cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պատմություն Աղվանից աշխարհի
Ընդգրկող ժամանակաշրջան
«Պատմություն Աղվանից աշխարհի» աշխատությունը ժամանակագրորեն ընդգրկում է հին ժամանակներից մինչ մ.թ. 10-րդ դարը Աղվանք հասկացությունը հեղինակը հասկանում է 387 թվականին Բյուզանդական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի միջև Հայաստանի առաջին բաժանումից հետո ի հայտ եկած վարչական միավոր ։ Պետք է նշել, որ 9-10-րդ դարերում «Աղվանք» հասկացությունը դառնում է պատմական։ Հին՝ «Աղվանք» (Արան) անվանումը պահպանած շրջաններից մեկի տարածքն արդեն նույնական չէր հնագույն Աղվանքի տարածքին ։ Հենց «Աղվանք» հասկացությունն արդեն 7-րդ դարում կորցրեց նախկին կապը էթնիկ աղվանների հետ, և սկսած հենց այդ ժամանակից՝ այն կապվում էր երբեմնի գոյություն ունեցած Աղվանքի արևմտյան մասին հետ, որտեղ որոշակիորեն ապրում էր նաև հայ բնակչություն ։
Գրքի մասին
Համաձայն Ուղղափառ հանրագիտարանի՝ «Պատմություն Աղվանից աշխարհի» երկում Կովկասյան Աղվանք հասկացությունն ըմբռնվում է տարածք, որը գտնվում է Հայկական եկեղեցու աղվանից կաթողիկոսի իրավասության ներքո, որը ձգվում էր Արաքսից մինչև Դերբենտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղվանք
Ֆլորիդ Բուլյակով
Ֆլորիդ Բուլյակով (Флорид Миңлемулла (Миңнулла) улы Бүләков, 23 փետրվարի, 1948, Մեծ Շադի, Միշկինի շրջան, Բաշկիրիայի ԱԽՍՀ – 18 հունվարի, 2015, Ուֆա), բաշկիր դրամատուրգ: Բաշկորտոստանի Հանրապետության ժողովրդական գրող, ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիր գրականության և արվեստի բնագավառում, Բաշկորտոստանի Հանրապետության Սալավատ Յուլաևի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր, Բաշկորտոստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ :
Կենսագրություն
Ֆլորիդ Բուլյակովը ծնվել է 1948 թվականի փետրվարի 23-ին Բաշկիրիայի ԱԽՍՀ Միշկինի շրջանի Մեծ Շադի գյուղում: Բանակից վերադառնալուց հետո՝ 1969-1973 թվականներին, եղել է Միշկինի շրջանային մշակույթի տանը կից գործող «Էրվեա» պարի անսամբլի կազմակերպիչ և գեղարվեստական ղեկավար: Միաժամանակ հեռակա կարգով սովորել է Բիրսկի մանկավարժական ինստիտուտում: 1973-1989 թվականներին որպես գրական աշխատակից, բաժնի վարիչ, սեփական թղթակից աշխատել է Միշկինի «Дружба» շրջանային թերթում, իսկ հետագայում՝ «Ленинец» և «Советская Башкирия» հանրապետական թերթերում: 1992 թվականից եղել է Բաշկորտոստանի Հանրապետության գրողների միության անդամ :
Ֆլորիդ Բուլյակովը հեղինակել է ավելի քան 20 պիեսներ ու բաշկիրական առաջին սերիալը: Հանրահայտ են նրա «Սիրո գրանցամատյան», «Մոռացված աղոթք» դրամաները, «Չարաճճին», տրագիֆարսը, «Շայմուրատով-գեներալ» դրամա-ռեքվիեմը և «Ամուսնանում էին կանայք» կատակերգությունը :
Բաշկիրական առաջին ռոք-օպերայի նախագծի ու լիբրետոյի հեղինակն է («Սիրո աստղ», կոմպոզիտոր՝ Սալավատ Նիզամուտդինով):
Ֆլորիդ Բուլյակովի պիեսները բեմադրվել են Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Ղազախստանի, Բելառուսի, Մոնղոլիայի, Թուրքմենստանի ավելի քան հարյուր հիսուն թատրոններում (այդ թվում՝ Եկատերինբուրգի, Վլադիմիրի, Իրկուտսկի, Խաբարովսկի, Կիրովի, Պենզայի, Կազանի, Նիժնի Նովգորոդի, Մախաչկալայի, Չերկեսկի, Յակուտսկի, Ուլան Ուդեի, Ուֆայի, Ալմա-Աթայի, Աստանայի, Բրեստի, Բոբրույսկի, Չեռնիգովի, Տամբովի և այլ քաղաքների թատրոններում):
Ֆլորիդ Բուլյակովի ստեղծագործությունները տպագրվել են «Ժամանակակից դրամատուրգիա» ամսագրում:
Հեղինակել է երեք կինովեպ, «Ուզում եմ աստղ լինել» կինոկատակերգության, «Հիմարություն», «Էվտանազիա», «Փարիզ» և այլ ֆիլմերի սցենարները:
Հուգո I (Կիպրոսի արքա)
Հուգո I, (Hugues I de Lusigan) Կիպրոսի արքա 1205-1218 թվականներին։ Ծնվել է 1194 թվականի հոկտեմբերին՝ Երուսաղեմի արքա Ամորի I դե Լուզինյանի և Էշիվի դ'Իբելինի (Իբելինների այն ճյուղից, որն իշխել է Բետսանի և Ռամլայի վրա)։ Մահացել 1218 թվականին Տրիպոլիում։
Ֆլորիդ Բուլյակով
Կենսագրություն
Ֆլորիդ Բուլյակովը մահացել է 2015 թվականի հունվարի 18-ին Ուֆայում:
Հուգո I (Կիպրոսի արքա)
Կենսագրություն
1194 թվականին՝ ծնվելու տարում, Հուգոյին նշանել են Երուսաղեմի արքա Հենրիխի և Իզաբելլայի դստեր՝ Ֆիլիպայի հետ։ Դա արվել էր Երուսաղեմի և Կիպրոսի հարաբերություները կարգավորելու համար, որոնք փչացել էին Գի դը Լուզինյանին (Ամորիի եղբոր, Հուգոյի հոր) գահնընկեց անելուց հետո։ Միայն 1197 թվականին Ամորին ինքը ընտրվում է Երուսաղեմի թագավոր թագավորության բարոնների միջոցով։
Ֆլորիդ Բուլյակով
Պարգևներ
1994 թվականին Ֆլորիդ Բուլյակովն արժանացել է Բաշկորտոստանի Հանրապետության Սալավատ Յուլաևի անվան պետական մրցանակի (Իրինա Ֆիլիպովայի ու Գուլդար Իլյասովայի հետ միասին) «Ստերլիտամակ քաղաքի Թատերական միությունում «Մոռացված աղոթք» ներկայացման բեմադրության ու գեղարվեստական փայլուն լուծման համար»:
Հուգո I (Կիպրոսի արքա)
Կենսագրություն
1205 թվականին մահանում է Ամորի I-ը, որից հետո Կիպրոսի և Երուսաղեմի թագավորությունները առանձնանում են։ Երուսաղեմի թագավորությունը ժառանգում է Մարիա Մոնֆերացին` Իզաբելլա I-ի և Կոնրադ Մոնֆերացու դուստրը։ Մանկահասակ Հուգոն ժառանգում է Կիպրոսի թագավորությունը, խնամակալ է դառնում Գոտե դե Մոնբելյարը, ով ամուսնացած էր Հուգոյի ավագ քրոջ հետ։ Գոտեն մանկահասակ թագավորի հավատարիմ խորհրդատուն էր, միայն թե նա օգտագործում էր պաշտոնը իր հարստացման համար։
Ֆլորիդ Բուլյակով
Պարգևներ
1995 թվականին ստացել է ՌԴ պետական մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում Ռիֆկատ Իսրաֆիլովի, Տան Ենիկեևի, Օլեգ Խանովի հետ միասին ''Բաշկիրիայի Մ. Գաֆուրիի անվան դրամայի պետական ակադեմիական թատրոնում Ֆ. Բուլյակովի պիեսի հիման վրա բեմադրված «Բաբինուր, ախ, Բաբինուր» ներկայացման համար'':
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաշկիր գրողներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում
Հուգո I (Կիպրոսի արքա)
Կենսագրություն
Ժամանակագիր Վիլհելմ Տյուրոսցին նկարագրում է նրան որպես դաժան և խիստ իշխողի, որը հաճախ էր ընկնում կատաղության մեջ, միայն թե դա երկար չէր տևում։ Դառնալով թագավորության ինքնուրույն ղեկավար՝ Հուգոն հակասության մեջ է մտնում Հռոմի պապ Ինոկենտիոս III-ի հետ։ Նա միջամտում էր Կիպրոսում եպիսկոպոսների նշանակմանը։ Ինոկենտիոսը ստիպում է նրան ընկրկել, զիջել։ 1213 թվականին Հուգոն կոնֆլիկտի մեջ է մտնում Կոստանդնուպոլսի լատինական պատրիարքի հետ, որը ցանկանում էր իրեն ենթարկել Կիպրոսի եկեղեցին։ Միայն Լաթերիանի եկեղեցական ժողովը որոշում է ընդունում, որի համաձայն Կիպրոսի եկեղեցին դառնում է ինքնուրույն։ 1218 թվականին Հուգոյի խորթ քույրը՝ Մելիսենտան ամուսնանում է իշխան Բոհեմունդ IV Անտիոքցու հետ։
Հուգոն հիվանդանում է և մահանում հունվարի 10-ին Տրիպոլիում։ Նա այնտեղ թաղվում է Հիվանդախնամների տաճարում։ Հետագայում նա վերաթաղվում է Նիկոսիայի Հիվանդախնամների տաճարում։ Քանի որ Հուգոյի հաջորդը՝ Հենրիխ I-ը մանուկ էր, նրա խնամակալը դառնում է Հուգոյի այրին՝ Ալիսա Շամպայնցին։
Ամուսնության և երեխաներ
Կինը՝ Ալիսա Շամպայնցի, Կիպրոսի խնամակալ 1218-1227, Երուսաղեմի խնամակալ 1243-1246։ Երեխաներ
Հղումներ
Կատեգորիա:Կիպրոսի արքաներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ
Ալֆրեդ Ուորդեն
Ալֆրեդ Մերիլ Ուորդեն (Alfred Merrill Worden, ), ամերիկացի տիեզերագնաց օդաչու, ռազմածովային ուժերի գնդապետ։
ԱՄՆ-ի ռազմական ակադեմիան ավարտելուց (1955) հետո ստացել է ռազմական գիտությունների բակալավրի, իսկ Միչիգանի համալսարանն ավարտելուց (1963) հետո՝ ավիացիայի և տիեզերական տեխնիկայի մագիստրոսի աստիճան։ Ծառայել է ավիացիոն տարբեր զորամասերում։ ԱՄՆ տիեզերագնացների խմբում է 1966 թվականից։ 1971 թվականի հուլիսի 26-ից օգոստոսի 7-ը, Դեյվիդ Սքոթի և Ջեյմս Իրվինի հետ, որպես հիմնական բլոկի օդաչու, թռիչք է կատարել «Ապոլլոն-15» տիեզերանավով։
Ուորդենը լուսնաշուրջ ուղեծրում մնացել է 145 ժ 15 ր, առաջինը (Երկրից 315 հազար կմ հեռավորության վրա) դուրս եկել բաց տիեզերք (18 ր տևողությամբ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տիեզերագիտություն Կատեգորիա:Ամերիկացի տիեզերագնացներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի օդաչուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ավիակոնստրուկտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Հյուստոն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ
Մարինա Լեոնովա
Մարինա Կոստանտինի Լեոնովա (Мари́на Константи́новна Лео́нова, ), բալետի դերասանուհի, Մեծ թատրոնի մենապարուհի, բալետային մանկավարժ, Մոսկվայի խորեոգրաֆիայի պետական ակադեմիայի ռեկտոր, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2003)։
Կենսագրություն
1969-1989 թվականներին Մարինա Լեոնովան եղել է Մեծ թատրոնի մենակատար։ Ունեցել է ընդարձակ խաղացանկ, եղել է խորհրդային բալետմայստերների ներկայացումների մի շարք դերերի առաջին կատարողը։
1991 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի մանկավարժական ֆակուլտետը (Մարինա Սեմյոնովայի կուրս) ։ 1989 թվականին դարձել է դասական պարի մանկավարժ Մոսկվայի խորեոգրաֆիայի պետական ակադեմիա։ 1994 թվականից դոցենտ է, 1999 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 2001 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի խորեոգրաֆիայի պետական ակադեմիայի ռեկտորի պաշտոնակատար, 2002 թվականին ընտրվել է ակադեմիայի ռեկտոր։
Գիտական գործունեություն
2008 թվականի դեկտեմբերի 16-ին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա «Մոսկովյան բալետի դպրոցի դերը Մեծ թատրոնի ստեղծագործական կյանքում (1945-1970)» թեմայով։ Պաշտպանության արդյունքում Մ․ Կ․ Լեոնովին շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ։ Մ․ Կ․ Լեոնովը գիտական հոդվածների և ուսումնական ծրագրերի հեղինակ է ։
Հասարակական դիրք
2014 թվականի մարտի 11-ին ստորագրել է Ռուսաստանի դաշնության մշակույթի գործիչների դիմումը աջակցել ՌԴ նախագահ Վ․ Վ․ Պուտինին Ուկրանիայի և Ղրիմի հարցով ։
Գրականություն
Леонова М. К. Роль московской балетной школы в творческой жизни Большого театра (1945—1970). Автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата искусствоведения. — М., 2008.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1949 ծնունդներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային բալետի արտիստներ Կատեգորիա:Ռուս բալերինաներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Վագոն
Վագոն, (wagon, waggon - սայլակ), երկաթուղային տրանսպորտի միջոց, որը նախատեսված է ռելսային գծերով ուղևորների և բեռների փոխադրման համար։ Ըստ նշանակման՝ տարբերում են մարդատար և բեռնատար, մայրուղային ու արդյունաբերական տրանսպորտի, ինչպես նաև լայն ու նեղ երկաթուղային աղուրի համար նախատեսված վագոններ։ ժամանակակից վագոնները լինում են ոչ ինքնագնաց և ինքնագնաց (տրամվայի, մետրոպոլիտենի, երկաթուղու առանձին վագոններ, որոնք ունեն մոտորային տեղակայանքներ և կառավարման խցիկներ)։ Մարդատար վագոնները լինում են ուղևորների, փոստի, ուղեբեռի փոխադրման համար, ինչպես նաև հատուկ նշանակման մարդատար վագոն (լաբորատորիաներ, ակումբներ և այլն)։ ժամանակակից մարդատար կուպեավոր վագոններն ունեն 24-32 տեղ, կոշտ կուպեավորները՝ 38 ննջատեղ։ Բեռնատար վագոնները լինում էին հետևյալ հիմնական տեսակների, ծածկած կիսավագոններ, բաց վագոններ, ցիստեռններ, իզոթերմիկ և հատուկ նշանակման վագոններ (վագոն-փոխադրիչներ՝ ծանր ու մեծածավալ բեռների փոխադրման, մեքենաների, անասունների, ցեմենտի փոխադրման, ինչպես նաև երկաթուղու կարիքների համար ծառայող վագոններ, վագոն-արհեստանոցներ, վերականգնիչ և հրշեջ գնացքների վագոններ և այլն)։
Բոլոր տիպերի վագոնները բաղկացած են հետևյալ հիմնական հանգույցներից, ընթացային մասից, թափքից, հարվածաքարշիչ սարքերից և արգելակներից։ Ընթացային մասերն ապահովում են վագոնի ընթացքը ռելսերով և երթևեկության անվտանգությունը պահանջվող արագության դեպքում, սահուն ընթացքր և շարժման նվազագույն դիմադրությունը, ինչպես նաև հիմք են ծառայում թափքի համար։ Թափքը բաղկացած է շրջանակից, որին ամրացվում են հարվածաքարշիչ սարքերը և արգելակման սարքավորման մի մասը։ Արգելակները ծառայում են շարժման արագությունը ավտոմատ կարգավորելու և վագոնը կամ գնացքը կանգնեցնելու համար։ Իզոթերմիկ վագոնները նախատեսված են շուտ փչացող բեռների (միս, ձուկ, միրգ և այլն) փոխադրման համար։ Դրանք լինում են համապիտանի և մասնագիտացված (կենդանի ձուկ, կաթ, հանքային ջուր, գինի փոխադրելու համար)։ Վագոնի նախատիպը՝ լեռնահանքային ձեռնարկություններում փայտե ռելսերով շարժվող սայլակը, որը շարժման մեջ էր դրվում ձեռքով, ապա՝ ձիաքարշով, առաջին անգամ կիրառվել է Անգլիայում 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։
Կատեգորիա:Տրանսպորտի տեսակներ Կատեգորիա:Երկաթուղային շարժական միջոցներ Կատեգորիա:Երկաթուղային տրանսպորտ Կատեգորիա:Գնացքներ
Ավերյինոների տուն (Տագանրոգ)
Ավերյինոների տուն (Дом Аверьино), XIX դարի կեսի առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի պատմական կենտրոնում, որը գտնվում է Հունական, 50 հասցեում։ Ավերյինոների տունը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է ։
Պատմություն
Կոմերչեսկի (այժմ՝ Ուկրաինական) նրբանցքի և Հունական փողոցի անկյունում գտնվող հողատարածքը XIX դարի սկզբին ամբողջությամբ պատկանել է առևտրական Ավերյինոների ընտանիքին։ Տարածքում գտնվել է մի քանի շինություն։ Ամենահինը ճաղաշարքով երկհարկանի տունն է, որը կառուցվել է 1818 թվականին (Ուկրաինական, 7)։ Հետագայում տնատիրությունը մաս-մաս վաճառվել է, և այս առանձնատունն անցել է Մուսսուրի ընտանիքին։ Երկհարկանի անկյունային տունը (Հունական, 50/11) կառուցվել է XIX դարի առաջին կեսին։ 1855 թվականին այն լրջորեն տուժել է քաղաքի ուղղությամբ անգլո-ֆրանսիական նավատորմի համազարկի հետևանքով։ Արդյունքում տերերը ստիպված էին այն վերակառուցել։ Տնատիրությունը պատկանել է վաճառական Ա. Ն. Ավերյինոյին, իսկ 1890 թվականից, ընտանիքի գլխավորի մահից հետո, նրա կնոջը՝ Սոֆյա Ավերյինոյին։ 1896 թվականին տնատիրությունն անցել է Ա. Գ. Ռիդելին և նրա ժառանգներին։ 1915 թվականին առանձնատունը ձեռք է բերել շոգենավային ընկերության սեփականատեր Ֆ. Կ. Զվորոնոն։
1919 թվականին շենքում գտնվել է Սպիտակ բանակի Ռուսաստանի Հարավի Գերագույն գլխավոր հրամանատար գեներալ-լեյտենանտ Ա. Ի. Դենիկինի ռազմակայանը։ Հոկտեմբերի 23-ին Ավերյինոյի տանը կազմակերպվել է ռուսական բանակի զինվորական կարևոր պաշտոնյաների, ինչպես նաև դաշնակիցների (Մեծ Բրիտանիայի, Չեխոսլովակիայի, Լեհաստանի) ռազմական առաքելությունների ընդունելություն։
Խորհրդային իշխանության հաստատվելուց հետո շենքն ազգայնացվեց։ 1920-ական թվականներին առանձնատանն աշխատել է ժողովրդական կրթության քաղաքային բաժինը, գործել է գերմանացի զավթիչների երեխաների համար յոթնամյա դպրոցը, ապա՝ № 8 մանկատունը։
1944-1948 թվականներին շենքի երկրորդ հարկը զբաղեցրել է պիոներների և դպրոցականների տունը, իսկ առաջին հարկում աշխատել է Պ. Ի. Չայկովսկու անվան № 1 մանկական երաժշտական դպրոցը, որը զբաղեցրել է այդ շենքը մինչև 2000 թվականը ։
Նկարագրություն
Ավերյինոների տան ճարտարապետությունը համատեղում է կլասիցիզմին և բարոկկոյին բնորոշ տարրեր։ Բավականին խիստ ճակատը զարդարված է կոպտատաշ քարով։ Ուղղանկյուն պատուհանների զարդաքիվերը հաջորդաբար աղեղնաձև են և եռանկյունաձև։ Մութակներով քիվը ամբողջ պարագծով պսակված է երեսկալով։ Բակի կողմից կա մետաղյա ցանցկեն պարիսպներով պատշգամբ, որը հենվում է չորս սյուների վրա ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Դրախտիսար
Դրախտիսար, լեռնագագաթ Հայաստան Վայոց ձորի մարզում, Քարկատար լեռների հարավարևմտյան ճյուղավորություններում, Ելփին գյուղից 3,5 կմ արևելք։ Բարձրությունը 2209 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռնագրութուն
Կատարինա Բարլի
Կատարինա Բարլի (Katarina Barley, ), գերմանացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Եվրախորհրդարանի փոխնախագահ (2019 թվականից)։
Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր քարտուղար (2015-2017), Գերմանիայի արդարադատության նախարար (2018-2019)։
Կենսագրություն
1987 թվականին ավարտել է Քյոլնի Ռոդենկիրխեն շրջանի գիմնազիան և ընդունվել Մարբուրգի համալսարան։ 1990 թվականին, երկու կիսամյակ սովորելով Փարիզ-հարավ համալսարանում, ստացել է իրավաբանական կրթության մասին ֆրանսիական դիպլոմ, 1993 և 1998 թվականներին Գերմանիայում երկու պետական քննություն է անցել, 1998 թվականին ստացել է իրավունքի դոկտորի կոչում Մյունստերի համալսարանում, որտեղ աշխատել է 1993-1995 թվականներին ։
Աշխատել է Ռայնլանդ Պֆալց երկրամասի Լանդթագի և Դաշնային Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմում, ինչպես նաև եղել է Ռեյնլանդ-Պֆալցի դատավոր և Մայնցում արդարադատության և սպառողների իրավունքների պաշտպանության հողային նախարարության ռեֆերենտ ։
Քաղաքական կարիերա
1994 թվականին անդամակցել է ԳՍԴԿ-ին ։
2013 թվականին ընտրվել Է Բունդեսթագում՝ Տրիր շրջանից։
2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ընտրվել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության գլխավոր քարտուղար ։
2017 թվականի հունիսի 2-ին Մերկելի երրորդ կառավարությունում ընտանիքի, տարեց քաղաքացիների, կանանց և երիտասարդության հարցերով նախարարի պաշտոնում փոխարինել է Մանուել Շվեզիգին ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 24-ին միամանդատ 203-րդ օկրուգում (Տրիր) կայացած ընտրությունները տանուլ են տվել՝ ստանալով ձայների 33,7 %-ը (ՔԴՄ-ի թեկնածու Անդրեաս Շտեյերը հաղթել է 37,9 %-ով), բայց անցել Է Բունդեսթագում՝ կուսակցական ցուցակով զբաղեցնելով 3-րդ տեղը Տրիր-Սաարբուրգ շրջանում։
2017 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Գերմանիայի նախագահ Շթփայնմայերը աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Անդրեա Նալեսին ազատել էր զբաղեցրած պաշտոնից նրա խնդրանքով՝ Բունդեսթագում ՍԴՀԿ խմբակցության ղեկավար ընտրվելու հետ կապված, և կառավարության ղեկավար Անգելա Մերկելը խնդրել էր Կատարինա Բարլիին ընդունել երկրորդ նախարարական պորտֆելը՝ ի լրումն արդեն գոյություն ունեցածի ։
2018 թվականի մարտի 14-ին նշանակվել է արդարադատության և սպառողների իրավունքների պաշտպանության նախարար Մերկելի չորրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ։
Կատարինա Բարլին Եվրոպայի խորհրդարանի ընտրություններում գլխավորել է ՍԴՀԿ-ի ցուցակը 2019 թվականի մայիսի 26-ին, սակայն քվեարկության արդյունքը սոցիալ-դեմոկրատներին անհաջողություն է բերել. նրանք ստացել են ընտրողների 15 տոկոսի աջակցությունը՝ 11 %-ով վատթարացնելով 2014 թվականի իրենց արդյունքը և պատմության մեջ առաջին անգամ զիջելով Կանաչների կուսակցությանը ։
2019 թվականի հունիսի 27-ին Բարլին դուրս է եկել կառավարությունից Եվրախորհրդարանում աշխատելու համար, և նրա աշխատասենյակում փոխարինողը Քրիստինա Լամբրեխտն է ։
Եվրոպական խորհրդարանում
2019 թվականի հուլիսի 3-ին ընտրվել Է Եվրախորհրդարանի փոխնախագահ։
Անձնական կյանք և համոզմունքներ
2017 թվականի փետրվարին Կատարինա Բարլին The European պարբերականում հրապարակել է Europa ist unsere Zukunft (Եվրոպան մեր ապագան է) վերնագրով հոդված, որում, բացատրելով այդ թեմայի նկատմամբ անձնական վերաբերմունքը, անդրադարձել է իր ընտանիքի պատմությանը։ Բարլիի խոսքով՝ իր հայրը ծնվել է Լինքոլնշիրում 1935 թվականին և մանուկ հասակում սիրել է հետևել ռմբակոծիչներին, որոնք թռչում էին մոտակայքում գտնվող օդանավակայանից։ Հնարավոր է, որ նա տեսել է նաև այն ինքնաթիռները, որոնք Դրեզդենի ռմբակոծության էին մեկնում 1945 թվականին, որի ընթացքում քիչ էր մնում մահանար նրա մոր ընտանիքը, և Բարլին այդ մասին միտքն անվանում է միասնական և խաղաղ Եվրոպայի իդեալներին իր հավատարմության հիմնական պատճառներից մեկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մյունստերի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մարբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արդարադատության կին նախարարներ
Անդրկարպատյան Ուկրաինա
11-րդ դարի վերջին Անդրկարպատյան Ուկրաինան զավթել են հունգարական ֆեոդալները. սկզբում մտել է Հունգարիայի, ապա Ավստրիայի և Ավստրո-Հունգարիայի մեջ։ 1919 թվականին անցել է Չեխոսլովակիային։ 1945 թվականի հունիսի 29-ին ԽՍՀՄ-ի ու Չեխոսլովակիայի պայմանագրով միացել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան սլավոններ
Ցյուրիխի կենտրոնական գրադարան
Ցյուրիխի կենտրոնական գրադարան (Zentralbibliothek Zürich), Ցյուրիխ քաղաքի և Ցյուրիխի համալսարանի գլխավոր գրադարանը, որը տեղակայված է քաղաքի պատմական մասում գտնվող Ցյուրիխի Predigerkloster-ում (Ցյուրիխի չորս գլխավոր եկեղեցիներից մեկը)։ 7 միլիոն նմուշներով հանդերձ համարվում է Շվեյցարիայի ամենամեծ գրադարաններից մեկը։ Որպես համալսարանական գրադարան հավաքում է համալսարանում դասավանդվող առարկաների վերաբերյալ հետազոտական գրականություն՝ շեշտադրելով հումանիտար և հասարակական գիտությունները։
Պատմություն
Գրադարանը հիմնվել է 1914 թվականին կանտոնային և քաղաքային գրադարանների միավորման արդյունքում։ Ստեղծման պատմությունը կապված է Grossmünster միաբանության Stiftsbibliothek-ի հետ, առաջին անգամ հիշատակվել է 1259 թվականին։ Միաբանության գրադարանի հավաքածուի մեծ մասը կորել է Շվեյցարիայի բարեփոխումների ժամանակ, հատկապես 1525 թվականի սեպտեմբերի 14-ի գրքերի այրման պատահարի ժամանակ՝ նվազեցնելով գրքերի ընդհանուր քանակը և այն հասցնելով 470 միավորի։ 1532 թվականից Կոնրադ Պելիկանը (1478-1556) սկսել է Stiftsbibliothek-ի վերականգնման ծրագիրը, մասնավորապես գնելով Ուլրիխ Ցվինգլիի մասնավոր գրադարանը, և 1551 թվականին գրադարանի հավաքածուն հասնում է 770 միավորի։ Քաղաքային գրադարանն ստեղծվել է 1634 թվականին և միայն Ցյուրիխի քաղաքացիների համար հասանելիության քաղաքականությունը հանգեցրել է տարաձայնությունների, որի արդյունքում 1835 թվականին ստեղծվել է կանտոնալ գրադարանը, որը կազմված է եղել Stiftsbibliothek 3,500 միավոր և 14,000 անուն գրքերից, Համալսարանական գրադարանի (1833 թվականից) 340 կտոր և Gymnasiumsbibliothek (1827 թվականից) 1.700 կտոր գրքերից։
Մշակութային ժառանգություն
Predigerkirche և Musikabteilung (բառացիորեն՝ երաժշտական բաժին) ընդգրկված են Շվեյցարիայի ազգային և տարածաշրջանային կարևորության մշակութային արժեքների ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի գրադարաններ Կատեգորիա:Ցյուրիխի մշակույթ Կատեգորիա:Համալսարանական գրադարաններ Կատեգորիա:Ցյուրիխի շենքեր և կառույցներ
Էդուարդ Ավագյան (պետական գործիչ)
Կենսագրություն
Էդուարդ Ավագյանը ծնվել է 1934 թվականին Շամշադինի Բերդ ավանում (այժմ՝ Տավուշի մարզ)՝ նորաշենցիների ընտանիքում։ 1941 թվականին ընդունվել է Երևանի № 40 միջնակարգ դպրոցը։ 1951 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է այն։ Ընդունվել է պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետը։ 1957 թվականին աշխատանքի է ընդունվել ՀԽՍՀ արդյունաբերական շինարարության նախարարությունում, իսկ հետո՝ Երևանի Լենինյան (Շենգավիթի) շրջխորհրդի կոմիտեում։ 1960-1963 թվականներին ՀԽՍՀ Պետշինում պաշտոններ է վարել, աշխատել է վերահսկողության կոմիտեում, աշխատել է նաև Երևանի Օրջոնիկիձեի (Էրեբունի) կուսշրջկոմի արդյունաբերական բաժնի վարիչ, եղել է ՀԿԿ կենտկոմի շինարարության բաժնի հրահանգիչ ։
1967 թվականներին Էդուարդ Ավագյանը ավարտել է կուսակցական բարձրագույն դպրոցը և աշխատանքի է անցել ՀԿԿ-ում որպես տեսուչ։ 1968 թվականին Էդուարդը ընտրվել է Օրջոնիկիձեի շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ։ Նա նաև եղել է ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի տնտեսական վարչության պետ, 1971-1971 թվականներին եղել է գյուղական շինարարությունների նախարարի տեղակալ, 1972-1974 թվականներին՝ Խորհրդային շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ, 1974-1979 թվականներին՝ Աբովյանի կուսշրջկոմի առաջին քարտուղար, 1979-1985 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ արդյունաբերական շինարարության նախարար։
1985 թվականին Էդուարդ Ավագյանը Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահ է ընտրվել և այդ պաշտոնում աշխատել է մինչև 1989 թվականը։
1989-1990 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության գործերի կառավարիչը։
Եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, մահացել է 1991 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բերդ քաղաքում ծնվածներ
Սահիբես Զաման մզկիթ
Սահիբես Զաման մզկիթ (Sahibəz-Zaman məscidi), 17-րդ դարի մզկիթ, որը գտնվում է Բաքվի Բուզովնա շրջանում ։ Սեֆյանների ժամանակաշրջանի մզկիթ է։
Պատմություն
Մզկիթը կառուցվել է 1688 թվականին Բաքվի Բուզովնայի թաղամասում։ Մզկիթը կառուցել է Աբաս Կուլի աղա Բաքիխանովի պապը` Հաջի Մելիք Մամեդխանը։ Այլ մզկիթների պես խորհրդային ժամանակաշրջանում այն նույնպես չի գործել։ 1991 թվականից հետո Հաջի Ռասիմի նախաձեռնությամբ մզկիթը վերսկսել է իր գործունեությունը։ Մզկիթի ճարտարապետությունը բնորոշ է Շիրվան-Ապշերոնի ճարտարապետական դպրոցին ։
2014 թվականին մզկիթում վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքներ են իրականացվել, որոնք ավարտվել են մեկ տարի անց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաքվի մզկիթներ
Արայիկ Աղաբաբյան
Արայիկ Ռազմիկի Աղաբաբյան, ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։ ԲՀԿ և ԲՀԿ խմբակցության անդամ։
Պարգևներ
Ամուսնացած է, ունի մեկ զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Արմավիր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԲՀԿ անդամներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ
Կոսովոյի Հանրապետության քաղաքացու անձնագիր
Կոսովոյի Հանրապետության քաղաքացու անձնագիր, փաստաթուղթ, որը տրվում է մասնակիորեն ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետության քաղաքացիներին՝ արտասահման մեկնելու համար։ Ծառայում է նաև որպես ինքնության հավաստագիր և Կոսովոյի Հանրապետության քաղաքացիությունն ապացուցող փաստաթուղթ։ Անձնագրի թողարկումը վերապահված է Կոսովոյի Հանրապետության ներքին գործերի նախարարությանը։ Դիվանագիտական անձնագրերը տրամադրվում են ԱԳՆ կողմից։ Չափահաս քաղաքացիներին անձնագիրը տրվում է 10 տարի ժամկետով։ Առաջին անձնագիրը թողարկվել է 2008 թվականի հուլիսի 30-ին ։
Կոսովոյի անձնագիրն ունի մուգ կապույտ գույնի կազմ, որի վրա պատկերված է Կոսովոյի Հանրապետության զինանշանը և մակագրված է ալբաներեն, սերբերեն և անգլերեն լեզուներով։
Ճանաչում
Կոսովոյի վիճահարույց կարգավիճակի հետ կապված Կոսովոյի անձնագիրը ճանաչված է ոչ բոլոր պետությունների կողմից, և նրանով որոշ երկրներ մեկնելն անհնար է։ Սակայն արձանագրված են Կոսովոյի անկախությունը և Կոսովոյի Հանրապետության կողմից տրված անձնագիրը չճանաչած երկրներ մուտքի իրավունք ունենալու դեպքերը։
91 պետություն ճանաչել է Կոսովոյի անկախությունը և նրա անձնագրով թույլատրում է մուտք գործել իր տարածք։
• 4
Հունաստանը և Սլովակիան պաշտոնապես հայտարարել են այն մասին, որ, Կոսովոյի անկախությունը չճանաչելով, ճանաչում են հանրապետության իշխանությունների կողմից տրված անձնագիրը։
Արձանագրված են Կոսովոյի անձնագրով մուտք գործելու դեպքերը՝ պաշտոնապես չճանաչելով այդ փաստաթուղթը։ Սակայն այդ պետություններ մուտ գործելու թույլտվությունը չի համարվում պաշտոնական պրակտիկա, և այդ փորձի կրկնվելու ոչ մի երաշխիք չկա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոսովոյի Հանրապետություն Կատեգորիա:Անձնագրեր ըստ երկրի
Գաել Օնդուա
Ակումբային կարիերա
Օնդուան ծնվել է Կամերունում, սակայն ապրել է Ռուսաստանում, քանի որ նրա հայրը աշխատում էր Կամերունի դեսպանատանը։
2014 թ․ ապրիլին տեղափոխվել է ԲԿՄԱ, որի կազմում երիտասարդական առաջնությունում մասնակցել է 29 խաղի, դարձել 3 գոլի հեղինակ։ 2016 թ․ տեղափոխվել է Դանիայի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող Վայլե ակումբ, որի կազմում մասնակցելով 23 խաղի հեղինակել է 3 գնդակ։
2017 թ․ դեկտեմբերին պայմանագիր է ստորագրել ուկրաինական Զարյա ակումբի հետ ։
2018 թ․ հուլիսի 27-ին պայմանագիր է ստորագրել Անժիի հետ ։
Օնդուան հայտարարել է, որ ցանկանում է հանդես գալ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում, քանի որ արդեն 10 տարուց ավելի ապրել է Ռուսաստանում։
Ռոբերտ Ուոլփոլ
Ռոբերտ Ուոլփոլ, Օրֆորդի 1-ն կոմս (Robert Walpole, 1st Earl of Orford, ), անգլիացի պետական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի ասպետներ
Տրանսլիտ
Տրանսլիտ (առաջացել է տրանսլիտերացիա բառից), հայերեն (կամ այլ լեզվով) տեքստի փոխանցումն օտար այբուբենի միջոցով։ Ի տարբերություն տրանսլիտերացիայի, տրանսլիտում օգտագործվում են նաև թվեր և համակարգչի ստեղնաշարի վրա հասանելի այլ նիշեր։ Այսինքն, ըստ էության, տրանսլիտը ոչ ֆորմալ տրանսլիտերացիա է։
Այսպես կոչվում է նաև հենց տեքստը, որը գրված է օտար այբուբենով։
Սկզբունքներ
Տրանսլիտը հիմնականում կառուցվում է ոչ լատինական այբուբեն ունեցող լեզուների լատինական աբուբենի հետ (հայերենի դեպքում՝ նաև կիրիլիցայի հետ) հնչյունաբանական համընկնումների սկզբունքով։ Հաճախ միաժամանակ օգտագործվում են ինչպես դասական լատինական հնչյունների (յ-j, ց-c), այնպես էլ ժամանակակից անգլերենի (յ-y, ց-ts), հայերենի դեպքում նաև ռուսերենի (յ-й կամ и, ց-ц) հետ հնչյունաբանական համընկնումները։ Կիրառվում է նաև տառերի և այլ նիշերի վիզուալ նմանության սկզբունքը, օրինակ՝ ծ-&, խ-x (լատինական x (իքս) տառը օգտագործվում է նշելու համար հայերեն խ կամ ղ հնչյունները կիրիլիցայի համահնչուն х (խ) տառի հետ վիզուալ նմանության սկզբունքով)։ Հայերեն տրանսլիտում հաճախ է օգտագործվում նաև 8 թվանշանը բառերի մեջ «ութ» վանկի հետ համահնչունության սկզբունքով (օրինակ՝ հյութ – hy8)։
Փոխառված բառերը կարող են գրվել ինչպես բնօրինակի ուղղագրությամբ, այնպես էլ տրանսլիտի սկզբունքներով։
Կիրառման պատճառները
Տրանսլիտի առաջացման պատճառները հիմնականում տեխնիկական են։ Տրանսլիտը մեծ տարածում գտավ, երբ Համացանցի ստեղծման սկզբնական շրջանում ինչպես հայերենով, այնպես էլ կիրիլիկ կամ լատինականից տարբեր այլ այբուբեն ունեցող լեզուներով համակարգչում կամ բջջային հեռախոսներում գրելու անհնարինության կամ դժվարությունների պատճառով այդ լեզվով տեքստերը մարդիկ ստիպված էին փոխանցել լատինական այբուբենի միջոցով։
Մինչև օրս էլ դեռ գոյություն ունեն որոշ տեխնիկական խնդիրներ, որոնք նպաստում են տրանսլիտի տարածմանը։ Օրինակ՝ SMS-ի միջոցով հնարավոր է փոխանցել կրկնակի անգամ ավել նիշեր պարունակող լատինատառ հաղորդագրություն, քան հայատառ՝ Յունիկոդ կոդավորմամբ։ Բացի այդ, որոշ հեռախոսներ մինչև օրս էլ Յունիկոդ կոդավորմամբ չեն աշխատում։
Որոշ խնդիրներ է առաջացնում նաև Մայքրոսոֆթ Վինդոուզի հայերեն ստեղնաշարում տառերի լռելյայն դասավորվածությունը, որը թեև հնարավոր է փոխել, սակայն դա որոշակի գիտելիքներ է պահանջում։
Բացի տեխնիկական պատճառներից տրանսլիտի օգտագործումը որոշ դեպքերում կարող է ունենալ նաև հոգեբանական (անգամ պատերի վրա այլ լեզուներով են գրում ) և կրթական պատճառներ։ Կրթական պատճառները ևս տարբեր կարող են լինել։ Օրինակ՝ սփյուռքում շատերը չեն տիրապետում հայոց այբուբենին, սակայն կարողանում են շփվել հայերեն։ Նյու-Յորքցի ռեժիսոր Չախմախչյանի խոսքերով, օրինակ, իրենց դերասանները սովորում են դերերը՝ գրված հայերեն լեզվով, բայց անգլերեն տառերով ։ Կրթական պատճառներից է նաև հայերենի ուղղագրությանը վատ տիրապետելը. շատերը տրանսլիտ օգտագործում, քանի որ դա կոծկում է հայերեն ուղղագրության վատ իմացությունը, ինչն էլ ավելի է վատթարացնում իրենց ուղղագրական գիտելիքների մակարդակը ։
Պատմություն
Թեև տրանսլիտ եզրույթն ի հայտ եկավ համացանցի դարաշրջանում, այս երևույթն առաջացել է շատ ավելի վաղ։
Այսպես՝ տրանսլիտով էր գրված առաջին հայերեն տպագիր տեքստը։ 1475 թվականին Մայնցում լույս տեսած Յոհան Շիլդբերգերի «Ուղեգրություններ» գրքի մեջ, որի մի քանի գլուխը նվիրված էր Հայաստանին, զետեղված է հայերեն լատինատառ «Հայր մեր» աղոթքը։
Լատինատառ հայերենով էր տպագրվում նաև Բուլղարիայի Վառնա քաղաքում 1884 թվականին լույս տեսած «Հույս» («Huis») հայկական պարբերականը (խմբագիր՝ Անդրանիկ Յոհանեսկու (Հովհաննիսյան) և Բ. Ատրունի) ։
19-րդ դարի 2-րդ կեսից սկսած լատիանտառ էին փոխանցվում նաև ոչ լատինական այբուբեն ունեցող լեզուներով միջազգային հեռագրերը։
Սակայն տրանսլիտը մեծ տարածում գտավ հատկապես 20-րդ դարի վերջին - 21-րդ դարի սկզբին՝ Համացանցի և բջջային կապի տարածմանը զուգահեռ։ Եվ թեև ժամանակի ընթացքում ստեղծվեցին լուծումներ, որոնք թույլ էին տալիս գրել այլ այբուբեններով, տրանսլիտը Հայաստանում լայնորեն կիրառվում է մինչ օրս։
Դեռ մեկ-երկու տարի առաջ որոշ խոշոր լրատվական կայքեր նույնիսկ ունեին էջերի տրանսլիտ տարբերակներ ։ Որոշ կայքեր ու բլոգեր մինչև օրս էլ իրենց պարունակությունն ամբողջությամբ տարածում են տրանսլիտով։
2015 թվականի տվյալներով Հայաստանում ամենատարածված որոնման համակարգի՝ «Գուգլի» միջոցով նույն բառը լատինատառ հայերենով մոտ 10 անգամ ավելի շատ է փնտրվում, քան մեսրոպատառով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն Կատեգորիա:Հայերեն Կատեգորիա:Այբուբեններ Կատեգորիա:Տառադարձություն
Կոլմար (Վերին Պրովանսի Ալպեր)
Կոլմար (Colmars, Cormarç), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Ալոս Կոլմար կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04061։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 384 մարդ։
Տնտեսություն
Տնտեսության հիմքը կազմում ՝ գյուղատնտեսությունը, մասնավորապես անասնապահությունը։ 2007 թվականի տվյալներով 238 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 64-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 73,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,1 %)։ 174 աշխատունակ բնակիչներից 157-ը աշխատում էին (85 տղամարդ և 72 կին), անաշխատանք էին 17-ը (5 տղամարդ և 12 կին)։ 64 անգործ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 38-ը թոշակառու, 19-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յուրմանգա (Տոլշմայի վտակ)
Յուրմանգա (Юрманга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոլշմա գետի աջ ափում՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Յուրմանգաի ճահճուտներում, 11 կմ հյուսիս-արևելք Նիկոլսկի գյուղի մոտ և Տոտմից 46 կմ հարավ-արևմուտք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուտուլներ
Ռուտուլներ (ինքնաանվանումը мыхIаІбыр), բնիկ ժողովուրդ ՌԴ Դաղստանի Հանրապետությունում (Ռուտուլսկի, Աղտինսկի, Բաբայուրտովսկի և Կիզլյարսկի շրջաններ), ինչպես նաև Ադրբեջանի Հանրապետության հյուսիսում՝ (Շաքիի և Քախի շրջաններ) ։
Ռուտուլները հոգևոր-մշակութային առումով մոտ են լեզգիներին ։ Ռուտուլների նախնիները Մեծ Հայքին հարևան Աղվանք պետության ցեղերից մեկն են եղել։ Խոսում են իրենց մայր լեզվով՝ Ռուտուլերենով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ազգեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ազգեր Կատեգորիա:Ռուտուլներ Կատեգորիա:Կովկասի ազգեր
Լահսեն Աբրամի
Լահսեն Աբրամի (لحسن أبرامي, ), մարոկկացի նախկին ֆուտբոլիստ, Մարոկկոյի հավաքականի կազմում խաղացել է պաշտպանի դիրքում։
Ակումբային կարիերա
Լահսեն Աբրամին ֆուտբոլիստի իր կարիերան սկսել և մեծ մասն անց է կացրել իր հայրենի քաղաքի մարոկկական «Վիդադ Կասաբլանկա» ֆուտբոլային ակումբում։ Այս ակումբի կազմում նա երեք անգամ դարձել է Մարոկկոյի չեմպիոն և երեք անգամ նվաճել է Մարոկկոյի գավաթը։ 1998 թվականի ամռանը տեղափոխվել է թուրքական «Գենչլերբիրլիգի» ակումբ, որի կազմում խաղացել է երկու խաղաշրջան և վերադարձել է «Վիդադ»։ 2003/04 խաղաշրջանը պաշտպանն անց է կացրել քաթարական «Ալ-Վակրու» ակումբում։ 2005 թվականին դարձել է Մարոկկոյի «Իթթիհադ Տանժեր» ակումբի խաղացող, որտեղ էլ ավարտել է ֆուտբոլիստի իր կարիերան։
Կարիերան հավաքականում
Լահսեն Աբրամին ընդգրկվել է Մարոկկոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում` մասնակցելու Աֆրիկյան ազգերի գավաթի 1992 թվականի առաջնությանը Սենեգալում, սակայն այս մրցաշրջանի ժամանակ խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Մարոկկոյի հավաքականի կազմում խաղացել է երեք անգամ, 1992 թվականին Իսպանիայում ամառային օլիմպիադայի ժամանակ` ելույթ ունենալով Հարավային Կորեայի, Շվեդիայի և Պարագվայի դեմ խմբային փուլի խաղերում։
1998 թվականին Բուրկինա-Ֆասոյում անցկացված Աֆրիկայի ազգերի գավաթի առաջնության ընթացքում Մարոկկոյի հավաքականի կազմում անցկացրել է երեք հանդիպում. խմբային փուլում Մոզամբիկի և Եգիպտոսի, քառորդ եզրափակիչում` Հարավաֆրիկյան հանրապետության հավաքականի դեմ խաղում ։ 1998 Ֆրանսիայում անցկացվող աշխարի առաջնության ժամանակ կիսապաշտպանը հրավիրվվել է Մարոկկոյի հավաքական, որտեղ իր թիմի կազմում խաղացել է Բրազիլիայի և Շոտլանդիայի դեմ խաղերում։
2000 թվականին Գանայում և Նիգերիայում անցկացված Աֆրիկայի գավաթի առաջնությունում Աբրամին մասնակցել է միայն Նիգերիայի դեմ հանդիպմանը ։
Ձեռքբերումներ
«Վիդադ Կասաբլանկա»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Գայի պողոտա (Երևան)
Գայի պողոտա, պողոտա Երևանի Նոր Նորք վարչական շրջանի սկզբնամասում։ Անվանվել է Գայի անունով, որի հուշարձանը գտնվում է պողոտայի կենտրոնական հատվածում։ Քաղաքային նշանակության փողոց է ։
Վոնդոժ
Վոնդոժ (Вондожь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիտ գետի աջ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 59 կմ է։ Ավազանի տարածքը 574 կմ²։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ժոաո Կառլոս
Ժոաո Կառլոս Պինտո Չավես (Բրազիլական պորտուգալերեն՝ João Carlos Pinto Chaves, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան, խաղում է Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբի կազմում։
Կարիերա
Ֆուտբոլիստի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2001 թ. Ռիո դե Ժանեյրոյի «Վասկո դա Գամա» ակումբում, որի կազմում երկրի առաջնության խաղերում անցկացրել է 13 հանդիպում։ 2002 թ. տեղափոխվել է բուլղարական ԲԿՄԱ, որի կազմում էլ հենց մեկնարկային մրցաշրջանում կարողանում է դառնալ երկրի առաջնության հաղթող։ 2004 թ. հուլիսին ֆուտբոլիստը տեղափոխվում է բելգիական «Լոքերեն» ակումբ ։ Լոքերենի կազմում մնում է 4 տարի ու այդ ընթացքում հասցնում մասնակցել երկրի առաջնության 114 հանդիպման։ Բելգիական մեկ այլ Գենկ ակումբի հետ ունեցած երկարատև բանակցություններից հետո վերջապես 2008 թ. հունիսի 10-ին ֆուտբոլիստը կնքում է պայմանագիր։ 1 տարի անց Ժոաո Կառլոսը Գենկի կազմում կարողանում է նվաճել Բելգիայի գավաթը։
2011 թ. հունվարի 29-ին բրազիլացին պայմանագիր է ստորագրում Մախաչկալայի «Անժի» ակումբի հետ ։ Անժիի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է մարտի 1-ին, երբ թիմն իր հերթական հանդիպումն էր անցկացնում երկրի Գավաթի խաղարկությունում։ Այդ խաղում նրանց մրցակիցն էր Սանկտ Պետերբուրգի Զենիթը ։ Անժիում Ժոաոն իրեն հիանալի դրսևորեց իր վստահ խաղի շնորհիվ, իրեն լավ էր դրսևորում հատկապես երկրորդ հարկում։
2013 թ. օգոստոսի 21-ին Անժին և Սպարտակը համաձայության եկան ֆուտբոլիստի տեղափոխության համար ։ Որոշ տեղեկություններով Սպարտակը ֆուտբոլիստի համար վճարել է 1 միլիոն դոլար։
Անձնական կյանք
Իր կնոջ՝ Ֆերնանդայի հետ ծանոթ է եղել դեռ մանուկ հասակում։ Ֆերնանդան փոքր է նրանից 1 տարով։ Նրանք ունեն 2 երեխա. մեծ աղջիկը՝ Մարիա Էդուարդուն և փոքր որդին՝ Ժուան Պելեն։ Ընտանիքն ապրում է Մոսկվայում, երեխաները սովորում են անգլիական դպրոցում ։
Նվաճումներ
ԲԿՄԱ (ֆուտբոլային ակումբ, Սոֆիա)
• Բուլղարիայի չեմպիոն - 2002/03
• Բուլղարիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2003/04 • Բուլղարիայի Գավաթի եզրափակիչ փուլի մասնակից - 2003/04
Գենկ
• Բելգիայի գավաթակիր - 2008/09
Անժի
• Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2012/13 • Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակիչ փուլի մասնակից - 2012/13
Վիճակագրություն
''Վերջին թարմացումը - 2013 թ. հունվարի 24''
Հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ
Մարիա Կազեցկայա
Մարիա Անտոնինա Կազեցկայա (Maria Antonina Kazecka, ), լեհ բանաստեղծ, վիպասան, մշակութային և հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Մարիա Կազեցկայան ծնվել է 1880 թվականին Զալոժցիում, լեհական ապստամբությանը մասնակցած (1863-1864 ) սպայի ընտանիքում։ Սովորել է Լվովի մասնավոր գիմնազիայում և ուսուցիչների սեմինարիայում։ Ակտիվորեն մասնակցել է Լվովի մշակութային և գրական կյանքին։ Եղել է «Żywy Dziennik» ամսագրի խմբագիրը, Լեհաստանի գրողների և նկարիչների փոխադարձ օգնության ընկերության անդամ ։
1913 թվականին Կիևում նախաձեռնել է ստեղծագործական երեկոներ, համերգներ, ցուցահանդեսներ և լեհական արվեստագետների ներկայացումներ։
1918 թվականի լեհ-ուկրաինական պատերազմի և Լվովի ճակատամարտի մասնակից է։ Եղել է բուժքույր, մասնակցել է Լվովի տարբեր մասերում տեղի ունեցած մարտերին, եղել Աջակցող կանանց կանոնավոր և կամավորական բանակի ջոկատի հրամանատար։ Ծանր վիրավորվել է և հաշմանդամ դարձել։
Լեհաստանի Հանրապետության օրոք զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Հրատարակել է 5 բանաստեղծական ժողովածուներ, բանաստեղծություններ և վեպեր է հրատարակել «Gazety Lwowskiej» և «Kuriera Lwowskiego» էջերում։ 1914 թվականին գրող Ջոզեֆ Կոնրադի Լեհաստան ժամանման հիշողությունների և Յան Կասպրովիչի կենսագրության հեղինակն է։
Իր ստեղծագործություններում նկարագրել է Լվովի արծիվների հերոսական գործողությունները։
Մահացել է 1938 թվականի մայիսին։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Լվովի քաղաքային բյուջեի հաշվին։ Թաղված է Լվովի պաշտպանների գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհ արձակագիրներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Վիպասաններ Կատեգորիա:Լեհ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ջանեթ Լի
Ջանեթ Լի (Janet Leigh, ծննդյամբ Ջինեթ Հելեն Մորիսոն (Jeanette Helen Morrison,), ամերիկացի երգչուհի և գրող։ Արժանացել է Ոսկե գլոբուս մրցանակի, ինչպես նաև եղել է Օսկար մրցանակի անվանակիր։ Առավել հայտնի է դարձել Ալֆրեդ Հիչքոքի «Պսիխո» ֆիլմի և Օրսոն Ուելսի «Չարի կնիք» ֆիլմի շնորհիվ։
Վաղ տարիներ
Թանեթ Հելեն Մորիսոնը ծնվել է 1927 թվականի հուլիսի 6-ին Կալիֆոռնիայում՝ Մերսեդ քաղաքում։ Դերասանուհին Հելեն Լիթի և Ֆրեդերիկ Ռոբերտ Մորիսոնի միակ զավակն է։ Նրա պապիկն ու տատիկը Դանիայից էին։ Նրա ունի շոտլանդական, իռլանդական և գերմանական արմատներ։
Եղել է Պասիֆիկ համալսարանի ուսանողուհի, սովորել է երաժշտություն և հոգեբանություն։
Կինո
Ջանեթ Լին կինոյում իր կարիերան սկսել է 1945 թվականին՝ Նորմե Շիրերի շնորհիվ, ով սկսնակ դերասանուհու մեջ տեսել է մեծ տաղանդ։ Նա տեսել է դերասանուհու նկարները և խորհուրդ է տվել գործակալ Լյու Վասերմանին։ Նրա նկարը զետեղվել է Լիլիան Բերնսի դրամայի պատրոնաժում։ Մետրո-Գոլդուին-Մայեր ընկերությունը նրան առաջարկել է կնքել համաձայնագիր, որին հաջորդելու էր ֆիլում իր փորձերը և «Ռոձի Ռիջիի սիրավեպը» ֆիլմում իր առաջնելույթը (1947)։
Վերջին տասը տարիներին նա նկարահանվել է տարբեր հայտնի ֆիլմերում։ Նա հինգ ֆիլմերում՝ Գուդինի (1953) Սև Falworth վահան (1954), Վիկինգները (1958), կատարյալ տոն (1958), Ո՞վ է այս լեդին (1960), նկարահանվել է իր երբեմնի ամուսնու՝ Թոնի Քերթիսի հետ։ Նրանք նաև միասին վեցերորդ ֆիլմում՝ Պեպե (1960), իրականացրել են Կամեո։
1958 թվականին Լին Չառլթոն Հեսթոնի հետ նկարահանվել է Օրսոն Ուելսի Չարի կնիքը նուարում, իսկ ավելի ուշ՝ Ալֆրեդ Հիչքոքի Պսիխո ֆիլմում։ Մերիոն Քրեյնի դերը նրա ամենահայտնի դերն է, որտեղ նկարահանվել են նաև Էնթոնի Պերկինսը և Ջոն Գևիսը։ Լիին հոգեպես այնքան վնաս է պատճառել տեսարանը, որ նա երկար ժամանակ խուսափել է ֆիլմերից ։ Այդ դերի համար նա արժանացել է Ոսկե գլոբուս մրցանակի, ինչպես նաև առաջարվել է Օսկար մրցնաակ ստանալու համար:Շնորհիվ Մերիոն Քրեյնի նա իր հայրենիքում ստացել է «Միսս Ճիչ» մականունը։
1960-ական թվականների կեսին նա գրեթե դադարել է երևալ էկրանին՝ ֆիլմերում ընդունելով միայն մի քանի մասնակցություն, որից երկուսը «Մառախուղ» (1980) և «Halloween՝ 20 տարի անց» (1998), նա այդ ֆիլմերում նկարահանվել է Ջեյմի Լի Քյորթիսի՝ իր աղջկա հետ։
Գրական ստեղծագործություն
Նա նաև չորս գրքի հեղինակ է։ Նրա առաջին հուշագրությունը «Սա իրական Հոլիվուդն է» (1984), որը Նյու Յորք Թայմսում դարձել է բեստսելեր։ 1995 թվականին նա հրապարակել է «Psycho: Դասական թրեյլերի ետնաբեմում»: 1996 թվականին նա հրապարակել է իր առաջին վեպը՝ «Ճակատագրի տունը», որը ուսումնասիրում է երկու ընկերների կյանքը՝ Հոլիվուդի պատմության փոփոխման ընթացքում։ Գրքի հաջողությունը առաջացնում է հաջորդ վեպը գրելու միտումը՝ «Երազանքների գործարան» (2002)։
Անձնական կյանք և մահ
1951 թվականի հունիսի 4-ին ամուսնացել է Թոնի Քերթիսի հետ։ Ունեցել են երկու աղջիկ՝ Քելլի և Ջեյմի Քյորթիսները, ովքեր նույնպես դարձել են դերասանուհիներ։ Շուտով ամուսնությունը չեղյալ է հայտարարվում և Լին ամուսնանում է մակլեր Ռոբերտ Բրենդթի հետ՝ Լաս Վեգասում: Նրանք միասին ապրել են 42 տարի՝ մինչև Լիի մահը՝ 2004 թվականը։
Լին Խաղաղ Օվկիանոսի Ստոկտոնում՝ Կալիֆոռնիայում գտնվող համալսարանում արժանացել է Գիտությունների դոկտոր կոչման։
Մահացել է 2004 թվականին 77 տարեկանում՝ Բևեռլի Հիլզում, վասկուլիտի (արյան անոթների բորբոքում) դեմ մեկ տարվա պայքարից հետո, մարմինը դիակիզվել է։
Մրցանականեր և անվանակարգեր
1960 թվականի փետրվարի ութին արժանացել է աստղի՝ Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում ։
Ընտրյալ ֆիլմագրություն
Ջանեթ Լիի ֆիլմագրություն
Ծանոթագրոթյուններ
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Ձյունե թագուհին (ֆիլմ, 2002)
Ձյունե թագուհին (Snow Queen), ամերիկյան ընտանեկան ֆանտազիա ՝ Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթի հիման վրա։
Սյուժե
Մի անգամ գիշերը հյուրանոց է ժամանում մի հարուստ կին՝ թանկագին մուշտակով ու ադամանդներով, և Կային հրավիրում է հետևել իրեն։ Հասկանալով, որ իր հետ ինչ-որ բան այն չէ, Կայը Գերդայի համար գնում է երկարաճիտ կոշիկներ, իսկ արկղի մեջ «Օգնիր ինձ» գրառմամբ նամակ է թողնում։ Դրանից հետո նա մեկնում է անծանոթուհու հետ։
Գերդան մեկնում է նրան փնտրելու։ Սկզբում նա հայտնվում է Կախարդուհի Գարնան տանը։ Վերջինս հետևողականորեն խնամում է Գերդային՝ համոզելով նրան մնալ փոքրիկ աղջիկ։ Միայն որոշ ժամանակ անց է Գերդան իր մեջ փախչելու ուժ գտնում։ Անտառում նա հանդիպում է փոքրիկ չինացի հրաշագործին, ով նրան առաջարկում է գնալ Արքայադուստր Ամռան դղյակ։ Վերջինս, ի պատիվ Գերդայի, պարահանդես է կազմակերպում, որի ժամանակ նրան առաջարկում է ծանոթանալ ասպետներից մեկի հետ, այլապես եթե նա ոչ ոքի չսիրահարվի մինչ կեսգիշեր, ամառը կավարտվի։ Գերդան պարահանդեսային հագուստով փախչում և ընկնում է ավազակների ձեռքը։ Երիտասարդ ավազակուհին նրան փրկում է մահից։ Ավազակուհի Աշունը նրան ասում է, որ Ձյունե թագուհու հետ մարտնչելու համար Գերդայի ուժերը չեն բավականացնի, և խոստովանում է՝ թագուհին իր քույրն է։ Դրանից հետո նա Գերդային է տալիս մորից խլած մետաղազարդը, որը 3 վարդերի տեսք ուներ։ Գերդան իր զնդանի պատի մեջ անցք է բացում և փախչում հյուսիսային եղնիկի հետ։
Այդ ողջ ընթացքում Կայը գտնվում էր Ձյունե թագուհու ապարանքում։ Այն զարմանալիորեն նման էր Գերդայի հոր հյուրանոցին, միայն թե ներսն ամբողջությամբ ձյունից էր։ Ձյունե թագուհին նրան հրամայել էր մանրագույն փշուրներից հավաքել կոտրված հայելին՝ խոստանալով ազատություն պարգևել։ Կային հսկում էր Ճերմակ արջը, որը սիրահարված էր թագուհուն։ Կայը փախչելու տարբերակներ էր փնտում, բայց ելք չի գտնում և գործի է անցնում։ Հայելին գրեթե հավաքված է, չի բավականացնում մի կտոր։ Արջը Կային պատմում է հայելու պատմությունը, և այդ պատմությունը քամին հասցնում է Գերդային. մի անգամ դևը պատրաստել է այդ հայելին և տվել տարվա 4 եղանակներին։ Երբ Գարունը, Ամառային արքայադուստրը, Ավազակուհի Աշունը նայեցին դրա մեջ, իրենց տեսան։ Իսկ Ձմեռը տեսավ իր տիրակալությունը, ճանկեց հայելին և ցանկացավ դիմել Աստծուն, որպեսզի նա թույլ տա հայելին իր մոտ պահել։ Նա ավելի ու ավելի էր բարձրանում, սակայն հայելին հանկարծ երերաց և կոտրվեց։ Հայելու բեկորներն ընկան մարդկանց աչքերի մեջ, և Ձմեռը երկար ժամանակ աշխարհով մեկ փնտրում էր այդ բեկորները, որպեսզի նորից հավաքի հայելին։ «Իմ անհաջողությունները»՝ Ձյունե թագուհին այդպես անվանեց երիտասարդներին, ում աչքերի մեջ ընկել էին այդ բեկորները, և նրանք դարերով սառած էին մնացել ապարանքի սառույցի մեծաբեկորներում։ Կայը հասկանում է, որ հայելու վերջին բեկորն իր աչքի մեջ է։ Այդ նույն ժամանակ Գերդան ներխուժում է դղյակ։ Կայն սկզբում չի ճանաչում նրան, բայց հետո տեսնում է այն երկարաճիտ կոշիկները, որոնք ինքն էր գնել նրա համար, և ամեն ինչ հիշում է։ Գերդան գրկում է նրան, բայց հանկարծակի ձյունամրրիկ է սկսվում, և նա սառչում է՝ ծածկվելով սառույցով։ Կայը խնդրում է թագուհուն գթալ աղջկան, թագուհին համաձայնում է՝ փոխարենը համբույր պահանջելով։ Թագուհին համբուրում է Կային, արցունքի հետ միասին նրա աչքից ընկնում է բեկորը, և Կայն անգիտակից ընկնում է։