cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թուփաք Շաքուր
Շաքուրը ծնվել է Նյու Յորք քաղաքի Հառլեմ թաղամասում, սակայն 1988 թվականին տեղափոխվել է Լոս Անջելես։ 1991 թվականին թողարկել է իր դեբյուտային «2Pacalypse Now» ալբոմը։ Որոշ ժամանակ անց Թուփաքը դարձել է «Ուեսթ քոսթ» հիփ հոփի գլխավոր ներկայացուցիչը։ Իր ստեղծագործությունների մեջ Փաքը ներկայացրել է հասարակության հիմնախնդիրները։ Այն ժամանակ Գենգստա ռեփը համարվում էր այդ ժանրի դոմինանտ ուղղությունը  ։ «Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z...»  (1993) և «Me Against the World»  (1995) ալբոմների թողարկվելուն պես Շակուրը ձեռք է բերել ֆինանսական մեծ հաջողություններ և քննադատների կողմից արժանացել է դրական արձագանքների ։ 1995 թվականին՝ կողոպուտից և գնդակահարումից ողջ մնալուց հետո, Շակուրը խորապես ներգրավվել Արևմտյան և Արևելյան ափերի միջև հիփ հոփ պատերազմի մեջ, որը այդ ժամանակ մեծ մասշտաբների էր հասել ։
1996 թվականին լույս է տեսել ռեփերի «All Eyez on Me» ալբոմը, որը կարճ ժամանակ անց դարձել է Միացյալ Նահանգներում ամենաշատ վաճառված ալբոմներից մեկը ։ 1996 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լաս Վեգաս քաղաքում՝ լուսափորի տակ մեքենան կանգնեցնելուց հետո, անհայտ անձը հարևան մեքենայի պատուհանից կրակ է արձակել Շակուրի ուղղությամբ և փամփուշտներից չորսը հասել է նպատակակետին։ Վեց օր անց Թուփաքը մահանում է, իսկ մարդասպանը այդպես էլ մնում է անհայտ մինչ օրս։ Սպանության մեջ կասկածվում էր The Notorious B.I.G.-ն՝ Փաքի թշնամին և նախկին ընկերը։ Վերջինս, սակայն, մի քանի ամիս անց սպանվում է մեկ այլ ավտոմոբիլային պատահարի ժամանակ ։ Ռեփի լեգենդի մահից հետո թողարկվել են նրա ևս հինգ երաժշտական ալբոմներ, որոնք հետո դարձել են պլատինե։
Երաժշտական կարիերայից դուրս Շակուրը ձեռքբերումներ է ունեցել նաև դերասանական կարիերայում։ Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Քրեական հեղինակություն»-ը, «Բանաստեղծական արդարություն»-ը, «Փակուղիում»-ը և «Հանցագործական խմբավորումների հետ կապվածը»-ը, որոնք բոլորը քննադատների կողմից դրական գնահատականի են արժանացել։
Շաքուրը բոլոր ժամանակների ամենամեծ վաճառքներ ունեցած երաժիշտներից մեկն է։ Նրա աշխատանքներից աշխարհում վաճառվել է շուրջ 75 միլիոն օրինակ։ Նա իր ստեղծագործությունների միջոցով ներկայացրել է մարդկանց արդի հասարակության խնդիրները։ Թուփաքը համարվում է ռասիզմի և իրավական անհավասարության դեմ պայքարի խորհրդանիշներից մեկը ։
Մանկություն և երիտասարդ տարիներ
Նրա մայրը՝ Աֆենի Շակուրը, «Սև հովազներ» խմբի անդամ էր, հղի էր նրանով, երբ գտնվում էր բանտում։ 1986 թվականին Շակուրների ընտանիքը տեղափոխվում է Բալթիմոր, որտեղ Թուփակը այցելում է Արվեստի դպրոց։ Այնտեղ նա գրում է իր առաջին ստեղծագործությունը «MC New York» անունով։ Այնտեղ նա հասկացավ, որ սպիտակամորթների հետ կարելի է լեզու գտնել, սակայն իրենց թաղամասում պնդում էին հակառակը։
17 տարեկանում նա և մայրը տեղափոխվեցին Մարվին Սիթի, Կալիֆորնիա։ Այնտեղ Թուփակը ծանոթացավ հանցագործ աշխարհի հետ։ Թուփակն անընդհատ գումարի հետ կապված խնդիրներ ուներ։
Թուփակի կյանքը այդքան վատ չէր, նրան ընդունեցին DIGITAL UNDERGROUND խումբ , որը արդեն շատ հայտնի էր։ Նոր վոկալիստ ունենալով՝ խումբը հետաքրքրեց նոր մարդկանց և դարձավ ավելի հայտնի և սիրված։ Այդ խմբում «գլխավոր դերում» Թուփակն էր։
Գործունեություն
Թուփաքի վաճառված ալբոմների քանակը 2007 թվականի դրությամբ կազմել է 75 միլիոն ԱՄՆ դոլար, որի շնորհիվ ճանաչվել է աշխարհի լավագույն պահանջարկ վայելող երաժշտական գործիչներից մեկը։ «Ռոլինգ սթոուն» ամսագրի կողմից որակվել էր որպես բոլոր ժամանակների մեծագույն երգիչներից մեկը ։
Հիփ-հոփ կարիերայից զատ՝ նկարահանվել է նաև ֆիլմերում։ Թուփաքի կատարումների հիմնական թեմաներն են բռնությունը, ռասիզմը, մեծ քաղաքների ներսում տիրող զրկանքներն ու դժվարությունները և այլ սոցիալական խնդիրներ, ինչպես նաև տարաձայնությունները այլ հիփ-հոփ երգիչների հետ, որոնք սկզբնավորվել էին 90-ականների ընթացքում արևելյան և արևմտյան ափերի ռեփերների միջև (East Coast - West Coast hip hop rivalry)։
Եղել է Thug Life, (անգլ.` հանցագործ կյանք), Outlawz (անօրեններ), և Amerikaz Most Wanted (Ամերիկայում ամենափնտրվածները) խմբերի անդամ։
1996 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Լաս Վեգասում Թուփաքի վրա կրակում են չորս անգամ։ Նրան անմիջապես տեղափոխում են Հարավային Նևադայի բժշկական կենտրոն, որտեղ 6 օր մնալուց հետո շնչառական անբավարարության և սրտի աշխատանքի թուլացման պատճառուվ կնքում է մահկանացուն։
Նախկին գանգստեր Դուեյն Քիթ Դևիսը, որը հայտնի է նաև որպես Քիֆ Դի, բացահայտել է ռեփեր Թուփաք Շակուրի սպանության մանրամասները։ Այս մասին հայտնում է The Daily Mail-ը՝ հղում անելով նոր վավերագրական ֆիլմին, որը պատմում է 1996 թվականին տեղի ունեցած հանցագործության մասին։
Աղբյուրի հաղորդմամբ՝ Քիֆ Դին որոշել է պատմել ճշմարտությունը Netflix-ի՝ 10 սերիանոց Unsolved, the Tupac and Biggie Murders վավերագրական ֆիլմի դրվագներից մեկում («Չբացահայտված. Թուփաքի և Բիգգիի սպանությունները»)։
Քիֆ Դիի խոսքով՝ Թուփաք Շակուրին կրակելով սպանել է նրա ազգական Օռլանդո «Baby Lane» Անդերսոնը։ Այդ ժամանակ Քիֆ Դին գտնվել է մարդասպանի հետ նույն ավտոմեքենայում։
Թուփաք Շաքուրին սպանել են կրծքավանդակի հատվածում հասցված չորս կրակոցով՝ դեպի Լաս Վեգաս ուղևորության ժամանակ։ Ինչպես պատմել է Քիֆ Դին, պատճառ է դարձել անձնական վեճը. Անդերսոնը փորձել է Շակուրի թիմի անդամներից մեկից գողանալ բանդայի մեդալյոնը, ինչի համար էլ ռեփերն ու նրա ընկերները ծեծել են նրան։
«Մարդիկ հետապնդում են ինձ 20 տարի։ Ես որոշել եմ արտահայտվել այժմ, քանի որ քաղցկեղ ունեմ։ Կորցնելու բան չկա։ Ես ճշմարտությունն եմ ուզում», - խոստովանել է նախկին գանգստերը։
Նշվում է, որ այժմ վավերագրական ֆիլմի պրոդյուսեր Քայլ Լոնգը խնդրում է Լաս Վեգասի ոստիկանությանը հարցաքննել Քիֆ Դիին։ Ենթադրյալ մարդասպանը մահացել է 1998 թվականին՝ Լոս Անջելեսում տեղի ունեցած փոխհրաձգության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեփերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սպանված ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Interscope Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ
Մեթոդիզմ
Մեթոդիզմ (Methodism, պաշտոնապես՝ մեթոդիստական եկեղեցի), քրիստոնեական բողոքականության դրսևորումներից մեկը, որը գլխավորապես տարածված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Մեծ Բրիտանիայում։ Ծագել է XVIII դարում՝ առանձնանալով անգլիկան եկեղեցուց։ Հիմնական սկզբունքն է՝ հետևողականորեն և մեթոդաբար պահպանել ավետարանական պատվիրանները։ Մեթոդիստները քարոզում են կրոնական հեզություն ու խոնարհություն։ Մեթոդիստական համայնքները պաշտամունքային դրսևորումներում կիրառում են ծիսական-արարողակարգային զանազան ձևեր՝ սկսած անգլիկան եկեղեցուց ժառանգած, այսպես կոչված՝ բարձր ձևերից և վերջացրած բողոքականությանը բնորոշ հասարակ ծիսակարգով, որն անտեսում է պատարագի մատուցման ավանդական պահանջները։
Մեթոդիզմն անգլիկան եկեղեցու ծոցում առաջ է եկել 1720-ական թվականներին, Օքսֆորդում, առանձնացված դավանանք դարձել 18-րդ դարի վերջերին։ Հիմնադիրներն էին Ջոն Ուեսլին (1703—1791) և Ջորջ Ուայթֆիլդը (1714—1770): Նոր դավանանքի կայացման գործում կարևոր դեր է խաղացել նար կոմսուհի Սելինա Հաստինգսը (1707—1791): Միսիոներների եռանդուն ջանքերի շնորհիվ մեթոդիզմը լայնորեն սփռվել է Բրիտանական կայսրությունում, ԱՄՆ-ում և այլուր ։
Մեթոդիստական դավանանքի հետևորդների թվաքանակը ներկայումս ամբողջ աշխարհում հասել է մոտավորապես 80 միլիոնի, ընդ որում՝ նրանք սփռված են 130 երկրում ։ Մեթոդիստական ամենամեծ կազմակերպությունը ԱՄՆ-ի Միավորյալ մեթոդիստական եկեղեցին է՝ 7,5 միլիոնից ավելի հավատացյալներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Դավանանք Կատեգորիա:Ուսմունք Կատեգորիա:Բողոքականություն Կատեգորիա:Բողոքական դավանանքի ընտանիքներ
Լաուշա
Լաուշա (ლაუშა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկ (401-500)
Ստորև ներկայացված է ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի 401-ից մինչև 500 բանաձևերի ցանկը, որոնք ընդունվել են ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի կողմից 1976 թվականի դեկտեմբերի 14-ից մինչև 1980 թվականի հունվարի 28-ը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի ցանկեր
Լաուշա
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 7 մարդ ։
Բուրիտիզեյրու
Բուրիտիզեյրու (Buritizeiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 959 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 7 225,595 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 3,7 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 3-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժեր
Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժեր, կազմված են ցամաքային զորքերից՝ բանակից, ռազմաօդային և ռազմածովային ուժերից, ինչպես նաև տերիտորիալ և պահեստային զորամասերից։ Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը Մեծ Բրիտանիայի սահմանադրական միապետն է՝ թագուհին կամ թագավորը։ Նրա ղեկավարությունը ձևական է։ Փաստորեն զինված ուժերի համար պատասպանատու են վարչապետը և նախարարությունները։ Բարձրագույն ղեկավարությունն իրականացնում է պաշտպանության կոմիտեն՝ վարչապետի գլխավորությամբ։ Պաշտպանության նախարարությունը զինված ուժերի անմիջական ղեկավարությունն իրականացնում է բանակի, ՌՕՈՒ-ի և ՌԾՈՒ-ի գծով տեղակալների և պաշտպանության շտաբի միջոցով։
Զինված ուժեր
Խաղաղ պայմաններում զինված ուժերը սովորաբար համալրվում են զինվորագրված կամավորներով. սովորական պայմանագիրը կնքվում է 22 տարի, կարճատև է՝ 6 ամսից մինչև 12 տարի ժամկետով։ Ցամաքային զորքերը բաժանվում են կանոնավոր ու տարածքային բանակների և պահեստների։ Կանոնավոր բանակի միավորումները ու զորամասերը տեղաբաշխված են Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Մերձավոր և Միջին Արևելքում, Մալայզիայում, Սինգապուրում, Սյանհանում, Ջիբրալթարում և այլ շրջաններում։ Բանակը զինված է անգլիական և ամերիկյան ռազմական տեխնիկայով։
Մեծ Բրիտանիայի ԶՈՒ կազմը
Ռազմաօդային ուժերը կազմված են կանոնավոր ՌՕՈՒ-ից և պահեստից։ ՌՕՈՒ-ի գլխավոր հարվածող ուժն են կազմում ռմբակոծիչ, կործանիչ, հետախուզական ավիացիայի միավորներ ու զորամասերը, պարեկային ինքնաթիռներն ու ուղղաթիռներն։ Ռազմածովային ուժերը կազմված են ռազմածովային նավատորմից (շուրջ 200 նավ), ՌԾՈՒ-ի ավիացիայից և ծովային հետևակից։ Իր մարտական հնարավորություններով անգլիական նավատորմը 2-րդ տեղն է գրավում կապիտալիստական աշխարհում։ Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժերի և ՌԾՈՒ-ի հիմնական միջուկային հարկածող ուժը ատոմային հրթիռակիր սուզանավերն են, որոնցից յուրաքանչյուրը զինված է Պոլորիս Ա-3 տիպի 16 բալիստիկ հրթիռներով։ Հիմնական բազաներն են մետրոպոլիայում՝ Ռոսայթ, Ֆասլեյն, Չաթմ, Միջերկրական ծովում` Ջիբրալթար, Մալթա, Հնդկական օվկիանոսում` Բահրեննյան և Մալդիվյան կղզիներ, Խաղաղ օվկիանոսում` Հոնկոնգ և Սինգապուր։ Մեծ Բրիտանին ՆԱՏՕ, ՍԵԱՏՕ և այլ ագրեսիվ ռազմական խմբավորումների անդամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի զինված ուժեր
Տեպլիխովո
Տեպլիխովո (Теплихово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ստրումա (գետ)
Ստրումա (Струма), Ստրիմոն (Στρυμόνας), գետ Բուլղարիայում և Հունաստանում։ Երկարությունը կազմում է 415 կիլոմետր (Բուլղարիայի տարածքում՝ 290 կիլոմետր ), ավազանի մակերեսը մոտավորապես 17 հազար կմ2 է։ Սկիզբ է առնում Վիտոշա լեռնաշղթայի հարավարևմտյան լանջերից։ Բուլղարիայում հոսքը առավելապես լեռնային է, նեղ կիրճերը հաջորդեցնում են միջլեռնային գոգահովիտները։ Հունաստանի տարածքում Ստրուման հոսում է գլխավոր կերպով լայն հովտում։ Թափվում է Էգեյան ծովի Օրֆանոս (Ստրիմոնիկոս) ծոցը ։
Սնուցումը հիմնականում անձրևային և ձյունային է։ Բարձրացած ջուրը փետրվար - հունիս ամիսներին է, իսկ նվազամակարդակը՝ օգոստոս - սեպտեմբեր ամիսներին։ Ջրի միջին ծախսը բուլղարա-հունական սահմանի մոտակայքում կազմում է 80 մ3/վ, առավելագույնը՝ մոտավորապես 500 մ3/վ ։ Ջրի բազմամյա միջին ծախսը միջին հոսանքում կազմում է մոտավորպես 70 մ3/վ (հոսման տարեկան ծավալը՝ 2,2 կմ3): Բուլղարիայում ստրումայի վրա գտնվում են Պչելինա և Ստուդենա ջրամբարները, իսկ Ստրումայի վտակների վրա՝ հէկ ։ Ստրումայի ջրերը օգտագործվում են ջրամատակարարման, ոռոգման և էլեկտրոէներգիայի արտադրության համար։ Վերին հոսանքում գտնվում է Վիտոշա բնական պարկը ։
Ստրումայի հովտում տեղակայված են Պերնիկ, Ռադոմիր, Կյուստենդիլ, Բլագոևգրադ, Սանդանսկի, Պետրիչ, Սիդիրոկաստրոն, Սերես քաղաքները։ Գետաբերանից 5 կիլոմետր հյուսիս տեղակայված է Ամֆիպոլը (Ամֆիպոլիս), որը Հին Մակեդոնիայի մեծ և նշանավոր քաղաքներից մեկն էր։ Ստրումայի ափին տեղակայված է Զեմենի եկեղեցին (11-րդ դար)։
Դիցաբանություն
Գետը չի հիշատակվում Հոմերոսի կողմից ։ Հիշատակվում է Հեսիոդոսի կողմից «Տեոգոնիայում»՝ ամենակարևոր գետերի ցանկում։ Հեսիդոսի համաձայն՝ նրանք բոլորը եղել են Օվկիանոսի և նրա հարազատ քրոջ՝ Տեթիսի երեխաները ։ Այդ նույն դիցաբանությունը Գիգինի մոտ է ։
Պսևդո-Պլուտարխի համաձայն՝ գետը ավելի վաղ կոչվել է Կոնոզ և մի քանի անգամ փոխել է անվանումը։ Տեղի արքա Պալեստինը ` Պոսեյդոնի որդին, մենամարտում էր հարևանների հետ և՝ հիվանդությունից թուլանալով, իր որդի Հալիակմոնին ուղարկում է պատերազմ որպես ռազմավար։ Հալիակմոն պատերազմի արդյունքում մահացել էր։ Արքան՝ չկարողանալով ընդունել վիշտը, գցվում է Կոնոզ գետը, որը սկսեց կոչվել Պալեստին։ Ավելի ուշ գետը նորից անվանափոխվել էր։ Էդոնների արքա Ստրիմոնը Արեսի և մուսա Հելիկայի  որդին էր։ Իմանալով իր որդու՝ Ռեսի, մահվան մասին, նա գցվում է Պալեստին գետը, որից հետո այն սկսվեց կոչվել իր անունով ։
Դրիանտի որդի Լիկուրգը էդոնների արքան էր, որոնք ապրում էին Ստրիմոն գետի ափերին, և վիրվորել էր Դիոնիսին՝ նրան աքսորելով իր երկրից ։ Դիոնիսը Լիկուրգի մեջ խելագարություն էր ներշնչել։ Դառնալով խելագար՝ նա իր որդի Դրիասին կացինով սպանում է ։
Պսևդո-Ապոլոդորի համաձայն՝ գետը վաղուց նավարկելի էր իր ամբողջ երկարությամբ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գետեր Կատեգորիա:Հունաստանի գետեր Կատեգորիա:Եվրոպայի գետեր Կատեգորիա:Կյուստենդիլի մարզ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Պերնիկի մարզ Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզ Կատեգորիա:Հունաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Բուլղարիայի աշխարհագրություն
Կարահամզա
Կարահամզա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուխորուկովո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Սուխորուկովո (Сухоруково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի բնակավայրեր
Դավնու լա Ֆերիեռ
Դավնու լա Ֆերիեռ (Danvou-la-Ferrière), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.51 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Օնե սյուր Օդոն, Կամպադրե Վալկոնգրեն, Բոքե, Օնդֆոնտեն, Լը Պլեսի Գրիմուլ և Ռուկան համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լե Մոն դ'Օնե համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 71 անձ (37 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 31 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Քոպի (նկարիչ, գրող)
Քոպի (Copi,, ծննդյամբ՝ Ռաուլ Դամոնտե Բոտանա), արգենտինացի արձակագիր, դրամատուրգ, ծաղրանկարիչ։ Նա իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Փարիզում։
Կենսագրություն
Դամոնտեն իր պատանեկության տարիներն անցկացրել է Մոնտեվիդեոյում։ Նրա մորական պապը լրագրող Նատալիո Ֆելիքս Բոտանան էր, իսկ հայրը՝ լրագրող Ռաուլ Դամոնտե Տաբորդան։
Նրա մոտ նկարելու ունակությունները հայտ են եկել վաղ տարիքում։ 16 տարեկանում նա երգիծական նկարներ է հրապարակել Բուենոս Այրեսի թերթերում ու ամսագրերում։ Հակամարտության մեջ մտնելով Խուան Պերոնի բռնապետական ռեժիմի հետ՝ ընտանիքը ստիպված է եղել արտագաղթել (Ուրուգվայ, Հաիթի, ԱՄՆ) ։
1962 թվականին Ռաուլը հաստատվել է Փարիզում, մտերմացել «Panic» գրական-գեղարվեստական ​​խմբի հետ (Ֆերնանդո Արաբալ, Ալեխանդրո Խոդորովսկի, Ռոլան Տոպոր)։ Քոպիի աբսուրդիստական ​​դրամաները բեմադրել են Խորխե Լավելին, Ֆիլիպ Ադրիանը, Ալֆրեդո Արիասը, Մարսիալ դի Ֆոնսո Բոն, Ժերոմ Սավարին և այլ խոշոր ռեժիսորներ։ Նրա նկարները, որոնք մոտ են սյուրռեալիստների սև հումորին, տեղադրվել են թերթերում և ամսագրերում և մեծ հաջողության հասել («Le Nouvel Observateur», «Libération, HaraKiri», «Charlie Hebdo», «Gai Pied»)։
Մահացել է ՁԻԱՀ-ի հետ կապված բարդություններից, 1987 թվականին, 48 տարեկանում ։
Քոպիի արձակը և դրամատուրգիան թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն, հոլանդերեն, խորվաթերեն, սլովեներեն և այլ լեզուներով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Աքս (գետ)
Աքս (Axe), գետ Մեծ Բրիտանիայի հարավարևմտյան մասում, Անգլիա երկրամասում։ Երկարությունը 35 կմ է։ Գետի ակունքը Լայմի ծոցի մոտ է։ Գետը նավարկելի չէ։ Գետի տարածված ձկնատեսակներից է սաղմոնը։ Գետի ջրերը թափվում են Լա Մանշ նեղուցը։ Սակայն մինչև Լա Մանշ թափվելը, գետին է միանում նրա վտակը՝ Քոլին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի գետեր
Պետրովկա (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 78 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիմբա
Նիմբա (Nõmba), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։
Ինքնաթիռ
Ինքնաթիռ (կամ հնացած՝ աերոպլան), օդից ծանր թռչող սարք՝ շարժիչների և թևերի օգնությամբ մթնոլորտում թռչելու համար։ Մեծ արագության, բեռնունակության, գործողության շառավիղի, մանևրունակության, հուսալիության շնորհիվ ունի ավելի լայն կիրառություն, քան մյուս թռչող սարքերը։ Ինքնաթիռը տարբերվում է ուղղաթիռից և օրնիտոպտերից թևերի անշարժությամբ, իսկ շարժիչի առկայությամբ տարբերվում է պլաներից։ Դիրիժաբլից և օդապարիկից ինքնաթիռները տարբերվում են նրանով, որ որպես վերամբարձ ուժ օգտագործում են աերոդինամիկ ուժեր աերոստատիկայի փոխարեն։
Պատմություն
Թռչող սարքերի առաջին գծագրերը հայտնաբերվել են Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի մեծ նկարիչ, քանդակագործ ու գիտնական Լեոնարդո դա Վինչիի ձեռագրերում։
Նրանից հետո շատ ու շատ գյուտարարներ են զբաղվել թռչող ապարատներ ստեղծելով, ոմանք նաև նմանակում էին թռչուններին. մարմնին թևեր հարմարեցնելով՝ ուզում էին օդ բարձրանալ։ Բայց մարդը երկինք ճախրեց ոչ թե մկանների, այլ բանականության ուժով։
19-րդ դարի վերջին կատարելագործված ներքին այրման շարժիչները հնարավորություն տվեցին ստեղծել նաև թեթև և բավականաչափ հզոր ավիացիոն շարժիչ։ 1903 թվականի դեկտեմբերի 17-ին օդ բարձրացավ կերոսինով աշխատող շարժիչով՝ ամերիկացի Օրվիլ և Ուիլբեր Ռայթ եղբայրների կառուցած «Ֆլայեր» («Սավառնակ») ինքնաթիռն ու անցավ 35 մ ճանապարհ։ Թեև մարդու առաջին թռիչքը տևեց ընդամենը 12 վ, սակայն դա արդեն իսկական թռիչք էր՝ վերասլացքով ու վայրէջքով։
1909 թվականին Լուի Բլերիոն կտրեց-անցավ Լա Մանշ նեղուցը, իսկ 10 տարի անց Էլքոկն ու Բրաունը իրականացրին առաջին անվայրէջք թռիչքն Ատլանտյան օվկիանոսի վրայով։ 1927 թվականին Չառլզ Լինդբերգը «Սենտ Լուիսի ոգին» ինքնաթիռով, առաջինն աշխարհում, միայնակ կտրեց-անցավ Ատլանտյան օվկիանոսը։ 1930 թվականին Էմմի Ջոնսոնը դարձավ Անգլիայից Ավստրալիա թռիչք կատարած առաջին կին օդաչուն, իսկ 2 տարի անց ամերիկուհի Էմիլիա Էրհարթը կանանցից առաջինը միայնակ հատեց Ատլանտյան օվկիանոսը. նրա թռիչքը տևեց 15 ժ 18 ր։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին առավել հայտնի դարձան ֆրանսիական «Ֆարման», «Վուազեն» և «Նյուպոր», անգլիական «Սոպվիչ», գերմանական «Ֆոկեր», ռուսական «Իլյա Մուրոմեց» մարտական ինքնաթիռները, որոնք զարգացնում էին ժամում 90-120 կմ արագություն և բավականաչափ ծանր բեռներ փոխադրում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին աշխարհում լավագույնն էին խորհրդային Իլ-2 հակատանկային օդանավը, անգլիական «Սփիդֆայր», ամերիկյան «էյրքոբրա» և «Մուսթանգ» կործանիչ օդանավերը և այլն։ Պատերազմի վերջին ինքնաթիռների արագությունը հասնում էր արդեն ժամում շուրջ 700 կմ-ի։ Սակայն այդ շրջանի ինքնաթիռները մխոցային շարժիչով էին, և դա խանգարում էր արագության մեծացմանը։ Անհրաժեշտ էր ստեղծել ավելի հզոր շարժիչներ։
1952 թվականին սկսվեց մարդատար ռեակտիվ ավիալայներների («Հեյվիլենդ Քոմեթ») կանոնավոր երթևեկությունը։ Այս ձեռքբերումները թույլ տվեցին ստեղծել քաղաքացիական ավիացիայի գերձայնային ինքնաթիռներ։ Առաջին ուղևորատար գերձայնային ինքնաթիռը 1960 թվականին ստեղծված «Կոնկորդն» էր. այն ձայնի արագությունը գերազանցում էր 2 անգամ և Ատլանտյան օվկիանոսը կտրում-անցնում էր ընդամենը 3 ժամում։
Նորագույն ինքնաթիռներ
Մեր օրերում նոր ինքնաթիռների կոնստրուկտորներն ավելի շատ ուշադրություն են դարձնում ոչ թե արագությունները մեծացնելու, այլ դրանք խնայողական դարձնելու վրա։ Նորագույն օդանավերի մեծ մասի արագությունը գրեթե 2 անգամ փոքր է 1960-ական թվականներին ստեղծված հայտնի «Կոնկորդի» արագությունից։ Ներկայումս համակարգիչների օգնությամբ ճարտարագետները մշակել են ավելի մեծ շրջահոսելիություն ունեցող թևեր և ստեղծել զգալիորեն ավելի քիչ վառելանյութ օգտագործող ու ավելի քիչ աղմուկ առաջացնող շարժիչներ։ Ժամանակակից աերոբուսը, օրինակ, ծախսելով նույն քանակությամբ վառելանյութ, փոխադրում է 4 անգամ ավելի ուղևոր, քան «Կոնկորդը»։ Ժամանակակից ավիալայներում կարևորագույն նշանակություն ունեն համակարգիչները։ Թռիչքի տարբեր ռեժիմներում ինքնաթիռը ղեկավարող ինքնաղեկասարքը համակարգիչն է։ Կան նույնիսկ այնպիսի ինքնաթիռներ, որտեղ օդաչուն անմիջականորեն չի ղեկավարում թռիչքը, այլ միայն հետևում է ղեկավարող սարքերին, որոնք ազդանշաններ են ուղարկում համակարգչին, իսկ վերջինս արդեն ընտրում է թռիչքի տվյալ ռեժիմին համապատասխան լավագույն լուծումը։ Այս համակարգն անվանում են կանոնակարգային ռեժիմ։
Կառուցվածք
Ինքնաթիռի կառուցվածքի հիմնական մասերն են թևը, ֆյուզելաժը, շասսին, ուղղյակները։
Թևը շարժման ժամանակ ստեղծում է վերամբարձ ուժ, ֆլյուզելաժին ամրացվում է անշարժ, բայց երբեմն կարող է պտտվել լայնական առանցքի շուրջը (օրինակ, ուղղաձիգ վերելք-վայրէջքով ինքնաթիռի մոտ), կամ փոփոխել ձևը։ Թևի վրա տեղադրում են կողաթեքման ղեկերը՝ էլերոնները։
Ֆյուզելաժը՝ ինքնաթիռի իրանը, ծառայում է անձնակազմի, ուղևորների, բեռների, սարքավորումների տեղավորման համար։ Իր վրա է կրում թևերը, ուղղյակները, երբեմն՝ շասսին և ուժային տեղակայանքը։
Շասսին թռիչքի վայրէջքի և օդանավակայանում շարժվելու համար է։ Ինքնաթիռի վրա կարող է տեղադրվել անվային, լողանային (հիդրոինքնաթիռների վրա), դահուկային և թրթուրավոր (փափուկ գետնի վրա իջնելու համար) շասսի։
Ուղղյակները ապահովում են ինքնաթիռի կայունությունը, ղեկավարելիությունը, հավասարակշռությունը։
Ինքնաթիռի ուժային տեղակայանքը կազմված է ավիացիոն շարժիչներից և տարբեր տիպի համակարգերից ու սարքավորումներից՝ օդային պտուտակ, հրդեհային սարքավորումներ, վառելիքի, օդի ներծծման, քարշի ուղղության փոփոխման համակարգեր և այլն։ Շարժիչների թիվը, տեսակը և ինքնաթիռի վրա դրանց տեղը որոշելիս հաշվի է առնվում շարժիչների ստեղծած աերոդինամիկ դիմադրությունը, շարժիչներից մեկի խափանման պատճառով առաջացող շրջման մոմենտը, օդառ սարքերի բարդությունը, շարժիչների սպասարկման և փոխման հնարավորությունները, աղմուկի չափը ուղևորների սրահում և այլն։
Ղեկավարման համակարգերը բաժանվում են հիմնականի և օժանդակի։ Հիմնական ընդունված է համարել օդային ղեկերի, իսկ օժանդակ՝ շարժիչների, շասսիի, արգելակների և այլնի ղեկավարման համակարգերը։
Ինքնաթիռի վարումը հեշտացնելու և թռիչքի անվտանգությունը մեծացնելու համար կիրառվում են ավտոպիլոտներ և համակարգիչներ։ Ղեկերի թեքման ժամանակ ղեկավարող լծակների ծանրաբեռնվածության թուլացումը իրագործվում է հիդրավլիկ, պնևմատիկ կամ էլեկտրական ուժեղացուցիչների և չեզոքացնող ուժային սարքավորումների միջոցով։ Երբ օդային ղեկերն արդյունավետ չեն (օրինակ, խիստ նոսր մթնոլորտում թռչելիս), օգտագործվում են գազային ղեկեր։
Ինքնաթիռների սարքավորումները
Ինքնաթիռը հանդերձվում է վերահսկիչ չափիչ սարքերով, ռադիո, էլեկտրահակասառցակալման, բարձունքային, կենցաղային և այլ հատուկ սարքավորումներով, իսկ ռազմական ինքնաթիռները նաև զենք-զինամթերքով։
Վերահսկիչ-չափիչ սարքերն ըստ նշանակության բաժանվում են դասերի, ինքնաթիռավարման (վարիոՎեար, ավիահորիզոն, կողմնացույց և այլան), շարժիչների աշխատանքը հսկող (մանոմետր, ծախսաչափ և այլն) և օժանդակ (ամպերմետր, վոլտմետր և այլն)։
Ռադիոսարքավորումն ընդգրկում է ռադիոկապի, ռադիողեկավարման, ռադիոլոկացիոն սարքավորումներ, ավտոմատ թռիչքի և վայրէջքի համակարգեր։ Բարձունքային սարքավորումները (օդակարգավորման, թթվածնի մատակարարման համակարգեր) ապահովում են անվտանգությունը մեծ բարձրությունների վրա թռչելիս։
Ինքնաթիռի աերոդինամիկան
Ինքնաթիռի թևի վրա օդի հոսքի ազդեցությամբ առաջանում է աերոդինամիկ ուժ։ Այդ ուժի՝ հոսքի ուղղությանն ուղղահայաց բաղադրիչը կոչվում է վերամբարձ ուժ, իսկ շարժմանը հակառակ ուղղվածը՝ ճակատային դիմադրություն։ Մերձձայնային արագությամբ շարժվելիս կարող է առաջանալ թափքային դիմադրություն։ Վերամբարձ ուժի և ճակատային դիմադրության հարաբերություկոչվում է աերոդինամիկ հատկություն, ժամանակակից ինքնաթիռների մոտ այն հասնում է 10 - 20։
Դասակարգումը
Ինքնաթիռների դասակարգումը կարելի է կատարել բազմաթիվ հատկանիշներով, ըստ՝ նշանակության, կառուցվածքի, շարժիչների, արագության և այլն։
Ըստ նշանակության
Քաղաքացիական ինքնաթիռներ
Ռազմական ինքնաթիռներ
Ըստ շարժիչների տիպի
Ըստ շարժիչների տիպի լինում են
Ըստ թռիչքի արագության
Ըստ թռիչքի արագության՝
Ըստ թռիչքային զանգվածի
Այս դեպքում ինքնաթիռի դասը կապված է օդանավակայանի դասի հետ, որը կարողություն ունի ընդունելու այս տեսակի ինքնաթիռներ։
Միլան Ալեքսիչ
Միլան Ալեքսիչ (կյուրեղագիր սերբերեն՝ Милан Алексић, ), սերբ անվանի ջրագնդորդ, որն իր հայրենի երկրի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2012 թվականին Լոնդոնում և 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերին։
Լոնդոնյան օլիմպիադայում Ալեքսիչը մասնակցել է ջրագնդակի մրցաշարի ութ խաղի և խփել հինգ գոլ՝ նպաստելով, որ Սերբիայի հավաքականն արժանանա բրնզե մեդալների ։ Հաջորդ օլիմպիական խաղերում, որոնք տեղի են ունեցել 2016 թվականին Բրազիլիայի խոշորագույն քաղաք Ռիո դե Ժանեյրոյում, Ալեքսիչն ու իր թիմակիցները զարգացրել են հաջողությունը և նվաճել օլիմպիադայի հաղթողի կոչումն ու ոսկե մեդալներ ։
Ջրագնդակի Սերբիայի հավաքական թիմի կազմում Միլան Ալեքսիչը նվաճել է նաև աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը, երկու անգամ հաղթող ճանաչվել աշխարհի գավաթի խաղարկություններում (2009 և 2015 թվականներին), 2011 թվականին էլ այդ գավաթի խաղարկության հեղինակավոր ու դժվարին մրցաշարում գրավել է երկրորդ տեղը ։ Բացի այդ, 2017 թ. աշխարհի առաջնությունում արժանացել է բրոնզե մեդալի, երեք անգամ նվաճել Եվրոպայի չեմպիոնի ու գավաթակրի տիտղոսները (2012, 2014 և 2016 թվականներին)։ Ակումբային մրցաշարերում ամենամեծ հաջողությանը նա հասել է 2011 թվականին, երբ Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադի «Պարտիզան» թիմի կազմում նվաճել է Եվրոլիգայի գավաթն ու սուպերգավաթը (այդ թիմի կազմում բազմիցս դարձել է նաև Սերբիայի չեմպիոն ու գավաթակիր)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Օլիմպիական խաղերի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Աշխարհի գավաթակիրներ Կատեգորիա:Ջրագնդակի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:Եվրոպայի գավաթակիրներ Կատեգորիա:Սերբ մարզիկներ Կատեգորիա:Ջրագնդորդներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Ինքնաթիռ
Ըստ կառուցվածքի սխեմայի
Թևերի տեղաբաշխումով (մոնոպլանների համար)՝
Պոչի կառուցվածքի տեսակով՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավիացիա * Կատեգորիա:Օդագնացություն Կատեգորիա:Փոխադրամիջոցներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
(6463) Իզոդա
(6463) Իզոդա (Isoda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 13-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,613832 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1334 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0942 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1543,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233232 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,94° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լափանաանթկարի
Լափանաանթկարի (ლაფანაანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 19 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 67 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Տեպլիչնի (գյուղ, Ուստ-Աբականսկի շրջան)
Տեպլիչնի (Тепличный), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1582 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի բնակավայրեր
Կարաչաիր
Կարաչաիր, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սուկոզերո
Սուկոզերո (Суккозеро, Sukkajarvi), ավան Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մուեզերսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1989 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1854 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մուեզերսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1957 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (2281)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պերսի Ջեքսոնը և տիտանի անեծքը
Պերսի Ջեքսոնը և տիտանի անեծքը (The Titan's Curse), Ռիք Ռիորդանի կողմից գրված Պերսի Ջեքսոնի շարքի երրորդ գիրքը։ Այս գիրքը նկարագրում է տասնչորսամյա կիսաստված Պերսի Ջեքսոնի արկածների մասին։ Այս անգամ նա և նրա ընկերները ստիպված են լինում ուղևորվել որսի աստվածուհի Արտեմիսին և Աթենասի դուստր Անաբեթին գտնելու։ Հանդիպում են Ատլասին և Լուկային՝ Հերմեսի որդուն։
Ամփոփում
Ինչպես Պերսի Ջեքսոնի մասին պատմող մյուս գրքերը, «Տիտանի անեծքը» ևս գրված է ֆենթեզի ժանրով, որի մեջ օգտագործվում են հին հունական դիցաբանական հասկացություններ ժամանակակից իրավիճակում։ Սյուժեն արագ զարգանում է և գրված է հումորով, ինչպես նաև այնպիսի թեմաներով, ինչպիսիք են սերն ու հավատարմությունը։
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում նախորդ գրքի ժամանակահատվածից չորս ամիս անց։
Միայն աստվածուհի-որսորդ Արտեմիսի որսորդների շքախմբի ազդեցությունն է մահից փրկում հերոսներին։ Սակայն առանց զոհերի չի լինում՝ Մանտիկորոյի հետ մենամարտի ժամանակ ժայռից վայր է ընկնում Պերսիի ընկերուհի Անաբեթը։ Ինչպես հետագայում պարզում են հերոսները, Անաբեթին առևանգել ու գերի է վերցրել Օլիմպոսի աստվածների կողմից անիծված խռովարար Ատլասը։ Երազներում Պերսին տեսնում է, որ Ատլասը խաբեությամբ ստիպում է Անաբեթին իր փոխարեն պահել երկնակամարը։ Իսկ ինքը միավորվում է իր կառավարիչ Կրոնոսի մոտ ու մի քանի տարի առաջվա նման դառնում բանակի գլխավորը։ Այդ նույն ժամանակ Բիանկա դի Անջելոն միանում է Որսորդուհի Արտեմիսի շքախմբին։
Կիսատոհմիկների ճամբար վերադառնալուն պես Պերսին իմանում է, որ Ատլասն առևանգել է ոչ միայն Անաբեթին, այլ նաև Արտեմիսին, ովքեր հիմա տանջվում են Կալիֆորնիայում գտնվող Տամալպայիս լեռան վրա, որտեղ տիտանները կառուցում են Օտրիս ամրոցը։ Երիտասարդ հերոսը ցանկություն է հայտնում որոնումներ սկսել, իսկ նրա հետ գերիներին ազատելու համար գնում են Գրոուվերը, Բիանկան և Արտեմիսի որսորդուհիներից մեկը՝ Զոյան։ Հերոսներին չի վախեցնում Դելֆինյան պատգամախոսի սարսափելի մարգարեությունը, ում ասում էր, որ երկուսը հետ չեն վերադառնա, ու նրանք բոլորով ուղևորվում են դեպի Տամալպայիս, որպեսզի ձեռնոց նետեն Ատլասին։ Մարգարեությունը ճիշտ է դուրս գալիս, երբ առաքելության կատարման ժամանակ մահանում է Բիանկա դի Անջելոն, երբ ցանկանում է փրկել մնացածին Տալոս անունով բրոնզե հսկայի հետ մարտի ժամանակ։ Իսկ արդեն Տամալպայիս լեռան վրա իր հայր Ատլասի հետ մենամարտի ժամանակ մահանում է Զոյան։ Խորամանկության և ուժի շնորհիվ Պերսիին հաջողվում է հաղթել տիտանին ու փրկել Անաբեթին ու Արտեմիսին։ Այնտեղ էլ՝ լեռան վրա, Պերսին կրկին հանդիպում է իր վաղեմի թշնամի Լուկային, ով ստիպված է լինում կռվել Տալիյայի հետ։ Վերջիվերջո Լուկան վայր է ընկնում լեռան գագաթից, սակայն հրաշքով ողջ է մնում։ Աստվածների խորհրդի ժամանակ Անաբեթի մայր Աթենասը ասում է, որ Պերսի Ջեքսոնին պետք է ոչնչացնել հիմա, որպեսզի հետագայում պաշտպանվի Օլիմպոսը։ Արդյունքում աստվածների մեծ մասը քվեարկում է այն բանի օգտին, որ նրան ողջ թողնեն։ Սակայն այստեղ առաջ է գալիս նոր թեմա քննարկումների համար՝ Օֆիոտավրոսը, որին զոհաբերելով կարելի է ոչնչացնել Օլիմպոսի աստվածներին։ Որոշ աստվածներ ասում են, որ լավագույն տարբերակը Օֆիոտավրոսին սպանելն է։ Պերսին պնդում է, որ պահպանեն անմեղ արարածի կյանքը։ Արդյունքում, Օլիմպոսի վրա բարձրանում է հսկայական ջրային ոլորտ և նրա վրա են խառնում Օֆիոտավրոսի։ Խորհրդի վերջում Արտեմիսն ասում է, որ իրեն նոր առաջնորդուհի է անհրաժեշտ, քանի որ Զոյան մահացել է, և Տալիյան, ում տասնվեց տարեկանը պետք է լրանա հաջորդ օրը, որպեսզի խուսափի Մեծ մարգարեության հերոսուհին դառնալուց, ընդունում է Արտեմիսի առաջարկն ու դառնում միշտ երիտասարդ որսորդուհի։ Պերսիի ճամբար վերադարձը նրան հանգստություն չի բերում։ Նա պատմում է Նիկո դե Անջելոյին քրոջ մահվան մասին։ Ցավից տառապող տղան ամեն ինչում մեղադրում է Պերսիին, ով չէր կարողացել պահել խոստումն ու պաշտպանել Բիանկային։ Հենց այդ ժամանակ էլ Նիկոն ցույց է տալիս մահացած արարածներին, օրինակ զոմբի-մարտիկներին, ովքեր հետևում էին Պերսիին դեռևս գրքի սկզբից, կառավարելու շնորհը։ Պերսին հասկանում է, որ «Մեծ եռյակի» երրորդ եղբայրը՝ Աիդը, չի պահել խոստումն ու մահացածների աշխարհում իրեն հայտարարել է ժառանգ, չնայած հետո պարզվում է, որ նրա երեխաները լույս աշխարհ են եկել մինչ խոստումն ու գրեթե կես դար ապրել են «Լոտոս» խաղատանը։
Մարգարեություն
Մարգարեություն Զոյա Գիշերային Ստվերի համար․
Աստերոիդների ցանկ (217901-218000)
Աստերոիդների ցանկ (217801-217900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (218001-218100)
Պերսի Ջեքսոնը և տիտանի անեծքը
Մարգարեություն
Հինգն արևմուտք կգնան շղթաներով աստվածուհու համար,
Օլիմպոսի կործանումը ցույց կտա ճանապարհը,
Կիսատոհմիկներն ու Կույսերը վտանգը կհաղթահարեն,
Ձեզանից մեկին սպասում է տիտանի անեծքը,
Եվ մեկը հոր ձեռքվ կընկնի։
Մեկնաբանություն
Ճամբարից դուրս են գալիս չորսը, սակայն ճանապարհին նրանց է միանում Պերսին։ Ամբողջ խումբն ուղևորվում է որսի աստվածուհի Արտեմիսին և Անաբեթին գտնելու։ Բիանկա դի Անջելոն մահանում է Գեֆեստի կողմից ստեղծած մետաղաջարդ հրեշի կույտում։ Լուկան հաճախ է հայտնվում Պերսիի երազներում ու խոսում անհայտ հրեշի հետ և դրանով որոնումների մասնակիցներին գցում է թակարդը, քանի որ նա գիտեր, որ Պերսին ևս մասնակցում է դրանց։ Երկու կիսաստված, Արտեմիսի երկու որսորդուհիներ և այծամարդ Գրոուվերը միավորում են ուժերը։ Արտեմիսը Ատլասին խաբեությամբ բերում է երկնակամարի տակ, և վերջինս նորից ստիպված է այն պահել։ Բայց, մինչ երկնակամարի տակ անցնելը, Ատլասը մահացու վիրավորում է իր դուստր Զոյային։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2007 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Նիմբռա
Նիմբռա (Nõmbra), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։
Էրիկ Լևին
Էրիկ Միրոնովիչ Լևին (Э́рик Миро́нович Ле́вин, կեղծանունը՝ Անդրեյ Վնուկով (Андрей Внуков), ), խորհրդային երգիծաբան, բանաստեղծ և էստրադային դրամատուրգ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1989), «Կրոկոդիլ» ամսագրի մրցանակակիր (երկու անգամ), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1981) ։
Կենսագրություն
1955 թվականին Մոսկվայի Վ. Ի. Լենինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմական ֆակուլտետն ավարտելուց հետո Լևինը պատմություն է դասավանդել միջնակարգ դպրոցում։ 1950-ական թվականների վերջին նա սկսել է գրել երգիծական բանաստեղծություններ, ֆելիետոններ՝ դրանք հրապարակելով թերթերում և «Կրոկոդիլ» ամսագրում։ Ժամանակի ընթացքում նրա գործերը ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ սկսեցին կատարել անվանի դերասաններ Բորիս Չիրկովը, Իվան Լյուբեզնովը, Ռինա Զելյոնայան։ Հետագայում Էրիկ Լևինը լայնորեն և արդյունավետ համագործակցել է «Ֆիտիլ» երգիծական կինոհանդեսի հետ, եղել է «Կրկին քսանհինգ», «Բարի լույս», «Ուրախ արբանյակ» ռադիոշարքերի հեղինակը և վարողը։ 1970-1980-ական թվականներին եղել է էստրադայի դրամատուրգների համամիութենական միավորման նախագահը, մի շարք էստրադային մրցույթների մրցատյանի անդամ, «Սովետսկայա էստրադա ի ցիրկ» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ ։
Որպես երգահան նա համագործակցել է այնպիսի կոմպոզիտորների հետ, ինչպիսիք են Գեորգի Մովսեսյանը, Բորիս Ռենսկին, Առնո Բաբաջանյանը, Յան Ֆրենկելը, Մաքսիմ Դունաևսկին, Դմիտրի Դանինը (Մագազանիկ), Դավիթ Թուխմանովը, Եվգենի Կռիլատովը և ուրիշներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգիծաբաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ֆերնանդո Ֆադեր
Ֆերնանդո Ֆադեր (Fernando Fader; ), Ֆրանսիայում ծնված արգենտինացի նկարիչ, գերմանական իմպրեսիոնիզմի հիմնական հետևորդն իր երկրում։
Կենսագրություն
Ֆերնանդո Ֆադեյը ծնվել է Բորդոյում, Ֆրանսիայում ։ 1884 թվականին նրա հայրը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Արգենտինայի Մենդոսա քաղաք։ Հինգ տարի անց Ֆերնանդոն վերադարձել է Ֆրանսիա, որտեղ սովորում է տարրական դպրոցում, իսկ հետո ավարտել ուսումնարանը Գերմանիայում։ 1900 թվականին ընդունվել է Մյունխենի արվեստների ակադեմիա, որտեղ վերջնականապես որոշել է իր ապագա մասնագիտությունը։ 1906 թվականին նա հանրությանն է ներկայացրել իր առաջին աշխատանքները։ Նրա բնանկարները մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել քննադատների շրջանում։ Նրա հիմնական ոգեշնչումը Մենդոզա նահանգի բնությունն էր, որը գտնվում էր Անդեր լեռների կողքին։
Նա շրջել է Իսպանիայի և Գերմանիայի արվեստի պատկերասրահներում և 1915 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի Խաղաղօվկիանոսյան միջազգային ցուցահանդեսում արժանացել ոսկե մեդալի։
1932 թվականին Ֆերնանդո Ֆադերը 50-ամյակի կապակցությամբ ցուցադրությունը կազմակերպվել է Բուենոս Այրեսի ասոցիացիայի պատկերասրահի նախաձեռնությամբ, որի ընթացքում ներկայացվել են նկարչի 119 աշխատանքներ։ Առողջական խնդիրների պատճառով նա չի մասնակցել միջոցառմանը ։
Ընտանիքի սնանկության և առողջական խնդիրների պատճառով կյանքի վերջին օրերին Ֆերնանդո Ֆադերը ստիպված է եղել փոխել բնակության վայրը և տեղափոխվել Կորդոբա քաղաք՝ ամբողջությամբ նվիրվելով նկարչությանը։
Մահացել է 1935 թվականին։ Նրա նախկին տունը Լոզա Կորալ գյուղում պահպանվում է որպես թանգարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Դոմինիկ Սկուտեցկի
Դոմենիկ (Դոմենիկա) Սկուտեցկի (Dominik Skutecký, ), սլովակ գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Դ. Սկուտեցկին 1863 թվականից ապրել է Վիեննայում, որտեղ նա հաճախել է քանդակագործ Դ. Մեյկսների դասերին։ 1865-1866 թվականներին սովորել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիային կից մասնավոր գեղարվեստական դպրոցում, այնուհետև շարունակել է ուսումը պրոֆեսորներ Կ. Վյուրզինգերի, Ե. Ենխերտի և Կ. Բլասսի մոտ, որն ավարտել է 1867 թվականին։
Ուսումն ավարտելուց հետո հաստատվել է Վենետիկում, Իտալիայում։ Գործնական հմտություններ է ձեռք բերել Գեղեցիկ արվեստների իրական ակադեմիայի՝ Պ. Մոլմենտիգոյի պատմական գեղանկարչության դասարանում։
Այնուհետև ընդունվել է Մյունխենի գեղեցիկ արվեստների ակադեմիա, որտեղ հինգ ամիսների ընթացքում ծանոթացել ու ուսումնասիրել է նատուրալիզմի և լումինիզմի ժամանակակից գեղարվեստական ուղղությունները։
1889 թվականին վերադարձել է հայրենիք և հաստատվել է Բանսկա-Բիստրիցեում, որը դարձել է գեղանկարչի հիմնական աշխատատեղը։
Նրա դուստրը՝ Կարոլա Սկուտեցկայա-Կարվաշովան, նույնպես նկարչուհի է դարձել, իսկ որդին՝ Ալեքսանդր Սկուտեցկին, դարձել է հայտնի ճարտարապետ։
Ստեղծագործություն
Լինելով գեղանկարչության մեջ վենետիկյան ոճի ներկայացուցիչ՝ Դ. Սկուտեցկին պատկերել է ժողովրդական կյանքի տեսարաններ, նկարել է սլովակ պարզ մարդկանց («Դարբնոցում», «Բանսկա-Բիստրիցեի շուկան», 1889, Սլովակիայի ազգային պատկերասրահ, Բրատիսլավա)։
Նկարչի ստեղծագործությանը հատուկ էր ստեղծվող կերպարների ժողովրդավարությունն ու ռեալիզմը, միջավայրը բնական, առանց ավելորդությունների ներկայացնելու ձգտումը։ Նկարչի կողմից ստեղծված կտավները հիմնված են նրա ակադեմիական փորձի և իտալական նուրբ վարպետության ավանդույթների վրա։
Սկուտեցկին նշանակալի դեր է խաղացել Բանսկա-Բիստրիցայի մշակութային կյանքում։ 1902 թվականին նրա կողմից ցուցահանդես է կազմակերպվել, որտեղ ցուցադրվել են ավելի քան 120 ստեղծագործություններ։ Նրա նկարները գտնվում են շատ երկրների հավաքածուներում, գեղարվեստական թանգարաններում ու պատկերասրահներում, մասնավոր հավաքածուներում ։
Բանսկա-Բիստրիցայի պետական պատկերասրահում կազմակերպվել է հատուկ ցուցահանդես, որը նվիրված է եղել Դոմինիկ Սկուտեցկու ստեղծագործությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովակ նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Վարյագյան գունդ
Վարյագյան կամ վարանգյան գունդ (, Տագմա տոն վարյագոն), Բյուզանդական կայսրության բանակի ընտրյալ ստորաբաժանում։ Գոյություն է ունեցել 10-րդ դարից 14-րդ դարը։ Հիմնականում ծառայում էին որպես կայսեր թիկնապահներ։ Հիմնականում կազմված են եղել սկանդինավյան ժողովուրդներից և, Անգլիայի նորմանական նվաճումից հետո, նաև անգլո-սաքսերից ։ Անունը գալիս է Ռուսիա արշավող վիկինգներից, ում հին սկանդինավյան լեզուներով անվանում էին «վարեինգի»՝ զինակից։
Մինչև 11-րդ դարի վերջը գունդը հիմնականում կազմված էր շվեդ, դանիացի, նորվեգացի և իսլանադացի զինվորներից։ Այդ տարիներին այնքան շատ սկանդինավացի տղամարդ էր լքում սկանդինավյան երկրները, որ արտագաղթը պակասեցնելու նպատակով շվեդական հատուկ օրենք «Վեստերգյոթլանդն» արգելում էր Հունաստանում (իրականում՝ Բյուզանդական կայսրությունում) մնացող զինվորին ժառանգել կարողություն Շվեդիայում ։
Սակայն 11-րդ դարի վերջից, ավելի քան 100 տարվա սկանդինավյան գերակայությունից հետո, գնդում մեծ ռեղ սկսեցին զբաղեցնել նորմաններից փախչող անգլո-սաքսերը։ Արդեն Ալեքսիոս Կոմնենոսի գահակալության ժամանակ վարյագյան գունդը կազմված էր հիմնականում անգլո-սաքսերից և «այլոցից, ովքեր տառապել են վիկինգների և նրանց բարեկամ նորմանների ձեռքերից»։ Անգլո-սաքսերը, ինչպես և սնկադինավյան զինվորներն ունեին մինչև մահ հավատարմորեն ծառայելու սովորույթ և, երբ նորմանական ներխուժման հետևանքով բազմաթիվ անգլո-սաքս զինվորներ կորցրեցին իրենց տիրույթները և որոշեցին մատուցել իրենց ծառայությունները կայսրությանը։
Վարյագյան գունդը ոչ միայն ապահովում էր կայսրերի անձնական անվտանգությունը, այլև մասնակցում էր բազմաթիվ ճակատամարտերի և երբեմն նրանց հայտնվելն ունենում էր վճռական դեր։ 13-րդ դարի վերջում գունդը կազմված էր բյուզանդացիների հետ ձուլված զինվորներից։ Դեռևս 1400 թվականին մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսում դեռևս կային մարդիկ, ովքեր համարում էին իրենց «վարյագներ»
Պատմություն
Գնդի ամենաառաջին անդամները գալիս էին Կիևյան Ռուսիայից։ 874 թվականին Ռուսիայի և Բյուզանդիայի կայսր Միքայել III-ի միջև կնքված պայմանագրով հաշտության դիմաց ռուսները պարտավոր էին տրամադրել զինվորներ բյուզանդական ծառայության համար։ 911 թվականին մեկ այլ պայմանագրով թույլ տրվեց յուրաքանչյուր ռուսի ցանկության դեպքում ծառայել կայսրության բանակում
988 թվականին իր գահը ապահովելու համար Բյուզանդիայի կայսր Բարսեղ Բ-ն Կիև մեծ իշխան Վլադիմիրից խնդրեց ռազմական օգնություն։ Վերջինս իր հոր կողմից 971 թվականին կնքված պայմանագրի համաձայն Բարսեղին ուղարկեց 6,000 հոգի։ Վլադիմիրն օգտվեց առիթից և հիմնականում ուղարկեց անկարգապահ զինվորների, ում նա վճարել չէր կարող ։ Համարվում է, որ գունդը, որպես ընտրյալ ստորաբաժանում, պաշտոնապես ստեղծվել է հենց 971 թվականին ։ Օգնության դիմաց Վլադիմիրին կնության տրվեց Բարսեղի քույրը։ Վլադիմիրն էլ իր հերթին համաձայնվեց ընդունել քրիստոնեություն։
Այս զինվորները կազմեցին գնդի միջուկը, որը 11-րդ դարում հարավային Իտալիայում մասնակցեց մի շարք ռազմական արշավանքներին։ Այնտեղ նրանց դիմակայում էին լոմբարդներն ու նորմանները։ 1018 թվականին Իտալիայի բյուզանդացի կատեպանը կայսրից օգնություն խնդրեց և ստացավ վարյագյան գնդի մի մասը։ Վերջիններիս շնորհիվ 1018 թվականի Կաննեի ճակատամարտում բյուզանդացիները տարան վճռական հաղթանակ։
1038 թվականին գունդը մասնակիորեն մասնակցեց Սիցիլիայի մի մասի վերանվաճմանը արաբներից։ Այս դեպքում նրանք կողք կողքի կռվում էին վարձկան նորմանների և բյուզանդական Իտալիայի լոմբարդների հետ միասին։ Այս ժամանակաշրջանում գնդի հայտնի անդամն էր Հարալդ Հարդրադան, ով հետագայում դառնում է Նորվեգիայի արքա Հարալդ III (1046-1066 թվականներ)։ Սակայն, երբ բյուզանդացի հրամանատար Մանիակեսը բոլորի առաջ խայտառակեց լոմբարնդերի առաջնորդին, վերջիններս նորմանների և վարյագների հետ լքեցին իրենց դիրքերը։
վարյագյան գնդի մի մասն էլ գնտվում էր Իտալիայի Բարի քաղաքում։ 1041 թվականի մարտի 16-ին նրանք մարտի բռնվեցին նորմանների հետ և մեծ մասը նահանջի ժամանակ խեղդվեց Օֆանտո գետում։ Սեպտեմբերին Իտալիա ուղարկվեց վարյագների փոքր խումբ, ովքեր սակայն սեպտեմբերի 3-ին պարտվեցին նորմաններին։
Իտալիայի վերջին կատեպանները հիմանականում կռվում էին վարյագյան գնդի ուժերով։ 1047 թվականին նոր կատեպան Հովհաննես Ռաֆայելը վարյագների հետ միասին ուղարկվեց Բարի։ Իսկ 20 տարի անց՝ 1067 թվականին վերջին կատեպան Մաբրիկան վարյագների օգնական ուժերով գրավեց Բրինդիսի և Տարանտո քաղաքները։
1071 թվականին Մանազկերտի աղետալի ճակատամարտում կայսրին ուղեկցող գրեթե ողջ գնդի անդամները զոհվեցին պաշտպանելով նրան ։
1088 թվականին մեծ քանակությամբ անգլո-սաքսեր և դանիացիներ գաղթեցին Բյուզանդական կայսրություն ։ Մեկ աղբյուր նշում է, որ 5,000 հոգի եկան 235 նավերով։ Այն ներգաղթյալները, ովքեր որ չմտան կայսերական բանակ ծառայության, բնակություն հաստատեցին Սև ծովի ափին և կառուցեցին Դրեպանա քաղաքը ։ Իսկ նրանք, ովքեր անցան ծառայության այնպիսի մեծ ազդեցություն ունեցան, որ վարյագյան գունդը այդ ժամանակ հաճախ անվանում էին «Ինգլինբարանգոի» (անգլո-վարյագներ)։ Վերջիններս 1080-ական թվակականներին պայքարում էին Ռոբերտ Գվիսկարդի նորմանների դեմ։
1080 թվականին արքայադուստր և պատմիչ Աննա Կոմնենեն նշում է, որ այս «կացնով կռվող բարբարոսները» գալիս են «Թուլ»ից, հավանաբար նկատի ունենալով Բրիտանական կղզիները կամ Սկանդինավյան թերակղզին ։ 12-րդ դարի պատմիչ Հովհաննես Կինամոսը նշում է, որ կայսրին պաշտպանող այս զինվորները գալիս են «բրիտանական ազգից, ովքեր ծառայում են հռոմեացիների կայսրերին վաղ ժամանակներից»
վարյագները հիմանակում օգտագործում էին երկար կացիններ, սակայն նրանք նաև հմուտ թուր և նետ ու աղեղ օգտագործողներ էին։ Երբեմն նրանք հիշատակվում են որպես հեծյալներ. վիկինգներն ու անգլո-սաքսերը օգտագործում էին ձիեր, երբ պահանջվում էր արագ տեղաշարժ, չնայած նրանք նախընտրում էին կռվել որպես հետևակ։ Գունդը հիմնականում գտնվում էի մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսի շրջակայքում, հավանաբար Բուկոլեոնյան պալատում։ Գունդը նաև միանում էր մարտի բռնվող բյուզանդական բանակին, և բազմաթիվ բյուզանդացի, արևմտաեվրոպացի ու արաբ պատմիչներ նշում են վարյագների ռազմական ուժը։ Օրինակ նրանք վճռական դեր խաղացին 1122 թվականի Բերոյի ճակատամարտում։ Վարյագները ճեղքեցին պեչենենգների կառուցած արգելապատնեշները և առաջացրին խուճապ, որը բերեց վերջիններիս փախուստին։
11-րդ դարի բյուզանդացի պատմիչ Միքայել Պսելուսը նկարագրում է նրանց այսպես՝ «ողջ խումբը բռնում է վահաններ, իսկ ուսերին՝ ինչ-որ միակողմ, ծանր և երկաթե զենք», որը հավանաբար եղել է սկանդինավյան սեկիրը ։