cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փիլարտոս Վարաժնունու պետություն
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի պատմություն Կատեգորիա:Բյուզանդիայի պատմություն Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի իշխանություններ Կատեգորիա:Ասիայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Բյուզանդական կայսրություն Կատեգորիա:Հայոց պատմություն Կատեգորիա:Միջնադարի պատմական երկրներ
Պոն դը Սալար
Պոն դը Սալար (Pont-de-Salars), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1577 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.12 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.9 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 15 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 975 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 747-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 228։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 747 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 710 անձ (378 տղամարդ և 332 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (18 տղամարդ և 19 կին)։ 228 անաշխատունակներից 70-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 83-ը` թոշակառուներ, իսկ 75-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անցիպոլովկա
Անցիպոլովկա (Анциполівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անցիպոլովկա գյուղում բնակվում էր 175 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1424 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 122,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բռնաշեն
Բռնաշեն, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։
Աշխարհագրություն
Գտնվում էր անմատչելի վայրում՝ լեռներով շրջապատված անդնդախոր ձորերում։ Ավանի մոտով է անցնում Բռնաշեն գետակը։
Պատմություն
1915-1918 թվականներին գյուղը ավերվել և ամայացվել է թուրքերի կողմից։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին Բռնաշենն ուներ ավելի քան 100 տուն հայ բնակիչ։ Բնակիչները քաջ և խիզախ էին և ինքնապաշտպանական կռիվներ են մղել թուրք ջարդարարների դեմ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բռնաշենի մոտ է գտնվում Ս. Աղբերիկ վանքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լուիջի դի Բյաջո
Լուիջի դի Բյաջո (Luigi Di Biagio, ), իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։
Խաղասենյակ
Լուիջի դի Բյաջոն կարիերան սկսել է «Լացիո» ակումբում, որտեղ նորամուտը նշել է 1988 թվականին, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում Դի Բյաջոն տեղափոխվել է Սերիա В  «Մոնցա» ֆուտբոլային ակումբ, ապա ակումբի հետ դուրս է մղվել Սերիա С1։ «Մոնցայում» Դի Բյաջոն հանդես է եկել բոլոր դիրքերում, ներառյալ նույնիսկ կենտրոնական հարձակվողի դիրքը։ 1992 թվականին Դի Բյաջոն տեղափոխվել է «Ֆոջա» ակումբ, որտեղ նրան հրավիրել էր տաղանդավոր մարզիչ Զդենեկ Զեման ը։ Հենց Զեմանն էլ Դի Բյաջոյի համար խաղադաշտում գտել է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքը, որտեղ Դի Բյաջոն հանդես է եկել մինչև կարիերայի ավարտը։
1995 թվականին Դի Բյաջոն հեռացել է «Ռոմա», այդ տեղափոխությունն այն բանով էր զարմանալի, որ Լուիջին «Ռոմայի» գլխավոր հակառակորդ «Լացիոյի» սանն ու երկրպագուն էր։ Իտալական ակումբում Դի Բյաջոն անցկացրել է 5 մրցաշրջան և տեղափոխվել «Ինտեր»՝ ակումբի կազմում անցկացնելով 88 հանդիպում՝ խփելով 13 գոլ։ 2003 թվականին Դի Բյաջոն տեղափոխվել է «Բրեշիա», որտեղ խաղացել է Սերիա В–ում։ 2006 թվականին Դի Բյաջոն երկկողմանի համաձայնությամբ խզել է պայմանագիրը «Բրեշիայի» հետ և հոկտեմբերին տեղափոխվել «Ասկոլի» ֆուտբոլային ակումբ, սակայն ակումբի հետ գործող պայմանագրի պատճառով նա կարողացել է «Ասկոլիում» հանդես գալ միայն 2007 թվականին հունվարից, այդ պատճառով ֆուտբոլիստը ստիպված է եղել պահպանել մարզավիճակը «Պոլիսպորտիվա Լա Ստորտա Ռոմա» սիրողական ակումբում, որտեղ մարզիչը նրա ընկեր Ալեսանդրո Ռոմանոն էր։ «Ասկոլիի» կազմում Դի Բյաջոն անցկացրել է ընդամենը 5 հանդիպում և խփել է 2 գոլ՝ հասցնելով ստանալ դեղին և կարմիր քարտ, որից հետո ավարտել է մարզական կարիերան։
Bon Jovi (ալբոմ)
Bon Jovi, ամերիկյան նույնանուն Bon Jovi ռոք-խմբի առաջին ալբոմը, որը թողարկվել է 1984 թվականի հունվարի 21-ին։ Այս ալբոմի երգերը, բացի «Runaway» սինգլից, կատարվել են կենդանի կատարմամբ։ Ալբոմը զբաղեցրել է 11-րդ տեղը 1984 թվականին Kerrang! ամսագրում լավագույն ռոք-ալբոմների շարքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտություն Կատեգորիա:1984 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Լուիջի դի Բյաջո
Խաղասենյակ
Իտալիայի հավաքականի կազմում Դի Բյաջոն նորամուտը նշել է 1998 թվականի հունվարի 28-ին՝ Սլովակիայի հավաքականի հետ խաղում։ Ընդամենը ազգային թիմում Լուիջին անցկացրել է 31 հանդիպում՝ խփելով 2 գոլ։ Նա մասնակցել է երկու ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնության և մեկ Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության։ «Սկուադրա Ադզուրայի» կազմում իր վերջին խաղը Դի Բյաջոն անցկացրել է 2002 թվականին նոյեմբերին։
Մարզչական
Ավարտելով ֆուտբոլիստի կարիերան՝ Դի Բյաջոն սկսել է մարզիչի կարիերան՝ 2008 թվականին հունվարին գլխավորելով «Լա Ստորտա Ռոմայի» երիտասարդական կազմը։ 2008 թվականի հուլիսի 3-ին նա ստացել է առաջին կարգի մարզչի ժամանակավոր թույլտվություն։ 2011 թվականին հուլիսի 25-ին նշանակվել է Իտալիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքականի գլխավոր մարզիչ ։ 2013 թվականի հուլիսի 2-ին նշանակվել է Իտալիայի մինչև 21 տարեկաների երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ ։ Այդ պաշտոնում փոխարինել է Դևիս  Մանջուին ։
Ստիլետ
Ստիլետ (stiletto -ից, «գրելու փայտիկ», «սուր ձող» ), իտալական ծագումով ծակող սառը զենք, դաշույն։ Ունի նեղ շեղբ և ուղիղ խաչարդ։ Դասական տարբերակում շեղբը կտրող սայր չունի ։ Շեղբը կտրվածքում ունենում է կլոր, ձվաձև, եռանիստ (առավել հաճախ) և քառակող տեսք, երկայնակի ակոսով և ամրության կողերով կամ տափակ նիստերով, սովորաբար առանց սայրի։ Տարածում է ստացել 16-րդ դարից, Վերածննդի ժամանակաշրջանից, թեև հայտնի է եղել շուտվանից։ Ստիլետի փոքր չափերը թույլ էին տալիս այն ծածուկ կրել կամ թաքցնել տարբեր առարկաների մեջ, ինչի պատճառով այն ժողովրդականություն էր վայելում վարձու մարդասպանների ու նաև կանանց մոտ ։ Զինվորական գործում օգտագործվել է որպես լրացուցիչ կամ ինքնապաշտպանության զենք զրահավորված թշնամու դեմ։
Լուիջի դի Բյաջո
Մարզչական
2020 թվականին փետրվարի 10-ին նշանակվել է «ՍՊԱԼ» ակումբի գլխավոր մարզիչ, որը Իտալիայի առաջնության 23-րդ տուրից հետո 15 միավորով վերջին 20-րդ տեղում է։ Պայմանագիրը ստորագրվել է մինչև 2020 թվականի հունիսի 30-ը ։
Ստիլետ
Գթասրտության դաշույն
Ստիլետի նախորդը «գթասրտության դաշույն»-ն է կամ միզերիկորդը (miséricorde), որն օգտագործվում էր զրահավորված հակառակորդին վերջ տալու համար։ Փոքր չափերը և հարմար ձևը և գերազանց սրությունը թույլ էին տալիս թափանցել հակառակորդի զրահի միակցման, օղազրահի թեփուկների և օղակների հատվածներից և վերջացնել վիրավոր հակառակորդի տանջանքները։ Եվրոպայում 12-րդ դարի վերջին հայտնված այդ զենքը 20-40 սմ երկարությամբ երեքի կամ չորս նիստ ունեցող շեղբով դաշույն էր։ Նույն 12-րդ դարից նման դաշույն տարածված էր Ճապոնիայում և կոչվում էր «յորոն դոսի» (զրահ ծակող)։
Լուիջի դի Բյաջո
Մարզչական
2020 թվականի մարտի 8-ին Լուիջին իր առաջին հաղթանակն է տարել նոր թիմում՝ արտագնա խաղում 1:0 հաշվով պարտության մատնելով «Պարմա»-ին՝ COVID-19 համաճարակի պատճառով տեղափոխված A Սերիայի 26-րդ տուրի 2019/20 մրցաշրջանում։
Ստիլետ
Դագա
Ավելի ուշ՝ 16-րդ դարում իտալական քաղաքներում հայտնվեց ստիլետը։ Սխալմամբ կարծիք է ձևավորվել, թե ստիլետի հայտնվելուն նպաստել են մենամարտերը, երբ նեղ շեղբով դաշույնը օգտագործվում էր ձախ ձեռքով։ Նրանով ետ էին մղում սուսերի և սրի հարվածները։ Այս գործառության համար սկսեցին օգտագործել դագա անունով խաչարդ և ճանկ ունեցող դաշույնը որով որսվում էր սուսերի կամ սրի շեղբը։ Դագայի չափերը տատանվում էին ըստ սարքողի նախասիրության։ 17-րդ դարի իսպանական դաշույնն ուներ 270 մմ ընդհանուր երկարություն, շեղբ 180 մմ երկարությամբ և 5 մմ հաստությամբ։ 17-րդ դարի գերմանական ստիլետը 390 մմ երկարություն ուներ և համապատասխանաբար 260 ու 10 մմ չափերով շեղբ։ Ֆրանսիական ստիլետը ուներ 475 մմ երկարություն շեղբ 350 մմ երկարությամբ և 5 մմ հաստությամբ։ Ասպետական զրահների և ծանր թրերի վերացումից հետո դագան կորցրեց դաստապանը, պակասեցին քաշն ու երկարությունը։ Այն ձևափոխվեց մեզ հայտնի ստիլետի՝ բարակ շեղբով և ուղղահայաց խաչարդով ։
Ստիլետը որպես այդպիսին ստեղծել են հրետանավորները, ովքեր թնթանոթի բռնկման անցքով, օգտագործելով նեղ և երկար ստիլետը, ծակում էին վառողալիցքի տոպրակը, որից հետո հննարավոր է վառել լիցքը և կրակել։ Ստիլետը մտնում էր թնթանոթաձիգների սպառազինության մեջ։
Լուիջի դի Բյաջո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Հռոմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆոջայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրեշիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ասկոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Ստիլետ
Օգտագործման հայտնի դեպքեր
1878 թվականի օգոստոսի 4-ին «Նարոդնայա վոլյա» կազմակերպության անդամ հեղափոխական Սերգեյ Միխայլովիչ Ստեպնյակ-Կրավչինսկին ստիլետով խոցել է ռուսական պետական գործիչ, գեներալ-համհարզ Նիկոլայ Մեզենցովին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Սառը զենքեր Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շեղբավոր զենք
Լուչին (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)
Լուչին (Лучин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1612 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լուչին գյուղում բնակվում էր 391 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3501 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 111,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1612 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անդորրայի վարչական բաժանում
Անդորրան վարչական առումով բաժանված է 7 համայնքների (parròquia/parròquies, նշանակում է «եկեղեցական երդ կամ ծուխ»)։ Վերջին համայնքը տեղծվել է 1978 թվականին, դա Էսկալդես-Էնգորդանն է։
Որոշ համայնքները բաժանվում են քառորդների (quarts)՝
Իսկ Կանիլոն բաժանված է 10 հարևանությունների (veïnats)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անդորրայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Տեոդորու Սամպայու (Բաիա)
Տեոդորու Սամպայու (Teodoro Sampaio), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8361 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 277,766 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Վաիմիիսա
Վաիմիիսա (Vaimõisa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էրիգոնեի ընտանիք
Էրիգոնեի ընտանիք, ոչ մեծ աստերոիդների ընտանիք, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։ Ընտանիքը անվանվել է այս ընտանիքի առաջին աստերոիդի պատվին՝ (163) Էրիգոնե։
Տես նաև
Կատեգորիա:Աստերոիդների ընտանիքներ
Ex nihilo
Ex nihilo (Էքս նիհիլո), լատիներեն արտահայտություն, որը նշանակում է «ոչնչից»։ Այն հաճախ ասոցացվում է աշխարհի արարման հետ, creatio ex nihilo՝ նշանակում է «ոչնչից արարում»՝ կիրառվելով հիմնականում աստվածաբանական և փիլիսոփայական ենթատեքստով։
Աստվածաբանության մեջ, creatio ex nihilo («արարում ոչնչից»), ունի creatio ex materia-ի («նախնական, հավերժ գոյություն ունեցող մատերիայից, նյութից արարում») և creatio ex deo-ի («արարում աստծուց, աստծո ներսից») հակառակ նշանակությունը։
Ex nihilo-ն հանդիպում է նաև դասական փիլիսոփայական ex nihilo nihil fit արտահայտության մեջ, որը նշանակում է՝ «ոչնչից ոչինչ է սերում»։
Կրոնական և մետաֆիզկական ենթատեքստից դուրս օգտագործվող ex nihilo-ն՝ ցույց է տալիս, որ ինչ-որ բան դուրս է գալիս, առաջանում է ոչնչից։ Օրինակ՝ ինչ-որ խոսակցության մեջ, զրուցակիցներից մեկը կարող է նոր թեմա բացել ex nihilo, որը նշանակում է, որ նոր թեման կապ չունի խոսակցության նախկին թեմաների հետ։
Creatio ex nihilo-ի պատմությունը
Հնագույն մերձավորարևելյան դիցաբանություններում և հունական դիցաբանության մեջ աստվածներն աշխարհն արարում են արդեն գոյություն ունեցող նախանյութից՝ քաոսից։
Հրեական Աստվածաշնչի պատմությունների և հունական փիլիսոփայության գաղափարների միացումը առաջին անգամ հանդիպում է Փիլոն Ալեքսանդրացու մոտ (մ.թ. 50), ով գրում էր հելլենիստական հուդայականության թեմայով։ Փիլոնը հրեական Յահվե արարող աստվածաությանը նույնացնում էր Արիստոտելի <span style="background-color: rgb(255, 255, 255);">primum movens-ի հետ (Առաջին Պատճառ), որպեսզի ապացուցի, որ հրեաները միաստվածության գաղափարն ունեցել են հույներից շատ ավելի վաղ։ Այնուամենայնիվ, այստեղ նույնպես արարումը ինչ-որ սկզբնական նախանյութից էր (շարժումից կամ փոփոխությունից)։
Քաոսից աշխարհի արարումը եկել է Հելլենիստական փիլիսոփայությունից, որտեղ ձևավորվել է primum movens-ի ոչնչից աշխարհի արարման գաղափարը։
Աստվածաբանները վիճում են, թե արդյոք Աստվածաշնչում նկարագրված արարումը ex nihilo է ։
Հունական Սեպտուագինտայի Ծննդոցը սկսվում է հետևյալ կերպ. ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν, որը թարգմանվում է՝ «սկզբում նա ստեղծեց»
Գրականություն
Կատեգորիա:Հռոմեական իրավունքի եզրույթներ Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Ոչինչ
Մուշեղ Սարգսյան (մանկավարժ)
Մուշեղ Սողոմոնի Սարգսյան (Մամունց, ), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1941): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Մուշեղ Սարգսյանը ծնվել է 1916 թվականին, Ղարաբաղի Մարտակերտ գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Մարտակերտի միջնակարգ դպրոցը, աշխատանքի անցել սկզբից Չափարի, այնուհետև՝ Մարտակերտի միջնակարգ դպրոցներում, դասավանդել է պատմություն։ Մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց սովորել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում ։
Մեծ հայրենականի նախօրյակին Սարգսյանը մեկնել է կարմիր բանակ։ 1941 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Սարգսյանի մարտական ուղին անցել է Լվով, Բոբրույսկ, Մինսկ, Բարանովիչ, Կերչ, Բելոստոկ, Բրեստ, Վարշավա, Դանցիգ, Պրագա քաղաքներով, հասել Բեռլին։ Սարգսյանի հրամանատարությամբ գործող ստորաբաժանումները հաղթահարել են թշնամու դիմադրությունը Դնեպր, Օդեր, Նարև, Վիսլա և այլ գետերն անցնելիս։ Արժանացել է Կարմիր աստղի երկու, Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի, Կարմիր դրոշի շքանշաններով ու բազմաթիվ մեդալներով։ Նարև գետի պաշտպանական գծի մոտ տեղի ունեցած կատաղի մարտերի ժամանակ դիվիզիան ընկել է շրջափակման մեջ, բայց Սարգսյանը ճեղքել է շրջապատման օղակը և ապահովել մեր զորքերի նահանջը։ Նարև գետի ափին ցուցաբերած խիզախության համար Սարգսյանը պարգևատրվել է մարտական Կարմիր դրոշի շքանշանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)
Կոնստանտինովկա (Константиновка, Константиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1675 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պեպտիդային կապ
Պեպտիդային կապ, պեպտիդներում և սպիտակուցներում ամինաթթվային մնացորդները միացնող քիմիական կապ։ Առաջանում է ամինաթթվի մի մոլեկուլի կարբօքսիլային ածխածնի և մյուսի a-ամինախմբի ազոտի ատոմների միջև։ Պեպտիդային կապով կարող են միանալ նաև տարբեր ամինաթթուների մոլեկուլներ․ R1-ը և R2-ը տարբեր ամինաթթուների մոտ տարբեր են։ Սպիտակուցներում և պեպտիդներում Պեպտիդային կապի առկայությունը ենթադրել է Խարկովի համալսարանի պրոֆեսրս Ա․ Ցա․ Դանիլևսկին (1838-1923) 1888 թ., և փորձնականորեն հաստատել է Ֆիշերը։
Կատեգորիա:Քիմիական կապեր Կատեգորիա:Սպիտակուցներ
(2203) վան Ռիյն
(2203) վան Ռիյն (van Rhijn), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Հենրիկ վան Գենտի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,108403 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5347 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6821 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2001,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179845 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,65° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրիկ վան Գենտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աչուևո
Աչուևո (Ачуево), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Սլավյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 479 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1807 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դին լե Բեն (շրջան)
Դին լե Բեն (Digne-les-Bains), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Վերին Ալպերի Պրովանս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Դին լե Բեն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 54.250 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2465 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կապույտ կով
Լեգենդներ
Կապույտ կովի մասին հինավուրց լիվերական լեգենդը պատմում է, որ ծովի աստվածուհին գիշերը՝ լուսնի տակ, իր կապույտ կովերի նախիրը տարել է Կոլկա հրվանդանի մոտ գտնվող արոտավայր, և մի անգամ, հենց այն ժամանակ, երբ ծովային աղջիկները կապույտ ծովային կովերին արածեցնում էին, ծովին է մոտեցել մի ծեր կին։ Մի անգամ կովերից մեկը նախիրից շեղվել է և մնացել ափին։ Ձկնորսները նրան ավելացրել են տնտեսությունում, և այն դարձել է երկրային ցեղի նախահայրը։
Խորհրդանիշ
Կապույտ կովը (Zilā govs) Լատվիայի պաշտոնական խորհրդանիշներից մեկն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Լիվեր Կատեգորիա:Լատվիայի մշակույթ Կատեգորիա:Խոշոր եղջերավոր կենդանիներ Կատեգորիա:Կովեր
Սպադաֆորա
Սպադաֆորա  (Spadafora), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Կեինա (Էստոնիայի շրջան)
Կեինա շրջան (Käina vald), շրջան Էստոնիայի Հիյումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կեինա գյուղական ավանը։
Սպադաֆորա
Բնակչությունը կազմում է 5322 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 524 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98048։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։
Կեինա (Էստոնիայի շրջան)
Բնակչություն
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2180 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 11,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Սպադաֆորա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Չայանեկի զորանոցների ճակատամարտ
Չայանեկի զորանոցների ճակատամարտ կամ Չայանեկի զորանոցների ընդհարում (Bitva o Czajankova kasárna, Gefecht bei der Czajanek-Kaserne), զինված ընդհարում չեխոսլովակյան և գերմանական զինված ուժերի միջև 1939 թվականի մարտի 14-ին` Չեխոսլովակիայի գերմանական ռազմակալման ընթացքում։ Դա չեխոսլովակյան ուժերի միակ ակտիվ կազմակերպված դիմադրությունն էր նացիստական նվաճողներին 1939 թվականին (չհաշված Մորավսկա Տրժեբովայի միջադեպը, որի փաստացի ապացույցներ չկան)։ Ճակատամարտի պատճառն այն էր, որ նացիստական զորքերը շատ շուտ էին կտրել չեխոսլովակյան հաղորդալարերը և Չայանեկի զորանոցներում տեղաբաշխված զորամիավորումը չէր ստացել մարտի չբռնվելու` վերադաս հրամանատարության հրահանգը։ Զորանոցների դիմադրության հրամանատարն էր կապիտան Կարել Պավլիկը ։
Նախապատմություն
Չայանեկի զորանոցները գտնվում էին Միստեկում, Յոհան Չայանեկին պատկանած նախկին տեքստիլի գործարանի տարածքում, որը 1933 թվականին ձեռք էր բերել չեխոսլովյան բանակը։ Այն գտնվում էր քաղաքի ծայրամասում, Օստրավիցե գետի վրայի կամրջի մոտ, որն իրար է կապում Ֆրիդեկ և Միստեկ քաղաքները։ Զորամասի տարածքում էին գտնվում երկու չորսհարկանի աղյուսաշեն շենքեր (բուն զորանոցները), շարահրապարակը, մի քանի կցակառույցները։ Դրանք ցանկապատված էին աղյուսե պարսպով ։
Ընդհարման օրը զորամասում տեղակայված էր Սիլեզյան 8-րդ գնդի 3-րդ գումարտակը` ոչ լրիվ կազմով։ Այն բաղկացած էր իններորդ, տասներորդ և տասնմեկերորդ հետևակային և տասներկուերորդ գնդացրային վաշտերից և 2-րդ զրահատանկային գնդի զրահային կիսավաշտից (տանկետների և զրահամեքենաների մեկական դասակ)։ Գումարտակը թերի էր համալրված 1936 և 1937 թվականների զորակոչի թերիության և Սլովակիայի մոտալուտ անկախության նախաշեմին ընդառաջ դասալքած սլովակ զինվորների պատճառով։ Ավելի վաղ դասալքել էին նաև հունգարացի և գերմանացի զինվորները։ Զորամասի ծանր զինատեսակները և զինամթերքի մեծ մասն ավելի վաղ տեղափոխվել էին Ստարիչի ռազմապահեստ։ Զորանոցների զինվորները զինված էին հրացաններով, գնդացիրներով և նռնակներով։ Փամփուշտների մեծ քանակություն կրակվել էր ընդհարմանը նախորդած օրերին` ուսումնական հրաձգության ընթացքում։ Զորամասում գտնվում էին գումարտակի հրամանատար կայազորապետ գնդապետ Կարել Շտեպինան, տասներկուերորդ գնդացրային վաշտի հրամանատար կապիտան Կարել Պավլիկը, զրահային կիսավաշտի հրամանատար պոդպորուչիկ Վլադիմիր Հեյնիշը, հերթապահ սպա պորուչիկ Կարել Մարտինեկը, մի քանի կրտսեր սպաներ և զինվորներ, ընդհանուր առմամբ` մոտ 300 հոգի ։
Գերմանական բանակի 8-րդ հետևակային դիվիզիայի 84-րդ գնդի երկրորդ գումարտակի երկու շարասյուներ գնդապետ Փաուլ Շթյովերի գլխավորությամբ քաղաք են մտել հարավից։ Դրանք սահմանը հատել են Պրիբորում և մոտ 18։00 արևելքից մոտեցել Միստեկին ։  Քաղաքի կարևոր հենակետերն զբաղեցնելուց հետո գերմանացիները մոտեցել են Չայանեկի զորանոցներին։
Մարտի ընթացք
Երբ գերմանացիները հասել են Չայանեկի զորանոցներին, գերմանացի սպաներից մեկը մոտեցել է ժամապահներին և առաջարկել հանձնել իրենց զենքը և կանչել հերթապահ սպային։ Երբ ժամապահները գերմանացի սպային հրահանգել են կանգնել, նա հանել է իր ատրճանակը։ Սկսվել է փոխհրաձգություն, որի ընթացքում վիրավորվել է սվոբոդնիկ Բոհուսլավ Պրիբիլան և սպանվել գերմանացի սպան ։ Այդ պահին կապիտան Կարել Պավլիկը դասընթաց էր վարում հնարավոր հակառակորդի լեզվի` լեհերենի թեմայով։ Երբ լսվել են կրակոցները, հերթապահ սպա Կարել Մարտինեկը հայտարարել է մարտական տագնապ։ Հրացաններով և գնդացիրներով զինված իր զինվորներին նա տեղակայել է պատուհանների մոտ և հրամայել կրակ բացել։ Այդ ընթացքում զորամասի հրամանատար գնդապետ Կարել Շտեպինան փորձում էր կապ հաստատել հրամանատարության հետ։ Զորամասի հրամանատարությունը ստանձնում է Պավլիկը ։
Գերմանացիների առաջին հարձակումը ձախողվել է։ Անպատրաստության պատճառով նրանք կրել են զգալի կորուստներ։ Առաջին գրոհի ձախողումից հետո գերմանացիներն սկսել են ականանետերով ականակոծել զորանոցների տարածքը և զորանոցի մոտ են կենտրոնացրել զրահամեքենաներ։ Գերմանացիներն օգտագործել են նաև կուրացնող լուսարձակներ։ Զորանոցների շինություններն ամրաշեն էին և շատ չեն տուժել ականակոծությունից։ Պատասխան կրակով ոչնչացվել է զրահամեքենան և սպանվել դրա վարորդը։ Չեխերը, զգալով, որ իրենց զինամթերքն սպառվում է, սկսել են անկանոն կրակահերթեր արձակել` ստեղծելով զանգվածային կրակի տպավորություն։ Մարտն սկսվելուց մոտ կես ժամ անց Շտեպինան կապ է հաստատել գնդապետ Ֆլորիան Էլիաշի հետ և հրաման ստացել դադարեցնել դիմադրությունն ու հանձնվել։ Շտեպինան ազդանշանի միջոցով տեղեկացրել է հանձնվելու մասին։ Բանակցությունները վարել է պորուչիկ Մարտինեկը ։
Հետևանքներ
Չեխ սպաներին գերմանացիները կալանավորել են, իսկ զինվորներին թույլատրել են վերադառնալ զորանոցներ` գերմանացի զինվորների վերահսկողության տակ։ Սպաներն ազատ են արձակվել մի քանի ժամից, իսկ զինվորները` մի քանի օրից ։ Ի նշան հարգանքի` Կարել Պավլիկից չեն առգրավել իր ատրճանակը ։
Խարլիևկա
Խարլիևկա (Харліївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1605 թվականին։
Չայանեկի զորանոցների ճակատամարտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխոսլովակիայի ճակատամարտեր
Խարլիևկա
2001 թվականի տվյալներով Խարլիևկա գյուղում բնակվում էր 686 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4623 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 148,39 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1605 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դհոտի
Դհոտի, նաև հայտնի է որպես պանչե, վեստի, դհուտի, մարդանի, չադրա, դհոտար, պանչեյ, տղամարդկանց ազգային հագուստ, որը կրում են Հնդկական թերակղզում։ Այն չասեղնագործված կտորի ուղղանկյունաձև հատված է՝ փաթաթված իրանի ու ոտքերի շուրջը և կապված իրանին։ Սովորաբար ունենում է մոտավորապես 4,5 մետր (15 ֆուտ) երկարություն։
Ծագում
Dhoti բառը ծագել է dhauti  բառից  (Սանսկրիտ լեզվով धौती), որը նշանակում է «մաքրել կամ լվանալ» ։ Հագուստի համատեքստում դա պարզապես վերաբերում է մաքուր հագուստին, որը հիմնականում կրում էին շրաուտայի զոհաբերության կամ կրոնական արարողությունների ընթացքում ։ Դհոտին զարգացել է հնագույն անտրիայից, որն անցկացվում էր ոտքերի միջով, հետևում ծալվում՝ ազատորեն ծածկելով ոտքերը, որից հետո ոտքերի առջևում երկար ծալքեր էին արվում։ Նույն ձևով այն կրում են նաև այսօր ։
Տարածաշրջանային անվանումներ
Հագուստը հայտնի է բազմաթիվ անվանումներով, ինչպիսիք են՝
Սովորույթ և օգտագործում
Դհոտին հաճախ կրում են կաուպինամի վրայից, որը ազդրային փաթաթանի տեսակ է։
Պանչան հաճախ կրում են ջայնիզմ դավանող տղամարդիկ, երբ այցելում են ջայնիզմական տաճար։ Որոշ ջայնիստներ կարծում են, որ չասեղնագործված հագուստը «աղտոտման համար պակաս թափանցելի է», ուստի ծիսական արարողությունների համար ավելի հարմար է, քան այլ հագուստները ։ Նրանք նաև վերևից կրում են ազատ, չասեղնագործված հագուստ, որն ավելի կարճ է, քան պանչան։
Այն հարավային Նեպալի Մահդեշ մարզի ազգային հագուստն է, հիմնականում կրում են Մահդեշի, Թարուի ու Մաիթիլինի նեպալցիները ։
Կրիշնաիտը, որը հայտնի է իր բնորոշ դրես կոդով, Արևելյան հետևորդներին դրդում է կրել պանչա՝ հաճախ զաֆրանի գույնի կամ սպիտակ կտոր՝ ծալված ավանդական ձևով։ Մահարիշի Մահեշ Յոգին հայտնի էր նրանով, որ կրում էր սպիտակ, մետաքսե դհոտի ։
Հնդկաստանում այն տարբերվում է լունգիից՝ նման, բայց ավելի փոքր հագուստ, որը մարդիկ հիմնականում հագնում են տանը, քանի որ այն ավելի ազատ ու հարմարավետ է, քան դհոտին։ Կա նաև ավելի պաշտոնական դհոտի, որը երբեմն կրում են քաղաքական գործիչները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկական հագուստներ Կատեգորիա:Մշակույթ Կատեգորիա:Հնդկաստանի մշակույթ
Մուշեղ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)
Մուշեղ Սարգսյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Վերբովոե (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Վերբովոե (Вербове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովոե գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գիհի կազակական
Գիհի Կազակական, նոճազգիների ընտանիքին պատկանող մշտադալար մերկասերմ թփատեսակ, որն ունի 0,6-1 մ բարձրություն, հարթ կեղև, բուն և ճյուղեր։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։ Ընձյուղները կլոր և մուգ կանաչ են։ Տերևները ասեղանման են կամ թեփուկանման։ Ունի կլոր կոներ։ Երկտուն բույս է։ Դա նշանակում է, որ արակական հասկիկները գտնվում են մեկ, իգական կոները այլ բույսերի վրա։ Ծաղկում է ապրիլին, իսկ կոները հասունանում են հոկտեմբերին։
Հիմնականում տարածված է Կովկասում և Միջին Ասիայում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է Սևանի ավազանում և Մեղրիում, մեծ մասամբ չոր լանջերում, վերին լեռնային գոտում։ Աճում է ծովի մակերևույթից 2500 մ բարձրության վրա։ Ցրտադիմացկուն և շոգադիմացկուն բույս է։ Պահանջկոտ չէ խոնավության և հողի հանդեպ։
Կազակական գիհին թունավոր բույս է, որովհետև տերևներում պարունակում է սաբինոլ յուղը, որն օգտագործվում է ժողովրդական բժշկության մեջ։ Բազմանում է սերմերի և կտրոնների միջոցով։ Հրաշալի բուսատեսակ է քարապարտեզների, ալպինարիաների, թեք լանջերի և ծաղկապարտերային ձևավորումների համար ։
Նկարագրություն
Ցածր, սովորաբար հողի վրա փռված թուփ է, որն ունի մինչև 50 սմ բարձրություն։ Փայլուն, վառ կանաչ, նշտարաձև-գծային և սրացած տերևները մեջքի կողմից ուռուցիկ են և կեսի մոտ փոս ընկած օվալ գեղձով։ 4-6 մմ տրամագծով կոները մանր են ։
Տարածվածություն
Հանդիպում է Սևանի (Փամբակ, Դարանակ), Դարեղեգիսի (Սելիմի լեռնանցք) և Մեղրու (Վահրավար, Գողթան լեռնագագաթի լեռնաճյուղեր) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Կովկասի այլ շրջաններում, Հարավային և Միջին Եվրոպայում, Սիբիրում, Հյուսիսային Մոնղոլիայում և Միջին Ասիայում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ենթալպյան գոտում՝ ծովի մակարդակից 2400-2500 մ բարձրությունների վրա, հազվադեպ թփուտների մացառուտներում, ինչպես նաև քարաթափվածքային և մանրաքարոտ լանջերին։ Պտղաբերում է հուլիս-հոկտեմբեր ամիսներին։ Լավ է բազմանում վեգետատիվ ճանապարհով և առատ պտղաբերում է ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Արեալը մասնատված է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Քրուսիբլ թատրոն
Որպես սպորտային իրադարձությունների անցկացման վայր
Սնուկերի աշխարհի առաջնություն մրցաշարը Քրուսիվլ թատրոնում անց է կացվում 1977 թվականից։ Այասեղ անկացվում են նաև այլ սպորտերի մրցաշարեր, ինչպես, օրինակ սեղանի թենիսը և սկվոշը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության թատրոններ
Բույնուտ
Բույնուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։
Բնակչությունը թուրքերի կողմից բռնությամբ տեղահանվեց և մեծ մասով ոչնչացվեց 1915-1918 թվականներին՝ Մեծ եղեռնի տարիների ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ինքնաձիգ ԱՏ-44
Տոկարևի փորձառական ԱՏ–44 ինքնաձիգ զենք 7,62×41 մմ փամփուշտներով՝ նախագծված Ֆ. Տոկարևի կողմից։
Պատմություն
1943–ի հոկտեմբերին Ֆ․ Վ․ Տոկարևը սկսեց աշխատել ինքնաձիգի վրա՝ օգտագործելով ԱՎՏ–40 ինքնաձիգի հիմքը՝ փոփոխված  ՍՎՏ–40-ի, և այդ տարվա նոյեմբերի 21–ին ինքնաձիգի մոդելը  պատրաստ էր ։  Իր տեսակով Տոկարևի ինքնաձիգը ավելի շատ համապատասխանոմ էր ձեռքի գնդացրին, որոնք բնորոշ էին խորհրդային առաջին ինքնաձիգներին։ Զենքը համալրված էր երկճյուղանի չհանվող հենակով, որն ամրացված էր փողաշապիկին։ Նշանոցը մեխանիկական է՝ նախատեսված 1500 մ հեռավորության համար։ Կարող է միանալ նաև ՍՎՏ-40 հրացանի սվինը ։
1943 թվական դեկտեմբերից մինչև 1944 թվականի ապրիլը Տոկարևը ավարտին հասցրեց իր ինքնաձիգի մշակման աշխատանքները։ 1944 թվականի մայիսի 7-ին ԱՏ–44 ինքնաձիգը մասնակցեց ինքնաձիգների առաջին հրաձգարանային փորձարկումներին։ Ներկայացված նմուշօրինակները չկարողացան հաղթահարել փորձարկումը։  1944 թվականի հուլիսին նշանակվեց կրկնակի փորձարկում, սակայն Տոկարևը չհասցրեց կատարելագործել իր ինքնաձիգը։Միայն դեկտեմբերին նա ներկայացրեց վերամշակված տարբերակը, որի փորձարկումն այս անգամ էլ ձախողվեց՝ իր տեղը զիջելով հրաձգությանը առավել պիտանի և անխափան մրցակիցներին։ Հանձնածողովը եզրակացրեց, որ ԱՏ–44 ինքնաձիգ զենքի հետագա վերափոխումը նպատակահարմար չէ ։
Լեմուր
Լեմուրներ, պրիմատների կարգի կիսակապիկների ընտանիք։ Մարմնի երկարությունը 13–37 սմ է, պոչինը՝ 16–56 սմ։ Ետին վերջավորությունները առջևիններից երկար են, հարթ եղունգներով։ Մեծ մատը հակադրված է 3-րդ և 4-րդ մատներին։ Մազածածկը խիտ է, փափուկ, հաճախ վառ գունավորված։ Ունեն երկար դունչ, 36 ատամ։ Ստորին ծնոտի վրա գտնվող «ատամնային սանրիկով» և լեզվի օգնությամբ սանրում են և հարթեցնում մազածածկը։ Լեզվի տակ ունեն «ստորին լեզու», որով մաքրում են ստորին ծնոտի ատամները։ Լեմուրների գլխուղեղը թույլ է զարգացած; Ապրում են միայն Մադագասկարի արևադարձային անտառներում։ Լավ բարձրանում, վազում ու թռչում են ծառերի ճյուղերով։ Սնվում են պտուղներով, տերևներով, հատապտուղներով, ծաղիկներով, միջատներով ու նրանց թրթուրներով։ Ակտիվ են մթնշաղին կամ գիշերը, ցերեկը քնում են ծառերի փչակներում ու բներում։ Լեմուրների ընտանիքը բաժանվում է 2 ենթաընտանիքի։ Հայտնի է 6 սեռ, մոտ 14 տեսակ։ Հանդիպում են ոչ մեծ խմբերով, երբեմն միայնակ կամ զույգերով։ Հղիությունը 2–5 ամիս է, ունենում են 1–3 ձագ։ Լեմուրների թիվը խիստ կրճատվել է և գտնվում են պաշտպանության տակ։
Լեմուրների շատ տեսակներ կան։ Օրինակ այ-այ, կատվային լեմուր, մկնային լեմուր և այլն։ Կատվային լեմուրները իրար հետ շփվում են հոտերի միջոցով։ Նրանց թաթերը սուր հոտ են արտադրում։ Աջ և ձախ թաթերը իրաից տարբեր հոտ ունեն։ Լեմուրն իր թաթը քսում է ծառերին ու հոտավետ հետք թողնում դրանց վրա. այդպես գծում են իրենց տարածքը, որտեղ ուրիշ խնբի լեմուները չպիտի մտնեն։ Կատվային լեմուրը ունի շքեղ պոչ 13 սև ու 13 սպիտակ զոլերով։ Պոչն օգնում է նրան հավասարակշռությունը պահելու, երբ նստած է բարակ ճյուղին կամ ճյուղից ճյուղ է թռչկոտում։ Լեմուրներն իրար հայհոյում են. պոչը քսում թևատակերին, որ վատ հոտ քսվի պոչի ծայրին։ Հետո վատ հոտով պոչը ցցում են ուղիղ հակառակորդի քթի առաջ։ Դա ամենամեծ վիրավորանքն է լեմուրի համար։ Ում պոչն ավելի ուժեղ է «բուրում», նա էլ հաղթողն է։ Լեմուրը Մադագասկար կղզու էնդէմիկ տեսակ է։
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մադագասկարի էնդեմիկ կենդանիներ Կատեգորիա:Լեմուրներ
(2204) Լիիլի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,588273 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,533 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6436 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1520,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236695 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1943 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Իրյո Վյայսյալյայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Ապանիչենո
Ապանիչենո (Апаничено), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Բոլոգովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1495 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տվերի մարզի Բոլոգովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վեինյեռվե
Վեինյեռվե (Väinjärve), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բագրևանդ (այլ կիրառումներ)
Բագրևանդ, կարող է վերաբերել՝
Exogenesis: Symphony
«Exogenesis: Symphony», անգլիական Muse ալտերնատիվ ռոք-խմբի սինգլ է իրենց հինգերորդ The Resistance ալբոմից։ Սկավառակում տեղ է գտել «Exogenesis: Symphony» սիմֆոնիկ ռոք-կատարումների ցիկլը և երկու համերգային ձայնագրություններ։ Թողարկվել է 2010 թ. ապրիլի 17-ին ԱՄՆ-ում 12" վինիլային սկավառակներով։ Սիմֆոնիան կենդանի կատարվել է The Resistance Tour համերգային շրջագայության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Muse երգեր Կատեգորիա:2010 սինգլներ
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)
Կոնստանտինովկա (Константиновка, Константиновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 132 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրացիա Դելեդա
Գրացիա Դելեդա (Դելեդդա, Grazia Deledda,, ), իտալացի գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1926) ։ Առաջին իտալացի կինն է, որ արժանացել է այդ պատվին ։
Կենսագրություն
Գրացիա Դելեդան ծնվել է Սարդինիայի Նուորո կոմունայում կալվածատեր, ջրաղացպան Ջովաննի Անտոնիո Դելեդայի և Ֆրանչեսկա Կամբոզու Դելեդայի ընտանիքում։ Հայրն ունեցել է ինքնահրատարակած բանաստեղծություններ և գրքերի լավ հավաքածու։ Գրացիան սովորել է տարրական դպրոցում, այնուհետև դասեր է առել մասնավոր ուսուցչի մոտ, հետո ինքնուրույն ուսանել է գրականություն։ Ոգեշնչված Սարդինիայի գյուղացիների պայքարով՝ գրել սկսել է վաղ տարիքից ։
Առաջինը գրել և հրատարակել է Fiori di Sardegna («Սարդինիայի ծաղիկները») վեպը (հրատարակվել է 1892 թվականին)։ Սկզբում ակնարկներ է հրատարակել L'ultima moda ամսագրում։ Տրևիսանիի կողմից 1890 թվականին հրատարակված Nell'azzurro համարվում է նրա առաջին ստեղծագործությունը։ Գրացիայի ընտանիքը չի աջակցել գրող դառնալու նրա ցանկությանը, քանի որ այն հակասել  է հայրիշխանության համակարգի սոցիալական նորմերին ։ Հնարավոր է այդ պատճառով է, որ  Stella d’Oriente վեպը հրատարակել է Ilia di Saint-Ismael գրական անվամբ ։ Ստեղծագործություններում անդրադարձել է կյանքի դաժան իրողություններին ու բարդ կենսակերպին՝  համատեղելով երևակայական ու ինքնակենսագրական տարրեր։ Նրա վեպերում ավելի շատ քննադատվում են սոցիալական արժեքներն ու բարոյական նորմերը, այլ ոչ թե մարդիկ, ովքեր զոհ են նման հանգամանքներում։
«Paesaggi Sardi» հրատարակվել է Սերիանիի կողմից 1896 թվականին։ 1900 թվականին, Պաշտանության նախարարության պաշտոնյա Պալմիրո Մադեսանիի հետ ամուսնանալուց հետո, ում հանդիպել էր 1899 թվականի հոկտեմբերին Կալիարիում, Գրացիան տեղափոխվում է Հռոմ։ «Anime oneste» (1895) և «Il vecchio della montagna» (1900), ինչպես նաև «La Sardegna», «Piccola rivista» և «Nuova Antologia» ամսագրերի հետ  համագործակցությունից հետո նրա աշխատանքների հանդեպ աճում է քննադատական հետաքրքրությունը։ Ուներ երկու որդի, ապրում էր հանգիստ կյանքով՝ զբաղեցրած իր գրվածքներով ։ Բեղմնավոր գրող էր, ով միջին հաշվով, տարեկան հրատարակում էր մեկ վեպ ։
1903 թվականին հրատարակված «Elias Portolu» նրան իրական հաջողություն բերեց և նա շարունակեց իր բեղուն գործունեությունը՝ «Cenere» (1904), «L'edera» (1908), «Sino al confine» (1911), «Colombi e sparvieri» (1912), «Canne al vento» (1913, Իտալիայում նրա ամենահայտնի գիրքն է), «L'incendio nell'oliveto» (1918), «Il Dio dei venti» (1922):
«Cenere» ստեղծագործության հիման վրա նկարահանվել է համանուն համր ֆիլմը հայտնի իտալացի թատրոնի դերասանուհի Էլեոնորա Դուզեի մասնակցությամբ։ Սա եղել է Դուզեի միակ ֆիլմը։
Մահացել է 64 տարեկան հասակում կրծքի քաղցկեղից։ «La chiesa della solitudine» (1936) նրա վերջին վեպը իտալացի կնոջ կիսաինքնակենսագրական նկարագիրն է։ «Cosima» (1937) ավարտուն վեպը հայտնաբերվել և հրատարակվել է նրա մահից հետո ։
Թանգարան
Դելեդդայի ծննդավայրում գործում է նրա անվան տուն-թանգարանը (Museo Deleddiano): Թանգարանն ունի 10 սենյակ, որտեղ ներկայացված են էջեր ու դրվագներ գրողի կյանքից ։
Ձայնագրություն
Գրացիա Դելեդան խոսում է Նոբելյան մրցանակի արարողության ժամանակ, 1926 (իտալերեն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի կին գրողներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի կին դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի կին գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Իտալացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իտալացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ
Անգլիե
Անգլիե (Angliers), համայնք Ֆրանսիայի Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Կուրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Շրջանը՝ Լա Ռոշել։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 17009։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 802 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 524 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 433-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 91-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 82.6 %, 1999 թվականին եղել է 70.3 %)։ 433 աշխատունակ բնակիչներից 397-ը աշխատում էին (203 տղամարդ և 194 կին), անաշխատանք էին 36-ը (19 տղամարդ և 17 կին)։ 91 անգործունակ մարդկանցից 29-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 36-ը՝ թոշակառու, 26-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.
Տես նաև
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մեծ Թանքուկ
Մեծ Թանքուկ համայնքը միակն է, որը գտնվում է Մեծ Թանքուկ կղզում։
Ամռանը շուրջ 200 բնակչություն ունի, իսկ ձմռանը՝ 120: Այնտեղ կա մեկ սենյականոց դպրոց, որը մատակարարում է նաև Փոքր Թանքուկ կղզու բնակիչներին։ Ավագ դպրոցի աշակերտները պետք է տեղափոխվեն Նոր Շոտլանդիայի մայրցամաքային Չեստեր քաղաք։
Բնակիչները հիմնականում իրենց ապրուստը ապահովում են ձկնորսության կամ լաստանավային ծառայության միջոցով։ Կղզուց և նրա սահմաններից դուրս գործում են մի քանի փոքր մասնագիտական ​​և գեղարվեստական ​​ձեռնարկություններ։ Վիլյամ Ջի Էրնեստը ուղևորատար միակ լաստանավ է, որը շահագործվում է մարզային տրանսպորտային ցանցի կողմից։ Արտակարգ իրավիճակների դեպքում, օգնությունը տրամադրվում է Մեծ Թանքուկ կղզու արտակարգ իրավիճակների արձագանքման ասոցիացիայի (BTIERA) կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հյուսիսատլանդյան օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Մահոնե ծոցի կղզիներ
Դոմենիկո Վենեցիանո
Դոմենիկո Վենեցիանո (Domenico Veneziano, ), իտալացի նկարիչ, ֆլորենտական արվեստի դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։ Ամբողջական անունը` Դոմենիկո դի Բարդոլոմեո դա Վենեցիա:
Կենսագրություն
Ենթադրաբար ծնվել է Վենետիկում մոտավորապես 1410 թվականին։ Մահացել է մոտավորապես 1461 թվականին, ենթադրվում է` Ֆլորենցիայում։ Նրա կյանքի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Նույնիսկ Վազարիին շատ քիչ բան էր հայտնի, այդ իսկ պատճառով նրա կյանքի պատմությունը լցրեց բարդ տեսություններով և անեկդոտներով։
Ինքնուրույն սկսեց աշխատել 1432 թվականին։ 1439 թվականին տեղափոխվեց Ֆլորենցիա, որտեղ, բացի մի փոքրիկ ընդմիջումից, շարունակեց աշխատել մինչև մահ։
Դոմենիկոյի ստորագրությամբ պահպանվել է երկու գործ։ Դրանցից մեկը բավականին վնասված «Աղջիկը և երեխան գահի վրա» որմնանկարն է (Լոնդոնի ազգային պատկերասրահ)։ Երկրորդը` Սանտա Լուսիա դե Մագնոլի եկեղեցու խորանի մի մասը (1445-1447 թվականներ)։
Դոմենիկո Վենեցիանոյի կյանքին վերաբերող առաջին փաստաթուղթը Պերուջիայից նրա նամակն է՝ ուղղված Պիեռո դի Կոզիմո դե Մեդիչիին, գրված 1438 թվականի ապրիլին։ Պերուջայում նկարիչը աշխատում էր Բալյոնի ընտանիքի տանը։ 1439 թվականին մեկնում է Ֆլորենցիա, որտեղ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի հետ միասին որմնանկար է նկարում Սանտա Մարիա Նուովայի հիվանդանոցի եկեղեցում։ 1445 թվականին նկարիչը անհայտ պատճառներով դադարում է աշխատել։ Հետագայում նրա որմնանկարները ավարտին են հասցնում Ալեսո Բալդովինետին 1461 և Անդրեա դել Կաստանյոն 1451-1453 թվականներին։ Այս ամբողջ ցիկլը ոչնչացվել է 18-րդ դարում ։
Ըստ Վազարիի, 1447 թվականին Մագնոլիի խորանի աշխատանքն ավարտելուց հետո նկարիչը մեկնել է Մարկե շրջան, որտեղ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի հետ աշխատել է Լորետոյի Սանտա Մարիա եկեղեցու որմնանկարների վրա։ Ժանտախտի համաճարակի պատճառով Դոմենիկոն լքում է Մարկեն ու վերադառնում Ֆլորենցիա։ Որմնանկարները ավարտին չեն հասցվել և հետագայում ոչնչացվել են։
Նկարչի վերջին հայտնի աշխատանքը Կավալկանտի մատուռի, հետագայում՝ Սանտա Կրոչե եկեղեցում որմնանկարն է։ 1566 թվականին եկեղեցին վերակառուցվեց, իսկ որմնանկարը հանվեց պատից։
Սանտա Կրոչեում որմնանկարի վրա աշխատելուց հետո Դոմենիկոն Ֆրա Անջելիկոյի և Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպիի հետ 1454 թվականին հրավիրվում է Պերուջա՝ Բոնֆիլիին խորհրդակցելու, որը նկարում էր Պրիորա մատուռը։ 1457 թվականին Դոմենիկոն շարունակում էր խորհրդակցել նկարիչներին։
Ավելի ուշ շրջանի նրա գործերը չեն պահպանվել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ակիվա Գոլդսման
Ակիվա Գոլդսման (Akiva Goldsman, «Keevie» (Կիվի), ), ամերիկացի պրոդյուսեր, սցենարիստ։
Ավարտել է Վեսլեյանի և Նյու Յորքի համալսարանները։ Մասնագիտությամբ հոգեբան է։ «Բանականության խաղեր» ֆիլմի սցենարի համար 2001 թվականին արժանացել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ լավագույն սցենարի համար
Հրատարակչություն
Հրատարակչություն, գրքեր, գրքույկներ, լրագրեր, ամսագրեր, պլակատներ, նոտաներ և տպագիր այլ արտադրանք թողարկող ձեռնարկություն։ Կատարում են տպագիր արտադրանքի պատրաստման բոլոր գործողությունները՝ հրատարակվող ձեռագրի (բնագրի) ընտրություն, խմբագրում, էջկապ, գեղարվեստական ձևավորում, դիզայն և տպագրություն։
Սկալետա Ձանկլեա
Սկալետա Ձանկլեա  (Scaletta Zanclea), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2578 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 516 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98029։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։
Հրատարակչություն
Հայաստանում ներկայում գործում են 100֊ից ավելի հրատարակչություններ՝ «Անտարես», «Գիտություն», «Դարակ», ԵՊՀ-ի, Զանգակ, «Էդիթ Պրինտ», «Լույս», «Հակոբ Մեղապարտ», «Հայաստան», «Հայկական հանրագիտարան. հրտարակչություն», ՀԳՄ-ի, «Մուղնի», «Նաիրի», «Ոսկան Երևանցի», «Սարգիս Խաչենց», «Տիգրան Մեծ» «Փրինթինֆո» և այլն ։
Սկալետա Ձանկլեա
Սուրբ Աստվածածինը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 16-ին։
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հրատարակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հրատարակչություններ Կատեգորիա:Ձեռնարկություններ
Խոդորկով
Խոդորկով (Ходорків), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1471 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոդորկով գյուղում բնակվում էր 1 371 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7037 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 194,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1471 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջումհուրիյեթ
«Ջումհուրիյեթ» (թուրքերեն՝ Cumhuriyet - հանրապետություն) Թուրքիայում հրատարակվող ձախ ուղղվածությամբ ընդդիմադիր օրաթերթ ։
Պատմություն
Առաջին անգամ լույս է տեսել 1924 թվականի մայիսի 7-ին ։ Թերթի հիմնադիր-խմբագիրն է եղել Յունուս Նադին։ Թերթը սկսել է հրատարակվել Ստամբուլում և համարվում էր թուրքական նորաստեղծ ռեժիմը լավագույնս ներկայացնող թերթ։ 2015 թվականին 51936 տպաքանակի վաճառքով գրավել է 19-րդ տեղը, իսկ 2018 թվականի սեպտեմբերի տվյալներով` 23-րդ տեղը` 35344 տպաքանակով ։ Կենտրոնական ձախ կողմնորոշման թերթ է, պաշտոնական կայքը` cumhuriyet.com.tr:
Ինչպես նկարագրվում է մամուլի մասին թուրքական գրքերում և հոդվածներում, 1923 թվականին՝ հանրապետության հռչակումից հետո, Թուրքիայում մնացած վերջին օսմանցիները շարունակում էին թերթեր հրատարակել և գրել հոդվածներ, որոնք վատաբանում էին երկրի նոր կարգավիճակը, ինչպես նաև քննադատում հանրապետության հիմնադիր Մուսթաֆա Քեմալին։ Հենց այդ ժամանակ է, որ որոշվում է հրատարակել մի թերթ, որը հնարավորինս մատչելի կներկայացնի քեմալականության առավելությունները և կպաշտպանի հանրապետության գաղափարախոսությունները։ Թերթի անունը կնքել է հենց ինքը՝ Մութաֆա Քեմալը։ Քեմալական շարժմանն աջակցող «Յենի գյուն» (Yeni gün, թարգ.` Նոր օր) թերթի խմբագիր Յունուս Նադին Համիդ Նաբիզադեի և Սերթել Զեքերիայի հետ «Միություն և առաջադիմություն կուսակցության» Ջալալօղլու պողոտայի վրա գտնվող «Վարդագույն ապարանք» (Pembe köşk) կոչվող հին գլխավոր շտաբի շենքում, որտեղ տեղակայված էր նաև Ակոբ Մաթասյանի հայտնի «Մաթասյան տպարան»-ը, հիմնադրում է «Ջումհուրիյեթ» օրաթերթը ։ Թերթը, հրատարակման առաջին օրվանից չկորցնելով իր արդիականությունը, պաշտպանել է Մուսթաֆա Քեմալի գաղափարախոսությունները, մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը՝ սատարել Հանրապետական Ժողովրդական կուսակցությանը (թուրք․՝ Cumhuriyet Halk Partisi ): Այն բանից հետո, երբ իշխանության եկավ Ժողովրդավարական կուսակցունթյունը, թերթը սկսեց աջակցել նրանց։ Բազմակուսակցական համակարգի շրջանում գլխավոր խմբագիր Նադիր Նադին Ժողովրդավարական կուսակցության կազմում 1950 թվականին անկախ պատգամավոր ընտրվեց ։
1924-1945 թվականներին թերթի գլխավոր խմբագիրը Յունուս Նադին էր, երբեմն Զեքերիա Սերթելը, Յակուբ Քադրին, Շյուքրու Քայան ևս նշվում էին որպես գլխավոր խմբագիրներ։ Յունուս Նադիի մահվանից հետո մինչև 1991 թվականը գլխավոր խմբագիրը Նադիի որդին` Նադիր Նադին է եղել։ 1971 թվականին Թուրքիայի Հանրապետությունում արմատական կադրային փոփոխություններ տեղի ունեցան և թերթի համար դժվար էր ընտրել, թե որ գաղափարի կրողը դառնար, ինչի հետևանքով էլ թերթի վաճառքը նկատելիորեն անկում ապրեց (մոտ 30 տոկոսով)։ 1991 թվականի օգոստոսի 20-ին Նադիր Նադին մահացել է, որից հետո մի կողմից առաջ եկան տնտեսական խնդիրներ, մյուս կողմից էլ թերթի խմբագիրների մեջ տարաձայնություններ առաջացան։ 1991 թվականի նոյեմբերի 5-ին ղեկավար Հասան Ջեմալի (լրագրող, քաղաքական գործիչ) քաղաքականությունը հավանության չարժանացնող 80 հոգի թերթից հեռացան։ Սրա պատճառով թերթի օրական վաճառքը 1991 թվականի դեկտեմբերին 120.000-ից նվազեց` հասնելով 50.000-ի։ Ստեղծված իրավիճակում Հասան Ջեմալը և Օկայ Գյոնենսինը հեռացան Ջումհուրիյեթից։ 1992 թվականի ապրիլի 8-ին Իլհան Սելչուկը և իր աջակիցները վերադարձան խմբագրություն։ Վերջինս ստանձնեց գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 2008 թվականի մարտի 21-ին Էրգենեքոնի գործի շրջանակներում Սելչուկը ձերբակալվեց և 2 օր տևած հարցաքննությունից հետո մինչև դատական նիստերի սկսվելը ազատ արձակվեց ։
Թերթի խմբագրությունը մինչև 2005 թվականի հոկտեմբերի 17-ը գտնվել է հայտնի Ջաղալօղլու պողոտայում, որը ժամանակին համարվում էր թուրքական մամուլի պողոտա։ Այստեղ են գտնվել ամենահայտնի թուրքական թերթերի խմբագրությունները և տպագրատները։ Այժմ թերը խմբագրատներ ունի ինչպես Ստամբուլում, այնպես էլ Անկարայում և Իզմիրում։
1998 թվականի մայիսի 7-ից «Ջումհուրիյեթ»-ն ունի նաև օնլայն ինտերնետային տարբերակ։