cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամառային օլիմպիական խաղեր 2004
Օլիմպիադայի նախապատրաստություններ
2004 թվականի նոյեմբերի 13-ին Հունաստանը հաշվարկեց Օլիպիադայի ծախսերը, որը կազմեց 8,954 մլրդ եվրո (մոտ 11,2 մլրդ դոլար)։ Ծախսերի մեջ ներառված չէին խաղերի համար կառուցված շինությունների, անվտանգության ապահովման ծախսերը, որը կազում էր 1,08 մլրդ եվրո (1,35 մլրդ դոլար)։ NBC Universal հեռուստաընկերությունը վճարել էր ՄՕԿ-ին 793 մլն դոլար ԱՄՆ-ում հեռարձակման իրավունքի համար ։ NBC Universal-ի բոլոր հեռուստաալիքներով (NBC, CNBC, MSNBC, Bravo, USA Network & Telemundo) շաբաթվա 7 օրերի ընթացքում 24 ժամյա հեռարարձակում էր իրականացվում։ Վախենալով ահապեկչական գործողություններիվ, Հունաստանը մեծացրեց Օլիմպիական խաղերի անվտանգության համար նախատեսված ծախսերը մինչև 970 մլն եվրո (1,2 մլրդ դոլար)։ Մոտ 70000 ոստիկանության աշխատակիցներ հսկում էին Աթենքը։
Բացման արարողություն
Օլիմպիադայի բացման արարողությունը տեղի ունեցավ 2004 թվականի օգոստոսի 13-ին։ Արարողության բեմադրիչն էր ռեժիսոր և խորիոգրաֆ Դիմիտրիս Պապաիոնին։ Միջոցառման առաջին մասում դաշտը իրենից ներկայացնում էր մեծ ջրային տարածք` լիճ, որի վրա տեղի էր ունենում թատերականացված ներկայացում։ Երկրորդ մասում ջուրը բաց թողնվեց և սկսվեց մասնակից-երկրների շքերթը, որը ուղեկցվում էր Թիեստոի կենդանի ելույթով։ Երրորդ` պաշտոնական մասում, XXVIII ամառային օլիմպիական խաղերը հայտարարվեցին բացված և բարձրացվեց ՄՕԿ-ի դրոշը։ Չորրորդ` կուլմինացիոն մասում վառվեց Օլիմպիական կրակը և տոնական հրավառություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական խաղեր 2004 Կատեգորիա:Սպորտային մրցություններ Աթենքում
Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարան
Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարան (Solomon R. Guggenheim Museum), արվեստի թանգարան ԱՄՆ-ում, որը աշխարհում ժամանակակից արվեստի հավաքածուներով առաջիններից մեկն է։ Այն հիմնադրվել է 1937 թվականին Գուգենհայմի հիմնադրամի շնորհիվ։ Թանգարանի հիմնադիրն է բարերար Սողոմոն Գուգենհայմը։
Թանգարանի կառուցման պատմություն
1943 թվականի հունիսին հիմնադրամն ամերիկացի ճարտարապետ Ֆրենկ Լլոյդ Ռայթին պատվիրեց թանգարանի նոր շենքի կառուցման ճարտարապետական գործը։
Թանգարանի շենքի ճարտարապետության մասին
Ճարտարապետ Ֆրենկ Լլոյդ Ռայթը ապրել է 92 տարի։ Նա իր 72 տարվա ստեղծագործական գործունեության ժամանակ նախագծել է 800 շենք և կառուցել 400-ը։ Բացի թանգարանից, նրա առավել հայտնի փայլուն նախագծերն են. «Ջեկոբայի տունը» Մեդիսոնում (Վիսկոնսինի նահանգ), «Ջոնսոն — Ուեյքս» Ռասինում (Վիսկոնսինի նահանգ, հինությունը առանց պատուհանների է)։ «Տուն ջրվեժի տակ» շքեղ ամառանոցը (Ֆոլլինգ-Ուոթեր) Բեր Ռանեում (Փենսիլվանիայի նահանգ), որը քննադատների կողմից անվանվել է 20-րդ դարի հիանալի շինությունը։ Школа-мастерская в Սքոթթսդեյլում գտնվող դպրոց-արվեստանոց (Արիզոնայի նահանգ), ստացել է «Թեյլիզին Ուեյթս» անվանումը։
Որպես Գուգգենհայմի թանգարանի կառուցման վայր ընտրվեց Հինգերորդ պողոտայի 88-րդ և 89-րդ փողոցների միջև գտնվող Կենտրոնական այգու կանաչ տարածքը։ Նախագծելով կառույցը՝ ճարտարապետը հեռացավ արդեն գոյություն ունեցող մոդելից, առաջարկեց վերելակով բարձրանալ վերջին հարկ և շարունակական պարույրներով իջնել ներքև՝ ճանապարհին ուսումնասիրելով էքսպոզիցիան։
Ճարտարապետություն
Թանգարանն արտաքնապես նման է շրջված բրգանման ամրոցի։ Այս շենքը համարվում է 20-րդ դարի ճարտարապետության ամենավառ ստեղծագործություններից մեկը։ Թանգարանի շինարարությունը ավարտվել է 1959 թվականին, երբ Սողոմոն Գուգենհայմը և Ֆրենկ Լլոյդ Ռայթը արդեն ողջ չէին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:1937 հիմնադրված թանգարաններ
Վերնո (Արյեժի գավառ)
Վեռնո (Vernaux), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09330։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 33 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 14 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 12-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 2-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 85,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 50,0 %)։ 12 աշխատունակ բնակիչներից 12-ը աշխատում էին (6 տղամարդ և 6 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 2 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էր, 1-ը թոշակառու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Քիմ Դիքենս
Քիմբերլի Ջեն (Քիմ) Դիքենս (Kimberly Jan "Kim" Dickens, ), ամերիկացի դերասանուհի։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Անտեսանելին» (2000), «Ավազից և մշուշից տունը» (2003), «Անտեսանելի կողմը» (2009), «Կորածը» (2014) ֆիլմերից, ինչպես նաև «Դեդվուդ» (2004–06), «Թրիմ» (2010–13) և «Վախեցեք քայլող մեռյալներից» (2015) հեռուստասերիալներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Յոզեֆ Կարոլ Հել
Յոզեֆ Կարոլ Հել (սլովակերեն՝ Jozef Karol Hell, գերմաներեն՝ Josef/ph Karl Hell, հունգարերեն՝ Hell József Károly), ), հունգարական ծագմամբ սլովակ ինժեներ և գյուտարար, որի՝ 1749 թվականին ստեղծած պոմպի կառուցվածքայն սկզբունքները հիմնականում կիրառվում են մինչև օրս։ Այդպիսի կառուցվածք ունեցող պոմպերը եթե նախկինում օգտագործվել են խոր ջրհորներից ջուրը դուրս մղելու նպատակով, ներկայումս գործադրվում են գլխավորապես նավթի արդյունահանման բնագավառում։ Բացի այդ, հենց նա է դեռ 18-րդ դարի կեսերին առաջարկել սլովակյան Բանսկա Շտյավնիցա քաղաքի մերձակայքի արծաթի հանքերի շահագործմանն անհրաժեշտ ջուրն ապահովելու նպատակով մոտակա լեռներում՝ Սելմեքբանյա-Շեմնից-Շտյավնիցայում ստեղծել արհեստական լճերի, ամբարտակների, ջրանցքների ու թունելների ինքնատիպ մի համակարգ՝ տայխի, որը, թեկուզ մասնակիորեն, գործում է նաև մեր օրերում և ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհայի ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ որպես պատմական տեխնիկական հուշարձան ։
Յոզեֆ Կարոլ Հելը, ով համարվում է հավասարապես երկու ժողովուրդների՝ սլովակների ու հունգարացիների պանծալի գյուտարար-գիտնականը, 1737 թվականին աշակերտոել է հունգարացի անվանի մաթեմատիկոս, ինժեներ, քարտեզագրող Սամուել Միկովինիին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակ գյուտարարներ Կատեգորիա:Սլովակ գիտնականներ Կատեգորիա:Ինժեներներ Կատեգորիա:Սլովակ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հունգարացի գյուտարարներ
Շույգա Վոժա
Շույգա Վոժա (Шуйга-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Լյոկ Ներյազ գետի ձախ ափին՝ 43 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 39 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Ուսա գետն է մինչև թափվելը Ուստ Ցիլմա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կապիկները: Շտապ օգնություն
Մուլտֆիլմը մասնակցել է Տարուսա-1998 փառատոնին։
Սյուժե
Նախորդ պատմությունից ծանոթ Կենդանաբանական այգին է։ Կապիկները պերիոսկոպով դիտում են շրջապատը՝ ինչ-որ հետաքրքիր բան գտնելու համար, իսկ Մայր կապիկը նրանց համար ուտելիք է պատրաստում։ Փոքրիկները տեսնում են վաճառականին, որի սայլակի վրա գրված էր «Պաղպաղակ»։ Անցորդներն անտարբեր անցնում են։ Վաճառականն սկսում է ապրանքը բարձրաձայն գովաբանել, և արդյունքում կապիկները հրապուրված վազում են նրա մոտ և էսկիմո ճանկում։ Գրավվելով կենդանի գովազդից՝ անցորդները վազում են և ակտիվորեն պաղպաղակ գնում։ Նկատելով կապիկների անհետանալը՝ մայրը նետվում է նրանց որոնելու։ Նրանց ամբոխի մեջից դուրս է բերում ու տանում Կենդանաբանական այգի։
Այստեղ նա, նկատելով, որ ամենափոքրը հիվանդացել է, սարսափահար շտապ օգնություն է զանգահարում։ Բժիշկները ժամանում են, իսկ խորամանկ կապիկները կամացուկ փախչում են ու «Շտապ օգնության» մեքենան քշում։ Բժիշկներն ու մայրը վազում են մեքենայի հետևից։ Ճանապարհին կապիկները տեսնում են, որ կողոպտիչները («Կապիկներն ու կողոպտիչները» մուլտֆիլմից) փորձում են բանկ թալանել, և անմիջապես վազում են նրանց ավտոմատներն ու պարկը խլելու։ Զենքերը տալիս են պահակներին, փողը լցնում են բանկն ու դատարկ պարկով հեռանում։ Այնուհետև նրանք կանգ են առնում հիվանդանոցի մոտ, որտեղ ատամնաբույժները, «Շաղգամը» հեքիաթի նման իրարից բռնած, փորձում էին հեռացնել հիվանդի ատամը։ Կապիկները նորից փորձում են օգնել։ Գալիս է մայրն ու նրանց հետ տանում։
Նորից Կենդանաբանական այգում են։ Մայրը մի տաշտ կարկանդակ է պատրաստել։ Իսկ անհանգիստ կապիկները կրկին նայում են պերիոսկոպով ու ծանոթ կողոպտիչներին տեսնում բանտի ճաղերի հետևում։ Փոքրիկները բարկացնում են նրանց՝ փողի պարկը լցրած կարկանդակները նրանց վրա լցնելով, իսկ կողոպտիչները կարկանդակները հետ են նետում։ Արդյունքում կարկանդակները նորից լցվում են տաշտը, իսկ քաղցած կապիկներն սկսում են ուտել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Լեոնիդ Շվարցմանի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կապիկների մասին Կատեգորիա:Կապիկները
Վերնիոլ
Վեռնիոլ (Verniolle), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Վարիյ կանտոնի կազմի մեջ (Պամիե շրջան)։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 09332։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2242 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1390 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1019-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 371-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,7 %)։ 1019 աշխատունակ բնակիչներից 934-ը աշխատում էին (497 տղամարդ և 437 կին), անաշխատանք էին 85-ը (38 տղամարդ և 47 կին)։ 371 անգործունակ մարդկանցից 130-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 113-ը թոշակառու, 128-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Burn (էներգետիկ ըմպելիք)
Burn («Բըրն»), ոչ ալկոհոլային էներգետիկ ըմպելիք, որն արտադրում է «Monster Beverage» ընկերությունը ։ Մինչև 2015 թվականն ըմպելիքը թողարկել է «Coca Cola» ընկերությունը։ 2018 թվականի վերջի դրությամբ՝ ըմպելիքը թողարկվել է աշխարհի շուրջ 96 երկրում և տարածաշրջանում ։
Երաժշտություն
«Burn»-ի մասնակցությունը երաժշտական ինդուստրիայում ներառում է նախաձեռնություններ՝ ուղղված էլեկտրոնային պարային երաժշտության ոլորտում խոստումնալից տաղանդների աջակցմանն ու զարգացմանը։
Burn Studios
«Burn Studios»-ը երաժշտական հարթակ է, որը մեկնարկել է Իբիցայի միջազգային երաժշտական գագաթնաժողովում ։ Դրա նպատակն է նոր տաղանդների որոնումն ու առաջխաղացումը, երաժշտական մշակույթի և նորարարական գաղափարների արտադրման մեջ մեծ ներդրում ունենալը։ «Burn Studios»-ը մի քանի մրցույթ է անցկացրել հեռանկարային կատարողների համար՝ նրանց հնարավորություն ընձեռելով սովորելու, ստեղծագործական աճի և տաղանդների ցուցադրման համար։
Սպորտ
«Burn»-ը մասնակցություն ունի մի շարք էքստրեմալ մարզաձևերում, այդ թվում՝ սնոուբորդ, սքեյթբորդինգ, սերֆինգ, «Ֆորմուլա 1»-ի մրցումներ, ինչպես նաև պարկուր։ «Burn»-ը հովանավորում է մի շարք հայտնի մարզիկների և միջոցառումների, որոնք ֆինանսավորվում են ամբողջ աշխարհում։
Կոֆեինի պարունակություն
Կոֆեինի պարունակությունը 100 միլիլիտրանոց տարայում 30 միլիգրամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոչ ալկոհոլային խմիչքներ Կատեգորիա:Էներգետիկ ըմպելիքներ
Գուստավ Հերց
Գուստավ Լյուդվիգ Հերց (Gustav Ludwig Hertz, ), գերմանացի ֆիզիկոս, Բեռլինի ԳԱ անդամ, Նոբելյան մրցանակակիր (1925)։
Գերմանացի ֆիզիկոս, մեծանուն ֆիզիկոս Հենրիխ Հերցի թոռն է։
Կենսագրություն
1913-1920 թվականներին աշխատել է Բեռլինի համալսարանում, 1920-1925 թվականներին՝ Էյդհովենի Ֆիլիպսի գործարանի լաբորատորիայում, 1925-1927 թվականներին՝ Հալեյի համալսարանի, 1928-1935 թվականներին՝ Բեռլինի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր։ 1935-1945 թվականներին ղեկավարել է Բեռլինի Սիմենսի անվան գիտահետազոտական լաբորատորիան։ 1945-1954 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ-ում։ 1954-1962 թվականներին Լայպցիգի ֆիզիկայի ինստիտուտի պրոֆեսոր և տնօրեն։
Հիմնական աշխատանքները նվիրված են սպեկտրադիտմանը։ 1912-1914 թվականներին Ջ. Ֆրանկի հետ կատարած հիմնարար փորձերի համար 1925 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։ 1913 թվականին Ֆրանկ Հերցի հետ հետազոտել է գազի ատոմների մոլեկուլների հետ էլեկտրոնների բախման երևույթը և փորձով ապացուցել ատոմի էներգիայի ընդհատ մակարդակի գոյությունը։ Ուսումնասիրել է ռենտգենյան ճառագայթների կլանման սպեկտրները, մշակել իզոտոպների բաժանման դիֆուզիոն մեթոդը։ Կատարել է մի շարք աշխատանքներ դիֆրակցիայի, էլեկտրոնային ճառագայթման, գազերի մեջ պարպումների, պլազմայի գերձայնի և կիսահաղորդիչների բնագավառում։ Եղել է աշխարհի բազմաթիվ ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների անդամ, այդ թվում նաև ԽՍՀՄ ԳԱ (1958) արտասահմանյան անդամ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիրներ
Իլին
Իլին (Илин), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուպս գետի աջ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 22,2 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կուբան, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գրիշայի գրքերը
«Գրիշայի գրքերը» («Гришкины книжки»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1979 թվականին ռեժիսոր Եֆրեմ Պրուժանսկու կողմից Սամուիլ Մարշակի «Գիրք գրքերի մասին» («Книжка про книжки») բանաստեղծության հիման վրա։
Սյուժե
Սկվորցով Գրիշկայի մոտ ապրում էին գրքեր։ Գրիշկան թափթփված ու անուղղելի էր, և դրանից նրա գրքերը մշտապես տուժում էին և վատ վիճակում էին. «առանց վերջի ու առանց սկզբի, կազմերը ճիլոպի նման, թերթերի վրա՝ խզբզոցներ»։
Գրքերը երկար են տանում Գրիշկայի այդ վերաբերմունքը, բայց մի օր նրանց համբերությունն սպառվում է, և նրանք որոշում են Գրիշայի տնից փախչել գրադարան, որտեղ նրանց տանում են վերանորոգման կազմարար Միտրոֆան Կուզմիչի մոտ։ Վերականգնումից հետո գրքերը որոշում են մնալ գրադարանում։ Իսկ Գրիշկան, որոշելով կատարել տնային աշխատանքները, տեսնում է, որ տանը ոչ մի գիրք չի մնացել։
Շան օգնությամբ Գրիշան գտնում է գրքերը գրադարանի ընթերցասրահում, խնդրում դրանք տալ իրեն կարդալու, սակայն գրքերը վռնդում են նրան։
Սանտա Անա ամրոց
1804 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժը քանդեց ամրոցի մեծ մասը և կանգուն մնաց աշտարակներից մեկը և վերին հարկերը, որը պահպանվել և վերականգնվել է ։
Ներկայումս ամրոցում անցկացվում են լուսանկարչական և գեղարվեստական ցուցահանդեսներ, համերգներ, ելույթներ և զրույցներ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Անդալուսիայի ամրոցներ
Որոնողական ռոբոտ
Որոնողական ռոբոտ («վեբ-սարդ»), որոնողականի տվյալների հենք տվյալների մուտքագրման նպատակով ինտերնետային էջերի ընտրության համար նախատեսված և որոնման համակարգի բաղկացուցիչ հանդիսացող ծրագիր է։
Գործողությունների սկզբունքով սարդը հիշեցնում է սովորական բրաուզերին։ Այն վերլուծում է էջի բովանդակությունը, որոշակի հատուկ տեսքով պահպանում է այն որոնողական մեքենայի սերվերի վրա և հղումներով անցնում է հաջորդ էջերին։ Որոնողական մեքենաների տերերը երբեմն սահմանափակում են կայքի ներսում սարդի մուտքի խորությունը և տեսածրվող տեքստի առավելագույն չափը, ինչի հետևանքով որոնողական մեքենան կարող է չափազանց մեծ կայքերն ինդեքսավորել ոչ ամբողջովին։
Բացի սովորական սարդերից գոյություն ունեն այսպես կոչված «փայտփորիկներ»՝ ռոբոտներ, որոնք «թակում են» ինդեքսավորված կայքը, որպեսզի ստուգեն դրա հասանելիությունը։ Էջերի շրջանցման կարգը, այցելության հաճախությունը, ցիկլավորումից պաշտպանությունը, ինչպես նաև նշանակալի տվյալների առանձնացման չափանիշները որոշվում են տվյալային որոնման ալգորիթմներով։ Մեծ մասամբ մի էջից մյուսին անցումն իրականացվում է առաջին և հաջորդող էջերում պարունակվող հղումներով։ Շատ որոնման համակարգեր օգտագործողին հնարավորություն են տալիս նաև կայքն ինքնուրույն ավելացնել ինդեքսավորման հերթում։ Սովորաբար դա էականորեն արագացնում է կայքի ինդեքսավորումը, իսկ այն դեպքերում, երբ արտաքին ոչ մի հղում չի տանում դեպի կայք, գործնականում միակ հնարավորությունն է նշել նրա գոյությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վեբ ծրագրավորում Կատեգորիա:Որոնողական համակարգեր Կատեգորիա:Ռոբոտներ
Սարյան փողոց (Երևան)
Սարյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի։ Քաղաքային նշանակության փողոց է ։
Տվյալներ
Սկսվում է Թումանյան փողոցից որպես Մոսկովյան փողոցի շարունակություն և ավարտվում Մաշտոցի պողոտայում ։ Նախկինում եղել է Մոսկովյան փողոցի մի հատվածը։
Նշանակալի օբյեկտներ
Փողոցում են գտնվում.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Կուժորսկայա
Կուժորսկայա (Кужорская, Хьажъухьабл ), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Մայկոպի շրջանում, Կուժորա գետի ձախ ափին։ Գտնվում է շրջկենտրոն Տուլսկիից 16 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 232 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
19-րդ դարի վերջերին ուներ 4188 բնակիչ ։ թվականի տվյալներով Կուժորսկայա ստանիցան ունի  բնակիչ։
2002 թվականի դրությամբ ստանիցան ունեցել է հետևյալ ազգային կազմը. ռուսներ՝ 3093 (87,0%), հայեր՝ 335 (9,4%), ուկրաինացիներ՝ 60 (1,7%), ադըղեներ՝ 10 (0,3%) :
Բնակիչներն զբաղվում են հացահատիկի, ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Ստանիցան ունի տարրական, ութամյա և միջնակարգ դպրոցներ, գրադարան, մշակույթի տուն, մանկապարտեզ, հիվանդանոց, պոլիկլինիկա, էլեկտրասղոցարան, աղյուսի, ձեթի և մրգահյութի գործարաններ, կենցաղսպասարկման կոմբինատ։
Պատմությունը
Կուժորսկայա ստանիցան հիմնադրվել է 1861 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ադըղեայի Մայկոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1861 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շորյոլ (Զվերինեցի վտակ)
Շորյոլ (Шоръёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Զվերինեց գետի ձախ ափից 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Ուսա գետն է մինչև թափվելը Ուստ-Ցիլմա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վիվիես
Վիվիես (Viviès), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ (Սեն Ժիրոն շրջան)։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 09341։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 112 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 67 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 46-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 21-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,7 %)։ 46 աշխատունակ բնակիչներից 41-ը աշխատում էին (23 տղամարդ և 18 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 21 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կազինկա (գետ, թափվում է Պտիչյե լիճ)
Կազինկա (Казинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում և Ռոստովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պտիչյե լիճի ափին։ Գետի երկարությունը 18 կմ է, ավազանի տարածքը 172 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Եգորլիկ, ենթաավազանը՝ Դոնա ավազանից մինչև Հյուսիսային Դոնցա։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Համամիութենական ճարտարապետական գիտական ընկերություն
Համամիութենական ճարտարապետական գիտական ընկերություն (ՎԱՆՕ) ճարտարապետական կազմակերպությունների (ԱՍՆՕՎԱ, ԱՌՈԻ, ՕԱԱ) միավորում Խորհրդային Հայաստանում։ Գործել է 1930—1932 թվականներին, շինարար բանվորների արհմիության կենտրոնական կոմիտեին կից։ Ընկերության կանոնադրությունը և դեկլարացիան կոչ էին անում «մշակել ճարտարապետական պրոլետարական տեսությունը, մասսայականացնել, ճարտարապետական պրակտիկայում ներդնել գիտության և տեխնիկայի նվաճումները»։
1932 թվականին ընկերությունն ընդգրկվեց խորհրդային ճարտարապետական միության մեջ։
Կատեգորիա:Ճարտարապետության պատմություն
Սոսպեզո սուրճ
Սոսպեզո սուրճ (caffè sospeso — sospeso — կախված, ընդհատված, հանված, անվճռական ), սրճի անվանումն է, որը ավանդաբար Նեապոլում պատվիրում են սրճարաններում, ցույց տալու համար սեփական առատաձեռնությունը։ Պատվիրատուն պատվիրում է երկու կամ ավելի սուրճ, բայց խմում է մեկը։ Աղքատ և անվճարունակ մարդիկ կարող են մտնել սրճարան և տեղեկանալով, որ կա նախապես վճարված սուրճ, խմել այն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սուրճ Կատեգորիա:Իտալիայի մշակույթ
Աուդեկերկ (Դելֆ)
Աուդեկերկ (Oude Kerk, հին եկեղեցի), գոթական եկեղեցի հոլանդական Դելֆտ քաղաքում։ Կառուցված է 1246 թվականին Սուրբ Բարդուղիմեոսի փայտե եկեղեցում տեղում։ 1325-1350 թվականներին նրան կցվել է 75 մետրանոց զանգակատուն, որը ներկայումս ունի մոտ երկու մետր թեքություն։ Դելֆտի պահպանված եկեղեցիներից ամենահինն է։
Եկեղեցին կառուցված է հետևյալ բազիլիկի սկզբունքով. ունի ընդարձակ կենտրոնական նավ և երկու փոքր կողային նավեր։ Եկեղեցին ենթարկվել է բազոմաթիվ վերակառուցումների, որոնք արգելվել են Ռեֆորմացիայի դարաշրջանում (հյուսիսային տրանսեպտը մնացել է անավարտ)։ 17-19-րդ դարերում եկեղեցում դրվել են երեք երգեհոններ։ Գլխավոր երգեհոնը, պատրաստված Քրիստիան Գոտլիբ Ֆրիդրիխ Վիտտեի կողմից, թվագրվում է 1857 թվականի։ Այն ունի 41 ձայն և 2580 շեփոր։ 1570 թվականին զանգակատանը դրվել է «Բուրդոն» զանգը, 9 տոննա քաշով, որն օգտագործվում է թաղման արարողությունների ժամանակ, |արքայական ընտանիքի անդամների թաղման ժամանակ։
Հին եկեղեցում գտնվում են մոտ 400 թաղվածներ, որոնց թվում են հետևյալ անձանց գերեզմանները.
Եկեղեցու մուտքի առջև դրված է Գերտրուդ վան Օոստենի՝ 1358 թվականին մահացած բեգինուհու արձանը, ով պաշտեի է Դելֆտում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թեք աշտարակներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների տաճարներ Կատեգորիա:Դելֆտ
Էդվարդ Ռաուս
էդվարդ Ջոն Ռաուս (Edward John Routh, ), անգլիացի մեխանիկ և մաթեմատիկոս, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1872):
Կենսագրություն
Էդվարդ Ջոն Ռաուսը ծնվել է 1831 թվական հունվարի 20-ին Կանադայի Քվեբեկ քաղաքում, որտեղ այն ժամանակ ծառայում էր նրա հայրը։ Ռանդոլֆ Իշամ Ռաուսը (1782-1858), 37 տարի ծառայել է բրիտանական բանակում, 1826-ին նա դարձավ գլխավոր հանձնակատար։ Ռաուսի հայրը՝ պարոն Ռոնդոլֆ Իշեմ Ռաուսը, 37 տարի ծառայել է բրիտանական բանակում, Վաթեռլոոյի ճակատամարտի մասնակից է, իսկ արդեն 1826 թվականին դարձել է կոմիսար-գեներալ։ Ռաուսի մայրը՝ ֆրանս-կանադուհի Մարի Լուիզա Տաշրոն, ապագա կարդինալի և Քվեբեկի արքեպիսկոպոս Էլզեար Տաշրոյի քույրն է։ 1842 թվականին ընտանիքը տեղափոխվեց Անգլիա և բնակություն հաստատեց Լոնդոնում։
1847-1849 թվականներին Ռաուսը սովորել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջում և ավարտելուց հետո ստացել բակալավրիատի աստիճան։ Միևնույն ժամանակ (Օգաստես դե Մորգանի ազդեցության տակ, որի շնորհիվ Ռաուսը տիրապետում էր մաթեմատիկայի) նա որոշում կայացրեց իր հետագա գործունեությունը շարունակել մաթեմատիկայի ոլորտում։ 1850-1854 թվականներին Էդվարդ Ռաուսը շարունակել է ուսումը Քեմբրիջի համալսարանում, որտեղ նա ստացել է մագիստրոսի աստիճան։ Մաթեմատիկայի վերջնական քննության ժամանակ Ռաուսը գրավեց առաջին տեղը (երկրորդը Ջեյմս Մաքսվել էր. քննչական կոմիտեի որոշմամբ հեղինակավոր Սմիթի մրցանակը նրանց միջև հավասարապես բաժանվեց` մրցանակի պատմության մեջ առաջին անգամ)։ 1855 թվականից մինչև 1888 թվականը պրոֆեսոր Ռաուսը Քեմբրիջի համալսարանում ուսուցանել է մաթեմատիկա, իսկ արդեն 1888 թվականին թողել է դասավանդումը և զբաղվել է միայն հետազոտական աշխատանքով։
1864 թվականին օգոստոսի 31-ին Ռաուսը ամուսնացավ անգլիացի աստղագետ և մեխանիկ, Գրինվիչի աստղադիտարանի տնօրեն Ջորջ Էյրիի մեծ աղջկա՝ Հիլդե Էյրիի (Hilda Airy; 1840—1916) հետ։ Նրանք ունեն հինգ որդի և դուստր։
Քեմբրիջում Ռութը իրեն դրսևորեց որպես փայլուն ուսուցիչ։ Համալսարանում աշխատել է շուրջ 700 ուսանողի հետ (այդ թվում մեծ գիտնականներ, ինչպիսիք են Ջոն Ուիլյամ Ռելեյը, Ջորջ Դարվինը, Ջոզեֆ Ջոն Թոմսոնը, Ժոզեֆ Լարմորը, Ալֆրեդ Նորթ Ուայտհեդը), որոնցից շատերը հետագայում հաջողությամբ զբաղվել են հետազոտական աշխատանքներով։ Ռաուսը իր մանկավարժական ձիրքի վերաբերյալ պատմում են, որ հիդրոդինամիկա ուսումնասիրող նրա ուսանողերից մեկը ոչ մի կերպ չէր կարողանում հասկանալ, թե ինչպես կարող է ինչ-որ բան լողալ։ Ռաուսի պարզաբանումերից հետո ուսանողը հեռանում է և արդեն այդ ժամանակ չէր հասկանում, թե ինչպես կարող է ինչ-որ բան սուզվել։
1854 թվականին Ռաուսը ընտրվել է Քեմբրիջի փիլիսոփայական միության անդամ։ 1856 թվականին նա դարձավ Լոնդոնի մաթեմատիկական միության հիմնադիրներից մեկը։ Նա նաև ընտրվել է Բրիտանական թագավորական աստղագիտական ընկերության (1866) և Լոնդոնի թագավորական ընկերության (1872) անդամ։ Նրա գիտական արդյունքներից շատերը, որոնք ստացվել են մեխանիկայի տարբեր խնդիրների լուծման ընթացքում, Ռաուսն ընդգրկել էր «Մթնոլորտային համակարգի դինամիկան» («Dynamics of a System of Rigid Bodies») գիտական աշխատության մեջ, որի առաջին հրատարակությունը հրատարակվել է 1860 թվականին։
1907 թվականի հունիսի 7-ին Ռաուսը մահացավ և թաղվեց Քեմբրիջից ոչ հեռու գտնվող Չերի Հիլթոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Պետրիցի
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Անտոնիոս Պադուանացին է։
Հարևան բնակավայրերն են Արգուստո, Չենտրակե, Կիարավալե Չենտրալե, Գալիատո, Մոնտեպաոնե, Օլիվադի, Սան Վիտո սուլլո Իոնիո, Սատրիանո և Սովերատո կոմունաները։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Վայրէջք (ֆիլմ)
Սյուժե
Երիտասարդ կանանց մի խումբ, հետաքրքրվելով սպորտի էքստրեմալ մարզաձևերով, որոշում են այցելել քարանձավ, որը տեղակայված է Ապալաչներում։ Կանայք իջնում են քարանձավ, և Սառան մի նոր և շատ նեղ անցք է հայտնաբերում։ Շարժվելով հետաքրքրությամբ նրանք սողում են այդ անցքով, բայց հանկարծակի նրանց հետևից անցքը փակվում է։ Պարզվում է, որ խմբի ղեկավարը՝ դեռ վաղուց ընտրված քարանձավի փոխարեն նրանց տարել էր չուսումնասիրված քարանձավ, որի պատճառով փրկարարներին անհայտ է իրենց գտնվելու վայրը։ Մի փոքր վիճաբանությունից հետո կանայք սկսեցին ելքի ճանապարհ փնտրել՝ ավելի ու ավելի խորանալով քարանձավի մեջ։
Նրանք հայտնաբերում են երկաթե կարթ, որը պատրաստվել էր մոտավորապես 100 տարի առաջ։ Պարզ է դառնում, որ քարանձավը ուսումնասիրվել է իրենցից շատ տարի առաջ, բայց այս քարանձավի մասին մինչև հիմա ոչինչ հայտնի չէր։ Ելք փնտրելիս Հոլին փոս է ընկնում և կոտրում է ոտքը։ Այդ ժամանակ Սառան մարդ է տեսնում, բայց նրան համոզում են, որ դա միայն տեսիլք է։
Հանկարծ նրանց վրա է հարձակվում մարդանման մի հրեշ, (հնարավոր դեգրադացիայի ենթարկված ինչ-որ ցեղի սերունդներն են), և կծում է վիրավոր Հոլիին. աղջիկները խուճապի մեջ ցրվում են։ Ջունոյին հաջողվեց սպանել արարածներից մեկին, բայց նա հանկարծ մահացու վիրավորում է Բետին։ Չլսելով Բետի խնդրանքը, որպեսզի իր հետ մնա, նա խուճապի մեջ փաղչում է։ Ջունոն գտնում է Սեմ և Ռեբեկու քույրերին, որոնք պարզել էին, որ քարանձավի բնակիչները ամբողջովին կույր էին և շարժվում էին միայն ձայնի վրա։ Շուտով Սեմը և Ռեբեկան մահանում են։ Սառան հայտնաբերում է ողջ մնացած Բետին, ով նրան պատմում է, որ Ջունոն վիրավորել է նրան և խնդրում է չվստահել Ջունոյին։ Բետը նաև հաղորդում է, որ Ջունոն Սառայի մահացած ամուսնու սիրուհին է եղել։ Բետի խնդրանքով Սառան սպանում է իրեն։
Սառայի և Ջունոյի հանդիպումից հետո նրանց վրա են հարձակվում մի քանի արարածներ, բայց աղջիկներին հաջողվում է հաղթել նրանց։ Սառան Բետի ճակատագրի մասին է հարցնում, բայց Ջունոն խաբում է նրան։ Ջունոն Սառային ասում է, որ տեղյակ է իր և իր ամուսնու կապի մասին, խփում է Սառայի ոտքին և թողնում է նրան արարածների համար որպես ուտելիք։ Փախչելով Սառան ընկնում է փոսի մեջ և կորցնում է գիտակցությունը։ Արթնանալով Սառան լույս է նկատում, գտնում է ելքը, դուրս գալիս և գնում մեքենայով։ Մեքենայի մեջ Սառան տեսնում է արնաշաղաղ Ջունոյին, հետո ուշքի է գալիս փոսում։ Պարզ է դառնում, որ նա երազ էր տեսնում և դեռ գտնվում է քարանձավում։
Սառայի մոտ հալուցինացիաներ է սկսվում և նրան թվում է, որ իր առջև նստած է իր մահացած աղջիկը։ Ֆիլմը վերջանում է մարդկանց ճիչով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր հրեշների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր
Տրուա
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 60009 մարդ, բնակչության խտությունը` 4546.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.2 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 39814 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27338-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12476։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 27338 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 22039 անձ (11211 տղամարդ և 10828 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5299 անձ (2668 տղամարդ և 2631 կին)։ 12476 անաշխատունակներից 4901-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3011-ը` թոշակառուներ, իսկ 4564-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Կայդան (Խոձի վտակ)
Կայդան (Кайдан), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խոձ գետի ձախ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է, ավազանի տարածքը 33,1 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Լաբա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Հերովդես I Մեծ
Հերովդես I Մեծ (הוֹרְדוֹס‏‎‎‎, Ἡρῴδης,, ), հռոմեացիների նշանակած Հրեաստանի (Հուդայի) թագավոր մ. թ. ա. 40-4 թվականներին։ Նրա գահակալության ժամանակ Հրեաստանը բարգավաճել է, կառուցվել են բազմաթիվ բերդեր, ջրանցույցներ, թատրոններ ևն ։ Հիշատակվում է Նոր Կտակարանում որպես դաժան բռնակալ, որի օրոք ծնվել է Հիսուսը։
Ծագում և վաղ տարիներ
Ծնվել է մոտ մ․թ․ա․ 74 թվականին, Հրեաստանից հարավ գտնվող Եդովմ երկրում։ Ազգությամբ եղել է եդովմացի, սակայն դավանել է hուդայականությունը և մեծացել է հրեական միջավայրում։ Հերովդեսի նախնիները հուդայականությունն են ընդունել մ․թ․ա․ 2-րդ դարում։ Հերովդեսի հայրը՝ Անտիպատրոս Եդովմացին սատար էր հռոմեական բռնատիրությանը (որի ծայրագույն դրսևորումն էր մ․թ․ա․ 36 թվականին Երուսաղեմի գրավումը Պոմպեոսի կողմից)՝ հուսալով Հռոմի օգնությամբ պահպանել իր իշխանությունը Հրեաստանում։ Մ․թ․ա․ 47 թվականին Անտիպատրոսը նշանակվել է Հուդայի կառավարիչ (պրոկուրատոր) և ստացել հռոմեական քաղաքացիություն, որը ժառանգել են Հերովդեսը և իր զավակները։ Նույն տարի Հերովդեսի հայրը նրան նշանակել է Գալիլեայի կառավարիչ։
Գահակալություն
Իր քաղաքական գործունեությունը Հերովդեսն սկսել է մ․թ․ա․ 48 թ. (25 տարեկանում)՝ կարգվելով Գալիլեայի նահանգապետ (տետրարքոս՝ չորրորդապետ)։ Այդ պաշտոնում նա աչքի ընկավ Հեզեկիայի (Հուդա Գալիլեացու) ապստամբության ճնշումով։ «Գալիլեացի ավազակների» ջախջախումն ու մահապատիժը արժանացան Սիրիայի հռոմեացի փոխարքաների գոհունակությանը և պահպանողական հրեության պարսավանքին։
Մ․թ․ա․ 40 թվականին պարթևների հարձակումը Հերովդեսին ստիպեց թողնել Գալիլեան և փախչել հարավ՝ սկզբում Երուսաղեմ, այնուհետև Եդովմ, Եգիպտոս (որտեղ նրան ընդունեց Կլեոպատրայի թագուհին), որտեղից և նավով շարժվեց Հռոմ։ Այնտեղ՝ ստանալով Մարկոս Անտոնիոսի աջակցությունը, ներկայացվեց հռոմեական սենատին և «ընտրվեց» Հուդայի թագավորության արքա։ Մ․թ․ ա․ 39 թվականին Հերովդեսը, ուղևորվելով Հռոմից, հասավ Հունաստանի Պտոլեմաիս քաղաքը,, որտեղ հռոմեական իշխանությունների աջակցությամբ վարձկաններից և տեղի հրեա փախստականներից բանակ հավաքեց պարթևական արշավանքներին դիմադրելու և Երուսաղեմն ազատագրելու համար։ Պարթևների պարտությունից հետո հռոմեացիները հզորացրին Հերովդեսի վարձու բանակը 11 կանոնավոր լեգեոններով։ Այսպիսով և հաջողվեց մ․թ․ա․ 37 թվականին գրավել Երուսաղեմը (ուր այն ժամանակ իշխում էր պարթևների կողմից նշանակված հրեա թագավոր Անտիգոնոսը)։ Դեռ պաշարման ընթացքում, գահին տիրանալու առավելություն ձեռք բերելու նպատակով՝ Հերովդեսն ամուսնացավ Մարիամնեի՝ Հյուրկանոս 2-րդ քահանայապետի թոռնուհու հետ, այդպիսով արյունակցական կապ հաստատելով իր դինաստիայի և Հասմոնյան տան միջև։
Իշխանության գալով՝ Հերովդեսը հաշվեհարդար տեսավ Անտիգոնոսի 45 ակտիվ կողմնակիցների հետ և կարողացավ հասնել այն բանին, որ Հասմոնյան դինաստիայի գահակալ՝ վերջին թագավորը մահապատժի ենթարկվի Անտիոքում։
Մ․թ․ա․ 31 թվականը Հերովդեսի համար «սև տարի» էր. Ակցիումի ճակատամարտում Մարկոս Անտոնիոսը պարտություն կրեց, Հուդայի թագավորություն ներխուժեցին հարավային ցեղերը, իսկ Երուսաղեմում խոշոր երկրաշարժ տեղի ունեցավ, որը 30 հազար մարդու կյանք խլեց։ Սակայն Հերովդեսը կարողացավ հաղթահարել դժվարությունները։ Նա կապեր հաստատեց Հռոմի նոր կայսր Օկտավիանոս Օգոստոսի հետ, կասեցրեց հարավային ցեղերի հարձակումները և լայնածավալ շինարարական աշխատանքներ սկսեց ողջ երկրում։
Շինարար թագավոր
Հերովդես Մեծի կարևորագույն գործերից մեկը Երկրորդ Տաճարի վերակառուցումն էր Երուսաղեմում։ Շինարարությունն սկսվել է մ․թ․ա․ 22 թվականին և շարունակվել 9 տարի։ Շինարարության ընթացքում տաճարում արարողությունները մշտապես տեղի էին ունենում։ 2009 թվականին հնագետները հայտնաբերեցին այն քարհանքերը, որտեղից բերվել է Տաճարի շինարարության համար անհրաժեշտ քարը ։
Հուդայի անապատում, Երուսաղեմից 15կմ դեպի հարավ, Հերվդեսը կառուցել է շքեղ Հերովդեյոն ամրոցը՝ թագավորական պալատով, որի պեղումները իսրայելացի հնագետների կողմից կատարվում են 1956 թվականից առ այսօր։ Վերջին գտածոներից է 2008 թ. հայտնաբերված ամֆիթատրոնը ։ Այդ և այլ ամֆիթատրոնների բեմերում անցկացվում էին գլադիատորական միջազգային մարտեր, մարտիկների և մարմնամարզիկների մրցումներ, ձիարշավներ։ Այսպիսի միջոցառումներով Հերովդեսը հելլենիզմի տարրեր էր ներմուծում Հուդայի թագավորություն, դժգոհություն առաջացնելով հրեա հասարակության մեջ։ Այդ ընդդիմադիրներն անգամ մահափորձ են կատարել թագավորի դեմ։ Բացի տաճարի վերականգնումից, Երուսաղեմում Հերովդեսը Անտոնիոսի համար պալատ և միջնաբերդ կառուցեց։ Իր հանգուցյալ եղբոր՝ Ֆազայելի համար Հերովդեսը աշտարակով դամբարան կառուցեց, որն իր բարձրությամբ չէր զիջում Ալեքսանդրիայի փարոսին։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Երուսաղեմի ջրամատակարարման բարելավումը։
Հերովդեսը նաև հիմնեց Կեսարիա միջերկրածովյան նավահանգիստը, որտեղ կառուցեց թատրոն՝ Ստրատոնի աշտարակի տեղում։ Լիակատար վերակառուցման ենթարկվեցին Սամարիան, որին տրվեց հունական՝ Սեբաստիա անունը։ Այստեղ Հերովդեսը կացարաններ կառուցեց իր զինվորների համար։
Հերովդեսը կառուցել է նաև նշանավոր Մացադա ամրոցը։
Սովի հաղթահարում
Մոտ մ․թ․ա․ 25 թվականին հրեական թագավորությունում երաշտ սկսվեց և սով առաջացավ։ Կացությունը ծանր էր, որովհետև գանձարանը դատարկվել էր նախորդ տարիների լայնածավալ շինարարությունների հետևանքով։ Հերովդեսն այդուհանդերձ կարողացավ Եգիպտոսից հաց գնել և թեթևացնել ժողովրդի վիճակը։
Վերջին տարիներ
Իր իշխանության վերջին տարիներին Հերվդեսը դարձել էր էլ ավելի կասկածամիտ, վրեժխնդիր և դաժան (մերօրյա գիտնականները գտնում են, որ նա ողջ կյանքում տառապել է ընճախտից և պարանոյայից)։ Եթե ավելի վաղ տարիներին նա իր իշխանության համար վտանգավոր էր համարում միայն մովսիսական պահպանողական տարրերին, ապա տարիքն առաջանալով՝ սկսել էր դավադրությունների մեջ կասկածել իր մերձավորներին՝ անգամ հարազատներին։ Զրպարտիչների դրդմամբ նա մահապատժի ենթարկեց իր հարազատ որդիներին՝ Ալեքսանդրին և Արսիտոբուլոսին, ինչպես նաև՝ Անտիպատրոսին և կնոջը՝ Մարիամնեին։
Վախճան
Հերովդեսը վախճանվեց 70 տարեկանում, Երիքովում, մ.թ.ա. 4 թվականի գարնանը՝ 34 տարի Հրեաստանը կառավարելուց հետո։ Մահից առաջ նա խիստ տառապում էր որովայնի ցավերից։ Բուժման անհաջող փորձերից հետո նա համակերպվեց մահվան հետ։ Մահից չորս տարի առաջ կազմած կտակում Հերովդեսն իր ավագ որդուն Արքեղայոսին նշանակել էր գահաժառանգ, իսկ նրա եղբորը Անտիպասին՝ չորրորդապետ։ Սակայն Օգոստոս Օկտավիանոսը, Հերովդես Արքելայոսին պարգևեց Եդովմի, Հուդայի և Սամարիայի էթնարքոսի տիտղոս։ Հերովդեսի մյուս երկու որդիները, որպես չորրոդապետներ՝ ստացան Գալիլեան (Հերովդես Անտիպասը) և անդրհորդանանյան տարածքները (Փիլիպոսը) ։ Այսպիսով Հռոմը վերջնականապես լուծարեց Հրեաստանի գահը։
Արքելաղոսն իր հոր համար թաղման ճոխ արարողություն կազմակերպեց՝ հանգուցյալի մարմինը տեղադրվեց ոսկե օթյակում, որը ծածկված էր ծիրանիով։ Արարողության ընթացքում մասնակցում էր գալլ, գերմանացի և թրակիացի զինվորներից կազմված պատվո պահակախումբը։ Համաձայն հանգուցյալի ցանկության՝ նրա մարմինը հողին հանձնվեց Հերովդեյոնում։ Հերովդեսի մահվան սուգը շարունակվում էր 7 օր։
35-ամյա որոնումներից հետո, 2007 թվականին Երուսաղեմի Հրեական համալսարանի հնագետների խումբը, պրոֆեսոր Էհուդ Նեցերի ղեկավարությամբ հայտարարեց, որ Հերովդեյոնի գագաթին հայտնաբերված է Հերովդեսի դամբարանը ։ Դամբարանի տեղը ճշգրտորեն համապատասխանում է Հովսեպոս Փլավիոսի տված տեղեկություններին։
Մահվան տարեթիվ
Մահվան տարեթիվը ճշտվում է, ելնելով այն բանից, որ ժառանգների իշխանության սկիզբը հայտնի է՝ մ.թ.ա.4-5 թվական ։ Բացի այդ, հենց այդ թվականի հետ են կապվում Հռոմեական կայսրության առավել լայն կոնտեքստի իրադարձությունները ։ Ըստ աղբյուրների, Հերովդեսն ապրել է 70 տարի, նրա ծննդյան տարեթիվը հայտնի է, հետևաբար կարելի է հաշվել մահվան տարեթիվը (մ․թ․ա․ 74—73 թվականներ — մ․թ․ա․ 4—3 թվականներ = 70 տարի)։ Սակայն կան նաև առարկություններ. ոմանք Հերովդեսի մահվան տարեթիվը հասցնում են մինչև մ.թ.ա. առաջին դար, այդպիսով համաձայնեցնելով այն ավետարանական պատմության հետ։
Մանկանց կոտորած
Ըստ Մատթեոսի ավետարանի՝ Հերովդեսը, գուշակներից իմանալով, որ վերջիններս գնում են Բեթղեհեմ՝ խոնարհվելու նորածին «հրեաների թագավորին», վախեցավ իր իշխանությունը խլելու դավադրությունից և հրամայեց սպանել մանկանը։ Մոգերը, սակայն, թաքցրին նրանից մանկան գտնվելու վայրը, և Հերովդեսը հրամայեց սպանել Բեթղեհեմում գտնվող 2 տարին չբոլորած բոլոր մանուկներին՝ հուսալով, որ այդպիսով կոչնչացնի նաև նորածին «թագավորը»։ Ավետարանում նշված չէ սպանված մանուկների թիվը, եկեղեցական ավանդության մեջ թվերը տարբեր են, 14 000 (բյուզանդական ավանդության մեջ) հասնելով մինչև 64 000 (սիրիական ավանդության մեջ)։ Բրյուս Ալվորդի պնդմամբ, նման թվերը դժվար է պատկերացնել, հաշվի առնելով այն, որ Բեթղեհեմը փոքր քաղաք էր, իսկ այն ժամանակ մարդկանց այդպիսի թիվը կարող էր կազմել մի ամբողջ քաղաքի բնակչություն։ Սակայն այլ պատմաբաններ և աստվածաբաններ ուշադրություն են հրավիրում այդ ժամանակահաշրջանում մարդկանց հոծ զանգվածների հոսքին դեպի Բեթղեհեմ։ Ղուկասի ավետարանը պատմում է, որ Հովսեփը և Մարիամը գնում էին Բեթղեհեմ, որտեղ մարդահամար էր անցկացվում և քաղաքը գերբնակեցված էր այնքան, որ նրանք տեղ գտան միայն փարախում ։ Այլ աղբյուրներ, այդ թվում նաև Հովսեպոս Փլավիոսը մանկանց կոտորածը չեն հիշատակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն
Միսակ Գևորգյան
Միսակ Ժորժիկի Գևորգյան, խորհրդային, հայկական և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան։
Կենսագրություն
Միսակ Գևորգյանը ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 18-ին Վանաձոր քաղաքում։ 1980 թվականին ավարտել է Համո Բեկնազարյանի Ստուդիա-դպրոցը (դասընթացը՝ Ալբերտ Մկրտչյանի) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ
Անրի Միշել Շապու
Անրի Միշել Շապու(Henri Michel Antoine Chapu, ), ֆրանսիացի քանդակագործ։
Կյանքը և ստեղծագործությունները
Շապուն սովորել է փարիզյան Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում, այնպիսի ուսուցիչների մոտ ինչպիսիք են՝ Ժան Ժակ Պարադեն և Ֆրանցիսկ Ժոզեֆ Դյուրեն, ինչպես նաև նկարիչ Լեոնա Կոնեն։ 1855 թվականին Փարիզյան սալոնում տեղի է ուենում Շապուի դեբյուտը, որից հետո նրա աշխատանքներից մեկը ստանում է Հռոմեական մրցանակ։ Մրցանակը իրենից ներկայացնում է ուղևորություն Իտալիա սովորելու նպատակով։ Ֆրանսիա վերադառնալուց հետո Շապուն ստանում է պատվեր սեփական քաղաքի Առևտրի պալատը քանդակներով զարդարել, որի ժամանակ ստեղծում է Մեխանիակի քանդակը։ Քանդակագործը ստեղծել է իրավաբան Պեր Անտուան Բերեի քանդակը, որը գտնվում է փարիզյան Իրավաբանների պալատում։ Ժան Կուզենի քանդակը ստեղծել է Շապուն, որը 1880 թվականին տեղադրվում է Սենսե քաղաքում։ 1880 թվականին Շապուն ստանում է Պատվո լեգեոնի շքանշան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Համաշխարհային արժույթ
Արտարժույթի շուկայում և միջազգային ֆինանսական համակարգում համաշխարհային արժույթը, որը անվանում են նաև վերազգային կամ գլոբալ արժույթ,  այն արտարժույթն է, որն օգտագործվում է միջազգայնորեն, առանց հաշվի առնելու գոյություն ունեցող սահմանները։
= Պատմություն =
Պեսո կամ իսպանական դոլար (17-19 դար)
17-րդ և 18-րդ դարերում իսպանական արծաթե դոլարի օգտագործումը (համապատասխանում է ութ ռեալի) լայն տարածում ստացավ և հետզհետե դուրս գալով իսպանական սահմաններից ձգվեց դեպի՝ Ամերիկա, Ասիայի արևմուտք և Եվրոպայի արևելք՝ դառնալով առաջին համաշխարհային արժույթը։ Իսպանիայի քաղաքական գերակայությունը, Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսով իսպանական առևտրային ուղիների կարևորությունը, մետաղադրամի որակը և արծաթի մաքրությունը հանդիսանում էին այն կարևոր գործոնները, որոնք օգնեցին, որ այն դառնա միջազգայնորեն ընդունված դրամական միջոց մոտ երեք դար։
Այն համարվել է օրինական վճարամիջոց Իսպանիայի Խաղաղ օվկիանոսյան տարածքներում՝ Ֆիլիպիններում, Գուամ ի և Միկրոնեզիայի տարածքում, իսկ ավելի ուշ Չինաստանի և Արևելյան Ասիայի այլ երկրներում և պահպանել է իր դիրքերը մինչև 19-րդ դարի կեսերը։
Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայում (բացառությամբ Բրազիլիայի) և Կանադայում այն  համարվել է օրինական վճարամիջոց մինչև 19-րդ դար։ Իսկ ԱՄՆ-ում այն իր դիրքերը պահպանել է մինչև 1857 թվականի` Մետաղադրամների մասին օրենքի ընդունումը։
Եվրոպայում այն օրինական օգտագործվում էր Իբերիայի թերակղզում, Իտալիայի մեծ մասում, այդ թվում՝ Միլանում, Նեապոլի թագավորությունում, Սիցիլիայում, Սարդինիայում, ինչպես նաև Ֆրանշ-Կոմտեում (Ֆրանսիա) և Իսպանական Նիդեռլանդներում։ Այն օգտագործվել է նաև եվրոպական այլ նահանգներում, ներառյալ Ավստրիայի Հաբսբուրգյան տարածքներում։
1821 թվականին Մեքսիկայի անկախացումից հետո, իսպանական դոլարը շարունակում էր գործել Ամերիկայի մի շարք տարածքներում, իսկ 1860 թվականից սկսած մեքսիակական պեսոյի հետ համատեղ։ Մեքսիկական պեսոն, ԱՄՆ դոլարը և կանադական դոլարը, բոլորը ծագում են իսպանական դոլարից, ընդհուպ մինչև նշանի օգտագործումը, որը նաև հանդիսանում է որպես դոլարի նշան ։
Ոսկու ստանդարտ (19-20-րդ դար)
Մինչ 19-րդ դարը և գրեթե ողջ 19-րդ դարի ընթացքում միջազգային առևտրի անվանական արժույթը ներկայացվում էր ոսկու կշիռներով։ Այդ ժամանակների ազգային դրամական միջոցների մեծ մասը, ըստ էության, ոսկու կշիռները չափելու տարբեր եղանակներ էին։ Այդ իսկ պատճառով, ոմանք պնդում են, որ ոսկին է եղել աշխարհում առաջին համաշխարհային արժույթը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանում ոսկու միջազգային ստանդարտի ի հայտ եկած փլուզումը էական հետևանքներ ունեցավ համաշխարհային առևտրի վրա։ Ոսկու գերակշռող ստանդարտից բացի 1860-ականներից մինչ 1920-ական թվականները նաև այլ վերազգային արժույթներ գոյություն ունեին՝ ազգային արժույթները հաստատուն էին և մասնակից երկների շրջանակներում փոխադարձաբար ընդունվում էին որպես օրինական վճարամիջոց։
Այդ ժամանակաշրջանում նաև սկսեցին ձևավորվել հատուկ միություններ, որոնք զբաղվում էին դրամական միջոցների դիրքերի ամրապնդման գործունեությամբ։ Դրանցից գլխավորն էր հանդիսանում Լատինական դրամական միությունը, որը ներկայացնում էր ֆրանսիական ֆրանկը և օգտագործվում էր հիմնականում ռոմանախոս եվրոպական պետություններում։ Սակայն գոյություն ունեին նաև այլ տարածաշրջանային արժույթներ, օրինակ Շվեդական կրոնը, որը օգտագործվում էր Հյուսիսային Եվրոպայի երկրների կողմից և կարգավորվում էր Սկանդինավյան դրամական միության կողմից։
Ֆունտ ստերլինգ
Մինչ 1944 թվականը, որպես համաշխարհային արժույթ դիտարկվում էր նաև Միացյալ թագավորության ֆունտ ստերլինգը ։
Վարազդատ Համբարձումյան
Կենսագրություն
Ստեղծագործական գործունեությունը սկսել է 1988 թվականից։
2010 թվականին Առնո Բաբաջանյանի անվան ֆիլհարմոնիկ փոքր դահլիճում տեղի է ունեցել Վարազդատ Համբարձումյանի ստեղծագործությունների անհատական ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվել են շուրջ 400 ստեղծագործությունների լուսանկարներ, խաչքարերի, քանդակագործության վերաբերյալ տեսաշար և քանդակագործի մասին պատմող ֆիլմ ։
2010 թվականի մայիսի 28-ին, Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիրում կանգնեցվել է Վարազդատ Համբարձումյանի կերտած խաչքար հուշակոթողը՝ նվիրված Սարդարապատի հերոսամարտի հերոս, գումարտակի հրամանատար Վաղարշակ Շահինյանի հիշատակին։
Համաշխարհային արժույթ
ԱՄՆ դոլար
Ֆիքսված փոխարժեքի ռեժիմի և ոսկու ստանդարտի անկումից, ինչպես նաև 1971 թ.-ին Սմիթսոնյան համաձայնագրից հետո ամբողջ աշխարհի արժույթների մեծ մասը այլևս դադարեց կախում ունենալ ԱՄՆ դոլարից։ Այնուամենայնիվ, քանզի ԱՄՆ-ն ունի աշխարհի ամենամեծ տնտեսությունը, միջազգային գործարքների մեծ մասը շարունակում են իրականացվել ԱՄՆ դոլարի միջոցով, և այն մնացել է դե ֆակտո համաշխարհային արժույթ։
Վարազդատ Համբարձումյան
Կենսագրություն
Վարազդատ Համբարձումյանի խաչքարերը ստեղծվում են խաչքարագործության բազմադարյա, ամուր արմատների հիմքով, զարգանում են ստեղծող վարպետի աշխարհի և տիեզերքի ինքնատիպ ընկալմամբ։
Համաշխարհային արժույթ
ԱՄՆ դոլար
«Համաշխարհային քաղաքական տնտեսություն։ Հասկանալով միջազգային տնտեսական կարգը» (2001 թ.) գրքում Ռոբերտ Գիլպինը նշել է․ «Միջազգային ֆինանսական գործարքների մոտավորապես 40-ից 60 տոկոսը կատարվում է դոլարով։ Տասնամյակներ շարունակ դոլարը եղել է նաև աշխարհի հիմնական պահուստային արժույթը։ 1996 թ. դոլարը կազմում էր աշխարհի արտարժույթի պահուստների մոտավորապես երկու երրորդը», համեմատելով եվրոյի մոտ մեկ քառորդի հետ (տե՛ս Պահուստային արժույթ)։
Վարազդատ Համբարձումյան
Կենսագրություն
Վարազդատ Համբարձումյանի ստեղծած խաչքարերը գտնվում են ՀՀ և Արցախի տարբեր վայրերում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, Հոլանդիայում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, Ռուսաստանում, Հունաստանում, Շվեյցարիաում, Դանիաում, ԱՄԷ-ում, Թուրքիայի հայկական եկեղեցու պատի մեջ, Ուկրաինայում և այլուր։
Համաշխարհային արժույթ
ԱՄՆ դոլար
Այս ժամանակահատվածում միայն երկու լուրջ մարտահրավեր են նետել ԱՄՆ դոլարի՝ համաշխարհային արժույթի կարգավիճակի նկատմամբ։ 1980-ականների ընթացքում ճապոնական իենն ավելի ու ավելի էր օգտագործվում որպես միջազգային արժույթ ,  բայց հետզհետե օգտագործումը նվազեց՝ կապված 1990-ականների Ճապոնիայի տնտեսական անկման հետ, որը նաև անվանում են Ճապոնիայի «Կորսված տասնամյակ»։ Վերջերս եվրոն ավելի ու ավելի է սկսել մրցակցել ԱՄՆ դոլարի հետ միջազգային ֆինանսների շուկայում։
Վարազդատ Համբարձումյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայ խաչքարագործ վարպետներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Գոնջ
Գոնջ (favus՝ փեթակ ), հիմնականում գլխի, ինչպես նաև մաշկի, մազերի և եղունգների վարակիչ սնկիկային հիվանդություն։ Վարակվում են հիվանդի և նրա գործածած առարկաների ու իրերի (սանր, գլխարկ, սպիտակեղեն և այլն) հետ անմիջական շփումից։
Վարակում
Փոքր երեխաները վարակվում են հիմնականում ընտանիքի անդամներից։ Հիվանդության սկզբում գլխի մազածածկ հատվածում ի հայտ են գալիս կարմիր բորբոքային թեփոտվող օջախներ և կլոր դեղին կեղևներ, որոնք, անուշադրության դեպքում միաձուլվելով, առաջացնում են հոծ դեղին չոր կեղև։ Կեղևի տակ գլխի մաշկը ապաճում է, դառնում նուրբ ու փայլուն։ Մազերը դառնում են գորշ, մոխրագույն, չոր, մազային կոճղեզները ոչնչանում են։
Համաշխարհային արժույթ
Եվրո
Եվրոն ստացել է պահուստային արժույթի կարգավիճակը և նրա ներդրումը ավելացել է, երբ բանկերը սկսեցին դիվերսիֆիկացնել իրենց պահուստները և ընդլայնել եվրագոտում առևտուրը ։
Ինչպես կարող էինք նկատել դոլարի դեպքում, աշխարհի որոշ արժույթներ կախված են նաև եվրոյից։ Դրանք հիմնականում արևելաեվրոպական արժույթներ են, ինչպիսիք են Բուլղարական լև տարադրամը, ինչպես նաև արևմտյան Աֆրիկայի մի քանի արժույթներ, օրինակ՝ Կաբո-Վերդե էսկուդո և ԷԿՖ-ի ֆրանկը։ Եվրոպական մյուս երկրները, չնայած չլինելով ԵՄ անդամ, ընդունեցին եվրոն՝ անդամ պետությունների հետ արժութային միությունների մեջ լինելու կամ իրենց սեփական արժույթները գերազանցելու պատճառով։ Դրանց թվին են պատկանում՝ Անդորրան, Մոնակոն, Կոսովոն, Չեռնոգորիան, Սան Մարինոն և Վատիկանը։
Գոնջ
Վարակում
Չբուժվելիս գոնջը կարող է տարիներ տևել և պատճառ դառնալ ճաղատության։ Նույնանման բորբոքային թեփոտվող օջախներ և դեղին կեղևներ են առաջանում նաև իրանի հարթ մաշկին, վերջույթներին, եղունգները դեղնում են, սկզբում՝ հաստանում, այնուհետև՝ փխրունանում և փշրվում։