cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անգլիական հովվաշուն
Նկարագրություն
Անգլիական հովվաշունը միջին չափի շուն է, որի քաշը 40-65կգ է, հասակը՝ 18-23սմ։ Սովորաբար այն ունի չորս տարբեր գունային համակցություններ՝ սև և սպիտակ, սև և մոխրագույն, սպիտակ կամ երեք գույներով (սև, սպիտակ և մոխրագույն) ։ Ըստ ցեղատեսակի բնութագրության՝ մորթին կարող է լինել ուղիղ, ալիքաձև կամ գանգուր, բացառությամբ մռութի, գլխի և ոտքերի առջևի մասի, որտեղ այն կարճ է և հարթ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շներ
Ժողովածու (3082)
Ժողովածու 3082, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3082 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1267 թվականի Գեորգ Կիլիկեցի, Մանվել գրիչի կողմից Խոր Վիրապ, Սաղմոսավանք, Թեղինեաց ուխտում։ Ստացողը եղել է Գրիգոր Բջնեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,3X10սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 478 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ բոլորագիր երկաթագիր, Ավետարանի վրա՝ միասյուն, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սրճագույն կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 378բ, 474բ, 475բ և այլուր, 478ա (1630թ․), 37ա (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Յարոսլավ Պրուխա
Յարոսլավ Պրուխա (Jaroslav Průcha, ), չեխոսլովակյան դերասան, ռեժիսոր, Չեխոսլովակիայի ժողովրդական արտիստ 1953)։
Դերերից են՝ Վերշինին (Անտոն Չեխովի «Երեք քույր»), Դալեն (Չապեկի «Սպիտակ հիվանդություն»), Յան ժիժկա (Իրասեկի «Յան ժիժկա», ՉԽՍՀ պետական մրցանակ, 1951 թվականին) և այլն։ Պրուխայի լավագույն բեմադրություններից է համարվում Տիլի «Կամակոր կինը» (ՉԽՍՀ պետական մրցանակ, 1952 թվականին)։
Եղել է ճանաչված կինոդերասան։ Չեխոսլովակիայի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության միությունը 1963 թվականին սահմանել է Պրուխայի անվան մրցանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ դերասաններ Կատեգորիա:Չեխ ռեժիսորներ
Վարանդա (գյուղ)
Վարանդա, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 12,5 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 30 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևելյան թևի վրա՝ Մարտունու շրջանում՝ նախկին Վարանդա գավառում։ Բնակավայրերը տեղաբաշխված է Խոնաշեն գետի միջին հոսանքի ձախափնյակում՝ Ստեփանակերտ-Մարտունի մայրուղու աջ հատվածում ։
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 623,78 հա տարածք, որից 410,26 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 123,54 հա անտառային հողեր։ Վարանդա համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Խանաշեն գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա է թվով 1 աղբյուր` «Սարգսյանի» աղբյուրը։
Պատմություն
19-րդ դարի երկրորդ կեսերին Մուղանի տափաստանից թաթար մի քանի ընտանիքներ հաստատվել էին Խոնաշենի հովտում՝ Հաղորտի գյուղի վարչական տարածքում։ Բնակավայրը ստացավ Վարանդալու անվանումը, իսկ 19-րդ դարի վերջերին այն անվանափոխվել և դարձել էր Ղարադաղլու ։
1885 թվականին վերոհիշյալ բնակավայրում ապրում էր 70 թուրք ընտանիք։ Այդ ժամանակներից սկսած Վարանդան շրջակա հայկական գյուղերի, մասնավորապես Մուշկապատի Հաղորտիի, Կաղարծու և Պառավաթումբի համար չարիք էր դարձել։ Անասնագողությունը, ծեծն ու ջարդը սովորական երևույթներ էին դարձել։ Ծննդով Վարանդայից էր նաև մասնագիտությամբ ուսուցիչ, կոչումով մարդասպան Արշաադ Մամեդովը, ով դաժանորեն 1996 թվականին խոշտանգել և սպանել էր բերդաշենցի երկրորդ դասարանի աշակերտ Նելսոն Մովսիսյանին ։
Արցախյան ազատամարտ
Արցախյան շարժման առաջին շրջանում՝ 1988-1992 թվականներին, Վարանդան դարձել էր ադրբեջանական զինված ստորաբաժանումների կարևոր հավաքակայաններից մեկը։
Շրջափակվել էին հայկական գյուղերի ճանապարհները։ Կտրվել էր Ստեփանակերտի հետ Մարտունու շրջանի արևելյան ենթաշրջանի բնակավայրերի կապը ։
Ադրբեջանի կառավարությունը մինչև ատամները զինավորել էր Վարանդայի ադրբեջանցի բնակչությանը։ Սպանություններն ու խոշտանգումները Խոնաշենի հովտում հաճախակի էին դարձել։
1991 թվականի հունվարի 9-ին առավոտյան Կաղարծիի բնակիչ Լևոն Գասպարյանը կնոջը՝ Անժելա Գասպարյանին Մարտունու ծննդատուն տեղափոխելու ժամանակ Վարանդայի մոտ դարանակալած թուրքերը երիտասարդ ամուսիններին դաժանամահ են արել ։
1991 թվականի հունիսի 27-ին գյուղ վերադառնալու ճանապարհին ադրբեջանական օմոնը ձերբակալել էր 7 մուշկապատցիների, որոնց Շուշիի և Ադրբեջանի շրջաններում տեղակայված բանտերում չարչարանքների էին ենթարկել։ 1991 թվականի հուլիսի 3-ին դաժան ճակատագրի էին արժանացել նաև Հաղորտու 6 բնակիչներ։
Մարտական գործողությունների ժամանակ Ամիրանլարի հենակետից հակառակորդի կազմավորումները հարձակվել են Մարտունի քաղաքի ուղղությամբ՝ ցանկանալով Վարանդայից շեղել հրամանատարության ուշադրությունը։ Հայկական կամավորական ջոկատները ոչ միայն հետ մղեցին Ամիրանլարից կազմակերպված գրոհը, այլև Վարանդայի ռազմագործողությունը փայլուն ավարտին հասցրին ։
Գյուղը մի կարճ ժամանակահատված անվանվել է Արջաձոր, այնուհետև վերանվանվել Վարանդայի։
Էդիկ Մելքումյանի քրոջ որդի Վալերի Մանուչարյանի հովանավորությամբ 2014 թվականին Վարանդայում կառուցվել է հուշակոթող ՝ ի հիշատակ արցախյան պատերազմի և Վարանդայի ազատագրման ժամանակ զոհվածների։
Բնակչություն
Ստորև ներկայացված է Վարանդայի բնակչության փոփոխությունն ըստ տարիների
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, գործում է Հաղորտիի միջնակարգ դպրոցի Վարանդայի մասնաճյուղը, որտեղ սովորում է 13 աշակերտ ։
2012 թվականին դպրոցի շենքը վերանորոգվել էր «Հայ կրթական հիմնարկության» և Արփիկ Շատիկյանի զավակների դրամական միջոցներով ։
Վաղարշ Ա Պարթև
Վաղարշ Ա Պարթև ( Balāsh, ), Պարթևաստանի արքա մ.թ. 51-ից առ 80 թվականը։ Վոնոն Բ-ի որդին։ Պարթևաստանի հզորագույն տիրակալներից մեկը։ Զիջել է Ատրպատականի գահը իր որդուն` Բակուրին, օժանդակել է եղբորը՝ Տրդատին նվաճելու Մեծ Հայքի գահը։ Դա հանգեցրել է հռոմեա-պարսկական երկարատև պատերազմի (54–64), որն ավարտվել է Հռանդեայի պայմանագրով։
Կատեգորիա:Պարթև Արշակունիներ
Վիեննական անտառ
Վիեննական անտառ (Wienerwald), Ալպերի արևելյան լեռնազանգված Վիեննայի մոտակայքում։
Այն մի կողմից սահմանափակված է Դանուբի հովտով և խաղողի այգիներով, իսկ մյուս կողմից՝ Բադենա և Ֆյոսլա առողջարանային տարածքներով։ Լեռնազանգվածի բարձրությունը մինչև 893 մետր է (Շյոպֆլ լեռ)։ Դա մի հրաշալի բնական հանգստի գոտի է, մի ամբողջ անտառածածկ մակերես իր սեփական ավաններով, հյուրանոցներով, առողջարաններով և տաք աղբյուրներով։ Վիեննայի անտառի անտառածածկի 1250 քառ. կմ մակերեսը զբաղեցնում են կաղնու և հաճարենու անտառները (սկսած Tullner Feld հյուսիսում, Traisen արևմուտքում, Golsen и Triesting հարավում и Wiener Becken արևելքում)։ 2005 թ-ից Վիեննական անտառի Վիեննայի և Ստորին Ավստրիայի միջև ընկած 1050 քառ. կմ մակերեսով հատվածը մտել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի  կենսոլորտային պաշարների համաշխարհային ցանցի մեջ ։ Վիեննական անտառը նաև անվանում են Վիեննայի «կանաչ թոքեր»։ Վիեննական անտառի այժմյան կենդանական և բուսական աշխարհը միլիոնավոր տարիների ընթացքում նրա երկրաբանական, կլիմայական, էկոլոգիական և պատմական զարգացման արդյունքն է։ Այս տարածքի առաջին հայտնի անունը՝ «mons Cetius», թարգմանվում է որպես «լեռնային անտառ», գերմաներեն` «Bergwald»: Վիեննական անտառը Վիեննայի բնակիչների ամենասիրելի հանգստի վայրն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեռնաշղթաներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վիեննա
Ռորայմա նահանգի հարավային մարզ
Ռորայմա նահանգի հարավ (Mesorregião do Sul de Roraima) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 80 389 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 125 752,007 կմ²։ Բնակչության խտությունը 0,6 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Ռիշան
Ռիշան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Երվանդունիների թագավորության արքաների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Երվանդունիների թագավորության արքաների ցանկը։ Երվանդունիները Հայաստանը կառավարել են մ․թ․ա․ 612-ից մինչև 201 թվականները։ Պարույր նահապետը մ․թ․ա․ 612 թվականին դաշինք է կնքում Մարաստանի և Բաբելոնի հետ և միասնական զորքերով հարձակվում Ասորեստանի մայրաքաղաք Նինվեի վրա ու կործանում այն։ Երվանդունիների թագավորությունը հիմնադրվել է Երվանդ Սակավակյացի կողմից և հենց նրա անունով էլ այն կոչվել է Երվանդունիների թագավորություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երվանդունիների թագավորության արքաներ Կատեգորիա:Ցանկեր։Հայոց արքաներ
Սրեդնեուսմանովո
Սրեդնեուսմանովո (Среднеусманово, Иҫке Уҫман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 159 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ուրալ (ֆուտբոլային ակումբ)
«Ու́րալ» ֆուտբոլային ակումբ (Футбольный клуб «Урал»), ռուսական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Եկատերինբուրգից, որը հանդես է գալիս Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայում։ Տնային խաղերն անցկացնում է «Կենտրոնական» մարզադաշտում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
Պատմություն
«Ուրալ» Ֆուտբոլային Ակումբը հիմնադրվել է 1930 թվականին, Եկատերինբուրգ քաղաքում։
Ներկա կազմ
Հունիս 30, 2023
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1930 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Առլի ասպարեզը
Առլի ասպարեզը (Les Arènes d'Arles), Վինսենթ վան Գոգի նկարներից մեկը, որը նկարել է 1888 թվականին Ֆրանսիայի Առլ քաղաքում։ Վան Գոգի այս նկարը բնությունից վերցված չէ, այլ հիշողության արդյունքում են արված։
Նկարը
Նկարում պատկերված է ասպարեզ Առլ քաղաքում, որտեղ այդ ժամանակ անցկացվում էր ցլամարտ ։ Նկարի կենտրոնական մասը զբաղեցնում են հանդիսատեսները։ Նրանցից յուրաքանչյուրը տարված է իր գործով, իսկ ինքնին ցլամարտը գտնվում է վերևի աջ անկյունում՝ հետին պլանում և ընդհանրապես ուշադրություն չի գրավում։ Նկարը նկարել է դեռ այն ժամանակ, երբ Պոլ Գոգենի հետ ապրում էին Դեղին տանը։ Գոգենը խրախուսում էր Վան Գոգին, որպեսզի ստուդիայում աշխատի այս եղանակով։
Թվում է, թե Ռոլին ընտանիքի անդամները արտապատկերված են այս նկարում, և Առեզիի կոստյումով կինը Մադամ Գինուի դեմքն ունի ։
Կա վարկած, որ այս կտավը նկարելուց շաբաթներ անց՝ 1888 թվականի ամանորին, Վան Գոգը կտրել է իր ականջը։ Այս տխրահռչակ պատահարի մասին շատ տեսություններից մեկն ասում է, որ ցլամարտը մեծ ազդեցություն է թողել Վան Գոգի վրա՝ մասնավորապես պարտված ցլի ականջը կտրելու ավանդույթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Օլխովկա (խուտոր, Կույուրգազինսկի շրջան)
Օլխովկա (Ольховка, Ольховка), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Քասթամոնուի մարզ
Քասթամոնուի մարզ (Kastamonu ili), մարզ Թուրքիայի Հանրապետության Սևծովյան տարածաշրջանում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քասթամոնուի մարզ
Կովկասյան լեռնային գորշ մեղուներ
Կովկասյան լեռնային գորշ մեղուներ, մեղրատու մեղուների ցեղերի խումբ։ Տարածված են Կովկասում և Հարավային Կովկասում։ Ունեն գորշ գույն, երկար կնճիթ՝ 7—7, 1 մմ։ Ունի զարգացած հոտառություն, խաղաղասեր է, կուտակում է մեծ քանակությամբ ակնամոմ։ Աշխատավոր մեղվի կենդանի զանգվածը 90 մգ է, մայր մեղվինը՝ 180-200 մգ։ 1 փեթակի միջին բերքը 29 կգ է։ Ցրտադիմացկուն և խաղաղասեր են, բույնը լավ են պաշտպանում թշնամիներից ու վնասատուներից։ Բնական ձագատվության (պարսատվության) ժամանակ գործում են ավելի քիչ մայրաբջիջներ։
Հայաստանում (լեռնաանտառային գոտում) տարածված է այս ցեղի տարատեսակ հայկական գորշ մեղուն։ Կովկասյան գորշ մեղուի մաքրացեղությունը պահպանելու համար արգելված է մեղվի այլ ցեղերի ներմուծումը Հարավային Կովկաս։
Կատեգորիա:Մեղուներ
Հովհաննես Շարամբեյան
Հովհաննես (Վանիկ) Միհրանի Շարամբեյան, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ ։ Հովհաննես Շարամբեյանը մեծ աշխատանք է կատարել ժողովրդական արվեստի պահպանման և դրա զարգացման ուղղությամբ։ Հովհաննես Շարամբեյանն ավելի քան երեսուն տարի աշխատել է Դիլիջանի հին փողոցի վերականգնման վրա՝ մասնակցելով նախագծմանը, լուծելով կազմակերպչական հարցեր, ստեղծելով շենքերի մանրամասների էսքիզներ։ Շարամբեյանն իր ակտիվ մասնակցությունն է ունեցել Հայաստանի ժողովրդական արվեստի պետական թանգարանի, Երևանի փայտարվեստի թանգարանի և մի շարք այլ մշակութային կենտրոնների ստեղծման գործում։ Իր գործունեության համար նա պարգևատրվել է ԽՍՀՄ և արտասահմանյան երկրների պատվոգրերով և մեդալներով։
Գործունեություն
Բուն նկարչությունից բացի՝ Հովհաննես Շարամբեյանն ակտիվորեն զբաղվել է մշակութային և հասարակական լայն գործունեությամբ։ Դեռևս ուսանողական տարիներին բուժման նպատակով տեղափոխվում է Դիլիջան, որտեղ 1943 թվականին սկսում է աշխատել Դիլիջանի Հասմիկ Հակոբյանի անվան ժողովրդական թատրոնում՝ որպես գլխավոր նկարիչ։ 1947 թվականին կազմակերպում է Դիլիջանի Ղ. Աղայանի անվան գրադարանին կից գեղարվեստական ստուդիան։ 1953 թվականին Շարամբեյանն առաջին անգամ մասնակցում է հանրապետական ցուցահանդեսի, իսկ 1956 թվականին ընդունվում ԽՍՀՄ նկարիչների միության շարքերը։ Շուտով ընտրվում է ՀԽՍՀ գեղարվեստի ֆոնդի դեկորատիվ կիրառական արվեստի գեղարվեստի խորհրդի նախագահ։
Հովհաննես Շարամբեյանը 1958 թվականին ակտիվորեն մասնակցում է Դիլիջանի երկրագիտական թանգարանին կից գեղարվեստի բաժնի հիմնադրմանը, ինչի արդյունքում թանգարանն այսօր համալրված է հայտնի հայ և արտասահմանյան նկարիչների լավագույն ստեղծագործություններով։ 1960 թվականին Շարամբեյանը նշանակվում է Դիլիջան քաղաքի գլխավոր նկարիչ։ 1967 թվականիկ ընտրվում է Հայաստանի նկարիչների վարչության անդամ, իսկ ՀԽՍՀ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով նրան շնորհվում է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչի կոչում։ 1973 թվականին ընտրվում է Հայաստանի ժողովրդական արվեստի տան կիրառական արվեստի սեկցիայի նախագահ։
1978 թվականին Հովհաննես Շարամբեյանը նշանակվում է Հայաստանի ժողովրդական ստեղծագործության արվեստի պետական թանգարանի տնօրեն։ 1979 թվականին նրա ղեկավարությամբ հիմնադրվում է Դիլիջանի ժողովրդական արվեստի թանգարանը, որի համար հիմք է հանդիսանում իր և Ս. Դավթյանի հավաքածուն, իսկ թանգարանի տարածքի մի մասի համար Շարամբեյանը հատկացնում է բնակարանը։ 1984 թվականին Հովհաննես Շարամբեյանին ԽՍՀՄ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով շնորհվում է Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում։
Հովհաննես Շարամբեյանը մեծ աշխատանք է կատարել ժողովրդական արվեստի պահպանման և դրանց զարգացման ուղղությամբ։ Դիլիջանում նա երկար տարիներ եղել է կուլտուրայի և արվեստի ժողովրդական համալսարանի ռեկտոր, հիմնադրել է Հայաստանի պետական ժողովրդական արվեստի թանգարանի Դիլիջանի մասնաճյուղը։
Հովհաննես Շարամբեյանն ավելի քան երեսուն տարի աշխատել է Դիլիջանի հին փողոցի վերականգնման վրա՝ մասնակցելով նախագծմանը, լուծելով կազմակերպչական հարցեր, ստեղծելով շենքերի մանրամասների էսքիզներ։ Նշանակվել է Դիլիջանի պատմամշակութային արգելոց-թանգարանի գլխավոր խորհրդատու։ Շարամբեյանն իր ակտիվ մասնակցությունն է ունեցել Երևանի փայտարվեստի թանգարանի ստեղծման գործում։ Իր գործունեության համար նա պարգևատրվել է ԽՍՀՄ և արտասահմանյան երկրների պատվոգրերով և մեդալներով ։
Ստեղծագործություններ
Հովհաննես Շարամբեյանը բազմաթիվ կտավների հեղինակ է։ Հայտնի ստեղծագործություններն են՝ «Կոմիտաս», «Մեխակներ», «Երիտասարդ վիրաբույժներ», «Հակոբ բիձայի դիմանկարը», «Դիլիջան», «Մ. Գորկին», «Նվիրում խաչքարին», «Մ. Աբրահամյանի դիմանկարը», «Հին բակ Դիլիջանում», «Հովիվ Պողոսյանի դիմանկարը», «Մեխակներ», «Հիշողություն հին Երևանից», «Կոնդ», «Գյուղական բակ Լճաշենում», «Բուխարեստը իմ պատուհանից», «Մանուշակներ», «Խոր Վիրապ», «Վանի կարպետ», «Մորս հիշատակին», «Դիլիջանյան ծաղիկներ», «Սարերը մայրամուտին», «Աշունը սարերում», «Մակարավանք», «Աշնանային տերևներ», «Հեթանոսական տաճարի ավերակները», «Էջմիածնի հին տները», «Ձնհալ», «Գարուն» և այլն։
Հովհաննես Շարամբեյանը եղել է «Անուշ» ֆիլմի (1983) գլխավոր նկարիչը։
Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Բուլղարիայում, Փարիզում (Մինաս Ավետիսյան. Քնարիկ Վարդանյան, Հովհաննես Շարամբեյան), Սանկտ Պետերբուրգի Էրմիտաժի սրահում (Գրիգոր Խանջյանի հետ՝ նվիրված Կոմիտասի 100 ամյակին), Հոլանդիայում, ԳՖՀ-ում, Երևանում, Դիլիջանում, Իջևանում, Էջմիածնում և Հայաստանի մի շարք այլ քաղաքներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:1986 մահեր Կատեգորիա:Օգոստոսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 11 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կոկանդ 1912
«Կոկանդ 1912» (ուզբ.՝ "Qo'qon 1912" futbol klubi), ուզբեկական ֆուտբոլային ակումբ Կոկանդ քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1912 թվականին։ 2014 թվականին ակումբը հանդես է եկել Ուզբեկստանի առաջին լիգայում և զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, և նորից հնարավորություն է ստացել հանդես գալու Ուզբեկստանի Բարձրագույն լիգայում ։
Պատմություն
«Կոկանդ 1912» ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1912 թվականին Կոկանդ քաղաքում, Ուզբեկստանի հնագույն ֆուտբոլային ակումբներից է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
(6972) Հելվեցիուս
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,568278 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2389 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8977 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1503,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239464 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (47601-47700)
Աստերոիդների ցանկ (47501-47600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (47701-47800)
Հարրի Հեմլին
Հարրի Հեմլին (Harry Robinson Hamlin, ), ամերիկացի դերասան, հայտնի է դարձել շնորհիվ NBC-ի «Լոս Անջելեսի օրենքը» սերիալում խաղացած դերի, որտեղ նկարահանվել է 1986-1991 թվականներին։ 1987 թվականին «People» ամսագիրը Հեմլինին անվանել է «տարվա ամենասեքսուալ տղամարդ» ։
Գործունեություն
Հեմլինը մեծ էկրանին առաջնելութել է 1978 թվականին թողարկված «Կինո, կինո» ֆիլմում, որում խաղացած դերի համար առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի «Լավագույն կինոգործիչ» անվանակարգում ։ 1981 թվականին նա առաջատար դեր է խաղացել «Տիտանների ճակատամարտը» կոմերցիոն կինոֆիլմում։ 1988 թվականին Հեմլինն առաջատար դեր է խաղացել «Սիրով զբաղվելով» ֆիլմում՝ Քեյթ Ջեքսոնի և Մայքլ Օնթկինի հետ ։ Ֆիլմը կոմերցիոն հաջողություն չի ունեցել, և Հեմլինն այլևս հոլիվուդյան ֆիլմերում դեր չի ստացել ։
Կինոյում կարճատև գործունեությունից հետո՝ 1984 թվականին, Հեմլինը տեղափոխվել է հեռուստատեսություն։ Նա նկարահանվել է «Ինտրիգանկա» և «Տիեզերք» մինիսերիալներում, իսկ հետո՝ հեռուստատեսության համար պատրաստված երկու տասնյակ ֆիլմերում։ 1986 թվականին նա «Լոս Անջելեսի օրենքը» ֆիլմում ստանձնել է փաստաբան Մայքլ Կոզակի դերը։ Այդ դերի արդյունքում նա ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուսի» երեք անվանակարգում՝ հեռուստասերիալում տղամարդու լավագույն դերի համար ։ Սերիալի հաջողության ֆոնին նա «People» ամսագրի վարկածով ճանաչվել է «Ամենասեքսուալ տղամարդ» ։ Հեմլինը լքել է սերիալը հինգ եթերաշրջանից հետո՝ 1991 թվականին։ 1999 թվականին նա փորձել է վերադառնալ հեռուստատեսություն «The WB Television Network»-ի «Կինոաստղեր» սիթքոմի գլխավոր հերոսի դերով, սակայն շոուն փակվել է երկու կարճ եթերաշրջանից հետո։
2000-2010-ական թվականներին Հեմլինը երկրորդային դերեր է կատարել «Վերոնիկա Մարս» (UPN, 2004-2006), «Բանակային կանայք» (Lifetime, 2010-2011), «Անամոթներ» (Showtime, 2012-2014) և «Խելացնորներ» (AMC (հեռուստաալիք), 2013-2014)։ Վերջինում խաղացած դերի համար նա 2013 թվականին առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակ «Լավագույն հրավիրված դերասան դրամատիկական հեռուստասերիալում» կատեգորիայում ։ Համլինը նաև հայտնվել է «Հրեշտակի հպում», «Օրենք և կարգ», «Օրենք և կարգ․ հատուկ կորպուս», «Հարփերի կղզի» և «Երգչախումբ» ֆիլմերում։ Բացի այդ, նա հանդես է եկել «Պարեր աստղերի հետ» ռեալիթի-շոուի երրորդ եթերաշրջանում, իսկ 2012 թվականին իջել է իր կարիերայի հատակը՝ դառնալով չափահասների համար տակդիրների գովազդի դեմքը Լիզա Ռիննայի հետ ։
Անձնական կյանք
1979-1983 թվականներին Հեմլինը հարաբերություններ է ունեցել «Տիտանների ճակատամարտը» ֆիլմի գործընկերուհու՝ դերասանուհի Ուրսուլա Անդրեսի հետ, ունեն ընդհանուր որդի ։ 1985-1989 թվականներին ամուսնացած է եղել «Ֆելքոն Խաչ» ֆիլմի դերասանուհի Լորա Ջոնսոնի հետ։ Նրանց ամուսնալուծությունը բավականին ակտիվ քննարկվել է դեղին մամուլում՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ Հեմլինն անմիջապես սկսել է հանդիպել «Հանգիստ նավամատույց» ֆիլմի դերասանուհի Նիկոլետ Շերիդանի հետ ։ Շերիդանի հետ ամուսնացած է եղել 1991-1993 թվականներին։
1997 թվականին Հեմլինն ամուսնացել է «Մելրոուզ Փլեյս» ֆիլմի դերասանուհի Լիզա Ռինեի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր ։ Նրանք միասին նկարահանվել են «Հարրին սիրում է Լիզային» ռեալիթի-շոուում 2010 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ
Սոկոլովկա (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)
Սոկոլովկա (Соколівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Սոկոլովկա գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1916 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անկումից հետո (ֆիլմ)
«Անկումից հետո» (After We Fell), ամերիկյան մելոդրամա, որը նկարահանվել է Աննա Թոդդի «Անկումից հետո» վեպի հիման վրա։ Համարվում է «Հետո» և «Վեճից հետո» ֆիլմերի սիքվելը։ Գլխավոր դերերում, ինչպես և նախկինում, հանդես են գալիս Ջոզեֆին Լենգֆորդը և Հիրո Ֆայնս Թիֆինը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայանալու է 2021 թվականին։
Սյուժե
Երբ Թեսսան կայացնում է իր կյանքի կարևորագույն որոշումը, ամեն ինչ իր շուրջը փոխվում է։ Անսպասելի բացված գաղտնիքները իր մտերիմների և Հարդինի ընտանիքի մասին կասկածի տակ են դնում ամեն ինչ, որ նրանք երկուսն էլ գիտեին առաջ։
Արտադրություն
2020 թվականի սեպտեմբերի սկզբին Ջոզեֆ Լենգֆորդը ևՀիրո Ֆայնս Թիֆինը հայտարարել են այն մասին, որ արտադրության մեջ են դրվել ֆիլմի երրորդ և չորրորդ մասերը ։
Հոկտեմբերին ԶԼՄ-ներում տեղեկատվություն է հայտնվել այն մասին, որ երրորդ և չորրորդ ֆիլմերի հիմնական դերասանական կազմին միանալու են Սթիվեն Մոյերը և «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր Միրա Սորվինոն։ Հայտնի է դարձել, որ ֆիլմում դերեր են ստացել Չանս Պերդոմոն և Արիելա Կեբբելը, ինչպես նաև Ֆրենսիս Թյորները և Կիանա Մադեյրան։ Երրորդ և չորրորդ ֆիլմերի ռեժիսորը Կաստիլ Լենդոնն է։ Ֆիլմի սցենարը գրել Է Շերոն Սոբոյլը, որը նաև գրել է «Վեճից հետո» ֆիլմի սցենարը ։
Մարքեթինգ
Ֆիլմի պաշտոնական թրեյլերը համացանցում հրապարակվել է 2021 թվականի փետրվարի 14-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Ստավրոպոլ
Ստավրոպոլ (Ставрополь, σταυρός — «խաչ», — «քաղաք» բառերից ), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության հարավային մասում, Ստավրոպոլի երկրամասի վարչական կենտրոնը։
Գրյուշովի խուտորի հետ կազմավորում է Ստավրոպոլի քաղաքային օկրուգը։
Քարանձավ
Քարանձավ (նաև՝ քարայր, այր, անձավ) երկրակեղևի վերին շերտերի դատարկ տարածություն, որը Երկիրի մակերևույթ է դուրս գալիս մեկ կամ մի քանի ելքերով։
Քարանձավների առաջացումը
Առաջանում է ջրի ներգործությամբ հեշտ լուծվող ապարների (կրաքար, դոլոմիտ, բազալտ, գիպս և այլն) լվացատարման և այլ շարժընթացների հետևանքով։
Շթաքարեր և պտկաքարեր
Կրաքարային քարայրերում կան հոսքային գոյացություններ, որոնք կոչվում են շթաքարեր (ստալակտիտ) և պտկաքարեր (ստալագմիտ)։ Քարայրի կամարից կաթող ջուրը մասամբ գոլորշիանում է՝ թողնելով կալցիումի կարբոնատի բարակ նստվածքաշերտ, որը, հետզհետե աճելով, առաջացնում է շթաքար, իսկ հատակին կաթող նստվածքից գոյանում է պտկաքար։ Շթաքարերը քարե լեզվակների տեսքով կախվում են քարայրի առաստաղից, իսկ պտկաքարերը հատակից վեր են բարձրանում քարե սյուների նման և, երբեմն միմյանց միանալով, գոյացնում են միասնական սյուն (ստալագնատ)։ Շթաքարերն ու պտկաքարերը շատ հաճախ այնքան գեղեցիկ գոյացություններ են առաջացնում, որ վաղուց արժանացել են զբոսաշրջիկների ուշադրությանը։
Ստավրոպոլ
Աշխարհագրական դիրք
Ստավրոպոլը շրջապատված է լեռներով և գտնվում է կենտրոնական մասում, Նախակովկասում է գտնվում Ստավրոպոլի լեռնախարհը, Տաշլա գետի ակունքները 1450 կմ հարավ Մոսկվայի մայրուղիներում խաչվում են Ռոստով-Ստավրոպոլ և Աստրախան-Էլիստա-Նեվինոմիսկ-Թբիլիսի։ Ծովի մակարդակից բարձր է 230-660 մ։ Քաղաքի փողոցներից մեկը կոչվում է 45 զուգահեռներ, որն արտացոլվում է ճշգրիտ դիրքորոշմամբ։ Քաղաքի մեջ նշվում է նաև մեկ այլ հարթություն։ Կանգնած մեկը մեկի վրա, որը ամենաբարձրն է Նախակովկասում, նա եղել է ջրաբաժան Ազովի և Կասպից ծովերի միջև։ Քաղաքի տարածքը ընդգրկում է 276,689 կմ2։ Քաղաքի տարածքը պատկանում է Սենգիլևսկայա ջրամբարին, որի մակերեսը 42 կմ2 է։ Ջրամբարը ունի կարևոր տնտեսական արժեք, հատկապես քաղաքի ջրի մատակարարումը։ Ստավրոպոլի երկրեմասը ձգվել է հարավ-արևելք ՝ 30,5 կմ, իսկ հյուսիսից-հարավ՝ 16,5 կմ։ Երկարությունը սահմանամերձ քաղաքներում 165,3 կմ է։ Հեռավորությունը Սուրբ Միքայել քաղաքից 5 կմ է։ Այսօր Ստավրոպոլը ունի 530 փողոց, որոնց ընդհանուր երկարությունը 482 կմ է, ավելի քան 28,000 շենքեր, որից 23,8 բնակելի։ Քաղաքում կան 149 ուսումնական հաստատություններ, այդ թվում ՝ 20 լավագույն, 36 բյշկական, 2 թատրոն, 20 հասարակական գրադարաններ, 219 հուշարձաններ և պատմության և մշակույթի և ճարտարապետության։
Քարանձավ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քարանձավներ
Ստավրոպոլ
Աշխարհագրական դիրք
Ռուսաստանի կանաչ քաղաքներից մեկն է։ Առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ անտառները շատ են, և կանաչ տարածքը 4494 հա. է։
Ժամային գոտի
Ստավրոպոլի ժամային գոտին համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին, ինչպես նաև Մոսկվայի ժամանակին։
Կլիմա
Ստավրոպոլը հարավային քաղաք է։ Ամենակարճ օրը՝ դեկտեմբերի 22-ը, սկսվում է Ստավրոպոլի 8 ժամ 40 րոպե, իսկ ամենաերկարը հունիսի 22-15-ը։ Մեծ թվով արեգակնային ջերմության (ընդհանուր արեգակի ճառագայթումը տարեկան 121.3 կկալ / սմ ) որուշում է աճող սեզոնի տևողությունը 160 օր ապրիլի 22-ից հոկտեմբերի 15-ը։
Քաղաքը նաև հայտնի է քամիների ուժգնությամբ 20-25 մ/վ։ Առավել քամոտ ամիսներ են՝ փետրվար, մարտ ամիսները։ Քամու ուղղությունները գերակշռում են արևելք և արևմուտք ուղղություններով։ Տարվա մեջ գերակշռում է բարեխառն և ցամաքային եղականը։ Ամռանը դա կապված է չոր, տաք, անամպ եղանակի հետ։ Ձմռանը Սիբիրից և Ղասախստանից գալիս են ցրտաշունչ, չոր, հստակ եղանակ։ Ատլանտյան օվկիանոսից գալիս են ցրտաղունչ օդային քամիներ, ամռանը անձրև և ամպրոպ, ձմռանը ջյուն։ Արկտիկայի օդը Բարենցովի ծովում, ուղոկցվում է ցուրտ ամպամած, իսկ Կարա ծովը սովորաբար նվազեցնում է ջերմաստիճանը, մեխացնում քամիների ուժգնությունը պատճառելով սառը ալիքներ։ Թերևս բոլոր եղանակներին էլ ներթաձանցում են արևադարձային օդի ցամաքային տեսակը, դա գալիս է Մերձավոր արևելքից և փոքր Ասիայից, նաև Իրանից բերելով տաք քամիներ։ Միջերկրական ծովի քամիները բերում են խեղդուկ, խոնավ եղանակ, ձմռանը հալեցում, գարնանը և աշնանը տաքացում։
Ստավրոպոլի միջին տարեկան տեղումները 633 մմ, տաք շրջանում 471 մմ, իսկ ցուրտ շրջանում 192 մմ։ Առավելագույնը հունիսին (192 մմ) նվազագույնը փետրվարին (28 մմ) ։
Ստավրոպոլի պատմությունը
Ստավրոպոլի նախագծի առաջին հայտնի ամսաթիվը թվագրաված է 1778 թվականին, և փաստերը ցույց են տալիս, որ ամրոցը կառուցվել է բոլոր կանոնների ժամանակ։ Այն զբաղեցնում է 10 հա։
Ամրոցը շրջապատված է բերդապատնեշներով և խրամով։ Ռազմավարական առումով ընտրությունը հաջող էր։ Լեռները գերիշխում են միջավայրից դուրս։ Հյուսիսից սահմանափակված է Տաշլի գետով, հարավից առավել վտանգավոր կողմում, իսկ պաշտպանող բերդը ձգվում է արևմուտքից դեպի արևելք։
Գրեթե ամենուր, բերդի կառուցմանը զուգահեռ կառույցներ էին կառուցում։ Այսպես, արդեն 1778 թվականին Ստավրոպոլ գյուղում, որտեղ գտնվում էր գնդի շտաբը կային 197 տներ, մի պահակատուն, և մի քանի շենքեր։
1824 թվականի սեպտեմբերի 6-ին հետևակի գեներալ Էրմոլոֆ Ալեքսանդրը պետքե հաշվետվություն փոխանցեր տարածաշրջանի պետական վայրին ՝ Գեորգրևսկի Ստավրոպոլ ։
1824 թվականի, հոկտեմբերի 2-ին Ալեքսանդր I-ի հրամանագրով, բոլոր մարզային գրասենյակները թարգմանվել են Գեորգևսկի Ստավրոպոլում ։ Քանի որ 1935 թվականին կոչվել է Վորոշիլովի ի պատիվ Վորոշիլովսկիին։
1938 թվականին Վորոշիլովին ձևավորել է 3 տարածքներ ՝ Կագանովի, Օրջոնիկովի և Ստալինի ։ 1942 թվականի օգոստոսի 3-ին գրավել են գերմանացիները։ Ստավրոպոլի քաղաքի անունը վերադարձվել է 1943 թվականի հունվարի 12-ին ՌՍՖՍՀ գերագույն խորհրդի հրամանով։ 1956 թվականի օգոստոսի 7-ին Ստավրոպոլը վերացվել էր քաղաքային բնակավայրի՝ Կագանովի Օրջոնիկովի և Ստալինի ։
Ազգային կազմը
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ստավրոպոլի բնակչությունը կազմում է 398,236 մարդ։ Նրանցից 393,236 բնիկ են։
Տեղական ինքնակառավարում
Վարչական կենտրոնը Ստավրոպոլի թաղամասում է։
Տնտեսություն
Այսօր տնտեսության հիմքը ժամանակակից արդյունաբերական ներուժն է. քաղաքում կան ավելի քան 400 ձեռնարկություններ։ Վերջին տարիների հանձնարարվել է նոր գործարանների բացումը, բժշկական դեղերի արտադրելը, տեխնիկայի զարգացմանը և այլն։ Մոդեռն արտադրություններն են՝ գարեջուր, հյութեր, պաղպաղակ և այլ արտադրանքներ։ Վերջին տարիների ապրանքների արտադրության ծավալն ավելացել է 1.6 անգամ։ Մարզի կառուցվածքի ամբողջ արդյունաբերական արտադրության տեսակարար կշռի մոտ 24%-է։
Արդյուանաբերություն
Հիմնակական տեղը արդյունաբերության մեջ մեքենաշինությւոնն է։ Ստավրոպոլի արտադրության մեջ մեծ դեր են խաղում ՝ էլեկտրոնային սարքավորումները, ավտոմեքենաների պահեստամասերը, լիցքավորիչները, նավերի կառավարման համակարգերը, էլեկտրաքիմիական պաշտպանությանն համակարգերը և էլեկտրական հոսանքի հաշվիչները։ Քաղաքի արտադրության 35% պարենային ապրանքներն են։ Սա ըստ սննդի։ Երշիկեղենի, պահածոյացված ապրանքների, ալյուր, պանիր, կենդանական և բուսական յուղ, գարեջուր, բայց ոչ ոգելից խմիչք։ Բացի այդ տարածաշրջանը արտադրում է քիմիական բարձր տեխնոլոգիաներ։
Տրանսպորտ
Ստավրոպոլում գործում է փոխադրման հետևյալ եղանակները՝ օդային, երկաթուղային, ավտոբուսային և ծովային։
Երկաթյուղային
XIX դարի երկրորդ կեսին ու XX դարի սկզբին երկաթգիծ է անցկացվել նաև Հյուսիսային Կովկասում։ Սակայն երկաթուղու հիմնական գիծն է՝ Ռոստով - Կովկասյան Արմավիր - Միներալնիե վոդի- Վլադիկավկազ։ 1897 թվականին կառուցվել է Կովկաս-Ստավրոպոլ մասնաճյուղը, բայց քանի որ հաստատվել են բարձր գները, դա միայն խոչընդոտ է հանդիսացել Ստավրոպոլի զարգացմանը, քանի որ Ստավրոպոլը դադարում էր լինել փակուղային երկաթուղի։ Կա երկու երկաթուղային կայան, որը կառուցվել է 1897 թվականին։ Քաղաքացիական պատերազմի հետևանքով Արմավիր-Ստավրոպոլ հատվածը շատ վնասվեց, խորհրդային ղեկավարությունը զգաց, որ աննպատակահարմար է վերականգնումը, քանի որ երկու երկաթուղիները կառուցվել են քաղաքում, և բոլոր գնացքները շարժվում են Պետրոպավսկո գյուղից, որը գնում է քաղաքի միջով։ Քաղաքը կրկին դարձավ փակուղի նաև տնտեսական և մշակութային առումով ։ Երկաթուղու առկայությունը հիշեցնում է կամուրջներ։ Ներկայումս Ստավրոպոլում գործում է մեկ կցան՝ Ստավրոպոլ-Ռոստով։ Անմիջապես Ստավրոպոլից կարող ենք գնալ Մոսկվա, Վորոնեժ, Դոնի Ռոստովև այլն։ Ըստ ռազմավարության սոցիալ-տնտեսական զարգացման Հյուսիասային Կովկասի և դաշնային օկրուգի միջև 2025 թվականին ակնարկվում է կառուցել երկաթուղաին գիծ՝ Ստավրոպոլ-Նեվինոմս, որպեսզի օպտիմալացնենք տրանսպորտային կապը։
Օդային տրանսպորտ
Ստավրոպոլի օդանավակայանը հանդիսանում է միջազգային օդանավակայան։ Առաջին ինքնաթիռը ուղևորվել է նոյեմբերի կեսին 1935 թվականին ուղևորվել է՝ Ստավրոպոլ-Պյատիգորսկ։ Ստավրոպոլի հետ կապված սեփականության իրավունքի փոխանցման տարածաշրջանային օդանավակայանում զարգացման տեմպերը արագացրել է, և չվերթի գինը նվազում էր։ Ստավրոպոլի ինքնաթիռները թռչում են մի շարք ավիաընկերություններից UTair, S7 Airlines,DonAvia, և Թուրքական ավիաուղիներ։
Կրթություն
Ներկայումս կրթական համակարգը ներառում է 48 կրթական հաստատություններ, այդ թվում չորս վարժարաններ։ Քաղաքն ունի 69 մանկապարտեզներ, որոնցից 57 մանկատներ և 27 հավելյալ կրթութական հաստատություններ։ Ստավրոպոլի 20 բարձրագույն հաստատություններ։
Մշակույթ
Ցանցի մշակութային հաստատությունները բաղկացած են ՝20 քրադարան, 6 թանգարան, 17 ակումբներ։
Թատրոններ
Քաղաքն ունի 8 կինոթատրոններ ։
Ռուս ուղղափառ եկեղեցիներ
Ստավրոպոլ՝ քաղաք Ստավրոպոլում է գտնվում արքեպիսկոպոսի նստավայրը։
Իսլամ
Հոգևոր վարչակազմե մուսուլմաններ
Առողջապահություն
Քաղաքն ունի 13047 առողջապահական հաստատություններ։
Կառավարիչ
Ամբողջ ցանկը Ստավրոպոլի քաղաքապետների
Զարգացումներ
Ստավրոպոլի, Ռուսաստանի երիտասարդական միությունը անց է կացնում ամենամյա ռուս մրցույթ «Միսս ուսանողուհի Ռուսաստանից» Պարզապես գնում տարածաշրջանային մրցակցությունը «Միսս ուսանողուհի Ստավրոպոլի երկրամասի»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:1777 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆրեսկո
Ֆրեսկո (իտալերեն՝ թաց), թարմ, թաց կրասվաղի վրա, մաքուր ջրով կամ կրաջրով բացված ներկերով գեղանկարչական տեխնիկա է, չորանալիս գոյացնում է բյուրեղային կալցիումի կարբոնատի թափանցիկ թաղանթ՝ ամրացնելով ներկերն ու ֆրեսկոն դարձնելով հարատև։ Ֆրեսկո է կոչվում նաև այդ տեխնիկայով կատարված ստեղծագործությունը։
Կիրառումը
Ֆրեսկոն հնարավորություն է ընձեռում ստեղծելու մոնումենտալ արվեստի գործեր, որմնանկարչության հիմնական տեխնիկան է։ Բացի բուն ֆրեսկոյից հայտնի է նաև ասեկկո (իտ. a secco- չոր կերպով) ֆրեսկոն՝ զարգացել է անտիկ շրջանում, այն ավարտում էին տեմպերայով՝ չոր վիճակում։ Այդ եղանակը տիրապետող է դարձել նաև միջնադարում՝ Բյուզանդիայում, Արևմտյան Եվրոպայում, Ռուսաստանում։ Մ. թ. ա. առաջին դարերից տեխնիկայով ֆրեսկային մոտ որմնանկարներ են արել արևելքի գեղանկարիչները՝ հիմնականում Հնդկաստանում, Միջին Ասիայում։ Ֆրեսկոն բարձր զարգացման է հասել Վերածննդի շրջանում, լայնորեն ու վարպետորեն կիրառվել է մեծահամբավ մի շարք արվեստագետների, այդ թվում՝ Միքելանջելոյի, Ջոտտոյի կողմից ։ 16- րդ դարից տարածում է գտել առանց տեմպերայի կիրառումը այսպես կոչված «մաքուր ֆրեսկո» (իտալ.- buon fresco)։ Որոշ անկումից հետո (17- ից 19-րդ դարեր) 20-րդ դարի սկզբից ֆրեսկոն լայն կիրառում գտավ հասարակական շենքերի ձևավորման մեջ՝ որմնանկարներում։
Ֆրեսկոն Հայաստանում
Հայաստանում ֆրեսկոյի տեխնիկայով որմնանկարներ հայտնի են Ուրարտուի շրջանից։ Միջնադարյան հայ նկարիչները մշակել էին որմնանկարի ուրույն տեխնիկա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղանկարչություն Կատեգորիա:Գեղանկարչական տեխնիկաներ
Սանտա Կատարինա նահանգի հարավային մարզ
Սանտա Կատարինա նահանգի հարավ (Mesorregião do Sul Catarinense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 902 478 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 9709,247 կմ²։ Բնակչության խտությունը 93,0 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Վոնոն Բ Պարթև
Վոնոն Բ, Պարթևաստանի արքա Արշակունի հարստությունից։ Կառավարել է մ.թ. 51 թ.։ Նախքան գահ բարձրանալը եղել է Մարաստանի կուսակալը, արքա է հռչակվել Գոտարզ Բ-ի մահից հետո, սակայն մի քանի ամիս հետո մահացել։ Նրանից հետո գահին է բարձրացել իր որդին Վաղարշ Ա-ն։
Հայոց արքա Տրդատ Ա-ի և Մարաստանի կուսակալ Բակուրի հայրն էր,
Կատեգորիա:Պարթև Արշակունիներ
Ալանո
Ալանո (Alano español), իսպանական ցեղատեսակի շուն, երբեմն կոչվում է իսպանական բուլդոգ, խոշոր ցեղատեսակի շուն է, ինչպիսիք են Մոլոսսեր ցեղատեսակի շները ։ Ալանոները հայտնի են որպես բարձրորակ Վորիորզ, հովիվներին և ձիերին հետևող շներն են։ Ալանոներին վարժեցրել են իրենց աշխատանքները կատարելու համար։
Արտաքին տեսքը
Ալանոները մեծ շներ են, Մոլոսիան տիպի, մեծ, հզոր գլխով։ Արուների հասակը 57-64 սմ է, քաշը՝ 30-41 կգ, էգերը համեմատաբար ավելի փոքր են լինում։
Բուրդը կարճ ու հաստ, բայց ոչ թավշյա, տարբեր մասերում տարբեր գույներով։ Ալանո շան գույնը ավելի ընդունելի է ասել խայտաբղետ սպիտակ կուրծքը, ոչ գերիշխող ։
Դունչը կարճ է։ Մի փոքր ծնոտը ներքև է և ունի շատ մեծ և լայն սև քիթ։ Ականջները բարձր են, և կարող է ընկնել ներքև, կամ կարելի է կարճ կտրել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանական ցեղատեսակի շներ
Սրեդնիե Ադամ-Ուչի
Սրեդնիե Ադամ-Ուչի (Средние Адам-Учи), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1985 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժորժ Բրաք
Ժորժ Բրաք (Georges Braque, ), ֆրանսիացի նկարիչ, գրաֆիկ, քանդակագործ, դիզայներ։ Արվեստի պատմության մեջ նրա անունը կապվում է ֆովիզմի հետ (1906) և մեծ դեր է խաղացել կուբիզմի զարգացման գործում։ 1908-1912 թվականներին Բրաքի աշխատանքները սերտորեն կապված են իր գործընկեր Պաբլո Պիկասոյի աշխատանքների հետ։ Պաբլո Պիկասոյի հետ համատեղ համարվում է կուբիզմի հիմնադիրը (1908)։
Կենսագրություն
Ժորժ Բրաքը ծնվել է 1882 թվականի մայիսի 13-ին Արժանտյոում։ Մանկությունն անցել է Le Havre-ում, և հոր և պապիկի նման պետք է դառնար տան ներքին հարդարանքներ կատարող նկարիչ, սակայն 1897-1899 թվականներին նա գեղարվեստի դպրոցում նկարչության երեկոյան դասընթացների է հաճախում։ 1902-1904 թվականներին սովորում է Փարիզի Académie Humbert-ում։ Այստեղ հանդիպում է Մարի Լորենսին և Ֆրանսիս Պիկաբիային։
Ֆովիզմ
Բրաքի ամենավաղ շրջանի աշխատանքները իմպրեսիոնիստական են, սակայն, տեսնելով հայտնի գեղարվեստական խմբի «Fauves» կոչվող աշխատանքների ցուցադրությունը 1905 թվականին, նա ընդունում է այս ոճը։ Ֆովիզմի հետևորդները (Հենրի Մատիս, Անդրե Դերեն), ի պատասխան հուզական արձագանքին օգտագործում էին վառ գույներ։ Բրաքի աշխատանքները սերտորեն կապված են Ռաուլ Դյուֆի, Օտոն Ֆրիեզի աշխատանքների հետ, ովքեր Բրաքի ծննդավայրից էին։
1907 թվականի մայիսին Բրաքը Salon des Indépendants-ում հաջողությամբ ցուցադրում է իր ֆովիզմի ոճով արված աշխատանքները։ Նույն թվականին Բրաքի ոճում նկատվում է դանդաղ էվոլյուցիա, և նա գտնվում է Պոլ Սեզանի ստեղծագործությունների ներքո։
Կուբիզմ
Բրաքի 1908-1913 թվականների աշխատանքներն արտացոլում են նրա նոր հետաքրքրությունները երկրաչափության և համաժամանակյա տեսանկյունից։
Գյուղական տեսարաններում Բրաքը, հաճախ նվազեցրել է ճարտարապետական կառույցի երկրաչափական ձևը՝ մոտեցնելով խորանարդի, ստվերը ներկայացնելով իբրև հարթ և եռաչափ հեռացող պատկեր։ Բրաքի նոր նկարներն անվանեցին "bizarreries cubiques"։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Կուբիզմ Կատեգորիա:Ֆովիզմ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Օլխովկա (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Սադա
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռացիոնալ էգոիզմ
Ռացիոնալ էգոիզմ (կոչվում է նաև ռացիոնալ եսասիրություն), փիլիսոփայական սկզբունք, ըստ որի գործողությունը ռացիոնալ է, միայն և միայն այն դեպքում, երբ այն առավելագույնի հասցնի սեփական շահը ։ Որպես այդպիսին, այն համարվում է էգոիզմի նորմատիվ ձև, թեև պատմականորեն կապված է ինչպես դրական, այնպես էլ նորմատիվ ձևերի հետ ։ Մի կողմից, ռացիոնալ էգոիզմը պնդում է, որ սեփական շահերը չհետապնդելը միանշանակ իռացիոնալ է։ Մյուս կողմից էլ, սակայն, պնդում է, որ թեև ռացիոնալ է սեփական շահը հետապնդելը, սակայն սեփական շահը չհետապնդելը միշտ չէ, որ իռացիոնալ է ։
Ծագում
Սիդգվիքը դժվարացավ որևէ համոզիչ պատճառ գտնել ռացիոնալ էգոիզմը ուտիլիտարիզմից գերադասելու համար։ Թեև ուտիլիտարիզմը կարող է ապահովվել ռացիոնալ հիմքով և համաձայնեցվել ողջախոհության բարոյականության հետ, այնուամենայնիվ, ռացիոնալ էգոիզմը նույնքան հավանական վարդապետություն է թվում։ Այսպիսով, մենք պետք է «ընդունենք վերջնական և հիմնարար հակասությունը մեր ինտուիցիաների միջև, և այս ընդունումից հետո թվում է, որ Գործնական բանականության ակնհայտորեն ինտուիտիվ գործողությունը, որը դրսևորվում է այս հակասական դատողություններում, ի վերջո պատրանքային է» ։
Այն Ռանդ
Գրող և փիլիսոփա Այն Ռանդը նույնպես քննարկում է մի տեսություն, որը նա անվանեց ռացիոնալ էգոիզմ։ Նա գտնում է, որ սեփական շահերի դեմ գործելը և՛ իռացիոնալ է, և՛ անբարո ։ Այսպիսով, նրա տեսակետը և՛ ռացիոնալ էգոիզմի, և՛ էթիկական էգոիզմի միացումն է, քանի որ ըստ օբյեկտիվիստական փիլիսոփայության՝ էգոիզմը չի կարող պատշաճ կերպով արդարացվել առանց բանականության վրա հիմնված իմացաբանության։
Նրա «Եսասիրության առաքինությունը» (1964) գիրքը խորությամբ բացատրում է ռացիոնալ էգոիզմի հայեցակարգը։ Ըստ Ռանդի՝ բանական մարդը իր կյանքը համարում է բարձրագույն արժեք, ռացիոնալությունը՝ ամենաբարձր առաքինություն, իսկ երջանկությունը՝ իր կյանքի վերջնական նպատակ։
Ռանդը կտրուկ քննադատում էր ալտրուիզմի էթիկական ուսմունքը․"Մի շփոթեք ալտրուիզմը բարության, բարի կամքի կամ ուրիշների իրավունքների հարգանքի հետ։ Սրանք ոչ թե առաջնահերթություններ են, այլ հետևանքներ, որոնք իրականում անհնարին է դարձնում ալտրուիզմը։ Ալտրուիզմի առաջնայինը անձնազոհությունն է, որը նշանակում է ինքնահրկիզում, ինքնաժխտում, ինքնաոչնչացում, ինչը համարում է եսը՝ որպես չարի չափանիշ, անշահախնդիրը՝ որպես բարու չափանիշ։ Մի թաքնվեք այնպիսի մակերեսայնության հետևում, ինչպիսին է, թե պետք է մուրացկանին դրամ տալ, թե ոչ։ Հարցը սա չէ։ Խնդիրն այն է, թե դու գոյության իրավունք ունե՞ս, թե՞ ոչ՝ առանց նրան այդ դրամը տալու։ Խնդիրն այն է, թե արդյոք ուրիշների կարիքը քո կյանքի առաջին գրավն է և քո գոյության բարոյական նպատակը։ Խնդիրն այն է, թե արդյոք մարդը պետք է դիտարկվի որպես զոհաբերվող կենդանի։ Ցանկացած ինքնագնահատական ունեցող մարդ կպատասխանի՝ ոչ։ Ալտրուիզմն ասում է՝ այո ։"
Քննադատություն
Ռացիոնալ էգոիզմին երկու առարկություն է տալիս անգլիացի փիլիսոփա Դերեկ Պարֆիտը, ով երկար քննարկում է տեսությունը Պատճառներ և անձինք աշխատությունում (1984)։ Նախ, ռացիոնալ էգոիստական տեսանկյունից, հիմա ռացիոնալ է նպաստել կենսաթոշակային սխեմային, թեև դա վնասում է մարդու ներկա շահերին։ Բայց նույնքան խելամիտ է թվում սեփական շահերը առավելագույնի հասցնելը հիմա, հաշվի առնելով, որ նրա պատճառները կապված են նաև նրա հետ, թե ինչպիսին է նա հիմա։ Պարֆիտը նաև պնդում է, որ քանի որ ներկա հոգեկան վիճակի և ապագա ես-ի հոգեկան վիճակի միջև կապերը կարող են նվազել, խելամիտ չէ պնդել, որ մարդը պետք է անտարբեր լինի իր ներկա և ապագա ես-ի միջև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կապիտալիզմ Կատեգորիա:Իմացաբանություն Կատեգորիա:Էթիկական տեսություններ Կատեգորիա:Կյանքի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Բարոյագիտություն Կատեգորիա:Ինդիվիդուալիզմ
Ռիզեի մարզ
Ռիզեի մարզ (Rize ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Սևծովյան տարածաշրջանում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռիզեի մարզ Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Կորդովայի խալիֆայություն
Կորդովայի խալիֆայություն (خلافة قرطبة` խիլաֆաթ կուրտուբա), միջնադարյան պետություն Պիրենեյան թերակղզու տարածքում 929-1031 թվականներին ։ Հիմնադրել է Օմայան վերջին ամիրա Աբդ ալ-Ռահման III-ը` Հյուսիսային Աֆրիկայում շիական նոր պետության՝ Ֆաթիմյան խալիֆայության հիմնադրումից որոշ ժամանակ հետո։ Երկիրը կառավարել է Մուհամմադ մարգարեի տոհմին ազգակից Օմայան դինաստիան։ Տարածքը կազմել է առավելագույնը 600 000 քառ. կմ, բնակչությունը՝ 6 000 000 մարդ։
Պետության մայրաքաղաքն էր Կորդովան, որն ուներ 450 000 բնակիչ։ Այն ավելի քան երեք դար եղել է արաբական Իսպանիայի մշակութային, քաղաքական ու տնտեսական կենտրոնը։ Հիմնադրման շրջանում, երբ թերակղզու առաջին քրիստոնեադավան պետությունը՝ Աստուրիայի թագավորությունը, բաժանվել էր երեք մասի (Կաստիլիա, Գալիցիա և Լեոն), խալիֆայությունը կարողացել էր հարթել ներիշխանական բոլոր տարաձայնությունները, ստեղծել կենտրոնաձիգ պետություն, և նույնիսկ սանձել Պիրենեյներում առաջացած քրիստոնեադավան պետությունների՝ Նավառայի, Արագոնի ոտնձգությունները։
10-րդ դարում Կորդովայի խալիֆայությունը մի քանի անգամ ենթարկվել է հարևան կաթոլիկ պետությունների հարձակումներին, ձեռնարկել արշավանքներ նրանց դեմ։ Արդյունքում եղել են սահմանային որոշ փոփոխություններ, սակայն տարածքը հիմնականում մնացել է նույնը։ 1031 թվականին իշխող արքայատոհմը կորցնում է վերահսկողությունը երկրի վրա, և սահմանափակվում Կորդովայի տայֆայով։ Նմանատիպ տայֆաներ ստեղծվում են երկրի ամբողջ տարածքում. ավատատիրական այդպիսի մասնատվածությունը բնորոշ էր զարգացած միջնադարում գոյություն ունեցած գրեթե բոլոր երկրներին։ Անկախ իշխանություններից առավել կենսունակ եղավ Գրանադայի ամիրայությունը, որը գոյատևեց մինչև Ռեկոնկիստայի ավարտը (1492)։
Կորդովայի խալիֆայությունը արաբական Իսպանիայի առաջին ինքնուրույն պետության՝ Կորդովայի ամիրայության ժառանգորդն ու իրավահաջորդն էր, որը հիմնադրվել էր Օմայյան խալիֆայության կողմից Վեստգոթական թագավորության նվաճումից հետո (711)։ Այն կարևոր դերակատարում է ունեցել Իսպանիայի մշակույթի ու տնտեսության զարգացման մեջ, նպաստել իսպանացիների՝ որպես մեկ միասնական ազգի կազմավորմանը, որը տեղի ունեցավ Պիրենեյան թերակղզու քրիստոնյա բնակչության երկարդարյա պայքարի ընթացքում։
Պատմություն
Արաբները Իսպանիայում հաստատվել էին 8-րդ դարի սկզբին։ Մի քանի տասնամյակ անց Արաբական խալիֆայության կենտրոնական նահանգներում՝ Սիրիայում, Միջագետքում ու Արաբական թերակղզում, ուժեղանում է պայքարը կենտրոնական իշխանության հաամար։ Օմայանները, ովքեր իշխում էին 661 թվականից, թուլացել էին։ Օգտվելով դրանից՝ արաբական վերնախավը որոշում է օժանդակել Աբբասյաններին, ովքեր Մուհամմադ մարգարեի առավել մերձավոր ազգականներն էին։ Նրանց անունը ծագել է տոհմի հիմնադիր մարգարեի հորեղբայր Աբբասից։ Գահակալական կռիվների գլուխ կանգնեց Աբու ալ-Աբբասը, ով հետագայում խալիֆ դարձավ։
Օմայյան ամիրայություն
750 թվականին Դամասկոսում Օմայանները գահընկեց են արվում, և Արաբական խալիֆայության ղեկավարումն անցնում է Աբբասյաններին (750-1258)։ Սիրիայում Օմայանների բոլոր ներկայացուցիչները՝ բացի Աբդ ալ-Ռահմանից, սպանվում են։ Նրան հաջողվում է փախչել Եգիպտոս, ապա՝ Հյուսիսային Աֆրիկա (Մաղրիբ)։ Այս տարածքներում, սակայն, նա չի կարողանում հաստատվել, և 755 թվականին հեռանում է ալ-Անդալուս։ Իշխանը գրավում է Կորդովան և իրեն ամիրա հռչակում։ Սկզբնական շրջանում նա ձևականորեն ընդունում էր Աբբասյանների գերիշխանությունը, սակայն Աբու ալ-Աբբասին (750-754) հաջորդած երկրորդ խալիֆի՝ Աբու Ջաֆար ալ-Մանսուրի (754-775) ժամանակ՝ 765 թվականին, ալ-Անդալուսն ապստամբում է կենտրոնական իշխանության դեմ և դառնում ինքնուրույն։ Այն կարողանում է հաստատել իր իշխանությունը հաստատել Պիրենեյան թերակղզու տարածքում և շրջակա կղզիների վրա։ 806 թվականին արաբները գրավում են Կորսիկա կղզին։
9-րդ դարում Կորդովայի ամիրայությունը փաստացիորեն բաժանվում է մի քանի ավատատիրական իշխանությունների, թեև ձևականորեն պահպանում իր միասնականությունը։ Կենտրոնաձիգ իշխանության հիմնադիր Աբդ ալ-Ռահման III-ը, ով գահ էր բարձրացել 21 տարեկան հասակում, հաղթելով ներքին ու արտաքին թշնամիներին, հիմնում է ինքնուրույն ամիրայություն։ Այդ ժամանակաշրջանում Հյուսիսային Աֆրիկայի կենտրոնական հատվածներում իրեն խալիֆ էր հռչակել շիադավան Ուբեյդալլահը, ով սերում էր Ալի իբն Աբի Տալիբ խալիֆից (656-661) և Մուհամմադ մարգարեի դստեր Ֆատիմայից։ Նորաստեղծ պետությունը կարճ ժամանակում միավորում է ողջ Հյուսիսային Աֆրիկան՝ մեկը մյուսի հետևից նվաճելով Իդրիսիների (Մարոկկո), Ռուստամիների (Ալժիր) և Աղլաբիների (Թունիս և Սիցիլիա) ամիրայությունները, ավելի ուշ՝ Թուլունիների պետությունը (Եգիպտոս) և հիմնադրում Կահիրե մայրաքաղաքը։ Փաստորեն՝ կենտրոնական Աբբասյան խալիֆայությունից բացի, որի մայրաքաղաքը Բաղդադն էր, ստեղծվում է մեկ այլ կրոնաքաղաքական միավոր՝ Ֆաթիմյան խալիֆայությունը, որը, ի տարբերություն մյուսի, շիադավան էր։ Օգտվելով քաղաքական այս խառնաշփոթից՝ Պիրենեյան թերակղզու մեծ մասը միավորած Աբդ ալ-Ռահմանը 929 թվականին իրեն խալիֆ է հռչակում ։