cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գանգես
Գանգես կամ Գանգա, միջսահմանային գետ Ասիայում, որը հոսում է Հնդկաստանով և Բանգլադեշով։ 2525 կմ երկարությամբ գետն սկիզբ է առնում արևմտյան Հիմալայներից, հնդկական Ուտարկհենդ նահանգից և հոսում էհարավ և արևելք դեպի Հյուսիսային Հնդկաստան, որտեղից Բանգլադեշ և թափվում է Բենգալյան ծոց։ Գետից օգտվում է աշխարհի ամենախիտ բնակեցված տարածաշրջանը, որը կազմում է աշխարհի բնակչության մոտ 11 տոկոսը և համարվում է աշխարհի երրորդ ամենաջրառատ գետը ։ Անվանման այս ձևը առաջացել է գետին հնդիկների տված Գանգա անվանումից, որը սանսկրիտերեն և ժամանակակից հինդի լեզվով բառացի նշանակում է «գետ»։ Հնդիկները մեծարանքով գետն անվանում են «մայր Գանգա», պաշտում են այն որպես սուրբ գետ (նրանց հավատով գետն ունի կենսատու ուժ). գետի ափերին կան կրոնական ուխտագնացության վայրեր ։
Գետն ինտենսիվորեն օգտագործվում է ոռոգման նպատակով։ Գանգեսի ավազանը, որի մակերեսը ավելի քան մեկ միլիոն քառակուսի կմ է, համարվում է աշխարհի ամենախիտ բնակեցված շրջաններից մեկը։ Գետում նավարկությունը մի քիչ բարդացել է և հնարավոր է միայն հարթահատակ նավակներով գետի բերանից մինչև Կանպուր քաղաք։ Գանգեսը համարվում է Բենգալիայի, ինչպես նաև Հնդկաստանի հյուսիսարևելյան մի շարք երկրների գլխավոր ջրային ուղին, և դիտվում է որպես ամբողջ երկրի խորհրդանիշ։ Հնդկաստանի առաջին վարչապետ Ջավահարլալ Ներուն 1946 թվականի իր «Բացահայտելով Հնդկաստանը» դասական ստեղծագործության մեջ գրել է. «Գանգեսը, համեմատած մյուս հնդկական գետերի, պահպանել է իր սիրտը և դեռևս հնագույն ժամանակներից դեպի իր ափերն է գրավել միլլիոնավոր մարդկանց։ Գանգեսը ակունքից մինչև ծով, հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը, համարվում է Հնդկաստանի քաղաքակրթության և մշակույթի, կայսրությունների ձևավորման և անկման, մեծ և հպարտ քաղաքների, մարդու արկածների պատմությունը... »:
Աշխարհագրություն
Գանգեսը պայմանականորեն բաժանվում է երեք մասի՝ վերին ընթացք  (մոտ 800 կմ՝ ակունքից մինչև Կանպուր քաղաք), միջին ընթացք  (Կանպուր քաղաքից մինչև Հնդկաստանի և Բանգլադեշի սահմանը, մոտ 1500 կմ) և ստորին ընթացք (Բանգլադեշի սահմանից մինչև գետաբերան, մոտ 300 կմ)։
Բուսական և կենդանական աշխարհ
Ինչպես հայտնի է պատմական փաստերից՝ Գանգեսի և Ջամնայի հովիտները ծածկված են եղել խիտ անտառներով, որոնք դեռևս 16-17 դարերում եղել են չօգտագործված տարածքներ։ Այդ անտառներում հանդիպել են փղեր, գոմեշներ, ռնգեղջյուրներ, առյուծներ, վագրեր։ Գանգեսի ափամերձ շրջանում հանդիպում են առնվազն 140 տեսակի ձկնատեսակներ, 35 տեսակի սողուններ և 42 տեսակի կաթնասուններ։
Այս տարածքում հանդիպում են հազվագյուտ կենդանիներ, որոնք ներկայումս գտնվում են պաշտպանության տակ՝ գորշ արջ, աղվես, ընձառյուծ, եղջերուների մի քանի տեսակներ ( այդ թվում խայտաբղետ եղջերու), դիկաբրազ և այլ կենդանիներ։ Այստեղ տարածված են մի շարք թիթեռներ և գույնզգույն միջատներ։
Դեմոգրաֆիական կազմի աճի հետևանքով կենդանական աշխարհի զգալի մասը Գանգեսի հովտից տեղափոխվեց անտառներ։ Հնդկա-գանգեսյան շրջանում երբեմն կարելի է հանդիպել եղջերուների, վարազի, վայրի կատվի, գայլի, աղվեսների որոշ տեսակների։ Գետում հանդիպում են քաղցրահամ ջրում բնակվող 2 տեսակի դելֆիններ, գանգեսյան շնաձկներ և քաղցրահամ ջրում բնակվող այլ ձկներ։
Բնակչության էթնիկական և կրոնական կազմ
2001 թվականի տվայլներով Գանգեսի ափի բնակչության ընդհանոր թիվը կազմել է 500 մլն մարդ, որոնք բնակվում են Հնդկաստանում, Նեպալում և Բանգլադեշում, ինչպես նաև փոքր թվաքանակով՝ Չինաստանում և Բութանում։ Այստեղ, որպես կանոն, էթնիկական խմբերի բաժանում չի կատարվում, էթնիկ պատկանելությունը մարդահամարի մասը չի կազմում, իսկ որոշ խմբեր սովորաբար առանձնանում են լեզվական և կրոնական հիմքերով։
Գանգեսի ավազանի բնակչությունը խառը ծագման է։ Արևմտյան և միջին հատվածների բնակիչները հիմնականում հնագույն դրավիդյան ժողովուրդների հետևորդներն են, որոնց ավելի ուշ միացել են հնդկաարիական լեզուն կրող ժողովուրդները։ Պատմական ժամանակներում նրանց են միացել թուրքեր, մոնղոլներ, աֆղանցիներ, պարսիկներ և արաբներ։ Վերջին ժամանակներում նրանց են միացել նաև եվրոպացիներ, ովքեր կազմում են բնակչության մի մասը։
Ընդհանուր առմամբ, գետի ավազանի բնակիչները խոսում են մի քանի տասնյակ լեզուներով, ինչպես նաև մոտ 200 բարբառներով, որոնցից շատերը պատկանում են հնդկաարիական խմբին։ Այդ լեզուների շարքում առավել տարածված են՝ հինդի (51—61 %),  բենգալերեն (25%), ուրդու (6%), մայթհիլի (3%),  նեպալերեն (3%), փենջաբերեն (0.7%), բհոջպուրի (0, 4-7, 5%), տհարու (0.3%), տամանսկերեն (0.3%), օրիյա (0.3%), մագահի (0—2, 3%), մունդա և անգլերեն։ Թեև անգլերենը ներառված չի նշված լեզուների ցանկում, բայց այն բնակչության համար համարվում է երկրորդ լեզու և հիմնականում օգտագործվում է գրավոր խոսքում։
Բնակչության մեծ մասը հինդուիստներ են՝ մոտ 75%, նրանց հաջորդում են մուսուլմանները՝ 23%, որոնցից 3%-ը բնակվում է Բանգլադեշում։ Ավելի քիչ տոկոս կազմում են բուդդիստները, քրիստոնյաները, սիկհերը։
Քաղաքական աշխարհագրություն
Գանգես գետը հիմնականում հոսում է Հնդկաստանի տարածքով, որից քիչ հեռու՝ Բանգլադեշի տարածքում է գտնվում Բենգալյան ծոցը։ Հնդկաստանի տարածքում գետը հոսում է Ուտտարակհանդ, Ուտտար-Պրադեշ, Բիհար, Ջարկհանդ և Հարավային Բենգալիայի նահանգներով։ Բանգլադեշի տարածքում գտնվող գետի գլխավոր բազուկը՝ Պադման, համարվում է Ռաջշահի և Կհուլնա տարածքների սահման, այնուհետև հոսում է Դաքքայի տարածքով։ Կհուլնա և Բարիսալ նահանգները ամբողջությամբ գտնվում են գետի դելտայում, իսկ Ռաջշահի, Դաքքա և Չիտտագոնգ տարածքները՝ մասամբ։ Գետի ավազանին է պատկանում նաև Նեպալի տարածքը, քանի որ երկրում գտնվող գրեթե բոլոր գետերը սկիզբ են առնում Հիմալայներից, հոսում են դեպի Գանգեսի ավազանը ր համաևվում են գետի վտակներ։
Գանգեսի ափին գտնվող քաղաքներ
Փակագծերում նշված է բնակչության թիվը. ըստ 2001 թվականի մարդահամարի Հնդկաստանի համար և 2000-2008 թվականների՝ Բանգլադեշի համար
Գանգեսը լեգենդներում և առասպելներում
Հնդկական «Ռամայանա» էպոսում կա մի ավանդություն, որի համաձայն Գանգեսը իբր սկիզբ է առնում երկնքում, որտեղից Բրահմայի ողորմածությամբ իջնում է Հիմալայներ և ապա հոսում Հնդկաստանով։
Ըստ հնդկական մեկ այլ ավանդության՝ նրա պահապանն է Շիվան, մարմնավորված սառցե սյունում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի գետեր Կատեգորիա:Բանգլադեշի գետեր Կատեգորիա:Բենգալյան ծոցի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Hugo (ֆիլմ)
Hugo, ռեժիսոր Մարտին Սքորսեզեի՝ 2011 թվականի ընտանեկան արկածային ֆիլմը։ Այն էկրանի համար հարմարեցրել է Ջոն Լոգանը։ Նկարահանվել է Բրայան Սելզնիքի The Invention of Hugo Cabret գրքի հիման վրա, այն պատմում է մի տղայի պատմություն, ով 1930-ական թվականներին միայնակ ապրում է Փարիզի Gare Montparnasse երկաթուղու կայանում։
Hugo-ն Սքորսեսի կողմից նկարահանված առաջին 3D ֆիլմն է, որի մասին կինոռեժիսորը նշել է. «Ես պարզեցի, որ 3D-ն իսկապես հետաքրքիր է, որովհետև առաջ է դրվում դերասանների հուզականությունը։ Նրանց թեթևագույն շարժումը, նրանց փոքրագույն մտադրությունն ավելի մանրամանսն է ցուցադրվում» ։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը թողարկվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին ։
Hugo-ն արժանացել է քննադատության և Օսկարի 11 անվանակարգի (այդ թվում լավագույն նկար), որն այդ տարում ամենից շատն էր բոլոր ֆիլմերից՝ հաղթել է հինգ անվանակարգում․ լավագույն կինեմատոգրաֆիա, արվեստի լավագույն ուղղություն, ձայնի լավագույն խառնուրդ, ձայնի լավագույն խմբագրում և լավագույն տեսողական էֆեկտներ ։ Այն նաև անվանակարգվել է 8 BAFTAs-ի համար և հաղթել երկուսը, 3 Golden Globe awards-ի, տալով Սքորսեզեին իր երրորդ Golden Globe Award-ը՝ լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում։ Չնայած այս ամենին, ֆիլմն առևտրային ձախողում էր, քանի որ ծավալված 185 միլիոն դոլարի դիմաց ծախսեց 150–170 միլիոն դոլար։
Սյուժե
1931 թվականին Փարիզում 12-ամյա Հյուգո Կաբրեն (Էյսա Բաթերֆիլդ) ապրում է իր արի, ժամագործ հոր (Ջուդ Լոու) հետ, ով նաև աշխատում է թանգարանում։ Պարոն Կաբրեն թանգարանում գտնում է մի կոտրված ավտոմատոն։ Հայրն ու որդին փորձում են նորոգել այն, պարոն Կաբրեն փաստագրում էր ավտոմատոնի մասին նոթատետրում։ Երբ հայրը մահանում է հրդեհում, Հյուգոն գնում է ապրելու իր ջղայն, հարբեցող քեռի՝ Քլոդի (Ռեյ Ուինստոն) հետ։ Նա ստիպված էր գործի դնել Gare Montparnasse-ի կայանի ժամացույցը։ Երբ Քլոդը մի քանի օր շարունակ բացակայում է, Հյուգոն շարունակում է աշխատացնել ժամացույցը՝ վախենալով, որ կայանի ոխակալ հսկիչ՝ Գուստավ Դաստեն (Սաշա Բարոն Կոհեն) իրեն կուղարկի որբանոց։ Հյուգոն փորձում է գողացած մասերով նորոգել ավտոնոմը, հավատալով որ այն պարունակում է հաղորդագրություն իր հորից, բայց մեքենան աշխատացնելու համար հարկավոր է սրտաձև բանալի, որը հայրը մինչև մահանալը չէր հասցրել պատրաստել ։
Հյուգոյին բռնում են խաղալիք գողանալիս։ Կրպակի տեր Ժորժը (Բեն Կինգսլեյ), աչքի տակով անց է կացնում Հյուգոյի հոր նոթատետրն ու խլում այն տղայից, սպառնալով ոչնչացնել այն։ Ժորժի սանուհի Իզաբելլան (Քլոի Գրեյս Մորեց) առաջարկում է օգնել Հյուգոին վերադարձնել նոթատետրը՝ Ժորժի կրպակում օգնական աշխատելու դիմաց։ Կոտրված խաղալիք մուկը նորոգելուց հետո նա անցնում է գործի, չնայած ուներ ժամապահի գործը։
Նրանց ընկերությունն ամրանում է, նա պատահաբար հայտնաբերում է, որ Իզաբելլան որպես վզնոց կրում է բացակայող բանալին, որը ստացել է Ժորժի կողմից։ Նա ցույց է տալիս աղջկան ավտոմատոնը և երբ վերջինս սկսում է աշխատել, նկարում է մի նկար, որը Հյուգոն ճանաչում է A Trip to the Moon ֆիլմի հոր նկարագրությունից։ Իզաբելլան նմանեցնում է իր կնքահոր ստորագրությունը ավտոմատոնի թողածի հետ, որն էր «Ժորժ Միլիես»։ Նա Հյուգոին թաքուն բերում է իր տուն, որտեղ գտնում են Միլիեսի գաղտնի պահեստը լցված էլ ավելի շատ պատկերանկարներով, սակայն նրանց բռնացնում է Ժորժն, ու Հյուգոյին վռնդում իր տնից։
Հյուգոն ու Իզաբելլան Film Academy Library-ից գտնում են կինոթատրոնի մասին մի գիրք, որը գովաբանում է Միլիեսի ավանդը։ Նրանք հանդիպում են Ռենե Տաբաղին (Միշել Ստալբարգ)՝ գրքի հեղինակին, ֆիլմերի գիտակի, ով զարմանում է լսելով, որ Միլիեսը դեռ ողջ է, քանի որ նա անհետացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, իր ֆիլմերի գրեթե բոլոր պատճենների հետ միասին։ Ոգևորված նրան հանդիպելու հնարավորությունից Ռենեն համաձայնում է հանդիպել Իզաբելլային ու Հյուգոյին Ժորժի տանը, որպեսզի ցույց տա A Trip to the Moon ֆիլմի իր պատճենը, հուսալով, որ այն արիություն կներշնչի Ջորջին։
Հաջորդ օրը, Հյուգոն պարզում է, որ բանալին անհասկանալի կերպով տեղակայվել է կայանի երկաթագծերի վրա։ Հենց որ իջնում է երկաթագծերի վրա, նրա վրա է սլանում մի անկառավարելի գնացք, որը վերջիվերջո ջախջախում է կայանի պատերը։ Հյուգոն արթնանում է հայտնաբերելով, որ սարսափահար իրողություններն ընդամենը մղձավանջ էին։ Իր տան գերանից կախված գրպանի ժամացույցի բացակայությունը նկատելուց հետո Հյուգոն դեռ շարունակում էր լսել չարագուշակի տկտկոցն իր հետևից։ Պարզում է, որ վերածվել է ավտոմատոնի, հետո միայն արթնանում է պարզելու, որ այս էլ զուտ մղձավանջ էր, հավանաբար ու խանգարողաբար խորհրդանշելով Հյուգոյի հավատը, որ յուրաքանրյուր արարած կյանքում ունի իր բացառիկ նպատակը։
Պլանավորած գիշերը Ժորժի կինը՝ Ջիաննը (Հելեն ՄքՔրորի) փորձում է ներս չթողնել նրանց, բայց Ռենեն հաճոյախոսում է Ջիաննին իր դերասանական խաղի համար Մելիեսի մի շարք ֆիլմերում և նա թույլ է տալիս նրանց շարունակել։ Ֆիլմի դիտման ընթացքում Ժորժն արթնանում է Ռենեյի ձեռքով կառավարվող ֆիլմի պռոեկցիոն լապտերի ձայներից և Ջիաննը վերջաապես համոզում է նրան փայփայել իր ձեռքբերումները և ոչ թե վշտանալ իր կորած երազանքի համար։ Ժորժը պատմում է, որ լինելով բեմական մոգ՝ նա հիանում էր կինոարվեստով և օգտագործում էր մեդիումը իր Star Film ընկերության համար երևակայական պատկերներ ստանալու նպատակով, բայց պատերազմը հասցրել է նրան սնանկության, փակելով իր կինոստուդիան ու վաճառելով իր ֆիլմերը։ Նա հառաչանքով է նշում, որ անգամ իր ստեղծած ավտոմատոնը, որ նվիրաբերել է թանգարանին՝ կորել է։ Հյուգոն հասկանում է, որ սա նույն ավտոմատոնն է, որը նա ունի և շտապում է կայան այն վերստանալու համար։ Սակայն նրան բռնում է Գուստավը, որը պարզել էր, որ Քլոդի մարմինը գտնվել է որոշ ժամանակ առաջ և սպառնում էր Հյուգոյին տանել որբանոց։ Հյուգոն փախչում է նրանից, բայց գցում է այն ռելսերին։ Նա գրեթե կմնար սլացող գնացքի տակ ինչպես եղել է իր երազում, բայց Գուստավը փրկում է նրան և ավտոմատոնին։ Ժորժը ժամանում է և ասում Գուստավին, որ նա այսուհետ հոգ կտանի Հյուգոյի մասին և կորդեգրի նրան։
Որոշ ժամանակ անց Ժորժը ստանում է Ֆիլմի Ակադեմիայի դասախոսի կոչում և Ռենեյի կողմից պահպանված ֆիլմի դիտմամբ տուրք է մատուցվում նրան։ Հյուգոն միանում է իր նոր ընտանիքին և նրանք տոնում են այս ամենը իրենց բնակարանում՝ հրավիրելով հյուրերի, որոնց թվում է բարեհոգի Գուստավը։ Նա ունի ոտքի նոր ձգափոկ (որը նշվում է, որ նախագծել է Հյուգոն) և նա ակնհայտորեն սիրահարված է Լիզետին (Էմիլի Մորտիմեր)՝ կայանի ծաղկավաճառին։ Ֆիլմն ավարտվում է Հյուգոյի կյանքի Իզաբելլայի գրառումներով, ըստ որի ավտոմատոնը Հյուգոյի նոր սենյակում է։
Նախաարտադրում
2007 թվականին գրքի թողարկումից կարճ ժամանակ անց GK Films-ը պահանջել է The Invention of Hugo Cabret-ի էկրանացման իրավունքները։ Սկզբնականապես Քրիս Ուեդջը նշանակված էր հարմարեցումների, իսկ Ջոն Լոգանը՝ սցենարի համար ։ Ֆիլմը սկզբնականպես վերնագրված էր Hugo Cabret: Վարձվեցին մի քանի դերասաններ, որոնց թվում էր Բեն Կինգսլին, Սաշա Բարոն Կոհեն, Էյսա Բաթերֆիլդը, Քլոե Գրեյս Մորացն ու Հելեն ՄքՔրորին։ Ջուդ Լոուն, Ռեյ Ուինստոնը, Քրիստոֆեր Լին, Ֆրանսե դե լա Տուրն ու Ռիչարդ Գրիֆիսը քիչ անց միացել են ծրագրին։ Hugo-ի սկզբնական բյուջեն գնահատվել է 100 միլիոն դոլար, սակայն սահմանն անցել է՝ կազմելով 156-170 միլիոն դոլար ։ 2012 թվականի փետրվարին Գրահամ Քինգն ամփոփել է Hugo-ի արտադրաման իր փորձը. «Ուղղակի կասեմ, որ դա ինձ համար ընդամենը մի քանի ոչ հեշտ ամիսներ էին, լցված անքնությամբ»։
Նկարահանումներ
Արտադրությունը սկսվել է Լոնդոնում՝ 2010 թվականի հունիսի 29-ին, նկարահանման առաջին վայրը՝ Shepperton Studios : 2010 թվականի օգոստոսին արտադրությունը երկու շաբաթով տեղափոխվել է Փարիզ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆիլմեր որբերի մասին Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտին Սկորսեզեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին Կատեգորիա:Դիզելփանկ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Օկտոբաս
Օկտոբաս (Octobasse, Octobass, Oktobass), ամենամեծ լարային գործիքը։ Այն պատկանում է ջութակների ընտանիքին և երկարությունը մոտ երեք մետր 50 սանտիմետր է։ Այժմ գործիքը հանդիսանում է թանգարանային նմուշ։
Ստեղծում
Գործիքն առաջին անգամ պատրաստվել է Ֆրանսիայում 1850 թվականին ֆրանսիացի վարպետ Ժան-Բատիստ Վուիյոմի կողմից։ Գործիքը արժանացել է կոմպոզիտոր Էկտոր Բեռլիոզի մեծ ուշադրությանը։ Նա այս գործիքի մասին գրել է իր «Մեծ գործիքավորման ձեռնարկ»-ում։
Լարեր
Գործիքը ունի երեք լար՝ դո, սոլ, դո։ Չափազանց մեծ լինելու պատճառով ավելացվել են որոշ պեդալներ գործիքի աջակողմյան մասում՝ նվագը հեշտացնելու նպատակով։ Ինչպես և մյուս լարային գործիքները այն նվագվում է աղեղի օգնությամբ։ Օկտոբասը կոնտրաբասից հնչողությամբ ցածր է ընդամենը երեք նոտայով։ Օկտոբասի ամենացածր նոտան կոնտր օկտավայի դոն է, իսկ կոնտրաբասինը մին։ Օկտոբասի ամենաբարձր նոտան՝ դոն, մեկ օկտավա ցածր է թավջութակի ամենացածր դոյից։ Օկտոբասի ամենացածր դոն կարող են վերարտադրել միայն որոշ արտադրության դաշնամուրներ և չափազանց հզոր երգեհոններ։
Քանի որ գործիքը չափազանց մեծ է և երկար օգտագործվում է հատուկ աթոռ, որի վրա նվագելիս կանգնում են նվագողները։
Օգտագործում
Օկտոբասին հիմնականում անրադարձել է Էկտոր Բեռլիոզը։ Նա այս գործիքը օգտագործել է իր 1855 թվականին կատարած Տե Դեումում։ Օկտոբաս նվագել է իր ժամանակաշրջանի կոնտրաբասիստ Բանժաման Բերլիոզը։ Այնուհետև կոմպոզիտորները ավելի կարևորություն են սկսել տալ կոնտրաբասին և օկտոբասը մնացել է քիչ հանդիպվող գործիք։ Այն հիմնականում կարելի է տեսնել որոշ թանգարաներում՝ Փարիզի Երաժշտության Թանգարանում և Վիեննայում։ Գոյություն է ունեցել նաև մեկ այլ թանգարանային օկտոբաս, որը վառվել է լոնդոնյան մի հրդեհի ժամանակ։
Ժամանակակից օկտոբաս նվագող երաժիշտներից է Նիկոլա Մոնետան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ
Օսման Բենջելուն
Օսման Բենջելուն (عثمان بن جلون,, մարոկկացի գործարար, ով 2019 թվականին տիրապետում էր $1,8 միլիարդի՝ ըստ «Forbes»-ի ։ Էգո Հոլդինգ FinanceCom-ը գործում է հեռահաղորդակցության, օդային ճանապարհորդության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտներում ։
Ներկայումս նա արտասահմանյան խոշորագույն բանկերից մեկի՝ BMCE բանկի նախագահն ու գործադիր տնօրենն է FinanceCom-ի և Meditelecom-ի նախագահ, Մարոկկոյի բանկային ասոցիացիայի նախագահ և Արաբ բանկիրների համաշխարհային միության անդամ ։ Բացի այդ, Բենջելունը Վաշինգտոնի Ռազմավարական միջազգային հետազոտությունների կենտրոնի խորհրդականն է։ Եղել է Առևտրի և ներդրումների Մարոկկո-Ամերիկյան խորհրդի նախագահը ։
Կարիերա
Նրա հայրը՝ Հաջ Աբբաս Բենջելունը, խոշոր բաժնետեր էր, ապահովագրական ընկերության, որը Օսմանը հետագայում ձեռք է բերում 1988 թվականից ։
Նա այն վերածում է RMA Watanya-ի։ Ապահովագրական ընկերություն գնելուց հետո Բենժելունը ընդլայնում է իր բիզնեսը բանկային ոլորտում։ Նրա բանկային բիզնեսը՝ BMCE Bank-ն է։ Բանկային գործունեություն է ծավալում Աֆրիկայի առնվազն 12 երկրներում՝ Մալիում գործող Bank of Africa-ն ձեռք բերելուց հետո ։ Բենժելունի գործնական կարիերայի բանկային հաշիվը գնահատվում է $4 միլիարդ բացառապես իր շուկայական շահույթի հիման վրա ։
Հաուսմանը ստանում է իր ինժեներական կրթությունը Լոզանի դաշնային պոլիտեխնիկական դպրոցում (Շվեյցարիա)։ 1959 թվականին, Օսմանը վերադառնում է և միանում Օմարի եղբոր՝ Բենջելունի բիզնեսին։ Օսմանը բազմազանում է ընտանեկան ընկերության գործունեությունը ալյումինի, պողպատի, մեքենաների հավաքման և շատ այլ ոլորտներում ։
Նրա ղեկավարությամբ BMCE բանկը համագործակցում է միջազգային ֆինանսական կառույցների հետ, ինչպիսիք են ճապոնական «Nomura»-ն և գերմանական «Commerzbank»-ը ։ 1998 թվական-ին նա գնել է Al Wataniya ապահովագրական ընկերությունը 300 միլիոն եվրոյով ։ 1999 թվականին նա միացնում է ուժերը «Telefonica»-ի և «Portugal Telecom»-ի հետ և ձեռք է բերում երկրորդ բջջային ցանցի լիցենզիան Մարոկկոյում 1 միլիարդ եվրոյով՝ այդպիսով ստեղծելով «Meditelecom»-ը։ Այնուհետև ձեռք է բերում բաժնետոմսեր Մարոկկոյի SNI հոլդինգային ընկերությունում, մինչև դարձավ դրա ամենամեծ բաժնետերը ։
1999 թվականին նա միացավ ուժերը «Telefonica»-ի և «Portugal Telecom»-ի հետ և երկրորդ բիզնեսն է ստանում Մարոկկոյում՝ բջջային ցանցում, 1 միլիարդ եվրոյով, և այդպիսով ստեղծվում է «Meditelecom»-ը։ նա բաժնետոմսեր է գնում Մարոկկոյի «SNI» հոլդինգային ընկերությունում՝ մինչև բաժնետեր դառնալը ։
2007 թվական-ին նա հիմնադրում է ֆինանսական հաստատություն Լոնդոնի սրտում ։
2012 թվականին BMCE Bank-ը որոշակի խնդիրներ է ունենում, որոնք ազդում են բորսայում նրա դիրքի վրա և նվազեցնում բաժնետոմսերի արժեքը։ Բենջելունի առողջական վիճակի մասին խոսակցությունները և բանկի՝ Սահարայի Աֆրիկայում ընդլայնվելու պատճառով ավելացած վարկային ռիսկի հիմնական պատճառն էր ։
Նրա կարողությունը ապրիլի դրությամբ կազմել է 1,8 միլիարդ դոլար, ինչը նրան դարձրել է նրան 3-րդ ամենահարուստ մարդը իր երկրում և 15-րդը՝ Աֆրիկայում ։
Անձնական կյանք
Նա Ֆեսի հայտնի Բենջելուն ընտանիքի անդամ է, որը սկիզբ է առնում Իսպանիայում Ալ-Անդալուսեում X դար դարում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միլիարդատերեր
Նիկոլայ Ֆեդորենկո
Նիկոլայ Տրոֆիմովիչ Ֆեդորենկո (Николай Трофимович Федоренко, ), ռուս բանասեր, արևելագետ, պետական և հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1958), ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։
1937 թ. ավարտել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտը։ ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան (1954)։ Արտաքին գործերի մինիստրի տեղակալ (1955-1958), ԽՍՀՄ դեսպան Ճապոնիայում (1958-1962), ԽՍՀՄ-ի մշտական ներկայացուցիչ ՄԱԿ-ում և ԽՍՀՄ-ի ներկայացուցիչ Անվտանգության խորհրդում (1963-1968)։ 1970 թվականից «Ինոստրաննայա լիտերատուրա» («Иностранная литература») ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Ուսումնասիրությունները վերաբերել են Չինաստանի և Ճապոնիայի մշակույթի պատմությանը, չինական դասական և ժամանակակից գրականությանը և այլն։ ԽՍՀՄ ԳՄ վարչության քարտուղար (1971)։ ԽՄԿԿ Կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ 1966-1971 թթ.։
Եղել է նաև Տոկիոյի չինագիտության ինստիտուտի պատվավոր անդամ (1961) և Ֆլորենցիայի արվեստի ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս (1975)։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և 4 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Իրինա Բրոյդո
Իրինա Գեորգիևնա Բրոյդո (Бройдо Ирина Георгиевна, ), ռուս խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ, գրաֆիկ, քանդակագործ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Իրինա Գեորգիևնա Բրոյդոն ծնվել է 1931 թվականի մայիսի 24-ին Լենինգրադում։ Սովորել է Լենինգրադի միջնակարգ գեղարվեստական դպրոցում։ 1951-1957 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Ի․ Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում Ալեքսանդր Զայցևի, Վասիլի Սոկոլովի, Լ. Խուդյակովի, Բորիս Իոգանսոնի մոտ։ 1957 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Հանուն ճշմարտության» («За правду») նկարը (գտնվում է Ալթայի երկրամասի կերպարվեստի թանգարանի ժողովում, Բառնաուլ ):
1957 թվականից սկսել է մասնակցել ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Ստեղծել է ժանրային և թեմատիկ գեղանկարներն, դիմանկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ։ Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ է 1958 թվականից։ «Ամռանը» (1957), «Փոխապար», «Յախտաներ» (երկուսն էլ 1958), «Բայկալ» (1959), «Անտառահատման վայրում», «Եկաթուղայիններ» (երկուսն էլ 1960), «Առավոտ։ Տուվա», «Թեյախմություն» (երկուսն էլ 1961), «Նորապսակներ» (1963), «Ծովի մոտ (ձկնորսները)» (1964), «Հրաժեշտ ընկերոջը» (1965), «Տեղի ունեցավ» (1968), «Նկարչի արվեստանոցում» (1972), «Մանկության հիշողություն» (1974), «Ամռանը» (1975), «Նկարիչ» (1977), «Հաղթահանդես (վաղուց ավարտվել է պատերազմը)» (1980) և այլն։
80-ականների և 90-ականների սահմաններում Իրինա Բրոյդոյի աշխատանքները Լենինգրադի նկարիչների աշխատանքների ցուցադրությունների կազմում ներկայացվել են եվրոպացի հանդիսատեսին արտասահմանյան մի շարք ցուցահանդեսների ժամանակ ։ Այդ ժամանակից ի վեր ապրում է Նյու Յորքում, ԱՄՆ-ում։
Իրինա Բրոյդոյի ստեղծագործությունները գտնվում են թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ-ում, Ֆինլանդիայում, Ճապոնիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Ծանոթագրություններ
<!--
Выставки
-->
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Տիգրան Աբգարյան
Տիգրան Թադևոսի Աբգարյան, հայ բանասեր, հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Ծնվել է Նոր Ջուղայում։ Կրթությունն ստացել է ծննդավայրի կաթոլիկ վարժարանում, ապա՝ Կենտրոնական ազգային վարժարանում։ Երկար տարիներ որպես ուսուցիչ աշխատել է նույն դպրոցում։ Աշխատակցել է «Նոր Դար», «Մշակ», «Մուրճ», «Տարազ», «Նոր Ջուղայի լրաբեր», «Հովիտ» և այլ պարբերականների։
Գրել է երկու հատորանոց մի աշխատություն Նոր Ջուղայի ժողովրդական բանահյուսության մասին, ինչպես նաև «Նոր Ջուղայի դպրոցները» (1914), «Նոր Ջուղայի թատրոնն ու երաժշտությունը» և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանահայ բանասերներ Կատեգորիա:Իրանահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Նոր Ջուղա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ
Տոնացույց (ծիսամատյան)
Տոնացույց, Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու տոների մասին ցուցումներ պարունակող ծիսամատյան, տոների օրացուցային կարգի և արարողությունների կատարման ուղեցույց, որտեղ արձանագրված է յուրաքանչյուր օրվա ներքին ծիսակարգը՝ իր մասնավոր հերթագայությամբ, կատարման համար սահմանված ընթերցումներով (Աստվածաշունչ, քարոզ, աղոթք, շարական և այլն)։
Ստեղծումը
Համաձայն ավանդության, Հայ եկեղեցու տոների կարգավորության պաշտոնական հիմնադիրը Գրիգոր Ա Լուսավորիչն է։ Այդ գործին մեծապես նպաստել է Սահակ Ա Պարթևը։ Մասնավորաբար հայկական Տոնացույցին հատուկ յոթնյակ ձևը (երբ ս. Զատկի շարժականությամբ թելադրված՝ մի շարք տոներ յոթ օրվա տատանումով են նշվում) կապվում է նրա անվան հետ։ Տոնացույցի կազմավորման գործին իրենց մասնակցությունն են բերել Գյուտ Ա Արահեզացի, Հովհաննես Ա Մանդակունի կաթողիկոսները։ Հովհաննես Գ Օձնեցին կանոնակարգել է Ս. Ծննդյան չորս Ավագ տոներն իբրև նախատոնակ։ Ներսես Շնորհալին սահմանել է Հոգեգալուստը՝ յոթ և Վերափոխումը՝ ինն օր տոնախմբելու կարգը։ Տոնացույցը խմբագրել և վերստին սստուգաբանել է Գևորգ Լամբրոնացին (13-րդ դար)։ Նա Կանոնագրքից քաղած վկայություններով հաստատագրել է Հայ եկեղեցու տոնական կարգավորությունը։ Նշանակալից է Սիմեոն Ա Երևանցու մասնակցությունը տոնացույցի կարգավորման աշխատանքներին։ Նրա ջանքերով հայ եկեղեցական տոնացույցը ձեռք է բերել նոր և հաստատուն կերպարանք։ Կիրակի օրվա սրբությունը պահելու նկատառումով նա Տերունական և Սրբոց տոների կապակցությամբ տոնացույց է ներմուծել 21 օրեր, հանել Մեծի պահոց կիրակիների մեջ Հարության հիշատակումը, մշակել գործածության առավել դյուրին և հաստատուն մի ձև, որը ցույց է տալիս 36 տարեգրերի համար մարտի 22-ից մինչև ապրիլի 25-ը տեղի ունեցող ս. Զատկի տոնի փոփոխությունները։ Սիմեոն Ա Երևանցու տոնացույցը կիրառվում է ցայսօր։ Ըստ տոնացույցի՝ Հայ եկեղեցին տարին բաժանում է երեք տեսակ օրերի՝ տոների, սրբոց օրերի և ապաշխարության կամ պահոց օրերի։
Արտաքին հղումներ
Արդի տոնացույց
Հավելյալ տեղեկություններ
Ինքնաթափ
Ինքնաթափ, ինքնաբեռնաթափվող բեռնատար ավտոմոբիլ, կցանք կամ կիսակցանք։ Տարբերվում են ըստ բեռնաթափման ձևի։ Առավել տարածված են շրջվող թափքով ինքնաթափերը։ Թափքի շրջման համար կիրառվում են հիդրավլիկ ամբարձիչներ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մեքենաներ
Սպիտակ սունկ
Սպիտակ սունկ, թնջուկ, բազիդիավոր սնկերի բոլետայինների ընտանիքի տեսակ։
Կոռուստե
Կոռուստե (Koruste), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռինգու շրջանում։
Սպիտակ սունկ
Տարածվածություն
Հայաստանում հազվադեպ հանդիպում է անտառային գոտիներում՝ ամռանից մինչև ուշ աշուն՝ հողի վրա (1000-1900 մ բարձրություններում)։ Ընդհանուր՝ Եվրոպա, Ասիա, Հյուսիսային Աֆրիկա, Հյուսիսային Ամերիկա, Ավստրալիա, Հարավային Կովկաս (Ադրբեջան, Վրաստան, Հայաստան)։ Աշխարհի մի շարք երկրներում ունի լայն տարածում, սակայն Հայաստանում հանդիպում է հազվադեպ, եզակի առանձնյակներով, հայտնաբերված է Իջևանի ֆլորրայի շրջանում՝ «Դիլիջան» ազգային պարկ, Զանգեզուրի ֆլորրայի շրջանում՝ Գորիսի շրջակայք, Ապարանի՝ Մարմարիկ գետի ափին, Լոռու՝ Թումանյան կայան։
Կոռուստե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Սպիտակ սունկ
Կառուցվածք
Երիտասարդ պտղամարմիններն ավելի բաց գույնի են։ Գլխարկի ստորին մասը սպունգանման է՝ մանր ծակոտիներով, սկզբում՝ սպիտակ, հասուն տեսակներինը՝ դեղնականաչավուն երանգով։ Պտղամիսն ամուր է, սպիտակ։ Ոտիկը (բարձրությունը 7-12 սմ, հաստությունը՝ 2-6 սմ) գավազանաձև է, դեպի հիմքը հավասար լայնացած, բաց գորշավուն, վերևի մասում՝ ցայտուն արտահայտված սպիտակ, ապա՝ կեղտոտ սպիտակ կամ գորշավուն ցանցիկով։ Միկոռիզագոյացնող է, համակեցության մեջ է մտնում կաղնու, սոճու, բոխու հետ։ Գլխարկը (տրամագիծը՝ 5-25 սմ) բարձիկաձև է, մսալի։ Գույնը հաճախ կախված է աճման տեղից և էկոլոգիական պայմաններից, սոճուտներում այն մուգ գորշ կամ գորշաշագանակագույն է, սաղարթավոր անտառներում՝ բաց, դժգույն դեղնագույն։
Կոռուստե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռինգու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սպիտակ սունկ
Նշանակություն և կիրառում
Ամենաարժեքավոր և համեղ սնկերից է, հարուստ է սպիտակուցներով, ունի բարձր սննդային հատկություններ։ Պիտանի է բոլոր տեսակի խոհարար, մշակման և մթերման համար։ Ավելի արժեքավոր են չորացրած պտղամարմինները։ Ունի նաև բուժիչ հատկություններ. հակաբիոտիկ ակտիվություն, պտղամարմինների մեջ հայտնաբերվել են հակաուռուցքային նյութեր։ Նման է ոչ ուտելի լեղասնկին։ Վերջինս ունի դառը համ, պտղամիսը կտրելիս վարդագույն է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բազիդիավոր սնկեր Կատեգորիա:Ուտելի սնկեր Կատեգորիա:Դեղասնկեր
Հալոտան
Հալոտան, վաճառքային անվանումներից մեկն է Ֆլուոտան՝ ընդհանուր անզգայացնող է ։ Այն կարող է կիրառվել անզգայացումը սկսելու, կամ պահպանելու համար ։ Այս դեղամիջոցի առավելություններից մեկը այն է, որ այն չի մեծացնում թքի արտադրությունը, ինչը առավելություն է դժվարությամբ ինտուբացվող մարդկանց դեպքում ։ Այն տրվում է ինհալյացիայի ձևով ։
Կողմնակի ազդեցությունները ներառում են առիթմիան, շնչառության ընկճումը և լյարդի հետ կապված խնդիրները ։ Ինչպես և այլ գոլորշացող անզգայացնողները, հալոտանը նույնպես չի կարելի օգտագործել չարորակ հիպերթերմիա (ջերմության բարձրացում) ընտանեկան պատմություն ունեցող մարդկանց դեպքում ։ Այն անվտանգ է պորֆիրիայի ժամանակ Դեռ հստակ չէ այս դեղամիջոցի անվտանգ լինելը հղիների մոտ օգտագործելուց, բայց խորհուրդ չի տրվում օգտագործել կեսարյան հատման ժամանակ ։ Հալոտանը քիրալ մոլեկուլ է, որը օգտագործվում է որպես ռացեմատային խառնուրդ ։
Հալոտանը հայտնաբերվել է 1955 թվականին ։ Այն ԱՀԿ-ի հիմնական դեղերի ցուցակում է որպես ամենաանվտանգ և արդյունավետ դեղամիջոցներից մեկը ։ 2014 թվականին զարգացող երկրներում արժեքը եղել է 25$-ից 52$ 250մլ ծավալով սրվակի համար ։ Զարգացած երկրներում այն փոխարինվել է ավելի նոր անզագայցնողով՝ Սևոֆլուրանով ։ Այն այլևս հասանելի չէ ԱՄՆ-ում ։ Հալոտանը նպաստում է նաև օզոնային շերտի քայքայվելուն ։
Բժշկական կիրառություն
Այն հզոր անզգայացող է՝ ալվեոլային մինիմալ խտության 0.74% մակարդակով։ Նրա արյուն/գազ փոխհարաբերության գործակիցն է 2.4, ինչը ապահովում է շուտ վերականգնում։ Այն վատ ցավազրկող է, իսկ մկանները թուլացնելու ազդեցությունը թույլ է ։
Կողմնակի ազդեցություններ
Հալոտանի կրկնվող օգտագործումը մեծահասակների մոտ հազվադեպ կարող է բերել լյարդի վնասման։ Այն հանդիպում է 10,000 կիրառությունների մեկի ժամանակ։ Արդյունքում առաջացող համախտանիշը հալոտանային հեպատիտն է, և ենթադրվում է, որ այն առաջանում է հալոտանի նյութափոխանակության արդյունքում առաջացող եռֆտորացետաթթվի պատճառով։ Ներշնչված հալոտանի մոտ 20%-ը նյութափոխանակվում է լյարդում և արգասիքները հեռանում են մեզով։ Հեպատիտի դեպքում մահվան տոկոսը 30-70 է։ Հեպատիտի դեպքերը ստիպեցին իջեցնել հալոտանի օգտագործումը մեծերի մոտ, և 1980-ականներին այն փոխարինվեց էնֆլուրանով և իզոֆլուրանով։ 2005 թվականի տվյալներով ամենաշատ օգտագործվող անզգայացնողներն էին իզոֆլուրանը, սևոֆլուրանը և դեսֆլուրանը։ Քանզի երեխաների մոտ օգտագործումը հազվադեպ էր բերում հեպատիտի, այն շարունակվեց օգտագործվել մանկաբուժական պրակտիկայում 1990-ականներին։ Համենայնդեպս, 2000-ականներին այն փոխարինվեց սևոֆլուրանով՝ երեխաների դեպքում։ մոտ։
Հալոտանը մեծացնում է սրտի զգայունությունը կատեխոլամինների նկատմամբ, ուստի այն կարող է առաջացնել առիթմիա, որը կարող է լինել մահացու՝ հատկապես հիպերկապնիա զարգանալու դեպքում։ Սա խնդիրներով լի է հատկապես ատամնաբուժական պրակտիկայում։
Ինչպես և մնացած ինհալյացիոն անզգայացնողները, հալոտանը չարորակ հիպերթերմիայի պոտենցիալ խթանիչ է։ Այն նաև թուլացնում է արգանդի հարթ մկանները և կարող է մեծացնել արյան կորուստը ծննդաբերությունից հետո։
Անվտանգություն
Մարդկանց վրա հալոտանը կարող է ազդել աշխատանքի վայրում, որպես թափոնային անզգայացնող գազ։ Կարող է ազդել նաև մաշկի, աչքի միջոցով, կուլ տալու դեպքում։ The Մասնագիտական անվտանգության և առողջության ազգային ինստիտուտը National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH) սահմանել է խորհուրդ տրվող ազդեցության չափ՝ 2 պպմ (16.2 մգ/մ3) 1 ժամվա ընթացքում ։
Ֆարմակոլոգիա
Հալոտանը ակտիվացնում է ԳԱԿԹA և գլիցինային ընկալիչները ։
Քիմիական և ֆիզիկական հատկություններ
Քիմիապես հալոտանը ալկիլ հալիդ է (բայց ոչ եթեր, ինչպես որ շատ այլ անզգայացնողներն են) ։ Կառուցվածքը ունի մեկ ստերեոկենտրոն, որի արդյունքում առաջանում են (R)- և (S)- օպտիկական իզոմերները։
Սինթեզ
Հալոտանի սինթեզը սկսվում է եռաքլորէթիլենից, որը փոխազդում է ֆտորաջրածնական թթվի հետ՝ ստիբիումի եռքլորիդի առկայությամբ՝ 130 °C ջերմաստիճանի պայմաններում։ Արդյունքում առաջանում է 2-քլորո-1,1,1-եռֆտորէթան։ Այն հետագայում փոխազդում է բրոմի հետ 450 °C ջերմության պայմաններում և առաջանում է հալոտան ։
Առնչվող նյութեր
Ավելի քիչ նյութափոխանակվող անզգայացնողների փնտրտուքների արդյունքում ստեղծվեցին հալոգենացված եթերներ՝ էնֆլուրանը և իզոֆլուրանը։ Լյարդի հետ կապված խնդիրները ավելի քիչ են այս անզգայացնողների օգտագործման դեպքում։ Էնֆլուրանի հեպատոտոքսիկության աստիճանը դեռ քննարկվում է, բայց այնուամենայնիվ այն քիչ է նյութափոխանակվում։ Իզոֆլուրանը չի նյութափոխանակվում և լյարդի վնասումները նրա կիրառման դեպքում շատ հազվադեպ են։ Հալոտանի և իզոֆլուրանի նյութափոխանակության արդյունքում կարող են առաջանալ եռֆտորացետատի փոքր քանակներ և այս երկու դեղամիջոցները ստացող մարդկանց մոտ կարող է լինել խաչաձև սենսիբիլիզացիա։
Ժամանակակից անզգայացնողների առավելություններն են ավելի քիչ լուծելիությունը արյան մեջ, որի արդյունքում անզգայացումը և վերականգնումը ավելի արագ են լինում։
Հասանելի տարբերակներ
Այն վաճառվում է գոլորշացող հեղուկի տեսքով՝ 30մլ, 50մլ, 200մլ և 250մլ սրվակներով, բայց զարգացած երկրների մեծ մասում այն հասանելի չէ և փոխարինվել է ավելի նոր դեղամիջոցներով։
Հալոտանը բրոմ պարունակող միակ անզգայացնողն է, որը հալոտանին դարձնում է ռենտգեն կոնտրաստ նյութ։ Այն անգույն է և ունի հաճելի հոտ, բայց անկայուն է լույսի առկայությամբ։ Այն լցվում է մութ գունավորումով սրվակների մեջ և պարունակում է 0.01% թիմոլ, որպես կայունացնող նյութ։
Օզոնային շերտի քայքայում
Հալոտանը օզոնային շերտը քայքայող նյութ է, որի օզոնը քայքայող գործակիցը 1,56 է։ Այն պատասխանատու է ստրատոսֆերայի օզօնային շերտի 1%-ի կորստի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լյարդի հիվանդություններ Կատեգորիա:Անզգայացում
Մարսել Բրեյեր
Մարսել Լաջոս Բրեյեր (Marcel Lajos Breuer, ), գերմանացի և ամերիկացի ճարտարապետ, դիզայներ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Հունգարիայում, հրեական ընտանիքում։ Պատանեկության տարիներին տեղափոխվել է Վայմար և ընդունվել Բաուհաուզ, որտեղ նա մնացել է դասավանդելու։ 1920-ականներին Բրեյերը հիմնականում զբաղվել է կահույքի ձևավորմամբ, հենց այդ ժամանակ նա ստեղծել է «Վասիլի» (1925) հանրահայտ աթոռը, որը նվիրված էր նկարիչ Վասիլի Կանդինսկուն։ «Վասիլին» պատրաստված էր կտավից և պողպատե խողովակներից, որոնց օգտագործումը հեղինակին հուշել է հեծանիվի ղեկը։ Այս տեխնոլոգիայի հիման վրա նա ստեղծել է վահանակով աթոռների արտահայտիչ նմուշներ։
1920-ական թվականների վերջին Բրեյերը տեղափոխվել է Բեռլին ՝ ճարտարապետությամբ զբաղվելու նպատակով։ Նրա նախագծերով տներ են կառուցվել Վիսբադենում և Ցյուրիխում։ Հիտլերի իշխանության գալուց հետո, ճարտարապետը, լինելով հրեա, արտագաղթել է Լոնդոն (1933) և ԱՄՆ (1937)։ Ոգեշնչված բրիտանացի մոդեռնիստների աշխատանքով՝ Բրեյերը նրբատախտակից ստեղծել է «Երկար աթոռը»։ Նյու Յորքում Բրեյերը կրկին զբաղվել է դասավանդմամբ, ծանոթացել Ֆ. Ջոնսոնի և Բեյ Յումինի հետ, Գրոպիուսի հետ ստեղծել է մի քանի ճարտարապետական ​​նախագիծ։
1941 թվականին Բրեյերը ստեղծել է սեփական բյուրոն՝ կենտրոնանալով հիմնականում բնակելի շենքերի նախագծման վրա։ Այս շրջանի նրա նորամուծությունների թվում են «Երկմիջուկ տունը» (ննջասենյակների և այլ սենյակների համար առանձին թևերով) և «Թիթեռ տանիքը»։ 1953 թվականին ճարտարապետը հաղթել է Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կենտրոնակայանի նախագծման մրցույթում, ինչը կարևոր նշաձող էր բրուտալիզմի զարգացման մեջ։ 1960-1970-ական թվականներին Բրեյերը շարունակել է կառուցել երկաթբետոնից պատրաստված մեծ շինություններ, որոնց գլուխգործոցներն են Նյու Յորքի Ամերիկյան արվեստի թանգարանի շենքը (1966) և AT Tower աշտարակը Քլիվլենդում (1971):
Ճարտարապետը երկու անգամ ամուսնացել էր և ուներ երկու երեխա։
Մարսել Բրեյերը մահացել է 1981 թվականի հուլիսի 1-ին։
Հայրապետ Աբդին օղլի
Հայրապետ Աբդին օղլի (18-րդ դար), հայ աշուղ։
Ծնվել է Նոր Ջուղայում։ Ապրել է մոտավորապես 1760-1800-ական թվականներին։
Մարսել Բրեյեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Գերմանացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիզայներներ
Հայրապետ Աբդին օղլի
Նրանից մեզ հասել են մի քանի երգեր («Ղարիբի երգ», «Մեղքս բազմացել ա», «Բարի ու չար», « Մարդ կա աղիք, մարդ կա թաղիք» և այլն) ։
Բլոզասկ
Բլոզասկ (Blausasc), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լ'Էսկարոն լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 10.21 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 1374 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 1468 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 143.8 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 981 բնակիչներից 730-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 251-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 74.4 %, 1999 թվականին եղել է 70.6 %: Աշխատունակ տարիքի 730 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 683-ը (354 տղամարդ և 329 կին), 47 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (22 տղամարդ և 25 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 251 ոչ ակտիվ բնակիչներից 96-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 90-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 65-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 527 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 1339.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 21648 եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Կալմիյաբաշ
Կալմիյաբաշ (Калмиябаш, Ҡалмыябаш), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 444 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սավինո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Սավինո (Савино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Գոռլուկովիչ
Սերգեյ Վադիմովիչ Գոռլուկովիչ (Сергей Вадимович Горлукович, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ 1988 թվականի օլիմպիական չեմպիոն ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, Ռուսաստանի քառակի չեմպիոն (երեք անգամ՝ Մոսկվայի «Սպարտակի» կազմում)։
Ակումբային
Մոգիլյովսկի ՕՀՄՊՄԴ-ի սան է։ Բելառուսում խաղացել է Մոգիլյովում, Գոմելում և Մինսկում։
1990 թվականին պայմանագիր է կնքել «Բորուսիայի» (Դորտմունդ) ակումբի հետ։ Սկզբում մարզիչ Հորսթ Կեպելը խաղացողին չէր դնում հիմնական կազմում, բայց Նիդերլանդների դեմ ընկերական խաղում Գոռլուկովիչի խաղից հետո նրան տեղ է հատկացվել պաշտպանության աջ եզրում։ Այդ պահից Գոռլուկովիչը դարձել է դորտմունդցիների հիմնական պաշտպաններից մեկը։
1991-1992 մրցաշրջանի ավարտից հետո հեռացել է «Բորուսիայից»՝ հասկանալով, որ չի կարող դիմանալ ակումբի բարձր վարձատրվող լեգեոներների հետ մրցակցությանը։ 1992 թվականի ամռանը Կրեֆելդից «Բայեր 05» ակումբը գնել է Գոռլուկովիչին 375 հազար մարկով ։
Ռուսաստանում հայտնի է, առաջին հերթին, մոսկովյան «Լոկոմոտիվ» և «Սպարտակ» ակումբներում իր ելույթներով։
Գոռլուկովիչն աչքի էր ընկնում մեծ հեղինակությամբ «Սպարտակում»՝ հոգեբանական հզոր ազդեցություն ունենալով երիտասարդ ֆուտբոլիստների վրա։ Թիմակիցների խոսքով՝ նա սիրում էր խմել, սակայն ամեն հանդիպման նախապատրաստվել է մանրակրկիտ և հանդիպումներում խաղացել առանց իրեն խնայելու։ 1996 թվականին «Ռոստսելմաշի» դեմ խաղում նրա գոլն օգնել է հավասարեցնել հաշիվը և պահպանել «Սպարտակի» չեմպիոնության հնարավորությունները ։
Ազգային հավաքականում
Ռուսաստանի հավաքականում (ԽՍՀՄ, ԱՊՀ) անցկացրել է 38 խաղ, խփել 1 գոլ։
Մարզչական
2003 թվականին կարիերան ավարտելուց հետո սկսել է աշխատել Մոսկվայի «Սպարտակի» սելեկցիոն բաժնում ։ Այնուհետև կարճ ժամանակով դարձել է Ռամենսկոեի «Սատուրնի» մարզիչ։ Ինքնուրույն մարզչական գործունեությունը սկսել է Խաբարովսկի «ԲՄԱ-Էներգիայում» 2006 թվականին, ուր վերադարձել է 2010 թվականին՝ «Ավանգարդի» և «Վիտյազի» գլխավոր մարզիչ աշխատելուց հետո ։ 2010 թվականին ավարտել է մարզչական դասընթացների 240-ժամյա ուսուցումը և ստացել Pro արտոնագիր ։ 2013 թվականի ամռանը գլխավորել է Իրկուտսկի «Բայկալը» ։ 2014 թվականին եղել է «Սոչի» ակումբի գլխավոր մարզիչը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Մինսկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Դորտմունդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Չեստե
Չեստե (Cheste), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Օյա դե Բունոլ շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 71,40 կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 8367 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
(5757) Տիխա
(5757) Տիխա (Ticha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1967 թվականի մայիսի 6-ին Կառլոս Սեսկոյի և Առնոլդ Կլեմոլայի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,938439 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3938 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4831 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1839,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,195672 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,68° անկյուն։
Էմմա Սթոուն
Էմմա Սթոուն (Emma Stone, ), ամերիկացի դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել «Superbad» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո։ Այնուհետև նկարահանվել է «The House Bunny» (2007), «Easy A» (2010) ֆիլմերում։ Ամենաբարձր վարձատրվող դերասանուհին աշխարհում, ստացել է այնպիսի մրցանակներ, ինչպես՝ Օսկար, Bafta մրցանակ, Ոսկե գլոբուս և 3 Screen Actors Guild Awards: Սթոունը հայտնվել է  Forbes Celebrity 100-ում 2013 թվականին և the Time 100-ում 2017 թվականին և հաճախ մեդիայի կողմից նկարագրվում է որպես իր սերնդի ամենատաղանդավոր դերասանուհիներից մեկը ։
Ծնվել և մեծացել է Սքոթսդեյլում, Արիզոնա ։ Սթոունը սկսել է դերասանությամբ զբաղվել դեռ մանկուց՝ հայտնվելովThe Wind դերասանական կազմակերպությունում՝ Willows-ում 2000 թվականին։ Պատանեկան տարիքում նա իր մայրիկի հետ տեղափոխվեց Լոս Անջելես և տեղի ունեցավ իր առաջին հեռուստատեսային դեբյուտը VH1 հեռուստաալիքի In Search of the New Partridge Family ֆիլմում (2004)։ Հեռուստատեսային փոքր դերերին հաջորդեց Young Hollywood Award  մրցանակն իր դեբյուտային ֆիլմի ՝ Superbad-ի (2007) համար և արժանացավ մեդիայի կողմից դրական արձագանքի՝ Zombieland (2009) ֆիլմում իր դերի համար։ 2010 թվականի դեռահասական կատակերգություն ՝ Easy A-ն եղել է Սթոունի առաջին դերը և վաստակել է թեկնածուական առաջադրումերի՝ Bafta մրցանակի և Ոսկե գլոբուսի համար՝ որպես լավագույն դերասանուհի ։ Այս առաջխաղացմանը հաջորդեց մեծ հաջողություն Crazy, Stupid, Love  ռոմանտիկ կատակերգության և The Help դրամայի մեջ (երկուսնել 2011 թիվ)։
Սթոունն ավելի մեծ ձեռքբերում ունեցավ խաղալով Gwen Stacy-ի դերը 2012 թվականի The Amazing Spider-Man ֆիլմում։ Նա առաջադրված էր Academy Award-ի կողմից թմրանյութի դեմ նկարահանված Birdman (2014) սև կատակերգական դրամայում։ Սթոունը հաղթեց Բաֆթա մրցանակ, Ոսկե գլոբուս լավագույն դերասանուհու համար՝ փայլուն կերտելով իր դերը շատ հաջողակ La La Land (2016) երաժշտական ֆիլմում։
Վաղ կյանք
Սթոունը դեռ մանուկ տարիքից հայտնվել է 16 կինոարտադրության մեջ՝ Valley Youth թատրոնում ։ Նա երեխա ժամանակ ուներ սուր ցավեր և հաճախակի էր լացում։ Սթոունը իրեն նկարագրել է որպես աղմկոտ երեխա։ Կրթություն է ստացել Սեքվոյայի տարրական դպրոցում և հաճախել էԿոկոպահ միջին դպրոց 6-րդ դասարանից ։ Սթոունը տառապում էր Տագնապային խանգարումներով մանուկ տարիքում, սակայն նրա պնդմամբ դա չափազանց վատ էր ազդում նրա սոցիալական հմտությունների վրա ։ Նա թերապիայի կուրսեր անցավ, բայց ասում է, որ իր մասնակցությունը տեղական թատրոնի պիեսներում բուժեց սթրեսները։
Սթոունը սկսեց ֆիլմերում ներկայանալ 4 տարեկանից։ Նա ի սկզաբանե ցանկանում էր կարիերա անել էսքիզային կատակերգության մեջ, բայց իր ուշադրությունը կենտրոնացրեց երաժշտական թատրոնի վրա և մի քանի տարի վոկալի պարապմունքների հաճախեց։ Դերասանուհին տնային ուսուցման մեջ էր, որի ընթացքում նա հայտնվեց 16 ներկայացումներում Phoenix's Valley Youth թատրոնում, որն իր մեջ ընդգրկում էր «Արքայադուստրը և սիսեռը», «Ալիսայի արկածները Հրաշքների աշխարհում», և ներկայացավ իմպրովիզային կատակերգության թատերախմբում։ Այս ընթացքում նա ճանապարհորդեց Լոս Անջելեսում և անհաջող ներկայացավ Նիքելոդիոնի All That հեռուստատեսային շոուում իր դերի համար։ Նրա ծնողները հետագայում ավելի ուշ ուղարկեցին նրան մասնավոր դերասանական դասերի՝ տեղի դերասանական մասնագետի հետ, ով աշխատել է 1970-ական թվականներից։
Սթոունը հաճախել է Քսավիերի նախապատրաստական քոլեջ (աղջիկների համար նախատեսված կաթոլիկ ավագ դպրոց), բայց դուրս մնաց առաջին կիսամյակից՝ դերասանուհի դառնալու համար։ Նա պատրաստեց PowerPoint-ի ցուցադրություն իր ծնողների համար, որը կոչվում էր Հոլլիվուդյան ծրագիր ՝ համոզելու նրանց թողնել իրեն տեղափոխվել Կալիֆոռնիա՝ իր դերասանական կարիերան շարունակելու համար։ 2004 թվականի հունվարին նա իր մայրիկի հետ տեղափոխվեց ապրելու Լոս Անջելեսում։
Վաղ կարիերա (2004–2008)
Երբ Սթոունը գրանցվեց Screen Actors Guild-ի համար, «Էմիլի Սթոուն» անունն արդեն վերցված էր։ «Ռայլի Սթոուն» բեմական անուն էր, որը նա ընտրել էր միտումնավոր, բայց Fox sitcom Malcolm-ին մասնակցելուց հետո նա որոշեց, որ իրեն ավելի հարմար էր ուղղակի «Էմմա» անունը։ Սթունը մասնակցեց Գրեգ Մոթոլայի կատակերգությանում, որը կոչվում է Superbad (2007) Միքայել Քերայի և Ջոնա Հիլլի հետ մասին։ Ֆիլմը պատմում է 2 ավագ դպրոցում սովորող աշակերտների մասին, ովքեր անցել են մի շարք զվարճալի արկածների միջով ։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն է ունեցել և վաստակել է Young Hollywood Award Exciting New Face-ի համար։ Հաջորդ տարի Սթոունը դեր ստացավ The Rocker (2008) կատակերգությունում. խաղալով Էմիլի Սթոունի դերը որպես բասս կիթառահար նվագախմբում, նա սովորել էր բասս խաղալ իր դերի համար։ Դերասանուհին, ով իրեն նկարագրում է որպես «մեծ ժպիտ և ծիծաղ», խոստովանեց, որ դժվար էր իր համար ներկայացնել մի կերպար, ում անհատականության գծերը այնքան տարբեր էին իրենից։ Ֆիլմը և նրա ներկայացումը քննադատների կողմից բացասական արձագանքների արժանացավ և այն համարվեց ձախողում։ Նրա հաջորդ դեբյուտը ռոմանտիկ կատակերգություն էր՝ The House Bunny:
Անձնական կյանք
Սթոունը տեղափոխվել է Լոս Անջելեսից Գրինվիչ գյուղ 2009 թվականին ։ 2016 թվականին նա հետ տեղափոխվեց Լոս Անջելես։ Չնայած մեդիայի հաճախակի լուսաբանումներին, դերասանուհին հրաժարվեց խոսել իր անձնական կյանքի մասին։
Սթոունն լավ հարաբերություններ ունի իր ընտանիքի հետ։ The Amazing Spider-Man ֆիլմի շրջանակներում 2010 թվականին նա հանդիպում էր իր գործընկերոջ՝ Էնդրյու Գարֆիլդի հետ ։ նրանց հարաբերությունները շատ անգամ լուսաբանված էին մեդիայի կողմից հաճախակի շահարկումներով առաջիկա նշանադրության կամ բաժանման մասին։ Զույգը հրաժարվեց խոսել դրա մասին հասարակայնորեն, չնայած նրանց միասին մի քանի անգամ նկատել են։ 2015 թվականին նրանք պաշտոնապես հայտարարեցին իրենց բաժանման մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Արունաչալամ Մուրուգանանտամ
Արունաչալամ Մուրուգանանտամ (англ.  Arunachalam Muruganantham ; ծնվ․ 1962 ), հնդիկ գյուտարար և գործարար Հնդկաստանի Տամիլնադ հարավային նահանգից։
Արունաչալամ Մուրուգանանտամը հայտնի է իր հայտնագործած ձեռքի հաստոցով և տեխնոլոգիայով, որը թույլ է տալիս տնային պայմաններում արտադրել, ոչ թանկ կանացի հիգիենիկ միջադիրներ։ Հայտնի է նաև իր հայտնագործությունը ազատ տարածելով և Հնդկաստանի և հարակից երկրների աղքատ շրջաններում հիգիենայի տարածման պրոպագանդայով
Նախադրյալները
Հոր մահից հետո, Մուրուգանանտամի մայրը սկսել է աշխատել Նրա վաստակած օրական մոտ մեկ դոլարը ընտանիքը պահելուն չի հերիքել Արունաչալամը ստիպված թողել է ուսումը և զբաղվել գյուղատնտեսական աշխատանքներով ։ Մի քանի տարի էլ աշխատել է զոդման արտադրամասում ։
1998 թվականին նա ամուսնացել է և մոտիկից ծանոթացել կանանց դաշտանային ցիկլի հարցերին։ Որոշելով իր կնոջը նվեր անել, նա զարմանում է նախ՝ այդ արտադրանքի գներին, քանի որ գտնում էր, որ դա պետք է մոտ 40 անգամ էժան լիներ, և երկրորդ՝ հասարակության կեղծ բարեպաշտական վերաբերմունքին ։
Ուսումնասիրելով նա իմացավ, որ հնդիկ կանանց մոտ 12 %-ը հիգիենիկ միջադիրներ չի օգտագործում, մի մասը օգտագործում էին հնամաշ կտորներ, իսկ մի մասն էլ ավազ, տերևներ, թեփ և անգամ մուր էր օգտագործում ։ Այդ պահին Հնդկաստանում վերարտադրողական հիվանդությունների մոտ 70 %-ը առաջանում էին դաշտանային վատ հիգիենայից, ինչը որ նպաստում էր կանացի բարձր մահացությանը ։
Նոր տեխնոլոգիա մշակելու ընթացքում նրանից հեռացել է կինը՝ Շանտին, ում համար նա սկսել էր զբաղվել գյուտարարությամբ, երես են թեքել մայրն ու մնացած բարեկամները ։ Համագյուղացիները նրան նայում էին, որպես չարքերի ազդեցության տակ գտնվող հոգեկան հիվանդի  ։