cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիպ Ռոյ
Կարիերա
Որպես դերասան նկարահանվել է նաև «Բենջիի Սուրբծննդյան արկածները» (1978), «Ֆլեշ Գորդոն» (1980), «Վերադարձ Օզ Երկիր» (1985), «Ճակատագրական կին» (1989) «Օբրազինա» (1993) և «Գաղտնի նյութեր» (2001) ֆիլմերում։ Որպես տիկնիկագործ մասնակցել է «Մուգ բյուրեղյա» (1982), «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VI: Վերադարձը» (1983), «Անսահման պատմություն» (1984), «Այլմոլորակայինը Լոս Անջելեսից» (1988), «6 հրեշների կռիվը» (1991) և «Ուրվականների առանձնատուն» (2003) ֆիլմերում։
Նկարահանվել է «Տրանսֆորմերներ.Ընկածների Վրեժը» (2009) և «Աստղային ճանապարհ» (2009) ֆիլմերում՝ էպիզոդիկ դերերում։ Ամենահայտնի դերերից մեկը դարձել է Ահարոնի դերը՝ հնդկական ծագմամբ մեքսիկացի հանցագործի զոհը «Բալլադ Սանդիդի մասին» (2011) սերիալում, որի համար ստացել է «Colorado Film Festival» մրցանակ «Լավագույն դերասան» անվանակարգում։ «Զամբեզիա» (2012) մուլտֆիլմում հնչյունավորել է Մուշանուին ։ «Սթարթրեք. Հատուցում» (2013) և «Սթարթրեք. Անվերջություն» (2016) ֆիլմերում հանդես է եկել Կինսերի դերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քենիացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ
Անձի անձեռնմխելիություն
Անձի անձեռնմխելիություն, մարդու հիմնական և անօտարելի անձնական իրավունքներից։ Ենթադրում է կամայականության անթույլատրելիութ­յուն ճնշամիջոցների կիրառման ժամա­նակ։ Անձի անձեռնմխելիությունը երաշխավորված է հետևյալ դեպ­քերում՝
Անձի անձեռնմխելիությունը, ինչպես և մասնավոր Լքան­քի անձեռնմխելիությունը, ամ­րագրված է ժողովրդավարական պետությունների սահմանադրություններում և միջազգային իրավական փաստաթղ­թերում, մասնավորապես, մարդու իրա­վունքների համընդհանուր հռչակագրում։ Քաղաքական և քաղաքացիական իրավունքների միջազգային դաշնագրում (հ. 9). Մարդու իրավունքների եւ հիմնարար ազատությունների պաշտ­պանության մասին կոնվենցիայում (հ. 5)։
Հայաստանի Հանրապետությունում անձի ան­ձեռնմխելիությանը երաշխավորվում է ՀՀ Սահմանադրությամբ, ըստ որի մար­դուն չի կարելի ձերբակալել, խուզարկել այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված կարգով։ Նա կարող է կալանավորվել միայն դատարանի որոշմամբ՝ օրենքով սահմանված կարգով (հ. 18)։ Անձի անձեռնմխելիության իրա­վունքի պաշտպանության կարևորագույն սահմանադրական երաշխիք է նաև անմեղության կանխավարկածը, ինչպես և քրեական պատասխանատ­վության նախատեսումը ակնհայտ ապօ­րինի կալանավորման կամ ձերբակալ­ման համար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ Կատեգորիա:Քրեական դատավարական իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք
Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը (ֆիլմ)
«Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը» (Harry Potter and the Half-Blood Prince) ռեժիսոր Դեյվիդ Եթսի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Դենիել Ռեդկլիֆը, Ռուպերտ Գրինթը, Էմմա Վաթսոնը, Մայքլ Գեմբոնը, Ջիմ Բրոդբենտը, Բոնի Ռայթը, Հելենա Բոնեմ Կարտերը, Ալան Ռիկմանը, Թոմ Ֆելտոնը, Էվաննա Լինչը։
Սյուժե
Հիմա արդեն ոչ միայն հրաշագործների աշխարհը, այլև մագլերի աշխարհն է իր վրա զգում Վոլնդեմորի աճող ուժը։ Հոգվարթսն այլևս առաջվա նմանա հուսալի ապաստարան չի համարվում։ Հարրին զգում է, որ ամրոցում ինչ-որ վտանգ է թաքնվել, բայց Դամբլդորը կենտրոնացած է նրա վրա, որ Հարրիին պատրաստի վերջնական մարտին։ Նրանք միասին փորձում են գուշակել Վոլդեմորտի անմահության գաղտնիքը։ Դրա համար էլ Դամբլդորը խոտաբույսերի եփման դասի համար կանչում է իր վաղեմի ընկերոջը՝ Հորացիա Սլիզնորտին, որը սիրում է գիշերային երեկույթներ կազմակերպել և ով մի ժամանակ Հոգվարթսում էր դասավանդում։ Նոր ուսումնական տարվա սկզբին (1996-1997 թվականներ) նա կրկին զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ Սլինզորտը չի էլ պատկերացնում, որ կրեստրաժների գաղնտիքը Ալբուսը հենց նրանից է փորձում կորզել։ Միաժամանակ Մթին արվեստների ուսուցչի պաշտոնը զբաղեցնում է Վոլնդեմորը։
Դրակո Մալֆոյը իր ձերբակալված հոր փոխարեն դառնում է Մահ կլանողների անդամ և Չար Լորդից ստանում առաջադրանք․ սպանել Դամբլդորին։ Միաժամանակ Սևերուս Սնեյփը Դրակոյի մոր՝ Նարցիսսե Մալֆոյի հետ անխախտ ուխտ է կնքում և երդվում է օգնել Դրակոյին իր առաջադրանքը կատարելիս։ Այդ ժամանակ Մալֆոյը փորձում է Փրկարար–սենյակում գտնվող անհետացող պահարանը վերանորոգել, միաժամանակ մի քանի մահափորձ իրականացնելով Դամբլդորի դեմ։ Առաջին մահափորձի զոհը Էեթի Բելլն էր, իսկ երկրորդինը՝ Ռոն Ուիզլին։
Հարրի Փոթերը սրանում կասկածում է Մալֆոյին, և իրենց հարաբերությունները հասնում են գագաթնակետին։ Նրանց միջև մենամարտ է լինում, որի ժամանակ Հարրին քիչ էր մնում սպաներ Դրակոյին, սակայն այդ ժամանակ անսպասելի հայտնվում է Սնեյփը և փրկում նրան։ Միևնույն ժամանակ Դամբլդորը փնտրում էր Վոլնդեմորի կրեստրաժները։ Նա Հարրին Հիշողության Օմուտի մոտ ցույց է տալիս Վոլնդեմորի հետ կապված իր հօշողությունները, որը Սլիզնորտը թաքցրել էր բոլորից։ Հիշողությունները վերաբերվում էին նրան, թե ինչպես էր Թոմ Ռեդլը Հոգվարթսում սովորելու տարիներին Հորացիա Սլիզնորտից տեղեկություններ կորզում կրեստրաժների մասին, որն էլ մեծապես նպաստում է նրա վերափոխմանը դեպի Վոլնդեմոր։
Երբ Հարրին կատարում է Դամբլդորի հանձնարարոթյունը, նրանք միասին գնում են փնտրելու ենթադրյալ կրեստաժների։ Մինչ կրեստրաժների որոնումներն սկսելը, Դամբլդորը մի պայման է դնում Հարրի առջև․ հրամանները կատարել առանց առարկությունների։ Հարրին ու Դամբլդորը ուղևորվում են քարանձավ, որտեղ, ըստ Դամբլդորի ենթադրության, գտնվում էր կրեստրաժներից մեկը։ Քարանձավում մի լիճ կար, որի մեջ ապրում էին ինֆերնալները, իսկ նրանց միջև՝ կեստրաժը, որին հասնել կարելի էր միայն թուրմը խմելուց հետո։ Միևնույն ժամանակ այն հիշողությունից զրկում էր նրան, ով խմում էր այն։ Դամբլդորը Հարրի օգնությամբ խմում է թուրմը, և նրանք վերցնում են կրեստրաժը։
Հոգվարթս վերադառնալուց հետո Դամբլդորը հրամայում է Հարրիին թաքնվել, բայց չգտնել իրեն։ Դրակոն մտնում է աշտարակ և գտնում է չպաշտպանվող տնօրենին։ Սրանից հետո աշտարակ են ներխուժում Մահ կլանողները, իսկ պրոֆեսոր Սնեյփը սպանում է Դամբլդորին։ Վրեժով լի Հարրին սկսում է հետևել Սնեյփին և Մահ կլանողներին, որպեսզի վրեժ լուծի նրանցից այդ չարագործության համար, սակայն ապարդյուն․ Սևերուս Սնեյփը նրան հայտնում է մի գաղտնիք՝ նա է Խառնածին արքայազնը։
Մինչ դպրոցում սգում էին Դամբլդորի մահը, Հարրին հայտնաբերում է, որ Վոլնդեմորի հաջորդ կրեստրաժը (որը Սլիզերինի մեդալիոնն է) կեղծիք է և որ այն թողել է անհայտ Ռ․ Ա․ Բ․–ն։ Հարրին որոշում է չվերադառնալ դպրոց մյուս տարի՝ գործողություններ ծավալելով Չար Լորդին սպանելու համար։ Ռոնն ու Հերմայոնին հետևում են Հարրին։ Ահա և գալիս է ամենամութ ժամանակները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Դեյվիդ Եյթսի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հարրի Փոթերի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր մարդագայլերի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոան Ռոուլինգի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Սիրո Բարոնի
Սիրո Բարոնի (Siro Baroni, ), վաղ բարոկկոյի շրջանի իտալացի նկարիչ, հիմնական գործունեությունը ծավալել է Մանտովայում։
Կենսագրություն
Ծնված լինելով Մանտովայում` նա ապրել է 18-րդ դարում և հավանական է, որ գործունեություն է ծավալել միայն իր հայրենի քաղաքում։ Նրա կեսագրությունից քիչ է հայտնի, և նրա աշխատանքներից շատերը ոչնչացել են անցած դարի սկզբում։ Սուրբ Ամբրոջիո եկեղեցու աղոթատեղիում գոյություն է ունեցել նրա «Քրիստոսը երևում է մարդկանց» աշխատանքը, որը ոչնչացել է տաճարի ավերման ընթացքում 18-րդ դարի վերջին։ Ըստ հնագույն աղբյուրների` Մանտովայի Սանտ Անդրեա բազիլիկ եկեղեցում էր գտնվում Բարոնիի «Օրհնված աստվածամայրը ծաղկանոցում» վահանակը, ինչպես նաև` «Սրբեր Քրիստինոն և Քրիստիանոն» նկարը Սուրբ Կամիլո դե Լերիզ եկեղեցում, որոնցից այսօր հետք չի պահպանվել։
Անհայտ է մնում Մանդովայի Սուրբ Մանդևին եկեղեցում գոյություն ունեցած հնագույն նկարի ճակատագիրը, որը հիշատակվել է հնագույն աղբյուրներում, և ներկայացնում է «Աստվածամայրը երեխայի հետ գահի վրա», «Սուրբ Ջուզեպեն, Սուրբ Լուիջի Գոնցագան և Պահապան հրեշտակը» նկարները։ Պահպանված աշխատանքների մեջ մենք կարող ենք նշել կտավը, որը տեղադրված է Սուրբ Բարնաբա քաղաքային եկեղեցում և պատկերում է «Սուրբ Ջուլիանայի մահը», Քաստելուովոյի եկեղեցում պահվող աշխատանքը, որը պատկերում է «Մադոննային` Սրբեր Անտոնիոյի և Իմերիոյի հետ» և ստորագրված և թվագրված է 1748 թվականին։ Պահպանված աշխատանքներից է Աքուանեգրա սուլ Կիեզե եկեղեցում գտնվող աշխատանքը, որը թվագրված է 1751 թվականով ։
Նա 1754 թվականից սկսած եղել է Մանտովայի Գեղարվեստական ակադեմիայի թղթակից-անդամ։ Նա նկարել է Ecce Homo աշխատանքը Սանթ Ամբրոջիո մատուռի համար (որը քանդվել է 1789 թվականին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:18-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Հարկադրական ճառագայթում
Հարկադրական ճառագայթում, ստիպողական ճառագայթում, մակածված ճառագայթում, արտաքին էլեկտրամագնիսական ալիքի ազդեցությամբ տեղի ունեցող ճառագայթում։ Այս երևույթը տեսականորեն բացահայտել է Ալբերտ Այնշտայնը, 1917-ին։
Հարկադրական ճառագայթումը բնորոշ է ինչպես քվանտային համակարգերին (ատոմ, մոլեկուլ և այլն), այնպես էլ ազատ լիցքավորված մասնիկներին։ Ճառագայթված քվանտներն ունեն նույն հաճախականությունը, տարածման ուղղությունը և բևեռացումը, ինչ արտաքին դաշտի քվանտները, որով և պայմանավորված է հարկադրական ճառագայթման կոհերենտությունը։ Կոհերենտության շնորհիվ հարկադրական ճառագայթման ինտենսիվությունը խիստ աճում է՝ ինքնակամ ճառագայթման ինտենսիվության համեմատությամբ։ Ազատ շարժվող լիցքավորված մասնիկների ճառագայթումը, որ կարող է տեղի ունենալ տարբեր պատճառներով, արտաքին էլեկտրամագնիսական ալիքի առկայությամբ նույնպես կրում է ստիպողական բնույթ (օրինակ, ստիպողական չերենկովյան, սինխրոտրոնային, արգելակման ճառագայթում և այլն)։
Կիրառություններ
Հարկադրական ճառագայթման երևույթն ընկած է էլեկտրամագնիսական ալիքների ուժեղացուցիչների և քվանտային գեներատորների (մազերներ, լազերներ) աշխատանքի հիմքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լազեր Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսական ճառագայթում Կատեգորիա:Ատոմային ֆիզիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկայի հասկացություններ
Ռոստբիֆ
Ռոստբիֆ (անգլ.՝ Roast beef - բառացի՝ «baked beef»), անգլիական ուտեստ, որը ջեռոցում պատրաստված տավարի մսի մեծ կտոր է։ Երբեմն տավարի միսը  խորոված կամ շոգեխաշած է։
Մսի ընտրություն և պատրաստում
Ավանդաբար, ռոստբիֆի համար ընտրվում է տավարի միս։ Այն կարելի է ընտրել տարբեր մասերից՝ հաստ (առաջին 4-5 կողիկներ), բարակ (հաջորդ 4-5 կողիկներ), հետույք և փափկամիս։ Այնուամենայնիվ, պետք է հիշել, որ բոլոր մասերը տարբերվում են մսի կառուցվածքով, յուղայնությամբ և համով։
Որքան հեռու է պարանոցից մինչև պոչը, այնքան ավելի զանգվածային է միջին կտորը, միսն ավելի խիտ է, նիհար և մանրաթել, բայց կտորի տրամագիծն ավելի փոքր է։
Միսը չպետք է սառեցվի։
Կտորի տեսքը պետք է լինի մարմարե (ամբողջը պատված է բարակ ճարպային ներդիրներով)։ Ճարպը կորոշի ապագա տապակած տավարի հյութեղությունը՝ եփելիս ներսից բնական սնուցում ապահովելով։ Եթե ​​հետույքի միսը բավականաչափ մարմարապատված չէ, ապա ավելի լավ է ընտրել հաստ կամ բարակ եզրից մի կտոր, որը շատ ավելի գեր կլինի՝ ամբողջ ճարպի կղզիներով։
Իհարկե, ավելի լավ է կանգ առնել երիտասարդ կենդանու մսի վրա, այն ավելի քնքուշ է և փափուկ։
Շոգեխաշած միսը տապակելիս չափազանց կոշտ կդառնա։ Դուք պետք է ընտրեք միս, որի դիակը կախված է առնվազն երեք օր և բավականաչափ հասուն է։ Բանն այն է, որ նման մսի մեջ ավելի շատ ֆերմենտներ կան, որոնց ազդեցությամբ մկանային սպիտակուցը փափկվում է՝ մսին ​​տալով համ ու բույր։ Անգլիայում մսի չոր հնեցման գործընթացը բաղկացած է դիակը կեռիկի վրա օդափոխվող սենյակում մոտ +4 ℃ ջերմաստիճանում կախելու մեջ։ Այսպիսով, միսը հնեցվում է երեք շաբաթ, մինչև այն ծածկվի բարակ ընդերքով։ Միևնույն ժամանակ այն կորցնում է խոնավության մի մասը, կոմպակտ է հասունանում։ Այնուհետև ընդերքը կտրում են՝ ստանալով նուրբ միս։
Տանը, առանց համապատասխան սառնարանային սարքավորումների, միսը խորհուրդ չի տրվում դիմակայել։
Պատրաստում
Ռոստբիֆը պատրաստելու տարբեր եղանակներ կան։
Ավանդական բաղադրատոմս
Դասական տարբերակը հետևյալն է.
Վերցվում է տավարի բավականին մեծ կտոր։ Միաժամանակ կարելի է թողնել ոսկորների վրա, քանի որ խոհարարական մասնագետներն ասում են, որ միսն ավելի լավ է ոսկորներով տապակել, իսկ համն ավելի լավն է։ Ոմանք կտրում են ոսկորը՝ հետագայում այն ​​օգտագործելով արգանակներ պատրաստելու համար։
Միսը նախօրոք հանվում է սառնարանից, որպեսզի ժամանակ ունենա տաքանալու մինչև + 20-22 ℃։ Եթե ​​միսը օգտագործվում է առանց ոսկորի, այն պետք է պինդ փաթաթել և ամուր կապել կարճ պարանով, կոշտ թելով կամ պարանով։ Պարանները սկսվում են կենտրոնից՝ հասնելով մի եզրին, շարժվելով դեպի երկրորդը։
Վերին ճարպի շերտը կտրվում է մինչև միսը, որպեսզի ջերմությունը թափանցի կտորի կենտրոն։ Տավարի տապակած մսի մակերեսին ընդերքը արագ ձևավորելու համար մի կտոր լցնում են ձիթապտղի (կամ որևէ այլ բուսական) յուղով։ Դեկորատիվ նպատակներով որոշ խոհարարներ ավելացնում են Դիժոնի մանանեխ։ Ավանդական տապակած տավարի միսը եփում են առանց համեմունքների և աղի։
Ջեռոցը տաքացնում է մինչև առավելագույն ջերմաստիճան։ Միսը դրվում է գրիլի վրա։ Դուք կարող եք ջուր ավելացնել փայլաթիթեղի վրա։
Առաջին 15 րոպեների ընթացքում տապակած տավարի միսը եփում է չափազանց բարձր ջերմաստիճանում (մինչև +260 ℃): Եթե ​​միսը ոսկոր չունի, այն պետք է պարբերաբար շրջել։ 15-20 րոպե հետո ջերմաստիճանը իջեցնում են (միջինում մինչև +150 ℃) և մսի կտորը թխում մինչև լրիվ եփելը։
Տապակած ռոստբիֆի պատրաստում ըստ հատուկ բաղադրատոմսերի
Հաճախ ռոստբիֆը եփում են ոչ թե ջեռոցում, այլ բաց կրակի վրա կամ շոգեխաշում են փակ տարայի մեջ։ Երբեմն միսը եփելուց առաջ եփում են՝ ավելի փափկելու համար։ Միսը խորովելիս ծակումներ կամ կտրվածքներ չեն արվում։ Թյուրինգիայում պատրաստում են մարինացված ռոստբիֆ։
Կա մսի նախապես մարինացնելու տարբերակ բանջարեղենի հատուկ սոուսով (սոխ, գազար, նեխուր, մաղադանոս, դափնու տերև, բուրավետ պղպեղ) բուսական յուղի և շաքարավազի ավելացմամբ։ Բանջարեղենը մանր կտրատում են և հունցում մինչև հյութը դուրս գա։ Միսը դնում են կավե կամ էմալամանների մեջ և դրանցով շարում բոլոր կողմերից։ Պահնպանվում է 24 ժամ։ Հետագա եփման ժամանակ այն մաքրվում է բանջարեղենից և տապակվում, ինչպես նկարագրված է վերևում։
Երբեմն, ընդերք կազմելու համար, միսը հավելյալ ցանում են ալյուրով։
Որոշ բաղադրատոմսեր խորհուրդ են տալիս եփելիս առաջին 15-20 րոպեների ընթացքում մսի վրա հավելյալ լցնել մսի ճարպ։
Պատրաստի ռոստբիֆ
Քանի որ միսը սկզբում սերտորեն կապում են մոխրագույն թելով, որպեսզի այն չկորցնի իր ձևը եփելու ժամանակ, ապա պատրաստի տապակած ռոստբիֆը հաճախ ունենում է մի քանի շրջանից բաղկացած գլան։ Ռոստբիֆը` թխած կամ խորոված, ամբողջությամբ չի թխված, հետևաբար մեջտեղում` իր ողջ առանցքով, թարմ մսի վարդագույն գույն ունի։ Տավարի շոգեխաշած միսը եփվում է ամբողջ խորությամբ և նման երանգ չունի։
Պատրաստի ռոսբիֆը մանրաթելերի միջով կտրվում է բարակ շերտերով։
Խավարտներ
Ընդունված չէ ճաշատեսակ մատուցել ռոստբիֆով իր ավանդական իմաստով։ Որպես ուղեկցող հավելումներ՝ օգտագործվում են պատրաստման ընթացքում առաջացած հեղուկը, ինչպես նաև տարբեր սոուսներ և թեթև նախուտեստներ։
Ռոստբիֆը մատուցվում է ինչպես տաք, այնպես էլ սառը վիճակում։ Անգլիայում՝ այս ուտեստի հայրենիքում, ավանդաբար ընդունված է կանաչ ոլոռը, ինչպես նաև մանանեխն ու ծովաբողկը մատուցել սառը ռոսբիֆով։
Երբեմն խիտ թակած սոխը մատուցում են ռոստբիֆով։
Ներքին Բերդիկ
Բերդիկ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Ռոստբիֆ
Խավարտներ
Ընդհանուր կողմնակի ճաշատեսակները ներառում են խաշած կաղամբ (մատուցվում է սոխով), կարտոֆիլի ֆրի կամ խյուս, խառը բանջարեղեն, աղցաններ կամ յորքշիրյան պուդինգ։
Ներքին Բերդիկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ռոստբիֆ
Գեղարվեստական գրականություն մեջ
Կլինի Վասյայի քույրը և, կարծես, պրոֆեսոր Սպեշնիկովը։ Երեկ, Անենկա, ես նոր գլուխս կորցրի։ Դուք գիտեք, որ նրանք երկուսն էլ սիրում են ուտել՝ և՛ պապիկը, և՛ պրոֆեսորը։ Բայց ոչ այստեղ, ոչ քաղաքում, ոչ մի փողով ոչինչ չես կարող ստանալ։ Լուկան ինչ-որ տեղ լոր գտավ․ պատվիրեց ծանոթ որսորդին, և խելքին զոռ է տալիս։ Ռոստբիֆը համեմատաբար լավ է ստացվել. ավա՜ղ։ - անխուսափելի ռոստբիֆը։ Շատ լավ խեցգետիններ էին։
— Դե, այնքան էլ վատ չէ։ Դուք մի անհանգստացեք։ Այնուամենայնիվ, մեր միջև դուք ինքներդ թուլություն ունեք համեղ ուտելիքի նկատմամբ։
Ներքին Բերդիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նիկոպոլիս ադ Իստրում
Նիկոպոլիս ադ Իստրում (Νικόπολις ἡ πρὸς Ἴστρον, Nicopolis ad Istrum, Nicopolis ad Iatrum), հռոմեական և վաղ բյուզանդական շրջանի քաղաք է, որը կառուցել է կայսր Տրայանոսը մոտավորապես 101-106 թվականներին, Յանտրա և Ռոսիցա գետերի հատման խաչմերուկում, որպես հիշատակ իր հաղթանակի Դակիայի նկատմամբ։ Նրա ավերակները գտնվում են Բուլղարիայի հյուսիսում 20 կմ հեռավորության վրա Վելիկո Տիռնովոյից Նիկյուպ ավանում։ Քաղաքը իր ծաղկման է հասել Տրայանոսի, Հադրիանոս, Անտոնիների և Սևերոսների կառավարման օրոք։
Պատմություն
Հնագույն քաղաքը նախագծված է ուղղահայաց համակարգով։ Փողոցների ցանցը, ֆորումը, որը շրջապատված է իոնական սյունաշարով և բազում այլ շինություններով, երկնավային շենքը, որը ավելի ուշ վերակառուցվել է բազիլիկայի և այլ հասարակական շինությունները հայտնաբերվել են պեղումների ժամանակ։ Հարուստ ճարտարապետությունը և քանդակները ցույց են տալիս, որ այն նման է հին Փոքր Ասիայի քաղաքներին։ Նիկոպոլիս ադ Իստրումում հատվում էին դրամներ քաղաքի հանրային շինությունների պատկերներով ։
447 թվականին հոները Աթթիլայի գլխավորությամբ ավերեցին քաղաքը ։ Հավանաբար, քաղաքը իրականում լքվել է դեռևս V-րդ դարում ։ VI-րդ դարում քաղաքը վերակառուցվեց ամուր ամրոցի, որտեղ տեղակայվում էին հիմնականում ռազմական կառույցները և եկեղեցիները, որը բնորոշ էր այդ ժամանակվա ավանդույթներին ։ Վերաբնակեցվածների կողմից քաղաքում գտնվող ավերակների ամենամեծ տարածքը ձեռք չէր տրվել (21․55 հեկտար)։ Ամրոցը զբաղեցնում էր միայն չորրորդ մասը հին քաղաքի (5,75 հեկտար) և գտնվում էր հարավ-արևելյան մասում։ Նիկոպոլիսը դարձավ եպիսկոպոսների նստավայր բյուզանդական ժամանակաշրջանում և վերջնականապես ավերվեց VI-րդ դարում ավարների հարձակումներ արդյունքում։ Միջնադարում այստեղ ծագեց բուլղարական բնակավայր (X-ից մինչև XIV-րդ դար) ։
Կարելի է ասել, որ Նիկոպոլիս ադ Իստրումը գերմանական գրական ավանդույթների բնօրրան է հանդիսանում։ IV-րդ դարում գոթերի ցեղից եպիսկոպոս, միսսիոներ և թարգմանիչ Վուլֆիլաը իրավունք ստացավ կայսր Կոստանդիոս II-ից իր նոր դավանափոխ հավատակիցների հետ տեղափոխվել Մյոզիայից և բնակություն հաստատել Նիկոպոլիս ադ Իստրումի հարևանությամբ ։ Այստեղ էլ նա ստեղծեց գոթական այբուբենը և թարգմանեց Աստվածաշունչը հունարենից գոթերեն ։
Հայտնի է քաղաքի երկու եպիսկոպոսների անունները՝ Մարցելլ (451 թվական) և Ամանթեյ (518 թվական) ։
1984 թվականից հանդիսանում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Բուլղարիայում
Հայաստանի ազգային փոքրամասնությունների ցանկ
Հայաստանում 2011 թվականին անկացված մարդահամարի տվյալների համաձայն ազգային փոքրամասնություն կազմող էթնիկ խմբերն ունեն հետևյալ թվային ցուցանիշները (գրանցված որպես մշտական բնակիչ).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի ազգեր Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան
Նապի (գյուղ, Կիռգեսաառե շրջան)
Նապի (Napi), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լեկարստվենոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)
Լեկարստվենոե (Лікарственне, Ağaç Eli), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ագաչ-Էլի։
2001 թվականի տվյալներով Լեկարստվենոե գյուղում բնակվում էր 1 328 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էդուարդ Բեռնշտայն
Բեռնշտայն Էդուարդ (Bernstein Eduard, ), գերմանական սոցիալ-ժողովրդավարության տեսաբան։ Նրա առաջացրած մի շարք հիմնադրույթներն ու սկզբունքները կազմեցին ժողովրդավարական սոցիալիզմի հայեցակարզային հիմքը։ Բեռնշտայնը վիճարկում է Մարքսի կարևորագույն քաղաքական թեզը «սեփականազրկիչների սե­փականազրկման» անհրաժեշտության մասին։ Մյուս կողմից, նա հնարավոր է համարում արդի հասարակության ներաճումը սոցիալիզմի։
Նրա կարծիքով, ոչ թե դասակարգային պայքարը և հեղափոխությունը, այլ «բանվոր դասակար­գի վրա հիմնված արդի ժողովրդավա­րությունը» առավել մեծ ազդեցություն է ունենալու պետության և համայնքի վրա։ Հանուն քաղաքական իշխանության բանվոր դասակարգի անմիջական պայքարը ոչ միայն վաղաժամ է, այլև անհեռանկար։ Բեռնշտայնը իր ժամանակի սոցիալիստական շարժման մեջ առանձնացնում է երկու ուղղություն։ Մեկի կարգախոսն է՝ «ազատագրում տնտեսական կազմակերպվածության միջոցով», մյուսինը՝ «ազատագրում քաղաքական սեփականազրկման միջոցով»։ Բեռնշտայնը պատկանում է առաջին ուղղությանը։ Նրա նպատակն է բացահայտել բանվորական շարժման տեսությունում ու պրակտիկայում տնտեսական և քաղաքական կողմերի «համաչափությունը» և Մարքսի հայեցակարգում հակասությունների առկայությունը։ Բանվորական շարժման քարոզական հեռանկարը Բեռնշտայնը տեսնում է հասարակության կողմից արտադրության պայմանների վրա հսկողության խստացման, այդ թվում՝ օրենսդրության, տնտեսական ժողովրդավարության ընդլայնման միջոցով։ Հիմնական երկերն են. «Հասարակական նախադրյալները և հասարակական ժողովրդավարության խնդիրները» (1899), «Հնարավո՞ր է արդյոք գիտական սոցիալիզմը» (1901)։
Կենսագրություն
Ծնվել է ժամանակակից Լեհաստանի տարածքից տեղափոխված երկաթուղու վարորդի հրեական ընտանիքում։ Առանց գիմնազիան ավարտելու, նա դեռ վաղ տարիքից ծառայել է բանկերում։ Իր սոցիալիստական հայացքներին է հանգել Վիլհելմ Լիբկնեխտի և Ավգուստ Բեբելի ֆրանս-պրուսական պատերազմի դեմ ուղղված ելույթների, ինչպես նաև Կարլ Մարքսի Փարիզյան կոմունայի շուրջ գրված «Քաղաքացիական պատերազմ Ֆրանսիայում» աշխատության ազդեցությամբ։ 1872 թվականից Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ակտիվ անդամ էր։ 1878-1881 թվականներին եղել է հարուստ բարերար, արմատական և ուտոպիստ-սոցիալիստ, մի շարք սոցիալիստական հրատարակությունների հիմնադիր Կառլ Հյոխբերգի անձնական քարտուղարը։ Ֆրիդրիխ Էնգելսի «Հակա Դյուրինգ»-ը կարդալուց հետո նա անցել է մարքսիստական շարքերը և նամակագրության մեջ մտել հեղինակի հետ։
1881-1890 թվականներին եղել է Գերմանիայի արգելված Սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության կենտրոնական մարմինը հանդիսացող, Ցյուրիխում հրապարակվող «Sozialdemokrat»-ի խմբագիրը (հետագայում վերանվանվել է Գերմանիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն (СДПГ)): Այդ ժամանակ նա գերմանական Սոցիալ-դեմոկրատիայի ծայրահեղ, ամենաարմատական թևի ներկայացուցիչ էր և համարվում էր դրա հզորագույն տեսաբաններից մեկը։ 1887 թվականին ամուսնացել է Ռեգինա Ցադեկի հետ (1849-1923) Իգնաց Ցադեկի քույրը։
1902-1907, 1912-1918 թվականներին եղել է Ռայխստագի պատգամավոր։ Առողջական նկատառումներից ելնելով՝ հրաժարվել է քաղաքական գործունեությունից։ Ի տարբերություն բարեփոխիչների մեծամասնության` 1915 թվականին ռազմական վարկերի հարցում նա հակամիլիտարիստական դիրք ստանձնեց Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության մեծամասնության դեմ (չնայած 1914 թվականի օգոստոսին քվեարկեց խմբակցության մյուս անդամների վարկերի օգտին), իսկ 1917-ին Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հիմնադիրների շարքում էր, որը միավորեց գերակշռող ձախ (հեղափոխական սոցիալիստներ, ապագա կոմունիստներ՝ Կարլ Լիբկնեխտի գլխավորությամբ) և սոցիալ-դեմոկրատիայի մասամբ ցենտրիստական թևը (ներառյալ կուսակցության տեսաբան Կաուտսկու)։ Նա Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությում էր մինչև 1919 թվականը, ապա վերադարձավ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն։ Նոյեմբերյան հեղափոխությունից հետո, հանդիսանալով Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, աշխատել է  ժողովրդական ներկայացուցիչների խորհրդի կայսերական գանձարանում որպես օգնական, զբաղվելով նաև արտադրական միջոցների սոցիալականացման հարցերով և ակտիվորեն նպաստել է Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական  և Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունների վերամիավորմանը։
Հիմնական գաղափարներ
1891-1893 թվականներին Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության հանձնարարությամբ նա խմբագրեց Ֆերդինանդ Լասսալի ստեղծագործությունները, այդ իսկ հրատարակության համար գրելով վերջինի կենսագրությունը։
1890-ականների երկրորդ կեսը շրջադարձային պահ էր Բեռնշտայնի համոզմունքներում, ինչն արտահայտվեց «Neue Zeit» ամսագրի «Սոցիալիզմի խնդիրները» հոդվածաշարում, ԳՍԴԿ Շտուտգարտի համագումարին ուղղված նամակում (1898) և վերջապես «Սոցիալիզմի հնարավորության պայմանները և սոցիալական ժողովրդավարության խնդիրները» (1899) նյութում։ Այս աշխատություններում նա խստորեն քննադատում էր ինչպես Մարքսի փիլիսոփայական, այնպես էլ տնտեսական ուսմունքները։ Նա պնդում էր, որ պատմությունը տանում է ոչ թե կապիտալիզմի մագնատների և պրոլետարիատի միջև անդունդի խորացմանը, այլ դրա լրացմանը. կատակլիզմի ակնկալիքը [համակարգի խափանում] հիմնավոր չէ և այն պետք է փոխարինվի աստիճանական էվոլյուցիայի հավատով, ինչը կհանգեցնի սոցիալական համակարգի սոցիալականացմանը (ի դեպ, մունիցիպալացման միջոցով )։ Կապիտալիստական բուրժուազիայի քաղաքական արտոնությունները բոլոր առաջադեմ երկրներում աստիճանաբար իրենց տեղը զիջում են ժողովրդավարական ինստիտուտներին. Հասարակության մեջ կապիտալիստական շահագործման դեմ բողոքներն ավելի ու ավելի են արտահայտվում։
Գործարանային օրենսդրությունը, համայնքային ինքնակառավարման ժողովրդավարացումը, կոալիցիաների ազատումը օրենսդրական բոլոր սահմանափակումներից. սրանք բոլորը սոցիալական զարգացման փուլեր են։ Եթե Գերմանիայում մտածում են ոչ թե ազատագրման, այլ կոալիցիայի իրավունքը սահմանափակելու մասին, ապա դա վկայում է ոչ թե Գերմանիայի զարգացման բարձր մակարդակի վերելքը, այլ զուտ քաղաքական հետամնացությունը։ Դասերի պայքար գոյություն ունի, բայց դա պատմության միակ բովանդակությունը չէ, քանի որ դրան զուգահեռ կա նաև դասերի համագործակցություն։ Ուստի Բեռնշտայնը, լինելով սոցիալ-դեմոկրատ, եզրակացնում է, որ կուսակցության ամբողջ ծրագիրը պետք է վերանայել. մասնավորապես, հարկ է հրաժարվել այն թեզից, որ պրոլետարը հայրենիք չունի, հետևապես, նաև՝ ինտերնացիոնալիզմից։ Այս թեզը նախկինում ճիշտ էր, բայց այժմայն կորցնում է իր նշանակությունը ամեն օր պրոլետարն ավելի ու ավելի է քաղաքացի դառնում։ : Բանակն անգամ այնպիսի ինստիտուտ չէ որն անվերապահորեն ենթակա է ոչնչացման։ Ըստ Բեռնշտայնի ԳՍԴԿ-նն արդեն վերածվել էր սոցիալական բարեփոխումների կուսակցության, չնայած տեսականորեն այն դեռ հանդես է գալիս որպես սոցիալական հեղափոխության կուսակցություն։ Նա չէր ձգտում փոխել ԳՍԴԿ-ի գործնական քաղաքական աշխատանքը, դա վերաբերում էր նոր պատմական փորձի համաձայն՝ մարքսիզմի տեսական դրույթները վերանայելուն։ :
Լայն կիրառում էր գտել Բեռնշտայնի հետևյալ խոսքը՝
Wie ist wissenschaftlicher Socialismus möglich (Հնարավոր է արդյոք գիտական սոցիալիզմը) բրոշյուրում (Բեռլին, 1901) նա հերքում է գիտական սոցիալիզմի բուն հնարավորությունը։ Գրքի շուրջ կրքոտ պայքար էր ծավալվել, բաժանելով ամբողջ գերմանական սոցիալ-դեմոկրատիան երկու թևերի՝ Բեռնշտայնիստական կամ ռևիզիոնիստական և օրթոդոքսալ [ուղենիշն ուսմունքն էր (սովորաբար՝ ոչ քննադատական)]։ Այն ընթանում էր ԳՍԴԿ-ն յուրաքանչյուր համագումարում և ավարտվեց Բեռնշտայնի դեմ ուղղված բանաձևերի ընդունմամբ, չնայած բայց յուրաքանչյուր հաջորդում նոր թափ էր ստանում։ Ամեն դեպքում սխալ է Բեռնշտայնին անվանել «չափավոր սոցիալ-դեմոկրատ»՝ առանց վերապահումների, իսկ բերնշտայնականությունը՝ սոցիալ-ժողովրդավարության չափավոր խմբակցություն։ Իր կուսակցությունը կոչ անելով բուրժուական կուսակցությունների հետ դաշնակցային գործողությունների, մերժելով սոցիալ-դեմոկրատիայի և բուրժուական ժողովրդավարության սուր հակադրությունը, հրավիրելով վերջինիս դառնալ խաղաղ բարեփոխումների կուսակցություն, Բեռնշտայնը երբեմն պաշտպանում էր ամենաարմատական որոշումներ՝ զուտ գործնական հարցերի վերաբերյալ. այնպես որ, ի տարբերություն Օրթոդոքսալ սոցիալ-դեմոկրատների մեծամասնության, նա քաղաքական իրավունքներ շահելու համընդհանուր գործադուլի ջերմեռանդ ջատագով էր (դրա օգտին նա խոսեց Բրեմենի կուսակցության համագումարում 1904 թվականին), զորքերի շրջանում էլ քարոզչության կողմնակից էր և այլն։
Նախքան ԳՍԴԿ Շտուտգարտի համագումարը, Պլեխանովը Sächsische Arbeiterzeitung-ում առաջարկել է, Բեռնշտայնին հեռացնել կուսակցությունից, բայց այս առաջարկն աջակցություն չի գտել։
Բեռնշտայնի դեմ ուղղված սոցիալ-դեմոկրատական գրականության բազմաթիվ աշխատանքներից ամենանշանակալին Կաուտսկու «Բեռնշտայնը և սոցիալ-դեմոկրատական ծրագիրը» (1899) նյութն է։ Բեռնշտայնիզմի  հակասությունների հետ կապված ևս մեկ կարևոր, ավելի արմատական ներդրում է՝ Ռոզա Լյուքսեմբուրգի «Սոցիալական բարեփոխում կամ հեղափոխություն» աշխատությունը (1899/1900):
Հեղափոխության չափավոր բնույթի երկրորդ պատճառը՝ Բեռնշտայնն անվանեց Գերմանիայի ժողովրդավարության մակարդակի աստիճանը ։ 1920-ականների սկզբին լույս տեսած «Սոցիալիզմի վիճելի հիմնախնդիրները» գրքի «Սոցիալիզմի բոլշևիկյան բազմազանությունը» վերջին գլխում նա դատապարտեց բոլշևիզմը օբյեկտիվ պայմանների նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունքի համար՝ այն անվանելով հատուկ ռուսական երևույթ, որը հասկանալի է երկար ժամանակ Ռուսաստանում գերիշխող պայմանների լույսի ներքո, ուր բացարձակ ռեժիմի պայմաններում օգտագործվում էին հարկադրանքի և ճնշման ամենադաժան միջոցները ։
Պատմական նշանակություն
Սոցիալ-դեմոկրատիայի շրջանակներում Բեռնշտայնն ստեղծեց բարենորոգման վրա հիմնված նոր տեսական հոսանք։ Այս հոսանքը ԳՍԴԿ շարքերում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո տեղի ունեցած առակտումից հետո դարձավ ԳՍԴԿ-ն (մեծամասնության) քաղաքականության տեսական հիմքը։ 1959 թվականի Գոդեսբերգի ծրագրում ԳՍԴԿ-ը վերջնականապես բաժանվեց սոցիալիզմի մարքսիստական հայեցակարգից և իր տեսական և ծրագրային ինքնաընկալման հիմքը դարձրեց Բեռնշտայնի հիմնավորած սոցիալիզմի բարեփոխական հայեցակարգը ։
Աշխատություններ
Հուշեր
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մարքսիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ ըստ երկրների Կատեգորիա:Գերմանացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Մարքսիստ տեսաբաններ
Գարինչա
Մանուել (Մանե) Ֆրանսիսկո դոս Սանթոս Գարինչա, բրազիլացի ֆուտբոլիստ, աջ եզրային լավագույն հարձակվողը ֆուտբոլի պատմության մեջ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1958, 1962)։
Ռուսական ճարտարապետություն
Ռուսական ճարտարապետություն, հետևում է ավանդույթներին, որոնց արմատները հաստատվել էին դեռևս Բյուզանդիայում, այնուհետև Հին Ռուսական պետությունում։ Կիևի անկումից հետո ռուսական ճարտարապետության պատմությունը շարունակվեց Վլադիմիր-Սուզդալ իշխանության, Նովգորոդի և Պսկովի հանրապետություններում, Ռուսական թագավորությունում, Ռուսական կայսրությունում, Խորհրդաին Միությունում և ժամանակակից Ռուսաստանի Դաշնությունում։
Գարինչա
Մանկությունը
Ծնվել է 1933 թվականին Պաու-Գրանդի քաղաքում, բազմազավակ ընտանիքի 5-րդ երեխան էր։ Գարինչան ծնվել էր բնական մի քանի արատներով, նա շեղաչք էր, ողնաշարը ծռվածք ուներ, կոնքերի ոսկորները խառնված էին, իսկ նրա ձախ ոտքն աջ ոտքից կարճ էր 6 սմ-ով։ Վիրահատական միջամտություն իրականացվեց բուժելու տղայի հիվանդությունը, բայց ապարդյուն։ Ըստ այլ աղբյուրների նրա այդ հիվանդությունը առաջացել է Պոլիոմելիտ հիվանդությունից։ Նրա հայրը՝ Ամարոն, ով պահակ էր աշխատում քաղաքի գործարաններից մեկում տառապում էր ալկոհոլիզմով և արդյունքում մահացավ լյարդի ստացած հիվանդությամբ։ Մայրը նույնպես մահացավ վաղաժամ հերթական ծննդաբերության ժամանակ։ Գարինչան շատ ծանր է տանում մոր մահը։ Գարինչային ժառանգապես փոխանցվել էր հոր ալկոհոլիզմը և 4 տարեկանում նա արդեն տարված էր ալկոհոլով, իսկ 10 տարեկանից սկսած ծխում էր։
Գարինչա մականունը
«Գարինչա» մականունը նա ստացել է դեռ մանկուց, երբ նա սիրում էր բռնել քաղաքի մոտ գտնվող անտառում տարածված թռչնի մի տեսակ, որոնց անվանում էին գարինչաներ։ Նրա քույրը իրեն անվանել է գարինչա 4 տարեկանում, ասելով, որ այնքան շատ կբռնես այդ թռչունից, մինչև դու ինքդ կդառնաս գարինչա։
Ռուսական ճարտարապետություն
Հին Ռուսական պետություն (IX—XII դար)
988 թվականից հետո կառուցված Կիևյան Ռուսիայի մեծ եկեղեցիները, մոնումենտալ ճարտարապետության առաջին օրինակներն էին արևելյան սլավոնական երկրներում։ Հին Ռուսական պետության ճարտարապետական ոճը հաստատվել է Բյուզանդիայի ճարտարապետության ազդեցության տակ, բայց նաև ուներ իր առանձնահատկությունները։ Վաղ ոիղղափառ եկեղեցիները հիմնականում կառուցված էին փայտից։ Հին Ռուսական պետության առաջին քարե եկեղեցին Կիևի Տասանորդ եկեղեցին է, որի կառուցումը սկիզբ է առել 989 թվականին Վլադիմիր Մեծի օրոք ։ Եկեղեցի կառուցվել է, որպես մայր տաճարի ոչ հեռու իշխանական աշտարակից։ Կիևի Սուրբ Սոֆիայի տաճարը, որը կառուցվել է XI դարում, այս ժամանակաշրջանի ամենանշանակալի ճարտարապետական կառույցներից մեկն է։ Ի սկզբանե Սոֆիայի տաճարը իրենից ներկայացնում էր հինգ նավ խաչաձև գմբեթավոր տաճար 13 գմբեթներով։ Երեք կողմերից այն շրջապատված էր երկհարկանի պատկերասրահով, իսկ արտաքին կողմից՝ էլ ավելի լայն մեկհարկանի պատկերասրահով։
Գարինչա
Գարինչան և ֆուտբոլը
Պատանի տարիքից Գարինչան հետաքրքրվում է ֆուտբոլով և ժամանակի մեծ մասը անցկացնում է ֆուտբոլ խաղալով։ 16 տարեկան հասակում արդեն մեծահասակների հետ խաղում է «Կրուզեյրո դու Սուլ» թիմի կազմում։ Հենց մեկնարկային խաղում աչքի է ընկնում խփած մի քանի գոլով և իր թիմը հաղթում է 8։1 հաշվով։ Հիմնականում հանդես է եկել Ռիո-դե-Ժանեյրոյի «Բոտոֆագո» թիմի և Բրազիլիայի հավաքականի կազմում։ Ֆուտբոլի բոլոր ժամանակների լավագույն աջ եզրային հարձակվողներից է։
Ռուսական ճարտարապետություն
Հին Ռուսական պետություն (IX—XII դար)
Տաճարը կառուցվել է Կոնստանդնուպոլսի շինարարների կողմից՝ կիևցի արհեստավորների մասնակցությամբ։ XVII—XVIII դարերի սկզբին այն արտաքնապես վերակառուցվեց ուկրաինական բարոկկո ոճով։ Տաճար  ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Գարինչա
Մրցանակներ, փաստեր, գոլեր
2000 թվականին Ֆուտբոլի պատմության և վիճակագրության միջազգային ֆեդերացիայի կողմից արված հարցման արդյունքում կազմված լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 8-րդն է, իսկ Հարավային Ամերիկայի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 4-րդը։ «The Times» թերթի վարկածով Գարինչան զբաղեցնում է 6-րդ տեղը ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ և նրա անունը ներառված է Ամերկայի գավաթի առաջնությանների պատմության բոլոր ժամանակների խորհրդանշանական հավաքականի մեջ։ Բրազիլիայում Գարինչան համարվում է 2-րդ լավագույն ու սիրված ֆուտբոլիսը Պելեից հետո։ 1953-1965 թվականներին նա «Բոտոֆագո» ակումբի կազմում մասնակցել է 579 խաղի և խփել 249 գոլ։ 1962 թվականի աշխարհի առաջնության լավագույն ռմբարկուն է 5 գնդակով ։
Ռուսական ճարտարապետություն
Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետություն (XII—XIII դար)
Քաղաքական մասնատման շրջանում Կիևի, որպես քաղաքական դերը սկսեց թուլանալ և ճարտարապետական նշանակալի դպրոցներ հայտնվեցին հատուկ կենտրոններում։ XII-XIII դարերում Վլադիմիր-Սուզդալ իշխանությունը դարձավ ամենակարևոր մշակութային կենտրոնը։ Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետության յուրահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն շարունակվեց բյուզանդական ր հարավ-ռուսական ճարտարապետության ավանդույթները, այլև դրանք զգալիորեն հարստացրեց արևմտաեվրոպական գաղափարներով։ Միևնույն ժամանակ, բաց է մնում XII դարի 2-րդ կեսին Ռուսաստանի հյուսիս-արևելքում սպիտակ քարերի շինարարությանը միջնադարյան եվրոպացի արհեստավորների անմիջական մասնակցության հարցը։
Գարինչա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1933 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 մահեր Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 20 մահեր Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լյարդի ցիռոզից մահացածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ռուսական ճարտարապետություն
Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետություն (XII—XIII դար)
Անդրեյ Բոգոլյուբսկու օրոք Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետությունը ավելի զարգացավ։ Իշխանության մայրաքաղաք Վլադիմիրում սկսվեց ակտիվ շինարարություն, քաղաքը կառուցվեց մոնումենտալ կառույցներով։ մինչ այժմ պահպանվել են Վլադիմիրի այնպիսի ճարտարապետական հուշարձաններ, ինրպիսիք են Վերափոխման տաճարը և Ոսկե դարպասները։ Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետության ամենանշանավոր հուշարձաններից է Ներլիի Բարեխոսության եկեղեցին։
Վլադիմիրի և Սուզդալի ճարտարապետությունը հասել է իր ծաղկման XII-րդ դարի վերջին, Վլադիմիրի առաջին մեծ իշխան Բոգոլյուբսկու եղբոր՝ Վսևոլոդ Մեծ Բույնի ղեկավարությամբ։ Վսևոլոդը զգալիորեն ընդլայնեց Վլադիմիրի Վերափոխման տաճարը և կառուցեց Դմիտրիևսկու տարճարը՝ սպիտակ քարե փորագրության գլուխգործոց և ճարտարապետական առումով ամենակարևոր սպիտակ եկեղեցին։ 1220 -1230-ական թվականներին Վսևոլոդի որդիների օրոք կառուցվեցին  խոշոր հուշարձանները՝  Ծննդյան տաճարը և Յուրև-Պոլսկի Սուրբ Գեորգի տաճարը։
Սպիտակ քարե ճարտարապետության ավարտը դրվեց թաթար-մոնղոլական արշավանքի և դրան հաջորդած լուծի հետևանքով։ 1992 թվականին յոթ սպիտակ հուշարձաններ Վլադիմիր-Սուզդալ ճարտարապետական դպրոցի XII-րդ - XIII-րդ դարերի սկզբին ներառվեցին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Նովգորոդի ճարտարապետություն (XII—XVI դարի վերջ)
Նովգորոդի ճարտարապետական դպրոցի ձևավորումը սկսվել է XI դարի կեսերից՝ Նովգորոդի Սուրբ Սոֆիա տաճարի կառուցման ժամանակներից։ Այս հուշարձանում նկատելի են Նովգորոդի ճարտարապետության տարբերակիչ գծերը՝ մոնումենտալություն, պարզություն, ավելորդ դեկորատիվ բացակայություն։
Քաղաքական մասնատման դարաշրջանի Նովգորոդի տաճարներն այլևս աչքի չեն ընկնում իրենց հսկայական չափսերով, բայց դրանք պահպանում են տվյալ ճարտարապետական դպրոցի հիմնական հատկանիշները։ Նրանք առանձնանում են իրենց պարզությամբ և ձևերի որոշակի ծանրակշռությամբ։ XII դարի վերջում կառուցվեցին այնպիսի եկեղեցիներ, ինչպիսիք են Պետրոսի և Պավելի եկեղեցին Սինիչյա սարի վրա (1185), Մյաչինի Սուրբ Թովմասի հավաստիացման եկեղեցին (1195)։
Նշանավոր հուշարձան, որն ավարտեց դպրոցի զարգացումը XII դարում, Ներեդիցիայի Փրկիչ եկեղեցին էր (1198)։ Կարուցվել է մեկ սեզոնի ընթացքում՝ Նովգորոդի իշխան Յարոսլավ Վլադիմիրովիչի օրոք։  Տաճարն ունի մեկ գմբեթ  խորանարդ տեսակի, չորս սյուն․ երեք աբսիդ։ Ֆրեսկոյի նկարները զբաղեցնում էին պատերի ամբողջ մակերեսը և կազմում էին Ռուսաստանի եզակի և նշանակալի պատգերագրական համույթներից մեկը։ Նովգորոդյան ծաղկման շրջանը վերագրվել է XIV դարի երկրորդ կեսին՝ Նովգորոդի Հանրապետության առավելագույն հզորության դարաշրջանում։ Այդ շրջանի ճարտարապետության գագաթնակետը և չափանիշը Նովգորոդի Ֆյոդոր Ստրատիլատ եկեղեցին է։ Եկեղեցու շենքը քառասյուն խորանարդ տիպի միագմբեթ շինություն է։
Պսկովի ճարտարապետությունը շատ մոտ է Նովգորոդին, այնուամենայնիվ Պսկովի շենքերում հայտնվել են բավականին շան յուրահատուկ հատկություններ։ Պսկովի ծաղկման շրջանի լավագույն տաճարներից մեկը դարձել է Զալուժիայից Սերգեյի(1582-1588) եկեղեցին է։
Նովգորոդի և Պսկովի երկրամասերում աշխարհիկ ճարտարապետության հայտնի շինություններ քիչ կան, դրանցից վիթխարակերտ շենքը Պսկովի Պոգանկինի պալատներն են, որոնք կառուցվել են 1671-1679 թվականներին Պոգանկինի առևտրականների կողմից։ Շենքը յուրօրինակ պալատ-ամրոց է, նրա պատերը՝ երկու մետր հաստությամբ, կազմված են քարերից։
Մոսկվայի իշխանության ճարտարապետություն (XIV—XVI դարի)
Մոսկվայի քաղաքական կենտրոնի վերածումը հանգեցրեց քաղաքի տարածքների և իշխանությունների ճարտարապետության կայուն զարգացմանը։ Վլադիմիր-Սուզդալ իշխանության ճարտարապետական ավանդույթները հաջողությամբ փոխանցվեցին մոսկովյան ոճի շենքերին, XVI դարից սկսած կարելի է խոսել Մոսկվայի սեփական ճարտարապետական դպրոցի մասին։
Զվենիգորոդ գտնվող Վերափոխման մայր տաճար ը այս ժամանակաշրջանի մոսկովյան սպիտակ քարերով ամբողջությամբ պահպանված եկեղեցիներից մեկն է։ Սա փոքրիկ խաչաձև գմբեթավոր քառասյուն տաճաև է՝ պսակված մեկ գմբեթով։ Արևելյան կողմից տաճարն ունի երեք զորահանի աբսիդներ, տաճարի արևմտյան, հյուսիսային և հարավային ճակատներն ունեն ավանդական բաժանում երեք ուղղահայաց հատվածների՝ լրացված զակոմարներով։ Համամասնությունների նրբագեղությունը և հարուստ հարդարանքի գեղեցկությունը տարբերում են տաճարը նույն ժամանակաշրջանի մյուս տաճարներից ։
Ժամանակակից Ռուսաստան
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո բազմաթիվ շինարարական ծրագրեր չեղարկվեցին։ Սակայն, այժմ պետական վերահսկողությունը գոյություն չունի շենքի ճարտարապետական ոճի և բարձրության վրա, ինչը ճարտարապետներին տալիս էր զգալի ազատություն։ Ֆինանասական պայմանները թույլ տվեցին զգալիորեն արագացնել ճարտարապետության զարգացման ընթացքը։ Արևմտյան մոդելների փոխառությունն ակտիվորեն շարունակվում է՝ առաջին անգամ հայտնվում են ժամանակակից երկնաքերերը և Ֆուտուրիստական նախագծեր, ինչպիսիք են Մոսկվա Սիթին։ Տրիումֆյան պալատում օգտագործում են անցյալի կառուցելու ավանդույթները, մասնավորապես, «ստալինյան ճարտարապետությունը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետության պատմություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի արվեստ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ճարտարապետություն
Տաիսսա Ֆարմիգա
Տաիսսա Ֆարմիգան (Taissa Farmiga, ), ամերիկացի դերասանուհի է։ Նա իր կարիերայի առաջին քայլն արել է 2011 թվականին Գոգավորություն ֆիլմում, խաղալով դեռահաս Քորինի դերը։ Նույն տարվա կեսերին նա մարմնավորեց Վիոլետ Հարմոնի դերը Մարդասպան֊տունը, որը FX հեռուստասերիալի անտոլոգիա֊սերիալի առաջին եթերաշրջանն էր։
Սկզբնական տարիներն ու ընտանիքը
Տաիսսան իր ընտանիքի յոթերորդ՝ կրտսեր երեխան է։ Ծնվել է Նյու Ջերսիի Ռեդինքթոն շրջանում ։ Նրա ծնողները՝ Լյուբան, ով դպրոցի ուսուցչուհի է և հայրը՝ Մայքլ Ֆարմիգան, ով համակարգչային մասնագետ է, Ամերիկա գաղթած ուկրաինացիներ են ։ Նա ունի 6 ավագ քույրեր և եղբայրներ՝ Վիկտորը, Վերան , Ստեֆանը, Նադիան , Ալեքսանդրը և Լարիսան ։ Ուսանողական տարիներին նա երեք տարի սովորել է ամերիկյան ժեստերի լեզուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Դումացխո
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Հայաստանի ժողովրդագրություն
Ժողովրդագրության կարևորությունը
Ազատական տնտեսակարգի պայմաններում պետությունն իրականացնում է ոչ միայն տնտեսության կարգավորման քաղաքականություն, այլ նաև սոցիալական։ Արդյունավետ սոցիալական քաղաքականության մշակումն ու իրացումը անհնար է առանց հստակ պատկերացում ունենալու այն օբյեկտի մասին, որին ուղղված է այդ քաղաքականությունը։ Այս առումով, էապես կարևորվում է երկրի բնակչության վերաբերյալ անհրաժեշտ տեղեկատվություն ունենալու անհրաժեշտությունը։ Բնակչության վերաբերյալ տեղեկատվություն ունենալը անհրաժեշտ է նաև տնտեսության բոլոր ճյուղերի և հասարակական կյանքի տարատեսակ ոլորտների զարգացման համար։
Հիմնական աղբյուրները
Բնակչության վիճակագրական հաշվառման միավորներ են հանդիսանում մարդը, ընտանիքը, տնային տնտեսությունը և բնակավայրը։
Բնակչության վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման հիմնական աղբյուրը մարդահամարներն են, որոնք իրականացվում են, որպես կանոն, տաս տարին մեկ պարբերականությամբ։ Մարդահամարների ծրագրերը նախատեսված են բնակչության թվաքանակի, սեռատարիքային կազմի, բնակության վայրի, բնակարանային պայմանների, ընտանեկան դրության, ազգության, հավատալիքների, կրթության և այլ ցուցանիշների մասով տեղեկություններ հավաքագրելու համար։
Հայաստանի անկախության պայմաններում առաջին մարդահամարն իրականացվել է 2001 թվականին հոկտեմբեր ամսին։ Միջմարդահամարային ժամանակահատվածում բնակչության վերաբերյալ տեղեկություններ հավաքագրելու նպատակով, ընթացիկ հաշվառումից զատ, կարող են իրականացվել սոցիալ-ժողովրդագրական ընտրանքային հետազոտություններ։ Բնակչության ընթացիկ հաշվառման շնորհիվ, որն իրականացվում է միջմարդահամարային ժամանակահատվածի բոլոր տարիների համար, բնակչության վերաբերյալ տվյալները ճշգրտվում են բնակչության բնական և մեխանիկական շարժի ցուցանիշների հաշվարկման օգնությամբ։
Բնակչության բնական շարժի վիճակագրությունը հենվում է քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման վրա, որոնք քաղաքացիների ծնունդներն ու մահերը հավաստող և արձանագրող պաշտոնական փաստաթղթեր են և Հայաստանում տրվում են Հայաստանի արդարադատության նախարարության քաղաքացիական կացության ակտերի գրանցման գործակալության կողմից։ Այդ ակտերը, որպես կանոն, իրավասու մարմինների կողմից լրացվում են երկու օրինակով, որոնցից մեկը տրամադրվում է ազգային վիճակագրական ծառայությանը՝ բնակչության ընթացիկ հաշվառումն իրականացնելու նպատակով։ Ծննդյան, մահվան, ամուսնության և ամուսնալուծության վերաբերյալ ակտերը ներառում են ցուցանիշների լայն 2 սպեկտ՝ սեռ, տարիք, մշտական բնակության վայր, ընտանեկան դրություն, ազգություն, մահվան պատճառ և այլն։
Վիճակագրական ծառայությանը տրամադրվող տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս խմբավորել ցուցանիշները և ընդլայնել ժողովրդագրական վիճակի վերլուծության շրջանակը։
Բնակչության թվաքանակ
Բնակչության ընթացիկ հաշվառման ցուցանիշներից սոցիալ-տնտեսական վիճակագրությունում լայնորեն կիրառվում է բնակչության թվաքանակը։ Այն, որպես կանոն, հաշվարկվում է օրացուցային տարվա սկզբի կամ վերջի դրությամբ և որպես միջին տարեկան ցուցանիշ։ Որոշակի ժամանակահատվածում բնակչության թվաքանակի մեծության փոփոխությունը դիտարկվում է որպես բնակչության թվաքանակի ընդհանուր հավելաճ և հաշվարկվում է որպես օրացուցային տարվա սկզբի և վերջի դրությամբ ստացված արդյունքների տարբերություն։ Այն դեպքում, երբ տարվա սկզբի դրությամբ թվաքանակը գերազանցում է տարվա վերջի դրությամբ ցուցանիշին, ապա ընդհանուր հավելաճի փոխարեն արձանագրվում է բնակչության թվաքանակի ընդհանուր անկում կամ նվազում։
Բնակչության միջին տարեկան թվաքանակն իրենից ներկայացնում է օրացուցային տարվա սկզբի և վերջի դրությամբ թվաքանակաների միջին թվաբանական։ Այս ցուցանիշը լայնորեն կիրառվում է մակրոտնտեսական և վիճակագրական ցուցանիշները բնակչության մեկ շնչի հաշվով հաշվարկելիս (ՀՆԱ, եկամուտներ, սպառում և այլն)։
Տնտեսական վերլուծության նպատակներից կամ խնդիրներից կախված՝ օգտագործվում է բնակչության թվաքանակի հետևյալ ցուցանիշները՝ մշտական բնակչություն և առկա բնակչություն։
Մշտական բնակչության  թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մշտապես բնակվում են տվյալ տարածքում՝ ներառյալ մարդահամարի պահին և ընթացիկ հաշվառման ժամանակ ժամանակավոր (մինչև 1 տարի) բացակայողները։
Ժամանակավոր բացակայողների թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մարդահամարի պահին կամ ընթացիկ հաշվառման ժամանակ իրենց մշտական բնակության վայրից բացակայում են մինչև 1 տարի ժամանակով։
Ժամանակավոր բնակվողների թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մարդահամարի պահին գտնվել են իրենց մշտական բնակության վայրը չհանդիսացող տարածքում ոչ ավել մեկ տարի ժամանակով։
Բնակչության վերաբերյալ կարևորագույն տեղեկատվություն են ներկայացնում բնակչության սեռատարիքային կազմի վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները։ Սեռային բաշխման ցուցանիշները էական դերակատարում ունեն մասնավորապես կանանց հիմնախնդիրների լուծմանը միտված քաղաքականությունների մշակման ժամանակ։ Տարիքային կազմը բնութագրող ցուցանիշներն արտացոլում են ոչ միայն անցյալում վերարտադրության գործընթացները, այլ նաև՝ բնութագրում են ապագայում ակնկալվող վերարտադրության հեռանկարները։ Բնակչության տարիքային կառուցվածքի վերլուծությունը օգտագործվում է տնտեսական և սոցիալական 3 քաղաքականությունների մշակման ժամանակ։
Սոցիալ-տնտեսական վիճակագրությունում կիրառվում է բնակչության տարիքային հետևյալ բաշխումը.
Բնակչության կառուցվածքում դրական միտումները կամ առաջընթացը գնահատվում է երեխաների թվաքանակի և աշխատունակ տարիքի անձանց թվաքանակի աճով, քանզի այդ ցուցանիշների օգնությամբ կարելի է եզրակացնել բնակչության ծերացման, երիտասարդացման կամ կայուն կառուցվածքի մասին։ Բնակչության տարիքային կառուցվածքի փոփոխությունների դինամիկան էապես ազդում է ժողովրդագրության և սոցիալական ոլորտում իրականացվող քաղաքականության վրա, ինչպես նաև դրանք հաշվի են առնվում բնակչության շահերը շոշափող տնտեսական որոշումներ կայացնելիս։