cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Զոմբի ապոկալիպսիս (ֆիլմ)
Ռիչարդ Մաթեսոնի «Ես լեգենդն եմ» հետապոկալիպտիկ վեպը (1954) հիմնարար դարձավ զոմբի-ապոկալիպսիսի գաղափարի համար, որտեղ, սակայն, խոսքը ոչ թե զոմբիների, այլ խելացի արնախումների մասին էր՝ «վամպիրային» վարակի զոհերի մասին ։ Զոմբիներն իրենց այժմյան ավանդական ձևով` որպես արյունարբու կենդանի մեռելներ, ներկայացվեցին 1968թ.-ին նկարահանված ցածրբյուջետային «Կենդանի մեռյալների գիշեր» ֆիլմում, որտեղ մի քանի հերոսներ հայտնվում են բազմաթիվ զոմբիների կողմից շրջափակված գյուղական տանը։
Նկարագրություն
Զոմբի–ապոկալիպսիսի հորինված սցենարները կապում են զոմբիների ներխուժումը ինչ-որ հարուցիչի հետ, օրինակ՝ մարդուց մարդուն փոխանցվող վիրուսի հետ՝ զոմբի–ապոկալիպսիսը նմանեցնելով իրական վարակիչ հիվանդության համաճարակի։ Նույնիսկ այլ ավելի ֆանտաստիկ սցենարները հուշում են, որ յուրաքանչյուր մարդ, ով մահանում է ցանկացած պատճառով, վերածվում է զոմբիի, որը տարված է կենդանի մարդկանց վրա հարձակվելու ցանկությամբ։ Այնուամենայնիվ, զոմբիի խայթոցը գրեթե միշտ հանգեցնում է մահվան և հետագայում մարդը վերածվում է զոմբիի, բայց որոշ սցենարներում կա հակաթույն, որը կարող է կանխել կծված մարդուն զոմբիի վերածելը։ Պետական ​​մարմինները, ոստիկանությունը և բանակը չեն կարողանում դիմակայել սպառնալիքին, և մի քանի փրկվածները ստիպված են պայքարել գոյատևման համար՝ շրջապատված բազմաթիվ զոմբիներով։
Զոմբիների ապոկալիպսիսում առաջարկվում են գոյատևման հետևյալ բաղադրատոմսերը. Պետք է գտնել զենք ու տրանսպորտային միջոցներ, որոնցով կարելի է լքել մարդաշատ վայրն ու բնակություն հաստատել ամայի վայրում։ Առաջարկվում է նախօրոք համալրել սնունդ, որսի և ձկնորսական տեխնիկա, հրդեհային աղբյուրներ, դինամոմեքենաներ, տաք և պաշտպանիչ հագուստ, ինչպես նաև դեղամիջոցներ ։ Առաջարկվում է «Շտապ օգնության ճամպրուկի» պարունակությունը՝ ջուր, երկար պահպանման ժամկետով սնունդ, դանակ, սկոտչ ժապավեն, մարտկոցով աշխատող ռադիո, օճառ, սրբիչ, վերմակներ, առաջին օգնության հավաքածու ։
Հետաքրքիր փաստեր
2009 թվականին Օտտավայի և Կարլտոնի համալսարանների կանադացի մաթեմատիկոսները «Infectious Disease Modeling Research Progress» ժողովածուում հրատարակեցին գիտական ​​աշխատություն՝ նվիրված ապոկալիպսիսին որպես անսովոր տեսակի համաճարակի մոդելավորմում, որտեղ նրանք ցույց տվեցին, որ հիպոթետիկ զոմբիային վարակի գոյությունը վաղ թե ուշ պետք է հանգեցնի քաղաքակրթության փլուզմանը։ Հոդվածը համաձայնեց, որ չնայած նման սցենարի ակնհայտ անհավանականությանը, աշխատանքը ցույց է տալիս մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդի ճկունությունը և դրա կիրառելիությունը կենսաբանության խնդիրների ամենալայն շրջանակում ։
2011 թվականի մայիսի 16-ին այս գործակալության տնօրեն, ԱՄՆ Առողջապահության փոխնախարար Կոնտրադմիրալ Ալի Խանի կողմից գրված հումորային ուղեցույց՝ զոմբիների ապոկալիպսիսի ժամանակ գոյատևելու համար, հայտնվեց ԱՄՆ Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոնների պաշտոնական բլոգում ։ Գործակալության ներկայացուցիչները հանրային ծայրահեղ հետաքրքրություն առաջացրած ցուցումը կատակ են անվանել բողոքներով, որ հասարակությանը դժվար է ստիպել ուշադրություն դարձնել իրական աղետներին պատրաստվելու մասնագետների կոչերին ։
Մինչև 2014 թվականը Պենտագոնը մշակել էր զոմբիների հարձակումները հետ մղելու ծրագիր՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով քաղաքից արագ տարհանման ծրագրերին  ։
ԱՄՆ-ում զենքի խստացված վերահսկողության բազմաթիվ հակառակորդներ անդրադառնում են զոմբիների ապոկալիպսիսին՝ նշելով, որ անհնար է սահմանափակել զենք կրելը, քանի որ դրանք կարող են անհրաժեշտ լինել արտակարգ իրավիճակներում, երբ «պետությունը չի կարողանա արձագանքել»։ Հենց նման առիթների համար Ազգային հրացանների ասոցիացիան նույնիսկ հանրահավաքներ է կազմակերպում, որտեղ կարելի է մարզել զոմբիների պատկերով թիրախների վրա կրակելու ճշգրտությունը։ Tesla ընկերության հիմնադիր Իլոն Մասկը առաջարկել է հրազենին այլընտրանք՝ զոմբիների ապոկալիպսիսի դեպքում նրա բոցավառները կարելի է գնել առանց լիցենզիայի, և եթե զենքը չաշխատի քայլող մահացածների դեմ պայքարում, Մասկը խոստացել է վերադարձնել գումարը։ Առաջին և առայժմ միակ խմբաքանակը սպառվել է մի քանի ժամում ։
Ալեքսեյ Գիլիմով
Ալեքսեյ Վալերիկովիչ Գիլիմով, ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Կենսագրություն
Եկատերինբուրգի «Ուրալմաշ» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ Կարիերայի սկզբին խաղացել է Ռուսաստանի երկրորդ դիվիզիոնի «Տրուբնիկ», «Ուրալմաշ », և «Ուրալեց» ակումբներում։
2002 թվականին տեղափոխվել է Բելառուսիայի առաջնության «Գոմել» ակումբ, խաղացել է 9 խաղ։ Դարձել է 2002 թվականի Բելառուսիայի Գավաթի դափնեկիր բայց եզրափակչում մնաց պահեստայինում։
Ռուսաստանից վերադառնալուց հետո՝ հանդես է եկել Սվերդլովսկի շրջանի «Սինարա», «Կեդր», ««Ֆոռես»» և այլ ակումբներում։ 2003 թվականին դարձել է ոստիկանների և հրշեջների աշխարհի առաջնություն հաղթող՝ «Բարսելոնա»յի կազմը «Ուրալ»ի հավաքականի դեմ խաղում ։ 2010 թվականին հանդես է եկել Ռուսաստանի Սուպերլիգայում «Տանգանսկի Րյադ» ակումբի ֆուտզալում ։
2018 թվականի դրությամբ աշխատում է Եկատերինբուրգյան միջնակարգ № 178 դպրոցում՝ որպես ֆուտբոլի մարզիչ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Տարասովկա (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Տարասովկա (Тарасівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
(8688) Դելաունի
(8688) Դելաունի (Delaunay), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի օգոստոսի 8-ին Էրիկ Էլստի կողմից Կոսոլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,272862 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8791 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6666 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287637 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
22cans
22cans, բրիտանական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, տեղակայված Գուիլֆորդում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 2012 թվականի փետրարին Պիտեր Մոլինյոի կողմից։
Պատմություն
Պիտեր Մոլինյոին, ով նախկինում հիմնադրել էր Bullfrog Productions և Lionhead Studios, հիմնադրեց 22cans ընկերությունը 2012 թվականի փետրվարի 20-ին Ֆարնբորոյում։ Ընկերությունը հիմնադրելու համար, նա լքեց Lionhead ընկերությունը և սկսեց համագործակվել Թիմա Ռէնսի և Պետեր Մերֆիի հետ, ովքեր Lionhead ընկերության տեխնիկական գծով և գլխավոր տնօրեններ էին համապատասխանաբար։ Մոլինյոինը առաջին անգամ ընկերության հիմնադրման մասին հայտարարեց 2012 թվականի մարտի 7-ին ։ Մինչև ապրիլ ամիսը, նա ստացավ ավելի քան 1000 առաջարկ ։ Ընկերության նշանակալի վարձակալություններն են համարվում 2012 թվականի հուլիսին Ջեք Աթթրիջը և 2013 թվականի ապրիլին Ջեյմի Սթոունը ։
Ընկերության կողմից մշակված առաջին խաղը դարձավ Curiosity: What's Inside the Cube? խաղը, որը թողարկվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին Android և iOS օպերացիոն համակարգերի համար ։ 2015 թվականին, խնդրահարույց Godus խաղի թողարկումից հետո, ընկերության միացավ Սեյմոն Ֆիլլիպսը, ով զբաղեցրեց գլխավոր տնօրենի պատշտոնը։ Իսկ Մոլինյոինը սկսեց զբաղվել դիզայներական հարցերով ։ Աթթրիջը ընկերությունը լքեց 2015 թվականի ապրիլին, իսկ Godus խաղի դիզայներ՝ Կոնրադ Նաշինսկին հեռացավ 2016 թվականի հուլիսին ։
2019 թվականին ընկերությունը ցուցադրեց Legacy խաղը, որը Մոլինյոինի առաջին խաղի՝ The Entrepreneur (1984) ռեմեյքն էր ։ 2021 թվականի փետրվարին ընկերություն տեղի ունեցած մեծ կրճատումներ, սակայն ընկերությունը վստահեցրեց, որ մշակումները շարունակվելու են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Ելենա Ջիոնատ
Ելենա Ջիոնատ (Elena Djionat, ), ռումինացի ուսուցչուհի, լրագրող, սուֆրաժիստ և կանանց իրավունքների պաշտպան։ Նա եղել է Բեսարաբիայի կանանց կազմակերպության (Organizatja Reuniunii Femeilor Basaribene) համահիմնադիրը և ղեկավարը 1928-1935 թվականներին։
Կենսագրություն
Ելենա Ջիոնատը ծնվել է 1888 թվականին Բոզիենի գյուղում, որն այդ ժամանակ գտնվում էր Ռուսական կայսրության տիրապետության տակ։
Ելենա Ջիոնատը երկու տարի սովորել է Օդեսայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում ։
1917 թվականի սեպտեմբերին Ելենա Ջիոնատը հիմնադրել է ռումինական առաջին դպրոցը Քիշնևում ։ 1919 թվականիս աշխատել է որպես ուսուցիչ, ապա դարձել տնօրեն տարրական դպրոցում՝ շարունակելով աշխատել այնտեղ մինչև 1935 թվականը։
Մանկավարժական գործունեությունից բացի Ելենա Ջիոնատը եղել է նաև ֆեմինիստական շարժման ակտիվիստ։
1928 թվականի նոյեմբերին Ելենա Ջիոնատն անցկացրել է լայնամասշտաբ ժողով Քիշնևում։ Հիմնադրել ու գլխավորել է Բեսարաբիայի կանանց կազմակերպությունը։
1927 թվականի վարչական բարեփոխումը ռումինացի կանանց թույլ է տվել մասնակցել երկրի քաղաքական կյանքին, ինչը նպաստել է կանանց հասարակական ակտիվության աճին ։
1933 թվականի հունիսի 18-19-ին տեղի է ունեցել Բեսարաբիայի կանաց առաջին համագումարը, որին հրավիրվել են պատվիրակներ ամբողջ երկրից։ Կոնգրեսը գլխավորել է Ելենա Ջիոնատը։
Իր նպատակներին հասնելու համար Ելենա Ջիոնատն անդամակցել է Ազգային գյուղացիական կուսակցությանը, ինչպես նաև հիմնադրել «Ֆեմինիստական շարժում» ամսագիրը, որի ստեղծումը ֆինանսավորել է սեփական միջոցներով ։
Բեսարաբիայի կանանց կազմակերպությունը ձևակերպել և Ռումինիայի թագավոր Կառոլ II-ին է փոխանցել դիմում, որում պահանջել է քաղաքական ու քաղաքացիական լիակատար հավասարություն բոլոր քաղաքացիների համար, անկախ սեռից, դասային պատկանելությունից, եկամուտներից կամ տիտղոսից, ինչպես նաև պահանջել է չեղարկել կանանց կրթության սահմանափակումները։
Ելենա Ջիոնատի գործունեությունն ու ճակատագիրը 1936 թվականից հետո անհայտ է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռումինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռումինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ռումինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Պրեգանցիոլ
Պրեգանցիոլ  (Preganziol), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 15 921 մարդ, խտությունը՝ 665 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31022, հեռախոսային կոդ՝ 0422։
Կոմունայի հովանավորն է Հռոմի պապ Սուրբ Ուրբան I-ը։ Տոնը նշվում է մայիսի 25-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պամպլոնա
Պամպլոնա (Pamplona, Iruñea Իրունյա, Pompaelo, Pompelon, Pompeiopolis, Pampilona), Իսպանիայի հյուսիսում գտնվող Նավառա ինքնավար համայնքի մայրաքաղաքը, երկրի հնագույն քաղաքներից մեկը։ Գտնվում է Արևմտյան Պիրենեյների լանջին, Արգա գետի (Արագոնայի վտակի) ափին։
Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա դե Պամպլոնա կոմարկայի (շրջանի) կազմում։
Պամպլոնայի ամենահայտնի է տոնն է Սան Ֆերմինը, որը տեղի է ունենում ամեն տարի հուլիսի 6-ից մինչև 14-ը։
Կլիմա
Պամպլոնայի կլիման բնորոշվում է որպես օվկիանոսային, որը Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ ունի Cfb նիշը (որոշ ազդեցություն է գործում նաև կիսամայրցամաքային միջերկրածովյան կլիման)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունն Իսպանիայում
Սանաուժա
Սանաուժա  ( Sanahuja) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգառա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 33 կմ2, բնակչությունը՝ 458 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ասպինձայի շրջան
Ասպինձայի շրջան (ასპინძის მუნიციპალიტეტი) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Սամցխե-Ջավախեթի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Ասպինձա քաղաքն է։
Բնակչություն
Ըստ վերջին մարդահաշվի (2002) շրջանի բնակչությունը կազմել է 13 010։ Ըստ 2014 թվականի հունվարի 1 գնահատման բնակչությունը 10 372 մարդ է։
Բնակավայրերի ցանկ
Ասպինձայի շրջանի կազմում գտնվում է 21 բնակավայր, այդ թվում 1 քաղաքատիպ ավան՝
Հայերը Ասպինձայի շրջանում
Ասպինձայի շրջանը կազմել է Սամցխեի արևելյան հատվածը։ XV-XVII դդ. այստեղ հայտնի էին Թմուկ (Թմկաբերդ), Ասպինձա (Ասպնջակ), Խերթվիս (Խըրթըզ) գրեթե զուտ հայաբնակ բերդաքաղաքները, երկու տասնյակից ավելի գյուղեր և ավաններ։ Օսմանյան տիրապետության ժամանակ հայերի թիվը խիստ նվազել է. 1824-ին հայեր են բնակվել միայն Խիզաբավրա, Բնելա, Վարգավ, Խերթվիս գյուղերում (ավելի ուշ աստիճանաբար վրացացել են)։ 2003 թվականի տվյալներով շրջանում ապրում է 2780 հայ, հիմնական մասը (2300)՝ Դամալայում, մասամբ՝ համանուն շրջկենտրոնում, Ածղվիթա, Ռուսթավ, Տոլոշ գյուղերում։ Դամալայի հայերը Կարինի նահանգից գաղթած վերաբնակներ են։ 1918-ին այստեղ բնակություն են հաստատել նաև Արդահանից եկած մի քանի հայ ընտանիքներ։
1918-ի թուրքական հարձակման ժամանակ Դամալան չի գաղթել, դիմադրել է՝ տալով 500-ից ավելի զոհ։
Բենիսիո դել Տորո
Բենիսիո Մոնսերատ Ռաֆաել Դել Տորո Սանչես (Benicio Monserrate Rafael del Toro Sánchez, ), հոլիվուդյան դերասան։ Նրա մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են՝ «Կասկածելի դեմքեր» («The Usual Suspects», 1995 թվական), «Վախ և ատելություն Լաս Վեգասում» («Fear and Loathing in Las Vegas», 1998 թվական), «Տրաֆիկ» («Traffic», 2000 թվական), «21 գրամ» («21 Grams», 2003 թվական), «Մեղքերի քաղաքը» («Sin City», 2005 թվական), «Չե» («Che», 2008 թվական)։
Ասպինձայի շրջան
Հայերը Ասպինձայի շրջանում
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորել է 460 (1985), 417 (1999), 366 (2002) աշակերտ։ 1990-ական թթ. արտագաղթը զգալիորեն ավելացել է։ Գյուղում կանգուն է Ս. Խաչ եկեղեցին (1843)։ Հայտնի են Թմկաբերդ նաև Խիզաբավրայի Ս. Սրտի Հիսուսի (հայ կաթոլիկ) և Ս. Խաչ (XII-XIII դդ.), Վարգավի Ս. Աստվածածին (հայ կաթոլիկ, 1890), Թոկի՝ XII-XIII դդ., Թմոգվիի (Թմուկ) ժայռափոր եկեղեցիները։ Դամալայում են ծնվել գրող Վ. Սաղաթելյանը, լրագրող Տ. Ֆարմանյանը և ուրիշներ ։
Բենիսիո դել Տորո
Կենսագրություն
Բենիսիո Դել Տորան ծնվել է 1967 թվականի փետրվարի 19-ին Սան Խուան քաղաքում, Պուերտո Ռիկոյի մայրաքաղաքում, իրավաբան Գուստավո Ադոլֆո Դել Տորո Բերմուդեսի և նրա տիկնոջ՝ Ֆաուստա Սանչես Ռիվեռայի ընտանիքում։ Դերասանն ունի եղբայր Գուստավո անունով, նա մեծ է Բենիսիոյից երկու տարով և ներկա ժամանակ աշխատում է մանկական ուռուցքաբան Մանհեթենում։ Բենիսիոն ունի կատալոնյան արմատներ հոր կողմից և բասկյան արմատներ մոր կողմից։ Նաև, ըստ դերասանի խոսքերի, նա ունի բնիկ ամերիկացիների արմատներ։ Բենիսիոն ազգակցական կապեր ունի պուերտոռիկացի բասկետբոլիստ Կառլոս Արոյոի, փոփ երգչուհի Ռեբեկա Պոուս Դել Տորոյի երգիչ Ելեսո Դել Տորոյի հետ։
Ասպինձայի շրջան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասպինձայի շրջան
Բենիսիո դել Տորո
Կենսագրություն
Դերասանին մանուկ ժամանակ անվանում էին «Նիհարիկ Բեննի», «Բենո», նա դաստիարակվել է որպես կաթոլիկ և սովորել է կաթոլիկական դպրոցում։ Երբ Բենիսիոն ինը տարեկան էր, նրա մայրը մահանում է հեպատիտից։ 12 տարեկանում հայրը նրան ուղարկում է ազգականների մոտ ԱՄՆ, փոքրիկ Մերսերբուրգ քաղաք, Փենսիլվանիա, որտեղ Բենիմիոյին ուղարկում են դպրոց-ինտերնատ։ Դպրոցից հետո, հոր պնդմամբ, Դել Տորոն ընդունվում է Սան Դիեգոյի Կալիֆորնիայի Համալսարան, որտեղ ուսումնասիրում է բիզնես։ Հետաքրքրվելով թատրոնով, նա թողնում է քոլեջը և ուղևորվում Նյու Յորք։ Այնտեղ նա ընդունվում է Circle In The Square դրամատիկական արվաստների դպրոց, սակայն այնտեղ ուսումը ինչ-ինչ պատճառներով չի հաջողվում, և Բենիսիոն ուղևորվում է Լոս Անջելես, որտեղ երեք տարիների ընթացքում դասեր է վերցնում հանրահայտ թատերական դաստիարակներ Ստելա Ադլերի և Արտուրո Մենդոսի մոտ։
1980-1990-ական թվականներ
Ուսման ժամանակ Դել Տորոն նորամուտն է տոնում հեռուստատեսությունում, 1987 թվականին ստանալով փոքրիկ դեր հանրահայտ «Մայամիի ոստիկանությունը» («Miami Vice») սերիալի էպիզոդում և խաղում է հայտնի թմրաբարոն Ռաֆաել Կարո Կուինտերոյին «Թմրապատերազմներ» («Drug Wars: The Camarena Story») մինի-սերիալում։ Նաև նկարահանվում է Մադոննայի «La Isla Bonita» երգի տեսահոլովակում։ Մեկ տարի անց առաջին անգամ նկարահանվում է ֆիլմում, «Պստլիկ - մեծ մարդ» («Big Top Pee-wee») կատակերգությունում։ 1989 թվականին դերասանին առաջարկում են մասնակցություն ունենալ Ջեյմս Բոնդի արկածների մասին նոր ֆիլմում՝ «Սպանության թույլտվություն» («Licence to Kill»), որտեղ նա խաղում է գլխավոր չարագործի թիկնապահի դերը 1991 թվականին հետևում է փոքրիկ դեր Շոն Փենի առաջին ռեժիսորական ֆիլմում՝ «Վազող հնդկացին» («The Indian Runner») դրամայում և այնուհետև երկրորդական դերեր «Անվճար փողեր» («Money for Nothing»), «Անվախը» («Fearless»), «Բյուրեղապակյա Լուսին» («China Moon») և «Շնաձկների մեջ» («Swimming with Sharks»)։ Բենիսիոյի կարիերայում կարևոր փուլ է դառնում մասնակցությունը «Կասկածելի դեմքեր» («The Usual Suspects») քրեական թրիլերում 1995 թվականին, որում մասնակցության համար քննադատները դերասանին շնորհում են «Անկախ ոգի» մրցանակ։ Հաջորդ տարի նրան նորից շնորհում են այդ մրցանակը՝ այս անգամ «Բասկիա» («Basquiat») ֆիլմի համար։ 1996 թվականին դերասանը հայտնվում է ևս երեք կինոնկարներում։ Դրանք «Ուրախ ճանապարհորդություն» («Joyride») դրաման է, «Թաղում» («The Funeral») քրեական դրաման, որտեց դերասանը խաղում է գանգստեր Գասպարին և Տոնի Սքոթի «Երկրպագում» («The Fan») տրիլերը, որիեղ Դել Տորոյի խաղընկերներն էին Ռոբերտ Դե Նիրոն և Ուեսլի Սնայփսը։ 1997 թվականին դերասանուհի Ալիսիա Սիլվերսթոունը Բենիսիոյին հրավիրում է միասին նկարահանվել «Ավելորդ ուղեբեռ» («Excess Baggage») ռոմանտիկ կատակերգությունում, որը հենց ինքն էլ պրոդյուսավորում է։ Ալիսիա Սիլվերաթոունը նրան ընտրում է «Կասկածելի դեմքեր» ֆիլմը դիտելուց հետո։ Ֆիլմը ձախողվում է վարձույթում, սակայն դերասանի աշխատանքի մասին քննադատները դրական են արտահայտվում։ 1998 թվականին Դել Տորոն, Ջոնի Դեփի հետ միասին, նկարահանվում է Հանտեր Թոմփսոնի հանրահայտ վեպի էկրանավորումում՝ «Վախ և ատելություն Լաս Վեգասում» («Fear and Loathing in Las Vegas») ֆիլմում, որում խաղացած նրա բժիշկ Գոնզայի իրավաբանի դերը դերասանի համար դառնում է իսկական առաջընթաց։ Նախագծում մասնակցության համար Դել Տորոն գիրանում է քսան կիլոգրամով և արդյունքում «Վախ և ատելություն Լաս Վեգասում» ֆիլմը, որի ռեժիսորն է հանդիսանում Թերրի Գիլիամը, դառնում է 90-ական թվականների կուռքային ֆիլմերից մեկը։
2000-ական թվականներ
2000 թվականին՝ երկու տարվա դադարից հետո, դերասանը նկարահանվում է միանգամից երեք կարգային ֆիլմերում։ Առաջինը «Զենքի ճանապարհը» («The Way of the Gun») թրիլերն է, սցենարիստ Քրիստոֆեր Մակկուորիի ռեժիսորական նորամուտը, որը եղել է «Կասկածելի դեմքեր» թրիլերի սցենարիստը, այնուհետև հետևում է Սթիվեն Սոդերբերգի «Տրաֆիկ» («Traffic») քրեական դրաման։ Այս ֆիլմը, որի սյուժեն կառուցված է թմրանյութի անօրինական շրջագայության խնդրին, արժանանում է չորս «Օսկար» մրցանակի և նրանցից մեկը բաժին է հասնում Դել Տորոյին։ Բացի այդ, ոստիկան Խավիեր Ռոդրիգեսի դերի համար դերասանն արժանանում է ընդհանուր առմամբ տասնինը հեղինակային մրցանակների և անվանակարգերի, այդ թվում ստանում է BAFTA, «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակներ և Բեռլինի 51-րդ կինոփառատոնի «Լավագույն տղամարդու դեր» մրցանակի։ Եվ, վերջապես, դերասանի այդ տարվա երրորդ ֆիլմն է հանդիսանում Գայ Ռիչի «Մեծ ավար» («Snatch») հանրահայտ գանգստերական կատակերգությունը։ Ֆիլմում Բենիսիոն կատարում է կողոպտիչ Ֆրենկի Չորս Մատի դերը, որն ունի կախում մոլախաղերից։ Կինոէկրաններին դերասանի հաջորդ նկատելի հայտնվելը դառնում է մասնակցությունը նրա հին ծանոթ Շոն Փենի «Խոստում» («The Pledge») կինոնկարում։ 2003 թվականին, Թոմի Լի Ջոնսի հետ միասին, նա նկարահանվում է «Ուժասպառը» («The Hunted»)թրիլերում և «21 գրամ» («21 Grams») դրամայում, վերջին ֆիլմում դերի համար, որտեղ բացի նրանից նկարահանվել են նաև Շոն Փենը, Նաոմի Ուոթսը, դերասանը արժանանում է Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակին, անվանակարգում «Օսկար» մրցանակին և BAFTA մրցանակ։ 2005 թվականը դառնում է ոչ պակաս հաջողակ Դել Տորոյի համար։ Բրյուս Ուիլիսի, Միքի Ռուրկի, Քլայվ Օուենի, Ջեսիկա Ալբայի և այլ հայտնի դերասանների հետ շարքում նա մասնակցություն է ունենում սև-սպիտակ «Մեղքերի քաղաքը» («Sin City») թրիլերում, Ֆրենկ Միլերի գրաֆիկական վեպերի փայլուն ոճավորված էկրանավորումում։ 2007 թվականին Դել Տորոն Հոլի Բերիի հեի միասին մասնակցություն է ունենում «Այն, ինչը մենք կորցրինք» («Things We Lost in the Fire») դրամայի նկարահանումներին։
2008 թվականին արժանանում է Կաննի կինոփառատոնի «Լավագույն տղամարդու դեր» մրցանակին, լեգենդար լատինոամերիկյան հեղափոխական Էռնեստո Չե Գևարայի դերի համար Սթիվեն Սոդենբերգի «Չե» («Che») կենսագրական ֆիլմում։ Ֆիլմը բաղկացած է երկու մասից։ «Արգենտինացին» պատմում է կուբայական հեղափոխության մասին, իսկ «Հերիլյա»-ն՝ հեղավոխությունից հետո Չե Գևարայի գործունեության մասին, ընդհուպ մինչև նրա մահը։ Նաև դերասանը ստանում է «Գոյա» մրցանակ՝ 2009 թվականին «Լավագույն տղամարդու դեր» անվանակարգում։ Երբ դերասան Շոն Փենը «Հարվի Միլկ» ֆիլմի համար ստանում էր «Օսկար» մրցանակը, նա ասաց, որ շատ զարմացած և հիասթափված է նրանից, որ Բենիսիո Դել Տորոն ներկայացված չէ ոչ մի անվանակարգում։ Ֆիլմի եզրափակիչ տեսարանների համար դերասանը նիհարում է մոտ 16 կիլոգրամ, որպեսզի ցույց տա, թե որքան դժվար էր Չե Գևարայի համար իր կյանքի վերջում Բոլիվիայի ջունգլիներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Զարդիանթկարի
Զարդիանթկարի (ზარდიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 900 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 32 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Հայաստանի առաջադիմական միացյալ կոմունիստական կուսակցություն
Հայաստանի առաջադիմական միացյալ կոմունիստական կուսակցություն (ՀԱՄԿ) Հայաստանի Հանրապետությունում գործող կոմունիստական կուսակցություն է Հայաստանի Հանրապետություն մէջ հիմնված Վազգեն Սաֆարյանի կողմից։ Հայաստանում գործող երկու այլ կոմունիստական կուսակցություններ գոյություն ունեն։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ Կատեգորիա:Կոմունիստական կուսակցություններ
Լը Ֆալգու
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 150 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 48-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,6 %։ 48 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (25 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 23 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Այնո Ակտե
Այնո Ակտե (Aino Ackté, Achte, ), ֆինն երգչուհի (սոպրանո)։
Դարձել է համաշխարհային ճանաչման արժանացած ֆինն առաջին օպերային երգչուհին Ալմա Ֆոստրյոմից հետո և ոլորտի պիոներն իր հայրենիքում    ։
Կենսագրություն
Այնո Ակտեն ծնվել է 1876 թվականի ապրիլի 24-ին Հելսինկիում՝ դիրիժոր և կոմպոզիտոր Լրենց Ակտեի և երգչուհի (մեցցո-սոպրանո) Էմմի Ակտեի (օրիորդական ազգանունը՝ Շտրեմեր) ընտանիքում ։ Սկզբնապես նա երգեցողություն սովորել է մոր հետ, 1894 թվականից՝ Փարիզի կոնսերվատորիայում։
Նորամուտը նշել է 1897 թվականին Փարիզի Գրանդ օպերայում։ «Ֆաուստում» նրա ելույթը հաջող է եղել, և նա վեցամյա պայմանագիր է կնքել Փարիզում։
Ավելի ուշ ելույթ է ունեցել Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում և Լոնդոնի Քովենթ գարդեն թատրոնում։ Երգչի միջազգային կարիերան տևել է մինչև 1913 թվականը, իսկ 1920 թվականին Ֆինլանդիայում կայացել է հրաժեշտի ելույթը։
1911 թվականին Այնո Ակտեն դարձել է Հելսինկիի օպերայի թատրոնի հիմնադիրներից մեկը (1956 թվականից՝ Ֆինլանդիայի ազգային օպերա), իսկ 1938-1939 թվականներին եղել է նրա տնօրենը ։ 1912 թվականին նա կազմակերպել է միջազգային օպերային փառատոն Սավոնլինայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինն երգիչներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
(233) Աստերոպե
(233) Աստերոպե (Asterope), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1883 թվականի մայիսի 11-ին Ալֆոնս Բորելիի կողմից Մարսելում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,659266 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3896 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9289 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Աստերոպե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3931 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1583,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22728 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,68° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս T Կատեգորիա:1883 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ալֆոնս Բորելիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դեբայի ջերմաստիճան
Դեբայի ջերմաստիճան, ջերմաստիճան, որի դեպքում պինդ մարմնում գրգռվում են բոլոր տատանումային մոդերը։ Ջերմաստիճանի հետագա աճը չի հանգեցնում նոր տատանումների նոր մոդերի առաջացման, այլ միայն մեծացնում է առկա մոդերի լայնույթը, այսինքն՝ տատանումների միջին էներգիան աճում է էներգիայի աճին զուգընթաց։
Դեբայի ջերմաստիճանը նյութի ֆիզիկական հաստատուն է։ Բնութագրում է պինդ մարմնի բազմաթիվ հատկություններ՝ ջերմունակություն, էլեկտրահաղորդականություն, ջերմահաղորդականություն, ռենտգենյան սպեկտրների գծերի լայնացում, առաձգական հատկությունները և այլն։ Առաջին անգամ ներմուծել է Պետեր Դեբայը իր ջերմունակության տեսության մեջ։
Դեբայի ջերմաստիճանը որոշվում է հետևյալ բանաձևով՝
Որտեղ h-ը Պլանկի հաստատունն է, \nu_D-ն՝ պինդ մարմնի ատոմների տատանումների առավելագույն հաճախությունը, k_B-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը։
Դեբայի ջերմաստիճանը մոտավորապես ցույց է տալիս այն ջերմաստիճանային սահմանը, որից ներքև սկսվում են ի հայտ գալ քվանտային երևույթները։
Ֆիզիկական մեկնաբանություն
Դեբայի ջերմաստիճանից ցածր ջերմաստիճաններում բյուրեղացանցի ջերմաստիճանը որոշվում է հիմնականում ակուստիկական տատանումներով, և համաձայն Դեբայի օրենքի, ուղիղ համեմատական է ջերմաստիճանի խորանարդին։
Դեբայի ջերմաստիճանից շատ բարձր ջերմաստիճաններում ճիշտ է Դյուլոնգ-Պտիի օրենքը, ըստ որի ջերմունակությունը հաստատուն է և հավասար է 3Nrk_B \,, որտեղ N-ը տարրական բջիջների թիվն է մարմնում, r -ը՝ ատոմների թիվը տարրական բջջում, k_B-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը։
Միջանկյալ ջերմաստիճաններում բյուրեղացանցի ջերմաստիճանը կախված է այլ գործոններից, ինչպիսիքն են ակուստիկական և օպտիկական ֆոնոնների դիսպերսիան, ատոմների թիվը տարրական բջջում և այլն։ Ակուստիկական ֆոնոնների ներդրումը, մասնավորապես, տրվում է
Բանաձևով, որտեղ \theta_D -ն Դեբայի ջերմաստիճանն է, իսկ
ֆունկցիան կոչվում է Դեբայի ֆունկցիա։
Դեբայի ջերմաստիճանից շատ ցածր ջերմաստիճաններում, ինչպես նշվեց, ջերմունակությունը ուղիղ համեմատական է ջերմաստիճանի խորանարդին՝
Դեբայի ջերմաստիճանի գնահատականներ
Դեբայի բանաձևի արտածման ժամանակ բյուրեղացանցի ջերմունակության որոշման համար մի քանի ենթադրություններ են արվում. ընդունվում է ակուստիկական ֆոնոնների դիսպերսիայի գծային օրենքը, անտեսվում է օպտիկական ֆոնոնների ներկայությունը և Բրիլյուենի գոտին փոխարինվում է միևնույն ծավալի սֆերայով։ Եթե q_D-ն այդ սֆերայի շառավիղն է, ապա, որտեղ s-ը լույսի արագություն է, \omega_D-ն կոչվում է Դեբայի հաճախություն։ Դեբայի ջերմաստիճանը որոշվում է հարաբերությունից։
Աղյուսակում բերված է Դեբայի ջերմաստիճանի արժեքը մի շարք նյութերի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պինդ մարմնի ֆիզիկա
Կամենց
Կամենց (Kamenz, ) կամ Kamjenc (Sorbian, Kamjenc), քաղաք Գերմանիայում՝ Սաքսոնիա երկրամասի Բաուտցենի շրջանում։ Ընկած է երկրամասի մայրաքաղաքից՝ Դրեզդենից դեպի հյուսիս-արևելք, Շվարցե Էլստեր գետի ափերին։ Ենթակա է Դրեզդենի վարչական շրջանին։ Արևմտյան Լուժիցայի խոշոր և կարևոր բնակավայրերից է։ Զբաղեցնում է 98,3 կն² տարածք։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 16.998 : Քաղաքում, գերմաներենի հետ մեկտեղ, պաշտոնական լեզու է համարվում լուժիկերենը։ Կամենցը մտնում է «Լուժիկյան բնակմարզ» անվանումով հայտնի մշակութա-տարածքային ինքնավարության մեջ, որտեղ գործում են լուժիկյան լեզվի ու մշակույթի պահպանմանն ու զարգացմանը նպաստող օրենսդրական ակտեր՝ ընդունված Սաքսոնիա և Բրանդենբուրգ երկրամասերի օրենսդիր մարմինների կողմից  ։
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1220 թվականին, «Bernhardus de Kamenz» (Բեռնարդ Կամենցացի) անձնանվան մեջ ։ 1346-ից մինչև 1825 թվականը Կամենցն ընդգրկված է եղել Վեց քաղաքների միության մեջ։
Տնտեսություն
Քաղաքում գործում է հանրահայտ Daimler ընկերության կուտակիչ-մարտկոցներ թողարկող երկու գործարան ։
Տես նաև
Կամենց (շրջան)
Թարմ քամի։ Վոլգա
«Թարմ քամի։ Վոլգա», «Զով քամի։ Վոլգա» (Свежий ветер. Волга), ռուս նկարիչ Իսահակ Լևիտանի (1860-1900) բնանկարը, որը նկարիչն ավարտել է 1895 թվականին։ Բնանկարը գտնվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (ինվենտար համար` 1488),  չափերը`  72 × 123 սմ։ Լևիտանի ստեղծագործությունների հետազոտողները ենթադրում են, որ  բնանկարի ստեղծման գաղափարը ծագել է 1890 թվականին` Վոլգա կատարած ուղևորության ընթացքում։
Կտավի վրա Լևիտանն աշխատել է մի քանի տարի։ Առաջին տարբերակը թվագրվում է 1891 թվական, իսկ վերջնական տարբերակը պատրաստ էր 1895 թվականին։ 1896 թվականին կտավը ցուցադրվել է Պետերբուրգում բացված շրջիկ («պերեդվիժնիկների») գեղարվեստական ցուցահանդեսային ընկերության 24-րդ ցուցահանդեսում, նույն տարում էլ կտավը հեղինակից ձեռք է բերվել արվեստի հովանավոր և կոլեկցիոներ Միխայիլ Մորոզովի կողմից։ 1910 թվականին Մորոզովի կտակով կտավը փոխանցվում է Տրետյակովյան պատկերասրահին։
«Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավը դասվում է Լևիտանի 1895-1987 թվականների «կենսահաստատ, աշխույժ ստեղծագործությունների» շարքին, որտեղ ընդգրկված են նաև «Մարտ» (1895), «Ոսկե աշուն» (1895), «Գարուն։ Մեծ ջուր» (1897) և այլ գործերը։ Արվեստագետ Ալեքսեյ Ֆեոդորով-Դավիդովը գրել է, որ այս կտավը փոխանցում է «կյանքի տոնական նկարը», այն «լեցուն է կյանքով, նրա զվարթ և ուժեղ շնչով,  ռիթմով, որն արտահայտում է այդ զով քամին ջրային տարածքում»։ Արվեստագետ Ֆաինա Մալցևայի կարծիքով Լևիտանին հաջողվել է ընտրել «մի թեմա, որտեղ բացահայտել է վոլգյան բնապատկերի հզոր գեղեցկությունը, իր ողջ շքեղ փայլի մեջ»։
Պատմություն
1887 թվականից մինչև 1890 թվականը Իսահակ Լևիտանը չորս տարի անընդմեջ մեկնել է Վոլգա. Նկարչի առաջին տպավորությունը ռուսական մեծ գետից, հիասթափությունն էր։ 1887 թվականին նա գրել է Անտոն Չեխովին. «Ես Վոլգայից սպասում էի ուժեղ գեղարվեստական տպավորություններ, փոխարենն այն այնքան մռայլ և տխուր էր, որ սիրտս սկսեց մղկտալ, և միտք հղացավ` արդյոք ետ չվերադառնալ»։ Այնուամենայնիվ հետագայում իրավիճակը փոխվեց, «Վոլգան «հաղթեց» Լևիտանին, և  Լևիտանը «տիրեց» Վոլգային»։ Վոլգյան   ճամփորդությունների տպավորության տակ նրա կողմից ստեղծվեցին այնպիսի հայտնի բնանկարներ, ինչպիսիք են «Երեկոն Վոլգայի վրա» (1888), «Երեկո։ Ոսկե Պլյոս» (1889), «Անձրևից հետո։ Պլյոս» (1889) և այլն։
1890 թվականին Լևիտանը Վոլգայում անցկացրեց ամառը և աշունը,։ Այդ ընթացքում եղավ Պլյոսում, Յուրևցում և Կինեշմայում, նրան ուղեկցում էր նկարչուհի Սոֆյա Կուվշիննիկովան։ Լևիտանի ստեղծագործության հետազոտողները ենթադրում են, որ «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավի ստեղծման գաղափարը նկարչի մոտ  ծնվել է  այդ ուղևորության ընթացքում, երբ նա գտնվում էր Պլյոսում (այլ տվյալներով, Պլյոսից Ռիբինսկ ուղևորության ընթացքում): Մասնավորապես, նա 1890 թվագրմամբ փայտի վրա յուղաներկով փոքրիկ էտյուդ է պատրաստում ապագա նկարի վերաբերյալ։
Հավանաբար, «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավի առաջին տարբերակը նկարվել է 1891 թվականին, դա հաստատվում է նկարչի ստորագրության տակ նշված կիսաջնջված «91» թվականով, որը հետագայում փոխարինվել է «95»-ով։ Այն փաստը, որ Լևիտանը կտավի վրա աշխատել է մի քանի տարի, վկայում է գեղանկարի բնույթը, բնօրինակի ներկի շերտի վրա բազմակի գունանշումները։
Նկարը ավարտվել է 1895 թվականին, Լևիտանի ինը այլ ստեղծագործությունների հետ միասին, որոնցից են «Մարտը», «Ոսկե աշունը», «Մթնշաղը», «Ձարխոտը թավուտում», «Նենյուֆարները» և այլն, «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավը («Քամոտ Վոլգա» անվանումով) ցուցադրվում է Շրջիկ գեղարվեստական ընկերության («պերեդվիժնիկների») 24-րդ ցուցահանդեսում` 1896 թվականի փետրվարի 11-ին Սանկտ Պետերբուրգում, իսկ նույն թվականի մարտին տեղափոխվում է Մոսկվա։ Որոշ տվյալների համաձայն կտավը պերեդվիժնիկների մոսկովյան ցուցահանդեսին չի մասնակցել, այլ տվյալներով, հենց Մոսկվայի ցուցահանդեսի ժամանակ կտավը հեղինակից գնել է բարերար և կոլեկցիոներ Միխայիլ Մորոզովը։ Կտավը ներկայացված է եղել նաև 1896 թվականին Նիժնի Նովգորոդում կայացած Համառուսաստանյան արդյունաբերական և գեղարվեստական ցուցահանդեսում։
Կտավի առաջին սեփականատերը Միխայիլ Մորոզովը մահացավ 1903 թվականին։ Յոթ տարի հետո` 1910 թվականին, Մորոզովի կտակի համաձայն նրա կինը` Մարգարիտա Մորոզովան, հավաքածուի մի մասը հանձնեց Տրետյակովյան պատկերասրահին։ Նվիրաբերված գեղանկարների շարքում «Թարմ քամու» հետ մեկտեղ, եղել են նաև Միխայիլ Վրուբելի «Գուշակը» և «Կարապ Արքայադուստրը», Վիկտոր Վասնեցովի «Ստորերկրյա թագավորության երեք արքայադուստրերը», Կոնստանտին Կորովինի «Համմերֆեստ։ Բևեռափայլ», ինչպես նաև Վասիլի Սուրիկովի «Բոյարուհի Մորոզովայի գլուխը» էտյուդը։
Նկարագրություն
Կտավում պատկերված է Վոլգա գետը մի արևոտ և քամոտ օր։ Գետի վրայով սահում են պայծառ ամպերը, ջրի վրա թռչում են սպիտակ որորները։ Աջ կողմում առաջին պլանում գտնվում են ինքնագնաց կայմերով լաստանավերը, որոնցից մեկի վրա ծածանվում է մեծ սպիտակ առագաստը։ Լաստանավերից մեկի վրա ծածանվում է ռուսական դրոշը, իսկ մյուսին պարսկականը։  Արվեստաբան Սոֆյա Պրորոկովայի կարծիքով այս երկու եռագույնների պատկերը խորհրդանշում է այն, որ Վոլգան հանդիսանում է « Արևելքը Ռուսաստանի հետ կապող մեծ առևտրային ճանապարհի լայնահուն միջազգային մայրուղի»։ Լաստանավերին ընդառաջ շարժվում է սպիտակ մարդատար շոգենավը։ Լաստանավի և շոգենավի խողովակներից ձգվում են գոլորշու շերտերը, ըստ երևույթին նավերը ողջունում են իրար շչակներով։ Առաջին պլանում պատկերված է նավակ միայնակ թիավարով, իսկ ետին պլանում երևում է ինչ որ քաղաք։
Լաստանավերի խումբը պատկերված է մուգ շագանակագույն, կանաչ-շագանակագույն և վառ-շիկակարմիր երանգներով։ Ջրի ֆոնի վրա վառ գույներով առանձնանում են սպիտակ շոգենավը և դեղնավուն նավակը, որտեղ նստած է վարդագույն վերնաշապիկով տղամարդը։ Ափերը պատկերված են կանաչավուն և ավազագույն, իսկ ամպերը` վարդագույն-մանուշակագույն երանգներով։ Այս ամենը լավագույն ձևով զուգակցվում է լաստանավերի կայմերի սպիտակ-վարդագույն երանգների հետ, որոնց ստվերները պատկերված են կապտա-շագանակագույն երանգներով։ Արվեստաբան Ալեքսեյ Ֆեոդորով-Դավիդովի կարծիքով այս ստեղծագործության մեջ առկա է «նույն վառ և որոշակի գունագեղությունը, նույն գունային փայլը և նրբագեղ գունային մշակումները, որ կան «Ոսկե աշուն» կտավում,  նույն գունային կառուցվածքները, որոնք հիմնված են տաք և սառը գուներանգների համադրության վրա»։
Էսքիզներ և էտյուդներ
1890 թվականին Լևիտանը նկարեց փոքրիկ գեղանկարային էտյուդ «Թարմ քամի։ Վոլգա» ապագա կտավի համար (փայտ, յուղաներկ, 9 × 16 սմ, մասնավոր հավաքածու ; ըստ 1966 թվականի տեղեկատվության, այն գտնվում է Պ. Ն. Կռիլովի հավաքածուում): Ընդհանուր առմամբ այս էտյուդում արդեն նախանշված էին, ապագա կտավի ստեղծման հիմնական գաղափարները, արվեստաբան Ալեքսեյ Ֆեոդորով-Դավիդովի կարծիքով վերջնական տարբերակում Լևիտանը «միայն որոշ չափով կարգավորեց կոմպոզիցիան և ավելացրեց առանձին մանրամասներ»։ Կարմիր փայտի գույնը, որի կտորի վրա պատկերված է էտյուդը, «լուսարկում էր հեղուկ ներկի վրձնահարվածների միջից և կարծես ընդհանուր տոն էր տալիս ողջ ներկապնակին»։
1890-1895 թվականների մի շարք կտավների մատիտային ուրվանկարները գտնվում են Լևիտանի ալբոմում, որոնք պահվում են Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում (ինվենտար 25233)։ Այս ալբոմի գրաֆիտե մատիտով թղթի վրա կատարված ուրվանկարների էսքիզներից է «Թարմ քամի։ Վոլգա» նկարը (9 × 15 սմ, ինվ. 25233/43), ինչպես նաև «Լաստանավի նավախելը» (9 × 15 սմ, ինվ. 25233/40) , «Կայմ» (15 × 9 սմ, ինվ. 25233/43) , «Լաստանավեր» (9 × 15 սմ, ինվ. 25233/44) ,, «Շոգենավ» (15 × 9 սմ, ինվ. 25233/30) «Կայմի վերին մասը։ Լաստանավի դետալ» (15 × 9 սմ, ինվ. 25233/39 об.) , «Լաստանավը կայմով և նավաքարշով» (9 × 15 սմ, ինվ. 25233/42) և այլ նկարներ։ Ֆեոդորով-Դավիդովի կարծիքով, «լաստանավերի և դրանց դետալների ուրվանկարները հետաքրքիր են այնքանով, որ Լևիտանը մանրակրկիտ ուսումնասիրել է դրանք և ձգտել ճշտությամբ վերարտադրել պատկերվող առարկաները, տվյալ դեպքում լաստանավերը».
Կարծիքներ
Նկարիչ Միխայիլ Նեստերովը գրում էր, որ Լևիտանի վոլգյան ուղևորություններից բերված էտյուդներն ու նկարները զարմացնում էին «բոլորովին նոր ոճաձևերով և մեծ վարպետությամբ»։ Նեստերովի կարծիքով այդպիսի ստեղծագործությունների թվին է դասվում նաև «Քամոտ օր» էտյուդ-նկարն «առաջին պլանում պատկերված շքեղ լաստանավերով», որը նկարչին հեշտ չէր տրվել, բայց վերջ ի վորջո ավարտվել էր համառ աշխատանքներից հետո։ «Քամոտ օրը» համեմատելով այլ ստեղծագործությունների հետ` Նեստերովը նշում էր, որ «գուցե ոչ մի նկար, բացի Ռեպինի «Բուռլակներից», չի տալիս Վոլգայի նման վառ և ճշգրիտ նկարագրություն»։
Լևիտանի ծննդյան 100- ամյակին նվիրված ալբոմի մասին հոդվածի ներածականում արվեստաբան Վլադիմիր Պրիտկովը գրում է, որ «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավում նկարչի մոտ ավելի մեծ ուժով բացահայտվեց ռուսական բնության նորովի մեկնաբանությունը։  Պրիտկովի խոսքերով, այս կտավը «ամբողջությամբ համակված է վոլգյան հողմի թարմ շնչով, որը ցրում է երկնքի ամպերը,  ուժեղ ալեկոծություն է առաջացնում գետի վրա և բարձրացնում լաստանավերի առագաստները»։
Լևիտանի ստեղծագործության մասին 1966 թվականին լույս տեսած մենագրության մեջ, արվեստաբան Ալեքսեյ Ֆյոդորով-Դավիդովը գրում է, որ «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավը իրենից ներկայացնում է «երկարատև հասունացված  մտահղացման օրինակ», ի տարբերություն համեմատաբար արագ նկարված «Մարտ» նկարի, նկարիչը մի քանի տարի շարունակ «Թարմ քամին» պահել է իր արվեստանոցում։ Ֆեոդորով-Դավիդովը նշում է, որ այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է «կեցության տոնական պատկերը», այստեղ «ամեն ինչ լի է կյանքով, նրա ուժեղ և ուրախ շնչով,  նրա ռիթմով, որը արտահայտում է այդ զով քամին, ջրային տարածքում»։ Հետազոտողի կարծիքով` այն, որ նկարիչը պատկերում է բնությունը, «կապված է ոչ միայն մարդկանց կյանքի հետ», այլև «նրա ժամանակակից եռանդունությամբ», որն էլ հնարավորություն է տալիս այդ կտավը կոչել Լևիտանի ժամանակաշրջանի «ինդուստրիալ  բնանկար»։
Արվեստաբան Ֆաինա Մալցևան գրել է. «Թարմ քամի» կտավի համար Լևիտանին հաջողվեց ընտրել «մոտիվ, որտեղ կարողացավ բացահայտել վոլգյան բնանկարի հզոր գեղեցկությունն իր ողջ շքեղ փայլով»։ Ըստ Մալցևայի` ի տարբերություն վաղ շրջանի վոլգյան բնանկարների այս կտավում «վառ արտացոլված է ակտիվ սկիզբը», իսկ «բնության ցնծալի կերպարը» ընկալվում է «որպես դեպի առաջ կանչող կոչ»։ Ելնելով դրանից` Մալցևան ենթադրում է, որ «Թարմ քամի։ Վոլգա» կտավը պետք չէ դասել վոլգյան բնանկարների 1890-1891 թվականների շարժական ցուցահանդեսում ցուցադրված գործերի շարքին,  այլ նկարչի ավելի ուշ շրջանի ստեղծագործությունների շարքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1895 նկարներ Կատեգորիա:Իսահակ Լևիտանի նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Ալեքս Տեյշեյրա
Ակումբային կարիերա
Ալեքսն իր կարիերան սկսել է «Դուկի դի Կաշիաս» ֆուտբոլային ակումբի երիտասարդական թիմում։ Երբ նա 10 տարեկան էր, «Դուկին» ընկերական խաղ խաղաց «Վասկո դա Գամայի» հասակակիցների հետ, որոնք խաղից անմիջապես հետո նրան հրավիրեցին իրենց մոտ։ 14 տարեկանից Ալեքսը սկսել է խաղալ Բրազիլիայի ամենաերիտասարդ հավաքականում, ինչը նրան բերեց շատ ակումբների ուշադրությանը։ 2006 թվականի սկզբին անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդը» Ալեքսին առաջարկություն արեց, բայց «Վասկոն» մերժեց եվրոպական ակումբին ։ 2007 թվականին մեկ այլ անգլիական ակումբ՝ «Չելսին», Ալեքսի տրանսֆերի 50%-ի համար առաջարկեց 4 միլիոն եվրո, բայց նույնպես մերժվեց։
2008 թվականի հունվարին Ալեքսը տեղափոխվեց ակումբի հիմնական կազմ ։ Հունվարի 10-ին, Դուբայի ցուցահանդեսային մրցաշարի խաղարկության ժամանակ, Համբուրգի դեմ խաղում, հիմնական կազմում կայացավ Ալեքսի դեբյուտը, որում նա կատարեց գոլային փոխանցում։ Նույն մրցաշարում Ալեքսը ակումբի հետ կնքեց 5 տարյա պայմանագիր, այն հնարավորությամբ, որ կարող է ակումբից հեռանալ 100 միլիոն բրազիլական ռեալի կամ 39 միլիոն եվրոյի դեմ ։ 2009 մրցաշրջանում «Վասկոն», որը մեկ տարի առաջ դուրս էր մնացել Սերիա A-յից, ժամանակից շուտ հաղթեց Սերիա B-ն, որին նպաստեց նաև Ալեքսի խաղը։
Կարիերան հավաքականում
Խաղացել է մինչև 15 և մինչև 17 տարեկանների հավաքականներում։ Հարավային Ամերիկայի չեմպիոն երկու տարիքային խմբերում (տիտղոսները նվաճել են համապատասխանաբար 2005 և 2007 թվականներին)։ 2009 թվականի երիտասարդական համաշխարհային առաջնության (մինչև 20 տարեկանների) արծաթե մեդալակիր։ Այդ մրցաշարում խփել է 3 գոլ, բայց Գանայի դեմ եզրափակիչ խաղի հետխաղյա 11 մետրանոցը չի կարողացել խփել։
Ակումբային
Թարմացվել է 6 հունիսի, 2015 թվական
(234) Բարբարա
(234) Բարբարա (Barbara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1883 թվականի օգոստոսի 12-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում ։
Ալեքս Տեյշեյրա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դուկի դի Կաշիաս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
(234) Բարբարա
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1883 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Քրիստիան Պետերսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զեմո Բիկղարի
Զեմո Բիկղարի (ზემო ბიყარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 40 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գորիի շրջան
Լակտանտիոս
Լակտանտիոս (Lucius Caecilius Firmianus Lactantius, մոտ 250 – 325 թթ.), քրիստոնյա հեղինակ, ճարտասան (հռետոր)։ Կոչվել է «Քրիստոնեության Կիկերոն» ։
Կենսագրություն
Ծնվել է III դարի կեսերին Աֆրիկայում հեթանոս ընտանիքում։ 290 թ. Դիոկղետիանոս կայսեր կողմից հրավիրվել է Նիկոմիդիա` հռետորական դպրոցում դասախոսելու համար։ Ենթադրվում է, որ մոտավորապես այդ ժամանակ դարձել է քրիստոնյա։ 303 թ., երբ Դիկղետիանոսը հրատարակում է քրիստոնյաների հանդեպ հալածանքների իր հրամանը, Լակտանտիոսը թողնում է իր պաշտոնը և սկսում զբաղվել գրական ստեղծագործությամբ` պաշտպանելով քրիստոնեական կրոնը։
Շուրջ 317 թվականին Կոստանդիանոս կայսրը հրավիրում է նրան Գաղիայի Տրևերս (Տրիր) քաղաք՝ իբրև իր որդու՝ Կրիսպոսի ուսուցիչ։ Այդ թվականից հետո Լակտանտիոսի մասին որևէ հիշատակում մեզ հասած աղբյուրներում բացակայում է։
Գրվածքները
Լակտանտիոսը գրել է բազմաթիվ երկեր, որոնցից մեզ հասել են հետևյալ գործերը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստոնյա հեղինակներ Կատեգորիա:Քրիստոնեության ջատագովներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ Կատեգորիա:Եկեղեցու հայրեր
Հայաստանի կոմունիստական կուսակցություն (ՀՀ)
Հայաստանի կոմունիստական կուսակցություն (կրճատ՝ ՀԿԿ, Коммунистическая партия Армении, КПА), Հայաստանում գործող կուսակցություն։ Գրանցվել է 1991 թվականին։ Այն համարվում է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Հայկական մասնաճյուղի հաջորդողը։ Սա հիմնական կոմունիստական կուսկացությունն է Հայաստանում և 2006 թվականին պնդել է որ ունի 18,000 անդամ (հիմնականում տարեց) ։
Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության պաշտոնաթերթը «Հայաստանի կոմունիստն» է, որը լույս է տեսնում 1992 թվականի նոյեմբերից, Երևանում։ Լույս է տեսնում նաև կուսակցության ռուսալեզու՝ «Պրավդա Արմենիի» (Правда Армении) թերթը ։
Կուսակցությունը չպետք է շփոթել Հայաստանի միավորված կոմունիստական կուսակցության (ՀՄԿԿ), Հայաստանի առաջադիմական միացյալ կոմունիստական կուսակցության (ՀԱՄԿ), կամ Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցության (ՀԴԿ) հետ, որը ստեղծել է Հայաստանի ԽՍՀ կոմկուսի վերջին քարտուղար Արամ Գ. Սարգսյանը։
Առաջնորդներ
Կուսակցության առաջնորդները կոչվում են «առաջին քարտուղար»։
Աջակցության հենարան և ընտրությունների արդյունքներ
Մինչդեռ կուսակցությունը հավաքեց 12.4% ձայն 1995 թվականի հուլիսյան ընտրություններին՝ հասարակական կարծիքի հարցումները թե ընտրություններից առաջ թե հետո ցույց էին տալիս հասարակական ավելի մեծ աջակցություն։ 1994 թվականի նոյեմբերի հարցման համաձայն՝ հարցավածների 40.1%-ը աջակցելու են կուսակցությանը և ըստ 1995 թվականի նոյեմբերի հարցման՝ 37.6%-ը արել են դա ։
Կուսակցություն մասնակցել է բոլոր խորհրդարանական ընտրություններին, բայց 2003 թվականից ի վեր չի կարողացել անցնել 5%-անոց շեմը։ 2003 թվականին կուսակցությունը մեղադրեց կառավարությանը «զանգվածային ընտրակեղծիքների» մեջ ։ Կուսակցությունը բոյկոտեց 2018 թվականի խորհրդարանական ընտրությունները, դա առաջին դեպքն էր Խորհրդային Միության փլուզումից հետո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ Կատեգորիա:Կոմունիստական կուսակցություններ Կատեգորիա:1991 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ալեքսանդր Օռլով (գիտնական)
Ալեքսանդր Իվանովիչ Օռլով (Алекса́ндр Ива́нович Орло́в, ), խորհրդային և ռուս մաթեմաատիկոս ու տնտեսագետ, վիճակագիր, բնապահպան, սոցիոլոգ, կիբեռնետիկ։
2010 թվականից «Տնտեսագիտության մաթեմատիկական և գործիքային մեթոդները» որակավորմամբ տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր, 1993 թվականից «Գիտական հետազոտություններում համակարգչային տեխնոլոգիաների, մաթեմատիկական մոդելավորման և մաթեմատիկական մեթոդների օգտագործումը» որակավորմամբ տեխնիկական գիտությունների դոկտոր։ 1995 թվականից մաթեմատիկական տնտեսագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր։
Հետազոտության հիմնական ոլորտը կիրառական վիճակագրությունն է, կազմակերպչական և տնտեսական մոդելավորումը։ Մշակել է ոչ թվային բնույթի օբյեկտների վիճակագրությունը (ոչ թվային տվյալների վիճակագրություն, ոչ թվային վիճակագրություն) ։
Կենսագրություն
Օրլովը ծնվել է 1949 թվականի մայիսի 14-ին, Մոսկվայում։ 1966 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկամաթեմատիկան թիվ 2 դպրոցը (Ե. Բ. Դինկինի հոսք), իսկ 1971 թվականին` գերազանցության դիպլոմով Մոսկվայի պետական համալսարանի մեխանիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետը, 1971-1978 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ կենտրոնական տնտեսական և մաթեմատիկական ինստիտուտում, 1978-1981 թվականներին՝ Կրեմլի հիվանդանոցում (ԽՍՀՄ Առողջապահության նախարարության ենթակայության 4-րդ պետական համալսարանական գիտական հետազոտությունների ինստիտուտ), 1981-1989 թվականներին՝ ԽՍՀՄ պետական ստանդարտացման համամիութենական հետազոտական ինստիտուտում։
1976 թվականին «Հավանականության տեսություն և մաթեմատիկական վիճակագրություն» մասնագիտությամբ պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը։
1979 թվականից ղեկավարել է ԽՍՀՄ ԳԱ գիտական խորհրդի իր ստեղծած «Ոչ թվային բնույթի օբյեկտների վերաբերյալ վիճակագրությունը» հանձնաժողովը՝ «Կիբեռնետիկա» համալիր խնդրի վերաբերյալ, իսկ 1989–1992 թվականներին՝ համամիութենական տնտեսական ընկերության կենտրոնական խորհրդի վիճակագրական մեթոդների և տեղեկատվական համամիութենական կենտրոնը։
Համամիութենական վիճակագրական ասոցիացիայի հիմնական կազմակերպիչներից մեկն է։ Հիմնադիր համագումարում (1990 թվականի հոկտեմբեր) ընտրվել է փոխնախագահ և վիճակագրական մեթոդների բաժնի վարիչ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո այս բաժնի հիման վրա ստեղծվել է Ռուսաստանի վիճակագրական մեթոդների ասոցիացիան (1992), այնուհետև Ռուսաստանի վիճակագրական մեթոդների ակադեմիան (1996 թվական)։ 1993 թվականին զբաղվել է դասավանդմամբ, ինչպես նաև Մոսկվայի մի շարք համալսարանների պրոֆեսոր է։ Մշակել է տնտեսագիտական դասընթացներ, կիրառական վիճակագրություն, կազմակերպչական և տնտեսական մոդելավորում և այլն։ Համապատասխան դասագրքերը կազմված են նրա վերջին գիտական ​​հոդվածներից։
Նրա ուսուցիչներն են Բ. Վ. Գնեդենկոն և Վ.Վ. Նալիմովան։
Ա. Ի. Օրլովի ղեկավարությամբ պաշտպանվել են Գ. Վ. Ռիդանովի (ֆիզիկական և մաթեմատիկական գիտություններ), Յա. Է. Կամենի (տեխնիկական գիտություններ), Գ. Գ. Կրավչենկոյի (տեխնիկական գիտություններ) և Է. Գ. Նեչաևի (տնտեսական գիտություններ), Դ. Ն. Ալեշինի (տնտեսական գիտություններ), Ս. Վ. Սվետլովի (տնտեսական գիտություններ), Ե. Ա. Գուսկովայի (տնտեսական գիտություններ), Վ. Ս. Մուրավևի (տնտեսական գիտություններ), Ե. Մ. Կրյուկովի (տնտեսական գիտություններ), Վ. Ա. Վոլկովի (տնտեսական գիտություններ), Օ. Վ. Պոտոցկու (տնտեսական գիտություններ), Զ. S. Ագալարովի (տնտեսական գիտություններ) ատենախոսությունները։
Ալեքսանդր Իվանովիչ Օրլովը մաթեմատիկական կրթության շարժման մասնակից է, որը զբաղվում է դպրոցականների շրջանում մաթեմատիկայի մասսայականացմամբ։ 1970-1977 թվականներին Մոսկվայի մաթեմատիկական ընկերության երեկոյան մաթեմատիկական դպրոցի տնօրեն էր (նշանակվել է Մոսկվայի մաթեմատիկական ընկերության խորհրդի կողմից՝ Ի. Ռ. Շաֆարևիչի նախագահությամբ), որը ստեղծվել է 1963 թվականին՝ Է. Բ․ Դնկինի կողմից։ «Պիոներ» («Հանդիպումներ երեք անծանոթներիի հետ» բաժնում) և «Քվանտ» ամսագրերում հրատարակել է ավելի քան 70 հոդված («Հանդիպումներ երեք անհայտի հետ» բաժնում) ։