cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ալբերտ Նամատջիրա
Կենսագրություն
1953 թվականին Նամատջիրան Մեծ Բրիտանիայի թագուհուց «Coronation» մեդալ է ստացել, իսկ 1954 թվականին նա Կանբերայում հանդիպել է Մեծ Բրիտանիայի թագուհու հետ։
1957 թվականին Նամատջիրան ստացել է Ավստրալիայի քաղաքացիություն․ նա ստացել է ընտրելու, հող և ալկոհոլ գնելու իրավունք ստացավ, կարող էր հող ունենալ, ալկոհոլ գնել։
Կյանքի վերջին տարում նա դատապարտվել է 6 ամսվա ազատազրկման՝ աբորիգեններին ալկոհոլ վաճառելու համար, բանտարկության մեջ անցկացրել է 2 ամիս։ Ազատավելուց հետո գտնվել է ընկճված հոգեվիճակում, այնուամենայնիվ շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ։ Մի քանի ամիս անց մահացել է սրտի հիվանդությունից,  Ալիս Սփրինգսի հիվանդանոցում։
Նկարչության յուրօրինակ ոճը որոշ քննադատների կողմից մահից անմիջապես հետո դատապարտվեց որպես արևմտյան մշակույթին ձուլման արդյունք, այլ ոչ թե իր կապի առարկայի կամ բնական ոճի հետ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ղասիմ բեկ Հաջիբաբաբեկով
Ղասիմ բեկ Հաջիբաբաբեկ օղլի Հաջիբաբաբեկով (Hacıbababəyov Qasım bəy Hacıbaba bəy oğlu, ) — 19-րդ դարի ադրբեջանցի ճարտարապետ, որը մեծ դեր խաղաց Բաքվի կենտրոնի ձևավորման գործում։ Կովկասցիների շրջանում առաջինը, ով աշխատել է ճարտարապետության և քաղաքաշինության ոլորտում պետական և հասարակական հաստատություններում ;
Կենսագրություն
Ղասիմ բեկ Հաջիբաբաբեկովը ծնվել է 1812 թվականին Շամախիում։ 1848 - 1856 թվականներին աշխատել է որպես Շամախիի գավառական ճարտարապետի օգնական։ Եվ 1856 թվականին նա դարձավ գավառական ճարտարապետ։ 1858 - 1859 թվականներին նա կազմել է Շամախի քաղաքի գլխավոր հատակագիծը։ Նաև 1858 թվականին նա կառուցեց թատրոնի շենքը Շամախիում։ Դա առաջին թատրոնն էր Ադրբեջանում։ 1860 թվականից մինչև 1868 թվականն աշխատել է որպես Բաքվի քաղաքային ճարտարապետ, մասնակցել է քաղաքի պլանավորմանը և կազմակերպմանը ։
1860-1870 թվականների ժամանակաշրջանում Ղասիմ բեկի նախագծով կառուցվել են «Նավթագործներ» (1860-1861), Կառուցված բնակելի շենքերը Բաքվում (1870), ստեղծվել է առաջին քաղաքի հրապարակը `«Պարապեդ» (1868) և այլն։ Կյանքի ավարտին նա աշխատել է որպես Շամախիի ճարտարապետ։
Մահացավ 1874 թվականին Շամախիում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճարտարապետներ Կատեգորիա:Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Գալեևկա-2
Գալեևկա-2 (Галеевка-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Պրիմորսկո-Ախտարսկ
Պրիմորսկո-Ախտարսկ (Приморско-Ахтарск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Պրիմորսկո-Ախտարսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Ազովի ծովի Ախտարսկի լիմանի ափերին, Նովոռոսիյսկ քաղաքից 151 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
2010 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Պրիմորսկո-Ախտարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1854 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պլուտարքոս
Պլուտարքոս (,, Լուկիոս Մեստրիոս Պլուտարքոս, ), հույն պատմիչ, կենսագիր, փիլիսոփա։ Գլխավորապես հայտնի է իր «Զուգահեռ կենսագրություններ» երկասիրությամբ, որտեղ զուգահեռաբար ներկայացնում է նշանավոր հույների և հռոմեացիների կենսագրությունները։ Թեև կենսագրությունները շարադրելիս Պլուտարքոսը նպատակ չէր հետապնդում տալու պատմական անցքերի հստակ վավերագրական պատկերը և ուշադրությունը սևեռում էր հերոսների բարոյական բնութագրի վրա, այսօր «Զուգահեռ կենսագրություններն» օգտագործվում են որպես արժեքավոր պատմական աղբյուր։
Հռոմեացի զորավարներ և քաղաքական գործիչներ՝ Սուլլայի, Լուկուլլոսի, Պոմպեոսի, Հուլիոս Կեսարի և Մարկոս Անտոնիոսի կենսագրությունները տեղեկություններ են պարունակում նաև անտիկ Հայաստանի պատմության, մասնավորապես՝ Տիգրան Մեծի և Արտավազդ Բ-ի ժամանակաշրջանի վերաբերյալ։
Պլուտարքոսի «Զուգահեռ կենսագրությունները» թարգմանվել են գրաբար (Պլուտարքեայ Քերովնացւոյ Զուգակշիռք, թարգմանեալ ի բնագրէն Հ. Եղիայ վարդապետի Թումաճան, հ. Ա-Զ, Վենետիկ, 1832-1834)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հունաստանի Բեովտիա նահանգի Քերոնեա քաղաքում, կրթությունը ստացել է Աթենքում։ Պլուտարքոսի հռոմեական կապերն ու հռոմեասեր համոզմունքները ապահովեցին կայսրերի՝ Տրայանոսի և Հադրիանոսի հովանավորությունը և կյանքի վերջին տարիներին Աքայայի պրոկուրատորի պաշտոնը։ 95 թվականին նրան շնորհվեց Դելփյան տաճարի քուրմի կոչում։
Ստեղծագործությունները
Անտիկ աղբյուրները մեզ են ավանդել Պլուտարքոսի գրած 227 ստեղծագործության անուն, որից մեզ է հասել 150-ը։ Հասած ստեղծագործություններից մի մասի հեղինակությունը, սակայն, կասկածելի է։ Պլուտարքոսի ստեղծագործությունները ընդունված է բաժանել երկու մասի՝ moralia (բարոյագիտական, կրոնական, փիլիսոփայական, մանկավարժական, քաղաքական, հիգիենայի, կենդանիների հոգեբանության, երաժշտության, գրականության վերաբերյալ երկասիրություններ) և վարքագրություններ։
Պլուտարքոսի անանց նշանակությունը հիմնված է նրա «Զուգահեռ վարքագրություններ» ստեղծագործության վրա, որն իրենից ներկայացնում է հույն և հռոմեացի գործիչների զույգ կենսագրությունների շարք։ Մեզ է հասել 23 զուգահեռ վարքագրություն։ Պլուտարքոսը կենսագրական ժանրի մեծագույն ներկայացուցիչն է։ Պլուտարքոսի հերոսները կենդանի են, իրական, իրենց թուլություններն ու արժանիքներն ունեցող կայացած բնավորություններ են։ Նրա կարծիքով կենսագրության մեջ արտացոլված իրադարձությունները ավելի լավ են ներկայացնում հերոսի բնավորությունը, քան նկարագրությունը։
Պլուտարքոսը զգուշացնում է, որ նրա նպատակը պատմություն գրելը չէ։ Աննշան արարքը, խոսքը կամ կատակը երբեմն ավելի արտահայտիչ ու ուսուցողական են, քան ճակատամարտերն ու պաշարումները։ Այդ պատճառով նրա վարքագրություններում տեղ են գտնում և՛ պատմական անեկդոտները, և՛ հերոսների խոսքերը, որոնք Պլուտարքոսի շնորհիվ դարձան թևավոր, և՛ նույնիսկ՝ բամբասանքները։
Պլուտարքոսը մեծապես ազդել է եվրոպական գրականության, հատկապես, պատմական և կենսագրական ժանրերի զարգացման վրա։ Նրա վարքագրություններից օգտվել են Էրազմ Ռոտերդամցին, Ռաբլեն, Շեքսպիրը, Մոնտենը, Կոռնեյլը, Ռասինը, Ռուսոն և այլ հեղինակներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտիկ գրողներ Կատեգորիա:1-ին դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:2-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հույն պատմիչներ Կատեգորիա:Հույն գրողներ Կատեգորիա:Հույն փիլիսոփաներ
Մոլլա Մահմեդ (Էրզրումի գավառ)
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 10 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դակար
Դակար, Սենեգալի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Կանաչ Հրվանդան թերակղզու վրա։ Նավահանգիստ է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Միջազգային օդանավակայան է, նավթամշակման, տեքստիլ, սննդի արդյունաբերության կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Անվանում
Հիմնադրվել է 1857 թվականին որպես ֆրանսիական ամրոց՝ Ն'Դակարու գյուղի տեղում, այստեղից էլ քաղաքի անվանումը։ Ենթադրում են, որ այդ անվանումն առաջացել է վոլոֆ լեզվով «առանց ջուր» նշանակող բառից (տեղանքը կազմված է հրաբխային ապարներից) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սենեգալի քաղաքներ
Լասկինի տուն (Տագանրոգ)
Լասկինի տուն (Дом Ласкина), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Հունական փողոց, 39 հասցեում։ Քաղաքի ֆոնային կառուցապատման օրինակ է, ինչը տարածված էր 19-րդ դարի երրորդ քառորդում ։
Պատմություն
1833 թվականին շինարարական ջոկատով Տագանրոգ քաղաք է ժամանել ենթասպա Ալեքսանդր Յակովլևիչ Լասկինը։ Նրանց նպատակն է եղել նավահանգստի և Պուշկինի առափի նախահաշիվը կազմելու և բարեկարգման աշխատանքներ անցկացնելու համար։ 1840-ական թվականներին նա պատասխանատու էր Սուրբ Միտրոֆանիի եկեղեցու շինարարության համար, որի տեղում Տագանրոգի Կենտրոնական շուկայում այժմ գտնվում է «Կաթ» տաղավարը ։ Պետական խորհրդական Ալեքսանդր Լասկինն ամուսնացած էր Ադելաիդա Լասկինայի հետ, որը 1857 թվականից (այլ տվյալներով՝ 1860-ական թվականների վերջից) մինչև 1880 թվականը եղել է Տագանրոգի Հունական, 39 տան սեփականատերը ։ Ալեքսանդր Լասկինը ղեկավարել է ձիաքարշ երկաթուղու անցկացման և ստեղծման աշխատանքները։ Այն պետք է նավահանգիստը կապեր առևտրականների բորսայի հետ։ 1860-ական թվականներին նա արդեն ուներ գնդապետի կոչում և զբաղեցնում էր հաղորդակցության ուղիների ինժեներական կորպուսի նախագահի պաշտոնը։ 1860-ական թվականների կեսերին նա եղել է Տագանրոգի նավահանգստի կառուցմամբ զբաղվող ժամանակավոր հանձնաժողովի անդամ։ Լասկինը մահացել է 1888 թվականին , իսկ 1890 թվականին նրա տունը ժառանգաբար անցել է որդուն՝ կոլեգիալ ասեսոր Գավրիիլ Ալեքսանդրովիչ Լասկինին։ Նա տանը տիրել է մինչև 1898 թվականը , եղել է Կազանի համալսարանին կից գործած հնագիտության, պատմության և ազգագրության ընկերության անդամ։ Գրել է Բյուզանդիայի պատմությանը վերաբերող աշխատություններ ։
1900 թվականների սկզբին տունը դարձավ եսաուլ Նիկոլայ Անդրեևիչ Կուզնեցովի սեփականությունը ։
1911 թվականին տանը հիվանդներին էր ընդունում բժիշկ Վ. Գ. Կոշևսկին. ընդունելությունները տևել են ժամը 16:00-ից 19:00-ը։ Նա բուժել է նյարդային և հոգեկան հիվանդություններ ունեցող մարդկանց։ 1915 թվականից (այլ տվյալներով՝ 1916 թվականից) առանձնատունը պատկանել է Ֆեոդոր Ստեպանովիչ Գիրսանովին և նրա ընտանիքին։ Նրանք տան սեփականատեր են եղել մինչև 1925 թվականը ։ Ֆեոդոր Գիրսանովը մասնակցել է Տագանրոգի նավահանգստի շինարարությանը։ Նա ամուսնացած է եղել քաղքենուհի Եվդոկիա Եֆիմովնա Գլուշակովայի հետ։ Իր տան բնակարանները նա հանձնել է վարձակալությամբ, և վարձակալների թվում են եղել նավահանգստի վերակացուները և արքունի խորհրդական, դատախազ Վլադիմիր Վասիլևիչ Կոլպենսկին։ Նույն տանն աշխատել է Պավել Կրիսոնենկոյի գարեջրի կրպակը։ 21-րդ դարում սա բնակելի տուն է ։
Նկարագրություն
Մեկհարկանի տունը կառուցված է բարձր պատվանդանի վրա։ Տան անկյունը կորաձև է։ Վեց որմնասյուները դասավորված են կողային և գլխավոր ճակատներով։ Պատուհաններն ուղղանկյունաձև են՝ կորաձև վերնամասով։ Պատուհանների մոտ գրեթե չեն պահպանվել երեսկալները, բայց կան կալունակների վրա աղեղնաձև զարդաքիվեր։ Ուղղանկյունաձև խորշերը գտնվում են պատուհանների տակ ։ Հունական, 39 տան դիմացը, անկյունագծով, գտնվում է Ալեքսանդր Առաջինի պալատը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Չիրվինո
Չիրվինո (Чирвине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
ՈՒՎՏԿՕԴ՝ 5923281709: 2001 թվականի տվյալներով Չիրվինո գյուղում բնակվում էր 57 մարդ ։
Աշխարհագրական դիրք
Չիրվինո գյուղը գտնվում է Արշուկի, Գալաևեց և Խոմենկովո գյուղերից 1,5 կմ հեռավորության վրա։ Գյուղի միջով հոսում է ամբարտակ ունեցող ցամաքող առուն։ Մոտակայքում անցնում է T-1913 ավտոմոբիլային ճանապարհը։
Պատմություն
Գյուղը տուժել է ուկրաինական ժողովրդի ցեղասպանությունից, որն իրականացվել է 1923-1933 և 1946-1947 թվականներին։
Ժողովրդագրություն
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով, բնակչության մեծ մասը խոսում էր ուկրաիներեն լեզվով (96,49 %), փոքրամասնությունը՝ ռուսերենով (1,75 %) և ռումիներենով՝ (1,75 %)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բրազավիլ
Բրազավիլ (Brazzaville), Կոնգոյի Հանրապետության մայրաքաղաքը և ամենախիտ բնակեցված քաղաքը։ Գտնվում է Կոնգո գետի աջ ափին, Կինշասայի դիմաց։ Բնակչությունը՝ ։ Բրազավիլում բնակվում է Կոնգոյի Հանրապետության 1/3-րդը և աշխատում է ոչ գյուղատնտեսական արդյունաբերությամբ զբաղվող մոտ 40%-ը։
Պատմություն
Բրազավիլը հիմնադրվել է 1880 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որպես ֆրանսիական ռազմական դիրք Կոնգո գետի վրա Պյեր Սավորնյան դե Բրազայի հրամանով, ով ֆրանսիական արշավախմբերի հրամանատար էր ։ Այդ ժամանակ անց էր կացվում այժմյան Կոնգոյի Հանրապետության տարածքի ակտիվ յուրացում։
XIX դարի վերջին քաղաքը սկսվեց օգտագործվել որպես առևտրային կետ Կոնգո գետի վրա։ 1903-1910 թվականներին այն եղել է Ֆրանսիական Կոնգոյի վարչական կենտրոնը։ 1910 թվականին Բրազավիլը հայտարարվել է Ֆրանսիական Հասարակածային Աֆրիկայի և Միջին Կոնգոյի կենտրոնը, 1958 թվականին՝ ինքնավար Կոնգոյի Հանրապետության կենտրոն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքի բնակչությունը Շառլ դը Գոլի գլխավորությամբ ակտիվորեն աջակցում էր «Ազատ Ֆրանսիա» (la France libre) շարժմանը։
Անկախության հռչակումից հետո 1960 թվականին Բրազավիլը դարձել է անկախ Կոնգոյի Հանրապետության մայրաքաղաք։ Օրենք էր ընդունվել միակուսակցական քաղաքական համակարգի մասին։ 1991 թվականին Բրազավիլում իշխանությունները հաստատել են պետական դրոշն և օրհներգը, ինչպես նաև ընդունել նոր սահմանադրություն։ 2012 թվականի մարտի 4-ին արտակարգ միջադեպի արդյունքում (հրդեհի պատճառով ռազմական պահեստում տեղի են ունեցել մի շարք պայթյուններ) Բրազավիլում մահացել է մոտ 200 մարդ, ևս 1500-ը՝ ստացել տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ։ Ավերվել և վնասվել են մեծ քանակությամբ շենքեր ։
Աշխարհագրություն
Բրազավիլը գտնվում է Կոնգո գետի աջ ափին, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության մայրաքաղաք Կինշասայի դիմաց։ Մակերեսը՝ 100 կմ² է ։ Դա աշխարհի միակ վայրն է, որտեղ երկու մայրաքաղաքները գտնվում են միմյանց աչքի առաջ։ Քաղաքի հյուսիս-արևելքում գտնվում է Մբամու կղզին։
Քաղաքը Պուենտ Նուար նավահանգստի հետ կապված է երկաթուղային գծով և ավտոմոբիլային ճանապարհով։ Բրազավիլի շուրջը գտնվում են ընդարձակ սավաննաներ, որտեղ տարածված են տվյալ բիոմին բնորոշ կենդանիներ՝ այծքաղներ, ընձուղտներ, վագրակատուներ, բազմաթիվ թռչուններ և օձեր։ Կոնգո գետում տարածված են կոկորդիլոսներ։ Լանդշաֆտը բավականին հարթ է, քաղաքը տեղակայված է ծովի մակարդակից 230 մետր բարձրության վրա ։
Բրազավիլի կլիման մերձհասարակածային է, լավ արտահայտված չոր և խոնավ սեզոններով։ Օդի միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է 25,3 °C : Տեղումների տարեկան քանակը՝ 1388 մմ։ Խոնավ սեզոնը տևում է հոկտեմբերից մինչև մայիս, իսկ չորը՝ հունիսից մինչև սեպտեմբեր։ Հուլիսին և օգոստոսին սովորաբար էական տեղումներ չեն դիտվում։ Քամու տարեկան միջին արագությունը՝ 2,3 մ/վ ։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով, Բրազավիլում բնակվել է 1 408 150 մարդ։
Բնակչության թվի փոփոխության դինամիկան՝
Բնակչության էթնիկ կազմը բաղկացած է տարբեր աֆրիկական ժողովրդներից՝ բակոնգո, բատեկե, մբոշի, սանգա և այլն։ Եվրոպացիները և ամերիկացիները Բրազավիլում սակավաթիվ են։ Պաշտոնական լեզուն ֆրանսերենն է, լայն տարածված են նաև այլ լեզուներ, օրինակ՝ բանտու, որով խոսում են բակոնգո և բատեկե ժողովրդները։ Բնակչության մեծամասնությունը քրիստոնյա են (կաթոլիկներ և բողոքականներ) և մուսուլմաններ, կան նաև տեղական կրոններ դավանողներ։
Տնտեսություն
Բրազավիլի արդյունաբերությունը ներկայացված է մեքենաշինությամբ, տեքստիլ և կաշվե արդյունաբերությամբ։ Քաղաքը նավահանգստին մատակարարում է կաուչուկ, փայտ և գյուղատնտեսական ապրանքներ։
Բրազավիլում գտնվում է Մայա-Մայա օդանավակայանը և Կոնգո – Օվկիանոս երկաթուղային գիծը։ Քաղաքը համարվում է կարևոր գետային նավահանգիստ։ Առկա է լաստանավային հաղորդակցություն Կինշասայի և Բանգիի միջև։ Յուրաքանչյուր փողոցում կան տաքսիներ, որոնք ներկված են կանաչ գույնով։ Դրանք իրականացնում են մայրաքաղաքի տրանսպորտային փոխադրումների 20%-ը։
Մշակույթ
Բրազավիլը համարվում է Կոնգոյի Հանրապետության մշակութային կենտրոնը։ Այստեղ գործում են երկրի տարրական, միջնակարգ և մասնագիտական տեխնիկական ուսումնական հաստատությունները։ 1972 թվականից գործում է Ազգային համալսարանը։ Քաղաքում կա երկու համալսարան՝ Կենտրոնա-աֆրիկյան հետազոտությունների և Պաստերի համալսարանը։ Լուսավորական աշխատանքներն իրականացնում են Ազգային թանգարանը և Ազգային թատրոնը։ Բրազավիլի գլխավոր տեսարժան վայրերին են դասվում Սուրբ Աննայի հռոմեա-կաթոլիկական տաճարը, որը կառուցվել է 1949 թվականին, քաղաքի հիմնադրի՝ Պյեր Սավորնյան դե Բրազայի դամբարանը, արհեստների թանգարանը, նախագահական պալատը, քաղաքապետարանի շենքը, Կոնգոյի ազգային թանգարանը։ Տեսարժան վայրերին են դասվում Նամեմբա աշտարակը և «Air France» ընկերության գրասենյակը։
Չնայած արդյունաբերության բարձր զարգացվածությանը, մայրաքաղաքում դիտվում է գործազրկության բարձր մակարդակ։ Ձեռնարկությունների աշխատակիցների շահերը պաշտպանում են արհմիությունները։
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (այլ կիրառումներ)
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան, կարող է վերաբերել՝
Իվան Ահեղն ու նրա որդի Իվանը 1581 թվականի նոյեմբերի 16-ին
«Իվան Ահեղն ու նրա որդի Իվանը 1581 թվականի նոյեմբերի 16-ին» (Иван Грозный и сын его Иван 16 ноября 1581 года), ռուս նկարիչ, պատմական գեղանկարչության, դիմապատկերի և ժանրային նկարչության կարկառուն ներկայացուցիչ Իլյա Ռեպինի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1883-ից 1885 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 99.5 × 254 սմ։ «Իվան Ահեղն ու նրա որդի Իվանը 1581 թվականի նոյեմբերի 16-ին» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն)։
Կտավը հայտնի է նաև «Իվան Ահեղը սպանում է իր որդուն» (Иван Грозный убивает своего сына) անվանումով։
Ստեղծման նախադրյալներ
Ռեպինի հիշողություններից հայտնի է դարձել, որ կտավը ստեղծելու միտքը նրա մոտ հղացել է 1881 թվականի մարտյան իրադարձությունների ժամանակ, ավելի ստույգ նարոդովոլեցական Իգնատի Գրինևիցկու կողմից առաջացրած պայթյունից, որի բեկորներներից նահատակվեց Ալեքսանդր II ցարը։ Ավելի ուշ հեղինակի մոտ կրկին ցանկություն առաջացավ ստեղծել «Իվան Ահեղն ու իր որդի Իվանը» կտավը, երբ վերադառնում էր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի համերգից, որտեղ լսել էր երաժշտի «Անտար» (Антар) սիմֆոնիկ սյուիտը։ Իր հիշողություններում Ռեպինը նկարագրում է այսպես. « 1881 թվականին Մոսկվայում ես լսեցի Ռիմսկի-Կորսակովի նոր ստեղծագործության մասին՝ «Վրեժ» անվանումով։ Այդ մեղեդիները կախարդեցին ինձ և ես մտածեցի՝ չի՞ կարելի արդյոք այդ զգացողությունները գեղանկարչությամբ վերարտադրել։ Ես հիշեցի Իվան արքայի մասին» ։
Ռեպինը նաև այսպես է գրել. «Ինչ-որ մի արյունոտ ժապավեն անցավ այդ տարի, զգացողություններս լցված էի ժամանակակից սարսափներով» ։
Պետք է նշել, որ 1883 թվականին նկարի հեղինակը՝ Իլյա Ռեպինը Եվրոպայում այցելել է ցլամարտ դիտելու, որի մասին պատմում է հետևյալը. «Դժբախտություն է. կենդանի մահ, սպանությունն ու արյունը ստեղծում են դեպի իրեն ձգող ուժ... Այդ ժամանակ Եվրոպայում, բոլոր ցուցահանդեսների ժամանակ, ներկայացնում էին արյունոտ տեսարաններով նկարներ։ Եվ ես, վարակվելով, հավանաբար, տուն գալով, հենց հիմա էլ կսկսեմ Իվան Ահեղի և նրա որդու՝ Իվանի արյունոտ պատմությունը կտավին հանձնել։ Եվ արյան նկարը մեծ հաջողություն ունեցավ» ։
Նկարի ստեղծում
Նկարի ստեղծման մասին Իլյա Ռեպինն այսպես է նկարագրում. «Նկարում էի մի շնչով, տառապում էի, կրկին ու կրկին վերապրում, նորից ուղղում արդեն նկարված հատվածները, հիվանդագին կերպով թաքցնում էի ուժերս, կրկին նահանջում ու գնում հարձակման։ Ինձ երբեմն րոպեական սարսափն էր պատում։ Ես հետ էի շրջվում նկարից, թաքցնում էի այն։ Իմ բարեկամների մոտ կտավը նույն տպավորություններն էր թողնում։ Բայց ինչ-որ բան ինձ ձգում էր դեպի այդ կտավը և ես կրկին սկսում էի աշխատել» ։
Կտավի երկու գլխավոր հերոսների համար կեցվածք ընդունել են՝ Իվան Ահեղի համար հայտնի նկարիչ Գրիգորի Մյասոեդովն ու կոմպոզիտոր Պավել Բլարամբերգը, իսկ արքայազն Իվանի համար՝ գրող Վսևոլոդ Գարշինն ու նկարիչ Վլադիմիր Մենկը ։
Առաջին անգամ «Իվան Ահեղն ու նրա որդի Իվանը 1581 թվականի նոյեմբերի 16-ին» ստեղծագործությունը ցուցադրվել է 1885 թվականին՝ Ռեպինի ընկերների համար, որոնցից էին՝ Իվան Կրամսկոյը, Իվան Շիշկինը, Նիկոլայ Յարոշենկոն, Պավել Բրյուլովը։ Ռեպինը հիշում է, որ բոլոր հյուրերը շփոթված էին և երկար լռում էին՝ սպասելով, թե ինչ կասի Կրամսկոյը ։
Սյուժե
«Իվան Ահեղն ու նրա որդի Իվանը 1581 թվականի նոյեմբերի 16-ին» ստեղծագործությունում հեղինակը՝ Իլյա Ռեպինը պատկերել է պատմական իրադարձություն։ Այստեղ նկարիչն անմահացրել է այն լեգենդար դրվագը, որտեղ Ռուսիայի ցար Իվան IV Ահեղը կատաղության ու մոլուցքի պահին մահացու հարված է հասցնում որդուն՝ Իվան արքայազնին։ Կտավում Իվան Ահեղի դեմքին երևում է ափսոսանքի ու զղջման տառապանքը։ Մեռնող որդու դեմքին երևում են արցունքներ, որոնք ձևավորվել են խելեգարվող հոր ողբից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1883 նկարներ Կատեգորիա:Իլյա Ռեպինի նկարներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1885 նկարներ
Գալուստ (այլ կիրառումներ)
Գալուստ, կարող է վերաբերել՝
(3417) Տամբլին
(3417) Տամբլին (Tamblyn), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի ապրիլի 1-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,423115 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8732 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,973 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1377,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261302 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,95° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1937 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միզա (գյուղ, Արդատովսկի շրջան)
Միզա (Мыза), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1992 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆիլիպս շրջան (Կոլորադո)
Ֆիլիպս շրջան (Phillips County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1783 կմ² է, բնակչությունը՝ 4442 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հոլյոկ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1889 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Օդապարուկը, որ հասավ լուսին
Օդապարուկը, որ հասավ լուսին (The Kite That Went to the Moon), հեքիաթ, որը գրվել է Էվելին Շարփի կողմից։ Այն հրապարակվել է 1900 թվականին, որպես Արևի մյուս կողմը կարճ պատմվածքների հավաքածուի մաս ։
Սյուժե
Մի երիտասարդ տղա, ում անունը Ջերրի է, իր իսկ ձեռքերով պատրաստում է իրենց գյուղի ամենամեծ օդապարուկը։ Նրա ընկեր Չաբին՝ փայտագործի դուստրը, նկարում է լուսին և մի քանի աստղեր օդապարուկի վրա։ Ջերրին հպարտ է իր օդապարուկով և գնում է դաշտ, որպեսզի թռցնի այն դեպի լուսին։ Նա փորձում ցերեկը է թռցնել օդապարուկը, երբ բոլոր տղաները և աղջիկները նայում էին, բայց, ցավոք սրտի, օդապարուկը չի հաջողվում թռցնել։ Ջերրին իրեն պարտված և շփոթված է զգում, քանի որ գյուղի երեխաները ծիծաղում են նրա վրա, և նա գնում է Չաբիին փնտրելու։ Ջերրին և Չաբին միասին վերցնում են օդապարուկը և շարունակում են գնալ որոնման, որպեսզի գտնեն մեկին, ով կասի, թե ինչու Ջերրիի օդապարուկը չի թռչում։
Երբ այդ երկուսը ճանապարհ են ընկնում դեպի անտառներ, Չաբին սաստիկ սովածանում է և ստիպում է Ջերրիին ուտելու որևէ բան գտնել։ Իր որոնման ժամանակ նա հանդիպում է մի առեղծվածային մարդու, ում պարկի մեջ կար աշխարհում ամեն ինչ, այսպիսով Ջերրին Չաբիի համար ուտելիք է խնդրում։ Առեղծվածային մարդը Ջերրիին տալիս է մի տորթ, որը ունի նրա համը, ինչը որ ուտողը կուզի, և այն վերականգնվում է, երբ ուտողը կծում է այն։ Այնուամենայնիվ, երբ Ջերրին վերադառնում է Չաբիի մոտ նրա համար ուտելիք գտնելուց հետո, երեխաները նկատում են, որ օդապարուկը չկա։ Գիշերն սկսվել է, մութ է։ Այս ժամանակ Ջերրին և Չաբին հանդիպում են մեկ ուրիշ առեղծվածային արարածի, որը կոչվում է վիմպ։ Վիմպը հայտնվում է հանկարծակիորեն և բացատրում երեխաներին, որ օդապարուկը չի հաջողվել թռցնել, քանի որ ցերեկ էր և չկար լուսինը։ Ջերրին խնդրում է վիմպին տանել նրանց լուսին, որպեսզի տեսնեն օդապարուկը, և վիմպը համաձայնում է։
Երկու երեխաները և վիմպը վարում են տիեզերաքար մինչև լուսին, որտեղ նրանք գտնում են Ջերրիի օդապարուկը և հանդիպում շողացող և նուրբ Լուսնի Օրիորդին։ Վիմպը անհետանում է, քանի որ վախեցած է Լուսնի Օրիորդից։ Լուսնի խիստ Օրիորդն ուրախությամբ չի ընդունում երեխաներին, ովքեր մտել էին իր տարածք, և խնդրում է հեռանալ։ Մինչ մայրամուտը երեխաները օդապարուկով վերադառնում են տուն և ցույց տալիս բոլոր երեխաներին գյուղում, որ օդապարուկը իրոք կարող էր թռչել։ Օդապարուկը, այնուամենայնիվ, վերադառնում է երկինք և շարունակում է տիեզերաքար հիշեցնել։
Հեղինակի մասին
Էվելին Շարփը ծնվել է 1869 թվականի օգոստոսի 4-ին, 9-րդն էր 11 երեխաներից։ Իր կյանքի ընթացքում նա եղել է լրագրող և կես դրույքով ուսուցիչ։ 1955 թվականին իր կյանքի ավարտին Շարփը հրապարակել է շուրջ 30 գրքեր, ներառյալ «Ամբողջ ճանապարհը դեպի կախարդական աշխարհ» (1898), «Փրինգ անելով» (1897) և «Արևի մյուս կողմը» գրքերը (1900)։
Կերպարներ
«Օդապարուկը, որ հասավ լուսին» գիրքը ուներ 4 կերպար․ Ջերրի, Չաբի, վիմպ և Լուսնի Օրիորդը։ Ջերրին այն երիտասարդ տղան է, որը պատրաստում է գյուղի ամենամեծ օդապարուկը։ Չաբին փայտագործի դուստրն ու Ջերրիի ընկերն է։ Այդ նա էր, որ նկարել էր լուսինը և աստղերը Ջերրիի օդապարուկի վրա։ Վիմպը առասպելական արարածն է, ում Ջերրին և Չաբին հանդիպում են իրենց երկար ճանապարհորդության ժամանակ։ Այդ վիմպն է բացատրում Ջերրիին, թե ինչու իր օդապարուկը ի սկզբանե չի թռել և հասցնում նրանց լուսին։ Լուսնի Օրիորդը վերջին կերպարն է, ում Ջերրին և Չաբին հանդիպում են իրենց ճանապարհորդության ընթացքում․ նա խիստ, բայց արդար կերպար է, ով զայրացած էր Ջերրիի և Չաբիի վրա՝ իր երկիր մտնելու համար։
Հրատարակություն
«Օդապարուկը, որ հասավ լուսին» գիրքը գրվել է 1899 թվականին և 1-ին անգամ հրատարակվել է Ջոն Լեյնի կողմից Բոդլի Հեդում, Լոնդոն և Նյու Յորք քաղաքներում 1900 թվականին, Էվելին Շարփի «Արևի մյուս կողմը» հեքիաթների գրքում (1869-1955)։
Վեսելոե (գյուղ, Խարկովի շրջան)
Վեսելոե (Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1732 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելոե գյուղում բնակվում էր 1 317 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,76 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 350,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1732 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չերվենո
Կոմունայի հովանավորն է Սան Մարտին Տուրսկին։ Տոնը նշվում է նայեմբերի 11-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Աննա Վոլկովա
Աննա Նիկոլաևնա Վոլկովա (Анна Николаевна Волкова,, նաև Աննա դե Վոլկոֆֆ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նացիստական Գերմանիայի օգտին լրտեսության համար դատապարտված ռուս սպիտակ էմիգրանտ (հավաքագրել է Լոնդոնում ամերիկյան դեսպանատան ծածկագրող Թայլեր Քենտին)։ Եղել է Աջ ակումբի քարտուղար, հանդես է եկել Մեծ Բրիտանիայի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցության դեմ։
Վաղ տարիներ
Աննա Վոլկովան Լոնդոնում Ռուսական կայսրության վերջին ռազմածովային կցորդ, փոխծովակալ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Վոլկովի (1870-1954) և Վերա Նիկոլաևնա Վոլկովայի (ծննդյամբ Սկալոն) ավագ դուստրն է, Ա. Ն. Վոլկով-Մուրոմցևի թոռը։ Հեղափոխությունից հետո նրա ընտանիքը որոշել է մնալ Անգլիայում, իսկ 1935 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ հպատակություն ընդունելուց հետո, նրանք բոլորը դարձել են բրիտանական հպատակներ։ 1923 թվականից ի վեր Վոլկովայի ընտանիքը պահպանել է «Ռուսական թեյարան»-ը Հարավային Քենսինգտոնում՝ Հարրինգտոն–Ռոուդ 50 հասցեում` Բնագիտական թանգարանի մոտակայքում, որը նախկինում համարվել է սպիտակ գաղթականների հավաքատեղի ։
Աննան և նրա հայրը ծայրահեղ աջակողմյան հայացքներ են ունեցել և համակրել են Գերմանիայի նացիստական ռեժիմին։ Աննան 1930-ականների ընթացքում մի քանի անգամ այցելել է այդ երկիր և, ըստ իր հայտարարությունների, հանդիպել էր Հանս Ֆրանկի և Ռուդոլֆ Հեսի հետ։ Նրա ճանապարհորդությունները առաջացրել են MI5-ի հետաքրքրությունը, ինչի արդյունքում 1935 թվականից Աննան հայտնվել է գաղտնի հսկողության ներքո՝ որպես ենթադրյալ գերմանացի լրտես։ Հաստատվել է, որ նա կապված է եղել Ուոլլիս Սիմփսոնի հետ, որպես նրա նորաձևության սրահի հաճախորդ, որը նույնպես կասկածվել է գերմանացիների օգտին աշխատելու մեջ ։
Աջ ակումբ
Վոլկովան ընդգրկված է եղել Աջ ակումբում, որը հանդիսացել է Մեծ Բրիտանիայի հակասեմական և հակապատերազմական բազմաթիվ շարժումներից մեկը, որի անդամների թվաքանակը կազմել է շուրջ 350 մարդ ։ Ակումբի հիմնադիրը կապիտան Արչիբալդ Մոլ Ռամսեյն էր՝ բրիտանացի պատգամավոր, որը բազմիցս հերքել էր իր կողմից նացիզմին աջակցելու մեղադրանքները՝ ասելով, որ իրեն քննադատողները շփոթում են հակասեմիտիզմն ու նացիզմը ։ Ակումբի անդամների թվում են եղել Ուիլյամ Ջոյսը (նա ընդունվել է 1939 թվականի հուլիսի 1-ին, բայց մեկ ամիս անց մեկնել է Գերմանիա և սկսել աշխատել ռադիոյում որպես քարոզիչ), Ա. Կ. Չեստերտոնը («Նոր անհաջող լորդերը» գրքի հեղինակ), Ֆրենսիս Իեյթս-Բրաունը («Բենգալյան ուլանի գործերը և օրերը» գրքի հեղինակ), ծովակալ Ուիլմոթ Նիկոլսոնը և նրա կինը՝ Քրիստաբելը (մեղադրվել է նացիստների հետ համագործակցության մեջ, 4 տարի անցկացրել է Հոլլոուեյի բանտում և արդարացվել) և Վելլինգտոնի 5-րդ դուքս Արթուր Ուելսլին ։ Նրանք հաճախ հավաքույթներ են անցկացրել «Ռուսական թեյարանում»։ Իր «Անանուն պատերազմը» ինքնակենսագրականում Ռամսեյը գրում է.
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
1939 թվականի սեպտեմբերին` պատերազմի սկսվելուց հետո, Աջ ակումբը պաշտոնապես լուծարվել է, բայց նրա անդամներից շատերն անցել են ընդհատակ և մտադիր են եղել օժանդակել Գերմանիայի հաղթանակին։ Վոլկովան, օգտագործելով Իտալիայի դեսպանատան ռազմական կցորդ, գնդապետ Ֆրանչեսկո Մարիլյանոյի օգնական դուքս դել Մոնտեին, տեղեկատվություններ է ուղարկել Բեռլին, այդ թվում՝ Ջոյսի քարոզչական ծրագրերի վերաբերյալ առաջարկություններ։ Այնուամենայնիվ, Վոլկովան չգիտեր, որ Աջ ակումբում գործել են MI5 գործակալներ Մարջորի Մեկկին, Էլեն դե Մունկեն (բելգիական մեդիում) և Ջոան Միլլերը («Միսս Բ» կեղծանունով երիտասարդ գործակալ, որը ժամանակին աշխատել է Էլիզաբեթ Արդենի գրասենյակում)։ Շնորհիվ այս երեք կանանց, որոնց ղեկավարել է MI5 B (5) b բաժնի ղեկավար Մաքսվել Նայթը, բրիտանացիները լիովին տեղյակ են եղել ակումբի գործերից և կարող էին ազդել նրա գործունեության վրա։
1940 թվականի փետրվարին Վոլկովան ծանոթացել է ԱՄՆ-ի դեսպանատան ծածկագրող Թայլեր Քենթին, որը կիսում էր Վոլկովայի համոզմունքները։ Նա հաճախ է այցելել Աջ ակումբ, իսկ ավելի ուշ Վոլկովային և Ռեմսեին ցույց տվել դեսպանությունից գողացված որոշ փաստաթղթեր, որոնցից ամենակարևորը Ուինսթոն Չերչիլի և Ֆրանկլին Ռուզվելտի նամակագրությունն է եղել ։ 1940 թվականի ապրիլի 13-ին Վոլկովան գնացել է Կենտի բնակարան որոշ փաստաթղթեր վերցնելու համար, ինչպես ավելի ուշ պարզվել է դրանք լուսանկարելու նպատակով։ Չնայած պնդումներին, որ նա կրկօրինակներ է ուղարկել Բեռլին, դա ապացուցել չի հաջողվել։ Նրա լրտեսական գործունեությունը դադարեցվել է Էլեն դե Մունկի խնդրանքով Իտալիայի դեսպանատան կապավորի միջոցով Ուիլյամ Ջոյսին գաղտնագրված նամակ փոխանցելուց հետո։ Նա համաձայնվել է, բայց նախ նամակը ցույց է տվել Մաքսվել Նայթին ։
Ձերբակալում և դատավարություն
Աննա Վոլկովան և Թայլեր Քենտը ձերբակալվեցին 1940 թվականի մայիսի 20-ին՝ Պետական գաղտնիքի մասին օրենքը խախտելու համար ։ Նրա ձերբակալության պատահական ականատեսն է դարձել 11-ամյա Լեն Դեյտոնը՝ ապագա լրտեսական վեպերի հեղինակը։
Աննան հարցաքննվել է Օլդ Բեյլի դատարանում սըր Ուիլյամ Ջովիտի կողմից։ 1940 թվականի նոյեմբերի 7-ին Վոլկովան մեղավոր է ճանաչվել մեղադրանքի բոլոր կետերով և դատապարտվել 10 տարվա ազատազրկման «թշնամուն օգնելու փորձ կատարելու համար», ևս 5 տարի նախատեսված է եղել այլ հոդվածներով, բայց այդ պատիժը կասեցվել է ավելի մեծ պատժով։ Քենտը, որպես Ամերիկայի քաղաքացի, դատապարտվել է ընդամենը 7 տարի. պատժի երկու երրորդը Ուայթ կղզու բանտում կրելուց հետո` 1945 թվականի դեկտեմբերին արտաքսվել է Միացյալ Նահանգներ։ Վոլկովայի հպատակագրման վկայականը չեղյալ է համարվել 1943 թվականի օգոստոսի 17-ին ։
Ազատ արձակում և մահ
Բանտից ազատ է արձակվել 1947 թվականին։ Աշխատել է որպես դերձակուհի Ֆելիքս Հոուպ-Նիկոլսոնի մոտ ։ Ավտովթարի է ենթարկվել Իսպանիայում` 1973 թվականի օգոստոսի 2-ին. մեքենան վարել է Էնիդ Ռիդելը (1903-1980), որը նույնպես համակրել է ֆաշիզմին և եղել է Աջ ակումբի անդամ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Գալեևո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)
Գալեևո (Галеево, Ғәле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (327201-327300)
Աստերոիդների ցանկ (327101-327200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (327301-327400)
Պոդգորոդնոե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)
Պոդգորոդնոե (Підгоро́дне), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1510 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդգորոդնոե գյուղում բնակվում էր 389 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,88 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1510 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նագիսո
Նագիսո (南木曽町), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 215,96 կմ², բնակչությունը՝ 4477 մարդ, իսկ խտությունը 20,73 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Իիդա, Նակացուգավա քաղաքների և Օկուվա, Ատի գյուղերի հետ ։
Սիմվոլիզմ
Ավանի ծառը համարվում է Chamaecyparis obtusa-ն, ծաղիկը՝  Rhododendron dilatatum-ը ։
Փիտկին շրջան (Կոլորադո)
Փիտկին շրջան (Pitkin County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2513 կմ² է, բնակչությունը՝ 17148 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ասպեն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1881 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Դիոնիսոս (Ատտիկա)
Դիոնիսոս (Διόνυσος «Դիոնիսոս»), փոքր քաղաք Հունաստանում, որը գտնվում է ծովի մակարդակից 459 մ բարձրության վրա, Պենդելիկոնի հյուսիսային լանջին, Այոս-Ստեփանոսից 5 կմ հարավ, Էլեֆտերիոս Վենիզելոս օդանավակայանից 19 կմ հյուսիս-արևելք, Աթենքի կենտրոնից, Օմոնիասի հրապարակից 18 կմ հյուսիս-արևելք։ Մտնում է Ատտիկեի պերիֆերիայի կազմի մեջ գտնվող Արևելյան Ատտիկեի հյուսիսային ծայրամասային միավորի համանուն համայնքի մեջ։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչության թիվը կազմում է 5651 մարդ ։
Քաղաքից արևմուտք անցնում է Պիրեյոս-Աթենք-Սալոնիկ ավտոուղի 1-ը, եվրոպական երթուղի E75-ի մի մասը և Տիվոն պողոտան, ինչպես նաև ազգային ճանապարհ 83-ի մի մասը։
Դիոնիսոսում է գտնվում Ռապենդոզի գերմանական զինվորական գերեզմանատունը (1939-1945)։
1979 թվականին ստեղծվել է համայնքը ։
Պատմություն
Հին Աթենքում՝ Դիոնիսոսի շրջանում՝ Էգեիդում, եղել է ատտիկյան Իկարիոս դեմը՝ անվանակոչված աթենացի Իկարիոսի պատվին, որը ապրել է Պանդիոնի կառավարման շրջանում և Դիոնիսոսից ստացել է խաղողի վազ և գինի ։ Վայրը, որտեղ գտնվել է դեմայի կենտրոնը, հայտնաբերվել է Աթենքում ամերիկյան դպրոցի դասական հետազոտողների կողմից 1888 թվականին անցկացված պեղումների ժամանակ։ Դեմը տեղակայված է եղել Պենդելիկոնի հյուսիսային լանջին, Դիոնիսոսից հարավ-արևելք և Ռապենդոսից հյուսիս-արևմուտք ։
Իկարիոսի հայտնի բնիկներից է եղել Ֆեսպիսը, որը Սոլոնի ժամանակակիցն էր, գյուտարար և ողբերգության հիմնադիրը ։
Քաղաքը ստեղծվել է 19-րդ դարի վերջին, երբ Պանդելիկոնում սկսվել է մարմարի արդյունահանումը համանուն քարհանքում։ Քարհանքը ներկայումս շահագործվում է։ Ըստ 2009 թվականի տվյալների՝ քարհանքի տարեկան արտադրանքը կազմում է 5000 մ³ :
Դիոնիսոսի համայնք
Դիոնիսոսի համայնքային միության մեջ մտնում է 3 բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 6458 մարդ ։ Մակերեսը 21,41 կմ² է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունաստանի աշխարհագրություն
Միտեսայմ
Միտեսայմ (Mietesheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 630 մարդ, բնակչության խտությունը` 74.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.49 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 423 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 350-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,7 %։ 350 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 339 անձ (187 տղամարդ և 152 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (6 տղամարդ և 5 կին)։ 73 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուսաննա Չախոյան
Սուսաննա Վալերիի Չախոյան, հայազգի երգչուհի (քնարակոլորատուրային սոպրանո)։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2009) ։
Կենսագրություն
Սուսաննա Չախոյանը ծնվել է 1974 թվականի մայիսի 14-ին Ուկրաինայի Բելայա Ցերկով քաղաքում։ Սովորել է Բելայա Ցերկովի Պ. Ստոլյարսկու անվան երաժշտական դպրոցում։ 1997 թվականին ավարտել է Օդեսայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժինը (Լ. Գինզբուրգի դասարան), 2000 թվականին՝ Կիևի կոնսերվատորիայի երգեցողության բաժինը (2000, Ե. Միրոշնիչենկոյի դասարան) ։ Կատարելագործվել է Ֆրանսիայում (դաշնամուր) և Գերմանիայում (երգեցողություն)։
Ուկրաինայի ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբի և «Դումկա» երգչախմբի հետ համերգներով ելույթներ է ունեցել Իտալիայում, շրջագայել նաև Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Ավստրիայում և այլուր։ Հանդես է գալիս նաև ուկրաինական ժողովրդական գործիքների անսամբլի հետ. երգացանկում՝ ուկրաինական, հայկական («Ծիծեռնակ» և այլն) ժողովրդական երգեր։
Ընտանիք
Ամուսնացած է ավստրիացի գործարար Ալֆրեդ Պրաուստի հետ։ Ունեն մեկ որդի՝ Դանիելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Սոպրանոներ
Մոխրակույտ Վերին
Մոխրակույտ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում ։ Մտնում էր Խոտորջրի գյուղախմբի մեջ։ Գտնվում էր գյուղախմբի արևելյան կողմում, Քեշիշ ձորի ափին, լեռնային անմատույց վայրում։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ ավանդության Վարդանանց պատերազմի ժամանակ՝ 451 թվականին, պարսիկները գյուղը այրում են, որից հետո գյուղը կոչվում է Մոխրակույտ։
Պատմություն
Բնակիչները քաջ ու խիզախ մարդիկ էին։ 1918 թվականին նրանաք ամրացել էին գյուղի արևելյան կողմում՝ բարձր քարաժայռի վրա գտնվող հինավուրց Աստվածամոր բերդում և օրհասական կռիվներ էին մղում թուրք ջարդարարների դեմ։
Բնակչություն
Մոխրակույտ Վերինի մեջ մտնում էին մի քանի թաղեր (գյուղեր, գյուղակներ), որոնք բոլորը միասին ունեին 10 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Մոխրակույտն ուներ հին եկեղեցի և Հակոբ Մծբնացի անունով մատուռ։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր վարժարան ։
Միզա (գյուղ, Կուլեբակսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կուլեբակսկի շրջանի բնակավայրեր
(3418) Իզվեկով
(3418) Իզվեկով (Izvekov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի օգոստոսի 31-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,160561 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,589 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7321 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2052,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175411 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ութենվայլեր
Ութենվայլեր (Uttenweiler), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Ենթակա է Տյուբինգեն վարչական շրջանին։ Մտնում է Բիբերախի շրջան մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3570 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) Տարածքը կազմում է 49,78 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 26 124։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Արեն Դավուդի
Արեն Դավուդի (պարսկ.`آرن داوودی چگانی‎, ), իրանահայ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Ներկա պահին հանդես է գալիս Իրանի բարձրագույն լիգայի «Համյարի Շահրդարի Զանջան» ակումբում։
Մասնագիտական կարիերան սկսել է 2004 թվականին՝ 7 մրցաշրջան հանդես գալով «Զոբ Ահան» ակումբում։
2007 թվականից հանդես է գալիս Իրանի բասկետբոլի ազգային հավաքականում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Իրանահայ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սպահան քաղաքում ծնվածներ
Վերխնյայա Ռոգանկա
Վերխնյայա Ռոգանկա (Верхня Роганка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է մինչև 1779 թվականը։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Ռոգանկա գյուղում բնակվում էր 179 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,82 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 218,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1779 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ագարակ (Վնսար)
Ագարակ Վնսար նաև (Խաչի խութ, Վանասար և Վանքասար), գտնվում է Սյունիքի մարզի Հալիձոր գյուղից 1.2 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Շինուհայր տանող ճանապարհից դեպի աջ, բլրի վրա։
Տեղացիները անվանում են նաև «Խաչի խութ»։ Բլրի վրա կա նաև եկեղեցի որից մնացել է պատերը, կա նաև մի քանի երեք խաչքար, գերեզմանաքարեր և տների պատեր։
Խաչքարերից մեկի պատվանդանի վրա կա 18 տողանի արձանագրություն որտեղ տեղանքի անուն նշվում է՝ Վնսար (Վանասար, Վանքասար)։
Այդ արձանագրության մեջ ասվում է՝ «Տարսայիճ Օրբելյանը 13-րդ դարի վերջին այս ագարակը նվիրել է վարպետ Սիրանեսին, առանց վարձատրության՝ եկեղեցի կառուցելու նպատակով»։
1273 թվականին Ստ. Օրբելյանի երկիցը տեղեկացնում է որ, մհացել է Սմբատ իշխանը, Տարսայիճ Օրբելյանի ավագ եղբայրը։ Քանի որ Սմբատ իշխանը երեխաներ չուներ, նա որդեգրում է Ստեփանոսին որը, Տարսայիճ եղբոր որդուն էր, նա որոշում է կրթության տալ նրան և պատրաստել հոգևոր ծառայության։ Այդ Ստեփանոսն նույն ինք Ստեփանոս Օրբելյանն էր)։
Ամաղու Նորավանք է տեղափոխվում աճյունը և դնում են հայրենի տապանատանը՝ որը իրենց տոհմական գերեզմանոցն էր։
Որոշ ժամանակ անց Տարսայիճ Օրբելյանը իր եղբոր համար կառուցում է դամբարանատուն և եղբոր աճյունը տեղափոխում է այնտեղ։
Եվս մեկ խաչքար կա Վնսար ագարակի տարածքում՝ որը գտնվում է դեպի հարավ-արևմուտք, խաչքարի ճակատային հատվածին կա արձանագրության, որում ասվում է. «ԿԱՄԱՒՆ ԱԾ ԵՍ ՀԱԶԱՐՄԷԼ ՈՒ ՍԻՐԱՆԷՍ ԿԱՆԿՆԵՑԻՆՔ ԶԽԱՉՍ ՀՕՐՆ ՄԵՐՈ ԳՈՔԱ ՄՕՐՆ ՄԵՐՈ ԹԷՆԻԿԱ։»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյուղեր Կատեգորիա:Մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Սյունիքի մարզ Կատեգորիա:13-րդ դար Կատեգորիա:Հայաստան
Ֆենեոն մրցանակ
Ֆենեոն մրցանակ (Prix Fénéon), ֆրանսիական գրական մրցանակ, որը հաստատվել է 1949 թվականին, ամեն տարի շնորհվում է մինչև 35 տարեկան ֆրանսախոս գրողին և տեսողական արվեստագետին ։ Մրցանակը սահմանել է ֆրանսիացի արվեստաբան Ֆելիքս Ֆենեոնի այրին՝ Ֆաննի Ֆենեոնը։ Նա իր արվեստի հավաքածուի վաճառքից ստացված հասույթը կտակել է Փարիզի համալսարանին, որի պրոռեկտորը նախագահում է մրցանակաբաշխության ժյուրին ։
Մրցանակակիրներ
=== Գրականություն ===
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գրական մրցանակներ Կատեգորիա:1949 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Գալեյ-Բուզատ
Գալեյ-Բուզատ (Галей-Бузат, Ғәли-Буҙат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Փրովերս շրջան (Կոլորադո)
Փրովերս շրջան (Prowers County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4261 կմ² է, բնակչությունը՝ 12551 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լամար բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1889 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Animal I Have Become
«Animal I Have Become», Three Days Grace-ի երկրորդ ստուդիական` One-X ալբոմի առաջատար սինգլը։ Ի տարբերություն շատ սինգլների, այն չի թողարկվել խանութներում և ունեցել է միայն մեկ թրեք։ Երգը ցուցադրվել է WWE SmackDown vs. Raw 2007 և SSX on Tour վիդեոխաղերում։ Երգը զբաղեցրել է ԱՄՆ-ի Mainstream Rock Tracks հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը յոթ շաբաթ շարունակ և ԱՄՆ-ի Modern Rock Tracks հիթ-շքերթի առաջին տեղը՝ երկու շաբաթ շարունակ։ Ադամ Գոնթյեն հայտարարել է, որ այն ժամանակ, երբ նա գրել է երգը, եղել է Օքսիկոդոն ցավազրկողի ազդեցության տակ, զայրացած և վիրավորված։ Նա չէր հասկանում, թե ինչ էր դարձել։ Նա անվանել է այն «կենդանի, որը ես դարձել եմ» («Animal I Have Become»), գտնվելով վերականգնողական կենտրոնում ։ Դա խմբի չորրորդ մասնակցի՝ Բարի Սթոքի հետ եղել է չորրորդ սինգլը։
Տարբերակներ
2005 թվականի վերջին խումբը կատարել է երգի այլընտրանքային տարբերակը իր համերգների ժամանակ, որտեղ օգտագործել են այլ տեքստ։ «Animal I Have Become» և «Pain» սինգլները թողարկվել են ակուստիկ ձևաչափով և մատչելի են եղել այնպիսի օնլայն խանութներում, ինչպիսին է iTunes-ը։ Քրիստոնեական ApologetiX խումբը ձայնագրել է «Animal I Have Become» երգի ծաղրանմանակումը՝ «Animals I Have Begun» անվանումով, 2008 թվականին «Future Tense» ալբոմում։
Տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի մեջ ռեժիսորը եղել է Դին Քարնը, իսկ գլխավոր կերպարը երգիչ Ադամ Գոնթյեն։ Տեսահոլովակը սկսում է նրանով, որ Գոնթյեն քնած է իր սենյակում։ Նրա վրա պառկած է մի հրեշային էակ, որի հետ նա փորձում է պայքարել։ Հետո նա կանգնում, հագնվում և սկսում է քայլել Օնտարիոյի կենտրոնական փողոցներով։ Նա սկսում է նայել հայելիների մեջ և ուրիշ արտացոլող առարկաների վրա, նորից տեսնելով իրեն հրեշային էակի տեսքով՝ մեռած աչքերով, բերանի փոխարեն՝ մեծ ատամներ ունեցող բաց երախով։ Ադամը քայլում է տարբեր տեղերով, հրելով բոլորին, ով հայտնվում է նրա առջև։ Այս ամենը ավարտվում է նրանով, որ նա բարում հանդիպում է մի աղջկա, որը նմանություն ուներ հրեշի հետ։ Նա վախենում է և սկսում գոռալ, շրջելով սեղանը և նետելով աթոռը դեպի պատուհանը։ Գոնթյեն իմանում է, որ այդ ամբողջը երազ էր, բայց նրա սենյակը անկանոնության մեջ էր։ Տեսահոլովակւ ընթացքում ցուցադրվում են տեսարաններ, որտեղ խումբը նվագում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 սինգլներ Կատեգորիա:2006 երգեր Կատեգորիա:Ռոք երգեր Կատեգորիա:Երգեր ընտանեկան բռնության մասին Կատեգորիա:Երգեր թմրանյութերի մասին
Մոխրաշեն
Մոխրաշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում ։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից 8 կմ հյուսիս-արևելք, Ճորոխի ավազանի Մոխրուշեն գետի ափին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գահերի խաղ (այլ կիրառումներ)
Գահերի խաղ, կարող է վերաբերել՝
Պոդլեսիե (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)
Պոդլեսիե (Підлі́сся), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսիե գյուղում բնակվում էր 120 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 279,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1963 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գաղափար (այլ կիրառումներ)
Գաղափար, կարող է վերաբերել՝
Միզա-Իվանովկա
Միզա-Իվանովկա (Мыза-Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1138 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կայձուկա
Կայձուկա (貝塚市), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 43,99 կմ², բնակչությունը՝ 89 732 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 2039,83 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Կիսիվադա, Իզումիսանո, Կինոկավա քաղաքները և Կումատորի ավանը։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 89 732 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2039,83 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Կայձուկան խորհրդանշող ծառ է համարվում Juniperus chinensis-ը, ծաղիկ՝ զարդենին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Փուեբլո շրջան (Կոլորադո)
Փուեբլո շրջան (Pueblo County), ԱՄՆ Կոլորադո նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 6208 կմ² է, բնակչությունը՝ 159063 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փուեբլո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
Կատեգորիա:Կոլորադոյի շրջաններ
Աթաբասկյան լեզուներ
Աթաբասկյան լեզուներ կամ աթապասկյան լեզուներ, հյուսիս-ամերիկյան հնդկացիական լեզվաընտանիք, որը մտնում է նա-դենե խմբավորման մեջ։ Լեզուները կառուցվածքով բազմահամադրական են։ Որոշ լեզվաբաններ աթաբասկյան լեզուները բաժանում են երեք ենթախմբի՝ դենե՝ հյուսիսարևմտյան Կանադայում, հուպա-մատոլե՝ Կալիֆոռնիայում, ապաչե-նավանո՝ ԱՄՆ-ի հարավում ։ Կան նաև այլ բաժանումներ։ Այսպես, ըստ աշխարհագրական տարածման՝ լեզուները բաժանում են՝ հյուսիսային, խաղաղօվկանոսյան և հարավային աթաբասկյան լեզուների։ Այս լեզվաընտանիքի մեջ մտնող լեզուներից են՝ նատոլ, կարրիեր, հուպա, ապաչե, դենե, նավանո և այլն։ Աթաբասկյան լեզուները տարածված են Հյուսիսային Ամերիկայի արևմտյան հատվածում՝ Ալյասկայից մինչև ԱՄՆ-ի հարավ-արևմուտք։ Աթաբասկյան լեզուները Հյուսիսային Ամերիկայի ամենամեծ լեզվական միավորումներից մեկն են։ Այն ներառում է 53 լեզու, որոնք տարածված են 3 հիմնական արեալներում։ Աթաբասկյան լեզուների խոսողների ընդհանուր թիվը մոտ 180 հազար է (1990 թվական, գնահատական)։