cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուլյա Իսակովա
Կենսագրություն
Իսակովայի գեղարվեստական ​​գործերից ամենահայտնիներն են՝ «Փոխադարձության հույս», «Ընդունիր խոնարհումս, կազակուհի», «Լյուբավա» ։
Իսակովան մահացել է 2000 թվականի մարտի 2-ին։ Նույն թվականին նրան հետմահու շնորհվել է Վոլգոդոնսկի պատվավոր քաղաքացու կոչում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ
Էդգար Հովսեփյան
Էդգար Մովսեսի Հովսեփյան (1928, մարտի 18, Նյու Յորք - 2014 ), նյարդավիրաբույժ։ Կոլումբիայի համալսարանի (ԱՄՆ) բժշկական քոլեջի նյարդավիրաբուժության բաժնի պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ և Մխիթար Հերացու անվան բժշկական համալսարանի պատվավոր դոկտոր (1997 թ.)։
Բժիշկ, հասարակական գործիչ Մովսես Հովսեփյանի որդին է։
Կենսագրություն
1949 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի քոլեջը, 1953 թվականին՝ նույն համալսարանի բժիշկների ու վիրաբույժների բաժինը։ 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից հետո Հովսեփյանը Հյուսիսային Ամերիկայի Արևելյան թեմի Առաջնորդարանի հետ ստանձնել է ՀՀ բժշկական օգնության ծրագրերի համակարգումը։ Նրա անմիջական ղեկավարությամբ ամերիկյան մի խումբ անվանի բժիշկներ ստեղծեցին Հայ օգնության ֆոնդի (ՀՕՖ) բժշկական հանձնախումբը, որի բժշկական ծրագրերի մեջ հատկանշական են հայ մասնագետների վերապատրաստման և Հանրապետական գիտաբժշկական գրադարանի զարգացման հարցերը ։ 1998 թվականին գրադարանը միացավ Ինտերնետ համակարգչային ցանցին, որի ֆինանսավորումն իրագործեց ՀՕՖ-ը՝ Հովսեփյանի նախաձեռնությամբ ։
Պարգևներ
Երկարամյա և արդյունավետ աշխատանքի համար Հովսեփյանն արժանացել է «Էլիս կղզու» պատվո շքանշանի (1986 թ.)։ Հայ ժողովրդին ցուցաբերած ծառայությունների համար Ամերիկայի հայ առաքելական եկեղեցու Արևելյան թեմի Առաջնորդարանը 1992 թ.-ին Հովսեփյանին շնորհել է Տարվա հայը (Armenian of the Year) պատվավոր տիտղոսը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1928 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:2014 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 14 մահեր Կատեգորիա:Հայ նյարդավիրաբույժներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Թալան ամերիկյան ձևով
Թալան ամերիկյան ձևով (American Heist), ռուսական և ամերիկյան արտադրության ֆիլմ։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Սարիկ Անդրեասյանը՝ Ռաուլ Ինգլիսի սցենարի հիման վրա։ 1959 թվականին ֆիլմը վերաթողարկվեց «Մեծ թալան Սենթ Լուի բանկից» (The Great St. Louis Bank Robbery) ։ Գլխավոր դերակատարներն են Հեյդեն Քրիստենսենը, Էդրիեն Բրոուդիը, Էյքոնը, Ջորդանա Բրյուստերը, ովքեր նաև հանդես են եկել որպես պրոդյուսերներ։ Նկարահանումները սկսել են 2013 թվականի հունիսի 18-ից Լուիզիանա նահանգի Նոր Օռլեան քաղաքում։ Ֆիլմի շնորհանդեսը Ռուսաստանում տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունվարի 22-ին։ ԱՄՆ-ում թողարկման ամսաթիվը չի հայտարարվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր
Էլդորադո
Իսպանացի Մարտինեսն ավելի հեռու է գնացել։ Նա Եվրոպայում տարածել էր, որ 7 ամսով գտնվել է Էլդորադոյի մայրաքաղաք Մանոյում, որի արքան՝ Մոկսոն, ամեն առավոտ մարմինը ոսկեզօծում էր։ Նա մանրամասն նկարագրում էր արքայական պալատի հարստություններն ու շքեղությունը։
Այդ պատմությունները այնպես էին գրգռել մարդկանց երևակայությունը, որ հետագա 250 տարիներին Էլդորադոն հայտնաբերելու բազմաթիվ փորձեր են եղել։ Առաջին փորձը կատարել է 1535 թվականին Սեբաստիան դե Բալալկազարը, վերջինը՝ 1775 - 1780 թթ. Նիկոլայ Ռոդրիգեսը։ Էլդորադոն հայտնաբերելուն ամենից «մոտ էր» Հիմենես դե Կեսադան, որին Իսպանական արքան նշանակել էր Էլդորադոյի կառավարիչ։ Իրականում Էլդորադոյի որոնումներն հարստացրեցին աշխարհագրությունն ու ազգագրությունը։
Իրականում առասպելի սկզբնավորումը կապված է հնդկացիական մի ցեղի սովորույթի հետ՝ երբ առաջնորդի «թագադրման» ժամանակ նրան օծում էին ոսկով, իսկ երբ արարողության վերջում առաջնորդը լողանում էր, Գուատավիտա լիճ էին նետում ոսկյա իրեր։ Միաժամանակ, Կանադայի Քվեբեք նահանգի հյուսիսում, առաջ էր եկել Սագնեյ երկրի (Էլդորադոյի նմանակի) առասպելը, որտեղ իբր ապրում էին սպիտակամաշկ մարդիկ, որոնք տիրապետում էին ոսկու, արծաթի և թանկարժեք մորթիների մեծ պահեստների։ Երկրի որոնմամբ զբաղվում էին ֆրանսիացի հետազոտողները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնարած երկրներ
Աճանան (լեռ)
Հետաքրքիր տեսք ունի Սյունիքի մարզի Անտառաշատ գյուղից, այստեղից այն նմանվում է երկու հսկա մեծ աստիճանների կամ տապանի։ Լեռան բարձունքների վրա Աղվանի գյուղի ամառային արոտավայրերն են, իսկ ստորոտներն օգտագործվում են Անտառաշատ գյուղի տնտեսությունների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
Իլյա Հովսեփյան
Իլյա Հաբեթի Հովսեփյան, վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1972)։
Կենսագրություն
1953 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1963 թվականից աշխատել է նույն ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում, 1972 թվականից՝ հոսպիտալային վիրաբուժության ամբիոնի պրոֆեսոր, 1976-1989 թվականներին՝ Ք. Պետրոսյանի անվան վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ԳՀԻ տնօրեն, միաժամանակ՝ հետվնասվածքային բարդությունների բաժանմունքի գիտական ղեկավար։ Աշխատանքները վերաբերում են ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման հարցերի ուսումնասիրությանը։ ՀՀ վնասվածքաբանների և օրթոպեդների գիտական ընկերության նախագահ (1976-1989 թվականներ)։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ վնասվածքաբաններ Կատեգորիա:Հայ օրթոպեդներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ
Հավանականությունների տեսությունը և մաթեմատիկական վիճակագրությունը Հայաստանում
Հավանականությունների տեսության և մաթեմատիկական վիճակագրությանն հետազոտություններն սկսվել են հետպատերազմյան տարիներին։ Ստացվել են մի շարք արդյունքներ պատահական շարժընթացների տեսության (Գոհար Համբարձումյան), իսկ ավելի ուշ՝ x2 հայտանիշի վերաբերյալ (Ս. Թումանյան)։ Ռուբեն Համբարձումյանի աշխատանքներով ստեղծվել է նոր ուղղություն՝ կոմբինատորային ինտեգրալ երկրաչափությունը, որը կարևոր կիրառություններ է ստացել ստոխաստիկ երկրաչափության խնդիրների հետազոտություններում, մասնավորապես լուծվել են երկրաչափական պատահական շարժընթացների տարածաբանությանը (ստերեոլոգիա, շերտագրություն) վերաբերող խնդիրներ։ Ստացված արդյունքները շա րադրված են Ռ. Համբարձումյանի
Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում
Իգոր Նևերով
Իգոր Նևերով (И́горь Святосла́вович Неве́ров, ), խորհրդային և ռուսական դիվանագետ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 29-ից Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի աշխատակազմի արտաքին քաղաքականության վարչության պետ ։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1978)։ 1978 թվականից սկսել է զբաղվել դիվանագիտական գործունեությամբ։
Ընտանիք
Կինը՝ Ելենա Նևերովը, Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտում անգլերենի դասախոս է։ Նրանք ունեն երկու դուստր։
Դիվանագիտական աստիճան
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվականի հուլիսի 28) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Գևորգ Աբգարյան (բանասեր)
Կենսագրություն
Ծնվել է Հոռոմ (այժմ՝ Շիրակի մարզ) գյուղում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Էջմիածնում և Լենինականում։ 1937-1941 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմի գործողություններին։ 1942 թվականին վիրավոր վիճակում գերի է ընկել, սակայն ողջ է մնացել, վերադարձել տուն, վերընդունվել համալսարան և այն ավարտել 1946 թվականին։ Ապա սովորել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1947 թվականին ձերբակալվել է, առանց դատավարության դատապարտվել 10 տարվա ազատազրկության։ 1955 թվականի մարտի 19-ին, ժամկետից շուտ, նա ազատվել է կալանքից և արդարացվել։
1940 թվականից (որոշ ընդմիջումներով) Գևորգ Աբգարյանն աշխատել է Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի բնագրերի ուսումնասիրության և հրատարակության բաժնում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը նվիրված էր մերթ Մաղաքիա Աբեղային, մերթ Վարդան Արևելցուն վերագրված «Պատմություն վասն ազգին նետողաց» երկին։ 1946 թվականին նա հայտնաբերեց «Պատմության» իրական հեղինակին՝ Գրիգոր Ակներցուն, որի անվամբ էլ հրատարակվել են մոնղոլական արշավանքներին վերաբերող և XIII դարում գրված այդ երկի անգլերեն, թուրքերեն և վրացերեն թարգմանությունները։ Նա ապացուցել է, որ հայագիտական գրականության մեջ երկար ժամանակ շրջանառության մեջ գտնվող «VII դարում ապրած Զաքեոս պատմիչը» գոյություն չի ունեցել։ Աբգարյանը 1966 թվականին Մատենադարանի ձեռագրերից մեկում հայտնաբերել և հրատարակել է XII դարում անհետ կորած համարված ու նոր թարգմանությամբ փոխարինված Աստվածաշնչի «Սիրաքի գրքի» հայերեն թարգմանության մի քանի գլուխները, որոնք դեռևս V դարում թարգմանված էին։
1965 թվականին «Սեբեոսի պատմությունը և Անանունի առեղծվածը» թեմայով թեկնածուական դիսերտացիա է պաշտպանել, որի համար նրան միանգամից շնորհվել է դոկտորի աստիճան։ 1975-1976 թվականներին հայ թարգմանական մատենագրության պատմություն է դասավանդել Երևանի համալսարանում։
Գևորգ Աբգարյանի աշխատությունները նվիրված են հայ միջնադարյան գրականությանը, ձեռագրագիտությանը, հայ-հունական, հայ-վրացական, հայ-սլավոնական, հայ-ֆրանսիական, հայ-գերմանական մատենագրական առնչություններին, եվրոպական հայագիտության պատմությանը։ Գիտական հրատարակության է պատրաստել հույն մատենագիր Եվսեբիոս Կեսարացու «Քրոնիկոն»-ի գրաբար և գերմաներեն թարգմանությունները, Փավստոս Բուզանդի «Հայոց պատմությունը», Սեբեոսի պատմության գրաբար բնագիրը, միջնադարյան արձակի նմուշներ։
Կազմել է «Հայկական աղբյուրները Աբխազիայի և աբխազների մասին» ռուսերեն ժողովածուն։
«Հայ տպագրության նախապատմություն» (2001) աշխատության մեջ անդրադարձել է հայ գրատպության ձևավորման հարցերին ։
Աբգարյանն առանձին հոդվածներ է նվիրել բազմաթիվ հին ու նոր գրողների և բանաստեղծների՝ Խորենացի, Գ. Նարեկացի, Ն. Լամբրոնացի, Հ. Թլկուրանցի, Կարապետ Վիպող, Խ. Աբովյան, Րաֆֆի, Ա. ԻսաՀակյան, Վարուժան, Ֆ. Վերֆել, Վ. Խեչումյան և այլք։ Նա աջակցել է «Սասունցի Դավթի» էստոներեն թարգմանությանը։ Նրա գրչին է պատկանում նաև եվրոպական և ամերիկյան հայագետներին ու հայագիտության պատմությանը նվիրված հոդվածների շարք։
Լը Լոշեր
Լը Լոշեր (Le Locheur), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 276 մարդ, բնակչության խտությունը` 75.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.68 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Տուրնե սյուր Օդոն և Նուայե Միսսի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալ դ'Արի համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 16 կմ հարավ-արևմուտք։
Էլբուրս
Էլբուրս ( — Alborz), լեռնահամակարգ Իրանի հյուսիսում։ Աղեղնաձև ձգվում են Կասպից ծովի հարավային ափի երկայնքով։ Երկարությունը շուրջ 900 կմ է։ Բաղկացած են մի քանի զուգահեռ շղթաներից։ Բարձրությունը մինչև 5610 մ է (Դեմավենդ հրաբուխը՝ Իրանի ամենաբարձր կետը)։
Լը Լոշեր
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Էլբուրս
Անվանում
Անվանումը պարսկերեն բառացի նշանակում է «փայլուն», այսինքն՝ փայլուն լեռ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի լեռներ
Լը Լոշեր
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Սուրբ Գևորգի մատուռ (Նեյդեն)
Սուրբ Գևորգի մատուռ (Sankt Georgs kapell) - ուղղափառ մատուռ է, որը գտնվում է Նորվեգիայի հյուսիսում, Սյոր Վարանգեր նահանգի Նեյդեն բնակավայրում։ Ներկայումս մատուռն ընդգրկվել է Նորվեգիայի պատմամշակությին հուշարձանների գրանցամատյանի մեջ և ստացել է 87703 գրանցման համար։
Լը Լոշեր
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 174 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 134-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,0 %։ 134 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 126 անձ (64 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 40 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Սուրբ Գևորգի մատուռ (Նեյդեն)
Ըստ ավանդության կառուցվել է 1565 թվականին Տրիֆոն Պեչենգսկու կողմից և նույն թվականի հունիսի 24-ին ։
Լը Լոշեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սուրբ Գևորգի մատուռ (Նեյդեն)
Մատուռը համարվում է կարևոր հոգևոր շինություն կոլտերի համար և պահպանվում է, որպես սաամների ժառանգություն։
Աստերոիդների ցանկ (246801-246900)
Աստերոիդների ցանկ (246701-246800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (246901-247000)
Սուրբ Գևորգի մատուռ (Նեյդեն)
Սուրբ Գևորգի մատուռը փոքր կրոնական շինություն է Նորվեգիայում։ Ներքին չափսերը կազմում է 3.55մ x 3.25մ։
Արտաքին հղումներ
գ
Անտառային փիղ
Անտառային փիղ, կաթնասունների ցեղատեսակին պատկանող կնճիթավոր աֆրիկյան փղեր։ Սկզբում համարվել է սավաննային փղի ենթատեսակ, բայց առանձնացվեց որպես առանձին տեսակ։ Նրա կարգավիճակը որպես առանձին տեսակ երկար ժամանակ կասկածի տակ էր դրվում, բայց վերջնականապես ապացուցվեց ԴՆԹ-ի անալիզների միջոցով։ Այս տեսակների ԴՆԹ-ի վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ նրանք ձևավորվել են համապատասխանաբար 1.9 և 7.1 միլիոն տարի առաջ։ Այնուամենայնիվ, երկու տեսակներն էլ կարող են խաչասերվել և հիբրիդներ առաջացնել։
Ընդհանուր տեղեկություն
Պալեոգենետիկայի տվյալներով՝ աֆրիկյան սավաննային և անտառային փղերը բաժանվել են մոտ 5-2 միլիոն տարի առաջ։  Վերջին 500 հազար տարում նրանք ապրել են միմյանցից մեկուսացված և չեն խաչասերվել ։
Եվրոպայում 120 հազար տարի առաջ ապրած ուղղաժանիք անտառային փղի (Paleoloxodon antiquus) հնագույն ԴՆԹ-ի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ հենց նա է Loxodonta cyclotis տեսակի ամենամոտ ազգականը, այլ ոչ թե սավաննային փիղը ։
Միջազգային Կարմիր գրքի ցուցակներում աֆրիկյան փղերի երկու տեսակներն էլ ներառված են Loxodonta africana ընդհանուր անվան տակ։ Երրորդ տեսակի՝ արևելա-աֆրիկյան փղի առանձնացումը հարցականի տակ է։
Անտառային փղի բարձրությունը միջինում 2,40 մ է։ Այսպիսով, այն զգալիորեն փոքր է սավաննայում ապրող փղերից։ Անտառային փիղն ունի նաև ավելի խիտ շագանակագույն գույնի մազածածկույթ և կլորացված ականջների ձև։ Ինչպես իր անունն է հուշում, աֆրիկյան անտառային փիղն ապրում է Աֆրիկայի արևադարձային անտառներում և կարևոր դեր է խաղում բազմաթիվ բույսերի սերմերի տարածման գործում։
Երկար ժամանակ եղել է պիգմեյների որսի հիմնական օբյեկտներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Հղումներ
Կատեգորիա:Փղեր Կատեգորիա:Կնճիթավորներ Կատեգորիա:Կաթնասուններ Կատեգորիա:Անհետացող կենդանիներ
Կրայնեե (գյուղ, Խուստի շրջան)
Կրայնեե (Крайнє), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրայնեե գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Թրեյ Յանգ
Ռեյֆորդ Թրեյ Յանգ (Rayford Trae Young, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Ատլանտա Հոքս» ակումբում։
Մեկ ուսումնական տարի համալսարանային թիմում հանդես գալուց հետո ընտրվել է NBA-ի 2018 թվականի դրաֆթի առաջին ռաունդի 5-րդ համարի ներքո՝ «Դալաս Մավերիքսի» կողմից և Լուկա Դոնչիչի հետ փոխատեղվելուց հետո տեղ գտել «Ատլանտա Հոքսում»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլանտա Հոքսի բասկետբոլիստներ
(7854) Լաոցե
(7854) Լաոցե (Laotse), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,253031 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8437 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6623 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291443 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,66° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջրակարոս
Ջրակարոս, ճահճակարոս, առվի կարոս, նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի բազմամյա ջրաճահճային խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 10 (այլ տվյալներով՝ 15) տեսակ։
Հայաստանում
ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունը մերկ է, վերին մասում՝ ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 50-150 սմ։ Տերևները փետրաձև են։ Ծաղկաբույլը բարդ հովանոց է, ծաղիկները՝ մանր, սպիտակ։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին։ Պտուղը օվալաձև սերմիկ է։
Քիմիական կազմ
Պարունակում է եթերայուղեր, ալկալոիդներ։ Արմատները թունավոր են։
Դասակարգում
Որոշ տեսակներ.
Նովոսասիկուլ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 157 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զարեչնոե (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)
Զարեչնոե (Зарічне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 457 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2768 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 165,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվրատեսիլ
Եվրատեսիլ երգի մրցույթ (Eurovision Song Contest, Concours Eurovision de la chanson), երգի ամենամյա հեռուստամրցույթ, որը հիմնականում անցկացվում է Եվրոպական հեռարձակողների միության կազմում գտնվող երկրների միջև։ Մրցույթի հիմքում ընկած է Իտալիայում անցկացվող «Սանռեմո երաժշտական փառատոնը»։
Յուրաքանչյուր մասնակից երկիր ներկայացնում է նոր երգ, որը ուղիղ եթերում կենդանի հնչողությամբ պետք է կատարվի հեռուստատեսությամբ և ռադիոյով, այնուհետև յուրաքանչյուր երկիր քվեարկում է մյուս մասնակիցների օգտին՝ հաղթողին պարզելու համար։ Մրցույթը ամեն տարի հեռարձակվում է սկսած 1956 թվականից և համարվում է աշխարհի ամենաերկարակյաց հեռուստատեսային ծրագրերից մեկը։ Սա նաև ամենադիտվող ոչ սպորտային իրադարձություններից մեկն է ամբողջ աշխարհում, որը ըստ վերջին տարիների տվյալների մոտավոր ունենում է 100 միլիոնից ավել հեռուստադիտող Եվրոպայում և ընդհանուր 600 միլիոն հեռուստադիտող ամբողջ աշխարհում ։ Եվրատեսիլը հեռարձակվում է նաև Եվրոպայից դուրս գտնվող երկրներում, ինչպիսիք են՝ Արգենտինա, Բրազիլիա, Կանադա, Չինաստան, Կոլումբիա, Եգիպտոս, Հնդկաստան, Ճապոնիա, Հորդանան, Մեքսիկա, Նոր Զելանդիա, Ֆիլիպիններ, Հարավային Կորեա, Թայվան, Թայլանդ, Միացյալ Նահանգներ, Ուրուգվայ և Վենեսուելա, չնայած այն հանգամանքին, որ այդ երկրները չեն մասնակցում մրցույթին   ։ Բացառություն կատարվեց 2015-ին, երբ Ավստրալիան հրավիրվեց մրցույթ որպես հյուր՝ կապված Եվրատեսիլի վաթսունամյակի հետ, սակայն նրանք մրցույթ հետ կանչվեցին նաև մյուս տարիներին։ 2000 թվականից սկսած մրցույթը հեռարձակվում է նաև համացանցում։
Մրցույթում ամենաշատ հաղթանակները տարել է Իռլանդիան, որը հաղթանակ է տարել 7 անգամ՝ ներառելով նաև 5 տարում տարած 4 հաղթանակները՝ 1992-ին, 1993-ին, 1994-ին, 1996-ին։ Ամենաբարձր միավորներով հաղթանակ տարած մասնակիցը Սալվադոր Սոբրալն է, ով 2017-ին հավաքեց 758 միավոր։
Նախապատմություն
1950-ականներին, երբ Եվրոպան դեռ վերակառուցվում էր պատերազմի պատճառով տեղի ունեցած վնասներից, Շվեյցարիայում հիմնված Եվրոպական հեռարձակողների միություն կազմակերպությունը որոշեց ստեղծել մի հեռուստատեսային շոու ծրագիր, որի նպատակը լինելու էր եվրոպացի հասարակությանը համախմբել երաժշտության շուրջ։ 1955 թվականի հունվարին Մոնակոյում կայացավ համաժողով, որտեղ Շվեյցարիայի հեռուստատեսության և հանձնաժողովի նախագահ Մարսել Բեզենսոնը առաջարկեց իրականացնել միջազգային մի մրցույթ, որին մասնակցել ցանկացող երկրներին հնարավորություն կտրվեր ներառվել մեկ հեռուստատեսային ծրագրի մեջ, որը հեռարձակվելու էր բոլոր մասնակից երկրներում։ Այն նաև կարևոր մի տեխնիկական գիտափորձ եղավ հեռուստատեսությամբ կենդանի կատարման պատմության մեջ։ 1955 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Հռոմում տեղի ունեցավ ԵՀՄ գլխավոր ժողով, որի ընթացքում հայտարարվեց, որ առաջին մրցույթը տեղի է ունենալու 1956 թվականի գարնանը Լուգանոյում, Շվեյցարիա։ «Եվրատեսիլ» անվանումը, առաջին անգամ օգտագործվել է 1951 թվականին բրիտանացի լրագրող Ջորջ Քամփեի կողմից Evening Standard թերթում՝ կապված ԵՀՄ-ի ծավալած գործունեության ցանցի հետ։
1956 թվականի մայիսի 24-ին Լուգանոյում կայացավ առաջին մրցույթը, որին մասնակցում էին 7 երկիր, և ամեն երկիր ներկայացնում էր 2 երգ։ Սա միակ մրցույթն էր, որին երկրները ներկայացրին 1-ից ավել երգ, իսկ հաջորդ տարվանից բոլոր երկրները պարտավոր էին միայն 1 երգ ուղարկել։ Առաջին մրցույթի հաղթող դարձավ Շվեյցարիան ներկայացնող Լիզ Ասսիան, ում՝ մրցույթի հաղթանակը բերեց մեծ ճանաչում։
Ֆորմատ
Մրցույթի ֆորմատը տարիների ընթացքում կրել է մի շարք փոփոխություններ, սակայն կան հիմնական կանոններ, որոնք միշտ էլ եղել են։ Յուրաքանչյուր երկիր ներկայացնում է մի երգ, որն ուղիղ եթերում պետք է կատարվի կենդանի հնչողությամբ։ Յուրաքանչյուր երկրում մրցույթը հեռարձակում է միայն մեկ հեռուստաընկերություն, որը գտնվում է ԵՀՄ-ի կազմի մեջ։ Մրցույթի մասնակից բոլոր երկրների ներկայացուցիչների ելույթներն ավարտելուց հետո սկսվում է քվեարկությունը, որի արդյունքում ամենաշատ ձայներն ստացած երկիրը ճանաչվում է հաղթող, և մրցույթը հաջորդ տարի հյուրընկալելու հնարավորությունը տրվում է իրեն։
Մրցույթի բացումը կատարում են մեկ կամ մի քանի հաղորդավարներ, ովքեր ողջունում են հեռուստադիտողին և հանդիսատեսին։ Բոլոր երկրների ելույթներից հետո՝ մինչև քվեարկության արդյունքները հայտնելը, հյուրընկալող երկիրը ցուցադրում է որևէ համար՝ որպեսզի այդ ընթացքում հաշվվեն քվեարկության արդյուքները։
Սովորաբար Եվրատեսիլի եզրափակիչ փուլը տեղի է ունենում գարնանային շաբաթ երեկոյան ժամը 19։00-ին։
Մասնակցություն
Եվրատեսիլին կարող են մասնակցել այն երկրները, որոնք գտնվում են Եվրոպա աշխարհամասում և ԵՀՄ-ի անդամ են։ Մրցույթին իրենց մասնակցությունը ունեն նաև այնպիսի երկրները, որոնց տարածքի մի մասը գտնվում է Ասիայում։ 1980 թվականին մրցույթին մասնակցել է անգամ Մարոկկոն, որը գտնվում է Աֆրիկայի հյուսիսում։ 2015 թվականին մրցույթին առաջին անգամ մասնակցելու է Ավստրալիան։
Մինչև այժմ մրցույթին առնվազն գոնե մեկ անգամ մասնակցել են 52 երկրներ։ Ստորև ներկայացված ցանկում նշված են երկրների առաջնելույթներն ըստ տարիների.
Կանոններ
Մրցույթում կան մի շարք կանոններ, որոնց պետք է ենթարկվեն մասնակից երկրները և սահմանված ժամանակահատվածում ներկայացնեն իրենց երգերը։ Ստորև ներկայացված են այն կանոնները, որոնք համարվում են մրցույթի հիմնական և ամենակարևոր կանոնները.
Կենդանի երաժշտություն
Մրցույթի գլխավոր կանոններից մեկն այն է, որ բոլոր մասնակիցները պետք է երգեն կենդանի հնչողությամբ։ 1999 թվականին Խորվաթիայի մասնակցի ելույթից հետո խորվաթական պատվիրակությունը հայտարարեց, որ իր մասնակիցը ելույթ է ունեցել ոչ կենդանի կատարմամբ. ԵՀՄ-ն դա համարեց կանոնների խախտում, ինչի արդյունքում Խորվաթիան կորցրեց իր ձայների 33%-ը։
1956-ից 1998 թվականը, պարտադիր էր, որ հյուրընկալող երկիրն ունենա նվագախումբ՝ երաժշտությունը ապահովելու համար։
Երգերի լեզուն
Կանոնը, որը պահանջում էր յուրաքանչյուր երկրին երգել իր ազգային լեզվով, տարիների ընթացքում փոփոխվել է։ 1956-ից 1965 թվականը երգերը կարող էին լինել ցանկացած լեզվով, սակայն 1966 թվականի կանոնները պահանջում էին, որ երգերը լինեն երկրի մեկ պաշտոնական լեզվով։ Լեզուների սահմանափակումը շարունակվեց մինչև 1973 թվականը, երբ վերացվեց այն, և կատարողները կրկին հնարավորություն ունեին երգել ցանկացած լեզվով։
1977-ին ԵՀՄ-ն կրկին վերադարձավ ազգային լեզվի սահմանափակմանը, և այդ ամենը շարունակվեց մինչև 1999 թվականը, երբ երկրներին նորից հնարավորություն տրվեց երգել այն լեզվով, որով ցանկանում են։ Այս ամենի շնորհիվ 2003-ին Բելգիան ներկայացրեց «Sanomi» երգը, որը հնարված լեզվով էր։ 2006-ին Նիդերլանդները ներկայացրեց «Amambanda» երգը, որը մասամբ անգլերեն էր, մասամբ էլ հնարված լեզվով։ 2008-ին Բելգիայի ներկայացուցիչն իր «O Julissi» երգը կատարեց հնարված լեզվով, իսկ 2011-ին Նորվեգիան մրցույթում ներկայացրեց «Haba Haba» երգը, որի մի մասն անգլերեն էր, իսկ մնացած մասը՝ սուահիլի։
Հեռարձակում
Յուրաքանչյուր մասնակից հեռարձակող պարտավոր է շոուն հեռարձակել ամբողջությամբ՝ ներառյալ երգերի հիշեցումները, քվեարկությունը և մրցույթի այլ կարևոր հատվածներ, սակայն հեռարձակող երկիրը կարող է չհեռարձակել ինտերվալ ակտը և հեռարձակումն ընդմիջել գովազդով։ 1999 թվականից հեռարձակող երկրներին հնարավորություն է տրվում շոուի ոչ էական հատվածներում գովազդային կարճ հոլովակներով ընդմիջել հեռարձակումը։
Քաղաքական ճանաչման խնդիրներ
1978 թվականին Իսրայելի ելույթի ժամանակ Հորդանանում մրցույթը հեռարձակող JRTV հեռուստաընկերությունը դադարեցրեց մրցույթի հեռարձակումը և ցույց տվեց ծաղիկների լուսանկարներ։ Այնուհետև, երբ պարզ դարձավ, որ քվեարկության արդյունքում Իսրայելը հաղթում է մրցույթում, հեռարձակումն ամբողջությամբ դադարեցվեց։
2005 թվականին Լիբանանը մտադիր էր մասնակցել մրցույթին, սակայն Իսրայելի ելույթի պատճառով չցանկացավ հեռարձակել մրցույթը և չմասնակցեց մրցույթին։ Լիբանանն այդ ամենի պատճառով տուգանք վճարեց ԵՀՄ-ին, քանի որ հայտարարել էր իր մասնակցության մասին, այնուհետև ետ էր վերցրել մասնակցության հայտը։
Հյուրընկալող երկիր
Եվրատեսիլում հաղթած երկիրը հնարավորություն ունի հաջորդ տարվա մրցույթը անցկացնելու իր երկրում։ Մրցույթը հյուրըկալող երկիրն ինքն է ընտրում մրցույթի անցկացման քաղաքը և արենան։ Ամենամեծ արենան, որը հուրընկալել է մրցույթը, եղել է Կոպենհագենի «Պարկեն» համերգասրահը, որտեղ ներկա է գնտվել 38 հազար հանդիսատես։
Հյուրընկալող քաղաքն ընտրելիս կազմակերպիչները միշտ հաշվի են առնում այդ քաղաքի հյուրանոցների և մամլո օբյեկտների քանակը։
Մրցույթն իր երկրում անցկացնելու հնարավորությունից բացի հյուրըկալող երկրին տրվում է բացառիկ հնարավորություն՝ ներկայացնելու իրեն որպես զբոսաշրջության կենտրոն՝ կես րոպե տևող տեսաբացիկների ընթացքում ցուցադրելով երկրի մշակույթն ու տեսարժան վայրերը, որոնք դիտում են 100 հազար եվրոպացիներ։
Լոգո և կարգախոս
Մրցույթի ներկայիս լոգոն ներկայացվել է Եվրատեսիլ 2004-ին Թուրքիայում։ Հիմնական լոգոյի տեսքը ձեռագիր տառատեսակով գրված մրցույթի անունն է, որի սրտիկի հատվածում հայտնվում է հյուրընկալող երկրի դրոշը։ Ամեն տարի մրցույթը հյուրընկալող երկիրն ստեղծում է մրցույթի իր թեման, դրա հիման վրա ստեղծում լոգո և ընտրում կարգախոս։
Լոգոն և կարգախոսը հայտարարվում են ԵՀՄ-ի և հյուրընկալող երկրում մրցույթը հեռարձակող հեռուստաընկերության կողմից։
Եվրատեսիլի շաբաթ
«Եվրատեսիլի շաբաթ» տերմինն օգտագործվում է այն շաբաթվա ընթացքում, երբ տեղի է ունենում մրցույթը։ Քանի որ մրցույթը կենդանի շոու է, մասնակիցներից պահանջվում է, որ կատարեն իրենց փորձերը, որպեսզի մինչև մրցույթի մեկնարկը ամեն ինչ լինի կատարելագործված։ Սովորական տնային փորձերից բացի բոլոր մասնակիցներին հնարավորություն է տրվում կատարելու փորձ նաև մրցույթի բեմում, և այս ամենը տեղի է ունենում մի քանի օր առաջ։ Պատվիրակությունները հյուրընկալող քաղաք են ժամանում մի քանի օր առաջ, սա նշանակում է, որ լրագրողները և երկրպագուները կարող են ներկա գտնվել ոչ միայն կենդանի շոուին, այլ նաև նախորդ օրերի իրադարձություններին ։
Յուրաքանչյուր մասնակից հեռարձակող հեռուստաընկերություն ընտրում է իր պատվիրակությունը, որը կազմված է պատվիրակության ղեկավարից, երկրի ներկայացուցչից, կոմպոզիտորիներից, տարբեր երգիչներից և մի քանի այլ մարդկանցից, ովքեր ամբողջ ընթացքում լինելու են մասնակցի կողքին։
Փորձեր և մամլո ասուլիսներ
Պատվիրակություններն ավանդաբար հյուրընկալող քաղաք են այցելում կիրակի օրը, որպեսզի ներկա լինեն երկուշաբթի առավոտյան սկսվող փորձերին։ Յուրաքանչյուր երկիր հնարավորություն ունի մրցույթի բեմում կատարելու 2 փորձ։ Փորձերը կատարվում են մրցույթում մասնակիցների ելույթների հերթականությամբ։
Փորձից հետո յուրաքանչյուր պատվիրակություն հանդիպում է իր գեղարվեստական ղեկավարին, որպեսզի քննարկեն լուսային դիզայնը, խորեոգրաֆիան և ամբողջ փորձից ստացված արդյունքները։ Այդ ամենից հետո կազմակերպվում է մամլո ասուլիս, որտեղ լրագրողները և երկրպագուները կարող են հարցեր ուղղել մասնակցին ։
Բացի մասնակիցների փորձերից տեղի են ունենում նաև մրցույթի պաշտոնական փորձեր կիսաեզրափակիչների և եզրափակչի համար, որտեղ մրցույթի ընթացքի նույն հերթականությամբ, ինչպես ուղիղ եթերում տեղի է ունենում փորձ, որպեսզի ամեն ինչ լինի անթերի մինչև մեկնարկը։
Քվեարկություն
Մրցույթում օգտագործվող քվեարկության համակարգը փոփոխվել է տարիների ընթացքում։ Այժմյան քվեարկության համակարգը ըստ որի երկրները գնահատում են 10 երկիր 1-8, 10 և 12 միավորներով օգտագործվում է սկսած 1975 թվականից։ Մրցույթում ամենաբարձր միավորը դա 12-ն է, որը տրվում է լավագույն երգին։ Ներկայումս օգտագործվում է հեռուստադիտողի և ժյուրիի քվեարկության համակարգը 50/50 համադրությամբ։
Սկսած 1964 թվականից մրցույթի քվեարկության արդյունքները վերահսկվում է ԵՀՄ-ի հսկիչի կողմից, ով պարտավոր է ճիշտ և հերթականությամբ տեղադրել բոլոր միավորները։ ԵՀՄ-ի կողմից նշանակված գործադիր ղեկավարները ըստ տարիների.
Քվեարկության ներկայացում
Ներկայումս առաջին 1-ից մինչև 7 միավորները հայտնվում են էրկրանին ավտոմատ կարգով, իսկ 8, 10 և 12 միավորները խոսնակը հայտարարում է բանավոր։ Խոսնակները պետք է հայտարարեն միավորները անգլերեն կամ ֆրանսերեն լեզուներով։
1957-ից 1962 թվականը երկրները իրենց միավորները հայտարարել են հակառակ հերթականությամբ, իսկ 1963-ից մինչև 2003 թվականը հայտարարել են այն հերթականությամբ որով երկրներն են ելույթ ունեցել։ 2004 թվականից սկսած քվեարկության հայտարարման հերթականությունը փոխվել է և քանի որ եզրափակիչ չանցած կիսաեզրափակչի երկրները նույնպես պետք է քվեարկեն, երկրները իրենց միավորները հայտնել են այբբենական կարգով։ 2005-ին եզրափակիչ չանցած երկրները իրենց միավորները հայտարարեցին առաջինը, որից հետո սկսեցին քվեարկել եզրափակչի երկրները։ 2006-ից մինչև 2010 թվականը անցկացվեց վիճակահանություն որոշելու ձայների հայտարարման հերթականությունը։ 2011-ի ձայների հայտարարման հերթականությունը մրցույթի նախօրեին որոշեց ժյուրին։
1956 թվականը միակ տարին էր մրցույթի պատմության մեջ, երբ տեղի չունեցավ քվեարկություն, և հաղթողին որոշեց ժյուրին։ 1957-ից մինչև 1987 թվականը քվեարկության արդյունքները ցուցադրվում էին դահլիճում տեղադրված մեծ ցուցատախտակի վրա, իսկ 1988-ից սկսած որպես տեխնիկական առաջընթաց արդյունքները ցուցադրվեցին էկրանին՝ գրաֆիկական դիզայնի միջոցով։ Մինչև 2003 թվականը էկրանին հայտնվող քվեարկության աղյուսակի երկրները չէին շարժվում որևէ միավոր ստանալուց հետո, սակայն 2004 թվականին սկսեց գործել էլեկտրոնային աղյուսակը՝ երբ որևէ երկիր միավոր ստանալուց հետո բարձրանում էր վերև՝ հետևում թողնելուց իրենից ավելի քիչ միավորներ ունեցող երկրներին։
2006 թվականից սկսած ԵՀՄ-ն որոշեց յուրաքանչյուր երկրի 1-ից մինչև 7 միավորները ավտոմատ կերպով ցուցադրել էկրանին, իսկ խոսնակին միայն մնում է հայտարարել 8, 10 և 12 միավորները։
2016-ի փետրվարի 18-ին ԵՀՄ-ն հայտարարեց, որ քվեարկության համակարգում պատրաստվում են իրականացնել նոր փոփոխություններ առաջին անգամ սկսած 1975 թվականից։ Այս նոր համակարգը ստեղծվել է՝ ոգևորվելով շվեդական Մելոդիֆեստիվալեն երգի մրցույթի քվեարկության ձևաչափից։ Ըստ կատարված փոփոխությունների՝ յուրաքանչյուր երկիր շնորհելու է միավորների երկու խումբ՝ նախկինի պես 1-8, 10 և 12 միավորներից կազմված. առաջին խումբը ներկայացնելու է պրոֆեսիոնալ ժյուրիի միավորները, երկրորդը՝ բացառապես հեռուստաքվեարկության արդյունքները։ Երբ արդեն հեռուստադիտողը ավարտել է քվեարկությունը, յուրաքանչյուր երկրի խոսնակ ներկայացնելու է իր երկրի ազգային ժյուրիի շնորհած միավորները։ Պրոֆեսիոնալ ժյուրիի ձայների պարզ դառնալուց հետո, արդեն հաղորդավարի կողմից ներկայացվելու են հեռուստաքվեարկության միավորները. բոլոր մասնակից երկրների միավորները, շնորհված յուրաքանչյուր երկրի, ներկայացվելու են համախմբված։ Հեռուստաքվեարկությամբ 11-րդ հորիզոնականից մինչև 26-րդը զբաղեցրած երկրների միավորները միանգամից հայտնվելու են ցուցատախտակին, իսկ հաղորդավարները հայտարարելու են միայն լավագույն 10 տեղերը զբաղեցրած երկրների միավորները։ Ըստ մրցույթի կազմակերպիչների՝ այս փոփոխությունը հնարավորություն կտա հաղթողին իմանալ ամենավերջին պահին։ Նոր համակարգը գործելու է նաև կիսաեզրափակիչների ընթացքում, սակայն նախկինի պես հաջորդ փուլ անցածները հայտարարվելու են պատահական հերթականությամբ ։
Մասնակից երկրների թիվ
Մասնակից երկրների թիվը աճել է տարիների ընթացքում՝ 1956 թվականի մրցույթի 7 երկրներից հասնելով 1980-ականների 20 երկրների։ 1993 թվականին մասնակցել են 25 երկիր, որոնց թվում էին նաև արդեն անկախ երկրներ՝ Բոսնիա և Հերցեգովինան, Խորվաթիան և Սլովենիան, որոնք նախկինում մասնակցել էին մրցույթին որպես Հարավսլավիայի մաս կազմող երկրներ։
Վերջին տարիներին մասնակից երկրների թիվը հասնում է մինչև 43-ը։
Մեծ քառյակ/Մեծ հնգյակ
2000 թվականին ստեղծվեց «Մեծ քառյակ», որի կազմի մեջ մտնում են Գերմանիան, Իսպանիան, Ֆրանսիան և Մեծ Բրիտանիան։ «Մեծ քառյակի» անդամներին տրվում է հնարավորություն միանգամից հանդես գալ եզրափակիչ փուլում՝ առանց կիսաեզրափակչին մասնակցելու, քանի որ այդ 4 երկրները ունեցել են ֆինանսական մեծ ներդրումներ մրցույթների կազմակերպման մեջ։ Գերմանիան դեռ միակ երկիրն է «Մեծ քառյակից» որը հաղթել է մրցույթը, 2000 թվականին ստեղծված «Մեծ քառյակի» ստեղծումից հետո։
2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Իտալիան նույնպես ընդգրկվեց «Մեծ քառյակի» կազմում և այն անվանվեց «Մեծ հնգյակ»։ Այս ամենը հանգեցրեց հակասությունների և այդ պատճառով Թուրքիան հրաժարվեց մասնակցել 2013 թվականի մրցույթին։
Կիսաեզրափակիչներ
Կիսաեզրափակչի փուլը սկսել է գործել 2004 թվականի մրցույթից։ Մինչև 2004-ից 2007 թվականը կիսաեզրափակչի փուլում 10 ամենաշատ ձայներ ստացած երկրները անցնում էին եզրափակիչ և եզրափակչում մրցում «Մեծ քառյակի» և նախորդ տարվա մրցույթում 1-ից մինչև 10-րդ տեղը զբաղեցրած երկրների հետ՝ որոնք ավտոմատ հայտնվում էին եզրափակչում։
2007 թվականի սեպտեմբերին ԵՀՄ-ն որոշեց որ Եվրատեսիլ 2008-ը ունենալու է երկու կիսաեզրափակիչներ և յուրաքանչյուր կիսաեզրափակչից 10 ամենաշատ ձայներ ստացած երկրները անցնեն եզրափակիչ։ Միայն «Մեծ հնգյակի» երկրներ՝ Գերմանիան, Ֆրանսիան, Իսպանիան, Մեծ Բրիտանիան և Իտալիան կարող են հանդես գալ միանգամից եզրափակչում։
Յուրաքանչյուր կիսաեզրափակչում տեղի է ունենում քվեարկություն միայն այն երկրների միջև որոնք մասնակցում են այդ կիսաեզրափակչին։ Բացի կիսաեզրափակչի այդ յուրաքանչյուր կիսաեզրափակչում քվեարկում է «Մեծ հնգյակի» 2 կամ 3 երկիր։
Կիսաեզրափակչի երկրների միջև տեղի ունեցող քվեարկությունից հետո սկսվում է ձայների հաշվարկը, որից հետո ամենաշատ ձայներ ստացած երկրների անունները հայտարարվում է հաղորդավարի կողմից։ Երկրների անունները հայտարարվում են պատահական հերթականությամբ, իսկ կիսաեզրափակիչների քվեարկության արդյունքները հրապարակվում են եզրափակչի ավարտից հետո՝ ԵՀՄ-ի կայքում։
Արտիստներ
Եվրատեսիլում եղել են մի շարք արտիստներ և խմբեր, որոնց աշխատանքը սկսել է ուղղակիորեն ուշադրության կենտրոնում հայտնվել մրցույթը հաղթելուց հետո։ Այդպիսի խմբերից է ABBA-ն, որը «Waterloo» երգով 1974 թվականին ներկայացրել է Շվեդիան և հաղթել, որից հետո դարձել է բոլոր ժամանակների առավել հաջող խմբերից մեկը։ Մեկ այլ դափնեկիր է Սելին Դիոնը, ով «Ne partez pas sans moi» երգով ներկայացնելով Շվեյցարիան Եվրատեսիլ 1988-ում հաղթել է և հետագայում այդ հաղթանակը օգնել է նրան սկսել իր միջազգային կարիերան։
Այլ արտիստներ ովքեր մրցույթը հաղթելուց հետո հասել են տարբեր աստիճանի հաջողությունների եղել են՝ Ֆրանս Գալլը («Poupée de cire, poupée de son», 1965 Լուքսեմբուրգ), Վիկի Լեանդրոսը («Après toi», 1972 Լուքսեմբուրգ), Brotherhood of Man խումբը («Save Your Kisses for Me», 1979 Մեծ Բրիտանիա), Մարի Միրիամը («L'oiseau et l'enfant», 1977 Ֆրանսիա), Ջոնի Լոգանը (ով ներկայացնելով Իռլանդիան հաղթել է երկու անգամ. «What's Another Year» 1979 և «Hold Me Now» 1987) և այլք։
Մրցույթում եղել են նաև այլ արտիստներ ովքեր չեն հաղթել, սակայն զբաղեցրել են բարձր հորիզոնական՝ ինչը նրանց բերել է տարբեր աստիճանի հաջողություններ։
Երկրներ
Մրցույթի վաղ տարիներին «ավանդական» հաղթողներն էին համարվում Ֆրանսիան, Նիդերլանդները և Լուքսեմբուրգը, սակայն այդ երկրների հաջողությունը սկսեց նվազել վերջին տասնամյակների ընթացքում։
21-րդ դարի առաջին տարիներին մրցույթը ունեցավ մի շարք նոր հաղթող երկրներ, չնայած նրան, որ այդ երկրներից մի քանիսը բավականին ժամանակ է ինչ մասնակցում էին։ 2000 թվականից սկսած մինչև 2008 թվականի մրցույթը հաղթող երկրները տոնեցին իրենց առաջին հաղթանակը։
2007 թվականին Սերբիան որպես անկախ պետություն առաջին իսկ մասնակցության տարում ճանաչվեց հաղթող, իսկ 2011-ին մրցույթում առաջին անգամ հաղթեց Ադրբեջանը, որը իր դեբյուտը կատարել էր 2008 թվականի մրցույթում։
Մրցույթում Պորտուգալիան մասնակցում է սկսած 1964 թվականից սակայն մինչև 2017 թվականը  այդ երկրի լավագույն արդյունքը 6-րդ հորիզոնականն էր, 2017-ին Սալվադոր Սոբրալը ներկայացրեց Պորտուգալիան և դարձավ հաղթող, 2007 թվականի Սերբիայի հաղթանակից ի վեր սա առաջին անգամն էր որ հաղթող երգը անգլերեն լեզվով չէր։
2009 թվականին Նորվեգիան մրցույթում վաստակեց ռեկորդակային 387 միավոր և Նորվեգիան դարձավ առաջին երկիրը, որը վաստակեց 300 և ավելի միավոր։ 2017-ին Պորտուգալիայի մասնակիցը հավաքեց 758 միավոր, ինչը համարվեց մրցույթի պատմության ամենաշատ միավորներ հավաքած մասնակիցը։
Երկրներ որոնք չեն հայտնվել Թոփ 5
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգի մրցույթներ Կատեգորիա:1956 հիմնադրումներ
Էլիո Կապրադոսի
Էլիո Կապրադոսի (Elio Capradossi, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Սպեցիայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։
Ռոմա
Կապրադոսին Ռոմայի ակադեմիայի սան է։ 2015-16 մրցաշրջանում որպես Ռոմայի մինչև 19 տարեկանների թիմի ավագ նա ակումբի հետ հաղթեց Իտալիայի երիտասարդական առաջնությունը։ 2016 թվականի ամռանը Կապրադոսին վարձավճարով տեղափոխվեց Սերիա B-ում հանդես եկող Բարի ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի սեպտեմբերի 24-ին՝ Բենևենտոյի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի հունվարին իտալացին վերադարձավ Ռոմա ՝ Բարիի կազմում անցկացնելով 1․5 մրցաշրջան և մասնակցելով 37 հանդիպման։
Սպեցիա
2018 թվականի հուլիսի 20-ին Կապրադոսին սկզբից վարձավճարով, ապա լրիվ տրանսֆերով տեղափոխվեց Սպեցիա ։
Միջազգային կարիերա
Թեև Կապրադոսին կարող է հանդես գալ նաև Ուգանդայի և ԿԴՀ-ի կազմում, նա ներկայացրել է Իտալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ Մինչև 17 տարեկանների հավաքականի հետ մասնակցել է 2013 թվականի Եվրոպայի և աշխարհի առաջնություններին։ Մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ Հունգարիայի դեմ խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 22-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպեցիայի ֆուտբոլիստներ
Ըմբշամարտի աշխարհի գավաթ
Ըմբշամարտի աշխարհի գավաթ, ըմբշամարտի միջազգային մրցում թիմերի միջև, որոնք ներկայացնում են Ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիայի (UWW) սպորտի համաշխարհային ղեկավար մարմնի անդամ երկրները։ Այն անցկացվում է FILA-ի կողմից (UWW-ի հիմնադիր), ամեն տարի՝ սկսած 1973 թվականի մրցաշարից։ Աշխարհի գավաթը նախապես եղել է երկակի մրցում յուրաքանչյուր մայրցամաքի լավագույն թիմերի միջև ։
Նախքան 1973 թվականին Աշխարհի գավաթի ընթացիկ մրցումի հաստատելը, 1956 և 1958 թվականներին անցկացվել էին երկու անհատական խաղեր՝ նույն անվան ներքո ։ Բացի այդ, UWW-ը ունեցել է մեկ այլ մրցում՝ ըմբշամարտի աշխարհի անհատական գավաթը՝ որպես 2020 թվականի աշխարհի գավաթի առաջնությանը փոխարինող միջոցառում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ըմբշամարտի մրցույթներ Կատեգորիա:Ամենամյա սսպորտային իրադարձություններ Կատեգորիա:Աշխարհի առաջնություններ Կատեգորիա:Ըմբշամարտ Կատեգորիա:Սպորտային իրադարձություններ Կատեգորիա:Սպորտային իրադարձություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Սպորտային իրադարձություններ ըստ մարզաձևի Կատեգորիա:Սպորտային մրցաշրջաններ ըստ մարզաձևի
StatoilHydro
StatoilHydro ASA Նորվեգական էներգիայի ընկերություն է, ստեղծված 2007 թ.-ին միաձուլվումով Statoilի և Norsk Hydroի ։ StatoilHydro ամենամեծ ծովեզերքից հեռու նավթի և գազի ընկերությունն է աշխարհում և ամենամեծ ընկերությունը շահույթով սկանդինավյան շրջանում ։ Ընկերությունը արտադրական գործողություններ է կատարում տասներեք երկրներում և հատավաճառ գործողություններ ութը երկրներում։ Սա երկրներից, ընկերությունը տիրում է 8.71% Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղի Ադրբեջանում։ 2008 թ., StatoilHydro-ը դասվել է 11-րդ ամենամեծ նավթի և գազի ընկերություն աշխարհում և 59-րդ ամենամեծ ընկերություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգական ընկերություններ
Վահան Գողթնացի
Վահան Գողթնացի, հայ իշխան։
Վահան Գողթնացին Գողթն գավառի իշխան Խոսրով Գողթնացու որդին էր, որին արաբական տիրապետության շրջանում 705 թվականին Հայաստանի շուրջ 1200 իշխանների հետ, նենգ խաբեությամբ հավաքելով Նախճավանի և Խրամի եկեղեցիներում՝ արաբ հրոսակները կրակին են մատնել   կոտորածների ժամանակ։ Նախարարարական այլ ընտանիքների հետ արաբները գերել և Դամասկոս (Ասորիք) են ուղարկել նաև մանուկ Վահան Գողթնացուն։ Դամասկոսում մահմեդականացրել են հայ մանուկներին՝ մահմեդական կրոն ուսուցանելով և դաստիարակելով իսլամական ոգով։ Այստեղ առաջադիմությամբ աչքի է ընկել Վահան Գողթնացին, որին կոչել են Վահաբ։ Ուսումն ավարտելուց հետո նրան նշանակել են ամիրապետի ատենադպիր։ Վահան Գողթնացին, «թեեւ բոլորովին իսլամացած և գրեթե արաբացած», սակայն տեղյակ էր իր քրիստոնյա իշխանական տոհմից սերված ու հայ լինելուն։ Երբ Հովհաննես Գ Օձնեցու միջնորդությամբ 719 թվականին ընդհանուր ներում և վերադարձի իրավունք է շնորհվել գերյալ քրիստոնյաներին, Վահան Գողթնացին ևս, պատճառաբանելով, որ կամենում է վերականգնել իր իշխանական  իրավունքները Գողթն գավառում, Էոմեր (Օմար) ամիրապետից թույլտվություն է ստացել և վերադարձել Հայաստան։  Օմար II խալիֆայի մահից (720) հետո վերստին ընդունել է քրիստոնեություն։ Շրջել է վանքից վանք և ճգնել Շիրակ գավառում, ապա ամուսնացել է Սյունյաց իշխանի դստեր հետ՝ կամենալով վերջնականապես հաստատվել Հայաստանում։ Սակայն Վահան Գողթնացուն, որպես մահմեդականությունն ուրացածի, փնտրել է արաբական իշխանությունը։ Արաբները հետապնդել են նրան, կանչել Ռուծափ, որտեղ Հիշամ խալիֆան պահանջել է հրաժարվել քրիստոնեությունից և վերադառնալ արքունիք։  Վահան Գողթնացին, Հիսուսին Տեր և Փրկիչ վկայելու և հանուն նրա իր արյունը թափելու հաստատ որոշմամբ, ամիրապետին խոստովանել է քրիստոնեություն ընդունած լինելը։ Անհողդողդ դավանել է Հիսուսին՝ որպես Աստծո Որդու և, արհամարհելով սպառնալիքներն ու չարչարանքները, մարտիրոսական պսակ ընդունել՝ գլխատմամբ։
744 թվականին Վահան Գողթնացու վարքը գրի է առել Երաշխավոր վանքի վանահայր Արտավազդ վարդապետը։ Ըստ «Հայսմավուրքի» մարտի 28-ին նշվել է նրա տոնը։ Հայ եկեղեցին ս. Վահան Գողթնացու հիշատակը տոնում է «Ապայից» կոչվող տոների շարքում՝ Վարդավառից հետո 3-րդ կամ 4-րդ կիրակիին հաջորդող երկուշաբթի կամ երեքշաբթի կամ հինգշաբթի օրերին և, տարեգրերի հետ կապված, նաև ուրիշ օրերի, իսկ երբեմն էլ՝ այլ սրբերի հիշատակի հետ։ Նրան է ձոնված մի շարական, որը, ըստ ոմանց, հորինել է Վահան Գողթնացու քույրը՝ Խոսրովիդուխտը. «...Որպես զքաջ նահատակ պատրաստեալ ի պատերազմ, կատարեցեր զընթացս քո արիաբար յազգացն հարաւայնոյ…» :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սյունիքի իշխաններ
Կավանիսի (Հյոգո)
Կավանիսի (川西市), Ճապոնիայի Հյոգո պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 53,44 կմ², բնակչությունը՝ 155 846 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 2916,28 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Կավանիսի քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Հյոգո պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Իտամի, Տակարաձուկա, Իկեդա, Մինոո քաղաքները և Ինագավա, Տոյոնո, Նոսե ավանները։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 155 846 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2916,28 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Համաճարակաբանությունը Հայաստանում
Կատեգորիա:Բժշկություն
Աճանան (այլ կիրառումներ)
Աճանան կարող է նշանակել՝
Ալեքսանդր Սարուխան
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Սարուխանը (Սարուխանյան), ծնվել է 1898 թվականին Բաթումի մարզի Արտանուջ ավանում (Ռուսական կայսրություն)։ Երկու տարի անց հայրը՝ Հակոբ Սարուխանյանը, ընտանիքով տեղափոխվում է Բաթում։ Յոթը տարեկանից Ալեքսանդրը գնում է քաղաքի ռուսական դպրոց։ Նա փոքր հասակից նյութեր է քաղել շրջապատից, նկարել դրա ծիծաղաշարժ կոմերը և արժանացել ուսուցիչների դրվատանքին։
1909 թվականին Հակոբ Սարուխանյանն իր ընտանիքով տեղափոխվում է Կ.Պոլիս։ Այստեղ Ալեքսանդրն իր կրտսեր եղբոր հետ ընդունվում է Մխիթարյան միաբանություն վարժարան, որը կատարյալ կրթություն էր տալիս։ 1910-1912 թվականներին՝ Պոլսում բնակվելու սկզբնական շրջանում, Սարուխան եղբայրները տանը պատրասում են չորս էջանոց «Ղուղիկո» շաբաթաթերթը, ամբողջովին ձեռագիր։ Լևոնը գրում էր հոդվածներ, խմբագրում, իսկ Ալեքսանդրը նկարում էր ծաղրանկարները։ Հետագայում՝ Մեծ Եղեռնի տարիներին, հակաթուրքական ուղղվածություն ունեցող այս ձեռագիր շաբաթաթերթը եղբայրներն այրեցին։ Եղբայրների այս փորձը տևեց 2 տարի և ընդհատվեց, քանի որ 1912 թվականին հայրը որոշեց Բաթում վերադառնալ՝ առևտրական ծրագրերի ձախողման պատճառով։ Եղբայրները մնացին Պոլսում՝ ուսումը շարունակելու։
1915 թվականին Սարուխանն ավարտում է վարժարանը։ Սարուխան եղբայրները ուսուցիչների և մի խումբ աշակերտների հետ ապաստանեցին Մխիթարյան վարժարանում, որը վայելում էր Թուրքիայի դաշնակից Ավստրիայի հովանավորությունը։ Վարժարանում լինելու տարիներին եղբայրներն այնքան գիտելիք էին ձեռք բերել, որ բացակա ուսուցիչների փոխարեն դասավանդում էին մաթեմատիկա, աշխարհագրություն, գծագրություն, ֆրանսերեն, թուրքերեն։ Ուսումնառության ընթացքում նրանք թերթ հրատարակելու ևս մեկ փորձ ձեռնարկեցին։ Այս անգամ դա գիտական, մանկական և մշակութային նյութեր պարունակող «Հայ Պատանի» 86-էջանոց ձեռագիր ամսագիր էր։ Այստեղ Ալեքսանդրը բնությանը և կենդանական աշխարհին վերաբերող նյութերն ու պատմվածքները ներկայացրել էր ջրաներկով և զուտ դասական ռեալիստական ոճին համապատասխան ձևով։ Որոշ նկարների շրջակա տարածությունը երիտասարդը նկարազարդել է տվյալ նյութին վերաբերող տարրերով՝ դրանց շրջանաձև կամ կամարաձև դասավորությամբ։ Դա միակ փորձն էր, երբ Սարուխանը գրքեր կամ ժողովածուներ ձևավորելիս դիմեց էջերը զարդանախշերով նկարազարդելու եղանակին։ Ամսագրում տեղ գտած նկարներն ի հայտ են բերում Ալեքսանդրի բնածին շնորհքը և միաժամանակ նախանշում նրա դեռևս չձևավորված նկարելաձևի շտկման և ոճի բացահայտման համար մասնագիտական կատարելագործման անհրաժեշտությունը։
Մուդրոսի զինադադարից հետո, Սարուխան եղբայրները դուրս են գալիս հարկադրված բանտարկությունից։ Ալեքսանդրն իր ապրուստը վաստակելու համար անգլիական բանակում թարգմանիչ և խանութում գրագիր է աշխատում։ Երեք տարի անց նրան խոստումնալից աշխատանքի են հրավիրում անգլիական վաճառատուն։ Կարճ ժամանակ անց նա հրաժարվում է աշխատանքից, քանի որ ուզում էր հետևել իր կյանքի գլխավոր հավատամքին՝ զբաղվել հոգեհարազատ գործով և մնալ անկախ։ Նա նորից սկսում է նկարել ծաղրակարներ և դրանք հանձնում տարբեր հրատարակչություններ՝ տպագրվելու ակնկալիքով։
Նկարչական
Երգիծական ժողովածուներ՝
Գրքի ձևավորումներ՝
Սարուխանի քառասուն հազարից ավելի գործերը (այդ թվում «Մարդկային կատակերգություն» նկարաշարը, ընկերական շարժեր և այլն) տեղ են գտել տարբեր երկրների մամուլի էջերում։ 14 ընկերական շարժ, «Մեծապատիվ մուրացկանները»-ի պատկերազարդումները (9 պատկեր), «Մարդկային կատակերգության» շարքից մեկ երգիծանկար և այլ աշխատանքներ գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Մեծերը Սարուխանի մասին
Հայաստանի արվեստասեր հասարակայնությանը հայտնի անուն է Սարուխանը։ Քաղաքացի և արվեստագետ. այս երկու հասկացություններիը նկարիչը միաձուլել է իր անձի մեջ՝ հանդես բերելով հայրենասեր արվեստագետի արժեքավոր հատկություններ։ Սիլվա Կապուտիկյանը գրել է. "Եթե լիներ մեկը, որ երգիծանկարեր Սփյուռքի անմիջական գլխավոր դեմքերը այդ դիմաշարքում անպայման տեղ պիտի գրավեր ճաղատ գլխով, դուրս ընկած ծնոտով, մեծաբերան ժպիտով և սուր, ծաղրալից աչքերով հանրահայտ այն դեմքը, որը Սարուխանն է, և որի ծաղրանկարային արտացոլումը այնքան հմտորեն ստեղծել է հենց ինքը՝ հեղինակը" ։ Սարուխանը մեծ համբավ ու ժողովրդականություն է վայելում։ Նրա ստեղծագործություններն ակնառու տեղ են զբաղեցնում ոչ միայն սփուռքահայ երգիծանկարչության մեջ, որը տվել է այնպիսի դեմքեր, ինչպիսիք են Չիկ Տամատյանը՝ Բուխարեստում, Տիրան Աճեմյանը՝ Բեյրութ, Էդմոն Քիրազը՝ Փարիզ, և ուրիշներ, այլև 20-րդ դարի համաշխարհային տեսադարանում տեղ գտած այդ ժանրի լավագույն նմուշների կողքին, որոնց հեղինակներն են հանրահայտ վարպետներ Դևիդ Լոուն, Վիլյամ Ռոբինսոնը, Ստրուբեն, Ռոլանդ Կիրբին և այլք։
Ֆրանսիացի արվեստագետ Ռոբերտ Բլումը նկարչի մասին գրել է. "Աշխարհում ծաղրանկարիչները կազմում են մի լեգեոն, սակայն միայն քչերն են հավասարվում Սարուխանին" ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտահայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ գրաֆիկներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ