cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ակամաս (Թեսևսի որդին)
Հետհոմերոսյան զրույցների համաձայն, երբ Ակամասը Դիոմեդեսի հետ ուղարկվեց Տրոյա, Հեղինեի վերադարձը հաջողեցնելու համար, սիրահարվեց Պրիամոսի դուստր Լաոդիկեին և ծնվեց նրանց որդին՝ Մունիքոսը ։ Դեսպանների պահանջը մերժվեց և սկսվեց Տրոյական պատերազմը, որին մասնակցեց նաև Ակամասն իր խորթ եղբոր՝ Դեմոփոնի հետ։ Ակամասը, այլ հերոսների թվում, գտնվում էր փայտե ձիու մեջ, որի օգնությամբ հույները տիրացան Տրոյային։ Քաղաքի գրավման ժամանակ Ակամասն ազատեց իր տատին՝ Թեսևսի մորը՝ Էթրային։
Երբեմն Ակամասը հիշատակվում է որպես թրակիացիների առաջնորդ, որը եկել էր տրոյացիներին օգնության և կամ էլ Անտենորի և Թեանոյի որդին, Տրոյական հերոս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տրոյական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հին հունական առասպելների հերոսներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն
Շալտիկ
Շալտիկ  (Шалтык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Թաթարստանի հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սյուն գետի ափից 181 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվա
Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվա (Luiz Inácio Lula da Silva, ), բրազիլացի պետական և քաղաքական գործիչ, Բրազիլիայի նախագահ 2003 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2011 թվականը։ 2022 թվականի համընդհանուր ընտրություններում երրորդ անգամ ընտրվել է Բրազիլիայի նախագահ և կստանձնի այդ պաշտոնը 2023 թվականի հունվարի 1-ին։
Բրազիլիայի աշխատավորական կուսակցության համահիմնադիր և պատվավոր նախագահն է։ Հինգ անգամ մասնակցել է նախագահական ընտրություններին, որոնցից երեքում ձախողվել է՝ 1989, 1994 և 1998 թվականներին։ 2002 թվականին ընտրվել է նախագահ, իսկ 2006 թվականին վերընտրվել այդ պաշտոնում։
Շալտիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվա
2017 թվականին Սիլվան մեղավոր է ճանաչվել կոռուպցիայի և փողերի լվացման մեջ և դատապարտվել 9,5 տարվա ազատազրկման, դառնալով առաջին նախագահը Բրազիլիայի պատմության մեջ, որը քրեական պատասխանատվության է ենթարկվել երկրի նոր սահմանադրության ընդունումից հետո ։ 2021 թվականի ապրիլին դատավճիռն անվավեր է ճանաչվել Բրազիլիայի գերագույն դատարանի կողմից։
Կենսագրություն
Լուիս Ինասիու դա Սիլվան ծնվել է 1945 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Բրազիլիայի Կաետես քաղաքում։ Եղել է Արիստիդիս Ինասիու դա Սիլվայի և Էդրիդիս Ֆերեյրա դի Մելուի ընտանիքի ութ երեխաներից յոթերորդը։ Նրա ծնունդից երկու շաբաթ հետո վերջինիս հայրը տեղափոխվել է Սանտուս։ 1952 թվականի դեկտեմբերին, այն ժամանակ, երբ Լուիսը ընդամենը յոթ տարեկան էր, նրա մայրը որոշեց տեղափոխվել Սանտուս՝ ամուսնու մոտ։ Հասնելով տեղ բացահայտվեց, որ իր Լուիսի հայրը Սանտուսում ստեղծել է երկրորդ ընտանիք՝ և երկու ընտանիքները ստիպված եղան ապրել միմյանց հետո։ Շուտով ապագա նախագահի հայրը դարձավ հարբեցող և 1978 թվականին մահացավ։
Լուիս Ինասիու դա Սիլվան երբեք հաջորդական և համակարգված կրթություն չի ստացել։ Մինչև տաս տարեկանը նա չի կարողացել կարդալ և գրել, քանի որ չորրորդ դասարանից ստիպված է եղել լքել դպրոցը և ընտանիքի կարիքները հոգալու համար 12 տարեկանից սկսել է աշխատել։ Նրա աշխատանքային կյանքը սկսվել է 12 տարեկանում, երբ վերջինս աշխատանքի ընդունվեց մի փողոցային վաճառականի մոտ, ով կոշիկ էր վաճառում։ 14 տարեկան Լուիսն աշխատանքի է ընդունվել պղնձի վերամշակման գործարանում։
19 տարեկան հասակում նա կորցրել է իր ձախ ձեռքի ճկույթը՝ դժբախտ պատահարի հետևանքով։ Ձեռքի մատը կորցնելուց հետո նա դիմել է մի քանի հիվանդանոցների, սակայն որևէ արձագանք չի ստացել։ Բրազիլիայում դիկտատուրայի հաստատումից հետո Լուիսը փոխեց իր քաղաքական հայացքները՝ դառնալով ձախակողմյան ընդդիմադիր ուժ։
1969 թվականին նա ամուսնացել է Մարիա դի Լուրդիսի հետ, ով նույն տարում մահանում է հեպատիտից։ 1974 թվականին Լուիսն ամուսնացել է Մարիզե անունով մի այրու հետ, որից հետագայում ունենում է երեք որդի (բացի այդ, Մարիզան առաջին ամուսնությունից ուներ մեկ որդի)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի նախագահներ Կատեգորիա:Բրազիլացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական կաշառակերություն Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Փարիզի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Բրազիլացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Դաննեբերգի ասպետական շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Բրազիլացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Պալանցենո
Պալանցենո (Pallanzeno), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1162 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 291 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։
Բնակավայրի հովանավորն է Պետրոս առաքյալը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լորենցո Գիբերտի
Լորենցո Գիբերտի (Lorenzo Ghiberti, ), 15-րդ դարի քանդակագործ, ապրել է Ֆլորենցիայում։ Արհեստի հիմունքները ուսումնասիրել է ոսկերչական արհեստանոցում է ուսումնասիրել։ Ռելիեֆի հայտնի վարպետներից մեկը։
Գիբերտիի աշխատանքներից է նաև մկրտարանի արևելյան դռները(1425-1452 թթ.), որոնք ունեն այլ բնույթ և դարձան Ֆլորենցիայի տեսարժան կոթողներից մեկը։ Տեսնելով Գիբերտիի աշխատանքը Միքելանջելոն բարձր է գնահատել և այն անվանել է «Դրախտի դռներ»։ Գոթական մանր կվադրիֆոլների փոխարեն այդ դռները զարդարվում են ուղղանկյուն դաշտերում ամփոփված տասը մեծ բազմապատկեր ռելիեֆներով,որոնք հիշեցնում են պազմապլան բարդ գեղանկարչական կոմպոզիցիաներ («Սողոմոն թագավորի այցը Սաբայի թագուհուն»)։
Գիբերտին զբաղեցրել է հեղինակավոր տեղ Ֆլորենցիայի քանդակագործներրի շարքում։ Հետագայում Իտալական վերածննդի մեծերից մեկը Դոնատելլոն, իր առաջին քայլերը արեց Գիբերտիի արհեստանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իտալացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Պրեզիդենտի Տանկրեդու Նևիս
Պրեզիդենտի Տանկրեդու Նևիս (Presidente Tancredo Neves), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Վալենսա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 038 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 414,912 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 48,3 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է փետրվարի 24-ին։
Սերգեյ Ղազարյան
Սերգեյ Գուրգենի Ղազարյան, հայազգի քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (2014)։
Պրեզիդենտի Տանկրեդու Նևիս
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1952 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։
Սերգեյ Ղազարյան
Կենսագրություն
Սերգեյ Ղազարյանը ծնվել է Հայաստանից Ղազախստան տեղափոխված երկրաբան Գուրգեն Ղազարյանի ընտանիքում։ Ուսանել է Նովոսիբիրսկում, Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում, այնուհետև Մոսկվայում։ 1991 թվականին Նոթինհեմի համալսարանից հրավեր է ստանում, որտեղ աշխատում է շուրջ 3 տարի։ 1994-1998 թվականներին աշխատել է Ջորջիայի տեխնոլոգիական համալսարանում (Ատլանտա, ԱՄՆ)։ 1998 թվականից Լոնդոնի Կայսերական քոլեջի քիմիական ճարտարագիտության դեպարտամենտի պրոֆեսոր է, Քիմիայի թագավորական միության անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Պրեզիդենտի Տանկրեդու Նևիս
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Ջոզեֆին Ուայթ Բեյթս
Ջոզեֆին Ուայթ Բեյթս (Josephine White Bates, ), Կանադայում ծնված ամերիկացի գրող։ Նախընտրել է օգտագործել ամուսնական ազգանունը՝ '''Տիկին Է. Լինդոն Բեյթս'։ 1916-1917 թվականներին եղել է Ազգային պատրաստվածության կանանց բաժնի նախագահը։ Գրել է «Կույր առաջնորդ» (A Blind Lead, 1886) «Խումբ-խումբ խոտերի պատմություններ» (Bunch-Grass Stories, 1892) «Նյու Յորքի և հարակից շրջանների արդյունաբերության սնդիկային թունավորում» (Mercury Poisoning in the Industries of New York City and Vicinity'', 1912):
Վաղ տարիներ, կրթություն
Ջոզեֆին Ուայթը ծնվել է Կանադայի Օտտավա քաղաքի մոտ՝ Ջորջ Է.-ի և Մարի Ուայթի ընտանիքում։ 1876-1980 թվականներին սովորել է Իլինոյսի Լեյք Ֆորիսթ քաղաքի քոլեջում։
Կարիերա
1881 թվականի ապրիլի 6-ին ամուսնացել է նյույորքցի հիդրավլիկ ինժեներ Լինդոն Ուոլաս Բեյթսի հետ։ Զույգը մի քանի տարի ապրել է Պորտլենդում։ Ջոզեֆինն ակտիվ գործունեություն է ծավալել Պատրաստվածության շարժման մեջ, 1916 թվականին հրատարակել է «Պահպանեք Ամերիկայի անվտանգությունը» գրքույկը։ 1908 թվականին դարձել է Գրական ակումբի անդամ։ Ակումբի հովանավորն էր Լու Հենրի Հուվերը։ Եղել է նաև Colony-ը (Նյու Յորք) անդամ, ինչպես նաև Fortnightly-ի և Friday-ի (Չիկագո)։ 1911 թվականին Բեյթսը Հուվերների հետ մի քանի շաբաթ եղել է նրանց Լոնդոնի Կարմիր տանը։
Անձնական կյանք
Բեյթս ընտանիքի ամառային տունը գտնվում էր Նյու Յորքի Նոր Լիբանան քաղաքի Լիբանանի զբոսայգում, տարվա մնացած մասը Ջոզեֆինը բնակվում էր Նյու Յորքի Հինգերորդ պողոտայի 615 հասցեում։ Նրա որդին՝ Լինդոն Բեյթս կրտսերը նույնպես ինժեներ է դարձել, ով 1915 թվականին մահացել է Լուզիտիանա նավի տորպեդահարման ժամանակ ։
Ջոզեֆին Ուայթ Բեյթսը մահացել է Նյու Յորք նահանգում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Ադրբեջանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ
Ադրբեջանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ (Azərbaycan Respublikasının Mərkəzi Bankı), Ադրբեջանի կենտրոնական բանկ, բանկային կարգավորման և վերահսկողության մարմին։ Ստեղծվել է ԽՍՀՄ Պետական բանկի, ԽՍՀՄ Պրոմոստրոբանկի և ԽՍՀՄ Ագրոբիզնեսբանկի հիման վրա՝ 1992 թվականի փետրվարի 11-ի Ադրբեջանի Հանրապետության Ազգային բանկի ստեղծման մասին Ադրբեջանի նախագահի հրամանագրով։
Պատմություն
1918 թվականի մայիսի 28-ին Ադրբեջանի ժողովրդավարական հանրապետության ստեղծումից հետո Ռուսաստանի պետական բանկի մասնաճյուղը սկսեց գործել Ադրբեջանի տարածքում։ 1919 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ընդունվեց Ադրբեջանի պետական բանկի խարտիան, նույն տարվա սեպտեմբերի 30-ին բանկը սկսեց իր գործունեությունը։ 1920 թվականին Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո ֆինանսական և վարկային համակարգը զգալիորեն վերակառուցվեց։ 1920 թվականի մայիսի 31-ին Ադրբեջանի պետական բանկը վերանվանվեց Ադրբեջանի ժողովրդական բանկ։ Բոլոր բանկերը և այլ վարկային կազմակերպությունները Ազգայնացված են և ներառված ժողովրդական բանկում, բանկը դարձել է պետության բացառիկ մենաշնորհը։ Ռազմական կոմունիզմի պայմաններում բանկի գրեթե միակ գործառույթը համարվում էր թղթային փողերի խնդիրը։ Քանի որ բանկային համակարգի կարիք չկար, 1920 թվականի օգոստոսի 14-ին Հեղափոխական կոմիտեի որոշմամբ բանկի գործառույթները փոխանցվեցին Կենտրոնական բյուջեի գրասենյակ։ 1921 թվականի տնտեսական նոր քաղաքականությունը բանկային համակարգը վերականգնելու անհրաժեշտություն առաջացրեց։ 1921 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Ադրբեջանի ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ ստեղծվել է պետական բանկ։ 1922 թվականի մարտի 12-ին Ադրբեջանը դարձավ Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության մի մասը, իսկ նուն տարվա դեկտեմբերի 30-ին՝ ԽՍՀՄ-ի։ 1923 թվականի հունվարին սկսվեց դրամական բարեփոխումները, որոնք միավորում էին Անդրկովկասի դրամական շրջանառությունը։ Երեք հանրապետությունների դրամական միավորների փոխարեն ներկայացվեց միասնական արժույթ՝ ԱԽՖՍՀ-ի ռուբլի։ Ֆինանսական համակարգերի համախմբման արդյունքում Ադրբեջանի պետական բանկը կորցրեց կենտրոնական բանկի դերը։ 1923 թվականի հուլիսի 3-ի Ադրբեջանի ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ այն վերանվանվել է Ադրբեջանի պետական գյուղատնտեսական բանկ։
1923 թվականին ստեղծվեց ԽՍՀՄ պետական բանկը, ԽՍՀՄ պետական բանկի հանրապետական գրասենյակը գտնվում էր Բաքվում։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ին վերականգնել է իր պետական անկախությունը։ Ստեղծվել է բանկային համակարգի ստեղծման իրավական հիմքը, այդ թվում՝ Ադրբեջանի կենտրոնական բանկի վերակառուցումը։ 1991 թվականի մայիսի 25-ին ընդունվեց «Ադրբեջանի Հանրապետության տնտեսական անկախության հիմունքների մասին» սահմանադրական օրենքը, որի 14-րդ հոդվածով սահմանել են անկախ բանկային համակարգի իրավական հիմքը և Ադրբեջանի ազգային դրամական միավորի շրջանառությունը, ինչպես նաև Ադրբեջանի կենտրոնական բանկի կարգավիճակը և լիազորությունները։ Սահմանադրական իրավունքի համաձայն 1992 թվականի փետրվարի 11-ին Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի կողմից ստորագրվել է Ադրբեջանի ազգային բանկի ստեղծման մասին համաձայինագիրը՝ ԽՍՀՄ Պետական բանկի, ԽՍՀՄ Պրոմոստրոբանկի եւ ԽՍՀՄ Ագրոպրոբանկի հաստատությունների հիման վրա։ 1992, 1996, 2004 թվականների Ադրբեջանի Հանրապետության Ազգային բանկի մասին օրենքներն ամրագրեցին կենտրոնական բանկի իրավական կարգավիճակը և հեղինակությունը ։ 2009 թվականին բանկը վերանվանվել է Ադրբեջանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ։
Նպատակը և գործառույթները
Ադրբեջանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի մասին 2004 թվականի դեկտեմբերի 10-ի օրենքի համաձայն կենտրոնական բանկի գործունեության հիմնական նպատակը գների կայունությունն իր լիազորության շրջանակներում երաշխավորելն է, ինչպես նաև ապահովել վճարային և բանկային համակարգերի զարգացման կայունությունը։
Կենտրոնական բանկը իր նպատակներին հասնելու համար
2009 թվականի փետրվարի 24-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը նույն տարվա փետրվարի 10-ին ստորագրել է խորհրդարանի կողմից ընդունված հանցավոր ճանապարհով ստացված փողերի և գույքի օրինականացմանն ուղղված ահաբեկչության և ահաբեկչության ֆինանսավորման դեմ պայքարի մասին օրենքը և դրա իրականացման համար ստորագրել է հրամանագիր ։
Կազմակերպման կառուցվածքը և կառավարումը
Կենտրոնական բանկի կազմակերպչական կառուցվածքը ներառում է Խորհուրդը, կենտրոնական գրասենյակը և մարզային գրասենյակները։ Կենտրոնական բանկի կենտրոնական գրասենյակը բաղկացած է ներքին աուդիտի և բանկի խորհրդի կողմից որոշված այլ կառուցվածքային ստորաբաժանումներից ։ Կենտրոնական բանկը ղեկավարում է բանկերի կառավարման խորհուրդը։ Խորհուրդը բաղկացած է յոթ անդամից՝ նախագահից, չորս անդամներից, մշտական հիմունքներով աշխատողից և երկու անդամներից։ Խորհրդի անդամները նշանակվում են հինգ տարի ժամկետով։ Կենտրոնական բանկը հաշվետու է միայն Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահին։
Վիկարիջ Ռոուդ
Վիկարիջ Ռոուդ (Vicarage Road), մարզադաշտ Ուոտֆորդում։ «Ուոտֆորդ» ֆուտբոլային ակումբի և «Սարացենս» ռեգբիի ակումբների տնային մարզադաշտն է։ Նախկինում մարզադաշտը կոչվել է «Ուոտֆորդս Կասիո Ռոուդ»։
Ադրբեջանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ
Տես նաև
Ադրբեջանական մանաթ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Ադրբեջանի բանկեր Կատեգորիա:Բաքվի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1992 հիմնադրված բանկեր
Վիկարիջ Ռոուդ
Մարզադաշտում առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել է 1992 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ «Ուոտֆորդի» և «Միլուոպլի» միջև։ Մարզադաշտը կարող է ընդունել 21577 հանդիսականի ։
Իսկ 1997 թվականին այստեղ իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել «Սարացենսը»՝ մրցելով «Սերասինսի» դեմ։
Միջազգային հանդիպումներ
2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին այս մարզադաշտում տեղի է ունեցել Եվրոպայի Մ21 առաջնության խմբային փուլի Անգլիա-Ադրբեջան հանդիպումը։ Հանդիպմանը ներկա են եղել 7738 հանդիսական։
Ալեքսեյ Ֆեդորչենկո
Ալեքսեյ Ֆեդորչենկո (Алексей Станиславович Федорченко, ), ռուս կինոռեժիսոր, «Փետրվարի 29» կինոընկերության պրոդյուսեր, Եվրոպական կինոակադեմիայի անդամ։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Ֆեդորչենկոն ծնվել է 1966 թվականին Օրենբուրգի մարզի Սոլ-Իլեցկ քաղաքում։ 1967 թվականից բնակվում է Եկատերինբուրգ քաղաքում (նախկինում՝ Սվերդլովսկ)։ 1988 թվականին ավարտել է Ուրալի պետական տեխնիկական համալսարանի տնտեսա-ճարտարագիտական ֆակուլտետը, 2000 թվականին՝ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի սցենարական ֆակուլտետը (Վալենտին Չերնիխի, Լ. Կոժինովի և Յու. Ռոգոզինի արվեստանոց)։ 1988-1990 թվականներին եղել է «Ավտոմատիկա» գիտաարտադրական միավորում գործարանի տնտեսագետ-ինժեները, 1990-2005 թվականներին՝ Սվերդլովսկի կինստուդիայի տնտեսագետ, փոխտնօրեն, պրոդյուսեր, ռեժիսոր, 2005 թվականից՝ «Փետրվարի 29» կինոընկերության պրոդյուսեր և ռեժիսոր։
Պարգևատրվել է «Տիեզերագնացության համար մատուցած ծառայությունների» մեդալով։
2013 թվականի օգոստոսին Ալեքսեյ Ֆեդորչենկոն սկսել է «Հեղափոխության հրեշտակներ» ռետրո դրամայի նկարահանումները ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերին, Հռոմի կինոփառատոնի «Կինոն այսօր» ծրագրում։ Այս կինոփառատոնում Ալեքսեյ Ֆեդորչենկոյին շնորհվել է «Ապագայի Մարկոս Ավրելիուս» հատուկ մրցանակ։ Հռոմի կինոփառատոնի գեղարվեստական ​​ղեկավար, քննադատ և կինոգետ Մարկո Մյուլերը Ֆեդորչենկոյին անվանել է «ռուսական ժամանակակից կինոյի երրորդ հազարամյակի օրիգինալ գործիչ. առաջին հերթին այն բանի համար, որ ֆիլմից ֆիլմ նա հորինել է մի նոր ոճ և կինոարվեստի ժանր. դա վավերագրականի և փաստա-վավերագրականի խառնուրդ է, դրամատիկ ֆիլմի փոխակերպում կինոկատակերգության» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս պրոդյուսերներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե արծիվ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Կինոտավրի» դափնեկիրներ
Ընկերներ (այլ կիրառումներ)
Ընկերներ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Շահկերտի ապստամբություն
Շահկերտի ապստամբություն 1750 թվական, Շահկերա գյուղի (Երնջակ գավառում) հայ բնակիչների հերոսական պայքարը Նախիջևանի խան Հեյդարկուլի զորքի դեմ։ Նադիր շահի սպանությունից (1747 թվական) հետո Իրանում սկիզբ առած անիշխանության, ֆեոդալական հակամարտ խմբավորումների միջև գահակալական պայքարի սրման պայմաններում, նորից դաժան հալածանք ու կեղեքում Էր սկսվել հայ բնակչության նկատմամբ։ Դավիթ Բեկի հաղթական կռիվների ավանդները վառ պահած Նախիջևանի և Դողթնի հայերը նախ ապստամբել են Նախիջևանի Մուհամմադկուլի, ապա Հեյդարկուլի խանի դեմ։ Իսկ երբ Նախիջևանի խան է նշանակվել ազգությամբ վրացի Բեհնամը, հայերին ազատել է ծանր հարկերից, նրանցից զորք հավաքել և պաշարել իր դեմ ապստամբած Օրդուբադրը։ Սակայն կաշառքով իր պաշտոնը ետ ստացած Հեյդարկուլին վերադարձել Է, Նախիջևանից վտարել Բեհնամ խանին և հարձակման անցեյ հայերի դեմ։ Հայերի դիմադրության կենտրոնը դարձել է Շահկերտ գյուղը, որի պղնձագործ վարպետները ձուլել են պաշտպանության համար անհրաժեշտ թնդանոթներ և արկեր։ Շահկերտցիները (մոտ 500 հոգի), Հովհաննես Խանդամիրյանի գլխավորությամբ ամրանալով մոտակա լեռան վրա գտնվող ամրոցում, հերոսաբար ետ են մղել Հեյդարկուլի խանի հարձակումները, մեծ կորուստներ պատճառել թշնամուն։ Հեյդարկուլին դիմել է բանակցությունների։ Դիմադրության առաջնորդ Հովհաննես Խանդամիրյանը ցանկացել է շարունակել պայքարը, հասկանալով, որ Հեյդարկուլի խանը չի պահպանի հաշտության պայմանները, բայց ապստամբների գերակշռող մասի ճնշման տակ տեղի է տվել։ Հեյդարկուլին խնջույքի է հրավիրել ու նենգորեն թունավորել Հովհաննես Խանդամիրյանին ու աչքի ընկնող այլ հայ առաջնորդների, կրկին հալածանք սկսել հայերի դեմ։ Շահկերտցիներից շատերը ստիպված հեռացել են Ղափան, հետագայում գաղթել Շուշի։
Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Նախիջևանի պատմություն
Դարիկո
Դարիկո (დარიკო), 1936 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է 1937 թվականի հունվարի 13-ին ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է կալվածատերերի դեմ գյուղացիների ապստամբության մասին։
Հարուստ Դրոիձեն փորձում է խլել այրի Բաբալեին պատկանող հողամասը։ Այդ նպատակով նա Սիմոնին՝ Բաբալեի որդուն, մեղադրում է հողի սեփականության իրավունքը հաստատող փաստաթղթերը կեղծելու մեջ։ Սիմոնին ձերբակալում են։ Սիմոնին ու նրա մորը հանում են իրենց տնից և դատապարտում աքսորի Հյուսիս։ Հարուստ Դրոիձեի որդին փորձում է բռնաբարել Դարիկոյին՝ Սիմոնի կնոջը, և Դարիկոն, պաշտպանելով իր պատիվը, սպանում է նրան։ Դարիկոն լքում է գյուղը և ապաստանում անտառում՝ զինված գյուղացիների մոտ, ովքեր տեղի բնակիչներին պաշտպանում են կազակների հարձակումներից։ Սիմոնը, ում հաջողվում է փախչել բանտից, միանում է իր կնոջը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1936 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սեմյոն Դոլիձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Միխեիլ Ճիաուրելիի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Նոմոգրաֆիա
Նոմոգրաֆիա (հունարեն՝ νόμος — օրենք, կարգ և ․․․ գրաֆիա), մաթեմատիկայի բաժին, որը միավորում է ֆունկցիոնալ հարաբերություններ պատկերող հատուկ գծագրերի՝ նոմոգրամների կառուցման տեսությունը և գործնական մեթոդները։ Նոմոգրամը բաղկացած է մի քանի գծերից (կամ կետերից), որոնցից յուրաքանչյուրը համապատասխանում է ֆունկցիոնալ հարաբերությամբ կապված փոփոխական մեծություններից որևէ մեկին։ Այդ գծերից (կետերից) յուրաքանչյուրը չափանշվում է իրեն համապատասխան փոփոխականի ընդունած մեծություններով։ Առավել կիրառական են հետևյալ տեսակի նոմոգրամները։ 1. Կրկնակի սանդղակով նոմոգրամ․ բաղկացած է մեկ գծից, որի երկու կողմերը չափանշվում են երկու՝ իրար հետ կապված փոփոխականների համապատասխան արժեքներով։ Օրինակ կարող են ծառայել լոգարիթմական քանոնի ցանկացած կից սանդղակները։ 2․ Հավասարեցրած կետերով նոմոգրամ․ կազմված է մի քանի գծերից, որոնք դասավորվում են այնպես, որ փոփոխականների՝ իրար համապատասխանող արժեքները գտնվեն միևնույն ուղիղ գծի վրա։ Օրինակ կարող է ծառայել մարդու նորմալ քաշի որոշումը նրա հասակի բարձրության և կրծքավանդակի շրջագծի միջոցով։ 3․ Ցանցային նոմոգրամ․ նկարագրում է տրված փոոխականների միջև մի շարք ֆունկցիոնալ հարաբերություններ․ օրինակ՝ F (u, v, w)=0 հավասարման համար այն կազմված է նշագրված գծերի երեք ընտանիքներից, այդ գծերը կառուցված են այնպես, որ յուրաքանչյուր երեք գիծ, որոնց նշագրերը բավարարում են տրված հավասարմանը, հատվում են մի կետում։
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական գործիքներ
Թավլա (այլ կիրառումներ)
Թավլա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Ալժիրյան ոզնի
Ալժիրյան կամ հյուսիսաֆրիկյան ոզնի, միջատակերների կարգին պատկանող աֆրիկյան ոզնու տեսակ, որը տարածված է Հյուսիսային Աֆրիկայում, ինչպես նաև չնչին քանակությամբ Պիրենեյան թերակղզում ։
Ռաֆայել Ժամբեյրու
Ռաֆայել Ժամբեյրու (Rafael Jambeiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 22 620 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 234,248 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 18,3 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 12-ին։
Ալժիրյան ոզնի
Տարածվածություն
Ալժիրյան ոզնիները մեծ մասամբ տարածված են Հյուսիսային Աֆրիկայի անտառապատ շրջաններում՝ Միջերկրական ծովի ափին՝ Ալժիր, Լիբիա, Մարոկկո և Թունիս պետությունների տարածքում։ Բացի աֆրիկյան շրջաններից, վերջիններիս տարածվածության արեալի մեջ է մտնում նաև Պիրենեյան թերակղզու (Իսպանիային պատկանող հատված) ափամերձ լեռնային հատվածն ու Ֆրանսիայի ծայր հարավարևմուտքը։
Հյուսիսաֆրիկյան ոզնիների նախընտրելի միջավայրի մասին շատ քիչ բան է հայտնի։ Վերջիններս հայտնաբերվել են միջերկրածովյան և խառը անապատային գոտիներում։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ խոնավասեր այս միջատակերները ոչ մի կերպ չեն կարող ադապտացվել Հյուսիսային Աֆրիկայի չոր անապատային տարածքների կլիմայական պայմաններին։ Կենդանիների որոշ պոպուլյացիաներ հանդիպում են նաև Կանարյան և Բալեարյան կղզիներում։ Վերջիններիս կարելի է տեսնել անգամ քաղաքային զբոսայգիներում։
Ռաֆայել Ժամբեյրու
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Ալժիրյան ոզնի
Արտաքին տեսք և կենսակերպ
Ալժիրյան ոզնին արտաքինից բավականին նման է սովորական ոզնուն, սակայն ֆիզիոլոգիական և մորֆոլոգիական ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ վերջիններիս միջև առկա են բազմաթիվ էական տարբերություններ։ Ամենաակնառու տարբերությունն այն է, որ ալժիարյան ոզնին չափերով շատ ավելի փոքր է, քան սովորական ոզնին։ Նրանց մարմնի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 25-30 սանտիմերտր։ Այնուամենայնիվ, ալժիրյան ոզնին ունի համեմատականորեն շատ ավելի երկար ոտքեր, որի շնորհիվ էլ վերջիններս շատ ավելի արագ են ընթանում։
Ի տարբերություն աֆրիկյան մյուս ոզնիների տեսակների՝ ալժիրյան առանձնյակներին բնորոշ են շատ ավելի փափուկ և վառ գունավորում ունեցող փշերը։
Ալժիրյան ոզնիների բազմացման շրջանը սկսվում է տարեսկզբին և որպես կանոն ավարտվում հոկտեմբեր-մարտ ամիսներին։ 30-40 օր տևած հղիությունից հետո նորածին ոզնիները ծնվում են կույր և մերկ, իսկ ծննդի պահին նրանց զանգվածը կազմում է ոչ աբելի քան 15 գրամ։ 12 շաբաթում ոզնիներն արդեն դառնում են սեռահասուն։ Այս տեսակների շրջանում ամենատարածված հիվանդությունը Archaeopsylla erinacei maura-նն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ոզնիներ
Շամենկա
Շամենկա  (Шаменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Թաթարստանի հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է ՈՒֆա գետի ափից 0,5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տրոյան (քաղաք)
Տրոյան (Троян), քաղաք Բուլղարիայի Լովեչի մարզում։ Գտնվում է Սոֆիայից 160 կմ դեպի արևելք։ Բնակչությունը կազմում է 25000 մարդ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը ընկած է Լովեչի մարզից հարավ և գտնվում է ծովի մակերևույթից 400 մ բարձրության վրա։ Այստեղով են անցնում Լովեչ, Տետևեն և Սելվի ճանապարհները։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1868 թվականին հին հռոմեական Սոստրա ամրոցի տեղում։ Իր անունը ստացել է ի պատիվ հռոմեական Մարկոս Ուլպիոս Ներվա Տրայանոս կայսրի։ Ընդհուպ մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը եղել է մի փոքրիկ գավառական քաղաք։
1948 թվականին Տրոյան միացվել է Լովեչ-Լևսկի-Սվիշտով երկաթուղային ճյուղին։ Այս նույն տարում քաղաքում կառուցվել և շահագործման է հանձնվել «Մաշստրոյ» գործարանը։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում է Տրոյական վանքը, որը հիմնվել է 17-րդ դարի սկզբին։ Այն կարևոր դեր է խաղացել 1876 թվականի բուլղարական ապստամբության ժամանակ։
Հայտնի բնակիչներ
Տրոյանում է ծնվել հայտնի բուլղարացի ֆուտբոլիստ Մարտին Կուշևը ։ Բացի Կուշևից այստեղ է ծնվել մարզիկ Վլադիմիր Իլիևը։ Ծնունդով Տրոյանից է հայտնի երաժիշտ Իվան Շոպովը։
Քաղաքական իրավիճակ
Տրոյան համայնքի կմետը (քաղաքապետ) Դոնկա Միխայլովն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Տուրբոռեակտիվ շարժիչ
Տուրբոռեակտիվ շարժիչ, ավիացիոն շարժիչ, որում քարշուժն ստեղծվում է ծայրափողակից արտահոսող գազերի (այրման արգասիքների) ռեակտիվ գործողության շնորհիվ։ Ի տարբերություն ուղղահոս ռեակտիվ շարժիչի, Տուրբոռեակտիվ շարժիչում թռիչքի ընթացքում մթնոլորտից ներծծված օդը սեղմման է ենթարկվում ոչ միայն դիֆուզորում, այլև տուրբոկոմպրեսորում, որի շնորհիվ էլ Տուրբոռեակտիվ շարժիչի օ․ գ․ գ․ զգալիորեն մեծանում է։ Սեղմված օդը մատուցվում է այրման խցիկ, որի մեջ ներարկվում է նաև հեղուկ վառելիքը։ Այրման պրոցեսը սովորաբար տեղի է ունենում հաստատուն ճնշման պայմաններում։ Այրման արգասիքները մասամբ ընդարձակվում են կոմպրեսորը պտտող գազային տուրբինում, իսկ գազերի վերջնական ընդարձակումը տեղի է ունենում ռեակտիվ ծայրափողակներում։ Հաճախ քարշուժը մեծացնելու նպատակով լրացուցիչ վառելիք են այրում տուրբինի և այրման խցիկի միջև տեղակայված ֆորսաժային խցիկում։
Կատեգորիա:Շարժիչներ
Ռեմանսու
Ռեմանսու (Remanso), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ժուազեյրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37 625 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 693,505 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,01 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 9-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1900 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման տարածքում կիսաանապատային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալեքսանդր Վասիլև (արվեստագետ)
Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Վասիլև (Александр Александрович Васильев, ), ռուսական և ֆրանսիական նորաձևության պատմաբան, ինտերիերի ձևավորող, թատերական նկարիչ, գրքերի և հոդվածների հեղինակ, դասախոս, հեռուստահաղորդավար, Ռուսաստանի նկարչական ակադեմիայի պատվավոր անդամ։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Վասիլևը ծնվել է թատերականի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Ալեքսանդր Պավլովիչ Վասիլևը, եղել է Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ դեկորացիաների և կոստյումների ստեղծող։ Մայրը՝ Տատյանա Վասիլևան, դրամատիկականի դերասանուհի։ Նա մանկուց հետաքրքրվում էր տիկնիկային թատրոնի հագուստների և դեկորացիաների ստեղծմամբ։ Վատ առաջադիմության պատճառով անգլիական հատուկ դպրոցից տեղափոխվեց համար 127 դպրոցը ։ 1981 թվականին Վասիլևը ավարտել է МХАТ դպրոց- ստուդիայի պրոդյուսերական ֆակուլտետում, իսկ ավելի ուշ աշխատել է Մոսկվայի Բրոննոյի Փոքր թատրոնում որպես հագուստների մոդելավորող ։ 1982 թվականին Ալեքսանդր Վասիլևը տեղափոխվեց Փարիզ, որտեղ աշխատում էր ֆրանսիական թատրոնների և փառատոնների ձևավորող։
Թատերական գործունեությունը
Ալեքսանդր Վասիլևը օպերայի դեկորացիաների ստեղծող է։ Նա բեմադրել է «Ռոմեո և Ջուլիետ», «Կարապի լիճ», «Աննա Կարենինա» բալետները։
Հավաքածու
Վասիլևը մասնավոր հավաքածուի ղեկավար է որոնք ցուցադրվել են Ավստրիալայում, Եվրոպական երկրներում, Ասիայում և Ամերիկայում։ Հավաքածուն, որը պահված է Ֆրանսիայում, լրացվում է արդեն երեսուն տարի և կազմված է 15000-ից ավելի ցուցանմուշներով 17-րդ դարի ժամանակներից, որոնց մեջ կան մեծ նորաձևության գլուխգործոցներ։ Հավաքածուի հիմնական մասում ընդգրկված են ֆոտոnնկարներ և գեղանկարներ, կապված նորաձևության պատմության հետ։ Հավաքածուն պարունակում է կոստյումներ, որոնք պատկանել են հնում Մարիա Ցերբատովային, կոմսուհի Օլգա ֆոն Կրեիցեյին։ Նրա ստեղծած նորաձևությամբ համալրվեցին Լյուդմիլա Գուրչենկոյի, Իրինա Պոնորավսկայաի, Ալլա Դեմիդովայի, Նատալիա Դուռովայի, Լյուբով Օռլովայի, Լիդիա Սմիռնովայի և ռուս այլ աստղերի զգեստապահարանները։ Մայա Պլիսեցկային տվեց յուրահատուկ նմուշներ իր զգեստապահարանից, որոնց մեջ կար՝
Ալեքսանդր Վասիլևի լիլյաները
2011 թվականին Ալեքսանդր Վասիլևը ստացավ առաջին միջազգային մրցանակը ինտերյերի համար՝ «Ալեքսանդր Վասիլևի լիլյաներ» ։ Հաղթողին տրվում է կերամիկական ձեռքի սարքած լիլյա ֆիրմային նշանով։ Յուրաքանչյուր լիլյան պարունակում է իր համարը, իր անհատական անձնագիրը, որը երաշխավորվում է։
Մրցանակներ և պարգևներ
Թուրքիայում «Տոբաբ» մրցանակի կրկնակի դափնեկիր է հանդիսանում։ Ներկայացվել է «Նորաձևության լեգենդ» մրցանակաբաշխությանը 2010 թվականին World Fashion Awards:
Ստեղծագործություններ
Ալեքսանդր Վասիլևը հանդիսանում է 30 տասնյակ գրքերի հեղինակ։ Նրա գրքերից են «Գեղեցկություն և աքսոր», «Ռուսական մոդա նկարներում 150 տարի»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ
Թբիլիսոբա
Թբիլիսոբա (თბილისობა), ամենամյա համաժողովրդական տոն, որը նվիրված է բերքահավաքին և Թբիլիսի քաղաքին։ Տոնվում է Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում, հոկտեմբերի վերջի հանգստյան օրը ։ 2011 թվականից Թբիլիսիում այս տոնը տոնում միայն հոկտեմբերի 7-ին, 8-ին և 9-ին ։ Տոնակատարության ժամանակ քաղաքում կազմակերպվում են տոնավաճառներ, երթեր, համերգներ և սպորտային միջոցառումներ ։ Տեղի է ունենում արվեստի և սպորտի հայտնի գործիչներին «Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացի» կոչման շնորհում ։
Տոնը առաջին անգամ կայացել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, և այդ ժամանակից տոնվում է ամեն տարի, բացառությամբ 1990-ական թվականների սկզբի քաղաքական անկայուն տարիներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի տոներ Կատեգորիա:Թբիլիսի Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում
Նիգորա Ահմեդովա
Կենսագրություն
Նիգորա Ահմեդովան ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Տաշքենդում։
2003 թվականին պաշտպանել է «20-րդ դարի Կենտրոնական Ասիայի երկրների գեղարվեստի զարգացման առանձնահատկությունները թեմայով դիսերտացիան` ստանալով արվեստագիտության դոկտորի աստիճան ։
Մատենագրություն
Գրքեր
Հոդվածներ
Հարցազրույց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ
Բոբբի (ֆիլմ, 2006)
Բոբբի  (Bobby), 2006 թվականի ամերիկյան ֆիլմ-դրամա, նկարահանել է ռեժիսոր Էմիլիո Էստևեսի սեփական սցենարով։ Ֆիլմի գլխավոր դերերում էին Հարի Բելաֆոնտեն, Ջոյ Բրայանթը, Նիկ Քենոնը, Լորենս Ֆիշբորնը, Սփենսեր Գարեթը, Հելեն Հանթը, Էնթոնի Հոփքինսը, Էշթոն Քաթչերը, Շայա Լեբաֆ, Լինդսի Լոհանը, Վիլյամ Հ. Մեյսին, Դեմի Մուրը, Մարտին Շինը, Քրիսթիան Սլեյթերը, Շարոն Սթոունը, Էլայջա Վուդը և ինքը Էսթեվեսը։
Սյուժե
Ֆիլմը նվիրված է սենատոր Ռոբերտ Քենեդիի վրա հարձակմանը, որը կատարվել է 1968 թվականի հունիսի 5-ին Լոս Անջելեսի «Ամբասադոր» հյուրանոցում։ Այս իրադարձությունը անվերադարձ փոխեց հյուրանոցի 22 վարձակալների և ծառայողների կյանքը` այս դժբախտության մասը դարձնելով։
Բովանդակություն
Ֆիլմը վերակերտում է տվյալ դարաշրջանի միջավայրը և ֆիլմի նոր տեսակ էր, որտեղ մեծապես օգտագործվում են փաստավավերագրական կադրեր։ Ֆիլմում ներառված են հետևյալ կերպարները. Ջոն Քեյսին` թոշակի անցած դռնապահը, ով իր օրերը անց է կացնում իր ընկեր Նելսոնի հետ շախմատ խաղալով, Դիանան, ով ամուսնացել է իր ընկեր Վիլյամի հետ, ով հույս ունի, որ ամուսնական կարգավիճակը կօգնի նրան ծառայության անցնել Գերմանիայում` Վիետնամի ռազմադաշտերի փոխարեն; Վիրջինիա Ֆելլոնը` ալկոհոլիկ երգչուհին, ում կարիերան անկում է ապրել; Միրիամ Էբերս` դիմահարդար, ով աշխատում է հյուրանոցի վարսավիրանոցում, և իր ամուսին Փոլը` հյուրանոցի մենեջերը, ով սիրային հարաբերություններ է ունեցել օպերատոր Անջելայի հետ, սննդի բաժնի պետ Դերիլ Թիմոնսը, ում ռասիստական հայացքների համար ազատել են գործից; հյուրանոցի սրճարանի մատուցողուհի Սյուզանը; ընտրարշավին օգնող կամավորներ Ջիմին և Քուպերը միանում են թմրավաճառ Ֆիշերի դեմ պայքարող հիպիներին; ընտրարշավի դրամատուներ Սամանթա և Ջեք ամուսինները; նախընտրական շտաբի պետ Վեյդը և աշխատակից Դվեյնը, ով սիրահարված էր Անջելայի գործընկերոջը` Փաթրիշային. և չեխոսլովակացի լրագրող Լենկա Յանաչկովան, ով որոշել էր անել հարցազրույց Քենեդիի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:The Weinstein Company ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Ֆրիդերիկա Կարոլինա Նոյբեր
Ֆրիդերիկա Կարոլինա Նոյբեր (Friederike Caroline Neuber, ), գերմանացի դերասանուհի, գերմանական թատրոնի բարենորոգիչ։
Խաղացել է Դրեզդենի, Հաննովերի, Համբուրգի պալատական թատրոններում։ 1727-1743 թվականներին և 1744-1750 թվականներին Լայպցիգում ղեկավարել է սեփական թատերախումբը։ Նոյբերը հանդես է եկել Պիեռ Կոռնելի և Ժան Ռասինի ողբերգություններում, ինչպես և կատակերգություններում։ Եղել է գերմանական թատրոնի առաջին տրավեստին։ Գրականագետ-քննադատ Ի․ Կ․ Գոդշեդի հետ ձգտել է վերափոխել խաղացանկը, պայքարել է գերմանական թատրոնում հաստատված կոպիտ նատուրալիզմի, վայրագ կրքերի, չափազանցված պաթոսի և բուֆոնադի դեմ։ Բեմադրել է ֆրանսիական կլասիցիստական ողբերգություններ, լուսավորական դրամաներ, Լեսինգի կատակերգությունները։ Այդուհանդերձ Նոյբերն անտեսել է գերմանական ժողովրդական թատրոնի (ժողովրդական կատակերգությունները Հանսվուրստի մասնակցությամբ և այլն) դրական փորձը։ Նոյբերի աշակերտներից են՝ Կ․ Աքերմանը, Յո․ Շյոնեմանը, Հ․ Կոխը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1697 ծնունդներ Կատեգորիա:1760 մահեր Կատեգորիա:Գերմանացի դերասաններ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Ալֆրեդ Կլեբշ
Ռուդոլֆ Ֆրիդրիխ Ալֆրեդ Կլեբշ (Rudolf Friedrich Alfred Clebsch, )` գերմանացի մաթեմատիկոս, Գեսսեյի և Նեյմանի աշակերտ։
Կենսագրություն
1858 թ. դարձավ Կառլսռուեյի պոլիտեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր, հետո՝ Գիսսենի և Գյոթինգենի։ Կլեբշի առաջին հետազոտությունները վերաբերվում են մաթեմատիկական ֆիզիկային, առաձգականության և հիդրոդինամիկայի տեսությանը, ավելի ուշ նա դարձավ հայտնի որպես մաքուր մաթեմատիկոս։ Ժամանակորդները մատնանշեցին գրավչությունը նրա դասախոսությունների։
1868 թ. Կլեբշը և Կառլ Նեյմանըը ստեղծեցին «Mathematische Annalen» ամսագիրը։
Հարվարդի աստղադիտարան
Հարվարդի աստղադիտարան, Հարվարդի համալսարանի (ԱՄՆ) գիտական հիմնարկ։ Հիմնվել է 1839 թվականին։ 1955 թվականին Հարվարդի աստղադիտարանի հետ միավորվել է Սմիթսոնյան աստղաֆիզիկական դիտարանը (Քեմբրիջ)։
Ալֆրեդ Կլեբշ
Կենսագրություն
Կլեբշի անժամանակ մահվան պատճառով նրա աշխատանքների մի մասը այդպես էլ մնաց անավարտ, իսկ մի քանիսը խմբագրվեց և հրատարակվեց հետմահու։
Հարվարդի աստղադիտարան
Դիտարկներ և սարքավորումներ
Հիմնական գործիքներն են՝ 1, 5 մ ռեֆլեկտորը, Շմիդտի 60 և 80 սմ դիտակները, 18 մ ռադիոաստղադիտակը և այլն։ Հետազոտությունների հիմնական ուղղություններն են՝ փոփոխական աստղերի ուսումնասիրությունը, աստղերի, միգամածությունների, գալակտիկաների լուսաչափական և սպեկտրալուսաչափական հետազոտությունները, ռադիոաստղագիտական հետազոտությունները, աստղերի ներքին կառուցվածքի պրոբլեմի ուսումնասիրությունը, կոսմոլոգիան։
Ալֆրեդ Կլեբշ
Գիտական գործունեություն
Մաթեմատիկայում Կլեբշի գլխավոր ներդրումը վերաբերվում է երկրաչափությանը, հանրահաշվական երկրաչափությանը։
Հարվարդի աստղադիտարան
Դիտարկներ և սարքավորումներ
Հարվարդի աստղադիտարանում գոյություն ունի եզակի «ապակեդարան» (պարունակում է ավելի քան 500000 աստղագիտական թիթեղ)։
Ալֆրեդ Կլեբշ
Գիտական գործունեություն
Կլեբշի և Գորդանի պատվին է կոչվել Կլեբշի-Գորդանի գործակիցները։
Հարվարդի աստղադիտարան
Դիտարկներ և սարքավորումներ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ ԱՄՆ-ում
Ալֆրեդ Կլեբշ
Աշխատություններ
Բացի բազմաթիվ հուշագրություններից, Կլեբշը գրեց մի քանի առանձին հրատարակված աշխատություններ, որոնցից հայտնի են․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգի համալսարանի շրջանավարտներ
Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետություն
Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետություն (საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა), անկախ վրացական պետություն Հարավային Կովկասում 1918-1921 թվականներին։ Հիմնադրվել է 1918 թվականի մայիսի 26-ին՝ անջատվելով Անդրկովկասյան Ֆեդերացիայից ։ Տարածքը կազմել է առավելագույնը 107 600 քառ. կմ։
Վրաստանի մայրաքաղաքը Անդրկովկասի քաղաքական ու մշակութային կենտրոն Թբիլիսին էր։ Սկզբնական շրջանում, երբ ավարտվում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմը, Գերմանական կայսրության հովանավորության ներքո Վրաստանի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը Քութայիսի և Թիֆլիսի նահանգներում հռչակում է երկրի անկախությունը ։ 1918 թվականի Մուդրոսի զինադադարից հետո տարածաշրջանում Օսմանյան կայսրության ու Գերմանիայի ազդեցությունը վերանում է, և այն անցնում է Միացյալ Թագավորության հսկողության ներքո։ Բացի Թիֆլիսի ու Քութայիսի նահանգներից, պետության սահմաններում են եղել նաև Բաթումի մարզն ամբողջությամբ, Կարսի մարզի հյուսիսային ու արևելյան հատվածները, Սուխումի և Զաքաթալայի շրջանները, տարբեր ժամանակներում՝ Սոչի քաղաքը, հատվածներ Էրզրումի ու Տրապիզոնի նահանգներից։
1921 թվականին Խորհրդային Հայաստանից 11-րդ Կարմիր բանակի զորքերը հարավից մտան Վրաստան, գրավեցին Թբիլիսին և երկրում հաստատեցին խորհրդային կարգեր։ 1921 թվականի մարտի 18-ին Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետությունը լուծարվեց, և հիմնադրվեց Վրացական խորհրդային սոցիալիստական հանրապետությունը ։
Անդրկովկասյան միություն
1917 թվականին Ռուսական կայսրությունում բռնկվել էր Փետրվարյան հեղափոխությունը։ Անդրկովկասում դրա գլխավոր արդյունքներից մեկը Անդկովկասյան Հատուկ Կոմիտեի (ՕԶաԿոմ) կազմավորումն էր՝ Թիֆլիս կենտրոնով (մարտ-նոյեմբեր 1917)։ Այն կազմված էր Պետական դումայի ներկայացուցիչ 4 անդամներից, ովքեր հարում էին բուրժուա-դեմոկրատական կուսակցությանը։ Վրաստանի խորհրդի պատգամավորների մեծ մասը անդամագրված էին սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը և աջակցում էին Ժամանակովոր կառավարությանը ։ Հեղափոխությունը հանգեցրեց քաոսի։ Ռուսաստանը դեռևս դուրս չէր եկել պատերազմից, և այն շարունակում էր երկու ճակատով՝ գերմանա-ավստրո-հունգարական ու կովկասյան։ 1917 թվականի նոյեմբերին Անդկովկասյան Հատուկ Կոմիտեն փոխարեն Անդրկովկասի առաջատար ազգային կուսակցությունների՝ վրացի մենշևիկների, մուսավաթականների, դաշնակցականների, նաև էսէռների, սոցիալ-ֆեդերալիստների և նրանց պաշտպանող խորհուրդների ու արհմիությունների ներկայացուցիչների՝ Թիֆլիսում կայացած խորհրդակցությունում ստեղծվում է Անդրկովկասի կոմիսարիատը։ Դրանում ազդեցիկ էին վրացի մենշևիկները։ Ժողովրդին ուղղված իր կոչում Անդրկովկասյան կոմիսարիատը հայտարարել էր, որ կոչված է պայքարելու անիշխանության և Բոլշևիկյան Ռուսաստանի դեմ։ 1917 թվականի դեկտեմբերին Երզնկայի զինադադարից հետո թուրքական զորքերը հարձակվեցին Արևմտյան Հայաստանի ու Անդրկովկասի վրա։
Պատերազմի հետևանքով Անդրկովկասյան կոմիսարիատի հիմնական ազգային կուսակցությունների միջև կային լուրջ տարաձայնություններ ներքին և արտաքին քաղաքականության հարցերում։ Վրացի մենշևիկները ձգտում էին ստեղծել անկախ վրացական պետություն և այդ նպատակին հասնելու առաջին քայլը համարում էին խորհրդային Ռուսաստանից Անդրկովկասի անջատումը։ Մուսավաթականները հակված էին դեպի Թուրքիան և պատրաստ էին աջակցելու Անդրկովկասում Թուրքիայի դիրքերի ուժեղացմանը։
1918 թվականի փետրվարի 10-ին ստեղծվեց պետական իշխանության հակահեղափոխական մարմին՝ Անդրկովկասյան սեյմը։ Նրա օրենսդիր մարմինը ներառում էր պատգամավորական պալատներ։ Բոլշևիկյան Ռուսաստանը 1918 թվականի մարտի 3-ին Բրեստ-Լիտովսկում պարտվողական պայմանագիր կնքեց, որով նա գնաց հսկայական տարածքային զիջումների։ Միջին արևելքում բոլշևիկներն էական զիջումների գնացին պարտվող և կործանման եզրին կանգնած Օսմանյան կայսրությանը ։
Վրաց և հայոց ազգային խորհուրդները դիմում ներկայացրեցին Ռուսական կայսրությանը, որով նրանք նշում էին որ դեմ են Բրեստ-Լիտովսկում կայացած որոշումներին և պատերազմ են հայտարարում Թուրքիային։ Պատերազմի ընթացքում թուրքերը Գերմանիայի օգնությամբ ռազմակալում են Կարսը, Արդահանը, Բաթումը և Ախալցխան։
Ապրիլի 22-ին Անդրկովկասը հայտարարեց «Անկախ դեմոկրատական ֆեդերատիվ հանրապետություն»։ Նոր պետական կազմավորումը տևեց երկու ամիս։ Քաղաքական այս իրավիճակում, Վրաստանի Ազգային խորհուրդը խնդրում է Գերմանիայի հովանավորությունը, որը դեռևս 1918 թվականին ստորագրել էր գաղտնի պայմանագիր Թուրքիայի հետ, որի արդյունքում մեծացել էր իր ազդեցությունը Թուրքիայում։ Գերմանիան հայտնում է իր պատրաստակամությունը՝ Վրաստանին օգնելու համար։ Մայիսի 26-ին, 27-ին և 28-ին իրենց անկախությունը հռչակեցին համապատասխանաբար Վրաստանը, Ադրբեջանը և Հայաստանը։
Գերմանիայի և Թուրքիայի ռազմախուժում (ինվազիա)
Մայիսի 28-ին Գերմանիայի և Վրաստանի միջև ստորագրվում է պայմանագիր, որի համաձայն երկրում աճում է Գերմանիայի ազդեցությունը։ Գերմանիան Ղրիմից էքսպեդիցիոն ուժեր է տեղափոխում դեպի Փոթի նավահանգիստ։ Գերմանիայի կովկասյան դաշնակիցը՝ Թուրքիան, իր հերթին նվաճումներ սկսեց Անդրկովկասում։
Թուրքական զորքերը ներխուժեցին Արևելյան Հայաստան և վճռական ճակատամարտեր տեղի ունեցան Սարդարապատում, Ղարաքիլիսայում և Բաշ-Ապարանում։ Բացի այդ, թուրքերը ռազմակալեցին Վրաստանի հարավը և ներխուժեցին Ադրբեջան։ Աբխազիան խորհրդայնացվեց և այստեղ հաստատվեցին սոցիալիստական կարգեր։ Գծվեց Աբխազայի և Վրաստանի միջև սահմանը։
Վրաստանը մենշևիկների օրոք
Մենշևիկների իշխանության տարիներին խախտվեցին Ռուսաստանի հետ տնտեսական կապերը։ Լարված էին հարաբերությունները նաև ռուսական կայսերական գեներալների («սպիտակներ») հետ։ 1918 թվականի առաջին կեսին մենշևիկյան իշխանության դեմ տեղի ունեցան աշխատավորների զինված ընդվզումներ։ Հեղափոխական շարժման դեմ պայքարի նպատակով մենշևիկները գործակցեցին ինտերվենտների հետ, 1918 թվականի մայիսի վերջին Վրաստան մտան գերմանական զորքերը։
1918 թվականի հունիսի 4-ին վրացական մենշևիկյան կառավարությունը Բաթումում պայմանագիր կնքեց Օսմանյան կայսրության հետ, որով վերջինիս էր անցնում Վրաստանի տարածքի մի մասը (Աջարիան)։
Հայ-վրացական պատերազմ
Անդրկովկասյան երեք հանրապետությունները իրենց ստեղծման առաջին տարիներին գտնվում էին ծայրահեղ ծանր վիճակում։ Հայաստանի առաջին հանրապետությունը և Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետությունը անկախության հռչակագրերի ստորագրումից հետո ունեին տարածքային վեճեր։
Վրաստանը, օգտվելով Հայաստանում Թուրքիայի ինտերվացիայից, իր 7000 հոգուց կազմված զորքերը մտցրեց Լոռի։ Հայկական ուժերը Դրաստամատ Կանայանի գլխավորությամբ հակահարված հասցրին Վրաստանին։
Հոկտեմբերի 5-ին թուրքական զորքերի հրամանատար Խալիլ փաշան Երևանում հայտարարեց, որ իրեն հրամայված է զորքերը հանել Լոռի-Փամբակի շրջանից։ Հայկական կառավարությունը Դրոյին հանձնարարեց իր ղեկավարած Դիլիջան-Լոռիի զորամասի զորքերով անմիջապես զբաղեցնել թուրքերից ազատված տարածքը։ Դրոյի հրամանով, Կուռո Թարխանյանի հեծելազոր գրավեց Դսեղ-Քոլագերան-Ղաչաղան գիծը, իսկ Ապարանում գտնվող գնդապետ Ղորղանյանի զորամասը, անցնելով Սպիտակի լեռնանցքով, զբաղեցրեց Ջալալօղլի–Կուռթան գիծը։
Դեկտեմբերի 30-ին հայկական զորքերը ստացան այս պատերազմում առաջին ու միակ համալրումը՝ 600-հոգանոց ջոկատ և, չնայած վրացիների թվական գերակշռությանը, հաջորդ օրն իսկ կրկին հարձակաման անցան ու վճռական գրոհով վերագրավեցին Սադախլուն։ Դեպի Թիֆլիս ճանապարհն այլևս բաց էր։
Վրաստանը 1920-ական թվականներին
1919 թվականին Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետությունում կատարվում են իշխանական մարմինների և կառավարման ձևի ընտրությունների և որոշում է ընդունվում կառավարությունը հանձնել մենշևիկներին՝ սոցիալ-դեմոկրատական հոսքին՝ Ն. Ջորդանիայի ղեկավարությամբ։
Այդ ժամանակահատվածում Վրաստանի կառավարությունը պաշտոնական բանակցություններ էր վարում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հետ, նպատակ ունենալով իր տարածքային հիմնախնդիրները լուծել «Մեծ տերությունների» միջնորդությամբ։ 1919 թվականին ԱՄՆ-ը պաշտոնապես հրաժարվում է ճանաչել Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետության և Անդրկովկասի մյուս երկրներին անկախությունը, սատարելով Թուրքիային ։
Այն բանից հետո, երբ 1920 թվականի հունվարի 12-ին ռուսական զորքերը մտան Վրաստան, Եվրոպայի մեծ տերությունները (Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա, Իտալիա) դե ֆակտո կերպով ճանաչեցին Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետության, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական հանրապետության և ավելի ուշ նաև Հայաստանի Առաջին հանրապետության անկախությունը:
Նրանք պատճառաբանություն ներկայացրեցին, որ կարևոր է Անդրկովկասի անկախութունը, քանի որ այն հանդիսանում է կամուրջ Ռուսաստանի և մուսուլմանական աշխարհի միջև ։
Վրաստանի կառավարությունը տեսնելով այս ամենը, հասկացավ, որ հաջորդ հարվածը լինելու է Վրաստանին։ Կառավարության որոշմամբ, սկսվեցին թերթերում հրատարակել պատմական փաստեր Անդրկովկասում տիրող պատերազմական իրավիճակների մասին։ Եվ ի վերջո 11-րդ կարմիր բանակը Հայաստանը խորհրդայնացնելուց հետո մտնում է Վրաստան։
1920 թվականի մայիսի 7-ին կնքվում է Մոսկվայի պայմանագիրը` Խորհրդային Ռուսաստանի և Վրաստանի դեմոկրատական կառավարության միջև։ Այս պայմանագիրը նորաստեղծ պետության առաջին դե յուրե պայմանագիրն էր։ Ըստ Մոսկվայի պայմանագրի, Ռուսաստանը անվերապահորեն ճանաչում է Վրաստանի անկախությունը, սակայն իր զորքերը անվտանգության նկատառումներից ելնելով որոշ ժամանակ պետք է թողնի Վրաստանի տարածքում։
1920 թվականի օգոստոսի 10-ին Ֆրանսիայի Սևր արվարձանում կնքված պայմանագիրը ամրացրեց Վրաստանի սահմանագիծը։ Լուրջ հակասություններ սկսվեցին Հայաստանի հետ, որը լուծվեց խաղաղ եղանակով։
1920 թվականին Վրաստանը դառնում է Ազգերի լիգայի ոչ լիիրավ անդամ։
Վրաստանի դեմոկրատական հանրապետության անկումը
Փետրվարի 16-ին Շուլավերում ստեղծվեց Վրաստանի Հեղկոմը (Ա․ Գեգեչկորի, Վ․ Կվիրկվելիա, Ֆ․ Մախարաձե և ուրիշներ)։ դեմոկրատական Վրաստանի կառավարությունը հասկանում էր, որ Ռուսաստանի հաջորդ քայլը լինելու է Վրաստանի խորհրդայնացումը։
1921 թվականի փետրվարի 11-ի լույս 12-ի գիշերը Գորիի, Դուշեթի, Լեչխումի և այլ շրջաններում սկսվեցին զինված ապստամբություններ, որոնք տարածվեցին ամբողջ Վրաստանում։
1921 թվականի փետրվարի 25-ին 11-րդ կարմիր բանակի զորամասերը վրացական ապստամբական ջոկատների հետ մտան Թիֆլիս, տապալեցին մենշևիկյան կառավարությունը։ Մարտի 4-ին խորհրդային իշխանություն հաստատվեց Աբխազիայում։ Կազմվեց Աբխազական Խորհրդային Սոցիալիստական հանրապետությունը։