cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վայքի ֆիզիկաաշխարհագրական շրջան
Ջրագրություն
Ջրագրական ցանցը խիտ է։ Խոշոր գետը Արփան է՝ Դարբ, Կապույտը, Գնիշիկ, Գրավ, Եղեգիս, Հերհեր, Մալիշկա, Ելփին և այլ վտակներով։ Գետերի մեծ մասը սելավաբեր է։ Տարածքում են Կեչուտի, Աղավնաձորի, Քարագլխի, Հերհերիի ջրամբարները, Գնդեվազի, Մալիշկա-Եղեգնաձորի ջրանցքները, Որոտան-Արփա-Սևան ջրատարի զգալի մասը։ Շրջանի տարածքում կան փոքր լճակներ, որոնց մի մասն ամռանը ցամաքում է։ Հողաբուսային ծածկույթն ու կենդանական աշխարհը բազմազան են և ենթակա վերընթաց լանդշաֆտային գոտիականության։ Վայքում իրար են հաջորդում լանդշաֆտային երեք հարկեր, ցածրադիր հարկում կիսաանապատային և չոր տափաստանային լանդշաֆտներն են, որոնք տարածվում են 1200 մ-ից (Արփա գետի մերձհունային մասը՝ մինչև Մալիշկա) 1700 մ (Ռինդի, Աղավնաձորի, Ազատեկի, Գլաձորի սարավանդները) բարձրություններում։ Միջին հարկում (մինչև 2300 մ) գերիշխում են լեռնատափաստանային, լեռնաանտառային (Արփայի հովտում՝ Ջերմուկ առողջարանի շրջանում, Դարբի, Եղեգիսի և Սուլեմայի հովիտներում) և մարգագետնատափաստանային լանդշաֆտները։ Այս գոտին նպաստավոր է կլիմայական առողջարանների ու հանգստյան տների ստեղծման համար, որոնց նշանակությունն ավելի է մեծանում հանքային աղբյուրների շնորհիվ։
Բուսականություն
Բարձրլեռային գոտում մերձալպյան և ալպյան մարգագետնային լանդշաֆտներ (Գնդեվազի, Ջերմուկի, Մարտիրոսի, Խաչիկի սարավանդներում) են։ Գոտու սահմաններում առկա են կառուցվածքային էրոզային-տեղատարումային լեռներ, որոնք մինչև 1500-1600 մ բարձրությունները լերկուտներ են։ Շրջանի բնական համալիրներից են անտառները և թփուտային անտառատափաստանները։
Կատեգորիա:Հայաստանի ֆիզիկաաշխարհագրական շրջաններ
Կարմիր գյուղ (Ասկերանի շրջան)
Կարմիր գյուղ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է շրջկենտրոն Ասկերանից 43 կմ դեպի հարավ, իսկ Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 23 կմ հեռավորության վրա։ Նախկինում գյուղը կոչվում էր Տռնավարզ, այն առաջացել է «Տեր Ավեզ» անունից, ով այս բնակավայրի հիմնադիրն է եղել։ Նախկին բնակավայրը գտնվում էր 1,5 կմ հեռավորության վրա`«Կալերահող» տեղամասում։ Լեռնային գյուղ է, տեղադրված է Բովուրխան լեռան հարավային լանջին, բարձրությունը ծովի մակերևույթից 1400 մ է։ Կլիմայական պայմանները համեմատաբար ցամաքային են ։
Պատմություն
1920 թվականին, գյուղում, ինչպես և Շուշիում, թուրքական մուսավաթական խմբերը համատարած արյունահեղություն են կազմակերպում։ Գյուղը ավերելուց և թալանելուց, կանանց, երեխաների նկատմամբ վայրագություններ կատարելուց հետո, նրանք 80 տղամարդու ծեծելով հասցնում են Շուշի, որտեղ դրանցից 73-ին գազանաբար սպանում են, իսկ 7-ին հրաշքով հաջողվում է կենդանի մնալ։ 1921 թվականին գյուղը վերանվանվել է Կարմիր գյուղ։
Կոլտնտեսությունը կազմակերպվել է 1929 թվականին։ Էլեկտրաֆիկացվել է 1963 թվականին։
Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 160 մարդ, զոհվել է 102-ը, որոնց հիշատակին կառուցվել է հուշարձան ։
Բնակչություն
1920 թվականին այստեղ եղել է 1800 բնակիչ։ 1987 թվականին կար 72 տուն, 198 բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է, հացահատիկի մշակությունը  և այգեգործությունը։
Պատմական հուշարձաններ
Գյուղում նշանավոր են Վալադանց, Մեծ ջուր, Թղկե աղբյուրները։
Էլիզաբեթ Աբրահամյան
Էլիզաբեթ Արամի Աբրահամյան (Элизабет Арамовна Абраамян, ), Ռուսաստանը ներկայացնող հայ սեղանի թենիսիստուհի, Ռուսաստանի ազգային հավաքականի անդամ ։ Ռուսաստանի վեցակի չեմպիոն՝ մենախաղում (2022, 2023 ), զուգախաղում (2023 ), խառը (2022) և թիմային (2020, 2022) կարգերում։ Երիտասարդների (մինչև 19 տարեկանների) Եվրոպայի 2021 թվականի առաջնության կրկնակի չեմպիոն՝ մենախաղում և զուգախաղում ։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։
Կարմիր գյուղ (Ասկերանի շրջան)
Պատմական հուշարձաններ
Նշանավոր են նաև «Սուրբ Աղին» նահատակը, «Բովուրխանա վանքը»։ Վերջինս մեծ հետաքրքրություն ներկայացնող ճարտարապետական համալիր է, բաղկացած է եկեղեցական, բնակելի, օժանդակ շենքերից, պարիսպներից։ Կառուցված է խիտ անտառապատ, գեղատեսիլ լեռան վրա։ Գյուղի եկեղեցին կառուցվել է 1941 թվականին։
Չեխական թագի հողեր
Չեխական թագի հողեր կամ Բոհեմիական թագի հողեր, միջնադարյան ժամանակաշրջանում Կենտրոնական Եվրոպայում գոյություն ունեցած պետությունների միություն, որոնց միավորել է Բոհեմիայի արքայի ազդեցության ոլորտում առկա ավատատիրական հարաբերությունները։ Թագապատկան հողերի թվում էին Բոհեմիայի թագավորությունից (կյուրֆուսատ Սուրբ Հռոմեական կայսրության տարածքում՝ ըստ, ըստ 1356 թվականի Ոսկե բուլլայի), Մորավիայի մարկգրաֆությունից, Սիլեզիայի դքսությունից և երկու Լուժիցաներից, որոնք հայտնի են որպես Վերին Լուժիցայի և Ստորին Լուժիցայի մարկգրաֆություններից և այլ տարածքներ։ Նշյալ տարածքները, գտնվելով Բոհեմիայի արքայի ազդեցության գոտում, հաճախ անվանվում էին պարզապես Բոհեմիա , իսկ ներկայսումս առավել հայտնի են որպես չեխական հողեր։
Էլիզաբեթ Աբրահամյան
Կենսագրություն
Էլիզաբեթ Աբրահամյանը ծնվել է 2003 թվականի ապրիլի 29-ին՝ Երևանում։ Այժմ բնակվում է Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում։ Մարզվում է Սերգեյ Բրուսինի մոտ ։
Կարմիր գյուղ (Ասկերանի շրջան)
Հասարարակական կառույցներ
1840-ական թվականներին գործել է ծխական դպրոց։ 1894 թվականին այստեղի դպրոցում սովորում էր 65 աշակերտ։ 1987 թվականին դպրոցում կար 62 աշակերտ և 19 ուսուցիչ։
Չեխական թագի հողեր
Չեխական հողերի՝ Corona regni Bohemiae-ի միասնական կառավարումը իրավականորեն հաստատվել է Չարլզ I թագավորի հրամանագրով, որը հրապարակվել է 1348 թվականի ապրիլի 7-ին։ Չեխական հողերի կառավարվում էր Պրեմիսլիդների արքայատոհմի կողմից մինչև 1306 թվականը։ 1526 թվականին՝ Ֆերդինանդ I թագավորի օրոք, Բոհեմյան թագի հողերը դարձան Հաբսբուրգների միապետության բաղկացուցիչ մասը։ Սիլեզիայի զգալի մասը կորսվում են 18-րդ դարի կեսերին, իսկ մնացյալ հողերն անցել են Ավստրիական կայսրությանը և Ավստրո-Հունգարիայի Կիսլեյթանական կեսին։ 1918 թվականին Չեխոսլովակիայի անկախության հռչակագրով մնացյալ չեխական հողերը դառնում են Չեխոսլովակիայի առաջին հանրապետության մի մասը։
Էլիզաբեթ Աբրահամյան
Կենսագրություն
Ռուսաստանի սեղանի թենիսի ֆեդերացիայի 2021-2022 մրցաշրջանի ակումբային առաջնությունում նա հանդես է եկել «Ռոդինա-ՖՆՏ-ԱՕ» ակումբի կազմում և ֆրանսիական Միացյալ ՊՐՈ լիգայի (A և B) «Alliance Nimes-Montpellier» ակումբում ։
Կարմիր գյուղ (Ասկերանի շրջան)
Անվանի մարդիկ
Այս գյուղում են ծնվել բժշկական գիտ. դոկտոր, պրոֆեսոր Քրիստափոր Պետրոսյանը, դիվանագետ Վալենտին Իզրայիլյանը, մարքսիստ-փիլիսոփա Արմեն Տեր-Մանվելյանը։
Չեխական թագի հողեր
Բոհեմյան թագը ոչ անձնական ունիա էր, ոչ էլ իրավահավասար անդամների դաշնություն, քանի որ Բոհեմիայի թագավորությունն ուներ ավելի բարձր կարգավիճակ, քան մաս կազմող մնացյալ պետական կազմավորումներ։
Էլիզաբեթ Աբրահամյան
Կենսագրություն
2023 թվականի Ռուսաստանի առաջնությունում, որը կայացել է մարտին Օրենբուրգում, Էլիզաբեթ Աբրահամյանը նվաճել է 4 մեդալ՝ 2 ոսկե և 2 բրոնզե։ Անհատական պայքարի եզրափակիչ խաղում նա 4-0 հաշվով հաղթել է Սամարան ներկայացնող Մարիա Տայլակովային։ Մյուս «ոսկին» նա նվաճել է կանանց զուգախաղում, որտեղ նրա զուգընկերն էր Եկատերինա Զիրոնովան ։
Չեխական թագի հողեր
արտաքին կապեր
Կատեգորիա:Եվրոպայի նախկին միապետություններ Կատեգորիա:Չեխիայի պատմություն Կատեգորիա:Բոհեմիա
Էլիզաբեթ Աբրահամյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հայ սեղանի թենիսիստներ Կատեգորիա:Սեղանի թենիսի Ռուսաստանի չեմպիոններ
Մայքլ Սթիվենս
Մայքլ Սթիվենս (Michael Stevens, ), ամերիկացի տեսաբլոգեր, հայտնի է ՅուԹյուբի «Vsauce» ալիքի ստեղծմամբ։ Որպես «Vsauce» ալիքի հաղորդավար՝ Մայքլը դարձել է ամենահաջողակ յություբերներից մեկը (ավելի քան 12 միլիոն բաժանորդ և 1,3 միլիարդ դիտում), ինչպես նաև համացանցի գիտության հանրամատչելիացման առաջատարներից մեկը  ։ 2017 թվականին նա ստեղծել և նկարահանվել է «Mind Field» (YouTube Red) սերիալում և ներկայացրել է «Brain Candy Live» համազգային կրթական բեմական տուրը Ադամ Սևիջի հետ ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Մայքլը ծնվել է 1986 թվականի հունվարի 23-ին Միսսուրի նահանգի Կանզաս Սիթի քաղաքում ։ Մայրը աշխատել է որպես ուսուցչի օգնական, իսկ հայրը քիմիկոս-ինժեներ էր։ 1991 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Կանզաս նահանգի Սթիլվել տեղամաս։ Մայքլը ավարտել է Բլու Վելիի միջնակարգ դպրոցը, որտեղ նա զարգացրել է կոմիկի իր տաղանդը և մասնակցել տեղեկատվական խոսքի և դրամատիկական ակումբի ծրագրերին ։ Այնուհետև ավարտել է Չիկագոյի համալսարանը՝ հոգեբանության և անգլիական գրականության բակալավրի աստիճանով ։ Դեռևս ուսանող եղած ժամանակ Մայքլը հետաքրքրվել է տեսանյութի խմբագրմամբ՝ դիտելով «Փայլատակում» ֆիլմի թրեյլերը ։ Մայքլի ալիքում ի սկզբանե թողարկվել է տեսախաղերի հետ կապված կոնտենտ, քանի դեռ նրա «DOT» տեսակրթական շարքի հանրաճանաչությունը չէր դարձել բանավեճերի առարկա, որոնք ընդհանուր հետաքրքրություն են ներկայացրել «Vsauce»-ի նկատմամբ ։
Անձնական կյանք
Մայքլը տեղափոխվել է Լոնդոն 2012 թվականին ։ 2016 թվականին նա ամուսնացել է և վերադարձել Ամերիկա, իսկ այժմ բնակվում է Լոս Անջելեսում ։
Իր «Field Day» վավերագրական ֆիլմում Մայքլը որոշել է այցելել Ալյասկայի Ուիթիեր հեռավոր քաղաքի յուրահատկությունը ուսումնասիրելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Google ընկերության աշխատակիցներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ինտերնետային աստղեր Կատեգորիա:Յություբերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ
Մոխրաբլուր
Մոխրաբլուր, Քյուլթափա, Քյուլթեփե, հնավայր, բլուր, բնակատեղի Հայաստանի Արմավիրի մարզում։ Բարձրություն 852 մ ։
Վաղ բրոնզեդարյան արհեստական բլուր-բնակատեղի, Վաղարշապատից 4 կմ հարավ, Քասաղ գետի հին հունի ձախ ափին։ Տարածքը՝ մոտ 3,5 հա։ Բազմաշերտ հուշարձան է։ Մշակութային շերտի առավելագույն հաստությունը շուրջ 10 մ է։ Բացահայտվել են մեկը մյուսի վրա հիմնված 12 բնակավայրերի ավերակներ։ Մոխրաբլուրի հիմնական, ստորին, ավելի քան 8 մ խորությամբ շերտը ամփոփում է 9 բնակատեղի, հնագույնը՝ մ․թ․ա․ IV հազարամյակի 2-րդ կես, իսկ վերինը՝ լքվել մ․թ․ա․ III հազարամյակի կեսին։ Մոխրաբլուրում բնակությունը վերահաստատվել է վաղ երկաթի դարում (մ․թ․ա․ II հազարամյակի վերջ, I-ի սկիզբ), նորից դադարել և կյանքի կոչվել միայն հելլենիստական դարաշրջանում։ Հնագույն բնակատեղին բաղկացած է եղել կլոր հատակագծով, հում աղյուսից կառուցված ոչ մեծ կացարաններից։ Մ․թ․ա․ III հազարամյակի 1-ին կեսին այն կառուցապատվել է հաստ պատեր ունեցող խոշոր շինություններով և դրսից պարսպապատվել։ Կենտրոնական հրապարակում կառուցվել է տաճարը, կենտրոնում՝ 4,5 մ բարձրությամբ, գագաթի մասում զոհասեղան ունեցող աշտարակով։ Տաճարը մոնումենտալ ճարտարապետության՝ նախկին ԽՍՀՄ տարածքում մինչև օրս հայտնի հնագույն կոթողն է։ Ոռոգելի երկրագործությունը եղել է Մոխրաբլուրի բնակչության հիմնական զբաղմունքը։ Բնակիչները Քասաղ գետի հունը հատել են երկար պատվարով՝ ստեղծելով հիդրոտեխնիկական բարդ կառույց։ Արհեստների զարգացումը սերտորեն կապված է եղել բրոնզի մշակման հետ։ Մ․թ․ա․ III հազարամյակի 1-ին կեսով թվագրվող շերտերից հայտնաբերվել են հնոց-ձուլարան, հալոցներ, զենքեր ձուլելու քարե կաղապարներ, բրոնզե իրեր, կավանոթների հազարավոր նմուշներ։ Դրանցից շատերը զարդարվել են բարդ հորինվածքներով։ Պաշտամունքի զանազան իրերը (զոհարաններ, օջախներ, մոգական արձանիկներ և այլն), կերպարվեստի այլ առարկաներն ու տաճարի ճարտարապետությունը պատկերացում են տալիս բնակիչների հոգևոր կյանքի, պաշտամունքների վերաբերյալ։ Պաշտվել են ցուլը, օջախը, ջուրը, երկինքը, քարը, արագիլը և այլն։ Մ․ թ․ ա․ III հազարամյակի 2-րդ քառորդում Մոխրաբլուրի երկրագործական դրացիական համայնքն էր՝ բաղկացած հիմնականում մեծ ընտանիք գերդաստաններից։ Մոխրաբլուրում 1970 թ.-ից պարբերաբար պեղումներ է կատարում Երևանի համալսարանի արշավախումբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էնեոլիթ
Թայադաշ
Թայադաշ, ձմեռանոց ՀԽՍՀ Գորիսի շրջանում։ 1920-30-ական թվականներին ուներ մշտական բնակիչներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ Կատեգորիա:Հայաստանի աշխարհագրություն
Տանձենի Վորոնովի
Տանձենի Վորոնովի, վարդազգիների ընտանիքի, տանձենի ցեղի 8-9 մ բարձրությամբ և 15-30 սմ բնի տրամագծով տերևաթափ, փշոտ, փոքր ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Սաղարթը կլորավուն է, խիտ։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մոխրավուն է, ճաքճքված։ Ճյուղերը փշոտ են, մոխրադարչնավուն։ Միամյա ընձյուղները մուգ ծիրանագույն են, փայլուն, ծածկված հատ ու կենտ ոսպնյակներով։ Բողբոջները կարճ են, կոնաձև։ Տերևները շեղանկյունաձև են, միջին մասում առավել լայնությամբ, երկու կողմից էլ սեպաձև սեղմված, երբեմն բլթակավոր կամ էլիպսաձև, 7-7,5 սմ երկարությամբ և 4-4,5 սմ լայնությամբ, անհավասար սղոցաեզր կամ համարյա ամբողջաեզր, կաշվեկերպ, մերկ, վերևի կողմից փայլուն, ներքևից՝ անփայլ։ Վահանները սակավածաղիկ են։ Պտուղները մանր են, կլորավուն, 2,5 սմ երկարությամբ, կանաչ, երբեմն սրածայր, շիկավուն աղվամազով ծածկված։ Որպես հազվագյուտ ծառատեսակ, որը տարածման աննշան արեալ ունի, ենթակա է պահպանության ու տարածման ։
Նկարագրություն
8-9 (15) մ բարձրությամբ, գնդաձև սաղարթով փշոտ ծառ է։ 7-7,5 սմ երկարությամբ, 4-4,5 սմ բարձրությամբ կաշենման, մերկ, մանր աղեղնաեզր, երբեմն համարյա ամբողջաեզր, երկու ծայրերում միանման նեղացած տերևները վերևից կտրուկ դուրս ցցված են և սուր անկյան տակ հեռացող ջղերով։ 2,5 սմ երկարությամբ, 3 սմ լայնությամբ պտուղները տափակացած գնդաձև են, կանաչ, կարմրաթուշ, իսկ կոթերը ունեն 2 սմ երկարություն ։
Տարածվածություն
Հայտնի է Զանգեզուրի (Գեղի գետի կիրճ, Աջաբաջ և Վաչագան գյուղեր) և Մեղրու (Արևիկ, Լիճք, Ջինդարա, Մուլք) ֆլորիստիկական շրջաններում ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 1400-2000 մ բարձրությունների վրա, լայնատերև անտառների եզրերին։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-սեպտեմբերին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանի էնդեմիկ է։ Հայտնի են երկու պոպուլյացիաներ, որոնց տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկի սահմաններում ։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշ
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշ (Alien hand syndrome), մարմնի բնականոն գործունեության խաթարում։ Այս հիվանդության ժամանակ մարդու ձեռքը, իր կամքից անկախ, կարող է գործողություններ կատարել։ Այս համախտանիշը դրսևորվում է վերջույթների ակամա շարժումներով։ Մարդու ձեռքը չի ենթարկվում իրեն, օրինակ՝ երբ հիվանդը մի ձեռքով կոճկում է բաճկոնը, նրա մյուս ձեռքը կարող է խանգարել նրան։ Դրսևորումները կարող են նաև լինել բավականին ագրեսիվ ։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշը նյարդահոգեբանական խանգարում է, որն արտահայտվում է մտքի և գործողության անհամապատասխանությամբ։ Այս խնդրի պատճառը ուղեղի որոշ հատվածների վնասվածությունն է, որն առաջանում է գլխուղեղի վիրահատության, ինսուլտի կամ ինֆեկցիաների հետևանքով։ Այն նաև կարող է առաջանալ Ալցհայմերի հիվանդության (Alzheimer's disease) դեպքում, որը կենտրոնական նյարդային համակարգի դեգեներատիվ հիվանդություն է։ Համախտանիշի ամենատարածված պատճառը կոշտուկավոր մարմնի վնասվածքն է, որը միացնում է գլխուղեղի երկու կիսագնդերը ։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշի պատմություն
Բժշկական գրականության մեջ ուրիշի ձեռքի համախտանիշը 1908 թվականին առաջին անգամ մանրամասնորեն նկարագրել է գերմանացի նյարդաբան և հոգեբույժ Կուրտ Գոլդշտայնը։ Իր զեկույցում Գոլդշտայնը նկարագրում է մի կնոջ, ով չնայած կաթվածից հետո մասնակիորեն ապաքինվելուն՝ ասում էր, որ չի կարողանում կառավարել ձախ ձեռքը։ Կինը գիտեր, որ ինչ-որ տարօրինակ բան է կատարվում իր ձեռքի հետ և կարծում էր, որ ուրիշ մարդ է այն կառավարում։ Նա չէր կարողանում բռնել, կամ բաց թողնել իրերը։ Երբեմն ձեռքը կատարում էր անսպասելի, կտրուկ գործողություններ, օրինակ՝ տրորում էր աչքերը, հարվածում դեմքին, սակայն այսպիսի ագրեսիվ դրսևորումներն ավելի հազվադեպ էին տեղի ունենում։ Երբեմն մեծ ջանք գործադրելով՝ նա կարողանում էր կառավարել ձեռքը, երբ բարձր ձայնով հրամաններ էր տալիս, սակայն գիտակցված շարժումներն ավելի դանդաղ էին լինում և ոչ այնքան ճշգրիտ, ինչքան ակամա շարժումները։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշը անվանում են նաև արխայիկ ձեռքի համախտանիշ ։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշի բուժում
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշի բուժում գոյություն չունի, սակայն հնարավոր է որոշ չափով վերականգնել ձեռքի կամավոր վերահսկողությունը տարբեր առաջադրանքներով։ Օրինակ՝ ձեռքն ինչ-որ առարկայով զբաղեցնելը օգնել է շատ հիվանդներին որոշ չափով կառավարել ձեռքը։ Այդ վարժությանը հարմար առարկա կարող է հանդիսանալ ձեռնափայտը, նույնիսկ եթե հիվանդը քայլելու խնդիր չունի։
Ուրիշի ձեռքի համախտանիշը մշակույթում
Մշակույթում ուրիշի ձեռքի համախտանիշի ամենահայտնի օրինակը ամերիկացի հայտնի կինոռեժիսոր Սթենլի Կուբրիկի (Stanley Kubrick) «Դոկտոր Սթրեյնջլավ» ("Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb") ֆիլմի գլխավոր հերոս Պիտեր Սելլերսի օրինակն է։ Այս ֆիլմում անվասայլակին գամված Սելլերսը պարբերաբար կորցնում է աջ ձեռքի վերահսկողությունը։ Ձեռքը շարունակաբար ցույց է տալիս Նացիստական ողջույն (Deutscher Gruß, Hitlergruß)՝ աջ ձեռքը բարձրացնելով՝ ափը բացելով 45 աստիճան, իսկ ձախ ձեռքը պայքարում է աջ ձեռքի դեմ ։
Հարավային այգի (South Park) ամերիկյան մուլտսերիալում գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Էրիկ Կարտմանը, ևս տառապում այս համախտանիշով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համախտանիշներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Նյարդաբանական համախտանիշներ
Ադրիանա Մարե
Ադրիանա Մարե	, հարավաֆրիկացի տեսական ֆիզիկոս, տեխնոլոգ ։ Նա Հարավային Աֆրիկայի տիեզերական զարգացման հիմնադրամի տնօրենն է։ Կազմակերպությունը ձգտում է զարգացող երկրներում ոգեշնչել երեխաներին կրթության և գիտության միջոցով ։ Մարեն «Հպարտ մարդ» ընկերության հիմնադիրն է, որի նախաձեռնությունն Անտարկտիդայում արտերկրային բնակավայրերի մոդելավորման գիտափորձն է, որը տեղի կունենա 2021 թվականի ձմռանը ։
Նա եղել է չորս հարավաֆրիկացիներից, որոնք ընտրվել են Mars One-ի համար տիեզերագնացների թեկնածուների ընտրության երրորդ փուլում և 2015 թվականին պարգևատրվել է L'Oreal-UNESCO International Rising Talent Award մրցանակով ։
Կրթություն և գործունեություն
Մարեի մանկությունն անցել է Քվազուլու-Նատալ նահանգի Պիտերմարիցբուրգ քաղաքում, որտեղ նա այցելել է աղջիկների Սուրբ Հովոնովյան թեմական դպրոց ։ 2004 թվականին ավարտել է տեսական ֆիզիկայի առաջին դասարանը Քեյփթաունի համալսարանում (UCT) , իսկ 2010 թվականին ստացել է քվանտային ծածկագիտության մագիստրոսի աստիճան Քվազուլու-Նատալի համալսարանում (UKZN)   ։ 2015 թվականին Քվազուլու-Նատալի համալսարանում արժանացել է քվանտային կենսաբանության գիտությունների դոկտորի աստիճանի  ՝ ֆոտոսինթեզի քվանտային էֆեկտների հետազոտության և դրա հետդոկտորական հետազոտությունների համար, որոնք նվիրված են նախաբիոտիկ մոլեկուլների և հենց կյանքի ծագմանը ։ 2019 թվականին ընդունվել է Քեյփթաունի համալսարան՝ որպես տնտեսական գիտությունների թեկնածու՝ սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում կենտրոնանալով տնտեսության վրա ։
2005 թվականին Ճապոնիայի Ֆուկուոկա քաղաքում աշխատել է որպես անգլերենի ուսուցչուհի, իսկ 2007-2013 թվականներին դասախոսություններ է կարդացել Քվազուլու-Նատալի համալսարանում։ Այդ ընթացքում նրան հրավիրել են Սինգապուրի քվանտային տեխնոլոգիաների կենտրոն՝ որպես հետազոտող, որտեղ աշխատել է 2011-ից մինչև 2012 թվականը ։
2017-2019 թվականներին Մարեն եղել է Հարավային Աֆրիկայի SAP համակարգի նորարարությունների բաժնի ղեկավարը, իսկ 2018 թվականին ընդունվել է Սինգուլյարության համալսարան  ։ 2019 թվականին Մարեն հիմնադրել է «Հպարտ մարդ» ընկերությունը, որը մասնագիտանում է Երկրի վրա և նրա սահմաններից դուրս կայուն ապագայի համար հետազոտությունների և տեխնոլոգիաների բնագավառում  ։
Ադրիանա Մարեն 4-րդ արդյունաբերական հեղափոխության (4IR) վերաբերյալ Հարավային Աֆրիկայի կառավարության Խորհրդատվական աշխատանքային խմբի անդամ է՝ համատեղելով ապարատը, ծրագրակազմը և կենսաբանությունը հաղորդակցման և կապի ուղղվածությամբ ։ 2018 թվականին եղել է Հարավային Աֆրիկայի տեխնոլոգիական ցանցի՝ Դուրբանում տեղի ունեցող միջազգային կոնֆերանսի հիմնական զեկուցողը։ Կոնֆերանսը նվիրված էր 4IR-ին, իսկ Մարեն քննարկել է Մարսում մարդկային բնակավայրի ստեղծման համար տեխնոլոգիաների զարգացման ուղիները, ինչի միջոցով երկիրը կարող է հաղթահարել բնակչության աճը և ուրբանիզացիան ։
Mars One
2013 թվականին Մարեն կամավոր մասնակցել է Mars One մասնավոր կազմակերպության նախագծին, որը 2026 թվականին ծրագրում է մեկ ուղղությամբ ուղևորություններ կատարել Մարսի վրա՝ առաջին մարդկային բնակավայրի ստեղծման համար։ Մարեն ծրագրի շրջանակներում ընդգրկվել է 100 թեկնածուների կարճ ցուցակում, սակայն 2019 թվականի հունվարին Mars One-ը հայտարարել է իր սնանկության մասին  ։
Հպարտ մարդ
Թիմի նպատակն է ցույց տալ հաջողակ համայնք, որը ծանր պայմաններում ապրում է երկրի վրա՝ որպես այլ մոլորակների վերաբնակեցման քայլ։ Այս նախաձեռնության առաջին փուլը «Անտարկտիկայի հետազոտական համայնք» (Arc) անվանումով աշխարհի սահմաններից դուրս բնակավայրերի մոդելավորման փորձարկումն է, որը նախատեսված է 2021 թվականին։ Այս փուլը կտևի գրեթե մեկ տարի և կներառի ցանցից դուրս ֆունկցիոնալ և կայուն ենթակառուցվածքի ստեղծումը (ներառյալ կենսապահովումը և կապը), որն անկախ կլինի գոյություն ունեցող ենթակառուցվածքից ։
Arc-ի կողմից օգտագործվող տեխնոլոգիան և հետագա փորձարկումները պատրաստ կլինեն Քեյփթաունի Աշխարհից դուրս տեխնոլոգիաների կենտրոնում։ Կենտրոնը նաև աջակցում է կայուն տեխնոլոգիաներ մշակող ընկերություններին և նպաստում հմտությունների զարգացմանը ։
Անդամակցություն և ճանաչում
Մարեն մի քանի մրցանակ է ստացել, այդ թվում.
Այլ գործունեություն
2016 թվականին Մարեն մասնակցել է «Երկու օվկիանոս» 56 կիլոմետրանոց ուլտրամարաթոնին ։ 2017 թվականին բարձրացել է Կիլիմանջարո լեռան վրա գտնվող Ուհուրու գագաթը։
Նորա Գալ
Էլեոնորա Յակովլևնա Գալպերինա, գրական անունը` Նորա Գալ (Но́ра Галь, կամ Элеоно́ра Я́ковлевна Гальпе́рина, ), ռուսերեն, անգլերեն և ֆրանսիական գրականության խորհրդային թարգմանիչ, գրականագետ, քննադատ և թարգմանության տեսաբան, խմբագիր։ Հայտնի է Սենտ-Էքզյուպերիի «Փոքրիկ իշխանը», Քամյուի «Օտարը», Հարփեր Լիի «Ծաղրասարյակ սպանելը» և համաշխարհային ֆանտաստիկ գրական ստեղծագործությունների թարգմանությամբ։
Կենսագրություն
Էլիոնորա Գալպերինանան ծնվել է Օդեսայում, հրեական ծագումով բժիշկ Յակով Իսաակովիչ Գալպերինի և փաստաբան Ֆրեդերիկա (Ֆրիդա) Ալեքսանդրովնա Գալպերինայի (1888-1951) ընտանիքում։
Հայրը ձերբակալվել է երկու անգամ՝ 1937 և 1950 թվականներին. մոտ 12 տարի անցկացրել է ստալինյան ճամբարներում, ձերբակալությունների միջև ընկած աքսորում աշխատել է որպես բժիշկ և բուժաշխատող։ Վերականգնվել է 1954 թվականին։
Մայրը՝ փաստաբան Եզեկիել Անիսիմովիչ Պոդոլսկու դուստրը, ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, աշխատել է որպես իրավախորհրդատու Ֆինանսների ժողովրդական կոմիսարիատում (հետագայում՝ Ֆինանսների նախարարություն), հիմնականում մշակույթի և կրթության ամբիոնում։ Դրամատուրգ և լրագրող Նիկոլայ Պոդորոլսկու խորթ քույրն է ։
Մանկուց ապրել է Մոսկվայում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը 1929 թվականին։ Համալսարան ընդունվելու բազմիցս համառ փորձերից հետո, 1933 թվականին ընդունվել է Խմբագրական-հրատարակչական ինստիտուտ, իսկ դրա լուծարումից հետո տեղափոխվել է Մոսկվայի Լենինի անվան մանկավարժական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1937 թվականին « Մոպասանը որպես հումանիստ» թեզով, որը, իր ղեկավար Եվգենիա Գալպերինայի կարծիքով, բացահայտելով «գեղարվեստական անկասկած ճաշակ և գրական տաղանդ» ։ Այնուհետև սովորել է ասպիրանտուրայում (ավարտել է 1941 թվականին), պաշտպանել ատենախոսություն Արթյուր Ռեմբոյի ստեղծագործության վերաբերյալ։ Պարբերականներում տպագրել է հոդվածներ դասական (Մոպասան, Բայրոն, Մյուսե) և արտասահմանյան նորագույն գրականության վերաբերյալ։
Գալպերինան ամուսնացել է գրականագետ Բորիս Կուզմինի հետ (մահացել է ռազմաճակատում, 1943 թ.) և հետագայում հրատարակության է պատրաստել նրա ստեղծագործությունների ընտրանի հատորը։ Դուստրը՝ Էդվարդա Կուզմինան, գրականագետ և խմբագիր, թոռը՝ գրող Դմիտրի Կուզմին։
Մահացել է 1991 թվականի հուլիսի 23-ին, Մոսկվայում։ Նրան դիակիզել և թաղել են Մոսկվայի Դոնսկոյի նոր գերեզմանատանը, մոր կողքին (14-րդ կոլումբարիում) ։
Ստեղծագործություն
Դպրոցական տարիքում տպագրել է մի քանի բանաստեղծություն, իսկ ուսանողական տարիներին տպագրվել է որպես արձակագիր։ 1934 թվականին նա գրել է մի քանի պիոներական երգեր։ Դրանցից մեկը՝ «Պետյայի մասին», հնչյունավորել է Դ. Կաբալևսկին և մինչ օրս կատարվում է։
1930-ականների վերջերին նա բազմաթիվ հոդվածներ է տպագրել արդի արտասահմանյան գրականության վերաբերյալ «Интернациональная литература», «Литературном обозрении», «Литературном критике» և այլ ամսագրում, իսկ պատերազմի տարիներին առաջին քայլերն է կատարել թարգմանության մեջ (1942 թ.):
Պատերազմից հետո աշխատել որպես թարգմանությունների խմբագիր (Ռենար, Դյումա, Հ. Գ. Ուելս)։ 1944-1945 թվականներին արտասահմանյան գրականություն է դասավանդել Մոսկվայի տպագրության ինստիտուտում։
Հետպատերազմյան առաջին տարիներին հրատարակվել է որպես գրականագետ և հրապարակախոս. 1947 թվականին նա հայտնվեց կուլիսային սկանդալի կենտրոնում՝ կապված ԽՍՀՄ-ում Ջորջ Օրուելի մասին առաջին հոդվածի հրապարակման հետ ։
1948 թվականից նա ամբողջությամբ նվիրվել է թարգմանչական գործին։ Նա պատկանում էր այսպես կոչված «Կաշկինի դպրոցի» երիտասարդ սերնդին` թարգմանիչների խմբին (հիմնականում անգլերենից), ովքեր ձգտում էին թարգմանված ստեղծագործությունները գեղարվեստորեն առավել համոզիչ ձևով փոխանցել ժամանակակից ռուս ընթերցողին ։
1957 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (առաջարկվել են կաշկինականներ Վեռա Տոպերի, Մարիա Բոգոսլովսկայայի և Նինա Դարուզեսի կողմից) ։
1950 թվականից մինչև 1960-ականների վերջը թարգմանել է Սենտ-Էքզյուպերիի «Փոքրիկ իշխանը», Սելինջերի պատմվածքները, Հարփեր Լիի «Ծաղրասարյակ սպանելը» գրքերը, որոնք Նորա Գալին բերել են գրական թարգմանության առաջատար վարպետների շրջանակ։
Նորա Գալի հետագա թարգմանական աշխատանքը հասնում է 20-րդ դարի նուրբ հոգեբանական արձակին (Քամյուի «Օտարը», Օլդինգթոնի «Հերոսի մահը») և վեպերին (Թոմաս Վուլֆ, Ջոյս Քերոլ Օութս, Կետրին Էնն Պորտեր), խորանալով ֆանտաստիկ գրականության հանդեպ կրքով, որի արդյունքում բեղմնավոր աշխատանք է կատարել Բրեդբերիի և Քլիֆորդ դե Սիմակի, Ազիմովի և Կլարկի, Ժելազնիի և Լե Գուինի, Սթարջոնի և Շեքլիի պատմվածքների և վեպերի վրա։
Նորա Գալի բազմաթիվ թարգմանություններ երկար ժամանակ մնացին «սեղանի վրա» (օրինակ, Կետրին Պորտերի «Հիմարների նավը», որը թարգմանվել էր 1976 թվականին, բայց լույս տեսավ միայն 1989 թվականին), որոշ թարգմանություններ լույս են տեսել նրա մահից հետո։ Հեղինակ՝ Շյուտի «Առնտ որսացողը» (առաջին թարգմանությունը կատարվել է 1942 թվականին) և «Ափին» վեպերը։
Ավելի քան 30 տարի (1935 թվականից) մտերիմ է եղել գրող Ֆ. Վիգդորովայի հետ։ Նորա Գալը Վիգդորովայի շնորհիվ է հանդիպել «Փոքրիկ իշխանի» ֆրանսերեն տեքստին և անմիջապես թարգմանել պատմությունը Ֆրիդայի և նրա փոքրիկ դուստրերի՝ Գալինայի և Ալեքսանդրայի համար։ Բարոյական և մանկավարժական թեմաներով մի քանի հոդվածներ գրվել են Վիգդորովայի և Նորա Գալի կողմից համահեղինակությամբ (կոլեկտիվ կեղծանունն է «Վ. Գալչենկո») ։
«Կենդանի և մեռած խոսքը» (գիրք)
1972 թվականին լույս է տեսել Նորա Գալի «Կենդանի և մեռած խոսքը» գիրքը, որն ամփոփում է նրա մասնագիտական ​​փորձը։ Գիրքը հիմնված է թարգմանիչների, հեղինակների և խմբագիրների անհաջող և սխալ լեզվաոճական որոշումների օրինակների վրա, որոնք ուղեկցվում են համառոտ վերլուծությամբ և ավելի հաջող փոխարինման առաջարկներով։ Լեզվի արտահայտչականությունն ու բնականությունը, ըստ Նորա Գալի, արժեք է ոչ միայն բառի հետ արհեստավարժ աշխատողների, այլև բոլոր խոսողների և գրողների համար։ Ուստի գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում առօրյա խոսքին, և այն ուղղված է ոչ միայն մասնագետներին։ Գրքի հատվածները, որոնք տպագրվել են 1973 և 1975 թվականներին, «Наука и жизнь» ամսագրում, որը տպագրվել է հսկայական տպաքանակով, ընթերցողի զգալի արձագանք է առաջացրել ։
Հեղինակի կենդանության օրոք գիրքը վերահրատարակվել է երեք անգամ (1975, 1979, 1987)։ Յուրաքանչյուր հրատարակություն ժամանակ Նորա Գալը ներկայացրել է նախորդի վերամշակված տարբերակը։ Հատկապես կարևորվում է «Խոնարհում վարպետներին» բաժինը, որը լրացնում է գրքի չորրորդ հրատարակությունը և նվիրված էր մի շարք ռուս նշանավոր թարգմանիչների ստեղծագործական ձեռքբերումներին։ Հեղինակի մահից ի վեր գիրքը լույս է տեսել յոթ անգամ (2001, 2003, 2007, 2011, 2012, 2015, 2021 թթ.)՝ տարբեր լրացուցիչ նյութերով Նորա Գալի կյանքի, ստեղծագործական մեթոդի և լեզվի հետ աշխատելու նրա հայացքների մասին։
Ճանաչում և մեծարում
1995 թվականի հուլիսին, Եվգենիա Տարատուտայի առաջարկով, Նորագալ անունը տրվել է աստերոիդների գոտուց փոքր մոլորակին, որը հայտնաբերեց աստղագետ Տ. Սմիռնովան ։
1997 թվականին հեղինակի ծննդյան 85-ամյակի առթիվ հրատարակվել է «Նորա Գալ. Հիշողություններ։ Հոդվածներ։ Բանաստեղծություններ։ Նամակներ։ Մատենագիտություն» ժողովածուն, որը ներառում է Ռաիսա Օբլոնսկայայի, Եվգենիա Տարատուտայի, Յուլիանա Յախնինայի, Ալեքսանդրա Ռասկինայի, Բորիս Վոլոդինի հոդվածները, պատանեկան բանաստեղծություններ, ներքին ակնարկներ, ընթերցողների և հրատարակիչների հետ Նորա Գալի նամակագրությունը, տարբեր նամակներ և նրա ստեղծագործությունների մատենագիտությունը։
Նորա Գալի մրցանակ
Նորա Գալի հիշատակին մրցանակ է սահմանվել 20-21-րդ դարերի կարճ արձակի անգլերենից թարգմանության համար։ Մրցանակի հիմնադիրներն են թարգմանչի ժառանգները՝ դուստրը՝ գրականագետ և խմբագիր Էդվարդա Կուզմինան և թոռը՝ գրականագետ, բանաստեղծ և թարգմանիչ Դմիտրի Կուզմինը։
Մրցանակն առաջին անգամ շնորհվել է 2012 թվականի ապրիլի 27-ին` Նորա Գալի 100-ամյակի կապակցությամբ։ Գլխավոր մրցանակը շնորհվել է Եվգենյա Կանիշչևային, իսկ հատուկ մրցանակը՝ Մաքսիմ Նեմցովին։
2013 թվականին շնորհվել է երեք հատուկ մրցանակ, որից հետո մրցանակը դարձել է ամենամյա։ Դրա դափնեկիրներից են, մասնավորապես, Միխայիլ Նազարենկոն (2014 և 2017) , Սվետլանա Սիլակովան (2018) , Շաշի Մարտինովան (2019) , Տատյանա Բորովիկովան (2020) , Պավել Զայկովը (2021) , Ելենա Կոժինան (2022) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Ռուս կին գրողներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Ռուս լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լեզվաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային գրականագետներ
Ֆրեդերիկ Լեյթոն
Ֆրեդերիկ Լեյթոն, Լեյթոնի 1-ին բարոն (Frederic Leighton,, 1878-1896 թվականներին հայտնի է եղել որպես Սըր Ֆրեդերիկ Լեյթոն), անգլիացի նկարիչ, քանդակագործ։ Լեյթոնի ստեղծագործություններում պատկերված են պատմական, բիբլիական, դասական թեմաներ։ Պատմության մեջ Լեյթոնը հայտնի է որպես ամենակարճ ժամկետով պերը, քանի որ կոչումը ստանալուց մեկ օր հետո մահացել է ։
Կենսագրություն
Լեյթոնը ծնվել է Սքարբորո առողջարանային քաղաքում։ Ընտանիքը զբաղվել է ներմուծման և արտահանման բիզնեսով։ Սովորել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի դպրոցում։ Գեղարվեստական կրթություն ստացել է Եվրոպայում, նախ Էդվարդ ֆոն Շտեյնլի, ապա՝ Ջովաննի Կոստայի մոտ։ 17 տարեկան հասակում 1847 թվականի ամռանը Ֆրանկֆուրտում հանդիպել է փիլիսոփա Արթուր Շոպենհաուերին և ստեղծել նրա դիմանկարը (գրաֆիտ, թուղթ, գուաշ) ։ 24 տարեկան հասակում երբ գտնվում էր Ֆլորենցիայում, սովորում է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1855-1859 թվականներին ապրել է Փարիզում, որտեղ հանդիպել է Դոմինիկ Էնգրին, Էժեն Դելակրուային, Ժան Բատիստ Կամիլ Կորոյին և Ժան Ֆրանսուա Միլլեին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:Պրեռաֆայելիտներ Կատեգորիա:Օրիենտալիստ նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացիներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Դիդիվան
Դիդիվան, լեռներ Հայաստանում, Վարդենիսի լեռնաշղթայում, նրա հարավարևմտյան մասում։ Ծալքավոր են, թավշապատ ։
Նատրիումի հիդրօքսիդ
Ֆիզիկական հատկություններ
Նատրիումի հիդրօքսիդը սպիտակ, պինդ նյութ է։ Եթե սոդայի նատրոնի մի կտոր թողնենք օդի մեջ մնա, ապա այն շուտով կանաչում է է, քանի որ օդից խոնավություն է կլանում։ Կծու նատրոնը ջրի մեջ լավ է լուծվում (100 գ-ում՝ 109,2 գ, 20 °C)։ Լուծվում է նաև մեթիլ և էթիլ սպիրտներում։ Կծու նատրոնը շոշափելիքի վրա թողնում է լպրծուն հետք։ Քայքայում է մաշկը, լորձաթաղանթը, գրգռում շնչառական ուղիները։ Մեծ քանակով նատրիումի հիդրօքսիդի առկայությունը փոքրացնում է աղերի և օրգանական նյութերի լուծելիությունը ջրում։
Քիմիական հատկություններ
Նատրիումի հիդրօքսիդը ալկալի է։
Նատրիումի հիդրօքսիդը չեզոքացման ռեակցիայի մեջ է մտնում բոլոր թթուների հետ՝ առաջացնելով աղեր և ջուր։ Օրինակ՝
Նա ռեակցիայի մեջ է մտնում նաև բոլոր թթուների անհիդրիդների հետ։ Այսպես, կծու նատրոնը օդից կլանում է ածխաթթու գազը, փոխարկվելով նատրիումի կարբոնատի (Na2CO3)՝
Ջրային լուծույթներն ուժեղ հիմքեր են, փոխազդում են թթուների, թթվային օքսիդների, բազմաթիվ աղերի հետ, լուծում են ալյումինը, սիլիցիումը, քայքայում կաշին, թուղթը և այլ նյութեր։
Կծու նատրոնը ռեակցիայի մեջ է մտնում և շատ աղերի հետ, առաջացնելով նոր հիմք և նոր աղ։ Օրինակ՝
Նատրիումի հիդրօքսիդ ստանում են կերակրի աղի լուծույթի էլեկտրոլիզով կամ սոդայի լուծույթը կրակաթի հետ եռացնելով։
Առաջացնում է բյուրեղահիդրատներ, որոնցից կայուն է՝ NaOH • H20
Անվտանգություն
Նատրիումի հիդրօքսիդը ուժեղ քայքայում է մաշկը և հյուսվածքները։ Դրա համար էլ կծու նատրոնով կամ նրա լուծույթներով աշխատելիս պետք է զգույշ լինել, որ նրանք չընկնեն ձեռքների, դեմքի և հագուստի վրա։
Կիրառումը
Կծու նատրոնը քիմիական արդյունաբերության կարևորագույն արտադրանքներից մեկն է։ Նրա գլխավոր սպառողներն են նավթարդյունաբերությունն ու օճառագործությունը։ Կաուստիկ սոդայի օգնությամբ կերոսինն ու այլ նավթանյութերը մաքրվում են թթուների խառնուրդներից, իսկ բուսական և կենդանական ճարպերից ստացվում է օճառ։
Աղբյուրներ
Յու․ Վ․ Խոդակով, Լ․ Ա․ Ցվետկով և ուրիշներ։ «Քիմիա», Երևան, 1961։
Կատեգորիա:Ալկալիներ Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ Կատեգորիա:Սննդային հավելումներ Կատեգորիա:Լուսանկարչական ռեակտիվներ Կատեգորիա:Անօրգանական միացություններ
Anisosticta novemdecimpunctata
Anisosticta novemdecimpunctata, պատկանում է զատիկների ընտանիքին։ Մարմնի երկարությունը 3–4 մմ ։ Մարմնի ստորին հատվածը սև է, փորիկի եզրագիծը դեղին է։ Մարմնի վերին հատվածը սև է՝ 26 դեղին կետիկներով։ Գագաթին կա երկմաս հանգույց։ Կետիկները կարող են միաձուլվել հարևան կետիկներին։ Ոտքերը և բեղիկները դեղին են։ Հանդիպում են ճահճուտներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զատիկներ
Է. Ֆ. Ֆիլիտցի տուն
'''Է. Ֆ. Ֆիլիտցի տուն''' (Дом Э. Ф. Филитц), գեղեցիկ առանձնատուն Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Ճարտարապետության հուշարձան է, որը գտնվում է հետևյալ հասցեով՝ Մամին-Սիբիրյակի փողոց, տուն 187։
Նկարագրություն
Առանձնատունը կառուցվել է մոտավորապես 1896 թվականին Էմմա Ֆեոդորովնա (Ֆերդինանդովնա) Ֆիլիտցի պատվերով։ Նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Յուլի Օսիպովիչ Դյուտելը ։ Տունն անհամաչափ է և ունի արտահայտված անկյունային շեշտադրություն։ Ներսում պահպանվել է բնօրինակ դեկորի և ծեփվածքի մի մասը, սակայն տանը խորհրդային տարիներին կատարվել է վերապլանավորում ։
Գլխավոր ճակատը դուրս է գալիս Էնգելսի փողոց, որտեղ պահպանվել է շքամուտքը, որը նախագծված է երկկողմանի սանդղաբազուկներ ունեցող բարձր քարե առմուտքով ։
Պատմություն
Այս տանն ապրել է ռուսացած գերմանացիների ընտանիք, որը քաղաքի գարեջրագործությունը հասցրել է բարձր մակարդակի։ Էռնեստ Ֆերդինանդովիչ (իսկական անունը՝ Էռնստ Ռուդոլֆ) և Էմմա Ֆեոդորովնա Ֆիլիտցների մասին առաջին հիշատակումները թվագրվում են 1879 թվականով։ Մինչև 1883 թվականը ամուսինն աշխատել է Գրեբենկովի գարեջրի գործարանում։ Այդ տարի նա դիմել է քաղաքային դումա և ստացել սեփական գարեջրի գործարան կառուցելու թույլտվություն ։
Այդ պահին նա արդեն որպես սեփականություն ձեռք էր բերել ժամանակակից Մարքսի, Մամին-Սիբիրյակի, Էնգելսի և Լունաչարսկու փողոցներով պարփակվող ամբողջ թաղամասը և հենց այդտեղ էլ կառուցեց իր գործարանն ու բնակելի տները։ Որոշ ժամանակ անց նա սկսեց առանց թույլտվության արտադրել մրգային հյութ, չէր վճարում հարկեր և անօրինական գործունեություն ծավալելու մեղադրանքով հատնվեց դատարանում։ Նրան նույնիսկ որոշ ժամանակով արգելեցին գարեջրի արտադրությունը ։
Ֆիլիտցը որոշ ժամանակ անց ամեն ինչ վերականգնեց՝ վճարելով բոլոր պարտքերն ու տուգանքները, բայց այս ամենն անդրադարձավ նրա առողջության վրա։ Նա հիվանդացավ որովայնատիֆով և 1892 թվականի փետրվարի 2-ին մահացավ։ Գործն իր վրա վերցրեց նրա կինը, որը զգալիորեն ընդլայնեց գործունեությունը և շուտով առաջ անցավ ամուսնուց ։
Էմմա Ֆիլիտցն ապրեց մինչև 1919 թվականը։ Նրա արտադրությունը փակվել էր 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ընդունված ոգելից խմիչքներն արգելող օրենքով։ 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո նրա ունեցվածքն ազգայնացվել էր, բայց նա չէր լքել քաղաքը։ Ֆիլիտցի տունը, այգին և լճակը սկբում հանձնվեցին մանկապարտեզին, իսկ 1920-ական թվականներից հետո այնտեղ տեղակայվեցին արհմիությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի շենքեր և կառույցներ
Երկրորդ շանս
Մարմինը, որը ես ուզում եմ (El Cuerpo del Deseo), հայ հեռուստադիտողին հայտնի է որպես «Երկրորդ շանս» (Segunda oportunidad), կոլումբիական իսպանալեզու հեռուստասերիալ։ Սերիալը պատմում է մի ծեր մարդու մասին, ով մահանում է, հետո՝ վերակենդանանում և բացահայտում իր այրու բոլոր գաղտնիքները։ Առաջին անգամ այս հեռուստասերիալը եթեր է հեռարձակել «RTI Columbia» հեռուստաընկերությունը 1992 թվականին, անգլերեն լեզվով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:1998 հեռուստասերիալներ
Թխման կաղապար
Թխման կաղապարը հեղուկ խմորն (կաթնահունց կամ բիսկվիթային) ու յուղալի միջուկները պաշտպանում է արտահոսքից, մինչ դրանցում պարունակվող սպիտակուցը վառարանի բարձր ջերմաստիճանից մակարդվի և թանձրացնի զանգվածը։ Այդ իսկ պատճառով դրոժային խմորից պատրաստված հացաբուլկեղենի համար թխման կաղապարներ հազվադեպ են օգտագործվում։ Առանց հրակայուն ծածկույթի կաղապարներն անհրաժեշտ է յուղապատել, որպեսզի պատրաստի թխուկը չկպչի կաղապարին։ Յուղապատված կաղապարների մեջ երբեմն նաև ալյուր կամ մանրացված պաքսիմատ են ցանում։
Կեքսերի, պանետոնեի, կուլիչների թխման խոր կաղապարները փոխառնված են կաթսաներից և չուգունե անոթներից, ավելի ուշ կենտրոնում առաջացած անցքը ծառայում էր ջերմաստիճանի հավասարաչափ բաշխման համար։ Ուղղանկյունաձև կաղապարներն ունեն գրեթե հավասար բարձրություն և լայնություն և սովորաբար օգտագործվում են կաթնահունց խմորի, մսակարկանդակի և հացի թխման համար։ Տափակ, քանդովի կաղապարները սովորաբար շրջանաձև են և կազմված 2 մասից՝ կարգավորվող լայնությամբ կողմնային պատից և հիմքից, և օգտագործվում է տորթերի թխման համար։ Բացի մեծերից, կան նաև թխման մանր կաղապարներ (օրինակ՝ մաֆինների)՝ տապակի ձևով, և կաղապարներ՝ Սուրբծննդյան կամ զատկային թխվածքաբլիթների։ Երկար, ուղղանկյունաձև, բաժականման բոքոն հացի, ինչպես և հենց բոքոնի թխման կաղապարներն ստացել են «պուլման հաց» անունը՝ երկաթուղու պուլման վագոնի համանմանությամբ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խոհանոցային գործիքներ
Ղազանի լիճ
Ղազանի լիճ, Գազանա, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Զանգեզուրի լեռնաշղթայի կատարային մասում՝ Գեղի գետի ակունքում՝ մոտ 3150 մ բարձրության վրա։ Ունի սառցադաշտաարգելափակումային ծագում։ Տարածվում է սառցադաշտային կառային համակարգի առաջին աստիճանի վրա։ Երկարությունը՝ 180 մ է, լայնությունը՝ 84 մ, մակերեսը՝ 0, 018 կմ3, առավելագույն խորությունը՝ 10 մ, ջրհավաք ավազանը՝ 2 կմ2, ջրի ծավալը՝ 47 հզ. մ3։ Սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է։ Ամռանը ջրի ջերմաստիճանը 13 °C է։
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լճեր
Քինգսման: Կապույտ արյուն
Քինգսման։ Կապույտ արյուն (Kingsman: The Blue Blood, ռեժիսոր Մեթյու Վոնի սպասվող ամերիկյան կատակերգական հետախուզական ֆիլմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպասվող իրադարձություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Marvel-ի կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ
Ալդո Ռոսսի
Ալդո Ռոսսի (Aldo Rossi, ), իտալացի ճարտարապետ։ Զբաղվել է ճարտարապետական նախագծմամբ, գրաֆիկայով, ինչպես նաև ճարտարապետության տեսությամբ։
Կենսագրություն
Ալդո Ռոսսին ծնվել է 1931 թվականին Միլանում։ 1959 թվականին ավարտել է Միլանի տեխնիկական համալսարանը` ստանալով ճարտարապետական կրթություն։
1960-ական թվականներին Ալդո Ռոսսին հիմնականում զբաղվել է տեսական աշխատանքով` կրելով կարևոր մի քանի ուղղությունների` իտալական ռացիոնալիզմի, նեոդասականության, ինչպես նաև մետաֆիզիկական գեղանկարչական դպրոցի հիմնադիր նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի ազդեցությունը։
Իր աշխատություններում ու հոդվածներում Ռոսսին խիստ քննադատության է արժանացնում 1960-ական թվականներին ճարտարապետա-քաղաքաշինական գործունեությունը։ Նա հակառակվում էր այն ճարտարապետներին, ովքեր կարծում էին, որ քաղաքը պետք է ստեղծվի որպես միաժամանակյա օբյեկտ` ժամանակից դուրս։ Ռոսսիի կարծիքով քաղաքները ժամանակի ընթացքում զարգանալու միտում ունեն` կուտակելով «կոլեկտիվ հիշողություն»։ Այսինքն` քաղաքը կրող հիմքը ճարտարապետական հուշարձաններն են։
Իր ճարտարապետական գործունեության ընթացքում Ռոսսին կիրառել է այդ տեսակետները` շարունակելով 1920-1930 թվականներին Իտալիայում ձևավորված «մետաֆիզիկական ճարտարապետության» ուղղությունը։ Դա դրսևորվել է ճարտարապետի մի շարք աշխատություններում` «Քաղաքային ճարտարապետություն» («L’architettura della città», 1966), «Գիտական ինքնակենսագրություն» («Autobiografia scientifica», 1981): 1970-1990-ական թվականներին Ռոսսին ոչ միայն նախագծել է տարբեր շինություններ, այլև շարունակել է տեսական աշխատանքներ գրելը, զբաղվել կահույքի, ինտերիերի, ափսեների դիզայնով։
1990 թվականին ճարտարապետն արժանացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին։
Ալդո Ռոսսին մահացել է 1997 թվականին ավտովթարից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Իտալացի դիզայներներ Կատեգորիա:Միլանի համալսարանի շրջանավարտներ
Յուդիխա (գետ)
Յուդիխա (Юдиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Դիբուրիդաղի
Դիբուրիդաղի, Դիբուրիդաղը, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճից 14-15 կմ հյուսիս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Դևիդ Փոլ
Դևիդ Փոլ (David Paul, ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր և հեռուստահաղորդավար։
Կենսագրություն
Դևիդ Փոլը ծնվել է 1957 թվականի մարտի 8-ին, իր երկվորյակ եղբայր Փիթեր Փոլից առաջ, դառնալով երրորդ երեխան ընտանիքում։ Դևիդի հայրենիքը ԱՄՆ Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորտ փոքրիկ քաղաքն է։
Դեռահաս Դևիդը զբաղվում էր ամերիկյան ֆուտբոլով և ըմբշամարտով, երկու մարզաձևերն էլ պահանջում էին զգալի ֆիզիկական ուժ։ Ավելի ուշ զբաղվել է բացառապես բոդիբիլդինգով։
Յոթանասունականների վերջում երիտասարդ եղբայրներ Դևիդն ու Փիթեր Փոլը բացեցին իրենց ատլետիկ դահլիճը «Մետաղի տուն» անունով։ Բայց հետո նրանք տեղափոխվեցին Կալիֆոռնիա։
Ակտիվ մարզումների ժամանակ եղբայրները մարզվել են հայտնի Gold's Gym դահլիճում՝ Պետեր Գրիմկովսկու ղեկավարությամբ։
1983-2005 թվականներին եղբայրները նկարահանվել են ավելի քան մեկ տասնյակ կինոկարտինում, որոնցից ամենահայտնին 1994 թվականին նկարահանված «Դայակներ» («Twin Sitters») կատակերգական ֆիլմն է։ Ֆիլմը գրավել է հանդիսատեսի ուշադրությունը գլխավոր հերոսների, երկվորյակներ Դևիդ և Փիթեր Ֆալկոնեի շնորհիվ։
2020 թվականի մարտի 7-ին հայտնի է դարձել այն մասին, որ մարտի 6-ին 62 տարեկան հասակում մահացել է Դևիդ Փոլը։ Դևիդ Փոլի մահվան մասին լուրը հայտնել է իր երկվորյակ Փիթերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ
Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձան (Մոսկվա)
Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձան (Памятник Иосифу Бродскому), բանաստեղծ, էսսեիստ, դրամատուրգ, թարգմանիչ Իոսիֆ Բրոդսկուն նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 2011 թվականին Մոսկվայի Նովինսկի բուլվարում, Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպանատան շենքից ոչ հեռու։ Հուշարձանի քանդակագործն է Գեորգի Ֆրանգուլյանը, ճարտարապետը՝ Սերգեյ Սկուրատովը։
Պատմություն
Քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձանի վրա աշխատել է մի քանի տարի։ 2008 թվականին հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից, իսկ 2009 թվականին որոշվել է այն տեղադրել Մոսկվայի Նովինսկի բուլվարում։ Որոշ ժամանակ է պահանջվել հուշարձանի համար տարածք հարթելու համար, քանի որ այդ տարածքում դրամի փոխանակման կետ էր ։ Քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանը հուշարձանը տեղադրել է սեփական միջոցներով։
2011 թվականի մայիսի 31-ին տեղի է ունեցել հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։ Արարողությանը ներկա են գտնվել պետական և հասարակական գործիչներ, հայտնի նկարիչներ և գրողներ ։
Նկարագրություն
Իոսիֆ Բրոդսկու հուշարձանը ԱՄՆ դեսպանատան մոտ պատահական չի տեղադրվել։ Իոսիֆ Բրոդսկին հալածվել է ԽՍՀՄ-ում և ստիպված է եղել արտագաղթել Միացյալ Նահանգներին։ Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է գրանիտե պատվանդանի վրա տեղադրված բազմաֆիգուր կոմպոզիցիա։ 13 անդեմ, սխեմատիկ պատկերված բրոնզե ֆիգուրները միավորված են երկու խմբերով, որոնք խորհրդանշում են նախանձ մարդկանց և ընկերներին։ Նրանցից առաջ Բրոդսկու կերպարն է։ Նա թեքված է դեպի ամերիկյան դեսպանատուն։ Բանաստեղծի գլուխը ետ թեքված է, ձեռքերը տաբատի գրպաններում են, հագնին արտասահմանյան կոստյում է և սրաքիթ իտալական կոշիկներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:Գեորգի Ֆրանգուլյանի քանդակներ
Լոնդոնի համալսարան
Լոնդոնի Համալսարանը քոլեջային և դաշնային հետազոտական համալսարան է, որը գտնվում է Լոնդոնում, Մեծ Բրիտանիա։ Այն սկզբնապես միավորվել է արքայական կանոնադրությամբ 1836 թվականին ։ Այժմ այն կառավարվում է 1994 թվականին ընդունված Լոնդոնի Համալսարանի Ակտով։ Համալսարանն այժմ բաղկացած է 18 բաղադրյալ քոլեջներից, 9 հետազոտական ինստիտուտներից և մի շարք կենտրոնական մարմիններից ։
Քոլեջներ
Լոնդոնի համալսարանի ներկայիս գործող քոլեջներն են՝
Հիշարժան շրջանավարտներ
Լոնդոնի համալսարանը շնորհել է իր առաջին պատվավոր կոչումը 1903 թվականի հունիսին ։ Այս մրցանակաբաշխությունը շնորհվել է հռչակավոր անհատներին՝ ակադեմիական և ոչ ակադեմիական բնագավառներից։ Պատվավոր կոչումները հավանության են արժանացվում քոլեջի խորհրդի կողմից, որը համալսարանի կառավարական կառույցի մի մասն է կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարան Կատեգորիա:1836 հիմնադրումներ Անգլիայում
Կարմիր խաչի ընկերության շենք (Տագանրոգ)
«Կարմիր խաչի» ընկերության շենք (Дом общества Красного Креста (Таганрог)), հինավուրց երկհարկանի շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական մասում։ Տագանրոգի ճարտարապետության հուշարձան է։ Ներկայումս այնտեղ գործում է քաղաքային թիվ 2 պոլիկլինիկան։
Պատմություն
Տագանրոգի Հունական փողոց, 104 հասցեում գտնվող շենքը կազմված է երկու միացյալ տնատիրությունից, որոնք նախկինում հաշվառված են եղել 90 և 92 համարների ներքո։ Շենքը կառուցվել է XIX դարի երկրորդ կեսին՝ հույն գործարար Ալեքսոպուլոյի միջոցներով։
1817-1837 թվականներին շենքը պատկանել է վաճառական Զախարովին, 1837-1887 թվականներին՝ տագանրոգցի վաճառականուհի Ադելաիդա Ալեքսոպուլոյին, 1890-1898 թվականներին՝ Մալթիադ Ալեքսոպուլոյին։ Ալեքսոպուլոյից տունը գնել է Էպոմինոնդ Ալաֆուզովը։
1902 թվականին Էպոմինոնդ Ալաֆուզովը շենքը նվիրեց «Կարմիր խաչի» տագանրոգյան համայնքին՝ ամբուլատորիաներ և հիվանդանոցներ կահավորելու նպատակով, ինչի համար պարգևատրվեց սբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Հիվանդանոցի օծումը տեղի ունեցավ 1904 թվականի մայիսի 14-ին։
Էպոմինոնդ Ալաֆուզովը Տագանրոգի «Կարմիր խաչի» ընկերության հիմնադիրն էր։ Ընկերության առաջին անդամները տիկնայք էին. Ազովի բանկի վարչության նախագահ Թեոդոր Գեյմանի կինը, Դոնի կալվածատիրոջ կինը՝ Մարկովան, հրետանային սպայի կինը՝ Գորոդեցկայան (օրիորդական ազգանունը՝ Կրասնոշչյոկովա), երդվյալ հավատարմատարի կինը՝ Աննա Բեսչինսկայան, ինչպես նաև Պավել Ֆիլևսկին։ Ընկերության գլխավոր բժիշկն էր Վլադիմիր Շիմանովսկին։
Ներկայումս շենքը գրանցված է Տագանրոգի ճարտարապետության հուշարձանների ցանկում։
Ճարտարապետություն
«Կարմիր խաչի» ընկերության երկհարկանի շենքը կառուցված է աղյուսից՝ գավառական կլասիցիզմի ոճով։ Նախամուտքի՝ ճակատից դուրս ցցվող եռանկյուն ճակտոնը պահում են չորս դորիական սյուներ։ Շենքի քիվը զարդարված է ատամնաշարերով։ Սյուներով կամարակապ դարպասը տանում էր դեպի տան բակ։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքի ճակատը մասամբ վերակառուցվեց, նրա երկու կողմերից ավելացվեցին կցակառույցներ։ Այժմ կցակառույցներով շենքը, վերևից դիտելիս, հիշեցնում է բռնակով մուրճ։
ХХ դարի սկզբում տանը կից կառուցվեց մեծ պատշգամբով երկհարկանի աղյուսե տուն։