cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1993 (ֆուտբոլ)
«Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1993ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Բարձրագույն խմբի 2-րդ առաջնությունն է ։
Նախաբան
Նախորդ տարի Բարձրագույն խումբը լքեցին մի շարք ակումբներ, որոնք զբաղեցրել էին ցածր ենթախմբի չորսից տասներկու հորիզոնականները։ Նրանց փոխարեն այս տարի հանդես եկավ Արարատի «Արարատ» ակումբը, որը նախորդ տարվա Առաջին խմբում զբաղեցրել էր առաջին հորիզոնականը։ Սակայն մինչ մրցաշրջանի սկսելը այս ակումբը անվանափոխվեց՝ «Ցեմենտ»։ Նախքան մրցաշրջանի սկսելը եղան նաև մի քանի տարբեր իրադարձություններ։ «Շենգավիթ» ֆուտբոլային ակումբը լուծարվեց, իր տեղը զիջելով Ստեփանակերտի «Երազանք» բանակային մարզական ակումբին։ «Երազանքի» տնօրինությունը պատերազմի պատճառով ստիպված ակումբը տեղափոխեց Երևան։ Նախորդ տարի պատերազմի պատճառով «Երազանքը» հանդես չէր եկել Հայաստանի առաջնություններում։ Կապանի «Սյունիք» ֆուտբոլային ակումբը նույնպես լուծարվեց և հրաժարվեց առաջնությանը մասնակցելուց։ «Կիլիկիա» և «Մալաթիա» ֆուտբոլային ակումբները միավորվեցին՝ ստեղծելով «Մալաթիա-Կիլիկիա» ֆուտբոլային ակումբը։ «Նաիրի» ֆուտբոլային ակումբը վերանվանվեց՝ «Նաիրիտ»։
Անվանափոխումներ
«Արարատ» ՖԱ (քաղաք Արարատ)→ «Ցեմենտ» ՖԱ
«Նաիրի» ՖԱ → «Նաիրիտ» ՖԱ
Գրականություն
Բարձրագույն խումբ 1993
Հարավային Կորեայի նախագահ
Վերջին ընտրություններ
2017 թվականի նախագահական ընտրությունների արդյունքում Մուն Ջեինը ընտրվեց երկրի նախագահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքականություն
Լենսկոե (գյուղ, Չեռնոմորսկոեի շրջան)
Լենսկոե (Ленське, Dört Saqal), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դորտ-Սակալ։
2001 թվականի տվյալներով Լենսկոե գյուղում բնակվում էր 286 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(6208) Վակատա
(6208) Վակատա (Wakata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,25359 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0389 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4683 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291334 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գոթֆրիդ Բեն
Գոթֆրիդ Բեն (Gottfried Benn, ), գերմանացի բանաստեղծ-էքսպրեսիոնիստ, էսսեիստ, արձակագիր, երկու համաշխարհային պատերազմների ժամանակ զինվորական բժիշկ, վեներոլոգ և վարակաբան, հոգեախտաբույժ-կենսաբան։ 20-րդ դարի գերմանական գրականության մեջ նա առանձնահատուկ դեպք է, ում շուրջ մինչև օրս վեճերը չեն մարում։ Հեղինակել է «Ֆենոտիպի վեպը», «Պտղոմեոսականը» արձակ ստեղծագործությունները, «Դիահերձարան», «Մարմին», «Աղբ», «Ճեղքում», «Ստատիկ բանաստեղծություններ», «Դիստիլլյացիա» բանաստեղծական շարքերը և ժողովածուները, հոդվածներ, փաստագրական գրքեր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1886 թվականի մայիսի 2-ին, Մանսֆելդում։ Շուտով տեղափոխվում է Բեռլին և ստանում բժշկական կրթություն։ 1912 թվականին լույս է տեսնում նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Դիահերձարանը»։ Տպաքանակը ձերբակալվում է։ Ասպարեզ է հանվում մի պոետիկա, որը մարմնի և մահվան պոետիկա է։ «Քնարական հերոսը» մեգապոլիսների լաբիրինթոսներում թափառող մարդն է, թեման՝ նրա ես-ի հատվածավորումը, հերձումը, շերտատումը, ապամոնտաժը, կոտորակումը,- այս ամենը՝ բողոքի և թախիծի ֆոնին, որը կյանքի է կոչված այլասերված արդյունաբերական աշխարհի հանդեպ նողկանքից, որտեղ ներդաշնակությունը արդեն տեղ չունի։ Բենի յուրահատուկ գրելաոճը, որը միտված է կյանքի և մահվան վանող մանրամասները պատկերելուն, միտված է կեղծ արժեքների կործանման, մշակույթի անհոգևորության, մարդուն ոչ մի թեթևացում չբերող անհոգի քաղաքակրթության վերհանմանը։
Բենի հասուն բանաստեղծությունները ի հայտ են գալիս 20-30-ական թվականներին։ Դա մենախոսական արվեստ է մի հիմնական թեմայով. հաստատուն հենարան գտնել տիեզերքում, որտեղ միայն «դատարկությունն է և դատապարտված ես-ը»։ Նման հենարան են «ստեղծագործական կիրքը» և «արտիստականությունը»։ Ոճի առկայությունը գոյության ապացույցներից է։ Այս շրջանում կատարյալ միայնակ կյանք է վարում։ 30-ականները նրան ակտիվություն են ներարկում։
1932-33 թվականներին Բենը նացիոնալ-սոցիալիզմի հետ համերաշխության նշաններ է ցույց տալիս։ Նա սպասում է, որ, ինչպես և իր սեփական բանաստեղծական գիտակցության մեջ, բուրժուական քաղքենիական աշխարհի ժխտման հետևում պետք է ավելի բարձր մարդկային արժեքներ կանգնած լինեն։ Նա հրապարակայնորեն խոսում է իր հույսերի մասին՝ դրանք կապելով նացիոնալ-սոցիալիզմի հետ։ Նիցշեի, Ֆիխտեի և Շպենգլերի խորունկ ազդեցությամբ նա իր ստեղծագործություններում բժշկի չոր լեզուն համադրում է քնարական բանաստեղծության սլացքներին։ Հիացած է ֆաշիստական «միստիկական կոլեկտիվականության» գաղափարով, որը, նրա կարծիքով, գերմանական ժողովրդին կազատի արևմտյան քաղաքակրթությունը լափող ռացիոնալիզմից։ Բենը կարծում է, որ անհատական «ես»-ը պետք է իր տեղը զիջի առավել հզոր և կենսական «մենք»-ին։ Նրա իդեալը Գերմանիայի ազգային-մշակութային վերածնունդն է։ Նման կարծիքների հետ է կապված այն սկանդալը, որը 1933 թվականին ծագեց մտավորական-հակաֆաշիստների մեջ՝ Թոմաս Մանի որդու՝ Կլաուս Մանի՝ Գոթֆրիդ Բենին ուղղված հայտնի բաց նամակից։ Նամակում Մանը զգուշացնում է Բենին, որ «քաղաքակրթության» դեմ նրա վերաբերմունքը հեշտությամբ կարող է վերածվել ուժի պաշտամունքի, իսկ այդտեղից մինչև Ադոլֆ Հիտլեր մի քայլ է։ Բենի պատասխանը իր դեմ է շրջում ողջ գերմանական մտավորականությանը։
Շատ շուտով Բենը հասկանում է, որ նացիոնալ-սոցիալիզմը շատ հեռու է իր գեղագիտական հայացքների մարմնավորումներից։ 1933 թվականից նա հեռանում է նրա գաղափարախոսությունից՝ դառնալով մոլի հակառակորդը։ Համենայն դեպս, չի հեռանում հայրենիքից։
1935 թվականին ռեժիմը նրան հայտարարում է «մշակութային բոլշևիկ» և վտարում է Արվեստների պրուսական ակադեմիայից։ Միաժամանակ արգելվում է նրա գրքերի տպագրությունը։ Մեկնում է բանակ և խոր թիկունքում իբրև բժիշկ ծառայում զինվորական մի հոսպիտալում։ 1943 թվականին անանուն հրատարակում է «Քսաներկու բանաստեղծություն» գիրքը։
Նրա գեղարվեստական էթիկայի հիմնական հասկացությունը խստությունն է։ Բենի բանաստեղծությունը հետայսու ձգտում է ավելի բարձրին և ավելի հեռավորին, ինչը պայմանականորեն կոչվում է Երկինք։ Աստված Բենի պոետիկայի հիմնական խորհրդանշական մոտիվն է։ Այդ նա է կանգնած ճշմարտության որոնման ուղուն։ Գոթֆրիդ Բենը այժմ պահանջում է, որ բանաստեղծը չպետք է զբաղվի քաղաքականութամբ։ Նրա ստեղծագործության հիմնական միջավայրն են մեկուսացումը և ճգնակեցությունը։
Պատերազմից հետո նրա ստեղծագործությունների տպագրությունը արգելում են այս անգամ դաշնակիցները։ Դրանք հրապարակվում են միայն 1948 թ.-ից։ Գերմանիայի 20-րդ դարի այս մեծագույն բանաստեղծը մահկանացուն կնքում է Բեռլինում, 1956 թվականի հուլիսի 7-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ենայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մարբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կաշտանի (Կրասնոդարի երկրամաս)
Բնակչությունը
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 664 բնակիչ, հիմնականում հայեր և ռուսներ, ովքեր զբաղվում են ծխախոտի մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։ Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ տարրական դպրոց և ակումբ։
Պատմությունը
Գյուղը հիմնադրվել է 1900 թվականին։ Հայերը եկել են Աբխազիայից` 1930 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Էմի Բիչ
Վաղ տարիներ և երաժշտական կրթություն
Բիչը դաշնամուրի դասերը պաշտոնապես սկսել է 6 տարեկանում իր մայրիկի հետ։ Եվ շուտով հանրությանը ներկայացել է Հենդելի, Բեթհովենի և Շոպենի գործերով, ինչպես նաև իր սեփական գործերով։ Այդպիսի ելույթներից մեկի մասին գրել է «The Folio» գեղարվեստական ամսագիրը և մի քանի գործակալություններ համերգային շրջագայություններ են առաջարկել երիտասարդ դաշնակահարուհուն, ինչը նրա ծնողները մերժել են (Դա մի որոշում էր, որի համար Բիչը հետագայում երախտապարտ էր լինելու)։
1875 թվականին Չենիի ընտանիքը տեղափոխվել է Մասաչուսեթս նահանգ, Չելսի, Միստիկ գետի ափին՝ Բոստոնի հակառակ կողմում գտնվող մի արվարձան։ Այնտեղ նրանց խորհուրդ են տվել, որ Բիչը ցուցակագրվի եվրոպական կոնսերվատորիայում, բայց դրա փոխարեն ծնողներն ընտրել են մասնավոր ուսուցումը՝ որպես դաշնամուրի դասատու վարձելով սկզբում Էռնեստ Պերաբոյին և ավելի ուշ՝ Կառլ Բերմեն կրտսերին, ով ինքը՝ Ֆերենց Լիստի աշակերտն էր։
1881-1882 թվականներին 14-ամյա աղջիկը սովորել է նաև հարմոնիա և կոնտրապունկտ Ջունիոս Հիլլի հետ։ Սա կարող էր լինել կոմպոզիտորից ստացած նրա միակ պաշտոնական ուսուցումը, բայց «նա հավաքել էր բոլոր գրքերը, որտեղ կարող էր գտնել տեսության կոմպոզիցիայի և նվագախմբության վերաբերյալ․․․նա ինքնուրույն սովորում էր հարմոնիա, կոնտրապունկտ, ֆուգա», նույնիսկ թարգմանել է Գևարտի և Բեռլիոզի նվագախմբի համար գրված Ֆրանսիական տրակտատները, որոնք համարվում են «շատ կոմպոզիտորների Աստվածաշունչներն» անգլերենով։
Վաղ գործունեություն
Էմի Չենիի առաջին համերգային մեկնարկը տրվել է 1883 հոկտեմբերի 18-ին, երբ ընդամենը 16 տարեկան էր։ Բոստոնի համերգային սրահում տեղի ունեցած «Պարահանդեսային համերգում» (Promenade Concert), որը ղեկավարել է Ադոլֆ Նոյենդորֆը, Բիչը նվագել է Շոպենի «Մի բեմոլ մաժոր շուրջպարը» (Rondo in E-flat major), և եղել է Մոշելեց Իգնացի Թիվ 3 դաշնամուրային Սոլ մինոր կոնցերտի դաշնամուրային մենակատարը՝ համընդհանուր ընդունելության արժանանալով։ Ինչպես ասում է կենսագիր Ֆրայդ Բլոկը. «Առաջին ելույթի համար դժվար էր պատկերացնել ավելի դրական քննադական արձագանք», իսկ հանդիսատեսը «չափազանց ոգևորված էր»։ Իր գործունեության հաջորդ երկու տարիներին նա հանդես է եկել Բոստոնի «Չիքերինգ սրահում» (Chickering Hall): Նա զարդարել է Բոստոնի Սիմֆոնիկ նվագախմբի 1884-1885 թվականների եզրափակիչ համերգը։
Բիչը հետո հիշելու էր 1885 թվականին Մենդելսոնի կոնցերտից մի դրվագ, երբ դիրիժորը համերգի վերջին մասում դանդաղեցրել էր նվագախմբին՝ ցանկանալով դեռահաս մենակատարի գործը հեշտացնել։ Երբ Բիչը շարունակել է դաշնամուրի հատվածը նվագել, դիրիժորն, այնուամենայնիվ, ստիպված է եղել նվագել սահմանված տեմպով․ «Ես չգիտեի, որ նա խնայում է ինձ, բայց ես գիտեի, որ տեմպը ձգձգվել էր, և ես նվագախմբին ներքաշեցի ժամանակի մեջ»։
Ճանաչում
Էմի Բիչին մեծ հաջողություն է բերել «Պատարագ Մի բեմոլ մաժոր» (Mass in E-flat) ստեղծագործությունը, որը կատարել է 1892 թվականին «Հենդլ և Հայդն կազմակերպություն» նվագախումբը, որը 1815 թվականի իր հիմնադրումից ի վեր երբևէ չէր կատարել կնոջ հեղինակած ստեղծագործություն ։ Մամուլի երաժշտական քննադատները դրական են արձագանքել՝ հայտարարելով Բիչին որպես ամերիկյան նշանավոր կոմպոզիտորներից մեկը՝ նրա երաժշտությունը համեմատելով Չերուբինի և Բախի պատարագների հետ։
1900 թվականին Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախումբն առաջին անգամ ներկայացրել է Բիչի «Դաշնամուրային կոնցերտը», որտեղ կոմպոզիտորը հանդես է եկել որպես մենակատար[28]: Տեսակետ կա, որ այս ստեղծագործությունն արտահայտում է իր երաժշտական կյանքի վրա մոր և ամուսնու հսկողության նկատմամաբ Բիչի բողոքը[29]:
Կամերային երաժշտություն
Բոստոնի առաջատար ջութակահար Ֆրանս Քնայզելը, որը 20 տարեկանում աշխատանքի էր անցել Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժոր Վիլհելմ Գերիկեի մոտ, որպես նվագախմբի կոնցերտմայստեր, Բոստոն ժամանելուց հետո, Բոստոնի սիմֆոնիկի երեք այլ լարային նվագողների հետ ստեղծել է «Քնայզել» լարային քառյակը։ 1894 թվականին Բիչը միացել է քառյակին՝ ներկայացնելով Ռոբերտ Շումանի «Դաշնամուրային կվինտետը»։
1900 թվականին «Քնայզել» քառյակի հետ Բիչը կատարել է Բրամսի Դաշնամուրային և լարային կվինտետը։ 1905 թվականին Բիչը գրել է նաև իր սեփական «Ֆա-դիեզ մինոր դաշնամուրային և լարային կվինտետը»։ Նա իր կյանքի ընթացքում ունեցել է ավելի քան քառասուն ելույթ տասնյակ քաղաքներում, ռադիոյով և լարային քառյակներով։ Այդ կատարումների մեծ մասը Բիչը նվագել է դաշնամուրի վրա, հատկապես 1916 և 1917 թվականներին «Քնայզել» քառյակի հետ երկարատև շրջագայության ընթացքում։ Քառյակի համար սա եղել է 33-րդ և վերջին մրցաշրջանը։ Բիչը նրանց հետ կատարել է իր «Կվինտետը» - ը Բոստոնում, Բրուքլինում, Չիկագոյում և Ֆիլադելֆիայում։
«Բալկանյան թեմաներով վարիացիաները» Բիչի դաշնամուրային մենակատարումների «ամենաերկար ու ամենակարևոր» աշխատանքն է եղել։ Դա ստեղծվել է 1904 թվականին։ Վարիացիաները Բալկանյան ապստամբությունների արձագանքն է եղել, որն ուղղված էր այն ժամանակ իշխող Օսմանյան կայսրության դեմ։
Այրիության տարիներ Եվրոպայում
Էմի Բիչի ամուսինը մահացել է 1910 թվականի հունիսին (զույգը երեխա չուներ), իսկ մայրը` 7 ամիս անց։ Հայրը՝ Չարլզ Չեյնին, մահացել է 1895 թվականին։ Տևական ժամանակ Բիչը աշխատելու ուժ չի ունեցել, և մեկնել է Եվրոպա ապաքինվելու հույսով։ Եվրոպայում փոխել է անունը՝ դառնալով՝ Էմի Բիչ։ Նա ճանապարհորդել է ամերիկացի սոպրանո և Բեռլինի թագավորական օպերայի պրիմադոննա Մարսելա Քրաֆթի հետ։ Բիչը Եվրոպայում առաջին տարին ամբողջովին տրամադրել է հանգստին։ 1912 թվականից սկսել է համերգներ տալ։ Եվրոպական առաջին համերգը տեղի է ունեցել 1912 թվականի հոկտեմբերին Դրեզդենում։ Որտեղ կատարել է իր «Ջութակի և դաշնամուրի սոնատը» ջութակահար Դոկտոր Բլյուի (Dr. Bülau)  հետ։ 1913 թվականի հունվարին Մյունխենում կրկին համերգ է տվել իր ջութակի սոնատով, այս անգամ 3 երգերով, որոնցից 2-ը իրենն էին, մեկը՝ Բրամսինը, ինչպես նաև  Բախի, Բեթհովենի և Բրամսի սոլո դաշնամուրային կատարումներով։ Քննադատներից երկուսը բացասաբար են արձագանքել՝ անվանելով Բիչի երգը «անճաշակ», բայց Բիչը չի հուսահատվել, քանի որ «հանդիսատեսը շատ էր և ոգևորված»։ Ավելի ուշ՝ հունվարին, կրկին Մյունխենում նա ներկայացրել է իր «Դաշնամուրային կվինտետը», քննադատներից մեկը գովել է՝ նշելով, որ այնքան ստեղծագործությունը  դուր չի եկել, որքան կատարումը։ Հաջորդ համերգը Բրեսլաուում էր, ծրագրում  Բիչի ստեղծագործություններից երեքն էին՝ ավելի քիչ, քան Մյունխենում։
1913 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Բիչը հանդես է եկել դաշնամուրային սոլո համերգներով Լայպցիգի, Համբուրգի և Բեռլինի նվագախմբերի հետ։ Նրա «Կելտական սիմֆոնիան» նույնպես կատարվել է Համբուրգում և Լայպցիգում։ Համբուրգյան քննադատը գրել է. «Մեր առջև անկասկած երաժշտական բարձրագույն ձիրք է, անկոտրում կամք, երաժշտական տաղանդ»։ Նրան ճանաչել են որպես առաջին ամերիկացի կին, ով կարողացել է ստեղծել եվրոպական բարձրաճաշակ երաժշտություն։
Վերադարձ Ամերիկա և հետագա կյանք
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց մի փոքր անց, Բիչը վերադարձել է Ամերիկա։ Բիչը և Քրաֆտը գերմանամետ հայտարարություններ են արել ամերիկյան լրատվամիջոցներին, բայց Բիչը նշել է, որ իր համակրանքն ուղղված է երաժշտությանը, ոչ թե ռազմատենչ Գերմանիային։ Մի քանի երաժշտական ձեռագրեր, որոնք նա գրել էր Եվրոպայում, տվել է Քրաֆթին, որ իր հետ տանի ԱՄՆ։ Բիչը հետաձգել է թռիչքը մինչև 1914 թվականի սեպտեմբերը, Բելգիայի սահմանին առգրավվել է նրա ձեռագրերի պայուսակը, որը կարողացել է հետ վերադարձնել միայն 1929 թվականին։
1915 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյում նշվել է Պանամա-Խաղաղօվկիանոսյան միջազգային ցուցահանդեսի, Պանամա ջրանցքի բացման և 1906 թվականի երկրաշարժից ու հրդեհից հետո քաղաքի վերականգնման տարեդարձը։ Էմի Բիչին շատ էին արժևորում հաճախ տրվող համերգներով և 1915 թվականին պատվիրել են «Պանամա հիմնը» (Panama Hymn) այդ առիթի համար ։
1915 թվականին և կրկին 1916 թվականին Բիչն այցելել է իր հորաքույր Ֆրանկին և զարմուհի Էթելին Սան Ֆրանցիսկոյում, ովքեր այդ ժամանակ նրա միակ հարազատներն էին։ 1916 թվականի օգոստոսի 6-ին նրանք միասին հեռացել են Սան Ֆրանցիսկոյից։ Ֆրանկի 50-ամյա ամուսնական համատեղ կյանքը անհայտ պատճառներով փլուզվել էր։ Երեք կանայք բնակություն են հաստատել Նյու Հեմշայերի Հիլս Բորոյում, որտեղ Ֆրանկի և Բիչի մայրերն էին ծնվել։ Լայմն Քլեմենթը՝ Ֆրանկի ամուսինը, 1917 թվականից մինչև մահը՝ 1921 թվականը մնացել է Կալիֆորնիայի Վետերանների տանը։ 1916 թվականից հետո Հիլս Բորոն «Բիչի պաշտոնական նստավայրն էր, այստեղից է նա մասնակցել նախագահական ընտրություններին»։ 1918 թվականին Էթելը հիվանդացել է, և Բիչը զբաղվել է նրա խնամքով, քանի որ Ֆրանկը 75 տարեկան էր և «հազիվ թե» կարողանար խնամել։
Բացի համերգային շրջագայություններից և մինչ Էթելի հիվանդությունն ու մահը (1920 թվականին), Բիչը նաև որոշ ժամանակ եղել է Նյու-Յորքում։ Մարդիկ կարծել են, որ նա Հ. Հ. Ա.-ի դուստրն է։ Նա վերսկսել է օգտագործել այս ամուսնական անունը, բայց գրքույկների և ստեղծագործությունների վրա օգտագործել է Էմի Բիչ մակագրությունը։ Մի քանի տարի նա ստեղծագործել է Մասաչուսեթս նահանգի Սենսերվիլ գյուղի իր տանը։
Բիչը շարունակելով եկամուտներ ստանալ իր՝ 1914-1921 թվականներին հրատարակված Արթուր Պ. Շմիդտի ստեղծագործություններից, գրել է նոր ստեղծագործություններ, որոնք հրատարակել է Գ. Շիրմեր ընկերությունը։ Սենսերվիլի տունը կառուցվել է հինգ ակր (4047 քմ) տարածքում, որը Բիչը գնել է 1892 թվականի, իր ամենահաջողված երգի՝ «Էքստազի» հոնորարներով։
1921 թվականից Բիչն ամառվա մի մասն անցկացրել է Փիթերբորո գաղութում (Նյու Հեմփշիր), որտեղ ստեղծել է մի քանի գործեր և հանդիպել այլ կին կոմպոզիտորների, այդ թվում՝ Էմիլի Ֆրենսիս Բաուերի, Մարիոն Բաուերի, Մաբել Ուիլեր Դանիելսի, Չարլզ Դիլոնի և Էթել Հայերի հետ, որոնց հետ ընկերացել է Բիչը, բայց կային «սեռային ու տարիքային տարակարծություններ», և նրանք կարծում էին, որ Բիչի երաժշտությունն այլևս նորաձև չէ։
1924 թվականին Բիչը վաճառել է Բոստոնի իր առանձնատունը, որը ժառանգել էր ամուսնուց։ 1920 թվականին նրա հորաքույր Ֆրանկն ավելի է թուլացել, դարձել թուլամիտ, մահացել է 1925 թվականին նոյեմբերին՝ թողնելով Բիչին առանց հարազատների։
1930 թվականի աշնանը Բիչը վարձել է մեկսենյականոց բնակարան Նյու Յորքում։ Այստեղ նա դարձել է վիրտուալ կոմպոզիտոր Մանհեթնի Սուրբ Բարդուղիմեոս եպիսկոպոսական եկեղեցում։ Բիչի երաժշտությունը նախորդ 20 տարիներին եկեղեցական ծիսակատարությունների ժամանակ ներկայացվել է Հ. Հ. Ա. Բիչ ստորագրությամբ, իսկ «Տիկին»-ը ավելացվել է միայն 1931 թվականից։
Բիչը ղեկավարել է նաև մի քանի երաժշտական կրթության և կանանց կազմակերպություններ, այդ թվում Ամերիկյան կին կոմպոզիտորների միությունը որպես դրա առաջին նախագահ։
1928 թվականից մինչև 1929 թվականի ձմեռն ու գարունը Բիչն անցկացրել է Հռոմում։ Նա համարյա ամեն օր ներկա է եղել է համերգների, այդ թվում Օտտորինո Ռեսպիգի համերգին, որի մասին դրվատանքով է արտահայտվել։ 1929 թվականի մարտին համերգ է տվել Հռոմի Ամերիկյան հիվանդանոցին օգնելու համար՝ ստեղծելով «Մի տարի գարնանը» երգը և հավաքել մեծ գումար։ Բիչը, ինչպես Հռոմում գտնվող իր ընկերները, կարճ ժամանակ անց դարձել է իտալացի բռնապետ Մուսոլինիի երկրպագուն։ Նա վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ  երկշաբաթյա կանգառ ունենալով Լայպցիգում, որտեղ հանդիպել է իր վաղեմի ընկերուհուն՝ երգչուհի Մարսելա Քրաֆթին։
Սրտի հետ կապված խնդիրները ստիպել են Բիչին 1940 թվականին թոշակի անցնել։ Նա մահացել է Նյու Յորք սիթիում 1944 թվականին։ Թաղված է իր ամուսնու կողքին Ջամայկա Փլեյն գերեզմանատանը, որը Բոստոնի (Մասաչուսեթս) մոտ է գտնվում։
Երաժշտական ստեղծագործություններ
Էմի Բիչը միակ կին անդամն է եղել «Երկրորդ Նոր անգլիական դպրոցի» կամ «Բոստոնյան վեցնյակի», և դասվել է այնպիսի կոմպոզիտորների շարքում, ինչպիսիք են՝ Ջոն Փեյնը, Արթուր Ֆութը, Ջորջ Չեդվիքը, Էդուարդ Մաք Դաուելը, Ջորջ Ուայթինգը և Փարքերը։ Նրա գրածները հիմնականում ռոմանտիզմի ոգով են, որոնք հաճախ համեմատվել են Բրամսի կամ Ռախմանինովի ստեղծագործությունների հետ։ Ավելի ուշ աշխատանքներում փորձել է կիրառել մի շարք եռաձայն տոներ, էկզոտիկ ներդաշնակություններ և տեխնիկաներ։
Սիմֆոնիկ ստեղծագործություններ
Բիչը գրել է «Կելտական սիմֆոնիա» (1896) և «Դաշնամուրի կոնցերտը Դո-դիեզ մինոր»։ Մեկ այլ նվագախմբային ստեղծագործություն՝ «Bal masque»- ն, ունի սոլո դաշնամուրային տարբերակ։ Եվս երկուսը՝ «Eilende Wolken» և «Հեփթայեի դուստրը» պիեսները նվագախմբի երգային ստեղծագործություններ են։
Խմբերգային ստեղծագործություններ
Հոգևոր երգչախմբային երաժշտությունը Բիչի ստեղծագործությունների շարքում հիմնականում նախատեսված են 4 ձայների և երգեհոնի համար, մի քանիսը ձայնի և նվագախմբի համար են, երկուսը՝ «Պատարագ Մի բեմոլ մաժոր»-ում (1892) և «Հիմն Արեգակին» ( Ֆրանցիսկ Ասսիզեցու) առաջին անգամ կատարվել են Նյու Յորքի Սուրբ Բարդուղիմեոս եկեղեցում։ «Te Deum» աշխատանքը առաջին անգամ երգեհոնով կատարվել է տղամարդկանց և տղաների երգչախումբը Բոստոնի Էմանուել Եպիսկոպոսական եկեղեցում։ 1998 թվականին Վաշինգտոնի Կապիտոլյումի երգչախմբային ընկերությունը ձայնագրել է Էմի Բիչի «Հիմն Արեգակին», «Հաղորդության արձագաքներ»  (Communion Responses) և այլ գործեր՝ Բետտի Բուչենանի ղեկավարությամբ, որն էլ հիմնադրել է ընկերությունը 1983 թվականին։
Գոյություն ունեն տասնյակ աշխարհիկ երգչախմբային ստեղծագործություններ, նվագախմբի, դաշնամուրի կամ երգեհոնի ուղեկցությամբ։
Հրատարակիչ Արթուր Պ. Շմիդտը մի անգամ բողոքել է Բիչին, որ իր «երգչախմբային կտորները գործնականում վաճառք չունեն»։
Կամերային երաժշտություն
Բիչի կամերային երաժշտական ստեղծագործությունները ներառում են ջութակի և դաշնամուրի սոնատ, ռոմանսներ և երեք այլ երգեր ջութակի և դաշնամուրի համար, դաշնամուրային տրիո, լարային կվարտետ և դաշնամուրային կվինտետ։
Դաշնամուրային մենանվագներ
Մի շարք այսպիսի աշխատանքներից է « Վարիացիաներ Բալկանյան թեմաներով»։ Շատ մասեր սոլո դաշնամուրային գործերից ձայնագրվել են դաշնակահար Քրիսթն Ջոնսոնի, Ջոան Փոլկի և Վիրջինիա Էսկինի կողմից։
Երգեր
Բիչը շատ հայտնի է նաև իր երգերով, որոնք մոտ 150-ն են։ Թերևս ամենահայտի գործը «Մի տարի գարնանը» ստեղծագործությունն է։ Չնայած նրա կենդանության օրոք երգերի հայտնիությանը, մահից հետո ոչ մի սինգլ չկա։
1890-ական թվականների սկզբին Բիչն սկսեց հետաքրքրվել ժողովրդական երգերով։ Այդ մտքերով նա կիսվել է իր գործընկերների հետ, և այն շուտով դարձել է առաջին ազգայնական շարժումը ամերիկյան երաժշտության մեջ։ Բիչի ներդրումները ներառել են շուրջ երեսուն երգեր, որոնք ոգեշնչված են ժողովրդական երգերով՝ ներառյալ շոտլանդական, իռլանդական, բալկանյան, աֆրոամերիկյան և բնիկ ամերիկյան ։
Գրական գործունեություն
Բիչը երաժշտական ​​գիտակ էր, լավագույն հեղինակը ամսագրերի, թերթերի մամուլի այլ տեսակներրի համար։ Նա խորհուրդներ է տվել երիտասարդ երաժիշտներին և կոմպոզիտորներին, հատկապես կին կոմպոզիտորներին։ Կարիերայից մինչև դաշնամուրային տեխնիկային վերաբերող իր տեսակետները Բիչն արտահայտել է հոդվածներում, ինչպիսիք են «Աղջիկը, որ սիրում էր ստեղծագործել», «Երաժշտության մեջ հույզն ընդդեմ մտքի»։ 1915 թվականին նա գրել է «Երաժշտության տասը պատվիրաններ»-ը երիտասարդ կոմպոզիտորների համար, որոնք արտահայտել են նրա դասավանդման սկզբունքները։
Կելտական սիմֆոնիա
Էմի Բիչի «Կելտական սիմֆոնիան» գովեստի է արժանացել ժամանակակից քննադատների կողմից, ինչպիսիք են Էնդրյու Ախենբախը «Gramophone» ամսագրից, որը 2003 թվականին բարձր է գնահատել աշխատանքը. «մեծ սրտի, անդիմադրելի հմայքի և վստահ առաջընթացի համար» ։ 2016 թվականին Ջոնաթան Բլումհոֆերը The Arts Fuse առցանց ամսագրում գրել է.
Հարգանքի տուրք և հուշարձաններ
1994 թվականին Բոստոնի կանանց ժառանգության ծառուղին բրոնզե հուշատախտակ է տեղադրել Բոստոնում գտնվող Բիչի բնակության հասցեում, իսկ 1995 թվականին Բիչի գերեզմանը օծվել է «Forest Hills» գերեզմանատանը։ 1999 թվականին նրան ընդգրկել են Օհայո նահանգի Ցինցինատ քաղաքի «Փառքի սրահ և Ամերիկյան դասական երաժշտության» թանգարանում։ 2000 թվականին «Boston Pops» ը հարգանքի տուրք է մատուցել` ավելացրել են նրա անունը` որպես առաջին կին, այլ 87 կոմպոզիտորների հետ Բոստոնի «Hatch Shell»-ի գրանիտե պատին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ
Ռեյթերի հացաբզեզ
Ռեյթերի հացաբզեզ, թերթիկաբեղավորների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի կենդանիների Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
9-11 մմ երկարությամբ, լայն ձվաձև, փայլուն մարմնով ոչ մեծ չափի բզեզ է։ Մարմինը սև է, վերնաթևերը՝ կարմրագորշավուն ։
Տարածվածություն
Տարածված է Արաքս գետի հովտում, Հայաստանում, Նախիջևանում, Թուրքիաում (Անիում)։ Հայաստանում հայտնի է Երևանի և Էջմիածնի շրջակայքից (անհետացել է՝ պայմանավորված լանդշաֆտի փոխակերպմամբ)։ Ներկայում հայտնի է «Էրեբունի» արգելոցից, Վեդի քաղաքից ոչ հեռու գտնվող Գոռավանի ավազուտների տարածքից և Երասխի շրջակայքից ։
Էկոլոգիա
Ապրում է տարբեր տեսակի կիսաանապատներում, ավազոտ անապատներում՝ խոտածածկում փետրախոտի ներկայությամբ հատվածներում, հանդիպում է հունիսին, թռիչքը ցերեկն է, սովորաբար հանդիպում է փետրախոտի վրա, իսկ թրթուրները զարգանում են արմատների վրա ։
Պահպանությունը
Տարածման և ապրելու փոքր և կրճատվող շրջաններով տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Թվաքանակը չխախտված ապրելավայրերում բավականին բարձր է, ընդհանուր թվաքանակը նվազել է և, ապրելավայրերի կրճատմամբ պայմանավորված, շարունակում է նվազել։
Սերգեյ Ռուբինշտեյն
Ծնվել է 1889 թվականի հունիսի 6 (18)-ին Օդեսայում։ Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1943 թ.), Պետերբուրգի Ա․ Ի․ Գերցենի անվ․ մանկավարժական ինստիտուտի (1930 - 1942 թթ.) և Մոսկվայի պետական համալսարանի (1942 - 1950 թթ.) հոգեբանության ամբիոնների վարիչ, ՌԽՍՖՀ ՄԳԱ հոգեբանության ինստիտուտի տնօրեն (1942-1945 թթ.), ԽՍՀՄ ԳԱ փիլիսոփայության ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ (1945 - 1948 թթ.), նույն ինստիտուտի հոգեբանության սեկտորի վարիչ (1945 - 1949, 1956 - 1960 թթ.)։
Ռեյթերի հացաբզեզ
Պահպանությունը
Վտանգման հիմնական գործոններն են չոր և կիսաչոր տարածքների գյուղատնտեսական նպատակներով յուրացումը, անասունների արածեցումը, Հայաստանի առավել խիտ բնակեցված տարածքներում քաղաքների թվի ավելացումը և ենթակառաուցվածքի զարգացումը։
Սերգեյ Ռուբինշտեյն
Զբաղվել է հոգեբանության, փիլիսոփայության և մեթոդոլոգիական պրոբլեմներով, արտասահմանյան հոգեբանության գլխավոր ուղղությունների քննադատական վերլուծությամբ, ըմբռնման, հիշողության, խոսքի, մտածողության ուսումնասիրությամբ։ Դիալեկտիկական մատերիալիզմի դիրքերից հոգեբանության մեջ մշակել է դետերմինիզմի պրոբլեմը և այլ կարևոր տեսական խնդիրներ։ «Ընդհանուր հոգեբանության հիմունքներ» (1940 թ.) աշխատության համար արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1942 թ.)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։
Ռեյթերի հացաբզեզ
Պահպանությունը
Պահպանվում է «Էրեբունի» պետական արգելոցում և «Գոռավանի ավազուտներ» պետական արգելավայրում ։
Սերգեյ Ռուբինշտեյն
Մահացել է 1960 թվականի հունվարի 11-ին Մոսկվայում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Գևորգ Տարախչյան
Գևորգ Սարգսի Տարախչյան, հայ ֆուտբոլիստ, Երևանի ԲԿՄԱ ֆուտբոլային ակումբի և Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի հարձակվող։
Կենսագրություն
Գևորգ Տարախչյանը ծնվել է Երևանում՝ 2002 թվականի մարտի 15-ին։ Ֆուտբոլով զբաղվում է վեց տարեկանից, երբ սկսել է հաճախել «Բանանց» ակումբի (այժմ՝ «Ուրարտու») մարզադպրոց ։
Ակումբային կարիերա
«Բանանց» (« Ուրարտու ») ակումբի տարբեր տարիքային խմբերի թիմերում խաղալուց հետո 2019-2020 մրցաշրջանում ընդգրկվել է «Ուրարտուի» հիմնական կազմում ։ Հայաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնությունում առաջին խաղը Տարախչյանն անցկացրել է 2020 թվականի մայիսի 25-ին Երևանի «Արարատի» հետ 18-րդ տուրի խաղում, որում նրա թիմը պարտվել է 0-1 հաշվով ։ Առաջին մրցաշրջանում թիմի կազմում նա մասնակցել է 5 խաղի, իսկ 2020-2021 մրցաշրջանում՝ 15 խաղի։ Այդ խաղերում նա ոչ մի գոլ չի խփել ։
2022-2023 թվականի մրցաշրջանից առաջ տեղափոխվել է Երևանի ԲԿՄԱ ակումբ, որտեղ էլ խաղում է հիմա ։
Միջազգային կարիերա
2020 թվականի հոկտեմբերի 13-ին նա առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Անտոնիո Ֆլորեսի գլխավորած Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի (Մ21) մարզաշապիկով։ Ընդամենը նա մասնակցել է 8 խաղի և դարձել 1 գոլի հեղինակ․ 2023 թվականի հունիսի 15-ին կայացած ընկերական խաղում նա գրավել է Հյուսիսային Մակեդոնիայի երիտասարդական հավաքականի դարպասը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևան ՖԱ-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԿՄԱ Երևանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Վորշա (գյուղ, Սոբինսկի շրջան)
Վորշա (Ворша), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սոբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1437 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սոբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սկուգորևո
Սկուգորևո (Скугорево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մաիդլա (գյուղ, Յուուռու շրջան)
Մաիդլա (Maidla), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մաժա Եզերցա
Մաժա Եզերցա (Maja Jezercë), լեռ է Դինարյան բարձրավանդակում, Ալբանիայի երկրորդ և Բալկանների յոթերորդ բարձր լեռն է։ Բարձրությունը կազմում է 2694 մ։ Այն Եվրոպական մայրցամաքի 28-րդ ամենաբարձր լեռնային գագաթն է ։
Լեռը գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա Չեռնոգորիայի սահմանից, Վալբոնայի հովիտից արևելք և Շալա հովտից արևմուտք։ Գագաթից հյուսիս տեղակայված են մի քանի լեռնային լճեր։
Անվանում
Մաժա Եզերցան (Maja Jezercë) ալբաներեն անվանումն է, որը ծագում է սլավոնական բառից, ավելի ստույգ Սերբախորվաթերեն jezero ("լիճ") և ալբաներեն maja ("լեռնագագաթ") բառերից։ Սլավոնական լեզուներում, այդ թվում Սերբախորվաթերենում և Բուլղարերենում   Եզերցա նշանակում է լճի գագաթնակետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանիայի լեռներ Կատեգորիա:Ալբանիայի ազգային պարկեր
Քամիլա Պարկեր
Քամիլա, թագուհի կոնսորտ (ծնյալ՝ Կամիլլա Ռոզմարի Շենդ, ), Բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամ։ Նա Մեծ Բրիտանիայի թագավոր Չարլզ III-ի երկրորդ կինն է։ 2022 թվականի սեպտեմբերի 8-ից հանդիսանում է Մեծ Բրիտանիայի թագուհի կոնսորտ։
Նա Բրյուս Շենդի և նրա կնոջ՝ Ռոզալինդ Քյուբիթի ավագ դուստրն էր։ Մեծացել է  Արևելյան Սասիքսում և  Հարավային Կենսինգտոնում և ուսում է ստացել Անգլիայում, Շվեյցարիայում և Ֆրանսիայում։ 1973 թվականին, Քամիլան ամուսնացավ բրիտանական բանակի սպա՝ Էնդրյու Պարկեր Բոուլզի հետ։ Նրանք ունեցան երկու երեխա, իսկ 1995 թվականին  ամուսնալուծվեցին։ Նախքան ամուսնանալը և ամուսնանալուց հետո, նա ընկերական հարաբերություններ ուներ Ուելսի արքայազն (այժմ Չարլզ III)ի հետ։ Նրանց հարաբերությունները քննարկման  մեծ առիթ դարձան։ 2005 թվականին, նրանց հարաբերությունները պաշտոնապես  ամրապնդվեցին  Վինձորում`քաղաքացիական ամուսնությամբ։ Քամիլան  ընդունեց իր պարտականությունները, որպես Կոռնուոլի հերցոգուհի։ Քամիլան մի շարք բարեգործական ընկերությունների նախագահն է։2022 թվականի սեպտեմբերի 8-ից,Եղիսաբեթ II մահվանից հետո հանդիսանում է Մեծ Բրիտանիայի թագուհի կոնսորտ։
1994 թվականից սկսած զբաղվում էր օստիոպորոզի հետազոտություններով, որի համար արժանացել է  մեծ հոնորարների և մրցանակների։ Նա մեծ գործունեություն է  ծավալել նաև բռնաբարությունների, սեռական ոտնձգությունների և աղքատության դեմ պայքարում  ։
Մանկություն և վաղ պատանեկություն
Քամիլա Ռոզմարի Շենդը ծնվել է 1947 թվականի հուլիսի 17-ին, Լոնդոնում։ Նրա հայրը բրիտանական բանակի սպա էր, ով հետագայում դարձավ գործարար (1917–2006)։ Նրա կրտսեր քույրը Աննաբել Էլիոթն էր, իսկ եղբայրը՝ Մարկ Շենդը (1951–2014) ։ Նրա մորական տատը՝ Ալիս Քեփելը, ով1898-1910 թվականներին Էդուարդ VII-ի սիրուհին էր ։ 1947 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Քամիլան մկրտվեց Արևելյան Սասիքսի եկեղեցում ։ Քամիլայի մայրը զբաղվում էր տնային տնտեսությամբ ։ Մանկության տարիներին սիրել է զբաղվել ընթերցանությամբ շնորհիվ իր հոր, ով շատ էր կարդում նրա համար ։ Մանուկ հասակում շրջապատված է եղել  շներով և կատուներով և երիտասարդ տարիքում սովորել է պոնիներ վարել և մասնակցել ձիարշավների ։ Նա համարում էր, որ իր մանկությունը հիանալի է անցել ամեն առումով ։
Հինգ տարեկան հասակում նրան ուղարկեցին Դիչլինգ գյուղ՝ սովորելու երկսեռ դպրոցում ։ Արդեն տասը տարեկան հասակում նա հաճախեց հարավային Քենսինգտոնի թագավորական դպրոց։ Նրան այնտեղ Միլա էին անվանում։ Նրա դասընկերներից են եղել անգլիացի երգահան և երգիչ Լին Անեթ Ռիփլին, ով Քամիլային  նկարագրում էր որպես հմայիչ և ինքնավստահ, ուժեղ կամքի տեր աղջկա ։ Դպրոցում դասավանդող ուսուցիչներից էր նաև ֆրանսիացի Պենելոպե Ֆիթսգերալդը, ով հիշում էր նրան, որպես պայծառ և բարետես աղջկա։ 1964 թվականին Քամիլան  թագավորական դպրոցն ավարտեց բարձր առաջադիմությամբ ։ Տասնվեց տարեկան հասակում նա ուսումն ավարտելու նպատակով մեկնեց Շվեյցարիա ։ Շվեյցարիայում ուսումն ավարտելուց հետո, նա վեց ամսով  մեկնեց Ֆրանսիա՝ Փարիզի Լոնդոնյան համալսարանում ֆրանսերեն սովորելու նպատակով ։
1965 թվականի մարտի 25-ին Քամիլան Լոնդոն մեկնած 311 նորեկներից մեկն էր ։ Տնից հեռանալուց հետո, նա բնակվում էր ոճաբան  Նենսի Լենսեսթրի կահավորած բնակարանում, որը կիսում էր իր ընկեր Ջեյն Ուինդհամի հետ։ Ավելի ուշ, նա տեղափոխվեց ավելի ընդարձակ բնակարան ՝ Բելգրավիայում, որտեղ  նախ ապրեց  դուքս Աբերքորնի աղջկա՝ Լեդի Մոյրայի հետ, իսկ ավելի ուշ՝ քաղաքական գործիչ Լորդ Քարինգթոնի դստեր՝ Վիրջինիա Քարինգթոնի հետ ։ 1973-1979 թվականներին, Վիրջինիան ամուսնացած էր Կամիլլայի մորեղբայր՝ Հենրի Քյուբիթի հետ ։ Կամիլլան աշխատել է Վեստ Էնդի մի շարք ընկերություններում, որպես քարտուղար։ Հետագայում աշխաըանքի է անցել Մեյֆեըրի Քոլֆաքս ընկերությունում, որպես  ընդունելության քարտուղար ։ Ազատ ժամանակ նա սիրում էր մասնակցել ձիարշավների ։ Սիրում էր նկարչություն և ուներ մի շարք հետաքրքրություններ, ինչպիսիք են՝  ձկնորսությունը, բուսաբուծությունը  և այգեգործությունը  ։
Առաջին ամուսնություն
1960 - ական թվականների ավարտին Քամիլան հանդիպեց սպա Էնդրյու Պարկեր Բոուլզին։ Նրանց հանդիպումը կազմակերպեց Պարկերի կրտսեր եղբայր՝ Սիմոն Պարկեր Բոուլզը, ով աշխատում էր Մեյֆեըրի՝ իր հոր գինու գործարանում ։  Տարիներ հետո, նրանց նշանադրության մասին լուրեր հայտնվեցին «Թայմս» օրաթերթում։ Նույն տարվա հուլիսի 4-ին նրանք ամուսնացան Լոնդոնի կաթոլիկ եկեղեցում։ Քամիլան 25 տարեկան էր, իսկ Պարկերը՝ 33։ Նրա հարսանեկան զգեստի ձևավորմամբ զբաղվում էր Լոնդոնի ամենահայտնի սրահներից մեկը։ Դա համարվում էր տարվա հարսանիքը, որին ներկա էին գտնվելու ութ հարյուր հյուրեր ։ Թագավորական ընտանիքից հրավիրված էին՝ արքայադուստր Աննան, մայր-թագուհի Էլիզաբեթը, Արքայադուստր Մարգարետը ։
Զույգը՝ ձեռք բերելով Ալինգթոնի Բոլհիդ Մանոր առանձնատունը, հաստատվեց Ուիլթշիրում ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ Թոմը(1974 թվական), ում կնքահայրը արքայազն Չարլզն էր  և Լաուրան (1978 թվական) ։ Նրանք կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդներ էին։ 1994 թվականի դեկտեմբերին, 21 տարվա ամուսնական կյանքից հետո,  նրանց ամուսնալուծության մասին լուրեր տարածվեցին։ Հուլիս ամսին օստիոպորոզից մահացավ Քամիլայի  մայրը՝ Ռոզալինդը ։ Ամուսնալուծության գործընթացն ավարտվեց 1995 թվականի մարտին ։
Թագավոր Չարլզի հետ հարաբերություններ
Քամիլան և Չարլզ III-ը հասարակության մեջ միասին հայտնվեցին 1971 թվականի կեսերին ։ Չնայած նրանք ներկա էին գտնվում   միևնույն իրադարձություններին, այնուամենայնիվ,  պաշտոնապես երբեք չէին հանդիպել։ Կենսագիր Բրանդրեթի կարծիքով նրանք չեն հանդիպել  պոլոյի մրցաշարի ժամանակ, ինչպես ենթադրվում է , այլ՝ նրանց ընդհանուր ընկեր՝ Լյուսիա Սանտա Կրուզի բնակարանում  ։ Նրանք դարձան մտերիմ ընկերներ և ավելի հաճախ սկսեցին հանդիպել պոլոյի մրցաշարերի ժամանակ, որոնց  ակտիվ մասնակցում էր արքայազն  ։ Քանի որ ընկերական հարաբերությունները գնալով ավելի էին լրջանում, Չարլզը Քամիլային ներկայացրեց իր ընտանիքի որոշ անդամներին ։ Նրանց հարաբերություններն ընդհատվեցին 1973 թվականի սկզբներին, երբ արքայազնը մեկնեց արտերկիր՝ շրջագայության ։ Նրանց բաժանման պատճառների մասին շատ վարկածներ շրջանառվեցին։ Կարծիք կար, որ Եղիսաբեթ թագուհին հավանություն չէր տալիս նրանց հարաբերություններին, ցանկանալով  Չարլզի կողքին տեսնել իր մտերիմ ընկեր Լեդի Ֆերմոյ (Սպենսեր) թոռնուհիներից որևէ մեկին ։ Մեկ այլ աղբյուրի համաձայն, Քամիլան չէր ցանկանում ամուսնանալ Չարլզի հետ, քանի որ ցանկանում էր օրինականացնել Էնդրյու Պարկերի հետ հարաբերությունները, որոնք սկսվել էին դեռևս 1960 թվականի վերջերին ։ Ենթադրվում էր նաև, որ Չառլզը չէր ցանկանում ամուսնանալ մինչ 30 տարեկան լրանալը ։
Կենսագիրների մեծամասնության կարծիքով, եթե նույնիսկ Չարլզը և Քամիլան օրինականացնեին իրենց հարաբերությունները, դրանք չէին կարող երկարատև լինել, քանի որ պալատական ազնվականների կարծիքով նրանք անհամատեղելի էին։ 1973 թվականին, երբ Քամիլան և Էնդրյու Պարկեր Բոուլսը նշանադրվեցին, Չարլզը գրեց Լորդ Մունթբաթենին, որ հույս ունի  դատարկության զգացողությունն անցողիկ կլինի ։ Այնուամենայնիվ նրանք մնացին ընկերներ  ։ 1979 թվականի օգոստոսին, Լորդ Մունթբաթենը սպանվեց։  Չարլզը սգում էր նրա մահը, մխիթարություն գտնելով Քամիլայի մոտ։ Կամիլլային մոտ գտնվող աղբյուրների համաձայն, նրանք սիրեկաններ են եղել դեռևս մինչև 1980 ական թվականներ ։ Այնուամենայնիվ, թագավորական սպասավորները հաստատում էին, որ նրանց հարաբերություններն  ավելի վաղ են սկսվել ։ Քամիլայի ամուսինը հրապարակայնորեն դեմ չէր նրանց ընկերությանը, մինչդեռ նա նույնպես բազմաթիվ սիրավեպեր էր ունեցել իրենց ամուսնական կյանքի ընթացքում  ։ 1981 թվականին, Չարլզը ամուսնացավ արքայադուստր Դիանայի հետ ։
1993 թվականին, հասունացավ մի նոր սկանդալ, երբ հրատարակվեց Դիանայի՝ Նրա ճշմարիտ պատմությունը (Her True Story ) գիրքը ։ Քամիլայի և Չարլզի գաղտնի խոսակցությունը ձայնագրվել և հրապարակվել էր սենսացիոն ձայնագրությամբ ։ Գիրքը և ձայնագրությունը խիստ վնասեցին Չարլզի հասարակական հեղինակությունը ։ Մինչդեռ, զանգվածային լրատվամիջոցները պաշտպանում էին Քամիլային ։ 1994 թվականին, Չարլզը հեռուստատեսությամբ՝ Ջոնաթան Դիմբլեբի հետ հարցազրույցում վերջապես խոսեց իր և Քամիլայի հարաբերությունների մասին։ Նա Քամիլայի մասին խոսում էր իբրև իր լավագույն ընկերոջ, ում վաղուց է ճանաչում և հույս հայտնեց, որ նրանք ընկերներ կմնան դեռ երկար ժամանակ ։ Նա նաև հայտնեց, որ իր և Քամիլայի հարաբերությունները նոր ընթացք են ստացել 1986 թվականին, երբ իր ամուսնությունը անդառնալիորեն ավարտվել է ։ Սրան հաջորդեց, նույն տարվա ավարտին Էնդրյու  Պարկերի՝ Քամիլայից ժամանակավորապես առանձնանալու հայտարարությունը, իսկ մեկ տարի անց, Էնդրյուն ամուսնացավ  Ռոզմարի Փիթմանի հետ(ով մահացավ 2010 թվականին)  ։
Հեղինակության վերականգնում
Չարլզն անհանգստանում էր, որ իր և Քամիլայի հարաբերությունները վնասում են Քամիլայի հեղինակությանը և 1995 թվականին դիմեց  Մարկ Բոլանդին, ով պետք է զբաղվեր նրա իմիջով ։ Կամիլլան դարձավ իրադարձությունների ժամանակ Չարլզի ոչ պաշտոնական ուղեկցորդը։ 1999 թվականին զույգը հասարակության մեջ առաջին անգամ երևաց Լոնդոնի Ռիթս հյուրանոցում, որտեղ նրանք մասնակցում էին ծննդյան տոնի։ Շուրջ երկու հարյուր լուսանկարիչներ և թղթակիցներ աշխարհի տարբեր ծայրերից հավաքվել էին այնտեղ ։ 2000 թվականին, նա Չարլզին ուղեկցում էր Շոտլանդիա կատարած այցի ժամանակ, որտեղ նրանք մասնակցելու էին մի քանի նշանադրությունների։ 2001 թվականին նա դարձավ National Osteoporosis Society -ի նախագահ, և ավելի հաճախ սկսեց երևալ հասարակության մեջ ։
Առաջին անգամ Քամիլան հանդիպեց թագուհուն Հունաստանի նախկին թագավոր Կոնստանտինոս II-ի 60-ամյա հոբելյանին։ Այս առիթն ընդունվեց որպես թագուհու բացահայտ հավանություն՝ Չարլզի և Քամիլայի հարաբերություններին  ։ Նրանք ավելի ու ավելի հաճախ էին միասին հայտնվում տարբեր իրադարձությունների, ինչին հաջորդեց թագուհու հրավերը Քամիլային մասնակցելու Բուքինգհեմ պալատում  իր հիսունամյա հոբելյանի շրջանակներում  կայանալիք համերգին  ։ Կամիլլան բնակվում էր Ռեյ Միլլ Հաուսում, որը գնել էր 2004 թվականին ։ Այնուհետև, նա տեղափոխվեց Չարլզի առանձնատուն, որտեղ նա բնակվում էր 2003 թվականից ։ 2004 թվականին, Քամիլան ուղեկցում էր Չարլզին նրա բոլոր պաշտոնական հանդիպումներին, նրանք միասին ներկա էին նաև Շոտլանդիայի ամենամյա խաղերին ։ Գաղտնիք չէր, որ նոր հարսանեկան արարողություն էր հասունանում ։
Երկրորդ ամուսնություն
2005 թվականի փետրվարի 10-ին Գլարենս Հաուսը հայտարարեց, որ Քամիլան և Ուելսի արքայազնը նշանադրվել են, որպես նշանդրության մատանի, Չարլզը նվիրեց  այն ադամանդյա մատանին, որը ըստ որոշ կարծիքների, Մայր Թագուհին նվիրել էր Եղիսաբեթ թագուհուն՝ երբ նա լույս աշխարհ էր բերել Եղիսաբեթ II-ին ։ Մատանին ուներ քառակուսի ադամանդ՝ յուրաքանչյուր կողմին 3-ական ադամանդյա փունջ ։ Որպես անգլիական եկեղեցու գերագույն կառավարիչ, ընդունելի չէր Չարլզի այդքան արագ իրար հաջորդող ամուսնալուծության ու կրկին ամուսնության հեռանկարը, բայց թագուհու, կառավարության , և անգլիական եկեղեցու տեսանկյունից այն ընդունելի էր։ Թագուհին, վարչապետ Թոնի Բլեերը և արքեպիսկոպոս Ռովան Ուիլյամսը օրհնեցին նրանց միությունը ։
Նրանք պսակադրվեցին 2005 թվականի ապրիլի 8-ին՝ քաղաքացիական ամուսնությամբ, որը տեղի ունեցավ Վինձոր ամրոցում։ Եկեղեցական արարողակարգն ընթացավ Սուրբ Գեորգի մատուռում ։ Ո՛չ Չարլզի ծնողները և ո՛չ էլ Քամիլայի հայրը ներկա չէին ամուսնական արարողությանը, փոխարենը՝ Քամիլայի որդին և Չարլզի որդին՝ Քեմբրիջի դուքս Արքայազն Ուիլյամը, նրանց միության վկաներն էին ։ Զույգն անցավ եկեղեցական բոլոր արարողակարգերով, իսկ ընդունելությունը կայացավ Թագուհու անմիջական գլխավորությամբ՝ Վինձոր ամրոցում ։ Որպես հարսանեկան նվեր Պետերբուրգի Մարինյան թատրոնի հետ հանդես եկավ մեցցո-սոպրանո երգիչ՝ Եկատերինա Սեմենչուկը, ով երգեց հատուկ նրանց համար գրված երգ ։ Ամուսնությունից հետո, զույգն այցելեց Շոտլանդիա, Բիրքհոլ՝արքայադստեր հայրական տուն ։
Կոռնուոլի դքսուհի
Կոռնուոլի հերցոգուհի դառնալուց հետո, Քամիլան ձեռք բերեց նաև Միացյալ թագավորության մի շարք գերակա կոչումներ (նա համարվում էր թագուհուց հետո երկրորդ ազդեցիկ կինը երկրում)։ Ամուսնության երկրորդ տարում, Եղիսաբեթ II-ը Քամիլային նվիրեց Մայր Թագուհուն պատկանող տիարան՝ ի նշան թագավորական ընտանիքի լիարժեք անդամակցության ։
Պսակադրությունից հետո, Քլարենս Հաուսը դարձավ հերցոգուհու և արքայազնի պաշտոնական նստավայր։ Տոնական օրերին նրանք տեղափոխվում էին Բիրքհոլ, իսկ ընտանեկան հավաքույթներն անց էին կացնում Գլաուսեսթերշայրում։ 2008 թվականից, նրանք սկսեցին այցելել նաև Լուինիվերմոդ (Ուելս), որտեղ նրանք կանգ էին առնում ամեն ամառ և հատուկ առիթների Ուելս ժամանելու դեպքում ։ Իր երեխաների և թոռների հետ միասին  ժամանակ անցկացնելու համար, հերցոգուհին  օգտագործում էր Ռեյ Հոլ Հաուսը, որտեղ նա բնակվում էր 1995-2003 թվականներին ։ Կոռնուոլի հերցոգուհին ուներ երեք ֆրեյլին՝ ներառյալ նրա վաղեմի ընկերուհի Ամանդա ՄաքՄանուսը  և նրա անձնական քարտուղարուհին   ։
2010 թվականի, նոյեմբերին հերցոգուհին և նրա ամուսինն անուղղակիորեն ներգրավվեցին բրիտանացի ուսանողների կազմակերպած բողոքի ցույցերին ։ Մեքենան, որը տեղափոխում էր արքայազնին և հերցոգուհուն, շրջապատվեց ցուցարարների կողմից, բայց նրանք անվնաս մնացին ։ 2012 թվականի ապրիլի 9-ին՝ նրանց ամուսնության յոթերորդ տարելիցին,  թագուհին  հերցոգուհուն արժանացրեց Վիկտորիայի Թագավորական շքանշանի ։ 2015 թվականին, Ուելսի արքայազնը  Քամիլային նվիրեց պանդոկ, որը գտնվում էր Պունդբերի գյուղում։ Պանդոկը բացվեց 2016 թվականին և կոչվում էր Կոռնուոլի հերցոգուհու անունով  ։ 2016 թվականի հունիսի 9-ին թագուհին Քամիլային նշանակեց Մեծ Բրիտանիայի գաղտնի խորհրդի անդամ ։ Նա առաջին արքայադուստրն էր ամուսնությամբ՝ ով արժանացավ այդ պատվին ։
Արտաքին և ներքին շրջագայություններ
2005 թվականի հունիսին, Քամիլան առաջին անգամ այցելեց Սաութամփթոն Հոսփիթը, ապա Բուքինգհեմ պալատի բատշգամբից նրանք հետևեցին զորքի ցուցադրական ներկայացումներին։ 2005 թվականի նոյեմբերին, հերցոգուհին ծովային շրջագայություն կատարեց դեպի Միացյալ նահանգներ ։ Սպիտակ Տանը նրանք այցելեցին Ջորջ Ու. Բուշին և Լորա Բուշին ։ Զույգը մեկնեց Նոր Օռլեանի այն բնակավայրերը, որտեղ Կատրինա փոթորիկն ամենամեծ վնասներն էր հասցրել ։ 2006 թվականի մարտին նրանք մեկնեցին Եգիպտոս, Հնդկաստան և Սաուդյան Արաբիա ։ 2007 թվականի նոյեմբերին, չորսօրյա այցով մեկնեցին Թուրքիա ։ 2008 թվականին, Քամիլան ուղեկցեց արքայազնին նաև  Ճապոնիա, Բրունեյ և Ինդոնեզիա այցելությունների ընթացքում ։2009 թվականին նրանք մեկնեցին Չիլի, Բրազիլիա և Էկվադոր , ապա՝ նաև Իտալիա և Գերմանիա։ Սանտա Սեդե նրանց այցելությունը ներառում էր նաև Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XVI-ի հետ հանդիպումը ։ Ավելի ուշ նրանք մեկնեցին Կանադա։ 2010 թվականի սկզբներին, նրանք իրականացրին  շրջագայությունը դեպի Հունգարիա, Չեխիա և Լեհաստան ։ 2011 թվականին նրանք հերթական շրջագայությունը սկսեցին Լիսաբոնից դեպի Իսպանիա, այնուհետև՝ Մարոկկո ։ 2012 թվականին արքայազնը և հերցոգուհին մեկնեցին Նորվեգիա, Շվեդիա և Դանիա՝ ներկա գտնվելու թագուհու հոբելյանին ։ 2012 թվականին, թագավորական զույգը՝ հոբելյանական միջոցառումների շրջանակներում,  չորսօրյա այցով մեկնեց Կանադա ։ 2012 թվականի նոյեմբերին, նրանք այցելեցին Ավստրալիա և Նոր Զելանդիա ։ Ավստրալիա կատարած այցի ժամանակ, նրանք ներկա գտնվեցին նաև Մելբուրնի գավաթին, որտեղ հերցոգուհին  անձամբ հայտարարեց մրցավազքի հաղթողի անունը ։ 2013 թվականին Հորդանան կատարած այցելության ժամանակ, նրանք հանդիպեցին  Աբդալլահ II-ին և նրա կնոջը՝ թագուհի Ռանիային ։ 2013 թվականին, հերցոգուհին կատարեց իր առաջին  միայնակ շրջագայությունը՝ դեպի Փարիզ ։ Նույն տարում, զույգը ներկա գտնվեց Վիլեմ Ալեքսանդր  թագավորի և Մաքսիմա թագուհու թագադրության արարողությանը, ինչպես նաև դրան նախորդող մի շարք տոնակատարությունների՝ նվիրված  Բեատրիս թագուհուն ։ 2015 թվականի մայիսին, նրանք այցելեցին հյուսիսային Իռլանդիա և իրականացրին իրենց առաջին համատեղ այցը Իռլանդիայի Հանրապետություն ։ 2018 թվականի ապրիլին, նրանք ներկա գտնվեցին Ավստրալիայի 2018 թվականի միասնական խաղերին ։ Նրանք այցելեցին նաև Աֆրիկայի արևմտյան երկրներ ։ 2019 թվականի մարտին,  Բրիտանական կռավարության առաջարկով, զույգը  պաշտոնական այց կատարեց Կուբա, սա թագավորական ընտանիքի անդամների առաջին այցն էր Կուբա։ Այցը դիտվում էր, որպես Միացյալ Թագավորության և Կուբայի միջև բարիդրացիական հարաբերություններ հաստատելու միտում ։
Օստեոպորոզ
1994 թվականին, երբ հերցոգուհու մայրը մահացավ օստեոպորոզից, որը համարվում էր տարվա հիվանդություն՝ նա դարձավ օստեոպորոզի դեմ պայքարի հասարակական կազմակերպության անդամ։ Նրա մայրական տատը նույնպես մահացել է այդ հիվանդությունից՝ 1986 թվականին։ 1997 թվականին, նա դարձավ  բարեգործական ընկերության հովանավոր, իսկ արդեն 2001 թվականին՝ նախագահ։ Դա մի մեծ հասարակական իրադարձություն էր, որի ժամանակ ներկա էր նաև արքայազն Չարլզը ։ 2002 թվականին, լույս տեսավ նրա փոքր գիրքը, որի նպատակն էր օգնել կանանց կանխարգելիչ միջոցառումներ ձեռնարկել՝ հիվանդության ժամանակ  ։ Հաջորդ ամսում, նա 13 ականավոր կանանց հետ աշխարհի տարբեր մասերից մասնակցեցին  օստեոպորոզի նվիրված կոնֆերանսին։ Միջոցառումը կազմակերպված էր Օստեոպորոզի միջազգային հիմնադրամի կողմից, որի հատուկ հյուրն էր Ռանիա թագուհին։ Նա առաջին անգամ հանդես եկավ հասարակության առջև։ Պորտուգալիայի մայրաքաղաքում իրականացված միջազգային կոնֆերանսը  հավաքեց աշխարհի խոշորագույն դեմքերին և կառավարությունների ուշադրությունը կենտրոնացրեց հիվանդության հիմնախնդիրների վրա ։ 2004 թվականին նա մասնակցեց Դուբլինում կայացած կոնֆերանսին, որը կազմակերպվել էր Օստեոպորոզի Իռլանդական կազմակերպությունը, իսկ հաջորդ տարում նա այցելեց ԱՄՆ՝  առողջապահական ոլորտի խոշորագույն դեմքերի հետ ներկայացնելու օստիոպորոզին նվիրված պրեզենտացիա ։ 2006 թվականին, հերցոգուհին կազմակերպեց Big Bone քայլքի մրցույթը, որին մասնակցում էին 90 երեխաներ և օստեոպորոզից տուժածներ։ Նպատակն էր՝ հիմնադրամի համար գումար հավաքել ։ 2011 թվականին, նա հայտնվեց BBC-ի ռադիո դրամայում՝ խաղալով ինքն իրեն ։ Մինչ 2006 թվականը Քամիլան  հանդես եկավ հիվանդության կանխարգելմանը նվիրված  ավելի քան 60 ելույթով։ Նա հիմնադրեց նաև ոսկորի սկանավորման միավորներ, ինչպես նաև վերականգնողական կենտրոններ ։ Գրեթե ամեն տարի հոկտեմբերի 20-ին, հերցոգուհին այցելում էր Միացյալ Թագավորության տարբեր հատվածներում կազմակերպված միջոցառումներին ։
2009 թվականի, այցելելով սեռական ոտնձգություններից տուժածների վերականգնողական կենտրոններ՝ հերցոգուհին մեծ ուշադրություն դարձրեց այս խնդրի վրա և նրանց շահերը պաշտպանող միջոցառումներ ձեռնարկեց։ Նա պարբերաբար այցելություններ էր ունենում վերականգնողական կենտրոններ, հանդիպում անձնակազմի և տուժածների հետ, նրանց օգնելու պատրաստակամություն ցուցաբերում ։ 2010 թվականին, նա Բորիս Ջոնսոնի հետ միասին Իլինգում բացեցին  վերականգնողական կենտրոն ։
2013 թվականին, նա Քլերենս Հաուսում ժողով կազմակերպեց, որը համախմբեց սեռական ոտնձգություններից տուժածներին և նրանց օգնել ցանկացողներին։ Այս ֆորմատով, սա առաջին միջոցառումն էր, որի շրջանակներում համախմբվել էին նշանավոր մարդիք աշխարհի տարբեր ծայրերից ։ Միևնույն տարում հերցոգուհին մեկնեց Հյուսիսային Իռլանդիա, որտեղ Ռովան հիմնադրեց վերականգնողական կենտրոնը ։ Դա՝ սեռական ոտնձգություններից տուժածների  վերականգնողական առաջին կենտրոնն էր Իռլանդիայում ։
Այլ բնագավառներ
Քամիլան մեծ ներդրումներ ունի նաև գրականության բնագավառում։ Նա հաճախ է այցելություններ ունենում տարբեր դպրոցներ, որտեղ ընթերցում է երեխաների համար։ Մասնակցություն է ունենում նաև  գրական տարբեր միջոցառումների, ինչպիսիք են՝ Գրականության միջազգային օրը և  Գրքի համաշխարհային օրը ։ 2011 թվականին, նա նա մասնակցեց Հեյ փառատոնին, որի շրջանակներում նա  նաև գրքեր նվիրեց Օքսֆամ գրախանութին ։ Նա ֆինանսական աջակցություն է ցուցաբերել նաև Evening Standard  գրական ընկերությանը ։ Նրա աջակցությամբ իրականացվել են գրական տարբեր միջոցառումներ  ։