cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սեդրիկ Բակամբու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիլյառեալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով‎ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բեյցզին Գուանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սոշոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բուրսասպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Մուխթար Աշրաֆի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային ակադեմիական երաժիշտներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիրիժորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Սուրբ Երրորդության սյուն
Սուրբ Երրորդության սյուն (Sloup Nejsvětější Trojice (Olomouc)), ժանտախտի սյուն Օլոմոուցի Horní Náměstí հրապարակում, Չեխիա։ 2000 թվականին Սուրբ Երրորդության սյունն ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ որպես Կենտրոնական եվրոպական բարոկկո ոճի բացառիկ աշխատանք։
Պատմություն
Սուրբ Երրորդության սյունը կրոնական հուշարձան է, տեղադրվել է ի նշան երախտագիտության ժանտախտի համաճարակից ազատվելու համար։ Սուրբ Երրորդության սյան շինարարությունը սկսվել է 1716 թվականին Օլոմոուցում՝ ժանտախտի դադարեցման տարում և տևել է մինչև 1754 թվականը ։ Սյունը չեխերի հայրենասիրության դրսևորումն է։ Արձանի վրա աշխատել են Օլոմոուցի վարպետները, դրա վրա ներկայացված են տեղական կաթոլիկ սրբեր, որոնք կապված Օլոմոուցի հետ ։ Սուրբ Երրորդության սյան հիմնական մոդելը Հռոմում՝ Սանտա Մարիա հրապարակում գտնվող սյունն էր, որը կառուցվել է 1614 թվականին ։
Սուրբ Երրորդության սյան շինարարության և ձևավորման մեջ մասնակցել են բազմաթիվ տեղացի՝ Օլոմոուցցի քանդակագործներ, ինչպես նաև որմնադիրներ և արվեստագետներ։ Շինարարությունը սկսել է ճարտարապետ Վենցել Ռեդերը։ Նա առաջինն էր, որ առաջարկեց որպես Օլոմոուց քաղաքի խորհրդանիշ, կառուցել ժանտախտի սյունը որպես քաղաքի բնակիչների երախտագիտության նշան՝ ժանտախտից ազատվելու համար։ Նա նաև հովանավորել է շինարարության մեկնարկը ։ Սյան շինարարության առաջին փուլի ընթացքում Վենցել Ռեդերը մահացել է։ Շինարարությունը շարունակել են նրա իրավահաջորդ Ֆրանց Տոնեկը, Յոգանն Վենցելն ու Ավգուստին Շոլտցը։ 1754 թվականին Յոգանն Իգնատի Ռոկիցկին ավարտել է Սուրբ Երրորդության սյան շինարարությունը։
Քանդակային ձևավորումները սկսել է Ֆիլիպպ Զատտլերը։ Նրա մահից հետո աշխատանքը շարունակել է Անդրեաս Զաները, ով ձևավորել է 18 քանդակներ և 9 հարթաքանդակ ինը տարիների ընթացքում։ Սիմոն Ֆորստները կերտել է ոսկեզօծ է Սուրբ Երրորդության և Մարիամ Աստվածածնի զարդաքանդակները ։
Սուրբ Երրորդության սյունն օծվել է 1754 թվականին՝ կայսրուհի Մարիա Թերեզայի և նրա ամուսնու Ֆրանցի I Ստեֆանի մասնակցությամբ ։ 1758 թվականին Օլոմոուցը պաշարված էր պրուսական բանակի կողմից, և Սուրբ Երրորդության սյունը մի քանի անգամ հրազենով վնասվել է։ Պատերազմից հետո այն վերանորոգվել է։ Սյան ռմբակոծությունը հիշատակելու համար մնացել են մի քանի արկերի տեղեր։
Նկարագրություն
Սյունակը պսակված է սրաձողով, որի վրա Սուրբ Երրորդության պատկերն է։ Սուրբ Երրորդության մոտակայքում է գտնվում կույսի և Գաբրիել հրեշտակապետի քանդակը։ Սյունի հիմքը կազմված է երեք մակարդակից, այն ձևավորված է սրբապատկերների 18 քարե քանդակներից և 14 գմբեթավոր զարդերից։
Վերին մակարդակի վրա են գտնվում այն մարդկանց արձանները, ովքեր կապված են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի հետ։ Վերին մակարդակում են նաև Լավրենտիոս և Հիերոնիմոս սրբերի քանդակները, որոնց անունն է կրում քաղաքապետարանի մատուռը։ Երեք հաղթաքանդակները ներկայացնում են երեք աստվածաբանական առաքինություններ՝ հավատք, հույս և սեր։
Միջին մակարդակը նվիրված է մորավյան և չեխական սրբերին։ Այստեղ ներկայացված են Կյուրեղի և Մեթոդիոսի սրբապատկերները (նրանք 863 թվականին Չեխիայում տարածել ենքրիստոնեություն), Սուրբ Վլասիա Սեբաստացու (Օլոմոուցի գլխավոր եկեղեցիներից մեկի հովանավոր), Սուրբ Վոյցեխի (Չեխիայի հովանավոր), Սուրբ Յան Նեպոմուցկիի և Սուրբ Յան Սարկանդերի քանդակները։
Մատուռ
Սյան ներսում կա մատուռ, որում կերտված են Կայենի և Աբելի, Իսահակի և Հիսուս Քրիստոսի խաչելության պատկերներով հաղթաքանդակներ։
Մակագրություններ
Սյան վրա կան մակագրություններ։ Դրանք իրենցից ներկայացնում են մեծ տառեր, հռոմեական թվեր, որոնք ցույց են տալիս Սուրբ Երրորդության սյան շինարարության ավարտը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1714 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Չեխիայում Կատեգորիա:Ժանտախտ Կատեգորիա:Սյուներ
Ջեյսոն Բորն
Ջեյսոն Բորն (իսկական անունը Դևիդ Վեբ) (Jason Bourne, David Webb) Ռոբերտ Լադլեմի վեպերի կերպար է, ԿՀՎ-ի «Տրեդստոուն» («Treadstone») նախագծի նախկին գործակալ։ Ունի բացարձակ ռեակցիա և ինտուիցիա։ Կատարելապես տիրապետում է ձեռնամարտի հնարքների և հրազենի բնագավառի գիտելիքներին, տիրապետում է մի քանի լեզուների։ Ֆիլմերում Բորնի դերը խաղացել է Ռիչարդ Չեմբեռլենը (1988) և Մեթ Դեյմոնը (2002-2007 տրիլոգիայի մեջ, 2016)։
Ֆիլմեր
1988 թվականին դուրս է եկել երեքժամյա հեռուստաֆիլմը՝ «Բորնի անհատականության գաղտնիքը», որը ստեղծվել է առաջին գրքի հիման վրա։ 2002 թվականին դուս է եկել «Բորնի նույնականացում» ֆիլմը, Մեթ Դեյմոնի հետ Բորնի դերում, որին հաջորդել են երկու սիքվելներ. «Բորնի գերազանցումը» 2004 թվականին և «Բորնի վերջնագիրը» 2007 թվականին։ Ամբողջ եռերգություն խոշոր հաջողություն ունեցավ և քննադատների, և հանդիսատեսների մոտ։ Առաջին ֆիլմը նկարահանել է Դագ Լայմանը, այլ երկուսը՝ Փոլ Գրինգրասսը։ 2012 թվին դուրս է եկել չորրորդ ֆիլմը՝ «Բորնի էվոլյուցիան», որի գործողությունը տեղի են ունենում միաժամանակ նախորդ ֆիլմի հետ։ Գլխավոր հերոս է հանդիսանում մեկ այլ գաղտնի գործակալ՝ Աարոն Կրոսը (Ջերեմի Ռեներ)։ Ջեյսոն Բորնը հաճախ է հիշատակվում ֆիլմում, բայց հայտնվում է միայն լուսանկարում (այն պատճառով, որ Մեթ Դեյմոնը հրաժարվեց նկարահանվել ֆիլմում առանց Փոլ Գրինգրասսի մասնակցությամբ)։
Վիդեոխաղեր
2008 թվին դուրս է եկել «Բորնի կոնսպիրացիա» խաղը, առաջին գրքի հիման վրա։ Խաղը իրենից ներկայացնում է շութերի և գաղտագողի խառնուրդ, երրորդ դեմքի տեսքով։ Չնայած Բորնի արտաքին տեսքը ստեղծվել է խաղի մշակողների կողմից, խաղի սյուժեն մոտ է ֆիլմին, քան գրքին։ Խաղը գնահատողների կողմից ստացել է խառը գնահատումներ, հիմնականում քննադատվել են կրակոցների մեխանիզմը և տեսախցիկի կառավարումը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հորինված ամերիկացիներ
Տամաշ Կադար
Տամաշ Կադար (Kádár Tamás, ), հունգարիացի ֆուտբոլիստ, ուկրաինական «Դինամո» ակումբի պաշտպան և Հունգարիայի հավաքական։ Մասնակից Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2016։
Կրևոլադօսսոլա
Կրևոլադօսսոլա (Crevoladossola), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4711 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 121 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28865։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։
Տամաշ Կադար
Ակումբայի կարիերա
2012 ամառը Կադարը տեղափոխվեց նիդերլանդական «Րոդա» ակումբ ։ Օգոստոսի 11-ին «Զվոլե» ակումբի դեմ մրացախաղում առաջնելույթ է ունեցել Նիդերլանդների ֆուտբոլի առաջնությունում ։
Կրևոլադօսսոլա
Ժողովրդագրություն
Ժողովրդագրական աճ։
Տամաշ Կադար
Ակումբայի կարիերա
2013 թվականի սկսզբում Տամաշը վերադառնում է հայրենիք, վարձակալման իրավունքով դարձավ «Դիոշդեր» ակումբի ֆուտբոլիստ ։ Մարտի 1-ին «Էգրի»ակումբի դեմ մրցախաղում առաջնելույթ է ունեցել իր նոր ակումբի համար ։ Սեզոնի վերջում Կադար պայմանագիր կնքեց մի ակումբի հետ մշտական հիմունքներով։ 2015 թվականի սկզբում տեղափոխվեց լեհական «Լեխ Պոզնան» ակումբը, ստորագրելով պայմանագիր վերջին 3 տարիներին  ։ Փետրվարի 22-ին «Րուխա» ակումբի դեմ մրցախաղում առաջնելույթ է ունեցել լեհալան Էքստրակլաս ակումբում ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով Տամաշը օգնեց իր նոր ակումբին հաղթել և չեմպիոնատը և Լեհաստանի սուպերգավաթ։
Կրևոլադօսսոլա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Տամաշ Կադար
Ակումբայի կարիերա
2017 թվականի փետրվարին Կադարը տեղափոխվեց Կիևի «Դինամո (ֆուտբոլային ակումբ, Կիև)» ակումբ ։ Պայմանագրիը խաղացողի և ակումբի միջև տևեց 4 տարի։ Մրցախաղում դոնեցկի «Օլիմպիկ ՖԱ» ակումբի դեմ առաջնելույթ է ունեցել Ուկրաինայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Ապրիլի 26-ին Տամաշը 1/2 Ուկրաինայի գավաթում «Նիկոլաեվա» ակումբի դեմ խփել է առաջին գոլը «Դինամո»ում ։
Միջազգային կարիերա
2010 թվականի նոյեմբեր 17-ին ընկերական հանդիպման Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ Կադարը առաջնելույթ է ունեցել Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում խաղացել է 30 խաղ։ 2016 թվականին Տամաշը հավաքականի կազմում մասնակցել է Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2016 Ֆրանսիայում։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է Ավստրիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի, Իսլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Բելգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հադերսֆիլդ Թաունի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Գերմանական դոգ
Գերմանական դոգ ( Deutsche Dogge), խոշոր չափերի շան ցեղատեսակ։ Ցեղատեսակը ճանաչվել է կինոլոգների FCI, CKC, AKC, ANKC, NKC, NZKC, APRI, UKC, ACR միությունների և կազմակերպությունների կողմից։
Նկարագրություն
Գերմանական դոգն իր չափերով շների ամենամեծ ցեղատեսակներից մեկն է։ Այս ցեղատեսակի մազերի գույնը տարբեր է լինում. մուգ դեղին, մարմարե, գորշ-մարմարե, սև, երկնագույն, կաթնագույն, բաց ոսկեգույնից մուգ ոսկեգույն, վագրագույն։ Նրանց մազը կարճ է, խիտ, հարթ ու փայլուն։ Մազաթափությունը չափավոր է։ Գերմանական շների հասակը չափում են ոտքից մինչև բաշը՝ արուներինը 80 սմ, էգերինը 72 սմ։ Նրանք կշռում են մինչև 90 կգ։ Ընդհանուր առմամբ, գերմանական դոգ շներն ունեն հանգիստ վարքագիծ և, որպես կանոն, մարդանց հետ շփվման խնդիրներ չեն առաջացնում։ Միակ բանն այն է, որ այս շները, չգիտակցելով մարդու նկատմամբ իրենց ֆիզիկական չափերի տարբերությունը, կարող են մարդուն հեշտությամբ գետին տապալել։ Հետևաբար, նրանց հետ խաղալիս պետք է հաշվի առնել դա և կենդանու վարքը չորակել որպես ագրեսիվ վարք։
Ցեղատեսակի ծագման պատմություն
Գերմանական դոգի նախնիի մանրանկարչական պատկերը կարելի է տեսնել ֆրանսիացի Ռոբին Տեստարի «Բարոյաուսուցողական գիրք սիրո շախմատի մասին» գրքի մանրանկարում։ Արվեստի ինքնատիպ գործը ստեղծվել է Կոնյակում՝ 1496-1598 թվականներին։ Շունը պատկերված է շան թոկը բռնած կոմս Կարլ Անգուլեմսկու հետ։ Ժամանակակից Գերմանական դոգի նախահայրեր կարելի է համարել Bullenbeisser (Գերմանական դոգը) կամ Hatz-and Sauruden (վարազանման շներ), որոնք իրենց արագությամբ գտնվում են Անգլիական մաստիֆ և Sighthound (բորզայա) տեսակի միջև։
«Դոգ» կամ դոգ տերմինը նշանակել է մեծ, ուժեղ շուն, ոչ թե որևէ ցեղատեսակի ներկայացուցիչ։ Ավելի ուշ այդ ցեղատեսակն անվանել են «Ուլմյան դոգ» (Ulmer Dogge), «Բրիտանական բուլդոգ» (Englische Dogge), «Դանիական դոգ» (Danische Dogge), «Գերմանական դոգ» (Great Dane), «Որսորդական դոգ» (Hatzrude), «Վարազանման շներ» (Saupacker), «Մեծ դոգ» (Grosse Dogge), որոնք կախված իրենց գույնից և չափերից այդ ցեղատեսակի տարբեր շներ են։
Բեռլինում 1878 թվականին տեղի է ունեցել յոթ ակտիվ շնաբույծների և դատավորների հանձնաժողով, որը ղեկավարում էր դոկտոր Բոդինուսը ( Dr.Bodinus), ով որոշում է կայացրել վերը նշված բոլոր ցեղատեսակներին դասել «Գերմանական դոգ» շների շարքին։ Այսպիսով, սկսվել է այս Գերմանական ցեղատեսակի բազմացումը։
1880 թվականին Բեռլինում ցուցահանդեսի ժամանակ հաստատվել է Գերմանական դոգի առաջին ստանդարտը։ Դա եղել է Գերմանական դոգի Ազգային ակումբի (Deutscher Doggen-Club 1888 e.V.) հսկողությամբ, և տարիների ընթացքում բազմիցս փոփոխվել է ստանդարտը։ Ցեղատեսակի իրական տարբերակը համապատասխանում է F.C.I. մոդելին ։ Սկսած 1965 թվականից «Գերմանական դոգը» համարվում է Փենսիլվանիա նահանգի պաշտոնական խորհրդանիշը  ։
Արտաքին տեսք
Գերմանական դոգի գլուխը համահունչ է շան ընդհանուր արտաքին տեսքին․ երկար է, հղկված (հատկապես աչքերի տակ)։ Ունի խիտ հոնքեր, որոնք ցցված չեն։ Մաքուր ցեղատեսակի քթի ծայրից մինչև խիստ արտահայտված ոտնաթաթի և ոտնաթաթից մինչև աչքի ընկնող ծոծրակոսկրի երկարությունները պետք մաքսիմում հավասար լինեն։ Մռութի և գանգի վերին ուղղությունները միմյանց զուգահեռ են։ Դիմացից գլուխը նեղ տեսք ունի, սակայն քթի լայնությունը, հնարավորինս, մեծ է։ Այտերի մկանները ընդգծված չեն։ Քիթը լավ արտահայտված է, ավելի շատ լայն է, քան կլոր՝ մեծ քթանցքերով։ Այն սև է (օրինակ, սև՝ սպիտակ պուտերով), բացի մարմարագույն տեսակներից։
Մարմարե ցեղատեսակի դոգի քիթը կարող է սև լինել՝ մասամբ պիգմենտավորված։ Մռութը խորն է և հնարավորինս՝ ուղղանկյանանման։ Շրթունքների անկյունները խիստ ընդգծված են և ունեն մուգ պիգմենտավում։ Մարմարե ցեղատեսակների շրթունքները մասամբ են գունավորված, ունեն լայն ծնոտ, առողջ և ամբողջական մկրատաձև ատամնաշար (42 ատամ)։ Մարմարե ցեղատեսակի աչքերի գույը, համեմատած երկնագույն ցեղատեսակի հետ, ավելի բաց են՝ աչքերի խելացի արտահայտությամբ։ Կոպերը ամուր նստած են աչքերի վրա։ Ականջների դասավորությունը բարձր է՝ ի տարբերություն բնական տեսակի, որի ականջները կախ են, միջին չափի։ Ականջների դիմացի մասը հպվում է այտերին։ Ունի գեղեցիկ և մկանոտ, երկար վիզ, որը սահուն անցնում է դեպի գլուխ, թեթևակի թեքվելով։ Շան գլխի դիրքը պետք է հորիզոնական լինի՝ թեթևակի առաջ թեքված։
Սև դոգ
Սև դոգի բաշը մարմնի ամենաբարձր և ուժեղ կետն է։ Այն ձևավորվում է թիակի ամենաբարձր հատվածում, որը գտնվում է մեջքի հիմնական գծից փոքր ինչ ներքև։ Մեջքը կարճ է և ամուր, մի քիչ հետ թեքված։ Գոտկատեղը և գավակը կոր, լայն և մկանային են։ Գավակը թեթևակի թեքված է սակրալ ոսկորից մինչև պոչի հիմքը։ Այն բարձր տեղակայված է և հավասարաչափ ձգվում է մինչև վերջույթները։ Հանգիստ վիճակում կախված է ներքև։ Հուզմունքի կամ շարժման ժամանակ պոչը սրվում է, սակայն մեջքի գիծը դրանից չի բարձրանում։ Պոչի ներքևի  մազերը կոպիտ են։  Շարժվող կողոսկրերը դեպի հետ են գնում։ Լայն կուրծքը լավ արտահայտված է կրծքավանդակում, որը  ձգվում է դեպի արմունկները։ Որովայնը լավ ձգված է և կրծքավանդակի ստորին գծի հետ կազմում է գեղեցիկ կոր գիծ։
Ուսի զարգացած մկաններ
Դոգի երկար թիակը նախաբազուկի հետ կազմում է մոտավորապես 100-ից 110 աստիճանի անկյուն։ Նախաբազուկը ուժեղ և մկանային է, մի փոքր ավելի երկար, քան թիակները։ Արմունկները ո'չ՝ դուրս են, ո'չ՝ ներս։ Առջևի վերջույթներն ավելի ուժեղ են, մկանոտ և ուղիղ։ Նախադաստակի հոդերը ամուր են, կայուն և փոքր ինչ տարբերվում են թաթի կառուցվածքից։ Առջևից նայելիս նախադաստակը ուղիղ է, իսկ կողքից նայելիս թեթևակի թեքված Է առաջ։ Թաթերը կլորացված են և ամուր փակված (կատվի թաթի նման)։ Եղունգները կարճ են, ամուր և, հնարավորինս, մուգ։
Մարմարե կամ Առլեկին ցեղատեսակի դոգ
Մարմարե կամ Առլեկին ցեղատեսակի ամբողջ կմախքը պատված է ամուր մկաններով, որի շնորհիվ գավակը, ազդրերը և կողերը լայն ու կլոր են։ Հետևի վերջույթներն ամուր են և զուգահեռ առջևի վերջույթներին։ Ազդրերի վերին մասերը երկար են, մկանոտ, լայն, իսկ ներքևի հատվածը մոտավորապես վերին հատվածի երկարության է։ Այս ցեղատեսակի ծնկները պատված են ամուր մկաններով և ուղղահայաց ձգվում են դեպի ազդրերը։ Կոճը կարճ է և ամուր։ Թաթերը կլորացված (կատվի թաթ), իսկ եղունգները կարճ են, ամուր, հնարավորինս մուգ։ Մաշկը ձիգ է և լավ պիգմենտավորված։ Մարմարե շների մոտ պիգմենտի առկայությունը հիմնականում համապատասխանում է նշաններին (կետերին)։ Նրանց մազը կարճ է, ձիգ, հարթ ու փայլուն։
Բնավորություն
Գերմանական ցեղատեսակի շները բարի են, ընկերասեր և նվիրված են տիրոջը, առավելապես երեխաներին։ Չեն վստահում անծանոթներին։ Ինքնավստահ, անվախ, հեշտ կառավարվող և ընտանեկան ցեղատեսակի շներ են։ Նրանք պետք է յուրաքանչյուր տեսակի սադրանքին դիմակայեն և չլինեն ագրեսիվ։
Բնավորությամբ կենսուրախ, նվիրված և շփվող  շներ են։ Հանգիստ են և ինքնավստահ, առանց պատճառի չեն հաչում։ Շնորհիվ իրենց բարեհոգության այս ցեղատեսակի շներին առաջարկվում է պահել ընտանիքում։ Շները ամենալավ ժամանակը անց են կացնում ընտանիքի անդամների հետ, այդ պատճառով էլ խորհուրդ է տրվում նրանց երկար ժամանակ մենակ չթողնել։ Շները լավ են զգում տիրոջ տրամադրությունը։ Փորձառու շուն պահող տիրոջ համար Գերմանական ցեղատեսակի վարժեցումը որևէ դժվարություն չի առաջացնում, քանի որ այս ցեղատեսակն առանձնանում է լավ հիշողությամբ։ Նրան վարժեցնելու ժամանակ պետք է հաշվի առնել ընտանի կենդանու առանձնահատկությունները, նրա բնատուր դանդաղությունը։
Տես նաև
Գերմանական շների այլ ցեղատեսականերից մի քանիսը․
Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիա
Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիա (Liszt Ferenc Zeneművészeti Egyetem), Հունգարիայի առաջատար բարձրագույն երաժշտական հաստատությունը, որը գտնվում է Բուդապեշտում։
Հիմնադրվել է 1875 թվականին Ֆերենց Լիստի կողմից և ի սկզբանե տեղակայված էր վերջինիս տանը։ Մինչ 1919 թվականը կոչվում էր Երաժշտության հունգարական թագավորական ակադեմիա (Königlich-Ungarische Musikakademie), հետո ուղղակի Երաժշտական քոլեջ, իսկ 1925 թվականին ստացավ իր ներկայիս անվանումը։ Ակադեմիայի կազմի մեջ են մտնում նաև թանգարանը և Լիստի հետազոտական կենտրոնն ու Բարտոկի անվան երաժշտական ուսումնարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1875 ստեղծվածներ Կատեգորիա:Մոդեռն թատրոններ Կատեգորիա:Կրթությունը Հունգարիայում
Լանգելան (կոմունա)
Լանգելան (Langeland Kommune), դանիական կոմունա Հարավային Դանիա մարզի կազմում։ Տարածքը՝ 291,21 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի մակերեսի 0,68 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թիվը 13741 մարդ է (տղամարդիկ՝ 6859, կանայք՝ 6882, օտարերկրացիները՝ 369)։
Պատմություն
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաների միացումից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Դանիա (մարզ) Կատեգորիա:2007 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սանտոմեննա
Սանտոմեննա (Santomenna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 7114 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 547 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84073, հեռախոսային կոդ՝ 0973։
Սուրբ Վիտուսը և Սաննիոյի Սուրբ Մեննան հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Կուլաշ
Կուլաշ (კულაში), փոքր քաղաք Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։ Գտնվում է Սամտրեդիա քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա։ Կուլաշին այն քաղաքներից է, որտեղ բնակվում են մեծ թվով Վրացական հրեաներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքներ
Ռոքադասպիդե
Ռոքադասպիդե (Roccadaspide), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 7500 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 358 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 64 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84069, հեռախոսային կոդ՝ 0828։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նուպար Փափազյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Սեբաստիայի նահանգի Սեբաստիայի գավառի Ակն գավառակի կենտրոն Ակն քաղաքում։ Բժշկական կրթություն է ունեցել և բժիշկ աշխատել։ 1915 թվականի ամռանը ձերբակալվել է և տարվել Արաբկիր, ապա՝ Գյումուշ-Մադեն, որտեղ էլ սպանվել է։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Չերիկով
Չերիկով (Чэрыкаў, Чериков), քաղաք Բելառուսի արևելքում ՝ Մոգիլյովի մարզի Չերիկովի շրջանում ։ Համարվում է Չերիկովի շրջանի վարչական կենտրոնը։
2015 թվականի հունվարի 1-ի համաբելառուսյան մարդահամարի տվյալների, արևելյան այս քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 8184 մարդ։
Չերիկով քաղաքը տեղակայված է Սոժ գետի ափին։ Գտնվում է 32 կմ հեռավորության վրա Կրիչև քաղաքից, իսկ Մոգիլյովից՝ 77 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքներ
Հենրիկ Մախչանյան
Հենրիկ Մկրտչի Մախչանյան, հայ մանկավարժ, բանասեր, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1986)։
Կենսագրություն
Հենրիկ Մախչանյանը 1950 թվականին ավարտել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի անգլիական բաժինը։ 1963 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 1984 թվականին Կիևում՝ դոկտորական ատենախոսություն։
Վազգեն Փափազյան
Վազգեն Փափազյան (?-1915), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ունեցել։ Բժիշկ է աշխատել։ 1915 թվականին զոհվել է Մեծ եղեռնի ընթացքում։ Հավանաբար եղել է երիտասարդ և ամուրի։
Հենրիկ Մախչանյան
Կենսագրություն
Հեղինակ է ավելի քան 200 գիտական հոդվածների, 7 մենագրության, 6 դասագրքի, մեթոդական ձեռնարկների։ Առավել կարևոր են նրա «Հայ գրականության ուսուցման պատմություն (V-XX դարեր)» (1979), «Հանուն ուսուցման բարձր որակի» (1989), «Մանկավարժական մտորումներ» (1991) մենագրությունները, Էդվարդ Ջրբաշյանի համահեղինակությամբ «Գրականագիտական բառարան»-ը (1972), «Մանկավարժության ընդհանուր հիմունքներ» (1997) բուհական ձեռնարկը։
Վազգեն Փափազյան
Կենսագրություն
Այս բժշկի անունը հիշատակում է ֆրանսահայ կինոռեժիսոր Անրի Վերնոյի (բուն անունով՝ Աշոտ Մալաքյան) «Մայ­րիկ» գեղարվեստական կինոֆիլմի հերոսուհիներից մեկը, որը ծանոթ է եղել բժշկի հետ։ Ֆիլմը պատմում է Մեծ Եղեռնից վերապրած ու Փարիզում բնակություն հաստատած մի հայ ընտանիքի մասին։
Հենրիկ Մախչանյան
Կենսագրություն
Հենրիկ Մախչանյանը եղել է «Սովետական մանկավարժ» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար։ Հայաստանի կրթական համակարգի վերաբերյալ դասախոսություններ է կարդացել 1978 թվականին՝ Սիրիայում, 1982 թվականին՝ Բելգրադում, 1995 թվականին՝ Կալիֆորնիայում։
Պարգևատրվել է «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40 տարին» և Խաչատուր Աբովյանի անվան մեդալով ։
Վազգեն Փափազյան
Կենսագրություն
Հնարավոր է, որ բժիշկ Վազգեն Փափազյանը իրական անձ լինի, քանի որ ֆիլմի սցենարը գրվել է փաստագրական արժեք ունեցող հուշագրության հիմքի վրա։ Բացառված չէ նաև, որ երևակայական ու հորինված կերպար է։
Հենրիկ Մախչանյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկավարժական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Վազգեն Փափազյան
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Սեպտեմբերյան ապստամբությունն Իրաքյան Քուրդիստանում
Սեպտեմբերյան ապստամբություն, այս անվան տակ Իրաքյան Քուրդիստանում հայտնի է ինչպես անջատվողական պատերազմ, որը իրականացրել են իրաքցի քրդերը 1961-1975 թվականներին Մուստաֆա Բարզանիի գլխավորությամբ։
Նախապատմությունը և պատճառները
1958 թվականի իրաքյան միապետության տապալումը խանդավառությամբ դիմավորվեց քրդերի կողմից և իրոք, կարճ ժամանակով նրանց տվեց իրավահավասարության և ազատության զգացում։ Քուրդիստանի ժողովրդական կուսակցությունը ակտիվ աջակցում էր Աբդել-Կարիմա Քասենի կառավարությանը և օգտվում էր վերջինիս փոխադարձ վերաբերմունքից։ Այն դարձավ խոշորագույն (կոմկուսից հետո) մասշտաբային կուսակցությունը Իրաքում և փաստացի զբաղեցնում էր մենաշնորհային դիրք Իրաքյան Քուրդիստանում։ Մոսկվայից վերադարձած ՔԺԿ ներկայացուցիչ Մուստաֆա Բարզանին դարձավ Իրաքի ազգային հերոսը։ Ընդ որում քուրդ ազգայնականները հույս ունեին Քուրդիստանի ինքնավարություն ստեղծելու։
1960 թ․ Քասեմի կառավարությունում տեղի ունեցավ հեղաշրջում, կապված նրա փորձի հետ, հենվել արաբական ազգայնականության վրա։ Տարվա ավարտին սկսվեցին բոլոր քուրդ ազգայնականների բաց հետապնդուները։ Հասավ նրան, որ «քրդական ցորենի» կարգը հատուկ հրամանով պետք է անվանափոխվի «հյուսիսային ցորենի»։
Ագրարային բարեփոխման տապալումը և հանկարծակի հարկերի բարձրացումը և ուրիշ գործոններ, բերեցին ապստամբության նույնիսկ անկախ ազգային հարցերից։ 1961 թ. ամռանը Քուրդիստանում ազգային մասսաները սլացան դեպի զենքը։ Քուրդիստանը փաստացի դուրս եկավ կառավարության հսկողության տակից, մի շարք բնակավայրերում տեղի ունեցավ բնակչության ինքնաբուխ բռնկում, որն ուղեկցվում էր տեղական վարչության ու ոստիկանության վտարումով։
ՔԺԿ-ն այդ իրավիճակում խաղում էր ավելի շատ զսպող դեր։ Կուսակցական ղեկավարությունում անհապաղ ապստամբության կոչով էր հանդես գալիս միայն Ջալյալ Թալաբանին, քաղբյուրոյի մեծամասնությունը կարծում էին ապստամբությունը ժամանակավրեպ, առաջին քարտուղար Իբրահիմ Ահմեջ ընդհանրապես չէր հավատում, որ քրդերի ներքին աջակցության բացակայության դեպքում կարող են վարել լուրջ պարտիզանական շարժում։ Բարզանին հոռետեսորեն էր տրամադրված։ Դեռ 1960 թ. աշնանը նա (հոկտեմբերյան հանդիսությունների պատրվակով) եղել է Մոսկվայում և բանակցություններ է վարել քրդերին զենքի մատակարարման (նրան տրամադրվեցին փողեր զենքի գնման համար, որը փոխանցվել էր Բաղդադում գտնվող ԽՍՀՄ-ի դեսպանության կողմից)։ Սակայն նա նույնպես կարծում էր, որ ապստամբությունը պատրաստված չէ և ժամանակավրեպ է։
Ապստամբության սկիզբը
1961 թվականի սեպտեմբերի սկզբներին Քասեմը Քուրդիստան է մտցնում 25-հազարանոց ռազմական խմբավորումը։ Քրդերը ապստամբության սկսման օրը համարում են սեպտեմբերի 11-ը, երբ Քուրդիստանը ենթարկվեց առաջին ռմբակոծման։ Սակայն այդ պահին թվում էր, որ կատարվածը ավելի շատ ապստամբության ճնշում էր, քան նրա սկիզբը։ Զորքերը առանց դժվարության կանխեցին դիմադրության փորձերը, փաստացի ցրելով կուսակցության անփորձ ջոկատներն և ցեղային աշխարհազորը։ Դիմադրության կենտրոնում մնաց միայն Բարզանը, որտեղ մնում էր Բարզանին։ Սակայն հոկտեմբերի 8-ին Բարզանիին դուրս մղեցին Բարզանից։ Ապստամբությունը թվում էր վերջնականապես ճնշված։
Այդ պահին ՔԺԿ-ի ուժերը հաշվվում էին` 640 մարդ Բարզանիի մոտ, 200 մարդ Սաֆին-դագ քաղաքում (Էրբիլի շրջանում), 50 մարդ Սուլեյման և Քիրքուք գավառներում (որոնցից միայն կեսը ունեին զենք) և 30 մարդ Հանեքինում։ Սակայն այս հաշվարկում ներառված չէին ցեղերի ուժերը, որոնք նախքինի պես գտնվում էին խմորումների վիճակի մեջ` հենց նրանք և դարձան Բարզանիի հիմնական ռեսուրսը։
Լքելով Բարզանը, Բարզանին անցնում է հարևան ցեղերի հողերով, արագ իր զորքը հասցնում է 5 հազարի և այդ ուժերով դեկտեմբերի սկզբին ջախջախում է երեք իրաքյան գումարտակ, որոնք գնում էին Սարսանգ Գալի-Զավեի միջով, որպեսզի գրավեն քաղաքը։ Այդ իրադարձության արդյունքում Բարզանին վերահսկողության հաստատեց Իրաքյան Քուրդիստանի հյուսիս-արևմուտքի վրա։
Գալի-Զավետայում հաղթանակը ոգեշնչող ազդեցություն ունեցավ քրդերի մարտական ոգու վրա։ Գումարվեց ԿՎ- պլենիումը (դեկտեմբերի 18-23), որն առաջին անգամ հենց հռչակել է «քրդական հեղափոխություն» և առաջադրել կարգախոսը` «ժողովրդավարություն Իրաքում, ինքնավարություն Քուրդիստանին»։ Այդ կարգախոսը դարձավ ապստամբների պաշտոնական կարգախոսը ամբողջ ապստամբության ընթացքում, չնայած քրդերի մոտ ավելի հայտնի էր քան ուրիշ, Բարզանիի կողմից նետված` «Քուրդիստան կամ մահ»
1962 թվական-ին Բարզանին հանդես է գալիս հարավ-արևելք և կապում էր Քաղբյուրոյի ջոկատները, գործող Սուլեյմանիի շրջանում։ Ռայատ քաղաքի տիրապետումը նրան հնարավորություն տվեց հսկողություն սահմանել «Համիլթոնի ճանապարհի» վրա`, ճանապարհ, որը միացնում է Իրաքյան Քուրդիստանը Իրանի հետ (այդ ճանապարհը առանցքային դեր էր խաղում քրդերի մատակարարման գործում)։ Հետո առաջ շարժվելով դեպի արևմուտք Սաֆինի լեռներ, նա ամռանը օղակի մեջ է վերցնում 12-հազարանոց իրաքյան խմբավորմանը, որը գտնվում էր Շակլավա-Ռևանդուզ շրջանի հինգ ճամբարներում։ Ճամբարները արգելափակվեցին, և Բարզանին դարձավ բացարձակ տերը ամբողջ լեռնային Քուրդիստանի, 30-40 հազ. կմ² տարածքով, 1 միլիոն 200 հազ. մարդ բնակչությամբ։
Բարզանին և առաջին բաասիստական վարչակարգը
Քուրդիստանում Քասեմի անհաջողությունը դարձավ նրա պաշտոնանկության պատճառներից մեկը 1963 թվականի փետրվարի 8-ին ռազմական հեղաշրջման արդյունքում, որը կազմակերպել էր Բաաս կուսակցությունը։ Բարզանին գտնվում էր գաղտնի շփումների մեջ բաասիստական դավադիրների հետ, ովքեր նրան խոստացել էին Քուրդիստանի ինքնավարության հռչակումը։ Հեղաշրջումից անմիջապես հետո ռազմական գործողությունները դադարեցվեցին։ Բանակցությունների համար Բաղդադ ուղարկվեց պատվիրակություն Ջամլյալեմ Թալաբանի գլխավորությամբ։ Սակայն բաասիստները, ինքնիշխանության տեղը առաջարկեցին ապակենտրոնացման ծրագիր (տալով գավառների իրավունքները տեղական ինքնակառավարմանը), որը մերժվեց քրդերի կողմից և որակվեց անընդունելի։ Միաժամանակ Իրաքի հյուսիսում զորքեր էին կենտրոնացվում։ Հունիսի 9-ին Բաղդադում քրդական պատվիրակությունը ձերբակալվեց, իսկ բանակը սկսեց հարձակումը։
Հարձակումը ուղեկցվում էր լայնամասշտապ ճնշումներով քաղաքացիական բնակչության հանդեպ՝ մասսայական սպանոթյուններով, դեպորտացիաներով, ծառերի և բերքի այրումներով։ Այս գործողություններն հասան այն մակարդակի, որ հուլիսի 3-ին Մոնղոլիան (ԽՍՀՄ-ի ներկայացմամբ) ՄԱԿ մտցրեց «Ցեղասպանության քաղաքականության, անցկացվող Իրաքյան հանրապետության կողմից քուրդ ժողովրդի հանդեպ» նախագիծը (նախագիծը հետ կանչվեց արաբական երկրների ճնշումների տակ)։
Հարձակման գլխավոր նպատակն էր Բարզանը։ Օգոստոսի 4-ին բաղդադական ռադիոն հայտարարեց նրա հափշտակման մասին։ Բարզանիի գործի համար, առաջին պարտություններից հետո, կարողացավ մոբիլիզացնել բոլոր ուժերը և կանգնեցնել իրաքցիներին հարազատ գյուղի մատույցներում։ Աշնանը իրաքական զորքը, անհաջողությունների շարքից հետո, դուրս բերվեցին Բարզանի շրջանից, այնպես քրդերը անցան հակահարձակման և վերադարձրեցին ամառը կորցրած ամբողջ տարածքը։
1963 թվականի ամռանը կառավարական զորքերը, օգտագործելով քանակական և զինվածության առավելությունը, անցան հարձակման և գրավեցին մի շարք շրջաններ, կենտրոնանալով կրկին շրջան գրավել։ Իրենց կողմից, քրդերը կտրել էին ճանապարհները, շրջափակում էին գումարտակները և հարմար պահի հարձակվում և դարանակալում էին իրաքական շարասյուները։ Արդյունքում արդյունավետ հսկողություն հաստատել տարածքի հանդեպ դարձավ անհնարին, և աշնանը, երբ տանկերն ու ավիացիան օգտագործելը դառնում է ավելի դժվար, քրդերը վերադարձրին ամբողջ նախքին կորցրածը։
1963 թվականին քրդական փեշմերգայի թիվը հասավ 20 հազ․ մարդու՝ այդ հաշվարկում չի ներառվել ոստիկանական ուժերը, որոնք կանչվում էին տվյալ շրջանում վտանգի դեպքում։ Փեշմերգան լրացրեց իր զինանոցը ծանր զենքերով (ականանետերով), նրանց շարքում հայտնվեցին 70 քուրդ սպաներ և ենթասպաներ, ովքեր փախչել էին Քուրդիստան բաասիստական հեղաշրջումից հետո, տարվա վերջին սկսվեց քրդական ջոկատների վերաձևումը կանոնավոր բանակ նպատակով։
«Ազատ Քուրդիստան»
1963 թվականի նոյեմբերի 18-ին Իրաքի նախագահ՝ Աբդուլ Սալամ Արեֆը կատարեց նոր հեղաշրջում, ցրելով բաասիստներին և ձևավորելով մաքուր ռազմական կառավարություն։ 1964 թվականի փետրվարի 10-ին նրա և Բարզանի միջև կնքվեց նոր զինադադար։ Պայմանագրի տեքստում ոչինչ չի ասվում ինքնավարության մասին, որը առիթ տվեց Իբրահիմ Ահմեդին և նրա կողմնակիցներին քաղբյուրոյում (հաշված Թալաբանին) մեղադրել Բարզանին դավաճանության մեջ։ Իր կողմից, Բարզանին կանչում է կուսակցական համագումար, բացառելով «քաղբյուրոյի խմբակցությանը»։ Զինված ձեռքով ճնշելով ընդդիմությանը և վտարելով թշնամական խմբակցություններն Իրան, Բարզանին ընդունվում է վերահսկողության տակ գտնվող տարածքում կառավարական կառույցների կազմակերպությունում՝ «Քուրդիստանի հեղափոխական հրամանատարության խորհուրդում»։ «Ազատ Քուրդիստանի» «մայրաքաղաքները» համարվում են իրաքյան սահմանին մոտ գտնվող Ռանիա և Գալալա քաղաքները։
«Բազազովական պայմանագիր»
1965 թվականին ռազմական գործողությունները վերսկսվեցին։ 1966 թվականի գարնանը բաղդադական գլխավոր շտաբը նախանշեց որոշիչ հարձակում, ունենալով նպատակ տիրանալ «Համիլթոնի ճանապարհին», իսկ հետո բաժանել շրջանը երկու մասի, սակայն մայիսին Ռեվանդուզի ճակատամարտում իրաքցիների ջաղջախումը խափանեց այդ ծրագիրը։ Հունիսի 15-ին Իրաքի վարչապետ Աբդել-Ռահման ալ-Բազազը հանդես եկավ խաղաղ բանակցություններ սկսելու կոչով, և հունիսի 29 հռչակում է (կառավարական հռչակագրի տեսքով) խաղաղության պայմանագիր, կնքված իրենց և քրդական պատվիրակության միջև։ Բազազանի միտքը ենթադրում էր քրդերի ինքնավարություն, իսկ «ապակենտրոնացումը»՝ տալ ինքնակառավարում Իրաքի բոլոր գավառների հանդեպ, զուգահեռաբար տրամադրել քրդերին ազգային իրավունք (քրդերենը, որպես պաշտոնական լեզու և քրդական գավառներում ուսուցման լեզու և այլն)։ Բազզանի հրաժարականը և ռազմական՝ Նաջի Թալեբի իշխանության գալը ընկալվեց քրդերի կողմից ինչպես պատերազմի նախերգանք։ Սակայն ռազմական գործողություններ չսկսվեցին մինչև 1969 թվականը՝ այդ ժամանակ ֆորմալ գործում էր «բազազովական պայմանագիրը», չնայած դե-ֆակտո կողմերից ոչ մեկը չէին կատարում իրենց պահանջները։
Մարտյան համաձայնագիր
1969 թվականի գարնանը Բարզանին վերսկսեց ռազմական գործողությունները, առաջ քաշելով «Քուրդիստան կամ մահ» կարգախոսը։ Նոր բաասիստական կառավարության փորձերը վերսկսել բանակցությունները «բազազովական» հարթակում մերժվեցին՝ Բարզանին հայտարարեց, որ ապակենտրոնացումը՝ դա «անցնող փուլ» և նրա համար ընդունելի չէ ոչինչը, բացի ինքնավարությունից։ Արդյունքում բաասիստները, նախ և առաջ Սադդամ Հուսեյնը, սկսեցին մտածել քրդերին ինքնավարություն տրամադրելու մասին։ Տարվա վերջին նրանց և Բարզանիի միջև սկսվեցին նոր բանակցություններ։ Բաասիստները սկզբունքավոր ճանաչեցին քրդերի ինքնիշխանության իրավունքը, բայց վիճելի հարց առաջացավ նրա սահմանների հետ կապված՝ բաասիստները հրաժարվեցին նրա մեջ մտցնել նաֆտային շրջանները և հատուկ Քիրքուքը։ Բարզանին կոչել էր Քիրքուքը «Քուրդիստանի սիրտ» և նրա մայրաքաղաքը։ Հաստատմանը մեկի պատվիրակության անդամներին, որ «Քիրքուքը, դա Քուրդիստանը չէ», նա սրտազեղորեն բացականչեց՝ «Եթե Քիրքուքում մնա թեև մեկ քուրդ, դա միևնույն է կլինի Քուրդիստան։ Իմացիր, որ մենք երբեք, երբեք չենք հրաժարվի Քիրքուքից» Քիրքուքական հարցը դրեց բանակցությունները տապալման եզրին, բայց դրանք փրկվեցին անձամբ Սադդամ Հուսեյնի միջամտությամբ։
Մարտի 11-ին Նավպարդան գյուղում (քրդական «մայրաքաղաք»՝ Գալալա քաղաքի կողքին) Բարզանիի և Սադդամ Հուսեյնի միջև կնքվեց պայմանագիր, որը ստացավ «Մարտյան պայմանագիր», կամ «Մարտյան մանիֆեստ» (քանի որ հրատարակվեց կառավարության կողմից միակողմանի հռչակագրի տեսքով)։ Պայմանագրի 14-րդ կետով կառավարությունը պարտավարվում էր երաշխավորել « քրդերի ինքնորոշման իրավունքը»։ Ինքնիշխանության կոնկրետ ձևը պետք է որոշեր օրենքը, որը (ինչպես նախանշվում էր պայմանագրի գաղտնի առաջարկում) պետք է մշակվեր 4 տարվա ընթացքում երկկողմ համաձայնությամբ։ Ինքնիշխանության սահմանները պետք է որոշվեին ապագա մարդահամարի արդյունքում։ Այսպիսով, սահմանների հետ կապված առանցքային խնդիրը հետաձգվեց։ Առնվազն մինչև օրենքի ընդունումը Բարզանին պահպանեց վերահսկողությունը իր տարածքի և փեշմերգայի ուժերի նկատմամբ, որոնք ձևականորեն վերափոխվեցին իրաքյան սահմանապահ ուժերի և նման կազմավորումների։
1972 թվականի ապրիլի 9-ին Սադդամ Հուսեյնը ԽՍՀՄ-ի հետ կնքում է ընկերության և համագործակցության պայմանագիր, Բարզանին զրկվում է խորհրդային աջակցությունից, սակայն այդ պահին ստանում է ամերիկական աջակցություն` նախագահ Ռիչարդ Նիքսոն հատկացնում է քրդերին 15 միլլիոն դոլլար։ Ընդ որում քրդերը արդեն վաղուց (1960-ական թվականների կեսերից) օգտվում էին Իսրայելի և միապետական Իրանի («Մոսադ» և «ՍԱՎԱԿ» հատուկ ծառայությունների տվյալներով) ակտիվ աջակցությունից, իր կողմից ամեն կերպ դրդելով Բարզանիին վերսկսել ռազմական գործողությունները։
1974 թվականի ապստամբությունը
1974 թվականի մարտի 11-ին իրաքյան կառավարությունը միակողմանի հրապարակեց «№ 33-րդ օրենք ըքրդական ինքնիշխան շրջանների մասին»։ Օրենքը նախատեսում էր քրդական ինքնիշխանության ստեղծումը, որի մայրաքաղաքն էր Էրբիլ (այլ ոչ թե Քիրքուքը, ինչպես պահանջում էր Բարզանին), իր կազմում ընդգրկելով Էրբիլ, Սուլեիմանիա և Դոհուկի գավառները, այսինքն էտնիկ Իրաքյան Քուրդիստանի տարածքի կեսը։ Ինքնիշխանության ղեկավարը պետք է լիներ Օրենսդարական և Գործադիր խորհուրդները։ Առաջինը ընտրվում էր բնակչության կողմից, երկրորդ ղեկավարին պետք է նշանակեր Իրաքի նախագահը Օրենսդրական խորհրդի անդամներից մեկին՝ ով, իր հերթին կազմում է Գործադիր խուրհուրդը, որի անդամները հավասարեցված էին նախարարներին։ Նախագահը կարող է թողնել Գործադիր խորհրդի ղեկավարի պաշտոնը, որը նշանակում է Խորհրդի ցրում։ Նա նաև կարող էր ցրել Օրենսդիր ժողովը։ Ինքնիշխանության ամբողջ գործողությունները անցնում էին պետական նախարարների վերահսկողության տակ, որը պետք է համակարգեր կենտրոնական և տեղական մարմինների գործողությունները (այդ թվում ուժային գերատեսչությունների) և, մասամբ, ներկա գտնվել տեղական մարմինների բոլոր նիստերին։ Քուրդիստանի ամբողջ ուժային կառույցները ենթարկվում էին Բաղդադին։ Փեշմերգայի ճակատագրի մասին ոչինչ չասվեց, միայն ասվում էր, որ նրանք պետք է լուծարվեն։
№ 33 օրենքի հրապարակումը Քուրդիստանում վրդովմունք առաջացրեց։ Նոր ապստամբությունը սկսվեց մարտին, և եղավ քրդական ապստամբություններից ամենամասշտաբայինը մինչև 1991 թվականը։ Ամբողջ «Ազատ Քուրդիստանի» տարածքում գտնվում էին 470 կադրային սպաներ, 98 բժիշկներ, 220 ճարտարագետներ, 60 ԲՈՒՀ-երի դասախոսներ, 2120 դպրոցային ուսուցիչներ։ Փեշմերգայի քանակը հասնում էր 60 հազար, բացի դրանից գույություն ուներ 43 հազարի հասնող տարածքային ոստիկանություն։
1974 թվականի մարտից - 1975 թվականի մարտի ռազմական գործողությունները տարբերվում էին հատուկ դաժանությամբ և մասշտաբով, ընդունելով պատերազմի կանոնավոր ճակատի բնույթ։ Անցած տարիներին Սադդամը հանկարծակի ուժեղացրեց և վերազինեց բանակը, կրկնապատկելով զրահատեխնիկայի քանակը։ Իր կողմից, Իրանը առատորեն զինում էր Բարզանիին ծանր և ռեակտիվ զենքով։ Փահլավի շահը ավելի ակտիվ էր միջամտում հակամարտությունը քրդերի կողմից, այնպես որ հաջորդ տարվա սկզբին Իրաքում արդեն գտնվում էր իրանական բանակի երկու զորագունդ (զենիթայինների տեսքով, ռազմական շինարարները և այլն)։ 200 հազ. քուրդ փախստականներ տեղակայվեցին Իրանում։
Ռազմական հարաբերությունում, իրաքցիների հիմնական հարվածը կրկին ուղվեց «Համիլթոնի ճանապարհի» վրա։ Օգոստոսի 8-ին նրանք հարձակում սկսեցին ռեվանդուզական ուղղությամբ, նրանց ուժերը կազմում էին՝ երեք զինտեխնիկա, 15 հազ․ զինվոր, 300 տանկեր և 200 թնդանոթ։ Քրդական ռազմաճակատը ճեղքվեց, իրաքցիները ներս թափանցեցին 100 կմ, վերցրեցին Ռանիան, Քալա-Դիզան, Ռեվանդուզը և կրկին հասան Հինդրին և Զոզեք լեռներին, որտեղ և կանգ էին առել։ Նրանց նոր հարձակումը այս բարձունքներում (օգոստոսին) նաև չպսակվեց հաջողությամբ։
Սեպտեմբերի 15-ին քրդերը անցան հարձակման երեք ճակատներով (Ռեվանդուզ, Քիրքուք և Զահո)։ Նրանք դիմագրավեցին Ռեվանդուզը, կտրեցին Քիրքուկ-Սուկեյման ճանապարհը և փաստացի ամբողջությամբ շրջափակեցին Քիրքուկը։ Գարնանը Բարզանին պլանավորել էր ավելի լայնամասշտաբ հարձակում։
Ապստամբության տապալումը
Այդ դրությունում Սադդամ Հուսեյնը հասկացրեց շահ Փահլավիի, որ համաձայն է նրա բոլոր սահմանային պահանջների հետ։ Պահանջները վերաբերում էին գլխավորապես սահմանային Շատ ալ-Արաբ գետին։ 1975 թվական-ի մարտի 6-ին Ալժիրում Նավթ արտահանող երկրների կազմակերպության գագաթնաժողովի ժամանակ նրա և շահի միջև կնքվեց պայմանագիր։ Իրաքը համաձայնում է նրան, որ սահմանը պետք է գծվի ըստ Շատ էլ Արաբայի հունի։ Իր կողմից, Իրանը պարտավորվում էր դադարեցնել աջակցությունը քրդերին, իսկ եթե քրդերը ապստամբություն բարձրացնեն, մասնակցեր ճնշմանը։
Ալժիրական պայմանագիրը համարվեց մահացու հարված ապստամբության համար։ Իմանալով դրա պարունակության մասին, Բարզանին առաջնահերթ պլանավորեց անցնել պարտիզանական պատերազմի։ Բայց շահը առաջարկեց քրդերին արտագաղթել Իրան կամ օգտվել Բաղդադի կողմից շնորհվող համաներումից, և այդ ժամանակ հայտարարեց, որ ասպտամբության շարունակման դեպքում կփակի սահմանները, կարտաքսի փախստականներին և օգնություն ցույց կտա Իրաքին ապստամբության ճնշման գործընթացում։ Տեսնելով իրեն անելանելի վիճակում և վախենալով Իրաքի կողմից ցեղասպանությունից, Բարզանին 1975 թվականի մարտի 19-ին հրաման է տալիս փեշմերգային ոչնչացնել ծանր սպառազինությունը և հեռանալ Իրան։ Ապրիլի սկզբին իրաքցիները ամբողջությամբ վերահսկում էին նախքին «Ազատ Քուրդիստանի» տարածքը։
Չնայած պարտությանը, Սեպտեմբերյան ապստամբությունը խաղաց մեծ դեր քրդերի պատմության մեջ։ Այն կտրուկ բարձրացրեց ազգային ինքնագիտակցությունը և ինքնագնահատականը, տվեց ազգային-ազատագրական պայքարի կազմակերպչական ձևեր, և ստեղծեց կարևոր նախադեպ քրդական ապստամբական պետականություն` «Ազատ Քուրդիստան»։ Ուստի ինչ-որ չափով կարելի է ասել, որ այն հիմք է դրել ժամանակակից քրդական պետության կազմավորմանը` Իրաքյան Քուրդիստանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրաքյան Քուրդիստան
Լուսնային դրոշ
Լուսնային դրոշ (Atrapa la bandera), ռեժիսոր Էնրիկե Գատոյի կողմից նկարահանված իսպանական լիամետրաժ համակարգչային անիմացիոն ֆիլմ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին 3D ձևաչափով։ 30-րդ «Գոյա» մրցանակաբաշխությանը մուլտֆիլմը ստացել է լավագույն մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ մրցանակը։
Սյուժե
12 տարեկան Մայք Գոլդվինը և նրա ընկերները՝ Էմին և Մարտին, մասնակցում են քեյթբորդինգի մրցությանը` դրոշ նվաճելու ռեժիմով։ Չեմպիոններին հաղթելու փորձը ձախողվում է։ Մայքը ծնողների և քրոջ հետ գնում է ծերանոց պապիկի մոտ։ Սամանտա Գոլդվինը՝ Մայքի մայրը, երազում է սկեսրայրին վերադարձնել ընտանիք և հրավիրել նրան իր որդու ծննդյանը, բայց հերթական անգամ մերժվում է։ Մայքի հոր՝ Սկոթ Գոլդվինի ծննդյան օրը սրճարանում նշելու ժամանակ հեռուստատեսությամբ հեռարձակում են նավթային մագնատ Ռիչարդ Կարսոնի փայլուն ելույթը։ Նա խոսում է Լուսնի վրա աստղագնացների վայրէջքների կեղծման մասին և որպես ապացույց ցուցադրում է տաղավարային նկարահանումներից անհաջող ձայնագրությունը; Կարսոնը ցուցադրում է գերժամանակակից տիեզերական մեքենա, որով նա կուղևորվի դեպի Երկրի արբանյակ և կգողանա ամերիկյան դրոշը։
Ամերիկյան իշխանությունը չի կարող թույլ տալ իրադարձությունների նման զարգացում, և աստղագնացների խումբը Սկոթ Գոլդվինի գլխավորությամբ սկսում է թռիչքի պատրաստել  հին տիեզերական «Սատուրն-5» հրթիռակիրը։ Սկոթի հայրը՝ Ֆրենկ Գոլդվինը, պետք է իր որդուն թռիչքի պատրաստի «Ապոլոն» ծրագրով։ Հոր և որդու միջև հարաբերությունները լարված են։ Լուսնային մոդուլի թռիչքի և վայրէջքի պարապմունքների ժամանակ տեղի է ունենում դժբախտ պատահար։ Սկոթը վնասվածք է ստանում և չի կարողանում մասնակցել դեպի Լուսին թռիչքին։
Մայքը որոշում է լուսին թռչել իր ընտանիքին հետևող անհաջողությունների շարքը կանխելու համար։ Մայքն ու Էմին իրենց ընկեր Մարտի օգնությամբ հասնում են մեկնարկի հրապարակ։ Տիեզերանավի վայրէջքի ժամանակ նրանց հայտնաբերում է Ֆրենկը, որը փակվող դռնակի պատճառով (դա Կարսոնի հերթական դիվերսիան էր)  ստիպված է մնալ և թռչել երեխաների հետ։ Աստղագնացներն ոչ առանց արկածների հասնում են Լուսին և փորձում կանգնեցնել Կարսոնին, որն արդեն հափշտակել է ամերիկյան դրոշը և զբաղված է իր թռիչքի գլխավոր նպատակով՝ Երկրի արբանյակի վրա էլեկտրաէներգիայի նոր աղբյուր՝ հելիում-3 արտահանելով։ Երեխաները թույլ չեն տալիս, որ Կարսոնի պլանները իրականանան. ոչնչացնում են հելիում-3 արտահանող բազան, դրոշը տեղադրում են իր օրինական տեղում և բարեհաջող վերադառնում Երկիր։
Դրամարկղային հասույթ
Իսպանիայում «Լուսնային դրոշ» ֆիլմը հավաքել է 12,5 միլիոն դոլար, ընդհանուր դրամարկղային հասույթը կազմել է 20,5 միլիոն դոլար ։
Մրցանակներ
Ֆիլմը լավագույն անիմացիոն ֆիլմ անվանակարգում ստացել է «Գաուդի» և «Գոյա» մրցանակները, ինչպես նաև Խոսե Մարիա Ֆորկեի մրցանակը «կրթության արժեքներ» անվանակարգում ։
Գրախոսություններ
«Российская газета»-յից Եկատերիանա Սոսնովսկոյի կարծիքով մուլտֆիլմը «պահվում է մանկական տարիքային հասակի լսարանի շրջանակներում»։ Հեղինակը նշում է, որ «հերոսների արկածներին հետևելը միանգամայն հետաքրքրաշարժ է»։ Սոսնովսկայան սյուժեն անվանում է կանխատեսելի, բայց նրա կարծիքով «ստեղծողներին հաջողվել է գործող անձանց ընտանեկան հարաբերությունների հաշվին պահել ինտրիգի ինչ-որ նմանություն » ։
«Киноафиши»-ից Օլեսյա Տրոշինան նշում է, որ ֆիլմի առաջին մասը իրենից ներկայացնում է հերոսների դատողությունը թռիչքների և ընտանեկան դրամայի մասին։ Հեղինակի կարծիքով «հիմնական գործողությունները» «ծավալվում են ավարտին մոտ, երբ նրանք վերջապես ուղևորվում են տիեզերք։ Այսեղ ամեն ինչ արագ է ընթանում և բավականին կանխատեսելի, իսկ վերջաբանը իրենից ներկայացնում է մի տեսարանից մյուսը արագ ցատկող շարք»։ Տրոշինան առանձնացնում է ֆիլմի լավ անիմացիան, բայց միևնույն ժամանակ քննադատում է վատ ընտրված սաունդթրեքը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2015 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր
Կապրիե (կղզի)
Կապրիե (Kaprije, Capri di Dalmazia), կղզի Ադրիատիկ ծովի խորվաթական մասում։ Շիբենիկի կղզեխմբի կղզիներից մեկն է, ընկած է Շիբենիկ քաղաքից դեպի հարավ-արևմուտք, Զմայան և Կական կղզիների միջև։
Աշխարհագրություն
Կղզում կան բազմաթիվ բլուրներ, ձորեր, մշտադալար ծառեր և անտառներ ։
Կլիմա
Կղզու կլիման միջերկրածովյան է, ամռանը չոր է և շոգ։ Կղզում արևի միջին տևողությունը կազմում է 2600 ժամ։ Տարվա մեջ միջինը արևոտ լինում է ամեն երրորդ օրը ։
Պատմություն
14-րդ և 15-րդ դարերում կղզին պատկանել է Շիբենիկ անվանի ընտանիքին ։ 16-17-րդ դարերում օսմանյան նվաճման ընթացքում կղզում բնակվել են հոնկոնգ փախստականները ։ Այդ ժամանակ կղզում կառուցվել է Սուրբ Պետրոս եկեղեցին ։
Բնակչություն
2005 թվականին կղզում ապրում էր 143 մարդ ։ Կղզու վրա գտնվում է համանուն բնակավայրը ։
Տնտեսություն
Կապրիե կղզու տնտեսության հիմքը կազմում են գյուղատնտեսությունը, ձկնորսությունը և զբոսաշրջությունը ։ Կղզում աճեցվում է խաղող և ձիթապտուղ ։
Կղզում ավտոմոբիլային հաղորդակցությունը բացակայում է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի կղզիներ Կատեգորիա:Ադրիատիկ ծովի կղզիներ
Պաստոզային եղանակ
Պաստոզային եղանակ (pas-toso-խմորակերպ), գունանկարչական տեխնիկայում ներկաշերտի որակ, որն առաջանում է հիմնաներկը թանձր ներկաքսուկով անհամաչափ ծածկելով։ Սստացված ուռուցիկ, անհարթ մակերեսը, հաճախ պահպանելով վրձնի կամ մաստիխինի տված ձևը, առավել ցցուն տեղերում ունենում է ցոլքեր։ Պաստոզային եղանակը հնարավորություն է տալիս ուժեղացնելու ստեղծագործության հուզականությունը, առանձնապես համոզիչ կերպով հաղորդելու առարկայական աշխարհի նյութականությունը, բացահայտելոլ ներկազանգվածի պլաստիկական հնարավորությունները։
Կատեգորիա:Կերպարվեստ
Լևոն Քրիստաֆորյան
Լևոն Շմավոնի Քրիստաֆորյան, հայ ճարտարապետ։ «Հայնախագիծ» ճարտարապետական արվեստանոցի վարիչ ։
Կենսագրություն
Լևոն Քրիստաֆորյանը ծնվել է 1942 թվականին Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Նույն թվականից աշխատում է «Հայպետնախագիծ» (1995 թվականից` «Հայնախագիծ») ինստիտուտում, 1999 թվականից` ճարտարապետական արվեստանոցի ղեկավար ։
Ստեղծագործություններ
Քրիստաֆորյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են `
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Միդելֆարտ (կոմունա)
Միդելֆարտ (Middelfart Kommune), դանիական կոմունա Հարավային Դանիա մարզի կազմում։ Տարածքը՝ 299,93 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի մակերեսի 0,70 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թիվը 37274 մարդ է (տղամարդիկ՝ 18548, կանայք՝ 18726, օտարերկրացիները՝ 1075)։
Պատմություն
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաների միացումից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Դանիա (մարզ) Կատեգորիա:2007 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոքապիեմոնտե
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գլեն Պաուել
Գլեն Թոմաս Պաուել (Glen Thomas Powell; ), ամերիկացի դերասան, սցենարիստ և պրոդյուսեր ։ Առավել հայտնի է «Ճիչերի թագուհիները» (2015-2016) հեռուստասերիալում Չեդ Ռեդուելի դերով։
Նրա մասնակցությամբ այլ հայտնի ֆիլմեր՝ «Լրտեսների երեխաները 3։ Խաղն ավարտված է» (2003), «Ֆասթֆուդի ազգը» (2006), «Մեծն բանավիճողները» (2007), «Թաղված սիրո մեջ» (2012), «Խավարի ասպետը։ Լեգենդի վերածնունդը» (2012), «Սեռական դաստիարակություն» (2014), «Անզուսպները 3» (2014), «Բոլորն ուզում են մի քիչ» (2016) և «Թաքնված կերպարանքներ» (2016)։
Կենսագրություն
Գլեն Պաուելը ծնվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 21-ին ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Օստին քաղաքում։ Նրա մայրը Սիդնի Պաուլն է, իսկ հայրը՝ Գլեն Պաուել ավագը, ունի նաև երկու քույր՝ Լորեն և Լեսլի Պաուելները։ Պաուելը Տեխասի միջնակարգ դպրոցի ավագ դասարաններում սովորելու ընթացքում հետաքրքրվել է լաքրոս խաղով։ Նրա առաջին ոչ մեծ դերը եղել է 2003 թվականին «Լրտեսների երեխաները 3։ Խաղն ավարտված է» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերներն են եղել այնպիսի հոլիվուդյան աստղեր, ինչպիսիք են Անտոնիո Բանդերասը և Սիլվեստր Ստալոնեն ։
Կարիերա
2007 թվականին՝ քոլեջում առաջին ուսումնական տարվանից առաջ, Գլենը դեր է ստացել ռեժիսոր Դենզել Վաշինգտոնի «Մեծն բանավիճողները» ֆիլմում․ վերջինս ևս ֆիլմում խաղացել է գլխավոր դեր ։ Լոս Անջելես տեղափոխվելուց հետո դերասանը նկարահանվել է մի քանի հեռուստասերիալներում՝ «Ծովային ոստիկանություն։ Հատուկ ստորաբաժանում» (2003), «Ջեք և Բոբի» (2004-2005), «Զուգընկերները» (2010-2016) և «Ստի խաղ» (2011-2013), ինչպես նաև կինոֆիլմերում՝ «Դեպի արևմուտք» (2005), «Թռիչք կամրջից» (2006), «Ֆասթֆուդի ազգը» (2006), «Ընդմիշտ լավագույն ընկերները» (2013), «Ամերիկական հայտնություն» (2013), «Անզուսպները 3» (2014) և «Սեռական դաստիարակություն» (2014) ։
Հետո նկարահանվել է «Առաքելություն Մայամիում» (2016), «Ավելի վատ, քան սուտը» (2016) և «Բոլորն ուզում են մի քիչ» (2016) ֆիլմերում։