cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վասիլի Պուստովոյտ
Աշխատանքներ
Մշակել է արևածաղկի սերմնաբուծությունը բարելավող նոր, բարձր արդյունավետ սելեկցիայի համակարգեր։ Ստեղծել է արևածաղկի բարձր ձիթատու (բացարձակ չոր սերմերի յուղայնությունը մինչև 57%), վարակադիմացկուն 20 սորտ։ 1974 թվականին Պուստովոյտի ստեղծած սորտերը ԽՍՀՄ-ում զբաղեցնում էին արևածաղկի սորտային ցանքերի կեսից ավելին, արտասահմանյան երկրներում՝ մոտ 1 միլիոն հա։ ՌԽՖՍՀ 3-5 և 8-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։
Իհարա Սայկակու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ճապոնացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:17-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Ճապոնացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վասիլի Պուստովոյտ
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի 3, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և այլ շքանշաններով, մեդալներով, արտասահմանյան երկրների 3 շքանշաններով։ ԽՍՀՄ պետական (1946), լենինյան (1959) մրցանակներ։
Պուերտո դե լա Սելվա
Պուերտո դե լա Սելվա (Puerto de la Selva), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում գտնվող Ժիրոնա պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ Էմպորդա շրջանի (կոմարկի) կազմում։ Զբաղեցնում է 41,62 կմ² մակերես։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչությունը 993 մարդ է։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 7 կմ է։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 79 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի մունիցիպալիտետներ
Հարավարևելյան Անգլիա
Հարավարևելյան Անգլիան (South East England), Անգլիայի 9 վարչական միավորներից մեկն է։ Գտնվում է Մեծ Բրիտանիայի հարավարևելյան մասում, Անգլիա երկրամասում։ ներառում է 9 հանդիսավոր կոմսություններ։ Վարչական կենտրոնը՝ Գիլֆորդն է, իսկ խոշոր քաղաքներից են՝ Օքսֆորդը, Բրայթոնը, Պորտսմութը, Ռեդինգը, Սաութհեմփթոնը։ Ընդհանուր տարածքը կազմում է 19 096 քառ. կմ, իսկ բանկչությունը՝ 8 միլիոն (2001 թվականի տվյալներով)։
Կատեգորիա:Անգլիայի վարչական բաժանում
Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդական
Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդական, Հայաստանի Հանրապետության դատական դեպարտամենտում դատական ծառայության բարձրագույն պաշտոններ զբաղեցնող դատական ծառայողներին շնորհվող բարձրագույն դասային աստիճան, որը բարձր է «Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 2-րդ դասի բարձրագույն խորհրդական» դասային աստիճանից և բարձրագույն դասային աստիճանն է դատական ծառայությունում։ Աստիճանը շնորհում, դասային աստիճանն իջեցնում, ինչպես նաև դասային աստիճանից զրկում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը՝ վճռաբեկ դատարանի նախագահի ներկայացմամբ։
Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդականները
Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի Հանրապետության դատական ծառայության 1-ին դասի բարձրագույն խորհրդականների ցանկը
Կատեգորիա:ՀՀ բարձրագույն դասի դասային աստիճաններ
Նատրիումի պերռենատ
Նատրիումի պերռենատ, անօրգանական բարդ նյութ, ալկալիական մետաղների աղ և թթու՝ NaReO4 բանաձևով։ Նատրիումի պերռենատը անգույն և սպիրտանման հեղուկ է, որը շատ հեշտ լուծվում է ջրում։
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Նատրիումի պերռենատը անգույն և անհոտ հեղուկ է, որի մոլեկուլը ունի բյուրեղային ցանց։ Լավ լուծվում է ջրում և էթանոլում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռենիումի միացություններ Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ
Յասնայա Պոլյանա (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)
Յասնայա Պոլյանա (Ясна Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յասնայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 326 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ինդունո Օլոնա
Ինդունո Օլոնա (Induno Olona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 9993 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 818 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21056։ Հեռախոսային կոդը՝ 0332։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սթիվեն Ջեյ Գուլդ
Սթիվեն Ջեյ Գուլդ (Stephen Jay Gould) (1941, ), ամերիկացի հայտնի հնէաբան, կենսաբան-էվոլյուցիոնիստ և գիտության պատմաբան։ Գիտամաչելի ժանրի իր ժամանակների ամենահայտնի և ամենակարդացվող գրողներից է ։ Իր մասնագիտական գործունեության մեծ մասը Գուլդն անցկացրել է դասավանդելով Հարվարդի համալսարանում և աշխատելով Նյու Յորքում գտնվող Ամերիկյան բնագիտական թանգարանում։
Կենսագրություն
Գուլդը ծնվել և մեծացել է Նյու Յորքի Քուինս թաղամասում։ Նրա հայրը՝ Լենոսարդը, դատական սղագրող էր իսկ մայրը՝ Էլեոնորան, նկարիչ։ Երբ Գուլդը 5 տարեկան էր, հայրը նրան տանում է Ամերիկյան բնագիտական թանգարանի դինոզավրերի սրահ, որտեղ նա առաջին անգամ տեսնում է տիրանոզավրերի։ «Ես պատկերացում անգամ չունեի, որ աշխարհի վրա նման բան գոյություն ունի, ես ապշած էի»,- հիշում է Գուլդը ։ Այդ պահին էլ Գուլդը որոշում է դառնալ հնէաբան։
Դաստիարակված լինելով եվրոպական աշխարհիկ ընտանիքում, Գուլդը չէր հետևում որևէ կրոնի, նախընտրելով կոչվել ագնոստիկ(Jewish agnostic)) : Նրա քաղաքական հայացքները խիստ տարբերվում իր հոր քաղաքական հայացքներից, ով մաքսիզմի մոլի հետևորդ էր ։ Ինքը Գուլդը 1981 թվականին բնորոշում է իր քաղաքական հայացքները որպես «ձախակենտրոն», նշելով որ իր վրա մեծ աղդեցությունն են ունեցել Չարլզ Ռայթ Միլսի և Նոամ Չոմսկի քաղաքական աշխատությունները։
Իր ամբողջ գործունեության ընթացքում նա հանդես է եկել ցանկացած տեսակի խտրականության դեմ, հատկապես ռասիզմի և սեքսիզմի։ 1960-ական թվականներին, երբ դեռ ուսանող էր, նա քաղաքացիական իրավունքի համար ստեղծված շարժման ակտիվ մասնակից էր և դրա համար ենթարկվում էր հալածանքների ղեկավարության կողմից ։ 1970-ական թվականներին Գուլդը ընդունվում է ձախ հոսանքին պատկանող «Գիտությունը մարդկանց համար» (Science for the People) ակադեմիական կազմակերպություն, որը ստեղծվել էր հակառազմական շարժման հիմքի վրա։ Կենսաբան-մարքսիտներ Ռիչարդ Լևոնտինն ու Ռիչարդ Լևինսը իր ակտիվ քաղաքական գործունեության համար Գուլդին համեմատել են Ջոն Բյորդն Սանդերսոն Հոլիդեյնի հետ ։
Գուլդը ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Առաջին կինը նկարչուհի Դեբորա Լին էր, ում նա հանդիպել էր Անտիոխ քոլեջում սովորելու ժամանակ։ Նրանք ամուսնացան 1965 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, սակայն հետո ամուսնալուծվեցին։ 1995 թվականին Գուլդը երկրորդ անգամ ամուսնանում է քանդակագործ Ռոլանդ Շիվերի հետ։ Նա ուներ 2 երեխա առաջին ամուսնությունից՝ Ջեսսին և Էյթանը և ևս երկուսին՝ Ջեյիդին և Լոնդոնին ունենում է երկրորդ ամուսնության ընթացքում։
1982 թվականի հուլիսին Գուլդի մոտ ախտորոշվում է պերիտոնեալային մեզոթելիմա՝ քաղցկեղի մահացու տեսակ, որը վնասում է մարդու որովայնային խոռոչի էպիթելային հյուսվածքները։ Երկու տարի տևած ծանր բուժումից հետո Գուլդը Disover ամսագրում «Մի հավատացեք բժշկությանը» անունով մի հոդված է տպագրում, որտեղ նա նկարագրում է իր ռեակցիան, երբ իմանում է որ մեզոթելիմայով հիվանդները ախտորոշումից հետո միջինում ապրում են 8 ամսից ոչ ավել։ Դրանից հետո նա բացատրում է, թե ինչ է իրականում նշանակում այդ թիվը և նկարագրում է իր հանգստությունը, որը նա զգաց, երբ հասկացավ որ միջին ցուցանիշնեը ուղղակի պարզեցնում են իրավիճակը և չեն ներառում բոլոր հնարավոր տարբերակները։ Միջնարժեքը գտնվում է ժամանակային սանդակի մեջտեղում և այն նշանակում է, որ հիվանդների 50 տոկոսոը 8 ամիս էլ չեն ապրի, սակայն մնացածը կապրեն ավելի երկար և հնարավոր է, որ շատ ավելի երկար։ Նրան միայն մնում էր պարզել, թե այդ սանդղակում որտեղ էր գտնվում իր դեպքը։ Հաշվի առնելով որ Գուլդի մոտ ախտորոշումը արվել էր հիվանդության վաղ շրջանում, որ նա երիտասարդ էր, լավատես և հնարավորութույուն ուներ ձեռք բերելու նորագույն դեղամիջոցները, նա եկավ այն եզրահանգմանը, որ նա ունի մեծ շանսեր «երկարակյացների W շարքում հայտնվելու համար։ Բուժման փորձնական փուլից հետո, որը ներառում էր ռադիոթերապիա, քիմթերապիա և վիրաբուժական վիրահատություն, Գուլդը ամբողջովին առողջացավ և իր հոդվածը դարձավ հույսի աղբյուր քաղցկեղով հիվանդ շատ մարդկանց համար։
Գուլդը բազմիցս օգտագործել է մարիխուանա բուժման նպատակներով։ Բուժման ընթացքում նա ծխել է մարիխուանա, որպեսի ազատվի բուժումից առաջացող սրտխառնոցից։ Իր կարծիքով, մարիխուանայի օգտագործումը իր բուժման գլխավոր գործորններից մեկն է եղել ։ 1988 թվականին նա վկայություն էր տալիս կանադացի ակտիվիստ Ջիմ Վեյքֆորդի դատական գործընթացի ժամանակ, ով օգտագործել էր մարիխուանան բժշկության մեջ։
Սթիվեն Գուլդը մահանում է 2002 թվականի մայիսի 20-ին, թոքերի մետաստազային ադենոկարդինոմից։ «Հարվրդայն թերթի» համաձայն նա մահացել է իր տանը և իրեն շրջապատել են իր հարազատները՝ կինը՝ Ռոնդին, մայրը՝ Էլեոնորան և իր սիրելի գրքերը» ։
Գիտական հետազոտություններ
Գուլդը սկսել է իր բարձրագույն կրթությունը Օհայոի Անտիոխ քոլեջում, որը նա ավարտել է 1963 թվականին և ստացել երկրաբանի մասնագիտություն։ Այդ ընթացքում նա նաև սովորել է Մեծ Բրիտանիայի Լիդսի համալսարանում։ 1967 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում Նորման Նյուելլայի ղեկավարությամբ ստանալով Ph.D-ի աստիճան, նա աշխատանքի է անցնում Հարվարդի համալսարանում, որտեղ աշխատում է մինչ կյանքի վերջը (1967-2002 թթ.)։
1973 թվականին Գուլդը դառնում է երկրաբանության պրոֆեսոր և աշխատանքի անցնում Հարվրդի հարաբերական կենդանաբանության թանգարանում, իսկ 1983 թվականին Գուլդը դառնում է գիտության զարգացմանը աջակցող Ամերիկյան միության անդամ, որը նա ղեկավարում է 1999-2001 թվականներին։ Բացի այդ նա եղել է Երկրաբանական միության  և Էվոլյուցիան ուսումնասիրող միության փոխնախագահը (1990-1991 թթ.)։
1989  թվականին Գուլդը դառնում է ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ։
Իր գիտական գործունեության սկզբում` 1972 թվականին, Գուլդը Նիլսոն Էլդրիջեյի հետ ստեղծել է ընդհատվող հավասարակշռության տեսությունը, ըստ որի էվուլցիոն փոփոխությունների մեծ մասը ավելի կարճ ժամանակահատվածում է ընթանում քան էվոլյուցիոն հավասարակշռությունը ։ Ըստ Գուլդի, ընդհատվող հավասարակշռության տեսությունը նոր լույս սփռեց էվոլյուցիոն տեսության հիմնական դոգմաների վրա։ Էվոլյուցիոն տեսաբանների կարծիքը այդ հարցի շուրջ տարբերվում էր ։ Մի մասը կարծում էր որ «չնայած այդ տեսությունը իրենից իսկապես հետաքրքրություն է ներկայացնում»» այն «միայն ձևափոխում է նեոդարվինիզմը տեսությունը, այն համադրելով արդեն հայտնի փաստերի հետ»  : Մյուս մասը ընգծում էր Սթիվեն Ջեյի ստեղծագործական նորարաությունը, պնդելով որ էվոլյուցիոն ստազիսը «անսպասելի բացահայտում էր էվոլյուցիոն տեսաբանների մեծ մասի համար» և որ «մեծ ազդեցություն ունեցավ էվոլյուցիոն կենսաբանության և հնէաբանության վրա» ։
Գուլդի գիտական գործունեության մյուս ուղղությունը կենսաբանական սահմանափակումների և այլ ոչ ընտրողական ուժերի բացահայտումն էր, որոնք որոշում են կենդանի օրգանիզմների էվոլյուցիայի ուղղությունը։  1979 թվականին Ռիչարդ Լևոնտինի հետ համատեղ նա տպագրեց «Սուրբ Մարկի տաճարի կամարի աղեղը և Պանգլոսի պարադիգման» վերնագրով մի հոդված, որտեղ նրանք օգտագործեցին նոր տերմին՝ «կամարի աղեղ» վերցված ճարտարապետության աշխարհից։ Գուլդը և Լևոնտինը որպես «կամարի աղեղ» սահմանեցին  օրգանիցմնին բնորոշ այն հատկանիշները, որոնք հանդիսանում են  այլ հատկանիշների անխուսափելի կողմնակի էֆեկտ և որոնք հաստատվել են էվոլյուցիայի ժամանակ ընտրանքի ազդեցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնէաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Լիդսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը
Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը (Misterio e malinconia di una strada), իտալացի նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի կտավը, նկարված 1914 թվականին իր ստեղծագործունեության «մետաֆիզիկական» ժամանակաշրջանում։
Աղջիկն օղակը ձեռքին վազում է դատարկ փողոցով դեպի ստվերը, որը տարածվում է շենքի հետևում թաքնված կերպարանքից։ Նկարում գտնվող տարածությունը բաժանվում է երկու մասի, մի մասը գտնվում է խոր մթության մեջ, իսկ մյուսը լուսավորում է արևը։ Նկարի ստորին աջ մասում մութ շենքի կողքին նկարված է դատարկ կառքը։ Ձախ կողմում երևում է սպիտակ շինություն, որն ունի կամարաշար և կլոր աշտարակներ։ Քննադատները նկարում նկատել են ագրեսիա և վտանգ, որը գալիս է աղջկա ճանապարհը արգելափակող խորհրդավոր կերպարից։ Ստվերից անհնար է հասկանալ, թե այն ում է պատկանում։ Միայն Կիրիկոյի խոսքերից և նույն ժամանակաշրջանի նրա այլ նկարների հետ համեմատելուց հետո կարող է պարզ դառնալ, որ ստվերը պատկանում է արձանի, և ոչ թե մարդու ։ Կամարաշարերը, արձանները և ամայի քաղաքները հատուկ են նաև վաղ Կիրիկոյին, սակայն օղակով աղջիկ նրա աշխատանքներում, այս նկարից բացի, ոչ մեկում չի հանդիպում։ Ջեյմս Թրոլ Սոբիի կարծիքով, ով հետազոտել էր Կիրիկոյի արվեստը, աղջիկը նրա վրա ազդեցություն էր թողել Ժորժ Սյորայի «Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում» նկարից (1886) :
Չնայած նրան, որ առաջին հայացքից նկարը ամբողջական է երևում, այնուամենայնիվ օբյեկտները նկարված են տարբեր դիտարկային արտապատկերումներով, օրինակ` կառքը` իզոմետրիկ, շինությունները` կենտրոնական պրոյեկցիայով։ Ընդ որում` ձախակողմյան և աջակողմյան շինություններիպրոյեկցիաների կենտրոնները խիստ տարբերվում են։ Ջեյմս Սոբին նկատում է որ «նկարի երկրաչափությունը դիտավորյալ փոփոխվել է բանաստեղծական նպատակներով» : Կառքի դուռը բաց է։ Քննդատները կարծում են, որ այն բաց է մնացել օղակով աղջկա անփութության պատճառով։ Սակայն Ջեյմս Սոբիի խոսքերով, այն պարզապես բաց է մնացել Կիրիկոյի իմաստային նկատառումներից ելնելով`նկարիչը ցանկացել է ստեղծել մի պատրանք, թե ինչ-որ խորհրդավոր բան է տեղի ունենում կամ պետք է տեղի ունենա կառքում։ 1960-ական թվականների վերջում Կիրիկոն նկարել է «Առեղծվածը և փողոցում օղակով վազող աղջկա մելանխոլիան» (Mistero e malinconia di una strada, fanciulla con cerchio) կտավի կրկնօրինակը։ Ի տարբերություն օրիգինալ նկարի, կրկնօրինակում կառքի վրա անիվ չկա և ուղեբեռը ցրված է դրա կողքերով, սպիտակ տան ձախակողմյան մասում կամարները 10-ի փոխարեն 15-ն են, օղակով աղջկա ճանապարհն արգելափակող կերպարը չունի ձեռք, աշտարակում սպիտակ շենքի վրա չկա պատուհան։ Կտավի չափսերն են 74,9 × 59,1 սմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1914 նկարներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Իտուսայինգո
Իտուսայինգո (Ituzaingó)՝ բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Սան Խոսե դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 771 մարդ.
Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Ակատքար
Ակատքար, Ակիտկայա, լեռնագագաթ Վիրահայոց լեռներում, Լեջան լեռնազանգվածից հյուսիս-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Գյոլեորեն
Գյոլեորեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ինգրիդ Ալբերինի
Ինգրիդ Ալբերինի (Ingrid Alberini) առավել հայտնի Ին-Գրիդ (In-Grid ), իտալացի երգչուհի, երգահան, վերադաշնակող ։
Կենսագրություն
Ինգրիդ Ալբերինին ծնվել է Իտայիայում։ Ծնողները նրան անվանել են ի պատիվ շվեդ կինոդերասանուհի Ինգրիդ Բերգմանի։ Նրանք ղեկավարում էին Էմիլիա-Ռոմանիա մարզի Պարմա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Մոդենա քաղաքի կինոթատրոնը, որը համարվում էր դասական և ժամանակակից իտալական երաժշտության բնօրրանը ։ Ինգրիդն իր մանկության տարիներին բազմաթիվ կինոնկարներ է դիտել, ինչը, իր կարծիքով, որոշիչ դեր է խաղացել իր՝ երգչուհի դառնալու որոշման մեջ։ Նրան գրավում էր նկարչությունը։ Դերասանական խաղերով և երգերով տարված՝ նա շուտով պարզում է, որ երաժշտությունն ինքնաարտահայտվելու ամենահզոր ձևն է։ Նա մանկուց ձգտել է փառքի. դպրոցում լավ կիթառ է նվագել, հաճախ էին նրանից ինքնագիր վերցնում։ Սկզբնական շրջանում՝ մոտ 10 տարի, նա երգել է հայրենիքում։ Իր յուրահատուկ ձայնի շնորհիվ նա կարողանում էր հանդիսատեսին գրավել:Ապա նա գրավում է նաև երաժշտական պրոդյուսերների ուշադրությունը։
1994 թվականին Ինգրիդը «Սան-Ռեմոյի ձայնը» տարածաշրջանային մրցույթում հաղթող է ճանաչվում:Տարբեր հանդիպումնեի է մասնակցում՝ որպես հատուկ հյուր։
Նա հանրաճանաչ է դառնում շնորհիվ իր հզոր ձայնի ու էներգիայի։ Հանրահայտ երաժշտական պրոդյուսերների հետ է աշխատել և շնորհիվ «Tu Es Foutu» երգի, հասնում է փառքի գագաթնակետի։ Այս երգը նրա համար դառնում է «կյանքի ուղեգիր»՝ զբաղեցնելով եվրոպական և ռուսական բազմաթիվ հիթ-շքերթների առաջին շարքերը։ Նմանատիպ հաջողություն է բերում նրան իր դեբյուտային Rendéz-Vous ալբոմը, որն ունի բազմաթիվ երաժշտական վկայագրեր, այդ թվում`Ռուսաստանի՝ հինգ «պլատինե հավաստագիր» ։
Երգչուհին ունի փիլիսոփայության դոկտորի կոչում ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի երգահաններ Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ
Միջին Կուզ Յու
Միջին Կուզ Յու (Средний Кузь-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Վիզինգա գետի ձախ ափին՝ 112 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև գետաբերան, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Օպեչեկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Օպեչեկ (Опечек), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Խաչքար (Զեյթունի գավառակ)
Խաչքար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Զեյթունի գավառակում։ Գտնվում էր Մարաշից դեպի Զեյթունի վանք տանող ճանապարհի վրա ։
Օպեչեկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Խաչքար (Զեյթունի գավառակ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Օպեչեկ (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Խաչքար (Զեյթունի գավառակ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(7052) 1988 VQ2
(7052) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 12-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,713452 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9393 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4876 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1632,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220506 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,56° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բարբարա Պոլաստրինի
Բարբարա Մարիա Սիմոնետա Պոլաստրինի (Barbara Maria Simonetta Pollastrini, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, Պրոդիի երկրորդ կառավարության իրավունքների և հնարավորությունների հավասարության նախարար (2006-2008)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1947 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Դարֆո Բոարիո Թերմե համայնքում՝ բուրժուական ընտանիքում։ Ավարտել է Բոկոնիի համալսարանը, դիպլոմային աշխատանքը գրել է Շառլ Ֆուրիեի մասին, հետագայում որոշ ժամանակ դասավանդել է համալսարանում։ Երիտասարդական ձախակողմյա շարժման վերելքի ժամանակ՝ 1968 թվականին՝ միացել է իտալացի մաոիստական կոմունիստների միությանը, որն ավելի հայտնի է իր կենտրոնական օրգանի Servire il popolo-ի («Ծառայել ժողովրդին») անվանմամբ, գլխավորել է դրա միլանյան բաժանմունքը, հետագայում տեղափոխվել Իտալական կոմկուսակցությունը։ 1980-ական թվականների վերջից սկսած Միլանում գլխավորում էր Իտալական Կոմունիստական Կուսակցությունը։
«Մաքուր ձեռքեր» գործողության շրջանակներում 1993 թվականի սեպտեմբերի 30-ին պաշտոնապես մեղադրվել է ԻԿԿ-ի ապօրինի ֆինանսավորման մեջ, սակայն 1996 թվականի ապրիլի 16-ին լիովին արդարացվել է ։
1992 թվականից 1994 թվականներին Պատգամավորների պալատում անդամակցել է Ժողովրդավարական կուսակցության 11-րդ գումարման ձախակողմյա ուժին։ 2001 թվականի մայիսի 30-ից 2006 թվականի ապրիլի 27-ը եղել է Ձախակողմյա ժողովրավարներ-Ձիթապտղի ծառ կուսակցության 14-րդ գումարման անդամ է, իսկ 15-րդ գումարումից սկսած՝ Ժողովրդավարական կուսակցության անդամ։
2006 թվականի մայիսի 17-ից 2008 թվականի մայիսի 8-ը զբաղեցնում էր Պրոդիի երկրորդ կառավարության Իրավունքների և հնարավորությունների հավասարության նախարարի պաշտոնը ։
Ռոզի Բինդիի հետ միասին պատրաստել է օրինագիծ՝ հայտնի Diritti e doveri delle coppie conviventi անվանմամբ, որը կարգավորում էր դե ֆակտո ամուսնությունները՝ ներառյալ նույն սեռի ներկայացուցիչների ամուսնությունը, սակայն այն չի ընդունվում խորհրդարանի կողմից՝ մինչև 2008 թվականի արտահերթ ընտրությունները։ Նախագծի վերանայման ընթացքում արդարադատության նախարար Կլեմենտե Մաստելան դեմ քվեարկեց օրինագծին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ
Էդգար սարկավագ Ծատուրյան
Էդգար սարկավագ Ծատուրյան աստվածաբան, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Էդգար սարկավագ Ծատուրյանը ծնվել է 1981 թվականի հունիսի 20-ին Արարատ քաղաքում։ 1998 թվականին ավարտել է Մասիս քաղաքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1998-2003 թվականներին սովորել և ավարտել է Սևանի Վազգենյան հոգևոր դպրանոցը։ 2003-2004 թվականներին սովորել և ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանը։ 2004-2006 թվականներին աշխատել է «Էջմիածին» ամսագրի խմբագրությունում որպես գործավար-քարտուղար։ 2006-2011 թվականներին սովորել է Աթենքի աստվածաբանական համալսարանում։ 2011-2022 թվականներին ծառայել է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Արարատյան Հայրապետական Թեմում որպես սարկավագ ։
36-րդ հարավային զուգահեռական
36-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 36° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։
Սահմաններ
Արգենտինայում այս զուգահեռականով Լա Փամփա նահանգը բաժանվում է Մենդոսա և Սան Լուիս նահանգներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային զուգահեռականներ
Վասիլևսկոե (գյուղ, Ռուզսկի շրջան)
Վասիլևսկոե (Васильевское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռուզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռուզսկի շրջանի բնակավայրեր
Սագեր և կարապներ (մուլտֆիլմ)
Վայրի կարապներ (Гуси-лебеди), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1949 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի կողմից, ըստ ռուսական ժողովրդական համանուն հեքիաթի։
Սյուժե
Շուկա գնալիս ծնողները հանձնարարում են իրենց աղջկան` Մաշային, հոգ տանել իր եղբոր` Վանյայի համար։ Աղջիկը թեթևամտորեն թողնում է նրան բակում, իսկ ինքը գնում է ընկերուհիների հետ խաղալու։ Հանկարծ գալիս են վայրի կարապները, գողանում են Վանյային բակից և տանում են իրենց տիրուհու` Բաբա Յագայի մոտ։
Մաշային այլ ելք չի մնում, քան փրկել եղբորը, և քույրիկը գնում է անտառ` փնտրելու հավի ոտքերով խրճիթը։ Ճանապարհին նա օգնում է վառարանին, խնձորենուն և գետակին, որոնք իրենց հերթին օգնում են աղջկան, երբ նա Վանեչկայի հետ փախչում է Բաբա Յագայից և վայրի կարապներից։
Վերահնչյունավորում
1949 թվականի սկզբնական տարբերակաը վերականգնվել է 2005 թվականին։
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է VHS և DVD ձևաչափերով` ընդգրկվելով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իվան Իվանով-Վանոյի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդրա Սնեժկո-Բլոցկայայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1949 մուլտֆիլմեր
Տաո
Տաո կամ Տաո-Կլարջեթ (ტაო), Մեծ Հայքի թագավորության Տայք նահանգի վրացական անվանումը։
Միջնադարում այս տարածքներում կազմավորվել է Տաո-Կլարջեթի թագավորությունը, որը հայկական աղբյուրներում հիշատակվում է Տայքի կյուրոպաղատություն կամ Տայք-Կղարջքի իշխանություն անվանումներով։
Ներկայումս՝ պատմական Տաո նահանգի տարածքում գտնվում են Թուրքիայի Հանրապետության Էրզուրում, Արդվին և Արդահան մարզերը։
Պատմություն
Տաոն մշտապես եղել է հայոց և վրաց պետականության գոյատարածքներից մեկը։ Կան վկայություններ, որ այս տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Առաջին հիշատակումները մեզ են հասել ասորեստանյան և ուրարտական արձանագրություններից։ Մ.թ.ա. 401 թվականին հույն պատմիչ Քսենոփոնը իր «Անաբասիս» աշխատությունում հիշատակում է «տայոխների» երկիրը։
Մինչև 3-րդ դարը Տայքը եղել է արքունական կալվածք և զորակայան։ 8-րդ դարի վերջին Տաոն անցնում է վրաց Բագրատիոնիների իշխանության տակ ։
7-րդ դարում՝ արաբական տիրապետության շրջանում, Վարազ-Տիրոց Բ Բագրատունին, ով դարձել էր հայոց մարզպան (628-634), իր տարածքներին է միացնում նախկին Մեծ Հայքի Տայք նահանգը։ Ավելի ուշ Բագրատունիներին անցնում են Գուգարքի գավառներից Կղարջքը, իսկ հայոց իշխան Աշոտ Մսակեր Բագրատունու (790-826) օրոք՝ Այրարատի գավառներից Շիրակը, Արագածոտնը, Տուրուբերանի գավառներից՝ Տարոնը և այլն։ Բագրատունիները հիմնում են այդտեղ առանձին իշխանություններ։
Տաո-Կլարջեթի իշխանություն հիմնադրել է Աշոտ I Կյուրոպաղատը (813-830), ով պայմանագիր է կնքել Բյուզանդիայի հետ՝ արաբական տիրապետությունից Վրաստանը ազատելու համար և ընդունել է կյուրոպաղատի տիտղոսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի պատմական շրջաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի պատմական շրջաններ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի պատմություն Կատեգորիա:Տայք-Կղարջք
Մադլեն եկեղեցի
Նկարագրություն
Մադլեն եկեղեցի (l'église de la Madeleine), սուրբ Մարիամ Մագդաղենացու եկեղեցին Փարիզի 8-րդ թաղամասում։ Հրապարակի մյուս շինությունների հետ ներկայացնում է ֆրանսիական կլասիցիզմի ճարտարապետության չափանիշները։ Հունա-հռոմեական տաճար, բնօրինակը եղել է Մեզոն Կարեն Նիմում։ Բեմի վրա 52 սյուներ են, որոնք ամբողջությամբ շրջապատում են շինությունը, ամեն մի սյան բարձրությունը 19,5 մ։ Տաճարը լուսավորվում է տանիքի միջոցով, ի տարբերություն մյուս տաճարների եկեղեցին չունի ոչ պատուհաններ, ոչ տրանսեպտ։ Տաճարի ճակատային մասում տեղադրված են քանդակների խումբ «Սարսափելի դատարանը» անվանումով, որը Ֆիլիպ Օնորե Լեմերի աշխատանքն է։
Պատմություն
Եկեղեցու կառուցման պատմությունը տևեց 85 տարի, քանի որ XVIII դարի վերջին և XIX դարի սկզբներին Ֆրանսիայում քաղաքական անկայունություն էր։ Շինարարությունը սկսվել է Լյուդովիկ XV օրոք ճարտարապետ Կոնտանա դ’ Իվրիի ղեկավարությամբ։ Եկեղեցու նախնական նախագիծը օգտագործվեց Սուրբ Լյուդովիկի եկեղեցու համար հաշմանդամների տանը։ 1790 թվականին շինարարությունը կանգնեցվեց։ 1806 թվականին Նապոլեոնը ճարտարապետ Վինյոնին կառուցել փառքի սրահ կայսերական բանակի համար։ Այն ինչ կառուցվել էր մինչ այդ քանդվեց։ 1814 թվականին Լյուդովիկ XVIII ցանկացավ, որպեսզի վերակառուցվող շենքը դառնա եկեղեցի ի հիշատակ Լյուդովիկ XVI և Մարիա Անտուանետային։ 1846 թվականին եկեղեցին կառուցվեց և օծվեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի եկեղեցիներ
Ատակազո
Ատակազո՝ հրաբուխ Արևմտյան Կորդիլլերայում, որն էլ գտնվում է Քիտո, Էկվադորի հարավ-արևմուտքում։ Մտնում է Ատակազո-Նինաուիլկա հրաբխային համալիրի մեջ։
Ատակազոն 4463 մետր բարձրությամբ ստրատոհրաբուխ է։ Գտնվում է Կիտոյից 25կմ հարավ-արևմուտք։ Կազմված է անդեզիտային հրաբուխների համալիրից։ Հրաբուխը շրջապատված է հրաբխային գմբեթներով, որոնք առաջացել են դացիտներից։ Այս դացիտների հիմքում էլ ընկած է 6 կիլոմետրանոց կալդերաներ, որոնք առաջացել են Պլեյստոցենի ժամանակաշրջանում։ Վերջին անգամ Ատակազոն ժայթքել է մոտավորապես 2300 տարի առաջ։ Լավային հոսքերը 35կմ ճանապարհ են բացել դեպի արևմուտք։ Հրաբխի լանջերը ծածկված են խիտ անտառներով։
Աննաբել Շաշինգ
Աննաբել Շաշինգ ('Annabel Schasching', ), ավստրիացի ֆուտբոլիստուհի, ով  2020 թվականից հանդես է գալիս ավստրիական Գրաց քաղաքի «Շտուրմ» ակումբի կանանց թիմում, 2021 թվականից՝ Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում։
Կենսագրություն
Աննաբել Շաշինգն իր մարզական կարիերան սկսել է 2009 թվականին Union St. Aegidi թիմում ։ Վերապատրաստում է անցել Ռիդ իմ Ինկրայսի և Սանկտ Պյոլտենի կանանց  ֆուտբոլային ազգային կենտրոններում , 2018 թվականի հունվարից ընդգրկվել SKN St. Pölten թիմում Im Juli 2020 wechselte sie zu Sturm Graz ,, 2021 թվականի ամռանը միացել Գրաց քաղաքի «Շտուրմ» ակումբի կանանց թիմին , որտեղ, ըստ պայմանագրի, կխաղա մինչև 2022 թվականի ամռան ավարտը  ։
Ավստրիայի կանանց բունդեսլիգայի՝ Planet Pure-ի մարզիչների ու երկրպագուների շրջանում Ավստրիայի ֆուտբոլի ասոցիացիայի կազմակերպած քվեարկության արդյունքներով Աննաբել Շաշինգը հռչակվել է 2021/22 մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստուհի ։ Մրցաշրջանի ընթացքում իր խփած 15 գոլերով նա արժանացել է նաև լավագույն գոլահարի տիտղոսին ։
Աննաբել Շաշինգը ժամանակին ընդգրկվել է Ավստրիայի ֆուտբոլի մինչև 16, ապա՝ 17, այնուհետև՝ 19 տարեկան աղջիկների հավաքականներում ։ Իսկ այդ երկրի կանանց ազգային հավաքական առաջին անգամ հրավիրվել է 2021 թվականի մարտի 19-ին ։ Ազգային հավաքականում իր նորամուտը նշել է 2021 թվականի նոյեմբերի 30-ին՝ փոխարինման մտնելով Լյուքսեմբուրգի կանանց ազգային հավաքականի դեմ մրցախաղի 81-րդ րոպեին :
Հավաքականի կազմում իր առաջին գոլը խփել է 2022 թվականի հունիսի 22-ին՝ Չեռնոգորիայի կանանց ազգային հավաքականի դեմ ընկերական մրցախաղում ։ Անաբել Շաշինգը մասնակցել է նաև Եվրոպայի կանանց ֆուտբոլի 2022 թվականի առաջնության խաղերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանանց ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ֆինլանդիայի տնտեսություն
Ֆինլանդիայի տնտեսությունը բարձր է զարգացած։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ֆինլանդիան զբաղեցնում է 15-րդ տեղը մեկ շնչի հաշվով նոմինալ ՀՆԱ-ով և 21-րդ տեղը մեկ շնչի հաշվով (ԳՀ) ՀՆԱ-ով՝ $36.723։ ՀՆԱ-ն 2012-ին կազմել է $247,2 միլիարդ։ Երկրի ՀՆԱ-ի 62,8%-ը տալիս է սպասարկման ոլորտը, արդյունաբերության բաժինը 29,1% է, գյուղատնտեսությանը՝2,6%։ Սպասարկման ոլորտում զբաղված է բնակչության 77,2%-ը, արդյունաբերության մեջ՝ 18,3%-ը, գյուղատնտեսության մեջ՝ 4,5%։ Գործազրկությունը 7,3 % է, միջին ամսական աշխատավարձը՝ 4675 ԱՄՆ դոլար։ Ըստ Doing Business-ի Ֆինլանդիան զբաղեցնում է 11-րդ տեղն աշխարհում։ Ներմուծումը փոքր-ինչ գերազանցում է արտահանումը (այսինքն արտաքին առևտրի հաշվեկշիռը բացասական է)։ Արտահանումը  կազմել է 78,83 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։ Արտահանում է էլեկտրատեխնիկա, մեքենասարքավորումներ, տրանսպորտային միջոցներ, թուղթ, քիմիկատներ, մետաղներ։ Արտահանման մեջ գլխավոր առևտրային գործընկերները հետևյալ երկրներն են. Ներմուծումը կազմել է 80,34 միլիարդ ԱՄՆ դոլար։ Ներմուծվող հիմնական ապրանքներն են սննդամթերքը, մետաղները, նավթը և նավթամթերքը, տեքստիլ արտադրանքը, մեքենասարքավորումները։ Ներմուծման մեջ գլխավոր առևտրային գործընկերները հետևյալ երկրներն են. Պետական պարտքը կազմում է ՀՆԱ-ի 53.5%-ը։ Կրեդիտային վարկանիշը բոլոր լավագույն վարկանշային կազմակերպությունների տվյալներով ամենաբարձրն է, հեռանկարը՝ կայուն է։ Ֆինլանդիայի տնտեսության ամենազարգացած ճյուղը սպասարկման ոլորտն է.
Սպասարկման ոլորտը
Սպասարկման ոլորտում հատկապես բարձր են զարգացած գիտությունը և առողջապահությունը։ Զարգացած են նաև առևտուրը, կրթությունը (անգրագիտությունը 0.0% է), սպորտը։
Արդյունաբերությունը
Արդյունաբերությունը բարձր է զարգացած։ Հատկապես զարգացած են մեքենաշինությունը, մետաղաձուլությունը, նավաշինությունը, անտառային արդյունաբերությունը։
Գյուղատնտեսությունը
Ֆինլանդիայի գյուղատնտեսության առաջատար ճյուղը մսակաթնատու խոշոր եղջերավոր անասնապահությունն է։ Ֆինլանդիան կարագով, պանրով, յուղով, կաթով և մսով աշխարհում զբաղեցնում է առաջատար հորիզոնականներ։
Հավսաթաղ
Հավսաթաղ (նաև՝ Խնձորեկ), գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում    , որը ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի Հանրապետության զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    ։ Ըստ Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ այն հանդիսանում է Շահումյանի շրջանի բնակավայրերից, իսկ ըստ Ադրբեջանի վարչաատարածքային բաժանման՝ համարվում է Քելբաջարի շրջանի բնակավայր ։
Անուն
Գյուղի պատմական անունը Խնձորուտ է եղել ։ 1800-ական թվականների վերջերին գյուղում հաստատված թուրքական խաշնարած թափառական ցեղերի ներկայացուցիչները բնակավայրի անունը թարգմանել են և կոչել Ալմալու (թարգմանաբար նշանակում է Խնձորուտ)։ Բնակավայրը Հավսաթաղ անունն է ստացել Քարվաճառի ազատագրումից հետո, երբ շրջանը մտցվել է Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի մեջ ։
Համաձայն ուսումնասիրությունների՝ բնակավայրի անվան առաջին հայտնի հիշատակությանը հայտնաբերվել է Մարտիրոս Խնձորեկցու ձեռագիր ավետարանում ։
Աշխարհագրություն
Բնակավայրը գտնվում է Արցախի Հանրապետության հյուսիս-արևմտյան հատվածում։ Քարվաճառ շրջկետրոնից հեռու է 30 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 110 կմ ։
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 3859,11 հա տարածք։ Հավսաթաղ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Տրտու գետի վտակը։ Հավսաթաղ համայնքի վարչական և գյուղատնտեսական նշանակության հողերի վերաբերյալ ստույգ տեղեկություններ չկան, կադաստրային չափագրումներ չեն իրականացվել։ Ջրամատակարարումն իրականացվում է պետության կողմից կենտրոնացված, համայնքի կողմից՝ մեխանիկական եղանակով, համակարգը սնվում է 1 ակունքից։ Համայնքի տարածքում կան քիչ քանակությամբ բնական անանուն սեզոնային աղբյուրներ՝ առվակների տեսքով։
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի համատեղ ստորագրված համաձայնագրով Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի քարվաճառյան հատվածը հայաթափվել և 2020 թվականի նոյեմբերի 25-ին հանձնվել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողությանը   ։
Եռակողմ համաձայնագրի ստորագրումից և տարածքը Ադրբեջանի զինված ուժերին հանձնելու ժամկետները նշելուց հետո բնակչությունը սկսել է լքել շրջանը, այդ թվում՝ Հավսաթաղը։ Հայերի հեռանալն ուղեկցվել է տների հրդեհներով և ենթակառուցվածքների ոչնչացմամբ «որպեսզի չանցնի թշնամուն» ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Հավսաթաղ բնակավայրի տարածքում պահպանվել են մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնցից են գյուղատեղիների տեսքով հին հայկական բնակատեղիների հետքերը և մահմեդական գերեզմանոցը ։
Հավսաթաղի շրջակա տարածքում հայտնաբերվել են մի քանի հին գյուղատեղիների հետքեր։ Ըստ ուսումնասիրողների՝ գյուղատեղիների հին հայկական անունները չեն պահպանվել։ Ներկայում դրանք հայտնի են 18-րդ դարի վերջերից այստեղ հաստատված թյուրք-քրդական մահմեդական ցեղերի ներկայացուցիչների կողմից տրված անուններով։ Գյուղից արևելք է գտնվում Օթախլարն, իսկ հարավում՝ Ալչալի, Քիլսյալի, Ղուշյուվասի գյուղատեղիները ։
Հավսաթաղի մահմեդական գերեզմանոցի ուսումնասիրությամբ զբաղվել է Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամը։ Գերեզմանոցը գտնվում է Հավսաթաղ գյուղից 1,5 կմ հեռու դեպի հարավ-արևելք։ Այն սփռվում է Դուտխու գետի աջ ափով ձգվող ճանապարհի երկու կողմերում։ Ուսումնասիրությունների ընթացքում գերեզմանոցում հայտնաբերվել են արաբերեն և կիրիլիցայով գրված թուրքերեն արձանագրություններով տապանաքարեր։ Մահմեդական գերեզմանոցի ամենահին տապանաքարը, որի արձանագրությունը արաբատառ է, թվագրվում է 1880-1881 թվականներով ։
Բնակչություն
Մինչև 18-րդ դարի կեսերը Հավսաթաղը շրջանի մյուս բնակավայրերի նման ունեցել է հայ բնակչություն, որն աստիճանաբար ստիպված է եղել հեռանալ իր բնակավայրից թյուրքական մահմեդական ցեղերի արշավանքների, լեզգիների թալանչիական արշավանքների հետևանքով։ Հայ ազգաբնակչության հեռացումից հետո այստեղ են հաստատվել քոչվոր թյուրք-քրդական ցեղերը և աստիճանաբար նստակյաց կյանքի անցել։ 1993 թվականին տեղի ունեցած Քարվաճառի ազատագրմամբ ադրբեջանցիները (նախկին թյուրք-քրդական ցեղերի հետնորդները) հեռացել են, որից հետո բնակավայրում վերաբնակվել են հայեր, այդ թվում՝ Խորհրդային Ադրբեջանից գաղթածներ ։
Ստորև պատկերված աղյուսակով ներկայացված է Հովսաթաղ բնակավայրի բնակչության վիճակագրական տվյալներն ըստ տարիների՝
Կրթություն
2002-2003 թվականներին իրանահայ Շուշանիկ Սարգսյանի ժառանգների նվիրատվությամբ Հավսաթաղ գյուղում կառուցվել է դպրոց։ 2015/16 ուսումնական տարում դպրոցն ուներ 24 աշակերտ, որոնց դասավանդում էին 12 ուսուցիչ ։
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ, մասնավորապես՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ Կատեգորիա:Շահումյանի շրջանի համայնքներ
Լուի VII Երիտասարդ
Լյուդովիկոս VII Երիտասարդ (Louis VII le Jeune, ), Ֆրանսիայի արքա (1137 - 1180), Լուի VI-ի որդին։ Հարել է հոր քաղաքականությանը։ 1146 թվականին մասնակցել է խաչակրաց երկրորդ արշավանքին, հասել է մինչև Անտիոք, Տյուրոս։ Դամասկոսի վրա արշավելու ժամանակ պարտության է մատնվել և 1149 թ.-ին վերադարձել է հայրենիք։ Ամուսնացել է երեք անգամ՝ Էլեանորա Աքվիտանցու, Կոստանցիա Կաստիլիացու, Ադել Շամպանցու հետ. միայն երրորդ ամուսնությունից է ծնվել թագաժառանգ Ֆիլիպը։
Ծագում և պատանեկություն
Լուի VII-ը Լուի VI Թանձրամարմինի և Ադելա Սավոյացու երկրորդ որդին էր։ Նրա հայրը, որպես համակառավարիչ, թագադրում է իր ավագ որդի Ֆիլիպ Երիտասարդին (1129 թվական), իսկ Լուի VII-ին նախանշում է հոգևոր կյանքի համար։ Սակայն Ֆիլիպը մահանում է դժբախտ պատահարի պատճառով (վայր է ընկնում ձիուց), Լուի Թանձրամարմինը երկրորդ որդուն հետ է վերցնում մենաստանից և ընդամենը 12 օր անց նրան թագադրում է որպես Ֆրանսիայի արքա։ Թագադրման արարողությունը և թագավորության օծումը Ռեյմսի տաճարում իրականացնում է անձամբ Հռոմի պապ Իննովկենտիոս II-ը։ Լուի VII-ը ամբողջ կյանքի ընթացքում պահպանում է սերը դեպի վանական կյանքը և եկեղեցական գործերին։
1137 թվականին Լուի Ավագը կազմակերպում է որդու ամուսնությունը Գիլյոմ II Աքվիտանացու դուստր և ժառանգորդ Էլեանորայի հետ։ Դրանից որոշ ժամանակ առաջ դուքսը մահացել էր Սանտիագո դե Կոմպոստելա ուխտագնացության ժամանակ և Էլեանորայի ամուսնուն պետք է բաժին հասներ ամենալայնատարած և ամենահարուստ ու ուժեղ կոմսություններից մեկը Ֆրանսիայում։ Համաձայն Օրդերիկ Վիտալիի և Քրոնիկա Մորինյիի, դուքսը իր ժառանգորդուհու ձեռքը կտակել էր Լուի Կրտսերին.
1137 թվականի հուլիսին արքայազնը 500 հեծյալներից կազմված ջոկատով ժամանում է Բորդո և ամսի 25-ին պսակադրվում է Էլեանորայի հետ ։ Օգոստոսի 8-ին Պուատիեում նա հռչակվում է Աքվիտանիայի դուքս և Պուատիեի կոմս և նույն օրը իմանում է, որ մեկ շաբաթ առաջ մահացել է նրա հայրը, Լուի Կրտսերին թողնելով Ֆրանսիայի միակ արքա։
Թագավորում
Շնորհիվ Կապետինգների տան մեջ ավագ որդիներին համակառավարիչ հայտարարելով թագի հանձնման արդեն կայացած գործընթացի, Լուի Կրտսերի գահը ոչ մեկը չի վիճարկում։ Կառավարման սկզբին արքայական կալվածքը ներառում էր Իլ դը Ֆրանսը, Օռլեանը և Բերիի մի մասը։ Լուի VII հայրը 30 տարի չդադարող մանր կռիվների ընթացքում այդ տարածքը դարձնում է բարոններից անվտանգ, ովքեր ճանապարհներին զբաղվում էին ավազակությամբ, քաղաքային և եկեղեցական համայնքների ճնշմամբ։ Այժմ կալվածքը համեմատաբար մեծ չէր, սակայն հաստատուն հիմք էր արքայական իշխանության համար։ Նոր արքայի ժամանակ իրենց դիրքը պահպանում են Լուի Թանձրամարմինի խորհրդականները՝ Սեն Դենիի աբբա Սուգերիի գլխավորությամբ։
Ամուսնության միջոցով Լուին դառնում է թագավորության ամբողջ հարավարևմտյան մասի փաստացի կառավարիչը, որը իր կալվածքից մեծ էր մի քանի անգամ։ Սակայն այդ տարածքների վրա իրական վերահսկողություն ամուսնության 15 տարիների ընթացքում նա այդպես էլ չի կարողանում։ Բացի Աքվիտանիայից, գոյություն ունեին ևս մի շարք ուժեղ կոմսություններ, որոնց կառավարիչները սահմանափակվում էին արքայական ավատատիրության ձևական ճանաչմամբ։ Նրանց մեջ առանձնանում էր Նորմանդական դքսությունը, նախկին անգլոնորմանական միապետության մասը և Անժուի կոմսությունը։
Կառավարման սկիզբ
Լուին փորձում է իր մարդկանց նշանակել Աքվիտանիայի կառավարման համար։ 1138 թվականին նա ճնշում է Պուատիե քաղաքի բնակիչների խռովությունը, որոնք ձգտում էին կոմունայի կարգավիճակ ստանալուն, 1141 թվականին, կնոջ անունից, նա հավակնություններ է հայտարարում Թուլուզի կոմսության համար և արշավով շարժվում է դեպի հարավ, սակայն գրավել Թուլուզը չի հաջողվում և բավարարվում է տեղական Ալֆոնսո Իորդանի դինաստիայի ներկայացուցչի վասալային երդման ընդունմամբ։ Անդ տարիներին մշտապես տեղի էին ունենում արքայի և կղերականության հետաքրքրությունների բախումներ, կապված եկեղեցական հոգորականության բարձրաստիճան ներկայացուցիչների ընտրության հետ։ Այսպես, 1138 թվականին Լուին մերժում է հաստատել Լանի նոր եպիսկոպոսին, 1141 թվականին նա փորձում է Բուրժի արքեպիսկոպոս նշանակել իր արքունական եկեղեցու հոգևորականներից մեկին, սակայն ընտրողները գերադասում են մեկ այլ թեկնածուի։ Պուատիեյում մայր տաճարի փոխարինման հարցում արքայի դիրքորոշումը նույնպես հաշվի չի առնվում։
Եկեղեցու հետ ամենալուրջ բախումը սկսվում է արքայական զարմիկ և սենեշալ Ռաուլ Վերմանդուայի պատճառով։ Լուին համոզում է նրան բաժանվել կնոջից, որպեսզի երկրորդ անգամ ամուսնանա թագուհու քույր Պետրոնիլայի հետ (1142 թվական)։ Այդ ամուսնությունը կարևոր էր արքայի համար, քանի որ Էլեանորան դեռևս զավակներ չուներ և համապատասխանաբար Պետրոնիլան համարվում էր Աքվիտանիայի ժառանգորդուհի։ Սակայն Ռաուլի կինը ազգականուհի էր գալիս Շամպանիի կոմս Տիբո Մեծին, ով ուժեղ կոմսություն էր ստեղծել Փարիզից արևելք։ Տիբոն ստանում է պապի աջակցությունը և եկեղեցական հավաք է կազմակերպում Լանիում, որը Ռաուլի առաջին ամուսնությունը ճանաչում է օրինական և լուծարման ոչ ենթակա։ Ռաուլին վտարում են եկեղեցուց, ի պատասխան արքան բանակով ներխուժում է Շամպան։
Ռազմական գործողություններում հաջողությունը Լուիի կողմն էր, սակայն նա խախտում է Աստծո խաղաղությունը, իսկ Վիտրի քաղաքի գրավման ժամանակ մեկ ու կես հազար բնակիչներ, ովքեր փակվել էին եկեղեցում, զոհվում են հրդեհից։ Այդ իրադարձությունը ոչ միայն վարկաբեկում են արքային, այլև նրա համար դառնում է մեծ անձնական ցնցում։ Նա հաշտվում է կոմս Տիբոյի հետ, իսկ Ռաուլ Վերմանդուան մնում է ինտերդիկտի (եկեղեցական գործողությունների և պահանջների ժամանակավոր արգելում) տակ մինչ իր առաջին կնոջ մահը, որից հետո եկեղեցին ճանաչում է Ռաուլի և Պետրոնիլայի ամուսնությունը կայացած։
Մասնակցություն խաչակրաց երկրորդ արշավանքին
Սկզբնապես ենթադրվում էր անցնել Իտալիայի միջով և այնտեղից ծովի միջով ուղևորվել Պաղեստին՝ Լուիի դաշնակից Ռոջեր Սիցիլիացու հետ։ Սակայն կայսր Կոնրադը, ով նույնպես ընդունել էր խաչը, ֆրանսիական արքային համոզում է գնալ Բալկանների միջով։ Լուին Կոստանդնուպոլիս է ժամանում հոկտեմբերի 4-ին, երբ գերմանական խաչակիրները արդեն ժամանել էին Փոքր Ասիա։ Այստեղ նա պայմանագիր է կնքում կայսր Մանուիլի հետ, վերջինից սիրիական քրիստոնյաների ավատային կախման մասին և առանց հապաղման ուղևորվում է Բոսֆորի արևելյան ափ, հույները, բաքվելով խաչակիրների կողոպուտների հետ, ստահոդ լուրեր են տարածում այն մասին, որ գերմանացիները արդեն հաղթել են բոլոր մուսուլմաններին և ֆրանսիացիները երկյուղ էին կրում, որ իրենց փառքի բաժին չի մնա։
Իրականում գերմանացիները պարտություն էին կրել Դորիլեեի մոտ և նահանջում են դեպի Նիկիա։ Այստեղ Լոին հանդիպում է Կոնրադի հետ և խաչակիրենրի միավորված ուժերը Փոքր Ասիայի արևմտյան մասով շարժվում են դեպի հարավ։ Ճանապարհին նրանք տառապում էին մուսուլմանների թեթև հեծելազորի մշտական հարձակումներից։ Լուին պատրաստ չէր նման պատերազմի, նա իր հետ տանում էր հսկայական պարեն և փառավոր շքախումբ և նույնիսկ նրա կինը իր արքունական տիկնանց հետ մասնակցություն էր ունենում արշավանքին։ Եփեսոսից, որտեղ նրանք հասել էին 1148 թվականի սկզբին, Կոնրադը ծովով վերադառնում է Կոստանդնուպոլիս, որպեսզի հանգստանա, իսկ Լուին մարտին հասնում է մինչև Անթալիա և բյուզանդական նավերով իր նոսրացած բանակը ուղարկում է Անտիոք։
Ռայմունդ Անտիոքցու՝ Էլեոնորայի քեռու, արքունիքում ֆրանսիական խաչակիրները կարողանում են հանգստանալ, սակայն այստեղ լուրջ տարաձայնություններ են ծագում։ Ռայմունդը առաջարկում է վերցնել Հալեպը, սակայն Լուին մերժում է այդ առաջարկը (հնարավոր է, Ռայմունդի հետ Էլեոնորայի դավաճանության մասին լուրերի պատճառով) և ուղևորվում է դեպի հարավ՝ Աքքա, որտեղ հունիսի 24-ին տեղի է ունենում նրա հանդիպումը Կոնրադի և Բալդուին III-ի հետ։ Քանի որ Եդեսիան ավերված էր Զանգի ամիրայի կողմից, խաչակիրները որոշում են ընդունում արշավով շարժվել դեպի Դամասկոս, սակայն այն գրավել չի հաջողվում և նահանջում են։ Այդ անհաջողությունից անմիջապես հետո Կոնրադը ծովով ուղևորվում է հայրենիք։ Լուին այցելում է Երուսաղեմ, իսկ 1149 թվականին ապրիլին նույնպես վերադառնում է իր թագավորություն։
Բաժանում Էլեոնորայից
Լուիի և Էլեոնորա Աքվիտանացու ամուսնությունը ձևականորեն լուծարվում է 1152 թվականին։ Պառտոնական հիմնավորում է հանդիսանում ամուսինների միջև չափազանց սերտ բարեկամական կապը։ Ընդ որում, հարաբերությունների սառեցումը սկսվել էր շատ ավելի շուտ և դա կապում էին ինչպես Հյուսիսային Ֆրանսիայի և Աքվիտանիայի ընդհանուր մշակութային տարբերությունների հետ, այնպես էլ խիստ և աստվածավախ Լուիի և ավելի թեթև և կենդանի Էլեոնորայի (նրան են վերգրում բաժանումից հետո ասված խոսքերը. «Աս ամուսնացած էի միապետի հետ, այլ ոչ թե տղամարդու»)։ Բացի այդ, ամուսնության 15 տարիների ընթացքում Էլեոնորան կարողանում է ծննդաբերել միայն երկու դուստր, այնպես որ դինաստիայի ճակատագիրը գտնվում էր սպառնալիքի տակ։
Լուին և Պլանտագենետները
Լուիի և ձևական վասալներից ամենաուժեղի՝ Հենրի II Պլանտագենետի, հետ հարաբերությունները սկզբում խաղաղ էին։ 1156 թվականին Հենրին Լուիին երդում է տալիս իր ֆրանսիական տիրույթների համար։ 1158 թվականին համաձայնություն է ձեռք բերվում անգլիական արքայի որդու և ֆրանսիական արքայի դստեր ամուսնության վերաբերյալ։ Միաժամանակ, Լուին ձգտում էր թույլ չտալ Պլանտագենետների հետագա ուժեղացումը։ 1159 թվականին, երբ Հենրին, պաշտպանելով իր կնոջ ժառանգական իրավունքները, պաշարում է Թուլուզը, Լուին օգնության է գալիս քաղաքին։ Ամրոցի պարսպին նրա հայտնվելը Պլանտագենետին ստիպում է նահանջել ։
Իր երրորդ ամուսնությամբ (1160 թվական) Լուին ամրապնդում է Շամպայնի կոմսերի հետ դաշինքը, ինչը ամրապնդում է նրա դիրքերը անգլոնորմանական միապետների հետ հավանական դիմակայությունում։ Նոր հեռանկարներ են առաջանում 1170-ական թվականների սկզբին, երբ սրվում է իրավիճակը Հենրիխի և նրա որդիների միջև փոխհարաբերություններում, որոնք հավակնում էին երկրի կառավարման մեջ մասնակցություն ունենալուն։ 1173 թվականին Լուին Փարիզում ընդունում է արքայազներից ավագին, իր փեսա Հենրիխ Երիտասարդին և նրան է տրամադրում իր օգնությունը։
Նույն թվականին սկսվում է բաց պատերազմ։ Լուին և Հենրիխ Երիտասարդը պաշարում են Վերնեյը, Ֆիլիպ Ֆլանդրիացին պաշարում է Ռուանը, արքայազն Ռիչարդը հոր դեմ խռովություն է բարձրացնում Պուատույում, իսկ շոտքանդական արքան ներխուժում է Հյուսիսային Անգլիա։ Սակայն Հենրի II-ը կարողանում է ջախջախել շոտլանդացիներին, այնուհետև քսան հազար բրաբանսոնների պետ ափ է դուրս գալիս Նորմանդիայում, պաշարումից ազատում է Ռուանը և Վերնեյը և շարժվում է դեպի հարավ՝ մարտնչելու Ռիչարդի հետ։ Տարվա վերջին Փարիզում հաշտություն է կնքվում, իսկ 1177 թվականին Իվրիում, պապի ճնշման տակ, ստորագրվում է հաշտության պայմանագիր։
Ֆրանսիայի այլ շրջաններում
Լուին մի շարք արշավանքներ է ձեռնարկում Իլ դե Ֆրանսի «տխմար սենյորների» դեմ՝ Գոտյե դե Մոնտինյիի դեմ 1137 թվականին, Ժոֆրուա դե Դոնզիի դեմ 1153 թվականին, Էտյեն դե Սանսերի դեմ 1157 թվականին, Նևելոն դե Պիերֆոնի և Դրե դե Մուշի դեմ 1160 թվականին։ Արդյունքում նա վերահսկողություն է սահմանում ավատատիրության ամբողջ տարածքի վրա, ավարտին հասցնելով հոր սկսած գործը։ Հենվելով թագավորության աճող հեղինակության վրա, 1155 թվականի Սուասոնի հավաքում Լուին հռչակում է համընդհանուր խաղաղություն։ Այդ խաղաղությունը պահպանել երդվում են Ռեյմսի և Սանսի արքեպիսկոպոսները, Բուրգունդիայի դուքսը, Սուասոնի, Շամպանիի, Նևերի, Ֆլանդրիայի կոմսերը և մի շարք այլ բարոններ։ Արքան հայտարարում է, որ կպատժի յուրաքանչյուրին, ով կխախտի այդ որոշումը և, կատարելով խոստումը, երկու խաղաղասիրական արշավանք է կատարում Բուրգունդիա (1166 և 1171 թվականներ)։ Նրան հաջողվում է այնտեղ կարգ ու կանոն հաստատել առանց արյունահեղության։
Անձնականություն
Լուի VII-ը աստվածավախ և իր ժամանակի չափանիշներով կրթված մարդ էր։ Նա վարում էր հասարակ կյանք, Փարիզով քայլում էր առանց ուղեկցության, ուշադիր էր աղքատների կարիքների նկատմամբ և խիստ արդարադատության հարցերում։ Համաձայն Վալտեր Մապի հուշերի, երբ արքան իմանում է, որ Ֆոնտեբլոյի իր նստավայրը կառուցված է այդ թվում նաև այն տարածքների վրա, որոնք անօրինականորեն խլված էին գյուղացիներից մեկից, նա հրամայում է քանդել կառույցը և հողը վերադարձնել տիրոջը։
Նշանակություն
Միջնադարյան պատմագետները ձեռնպահ են մնում Լուիի կառավարման դրական գնահատականներին, ելնելով նրանից, որ նա կորցրել է Աքվիտանիան և թույլ է տվել հզորանալ Պլանտագենետներին։ Միևնույն ժամանակ «Լուի VII-ի թուլությունները չափազանցվում են ավանդական պատմություններով, որպեսզի նրանց ֆոնին առավել ցայտուն արտացոլվեն նրա հոր արժանիքները՝ համայնքի պաշտպանի և իր որդու՝ գերմանացիներին հաղթողի ... Բազմաթիվ ժամանակագիրներ Լուիին պատկերում էին որպես «պատանյակի», անհաս մարդու, համակված զգայական բաղձանքներով և կուրացած կնոջ նկատմամբ անսահմանափակ սիրով, որկ նրան դավաճանում էր» ։