cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հերբերտ Կրյոմեր
Ձեռքբերումներ
Հերբերտ Կրյոմերը երբեք չի աշխատել ֆիզիկայի «նորաձև» ոլորտներում։ Նա նախընտրում է ոլորտներ, որոնց նշանակությունը պարզ է դարձել միայն երկար տարիներ անց։ Օրինակ, նա 1950-ականներին հրապարակել է հոդվածներ երկբևեռ տրանզիստորի հիմունքների վերաբերյալ՝ հիմնված հետերկառուցվածքների վրա, որոնք կարող էին գործել գիգահերց հաճախականության տիրույթում։ 1963 թվականին նա մշակել է լազերների սկզբունքները՝ հիմնված կրկնակի հետերոկառուցվածքների վրա՝ հիմնված կիսահաղորդիչային լազերների վրա։ Այս երկու գործերն էլ տարիներով առաջ էին իրենց ժամանակից և գործածության մեջ են մտել միայն 1980-ականներին՝ էպիտաքսիայի մշակմանը զուգահեռ։
2000 թվականին Ժորես Ալֆերովի և Ջեք Քիլբիի հետ արժանացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի։
Հասարակական գործունեություն
2016 թվականին ստորագրել է նամակ՝ կոչ անելով Գրինփիսին, Միավորված ազգերի կազմակերպությանը, աշխարհի կառավարություններին դադարեցնել գենետիկորեն ձևափոխված օրգանիզմների դեմ պայքարը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Գերմանացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ
Նովոպավլովկա (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)
Նովոպավլովկա (Новопавлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպավլովկա գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կաստելմասա
Կաստելմասա (Castelmassa), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 4309 մարդ, խտությունը՝ 392 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45035, հեռախոսային կոդ՝ 00425։
Կաստելմասան սահմանակից է Կալտո, Կաստելնովո Բարիանո, Չենեզելի, Ֆելոնիկա, Սերմիդե մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ստեփանոս Առաջին նահատակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Միտո
2015 թվականի սեպտեմբերի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 270 953 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 1 250 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 217,32 կմ2 տարածք։
Աշխարհագրություն
Միտոն տեղակայված է Իբարակի պրեֆեկտուրայի կենտրոնում։
Կլիմա
Միտոյում կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է։ Բնութագրվում է շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տեղումները նկատվում են ողջ տարվա ընթացքում, սակայն ձմեռային ամիսները համեմատաբար չոր են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի հատուկ քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Ուղանցույց
Ուղանցույց կամ վիադուկ (viaduc, առաջացել է լատիներեն via - ճանապարհ, ուղի, duco - տանել), խոր ձորի, լեռնային կիրճի, ճահճային գետահովիտի վրայով գցված՝ սովորաբար մեծ երկարության և բարձր հենարաններով կամուրջ։ Ուղանցույցը երբեմն կառուցում են բարձր լիրաթմբերի փոխարեն, երբ վերջիններիս կառուցումը տեխնիկապես և տնտեսապես աննպատակահարմար է։ Հենարանների բարձրության աստիճանաբար մեծացմամբ ուղանցույցները տարբերվում են ուղանցներից, որոնց հենարանների բարձրության տարբերությունը աննշան է։ Ուղանցույցները լինում են քարաշեն, բետոնե, երկաթբետոնե, մետաղե, ըստ կառուցվածքի՝ բազմաթռիչք, կամարակապ, սակավ՝ հեծանային։ Ուղանցույցները հայտնի էին դեռևս Հին Հռոմում։ 19-րդ դարի վերջից քարե Ուղանցույցները փոխարինվեցին մետաղե և երկաթբետոնե ուղանցույցներով ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ուղանցույցներ Կատեգորիա:Կամուրջներ ըստ կառուցվածքի
Ապուշը
«Ապուշը» (Идиот), ռուս գրող Ֆյոդոր Դոստոևսկու վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1868 թվականի հունվարից մինչև 1869 թվականի փետրվար «Русский вестник» պարբերականում։ Համարվում է Դոստոևսկու լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով, այդ թվում նաև հայերեն ։ Վեպի գաղափարը ծնվել է հեղինակի՝ արտասահմանյան ուղևորության ժամանակ, երբ նա եղել է Գերմանիայում ու Շվեյցարիայում։ «Ապուշը» վեպի առաջին գրառումն արվել է 1867 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ժնևում։ Մնացածը գրվել է Իտալիայում և ավարտվել Ֆլորենցիայում 1869 թվականի հունվարի 29-ին։ Նախապես նվիրված է եղել գրողի սիրելի զարմուհուն՝ Ս․ Ա․ Իվանովային։ Պահպանվել են վեպի նախապատրաստական նյութերի երեք տետրեր (առաջին անգամ հրատարակվել են 1931 թվականին), սակայն վեպի սևագիր ու մաքրագիր ձեռագրերը չեն պահպանվել ։
Համաշխարհային կինոյի նշանավոր ռեժիսորներից Ակիրա Կուրոսավան Դոստոևսկու «Ապուշը» վեպի հիման վրա նկարահանել է համանուն կինոնկարը (1951 թվական)։
Առաջին մաս
Առաջին մասի գործողությունները տեղի են ունենում մեկ օրվա ընթացքում՝ նոյեմբերի 27-ին։ Քսանվեցամյա իշխան Լև Նիկոլաևիչ Միշկինը վերադառնում է Շվեյցարիայում գտնվող առողջարանից որտեղ անցկացրել է մի քանի տարի՝ բուժվելով էպիլեպսիայից։ Իշխանն անկեղծ ու անմեղ մարդ է, թեև լավ գլուխ է հանում մարդկային փոխհարաբերություններից։ Նա գնում է Ռուսաստանում իր միակ ազգականների՝ Եպանչինների ընտանիքի մոտ։ Գնացքում նա ծանոթանում է վաճառական Պարֆեն Ռոգոժինի և թոշակի անցած չինովնիկ Լեբեդևի հետ, որոնց ներկայացնում է իր պատմությունը։ Ի պատասխան նա իմանում է մանրամասներ Ռոգոժինի կյանքից, որը սիրահարված է Նաստասյա Ֆիլիպովնային՝ հարուստ կալվածատեր Աֆանասի Իվանովիչ Տոցկու նախկին սիրուհուն։
Եպանչինների տանը պարզվում է, որ Նաստասյա Ֆիլիպովնան այնտեղ շատ հայտնի է։ Ծրագրված է նրան ամուսնացել գեներալ Եպանչինի հովանավորյալ Գավրիլա Արդալիոնովիչ Իվոլգինի հետ, որ պարծենկոտ, բայց միջակ մարդ է։ Իշխան Միշկինը ծանոթանում է վեպի հիմնական հերոսների հետ, որոնք են Եպանչինների դուստրերը՝ Ալեքսանդրա, Ադելաիդան ու Ագլայան, որոնց վրա իշխանը լավ տպավորություն է թողնում, սակայն մնում է նրանց ծաղրալի ուշադրության առարկան, ինչպես նաև գեներալի կին Լիզավետա Պրոկոֆևնա Եպանչինան, որը մշտապես անհանգստության մեջ է այն պատճառով, որ ամուսինը շփվում է Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հետ, որը վատ համբավ ունի, և Գանյա Իվոլգինը, որ շատ է տառապում Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հետ իր սպասվող ամուսնության պատճառով, թեև հանուն փողի նա պատրաստ է ամեն ինչի և չի կարողանում վճռական քայլ կատարել Ագլայայի հետ հարաբերությունների հաստատման հարցում։ Իշխան Միշկինը գեներալի կնոջն ու դուստրերին բարեսրտորեն պատմում է, թե ինչ է իմացել Նաստասյա Ֆիլիպովնայի մասին Ռոգոժինից, ինչպես նաև պատմում է իր ծանոթի հուշերի ու զգացմունքների մասին, որը դատապարտվել էր մահապատժի, սակայն վերջին պահին նրան ներում է շնորհվել։
Նույն երեկոյան Միշկինը, կանխազգալով ինչ-որ վատ բան, շատ է ուզում գնալ Նաստասյա Ֆիլիպովնայի տուն և սկզբում հույսը դնում էր ավագ Իվոլգինի վրա, որը խոստանում է Միշկինին տանել այդ տուն, սակայն իրականում չգիտի, թե որտեղ է ապրում Նաստասյա Ֆիլիպովնան։ Հուսահատված իշխանին անսպասելիորեն օգնում է Գանյայի կրտսեր եղբայրը՝ նշան ցույց տալով Նաստասյա Ֆիլիպովնայի տան ճանապարհը։ Վերջինիս անվանակոչության օրն է,և հրավիրված են քիչ թվով հյուրեր։ Իբր թե այդ օրը պետք է ամեն ինչ վճռվի, և Նաստասյա Ֆիլիպովնան պետք է տա իր համաձայնությունը Գանյայի հետ ամուսնանալու վերաբերյալ։ Իշխանի անսպասելի հայտնվելը զարմացնում է բոլորին։ Հյուրերից մեկը՝ Ֆերդիշչենկոն, առաջարկում է զվարճանալու համար խաղալ մի խաղ․ ներկաներից յուրաքանչյուրը պատմում է իր ամենաստոր արարքի մաիսն։ Իրենց պատմություններն են ներկայացնում Ֆերդիշչենկոն ու Տոցկին։ Այդ պատմության ձևով Նաստասյա Ֆիլիպովնան հրաժարվում է ամուսնանալ Գանյայի հետ՝ նախապես խորհուրդ հարցնելով իշխան Միշկինից։ Անսպասելիորեն սենյակ է ներխուժում Ռոգոժինն իր խմբի հետ, և բերում խոստացած գումարը։ Նա Նաստասյա Ֆիլիպովնային առաջարկում է փողը՝ «իրենը» դառնալու խոստման դիմաց։
Իշխանը նույնպես զարմանքի տեղիք է տալիս՝ Նաստասյա Ֆիլիպովնային առաջարկելով ամուսնանալ իր հետ, իսկ վերջինս էլ հուսահատության պահին քիչ է մնում, որ տա իր համաձայնությունը։ Այդ ժամանակ պարզվում է, որ իշխանը ստանում է մեծ ժառանգություն։ Նաստասյա Ֆիլիպովնան Գանյային առաջարկում է վերցնել հարյուր հազարը և դրանք նետում է բուխարու մեջ․ «Միայն թե առանց ձեռնոցների, մերկ ձեռներով և թևքերդ վեր քշտիր ու փաթեթը դուրս կորզիր կրակից։ Դուրս քաշեցիր՝ քոնն է, ամբողջ հարյուր հազարը քոնն է։ Մի քիչ միայն մատիկներդ կայրես, բայց ախր հարյո՜ւր հազար է, մտածի՜ր։ Ինչքա՞ն ժամանակ է պետք, որ կրակից կորզես։ Իսկ ես մի քիչ կզմայլվեմ հոգուդ նայելով, թե ինչպես իմ փողերին տիրանալու համար կրակն ես նետվում»։ Լեբեդևը, Ֆերդիշչենկոն ու մյուսները Նաստասյա Ֆիլիպովնային խնդրում են իրենց թույլ տալ կրակից հանել փողը, սակայն նա մնում է անդրդվելի։ Իվոլգինը կորցնում է գիտակցությունը։ Նաստասյա Ֆիլիպովնան ունելիով հանում է գրեթե անվնաս փողի փաթեթն, այն դնում Իվոլգինի կողքին ու հեռանում Ռոգոժինի հետ։
Երկրորդ մաս
Անցել է կես տարի։ Իշխան Միշկինը, որ բնակվում է Մոսկվայում, այլևս չի թվում բոլորովին միամիտ մարդ, սակայն պահպանում է պարզությունը հարաբերությունների մեջ։ Այդ ընթացքում նա հասցրել է ստանալ ժառանգությունը, որի մասին լուրեր են պտտվում, թե այն հսկայական է։ Լուրերից նաև հայտնի է, որ Մոսկվայում իշխանը մտերիմ է եղել Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հետ, սակայն շուտով վերջինս լքում է իշխանին։ Այդ ժամանակ Կոլյա Իվոլգինը, որ ընկերություն էր անում Եպանչինա քույրերի ու նույնիսկ գեներալի կնոջ հետ, Ագլայային է փոխանցում երկտող իշխանից, որում նա խառնաշփոթ արտահայտություններով խնդրում է հիշել իր մասին։
Ամռանը Եպանչինները մեկնում են Պավլովսկում գտնվող ամառանոցը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Պետերբուրգ է գնում Միշկինը և այցելում Լեբեդևին, որից իմանում է Պավլովսկի մասին ու նրանից ամառանոց է վարձում այդ նույն վայրում։ Ապա իշխանը հյուր է գնում Ռոգոժինին, որի հետ ծանր խոսակցություն է ունենում, ինչից հետո նրանք եղբայրանում են ու փոխանակում իրենց խաչերը։ Միաժամանակ ակնհայտ է դառնում, որ Ռոգոժինը պատրաստ է սպանել իշխանին կամ Նաստասյա Ֆիլիպովնային և դրա համար արդեն դանակ է գնել։ Ռոգոժինի տանը Միշկինը նկատում է Հանս Հոլբայն Կրտսերի «Մեռած Քրիստոսը» նկարի պատճենը, որը դառնում է վեպի կարևորագույն գեղարվեստական կերպարներից մեկը, որ հաճախ հիշատակվում է նաև հետագայում։
Ռոգոժինի մոտից վերադառնալիս իշխանը զգում է, որ նոպան մոտ է, նրա գիտակցությունը մթագնում է։ Նա նկատում է, որ իրեն հետևում են ինչ-որ «աչքեր», հավանաբար Ռոգոժինը։ Հասնելով հյուրանոցի մոտ՝ Միշկինը բախվում է Ռոգոժինի հետ, որ արդեն պատրաստվում էր դանակով խփել, սակայն այդ պահին տեղի է ունենում էպիլեպսիկ նոպան, և հանցագործությունը կանխվում է։
Միշկինը տեղափոխվում է Պավլովսկ, որտեղ տիկին Եպանչինան, լսելով, որ նա անառողջ է, անմիջապես այցելում է նրան իր դուստրերի ու իշխան Շչ-ի հետ, որն Ադելաիդայի փեսացուն էր։ Տանը ներկա են նաև Լեբեդևն ու Իվոլգինը։ Ավելի ուշ նրանց միանում են գեներալ Եպանչինն ու Եվգենի Պավլովիչ Ռադոմսկին՝ Ագլայայի ենթադրյալ փեսացուն։ Կոլյան հիշեցնում է մի կատակ ոմն «աղքատ ասպետի» մասին, իսկ Լիզավետա Պրոկոֆևան, չհասկանալով դա, Ագլայային ստիպում է արտասանել Պուշկինի հայտնի ստեղծագործությունը, ինչը նա անում է՝ բանաստեղծության մեջ ասպետի կողմից գրված անվան սկզբնատառերը փոխարինելով Նաստասյա Ֆիլիպովնայի անվան սկզբնատառերով։
Հայտնվում է այցելուների նոր բազմամարդ խումբ, որոնց մեջ են մասնավորապես Իպոլիտն ու Անտիպ Բուրդովսկին, որը հայտարարում է, թե բարոյական իրավունք ունի պահանջել իշխանի ունեցվածքի մի մասը, քանի որ իր «հայր» Պավլիշչևն իր ժամանակին մեծ գումար է հատկացրել իշխանի բուժման համար։ Բարձր ընթերցվում է թերթում տպագրված պամֆլետը, որտեղ Միշկինը ներկայացվում է որպես ի ծնե ապուշ, որը Պավլիշչևի որդուց» խլել է երջանիկ ապագայի հույսը՝ չցանկանալով կիսել նրա հետ իր «միլիոնների» ժառանգությունը։ Գանյան, որին վարձել էր Միշկինը, համոզիչ կերպով ապացուցում է, որ Բուրդովսկին բոլորովին էլ Պավլիշչևի որդին չէ, ինչպես նա ենթադրում է։ Միշկինն իրեն դրսևորում է որպես բարի ու մեղմ մարդ, որ մասամբ սարկաստիկ գնահատականի է արժանանում Եպանչինների կողմից։ Տեսարանի ավարտին ուշադրության կենտրոնում է հայտնվում թոքախտով հիվանդ Իպոլիտը, որի խոսքը՝ ուղղված բոլոր ներկաներին, լի է անսպասելի բարոյական պարադոքսներով։ Այդ նույն երեկոյան, հեռանալով Միշկինի տնից, Եպանչիններն ու Ռադոմսկին հանդիպում են կառքով անցնող Նաստասյա Ֆիլիպովնային, որն ընթացքից Ռադոմսկուն գոռում է ինչ-որ պարտամուրհակների մասին՝ դրանով իսկ նրան անվանարկելով Եպանչինների ու իր ապագա հարսնացուի առաջ։
Երրորդ օրը գեներալի կինն անսպասելիորեն այցելում է իշխանին, թեև բարկացած էր նրա վրա այդ ողջ ընթացքում։ Զրույցի ընթացքում պարզվում է, որ Ագլայան ինչ-որ կերպ խոսել է Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հետ Գանյայի ու նրա քրոջ միջոցով, որ Եպանչինների տան այցելուներից է։ Իշխանը նաև ասում է, որ գրություն է ստացել Ագլայայից, որում նա խնդրում է չերևալ իր աչքին։ Զարմացած Լիզավետա Պրոկոֆևնան, հասկանալով, որ այդտեղ իրենց դերն ունեն զգացմունքները, որ Ագլայան տածում է իշխանի նկատմամբ, անմիջապես նրան հանձնարարում է հյուր գալ իրենց «դիտմամբ»։
Երրորդ մաս
Լիզավետա Պրոկոֆևնա Եպանչինան իր մեջ գանգատվում է իշխանից նրա համար, որ նրա պատճառով իրենց կյանքում ամեն ինչ տակնուվրա է եղել։ Նա իմանում է, որ Ագլայան գրություններ է փոխանակում Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հետ։
Եպանչինների հետ հանդիպմանը իշխանը խոսում է իր ու իր հիվանդության մասին և այն մասին, որ իր վրա չի կարելի ծիծաղել։ Ագլայան պաշտպանում է նրան․ «Այստեղ բոլորը, բոլորը չարժեն ձեր ճկույթին, ոչ ձեր խելքին, ոչ սրտին։ Դուք բոլորից ազնիվ եք, բոլորից ազնվաբարո, բոլորից լավ, բոլորից բարի, բոլորից խելացի»։ Բոլորը ցնցված են։ Ագլայան շարունակում է․ «Ես ոչ մի դեպքում չեմ ամուսնանա ձեզ հետ։ Իմացեք, որ ոչ մի դեպքում և երբե՛ք։ Իմացե՜ք այդ։ Մի՞թե կարելի է ձեզ նման ծիծաղելիի հետ ամուսնանալ։ Դուք հիմա հայելու մեջ նայեցեք ձեզ, ի՜նչ տեսք ունեք հիմա։ Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ են նրանք ինձ ձեռ առնում, թե ես կամուսնանամ ձեզ հետ։ Դուք պետք է որ իմանաք այդ։ Դուք էլ դավադրության մեջ եք նրանց հետ»։ Իշխանն արդարանում է, թե ինքը չի էլ մտածում այդ մասին։ Ի պատասխան Ագլայան սկսում է անզուսպ ծիծաղել։
Ավելի ուշ Միշկինը, Ռադոմսկին ու Եպանչինների ընտանիքը կայարանում հանդիպում են Նաստասյա Ֆիլիպովնային։ Նա բարձրաձայն հայտնում է Ռադոմսկուն, որ նրա հորեղբայր Կապիտոն Ալեքսևիչն ինքնասպան է եղել պետական գումար վատնելու համար։ Պորուչիկ Մոլովցովը՝ Ռադոմսկու ընկերը, Նաստասյա Ֆիլիպովնային կոչում է «անպատկառ», և վերջինս ճիպոտով խփում է նրա դեմքին։ Սպան նետվում է դեպի Նաստասյա Ֆիլիպովնան, սակայն Միշկինը պաշտպանում է նրան։ Ռոգոժինը տանում է Նաստասյա Ֆիլիպովնային։
Ագլայան երկտող է ուղարկում Միշկինին՝ հանդիպում նշանակելով այգում գտնվող նստարանի մոտ։ Միշկինն անհանգիստ է․ նա չի կարողանում հավատալ, որ իրեն կարող են սիրել։
Չորրորդ մաս
Ագլայան իշխանին նվիրում է ոզնի «ի նշան իր խորին հարգանքի»։ Եպանչինների մոտ Ագլայան ցանկանում է իմանալ նրա կարծիքը ոզնու մասին, ինչի պատճառով իշխանը շփոթվում է։ Ագլայան գոհ չի մնում պատասխանից, և ուղղակի հարցնում է, թե խնդրում է նա արդյոք իր ձեռքը, թե ոչ։ Իշխանը հավատացնում է, որ խնդրում է ու շատ է սիրում նրան։ Ագլայան հարցնում է նրա նյութական վիճակի մասին, ինչը մյուսներին թվում է բոլորովին անպատշաճ։ Հետո նա ծիծաղում է ու փախչում, իսկ քույրերն ու ծնողները գնում են նրա հետևից։ Իր սենյակում Ագլայան լաց է լինում, հաշտվում հարազատների հետ ու ասում, որ բոլորովին էլ չի սիրում իշխանին և «կմեռնի ծիծաղից», եթե նորից տեսնի նրան։ Ագլայան ներողություն է խնդրում իշխանից, իսկ նա այնքան երջանիկ է, որ նույնիսկ չի լսում աղջկա խոսքերը։ Ողջ երեկոյի ընթացքում նա ուրախ զրուցում է, ապա այգում հանդիպում Իպոլիտին, որը սովորականի նման ծաղրում է նրան։
Երեկոն բարձր հասարակությունում սկսվում է հաճելի զրույցներից, սակայն հանկարծ սկսում է խոսել իշխանը․ ավելի ու ավելի ոգևորվելով՝ նա ի վերջո ջարդում է չինական սափորը, ինչպես և կանխատեսել էր։ Այն բանից հետո, երբ բոլորը ներում են նրա այդ արարքը, նա իրեն հիանալի է զգում և շարունակում է ոգևորված խոսել։ Խոսքի ընթացքում նա կանգնում է, ու հանկարծ սկսվում է նոպան։ Ագլայան հետո հայտարարում է, որ ինքը երբեք էլ նրան չի համարել իր փեսացուն։
Զրույցի ընթացքում Նաստասյա Ֆիլիպովնան իշխանին հրամայում է որոշել, թե ում հետ է նա գնալու։ Իշխանը ոչինչ չի հասնակում, և դիմում է Ագլայային և հարցնում՝ ցույց տալով Նաստասյա Ֆիլիպովնային․ «Մի՞թե դա հնարավոր է։ Ախր նա․․․ այնքան դժբախտ է»։ Դրանից հետո Ագլայան չի դիմանում ու փախչում է, իշխանը գնում է նրա հետևից, սակայն Նաստասյա Ֆիլիպովնան բռնում է նրա ձեռքն ու ուշագնաց լինում։ Իշխանը մնում է նրա հետ։
Սկսվում է իշխանի ու Նաստասյա Ֆիլիպովնայի հարսանիքի նախապատրաստությունը։ Եպանչինները հեռանում են Պավլովսկից։ Գալիս է բժիշկը, որպեսզի զննի Իպոլիտին, ինչպես նաև իշխանին։ Ռադոմսկին ցանկանում է վերլուծել տեղի ունեցածը և որոշել իշխանի մոտիվներն այս կամ այն արարքների ու զգացմունքների հարցում։ Իշխանը համոզված է, որ ինքը մեղավոր է։
Գեներալ Իվոլգինը մեռնում է երկրորդ կաթվածից։ Լեբեդևը սկսում է ինտրիգներ լարել իշխանի դեմ և այդ մասին խոստովանում է հարսանիքի օրը։ Իպոլիտն իշխանին ասում է, թե Ռոգոժինը կսպանի Ագլայային նրա համար, որ իշխանն իրենից խլել է Նաստասյա Ֆիլիպովնային։ Վերջինս շատ է անհանգստանում՝ երևակայելով, թե Ռոգոժինը թաքնվել է այգում և ուզում է սպանել իրեն։ Հարսանիքից առաջ, երբ իշխանն արդեն սպասում էր եկեղեցում, Նաստասյա Ֆիլիպովնան տեսնում է Ռոգոժինին, գոռում՝ «Փրկի՛ր ինձ» և հեռանում նրա հետ։ Իշխանն ասում է, թե նրա վիճակում դա լրիվ հասկանալի է, իսկ Կելլերը նրա ռեակցիան համարում է «անօրինակ փիլիսոփայություն»։
Իշխանը հեռանում է Պավլովսկից, համար վարձում Պետերբուրգում և սկսում փնտրել Ռոգոժինին։ Երբ նա գնում է Ռոգոժինի տուն, աղախինն ասում է, թե նա տանը չէ, իսկ դռնապանը, ընդհակառակը, պատասխանում է, թե նա տանն է, սակայն լսելով իշխանի հերքումը, ենթադրում է, թե գուցե դուրս է եկել։ Հյուրանոցի ճանապարհին Ռոգոժինն ամբոխի մեջ դիպչում է իշխանի արմունկին ու ասում, որ նա գնա իր հետ։ Նաստասյա Ֆիլիպովնան նրա տանն է։ Նրանք բարձրանում են Ռոգոժինի բնակարան, որտեղ Նաստասյա Ֆիլիպովնան պառկած է անկողնու վրա․ Ռոգոժինը սպանել է նրան դանակով ու ծածկել սավանով։ Նրանք գիշերը մնում են դիակի մոտ, իսկ առավոտյան, երբ նրանց գտնում են, Ռոգոժինը զառանցում էր, իսկ իշխանը ոչինչ չէր հասկանում ու ոչ ոքի չէր ճանաչում․ նա «ապուշ» է, ինչպես այն ժամանակ Շվեյցարիայում։
Կերպարներ
Եպանչինների ընտանիք՝ ''Իվոլգինների ընտանիքը՝ ''Այլ կերպարներ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոստոևսկու վեպեր Կատեգորիա:1868 վեպեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր
(8603) Սենատոր
(8603) Սենատոր (Senator), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,148936 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7277 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5702 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1150,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,312874 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,67° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վալենտին Սորոկին
Վալենտին Վասիլիի Սորոկին (Валенти́н Васи́льевич Соро́кин, ծնվ.՝ 25 հուլիսի, 1936, Իվաշլա, Բաշկիրիայի ԻԽՍՀ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող և հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Վալենտին Սորոկինը ծնվել է 1936 թվականի հուլիսի 25-ին Իվաշլա բնակավայրում (ներկայում՝ Բաշկորտոստան), անտառապահի բազմազավակ ընտանիքում։ Ծնողներն են Վասիլի և Աննա Սորոկինները։ Հայրը Հայրենական Մեծ պատերազմից վերադարձել էր հաշմանդամ, ավագ եղբայրը մահացել էր դժբախտ պատահարի արդյունքում։ Վալենտին Սորոկինը 14 տարեկան հասակում ընդունվում է ֆաբրիկային ուսումնարան։ Չելյաբինսկի մետալուրգիական գործարանում տասը տարի աշխատել է որպես էլեկտրակռունկի օպերատոր։
Ավարտել է երեկոյան դպրոցն ու լեռնամետալուրգիական տեխնիկումը։ 1962 թվականին տեղափոխվում է Մոսկվա Գրական բարձրագույն կուրսերում սովորելու նպատակով։ Ավարտելուց հետո 1965-1967 թվականներին գլխավորել է Սարատովի «Волга» ամսագրի գրական բաժինը։ 1968—1969 թվականներին «Молодая гвардия» ամսագրում վարել է նոթագրության ու հրապարակախոսության բաժինը։
1970-1980 թվականներին Վալենտին Սորոկինը աշխատել է որպես «Современник» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր։
1978 թվականից սկսած Վալենտին Սորոկինն ու «Современник» հրատարակչության ղեկավարությունը հալածանքների են ենթարկվում իշխանությունների կողմից։ Վալենտին Սորոկինին զրկում ն բնակարանից, ենթարկում կուսակցական քննադատության։
1990 թվականին ստորագրել է «74-ի նամակը»։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Վալենտին Սորոկինը եղել է ԽՍՀՄ Գրողների միության համանախագահ, ապա եղել է Գրողների միությունների միջազգային միության գործադիր կոմիտեի նախագահ։
Ստեղծագործություն
Իր առաջին ստեղծագործությունները Վալենտին Սորոկինը տպագրել է շրջանային, ապա մարզային մամուլում։ 1957 թվականին նրա ստեղծագործություններն ընդգրկվել են Ն. Վորոնովի ալմանախներում, 1960 թվականին լույս է տեսնում Սորոկինի առաջին գիրքը՝ «Երազանք» («Мечта»), որի որոշ բանաստեղծություններ քննադատներին առիթ տվեցին Սորոկինին դասել «բանվորական գրողների» շարքում։ Սակայն 1962 թվականին լույս է տեսնում նրա բանաստեղծությունների «Ինձ Ռուսաստանը սիրտ է նվիրել» («Мне Россия сердце подарила») և «Ես հանգիստ չունեմ» («Я не знаю покоя») գրքերը, որոնցում քնարական հերոսն իր առջև բոլորովին այլ խնդիրներ է դնում։
1962 թվականին Լեոնիդ Սոբոլևի, Բորիս Ռուչյովի, Վասիլի Ֆյոդորովի երաշխավորագրերով Վալենտին Սորոկինն ընդունվում է ԽՍՀՄ Գրողների միություն։
1970-ական Սորոկինը գրում է մի շարք պոեմներ, այդ թվում՝ «Евпатий Коловрат», «Пролетарий», «Дмитрий Донской», «Сейитназар», «Красный волгарь», «Две совы», «Золотая»։ 1980-ական թվականներին Սորոկինը մի քանի անգամ փորձում է հրատարակել «Անմահ մարշալը» («Бессмертный маршал») էպիկական պոեմը (Գեորգի Ժուկովի մասին), որ նա գրել էր դեռ 1978 թվականին, սակայն քաղաքական գրաքննադատությունը նրանցից հանում էր հարյուրավոր տողեր։ Պոեմն ամբողջավին հրատարակվել է միայն 1989 թվականին ։
1980-թվականների վերջին ու 1990-ական թվականների սկզբին Վալենտին Սորոկինը հրատարակում է ռուս բանաստեղծներ Սերգեյ Եսենինի, Բորիս Կորնիլովի, Պավել Վասիլևի, Նիկոլայ Ռուբցովի և այլոց մասին հուշերի շարք, որոնք հետագայում մտան «Բանաստեղծի խաչը» («Крест поэта», 1995) վավերագրական-հրապարակախոսական գրքի մեջ։ Ինչպես նաև գրում է հուշեր ռուս ժամանակակից գրողներ Բորիս Ռուչյովի, Լյուդմիլա Տատյանիևայի, Վ. Ֆյոդորովի, Պյոտր Պրոսկուրինի, Յուրի Բոնդարևի, Եգոր Իսաևի, Վ. Սեմակինի, Ի. Շևցովի, Նիկոլայ Վորոնովի, Իվան Ակուլովի, Դմիտրի Կովալյովի, Վիկտոր Բոկովի, Վ. ՅժԿոչետկովի, Վլադիլեն Մաշկովցևի, Ա. Ֆիլատովի, Սերգեյ Սոկոլինի և այլոց մասին։
Վալենտին Սորոկինի բանաստեղծությունները թարգմանվել են եվրոպական շատ լեզուներով, արաբերեն ու հինդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կյանքը հիասքանչ է (ֆիլմ, 1997)
«Կյանքը հիասքանչ է» («La vita è bella»), իտալական գեղարվեստական ֆիլմ, տրագիկոմեդիա, որի սցենարի հեղինակը, գլխավոր ռեժիսորը և գլխավոր դերակատարը Ռոբերտո Բենինյին է։
Ցուցադրությունից հետո ֆիլմը լայն տարածում է գտել մի շարք երկրներում։ 1998 թ. Կաննի կինոփառատոնում ֆիլմն արժանացել է Գրան-պրի մրցանակի։ Նույն տարում ներկայացվել է նաև Օսկարի 7 անվանակարգերում, որից 3-ում հաղթել է։
Նախաբան
«Սա հասարակ պատմություն է, բայց այն հեշտ չէ պատմել։ Այնտեղ, ինչպես հեքիաթում, շատ է վիշտը, և, որպես հեքիաթ` այն լիքն է հրաշքներով և երջանկությամբ…»,- հեղինակի խոսքերով է սկսվում ֆիլմը, ով մարմնավորում է փոքրիկ Ժոզեին (Giorgio Cantarini)՝ գլխավոր հերոս Գվիդոյի (Ռոբերտո Բենինյի) որդուն։
1939 թ., Իտալիա, Արեցո։ Գվիդոն իր ընկերոջ՝ Ֆերուչչոյի (Sergio Bustric) հետ գյուղից գալիս է քաղաք` իր քեռու մոտ աշխատելու։ Նա դառնում է մատուցող իր քեռուն պատկանող հյուրանոցում՝ Grand Hotel-ում։ Ֆիլմը կարելի բաժանել 2 մասի. Գվիդոյի ծանոթությունը իր ապագա կնոջ՝ Դորայի (Николетта Браски) հետ, և հրեաների տեղափոխումը գերմանական ճամբար։
Գվիդո և Դորա
Ֆիլմի սկզբում, երբ 2 ընկեր գնում են քաղաք, ճանապարհին մտնում են մի ագարակ, որպեսզի վերանորոգեն իրենց մեքենան։ Վերանորոգելուց հետո՝ աղբյուրի մոտ լվացվելիս, հանկարծ տան կտուրից մի աղջիկ է ցատկում և Գվիդոն բռնում է նրան։ Դա Դորան է, ով ընկնում է կտուրից, քանի որ մեղուն կծել էր ոտքը։ Այստեղ Գվիդոն կնքում է Դորայի մականունը՝ արքայադուստր։ Հաջորդ անգամ Գվիդոն հանդիպում է «արքայադստեր» հետ արդեն Արեցոյի փողոցներից մեկում, երբ Գվիդոն տհաճ միջադեպի մեջ է ընկնում և հեծանիվով փախչում է բաժնի պետից, ով չի ստորագրում գրքերի խանութի բացման թույլտվության դիմումը։ Փախչելիս նա պատահաբար հեծանիվով բախվում և ընկնում է Դորայի վրա։
Հյուրանոցում աշխատելիս Գվիդոն սպասարկում է բժիշկ Լեսինգին (Хорст Буххольц), ով տարված էր հանելուկներով։ Նա կարող էր մի քանի օր չքնել, որպեսզի գտներ իրեն տրված հանելուկի պատասխանը։ Բժիշկը Գվիդոյին համարում էր իրեն սպասարկած մատուցողներից ամենախելացին, քանի որ Գվիդոն շատ հեշտությամբ էր գտնում իր կողմից տրված հանելուկները։
Մի օր էլ Հռոմից հյուր է գալիս նախարարությունից մի մարդ։ Նրան սպասարկելիս Գվիդոն իմանում է, որ այդ մարդը պետք է այցելի այն դպրոցը, որտեղ աշխատում է Դորան։ Մինչ այդ մարդը նախաճաշում է, Գվիդոն նրա փոխարեն և նրա անունից գնում է դպրոց։ Գվիդոյին տեսնելով՝ Դորան հաճելիորեն զարմանում է։ Այստեղ Գվիդոն աղջկանից իմանում է, որ նա երեկոյան գնալու է թատրոն՝ դիտելու Օֆենբախի «Հոֆմանի հեքիաթները» օպերան։ Ֆիլմի որոշ դրվագներում արդեն երևում են Իտալիայի ֆաշիստական ուղղվածության տարրեր։ Հռոմից ժամանած մարդը պետք է երեխաներին բացատրեր իրենց բարձր ռասայի մասին։ Սակայն Գվիդոն երեխաների մոտ ծաղրում է ռասայական տարբերություն դնելը, մինչև իսկապես դպրոց է ժամանում Հռոմից ժամանած անձնավորությունը։
Գվիդոյի և Դորայի հաջորդ հանդիպումը տեղի է ունենում օպերան դիտելու օրը։ Գվիդոյի հնարամտության շնորհիվ օպերայի ավարտից հետո Դորան սխալմամբ նստում է Գվիդոյի ընկերոջ մեքենան, որը վարում է Գվիդոն։ Նրանք ծանոթանում են, զբոսնում են, Գվիդոն իր «հրաշագործություններով» զարմացնում է Դորային և վերջում տուն է ուղեկցում։
Խնջույքի ընթացքում Ռուդոլֆոն (բաժնի պետը) հայտարարում է, որ պատրաստվում է ամուսնանալ Դորայի հետ։ Սակայն Դորան Գվիդոյին ասում է, որ իրեն տանի այդտեղից։ Գվիդոն մտնում է հյուրանոց իր քեռու ձիով, որին վանդալները կանաչ էին ներկել և վրան գրել էին «հրեական ձի», և տանում է Դորային։
Գերմանական ճամբար
Գվիդոն և արդեն իր կինը՝ Դորան, երեխա են ունենում՝ Ժոզեին (Giorgio Cantarini)։ Դորան, ինչպես նախկինում, աշխատում է դպրոցում, իսկ Գվիդոն գրենական պիտույքների և գրքերի խանութ է բացում։ Երկրում հրեաների նկատմամբ արհամարհանքը ավելի բացահայտ է դառնում։ Նույնիսկ որոշ խանութների վրա գրում են՝ «հրեանարի և շների մուտքը արգելվում է»։ Մի անգամ՝ Ժոզեի ծննդյան օրը, հրեաներին հավաքում և տանում են գնացքով։ Տուն գալով՝ Դորան տեսնում է, որ իր ամուսնուն և որդուն նույնպես տարել են։ Նա գնում է կայարան և մի գերմանացու ասում է, որ իրեն նույնպես տանեն։ Նրան նույնպես վերցնում են, և բոլորին տանում են գերմանական ճամբար։ Ճանապարհին Գվիդոն Ժոզեին համոզում է, որ որդու ծննդյան կապակցությամբ գնում են խաղ խաղալու, որտեղ հաղթողը կստանա իրական տանկ։ Ժոզեն հավատում է հորը և ամբողջ ժամանակ հետևում է հոր հրահանգներին։ «Խաղում» հաղթելու համար Ժոզեից պահանջվում էր թաքնվել զինվորներից, չլացել, հաց չուզել։ Խաղի վերջում կհաղթի այն մասնակիցը, ով կհավաքի 1000 միավոր։
Ճամբարում անառողջներին, ծերերին և երեխաներին ուղարկում են լողանալու, որտեղ բոլորին գազով խեղդում են։ Սակայն Ժոզեն լողանալ չսիրելու շնորհիվ չի գնում և ողջ է մնում, և Գվիդոն նրան թաքցնում է ամբողջ ընթացքում։ Ճամբարում բոլոր ջահել առողջ տղամարդկանց տաժանակիր աշխատանքների են տանում, իսկ կանանց իրենց համապատասխան գործերով են աշխատեցնում։ Իսկ այդ ընթացքում Ժոզեն թաքնվում էր տղամարդկանց քնելավայրում, և Գվիդոն, ամեն երեկո գործից վերադառնալով, Ժոզեին պատմում էր իր «խաղացած խաղերի» և վաստակած միավորների մասին։
Մի օր արթնանալիս հրեաները տեսնում են, որ գերմանացիները փախչում են՝ իրենցից հետո վերացնելով հետքերը։ Գվիդոն, հասկանալով այս ամենը, Ժոզեին թաքցնում է մի երկաթից պահարանում և ասում է, որ նա դուրս չգա այնքան ժամանակ, մինչև բոլորը չգնան այդտեղից, մինչև աղմուկը չդադարի, և գլխաշորով փորձում է աղջիկների ամբոխի մեջ մտնել և գտնել Դորային։ Սակայն նրան բռնում են, տանում են մի քանդված շինության հետնամաս և սպանում են։
Մի քանի ժամ անց, երբ բոլորը գնում են, և աղմուկը դադարում է, Ժոզեն դուրս է գալիս իր թաքստոցից։ Այդ ժամանակ ԱՄՆ-ի դրոշով մի տանկ է մոտենում նրան։ Փոքրիկը մտածում է, որ նա հաղթել է, և դա է իր մրցանակը։ Ամերիկացիները փոքրիկին վերցնում են իրենց հետ։ Նրանք պատերազմը հաղթել են և եկել են հրեաներին փրկելու։ Ճանապարհին, հրեաների ամբոխի կողքով անցնելու ժամանակ, փոքրիկը տեսնում է իր մորը և վազում է նրա մոտ։ Գրկելով նրան, Ժոզեն ուրախությամբ հայտնում է մորը, որ իրենք հաղթել են «խաղը»,-«Մայրիկ, մենք հաղթեցինք, մենք հաղթեցի՜նք»։
Քննադատություններ
«Կյանքը հիասքանչ է» ֆիլմի քննադատությունները եղել են տարբեր։ Չնայած ֆիլմի կոմերցիոն և մրցանակային հաջողություններին՝ քննադատությունները եղել են տարբեր պատճառներով։ Որոշները համարում են այն ուղղակի կատակերգություն, որը ոչ մի հղում չի կատարել Հոլոքոստին, ինչպես նաև ֆիլմում նկատել են հակասեմիտիզմի տարրեր ։
-Այն բացասական միտքը, որտեղ դուք օգտագործում եք «հրեա» բառը, իր մեջ պարունակում է հակասեմիտիզմի տարրեր, դա ամենահին ու չանցնող զգուշացումներից է,- ասվում է Հակազրպարտության լիգայի նախագահ Աբրահամ Ֆոկսմանի կողմից գրված նամակում, ով նաև հանդիսանում է Բենինյիի լավ ընկերը։ -Հուսով ենք, որ ձեր այդ համընդհանուր քննադատությունը, որը մենք տեսնում ենք Իտալիայում, կհանդիսանա պատճառ, որպեսզի վերանայեք ձեր դիրքորոշումները և հայացքները, և ինքնավերլուծություն կանեք։ Ֆոսկմանը նաև ավելացնում է, որ Բենինյիի փայլուն խաղը բերել է նրան մեծ հռչակ ամբողջ աշխարհում։ Ըստ նրա՝ Բենինյին ավելի շատ է ուսումնասիրել Հոլոքոստը, քան շատ ժամանակակիցներ և նրան պետք է պատիվ տալ, ոչ թե վիրավորել ։
Քիրսի Քլեմոնս
Քիրսի Նիքոլ Քլեմոնս (Kiersey Nicole Clemons, ), ամերիկյան դերասանուհի և երգչուհի։ Հայտնի է իր Քասանդրա «Դիգի» Էնդրյուս դերով 2015 թվականի կատակերգություն դրամա «Թմրանյութ» ֆիլմում։ Նա նաև հայտնի է Amazon Studios-ի «Թափանցիկ» և CBS-ի «Պահպանված» հեռուստասերիլներում իր կատարած դերերով։ Նա մարմնավորում է Այրիս Ուեսթին DC-ի ընդարձակ տիեզերքում։
Կյանքը հիասքանչ է (ֆիլմ, 1997)
Քննադատություններ
Աշխարհահռչակ ռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգը, ով հայտնի է Հոլոքոստի մասին իր «Շինդլերի ցուցակը» օսկարակիր ֆիլմով, «Կյանքը հիասքանչ է» ֆիլմի ցուցադրությունից հետո գնում է ասելով.- Սա ֆարս է, բացահայտ ծաղր Հոլոքոստի զոհերին ։
Քիրսի Քլեմոնս
Կյանք և կարիերա
Քլեմոնսի հայրը աֆրոամերիկացի է, իսկ մայրը եվրոպացի ։
Կյանքը հիասքանչ է (ֆիլմ, 1997)
Քննադատություններ
Իսկ հայտնի կինոքննադատ Ռոջեր Էբերտի կարծիքով ոչ մի համակենտրոնացման ճամբարում Գվիդո չի կարող լինել, սակայն այս ֆիլմը ֆաշիստների մասին չէ, այլ մարդկային ոգու ։
Քիրսի Քլեմոնս
Կյանք և կարիերա
Իր կարիերայի վաղ տարիներում մարմնավորել է Կիռա Սթառին Disney Channel-ի «Օսթին և Էլի» սիթքոմում։ Նա նաև խաղացել է Disney Channel-ի «Ամպ 9» ֆիլմում։ Քլեմոնսը կատարել է հրավիրված դեր «CSI։ Հանցանքի վայր» հեռուստասերիալում։ 2014 թվականին նա նկարահանվել է Թրեյ Սոնգզի «SmartPhones» տեսահոլովակում, որտեղ նա երգչի սիրային հետաքրքրությունն է, ով հեռախոսի միջոցով բռացնում է նրան դավաճանեոլու պահին։
Կյանքը հիասքանչ է (ֆիլմ, 1997)
Ֆիլմը վարկանիշային ցանկերում
Ֆիլմը նաև մտնում է Ռուսաստանի Կինոմատոգրաֆիայի Պետական Համալսարանի կողմից երաշխավորված ֆիլմերի ցանկում։
Հետաքրքիր փաստեր
-Իմ ճակատագիրը փոքր տարիքից պլանավորված էր։ Մի գիշեր երազումս հայտնվեց մի սպիտակ ձի և կանչեց ինձ. «Օսկար»։ Ես արթնացա և զարմացած ասացի, որ ես Օսկարը չեմ, իմ անունը Ռոբերտո է։ Սակայն մի օր սպիտակ ձին նորից հայտնվում է երազումս ու կանչում Օսկար, և ես գնացի մեր գյուղի գուշակի մոտ, բայց նա չկարողացավ օգնել։
Պատասխանը Բենինյին ստացավ մի քանի տարի անց. «Կյանքը հիսքանչ է» ֆիլմի համար նա ստացավ 3 Օսկար ։ Բենինյին պատասխանում է. «Ոչ, ես ողբերգությունը նայում եմ կատակերգուի աչքերով։ Իսկ վերնագիրը Տրոցկիի օրագրից է, ով սառցաքլունգով գլխին հարված ստանալուց մի քանի ժամ առաջ գրել է «Կյանքը հիասքանչ է»։ Բայց Սփիլբերգը երբեք չի կարդացել Տրոցկի, ինչպես նաև նա չի սիրում, երբ ինչ-որ մեկը աթոռների թիկնակներով քայլելիս պատահաբար ելնում է իր գլխին» ։
Հետաքրքիր փաստեր ֆիլմից
Առաջին մասում Ժոզեն թաքնվում է պահարանում մայրիկից։ Երկրորդ մասում փոքրիկը թաքնվում է պահարանում զինվորներից։
Առաջին մասում ուսուցչուհին խոսում է մաթեմատիկայի խնդիրներից մեկի մասին,- Որքան կշահի պետությունը, եթե սպանեն բոլոր հաշմանդամներին, խելագարներին, էպիլեպտիկներին, հիվանդներին։ Երկրորդ մասում այդ ամենը իրագործվում է իրապես։
Ֆիլմի ալտերնատիվ տարբերակներ
Իտալական կինոթատրոնային տարբերակը տևել է 122 րոպե, որը ամերիկյան հանդիսատեսի համար Բենինյին կրճատել է 9 րոպե։ Լիդիա Ալֆոնսիի մասնակցությամբ դրվագները փոխարինվել է հեղինակի ձայնով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռոբերտո Բենինյիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հոլոքոստի մասին Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լավագույն երաժշտության համար Օսկարի մրցանակակիր ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին
Քիրսի Քլեմոնս
Կյանք և կարիերա
2014 թվականից Քլեմոնսը մարմնավորում է Բիանկային կատակերգական «Թափանցիկ» հեռուստասերիալում ։ Մարմնավորել է Սոֆիային MTV հեռուստաալիքի «Աչքի կոնֆետ» հեռուստասերիալում։ Հեռուստասերիալը ունեցավ ընդամենը մեկ եթերաշրջան ։ Նա կատարել է հրավիրված դեր «Նորեկը» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորում էր Ուիթսոնի սիրային հետաքրքրություն՝ Քեյ Սիին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Աստերոիդների ցանկ (81501-81600)
Աստերոիդների ցանկ (81401-81500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (81601-81700)
Տորա (Լիեյդա)
Տորա (Torá), համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լիեդա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգարա նահանգի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 93.3 կմ2։ Բնակչությունը 1367 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Պորտուգալերենի թանգարան
Պորտուգալերենի թանգարան (Museu da Língua Portuguesa), ինտերակտիվ թանգարան Սան Պաուլու քաղաքում, գտնվում է Լուզ երկաթուղային կայարանի շենում, կայարանի վերին հարկում։ Այն հիմնվել է քաղաքի մշակույթի բաժնի քարտուղարության և Ռոբերտու Մարինյի հիմնադրամի հետ միասին. շինարարության ծախսերը կազմել են 37 միլիոն ռեալ ։
Թանգարանի ստեղծման նպատակը պորտուգալերենի զարգացման կենդանի ներկայացման ստեղծումն է, դիտորդներին լեզվի անսովոր կողմերի հետ ծանոթացումն ու ուսուցումը։ Ինչպես նշվում է թանգարանի կայքում, հիմնադիրները «ցանկանում են, որպեսզի թանգարանը հնարավորություն ընձեռի ինտենսիվ և զվարճալի միջոցներով նոր գիտելիքներ և գաղափարներ ստանալ»։ Թանգարանը նախատեսված է Բրազիլիայի բոլոր շրջանների այցելուներիև բնակչության բոլոր շերտերի համար. բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ավելին իմանալ իրենց ծագման, պատմության և սեփական լեզվի զարգացման մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի թանգարաններ
Յան Քարթիս
Յան Քևին Քարթիս (Ian Kevin Curtis, ), բրիտանացի երաժիշտ, պոետ, վոկալիստ և Joy Division խմբի բոլոր երգերի հեղինակ։
Կենսագրություն
Յան Քարթիսը ծնվել է Memorial Hospital-ում Օլդ Թրաֆորդում (Մանչեստր), նրա մանկությունն անցել է Հերդլսֆիլդ շրջանում (Մաքլսֆիլդ)։ Վաղ տարիքից տղան հետաքրքրվում է պոեզիայով և իր մեջ հայտնաբերում է գրական ունակություններ։ 11 տարեկանում ստանալով King's School ընդունվելու հնարավորություն նա չի օգտագործում այդ հնարավորությունը, բայց շարունակում է ուսումնասիրել արվեստը, գրականությունը և երաժշտությունը։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Քարթիսը ընդունվում է աշխատանքի, որպես քաղաքացիական ծառայող՝ սկզբում Մանչեստրում, այնուհետև Մաքլսֆիլդում։ Նրա համար գրականությունում մեծ տեղ են ունեցել Ուիլյամ Բերոուզը, Ջեյմս Բալարդը և Ժոզեֆ Քոնրադը։ Երաժշտության ասպարեզում նա մեծ տեղ է տվել Դեյվիդ Բոուիին և The Doors-ին։ Ճանաչվել է բրիտանական երաժշտության քննադատներից մեկը 1970-ական թվականներին։ 1975 թվականի օգոստոսի 23-ին Քարթիսն ամուսնանում է դպրոցի տարիներից նրան ծանոթ աղջկա հետ՝ Դեբորա Վուդրաֆի հետ (տղան 19 տարեկան էր, իսկ աղջիկը 18)։ 1979 թվականի ապրիլի 16-ին նրանք ունեցան իրենց առաջնեկին՝ Նատալիին։
Joy Division
1976 թվականի վերջին Քարթիսը միանում է Բերնարդ Դիկենին և Պիտեր Հուկին, ովքեր որոշեցին ստեղծել ռոք խումբ, որի սկզբնական անունը պետք է լիներ Warsaw, իսկ հետո դարձավ Joy Division (անվանումը փոխվեց, որպեսզի խուսափեն կրկնօրինապատկումից, փանկ խումբ Warsaw Pakt)։ Քարթիսը դարձավ վոկալիստ և բոլոր երգերի հեղինակը, ինչպես նաև խմբի դեմքը։
Քարթիսի մռայլ տեքստերը Joy Division-ը դարձրեցին դեպրեսիոն խումբ։ Քարթիսի ցածր ձայնը նրան ավելի շքեղ էր դարձնում բեմի վրա։ Քարթիսը տառապում էր լուսնոտությամբ, թեև դրա մասին խմբի անդամները ուշ իմացան։
Ինքնասպանություն
1980 թվականի գարնանը չնայած նրան, որ Joy Division-ը շարունակում էր աճել, Քարթիսը դեպրեսիայի մեջ էր։ Նրա ամուսնությունը կործանվեց Աննիկ Օնորեի հանդեպ սիրո պատճառով, իսկ հիվանդությունն ավելի շատ էր վատթարանում" մայիսի 18-ին Քարթիսը ինքնասպան եղավ իր տանը՝ Մակլսֆիլդում՝ իր առաջին ինքնասպանության փորձից շաբաթներ անց։ Նրա կինը գտավ դիակը խոհանոցում՝ հաջորդ առավոտյան։ Մայիսի 23-ին նրան թաղեցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինքնասպան երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի բարիտոններ
Konami
Konami Corporation, ընկերությունը զբաղվում է տեսախաղերի մշակմամբ և հրապարակմամբ, երեխաների համար խաղալիքների, վճարային քարտերի, անիմեների, խաղային սարքերի և այլ ապրանքների ստեղծմամբ ։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1969 թվականին և զբաղվում էր երաժշտական գրոծիքների վերանորոգմամբ Ճապոնիաի Օսակա քաղաքում։ Հիմնադիրը համարվում է Կագէմասա Կոձուկին։
Ընկերության անվանումը առաջացել է հիմանդիրների ազգանունների առաջին տառերից՝ Կագէմասա Կոձուկին, Յոսինոբու Նակամին, Հիերո Մացուդին և Սյոկիտի Իխսիխարին միասին հիմնեցին ընկերությունը Konami Industry Co., Ltd-ին։ «Konami» ճապոներենից թարգմանաբար նշանակում է «փոքր ալիքներ»։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Տոկիոյում։
Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1969 թվականի մարտի 21-ին, պաշտոնապես որպես անուն եղել է՝ Konami Industry Co., Ltd. (コナミ工業株式会社, Konami Kōgyō Kabushiki Gaisha) ։ Ընկերության հիմնադիր և ներկայացուցիչ Կագէմասա Կոձուկին, մինչ խաղային արտադրության մեջ մտնելը, զբաղվել է երաժշտական գործիքների մշակմամբ։ Նրանք առաջին անգամ թողարկեցին խաղ 1978 թվականին, և հաջորդ տարում նրանք փորձարկեցին իրենց խաղը ԱՄՆ-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական ընկերություններ Կատեգորիա:1969 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի հոլդինգային ընկերություններ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի լրատվամիջոցներ Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Արիկա (նահանգ)
Արիկա (Provincia de Arica), նահանգ Չիլիի Արիկա և Պարինակոտա տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Արիկա քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Արիկան հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 2 համայնք.
Աշխարհագրությունը և բնակչություն
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 186 488 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 21,37 մարդ/կմ²։
Արիկա նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 8 726,4 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիի Արիկա և Պարինակոտա տարածաշրջան Կատեգորիա:Չիլիի նահանգներ
Արթուր Կարապետյան (այլ կիրառումներ)
Արթուր Կարապետյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Մարկ Դեյվիդ Չեփմեն
Մարկ Դեյվիդ Չեփմեն (Mark David Chapman, ), Բիթլզ խմբի անդամ Ջոն Լենոնին սպանողը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1955 թվականին Տեխասում, Ամերիկյան օդային ուժերի սերժանտ Դեյվիդ Քըրթիս Չեփմենի և բուժքույր Քեթրին Էլիզաբեթ Փիսի ընտանիքում։ 10 տարեկանից Չեփմենը դառնում է Բիթլզի մոլի սիրահար։ Նա դպրոցական ռոք խմբում կիթառ էր նվագում և հավաքում Բիթլզի բոլոր տարիների ձայներիզները։ Չեփմենի սենյակը զարդարված էր իր կուռքերի պատկերներով։ Նմանակելով նրանց՝ երկարեցնում էր մազերը և հագնվում ճիշտ խմբի անդամների պես։ Երբ Բիթլզը լուծարվեց, նա 15 տարեկան էր։ Մեկ տարի անց Մարկը անհետացավ Ատլանտայից, որտեղ ապրում և սովորում էր։ Ասում էին, որ տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ Երբ վերադարձավ, ընկերները չճանաչեցին նրան. Մարկը կատարելապես այլ մարդ էր։ Նա գնում էր դպրոցներ և առաջարկում գնել իր «բիթլային» հավաքածուի ձայներիզներից։ Փոխվել էր նաև Մարկի արտաքին տեսքը. կարճ սանրվածք, սպիտակ վերնաշապիկ, վզին՝ սև, խիստ փողկապ։ Պարզվում է, որ Չեփմենը դարձել է «Երիտասարդ քրիստոնյաների ասոցացիայի» անդամ, և ավելին, նաև դրա ակտիվիստ։ Նա ուշադիր կարդում էր Սուրբ գրոցները։
Դպրոցից հետո նա ոչ մի տեղ չսովորեց, չունեցավ հստակ մասնագիտություն։ Դպրոցն ավարտելուց հետո և մինչև «Դակոտայի» դարպասների մոտ ձերբակալվելը՝ նա երկար ճամփորդել է «փախստական ասիացիների գործակալի» պաշտոնում։ Նրա երթևեկությունների աշխարհագրությունն ընդգրկում էր Հյուսիսային Կորեան, Ճապոնիան, Հոնկոնգը, Թալիանդը, Լիվանը և Անգլիան։ Լիվանից Չեփմենը բերել էր փողոցային հրաձգության մագնիտոֆոնային ձայնագրություն։ Տանը նա այն լսել է մի քանի անգամ։ Ականատեսների վկայությամբ՝ այն նրան «ուժգին հուզում էր և միևնույն ժամանակ սարսափեցնում»։ 1979 թվականի դեկտեմբերից Չեփմենը գիշերային պահակի աշխատանքի է տեղավորվում «Վայկիկի» կոոպերատիվ տանը, որը գտնվում էր Հոնոլուլուի կենտրոնում։ Աշխատանքային վերջին օրը (1980 թվականի հոկտեմբերի 23-ին) Չեփմենը աշխատանքային գրանցամատյանում «Մարկ Չեփմեն»-ի փոխարեն ստորագրում է «Ջոն Լենոն»։ Ստանալով վերջնահաշվարկը՝ Չեփմենը գնում է ատրճանակ 2000 դոլլար արժողությամբ, և կնոջը պարզորեն չբացատրելով՝ ուր է գնում, անցավ Խաղաղ օվկիանոսը։
Ջոն Լենոնի սպանությունը
1980 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Չեփմենը կրակել է Ջոն Լենոնի վրա Մանհեթենի իր տան մոտ։ Օրվա մեծ մասը Չեփմենը անց է կացնում Լենոնի տան մոտ, և երբ ժամը 16-ին Ջոնը դուրս է գալիս և գնում ձայնագրման ստուդիա, Մարկը նրան խնդրում է ստորագրել Double Fantasy ալբոմի վրա, որն էլ արվում է։ Այդ պահին լուսանկարիչ Փոլ Գորեշը լուսանկարում է Ջոնին և Մարկին, որն էլ դառնում է Լենոնի վերջին լուսանկարը։ Գորեշը խոստանում է Չեփմենի համար պատրաստել այդ լուսանկարի կրկնօրինակը, ինչի պատրվակով էլ վերջինս մնում է «Դակոտայի» մոտ։
Դատավարություն և դատավճիռ
Դատավարության ընթացքում Չեփմենը հայտարարում է, որ արդեն մեկ անգամ եկել է Նյու Յորք Լենոնին սպանելու համար, սակայն չի իրագործել իր միտումները այդ անգամ։ Սպանության նպատակը, ինչպես հայտնել է Չեփմենը, ուշադրության գրավումն էր իր վրա և ինքնահաստատումը ։ Չեփմենը համարվեց առողջ և ստացավ ցմահ ազատազրկում՝ 20 տարի անց ներման իրավունք խնդրելու վճռով։ Չեփմենը կրում էր պատիժը Բուֆֆալոյի «Ատտիկա» բանտում խիստ ռեժիմով։ 2012 թվականին հայտնի դարձավ, որ նրան փոխադրել են խիստ ռեժիմով «Wende» բանտը։
Միջնորդություններ ներման համար
Չեփմենը 9 անգամ ներման դիմում է ներկայացրել (վերջին անգամ 2016 թվականի օգոստոսին ), սակայն բոլորը մերժվել են։ Չեփմենի դիմումները հասարակության մեջ բացասական արձագանք ունեցան։ Յոկո Օնոն նախքան առաջին ներման դիմումը քննարկելը՝ 2000 թվականի հոկտեմբերին Նյու Յորքի ներման հանձնաժողովին նամակ է ուղարկում  ։ Անվանելով Չեփմենին «առարկա», Յոկոն, հիմնականում, գրել է, որ իրեն ապահով չի զգա, եթե Չեփմենը ազատության մեջ լինի, և որ Չեփմենին ներելը Ջոն Լենոնի նկատմամբ արված անարդար քայլ լիներ, բացի այդ հանցագործի ներումը կհանգեցի բռնության իր դեմ ։
2000 թվականի հոկտեմբերի երեքին ներման հանձնաժողովը ծանոթանում և մերժում է Չեփմենի դիմումը, որտեղ նա պնդում էր, որ այլևս չունի հոգեկան խնդիրներ, և սպառնալիք չէ հասարակության համար։ Հանձնաժողովի որոշման մեջ նշվում էր, որ Չեփմենը առաջվա պես հետաքրքրված է իր անձի հայտությամբ, որն էլ սպանության մոտիվ է համարվել։
Բացի դրանից հանձնաժողովը խորապես համոզված է, որ ձեր պայմանական-վաղ ազատ արձակումը այս պահին կնվազեցնի հանցագործության լրջությունը և կխթանի այդ օրենքի քայքայումը։
Իրավաբան Ռոբերտ Գենջին՝ Նյու Յորքի նահանգի Ուղղիչ ասոցացիայի անդամը, կարծիք է հայտնել այն մասին, որ Չեփմենին, հավանաբար, երբեք էլ ներում չի շնորհվի, քանի որ Ջոն Լենոնի կյանքին վերջ դնողի ազատ արձակումը քաղաքական լուրջ հուզումներ առաջ կբերի ։
2012 թվականին Մարկը գրում է իր 7-րդ ներման դիմումը, որը կրկին մերժվում է ։
2014 թվականի օգոստոսին հերթական դիմումը նույնպես մերժվում է։
Երկու տարի անց՝ 2016 թվականի օգոստոսին, Չեփմենը հերթական դիմումն է ներկայացվում։ Այն արժանանում է մերժման ։
Հաջորդ դիմումը Մարկը կարող է ներկայացնել 2018 թվականի օգոստոսից ոչ շուտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցմահ դատապարտվածներ
Բալսֆյորդ
Բալսֆյորդ (Balsfjord), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Ստուրսթեինես քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 1495.85 կմ² տարածք ։
Բալսֆյորդի զինանշանը
Բալսֆյորդ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի գութան։ Այն խորհրդանշում է կոմունայի տնտեսության առանցքային ճյուղերից մեկը՝ գյուղատնտեսությունը ։
Բնակչություն
Համաձայն 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բալսֆյորդ կոմունայում բնակվում է 5529 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ չհաշված վերջին տարիների փոքր նվազումը ։
Տեսարժան վայրեր
Բալսֆյորդում հայտնաբերվել է մոտ 60 ժայռապատկերներ, որոնք հայտնի են որպես Տենեսի ժայռապատկերներ։ Ժայռապատկերները թվագրվում են 3 ժամանակաշրջանի՝ մ.թ.ա 4600  մինչև մ.թ.ա 2600 թվականներ։ Հուշարձանի ժայռապատկերները համարվում են Սկանդինավիայում հայտնաբերված ամենահին վավերագրերը, որոնք նկարագրում են որսորդների կենցաղն ու մշակույթը։ Տենեսի ժայռապատկերների մասին վկայությունները թվագրվում են 1799 թվականով, երբ Կոպենհագենի պրոֆեսոր-բուսաբան Մարտին Վալը անդրադարձել է այդ մասին իր օրագրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թրոմս ֆյուլքեի կոմունաներ
Մեդունա դի Լիվենցա
Մեդունա դի Լիվենցա (Codogné), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2739 մարդ ) խտությունը՝ 241 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 180 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝31013, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0422։ Բնակավայրի հովանավորը համարվում է՝ Սանտ Անդրեա Ապոստոլը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջիլ (այլ կիրառումներ)
Ջիլ կարող է վերաբերել՝
Ջլերը լինում են տարածիչ և ծալիչ։ Տարածիչ ջլերը մասնակցում են վերջույթների տարածմանը և պրոնացիային, իսկ ծալիչները՝ ծալմանը և սուպինացիային։
Ուղանց
Ուղանց կամ էստակադ (estacade estacade), վերգետնյա կամ վերջրյա կամրջային կառույց, որը նախատեսված է տրանսպորտի միջոցների և հետիտների բացթողման, ճարտարագիտական կոնստրուկցիաների անցկացման, բեռնման-բեռնաթափման աշխատանքների ապահովման համար։ Բաղկացած է մի շարք հենարաններից և թռիչքային շինություններից։ Ուղանցի կառուցման համար շինանյութ է ծառայում երկաթբետոնը, պողպատը կամ փայտը։ Կախված նշանակումից, նյութից և տեղային առանձնահատկություններից՝ կիրառվում են ուղանցի հեծանային, շրջանաձև, կամարաձև և այլ կոնստրուկցիաներ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ուղանցներ
Սուրեն Երեմյան
Սուրեն Տիգրանի Երեմյան, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս, պատմաբան և քարտեզագիր ։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի կազմավորման և հին Հայաստանի պետական կազմավորումների պատմության հարցերին, հին և միջնադարյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական պատմությանը, կովկասագիտությանը, Հայաստանի, Կովկասի և Առաջավոր Ասիայի պատմական աշխարհագրությանը։ Կազմել է Հայաստանի պատմական քարտեզներ, պատմական գիտական քարտեզագրության հիմնադիրն է Հայաստանում։