cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտ
Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտ (Ярославский государственный театральный институт), մշակույթի և արվեստի բնագավառում մասնագետների պատրաստման բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Յարոսլավլում։
Պատմություն
1930-ական թվականներին Յարոսլավլում կազմակերպվեց թատերական տեխնիկում։ 1945 թվականին Ֆ. Գ. Վոլկովի անվան ակադեմիական թատրոնին կից ստեղծվում է արվեստի դպրոց։ 1962 թվականին Ֆեոդոր Վոլկովի անվան ակադեմիական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր Ֆիրս Եֆիմովիչ Շիշիգինի նախաձեռնությամբ ստեղծվում է Յարոսլավլի թատերական ուսումնարանը։ 1980 թվականին թատերական ուսումնարանը ստանում է բարձրագույն ուսումնական հաստատության կարգավիճակ` դառնալով Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտ։ Սկսվում է դրամատիկական և տիկնիկային թատրոնների համար ռեժիսորների և նկարիչների (բեմադրողների և տեխնոլոգների) պատրաստման աշխատանքները։ ՅՊԹԻ-ի ուսանողները դարձել են տարբեր միջազգային և համառուսաստանյան փառատոների մասնակիցներ և դափնեկիրներ։
Դասախոսական կազմ
Դասախոսների ընդհանուր թիվը` 37
Դերասաններ և դերասանուհիներ
Յարոսլավլի թատերականում սովորած առանձին նշանավոր դերասաններ և դերասանուհիներ (նշված է ուսման ժամանակահատվածը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:1980 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:1980 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Ադեգակա
Ադեգակա (Адегака), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շեբա գետի աջ ափին՝ 53 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է, ավազանի տարածքը 80,4 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Աֆիպս, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր
Անտառում ծնվել է տոնածառ (մուլտֆիլմ)
«Անտառում ծնվել է տոնածառ», սովետական ամանորյա մուլտֆիլմ, 1972 թվական, ռեժիսոր Բորիս Բուտակով։ Նկարահանվել է «Էկրան» ստեղծագործական միությունում։
Ցուցադրվել է Կենտրոնական հեռուստատեսությամբ։ Մուլտֆիլմը եթեր է դուրս եկել նաև մանկական հեռուստահաղորդումների ժամանակ, օրինակ` «Բարի գիշեր, երեխաներ»։
Սյուժե
Կեսգիշերին նկարիչների սենյակում կենդանանում են նկարների հերոսները։ Նկարված մարդուկը կենդանանում է և գնում անտառ` տոնածառ բերելու։ Նկարված կենդանիները հավաքվում են տղայի շուրջ, և նա ցույց է տալիս իր ֆիլմը տոնածառի մասին։ Գործողությունները կատարվում են «Անտառում ծնվել է տոնածառ» երգի ներքո, որը նրանք կատարում են բոլորով։
Սաուզե դի Չեզանա
Սաուզե դի Չեզանա (Sauze di Cesana) կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 240 մարդ։ Զբաղեցնում է 77 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 626 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝10054 ։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0122։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Հեռախոսություն
Հեռախոսություն, գիտության և տեխնիկայի բնագավառ, ընդգրկում է հեռախոսային կապի սկզբունքների ուսումնասիրումը և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ սարքավորման մշակումը։ Հեռախոսության խնդիրներն են ձայնական դաշտի հատկությունների և բնութագրերի ուսումնասիրումը, տրված պարամետրերով հեռախոսային ապարատների և փոխակերպիչների հաշվարկն ու նախագծումը, հեռախոսային բազմանցուղի կապի տեխնիկական միջոցների մշակումը, հեռախոսային ցանցերի, դրանց կոմուտացիոն ու կառավարող սարքավորման նախագծումը, կոմուտացիոն սարքավորման հուսալիության բարձրացման ու վերահսկման մեթոդների մշակումը։ Հեռախոսային տեխնիկայի կատարելագործումը կապված է բազմակապուղի համակարգերի մշակման, ինչպես նաև ավտոմատ հեռախոսակայանների (ԱՀԿ) համար կոմուտացիոն ու կառավարող արագագործ սարքավորման ներդրման հետ։ Էլեկտրոնիկայի և հաշվողական տեխնիկայի նվաճումների հիման վրա ստեղծվում են հեռախոսային կապի նոր, արդյունավետ տեխնիկական միջոցների համալիրներ՝ կոմուտացման քվազիէլեկտրոնային և էլեկտրոնային միջոցներ, այդ թվում նաև՝ կոմուտացման ծրագրային կառավարումով ԱՀԿ։ Տեխնիկական բազմազան պրոբլեմների լուծման համար կիրառվում են էլեկտրադինամիկական նմանակությունների տեսության մեթոդներն ու սկզբունքները, գծային և ոչգծային շղթաների տեսությունները, հավանականությունների տեսությունը, զանգվածային սպասարկման տեսությունը։
Կատեգորիա:Հեռախոսակապ Կատեգորիա:Տեխնիկա
Վարայերեն
Վարայերեն (վինարիական լեզու, բնօրինակ անվանում Wáray-Wáray), լեզու, որը տարածված է ֆիլիպինյան Սամար, Հյուսիսային Սամար, Արևելյան Սամար, Լեյտե (արևելք) և Բիլարան գավառներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլիպինների լեզուներ Կատեգորիա:Լեզուներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Վարայերեն
Հովարդ Սմիթ
Կենսագրություն
Սովորել է Քեմբրիջի Sidney Sussex քոլեջում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին աշխատել է Բլետչելի պարկում։
1961-1963 թվականներին եղել է խորհրդատու, նաև Մոսկվայում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանության գրասենյակի ղեկավարը։
1964—1968 թվականներին Ֆորն օֆիսում գլխավորել է Արևելյան Եվրոպայի և ԽՍՀՄ-ի դեպարտամենտը։
1968—1971 թվականներին եղել է Չեխոսլովակիայում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանը, այնտեղ է հայտնվել Վարշավայի պայմանագրով Չեխոսլովակիա զորք մտցվելուց հետո։
1971—1972 թվականներին եղել է Հյուսիսային Իռլանդիայում Մեծ Բրտիանիայի լիազորված անձը։
1972—1975 թվականներին աշխատել է Մեծ Բրտիանիայի նախարարների կաբինետի քարտուղարությունում։
1976—1978 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ-ում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանը։
1979—1981 թվականներին գլխավորել է MI5-ը։
Ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ 1943 թվականին 23 տարեկան հասակում ամուսնացել է Մերի Կրոպպերի հետ, որն իրենից 15 տարով մեծ էր։ Առաջին կնոջ մահից հետո ամուսնանում է երկրորդ անգամ Մերի Պեննիի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Անգլիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Անգլիայի քաղաքական գործիչներ
Ալ-Սուխնայի շրջան
Ալ-Սուխնայի շրջան (ناحية السخنة), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Թադմորի գավառի 2 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Սուխնա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 21,880 բնակչություն ։ Տարածքը կազմում է 13,657.12 կմ2։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Թադմորի գավառ
Ջերմաստիճանային ցուցնակներ
Ջերմաստիճանային ցուցանակներ, ջերմաստիճանի համադրելի թվային արժեքների համակարգեր։ Ջերմաստիճանն անմիջականորեն չափելի մեծություն չէ դրա արժեքը որոշում են ջերմաչափական նյութի որևէ ֆիզիկական հատկության (հեշտությամբ չափվող) ջերմաստիճանային փոփոխությամբ։ Ընտրելով ջերմաչափական նյութը և ֆիզիկական հատկությունը` անհրաժեշտ է տալ հաշվարկման սկզբնակետը և ջերմաստիճանի միավորի՝ աստիճանի չափը։ Այս եղանակով կազմվում են փորձնական (էմպիրիկ) ջերմաստիճանային ցուցանակներ․։
Ջերմաստիճանային ցուցանակներում սովորաբար սևեռում են միաբաղադրիչ համակարգերի ֆազային հավասարակշռության կետերին համապատասխանող երկու հիմնական ջերմաստիճաններ (այսպես կոչված, ռեպերային կամ հաստատ ու կետեր), որոնց միջև հեռավորությունը կոչվում է ցուցնակի հիմնական ջերմաստիճանային միջակայք։ Որպես ռեպերային կետեր օգտագործում են ջրի եռակի կետը, ջրի, ջրածնի և թթվածնի եռման կետերը, արծաթի, ոսկու պնդացման կետերը են։
Ջերմաստիճանային միավոր
Միավոր միջակայքի (ջերմաստիճանի միավորի) չափը սահմանում են որպես հիմնական միջակայքի որոշակի մաս։ Ջերմաստիճանային ցուցանակների հաշվարկման սկիզբ ընդունում են ռեպերային կետերից մեկը։ Օրինակ, Ցեչսիուսի ցուցնակում հաշվարկման սկիզբ է ընդունված ջրի պնդացման (սառույցի հալման) ջերմաստիճանը, ջրի պնդացման և եռման կետերի միջև հիմնական միջակայքը բաժանված է 100 հավասար մասի։ Այսպիսով, ջերմաստիճանային ցուցանակներ ջերմաստիճանի այնպիսի հաջորդական արժեքների համակարգ են, որոնք չափվող ֆիզիկական մեծության (այդ մեծությունը պետք է լինի ջերմաստիճանի միարժեք և մոնոտոն ֆունկցիա) հետ կապված են գծայնորեն։
Ընդհանուր դեպքում ջերմաստիճանային ցուցանակներ կարող են տարբերվել ըստ ջերմաչափական հատկության (մարմինների ջերմային ընդարձակում, հաղորդիչների էլեկտրական դիմադրության փոփոխությունը՝ ջերմաստիճանից կախված են), ըստ ջերմաչափական նյութի (գազ, հեղուկ, պինդ մարմին), ինչպես նաև կարող են կախված լինել ռեպերային կետերից։
Ջերմաստիճանային ցուցանակներ
Ջերմաստիճանային ցուցանակները տարբերվում են միատեսակ ռեպերային կետերի համար ընդունված թվային արժեքներով։ Այսպես, Ցելսիուսի ցուցանակում, Ռեումյուրի ցուցանակում և Ֆարենհարտի ցուցանակում նորմալ ճնշման դեպքում սառույցի հալման և ջրի եռման կետերին վերագրված են ջերմաստիճանի տարբեր արժեքներ։ Այդ ցուցանակների ջերմաստիճանների միջև կապն արտահայտվում է n°C= = 0,8noR=(l,8n+32)oF առնչությամբ, որտեղ ցուցմունքն է ըստ Ցելսիուսի ցուցանակի։
Փորձնական ջերմաստիճանային ցուցանակներով չափված ջերմաստիճանը կոչվում է պայմանական ջերմաստիճանային ցուցնակները Ցելսիուսի (°C), Կելվինի (°K), Ֆարենհայտի (°F) և Ռանկինի (°R) աստիճաններով («սնդիկային», «պլատինային» ջերմաստիճան ևն), իսկ միավորը՝ պայմանական աստիճան։ Փորձնական Ջ․ ցուցանակի մեջ առանձնահատուկ տեղ են գրավում գազային ցուցնակները, որոնցում ջերմաչափական նյութը գազերն են («ազոտային», «ջրածնային», «հելիումային* ցուցնակների ջերմաստիճան)։ Եթե ցուցանակի բացարձակ զրոն համապատասխանում է այնպիսի ջերմաստիճանի, որի դեպքում ֆիզիկական հատկության թվային արժեքը հավասար է զրոյի, ապա այն կոչվում է բացարձակ փորձնական ցուցանակ (օրինակ, Ավոգադրոյի գազային ցուցնակում ջերմաստիճանի բացարձակ զրոն համապատասխանում է իդեալական գազի զրոյական ճնշմանը)։ Փորձնական ջերմաստիճանային ցուցանակների սկզբունքային թերությունը կախումն է ջերմաչափական նյութից։ Այդ թերությունից զերծ են թերմոդինամիկական ջերմաստիճանային ցուցանակներ, որոնք հիմնված են թերմոդինամիկայի երկրորդ սկզբունքի վրա։ Բացարձակ թերմոդինամիկական ցուցնակը (Կեւվինի ցուցնակ) սահմանելիս ելնում են Կառնոյի ցիկչից։ Թերմոդինամիկական ցուցնակը, որն ունի մեկ ռեպերային կետ՝ ջրի եռակի կետը (T= = 273,16 К),
Միավորների միջազգային համակարգի (ՄՀ) ներմուծումից հետո կիրառվող հիմնական ցուցանակն է։ Բացի դրանից, ըստ ՄՀ-ի, կիրառության ենթակա են նաև միջազգային գործնական Ջերմաստիճանային ցուցանակներ [МПТШ (ՄԳ-ՋՑ)-68], որոնք հիմնված են 11 ռեպերային կետերի՝ որոշ մաքուր նյութերի ֆազային անցումների ջերմաստիճանների վրա։ Դրանց վերագրվում են այնպիսի արժեքներ, որ ՄԴՋՑ-68-ի ջերմաստիճանը մոտ լինի թերմոդինամիկական ջերմաստիճանին, և դրանց տարբերություններն ընկած լինեն չափումների արդի ճշգրտության սահմաններում։
Թերմոդինամիկական ցուցնակ
Թերմոդինամիկական ցուցնակը և ՄԴՋՑ-68-ը կարող են աստիճանավորվել ե՝ կեւվիններով (հիմնական միավոր), ե՝ Ցելսիուսի աստիճաններով (°С)։ Ջերմաստիճանը ° С-ով որոշելու համար օգտվում են հետևյալ առնչություններից․ t=T—T0, t68=T68—т0, որտեղ T-ն թերմոդինամիկական ջերմաստիճանն է, Тев-ը՝ ջերմաստիճանը ըստ ՄԳՋՑ-68-ի (արտահայտված կելվիններով), է-ն և 168-ը՝ նույնը, արտահայտված °C-ով, То=273,15 К։ Որոշ երկրներում (ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Կանադա, Ավստրալիա են), դեռևս կիրառում են Ֆարենհայտի ցուցնակը և Ռանկինի ցուցնակը շոտլանդացի ինժեներ Ու․ Ջ․ Մ․ Ռանկինի (W․ J․ M․ Rankine, 1820-1872) անունով։ Ռանկինի աստիճանը Կելվինի հետ կապված է nK= 1,8ո °R առնչությամբ։
Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Ֆրանս Գալլ
Ֆրանս Գալլ (France Gall, ), Ֆրանսիացի երգչուհի: 1963 թվականից սկսած թողարկել է մի քանի հիթեր, 1965 թվականին հաղթել է Եվրատեսիլ մրցույթում, սակայն 1970-ականների վերջին նրա հայտնիությունը աստիճանաբար անցել է և վերսկսվել է միայն կոմպոզիտոր և երգիչ Միշել Բերժեի հետ 1974 թվականին համագործակցության սկսվելուց հետո: Դրանից հետո նրա կարիերան հաջորդ քսան տարիների համար նոր բարձրություն է հավաքել:
Կենսագրություն
Նրա հայրը ՝ Ռոբեր Գալը (1918-1990), երգիչ և երգահան բանաստեղծ է, ով գրել է տեքստեր Էդիթ Պիաֆի և Շառլ Ազնավուրի համար (Հայտնի «La mamma»-ն պատկանում է իր գրչին): Մայրը՝ Սեսիլը, Բերտիեյում ծնված՝ Պոլ Բերտիեի դուստրն է (1884-1953), Les Petits Chanteurs à la croix de bois երաժշտական եկեղեցական դպրոցի հիմնադիրներից մեկը: Նա ունի նաև ավագ եղբայրներ՝ երկվորյակներ Պատրիսը և Ֆիլիպը: Ծնողների տանը Իզաբելը մշտապես տեսել է բազմաթիվ արտիստների, որոնց թվում էին Օֆրեն, Մարի Լաֆորեն և Կլոդ Նուգարոն։ Որպես երեխա, նա հաճախ ուղեկցում էր հորը հայտնի Մյուզիք Հոլ համերգասրահի վարագույրի ետևից: Երբեմն հայրը նույնիսկ թույլ էր տալիս նրան դպրոց չգնալ, որպեսզի նրան տաներ Բրյուսել՝ Էդիթ Պիաֆի, Ժիլբեր Բեկոյի կամ Շառլ Ազնավուրի համերգներին։ Հինգ տարեկանում Իզաբելը սկսում է դաշնամուրի դասեր վերցնել, տասնմեկ տարեկանում յուրացնում է կիթառը։ Տասներեք-տասնչորս տարեկանում եղբայրների հետ խումբ է ստեղծում, և նրանք սկսում են նվագել ընտանեկան տոնակատարություններին և ամռանը՝ լողափում: Ընտանեկան շրջապատում երեխա Իզաբելին բոլորն անվանում են «Բաբա» (մինչ օրս շատ երկրպագուներ նրան անվանում են այդպես)։ Իսկ հայրն աղջկան իր հաստատակամ բնավորության համար անվանել է «փոքրիկ կապրալ»։
Եվրատեսիլ
1965 թվականի սկզբին Ֆրանսն ընտրվեց Լյուքսեմբուրգը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում ներկայացնելու համար։ Նրան առաջարկված 10 երգերից նա ընտրել է Սերժ Գենսբուրգի «Poupée de cire, poupée de son» երգը։ Մարտի 20-ին նա Սերժ Գենսբուրի և Ալեն Գորագեի հետ միասին գալիս է Նեապոլ, որտեղ այդ տարի անցկացվում էր մրցույթը ։ Երգը բուռմ էր էր փորձերի ժամանակ, և մրցույթի ժամանակ Ֆրանսը պինդ ձայնով կկատարի այն 150 մլն հեռուստադիտողի առջև ամբողջ աշխարհից (ներառյալ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունը), ինչպես ինքն է ասում, «հակառակ և բոլորի դեմ» : Եվ հաղթանակը հասավ նրան, չնայած այն բանին, որ բոլորն առաջին տեղն էին կանխատեսում իր անգլիացի մրցակցին։ Երգի հաջողությունը հսկայական էր, և Ֆրանսը այն ձայնագրել է գերմաներեն, իտալերեն և նույնիսկ ճապոներեն լեզուներով։ (Ի դեպ, 1968 թվականին Մուսլիմ Մագոմաևը ձայնագրեց "Poupée de cire, poupée de son" երգը ռուսերեն լեզվով ("մոմե տիկնիկ") ) Ամռանը Ֆրանսը մեկնում է մի քանի ամսվա շրջագայության՝ զուգահեռաբար շարունակելով ձայնագրել նոր հիթեր, որոնց թվում են՝ «Attends ou va-t 'en», «Nous ne sommes pas des anges», «l'Amérique»: Նոյեմբերին թողարկվում է սինգլը Գենսբուրգի գրչի տակից դուրս եկած "Baby Pop" երգով, որը դարձել է նրա առաջին երգը՝ բավականին կոշտ տեքստով, որի կտրուկությունն, այնուամենայնիվ, այնքան էլ ակնհայտ չէր, քանի որ ընթանում էր տասնութ տարեկան աղջկա շուրթերից։ 1965 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ցուցադրվեց Ժան-Քրիստոֆ Ավերտիի հեռուստահաղորդումներից մեկը Ֆրանսի մասնակցությամբ։ Նրան նկատում է Ուոլթ Դիսնեյը և նրան դեր է առաջարկում «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» երաժշտական ֆիլմում, որը նա պատրաստվում էր նկարահանել: Դա միակ կինոնախագծն էր, որին երգչուհին համաձայնել էր, չնայած միշտ խնդրել էր իր շրջապատին «խանգարել նրան նկարահանվել կինոյում»: Սակայն 1966 թվականի դեկտեմբերին Ուոլթ Դիսնեյի մահը խանգարեց այդ նախագծի իրականացմանը:
Սառնաշաքար
1966 թվականի մարտին Ֆրանսը ձայնագրում է իր հերթական ալբոմը, որի գլխավոր երգը դառնում է Սերժ Գենսբուրգի «Les sucettes» երգը։ Առաջին անգամ երգը լսելուց հետո Ֆրանսը նրան հմայիչ է գտել. դրանում խոսվել է Աննի աղջկա մասին, ով շատ է սիրում սառնաշաքար։ Սակայն երբ ձայնասկավառակն արդեն լույս է տեսել, և երգը հիթ է դարձել, Ֆրանսի շուրջն իսկական սկանդալ Է բորբոքվել. առաջին հայացքից անմեղ թվացող տեքստում պարունակվում էր միանգամայն ոչ մանկական ենթատեքստ։ Երբ Ֆրանսը հասկացավ դա, նրա համար դա շոկ էր։ Երկար ամիսների ընթացքում նա վերականգնվել է իր շրջապատի կողմից նման դավաճանությունից և մասնավորապես Սերժ Գենսբուրգից։ «Ես չեմ սիրում սկանդալներ հրահրել։ Ես սիրում եմ, երբ ինձ սիրում են» ,այս առիթով ասում է նա 1968 թ. : «Ես երբեք չէի երգի այս երգը, Եթե ինձ բացատրեին դրա իմաստը».
Այսուհետև նա երկար ժամանակ հիթեր չի ունենա, իսկ նրա ստեղծագործական միությունը Սերժ Գենսբուրգի հետ, թեև դեռ որոշ ժամանակ էլ չի քայքայվի, այլևս հաջողություն չի ունենա (Ֆրանսը չի դադարեցրել Սերժի հետ աշխատելը և չի ասել նրան իր նեղացած լինելու մասին, բայց «չարիքն արդեն արվել էր» ): Այժմ Ֆրանսի բոլոր երգերում, որոնք նույնիսկ չեն գրվել Սերժ Գենսբուրգի հետ, կտեսնեն շահադիտական մտադրություններ։ Օրինակ, «Bonsoir John John John» երգի համար, որը նվիրված է Ջոն Քենեդիի որդուն, երգչուհուն կմեղադրեն նեկրոֆիլիայի մեջ ։
Նույնիսկ նրա մանկական երգերը, որոնք ձայնագրվել են 1967 թվականին, քննադատելու են՝ կասկածելով ցածրադիր ենթատեքստերի մեջ (օրինակ ՝ «Les Leçons particulières»)։ Նրա մասնակցությամբ հաղորդումների մի շարք տեսարաններ նույնպես չեն բարելավվել. Ժան-Քրիստոֆ Ավերտին իր «Les raisins verts» ծրագրում ներկայացրել է մանկական երգը կորած և կրկին հայտնաբերված շան մասին («J' ai retrouvé mon chien»)՝ Ֆրանսին տալով շնաթոկ տղամարդկանց ձեռքը, որոնք չորեքթաթ քայլում էին ։
Աստիճանական կարիերայի մայրամուտ
1967 թվականի սկզբին լույս է տեսնում Ֆրանսի դուետը Մորիս Բիրոյի հետ, «La petite» երգ աղջկա մասին, որին սիրահարվում է իր հոր ընկերը: Բնական է, որ նման թեման սկավառակին հաջողություն չի բերում, թեև դրա մեջ կար նաև Սերժ Գենսբուրգի բանաստեղծական «Néfertiti»-ն: Նրա հաջորդ ձայնասկավառակը ձայնագրվելու է անգլիացի կոմպոզիտոր և գործիքավորող Դեյվիդ Ուիթեյքերի մասնակցությամբ: Նոր հեղինակներ ֆրանկ Թոման և Ժան Միշել Ռիվան, երգչի և երգահան Ջո Դասենի հետ միասին, կգրեն "Bébé requin" երգը Ֆրանսի համար, որը կմարմնավորի ձայնասկավառակի մյուս բոլոր երգերը, այդ թվում և Գենսբուրի «Teenie Weenie Boppie» երգը, որում նա դեմ է արտահայտվել LSD- ի օգտագործմանը։ Այդ ձախողումը կխոցի Սերժին և իրենով կնշանավորի նրանց համագործակցության ավարտը։ Ֆրանսի անձնական կյանքում նույնպես փոփոխություններ են տեղի ունենում. 1967 թվականի ամռանը նա երեք տարվա բուռն սիրավեպից հետո թողնում է երգիչ Կլոդ Ֆրանսուային, վերջինիս բարդ բնավորության պատճառով։ Նրա հեռանալուց հետո Քլոդը կգրի իր հայտնի «Comme d'habitude» - ը, որը հետագայում կերգեն անգլերեն լեզվով («My way») Ֆրենկ Սինատրան, Էլվիս Փրեսլին և շատ ուրիշներ։ Սակայն, Ֆրանսը հերքում է, որ այդ երգը իր մասին է. «Քլոդը ասել է ինձ, որ այս երգը նվիրված է ինձ... գուցե ինձ հուզելու համար: Բայց ես տեքստի և մեր բաժանման միջև կապ չեմ տեսնում։ Քանի որ ես այն հրեշը չեմ եղել, որը նկարագրված է երգի մեջ» :
Փոփոխություններ
1968 թվականի հունվարին թողարկվում է Ֆրանսի նոր ձայնասկավառակը ՝ Թոմ Ռիվ-Դասենի «Toi que je veux» երգով և Ուիթեյքերի «Chanson indienne»-ը հիանալի գործիքավորմամբ, այնուամենայնիվ, սինգլը չի հանդիպում անհրաժեշտ հաջողությանը: Նրա հաջորդ ձայնասկավառակում կային տարբեր ոճերի երգեր ՝ ջազային «Le temps du tempo», թեթև «Dady da da» (այս երգը, գրված Մ. Կոլոմբիենի կողմից, նախկինում ծառայում էր որպես` «Dim, Dam, Dom» հեռուստաշոուի զանգի նշան և հարմարեցված էր Ֆրանս Պ. Դելանոեի համար), ֆոլկ «La vieille fille» և ոճավորված դասական երաժշտության ներքո ''Allô! Monsieur là-haut'': Սակայն այդ սկավառակը աննկատ մնաց այդ տարվա մայիսյան իրադարձությունների փոթորկի մեջ: Ֆրանսի հաջորդ երգերը, այնպիսին են, ինչպիսին զգացմունքային ջազային Y'a du soleil à vendre-ն է կամ գեղեցիկ երգեր, ինչպիսին  «24/36» բև «Souffler les bougies» երգերը, նույնպես հետաքրքրություն չեն առաջացնում նրա ստեղծագործության նկատմամբ։ 1968 թվականի վերջին հենց լրանում է Ֆիլիպս ընկերության հետ երգչուհու պայմանագրի ժամկետը, և նա, օգտվելով եկած չափահասությունից, որոշում է գնալ սեփական ճանապարհով և բաժանվել իր իմպրեսարիո Դենի Բուրժուայից։
Հեղինակների որոնումները
1969 թվականին Ֆրանսը պայմանագիր է կնքում նորաստեղծ «La Compagnie» ընկերության հետ: Նրա երաժշտական պրոդյուսերն ու գեղարվեստական տնօրենը դառնում է Նորբեր Սաադա: Նրա հետ Ֆրանսը սկսում է իր «անցումն անապատի միջով», որը կտևի մինչև նրա հանդիպումը Միշել Բերժեի հետ: Նրա ձայնագրություններում լավագույնը հաճախ վատագույնն է, երգչուհին չի կարողանում գտնել մեկ ոճ: 1996 թվականին նա կպատմի այդ ժամանակի մասին Platine ամսագրին տված հարցազրույցում : «Որքան վատ էի։ Բավական տանջալի է քսան տարեկանում փող չունենալ, երբ տասնվեց տարեկանում շատ փող ունես»: Լավ երգերը մնում են աննկատ, ինչպես, օրինակ, «Les gens bien élevés», «La manille et la révolution» (1969 թվական), «Zozoï», «Les éléphants» (1970 թվական): Ի հավելումն, «La Compagnie» շուտով ravages: 1971 թվականին նա կդառնա առաջին ֆրանսիական արտիստը, որը պայմանագիր է կնքել ամերիկյան "Atlantic"լեյբլի հետ ։ Բայց նույնիսկ հեղինակների, ինչպիսիք են Ժակ Լանզմանն և նրա «C'est cela l'amour» (բլյուզ երաժշտություն Պ.ժ. Բորովսկի) և Etienne Roda-Gilles իր «Chasse-neigeբ» չի փրկել դիրքորոշումը: Նույն 1971 թվականին Ֆրանսն իր եղբայր Պատրիսի հետ մասնակցում է ֆոտոռոմանի «Télé poche» ամսագրի ութ դրվագներին: Ավելի ուշ նա դա կմեկնաբանի «Platine»-ի լրագրողներինտ : «Ինձ համար այդ ֆոտոռոմանը դեգրադացիա էր: Հաջորդ փուլը, հավանաբար, պոռնո ֆիլմում նկարահանումներն էին։ (Ծիծաղում է)»:
1974 թվականի սկզբին Ֆրանսը նկարահանվել է իր կարիերայում եզակի կարճամետրաժ (25 րոպե) հեռուստաֆիլմում, որը կոչվում է ռեժիսոր Ժան Պիեռ Սպիերոյի «Notre correspondant à Madras», որը մարտին կցուցադրվի նոր երրորդ ալիքով: Ֆրանսը դրանում խաղացել է Սաշա Պիտոեֆի քաղցրաճաշակ քարտուղարուհու դերը։ Ֆրանսի ամբողջ կարիերան 1963-ից մինչև 1973 թվականը երգչուհու մոտ հաճելի հիշողություններ չի թողել, ինչի մասին նա հետագայում հաճախ է խոսելու հարցազրույցում: Մեծերի պարտադրած ռեպերտուարն ու միամիտ նիմֆետի կերպարը, անվերջ շրջագայությունը, որի ընթացքում նա ստիպված էր երկար ժամանակ տանից ու ընտանիքից հեռու լինել, ապրելու անհնարինությունը, ինչպես իր տարիքի մյուս երիտասարդները… «Իմ ողջ պատանեկությունը ընդհանրապես լավ հիշողություններ չեն: Մինչ Միշելին հանդիպելը, ես ինձ կաշկանդված էի զգում։ Ես հավասարակշռություն չեմ գտել այն մասնագիտության մեջ, որով զբաղվել եմ, որովհետև ինձ դուր չի եկել այն, թե ինչպես եմ զբաղվում այդ մասնագիտությամբ, ինչպես են ինձ ստիպել զբաղվել այդ մասնագիտությամբ, որովհետև երբ դու շատ երիտասարդ ես, դու թույլ ես տալիս քեզ ուղղորդել... դու նայում ես ու լսում, և դա այն ամենն է, ինչ դու անում ես: Ես գիտեի, որ ինձ դուր չի գալիս, և այն, ինչ ես չեմ ուզում, բայց չգիտեի, թե ինչ եմ ուզում, այնպես որ դժվար էր» :
Հանդիպում Միշել Բերժեի հետ
1973 թվականի գարնանը Ֆրանսը ավտոմեքենայում ռադիոյով լսում է երիտասարդ երգիչ և կոմպոզիտոր Միշել Բերժեի «Attends-moi» երգը։ Նա այնքան տպավորված է երգով, որ նույնիսկ կանգնեցնում է մեքենան, որպեսզի նրան հանգիստ լսի։ Նա հիշում է, որ նախկինում նա մի քանի անգամ հանդիպել է Միշելին։ Շուտով նա կրկին հանդիպում է նրա հետ նույն ռադիոյով և խնդրում նրան կարծիք հայտնել երգերի մասին, որոնք իր պրոդյուսերներն առաջարկում են նրան ձայնագրել նոր ձայնասկավառակի համար։ Միշելի երգերը, իհարկե, չէին տպավորվել, սակայն նա այդ ժամանակ նույնիսկ չէր էլ մտածում գրել Ֆրանսի համար։ Նա որոշել է, որ եթե Միշելը չգրի իր համար, նա կդադարի երգել. «Դա կլինի նա, կամ ոչ ոք» :
Հաղթանակներ և վատ նորություններ
1982 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Ֆրանսը համերգների շարք է տալիս Փարիզի սպորտի պալատում՝ 6 շաբաթվա ընթացքում 4 000 հանդիսատեսի առջև։ Նրան շրջապատում են 12 երաժիշտների թիմ, 3 հետադարձ վոկալիստ և 3 պարող: Հենց այնտեղ է, որ Ֆրանսիան իսկապես բացահայտում է տեսարանը: նա եռանդուն է, երգում է իր ներքին աշխարհը արտացոլող երգեր, նա դարձել է «կին, որը պայքարում է հաջողության հասնելու դժվարություններով, մի կին, ով զգում է հանգստություն, իր ճակատագրի սիրուհի: ... Այնտեղ ես ինձ իսկապես ցույց տվեցի: Ես դարձա բեմում ելույթ ունեցող երգչուհի »: Համերգների ալբոմը կլինի կրկնակի պլատինե: Բայց ճակատագիրը Ֆրանսիային նախապատրաստեց առաջին լուրջ հարվածին: Սպորտի պալատում իր հաղթանակից երեք ամիս անց նա և Միշելը սովորում են, որ իրենց դուստր Պոլինը դինամիկ հիվանդ է ցիստական ​​ֆիբրոզով: «Վերջապես մենք այդ օրը կորցրեցինք մեր անհոգությունը»,- կասի նա ավելի ուշ : Այժմ ամուսիններից յուրաքանչյուրը ալբոմն ձայնագրելու իր տարին ուներ:
Աֆրիկա, Babacar, Tour de France և դադար
1980-ականների կեսերից Ֆրանսիան և Միշելը ակտիվորեն մասնակցում էին տարբեր բարեգործական ծրագրերի՝ օգնելով աֆրիկացիներին, ներառյալ Action écoles-ը, որի կազմակերպիչներից մեկը երգչուհի Դանիել Բալավոենն էր, ով զույգի մտերիմ ընկերն էր: Հատկապես հաճախ, Ֆրանսիան ուղևորվում է Սենեգալ՝ Ն.Գոռ կղզում, որը նա հայտնաբերեց 1969 թվականին: Ահա թե ինչու հաջորդ ալբոմը՝ Ֆրանսիան, որը կոչվում է Բաբաջար, հագեցած է աֆրիկյան թեմաներով: Այն ձայնագրվել է Իտալիայում 1986-ին և թողարկվել 1987-ի ապրիլին: Ալբոմի վերնագիրն իսկական շարժառիթ ունի: Սենեգալյան գյուղում երեխայի հետ մի կին է մոտեցել Ֆրանսիա և երգչուհուն հրավիրել է երեխային (որի անունը Բաբաքար է եղել) իրեն տանելու համար, քանի որ նա իրեն մեծացնելու ոչինչ չունի: Ֆրանսիան ցնցվեց, և վերադառնալով Փարիզ՝ այս պատմությունը պատմեց Միշելին: Նրանք որոշեցին երեխային չբաժանել իրենց մորից և ֆինանսական օգնություն ցուցաբերեցին: Եվ ալբոմում կար մի երգ, որը ներշնչված էր այս պատմությունից: Բացի դրանից, ձայնագրությունից հիթերն էին Էլլան, Էլլ լա (երգ`նվիրված Էլլա Ֆիցջերալդին), Papillon de nuit, La chanson d’Azima-ին և ցնցող, ցավոտ Էվիդեմենտին (երգի հիշատակ Դանիել Բալավուանի, որը 1986 թվականի հունվարին տեղի ունեցած ինքնաթիռի վթարի հետևանքով զոհվեց): Այս ալբոմը նորից, ինչպես 1960-ականներին, բերեց Ֆրանսիային միջազգային հանրաճանաչությունը: Մինչ օրս նա շարունակում է մնալ ամենահաջողակը իր կարիերայում: «Մենք անցանք այլ բանի: Սա ավելի լուրջ ռեկորդ է», - ասում է երգիչը: Ֆրանսիան այս ալբոմը անվանում է իր ֆավորիտը:
1987-ի նոյեմբերին Ֆրանսիան կրկին հայտնվում է Զենիթում: Այս ցուցադրությունը դարձավ մի տեսակ ապոթեոզիա: Բեմում հավաքվել էին երաժիշտներ Աֆրիկայից, Ամերիկայից և Ֆրանսիայից, այն հոյակապ, բայց միևնույն ժամանակ բավականին պարզ զարդարված տեսարան էր: «Մենք իսկապես գեղեցիկ շոու արեցինք: Նրանից հետո ես ուզում էի դադարեցնել երգել, քանի որ չգիտեի, արդյոք կարող էի ավելի լավ բան անել»: «Զենիթում» համերգներից և Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի և Բելգիայի հետագա ամիսների շրջագայությունից հետո Ֆրանսիան անսպասելիորեն որոշում է, որ Միշելը հեռանա բեմից: Միշելը շատ նեղված էր, նա պարզապես պատրաստվում էր երաժշտական ​​ֆիլմ նկարահանել, որտեղ Ֆրանսիան կխաղա, բայց նա հրաժարվում է, քանի որ չի սիրում խաղալ և ձևացնել: «Իրականում իմ առաջնահերթությունները ամբողջովին փոխվել են», - ասում է նա: - Որովհետև 1980-ականներին մենք ապրում էինք խենթ, սարսափելի ռիթմով: Ես զգացի, որ պետք է շունչս պահել»: Նա չի երգի երեք տարի, այս երեք տարիների ընթացքում նա շատ է ճանապարհորդում Միշելի հետ և ակտիվորեն փնտրում է այն, ինչ կարող է անել, նա շատ գաղափարներ ունի այս մասին (դրանց թվում՝ իր թերթը կամ արվեստի պատկերասրահը բացելը), բայց ամուսինը խորհուրդ է տալիս նրան անել այն, ինչ երաժշտության հետ կապված մի բան: Ի վերջո, Ֆրանսիան դեռ որոշում է վերադառնալ բեմ, բայց միայն Միշելի հետ միասին:
Խեղդվել է երաժշտության մեջ
1992-ի վերջին Ֆրանսիան առաջարկեց ելույթ ունենալ հաջորդ տարի Բերսիում: Որոշ քննարկումներից հետո երգիչը համաձայնվեց. Նա չցանկացավ նետել իրենց ալբոմը: «Իմ երկմտելու պատճառը միայն այն էր, որ ես երբեք մենակ ոչինչ չեմ արել: Ինձ միշտ պետք էին այլ մարդկանց ունակություններ, միշտ թույլ էի տալիս ինքս ինձ պահվել: Բայց ես գիտեի, որ համաձայն կլինեմ: Ես որոշեցի շատ արագ»: Համերգները նախատեսված էին 1993-ի հունիսին, բայց դրանք ստիպված էին նորից վերսկսել, այս անգամ աշնանը՝ Ֆրանսիայի հիվանդության հանկարծակի հայտնաբերման պատճառով: Երգչուհուն ախտորոշել են կրծքագեղձի քաղցկեղ, իսկ ապրիլին նրան վիրահատել են, բարեբախտաբար, հաջողությամբ: Սեպտեմբերին Ֆրանսիան մտնում է Բերսիի տեսարան՝ շրջապատված չորս երաժիշտներով և աջակցող վոկալիստով: Ըստ նրա՝ սա ամենադժվար բանն էր, որ նա ստիպված էր գեղարվեստական կերպով անել: «Որովհետև ես ուրիշ ոչ ոք չունեի: Ես ինքս պետք է որոշեի ամեն ինչ: Ես նկարեցի դեկորացիաները, վերցրի Միշելի երաժիշտներին և Droits de cités ասոցիացիային աջակցող վոկալիստների և պարողների մի ամբողջ խումբ, որոնցից ես հայրենասեր եմ, և ելույթ ունեցա Բերսիում, և այնուհետև մեկ ամիս շրջագայեցի: Արվարձաններից այս երիտասարդները իրենց հիփ-հոփ մշակույթով ինձ շատ են օգնել և շատ բան են սովորեցրել»: «Ամենալավը, ինչ ինձ հետ պատահել է, - կասի նա հանրությանը, - «այս երեկո լինելն է, այս բեմում, Բերսիում ... հիմա ... » : Այն բանից հետո, երբ Բերսի Ֆրանսիան միանգամից ցանկացավ նոր շոու անել, այս անգամ փոքրիկ Պլեյելի սենյակում: Համերգները պետք է սկսվեին Բերսիից ընդամենը ինն ամիս անց: Վերջին պահին Ֆրանսիան թողեց երաժիշտներին, ովքեր նրա հետ աշխատել էին Բերսիում համերգներով, և նա ստիպված էր շտապ հավաքագրել նոր խումբ: «Հազվադեպ էր այդպիսի ոգևորությամբ պատրաստված ներկայացում», - խոստովանեց նա ավելի ուշ Ութ օր Ֆրանսիան կխաղա Պլեյելում՝ առանց մամուլի, առանց որևէ գովազդի, այնուհետև շրջագայության մեկ ամսով: «Դա իմ հաճույքի համար էր: Ես պարզապես ցանկացա նվագել այս երաժշտությունը»:
Վերադարձ, բայց ոչ բեմ
2000 թվականի օգոստոսին երգիչ Ջոնի Հալիդեյի փարիզյան համերգների ժամանակ հանդիսատեսին անակնկալ է սպասվում. բեմ է դուրս գալիս Ֆրանսը և Ջոնի հետ Կատարում է Quelque chose de Tennessee երգը, որը նրա համար գրել Է Միշելը: Երգչուհու երկրպագուները հույս են ունենում երգչուհու վերադարձը բեմ, սակայն, ցավոք, դա տեղի չի ունենում: Նույն թվականի սեպտեմբերին Ֆրանսը սկսում է աշխատել ինքնակենսագրական ֆիլմի վրա, որն ստացել է Ֆրանս Գալլ օ Ֆրանս Գալլ համեստ անվանումը, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2001 թվականի հոկտեմբերի 9-ին France 3 հեռուստաալիքով: Ֆիլմը 9 միլիոն հեռուստադիտող է հավաքել հեռուստաէկրանների առաջ: Ֆրանսն այս ֆիլմի մասին այսպես է ասում այս տարվա բազմաթիվ հարցազրույցներից մեկում. «Իմ գիրքը ինքնանկար է, որը ես ուզում էի անել հնարավորինս անկեղծ» : 2004 թվականին հավատարիմ երկրպագուներին հաճելի անակնկալ է սպասվում. Warner ընկերությունը թողարկման է պատրաստում Ֆրանսի երգերի հավաքածուն 1974-1997թթ., որը կոչվում է Evidemment 14, որոնցից մեկը 1993 թվականի Բերսի համերգով DVD է: Բացի այդ, դրանում ընդգրկված են նախկինում չհրատարակված երկու երգեր` Une femme tu sais և La seule chose qui compte (վերջինիս վրա նույնիսկ տեսահոլովակ է նկարահանվել), ինչպես նաև 1994 թվականի Պլեյելում վաճառքի դուրս չեկած համերգը: 2006 թվականին Ֆրանսը դառնում է Coeur de Femmes կազմակերպության հովանավորը, որն օգնում է անօթևան կանանց: «Փողոցում ապրող կինը բացարձակ նոնսենս է»,  — ասել է նա այդ առումով: 2007 թվականի աշնանը երկրպագուներին նոր անակնկալ է սպասվում Ֆրանսից։ Միշել Բերժեի մահվան տասնհինգերորդ տարելիցի կապակցությամբ France 2 հեռուստաալիքը հաղորդում է պատրաստում, որը նվիրված է նրա երաժշտությանը, որը կոչվում է ''Tous ... pour la musique'': Ֆրանսը որպես հաղորդավար էր: Հրավիրված արտիստների թվում էին ինչպես Միշելի և Ֆրանսի սերունդները (Ջոնի Հալիդեյ, Ֆրանսուա Արդի, Ալեն Շամֆոր և այլք), այնպես էլ ֆրանսիական էստրադայի երիտասարդ աստղերը (Ամել Բենթ, Քրիստոֆ Վիլլեմ, Diam's և այլք): Նման առիթով Ֆրանսը մի քանի հարցազրույց է տվել մամուլին: 2010 թվականին Սենեգալին նվիրված Vu du ciel ծրագրի թողարկումներից մեկում Ֆրանսը ոչ մեծ հարցազրույց է տվել Սենեգալի և նրա կողմից բացված Հ'Գոռ կղզու ձկնորսների երեխաների դպրոցի մասին: 2012 թվականի հուլիսին Gala ամսագրում Ֆրանսի հետ հարցազրույց է լույս տեսել, որում նա հայտնել է, որ զբաղված է երաժշտական ներկայացում գրելով, որը բաղկացած է Միշել Բերժեի գրած երգերից: Այդ ժամանակ Ֆրանսը նշել էր, որ նախագիծը լույս կտեսնի 2014 թվականին: 2013 թվականի հունիսին Ֆրանսը հարցազրույց է տվել Le Parisien թերթին` բացասաբար արտահայտվելով երգչուհի Ջենիֆերի ալբոմի մասին, որը երգել է նրա երգերը, և Samedi soir on chante France Gall հաղորդման մասին : Վերջապես, 2014 թվականի դեկտեմբերին բացվեց ապագա մյուզիքլի կայքը, որը ստացավ Résiste անվանումը[, (ոչ թե Appelez-moi Maggie, как писала ранее французская пресса ): Շոուի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի նոյեմբերի 4-ին Փարիզի Սպորտի պալատում: Ֆրանսը խաղացել է պատմիչ Մունի դերը, նրա դերը, որը նախապես նկարահանվել է տեսանյութում, ցուցադրվել է էկրանին, և նա չի երգել :
Գիրբադեն
Գիրբադեն (Guirbaden, Girbaden), միջնադարյան դղյակի ավերակներ Մոլլկիրխ (Mollkirch) գյուղի մոտ։ Համարվում էր Էլզասի ամենամեծ դղյակը։
Ֆրանս Գալլ
Վերադարձ, բայց ոչ բեմ
Մյուզիքլի ստեղծման գործում երգչուհուն օգնել է Բրուք Դավիթը (Bruck Dawit), ամերիկա-եթովպացի պրոդյուսեր և երաժիշտ, ում հետ նա ծանոթացել է 1995 թվականին ԱՄՆ-ում գտնվելու ժամանակ և որի հետ նրան կապում էին մասնագիտական և անձնական հարաբերությունները մինչև իր կյանքի վերջը :
Գիրբադեն
Պատմություն
Դղյակը կառուցվել է XI դարում։ Հիմնադրվել է Հուգո III-ի կողմից 1027 թվականին Ալտոն աբբայությունը պաշտպանելու համար՝ Էռնստ II-ի օրոք։ Կայսր Ֆրիդրիխ II- ը 1219 թվականից 1226 թվականը ընդլայնել է դղյակը։
Ֆրանս Գալլ
Կյանքից հեռացում
Gala ամսագրի հաղորդմամբ, Ֆրանս Գալլը 2016 թվականի փետրվարին հոսպիտալացվել է 9 օրով «դեղորայքային անհանդուրժողականության» պատճառով, այն դեպքում, երբ հետազոտության ժամանակ նրա մոտ հայտնաբերվել են «երիկամների աշխատանքի խանգարումներ» և «սրտի անբավարարության» նշաններ: 2017 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Ici Paris ամսագիրը հայտարարել է երգչուհու դեկտեմբերի 19-ին Նյոյի սյուր Սեն ամերիկյան հոսպիտալի ինտենսիվ թերապիային դիմելու մասին, որտեղ Ֆրանս Գալը մահացել է 2018 թվականի հունվարի 7-ի առավոտյան :
«Դա ցնցում է, որովհետև նա այնքան զսպված էր, որ մենք չգիտեինք նրա հիվանդության մասին», - այդ օրն ասել է Յուգ Օֆրեն : «Ֆրանս, մենք 20 տարեկան էինք, և կային ուրախություններ ու տխրություններ: Իմ կյանքի մի մասը հեռանում է քեզ հետ: Ժյուլյեն», - թվիթթերում գրել է Ժյուլյեն Քլե» :
Գիրբադեն
Պատմություն
Հինգ դարերի ընթացքում դղյակը ենթարկվել է ավերածությունների և վերականգնումների։ Դղյակը նաև հրդեհվել է 1633 (վերանորոգվել է Ֆրեդերիխ Ռաֆսամհաուզենի կողմից 1647 թվականին)։ Հրդեհվել է նաև 1652 թվականին և ավերակների վերածվել է ֆրանսիացիների կողմից 1657 թվականին։
Վերջ ի վերջո դղյակն անցնում է Ռոգան ցեղին։ Վաճառվել է 1790 թվականին։ 1898 թվականից հանդիսանում է պատմական հուշարձան ։
Ֆրանս Գալլ
Կյանքից հեռացում
Երգչուհու հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել հունվարի 12-ին Մոնմարտր գերեզմանատանը, որտեղ նա հանգչում է Միշել Բերժեի և դստեր` Պոլինի հետ: Արարողությունը տեղի է ունեցել նեղ շրջանակում, ըստ Ֆրանսի ցանկության, որը չէր ցանկանում ազգային հրաժեշտը : Երկրպագուները նրան հրաժեշտ են տվել չորեքշաբթի և հինգշաբթի` Մոն-Վալերյենի թաղման բյուրոյում:
Գիրբադեն
Լեգենդ
Լեգենդն ասում է, որ դղյակում ապրում էին տամպլիերները, որոնք վերադարձել էին խաչակրաց արշավանքներից։ Բնակություն հաստատելով դղյակում, նրանք այստեղ թաքցրել են մեծ գանձեր։
Տամպլիերները ենթարկվում են հալածանքների, և ստիպված էին չքանալ։ Նրանք վստահեցին ոմն Օդիլլին, որպեսզի նա պահի գանձը։ Նա չէր ուզում ամուսնանալ, և մահանում է դեռ երիտասարդ տարիքում հիվանդությունից։ Զգալով, որ իր վերջը մոտ է, նա զգուշությամբ խնդրեց ծառային պահել գաղտնիքը գանձի մասին, որը խորը թաքցված է դղյակի տակ։ Ծառան արեց այնպես, ինչպես իրեն հրամայել են, և երբ նա զգում էր, որ վաղ թե ուշ մահանալու է, փոխանցեց գանձի գտնվելու վայրը որդուն։ Որդին նույնն արեց իր որդու հետ, և գաղտնիքը փոխանցվեց սերնդից սերունդ։
Ֆրանս Գալլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Գիրբադեն
Լեգենդ
Բայց գաղտնիքը բացահայտվել է, երբ սերունդներից մեկում երկվորյակներ էին ծնվել, որոնց համար նյութական շահն ավելի ուժեղ գտնվեց, քան գաղտնիքները։ Գիշերը նրանք որոշել էին փորել և գտնել գանձերը, սակայն փնտրտուքների ժամանակ նրանց վրա է ընկնում աղյուսի մի մեծ կտոր։ Այսպիսով երկվորյակները թաղվեցին ցանկալի գանձերի կողքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ Կատեգորիա:1207 հիմնադրումներ
Անատոլի Գոլիմբիևսկի
Անատոլի Լեոպոլդի Գոլիմբիևսկի (Анатолий Леопольдович Голимбиевский, ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից, ծովային հետևակի դեսանտ, Ցեմեսյան ծովախորշում տեղի ունեցած մարտի հերոս, «Сообразительный» կործանիչի շարժիչագործ, ինժեներ ։
Անատոլի Գոլիմբիևսկին իր գործածությունը շարունակել է չափագիտության համալսարանում, որպես առաջատար ինժեներ, պատրաստել է բազմաթիվ մեխանիզմներ, սարքեր և սարքավորումներ։ Ապրել է մոտ 80 տարի, ունեցել է դուստր, թոռ և ծոռ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ
Ծեր ձի Զինան
«Ծեր ձի Զինան» (Старая лошадь Зина), խորհրդային ռուս գրող-արձակագիր, սցենարիստ, լրագրող Դոն Ալեքսեյ Կորկիշչենկոյի վիպակը։ Ալեքսեյ Աբրամովիչ Կորկիշչենկոն եղել է Ռուսաստանի գրողների միության անդամ, ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, «Դոնի ստեղծագործություն» և «1941-1945 թթ. Հայրենական Մեծ պատերազմում հաղթանակի 60 տարի» ստեղծագործական մրցույթների դափնեկիր և հաղթող։
Բովանդակություն
1974 թվականին էկրան է բարձրանում Ալեքսեյ Աբրամովիչ Կորկիշչենկոյի «Ծեր ձի Զինան» վիպակի հիման վրա նկարահանված «Ցող» ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 գրքեր
Գերմանիայի տեխնոլոգիական թանգարան
Գերմանիայի տեխնոլոգիական թանգարան(German Museum of Technology), գիտության և տեխնիկայի թանգարան Բեռլինում, Գերմանիա, որտեղ ցուցադրում է պատմական տեխնիկայի մեծ հավաքածու։ Սկզբնապես թանգարանի հիմնական շեշտը դրվել է երկաթուղային տրանսպորտի վրա, սակայն այսօր այստեղ ներկայացված են նաև արդյունաբերական տեխնոլոգիաների տարբեր տեսակի ցուցանմուշներ։ 2003 թվականին նորակառույց շինությունում բացվեցին ինչպես ծովային, այնպես էլ ավիացիոն ցուցասրահներ։ Թանգարանում կա նաև գիտական կենտրոն, որը կոչվում է «Սպեկտր»։
Պատմություն
Ճանապարհային երթևեկության և տեխնոլոգիաների թանգարանը հիմնադրվել է 1982 թվականին և ստանձնել է ճանապարհային երթևեկության և շինարարության թագավորական թանգարանի ավանդույթը, որը բացվել է նախկին Համբուրգեր Բահնհոֆ կայարանի շենքում՝ 1906 թվականին։ Ներկայիս թանգարանը տեղակայված է Բեռլինի Քրուզբերգ շրջանում՝ Անհալթեր Բահնհոֆի երկաթուղային կայարանին հարող նախկին բեռների բակում, ներառյալ երկու պատմական կլոր տներ և մի քանի գրասենյակային շենքեր։
1996-ին ցուցասրահն աստիճանաբար ընդլայնվեց և վերանվանվեց Գերմանական տեխնոլոգիական թանգարան։ 2003 թվականին բացվել է մոտակա նոր շինհրապարակը, որի գագաթին վեր է խոյացել ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերի հայտնի ահաբեկիչ Դուգլաս C-47B «Չամիչ ռումբ» -ը, որը կարելի է հեշտությամբ տեսնել Ֆերնսեխտուրմի գագաթից, ինչպես նաև Տեմպելհոֆ օդանավակայանում։
Լոկոմոտիվներ
1987/88 թվականներին լայնածավալ երկաթուղային հավաքածու է բացվել Անհալթեր Բահնհոֆի լոկոմոտիվային պահեստի (Բահբեթբրիեբսվերկ) 19-րդ դարի վերակառուցված կլոր տնակներում, որոնք մնացել էին լքված մոտ 30 տարի։ Այդտեղ գտնվող 33 ռելսուղիները ցույց են տալիս երկաթուղային տրանսպորտի պատմությունը, ներառյալ հրեաների և այլ անձանց տեղահանումը գերմանական Ռեյխսբանի կողմից Հոլոքոստի ժամանակ։ Ցուցահանդեսում ներկայացված է նաև Անհալթեր Բահնհոֆի երկաթուղային կայանների լայնածավալ մոդելը H0 մասշտաբով։
Ցուցադրման լոկոմոտիվները ներառում են.
Օդանավ
Մեծ ավիացիոն խցիկում C-47-ի կողքին տեղակայված են մի շարք ինքնաթիռներ՝ Ջեանին Ստալթաուբից մինչև Լյուֆթհանզա Յունկերս Ջու 52 և Արադո ար 79։ Թանգարանը անդրադառնում է 20-րդ դարի սկզբի թռիչքային խանդավառությանը և Լյուֆթվաֆի գերմանական վերազինման չարաշահմանը, որը փաստագրված է Արադո ար 96-ի կողմից, ջարդված Յունկերս Յու 87 Ստուկա ռմբակոծիչի կողմից և Ֆոկե-Վուլֆ FW 200 Condor-ի ներկայիս վերականգնման վրա, ինչպես նաև Bf 110-ի երեք պահպանված Մեսերստոմիտներից մեկը, զենիթային թնդանոթով և V-1-ի թռչող ռումբով, որը կառուցվել է համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալների կողմից Միտելբաու-Դորի տարածքում։ Ցուցահանդեսում ներկայացված են նաև հետպատերազմյան ինքնաթիռներ, այդ թվում, VFW-Ֆոկկեր 614 և Կեսսնա 172P, որոնք Սառը պատերազմի ժամանակ թռչել են Մոսկվայի Կարմիր հրապարակ ։
Ցուցահանդեսում ներկայացված են նաև Լանկաստեր B III JA914-ի մնացորդները։ Այս ինքնաթիռը ծառայել է որպես 57 էսկադրիլիա DX-O։ Այն խոցվել էր Բեռլինի մոտակայքում 1943 թվականի սեպտեմբերին և ընկել Զահրենսդորֆի դիմաց գտնվող լիճը։
Համակարգիչներ
2002 թ. մայիսի 15-ին բացվեց հատուկ ցուցահանդես, որում ներկայացված էին համակարգչային ռահվիրա Կոնրադ Ցուզեյի գյուտերը, ներառյալ Z1 և մի քանի այլ Ցուզե համակարգիչների կրկնօրինակներ։
Շենքեր
Թանգարանում կան երկու հողմաղացներ (մեկը գերմանական, մյուսը հոլանդական), գարեջրատուն և դարբնոց, որոնք շարժման մեջ են ջրային անիվով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեռլինի թանգարաններ Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ բաց երկնքի տակ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տեխնիկական թանգարաններ Կատեգորիա:Տեխնոլոգիական թանգարաններ
Երաշտահավեր
Երաշտահավեր, ճնճղուկանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։
Հայտնի է 65, Հայաստանում՝ 5 տեսակ՝ մեծ երաշտահավ, միջերկրածովյան երաշտահավ, սև երաշտահավ, երկնագույն երաշտահավ, փուփուլավոր երաշտահավ։
Ընդհանուր բնութագիրը
Փոքր չափերի (7-25 գ), միատարր գունավորմամբ, երբեմն դեղինի ու երկնագույնի համադրությամբ, չափազանց շարժունակ թռչուններ են։ Մեծամասնությունը փչակաբնակ է։ Միջատակերներ են և որպես կենսաբանական պայքարի միջոց՝ կարևոր դեր ունեն վնասատու միջատների ոչնչացման գործում։ Հաջողությամբ բազմանում են արհեստական թռչնաբներում։ Մեծաքանակ են։
Երաշտահավերը կազմում են ճնճղուկանմանների կարգի թռչունների ընտանիքը։ Հայտնի է 65, Հայաստանում՝ 5 տեսակ՝ սև, մեծ, փուփուլավոր, երկնագույն, միջերկրածովյան երաշտահավեր։ Երաշտահավերը փոքր չափերի (կենդանի զանգվածը՝ 7–23 գ) թռչուններ են։ Մարմնի երկարությունը 100–170 մմ է, կտուցը կարճ է՝ կոնաձև, ոտքերն ամուր են՝ հաստ, ուժեղ մատներով և կորացած մագիլներով, որոնք լավ հարմարված են ծառերի ճյուղերով մագլցելուն։ Էգը և արուն գրեթե միագույն են, երբեմն՝ դեղինի ու երկնագույնի համադրությամբ։ Բնակվում են սաղարթավոր անտառներում, պուրակներում, պտղատու այգիներում, ձմռանը՝ գետաձորերում, թփուտային կիսաանապատներում։ Երկնագույն, սև և մեծ երաշտահավերը նստակյաց, տարածված թռչուններ են։ Բնադրում են ծառերի փչակներում կամ փակ բներ են շինում։ Ունենում են մինչև 16 ձագ՝ սպիտակ կամ կարմրադարչնագույն։ Սնվում են միջատներով և դրանով զգալի օգուտ տալիս անտառտնտեսությանն ու այգեգործությանը։ Ձմռանը երաշտահավերը լուսամուտներին մոտ են թռչում, ասես կեր են խնդրում։ Նրանց կարելի է կերակրել արևածաղկի սերմերով, կանեփով, դդմի և ձմերուկի կորիզներով, նաև մսի մնացորդներով կամ անալի ճարպով (աղի ճարպից կարող են սատկել)։ Իսկ ամռանը նրանց գրեթե չես տեսնի. ողջ օրն զբաղված են ձագերի համար կեր հայթայթելով։ Երկնագույն և մեծ երաշտահավերը գեղեցիկ երգի և գունավառ փետրածածկի շնորհիվ որոշակի գեղագիտական արժեք են ներկայացնում։ Մեծ երաշտահավն աչքի է ընկնում նաև մեծ պտղաբերությամբ։ «Դիլիջան» ազգային պարկում գրանցվել է 95 % ձագերի թռիչքը բներից։ Փուփուլավոր երաշտահավը հազվագյուտ չվահյուր է. որպես հազվագյուտ տեսակ՝ Հայաստանի տարածքում գրանցվել է Ստեփանավանի դենդրոպարկում։ Միջերկրածովյան երաշտահավը քիչ տարածված է։ Հայաստանում առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1960-ական թվականներին։ Որպես հազվագյուտ տեսակ՝ կարիք ունի հատուկ ուշադրության։ Արհեստական թռչնաբներ տեղադրելու միջոցով կարելի է նպաստել նրանց բազմացմանը։
Կատեգորիա:Ճնճղուկանմաններ Կատեգորիա:Թռչուններ
Հյուսիսային Վերածնունդ
Հյուսիսային Վերածնունդ, 15-16-րդ դարերի մշակույթ, որը հատուկ է Իտալիայից հյուսիս ընկած եվրոպական երկրներին։
Պատմություն
«Հյուսիսային վերածնունդ» եզրույթը պայմանական է։
Տարբերությունը իտալական վերածննդից
Հոգևոր վերափոխությունները Եվրոպայում սկսվեցին 12-րդ դարում՝ կապված միջնադարյան քաղաքային մշակույթի վերելքի հետ, այն արտահայտվում էր գործունեության նոր ձևերով՝ ինտելեկտուալ և մշակութային։Մասամբ կապվում է սխոլաստիկ գիտությունների,անտիկ ժամանակաշրջանի նկատմամբ հետաքրքրության զարթոնքի, անձի հոգևոր և աշխարհիկ ինքնագիտակցման, գոթական ոճի հետ։ Հոգևոր վերափոխման գործընթացը ընթանում էր երկու ուղով.
Այս երկու ուղիները հաճախ հանդիպում էին կամ ձուլվում միմյանց,սակայն հիմնականում հանդես էին գալիս որպես հակադիր ճյուղեր։ Առաջին ուղով ընթանում էր Իտալիան, երկրորդով՝ Հյուսիսային Եվրոպան՝ դեռևս հասուն գոթիկայի ձևով՝ նատուրալիստական դետալներով ։
Իտալական վերածնունդը մինչև 1450 թվականը որևէ երկրի վրա ազդեցություն չի ունեցել։ 1500 թվականից հետո այն տարածվեց ամբողջ աշխարհով, սակայն ուշ գոթական ազդեցությունները պահպանվեցին նույնիսկ բարոկկո դարաշրջանում։
Հիմնական տարբերություններն են՝ գոթական արվեստի ազդեցությունը, անտիկ ժառանգության և անատոմիայի նկատմամբ ուշադրության պակասը, նկարչության մանրակրկիրտ և մասնատված տեխնիկան։ Բացի այդ՝ կարևոր գաղափարական բաղադրիչ էր Ռեֆորմացիան։
Գերմանական վերածննդի ձևավորման վրա կարևոր դեր է խաղացել տնտեսական գործոնը՝ գրատպությունը, տեքստիլ արտադրությունը, լեռնահանքային գործի զարգացումը։
Եվրոպայի հարավում ռոմանական երկրների աշխարհընկալման ձևավորման վրա հսկայական նշանակություն ունեցավ անտիկ ժառանգությունը, ինչը չի նկատվում հյուսիսային վերածննդում. այն հանդես է գալիս միջնորդավորված։ Այս շրջանի ներկայացուցիչների վրա ավելի շատ ակնհայտ է գոթական արվեստի ազդեցությունը։ Այս շրջանի համար սկզբնաղբյուր հանդիսացավ Մարտին Լյութերի կողմից «Աստվածաշնչի» թարգմանությունը։
Հյուսիսային վերածննդի ամենահայտնի նմուշները ներկայացված են ֆլամանդա-հոլանդական և գերմանական կերպարվեստում։
Ներկայացուցիչներ
Նիդերլանդներում և Ֆլանդրիայում՝ Յան վան Էյք, Հումբերտ վան Էյք, Հուգո վան դեր Գուս։ Երկրորդ սերնդի վարպետներն են Քվենտին Մասսեյսը, Բերնար վան Օրլեյը։ Ավելի ուշ շրջանի գործիչներ են Հերոնիմուս Բոսխը, Պիտեր Բրեյգելը։
Գերմանիայում՝ Ալբրեխտ Դյուրերը, Մատտիաս Գրյունեվալդը, Լուկաս Կրանախ Ավագը, Ալբրեխտ Ալթդորֆերը, Հանս Հոլբեյնը, Հանս Բալդունգը, Վոլֆ Հումբերը։
Շվեյցարիայում՝ Հանս Հոլբեյնը (Բազելյան շրջան–1515-1532 թվականներ), Նիկլաուս Մանուելը՝ Դեյչ(Դոյչ) մականվամբ, Հանս Լեու Կրտսերը, Հանս Ֆրիզը և Ուրս Գրաֆը։
Ֆրանսիայում՝ նկարիչներ Ժան Ֆուկեն, Ժան Կլուեն, Ֆրանսուա Կլուեն, Ժան Գուժոնը, Մարկ Դյուվալը, Ֆրանսուա Կենելը, ինչպես նաև Դյումուստիե պալատական նկարչական տոհմի ներկայացուցիչները՝ Դանիել Դյումուստիեն, Կոսմ Դյումուստիեն, Ժոֆրուա Դյումուստիեն, Էտիեն Դյումուստիեն։ Վաղ շրջանի ներկայացուցիչ է Ռոգիր վան դեր Վեյդենը։
Այս դարաշրջանի յուրօրինակ ներկայացուցիչ է նաև Ժան Դյուվենը, ով չէր մտնում ավանդական ներկայացուցիչների շրջանակի մեջ։
Մեծ Բրիտանիա. նկարիչ-մանրանկարիչ Իսահակ Օլիվեր, գրող Վ.Շեքսպիր. (հայտնի է իր սոնետներով, ողբերգություններով և կատակերգություններով)։
Իսպանիա.: Միգել Սերվանտես՝ դասական գրականության գլուխգործոցներից մեկի՝ «Դոն Կիխոտի » հեղինակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ
Ալեքսանդր Վոզիանով
Ալեքսանդր Ֆեդերովիչ Վոզյանով, խորհրդային և ուկրաինացի բժիշկ, ուրոլոգ, ուրուլոգիական գիտական դպրոցի հիմնադիր։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1980), Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1991 թվականի ապրիլից), Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1993 թվականի մարտից)։ Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի նախագահ (1993 թվականի մարտից մինչև 2011 թվականի հունվար)։ Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահության անդամ, Ուկրաինայի ԲԳԱ ուրուլոգիայի ինստիտուտի տնօրեն, Ուկրաինայի Բարձրագույն ատեստավորման հանձնաժողովի նախագահ (1998 թվականի նոյեմբերից)։ Ա. Բոգոմոլեցի անվան ազգային բժշկական համալսարանի ուրուլոգիայի ամբիոնի վարիչ (1981 թվականից)։ Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ամսագրի և «Ուրոլոգիա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, «Բուժում և ախտորոշում» հրատարակչության գիտական ղեկավար։ Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիայի (1996), Բրազիլիայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի (1997), Լեհաստանի Շվեյցերի անվան բժշկության ակադեմիայի (1997), Բելառուսի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի (1998), Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի (2001) լիիրավ անդամ։ Տերնոոպոլի Ի. Յ. Գորբաչովսկու անվան պետական բժշկական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Ուկրաինական ԽՍՀ Զապորոժիեի մարզի Մելիտոպոլ քաղաքում։ Ազգությամբ հույն է։
Սովորել է Կիևի բժշկական ինստիտուտի բժշկության ֆակուլտետում (1962)։
1970 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Երեխաների ուրուլոգիական որոշակի հիվանդությունների ռադիոիզոտոպային ախտորոշման մեթոդներ», իսկ 1978 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն «Ուրուլոգիական հիվանդների ֆունկուրոլոգիան և նեֆրոլոգիան հետվիրահատական շրջանում» թեմաներով։ 1966 թվականից աշխատել է Կիևի բժշկական ինստիտուտում։
Աշխատանքներ
Ալեքսանդր Վոզիանովը 15 հայտնագործությունների հեղինակ է
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Կիևի պատվավոր քաղաքացիներ
Նիկոլայ Գուտան
Կենսագրություն
Նիկոլայ Գուտանը ծնվել է 1886 թվականի փետրվարի 9-ին ծովային սպայի, հետագայում կոնտր-ադմիրալ Ռուդոլֆ Եգորովիչ Գուտանի (1848-1894) և նրա կնոջ` Վերա Ավգուստովնա Էբերգարդի, ադմիրալ Անդրեյ Ավգուստովիչ Էբերգարդի քրոջ ընտանիքում ։ 1906 թվականին ավարտել է Սանկտ-Պետերբուրգի ծովային կադետական կորպուսը, 1907 թվականին ստացել միչմանի կոչում։ 1907-1908 թվականներին «Կոլխիդա» զբոսանավով գտնվել է արտասահմանյան նավարկության մեջ։