cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուք
Ընդհանուր նկարագիր
2017 թ. մարտի դրությամբ 8.4 մլն ապրանք է վաճառվել ապրանքային 31 դասերում, ներառյալ սպառողական էլեկտրոնիկա, նորաձևության, առողջության և գեղեցկության պարագաներ, կենցաղային և երեխաների համար նախատեսված պարագաներ։ Այն նաև ունենում էր շուրջ 45 միլիոն այցեր յուրաքանչյուր ամիս։ Սուքն արաբական աշխարհում ամենամեծ էլեկտրոնային առևտրի պլատֆորմն էր 2016 թ․ դրությամբ, և հաճախ նկարագրվում էր որպես Մերձավոր Արևելքի Ամազոն ։ 2014 թ.-ից կայքը առաքումներ էր իրականացնում Միացյալ Արաբական Էմիրություններում, Սաուդյան Արաբիայում, Քուվեյթում, Եգիպտոսում, Բահրեյնում, Օմանում և Կատարում ։
2014 թ․ից Souq.com-ը տեղակայված էր Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Սաուդյան Արաբիայում, Քուվեյթում և Եգիպտոսում, զբաղեցնելով ընդհանուր առմամբ 35.000 քառակուսի մետր տարածք։ Այդ ժամանակ ընկերությունն աշխատում էր մոտ 2500 աշխատակից՝ ինժիներիական, մանրածախ առևտրի, հաճախորդների սպասարկման, առաքումների և «վերջին մղոնի» մատակարարման բաժիններում ։
Souq.com-ի դուստր ձեռնարկություններ
Հունվարի 2018-ի դրությամբ Souq.com- ի դուստր ձեռնարկությունները ներառում են իրենց առաքման թևը `QExpress-ը, վճարային համակարգը` Payfort-ը, վերանորոգման և սպասարկման օնլայն շուկան`Helpbit-ը և առաքման շուկան՝ Wing-ը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էլեկտրոնային առևտուր Կատեգորիա:2005 հիմնադրված ընկերություններ
Էստելլա Կանցիանի
Էստելլա Կանցիանի (Estella Canziani, ), բրիտանացի դիմանկարիչ և բնանկարիչ, ինտերիերի դիզայներ, ճանապարհորդային նոթերի գրող և բանագետ ։
Կյանք և աշխատանք
Ծնվել է Լոնդոնում, նկարիչ Լուիզա Սթարրի և իտալացի համայնքային ճարտարապետ Էնրիկո Կանցիանիի դուստրն էր։ Նա ամբողջ կյանքն անցկացրել է Քենսինգթոնյան պալատի հողերում գտնվող իր ընտանեկան տանը։
Նկարչություն է պարապել` նախ սովորելով «Կոպերնիկուս»-ում, Քենսինգթոնյան դպրոցում, որը ղեկավարում էին Սըր Արթուր Քոուփը և Էրսկին Նիկոլը, հետո` Թագավորական Ակադեմիայի դպրոցներում։ Նա ցուցադրվել է Թագավորական Ակադեմիայում, Լիվերպուլում, Միլանում, Վենետիկում և Ֆրանսիայում։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը «Երազանքների սրնգահարը» ջրանկարն էր, որը ցուցադրվել է Թագավորական Ակադեմիայում, 1915 թվականին։ Կարծիք կա, որ աշխատանքի վերարտադրությունները հայտնիությամբ մրցել են Հոլման Հանտի «Աշխարհի լույսը» աշխատանքի հետ։ Նա մեծապես ճամփորդել է Եվրոպայում, հատկապես` Իտալիայում։ Նրա նկարները վավերագրում են Հյուսիսայի Իտալիայի հեռավոր գյուղերում ապրող բնիկների հագուստը և կենսակերպը։
Նրա հավաքածուի մեծ մասը պահվում է Բիրմինգհամի թանգարանում և արվեստի պատկերասրահում։ Կանցիանին քվակեր էր և եղել է Թագավորական Բրիտանացի նկարիչների միության, Արվեստների և Արհեստների ցուցադրման միության, Տեմպերայում նկարիչների միության, Թագավորական միության թռչուններին փրկելու համար, Կենդանիների նկատմամբ դաժանության կանխարգելման միության և Բանասիրական միության անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դիմանկարիչներ
Եռանկյունի (ֆիլմ)
Եռանկյունի, Հենրիկ Մալյանի 1967 թվականի նկարահանած կինոնկարն է։
Մի կյանքի և ընկերության պատմություն Լենինականում 5 դարբնի միջև, պատերազմի ժամանակ, պատմված դարբիններից մեկի որդու շուրթերով։
Հղումներ
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հենրիկ Մալյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
(794) Իրենիա
(794) Իրենիա (Irenaea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1914 թվականի օգոստոսի 27-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127878 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2017 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0541 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2020,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,42° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1914 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիլհելմ ֆոն Գլյոդեն
Կենսագրություն
Ռոստոկում և Վիսմարում ուսումնասիրել է արվեստի պատմություն։ Պատրաստվել է նկարիչ դառնալ։ Փորձելով հաղթել իր մոտ հայտնաբերված տուբերկուլյոզը, բժիշկների խորհրդով տեղափոխվում է Սիցիլիա։ 1893 թվականին մասնակցել է Լոնդոնի թագավորական լուսանկարչական ընկերության ամենամյա ցուցահանդեսին։
Թաղված է Տաորմինայի բողոքականների գերեզմանոցում։ Ֆոն Գլյոդեն ընտանիքի ժառանգները մերժում են իրենց ընտանեկան ծառում այսպիսի բարոնի գոյությունը։ 1978 թվականին Սպոլետոյում բացված անհատական ցուցահանդեսը հասարակական մեծ սկանդալի տեղիք տվեց։
Ստեղծագործական կյանքը
Վիլհելմ ֆոն Գլյոդենը ստեղծել է դիմապատկերներ, բնապատկերներ, ճարտարապետական կառույցների լուսանկարներ, հուշարձանների ավերակներ, բայց առավելապես հայտնի է մերկ տղամարդկանց լուսանկարներով։ Որպես բնորդ նրան ծառայել են սիցիլիացի երիտասարդներ, հաճախ նրա սիրեկանները, բայց որպես կանոն լուսանկարների կոմպոզիցիաները հենված էին անտիկ և էֆեբյան արվեստի ուշ նմուշների վրա։ Հաճախ նկարներում օգտագործում էր հարավային Իտալիայի բնապատկերները։ Նրա աշխատանքները բարձր են գնահատել Անատոլ Ֆրանսը, Գաբրիելե դ՝Անուցիոն, Օսկար Ուայլդը, Ռիխարդ Շտրաուսը և ուրիշները։ Լուսանկարչական ժառանգությունը՝ մի քանի հազար լուսանկարի կլիշե, ըստ կտակի անցավ բնորդ Մավր մականունով Պանկրացիո Բուչունիին (Il Moro)։ 1936 թվականին Իտալիայի ֆաշիստական ոստիկանությունը 2,5 հազար լուսանկարի կլիշե ոչնչացրեց, որակելով դրանք պոռնոգրաֆիա, Մավրը կարճ ժամանակով հայտնվեց ճաղերի ետևում։ Բնորդի մահվանից հետո՝ 1963 թվականին, նրա որդին մնացած լուսանկարների կլիշեները վաճառեց։ 2000 թվականին Ֆլորենցիայի Ալինարի թանգարանում բացվեց Վիլհելմ ֆոն Գլյոդենի հիմնադրամը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի լուսանկարիչներ
Մարտնչող զուբրեր (հուշարձան)
«Մարտնչող զուբրեր» (Kämpfende Wisente, Бо́рющиеся зу́бры), գերմանացի քանդակագործ Ավգուստ Գաուլի ստեղծած երկու խոշոր զուբրերի քանդակը, որը հիմնադրվել է 1912 թվականին Քյոնիգսբերգում (այժմ` Կալինինգրադ)։
Ստեղծման պատմություն
Ավգուստ Գաուլը (1869-1921 թթ.) համարվում էր իր ժամանակի առավել հայտնի քանդակագործ-անիմալիստը։ Երկու բրոնզե զուբրերի քանդակները ձուլվել են 1911 թվականին կենդանիներին երկար դիտելուց և բազմաթիվ գծանկարներ ուսումնասիրելուց հետո։
Քանդակային կոմպոզիցիան իրենից ներկայացնում է պայքարող երկու հզոր արու զուբրերի, որոնք հեղինակը ձուլել է բնական չափերով և տեղադրված են մեկ մետր բարձրությամբ պատվանդանի վրա։ Պատվանդանի վրայի երկու անցքերից ջուրը հոսում է հուշարձանի դիմացի ավազանի մեջ։
Ի սկզբանե հուշարձանը նախատեսված է եղել տեղադրել Մյունխենում արքեպիսկոպոսի դղյակում (Fürstbischöfliches Schloss), սակայն հետո պրուսական մշակույթի նախարարը դրանք տեղափոխել է Քյոնիգսբերգ քաղաք Արևելյան Պրուսիայի գերագույն դատարանի և Խուֆենալեի (Hufernallee) Վարչական դատարանի շենքի դիմացի  ցայտաղբյուրի տեղադրման համար։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1912 թվականի նոյեմբերի 12-ին։
Անվանում
Քաղաքի բնակչությունն ամենօրյա կենցաղում քանդակը հաճախ անվանում էր «Դատախազը և փաստաբան»` դիտարկելով դատական պրոցեսի ժամանակ երկու մասնակիցների միջև պայքարը, իսկ ինքը` Գաուլն իր աշխատանքն անվանել է «Մարտնչող զուբրեր», առանց այլաբանական նկատառումների։ Զուբրերը Պրուսիայում ինչ որ էկզոտիկ գազան չէին, Արևելյան Պրուսիայի արգելավայրերում դրանք դեռևս գոյություն ունեին։ Բացի այդ գերմանացիները զուբրերի մեջ տեսնում էին հզոր, հնագույն և բնական ինչ որ բան, այսինքն այն ինչ զուգորդվում է Արևելյան Պրուսիայի հետ։
Խորհրդային շրջանում հուշարձանի ֆիգուրներին հաճախ անվանում էին ցուլեր ։
Ժամանակակից վիճակ
Հաջողությամբ վերապրելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, հետպատերազմյան շրջանում խորհրդային իշխանությունների կողմից քանդակները սկզբում տեղափոխվեցին մարզային վարչակազմի դիմացի պուրակը, այնուհետև 1950-ական թվականներին Կալինինգրադի կենդանաբանական այգի, իսկ 1970-ական թվականների սկզբին վերադարձվեց նախկին տեղը (այժմ` Խաղաղության պողոտա) և մինչև այժմ զարդարում է քաղաքի ամենագեղեցիկ շրջաններից մեկը։ Նախկին դատարանի շենքում 1959 թվականին տեղակայվեց Կալինինգրադի պետական տեխնիկական համալսարանը և «ցուլերի» կողքին հայտնվեց ուսանողական սրճարան, որն էլ կոչվեց «Ցուլերի մոտ», մոտակայքում տնկվեց պուրակ, որտեղ նախկինում գտնվում էր ամառային գարեջրի այգին։
2006 թվականին պուրակը վերակառուցվեց, նորոգվեցին նաև շատրվանները։ Եթե գերմանացի ուսանողները սիրում էին ձգվել զուբրերի դուրս ցցված պոչերի վրա, ինչպես մարզափայտի վրա, ապա ժամանակակից կալինինգրադցի ուսանողները պահպանելով Զատկի ավանդույթը, նախօրեին բրոնզե հսկաներին ներկում են կարմիր գույնով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կալինինգրադի հուշարձաններ Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
1767
Մահեր
Կատեգորիա:1767 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Վինսենտի բանաձև
Վինսենտի բանաձևը դա երկու կապված իտերատիվ մեթոդներ են որոնք օգտագործվում են երկրագիտության մեջ երկու կետերի միջև եղած հեռավորությունը հաշվելու համար սֆերոիդի մակերեսին, նրանք ստեղծվել են Թադեոս Վինսենտի կողմից (1975 թ)։ Նրանք հիմնված էին այն ենթադրության վրա, որ Երկրի ձևը նման է ձգված սֆերոիդի, հետևաբար դա ավելի ձշգրիտ է քան մեծ տարածություն ունեցող շրջանակը որը անվանվում է գնդաձև Երկիր։
Առաջին (ուղիղ)մեթոդը համակարգում է գործունեության վայրի կետը, որը ցույց է տալիս հեռավորությունը և ազիմուտը ուրիշ կետից։ Երկրորդ (հակադարձ) մեթոդը համակարգում է աշխարհագրական հեռավորությունը և ազիմուտը երկու դիտարկված կետերի միջև։ Նրանք արդեն լայնորեն օգտագործվում են գեոդեզիայի մեջ որովհետև նրանք հավասար են 0.5 mm (0.020″) Երկրի էլիպսոյիդում.
Ընդհանուր տեղեկություններ
Որպեսզի նվազեցնել ծրագրի չափը, Վինսենտեն վերցրել է այս տեսակները, վերանայել է նրանց օգտագործման առաջին ժամկետը, և բեռնել է նրանց հրամանին ƒ3.: Դա հանգեցրեց կոմպակտ արտահայտություններին, որոնք վերաբերվում էին լայն և հեռավոր ինտեգրալներին։ Արտահայտւթյունները վեռցված էին Horner ձևից, քանի որ դա թույլ էր տալիս պոլինոմիալներին ճիշտ վերլուծվել, օգտագործելով միայն ժամանակավոր գրանցում։ Վերջապես, պարզ իտերատիվ տեխնիկան օգտագործվել է թաքնված խնդիրներ լուծելու համար; չնայած նրանք դանդաղ են (իսկ հակառակ դեպքում, այն մեթոդը երբեմն չի զուգադիմել), նրանք հանգեցնում են նվազագույն չափի ավելացման ծածկագրի։
Նշագրման սիստեմ
Սահմանվում է հետևյալ նշագրման սիստեմ։
Հակադարձ խնդիրներ
Վերցնելով երկու կետերի կոորդինատները (φ1, L1) և (φ2, L2), Հակադարձ խնդիրը կգտնի ազիմուտները α1, α2 և էլիփսակերպ տարածությունը s.
Հաշվենք U1, U2 և L, սահմանելով սկզբնական արժեքը λ = L. Այնուհետև իտերատիվ գնահատումը հետևյալ հավասարման համար, մինչև λ :
Երկու մոտ տրամագծորեն հակառակ կետերի միջև, իտերատիվ բանաձևը չի կարող զուգամիտել։
Ուղիղ խնդիր
Սկսում ենք հաշվարկման հետևյալ տարբերակը։
Այնուհետև, օգտագործում ենք սկզբնական արժեքը :
Մի անգամ σ-ն օգտագործվեց որպես ճշտության գնահատող։
Եթե նախնական կոտը գտնվում Հյուսիսային կամ Հարավային բևեռում, ապա առաջին հավասարումը անորոշ է։ Եթե նախնական ազիմուտը ուղղված է Արևմուտք կամ Արևելք, ապա երկրորդ հավասարումը անորոշ է։ Եթե երկարժեք atan2 ֆունկցիայի տեսակն է օգտագործվում, ապա այս արժեքները սովորաբար գործածվում են ճիշտ։
Վինսենթի ձևափոխությունը
Այս նամակում, ուղղված Survey Review-ին 1976 թ, Վինսեթը առաջարկեց փոխարինել իր արտահայտությունները A-ով և B-ով, մի պարզ բանաձևով, օգտագործելով Հելմերթի ընդարձակ պարամետրը՝ k1։
որտեղ
Մոտավոր տրամագծորեն հակառակ կետերը
Ինչպես վերը նշվեց, հակառակ պրոբլեմի ինտերատիվ լուծումը դառնում է զուգադիմված կամ դանդաղորեն զուգադիմում է մոտավոր տրամագծորեն հակառակ կետերին։ Դանդաղ զուգադիպման օրինակ է հանդիսանում (φ1, L1) = (0°, 0°) և (φ2, L2) = (0.5°, 179.5°) WGS84 էլիփսոիդի համար։ Սա պահանջում է մոտավորապես 130 իտերատիաներ, 1 mm արդյունքի հասնելուն համար։ Կախված նրանից, թե ինչպես է կարգավորված մեթոդը կիրառվում ալգորիթմը կարող է վերադարձնել ճիշտ արդյունքի, (19936288.579 m), ոչ ճիշտ արդյունքի կամ սխալ ինդիկատորի։ Ոչ ճիշտ արդյունքի օրինակը ներկայացվում է NGS online utility-ի կողմից, որը բերում է տարածության մոտ 5 km, որը շատ երկար է։ Այս դեպքերում Վինսենթը առաջարկում է զուգադիպման արագացնող մեթոդը (Rapp, 1973)։
Զուգատիպման կարգավորվող մեթոդի ձախողումը (φ1, L1) = (0°, 0°) է և (φ2, L2) = (0.5°, 179.7°), WGS84 էլիթսոիդի համար։ Մի ոչ տպագրված հաշվետվության մեջ Վինսենթը (1975b) ներկայացրեց իտերատիվ սխեմայի այլընտրանքային տարբերակ՝ այսպիսի դեպքերը կարգավորելու համար։ Սա բերում է ճիշտ արդյունքի 19944127.421 m, մոտավորապես 60 իտերատիայի; այնուամենայնիվ ուրիշ դեպքերում հազարավոր իտերացիաներ կարող են գոյություն ունենալ։
Նյութոնի մեթոդը հաջողությամբ օգտագործվեց արագ զուգադիպումների ժամանակ բոլոր զույգերի ներմուծած միավորների համար (Կարնի, 2011).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեոդեզիա
Շավարշ Մուրադյան
Շավարշ Մարտունի Մուրադյան,, ռազմական գործիչ, ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Շավարշ Մարտունի Մուրադյանը ծնվել է 1996 թվականի նոյեմբարի 18-ին Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում՝ ազատամարտիկ Մարտուն Մուրադյանի և Անահիտ Թումանյանի ընտանիքում ։ Եղել է ընտանքի 2 զավակներից ավագը։
2003 թվականին ընդունվել և 2011 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի թիվ 7 հիմնական դպրոցի 9-րդ դասարանը։ 2011 թվականից ուսումը շարունակել է Կապանի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցում։
2013 թվականին Շավարշը մասնակցել է Ֆլեքս միջազգային ծրագրին և մեկ տարի ուսումը շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Օրեգոն նահանգի Վերնոնիա քաղաքի ավագ դպրոցում և ճանաչվել է տարվա լավագույն աշակերտ՝ դպրոցի տնօրենի կողմից մեդալով պարգևատրվելով։
2014 թվականին վերադարձել է Կապան և ուսումը շարունակել է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Եղեգի միջնակարգ դպրոցում՝ 2015 թվականին ավարտելով այն գերազանցությամբ։ Նույն տարի ընդունվել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարան ։ 2014-2016 թվականին ակտիվորեն զբաղվել է կամավորական աշխատանքներով։
Ռազմական գործունեություն
2015 թվականի ամռանը զորակոչվել է Հայկական բանակ և ծառայել Արցախի հանրապետության Մարտակերտ քաղաքում՝ որպես գնդացրորդ։ 2016 թվականին մասնակցել է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին։ 2017 թվականին՝ զինվորական ծառայությունն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում ։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանի Հանրապետության կողմից կազմակերպված հայ-ադրբեջանական պատերազմում Շավարշը կամավոր հիմունքներով «Արծիվ-30 Արարատ» ՌՀՀԿ մահապարտների ջոկատով մեկնել է Մարտակետ՝ այն նույն վայրը, որտեղ անցկացրել էր պարտադիր զինվորական ծառայությունն ու զոհվել է սեպտեմբերի 29-ին՝ պատերազմի սկզբից 2 օր անց՝ 24 տարեկանում ։ Մահապարտների 8 հոգանոց խմբի հետ իր կողմից մղված մեկուկես ժամանոց մարտի վերջում Շավարշը զոհվել է, մյուս յոթը վիրավորվել են։
1768
Մահեր
Կատեգորիա:1768 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Մաքս Էրոնս
Մաքս Էրոնս (Max Aarons, ), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Նորվիչ Սիթիի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում ։
Նորվիչ Սիթի
Ֆուտբոլիստի կարիերան Էրոնսը սկսել է Լուտոն Թաունում ։ 2016 թվականին նա միացավ Նորվիչ Սիթիի երիտասարդական թիմին ։ Իր առաջին պայմանագիրը կնքեց 2018 թվականի հունիսի 13-ին ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց օգոստոսի 14-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Սթիվենիջի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց օգոստոսի 28-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Կարդիֆ Սիթիի դեմ խաղում ։ Առաջնությունում իր առաջին հանդիպումը Էրոնսը անցկացրեց սեպտեմբերի 2-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Իպսվիչ Թաունի դեմ խաղում  ։ Հոկտեմբերի 10-ին անգլիացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը Նորվիչի հետ մինչև 2023 թվականը   ։ Իր առաջին գոլը Չեմպիոնշիպում խփեց դեկտեմբերի 1-ին՝ Ռոտերհեմ Յունայթեդի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 15-ին Էրոնսը գոլ խփեց Բրիստոլ Սիթիի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ 2018-19 մրցաշրջանում անգլիացին անցկացրեց 43 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ Նորվիչ Սիթին հաղթեց Չեմպիոնշիպը  ։ Էրոնսը ճանաչվեց առաջնության լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ , և ԱՖԼ-ի ու ՊՖԱ-ի կողմից ընդգրկվեց Չեմպիոնշիպի խորհրդանշական հավաքականում ։
2019-20 մրցաշրջանում Էրոնսը ստացավ 2 համարի մարզաշապիկը՝ նախկին 37-ի փոխարեն ։ 2019 թվականի հուլիսի 17-ին նա 1 տարով երկարաձգեց իր պայմանագիրը Նորվիչի հետ    ։ Իր առաջին հանդիպումը Պրեմիեր Լիգայում անցկացրեց 2019 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Լիվերպուլի դեմ խաղում  ։
Միջազգային կարիերա
Էրոնսը ներկայացրել է Անգլիան մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 6-ի դրությամբ
Ակումբային
Նորվիչ Սիթի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նորվիչ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կարլ Ֆրիդրիխ Հիերոնիմուս ֆոն Մյունխհաուզեն
Կարլ Ֆրիդրիխ Հիերոնիմուս ֆոն Մյունխհաուզեն (Karl Friedrich Hieronymus Freiherr von Münchhausen, ), գերմանացի ֆրայհեր (բարոն), ռուսական ծառայության ռոտմիստր և պատմող, որը դարձել է գրական կերպար։ Մյունխհաուզենի անունը դարձել է հասարակ անուն և նշանակում է մարդ, որն անհավատալի պատմություններ է պատմում։
Երիտասարդություն
Կարլ Ֆրիդրիխ Հիերոնիմուս ֆոն Մյունխհաուզենը պատկանել է Մյունխհաուզենների հնագույն ստորին սաքսոնական տոհմին։ Գնդապետ Օտտո ֆոն Մյունխհաուզենի ութ երեխաներից հինգերորդն էր։ Հայրը մահացել է, երբ տղան չորս տարեկան է եղել, և նրան դաստիարակել է մայրը։ 1735 թվականին (ըստ այլ աղբյուրների՝ 1733 թվականին) 15-ամյա Մյունխհաուզենը որպես պաժ ծառայության է ընդունվել տիրակալ հերցոգ Ֆերդինանդ Ալբրեխտ II Բրաունշվեյգ-Վոլֆենբյուտելցու մոտ ։
Ծառայություն Ռուսաստանում
1737 թվականին մեկնել է Ռուսաստան որպես արքայադուստր Աննա Լեոպոլդովնայի փեսացուի, այնուհետև ամուսնու՝ երիտասարդ հերցոգ Անտոն Ուլրիխի պաժ։ 1738 թվականին հերցոգի հետ մասնակցել է թուրքական արշավանքին։ 1739 թվականին (ըստ այլ տվյալների՝1737 թվականին) կոռնետի աստիճանով ընդունվել է Բրաունշվեյգի կիրասիրական գունդ, որի գլխավորը հերցոգն էր։ 1741 թվականի սկզբին՝ Բիրոնի տապալումից և Աննա Լեոպոլդովնայի տիրակալ, իսկ հերցոգ Անտոն Ուլրիխի գեներալիսիմուս նշանակվելուց անմիջապես հետո, ստացել է պորուչիկի աստիճան և լեյբ-կամպանիայի (գնդի առաջին էլիտար վաշտը) հրամանատարությունը ։
Նույն թվականին տեղի ունեցած ելիզավետյան հեղաշրջումից, որը տապալեց Բրաունշվեյգներին, ընդհատվեց բարոնի՝ փայլուն ապագա խոստացող կարիերան. չնայած օրինակելի սպայի հեղինակությանը՝ Մյունխհաուզենը հերթական աստիճանը (ռոտմիստր) ստացել է միայն 1750 թվականին՝ բազմաթիվ դիմումներից հետո։ 1744 թվականին նա եղել է Ռիգայում գահաժառանգի հարսնացուին՝ արքայադուստր Սոֆյա-Ֆրեդերիկա Անգալտ-Ցերբստսկայային (ապագա կայսրուհի Եկատերինա II), դիմավորող պատվո պահակախմբի հրամանատար։ Նույն թվականին Մյունխհաուզենն ամուսնացել է Ռիգայի ազնվականուհի Յակոբինա ֆոն Դունտենի հետ։
Կյանքը Բոդենվերդերում
1752 թվականից մինչև մահ Մյունխհաուզենն ապրել է Բոդենվերդերում՝ շփվելով հիմնականում հարևաների հետ, որոնց զարմանալի պատմություններ էր պատմում Ռուսաստանում ունեցած իր որսորդական դիպվածների ու արկածների մասին։
Այդպիսի զրույցները սովորաբար անցկացվել են Մյունխհաուզենի կառուցած որսորդական տաղավարում, որտեղ կախված էին վայրի կենդանիների գլուխներ, և որը հայտնի էր որպես «ստի տաղավար»։
Զրույցների համար Մյունխհաուզենի սիրելի մյուս վայրը հարևան Գյոթինգենում գտնվող «Պրուսիայի թագավոր» հյուրանոցի պանդոկն էր։ Մյունխհաուզենի ունկնդիրներից մեկը նրա պատմելն այսպես է նկարագրել.
Բարոնի պատմությունները (գայլին լծված սահնակով Պետերբուրգ մտնելը, Օչակոոյում կիսով չափ կտրած ձին, ձին զանգակատան վրա, կատաղած մուշտակը, եղջերուի գլխին աճած բալենին) շրջապատում լայն տարածում են գտել և նույնիսկ տպագրվել։
Առաջին անգամ Մյունխհաուզենի երեք պատմությունները հայտնվել են կոմս Ռոքս Ֆրիդրիխ Լինարի «Der Sonderling» գրքում (1761)։ 1781 թվականին զվարճալի պատմությունների ժողովածուն (16 պատմություն, այդ թվում նաև Լինարինը, ինչպես նաև որոշ «թափառական» սյուժեներ) տպագրվել են «Ուղեցույց զվարճասերների համար» բեռլինյան ալմանախում, որտեղ նշված էր, որ դրանք պատկանում են իր սրամտությամբ հայտնի պ-ն Մ-հ-զ-նին (Մյոնխհաուզենին), որն ապրում է Հ-րում (Հաննովերում)։ 1783 թվականին նույն ալմանախում տպագրվել են ևս երկու պատմություններ։ 1785 թվականին հրատարակվել է Ռասպեի գիրքը։ 1786 թվականին Բյուրգերն այն թարգմանել է գերմաներեն։ Կարծիք կա, որ գիրքը զայրացրել է բարոնին. նա իր անունն անարգված է համարել և պատրաստվել է Բյուրգերին դատի տալ։ Այդ կարծիքը խիստ հակասական է, գոնե միայն այն պատճառով, որ գրքի հեղինակները տարիներ շարունակ անհայտ են եղել. ո՛չ Ռասպեն, ո՛չ Բյուրգերն իրենց գրքերը չէին ստորագրել։ Գիրքն արագորեն տարածվել է Եվրոպայում։ «Ստախոս-բարոնին» տեսնելու համար Բոդենվերդերում սկսել են անբաններ հավաքվել։ Երբեմն Մյունխհաուզենը տան շուրջը սպասավորներ է կանգնեցրել, որպեսզի հետաքրքրասերներին հեռացնեն։
Վերջին տարիներ
Մյունխհաուզենի վերջին տարիները մթագնված են եղել ընտանեկան գժտություններով։ 1790 թվականին մահացել է նրա կինը՝ Յակոբինան։ Չորս տարի անց Մյունխհաուզենն ամուսնացել է 17-ամյա Բերնարդինե ֆոն Բրունի հետ, որը վարել է ծայրահեղ շռայլ ու թեթևամիտ կյանք։ Շուտով նա աղջիկ է ունեցել, որին 75-ամյա Մյունխհաուզենը չի ճանաչել՝ նրա հայրը համարելով գրագիր Հյուդենին։ Մյունխհաուզենն ամուսնալուծական սկանդալային և թանկ արժեցող դատավարություն է սկսել, որի արդյունքում սնանկացել է, իսկ կինը փախել է արտասահման։ Դա խարխլել է Մյունխհաուզենի ուժերը, և կարճ ժամանակ անց նա մահացել է աղքատության մեջ կաթվածից ։ Մահից առաջ նա արել է իր կյանքի վերջին առանձնահատուկ կատակը. իրեն խնամող միակ սպասուհու այն հարցին, թե ինչպես է նա կորցրել ոտքի երկու մատը (ցրտահարվել էին Ռուսաստանում), Մյունխհաուզենը պատասխանել է. «Դրանք որսի ժամանակ սպիտակ արջն է կերել»։
Մյունխհաուզեն՝ գրական կերպար
1781 թվականին Բեռլինում հրատարակվող «Ուղեցույց զվարճասերների համար» ամսագրի էջերում առաջին անգամ տպագրվելեն 16 կարճ պատմություններ։ Պատմողի ազգանունը թաքված էր «Մ-Հ-Զ-Ն» հապավումով։ Այդպիսով սկիզբ էր դրվում լեգենդար բարոն Մյունխհաուզենի գեղարվեստական ​​կերպարի ձևավորմանը։ 1785 թվականին Ռասպեն Լոնդոնում անգլերենով անանուն հրատարակել է «Բարոն Մյունխհաուզենի պատմությունները Ռուսաստանում կատարած նրա զարմանալի ճանապարհորդությունների ու արկածների մասին» աշխատությունը, որը կազմել էր «Ուղեցույցի» պատմությունների հիման վրա և ավելացրել շատ այլ պատմություններ։ 1786 թվականին տպագրվել է Է. Ռասպեի գրքի գերմաներեն թարգմանությունը Բյուրգերի լրացումներով՝ «Բարոն Մյունխհաուզենի զարմանալի ճանապարհորդությունները ցամաքում և ծովում, ռազմական արշավներն ու զվարճալի արկածները, որոնց մասին նա պատմում էր շշի շուրջն իր ընկերների շրջանում»։ Բյուրգերը գիրքը բաժանել էր երկու մասի՝ «Մյունխհաուզենի արկածները Ռուսաստանում» և «Մյունխհաուզենի ծովային արկածները»։ Ռասպեի գրքի այդ տարբերակն ընդունված է համարել քրեստոմատիական։ Գիրքը Եվրոպայում հսկայական հաջողություն է ունեցել, հենց դա է ավարտին հասցրել Մյունխհաուզենի՝ որպես գրական կերպարի ձևավորումը։
Գրքում չկար Գերմանիայում բարոնի ունեցած որևէ արկած, և շուտով հրատարակվում են լրացումները՝ Հենրիխ Շնորրի (1794-1800) «Մյունխհաուզենի արկածների լրացում» գիրքը, որտեղ ներկայացված Մյունխհաուզենի բազմաթիվ արկածներ տեղի են ունեցել արդեն Գերմանիայում, և Կարլ Իմերմանի «Մյունխհաուզեն։ Պատմություն արաբենիքում» (1839), որտեղ որպես պատմող ներկայանում է բարոնի թոռը (ժառանգը)։
Մյունխհաուզենի մասին գրքի ռուսերեն առաջին թարգմանությունը (ավելի ճիշտ, ազատ վերապատմումը) պատկանում է Ն. Պ. Օսիպովի գրչին։ Այն հրատարակվել է 1791 թվականին «Հաճելի չէ, մի լսիր, բայց ստելուն մի խանգարիր» («Не любо — не слушай, а лгать не мешай») խորագրով ։
Բարոն Մյունխհաուզենի կերպարի մեկնաբանությամբ զբաղվել են բազմաթիվ հեղինակներ ինչպես անցյալում, այնպես էլ ներկայում՝ ձևավորված կերպարը (գործող անձը) լրացնելով նոր գծերով ու արկածներով։ Օրինակ՝ Սիգիզմունդ Կրժիժանովսկու «Մյունխհուզենի վերադարձը» վիպակում (1927-1928) 1920-ական թվականներին բարոնի ճանապարհորդությունը Խորհրդային Միություն ներկայացվում է որպես «փիլիսոփա-գիտնականի և երազողի, որը սուսերամարտում է ճշմարտության դեմ» ։
Բարոն Մյունխհաուզենի կերպարն զգալիորեն զարգացել է խորհրդային կինոմատոգրաֆիայի մեջ։ «Այդ նույն Մյունխհաուզենը» ֆիլմում, որի սցենարի հեղինակը Գրիգորի Գորինն է, բարոնին տրված են բնավորության վառ ռոմանտիկ գծեր՝ աղավաղելով Կարլ Ֆրիդրիխ Հիերոնիմուս ֆոն Մյունխհաուզենի անձնական կյանքի որոշ փաստեր։ «Բարոն Մյունխհաուզենը» մուլտֆիլմում բարոնը օժտված է դասական հատկանիշներով՝ պայծառ ու հոյակապ։
Իրական և գրական Մյունխհաուզենի արտաքին տեսքը
Մյունխհաուզենի միակ դիմանկարը, որը Գ. Բրուկների աշխատանքն էր, և որտեղ Մյունխհաուզենը պատկերված էր կիրասիրի համազգեստով, ոչնչացվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Այդ դիմանկարի լուսանկարները և նրա նկարագրությունը Մյունխհաուզենի մասին պատկերացում են տալիս որպես ուժեղ ու համաչափ մարմնակազմվածքով մարդու, ինչը միշտ անհրաժեշտ պահանջ է եղել կիրասիրների զորամասում՝ մարդու ֆիզիկական որակների նկատմամբ ամենապահանջկոտ ծանր հեծելազորի տեսակում ծառայելու համար, և այդ ժամանակի համար նորաձև հարթ սափրված կլոր կանոնավոր դեմքով։ Ֆիզիկական ուժը նրանց ընտանիքում ժառանգական հատկանիշ էր։ Մյունխհաուզենի զարմիկը՝ Ֆիլիպը, կարող էր երեք մատները մտցնել երեք հրացանների փողերի մեջ և դրանք բարձրացնել ): Եկատերինա II-ի մայրը իր օրագրում հատկապես նշել է պատվո պահակախմբի հրամանատարի «գեղեցկությունը»։
Մյունխհաուզենի՝ որպես գրական հերոսի տեսողական կերպարը նիհար ծերուկն է կամ նիհար, շատ սովորական մարմնակազմվածքով, սրածայր ոլորած բեղերով և այծմորուքով մարդը։ Այդ կերպարն ամրապնդվել է Գյուստավ Դորեի քրեստոմատիական նկարազարդումների շնորհիվ (1862)։ Բեղավոր բարոն-հեծելազորայինին պատկերել են նաև ավելի վաղ, ներառյալ Ջորջ Կրուկշենկի նկարազարդումներում, որոնք, ըստ երևույթին, հիմնված էին Հեղափոխական և Նապոլեոնյան պատերազմների տարիներին գերմանացի հեծելազորայինների շրջանում բեղեր պահելու նորաձևության վրա։
Նման ձևով՝ կոկիկ բեղերով, բարոն է պատկերված գերմանացի նկարիչ Թեոդոր Հոսեմաննի՝ 1840 թվականի գերմանական հրատարակության նկարազարդումներում։ Հետաքրքրական է, որ իր հերոսին մորուք պարգևելով, Դորեն (ընդհանուր առմամբ շատ ճշգրիտ պատմական մանրամասներում, անգամ Բուրգերի վեպի համար ընդգծված գրոտեսկային նկարազարդումների շարքում) թույլ է տվել ժամանակագրական սխալ, քանի որ 18-րդ դարում մորուք չէին պահում։ Սակայն հենց Դորեի ժամանակ էր, որ մորուքները Նապոլեոն III-ի կողմից նորից ներառվեցին նորաձևության մեջ։ Դա հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Մյունխհաուզենի հայտնի «կիսանդրին»՝ «Mendace veritas» («Ճշմարտություն ստի մեջ»}}) նշանաբանով և 3 բադերի «զինանշանի» պատկերով (ինչպես երեք մեղուները Բոնապարտի զինանշանի վրա), ունեցել է ժամանակակիցներին հասկանալի քաղաքական ենթատեքստ կայսեր ծաղրանմանակմամբ :
Ներկայացումներ (երաժշտական և դրամատիկական)
2010 թվականին Օդեսայի երաժշտա-դրամատիկական ակադեմիական թատրոնում բեմադրվել է Ալեքսեյ Կոլոմիյցևի «Մյունխհաուզենի արկածներն Ուկրաինայում» մյուզիքլը։
2010 թվականի դեկտեմբերի 3-ին ցուցադրվել է «Բարոն Մյունխհաուզենը» ուկրաինական առաջին պարային մյուզիքլը, որում օգտագործվել են 3D-տեխնոլոգիաներ։ Նրա բեմադրող ռեժիսորն էր ուկրաինացի հայտնի խորեոգրաֆ, ՍՏԲ հեռուստաալիքի «Պարում են բոլորը» և «Україна має талант» նախագծերի կրեատիվ պրոդյուսեր Կոնստանտին Տամիլչենկոն։ Մյուզիքլում ընդգրկված են եղել 35 պարողներ, «Պարում են բոլորը» պարային շոուի երեք եթերաշրջանների լավագույն մասնակիցները։
2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին «Սպասկայայի թատրոնի» բեմում (քաղաք Կիրով) տեղի է ունեցել «Մյունխհաուզեն» ներկայացման պրեմիերան, որի ռեժիսորը Ստեփան Պեկտեևն է, սցենարի հեղինակը՝ Կատերինա Անդրեևան, կոմպոզիտորը՝ Ռոման Ցեպելևը։ Ներկայացման վրա աշխատող թիմի ուշադրության կենտրոնում հենց բարոնի կերպարն է։ Պատմություններ պատմելու նրա տաղանդը բնույթով նման է արտիստի տաղանդին։ Այսպիսով՝ ներկայացումը ոչ թե բարոն Մյունխհաուզենի արկածների մասին պատմությունների նկարազարդում կամ վերապատմում է, այլ նրա ստեղծողների խորհրդածություններն են թատրոնի և արտիստի մասնագիտության մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական կերպարներ
Հեղաշրջման նպատակով դավադրություն Գերմանիայում (2022)
Հեղաշրջման նպատակով դավադրություն Գերմանիայում, բացահայտվել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, երբ ծայրահեղ աջ ահաբեկչական խմբավորման 25 անդամներ ձերբակալվել են՝ Գերմանիայում պետական ​​հեղաշրջում ծրագրելու մեղադրանքով ։ «Հայրենասիրական միություն» (Patriotische Union) կամ «Խորհուրդ» (Der Rat) կոչվող խումբը Ռայխսբուրգերների շարժման գաղափարախոսությամբ գերմանական աջ ծայրահեղական խմբավորում է։ Խմբավորման նպատակն է վերականգնել Գերմանիայում միապետական ​​իշխանությունը՝ Գերմանական կայսրության ավանդույթին համապատասխան։ Ենթադրաբար, խումբը ցանկացել է քաոս և քաղաքացիական պատերազմ հրահրել Գերմանիայում՝ իշխանության գալու համար ։
Ավելի քան 3000 ոստիկան և հատուկ ջոկատայիններ ներխուժել են 130 տներ և բնակարաններ ողջ Գերմանիայում և մի քանի ձերբակալություններ կատարել, այդ թվում ձերբակալվել են՝՝ Ռեյսի ընտանիքի ժառանգ՝ Հենրիխ XIII-ը և «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցությունից (AfD) նախկին պատգամավոր Բիրգիթ Մալզակ-Վինկեմանը ։ Խմբի կազմում ընդգրկված են եղել նաև գործող զինվորականներ և ոստիկաններ։ Խմբավորման դեմ գործողությունը համարվել է ամենամեծը Գերմանիայի պատմության մեջ, և գլխավոր դատախազ Պիտեր Ֆրանկը խմբավորումը հայտարարեց ահաբեկչական կազմակերպություն ։
Նպատակներ
Ահաբեկչական խմբավորման ենթադրյալ նպատակը 1871-1918 թվականների Գերմանական կայսրության նման միապետական ​​կառավարություն ստեղծելն է եղել։ Խմբավորումը, ենթադրաբար, 2021 թվականի նոյեմբերից ծրագրել է զինված հարձակում Բունդեսթագի վրա, ինչպես նաև քաղաքական գործիչների հրապարակային ձերբակալություններ, հասարակական անկարգություններ. «Հայրենասիրական միությունը» ենթադրել է, որ այդ ժամանակ Գերմանիայի անվտանգության մարմինների և իշխանությունների որոշ հատվածներ համերաշխություն ցուցաբերեին իրենց ջանքերին, ինչը թույլ կտար խմբավորմանը վերցնել իշխանությունը ։
Հայտնի է, որ խումբը աջակողմյան է և պարբերաբար հակասեմիտական ​​գաղափարախոսություն է քարոզում ։  Պլանավորված հեղաշրջումը ներառել է Ռայխստագի ՝ Գերմանիայի խորհրդարանի շենքի գրոհը՝ ոգեշնչված 2021 թվականի հունվարի 6-ին Միացյալ Նահանգների Կապիտոլիումի հարձակումից ։
Խմբակցության անդամներ
Դատախազները հայտնել են, որ հեղաշրջման փորձի 50-ից ավելի կազմակերպիչներ ծայրահեղ աջ Ռայխսբյուրգերներ շարժման անդամներ են, որոնք մերժում են Գերմանիայի ներկայիս լիբերալ-դեմոկրատական ​​կարգը և կապված են բռնության և հակասեմիտիզմի հետ ։ Հաղորդվում է, որ դավադիրների շարքում էին նաև QAnon-ի հետևորդներ և COVID-19-ի ժխտողներ ։ Խմբի անդամները բաժանվել են պատասխանատվության ոլորտների։ Դաշնային հանրային դատախազն այս գործով ունեցել է 52 կասկածյալ, որոնցից ձերբակալել է 25-ին ։
Խմբում ընդգրկվածեն եղել նաև Հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատարության մի քանի նախկին անդամներ (KSK), այդ թվում՝ Բունդեսվերի դեսանտային գումարտակի նախկին փոխգնդապետ Ռուդիգեր ֆոն Պեսկատորեն որը պետք է ղեկավարեր խմբավորման «ռազմական թևը»։ Դաշնային հանրային դատախազը ֆոն Պեսկատորեին խմբակցության «պարագլուխ» է անվանել։ Նշվել է, որ ֆոն Պեսկատորեն փորձել է հավաքագրել ոստիկաններ և զինվորներ ։ Անդամների թվում են եղել գնդապետ Մաքսիմիլիան Էդերը, նախկին քրեական ոստիկանության սպա Միքայել Ֆրիցը Հանովերից , նախկին գնդապետ Պիտեր Վյորները Բայրոյթից, փաստաբան Թիմ Փոլ Գորգասը Հանովերից և վիրաբույժ Մելանի Ռիտերը Ներքին Սաքսոնիայից։
Ասում են, որ իրավաբան և դատավոր, 2017-ից 2021 թվականներին Բունդեսթագի նախկին պատգամավոր Բիրգիթ Մալզակ-Վինկեմանը նշանակվել է որպես ապագա «արդարադատության նախարար» ։ Նա ձերբակալվել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ։ Խմբում ընդգրկված է եղել առնվազն մեկ այլ «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցության քաղաքական գործիչ՝ Քրիստիան Վենդլերը ։
Der Spiegel-ի փոխանցմամբ՝ «Հայրենասիրական միություն» խմբավորումն ունեցել է «անսովոր գումար», որով գնել են զենք, ինչպես նաև արբանյակային հեռախոսներ։ Ոստիկանության կողմից խուզարկված գույքերից մեկը՝ Բադ Լոբենշտեյնում գտնվող Վայդմանշեյլ որսորդական տնակը, որը պատկանում է ենթադրյալ պարագլուխ Հենրիխ Ռեյսին, ծառայել է որպես բիզնես հասցե մի քանի ընկերությունների համար, որոնք կապված են լոնդոնյան ակտիվների կառավարման Հենրիխ XIII-ի ընկերության հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2022 քաղաքականությունում Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Քաղաքական հեղաշրջումներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Իրադարձություններ Գերմանիայում Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական պատմություն Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Գերմանիայում
Ագարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ագարակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 10 հուշարձան (6 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Միստեր Ռոբերտս (ֆիլմ)
«Միստեր Ռոբերտս» (Mister Roberts), կինոռեժիսորներ Ջոն Ֆորդի և Մերվին Լերոյ ի ֆիլմը, որն էկրան է բարձրացել 1955 թվականին։ Ժապավենի հիմքում Թոմաս Խեգգենի (1946) համանուն վեպ ն է և այդ վեպի մոտիվներով 1948 թվականին Ջոշուա Լոգանի հետ ստեղծած համանուն պիես ը։
Սյուժե
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին ամիսներն են։ Ամերիկյան ռազմածովային ուժերի բեռնանավը կանգ է առել Խաղաղ օվկիանոսի ափերի մոտ։ Նավին ոչինչ չի սպառնում։ Ռազմական գործողությունները տեղի են ունենում այդտեղից հազարավոր կիլոմետրեր հեռու։ Նավաստիները տանջվում են շոգից, ձանձրույթից և կապիտան Մորտոնի բծախնդիր վերաբերմունքից և մեծամիտ պահվածքից։ Անձնակազմը բարոյապես ընկճված է։ Նավում գտնվողներից միակ գործունյա մարդը լեյտենանտ Ռոբերտսն է, որը պատասխանատվություն է կրում բեռների համար։ Նավաստիները հարգանքով են վերաբերում Ռոբերտսին, քանի որ միայն նա կարող է իրենց պաշտպանել նավապետի քմահաճություններից։ Սակայն Ռոբերտսը բոլորովին այլ կյանքի մասին է երազում։ Գիտակցելով, որ պատերազմը շուտով ավարտվելու է, Ռոբերտսը ցանկանում է ռազմադաշտում որևէ օգտակար գործ անել և դիմում է նավապետին՝ ռազմանավ տեղափոխվելու խնդրանքով։ Իսկ Մորտոնն իր ենթակային ամեն անգամ մերժում է։
Ֆիլմի ստեղծում
Ֆիլմի ստեղծման համար ռեժիսոր Ջոն Ֆորդի ընտրությունն արդարացված էր, քանի որ նրան հոգեհարազատ էր ռազմածովային թեման։ Պատերազմի ժամանակ նա ծառայել է ռազմածովային ուժերում և զորացրվել է որպես փոխադմիրալ։ Ֆորդը ցանկացել էր որպես դերակատար հրավիրել Ջեյմս Ֆոնդային, ով արդեն ութ տարի չէր նկարվել որևէ ֆիլմում։ Սակայն ռեժիսորի խստակյացության և ալկոհոլի նկատմամբ ունեցած հակման պատճառով Ֆորդը և Ֆոնդան ընդհարվել են։ Այս դիպվածի և հիվանդության պատճառով Ֆորդը չի կարողացել շարունակել ֆիլմի աշխատանքները, և նրան փոխարինել է Մերվին Լերոյը։ Նա նկարահանող խմբին խնդրել է ստեղծել այնպիսի ֆիլմ, ինչպիսին որ կստեղծեր Ֆորդը։ Պետք է հավելել, որ ֆիլմի որոշ էպիզոդներ նկարահանվել են ֆիլմի բեմական տարբերակի հեղինակ Ջոշուա Լոգանի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Ֆորդի ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Պիեսների հիման վրա նկարահանված ամերիկյան ֆիլմեր
Ոսկե սուսեր
«Ոսկե սուսեր» («Золотая шпага»), տիկնիկային-խաղարկային ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմ-հեքիաթը պատմում է իննամյա Շուրոչկայի ու նրա քրոջ մասին, որոնք արձակուրդն անցկացնում են տատի մոտ՝ ամառանոցում։ Նրան սիրահարված է արքայազն էլֆը, որը կախարդական թագավորության բնակիչ է։ Մեկ այլ կերպար՝ Վանյան, ունևոր ծնողների որդի է, որն անազնիվ ճանապարհով ձեռք է բերում կախարդական սուսերը, ինչի արդյունքում ամառանոցի բնակիչներին սպասում են լուրջ անախորժություններ, իսկ կախարդական թագավորությունը հայտնվում է վտանգի տակ։ Կինոժապավենում դերասանների մասնակցությամբ ստեղծված տեսարանները հմտորեն զուգակցված են տիկնիկային անիմացիայի հետ։
Պարգևներ
«Ոսկե սուսեր» ֆիլմն արժանացել է մրցանակների կինոփառատոններում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1990 ֆիլմեր
Ջոզեֆին Դիբիչ Պիրի
Ջոզեֆին Սեսիլյա Դիբիչ Պիրի (Josephine Cecilia Diebitsch Peary;), Արկտիկայի ամերիկացի հետազոտող, գրող, բևեռային հետազոտող։
Գրող Ռոբերտ Պիրիի կինը։
Կենսագրություն
Ջոզեֆին Սեսիլյա Դիբիչը ծնվել է 1863 թվականին Վաշինգտոնում։ Նրա ծնողները եղել են ծագումով պուսիայցի Գերման Հենրի Դիբիչը և Սաքսոնիացի Մագդալենա Ավգուստա Շմիդը։ Ժոզեֆինան ընտանիքի չորս երեխաներից եղել է կրտսերը։
Ջոզեֆինը սովորել է Սպենսեր բիզնես քոլեջում (Spencerian Business College), որն ավարտել է 1880 թվականին։ Ստացած հմտությունները նրան թույլ են տվել աշխատանքի ընդունվել Սմիթսոնյան ինստիտուտում և ԱՄՆ ներքին գործերի նախարարությունում, որտեղ կատարում էր քարտուղարի պարտականությունները։ Մի անգամ պարային երեկույթին նա դիմավորել է Ռոբերտ Պիրիին, որը այդ ժամանակ ծառայում էր քաղաքացիական ինժեներների կորպուսում։ 1888 թվականին Ժոզեֆինն ու Ռոբերտը ամուսնացան։ Սկզբում նրանք ապրում էին Վաշինգտոնում, ավելի ուշ Նյու Յորքում և Ֆիլադելֆիայում։
Այդ ժամանակ Ռոբերտը որոշում է կայացրել դառնալ բևեռային հետազոտող և եղել է Գրենլանդիայում, ինչպես նաև ծառայության մեջ է եղել Նիկարագուայում։ 1891-1892 թվականին Ժոզեֆ Պիրին ամուսնու հետ ուղևորվել է նրա երկրորդ գրենլանդական հետազոտություններին։ Նա ոչ միայն ուտելիք էր պատրաստում արշավախմբի անդամների համար, այլ նաև որսորդությամբ զբաղվում, այդ թվում որսալով՝ եղջերու և աղվեսի վրա։ Բացի այդ, կին ինտուիտների հետ մորթյա քնապարկեր էր կարում։ Առաջին անգամ նա ինուիտներին գտել է կոպիտ և պարզունակ, սակայն աստիճանաբար սովորել է նրանց լեզուն և հմտություններից շատերը։
Ժոզեֆինանը արշավախմբի օրագիր էր վարում, որն հետագայում հրատարակել է «My Arctic Journal» անունով։ 1893 թվականին, չնայած Ժոզեֆինի հղիությանը, Պիրի ամուսինները կրկին ուղևորվեցին Գրենլանդիա՝ հույս ունենալով գտնել Հյուսիսային բևեռը։ Նրանց դստերը, որը ծնվել է 1893 թվականի սեպտեմբերին, անվանել են Մերի Ահնիգթո Պիրի (Marie Ahnighito Peary)։ Հաջորդ ամառ Ժոզեֆինանը երեխայի հետ տուն է գնացել, իսկ Ռոբերտը մնացել է Գրենլանդիայում։ Իր հյուրասենյակում հյուրընկալելով բարձրաստիճան հյուրերին և մամուլի ներկայացուցիչներին՝ Ժոզեֆինան պատմել է իր արկտիկական արկածների մասին։ 1897 թվականին ամուսինները կրկին միասին գնացել են Գրենլանդիա, և Ժոզեֆինան գրել է «Ձյունե զավակը» (The Snow Baby) մանկական գիրքը, որը պատկերազարդված էր Արկտիկայի բնակիչների, բնության և կենցաղի լուսանկարներով։
1900 թվականին, երբ Ռոբերտը Գրենլանդիայում միայնակ էր, Ժոզեֆինային լուր էր հասել, որ նա ոտքերի մատները ցրտահարվել են, և նա պետք է անդամահատվի։ Ժամանելով Գրենլանդիա՝ Ժոզեֆինան իմացել է, որ կապ է ունեցել Ալակասինգվա անունով մի կնոջ հետ, սակայն շարունակել է աջակցել Ռոբերտին Հյուսիսային բևեռ հասնելու իր ձգտման մեջ։ Վերջին անգամ նա եղել է Գրենլանդիայում 1902 թվականին։ Այնուհետև, երբ 1903 թվականին երկրորդ զավակն է ունեցել, Ժոզեֆինան դադարել է մասնակցել բևեռային արշավանքներին, սակայն միջոցներ է հավաքել, որպեսզի ամուսինը կարողանա իրականացնել իր մտահղացումը։ Նույն թվականին հրատարակել է «Արկտիկայի երեխաները» (Children of the Arctic) գիրքը։ Ռոբերտ Պիրին հասել է Հյուսիսային բևեռ 1909 թվականի սեպտեմբերին, Ժոզեֆինան այդ ժամանակ գտնվում էր Կասկո ծոցում գտնվող Իգլ կղզու իրենց ամառային տանը։
1909 թվականից հետո Պիրի ամուսիններն ամռանն ապրում էին Իգլի կղզում, իսկ ձմռան ամիսներն անցկացնում էին Վաշինգտոնում։ Ժոզեֆինան դարձել է Ֆիլադելֆիայի Ազգային աշխարհագրական կազմակերպության և կին աշխարհագրագետների միության պատվավոր անդամ։ 1955 թվականի մայիսի 6-ին Ազգային աշխարհագրական կազմակերպությունը Ժոզեֆինա Պիրիին շնորհել է բարձրագույն պարգև՝ «Նվաճումների համար շքանշան»։
1920 թվականին, Ռոբերտ Պիրիի մահից հետո Ժոզեֆինան բնակություն է հաստատել Փորթլենդում, իսկ ամռանը ապրում էր Իգլ կղզում։ Նա քիչ էր լինում հասարակության մեջ՝ նախընտրելով ժամանակ անցկացնել երեխաների ու թոռների հետ։ Ժազեֆինա Պիրին մահացավ 1955 թվականի դեկտեմբերի 19-ին և թաղվել իր ամուսնու կողքին՝ Արլինգթոնի ազգային գերեզմանատանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Կին ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Վաշինգտոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Բևեռախույզներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ
1771
Մահեր
Կատեգորիա:1771 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Էլիս Լեսլի
Մանկություն
Լեսլին ծնվել է Չիկագոյում, Իլինոյս, ԱՄՆ։ Ավելի ուշ նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆենիքս, Արիզոնա, որտեղ նա հաճախել է Ֆենիքսի կրտսեր քոլեջ։ Նա մասնագիտացել է հեռուստատեսության և ռադիոյի ոլորտներում և սկսել է երգել ռոքաբիլի ուսանողության տարիներին։ Նրան հայտնաբերել է Քեթրին Գոդֆրին՝ հայտնի հեռուստատեսային աստղ և Արթուր Գոդֆրիի քույրը։ Քեթրին Գոդֆրիի օգնությամբ Լեսլին դարձել է տեղի ֆավորիտը KTVK հեռուստաընկերությունում և տեղական գիշերային ակումբներում նրա ելույթներից հետո։
Կարիերա
Լեսլին կարճ ժամանակով դարձավ ազգային հայտնի մարդ ՝ 1957 թվականին թողարկելով իր Era սինգլը ՝ "He Will Come Back to Me"," Heartbreak Harry " - ի աջակցությամբ (Era Records 45-1034)։ Լեսլիի բեմական կերպարը ՝ որպես "Էլվիս Փրեսլիի կին", ներառում էր պարանոցից կախված կիթառ, հետ սանրած յուղոտ մազեր ։
1957 թվականի հոկտեմբերին նա շրջագայել է Ավստրալիայում Լիթլ Ռիչարդի, Էդի Կոհրանի, Ջին Վինսենթի և տեղացի ռոքեր Ջոնի Օ ' Քիֆի հետ։ Շրջագայությունն ընդհատվեց, երբ Ռիչարդը "կրոնական փորձ" ունեցավ և մի քանի տարի հեռացավ ռոքնռոլից։
Ժառանգություն
Լեսլիի նկարը՝ Լիթլ Ռիչարդի և Էդի Կոքրանի միջև, հայտնվում է Բոբ Դիլանի կողմից գրված «Ժամանակակից երգի փիլիսոփայություն» գրքի շապիկին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգչուհիներ Կատեգորիա:Էլվիս Փրեսլի Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ
(795) Ֆինի
(795) Ֆինի (Fini), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1914 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,748471 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4691 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0278 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ֆինի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4695 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1664,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216305 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1914 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2013
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի 2013 թվականին կայանացած խաղարկությունը Հյուսիսային Ամերիկայի, Կենտրոնական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի երկրների ֆուտբոլի հավաքականների՝ ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի 22-րդ առաջնությունը։ Մրցաշարի ձևաչափի համաձայն չորսական հավաքականներից կազմված երեք խմբերում առաջին և երկրորդ տեղերը զբաղեցրած թիմերը, ինչպես նաև երրորդ տեղ զբաղեցրած թիմերից երկու լավագույնները պայքարը շարունակելու են փլեյ-օֆֆում, որը սկսվեց քառորդ եզրափակիչներից։ Մրցաշարում հաղթող ճանաչվեց ԱՄՆ հավաքականը, որը եզրափակչում 1-0 հաշվով առավելության հասավ Պանամայի ընտրանու նկատմամբ։
Մրցավայրեր
Հանդիպումները տեղի ունեցան 13 մարզադաշտերում ։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ Կատեգորիա:2013 ֆուտբոլում
Չոժուգա
Չոժուգա (Чожуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժամա գետի ձախ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Խաղաղ Դոնը
«Խաղաղ Դոն» («Тихий Дон»), Միխայիլ Շոլոխովի 4 հատորանոց վեպ-էպոպեան։ 1-3-րդ հատորները գրվել են 1925 թվականից 1932 թվականների ընթացքում, 1928-1932 թթ. հրատարակվել են «Հոկտեմբեր» ամսագրում։ 4-րդ հատորն ավարտին է հասցվել 1940 թվականին և հրատարվել «Նոր երկիր» ամսագրում 1937-1940 թթ. ։
Վեպը 20-րդ դարի ռուս գրականության ակնառու ստեղծագործություններից է, որը տալիս է Դոնի կազակների կյանքի լայն համայնապատկերը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, 1917 թվականի հեղափոխության դեպքերը և քաղաքացիական պատերազմը Ռուսաստանում։
Վեպը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, անգլերեն թարգմանությունը լույս է ընծայվել դեռևս 1934 թվականին ։ Այս վեպի համար 1965 թվականին Շոլոխովին շնորհվել է գրականության Նոբելյան մրցանակ՝ «Ռուսաստանի համար շրջադարձային ժամանակների և Դոնի կազակության մասին էպոսի գեղարվեստական ուժի և ամբողջականության համար» բանաձևմամբ։
20-րդ դարում վեպը երեք անգամ էկրանավորվել է (1930, 1958, 1992)։
Սյուժե
Վեպի գործողությունների հիմնական մասը տեղի են ունենում Վեշենսկայա ստանիցայի Տատարսկի խուտորում մոտավորապես 1912-ից 1922 թվականների ընթացքում ։ Սյուժեի հիմքում ընկած է կազակ Մելեխովների ընտանիքի կյանքը՝ Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում։ Բազմաթիվ փորձությունների են ենթարկվում Մելեխովները խուտորցիների և Դոնի ողջ կազակության հետ այդ խռովահույզ տարիներին։ Ամուր և ապահովված ընտանիքից վեպի վերջում ողջ են մնում միայն Գրիգորի Մելեխովը, նրա որդի Միշան և քույրը՝ Դունյան։
Գրքի գլխավոր կերպարը Գրիգորի Մելեխովն է՝ Դոնի կազակ, շարքային, ապա սպա։ Պատմական շրջադարձը, բոլորովին փոխելով Դոնի կազակների հին կենսաձևը, զուգադիպում է նրա անձնական կյանքի շրջադարձերին։ Գրիգորին չի կարողանում հասկանալ, թե որ կողմն անցնի՝ կարմիրների, թե սպիտակների։ Մելեխովը սեփական ուժերով ծառայությամբ սովորական կազակի աստիճանից հասնում է մինչև սպայական աստիճանի, ապա մինչև գեներալի պաշտոնի (Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում գլխավորում է ապստամբական դիվիզիան), սակայն ռազմական կարիերան չի դասավորվում։ Այդպես և Մելեխովը երկընտրանքի առաջ է կանգնում երկու կանանց միջև. սկզբում չսիրած կինը՝ Նատալյան, ում հանդեպ զգացմունքներն արթնանում են միայն երկու երեխաների՝ Պոլյուշկայի և Միշատկայի ծնունդից հետո, և Ակսինյա Աստախովան, Գրիգորիի առաջին և ամենաուժեղ սերը։ Երկու կանանց էլ նա չի կարողանում պահպանել։
Գրքի վերջում Գրիգորին թողնում է ամեն ինչ և վերադառնում տուն, դեպի ամբողջ ընտանիքից միակ ողջ մնացած որդին և դեպի հայրենի հողը։
Վեպը պատկերում 20-րդ դարասկզբի գյուղացիական կյանքը՝ Դոնի կազակներին հատուկ ավանդույթներն ու սովորությունները։ Մանրամասն նկարագրված է կազակների դերը ռազմական գործողությունների ժամանակ, հակախորհրդային ապստամբությունը և դրա ճնշումը, Խորհրդային իշխանության հաստատումը Վեշենսկայա ստանիցայում։
Քննադատություն
Դեռևս առաջին հատորի սկզբնական հրատարակությունների ժամանակ քննադատների մեծ մասը մատնանշեց գրքի բարձր գեղարվեստական արժանիքները, ընդհանրացումների կարողությունը և հեղինակի նուրբ դիտողականությունը։ Վեպը փայլուն գնահատականների արժանացավ խորհրդային գրականության ականավոր ներկայացուցիչներ Սերաֆիմովիչի և Մաքսիմ Գորկու կողմից։
Եղան նաև հակադիր կարծիքներ. այն, որ դա ոչ թե ամբողջական վեպ է, այլ դիպվածների հավաքածու (Բերտոլդ Բրեխտ և Գրեհեմ Գրին)։
Գիրքը բարձր է գնահատել և՛ խորհրդային, և՛ արտասահմանյան ընթերցասեր հասարակությունը ։