cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բրանիսլավ Պետրոնիժևիչ
Ստեղծագործություն
Բրանիսլավ Պետրոնիժևիչը հրատարակել է մի քանի աշխատություններ փորձարարական հոգեբանության վերաբերյալ։ Նա մշակել է ինքնատիպ համակարգ, որտեղ մետաֆիզիկայից բացի, նա հաշվի էր առնում գիտելիքի տեսությունը և բնության փիլիսոփայությունը։ Նա մշակել է մետաֆիզիկական տեսություն, որը անվանել է բազմակարծություն՝ համեմատելով այն Սպինոզայի, Լայբնիցի և Ջորջ Բերկլիի տեսությունների հետ։ Նա այն կապել է դիսկրետ երկրաչափության իր սեփական տարբերակի հետ, գիտելիքի իր էմպիրիո-ռացիոնալիստական տեսության և էվոլյուցիոն փիլիսոփայության հետ ։ Պետրոնիժևիչը գրել է գերմաներեն և ֆրանսերեն։ Նրա հիմնական աշխատություններ են եղել Մետաֆիզիկայի սկզբունքներ (երկու հատոր), Ժամանակակից փիլիսոփայության պատմություն, Համընդհանուր էվոլյուցիա, Հոդվածներ և հետազոտություններ (չորս հատոր), Էմպիրիկ հոգեբանություն, Կյանքի արժեքի մասին (հետմահու հրատարակված ինքնակենսագրությամբ)։ Մաթեմատիկայի տրամաբանական հիմունքների մեջ նրա ամենաուշագրավ ներդրումներից են աշխատանքը ընդհանուր երկրաչափությունների, անսահմանության տարածաժամանակի, երեք մարմնի խնդիրների, տարբերության գործակիցների և մաթեմատիկական ինդուկցիայի վերաբերյալ։ Հոգեբանության բնագավառում նա մշակել է տեսություն թափանցիկության դիտարկման և բարդ գույների խորության ու դիտարկման մասին։ Հոգեբանության բնագավառում նա մշակել է տեսություն թափանցիկության դիտարկման և բարդ գույների խորության ու դիտարկման մասին ։
Գործունեություն
Պետրոնիժևիչը 1906 թվականի փետրվարից եղել է Սերբիայի գիտությունների և արվեստի թագավորական ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է պատերազմի թղթակից։ Պատերազմից հետո դասախոս էր Բելգրադի համալսարանում։ 1932-1933 թվականներին աշխատել է Սերբիայի թագավորական ակադեմիայի քարտուղար։ 1938 թվականին հիմնադրել է Սերբիայի փիլիսոփայական ընկերությունը։ 1941 և 1947 թվականներին առաջադրվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իդեալիստներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սերբեր Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
Երևանի պատմության թանգարան
Երևանի պատմության թանգարան, մշակութային-պատմական թանգարան Երևանում։
Պատմությանը
Երևան քաղաքի պատմության թանգարանը հիմնադրվել է 1931 թվականին, ներկայիս Անդրեյ Սախարովի անվան հրապարակում գտնվող Հրշեջ կամավոր ընկերության շենքում զբաղեցնելով՝ երկու սենյակ։ Այդ ժամանակ ցուցանմուշների թիվը հասնում էր շուրջ 400-ի։ Տարիների ընթացքոմ ավելացող թանգարանային առարկաներն այլևս  պետք է տեղափոխվեին նոր շենք, ուստի պատահական չէ, որ 1934 թ. Երևան քաղաքի խորհրդի նախագահությունը որոշում է կայացնում Կոմունալ թանգարանը տեղափոխելու վերաբերյալ։ Նոր շենքի որոնումների արդյունքում 1936 թ. թանգարանը տեղափոխվում է 17-րդ դարի հուշարձան շենք՝  իրանական Կապույտ Մզկիթ, որը ճանապարհորդների  հիշատակություններում հայտնի էր Երկնքի մզկիթ անվամբ։  Նույն թվականին էլ, երբ արդեն ֆոնդերում առկա էր 1480 ցուցանմուշ,  Կոմունալ թանգարանը վերանվանվում է Երևան քաղաքի պատմության թանգարանի։ Մինչև 1994 թ. թանգարանն իր գործունեությունը շուրջ 56 տարի ծավալում է հենց այստեղ՝  ներկայացնելով Երևանի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Օրեցօր ավելացող թանգարանային առարկաները, որոնց թիվն արդեն գերազանցում էր 96 000-ը, պահանջում էին թանգարանագիտության պահանջներին համահունչ շենքային պայմաններ թե՛  առարկաների պահպանության և թե՛ ցուցադրության համար անհրաժեշտ սրահներ։ Վերջապես, գտնվում է լուծումը և  2002 թ. Հայաստանի կառավարության որոշման համաձայն, Երևանի քաղաքապետարանի համար կառուցվող նոր շենքում առանձին մաս է տրամադվում թանգարանին՝ վերջինիս հետ կազմելով մեկ ընդհանուր ճարտարապետական համալիր, որի հեղինակն է ճարտարապետ  Ջիմ Թորոսյանը։ Ահա՛ հենց այստեղ էլ 2007 թ. ապրիլի 3-ին հանդիսավոր պայմաններում բացվեց թանգարանի հիմնական ցուցադրությունը։ Այդ ժամանակվանից սկսած թանգարանը ծավալում է ակտիվ հավաքչական աշխատանք, որի արդյունքում այսօր ցուցանմուշների թիվը  հատել է է 98 000-ի սահմանը։ Միայն վերջն մի քանի տարվա ընթացքում գիտական անձնակազմի ուժերով հրատարակվել է շուրջ 20 աշխատություն, որոնցից կարելի է թվարկել հավաքածուներին նվիրված տարազի, զենքի, կահույքի, զարդերի, գորգերի, լուսանկարների, քարտեզների կատալոգները,  «Երևանի նշանավոր ընտանիքները», «Երևանը հայ երգարվեստում», «Երևանը բանաստեղծություններում»,  «Երևանի տարեգրությունը» աշխատությունները, հրավիրվել է հինգ գիտական նստաշրջան, որոնց մասնակիցների հոդվածները տպագրվել են հինգ ժողովածուով՝ «Երևան 1-5»։ Այժմ ևս շարունակվում են մայրաքաղաքին նվիրված գիտական ուսումնասիրությունները, պատմական աղբյուրների հիման վրա նորովի բացահայտելով Երևանի պատմության այս կամ այն էջը։
Թանգարանն այսօր դարձել է Երևանի յուրօրինակ այցեքարտը։ Հայաստանի մայրաքաղաքի հետ ծանոթությունը  հենց այստեղից էլ սկսվում է։  Երեք մեծ սրահներում  հարուստ պատմամշակութային արժեքներով ներկայացվում է Երևանի պատմությունը սկսած հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։  Այստեղ դուք կտեսնեք հազարամյակներով թվագրվող աշխատանքային գործիքներ, խեցեղեն անոթներ, զենքեր ու զարդեր, որոնք հիացնում են  կատարման նրբությամբ ու կատարելությամբ։ Ցուցադրվում են նաև քաղաքի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերվող բացառիկ փաստաթղթեր ու լուսանկարներ, 19 -րդ դարին բնորոշ կենցաղային իրեր, տարազ, գորգեր, մակետներ և այլն։ Գիտա-ցուցադրական սրահներն ունեն հետևյալ բաժինները՝ «Երևանը հնագույն ժամանակներում և միջնադարում», «Երևանը նոր և նորագույն պատմության ժամանակաշրջաններում»։
Թանգարանում պահվում են հնագիտական, ազգագրական, դրամագիտական, կերպարվեստի, գրավոր աղբյուրների, լուսանկարների և այլ հավաքածուներ, որոնք պատմում են մայրաքաղաքի և նրա մարդկանց անցյալի ու ներկայի մասին։ Թանգարանում գործում է գիտացուցադրական երեք բաժին, որոնք ստեղծման պահից ի վեր հավաքել, ուսումնասիրել և ցուցադրել են Երևանի պատմությունը լուսաբանող առարկաները։ Թանգարանին կից գործում է գիտական խորհուրդ, որի անդամներն են եղել ժամանակի խոշորագույն մտավորականներն ու արվեստագետները՝ ճարտարապետներ Ալ. Թամանյան, Թ. Թորոմանյան, Ն. Բունիաթյան, Մ. Մազմանյան, նկարիչներ Մ. Սարյան, Գ. Գյուրջյան, Տարագրոս, քանդակագործ Ա. Սարգսյան, գիտնականներ Ստ. Լիսիցյան, Ե. Շահազիզ, Ս. Բարխուդարյան, Բ. Առաքելյան, Թ. Հակոբյան և այլք։
Երևան քաղաքի պատմության թանգարանի կրթական ծրագրերը
Երևան քաղաքի պատմության թանգարանի կարևոր գործառույթներից մեկը կրթա-դաստիարակչական աշխատանքն է։ 2005թ.-ից սկսած թանգարանում մշակվել և իրականացվել են ժամանակի պահանջներին համահունչ տարաբնույթ կրթական ծրագրեր, որոնց նպատակն է երեխաներին հաղորդակից դարձնել մեր քաղաքի մշակութային ժառանգությանը, նրանց մեջ ձևավորել գեղագիտական ճաշակ, սերմանել թանգարան հաճախելու կուլտուրա և իհա՛րկե դաստիարակել արժանի քաղաքացիներ։
Հաշվի առնելով այն կարևոր փաստը, որ Երևան քաղաքի պատմությունը որպես առանձին առարկա Հայաստանի դպրոցներում չի դասավանդվում, Երևան քաղաքի պատմության թանգարանը ստանձնել է այդ բացը լրացնելու առաքելությունը։
Թանգարանը կրթական ծրագրերի շրջանակներում ավանդական էքսկուրսիաների հետ մեկտեղ տարբեր տարիքի երեխաներին առաջարկում է հետաքրքրաշարժ, ճանաչողական խաղ-էքսկուրսիաներ, որոնց կարգախոսն է՝  սովորեցնել ոչ թե պարտադրելով, այլ խաղի միջոցով, քանի որ երեխայի աշխարհը սերտորեն կապված է խաղի հետ։ Փորձը ցույց է տվել, որ ուսանելու այս մեթոդն առավել ճիշտ է` նպատակին հասնելու համար։ Բոլոր խաղ-էքսկուրսիաների ավարտին մասնակիցներին խրախուսելու նպատակով թանգարանի կողմից տրվում են շնորհակալագրեր, ինչով էլ ընդգծվում  է միջոցառման կարևորությունը։
Թանգարանում արդեն իսկ բարի ավանդույթ է դարձել էքսկուրսիաներն ավարտել երդման արարողությամբ։ Քաղաքի խորհրդանիշներին (դրոշ, զինանշան, օրհներգ) ծանոթանալուց հետո երեխաները երդվում են սիրել, պահպանել ու շենացնել համայն հայության մայրաքաղաք Երևանը։
Թանգարանում մշտապես գործում են հետևյալ կրթական ծրագրերը..
«Ճանաչիʹր Երևանը»
«Երևանի բերդի առումը»
«Մի գորգի պատմություն»
'''«Երևանի 1724 թ. հերոսական պաշտպանությունը»'''
ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ
Երևանի տարածքում մարդն ապրել է դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Հրազդան գետի քաղցրահամ ջուրը, մեղմ ու տաք կլիման բարենպաստ պայմաններ են ստեղծել կյանքի զարգացման համար, որի վառ ապացույցն են Երևանյան քարայրից հայտնաբերված ավելի քան 100 հազար տարվա պատմություն ունեցող վանակատե գործիքները։ Ք. ա. 4-3-րդ հազարամյակներով է թվագրվում Առաջավոր Ասիայի հնագույն ու հայտնի պարսպապատ բնակավայրերից մեկը՝ Շենգավիթ բնակատեղին։ Թանգարանում պահպանվում են պեղված զարդանախշերով և արձանիկներով պաշտամունքային օջախներ, երկգույն սև և կարմիր փայլեցված խեցեղեն անոթներ, աղորիքներ, հացահատիկային բույսերի մնացորդներ։ Երևանը Հայաստանի 12-րդ մայրաքաղաքն է։ Այն հիմանադրել է Արգիշտի առաջին արքան Ք.ա. 782թ. և կոչել էրեբունի, որի հնչյունափոխությունից էլ առաջացել է Երևան անունը։ Թանգարանում պահվող որմնանկարները, սեպագիր արձանագրությունները և բազմաթիվ այլ առարկաներ խոսուն վկան են քաղաքի հարուստ հնագույն անցյալի։ Հնագիտական հավաքածուի մեջ առանձնանում են Կարմիր բլուրից հայտնաբերված գարեջրի խեցեղեն անոթները, որոնք վկայում են, որ դեռևս Ք.ա. 7-րդ դարում հայերը գարեջուր են ըմպել, ինչն ավելի ուշ հաստատում է հույն պատմիչ Քսենոփոնը։ Ք.ա. 1-ին հազարամյակով է թվագրվում Կարմիր բերդի բնակավայրը, որտեղից պեղված է հարուստ հնագիտական հավաքածու՝ բրոնզե գոտիներ, խեցեղեն անոթներ, քարե կուռքեր, նետասլաքներ, դանակներ, զարդեր և այլն։ Քաղաքի հելլենիստական մշակույթը ներկայացնում են Ավան-Առինջից պեղված առարկաները։
Միջնադարյան Երևանում գործում էին Պողոս-Պետրոս /5-րդ դ./, Կաթողիկե Սբ. Աստվածածին /13-րդ դ./, Սբ. Հովհաննես /17-րդ դ/, Սբ. Սարգիս /17-րդ դ./ և այլ եկեղեցիներ։ Թանգարանում պահպանվում են խոնարհված եկեղեցիների երկաթյա դռները, որմնանկարներ, ծիսական անոթներ, վարագույրներ, զանգ /1862թ./, Կաթողիկե եկեղեցու 13-րդ դարի մանրակերտը և այլ մասունքներ։ Քաղաքի կառավարման, առևտրի և արդյունաբերության զարգացման գործում մեծ ներդրում են ունեցել Մելիք-Աղամալյան, Գեղամյան, Աֆրիկյան, Տեր-Ավետիքյան, Եսապյան և այլ ընտանիքներ, որոնց մասին պատմող առարկաները տեղ են գտել թանգարանում։ 1834թ. ռուս կայսր Նիկոլայ առաջինը ոսկե ժամացույցը /պահպանվում է թանգարանում/ նվիրել է Մելիք-Աղամալյանների տոհմին՝ ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ ռուսական զորքերին մատուցած մեծ ծառայությունների համար։ Թանգարանային առարկաների մեջ մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում տառաձուլական և տպագրական մեքենաները, որոնք նույնքան հետաքրքրաշարժ պատմություն ունեն. Մխիթարյանները 19-րդ դարում Վիեննայում հիմնել են տպարան և առանձին գրաձուլարան, որտեղ ձուլվել են հայերեն, լատիներեն և այլ լեզուների նոր տառատեսակներ։ Այստեղ կարելի էր շարել և տպագրել 50 լեզվով գրականություն։ Մկրտիչ Ա. Խրիմյանը՝ Խրիմյան Հայրիկը, տառաձուլական մեքենան ձեռք է բերել Մխիթարյաններից, օգտագործել Վարագա վանքի տպարանում։ Ավելի ուշ այն տեղափոխվել է էջմիածին, իսկ խորհրդային տարիներին օգտագործվել Երևանի թիվ 1 տպարանում։ 1960թ. մեքենան հանգրվանել է Երևանի պատմության թանգարանում։ Նույնպիսի ճանապարհ է անցել տպագրական մեքենան, որով 1913թ. տպագրվել է «Խոսք» թերթը՝ Արշավիր Մելիքյանի խմբագրությամբ։
Ալ-Շուբաք
Ալ-Շուբաք կամ պարզապես Շուբաք (الشوبك‎‎), քաղաք Հորդանանի թագավորության հյուսիսարևելյան հատվածում՝ Մաանի մարզում ։
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի՝ արաբական այս քաղաքի բնակչությունը կազմում է 12,500 մարդ, հիմնականում՝ արաբներ։
Համարվում է Հորդանանի տարածքում գտնվող ամենաբարձրադիր բնակավայրերից մեկը։ Ալ-Շուբաթը հայտնի է իր խնձորի և այլ մրքերի ագրո-տնտեսություններով։ Քաղաքում մինչ օրս պահպանվել է խաչակիրների կողմից կառուցված Մոնրեալ ամրոցը։
Աշխարհագրություն
Ալ-Շուբաթը հյուսիսում սահմանակցում է Ալ-Տաֆիլայի, իսկ արևմուտքում՝ Ակաբայի մարզերին։ Վարչականորեն գտնվում է Մաանի մարզում։
Շնորհիվ իր բարձրադիր աշխարհագրական դիրքի (Ալ-Շուբաթը գտնվում է ծովի մակարդակից 1,330 մետր բարձրության վրա)` քաղաքին բնորոշ են ցուրտ ձմեռները։ Տարվա ամենացուրտ եղանակի հունվարն է։
Չնայած այս հանգամանքի, Ալ-Շուբաթը ունի նաև բավականին չոր կլիմա և դա պայմանավորված է նրանով, որ Հորդանանը գտնվում է Արաբական թերակղզում։
Պատմություն
Քաղաքի առաջին բնակիչները եղել են եդոմայեցիները։ Շուբաթը լիարժեք նահիյայի կարգավիճակ է ստացել 1894 թվականին՝ Օսմանյան կայսրության կազմում և միավորվել է Քերեբի վարչական միավորի մեջ։
Ալ-Շուբաքը առավել հայտնի դարձավ այն ժամանակ, երբ խաչակիրները այստեղ կառուցեցին Մոնրեալ անառիկ ամրոցը։ Պետրայի և Ակաբայի հետ միասին Շուբաթը կազմում է հորդանանյան եռանկյունին, որը գտնվում է Սիրիայի, Սաուդյան Արաբիայի և Եգիպտոսի խաչմերուկում։
Քաղաքի բարձրադիր աշխարհագրական դիրքը վերջինիս տալիս է կաևոր ռազմավարական նշանակություն։ Շուբաթը հասել է իր կարևորության գագաթնակետին այն ժամանակ, երբ Բալդուինը գրավեց Հորդանանը և բլրի գագաթին կառուցեց Մոնրեալի ամրոցը։ Ալ-Շուբաթը ազատագրվել է խաչակիրներից Այուբյանների ներկայացուցիչ Սալահ ալ-Դինի կողմից՝ 1187 թվականին։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 12,590 մարդ, որոնցից 5,666-ը տղամարդիկ են (45 %), իսկ 6924-ը՝ կանայք (55 %)։
Ալ-Շուբաթում ընդհանուր առմամբ գոյություն ունի միջինում 5 անձից բաղկացած 1,663 տնային տնտեսություններ։ Գրեթե ամբողջ բնակչությունը զբաղեցնում են իսլամադավան արաբները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքներ
Վուլպ ամրոց
Վուլպ ամրոց-ի ավերակներ (Ruine Wulp կամ Burg Wulp), դղյակի ավերակներ Շվեյցարիայի Ցյուրիխի կանտոնի Կյուսնախտ քաղաքի տարածքում՝ Կյուսնախտի ձորի հարևանությամբ։ Կառուցվել է բարձր միջնադարում ։ Չնայած դրան, ամրոցը փաստագրված է միայն մի քանի հայտնաբերված տեքստերում, և ամրոցի պատմության մեծ մասը հայտնի չէ ։ Այնուամենայնիվ, Մուրի աբբայության տարեգրության մեջ նկարագրված ամրոցը, որը, հավանաբար, կարող էր համապատասխանել Վուլպի ավերակների նկարագրությանը` ամրոց Ցյուրիխ քաղաքի և Ցյուրիխ լճի մոտ, նշվել է, բայց չի հաստատվել այլ բացահայտումներով և զուտ ենթադրություն է ։ Տարեգրության մեջ և մի շարք այլ փաստաթղթերում հիշատակվում է կյուսնախտցի Եղարտ անունով անձը, որը 11-րդ դարի վերջին եղել է ամրոցի սեփականատերը ։
Պատմություն
Թեև ամրոցի մասին ոչ մի հիմնավորված և վստահ ճշմարտություն չի կարող հաստատվել, առաջընթաց է արձանագրվել ամրոցի վայրում պեղումներից հետո՝ ներառյալ բրոնզի դարի մնացորդների հայտնաբերումը, ինչպիսիք են պալիսադները ։ Ամրոցի անցյալի մասին այլ իրեր են հայտնաբերվել, օրինակ՝ 13-րդ դարում ամրոցի վերափոխումը, երբ ենթադրվում է, որ ամրոցի մեծ մասը կամ ամբողջը փոխարինվել է մեկ աշտարակով և կենտրոնական շինությամբ՝ միայն հիմնական պատի հատվածները դեռ գոյություն ունեն ։ Անհայտ ժամանակահատվածից հետո Ռեգենսբերգ ընտանիքը ստանձնել է Վուլպ ամրոցի սեփականությունը, ինչպես նաև հայտնի է, որ նրանք պլաններ են կազմել ամրոցն ամբողջությամբ վերանորոգելու համար, բայց ծրագրերը, հավանաբար, երբեք չեն իրականացվել։
Պեղումներ
Ամրոցը և ամրոցի տեղանքը պեղվել և պահպանվել են 1920-1923, 1961-1962, 1978 և 1980-1982 թվականներին։ Առաջադրանքը կատարել է «Küsnacht» զարդարման ասոցիացիան, իսկ 1923 թվականին տարածքն ու ամրոցն անցել են ֆեդերացիայի պաշտպանության ու պատասխանատվության ներքո ։
Ներկա իրավիճակ
Ամրոցից քիչ մնացորդներ, աշտարակի հիմնատակն ու հիմնական պարսպի միայն փոքր ու աննշան ավերակները կարող են հստակ հաստատվել ։ Ավերակները համարժեքորեն պահպանվել են առաջին պեղումներից սկսած ։
Վիլշկա
Վիլշկա (Вільшка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիլշկա գյուղում բնակվում էր 185 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 86,99 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1628 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռայլի Ռիդ
Ռայլի Ռիդ (Riley Reid, իրական անունը՝ Էշլի Մեթյուս (Ashley Matthews, ), ամերիկացի պոռնոդերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ռայլի Ռիդը պոռնոինդուստրիայում իր գործունեությունն սկսել է 2011 թվականին՝ 19 տարեկան հասակում, և սկզբնապես օգտագործել է Փեյջ Ռայլի կեղծանունը ։ Նա առաջին անգամ հանդես է եկել «Vivid Entertainment» ընկերության Brand New Faces 36: Natural Newbies Edition ֆիլմում։ Նրա հետաքրքրությունները ներկայացրել է գործակալ Մարկ Սփիգլերը։
Ադելաիդ-Լուիզ դ՛Էքմյուլ դե Բլոքվիլ
Ադելաիդ-Լուիզ դ՛Էքմյուլ դե Բլոքվիլ (Adélaïde-Louise d'Eckmühl de Blocqueville, ), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի։
Ռայլի Ռիդ
Կենսագրություն
2013 թվականին հաղթել է «XBIZ» մրցանակի «Լավագույն սկսնակ աստղիկ» անվանակարգում և 2014 թվականին՝ «Տարվա կատարող» անվանակարգում՝ դառնալով առաջին պոռնոգրաֆիկ դերասանը, որը երկու տարի շարունակ ստացել է այդ երկու մրցանակները ։ 2014 թվականին հաղթել է «XBIZ» մրցանակի երեք անվանակարգում, որոնցում առաջադրված էր ։
Ադելաիդ-Լուիզ դ՛Էքմյուլ դե Բլոքվիլ
Լուի Նիկոլյա Դավուի վերջին դուստրը, որն իր կյանքի մեծ մասը նվիրել է Նապոլեոնի «փառահեղ մարշալի» հիշատակը հարգելուն։
Կյանք
Ծնվել է 1835 թվականին Փարիզում։ Ամուսնացել է ճամբարային մարշալ մարքիզ դե Բլոքվիլ Էդմոնդ Ֆրանսուա դե Կուլիբուֆի հետ, ով իրենից քսանվեց տարով մեծ էր ։ Գեղեցկությամբ աչքի է ընկել Լուի Ֆիլիպ I թագավորի արքունիքում ու արժանացել թագուհի Մարիա Ամալյա Նեապոլիտանցու սիրալիր ընկերությանը։ Իր առաջին վեպը՝ Perdita, հրատարակել է 1859 թվականին։ 1861 թվականին այրիանալով՝ սալոն է բացել իր փարիզյան հյուրանոցում, որտեղ հանդիպել են շատ անհատներ քաղաքական, գեղարվեստական և գրական աշխարհներից, այդ թվում՝ Դոմինիկ Էնգրը, Լուի-Ադոլֆ Տիերը, Անրի Լակորդերը, Օկտավ Ֆյոյեն, Շառլ Էռնեստ Բյոլեն, Վիկտոր Կուզենը, Ֆերենց Լիստը, որը 1869 թվականին մարքիզուհուն նվիրված երաժշտական գործ է գրել։ Հանրահայտ այցելուներից մեկը՝ Ժյուլ Կլարետին, գրել է․ "Նրա սրահը փարիզյան վերջին սրահներից մեկն էր, որտեղ կարելի էր խոսել ոչ միայն օրվա փոքր իրադարձությունների, այլև բարձր գրական հարցերի մասին՝ առանց մանրախնդրության ու լարման։ Նրա դուստրն ապրում էր այնտեղ, առաջին հարկում, նրբաճաշակորեն կահավորված բնակարանում․ հյուրասենյակի դիմաց, որը լի էր կայսրության հիշողություններով, գտնվում էր թանկարժեք ասեղնագործ չինական մետաքսներով ծածկված ներքնասենյակը։ Տիկին դե Բլոքվիլի այս սրահն ուներ իր առանձնահատուկ արտահայտչականությունը․ Դավուի բրոնզե արձանը կարծես նախագահում էր մարքիզուհու հանդիպումները ։"
Ռայլի Ռիդ
Կենսագրություն
2013 թվականին LA Weekly-ի «10 պոռնոաստղ, որ կարող է դառնալ ապագա Ջենա Ջեյմսոն» ցանկում գրավել է 8-րդ հորիզոնականը ։ 2014 և 2015 թվականներին ներառվել է նաև «CNBC»-ի «Կեղտոտ երկվեցյակ։ Ամենահայտնի պոռնոաստղերը» ցանկում ։
Ադելաիդ-Լուիզ դ՛Էքմյուլ դե Բլոքվիլ
Կյանք
1874 թվականին մարքիզուհին հրատարակել է Les Soirées de la villa des Jasmins, որտեղ նա պատկերել է չորս ընկերների, «ովքեր խոսում էին հոգու և ճակատագրերի, մարդկային սրտի անհասկանալի խորհուրդների մասին և քննարկում փիլիսոփայության, գրականության և արվեստի հազարավոր տարբեր հարցեր», մենք այնտեղ գտնում ենք, գրել է Journal des Savants ամսագրի քննադատը, «շատ մեծահոգի գաղափարներ, ազնիվ ազդակներ, հիանալի դիտարկումներ, ճիշտ և բարձր մտքեր» ։
1879 թվականից ի վեր հրատարակել է հոր հիշատակին նվիրված մի քանի հատոր, ինչպես նաև պոեզիայի մի քանի ժողովածուներ։ 1880 թվականին ստեղծել է Էքմյուլ մրցանակը, որը երկամյա մրցույթի ժամանակ քրիստոնեական փիլիսոփայության որևէ թեմայի վերաբերյալ լավագույն էսսեն արժանացնում է ոսկե հասմիկի։ Հետո Օսեր քաղաքում թանգարան է հիմնադրել, որին շատ ընտանեկան հուշանվերներ է նվիրաբերել։ 1885 թվականին նա 300,000 ֆրանկ գումար է կտակել Պենմարկում հանրահայտ դ՛Էքմյուլ փարոսի կառուցման համար։
Ռայլի Ռիդ
Կենսագրություն
2019 թվականի տվյալներով՝ Ռայլի Ռիդը նկարահանվել է ավելի քան 800 ֆիլմում ։
Ադելաիդ-Լուիզ դ՛Էքմյուլ դե Բլոքվիլ
Կյանք
Մահացել է Վիլեր սյուր Մեր համայնքում ու հուղարկավորվել Պեր Լաշեզի գերեզմանատանը (28-րդ բաժնում) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Ռայլի Ռիդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի պոռնոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կանայք Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ
Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը ստեղծվել է 1995 թ. ՀՀ ԳԱԱ համակարգում, ՀՀ կառավարության 2017 թ. դեկտեմբերի 21-ի 1696-Ն որոշումով վերակազմակերպվել է «Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ» հիմնադրամի։ Խնդիրն է՝ հավաքել, մշակել, հրատարակել, պահպանել և ցուցադրել Թուրքիայի կառավարող շրջանների կողմից նախապատրաստված և 1915-1923 թվականներին իրականացված հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող փաստաթղթեր, լուսանկարներ, գրականություն ևն։
Պատմություն
Թանգարանը մտահղացվել ու նախաձեռնվել է  Հայոց  ցեխասպանության 80-ամյա տարելիցի շեմին, ՀՀ գրողների միության անդամ, բանաստեղ, հրապարակախոս՝ Սասուն Գրիգորյանի կողմից, նախնական «Ուխտատուն» վերտառմամբ։ Նախագծվել եւ կառուցվել ՝է 1994-1995թթ.,   բացվել է 1995 թվականի ապրիլին։ Այն կառուցվել է Մեծ Եղեռնի հուշարձանի հարթակի հարավարևմտյան անկյունում՝ ստորգետնյա լուծմամբ (ճարտարապետներ՝ Սաշուր Քալաշյան, Լ. Մկրտչյան), որով ամբողջացել է Մեծ Եղեռնի հուշահամալիրը։ Հիմնադիր տնօրեն՝ Լ. Բարսեղյան։
Նյութեր
Թանգարանի մշտական ցուցադրությունում ներկայացված են փաստաթղթեր, վավերագրական արժեք ունեցող լուսանկարներ, բազմատեսակ նյութեր, որոնք արտացոլում են միջազգային հասարակայնության վերաբերմունքը հայոց ցեղասպանության նկատմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Երևանի թանգարաններ Կատեգորիա:Հայոց պատմության թանգարաններ Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:1995 հիմնադրված թանգարաններ
Ֆեոդոր Պետրով
Ֆեդոր Նիկոլաևիչ Պետրով, 1923-1933 թթ.՝ Արտասահմանի հետ մշակութային կապերի համամիութենական ընկերության նախագահ։ Մասնակցել է խորհրդային հանրագիտարանային գործի զարգացմանը, 1927-1941 թթ. եղել է Խորհրդային մեծ հանրագիտարանի (ՍՄՀ) առաջին հրատարակության գլխավոր խմբագրի տեղակալը, 1941-1949 թթ.՝ «Սովետսկայա էնցիկլոպեդիա» պետական ինստիտւտի տնօրենը, ՍՄՀ երեք հրատարակությունների գլխավոր խմբագրության անդամ, 1959-1973 թթ.՝ «Սովետսկայա էնցիկլոպեդիա» հրատարակչության գիտախմբագրական խորհրդի անդամ, հանրագիտական և բառարանային շատ հրատարակությունների գլխավոր խմբագիր, խմբագրության անդամ։ ՍՄԿԿ պատմությանը, Վլադիմիր Իլիչ Լենինին նվիրված աշխատությունների ու հիշողությունների հեղինակ է։ Եղել է ՍՄԿԿ 22—24 համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ
Քառանիստ
Տետրաէդր կամ քառանիստ (τετρά-εδρον ← «չորս» +  «նստույք, հիմք»),  պարզագույն բազմանիստ, որի նիստերը հանդիսանում են չորս եռանկյուններ ։
Քառանիստը հանդիսանում է եռանկյուն բուրգ։ Քառանիստն ունի 4 գագաթ, 4 նիստ, 6 կող։
Քառանիստը, որի բոլոր նիստերը հավասարակողմ եռանկյուններ է, կոչվում է կանոնավոր քառանիստ։ Կանոնավոր քառանիստը հանդիսանում է 5 կանոնավոր բազմանիստ երից մեկը։
Քառանիստի յուրաքանչյուր գագաթով անցնում է 3 նիստ և 3 կող, յուրաքանչյուր կողով 2 նիստ։
Հավասարանիստ քառանիստ
Բոլոր նիստերը իրենցից ներկայացնում են իրար հավասար եռանկյուններ։ Հավասարանիստ քառանիստի փռվածքը հանդիսանում է եռանկյուն՝ միջին գծերով բաժանված չորս հավասար եռանկյուն ների։ Հավասարանիստ քառանիստի նիստերի բարձրությունների հիմքերը, բարձրությունների միջնակետերը և բարձրությունների հատման կետերը ընկած են մեկ գնդային մակերևույթի վրա (12 կետերի գնդային մակերևույթ) (Եռանկյան համար Էյլերի շրջանագծի անալոգը)։
Հավասարանիստ քառանիստի հատկություններ.
Քառանիստի ծավալ
Քառանիստի գագաթի կոորդինատներն են , ,, , որոնք հավասար են։
Ոչ էվկլիդյան քառանիստի ծավալ
Գոյություն ունեն ոչ էվկլիդյան քառանիստի ծավալի հաշվան բազում բանաձևեր ։ Օրինակ, հիպերբոլային քառանիստի համար Դերեվնին—Մեդնիխի բանաձևը և գնդային քառանիստի համար Ջ. Մուրակամիի բանաձևը ։ Գնդաձև տարածությունում և Լոբաչևսկու տարածությունում քառանիստի ծավալը, որպես կանոն, չեն արտահայտվում տարրական ֆունկցիաներ ով։
Քառանիստի երկնիստ անկյունների հարաբերություն
— գնդային քառանիստի համար։
— հիպերբոլային քառանիստի համար։
Որտեղ -ն գնդային և հիպերբոլային քառանիստի երկնիստ անկյունների համար Գրամի մատրիցն է։
A_{i,j}-ն  i և j գագաթներով հակառակ դասավորված նիստերի կազմած անկյունն է։
Կոսինուսների թեորեմ
— գնդային քառանիստի համար։
— հիպերբոլային քառանիստի համար։
-ն հիպերբոլային քառանիստի տրված կողերի համար Գրամի մատրիցն է։
-ն i և j գագաթների միջև տրված հեռավորությունն է։
\Psi_{i,j}-ն \Psi մատրիցային հանրահաշվական լրացում ն է։
Սինուսների թեորեմ
— գնդային և հիպերբոլային քառանիստի համար։
Արտագծած գնդային մակերևույթի շառավիղ
— գնդային քառանիստի համար։
Արտահայտության մեկ այլ գրառում. , որտեղ քառանիստի նիստերի նորմալներն են։
Կամ քառանիստի գագաթի կոորդինատներով. :
— հիպերբոլոյաին քառանիստի համար։
Ներգծած գնդային մակերևույթի շառավիղ
— գնդային քառանիստի համար։
Արտահայտության մեկ այլ գրառում. , որտեղ քառանիստի գագաթի միավոր շառավիղ վեկտորներն են։
— հիպերբոլային քառանիստի համար։
Քառանիստի բանաձևերը բարիցենտրիկ կոորդինատներով
— գնդային քառանիստի համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երկրաչափություն
Մարյանովկա (գյուղ, Գայսինի շրջան)
Մարյանովկա (Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 977 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1287 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 759,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
ProSieben
ProSieben (կամ Pro7, արտասանվում է «Պրո Զիբեն»), գերմանական մասնավոր հեռուստաալիք։ Կաբելային և արբանյակային հեռուստատեսությամբ շուրջօրյա եթեր է իրականացնում Գերմանիայում, Ավստրիայում (ProSieben Austria) և Շվեյցարիայում (ProSieben Schweiz)։ Հեռուստաընկերությունը հիմնվել է 1988 թ. հոկտեմբերի 13-ին, «ProSieben Television GmbH» անվանումով, առաջին եթերը կայացել է 1989 թ. հունվարի 1-ին՝ փոխարինելով «Eureka TV» ալիքին։ 2000 թվականից «ProSiebenSat.1 Media AG» մեդիահոլդինգի մասն է կազմում, որի կազմում գտնվում են նաև Sat.1, kabel eins, N24, Sixx և այլ հեռուստաալիքները։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է գեղարվեստական ֆիլմեր, արտասահմանյան և սեփական արտադրության սերիալներ, լուրեր («Newstime», «ProSieben AustriaNews»), թոկ-շոուներ, կատակերգական և ժամանցային հաղորդումներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հեռուստաալիքներ
Լթառիճ
Լթառիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գյուղն ունի բարեբեր հողեր և անտառներ։
Կամիլ Դոնսյո
Կամիլ Դոնսյո (Camille Doncieux, ), ֆրանսիացի նկարիչ Կլոդ Մոնեի առաջին կինը։ Եղել է ինչպես Մոնեի, Էդուարդ Մանեի, Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի նկարների հերոսուհին։ Կամիլը Մոնեի երկու տղաների մայրն է։
Լթառիճ
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Կամիլ Դոնսյո
Վաղ տարիներ
Կամիլ-Լեոն Դոնսյոն ծնվել է 1847 թվականի հունվարի 15-ին Լա Գվիլոտիեր քաղաքում։ Այս քաղաքը այժմ կազմում է Լիոն քաղաքի մասն է կազմում։ Հայրը՝ Չարլզ Կլոդ Դոնսյոն, վաճառական էր ։ Կնոջ և դստեր հետ Ֆրանսիայի Երկրորդ կայսրության ժամանակ (1852-1870) տեղափոխվել է Փարիզ՝ Սորբոնի մոտ։ 1857 թվականին՝ Կամիլի քրոջ ծնունդից հետո, ընտանիքը տեղափոխվել է Բատիգնոլս. այն այժմ գտնվում է Փարիզի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Բատիգնոլսը հայտնի է արվեստագետներով ։
Լթառիճ
Բնակչություն
1914 թվականին ուներ 100 տուն հայ բնակիչ։
Կամիլ Դոնսյո
Վաղ տարիներ
Երիտասարդության տարիներին Կամիլը բնորդուհի է եղել։ 1865 թվականին նա ծանոթացել է Կլոդ Մոնեի հետ, որը յոթ տարով մեծ էր նրանից և դարձել է Մոնեի կտավների հիմնական հերոսուհին։ Կամիլը Մոնեի սիրուհին էր, որը Մոնեին հանդիպելուց առաջ ապրում էր ծայր աղքատության պայմաններում։ Մոնեի հորաքույրն ու հայրը դեմ էին նրա և Կամիլի մտերմությանը։ Երբ պետք է ծնվեր նրանց առաջին որդին, Մոնեն թողել է Կամիլին Փարիզում և բնակություն է հաստատել հորաքրոջ ամառանոցում։ Նա երկար ժամանակ կապ չի ունեցել Կամիլի հետ։ Վերջինս մնացել էր Փարիզում՝ առանց ապրելու միջոցների ։
Լթառիճ
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Կամիլ Դոնսյո
Ամուսնություն և երեխաներ
1867 թվականի օգոստոսի 8-ին Փարիզում ծնվել է Կամիլ Դոնսյոյի և Կլոդ Մոնեի առաջին որդին՝ Ժան Մոնեն։ Կլոդը, որն իր ամառն անցկացրել էր Սեն Ադրեսում՝ հյուրընկալելով հորն ու հորաքրոջը, որդու ծնվելուց հետո մի քանի օրով տեղափոխվել է Փարիզ։ Մի քանի օր անց վերադարձել է Սեն Ադրես ։ Հետագայում Կլոդ Մոնեն եկել է Փարիզ և բնակություն է հաստատել այն ցուրտ մեկսենյականոց տանը, որտեղ մինչ այդ ապրում էին Կամիլն ու մանկահասակ որդին ։ 1868 թվականից նա ապրում էր կնոջ և որդու հետ, բայց այդ փաստը գաղտնի էր պահում հորից և հորաքրոջից, իսկ նրանք կարծում էին, որ Կլոդը լքել է կնոջն ու որդուն։ Պարտատերերից խուսափելու և ավելի էժան տեղ ապրելու համար գարնանը ընտանիքը տեղափոխվել է Գլոտոն՝ Բանեկուր կոչվող փոքրիկ գյուղ։ Սակայն նրանց շուտով դուրս են վռնդել այն հյուրանոցից, որտեղ ուզում էին անվճար ապրել։ Կամիլն ու Ժանը գյուղում մենակ էին ապրում, իսկ Կլոդը փորձում էր գումար վաստակել ։
Լթառիճ
Պատմամշակութային կառույցներ
Լթառիճն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունով եկեղեցի, որը կառուցված էր 1297 թվականին։
Կամիլ Դոնսյո
Ամուսնություն և երեխաներ
Կամիլն ու Մոնեն ամուսնացել են 1870 թվականի հունիսի 28-ին :Նկարիչ Գյուստավ Կուրբեն նրանց հարսանիքի վկաներից էր։ Մոնեի հայրը ներկա չէի հարսանիքին, որովհետև դեմ էր նրանց ամուսնությանը։ Ի տարբերություն նրա՝ արարողությանը ներկա էին Կամիլի ծնողները ։ Հարսանիքի ժամանակ Կամիլը որպես օժիտ ստացել է 1200 ֆրանկ։ Այդքան գումար նա պետք է ստանար նաև հոր մահից հետո։ Կամիլի ծնողները նշել են, որ օժիտի գումարը պետք է պահվի նրա անունով առանձին հաշվի վրա։ Այս ամենը արվում էր, որպեսզի այդ գումարը գաղտնի մնար Կլոդ Մոնեի պարտատերերից ։ Կամիլն ու Կլոդը իրենց որդուն՝ Ժանին ևս իրենց հետ տարել են Տրուվիլ սյուր Մեր մեղրամսի։ Նրանք ապրում էին Տրիվոլի հյուրանոցում։ Շարունակելով խուսափել պարտատերերից՝ Մոնեն ձգտել է հեռու մնալ նաև ֆրանս-պրուսական պատերազմի զորակոչից։ Նա լքել է կնոջն ու որդուն և գնացել Հավր՝ Ֆրանսիա՝ հիվանդ հորն այցելելու, այնուհետև Անգլիա՝ ենթադրաբար հոր տված գումարով։ Կամիլն ու Ժանը հանդիպել են Կլոդին Անգլիայում, 1870 թվականի հոկտեմբերին ։
Լթառիճ
Կրթություն
Գյուղն ուներ վարժարան, որտեղ սովորում էին 25 սաներ ։
Կամիլ Դոնսյո
Ամուսնություն և երեխաներ
1871 թվականի սկզբին նրանք ապրում էին Բաթ Փլեյս կոչվող վայրում։ Հենց այստեղ էլ Կլոդը նկարել է Կամիլին (առաջին լոնդոնյան նկարը)։ Այն վերնագրված է «Վերափոխում»։ Նկարում Կամիլը նստած է, ձեռքին՝ գիրք ։
Լթառիճ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կամիլ Դոնսյո
Ամուսնություն և երեխաներ
Էռնեստ և Ալիս Օշեդեները տեղափոխվել են Մոնեների տուն, երբ շռայլ կյանք վարելով՝ կորցրել են իրենց հարստությունը։ Սկզբում 2 ընտանիքներն ապրել են մի փոքր տան մեջ, բայց հետո տեղափոխվել են ավելի ընդարձակ տուն, որպեսզի 12 հոգով կարողանային տեղավորվել ։
Նրանց 2-րդ որդին՝ Միշել Մոնեն, ծնվել է 1878 թվականի մարտի 17-ին, իսկ Կամիլի հիվանդությունը գնալով բարդացել է ։
Հիվանդություն և մահ
Կամիլը հիվանդացել է, երբ Օշեդե ընտանիքը տեղափոխվել է Մոնեների մոտ։ Այն ողջ գումարը, որը հավաքվել էր վաճառված նկարներից, օգտագործվել է Կամիլի բուժման և դեղամիջոցների համար։ Նրա բուժմամբ էր զբաղվում Ալիսը ։
Մահճի մոտ 1879 թվականի օգոստոսի 31-ին քահանան կատարել է վերջին ծիսակատարությունը։ Նա նաև կրոնապես հաստատել է Մոնեների քաղաքացիական ամուսնությունը ։
Կամիլը մահացել է 1897 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Վեթհեիլում կոնքի քաղցկեղից (չնայած որոշ աղբյուրներում կարծիք կա, որ նա մահացել է տուբերկուլոզից) ։ Մոնեն մահվան մահճում նկարել է Կամիլին ։
Կլոդ Մոնեի կտավներ
Սրանք այն նկարներն են, որոնց հերոսուհին Կամիլն է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Չիժովկա-2
Չիժովկա-2 (Чижовка-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 441 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Լոպուխովատի (Կամենսկի շրջան)
Լոպուխովատի (Лопуховатый), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Ուլյաշկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոկոսի յուղ
Կոկոսի յուղ, բուսայուղ, որը ստանում են կոպրայից։ Ավանդաբար կիրառվում է օճառի արտադրման մեջ, կոսմետիկ միջոցների պատրաստման համար, սառեցվող լցոնումներ՝ վաֆլե տորթերի համար, և մարգարինի արտադրման մեջ։ XXI դարի սկզբներին խոհանոցում դեռևս լայն կիրառում չի ունեցել։
Հաճախ պատրաստվում է կոկոսյան արմավենու թարմ չորացրած միջուկի տաք ճնշումից։ Երբեմն պատրաստվում է չորացրած կոպրայի սառը ճզմումից։ Այս մեթոդը ավելի մեղմ է, ինչը թույլ է տալիս պահպանել յուղի բոլոր օգտակար հատկությունները, սակայն այս մեթոդով կարելի է ստանալ յուղի ընդամենը 10 %-ը։ Յուղը, որը ստացվում է սառը ճզմումից՝ ավելի թանկ է, բայց ավելի օգտակար։
Կոկոսի յուղը պիտանի է սննդի գործածության մեջ, բայց հագեցված ճարպաթթուների մեծ քանակը ընդունակ է լիպոպրոտեիդների խտության բարձրացման, իսկ սննդային բարձր կալորիականության հետ համադրման ժամանակ ընդունակ է քաշի բարձրացման։ Հովացման ջերմասիճանը 19-23 °C է ; 27 °C տաքացման դեպքում դառնում է անգույն, հեղուկ, ծղոտե-դեղնավուն գույնի։ Կոկոսի զտած յուղում եռման աստիճանը կազմում է 177 °C, որը ավելի ցածր է քան սննդի մեջ օգտագործվող յուղերի մեծամասնության մոտ (232 °C եգիպտացորենի և արևածաղկի), ինչը իրեն դարձնում է ավելի քիչ պիտանի բարձր ջերմաստիճանի տակ տապակման մեջ։
Յուղերի հատկություններ և այրման կետ
Ստորև ներկայացված աղյուսակները հնարավորություն են տալիս տեսնել ավոկադոյի յուղի կազմությունը, հատկությունները և համեմատել այլ յուղերի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոկոսյան արմավենի Կատեգորիա:Ձեթեր Կատեգորիա:Բուսական հումք Կատեգորիա:Յուղեր
Երկաթե հեղեղ (ֆիլմ)
«Երկաթե հեղեղ» (Железный поток), Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի համանուն պատմվածքի հիման վրա 1967 թվականին ռեժիսոր Եֆիմ Ձիգանի նկարահանած խորհրդային գեղարվեստական գունավոր լայնաֆորմատ ֆիլմ, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1967 թվականի նոյեմբերի 5-ին։ Վարձույթով ֆիլմը դիտել է 22200000 հանդիսատես։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
(1411) Բրաունա
(1411) Բրաունա (Brauna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1937 թվականի հունվարի 8-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,002945 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8426 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1632 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1900,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189401 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1937 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լե Տյուիլ
Լե Տյուիլ (Les Thuiles, Las Teulas), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Բարսելոննետ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարսելոննետ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04220։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 380 մարդ։
Տնտեսություն
] 2007 թվականի տվյալներով 247 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 187-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 60-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 77,0 %)։ 187 աշխատունակ բնակիչներից 174-ը աշխատում էին (95 տղամարդ և 79 կին), անաշխատանք էին 5 տղամարդ 8 կին։ 60 անգործ մարդկանցից 23-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 22-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վահան Գալֆայան
Վահան Եփրեմի Գալֆայան, հայ բանաստեղծ, արձակագիր, մանկավարժ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1947 թվականից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Their Greatest Hits (1971–1975)
2017 թվականին ընտրվել է Կոնգրեսի Ամերիկյան գրադարանի ձայնագրությունների Ազգային գրանցամատյան՝ հաշվի առնելով դրա «մշակութային, պատմական և գեղագիտական նշանակությունը» ։
Ալբոմի մասին
«Their Greatest Hits»-ը (1971—1975) հայտնվել է Billboard 200 ամերիկյան հիթ-շքերթի չորրորդ հորիզոնականում՝ թողարկման առաջին շաբաթվա ընթացքում և մեկ շաբաթ անց 1976 թվականի մարտի 13-ին հասել է № 1 հորիզոնականին, որտեղ մնացել է հինգ շաբաթ ։ Billboard ամսագրի 1976 թվականի լավագույն ալբոմների ամփոփիչ ցանկում այն զբաղեցրել է չորրորդ տեղը, սակայն վաճառքները շարունակվել են նաև քառորդ դար անց, որն էլ թույլ է տվել ալբոմին դառնալ ամենավաճառվողը ԱՄՆ-ի պատմության մեջ ։
Ալբոմն առաջինն ստացել է RIAA պլատինե հավաստագրում, որը ասոցիացիան ներմուծել է 1976 թվականին ալբոմների համար, որոնց տպաքանակը ԱՄՆ-ում հասել է 1 միլիոն օրինակի ։ Այս հավաստագրումը նա ստացել է 1976 թվականի փետրվարի 24-ին, այսինքն՝ հրապարակվելուց ընդամենը մեկ շաբաթ անց։ 1990 թվականի օգոստոսին նա ստացել է 12 պլատինե հավաստագրում։ Սկավառակը ստացել է իր հերթական 14 անգամ հավաստագրումը 1993 թվականիի դեկտեմբերին, իսկ 1995 թվականի հունիսին այն դարձել է 22 անգամ պլատինե ։ Այն դարձել է ԱՄՆ-ի բոլոր ժամանակների բացարձակ բեսթսելլերը, երբ RIAA-ից ստացել է 26 անգամ պլատին։ 2001 թվականին խմբի անդամ Ռենդի Մայսների հետ ռադիո-հարցազրույցում նա ասել է, որ ոչ ինքը, ոչ էլ Բերնի Լայդոնը նույնիսկ չեն էլ տեղեկացվել 1999 թվականին իրենց տրված ձայնագրության մրցանակի մասին, և որ «...հարկ է եղել զանգահարել և մենք վերջապես ստացել ենք այն» ։ Հունվարի 30-ին ալբոմը 29 անգամ պլատինե հավաստագրում է ստացել, որը նշանակում էր 29 միլիոն օրինակ տպաքանակ ԱՄՆ-ում։ Նրանց ամենամեծ հիթերը RIAA-ի լավագույն 100 ալբոմների առաջին հորիզոնականը զբաղեցրել են 2018 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ փոխարինելով Մայքլ Ջեքսոնի Thriller-ին, որը ստացել է 33 անգամ պլատինե հավաստագրում ։ Ամբողջ աշխարհում, մինչև 2011 թվականը, ալբոմի տպաքանակը կազմել է ավելի քան 42 միլիոն օրինակ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Ռոք ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ Կատեգորիա:1976 երաժշտությունում Կատեգորիա:Ալբոմներ այբբենական կարգով
Կոբելյաչեկ (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կոբելյաչեկ գյուղում բնակվում էր 716 մարդ։
(9267) Լոկրում
(9267) Լոկրում (Lokrume), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռաուդոյա
Ռաուդոյա (Raudoja), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
1408 (պատմվածք)
«1408», ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի սարսափ ժանրի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հանրությանը ներկայացվել է հեղինակի՝ 1999 թվականի նոյեմբերին թողարկված «Արյուն և ծուխ» աուդիոգրքում։ Տպագրվել է 2002 թվականի մարտին «Ամեն ինչ հնարավոր է» ժողովածուում, որը լույս է տեսել Scribner հրատարակչությունում։ Ավելի ուշ ներառվել է «Սթիվեն Քինգը գնում է կինո» ժողովածուում։
Սյուժետային շղթան պատմում է գրող Մայք Էնսլինի (Mike Enslin) մասին, ով ցականում է հայտնվել 1408-րդ համարում, որպեսզի նոր գրքի համար նյութեր հավաքի։ Ցուցաբերելով համառություն՝ նա չի ենթարկվում «Դելֆին» հյուրանոցի ղեկավար պարոն Օլինին (Olin), ով ամեն կերպ փորձում է հետ պահել նրան այդ համար ներխուժելուց։ Հյուրանոցի այդ սենյակում հերոսի հետ տեղի են ունենում գերբնական երևույթներ։
Ստեղծագործության առաջին գրվածքները հայտնվեցին մի անձրևոտ օր Ֆլորիդայում գտնվող Սանիբել կղզում։ Պատմվածքի մի քանի էջանոց սկիզբը Քինգը ներառեց «Ինչպես գրել գրքեր» գրականագիտական հուշագրություններում որպես խմբագրության կենդանի օրինակ, թե ինչպես է գրվածքը փոխվում ամեն ուղղումից հետո։ Նախապես չնպատակադրվելով ավարտել ստեղծագործությունը՝ Քինգը տարվում է պատմվածքով և, այնուամենայնիվ, ավարտում այն։ Գրողը հասկացավ, որ «1408»-ը սյուժետային նոր վարիացիա է «ուրվականները հյուրանոցում» ֆաբուլայով։ Գրաքննադատները դրական ընդունեցին հեղինակի այս աշխատանքը՝ պատմվածքն անվանելով օրինակելի և սարսափելի։ «1408»-ն էկրանավորեց շվեդ ռեժիսոր Միկայել Հովսթրյոմը 2007 թվականին։ Գլխավոր դերերը մարմնավորեցին Ջոն Քյուսաքը և Սեմյուել Լ. Ջեքսոնը
Սյուժե
Մայք Էնսլինը ուրվականների մասին այնպիսի սարսափ վեպերի հեղինակ է, ինչպիսիք են «Տասը գիշեր ուրվականներով լի տասը տներում», Տասը գիշեր ուրվականներով լի տասը ամրոցներում», «Տասը գիշեր ուրվականներով գերեզմանոցներում», որոնք դարձել են բեսթսելլերներ։ Նա ուղևորվում է Նյու Յորքում գտնվող «Դելֆին» հյուրանոց՝ մեկ գիշեր անցկացնելու 1408 համարում, որպեսզի գրի իր նոր գիրքը։ Իր բնավորության համաձայն` Մայքը ռացիոնալ կերպով նկարագրում է իրադարձությունները և չի հավատում գերբնական երևույթներին և ճանապարհորդելով բազմաթիվ երկրներում ու լինելով սպանության վայրերում՝ նա իր գրչի շնորհիվ գումար է վաստակել։ Մայքը հանդիպում է հյուրանոցի ղեկավար Օլինին, ով ամեն կերպ փորձում է վերջինիս հետ պահել 1408 սենյակ մտնելուց։ Նա հայտնում է, որ 68 տարվա ընթացքում այդ սենյակում տեղի է ունեցել 42 մահ, որոնցից 12-ն ինքնասպանություններ էին, իսկ մնացած 30 մարդիկ մահացել են այսպես կոչված «բնական պատճառներով»։ Այդպես, օրինակ, բնակիչներից մեկը խեղդվել է ապուրի ափսեի մեջ։ Բացի այդ, մենեջերն անձամբ է հետևել սենյակի մաքրությանը, իսկ հավաքարարներն աշխատում էին որքան հնարավոր է կարճ ժամանակ անցկացնել այնտեղ։ Օլինը նախազգուշացնում է, որ էլեկտրականությունը սենյակում վատ է աշխատում և ավելացնում, որ համար 1408-ը 13-րդ հարկում է, սակայն համարվում է 14-ում։ Հասկանալով, որ անկոչ հյուրին հակառակը համոզել, միևնույնն է, չի ստացվի, պարոն Օլինը տալիս է բանալին, Էնսլինի հետ բարձրանում է վերելակով, սակայն հրաժարվում է առաջ գնալ, քանի որ առանց խիստ անհրաժեշտության այդ սենյակին չի մոտենում։
Սկզբում Էնսլինը սկսում է կասկածել, թե այդ սենյակում ուրվականներ կան, երբ մոտենում է թեք տեսք ունեցող դռանը։ Մտնելով սենյակ՝ Մայքն սկսում է այն ուսումնասիրել և միանգամից հանում է իր դիկտոֆոնը։ Նա զգում է ծովային հիվանդություն, սակայն չի իմանում դրա բնույթի մասին։ Նա նկարագրում է սենյակը և որպեսզի ազատվի վատ զգացողությունից, բացում է պատուհանը։ Սեղանի վրա Էնսլինը նկատում է հյուրանոցի նկարով պիտակված լուցկու տուփ։ Մայքը պատերի վրա նկատում է նկարներ։ Մեկի վրա պատկերված է 20-ական թվականների երեկոյան հագուստով մի կին, մյուսին՝ մրգերով նատյումորտ, իսկ երրորդին՝ ալիքների վրայով լողացող առագաստանավ։ Նրա մոտ միտք է առաջանում, թե նկարների ետևում ապրում են մրջյուններ։ Էնսլինն սկսում է մտածել, որ այս ամենի մեղավորը միայն Օլինն է, ով զվարճանում է՝ հետևելով իրեն։ Հավանաբար նա սենյակ է բաց թողել թունավոր գազ, որն ազդում է իր ընկալման վրա։
Հյուրանոցի ճաշացանկում Մայքն սկզբում տեսնում է ուտեստների տարօրինակ անվանումներ, սակայն հանկարծ տառերը փոխվում են, դառնում ֆրանսերեն, հետո ռուսերեն իսկ վերջում՝ իտալերեն։ Պատի պաստառները հերոսին սկսում են թվալ կաշենման։ Նկարներն սկսում են շարժվել․ կինը մերկացրել է կուրծքը, ում պտուկներից արյուն է հոսում, ափսեի միջից որոշ մրգեր անհետացել են, իսկ մնացածները սկսում են արտացոլել անհանգստացնող դեղնանարնջագույն լույս։ Նայելով առագաստանավի վրայի մարդկանց՝ Մայքն իմանում է, որ դրա վրա կա նաև Քևին Օ'Մոյլին՝ այս համարի առաջին զոհը։ Սենյակում` գիշերասեղանի վրա, կա ժամ, որով ցույց է տրվում, թե դեռ ինչքան պետք է այնտեղ մնա Մայքը։ Երբ նա փորձում է հեռախոսով զանգահարել, Էնսլինը լսում է հենց սենյակի սարսափելի ձայնը, որն արտահայտում է խելագար նախադասություններ․ «Ի՜նն է, ի՜նը, տա՜սն է, տա՜սը։ Մենք սպանե՜լ ենք քո բոլոր ընկերներին։ Քո յուրաքանչյուր ընկերը մեռա՜ծ է։ Վե՜ցն է։ Վե՜ցը»։
Մայքը վերցնում է նախկինում նկատված լուցկու տուփը և վառում իր հավայան վերնաշապիկը։ Վազում է դեպի դուռը, բացում այն և դուրս գալիս միջանցք։ Այդ պահին անցնում է կոմիվոյաժոր Ռուֆուս Դիաբորնը, ով զբաղեցնում է կողքի համարը։ Նա բերում է սառույցով լի դույլ և լցնում այն վառվող Մայքի վրա։ Դրանից հետո Ռուֆուսը մտածում է, որ սենյակը, որից դուրս է փախել գրողը, արտացոլում է ավստրալիական մայրամուտի լույսը` վառվող և ոչ երկրային։ Մայքը քաշում է նրա տաբատից և կանխարգելում նրա մուտքը սենյակ։
Մայքը տանում է կաշվի փոխման մի քանի վիրահատությունները։ Ձայնագրություններով դիկտոֆոնը՝ տեղ-տեղ մոխրացած, սակայն դեռ աշխատող, պահվում է գրողի գործակալ Սեմ Ֆարելի մոտ։ Մի անգամ Սեմի մոտ է գալիս Օլինը և խնդրում թույլ տալ լսելու ձայնագրությունը, սակայն մերժում է ստանում։ Հերոսը երազում տեսնում է մղձավանջներ, բայց հազվադեպ է դրանք հիշում։ Մայքը դադարում է գրքեր գրել, իսկ երբ ցերեկվան գալիս է փոխարինելու գիշերը, չի կարողանում նայել մայրամուտի լույսին ։
Միտք և մշակում
Առաջին հազար բառը ձեռքով գրվել է գրողի կողմից Ֆլորիդայի Սանիբել կղզում վարձած հյուրասրահում, որտեղ ամպրոպը թույլ չէր տալիս գրողին և իր ընտանիքին գնալ ծովափ։ Սթիվենը պատմվածքը համեմատեց «Փայլատակում» վեպի հետ և կարծիք հայտնեց, որ իրեն սովորաբար բնորոշ չէ օգտագործել «ուրվականներով հյուրանոց» ֆաբուլան երկու անգամ։ Չնայած դրան, գլխավոր հերոսը՝ վարձկան ցինիկ թուղթ մրոտողը, ով կենտրոնացել էր մերկացնող գրքերի վրա, հետաքրքրեց հեղինակին։ «Ես ինքս ինձ հարց տվեցի, թե ինչ կլինի, եթե նման տղան դեմ առ դեմ հանդիպի իրական չարի հետ» ։ «Պատահար հյուրանոցում» աշխատանքային վերնագրով երեքից չորս էջանոց պատմվածքը Քինգը որպես օրինակ բերել էր իր գրականագիտական հուշագրություններում՝ «Ինչպես գրել գրքեր» գքում ։ Նա նշեց, որ սարսափ ժանրի յուրաքանչյուր գրող պետք է առնվազն մեկ պատմվածք գրի հյուրանոցում ուրվականներով սենյակի մասին, և դրանց կատեգորիային դասեց «1408»-ը։ Քինգը չէր պատրաստվում ավարտել պատմվածքը։ Սակայն, արդյունքում պատմվածքը գերեց գրողին, և նա վերջապես ավարտեց այն ։ Հեղինակն արձակ ստեղծագործության միջոցով ցանկանում էր ընթերցողին ցույց տալ, թե ինչպես է պատմվածքը խմբագրման ընթացքում փոխվում՝ առաջին գրվածներից մինչև երկրորդ ստուգում։ Քինգը մեջբերեց հստակ սկզբունքներ, որոնցով ինքն առաջնորդվում էր իր գրքերը ստեղծելիս ։ Առաջին տարբերակը, իր կարծիքով, շատ հում էր․ «Պատմվածքը չի քայլում և կարճ շալվարով ու գուլպաներով կանգնած է սենյակի կենտրոնում»։ Փոփոխությունների մեծ մասը ավելորդ նյութի ջնջումն էր, որը պատմվածքին թույլ էր տալիս ավելի արագ ընթանալ ըստ Սթրանքի բանաձևի․ «Երկրորդ տարբերակ = առաջին տարբերակ - 10%» ։
Հեղինակը կարծում էր, որ «Պատահար հյուրանոցում» վերնագիրը չէր կարող համեմատվել «Մարդասպան բուլդոզերը» կամ «Նորմա Ջինը՝ տերմիտների թագուհին» խորագրերի հետ, սակայն այն լավագույն տարբերակը չէր։ Ավելի ուշ հորինվեց «1408» անվանումը, որը դուր եկավ Քինգին, քանի որ հենց ստեղծագործության պատմությունը տեղի է ունենում տասներեքերորդ հարկում, իսկ թվերի գումարը հավասար է տասներեքի։ Երկրորդ խմբագրման ժամանակ «Դելֆին» հյուրանոցի մենեջերի ազգանունը Օսթմեյերից փոխեց Օլինի, ինչը պատմվածքը կրճատեց տասնհինգ տողով։ Արդեն ավարտին հասնելիս Քինգը նախատեսում էր «1408»-ը ներառել աուդիոգրքում, որը ցանկանում էր կարդալ հենց ինքը։ Այն, որ ինքը պիտի բազմիցս կրկներ «Օսթեմեյեր» ազգանունը, հեղինակին համոզեց, որ ինքը ճիշտ է վարվել՝ փոխելով այն։ Քինգը նաև ազատվեց մի քանի գրական նշումներից, ակնհայտ և անհարմար նախապատմություններից, բարբառներից ու կրկնողություններից ։
Երջանիկ հավայան վերնաշապիկը, որն առաջին տարբերակում հայտնվում է միայն տասներեքերորդ տողում, ըստ հին թատերական կանոնի՝ ներկայացվեց սկզբում․ «Եթե առաջին ակտում բեմի վրա կա զենք, երրորդ ակտում այն պետք է կրակի»։ Քինգը մտածեց, որ եթե գլխավոր հերոսի համար այն դեր պիտի խաղա պատմվածքի վերջում, ապա պետք է այն ավելի շուտ ներկայացնել։ Նա կարծեց, որ հակառակ դեպքում ընթերցողն այն կհամարի deus ex machina։ Կուբայական սիգարների հիշատակումը, որը մենեջերն առաջարկում է Մայք Էնսլինին, հեղինակին թվաց վատ ֆիլմերի չափից դուրս ձանձրալի կնիք։ Մայքի ոգևորությունը, որն արտահայտվեց համարում ծխելու հնարավորությունը ստանալուց, հեղինակը որոշեց թողնել, որպեսզի ընթերցողին թույլ տա հասկանալ՝ գլխավոր հերոսը մի փոքր ծաղրում է Օլինին ։ «Դելֆին» հյուրանոցը հավանաբար հղում է Հարուկի Մուրակամիի «Ոչխարների որս» ստեղծագործությանը և դրա շարունակունակությանը՝ «Դենս, Դենս, Դենս»-ին, որտեղ հիշատակվում է նույնանուն հյուրանոցը ։