cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լամա (կենդանի)
Կլասիֆիկացիա
Կամերդային տողն ունի լավ բրածո արձանագրություն։ Ուղտի նման կենդանիները հայտնաբերվել են մանրակրկիտ տարբերակված և ժամանակակից տեսակներից ՝ դեռևս վաղ միկենային ձևերով։ Նրանց բնութագրերը դարձան ավելի ընդհանուր, և նրանք կորցրեցին այն, ինչը նրանց առանձնացնում էր որպես ուղտեր; հետևաբար, դրանք դասակարգվել են որպես նախնիների արեոդակտիլներ։ [Անհրաժեշտ է մեջբերում] Հին աշխարհում այս հին ձևերի ոչ մի բրածո չի հայտնաբերվել, ինչը ցույց է տալիս, որ Հյուսիսային Ամերիկան ​​ուղտերի նախնական տունն է, և որ Հին աշխարհի ուղտերը հատվում էին Բերինգի լեռան կամուրջով։. Երեք միլիոն տարի առաջ Պանամայի Isthmus- ի ձևավորումը թույլ տվեց, որ ուղտերը տարածվեն Հարավային Ամերիկայում ՝ որպես Մեծ Ամերիկայի փոխանակման մաս, որտեղ նրանք զարգացան հետագա զարգացումներից։ Մինչդեռ Հյուսիսային Ամերիկայի ուղտերը մահացան պլեիստոցենի վերջում [11]:
Բազմացում
Հղիությունը տևում է մոտավորապես 11,5 ամիս (350 օր), սովորաբար ծնվում է մեկ ձագ ։
Սեռական հասունացումը արուների մոտ սկսվում է 3 տարեկանում, էգերի մոտ՝ 12 ամսականում։
Արհեստական բեղմնավորման շնորհիվ կարելի է միասապատ ուղտին խաչասերել լամայի հետ, արդյունքում կստացվի «կամա» հիբրիդը։
Բնութագրեր
Ամբողջ հասունացած լամա կարող է հասնել գլխի վերևում 1,7-ից 1,8 մ բարձրության և կարող է կշռել 130-ից 200 կգ-ի սահմաններում)։ Ծննդաբերության ժամանակ մանկական լամա (որը կոչվում է քրիա) կարող է կշռել 9-ից 14 կգ։ Լամաները սովորաբար ապրում է 15-25 տարի, որոշ անհատներ 30 տարի կամ ավելի են։ Ականջները բավականին երկար և մի փոքր կոր են դեպի ներսը, բնութագրում են որպես «բանան» ձևավորված։ Դորալային ցնցում չկա։ Ոտքերը նեղ են, ավելի տարանջատված են, քան ուղտերինը, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի հստակ տնկատուփ։ Պոչը կարճ է, իսկ մանրաթելը ՝ երկար, բրդյա և փափուկ։
Էական կառուցվածքային բնութագրերում, ինչպես նաև ընդհանուր տեսքի և սովորությունների համաձայն, այս սեռի բոլոր կենդանիները շատ սերտորեն նման են միմյանց, այնպես որ ՝ արդյոք դրանք պետք է համարվել որպես մեկ, երկու կամ ավելի տեսակների պատկանելություն, բնականագետների շրջանում հակասությունների առարկա է։
Հարցը բարդանում է այն դիտարկմամբ, երբ դիտորդական եզրակացության մեջ գտնվող անհատների մեծամասնությունը գտնվում է ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն տնային պայմաններում։ Շատերը նույնպես սերունդ են գալիս նախնիների կողմից նախնիներից, պետություն, որը հակված է որոշակի տատանում առաջացնել բնօրինակ տիպից։ Չորս ձևերը, որոնք սովորաբար առանձնանում են Հարավային Ամերիկայի բնակիչների կողմից, ճանաչվում են որպես հստակ տեսակներ, չնայած դժվարություններ են սահմանում իրենց տարբերակիչ բնութագրերը։
Լլաման և ալպական հայտնի են միայն ներքին վիճակում և փոփոխական չափի և շատ գույների մեջ ՝ հաճախ սպիտակ, շագանակագույն կամ կարկանդակ։ Ոմանք մոխրագույն կամ սև են։ Գուանախոն և վիկուշանան վայրի բնություն են, նախկինները վտանգված են և գրեթե միատեսակ բաց շագանակագույն գույնով, ներքևում անցնելով սպիտակ գույնի։ Նրանք, անշուշտ, տարբերվում են միմյանցից. Վիկուչան իր համամասնություններով փոքր է, ավելի նուրբ և ունենալով ավելի փոքր գլուխ, քան գուանախոն։ Վիկուկան նախիրներով ապրում է հավերժ ձյան, միջի ժայռերի և ջրվեժների շրջանին սահմանակից լեռան լեռնաշղթայի կեղտոտ և վերամբարձ մասերի վրա, որոնք տեղի են ունենում տարբեր հարմար վայրերում ՝ ողջ Պերուի, Էկվադորի հարավային մասում և հարավում Բոլիվիա։ Դրա ձևերը շատ նման են եվրոպական Ալպերի խամաճիկների։ այն նույնքան զգոն, վայրի և երկչոտ է։ Մանրաթելը չափազանց նուրբ և փափուկ է և բարձր է գնահատվում հյուսելու նպատակներով, բայց այն քանակությունը, որը յուրաքանչյուր կենդանու արտադրում է, նվազագույն է։ Alpacas- ը ծագում է վայրի վիկունայի նախնիներից, մինչդեռ տնային լամաները ցած են վայրի գուանակո նախնիներից, չնայած երկու տեսակների միջև տեղի է ունեցել զգալի քանակությամբ հիբրիդացում։
Լամլաների և ալպասկաների միջև դիֆերենցիալ բնութագրերը ներառում են լամաայի ավելի մեծ չափը, ավելի երկար գլուխը և կոր ականջները։ Ալպակայի մանրաթելն ընդհանուր առմամբ ավելի թանկ է, բայց միշտ չէ, որ ավելի արժեքավոր է։ Ալպական հակված է ունենալ ավելի հետևողական գույն ամբողջ մարմնում։
Նրանք ունեն բարդ ստամոքս ՝ մի քանի խցիկներով, ինչը թույլ է տալիս նրանց սպառել ավելի ցածր որակի, բարձր բջջանյութ պարունակող սնունդ։ Ստամոքսի խցիկները թույլ են տալիս խմորել սննդի կոշտ նյութերը, որին հաջորդում են ռեգուրգիտացիան և նորից ծամում։ Հասարակներն ունեն չորս խցիկներ (կովեր, ոչխարներ, այծեր), մինչդեռ լամաները ունեն ընդամենը երեք ստամոքսի խցիկներ ՝ կոկորդը, omsum- ը և abomasum- ը։
Բացի այդ, լամա (և ուղտեր) ունեն ծայրահեղ երկար և բարդ խոշոր աղիքներ։ Մարսողության մեջ մեծ աղիքների դերը սննդի թափոններից ջուրը, վիտամիններն ու էլեկտրոլիտները վերականգնելն է։ Լամայի աղիքի երկարությունը թույլ է տալիս այն գոյատևել շատ ավելի քիչ ջրի վրա, քան մյուս կենդանիները։ Սա մեծ առավելություն է չոր կլիմայական պայմաններում, որտեղ նրանք ապրում են։
Պատմություն
Լամաները ընտելացվել են ավելի քան չորս հազարամյակ առաջ այժմյան Պերուի տարածքում ։ 1553 թվականին տրվում է նրանց առաջին նկարագրությունը և պատկերը Պեդրո Սիեսա դե Լեոնի «Պերուի ժամանակագրությունը» գրքում ։
Գոյություն ունի լամաների վայրի տեսակը՝ գուանակո (Lama guanicoe), ինչպես նաև ընտանի տեսակը՝ լամա (Lama glama)։ Ընտանի են դարձվել 5000 տարի առաջ։ Բոլոր տեսակների միջև, սկսած վիկունյայից, հնարավոր է խաչասերումը, որի հետևանքով հաճախ են հանդիպում ընդհանուր հատկանիշաններով կենդանիներ։
Լամայի բուրդը ալպակայի բրդից էժան է. լամային հիմնականում օգտագործում են որպես բեռնակիր։ Լամայի յուղից մոմեր են պատրաստում, իսկ գոմաղբը չորացնում և օգտագործում են որպես վառելիք ։
Լամաների նախնիները՝ գուանակոները, բնակեցվել են Անդերի բարձրլեռնային հարթավայրերում։ Այդ տեսակի արուները մինչ այսօր օգտագործվում են լեռնաշղթաների՝ ժամանակակից տրանսպորտի համար անանցանելի արահետներով ծանր բեռներ տեղափոխելու համար։ Բեռնում են միայն արուներին. մի կենդանին մեկ օրում անցնում է 24 կմ ճանապարհ՝ տեղափոխելով 27-45 կգ բեռ։ Բեռի՝ չափից ծանր լինելու դեպքում, լաման ուղղակի նստում է, ոչ մի պատիժ չի կարող ստիպել նրան տեղից շարժվել, նա ուղղակի գարշահոտ ծամվածքով կթքի տիրոջ դեմքին։
Էգերին օգտագործում են միայն բազմացման նպատակով. նրանց երբեք չեն կթում և չեն բեռնում ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ընտանի կենդանիներ Կատեգորիա:Գյուղատնտեսական կենդանիներ
Հարսնացուն (պատմվածք)
Հարսնացու (Невеста), Անտոն Չեխովի պատմվածքներից, որը գրվել է 1903 թվականին։ Առաջին անգամ պատմվածքը տպագրվել է նույն թվականին «Ամսագիր բոլորի համար» թերթի 12-րդ համարում ։
Պատմություն
Դեռ 1902 թվականից Չեխովը Միրոլյուբովի հետ Հովվապետ պատմվածքի մասին նամակագրության ժամանակ հիշեցնում է այլ պատմվածքի մասին։ Միանգամայն հնարավոր է, որ գրողը նկատի է ունեցել հենց Հարսնացու պատմվածքը։ Պատմվածքի վրա աշխատանքը Չեխովը սկսել է 1902 թվականին Յալտայում։ Սակայան աշխատանքը պատմվածքի վրա ընթանում էր դանդաղ։ Թեև դանդաղ, բայց այնուամենայնիվ գրում եմ։ Հիմա նստում եմ գրելու, պետք է շարունակել պատմությունը, բայց գրել, հավանաբար, կգրեմ վատ, ծույլ, քանի որ քամին շարունակվում է և տանը անտանելի ձանձրալի է ։ Սակայն փետրվարի 20-ին պատմվածքի ձեռագիրը արդեն պատրաստ էր։ Մաքրագիրը պատրաստ էր փետրվարի 27-ին։ Չեխովը կատարել է բազմաթիվ ուղղումներ ։
Սյուժե
23-ամյա երիտասարդ աղջիկ Նադյան 16 տարեկանից երազում էր ամուսնանալ և պատրաստվում էր իր հարսանիքին։ Նրան դուր է գալիս իր փեսացուն, սակայն ամուսնությունից առաջ աղջիկը սկսում է կասկածել։
Այդ ժամանակ Մոսկվայից վերադառնում է երիտասարդ մի տղա, Նադյա տատիկի հեռավոր բարեկամը՝ Սաշան։ Սաշան խոսակցության մեջ ներկայացնում է ազատ կյանքը և փորձում բացատրել, թե ինչպիսին կլինի նրա կյանքը ամուսնությունից հետո։ Հարսնացուն սկսում է էլ ավելի կասկածել։ Երբ գալիս է Սաշայի Մոսկվա մեկնելու ժամանակը, Նադյան ասում է որ գնում է նրան ճանապարհելու, բայց դրա փոխարեն նստում է գնացքը և մեկնում Պետերբուրգ սովորելու։
Որոշ ժամանակ անց Նադյան Մոսկվայում հանդիպում է Սաշային, իսկ ավելի ուշ վերադառնում մոր և տատիկի մոտ։ Նրանք արդեն վաղուց մոռացել էին աղջկան, քանի որ նրանք իրենց սեփական փորձով կարող են հասկանալ, թե ինչ ծանր է քաղաքի ազատ կյանքը։ Պատմվածքը ավարտվում է նրանով, որ աղջիկը իմանում է Սաշայի մահվան մասին։ Նա մահացել է Սարատովում թոքաբորբից։ Նադյան կրկին լքում է հարազատներին և վերջնականապես մոռանում անցյալ կյանքը։
Քննադատները պատմվածքի մասին
Քննադատների մեծ մասը մեծ նշանակություն է տալիս պատմվածքի վերջաբանին։
Քննարկման առիթ է հանդիսացել նաև Նադիայի ապագան, որը Չեխովի կողմից արդեն ներկայացված էր շատ վերացական։ Ոմանք տեսնում էին, որ Նադիան ցանկանում է իր կյանքին տալ հեղափոխական երանգներ ։
Պատմվածքի հիման վրա 1957 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ (ռեժիսոր Գրիգորի Նիկուլին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Բեքարօղլու
Բեքարօղլու, ճանապարհակայան պատմական Փոքր Հայքում, Սեբաստիայի շրջանում, Սեբաստիայից Կոնիա տանող ճանապարհին։ Հիշատակվում է Քյաթիբ Չելեբին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճանապարհային կայաններ այբբենական կարգով
Միխայլովսկի շրջան (Ալթայի երկրամաս)
Միխայլովսկի շրջան (Михайловский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Միխայլովսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3100 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21103 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իրաի
Իրաի (Iraí) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8127 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 182,185 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 44,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1933 թվականի հունվարի 17-ին։
Նովիչիխայի շրջան
Նովիչիխայի շրջան (Новичихинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովիչիխա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3100 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9911 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լիբերատու Սալզանու
Լիբերատու Սալզանու (Liberato Salzano) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5031 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 245,629 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 20,5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականի հուլիսի 11-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Շելաբոլիխայի շրջան
Շելաբոլիխայի շրջան (Шелаболихинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1985 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շելաբոլիխա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2510 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13622 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,43 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Angel (երգ, Մադոննա)
«Angel», ամերիկացի երգչուհի Մադոննայի երգը, որը ձայնագրվել է որպես երրորդ սինգլ նրա երկրորդ ստուդիական ալբոմում՝ Like a Virgin (1984): Երգը ոգեշնչված է մի աղջկա պատմությամբ, որին փրկել է հրեշտակը և նա սիրահարվում է նրան։ Ի սկզբանե ծրագրվել էր նկարհանել տեսահոլովակ, բայց ադյունքում դրվագներ են վերցրել երգչուհու նախորդ երգերից։ Երգը կենդանի կատարմամբ կատարել է The Virgin Tour համերգային շրջագայության ժամանակ, համերգային շրջագայությունից հատվածները հանվել են, քանի որ Մադոննային դուր չի եկել երգում իր ձայնը։
Ձայնագրման մասնակիցներ
Երաժիշտնբերի ցանկը վերցված է ալբոմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադոննայի երգեր
Քերի Հյուլմ
Քերի Հյուլմ (Keri Hulme) ։ Նորզելանդացի վիպագիր, բանաստեղծ կարճ պատմվածքների հեղինակ Է։ Նրա «Կմախք մարդիկ » վեպը արժանացել է Բուքերյան մրցանակի 1985 թվականին։ Նա եղել է առաջին նորզելանդացին, որը ստացել է այս մրցանակը ։ Հյուլմի ստեղծագործությունները ուսումնասիրում են մեկուսացման, հետգաղութային և բազմամշակութային ինքնության և Մոարոյի Maori, սելտական և նորվեգական դիցաբանության թեմաները։ Նա նաև ստեղծագործել է Կայ Թաիունի գրական անունով։
Վաղ կյանքը
Հյուլմը ծնվել է Քրիստչըրչում, Նոր Զելանդիայի կղզում։ Ատաղծագործ Ջոն Վ.-ի և վարկային մենեջեր Մերիի դուստրը վեց երեխաներից ամենամեծն էր։ Նրա ծնողներն ունեին անգլիական, շոտլանդական և |Մայորի|Կային թահու ծագում, (Հարավային Մաորի կղզի); Օրկնի կղզի; Լանկաշիր ժողովուրդ ։ Նա սկզբնական կրթություն ստացել է հյուսիսային Նյու  Բրինգթոնի հիմնական դպրոցում և Արաունի ավագ դպրոցում։ Նրա հայրը մահացավ, երբ նա 11 տարեկան էր։
Հյուլմն աշխատել է որպես ծխախոտ հավաքող Մուտեկայում ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո։ Նա սկսել է սովորել բարձրագույն իրավաբանական աստիճանի համար Քանթերբուրի համալսարանում։ 1967 թվականին,սակայն, 4-րդ կուրսից դուրս է եկել եւ շարունակել աշխատել որպես  ծխախոտ հավաքող՝ այդ ընթացքում շարունակելով ստեղծագործել։
Կարիերան
1972-ից նա որոշեց ամբողջությամբ զբաղվել ստեղծագործելով, սակայն ընտանիքին աջակցելու համար կրկին ստիպված եղավ վերադառնալ աշխատանքի 9 ամիս անց։ Բայց նա շարունակում էր գրել, եւ նրա աշխատանքներից մի քանիսը տպագրվում Էին Կայ Թաունի կեղծանվամբ։ Այս ընթացքում նա նաեւ շարունակում էր աշխատել իր “Ոսկորե մարդիկ” վեպի վրա, որն ի վերջո տպագրվեց 1984 թվականի փետրվարին։ Նախքան Նոր Զելանդիայի գրականության և արվեստի խմբերի կողմից ընդունվելը՝ որոշ հրատարակիչներ մերժել էին տպագրել նրա ձեռագրերը։ 1984 թվականին այն արժանացավ Նոր Զելանդիայի Գիրք մրցանակին, իր գեղարվեստականության համար, իսկ 1985 ստացավ Բուքերյան մրցանակ ։ Հյուլմն առաջին նորզելանդացի գրողն էր, որն ստացել էր Բուքերյան  մրցանակ։՚
1977-ին Հյուլմն անցկացրել է Ռոբերտ Բըրնսի կրթաթոշակ և 1978-ին դարձել Օտագո համալսարանի, իսկ 1985 Քենթերբըրիի համալսարանի պատվավոր գրող։ 1996-ից սկսած նա համարվում է Նոր Զելանդիայի Հանրապետության պաշտպան ։
Կնոջ ապաճորտացման թանգարան
Կնոջ ապաճորտացման թանգարան (Музей раскрепощения женщины), թանգարան, որը Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գտնվում էր Նովոդևիչի վանքում։
1922 թվականին Խորհրդային կառավարությունը փակեց Նովոդևիչյան վանքը ` նրա սենյակներում ստեղծելով «Արքայադուստր Սոֆյա կառավարման ժամանակաշրջանի և ստրելեցյան խռովությունների թանգարան», որը հետագայում վերանվանվել է «Կնոջ ապաճորտացման թանգարան»։ Հիմնադրման տարեթիվը որոշ հետազոտողներ համարում են 1922 թվականը, սակայն, այլ տվյալներով, թանգարանը բացվել է 1930-1931 թվականներին։
Ցուցադրությունը բացահայտել է կրոնի դերը կանանց ճորտացման գործընթացում, ինչպես նաև հանրայնացրել է արտադրական և հասարակական գործընթացներում կանանց ներգրավվածության գաղափարը։ Օրինակ` կազմակերպվել են այնպիսի ցուցահանդեսներ, ինչպիսիք են՝ «Կնոջ աշխատանքն ու կենցաղը», «Կրոնը և կինը», «Հոկտեմբերն ու կինը»։ Թանգարանի ղեկավարն էր Ֆ. Սելեզնյովը։
Որոշ տվյալների համաձայն՝ 1926 թվականին թանգարանը վերափոխվել է «Նովոդևիչյան վանք» պատմա-կենցաղային և արվեստի թանգարան ։ Նաև կարծիք կա, որ այն փակել են միայն 1934 թվականին՝ վերածելով Պատմական թանգարանի մասնաճյուղի։ Ըստ պաշտոնական տվյալների՝ ցուցահանդեսի լուծարումից հետո հիմնադրամները բաշխվել են թանգարանային այլ հաստատությունների միջև։ Սակայն տեղեկություններ կան, որ առարկաների մի մասը փոխանցվել է ԽՍՀՄ արտաքին առևտրի նախարարություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ Կատեգորիա:1920 հիմնադրված թանգարաններ
Խուրմա
Խուրմա կամ արքայանարինջ, խուրմայի սորտի մի շարք ծառերի ուտելի պտուղ:Հայերեն անունը Խռնիկ է։ Դրանցից ամենատարածվածը Ասիայի կամ Ճապոնիայի արքայանարինջն է՝ արևելյան խուրման ։ Խուրման էբենազգիների ընտանիքից է և մի շարք տեսակներ աճեցվում են էբենոս փայտանյութի համար։
Անուններ և ստուգաբանություն
Խուրմա բառը (հուն․ Diospyron) ծագել է հին հունական «Dios» (δῐος) և «pyron» (πῡρον) բառերից։ Հայտնի ստուգաբանությունը սա մեկնաբանեց որպես «աստվածային պտուղ», « Զևսի ցորեն», «Աստծո տանձ» կամ «Հովեի կրակ»։ Dio- ն, ինչպես ցույց է տրված կարճ ձայնավոր «i» - ն, ոչ մի կապ չունի «աստվածային»(δῑoς) բառի հետ, Dio-ն բույսերի անուններին կցված է, իսկ դասական հունարենում բաղադրությունը վերաբերում էր «եղնջի թփի պտուղին»։ Խուրմա բառն ինքնին սկիզբ է առել putchamin, pasiminan կամ pessamin բառերից՝ Powhatan- ից՝ Ալգոնկինյան լեզվից, որը նշանակում է «չոր պտուղ » ։
Նկարագրություն
Արևելյան խուրմա կոչվող ծառին աճում է արքայանարնջի ամենատարածված տեսակը։ Սովորաբար ծառը հասնում է 4,5-ից 18 մ բարձրության և կլոր սաղարթով է։ Այն սովորաբար աճում է ուղիղ, բայց երբեմն կարող է ճկվել կամ ունենալ ուռենու տեսք ։
Տերևները երկար են՝ 7–15 սանտիմետր (2,8–5,9 ") երկարությամբ և երկարավուն վիճակում ունեն շագանակագույն մազոտ ցողուն՝ 2 սանտիմետր երկարությամբ : Դրանց վերին մակերևույթը կարծր է և փայլուն, ներքևինը՝ շագանակագույն և մետաքսանման։ Տերևները թափանցիկ են ու կապտականաչ։ Աշնանը դառնում են դեղին, նարնջագույն կամ կարմիր ։ Արքայանարնջի ծառը սովորաբար տարբերվում է , այսինքն՝ արական և իգական ծաղիկները աճում են տարբեր ծառերին ։ Որոշ ծառեր ունեն ինչպես արական, այնպես էլ իգական ծաղիկներ, բայց սա հազվադեպ երևույթ է։ Արական ծաղիկները վարդագույն են և ընդգրկում են 3 խումբ ։ Նրանք ունեն 4 մասից բաղկացած ծաղկաբաժակ, պսակ և 2 շարքով 24 առէջներ։ Իգական ծաղիկները յուղասպիտակ են և թվում են միայնակ։ Նրանք ունեն մեծ, 4 մասից բաղկացած ծաղկաբաժակ, դեղին պսակ, 8 չզարգացած առէջներ և կլոր սերմնարան, որը ձևավորում է սպին։ «Կատարյալ» ծաղիկները խաչվում են և պարունակում են ինչպես իգական, այնպես էլ արական վերարտադրողական օրգաններ ։
Արքայանարինջները հասնում են ուշ աշնանը և կարող են ծառի վրա մնալ մինչ ձմեռ ։ Հասած արքայանարնջի գույնը տատանվում է փայլուն բաց դեղին-նարնջագույնից մինչև մուգ կարմիր-նարնջագույն՝ կախված տեսակից և բազմազանությունից։ Նման կերպով նաև տարբերվում են 1.5-ից 9 սանտիմետր տրամագծով, իսկ ձևով, սորտերը կարող են լինել գնդաձև, կաղնու ձև կամ դդմաձև ։ Միրգը թթու է՝ մինչ լիովին հասնելը և դեղնելը՝ նարնջագույն կամ մուգ շագանակագույն տեսք ստանալը։ Ընդհանուր առմամբ, ծաղկաբաժակը մրգին մնում է կցված բերքահավաքից հետո, բայց հասնելուց հետո այն հեշտությամբ պոկվում է։ Հասած պտուղը գլյուկոզայի բարձր պարունակություն ունի և համով է։ Ինչպես լոլիկը, արքայանարինջը նույնպես չի համարվում հատապտուղ, բայց ձևաբանական առումով հատապտուղ է։
Diospyros kaki (արևելյան խուրմ,աասիական և ճապոնական արքայանարինջ)
Ասիական կամ ճապոնական արքայանարինջը (Diospyros kaki) առևտրային առումով ամենակարևոր արքայանարինջն է և հատուկ է Ճապոնիային, Չինաստանին և Կորեային : Այն սաղարթով ընդարձակ է, պինդ տերևներով, և հայտնի է որպես shizi (柿子 չինարեն), ինչպես նաև ճապոնական արքայանարինջ (ճապոներեն 柿): Այդ պտուղները քաղցր են և ունեն թեթևակի թթվայնություն, երբեմն մանրաթելային հյուսվածք։ Պտղի աճեցումը տարածվեց նախ Ասիայի, Հնդկաստանի և Նեպալի այլ մասերում, այն հետագայում աճեց 1800-ականներին Կալիֆոռնիայում և հարավային Եվրոպայում, իսկ 1890-ականներին՝ Բրազիլիայում ։
Ընտրվել են բազմաթիվ մշակաբույսեր։ Որոշ սորտեր ուտելու համար գերհասած են, բայց դա հենց լավագույն համն է։ Ճապոնական «Hachiya» տեսակը լայնորեն աճեցվում է։ Պտուղն ունի բարձր քացախի պարունակություն, ինչը այն դարձնում է անասելի թթու և դառը։ Քացախի մակարդակը նվազում է, երբ պտուղը հասնում է։ «Hachiya» տեսակի նման արքայանարինջը պետք է ամբողջությամբ հասունանա մինչ սպառումը։ Հասնելիս այս պտուղը ունենում է հյութեղ միջուկ, որը պարուրված է դեղնավուն բարակ կեղևով։
«Շարոնի պտուղը» (Իսրայելում Շարոնի դաշտավայրի անվանումով) իսրայելաարդյունաբերական «Triumph» տեսակի շուկայական անունն է ։ «Շարոնի պտուղը» կորիզ չունի, սերմ է և հատուկ քաղցրություն ունի, և կարելի է ամբողջությամբ ուտել :
Իսպանիայի Վալենսիա շրջանում խուրմայի տարբեր տեսակներ կան՝ «Ռիբերա դել Խուկեր», «իսպանական նարինջ» կամ «Ռոջո Բրիլանտե» («վառ կարմիր») ։
Diospyros virginiana (Ամերիկյան արքայանարինջ)
Ամերիկյան արքայանարինջը (Diospyros virginiana) աճում է Միացյալ Նահանգների արևելքում։ Աշնանը կամ ցրտահարությունից հետո պտուղը լինում է թարմ, Արևմտյան Ամերիկայում օգտագործում են թխվածք,պուդինգ պատրաստելու մեջ, իսկ երբեմն դրա հեղուկը օգտագործվում է որպես եբենոսի փոխարինող (օրինակ՝ գործիքների արտադրության մեջ)։
Diospyros nigra (սև արքայանարինջ)
Սև արքայանարինջ (Diospyros nigra) աճում է Մեքսիկայում։ Պտուղն ունի կանաչ կեղև և սպիտակ միջուկ, որը հասնելիս մուգ շագանակագույնից դառնում է սև։
Diospyros discolor
Մաբոլոն կամ «թավշյա խնձորը» (Diospyros discolor) աճում է Արևելյան Ասիայում՝ տարածվելով Չինաստանից մինչև Ֆիլիպիններ։ Այն հասնելիս դառնում է վառ կարմիր։ Չինաստանում այն անվանում են shizi: Այն նաև հայտնի է որպես կորեական մանգո։
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Վադանկուր (Vadencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Խուրմա
Diospyros peregrina (Հնդկական արքայանարինջ)
Հնդկական արքայանարինջը (Diospyros peregrina) դանդաղ աճող ծառ է, որը աճում է ծովափնյա Արևմտյան Բենգալիայում։ Պտուղը կանաչ է և հասնելուն պես դառնում է դեղին։ Այն համեմատաբար փոքր է,սովորական համով և հայտնի ավանդական բժշկության մեջ ավելի շատ, քան խոհարարական բաղադրատոմսերում։
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 104 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.92 կմ² տարածք։
Խուրմա
Diospyros texana (Տեխասյան արքայանարինջ)
Տեխասյան արքայանարինջը (Diospyros texana) աճում է ԱՄՆ-ի կենտրոնական և արևմտյան Տեխասում և հարավարևմտյան Օկլահոմայում, Չիհուահուայում, Կոահիլայում, Նուևո Լեոնայում և Տամաուլիպասայում Մեքսիկայի հյուսիս-արևելքում։ Տեխասի պտուղը սև է արտաքինից (ի տարբերություն ներսից, ինչպես մեքսիկական արքայանարինջը) կլոր հատապտուղ է, 1.5–2,5 սմ տրամագծով, հասնում է օգոստոսին։ Հյութեղ հատապտուղները կարող են ուտել, երբ դրանք վերածվում են մուգ մանուշակագույնի կամ սև գույնի, այդ պահին դրանք քաղցր են և կարող են վերածվել պուդինգի կամ քաստարդի։
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Խուրմա
Պտուղ
Հյուսվածքների մանրէազերծված տեսակները նույնպես կարող են պատրաստվել առևտրային նպատակներով` չորացնելով։ «Tanenashi» կոչվող պտուղը ժամանակ առ ժամանակ պարունակում է մեկ կամ երկու սերմ, որոնք կարող են տնկել։ Նման տնկիները կարող են պտուղ տալ, որը ավելի շատ սերմեր է բերում, սովորաբար 6-ից 8 պտուղ, և պտուղը ինքնին կարող է փոքր-ինչ տարբերվել ծնողական ծառից։ Ասում են, որ սածիլները ենթակա են արմատային կլոր որդերին։
Հասնելուց առաջ, արքայանարինջը սովորաբար ունենում է «կավճահամ» կամ դառը համ։
Nonastringent
Dan gam (Korean, 단감)
Արտադրանք
2018-ին արքայանարնջի համաշխարհային արտադրությունը կազմել է 7,9 միլիոն տոննա, ընդ որում, միայն Չինաստանին բաժին է ընկնում 80 տոկոսը։ Այլ նշանավոր արտադրողներ են Իսպանիան և Հարավային Կորեան։
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Խուրմա
Խոհարարական օգտագործում
Արքայանարինջը ուտում են թարմ, չորացրած, հում կամ եփած։ Երբ թարմ են ուտում, դրանք սովորաբար խնձորի պես ամբողջությամբ ուտում են կծելով կամ կարող են կլպել։ Հասած արքայանարինջ ուտելու ձևերից մեկը, որը կարող է փափուկ լինել,կեղևը դանակով հանելն ու գդալով ուտելն է։ Հասած արքայանարինջը նույնպես կարելի է ուտել կեղևը հեռացնելով, միրգը կիսելով։ Ամերիկյան արքայանարինջը (Diospyros virginiana) և Diospyros digyna- ն ամբողջովին ուտելի են, մինչև հասնելը։
Չինաստանում, Կորեայում, Ճապոնիայում և Վիետնամում, բերքահավաքից հետո, արքայանարինջները երկու-երեք շաբաթ դրսում օգտագործում են ձեռքով չորացնելու ավանդական տեխնիկան։ Այնուհետև, նախքան շուկա տեղափոխելը, միրգը չորանում է տաքության շնորհիվ, որը վաճառում են որպես չիր։ Ճապոնիայում չորացրած արքայանարնջի պտուղը կոչվում է «hoshigaki», Չինաստանում «shìbǐng 柿饼», Կորեայում` «gotgam», և Վիետնամում` «hồng khô»: Այն ուտում են որպես աղանդեր և օգտագործվում է այլ խոհարարական նպատակներով։
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,6 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (28 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Խուրմա
Խոհարարական օգտագործում
Կորեայում արքայանարնջի չիրը օգտագործում են ավանդական կորեական կծու sujeonggwa(կորեական ազգային կերակուր) պատրաստելու համար, մինչ հասնելը, խմորված մրգերն օգտագործում են արքայանարնջի քացախ պատրաստելու համար, որը կոչվում է «gamsikcho»:
Վադանկուր (Սոմի գավառ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Խուրմա
Խոհարարական օգտագործում
Թայվանում մրգերը լցնում և փակում են բանկաների մեջ։ Մի փոքր սառեցնելով, դրանք վաճառում են, անվանելով «փխրուն արքայանարինջ» (cuishi) կամ «ջրային արքայանարինջ» (shuishizi): Պահպանման ժամկետը կախված է ջերմաստիճանից (5-ից 7 օր 25–28 °C ջերմաստիճանում (77–82 °F)):
Դարեր շարունակ ճապոնացիները սպառում էին արքայանարնջի չորացած տերևները թեյ պատրաստելու համար ։ Կորեայի որոշ շրջաններում մրգերի չոր տերևները օգտագործվում են թեյ պատրաստելու համար։ Այս թեյի կորեական անունն է «ghamnip cha»:
Միացյալ Նահանգների հյուսիսարևմտյան մասում արքայանարինջերը հավաքում և օգտագործում էին տարբեր աղանդերային ուտեստների մեջ, հատկապես կեքս պատրաստելիս։ Կարող են օգտագործվել բլիթների, տորթերի, պուդինգների, աղցանների մեջ, իսկ որպես սոուս շիլայում։ Արքայանարնջի պուդինգը աղանդեր է` պատրաստված թարմ արքայանարինջներով, որն ունի դդմի կարկանդակի կայունություն, բայց հիշեցնում է բրաունի և գրեթե միշտ ծածկված է հարած սերուցքով։ Ամեն տարի սեպտեմբերին, Ինդիանա նահանգի Միտչել քաղաքում անցկացվում է արքայանարնջի պուդինգի մրցույթ։
Արքայանարինջերը կարող են պահվել սենյակային ջերմաստիճանում՝ 20 °C (68 °F) ջերմաստիճանում, որտեղ նրանք կշարունակեն հասնել։ Չինաստանի հյուսիսում, ձմռանը խակ արքայանարինջերը սառեցվում են դրսում, որպեսզի ավելի շուտ հասնի։
Սննդառական և ֆիտոքիմիական պարունակություն
Խնձորների համեմատ, արքայանարինջերը ավելի դիետիկ են, բայց, ընդհանուր առմամբ, դրանք միկրոտարրեր չունեն, բացառությամբ մանգանի (ամենօրյա արժեքի 17%, DV) և պրովիտամին A բետա-կարոտինի։ 100 գրամ քանակությամբ խակ ամերիկյան արքայանարինջները հանդիսանում են վիտամին C-ի և երկաթի հարուստ աղբյուր ։
Արքայանարինջները պարունակում են ֆիտոքիմիական նյութեր, ինչպիսիք են կատեխինը, գալոկատեչինը և բետուլինաթթուն and betulinic acid. :
Փայտանյութ
Թեև արքայանարնջի ծառերը պատկանում են նույն սեռին, ինչպես օրինակ եբենոսի ծառերը, արքայանարնջի ծառի փայտը սահմանափակ օգտագործման է ենթարկվում կոշտ փայտ պահանջող առարկաների արտադրության մեջ։ Ծանր է, բայց հեշտությամբ ճաքում է, և փոքր-ինչ դժվար է մշակել։ Այդ փայտը օգտագործվում է ավանդական կորեական և ճապոնական կահույքի պատրաստելու համար։
Հյուսիսային Ամերիկայում արքայանարնջի ծառի փայտը օգտագործվում է բիլիարդի սեղան և ճարմանդներ պատրաստելու համար։ Այն օգտագործվում է նաև որոշ երաժշտական հարվածային գործիքներ և թմբուկներ պատրաստելու համար։ Արքայանարնջի ծառի փայտը մեծապես օգտագործվում է գոլֆի ակումբների համար՝ բարձրորակ գոլֆի փայտիկ պպատրաստելու համար, որոնք հայտնի են որպես «wood», քանի դեռ գոլֆի արդյունաբերությունը չէր օգտագործել մետաղական փայտիկներ XX դարի վերջին։ Իրականում, Թեյլոր Մեյդի կողմից պատրաստված առաջին մետաղական փայտիկը կոչվել են «Pittsburgh Persimmons»: Դրանք դեռ պատրաստում են, բայց շատ ավելի քիչ, քան անցած տասնամյակների ընթացքում։ Վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում արքայանարնջի փայտը տարածված է դարձել նետ ու աղեղ պատրաստող արհեստավորների շրջանում։ Արքայանարնջի փայտը օգտագործվում է քիչ քանակությամբ փայտե ֆլեյտաներ և սպասք պատրաստելու համար, ինչպիսիք են փայտե գդալները և դանակները։
Ֆոլկլոր
Կորեական բանահյուսության մեջ արքայանարնջի չիրը (gotgam, կորեերեն. 곶감) օգտագործում են վագրերին հեռու պահելու կամ վախեցնելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Էբենազգիներ
Գամրա
Գամրա, լեռնաբլուր Կարսի սարահարթի հարավ-արևելյան շրջանում, Տեկոր գետի աջ ափին։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բլուրներ այբբենական կարգով
Դուրս տաճարից (կտավ)
«Դուրս տաճարից», «Պապ թագավոր», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի աշխատանքը՝ Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահում։
Պատմություն
Էդուարդ Իսաբեկյանը, դիմելով հայ ժողովրդի կյանքի կարևոր ու վճռորոշ իրադարձություններին, արծարծում է բոլոր ժամանակների համար արդիական թեմաներ, որոնց առանցքում մարդկային վեհ ու ազնիվ ձգտումներն են, սերն ու նվիրումը երկրին ու մարդուն։ Նա կարևոր ներդրում ունի հայ արվեստում պատմանկարչության զարգացման գործում։ Այս ժանրի նշանավորներից է «Դուրս տաճարից» («Պապ թագավոր») կտավը, որն ուշագրավ է պատմական դարաշրջանի խոր զգացողությամբ, հետաքրքիր կոմպոզիցիոն կառուցվածքով և արդիական հնչեղությամբ։ Ներկայացված է Պապ թագավորի պատմությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 նկարներ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Բովերի Ղաշ
Բովերի Ղաշ, հանքավայր Հայաստան Լոռու մարզի Շնող գյուղի մոտակայքում, Բովեր լեռան փեշերին։ Պարունակում է երկաթի պաշարներ, որոնք անցյալում արդյունահանվել են։ Նշմարվում են հին բովերի հետքերը, որից և վայրը ստացել է Բովերի Ղաշ անունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հանքավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքավայրեր Կատեգորիա:Լոռու մարզի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Երկաթի հանքավայրեր
Նոնոայ
Նոնոայ  (Nonoai) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Ֆրեդերիկու Վեստֆալենի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 962 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 469,313 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 27,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի հունվարի 30-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Վեռ սուր Կորբի
Վեռ սուր Կորբի (Vaire-sous-Corbie), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 265 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 18 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 183 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 124 անձ (72 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 53 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Շիպունովսկի շրջան
Շիպունովսկի շրջան (Шипуновский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շիպունովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4130 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,04 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ուգլովսկի շրջան
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուգլովսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4844 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13875 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Տատյանա Վալովայա
Տատյանա Դմիտրիի Վալովայա (Валовая Татьяна Дмитриевна, ), ռուս պետական գործիչ և տնտեսագետ, միջազգային պաշտոնյա։ 2019 թվականի օգոստոսից Ժնևում զբաղեցնում Է ՄԱԿ-ի բաժանմունքի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։
1980-ական թվականներին զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ, ավելի ուշ ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմում։ 2012-2019 թվականներին եղել է Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի ինտեգրման հիմնական ուղղությունների և մակրոտնտեսության հարցերով Կոլեգիայի անդամ (նախարար)։
Ունի Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի պետական իսկական խորհրդականի դասային աստիճան։ Տնտեսական գիտությունների դոկտոր է, տնտեսական և պատմական խնդիրներին նվիրված մի շարք գրքերի և հրապարակումների հեղինակ։
Կենսագրություն
Տատյանա Վալովայան ծնվել է 1958 թվականի ապրիլի 11-ին խորհրդային տնտեսագետ Դմիտրի Վասիլևիչ Վալովոյի ընտանիքում, որը հետագայում զբաղեցրել է «Տնտեսական թերթ» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալի, «Պրավդա» թերթի գլխավոր խմբագրի առաջին տեղակալի պաշտոնը և եղել է ԽՍՀՄ ժողովրդական վերահսկողության կոմիտեի անդամ, Ռուսաստանի Դաշնության Պետական մրցանակի դափնեկիր։ Մայրը՝ Հենրիետա Եվգենիևնան, նույնպես տնտեսագետ էր, գեներալ-լեյտենանտ Ե. Պ. Լապշինի դուստրն էր, որը տարբեր ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի և ՄՊՀ-ի կառույցներում։
1980 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆինանսական ինստիտուտի միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ֆակուլտետը, 1983 թվականին՝ նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան՝ ստանալով տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ։
1983-1989 թվականներին աշխատել է «Տնտեսական թերթի» խմբագրությունում։ Եղել է թղթակցից մինչև համաշխարհային տնտեսության բաժնի խմբագրի տեղակալ ։
1989-1994 թվականներին զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Աշխատել է ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչությունում, այնուհետև՝ Եվրոպական միությանը կից Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչությունում զբաղեցրել է երրորդ, ապա՝ երկրորդ քարտուղարի պաշտոնը։ Զբաղվել է ֆինանսատնտեսական համագործակցության հարցերով ։
1994 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությանն առընթեր ֆինանսական ակադեմիայում պաշտպանելով Եվրամիության ֆինանսական համակարգի խնդիրների վերաբերյալ Դոկտորական ատենախոսությունը` ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճան ։
1995-1997 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմում որպես խորհրդատու, ապա՝ խորհրդական։ Պատասխանատու է եղել Անկախ Պետությունների Համագործակցության կանոնադրական մարմինների հետ փոխգործակցության հարցերի համար ։
1998-1999 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության ԱՊՀ գործերի նախարարության արժութաֆինանսական քաղաքականության վարչության պետ ։
1999 թվականին աշխատանքի է անցել Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմում։ Ի սկզբանե զբաղեցրել է միջազգային համագործակցության դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը, իսկ 2001 թվականի հոկտեմբերից՝ նույն դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնը։ Վարչության տնօրենի պաշտոնում նշանակվել է «Ռազմավարություն 2020»-ի լրամշակման № 21 փորձագիտական խմբի համաղեկավար ։
2007 թվականի հոկտեմբերին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով նրան շնորհվել է 1-ին դասի պետական խորհրդականի բարձրագույն դասային աստիճան ։
ԵՏՀ կազմում
2012 թվականի փետրվարի 1-ին Եվրասիական տնտեսական բարձրագույն խորհրդի որոշմամբ պետությունների ղեկավարների մակարդակով նշանակվել է Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի ինտեգրման հիմնական ուղղությունների և մակրոտնտեսության հարցերով Կոլեգիայի անդամ (նախարար) ։
Կոլեգիայում պատասխանատու էր ԵԱՏՄ շրջանակներում ինտեգրացիոն քաղաքականության իրականացման, միավորման մասնակից երկրների մակրոտնտեսական ռազմավարությունների համակարգման, ինչպես նաև Միության պաշտոնական վիճակագրական տեղեկատվության ձևավորման և տարածման համար։ ԵՏՀ գործունեության ընթացքում, որպես միասնական տնտեսական տարածքի ղեկավար մարմին, 2012-2014 թվականներին համակարգել է ԵՏԲԽ ձևավորման և այդ կառուցվածքին նոր անդամների՝ Ղրղզստանի և Հայաստանի միանալու գործընթացները     ։
Պատասխանատու է եղել նաև միջազգային կապերի, մասնավորապես, այլ միջազգային կազմակերպությունների հետ շփումների հաստատման և Միության և երրորդ երկրների միջև ազատ առևտրի գոտիների ստեղծման մասին համաձայնագրերի կնքման համար   ։ Պարբերաբար արտասահմանյան ուղևորություններ է կատարել համապատասխան բանակցություններ անցկացնելու, ինչպես նաև միջազգային տարբեր համաժողովներին, քաղաքագիտական և տնտեսական սեմինարներին մասնակցելու համար     ։
Ժնևում ՄԱԿ-ի բաժանմունքի ղեկավար
2019 թվականի մայիսի 30-ին պաշտոնապես հայտարարվել է Ժնևում ՄԱԿ-ի բաժանմունքի գլխավոր տնօրենի պաշտոնում Տ. Դ. Վալովայայի նշանակման մասին։ Օգոստոսի սկզբին նա ձեռնամուխ է եղել նոր պարտականությունների կատարմանը՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով իր նախորդին՝ դանիացի Միխայել Մելլերին ։
Պարգևներ
2008 թվականին Արտասահմանյան երկրների հետ տնտեսական համագործակցության զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար պարգևատրվել է Բարեկամության շքանշանով ։ 2015 թվականին պարգևատրվել է «Եվրասիական տնտեսական միության ստեղծման գործում ներդրած ավանդի համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։ Բացի այդ, խրախուսվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի և կառավարության շնորհակալագրերով և պատվոգրերով ։
Հրապարակումներ
Տ. Դ. Վալովայան հեղինակել է ավելի քան 170 գիտական և հրապարակախոսական աշխատություններ՝ նվիրված միջազգային արժութավարկային հարաբերությունների, եվրոպական և Եվրասիական տնտեսական ինտեգրման, ԱՊՀ շրջանակներում բազմակողմ համագործակցության հարցերին։ Նա նաև «Եվրոպական արժութային համակարգ» մենագրության հեղինակն է (1987), ինչպես նաև «Արժութային փոխարժեքը և դրա տատանումները» (1995), «Եվրոպայի գայթակղությունը. Պատմական պրոֆիլներ» (1998) և «ԱՊՀ-ում վճարային միության ձևավորման հայեցակարգային հիմունքները և անցումը արժութային միությանը» (1998) գրքերի համահեղինակը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ
Ռոն Ռոբերտ Ցիլեր
Ռոն Ռոբերտ Ցիլեր (Ron-Robert Zieler, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ 2016 թվականից հանդես է գալիս «Լեսթեր Սիթի» ակումբում։ 2008 թվականին Ցիլերը պաշտպանում էր Գերմանիայի դարպասը Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության ժամանակ, որտեղ գերմանացիներն զբաղեցրին առաջին տեղը։
Ակումբային կարիերա
2008/09 մրցաշրջանի սկզբին Ցիլերը առաջին անգամ ստացավ հավաքականի հիմնական համարը՝ 38 ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 23–ին Լիգայի գավաթի ժամանակ ընդդեմ Միդլսբորոի նա առաջին անգամ հայտնվեց հիմնական հավաքականի հայտերում 2008 թվականի նոյեմբերի 26–ին Ցիլերը վարձույթով գնաց Նորտգեմպտոն Տուան ակումբը մինչև դեկտեմբերի 31–ը ։ Իսկ վարձույթը իր հերթին երկարեց մինչև 2009 թվականի հունվարի 31–ը, իսկ հետո մինչև փետրվարի 25–ը ։
Միջազգային
«Գերմանիաի հավաքական»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Օրկեր
Օրկեր (Orcs), արդի ֆենտեզի ժանրի ստեղծագործություններում և Արևմտյան Եվրոպայի ժողովուրդների հեքիաթների էակներ։ Օրկերը ունեն նմանություն գոբլինների հետ և ընդգրկված են ստանդարտ ֆենտեզի էակների տեսակների մեջ։
Բառի առաջացումը
Ֆենտեզի ժանրում օրկեր բառը ներմուծել է Ջոն Թոլքինը «Մատանիների տիրակալ» վեպում։ Ինքը՝ Թոլքինը պնդում էր, որ վերցրել է «orc» բառը միջնադարյան «Բեովուլֆ» վեպից, որտեղ օգտագործվում է «orcneas» բառը՝ «Ստորջրյա հրեշներ» (բառը վեպի հապաքսն է, նրա իմաստի և ստուգաբանության մեկնաբանությունը ներկայացված է հետևյալ կերպերով․ որոշ մասի կարծիքով՝ -neas առաջացել է գոթական naus կամ հին նորվեգական nár բառերից, որոնք նշանակում են «դաիկ» կամ «մեռյալներ», կամ հին անգլիական -né, որը առաջել է nebbed ՝ «մեռյալը մահճակալի վրա» )։ Թոլքինի ուշ նամակներում և մի քանի չհրապարակված հրատարակություններում գրում էր այդ բառը, որպես «ork»։
Ամրիկյան մանական գրականության դասական գրող Լայմեն Ֆրենկ Բաումը մտցրեց իր Օզ երկրի մասին պատմող իր ստեղծագործություններում ավելացրել է արտասովոր արտաքինով, թռչոխ ոչ չար էակ՝ Օրկ (բնօրրինակում՝ the Ork)։ Օրկի բառերով, որը ծանոթանում էր գլխավոր հերոսների հետ, նա ապրում է իր սեփական երկրում՝ Օրիկաստանում (բնօրինակում՝ Orkland)։ Նա օգնում է հերոսներին տեղափոխելով նրանց իր վրա։ Հաճախ դրա մասին կարելի է կարդալ «Օզ երկրի հրեշը » պատմվածքում, որը թողարկվել է դեռևդ 1915 թվականին։
Անգլիայում Օրկերին անվանում էին նորմաններ։ Բառացի օրկ նշանակում է օտարերկրացի, չար և մահ բերող ։ Հին հռոմեական դիցաբանությունան մեջ օրկը (Orcus) Աիդի՝ դժոխքի աստվծո անուններից մեկն է     ։ Տարածված տարբերակով անգլերեն orcneas բառը կարող է կապված լինել լատինական orcus-ի հետ, սակայն Թոլքինը կասկած է արտահայտել դրա վերաբերյալ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օրկեր Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Թոլքինի լեգենդարիումի կերպարներ Կատեգորիա:Հրեշներ
Դմիտրի Սիչով
Դմիտրի Եվգենևիչ Սիչով (Дми́трий Евге́ньевич Сычёв,, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
2002-2010 թվականներին խաղացել է Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, որտեղ էլ դարձել է 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2004 թվականին դարձել է Ռուսաստանի չեմպիոն, նույն թվականին ճանաչվել է Ռուսաստանի տարվա ֆուտբոլիստ։ 2008 թվականին ճանաչվել է Ռուսաստանի սպորտի վարպետ ։ 2005 և 2006 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ամենահայտնի ֆուտբոլիստը ։
Հանդես է գալիս որպես հարձակվող, սակայն որոշ մարզիչներ նրան ճանաչում են որպես կիսապաշտպան։ «Սպարտակ»-ում խաղացել է որպես հարձակվող, մարզիչ՝ Վլադիմիր Կովիլին, «Մարսել»-ում խաղացել է աջ և ձախ եզրերում, մարզիչ՝ Ալեն Պերրեն, «Լոկոմոտիվ»-ում խաղացել է աջ եզրում, մարզիչ՝ Անատոլի Բիշովեց ։ Եվրո 2008-ում նա խաղացել է աջ եզրում Գուս Հուդինկի գլխավորությամբ։ Նրան ավելի «հարմար» է խաղալ հարձակվողի դիրքում։ Նա խաղում էր 10 համարի ներքո։ Լավ հարվածում է 2 ոտքով՝ աջով՝ ուղիղ, ձախով՝ ուժեղ ։ Չնայած իր միջին հասակի, նա լավ խաղում էր 2-րդ հարկում ։ Կարողանում է հեռու նետել գնադակը եզրային նետումից ։
Մանկություն
Դմիտրի Սիչովը ծնվել է Օմսկում, աթլետ Ելենա Սեմյոնովնայի և ֆուտբոլիստ Եվգենի Սիչովի ընտանիքում։ Հայրը մանկուց որդու մեջ սերմանել է ֆուտբոլի հանդեպ սերը, նրանք գնացել են ֆուտբոլային մարզադաշտ, մասնակցել են «Դինամո» ակումբի մարզումներին, որտեղ նրան նույնիսկ թույլատրում էր հարվածներ հասցնել դարպասին ։
Դմիտրին սովորել է 77 համարի դպրոցում, որը հատուկ կառուցվել է տղա մարզիկների համար։ Այնտեղ Դմիտրիին հանձնարարված էր պահպանել կարգ ու կանոն։ Դմիտրին լավ է սովորել, հատկապես սիրել է անգլերենը։ Ամենից շատ համակրել է իտալական ֆուտբոլը ։ Ուսմանը զուգահեռ՝ առաջին և երկրորդ դասարանում զբաղվել է հոկեյով ։
«Դինամո» (Օմսկ)
Սպորտային «Դինամո» ընկերության Օլիմպիական ռեզերվի մասնագիտացված մանկապատանեկան դպրոցում Դիմայի առաջին մարզիչը եղել է Միխայիլ Սեմերնյան, որի մոտ նա եկել է 1993 թվականին։ Մարզումներին նա առանձնանում էր իր մեծ եռանդով։ Տեղի պատանեկան թիմում 1983 թվականին ծնված ֆուտբոլիստը դառնում է կապիտան և առաջնորդներից մեկը։ Քանի որ բավականին ուժեղ թիմ էր ձևավորվել, նրանց հաջողվեց հաղթել Ուրալի առաջնությունում և հայտնվել Ռուսաստանի չեմպիոնատում, ուր Սիչովը իրեն բավականին լավ դրսևորեց «ընդդեմ հարձակվողների» և շատ գոլեր խփեց ։ Երբեմն Դմիտրին ֆուտբոլ էր խաղում այն աղջիկների հետ, որոնք մարզվում էին իր հոր մոտ ։ Ներկայումս այդ դպրոցում սահմանված է «Սիչովի մրցանակ»-ը, որը շնորհվում է ամենալավ ռմբարկուին։
«Սմենա» և «Զենիթ» (Սանկտ-Պետերբուրգ)
Ուրալյան ռեգիոնի հավաքականի համար նրա խաղը հասակակիցների համեմատ ամենալավ տպավորությունները թողեցին պետերբուրգյան «Սմենա» ֆուտբոլային ակադեմիայի համակարգողների վրա, ուր և նրան, մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստ Դմիտրի Միչկովի հետ, հրավիրեցին իններորդ դասարանից հետո ։ «Սմենա»-ի կազմում Դմիտրին դարձավ քաղաքի չեմպիոնը և հրավեր ստացավ խաղալու Ռուսաստանի մանկական ազգային հավաքականում՝ ի թիվս 1983 թվականին ծնվածների։
Հայտնի է, որ 2000 թվականի առաջին կեսին ֆուտբոլիստը փորձեց ամրակցվել «Զենիթ»-ին, սակայն՝ անհաջող։ Այստեղ նա ապագա հայտնի զենիթցիների՝ Ալեքսանդր Կերժակովի և Մաքսիմ Աստաֆևի հետ մարզվում է Լև Դմիտրիևիչ Բուրչալկինի ղեկավարությամբ։ Երբ նա հանդես էր գալիս Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում, հայրը ընդհանուր լեզու չգտավ «Զենիթ»-ի ղեկավարության հետ և որդուն վերադարձրեց Օմսկ։
Եվրոպայի առաջնության նախապատրաստական աշխատանքներ
Ռուսաստանի 1983 թվականի ծնվածների հավաքականը, ուր Սիչովին կանչել էին, իր առջև նպատակ էր դրել հայտնվել Եվրոպայի՝ հասակակիցների առաջնությունում, որը պետք է տեղի ունենար 2000 թվականին Իսրայելում։ Թիմը գլխավորում էր երիտասարդ մասնագետ Սերգեյ Ստուկաշովը։ Նա ֆուտբոլիստին նկատել էր դեռևս 1998 թվականին ռեգիոնների առաջնությունում և դեռևս այն ժամանակ նրա մեջ մեծ պոտենցիալ էր տեսել ։
Դեպի չեմպիոնատ տանող ճանապարհին թիմը հաղթեց հասակակիցների միջազգային ընկերական մրցախաղում, որը անցկացվեց Կալինինգրադում, 1999 թվականի օգոստոսին։ Այստեղ Սիչովը ընդդեմ բելառուսների խաղում աչքի ընկավ դուբլով ։
Վերջնախաղերին նախապատրաստվելու ընթացքում 2000 թվականի հունվարին հավաքականը հաղթանակեց Դուբայում կայացած միջազգային մրցախաղում, որտեղ պարտություն կրեցին Թուրքմենստանի և ԱՄԷ-ի 1984 թվականի ծնվածների հավաքականները։ Սիչովը երեք գոլ խփեց Էմիրաթների թիմին ։
Փետրվարի 8-ից 22-ը Կիպրոսում ռուսները երեք ստուգողական խաղ խաղացին տեղացի հասակակիցների հետ (3:1, 2:1 и 2:2)։ Սիչովը յուրաքանչյուր խաղում մեկական գոլի հեղինակ է ։
Ֆինալային մրցաշար
Մայիսի 1-ից 5-ը անցկացված խմբային մրցաշարում Ռուսաստանը հանդիպեց Անգլիայի (3:2), Իռլանդիայի (3:0) և Պորտուգալիայի (2:1) հետ։ Առաջին երկու հանդիպումներում Դմիտրին ներառնվել էր մեկնարկային կազմի մեջ, պորտուգալացիների հետ ոչինչ չորոշող հակամարտության ժամանակ՝ 54-րդ րոպեում փոխարինել է Վլադիմիր Զելենովսկուն, բայց որևէ գոլ չի խփել։
Մեկ քառորդ ֆինալային մրցախաղի 10-րդ րոպեում հաշիվը բացել է հոլանդացի Կլաս Յան Հյունտելարը։ Ընդմիջումից քիչ առաջ Սիչովը հավասարեցրեց հաշիվը՝ գլխի հարվածով գոլ խփելով դարպասի երկաթաձողին։ Երկրորդ խաղակեսում Ջոն Հեյտինգան և Ռաֆայել վան դեր Վարտը, մեկական գոլեր խփելով, ճանապարհ հարթեցին դեպի կիսաեզրափակիչ՝ դուրս մղելով ռուսներին։ Սիչովը 75-րդ րոպեին փոխարինվեց Ալեքսանդր Դոբրոլյուբովով ։
Այս չեմպիոնատում Սիչովը առաջին աստղ չդարձավ նույնիսկ իր հավաքականում. իրենց ավելի ներկայանալի դրսևորեցին, օրինակ, հարձակվողներ Ալեքսանդր Շեշուկովը, ով նրա հետ պարապում էր Օլիմպիական ռեզերվի մասնագիտացված մանկապատանեկան դպրոցում, և Դմիտրի Կուդրյաշովը, ով երկու գոլ խփեց։ Սակայն խմբի ուսուցիչ Սերգեյ Ստուկաշովը խոստովանում է, որ դեռևս այն ժամանակ Սիչովը առանձնանում էր իր խաղընկերների ֆոնի վրա։ Լավ խաղի հետ զուգընթաց նա առանձնանում էր մարզիչի հանձնարարություններին մեծ ուշադրություն ցուցաբերելով։
Գրանատկինի հուշամատյան
2001 թվականի հունվարին 1983 թվականի ծնվածների հավաքականը մասնակցեց Գրանատկինի հիշատակին նվիրված առաջին մրցաշարին, որը անցկացվեց Սանկտ-Պետերբուրգում։ Խմբային մրցախաղի առաջին խաղում, որի ժամանակ ռուսները անսպասելիորեն զիջեցին Չինաստանին (1:2), Սիչովը ևս անսպասելի հայտնվեց կիսապաշտպանի ձախ կողմում և, ոչնչով չդրսևորելով իրեն, 73-րդ րոպեում փոխարինվեց Եգորովով ։ Երկրորդ խաղում կրկնակի մրցեցին բելառուսների հետ. ամեն ինչ սկսվեց Սիչովի կրկնագոլերից, որոնք ձևակերպվեցին արդեն 27-րդ րոպեին (առաջին գնդակը խփվեց նշանափորձմամբ, իսկ երկրորդը՝ 30 մետրանոց հրաշալի հարվածով), բայց երկրորդ խաղակեսում հաշիվը հավասարվեց։ 73-րդ րոպեում Սիչովին կրկին փոխարինեց Եգորովը, բայց ռուսներն արդեն խփել էին հաղթական գոլը։ Երրորդ խաղն ավարտվեց Սանկտ-Պետերբուրգի հավաքականի ջախջախումով. Սիչովը առաջին խաղակեսում երկու անգամ գոլ խփեց, որից հետո նրան փոխարինեց Սոկոլովը, որը նրան թույլ տվեց արդյունքում չորս գնդակներով հաղթել ռմբարկուների մրցությունում ։ Կիսաեզրափակիչը, ուր Ուկրաինան կրկին խաղում էր, Սիչովը լիարժեք խաղաց, բայց գոլի հըեղինակ չդարձավ։ Վերջնախաղում հավաքականը ռևանշ վերցրեց չինացիների նկատմամբ. Խաղի հիմանական ընթացքը ավարտվեց «ոչ ոքի», բայց պենալների շարքը վերապահվեց եվրոպացիներին՝ 4:3: Դմիտրին արդյունավետ հարված իրականացրեց Կուդրյաշովի դեմ, ինչպես նաև իր հաշվին արձանագրեց մի քանի վտանգավոր պահեր և փոխանցումներ՝ դաշտում դառնալով առավել հայտնի ֆիգուրներից մեկը։
Այսքան հաջող ընթացք ունեցած մրցաշրջանից հետո Սիչովը մի շարք առաջարկություններ ստացավ հայտնի ակումբներից, այդ թվում՝ մոսկովյան «Տորպեդոյից» և պետերբուրգյան «Զենիթից», ինչպես նաև Ուկրաինայի և Գերմանիայի առաջատար ակումբներից, սակայն ֆուտբոլիստը նախընտրեց մնալ տամբովյան «Սպարտակ»-ում, ուր նա հայտնվել էր 2000 թվականին։