cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բելգիական հովվաշուն
Լակենուա
Շիկակարմիր է, դենչի և պոչի հատվածում սև հետքերով։ Կրծքավանդակի և ոքի մատների վրա սպիտակ հետքեր կան։
Բնավորություն
Բնությունից այս ցեղատեսակի շներն օժտված են խելքով և լավ հիշողությամբ։ Նրանք հնազանդ են, համարձակ և հասկացաղ, ինչպես նաև շատ խելացի  ։
Վարժեցում
Բելգիական հովվաշները լավ են վարժվում, փորձառու վարժեցնողի ձեռքում շունը արագ սովորում է կատարել այն ամենը, ինչ պահանջվում է։ Ընդհակառակը, կոպիտ վերաբերմունքից ժամանակի ընթացքում կարող է ագրեսիվ դրսևորումներ ցուցաբերել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շան ցեղատեսակներ Կատեգորիա:Բելգիայի մշակույթ Կատեգորիա:Կաթնասուններ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հերոս դպրոցականների հուշարձան
Հերոս դպրոցականների հուշարձան (Памятник героям-школьникам), հուշակոթող Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված դպրոցականներին։ Տեղադրվել է 1971 թվականին թիվ 110 դպրոցի շենքի մոտ (Ստոլովի նրբանցք, 10/2)։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Դանիել Միտլյանսկին, ճարտարապետներ Եվգենի Ռոզենբլյումը և Պյոտր Սկոկանը ։ Հուշարձանն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
1968 թվականին «ՀամԼԿԵՄ-ի 50-ամյակը» համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսի կենտրոնական ցուցասրահում թիվ 110 դպրոցի շրջանավարտ Դանիել Միտլյանսկին ներկայացրել է իր «41 թվականի ռեքվիեմ» քանդակը, որը նա նվիրել է ռազմաճակատում զոհված ընկերներին։ Դպրոցի աշակերտները հանդես են եկել այդ հուշարձանը դպրոցի բակում տեղադրելու առաջարկով ։
1993 թվականին հուշարձանը ենթարկվել է վանդալիզմի, որից հետո պատկերաքանդակները ստիպված էին տեղափոխել դպրոցական թանգարան։ Վանդալիզմի հետագա դեպքերից հուշարձանը պաշտպանելու համար քանդակագործ Դ. Միտլյանսկին և ճարտարապետ Բ. Մարկուսը մշակել են նրա վերակառուցման նախագիծ։ Նորացված հուշարձանը տեղադրվեց դպրոցի պատին՝ Նոժովի նրբանցքի կողմից ։ Նոր հուշարձանը հնի փոքրացված պատճենն է, նրա պատվանդանին գրված է ավելի ճշգրիտ մեջբերում Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու «Ռեքվիեմից»՝ «Նահատակվածների հիշատակին եղե՛ք արժանի»։
Ստարոժիլովո
Ստարոժիլովո (Старожилово), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ստարոժիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5087 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ստարոժիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
(6835) Մոլֆինո
(6835) Մոլֆինո (Molfino), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի ապրիլի 30-ին Սանտա Լյուչիա Ստրոնկոնե աստղադիտարանի կողմից Ստրոնկոնեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,610074 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0518 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1540,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233736 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,01° անկյուն։
Վաչիկ Ազիզյան
Վաչիկ Ալեքսանի Ազիզյան, ապարատավար, Աշխատանքային Փառքի շքանշանների լրիվ ասպետ, ԽՍՀՄ պատվավոր քիմիկոս (1976), ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1980-1985 թվականներին), Երիտասարդության վաստակավոր վարպետ-դաստիարակ (1983), ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1985) ։
Գործունեությունը
1947 թվականին ավարտել է Երևանի Սիլիկյան թաղամասի 8-ամյա դպրոցը, 1951 թվականին՝ ավիամեխանիկների 10-ամսյա դասընթացը, 1958 թվականին՝ Երևանի Շահումյանի շրջանի բաներիտ միջնակարգ դպրոցը։ 1950-1954 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1950 թվականի հուլիսից աշխատել է Երևանի "Նաիրիտ" գիտաարտադրական միավորման կաուչուկի քլորոպոլիմերացման արտադրամասում։ Եղել է ապարատավար, ավագ ապարատավար, ապարատավարների բրիգադիր։ 2000 թվականին նշանակվել է նույն արտադրամասի օպերատոր։ Եղել է ակտիվ հասարակական աշխատող։ Մասնակցել է ՀԿԿ 26-րդ և ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարների աշխատանքներին։ ՀԿԿ 26-րդ համագումարում ընտրվել է ՀԿԿ անդամ։ 1980-1985 թվականներին եղել է Հայաստանի ժողովրդական վերահսկողության հանրապետական կոմիտեի անդամ։ 1970-1990 թվականներին բազմիցս ընտրվել է Երևանի քաղաքային խորհրդի, Երևան քաղաքի Լենինյան (ներկայումս՝ Շենգավիթի) շրջանի շրջանային խորհրդի պատգամավոր, ՀԿԿ Երևան քաղաքի Լենինյան (ներկայումս՝ Շենգավիթի) շրջկոմի անդամ։ 1980 թվականի փետրվարի 24-ին ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Եղել է Գերագույն խորհրդի բնության պահպանության և բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման հանձնաժողովի անդամ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ
Ժանդարմը հանգստի ժամանակ
«Ժանդարմը հանգստի ժամանակ» (Le gendarme en balade)՝ ռեժիսոր Ժան Ժիրոյի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Լուի դը Ֆյունեսը, Միշել Գալաբրյուն, Ժան Լեֆևրը, Գի Գրոսոն, Միշել Մոդոն, Նիկոլ Վերվիլը, Ֆրանս Ռումիլին, Իվ Վենսանը, Քրիստիան Մարենը, Կլոդի Ժանսակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:1970 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ժան Ժիրոյի ֆիլմեր Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում
Տրոիցկոե (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)
Տրոիցկոե (Троицкое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի բնակավայրեր
Էլիզաբեթ Բլաքվել
Էլիզաբեթ Բլաքվել (Elizabeth Blackwell, ), բրիտանացի բժիշկ, առաջին կին, ով բժշկական որակավորում է ստացել Միացյալ Նահանգներում, և առաջին կին, որը Գլխավոր բժշկական կոմիտեի կողմից գրանցվել է Բժշկական գրանցամատյանում ։ Բլաքվելը ինչպես Միացյալ Նահանգներում, այնպես էլ Միացյալ Թագավորությունում էական ներդրում է ունեցել որպես սոցիալական գործիչ և բարոյական բարեփոխիչ, և  բժշկության ոլորտում կանանց կրթությունը խթանելու առաջամարտիկ։ Ի պատիվ նրա ստեղծվել է Էլիզաբեթ Բլաքվել շքանշան, որն ամեն տարի շնորհվում է այն կնոջը, ով նշանակալի ներդրում է ունեցել բժշկության ոլորտում կանանց առաջխաղացման գործում ։
Բլաքվելին սկզբում չէր հետաքրքրում բժշկական գործունեությունը, հատկապես այն բանից հետո, երբ իր դպրոցական ուսուցիչը դասավանդման նպատակով ցուլի աչք էր բերել ։ Հետևաբար, նա դարձավ դպրոցի ուսուցիչ՝ իր ընտանիքի կարիքները հոգալու համար։ 1800-ական թվականների ընթացքում ուսուցչությունը կանանց հարմար աշխատան էր համարվում, սակայն շուտով նա համարեց, որ այն չի համապատասխանում իրեն։ Բլաքվելի հետաքրքրությունը բժշկության հանդեպ առաջացավ այն բանից հետո, երբ ընկերուհին հիվանդացավ և ասաց, որ եթե իր մասին հոգացող բժիշկը կին լիներ, գուցե ինքն ավելի թեթև տաներ դժվարությունները ։ Բլաքվելը սկսեց դիմել բժշկական դպրոցներ և հենց սկզբից բախվեց իր սեռական պատկանելության նկատմամբ նախապաշարմունքների, որը շարունակվելու էր հետագա ողջ գործունեության ընթացքում։ Նրան մերժում էին իր դիմած բոլոր բժշկական դպրոցներում, բացառությամբ Ժնևի բժշկական քոլեջի (Նյու Յորք), որտեղ արական սեռի ուսանողները քվեարկեցին Բլաքվելի ընդունման օգտին ։ Այսպիսով, 1847 թվականին Բլաքվելը դարձավ առաջին կինը, ով հաճախեց բժշկական դպրոց ԱՄՆ-ում ։
Բլաքվելի առաջին ատենախոսությունը որովայնային տիֆի տենդի մասին էր, որը տպագրվել է 1849 թվականին Բուֆալոյի բժշկական ամսագրում, դառնալով պաշտպանությունից կարճ ժամանակ անց հրատարակված, առաջին բժշկական հոդվածը, որը հրատարակել էր կին ուսանող ԱՄՆ-ից։ Այն ներկայացնում էր կարեկցանքի և զգայունության ուժեղ ապրումակցում մարդկային տառապանքների նկատմամբ, ինչպես նաև տնտեսական և սոցիալական արդարության վճռական պաշտպանություն ։ Այս հեռանկարը բժշկական համայնքը համարեց «կանացի» ։
Կովելին
Կովելին, հանքանյութ, կոչվում է հայտնաբերողի՝ իտալացի քիմիկոս Նիկոլա Կովելիի ազգանվամբ ։
Էլիզաբեթ Բլաքվել
Բլաքվելը 1857 թվականին իր քրոջ՝ Էմիլի Բլաքվելի հետ հիմնադրեց նաև Նյու Յորքի կանանց և երեխաների հիվանդանոց և կին հանդիսատեսի առջև դասախոսություններ էր կարդում աղջիկների կրթության կարևորության մասին ։ Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի տարիներին նա նաև զգալի դերակատարում է ունեցել բուժքույրերին կազմակերպելու գործում։
Կովելին
Բնութագիրներ
Բյուրեղները հազվադեպ են։ Կովելոինը սովորաբար առաջացնում է հողախառն, մրուրախառն կամ փոշեխառն ագրեգատներ։ Գույնը՝ լեղակի կապույտ։ Կովելինը փայլատ է։ Կարծրությունը՝ 1, 5—2, 0, խտությունը՝ 4600 կգ/մ³։ Տարածված է պղնձի, բազմամետաղային և հրաքարային հանքավայրերի երկրորդային սուլֆիդային հարստացման զոնայում։ Հիդրոթերմալ առաջնային կովելինը քիչ է հանդիպում (Հայաստանում հանդիպում է է Տանձուտի հանքավայրում)։
Էլիզաբեթ Բլաքվել
Վաղ տարիներ
Էլիզաբեթը ծնվել է 1821 թվականի փետրվարի 3-ին Անգլիայի Բրիստոլ քաղաքում՝ շաքրի վերամշակմամբ զբաղվող Սամուել Բլաքվելի և նրա կնոջ՝ Հաննա (Լեյն) Բլաքվելի ընտանիքում։ Էլիզաբեթն ուներ երկու ավագ քույրեր՝ Աննան և Մարիանը, և, վեց կրտսեր եղբայրներ՝ Սամուել (ամուսնացել է Անտուանետ Բրաունի հետ), Հենրի (ամուսնացել է Լյուսի Սթոունի հետ), Էմիլի (ԱՄՆ - ում երկրորդ կինը, որը բժշկական կոչում է ստացել), Սառա Էլեն (գրող), Ջոն և Ջորջ։ Նա ուներ նաև չորս մորաքույր՝ Բարբարա, Էնն, Լյուսի և Մերի, ովքեր նույնպես ապրում էին նրանց հետ ։
Կովելին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միներալներ Կատեգորիա:Սուլֆիդային միներալներ Կատեգորիա:Պղնձի միներալներ Կատեգորիա:Հանքանյութեր
Էլիզաբեթ Բլաքվել
Վաղ տարիներ
1832 թվականին ընտանիքը գաղթեց Անգլիայի Բրիստոլ քաղաքից Նյու Յորք, քանի որ Սամուել Բլաքվելը հրդեհի պատճառով կորցրել էր իրենց շատ շահութաբեր շաքարի գործարանը ։ Նյու Յորքում նրա հայրը սկսեց ակտիվ աբոլիթիոնիստական գործունեություն ծավալել։ Հետևաբար, ընթրիքի շուրջ նրանց քննարկումները հաճախ շոշափում էին այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են կանանց իրավունքները, ստրկությունը և մանկական աշխատանքը։ Այս լիբերալ քննարկումները արտացոլվում էին երեխաների դաստիարակության Հաննայի և Սամուելի մոտեցումներում։ Օրինակ՝ Բարբարա Բլաքվելը երեխաներին վատ վարքի համար ծեծելու փոխարեն՝ նրանց զանցանքները գրանցում էր սև գրքում։ Եթե ​​դրանք կուտակվում էին, ապա երեխաներն ընթրիքի ժամանակ ուղարկում էին ձեղնահարկ։ Սամուել Բլաքվելը նույնպիսի լիբերալ վերաբերմունք ուներ նաև իր երեխաների կրթության նկատմամբ ։ Սամուել Բլաքվելը կոնգրեգացիոնալիստ էր և մեծապես ազդել է իր երեխաների կրոնական և ակադեմիական կրթության վրա։ Նա կարծում էր, որ յուրաքանչյուր երեխա, ներառյալ իր աղջիկները, պետք է հնարավորություն ունենան անսահման զարգացնելու իրենց տաղանդներն ու ընդունակությունները։ Այդ ժամանակներում նման տեսակետը հազվադեպ երևույթ էր, քանի որ մարդկանց մեծամասնությունը կարծում էր, որ կնոջ տեղը տունն է կամ դպրոցում՝ որպես ուսուցիչ։ Բլաքվելը ուներ ոչ միայն տնային դաստիարակչուհի, այլ մասնավոր ուսուցիչներ, ովքեր լրացնում էին նրա մտավոր զարգացումը ։ Արդյունքում, նա մեծանում էր սոցիալական առումով բոլորից բավական մեկուսացած և շփվում էր միայն իր ընտանիքի հետ ։
Մի քանի տարի անց ընտանիքը հեռացավ Նյու Յորքից, տեղափոխվեց Ցինցինատ (Օհայո)։ Երբ Բլաքվելը 17 տարեկան էր, նրա հայրը մահացավ՝ ընտանիքին թողնելով ոչ մեծ գումար։
Չափահայություն
Բլաքվելներն ունեին ֆինանսական դժվարություններ։ Ֆինանսական կարիքից ելնելով՝ Աննա, Մարիան և Էլիզաբեթ քույրերը հիմնեցին դպրոց՝ « Ցինցինատիի երիտասարդ տիկնանց անգլիական և ֆրանսիական ակադեմիա» (The Cincinnati English and French Academy for Young Ladies), որը տրամադրում էր գրեթե բոլոր առարկաների ուսուցում և գումար էր գանձում ուսման, կացարանի և սննդի համար։ Դպրոցն աչքի չէր ընկնում իր կրթության նորարարական մեթոդներով. Այն պարզապես եկամտի աղբյուր էր Բլաքվել քույրերի համար ։ Այս տարիներին մահապատժի վերացման աշխատանքները երկրորդ պլան էին մղվել Բլաքվելների համար, ամենայն հավանականությամբ՝ ակադեմիայի պատճառով ։
Էլիզաբեթ Բլաքվելը, հավանաբար իր քրոջ՝ Աննայի ազդեցության պատճառով, ընդունեց եպիսկոպալականություն, 1838 թվականի դեկտեմբերին դառնալով Սուրբ Պողոսի եպիսկոպոսական եկեղեցու ակտիվ անդամ։ Այնուամենայնիվ, երբ 1839 թվականին Ուիլյամ Հենրի Չենինգը ժամանեց Ցինցինատ, Էլիզաբեթի կարծիքը փոխվեց։ Խարիզմատիկ Ունիտարիանական հոգևորական Չենինգը, տրանսցենդենտալիզմի գաղափարները ներկայացրեց Բլաքվելին, որը սկսեց հաճախել Ունիտարիանական եկեղեցի։ Ինչն արժանացավ Ցինցիցնատի համայնքի պահպանողական արձագանքին, և արդյունքում ակադեմիան կորցրեց իր աշակերտներից շատերին, իսկ 1842 թվականին փակվեց։ Բլաքվելը սկսեց ուսուցանել մասնավոր աշակերտների ։
Բլաքվելի հետաքրքրությունները կրթության և բարեփոխումների նկատմամբ վերածնվեցին Չենինգի ժամանմամբ։ Էլիզաբեթն աշխատում էր ինտելեկտուալ ինքնակատարելագործման վրա․ ուսումնասիրում էր արվեստ, հաճախում էր տարբեր դասախոսությունների, գրում էր պատմվածքներ և մասնակցում էր տարբեր դավանանքների կրոնական ծառայություններին (կվակերական, միլերական, հրեական)։ 1840-ական թվականների սկզբին նա իր օրագրերում և նամակներում սկսեց բանաձևեր ներկայացնել կանանց իրավունքների մասին և մասնակցեց 1840 թվականի Հարիսոնի քաղաքական արշավին ։
1844 թվականին Բլաքվելն իր քրոջ՝ Աննայի օգնությամբ Հենդերսոն քաղաքում (Կենտուկի) գտավ ուսուցչական աշխատանք՝ տարեկան $ 1000 վճարով։ Չնայած գոհ էր իր աշխատանքից, սակայն համարեց, որ կացարանային ու դպրոցական շենքային պայմանները անբավարար են։ Նրան ամենից շատ անհանգստացած էր նրանով, որ սա ստրկության իրողությունների հետ նրա առաջին իրական հանդիպումն էր։ «Որքան էլ մարդիկ անձամբ իմ նկատմամբ բարի էին, արդարության ընկալումը շարունակաբար խախտվում էր. Եվ պարտականությունների առաջին ժամկետի ավարտին ես հրաժարվեցի այդ իրավիճակից» ։ Միայն կես տարի անց նա վերադարձավ Ցինցինատի՝ որոշելով գտնել կյանքն անցկացնելու ավելի քաջալերիչ միջոց ։
Բժշկական կրթության ձգտում
Կրկին իր քրոջ՝ Աննայի միջոցով, Բլաքվելը աշխատանք գտավ՝ այս անգամ երաժշտություն դասավանդելով Հյուսիսային Կարոլինայի Աշվիլ քաղաքի ակադեմիայում՝ բժշկական դպրոցի իր ծախսերի համար անհրաժեշտ 3000 ԱՄՆ դոլարը հոգալու համար։ Աշվիլում Բլաքվելը հյուրընկալվեց հարգարժան սրբազան Ջոնսոն Դիքսոնի մոտ, որը նախքան գոգևորական դառնալը բժիշկ էր եղել։ Դիքսոնը հավանություն տվեց Բլաքվելի ձգտումներին և թույլ տվեց օգտվել իր գրադարանի բժշկական գրքերը ուսումնասիրել։ Այս ընթացքում Բլաքվելը հանդարտեցրեց կրոնական ընտրության և միայնության վերաբերյալ իր իսկ կասկածները։ Նա նաև վերսկսեց իր հակաստրկության հետաքրքրությունները՝ հիմնելով ստրուկների կիրակնօրյա դպրոց, որն, ի վերջո, հաջողություն չունեցավ ։
Դիքսոնի դպրոցը շուտով փակվեց, և Բլաքվելը տեղափոխվեց վերապատվելի Դիքսոնի եղբոր՝ Չարլսթոնի հայտնի բժիշկ Սամուել Հենրի Դիքսոնի նստավայր։ Նա սկսեց դասավանդել 1846 թվականին Չարլսթոնի գիշերօթիկ դպրոցում, որը ղեկավարում էր տիկին Դյու Պրեն։ Սրբազան Դիքսոնի եղբոր օգնությամբ Բլաքվելը հետաքրքրվեց նամակների միջոցով բժշկական ուսումնասիրության հնարավորության մասին, սակայն բարենպաստ պատասխան չստացավ։ 1847 թվականին Բլաքվելը Չարլսթոնից մեկնեց Ֆիլադելֆիա և Նյու Յորք՝ նպատակ ունենալով անձամբ ուսումնասիրել բժշկական կրթության հնարավորությունները։ Բլաքվելի մեծ ցանկություն ուներ ընդունվել Ֆիլադելֆիայի բժշկական դպրոցներից մեկը ։ "Իմ մտադրությունը լիովին ձևավորված է։ Ես դյուզն-ինչ չեմ տատանվում այդ հարցի վերաբերյալ․ բժշկության մանրակրկիտ ուսումնասիրություն, ես լիովին վճռական եմ, հասնել դրան։ Սարսափներն ու զզվանքները, կասկած չունեմ, կհաղթահարեմ։ Ես հաղթահարել եմ ավելի ուժեղ տհաճություններ, քան այն ինչ սպասվում է և ինձ լիովին հավասար մրցակից եմ զգում։ Ինչ վերաբերում է մարդկանց կարծիքին, ապա անձամբ ինձ մի մազաչափ իսկ չի հետաքրքրում․ չնայած ես այդքան շատ ջանք եմ գործադրում, որպեսզի արժանանամ դրան և միշտ ձգտելու եմ այդ անել, քանի որ ես շարունակաբար տեսնում եմ, թե ինչպես է ամենամեծ բարիքը ստվերվում՝ այն ​​պարունակող բռնի կամ տհաճ ձևերով ։"
Ֆիլադելֆիա հասնելուն պես, Բլաքվելը համագործակցեց դոկտոր Ուիլյամ Էլդերի հետ և մասնավոր անատոմիա սովորեց դոկտոր Ջոնաթան Մ. Ալենի մոտ, այն ընթացքում, երբ նա փորձում էր ոտք դնել Ֆիլադելֆիայի որևէ բժշկական դպրոց ։ Նա դիմադրության էր հանդիպում գրեթե ամենուր։ Բժիշկներից շատերը խորհուրդ էին տալիս նրան կամ մեկնել Փարիզ՝ սովորելու, կամ էլ տղամարդու կերպարանք ստանալ՝ բժշկություն սովորելու համար։ Նրա մերժման համար առաջադրված հիմնական պատճառներն էին․
Հուսահատությունից նա դիմեց տասներկու «գյուղական դպրոցներ»։
Բժշկական կրթություն Միացյալ Նահանգներում
1847 թվականի հոկտեմբերին Բլաքվելը որպես բժշկական ուսանող ընդունվեց Ժնևի բժշկական քոլեջ, որը հետագայում կոչվեց Հոբարտ քոլեջ, որը գտնվում էր Նյու Յորքի ծայրամասում։ Դեկանն ու պրոֆեսորադասախոսական կազմը, որոնք սովորաբար պատասխանատու էին դիմորդի մագիստրոսական գնահատման համար, ի վիճակի չէին որոշում կայացնել Բլաքվելի գործի հատուկ բնույթի պատճառով։ Նրանք հարցը դրեցին 150 արական սեռի ուսանողների քվեարկության՝ այն պայմանով, որ եթե թեկուզ մեկ ուսանող առարկի, Բլաքվելը կմերժվի։ Երիտասարդները նրան ընդունելու կողմ քվեարկեցին միաձայն ։
1849 թվականի հունվարի 23-ին Բլաքվելը դարձավ առաջին կինը, ով բժշկական կրթություն ստացավ Միացյալ Նահանգներում ։ Տեղական մամուլը հայտնեց նրա կոչում ստանալու մասին՝ նշելով, որ դեկան, դոկտոր Չարլզ Լին դիպլոմը շնորհելիս կանգնեց և խոնարհվեց Էլիզաբեթ Բլաքվելի առաջ ։
Բժշկական կրթություն Եվրոպայում
1849 թվականի ապրիլին Բլաքվելը որոշում կայացրեց շարունակել ուսումը Եվրոպայում։ Նա այցելեց Բրիտանիայի մի քանի հիվանդանոցներ, ապա շարժվեց դեպի Փարիզ։ Նրա այդտեղի փորձը նման էր Ամերիկայում ունեցած փորձին։ նա մերժվեց շատ հիվանդանոցների կողմից իր սեռի պատճառով։ Հունիսին Բլաքվելը ընդունվեց La Maternité «ծննդկանների» հիվանդանոց՝ պայմանով, որ նրան վերաբերվելու են որպես ուսանող մանկաբարձուհի, այլ ոչ թե որպես բժիշկ։ Նա ծանոթացավ Հիպոլիտ Բլոտի՝ La Maternité- ի երիտասարդ ռեզիդենտ բժշկի հետ։ Նա բժշկի մեծ փորձ ձեռք բերեց նրա մենթորության և ուսուցման միջոցով։ Մինչև տարեվերջ Պոլ Դուբոիզը, իր ժամանակի ամենաառաջատար մանկաբարձը, հայտնել էր իր կարծիքը Էլիզաբեթի մասին, որ նա կդառնա ԱՄՆ-ի լավագույն մանկաբարձը և՛ տղամարդկանց, և՛ կանաց մեջ ։
1849 թվականի նոյեմբերի 4-ին, երբ Բլաքվելը բուժում էր նորածնային կոնյուկտիվիտով (ophthalmia neonatorum) մի նորածնի, նա պատահմամաբ վարածված հեղուկը ցփնեց իր իսկ աչքի մեջ և վարակվեց։ Նա կորցրեց ձախ աչքի տեսողությունը, նրա աչքը վիրահատական ճանապարհով հեռացվեց, այդպիսով նրան թողնելով առանց վիրաբույժ դառնալու հույսի ։ Ապաքինվելուց հետո նա 1850 թվականին ընդունվեց Լոնդոնի Սբ Բարդուղիմեոսի հիվանդանոց։ Նա պարբերաբար հաճախում էր Ջեյմս Փաջեթի (James Paget) դասախոսություններին։ Նա այնտեղ դրական տպավորություն թողեց, չնայած դիմադրության հանդիպեց, երբ փորձեց զննել խնամարկյալներին ։
Զգալով, որ բժշկության մեջ կանանց հանդեպ նախապաշարմունքն այդտեղ այդքան էլ մեծ չէ, Բլաքվելը 1851 թվականին վերադարձավ Նյու Յորք՝ սեփական գործունեությունը ծավալելու հույսով ։
Բժշկական գործունեություն Ամերիկայում
Ամերիկայում Բլաքվելը բախվեց դժվարությունների, բայց կարողացավ ստանալ որոշ լրատվամիջոցների աջակցությունը, ինչպիսններից էր New-York Tribune- ը ։ Նա շատ քիչ հիվանդներ ուներ, մի իրավիճակ, որը նա բացատրում էր որպես հղիության արհեստական ​​ընդհատում կատարող կին-բժիշկների ապօրինության արդյունք։ 1852 թվականին նա սկսեց դասախոսություններ կարդալ և հրատարակեց «Կյանքի օրենքները՝ հատուկ հղում կատարելով աղջիկների ֆիզիկական դաստիարակությանը», իր առաջին աշխատանքն էր աղջիկների ֆիզիկական և մտավոր զարգացման մասին, որը վերաբերում էր երիտասարդ կանանց մայրության պատրաստմանը ։
1853 թվականին Բլաքվելը Թոմփկինսի հրապարակի մոտակայքում հիմնեց փոքրիկ դիսպանսեր։ Նա նաև իր թևի տակ վերցրեց բժշկականի ուսանողուհի լեհուհի Մարի Զաքրզևսկային (Marie Elisabeth Zakrzewska)՝ դառնալով նրա նախաբժշկական պրակտիակայի ղեկավար։ 1857 թվականին դոկտոր Մարի Զաքրզևկան, Բլաքվելի և նրա քրոջ՝ Էմիլիի հետ, որոնք նույնպես ստացել էին բժշկական գիտական ​​որակավորում, ընդլայնեցին Բլաքվելի հիմնադրած դիսպանսերը Նյու Յորքի անապահով կանանց և երեխաների համար։ Կանայք ծառայում էին հոգաբարձուների խորհրդում, գործադիր կոմիտեում և որպես առկա բժիշկներ։ Հաստատությունն ընդունում էր ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ ամբուլատոր պայմաններում և ծառայում էր որպես բուժքրոջ վերապատրաստման հաստատություն։ Երկրորդ տարում հիվանդների թիվը կրկնապատկվեց ։
Բժշկական գործունեություն տանը և արտերկրում
Բլաքվելը մի քանի ուղևորություն կատարեց դեպի Բրիտանիա՝ միջոցներ հայթայթելու և այնտեղ Նյու Յորքի հիվանդանոցի նմանությամբ նախագիծ իրականացնել։ 1858 թվականին, ըստ «1858 թվականի բժշկական օրենքի» կետերից մեկի ճանաչվում էին մինչև այդ թվականը արտերկրում բժշկական կրթություն ստացած և Բրիտանիարյում գործունեություն ծավալած բժիշկները։ Այդպիսով նա կարողացավ դառնալ առաջին կինը, ում անունն ընդգրկվեց «Գլխավոր բժշկական խորհրդի» բժշկական գրանցամատյանում (1859 թվականի հունվարի 1) ։ Նա այս ընթացքում նաև Էլիզաբեթ Գարեթ Անդերսոնին մենթորություն էր անում։ 1866 թվականին Նյու Յորքի հիվանդանոցում տարեկան բուժվում էր գրեթե 7000 հիվանդ, և Բլաքվելը պետք էր ԱՄՆ-ում։ Զուգահեռաբար նման հիվանդանոց ունենալու նախագիծը տապալվեց, բայց 1868 թվականին հիմնադրվեց հիվանդանոցին կից կանանց բժշկական քոլեջ։ Այն մարմնավորեց Բլաքվելի նորարարական գաղափարները բժշկական կրթության վերաբերյալ. քառամյա կրթություն՝ շատ ավելի լայն կլինիկական վերապատրաստմամբ, քան նախկինում էր պահանջվում ։
Այդ ժամանակ Էմիլի և Էլիզաբեթ Բլաքվելների հարաբերությունները պառակտվել էին։ Երկուսն էլ չափազանց համառ էին, և իշխանության պայքար էր սկսվել նրանց միջև հիվանդանոցի և բժշկական քոլեջի կառավարման համար ։ Էլիզաբեթը, մի փոքր օտարված զգալով Միացյալ Նահանգների կանանց բժշկական շարժումից, որոշեց մեկնել Բրիտանիա՝ փորձելու այնտեղ կազմակերպել բժշկական կրթություն կանանց համար։ 1869 թվականի հուլիսին նա նավով ուղևորվեց Բրիտանիա ։
1874 թվականին Բլաքվելը Լոնդոնում կանանց բժշկական դպրոց (London School of Medicine for Women) հիմնեց Սոֆիա Ջեքս-Բլեյքի հետ, որը տարիներ առաջ ուսանող էր Նյու Յորքի հիվանդանոցում։ Բլաքվելը տարակուսանքներ ուներ Ջեքս-Բլեյքի մասին և կարծում էր, որ նա վտանգավոր է, ռազմատենչ և անտակտ ։ Այնուամենայնիվ, Բլաքվելը խորապես տարվեց դպրոցի գաղափարով, և այն բացվեց 1874 թվականին՝ որպես Լոնդոնի կանանց բժշկական դպրոց, որի հիմնական նպատակն էր նախապատրաստել կանանց «Դեղագործների սրահի» (Apothecaries Hall) լիցենզավորման քննությանը։ Բլաքվելը կտրականապես դեմ էր դպրոցի լաբորատորիայում կենդանահերձում (vivisection) օգտագործելուն ։
Դպրոցի հիմնադրումից հետո Բլաքվելը իր լիազորությունների մեծ մասը զիջեց Ջեքս-Բլեյքին և ընտրվեց մանկաբարձության դասախոս։ Նա հրաժարվեց այդ պաշտոնից 1877 թվականին՝ պաշտոնապես հեռանալով բժշկական գործունեությունից ։
Մինչ Բլաքվելը բժշկությունը դիտում էր որպես սոցիալական և բարոյական բարեփոխումների միջոց, նրա ուսանողուհի Մերի Պուտնամ Յակոբին կենտրոնացավ հիվանդությունը բուժելու վրա։ Բլաքվելը խորապես համոզված էր, որ կանայք հաջողության կհասնեն բժշկության մեջ իրենց մարդկային արժեքների շնորհիվ, բայց Յակոբին կարծում էր, որ կանայք տղամարդկանց հետ հավասար պետք է ներգրավվեն բոլոր բժշկական մասնագիտություններում ։
Եվրոպայում. սոցիալական և բարոյական բարեփոխումներ
1869 թվականին Բրիտանիա մեկնելուց հետո Բլաքվելն իր հետաքրքրությունների շրջանակը մեծացրեց և ակտիվ մասնակցություն ունեցավ ինչպես սոցիալական բարեփոխումների ոլորտում, այնպես էլ գրքեր հեղինակելով։ 1871 թվականին նա դարձավ «Առողջապահության ազգային ընկերության» (National Health Society) համահիմնադիրը։ Նա իրեն դրսևորում էր որպես հարուստ ջենթլեմ, ով ազատ ժամանակ ուներ բարեփոխումների և մտավոր գործունեության համար․ իր ամերիկյան ներդրումներից ստացված եկամուտի շնորհիվ ։ Նրան հետաքրքրում էր իր սոցիալական կարգավիճակը, և նրա ընկերը՝ Բարբարա Բոդիչոնը, Բլաքվելին ներկայացրեց իր շրջապատին։ Այս տարիների ընթացքում նա բազմիցս շրջագայել է Եվրոպայով մեկ՝ լինելով Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Ուելսում, Շվեյցարիայում և Իտալիայում ։
Բարեփոխումների գործունեության նրա ամենամեծ շրջանը բժշկական մասնագիտությունից հեռանալուց հետո էր՝ 1880-1895 թվականներին։ Բլաքվելը հետաքրքրված էր բարեփոխումների մեծ թվով շարժումներով. հիմնականում բարոյական բարեփոխումներ, սեռական մաքրություն, հիգիենա և բժշկական կրթություն, բայց նաև կանխարգելիչ բժշկություն, սանիտարական վիճակ, եվգենիկա, ընտանիքի պլանավորում, կանանց իրավունքներ, ասոցիացիա, քրիստոնեական սոցիալիզմ, բժշկական էթիկա և հակավիվիսեկցիա. թեև սրանցից ոչ մեկում էլ երբևէ իրական արդյունքի չի հասել ։ Նա բարեփոխումների տարբեր կազմակերպություններում էր գործունեություն ծավալում՝ փորձելով յուրաքանչյուրում պահպանել իր իշխող դիրքը։ Բլաքվելը ուներ շատ բարձր, վեհերոտ և, ի վերջո, անհասանելի նպատակ՝ ավետարանական բարոյական կատարելություն։ Բարեփոխումների նրա բոլոր աշխատանքները ձգվել են այս թեմայի երկայնքով։ Նա նույնիսկ մեծ ներդրում ունեցավ երկու ուտոպիական միություններ հիմնադրման մեջ՝ Սարնթվեյթ և Հադլեյթ, 1880-ականներին ։
Նա հավատում էր, որ քրիստոնեական բարոյականությունը պետք է նույնքան մեծ դեր ունենա, որքան բժշկության մեջ գիտական հետազոտությունը, և որ բժշկական դպրոցները պետք է ուսանողներին սովորեցնեն այս հիմնական ճշմարտությունը։ Նա նաև հակամատերիալիստ էր և դեմ էր կենդանահերձմանը։ Նա թերագնահատում էր պատվաստման նշանակությունը և կարծում էր, որ դա վտանգավոր է։ Նա կարծում էր, որ բակտերիաները հիվանդության միակ կարևոր պատճառը չեն և կարծում էր, որ դրանց նշանակությունը չափազանցված է ։
Նա մեծապես քարոզչություն էր իրականացնում ընդդեմ սանձարձակության, մարմնավաճառության և հակաբեղմնավորիչների՝ փոխարենը կողմ էր օրացույցային մեթոդի (Rhythm method) կիրառմանը։ Նա քարոզչություն էր վարում ընդդեմ Վարակիչ հիվանդությունների մասին օրենքի՝ պնդելով, որ դա մարմնավաճառության կեղծ օրինականացում է։
1878 թվականին Էլիզաբեթ Բլաքվելի «Երեխաների բարոյական դաստիարակության ծնողների խորհուրդ» աշխատությունը մարմնավաճառության և ամուսնության վերաբերյալ էր, որտեղ վիճարկվում էր վարակիչ հիվանդությունների մասին օրենքները։ Բլաքվելը պահպանողական էր բոլոր իմաստներով, բացառությամբ այն բանի, որ համարում էր, որ կանայք ունեն տղամարդկանց հավասար սեռական կրքեր, և որ տղամարդիկ և կանայք հավասարապես պատասխանատու են այդ կրքերը վերահսկելու համար ։ Նրա ժամանակակիցներըն այլ կարծիքի էին․ համարում էին, որ կանայք սեռական կիրք քիչ ունեն, և բարոյական վերահսկողության պատասխանատվությունն անմիջականորեն կնոջ ուսերին էին բարդում։
Գիրքը վեճերի տեղիք տվեց։ Այն մերժվեց 12 հրատարակիչների կողմից, և վերջապես տպագրվեց Ha՝tchard and Company- ի կողմից։ Բնօրինակ հրատարակության ապացույցները ոչնչացվել են հրատարակչության խորհրդի անդամներից մեկի կողմից, և նոր տպագրության համար վերնագրի փոփոխություն է պահանջվել։
Ընկերներ և ընտանիք
Բլաքվելը լավ կապվեր ուներ ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Միացյալ Թագավորությունում։ Նա նամակագրական կապով Լեդի Բայրոնի հետ կանանց իրավունքների խնդիրների մասին է խոսել և շատ մտերիմ ընկերներ է դարձել Ֆլորենս Նայթինգեյլի հետ, որի հետ միասին քննարկել է հիվանդանոց բացելու և ղեկավարելու հարցը։ Նա Բարբարա Բոդիչոնի հետ մնաց ցմահ ընկերներ և հանդիպեց Էլիզաբեթ Քեդի Սթենթոնին 1883 թվականին։ Նա իր ընտանիքի հետ մտերիմ էր և հնարավորինս այցելում էր իր եղբայրներին ու քույրերին ճանապարհորդությունների ընթացքում ։
Քիթի Բարրի
1856 թվականին, երբ Բլաքվելը հիմնադրում էր Նյու Յորքի հիվանդանոցը, նա որդեգրեց «Քիթի»՝ Քեթրին Բարիին (1848-1936)։ Նա իռլանդացի որբ էր Ռենդալ կղզու ապաստան կացարանից։ Օրագրերի գրառումները ցույց են տալիս, որ նա Բարրիին որդեգրել էր մասամբ միայնությունից և պարտավորության զգացումից, իսկ մասամբ էլ՝ տնային գործերում օգնական ունենալու համար ։ Բարրին դաստիարակվել էր որպես կիսա-ծառա, կիսա-դուստր ։
Բլաքվելը կրթել է Բարիին։ Նա նույնիսկ մարմնամարզություն էր սովորեցնում՝ որպես փորձ այն տեսությունների համար, որոնք շարադրված են նրա «Կյանքի օրենքները՝ հատկապես աղջիկների ֆիզիկական դաստիարակության շեշտադրումով» գրքում ։ Այնուամենայնիվ, Բլաքվելը երբեք թույլ չէր տալիս, որ Բարրին զարգացնի իր սեփական հետաքրքրությունները։ Նա չէր ձգտում, որ Բարրին ծանոթանա իր տարիքի երիտասարդ տղամարդկանց կամ կանանց։ Ինքը՝ Բարրին, բավականին ամաչկոտ, անճարպիկ և ինքնամփոփ էր իր որոշակի խլության պատճառով ։ Բարրին ուղեկցում էր Բլաքվելին նրա տրանսատլանտյան բազմաթիվ տեղափոխություններ ընթացքում, 1874-1875 թվականներին տան համար Բլաքվելի կատաղի պայքարի ընթացքում, որի ընթացքում նրանք վեց անգամ տեղափոխվեցին, և, վերջապես, 1879 թվականին հաստատվեցին Բլաքվելի վերջին տանը՝ Ռոք Հաուսում, մի ​​փոքրիկ տուն Էքսմութ Փլեյսի վրա Հասթինգսում (Սասեքս) ։
Բարրին Բլաքվելին ուղեկցել է մինչև վերջ։ Բլաքվելի մահից հետո Բարրին մնաց Ռոք Հաուսում, ապա տեղափոխվեց Քիլմուն (Kilmun)՝ Արգիլշիր (Շոտլանդիա), որտեղ՝ Սուրբ Մունի ծխական եկեղեցու բակում թաղված էր Բլաքվելը ։ 1920 թվականին նա տեղափոխվեց Բլաքվելների մոտ և վերցրեց Բլաքվել ազգանունը։ Մահվան մահճում՝ 1930 թվականին, Բարրին Բլաքվելին անվանելով իր «իսկական սերը», խնդրել է, որ իր մոխիրը թաղեն Էլիզաբեթի կողքին ։
Մասնավոր կյանք
Հինգ Բլաքվել քույրերից ոչ ոք երբևէ չի ամուսնացել։ Սկզբում Էլիզաբեթը կարծում էր, որ սիրավեպի խաղերը հիմարություն են և փայփայում էր իր անկախությունը ։ Քենթուքիում գտնվելու ընթացքում իրեն սիրահետող երիտասարդների մասին նա ասել է. «... չերևակայեք, որ այժմ ես պատրաստվում եմ ինքս ինձ ամբողջություն դարձնել. փաստն այն է, որ ես այստեղ չեմ գտնում իմ երկրորդ կեսը, այլ միայն վեցերորդը, ինչը այն չէ» ։ Նույնիսկ Ժնևի բժշկական քոլեջում գտնվելու ընթացքում նա մերժել է մի քանի հավակնորդների ։
Այնուամենայնիվ, Բլաքվելի կյանքում կար մի փոքր հակասություն՝ Վիրջինիա նահանգից 26-ամյա Ալֆրեդ Սաքսի հետ նրա հարաբերությունների հետ կապված։ Նա շատ մտերիմ էր ինչպես Քիթի Բարրիի, այնպես էլ Բլաքվելի հետ, և 1876 թվականին տարածված կարծիքի կար, որ նա ամուսնացել էր Բարրիին, որն այդ ժամանակ 29 տարեկան էր։ Իրականությունն այն էր, որ Բլաքվելը և Սաքսը շատ մտերիմ էին, այնքան, որ Բարրին անհարմար էր զգում գտնվել նրանց երկուսի կողքին։ Սաքսը շատ հետաքրքրված էր Բլաքվելով, որն այն ժամանակ 55 տարեկան էր։ Բարրին սիրահարված էր Սաքսին և փոքր-ինչ նախանձում էր Բլաքվելին ։ Բլաքվելը կարծում էր, որ Սաքսը շվայտ կյանք է վարել և հավատում էր, որ կարող է ուղղել նրան։ Փաստորեն, 1878 թվականին նրա երեխաների «Բարոյական դաստիարակության հարցերով խորհուրդը ծնողներին» հրապարակման մեծ մասը հիմնված էր Սաքսի հետ նրա զրույցների վրա։ Բլաքվելը դադարեցրեց նամակագրությունը Ալֆրեդ Սաքսի հետ իր գրքի տպագրությունից հետո ։
Ժառանգություն
Բրիտանացի նկարչուհի Էդիթ Հոլդենին, որի Ունիտարիանական ընտանիքը Բլաքվելի հարազատներն էին, նրա պատվին տրվել է «Բլաքվել» երկրորդ անունը (Edith Blackwell Holden)։
Ազդեցություն
1874 թվականին Բլաքվելն աշխատել է Ֆլորենս Նայթինգեյլի, Սոֆիա Ջեքս-Բլեյքի, Էլիզաբեթ Գարեթ Անդերսոնի, Էմիլի Բլաքվելի և Թոմաս Հենրի Հաքսլիի հետ՝ ստեղծելու Անգլիայի կանանց առաջին բժշկական դպրոցը՝ Լոնդոնի կանանց բժշկական դպրոցը, որի համար նա հանդես է եկել որպես Հիգիենայի ամբիոնի վարիչ
Բլաքվելը բնակություն է հաստատել Անգլիայում 1870-ական թվականներին և շարունակել աշխատել կանանց բժշկության մասնագիտությունն ընդլայնելու ուղղությամբ։ Այդպիսով ազդելով, որ միայն Անգլիայում 476 կանայք դառնան գրանցված բժշկական մասնագետներ ։ Մինչև իր մահը Բլաքվելն ակտիվ գործունեություն է ծավալել Անգլիայի Հաստինգս քաղաքում և շարունակել դասախոսել Կանանց բժշկության դպրոցում ։
Պատիվներ
Երկու հաստատություններ հարգում են Էլիզաբեթ Բլաքվելին որպես իրենց շրջանավարտ․
1949 թվականից ի վեր Ամերիկյան բժշկական կանանց ասոցիացիան ամեն տարի Էլիզաբեթ Բլաքվելի շքանշան է շնորհում կին բժշկի ։ Հոբարտ և Ուիլյամ Սմիթ քոլեջները ամեն տարի Էլիզաբեթ Բլաքվելի անվան մրցանակ են շնորհում այն կնոջը, ով «Մարդկությանը մատուցած գերազանց ծառայություն» է ունեցել ։
1973 թվականին Էլիզաբեթ Բլաքվելն ընդգրկվեց կանանց ազգային փառքի սրահում ։
The Dinner Party գեղարվեստական ստեղծագործությունում նստատեղ է նախատեսված Էլիզաբեթ Բլաքվելի համար ։
2013 թվականին Բրիստոլի համալսարանը գործարկեց Էլիզաբեթ Բլաքվելի անվան առողջապահական հետազոտությունների ինստիտուտը ։
2016 թվականի փետրվարի 3-ին, Կին բժիշկների ազգային օրը հռչակվել է Ազգային տոն, որը կազմակերպվել է Բժիշկ Մայրերի խմբի կողմից [www.Mypmg.com] JAMA- ում ուսումնասիրություն հրապարակելուց հետո, որում ասվում է, որ կին բժիշկների մեծ մասը հաղորդում է, որ իրենց սեռի և/կամ մայրանալու պատճառով դեռևս խտրականության են ենթարկվում ։ Ազգային տոնի ընթացքում հարգանքի տուրք է մատուցվում դոկտոր Բլաքվելին այն դերի համար, որը նա ունեցել է՝ ազդելով ներկայիս կին բժիշկների վրա և նրանց արդարության և հավասարության ձգտման վրա։
Հոբարտ և Ուիլյամ Սմիթ քոլեջները իրենց համալսարանում արձան են կանգնեցրել ի պատիվ Բլաքվելի ։
Ջանիս Պ. Նիմուրայի 2021 թվականի գիրքը՝ «Բլաքվել Բժիշկները», պատմում է Էլիզաբեթ Բլաքվելի և նրա քրոջ՝ Էմիլի Բլաքվելի կյանքի պատմությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գիտնականներ Կատեգորիա:Բժշկության պատմություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Վիկտորյական դարաշրջանի անձինք Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Սեն Մարկուֆ (Կալվադոսի գավառ)
Սեն Մարկուֆ (Saint-Marcouf), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 62 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 43-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 43 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (26 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 19 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (225301-225400)
Աստերոիդների ցանկ (225201-225300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (225401-225500)
Քլիֆորդ Ստիլ
Քլիֆորդ Ստիլ (Clyfford Still, ), ամերիկացի աբստրակցիոնիստ նկարիչ։ Աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի նշանակալի ներկայացուցիչներից մեկը ։
Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է Գրանդինում և մանկություն անց է կացրել Սպոկանում։ 1924 թվականին՝ 20 տարեկան հասակում, նկարիչը ժամանել է Նյու Յորք՝ ծանոթանալու ժամանակակից նկարչության հետ։ Այցելելով Մետրոպոլիտեն թանգարան և դիտելով այնտեղ հավաքված եվրոպական առաջատար վարպետների աշխատանքները՝ Ստիլն այդ աշխատանքները բավականաչափ խորը չի համարել։ Ապագա վարպետին պատկերացել է, որ նկարչությունը արտահայտվելու մեծ հնարավորություններ ունի։ Քանի որ նա արդեն որոշել է իրեն նվիրել արվեստի ուսումնասիրությանը՝ ընդունվել է արվեստի ուսանողական լիգայի դասընթացների, սակայն պարապմունքից 45 րոպե անց հեռացել է՝ գտնելով, որ դա էլ «իրենը չէ»։ Հիասթափված «կոռումպացված» արվեստի մեծ քաղաքից՝ Ստիլը նույն 1924 թվականին թողել է Նյու Յորքը, և անգամ մի քանի շաբաթ չմնալով այդտեղ՝ հեռացել է դեպի Արևմուտք ։
1933 թվականին, ավարտելով Սպոկանի համալսարանը, Ստիլը 1941 թվականից դասավանդել է գեղանկարչություն, արվեստի պատմություն և Գեղագիտության Վաշինգտոնում գտնվող Պուլմենի պետական համալսարանում։ Այդ նույն ժամանակաշրջանին են դասվում նաև նրա առաջին աբստրակտ նկարները։ 1943-1945 թվականներին դասավանդել է Ռիչմոնդում և Վիրջինիայում, ապա 1945 թվականին կրկին եկել է Նյու Յորք, որտեղ էլ ծանոթանել է Ջեքսոն Պոլլոքի և Մարկ Ռոտկոյի հետ։ Նույն թվականին կազմակերպվել է նկարչի առաջին անհատական ցուցահանդեսը Պեգի Գուգենհայմ պատկերասրահում, որը վարպետին ճանաչում և հռչակ է բերել։ Միևնույն ժամանակ, Ստիլը փորձել է իրեն հեռու պահել աբստրակցիոնիստ նկարիչների պալատից՝ հրաժարվելով 1950-ական թվականներին կեսերին մասնակցելու Նյու Յորք արվեստի ցուցահանդեսներին։ Այնուամենայնիվ, 1959 թվականին նա մասնակցել է Գերմանիայի Կասել քաղաքում գտնվող ժամանակակից արվեստի «Փաստաթղթեր-2» ցուցահանդեսին։
1961 թվականին նկարիչը տեղափոխվել է Մերիլենդի ծայրամաս, որտեղ էլ մնացել է մինչև իր օրերի վերջը։
1946-1947 թվականներին Քլիֆորդ Ստիլը, հետևելով Բարնետ Նյումանին և Մարկ Ռոթկոյին, դարձել է գունավոր դաշտերի նկարիչ և, չնայած նկարել է «ամեն ինչ՝ բացառությամբ կոմպոզիցիայի», նրա աշխատանքներում հստակ զգացվում է Հյուսիսային Դակոտայի լանդշաֆտների լայնությունը, որտեղ նկարիչը ծնվել և մեծացել է, ինչպես նաև օվկիանոսի արևմտյան ափերը, որտեղ նա ապրել և դասավանդել է 1940-ական թվականներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կիրպիչնոե (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Կիրպիչնոե (Кирпичне), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կիրպիչնոե գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2000 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դելտա (տառ)
Դելտան (հունարեն` δέλτα) հունական այբուբենի չորրորդ տառն է։ Հունական այբուբենում թվային արժեքն է` 4։ Այդ տառից է առաջացել Կիրիլիցայի Д տառը։
Նշանակում
Մաթեմատիկայում և գիտության մեջ ցանկացած փոփոխվող մեծության փոփոխության մեծությունը։
Անտոնեն Դեբիդուր
Անտոնեն Դեբիդուր (Élie Louis Marie Marc Antonin Debidour, ), ֆրանսիացի պատմաբան։
1906 թվականից ղեկավարել է Սորբոնի համալսարանի քրիստոնեության պատմության (նոր շրջան) ամբիոնը։ «Եվրոպայի դիվանագիտական պատմությունը Վիեննայի կոնգրեսից մինչև Բեռլինի կոնգրեսը (1814 - 1878 թվականներ)» աշխատության մեջ ռադիկալ-հանրապետական Դեբիդուրը կարևոր նշանակություն է տվել հեղափոխություններին, ազգային-ազատագրական շարժումներին՝ նշելով դրանց առաջադիմական դերը։ Հանդես գալով դիկտատուրայի վարչակարգի և նվաճողական պատերազմների դեմ՝ գերագնահատել է, սակայն, բուրժուական դեմոկրատիայի (ամենից առաջ՝ ֆրանսերեն) հնարավորությունները։ «Կաթոլիկ եկեղեցին և պետությունը Երրորդ հանրապետության ժամանակ, 1870-1906 թվականներ» աշխատության մեջ հետազոտել է եկեղեցու ու պետության փոխհարաբերությունները Ֆրանսիայում, վճռականորեն պաշտպանել աշխարհիկ կրթության և պետությունից եկեղեցու անջատման գաղափարը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ
Քարոզգիրք (3084, Սիմեոն Երևանցի)
Քարոզգիրք (3084), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3084 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1764 թվականին Ստեփանոս Ջուղայեցի գրիչի կողմից, ենթադրաբար Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.8X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 124 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Ունի՝ 29 տող։ Ունի խորան 1 մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տաղտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 1ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սան Վիտերո
Սան Վիտերո (San Vitero), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Սալամանկա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիստե շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 64,05 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 650 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 68 կմ հեռավորության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Առաջին կոմերիտականները (հուշարձան)
Պատմություն
«Առաջին կոմերիտականները» հուշարձանը տեղադրվել է 1972 թվականի աշնանը (ըստ որոշ տվյալների՝ 1972 թվականի աշնանը) Համալսարանական պողոտայի բուլվարում՝ Վերնադսկու պողոտայից ոչ հեռու, Պ. Կ. Շտերնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտի առջև ։ Հուշարձանի բացումը կապված է Հոկտեմբերյան հեղափոխության 55-րդ տարեդարձի հետ։ Պաշտոնական բացման պահից հուշարձանի մոտ տեղի էր ունենում երիտասարդ մոսկվացիների՝ կոմերիտմիություն ընդունելու արարողություն ։
Նկարագրություն
Բաց-մոխրագույն գրանիտե պատվանդանի վրա տեղադրված են գլուխները հպարտորեն բարձրացրած երկու պատանիների՝ կռած պղնձից ձուլված 4-մետրանոց պատկերաքանդակները, որոնք պատկերում են բուդյոնովկայով և ուսներին հրացանով բանվորի և Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի զինվորի։
Երիտասարդ և Հայրենիքին մինչև վերջ հավատարիմ քաղաքացիական պատերազմի հերոսների բավականին ընդհանրացված կերպարները հաղորդում են հեղափոխական դարաշրջանի «խիստ» տրամադրությունը։ Հորինվածքը թեման բացահայտելու մակարդակով չի զիջում գեղարվեստական հիմնախնդիրը ներկայացնող ազգակցական շատ կոթողներին ։
Հուշարձանի պատվանդանի կողային նիստերին ագուցված են բանաստեղծություններով բրոնզե տախտակներ, որոնք հատուկ այս հուշակոթողի համար կյանքի է կոչել առաջին կոմերիտական բանաստեղծներից մեկը՝ Ալեքսանդր Ժարովը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Անջիվա
Անջիվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դելտա (այլ կիրառումներ)
Աշխարհագրություն
Այլ
Դավանություն հավատո
«Դավանություն հավատո», հանուն Հռոմի սբ աթոռի՝ Կղեմես VIII պապի՝ արևելյան եկեղեցիների առաջարկած դավանության համառոտ շարադրանքը։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1596 թվականին Հռոմում՝ Ուրբանյան տպարանում՝ հայերեն և լատիներեն։ Տիտղոսաթերթին՝ «Կարճառօտս ի դաւանութէնէ սուրբ հաւատոյ...» (26 էջ, 80)։
Տպագրվել է նաև 1678 թվականին նույն տպարանում՝ հայերեն և լատիներեն։ Հայերեն բնագիրը համարակալված է հայատառ, լատիներենը՝ արաբատառ (47 էջ, 8o, 11,5 x 7 սմ)։
«Դաւանութիւն հաւատոյ Գաղղիայի եւ Հելվետիայի բարեկարգեալ եկեղեցիներուն» խորագրով տպագրվել է 1846 թվականին Զմյուռնիայում՝ Գուլիելմոս Գրիֆիտի տպարանում. «Հաւաքումն Բրոթէսդանդ ըսուած քրիստոնէից գործածած հաւատոյ դաւանութեանց եւ քրիստոնեականաց» 4 ինքնուրույն մասերից բաղկացած ժողովածուների 2-րդ մասն է։
Տպագրության տարեթիվը նշված է 1845 թվականը։
Հվարանգ. Երիտասարդ մարտիկ պոետը
'''Հվարան. Երիտասարդ մարտիկ պոետը''', հարավկորեական հեռուստասերիալ, որում նկարահանվել են` Փակ Սո Ջուն, Գո Արա և Պակ Հյոնգ Շիկ։ Այն ցուցադրվում է յուրաքանչյուր երկուշաբթի և երեքշաբթի ժամը 22:00 (Կորեայի ժամանակով) KBS2 հեռուստաալիքով, առաջին էպիզոդը ցուցադրվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ին      ։
Սյուժե
Հազարամյակներ առաջ Ջին Հյոն կայսրի կառավարման տասներկուերորդ տարում, Շիլլան Հին Կորեայի երեք թագավորություններից ամենափոքր և ամենաթույլ պետություն էր։ Երիտասարդ թագավոր Ջին Հյոնը գահը ժառանգել է, երբ դեռ երեխա էր և չէր կարող պաշտպանել իրենց և իր իշխանությունը (526 - 576 թթ., գահակալման շրջան՝ 540 - 576 թթ.) ։ Որպեսզի փրկի իր կյանքը, կայսրուհի Ջի Սուն թաքցնում է որդուն սարերում` թույլ չտալով նրան հայտնվել պալատում մինչև նա չհրամայի վերադառնալ։ Տասներկու տարի նա ստիպված թաքնվել է` ապրելով միայնության մեջ շրջապատված աղքատներով և ավազակներով։ Նրան չէին ճանաչում նույնիսկ վստահված և գահին մոտ գտնվող մարդիկ։ Իսկ վսեմ երիտասարդի մեջ իրենց կառավարիչին պատահաբար իմացողները դատապարտված էին կայսրուհու թիկնապահների սրերի կողմից ստացած մահվան։
Ջի Սուն չէր շտապում ժողովրդին ցույց տալ ժառանգին` սպասելով ավելի հարմար պահի, երբ նրա որդու հզորությունը կլինի ավելի հզոր և պաշտպանված։ Այդ պատճառով ամբողջ երկրում հավաքել էին լավագույն երիտասարդներին, ովքեր գեղեցիկ էին, բարձրահասակ և բարետես։ Նրանց ընտրել են միայն արտաքին տվյալներով` հաշվի չառնելով սոցիալական դիրքը։ Տղաներին անվանել են հվարանգներ, որը թարգմանաբար նշանակում է «ծաղկային տղամարդիկ»։ Նրանց դաստիարակությամբ զբաղվել է հանգուցյալ կայսրի լավագույն ընկերը, ով նվիրված է ժառանգին ինչպես շուն։ Անցնելով դաժան զինվորական պատրաստություն` երիտասարդները պետք է կյանքի գնով պաշտպանեն իրենց կառավարչին։ Այս երիտասարդների մեջ է հայտնվում բոլորին անծանոթ ժառանգը` հորինված Սամ Մեկ Ջոնգ անունով։ Նա դեռ չի վստահում մորը, ով փրկել է նրա կյանքը, բայց այժմ նրա կարծիքով ցանկանում է ժառանգի մահը։
Այն ժամանակների դաժան օրենքները թույլ չէին տալիս հասարակ մարդկանց հայտնվել մայրաքաղաքում և առավել ևս անպատիժ այն լքել։ Ուղեկցելով իր ընկերոջը նրա հոր որոնումների ժամանակ, Մու Մյոնգը հայտնվում է Սեուլում։ Քաղաք, որն արմատապես փոխում է նրա կյանքը։ Այստեղ նա կորցնում է միակ ընկերոջը միայն նրա համար, որ նա հանկարծակի տեսել է երիտասարդ կայսրին, կհանդիպի աղջկա։ Նա կդառնա հվարանգ, չիմանալով, որ կերդվի պաշտպանել նրան, ում մեղադրում է ընկերոջ մահվան մեջ և համարում է իր ոխերիմ թշնամին։
Միակ աղջիկը, ում վիճակված է ծանոթանալ երիտասարդ կայսրի ապագա մարտիկի հետ, կիսարյուն Ա Րոն է։ Նրա դաստիարակությամբ զբաղվում է հայրը, վարպետ Ան Ջի Գոնգը։ Իսկ մայրը, հասարակ քաղաքացուն, վռնդել են քաղաքից ազնվականի հետ կապ ունենալու համար։ Երկու տղա հատուկ տեղ կզբաղեցնեն նրա սրտում՝ Մի Մյոնգ և Սամ Մեկ Ջոնը։ Մեկը կլինի հավատարիմ, ով միշտ ժամանակին կհասնի և կպաշտպանի յուրաքանչյուր վտանգներից։ Երկրորդը, թագավորական մեջքով է և ունի իդեալական դաստիարակություն, կանհանգստացնի նրա հոգուն, կստիպի անհանգստանալ, իսկ սրտին դողալ ։
Արտադրություն
Սերիալը միավորել է Սունգ Դոնգ Իլին և Գո Արային, ովքեր ավելի վաղ աշխատել են միասին, որպես հայր և դուստր TVN հեռուստաալիքի «Պատասխանը 1994» (2013) հեռուստասերիալում։
Առաջին անգամ սցենարը կարդացել են 2016 թվականի մարտին։ Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են մարտի 31- ին և ավարտվել են նույն թվականի սեպտեմբերի 1-ին ։
Վերափոխում
2016 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, Asia Bridge Contents-ը և Oh!Boy Project-ը հայտնել են, որ ցանկանում են նկարահանել Հվարանը երաժշտական ֆիլմի տեսքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2016 հեռուստասերիալներ
Ստարոիլիկեևո
Ստարոիլիկեևո (Староиликеево, Иҫке Илекәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի բնակավայրեր
Տրոիցկոե (գյուղ, Բոգրադսկի շրջան)
Տրոիցկոե (Троицкое), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի բնակավայրեր
Լե Բալ (արվեստի կենտրոն)
Լե Բալ (Le Bal), անկախ արվեստի կենտրոն Փարիզում ։ Այն վավերագրական լուսանկարչություն, տեսանյութեր, ֆիլմեր և նոր մեդիա է ներկայացնում ցուցահանդեսների, գրքերի տպագրության, զրույցների և բանավեճերի միջոցով։
Լե Բալն ունի 350 քմ ցուցահանդեսային տարածք, որը բաժանված է երկու հարկի. մի հարկում Le Bal Books գրախանութն է, մյուս հարկում` Le Bal Café սրճարանը ։ Արվեստի կենտրոնը բացվել է 2010 թվականի սեպտեմբերին։ Տնօրենը Դիանե Դյուֆորն է ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Շենքը 1930-ականներին եղել է Շեզ Իսիս անվամբ պարասրահ։
Լե Բալն ամեն տարի համահրատարակում է երկու կամ երեք գիրք, ներառյալ` L’Anti հավաքածուն, որը Centre national des arts plastiques-ի և Les Carnets du Bal-ի հետ լույս ընծայվող սահմանափակ հրատարակությամբ գիրք է ։
Լե Բալի կրթական հարթակը` Լա Ֆաբրիքյու դե Ռեգարդը, 2008 թվականից սկսած նախագծեր է իրականացնում` նկարների հանդեպ վերլուծական վերաբերմունք ձևավորելու համար. նախագծերը նախատեսված են 8-18 տարեկան երեխաների համար, որոնցում ընդգրկվում են պատանիներ հատկապես Փարիզի թերզարգացած շրջաններից և արվարձաններից ։
Լե Բալ գրախանութը ղեկավարվում է Սեբաստիա Հաուի կողմից։
Լե Բալ սրճարանը ղեկավարում է Ալիս Քուիլեթը, Աննա Թրաթլեսը և Անսելմ Բլեյնեյը ։ Սրճարանում մատուցվում են բրիտանական ազգային ուտեստներ։ Սկսած 2010 թվականից` Լե Բալը ներառված է ամենամյա Prix des Ecoles d’Art SFR Jeunes Talents մրցույթում ։ Դա մրցույթ է` նախատեսված արվեստի դպրոցի ներկա և նախկին ուսանողների համար։ Այն 5000 եվրո մրցանակ է նախատեսում` հաղթողին երկու տարվար ընթացքում վավերագրական լուսանկարչության նախագիծ իրականացնելու կամ ավարտին հասցնելու համար ։
Անտոնի Դ'Ագատայի Anticorps (2003) կատալոգը հրատարակվել է Éditions Xavier Barral-ի կողմից` Լե Բալում նար հետահայաց ցուցահանդեսի համար. կատալոգը 2013 թվականին հաղթել է Rencontres d'Arles փառատոնում` դառնալով Հեղինակային գրքի մրցանակի մրցանակակիր ։ 2015 թվականին Images of Conviction: The Construction of Visual Evidence գիրքը Paris Photo–Aperture Foundation PhotoBook Awards մրցանակաբաշխությանը հաղթել է Տարվա լուսանկարների կատալոգ անվանակարգում ։
Ներսես Մարտիրոսյան
Ներսես Լազիկի Մարտիրոսյան, հայ ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Ներսես Մարտիրոսյանը ծնվել և բնակվում է Երևանում։
2000-2004 թվականներին սովորել է Հայաստանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարանում ։ 2004 թվականին ռեժիսորական և մոնտաժի կուրսեր է անցել «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությունում։ 2004-2006 թվականներին անցել է ժամկետային պարտադիր զինվորական ծառայության։ 2006 թվականին 3D անիմացիայի կուրսեր է անցել «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությունում և 2006-2008 թվականներին աշխատել է հեռուստաընկերությունում մոնտաժի ռեժիսոր ։