cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սարկոֆագ Աստորգայից
Պատմություն
910 թվականին մահանում է Ալֆոնսո III թագավորը և նրա աճյունը տեղափոխվում է Աստորգա քաղաք և հանգրվանում այս սարկոֆագ-գերեզմանում ։ Ավելի ուշ՝ 986 թվականին, Ալֆոնսո III-ի և նրա կնոջ՝ Խիմենա դե Աստուրիասի մասունքները Բերմունդո II թագավորի հրամանով տեղափոխվեում են Օվիեդո քաղաք, որպեսզի փրկվեն մուսուլմանների զորքերից, որոնք արշավում էին Լեոն։ Ալֆոնսո III-ի և նրա կնոջ մասունքները ամփոփվում են Աստուրիական թագավորների պանթեոնում։
1869 թվականին Խուան դե Դիոս դե լա Ռադաի հնագիտական ճամփորդություններից մեկի ժամանակ սարկոֆագը տեղափոխվում է Մադրիդ։
Տվյալներ
Սարկոֆագը պատրաստված է սպիտակ մարմարից, թվագրվում է 305-312, համապատասխան 4-րդ դար, քրիստոնեական դարաշրջան, ունի 2,25 մետր երկարություն, 83 սմ լայնություն և 73 սմ բարձրություն։ Սարկոֆագի վրա ներկայացված են վեց տեսարաններ, որոնց մասին խոսվում է Աստվածաշնչյան 6 գլուխներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի նմուշներ Կատեգորիա:Սարկոֆագներ
Փոքր պատմությունների թանգարան
Թանգարանի պատմություն
Թանգարանը գտնվում է հայտնի ագարակատեր Ժոլուբովի կալվածքի մոտակայքում` Հոկտեմբերյան հեղափոխության փողոց, տուն 35։ Թանգարանը հիմնադրվել է 2013 թվականի մարտի 30-ին «Մշակութային իրադարձություն» կազմակերպության կողմից։ Թանգարանի ֆոնդը ձևավորվել է իր հիմնադիրների մասնավոր հավաքածուներից։ Թանգարանի գործունեության նպատակը լեգենդների, միֆերի, արվեստի ստեղծման պատմության ներկայացնելն է մարդկանց։ Թանգարանը մշտական ցուցադրություն չունի։ Թանգարանի ցուցահանդեսները թարմացվում են ամիսը մեկ անգամ 30 աշխատակիցների կողմից ։ Փոքր պատմությունների թանգարանը մյուս թանգարաններից տարբերվում է իր ոչ պաշտոնական մթնոլորտով, որի նպատակն է թանգարանի պատերի ներսում երկար ու հարմարավետ շփում ապահովել, ինչի համար էլ թանգարանը համարվում է մշակութաբանական։ Թանգարանի ցուցադրություններն այցելուներին գրավում են իրենց ինքնատիպ և նորարարական մոտեցումներով ։ Թանգարանի աշխատակիցները փորձում են հետաքրքիր դարձնել այն հայտնի իրերի մասին քիչ հայտնի պատմություններ ներկայացնելով ։
Տարածքային հարցեր
2013 թվականին թանգարանն ունեցել է վարձակալական խնդիրներ տարածքի տիրոջ հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:2013 հիմնդրված թանգարաններ Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի թանգարաններ
Տրանսիլվանիա հյուրանոց 3
«Տևանսելվանիա հյուրանոց 3» (Hotel Transylvania 3; բնօրինակ անվանում՝ «Տրանսիլվանիա հյուրանոց 3»), ռեժիսոր Ջենդի Տարտակովսկու ամերիկյան համակարգչային մուլտֆիլմ-կատակերգություն ։ Մուլտֆիլմը « Հրեշները արձակուրդում 2 » շարունակությունն է, արտադրությունը` Sony Pictures Animation:
Սյուժե
1897 թվականին Դրակուլան ընկերների հետ գնացքով ճամփորդում են դեպի Բուդապեշտ։ Սակայն նրանք ստիպված են լինում փախչել, երբ նրանց նկատեց Աբրահամ Վան Հելսինգ, լեգենդար հրեշ-որսորդական ընտանիքի ներկայացուցիչ։ Գրաֆը ընկերներին գնացքից դուրս է շպրտում իրենց իսկ անվտանգության համար, իսկ նա դիմակայում է թշնամուն՝ տանելով հերթական հաղթանակը։
Ներկայում, նախորդ ֆիլմի իրադարձություններից մի քանի ամիս անց, Դրակուլան ղեկավարում է հյուրանոցը, ինչում իրեն օգնում են դուստրը և փեսան։ Բայց նա սկսում է տխրել իր միայնակության պատճառով և փորձում է ծանոթանալ հատուկ ծրագրի միջոցով։ Մեյվիսը կարծելով, որ սա գերհոգնածության արդյունքն է, որոշում է պատվիրել օվկիանոսի լայնածավալ նավարկություն։ Հաջորդ օրը ամբողջ ընտանիքը և հյուրանոցի բնակիչները ժամանում են «Ժառանգություն» շքեղ շոգենավ։ Հանդիպելով Էրիկա անունով երիտասարդ կապիտանին, Դրակուլան սիրահարվում է, չնայած նրան, որ ժամանակին նա ունեցել է «դձին» Մարտայի հետ։
Հյուրերին ողջունելուց հետո Էրիկան թաքնվում է գաղտնի նավախցիկում, որտեղ նա հանդիպում է պապիկին՝ Աբրահամ Վան Հելսինգին, ով փոխարինել էր իր օրգանները տեխնոլոգիայով և համարյա ամբողջովին վերածվել էր քիբորգի։ Նա պատմում է նրան իր՝ Ատլանտիդայի ավերակներում գտնվող գործիքի միջոցով բոլոր հրեշներին վերացնելու, վաղուց մտածված ծրագրի մասին։ Նաև նա ստիպում է թոռնուհուն խոստանալ իրեն որպեսզի վերջինս չսպանի Դռակուլային իրենից շուտ։ Չնայած խուստումին, աղջիկը փորձում է բազում անգամ անել դա, նույնիսկ ստորջրյա էքսկուսիայի ջամանակ։
Չորրորդ անգամ ձախողվելուց հետո նա զայրույթից և հիասթափությունից հառաչում է։ Այդ ձայնը լսում են Դրակուլայի ընկերները և մտածելով, որ դա իր կողմից սիրո նշան է, շտապում են հայտնել նրան այդ «բարի լուրը»։ Լսելով իրենց խոսակցությունը, հուսալով, որ այս անգամ իրեն կհաջողվի, Էրիկան ինքն է որոշում ժամադրել վամպիրին։ Բայց ընթրիքի ժամանակ, երբ շոգենավը կանգ է առնում անապատի կղզու մոտակայքում, զույգը իմանում է միմյանց անցյալի մասին և աղջիկը լցվում է իր «երկրպագույի» նկատմամբ ակնածանքով և նույնիսկ համակրանքով։ Իրենց տեսնում է Մեյվիսը, ով սկում է ինչ-որ բան կասկածել։
Նավը հասնում է Ատլանտիդա և ուրախ հրեշները վազում են մեծ կազինո իրենց բախտը փորձելու նպատակով։ Դրակուլան որոշում է պատմել դստերը ճշմարտությունը իր նոր սիրո մասին, բայց հանակրծակի նկատում է Էրիկային, որը գնում էր ստորգետնյա լաբիրինթոս և որոշում է հետևել նրան։ Սակայն իրենք չգիտեին, որ իրենց լրտեսում է Մեյվիսը։
Երկար սանդուղքի հարևանությամբ կապիտանը, նկատելով անսպասելի ուղեկցին, միանգամից պատմում է ոչնչացման գործիքի մասին, որը նա պետք է վերցնի որպես «ընտանեկան մասունք»։ Մտածելով, որ երկրպագուն անմահ է և կարող է զրկել իրեն բազմաթիվ հին թակարդներից։ Նրա օգնությամբ հասնում է պատվանդան, որտեղից էլ վերցնում է արտեֆակտը։ Երբ իրենք երկուսով վերադարձան լճի ափի մոտ, Մեյվիսը մտածելով, որ Էրիկան ուզում է սպանել իր հորը (նա օգնում էր խրված կացինը գլուխից հանել) հարձակվում է նրա վրա։ Դրակուլան խոստովանում է, որ դա «դձին» է։ Իմանալով, թե դա ինչ է նշանակում, երիտասրդ տիկինը մերժում է և շփոթված հեռանում է՝ թողնելով միայնակ գրաֆին՝ կոտրած սրտի հետ միասին։
Գաղտնի նավախցիկում նա հանձնում է գործիքը պապիկին։ Շուտով հրեշներին խոստանում են դիսկոտեկ, որտեղ ուրախանում են բոլորը, բացի Դրակուլայից։ Մեյվիսը, նկատելով դա, խորհուրդ է տալիս հայրիկին խոսել Էրիկայի հետ։ Հենց նա համաձայնվում է Վան Հելսինգը դիջեյին գցում է ծովախեցից և հրապարակորեն բացում է իր անձը, ստիպելով թոռնիկին հետևել իր օրինակին։ Արտեֆակտից հանելով երաժշտական թերթիկը, սկսում է նվագել սինթեզատորի վրա, որը զոմբիացնում է տեղի բնակչին՝ Կրակենին։ Նա շատ բարի և ընկերասեր էր, իսկ լսելով մեղեդին դառնում է սպանության մեքենա, նա ստիպված է լինում շոշափուկներով ճզմել գրաֆին։ Վճռական պահին Էրիկան շտապում է փրկել իր նախկին թշնամուն։ Անդունդի եզրից նա Աբրահամին բացականչում է, որ վերջինս սխալվում էր հրեշների նկատմամբ և նա հացրել է սիրահարվել Դրակուլային։ Զայրացած ծերուկը հրամայում է Կրակենին հարձակվել այդ զույգի վրա։
Ջոնին, հասկանալով, թե ինչ է անհրաժեշտ ագրեսիան հանգստացնելու համար, վերցնում է դիջեի իր դյուրակիր հավաքածուն և սկեսրոջ հետ միասին դնում է տարբեր երգեր։ Մրցակիցների միջև սկսվում է դիջեյների մրցույթ։ Ի վերջո հաղթանակ է տանում Մակարենան, որը հետ է վերադարձնում ութոտնուկին բնական վիճակին։ Բոլորը պարում են այդ երգի ներքո, նույնիսկ Վան Հելսինգը սայթաքում է և ընգնում է անդունդը։ Դրակուլան նետվում է նրա հետևից և դուրս է հանում։ Այդ բարիությունից և մեծահոգությունից Աբրահամը շատ զգացված էր և նա ներեղություն է խնդրում բոլոր հրեշներից նաև խոստանում է վճարել 37%։ Նավը լքում է քաղաքը։
Անցնում է մի քանի օր։ Երեք օր անց, երբ իրենք վերադառնում են հարազատ հյուրանոցը, Դրակուլան Էրիկային բարձրացնում է տանիք և այնտեղ ամուսնության առաջարկություն է անում։ Նա համաձայնվում է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:3D մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում
Կիբերխոնդրիա
Կիբերխոնդրիա, հոգեկան խանգարում, որի հիմքում ընկած է ախտանշանների նկարագրությունը համացանցում փնտրելու միջոցով ախտանման (դիագնոզ) ինքնուրույն որոշումը։ Կիբերխոնդրիան հիպոխոնդրիայի տարատեսակ է ։
Փորձագետների գնահատական
Շատ փորձագետներ կարծում են, որ հիվանդությունների մասին ինֆորմացիան՝ ստացված համացանցից, կարող է վախեր առաջացնել անգամ այն մարդկանց մոտ, ովքեր երբեք չեն տառապել կիբերխոնդրիայով ։
Ըստ Մայնցի համալսարանի հոգեբան Գաբի Բլեյխրդի՝ ժամանակակից աշխարհում հիպոխոնդրիան լայն տարածում է ստացել շնորհիվ համացանցի, քանի որ հենց այդտեղ կարելի է արագ և առանց ջանք գործադրելու գտնել մեծաքանակ ինֆորմացիա ցանկացած հիվանդության մասին ։
Նյու Յորքի կոլումբիական համալսարանի պրոֆեսոր Բրայեն Ֆալոնը, որը «կիբերխոնդրիա» եզրույթի հեղինակն է, առաջարկեց դասակարգել և անվանել բոլոր հիպոխոնդրիկներին կիբերխոնդրիկ, քանի որ այսօր մարդիկ զգալով անհանգստացնող ախտանշաններ, առաջին հերթին դրանք փնտրում են համացանցում ։
Բժշկության ներկայացուցիչներն ընդգծում են, որ այս խանգարումն այնքան էլ անվնաս չէ, քան առաջին հայացքից թվում է, որովհետև չնայած որ վախերն ու ախտանունները, որոնք մարդն ինքն իրեն աշտորոշում է հորինված են, սակայն մարդը զգում է իրական հոգեկան և ֆիզիկական ճնշվածություն և վախ դեպի մահը։ Այս խանգարումն առաջացնում է նաև սոցիալական խնդիրներ ։
Միացյալ Թագավորությունում
2007 թվականի նոյեմբերի 21-ին հրպարակվեցին հետազոտությունների արդյունքներ ըստ որոնց՝ այս հիվանդությունը Միացյալ Թագավորությունում հասել է մեծ մասշտաբների, քանի որ բրիտանացի համացանց օգտագործողների 65 %-ը, ախտորոշման և բուժման նպատակով, բժշկի հետ խորհրդատվության փոխարեն օգտագործել է համացանցը։ Մոտ 50 %-ը բժշկական ֆորումներում փնտրել են «համախոհներ»․ նման ախտնշաններով մարդկանց։ 46 %-ն այքան վստահ է եղել ախտանման հարցում, որ խորհրդակցելով դեղագործի հետ, ձեռք է բերել համապատասխան դեղանյութեր։ Միևնույն ժամանակ այս հետազոտությունը պարզել է, որ միայն 15 %-ի դեպքերում է համացանցի միջոցով հաստատված ախտանունը ճիշտ։
ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի և զարգացման կոնֆերանս
ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի և զարգացման կոնֆերանս (UNCED),  միջազգային կոնֆերանս։ Հիմնադրվել է 1989 թվականին։ Նպատակն է մթնոլորտի, հողային և ջրային պաշարների պահպանության, կենսատեխնոլոգիաների նոր մեթոդների օգտագործման ն շրջակա միջավայրի վատթարացման կանխարգելման բնագավառներում նպաստել պետությունների փոխհարաբերությունների զարգացմանը նպաստելը։ Հիմնական գործունեությունն է ազգային հաշվետվությունների և աշխատանքային ծրագրերի պատրաստումը։ Նստավայրը Կոնչոսում է  (Մեքսիկա)։
Կիբերխոնդրիա
Կիբերխոնդրիայի ախտանշաններ
Մասնագետներն առաջ են քաշել կիբերխոնդրիայի հետևյալ ախտանշանները․
ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի և զարգացման կոնֆերանս
Կատեգորիա:Միջազգային կոնֆերանսներ
Կիբերխոնդրիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համացանցային մշակույթ Կատեգորիա:Հոգեկան հիվանդություններ
Մերի Ռիդ (այլ կիրառումներ)
Մերի Ռիդ, կարող է վերաբերել՝
Այ-այ
Այ-այ Մադագասկար կղզում ապրող կենդանիներ՝ գորշ գույնի, երկար փափուկ պոչով, դուրս պրծած աչքերով և մեծ գդալանման ականջներով։
Մադագասկարի տափաստանային անտառներում վարում է գիշերային կենսակերպ։ Գիշերային պրիմատների ամենախոշոր ներկայացուցիչն է։ Ապրում է Մադագասկարի հյուսիսում։ Գրանցված է Կարմիր գրքում։
Սնվում է որդերով և բոժոժներով, որոնց իր երկար մատի օգնությամբ որսում է դժվար հասանելի վայրերից։ Երկարությունը 36-44 սմ է, կարող է կշռել մինչև 2,5 կգ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մադագասկարի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Մադագասկարի էնդեմիկ կենդանիներ Կատեգորիա:Լեմուրակերպեր
Արևը գրպանում
«Արևը գրպանում» («Солнце в кармане»), 1984 թվականի խորհրդային մանկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Էդուարդ Գավրիլովը ։
Աղբույներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1984 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դպրոցի մասին Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Թորոս (գյուղ)
Թորոս (Торос), գյուղ Բուլղարիայի Լովեչի մարզում, մտնում է Լուկովիտ համայնքի մեջ։ Բնակչությունը՝ 1 663 մարդ հիմնականում հայեր։
Քարտեզներ
Կատեգորիա:Լովեչի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Բուլղարիայի հայաբնակ գյուղեր
Ուիլյամ Քեքստոն
Ուիլյամ Քեքստոն (William Caxton, ), անգլիացի վաճառական, դիվանագետ, գրող և տպագրիչ։ Նա համարվում է առաջին անգլիացին, ով ներկայացրել է տպագրված մամուլը անգլերենով 1476 թվականին և առաջին խանութպանն էր, որը անգլերեն տպագիր գրքեր է վաճառել։
Կենսագրություն
Հեդլոուում գտնվող մի տուն համարվում է Ուիլյամ Քեքստոնի ծննդավայրը, որն ապամոնտաժվեց 1936 թվականին և վերածվեց մի մեծ տան՝ վերակառուցվելով Արևելյան Սասիքսի Ֆորիսթ Ռոույում ։ Բերելով տպագրական գիտելիքներն Անգլիա, 1476 թվականին Քեքստոնը ստեղծեց առաջին մամուլը Ուեսթմինսթերյան Աբբայությունում ։ Ինչպես հայտնի է առաջին գիրքը, որը հրատարակվել է, եղել է անգլիացի բանաստեղծ Ջեֆրի Չոսերի «Քենտերբերյան պատմությունները» ։ Մեկ այլ վաղ շրջանի աշխատանք է «Փիլիսոփաների ասացվածքները» թարգմանված Էնթընի Վուդվայլի կողմից, որը տպագրվել է 1477 թվականի նոյեմբերի 8֊ին։ «Ոսկե լեգենդ» (1483) և «Ասպետի գիրքը աշտարակում» (1484) Քեքստոնի թարգմանություններն են, որոնք միգուցե Աստվածաշնչյան վաղ տարբերակներն են՝ տպագրված անգլերենով։ Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի (Օվիդ) պոեմների առաջին թարգմանությունը անգլերենով նա է կատարել ։ Քեքստոնի մահվան ճշգրիտ ամսաթիվը անորոշ է։ Սակայն որոշ արձանագրություններից երևում է, որ նա թաղված է Ուեսթմինսթերի Սեյնթ Մարգարեթ եկեղեցում, և ենթադրվում է, որ մահվան հավանական տարեթիվը 1492 թվականի մարտ ամիսն է։
Ժառանգություն
Քեքստոնի տպագրած աշխատանքների 80 տոկոսը անգլերեն լեզվով է։ Բավականին մեծ քանակությամբ գործեր է թարգմանել անգլերեն և խմբագրել դրանք։ Ավելի քան 108 գիրք է ստեղծել, որոնցից 87֊ը վերնագրերով, ներառյալ «Եզոպոսի առակները» (1484)։ Նրա թարգմանած 26 գրքերի վերնագրերն իրենն են։ Թարգմանություն կատարելիս Քեքստոնի հիմնական սկզբունքը եղել է ապահովել առավել ճշտգրիտ վերարտադրություն օտարալեզու տեքստերն անգլերեն թարգմանելու համար։ Սակայն տպագրելու շտապողականությունը և նրա ոչ ադեկվատ հմտությունը, որպես թարգմանիչ, հաճախ հանգեցրել է մեծ քանակությամբ ֆրանսերեն բառերի կիրառման և բազմաթիվ թյուրիմացությունների ։ Քեքստոնի ժամանակներում անգլերեն լեզուն արագ փոփոխության էր ենթարկվում և այն աշխատանքները, որոնք նա տպագրել էր, տարբեր էին ոճերով և դիալեկտներով։ Լինելով տեխնիկ, այլ ոչ թե գրող, նա հաճախ էր կանգնում լեզվի ստանդարտացմանը վերաբերող երկընտրանքի առաջ՝ այն գրքերում, որոնք ինքն էր տպագրում ։
Պնդում են, որ «ուրվական» (ghost) բառի մեջ "h" տառը Քեքստոնը համր տառ է համարել՝ ֆլամանդերենի ուղղագրական սովորությունների ազդեցության պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ
Մագնեսիայի ճակատամարտ
Մագնեսիայի ճակատամարտ, ճակատամարը, որ տեղի ունեցավ մ.թ.ա. 190 թ-ին Մագնեսիա քաղաքի մոտ, հռոմեացիների և Սելևկյան թագավորության միջև։ Հռոմը, տոնելով փայլուն հաղթանակ, հնարավորություն ստացավ տարածել իր ազդեցությունը Փոքր Ասիայում և դառնալ Միջերկրական ծովի հզորագույն տերությունը։ Մագնեսիայի ճակատամարտից հետո՝ Սելևկյանների պարտության հետևանքով, իրենց անկախ հայտարարեցին Արտաշես Ա-ն Մեծ Հայքում և Զարեհը, Ծոփքի թագավորությունում։
Նախապատմություն
Ք.ա. 2-րդ դարի սկզբին պատերազմ էր ընթանում Հռոմի և Ասորիքում հաստատված Սելևկյան թագավորության միջև՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ավազանում առաջնություն ձեռք բերելու համար։ Պատերազմն ընթանում էր արդեն ութ տարի, երբ Ք.ա. 190 թվականի աշնանը սելևկյան թագավոր Անտիոքոս Գ-ն իջավ Եվբեա կղզու ափ, որով էլ նշանավորվեց Մագնեսիայի ճակատամարտի սկիզբը։ Անտիոքոս արքայի կողմից կռվում էին Աետոլյան և Բեովտական միությունները, Էլեա քաղաքը, Մեսսինիան, իշխաններ հարավային Թեսալիայից ու արևելյան Էպիրոսից, ինչպես նաև Մեծ Հայքի մի զգալի մասի կառավարիչ Արտաշես Ա-ն և Ծոփքի կառավարիչ Զարեհը։ Հռոմի կողմից կռվում էին աքայացիները, թեսալացիները Մակեդոնիան և Աթենքը։
Ճակատամարտող կողմերի ուժերը
Սելևկյաններ
Սպասելով ճակատամարտին, Անտիոքոս Գ-ն հիմնեց ամուր բանակային ճամբար՝ պաշտպանելու համար Սարդես քաղաքի մատույցներն ու Եփեսոսի մոտ տեղակայված իր նավատորմիղը։ Պատմիչներ Տիտոս Լիվիոսի և Ապպիանոսի վկայությամբ, նա իր 16 հազարանոց ուժեղ փաղանգը, որ հանդերձավորված ու զինված էր մակեդոնական ոճով, դիրքավորեց 1600 ռազմիկից կազմված ջոկատի կենտրոնում։ Փաղանգը կազմված էր 50 շարքից և 32 տողանից։ Ջոկատների միջև նա որոշակի տարածություն թողեց, որոնցից յուրաքանչյուրում տեղավորեց երկու մարտական փիղ։ Փաղանգի աջ կողմում նա դասավորեց 1500 գաղատացի հետևակային ու 3000 կատաֆրակտոս (զրահապատ) հեծելազոր և 1000 հեծյալից բաղկացած ագեմա (զորատեսակ), որն իր պալատական թիկնազորն էր։ Նրանց թիկունքում գտնվում էր 16 պահեստային փիղ։ Ագեմայից աջ Անտիոքոսը կանգնեցրեց այլ հեծյալների, որոնց Լիվիոսը կոչում է արգիռասփիդներ, ապա 200 (տարբեր տվյալներով՝ 1200) դաքերի, որոնք հեծյալ աղեղնավորներ էին, 3000 կրետացի ու թրալլացի թեթևազեն հետևակայինների, 2500 մյուսիացի աղեղնավորների, կյուրտացի պարսատիկավորների ու էլամացի աղեղնավորների։ Ճակատի ձախ կողմում Անտիոքոսը 1500 գաղատացի ռազմիկից բաղկացած մեկ այլ հետևակ, ևս մեկ նմանատիպ հետևակ՝ բաղկացած 2000 կապադովկեցիներից ու ևս 2700 տարբեր ռազմիկների կազմված խմբեր։ Վերջիններից այն կողմ նա կանգնեցրեց 1000 հոգանոց ծանր հեծելազոր, ավելի քան 3000 կատաֆրակտոս և 1000 ագեմա։ Նրանց առջևում կանգնեցրեց սկիթավոր մարտակառքեր (դրանց անիվների առանցքից դուրս էին եկած խոցոտող-կտրատող ձողեր) և դրոմեդարներ՝ միասապատ ուղտեր հեծած արաբ ռազմիկներ։ Ձախ թևը եզրափակում էին 2500 գաղատացի հեծյալները, 1000 կրետացի նորակոչիկներ, միանման հանդերձավորված կարիացի ու կիլիկեցի ռազմիկներ և նույնքան էլ թրալլացիներ։ Ապա գալիս էին 4000 պելտաստներ, պիսիդացիներ, պամփիլիացիներ ու լիդիացիներ, որոնց հաջորդում էին կյուրտիացի ու էլամացի ռազմիկիներ այնքան, որքան աջ թևում, և վերջապես 16 փղեր՝ կարճ հեռավորության վրա։ Անտիոքոսն անձամբ գլխավորում էր աջ թևը՝ ձի հեծած։ Նրա որդին՝ Սելևկոսը և եղբորորդին՝ Անտիպատերը գլխավորում էին ձախ թևը։ Մարտական փղերի առաջնորդ Փիլիպոսն առաջնորդում էր փաղանգը, իսկ Մենդիսն ու Զևքսիսը՝ նետաձիգներին։
Հռոմեացիներն իրենց սովորույթի համաձայն զորքը բաժանեցին երեք մասի՝ ձախ թևը թողնելով գետի վրա։ Կենտրոնում տեղ գրավեց նրանց ուժեղացված լեգեոնը, որի ծայրերին կանգնեցին լատիններից կազմված Ally լեգեոնի մարտիկները։ Ընդհանուր առմամբ, լեգեոնում 20 հազար մարդ կար։ Նրանցից այն կողմ զորապետ Սկիպիոնը կանգնեցրեց իր 16 մարտական փղերին՝ որպեսն պահեստազոր՝ քաջ գիտենալով, որ աֆրիկյան փղերը հավասար պայմաններում չեն դիմանա չափերով ավելի մեծ հնդկական փղերի ճնշմանը։ Աջ կողմում Սկիպիոնը կանգնեցրեց դաշնակից Պերգամոնի բանակին՝ Էվմենեսի հրամանատարության տակ, և աքայացի պելտաստներ։ Նրանց ընդհանուր թիվըկազմում էր շուրջ 3000։ Նրանցից հետո հռոմեացի զորապետը կանգնեցրեց մոտ 3000 հեծյալների, որոնցից 800 Պերգամոնից էին։ Ըստ Լիվիոսի՝ աջ թևի ծայրում նա կանգնեցրեց թրալլացի ու կրետացի հեծյալների, յուրաքանչյուրը կազմված 500 ռազմիկից։ Բայց ավելի հավանական է, որ դրանք Ապպիանոսի նշած թեթևազեն նետաձիգներն էին, որ գտնվում էին հեծելազորերի մեջտեղում։ Լիվիոսը հիշատակում է նաև 2000 մակեդոնացի ու թրակացի կամավորների, որոնք մնացել էին պահպանելու հռոմեացիների ճամբարը։ Դոմիցիոսը չորս հեծելավաշտի հետ գտնվում էր աջ թևում, իսկ Սկիպիոնը գլխավորում էր կենտրոնը՝ այնտեղից հրամաններ արձակելով ձախ թևը ղեկավարող Էվմենեսին։
Ճակատամարտը
Երկու պատմիչներն էլ՝ Ապպիանոսն ու Լիվիոսը հայտնում են, որ հռոմեացիների զորքում կար 30 հազար ռազմիկ, իսկ սելևկյանների զորքում՝ 70 հազար։ Սակայն արդի ուսումնասիրողները գտնում են, որ հակառակորդները չէին կարող թվական նման տարբերություն ունենալ, և երկու կողմն էլ ունեցել են մոտ 50 հազար զինվոր։ Պատմիչները թվական նման անհավասարություն են հաղորդում պարզապես փառաբանելու համար Հռոմին և ընդգծելու հռոմեացիների ուժն ու անպարտելիությունը, որ, իբր թե, 30 հազարով հաղթել են 70 հազարին։ Մատենագրության մեջ այսպիսի մի զվարճալի պատմություն կա, իբր Անտիոքոսը հարցնում է Հաննիբալին, որ գտնվում էր իր բանակում, թե արդյո՞ք իր հսկայական ու լավ կազմակերպված բանակը բավարար է Հռոմեական հանրապետության համար, Հաննիբալը դառն քմծիծաղով պատասխանում է. «Լիովին բավարար է հռոմեացիների համար, չնայած նրանց շատակերությանը»։
Ռուդոլֆ Մինկովսկի
Ռուդոլֆ Մինկովսկի (Rudolf Leo Bernhard Minkowski, ), ամերիկացի աստղագետ, աշխատել է Պալոմարյան աստղադիտարանում։ Պատոֆիզիոլոգ Օսկար Մինկովսկու որդին։
1913 թվականին ընդունվել է Վրոցլավի համալսարան, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ստիպված ընդհատել է ուսումը և ծառայել գերմանական բանակում։ Պատերազմից հետո շարունակել է ուսումը Վրացլավում և Բեռլինում։ Դոկտորական աստիճան ստանալուց հետո աշխատել է Գյոթինգենում և Համբուրգում։ Նացիստների իշխանության գալուց հետո արտագաղթել է ԱՄՆ, որտեղ մինչև 1960 թվականը աշխատել է Մաունթ-Վիլսոնի և Պալոմարյան աստղադիտարաններում, իսկ 1961-1965 թվականներին՝ Կալիֆոռնիայի համալսարանում Բերքլիում։
Մինկովսկու հիմնական աշխատությունները նվիրված են գազային միգամածությունների, նոր և գերնոր աստղերի, ինչպես նաև պեկուլյար գալակտիկաների ուսումնասիրություններին։ Մաունթ-Վիլսոնի աստղադիտարանում կազմակերպեց երկնքի հետազոտություն, նպատակ դնելով հայտնաբերել նոր մոլորակային միգամածություններ, նախագծի արդյունքում հայտնաբերվեցին մոտ 200 նոր միգամածություններ, որոնցից է M2-9 միգամածությունը, որը հայտնի է նաև «Մինկովսկի M2-9» անվանումով։
1932 թվականին Վալտեր Բաադեի հետ համատեղ առաջարկել է գերնոր աստղերի դասակարգումը 2 դասերի։ Նույնպես Բաադեյի հետ հետազոտել է Կրաբանման միգամածությունում գտնվող ռադիոաղբյուրը և նույնականացրել է այն որպես գերնորի աստղի մնացորդ։
Պալոմարյան աստղադիտարանում գլխավորում էր 48-դյույմանոց Շմիդտի աստղադիտակով իրականացվող երկնքի հետազոտության ծրագիրը, որի արդյունքում ստեղծվեց Պալոմարյան երկնքի ատլասը, որը համարվում էր գոյություն ունեցողներից ամենաամբողջականը։ Ալբերտ Վիլսոնի հետ համատեղ 1951 թվականին հայտնաբերել է (1620) Գեոգրաֆոս աստերոիդը։
1961 թվականին պարգևատրվել է Կետրին Բրյուսի մեդալով։ Նրա պատվին է անվանվել Մինկովսկի խառնարանը Լուսնի վրա։
Ընտանիք
1926 թվականին ամուսնացել է Ամալիա Դևիդի (1902-1978) հետ, ունեցել է երկու երեխա՝ Եվա և Գերման ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ
Հիշողություններ Իսպոլինյան սարերի մասին
«Հիշողություններ Իսպոլինյան սարերի մասին» (ինչպես նաև «Հսկա լեռներ», Erinnerungen an das Riesengebirge), նկարը նկարել է գերմանացի նկարիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխը 1835 թվականին։ Ստեղծագործությունը իրենից ներկայացնում է Հսկա լեռների բնապատկերը, որը արված է մեծ բարձրությունից։ Կտավը համարվում է բնանկարին բնորոշ ստեղծագործություն՝ ստեղծված ռոմանտիզմի ոճով։ Կտավը ցուցադրվել է պետերբուրգյան Էրմիտաժի գերմանական մշակույթի պատկերասրահում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1835 նկարներ Կատեգորիա:Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Ուսլի (Ույազիի վտակ)
Ուսլի (Услы), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ույազիի գետի ձախ ափին՝8,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 43 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պարույր Թևոսյան
Պարույր Եղիշեի Թևոսյան (, գրական անունը՝ Պարույր Պարնեցի), հայ առակագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1970 թվականից։
Կենսագրություն
Պարույր Թևոսյանը ծնվել է 1928 թվականի հունվարի 24-ին, ՀԽՍՀ Սպիտակի շրջանի Մեծ Պարնի գյուղում։ 1931 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թիֆլիս։ 1934 թվականին ընդունվել է Թիֆլիսի 83-րդ հայկական միջնակարգ դպրոցը, որտեղ սովորել է մինչև 8-րդ դասարանը։ 1942 թվականին փոխադրվել է Թբիլիսիի 40-րդ երեկոյան դպրոցը, որն ավարտելուց հետո զբաղվել է արհեստով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ առակագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Բոթել (հյուրանոց)
Նկարագրություն
Բոթելները չափերով տարատեսակվում են փոքրից մեծի, կարող են հատուկ կառուցված լինել գիշերակացի և հանգստի համար կամ իրենցից ներկայացնեն վերասարքավորված ջրային նավակներ ։ Նրանք կարող են լինել կամ մշտապես կառանված իրենց հատկացված տարածքում կամ տեղադրված գետնին՝ հարթակների վրա կամ սահմանված ժամանակահատվածում իրականացնեն ջրային տուրեր ։ Բոթելներում կարող են անցկացվել տարբեր միջոցառումներ՝ փառատոններ, հարսանիքներ և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուրատներ Կատեգորիա:Հյուրանոցներ Կատեգորիա:Հոսթելներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն Կատեգորիա:Հյուրանոցների տեսակներ
Բաշ Պալյարս
Բաշ Պալյարս (Baix Pallars), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պալյարս Սոբիրա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 128,81 կմ2։ Բնակչությունը՝ 406 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Իրանական բանակի օր
Իրանական բանակի օր, Իրանի պետական տոն, նշվում է ամեն տարի ապրիլի 18-ին (իրանական օրացույցով՝ ֆարվարդինի 29-ին)։
Տոնի պատմություն
Իրանի Իսլամական Հանրապետության Բանակի օրը նշվում է 1979 թվականից՝ Իսլամական հեղափոխության հաղթանակի տարուց։ Առաջին անգամ ԻԻՀ-ի Բանակի օրը նշվել է հեղափոխությունից երկու ամիս անց երկրի գերագույն առաջնորդ այաթոլլա Ռուհոլլա Խոմեյնիի հրամանով։ Սկզբնապես այն կոչվում էր «Հանուն Բանակի» ( «Հանուն Աստծու» կրոնական բանաձևի համանմանությամբ : Դա իր տեսակով պետական երախտագիտություն էր հեղափոխությունն իրագործած զինծառայողների հանդեպ ։
1979 թվականի ապրիլի 8-ին տեղի ունեցավ այաթոլլա Խոմեյնիի հանդիպումը Իրանի Զինված ուժերի զինծառայողներ հետ, ովքեր անգնահատելի ներդրում էին ունեցել հեղափոխության հաղթանակի գործում։ Հեղափոխությունը տևեց մեկ տարուց ավելի, և այդ ընթացքում որոշ երկրներ փորձեցին օգտվել երկրի խառնակ վիճակից ՝ սեփական շահեր հետապնդելով. տեղի ունեցան մի քանի բախումներ Թուրքմենաստանի հետ ունեցած սահմանին, նախկին ԽՍՀՄ-ի և Իրանի սահմանին՝ Արևմտյան Ադրբեջանի շրջաններում ձախ ընդդիմադիր խմբավորումները փորձեցին հաստատել իրենց իշխանությունը, զանգվածային անկարգություններ գրանցվեցին Իրանական Քուրդիստանի գավառներում։
Հեղափոխության առաջին ամիսներին Իրանի վտարված և այլ երկրների կառավարությունների կողմից հոգեբանական ճնշումներ գործադրվեցին բանակի վրա։ Ակնկալվում էր, որ բանակը պետք է աջակցի հին կառավարությանը (Փահլավիների շահական դինաստիային)։ Իրանի բանակի շտաբների ղեկավարների միացյալ կոմիտեի գլխավոր գեներալ- լեյտենանտ Վալիալլա Կարանին ապրիլի առաջին օրերին հրաժարական ներկայացրեց և նամակ գրեց Ռուհոլլա Խոմեյնիին, որում իր անբարյացակամությունն էր հայտնում շահական իշխանության նկատմամբ։ Նա պատմում էր այաթոլլային, որ պաշտպանության նախարարը սկսել է ինքնակամ ընդունել բանակի հետ առնչվող կարևորագույն որոշումները, չի խորհրդակցում զինվորական վարչակազմի բարձրաստիճան անձանցից և ոչ մեկի հետ։ Սկսվեց համընդհանուր դասալքություն շահական բանակում, իսկ մամուլը դա ներկայացրեց որպես բանակային զորամիավորումների արձակում՝ կապված դրա գերծանրաբեռնվածության հետ։ Այս նամակի առաքումից մեկ ամիս անց պաշտոնաթող գեներալը սպանվեց։
Իրանի բանակի զանգվածային դասալքությունը հանգեցրեց նրան, որ Բանակի ժամանակավոր հրամանատարությունը Ռուհոլլա Խոմեյնիին առաջարկեց դառնալ Իրանի ԶՈՒ Գերագույն հրամանատարը։ 1979 թվականի ապրիլի 18-ին Գերագույն հրամանատարը ժողովրդի առջև հանդես եկավ ճառով՝ հայտարարելով, որ այդուհետ ապրիլի 18-ը կնշվի որպես ԻԻՀ-ի Բանակի օր, և երախտագիտություն հայտնեց Իսլամական հեղափոխության նպատակներին նվիրված բանակին ։
Սահմանադրություն և ԻԻՀ-ի բանակ
ԻԻՀ-ի Սահմանադրության 143-րդ հոդվածը սահմանում է ՝ "Իրանի Իսլամական Հանրապետության Բանակը կոչված է պահպանելու երկրի անկախությունը, տարածքային ամբողջականությունը և իսլամական հանրապետական կառուցվածքը։"
Հոդված 144՝ "Իրանի Իսլամական Հանրապետության Բանակը պետք է լինի իսլամական, այսինքն՝ կրոնական և ազգային, և պետք է ծառայության ընդունի արժանավոր անձանց՝ իրենց նպատակներով Իրանական հեղափոխությանը նվիրված և պատրաստ անձնազոհ լինելու հանուն դրանց։"
ԻԻՀ-ի բանակ և իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուս (ԻՀՊԿ)
ԻԻՀ-ի Բանակից բացի, գոյություն ունի նաև ռազմական այլ կազմավորում՝ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը (ԻՀՊԿ)։ Հարկ է ուշադրություն դարձնել, որ սրանք առանձին կազմակերպություններ են և միմյանց հետ որևէ կապ չունեն։
Բանակի վրա պատասխանատվություն է դրված՝ «որպես իսլամական աշխարհի բաբախող սրտի՝ Իրանի, պաշտպանության միջոց հանուն աստվածային օրենքի իշխանության սրբազան պայքարի առաքելություն» իրականացնել։ ԻԻՀ-ի Սահմանադրությունը բանակը դիտարկում է որպես բացառիկ պաշտպանական ուժ՝ նախատեսված ռազմական առումով պահպանելու երկրի տարածքային ամբողջականությունը և ինքնավարությունը Մինչդեռ ԻՀՊԿ-ին վերապահված է լրացուցիչ առաքելություն։
Սահմանադրության 150-րդ հոդվածը սահմանում է՝ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը, որը ստեղծվել է այդ հեղափոխության հաղթանակի առաջին օրերին, գործում է իր՝ հեղափոխությունը պահպանելու դերակատարումն իրականացնելու համար։ ԻՀՊԿ-ի գործառույթներն ու պարտականությունները այլ զինված ուժերի հետ համեմատած սահմանվում են օրենքով՝ եղբայրական համագործակցության և փոխգործակցության շեշտադրումով։
Սահմանադրության նախագծում նույնպես ոչինչ չէր նշվում ԻՀՊԿ-ի մասին, սակայն նախագծի քննարկումների ժամանակ ԻՀՊԿ-ի հարցին, նրա դերին և նշանակությանը ուշադրություն դարձրեցին Փորձագիտական Խորհրդի անդամների մեծ մասը։ Նկատի ունենալով հեղափոխության սկզբում բանակի և նրա՝ շահական ռեժիմից ժառանգած կառուցվածքի հատուկ նշանակությունը՝ Սահմանադրության հեղինակները գտան, որ Պահպանների Կորպուսը Բանակի հետ միասին կարող են լինել իսլամական գաղափարախոսական զինուժի օրինակ ։
ԻԻՀ-ի հիմնադիրը այսպես է բացատրում ԻՀՊԿ-ի գոյությունը իր՝ 1989 թվականի ուղերձում՝ "Իսլամական հեղափոխությունը, ԻԻՀ-ը և Իսլամական Հեղափոխության Պահապանների Կորպուսի սրբազան մարմինը, որը ճշմարիտ ասած եղել է և կլինի մեր պետական համակարգի աստվածային արժեքների պաշտպանության ամենամեծ հենարանը, մեր կարիքն ունի ին չպես խաղաղ, այնպես էլ պատերազմական ժամանակ։ Մեր առջև ծայրահեղ կարևոր և վճռական օրեր են։ Իսլամական հեղափոխության առջև դեռևս վճռորոշ տարիներ և ամիսներ կան, և անհրաժեշտ է, որ մենք, գտնվելով սրբազան պատերազմի և նահատակության առաջնագծում, ռազմական գործողությունների բոլոր թատերաբեմերում պահպանենք մարտական պատրաստվածությունը։"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի տոներ Կատեգորիա:Իրանի զինված ուժեր
Թոմազո Բերնի
Թոմազո Բերնի (Tommaso Berni, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ինտեր Միլանի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում ։
Տերնանա
Բերնին Ինտեր Միլանի ակադեմիայի սան է։ 2001 թվականի մարտին նա միացավ Ուիմբլդոնին, սակայն թիմի կազմում չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում և 2003 թվականի ամռանը տեղափոխվեց Տերնանա ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2003 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ Տրիեստինայի դեմ խաղում ։ 2004-05 մրցաշրջանից Բերնին դարձավ Տերնանայի հիմնական դարպասապահը։ 2006 թվականի փետրվարի 25-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Վերոնայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 82-րդ րոպեին ։ Տերնանայի կազմում Բերնին անցկացրեց 87 հանդիպում՝ բաց թողելով 106 գնդակ և 23 խաղում պահելով իր դարպասը անառիկ։
Լացիո
2006 թվականի ամռանը Բերնին 1․5 միլիոն եվրոյիդ դիմաց տեղափոխվեց Լացիո։ Իր դեբյուտը Սերիա A-ում նշեց 2007 թվականի մայիսի 20-ին՝ Պարմայի դեմ խաղում ։ 2007-08 մրցաշրջանում իտալացին դարձավ Լացիոյի երրորդ հիմնական դարպասապահը՝ Մարկո Բալոտտայից և Ֆեռնանդո Մուսլերայից հետո։ 2008 թվականի հունիսին Խուան Պաբլո Կարիսոն միացավ թիմին, և 2009 թվականի փետրվարին Բերնին վարձավճարով տեղափոխվեց Սալերնիտանա՝ խաղաժամանակ ստանալու համար։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց փետրվարի 7-ին՝ Ֆրոզինոնեի դեմ խաղում ։ Սալերնիտանայի կազմում իտալացին անցկացրեց 16 հանդիպում՝ բաց թողելով 21 գնդակ։
Բրագա
2011 թվականի հունիսի 29-ին Բերնին անվճար տրանսֆերով տեղափոխվեց Բրագա ՝ Լացիոյի կազմում անցկացրած 9 խաղերից հետո։ Իր դեբյուտը Պորտուգալիայի առաջնությունում նշեց օգոստոսի 29-ին՝ Վիտորիա Սետուբալի դեմ խաղում ։ Բրագայի կազմում Բերնին անցկացրեց 5 հանդիպում՝ 3 խաղում պահելով իր դարպասը անառիկ ։
Սամպդորիա
2012 թվականի օգոստոսի 24-ին Բերնին միացավ Սամպդորիային ։ Իր դեբյուտը նշեց սեպտեմբերի 16-ին՝ Պեսկարայի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 21-ին նա փոխարինման մտավ Պարմայի դեմ խաղում՝ Սերխիո Ռոմերոյի կարմիր քարտից հետո ։ Հոկտեմբերի 31-ին՝ Ինտերի դեմ խաղում Բերնին կարմիր քարտ ստացավ պահեստայինների նստարանին նստած ժամանակ ։ Սամպդորիայի կազմում իտալացին անցկացրեց 3 հանդիպում՝ բաց թողելով 5 գնդակ ։
Ինտեր Միլան
2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Բերնին միացավ Տորինոյին, սակայն թիմի կազմում չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում և 2014 թվականի հուլիսի 2-ին տեղափոխվեց Ինտեր Միլան՝ ակումբի հետ կնքելով 1 տարվա պայմանագիր ։ Ինտերը գնեց Բերնիին որպես Եվրոպայի Լիգայի համար ակումբի ակադեմիայի 4 ֆուտբոլիստներից մեկը   , սակայն չկարողացավ այս կարգավիճակով հայտավորվել, քանի որ Ինտերի երիտասարդական թիմի կազմում 3 տարուց պակաս էր անցկացրել։
2015 թվականի հունիսի 3-ին Բերնին 1 տարով երկարաձգեց իր պայմանագիրը Ինտերի հետ ։ 2016 թվականի հուլիսի 1-ին նա կրկին երկարաձգեց իր պայմանագիրը  ՝ դառնալով Եվրոպայի Լիգայի համար թիմի ակադեմիայի 4 ֆուտբոլիստներից մեկը ։ Բերնին Ինտերի երրորդ դարպասապահն էր՝ Սամիր Հանդանովիչից և Խուան Պաբլո Կարիսոյից հետո։ 2017 թվականի հուլիսի 5-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը 1 տարով  ։ 2018 թվականի հունիսի 28-ին իտալացին կրկին երկարաձգեց իր պայմանագիրը 1 տարով  ։
Միջազգային կարիերա
Բերնին ներկայացրել է Իտալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի օգոստոսի 29-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տերնանայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սալեռնիտանայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրագայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Բայկալ լիճ
Բայկալ լիճը պարունակում է հեղուկ վիճակում գտնվող աշխարհի քաղցրահամ ջրերի 20%-ը, որը հավասար է 23615.39 կմ3, և այդ ցուցանիշով Բայկալ լիճն աշխարհում առաջինն է։
Բայկալն աշխարհի ամենախոր լիճն է` 1 642 մ։ Բայկալից բացի, աշխարհում կա 1000 մ-ից ավելի խորություն ունեցող երկու լիճ միայն՝ Տանգանիկան (1470 մ) և Կասպից ծովը (1025 մ)։
Բայկալ լճի մեջ են թափվում 336 գետ և առու։ Դրանցից ամենախոշորներն են Սելենգան, Վերին Անգարան, Բարգուզինը։ Լճից սկիզբ է առնում մի գետ՝ Անգարան։ Լիճն ու նրա շրջակա տարածքները առանձնանում են բուսական ու կենդանական աշխարհի հարստությամբ։ Տեղի բնակիչներն ու Ռուսաստանում ապրող շատ մարդիկ լիճն ավանդաբար անվանում են Բայկալ ծով ։
Բայկալ լճի ափին է գտնվում Իրկուտսկ քաղաքը։ Այն հրաշալի վայր է զբոսաշրջիկների համար։
Աշխարհագրական դիրք
Մակերևույթին լճի մակերեսը 31 722 կմ² է (առանց կղզիների), որը մոտավորապես հավասար է այնպիսի երկրների մակերեսին, ինչպիսիք են Բելգիան կամ Հոլանդիան։ Ջրի հայելու մակերեսով աշխարհի խոշորագույն լճերի մեջ Բայկալը յոթերորդն է։ Ջրահավաք ավազանի մակերեսը 570.000 կմ² է, ափագծի երկարությունը` 2.000 կմ ։
Խորություններ
Բայկալը Երկրի ամենախոր լիճն է։ Առավելագույն խորությունը 1642 մ է, ինչը հաստատվել է 1983 թվականին Լ. Կոլոտիլոյի և Ի. Սուլիմովի գլխավորությամբ գիտարշավի ընթացքում ։ Առավելագույն խորությունը նշվել է քարտեզներում 1992 թվականից և հաստատվել 2002 թվականին ռուս-իսպանա-բելգիական համատեղ ծրագրի ժամանակ, որը Բայկալ լճի բատիմետրիկ քարտեզի կազմման նպատակ էր հետապնդում ։ Այդ ժամանակ համարակալվել են լճի ջրատարածության 1.312.788 կետեր (խորությունների տվյալները ստացվել են վերոնշյալ տվյալների ակուստիկ զոնդավորման միջոցով` համադրելով բատիմետրիկ լրացուցիչ տվյալների հետ, այդ թվում` սեյսմահետախուզության և էխոլոկացիայի, իսկ այս նախագծի անդամների մեջ է եղել նաև Լ. Գ. Կոլոտիլոն, ով լճի առավելագույն խորությունը բացահայտող մարդկանցից մեկն է)։
Եթե հաշվի առնենք, որ լճի բացարձակ բարձրությունը 456 մ է բարձր, ապա առավելագույն խորության դեպքում նրա մակարդակը ցածր կլինի համաշխարհային օվկիանոսից, ինչը Բայկալի գորգավորությունը դարձնում է ցամաքային ամենախոր փակ իջվածքներից մեկը։ Լճի միջին խորությունը նույնպես մեծ է՝ 744.4 մ։ Այն գերազանցում է խոր լճերի առավելագույն խորությունը։ Բայկալից բացի՝ Երկրում կան միայն երկու լճեր, որոնք ունեն 1000 մ և ավելի խորություն՝ Տանգանիկան (1470 մ) և Կասպից ծովը (1025 մ) ։
Ջրի ծավալը
Բայկալի ջրային պաշարը հսկայական է՝ 23 615.39 կմ³, որը քաղցրահամ ջրերի համաշխարհային պաշարի մոտ 19%-ն է կազմում։ Ջրի ծավալով լիճը լճերի մեջ աշխարհում երկրորդն է և զիջում է միայն Կասպից ծովին, բայց վերջինիս ջուրն աղի է։ Բայկալի ջուրն ավելի շատ է, քան 5 Մեծ լճերինը միասին (Վերին, Միչիգան, Հուրոն, Էրի, Օնտարիո) և մոտ 25 անգամ ավել, քան Լադոգա լճի ջուրը ։
Վտակներ ու հոսանքներ
19-րդ դարի աշխարհագրագետ, երկրաբան Իվան Չերսկու հետազոտությունների տվյալներով Բայկալի մեջ թափվում է 336 գետակ ու առվակ, ընդ որում այդ թիվը ներկայացնում է միայն մշտական հոսանքները։ Այս հարցի շուրջ ժամանակակից տվյալներ չկան, սակայն երբեմն նշվում է 544 կամ 1123 (այդ դեպքում հաշվվում են ոչ միայն մշտական հոսանքները, այլ ցածրադիր վայրերի հոսանքները ևս)։ Կա նաև կարծիք, որ պայմանավորված մարդու անթրոպոգեն ազդեցությամբ և կլիմայի փոփոխությամբ` 19-րդ դարից մինչև ներկայիս ժամանակները կարող է անհետացած լինել մոտ 150 հոսանք։
Լիճ թափվող ամենախոշոր գետերն են Սելենգան, Վերին Անգարան, Բարգուզինը, Տուրկան, Սնեժնայան, Կիչերան, Տիյան, Գոլոուստնայան, Բուգուլդեյկան։ Լճից դուրս է հոսում միայն մեկ գետ` Անգարան ։
Ջրի հատկությունը
Բայկալի ջուրն արտակարգ մաքուր է։ Ջուրը քիչ հանքայնացված է, շատ է թթվածինը, քիչ են միկրոտարրերը, չնչին է օրգանական միացությունների քանակը։ Հանքային աղերի քանակությունը Բայկալի ջրերում 96.7 մգ/լ է։
Ջրի մաքրությունը հիմնականում պահպանվում է էպիշուրա մանրագույն խեցգետինների շնորհիվ, որոնք սպառում են օրգանական նյութերը՝ այն անցկացնելով իրենց օրգանիզմի միջով և մաքրելով լճի ջուրը։
Բայկալի էպիշուրա
Բայկալյան էպիշուրան խեցգետնանման պլանկտոնի տեսակ է։ Հասուն պլանկտոնի չափը մոտ 1.5 մմ է։ Այն Բայկալի էնդեմիկ տեսակ է։ Էպիշուրան կարևորագույն դեր ունի լճի էկոհամակարգում։ Այն կազմում է Բայկալի կենսազանգվածի մոտ 90%-ը։ Էպիշուրան սնվում է ջրիմուռներով, և հենց նրա շնորհիվ է լճի ջուրն այդքան մաքուր։ Լճի ջուրն այնքան թափանցիկ է, որ առանձին քարեր և առարկաներ նկատվում են նույնիսկ 40 մ խորությանից։ Դա հատկապես լինում է գարնանը, երբ ջրի գույնը բաց երկնագույն է։ Գարնանն ու աշնանը ջրի թափանցելիությունը նվազում է մինչև 8-10 մ, և ջրի գույնը դառնում է կապտականաչ և կանաչ։
Բայկալի ջուրը սառն է։ Լճի վերին շերտերի ջերմաստիճանը նույնիսկ ամռանը չի գերազանցում +8…+9 °C-ը, իսկ առանձին ծոցերում ու սորերում (բնիկների` ծովածոցին տված անվանումը)` +15 °C: Երբևէ գրանցված առավելագույն ջերմաստիճանը +23 °C է։ Խորքային շերտերի ջերմաստիճանը մոտավորապես +4 °C է ։
Սառցակալում
Սառցակալման շրջանում (միջին հաշվով հունվարի 9-ից մայիսի 4-ը) Բայկալը գրեթե ամբողջությամբ սառչում է՝ բացի Անգարայի հունի մոտ գտնվող 15-20 կմ հատվածից։ Մարդատար ու բեռնատար նավերի համար նավարկման շրջանը բաց է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին, գիտահետազոտական նավերը նավիգացիան սկսում են լճի` սառույցից ազատվելուց հետո և ավարտում այն Բայկալի սառցակալման հետ, այսինքն` մայիսից հունվար։ Ձմռան վերջին սառույցի հաստությունը կազմում է 1 մ, ծոցերում՝ 1.5-2 մ։ Ցրտից սառույցին առաջանում են ճեղքեր, որոնք էլ սառույցը բաժանում են առանձին դաշտերի։ Այդ ճեղքերի երկարությունը կարող է կազմել 10-30 կմ, իսկ լայնությունը` 2-3 կմ։ Ճեղքերն առաջանում են ամեն տարի լճի նույն հատվածներում։ Սառցակալումն ուղեկցվում է ամպրոպի գոռոց կամ թնդանոթի կրակոց հիշեցնող բարձր ձայներով։ Ճեղքերի շնորհիվ լճում ձկները թթվածնի պակաս չեն ունենում։ Բացի այդ՝ սառույցը շատ թափանցիկ է, և արևի ճառագայթները ազատորեն թափանցում են նրա միջով. դրա շնորհիվ աճում են պլանկտոնային ջրիմուռները՝ անջատելով թթվածին ։ Բայկալի ափերին ձմռանը կարելի է նկատել սառցե այրեր։ Բայկալի սառույցը նոր հանելուկներ է առաջադրում գիտնականներին։ 1940-ական թվականներին Բայկալի լճագիտական կայանի մասնագետները հայտնաբերեցին սառցածածկույթի նոր ձևեր, որոնք բնորոշ են միայն Բայկալին։ Օրինակ՝ «սոպկաները»՝ կոնանման սառցե բլուրները՝ մինչև 6մ բարձրությամբ։ Արտաքինից նրանք հիշեցնում են սառցե վրաններ, որոնք բացվում են ափի հակառակ կողմի ուղղությամբ։ Սոպկաները կարող են դասավորված լինել առանձին, իսկ երբեմն էլ ձևավորում են «լեռնաշղթաներ» ։ Բայկալում կան սառույցի մի քանի տեսակներ` սոկույ, կոլոբովնիկ, օսենեց։
Հատակի ռելիեֆ
Բայկալի հատակն ունի վառ ընդգծված ռելիեֆ։ Ամբողջ ափագծի երկայնքով տարբեր աստիճանի դրսևորումներով զարգացած են ափամերձ մանր ջրերը և ստորգետնյա խութերը, կան ստորջրյա բարձունքներ և նույնիսկ ստորջրյա լեռնաշղթաներ։ Լավ արտահայտված են լճի հիմնական երեք գոգավորությունները` Հարավային, Միջին և Հյուսիսային, որոնք իրարից բաժանված են երկու լեռնաշղթաներով` Ակադեմիական և Սելենգայի ։ Առավել արտահայտված է Ակադեմիական շղթան, որը ձգվում է Օլխոն կղզուց մինչև Ուշկանյի կղզիներ (Ушканьи острова), որոնք համարվում են նրա ամենաբարձր հատվածը։ Նրա ձգվածությունը մոտ 100 կմ է, առավելագույն բարձրությունը Բայկալի հատակից` 1848 մ։ Հանքային նստվածքների հաստությունը Բայկալում, ինչպես ցույց են տվել գրավիմետրիկ նկարները, հասնում է մոտ 6.000 մ-ի, ինչը նշանակում է, որ լճի ջրերի տակ սուզվել է Երկրի ամենաբարձր լեռներից մեկը` ավելի քան 7.000 մ բարձրությամբ ։
Կղզիներ ու թերակղզիներ
Բայկալն ունի 27 կղզի, որոնցից ամենախոշորը Օլխոնն է։ Այն ունի 71 կմ երկարություն, 12 կմ լայնություն։ Գտնվում է լճի գրեթե կենտրոնում, մակերեսը 729 կմ² է, այլ տվյալներով` 700 կմ² ։ Բայկալի կղզիներից 22-ը մշտական են, 5-ը՝ պարբերաբար ընկղմվող։ Ամենամեծ թերակղզին Սվյատոյ Նոսն է (Святой Нос) ։
Սեյմսաակտիվություն
Բայկալի շրջանը պատկանում է բարձր սեյմսակտիվություն ունեցող տարածքներին։ Այստեղ կանոնավոր կերպով տեղի են ունենում երկրաշարժեր, որոնց մեծ մասի ուժգնությունը կազմում է 1-2 բալ ՄՍԿ-64 միկրոսեյսմիկ սանդղակով։ Երբեմն գրանցվում են նաև ուժեղ երկրաշարժեր, ինչպես, օրինակ, 1862 թվականին Սելենգայի դելտայի հյուսիսային շրջանում Ցագանսկի երկրաշարժը` 10 բալ ուժգնությամբ, որի հետևանքով 200 կմ² տարածք` բուրյաթական վեց ուլուսներով, որտեղ ապրել է 1.300 մարդ, անցել է ջրի տակ` ձևավորելով Պրովալ ծովածոցը։
Ուժեղ երկրաշարժեր են գրանցվել 1903 թվականին (Բայկալյան), 1950 թվականին (Մոնդիի), 1957 թվականին (Մույայի), 1959 թվականին (Միջինբայկալյան)։ Միջինբայկալյան 9-բալանոց երկրաշարժի էպիկենտրոնը գտնվել է Բայկալի հատակին, Սուխայա գյուղի շրջանում։ Ուլան Ուդեում և Իրկուտսկում հիմնական ցնցման ուժը հասել է 5-6 բալի, ճեղքվածքներ և ոչ մեծ ավերածություններ են նկատվել շինություններում։ Բայկալի շրջանում վերջին ուժեղ երկրաշարժերը տեղի են ունեցել 2008 թվականի օգոստոսին (9 բալ) և 2010 թվականի փետրվարին (6.1 բալ)։
Կլիմա
Բայկալի ջուրը մեծ ազդեցություն ունի շրջակայքի կլիմայի ձևավորման վրա։ Ձմեռն այստեղ մեղմ է լինում, ամառը՝ զով։ Գարնան գալուստն այստեղ 10-15 օրով ուշանում է մերձակա շրջանների համեմատությամբ, իսկ աշունը հաճախ բավական տևական է լինում։ Օդի առավելագույն ջերմաստիճանը գրանցվել է 34°, սակայն վերջին տարիներին դիտարկվում է միջին ջերմաստիճանի բարձրացում ։ Բայկալն առանձնանում է արևային օրերի մեծ քանակով, օրինակ` Բոլշոե Գոլոուստնոե գյուղում այն կազմում է 2.524 ժամ, ինչն ավելի շատ է, քան սևծովյան առողջարաններում։ Ամպամած օրերի թիվն այդ նույն գյուղում տարեկան 37 է, իսկ Օլխոն կղզում` 48։ Եղանակի առանձնահատուկ գծերը պայմանավորված են բայկալյան քամիներով, որոնք ունեն անուններ՝ բարգուզին, սարմա, վերխովիկ, կուլտուկ։ Օդի միջին ջերմաստիճանը հունվարին -19 °C է, օգոստոսին՝ 12 °C: Ջրի ջերմաստիճանը օգոստոսին 9-12 °C է, ափերի մոտ՝ երբեմն 20°:
Բուսական և կենդանական աշխարհը
Բայկալում կա ջրային կենդանիների շուրջ 2600 տեսակ և ենթատեսակ, որի կեսից ավելին էնդեմիկ է, այսինքն հանդիպում են միայն այս տարածքում ։ Բայկալում էնդեմիկ են մոտ 1.000 տեսակ, 96 ցեղ, 11 ընտանիք ու ենթաընտանիք։ Լճում գոյություն ունեցող ձկների 27 տեսակ ուրիշ ոչ մի տեղ այլևս չի հանդիպում ։
Կենդանի օրգանիզմների այսպիսի բազմազանությունը պայմանավորված է թթվածնի մեծ քանակով։ 100-տոկոսանոց էնդեմիկություն է նկատվում հետևյալ տեսակների մոտ` Mermitidae (28 տեսակ), Polychaeta որդեր (4), Lubomirskiidae (14), Gregarinea (6), Isopoda խեցգետինների (5), Plecoptera (2): Խեցգետինների գրեթե բոլոր (349-ը 350-ից, 99 %) և կարիճանման ձկների (31-ը 32-ից, 96 %) տեսակները լճի էնդեմիկներ են։ Turbellaria որդերի (130-ը 150-ից) և Ostracoda խեցգետինների (132-ը 150-ից) 90 %-ը էնդեմիկ են։ Բայկալում էնդեմիկ են բազմաթիվ ձկնատեսակներ` 36-ը 61 տեսակներից ու ենթատեսակներից (59 %), 2 ընտանիք (13,3 %) և 12 ցեղ (37,5 %)   ։
Էնդեմիկ է նաև էպիշուրա խեցգետինը, որը կազմում է լճի պլանկտոնի կենսազանգվածի 80 %-ը և կարևորագույն օղակ է ջրավազանի սննդային շղթայում ։ Բայկալի Oligochaeta որդերը, որոնց 84.5 %-ը էնդեմիկ են, կազմում են բենթոսի բիոզանգվածի 90 %-ը և կարևոր դեր են խաղում լճի ինքնամաքրման գործընթացում` լինելով նաև գիշատիչ անողանաշարավորների կերի հիմանական միջոցը։ Նրանք մասնակցում են օրգանական նյութերի հանքայնացմանը և գրունտի աերացմանը ։
Բայկալը նաև բալար լճերից առանձնանում է նրանով, որ մեծ խորության վրա այստեղ ապրում են քաղցրահամ ջրերի սպունգներ։
Լճի ծագումը
Լճի ծագումը գիտական տարակարծությունների տեղիք է տալիս։ Ավանդաբար գիտնականները կարծում են, որ լիճը 25-35 միլիոն տարեկան է։ Սա բացառիկ երևույթ է, քանի որ լճերի մեծամասնությունը գոյատևում է մոտ 10-15 հազար տարի, ապա լցվելով տեղումների տիղմով` ճահճանում է։ Բայց կա նաև վարկած, ըստ որի Բայկալը երիտասարդ լիճ է։ Այս տեսակետն առաջ է քաշել Տատարինովը 2009 թվականին՝ հիմնվելով «Միրերը Բայկալում» գիտարշավի (Экспедиция «„Миры“ на Байкале») արդյունքների վրա։ Մասնավորապես, Բայկալի հատակին տիղմային հրաբուխների գոյությունը թույլ է տալիս ենթադրել, որ լճի արդի ափագիծը ընդամենը 8 000 տարեկան է, իսկ խորքը՝ 150 000 տարեկան ։
Կասկած չի հարուցում միայն այն, որ լիճը տեղակայված է ռիֆտային գոգավորությունում և կառուցվածքով նման է, օրինակ, Մեռյալ ծովի ջրահավաք ավազանին։ Որոշ հետազոտողներ Բայկալի առաջացումը բացատրում են խզումային խախտումների գոտում գտնվելու հանգամանքով, մյուսները կարծում են, որ լճի տակ առկա է վերին մանթիայի հոսանք, երրորդներն էլ գոգավորության առաջացումը բացատրում են Եվրասիական և Հինդուստանի պլատֆորմների փոխազդեցությամբ։ Ինչպես էլ որ եղած լինի, Բայկալի ձևավորումը շարունակվում է մինչ օրս. լճի շրջակայքում տեղի են ունենում երկրաշարժեր։ Կա վարկած, որ գոգավորության իջեցումը կապված է վակուումային օջախների ձևավորման հետ, ինչի արդյունքում բազալտը դուրս է եկել մակերևույթ (անթրոպոգենի ժամանակաշրջան)։
Լճի շրջակայքի բնակեցում
Մ. թ. ա. 2-րդ հազարամյակի կեսերին Մերձբայկալում ապրել են գլազկովյան մշակույթը կրող ցեղերը, որոնք համարվել են էվենկների նախնիները։
Մ. թ. ա. 2-1-ին հազարամյակներում այստեղ ապրել են սալիկային դամբարանների մշակույթը կրողները։ Մ. թ. 1-ին հազարամյակում Բայկալի արևմտյան կողմում զարգանում է կուրումչինների մշակույթը, որն արտացոլված է կուրիկանների հինթյուրքական արձանագրություններում և գուլիգաններում` հին չինական ժամանակագրության մեջ։ 1-2-րդ հազարամյակների սահմանագլխին Բայկալի ափերի մոտ հաստատվում են ներկայիս բուրյաթների նախնիները, որոնք ակտիվորեն բնակեցնում են լճի արևմտյան ափը, ապա` Զաբայկալիեն։ Մինչև 12-13-րդ դարերը Պրիբայկալիեի հյուսիսարևելյան շրջանը բնակեցվում է բարգուտներով։ Առաջին ռուսները Բայկալի ափին հայտնվել են 17-րդ դարի վերջին, 18-րդ դարի սկզբին ։ Բայկալն առաջին բացահայտողներից մեկը 1643 թվականին եղել է ենիսեյան կազակ Կուրբատ Իվանովը։
Ներկայումս Բայկալի ափերին կա 85 բնակավայր, որտեղ ապրում է ավելի քան1 արդ։ Ամենից խոշոր բնակավայրերն են`
Անվան ստուգաբանությունը
Լճի անունը հստակ ստուգաբանված չէ։ Ստորև բերվում են «Բայկալ» անվան ծագման մի քանի տարբերակներ.
Ռուս առաջին ճանապարհորդներն օգտագործել են էվենկների լամու (ծով) բառը։ 17-րդ դարի երկրորդ կեսին ռուսներ լիճն անվանում են բուրյաթների ձևով` Բայգալ։ Ընդ որում, նրանք հարմարեցնում են անվանումն իրենց լեզվին` գ հնչյունը փոխարինելով ռուսերեն հնչողությանը հարմար կ-ով, որի արդյունքում էլ ձևավորվել է լճի ներկայիս անվանումը։
Լճին տված ռուսական նախնական անվանումը եղել է Սուրբ ծով (Святое море) :
Խորջրյա փոթորկում
1990-ական թվականներին Բայկալում ռուս, ամերիկացի և ճապոնացի գիտնականները համատեղ իրականացրել են հորատապայթեցման աշխատանքներ, որն անցկացվել է ձմռանը սառույցի մեջ մխրճված հետազոտական սառցահատի միջոցով։ Աշխատանքը թույլ է տվել ուսումնասիրել լճի հատակը, պատմությունը։ Պայթեցման աշխատանքները հատկապես արժեքավոր են Եվրասիայի տարածքում կլիմայական փոփոխություններն ուսումնասիրելու առումով։
Նեյտրինային հեռադիտակ
Լճում ստեղծվել ու գործում է Բայկալյան ստորջրյա նեյտրինային НТ 200 հեռադիտակը, որը կառուցվել է 1993-1998 թվականներին։ Նրա օգնությամբ կատարվում է նեյտրինային բարձր էներգիայի տարորոշում ։ 2010 թվականից կառուցվում է НТ 1000 նեյտրինային հեռադիտակը` 1 կմ³ զգալիորեն մեծ ծավալով  ։ Նրա կառուցումը նախատեսված է եղել ավարտել 2017 թվականին։