cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ստետոսկոպ
Ակուստիկ
Ակուստիկ (լսողական) ստետոսկոպին ծանոթ են մարդկանց մեծամասնությունը։ Նրա աշխատանքի մեխանիզմը կայանում է կրծքային մակերեսից օդակիր սնամեջ խողովակներով լսողի ականջներին ձայնի փոխանցման մեջ։ Ստետոսկոպի կրծքային հատվածը ունի երկու կողմ. «դիաֆրագմա» և «զանգ»։ Ակուստիկ ստետոսկոպերը օգտագործվում են բոլորից հաճախ։
Էլեկտրոնային
Էլեկտրոնային ստետոսկոպը (կամ ստետոֆոն) էլեկտրոնային եղանակով ուժեղացնում է մարմնի աղմուկները՝ դարձնելով ավելի լսելի, քան ակուստիկ ստետոսկոպով լսելու ժամանակ։
Ֆետալ ստետոսկոպ
Ֆետալ ստետոսկոպը կամ ֆետոսկոպը նախատեսված է պտղի սրտի զարկերի լսման համար։ Այն հայտնի նաև որպես Պինարդի ստետոսկոպ կամ ուղղակի պինարդ՝ ի պատիվ ֆրանսիացի մանկաբարձ Ադոլֆ Պինարդի (1844-1934)
Կատեգորիա:Բժշկական սարքավորումներ
Սեֆեդինյաններ
Սեֆեդինյաններ, հայ իշխանական տոհմ Հայաստանի Վասպուրական նահանգում 12-16-րդ դարերում։ Հիմնադիրն է Արծրունիների շառավիղ և մեծահարուստ Սեֆեդին Ա Արքայունը, որը 1150-ական թվականներին ամուսնանալով Խեդենեկյանների ժառանգ Մարիամի հետ, որպես օժիտ ստացել է Աղթամար կղզու մի մասը, ապա սնանկացած աներոջից (Խեդենեկ Գ) գնել նաև մնացածը։ Հետագայում Սեֆեդինի իշխանությունը տարածվել է նաև կղզու հանդիպակաց ափի գյուղերի վրա։
1272-1580-ական թվականներին Սեֆեդինյաններն իրենց ձեռքում են պահել Աղթամարի կաթողիկոսությունը (աթոռակալել են Սեֆեդինից սերած հոգևորականներ), սեփական զինված ջոկատներով պաշտպանվել օտար նվաճողներից։ Զաքարիա Գ Սեֆեդինյանը կարակոյունլու թուրքմենների առաջնորդ Ջհանշահ խանի օգնությամբ 1460 թվականին դարձել է Հայոց կաթողիկոս՝ միավորելով Էջմիածնի կաթողիկոսություն և Աղթամարի կաթողիկոսությունները։ Սեֆեդինի աշխարհիկ գործիչները կրել են «պարոն», «մեծ պարոն», «ամիր» տիտղոսները, երբեմն փորձելով վերականգնել Վասպուրականի Արծրունյաց թագավորությունը։
Տոհմի նշանավոր գործիչներից Աղթամարի կաթողիկոս Ստեփանոս Դ Տղան 1466 թվականին իր տոհմակից Սմբատին (Գուռջիբեկի որդի) օծել է թագավոր և հռչակել Արծրունյաց թագավորների իրավաժառանգ։ Վերջինիս մեկամյա «թագավորությունն» ամփոփվել է հիմնականում Աղթամար կղզով։ 16-րդ դարի վերջից Սեֆեդինին աստիճանաբար վերացրել են քաղաքական ասպարեզից։
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Խեդենեկյաններ Կատեգորիա:Սեֆեդինյաններ
Չակ Պալանիկ
Չարլզ Մայքլ «Չակ» Պալանիկ (Charles Michael «Chuck» Palahniuk, ծնվ. 21 փետրվարի 1962, Պեսկո, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ժամանակակից ամերիկյան գրող և ֆրիլանս-լրագրող։ Առավելապես հայտնի է, որպես բազմաթիվ մրցանակների արժանացած «Մարտական ակումբ» գրքի հեղինակ, որի հիման վրա Դեյվիդ Ֆինչերի կողմից նկարահանվել է համանուն ֆիլմը` Բրեդ Փիթի, Էդվարդ Նորթոնի և Հելենա Բոնեմ Քարթերի մասնակցությամբ։ Պալանիկն համացանցում ամենամեծ լսարան ունեցող անձնական էջերից մեկն ունի։ Պալանիկի գրելաոճը, որը նման է այնպիսի գրողների ոճին, ինչպիսիք են Բրեթ Իսթոն Էլլիսը, Իրվին Ուելշը և Դուգլաս Քոուփլենդը, դարձրել է նրան X սերնդի ամենահայտնի ու ընթերցվող գրողներից մեկը։
Պալանիկը գրել է տարբեր մրցանակների արժանացած վեպեր՝ «Վերապրածը», «Օրորոցային», «Ուրվականներ» և այլն։ Նրա «Շնչահեղձություն» վեպը էկրաններին է հայտնվել 2008 թվականին։ Պալանիկը «Pacific Northwest Booksellers Association Award» և «Oregon Book Award» մրցանակների դափնեկիր է։ Երկու անգամ առաջադրվել է Բրեմ Ստոկերի մրցանակի։ Գրողն ունի սեփական գրելաոճ, որը հատկապես առանձնանում է իր ոչ գծագրվածությամբ, մեկուսացված հերոսներով, ովքեր ամեն կերպ իրենց տեղն են փնտրում կյանքում, մինիմալիզմով, ամբողջ վեպի ընթացքում որոշակի տողերի կրկնությամբ, ցինիզմով, թունավոր իրոնիայով ու սև հումորով։ Նրա գրքերը վաճառվել են ավելի քան երեք միլիոն օրինակով ։
Կենսուղին մինչև ստեղծագործական գործունեությունը
Պալանիկը ծնվել է Պեսկոյում՝ Վաշինգտոն, Քերոլ և Ֆրեդա Պալանիկների ընտանիքում և մեծացել է Բերբանկ քաղաքի մի փոքրիկ վագոնում (Վաշինգտոն նահանգ) ընտանիքի հետ։ Երբ լրացավ Պալանիկի 14 տարին, նրա ծնողները բաժանվեցին ու սկսեցին առանձին ապրել։ Հետագայում նրանք ամուսնալուծվեցին, այդ պատճառով էլ հաճախ նրան ու ևս երեք եղբայրներին թողնում էին հորական կողմի տատիկի ու պապիկի մոտ, նրանց Արևելյան Վաշինգտոնում գտնվող ռանչոյում ։ Պալանիկի պապը ուկրաինացի էր, ով ԱՄՆ էր գաղթել Կանադայով և Նյու-Յորքում հաստատվել էր 1907 թվականին։ Ինքը՝ Չակը, երբեք Ուկրաինայում չի եղել, չնայած այնտեղ է բնակվում նրա եղբայրը ։ 2009 թվականին Պալանիկի մայրը մահանում է քաղցկեղից ։
1986 թվականին Չակն ավարտում է ԱՄՆ-ի Օրեգոնյան համալսարանի լրագրողական ֆակուլտետը։ Քոլեջում սովորելու ժամանակ աշխատում էր Յուջինի KLCC Ազգային Հասարակական ռադիոյում, Օրեգոնի նահանգ։ Շուտով նա Պորտլենդ տեղափոխվեց, որտեղ որոշ ժամանակ գրում էր տեղական թերթի համար ։ Սկսելով աշխատել «Freightliner» ընկերությունում, որպես դիզելների գծով մեխանիկ, նա միաժամանակ գրում էր բեռնատարների վերանորոգման համար ուսումնական նյութեր և մի քիչ էլ զբաղվում էր լրագրողական պրակտիկայով՝ աշխատանք, որին նա դեռ կվերադառնա, անգամ ստեղծագործական կիզակետից հետո։ Պատահաբար մասնակցելով անվճար սեմինարին, որը կազմակերպվել էր «Landmark Education» ընկերության կողմից, Պալանիկը, 1988 թվականից թողեց լրագրողի աշխատանքը ։
Ցանկանալով իր կյանքում անել ավելին քան ուղղակի աշխատանքը, Պալանիկը դարձավ անտունների համար նախատեսված կենտրոնի կամավոր աշխատակից։ Դրանից հետո դարձավ կամավոր հյուրատանը։ Նա զբաղվում էր անբուժելի մարդկանց տեղափոխմամբ, դեպի, այսպես կոչված «օգնող խմբեր»։ Ավելի ուշ այդ աշխատանքն իր արտացոլումը գտավ «Մարտական ակումբ»-ում, որտեղ գլխավոր հերոսն ու հերոսուհին այցելում էին հենց այդպիսի օգնական խմբեր։ Պալանիկը թողեց այդ աշխատանքն այն բանից հետո, երբ մահացավ հիվանդներից մեկը, ով նրան շատ հարազատ էր դարձել ։
Արդեն մեծահասակ Պալանիկը դարձավ Cacophony Society խմբավորման անդամ, մասնակցում էր նրանց բոլոր հավաքներին, ներառյալ Santa Rampage (հասարակական խնջույք Սուրբ Ծննդի առիթով՝ լի ուրախությամբ ու ալկոհոլով) Պորտլենդում։ Բազմաթիվ սյուժեներ, որոնք նկարագրված են նրա ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ վավերագրական գրքերում, ներշնչված են այդ խմբավորման կազմում լինելով։ Վարկած կա, որ Cacophony Society-ն «Մարտական ակումբ» «„Ձախողում“ նախագծի» նախատիպն է ։
Ազգանվան ծագումն ու նշանակությունը
Երբ ապագա գրողը դեռ երեխա էր, ծնողները Չակին ու նրա կրտսեր քրոջը տանում են գերեզմանատուն, որպեսզի ցույց տան տատիկի ու պապիկի գերեզմանները։ Երեխաները, գերեզմանաքարերի վրա տեսնելով իրենց նախնիների անունները՝ Paula և Nick, շատ ուրախացան ու սկսեցին իրենց ազգանունը՝ Palahniuk, արտասանել այսպես. «Պոլա-Նիկ» (այդ կերպ է բացատրվում նաև ազգանվան հայերեն արտասանությունը. մենք հեղինակի գրքերը կարդում ենք «Պալանիկ» ազգանվամբ, հավանական ճիշտ «Պալենիկ»-ի փոխարեն)։ Գրողի ուկրաինական ծագումը թույլ է տալիս նրա ազգանունը կարդալ որպես «Պալագնյուկ». հենց այդպես են նրան անվանում Ուկրաինայում ։
«Մարտական ակումբ»
Դա ստիպեց հեղինակին իր հաջորդ սետղծագործությունը՝ «Մարտական ակումբ»-ը, գրել ավելի սուր ու կտրուկ, ի չար կազմակերպիչների ։ «Մարտական ակումբ»-ը գրվել է «Freightliner» -ում աշխատանքից ազատ ժամանակ։ Ի սկզբանե, 1995 թվականին, այն հրապարակվեց «Pursuit of Hapiness» շարքի փոքր պատմվածքի ձևով (այդ պատմվածքն ավելի ուշ դարձավ վեցերորդ գլուխ)։ Հետո Պալանիկն այն վերափողեց լիարժեք վեպի։ Սպասելիքներին ընդառաջ, հեղինակը որոշեց հրապարակել ։
Գրքի առաջին հրատարակությունը բավականին հաջող ստացվեց, այն դրական արձագանքի ու բազմաթիվ մրցանակների արժանացավ, բայց, չնայած դրան վաճառքը շուտով ընկավ։ Պալանիկը փորձում էր գտնել գրականական ագենտ, բայց դա նրան այդպես էլ չհաջողվեց մինչև վեպի հրատարակումը։ Այն բանից հետո, ինչ վեպին սկսեց ուշադրություն դարձնել Հոլիվուդը՝ «20th Century Fox»-ի անունից, Պալանիկը պայմանագիր ստորագրեց դերասան ու գրականական ագենտ Էդվարդ Հիբերտի հետ  ։ Արդյունքում Հիբերտը որպես միջնորդ հանդես եկավ գրողի ու կինոստուդիայի հետ վեպի էկրանավորման հարցերի շուրջ ։ 1999 թվականին, վեպի հրապարակումից երեք տարի անց Դեյվիդ Ֆինչերը նկարահնեց ֆիլմը։ Շահույթի տեսանկյունից ֆիլմը ձախողվեց, բայց, չնայած դրան, այն առաջնորդում էր ԱՄՆ-ում պրոկատի ամբողջ շաբաթվա ընթացքում ։ Քննադատների կարծիքը ևս միանշանակ չէր, բայց ընդհանուր առմամբ դրական էր ։ Ֆիլմը առավել մեծ հաջողություն ունեցավ DVD ֆորմատով հրապարակվելուց հետո  ։ Ֆիլմի նկարահանումից հետո գիրքը ևս երեք անգամ վերահրապարակվեց փափուկ կազմերով՝ 1999 թվականին, 2004 թվականին (հեղինակի կողմից նոր նախաբանով, որը նվիրված էր գրքի հաջող էկրանավորմանը) և 2005 թվականին (նոր վերջաբանով)։
Իրադարձություններ, որոնք ազդել են հետագա կարիերայի վրա
Փոփոխված ու ավելացված «Անտեսանելիներ»-ը և նրա չորրորդ վեպը՝ «Վերապրածը», հրապարակվեցին 1999 թվականին՝ Պալանիկին դարձնելով պաշտամունքային կերպար։ Մի քանի տարի անց նա ստեղծեց իր առաջին բեսթսելլերը «New York Times»-ի տարբերակով՝ «Շնչահեղձություն» վեպը։ Այդ վեպի շնորհիվ հեղինակի մնացած գրքերը զգալի հաջողություն ունեցան։
1999 թվականին Պալանիկի կյանքում տեղի ունեցան իրադարձություններ, որոնք ազդեցություն ունեցան նրա հետագա ստեղծագործական գործունեության վրա։ Այդ տարի Պալանիկի հայրը՝ Ֆրեդ Պալանիկը, սկսեց հանդիպել Դոննա Ֆոնտեյն անունով կնոջ հետ, որի հետ ծանոթացել էր ամուսնական հայտարարությունների ծառայությունով։ Այդ կինը իր նախկին ընկերոջը՝ Դեյլ Շեկլֆորդին, բանտ էր գցել բռնաբարության մեղադրանքով։ Շեկլֆորդը երդվել էր սպանել Ֆոնտեյնին անմիջապես բանտից դուրս գալուց հետո։ Չակ Պալանիկը վստահ էր, որ ամուսնական հայտարարությունների ծառայության միջոցով Ֆոնտեյնը փնտրում էր «հնարավոր ուժեղագույն մարդուն», ով իրեն կպաշտպաներ Շեկլֆորդից, իսկ Չակի հայրը համապատասխանում էր նշված չափանիշներին ։ Ազատվելուց հետո Շեկլֆորդը հետևում է Ֆոնտեյնին ու Պալանիկին՝ սպասելով նրանց Դոննայի տան մոտ, ուր վերադառնում էին հերթական հանդիպումից հետո։ Շեկլֆորդը կրակում է Ֆրեդ Պալանիկի ու Դոննա Ֆոնտեյի ուղղությամբ, հետո անշնչացած մարմինները տանում Ֆոնտեյնի տուն ու վառում։ 2001 թվականի գարնանը Դեյլ Շեկլֆորդին մեղավոր ճանաչեցին կրկնակի սպանության մեջ և մահապատժի դատապարտեցին։ Այդ իրադարձություններից հետո Չակ Պալանիկն սկսում է աշխատել «Օրորոցային» վերնագրով գրքի վրա։ Ինքը՝ հեղինակը, հավաստում է, որ այդ գիրքը գրել է, որպեսզի օգնի ինքն իրեն հասկանալ՝ վաստակե՞լ էր արդյոք Շեկլֆորդը այդ մահապատիժը ։
2003 թվականի գարնանը Պալանիկը հարցազրույց է տալիս Կարեն Վելբիին՝ «Entertainment Weekly» ամսագրի խմբագրին։ Հարցազրույցի ժամանակ նա հաճախ է հիշատակում իր գործընկերոջը։ Դրանից հետո շատերը համոզված էին, որ Պալանիկն ամուսնացած է (շատերը պնդում էին, որ նա կին ունի), երբ իրականում նա ապրում էր ընկերոջ հետ։ Ավելի ուշ Պալանիկը հավաստիացնում էր, որ Վելբին այդ նյութերը հրապարակել է առանց իր համաձայնության։ Ի պատասխան դրա նա իր պաշտոնական կայքէջում մի ձայնագրություն է հրապարակում, որում խոստովանում է իր համասեռամոլությունն ու վիրավորական արտահայտություններով հիշատակում Վելբիին ու նրա հարազատներին։ Սակայն Պալանիկի ահազանգը արդյունք չտվեց, քանի որ Վելբիի հոդվածը չէր ծածկում նրա կյանքից ոչինչ, բացի ամուսնացած լինելու փաստը։ Ավելի ուշ ձայնագրությունը ջնջվեց նրա էջից ինչի պատճառով երկրպագուների մի մասը մտածեց, թե Պալանիկը ամաչում է իր համասեռամոլությունից։ Հետագայում Դենիս Վիդմայերը՝ Պալանիկի պաշտոնական էջի ադմինիստրատորներից մեկը, նշեց, որ ձայնագրությունը ջնջվել է ոչ թե այն պատճառով, որ այդտեղ խոսվում էր գրողի սեռական ուղղվածության մասին, այլ Վելբիի հասցեին նրա վիրավորական արտահայտությունների ոչ եթերային լինելուց։ Դրանից հետո Պալանիկն իր պաշտոնական կայքում հրապարակեց նոր ձայնագրություն, որով խնդրում էր իր երկրպագուների ուշադրություն չդարձնել նախորդ իրադարձությունների վրա։ Նա նաև ներողություն էր խնդրում իր արածների համար, ասելով, որ զղջում է խոսքերի համար ։ Այժմ Պալանիկը բացահայտ համասեռամոլ է և նա ու իր անանուն ընկերը, համաձայն նրա ինքնակենսագրականի ու 2008 թվականի մայիսին The Advocate-ին տված հարցազրույցի, ապրում են «ամերիկյան Վանկուվեր քաղաքի հին եկեղեցու շինությունում» ։
«Աղիներ» և հետագա ստեղծագործություններ
2003 թվականին լույս է տեսնում Պալանիկի նոր գիրքը՝ «Օրագիր» (Սյուրռեալիստական վեպ։ Իր նոր ստեղծագործության շրջանակներում Պալանիկը լսարանում կարդում է իր ոչ մեծ ստեղծագործությունը՝ «Աղիներ»։ Վերջինս մաստուրբացիայի ժամանակ տեղի ունեցող դժբախտ պատահարների մասին է, որը հետագայում ներգրավվել է «Ուրվականներ» գրքում։ Գիրքը սկսվում է հեղինակի խոսքերով, ով ասում է ունկդիրներին, որ խորը շունչ քաշեն, հետո շունչը պահեն ու չշնչեն ամբողջ վեպի ընթացքում («Պատմությունը շարունակվում է այնքան, ինչքան դուք կարող եք չշնչել»)։ Նշվում է, որ հրապարակային ընթերցանության ժամանակ 35 հոգի կորցրել է գիտակցությունը շնչառության տևական ընդհատման հետևանքով օդի անբավարարության պատճառով (չնայած, հնարավոր է, որ նրանց մեծամասնությունը, լինելով Պալանիկի երկրպագուներ, ձևացնում էին, թե զրկվել են զգայությունից) ։
«Playboy» ամսագիրը այդ պատմությունները հրապարակել է 2004 թվականի մարտի թողարկմանը ։ Բացի այդ, Պալանիկը նրանց հնարավորություն ընձեռնեց հրատարակել ևս մի նովել, բայց հրատարակիչներին դա բավականին սուր ու կտրուկ թվաց։ «Ավելի ֆանտաստիկ, քան ենթագիտակցությունը» պրոմոտուրի շրջանակներում, 2004 թվականի ամռանը, նա նորից կարդաց «Աղիներ» պատմվածքը, որից հետո ուշաթափությունների քանակն աճեց մինչև 53 դեպք, իսկ հաջորդ անգամ մինչև 60 դեպք («Օրագիր» ստեղծագործության փափուկ կազմով հրատարակության ժամանակ)։ Նույն թվականի աշնանը գրողը սկսեց նոր՝ «Ուրվականներ» վեպի հրատարակման պրոմոտուրը, որտեղ էլի շարունակեց կարդալ «Աղիներ»-ը։ 2004 թվականի հոկտեմբերի 4-ին, Բոուլդեր քաղաքում (Կոլորադո) գիտակցությունը կորցրածների քանակը հասավ 67-ի ։ Ուշագնաց լինելու վերջին դեպքը գրանցվել է 2007 թվականի մայիսի 28-ին Վիկտորիա քաղաքում (Բրիտանական Կոլումբիա), Կանադա, որտեղ 5 հոգի վատացան, որոնցից մեկը գլուխը ուժեղ հարվածեց դռանը, երբ ցանկանում էր դուրս գալ լսարանից։ Պալանիկին, ինչպես երևում է, այդ դեպքերն այն քան էլ չեն հուզում, քանի որ երկրպագուները դեռ շարունակում են կարդալ նրա «Աղիներ»-ն ու մնացած ստեղծագործությունները։ Ի վերջո, «Ուրվականների» հրապարակման ժամանակ, Պալանիկը հայտարարեց, որ «Աղիներ»-ը կարդալու ժամանակ 73 գիտակցության կորստի դեպք է եղել ։
2008 թվականին թողարկվում է Պալանիկի հերթական վեպի էկրանավորումը՝ «Շնչահեղձություն» ֆիլմը։ Ռեժիսորն այդ ժամանակ քիչ հայտնի Քլարկ Գրեգն էր, ով մինչև այդ հայտնի էր, որպես հեռուստասերիալների ռեժիսոր։ Պրեմիերան տեղի ունեցավ «Սանդենս» (ԱՄՆ) անկախ կինոյի փառատոնում։ Ռուսաստանում ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2009 թվականի հունվարի 15-ին ։ Նույն թվականին Չակ Պալանիկը հրապարակում է նոր գիրքը՝ «Սնաֆ», պոռնոդերասանուհու պատմություն։ Գիրքը նկարագրում է բազմաթիվ սեռական բնույթի տեսարաններ։ Ռուսաստանում հայտնվել է 2010 թվականին։ 2011 թվականին Թուրքիայում մեղադրել են հրապարակման նյութերի խմբագրին ու թարգմանչին։ Նրանց կարծիքով գրքի բովանդակությունը հակասական է Թուրքիայում տարածված ավանդական արժեքներին ։
Վերջին աշխատանքներ
2009 թվականի մայիսի 5-ին առաջին անգամ տպագրվեց «Պիգմեյ» վեպը։ Դիպաշարը 13-ամյա կռվարարի մասին է, ով հաղթող տոտալիտարիզմի երկրից է, եկել է անանուն նահանգ փոխարինված աշակերտի անունով։ Երիտասարդ խռովարարն ու նրա համակիցները ահաբեկչական հարձակումների սերիա են նախապատրաստում՝ «Քաոս Օպերացիա» անունով։ Վեպի յուրահատկություններից է հայտնի ղեկավարների ու քաղաքական գործիչների խոսքերից վերցված մեջբերումները (Ադոլֆ Հիտլեր, Իոսիֆ Ստալին, Լև Տրոցկի, Մաո Ցզե-Դուն, Յոհան Մոստ և ուրիշներ), որոնք ուղղակիորեն կապված են տվյալ գլխի թեմատիկայի հետ։ Բացի այդ, ամբողջ վեպը՝ բացառութամբ մեջբերումների ու ամերիկացիների ուղղակի խոսքերի, գրված է յուրօրինակ դեռահաս-օտարերկրացու լեզվով, ով ունի հետաքրքրիր բառապաշար և չի կարողանում սովորել օտար քերականությունը։ Ռուսաստանում գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2010 թվականին АСТ ընկերության կողմից ։
2010 թվականին ԱՄՆ-ում և 2012 թվականին Ռուսաստանում АСТ հրատարակչության կողմից թողարկվում է «Ով ամեն ինչ կպատմի» վեպը։ «Time Out Москва» ընկերությունում գրքին դրական արձագանք տվեցին և բնութագրեցին հետևյալ կերպ. «Չակ Պալանիկի ամենագունավոր ու կինեմատոգրաֆական վեպերից մեկը 1950-ական թվականների Հոլիվուդի մասին»։ Վեպը պատմում է երկու մտերիմ կանանց մասին, որոնցից մեկը միշտ պաշտպանում է մյուսին (հայտնի ու ոչ երիտասարդ դերասանուհու) չմտածված սիրային արկածներից, չնայած ինքը միշտ սիրահարվելով հիմարություններ է անում ։ Գրականական քննադատ Օլեգ Կոմրակովն այսես է արտահայտել իր կարծիքը վեպի մասին. «Հեղինակը գրքում անդրադառնում է մարդկանց ու կինոների անունների, պատմական անեկդոտների կայծակնային արագությամբ, այնպես որ արժե ստեղծել մի ուղեցույց, որը կազմված կլինի այն բոլոր ֆիմերի սկավառակներից, որոնց մասին խոսվել է գրքում ։
2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Jonathan Cape» հրատարակության կողմից, իսկ հոկտեմբերի 18-ին՝ «Doubleday»-ի կողմից հրատարակվեց Պալանիկի նոր վեպերից մեկը՝ «Անիծյալը»  ։ Ռուսաստանում գիրքը հրապարակվել է 2013 թվականի փետրվարին։ Պալանիկն ասաց, որ գիրքը մոր՝ 2009 թվականին կրծքի քաղցկեղից մահանալու հետ պայքարի ձև էր ։ Ստեղծագործությունը գրվել է ամերիկուհի գրող Ջուդի Բլումի «Դու այստե՞ղ ես, Աստված։ Ես եմ, Մարգարետը» վեպի կաղապարով, որի գլխավոր հերոսուհին ևս փոքրիկ աղջնակ է։ Ինքը՝ հեղինակը այսպես է բնութագրում իր վեպը. «Ինչ կլինի, եթե «Փախուստ Շոուշենկից»-ում հատնվի «Նուրբ ոսկորներ»-ի հերոսուհին, և այդ ամենը գրվի Ջուդի Բլումի կողմից» կամ «Սա «Նախաճաշ» ակումբի նիստն է դժոխքում»։ Թողարկումից հետո վեպը դրական արձագանքների արժանացավ ։
Հեղինակային ոճ
«Օրորոցային»-ին նախորդող գրքերը ոճային տեսանկյունից բավականին նման են միմյանց և ունեն յուրահատուկ գծեր։ Հերոսները, հիմնականում, հասարակության կողմից այս կամ այն պատճառով ճնշված մարդիկ են, ովքեր հաճախ ինքնաոչնչացման հասնող ագրեսիա են ցուցաբերում։ Գրքերը նվիրվում են միայնակ մարդկանց, ովքեր փնտրում են իրենց տեղը կյանքում ։ Ինքը՝ հեղինակը, նմանատիպ ոճն անվանում է «Transgressive fiction» («տրանսգրեսիվ գրականություն) ։ Իր բոլոր ստեղծագործություններում Պալանիկը քննադատում է հասարակության բազմապիսի խնդիրներն ու թերությունները, հատկապես ֆետիշիզմը։ Բայց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դեպքերից, ինչպես նաև այդ թեմայի շուրջ ծավալված վեճերից հետո, Պալանիկը սկսեց ավելի նուրբ գրել։ «Օրորոցային» վեպից հետո նրա վեպերը դարձան սարսափների երգիծական մեկնաբանություններ։ Բայց սյուժեով տարբերվելով նախորդներից, դրանք ունեին շատ ընդհանրություններ ։
Պալանիկի մոտ պատմությունը հիմնականում սկսվում է ժամանակագրական ավարտից, երբ ստեղծագործության հերոսը սկսում է հիշել իրադարձություններ, որոնք տեղի էն ունեցել այդ պահից առաջ։ «Օրորոցային»-ում հեղինակն օգտագործում է սյուժեի ներկայացման մի քանի տարատեսակ։ Պալանիկն օգտագործում է ինչպես նորմալ, գծային պատմողականություն, այնպես էլ ժամանակագրական ավարտից սկսվող պատմություն։ Կան նաև բացառություններ, «Շոկ» և «Օրագիր» վեպերը, որոնք առավել գծային են։ Հաճախ գրքի վերջում տեղի է ունենում սյուժեի գլխավոր ճյուղի շեղում, որն ինչ-որ կերպ կապված է ժամանակագրական ավարտի հետ (որը ինքը՝ Պալանիկը, անվանում է «թաքնված զենք» - «the hidden gun») : Նրա համեմատաբար գծային ստեղծագործությունները սկզբում ոճով տարբերվելով ի վերջո սյուժեի նույնատիպ զարգացում են ունենում։
Չակ Պալանիկի ստեղծագործական ոճը շատ բան է վերցնում այնպիսի գրողներից, ինչպիսիք են Թոմ Սպանբաուերը (Պալանիկի ուսուցիչը 1991-ից 1996 թվականներին), Գորդոն Լիշը, Մարկ Ռիչարդը, Դենիս Ջոնսոնը, Տոմ Ջոնսը, Բրետ Իսթոն Էլլիսը և Էմի Հեմպելը ։ Նրան մինիմալիստական են անվանում բավականին սահմանափակ բառապաշարի օգտագործման, կարճ, պարզ նախադասությունների պատճառով, ինչի նպատակն է մի հասարակ հերոսի վրա կենտրոնանալը։ Հարցազրույցներից մեկում Պալանիկն ասել է, որ իրեն ավելի շատ դուր է գալիս բայերով գրելը, քան ածականներով։ Պատմության մեջ որոշակի տողերի կրկնությունը (Պալանիկը դրանք անվանում է «կրկներգ»՝ choruses) նրա ոճի ամենաարտահայտիչ կողմերից է։ Դա կարելի է գտնել նրա գրեթե բոլոր ստեղծագործություններում ։ Պալանիկը խոսում է նաև այնպիսի «կրկներգերի» մասին, որոնք հայտնվում են միմյանցից առանձին ստեղծագործություններում։
Քննադատություն
Շատ դիտորդներ պնդում են, որ Պալանիկի ստեղծագործությունները նիհիլիստակն են կամ ուղղված են դեպի նիհիլիզմը, այն դեպքում, երբ ինքը՝ Պալանիկը, հավատացնում է, որ ինքը նիհիլիստ չէ, այլ ռոմանտիկ է, և որ բոլորը սխալաբար այդպես են կարծում, քանի որ իր ստեղծագործություններում արծարծվում են գաղափարներ, որոնց մեծամասնությունը պարզապես չի հավատում։ Կարծիք կա, որ նրա ստեղծագործություններում նաև սեքսիզմի տարրեր կան ։ Լոռա Միլլերը salon.com-ից խիստ հակասող ակնարկ է գրել «Օրագրի» համար, որին երկրպագուներն ու ինքը՝ Պալանիկը բավական արագ արձագանքեցին ու դիմեցին Salon-ի խմբակցությանը ։ Միլլերը պնդում է, որ Պալանիկի վեպերը գրվում են կեղծ, հավակնոտ ոճով, նախադասություններն ընդհանրապես կապված չեն միմյանց հետ, իսկ եզակի խելացի մտքերը արդեն ավ ելի հաջող կերպով ասվել են այլ գրողների ստեղծագործություններում։ Բացի այդ, նա հավաստիացնում է, որ գրողի գրքերը լի են «հենց նոր Նիցշե կարդացած ու Nine-Inch Nails լսած, ծխած դպրոցականի կիսատ նիհիլիզմով» ։
Ի լրումս սրա որոշ գրաքննադատներ, մասնավորապես Միլլերը, պնդում են, որ «Մարտական ակումբ»-ից հետո Պալանիկի բոլոր գրքերը ոճապես խիստ նման են։ Օրինակ, պատմողները «Մարտական ակումբում», «Շոկում» և «Վերապրածում» խոսելու նույն ոճն ունեն, չնայած այն բանին, որ հասարակության տարբեր շերտերի են պատկանում (օրինակ, «Մարտական ակումբ» պատմվում է իմաստուն, բայց ցինիկ ինտելեկտուալ աշխատանքով զբաղվող մարդու կողմից, իսկ վերապրածի մատմությունը պատմում է մի մարդ, ով երես երեսի է կանգնել մահվան հետ )։ Այս երեք վեպերի ընդհանուր իմաստները արտահայտվում են կարճ պարբերությունով ։
Արվեստի ադապտացումը
«Մարտական ակումբ» ֆիլմի հաջողությունից հետո հետաքրքրություն առաջացավ «Վերապրածը» վեպի էկրանավորման նկատմամբ։ Ֆիլմի իրավունքները վաճառվել էին արդեն 2001 թվականին, սակայն ոչ մի կինոստուդիա հանձն չէր առնում ֆիլմի նկարահանման աշխատանքները։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Պենտագոնի և Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի վրա հարձակումներից հետո կինոընկերությունները վեպի սյուժեն հակասական էին համարում ֆիլմի համար։ Դա բացատրվում էր նրանով, որ «Վերապրածը» վեպի գլխավոր հերոսը քաղաքացիական ինքնաթիռ է գողանում ու այն հարվածում Ավստրալիական նոսր բնակեցված վայրերից մեկում։ Սակայն, 2004 թվականի կեսերին 20th Century Fox ստուդիան հայտարարեց ֆիլմի էկրանավորման աշխատանքների սկզբի մասին։ Պալանիկն ասաց, որ ֆիլմի ադապտացիայի աշխատանքներով կզբաղվեն նրանք, ովքեր նկարահանել են «Կոնստանտին»-ը ։ Բայց մինչև այսօր ֆիլմի նկարահանումները չեն սկսվել։
Բացի այդ վաճառվել են նաև «Անտեսանելիներ», «Օրագիր» և «Շնչահեղձություն» վեպերի էկրանավորման իրավունքները։ Այժմ շատ քիչ բան է հայտնի առաջին երկու նախագծերի մասին, բացի այն, որ Ջեսիկա Բիլը համաձայնել է ստանձնել միաժամանակ Շենոնի ու Բրենդիի դերերը «Անտեսանելինոր» ֆիլմում։ Այս ֆիլմերի վրա աշխատանքների մեկնարկները նախատեսվում էին 2004 թվականին, բայց 2010 թվականից հարաբերական դադարի մեջ են։ Պալանիկը նաև հայտարարեց, որ «Շնչահեղձություն» ֆիլմը կնկարահանի Դարրեն Արոնոֆսկին՝ «Requiem for a Dream» ֆիլմի ռեժիսորը, և նրա մշտական թիմը։ Սակայն այդ ֆիլմը նկարահանեց ռեժիսոր Կլարկ Գրեգը։ «Շնչահեղձություն»-ն առաջին անգամ ցուցադրվեց 2008 թվականի հունվարի 14-ին «Սանդենս» անկախ կինոյի փառատոնում։ Գլխավոր դերերում էին Սեմ Ռոքուելը և Անժելիկա Հյուսթոնը, Դեյվիդ Ֆինչերն իր հետաքրքրությունը հայտնեց «Օրագիրը» HBO հեռուստաալիքով մինի սերիալի ձևով նկարահանելու վերաբերյալ ։
Երկրպագուները
2003 թվականին Չակ Պալանիկի պաշտոնական ինտերնետային կայքի մասնակիցները վավերագրական ֆիլմ նկարահանեցին նրա կյանքի մասին՝ «Բացիկներ ապագայից. Վավերագրական ժապավեն նվիրված Չակ Պալանիկին» վերնագրով ։ «Կուլտ» («The Cult») պաշտոնական ֆան-կայքը, ինչպես մասնակիցներն են իրենց անվանում, ստեղծեց արվեստագիտական արվեստանոց, որտեղ Չակ Պալանիկը բոլորին սովորեցնում է գիրք գրելու արվեստի նրբությունները։ Ամեն ամիս Պալանիկը էսսե է հրապարակում աշխատանքի մեթոդների մասին և պատասխանում է դրա վերաբերյալ ստացված հարցերին ամբողջ եկող ամսվա ընթացքում։ Նա պատրաստվում է այդ Էսսեները համախմբել մեկ գրքում, որը նվիրված կլինի գրելու մինիմալիստական ոճին ։ Հարցազրույցներից մեկում Պալանիկն ասաց հետևյալը.
Պալանիկը միշտ փորձում է պատասխանել երկրպագուներից եկող նամակներին։ Երբեմն նա տարօրինակ նվերներ է ուղարկում ի պատասխան այդ նամակների (պլաստիկ ձեռքեր, դպրոցական պարահանդեսների ու դիմակահանդեսների զգեստներ, թագեր)՝ պատասխան նամակի հետ։ Երբեմն նա իր երկրպագուներին կարդալու համար տալիս է իր գրքերից, որպես ստացած հետաքրքիր հարցի մրցանակ։ Գիրքը նվիրելիս նա հաճախ գրքի սյուժեի հետ անմիջականորեն կապված ծիծաղաշարժ երկտող է թողնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Փետրվարի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սարսափ ժանրի գրողներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
Ֆուզարիում
Տարածվածություն
Տարածված է Հայաստանի բոլոր մարզերում։ Բնակվում են հողում, ջրավազաններում, հիմնականում բույսերի, մնացորդների և այլ հիմնանյութերի վրա։
Կենսաբանական նկարագիրը
Միցելիումը փափկամազ է, սարդոստայնային, սպիտակավուն, դեղնավուն, վարդագույն, մանուշակագույն և այլն։ Կոնիդիումները երկու տիպի են՝ մակրոկոնիդիումներ, որոնքնբազմաբջիջ են, իլիկաձև, իլիկամանգաղաձև, նշտարաձև և այլն, առաջանում են պարզ կամ ճյուղավորված կարճ կոնիդիակիրների վրա կամ վերջիններիս հետ ձևավորում խմբավորումներ (սպորոդոխիումներ ու պիոնոտներ) և միկրոկոնիդիումներ, որոնք միաբջիջ են կամ երկբջիջ, ձվաձև, տանձաձև, գավազանաձև, օվալաձև, դասավորված միայնակ կամ շղթայաձև։
Կիրառումը և նշանակությունը
Ֆուզարիում սապատավորը ֆակուլտատիվ կամ խիստ արտահայտված մակաբույծ է, ֆուզարիում սրասպորայինը հարուցում է մոտ 150 տեսակ բույսերի անոթային թառամում (տրախեոմիկոզ), կարտոֆիլի ֆուզարիում՝ արմատների և պալարների փտում, կուլմորում ֆուզարիում,
Ջրում բնակվող Ֆուզարիում ջրմուղայինը (Fusarium aquaeductum) առաջացնում է ջրատար խողովակների խցանում։ Ֆուզարիումի թույներ առաջացնող տեսակներով ախտահարված հացաբույսերը, կերաբույսերը վտանգավոր են մարդու և կենդանիների համար, հարուցում են ֆուզարիոտոքսիկոզ։ Ֆուզարիումի համրիչաձև և սրասպորային տեսակներն իրենց կենսագործունեության ընթացքում առաջացնում են բույսերի աճը խթանող ֆիզիոլոգիապես ակտիվ նյութեր՝ հիբերելիններ։
Տեսակները
Հայտնի է մոտ 60, Հայաստանում՝ 45 տեսակ և տարատեսակ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անկատար սնկեր Կատեգորիա:Ասկոմիցետներ
Բույանցևո (այլ կիրառումներ)
Բույանցևո, կարող է վերաբերել՝
Հունվարյան դեպքեր (Լիտվա)
Հունվարյան դեպքեր (Sausio įvykiai), ընդհարում Լիտվայում 1991 թվականի հունվարի 11-ից 13-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Խորհրդային Միության անկման շրջանում, 1990 թվականի մարտի 11-ին Լիտվայի գերագույն խորհուրդն ընդունում է երկրի անկախության վերականգնման մասին հռչակագիրը, ինչը, սակայն, չեն ընդունում խորհրդային իշխանությունները՝ այն հակասահմանադրական որակելով ։ 1991 թվականի հունվարին երկրում բռնկվեցին զանգվածային բողոքի ակցիաներ, որոնք արտոնված չէին խորհրդային իշխանությունների կողմից։ Ի պատասխան զանգվածային ցույցերին, խորհրդային ուժերը Լիտվա ուղարկեցին հատուկջոկատայինների, որոնք ռազմավարական նշանակության մի շարք օբյեկտներ գրավեցին։ 1991 թվականի հունվարի 12-ի լույս 13-ի գիշերը Կարմիր բանակի զրահատեխնիկան մտցվեց մայրաքաղաք Վիլնյուսի կենտրոն՝ շարժվելով դեպի հեռուստաաշտարակ ։ Հատուկ ջոկատայինների (մասնավորապես՝ ՊԱԿ Ալֆա ջոկատի) և խաղաղ ցուցարարների բախման հետևանքով սպանվեց 14 քաղաքացի և ևս 702-ը ստացան տարբեր աստիճանի վիրավորումներ ։
Զանգվածային ցույցեր անցկացվեցին նաև Ալիտուսում, Կաունասում, Շյաուլյայում և Վարենայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ փլուզում Կատեգորիա:Լիտվայի պատմություն Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:1991 Եվրոպայում Կատեգորիա:20-րդ դարի պատերազմներ
Յորղոս Դալարաս
Յորղոս (Գեորգիս) Դալարաս (Γιώργος Νταλάρας, ՄՀԱ։ [ˈʝɔɾɣɔs daˈlaɾas], ), հույն երաժիշտ, երգահան, երգիչ։
Կենսագրություն
Յորղոս Դալարասը ծնվել է 1949 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Հունաստանի Պիրեյոս քաղաքում։ Նա մեծացել է երաժիշտների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Լուկաս Դալարասը, ռեբետիկայի ժանրի առաջատար երաժիշտներից է։ Յորգոս Դալարասը ձայնագրել է հոր առաջին երգը՝ բուզուկի նվագելով «Ստու Ստելակի» ակումբում։ 1967 թվականին ձայնագրված «Προσμονή» թրեքը երիտասարդ երգչի համար անցում եղավ դեպի պրոֆեսիոնալ բեմ։ Շուտով նա պայմանագիր է կնքում Աթենքի ակումբի սեփականատեր Մակիս Մացասի հետ։ Մեկ տարի անց Դալարասն արդեն աշխատում էր Մանոս Լոյիզոսի և Յորղոս Միցակիսի հետ, ինչպես նաև ձայնագրում է իր առաջին ալբոմը։
Երգիչն առաջընթաց է ունեցել 1974 թվականից, երբ սկսում է կատարել Միկիս Թեոդորակիսի երգերը և սերտորեն համագործակցում ռեբետիկայի երաժիշտների հետ, ովքեր նրա հետ աշխատել են ժանրի 50-ամյակին նվիրված նախագծի վրա։ 1983 թվականի Աթենքի Օլիմպիական մարզադաշտում և Օրփեոս թատրոնում տեղի ունեցած համերգները մեծ հաջողություն են ունեցել, վաճառվել է ավելի քան 100,000 տոմս։
Յորղոս Դալարասը համաշխարհային համբավ է ձեռք բերել 1980-ական թվականների սկզբին՝ ելույթ ունենալով Փարիզի «Օլիմպիա» համերգասրահի բեմում, Բրյուսելի եվրոպական փառատոնում և Մոսկվայի երիտասարդական փառատոնում (1985)։ 1981-1982 թվականների ձմռանը տեղի է ունեցել «Super Star» բեմադրությունը՝ Պանտելիս Վուլգարիսի կողմից, որին մասնակցել են նաև Գլիկերիան և Մարգարիտա Զորբալան։ Նրա երգացանկը գնալով ընդգրկում էր հունական ժողովրդական երգեր, ինչպես նաև սոցիալական և քաղաքական թեմաներով երգեր։ Հատկապես կարևոր էր նրա ներգրավվածությունը Կիպրոսի հարցում։
1994-1995 թվականներին Դալարասը մասնակցել է Միկիս Թեոդորակիսին նվիրված խոշոր համերգներին Հերովդես Ատտիկացու Օդեոնում և Աթենքի «Մեգարոն» համերգասրահում, Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում և Չիկագոյի թատրոնի բեմում։
Յորղոս Դալարասի հետ համագործակցած երաժիշտների թվում են ոչ միայն հույն ռեմբետիկայի երաժիշտները, մասնավորապես՝ Ալկիստիս Պրոտոփսալտին, այլ նաև օտարազգի աստղեր, ինչպիսիք են՝ Պակո Դե Լուսիան, Էլ դի Մեոլան, Արիել Ռամիրեսը, Ապոստոլիս Անտիմոսը, Բրյուս Սփրինգսթինը, Փիթեր Գեբրիելը, Գորան Բրեգովիչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն երգիչներ Կատեգորիա:Հույն կոմպոզիտորներ
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Մեծ Պամաճ)
Սուրբ Խաչ եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախքի մարզի Ախալցխայի շրջանում, Ախալցխա քաղաքից ուղիղ գծով 7,5 կմ դեպի հարավ-արևմուտք հայաբնակ Մեծ Պամաճ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Մեծ Պամաճ գյուղի Սուրբ Խաչ եկեղեցին ըստ հիշատակումների կառուցվել է 1837 թվականին և ի սկզբանե եղել է փայտաշեն կառույց, իսկ արդեն 1885 թվականի տվյալներով եղել է քարաշեն։
Եկեղեցու մասին կան հիշատակումներ Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի արխիվներում։ Եկեղեցին բազմաթիվ անգամ հիմնանորոգվել է, որից հետո վերաօծվել է, այդ իսկ պատճառով եկեղեցու անունը մի քանի անգամ փոխվել է։
Մասնավորապես 1840 թվականի հիշատակվում է Սուրբ Փրկիչ, 1841 և 1846 թվականների որպես՝ Սուրբ Ստեփանոս և ամենա վերջում Սուրբ խաչ անվամբ։
19-20-րդ դարերի ընթացքում եկեղեցին հիմնանորոգվել է, և ըստ արևմտյան պատի արձանագրության, շինարարությունը ավարտվել է 1908 թվականին։
Հայաստանի ազգային արխիվում կան 1903-1911-ական թվականների եկեղեցուն վերաբերվող տվյալներ՝ տնտեսական ծախսերի, եկեղեցու գործունեության և հոգևոր ծառայությունների մասին։
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին բազիլիկ տիպի, ընդարձակ սրահ ունեցող և առանց սյուների կառույց է, կառուցվել է սրբատաշ քարով, նրա չափսերն են 18.80 x 11.08 մետր։ Եկեղեցին ունի երեք հարկերից բաղկացած զանգակատուն, որը գտնվում է եկեղեցուն կից արևմտյան մասում։ Ունի մեկ մուտք արևմտյան կողմից, իսկ Սուրբ խորանը գտնվում է արևելյան մասում, որի աջ և ձախ կողքերում կան ավանդատներ։
Եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել Կարապետ Տեր-Մարտիրոսյանցը և Ղազարոս Սիմոնյանցը։ Եկեղեցում պահվում է յուղաներկ սրբապատկերներ, 1723 թվականին Կ. Պոլսում հրատարակված Տպագիր Ճաշոց և գյուղի բնակիչ Արշակ Մամիկոնի տանը պահվում է կաշեկազմ մագաղաթյա ձեռագիր։
1996 թվականի ապրիլի 23-ին եկեղեցին վերաբացվեց և վերաօծվեց ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Գևորգ արք. Սերայդարյանի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:Վրաստանի հայոց թեմ
Վիքիմեդիա Ռուսաստան
Վիքիմեդիա Ռուսաստան, ոչ առևտրային կազմակերպություն՝ ուղղված աջակցելու հանրագիտարանային գիտելիքների տարածմանը։ Այն իրավաբանորեն ինքնուրույն կազմակերպություն է, որը ստեղծվել է՝ ի նպաստ Ռուսաստանի տարածքում ազատ հանրագիտարանային, կրթական և մարդկության կողմից կուտակված գիտելիքներն արտացոլող այլ տեղեկատվության ստեղծմանն ու տարածմանն ուղղված նախագծերի զարգացմանը։
Վիքիպեդիա ազատ հանրագիտարանի ռուսալեզու բաժինը Վիքիմեդիա Ռուսաստան կազմակերպության աջակցության հիմնական օբյեկտներից է։ Վիքիմեդիայի տեղական այլ կազմակերպությունների նման Վիքիմեդիա Ռուսաստանը վերահսկողություն չունի Վիքիմեդիա Հիմնադրամի կայքերի նկատմամբ և իրավաբանական պատասխանատվություն չի կրում դրանց բովանդակության համար ։
Ստեղծման պատմություն
Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում Վիքիպեդիա ազատ հանրագիտարանի զարգացմանն ուղղված ոչ առևտրային կազմակերպություն ստեղծելու գաղափարն առաջացել է 2005 թվականին, սակայն ակտիվ նախապատրաստությունը սկսվել է 2007 թվականի աշնանը։ Գործող օրենսդրության համաձայն՝ ոչ առևտրային գործընկերության բոլոր անդամները պետք է լինեն Ռուսաստանի քաղաքացիներ։
2008 թվականի նոյեմբերի 21-ին Վիքիմեդիա Ռուսաստան կազմակերպությունն ընդգրկվեց շահույթ չհետապնդող գրանցված կազմակերպությունների գրանցամատյանում, ինչը նշանավորեց գրանցման իրավաբանական ընթացակարգի ավարտը ։
Գործունեություն
2010 թվականի ամռանը Վիքիմեդիա Ռուսաստանը մշակեց և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից գործող Տեղեկատվական հասարակության զարգացման հարցերով խորհրդին ուղարկեց հեղինակային իրավունքի հարցերը կարգավորող քաղաքացիական օրենսգրքի չորրորդ մասի ուղղումների և լրացումների մասին նախագիծ ։ Փոփոխություններն ընդունվեցին և ուժի մեջ մտան 2014 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։
Վիքիպեդիայի հետ կապված ռեզոնանսային իրադարձությունների վերաբերյալ Վիքիմեդիա Ռուսաստանն արձագանքում է մամլո հաղորդագրություններով․ 2013 թվականի մայիսի 11-ին հրապարակվեց միլիոներորդ հոդվածի մասին մամլո հաղորդագրություն։ 2015 թվականի օգոստոսի 25-ին թողարկվեց մամլո հաղորդագրություն՝ Ռուսաստանում վիքիպեդիայի արգելափակման մասին։ 2017 թվականի փետրվարի 17-ին էլ թողարկվեց հաղորդագրություն «Վիրտուալ ճակատ» նախագծի մասին։
2017 թվականին Վիքիմեդիա Ռուսաստանը երկու խոշոր նվիրատվություն է ստացել «Յանդեքսից»՝ ընդհանուր գործունեության համար, և պետությունից մասնագիտացված դրամաշնորհ՝ գրադարանային նախագծի համար։
Մրցանակներ
Կազմակերպության գրասենյակում պահպանվում են Վիքիմեդիայի նախագծերին (առաջին հերթին՝ Վիքիպեդիային) շնորհված պարգևները․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2008 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Վիքիմեդիա Կատեգորիա:Ոչ առևտրային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի կազմակերպություններ
Աստերոիդների ցանկ (235901-236000)
Աստերոիդների ցանկ (235801-235900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (236001-236100)
Բոմոսա
Բոմոսա (հանգըլ|범어사), բուդդայական տաճար Հարավային Կորեայում։ Այն գտնվում է Բուսանի Գմձոնգու քաղաքում գտնող Գմձոնգ սարի վրա։ Այն եղել է բուդդիզմի Ջոգիեի 14-րդ ծխի կենտրոնը և պատկանել է Տագոին։ Կորեայի երեք գանձեր են համարվում Հեինսա տաճարը, Թոնդոսա տաճարը և Սոնգվանսա տաճարը։
Ոսկե ձուկ
Բոմոսա տաճարը, որը գտնվում է Բուսանի Գոմձոնգ լեռան վրա, կառուցվել է Սիլլայի 30-րդ տիրակալ Մունմու թագավորի կառավարության 18-րդ տարում (678 թվական), որպես բուդդայական տասը տաճարներից մեկը ։ Չոսոն դինաստիայի թագավոր Սեոնգյոնգի օրոք գրված գրքում արձանագրված է, որ երկնքիքց իջել է որսկե ձկնիկ և լողացել ջրհորի մեջ ու այդ պատճառով Գմձոնգ լեռան վրա կառուցվել է տաճար, որը անվանվել է Բոմոսա։
Մունմու թագավորի հրամանով կառուցվել է Բոմոսա տաճարը, որն ուներ 360 սենյակ հյուրեր ընդունեկու համր։ Ճապոնական արշավանքների (1592 - 1597 թվականներ) ժամանակ այն ավերվել էր ճապոնացիների կողմից։ Ավելի ուշ՝ 1613 թվականին (5-րդ դար) վանականներ Մյոջեոնգը և Հեյմինը վերանորոգեցին տաճարի սրահը, և տաճարում գտնվող սենյակները։ Հայտնի է, որ այդ ժամանակ կառուցվել են նաև Դայունջեոն ու Իլջումուն տաճարները ։
Յոննամ շրջանի Թոնդոսա և Հեինսա տաճարի հետ մեկտեղ, նաև Բոմոսան է համարվում գլխավոր երեք տաճարներից մեկը։ 1900 թվականին նշանավոր վանական Գյոնգեոն բացեց Սեոնվոն Բոմոսա տաճարում։ Նրա ազդեցությամբ՝ Բեոմեոսա Տաճարի վանական Սեոնգվոլը 1899 թվականին հիմնադրեց Սեոնվոնը Գեումգանգամում, իսկ հաջորդ տարի՝ Անյանգամում, 1902 թվականի ապրիլին՝ Քեյմյունգամում, 1906 թվականի հունիսին՝ Վոնհյոամում, 1906 թվականի հունիսին՝ Անսիմրիոյում, 1909 թվականի հունվարին՝ Սյոնոնհոյում, իսկ 1909 թվականի հոկտեմբերին՝ Սյոնհոնհոյում։
Բոմոսա տաճարի վանականերից են եղել վանական Վոնհյոն, Փյոհունը, Նանգբաեկը, Մյոնհակը և Գյոնգհեոն, Յոնգսոնգը, Սեոնգվոլը, Մանհեն և Դոնգսանը։ Նույնիսկ այսօր Բոմոսա տաճարը ուսուցանում է բուդդայականությունը։
Լանդշաֆտներ
Գմձոնգսան լեռան և Բոմոսա տաճարի տեսարժան վայրերը կոչվում են «Բոմոսա տաճարի երեք արտասովոր վայրեր»։ Երեք արտասովոր վայրերն են՝ «Wonhyoam Hermitage»-ի հետևում գտնվող ժայռի գագաթը, երկու ժայռեր՝ հավի տեսքով «Wonhyoam Hermitage»-ում, և լեգենդար «ոսկե ջրհորը» «Geumgangam Hermitage»-ի լեռան գագաթին։
Ութ գեղատեսիլ հրաշալիքներն են՝ սոճու անտառը Էոսան կամրջի շրջակայքում, որը գտնվում է տաճարի մուտքի մոտ, լուսնյակ աշնանային գիշերները «Geumgangam Hermitage»-ում, անձրևային գիշերը «Cheongnyeonam Hermitage»-ում, «Naewonam Hermitage»-ից լսվող տաճարի զանգի ձայնը, «Daeseongam Hermitage»-ում լեռնային գետի խշշոցը, ուշ աշնանային տերևները «Geumgangam Hermitage»-ում, ծովի տեսարանը Ուիսանգ գագաթից, և ամպերը, որոնք շրջապատում են Գմձոնգ լեռան գագաթը։
Դարպաս
Նախքան Բոմոսա տաճարի տարածքը մտնելը, առաջին դուռը, որին բախվում են, Չեոնվանգմունի դարպասն է, որը կառուցվել է 1461 թվականին։ Այն բաղկացած է չորս սյուներից, որոնք շարված են կողք կողքի։ Բարձր քարի վրա կանգնեցված է կարճ փայտե սյուն, որն իր տեսքով գլուխգործոց է, այն նրբորեն արտացոլում է ավանդական ճարտարապետության գեղեցկությունը։ Ամեն տարի, վերջին գարնանը, այնտեղ ծաղիկները ստեղծում են արտասովոր տեսարան, որը չեք կարող տեսնել Կորեայի որևէ այլ վայրում։ Ահա թե ինչու այս հովիտը հնագույն ժամանակներից կոչվել է «Դեունգունգոկ»։
Դեունգձոն
Դեունգձոնը Բոմոսա տաճարի շրջակայքում գտնվող մեկ այլ տաճար է։ Այս տաճարի տանիքը երկհարկանի է։ Ներսում Բուդդայի արձանը կանգնեցված է երկու փակ սյուների միջև, իսկ երկար բուդդայական զոհասեղանը գտնվում է շենքի կենտրոնում․ Բուդդայի երեք արձանները գտնվում են կողք կողքի։
Բոմոսա տաճարի եռահարկ քարե աշտարակ
Բոմոսա տաճարի եռահարկ քարե աշտարակը թիվ 250-րդ գանձն է և գտնվում է Բոմոսա տաճարի Դեունգձոն սրահի դիմաց։ Այն Սիլլայի ժամանակաշրջանի գրանիտե քարե աշտարակ է և ունի 4 մ բարձրություն։ Այս աշտարակը յուրահատուկ է, քանի որ աշտարակի վեին և ստորին հատվածներում կան փորագրություններ։ Աշտարակի առաջին հարկ մեծ է մյուս հարկերից։ Աշտարակի հարկերը՝ դեպի վեր, հետզհետե փոքրանում են։ Բոմոսայի պատմական արձանագրությունում ասվում է, որ Բոմոսա տաճարը կառուցվել է Սիլլայի թագավոր Հըն Դոնգ Հվայի կեղմից։
Զանգ
Զանգ ը Չոսոն դինաստիայի պղնձե զանգ է և նշանակված է որպես Բուսան Մետրոպոլիտեն քաղաքի մշակութային սեփականություն։ Այն ունի 127 սանտիմետր բարձրություն, իսկ զանգի բերանի տրամագիծը 92,5 սանտիմետր է։ Նաև կան փորագրված արձանագրություններ, որտեղ նշված է ստեղծման ժամանակը, քաշը, ստեղծողի անունը և թե ում է նվիրված զանգը։ Ըստ մի արձանագրության՝ Բոմոսա տաճարի պղնձե զանգը պատրաստվել է 1728 թվականին Կիմ Սեոնգ Վոնի (金成元) և Կիմ Սեոն Բոնգի (金善奉) կողմից։
Վիստերիա
Բոմոսա տաճարի մոտ կա վիստերիայի ծառեր։ Այստեղ աճում են մոտ 6500 վիստերիայի ծառեր, և երբ մանուշակագույն վիստերիայի ծաղիկները ծաղկում են ամեն տարի գարնան վերջում, ստեղծվում է հազվագյուտ տեսարան, որը հնարավոր չէ տեսնել Կորեա յի ոչ մի այլ վայրում։ Հնագույն ժամանակներից այս հովտում ծաղիկներ էին ծաղկում։ Իր գեղեցիկ տեսարանի համար այն կոչվել է Դընգունգոկ (藤雲谷)։
Վերնագրի տեքստ
Բեոմեոսայում կար 11 ճգնավոր։
2010 թվականի հրդեհ
2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Չեոնվանգմունի դարպասը ավերվել է հրդեհից։ 2010 թվականի դեկտեմբերին Լին (43 տարեկան) կասկածվում էի տաճարը հրդեհելու մեջ։ Նա 2-րդ օրվանից ուշադիր զննում էր Բոմոսա տաճարի շուրջակայքը։ Դեկտեմբերի 8-ին և 13-ին այդ անձին բռնել են տեսախցիկներով, և թվում էր, թե նա ուշադիր զննում էր շրջապատը։ Դեկտեմբերի 15-ին, ժամը 21:33-ի սահմաններում, Բեոմեոսա տաճարը հրկիզվել է ։ Այրվել է գրեթե ամբողջ շենքը, և այն մարելու համար պահանջվել է երեք ժամում։ Հրդեհը մարելու համար օգտագործվել է 30 հրշեջ մեքենա և 70 հրշեջ։ 2011 թվականի հունվարի 17-ին ոստիկանությունը ձերբակալել է Լիին ։ Երբ նրան բռնեցին, նա խոստոբանեց որ ինքն է հրդեհել տաճարը։ Հետո նա խոստովանեց, որ ինքը պատասխանատու է ոչ միայն Չեոնվանգմունի հրդեհի, այլև նախորդ երկու անտառային հրդեհների, դատարանի շենքին պատճառած վնասի և տաճարի թանգարանի դարպասը վնասելու համար։ Չեոնվանգմունի ներսում գտնվող Չորս Երկնային Թագավորների քանդակները վերամշակվել են ինժեներների կողմից, ովքեր մասնակցել են 1989 թվականի վերանորոգմանը ։ Բոմոսա տաճարը ստացել էր թույլատվություն վարչության կողմից տաճարը ձևափոխելու համար և սպասում էին գրասենյակի թույլտվությանը։ Այնուամենայնիվ, վերականգնումը, որը պատրաստվում էին ավարտել երեքից չորս ամսում, նախատեսվում էր, որ կավարտվի հաջորդ տարվա փետրվարին ։ Այնուամենայնիվ, Բոմոսա տաճարի Չեոնվանգմուն դարպասը, որը ավերվել էր 2012 թվականի մարտի 26-ին հրդեհից, վերականգնվեց 15 ամիս հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաճարներ Կատեգորիա:Տաճարներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Կորեայի մշակույթ
Ալյար (Արեշի գավառ)
Ալյար, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Սոնասար (այլ կիրառումներ)
Սոնասար անունը կարող է վերաբերել՝
Բուտիրկի (այլ կիրառումներ)
Բուտիրկի, կարող է վերաբերել՝
Հունվարի 23
Հունվարի 23, տարվա 23-րդ օրն է։
Նիկոլսկ (գյուղ, Յանաուլսկի շրջան)
Նիկոլսկ (Никольск, Никольск), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 130 մարդ։
Թեյ (գետ)
Թեյը (Tay; Alba Nuadh), գետ Մեծ Բրիտանիայի Շոտլանդիա երկրամասում։ Այն իր երկարությամբ 6-րդն է ամբողջ Մեծ Բրիտանիայի տարածքում, և առաջինը Շոտլանդիայում։ Գետի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 193 կմ, իսկ ջրահավաք ավազանը կազմում է 6216 կմ2։
Տես նաև
Մեծ Բրիտանիայի գետերի ցանկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի ավազանի գետեր
Մամոյան
Մամոյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Կարճևանի ջրանցք
Կարճևանի ջրանցք, ջրանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Տեղաբնակների մոտ առավել հայտնի է որպես «Կարճկանալ»։ Ջրանցքի շինարարությունը սկսվել է 1924 թվականին, հանդիսավոր բացումը կատարվել է 1931 թվականին նոյեմբերի 29-ին։ Ունի 25 կմ երկարություն, սնուցումը՝ Կարճևան գետից։ Ջրհավաքի մակերեսը՝ 31 կմ2, բարձրությունը 2500 մ։ Ոռոգել է Այգեձոր, Վահրավար, Գուդեմնիս, Կուրիս, Կարճևան գյուղերի հողատարածությունները։ Ներկայումս չի գործում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի ջրանցքներ Կատեգորիա:Մեղրու շրջան
(7284) 1989 VW
(7284) , աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 4-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,992618 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3708 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,6145 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2913,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,123543 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոսիակի Օշիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
(66) Մայա
(66) Մայա (Maja), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1861 թվականի ապրիլի 9-ին Հորաս Թատլի կողմից Քեմբրիջում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,647408 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1954 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0994 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մայա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,207 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1573,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228809 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,05° անկյուն։ Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
*Անվանման բացատրությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում
Մայա
Մայա Մայա Մայա
Մայք Դանիելյան
Մայք Դանիելյան (Mike Danielian, ), ամերիկահայ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, ով ընտրվել է որպես Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի ավագ։ Մասնակցել է 5-րդ համահայկական խաղերին` որպես Լոս Անջելեսի հայկական թիմի անդամ՝ գրավելով առաջին տեղը և ստանալով առաջնության ամենաարժեքավոր բասկետբոլիստի տիտղոսը։ Խաղում է առաջին և երկրորդ համարների դիրքերում ։
Ներկա պահին հանդես է գալիս Գերմանիայի 3-րդ լիգայում հանդես եկող «Բայեր 05 Ուերդինգեն» ակումբում ։
Ավագ դպրոցի կարիերան
Ավագ դպրոցի կարիերան Դանիելյանն անցկացրել է Գրանտի ավագ դպրոցում (Վան Նայս, Կալիֆորնիա)։ Դպրոցական կարիերայի ընթացքում Դանիելյանը երկու անգամ ընդգրկվել է «All City of Los Angeles» խորհրդանշական հավաքականի կազմում։ Դպրոցի ավարտական տարում Դանիելյանի միջին ցուցանիշն էր 30, 3 միավոր/խաղ, ինչը այդ ժամանակահատվածում ամենաբարձրն էր Հարավային Կալիֆորնիայում։ Խաղերից մեկում Դանիելյանը կարողացել էր նույնիսկ իր հաշվին կուտակել 58 միավոր՝ այդ կերպ գերազանցելով դպրոցի նախկին սան և NBA-ի նախկին բասկետբոլիստ Գիլբերթ Արինասի ռեկորդը ։
Համալսարանային կարիերան
Դանիելյանը եղել է Ազուսայի խաղաղօվկիանոսյան համալսարանի բասկետբոլային թիմի անդամ, որի կազմում հասել է մինչև 2010 թվականի NAIA բասկետբոլի եզրափակիչ՝ 84-83 հաշվով պարտվելով Օկլահոմայի քոլեջին։ Թիմի կազմում Դանիելյանը իրացրել է 200 երեքմիավորանոց նետումներ և հանդիսանում է համալսարանի բոլոր ժամանակների երկրորդ առաջատար մարզիկը՝ միավորների կատեգորիայում ։
Համահայկական խաղեր
Դանելյանը մասնակցել է Երևանում անցկացվող 5-րդ Համահայկական խաղերին՝ ներկայացնելով Լոս Անջելեսի հայկական թիմը։ Եզրափակիչ խաղում Լոս Անջելեսի թիմն հաջողության է հասնում Սոչիի թիմի նկատմամբ։ Դանիելյանն իր հաշվին գրանցում է 49 միավոր և հռչակվում ամենաարժեքավոր խաղացող (MVP) ։
Վոլֆենբութել
Համահայկական խաղերից հետո Դանիելյանի ծառայություններով հետաքրքրվում է գերմանական «Վոլֆենբութել» բասկետբոլային ակումբը, որի կազմում Դանիելյանը մի քանի հանդիպում է անցկացնում։
Բայեր 05 Ուերդինգեն
2014 թվականին Դանիելյանը պայմանագիր է կնքում գերմանական «Բայեր 05 Ուերդինգեն» ակումբի հետ ։
Ազգային հավաքական
2016 թվականին Հայաստանի հավաքականն իր առաջին մասնակցությունն է ունենում ՖԻԲԱ-ի Փոքր երկրների Եվրոպայի առաջնությունում՝ գրավելով առաջին տեղը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Հայ բասկետբոլիստներ
Բուրալի (այլ կիրառումներ)
Բուրալի, կարող է վերաբերել՝
Ակիդաբան
Ակիդաբան (Aquidabã), համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերժիպի նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ում։ Մտնում է Նոսա Սենորա դաս Դորիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 873 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 370,2 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 53,68 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերժիպի նահանգի բնակավայրեր
Իբոյան
Իբոյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Նիժնիե Սինևցի
Նիժնիե Սինևցի (Нижні Синівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնիե Սինևցի գյուղում բնակվում էր 984 մարդ։
Բուրանգուլովո (այլ կիրառումներ)
Բուրանգուլովո, կարող է վերաբերել՝
Աստղիկի տաճար (Ծիծեռնակաբերդ)
Աստղիկի տաճար, սիրո աստվածուհի Աստղիկին նվիրված հին հայկական հեթանոսական տաճար, որը գտնվում էր այժմյան Ծիծեռնակաբերդ բլրի տարածքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական հեթանոսական տաճարներ Կատեգորիա:Հայաստանի տաճարներ
Քվիդիչը դարերի միջով
Քվիդիչը դարերի միջով (Quidditch Through the Ages), անգլիացի գրող Ջոան Ռոուլինգի Հարրի Փոթերի վեպերից մեկում նկարագրված գիրք ։ Իրականում գիրքը գոյություն ունի։ Գիրքը պատմում է Քվիդիչ խաղի կանոնների և պատմության մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորինվածք Կատեգորիա:Ջոան Ռոուլինգի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:2001 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ալյար (Մանազկերտի գավառ)
Ալյար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Հաջիբոդի գյուղից 2-3 կմ հեռավորության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մանազկերտի շրջանի համայնքներ
Աջաղա Բաթանը
Աջաղա Բաթանը, լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Ուրմիա լճի հյուսիս֊արևմտյան կողմում, Խոյ քաղաքից 16֊17 կմ հարավ֊արևմուտք։ Ձգվում է հյուսիս֊արևմուտք հարավ֊արևելք 8֊10 կմ երկարությամբ՝ կազմելով մի աղեղ, որն իր ուռուցիկ կողմով թեքված է դեպի հարավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Հայրիկյան
Հայրիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ
Բուրանովո (այլ կիրառումներ)
Բուրանովո, կարող է վերաբերել՝