cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նարնջային պատերազմ
Հետևանքներ
Անգլիացիների՝ ֆրանս-իսպանական ծովային ուժերի դեմ Տրաֆալգարյան ճակատամարտում տարած հաղթանակից հետո՝ 1805 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Պորտուգալիայի կառավարությունը որոշեց վերականգնել հարաբերությունները իր վաղեմի դաշնակցի հետ։ Դա հանգեցրեց Պիրենեյան թերակղզում պատերազմի, ինչի հետևանքով չեղարկվեցին Բադախոսյան և Մադրիդյան խաղաղության համաձայնագրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:19-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:Իսպանիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի պատերազմներ Կատեգորիա:Նապոլեոնյան պատերազմներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատերազմներ
Կանաչ մողես
Կանաչ մողես, (Lacerta viridis) — մողեսների ընտանիքի սողուն։
Տեսակներ
Հայտնի է հինգ տեսակ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մողեսներ
Պեսչանկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)
Պեսչանկա (Піщанка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պեսչանկա գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,608 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 92,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սովեր
Սովեր  (Sover), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 929 մարդ (2008) թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38048։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Աղանան
Աղանան, գետ Արցախում, հիշատակված Մ. Բարխուդարյանի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գետեր
Վենդիշ Ռից
Վենդիշ Ռից (Wendisch Rietz), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շարմյուտցելզեեի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1406 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 25,07 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 520։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Վիվիան Բարբո
Վիվիան Բարբո (Vivian Barbot;), կանադացի և քվեբեկացի քաղաքական գործիչ, հաիթի ծագում ունեցող։ Կլերման Բարբոյի դուստրը։ 2006-2008 թվականներին՝ Կանադայի համայնքների պալատի պատգամավոր, 2011 թվականին՝ Քվեբեկի դաշինք կուսակցության ղեկավարի պաշտոնակատար։ Հայտնի է նաև որպես ֆեմինիստ և դասախոսների արհմիութենական շարժման ակտիվիստ։
Ապստամբ տոնտոն-մակութի դուստր
Բարբո ընտանիքի անդամները, այդ թվում 22-ամյա Վիվիանը, թաքնվել են Արգենտինայի դեսպանատանը։ Միայն 21 ամիս անց՝ 1965 թվականին, նրանք հնարավորություն ստացան արտագաղթել Արգենտինա։
Կանադացի հասարակական գործիչ
Արգենտինայում Վիվիան Բարբոն ծանոթացել է կանադացի զբոսաշրջիկ քվեբեկցի Ռեալ Լիմբերների հետ, ում հետ ամուսնացել է ։ 1967 թվականին ամուսնու հետ տեղափոխվել է Կենտրոնական Քվեբեկ։
Աշխատել է որպես ֆրանսերենի և անգլերենի ուսուցիչ, այդ թվում՝ հեղինակավոր Վիկտորիավիլի Cégep քոլեջում։ Ակտիվորեն մասնակցել է ուսուցիչների արհմիութենական շարժմանը և ֆեմինիստական շարժմանը։ 2001-2003 թվականներին Վիվիան Բարբոն գլխավորել Է կանանց Քվեբեկի ֆեդերացիան։
Քվեբեկի դաշինքի քաղաքական գործիչ
2000-ականների երկրորդ կեսից Վիվիան Բարբոն ակտիվ գործունեություն է ծավալել Քվեբեկի բլոկ կուսակցության ղեկավարությունում։ 2006 թվականին ընտրվել է Կանադայի Համայնքների պալատի Մոնրեալի Պապինո շրջանի կողմից ՝ հաղթելով նախկին արտաքին գործերի նախարար Պիեռ Պետտիգրյուի Լիբերալ կուսակցության թեկնածուին։ Որպես պատգամավոր մասնագիտացել է միջազգային քաղաքականության մեջ։ Հանդես է եկել լեյբորիզմի և Քվեբեկի ինքնիշխանության դիրքերից ։
2008 թվականի ընտրություններում Վիվիան Բարբոն մանդատը զիջել է լիբերալ Ջասթին Թրյուդոյին՝ 2015 թվականից Կանադայի վարչապետին։ Միևնույն ժամանակ նա ամրապնդել է իր դիրքերը կուսակցությունում՝ դառնալով Քվեբեկի դաշինքի փոխնախագահ։
2011 թվականի ընտրություններում Քվեբեկի դաշինքի պարտությունից հետո հրաժարական է տվել կուսակցության առաջնորդ Ժիլ Դյուսեպը ։ 2011 թվականի մայիսից մինչև դեկտեմբեր Քվեբեկի դաշինքի ղեկավարի պարտականությունները կատարել է Վիվիան Բարբոն (նրան փոխարինել է Դանիել Պայեն)։ 2012 թվականի սկզբին Բարբոն հրաժարական է տվել փոխնախագահի պաշտոնից, սակայն մնացել է հեղինակավոր կուսակցական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կանադացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքական գործիչներ
(8038) 1993 JG
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիսադա Սիմիձուի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ենս Անդրեաս Ֆրիս
Ենս Անդրեաս Ֆրիս (Jens Andreas Friis, ), նորվեգացի գիտնական և բանաստեղծ։ Առաջին հերթին նա հայտնի է որպես գիտնական-լեզվաբան։ Ենս Անդրեաս Ֆրիսը մասնագիտացել է սաամ լեզուների ուսումնասիրությամբ և ժողովրդական բանայհուսության ուսումնասիրմամբ։ Ֆրիսը հեղինակել է մեծ թվով փաստագրական և գեղարվեստական ստեղծագործություններ, որոնցից ամենահայտնին «Լայլա» վիպակն է՝ սաամ թեմատիկայով գրված. այս ստեղծագործությունը թարգմանվել է աշխարհի շատ լեզուներով և նույնիսկ էկրաններ է բարձրացվել ։
Կենսագրություն և կարիերա
Ենս Անդրեաս Ֆրիսը ծնվել է 1821 թվականի մայիսի 2-ին Ստավանգերի Սոգնդալե քաղաքում (այժմ՝ Սոգն օգ Ֆյուրանե կոմսության կազմում) ։
1840 թվականից նա սովորել է Քրիստիանիայի համալսարանում։ 1844 թվականին դարձել աստվածաբանության թեկնածու։ Ուսումնասիրել է սաամերեն և քվեներեն, որոնք ֆիններենի բարբառներն են համարվում։ 1863-ից մինչև 1866 թվականները աստվածաբանության ֆակուլտետից տեղափոխվում է սովորելու պատմալեզվաբանական ֆակուլտետը։ Այստեղ նա զբաղեցնում է դասախոսի պաշտոնը և դասավանդում վերոնշյալ լեզուների մասին։ 1866 թվականին Ենսը նշանակվում է որպես արտահաստիքային պրոֆեսոր իսկ 1874 թվականին սաամ և քվեներեն լեզուների արդինանտ-պրոֆեսոր է դառնում։ Այս պաշտոնին Անդրեասը մնում է մինչև իր մահը։
Ենս Անդրեաս Ֆրիսը ուսումնասիրել է սաամական բանահյուսությունը և հրատարակել է մի շարք աշխատանքներ այդ թեմատիկայով։ Մեծ հայտնիություն ձեռք բերեցին նրա նոթերը՝ գրված հընթացս Ֆինմարկ (1871 թվականին) այցելության։ Նա Աստվածաշունչը, ինչպես նաև Տոնացույցը թարգմանեց հյուսիսսաամերեն։
Հսկայական է Ենս Անդրեաս Ֆրիսի ներդրումը ազգագրության մեջ։ Սկսած 1861 թվականիս նա ստեղծեց Հյուսիսային Նորվեգիայի քարտեզները։ Քարտեզներում Ենսը նշեց էթնիկ և լեզվական սահմանները, հատկապես սաամերեն, քվեներեն և նորվեգերեն խոսացող տարածաշրջաններում։ Այս միտումը բացառիկ էր, քանի որ միշտ լեզու և ազգ հասկացությունները նույնականացնում էին, մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Ենս Անդրեաս Ֆրիսն իր մահկանացուն կնքեց յոթանասունչորս տարեկան հասակում՝ Քրիստիանիայում (ներկայիս Օսլո) 1896 թվականի փետրվարի 16-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Նորվեգացի գրողներ Կատեգորիա:Նորվեգացի ազգագրագետներ Կատեգորիա:Նորվեգացի գիտնականներ Կատեգորիա:Նորվեգացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նորվեգացի բանասերներ Կատեգորիա:Նորվեգացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Նորվեգացի վիպասաններ Կատեգորիա:Նորվեգացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Աստվածաշնչի թարգմանիչներ
Փետրվարի 5
Փետրվարի 5, տարվա 36-րդ օրն է։
Լյու Բոչեն
Լյու Բոչեն (չին. ավանդ. 劉伯承, պարզ. 刘伯承, փինյին Liú Bóchéng, ), չինացի ռազմական գործիչ, ՉԺՀ-ի մարշալ։
Կենսագրություն
Ծնվել 1892 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Սիչուան նահանգի Կաիսյան գավառում։ 1912 թվականին ընդունվել է Չունցինի Ռազմական ակադեմիա։ 1914 թվականին միացել է Չինական հեղափոխական կուսակցությանը, որը հետագայում վերանվանվեց Գոմինդան։ 1916 թվականին, Ֆենդուի դեմ հարձակման ժամանակ կորցրեց իր աջ աչքը։ Նա ծառայել է Ժողովրդական հեղափոխական բանակում և մասնակցել է Հյուսիսային արշավին։ 1926 թվականին միացել է Չինաստանի կոմունիստական կուսակցությանը։
1927թվականի օգոստոսին Չժու Դեի, Չժոու Էնլայի ևՀե Լոնգի հետ նա մասնակցեց Նանչանգի ապստամբությանը։ 1928-1930 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ-ում Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայում։ 1930 թվականին վերադառնալով Չինաստան, ղեկավարում էր Չինական կարմիր բանակի ռազմական գործողությունները։ Մասնակցել է Մեծ երթին։
Չին-ճապոնական պատերազմի ժամանակ ղեկավարել է 8-րդ բանակի 129-րդ դիվիզիան։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ նա ղեկավարում էր կոմունիստական ​​բանակներից մեկը, որի ընթացքում 1947 թվականի հունիսին Դեն Սյաոպինի հետ 120,000-անոց բանակի գլխավորությամբ գրավեց Դաբիի լեռների ռազմավարական կարևոր մի տարածքը։
1951 թվականի հունվարին նշանակվեց Չինաստանի ժողովրդական ազատագրական բանակի ռազմական ակադեմիայի ղեկավար։ 1955 թվականին ստացել է մարշալի կոչում։ 1956 թվականից նա Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտկոմի քաղբյուրոյի անդամ էր։ 1966 թվականի հունվարին դառնում է ՉԺՀ Կենտրոնական ռազմական կոմիտեի նախագահի տեղակալ։ Ընտրվել է 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ և 5-րդ Ազգային ժողովրդական համագումարի մշտական ​​հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։
1982 թվականին տարիքի և առողջության պատճառով, նա թողեց իր բոլոր պաշտոնները։ Մահացել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Պեկինում, 93 տարեկան հասակում։
Ընտանիք
1936 թվականին Լյուն ամուսնանում է Վան Ժինհուայի հետ, ով ծնվել էր Անհոյ նահանգում, մի աղքատ գյուղացու ընտանիքում։ Նրանք միասին ապրեցին 50 տարի և ունեցան 6 երեխա։
Անտոնիո Վիվարինի
Անտոնիո  Վիվարինի (Antonio Vivarini, ), իտալացի նկարիչ, վենետիկյան դպրոցի նկարչության  ներկայացուցիչներից։
Անտոնիոյի  առաջին աշխատանքներում  նկատվում  է դպրոցի   ուսուցիչներ Անդրեա Մուրանոյի  ե Ջենտիլե  դե  Ֆաբիանոյի  ազդեցությունը։ Նա  սկիզբ դրեց նկարիչների տոհմին՝ ներառելով   իր կրտսեր եղբորը ՝  Բարտոլոմեո  Վիվարինիին և զարմիկին՝ Ալվիզե  Վիվարինիին։ Նրա աշակերտների  կազմում  էին  նրա  եղբայրները՝  Կառլո Կրիվելին  և  Վիտորիո  Կրիվելին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Պետրո-Անովկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)
Պետրո-Անովկա (Петро-Ганнівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրո-Անովկա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,11 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եղջերավոր արտույտ
Նկարագրությունը
Մարմնի երկարությունը 14-17 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 30-35 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 36-39 գ։
Մարմինը բաց դարչնագույն է, դիմային մասը՝ ինքնատիպ սև ու սպիտակավուն նախշերով։ Հասուն արուի գլխի 2 կողմերում կան սովորականից երկար, սև փետուրներ, որոնք նմանվում են «եղջյուրների» (այստեղից՝ անվանումը), իսկ կրծքին՝ սև, լայն շերտ։ Էգի կրծքի շերտը նեղ է, «եղջյուրները»՝ կարճ։ Երիտասարդի մարմինը մուգ է, վերևից՝ սպիտակ պտերով։ Օրվա մեծ մասն անցկացնում է գետնին։ Բնակվում է լեռնատափաստաններում, ալպյան մարգագետիններում։
Եղջերավոր արտույտի մարմնի վերին մասը մոխրագույն է, թևերի թափահարող փետուրները մուգ դարչնագույն են, պոչի փետուրները սև՝ սպիտակավուն եզրով, գլխի երկու կողմերում կան սովորականից երկար սև փետուրներ, որոնք նմանվում են եղջյուրների։ Կոկորդը դեղնավուն է։ Կտնառքի և այտերի հատվածը սև է, ճակատը սև է՝ պիտակավուն շերտով, ականջների մոտ փետուրները դեղնավուն են, որովայնը սպիտակ է։
Կենսակերպը
Հայաստանում նստակյաց թռչուն է։ Բնադրվում է լեռնատափաստանային և ալպիական գոտում, բույնը սարքում է չոր խոտերից՝ գետնին կամ փոսիկի մեջ։ Ձմռանը մեծ երամներով հանդիպում է ինչպես հյուսիսային, այնպես էլ հարավային շրջանների ցածրադիր վայրերում։
Սնվում է սերմերով և միջատներով։
Տարածվածություն
Տարածված է Եվրոպայում, Աֆրիկայում, Ասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի տափաստաններում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արտույտներ Կատեգորիա:Հայաստանի թռչուններ
Ժանետ Լազարյան
Ժանետ Տիգրանուհի Լազարյան, իրանահայ լրագրող, արվեստագետ, «Լազար» արտ-մոդեռն թանգարան ցուցահանդեսի հիմնադիր։
Կենսագրություն
Ժանետ Տիգրանուհի Լազարյանը ծնվել է 1931 թվականին Թեհրանում, Նախիջևանից գաղթած ընտանիքում։ Տարրական ու միջնակարգ կրթություն  է ստացել  Սպահանում ու Թեհրանում։ Այնուհետև   բարձրագույն կրթությունը շարունակել է Լոնդոնի Թագավորական քոլեջում, որտեղ էլ մասնագիտացել է համաշխարհային արվեստի պատմության մեջ։ 1967 թվականից լույս են տեսել առաջին հոդվածները  պարսկական «Ֆերդոսի» ամսագրում՝ գեղանկարչության, երաժշտության ու կինոյի մասին։ Տասը տարի աշխատել է  նավթային ընկերությունում՝ միաժամանակ թղթակցել «Էթելաաթ» օրաթերթին։ Այնուհետև  աշխատանքի է անցել անգլալեզու «Թեհրան ջոռնըլ» օրաթերթում՝ որպես արվեստի բաժնի վարիչ։ Ժանետ Լազարյանը լուսաբանել է  իրանյան հեռուստատեսությամբ ժամանակակից երաժշտական եվրոպական փառատոները։ Ժանետ Լազարյանի միջնորդությամբ    լեհ մեծ երաժիշտ Քշիշտոֆ Պենդերեցկին 300 հոգանոց նվագախմբով ժամանել Իրան և հանդես եկել համերգային ծրագրով։ Սերգեյ Փարաջանովի ազատազրկումից հետո, Լազարյանն այդ մասին բարձրաձայնել է տարբեր կինոփառատոներում։ Իր լրագրողական գործունեության ընթացքում Ժանետ Լազարյանը հարցազրույցներ է վարել Վիլյամ Սարոյանի, Քեթի Բերբերյանի, Զուբին Մեթայի, Հերբերտ ֆոն Կարայանի, Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Էմիլի Գիլսի, Պիտեր Բրուկի հետ։ Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո Լազարյանը որպես ազատ լրագրող թղթակցել է իրանյան «Դոնյաե սոխան», «Բոխարա» և «Թավուս» ամսագրերին, ինչպես նաև  «Թեհրան թայմս», «Իրան նյուզ» օրաթերթերին։ 2001 թվականին հայաստանցի և իրանահայ ժամանակակից նկարիչների գործերի ցուցահանդես է կազմակերպել Թեհրանի ժամանակակից արվեստների թանգարանում, իսկ 2004 թվականին՝  Հայաստանի ազգային թանգարանում  Իրանի 3 սերնդի նկարիչների գործերի ցուցահանդես։ 2002 թվականին Իրանի նախագահ Մոհամմադ Խաթամիի հիմնած «Քաղաքակրթությունների երկխոսություն» կազմակերպության կողմից հրատարակվեց Ժանետ Լազարյանի պարսկերենով կազմած «Իրանահայոց հանրագիտարան»-ը, որը վերահրատարակվեց 2009 թվականին։ 2012 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարարության  ՀՀ-ում Իրանի դեսպանության Մշակույթի կենտրոնի աջակցությամբ հրատարակվեց նույն գրքի հայերեն տարբերակը  ։ Լազարյանն արժանացել է պետական և ոչ պետական կառույցների  շնորհակալագրերի։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ լրագրողներ Կատեգորիա:Իրանահայ արվեստագետներ Կատեգորիա:Իրանահայ գրողներ
Ստրիմբա (գյուղ, Ռախովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ստրիմբա գյուղում բնակվում էր 1 340 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 223 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1967 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սարդուրի Ա
Սարդուրի Ա (ծննդ. թվ. անհայտ մ.թ.ա. 910-900 - մ.թ.ա. 824 թվական), Վանի թագավորության մ.թ.ա. մոտ 835-825 թվականներին։ Շարունակելով նախորդների՝ Արամեի և իր հոր՝ Լուտիպրիի քաղաքականությունը, հաջողությամբ դիմակայել է Ասորեստանի կողոպտչական արշավանքներին, ընդարձակել և ամրապնդել թագավորության սահմանները։ Գահակալման սկզբնական տարիներին միավորելով Արածանի գետի միջին և ստորին ավազանի «երկրները», արևմտյան սահմանը հասցրել է մինչև Եփրատ գետը։ Ասորեստանում Սալմանասար Գ-ի դեմ ապստամբություններն ու գահակալական կռիվները (մ.թ.ա. 827-825) զգալիորեն հեշտացրել են Սարդուրի Ա-ի առաջխաղացումը դեպի հարավ, որտեղ նա պետության սահմաններն ընդարձակել է մինչև Հայկական Տավրոսի լեռնաշղթան և հսկողության ենթարկել կապանները։ Նույն ժամանակաշրջանում Սարդուրի Ա միավորել է Վանա լճի ավազանի երկրները և հիմնադրել արքունի նոր բերդաքաղաք Տուշպան (Տոսպավան), որն այնուհետև դարձել է Արարատյան (աքադերեն՝ Ուրարտու) թագավորության ռազմական գլխավոր հենակայանը հարավում՝ ընդդեմ Ասորեստանի։
Տես նաև
Կատեգորիա:Վանի թագավորության արքաներ Կատեգորիա:Փոքր Ասիա
Մարտինե Գրաել
Մարտինե Գրաել (Martine Soffiatti Grael, ), բրազիլացի մարզիկ (նավասպորտ), որը հանդես է գալիս 49-րդ FX դիսցիպլինայում։ Կաենա Կունզիի հետ միասին դարձել է 2014 թվականի աշխարհի չեմպիոն և երկակի օլիմպիական չեմպիոն (2016 և 2020)։
Կարիերա
Մարտինեն ծնվել է մարզական ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Տորբեն Գրաելը, «Աստղային» դասի երկակի օլիմպիական չեմպիոն է, հորեղբայրը՝ Լարս Գրաելը, Օլիմպիական խաղերի երկակի բրոնզե մեդալակիր է, եղբայրը՝ Մարկո Գրաելը, մասնակցել է 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերի։ Մարտինեն նաև բրազիլացի մարզիկներ Ակսել և Էրիկա Պրեբեն Շմիդտների թոռնուհին է, որոնք հանդես են եկել 1968 և 1972 թվականների Օլիմպիական խաղերում։
Մարտինեն և Կաենա Կունզին սկսել են մրցել միմյանց դեմ, երբ նրանք 13 տարեկան էին, սակայն չնայած դրան, ընկերական հարաբերություններ են պահպանել մրցություններից դուրս ։ 2004 և 2006 թվականներին դարձել է չեմպիոն «Օպտիմիստ» դիսցիպլինայում, որը կիրառվում է երեխաներին առագաստային սպորտի հիմունքների ուսուցման համար։ 2009 թվականին Մարտինեն և Կաենան, որոնք հանդես էին գալիս միասին, դարձել են «420» դասի պատանիների աշխարհի չեմպիոններ։ Շուտով, դառնալով պատանիների չեմպիոն, Մարտինեն որոշել է զույգ կազմել Իզաբել Սվանի հետ, որը 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է դարձել «470» դասում՝ սկսելով նախապատրաստվել 2012 թվականի Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերին։ Զույգը պարտվել է Սվանինախկին զուգընկեր, խաղերի բրոնզե մեդալակիր Ֆեռնանդե Օլիվեյրայի և Անա Բարբաչանիին ։
2014 թվականին Մարտինեն Կաենայի հետ միասին դարձել է 49-րդ FX կարգի աշխարհի չեմպիոն։ 2015 թվականին Պանամերիկյան խաղերում երկրորդն է դարձել, այդ պատճառով 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերին մեկնել է ֆավորիտներից մեկի կարգավիճակով։ Օլիմպիական խաղերում կրկնել է աշխարհի առաջնության հաջողությունը՝ առաջ անցնելով Նոր Զելանդիայի ներկայացուցիչներից, որոնք գրավել է երկրորդ տեղը՝ ընդամենը երեք միավորի տարբերությամբ։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի մարզիկներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Բեքի կոգնիտիվ եռյակ
Բեքի կոգնիտիվ (իմացական) եռյակ (հայտնի է նաև բացասական եռյակ ), դեպրեսիայի մեջ գտնվող անհատի հավատալիք համակարգի երեք հիմնական տարրերի կոգնիտիվ-թերապևտիկ տեսակետ։ Առաջարկվել է 1976 թվականին Աարոն Բեկի կողմից ։ Եռյակը դեպրեսիայի կոգնիտիվ թեորիայի մաս է, և հասկացությունն օգտագործվում է նաև որպես կոգնիտիվ-վարքային թերապիայի (ԿՎԹ) մաս (մասնավորապես Բեքի «Բացասական ավտոմատ մտքերի մշակում» (ԲԱՄՄ) մոտեցման մեջ)։
Եռյակը ներառում է «ակամա, ինքնաբուխ և թվացյալ անկառավարելի բացասական մտքեր» ինքնագնահատականի, աշխարհի և շրջակա միջավայրի, ապագայի մասին։
Բացասական մտածողության օրինակներ է.
Բեքի՝ դեպրեսիայի կոգնիտիվ մոդել
Կոգնիտիվ տեսանկյունից դեպրեսիվ խանգարումները բնութագրվում են եռյակով՝ մարդկանց դիսֆունկցիոնալ բացասական հայացքներն ուղղված իրենց անձին, իրենց կյանքի փորձին (և ընդհանրապես աշխարհին) և իրենց ապագային։
Դեպրեսիա ունեցող մարդիկ հաճախ իրենց համարում են չսիրված, անօգնական, կործանված կամ թերի։ Նրանք հակված են իրենց տհաճ փորձառությունը վերագրել իրենց ենթադրյալ ֆիզիկական, մտավոր և (կամ) բարոյական թերություններին ։ Նրանք հակված են չափից դուրս մեղավոր զգալ՝ հավատալով, որ նրանք անարժան են, մեղավոր են և մերժված են իրենց և ուրիշների կողմից։ Նրանք կարող են շատ դժվար ժամանակներում ապրել՝ իրենց դիտարկելով որպես անհատի, որը կարող էր հաջողությունների հասնել, ընդունված լինել, կամ ընդհանրապես՝ ինքն իրեն լավ զգալ։ Այս մտքերը կարող է բերել հեռացման և մեկուսացման, որն ավելի է վատացնում տրամադրությունը ։
Կոգնիտիվ աղավաղումներ
Բեքը առաջարկում է, որ դեպրեսիա ունեցող մարդկանց մոտ զարգանում է կոգնիտիվ աղավաղումներ, որը կոգնիտիվ շեղման տեսակներ է (հաճախ անվանում են նաև սխալական կամ անօգուտ մտքերի մոդելներ)։ Բեքը այդ շեղումներից մի քանիսն անվանում էր «ակամա մտքեր» ՝ ասելով, որ դրանք ամբողջովին գիտակցական վերահսկողության տակ չեն։ Դեպրեսիայի մեջ գտնվող մարդիկ հակված են արագորեն անտեսել իրենց դրական հատկանիշները և որակազրկել իրենց ձեռքբերումները՝ դրանք համարելով չնչին կամ անիմաստ։ Նրանք կարող են նաև սխալ հասկանալ ուրիշների կողմից դրսևորված բարի կամքը, խնամքը և հոգատորությունը, որն ինքնին հետագայում առաջացնում է մեղքի զգացում։ Բեքի կողմից առաջարկված կոգնիտիվ աղավաղումների ամփոփ ներկայացված են ստորև.
Դեպրեսված մարդիկ իրենց կյանքը համարում են հաճույքներից և պարգևից զուրկ՝ իրենց կարևոր նպատակներին հասնելու համար ներկայացնելով անհաղթահարելի խոչընդոտներ։ Սա առաջանում է մոտիվացիայի կորստի պատճառով և հանգեցնում է նրան, որ դեպրեսիայի մեջ գտնվող մարդը մեկուսնա. սա ուրիշների կողմից կարող է դիտվել որպես ծուլություն։ Ամեն ինչ թվում է «չափազանց դժվար կառավարելի», իսկ մարդիկ՝ պատիժ (հնարավոր է)։ Նրանք հավատում են, որ իրենց խնդիրներն անվերջ շարունակվելու են և ապագան իր հետ բերելու է միայն շարունակ դժվարություններ, զրկանքներ և հիասթափություններ։ «Կամքի կաթվածը» հանգեցնում է դեպրեսված հիվանդների հոռետեսական և հուսահատ մտքերին։ Մտածելով, որ իրենց ջանքերը այնուամենայիվ ավարտվելու են ձախողմամբ, նրանք դժկամորեն են նոր գործ ստանձնում և նրանց աշխատունակությունը նվազում է։ Հավատալով, որ դրանք չեն կարող ազդել տարբեր իրավիճակների զարգացումների վրա, նրանք ցանկություն են զգում խուսափել նման իրավիճակներից ։
Ինքնասպանություն գործելու ցանկությունները դիտվում են որպես խնդիրներից խուսափելու արտահայտման ծայրահեղ ձև, որոնք թվում են անվերահսկելի, անվերջանալի և անտանելի ։
Բացասական ինքնակերպար
Բեքը հավատում է, որ դեպրեսված անձ (հաճախ մանկական փորձից), կարող է ունենա բացասական ինքնակերպար ։ Այս կերպարը կարող է ի հայտ գալ վաղ փորձից, օրինակ՝ քննադատությունից, բռնությունից կամ ծաղրից ։ Բեքն առաջարկում էր նաև, որ բացասական ինքնակերպարով մարդիկ հակված են իրենց ներկայացված ինֆորմացիան մեկնաբանել բացասական ձևով՝ հանգեցնելով վերը նշված կոգնիտիվ աղավաղումներին։ Հոռետեսական մեկնողական ոճը, որը դեպրեսված կամ նյարդային մարդու՝ ամեն բան մռայլ տեսնելն է, ինքնագնահատականի վրա կերպարի ազդեցության օրինակ է։ Այս մեկնողական ոճը ներառում է անհատի վերահսկողությունից դուրս բացասական իրավիճակների կամ այլոց վարքագծի (անձնավորում) ժամանակ ինքն իրեն մեղադրելը։ Այս ժամանակ անհատը հավատում է, որ նման իրադարձությունները շարունակվելու են անդադար և թողնում է, որ դրանք զգալիորեն ազդեն իր էմոցիոնալ բարօրության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեպրեսիա Կատեգորիա:Երեք (թիվ)
Աղթափա (լեռնաբլուր)
Աղթափա, լեռնաբլուր Չլդըրի լեռների հարավային սահմաններում, Կարսի մարզի Նովո-Դուբրովկա գյուղից մոտ 3 կմ արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարսի մարզի լեռներ
Շերովիչի (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)
Շերովիչի (Шеровичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Օֆորտ
Օֆորտ (eau-forte — ազոտական թթու, բորակաթթու), մետաղի վրա փորագրության տեսակ, երբ տպաձևի խորացված, փորված տարրերը ստեղծվում են թթուներով մետաղը խածատելու միջոցով։ Հայտնի է XVI դ․ սկզբից։ Մետաղյա (ցինկ, պղինձ) թիթեղի («տախտակի») ողորկ մակերեսը պատում են թթվակայուն լաքով և, ըստ ապագա պատկերի գծերի, պողպատյա ասեղով քերծում լաքը։ Ասեղի ծայրը մերկացնում է մետաղի մակերեսը, որը իջեցնելով ազոտական թթվի (պղինձը՝ երկաթի (III) քլորիդի լուծույթի) մեջ՝ գծված մասերը ենթարկում են քայքայման։ Թթվի ներգործության հետևանքով առաջանում են փոսորակներ, խոռոչներ, որոնց մեջ լցված ներկը տպագրության ժամանակ առաջացնում է պատկերը։ Հանելով առաջին փորձնական նմուշը՝ մշակում են պատկերը՝ որոշ գծեր խորացնելով, ավելացնելով, փոփոխելով անհրաժեշտ մանրամասներ։ Այն տեղերը, որոնք պատկերի լուսավոր մասերը պիտի լինեն՝ կրկին պատում են լաքով ու նորից ենթարկում խածատման և, մի քանի անգամից հետո, ստանում տոների ցանկալի աստիճանավորում։
Լայն առումով «օֆորտ» հասկացության մեջ են ներառնում խածատումով փորագրության նաև մյուս տեսակները՝ աքվատինտան, լավիսը, փափուկ լաքը և այլն, որոնք սովորաբար զուգակցվում են շտրիխային օֆորտին։ Այդ բոլոր տեսակները (հատկապես աքվատինտան) կարող են, ինչպես և շտրիխային օֆորտը, կիրառվել գունավոր տպագրության համար։
Օֆորտի տեխնիկան բացի քանակից (մինչև 150 բարձրորակ թերթ-տպածո) նկարչին իմպրովիզացիայի մեծ հնարավորություններ է ընձեռում։ Ցուրաքանչյուր վարպետ նկարչի ինքնաստեղծ հնարքները, աքվատինտայի, «չոր ասեղի» և այլ տեխնիկաների բազմազան զուգորդումները, բազմակի խածատումներն ու տպելու այլազան ձևերն օֆորտին հաղորդում են փորագրության մյուս բոլոր տեսակներից առանձնացող յուրահատկություններ։
18-րդ դարում
18-րդ դարի կեսից Օֆորտը որոշակիորեն զարգանում է երկու ուղղությամբ՝ ստեղծագործական օֆորտ և նկարների վերարտադրմանը ծառայող օֆորտ։ Ստեղծագործական օֆորտի փայլուն վարպետներ Էին Զ․ Բ․ Տիեպոլոն, Կանալետուոն և Զ․ Բ․ Պիրանեզին (Իտալիա), Ա․ Վատտոն, Ֆ․ Բուշեն և Օ․ Ֆրագոնարը (Ֆրանսիա), Ու․ Հոգարթը (Մեծ Բրիտանիա)։
19-րդ դարում
19-րդ դարին է վերաբերում նաև գունավոր օֆորտի տարածումը։ 19—20-րդ դարերի սահմանագծում իսպանացի Ֆ․ Դոյան Օ․, զուգորդելով աքվատինտայի հետ և օգտվելով նրա գեղանկարչական հատկություններից, հասել է իր կերպարների բարձր հուզական լարվածության։ 19-րդ դարի-20-րդ դարի սկզբին նշանավոր օֆորտներ են ստեղծել Ժ․ Ֆ․ Միլլեն, Կ․ Կորոն, Շ․ Ֆ․ Դոբինյին, Է․ Մանեն, Թ․ Մտեյնլենը (Ֆրանսիա), Ա․ Մենցելը, Լ․ Կորինտը (Գերմանիա), Ա․ Ցոռնը (Շվեդիա), Ցա․ P․ Ցոնգկինդը (Հոլանդիա), Զ․ Մ․ Ուիսթլերը (ԱՄՆ), Իվան Շիշկինը, Վ․ Վ․ Մատեն, Վալենտին Սերովը (Ռուսաստան), Էդգար Շահինը (Ֆրանսիա) և այլք։
20-րդ դարում
20-րդ դարում շարունակվում են օֆորտի նոր արտահայտչականության համառ որոնումները։ Օֆորտին դիմել են Պ․ Պիկասոն (Ֆրանսիա), Ֆ․ Բրենգվինը (Մեծ Բրիտանիա), Կ․ Կոլվիցը (Գերմանիա), Զ․ Մորանդին (Իտալիա)։ Օֆորտի սովետական նշանավոր վարպետներից են Ի․ Ա․ Ֆոմինը, Ի․ Ի․ Նիվինսկին, Ա․ Ի․ Կրավչենկոն, Դ․ Ա․ Վերեյսկին, Դ․ Ի․ Միտրոխքւնը, Դ․ Ֆ․ Զախարովը, Մ․ Գ․ Դերեգուսը, Գ․ Մ․ Գիբավիչյուսը, Է․ Օկասը, Ա․ Կյուսը և ուրիշներ։
Հայ կերպարվեստ
Հայ կերպարվեստում առաջին օֆորտներն ստեղծել է Հ․ Շամշինյանը 19-րդ դարի վերջերին։ Միջազգային առումով նշանակալից է Ա․ Շապանյանի՝ մասնավորապես գունավոր օֆորտի ասպարեզում կատարած աշխատանքը։ Նա ֆրանսիական գունավոր օֆորտի ընկերության հիմնադիրներից էր։ Հայ և համաշխարհային օֆորտի ամենախոշոր վարպետներից է Էդգար Շահինը։ Նշանավոր օֆորտիստ է Շահինի աշակերտ և գործընկեր Տ․ Պոլատը։ Արժեքավոր օֆորտներ են ստեղծել հայ սովետական նկարիչներ Մ․ Աբեղյանը, Ա․ Ղարիբյանը, Վ․ Այվազյանը և ուրիշներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տպագրություն Կատեգորիա:Էստամպ
Ռակա Վոժ
Ռակա Վոժ  (Рака-Вож≥), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուլա գետի աջ ափին՝ 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բոինգ 777
Boeing 777` լայն իրանով երկշարժիչանի օդանավերի ընտանիք է, ստեղծել է ամերիկյան Boeing ընկերությունը։
Հատկանիշները
Զարգացրած լինելով ութ կարևոր օդուղիների հետ խորհրդակցելով, 777-ը մշակվել է հին լայնամարմին օդանավին փոխարինելու և 767-ի ու 747-ի տարողությունների միջև կամուրջ դառնալու համար։ Նաև համակարգչային մշակումով ստեղծված առաջին օդանավն է։
Առաջինն ավիաուղիներում սկսել է աշխատեցնել United Airlines ընկերությունը 1995 թ. հունիսի 7-ին։ 777-ի ամենատարածված տարբերակն է 777-300ER-ն է, 527 առաքումով և 758 պատվերով, իսկ 2014 թ. հուլիսի դրությամբ Էմիրաթների ավիաընկերությունն ամենամեծաքանակ սեփականատերն է և ունի 138 օդանավ ։
Ստեղծման պատմությունը
1970-ականների սկզբին Boeing 747-ը, Մաքդոնել Դուգլաս DC-10-ը և Լոքհիդ L-1011 Թրայսթարը դարձան լայնիրան ուղևորատար օդանավերի առաջին սերունդը ։ 1978-ին Boeing-ը 1978ի-ն, Boeing ներկայացրեց երեք նոր մոդել՝ երկու շարժիչանի Բոինգ 757-ը, որը փոխարինեց պատկառելի 727-ին, նույնպես երկշարժիչանի 767-ը, որով մարտահրավեր էր նետում Airbus A300-ին, և եռաշարժիչ 777 կոնցեպտը՝ մրցակցելու համար DC-10-ի և L-1011-ի հետ ։ Միջին չափսերի 757-ը և 767-ն ունեցան շուկայական հաջողություն։ Այս կանոնակարգերը թույլ տվեցին երկշարժիչանիներին օվկիանոսը երեք ժամից պակաս ժամանակում հատելու։ ETOPS-ի կանոններին հետևելով, ավիաընկերւթյուններն սկսեցին 767-ն օգտագործել անդրծովյան երկար չվերթներում։
1980-ականների վերջերին DC-10 և L-1011 մոդելները մոտեցել էին պատկառելի տարիքի, դրդելով արտադրողներին զարգացնել փոխարինող նմուշներ McDonnell Douglas-ն սկսեց աշխատել MD-11-ի վրա, այն դեպքում, երբ Airbus-ը զարգացնում էր իր A330-ը և A340-ը։ 1986-ին Boeing-ն առաջարկներ ներկայացրեց 767-ի մեծացման համար, որին տրվեց փորձնական 767-X անունը։ Առաջին առաջարկն էր 767-ի համեմատ ավելի երկար ֆուզելյաժի և ավելի մեծ թևերի կիրառումը։
Վթարներ և պատահարներ
Շահագործման տարիներին եղել է Boeing 777 տեսակի օդանավերի կորստի հինգ դեպք, զոհերի ընդհանուր քանակը կազմել է 540 մարդ
Շահագործումը
Boeing 777 շահագործող ավիաընկերություներն են՝ Emirates Airline, Singapore Airlines, United Airlines, American Airlines, British Airways, All Nippon Airways, Japan Airlines, Air China, Thai Airways International, Air France, Etihad Airways, Cathay Pacific, Air Canada, Air India, Turkish Airlines և Korean Air.
Սոմա (այլ կիրառումներ)
Սոմա, կարող է վերաբերել՝
Հուլդրա
Հուլդրա կամ Հյուլդրա, սկանդինավյան բանահյուսության կերպար, առասպելական արարած, որն ունի կովի պոչ ունեցող կնոջ տեսք։ Նորվեգական huldra բառը գալիս է հին նորվեգական hylja (թաքցնել) բայից։
Նկարագրություն, լեգենդներ
Հուլդրան ունի երիտասարդ գրավիչ, շիկահեր, երկար մազերով կնոջ տեսք։ Նա այնքան գեղեցիկ ու հմայիչ է, որ մարդ առաջին հայացքից սիրահարվում է։ Հուլդրան իրական աղջիկներից տարբերվում է իր կովի երկար պոչով, որը նա զգուշորեն թաքցնում է։ Հուլդրային կարելի է հանդիպել լեռներում կամ սովորաբար անտառներում, երբ նա արածեցնում է իր կովերին (ի տարբերություն տնային կովերի, նրանք անհամեմատ մեծ չափերի են)։ Հուլդրային սիրահարված երիտասարդ, չամուսնացած տղամարդկանց բազմաթիվ պատմություններ կան։ Երբեմն մարդիկ լեռներում բնակվում էին հուլդրայի և նրա ընտանիքի հետ։ Հուլդրաները հարուստ են, ունեն շատ ձիեր, կովեր և ոչխարներ, սնունդ և ճոխ հագուստ։ Սակայն, եթե մարդն ապրում է հուլդրայի հետ, գրեթե անհնար է հետ վերադառնալը և մինչև կյանքի վերջ պետք է այնտեղ ապրի։ Հուլդրան բարի է այն անձի նկատմամբ, ով բարի է իր հանդեպ, չի հակասում իրեն. այդ դեպքում նրանք կարող են ապրել միասին երջանիկ։ Եթե ​​անձը դադարել է սիրել իր հուլդրա-կնոջը և փորձում է հետ գնալ իր ժողովրդի մոտ, ապա հուլդրան կարող է հայտնվել տգեղ կնոջ տեսքով և դաժանորեն վնասել նրան։
Ըստ հավատալիքների՝ եթե հուլդրան ամուսնանա եկեղեցում, կկորցնի պոչը և կդառնա սովորական կին։
Հուլդրայի կերպարը մշակույթում և ժամանակակից կյանքում
Կին-հուլդրան Նիլ Գեյմանի «Լեռնային հովտի թագավորը» (2003) վեպի հերոսներից է։
Մայքլ Սուենվիկի «Երկաթե վիշապի դուստրը» վեպում հուլդրան երկրորդական հերոսներից է։
Զբոսաշրջային գովազդային բրոշյուրներում ասվում է, որ հուլդրային կարելի է հանդիպել Նորվեգիայի որոշ վայրերում, մասնավորապես Կյոսֆոսեն ջրվեժի մոտ։ Զբոսաշրջիկների ժամանցի համար «Կյոսֆոսեն» կայանում հատուկ կազմակերպվում է «Հուլդրա» երաժշտական թատերական ներկայացումը, որտեղ հուլդրայի դերում հանդես են գալիս ալպինիստական պատրաստվածություն ունեցող դերասանուհիներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգական բանահյուսություն
1794
Մահեր
Կատեգորիա:1794 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Աստերոիդների ցանկ (251801-251900)
Աստերոիդների ցանկ (251701-251800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (251901-252000)
Ստոլաց (համայնք)
Ստոլաց համայնք (, Општина Столац), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Ստոլաց քաղաքը ։
Բնակչություն
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 18 681 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ
Շախիվա-Գամզալու
Շախիվա-Գամզալու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 550 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ինտեգրալի նշան
Ինտեգրալի նշան, «∫» օգտագործվում է մաթեմատիկայում ինտեգրալը նշանակելու համար։ Առաջին անգամ այս նշանը օգտագործվել է դիֆերենցիալային և ինտեգրալային հաշիվների հիմնադիրներից մեկի Գոթֆրիդ Լայիբնիցի կողմից, 17-րդ դարի վերջում։
«∫» պայմանական նշանը ստացվել է ſ տառից («երկար s»; от ſumma (summa) -գումար) ։
Գծագրման ավանդույթ
Տարբեր երկրներում ինտեգրալի նշանի գծման ձևերը տարբեր են․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի պատմություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական նշաններ Կատեգորիա:Ինտեգրալ հաշիվ
Աղջա (լեռնագագաթ)
Աղջա, Ախճա, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Սյունիքի բարձրավանդակում, գտնվում է Սիսիան քաղաքից մոտ 6-7 կմ արևմուտք։ Տեղադրման կոորդինատներ 39.52707°N, 45.9429°W։ Բարձրությունը՝ 2188 մ։ Ե. Լալայանը կոչել է Ախճա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
(8039) Գրանդպրիզմ
(8039) Գրանդպրիզմ (Grandprism), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Անրի Դեբեոնի և Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,416026 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0546 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7775 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1371,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262453 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,89° անկյուն։
Կատիկաս
Կատիկաս (Κάθομαι), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 333 մարդ։ Տեղակայված է Պաֆոս քաղաքից 23 կմ դեպի հյուսիս։
(8039) Գրանդպրիզմ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կատիկաս
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Սրեդնեե Վոդյանոե
Սրեդնեե Վոդյանոե (Середнє Водяне), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սրեդնեե Վոդյանոե գյուղում բնակվում էր 5 689 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1340 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1428 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլզա Սկիապարելլի
Էլզա Լուիզա Մարիա Սկիապարելլի (Elsa Schiaparelli, ), ոճաբան և դիզայներ, «Ready-to-wear» ոճի ստեղծողներից մեկը։
Վաղ տարիներ
Էլզա Շիափարելին ծնվել է 1890 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Հռոմեական Պալացցո Կորսինիում։ Նրա մայրը՝ Լուիզա Մարիա Սկիապարելլին, նեապոլիտյան արիստոկրատ էր, իսկ հայրը՝ Չելեստինո Սկիապարելլին՝ գիտնական։ Նրա հետազոտությունները կենտրոնացած էին իսլամական աշխարհի և միջնադարի ուսումնասիրությունների վրա։ Նա նաև ծառայել է որպես Հռոմի համալսարանի դեկան, որտեղ հետագայում Էլզա Ջովանի Սկիապարելլին ուսանել է փիլիսոփայություն։ Նրա հորեղբայրը՝ Ջովանի Սկիապարելլին հայտնի աստղագետ է, որը հայտնաբերել է «Մարսի ջրանցքները»։ Մեծ հորեղբայրը՝ Էռնեստո Սկիապարելլին, հայտնի եգիպտագետ էր, որը հայտնաբերել է Նեֆերտարիի գերեզմանը։
Մանկուց Էլզան հիացած էր հին մշակույթների և կրոնական ծեսերի ուսումնասիրությամբ։ Այս աղբյուրները նրան ոգեշնչել են գրել «Արետուսա» խորագրով բանաստեղծությունների ժողովածու, որը հիմնված է որսորդության մասին հին հունական առասպելի վրա։ Դրա բովանդակությունը այնքան էր անհանգստացնում նրա պահպանողական ծնողներին, որ նրանք փորձեում էին խեղդել նրա ֆանտազիաները՝ ուղարկելով նրան Շվեյցարիայի վանական գիշերօթիկ դպրոց։ Դպրոցի ներսում գտնվելով, Սկիապարելլին ըմբոստանում է խիստ կառավարության դեմ և հացադուլ հայտարարում։ Ծնողները ստիպված են լինում նրան տուն տանել։ Այնուամենայնիվ, արկածախնդրության և հետախուզման հետապնդումը հանգեցրեց նրան, որ Էլզան առաջին իսկ հնարավորության դեպքում տեղափոխվեց Լոնդոն, երբ ընկերը նրան առաջարկեց քաղաքից դուրս գտնվող տանը անգլիացի որբ երեխաների խնամքի գործը։ «Փախուստի» մեկ այլ պատճառ էլ այն փեսացուի հետ ամուսնությունից խուսափելու ցանկությունն էր, որին ծնողները էին գտել նրա համար ։
Ամուսնություն
1920 թվականի հունիսի 15-ին նրանք ունենում են մեկ դուստր՝ Մարիա Լուիզ Իվոն Ռադհաա («Գոգո» մականունով)։ Դե Քերլորը տեղափոխվում է՝ մենակ թողնելով Սկիապարելլիին նորածին դստեր հետ։ Հետագա տարիներին, երբ Գոգոն հարցնում էր մորը բացակայող հոր մասին, նրան ասում էին, որ նա մահացել է։ Նախքան 1922 թվականին Ֆրանսիա վերադառնալը վախենալով, որ Դե Քերլորը կփորձի իրավաբանական խնամակալություն ձեռք բերել Գոգոյի համար, Էլզան փոխում է երեխայի ազգանունը՝ Սկիապարելլի ։ Այս դժվարին ժամանակահատվածում Սկիապարելլիին աջակցում է նրա մտերիմ ընկեր Գաբրիել «Գաբի» Բաֆեթ-Պիկաբիան, «Դադա-սյուրռեալ» նկարիչ Ֆրանսիս Պիկաբիայի կինը, որի հետ նա առաջին անգամ հանդիպել էր 1916 թվականին Ամերիկայի անդրատլանտյան տեղափոխության նավի վրա։ Այս ժամանակ Շիափարելին ուներ սիրահար՝ օպերային երգիչ Մարիո Լոուրենտին, սակայն 1922 թվականին Լոուրանտին մահանում է։ Սկիապարելլին և դե Քերորը բաժանվում են 1924 թվականի մարտին։ 1928 թվականին Մեքսիկայում դե Քերլորը սպանվում է չպարզված պայմաններում ։
Կյանք Փարիզում
Սպիրիտիզմի հանդեպ նրա հետաքրքրությունը վերածվում է բնական հարազատության՝ դադայի արվեստի և սյուրռեալիստական ​​շարժումների հանդեպ, իսկ Գաբի Պիկաբիայի հետ նրա ընկերակցությունը նպաստում է նրա մուտքին այս ստեղծագործական շրջանակ, որն ընդգրկում էր այնպիսի արժանի անդամների, ինչպիսիք են՝ Ման Ռեյը, Մարսել Դյուշանը, Ալֆրեդ Ստիգլիցը և Էդվարդ Սթայհենը։ Գաբրիել Պիկաբիայի և մյուսների օրինակին հետևելով և իր սիրահար Լոուրանտիի մահվանից հետո Սկիապարելին 1922 թվականին Նյու Յորքից մեկնում է Ֆրանսիա։ Առանձնահատուկ սոցիալական դիրը, որը իր իտալական ընտանիքներ զբաղեցնում, ապահովում էր, որ նրան Ֆրանսիա վերադառնալուն պես կընդունեն ցանկալի սոցիալական շրջանակները։ Չնայած նրան, որ Սկիապարելլիին երբեք չի սպառնացել աղքատությունը, քանի որ նա շարունակում էր ֆինանսական աջակցություն ստանալ մոր կողմից, նա, այնուամենայնիվ, զգում էր անկախ եկամուտ ստանալու անհրաժեշտությունը։ Օրինակ, նա սկսել էր օգնել Ման Ռեյին իր Dada Société Anonyme ամսագրում, որը երկար չտևեց ։
Ստեղծագործություն
Էլզա Սկիապարելիի դիզայներական կարիերայի վրա ազդել էր կուտյուրիեր Պոլ Պուարեն, որը հայտնի էր դարձել կորսետներից ու գերբարձր զգեստներից հրաժարվելով և այնպիսի ոճի առաջխաղացման միջոցով, որը թույլ է տալիս ժամանակակից կնոջն ազատ տեղաշարժվել։ Ավելի մեծ տարիքում Սկիապարելլին Պուարեին անվանում էր «մեծահոգի դաստիարակ, սիրելի ընկեր»։ Սկիապարելին երբեք չի սովորել հագուստ պատրաստելու տեխնիկական հմտությունները։ Նա վարագուրում էր կտորն իր մարմնի վրա, երբեմն էլ իրեն օգտագործում որպես մոդել։ Փարիզում գտնվելիս Սկիապարելլին, որին ընկերները «Սկիապ» էին անվանում, սկսում է ստեղծել իր սեփական հագուստը ։
1920-ական թվականներ
Մի անգամ Ամերիկայի ընկերներից մեկը այցելում է Էլզային, և նա ուշադրություն է հրավիրում հյուրի սվիտերի վրա։ Պարզվում է, որ նման սվիտերները հյուսում է Սկիապարելիի տան մոտակայքում բնակվող հայ դերձակուհի։ Նա էլ դառնում է Էլզայի առաջին գործընկերը, նրանք միասին մշակում էին զգեստների և սվիտերների առաջին մոդելները։ Այսպիսով ստեղծվում են առաջին սվիտերները, որոնք ձեռքով էին գործածում տրոմպլյոյի (ֆր․ trompe-l'œil «աչքի պատրանք») մոտիվներով, որն ակնթարթորեն դառնում է հիթ։ Սև և սպիտակ, գունավոր, ժապավենակապով, երկրաչափական նախշով, կմախքով (օմարի ձևով նախշ, այնուհետև անցնելով հագուստի այլ տեսակներ), խոցված սրտով, նավաստիների դաջվածքներով, աֆրիկյան նախշերով կամ աբստրակտ կրիայի մոտիվներով, պուլովեր սկսեցին հագնել դերասանուհիներ և բոլոր տարիքի հայտնի մարդկանց։ Չարլզ Լինդբերգի Ատլանտյան թռիչքից հետո Սկիապարելլին սկսում է մի շարք մոդելներ՝ նվիրված ավիացիային ։ Պուլովերը այնքան հայտնի դարձավ, որ ամերիկյան մի ամսագիր հրատարակեց օրինակ, առանց նշելու դիզայներների անունը։ Հետագայում տրիկոտաժե հագուստի հավաքածուն համալրվեց լողափի ննջազգեստներով, լողազգեստներով, թվիթերային սպորտային անսամբլերով, դահուկային կոստյումներով և երեկոյան զգեստներով։ Այնուհետև Սկիապարելիին հաջողվեց խոշոր պատվեր ստանալ «Strauss» ընկերությունից սպորտային հագուստի համար, որի վրա աշխատում էին Փարիզի հայ համայնքի գրեթե բոլոր կանայք։ Այս կարգադրությունը օգնեց Էլզային լայն ժողովրդականություն ձեռք բերել, իսկ հայերը կարողացան բացել տրիկոտաժի գործարան։ Ռյու դե լա Պե փողոցում «Սպորտի համար» ցուցանակի տակ բացվում է Սկիապարելիի Մոդայի տունը։ 1928 թվականին գործարկվում է «S» առաջին բույրը։ Ըստ լեգենդի՝ Էլզա Սկիապարելին օգտագործում է միայն այն բուրմունքները, որոնք սկսվում են «S» տառով ։
Աբդալ (լեռնագագաթ)
Աբդալ, լեռնագագաթ Ադրբեջանի Օրդուբադի շրջանում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հարավային հատվածում, Գիլանչայ գետի աջ ափին, Բղև գյուղից 1,5 կմ հյուսիս-արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջան
Էլզա Սկիապարելլի
1930-ական թվականներ
1930-ական թվականներ ծաղկման ժամանակաշրջան է դարձել Սկիապարելլիի նորաձևության տան համար։ Բիզնեսը սկսեց թափ առնել. Սրահը վերանվանվեց Schiap խանութ։ Իր հավաքածուները ստեղծելիս Սկիապարելին համագործակցում էր այնպիսի արվեստագետների հետ, ինչպիսիք են Սալվադոր Դալին, Ժան Կոկտոն (Նա պատրաստում էր գլուխների գծագրեր։ Որոշները վերարտադրվում էին երեկոյան մանտոների թիկնոցներին, իսկ մեկը՝ երկար դեղին մազերով, հասնում է իրան, մոխրագույն սպիտակեղենի կոստյումով) , Կես վան Դոնգենը, Կրիստիան Բերարը, Մարսել Վերտեն, Լուի Արագոնը և Էլզա Տրիոլեն («ասպիրինային» ճենապակյա մանյակ), Ժան Դյունանը (երկար զգեստեր գերբնական ծալքերի պատկերով,1931 թվական), Մերետ Օպենհայմը (մետալիկական և մորթե ապարանջաններ)։ Նրա մոդելներին լուսանկարում էին Ման Ռեյը, Սեսիլ Բիթոնը և կոմս Էթեն դե Բոմոն։ Զարդերը մեծ դեր ունեին Սկիապարելլիի կոլեկցիայի մեջ։ Նա հայտնի էր իր անսովոր կոճակներով, որոնք կարող էին հիշեցնել մոմակալներ, խաղաթղթի խորհրդանշաններ, նավեր, թագեր, հայելիներ և ծղրիդներ կամ արծաթե ագուռ, մետաքսով ծածկված գազար ու ծաղկակաղամբ  ։ Սկիապարելին աշխատանքի համար վարձել էր Ժան Շլումբերժեին և Ժան Կլեմանին։ Նրա առավել անմիջական սյուրռեալ ձևավորումներից մեկը 1938 թվականի Rhodoid վզնոցն էր (նոր մշակված պարզ պլաստմասե), որը փորված էր գունավոր մետաղական միջատներով, ինչը տալիս էր այն պատրանքը, որ մլակները սողում էին հենց տիրոջ մաշկի վրա։
Շերովիչի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Շերովիչի (Шеровичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Էլզա Սկիապարելլի
1930-ական թվականներ
Երեկոյան զգեստները հավաքածույում հայտնվեցին 1931 թվականին։ Առաջին զգեստները պատրաստվել են Ռոբերտ Փերիերի շքեղ մետաքսից։ Սկիապարելիի սյուրռեալիզմի և դադաիզմի կիրքը հանգեցրեց հագուստի և աքսեսուարների հավաքածուներին, որոնք առանձնանում են իրենց եզակիությամբ:Հավատալով, որ նոր, էժան գործվածքները կօգնեն մեղմել դասերի միջև եղած տարբերությունները, նա փորձեց օգտագործել արհեստական ​​նյութեր, որոնք նոր էին սկսում նվաճել շուկան։ Առաջին ցուցադրությունը անց է կացվել Նյու Յորքի։ Սկիապարելլին հայտնվեց Time շաբաթաթերթի շապիկի վրա ։ Էլիզան առաջին կին մոդելավորողն է, որն արժանացել է նման պատվի ։ Հոդվածում նրա հագուստը ներկայացվում է որպես «բարձր նորաձևության կտրուկ արբիտրներից մեկը»։ Թողարկվում է պարֆյումերիայի ամբողջական հավաքածուն՝ Soucis, Salut и Schiap։ Օծանելիքները հայտնի էին իրենց անսովոր փաթեթներով և տարրաներով ։ Նրա ամենահայտնի օծանելիքը «Shocking!»-ն էր (1936 թվական), սրվակը պատրաստել էր Լեոնոր Ֆինին կանացի իրանի կազմվածքով՝ ոգեշնչվելով մանեկենի դեր կատարող Մեյ Ուեսթով և Դալիի ծաղկավաճառների նկարներով։ Այնուհետև սրվակի ձևը պատճենվել է Ժան Պոլ Գոտյեից ։
Դալի
Սկիապարելիի դիզայնները, որոնք ստեղծել էր Դալիի հետ, իր ամենահայտնի դիզայններից են։ Բացի լավ փաստաթղթավորված համագործակցություններից, ինչպիսիք են եզրավոր գլխարկ-կոշիկը և Lobster, Tears և Skeleton զգեստները, Դալին նշանակալից ազդեցություն ունեցավ այնպիսի նախագծերի վրա, ինչպիսիք են գառան ճարմանդ գլխարկը և 1936 թվականի՝ գրպաններով կոստյումը, որը կոմոդ էր հիշեցնում։ Սալվադոր Դալիի հետ առաջին համագործակցությունը հեռախոսային սկավառակի տեսքով փոշու տուփ էր ։
Շերովիչի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլզա Սկիապարելլի
Դալի
«Օմար» զգեստ Մի պարզ սպիտակ մետաքսե երեկոյան զգեստ՝ մորեգույն գոտիով, որի վրա պատկերված էր մի մեծ օմար, որը Դալին նկարում էր փեշի վրա։ 1934 թվականից սկսած՝ Դալին սկսեց իր գործերում ներառել օմարը, այդ թվում՝ «Նյու Յորքի երազողը փնտրում է օմար՝ հեռախոսի փոխարեն», որը պատկերված է եղել 1935 թվականին «American Weekly» և «Lobster Telephone» (1936) շաբաթաթերթերում։ Այդ զգեստը հագել էր Վինդզորի դքսուհի Ուոլլիս Սիմփսոնը, որը լուսանկարել էր Սեսիլ Բիթոնը Շատո դե Կոնդե-ում Էդուարդ VIII-ի և իր հարսանիքից որոշ ժամանակ առաջ։
Կմախք զգեստ Դալին նաև օգնեց Սկիապարելլիին նախագծել «Կրկես» հավաքածուի համար կմախքի զգեստը:Դա խիստ սև կրեպե զգեստ էր, որի վրա օգտագործվել էր փայլաթիթեղներ՝ փափուկ կողոսկրեր, ողնաշարի և ոտքերի ոսկորներ ստեղծելու համար։
Գլխարկ-կոշիկ 1937 թվականին նա Սկիապարելլի համար կոշիկի էսքիզներ է նկարել, որը ներկայացրել է 1937-38-թվականների աշուն-ձմեռ հավաքածուի մեջ։ Գլխարկն ուներ բարձր կրունկներով կոշիկի տեսք, որի կրունկը կանգնած էր ուղիղ վերև, իսկ ոտնաթաթի ծայր թեքված է օգտագործողի ճակատին։ Այդ գլխարկը կրել են Գալան, հենց ինքը՝ Սկիապարելլին և ամերիկյան Harper's Bazaarամսագրի ֆրանկո-ամերիկյան խմբագիր Դեյզի Ֆելոուզը։
1930-ական թվականներին Սկիապարելիի տունը սկսում է ընդլայնվել և ընդգրկում է ութ սեմինարի ընթացքում տեղաբաշխված 400 աշխատակից։ Սրահի ինտերիերի դիզայնը մշակվել էԺան-Միշել Ֆրանկը Ալբերտո Ջակոմետիի հետ համագործակցությամբ։ Այնուամենայնիվ, Երկրորդ աշխարհամարտի պատճառով աշխատուժը կրճատվել է մինչև 150-ը։ Մնացած աշխատողները ամեն շաբաթ աշխատում են իջեցված աշխատավարձի չափով, որպեսզի հնարավորինս շատ մարդ պահի իրենց աշխատանքը։ Սրահներում այժմ ներառված են պատրաստի արտադրությունների խանութներ։ 1939 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկումով, Սկիապարելլին դադարեցրեցնում է արտադրությունը։ Այս ժամանակահատվածում, փրկության բանակի հանձնարարությամբ, նա ստեղծեց միատեսակ ձևավորում կին անձնակազմի համար, սակայն ապրանքների արտադրությունը չհաստատվեց։
1930-ական թվականների հայտնի հավաքածուներ
«Le Cirque» հավաքածու – Էլզա Սկիապարելլին առաջիններից մեկն էր, որն անուններ է որոշել իր հավաքածուների համար։ «Le Cirque» հավաքածուի շնորհանդեսը ներկայացնում է շրջադարձային նոր պահ. առաջին ցուցադրությունը, որը կարելի է համեմատել այսօրվա նորաձևության ցուցադրությունների հետ։ «Pagan» հավաքածու - հիմնական տարրը փղոսկրյա տերևների ձևն էր, Սկիապարելլիի գեղագիտության կարևորագույն տարրերից մեկը։
«Commedia Dell 'Arte» հավաքածու ։
«Cash & Carry» հավաքածու - կամուֆլյաժի առաջին օգտագործումը Haute Couture-ում։ Ստեղծեցին կոմբինեզոններ՝ մեծ կայծակաճարմանդներով և մաքսի գրպաններով, որոնք նախատեսված են պայուսակի համարժեքը պահելու համար, և կոստյումներ ինտեգրված պայուսակներով՝ օդային հարձակումները կանխելու համար։
«Ապշեցնող վարդագույն»
Ասում են, որ Սկիպարելլին իր ֆիրմային գույներից մեկը՝ ապշեցնող վարդագույնը ստեղծելիս ոգեշնչվել է «Daisy Fellowes tête de Belier»-ի (Ram's Head) վարդագույն ադամանդով ։
1940 ական թվականներ
Փարիզի օկուպացիայից մեկ տարի անց նա տեղափոխվում է ԱՄՆ։ ԱՄՆ-ում, Անն Մորգանի օգնությամբ, Սկիապարելլին հրատարակում է «Ֆրանսիան Ամերիկայում» օրացույցը, կազմակերպում ֆրանսիական երաժշտության համերգներ, իսկ Մարսել Դյուշանի հետ կազմակերպում է ժամանակակից ֆրանսիական արվեստի ցուցահանդեսներ՝ փորձելով հնարավոր բոլոր միջոցներով գրավել հարուստ ամերիկացիների ուշադրությունը օկուպացված Ֆրանսիայիվրա ։ Սկիապարելիի «Գարուն 1940 թվական» հավաքածուի մեջ ներկայացված էին «խրամատային» շագանակագույնը և տպագիր ներկաքողարկման տաֆտաները։ Նոր երեկոյն զգեստ՝ շքեղ և փորձարարական։ Ռազմական ոճով բաճկոնները դառնում են Սկիապարելլիի ֆիրմային հագուտներից մեկը։
1946 թվականին «Համաստեղություն» զգեստապահարանում հայտնվում է վեց զգեստ, մեկ երկկողմանի վերարկու և երեք ծալովի գլխարկ՝ մինչև 12 ֆունտ քաշով։
1947 թվականին ստեղծվում է ասեղնագործված վարդագույն ժապավենակապով լեգենդար զգեստը ։ Յուբեր դը Ժիվանշին նշանակվել էր «Schiaparelli» բուտիկի ստեղծագործ տնօրեն, մինչև որ 4 տարի հետո ստեղծեց իր սեփական նորաձևության տուն։