cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլևատորնոե (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրաֆների միջակայքային տոտալ ներկումներ
Ներածություն
Ներկումների խնդիրները հանդիսանում են դիսկրետ մաթեմատիկայի հայտնի և արդի հետազոտման թեմաներից մեկը։ Այդ խնդիրների կարևորությունը պայմանավորված է առկա սերտ կապով մի շարք կարևոր կիրառական խնդիրների հետ։ Մասնավորապես, նշանակելի փոխադարձ կապ կա կարգացուցակների տեսության խնդիրների և գրաֆների ներկումների խնդիրների միջև։ Օրինակ, քննաշրջանի օպտիմալ կարգացուցակ կառուցելու խնդիրը բերվում է գրաֆի քրոմատիկ թվի որոշմանը։ Գրաֆի քրոմատիկ դասը գտնելու խնդրին բերվում է սպորտային մրցումների կարգացուցակ կազմելու խնդիրը, իսկ երկկողմանի գրաֆների հատուկ տիպի կողային ներկումների խնդիրները բազմաթիվ աշխատանքներում ծառայել են որպես ուսումնական դասացուցակների գոյության, կառուցման թվային պարամետրերի գնահատման հարցերի հետազոտման մոդելներ։
Գրաֆների տոտալ ներկումները ներմուծվել են Վ. Վիզինգի և Մ. Բեհզադի [5] կողմից 60-ական թվականներին։ G գրաֆի տոտալ ներկումը դա այդ գրաֆի գագաթների և կողերի ներկում է, որի դեպքում հարևան գագաթները, կողերը և կից գագաթները և կողերը ներկվում են տարբեր գույներով։ G գրաֆի X"(G) տոտալ քրոմատիկ թվի տակ հասկանում են այն նվազագույն գույների քանակը, որն անհրաժեշտ է G գրաֆի տոտալ ներկման համար։ Նշենք նաև, որ [5,28]-ում առաջարկվել է հիպոթեզ, համաձայն որի X"(G) <= Delta(G) բոլոր գրաֆների համար, որտեղ Delta(G)-ն G գրաֆի գագաթների առավելագույն աստիճանն է։ Այս հիպոթեզն այժմ հայտնի է որպես Տոտալ Ներկումների Հիպոթեզ [11]։ Հայտնի է նաև, որ այն ճիշտ է լրիվ գրաֆների [6], երկկողմանի գրաֆների, լրիվ k-կողմանի գրաֆների, G հարթ գրաֆների, որոնց Delta(G) != [7, 8, 14, 25, 29], G գրաֆների, որոնց delta(G) >= 3 * |V(G)| / 4 [10], որտեղ delta(G)-ն G գրաֆի գագաթների նվազագույն աստիճանն է, և գրաֆների, որոնց առավելագույն աստիճանը բավականին փոքր է։ Մ. Ռոզենֆելդի [24] և Ն. Վիժայադիտյայի [27] կողմից ապացուցվել է, որ G գրաֆի տոտալ քրոմատիկ թիվը չի գերազանցում 5-ի, երբ delta(G) = 3։ Ա. Կոստոչկան [12, 13] աշխատանքներում ապացուցել է, որ G գրաֆի տոտալ քրոմատիկ թիվը չի գերազանցում 6-ի (7-ի), երբ Delta(G) = 4 (Delta(G) = 5)։ Գրաֆների տոտալ քրոմատիկ թվի ընդհանուր գնահատականը տրվել է Մոլլոյի և Ռիդի [15] կողմից, որոնք ապացուցել են, որ X"(G) <= Delta(G) + 10^26 բոլոր գրաֆների համար։ Նշենք նաև, որ տոտալ քրոմատիկ թվի ճշգրիտ արժեքը հայտնի է միայն պարզ շղթաների, պարզ ցիկլերի, լրիվ և լրիվ երկկողմանի, n - չափանի խորանարդի [6, 31], լրիվ k - կողմանի գրաֆների համար, որոնց գագաթների քանակը կենտ է [9] և G հարթ գրաֆների համար, որոնց Delta(G) >= 9 [7, 8, 14, 25, 29, 32]։
Ներկա աշխատանքը շարունակում է հետազոտել գրաֆների տոտալ ներկումները, բայց մեկ լրացուցիչ պայմանով, որ ամեն մի գագաթի ընդլայնված շրջակայքը ներկված է հաջորդական գույներով։ Այս ներկումները սինթեզում են միջակայքային կողային ներկումները, որոնք ներմուծվել են [1, 2]-ում և գրաֆների տոտալ ներկումները։ Այս տիպի ներկումներին [16]-ում տրվել է միջակայքային տոտալ ներկման անվանումը։ [16, 17]-ում հեղինակի կողմից հետազոտվել են որոշ գրաֆների միջակայքային տոտալ ներկումների գոյության, կառուցման և պարամետրերի գնահատման հարցեր, իսկ որոշ դեպքերում գտնվել են այդպիսի ներկումներում մասնակցող գույների քանակի բոլոր հնարավոր արժեքները։ [18]-ում հեղինակների կողմից հետազոտվել են ծառերի միջակայքային տոտալ ներկումները, իսկ [20, 22]-ում ցույց է տրվել, որ համասեռ, ենթախորանարդ, (2,b)-երկհամասեռ, երկակի ուռուցիկ և որոշ Delta(G) <= 4 աստիճանն ունեցող երկկողմանի գրաֆներն ունեն միջակայքային տոտալ ներկում։ Նշենք նաև, որ ոչ բոլոր երկկողմանի գրաֆները ունեն միջակայքային տոտալ ներկում [20]։ Այդպիսի նվազագույն օրինակը կառուցվել է [26]-ում։
Այս աշխատանքում ուսումնասիրվել են կապակցված, համասեռ և կմախքային աստղ ունեցող գրաֆների միջակայքային տոտալ ներկումների գոյության, կառուցման և թվային պարամետրերի գնահատման հարցերը։ Նաև աշխատանքում ուսումնասիրվել են գրաֆների դեկարտյան արտադրյալների միջակայքային տոտալ ներկումները և տրվել են վերին գնահատականներ այդ ներկումներում մասնակցող գույների նվազագույն և առավելագույն հնարավոր թվերի համար։ Մասնավորապես, աշխատանքում ապացուցվել է, որ
Ընդհանուր բնույթի արդյունքներ
Պնդում 3.1։ Եթե G - ն r - համասեռ գրաֆ է և X"(G) = r + 1, ապա G є T և w(G) = X"(G)։ Պնդում 3.2։ Կամայական n բնական թվի համար գոյություն ունի G գրաֆ այնպիսին, որ G є T և w(G) - X"(G) >= n։ Պնդում 3.3։ Կամայական n բնական թվի համար գոյություն ունի G գրաֆ այնպիսին, որ G є T և W(G)-w(G) >= |V(G)| - 1։ Թեորեմ 3.1։ Եթե G - ն կապակցված գրաֆ է և G є T ապա W(G) <= 2|V(G)| - 1։ Թեորեմ 3.2։ Եթե G - ն կապակցված r - համասեռ գրաֆ է այնպիսին, որ |V(G)| >= 2r + 2 և G є T, ապա W(G) <= 2|V(G)| - 3։
Գրականություն
1.
2.	A.S. Asratian, R.R. Kamalian, Investigation on interval edge-colorings of graphs, Journal of Combin. Theory, Ser. B, vol. 62, 1994, pp. 34–43.
3.	A.S. Asratian, T.M.J. Denley, R. Haggkvist, Bipartite graphs and their applications, Cambridge Tracts in Mathematics, 131, Cambridge University Press, 1998, 259 pp.
4.	A.S. Asratian, C.J. Casselgren, On interval edge colorings of biregular bipartite graphs, Discrete Math. 307, 2006, pp. 1951–1956.
5.	M. Behzad, Graphs and their chromatic numbers, Ph.D. thesis, Michigan State University, 1965.
6.	M. Behzad, G. Chartrand, J.K. Cooper Jr., The colour numbers of complete graphs, J. London Math. Soc. 42, 1967, pp. 226–228.
7.	O.V. Borodin, On the total colouring of planar graphs, J. Reine Angew. Math. 394, 1989, pp. 180–185.
8.	O.V. Borodin, A.V. Kostochka, D.R. Woodall, Total colorings of planar graphs with large maximum degree, J. Graph Theory 26, 1997, pp. 53–59.
9.	K.H. Chew, H.P. Yap, Total chromatic number of complete partite graphs, J. Graph Theory 16, 1992, pp. 629–634.
10.	 A.J.W. Hilton, H.R. Hind, Total chromatic number of graphs having large maximum degree, Discrete Math. 117, 1993, pp. 127–140.
11.	 T.R. Jensen, B. Toft, Graph Coloring Problems, Wiley Interscience Series in Discrete Mathematics and Optimization, 1995.
12.	 A.V. Kostochka, The total coloring of a multigraphs with maximal degree 4, Discrete Mathematics 17, 1977, pp. 161–163.
14.	L. Kowalik, J.-S. Sereni, R. Skrekovski, Total-colouring of plane graphs with maximum degree nine, SIAM J. Discrete Math. 22, 2008, pp. 1462–1479.
15.	M. Molloy, B. Reed, A bound on the total chromatic number, Combinatorica 18, 1998, pp. 241–280.
16.	P.A. Petrosyan, Interval total colorings of complete bipartite graphs, Proceedings of the CSIT Conference, Yerevan, 2007, pp. 84–85.
17.	P.A. Petrosyan, Interval total colorings of certain graphs, Mathematical Problems of Computer Science, Vol. 31, 2008, pp. 122–129.
19.	P.A. Petrosyan, N.A. Khachatryan, Interval total colorings of graphs with a spanning star, Mathematical Problems of Computer Science, Vol. 32, 2009, pp. 78–85.
20.	P.A. Petrosyan, A.S. Shashikyan, On interval total colorings of bipartite graphs, Proceedings of the CSIT Conference, 2009, pp. 95–98.
21.	P.A. Petrosyan, A.Yu. Torosyan, Interval total colorings of complete graphs, Proceedings of the CSIT Conference, 2009, pp. 99–102.
22.	P.A. Petrosyan, A.S. Shashikyan, On interval total colorings of doubly convex bipartite graphs, Mathematical Problems of Computer Science, Vol. 33, 2010, 54-58.
23.	P.A. Petrosyan, N.A. Khachatryan, Upper bounds for the maximum span in interval total colorings of graphs, Mathematical Problems of Computer Science, Vol. 34, 2010, to appear.
24.	M. Rosenfeld, On the total coloring of certain graphs, Israel J. Math. 9, 1971, pp. 396–402.
25.	D.P. Sanders, Y. Zhao, On total 9-coloring planar graphs of maximum degree seven, J. Graph Theory 31, 1999, pp. 67–73.
26.
27.	N. Vijayaditya, On the total chromatic number of a graph, J. London Math. Soc. (2) 3, 1971, pp. 405–408.
28.
29.	W. Wang, Total chromatic number of planar graphs with maximum degree ten, J. Graph Theory 54, 2006, pp. 91–102.
30.	D.B. West, Introduction to Graph Theory, Prentice-Hall, New Jersey, 1996.
31.	H.P. Yap, Total colorings of graphs, Lecture Notes in Mathematics 1623, Springer-Verlag, Berlin, 1996.
32.	Z. Zhang, J. Zhand, J. Wang, The total chromatic numbers of some graphs, Scientia Sinica A 31, 1988, pp. 1434–1441.
33.	M. Behzad and E. S. Mahmoodian, On topological invariants of the product of graphs, Canad. Math. Bull. 12., 1969, 157-166.
Կատեգորիա:Գրաֆների տեսություն
Անդոռնո Միքա
Բնակչությունը կազմում է 3549 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 296 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13061։ Հեռախոսային կոդ՝ 00015։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Լավրենտիյը։ Քաղաքի ամենամյա տոնը նշում են օգոստոսի 10-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ստոկհոլմի շրջանային դատարան
Ստոկհոլմի շրջանային դատարան (Stockholms tingsrätt), Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում գործող դատարան։ Ստոկհոլմի շրջանային դատարանը Շվեդիայի ամենամեծ հանրային դատարանն է և տեղակայված է Ստոկհոլմի Կունգսհոլմեն կղզում գտնվող Ստոկհոլմի դատարանի շենքում ։
Պատմություն
Ստոկհոլմի շրջանային դատարանը ստեղծվել է 1971 թվականի շրջանային դատական բարեփոխումների ընթացքում և փոխարինել է Ստոկհոլմի քաղաքային դատարանին (Stockholms rådhusrätt): Դատական շրջանը ձևավորվել է քաղաքային դատարանի իրավական շրջանի կողմից, այսինքն Ստոկհոլմի քաղաքապետարանի, որը 1971 թվականին անփոփոխ շրջանակով վերափոխվել է Ստոկհոլմի քաղաքապետարանի ։ Շրջանային դատարանը տեղակայվեց Ստոկհոլմի դատական պալատի շենքում։
Իրավասության շրջան
Շրջանային դատարանների իրավասությունն ընդգրկում է Ստոկհոլմի եկեղեցական ժողովի ծխականներին՝ Ադոլֆ Ֆրեդրիկ, Էնգելբերեկտ, Գուստավ Վազա, Հեդվիգ Էլեոնորա, Հյոգալիդ, Կատարինա, Մարիա Մագդալենա, Օսկար, Սբ. Հովհաննես, Սբ. Մաթևոս, Սոֆյա և Վաստերմալմ, ինչպես նաև Լիդինգյոյի քաղաքապետարանը ։
Գործունեություն
Շրջանային դատարանն ունի շուրջ 250 աշխատող և 375 շյոֆեններ դատավորներ։ Դատարանի ղեկավարը օրենսդիր Գուդրուն Անտեմարն է։ Շրջանային դատարանը տարեկան վարում է մոտ 18000 քաղաքացիական գործ, քրեական գործեր և բաղկացած է հինգ դատական գերատեսչությունից։ Բոլոր գերատեսչությունները զբաղվում են ընդհանուր քրեական և քաղաքացիական գործերով և ունեն մասնագիտական բարձր աստիճան ։
Օրենսդիրներ
Ստոկհոլմի շրջանային դատարանի օրենսդիրներ՝
Էդուարդ Իսաբեկյան
Էդուարդ Հմայակի Իսաբեկյան (, թաղված է Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում), հայ նկարիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ ։
Կենսագրություն
Էդուարդ Իսաբեկյանը ծնվել է 1914 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառի Իգդիր քաղաքում (այժմ՝ Թուրքիա)։ Հայրը՝ Հմայակը, զբաղվում էր հողագործությամբ և առևտրով, մայրը տնային տնտեսուհի էր։ 1918 թվականին Իսաբեկյանների ընտանիքը գաղթում է և երկու ամիս Էջմիածնում մնալուց հետո հաստատվում է Երևանում։
2005 թվականից բնակվել է Աշտարակում։ Մահացել է 2007 թվականի օգոստոսի 17-ին։
Իսաբեկյանին նվիրված են բազմաթիվ ստվարածավալ ուսումնասիրություններ, հոդվածներ մենագրություններ։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահը հատուկ սրահ է հատկացրել Էդուարդ Իսաբեկյանի աշխատանքների մշտական ցուցադրման համար (այստեղ են գտնվում Իսաբեկյանի աշխատանքներից 121-ը)։ Նրա գեղանկարչական աշխատանքները պահվում են աշխարհի բազմաթիվ հեղինակավոր թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում։ Նկարահանվել են Իսաբեկյան արվեստագետին ներկայացնող տասնյակ ֆիլմեր։ Էդուարդ Իսաբեկյանը ցմահ ընտրվել է «Իգդիր» հայրենակցական միության պատվավոր նախագահ։ Երևանի քաղաքապետարանը Էդուարդ Իսաբեկյանի կենդանության օրոք որոշում է կայացրել ստեղծել նրա աշխատանքների մշտական ցուցադրության սրահ ։
Կրթություն
Թիվ 3 տարրական դպրոցից հետո սովորել է Խաչատուր Աբովյանի դպրոցում։
1927-1931 թվականներին սովորել է Երևանի «Գեղարդ» տեխնիկումում, ուր նրան դասավանդել են Սեդրակ Առաքելյանը, Վահրամ Գայֆեջյանը (գեղանկար), Գոհար Ֆերմանյանը (գծանկար)։
1935-1941 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Առաջին երկու տարիներին հաճախել է գրաֆիկայի բաժին, այնուհետև տեղափոխվել գեղանկարի բաժին՝ Կոտե Գզելիշվիլու ղեկավարությամբ։ Դիպլոմային աշխատանքի թեման է եղել «1903 թվականի Բաթումի բանվորների ցույցը»։
Ստեղծագործական գործունեություն
Քառասունական թվերից հայ կերպարվեստում կոմպոզիցիոն ֆիգուրատիվ ժանրը աննախընթաց վերելք ունեցավ և դրա վառ արտահայտություններից ամենանշանավորը պիտի համարել Իսաբեկյանի արվեստը։ Իսաբեկյանը եղավ թեմատիկ կոմպոզիցիոն ժանրի հիմնադիրը։ Նրա արվեստի հիմքն ազգի անցյալն ու ապագան են, ժողովրդի խրոխտ կեցվածքն ու հիացական ներուժն են։ Նրա թեմատիկ-կոմպոզիցիոն ժանրի գործերը հայ սովետական կերպարվեստի նվաճումներից են։ «Պատանի Դավիթ» (1956, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ)», «Հաղպատի գյուղացիների ապստամբությունը 1903-ին» (1957), «Պատասխան Հազկերտին» (1960, Հայաստանի Ազգային գրադարան) և ուրիշ կտավներ աչքի են ընկնում մոնումենտալ արտահայտչականությամբ, դինամիկ կոմպոզիցիայով, քաղաքացիական հնչեղությամբ։
Մարդու և հայրենի բնության օրգանական կապով են բնութագրվում «Բյուրականցի ծերունին և Արտավազիկ եկեղեցին» (1956), «Ակսել Բակունց»-ը (1956), «Դերենիկ Դեմիրճյան»-ը (1960), «Գանգրահեր տղան» (1964), «Սայաթ-Նովա»-ն (1964)։ Սովետահայ դիմանկարչության լավագույն օրինակներից է «Մոր դիմանկարը» (1944)։
Հայաստանի բնության, հնադարյան բերդերի ու տաճարների էպիկական նկարագիրը Իսաբեկյանի բնանկարների թեմատիկ առանցքն են կազմում. «Տաթևի ձորում» (1959), «Եզները ջրանցույց կամրջի մոտ» (1959), «Խնձորեսկ» (1962)։
Գեղանկարչական հագեցվածությամբ են բնորոշվում «Հորովելը» (1956, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ), «Ջրհորի մոտ» («Չվերադարձան», 1965), «Ծառերի շվաքում» (1966), «Արտավազդի մահը» (1966)։ Լայն ճանաչում են գտել Դերենիկ Դեմիրճյանի «Վարդանանք» (1952) և Սերո Խանզադյանի «Մխիթար Սպարապետ» վեպերի նկարազարդումները։ Հեղինակ է գծանկարների, նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանին նվիրված գրաֆիկական շարքերի։
Կերպարվեստի բնագավառում 1985 թվականի Հայկական ԽՍՀ պետական մրցանակի են ներկայացված ՀՍԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի «Ավարայրի ճակատամարտը», «Հարսանյաց երթ», «Առավոտ» կտավները և երեք գործ՝ «Անհանգիստ ձիեր» շարքից։ Մրցանակի են արժանացել նաև «Սայաթ-Նովա» և «Խաչատուր Աբովյանի դիմանկարը» աշխատանքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի անվան շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Կոմիտասի անվան պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Ֆոնտեն Նոտր Դամ (Էնայի գավառ)
Ֆոնտեն Նոտր Դամ (Fontaine-Notre-Dame), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն-2 կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն:
INSEE կոդը՝ 02322։․
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 384 մարդ :
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 250 աշխատունակ բնակիչներից 187-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 63-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 78, 4 %, 1999 թվականին 69, 1 % էր)։ 187 ակտիվ բնակիչներից 167-ը (100 տղամարդ և 67 կին) աշխատող, գործազուրկ՝ 20 (8 տղամարդ և 12 կին)։ 63 պասիվներից 8-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 39-ը՝ թոշակառուներ, 16-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Պիեռ Բոմարշե
Պիեռ Օգյուստեն Կարոն դը Բոմարշե (Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais, ), ֆրանսիացի նշանավոր թատերգակ և հրապարակախոս, 18-րդ դարի ֆրանսիական ռեալիստական կատակերգությունների հեղինակ։ Առավել հայտնի է «Սևիլյան սափրիչ»-ը (1773, Le Barbier de Séville ou la Précaution inutile) և «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» (1778 - La Folle journée ou Le Mariage de Figaro, առաջին անգամ բեմադրվել է 1784 թվականի ապրիլի 27-ին «Կոմեդի ֆրանսեզ» թատրոնում) կատակերգություններով, որոնց սյուժեները հիմք են ծառայել համապատասխանաբար Ռոսսինիի և Մոցարտի համանուն օպերաների համար։
Կարմիր արա
Կարմիր արա, թութակակերպերի կարգի թութակների ընտանիքի թռչուն։
Պիեռ Բոմարշե
Կենսագրություն
Պիեռ Օգյուստեն Կարոն դե Բոմարշեն ծնվել է 1732 թվականի հունվարի 24–ին Փարիզ քաղաքում։ Ժամագործ Անդրե Շառլ Կարոնի որդին է (1698-1775), նա սկզբում գնացել է իր հոր հետքերով, բայց միևնույն ժամանակ հաճախել է երաժշտության դասերի։ Երաժշտական տաղանդը և հռետորական ձիրքը երիտասարդ Կարոնի առաջ դուռ են բացել դեպի բարձր հասարակություն, որտեղ էլ ձեռք է բերել մեծ կապեր, որոնք հետագայում զգալի օգուտ բերեցին նրան։ Նա նույնիսկ կարողացել է հասնել Լյուդովիկոս XV–ի արքունիք, որի աղջիկներին սովորեցնում էր տավիղ նվագել։
Կարմիր արա
Պատմություն
Գրականության մեջ կարմիր արան առաջին անգամ հիշատակվում է 1553 թվականին Պեդրո Սիեսա դե Լեոնի «Պերուի ժամանակագրություն» գրքում.
Պիեռ Բոմարշե
Կենսագրություն
Երկու շահեկան ամուսնությունները (երկու անգամ էլ նա ամուսնացել է հարուստ այրիների հետ՝ Ֆրանկյոյի և Լևոկի, և երկու անգամ էլ այրիացել է), ինչպես նաև համագործակցությունը բանկիր Դյուվերնեի հետ (Duverney) նրան բավականին մեծ հարստության տեր դարձրեցին։ Առաջին ամուսնությունից հետո Կարոնը վերցրեց ավելի ազնվական հնչող «դե Բոմարշե» ազգանունը, որը պատկանում էր կալվածատեր կնոջը։
Կարմիր արա
Պատմություն
Դուրս գալով Անտիոչ քաղաքից դեպի Կարթագեն, երբ մենք այն բնակեցրինք, կապիտան Խորխե Ռոբլեդոն և այլք հայտնաբերեցին այնքան ձուկ, ու մենք սպանում էինք մահակով, որոնք միայն ուզում էինք բռնել... Կան մեծ թվով հնդկահավեր, փասիաններ, տարբեր տեսակի թութակներ, կարմիր արա [guacamayas], որ շատ վառ գունավորում ունի։
Արտաքին տեսք
Մարմնի երկարությունը 78-90 սմ է, թևերինը՝ 28-40 սմ, պոչինը՝ 50-62 սմ։ Գլուխը, թևերի վերին մասը, պարանոցը, մեջքի վերևը, կրծքավանդակը և փորը կարմիր են, պոչի վերևի հատվածը և թևերի ներքևի հատվածները՝ մուգ երկնագույն են, թևերի եզրերով անցնում է դեղին բիծ։ Մերկ այտերը բաց գույնի են և եզերված սպիտակ փետուրների շարքով։  Ծիածանաթաղանթը դեղին է։ Վերնակտուցը սպիտակ է,  կտուցի հիմքի մոտ ունի շագանակագույն-սև բծեր և սև ծայրով։ Էգի կտուցը ավելի փոքր է և հիմքում լայն, իսկ նրա վերին հատվածը ավելի կոր է։
Արեալ
Բնակվում է Մեքսիկայից մինչև Էկվադոր, Բոլիվիա և Ամազոն ընակած տարածներում։
Կենսակերպ
Բնակեցնում են արևադարձային անտառները։ Նախնտրում են մնալ բարձր ծառերի սաղարթում։ Հիմնականում սնվում են բուսական կերով՝ պտուղներ, ընկույզ, ծառերի երիտասարդ ընձյուղներ։ Գյուղատնտեսական կուլտուրաների հասունացման շրջանում թռչում են դաշտեր և կերակրվում այնտեղ, ինչը մեծ վնաս է հասցնում գյուղատնտեսությանը։
Պիեռ Բոմարշե
1760—1780 թվականներ
Բոմարշեն սկսել է պայքարել Դյուվերնեի ժառանգորդների և կոմս Բլակի դեմ, և այստեղ առիթ է ունեցել փայլելու ոչ միայն զարմացնող ճկունությամբ, այլև գրական տաղանդով։ Բոմարշեն առաջին փուլում հաղթեց, բայց երկրորդում պարտվեց։ Սովորության համաձայն՝ նա այցելեց դատավորներին և նվերներ առաջարկեց դատավորների կանանց։ Երբ գործը ընթանում էր ի վնաս Բոմարշեի, տիկին Գեզմանը վերադարձրեց նրա նվերները՝ բացառությամբ 15 լուիդորի։ Բոմարշեն դա օգտագործեց  դատավորի դեմ գործ հարուցելու համար, դատավորն իր հերթին նրան մեղադրեց զրպարտության մեջ։ Այնուհետև Բոմարշեն հրապարակեց «Mémoires» («Հուշագրություններ») գիրքը, որտեղ դատապարտեց այդ ժամանակվա Ֆրանսիայի դատական համակարգի թերությունները։ Գրված լինելով մեծ վարպետությամբ (Վոլտերը, իր իսկ խոստովանությամբ, ուղղակի  հիացած  էր)՝ «Հուշագրություններ» գիրքն  ունեցավ աղմկոտ հաջողություն և հասարակական կարծիքը շրջեց հօգուտ Բոմարշեի։ 1774 թվականի փետրվարի 26-ին դատավորը զրկվեց  պաշտոնից, իսկ տիկին Գեզմանը և Բոմարշեն ստացան  «խիստ նկատողություն»։ Բայց 1776 թվականին Բոմարշեն վերականգնեց իր իրավունքները, իսկ 1776 թվականի («Suite de mémoires»՝ «Հուշագրությունների շարունակության» օգնությամբ շահեց Դյուվերնեի ժառանգության գործը։
Կարմիր արա
Բազմացում
Շատ կապված են բնի հետ և այն օգտագործում են բազմացման սեզոնին մի քանի տարի անընդմեջ։ Զուգավորման շրջանն սկսվում է ապրիլ-մայիսին։ Թռչունների փոխհարաբերություններն այդ շրջանում բավական հետաքրքիր են։ Իրար կողքի նստելով ճյուղի վրա և պոչերն ուղղելով հակառակ ուղղությամբ՝ թութակները խնամքով հարդարում են միմյանց գլխի, պարանոցի, պոչի ու պաչի տակ գտնվող փետուրները, իսկ այդ գործողություններն ուղեկցվում են ոչ բարձր ղլղլոցներով։ Ապա արուն սկսում է պարել՝ օրորելով գլուխը և այն թեքելով հետ ու տարուբերելով։
Պիեռ Բոմարշե
1760—1780 թվականներ
Հյուսիսային Ամերիկայի գաղութների անկախության պատերազմի ժամանակ Բոմարշեն հատուկ դրա համար ստեղծված «Ռոդրիգո Գորտալես և Կո» կազմակերպության միջոցով զենք ու զինամթերք էր մատակարում ամերիկացի ապստամբներին։ 1777 թվականի սեպտեմբերին Բոմարշեն այդ գործում ներդրեց 5 միլիոն լիվր, որն այդպես էլ չհասավ ամերիկացիներին։ Այդ գործով բազմիցս դատաքննություն է տարվել, և միայն 19-րդ դարի վերջին Բոմարշեի ժառանգորդները ստացան որոշ փոխհատուցում, որը, համեմատած ժամանակին ներդրված գումարի հետ, բավականին փոքր էր։
Կարմիր արա
Բազմացում
Կարմիր արաները դնում են մինչև 50 սմ երկարությամբ 2-3 ձու։ Թխսում են 24-26 օր։ Ճտերը դուրս են գալիս կույր ու առանց փետուրների, և առաջին օրերին նրանց կերակրում է հիմնականում էգը, որն էլ տաքացնում է նրանց։ Փետրավորումն սկսվում է կյանքի երկրորդ ամսում, իսկ 10 ամիս անց ամբողջովին ավարտվում է փետուրների աճը։ Հարյուր օրական հասակում ճուտերը հեռանում են բնից։
Պիեռ Բոմարշե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գործարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ
Կարմիր արա
Մարդը և կակադուն
Վաղ ժամանակներից կարմիր արաներին որսացել են հնդկացիները։ Թռչունի միսն օգտագործվել է սննդի մեջ, իսկ փետորւրները՝ նետերի համար և որպես զարդարանք։ Այս թռչունների միսն ունի լավ համ և համեմատվում է կովի մսի հետ։ Կարմիր արաների բները համարվել են հարստություն և ժառանգվել են հորից որդուն, քանի որ նրանց երկար ու վառ գունավորում ունեցող փետուրները բարձր են գնահատվել ծիսական արարողությունների ժամանակ։
Կարմիր արաների առաջին ներկայացուցիչները Եվրոպայում հայտնվել են 16-րդ դարի կեսերին։ Վարժեցվում են, կարող են սովորել արտասանել մինչև 100 և ավելի բառ։ Սակայն նրանց տնային պայմաններում հազվադեպ են պահում։ Այդպիսի խոշոր թռչունին տանը պահել դժվար է, և իրենց մեծ չափերի ու բարձր ձայնի պատճառով դրանք անտանելի են լինում սենյակում։ Ապրում են մինչև 90 տարի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ընտանի կենդանիներ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ամերիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի թռչուններ
Գո Գուանչան
Գո Գուանչան, չինացի ձեռնարկատեր, Fosun-ի հիմնադիր և տնօրենների խորհրդի նախագահ, միլիարդատեր։ Ունի չինացի « Բաֆեթի » համբավ ։
« Forbes » ամսագրի 2015 թվականի վարկանիշում չինացի միլիարդատերերի շարքում զբաղեցրել է 19-րդ տեղը՝ 5,7 միլիարդ դոլար կարողությամբ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է գյուղացիական ընտանիքում։ Փիլիսոփայության բակալավրի կոչում է ստացել Շանհայ ի Ֆուդանի համալսարանում 1989 թվականին։ Հետո երեք տարի աշխատել է կոմսոմոլում.
1992 թվականին, կրկնուսուցման և համալսարանի օգնությամբ (մոտ 18 հազար դոլար) ստացած գումարով, երեք դասընկերների հետ միասին հիմնել է «Guangxin Technology Development Company» մարքեթինգային խումբը (որոնք բոլորն էլ մնում են բիզնեսի գործընկերներ), որոնց թվում էր նրա ապագա կինը՝ Թան Ցզյանը։ Բիզնեսի հաջողությանը նպաստել են Թան Ցզյանի հոր կապերը տեղի պաշտոնյաների հետ։ Աներոջ կապերի շնորհիվ ընկերությանը հաջողվել է 1993 թվականին բժշկական սարքավորումների վաճառքից վաստակել 100 մլն յուան ։ 1994 թվականին Guangxin-ը դարձել է Fosun Group-ի գլխավոր հիմնադիրը, որը սկսել է ներդրումներ կատարել անշարժ գույքի և դեղագործության ոլորտում ։
Fosun-ի աճող շահույթը ներդրվել է այլ ընկերություններում՝ հավատարիմ մնալով դիվերսիֆիկացման սկզբունքին։ 2002 թվականին Fosun-ը դարձել է հանրախանութի և ոսկերչական խանութի օպերատոր Shanghai Yuyuan Tourist Mart-ի ամենամեծ բաժնետերը։ Մեկ տարի անց ձեռք է բերել բաժնետոմս սեփականաշնորհված Nanjing Steel Group-ում, դրանում ներդնելով 200 միլիոն դոլար ։ 2007 թվականին Fosun International-ի (խմբի միջազգային թև) 20%-ը ցուցակվել է Հոնկոնգի ֆոնդային բորսայում։
2010 թվականից Fosun-ը սկսել է ակտիվներ գնումներ անել ամբողջ աշխարհում՝ 1,1 միլիարդ դոլարի ներդրում կատարելով ֆրանսիական Club Med առողջարանային ցանցում։  Ընկերությանը պատկանում է Chase Manhattan Bank-ի նախկին կենտրոնակայանը, իտալական UniCredit Bank-ը և այլ անշարժ գույք, բաժնետոմսեր Cirque du Soleil կրկեսային ընկերությունում, ամերիկյան 8 կինոստուդիան։ Գուո Գուանչանգը օրինակ է վերցրել Ուորեն Բաֆեթից, որն ակտիվորեն ներդրումներ է կատարել ապահովագրության մեջ` բիզնեսը որպես իր կոնգլոմերատի ռազմավարության կառուցման մոդել։ «Fosun»-ի 50 միլիարդ դոլարի ակտիվների մեկ երրորդը ապահովագրական ընկերություններ են (պորտուգալական Caixa Seguros, American Meadowbrook, Israeli Phoenix և Prudential Financial-ի հետ համատեղ բիզնես՝ Pramerica Fosun Life Insurance) ։
2014 թվականի դեկտեմբերին ռուբլու արժեզրկումից հետո Fosun-ը հետաքրքրվել է ռուսական շուկայով և հիմնել է Fosun Eurasia Capital-ը՝ Ռուսաստանում, ԱՊՀ երկրներում և Մոնղոլիայում ներդրումներ կատարելու համար ։
2017 թվականին Գուո Գուանչանգը ներդրումներ է կատարել Մոսկվայի անշարժ գույքում։ Fosun Group-ը ձեռք է բերել Vozdvizhenka Center գրասենյակային համալիրը, որը կառուցվել է Voentorg-ի տեղում։  Փորձագետների կարծիքով՝ նախկին սեփականատեր Դմիտրի Ռիբոլովլևը կարող էր նրա դիմաց ստանալ 10-11 միլիարդ ռուբլի։  2021 թվականի գարնանը հայտնի է դարձել, որ Fosun Group-ը որոշել է շահույթ վերցնել և համալիրը վաճառել 17 միլիարդ ռուբլով ։
Շանհայից Չինաստանի Ժողովրդական Քաղաքական Խորհրդատվական խորհրդի անդամ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Հունգարիայի նախագահ
Հունգարիայի նախագահ կամ Հունգարիայի Հանրապետության նախագահ (Magyarország köztársasági elnöke), Հունգարական Հանրապետության երկրի ղեկավար։ Գործող նախագահն է Հանոշ Ադերը (2012 թվականի մայիսի 10) ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
2011 թվականից գործող օրենսդրության համաձայն, Հունգարիայի Նախագահը պետության գլուխն է, որը խորհրդանշում է ազգության միասնությունը, իրականացնում է երկրի կառավարումը և հետևում է պետական մարմինների կողմից ժողովրդավարական նորմերի կատարմանը ։ Նախագահն ունի որոշակի լիազորություններ և պարտականություններ, որոնց մի մասը կարող է իրականացվել միայն Կառավարության աջակցությամբ։ Նախագահն ընտրվում է գաղտնի քվեարկությամբ, Խորհրդարանում 5 տարի ժամկետով և չի կարող անընդմեջ զբաղեցնել երկու ժամկետից ավելի ։
Նախագահն օժտված է անձնական անձեռնմխելիությամբ։ Նա չի կարող զբաղվել որևէ այլ վճարովի աշխատանքով, չնայած կարող է զբաղվել ցանկացած այլ գործունեությամբ (եթե այն կապված չէ հեղինակային իրավունքների պահպանության հետ)։ Ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքում Նախագահի պարտականությունները կատարում է Հունգարիայի Ազգային ժողովը ։
Լիազորություններ և պարտականություններ
Ստորև ներկայացված գործողությունների համար Նախագահին անհրաժեշտ է Կառավարության աջակցությունը։
Ընտրություններ
Հունգարիայի նախագահն ընտրվում է գաղտնի քվեարկությամբ 5 տարի ժամկետով։ Ընտրություններն անց են կացվում 60-ից 30 օր ընկած ժամանակահատվածում, մինչև նախորդ նախագահի լիազորությունների ժամկետի ավարտը, ժամկետից շուտ հրաժարականի դեպքում` 30 օրվա ընթացքում լիազորությունների ժամկետի ավարտի պահից սկսած.։ Ընտրություններին կարող է մասնակցել առնվազն 35 տարեկան Հունգարիայի քաղաքացին, թեկնածուի գրանցման համար անհրաժեշտ է Խորհրդարանի առնվազն մեկ հինգերորդ մասի աջակցությունըArticle 11 (2) of the Constitution ։
Եթե առաջին փուլում թեկնածուն հավաքել է Խորհրդարանի պատգամավորների ձայների ավելի քան երկու երրորդը, նա անմիջապես Նախագահ է ընտրվում։ Հակառակ դեպքում կրկնակի քվեարկությունն անցկացվում է երկրորդ փուլում երկու թեկնածուների միջև պարզ մեծամասնության սկզբունքով, քվեարկությամբ հաղթողը Նախագահ է ընտրվում։ Ընտրությունները տևում են երկու անընդմեջ օրից ոչ ավել։ Ընտրված Նախագահը ստանձնում է պաշտոնը նախորդի լիազորությունների ժամկետը լրանալուց հետո` երդվելով Խորհրդարանի անդամների առջև։
Լիազորությունների դադարեցում
Հունգարիայի Հանրապետության Նախագահի լիազորությունները դադարում են.
Իմպիչմենտ
Նախագահի անձեռնմխելիության հետ կապված նրա դեմ կարող է քրեական գործ հարուցվել է նրա լիազորությունները դադարեցնելուց հետո միայն։ Սակայն, եթե նա խախտել է Սահմանադրությունը կամ դիտավորյալ հանցագործության է կատարել իր պարտականություններ կատարման ժամանակ, Ազգային ժողովի հինգերորդ մասը կարող է իմպիչմենտ առաջարկել, որը ընդունվում է Խորհրդարանի երկու երրորդի աջակցությունից հետո։ Խորհրդարանի բանաձևի պահից մինչև ընթացակարգի ավարտը Նախագահը չի կարող կատարել իր պարտականությունները։ Հեռացումը իրականացնում է Սահմանադրական Դատարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հունգարիայի նախագահներ Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքական գործիչներ
Իվանով (պիես)
«Իվանով» (Иванов), Ա. Պ. Չեխովի պիեսը, որը գրվել է 1887 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Սեվերնի վեստնիկ» ամսագրում 1889 թվականի մարտին։
Առաջին հրատարակություն
«Իվանովը» Չեխովի առաջին պիեսն է, որը բեմադրվել է բեմում, գրվել է հատուկ Կորշի թատրոնի համար։ 1887 թվականի հոկտեմբերին Ա. Պ. Չեխովը եղբորը՝ Ալեքսանդրին, հայտնել է. «Պիեսը ես գրել եմ պատահաբար, Կորշի հետ խոսելուց հետո։ Պառկեցի քնելու, մտածեցի թեման և գրեցի։  Ստեղծագործությունը գրելու համար ծախսվել է 2 շաբաթ կամ ավելի ճիշտ, 10 օր» ։
Հայնբուրգ
Հայնբուրգ (Hainburg), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Հեսսեն երկրամասի Օֆենբախ շրջանում։ Ընկած է այդ երկրամասի հարավարևելյան հատվածում, Հռենոսի գլխավոր վտակներից մեկի՝ Մայն գետի ափին, Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքից 15 կիլոմետր դեպի արևելք։ Զբաղեցնում է 15,95 км2 տարածք։ Բնակչության թվաքանակը  2016 թվականի վերջերին կազմել է 14.483  :
Իվանով (պիես)
Առաջին հրատարակություն
Չեխովը պիեսը ստեղծել է որպես կատակերգություն, նորարարական, ոչ ավանդական, խախտելով ժամանակակից դրամատուրգիայի կանոնները։  Գլխավոր հերոսը, հեղինակի մտահղացմամբ, «սովորական մարդ է, ոչ թե հերոս» ։ «Ժամանակակից դրամատուրգները, - գրել Է նա Ալեքսանդրին, - իրենց պիեսները սկսում են բացառապես հրեշտակներով, սրիկաներով ու կատակասերներով, - գնա և գտիր այդ տարրերը ամբողջ Ռուսաստանում։ Գտնել ինչ-որ բան՝ կգտնես, ոչ թե այնպիսի ծայրահեղ ձևերի մեջ, ինչպիսին դրամատուրգներին է պետք... ես ուզում էի օրիգինալություն անել. չեմ հանել ոչ մի չարագործի, ոչ մի հրեշտակի ... ոչ մեկին չեմ մեղադրել, ոչ մեկին չեմ արդարացրել…» ։
Կորշի թատրոնում պիեսը հիացմունքով են ընդունել, այդ թվում՝ դերասան Վլադիմիր Դավիդովը, ում Չեխովը ցանկացել է տեսնել Իվանովի դերում։ Կորշը, դրամատուրգի խոսքով, դրանում թերություններ չի գտել, սակայն առաջին իսկ փորձերի ժամանակ պարզվել է, որ թատրոնում պիեսը չեն հասկացել, հոկտեմբերի 24-ին Չեխովը գրել է եղբորը․ «Դերասանները չեն հասկանում, անհեթեթություն են անում, իրենց վերցնում են ոչ թե այն դերերը, ինչ պետք է, իսկ ես կռվում եմ՝ հավատալով, որ եթե պիեսը բաժանվի ոչ թե այն դերերի բաշխմամբ, ինչ ես արել եմ, ապա այն կկործանվի» ։ Առաջին իսկ ցուցադրությունից հետո Չեխովը ստիպված եղավ ամբողջությամբ վերախմբագրել Իվանովին՝ բացառելով այն տեսարանները, որոնք դերասաններին հնարավորություն էին տալիս, նրա խոսքով, ծաղրածուություն անել և տարօրինակ բաներ անել։
Պիեսը արագ բեմադրվել է․ Չեխովին խոստանալով տասը փորձ անել, Կորշը, ի վերջո, սահմանափակվել է 4-ով, իր հիասթափություններով Չեխովը Ն. Լեյկինին ուղղված նոյեմբերի 4-ի նամակում գրել է. «…Դերասանները քմահաճ են, ինքնասիրահարված, կիսով չափ անգրագետ, ինքնավստահ, միմյանց չեն կարողանում  հանդուրժել, և ինչ-որ N-ն պատրաստ է հոգին վաճառել կեղտոտին, որպեսզի իր ընկեր Z-ին լավ դեր  չհասնի... Կորշը վաճառական է, և նրան պետք է ոչ թե արտիստների և պիեսի հաջողությունը, այլ ամբողջական հավաք…» ։
Ստեղծագործության պրեմիերան Կորշի թատրոնում տեղի է ունեցել 1887 թվականի նոյեմբերի 19-ին, ընդ որում, հեղինակի վկայությամբ, դերերը գիտեին միայն Դավիդովը, որը խաղում էր Իվանովի դերը, և Գլամը, իսկ մնացածը խաղացել են ըստ հուշարարի և ներքին համոզմունքի ։ Սակայն, հակառակ հեղինակի սպասումներին, դեռ պրեմիերայից առաջ որը պատրաստվում էր ձախողվել, պիեսը հաջողություն ունեցավ, Մ. Պ. Չեխովի վկայությամբ, ոմանք սուլում էին, մյուսները, որոնց մեծամասնությունը, աղմկոտ ծափահարում էին և հրավիրում հեղինակին» ։ Պիեսի մասին քննադատների կարծիքները նույնպես խոսուն էին, ընդ որում, նույնիսկ հիացական արձագանքներում առկա էր թյուրիմացություն և տարակուսանք. նոյեմբերի 24-ին եղբորը՝ Ալեքսանդրին ուղղված նամակում Չեխովը նշել է Պ. Կիչեևի ջախջախիչ գրախոսությունը Մոսկովյան թերթիկում, որն այն անվանել էր «լկտի ցինիկ, անբարոյական անհեթեթություն» ։
Նույն ժամանակաշրջանում պիեսը սկսել են խաղալ բազմաթիվ գավառական թատրոններում, Սարատովում այն ցուցադրվել է Կորշի պրեմիերայից մի քանի օր առաջ։
Սյուժե
Իվանովը, կրթված, մտավորական հողատեր էր, գրեթե սնանկացած։ Միևնույն ժամանակ, նրա կինը՝ Աննա Պետրովնան  հիվանդ էր։ Տեղացի բժիշկ Եվգենի Կոնստանտինովիչ Լվովը նրա մոտ թոքախտ էր կասկածում։ Իվանովի հեռավոր ազգականը Միխայիլ Բորկինը, որը ղեկավարում է իր սեփականությունը, գործերը կարգի բերելու համար խելահեղ և ոչ այնքան ազնիվ ծրագրեր է մշակում։ Բժիշկ Լվովը համոզում է Իվանովին, որ նա պետք է իր հիվանդ կնոջ հետ գնա Ղրիմ, բայց քանի որ նա փող չունի, նա որոշում է բժշկի հետ անկեղծ զրույց ունենալ։ Հասկանալով իր իրավիճակը, Իվանովը որոշում է գնալ Լեբեդևի հարուստ հարևանների մոտ, որպեսզի խոսի մուրհակի մասին։ Հիվանդ Աննա Պետրովնան համոզում է ամուսնուն մնալ իր հետ, բայց Իվանովը ձանձրանում է տանը և փորձում է փախչել կնոջից։ Նրա ծեր հորեղբայրը՝ կոմս Շաբելսկին, խնդրում է նրան իր հետ տանել Լեբեդևների մոտ։ Շաբելսկին եղբորորդուն հայտնում է, որ Բորկինը մտադիր է ամուսնացնել նրան երիտասարդ հարուստ այրու՝ Բաբակինայի հետ, նրան գայթակղելով նրան կոմսի տիտղոսով։ Աննա Պետրովնայի հետ մնաց դոկտոր Լվովը։ Սակայն, չնայած հորդորներին, Աննան նույնպես ամուսնու և Շաբելսկու հետևից որոշում է գնալ Լեբեդևների մոտ։ Իվանովը գալիս է Լեբեդևների մոտ, նրա հետ գալիս է նրա հորեղբայրը՝ կոմս Շաբելսկին։ Այնտեղ է գալիս նաև Իվանովի կառավարիչը՝ Միշա Բորկինը։
Լեբեդևներն այդ ժամանակ հյուրերի հետ միասին նշում են դստեր՝ Սաշենկայի ծննդյան օրը։ Բազմաթիվ հյուրերի թվում էր նաև Բաբակինան։ Իվանովի  և Սաշայի միջև ակնհայտ համակրանք է, որը շուտով անցնում է բացահայտ սիրո խոստովանությամբ։ Սաշան ինքն է, առաջինը, խոստովանում, որ Իվանովի համար պատրաստ է ամեն ինչի։ Անսպասելիորեն այդ ժամանակ հայտնվում է Աննա Պետրովնան և բռնացնում է ամուսնուն Սաշայի հետ։ Աննան կորցնում է գիտակցությունը։ Լեբեդևը գալիս է Իվանովի կալվածք, Իվանովին գումար է առաջարկում, որում նրա կինը հրաժարվել է։ Լվովը համոզում է Իվանովին, որ նա փոխել է իր վերաբերմունքը կնոջ նկատմամբ։ Աննա Պետրովնան օրեցօր ավելի ու ավելի է վատանում, և Լվովը Իվանովին տեղեկացնում է, որ նա շուտով կմահանա։ Իվանովը հասկանում է, որ շատ է սիրում Սաշային և ոչինչ չի կարող անել դրա հետ։ Իվանովը իրեն մեղավոր է զգում Աննայի առաջ։ Աննա Պետրովնան իր ամուսնուն մեղադրում է բոլոր մեղքերի մեջ, հասկանալով, որ նա այսքան ժամանակ խաբել է նրան։ Իվանովը, թեև զգալով իր մեղքը, զայրույթի մեջ, հուսահատորեն վիրավորում է Աննային։ Շուտով նա մահանում է։ Սաշան խոստովանում է իր հորը, որ իսկապես սիրում է Իվանովին, և շուտով Լեբեդևը որոշում է դստերը ամուսնացնել Իվանովի հետ։ Բաբակինան որոշել էր ամուսնանալ կոմս Շաբելսկիի հետ, սակայն կոմսը չէր կարող թաքցնել իր զզվանքը այդ ենթադրյալ հաշվարկով ամուսնության նկատմամբ։ Իվանովի և Սաշայի  ամուսնության ժամանակ Լվովը որոշում է Իվանովին մենամարտի հրավիրել, բայց Իվանովը ինքն է գնդակահարվում (սկզբնական սյուժեում Լվովը Իվանովին հարսանիքի ժամանակ սրիկա է անվանում, և նա մահանում է սրտի կաթվածից)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի պիեսներ
Զեգ
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2804 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 50,06 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 170։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մեծ Զագադայ
Մեծ Զագադայ (Большая Загадай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոժվա գետի աջ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Վլադիմիր Կորնեև
Վլադիմիր Կորնեև (Влади́мир Влади́мирович Корне́ев, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Մեծ Զագադայ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակներն է մինչև թափվելը Ուսա։ Գետի ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վլադիմիր Կորնեև
Կենսագրություն
1962 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է եղել, ունի երեք երեխա։
Մենեսո (Դուշեթի շրջան, Ժինվալի)
Մենեսո (მენესო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 820 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 22 կմ։
Ժողովածու (4834)
Ժողովածու (4834), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4834 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1289-1296 թվականներին Առաքել (Ա) և Հակոբ (Բ) գրիչների կողմից Սուրբ Թեոդորոս վանքում (Ճմին գյուղաքաղաք), Երզնկա (Բ)։ Ստացողը եղել է Ահարոն վարդապետն (Ա, Բ)։ Կազմողը եղել է Սրապիոն եպիսկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24.5x17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 219 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 57բ (1289 թ.), 212ա (1296 թ.), ստացողի՝ 212բ, կազմողի՝ 212ա (1593 թ.) հետագայի՝ 216բ (1298 թ.), 58ա, 217բ (1316 թ.), 218բ (14-րդ դար), 58ա (1504 թ.), 1ա (1602 թ.), 218բ (17-րդ դար), 58բ (1865 թ.) :
Մենեսո (Դուշեթի շրջան, Ժինվալի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Տյուլյաչի
Տյուլյաչի (Тюлячи, Теләче), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տյուլյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2943 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տյուլյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պադակիռվե
Պադակիռվե (Padakõrve), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Շանադեր
Շանադեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում ։ Գտնվում էր Քաղիրդ գետի ձախ ափին, Ալմադին գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբներին ուներ 15 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (220801-220900)
Աստերոիդների ցանկ (220701-220800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (220901-221000)
Ստանկի (գյուղ, Ռոդմանովսկոե գյուղական բնակավայր)
Ստանկի (Станки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Դենիս Գասներ
Դենիս Գասներ (Dennis Gassner, ), ամերիկացի բեմադրող նկարիչ։ Հայտնի է Կոեն եղբայրների ֆիլմերում, ինչպես նաև հոլիվուդյան մի շարք խոշոր նախագծերում ունեցած աշխատանքով։ Յոթ անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի «Բեմադրող նկարչի լավագույն աշխատանքի համար» անվանակարգում, բայց մրցանակի է արժանացել միայն մեկ անգամ՝ 1992 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բեմադրող նկարիչներ
Դևիդ Միլլեր
Դևիդ Միլլեր (David Miller, ), ամերիկացի տենոր, օպերային և փոփ ժանրերի կատարող, Il Divo խմբի չորս մենակատարներից մեկը։
Կյանքի վաղ տարիներ
Դևիդ Միլլերը ծնվել է 1973 թվականի ապրիլի 14֊ին Կալիֆորնիայի հարավում գտնվող Սան Դիեգո քաղաքում, սակայն նրա մանկությունը (սկսած 8 տարեկանից) անցել է Կալիֆորնիա նահանգի Լիթելթոն քաղաքում։ 1991 թվականին ավարտել է Լիթելթոնի Heritage High School (Littleton, Colorado) ։ Ուսանելու տարիներին մասնակցել է դպրոցական բեմադրություններին (Ռուստեր «Էննի»֊ում և Նոյ «Two by Two» մյուզիքլում)։ Ավարտելուց հետո ընդունվել է Oberlin Conservatory of Music (Օբերլին Օբերլին, Օհայո), որն ավարտել է գերազանցությամբ, վոկալ և օպերային թատրոն ուղղությամբ։
Գործունեության սկիզբ
Երաժշտական կրթություն ստանալուց հետո Դևիդը մասնակցել է օպերային և երաժշտական ներկայացումների (ընդհանուր 45 դեր), կազմակերպված այդ ոլորտում աշխատող ամերիկյան կազմակերպությունների կողմից՝ կատարելով Մանոն օպերայում ասպետ դե Գրիեյի, «Ռոմեո և Ջուլիետ»֊ում Ռոմեոյի, «Կախարդական սրինգ»֊ում Տամինոյի և «Տրավիատա»֊ում Ալֆրեդոյի դերերգերը, ինչպես նաև գլխավոր դերը «Վերտեր»֊ում ։
1998 թվականին Los Angeles Opera ընկերության հետ միասին մասնակցել է շրջագայությունների Չիլիում, որտեղ կատարել է Տիբալտի դերերգը Բելլինիի «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» օպերայից։
Մուտքը համաշխարհային հարթակ
2000 թվականին տեղի ունեցավ Դևիդ Միլլերի առաջնախաղը համաշխարհային բեմում։ Նա կատարեց Թոնիի դերերգը «Վեսթսայդյան պատմություն» մյուզիքլում, Միլանի Լա Սկալա թատրոնում ։ 2000֊ական թվականների սկզբին հանդես եկավ Լա Սկալա թատրոնի բեմում, մասնավորապես Մարկո Տուտինոյի «Վիտա» օպերայի համաշխարհային պրեմիերայում (ինչպես նաև կատարել է դերեր Բրոդվեյի, Պիտսբուրգի և Ֆլամանդական օպերային թատրոններում։ Հատկապես մեծ հաջողություն էր վայելում Պուչինիի «Բոհեմ» օպերայում նրա ստեղծված Ռոդոլֆոյի կերպարը (Բազա Լուրմանի բեմադրությամբ) ։
Il Divo խմբի կազմում
2003 թվականի դեկտեմբերին Դևիդը անցնելով նախնական ընտրությունը՝ դարձավ համաշխարհային Il Divo քառյակի անդամ։ 2004 թվականին դուրս եկավ խմբի դեբյուտային ալբոմը («որը անվանվեց հենց Il Divo») ՝ ստանալաով լայն տարածում։ Մեկ տարի անց լույս տեսավ նրանց երկրորդ «Ancora» ալբոմը՝ զբաղեցնելով ԱՄՆ֊ի, Կանադայի, Ավստրիայի, Նոր Զելանդիայի, Արևմտյան Եվրոպայի և շատ այլ երկրների չարթերի առաջին հորիզոնականը։
2007 թվականին, ընդունելով մասնակցել համերգին Chicago Pops Orchestra֊ի հետ, Դևիդը դադար վերցրեց քառյակի համաշխարհային շրջագայություններից, կատարելով օպերային արիաների, հայտնի երգերի և ծննդյան հիմների շարք։
Անձնական կյանք
2009 թվականին ամուսնացել է ամերիկյան օպերային երգչուհի Սառա Ջոյ Կաբանուկի (Sarah Joy Kabanuck) հետ, մինչ ամուսնությունը նրանք հանդիպել են 6 տարի ։ Երեխաներ չունի։ Ապրում է Նյու Յորքում ՝ ԱՄՆ֊ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Տենորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ
Պավել Ալեքսանդրով (արդյունաբերող)
Պավել Մատվեևիչ Ակեքսանդրով (Павел Матвеевич Александров, ), ռուս արդյունաբերող և բարեգործ։ Մոսկվայի առաջին գիլդիայի վաճառական (1818), ժառանգական պատվավոր քաղաքացի։ Առևտրի խորհրդական (1838)։
Կենսագրություն
Ալեքսանդրովի ֆաբրիկայում աշխատել է գյուտարար Գ. Նեստերովը, որը մշակել է մանածագործական հաստոցներ, որոնք այդ ժամանակ չեն ունեցել իրենց հավասարը Եվրոպայում։
Ալեքսանդրովը հայտնի է իր կատարած բարեգործությամբ։ Նա ավելի քան 400 000 ռուբլի է նվիրաբերել Նիկոլո-Ուգրեշսկի վանքին և 1853 թվականին նրա համար առանձնատուն է գնել Մոսկվայում՝ որպես հանրակացարան օգտագործելու համար։ Դրա շնորհիվ վանքը հաստիքային համալիրից վերանվանվել է հանրակացարանայինի։
Ալեքսանդրովը նվիրաբերել է 200 հազար ռուբլի արծաթով Ժիզդրայի գավառի Բրին գյուղում Կերպարանափոխում տաճարի կառուցման համար (1846) և վարձել իտալացի ճարտարապետների։
Կինը՝ Մարիա Գրիգորինան։ Երեխաներ չեն ունեցել։
Թաղված է Նիկոլո-Ուգրեշյան վանքում՝ Մատթեոսի և Պարասկևայի եկեղեցու դամբարանում, որը կառուցվել է նրա միջոցներով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս արդյունաբերողներ Կատեգորիա:Ռուս բարեգործներ
Էլևատորնոե (գյուղ, Վասիլևսկի գյուղական խորհուրդ)
Էլևատորնոե (Елеваторне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Էլևատորնոե գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արմավաթուփ աղվեսագի
Արմավաթուփ աղվեսագի, կարմրանազգիների ընտանիքի, արմավաթուփ ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ փոքր թուփ է՝ 1-2 մ բարձրությամբ։ Տերևները գծանման կամ գծանշտարաձև են, 0,1-0,6 սմ երկարությամբ և մինչև 1 մմ լայնությամբ, տափակ կամ թեթևակի սրածայր։ Ողկույզները մեծ մասամբ գագաթնային են, խիտ, գրեթե հասկանման, 5-18 սմ երկարությամբ և 1-1,5 սմ լայնությամբ։ Ծաղիկները վարդագույն են։ Պտուղները մանր տուփիկներ են։ Ծաղկում է մայիս-հուլիսին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբերին։ Խոնավասեր է, պահանջկոտ հողի նկատմամբ, ցրտադիմացկուն և լուսասեր։ Տերևները պարունակում են 83,3 միլիգրամ/տոկոս վիտամին C: Կեղևը պարունակում է 8-17% դաբաղանյութեր, որոնք օգտագործվում են կաշվի արտադրության բնագավառում։
Էկոլոգիական խումբը՝ XIIբ։ Մշակության հավանական շրջանները՝ 1-32:
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Իրանում, Հնդկաստանում, Մոնղոլիայում, Ճապոնիայում, Չինաստանում։ ՀՀ-ի տարածքում աճում է Տաշիրի, Ստեփանավանի, Թումանյանի, Շամշադինի, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Գուգարքի շրջաններում, Սևանի ավազանում, Արարատյան դաշտում, Վայքում, Սյունիքում, Մեղրիում, նախալեռներից մինչև 2200 մ բարձրության վրա, գետափերին, կիրճերում, չորացած գետահովիտներում։
Կիրառություն
Բույսի կեղևը օգտագործում են սև ներկ ստանալու համար։ Լայն կիրառում ունի ժողովրդական բժշկության մեջ. բույսի կանաչ զանգվածի եփուկը օգտագործում են կանացի հիվանդություններ բուժելու նպատակով։ Օգտագործում են որպես կենդանի ցանկապատ ։
(6617) Բոեթիուս
(6617) Բոեթիուս (Boethius), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,210762 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9051 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5164 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1200,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299841 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,42° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1971 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (40001-40100)
Աստերոիդների ցանկ (39901-40000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (40101-40200)
Շեմս
Շեմս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում կամ Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ռեդվան գետի աջ կողմում, Սղերդ քաղաքից 48 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբներին 10 տուն հայ և քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Գեորգի Կորոլյով
Գեորգի Կորոլյով (Гео́ргий Петро́вич Королёв, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2001 թվականի հունիսի 27) ։
Կենսագրություն
1965 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է իսպաներենին և գերմաներենին։
1970 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։