cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մոլեկուլ
Մոլեկուլների երկրաչափություն
Ստերիոիզոմերները իզոմերների առանձնահատուկ տեսակ են, որոնք կարող են ունենալ ֆիզիկաքիմիական շատ նման հատկություններ, բայց՝ տարբեր կենսաքիմիական ակտիվություն։
Մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիա
Մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիան ուսումնասիրում է մոլեկուլի հակազդումը (սպեկտրը) որևէ էներգիայի, կամ հաճախականության զոնդավորող ազդանշաններին՝ Պլանկի բանաձևի համաձայն։ Մոլեկուլներն ունեն քվանտային էներգիական մակարդակներ, որոնք կարելի է վերլուծել, հայտնաբերելով մոլեկուլում էներգիայի փոխանակման վիճակները՝ կլանման, կամ ճառագայթման միջոցով ։ Սպեկտրոսկոպիան սովորաբար չի վերաբերում դիֆրակցիոն հետազոտություններին, որտեղ նեյտրոնները, էլեկտրոնները, կամ բարձր էներգիայով ռենտգենյան ճառագայթները փոխազդում են կանոնավոր դասավորված մոլեկուլների հետ, ինչպես դա տեղի է ունենում բյուրեղներում։
Միկրոալիքային սպեկտրոսկոպիան սովորաբար չափում է մոլեկուլի պտտական շարժման փոփոխությունները և կարող է օգտագործվել տիեզերական տարածությունում մոլեկուլների նույնականացման համար։
Ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիան չափում է մոլեկուլների վիբրացիան, այդ թվում նաև երկայնակի, կորացող և ոլորվող շարժումների։ Սովորաբար օգտագործվում է կապերի տեսակները, կամ մոլեկուլներում ֆունկցիոնալ խմբերը որոշելու համար։ Էլեկտրոնների դիրքի փոփոխությունը բերում է կլանման կամ ճառագայթման գծերի առաջացմանը՝ ուլտրամանուշակագույն, տեսանելի, կամ մոտակա ինֆրակարմիր լույսի տակ և հանգեցնում է գույների առաջացման։
Միջուկային ռեզոնանսային սպեկտրոսկոպիան չափում է մոլեկուլում առանձին միջուկների միջավայրը և կարող է օգտագործվել մոլեկուլում տարբեր դիրքեր ունեցող ատոմները բնութագրելու համար։
Տեսություն
Մոլեկուլյար ֆիզիկայի և տեսական քիմիայի օգնությամբ մոլեկուլների ուսումնասիրությունը զգալի կերպով հիմնված է քվանտային մեխանիկայի ուսմունքի վրա։ Մոլեկուլներից պարզագույնը հանդիսանում է ջրածնի իոն-մոլեկուլը՝ H2+, իսկ քիմիական կապերից ամենապարզագույնը՝ միաէլեկտրոն կապը։ H2+-ը բաղկացած է երկու դրականապես լիցքավորված պրոտոններից և մեկ բացասական լիցքավորված էլեկտրոնից, որը նշանակում է, որ այս համակարգի համար Շրյոդինգերի հավասարումը հեշտությամբ կարող է լուծվել էլեկտրոն-էլեկտրոն վանողական ուժերի բացակայության շնորհիվ։ Թվային և արագ համակարգիչների զարգացման շնորհիվ բարդ մոլեկուլների մոտավոր հաշվարկները դարձել են հնարավոր և հանդիսանում են հաշվողական քիմիայի հիմնական գործիքներից մեկը։
Փորձելով ճշտորեն որոշել, թե ատոմների դասավորությունը արդյոք բավական կայուն է մոլեկուլ կոչվելու համար, IUPAC-ը ենթադրում է, որ այն «պետք է համապատասխանի պոտենցիալ էներգիայի մեծությանը, որը բավական է գոնե մեկ տատանողական շարժում սահմանափակելու համար» ։ Այս բնորոշումը կախված չէ ատոմների միջև փոխազդեցության բնույթից, այլ միայն փոխազդեցության ուժից։ Իրականում այն իր մեջ ներառում է թույլ կապերով միացություններ, որոնք սովորաբար չեն համարվում մոլեկուլներ, այդպիսիք են հելիումի դիմերը՝ He2, որն ունի մեկ տատանողական կապված վիճակ, բայց այն այնքան թույլ է, որ նկատվում է միայն շատ ցածր ջերմաստիճաններում։
«Բավականաչափ կայուն ատոմների դասավորությունը համարվում է մոլեկուլ» բնորոշումն ըստ էության հարաբերական է։ Փիլիսոփայորեն, ի տարբերություն տարրական մասնիկի, «մոլեկուլ» հասկացությունը ֆունդամենտալ չէ, ավելի շուտ այն իրենից ներկայացնում է քիմիկոսի տեսակետ՝ անել պիտանի պնդումներ մեզ շրջապատող միջավայրում, աշխարհի մասշտաբով ատոմների փոխազդեցությունների ուժեղ կողմերի մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլեկուլային ֆիզիկա Կատեգորիա:Մոլեկուլներ Կատեգորիա:Քիմիա Կատեգորիա:Նյութ
Պրեմիեր Լիգա 2002-03 (Անգլիա)
Պրեմիեր Լիգա 2002-03-ը Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 11-րդ սեզոնն էր։
Կատեգորիա:Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի մրցաշրջաններ
Տելուգու (լեզու)
Տելուգու լեզուն (ինքնանվանումը՝ తెలుగు), դրավիդյան լեզուներից մեկը։ Տարածված է Հնդկաստանի  Անդհրա-Պրադեշ և Տելանգանա նահանգներում, որտեղ պաշտոնական կարգավիճակ ունի, ինչպես նաև տելեգու ազգության էական սփյուռք ունեցող Հարավարևելյան Ասիայի, Աֆրիկայի, Մերձավոր Արևելքի մի շարք պետություններում, Ֆիջի կղզում և Մավրիկիոսի Հանրապետությունում։ Այն  հարավային Հնդկաստանի ազգային և ամենից ավելի զարգացած լեզուներից մեկն է, խոսողների թիվը հասնում է  մոտ 75 միլիոնի։
Պատմություն
Տելուգուն հին գրավոր լեզու է, նրա հնագույն հիշատակությունները թվագրվում են  մ.թ. 5 -րդ դարի վերջ և 7-րդ դարի սկիզբ։ Տելուգու լեզվով գրականությունն ավելի ուշ է ձևավորվել, քան այլ դրավիդյան լեզուներով։ Տելեգու լեզվով գրական ավանդույթները ձևավորվել են 9-11-րդ դարերում, վերացել են հինդուիզմի հաստատումից հետո, հիմնադիրներից են եղել բանաստեղծ Նանայա Բխատտան՝ 11-րդ դար, Տիկանգան, Երապրագադան՝ 13-րդ դար։ Նրանք այս լեզվով ստեղծել են հին հնդկական դասական էպոսը՝ «Մահաբհարաթա», որը տելեգու լեզվով խոսող ժողովրդի անվանում է։ Բացառիկ ստեղծագործություններ գրվել են 14-րդ դարում, իսկ գրական լեզվական նորմերը ձևավորվել են 15-16-րդ դարերում՝ սանսկրիտ լեզվի և պրակրիտ լեզվի ազդեցությամբ։
Տելուգուի առաջին քերականությունը՝ Շաբդաչինտամանին («բառերի թալիսման») կազմվել է Նանայա Բխատայի կողմից 11-րդ դարում, տելուգուի ուսումնասիրության ժամանակակից փուլը սկսվել է 19-րդ դարում (քերականությունը Չ.Պ. Բրաունի)։  1832 թվականին երեխաների համար կազմվել է հանրագիտարան՝ Պեդա Բալաշիկշա, որոնք պարունակում են տելուգու լեզվի մասին հիմնական գիտելիքներ։ Բացի եվրոպացի գիտնականներից, տելուգուն ուսումնասիրվում է նաև հնդիկ գիտնականների կողմից՝ Հայդարաբադ, Տիրուպատի և Վիշակխապատտանամ քաղաքների համալսարաններում։
Լեզվական կառուցվածք
Լեզվական կառուցվածքով տելուգուն մոտիկ է «համադրավիդյան չափանիշներին»։ Հնչյունակազմությամբ նման է կաննադա լեզվին (հնում նրանց նմանությունն ավելի շատ էր)։ Ձևաբանորեն տելուգուին բնորոշ է գոյականների իգական սեռի բացակայությունը (եզակի թվում տարբերակվում են  տղամարդկային և ոչ տղամարդկային սեռ), սրանով տելուգուն նման է հյուսիսային դրավիդյան լեզուներին։ Հին տելուգուի դեպքում հոլովներն առավել պարզ էին (կար չորս հոլով)։ Ինչպես շատ դրավիդյան լեզուներում  տարբերվում է («մենք ձեզ հետ») և («մենք առանց ձեզ») 1-ին դեմքի հոգնակի թվի ձևը։ Երկու ժամանակային ձև է առկա՝ ներկա-ապառնին և հասարակ անցյալը, եղանակային ձևերը (սահմանական, հրամայական, ենթադրական և պայմանական)  ավելի շատ են, քան այլ դրավիդյան լեզուներում։
Մատենագրություն
Կիրառվում է վանկային այբբենական մատենագրություն։
Տես նաև
Տելուգու (գիր)
Արտաքին հղումներ
Языковой раздел|te|మొదటి పేజీ||телугу Родственные проекты|Тема=Телугу|Викисловарь=телугу
Կատեգորիա:Դրավիդյան լեզուներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի լեզուներ
Կսավերովկա (ավան, Լիպովեցի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մերովինգյան արվեստ
Մերովինգյան արվեստ, 5-8-րդ դարերում Մերովինգների պետության մեջ միավորված Ֆրանսիայի մի շարք մարզերի (հիմնականում հյուսիսային և կենտրոնական) արվեստի պայմանական անվանումը։ Մերովինգյան արվեստը հետևել է ուշ գոթական և գալլա-հռոմեական, ինչպես և բարբարոսների արվեստի ավանդույթներին։ Այդ շրջանի ճարտարապետությունը (տիպական են մկրտարանները, կրիպտեները, բազիլիկ եկեղեցիները), չնայած շինարարական տեխնիկայի ընդհանուր անկմանը, հող է նախապատրաստել «Կարոլինգյան վերածննդի» շրջանի մինչռոմանական շինարվեստի ծաղկման համար։ Բարձր զարգացման է հասել դեկորատիվ-կիրառական արվեստը (սարկոֆագների հարթաքանդակներ)։ Գրքարվեստում հիմնական ուշադրությունը դարձվել է գլխատառերի և անվանաթերթերի մանրանկարներին, առանձին պատկերային մոտիվներ լուծված են զարդագրերի սկզբունքով, վառ, պարզ գունահարաբհրումներով։
Կատեգորիա:Միջնադար Կատեգորիա:Ճարտարապետության պատմություն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր
Սուխայա Կամենկա (Ուկրոպի վտակ)
Սուխայա Կամենկա (Сухая Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուկրոպ գետի վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սավիմյաե (գյուղ, Միսսո շրջան)
Սավիմյաե (Savimäe), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Միսսո շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բուրջու Օզբերք
Բուրջու Օզբերք (Burcu Özberk, ), թուրք դերասանուհի։
Կարիերա
Դերասանուհին խաղում է Տատբիկատ թատրոնում՝ Էրդալ Բեշիկչիոլի ղեկավարությամբ։ Մասնակցել է «Վոյցեխի հեքիաթ», «Հիմար սեր» և այլ բեմադրություններում։ Ֆիլմում դեբյուտը Պարգալ Իբրագիմա փաշայի և Խատիջե Սուլթանի դստեր՝ մեծահասակ Խուրիջիխան Սուլթանի դերն էր, «Հոյակապ դար» սերիալում ։ 2015-2016 թվականներին նկարահանվել է «Գյունեշի աղջիկները» սերիալում, Նազլիի դերում։ Ծրագրի ավարտից հետո՝ 2016 թվականի մայիսին «Հրաշալի փեսա» հեռուստասերիալում ստացել է Մելիկեի դերը։ 2017 թվականին Բուրջուն «Ըմբոստ Կարատայ» լիամետրաժ պատմական ֆիլմում ստացել է գլխավոր կնոջ դերը։ Ինչպես նաև 2017 թվականին նկարահանվել է «Նշով քաղցրավենիք» սերիալում, որտեղ կատարել է Այշեի դերը։ Նույն թվականի աշնանը Բուրջուն սկսեց աշխատել «Ասլանի ընտանիքը» սերիալի վրա։ 2019 թվականի ապրիլին սկսել է նկարահանվել «Սեր բոլորի դիմաց» սերիալում, որտեղ Չագլար Էրթուգլուրը դարձավ աղջկա զուգընկերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստագետներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի թուրք դերասանուհիներ
Բիզնես գաղափար
Բիզնես գաղափար, գաղափար, որը կարող է օգտագործվել նոր ընկերություն կամ արդեն գործող ընկերության գործունեության նոր ուղղություն ստեղծելու համար։ Որպես կանոն բիզնես գաղափարն ուղղված է ապրանքների կամ ծառայությունների ստեղծմանը, որոնք կարող են վաճառվել գումարով։
Բնութագիր
Բիզնես գաղափարը բիզնեսի հայեցակարգ է, որը կապված է սպառողին առաջարկվող արժեքի հասկացման հետ։ Այն կարող է լինել սեփական (նոր, յուրահատուկ, առաջին անգամ ստեղծված), ինչպես նաև փոխառված («թշնամական» գրավում, ընկերության ձեռքբերման միջոցով, սեփական ընկերության ստեղծում և այլն) ։
Մեթոդներ
Գոյություն ունի մի քանի մեթոդ բիզնես գաղափարի մշակման և գործածման համար։ Բիզնես գաղափարը կենսունակ բիզնեսի վերածելու կարողությունը պետք է ամրագրված լինի իրական բիզնես պլան ով, որը նախքան գաղափարի իրականացվելը կարող է որոշակի գումարի դիմաց վաճառվել հետաքրքրված ներդրողին կամ ընկերությանը։ Բիզնես գաղափարը կարող է վաճառվել նաև այն իրականացնելու մասին մենեջերի հետ պայմանագրի ստորագրման մեթոդով կամ օգտագործելով փոխհատուցման ուրիշ ձևեր։
Ճիշտ ժամանակին տրված բիզնես գաղափարը, երբ սպասվում է ապրանքների և ծառայությունների պահանջարկի աճ, կարող է հանգեցնել շահավետ բիզնեսի ստեղծմանը։ Շատ բնագավառներում մրցակցության ուժեղացման պայմաններում սկսեցին հայտնվել այնպիսի բիզնես մտքեր, որոնք ուղղված են այդ պահին պահանջարկ չունեցող ապրանքների և ծառայությունների ստեղծմանը։ Նման նորարարական բիզնես գաղափարներն ուղղված են շուկային ամբողջովին նոր ծառայություններ մատուցելու մեթոդով պահանջարկի ձևավորմանը։
Բիզնես գաղափարների իրականացման մեթոդիկաներ
Հիմնականում հաջողակ բիզնես գաղափարներն առաջարկվում են փորձագետների կամ այլ բնագավառներից եկած նորեկների կողմից, ովքեր սահմանափակված չեն բիզնես գաղափարի ոլորտի շաբլոններով կամ ավանդույթներով։
Բիզնես գաղափարների առաջարկների համար կարող է օգտակար լինել գործող ոլորտների, շուկայի, բիզնես մոդելների, բիզնես գործընթաց ների կառուցվածքային վերլուծությունը։ Որպես կանոն գրվում են վերլուծական գրառումներ, անցկացվում են SWOT, PEST, Մայքլ Փորթերի հինգ ուժերի վերլուծություններ։
Հաճախ օգտագործվում է մտագրոհի մեթոդը։
Նորարարություններ
Բիզնեսի համատեքստում նորարարությունները ենթադրում են նոր գաղափարների ստեղծում, հատուկ հետազոտությունների օգնությամբ նոր արտադրանքի մշակում կամ գոյություն ունեցող ապրանքների և ծառայությունների բարելավում։ Նորարարությունները հաճախ հայտնվում են բիզնեսի ուշադրության կենտրոնում և կարող են խթանել նրա զարգացումը և շուկայի առաջատար դառնալը։ Նորարարությունների վրա հիմնված ձեռնարկությունները սովորաբար ավելի արդյունավետ են և շահութաբեր։ Հաջողակ նորարարությունները պետք է ներառված լինեն այնպիսի բիզնես ռազմավարության մեջ, որը հիմնված է նորարարության մշակույթի և առաջ եկած խնդիրների լուծման ստեղծարար մեթոդների խթանման վրա ։
Նորարարության օրինակներ
1997 թվականին Apple-ի եկամուտը 2 միլիարդ դոլար էր, իսկ 2015 թվականին արդեն գնահատվել է 700 միլիարդ դոլար։ Դա տեղի է ունեցել նաև շնորհիվ նորարարական տեխնիկական լուծումների, որոնք իրենց արտացոլումն են գտել մի շարք արտադրանքներում՝ Macbook, iPod, iPad և iPhone ։
Tesla-ն ստեղծել է էլեկտրական մեքենա յուրահատուկ արտաքին տեսքով և արդյունավետ շարժիչով, որն օգնել է ընկերությանը հասնել շուկայական կապիտալիզացիայի՝ 33 միլիարդ դոլարով ։
Uber-ը հիմնադրվել է 2009 թվականին և 6 տարվա ընթացքում վերածվել է 50 միլիարդ դոլար գնահատվող ընկերության։ Իր պարզ, բայց յուրահատուկ գաղափարը՝ տաքսի պատվիրել սմարթֆոնի հավելվածի միջոցով, դարձել է շատ հայտնի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բիզնես Կատեգորիա:Նորամուծություն
Ռիբալսկոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Ռիբալսկոե (Рибальське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբալսկոե գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արշավիր Շահխաթունի
Արշավիր Վաղարշակի Շահխաթունի, հայ դերասան, կինոռեժիսոր և դիմահարդար՝ համր կինոյի ժամանակաշրջանում ։
Թատերական գործիչ, դերասան Վաղարշակ Շահխաթունյանի որդին։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1885 թվականի փետրվարի 19-ին, Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլ քաղաքում։
Սովորել է Թիֆլիսի զինվորական ուսումնարանում, ապա զինվորական ծառայության անցել Բաքվում։
Որպես դերասան առաջին անգամ բեմ է բարձրացել 1905 թվականին, Բաքվում։ Այնուհետև Բաքվից տեղափոխվել է Ալեքսանդրապոլ։ Դերասանական ձիրքով աչքի է ընկել 1908-1909 թթ. թատերաշրջանում՝ Թիֆլիսի հայոց դրամատիկական ընկերության, ապա նաև Բաքվի մշակութային միության թատերախմբերում։ 1910 թվականից ելույթներ է ունեցել Թիֆլիսի տարբեր թատերախմբերում։
1913 թ. ընդունվել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի ստուդիա։
1913-1914 թթ. Ա. Խանժոնկովի կինոկազմակերպության հրավերով նկարահանվել է «Բելա» (ըստ Միխայիլ Լերմոնտովի «Մեր ժամանակների հերոսը» ստեղծագործության, «Կովկասի նվաճումը», «Խանդ», «Փոթորիկ», «Իսմայիլ բեյ» և այլ կինոնկարներում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կովկասյան ճակատում մասնակցել է ռազմական գործողություններին, դարձել ցարական բանակի սպա։
1918 թվականին նշանակվել է Երևանի զինվորական պարետ և պաշտոնավարել մինչև 1920 թվականի վերջերը՝ Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումը։
Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո մեկնել է արտասահման։ Որոշ ժամանակ ապրել է Ստամբուլում, մասնակցել «Հայ դրամատիկի» ներկայացումներին, ապա տեղափոխվել է Բուլղարիա, իսկ 1924 թվականին՝ Փարիզ։ Այստեղ նկարահանվել է «Միշել Ստրոգով», Աբել Հանսի «Նապոլեոն» և Դյուվիվեի «Մարդը Իսպանիո նավից» ֆիլմերում։ Հայկական թատերախմբերի ներկայացումներում հանդես է եկել որպես Սեյրան (Ալեքսանդր Շիրվանզադե, «Նամուս»), Ռոմեո (Ուիլյամ Շեքսպիր, «Ռոմեո և Ջուլիետ»), Քին (Ալեքսանդր Դյումա, «Քին»), Աբեղա (Լևոն Շանթ, «Հին աստվածներ») և այլն։
1928 թվականին նախաձեռնել է «Անդրանիկ» ֆիլմի նկարահանումը, ուր հանդես է եկել Անդրանիկի և նրա հոր դերերի կատարմամբ։
1932 թվականից զբաղվել է կինոդիմահարդարմամբ, ճանաչվել որպես կինոդիմահարդարման նոր սկզբունքների կիրառող և հայկական համր կինոյի առաջատար դերասան։
Մահացել է 1957 թվականի ապրիլի 4-ին, Փարիզում։
Վարազ-Տիրոց Գ Բագրատունի
Վարազ-Տիրոց Գ Բագրատունի, հայ իշխան 646-670 թվականներին՝ Բագրատունիների տոհմից։
Եղել է Սմբատ Ե Բագրատունու որդին, Աշոտ Բ Բագրատունու ավագ եղբայրը։ Իշխանական կալվածքն է եղել ոչ միայն Բարձր Հայքի Սպեր գավառը, այլև պապից՝ Վարազ-Տիրոց Բ Բագրատունուց ժառանգած Տայքը։
Բագրատունիների տոհմական կալվածքները և տիտղոսը ժառանգել է հորից։ Ունեցել է չորս որդի՝ Սմբատ, Աշոտ, Վասակ, Բագրատ։ Նրանցից միայն առաջինն է ղեկավարել Բագրատունիների տոհմը՝ իրենց հորեղբոր՝ հայոց իշխան Աշոտ Բագրատունուց հետո։ Վասակի և Բագրատի որդիները՝ Աշոտը և Սահակը, դարձել են հայոց իշխաններ, համապատասխանաբար 732-748 և 753-770 թվականներին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բագրատունիներ Կատեգորիա:Սպերի իշխաններ Կատեգորիա:Տայքի իշխաններ
Գրիգոր Ա (Սյունիքի եպիսկոպոս)
Գրիգոր Ա (նաև՝ Գրիգորիս Ա, ), հայ հոգևորական, Սյունիքի առաջին եպիսկոպոս (320-366) ։
Կենսագրություն
Գրիգորիսը եղել է Գրիգոր Լուսավորչի աշակերտներից։ 320 թվականին, Վաղարշապատում Գրիգոր Լուսավորիչը նրան ձեռնադրել է Սյունիքի եպիսկոպոս։ Սյունիքի եպիոսկոպոսությունը գլխավորել է մինչև մահ՝ 366 թվականը։ 353 թվականին ուղեկցել է Ներսես Մեծին դեպի Կեսարիա՝ կաթողիկոս օծվելու համար։ Գրիգոր Ա-ին հաջորդել է՝ Մաշտոց եպիսկոպոսը (366-?) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Սյունիքի եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:3-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Արշավիր Երզնկյան
Արշավիր Հարությունի Երզնկյան, հայ դերասան, թատերական գործիչ։
Արամայիս Երզնկյանի եղբայրն է։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունը հայրենի գյուղում ստանալուց հետո ընդունվել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոց, որն ավարտել է 1918 թվականին։ Դեռևս դպրոցական տարիներին ջերմ սեր է ցուցաբերել դեպի թատերական արվեստը։ 1917 թվականին ընդունվել է Օվի Սևումյանի ղեկավարությամբ գործող դրամատիկական ստուդիան։ Միաժամանակ մասնակցել է հայերեն ներկայացումներին թե՛ Արտիստական թատրոնի շենքում, և թե՛ Զուբալովի անվան ժողովրդական տանն ու զանազան այլ ակումբներում։ Զուբալովի անվան ժողովրդական տունը լուսավորական հիմնարկություն էր, թատերական շենք Թիֆլիսում։ Այժմ այն Կ. Մարջանաշվիլու անվան թատրոնն է Թբիլիսիում։ Կառուցվել է Զուբալով եղբայրների միջոցներով։
Արշավիր Երզնկյանը Հայաստանում Խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո, 1921 թվականին եկել է Երևան։ Թիֆլիսում ռեժիսոր Լևոն Քալանթարը Արշավիր Երզնկյանին հանձնարարել էր Երևանում զբաղվել դրամատիկական թատրոն հիմնադրելու հետ կապված մի շարք հարցերով։ 1921 թվականին նետվել է բանտ, ուր ենթարկվել է խոշտանգումների։ Բանտում հիվանդացել է բծավոր տիֆով։ Երևանու դաշնակցականների իշխանությունից հետո ազատվել է բանտից և որոշել տեղափոխվել Հաղպատ։ Այդ օրերին Երևանում գտնվող Հովհաննես Թումանյանը նրան խորհուրդ է տվել մի քանի օր սպասել և իր հետ գնալ գնացքով։ Սակայն Ա. Երզնկյանը շտապել է օր առաջ տեսնել հարազատներին և ընկերոջ ուղեկցությամբ ճանապարհվել է Դիլիջանի խճուղով։ Դիլիջանում նրա առողջական վիճակը կտրուկ վատացել է և վախճանվել մի քանի օրից, 1921 թվականին 25 տարեկանում։ Աճյունն ամփոփված է հայրենի գյուղի տոհմական գերեզմանոցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1896 ծնունդներ Կատեգորիա:1921 մահեր Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ
(9500) Կամելոտ
(9500) Կամելոտ (Camelot), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,59525 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1666 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0239 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1527,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235741 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժենեպի (լիկյոր)
Ժենեպի (Génépi), ավանդական թունդ ալպյան լիկյոր։ Մշակվում է սպիրտից և օշինդրի տերևներից (այնպիսիք, ինչպես Artemisia genipi, Artemisia spicata, Artemisia glacialis, Artemisia umbelliformis, Artemisia mutellina): Այս բույսերն աճում են ալպյան գոտիներում 2400-3500մ բարձրության վրա և տեղի բնակիչների կողմից նույնպես անվանվում են «ժենեպի» ։
Խմիչքը սովորաբար ունի բաց դեղին կամ կանաչ գույն, քաղցրավուն համ, թունդ բուրմունք, թնդությունը` 40-50%։ Որպես կանոն, օգտագործվում է ընթրիքի վերջում որպես սնունդը մարսող միջոց։ Ենթադրվում է, որ ժենեպին նպաստում է մարսողության լավացմանը ։ Հաճախ տեղի բնակիչները սուրճի մեջ ավելացնում են ժենեպի ։
Ժենեպին մեծ տարածում ունի Ֆրանսիայում` Սավոյայում։ Հայտնի է նաև Իտալիայի հյուսիս արևմտյան մասում (Վալլե Դ'Աոստայում), Շվեյցարիայի մի շարք շրջաններում։ Գոյություն ունեն մի շարք արտադրողներ, որոնք ժենեպին մշակում են արդյունաբերական ճանապարհով, սակայն շրջանի շատ ռեստորաններ արտադրում են իրենց սեփական լիկյորը։
Օնան
Օնան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարագայ-Յուրտ
Կարագայ-Յուրտ (Карагай-Юрт, Ҡарағаййорт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
(1645) Վոտերֆիլդ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,061869 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7226 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4012 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1956,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18396 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,02° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս D Կատեգորիա:1933 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դանիլ Գալիչկի
Դանիլ Գալիչկի (հին ռուսերեն ՝ Данило Романовичь, Данило Романович,, по др. данным 1204 , ), Գալիչկի իշխան է եղել՝ 1205-1206, 1211-1212, 1229-1231, 1233-1235 և 1238-1264 թվականներին, Վոլինսկու իշխան՝ 1215-1229, 1231-1233 և 1235-1238 թվականներին, Կիևի մեծ իշխան (1240 թվականին), 1254 թվականից Ռուսաստանի թագավոր, քաղաքական գործիչ, դիվանագետ և զորավար, Ռոման Մեծի (Մոնոմախովիչիի ավագ ճյուղից) և Էֆրոզինյա-Աննայի որդին է ։
1205 թվականին հոր մահից հետո նա դառնում է Գալիչիայի իշխան, բայց որոշ ժամանակ անց կորցնում է գահը։ 1215 թվականից նա թագավորեց Վոլինում, իսկ 1231 թվականին ավարտեց Վոլինի հողերի միավորումը։ 1223 թվականին նա մասնակցեց Կալկա գետի վրա մոնղոլ-թաթարների դեմ մղված Կալկայի ճակատամարտին։
Վաղ տարիներ
Ռոման Մստիսլավիչի մահից հետո Գալիչիա-Վոլին իշխանությունում պատերազմ սկսվեց մեծ իշխանության՝ բնակչության լայն զանգվածների (ներառյալ սովորական բոյարների) և Ռոմանի՝ Վոլինի բոյարներից միավորված ընկերների և մեծ Գալիչիացի բոյարների միջև, ձգտելով աննշան իշխաններ դնել Գալիչիայի գահին՝ կախված իրենց կամքից ։ Որոշ պատմաբաններ իշխանության համար 40-ամյա պայքարը (1205-1245թվականներին) համարում են Ռուրիկովիչների տարբեր ճյուղերի պայքարի մի մասը Գալիչիայի իշխանության համար, որը չունի իր տոհմը (1199-1245թվականներին) ։ Պատերազմական առաջին 10 տարիներին ուժեղ տոհմային հզոր տերության կողմնակիցների դիրքերը բարդացնում էին Ռոմանովիչների փոքրամասնությունը։
Ամուսնու մահից հետո, Սանոկում գտնվող Ռոմանի այրին` Էֆրոսինյա Աննան, Հունգարիայի թագավոր Անդրաս Երկրորդի հետ պայմանագիր կնքեց Ռոմանովիչներին պաշտպանելու համար Հունգարիայի կայազորը Գալիչում տեղակայելու մասին։ 1205 թվականին Ռալիկ Ռոստիսլավիչի, Օլգովիչների և Պոլովցիների Գալիչին տիրանալու փորձը ձախողվեց, բայց 1206 թվականին՝ իրենց նոր արշավի նախօրեին, արքայադուստրը Ռոմանովիչներին տարավ Վլադիմիր-Վոլինսկի, և միայն Անդրաշ երկրորդի գալստյան շնորհիվ էր, որ դաշնակիցները (որոնց միացան լեհերը) խուսափեցին Վոլինի վրա հարձակվելուց։ Վոլին բոյարները, մասնավորապես Վյաչեսլավ Տոլստին, Միրոսլավը և Դեմյանը, օգնում էին արքայադուստրին և Ռոմանովիչներին։
Գալիչում, իսկ այնուհետև Վլադիմիրում, Կորմիլիչիչների ազդեցիկ բոյարների հրավերով ( որոնց վտարեց Ռոման Մստիսլավիչը), ովքեր վերադարձան Գալիչիայի երկրներ, բնակություն հաստատեցին Նովգորոդ-Սևերսկում Իգորևիչներն (Օլգովիչի մասնաճյուղ) (1206), և Ռոմանովիչներն ու նրանց մայրն ապաստան գտան Կրակովում՝ Լեշեկ Բելիում։ Դանիելին Լեշեկը ուղարկեց Անդրաս Երկրորդին դաստիարակելու համար, ով, օգտվելով Գալիչիայի երկրում իշխանության համար մղվող պայքարից, իր կոչմանն ավելացրեց «Գալիչիայի և Լոդոմերիայի արքան» («Dei gratia… Galliciae, Lodomeriaeque rex»): Լեշեկն ու Անդրասը սկզբունքորեն համաձայնություն են ունեցել դաշինիք մասին, մինչդեռ Վասիլոկն և նրա մայրը մնացել են Կարկովի դատարանում։ Ըստ Գալիչկո-Վոլինսկոի՝ Անդրաս թագավորը նախատեսում էր ամուսնություն կազմել Դանիելի և նրա դստեր միջև, քանի որ թագավորը որդի չուներ («նա որդի չուներ») ։ Հավանբար խոսքը գնում էր Անրա Մարիայի՝ Անդրաս երկրորդի ավագ դստեր և առաջնեկի՝ Անրա Մարիայի հետ ամուսնաության մասին, որը ծնվել է ժառանգից՝ Բելլա IV- ից, մեկ տարի շուտ։
Այդ ընթացքում իշխանության համար պայքարը շարունակվեց Գալիչիայի և Վոլինի երկրներում։ 1206 թվականին Ռոմանովիչներին վտարելուց հետո Վլադիմիր Իգորևիչը «բազում նվերներ» ուղղարկեց Անդրաս երկրորդին և Լեշեկ Բելիին։ Դա թույլ տվեց, որ Իգորևիչներին իշխանությունը պահպանեն Գալիչում և Վալդիմիրում։ Բայց 1208 թվականին թշնամանք սկսկվեց Վլադիմիր Իգորևիչ Գալիչկի, Սվյատոսլավ Իգորևիչ Վոլինսկի և Ռոման Իգորևիչ Վիգորոդսկի եղբայրենրի միջև։ Ռոման Վլադիմիրին վտարեց Գալիչից Ալեքսանդր Վսեվոլոդովիչ Բելզսկին՝ Դանիելի և Վասիլկո Ռոմանովիչի զարմիկը, որոշեց օգտվել այն եղբայրների միջև եղած անհամաձայնությունից, որոնք իր հարազատների և դաշնակիցների՝ Լեհաստանի իշխաններ Լեշեկ Բելի և Կոնրադ Մազովեցկիի օգնությամբ գրավեցին Վոլինի մայրաքաղաքը։ Դա թույլ տվեց Վասիլկո Ռոմանովիչին և նրա մորը վերադառնալ Վոլին։ Վասիլկոն մնաց Բերեստյեում թագավորելու համար, իսկ հետո մոր խնդրանքով Բելզն ավելացավ կրտսեր Ռոմանովիչի ունեցվածքին։
Դանիիլ Ռոմանովիչը երկրորդ անգամ բանտարկվեց գալիչիայի թագավորության օրոք։ Սակայն շուտով հունգարացիները հեռացան Գալիչիաից, որից հետո Գալիչիաից բոյարները քաղաքից վտարեցին Դանիելի մորը։ Չցանականալով բաժանվել մորից, որի հետ նա վերջերս էր միացել, Դանիելը լաց եղավ և պատրաստվում էր նրա հետ լքել քաղաքը։ Հետո բոյարները թյուն ուղղարկեցին Դանիելին վերադարձնելու համար։ Նա հանկարծ քաշեց թուրը և հարվածեց ձիուն տիոնի տակ։ Բայց մայրը Դանիելին համոզել է մնալ Գալիչայում, իսկ ինքը մեկնել է Վասիլկա Ռոմանովիչի մոտ՝ Բելզ։ Հաջորդ տարի, Անդրաշ II-ը, դժգոհ լինելով այն փաստից, որ բոյարները, օգտվելով Դանիելի փոքրամասնությունից, իրականում իրենց ձեռքը վերցրին իշխանությունը, Աննային վերադարձնելով Գալից։ 1212 թվականին, դժգոհ լինելով այս բոյարներից, նրանք Պերեսոպնիցայից Մստիսլավ Մութեին հրավիրում են Գալիչիայի թագավորություն։ Դանիելը և նրա մայրը ստիպված էին փախչել Հունգարիա։ Միևնույն ժամանակ, օգտվելով Գալիչում Դանիելի և հունգարացիների բացակայությունից, Ալեքսանդր Բելզսկին համոզեց Լեշեկ Բելին արշավ կազմակերպել Վոլինի երկրներում, որի արդյունքում նա Բալցին տարավ Վասիլկո Ռոմանովիչից։ Հավատարիմ բոյարներին հաջողվեց փրկել Վասիլկոյին և տեղափոխել Կամենեց։
Հաջորդ տարի բոյարները վտարեցին Մստիսլավ Մութին, որից հետո տեղի ունեցավ Ռուսաստանի հինավուրց պատմության եզակի իրադարձություն. Վլադիսլավ Կորմիլիչիչը, իշխանական ծագում չունեցող մի մարդ, «մտավ Գալիչ և թագավորեց, նստեց Գալիչիայի սեղանին»։ Հատկանշական է, որ դա տեղի ունեցավ Անդրաս Երկրորդի համաձայնությամբ, որը փորձեց հետ գրավել Գալիչը բոյարներից, բայց քարոզարշավի ընթացքում նա լուր ստացավ Գերտրուդայի կնոջ սպանության և ապստամբության սկզբի մասին:Այս կապակցությամբ, Անդրաշը ժամանակավորապես հրաժարվեց Գալիչին վերադարձնելու ծրագրերից, որից հետո Էֆրոզինյա-Աննան Դանիելի հետ մեկնել է Կրակով՝ Լեշեկ Բելի, իսկ այնտեղից Դանիիլը և նրա մայրը գնացին Կամենեց, որտեղ նա վերջապես միացավ իր եղբորը։ Լեշեկ Բելին լեհական և վոլինյան զորքերով փորձ կատարեց հետ գրավել Գալիչը Վլադիսլավ Կորմիլիչիչից։ Այս արշավին (1213) երիտասարդ Դանիելը նախ մասնակցեց ձիով։ Չնայած այն բանի, որ Գալիչիայի-Հունգարիայի զորքերը պարտություն կրեցին, Լեսեկը չկարողացավ վերցնել Գալիչը։ Փոխարենը, բացի Կամենեցից, Ռոմանովիչ եղբայրները լեհ իշխանից ստացան Տիխոմլին և Պերեմիլին։
1214 թվականին, Անդրաշ II-ը խզեց դաշինքը Վլադիսլավ Կորմիլիչիչի հետ և արձագանքեց Լեշեկ Բելիի կոչին ։ Սպիսում կնքվեց լեհ-հունգարական դաշինք, որի պայմանն էր հնգամյա հունգարացի արքայազն Կոլոմանի և երեք տարեկան լեհական արքայադուստր Սալոմեի նշանադրությունը։ Գալիչի դեմ արշավ էր սկսվում, Վլադիսլավը պարտվում և գրավվում է, Կոլոման դառնում է Գալիչկի իշխանը (1215 թվականին Հռոմի Պապ Իննոկենտիոս IIIը թույլ տվեց Կոլոմանին կոչել «Գալիչկու արքա»)։ Դրանից հետո Լեսեկ Բելին խնդրեց Վլադիմիր-Վոլինսկուն զիջել Դանիել և Վասիլկո Ռոմանովիչներին։ Ալեքսանդրը հրաժարվեց դա անել, հետո Լեշեկը նրան ուժով դուրս վռնդեց և Վոլինը թագավորեց Դանիելին և Վասիլկան։
Թագավորիր Վոլինում
1215 թվականին Հունգարիայի թագավորը Լեշկոյից խլեց Սպիտակ Պրզեմիսլը և Լյուբաչովը։ Ի պատասխան դրան՝ Լեշեկը նախաձեռնում է իր դաշնակցի՝ Նովգորոդյան Երկիրի իշխան Մստիսլավ Ուդատնիի արշավն ընդդեմ Գալիչի։ Կոլմանը ստիպված էր փախչել Հունգարիա։ Տեղեկանալով Մստիսլավի մոտեցման մասին՝ բալյար Սուդիսլավի գլխավորությամբ գալիչկացիները ուղարկեցին Դանիելին՝ հրավիրելով նրան թագավորելու, բայց, ինչպես ասում է մատենագրությունը, «ժամանակ չուներ գալու» (գուցե նա պարզապես չէր ցանկանում բախվել Ռուսաստանի այդ ժամանակվա ամենահզոր՝ Սմոլենսկի Ռոստիսլավիչի իշխանական խմբի հետ)։ Մստիսլավը գրավեց Գալիչը, բայց երկար չմնաց այստեղ և շուտով վերադարձավ հյուսիս, Կոլոմանը վերադարձավ Գալիչ։
1217 թվականին Դանիելը, դժգոհ լինելով լեհ իշխանի և Մստիսլավ Ուդատնիի դաշինքից, որոշեց ընդդիմանալ լեհերին։ Այս գործողությունը երիտասարդ Դանիել Ռոմանովիչի առաջին անկախ քաղաքական ակտն էր ։ Արդյունքում, լեհերի և Մստիսլավի դաշինքը կազմալուծվեց, և Նովգորոդի իշխանը դաշինք կնքեց Դանիելի հետ՝ դստեր Աննային ամուսնացնելով նրա հետ։ Հետագայում, իր աներոջ երաշխիք տված սկեսրայրի շնորհիվ, նա Լեշեկից հետ գրավեց սահմանամերձ հողերը։ Սա նպաստեց Հունգարի-Լեհական դաշինքի վերականգնմանն ընդդեմ Դանիելի հետ Մստիսլավի դաշինքի։ 1219 թվականին Մստիսլավն ու Դանիելը գրավեցին Գալիչը, որից հետո անմիջապես գնացին հունգար-լեհական զորքերը։ Դանիելը ղեկավարեց Գալիչի պաշտպանությունը, բայց Մստիսլավն անսպասելիորեն հրամայեց Դանիելին լքել հունգարացիները կրկին գրավված քաղաքը։ 1221 թվականին Մստիսլավ Ուդատնին երրորդ անգամ արշավ սկսեց Գալիչի դեմ՝ այս անագամ գրավելով իշխան Կոլոմանին։ Որդու գրավումը ստիպեց Անդրաս Երկրորդին բանակցություններ վարել Մստիսլավի հետ, որի արդյունքը եղավ խաղաղության կնքումը. Մստիսլավը մնում էր թագավորելու Գալիչում, և Հունգարիայի իշխան Անդրեյն ամուսնացավ Մստիսլավի մեկ այլ դստեր՝ Մարիայի հետ։
1219 թվականին Ռոմանովիչ եղբայրները, իրենց մոր միջնորդությամբ, խաղաղության պայմանագիր կնքեցին և դաշինք կնքեցին լիտվացի շատ իշխանների հետ, այդ թվում՝ հինգ ավագ իշխանների՝ Իվիբունդ, Դավիաթ, Դովսպրունք, Վիլիկիել և Մինդովգ։ Միությունն ուներ հստակ հակ լեհական ուղղվածություն, պայմանագրի կնքումից անմիջապես հետո Դանիելը «Լիտվան բերեց լեհերին»։
Մինչդեռ 1220-ական թվականներին մոնղոլական կայսրության զորքերը Ջեբեի և Սուբեդեյի գլխավորությամբ արշավ սկսեցին Կովկասի և Արևելյան Եվրոպայի երկրներում։ 1223 թվականին մոնղոլները ներխուժեցին Պոլովցիայի երկրներ, իսկ Խան Կոթյան Սուտոևիչը օգնություն խնդրեց ռուս իշխաններից։ Մստիսլավ Ուդատնին, ով Կոտյանի փեսան էր, Դանիելի հետ միասին արձագանքեց զանգին։ Դանիելը մասնակցեց Կալկայի ճակատամարտին, որտեղ նա առաջինն անցավ գետը և կռվեց կենտրոնում։ Մոնղոլական հիմնական ուժերը պատերազմ մտնելուց հետո Դանիելը և Մստիսլավը կարողացան կտրվել հետապնդումից (Դանիելը կանգ առավ և խմեց գետից, որից հետո միայն նա «վերք զգաց իր մարմնի վրա»), ի տարբերություն ռուսական բանակի մյուս երկու հիմնական մասերի. Հետապնդում էին մոնղոլները մինչ այդ Դնեպր Չեռնիգովցի և ստիպված մնալ Կիևի Կալկա վերևում գտնվող ամրացված ճամբարում ։ Կոտյանի հետ հարաբերությունները օգնեցին Դանիելին Մստիսլավի մահից հետո, 1228 թվականին, երբ նա Կամենցում պաշարվեց Ռոստիսլավ Պինսկիից, Միխայիլ Չեռնիգովսկուց, Վլադիմիր Կիևսկիից բաղկացած կոալիցիայի կողմից։ Կոտյանի և Դանիիլի միջև առանձին (առանձին) բանակցությունները և Պոլովցիի հեռացումը բաժանեցին այս կոալիցիան։
1220-ական թվականների կեսերին Ալեքսանդր Բելցսկին Մստիսլավի աջակցությամբ Դանիելի դեմ խոսեց երկու անգամ, բայց հետո Մստիսլավը խոստովանեց, որ իրեն մոլորության մեջ են գցել։ 1230 թվականին, երբ Դանիելն արդեն գրավել էր Գալիչիայի գահը, բացահայտվեց բոյարական դավադրություն, որին մասնակցեց նաև Ալեքսանդրը։ Հետո նրա իշխանությունը պարտություն կրեց Ռոմանովիչներից, կցվեց նրանց ունեցվածքին ։ Ալեքսանդրը 1233 թվականին գալիցիացի բոյարների կողմից կոչվեց թագավորել՝ շրջանցելով Դանիելին, գերեվարվեց և, ըստ վարկածի, մահացավ գերության մեջ ։
Տարեգրությունը նկարագրում է հետագա իրադարձություններն այնպես, որ Մստիսլավ Ուդատնին, ենթարկվելով բոյարների համոզմանը և խաբեությանը, որոշեց Գալիչը փոխանցել իր փեսային՝ հունգարացի իշխան Անդրեյին (1227 թվական)։ Մստիսլավը չէր ուզում դա անել, քանի որ նա ուզում էր Գալիչին տեղափոխել Դանիելին, բայց բոյարները համոզեցին Մստիսլավին՝ ասելով, որ ցանկացած պահի կարող է Գալիչին վերցնել իշխանից, եթե ցանկանա։ Դանիել ը Գալիչիի տեղափոխումը չի դիտարկվել այն պատճառով, որ բացառվում էր նման հեռանկարը. Դուք ինքներդ չեք կարող բռնել, և բոյարները ձեզ չեն ուզում։ Արդեն տվեք թագավորի դստերը, երբ սիրահարված եք, կարո՞ղ եք դա տանել նրա տակ։ Անկախ նրանից՝ Դասի Դանիլովին, դարերով Գալիչը քոնը չի լինի ։ Միևնույն ժամանակ, Մստիսլավ Նեմոյը Դանիելին կտակեց Լուցկի իշխանությունը՝ շրջանցելով նրա եղբոր որդիների հայրական իրավունքները, որոնցից ավագը՝ Յարոսլավ Ինգվարևիչը, տիրեց Լուցկին։ Ըստ մատենագրության, Դանիելը, Իդիչինսկի Նիկոլաևսկի վանք ուղևորության ժամանակ, որը գտնվում էր Լուցկից 7 կիլոմետր հեռավորության վրա, մերժեց Յարոսլավին գրավելու խորհուրդը, բայց ճանապարհորդությունից վերադառնալուն պես նա զորք ուղարկեց Լուցկ և Յարոսլավին տեղափոխեց Պերեմիլ և Մեժիբիզ, բայց արդեն որպես իր օգնական ։
1228 թվականին մահացավ Մստիսլավ Ուդատնին, և բոյարները, օգտագործելով իշխանի «կտակը», Գալիչը տեղափոխեցին Հունգարիայի իշխան Անդրեյ (Անդրաշ)՝ Անդրաս Երկրորդի որդին և Կոլոման իշխանի եղբորը։ Բոյարների և քաղաքային համայնքի մի մասը չընդունեց հունգարացին և Դանիելին հրավիրեց թագավորելու։ Գալիչի (1229) պաշարման արդյունքը եղավ իշխան Էնդրյուի թագավորության կորուստը, բայց Դանիելը նրան թույլ տվեց տուն գնալ և ուղեկցեց դստերը։
1227 թվականին լեհական ազնվականության կողմից Լեսեկ Բելիի սպանությունից հետո Ռոմանովիչներն օգնեցին նրա եղբորը՝ Կոնրադ Մազովեցկիին քաղաքացիական պատերազմում. Նրանք ներխուժեցին Մեծ Լեհաստան, պաշարեցին Կալիշ քաղաքը և դրանից հարգանքի տուրք վերցրին 1000 արծաթ (1229 թվական)։ Ժամանակագրությունը նշում է, որ Մեկ այլ իշխան Լիադսկի երկիր չի մտել միայն խորապես, բացի Մեծ Վոլոդիմիրից, որը մկրտեց երկիրը ։
Պայքար հանուն Գալիչի
1230 թվականին սկսվեց հերթական բախումը Ռոմանովիչի և Ալեքսանդր Բելզսկու միջև։ Ալեքսանդրին և նրա բոյարներին մեղադրում էին Ռոմանովիչների դեմ դավադրություն նախապատրաստելու մեջ, ենթադրաբար նրանք մտադիր էին դրանք այրել տոնի ժամանակ։ Դրա համար Դանիելy Բելցին տարավ Ալեքսանդրից, որից հետո նա փախավ Պրզեմիսլ։
1231 թվականին, երբ Միխայիլ Չեռնիգովսկին, ով ձախողել էր Նովգորոդի համար պայքարը, սկսեց պահանջել Կիևը, Վլադիմիր Ռուրիկովիչը Դանիիլ Պորոշեին տվեց Կիևը պաշտպանելու հարցում օգնության համար։ Դանիելը ծակոտկենություն տվեց իր «շյուրյացիներին», այսինքն՝ Մստիսլավ Ուդատնիի որդիներին, որոնց մեջ, ըստ վարկածի, պատկանում էր Իզյասլավը։ Դրանից հետո Դանիելը կրկին սկսեց բախվել Ալեքսանդրի հետ՝ խլելով նրանից և Պրզեմիսլից, ապա Ալեքսանդրը փախավ Հունգարիա և սկսեց հորդորել թագավորին ընդդիմանալ Դանիելին։ Տեղի ունեցավ Գալիչի դեմ հունգարական արշավը, որը կրկին գրավեց իշխան Անդրեյը։ Այնուհետև Դանիելը դաշինք կնքեց Կիևցի և Պոլովցի Վլադիմիր Ռուրիկովիչի հետ, իսկ 1233 թվականին նա կրկին գրավեց Գալիչը։ Անդրեյ Կորոլեվիչը մահացավ պաշարման ընթացքում։
Մինչդեռ, 1220-ական թվականների վերջերից սկսած, Հարավային Ռուսաստանում պայքար էր ընթանում Կիևը տիրելու համար։ Դանիելը դրանում աջակցում էր իր դաշնակից Վլադիմիր Ռուրիկովիչին, որն օգնում էր նրան վերագրավել Գալիչը։ 1235 թվականին Գալիչիա-Վոլինի զորքերը պաշարեցին Չերնիգովը, որը պատկանում էր Միխայիլ Վսեվոլոդովիչին, բայց ստիպված եղան նահանջել, իսկ հետո պարտվեցին Տորսկիում։ Պարտության արդյունքը դարձավ Կիևի կորուստը Վլադիմիր Ռուրիկովիչի կողմից (նրան տարավ Իզյասլավը), իսկ Դանիել Գալիչը (նրա մեջ թագավորեց Միխայիլ Վսեվոլոդովիչ Չերնիգովսկին)։ Ամենամեծ քաղաքացիական բախումներն ավարտվել են 1236 թվականին, երբ Սուզդալ Յուրիևիչներից Յարոսլավ Վսեվոլոդովիչը վերահսկողություն հաստատեց Կիևի վրա՝ ճանապարհին ավերելով Չեռնիգովյան հողերը։ Գալիչի կորուստը Դանիելին դրդեց նույնիսկ մասնակցել Բելա IV-ի թագադրմանը Ֆեհերվարում 1235 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ որպես Հունգարական թագի վասալ, բայց դա արդյունք չտվեց. (սակայն կա մեկ այլ վարկած, համաձայն որի՝ Հունգարիայի արքան դեռ աջակցում էր Դանիելին ): Քաղաքացիական կռիվների մեկ այլ մասնակից և Միխայիլ Չեռնիգովցի դաշնակից Իզյասլավը կարողացավ նաև հետագայում կարճ ժամանակով գրավել Գալիչին՝ առանց օգնություն ստանալու մոնղոլներից (1254)։ Այնուհետև Դանիելը, չիմանալով Իզյասլավի ջոկատում թաթարների բացակայության մասին, նրա դեմ ուղարկեց իր որդի Ռոմանին՝ «Եթե դու ինքդ թաթար կլինես, բայց քո սրտում սարսափ չմտածես» բառերով, և Ռոմանը գրավեց Իզյասլավին։
1238 թվականի գարնանը (կամ 1237 թվականի ) Դանիելը վերադարձավ Դորոգիչին քաղաքը, որը Կոնրադ Մազովյանը նվիրել էր Դոբրին շքանշանին. «Լավ չէ մեր հայրենիքը ջերմոցով պահել, խորհուրդ ենք տալիս Սողոմոնին» ։ Գալիչ Դանիելը կարողացավ գրավել միայն 1238 թվականի վերջին՝ օգտվելով Ռոստիսլավ Միխայլովիչի՝ բոյարների հետ մեկնեց Լիտվա ։
1240 թվականի սկզբին մոնղոլները, կործանելով Չեռնիգովյան թագավորությունը, տեղավորվեցին Դնեպրի ձախ ափին՝ Կիևի դիմաց և պահանջեցին հանձնել քաղաքը։ Հետո Միքայելը մեկնում է Հունգարիա՝ Բելոյ IV-րդվ թագավորի հետ դաշինք որոնելու համար, և նրա ընտանիքը, ներառյալ կինը (Դանիելի քույրը), Յամենոսլավը գերեց Կամենեցում, և Դանիելի խնդրանքով նա ազատ արձակեց գերիներին։ Կիևում Դանիելը հաստատեց իր Դմիտրիին, ընդունեց Հունգարիայից վերադարձած Միխայիլին, խոստացավ նրան տալ Կիևը (իրականացվեց 1242 թվականին, ներխուժումից հետո և մինչև 1243 թվականի Մոնղոլների կողմից Կիևի տեղափոխումը Յարոսլավ Վսեվոլոդովիչին), և Լուցկը տվեց Ռոստիսլավ Միխայլովիչին։ 1240-1241 թվականներին Կիև, Վոլոդիմիր-Վոլինսկի, Գալիչ և այլ քաղաքները գրավվեցին և ավերվեցին, թալանվեց Գալիչիա-Վոլին համարյա ամբողջ թագավորությունը ։
1241 թվականին Դանիել Գալիցկին պատժիչ արշավ ձեռնարկեց Բոլոխովի երկրի դեմ, որը ենթարկվեց մոնղոլներին և խոստացավ նրանց մատակարարել ցորենով և կորեկով՝ դառնալով նաև հարմար ցատկահարթակ նրանց հետագա հարձակումների համար։ Դանիելը ոչնչացրեց բոլոխովցիների այնպիսի քաղաքներ, ինչպիսիք են Գուբինը, Կուդինկան, Վելիկիե Դերևիչին և Բոժսկին։
Ի տարբերություն իր հոր՝ Ռոստիսլավ Միխայլովիչ Չեռնիգովսկին չհրաժարվեց Գալիչի համար մղվող պայքարից և նրան հաջողվեց կրկին տիրել քաղաքին (1242 թվական)՝ օգտվելով բոյարական անարխիայից՝ մոնղոլների արշավանքի ժամանակ Ռոմանովիչների Հունգարիա և Լեհաստան մեկնելու պատճառով։ Ի վերջո, Ռոստիսլավը, նրա հունգարացի, լեհ դաշնակիցները և Գալիցիայի բոյարների նրա համախոհները պարտվեցին Դանիելից Յարոսլավի ճակատամարտում (1245 թվական), ինչը նշանավորեց Գալիչիա-Վոլին իշխանության միասնության վերականգնման պայքարի ավարտին ։
Հարաբերությունները մոնղոլների, կաթոլիկ աշխարհի և բալթյան հեթանոսների հետ
Դանիելի դիրքի նման կտրուկ ամրապնդումն անհանգստություն առաջացրեց Ոսկե հորդայում։ Դանիելը ստիպված էր 1245-1246 թվականներին գնալ Հին Սարայ՝ պետությունը պահպանելու համար ճանաչելու իր կախվածությունը խաներից։ Չնայած նրան այնտեղ ընդունեցին բավականին շնորհքով, բայց նրա կրած նվաստացումները հարավ-ռուսական մատենագրին ստիպեցին իրենց պատմությունն ավարտել իր խոսքով․ «Թաթարական պատիվն ավելի չար է, քան չարը!» :
Թաթարների հետ այժմ խաղաղ հարաբերություններն իրենց հերթին դրդեցին Արևմուտքին դաշինք փնտրել Դանիելի հետ։ Հայտնի Պլանո Կարպինին, որն արդեն գնում էր դեպի Հորդա, եկեղեցիների վերամիավորման մասին խոսեց Վասիլկոյի, իսկ հետո՝ Դանիելի հետ։ Հունգարիայի թագավոր Բելա IV-ը, որը հրաժարվեց իր դստերը՝ Կոնստանցուն տալ Լև Դանիլովիչին 1240 թվականին, Կիևը մոնղոլների կողմից գրավելու ժամանակ, այժմ վերսկսեց իր հետ զուգընկերը, և ամուսնությունը կայացավ 1247 թվականին, այս հարազատությունը հանգեցրեց այն փաստի, որ Դանիելը մասնակցեց Հունգարիայի թագավորի պայքարին չեխերի հետ ավստրիական ժառանգության պատճառով (արշավներ 1248 և 1253 թվականներին), իսկ նրա որդի Ռոմանը 1252 թվականին ամուսնացավ ավստրիական դքսության ժառանգորդի հետ և հայտարարեց իր պահանջներն այդ տարածքում։
Իննոկենտիեմ IV Հռոմի Պապի արքայական թագի Դանիելին ուղղված և երկու հորդաներին ուղղված օգնությունը՝ ռուսական հողերը կաթոլիկացնելու դիմաց, ժամանակագրորեն համընկնում են վերը նշված Գալիչիայի արշավների հետ։ Դանիելը համաձայնվեց ընդունել թագավորական թագը և 1254 թվականի հունվարին նա պսակվեց Դորոգիչինում; նույն թվականին կարճատև խաղաղություն հաստատվեց Լիտվայի հետ։ Արդեն 1253 թվականին, Անմեղ IV-ը խաչակրաց արշավանք հայտարարեց ընդդեմ հորդայի՝ կոչ անելով դրան մասնակցել նախ Բոհեմիայի, Մորավիայի, Սերբիայի և Պոմերանիայի քրիստոնյաներին, ապա նաև Բալթյան երկրների կաթոլիկներին, այդ թվում՝ 1251 թվականի սկզբից, թեկուզ ժամանակավորապես, Լիտվական մեծ իշխանություն, Թագավոր Մինդաուգասին։ Այնուամենայնիվ, Դանիելը հրաժարվեց վերամիավորել եկեղեցիները, և խաչակրաց արշավանքի կոչը նույնպես մնաց պարզապես հայտարարություն։
1250 թվականին Դանիելի գործընկեր մետրոպոլիտ Կիրիլն անձամբ ամուսնացավ Վլադիմիր Անդրեյ Յարոսլավիչի հետ Դանիելի դստեր՝ Անաստասիայի հետ, ապա այցելեց Ալեքսանդր Նևսկիին Նովգորոդում, և նրա ժամանումը համընկավ պապական դեսպանների ժամանման հետ։ Բայց արդեն 1252 թվականին Անդրեյ Յարոսլավիչը տապալվեց Սարտակի բանակի կողմից, և Վլադիմիրի մեծ թագավորության պիտակը փոխանցվեց ավելի հավատարիմ եղբորը՝ Ալեքսանդր Նևսկուն։ Այս պահին Ռուսաստանի հարավ-արևմուտքում գտնվող թաթարական տեմնիկը Կուրեմսա էր, և Գալիչիա-Վոլիի հարձակման առաջին դրվագը հողերի սահմանամերձ տարածքներում՝ Բակոտայի օկուպացիան էր (Պոդոլիայում) վերաբերում։ Հետո նա անցկացրեց ևս երկու արշավանքներ (Կրեմենեց և Խոլմ քաղաքների մոտ), որոնք վճռական արդյունք չտվեցին։
1248 թվականին Դանիելի երկրորդ կինը Լիտվայի Մեծ դուքսի Մինդովգի զարմուհին էր (Մինդովգի անհայտ եղբոր դուստրը, հիմնական քաղաքական մրցակից Մինդովգ Տովտիվիլայի քույրը), իսկ 1254 թվականին լիտվացիների հետ երկարատև պայքարը հանդարտվեց, Շվարն Դանիլովիչն ամուսնացավ Մինդաուգասի դստեր հետ և վերադարձավ Ավստրիայից։ Ռոման Դանիլովիչն ընդունեց Նովոգրուդոկին։
1254 թվականի վերջին Դանիել Ռոմանովիչը, դաշնակցելով հարևան քրիստոնյա թագավորների հետ, մասնակցեց «խաչակրաց արշավանք» հեթանոս Յաթվինյանների դեմ, որն ավարտվեց վերջինիս պարտությամբ ։ 1254-1255 թվականներին Դանիելը մաքրեց Պոնիզյենի և Կիևի հողը թաթարներից՝ սպառնալով Կիևին, որը պատկանում էր Ալեքսանդր Նևսկիին ։ Բայց լիտվացիները հարձակվեցին Լուցկի մատույցներում այն բանի համար, որ մինչ նրանց մոտեցումը սկսվեցին ռազմական գործողություններ, և Վասիլկոն հաղթեց նրանց։ Նույն 1255 թվականին Ալեքսանդր IV հռոմեացուն Հռոմի պապը թույլ տվեց Մինդովգին կռվել ռուսական հողի վրա, որից հետո Դանիելը խզեց կապերը Հռոմի պապի հետ՝ պահպանելով իր համար արքայական տիտղոսը և այս կոչման իրավունքը իր իրավահաջորդների համար, ովքեր իրենց անվանում էին «Ռեքս Ռոսիա» և «duces totius terrae Russiae, Galicie et Ladimirie»(« Ռուսաստանի արքա» կամ «Ռուսաստանի ամբողջ երկրի իշխան, Գալիցիան և Վլադիմիրը») ։ 1257 թվականին Բորդեն հաստատվեց Հորդայում, իսկ Բուրունդեյը նշանակվեց հարավային Ռուսաստանում 1258 թվականին, որը զորքը գլխավորեց դեպի Վոլին և ստիպեց Ռոմանովիչներին ընտրություն կատարել իրեն դիմակայելու և Լիտվայի դեմ համատեղ արշավ իրականացնելու (1258 թվական ) միջև, որում Դանիելը իր եղբորը՝ Վասիլկոյին ուղարկեց զորքերը հրամանատարելու։ 1258 թվականին, այսինքն՝ այս արշավանքից անմիջապես առաջ կամ արդեն դրա ընթացքում տեղի ունեցավ Սև Ռուսաստանի իշխան Ռոման Դանիլովիչի  սպանությունը Վոյշելկի և Տովտիվիլի կողմից։ Դանիելը մոնղոլների հետ ուղարկեց իր եղբորը, և Լիտվան ապրեց թաթարների արշավանքի բոլոր սարսափները։ Մեկ տարի անց իրավիճակը կրկնվեց, այս անգամ Բուրունդեյը ստիպեց Ռոմանովիչներին քանդել մի քանի քաղաքների ամրությունները, ապա Վասիլկոյի հետ շարժվեց դեպի Լեհաստան և տարավ Սանդոմիրին ։ 1260 թվականին Դանիիլ Ռոմանովիչը բանակի մի մասն ուղարկեց Հունգարիայի թագավոր Բելե IV-ին օգնելու համար, քանի որ վերջինս հերթական բախման մեջ մտավ Բոհեմի թագավոր Պյեմիսլ Օտտոկարի հետ։
Խորհրդի արդյունքներ
Դանիելը պայքարում էր բոյարական օլիգարխիայի և նրա հենակետերի դեմ, որոնք փորձում էին կանխել Գալիչիա-Վոլինի ամբողջ իշխանությունում մեծ իշխանության ամրապնդումը և դրա տարածումը։ Դանիելը հույսը դնում էր փոքր և միջին ծառայության ֆեոդալների և քաղաքաբնակների աջակցության վրա, որոնք հետաքրքրված էին իշխանության ամրապնդմամբ։ Դանիելը բարեփոխեց բանակը, կարողացավ ճնշել բոյարական ապստամբությունները, որոցից մեկը կարող էր մահով ավարտվել իշխանի համար, բայց նրա հավատարիմ կառավարիչը՝ Յոհան Միխալկովիչը (Միխայիլովիչ), կարողացավ բացահայտել դավադրությունը և գերեվարել 28 մարդու, որոնց մեծ մասը հետագայում ներվեց։ Մի քանի անգամ Վլադիսլավի, Սուդիսլավի և Դոբրոսլավ Սուդիչի հզոր բոյարները ոտքի ելան Դանիելի դեմ, որը յուրացրեց Կոլոմիա աղի հանքերը։
Չնայած այն հանգամանքին, որ մոնղոլ-թաթարական լուծը հաստատվել է նաև Հարավ-Արևմտյան Ռուսաստանում, այն կրում էր ավելի մեղմ ձևեր, քան Հյուսիսարևելյան. այցելեցին նրան (1245 թվականին Դանիելի ուղևորությունից հետո) և իրենց ունեցվածքի մեջ իշխանություն փոխանցեցին իրենց իսկ պատվերի համաձայն։
Վասիլկո Ռոմանովիչին (բացի Վլադիմիրից այնուհետև Լուցկ, Պերեսոպնիցա, Բելցա, Բերեստյա) հսկայական ֆոնդեր հատկացնելը չի հանգեցրել եղբայրների միջև մեկ ընդհարման, այդ թվում նաև այն ժամանակ, երբ Դանիելը ստիպված էր վերադառնալ Վոլին՝ Գալիչի համար պայքարում անհաջողություններից հետո (ի տարբերություն իրավիճակի իրենց հոր և քեռու օրոք 1188 թվական)։ Դանիելը և նրա որդիները դեմ չէին Վոլինիան Վասիլկոյի ժառանգներին փոխանցելուն (բացառությամբ 1288 թվականի դեպքի, երբ Յուրի Լվովիչը «իր երիտասարդ մտքով» գրավեց Բերեստյեն, իսկ հետո ստիպված էր նրան լքել «մեծ աղբով»), բայց Վասիլկոն, իր հերթին, չխանգարեց 1240 թվականին Միխայիլ Չեռնիգովյան կերակրելու համար Լծի տեղափոխությանը և Դանիելի մահից հետո չհիշեց Գալիչի նկատմամբ իր հին իրավունքի մասին և համաձայնվեց նրա ժառանգությանը Լև Դանիլովիչը, որը ղեկավարում էր Շվարն և Մստիսլավ եղբայրների հետ միասին (մինչև 1269 թվականը)։
1230 թվականներին Դանիլով քաղաքը հիմնադրելով որպես իր նստավայր՝ Դանիելը 1245 թվականին, այնուամենայնիվ, որոշեց իր նստավայրը (այսպես կոչված սիրված քաղաքը) դարձնել նորակառույց Խոլմ քաղաքը, որը նրան շատ էր մտահոգում զարդարել (ըստ վարկածի), իշխանության մայրաքաղաքը Գալիչից փոխանցեց դրան ։
1259-1262 թվականներին տեղի ունեցավ Դանիելի, այսպես կոչված, «վերջին արտագաղթը» քաղաքական ձախողումներով պայմանավորված նրա հեռանալու շրջանը (մի քանի դաշնակիցների կորուստ, Լիտվայի հետ պատերազմ, Բուրունդի Գալիցիա-Վոլին հողում հայտնվելը) ։ Այս ժամանակահատվածում, ըստ աղբյուրների, Դանիելը փորձում էր դաշինք վերականագնել Հունգարիայի թագավոր Սպիտակ IV-ի հետ, որի համար Դանիելը մասնակցեց հունգարացիների կողմից Կրեսենբրունեի ճակատամարտին։ Լիտվացիների նկատմամբ Վասիլկոյի հաղթանակի մասին հայտարարությունից հետո Դանիել Ռոմանովիչը վերադառնում է հայրենի երկիր, որտեղ հաշտություն է կնքում իր բոլոր հարազատների հետ (տարեգրությունը նկարագրում է իշխանների համագումարը Լիտվայի դեմ տարած հաղթանակից հետո)՝ նշելով Գալիչիայի և Վոլինի շատ ավելի երիտասարդ իշխանների՝ Դանիելի հարազատների ներկայությունը։ Դանիելը մահացավ 1264 թվականինն և թաղվեց Խոլմում։ Ժամանակագրությունը, սգալով իր մահը, նրան անվանում է «երկրորդը Սողոմոնից հետո» ։