cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մթնշաղ ֆիլմի կերպարների ցանկ
Կալլեններ
Ծնվել է 1843 թվականին Տեխաս նահանգում։ 1861 թվականին զորակոչվել է ԱՄՆ-ի բանակ, որպեսզի մասնակցի Քաղաքացիական պատերազմին։ Շնորհիվ իր աշխարհայացքին և խարիզմային, նա արագ հարմարվում է ծառայությանը և մայորի կոչում է ստանում, չնայած շատ երիտասարդ էր։ Վամպիրի է վերածվել 1863 թվականին վամպիր Մարիայի կողմից և սկսել է զգալ դիմացինի տրամադրությունը և կառավարել այն։ Նրա օգնությամբ Մարիան որոշել է գրավել Մոնտերեյի տարածքը և դրա համար մի շարք մարդկանց վամպիրի է վերածել։ Ջասպերը պետք է վարժեցներ նրա բանակը և սպաներ նորածին վապմիրներին։ Նա ընկերանում է նրանցից մեկի` Փիթերի հեը, ով գոյատևեց 3 տարի։ Փիթերին հանձնարարել էին նորածին վամպիրներ ստեղծել, սակայն, երբ եկել էր ժամանակը Շառլոթային վերածելու վամպիրի, Փիթերը չկարողացավ սպանել նրան։ Ջասպերը նրանց թողեց, որ փախչեն։ Հինգ տարի անց Փիթերը նորից վերադարձավ։ Նա միացավ նրան և Շառլոթային, սակայն մի քանի տարի անց լքեց նրանց։ Նրան հոգնեցրել էին բոլոր սպանությունները, քանի որ նա զգում էր իր բոլոր զոհերի զգացածը. վախ, զարմանք գեղեցկությունից, հուսահատություն և այլն։ 1948 թվականին Ֆիլադելֆիայում նա հանդիպել է Էլիսին, իսկ 1950 թվականին նրանք միացել են Կալեններին, ովքեր այդ ժամանակ գտնվում էին Ալյասկայում։ Այդ ժամանակ ինչպես և առաջ, Ջասպերը մարդկային արյունով էր սնվում, նրան դժվար էր համակերպվել Կալլենների սննդակարգին։ «Նորալուսին»-ում նա հարձակվում է Բելլայի վրա, երբ Բելլան իր մատը վնասել էր։ «Խավարում»-ում Ջասպերը Կալլեններին և փոխակերպուկներին սովորեցնում է մարտնչել նորածին վամպիրների դեմ։ Նկարագրվում է որպես բարձրահասակ (191 սմ հասակով), խարտյաշ տղամարդ։ Նրա մարմնի վրա մահիկի տեսքով շատ սպիներ կան` վամպիրների խայթոցների դեմ։
Դերը կատարում է Ջեքսոն Ռետբոունը։
Մերի Էլիս Կալեն (Mary Alice Cullen), Էսմիի և Կառլայլի դուստրը, Ջասպերը կինը և սիրելին ։ Ծնվել է 1901 թվականին Բիլոքսիում, Միսսիսիպիում և իր «տեսիլքների» պատճառով հորոշ ժամանակ հոգեբուժարանում է մնացել։ Նրա արյան բույրը գրավում է վամպիր Ջեյմսին, ով որս էր կատարում։ Էլիսին փրկելու համար մի ծեր վամպիր, ով աշխատում էր հիվանդանոցում, նրան վերածում է վամպիրի։ Մի քանի տարի անց Ջեյմսը հանդիպում է նրան Կալլենների ընտանիքում։ Իր անցյալից Էլիսը ոչինչ չի հիշում, սակայն փորձելով իմանալ իր ընտանիքի մասին, նա ասում է, որ իր ծնողները իրեն մեռած են համարում. նա մահացել է հիվանդանոց ընկնելու օրը։ Բացի դրանից նա իմանում է, որ Սինտիա անունով քույր է ունեցել, որի աղջիկը ապրում է Բիլոքսիում։
Վամպիրի վերածվելուվ հետո, նա կարողանում է տեսնել ապագան։ Նա ամբողջը չի տեսնում, տեսնում է միայն որոշումների հետևանքները, որոնք կայացնում են վամիրները կամ մարդիկ։ Եթե որոշումը փոխվում է, փոխվում է նաև Էլիսի տեսլիքը։ Բացի դրանից, նա «խառնածիններին» չի տեսնում, ինչպիսին են Ռենեսմին և Նաուելը, ինչպես նաև փոխակերպուկները։ Էլիսը մնացած վամպիրներից տարբերվում է նաև իր արագաշարժությամբ և երբեմն կռվի ժամանակ կարող է տեսնել թշնամու մտադրությունը։
Նկարագրվում է որպես էլֆի հասակ ունեցող (մոտավորապես 147 սմ հասակով) աղջիկ, կարճ սև մազերով, և զանգերի ձայնին նման ձայնով։ Նա պաշտում է երեկույթները և գնումներ կատարելը։ Էլիսը առաջինն էր, ով ընկերացավ Բելլայի հետ։ «Լուսաբաց»-ում իմանալով Վոլտուրիի մտադրությունների մասին, նա Ջասպերի հետ մեկնում է, որ վկաների գտնի, ովքեր կապացուցեն, որ Ռենեսմին վտանգավոր չէ։
Դերը կատարում է Էշլի Գրինը։
Չնայած աղջիկը գունատ է, նրա մաշկը արևի տակ փայլում է, սակայն դա կարող են տեսնել միայն վամպիրները։ Նրա մաշկը նաև տաք է և փափուկ, սակայն գունատ և անխոցելի` ինչպես վամպիրինը։ Ռենեսեմին կարող է սնվել ինչպես արյունով, այնպես էլ մարդկային սնունդով, սակայն նա նախընտրում է առաջինը։ Նա իր հոր տաղանդը ունի, սակայն փոքր-ինչ այլ կերպ. ձեռքով դիպչելով դիմացինին, նա կարող է տեսնել նրա մտքերը իր գլխում։ Նա նաև մոր ընդունակություններից ունի. ոչ ոք չի կարող պաշտպանվել նրա ընդունակություններից։ Նա շատ արագ է մեծանում և մտավոր, և ֆիզիկապես։
Իր ծնվելուց մեկ շաբաթ անց Ռենեսմին արդեն կարողանում էր խոսել, սակայն գերադասում էր իր մտքերը բարձրաձայն չարտահայտել, այլ օգտագործել դրանց ուժը։ «Լուսաբաց»-ի վերջում նա արդեն կարողանում էր կարդալ, քայլել, որս անել։ Սակայն նրա աճի արագությունը դեռևս դանդաղում էր։ Ռենսեմին ֆիզիկապես հասուն է դառնում 7 տարեկանում։ Նա դառնում է 17 տարեկան և դադարում է ծերանալ։ Ջեյկոբ Բլեքը նրան անվանում էր Նեսսի, ինչը հանդուրժել չէր կարողանում Բելլան, քանի որ այդպես են անվանում նաև Լոխ-Նեսսի հրեշին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Մթնշաղ
Էդվարդ Տառապյալ
Էդվարդ Տառապյալ (նաև Էդուարդ II, Edward the Martyr, 962 - մարտի 18, 978), Անգլիայի արքա 975-978 թվականներին, Վեսեքսի հարստության ներկայացուցիչ, Էդգար արքայի և նրա առաջին կնոջ՝ Էթելֆրեդայի որդին։ Կանոնացվել է 1001 թվականին։ Ուղղափառ, կաթոլիկ և անգլիական եկեղեցիներում դասվում է սրբերի շարքին։
Թագադրվել է 975 թվականին Քինգստոնում։ 978 թվականի մարտի 18-ին (մեկ այլ տվյալներով՝ 979 թվականին) երիտասարդ արքային հրավիրեցին Դորսեթշիրի Քորֆ ամրոց, որտեղ այդ ժամանակ ապրում էին արքայազն Էթելրեդը և նրա մայրը՝ Էլֆրեդան՝ հանգուցյալ Էդգարի երկրորդ կինը։ Ենթադրյալ ողջույնի ժամանակ Էլֆրեդայի ծառաները շրջապատեցին Էդուարդին, հանկարծակի բռնեցին նրա ձեռքերից, իսկ մյուսը դաշույնով խոցեց արքայի սիրտը։ Էդուարդը թամբից ընկավ, իսկ ձին նրան տարավ ամրոցի մոտ գտնվող անտառը։ Ընկնելիս արքայի ոտքը փաթ ընկավ ասպանդակին, և վախեցած ականատեսները դիտում էին, թե ինչպես է ձին իր ետևից քարշ տալիս մահացու վիրավոր արքայի մարմինը։ Երբ վերջապես արքայի մարդիկ հասան նրան և կանգնեցրին ձին, Էդուարդն արդեն մահացած էր։ 1982 թվականին Էդուարդի մասունքները փոխանցվեց Արտասահմանի ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն, որն այն տեղադրեց Սարեյ դքսության Բրուքվուդ գերեզմանոցի մոտ գտնվող Սուրբ Էդուարդի եկեղեցում։ Արտասահմանի ռուսական ուղղափառ եկեղեցու և Ռուսական ուղղափառ եկեղեցու վերամիավորումից հետո մասունքը գտնվում է «Հակազդողների սինոդի» իրավասության տակ։
Ծագում
Էդուարդի ծննդյան թիվն անհայտ է, սակայն նա Էդգարի երեք երեխաներից ավագն էր։ Հավանաբար դեռ պատանի էր, երբ հորից ժառանգեց գահը, ով մահացավ 975 թվականին՝ 32 տարեկանում։ Հայտնի է, որ Էդուարդը Էդգարի որդին էր, սակայն Էլֆրիդայի՝ նրա երրորդ կնոջ որդին չէր։ Այս փաստը հայտնի է անգլոսաքսոնական փաստաթղթերից։
Ավելի ուշ ժամանակաշրջանի աղբյուրները, օրինակ՝ Օսբերն Կենտերբերիյսկու կողմից գրված Դանստանի կենսագրության մեջ ասվում է, որ Էդուարդի մայրը միանձնուհի էր Ուիլթոնի աբբայությունից, ում գայթակղել էր արքան։ Երբ Էդմերը գրում էր Դանստանի կյանքը մի քանի տասնամյակ տարի անց, նա մեկ այլ պատմություն ներկայացրեց Էդուարդի սերելու վերաբերյալ, որը ժխտում էր, որ Էդուարդը ծնվել էր Էդգարի՝ միանձնուհու հետ կապից և նրան ներկայացնում էր որպես Էթելֆլեդայի՝ «Արևելյան Անգլիայի էլդորմենի» որդին, ում հետ Էդգարն ամուսնացավ, երբ կառավարում էր Մերսիան։ Հավելյալ տեղեկություններ կարելի է գտնել Գոսցելինի՝ Էդգարի դստեր՝ սուրբ Էդիթ Ուիլթոնի կենսագրությունից, ժամանակագիր Յոհան Ուորսեսթերից և Ուիլյամ Մալմեսբերիից։ Այս բոլոր տարբեր աղբյուրները ենթադրում են, որ Էդուարդի մայրը Էթելֆիլդա անունով նշանավոր կին էր։
(1181) Լիլիթ
(1181) Լիլիթ (Lilith), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի փետրվարի 11-ին Վենիամին Ժեխովսկու կողմից Ալժիրում և անվանվել է Լիլի Բուլանժեի՝ ֆրանսիացի կին կոմպոզիտորի պատվին ։
Էդվարդ Տառապյալ
Ծագում
Էդմունդի հարազատ եղբորը՝ Էթելդերին կարող էր փոխանցվել գահը։ 975 թվականի հուլիսի 8-ին երբ մահացավ Էդգարը, հավանաբար նա 9 տարեկան էր, իսկ Էդուարդը միայն մի քանի տարով էր մեծ։
(1181) Լիլիթ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,662458 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1395 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1854 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1586,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226872 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,61° անկյուն։
Էդվարդ Տառապյալ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի միապետներ Կատեգորիա:Միջնադարյան երեխա կառավարիչներ
(1181) Լիլիթ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1927 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վենիամին Ժեխովսկու կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օրդինատորը (հեռուստասերիալ)
«Օրդինատորը» (The Resident), ամերիկյան բժշկական դրամա ժանրի հեռուստասերիալ, որը ստեղծել է Էմի Հոլդեն Ջոնսը։ Սերիայի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվականի հունվարի 21-ին Fox հեռուստաալիքով ։
2018 թվականի մայիսի 7-ին սերիալը երկարացվել է երկրորդ եթերաշրջանով ։
2019 թվականի մարտի 25-ին սերիալը երկարացվել է երրորդ եթերաշրջանով ։ 2020 թվականի մայիսի 19-ին հայտարարվել է չորրորդ եթերաշրջանի մասին ։
Արտադրություն
Fox-ը պատվիրել է սերիալը 2017 մայիսի 10-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010-ականների ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2018 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Լեսովայա Պոլյանա (գյուղ, Բարանովի շրջան)
Լեսովայա Պոլյանա (Лісова Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովայա Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3701 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1925 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հրայր Մուրադյան
Հրայր Բենիամինի Մուրադյան, հայ գրականագետ, դրամատուրգ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1941 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սուրմալուի գավառի Էվջիլար գյուղում։ Ավարտել է Կրասնոդարի յոթնամյա դպրոցը, իսկ 1928 թվականին՝ Նոր Նախիջևանի հայկական մանկավարժական տեխնիկումը։ 1928-1930 թվականներին ուսուցչություն է արել Կրասնոդարի հայկական դպրոցում։ 1933 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Սովորելուն զուգընթաց, 1931-1933 թվականներին հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Երևանի ֆինանսատնտեսական տեխնիկումում և բժշկական ինստիտուտում, 1933-1934 թվականներին՝ Իջևան ավանի դպրոցում։ 1935-1942 թվականներին աշխատել է Երևանի գրական թանգարանում, 1942 թվականից ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում։ Զբաղվել է նաև դասախոսական աշխատանքով. հայ, ռուս և անտիկ շրջանի գրականություն է դասավանդել Երևանի հեռակա մանկավարժական, երկամյա ուսուցչական և թատերական ինստիտուտներում։
1943 թվականին «Խաչատուր Աբովյան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1963 թվականին «Դերենիկ Դեմիրճյան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
1956 թվականին նրա «Խաչատուր Աբովյան» դրաման բեմադրվել է Երևանի Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնում։
1960 թվականին նկարահանվեց նրա սցենարի հիման վրա «Սայաթ-Նովա» երաժշտական-կատակերգական կինոնկարը։ Ռեժիսորն է Կիմ Արզումանյանը։
Ռուսերեն լույս է տեսել Հ.Մուրադյանի «Ժամանակակիցները Աբովյանի մասին» գիրքը (Երևան, 1940)։ Մասնակցել է Ռափայել Պատկանյանի և Խաչատուր Աբովյանի երկերի ակադեմիակամ հրատարակություններին։ Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ
Յովան Պոպովիչ
Յովան Ստերիա Պոպովիչ (Јован Стерија Поповић, ), սերբ դրամատուրգ, արձակագիր, բանաստեղծ և թարգմանիչ, դասականության ներկայացուցիչ։ Սերբիայի առաջին և ամենահայտնի դրամատուրգներից մեկը։ Սերբական դրամայի հիմնադիր, թատրոնի ազգային երգացանկի հիմնադրամների հիմնադիրը ։
Կենսագրություն
Հույն վաճառականի և սերբուհու որդի է։ Իրավաբանություն է սովորել Կեժմարոկում, ապա աշխատել որպես իրավաբան, լիցեյի ուսուցիչ Կրագուևացում, իսկ ավելի ուշ գլխավորել է Բելգրադի սահմանադրական կառավարության կրթության նախարարությունը (1842-1848)։ Զբաղվել է Սերբիայի դպրոցական կրթական համակարգի կազմակերպմամբ ։ Հետագայում դասավանդել է Մետրոպոլիտեն բարձրագույն դպրոցում (ապագա Բելգրադի համալսարան)։ Սերբական թատերական և գիտական ​​կյանքի կազմակերպիչ, մի քանի դասագրքերի հեղինակ ։ Նա կարևոր դեր է խաղացել Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի և Սերբիայի ազգային թանգարանի հիմնադրման գործում։
Գործունեություն
Գրական գործունեությունը սկսել է հին հույն հերոսներին նվիրված բանաստեղծություններով։ Կյանքի վերջում նա վերադարձավ պոեզիա։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունից նա անցել է պատմավեպերի և դրամատուրգիային, բայց ամենամեծ հաջողություններին հասել է որպես կատակերգու։ Սերբական դրամայի «Հայրը». Ստերիյա-Պոպովիչը սերբերից առաջինն էր, ով լրջորեն զբաղվեց այս ժանրով և ամբողջությամբ նվիրվեց թատրոնին։ Հեղինակ է ժամանակակից կյանքի պատմական դրամաների և կատակերգությունների, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելել։ Իր կատակերգություններում նա ծաղրում է եսասիրությունը, ունայնությունը և այլ արատներ։ Առաջին անգամ նա սերբական դրամատուրգիայում ներմուծեց սովորական մարդու կերպար։ Թատրոնը Պոպովիչն ընկալել է որպես բարոյական դաստիարակության և լուսավորության միջոց։ Կյանքի վերջում հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածու։ Նրա սոցիալական կատակերգություններն էին 1830 թվական Սուտասան և Պոդվիրալո, 1837 թվական Սկուպեց,  1849 թվական Հայրենասերներ, որոնք հիմք դրեցին սերբական թատրոնի ազգային երգացանկին ։
Ալմերիայի ալկասաբա
Ալմերիայի ալկասաբա (Alcazaba de Almeria) կամ Սան Կրիստոբալ բլրի ալկասաբա (Alcazaba del Cerro de San Cristóbal), ամրոց Իսպանիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի Ալմերիա պրովինցիայի Ալմերիա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 955 թվականին Կորդովայի առաջին խալիֆ Աբդ ար-Ռահման III-ի կողմից ։ Շինության տարածքը կազմում է 35 000 մ2 : Տեղակայված է քաղաքի սահմանագծում։ Իսպանիայի ազգային հուշարձան է 1931 թվականից ։
Յովան Պոպովիչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Սերբ գրողներ Կատեգորիա:Սերբ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Սերբ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ալմերիայի ալկասաբա
Պատմություն
Ամրոցն ունի մի քանի մակարդակներ ։ Ներքին մակարդակը ծառայել է որպես ռազմական ճամբար (ներկայում այնտեղ այգիներ են), միջինը տրամադրվել է խալիֆայությանը։ Մակարդակներն իրար միացված էին սանդուղքով ։ Ամրոցը տեղակայված է սեյսմավտանգ տարածաշրջանում։ Նրա գոյության ընթացքում այդ տարածքում բազմիցս տեղի են ունեցել երկրաշարժեր, որոնք բացասաբար են անդրադարձել ամրոցի ենթակառուցվածքների վրա, որոնցից շատերը ներկայում ավերված են։ Մուսուլմանների կողմից կառուցված շինություններից մեր օրերում բարվոք վիճակում պահպանվել են միայն «Խալիֆի ջրհորները»։
1489 թվականին, երբ կաթոլիկները մուսուլմաններից գրավել են ալկասաբան, կառուցվել է ամրոցի վերին մակարդակը ռազմական կարիքների համար. այնտեղ տեղակայվել է հրետանին ։ 1524-1562 թվականներին ամրոցի տարածքում կառուցվել է գոթական ոճի մայր տաճար, որի համար հիմք է ծառայել լիովին վերակառուցված մզկիթը։ Ճարտարապետը եղել է Դիեգո դե Սիլոեն ։
Տարբեր տարիների ամրոցի տարածքում նկարահանվել են գեղարվեստական ֆիլմեր, որոնցից են՝ «Կոնան-բարբարոսը» (1982), «Երբեք մի ասա «երբեք»» (1983), «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» (1989) և այլն ։
Ուստ-Տաշտիպ
Ուստ-Տաշտիպ (Усть-Таштып, Тастып пилтiрi), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 406 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աուլներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
Թաթլի
Թաթլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տափաստանային ճուռակ
Տափաստանային ճուռակ (Buteo rufinus) ճուռակների ընտանիքի (Accipitridae) ժամանակակից ճուռակների տեսակին պատկանող գիշատիչ թռչուն ։
Առանձնահատկություններ
Տափաստանային ճուռակների չափերը հասնում են 57-65 սմ, իսկ թևերի բացվածքը՝ 135-160 սմ, այն դարձնելով Արևմտյան Արկտիկայի ամենամեծ և ամենախոշոր ճուռակը։ Տափաստանային ճուռակի թևերի երկարությունը և ձևը նրան տալիս է արծվի տեսք։ Տափաստանային ճուռակը հեշտությամբ կարելի է շփոթել ճուռակների այլ ենթատեսակ Buteo Buteo vulpinus-ի հետ, բայց տափաստանային ճուռակը ավելի մեծ է և ունի ավելի լայն թևեր։ Տափաստանային ճուռակը նույնպես նման է ոսկորոտ կտուցով ճուռակի, բայց վերջինս երբեք փետուներում կարմրավուն երանգներ չունի ։
Տափաստանային ճուռակի կողմից հնչեցրած հնչյունները նման են սովորական ճուռակի արձակած հնչյուններին, բայց ավելի երկար են, չնայած որ տափաստանային ճուռակը, ընդհանուր առմամբ, ավելի լուռ է։ Տափաստանային ճուռակների ձագերը ծնողներին հորդորում են իրենց սնունդ տալ «կլյուի-կլյուի» հնչյուններով ։
Տարածվածություն
Տափաստանային ճուռակների ապրելու հիմնական տարածքները լեռնային և բաց լանդշաֆտներն են, ինչպես նաև տափաստանները և կիսաանապատները։ Այս թռչունների համար բնակության վայր են հանդիսանում նաև անապատները, որտեղ կա առատ որս։ Բալկաններում բույն է դնում նաև միջին չափի անտառապատ լեռներում ։ Ընդհանրապես բնի համար հարմար տարածք և դրա նախապայման է հանդիսանում այնպիսի բաց տարածքները, որտեղ որս կատարելը հեշտ է և հարմար։ Նման վայրերը կարող են տեղակայվել ծովի մակարդակից 2700 մ բարձրության վրա։
Տափաստանային ճուռակը ապրում է Միջերկրական ծովի տարածաշրջանում, մասնավորապես Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հունաստանում, Թուրքիայում, ինչպես նաև Կովկասում, Արաբական թերակղզում, Կենտրոնական Ասիայում ։
Բացի հիմնական ենթատեսակներից, B. r. rufinus կա փոքր ենթատեսակ B. r. cirtensis-ը հայտնաբերվել է Հյուսիսային Աֆրիկայում և Արաբական թերակղզում։
Սնունդ
Տափաստանային ճուռակի որսի մեծ մասը փոքրիկ կաթնասուններն են։ Որսի մի մաս են կազմում նաև դաշտամկները, գերմանամկները և գետնասկյուռները։ Տափաստանային ճուռակները որսում են նաև սողուններ, երկկենցաղներ և միջատներ, ինչպես նաև մորեխներ ։ Ձմռանը, երբ որսը հազվադեպ է լինում, տափաստանային ճուռակը չի արհամարհում և սնվում է նաև թափված մնացորդներով։ Այն իր զոհին բռնում է թռիչքի ժամանակ և երբեմն նույնիսկ հետապնդում է գետնին ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկայի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Ճուռակներ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Չիդար-Ալանի
Չիդար-Ալանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոստա Ռիկա
Համոզման հիման վրա սպանություններ
Համոզման հիման վրա սպանություններ (Convincing Ground massacre) տեղի են ունեցել Ավստրալիայի հարավ-արևելքում գտնվող Վիկտորիա նահանգի Պորտլենդ քաղաքում բնիկ Gunditjmara տոհմի բնիկ Gunditjmara ժողովրդի և տեղական կիտորսների միջև բախումների պատճառով։ Այս երկու խմբերի միջև լարվածությունն աճում էր կետորսության կայանի ստեղծումից ի վեր, որը գոյություն ուներ մոտ հինգ տարի։ Բայց վեճը, որը սրեց հարաբերությունները, կետերին ափ նետելու պատճառով տեղի ունեցավ 1833-1834 թվականներին ։
Ավստրալիայի Մոնաշի համալսարանի բնիկ ժողովուրդների համալսարանի պրոֆեսոր Լինետ Ռասելը հայտնել է, որ կոտորածը գիտնականների և պետական պաշտոնյաների կողմից ճանաչվել է որպես նահանգի պատմության մեջ նշանակալի իրադարձություն ։ Ամենայն հավանականությամբ, սա «Վիկտորիայի սպանությունների թվով առաջին տեղն է»։ Սպանդի վայրը, որը գտնվում է Shire of Glenelg թաղամասի մոտակայքում գտնվող Պորտլենդ ծովածոցում, գրանցվել է վիկտորիանական բնակչության ռեգիստրում ։
Պատճառները
Թվում է, թե վեճը ծագել է կետի ափ դուրս գալու պատճառով ։ Gunditjmara-ի բնակչությունը սկզբնապես օգտագործել են կաթնասունների միսը որպես սնունդ, և նկատելով ափ նետված կենդանուն՝ փորձել են տիրանալ որսին։ Բայց կետորսները մարտահրավեր նետեցին նրանց և կռվեցին կետի համար։ Հաշվի առնելով, որ սա առաջին դեպքը չէր, երբ կետորսները բնիկներին զրկում էին որսից, Gunditjmara-ն որոշեց ագրեսիվ պատասխան տալ։ Զոհերի մասին լուրերը տարբեր են։
Սպանդանոց
Ըստ Էդվարդ Հենթիի և ոստիկանության մագիստրոս Ջեյմս Բլերի, 1841 թվականին աբորիգենների պաշտպան Ջորջ Ավգուստ Ռոբինսոնի հետ զրույցում, հակամարտության ընթացքում կետորսները թոշակի անցան իրենց կայարան՝ միայն իրենց հրազենով վերադառնալու համար։ Ռոբինսոնի ամսագրի գրառումը նշում էր, որ դրանից հետո կետորսները թույլ են տվել «թռչել» (օգտագործելով նրա արտահայտությունը՝ զենք) աջ ու ձախ՝ բնիկների ուղղությամբ։ Իսկ բնիկները չէին հեռանում, այլ թաքնվում էին ծառերի հետևում և նիզակներ ու քարեր նետում։ Սակայն նրանց շատ չէին հետապնդում»։ Զրույցի ընթացքում զոհերի մասին չի նշվել։ Ավելի ուշ զեկույցները, որոնք ի հայտ եկան 1842 թվականին Gunditjmara-ի մարդկանց հետ Ռոբինսոնի հանդիպման արդյունքում, պարզեցին, որ միայն երկուսն են փրկվել կոտորածից ։
«Թվերը տարբեր են, բայց ենթադրվում է, որ սպանված աբորիգենների թիվը 60-ից 200 մարդ է» ։
Զոհերի թվի և արյունահեղության իրական ամսաթվի անորոշության պատճառը, ըստ երևույթին, պայմանավորված է այն փաստով, որ միջադեպը գրանցվել և փաստագրվել է միայն դրա տեղի ունենալուց մի քանի տարի անց։ «Համոզիչ խաղահրապարակ» վայրի ամենավաղ վավերագրական հիշատակումը պարունակվում է Էդվարդ Հենթիի օրագրում, որը թվագրվում է 1835 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ։
1842 թվականի մարտի 23-ին Մերի Ռոբինսոնը գետի վրա գտնվող Քեմփբելի կայարանում հանդիպեց Gunditjmara ժողովրդի տարբեր կլանների 30 տղամարդկանց և կանանց, ովքեր նրան պատմեցին կոտորածի մասին։ Մասնավորապես, նրանք հայտնել են, որ Kilcarer gundidj կլանի բոլոր տղամարդիկ, Բացի երկու տղամարդ, սպանվել են այնտեղ։ Երկու վերապրածները կրում էին Pollikeunnuc և Yarereryarerer անունները և ընդունվել են Մաունթ Քլեյից Cart Gundidj կլանի կողմից։ Cart Gundidj-ը թույլ չտվեց կլանի անդամներից որևէ մեկին սպանդից հետո մոտենալ Պորտլենդ Բնակավայրին, չնայած 1842 թվականի մայիսին դիմադրության առաջնորդ Cart Gundidj-ը, որը կոչվում էր Partpoaermin, բռնի պայքարից հետո գրավվեց «համոզիչ կայքի» մոտ ։
Պատմաբան Ռիչարդ Բրումը հաշվարկել է, որ մոտ 60 մարդ է սպանվել «համոզիչ հարթակում» տեղի ունեցած կոտորածի ժամանակ ։ Բրյուս Պասկոն իր՝ 2007 թվականին հրատարակված «համոզիչ հարթակ՝ սեփական երկիրը սիրել սովորելու առիթ» գրքում ասել է.
Ճակատամարտի վայրը հայտնի դարձավ որպես «համոզիչ հարթակ», այն վայրը, որտեղ Gunditjmara-ն «համոզված» էր երկրի նկատմամբ սպիտակամորթների իրավունքների մեջ։ Gundidjmara-ն պարտվել է այս ճակատամարտում, բայց երբեք համոզված չէ իր լեգիտիմության մեջ ։
«Համոզիչ հարթակ» անվան ծագում
«Համոզիչ հարթակ"տերմինի ծագման 3 տարբերակ կար․
Չորրորդ աղբյուրը Gunditjmara-ի ժողովրդի բանավոր պատմությունն ու հաղորդագրություններն են տեղի ունեցած սպանդի մասին, որը գրեթե ոչնչացրեց ամբողջ կլանը «համոզելու նրանց» սպիտակամորթների իրավունքները երկրի վրա ։
Պրոֆեսոր Քլարկը պատմում էր Message Stick վավերագրական ֆիլմում 2007 թվականին․ "Չի կարելի ժխտել այն պատմությունը, որը սնուցվում է առկա փաստաթղթային վկայությամբ, ինչպես նաև այն պատմությամբ, որը պատմել է Գունդիտջմարա ժողովուրդը:Եթե մենք հրաժարվում ենք հավատալ աբորիգենների պատմություններին, մենք հերքում ենք Ավստրալիայի պատմության մեծ մասը ։".
Պատմական սկեպտիցիզմ
Ստյուարտ Ռինթոուլը 2007 թվականին իր հոդվածում, որը վերաբերում էր դաշնային դատարանի որոշմանը՝ բնիկ Gunditjmara-ին հողային իրավունքներ տալու մասին, գրում է, որ Քիթ Վինդշատլը և գրող Մայքլ Քոնորը վիճարկում են կոտորածի փաստը և պնդում, որ կոտորածի պատմությունը առասպել է և շատ կասկածելի է թվում ։
Վիկտորիանական ժառանգության խորհրդի կոմիտեն հայտարարել Է զեկույցում․
2006 թվականի ապրիլի 3-ի 19-րդ կետի բացատրությունները։
Վիկտորիայի աբորիգենների հարցերով նախարարը և մյուս կողմերը հայտարարում են, որ «համոզիչ հարթակը» փաստագրված վայր է Վիկտորիայում և, իհարկե, Արևմտյան Վիկտորիայում զանգվածային սպանությունների համար։ Կոմիտեն դա համարում է անհիմն փաստ։ Կոմիտեն կարծում է, որ պատմաբանների և հնագիտության խորհրդատուների կողմից զանգվածային սպանությունների մասին զեկույցի բազմիցս հրապարակումը նպաստել է հասարակության իրազեկվածության բարձրացմանը և զեկույցի ճանաչմանը 1970-ական թվականների վերջից (և հատկապես 1990-ական թվականների ընթացքում)։ Ուստի համընդհանուր ընդունված է դարձել, որ «համոզիչ հարթակում» սպանության պատմական ապացույցների զգալի ծավալ կա։ Կոմիտեն կարծում է, որ դա այնքան էլ այդպես չէ։
Հանձնաժողովի դիտած գրառման մեջ Gundidjmara-ի երեցները մատնանշում են «սպիտակ» պատմական փաստաթղթերը՝ որպես իրենց հասկացողությունը, թե ինչ է տեղի ունեցել «համոզիչ վայրում»։ Այս փաստաթղթերը հիմնված են ամսագրերի և Ռոբինսոնի զեկույցի վրա։
Հանձնաժողովը չի կարողացել լրացուցիչ ուսումնասիրել աբորիգենների (կամ ոչ աբորիգենների) բանավոր պատմության մանրամասները իր որոշման մեջ, և հանձնաժողովին չի տրամադրվել որևէ ապացույց աբորիգենների բանավոր պատմությունից, որը թվագրվում է ենթադրյալ կոտորածի ժամանակ։
Ժամանակակից հակասություններ
2005 թվականին կառուցապատողներին իրավունք տրվեց կառուցել տներ այս հողի վրա։ Սա վեճ առաջացրեց Արևմտյան վիկտորիանական Glenelg Shire խորհրդի և տեղական Koori համայնքի միջև այն մասին, թե արդյոք տեղը պետք է պաշտպանված լինի ։
Kilcarer կլանի ավանդական ներկայացուցիչ Ուոլթեր Սաունդերսը, որը կոտորածից երկու վերապրածներից մեկի ժառանգն է, ABC ռադիոյով բացատրել է երկրի մշակութային նշանակությունը. "Մեր տեսանկյունից, այն կանգնած է նույն մակարդակի վրա, ինչպես հրեական ապստամբության և Գալիպոլիի։ Սա նահանգում գրանցված առաջին կոտորածն է։ Այստեղ էր, որ աբորիգենները և ոչ աբորիգենները պայքարում էին այս մեծ երկրի ռեսուրսների համար, և իմ հարազատներից շատերը սպանվեցին ։"
2007 թվականի գաղտնի համաձայնագրի քննարկման արդյունքում առաջարկվել է «համոզիչ հարթակը» վերածել արգելոցի ։
Պիլկա (գյուղ, Լուունյա շրջան)
Պիլկա (Pilka), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 157 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վիլիս Տոմ
Գետի ակունքը գտնվում է արևելքում Նիկոլա գյուղում, Յրանսկա գյուղից 18 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ալիխան Ուշաղը (Շուշիի գավառ)
Ալիխան Ուշաղը, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 25 բնակիչ՝ հիմնականում ադրբեջանցիներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
(1182) Իլոնա
(1182) Իլոնա (Ilona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի մարտի 3-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,259705 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9949 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5246 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1240,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290153 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,39° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1927 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մինատոգավայի ճակատամարտ
Մինատոգավայի ճակատամարտ (|湊川の戦|), վճռական ճակատամարտը՝ 1336 թվականի հուլիսի 5-ին, Ասիկագա Տակաուձիի և Գո-Դայգո կայսրին հավատարիմ զորքերը՝ Նիտտա Յոսիսադայի հրամանատարությամբ։ Ճակատամարտում կայսերական զորքերի հետ միասին մասնակցում էին իդեալական Սամուրայ՝ Կուսունոկի Մասասիգեի, ջոկատը։
Պատմություն
Ճակատամարտի սկզբնամասում ռազմական գործողությունների զարգանում էին հետևյալ կերպ։ Նիտտա Յոսիսադայից պարտություն կրելուց հետո Ասիկագա Տակաուձին նահանջում է Կյուսյու կղզի։  Լիովին վերականգնում է ուժերը և ստանում է Կյուշուի երեք հզոր կլանների՝ Սոնիի, Շիմազուի և Օտոմոյի, աջակցությունը, ինչպես նաև և ստացավ նշանակալի օգնական ուժեր Շիկոկու կղզուց՝ Հոսոկավայի հրամանատարությամբ։  Ասիկագա Տակաուձին երկու ջոկատով շարժվում է դեպի Կիոտո։ Ջոկատներից մեկը, որը առաջնորդում էր Տակաուձին, առաջանում էր Ճապոնական ծովի երկայնքով, իսկ մյուս ջոկատը, որը գլխավորում էր նրա եղբայր՝ Ասիկագա Տադայոսիի, շարժվում էր ցամաքով։
Հակառակորդի սրընթաց հարձակման արդյունքում Նիտտա Յոսիսադայի գլխավորած բանակը սկսում է նահանջել։ Կայսր Գո-Դայգոն անհանգստանալով թշնամու առաջխաղացումից, գլխավոր ճակատամարտի հրաման է արձակում։  Համաձայն աղբյուրների, Կուսունոկի Մասասիգեն առաջարկել է այլ պլան՝ շարունակել նահանջել  դեպի Կիոտո, որտեղ Նիտտա Յոսիսադային արդեն մեկ անգամ հաջողվել էր հաղթել  և դուրս մղել Ասիկագա Տակաուձիի գլխավորած զորքերին։  Սակայն կայսրը չի ընդունում այս պլանը։  Կուսունոկի Մասասիգեն չի համարձակվում առարկել, բայց կարծում էր, որ կայսերական բանակը դատապարտված էր պարտության։
Նիտտա Յոսիսադայի գլխավորած զորքերի մի մասը պաշպանում էին Մինատո և Իկուտա գետի միջև ընկած ծովափը։ Կուսունոկի Մասասիգեի ջոկատը դիմադրում էր Ասիկագա Տակաուձիի ջոկատին՝ թիկունքում ունենալով Մինատո գետը։ Ասիկագա Տադայոսին բանակը բաժանել էր երեք մասի։  Կենտրոնական ջոկատը գլխավորում էր ինքը, աջից՝ Սոնին, ձախից՝ Սիբան։ Ճակատամարտը սկսվում է Հոսոկավայի գլխավորած սամուրայների ծովափին ափհանման փորձով, որը ետ է մղվում Նիտտա Յոսիսադայի զորքերի կողմից։  Սակայն Հոկոսավայի զորքերը վերադառնալով նավ շարժվում են դեպի արևելք, և ափհանումից հետո սկսում են շրջանցել Նիտտայի զորքերը՝ թիկունքից շրջապատելու հեռանկարով։  Այն համընկավ Սոնայի սամուրայների ճակատային հարվածի հետ։  Նիտտան սկսում է նահանջել, որի հետևանքով անպաշտպան է մնում Կուսունոկի Մասասիգեի ջոկատի թիկունքը, որից օգտվում է թշնամին և մեծ ուժերով շրջապատում է նրա ջոկատը։  Անողոք ճակատամարտից հետո Մասասիգեն և նրա եղբայրը՝ Մասասունեն, ինքնասպանություն են գործում՝ սրերով միմյանց խոցելով։  Նրանց օրինակին հետևումեն ավելի քան յոթանասուն սամուրայներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա: Ճապոնիայում ճակատամարտեր
Ծուխ անտառում (ֆիլմ)
«Ծուխ անտառում» «Дым в лесу»), մանկական արկածային ֆիլմ՝ նկարահանված Արկադի Գայդարի համանուն պատմվածքի հիման վրա, ռեժիսոր Եվգենի Կարելովի դիպլոմային աշխատանքը՝ ռեժիսոր Յուրի Չուլյուկինի մասնակցությամբ։ Ֆիլմը նկարահանվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի տեխնիկական աջակցությամբ ՎԳԻԿ ուսումնական կինոստուդիայում 1955 թվականին ։
Սյուժե
Սյուժեի հիմքում Արկադի Գայդարի համանուն պատմվածքն է, որի գործողության ժամանակը երկու տասնամյակ առաջ է տեղափոխվել։
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են փոքր սահմանամերձ գյուղում։ Շրջանում գործում է թշնամու դիվերսանտների հանդուգն խումբ։ Նրանք հրկիզել են անտառը և խոցել իրենց հետևող ինքնաթիռը։ Հրդեհը սպառնում է տեղափոխվել խոշոր գործարան, և տեղի բնակիչները օգնության են հասնում հրշեջներին։
Բրեուսովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Բրեուսովկա (Бреусівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
Ծուխ անտառում (ֆիլմ)
Սյուժե
Վոլոդյա Կուրնակովն իր հարևանուհի Մարիա Սերգեևնային՝ անհետացած օդաչուի կնոջը, խնդրում է իրեն տանել օդանավակայան։ Հետադարձի ճանապարհին վթարային կանգառի ժամանակ Վոլոդյան գնում է անտառ և մոլորվում։
Բավական երկար թափառելով՝ նա հասնում է դաշտավայր, որտեղ տեսնում է ընկած ինքնաթիռը։ Կողքին ընկած էր վիրավոր օդաչուն, որը տղային ուղարկում է սահմանապահների մոտ՝ բացատրելով, թե որ քառակուսում պետք է փնտրել հրկիզողներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բրեուսովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բրեուսովկա գյուղում բնակվում էր 933 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Թաթլ-Օջախ
Թաթլ-Օջախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Չինար (Պելյանի նահանգ)
Չինար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Թաթլ-Օջախ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Չինար (Պելյանի նահանգ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Թաթլ-Օջախ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չինար (Պելյանի նահանգ)
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լեսովոե (գյուղ, Բարանովի շրջան)
Լեսովոե (Лісове), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովոե գյուղում բնակվում էր 190 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1117 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գրեմմի լավագույն երաժշտական տեսահոլովակի համար
«Գրեմմի» մրցանակ լավագույն երաժշտական տեսահոլովակի համար , մրցանակ, որն ամեն տարի շնորհվում է կատարողների, ռեժիսորների և պրոդյուսերների կարճ երաժշտական տեսահոլովակների ձայնագրման ակադեմիայի կողմից` «գեղարվեստական նվաճումների, տեխնիկական վարպետության և ձայնագրման զարգացման գործում նշանակալի ավանդի համար` առանց հաշվի առնելու ալբոմի վաճառքները և նրա դիրքերը չարթերում» ։
2014 թվականին NARAS-ը կրճատել է մրցանակի «Գրեմմի մրցանակ լավագույն կարճ տեսահոլովակի համար» անվանումը, իսկ նման անվանակարգը վերանվանվել է` «Գրեմմի» մրցանակ լավագույն երաժշտական ֆիլմի համար ։
Ջոնի Քեշին, Փիթեր Գեբրիելին, Ջանեթ Ջեքսոնին և Մայքլ Ջեքսոնին են պատկանում ռեկորդը հաղթանակների թվով այդ անվանակարգում` նրանցից յուրաքանչյուրը շահել է 2-ական անգամ (Մայքլ Ջեքսոնը նաև USA for Africa գերխմբի կազմում էր և անմիջական մասնակցություն է ունեցել «We Are the World» երգի և տեսահոլովակի ստեղծմանը ): Մարկ Ռոմանեկի նկարահանած տեսանյութը հաղթանակ է տարել երեք անգամ, ինչը նրան ռեկորդակիր է դարձնում ռեժիսորների շրջանում։ Առանց հաղթանակների անվանակարգերի թվով առաջատարը Բյորկն է` իսլանդացի երգչուհին առաջադրվել է չորս անգամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարգևներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի երաժշտական մրցանակներ Կատեգորիա:Գրեմմիի անվանակարգեր
Ուստ-Տարկա
Ուստ-Տարկա (Усть-Тарка), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Ուստ-Տարկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4057 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1752 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Ուստ-Տարկսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրիգադիրովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Բրիգադիրովկա (Бригадирівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրիգադիրովկա գյուղում բնակվում էր 292 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(9047) 1991 QF
(9047) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 30-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,526867 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7315 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3222 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1467,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,245375 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալինդայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թալազօղլու
Թալազօղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(9048) 1991 RD24
(9048) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պիլկուսե
Պիլկուսե (Pilkuse), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 125 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Օտեպյաե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Չինարճըք
Չինարճըք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցիացիա
Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցացիա (NatSCA) Միացյալ թագավորության կողմից հիմնադրված անդամակցության կազմակերպություն (No.1098156), ղեկավարվում է անդամակցության կամավորների կողմից։ Ասոցիացիայի առաքելությունն է խթանել և աջակցել բնական գիտությունների հավաքածուները, ինստիտուտները, որոնք ղեկավարումեն դրնց և այնտեղ աշխատում են մարդիկ, որպեսզի բարելավեն հավաքածուների խնամքը, ընկալումը, ընդունումը և վայելքը բոլորի համար ։ Մասնագիտացված համացանցը խթանում է գաղափարների ու հետազոտություների փոխանակում, զարգացնում է տեխնիկական և էթիկական ստանդարտները, և բարձրացնում է հանրային ուրվագծի պահպանումն ու բնական գիտությունների հավաքածուների ու օբյեկտների պաշտպանումը։
Կազմակերպությունը նկարագրում է իր կենտրոնացումը որպես՝
Պատմություն
Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցիացիան հիմնադրվել է 2003 թվականի ապրիլ ամսից Բնական գիտությունների պահպանման խմբի և Կենսաբանական բաժնի տնօրինության խմբի միավորման արդյունքում, 2003 թվականի ապրիլի 7-ին Մանչեսթրի թանգարանում համդիպման ժամանակ ։ Կազմակերպությունն ունի Ընկալման հուշագիր Երկրաբանական թանգարանի վարիչի խմբի և Բնական պատմական հավաքածուների պահպանման հասարակության վերաբերյալ ։
2020 թվականի մայիսի 14-ին Իսլա Գլանդսթոնը ( Բրիստոլի քաղաքային թանգարան և պատկերասրահ) ընտրվել է տնօրեն՝ փոխարինելով Պաոլո Վիսկարդիին (Իռլանդիայի Ազգային թանգարան, Բնական Պատմություն), ով տնօրեն էր երկու անգամ 2014 թվականի հունիսից ի վեր ։
Հովանավորներ
2013 թվականին Ալիս Ռոբերտսը, Լայն Ստյուարտը և Բեն Գարրոդը հայտարավեցին որպես բարեգործական հովանավորներ ։
Հրատարակումներ
Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիան տարեկան հրատարակում է գիտական ամսագիր՝«Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիա», ինչպես նաև «Նշումներ» և «Մեկնաբանություններ» վերնագրերով ոչ պարբերաբար թերթեր և բլոգ ։ Նախորդ հրատարակումները ներառում են «Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիայի նորություններ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թանգարաններ Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:Բարեգործություններ Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի թանգարաններ
Լյուբարսկայա Գուտա
Լյուբարսկայա Գուտա (Любарська Гута), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբարսկայա Գուտա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կըզլկում
Գրականություն
Կատեգորիա:Անապատներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ղազախստանի անապատներ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի անապատներ Կատեգորիա:Թուրքմենստանի անապատներ Կատեգորիա:Ուզբեկստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ղազախստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Թուրքմենստանի աշխարհագրություն
Վիչենցա
Վիչենցա (իտալ. Vicenza, վենետերեն գրվում է նաև Vicenzsa կամ Vicensa ), քաղաք Իտալիայի, Վենետո մարզում, հանդիսանում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը ,ինչպես նաև կաթոլիկ եկեղեցու թեմի առաջնորդ եպիսկոպոսի նստավայր։ Հռչակվել է որպես ոսկյա զարդեղենի համաշխարհային մայրաքաղաքներից մեկը, ինչպես նաև՝ իբրև Պալլադիոյի քաղաք (Citta del Palladio), քանի որ 16-րդ դարի մեծահամբավ ճարտարապետի նախագծերի հիման վրա կառուցված բազմաթիվ շինություններ կան այստեղ։ Վիչենցան Իտալիայի Վենետո մարզի արդյունաբերական, մշակութային, զբոսաշրջային կենտրոններից է։ Նրա պատմական կենտրոնը 1994 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Դրանից երկու տարի անց այդ ցանկում ընդգրկվել են նաև Պալլադիոյի նախագծերով կառուցված վիլլաները ։
Վիչենցայի բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով եղել է 113 946 (արվարձանների հետ միասին այդ ցուցանիշը կազմել է 227 226): Քաղաքի հովանավորն է համարվում Վիսենտե Սարագոսցին։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Քույր քաղաքներ
Վիչենցան բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
(1183) Յուտա
(1183) Յուտա (Jutta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի փետրվարի 22-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,382431 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0695 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6954 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1343,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268024 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,8° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1930 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դունյա Միյատովիչ
Դունյա Միյատովիչ (Dunja Mijatović, ), բոսնիացի իրավապաշտպան, տեղեկատվական իրավունքի մասնագետ։ 2010 թվականից հանդիսանում է ԵԱՀԿ ԶԼՄ-ների ազատության ներկայացուցիչը։ 2018 թվականի հունվարի 24-ին Դունյա Միյատովիչը ընտրվեց Եվրոպայի խորհրդի մարդու իրավունքների հանձնակատար ։
Կենսագրություն
Դունյա Միյատովիչը 1987 թվականին ավարտել է Սարաևոյի համալսարանը` բակալավրի աստիճանով։ Այնուհետև շարունակել է ուսումը Բոլոնիայի համալսարանում և Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում։ Ուսումը ավարտել է 2002 թվականին` պաշտպանելով «Ինտերնետը և խոսքի ազատությունը» (The Internet and Freedom of Expression) մագիստրոսական թեզը։ Դունյա Միյատովիչի մայրենի լեզուներն են բոսնիերենը, սերբերենը և խորվաթերենը։ Տիրապետում է նաև անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին, կատարելագործում է ֆրանսերենի և ռուսերենի իմացությունը։
Կարիերա
Աշխատելով որպես Բոսնիա և Հերցեգովինայում հաղորդակցության գործակալության ծրագրերի բաժնի տնօրեն՝ Դունյա Միյատովիչը իր թեկնածությունն առաջադրեց ԶԼՄ-ների ազատության հարցերով ԵԱՀԿ ներկայացուցչի պաշտոնում ։ Այս պաշտոնին հավակնում էին վեց թեկնածուներ՝ արտակարգ լրագրության կենտրոնի հիմնադիր, Վրաստանի քաղաքացի Օլեգ Պանֆիլովը և մամուլի նախկին նախարար Միխայիլ Ֆեդոտովը, որն իր կամքով, առանց Ռուսաստանի պաշտոնական մարմինների հետ համաձայնեցման, հանեց իր թեկնածությունը։ Դունյա Միյատովիչի թեկնածության շուրջ համաձայնություն եղավ ինչպես արևմտյան պատվիրակությունների կողմից, այնպես էլ հետխորհրդային ճամբարի ներկայացուցիչներից, և նա այդ պաշտոնում նշանակվեց 2010 թվականի մարտի 11-ին ՝ փոխարինելով Միկլոշ Հարաստին։ 2013 թվականի մարտի 7-ին նա վերընտրվեց երկրորդ եռամյա ժամկետով։ Զբաղեցրած պաշտոնում նրա գործունեությունը բազմիցս քննադատության է արժանացել Ստրասբուրգում կայացած Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) ձմեռային նստաշրջանին մասնակիցների մեծամասնության կողմից։
2018 թվականի հունվարի 24-ին Դունյա Միյատովիչը դարձավ Եվրոպայի խորհրդի մարդու իրավունքների նոր հանձնակատար։ Ստրասբուրգում կայացած Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) ձմեռային նստաշրջանի ընթացքում Միյատովիչին կողմ էին քվեարկել մասնակիցների մեծամասնությունը։ Միյատովիչը ընտրվել էր ԵԽ Մարդու իրավունքների պաշտպանի պաշտոնում քվեարկության երկրորդ փուլում։ Նրա օգտին քվեարկել էին վեհաժողովի 107 անդամներ ։
Մարդու իրավունքների հանձնակատար (Եվրոպայի խորհուրդ)
Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Կին իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Սարաևոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի Մարդու իրավունքների հանձնակատարներ
Modern Talking
Խումբը գործել է 1984 թվականից մինչև 1987 թվականները, որից հետո ենթարկվել լուծարման, այնուհետև տարիներ անց կրկին միավորվել 1998 թվականին, և վերջնականապես դադարեցրել գործունեությունը 2003 թվականին։ 1998-2003 թվականներին խումբը փոխել էր երաժշտական ժանրը՝ եվրոփոփից եվրոդանս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Դուետներ Կատեգորիա:1983 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ
Թախթալի (Սեբաստիայի գավառ)
Թախթալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Յուզեֆ Ռիխտեր
Ցուզեֆ Ռիխտեր (ծն. 1820 թվականին, մահ. 1885 թվականին), լեհ դերասան, ռեժիսոր, թատերական գործիչ։ 1840-1844 թվականներին հանդես է եկել Կրակովում, 1844-1845 թվականներին՝ Լվովում, 1845 թվականի մարտից՝ Վարշավայի բեմում, 1852 թվականին, 1856-1860 թվականներին, 1865-1866 թվականներին ղեկավարել է Վարշավայի Դրամատիկական դպրոցը (միաժամանակ զբաղվել է ռեժիսորական աշխատանքով), 1874 թվականին աշխատել է Կրակովի թատրոնում։ 1874-1875 թվականներին՝ Լվովում և Պոզնանում, 1877 թվականից՝ կրկին Կրակովում։ Ռիխտերը դերասանական արվեստի լեհ ռեալիստական դպրոցի խոշոր ներկայացուցիչներից է։ Իր ստեղծագործության մեջ միավորել է «վարշավյան» և «կրակովյան» դպրոցների լավագույն ավանդույթները։ Դերերից են՝ Գորշտինսկի (Սլովացկու «Գորշտինսկի»), Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո»), ժորժ Դանդեն (Մոլիերի «ժորժ Դանդեն»), Իվան Ահեղ (Ա․ Կ․ Տոլստոյի «Իվան Ահեղի մահը»)։
Կատեգորիա:Լեհ դերասաններ Կատեգորիա:Լեհ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ
Ուստ-Տիմ
Ուստ-Տիմ (Усть-Тым), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Կարգասոկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 441 մարդ։
Գաևոե (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Գաևոե (Гайове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գաևոե գյուղում բնակվում էր 147 մարդ։
Բելմոնտեի ամրոց (Իսպանիա)
Բելմոնտեի ամրոցը գտնվում է Կաստիլիա-Լա Մանչայի Կուենկա և Տոլեդո պրովինցիաների սահմանի վրա՝ Ալարկոն ջրամբարից ոչ հեռու, տեղակայված է Բելմոնտեի Սան Կրիստոբալ բլրի վրա։
Պատմություն
Այն տարածքում, որտեղ ներկայում տեղակայված է ամրոցը, ժամանակին եղել է ոսկու հանք, որ մշակել են դեռ հռոմեացիները, ովքեր էլ կառուցել են առաջին պաշտպանական կառույցները ներկայիս ամրոցի տարածքում։ Խուան Պաչեկոն, ով ծնվել է Բելմոնտեում, ներկա ամրոցի շինարարությունն սկսել է 1456 թվականին և ավարտին հասցրել 14 տարի անց։ Բացառված չէ, որ ճարտարապետը եղած լինի այն ժամանակ մեծ համբավ վայելած Խուան Գուասը։
Պաչեկոյի հետնորդները՝ Էսկալոնի դուքսերը, ամրոցին քիչ ուշադրություն են դարձրել և հազվադեպ են եղել այնտեղ։ 1622 թվականին այն Մանուելես տոհմից անցել է Մանրիկե դե Լարա ընտանիքին, որի անդամները թագավորից ստացել են դե Բելմոնտեի մարքիզի կոչում։ Մինչ 19-րդ դարը ամրոցը վերջնականապես ավերվել է ու լքվել։
Իր ներկայիս տեսքն ամրոցն ստացել է Եվգենյա Մոնտիխոյի շնորհիվ։ 1857 թվականին՝ Նապոլեոն III-ի հետ ամուսնանալուց հետո, կայսրուհին նախաձեռնել է իր նախնիներին պատկանած ամրոցի վերականգնումը։ Ներքին բակը սալապատվել է, մի քանի աշտարակների համար կառուցվել են սանդուղքներ, վերանորոգվել են աշտարակների տանիքները։ Մոնտիխոյից հետո ամրոցը ժառանգել են նրա ավագ քրոջ սերունդները՝ Պենյարանդա դուքսերը (Ալբա տան կրտսեր ճյուղը)։
Ճարտարապետություն
Ամրոցը կառուցվել է մոսարաբական ոճով, ինչը մասնավորապես լավ է արտահայտված շրջանաձև աշտարակների շնորհիվ, որոնք ունեն դեպի դուրս ուղղված բաստիոններ։ Ներքին բակը եռանկյունաձև է և զարդարված է քարե բուխարիներով, կեսոններով, մավրիտանագոթական ծեփածո զարդարանքներով։ Ամրոցի գլխավոր դարպասների վրա պահպանվել են Վիլենա մարքիզների զինանշանները։