cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ադմոնտի աբբայություն
Գրադարան և թանգարան
Բարոկկոյի շրջանից սկսած՝ աբբայությունը հավաքել է տարբեր տիպի հազվագյուտ շատ նմուշներ, որոնք ամբողջությամբ ոչնչացել են 1865 թվականի հրդեհի ժամանակ։ 1866 թվականից թանգարանային նոր հավաքածուի հիմնադրմամբ զբաղվել է Գաբրիել Շտրոբլը, որ եղել է հոգևորական ու գիտնական, բուսաբան ու միջատաբան։ Ձևավորվել է նաև բյուրեղների, հանքային ապարների տեսականու և էկզոտիկ տեսակների հավաքածու։ Թանգարանն ունի նաև պատմական ու ժամանակակից արվեստի երկու հավաքածու։ Պատմական հավաքածուն սկսել է կազմվել 1959 թվականից հայր Ադալբերտ Կրաուզեի (Adalbert Krause) կողմից և զգալիորեն ընդարձակվել է 1980 թվականից։ 1997 թվականից աբբայությունը սկսել է հավաքել նաև ժամանակակից արվեստի գործեր, որոնց մեջ հիմնականում երիտասարդ ավստրիացի նկարիչների ստեղծագործություններն են։ 2005 թվականին Ադմոնտի աբբայությունն արժանացել է Դաշնության կրթության, գիտության ու մշակույթի նախարարության Österreichische Museumspreis մրցանակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի գրադարաններ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Ավստրիայի վանքեր Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Գայլ (գետ, Սև ծովի ավազան)
Գայլ (Գելգիդ, Գելգիտչայ, Թերմոդոն, Թերմոնդոնտ, Լիգոս, Լիկ, Լիկոս, Լյուկոս, Կելկիդ, Կելկիթ, Կելկիտ, Կելկիտչայ, Կերեմելի, Քելքիթ, Քելկիտ), գետ Սև ծովի ավազանում։ Հունարեն «լիկոս» նշանակում է գայլ։
Հոսում է Անտիպոնտական լեռներից, Գյումուշխանե լեռնաշղթայի հարավային լանջերից և գրեթե շարունակ հոսում է արևմուտք՝ աջ կողմից թափվելով պատմական Իրիս գետը։ Երկարությունը մոտ 330 կմ է։ Սնվում է ձնահյուսային հալոցքաջրերից։ Ամենամեծ վտակը Գարահիսար գետն է։ Ամբողջությամբ հոսում է պատմական Փոքր Հայքի տարածքով՝ ոռոգելով Աշխարհօվա դաշտի զգալի մասը։ Գետի ափին է գտնվում Գարահիսար քաղաքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սև ծովի ավազանի գետեր
Ջորջ վան Բիսբրուկ
Ջորջ վան Բիսբրուկ (George A.Van Biesbroeck, ), բելգիացի-ամերիկացի աստղագետ, աշխատել է Յերկեսի աստղադիտարանում։
Սովորել է Գենտի համալսարանում ճարտարագետի մասնագիտությամբ, ավարտել է համալսարանը 1902 թվականին։ Երկու տարի աշխատել է մասնագիտությամբ։ 1904 թվականին թողել է մասնագիտությունը և սկսել է աշխատել Բելգիայի թագավորական աստղադիտարանում, Ուկել քաղաքում։ 1915 թվականին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ աշխատել է Յերկեսի աստղադիտարանում։ 1945 թվականին, 65 տարեկան հասակում անցել է թոշակի, այդ ժամանակ նա Չիկագոյի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր էր։ 1963 թվականից Արիզոնայի համալսարանի Լուսնա-մոլորակային լաբորատորիայի խորհրդականն էր։
Ներդրումը գիտության մեջ
Վան Բիսբրուկը առաջին հերթին աշխատել է դիտողական աստղագիտության ոլորտում։ Նրա աշխատությունները կապված են կրկնակի, փոփոխական աստղերի, Արեգակի հարևանությամբ գտնվող ցածր լուսատվությամբ աստղերի հետ։ Բացի դա կատարել է գիսաստղերի, փոքր մոլորակների, մոլորակների արբանյակների բազմաթիվ ուսումնասիրություններ։ Հայտնաբերել է պարբերական գիսաստղ (53P/Վան Բիսբրուկ), երկու ոչ-պարբերական՝ C/1925 W1 (Վան Բիսբրուկ 1) և C/1935 Q1 (Վան Բիսբրուկ 2), ինչպես նաև 16 աստերոիդ։
Վան Բիսբրուկի պատվին են անվանվել (1781) Վան Բիսբրուկ ստերոիդը, խառնարան Լուսնի վրա, Վան Բիսբրուկի աստղը (կարմիր թզուկ, Wolf 1055 B)։ 1979 թվականին Ամերիկյան աստղագիտական միությունը սահմանեց նոր մրցանակ, որը կոչվեց Ժորժ վան Բիսբրուկի պարգև։
Իր հայտնաբերած (1033) Սիմոնա աստերոիդը վան Բիսբրուկը անվանել է դստեր պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Գիսաստղ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Բելգիացի գիտնականներ
Սլովենիայի գրողների միություն
Սլովենիայի գրողների միություն (Društvo slovenskih pisateljev), Լյուբլյանայում հիմնադրված սլովենացի գրողների շահույթ չհետապնդող ընկերություն։
Պատմություն
Սլովենիայի գրողների միությունը հիմնադրվել է 1872 թվականի ապրիլի 21-ին Լյուբլյանայում սլովենացի քահանա, գրող, մանկավարժ Դավորին Տրստենյակի նախաձեռնությամբ, ով դարձել է ընկերության առաջին նախագահը։ Իր գործունեության ընթացքում կազմակերպությունը հանդես է եկել տարբեր անուններով, իր ներկայիս անունը ստացել է 1968 թվականին՝ «Društvo slovenskih pisateljev»: Ընկերությունը գրական հարթակ է գրողների, բանաստեղծների, դրամատուրգների, էսսեիստների համար, ովքեր նպաստում են ընդհանուր սոցիալ-մշակութային հետաքրքրությունների զարգացմանը ։
Գենադի Ավլասենկո
Գենադի Ավլասենկո (Генадзь Пятровіч Аўласенка, ), բելառուս խորհրդային գրող, բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Բելառուսիայի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը՝ ստանալով կենսաբանի, քիմիայի և կենսաբանության ուսուցչի մասնագիտություն։ Որոշ ժամանակ ապրել և աշխատել է Յակուտիայում և Անդրբայկալյան երկրամասում։ 1984 թվականից ապրում է Մինսկ շրջանի Չերվեն քաղաքում։ Այժմ աշխատում է որպես քիմիայի և կենսաբանության ուսուցիչ։ Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։ 1999 թվականից հանդիսանում է Բելառուս գրողների միության անդամ։
Գրականությամբ սկսել է զբաղվել բավականին ուշ՝ 80-ականների վերջերից։ Սկզբում գրել է բանաստեղծություններ ռուսերեն և բելառուսերեն։ Այդ ժամանակ գրված բանաստեղծությունները առաջին անգամ մտել են (դեռևս միակն են) «Ժամանակն է հավաքել քարերը» («Час збіраць камяні») բանաստեղծական ժողովածուի մեջ, որը հրատարակվել է «Մաստացկայա լիտերատուրա» («Мастацкая літаратура») հրատարակչությունում 2003 թվականին։
Ամենաառաջին պիեսը՝ «Կոլոբոկի նոր արկածները», դրամատուրգիայի հանրապետական առաջին մրցույթում (1995 թվական) զբաղեցրել է 3-րդ տեղը մանկական թատրոնի համար նախատեսված պիեսնեի շարքում։ Հաջորդ նմանատիպ մրցույթում «Ձնեմարդը և Գարունը» պիեսը զբաղեցրել է երրորդ տեղը, բայց որպես տիկնիկային թատրոնի պիես։ Ավելի բեղուն էր 3-րդ մրցույթը, երբ մրցանակներ ստացան նրա 3 պիեսներ (տարբեր անվանակարգերում)՝ երկուսը մանկական և մեկը՝ մեծերի համար։ 1994-2000 թվականներին գրվել են մոտավորապես 20 պիեսներ՝ մեծերի և փոքրերի համար։
Այնուհետև Գենադի Ավլասենկոն սկսել է գրել արձակ ստեղծագործություններ։ Սկզբում դրանք հեքիաթներ էին, որոնք տպագրվել են «Վեսյոլկե», «Բերյոզկե», «Լեսովիչկե» և այլ մանկական թերթերում։ Հետագայում այդ հեքիաթներից ոմանք մտան հեքիաթների հավաքածուի մեջ՝ «Янтарные бусины» և «Башня мира», որոնք հրատարակվեցին «Մաստացկայա լիտերատուրա» հրատարակչությունում համապատասխանաբար 2006 և 2007 թվականներին։ Իսկ «Літаратура і Мастацтва» հրատարակչությունում միևնույն ժամանակ հրատարակվեցին «Հեքիաթների և բանաստեղծությունների կարմիր գիրք», «Հեքիաթների և բանաստեղծությունների անտառային գիրք» և «Հեքիաթների և բանաստեղծությունների կապույտ գիրք» հեքիաթների հավաքածուները, որտեղ բացի այլ հեղինակների ստեղծագործությունները առկա էին նաև Գենադի Ավլասենկոյի ստեղծագործությունները։
Երեխաների համար հեքիաթների հետ մեկտեղ նա գրել է նաև մեծերի համար հեքիաթներ՝ տարբեր թեմաներով, իրականության և ֆանտաստիկայի սահմանում։ Հաջորդ քայլը ֆանտաստիկական վեպերն էին։ Նրանցից մեկը՝ «Բարսումի վայրի կատուներ»-ը, մի քանի հեքիաթների հետ մեկտեղ հրապարակվել են «Խարվեստ» հրատարակչությունում՝ 2009 թվականին։ 2011 թվականին այդ նույն հրատարակչությունում լույս է տեսել «Սև անտառի գերիները» ֆանտաստիկ վեպը։
2009-2012 թվականներին «Գրականություն և արվեստ» հրատարակչությունում լույս են տեսել երեխաների համար գրքեր «Զարմանալի արկածներ օդափոխիչից դուրս եկած փոքրիկ Քամու մասին » («Удивительные приключения маленького Ветерка из Вентилятора»), «Օդափոխիչից դուրս եկած Քամու նոր արկածները» («Новые приключения Ветерка из Вентилятора») և «Քամին և տիկին Ձմեռը»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռուպի
Ռուպի  (Roupy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02658:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 241 մարդ։ {Բնակչություն| }
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Լավրիոն
Լավրիոն (Λαύριον, ), փոքր քաղաք Հունաստանում՝ Ատտիկայի հարավ-արևելքում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մ բարձրության վրա Եգեյան ծովի Պետալիա ծովածոցում, Մակրոնիսոս կղզու դիմաց, Սունիոն հրվանդանից 8 կմ հյուսիս արևելք, Սունիոն հրվանդանից 8 կմ հյուսիս-արևելք, Աթենքի Էլեվտերիոս Վենիզելոս միջազգային օդակայանից 26 կմ հարավ-արևելք և Աթենքից 42 կմ հարավ-արևելք։ Լավրեոտիկի համայնքի (դիմա) վարչական կենտրոնն է՝ Արևելյան Ատտիկե ծայրամասային միավորի Ատտիկա ծայրամասում։ Քաղաքում կա Պիրեյոսի և Ռաֆինայի նավահանգիստներից մի քիչ փոքր ծովային նավահանգիստ։ Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում է Լավրիոնի հանքերը։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 7078 մարդ է ։
Էրգաստիրիա քաղաքը հիմնադրվել է 1879 թվականին, 1908 թվականին վերանվանվել է Լավրիոն ։Անվանումը ստացել է, քանի որ գտնվում է Լավրիոն կամ Լավրի (Λαύριον, Λαύρειον και Λαύρεον, Laurium) լեռան մոտ ։ Լավրիոն անվանումը ծագել է λαύρα «անցում, կիրճ» բառից և կապված է Լավրիոնի հանքերի հետ ։
Քաղաքով է անցնում Սունիոն-Մարկոպուլոն Ազգային ճանապարհ 9-ը։
Լավրիոնի շրջանը համարվում է մայրաքաղաքի սահմաններից դուրս Ատտիկայում արդյունաբերական առավել զարգացած կենտրոններից մեկը։ Լավրիոնի խոշոր ձեռնարկություններն արտադրել են տեքստիլ, քիմիկատներ, լուցկիներ, մետաղից իրեր, իսկ 1990-ականներին, երբ դադարեցրել են իրենց աշխատանքը, հազարավոր աշխատողներ մնացել են առանց աշխատանքի, ինչը սոցիալական լարվածություն է ստեղծել Ատտիկայում։ Լավրիոնի զարգացմանը նպաստող պատճառներից էին Երկրորդ աշխարհամարտից առաջ Ատտիկայի ծայրամասում էլեկտրաէներգիայի բաշխման ցանցի հետ կապը, «գավառական արտադրության» համար առավելությունները, որոնք կիրառվել են Լավրիոնի նկատմամբ, մայրաքաղաքին մոտիկությունը և այլն։ Սակայն դա չի խանգարել շրջանի արագ անկմանը։
Լավրեոտիկի միություն
1890 թվականին ստեղծվել է Սունիոն համայնքը՝ Էրգասիրիա կենտրոնով։ 1891 թվականին համայնքը վերանվանվել է Լավրեոտիկի ։ Անտիկ շրջանի աշխարհագրությունում Լավրիոտիկը (Λαυρειωτική) Լավրիոն լեռան շրջանն էր ։ Համայնքային միության մեջ է մտնում 9 բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 9611 մարդ է։ Մակերեսը 35,484 կմ² է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Դավորին Տրստենյակ
Դավորին Տրստենյակ (Davorin Trstenjak, ), սլովենացի կաթոլիկ քահանա, գրող, ուսուցիչ, ստուգաբան, պատմաբան։
Կենսագրություն
Դավորին Տրստենյակը ծնվել է 1817 թվականին Կրալևցիում։ Սովորել է հայրենի գյուղի տարրական դպրոցում, ավելի ուշ՝ Բադ Ռադսկերբուրգում, որտեղ հանդիպել է բանասեր Պետեր Դայնկոյին, ում հետ սերտ ընկերական կապեր է հաստատել։ Սովորել է Մարիբորի ճեմարանում, ավելի ուշ՝ Գրացում, որտեղ դարձել է Իլիրիզմի կողմնակից, ռոմանտիկ ազգայնական մշակութային շարժում, որը տարածվել էր հարևան Խորվաթիայից և պաշտպանում էր Հարավային սլավոնական ժողովուրդների մշակութային և լեզվական միավորումը։
Աստվածաբանություն ուսանելուց հետո 1844 թվականին ձեռնադրվել է, 1844-1846 թվականներին որպես կաթոլիկ քահանա Ներքին Շտիրիայում, 1847 թվականին՝ Լյուտոմերում, 1848 թվականին՝ Հայդինայում, 1849-1850 թվականներին՝ Պտույում։ 1850-1861 թվականներին եղել է Մարիբորի քահանա, 1861-1868 թվականներին՝ Սենտյուրի քահանա, 1868-1879 թվականներին՝ Պոնիվկայի, 1879 թվականից մինչև մահ՝ Ստարի Տերկի։
1848-1849 թվականներին հեղափոխությունների ժամանակ դարձել է Միացյալ Սլովենիայի գաղափարակից։ Մտերիմ է եղել Մաթիա Մայարի հետ, օգնել է ստորագրություններ հավաքել մեկ քաղաքական միավորման ստեղծման համար, որը ներառում էր բոլոր սլովենական էթնիկ տարածքները։ Ի տարբերություն Մայարի՝ Տրստենյակը չի մասնակցել 1867 թվականի մոսկովյան ազգագրական ցուցահանդեսին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովենացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Սլովենացի գրողներ Կատեգորիա:Լեզվաբաններ Կատեգորիա:Աստվածաբաններ Կատեգորիա:Գրացի համալսարանի շրջանավարտներ
Սեն Ժենի դ'Էրսակ
Սեն Ժենի դ'Էրսակ (Saint-Genis-d'Hiersac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 862 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.08 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 558 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 432-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,4 %։ 432 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 395 անձ (221 տղամարդ և 174 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (9 տղամարդ և 28 կին)։ 126 անաշխատունակներից 30-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 54-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բանա
Բանա, (बाण) կամ Բանաբհատա (बाणभट्ट, Bāṇabhaṭṭa, ), հին հնդկական սանսկրիտ բանաստեղծ։ Եղել է «Աստհանա Քավի» (պալատական բանաստեղծ), Հարշավադհան թագավորի պալատում, որը թագավորեց մոտավորապես  606-647 թվականներին՝ հյուսիսային Հնդկաստանում։
Բանան սանսկրիտյան գրականության դասականներից է։ Բանան, ըստ երևույթին, ապրել է 7-րդ դարի առաջին կեսին, Կանաուջայում, որտեղ թագավորում էր Հարշը։ Այս տիրակալը կողմից պատիվներով ողողված, ով սիրում էր հովանավորել գիտնականներին և գրականագետներին։  Բանան գրել է Հարշ թագավորության պատմությունը, ըստ էության, բուն պանեգիրիկը՝  վեռնագրված  Հարշաչարիթի, որքան հարուստ է ճոռոմացված կերպարնեով, այնքան էլ աղքատ է պատմական տվյալներով։ Նույն բնույթն է կրում նաև Կադամբարին՝  արձակ ոճով գրված վեպը, որի վերջնական մշակումը պատկանում է արդեն Բանայի սեփական որդուն։ Ինչպես նաև «Չանդիսատակա»-ն, որը  մոտ հարյուր ոտանավորների հավաքածու է՝ ի պատիվ Չանդի աստվածուհու (Դուրգա աստծո հոմանիշներից մեկը)։ Նրան վերագրվում են մի քանի դրամաներ, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, պատկանում են ուրիշ  Բանայի գրչին, ով ապրել 7-8-րդ դարեր ավելի ուշ։
Ռուսերեն լեզվով հրատարակվել է «Կադամբարին»՝ 1997 թվականին «Գրական հուշարձաններ» շարքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:7-րդ դարի ծնունդներ Կատեգորիա:7-րդ դարի մահեր Կատեգորիա:Հնդկաստանում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հնդիկ գրողներ Կատեգորիա:Սանսկրիտ եզրույթներ Կատեգորիա:Հնդիկ վիպասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ բանաստեղծներ
Սարգիս Գնունի
Սարգիս Գնունի նաև Սարգիս Գնունի Վանեցի, հայ մշակութային գործիչ, ուսուցիչ, քարտուղար և սրբագրիչ։
Կենսագրություն
Սարգիս Գնունին ծնվել է 1838 թվականի մայիսի 10-ին Վանի նահանգի Էրերին գյուղում։ Գյուղի ծխական դպրոցում սկզբնական ուսումն ավարտելուց հետո, 1855 թվականին տեղափոխվել է Վան քաղաք և սովորել տեղի Հիսուսյան վարժարանում։ 1857 թվականին գնալով Կ.Պոլիս, որդեգրվում է Մագսուտ ամիրայի (Հայր Մագսուտ Սիմոն բեյ) կողմից և ընդունվում է Միջագյուղի Սուրբ Թարգմանչաց վարժարանը, ավարտելով այն, 1860 թվականին ստանում է վկայական և իր առաջադիմության համար պարգևատրվում է մինէազարդ արծաթյա մեդալով։ Ապա կարգվում է օգնական նույն վարժարանի Հայկաբանության ուսուցիչ՝ Հովհան Վանանդեցու և նորաբաց Հռիփսիմյան օրիորդաց ուսումնարանի։
1860 թվականին, Կ.Պոլսում Սարգիս Գնունին հրատարակում է «Վարդ» ամսաթերթը, աշխատակցությամբ իր աշակերտակից Թովմաս Թերզյանի։ 1863 թվականին վերադառնալով Վան, կարգվում է Հայոց լեզվի և կրոնի ուսուցիչ Հիսուսյան վարժարանում, որտեղ ցույց է տալիս մեծ առաջադիմություն և հիմնում է «Ընթերցասիրաց Անդրանիկ» ընկերությունը, որը գոյատևում է տասը տարի։ 1872 թվականին ընտանիքով անցնելով Ռուսաստան, Գևորգ Դ կաթողիկոսի հրամանով հաստատվում է Իգդիրի դպրոցում, որպես Հայոց լեզվի, Կրոնի և Հայոց պատմության ուսուցիչ, որտեղ աշխատում է 3 տարի։ Իգդիրում եղած ժամանակ եղել է Եղիշե Պահլավունու ուսուցիչը։
1877 թվականին գալով Վաղարշապատ, կարգվում է Վաղարշապատի դպրոցի ուսուցիչ և այդ պաշտոնում աշխատում 4 տարի։ 1881 թվականից Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսի հրամանով կարգվում է Սուրբ Էջմիածնի Տպարանի քարտուղար և սրբագրիչ, որը պաշտոնավարում է մինչև մահ։
Սարգիս Գնունին մահացել է 1889 թվականի մայիսի 9-ին Վաղարշապատում և թաղվել Վաղարշապատի հասարակական գերեզմանատանը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ սրբագրիչներ Կատեգորիա:Գնունիներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ
Վլադիմիր Ալբիցկի
Վլադիմիր Ալբիցկի (Владимир Александрович Альбицкий, ), սովետական աստղագետ, աշխատել է Պուլկովոյի և Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարաններում։
Ծնվել է հոգևորականի ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը 1916 թվականին և մնացել է այնտեղ պրոֆեսորական պաշտոնի համար պատրաստվելու։ 1915-ից 1922 թվականներին աշխատել է Օդեսայի աստղադիտարանում, 1922 թվականից սկսել է աշխատել Սեմեիզի աստղադիտարանում, իսկ 1934 թվականից դարձելէ նրա ղեկավար։ 1951 թվականին պաշտպանել է իր դոկտորական աշխատությունը։
Ալբիցկու անունով են անվանվել (1783) Ալբիցկի աստերոիդը։
Իր հայտնաբերած (1022) Օլիմպիադա աստերոիդը նա անվանել է մոր պատվին, իսկ (1028) Լիդինան կնոջ, Լիդիա Ալբիցկայայի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Յուկամենսկի շրջան
Յուկամենսկի շրջան (Юкаменский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուկամենսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1019,7 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սալիխ Սայդաշև
Սայդաշև Սալիխ Քամալետդին ուլի (թաթարերեն՝ Säydäşev Salix Camaletdin ulı, Salix Säydäş, թաթարերեն կյուրեղագիր՝  Сәйдәш(ев) Салих Җамалетдин улы, Сайда́шев Сали́х Замалетди́нович, ), թաթար կոմպոզիտոր և դիրիժոր։ Արժանացել է Թաթարական ԻԽՍՀ ժողովրդական արտիստի (1951), մշակույթի պատվավոր գործչի (1939) կոչումների։ Համարվում է թաթարական պրոֆեսիոնալ երաժշտության հիմնադիր հայրերից մեկը։
Գործունեությունը
Սայդաշևն իր ողջ գործունեությամբ խթանել է երաժշտական մի շարք ժանրերի, այդ թվում՝ օպերայի, բալետի, երաժշտական կոմեդիայի, սիմֆոնիկ, երգչախմբային, ժողովրդական ու փոփ երաժշտության սկզբնավորումն ու զարգացումը թաթարական երաժշտարվեստում։ Նրա ստեղծագործական աշխատանքի կարևորագույն մասն է կազմում մեծածավալ դրամատիկական թատերգությունների համար երաժշտություն հեղինակելը, որոնց շարքում արվեստի բարձր մակարդակով առանձնանում են հատկապես Կարիմ Տինչուրինի Կապույտ գլխաշորը (1926) և Բոլորը միասին (1932), Տաչի Գիզզաթի Բանվորներ վարձողը (1928) պիեսների համար Սայդաշևի գրած երաժշտական երկերը։ 1922-1948 թվականներին Սայդաշևը, երաժշտություն հորինելու հե մեկտեղ, աշխատել է որպես Կազանում գործող թաթարական ակադեմիական թատրոնի երաժշտական մասի ղեկավար ու դիրիժոր և, բացի այդ, համերգներ էլ է ղեկավարել։
Հիշատակը
1990 թ. Կազանում բացվել է Սալիխ Սայդաշևի թանգարանը ։ Այդ նույն տարվա դեկտեմբերի 15-ից նրա անունով է կոչվել Կազանում գործող Թաթարստանի պետական մեծ համերգասրահը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Դիրիժորներ Կատեգորիա:Թաթար կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Թաթար դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Ակաա
Ակաա (Akaa, Ackas), քաղաք Ֆինլանդիայի կենտրոնական մասի հարավ-արևմուտքում, Պիրկանմաա նահանգում։ Ակաան կազմավորվել է 2007 թվականի հունվարի 1-ին, երբ Տոյալա և Վիյալա համայնքները միացվել են իրար։ 2011 թվականի հունվարի 1-ին Ակաա քաղաքին միացվել է նաև Կյուլմյակոսկ համայնքը ։ Ակաա քաղաքի մակերեսը կազմում է 314,38 կմ² ։
Ակաայից 42 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Տամպերե քաղաքը, 130 կմ հեռավորության վրա՝ Տուրկու քաղաքը, 115 կմ հեռավորության վրա՝ Լահթի քաղաքը, իսկ 142 կմ հեռավորության վրա՝ Հելսինկի քաղաքը։
Բնակչություն
Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 17 168 մարդ ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 58,57 մարդ/կմ²։ Պաշտոնական լեզուն ֆիններենն է։ Բնակչության 98,4 %-ը խոսում է ֆիններեն, 0,2 %-ը՝ շվեդերեն, 1,4 %-ը՝ այլ լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:2007 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի բնակավայրեր
Շարկանի շրջան
Շարկանի շրջան (Шарканский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1404,5 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21359 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,21 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Անրի վան դե Վելդե
Անրի վան դե Վելդե (Henry van de Velde, ամբողջական անունը Անրի (կամ Հենրի) Կլեմենս վան դե Վելդե (Henry Clemens van de Velde), նաև Հենրի վան դե Վելդե , Անրի վան դե Վելդե , ), բելգիացի ճարտարապետ և նկարիչ,  մոդեռնի հիմնադիրներից մեկը։
Կյանքի առաջին շրջան
Անրի վան դե Վելդը ծնվել է 1863 թվականի ապրիլի 3-ին Անտվերպենում:1880-1882 թվականներին նկարչություն է սովորել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում Միշել Մարի Շարլ Վերայի մոտ։ 1884-1885 թվականներին կրթությունը շարունակել է Փարիզում Կարոլյուս Դյուրան ի մոտ։ Մասնակցել է «Ալզը Կանում» և «Անկախ արվեստի ասոցացիա» (Association pour l’Art Indépendent) նկարչական խմբերի կազմակերպմանը։
Մինչև 1900 թվականը՝ վան դե Վելդի ստեղծագործական կյանքի առաջին շրջանը, համարվում է նրա ստեղծագործական կողմնորոշման շրջան։ Տուրք վճարելով՝ իմպրեսիոնիզմին և պուանտիլիզմին՝  նա սկսեց զբաղվել նկարչությամբ։  1888 թվականին մուտք գործեց Հասարակություն XX բելգիական նկարչական խմբավորում, այնտեղ ծանոթացավ  Պոլ Գոգենի և Ուիլյամ Մորիսի հետ,ակտիվ մասնակցում էր ցուցահանդեսներին, որտեղ ցուցադրվում էին այդ ժամանակի խոշորագույն նկարիչները՝ Կլոդ Մոնե, Կամիլ Պիսսարո, Պոլ Գոգեն, Վան Գոգ, Ժորժ Պիեր Սյորա, Տուլուզ-Լոտրեկ։
1890 թվականների սկզբին, որպես նկարչական գրախոս հայտնվեց տպագրությունում։ 1893 թվականից վան դե Վելդը թողեց նկարչությունը, սկսեց հետաքրքվել գրքային գրաֆիկաով,  այնուհետև կահույքի ձևավորումը կիրառական արվեստում։ Վան դե Վելդը  զարդեր և կահույք ստեղծեց Զիգֆրիդ Բինգն Նոր արվեստ (ամսագիր)  և Մեյեր Գրեֆի Ժամանակակից տուն  ամսագրի խմբագրությունների համար։ 1897 թվականի Դրեզդենիի նկարչական ցուցահանդեսում ներկայացրեց գործվածքներ, պաստառներ, կահույք։
1894 կատարեց ճարտարապետական իր առաջին պատվերը՝ Դիվեգում Սեթի տունը։ 1895—1896 թվականներին Բրյուսելին մոտ՝ Ուկելում, կառուցեց իր սեփական  «Բլումենվերֆ» առանձնատունը, որտեղ յուրաքանչյու դետալ ներկայացված է «մոդեռն» ոճով, որի հիմնադիրներից մեկը համարվում է ինքը։ Վարպետի կողմից `գործնական նպատակին համապատասխան, գծվում է շենքի հատակագիծը և ճակատը,բայց, հակառակ իր բողոքին ընդդեմ «անցյալի դարաշրջանների ոճերի» ընդօրինակման, վան դը Վելդեն շատ բան է վերցրել անգլիական քոթեջի ազատ դասավորությունից։ Արդեն հենց այդ շինության մեջ նկատվում էր վան դե Վելդի ռացիոնալիզմի նկատմամբ ունեցած հակումը՝ չստանալով սակայն հետևողական արտահայտություն։  Նրա մտածելաոճը կապված է գերմանական  ռոմանտիզմի հետ, նրա ստեղծագործություններում մեծ է կախվածությունը գրականությունից և նկարչությունց
Կյանքը Գերմանիայում
1900 թվականին հասուն տարիքում վարպետ վան դե Վելդը տեղափոխվում է Գերմանիա։ Ամբողջ երկրով  իրականացնում է երկարատև դասախոսություններով ուղևորություններ՝ քարոզելով իր գեղարվեստական սկզբունքները:1900—1902 թվականներին նա կատարել է  Հագեն քաղաքի Ֆոլկֆանգ թանգարանի հատակագծի և ինտերիերի ներքին ձևավորումը՝ մոդեռնին ավելի բնորոշ գործերից մեկը։ 1902 թվականին վան դե Վելդը տեղափոխվեց Վեյմար, որպես մեծն դուքսի արվեստի խորհրդատու։ Նա դարձավ Գերմանական Վերկբունդի կազմակերպիչներից մեկը,ճանաչվել է որպես մանկավարժ, հիմնել է Մեծդուքսյան Կիրառական արվեստի տեխնիկական դպրոցը։ Վկայակոչելով իր արվեստում ռացիոնալիզմի զարգացման հակումը՝ 1906 թվականին վան դե Վելդը կառուցեց դպրոցի նոր շենք։ Այդ նույն  ժամանակ Վեյմարում նա կառուցեց  իր սեփական տունը։ 1911 թվականին Ենայում իր նախագծով կառուցվեց Էռնստ Աբբեի հուշահամալիրը։ 1910 թվականին վան դե Վելդը «Նյութի անիմացիան, որպես գեղեցկության սկզբունք» ծրագրային հոդվածում  ներկայացրել է արվեստի նկատմամբ ունեցած իր հայացքները։
Վերադարձ հայրենիք
1917 թվականին թողնելով Գերմանիան, վան դե Վելդը ոչ երկար աշխատեց Շվեցարիայում և Նիդերլանդներում,այնուհետև վերադարձավ հայրենիք, որտեղ շարունակեց իր գործնական գործունեությունը։ Նա հիմնեց և  1926-1935 թվականներին գլխավորեց Բրյուսելի Դեկորատիվ արվեստների բարձրագույն ինստիտուտը՝ զարգացնելով Վեյմարում իր կողմից առաջ քաշված գաղափարները։
Բարձր գնահատելով ժամանակակից արվեստը՝ վան դե Վելդը, որպես նրբազգաց նկարիչ, զգաց ժամանակի ազդեցությունը։ Այն օգնեց նրան (1937—1954) թվականներին Նիդերլանդներում ստեղծել իր վերջին շինությունը՝Կրյոլեր-Մյուլեր թանգարանի ժամանակավոր շենքը։ Շինության պարզությունը ֆունկցիոնալ է՝ առանց որևէ ավելորդության։ Ցուցասրահներում հատուկ  սարքավորումների միջոցով ապահովվում էր լույսի հավասարաչափ տարածումը:Դիտման հստակ ժամանակացույցը ավարտվում է շենքի ամբողջովին ապակեպատված ծայրամասում, կազմելով ներդաշնակ անցում շրջակա պուրակի հետ լճով, որտեղ շարունակվում է քանդակների ցուցահանդեսը։ Այն Կրյոլեր-Մյուլեր թանգարանը դարձնում է ժամանակակից թանգարանային շենքի օրինակ:Վան դե Վելդեի ստեղծագործության հակասական բնույթը արտացոլում է թանգարանի մշտական շենքի մոնումենտալնախագիծը`  արխայիկ՝ ազգային ռոմանտիկ ոճի ոգով, որը, բարեբախտաբար, չիրականացավ։
Վերջին տարիներ
1947 թվականին վան դե Վելդեն բնակություն հաստատեց Շվեցարիայի в Օբերգերի կոմունայում, որտեղ 10 տարի անց՝ 94 տարեկան հասակում, մահանում է:Վան դե Վելդի վերջին աշխատանքը նրա հուշագրություններն էին, որոնցում նա մանրամասն նկարագրել է իր ստեղծագործական կյանքն ու տեսական հայեցակարգը։
Ստեղծագործական բնութագիր
Վան դե Վելդի արվեստի հիմնական ստեղծագործությունները ցուցադրաբար հակա-ավանդական են  և ընդգծված կոսմոպոլիտ են, որն անմիջապես առանձնացնում է վարպետի ժառանգությունը ժամանակակիցության նեո-ռոմանտիկ միտումից։ «Իմ նպատակը վեր է  նորի պարզ որոնումներից, խոսքը հիմքերի մասին է, որի վրա մենք կառուցում ենք մեր աշխատանքը և ուզում ենք հաստատել նոր ոճ», — գրել է վան դե Վելդը։
Այն, որ նա ոճի խնդիրը միացրեց արվեստի սինթեզի խնդրին, ընդհանուր առմամբ բնորոշ է ժամանակակից գեղագիտությանը։ Վան դե Վելդի ստեղծագործության առանձնահատկությունը հակաինդուստրիալիզմից հրաժարվելն է։  Վան դե Վելդը կարծում էր, որ մտածողությունը ընդունակ է արվեստը սինթեզելու «Եթե արդյունաբերությանը կրկին հաջողվի сплавить стремящиеся разойтись искусства, մենք կուրախանանք և դրա համար շնորհակալ կլինենք։ Դրա պատճառած վերափոխումները ոչ այլ ինչ են, քան արվեստի տարբեր ոլորտների նյութերի և արտահայտիչ միջոցների բնական զարգացումը և ժամանակակից պահանջներին հարմարվելը»։
Նրա կարծիքով արդիականությունը պահանջում է նոր ոճի ստեղծում՝ արվեստի ձևերի նոր խորհրդանշական լեզու։ «Ես փորձում եմ դեկորատիվ արվեստից հեռացնել այն ամենը, ինչը նրան ստորադասում է՝ դարձնելով այն անիմաստ։ Եվ իր արդյունավետությունը կորցրած հին սիմվոլների փոխարեն ես ուզում եմ հաստատել նոր և նույնքան հարատև գեղեցկություն», — գրել է վան դե Վելդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Բելգիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ֆլամանդացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ճարտարապետներ
Ինտերակտիվ լրագրություն
Ընդհանուր բնութագիր
ԶԼՄ-ները հիմա ընտրության առջև են կանգնել՝ լինել ճանաչված, հասանելի տեղեկատվության աղբյուր կամ դուրս գալ շուկայից։
Լրատվական ընկերություններն այժմ ընտրել են կոնվերգենցիան։ Կոնվերգենցիան նրանում է, որ նյութեր ստեղծելու ժամանակ օգտագործվում են սոցիալական ցանցեր (օրինակ, մեջբերվում են որոշ օգտատերերի կարծիքները), վիդեոներ (օրինակ՝ ներկաների նկարահանած տեսանյութերը, տեսահոլովակները, որոնք ստեղծվել են հատուկ սյուժեի համար)։ Նաև հանդիպում է մեդիայի և հասարակ օգտատերերի (որոնք մասնագիտորեն կապ չունեն ԶԼՄ-ների հետ) կոնվերգենցիա։
Ինտերակտիվ լրագրությունը անմիջապես գործ ունի այնպիսի գիտության հետ, ինչպիսին է պատմությունը, քանի որ դրա վերջնարդյունքն ըստ էության, ժամանակակից տարեգրություններն են, որոնցով սերունդները կկարողանան նկարագրել մեր պատմությունը։
Սակայն 21-րդ դարում ԶԼՄ-ների համար խնդիրն այն է, որ հասարակությունը կարող է այլևս կախված չլինել լուրերից, այլ կարող է ինքնուրույն լուրեր հաղորդել։
Բլոգները որպես ինտերակտիվ լրագրության ձև
Ինտերակտիվ լրագրության ամենատարածված գործիքներից մեկը բլոգներն են, որոնք թույլ են տալիս հրապարակել ականատեսների կամ նրանց լրատվական հաղորդագրությունները, ովքեր ունեն փորձ կամ հետաքրքրություն որոշակի առարկայի նկատմամբ։ Բլոգերները հաճախ մեջբերում և հղում են կատարում նորությունների հոդվածներին, իսկ հիմնականում լրագրողները հաճախ մտքեր են ստանում բլոգից, որը նրանք հսկում են ։
Որպես հայտնի և ստացված բլոգի օրինակ կարելի է դիտարկել «The Huffington Post»-ը։ Այն անգամ կոչվել է տպագրվող թերթի նմանությամբ։ Այս բլոգը վերլուծում է տարբեր ոլորտների նորությունները՝ զվարճանքներից մինչև քաղաքականություն։ Այս բլոգը գոյություն ունի 2005 թվականից, և մեկ տարի անց այնտեղ խոշոր բանկերից մեկի կողմից 5 միլիոն դոլարի ներդրում է արվել։ Հիմնադրվելուց ընդամենը 6 տարի անց, մի խոշոր ընկերություն ձեռք է բերել այս բանկը, և այս բլոգի հիմնադիրներից մեկը այս ընկերությունում բարձր պաշտոն է ստացել՝ կապված բլոգի զարգացման հետ։
«TechCrunch»-ը տեխնոլոգիաների հետ կապված բլոգ է, որը նույնպես ստեղծվել է 2005 թվականին։ Այս բլոգը թարգմանվում է մի քանի լեզուներով։ Բլոգի արժեքը կազմում է մոտ 100 միլիոն դոլար։ Բլոգը ինտեգրված է հասարակությանը. նրա հիման վրա անց են կացվել օֆլայն խորհրդաժողովներ, «սթարթափերի պատերազմներ», կազմակերպվել զեկույցներ` տեղեկատվական տեխնոլոգիաների թեմայով։
Բջջային հավելվածները որպես ինտերակտիվ լրագրության ձև
Մեր օրերում մարդիկ ակտիվորեն օգտագործում են հեռախոսներ, որոնք ոչ միայն ուղղակի մարդկանց միջև կապի միջոց են, այլև դարձել են մարդկանց արտաքին աշխարհի հետ կապի միջոց։ Լրատվական բջջային հավելվածները հարմար միջոց են` հասանելիության արագության, տեղեկատվության համալրման, ըստ հետաքրքրությունների նորությունների տեսակավորման հնարավորությունների տեսանկյունից։
Որոշ ծրագրեր թույլ են տալիս պահպանել նորությունները` օֆլայն ուսումնասիրելու համար։ Ծրագրերը նաև ունեն տեղեկության մշակման այնպիսի մեթոդներ, ինչպիսիք են, օրինակ, աշխարհի քարտեզի վրա նորությունների ցուցադրումը, որպեսզի օգտատերը կարողանա ընտրել իրեն հետաքրքրող երկրի նորությունները։
Որպես հաջողված նորությունների ծրագրեր, օրինակ կարելի է բերել «Feedly», «News360», «Newsy», «NowThisNews», «NewsMap» հավելվածները։
Քննադատություն
«The New York Times»-ի ինտերակտիվ լրագրության բաժնի նախկին ղեկավար Արոն Փիլհոֆերը կարծում է, որ ինտերակտիվ նյութերը պետք է առաջնային լինեն այսօրվա լրատվամիջոցների համար։
Որոշ դեպքերում նյութն ավելի լավ ներկայացնել ինֆոգրաֆիկայի, այլ ոչ թե պատմողական ձևով։ Որոշ տեղեկություններ պետք է հաղորդեն հենց ընթերցողները։ Օրինակ՝ ԱՄՆ-ի 2012 թվականի նախագահական ընտրություններում սովորական մարդիկ The New York Times-ի պահանջով ընտրատեղամասերից լուսանկարներ էին ուղարկում Instagram-ին։ Նյութի այս կերպ ներկայացումն ավելի հետաքրքիր էր, քան պրոֆեսիոնալ լուսանկարների օգտագործումը։
Որպեսզի ապագայում ինտերակտիվ լրագրությունը շարունակվի գոյություն ունենալ, լրագրողները պետք է ծրագրավորողներից և ծրագրեր մշակողներից նոր բաներ սովորեն և կատարելագործվեն։
«Լրագրողները պետք է սովորեն ընդլայնել հորիզոնները, հասկանալ, թե ինչպես ներկայացնել այս կամ այն պատմությունը» ։
Տե՛ս նաև
Լրագրություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լրագրության ժանրեր Կատեգորիա:Լրագրություն
Պիպին Լանդենացի
Պիպին Լանդենացի (Pépin de Landen, հոկտեմբեր 580-640), Ավստրազիայի մայորդոմը 623-640 թվականներին։
Կենսագրություն
Պիպինը, ում անվանել են Լանդենացի կամ Ավագ, եղել է Պիպին I-ի որդին, ով սերում էր հարուստ և նշանավոր ազնվականական ընտանիքից։ Վերջինիս տոհմը ավանդաբար ժառանգել էր Ավստրազիան որպես տոհմական կալվածք ։ Նա եղել է ավստրազիական ազնվականության երեք ներկայացուցիչներից մեկը, ովքեր մենամարտելով Բրունեգիլդայի դեմ Ավստրազիա են հրավիրում Նեյստրիայի արքա Խլոտար II-ին ։
Երբ Դագոբերտը նրա հոր մահից հետո դարձավ Ավստրազիայի, Նեյստրիի և Բուրգունդիայի թագավորը, նա Պիպինին պահում էր իր Նեյստրիի ամրոցում, ով կրկին դարձավ Ավստրազիայի մայորդոմ միայն Սիգիբերտ III-ի օրոք ։ Պատմիչները պատմում են, որ «Պիպինը Ավստրազիայի իր մարդկանց կառավարում էր զգուշությամբ, պատվով, բարությամբ և նրանց բոլորին հավաքում էր իր կողքը ընկերության կապերով» ։
Ելենա Բասներ
Ելենա Վենիամինովնա Բասներ (Елена Вениаминовна Баснер, ), խորհրդային և ռուս արվեստագետ, 20-րդ դարի առաջին երեսնամյակի ռուսական և խորհրդային արվեստի մասնագետ, Կազիմիր Մալևիչի և Նատալյա Գոնչարովայի ստեղծագործության ուսումնասիրող։
Կենսագրություն
Ելենա Բասները ծնվել է 1956 թվականի հունիսի 16-ին Յարոսլավլում, կոմպոզիտոր Վենիամին Բասների և Նինա Բասների ընտանիքում։
1978 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի արվեստի տեսության և պատմության ֆակուլտետը։
1978-2003 թվականներին աշխատել է Ռուսական պետական թանգարանում, եղել է 19-րդ դարի երկևոևդ կեսի և 20-րդ դարի գեղանկարչության բաժնի գիտաշխատող։ Ելենա Բասները եղել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների կուրատոր, այդ թվում՝ «Կազիմիր Մալևիչ» (1988), «Դավիդ Բուրլյուկ» (1995), «Կազիմիր Մալևիչը Ռուսական թանգարանում» (2000), «Ռուսական ֆուտուրիզմ» (2000), «Նատալյա Գոնչարովա։ Տարիները Ռուսաստանում» (2002)։
1999 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա «Կ. Մալևիչի ուշ շրջանի գեղանկարչությունը։ Նկարչի՝ իր ստեղծագործական ուղու վերակառուցման ֆենոմենը» («Живопись К. С. Малевича позднего периода. Феномен реконструкции художником своего творческого пути») թեմայով։ Բասները, զարգացնելով հեղինակային թվագրումների համակարգի վերանայման անհրաժեշտության վերաբերյալ ամերիկացի հետազոտող Շառլոտա Դուգլասի գաղափարը, բացահայտել է Կազիմիր Մալևիչի նախաձեռնած միստիֆիկացիան, պատճառաբանել ու ամրագրել իրական համոզիչ ժամանակագրությունը։
2004-2007 թվականներին Ելենա Բասները եղել է Սանկտ Պետերբուրգի պատմության պետական թանգարանի գիտաշխատող։ Եղել է Պետրոգրադյան ավանգարդի թանգարանի ստեղծողներից մեկը («Մատյուշինի տուն», Սանկտ Պետերբուրգի պատմության պետական թանգարանի մասնաճյուղ)։
2006 թվականին Ելենա Բասները դարձել է Bukowskis աճուրդի տան փորձագետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ
Տրեկուանդա
Տրեկուանդա (Trequanda), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դարման (անձնանուն)
Դարման, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն դարման՝ «դեղ, ճար, հնար, միջոց» բառից, որն իրանական փոխառություն է։ Սկսել է գործածվել 15-րդ դարից, 16-րդ դարում՝ 1511 , 1542 , 1544 , 1553 , 1570 , 1575 , 1587 ,, 17-րդ դարում՝ 1605 , և 1638 թվականներին։
Ուվայի շրջան
Ուվայի շրջան (Увинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2445,4 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 40799 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մարբի
Մարբի (Marby), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 65 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 22 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 34 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (13 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Լյուդմիլա Ռուդենկո
Լյուդմիլա Վլադիմիրովնա Ռուդենկո (Людми́ла Влади́мировна Руде́нко,, խորհրդային շախմատիստուհի, աշխարհի երկրորդ և խորհñդային շախմատիստուհիներից աշխարհի առաջին չեմպիոնուհին (1950-1953 թվականներ), կանանց գրոսմայստեր (1976), տղամարդկանց միջազգային վարպետ (1950), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1953)։ Մասնագիտությամբ` տնտեսագետ-պլանավորող։
Կենսագրություն
1925 թվականին Ռուդենկոն Օդեսայից տեղափոխվում է Մոսկվա։ Նրա առաջին ելույթը «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» օրաթերթի կազմակերպած մրցաշարում անհաջող էր։ Լյուդմիլան կրեց մի քանի ջախջախիչ պարտություն և գրավեց վերջին տեղերից մեկը։ Սակայն այդ անհաջողությունից երիտասարդ շախմատիստուհին չընկճվեց և կրկնակի եռանդով անցավ շախմատային մարտավարության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը։ 1927 թվականին նա արդեն իրավունք ստացավ մայրաքաղաքը ներկայացնելու կանանց ԽՍՀՄ առաջին առաջնությունում։ Այդ մրցաշարում նա զբաղեցրեց հինգերորդ տեղը։
Մեծ հաջողությունների Ռուդենկոն հասավ 1928 թվականին` դառնալով Մոսկվայի չեմպիոնուհի։ Մայրաքաղաքի առաջնությունում նա հաղթեղ բոլոր 12 պարտիաներում։
1929 թվականից Լյուդմիլա Ռուդենկոն ապրում էր Լենինգրադում։ Այստեղ Պյոտր Ռոմանովկու և Ալեքսանդր Տոլուշի ղեկավարությամբ ամրանում և զարգանում է նրա ձիրքը, վերջնականապես ձևավորվում է կոմբինացիոն խաղաոճը։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Լյուդմիլան տեղափոխվում է Ուֆա և աշխատում ինժեներ-տնտեսագետ Ուֆայի մոտորաշինական գործարանում։
1946 թվականին մասնակցում է ԽՍՀՄ - Մեծ Բրիտանիա ռադիոմրցախաղին։
Կանանց շախմատի աշխարհի առաջնությունում (Մոսկվա, 1949/50) Ռուդենկոն փայլուն կերպով գրավում է առաջին տեղը` 15 հնարավորից վաստակելով 11,5 միավոր և նվաճում աշխարհի չեմպիոնուհու ոսկե մեդալը։
Երկու տարի հետո Լյուդմիլա Ռուդենկոն դառնում է նաև ԽՍՀՄ չեմպիոնուհի` հաղթելով երկրի կանանց XII առաջնությունում (Թբիլիսի, 1952)։
1953 թվականին Լյուդմիլա Ռուդենկոն աշխարհի առաջնության մրցամարտում մրցեց խորհրդային մեկ այլ շախմատիստուհու` Ելիզավետա Բիկովայի հետ։ «Շախմատային թագի» համար համառ պայքարում հաղթեց Բիկովան +7-5=2 հաշվով։
Ռուդենկոն ԽՍՀՄ 1-ին և երկրի 16 այլ առաջնությունների մասնակից է. 1952` 1-ին տեղ, 1936, 1945, 1947/48 և 1953` 2-րդ տեղ։ Մոսկվայի (1928), Լենինգրադի (1932, 1936, 1947, 1957, 1958, 1962, 1963) չեմպիոնուհի, «Սպարտակ» (1937) և «Զենիթ» (1954) մարզական ընկերությունների, Ուզբեկական ԽՍՀ և Ուկրաինական ԽՍՀ բաց առաջնությունների հաղթող (1956)։ Մի շարք միջազգային մրցաշարերի մասնակից, ինչպես նաև ԽՍՀՄ - Մեծ Բրիտանիա ռադիոմրցախաղի (1946) և ԽՍՀՄ - Չեխոսլովակիա, Լենինգրադ - Բուդապեշտ մրցամարտերի հաղթող (1957)։
1957 թվականին շախմատի բնակավառում նվաճումների համար պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի աշխարհի չեմպիոնուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Շախմատի միջազգային վարպետներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Մգզավրեբի
Մգզավրեբի (მგზავრები, «Ուղևորներ», «օտարականներ»), վրացական երաժշտական խումբ, որը ձևավորվել է 2006 թվականին Թբիլիսիում։
Պատմություն
Խմբի առաջատարը՝ Գիգի Դեդալամազիշվիլին, մասնագիտությամբ դերասան է, սկսել է երգեր գրել 2006 թվականին։ Այդ ժամանակվանից ստեղծվել է խումբը, սկզբում՝ որպես տրիո։ Ժամանակի ընթացքում երաժիշտների թիվը նշանակալիորեն աճեց և տատանվում է 12-ից 20-ի միջև՝ կախված համերգից։ Mgzavrebi-ն ճանաչում է ձեռք բերել Դավիթ Իմեդաշվիլու «Երազանքի քաղաքը» (ოცნების ქალაქი) ֆիլմը թողարկելուց հետո, որտեղ հնչել է իրենց սաունդթրեքը։ Այսօր խումբը կարելի է անվանել Վրաստանի ամենահայտնիներից մեկը։
Խմբի գոյության ընթացքում երաժիշտները համագործակցել են այնպիսի հայտնի կատարողների հետ, ինչպիսիք են Պլասիդո Դոմինգոն, Buena Vista Social Club-ը, Անդրեա Բոչելլին և Նինո Քաթամաձեն։ Խումբը նաև համագործակցել է ТНМК խմբի հետ, որի հետ նրանք ձայնագրել են «Qari Qris» երգը։
2015 թվականի հուլիսին խումբը հանդես է եկել «Нашествие» փառատոնի գլխավոր բեմին և Էթնիկ երաժշտության միջազգային փառատոնի մեծ փառատոնային հրապարակում ։
Խմբի երաժշտական ոճը ավանդական վրացական երաժշտության և ազգային գործիքների ժամանակակից հնչողության համադրումն է։
Սեն Ժերմեն դը Մոնբրոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 473 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 21 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 314 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 251-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,9 %։ 251 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 220 անձ (114 տղամարդ և 106 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (14 տղամարդ և 17 կին)։ 63 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Հայկական ռոք ասոցիացիա
Հայկական ռոք ասոցացիա, ՀՌԱ, Հայաստանում գործող հասարակական կազմակերպություն ։ Ասոցիացիայի նախագահն է Վարդան Գրիգորյանը ։
Ասոցիացիայի հիմնադրման նպատակը ռոքը պրոպագանդելն է ու Հայաստանում ռոք շարժումը խորացնելը ։
Պատմություն
Ասոցիացիան հիմնվել է 2010 թվականին։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 26-ի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում կայացել է Հայկական ռոք ասոցացիայի հիմնադրմանը նվիրված փառատոն, որին մասնակցել են ասոցիացիայի հիմնադիր «Dogma», «Oaksenham», «Bambir», «Empyray», «Dorians», «Road Movie», «VO.X», «EVA», «Alien Time» ռոք խմբերը։ Փառատոնին ներկա էին գտնվել Հայաստանի վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը, ով ասոցիացիայի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է ։
Անդամներ
Ասոցիացիայի անդամներն են մի շարք ռոք խմբեր. Dogma, Oaksenham, Bambir, Empyray, Dorians, Road Movie, «VO.X, EVA, Alien Tim :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Հայկական ռոք
No tears left to cry
«No Tears Left To Cry» (անգլերենից՝ Արցունք չի մնացել լացելու համար), ամերիկացի երգչուհի Արիանա Գրանդեի չորրորդ ալբոմի գլխավոր սինգլը։ Երգը թողարկվել է 2018 թվականի ապրիլի 20-ին Republic Records լեյբլում։
Պատմություն
2018 թվականի ապրիլի 9-ին ամերիկյան Variety պարբերականը հայտնեց, որ Արիանա Գրանդեն պատրաստ է թողարկել ապրիլի 27-ին թողարվող նոր ալբոմի գլխավոր սինգլը ։ Մի քանի օր հետո Դիսնեյլենդում նրան նկատել են սվիտերով, որի վրա շրջված գրված էր «No tears left to cry» : Հետագայում նաև նրա եղբայրը, ընկերը և Գրանդեի այլ հայտնի ընկերները սկսեցին հրապարակել նկարներ այդ սվիտերներով ։ «Hits» պարբերականը հետագայում հաստատեց այն տեղեկությունը, որ երգը կթողարկվի մեկ շաբաթ շուտ ։
Ապրիլի 17-ին, որոշ ժամանակ անց, Գրանդեն թվիթթերում հրապարակեց էմոջի կաթիլի տեսքով և գրեց՝ «Կարոտել եմ ձեզ»։ Մի քանի րոպե անց երգչուհին գրեց շրջված տեքստը՝ «no tears left to cry» և ներքևում՝ «4.20»․ վերջինս նշանակում էր սինգլի անունը և թողարկման ամսաթիվը ։ Ապրիլի 19-ին թողարկվեց երգի փոքր կտորը, իսկ հետո՝ նաև երգի տեսահոլովակը  ։ Նույն շաբաթվա սկզբում նա անց է կացրել խնջույք Լոնդոնում, որտեղ բոլորը լսել են երգը  ։
«No Tears Left to Cry» համատեղում է այնպիսի երաժշտական ոճեր, ինչպիսիք են դանս-փոփը և դիսկոն, ինչպես նաև ուրբանիստական էլեկտրոնային գերիջ երաժշտությունը ։
2018 թվականի մարտի 5-ին «No Tears Left to Cry» հիթը դեբյուտացվել է 3-րդ հորիզոնականով ԱՄՆ-ում․ այն երգչուհու 9-րդ սինգլն է, որը մտել է Hot 100-ի top-10-ի մեջ։ Այդ ցուցանիշով նա կիսում է իր վեցերորդ տեղը Լեդի Գագայի և Ռիհաննայի հետ,  այնուհետև՝ Թեյլոր Սվիֆթ (14 դեբյուտ թոփ 10-ի մեջ), Դրեյք (12), Էմինեմ  (8), Ջասթին Բիբեր (7) և Լիլ Ուեյն (7)։ Արիանա Գրանդեն դարձել է առաջին երաժիշտը ամբողջ պատմության մեջ, ում բոլոր չորս ալբոմների գլխավոր սինգլերը միանգամից դեբյուտացվել են ԱՄՆ-ում ամենալավ տասնյակի մեջ (top-10 Hot 100): Առաջին հիթը եղել է «The Way» սինգլը Մաք Միլլերի մասնակցությամբ (№ 10, առաջին՝ Yours Truly ալբոմից, 2013), երկրորդ սինգլը՝ «Problem»-ը, Իգի Ազալիայի մասնակցությամբ (№ 3, My Everything ալբոմից, 2014) և «Dangerous Woman» (№ 10, 2016).
Քննադատություներ
Երգը ստացել է դրական քննադատություններ երաժշտական քննադատներից և Laura Snapes of The Guardian, Billboard , Variety , MTV News , HuffPost , Rolling Stone , NME , Pitchfork , Forbes.com օնլայն պարբերականներից։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Տեսահոլովակը նկարահանել է ռեժիսոր Դեյվ Մեյերսը, իսկ շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2018 թվականի ապրիլի 20-ին Vevo-ի ալիքով ։
Billboard պարբերականի լրագրող Շանթե Հոնիքաթը կոչել է տեսահոլովակը «հիանալի, փսիխոդելիկ վիդեո» և մեջբերել Մայերսին հետևյալ կերպ․ «Հասկացությունը, որը մենք ցանկանում ենք ուսումնասիրել, հակակողմնորոշվում էր, որ դուք անցնում եք կյանքում, և քվեսթը, որը մենք բոլորս անցնում ենք, որպեսզի կրկին գտնենք գետինը ոտքերի տակ» ։ Երգի տեսահոլովակը դիտե; են ավելի քան 900 մլն անգամ ։
Համերգային ելույթներ
Արիանա Գրանդեն «No Tears Left to Cry» երգը առաջին անգամ կատարել 2018 թվականի ապրիլի 20-ին Քոաչելլա ամենամյա փառատոնի ժամանակ.
Ձայնագրման մասնակիցներ
Tidal-ի տվյալներով.
Տորիտա դի Սիենա
Տորիտա դի Սիենա (Torrita di Siena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Սիենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7351 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 121 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 58 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 53049։ Հեռախոսային կոդ՝ 0577։
Կոմունայի հովանավորն է Սան Կոստանցոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սարապուլսկի շրջան
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սիգաևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1877,6 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23367 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վայկալիցա
Վայկալիցա (Вайкалица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի աջ ափում՝ 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բագա (գետակ)
Բագա, գետակ Ճորոխի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակ Մուրղուլի (Մերգել) օժանդակը, վերջինիս է միանում Բագա գյուղի մոտ ։
Սելտիի շրջան
Սելտիի շրջան (Селтинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Բագա (գետակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Սելտիի շրջան
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սելտի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1883,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12985 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,89 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուդմուրթական հանրապետություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սեն Գուրսոն
Սեն Գուրսոն (Saint-Gourson), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.09 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ