cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան
Վեցերորդ ցուցասրահ. հեռավորարևելյան արվեստ
12-19րդ դարերի չինական ու ճապոնական աշխատանքներ ։
Յոթերորդ ցուցասրահ. փղոսկրե իրեր, նկարազարդ գրքեր
12-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի առաջին կեսի եվրոպական արվեստի գործեր ։
Ութերորդ ցուցասրահ. Գերմանիայի, Հոլանդիայի, Ֆլանդրիայի, Իտալիայի 15-17-րդ դարերի նկարներ, քանդակներ
Ցուցադրվող գործերի թվում են Դիրկ Բոուտսի «Ավետումը», Ռոջեր վան դեր Վեյդենի, Պետեր Պաուլ Ռուբենսի («Հելեն Ֆուրմենի դիմանկարը»), Անտոնի վան Դեյկի «Տղամարդու դիմանկարը», Ֆրանս Հալսի «Սառա Հեսսիքսի դիմանկարը», Ռեմբրանդտի «Պալաս Աթենան» ու «Ծերունու դիմանկարը», Չիմա դա Կոնելիանոյի «Սրբազան զրույցը», Վիտտորե Կարպաչոյի «Սուրբ ընտանիքը», Դոմենիկո Գիրլանդաոյի «Աղջկա դիմանկարը»...
Տասներորդ ցուցասրահ. 18-րդ դարի ֆրանսիական դեկորատիվ արվեստ
Ցուցադրված են պաստառներ, կահույքի ու ոսկերչական արվեստի նմուշներ
Տասնմեկերորդ ցուցասրահ. 18-րդ դարի ֆրանսիական գեղանկարներ, քանդակներ
Ցուցադրանքում ընդգրկված են նաև Յուբեր Ռոբերի նկարները, Հուդոնի, Ժան-Բատիստ Լմուայենի, Պիգալի, Կաֆիերիի քանդակները ։
Տասներկուերորդ ցուցասրահ. 18-19-րդ դարերի ֆրանսիական ոսկեղեն
Ժակ Ռոտիերի և Անտուան-Սեբաստիան Դյուրանի ոսկերչական աշխատանքների նմուշներ ։
Տասնվեցերորդ ցուցասրահ. René Lalique ոսկերչական հավաքածու
Ցուցադրված է Ռենե Լալիքի՝ գեղարվեստական ապակեգործության ու ոսկերչության՝ աշխարհում կարևորագույններից մեկը համարվող հավաքածուն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լիսաբոնի թանգարաններ Կատեգորիա:1969 հիմնադրված թանգարաններ
Էնսիելի
Էնսիելի (Эҥсиэли хочото), հովիտը Կենտրոնական Յակուտիայի հարթավայրում՝ Լենա գետի ձախ ափին ։ Հովիտներից մեկը գտնվում է Սախա-Յակուտիայի Հանրապետության կենտրոնական մասում, Տույմաադա և Էրկեենի հովիտների հարևանությամբ։
Պատմություն
Էնսիելին գտնվում է Տույմաադայի հյուսիսում։ Նամսկի ուլուս (շրջան) ադմինիստրատիվ շրջանի միավոր է, կարևոր գյուղատնտեսական կենտրոն։
Թվարկված երեք հովիտներից Էնսիելին ամենամեծն է իր մակերեսով և երկարությամբ։
Ըստ ավանդության՝ Էնսիելին Օմագա Բայայի հետնորդների՝ Նամսկի ուլուսի բնօրրանն է։
Կարծիք կա, որ նամսկիուլուսցիների նախնիները կրել են Էնսիելի տոհմական անունը, որն առաջացել է Օմագա Բայա ցեղի նախամայր Ենգասալի անունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հովիտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարան
Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի լանդային աստղադիտարան (Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl), աստղադիտարան Գերմանիայի Հայդելբերգ քաղաքում՝ Կյոնիգշտուլ բլուրի մոտ։ Այս աստղադիտարանի նախորդը, սկզբից բացվել էր 1774 թ. Մանհայմ քաղաքում, սակայն դիտարկումների պայմանների վատթարացումը ստիպեցին այն տեղափոխել Կյոնիգշտուլի մոտ 1898 թ.։ Աստղադիտարանը Հայդելբերգի համալսարանի Աստղագիտության կենտրոնի մասն է։ Մաքս Պլանկի աստղագիտության ինստիտուտը բացվեց աստղադիտարանից ոչ հեռու 1967 թ.։ 2006 թ. տվյալներով աստղադիտարանի տնօրենն է Անդրեաս Քյուրենբախը (Andreas Quirrenbach)։
Պատմություն
Աստղադիտարանի գործիքները սկզբում օգտագործվում էին Մանգեյմի աստղադիտարանում։ Դիտարկման պայմանների վատթարացման պատճառով աստղադիտարանը ժամանակավորապես տեղափոխվեց Կառլսռուե 1880 թ.։ Հետագայում, 1898 թ. հունիսի 20-ին նոր աստղադիտարանը բացվեց Կյոնիգսթուլում։ Աստղագիտական ինստիտուտը ներառում էր երկու բաժին, աստղաֆիզիկայի, որը ղեկավարում էր Մաքս Վոլֆը և աստղաչափական, Կառլ Վալենտայնի ղեկավարությամբ։ Վալենտայնը Մանգեյմի և Կարլսռուեի աստղադիտարանների տնօրենն էր։
Աստղադիտարանի հիմնական հետազոտությունների ուղղությունները եղել են՝ միգամածությունների հետազոտությունները և աստերոիդների որոնումը։ Վոլֆը, նրա աշխատակիցները և հետնորդները հայտնաբերել են ավելին քան 800 աստերոիդներ, ներառյալ առաջին հայտնաբերված Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդը (588) Աքիլլեսը 1906 թ.։ Աստղադիտարանը դադարեց լինել գերմանական ֆեդերացիայի ինստիտուտ 2005 թ., երբ այլ երկու հաստատությունների հետ, Տեսական աստղաֆիզիկայի ինստիտուտի (Institute of Theoretical Astrophysics) և Աստղագիտական հաշվողական ինստիտուտի (Astronomical Calculation Institute), միավորվեց այժմյան Հայդելբերգի համալսարանի մեջ։
Արտաքին հղումներ
Աստղադիտարանի պաշտոնական կայք
Տես նաև
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Գերմանիայում
Արսենի Տարկովսկի
Աշխարհահռչակ ռեժիսոր Անդրեյ Տարկովսկու հայրն է ։
(4017) Դիսնեյա
(4017) Դիսնեյա (Disneya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 21-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,585319 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,326 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8446 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1518,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,237101 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,02° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարիներ Մարկ II
Մարիներ Մարկ II, ՆԱՍԱ-ի կողմից նախագծվող ավտոմատ միջմոլորակային կայանների ընտանիք, որոնք նախատեսված էին արտաքին Արեգակնային համակարգի հետազոտությունների համար։ Նախագծումը և իրականացումը պետք է կատարեր Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիան 1990 թվականից սկսած մինչև 2010 թվականը ։
Նկարագիր
1970-ականների «Ֆլագշիփ» բազմամիլիարդանի նախագծից հետո, 80-ականներին ՆԱՍԱ-ն փնտրում էր նոր նախագիծ, որն ավելի մատչելի կլիներ 1990-ականներին և հետագայում իրականացման համար։ Երկու նախագիծ ներկայացվեցին ՆԱՍԱ-ի Արեգակնային համակարգի հետազոտությունների կոմիտեին 1983 թվականին, դրանք էին՝ Մոլորակների դիտարկման ծրագիրը և Մարիներ Մարկ II-ը։
Դիտարկման (Observer) ծրագիրը, որը սկսվեց Մարսի Դիտարկող ԱՄԿ-ով, ներառում էր ցածր գնով առաքելությունների շարք դեպի ներքին Արեգակնային համակարգի մարմիններ, և հիմնված էր արդեն իրականացված Երկրի արբանյակների նախագծերի սարքերի վրա։ Մինչդեռ Մարիներ Մարկ II ծրագիրը նախատեսում էր մեծ տիեզերական սարքերի շարք արտաքին Արեգակնային համակարգի հետազոտման համար։
Մարիներ Մարկ II ծրագրում նախատեսվում էր օգտագործել ընդունված կառուցվածք, փորձված սարքեր և ծրագրային ապահովում, որոնցից շատերը արդեն փորձարկվել էին ավելի վաղ իրականացված ծրագրերում, այնպիսիք ինչպիսին էին Վոյաջեր և Գալիլեո ծրագրերը, ինչպես նաև պետք է օգտագործեին նոր տեխնոլոգիաներ, օրինակ՝ բարելավված գիրոսկոպներ։ Ամեն ինչ արրվում էր, որպեսզի կրճատվեին ծախսերը։ Հույս կար, որ այս նոր մոտեցման միջոցով հնարավոր կլինիեր իջեցնել ամեն առաքելության գինը մինչև 400 միլիոն ԱՄՆ դոլար, որը մոտավորապես կազմում էր Գալիլեո սարքի առաքելության գինը։
Այս ծրագրի երկու առաջին առաքելությունները նախատեսվում էին՝ դեպի Սատուրն և նրա արբանյակ Տիտանը, այն կոչվում էր Սատուրնի ուղեծրակայան/Տիտանի իջեցվող սարք, կամ անգլերեն հապավում SOTP (ավելի ուշ այն դարձավ Կասինի առաքելություն ) և դեպի գիսաստղ և աստերոիդ ուղղված՝ Գիսաստղի անցում աստերոիդի անցում (CRAF), երկու առաքելություններն էլ հաստատվեցին Կոնգրեսի կողմից 1990 թվականին։
Մյուս Մարիներ Մարկ ծրագրի տիեզերական սարքերն էին՝ ԵՏԳ-ի կողմից իրականացվող CRAF առաքելության հետնորդ, Գիսաստղի միջուկի նմուշի վերադարձ (կամ CNSR) առաքելությունը, որը հետագայում դարձավ Ռոզետա); Պլուտոնի արագ անցում առաքելությունը (ավելի ուշ Պլուտոն Կոյպեր Էքսպրես, և ի վերջո իրականացվել է, որպես Նոր Հորիզոններ), և Նեպտունի ուղեծրակայանը մթնոլորտային զոնդերով։
Այնուհանդերձ, Կոնգրեսի կողմից 1992-93 թվականների ֆինանսական տարվա բյուջեի կրճատումների պատճառով ՆԱՍԱ-ն ստիպված եղավ դադարեցնել CRAF առաքելությունը և հետաձգել Կասինիի արձակումը 1996 ապրիլից մինչև 1997 թվականի հոկտեմբեր։ Այս առաքելությունը փրկելու համար ՆԱՍԱ-ն ստիպված եղավ զգալիորեն փոփոխել Կասինի սարքի նախագիծը ընդհանուր գինը կրճատելու համար, ինչպես նաև որպեսզի հնարավոր լինի արձակման ընթացքում օգտագործել Տիտան IV կրող հրթիռը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավտոմատ միջմոլորակային կայաններ Կատեգորիա:ՆԱՍԱ-ի նախագծեր Կատեգորիա:Չիրականացված առաքելություններ
Լևոն Ալթունյան
Լևոն Ալթունյան, հայ բժիշկ անեսթեզիոլոգ, Հայաստանի առողջապահության նախարար (2016 սեպտեմբերի 27-ից)։ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ է։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Երևանում ։ 1976-1978 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1979-1985 թվականներին սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում ։
Լևոն Ալթունյանը 1986-1987 թվականներին Հրազդանի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցում աշխատել է որպես շտապօգնության բժիշկ օրդինատոր, 1987-1989 թվականներին՝ որպես բժիշկ անեսթեզիոլոգ։ Դրանից հետո՝ մինչև 1995 թվականը, որպես բժիշկ անեսթեզիոլոգ աշխատել է Երևանի վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում։
1995-1999 Լևոն Ալթունյանը եղել է Արգո ՍՊԸ-ի տնօրենը, 1996-2016 թվականներին՝ «Էֆես» ապահովագրական ՓԲԸ-ի (2004-ից՝ «Ինգո Արմենիա» ապահովագրական ՓԲԸ) գործադիր տնօրենը։ 2002-2006 թվականներին եղել է «Ապահովագրական շուկայի ասոցիացիայի» (ԻԱՄ) հիմնադիր նախագահ, 2012-2016 թվականներին՝ Հայաստանում գյուղական տարածքների տնտեսական զարգացման հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, 2014-2016 թվականներին՝ Հայաստանի արդյունաբերողների և գործարարների (գործատուների) միության նախագահության անդամ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նշանակվել է ՀՀ առողջապահության նախարար ։
Անձնական տվյալներ
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի՝ Նորայր Ալթունյանը ։ Տիրապետում է անգլերենին և ռուսերենին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ անեսթեզիոլոգներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նախարարներ
Դուբաշի
Դուբաշի (Дубаши), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պրոլետարսկոե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Պրոլետարսկոե (Пролетарське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Լոսևկա։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրոլետարսկոե գյուղում բնակվում էր 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,69 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 162,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1670 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1768)
Ժողովածու (1768), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1768 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Հովսեփ աբեղա գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,5×14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 358 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 20բ, 117բ, 159ա, 162ա, 291ա, 358ա ։
Կառլ Ռեյնմուտ
Կառլ Վիլհելմ Ռեյնմուտ (Karl Wilhelm Reinmuth, ), գերմանացի աստղագետ։
Հայտնաբերել է մոտ 400 աստերոիդ և 2 գիսաստղ։ Նրա պատվին է անվանվել (1111) Ռեյնմուտիա աստերոիդը։
Օստրովիե
Օստրովիե (Острівя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գաղմա Քարիատա
Գաղմա Քարիատա (გაღმა ქარიატა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 6 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 22 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 476 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Մուրսիա (քաղաք)
Մուրսիա, քաղաք Իսպանիայի հարավ-արևելքում։ Համանուն պատմական մարզի, ինքնավար համայնքի և պրովինցիայի կենտրոնն է։ Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի ունի 441354 բնակիչ (1978)։ Տրանսպորտային հանգույց է, բնական մետաքսի արտադրության կենտրոն։ Կա պտուղ-բանջարեղենի պահածոների արդյունաբերություն, մոտոցիկլետների, պահածոների արդյունաբերության սարքավորումների, ապակու, բամբակե գործվածքների արտադրություն։ Ունի համալսարան։ Մուրսիայում պահպանվել է տաճար (14-16-րդ դարերի) և եկեղեցի (Սան Էստեբան, 16-րդ դար)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի համալսարանական քաղաքներ
Խիուազ Դոսպանովա
Խիուազ Կաիրովնա Դոսպանովա (Хиуаз Қайырқызы Доспанова, ), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից խորհրդային ​​օդաչու, շտուրման-հրաձիգ։ Ղազախստանի ժողովրդական հերոս (2004)։
Կենսագրություն
Խիուազ Դոսպանովան ծնվել է 1922 թվականի մայիսի 15-ին Գուրևի մարզի Գանյուշկինո գյուղում։ Ծագումով մասկար տոհմի բայուլի ցեղից էր ։
1940 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Ուրալսկ քաղաքի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը և ատեստատի հետ ստացել տեղական ավիաակումբի պահեստային օդաչուի վկայական։ Եղել է գերազանց աշակերտուհի, լավագույն ակտիվիստներից մեկը՝ պիոներ ջոկատավարուհի, դպրոցի կոմերիտական կազմակերպության քարտուղար, 1940 թվականի ամռանը հաջողությամբ ավարտել է և՛ տասներորդ դասարանը, և՛ ավիաակումբը, որից հետո մեկնել է Մոսկվա և դիմել Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ուժերի ակադեմիա։ Մերժումից հետո դիմել է Մոսկվայի առաջին բժշկական ինստիտուտ, նրան ընդունել են առանց քննության։ Մեկ տարի չանցած սկսվել է պատերազմը։
1941 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Խիուազը և իր համակուրսեցի Տատյանա Սումարոկովան գրանցվել են ընդունելության Մարինա Ռասկովայի մոտ, ով զբաղվել է կանանց ավիացիոն գնդերի ձևավորմամբ։ Աղջիկներին ընդունել և գրանցել են շտուրմանների խմբում։ 1941 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ապագա օդաչուները ժամանել են գնդերի կազմավորման վայր՝ մերձվոլգյան Էնգելս քաղաք։ Այստեղ նրանք արագացված դասընթաց են անցել Էնգելսի ռազմական ավիացիայի օդաչուների դպրոցում։
Խիուազ Դոսպանովան ընդունվել է 588-րդ գիշերային ռմբակոծիչ ավիացիոն գնդում՝ որպես շտուրման-հրաձիգ։ Նա մարտական ​​առաջադրանքներ է կատարել Հարավային ճակատում, Հյուսիսային Կովկասում, Անդրկովկասում, Ուկրաինայում և Բելառուսում ։ Երկու անգամ խիզախ օդաչուն ծանր վիրավորվել է, բայց կրկին վերադարձել է ծառայության և Բեռլինի մոտ դիմավորել հաղթանակը։
Խիուազը իր հայրենի Արևմտյան Ղազախստանի կուսակցության շրջկոմի հրահանգչից դարձել է Ղազախստանի Կոմերիտմիության կենտրոնական կոմիտեի քարտուղար։ 1951 թվականին ընտրվել է Ղազախական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր և հենց առաջին նստաշրջանում՝ նախագահության քարտուղար։ Մինչ թոշակի անցնելը Խիուազ Կայրովնան եղել է Ալմա-Աթայի կուսակության քաղկոմի քարտուղարը՝ ակտիվորեն մասնակցելով մայրաքաղաքի կյանքին։
1950-ականների վերջերին առաջնագծում ստացած վերքերի և կոնտուզիաների հետևանքները իրենց զգացնել են տվել։ Խիուազի առողջական վիճակը նկատելիորեն վատացել է։ Չհասնելով նույնիսկ քառասուն տարեկան, 1959 թվականին նա ստիպված անցնել է թոշակի։
Խիուազ Դոսպանովան մահացել է 2008 թվականի մայիսի 20-ին ՝ ազդրի կոտրվածք ստանալուց հետո։ Թաղվել է Ալմաթիի Կենսայսկոե գերեզմանատանը։
Ընտանիք
Ամուսինը՝ Շակու Ամիրով, ունեցել է երկու որդի։ Կրտսերը մահացել է երկու տարեկան հասակում, ավագը՝ Երբոլատ Ամիրովը, Ղազախստանի Սաթպաևի անվան ազգային տեխնիկական համալսարանի դասախոս է։ Թոռները՝ Բայան Շաքու, Կանատ Շաքու։
Վավերագրական ֆիլմեր
Խիուազ Դոսպանովա։ Հասցնել շնորհակալություն հայտնել (Ղազախստան, 2005, Մուրատ Ժակիբաև, Լև Վախիտով) ։
Նազիյա (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Նազիյա (Назия), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 241 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալբերտոզավր
Ալբերտոզավր - տիրանոզավրերի ընտանիքի Տերապոդներ ցեղից։ Ապրել են Հյուսիսային Ամերիկայի արևմտյան մասում (Ալյասկայից մինչև Տեխաս) վերին կավճի դարաշրջանում (76 - 65 միլիոն տարի առաջ)։ Albertosaurus sarcophagus տեսակի արեալն ընկած է եղել ժամանակակից Կանադայի Ալբերտա նահանգում, այստեղից էլ եկել է նրա անվանումը։
Այս տեսակի ուսումնասիրությունները կատարվում են 1884 թվականից, հայտնաբերվել է ընդամենը երեսուն դինոզավրի մնացորդներ, ինչ թույլատրել է գիտնականներին ավելի լավ ուսումնասիրել ալբերտոզավրի անատոմիան, քան նրա ազգակիցներինը։ Մի վայրում գտնված քսան տարբեր տարիքի մարմինները (որը կարող է ապացույց լինել այն բանին, որ նրանք ապրել են խմբերով) թույլատրում է ուսումնասիրել ալբերտոզավրի օնտոգենեզը և պոպուլացիոն կենսաբանությունը։
Կատեգորիա:Դինոզավրեր
Անտուան Մեյե
Անտուան Մեյե (Antoine Meillet, ), ֆրանսիացի լեզվաբան, հայագետ, սլավոնագետ, հասարակական գործիչ։ Ֆրանսիական ակադեմիայի (1924 թ.), արտասահմանյան շատ ակադեմիաների և գիտական ընկերությունների անդամ, Պետերբուրգի ԳԱ թղթակից անդամ (1906 թ.)։
Ընդհանուր լեզվաբանական հայացքներով հարել է Ֆ. դը Սոսյուրի հիմնադրած հասարակագիտական ուղղությանը, հետազոտական սկզբունքներով՝ երիտքերականներին, տարբերվելով լեզվի էության և զարգացման պատճառների իր մեկնաբանությամբ։ Հետևելով Ֆ. դը Սոսյուրին՝ Մեյեն լեզուն դիտել է որպես նշանների համակարգ։ Լեզվական երևույթները և հատկապես լեզվի զարգացումը բացատրել է հասարակության զարգացման պայմաններով, իսկ լեզվի հասարակական էությունը կապել նրա հաղորդակցական գործառույթի հետ։ Համեմատական լեզվաբանության մեջ ընդունել է լեզուների ցեղակցության և ծագումնաբանական դասակարգման սկզբունքները, հնդեվրոպական բարբառների փոխհարաբերություններն ու տեղաբաշխումը պարզելու համար դիմել է լեզվաբանական աշխարհագրության մեթոդներին, հասարակագիտական ուղղության դիրքերից մեկնաբանել երիտքերականների առաջ քաշած հիմնական դրույթները հնչյունական օրենքի, համաբանության, փոխառության վերաբերյալ, սակայն չի սահմանափակվել նշված սկզբունքներով և առաջ է քաշել լեզվի զարգացման ընդհանուր օրենքներ սահմանելու հարցը։
Զբաղվել է առանձին հնդեվրոպական լեզուների (հունարեն, լատիներեն, հին պարսկերեն, թոխարերեն, գերմաներեն, սլավոներեն, և այլն) ուսումնասիրությամբ։
Վիթիսայմ
Վիթիսայմ (Wittisheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 38 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1343 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1032-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 311։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 1032 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 929 անձ (496 տղամարդ և 433 կին)։ Գործազուրկ են եղել 103 անձ (53 տղամարդ և 50 կին)։ 311 անաշխատունակներից 86-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 125-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ոստանիկ Ադոյան (այլ կիրառումներ)
Ոստանիկ Ադոյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.
Մաղզմա
Մաղզմա, սկավառակաձև, փոքր-ինչ գոգացած կափարիչ, որն օգտագործվում է սկիհի տաշտիկի վրա դնելու համար։ Մինչև սրբագործումը մաղզմայի վրա է հանգչում նշխարը։ Մաղզման հավանաբար խորհրդանշում է զոհի սեղանը։ Մաղզմայի վրա գցվում է քառակուսի կտավե կամ ասեղնագործ կտոր։
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Էլբոու
Էլբոու (Elbow River), գետ հարավային Ալբերտա երկրամասում, Կանադա։ Սկիզբ է առնում Կանադական ժայռոտ լեռներից։ Թափվում է Բոու գետը՝ Կալգարի քաղաքի մերձակայքում։
Երկարությունը 120 կմ, ջրավազանի լայնությունն է 1200 կմ².
Աշխարհագրություն
Գետը սկիզբ է առնում Էլբոու լճից, որը գտնվում է Կանադական ժայռոտ լեռներում՝ Elbow-Sheep Wildland Provincial Park, և հոսում է նախալեռներից դեպի Բրըգ Կրիկ գյուղ։ Էլբոուն անցնում է Alberta Highway 22-ից և հասնում է Սփրինգբընկ գյուղական բնակավայրին և արևմուտքից Կալգարիա հնդկական ռեզերվում։ Քաղաքի մոտ գետը թափվում է արհեստական դելտայի և Գլենմուր ջրամբարի մեջ, որոնք Կալգարիի խմելու ջրի երկու հիմնական աղբյուրներից են։ Այնուհետև գետը թեքվում է հյուսիս, անցնելով բնակելի շրջաններից դեպի քաղաքի կենտրոն, անցնում է նաև Մակլաուդ Թրեյլը, հոսում է Կալգարիի Ստամպիդի ստադիոնի մոտով, և թափվում է արևմուտքից Կալգարի կենդանաբանական այգուց Բոու գետը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի գետեր
Մոնտանո Լուչինո
Մոնտանո Լուչինո (Montano Lucino) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4747 մարդ, խտությունը կազմում է 829 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5, 18 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 22070, հեռախոսային կոդ - 031 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պորտիլիոլա
Բնակչությունը կազմում է 1284 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 257 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Պորտիլիոլան սահմանակից է Անտոնիմինա, Լոկրի, Սանտ Իլարիո դելլո Իոնիո մունիցիպալիտետներին։
Քաղաքի հովանավորն է Սուրբ Լեոնարդ Նոբլացին։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 6-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Դեն
Դեն (Ուդիմու), Հին Եգիպտոսի վաղ թագավորության փարավոն, որը իշխել է մ. թ. ա. 2870 և 2820 թվականների միջև ։
Փարավոնի «խորովա» անվան ճշգրիտ նշանակությունը չի կարելի սահմանել, բայց այն կարելի է կարդալ որպես D(w)n (Դեն, Դեվեն կամ Ուդիմա) և թարգմանել «Երգչախումբ, Մաքրող, Ձգող»։ Դենի անունը, որը հայտնի է Աբիդոսի ցուցակից, որպես Սեպատի, Մանեթոնը կարդացել և հունարենով թարգմանել է որպես Ուսեֆայ։
Կենսագրություն
Դատելով Աբիդոսում հայտնաբերված փղոսկրի երկու ցուցանակներից, որոնց վրա նշված է Դենի անունը՝ եգիպտացիները սկսել են շարժվել դեպի Սինայի թերակղզի (եգիպտ. Մաֆկետ)։ Դենի ցուցանակներից մեկի վրա պատկերված է եղել նրա առաջ ընկած սպանվող տեղաբնիկը։ Անմիջապես տեղադրված հիերոգլիֆիկ գրությունն ասում է` «Արևելքի պարտության առաջին դեպքը»։ Մեկ այլ ցուցանակի վրա տեղադրված է հետևյալ գրությունը. «Ավերեց ամրոց Ան... Եկավ տերը՝ Վերին և Ստորին Եգիպտոսի թագավոր Սեմտին, ով նվաճել էր 30 շրջան»։ Ամրոցներից մեկը՝ հիմնադրված թագավորի կողմից կոչվում է Ունուտ (wnt), որը, հավանաբար, նույնական է Սինայի թերակղզու ամրոցի Ունուտին (wnwt): Վերջինս հիշատակված է Ունայի(VI դինաստիա) նվիրատվության մեջ։
Պալերմոյի քարի երրորդ շարքի թագավորը (նրա անունը չի պահպանվել) նույնացվում է Դենի հետ, քանի որ նրանք երկուսն էլ համարվում են 14 փրկվածներից, ինչը վկայում են ջրամբարների ու ջրանցքների արձանագրությունները։ Վերջինից էլ կարելի է ենթադրել, որ Դենը իր թագավորության մեջ ոռոգման համակարգի ընդլայնման համար աշխատանքներ է իրականացրել։ Եթե Պալերմոյի քարի անանուն թագավորը և Դենն իրականում նույն մարդիկ են, ապա Դենի կառավարումը տևել է առնվազն 30 տարի, ինչը ցույց է տալիս Պալերմոյի քարը բաժանող բջիջների պարզ հաշվարկը։ Բացի այդ, այն ժամանակվա արձանագրություններից հայտնի է, որ Դենը նշում էր «թագավորության երեսնամյակի տոնը» (հեբ-սեդ)։ Ոսկյա արձանների վրա Դենի պատկերները վկայում են այն մասին, որ այս դարաշրջանում եգիպտացիները սկսել են բավականին մեծ քանակությամբ ոսկի ստանալ, ակնհայտորեն՝ Նուբիայից։
Ենթադրվում է, որ նրա մայրը եղել է Հերնեյթը, կամ Մերնեյթը, որի գերեզմանը գտնվում էր որդու գերեզմանի մոտակայքում` Ումմ էլ Քաաբի թագավորական գերեզմանատանը։ Նա ականատես է եղել փարավոնի հուղարկավորությանը։ Դենի օրոք անսովոր դրություն էր զբաղեցնում նաև Հեմակը, որը զբաղվում էր տպագիր մամուլի հարցերով։ Նրա հսկայական դամբարանը փորվել էր «Սպիտակ պատերին» (Մեմփիս) կից մայրաքաղաքային գերեզմանատանը։ Ժամանակի արձանագրություններում Հեմակի անունը գրված է ոչ թե բարձարստիճան պաշտոնյա տիտղոսի հետ միասին, որը պատասխանատու է պաշարների տվյալների համար, այլ անմիջապես փարավոնի անունից հետո։ Եթե այս ազնվականը խաղողի այգիների նույնանուն կառավարչն է, որը բազմիցս նշված է գինու անոթների կնիքների վրա, ապա նա ղեկավարում էր նաև արքայական տան հողերը։
Դենի թագավորած ժամանակի տևողությունը ու իրադարձություններով լի լինելը, նրա կատարած նորարարությունները կարող են պատկերացում կազմել փարավոնի` որպես I դինաստիայի հզոր տիրակալի մասին։
Դամբարան
Ի տարբերություն նրա նախորդների դամբարանների, որոնք գետնի տակ են եղել և պատրաստվել են միայն հում աղյուսների և փայտերի օգտագործմամբ,Դենինն իրենից ներկայացրել է ստորգետնյա հսկայական ուղղանկյուն դամբարան, որը շրջապատված էր բոլոր կողմերից ստորգետնյա տեսախցիկներով։ Դեպի Դենի դամբարան տանող մի սանդուղք կար, որը ուղղված էր դեպի արևելք։ Նրա դամբարանը պատված էր երկրի հարավում արդյունահանվող կարմիր գրանիտից պատրաստված սալերով։ Դենի դամբարանը շինարարության մեջ կարմիր գրանիտի օգտագործման առաջին դեպքն է։ Բացի այդ, Դենի դամբարանն Աբիդոսում քարե տապանաքարի առաջին օրինակներից մեկն է։ Դենի հուղարկավորության ժամանակ զոհ է գնացել 136 մարդ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի մահեր Կատեգորիա:Փարավոններ
Օհմմետր
Օհմմետր (օհմ + μετρεω մետր), օմաչափ, էլեկտրական ակտիվ դիմադրությունների չափման սարք՝ անմիջական հաշվանքով։
Չափումների ընդգրկույթից կախված տարբերում են՝ Մագնիսա-էլեկտրական չափիչ մեխանիզմով պարզագույն օհմմետրում իրականացվում է վոլտմետրամպերմետրի մեթոդը։ Լայն տարածում են գտել թվանշանային օհմմետրերը, որոնց մուտքային շղթան չափիչ կամրշակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլեկտրաչափիչ սարքեր Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր
Ժողովածու (1147)
Ժողովածու (1147), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1147 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1722-1723 թվականներին Գալիպոլիում, Խաչկո Գալիպոլցու կողմից։ Ստացողը եղել է Աբրահամ Կրետացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20, 5×15, 5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 542 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, նոտրդրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 128բ, 288ա, 333բ, 382բ, 451ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ռիգովսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)
Ռիգովսկի գյուղական խորհուրդ  (Ригівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ռիգովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 716 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 40,90 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,51 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արտեմիս
Արտեմիս (Ἄρτεμις), հունական դիցաբանությունում որսորդության, պտղաբերության մշտապես երիտասարդ աստվածուհին։ Նաև Լուսնի աստվածուհին է (իսկ նրա եղբայր Ապոլոնը մարմնավորում էր Արեգակը)։
Արտեմիսը Զևսի ու Լետոյի դուստրն է և Ապոլլոնի քույրը։ Ինչպես Ապոլոնը, նա նույնպես ծնվել է Դելոս կղզում։ Նրանք երկվորյակ քույր ու եղբայր են։
Տրոյայի պատերազմին մասնակցությունը
Արտեմիսը Տրոյական պատերազմում ունեցել է բավականին մեծ դերակատարություն։ Իր մոր և եղբոր նման, որոնց Տրոյայում լայնորեն պաշտում էին, Արտեմիսը տրոյացիների կողմից էր։ Դեպի Տրոյա հույների արշավի ժամանակ Արտեմիսը հանդարտեցրեց ծովը և կասեցրեց հույների առաջացումը, մինչև որ եկավ գուշակը և ասաց նրանց, որ աստվածուհու սիրտը կարող են գրավել Ագամեմնոնի դուստր Իփիգենյային զոհաբերելու միջոցով։ Ագամեմնոնը մի անգամ խոստացած է եղել աստվածուհուն, որ նրան կզոհաբերի իր ունեցած ամենանվիրական բանը, որն Իփիգենիան էր, սակայն դրժել էր իր խոստումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Որսորդության աստվածուհիներ Կատեգորիա:Կույս աստվածուհիներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով
Կոչերգի (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կոչերգի (Кочерги), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոչերգի գյուղում բնակվում էր 336 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դուբենկի (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Դուբենկի (Дубенки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Թելքաօպտիկական մալուխ
Թելքաօպտիկական մալուխ     , օպտիկաթելքային մալուխ  , օպտոթելք, օպտիկամանրաթելային մալուխ, ճկուն, թափանցիկ, մարդկային մազից մի փոքր հաստ թելք՝ պատրաստված մամլած ապակուց կամ պլաստիկից։ Թելքային լուսատարների հիման վրա ստեղծված մալուխ, որը նախատեսված է կապի գծերում ֆոտոնների տեսքով օպտիկական ազդանշանների փոխանցման համար (ոչ ուղիղ շարժման պատճառով լույսի արագությունից փոքր արագությամբ)։
Օպտոթելքը կարող է ծառայել որպես ալիքատար կամ լույսի տեղափոխման միջավայր, կարող է տեղափոխել լույսն օպտիկական թելքի մի ծայրից մյուսը ։
Օպտոթելքը հիմնականում պարունակում են թափանցիկ միջուկ՝ պատված փոքր բեկման ցուցիչ ունեցող հատուկ նյութով։ Լույսը միջուկում մնում է լրիվ ներքին անդրադարձման շնորհիվ։ Սա ստիպում է օպտոթելքին գործել որպես ալիքատար։
Տեսակներ
Քանի որ օպտիկական թելքերով չի կարելի փոխանցել էլեկտրական ազդանշան, անհրաժեշտ է էլեկտրական ազդանշանը վերածել օպտիկական ազդանշանի, ապա ուղարկել։
Բազմամոդային թելքերը հիմնականում ունեն միջուկի ավելի մեծ հաստություն և օգտագործվում են կարճ տարածությունների վրա հաղորդակցության համար և այն դեպքում, երբ տվյալները մեծ քանակ է փոխանցվում։ Միամոդային թելքերն օգտագործվում են 1000 մետրից ավելի երկարություն ունեցող կապուղիներում։
Մարումներ
Օպտիկական թելքը կախված է ալիքի երկարությունից։ Աշխատանքային տիրույթը 1550-1620 նմ է, այս տիրույթում կորուստները՝ 0.2 դբ։ Երկար ճանապարհ անցնելուց հետո ազդանշանն աղավաղվում, թուլանում է և այլն։
Օպտիկական ազդանշանի մարումները լինում են՝ սեփական ներքին կորուստներ, արտաքին կորուստներ և ռելեյան ցրում։
Միակցումներ
Օպտիկական թելքերն իրար միացնելն ավելի բարդ է, քանի էլեկտրական լարինը կամ մալուխինը։
Թելքերի ծայրերը պետք է զգուշորեն ճեղքվեն, այնուհետև միջուկները զգուշորեն միակցվեն իդեալական ճշտությամբ։ Մեխանիկական միակցիչը թելքերի երկու ծայրերը միասին է պահում մեխանիկաբար, մինչ միաձուլումը տաքության միջոցով կիրականացվի։ Գոյություն ունեն նաև օպտիկաթելքային ժամանակավոր կամ կիսաժամանակավոր հատուկ հաղորդակցիչներ։
Կիրառություններ
Օպտիկական մալուխները լայնորեն կիրառվում են օպտիկաթելքային հաղորդակցության մեջ, որտեղ դրանք իրականացնում են տվյալների փոխանցում ավելի բարձր արագություններով և ավելի մեծ հեռավորությունների վրա, քան սովորական մալուխները։ Թելքերը մետաղական մալուխների փոխարեն են օգտագործվում, որովհետև ազդանշաններն անցնում են ավելի քիչ կորուստներով, ինչպես նաև դիմացկուն են էլեկտրամագնիսական դաշտի նկատմամբ։ Թելքերը նաև օգտագործվում են լուսավորության մեջ և փաթաթված են կապոցներով` այդպիսով հնարավորություն ստեղծելով օգտագործել դրանք սահմանափակ տարածություններում պատկերներ ցուցադրելիս։
Հատուկ նպատակներով ստեղծվող թելքերն օգտագործվում են մի շարք ոլորտներում, ներառյալ` տվիչների և թելքաօպտիկական լազերների ստեղծման համար։
Ֆինալիսիմա 2022
Ֆինալիսիմա 2022, ֆուտբոլային հանդիպում, որը կայացել է 2022 թվականի հունիսին, եղել է պատմության մեջ Ֆինալիսիմայի առաջին խաղարկումը և Արտեմիո Ֆրանկիի գավաթի երրորդ խաղարկումը, որի ընթացքում միմյանց դեմ մրցել են Եվրո 2020-ի (Իտալիա) և Ֆուտբոլի Ամերիկայի գավաթ 2021-ի (Արգենտինա) հաղթողները։ Հանդիպումն անցկացվել է Լոնդոնում՝ « Ուեմբլի» մարզադաշտում ։
Անցկացման վայր
2021 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ՈՒԵՖԱ-ն և ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ը կնքեցին փոխհամաձայնության թարմացված հուշագիր, որը նախատեսված է մինչև 2028 թվականը, և որը իր մեջ ներառում է կոնկրետ ուղղվածություն՝ Լոնդոնում համատեղ գրասենյակի բացում և հնարավոր տարբեր միջոցառումների կազմակերպում ։
Հաստատվել է, որ Եվրո 2020-ի և Ֆուտբոլի Ամերիկայի գավաթ 2021-ի հաղթողների խաղը կկայանա Լոնդոնում՝ 2022 թվականի հունիսի 1-ին։ 2022 թվականի մարտի 22-ին ՈՒԵՖԱ-ն հայտարարել է, որ հանդիպումը կկայանա Ուեմբլի մարզադաշտում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլ ըստ տարեթվի Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ մրցություններ
Ակաբա
Քաղաքը հանդիսանում է Հորդանանի միակ նավահանգիստը և այն հազարավոր տարիներ կարևոր նշանակություն է ունեցել Հորդանանի և մյուս արաբական պետությունների համար։ Ներկայումս նավահանգստային այս քաղաքը հանդիսանում է Թագավորության և այլ տարածաշրջանային երկրների տնտեսական գլխավոր կենտրոնը ։
Ակաբա քաղաքը հանդիսանում է Ակաբայի մարզի վարչական կենտրոնը և Ակաբայի ծոցի ափին գտնվող ամենամեծ քաղաքը ։ Ակաբան Հորդանանի երկրորդ տարեկան ամենաշատ զբոսաշրջիկներ ընդունող քաղաքն է՝ Պետրայից հետո ։
Ակաբան մարդկանց հայտնի է, որպես լիբերալ, ազատակամ արաբական քաղաք, չնայած նրան, որ հիմնական բնակչությունը իսլամադավան է։ Չնայած զբոսաշրջության բարձր ցուցանիշների, քաղաքը հանդիսանում է նաև արդյունաբերական և առևտրային կենտրոններից մեկը ։
«Լոուրենս Արաբացի» ֆիլմը նվիրված է Ակաբա քաղաքին։ Երիտասարդ սպա Լոուրենսը Արաբական բյուրոյի խնդրանքով ուղևորվում է անապատային ճանապարհորդության հանդիպելու և կապեր հաստատելու արքայազն Ֆեյսալի հետ։ Ճանապարհին շերիֆ Ալին (Օմար Շարիֆ) սպանում է նրա ուղեկցորդներից մեկին, ով ցանկանում էր խմել նրա ջրհորից՝ հայտարարելով, որ ուրիշ մարդ իրավունք չունի խմել իր ջրհորներից։
Անվան ստուգաբանություն
Քաղաքը իր անվանումը ստացել է հնագույն ժամանակներում, սակայն ներկայիս անվան ծագումը չբացահայտված վիճելի հարց է։ Ոմանք ասում են, որ քաղաքի անվանումը տրվել է Աստծո կողմից, և Աստված այն անվանել է արամերեն կամ եբրայերեն լեզուներով։ Սակայն մի ստվար զանգված ժխտում է այդ հանգամանքը և հիմնվում Գիլգամեշ էպոսում հիշատակված հատվածի վրա։
Ներկայիս անվանումը՝ Ակաբա, քաղաքը ստացել է արաբական երկրներում մամլուքների տիրապետության շրջանում։ Արաբերեն լեզվից թարգմանաբար քաղաքի անվանումը նշանակում է «խոչընդոտ»` ի շնորհիվ նրա, որ քաղաքը գրեթե ամբողջովին շրջապատված է լեռներով և քաղաքի ճանապարհների մեծ մասը խորդուբորդ են ։
էնեոլիթյան ժամանակաշրջան
Ակաբա քաղաքի ներկայիս տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս մ.թ.ա. 4000 թվականին։ Թալ Հաջարաթ ալ-Ղուզլա բնակավայրը, որը գտնվում է Հորդանանի լողափից 4 կմ հեռավորության վրա, պահպանվել են ավերակներ դեռևս նախապատմական դարաշրջանից։
Հորդանանի պետական համալսարանի փորձագետները հայտնաբերել են կառույցներ և հնագիտական իրեր, որմնանկարներ և կենդանիների ու մարդու հնագույն պատկերներ։ Այս տարածքներում մարդը զբաղվել է հողագործությամբ և անասնապահությամբ` մշակել բույսեր և պահել անասուններ, ինչպես նաև լավ պայմաններ կան ստեղծված ձկնորսության համար։ Տեղի բնակիչները նաև արտահանում և մշակում էին պղինձ և օգտագործում պղնձյա գործիքներ։
Գիտական հետազոտությունները ապացուցել են, որ երկու երկրաշարժների հետևանքով նախապատմական ժամանակահատվածներում տեղի բնակչությունը վերացել է, իսկ տարածքը՝ կործանվել ։
Երկաթե և բրոնզե դարեր
Եդովմայեցիները հավատում են, որ Ակաբայում կառուցվել է առաջին նավահանգիստը, այն դարձնելով պղնձի արտադրության խոշոր հանգույց։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Փյունիկիան օգնել է Ակաբային՝ զարգացնելով ծովային տնտեսությունը, այս քաղաքը մատակարարել է պղինձ դեպի մի շարք տարածքներ, այդ թվում և Փյունիկիա։
Ակաբան եղել է կամուրջ Աֆրիկայի և Ասիայի ծովային ճանապարհների միջև, այդ իսկ պատճառով կարևոր դեր է ունեցել իր տարածաշրջանների քաղաքների շրջանում։ Մ.թ.ա. 735 թվականին նավահանգստային քաղաքը նվաճվել է Ասորական կայսրության կողմից։ Քանի որ ասորիների դեմ պատերազմները մղվել են ներկայիս Հորդանանի տարածքի արևելքում, այդ իսկ պատճառով քաղաքը ևս մտել է պատերազմական գործողությունների մեջ։
Սակայն Ասորական կայսրությունը երկար կյանք չունեցավ և մ.թ.ա. 600 թվականին Ասորեստանը կործանվեց։ Ասորիներին փոխարինեցին Բաբելոնը, ով էլ դառել էր վերջինիս պարտության պատճառ։
Բաբեոնի տիրապետության հատվածում քաղաքը ունեցել է կարճոր նվաճումներ տարբեր ասպարեզներում, դառնալով Փոքր Ասիայի ամենակարևոր ծովային կայանը։ Մ.թ.ա. 539 թվականին քաղաքը նվաճեց Աքեմենյան Պարսկաստանը ։
Հունականության դարաշրջան և Բյուզանդիա
Ինչպես արաբական մյուս երկրները, այնպես էլ ներկայիս Հորդանանը, Հունականության կամ հելլենիզմի դարաշրջանում եղել է Հունաստանի գլխավոր քաղաքներից մեկը։ Հույների նվաճումներից հետո քաղաքը շարունակեց աճել և բարգավաճել։ Հույն պատմիչներից մեկը քաղաքը անվանել է այսպես. «Ակաբան առաջատար առևտրային նշանակության քաղաքներից էր արաբական աշխարհում»։
Պտղոմեոսյան դարաշրջանում հույները քաղաքը անվանել է Բերենիկե (Βερενίκη)։ Նաբաթեական թագավորության տիրապետության շրջանում քաղաքի բնակչությունը գրանցել է կտրուկ աճ։ Նրանք կառուցել են Ալ-Խազնեհ և Պետրա քաղաքները և հակահարված տվել հույն նվաճողներին ։
Մ.թ.ա. 64 թվականին Արաբական թերակղզի մտան հռոմեացիները ։ Նրանք նվաճեցին Լևանտ, իսկ Ակաբան կոչեցին Այլա կամ Այլանա ։ Ակաբան իր հզորության գագաթնակետին է հասել հռոմեական նվաճումների ժամանակաշրջանում։ Այս շրջանում սկսեց նաև հանրաճանաչություն ստանալ Ամման քաղաքը։ Կապեր ստեղծվեց Փղշտացիների պետության և Եգիպտոսի հետ։
Հռոմեացիները այս քաղաքը դարձրեցին երկրի նշանավոր կենտրոններից մեկը և իրենց ասիական ծովային գրեթե բոլոր փոխադրումները և նավարկությունները կատարում էին հենց Ակաբա քաղաքից   ։
Հույն պատմիչ և եկեղեցական գործիչ Եվսեբիոս Կեսարացին պատմում է, որ հռոմեական 10-րդ լեգեոնը մինչ Երուսաղեմ մտնելը, կենտրոնացած է եղել հենց այս նավահանգստում  ։
Ակաբան 300 թվականին անցավ Բյուզանդական կայսրության կազմ ։ Այս շրջանում աշխարհի առաջնային նպատակը առաջին քրիստոնեական վանքի կառուցումն էր։ Ակաբան ձեռք բերեց մասամբ քրիստոնեական բնակչություն և եպիսկոպոսություն։ Հայաստանը արդեն դարձել էր առաջին քրիստոնյա պետությունը։
325 թվականին Բյուզանդական կայսրությունում Կոստանդին Ա Մեծի աջակցությամբ գումարվում է Նիկիայի առաջին տիեզերական ժողովը։
Իսլամական նվաճումներ
Շուտով քաղաքում բյուզանդական կառավարությունը տապալվեց։ Շուտով սկսվեցին իսլամական նվաճումները։ Ակաբա քաղաքը մտավ Արաբական խալիֆայության կազմ։ Խալիֆայության տարածքը ներառել է երեք աշխարհամասերից խոշոր հատվածներ։ Հյուսիսում նրա սահմանները հասել են Կովկասյան լեռներին ու Միջին Ասիային, հարավում՝ Հնդկական օվկիանոսին ու Սահարա անապատին։ Արևմուտքում պետության մեջ էին ընդգրկված Պիրենեյան թերակղզին ու Մաղրեբը, արևելքում՝ Ինդոս գետի հովիտն ու Աֆղանստանը։
Այսպիսով՝ այն ներառում էր հսկայական մի տարածք՝ Հայկական լեռնաշխարհը, Իրանական բարձրավանդակը, Միջին Ասիան, արևմտյան Հնդկաստանը, Արաբական թերակղզին, Հյուսիսային Աֆրիկան և մասամբ՝ Հարավային Եվրոպան։ Այսօր այդ տարածքներում գոյոթյուն ունեն շուրջ 4 տասնյակ ազգային պետություններ։
Իրար հաջորդաբար այստեղ են հաստատվում նաև այլ արաբական պետություններ՝ Օմայյան խալիֆայությունը, Աբբասյան խալիֆայությունը, Ֆաթիմիդների խալիֆայությունը և Մամլուքների իշխանությունը ։ Արաբական նվաճումները քաղաքի համար կարևոր նշանակություն ունեցան, քանի որ այս ժամանակահատվածից ի վեր, քաղաքի բնակիչները դարձան արաբները։
12-րդ դարում Արաբական խալիֆայությունը նահանջում է, իր դիրքերը զիջելով Եգիպտոսի մամլուքներին։ Մամլուքների կառավարությանը հաջորդում է Օսմանյան Թուրքիան, որը այստեղ կառավարում է մոտ 400 տարի։ Թուրքերի կառավարման տարիներին միացվեց Դամասկոս-Մեդինա-Ակաբա երկաթուղին ։
Մեծ Բրիտանիայի տիրապետություն և անկախություն
Արաբական զորքերը գլխավորում էր Ալ-Հուսեյն իբն Ալի ալ-Հաշիմին։ 1908 թվականին Օսմանյան Թուրքիայում իր գագաթնակետին հասած երիտթուրքական հեղաշրջումը հավանության չի արժանանում Հաշիմյանների կողմից և նրանց միջև տարաձայնությունների պատճառ է դառնում։
Հուսեյն իբն Ալիի որդին՝ Աբդուլլան, ով մինչև 1914 թվականին ծառայել էր թուրքական մեջլիսում, համոզվելով, որ երիտթուրքական կառավարությունը ծայրահեղ ազգայնամոլական է՝ խորհուրդ է տալիս հորը բանակցություններ սկսել Մեծ Բրիտանիայի հետ՝ արաբական պետության սահմանները ճշտելու խնդրով։ 1916 թվականին Օսմանյան Թուրքիայի դեմ սկսվեց արաբական մեծ հեղաշրջումը։ Ակաբայի ճակատամարտում արաբները կրեցին բացարձակ հաղթանակ և առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին արաբները կարողացան ի վերջո ազատագրվել թուրքական դարավոր լծից։
Երկրում ստեղծվեց նոր իշխանություն, որը մասամբ կախվածություն ուներ Մեծ Բրիտանիայից։ 1925 թվականին Մեծ Բրիտանիան ճանաչեց Մերձհորդանանյան Թագավորության անկախությունը, իսկ Ակաբան դարձավ նորաստեղծ թագավորության կապող օղակը արտաքին աշխարհի հետ ։
1946 թվականի մայիսի 25-ին Բրիտանական մանդատը փլուզվում է և Հորդանանը հռչակվում է անկախ թագավորություն՝ միապետի կառավարման համակարգով։
Աշխարհագրություն
Ակաբա քաղաքը գտնվում է Հորդանանի հարավային նեղ հատվածում՝ Կարմիր ծովի հարևանությամբ։ Քաղաքը հանդիսանում է հանգույց Աֆրիկա և Ասիա աշխարհամասերի միջև և ունի ծովային կարևոր նշանակություն։
Ակաբա քաղաքը նաև ունի ցամաքային սահման Իսրայելի հետ։
Կլիմա
Ակաբա քաղաքին բնորոշ է ցամաքային, մեղմ, մերձարևադարձային կլիման, որին բնորոշ առանձնահատկություններն են մեղմ և չորային ձմեռները և ամառային խիստ տափերը։ Ցերեկային ժամերին գերիշխում է միջերկրածովային կլիման։
Ամռանը ջերմաստիճանը 30 °C (86 °F) և համեմատաբար զով է, ձմռանը՝ 13 °C (55 °F)։ Հյուսիսում նոյեմբերից մարտ ամիսներին անձրևներ են տեղում։ Կարմիր ծովի ջերմաստճիանը +21 °C ցածր չի լինում։
Բնակչություն
Ակաբա քաղաքի բնակչությունը ունի բացարձակ աճի մեծ տեմպեր։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, Ակաբա քաղաքի բնակչությունը կազմում է ավելի քան 140,000 մարդ։ Սակայն այս թիվը շատ փոփոխական է, քանի որ ամռանը բնակչության թիվը կտրուկ աճում է՝ զբոսաշրջիկների թվի ավելացմանը զուգընթաց։ 2007 թվականի նախահաշվարկը։
Կրոն
Ակաբայի բնակչության մեծամասնությունը դավանում է իսլամ, սակայն քրիստոնեությունը ևս համարվում է տարածված կրոն։ Ներկայումս Ակաբայում ապրում է մոտ 5000 քրիստոնյա ընտանիք, որոնց մի մասը արաբներ են։
Ակաբա քաղաքը ունի նաև քրիստոնեական եկեղեցին և մի շարք դպրոցներ, որոնք նախատեսված են քրիստոնյաների համար (Այդ դպրոցները նախատեսված են ինչպես տեղացիների, այնպես էլ այլազգիների համար)։
Զբոսաշրջություն
Քաղաքը լի է բազմաթիվ սուրճի խանութներով։ Նշանավոր զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը Ակաբայում դա թուրքական բաղնիքն է, որը կառուցվել է դեռևս 306 թվականին ։
Թուրքական բաղնիքը այցելում են հիմնականում տաք օրերին։ 2006 թվականի տվյալներով, Ակաբայի տնտեսության գլխավոր ճյուղը զբոսաշրջություն էր։ Այս տարում, զբոսաշրջիկների թիվը Ակաբայում հասնում էր մոտ 432,000-ի, որը մոտ 5 %-ով առավել էր նախորդ տարվա արդյունքներից։ Զբոսաշրջիկների 65 %-ը դրանք Հորդանանի արաբներն էին։
Մեծ թվով զբոսաշրջիկներ են գալիս Ակաբա Եվրոպայից, Միջին Ասիայից և Հարավային Կովկասից (այդ թվում նաև Հայաստանից)։ Զբոսաշրջությունը խրախուսելու համար կազմակերպվում են ակցիաներ և արշավներ։
Ակաբան ունի նաև հարմարանքներ անապատային հանգստի համար։ Զբոսաշրջիկների թիվը այս քաղաքում աճում է հատկապես տոն օրերին։ Տոների ժամանակ այս քաղաք են գալիս ոչ միայն արաբներ այլ երկրներից, այլ նաև Հորդանանի այլ քաղաքներից։ 2011 թվականին Ակաբան ընտրվել է ամենազբոսաշրջային արաբական քաղաք       ։
Օդանավակայան
Ակաբա քաղաքը օդային ճանապարհով կապված է հարևան պետությունների հետ։ Ակաբայի հիմնական օդային տրանսպորտամիջոցները տեղակայված են Ակաբայի միջազգային օդանավակայանում։
Ակաբայի օդանավակայանը ունի մշտական չվերթներ դեպի Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետություն, Սաուդյան Արաբիա և Իսրայել։ Գործում են նաև չվերթներ, որոնք մշտական չեմ գործում։ Ուղղություններն են՝
Նավահանգիստ
Ակաբան Հորդանանի միակ նավահանգիստ է։ Ակաբա նավահանգիստը կատարում է Արաբական թերակղզում կատարվող մի շարք փոխադրումներ դեպի Հարավային Ասիա, Հյուսիսային Աֆրիկա և Հարավային Եվրոպա։
Գործում է ծովային տրանսպորտը և արաբները կարող են նավարկել Կարմիր ծովում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքներ Կատեգորիա:Կարմիր ծովի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հորդանանում Կատեգորիա:Հորդանանի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 4000 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Նացխավատևի
Նացխավատևի (ნაცხავატევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 21 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 104 մարդ ։
Մեյձիի հեղափոխություն
Մեյձիի հեղափոխություն (明治維新 Meiji Ishin), 1868 թվականին Ճապոնիայում կայսր Մուցուհիտոյի կողմից իրականացված բարեփոխումների համակարգ։ Չնայած որ Ճապոնիայում կայսրերը կառավարում էին նաև Մեյձիից առաջ, իշխանությունը հիմնականում կենտրոնացած էր Տոկուգավայի Սյոգունատի ձեռքում, որը կայսեր անունից երկրի փաստացի կառավարիչն էր 1603-1867 թվականներին։ Բարեփոխումների հիմնական դրույթները ամփոփվում են Երդման կանոնադրությունում։ Հեղափոխությունը առաջ բերեց հսկայական փոփոխություններ երկրի ներքին կյանքում՝ ընդգրկելով ինչպես Էդոյի ժամանակաշրջանը (հաճախ անվանվում է նաև Տոկուգավայի Սյոգունի ուշ ժամանակաշրջան), այնպես էլ Մեյձիի կառավարման սկզբնական շրջանը։
Արտաքին ազդակներ
Ճապոնացիները քաջ գիտակցում էին, որ զիջում են Արևմտյան աշխարհին, նամանավանդ այն բանից հետո, երբ ամերիկյան կոմմոդոր Մեթյու Ս. Փերրին Սև նավերով (黒船, kurofune)՝ զինված նորագույն զենքերով և տեխնոլոգիաներով, որոնք մի քանի գլուխ գերազանցում էին ճապոնական ռազմանավերին, ժամանեց Ճապոնիա համաձայնագիր կնքելու համար, որն ամերիկացիներին հնարավորություն կտար ազատ մուտք գործել ճապոնական նավահանգիստներ՝ առևտուր իրականացնելու համար ։ Շիմաձու Նարիակիրայի նման անհատներ եկան այն եզրահանգման, որ նախաձեռնող լինելու դեպքում իրենք կարող են գերակայություն ապահովել։ Այդ իսկ պատճառով անհրաժեշտ է սեփական դռները բացել արտասահամանյան տեխնոլոգիաների առջև։ Չինացի գեներալ Լի Հոնգժանգը, հետևելով Արևմտյան տերությունների և Ճապոնիայի միջև հարաբերություններին, վերջինիս դեռևս 1863 թվականին համարում էր «Չինաստանի հիմնական ախոյանը», երբ վաղ էր խոսել Մեյձիի բարեփոխումների մասին ։ Մեյձիի հեղափոխության ղեկավարները գործում էին հանուն կայսերական իշխանության վերականգնման, միաժամանակ նպատակ ունենալով ամրապնդել Ճապոնիան՝ գաղութային տերությունների կողմից սպառնացող վտանգին դիմագրավելու համար։ Դրանով ավարտին է հասցվում Սակոկույի դարաշրջանը, որը տևել էր շուրջ 250 տարի և նշանավորվել էր օտարերկրացիներին երկիր մուտք գործելու, իսկ ճապոնացիներին երկիրը լքելու դեպքում մահապատժի կիրառմամբ։ «Մեյձի» բառն նշանակում է «լուսավորյալ օրենք»։ Նպատակն էր «ժամանակակից նվաճումները» համադրել «արևելյան արժեհամակարգին ։ Նման քաղաքականության հիմնական ջատագովներն էին Իտո Հիրոբումին, Մացուկատա Մասայոշին, Կիդո Տակայոշին, Իտագակի Տայցուկեն, Յամագատա Արիտոմոն, Մորի Արինորին, Օկուբո Տոշիմիչին և Յամագուչի Նաոյոշին։
Կայսերականության վերականգնում
Մեյձիի բարեփոխումների համար հիմք հանդիսացավ 1866 թվականի Սացումա-Չոշյու դաշինքը՝ կնքված Սաիգո Տակամորիի և Կիդո Տակայոշիի միջև, ովքեր Սացումա և Չոշյու տների բարեփոխումների ուղղվածության առաջնորդներն էին։ Վերոնշյալ երկու առաջնորդները աջակցեցին կայսր Կոմեիին (կայսր Մեյձիի հայրը) և միավորվեցին Սակամոտո Ռյոմայի հետ՝ նպատակ ունենալով վիճարկել Տոկագավայի սյոգունատի կառավարումը և վերականգնել կայսեր իշխանությունը։ Կայսր Կոմեիի մահվանից (1867 թվականի հունվարի 30) հետո՝ 1867 թվականի փետրվարի 3-ին կայսր Մեյձին բազմեց ճապոնական գահին։ Այդ ժամանակահատվածը Ճապոնիայում նաև աչքի ընկավ ֆեոդալական (ավատատիրական) կարգերից դեպի շուկայական տնտեսություն անցմամբ, ինչն էլ իր հերթին ճապոնական տնտեսությունը խորը կախվածության մեջ գցեց Արևմտյան տերություններից։ Պատմաբանները 19-րդ դարի 60-70-ական թվականների դեպքերը Ճապոնիայում գնահատում են որպես բուրժուա-դեմոկրատական հեղափոխություն, որը, սակայն, մինչև վերջ չհասցվեց։ Երիտասարդ բուրժուազիան ցանկանում էր վերացնել ֆեոդալական սահմանափակումները վերափոխումների միջոցով, պահպանել իր հողային սեփականությունը և շահագործման կիսաֆեոդալական ձևերը։ Նա համաձայնության եկավ խոշոր հողատերերի հետ` ստեղծելով միապետական բուրժուա-կալվածատիրական ռեակցիոն դաշինք, և անավարտ թողեց հեղափոխությունը ։
Սյոգունատի կառավարման ավարտ
Տոկուգավայի Սյոգունատը պաշտոնապես իր կառավարումն ավարտեց 1867 թվականի նոյեմբերի 9-ին, երբ Տոկուգավայի 15-րդ սյոգուն Տոկուգավա Յոշինոբուն «իր լիազորությունները փոխանցեց Կայսրին» և 10 օր անց հրաժարական տվեց։ 1868 թվականի հունվարի 3-ին պաշտոնապես վերականգնվում է կայսեր գերագույն իշխանությունը և կայսեր գլխավորությամբ ստեղծվում է նոր կառավարություն ։ Հենց այս ժամանակ էլ Յոշինոբուն զրկվում է նաև փաստացի իշխանությունից, և ավարտվում է կայսերական իշխանության ամբողջական վերականգնումը ։ Քիչ անց՝ 1868 թվականի հունվարին Տոբա-Ֆուշիմիի ճակատամարտով սկսվեց Բոշինի պատերազմը (Վիշապի տարվա պատերազմ), որտեղ Սացումայի և Չոշյույի ուժերը հաղթեցին նախկին սյոգունի ուժերին։ Դա կայսրին ստիպեց (կամ էլ թույլատրեց) Յոշինոբուին լիովին զրկել իշխանությունից՝ բեմահարթական կառուցելով սեփական իշխանության վերականգնման համար։ 1868 թվականի փետրվարի 3-ին կայսրը ձևական հրովարտակ ստորագրեց՝ հայտարարելով սեփական իշխանության վերականգման վերաբերյալ։