cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դարձյալ Հաջիքենդի մոտ տեղի ունեցած կողոպուտի մասին
Պատմություն
Հոդվածում Թումանյանը գրում է Հաջիքենդի մոտ տեղի ունեցած հանդուգն կողոպուտի մասին։
Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է 1983 թվականին Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրատարակումներ» գրքի 3-րդ հատորից։
Էպիտասիուլանդիա
Էպիտասիուլանդիա  (Epitaciolândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Ակրի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ակրիի ագլոմերացիայի մարզում։ Մտնում է Բրազիլեայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 434 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 659,131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝8,1 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1993 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ակրի նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1993 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խարաբալիի շրջան
Խարաբալիի շրջան (Муниципальное образование «Харабалинский район»), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խարաբալի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7100 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41038 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,78 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստրախանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սաբինկա (այլ կիրառումներ)
Սաբինկա, կարող է վերաբերել՝
Սաբլյա (այլ կիրառումներ)
Սաբլյա, կարող է վերաբերել՝
Սեն Կլեման դե Բալեն
Սեն Կլեման դե Բալեն (Saint-Clément-des-Baleines), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Լա Ռոշելի շրջանում։ Մտնում է Արս ան Ռե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17318։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 720 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սաբուե (այլ կիրառումներ)
Սաբուե, կարող է վերաբերել՝
Քոլին Տրևորոու
Քոլին Տրևորոու (Colin Trevorrow, ), ամերիկացի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր և դերասան։
Առավել հայտնի է որպես ռեժիսոր, սցենարիստ և այնպիսի ֆիլմերի պրոդյուսեր, ինչպիսիք են՝ Աշխարհը յուրայի դարաշրջանում և «Անվտանգությունը չի երաշխավորվում»։ 2013 թվականին առաջադրվել է «Անկախ ոգի» մրցանակի՝ լավագույն դեբյուտային ֆիլմի համար։
Կենսագրություն
Քոլինը ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Սան Ֆրացիսկոյում։ 2002 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել որպես ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ «Home Base» կարճամետրաժ ֆիլմում։ 2004 թվականին Քոլինը նույն դերում հանդես է եկել «Reality Show» ֆիլմում։ 2005 թվականին Քոլինն աշխատել է «Gary Under Crisis» հեռուստաշոուի վրա։ 2012 թվականին լույս է տեսել «Անվտանգությունը չի երաշխավորվում» ֆիլմը, որի ռեժիսորն ու պրոդյուսերն էր Քոլին Տրևորոուն։ Այդ աշխատանքի համար նա առաջադրվել է «Սանդենս» և «Սիջես» կինոփառատոնների մրցանակներին։ 2015 թվականին էկրան է բարձրացել «Աշխարհը յուրայի դարաշրջանում» ֆիլմը, որը Քոլինին իսկական հռչակ է բերել ։
2015 թվականի օգոստոսին հայտնի էր դարձել, որ Տրևորոուն ընտրվել է որպես «Աստղային պատերազմների» IX դրվագի ռեժիսոր, որի էկրան բարձրանալը կայացել է 2019 թվականի դեկտեմբերին։
2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին հայտնի դարձավ, որ Lucasfilm և Walt Disney Pictures ստուդիաները Քոլին Տրևորոուին հանել են «Աստղային պատերազմների» IX դրվագի գլխավոր բեմադրիչի պաշտոնից՝ հետևյալ մեկնաբանությամբ․
Lucasfilm-ը և Քոլին Տրևորոուն համատեղ համաձայնությամբ որոշել են բաժանվել։ Քոլինը լավ է ցույց տվել իրեն ֆիլմի մշակման փուլում, բայց մենք բոլորս եկել ենք այն եզրակացության, որ նախագծի վերաբերյալ մեր տեսակետները չեն համընկնում։ Քոլինին մաղթում ենք հաջողություն և շուտով նոր տեղեկատվություն կտրամադրենք նկարի մասին ։
Մի քանի օրից հայտնի է դարձել, որ ֆիլմի ռեժիսորը Ջեֆրի Ջեյքոբ Աբրամսն է, ով ավելի վաղ նկարահանել է Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII։ Ուժի արթնացում ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ
Սագ (այլ կիրառումներ)
Սագ, կարող է վերաբերել՝
Սեն Կանտեն դը Ռանսան
Սեն Կանտեն դը Ռանսան (Saint-Quantin-de-Rançanne), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժեմոզակ կանտոնի Սենտ շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 17388։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 280 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անջեյ Դուդա
Անջեյ Սեբաստիան Դուդա (Andrzej Sebastian Duda, ), լեհ քաղաքական, պետական գործիչ՝ իրավաբան։ Լեհաստանի նախագահ է դարձել 2015 թվականի մայիսի 24-ին հաղթելով նախագահական ընտրություններում։ «Օրենք և արդարություն» կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լեհաստանի Կրակով քաղաքում 1972 թվականի մայիսի 16-ին։
Աշխատանքային գործունեություն
1996 թվականին Կրակովում ավարտել է Յագելոնյան համալսարանի իրավաբանական բաժինը։ 1997 թվականի փետրվարին սկսել է իր գիտական և ուսուցչական աշխատանքը Յագելոնյան համալսարանի արդարադատության բաժնում։ 2001 թվականին դարձել է Յագելոնյան համալասարանի վարչության անդամ։ 2005 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում։
Քաղաքական գործունեություն
2006-2007 թվականներին եղել է արդարադատության փոխնախարար։ 2008-2010 թվականներին Լեհաստանի նախկին նախագահ Լեհ Կաչինսկիի աշխատակազմի պետքարտուղարի տեղակալ։ 2011-2014 թվականին Լեհաստանի Սեյմի «Օրենք և արդարություն» խմբակցության անդամ։ 2014 թվականի մայիսի 25-ին դարձել է Եվրախորհրդարանի անդամ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհաստանի նախագահներ Կատեգորիա:Լեհ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Լեհաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետներ
Էմիսիա
Էմիսիա, նոր արժույթի կամ արժեթղթերի՝ շրջանառության մեջ բացթողումն է ժամանակի որոշակի պահին։
Հասկացությունը
Արժույթի էմիսիան իրականացնում է Կենտրոնական բանկը։ Էմիսիայի դեպքում շրջանառության մեջ բաց թողնվող արժույթն ավելացնում է փողի զանգվածը տնտեսության մեջ։ Դրամաշրջանառության կարգավորումը Կենտրոնական բանկի հիմնական խնդիրներից է։ Այն ներառում է միջոցառումների այն ամբողջությունը, որով կարգավորվում է շրջանառության մեջ դրամական աճը։ Այսպիսով էմիսիան կարգավորում է դրամաշրջանառությունը և դրամավարկային քաղաքականության իրականացումը և, ըստ էության, ներկայացնում է շրջանառության մեջ դրամանիշների թողարկման սահմանված օրենսդրական կարգը։
Էմիսիայի տեսակները
Էմիսիան կարող է լինել ինչպես կանխիկ, այնպես էլ անկանխիկ։ Եթե կանխիկի էմիսիան իրականացնում է Կենտրոնական բանկը, ապա ոչ կանխիկինը՝ բանկային համակարգը՝ վարկերի տեսքով։ Չհաշվարկված, չպատճառաբանված Էմիսիան կարող է բերել ինֆլյացիայի մակարդակի ավելացման տնտեսության մեջ։ Մյուս կողմից, Էմիսիայի բացակայությունը կարող է խոչընդոտել տնտեսական հետագա զարգացումը։ Գործնականում Կենտրոնական բանկն է, որը պետական մարմինների հետ համաձայնեցված որոշում է շրջանառության մեջ դրամական զանգվածի ավելացման չափը կանկրետ չափորոշիչների շրջանակներում։
Վարկային էմիսիա
Վարկային էմիսիան կատարվում է առևտրային բանկերի միջոցով։ Վարկային էմիսիան բանկերի կողմից երկրի փողային զանգվածի ավելացումն է, բանկերի վարկառուների համար վարկի տրամադրման ժամանակ նոր հաշվեհամարներ բացելու ճանապարհով։
Կատեգորիա:Ֆինանսներ
Մար Վերմելիու
Մար Վերմելիու (Mar Vermelho), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Պալմեյրա դուզ Ինդիուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4012 մարդ։ Գրավում է 114 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 44,52 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թ.-ի փետրվարի 3-ին։
Աշխարհագրություն
Տարածքի կլիման ցուրտ է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Անմեղ զոհերին, բարեգութ սրտերին (հուշարձան, Գյումրի)
«Անմեղ զոհերին, բարեգութ սրտերին» հուշարձան, 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի զոհերին նվիրված հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզկենտրոն Գյումրի քաղաքի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու բակում ։
Նկարագրություն
Հուշարձանը նվիրված է 1988 թվականի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 7-ին` երկրաշարժի 20-րդ տարելիցի օրը, Գյումրիի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցու բակում ։ Հուշարձանի քանդակագործն է Ֆրիդ Սողոյանը իր երկու որդիների՝ Վահեի ու Միքայելի հետ ։
Ի սկզբանե քանդակը բուրգի տեսք է ունեցել․ ամենաներքևում փլատակ է, որից զինվորը, բանվորը, հրշեջը, փրկարար շունը և մյուսները դուրս են բերում տուժածին։ Ամենավերևում փրկված մայր Հայաստանն է, որը գրկել է երեխային։ Հուշարձանը խորհրդանշում է միասնությամբ ուժեղ լինելը ։
Պատմություն
2006 թվականին Ֆրիդ Սողոյանը հուշարձանի էսքիզը ներկայացրել է իր 70-ամյակի կապակցությամբ Մոսկվայում տեղի ունեցած հոբելյանական ցուցահանդեսին։ Ցուցահանդեսին ներկա էր ռուս քաղաքական գործիչ Նիկոլայ Ռիժկովը, ով Սպիտակի երկրաշարժից հետո զբաղվել էր աղետի գոտում տարբեր կազմակերպչական աշխատանքներով։ Նա այնքան է ոգևորվում, որ առաջարկում է աղետի 20-րդ տարելիցին նման հուշարձան կանգնեցնել Հայաստանում ։
Ստեղծվում է հոգաբարձուների խորհուրդ, որի կազմում էին անձամբ Ռիժկովը, Մոսկվայի առաջադեմ հայերը՝ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիկ Նիկիտա Սիմոնյանը, Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոսը, պետական գործիչ, երկրաբան Գրիգոր Գաբրիելյանցը և ուրիշներ։ Հուշարձանի ստեղծման աշխատանքները սկսվում են Մոսկվայի գեղարվեստա-արտադրական կոմբինատում, որտեղ հուշարձանը բրոնզապատվում է և ռուսական ռազմական օդանավով տեղափոխվում Գյումրի։ Հուշարձանի տեղադրման վայրը այն ժամանակվա քաղաքապետին առաջարկել է Ֆրիդ Սողոյանը ։
Հուշարձանի բացմանը ներկա էին Հայաստանի նախագահը և օտարերկրյա բազմաթիվ հյուրեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գյումրի Կատեգորիա:Ֆրիդ Սողոյանի քանդակներ Կատեգորիա:2008 հիմնադրումներ Շիրակի մարզում
Սադա (այլ կիրառումներ)
Սադա, կարող է վերաբերել՝
Կամիզյակի շրջան
Կամիզյակի շրջան (Камызякский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3493 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 50476 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստրախանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1925 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Սեն Ժյուսթ Լյուզակ
Սեն Ժյուսթ Լյուզակ (Saint-Just-Luzac), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Մարեն կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17351։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1871 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վիլեր Ֆոկոն
Վիլեր Ֆոկոն (Villers-Faucon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 428 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 314-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 114։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 314 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 280 անձ (166 տղամարդ և 114 կին)։ Գործազուրկ են եղել 34 անձ (12 տղամարդ և 22 կին)։ 114 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 50-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Կորուրիպի
Կորուրիպի  (Coruripe), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Սան Միգել դուս Կամպուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 44727 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 971,4 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 46.04 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1866 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիմային ռելիեֆ՝ չափավոր։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Փհուլան Դևի
Փհուլան Դևի (फूलन देवी, Phulan Devī, ), հնդիկ քաղաքական գործիչ, սկզբում գլխավորել է ավազակային խմբավորում և զանգվածային լրատվամիջոցներում հայտնի է եղել «Ավազակների թագուհի» մականունով։ Երկու անգամ ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդարանի պատգամավոր, որտեղ պաշտպանել է ստորին կաստաների ներկայացուցիչների շահերը։ Սպանվել է, ենթադրաբար, վարձու մարդասպանների կողմից։
Փհուլան Դևին միացել է ավազակներին այն բանից հետո, երբ բռնաբարվել է իր գյուղի վերին կաստայի ներկայացուցիչների կողմից։ 1981 թվականին նրա հրամանով սպանվել է Բեհմայ գյուղի 22 բնակիչ վերին կաստայից, որոնց թվում էին նրան բռնաբարածներից երկուսը։ Հանցանքը արձագանք է գտել ամբողջ Հնդկաստանում՝ Դևիին ճանաչում բերելով ողջ երկրում։ Ոմանք համարում են, որ նրա հանցանքների մեծ մասը կատարվել են տառապող կանանց (հատկապես ստորին կաստաներից) համար արդարություն հաստատելու նպատակով։ Սակայն հնդկական իշխանությունները դա համարում են միֆ ։ Ավելի ուշ Փհուլան Դևին հանձնվել է, երկու անգամ հաղթել ընտրություններում որպես Սամաջվադի կուսակցության ներկայացուցիչ։ Դևիին սպանողներին այդպես էլ չեն գտել. հավանաբար նրա սպանությունը եղել է վրեժ Բեհմայի բնակիչների նկատմամբ կազմակերպած արյունահեղ հաշվեհարդարի համար ։ 1994 թվականին նրա կենսագրության մոտիվներով նկարահանվել է «Ավազակների թագուհին» ֆիլմը։
Վաղ կյանք
Փհուլան Դևին ծնվել է Հնդկաստանի Ուտար Պրադեշ նահանգի Ջալաուն շրջանի ոչ մեծ գյուղում ։ Նա եղել է Մալահների (նավավարների) կաստային պատկանող ընտանիքի չորրորդ երեխան ։
Փհուլանի հայրն ունեցել է 1 ակր (0,4 հա) հողամաս, որտեղ աճում էր նիմ ծառ։ Նա հույս ուներ, որ դրա շնորհիվ կկարողանա ամուսնացնել դստերը՝ գումար հավաքելով նրա օժիտի համար ։ Երբ Փհուլանը եղել է տասնմեկ տարեկան, մահացել են նրա տատն ու պապը, ընտանիքի գլխավոր է դարձել նրա հորեղբայր Բիհարին։ Վերջինս խաբեությամբ տիրացել է ժառանգությանը՝ աղջկա ընտանիքը թողնելով աղքատության մեջ։ Հորեղբոր մահվանից հետո նրա որդին՝ Մայադինը, իրեն հայտարարել է ընտանիքի գլխավոր ։ Օգտվելով Փհուլանի հոր բացակայությունից՝ նա կտրել է նիմ ծառն ու վաճառել այն՝ փողը վերցնելով իրեն ։ Թեև Փհուլան Դևիի հայրը բավարարվել է միայն մեղմ բողոքով, աղջիկը չի զիջել և ծաղրել է հորեղբորորդուն ու հրապարակավ նրան կոչել գող ։ Ավագ քրոջ հետ նա նստադուլ է արել։ Նույնիսկ այն բանից հետո, երբ Փհուլանին հարվածել են աղյուսով, նա չի հանձնվել։ Աղջկանից ազատվելու համար նրա հարազատները պայմանավորվել են տասնմեկամյա աղջկան ամուսնացնել Լալ Փութի անունով մի մարդու հետ, որը երեսունից անց էր և ապրում էր հարյուրավոր կիլոմետրեր հեռու ։ Հետագայում Փհուլանն իր ինքնակենսագրության մեջ պնդել է, որ նա ուներ «շատ վատ բնավորություն»։
Փհուլանի ամուսինը վատ է վերաբերվել երիտասարդ կնոջը, բռնության է ենթարկել նրան։ Վերջինս մի քանի անգամ փախել է ծնողների տուն, սակայն ամեն անգամ աղջկան հետ են տարել ամուսնու մոտ, որը նրան խստորեն պատժել է։ Ի վերջո Փութի Լալը դուրս է արել տնից կնոջը, և նա վերադարձել է հոր տուն ՝ դառնալով վտարյալ իր հայրենի գյուղում։ Չնայած այդ ամենին՝ Փհուլանը չի ցանկացել հաշտվել դրության հետ և շարունակել է Մայադինին մեղադրել գողության մեջ։ Նա նույնիսկ դիմել է դատարան, սակայն պարտվել է ։
1979 թվականին Մայադինը Փհուլանին մեղադրել է գողության մեջ և հասել նրան, որ ոստիկանությունը ձերբակալել է նրան երեք օրով։ Բանտում աղջկան ծեծել են ու բռնաբարել ։ Ազատություն ստանալուց հետո նա խուսափել է հայրենի գյուղից՝ ցավ զգալով իր անօգնականության համար։
Ավազակախումբ
1979 թվականին Փհուլանն առևանգվել է Բաբու Գուջարի ավազակախմբի կողմից։ Ըստ վարկածերից մեկի՝ Մայադինը վճարել է ավազակներին իր ազգականուհու առևանգման համար ։ Աղջկան հավանել է ավազակախմբի գլխավորը, սակայն նրան պաշտպանել է Վիկրամ Մալահը, որը երկրորդն էր ավազակախմբում, և որը պատկանում էր այն նույն կաստային, ինչ Փհուլանը։ Մի գիշեր, երբ Բաբուն փորձել է բռնաբարել Փհուլանին, Վիկրամն սպանել է նրան և իր վրա վերցրել ավազակախմբի ղեկավարությունը։ Փհուլանը սիրահարվել է Վիկրամին ու դարձել նրա երկրորդ կինը։ Ավազակախումբը թալանել է այն գյուղը, որտեղ ապրում էր Փհուլանի առաջին ամուսինը։ Փութի Լալին գյուղի բնակիչների աչքի առաջ քարշ են տվել փողոց և ծեծել՝ թողնելով ճանապարհին պառկած մերձիմահ վիճակում և թողնելով գրություն՝ որպես նախազգուշացում երիտասարդ աղջիկների հետ ամուսնանալ պատրաստվող ծեր մարդկանց։
Փհուլան Դևին դարձել է ոչ միայ Վիկրամի կինը, այլև ինքն էլ մասնակցել է ավազակախմբի կողոպուտներին Ուտար Պրադեշ և Մադհյա Պրադեշ նահանգների տարածքում։ Ավազակախումբը հիմնականում թալանել է գյուղերի բնակիչների վերին կաստաներից, առևանգել հարուստ հողատերերի՝ պահանջելով փրկագին, ինչպես նաև կատարել հարձակումներ երկաթուղու վրա։ Յուրաքանչյուր կողոպուտից հետո Փհուլան Դևին այցելել է հինդուիստակա մարտնչող աստվածուհի Դուրգայի տաճար և երախտագիտություն հայտնել պաշտպանության համար ։ Հանցագործությունների միջև ընկած ժամանակահատվածներում ավազակախմբի անդամները թաքվել են հարևան Ռաջաստան նահանգի Դհոլպուր շրջանում՝ Չամբալ գետի կիրճերում։
Հաշվեհարդար Բեհմայում
Բեհմայում Փհուլանը բազմից ենթարկվել է ծեծի ու բռնաբարվել ։ Երեք շաբաթ անց նա ցածր կաստայի ներկայացուցիչ տեղացիների օգնությամբ կարողացել է փախչել Վիկրամի ավազակախմբի անդամ եղած երկու մալահների հետ միասին։ Փհուլանը Վիկրամի զինակից Ման Սինգհի հետ հավաքել է նոր ավազակախում մալահներից և կատարել մի շարք անողոք կողոպուտներ Հյուսիսային և Կենտրոնական Հնդկաստանում, որոնց զոհերը եղել են հիմնականում վերին կաստայի ներկայացուցիչներ։ Գոյություն ունի վարկած, թե Փհուլանը թալանել է միայն վերին կաստայի ներկայացուցիչների ու ավարից բաժանել ցածր կաստայի ներկայացուցիչներին, բայց Հնդկաստանի իշխանությունները դա համարում են միֆ ։
Բեհմայից փախչելուց տասնյոթ ամիս անց Փհուլանը վերադարձել է գյուղ, որպեսզի վրեժ լուծի։ 1981 թվականի փետրվարի 14-ին նա և ավազակախմբի այլ անդամներ մտել են գյուղ ոստիկանների հագուստով։ Տեղացի տհակուրներն այդ ժամանակ պատրաստվում էին հարսանիքի։ Ավազակները պահանջել են, որ Փհուլանին առևանգողները և առաջին հերթին Շրի Ռամը հանձնվեն իրենց գյուղի արժեքավոր իրերի հետ միասին։ Իրականում տեղի ունեցած դեպքերի մանրամասները հայտնի չեն, սակայն նշվում է, որ Փհուլանը ճանաչել է իրեն բռնաբարածներից երկու տղամարդու։ Չկարողանալով գտնել բոլոր առևանգիչներին՝ նա ավազակներին հրամայել է հավաքել բոլոր երիտասարդ տահուրներին ու գնդակահարել։ Սպանվել է քսաներկու տղամարդ, որոնց մեծ մասը չէր մասնակցել նրա առևանգմանը կամ բռնաբարություններին։ Ավելի ուշ Փհուլան Դևին պնդել է, որ ինքը ոչ ոքի չի սպանել, և բոլոր սպանությունները կատարվել են ավազակախմբի անդամների կողմից ։
Բեհմայում տեղի ունեցած կոտորածից հետո պաշտոնից հեռացել է Ուտար Պրադեշ նահանգի գլխավոր նախարար Վ. Պ. Սինգհը ։ Իշխանությունները կազմակերպել են մի քանի լայնամասշտաբ շուրջկալումներ, որոնք ոչ մի արդյունք չեն տվել։ Փհուլան Դևին ճանաչում է ձեռք բերել ողջ Հնդկաստանում՝ զանգվածային լրատվամիջոցներում արժանանալով «Ավազակների թագուհի» մականունին ։ Փհուլանի վայելած ժողովրդականությունը հանգեցրել է նրան, որ Ուտար Պրադեշ նահանգի շուկաներում սկսել են վաճառել Փհուլանի տեսքով տիկնիկներ Դուրգա աստվածուհու հագուստով։
Ձերբակալում և բանտարկություն
Երկու տարի ոստիկանությունը չի կարողացել բռնել Փհուլան Դևիին։ Ի վերջո Ինդիրա Գանդիի կառավարությունը որոշել է սկսել բանակցություններ։ Մինչ այդ Փհուլանի առողջությունը զգալիորեն վատացել էր, իսկ նրա ավազակախմբի անդամների մեծ մասը սպանվել էին։ 1983 թվականի փետրվարին Փհուլանը որոշել է հանձնվել իշխանություններին։ Սակայն նա հայտարարել է, որ չի վստահում Ուտար Պրադեշի ոստիկանությանը և պատրաստ է հանձնվել միայն Մադհյա Պրադեշի ոստիկանությանը։ Նա նաև պնդել է, որ զենքը վայր դնի Մահաթմա Գանդիի ու Դուրգա աստվածուհու դիմանկարների առաջ ։ Փհուլանն իշխանություններին ներկայացրել է այլ պահանջներ ևս, մասնավորապես պահանջել է հաստատել մահապատժից հրաժարվելը և ավազակախմբի մյուս անդամներին դատապարտել ազատազրկման ութ տարուց ոչ ավելի ժամկետով։
Ոստիկանության պետը առանց զենքերի դիմավորել է Փհուլանին և ուղեկցել նրան մինչև Բհինդ քաղաք, որտեղ նա դրել է իր զենքը Գանդիի ու Դուրգա աստվածուհու դիմանկարների առաջ։ Քաղաքում նրան դիմավորել է Մադհյա Պրադեշ նահանգի գլխավոր նախարար Արջուն Սինգհը, շուրջ 10 000 մարդ և 300 ոստիկան, որպեսզի ձերբակալեն Փհուլանին ու ավազակախմբի մյուս անդամներին։
Փհուլան Դևին մեղադրվել է 48 հանցագործությունների կատարման մեջ, այդ թվում նրան ներկայացվել է 30 մեղադրանք ավազակության ու մարդկանց առևանգելու համար։ Հակառակ իշխանությունների խոստումներին՝ «Ավազակների թագուհին» բանտում անցկացրել է 11 տարի։ Այդ ամբողջ ընթացքում շարունակվել է հետաքննությունը։ Այդ ընթացքում նա վիրահատվել է ձվարանի կիստայի պատճառով՝ ստանալով ոչ անհրաժեշտ գիստերէկտոմիա։ Հետագայում հայտնի է դարձել, որ վիրահատող բժիշկն ասել է, թե «պետք չէ, որ կյանք տրվի նոր Փհուլան Դևիի» ։ 1994 թվականին Ուտար Պրադեշի կառավարությունը սոցիալիստ Մալայամ Սինգ Յադավի գլխավորությամբ հաել է Փհուլան Դևիին ներկայացված բոլոր մեղադրանքները։ Փհուլանի՝ ազատություն ստանալու գործում մեծ դեր է կատարել Վիշամբար Պրասադ Նիշադը՝ ձկնորսների Nishadha միության առաջնորդը։
Քաղաքական կարիերա
Ազատություն ստանալուց հետո Փհուլան Դևին որոշել է զբաղվել քաղաքականությամբ՝ ցանկանալով պաշտպանել կանանց և ստորին կաստաների ներկայացուցիչների իրավունքները։ 1996 թվականին նա հաջողությամբ ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդարանի 11-րդ գումարման ստորին պալատում Ուտար Պրադեշ նահանգի Միրզապուր ընտրական շրջանից որպես Ուտար Պրադեշ Սամաջվադի նահանգի Սոցիալիստական կուսակցության թեկնածու։ 1998 թվականի ընտրություններից հետո նա կորցրել է իր տեղը խորհրդարանում, սակայն 1999 թվականին վերադարձել է Լոկ Սաբխա և մնացել պատգամավոր մինչև իր մահը։
Մահ
2001 թվականի հուլիսի 25-ին Փհուլան Դևին սպանվել է զինված ու դիմավավորած երեք անձանց կողմից Նյու Դելիի իր տան մոտ։ Մարդասպանները կրակել են հինգ անգամ՝ երեք անգամ գլխին և երկու անգամ մարմնին, ինչից հետո հեռացել են դեպքի վայրից Maruti մեքենայով ։ Փհուլանը հասցվել է մոտակա հիվանդանոց, որտեղ էլ մահացել է։ Նրա սպանության գլխավոր մեղադրյալը դարձել է Շեր Սինգհը (մականունը՝ Փանկանջ), որն ավելի ուշ ինքն է հանձնվել ոստիկանությանը ։ Նա պնդել է, թե Փհուլան Դևիին սպանել է Բեհմայի կոտորածի համար վրեժ լուծելու նպատակով ։
Ոստիկանությունը մեղադրվել է անիրազեկության համար սպանության հետաքննության ընթացքում ։
2014 թվականին Շեր Սինգհը դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման ։
Կինո և ինքնակենսագրություն
1994 թվականին Շեկխար Կապուրը նկարահանել է Փհուլան Դևիի կյանքին նվիրված «Ավազակների թագուհին» ֆիլմը 1993 թվականին հրատարակված Մալ Սենի «Ավազակների հնդիկ թագուհին։ Փհուլան Դևիի իրական պատմությունը» գրքի հիման վրա ։ Փհուլան Դևին դժգոհ էի ֆիլմից՝ համարելով, որ այն ճիշտ չի ներկայացնում իր պատմությունը։ Նա պայքարել է Հնդկաստանում ֆիլմի ցուցադրությունն արգելելու համար և նույնիսկ սպառնացել է այրել իրեն,եթե ֆիլմը չհանվի վարձույթից։ Ի վերջո Փհուլանը դադարեցրել է բողոքները, երբ նրան վճարել են 40000 ֆունտ ստերլինգ ։ Ֆիլմի շնորհիվ նա արժանացել է միջազգային ճանաչման։ Ավելի ուշ հնդիկ գրող Արունդատի Ռոյը, որը հայտնի է իր ձախամետ հայացքներով, իր  The Great Indian Rape Trick հոդվածում Կապուրին մեղադրել է Փհուլան Դևիի կերպարը շահագործելու, ինչպես նաև նրա կենսագրությունն ու նրա նշանակությունն աղավաղելու համար ։
Փհուլան Դևին եղել է անգրագետ, սակայն արտասահմանցի հեղինակներ Մարի Թերեզ Կյունիի ու Փոլ Ռամբալիի օգնությամբ հրատարակել է իր ինքնակենսագրությունը «Հնդկաստանի ավազակների թագուհին։ Հնդիկ կնոջ զարմանալի ճանապարհորդությունը գեղջկուհուց մինչև միջազգային լեգենդ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավազակներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հնդկաստանում հրազենից մահացածներ
Պլաոշնիկ
Պլաոշնիկ (կամ կարճ՝ Պլաոշ (Плаошник, Плаош), Օխրիդ հնագույն քաղաքի պատմական կենտրոն, այժմ՝ հնագիտական պեղումների վայր, խոշոր հոգևոր, մշակութային և զբոսաշրջային կենտրոն։ Գտնվում է Օխրիդյան լճի արևելյան ափին, Սամուիլյան ամրոցից 250 մետր բարձրության վրա։
Պատմություն
Դեռ 893 թվականին այս վայրում կառուցվել էր սուրբ Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը, և այդ կառույցը համարվում էր ամենահներից մեկը քաղաքի տարածքում։ Տաճարը դարձավ խոշորագույն մշակութային և կրթական կենտրոնը շրջանում, քանի որ նրանում գործում էր հռչակավոր Օխրիդի գրադպրոցը, որտեղ ուսուցման համար օգտագործվում էր նորաստեղծ սլավոնական այբուբենը՝ Կիրիլիցան։ Դպրոցը նշանակալի ազդեցություն թողեց սլավոնական գրի և գրականության ձևավորման վրա, այնտեղ սովորեցին մի քանի հազար աշակերտներ։ Սուրբ Կլիմենտը թաղվեց տաճարից ոչ հեռու իր ձեռքով սարքած դամբարանում։ Այնուամենայնիվ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ժամանակ կառույցները բազմաթիվ անգամ թալանվեցին և ավերվեցին, շատ կրոններ և մշակութային արժեքներ կորսվեցին, Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը ամբողջությամբ վերացվեց, իսկ նրա հիման վրա կառուցվեց մզկիթ։
Վերականգնողական աշխատանքներ
Վանքային համալիրի վերածնունդը սկսվեց ընդամենը 2000 թվականի դեկտեմբերին։ Այդ նպատակով մշակվեցին մասշտաբային նախագծեր, որոնց իրականացման համար զբաղվում էին մի քանի հարյուր որակավորված մասնակգետներ ամբողջ երկրից։ Ունեցած հին գծագրերի միջոցով 2002 թվականի օգոստոսին նրանց հաջողվեց եկեղեցին վերականգնել իր սկզբնական տեսքով՝ ընդհուպ մինչև ինտերիերը։ Նոր վանքը անվանեցին սուրբ Պանտելեիմոնի հիշատակին, արդյունքում այստեղ վերադարձան որոշ արժեքավոր մասունքներ, մասնավորապես այստեղ պահվում է սուրբ Կլրիմենտի մարմարե սարկոֆագը, 11-12-րդ դարերի գեղարվեստը, այն ժամանակվա հին հատակի հատվածներ։ Նշանակալի է, որ ճարտարապետների կողմից պատրաստվեց ապակե հատակ, որի միջով այցելուները կարող են դիտել ներքևում գտնվող ավելի հին վանքի փլատակները։
Ժամանակի հետ վերականգնվեց և Օխրիդի գրադպրոցը, նոր կառույցը ստացավ Սլավոնական համալսարան անվանումը։ Համալսարանն ընդգրկում է մեծ գրադարան՝ հին ձեռագրերի և գրքերի պահպանման համար, ինչպես նաև պատկերասրահ՝ 800-ից ավելի սրբապատկերներով։ Հնագիտական պեղումների արդյունքում հետազոտողները հայտնաբերեցին բազիլիկի հիմքեր, կնքավազաններ, 5-6-րդ դարերի նախշերով խճանկարային հատակներ, մարդիկ և կենդանիներ պատկերող զարդաքանդակներ։ Ղեկավարությունը պլանավորում է հետագայում շարունակել Պլաոշնիկի վերականգնումը և հնարավորինս նրա բոլոր օբյեկտները հասցնել ամբողջական վերականգնման   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիա
Կրասնոյարսկի շրջան (Աստրախանի մարզ)
Կրասնոյարսկի շրջան (Красноярский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնի Յար ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5260 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36796 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7 մարդ/կմ²։
Ժյուսի (Էնայի գավառ)
Ժյուսի  (Jussy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն-Կանտեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02397։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1243 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի 809 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 600-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 209-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 74,2 %, 1999 թվականին եղել է 65,8 %)։ 600 աշխատունակ բնակիչներից 511-ը աշխատում էին (281 տղամարդ և 230 կին), անաշխատանք էին 89-ը (42 տղամարդ և 47 կին)։ 209 անգործունակ մարդկանցից 53-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 75-ը՝ թոշակառու, 81-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Իվիե (Էնայի գավառ)
Իվիե  (Iviers), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Իրսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվեն շրջան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02388։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Վիլեր լե Ռուա
Վիլեր լե Ռուա (Villers-lès-Roye), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 221 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.31 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 147 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 110-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 110 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (53 տղամարդ և 49 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (3 տղամարդ և 5 կին)։ 37 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նարիմանովի շրջան (Աստրախանի մարզ)
Նարիմանովի շրջան (Наримановский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նարիմանով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6100 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 46133 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստրախանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բլայբուրգյան սպանդ
Բլայբուրգյան սպանդ, եզր, որով բնութագրվում են 1945 թվականի մայիսի իրադարձությունները, երբ հարավսլավական պարտիզանները ներխուժել են Ավստրիայի տարածք` Կարինտիա, և Ավստրիայի ու Սլովենիայի սահմանին գտնվող Բլայբուրգ քաղաքի մերձակայքում կազմակերպել են Ավստրիա փախչող խորվաթ ուստաշների ու սլովենացի կոլաբորացիոնիստների զանգվածային սպանդ ։
Ավստրիայում բրիտանական 5-րդ կորպուսի գլխավոր գրասենյակի տվյալներով 1945 թվականի մայիսի 13-ին կորպուսի տարածքում հավաքվել են մոտ 30.000 ռազմագերի և փախստական։ Հաղորդագրությունների համաձայն` ևս 60.000-ը Հարավսլավիայից շարժվում էին դեպի Ավստրիայի հյուսիս ։ Դրանք բոլորը այն մարդիկ էին, ովքեր փախչում էին հարավսլավացի պարտիզաններից` հույս ունենալով հանձնվել բրիտանական զորքերին։ Սակայն բրիտանացիները ստիպված նրանց վերադարձրել են, և նրանք հաղթահարել են երկար տարածություն դժվարամատչելի տեղանքով ։
Նախապատմություն
Ուստաշների կառավարությունը, որը հիտլերյան Գերմանիայի աջակցությամբ ստեղծել էր Խորվաթիայի անկախ հանրապետությունը, ամենասկզբից սկսել է ծրագրել էթնիկ զտումներ սերբերի, հրեաների և գնչուների հանդեպ  ։
Ուստաշների գազանության բնորոշ օրինակ էին Յասենովից համակենտրոնացման ճամբարում զանգվածային մահապատիժները և լլկանքը, որ ապշեցրել էին անգամ գերմանացի և իտալացի զավթիչներին։ 1941 թվականի հուլիսի 10-ին Վերմախտի գեներալ Էդմունդ Գլյայզե-Հորստենաուն գերամանական բարձրագույն զինվորական ղեկավարությանը հայտնում է հետևյալը.
Գեստապոն 1942 թվականի փետրվարի 17-ին Հայնրիխ Հիմլերին հաղորդել է.
Հարավսլավացի պարտիզանների թիվն արագ աճում էր, քանի որ օկուպացված Հարավսլավիայում նրանք միասնական ուժ էին կազմում։ Պարտիզանների կողմն էին անցնում ուստաշների ամբողջ զորամիավորումներ։ 1945 թվականին հարավսլավական պարտիզանների թիվը հասնում էր մոտ 800.000 մարդու, որոնք ձևավորել էին 4 դաշտային բանակներ և հետապնդում էին հիտլերականների ու ուստաշների նահանջող զորքերին։
Իրադարձություններ
Քանի որ ուստաշները, ինչպես նաև սլովենացի կոլաբորացիոնիստները զգուշանում էին անխուսափելի վրեժից, պատերազմի վերջում սկսվում է հիտլերահպատակ մարդկանց` իրենց ընտանիքներով փախուստը Խորվաթիայից ու Սլովենիայից։ 1945 թվականի մայիսի 6-ին խորվաթ կոլաբորացիոնիստների կառավարությունը փախչում է Զագրեբից, քանի որ Վերմախտի զորամսերը նահանջում էին և պատրաստ էին կապիտուլյացիայի ենթարկելու ։ Խորվաթիայի զինված ուժերը սկսում են ավստրիական սահմանի մոտ նահանջել մայիսի 12-ին Բլայբուրգի ուղղությամբ, որտեղ գտնվում էր Մեծ Բրիտանիայի 38-րդ (իռլանդական) հետևակային բրիգադը։ Նահանջողների մեջ էին Խորվաթիայի բարձրաստիճան շատ պաշտոնյաներ, ինչպես նաև քաղաքացիական անձինք։ Պարտիզաններն այս քաղաքացիական անձանց ընդունել են որպես կոլաբորացիոնիստներ, քանի որ նրանք փախչում էին ուստաշների հետ։ Նահանջող ուստաշներին են միանում սերբական չետնիկները և սլովենացի դոմոբրանները։
Հիմնական շարասյունը Ցելեով, Շոշտանով և Սլովեն Գրադեցով ուղևորվում է Դրավոգրադ, և միայն ավելի ուշ շրջվում է Բլայբուրգի կողմը ։ Նրանք սկսում են հանձնվել բրիտանացիներին մայիսի 15-ին, և այդ գործընթացը տևում է մինչև մայիսի 17-ը։ Այդ ժամանակ ուստաշ գեներալներ Իվո Խերենչիչը և Վյեկոսլավ Սերվատցին թարգմանիչների, պրոֆեսոր Դանիել Ցրլյենի և կապի սպա Վլադիմիր Մետիկոշի հետ սկսում են բանակցությւնները բրիտանական զորքերի և պարտիզանների հետ, որոնց ներկայացնում էր Միլան Բաստան։ Համաձայն այդ պահին գործող դաշնակիցների միջև եղած համաձայնության` բրիտանական ուժերը հրաժարվում են կապիտուլյացիան ընդունելուց և համաձայնության են գալիս պարտիզանների հետ։ Հաագայի կոնվեցիայի 20-րդ հոդվածի համաձայն` խորվաթական կապիտուլացված բոլոր ուժերը զինաթափվում են և աստիճանաբար հանձնվում պարտիզաններին։ Վերջիններս, լավ հիշելով ուստաշների գործած չարագործությունները, դաժանությամբ են վարվում նրանց հետ` շատերին մահապատժի ենթարկելով Բլայբուրգից ոչ հեռու` Սլովենիայի Մարիբոր քաղաքի մոտ։
1990 թվականին նախկին պարտիզան Սիմո Դուբաիչը հայտարարում է, որ պարտիզանական ուժեր է ղեկավարել Կոչևսկի Ռոգի մոտ և հրաման է ստացել գլխատելու հանձնվածներին, այդ թվում` քաղաքացիական անձանց ։
Սլովենիայով նահանջելու ժամանակ կոլաբորացիոնիստների` Ավստրիայում գտնվելու ժամանակ զինված բախումներ են տեղի ունենում նրանց և պարտիզանների միջև։ Դրանցից ամենամեծը տեղի է ունենում Պոլյանայի մոտ։ Փախստականների զգալի մասը ստիպված վերադառնում է Հարավսլավիա (նրանցից շատերը ճանապարհին մահանում են սովից)։ Հարավսլավիայում նրանք կրկին ստանում են քաղաքացիության կարգավիճակ ։
Զոհերի քանակ
Բլայբուրգի մոտ մահացածների թիվը վիճաբանությունների առիթ է դարձել։ Կան հարցի մոտեցման երկու հիմնական տարբերակներ, որոնք տարբերակվում են հետևյալ սկզբունքով.
Բլայբուրգյան հուշահամալիր
Մայիսի 15-ը Խորվաթական օրենսդիր մարմնի 1995 թվականի որոշմամբ ամեն տարի նշվում է Բլայբուրգի և Խաչի ճանապարհի զոհերի հիշատակի օր ։
Առաջին անգամ խորվաթ հետազոտողները գաղտնի այցելել են Բլայբուրգի հուղարկավորումների վայր 1952 թվականին, իսկ կանոնավոր այցելությունները սկսվել են 1960-ական թվականների սկզբներին ։ 1977 թվականին առաջին անգամ այս տեղանք է այցելել խորվաթ բարձրաստիճան հոգևորական կարդինալ Ֆրանյո Շեպերը ։
Ամեն տարի այս վայր են այցելում բարձրաստիճան հոգևորականներ` կաթոլիկ և մուսուլման։ Խորվաթիայի վարչապետներ Իվիցա Ռաչանը և Իվո Սանադարը հուղարկավորումների տեղանք են այցելել 2002 և 2004 թվականներին ։ Իրադարձությունների 60-ամյակի առիթով հավաքվել է մարդկանց հոծ բազմություն, որի առաջ ելույթ են ունեցել օրենսդիր մարմնի խոսնակ Վլադիմիր Շեքսը և մուսուլմանական համայնքի ղեկավար Շևկո Օմերբաշիչը ։ 2006 թվականին այստեղ պաշտոնապես այցելել են նախարարներ Ջուրջ Ադլեշիչը, Դամիր Պոլանչեցը և բոսնիացի քաղաքական գործիչ Մարտին Ռագուժը ։ 2007 թվականին իրադարձությունների տեղում կառուցվել է նոր խորան ։
2008 թվականին հիշատակի արարողություններին մասնակցել է ավելի քան 10.000 մարդ ։ Այդ արարողությունը գլխավորել են եպիսկոպոս Սլոբոդան Շտամբուկը և Խորվաթիայի իսլամական համայնքի ներկայացուցիչ Իդրիզ Բեշիչը ։ Խորվաթիայի Սաբորի (բարձրագույն օրենսդիր մարմին) կողմից ներկա է եղել Խորվաթական գյուղացիական կուսակցության քարտուղար Իոսիպ Ֆրիշչիչը, իսկ խորվաթական կառավարության կողմից` նախարար Բերիսլավ Ռոնչևիչը ։ Այդ ժամանակ Խորվաթիայի ու Սլովենիայի կառավարությունները ձեռք են բերել համաձայնություն համագործակցելու ռազմական գերեզմանոցների շուրջ (համանման համաձայնություն Սլովենիան նախկինում ձեռ էր բերել Իտալիայի ու Գերմանիայի հետ) ։
Սլովենիայի կառավարության հաղորդմամբ Տեզնոյում` զանգվածային հուղարկավորությունների տեղում, նախատեսվում է ձևավորել հուշահամալիր և գերեզմանոց ։
Հեռախոսային հարցումների ժամանակ, որ կազմակերպել է Խորվաթիայի ռադիոհեռուստատեսությունը 2007 թվականի մայիսին «Կիրակի` ժամը 2-ին» (Nedjeljom u dva) ծրագրի շրջանակներում, հեռուստադիտողները պատասխանել են հետևյալ հարցին. «Ու՞մ հանցագործություններն եք ավելի դաժան համարում` ուստաշների՞, թե՞ հարավսլավացի պարտիզանների» ։ Ստուդիա են զանգահարել 23.672 հեռուստադիտող, որոնց 73 %-ը հայտարարել է, որ ավելի դաժան են եղել պարտիզանների գործողությունները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի պատմություն Կատեգորիա:Սլովենիայի պատմություն Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ Կատեգորիա:Ռազմական հանցագործություններ
Բիո-Սավարի օրենք
Բիո-Սավարի օրենք, էլեկտրական հոսանքի ստեղծած մագնիսական դաշտի լարվածությունը որոշող օրենք։ Հայտնաբերել են ֆրանսիացի գիտնականներ Բիոն և Սավարը 1820 թվականին, իսկ ձևակերպումը ընդհանուր տեսքի է բերել Լապլասը։ Ըստ այդ օրենքի, տվյալ կետում (M) հոսանքակիր հաղորդչի \Delta l հատվածի առաջացրած մագնիսական դաշտի լարվածությունը՝  հատվածով I անցնող հոսանքի ուժն է (\Delta l–ի համար որպես ուղղություն ընտրվում է հոսանքի ուղղությունը), \theta-ն՝ \Delta l–ի և r շառավիղ–վեկտորի կազմած անկյունը (\Delta l<<r), k-ն՝ միավորների համակարգի ընտրությունից կախված համեմատականության գործակիցը։ \Delta H վեկտորն ուղղահայաց է \Delta l–ով և r-ով տարած P հարթությանը, իսկ նրա ուղղությունը որոշվում է խցանահանի կանոնով։ Հոսանքակիր հաղորդչի ստեղծած մագնիսական դաշտի արդյունարար լարվածությունը (H)  M կետում հավասար է հաղորդչի բոլոր \Delta l տարրերով պայմանավորված \Delta H մեծությունների վեկտորական գումարին։ Մասնավորապես, d հեռավորության վրա ուղիղ հոսանքակիր հաղորդչի մագնիսական դաշտի լարվածությունը՝ H = k2I/d, R շառավղով շրջանային կոնտուրի կենտրոնում՝, կոնտուրի առանցքով կենտրոնից d(d>>R) հեռավորության վրա՝ , իսկ n գալարանի սոլենոիդի առանցքի վրա՝ ։ Բիո-Սավարի օրենքն արտահայտող բանաձևով կարելի է հաշվել նաև \Delta B մագնիսական ինդուկցիան։
CGS համակարգի միավորներով հաշվելիս \Delta H-ը պետք է բազմապատկել \mu մագնիսական թափանցելիությամբ, իսկ SI համակարգի միավորներով հաշվելիս, \mu–ից բացի՝ նաև վակուումի \mu_0 մագնիսական թափանցելիությամբ ( հն/մ)։
Կոնտուրով հոսող հոսանքի համար
Դիցուք, I անընդհատ հոսանքը հոսում է \gamma կոնտուրով, որը գտնվում է վակուումում։ Եթե կետն է, որի նկատմամբ դիտարկվում է դաշտը, ապա մագնիսական դաշտի ինդուկցիան այդ կետում արտահայտվում է ինտեգրալով` Իսկ եթե որպես հաշվարկման կետ վերցնենք այն կետը, որտեղ պետք է գտնենք մագնիսական ինդուկցիայի վեկտորը,ապա բանաձևը հեշտանում է` d\mathbf B - ի ուղղությունը ուղղահայաց է այն հարթությանը, ուր գտնվում են և  վեկտորները։ Մագնիսական ինդուկցիայի վեկտորի ուղղությունը կարելի է որոշել աջ պտուտակի կանոնով։ Միավորների միջազգային համակարգում d\mathbf B-ի վեկտորի մոդուլը որոշվում է` Վեկտորական պոտենցիալը տրվում է ինտեգրալով`
Բաշխված հոսանքների համար
Այն դեպքում, երբ մագնիսական դաշտի աղբյուր հանդիսանում են բաշխվող հոսանքները, որոնք բնութագրվում են վեկտորական դաշտի խտության հոսանքով` j, Բիո Սավարի օրենքը Միավորների միջազգային համակարգում կընդունի հետևյալ տեսքը` որտեղ j = j(r), dV - ծավալի տարրն է, իսկ ինտեգրումը տարածվում է ամբողջ միջակայքում, որտեղ j≠0.
Վեկտորական պոտենցիալը տրվում է ինտեգրալով`
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ Կատեգորիա:Էլեկտրամագնիսականություն
Կիրստենբոշ ազգային բուսաբանական այգի
Կիրստենբոշ ազգային բուսաբանական այգի (Kirstenbosch National Botanical Garden), բուսաբանական այգի Քեյփթաունում՝ Սեղանաձև լեռան արևելյան ստորոտում։ Այգին հանդիսանում է երկրի ինը ազգային բուսաբանական այգիներից մեկը, որն ընդգրկում է Հարավային Աֆրիկայի վեց տարբեր կենսաբազմազանություններից հինգը և կառավարվում է Հարավային Աֆրիկայի կենսաբազմազանության ազգային ինստիտուտի (SANBI) կողմից։ Մինչև 2004 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կառույցը հայտնի էր որպես ազգային բուսաբանական ինստիտուտ։
Ստեղծվել է 1913 թվականին՝ պահպանելու երկրի եզակի բուսականությունը։ Կիրստենբոշը մեծ տեղ է հատկացնում բնիկ բույսերի մշակմանը։
Այգին ներառում է մի մեծ ջերմոց (Բուսաբանական հասարակական ջերմոց), որտեղ ցուցադրվում են բույսեր տարբեր շրջաններից, այդ թվում սավաննայից, ֆինբոշից, կառուից և այլն։ Բացօթյա տարածքում ուշադրության կենտրոնում են Կապի շրջանին բնորոշ բույսերը։
Պատմություն
1660 թվականին Յան վան Ռիեբեկի հրամանով Նիդերլանդների գաղութի պարագծի որոշակի պաշտպանության համար տնկվել է վայրի նշենու և մորենու ցանկապատ։ Յան վան Ռիեբեկի ցանկապատ կոչվող այս հատվածները դեռևս պահպանվում են Կիրստենբոշում։ Ցանկապատը համարվում է տեղական նշանակության ժառանգություն ։ Բուսաբանական այգու տարածքը օգտագործվել է անտառանյութի բերքահավաքի ժամանակ։
Այգու անվան Կիրստեն հատվածը գալիս է 18-րդ դարում հողատարածքի կառավարիչ Ջ. Ֆ. Կիրստենի անունից, բոշ հատվածը հոլանդերեն «անտառ» կամ «թուփ»։
1811 թվականին, երբ գաղութի սեփականության իրավունքն անցավ Բրիտանիային, Կիրստենբոշի տարածքի օգտագործման մեջ փոփոխություններ տեղի ունեցան։ 1823 թվականին այգին ձեռք բերեց Էքստեեն ընտանիքը, հետագայում այն դարձավ Կլոետե ընտանիքինը (հայտնի տոհմ Քեյփում)։ Նրանց օրոք տարածքն ավելի մշակվեց, տնկվեցին կաղնու, պտղատու ծառեր և խաղողի այգիներ։ 1895 թվականին հողատարածքը ձեռք է բերել Սեսիլ Ջոն Ռոդսը, որից հետո տարածքը դարձավ անմշակ, խոզերի մեծ խմբեր սնվում էին կաղիններով և թավալվում ջրավազաններում։ Հայտնի Կամֆորա պողոտան (Camphor Avenue) տնկվել է 1898 թվականին։ Կիրստենբոշ այգիների տարածքը Սեսիլ Ռոդսը նվիրաբերել է պետությանը (Սեսիլ Ռոդսը մահացել է 1902 թվականին)։
Տարածքի պատմությունը որպես բուսաբանական այգի սկսվում է Քեմբրիջի համալսարանի բուսաբան Հենրի Հարոլդ Պիրսոնից, որը 1903 թվականին եկել է Կապի գաղութ Հարավային Աֆրիկյան քոլեջի (Քեյփթաունի համալսարան) նոր Բուսաբանության ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը զբաղեցնելու համար։ 1911 թվականի փետրվարին Պիրսոնը Կիրստենբոշի տարածք այցելեց սայլակով գնահատելու դրա հարմարավետությունը որպես բուսաբանական այգի։ 1913 թվականի հուլիսի 1-ին գաղութի կառավարությունը տարածքը տրամադրեց այդ նպատակի համար տարեկան £ 1000 բյուջեով։ Տնօրենի պաշտոնի համար աշխատավարձ նախատեսված չէր, սակայն Պիրսոնը պաշտոնն ընդունեց առանց վարձատրության։ Նա ապրում էր այգում դժվար և սուղ հանգամանքներում։
Պիրսոնին դիմակայելը դժվար էր։ Տարածքը պատված էր բուսականությամբ, բնակեցված էր վայրի խոզերով, մոլախոտերով ու տնկված այգիներով։ Դրամական միջոցները սուղ էին, բյուջեն համալրվում էր վառելափայտի և կաղնու վաճառքով։ Պիրսոնը սկսեց աշխատանքը Կիրստենբոշի "The Dell" տարածքում՝ տնկելով ցիկադեներ, որոնք այսօր էլ տեսանելի են։
Պիրսոնը մահացել է 1916 թվականին թոքաբորբից։ Նա թաղվել է իր սիրելի այգում, և նրա տապանագիրը դեռ այգում է։ 1913 թվականից սկսած այգին հաջորդաբար գտնվել է «Հարավային Աֆրիկայի բուսաբանական հանրության», «Հարավային Աֆրիկայի ազգային բուսաբանական այգիների», Ազգային բուսաբանական ինստիտուտի և Հարավային աֆրիկյան կենսաբազմազանության ինստիտուտի (SANBI, 2004 թվականից) ենթակայության ներքո։ 2013 թվականին այգին նշել է իր 100-ամյակը և թողարկել «Կիրստենբոշ. ամենագեղեցիկ այգին Աֆրիկայում» հուշագիրքը։
Ճանաչում
2015 թվականին Միջազգային զբոսայգու զբոսաշրջային պարգևների կենտրոնը Կիրստենբոշ բուսաբանական այգին հայտարարել է «Տարվա միջազգային այգի» ։
Հարավային Աֆրիկայի կենսաբազմազանության ազգային ինստիտուտ
1951 թվականին Պրետորիայի բուսաբանական բաժնից ստեղծվեց Բուսաբանական հետազոտությունների ինստիտուտը (BRI), որն իր հերթին 1989 թվականին դարձել է Ազգային բուսաբանական ինստիտուտ (NBI): 2004 թվականին Ազգային բուսաբանական ինստիտուտն ընդրկվեց ավելի լայն կազմավորման՝ Կենսաբազմազանության ազգային ինստիտուտի (SANBI) մեջ։ 1921 թվականից Ազգային բուսաբանական ինստիտուտը հրատարակել է Bothalia գիտական բուսաբանական ամսագիրը, որը 2014 թվականին անվանափոխվել է Bothalia – African Biodiversity & Conservation արտացոլելու  Կենսաբազմազանության ազգային ինստիտուտի ավելի լայն շրջանակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում Կատեգորիա:Քեյփթաունի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Հարավային Աֆրիկայի բուսաբանական այգիներ Կատեգորիա:1913 հիմնադրված բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Չոռնի Յառի շրջան
Չոռնի Յառի շրջան (Черноярский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չոռնի Յառ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20362 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստրախանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վլադիմիր Գորբ
Վլադիմիր Գորբ (Горб, Владимир Александрович, ), խորհրդային գեղանկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ, մանկավարժ, Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։
ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1970), Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Գորբը ծնվել է 1903 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, Օդեսայում։
1920 թվականին ընդունվել է Օդեսայի գեղարվեստական ինստիտուտը։ Սովորել է Կիրիակ Կոստանդիի, Պ. Վոլոկիդինի, Տ. Ֆրաերմանի, Մ. Զամեչեկայի մոտ ։
1930 թվականին Գորբը ավարտել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Լենինգրադի պաշտպանություն։ Շինարարություն» (ակումբի սրահի նախշազարդման մասնակից) նկարը։ 1933-1935 թվականներին Գորբը սովորել է ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, Ալեքսանդր Սավինովի ղեկավարությամբ ։
1925 թվականից Վլադիմիր Գորբը մասնակցել է ցուցահանդենսերի։ Նկարել է դիմանկարներ, բնանկարներ, ժանրային կոմպոզիցիաներ և նատյուրմորտներ։ Աշխատել է յուղաներկի, ջրաներկի, մատիտի նկարչության տեխնիկայով։ Նկարչի անձնական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Լենինգրադում, 1967 թվականին։
1937 թվականից Վլադիմիր Գորբը եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ ։
Ավելի քան կես դար Վլադիմիր Գորբը նվիրել էր մանկավարժական աշխատանքին, նախ` Տավրիկյան արվեստի դպրոցում (1930-1931), ապա Համառուսական արվեստի ակադեմիայի Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում (1937-1947 թթ., տնօրեն` 1942-1947 թթ.) և Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում (1931-1979), որտեղ պրոֆեսոր է եղել 1972 թվականից ։
1942 թվականի փետրվարին փոխարինելով Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն Կ. Լեպիլովին` ղեկավարել է Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի տարհանումը շրջափակված Լենինգրադից Թիֆլիս, ապա Սամարղանդ։ 1944 թվականին շրջափակումը հանելուց հետո ղեկավարել է աշակերտների վերադարձը դպրոց, նախ Սերգիև Պոսադ, իսկ հուլիսին` Լենինգրադ։ 1942-1947 թվականներին եղել է Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։
1970 թվականին երկար տարիների արգասավոր գեղարվեստական և մանկավարժական գործունեության համար Վլադիմիր Գորբին շնորհվել է Ռուսական ֆեդերացիայի արվեստի վաստակավոր արտիստ պատվավոր կոչում։
Մահացել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, Լենինգրադում, իր կյանքի 85-րդ տարում։
Վ. Գորբի աշխատանքները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանի հավաքածուներում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում` Ռուսաստանում, Չինաստանում, Ուկրաինայում, Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
Գրիգալեթ
Գրիգալեթ (გრიგალათი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա՝ Չխերիմելա գետի ձախ ափին։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 48 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 370 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Բեռնարդինո Ռամացինի
Բեռնարդինո Ռամացինի (Bernardino Ramazzini, ), իտալացի բժիշկ, աշխատանքի հիգիենայի հիմնադիրներից։