896 թթ. և 1915 թ. ենթարկվեցին բնաջնջման ու տեղահանման։ 1895-1896 թթ. կոտորածների ժամանակ զոհ գնացին ավելի քան 1000 հայեր, իսկ մնացածը Մեծ եղեռնի ժամանակ տեղահան եղան և ցրիվ եկան տարբեր կողմեր։ Ըստ 1929 թվականի վիճակագրական տվյալների, Ամասիայում կային միայն 400 հայ բնակիչ, իսկ 1971 թվականին՝ 300։
Տնտեսություն
Նոր ժամանակներում Ամասիայի բնակչության զբաղմունքները կազմում էին արհեստները, տնայնագործությունն ու մանուֆակտուրային արտադրությունը, առևտուրը, երկրագործությունն ու այգեգործությունը։ Հայերն այստեղ ունեին երկաթագործական, ատաղձագործական, կոշկակարական, կարի, մանածագործական, թիթեղագործական 95 արհեստանոց-խանութներ։
Պատմամշակութային կոթողներ
Թեպետ Ամասիան շատ է տուժել 1734 և 1825 թթ. տեղի ունեցած ավերիչ երկրաշարժերից, այնուամենայնիվ, այստեղ տարբեր վիճակում պահպանվել են հին և միջնադարյան հուշարձաններ, տարբեր կառույցների ավերակներ, զանազան հնություններ։ Հնադարյան բերդի ավերակները գտնվում են քաղաքի դիմաց վեր խոյացող մերկ, անձրևներից լվացված 200 մ բարձրությամբ ժայռի վրա, որի «կատարը պսակված է հսկայական, դղյակի խարխլված պարիսպներով»՝ հին արքունական պալատի ավերակներով, իսկ բերդի ոտքերի տակ փռված էր երբեմնի հռչակված բուն քաղաքը։ Բերդի պատերին կան շատ մակագրություններ և արձանագրություններ։ Ենթադրվում է, որ Միհրդատ VI այստեղ էր պահում իր գանձերը։ Պատմաճարտարապետական առումով հատկապես հիշատակության արժանի են հնադարյան ժայռակերտ քարայր–դամբարանները, որոնք գտնվում են բերդակիր լեռան լանջին և վերաբերում են հելլենիստական ժամանակներին։ Դրանցից ամենաշքեղները Միհրդատի վիմափոր դամբարաններն են (թուրքերի կողմից Այնալը-մաղարա կոչված քարայրները), որոնք թվով 3 հատ են, մեծությամբ սենյակի չափ, իրարից անջատված միջանցքներով և իրար հետ կապված քարեղեն սանդուղքներով։ Իրենց հնությամբ ու ճարտարապետությամբ քաղաքի հայտնի կառույցներից էին հայկական 4 եկեղեցիները՝ Ս.Աստվածածինը, որ համարվում էր քաղաքի մայր եկեղեցին, Ս. Նիկողայոսը՝ կառուցված 1218 թ., Ս. Հակոբը՝ կառուցված 1255 թ. և Ս.Գևորգը։ Քաղաքում և նրա շրջակայքում կային մի քանի ուխտավայրեր և երկու վանք։ Մզկիթներից հայտնին սուլթան Բայազետի ջամին էր՝ երկու մինարեով, մարմարյա սյուներով, արաբական նկարներով ու քանդակներով մի շենք, որ ընդգծված էր քաղաքի ընդհանուր համայնապատկերում։ Իբրև գավառի (իսկ այժմ վիլայեթի) կենտրոն, Ամասիայում կառուցվել են վարչական զանազան շենքեր, որոնք իրենց մեծությամբ ու հարմարանքներով տարբերվում էին սովորական բնակելի տներից։ Ամասիայում, Իրիս (Եշիլիրման) գետի վրա կառուցված էին 5 կամուրջ, որոնք իրար հետ էին միացնում քաղաքի երկու մասերը և որոնց վրայով անցնում էին դեպի Եվդոկիա ու Սեբաստիա տանող ճանապարհները։ Այդ կամուրջներից մեկի հիմքն ունի ավելի քան 2000 տարվա հնություն։
Մշակույթ
Ամասիան հայկական մշակույթի նշանակալի կենտրոն էր։ Այստեղ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբներին գործում էին հայկական 7 դպրոցներ, որոնցից 3–ը եկեղեցիներին կից էին, 5 մանկապարտեզ, Ազգային հիվանդանոց, կանանց կար ու ձևի ուսումնարան, «Իրիս» թատերական ընկերությունը, մշակութային և կրթական բազմաթիվ ընկերություններ՝ Պարթևական, Ներսիսյան, Կանանց կրթասիրաց և այլն, որոնք նպաստում էին քաղաքի մշակութային կյանքի առաջադիմությանը։
Ականավոր ամասիացիներ
Ենթադրվում է, որ այստեղ է ծնվել նաև Պոնտոսի թագավոր Միհրդատ VI Եվպատորը (մ.թ.ա. 132-63 թթ.)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի հռոմեական քաղաքներ Կատեգորիա:Ամասիայի մարզ Կատեգորիա:Ամասիայի շրջանի համայնքներ (Թուրքիա) Կատեգորիա:Ամասիայի մարզի բնակավայրեր
Մեցակյուլա (գյուղ, Կասեպյաե շրջան)
Մեցակյուլա (Metsaküla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Կասեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Կասեպյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նոբուհիրո Վացուկի
Նոբուհիրո Վացուկի (和月 伸宏), ճապոնացի մանգակա ու դիզայներ։ Հայտնի է որպես «Թափառական Քենշինը» մանգայի ստեղծող։ Վերջինս պատմում է Մեյջի ժամանակաշրջանում ապրող թրի վարպետ թափառական Հիմուրա Քենշինի մասին։ Այն ընդունվել է հասարկության կողմից և թարգմանվել ավելի քան 10 լեզուներով։ Այդ մանգայի վրա Վացուկիի ղեկավարությամբ աշխատել են մանգականեր, որոնք հետագայում ինքնուրույն ճանաչում են ձեռք բերել. նրանց շարքում են Էյչիրո Օդան` «Վան Փիս»-ի, և Հիրոյուքի Տակեյը` «Շաման Արքա» մանգայի հեղինակը։
Կենսագրությունը
Վացուկին ծնվել է Տոկիոյում, բայց մեծացել է Հանշու կղզու Նիիգատա նահանգի Նագաուկա քաղաքում։ Նմանակելով ավագ եղբորը` դպրոցական տարիներին սկսել է մանգա նկարել ու շարունակել է իր գործունեությունը, նույնիսկ երբ եղբայրը թողել է նկարչությունը։ Դպրոցում Վացուկին կենդոյով էր զբաղվում, բայց լուրջ հաջողությունների չի հասնում. նույիսկ ամաչում էր, որ չնայած 183 սատիմետր հասակին` դեռ ոչ մի կռիվ չի հաղթել։ Թողնելով կենդոն` Վացուկին, միևնույնն է, դնում է իր` թրերով կռվելու արվեստի նկատմամբ սերը իր հերոսների մեջ։ Վացուկիի ստեղծագործության վրա շատ են ազդել դարասկզբի մանգակաները` Օսամու Նեձուկան ու Ֆուջիկո Ֆուջիոն (համատեղ աշխատող երկու մանգակաների` Հիրոշի Ջուջիմոտոյի ու Մոոտո Աբիկոյի կեղծանունները)։ 1987 թվականին` դեռ ավագ դպրոցում սովորելիս, Վացուկին իր «Teacher Pon» աշխատանքն է ներկայացնում, որը Տեձուկի պրեմիայում 33-րդ տեղն է զբաղեցնում։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Վացուկին տեղափոխվում է Տոկիո ու որոշ ժամանակ Թաքեշի Օբատայի հետ է աշխատում` օգնելով «Արաբիան Մաջին Բոքենտան Լամպ Լամպ» մանգայի աշխատանքներում։ Մոտավորապես նույն ժամանակ էլ ստեղծվում է նրա առաջին պրոֆեսիոնալ գործը` «Պատերազմող տերությունների Բոսոր Լուսինը» մանգան, որը մի հզոր սամուրայի մասին էր։ Գլխավոր հերոսը Հիտեն Միցուրուգի Րյու ոճին էր տիրապետում ու որպես այդ ոճի վարպետ` կրում Հիկո Սեյջուրո տիտղոսը։ Հիկոն ճանփորդում է Սենգոկու ժամանակշրջանի Ճապոնիայով ու հանդիպում մի գյուղացի տղայի` Իշշինտային։ Արդյունքում Իշշինտան միանում է վարպետին` փորձելով իր երկրի ճակատագիրը փոխել։ 1992 և 1993 թվականներին հայտնի ամսագիր «Weekly Shounen Jump Special»-ը տպագրեց Վացուկիի նոր գործը` «Րուրոունի․ Մեյջի ժամանակշրջանի ռոմանտիկ թրի վարպետը»։ Այն ներառում էր 2 կարճ պատմություններ, որոնք հետագայում «Թափառական Քենշինը» մանգայի համար հիմք կհանդիսանան։ Առաջին պատմության մեջ թափառող թրի վարպետն օգնում է Րայկոջի Չիձուրուին` մի հարուստ աղջկա, իսկ երկրորդում (որն իրականում առաջինից շուտ էր գրվել) Քենշինը Կամիա ընտանիքի դոջոն փրկում է քրեական հեղինակություններից, որոնք ուզում էր ընտանիքի ավաք դստեր` Մեգումիի հետ ամուսնանալ։ Քենշինին օգնում են Մեգումիի կրտսեր քույրն ու եղբայրը` Քաորուն ու Յահիկոն։ 1994 թվականին «Weekly Shounen Jump Special»-ում սկսեց թողարկվել արդեն «Թափառական Քենշինը» մանգան, որը Վացուկիից խլել էր 5 աշխատանքային տարի։ 1996 թվականին մանգայի հիման վրա ստեղծվեց համանուն անիմեն, որը անգլերեն հրատարակողները մկրտեցին «Samurai Х». «Թափառական Քենշին»-ից բացի` Վացուկիի հայտնի գործերից է «Բուսո Րենքին»-ն. դա սեփական կյանքի գնով աղջկան հրեշից փրկած երիտասարդի մասին պատմող մանգա է։ Տղան փրկվում ու նոր, ոչ սովորական հատկություններով օժտված սիրտ է ստանում։ Բացի մանգաներ նկարելուց, որն իր հիմնական գործն է` Վացուկին նաև «Շինսենգումի Գանրո Դեն» և «Սամուրայ Շոուդաուն V» խաղերի համար հերոսների դիզայնն է արել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանգականեր Կատեգորիա:1970 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 26 ծնունդներ
Ռոսկոշնոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)
Ռոսկոշնոե (Розкішне, Seyit Bolat), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սեիտ-Բուլատ Նովիյ։
2001 թվականի տվյալներով Ռոսկոշնոե գյուղում բնակվում էր 723 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բաջուլաղ (այլ կիրառումներ)
Բաջուլաղ, կարող է վերաբերել՝
Ջեյմս Ջորջ Ֆրեզեր
Ջեյմս Ջորջ Ֆրեզեր (Sir James George Frazer),, շոտլանդացի սոցիալ մարդաբան, որը կարևոր դեր է կատարել դիցաբանության հետազոտման ասպարեզում և համեմատական կրոնաբանության ասպարեզում ։ Հաճախ համարվում է ժամանակակից մարդաբանության հիմնադիր հայրերից մեկը։
Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Ոսկե ճյուղը», իր մեջ տեղեկություններ և փաստեր է պարունակում այն բանի մասին, որ կրոնները և դիցաբանությունները, չնայած այն բանին որ նրանցից յուրաքանչյուրը հատուկ է եղել մի կամ մի քանի ազգերի համար, այնուամենայնիվ որոշ ըդնահանուր գծերով կապված են իրար։ Ֆրեզերը պնդել է որ մարդկային հավատալիքները անցել են երեք փուլերով՝ պարզ մոգություն, որին հաջորդել են կրոնները, որն էլ իր հերթին փոխարինվել է գիտությամբ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Գլազգո քաղաքում, սակայն այցելել է Հելենսբուրի Սփրինգֆիլդ և Լոմոնդ դպրոցները ։ Հետագա կրթությունը ստացել է Գլազգոյի համալսարանում և Թրինիթի քոլեջում։ Թրինիթիից հետո նա իրավաբանություն է սովորել Միդլ Տեմփլում, սակայն երբեք գործնականում չի օգտագործել իր ստացած գիտելիքները։
Իր կյանքի մեծ մասը նա նվիրել է Թրինիթի քոլեջին, բացի 1907 - 1908 թվականներին, երբ աշխատում էր Լիվերպուլի համալսարանում։ 1914 թվականին նա կարգվել է որպես ասպետ և մի շարք համալսարանների օգնությամբ իր դասախոսություններն է կարդացել շատ այլ համալսարաններում։ 1930 թվականից հետո նրա տեսողությունը կտրուկ նվազում է, ոմանք նույնիսկ պնդում են թե նա կույր էր 1930-ից հետո։ Նա և իր կինը՝ Լիլին մահացել են մի քանի ժամվա տարբերությամբ։ Նրանք երկուսն էլ թաղվել են Քեմբրիջում։
Միֆերի ու կրոնների հետազոտումը դարձավ նրա մասնագիտական կյանքի գլխավոր և հիմնական ասպարեզը։ Բացի այն դեպքերից երբ նա այցելել է Իտալիա և Հունաստան Ֆրեզերը, երբեք շատ չի ճամպորհդել։ Նրան հիմնական տեղեկությունները տրամադրում էին անտիկ շրջանի գրքերը և այն հարցումները որը նա կատարում էր փոստային ճանապարհններով։ Ֆրեզերի հետաքրքրությունը սոցիալ մարդաբանության նկատմամաբ առաջացել է Էդվարդ Բառշրնետ Թեյլորի «Պարզ մշակույթ» գիրքը կարդալուց հետո։ Նրան այս հարցում խրախուսել է նաև իր ընկերը՝ Վիլյամ Ռոբերտսոն Սմիթը, որը իր հերթին համեմատում էր Նոր կտակարանի որոշ մասեր հին եբրայական ֆոլկլյորի հետ։
Ֆրեզերը առաջին գիտնական էր, որը հանգամանորեն բացատրեց միֆերի և ծեսերի կապերը։ Նրա տոտեմիզմի մասին գաղափարները հետագայում զարգացում են ապրել ֆրանսիացի մարդաբան Կլոդ Լեվի-Ստրաուսի կողմից, ով հիմք է դրել ստրուկտուրալիզմի գաղափարին։ Նրա պատկերացումները մահացող և վերակենդանացող աստվածների մասին դեռ չի հանդիսացել գիտական ոլորտների հետազոտմանը։ Նրա ժամանակակիցների հավանությունը դարվինիզմի հանդեպ, Ֆրեզերի կողմից մեկնաբանվել են այսպես, սկզբում եղել մոգությունը որն իր տեղը զիջել է կրոնին, որն էլ փոխարինվել է գիտությամբ։ Բայց նրա «Ոսկե ճյուղը» աշխատությունը որը ուսումնասիորւմ է անտիկ հավատալիքները, ծեսերը, և ավանդությունները, նաև նրանց զուգահեռները քրիստոնեության մեջ, շարունակում են լինել ինչպես գիտնականների այնպես էլ լայն շրջանի հասարակության հետաքրքրության առարկան։
«Ոսկե ճյուղը» առաջին անգամ հրատարակվել է 1890 թվականին երկու հատորով։ Այնուամենայնիվ Ֆրեզերը ստիպված է եղել վերամշակել ու վերահրատարակել գիրքը ևս երկու անգամ, վերջին՝ երրորդ վերարատարակումը եղել է 1915 թվականին, գիրքը արդեն բաղկացած է եղել տասներկու հատորներից։ Հետագայում գրքին ավելացվել է նաև տասներեքերորդ հատորը, դա եղել 1936 թվականին։ 1922 թվականին նա հրատարակել է գրքի կրճատված տարբերակը, որտեղից դուրս են մնացել որոշ հակասական մտքեր քրիստոնեության մասին, սակայն գիրքը, ինչպես ինքը հեղինակն է նշել, նրա նախաբանում կարող է տալ մեզ հետաքրքրող կրոնական շատ հարցերի պատասխանները, ինչպես նաև այն, որ գիրքը իր մեջ շարունակում է պարունակել կարևորագույն տեղեկություններ մոգության և կրոնների ձևավավորման մասին ։ Գիրքը լայն ազդեցություն թողեց ժամանակի մտավորականների վրա, որոն թվում էր և Զիգմունդ Ֆրոյդը ով նաև գիրք հրատարակեց Տոտեմ և տաբու անվանմամբ։
Կյանքի սիմվոլիկ շրջապտույտի, մահվան և վերածնունդի մասին տեղեկությունները որոնց մասին գրել է Ֆրեզերը իր գրքում մի շարք բանաստեղծների և արտիստների ուշադրությանն է արժանացել։ Ամենահայտնի օրինակններից մեկն է Թոմաս Սթեռնս Էլիոթի «Մեռած երկիրը» պոեմը։ Ջիմ Մորիսոնը գրել է «Celebration of the Lizard» երգը (որը ի վերջո անվանվեց «Not to Touch the Earth», և ընդգրկվեց «Waiting for the Sun» ալբոմում 1968 թվականին), իր մեջ պարունակում է հետևյալ նախադասությունը. «Չդիպչել գետնին, չտեսնել արևը» որոնք հենց Ֆրեզերի «Ոսկե ճյուղը» աշխատության գլուխնների վերնագրերն են։ Ֆրեզերի աշխատության ազդեցությունը կա նաև Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլաի «Ապոկալիպսիսը հիմա» ֆիլմում (ֆիլմի վերջին հատվածներից մեկում կարող ենք տեսնել Ֆրեզերի գրքի հրատարակություններից մեկը)։