cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մակերևութային ալիքներ
Պարզագույն և գործնականում հաճախ հանդիպող մակերևութային ալիքներ են Ռելեյի ալիքները, որոնք տարածվում են պինդ մարմնի ազատ սահմանի մոտակայքում և խորության հետ մարում։ Ռելեյի ալիքների օրինակներ են երկրաշարժերի ժամանակ Երկրի մակերևույթի վրա առաջացող ալիքները, ուլտրաձայնային մակերևութային աալիքները պինդ մարմիններում և այլն։ Մակերևութային ալիքների պատճառով հեղուկի մակերևույթի խախտված հավասարակշռությունը վերականգնող ուժերի բնույթից կախված՝ տարբերում են. մազական ալիքներ, եթե մակերևութային լարվածության ուժերն են գերակշռում, և գրավիտացիոն ալիքներ, եթե ծանրության ուժերն են գերակշռում։ Գրավիտացիոն ալիքների առաջացման պատճառներից է Լուսնի և Արեգակի ձգողությունը (մակընթացություն և տեղատվություն)։ Ծանրության ու մակերևութային լարվածության ուժերի համատեղ գործողության դեպքում ալիքները կոչվում են գրավիտացիոնմազական։ Մակերևութային լարվածության ուժերի ազդեցությունն էական է փոքր ալիքների, ծանրության ուժերինը՝ մեծ ալիքների դեպքում։ Հեղուկի մակերևույթի վրա ալիքների տարածման с արագությունը կախված է ալիքի λ երկարությունից։ Ալիքի երկարության մեծացման հետ գրավիտացիոն-մազական ալիքների տարածման արագությունը սկզբում նվազում է մինչև որոշ с4= у 4ga/p արժեքը (σ-ն մակերևութային լարվածությունն է, g-ն՝ ծանրության ուժի արագացումը, p-ն՝ հեղուկի խտությունը), այնուհետև աճում։ ci արժեքին համապատասխանում է λι-2π )f a/gp երկարության ալիք։ λ»λι դեպքում տարածման արագությունն առավելապես կախված է ծանրության ուժերից, իսկ λ«λι դեպքում՝ մակերևութային լարվածության ուժերից։ Օդի և ջրի բաժանման մակերևույթի համար λι=1, 72«ι/։
Կատեգորիա:Ալիքներ
Սվետլանա Բոյկովիչ
Սվետլանա «Ցեցա» Բոյկովիչ (Светлана „Цеца“ Бојковић, ), սերբ դերասանուհի։ Հայտնի է ճանաչված հեռուստասերիալներում գլխավոր դերերով և թատերական գործունեությամբ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Զեմունում, հայրը՝ Ցվետկոն, Կումանովո քաղաքից էր, սպա, ռազմական տեղանքագիր, իսկ հետո՝ գնդապետ, մայրը՝ Վերան, ծնվել էր Իլիչում, տնային տնտեսուհի էր։ Սվետլանան մեծացել է Բելգրադի կենտրոնում՝ Վրաչարում։
Հանդես է եկել սիրողական «ԴԱԴՈՎ», Բելգրադի դրամատիկական, Հարվսլավիայի դրամատիկական, Բելգրադի Ազգային, «Արհեստանոց 212», Սերբական ազգային, Պանչևոյի քաղաքային, Գարդոշ Զեմունի, «Կուլտ», «Պուժ», «Մոդեռնա գարաժա», Բուդվայի քաղաքային, Սերբական Հանրապետության Ազգային և բազմազան տարբեր թատրոններում։
2005 թվականին ստացել է «Դոբրիչին պրստեն» (թատերական ձեռքբերումների համար Սերբիայի բարձրագույն մրցանակը), իսկ 2001 թվականին՝ «Վելիկա Ժանկա» մրցանակները։
2001 թվականից Բելգրադի Դրամատիկ արվեստի ֆակուլտետի պրոֆեսոր է։
Դերասան Միլոշ Ժուտիչի և ռեժիսոր Լյուբոմիր Դրաշկիչի այրին է։ Դուստրը դերասանուհի Կատարինա Ժուտիչն է։
Ընտրյալ ֆիլմագրություն
Ընտրյալ հեռուստասերիալներ.
Բոբոտե (Սերբիա)
Բոբոտե (Боботе), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 360 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Մամուլ
Մամուլ, զանգվածային լրատվամիջոցների տարր, որն ուղղված է լայն հասարակությանը կամ թիրախային խմբերին նորություններ հաղորդելուն։ Մամուլի մեջ են մտնում տպագիր մեդիան (թերթեր, լրատվական հանդեսներ), նորությունների հեռարձակումը (ռադիո, հեռուստատեսություն), համացանցը (առցանց լրատվականներ, նորությունների բլոգեր, նորությունների տեսանյութեր, լուրերի ուղիղ հեռարձակում և այլն)։
Ձևավորվել է Եվրոպայում, 15-րդ դարում (գրքեր, բրոշյուրներ, թռուցիկներ և այլն)։ 17-րդ դարում սկսեցին հրատարակվել թերթեր ու ամսագրեր, 19-րդ դարի կեսերին ստեղծվեցին մամուլի գործակալություններ։
Կատեգորիա:Մամուլ
Յինդրժիխ Հոնջլ
Յինդրժիխ Հոնջլ (Jindřich Honzl, ), չեխ թատերական գործիչ, ռեժիսոր, թատերագետ, քննադատ։
1920 թվականին եղել է «Դեվետսիլ» («Արվեստի աշխատողների կոմունիստական ավանգարդ») միավորման կազմակերպիչներից, գլխավորել 1925 թ.-ին միավորմանը կից ստեղծված «Ազատագրված թատրոն»-ը։ 1940—1941 թթ.-ին, 1943 թ.-ին Պրաhայում ընդհատակում ղեկավարել է հակաֆաշիստական «Թատրոն 99 տեղով»-ը։ 1945 թ.-ից եղել է Ազգային թատրոնի դիրեկցիայի անդամ և նրա ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարը։ 1948 թ.-ից՝ դրամատիկ խմբի տնօրենը և գեղարվեստական ղեկավարը։ Յուլիուս Ֆուչիկի հետ չեխական «Թատերական ավանգարդ»-ի առաջավոր գործիչներից էր։ Մշակել է թատերական գեղագիտությանը և չեխական թատրոնի պատմությանը վերաբերող խնդիրներ, գրել սովետական թատրոնի մասին։ Եղել է 2 ամսագրի գլխավոր խմբագիր, զբաղվել մանկավարժությամբ (1951 թ.-ից պրոֆեսոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխ թատերական գործիչներ Կատեգորիա:Չեխ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Չեխ թատերագետներ Կատեգորիա:Չեխ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ
Հոդվածների և գրախոսությունների տարեգիր
«Հոդվածների և գրախոսությունների տարեգիր», խորհրդային շրջանի հայկական ամենամսյա պարբերական։ Հանդիսացել ՀԽՍՀ պետական գրապալատի հրատարակությունը։ Առաջին անգամ ույս է տեսել 1972 թվականին, Երևանում։ Կազմված է եղե; «Լրագրային հոդվածների տարեգիր», «ժուռնալային հոդվածների տարեգիր» և «Գրախոսություններ» ենթաբաժիններից։ Ընդգրկել է ՀԽՍՀ-ում հայերեն և ռուսերեն լույս տեսնող հանրապետական, քաղաքային և շրջանային թերթերում, ամսագրերում, պարբերական և «շարունակություններ» տիպի ժողովածուներում հրապարակվող հոդվածները, վավերագրական նյութերը, գեղարվեստական ստեղծագործությունները, գրախոսությունները, գրքերի և ամսագրերի տեսություններ, քննական վերլուծություններ։
Նկարագրություններն ու հապավումները կատարվել են համաձայն պետական ստանդարտի և ՏՍՍՏ գրապալատի սահմանած «Հայերեն բառերի պայմանական կրճատումների» ցուցակի։ Նյութերը դասավորվում են ըստ մատենագիտության մեջ կիրառվող սխեմայի։ Հաջորդում է «Լրագրային հոդվածների տարեգիր» (1949-1971 թթ.), «Ժուռնալային հոդվածների տարեգիր» (1939-1941 թթ., 1949-1971 թթ.) ժողովածուներին։
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Տակասի Ուսամի
Տակասի Ուսամի (ճապ.՝ 宇佐美 貴史, մայիսի 6, 1992, Կիոտո, Ճապոնիա), ճապոնացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Աուգսբուրգ»-ի և Ճապոնիայի հավաքականի կազմում։
«Գամբա Օսակա»
2010 թվականին ճանաչվել է «Ջեյ-Լիգայի» լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ։
«Բավարիա»
2011 թվականի հունիսին Տակասի Ուսամին վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է «Բավարիա»։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը ճապոնացին նշել է 2012 թվականի ապրիլի 12-ին՝ «Վերդերի» դեմ խաղում ։
Թիմի կազմում անցկացրել է 1 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 3 հանդիպման։
«Հոֆֆենհայմ»
2012 թվականի մայիսի 17-ին Ուսամին տեղափոխվել է «Հոֆենհայմ» ։
«Աուգսբուրգ»
2016 թվականից Տակասին հանդես է գալիս գերմանական «Աուգսբուրգ»-ի կազմում։
Միջազգային կարիերա
Ճապոնիայի հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Տակասի Ուսամին նշել է 2015 թվականի մարտի 31-ին՝ Ուզբեկստանի հավաքականի դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 6 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ
Հիտլերի կաբինետ
Հիտլերի կաբինետ, կազմավորվել է 1933 թվականի հունվարի 30-ին։ Հունվարի 29-ին Կուրտ ֆոն Շլեյխերի կառավարությունը հրաժարական տվեց։ Հենց այդ օրը Հինդնեբուրգը Ֆրանց ֆոն Պապենին պարզել Հիտլերից, կարելի է արդյոք կազմավորել կառավարություն «սահմանադրությամբ սահմանված կարգով» (փաստացի` Ռայխսթագի մեծամասնության կողմից աջակցություն ստացողներից)։ Բանակցությունների արդյուքնում հունվարի 29-ին Հինդենբուրգը որոշում կայացրեց Հիտլերին նշանակել ռայխսկանցլեր։ Հաջորդ օրը Հինդենբուրգը ընդունեց կաբինետի նոր անդամներին ու պաշտոնապես Հիտլերին հաստատեց ռայխսկանցլեր։ Հիտլերի կաբինետը կոալիցիոն էր, ՆՍԳԲԿ-ն 11 պորտֆելներից ստացավ ընդամենը 3-ը։ 1934 թվականից հետո հավաքվել են հազվադեպ, իսկ լրիվ կազմով վերջին հանդիպումը տեղի է ունեցել 1938 թվականի փետրվարի 5-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երրորդ ռայխի կառավարություններ Կատեգորիա:1933 հիմնադրումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի նախարարներ
Աբդիաս հայերէն
Աբդիաս հայերէն, Անդրեաս Ակոլութոսի լատիներեն, հայերեն և հունարեն երկը։ Տպագրվել է 1680 թվականին Լայպցիգում՝ Յուստին Բրանդիի տպարանում։ Ունի 83 էջ, չափը՝ 18 X 14 սմ) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերեն գրքեր Կատեգորիա:Լատիներեն գրքեր Կատեգորիա:Հունարեն գրքեր Կատեգորիա:1680 գրքեր
Երեքի սիրտը (վեպ)
«Երեքի սիրտը», ամերիկացի հայտնի գրող Ջեկ Լոնդոնի վեպը, որը նա գրել է իր մահվանից առաջ և որը հրատարակվել է 1919-1920 թվականներին «Նյու Յորք ջոռնըլ» թերթում։
Վեպը սկսվում է նախաբանով, որտեղ հեղինակը գրում է, որ ինքը գրել է այս վեպը, քանի որ նկատել է կինեմատոգրաֆի համար թարմ նյութերի պակաս։ Ջեկ Լոնդոնը նշում է, որ այս ստեղծագործությունը նոր ուղղություն է իր աշխատանքում։ Սա նրա 55-րդ գիրքն է։ Համահեղինակն է Չարլզ Գոդարդը։
Սյուժե
Ծովահեն Մորգանի երիտասարդ ժառանգ Ֆրենսիս Մորգանը, որը ծովահենից մեծ ժառանգություն է ստացել, գնում է իր նախնիների գանձերը որոնելու։ Ճանապարհին նա հանդիպում է իր հեռավոր բարեկամ Հենրի Մորգանին։ Նրանց սպասում են վտանգավոր արկածներ, անհայտ երկրներ և սեր ։
Ցուցադրություն
1992 թվականին վեպի հիման վրա նկարահանվել է նույնանուն ռուս-ուկրաինական արտադրության ֆիլմ ։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Վլադիմիր Պոպկովը։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Սերգեյ Ժիգունովը, Վլադիմիր Շևելկովը, Ալյոնա Խմելնիցկայան, Ռաֆայել Քոթանջյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջեկ Լոնդոնի վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Վեբ ծրագրավորող
Ծրագրավորող, մասնագետ, որը զբաղվում է տարբեր տեսակի հաշվարկային և օպերացիոն համակարգերի համար համապատասխան ծրագրային ապահովման մշակումով։
Հասարակության մեջ ծրագրավորման տեղը
Ծրագրավորումը համարվում է մասնագիտություն, որը լուծում է  ծրագրավորողի և այլ մասնագետների աշխատանքային խնդիրները։  «Ծրագրավորող»  տերմինը  միշտ չէ, որ բառացիորեն թարգմանվում է որպես մասնագիտություն կամ մասնագիտական գործունեություն։
Կրթություն
Որպես մասնագիտական գործունեություն, ծրագրավորումը կիրառվում է գիտական և տեխնիկական ոլորտներում։ Տեխնիկայում տարբերվում են՝ միջին տեխնիկական որակավորում՝ տեխնիկ- ծրագրավորող (նախկինում՝ "Ծրագրող-լաբորանտ" ) և  բարձրագույն տեխնիկական մասնագիտություն՝ ինժեներ-ծրագրավորող։ Ինժեներ- տեխնիկների գործունեության նյութ համարվում է նախագծումը, ծրագրային ապահովման մշակումն ու  արտադրությունը, ինչպես արդյունաբերական արտադրանք, բավարարելով տվյալ ֆունկցիոնալ, կառուցողական եւ տեխնոլոգիական պահանջները՝ (գործունեության արդյունքը ծրագրավորում)։  Մեր երկրում ինժեներ- ծրագրավորողի մասնագիտությունը  ապահովում են ԲՈՒՀ-երը, որոնց համապատասխան ֆակուլտետների  անվանումն է՝   «Ինֆորմատիկա և հաշվողական տեխնիկա. Կա նաև «Մաթեմատիկական աջակցություն եւ տեղեկատվական համակարգերի կառավարում» բնագավառում մաթեմատիկոս-ծրագրավորողների վերապատրաստման համակարգ. 2000 թ. վերջերին առաջացան ծրագրավորողների վերապատրաստման նոր ուղղություններ՝ Ինժեներ- ծրագրավորողներ և ծրագրային ապահովման մասնագետներ։ Այս մասնագետների աշխատանքային գործունեության բնույթը փոխվելով՝ փոխվեց նաև նրանց աշխատանքի նկատմամբ պահանջները։ Արդեն աշխատանքն իրականացվում էր ոչ թե միայն օբյեկտների հետ, այլ նաև այն գործիքներն ու մեթոդները, որոնք հարկավոր էին նոր պահանջների բավարարման համար։ Ինչպես Ռուսաստանում, այնպես էլ Հայաստանում այս ոլորտի նախապատրաստման աշխատանքները ծավալվել են  հետևյալ հաջորդականությամբ՝
Որպես օժանդակ գործունեություն, ծրագրավորումն այժմ կիրառվում է մասնագիտությունների առավել լայն շրջանակում։
Մացի Խվատիա
Մացի Խվատիա (მაცი ხვიტია), 1966 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ ։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Գեորգի Շենգելայայի կողմից Անտոն Փուրցելաձեի համանուն վեպի ու ժողովրդական ավանդությունների հիման վրա։
Ֆիլմը ռուսերեն կրկնօրինակվել է «Նա սպանել չէր ուզում» վերնագրով ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է 19-րդ դարում ապրած վրացի վրիժառուի՝ ազնվաբարո ավազակ Մացի Խվատիայի մասին, որն արիաբար պայքարում էր իշխանների կամայականությունների ու ճորտատիրության դեմ։
Դադիանի իշխանուհին Մացիին հրավիրում է ծառայելու իր մոտ, սակայն Մացին մերժում է։ Իշխանուհու հրամանով հրդեհում են Մացիի տունը, սպանում հորը, փոխցնում քույրերին։ Մացին իր ընկերոջ՝ Կոչոյայի հետ գնում է հայտնի ավազակ Օմար Մարգանիայի մոտ, ով ավերում է իշխանուհու տերությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1966 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գեորգի Շենգելայայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Փիրուզ (քար)
Կիրառություն
Միջնադարյան հայ ոսկերիչները բարձր էին գնահատում փիրուզը և այն համարում բոլոր քարերից ամենալավը։ Օգտագործելով Արևելյան Պարսկաստանի Նիշապուրի հանքերի փիրուզը՝ հայ ոսկերիչները ստեղծել են գլուխգործոցներ, որ հարյուրամյակներ են գոյատևել։ Դրանցից ամենահայտնին Ադամանդե գահն է, որ պատրաստել են Իսպանիայի հայերը 1659 թվականին Պետրոս Առաջինի հոր՝ Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի համար։ Բացի 900 փոքր ու մեծ ադամանդներից և 1300 հակինթներից, գահը ծածկված էր անհամար ավելի քան 18000 փիրուզներով։ Դա, թերևս, ամենաթանկարժեք իրն է, որ պահպանվում է Մոսկվայի Կրեմլի զինապալատի թանգարանում։ Գահի ուրվագծի հեղինակին՝ հայ տաղանդավոր նկարիչ Բոգդան Սալթանովին, հետագայում հրավիրեցին Մոսկվա, որտեղ նա զարդարում է թագավորական պալատները։
Հնուց հայտնի է, որ փիրուզը սերտ կապված է պղնձահանքերի հետ։ Եգիպտական փարավոնները փիրուզից հալում էին այդ ժամանակ շատ թանկարժեք այդ մետաղը։ Քերովբե Պատկանյանի կարծիքով «փիրուզը դարձավ պղնձի գոյացուցիչ տարրը»։ Մինչև վերջերս երկրաբանության մեջ թագավորում էր մի տեսություն, որի համաձայն փիրուզն առաջանում է քարքարոտ շոգ անապատներում։ Սակայն այդ քարը դիմացկուն չէ բնության մեջ կարող է պահպանվել միայն չոր կլիմայի պայմաններում։ Փիրուզը, որ համարվում է հավիտենության խորհրդանշան, ապրում է ընդամենը մոտ 50 տարի։
Փիրուզ Հայաստանում
Պլինիոս Ավագից երկու հազար տարի հետո խորհրդային խոշոր երկրաբան Ալ. Ֆերսմանը նորից կանխագուշակեց Հայաստանում փիրուզի հայտնաբերումը։ Նա գրում է.
Այդ քարերի մեջ հիշատակվում է նաև փիրուզը։ 70-ական թվականների սկզբներին Հյուսիսային Հայաստանի լեռնային անտառներում գտնվեց մի գեղեցիկ երկնագույն միներալ։ Սկզբում կարծեցին, թե հարուստ պղնձահանք են հայտնաբերել, որ կարող է հումքային բազա դառնալ Ալավերդու կոմբինատի համար։ Բայց բազմակողմանի հետազոտությունները հաստատեցին, որ երկրաբանների ձեռքում հայկական փիրուզ է հայտնվել։ Փոխվեց գիտնականների տեսակետը փիրուզի առաջացման մասին։ Այժմ փիրուզ որոնում են ինչպես չորային շրջաններում, այնպես էլ խոնավ վայրերում։
Հայ երկրաբան Արթուր Օհանյանը առաջարկեց փիրուզը նմանակել փիրուզով, ավելի ճիշտ՝ փոշիով, որ ստացվում է մշակելու ժամանակ։ Մեծ ճնշման տակ պնդացած փոշին իր հատկություններով չի տարբերվում իսկական փիրուզից։ Հայկական փիրուզը ծնվում է ոչ միայն ընդերքում, այլև լաբորատորիաներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փիրուզ Կատեգորիա:Հայաստանի քարեր Կատեգորիա:Քարեր Կատեգորիա:Երկրաբանություն Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ
Գալեսու
Գալեսու, գետ Արածանիի ավազանում, նրա աջակոմյան վտակը։ Մայր գետին է միանում Խնուսի և Մուշի շրջանների միջև։ Հիշատակում է Ղևոնդ Ալիշանը («Տեղագիր Հայոց Մեծաց», էջ 16 և 46) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր
Բարմախլար
Բարմախլար, լեռ Հայկական Պար լեռնահամակարգում, Ալաշկերտից մոտ 41 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Արաքսի աջ ափից մոտ 35 կմ հեռավորության վրա։ Բարձրությունը 2000 մ է։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ուոլլիս Սիմփսոն
Բեսսի Ուոլլիս Սիմփսոն (Bessie Wallis Simpson, ի ծնե Ուորֆիլդ, Warfield, ), 1937 թվականից Վինդզորի դուքս, Մեծ Բրիտանիայի նախկին թագավոր Էդուարդ 8-րդի կինն է։ Հենց թագավորի, կրկնակի բաժանված, Ուոլլիս Սիմփսոնի հետ ամուսնանալու ցանկությունը դարձավ նրա թագից հրաժարվելու հիմնական պատճառը 1936 թվականի դեկտեմբերին։
Վաղ տարիներ
Ուոլլիսի հայրը Թեք Ուոլլիս Ուորֆիլդն ամերիկացի հաջողակ բիզնեսմեն և Բալթիմորի գրեթե ողջ բանկային համակարգի սեփականատիրոջ՝ Հենրի Մակտիր Ուորֆիլդի որդին էր։ Նա մահացել է թոքախտից, երբ Ուոլլիսն ընդամենը 5 ամսական էր ։
Երիտասարդություն
1916 թվականին Ուոլլիսն ամուսնացավ ծովային օդաչու Ուինֆիլդ Սպենսերի հետ, որն ինչպես հետագայում պարզվեց, սադիստական հակումներով արբեցող էր և 1921 թվականին Ուոլլիսը բաժանվեց վերջինից, սակայն ավելի ուշ Չինաստանում նրանք նորից միացան։ Շուտով վերջինս նորից սկսեց խմել և 1927 թվականին նրանք վերջնականապես բաժանվեցին ։
Հետագայում Ուոլիսը ծանոթացավ ամուսնալուծված բիզնեսմեն Էռնեստ Սիմփսոնի հետ։ Նրանք ամուսնացան 1928 թվականին և տեղափոխվեցին Լոնդոն, որտեղ ընկերացան Թելմա Ֆերնիսի՝ Ուելսի արքայազն Էդուարդի սիրուհու հետ ։ 1931 թվականի հունվարի 10-ին Թելմա Ֆերնիսը Սիմփսոններ զույգին հրավիրեց իր առանձնատուն Մելթոն Մաուբրեյում, որտեղ նրանք ծանոթացան գահաժառանգի հետ։ 1934 թվականին Ուոլլիս Սիմփսոնի և Ուելսի արքայազնի միջև սիրավեպ սկսվեց։
Ուոլլիս և Էդուարդ
1936 թվականի հունվարի 20-ին մահացավ թագավոր Ջորջ 5-րդը։ Ուելսի արքայազնը դարձավ Էդուարդ 8-րդ։ Դրանից առաջ արտասահմանյան մամուլում լուրեր հայտնվեցին Ուելսի արքայազնի և Ուոլլիս Սիմփսոնի կապի մասին։ Կառավարությունը հրահանգեց բրիտանական մամուլին չլուսաբանել նրանց կապը։ Վարչապետ Սթենլի Բոլդուինը խորհուրդ տվեց Էդուարդ 8-րդին դիտարկել սահմանադրական խնդիրները, որոնք կարող են ծագել նրա և ամուսնալուծված կնոջ հետ ամուսնության արդյունքում ։
Չնայած նրան, որ Էդուարդ 8-րդը քաղաքական աջակցություն ստացավ Ուինսթոն Չերչիլից և լորդ Բիվերբրուքից, նա գիտակցում էր, որ նրա Ուոլլիս Սիմփսոնի հետ ամուսնանալու որոշումը չէր ընդունվի բրիտանական հասարակության կողմից ։
Դրան հաջորդող երկու տարվա ընթացքում զույգը հաճախ էր ճանապարհորդում Եվրոպայում, այդ թվում նաև լինելով նացիստական Գերմանիայում, որտեղ նրանք ծանոթացան Ադոլֆ Հիտլերի հետ։ Երբ 1940 թվականին Ֆրանսիան օկուպացվեց գերմանական զորքերի կողմից, Էդուարդ 8-րդը և նրա կինը տեղափոխվեցին Իսպանիա։ 1940 թվականի հուլիսին նրանք տեղափոխվեցին Պորտուգալիա։ Ավելի ուշ ԿՀՎ տեղեկություն ստացավ այն մասին, որ նացիստները Վինձորի դքսին և դքսուհուն օգտագործում էին, որպեսզի ստանան գաղտնի ինֆորմացիա դաշնակիցների մասին։ 1940 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ԿՀՎ աշխատակիցը Էդգար Հուվերին տեղեկություն հասցրեց, որտեղ ասվում էր, որ «գործակալը ճշգրտորեն պարզեց, որ Վինձորի դքսուհին վերջերս կապվել էր Ռիբենտրոպի հետ և մշտական կապ է պահպանում վերջինիս հետ ։ Իր պաշտոնական բարձր դիրքի համար դքսուհին տարբեր ինֆորմացիա է ստանում, որը նա փոխանցում է Գերմանիային, որոնք վերաբերվում են բրիտանական և ֆրանսիական պաշտոնական անձանց»։
Բրիտանական կառավարությունը նաև իմացավ, որ Ադոլֆ Հիտլերը պլանավորում է Էդուարդ 8-րդին դարձնել Միացյալ թագավորության խամաճիկային թագավոր այն դեպքում, եթե Գերմանիան հաղթի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ։ Երբ այդ տեղեկությունները հասան Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլին, նա ստիպեց Վինձորի դքսին լքել Եվրոպան և դառնալ Բահամյան կղզիների նահանգապետ
Պատերազմից հետո Վինձորի դուքսն ու դքսուհին ապրում էին Ֆրանսիայում։ Տեղեկություն հայտնվեց այն մասին, որ դքսուհին շարունակում է անկանոն կապեր պահել և նա սիրավեպեր է ունեցել Ջիմմի Դոնահյուի՝ մուլտիմիլիոնների թոռան և խանութների սեփականատիրոջ Ա.Վ. Վուլվորտի հետ ։
Մահ
1956 թվականին Ուոլլիս Սիմփսոնը հրատարակեց ինքնակենսագրական «Սրտին չես թելադրի» անունով։ Վինձորի դքսի մահից հետո, որը վախճանվել է 1972 թվականի մայիսի 28-ին Փարիզում, Ուոլլիսը մնում էր Ֆրանսիայում ։ Վինձորի դքսուհին վախճանվել է 1986 թվականի ապրիլի 24-ին և հուղարկավորվել է Էդուարդ 8-րդի կողքին` Վինձորի թագավորական գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Գելեր
Գելեր, լեռնանցք Հայաստանի Լոռու մարզում, Չքնաղի լեռներում Գոգարան գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք, Փամբակ և Խորգետակ գետերի շրջանում, Աստղաձոր գյուղից 4 կմ հարավ, բարձրությունը 2260 մետր է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ
Արսեն Համբարյան
Արսեն Աքիլլեսի Համբարյան, հայ գրող, երգահան, երգիչ, ճարտարագետ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երևանում ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Գրում է բանաստեղծություններ, պոեմներ, պատմվածքներ, թատերգություններ, էսսեներ, հեքիաթներ, առակներ։ Բազմաթիվ երգերի հեղինակ է, գրված հայ դասականների, ժամանակակից բանաստեղծների, զոհված ազատամարտիկների և իր բանաստեղծություններո վ։
Ընտանիք
1990 թվականին ամուսնացել է, ունի դուստր (1991) և որդի (1994)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երգիչներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ
Բոտուրիցի
Բոտուրիցի (Boturići), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 263 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր
Գիորգի Պապաշվիլի
Գիորգի Պապաշվիլի (გიორგი პაპაშვილი, ), վրացի-ամերիկացի գրող և քանդակագործ ։
Կենսագրություն
Ամուսնացել է ամերիկացի Հելեն Պապաշվիլիի (1906-1996) հետ։ Համատեղ գրել են բազմաթիվ գրքեր, որոնք հիմնված են կյանքի փորձի վրա։ Նրանց առաջին գիրքը կոչվում է «Ամեն ինչ կարող է պատահել» (1945), որտեղ ներկայացված է Պապաշվիլու՝ առանց դրամի ներգաղթյալի կենսափորձը։ Ստեղծագործությունը նախնական հրատարակվել է Common Ground և Direction ամսագրերում ։ Գիրքն ընտրվել է որպես «Ամսվա գիրք» և ԱՄՆ-ում վաճառվել է ավելի քան 600,000 օրինակ, իսկ աշխարհում՝ 1.5 միլիոն օրինակ։ Այն թարգմանվել է 15 օտար լեզուներով, այդ թվում և վրացերեն (1966)։ 1952 թվականին ֆիլմը էկրանավորվել է Խոսե Ֆերրերի և Կիմ Հանտերի մասնակցությամբ։
Պապաշվիլին մահացել է 1978 թվականին Կալիֆորնիայի Կամբրիա գյուղում։
Երկեր
«Շնորհակալություն Նոյին» ստեղծագործությունը հրատարակվել է նաև վրացերեն (1971 թվականին)։
Արվեստ
Ֆորմալ կրթություն չունենալով՝ Պապաշվիլին սկսեց փորագրությամբ զբաղվել 1940 թվականին։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն իրենց ուրույն ոճը՝ միախառնված նաիվ և մոդեռն տարրերով։ Փորագրել է փայտով, քարով՝ ստեղծելով ֆիգուրներ, բարելևֆներ։ Պապաշվիլուն հոգեհարազատ են բնության թեմաները՝ կենդանիներ, ծաղիկներ, երբեմն մարդկային ֆիգուրներ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են՝ Պապաշվիլին ունեցել է տարբեր անհատական ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև ցուցահանդեսներով հանդես է եկել իր ընկեր-նկարիչների հետ։
Ռոբոտատեխնիկա
Ռոբոտատեխնիկա կամ ռոբոտաշինություն  (ռոբոտ և տեխնիկա, robotics ռոբոտիկա, ռոբոտատեխնիկա ), կիրառական գիտություն, որը զբաղվում է ավտոմատացված տեխնիկական համակարգերի վերամաշակմամբ և հանդիսանում է արտադրության արդյունավետության կարևորագույն տեխնիկական հիմքը։ Ռոբոտատեխնիկան հենվում է այնպիսի բաժինների վրա, ինչպիսիք են Էլեկտրոնիկան, հեռուստամեխանիկան, ինֆորմատիկան, ինչպես նաև ռադիոտեխնիկան և էլեկտրոտեխնիկան։ Տարբերակում են շինարարական, արդյունաբերական, կենցաղային, ավիացիոն և էքստրմալ (ռազմական, տիեզերական, ստորջրյա) ռոբոտատեխնիկա։
Գիորգի Պապաշվիլի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1898 ծնունդներ Կատեգորիա:1978 մահեր Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Վրացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Վրացի գրողներ
Ռոբոտատեխնիկա
Գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսության մեջ օգտագործվում են այն առաջին ռոբոտները, որ կարողանում են կատարել ավտոմատացված խնամք գյուղատնտեսական կուլտուրաների նկատմամբ ։ Պլանավորվում է, որ ռոբոտների առևտրի մասշտաբը 2016֊2019 թթ․ գյուղատնտեսության մեջ օգտագործվելու համար կկազմի 34.000 նմուշ։
Բժշկություն
Բժշկության մեջ ռոբոտատեխնիկան օգտագործվում է տարբեր էքզոսկելետների տեսքով, որոնք օգնում են հենա֊շարժողական համակարգի հետ խնդիրներ ունեցող մարդկանց ։Մշակվում են փոքրիկ ռոբոտներ մարդու օրգանիզմում բժշկական նպատակներով տեղադրվելու համար ։ Ռուսաստանում մշակված է առաջին ռոբոտ վիրաբուժական համակարգ ուռոլոգիայում վիրահատություններ իրականացնելու համար ։
Տիեզերագնացություն
Ռոբոտ֊մոնիպուլյատորներն օգտագործվում են տիեզերական թռչող սարքերում, լուսնագնացներում և մարսագնացներում գիտական փորձերի անցկացման համար և այլն, հեռակառավարման պայմաններով։ Մշակված է անթրոպոմորֆիկ ռոբոտ՝ Լուսնի ու Մարսի մակերեսին հնարավոր օգտագործման համար ։
Սպորտ
Աշխարհում ֆուտբոլի առաջին առաջնությունը անթրոմորֆիկ ռոբոտների միջև անցկացվել է Ճապոնիայում 2017 թվականին ։
Ստուգաբանություն
Ռոբոտիկա (կամ «ռոբոտատեխնիկա», «robotics») բառն առաջին անգամ 1941 թվականին օգտագործել է Այզեկ Ազիմովի «Ստախոսը» գիտաֆանտաստիկ պատմության մեջ։ Չեխերեն «ռոբոտ» նշանակում է հարկադրական աշխատանք, և այդ բառի հիմքում ընկած է «ռոբ»՝ ստրուկ բառը։ «Ռոբոտատեխնիկա» բառի հիմքում ընկած է «ռոբոտ» տերմինը, որը 1920 թվականին օգտագործել է չեխ գրող Կարել Չապեկը իր «Ռ.ՈՒ.Ռ.» («Ռոսսումի ունիվերսալ ռոբոտները») գիտաֆանտաստիկ պիեսում, որը մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսների շրջանում։ Պիեսում գործարանի տերը բազմաթիվ անդրոիդների արտադրություն է սկսում, որոնք սկզբում աշխատում էին առանց հանգստի, իսկ հետո վեր էին բարձրանում և կործանում իրենց ստեղծողներին ։
Ռոբոտատեխնիկային պատկանող որոշ գաղափարներ ի հայտ են եկել դեռևս անտիկ դարաշրջանում՝ վերը նշված տերմիններից շատ առաջ։ Այսպես, Հոմերոսի «Իլիական» ստեղծագործության մեջ ասվում է, որ Հեփեստոս աստվածը ոսկուց ստեղծել է խոսող սպասուհիներ՝ տալով նրանց գիտակցություն (այսինքն՝ ժամանակակից լեզվով-արհեստական ինտելեկտ) և ուժ Թռչել կարողացող մեխանիկական աղավնու ստեղծման գյուտը վերագրվում է հին հույն մեխանիկ և ինժեներ Արխիտ Տարենսկուն (մ.թ.ա. 400թվ.)։ Այսպիսի բազմաթիվ տեղեկատվություններ են պարունակվում Ի. Մ. Մակարովայի և Յու. Ի. Տոպչեվայի «Ռոբոտատեխնիկա. Պատմություն և Առաջընթաց» գրքում, որը պարունակում է հայտնի և հանագամանալից պատմություն այն դերի մասին, որ խաղացել են և կխաղան ռոբոտները քաղաքականության պատմության մեջ։
Քայլող ռոբոտներ
Անդրոիդ-ռոբոտը՝ ASIMO- ն, Honda-ի արտադրություն։
Քայլող ռոբոտների ստեղծմանը նվիրված տեսական և գործնական առաջին հրատարակումները վերաբերվում են 20-րդ դարի 1970-1980-ական թվականներին ։
Ռոբոտների տեղափոխումը ոտքերի միջոցով հանդիսանում էր դինամիկայի բարդ խնդիրը։ Արդեն ստեղծված են ռոբոտների որոշակի քանակություն, որոնք տեղափոխվում են երկու ոտքերի միջոցով, սակայն այդ ռոբոտներ դեռ չեն կարողանում հասնել կայուն շարժման, որը բնորոշ է մարդուն։ Ստեղծված են նաև բազմաթիվ մեխանիզմնր, որոնք տեղաշարժվում են երկուսից ավելի վերջույթներով։ Ուշադրությունը նմանատիպ կոնստրուկցիաների հանդեպ պայմանավորված է նրանով, որ նրանք ավելի հեշտ են նախագծվում ։ Առաջարկվում են նաև հիբրիդային տարբերակներ (ինչպես օրինակ, ռոբոտները «Ես ռոբոտ եմ» ֆիլմից, շարժվելու ժամանակ օգտագործում են երկու վերջույթները՝ քայլելիս, և չորս վերջույթները՝ վազելիս)։
Երկու ոտքով շարժվող ռոբոտները որպես կանոն լավ են տեղաշարժվում հարթության վրա, իսկ որոշ կոնստրուկցիաներ կարող են շարժվել աստիճանների վրա։ Կոնստրուկցիաների այս տեսակի համար ավելի կոշտ տեղանքով շարժվելը բարդ խնդիր է։ Գոյություն ունեն մի շարք տեխնոլոգիաներ, որոնք թույլատրում են տեղաշարժվել քայլող ռոբոտներին.
ZMP տեխնոլոգիա
ZMP ալգորիթմը օգտագործվում է Հոնդա ընկերության ASIMO տիպի ռոբոտներում։ Վիդեո համակարգիչը հսկում է ռոբոտին այնպես, որ ռոբոտի վրա ազդող բոլոր արտաքին ուժերի գումարը ուղղված լինի ռոբոտի շարժի մակերևույթի ուղղությամբ։ Այդ պատճառով առաջանում է պտտման մոմենտ, որը կարող է ռոբոտի անկման պատճառ դառնալ ։ Շարժի նման տեսակը բնորոշ չէ մարդուն, որում կարելի է համոզվել համեմատելով ASIMO ռոբոտի և մարդու շարժը  ։
Ցատկող ռոբոտներ. 1980- ական թվականներին պրոֆեսոր Մարկ Ռեյբերտի(Marc Raibert «Leg Laboratory» Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ) կողմից վերստեղծվեց ռոբոտ, որն ընդունակ էր ցատկումների ընթացքում պահել հավասարակշռությունը՝ օգտագործելով միայն մեկ ոտքը։ Նմանատիպ ռոբոտի շարժը հիշեցնում է մարդու շարժը՝ մարզասարքի պոգո- ստիկ քայլքը։
Արդյունքում ալգորիթմը տարածվեց երկու և չորս ոտք ունեցող մեխանիզմների վրա։ Այսպիսի ռոբոտները օդում բարդ կոորդինացիոն շարժումներ կատարելու և վազելու ունակություն են ցուցաբերում ։ Չորս վերջույթներով տեղաշարժվող ռոբոտները ցուցադրեցին վազք, տեղաշարժ ցատկով, վարգով և քայլքով ։
Հավասարակշռության պահպանման համատեղված ալգորիթմներ. Հիմնականում հենվում են դինամիկ կայուն վիճակից ռոբոտի ծանրության կենտրոնի ակնթարթային դիրքի շեղման հաշվարկի կամ նրա նախապես տրված շարժման հետագծի վրա։ Մասնավորապես, նմանատիպ տեխնոլոգիա է օգտագործում քայլող Big Dog բեռնակիր-ռոբոտը։ Շարժման ընթացքում այդ ռոբոտը պահպանում է ստատիկ կայունության կետից ծանրության կենտրոնի ընթացիկ դիրքի մշտական շեղումը, որը բերում է ոտքը ինքնատիպ տեղաշարժելու անհրաժեշտություն(«ծունկը ներս» կամ «քաշել- հրել»), ինչպես նաև ստեղծում է մեքենայի տեղում կանգնելու խնդիր, կատարում քայլքի անցումային ռեժիմների մշակում։ Կայունության պահպանման համատեղված ալգորիթմը կարող է նաև հենվել համակարգի ծանրության կենտրոնի արագության վեկտորի հաստատուն ուղղության պահպանման վրա, սակայն այս մեթոդները արդյունավետ են միայն շատ մեծ արագությունների դեպքում։ Ժամանակակից ռոբոտատեխնիկայի համար մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում կայունության պահպանման վերամշակման կոմբինացիոն մեթոդները, որոնք կատարում են էվրիստիկ անալիզի և բարձր արդյունավետություն ունեցող համատեղված համակարգի կինեմատիկական բնութագրերի հավանականութունների հաշվարկները։
Տեղափոխման այլ մեթոդներ. Թռչող ռոբոտներ- Ժամանակակից ինքնաթիռների մեծ մասը հանդիսանում են օդաչուների կողմից ղեկավարվող թռչող ռոբոտներ։ ՛՛Ավտոպիլոտ՛՛ համակարգն ունակ է հսկելու թռիչքի ողջ ընթացքը՝ թռիչքից մինչև վայրէջք։ Թռչող ռոբոտների խմբին են դասվում թռչող սարքերը։ Ժամանակակից ինքնաթիռների մեծ մասը հանդիսանում են թռչող ռոբոտներ /ԱՕՍ-անօդաչու թռչող սարք; սրանց կարևոր ենթախումբը կազմում են թռչող հրթիռները/: Նման սարքավորումները, որպես կանոն ունեն ոչ մեծ քաշ, /օդաչու չունենալու պատճառով/ և կարող են կատարել վտանգավոր գործողություններ; ԱՕՍ-ը օպերատորի հրամանով կարող է արձակել կրակ։ Պատրաստվում են նաև ԱՕՍ-եր, որոնք ունակ են ավտոմատ ռեժիմով կրակել։ Բացի շարժման այն մեթոդները, որոնք օգտագործվում են ինքնաթիռների կողմից, թռչող ռոբոտների միջոցով կատարում են նաև շարժման այլ տեսակներ - օրինակ, նման պինգվինի, մեդուզայի շարժի; այդպիսի շարժ օգտագործում են Festo կոմպանիայի Air Penguin, Air Ray և Air Jelly ռոբոտները, կամ օգտագործում են թռիչքի տեսակներ, որոնք բնորոշ են բզեզներին, ինչպես օրինակ RoboBee-ն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոբոտագիտություն
Դրամագիտություն
Դրամագիտության հիմնական աղբյուրը հին դրամներն են, որոնք, որպես շրջանառության միջոց, արհեստագործական արտադրանք, գեղարվեստական ստեղծագործություն և արձանագրագիտական աղբյուր, ուսումնասիրվում են գրավոր և հնագիտական աղբյուրների հետ միասին։ XV–XVII դարերում ստեղծվել են բազմաթիվ մասնավոր, իսկ XVIII դարում՝ Փարիզի, Լոնդոնի, Բեռլինի, Սանկտ Պետերբուրգի և Վիեննայի թանգարաններին առընթեր՝ դրամական հավաքածուներ։ Այս շրջանում դրամները դիտվել են սոսկ իբրև արվեստի առարկաներ։
Պատմություն
Դրամագիտությունը՝ որպես գիտություն, ձևավորվել է XVII դարի վերջին և XVIII դարի սկզբին։ Առավել արժեքավորներից են հունա-հռոմեական, բյուզանդական, հին ու միջնադարյան հայկական և արաբատառ արձանագրություններով դրամները։
Հայկական հին դրամների մասին գիտական հետաքրքրությունը սկզբնավորվել է եվրոպական երկրներում (Գերմանիա, Ֆրանսիա, Անգլիա, Հոլանդիա և այլն)։
Դրամագիտությունը Հայաստանում
XIX դարում հայկական հին դրամների ուսումնասիրմանը մեծապես նպաստել են Վենետիկի և Վիեննայի Մխիթարյան միաբանները։ Սակայն հայկական դրամագիտությունը՝ որպես ինքնուրույն գիտաճյուղ, զարգացել է XIX դարի 2-րդ կեսից։ Ֆրանսիացի հայագետ Վիկտոր Լանգլուան 1850 թվականից մի շարք աշխատություններում անդրադարձել է հայկական դրամների դասակարգմանը, անվանումներին, դրամագիտությանն առնչվող այլ խնդիրների։
1859 թվականին արևելագետ Քրիստիան Բարթոլոմեն առաջին անգամ մեկնաբանել է հայկական դրամական միավորների անվանումները։ XIX դարի կեսից կիլիկյան դրամներին և հայկական կնիքներին նվիրված մի շարք աշխատություններ է հրատարակել դրամագետ Գուստավ Շլումբերժեն։ 1890 թվականին Էռնեստ Բաբելոնը տարբեր երկրների հավաքածուների հիման վրա ներկայացրել է Ծոփքի, Փոքր Հայքի և Մեծ Հայքի Արտաշիսյան թագավորների դրամների դասավորությունը։ Հայկական դրամների հավաքման ու քննության գործում կարևոր ներդրում ունի Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ, դրամագետ Կղեմես Սիպիլյանը։ 1904 թվականին դրամագետ Ալեքսանդր Պետրովիչը հրապարակել է պարթև Արշակունիների դրամների հատկանշական ցուցակը (կատալոգ), որտեղ ընդգրկված են նաև հին հայկական դրամներ։ 1919 և 1960 թվականներին Վիեննայում լույս է տեսել Հակոբոս Տաշչյանի «Արշակունի դրամներ» աշխատությունը, որտեղ, ըստ դրամների և գրավոր աղբյուրների, ներկայացվել են նաև հայ-պարթևական առնչությունները։ 1923–1936 թվականներին Ժակ դը Մորգանի հրատարակած «Արևելքի երկրների կատալոգում» ներկայացված են նաև Ծոփքի Երվանդունիների և Մեծ Հայքի Արտաշիսյանների դրամները։ Կովկասագետ Եվգենի Պախոմովի 9-հատորանոց աշխատությունում (1926–1966 թվականներ) մանրամասն ներկայացված է Այսրկովկասում հայտնաբերված գանձերի և դրամների ցուցակը։ Կարապետ Բասմաջյանը «Հայկական ընդհանուր դրամագիտություն և Հայաստանի վերաբերյալ դրամներ» (1936 թվական) ուսումնասիրությամբ առաջին անգամ ամփոփ քննության է առել հայկական դրամները։
1921 թվականից դրամներ են հավաքում և ուսումնասիրում Հայաստանի պատմության պետական թանգարանում, իսկ 1940-ական թվականներին հիմնվել է դրամագիտության բաժինը, որտեղ կենտրոնացվել են տարբեր երկրների դրամներ՝ սկսած մ.թ.ա. V դարից։ Այստեղ ուսումնասիրվել են հայկական բոլոր, ինչպես և Հայաստանի պատմությանն առնչվող տարբեր երկրների դրամախմբերը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Բաժինն զբաղվում է դրամների հայտնաբերման, դասակարգման, դրամաշրջանառության, հայկական մեդալների, թղթադրամների ուսումնասիրության և այլ խնդիրներով։ Սփյուռքահայ դրամագետ Զարեհ Պտուկյանի աշխատությունները նվիրված են առավելապես Կիլիկյան Հայաստանի, Արտաշիսյան, հռոմեական դրամների ուսումնասիրությանը։ 2007 թվականին Հայկական հանրագիտարանի հրատարակած «Սուրբ Հայաստան» կատալոգում դրամագետ Արմինե Զոհրաբյանը ներկայացրել է VII– XIV դարերի Հայաստանի դրամական շրջանառությունը և Կիլիկիայի հայկական դրամները։ Հին և միջնադարյան դրամներին նվիրված երկեր են հրատարակել Խաչիկ Մուշեղյանը, Պերճ Կարապետյանը, Պերճ Սապպաղյանը, Տիգրան Կույումուջյանը, Մեսրոպ Աբգարյանցը, Ռուբեն Վարդանյանը, Մկրտիչ Զարդարյանը և ուրիշներ։ 1975 թվականին Եղիա Ներսիսյանի ջանքերով Լոս Անջելեսում հիմնադրվել է Հայկական դրամագիտական ընկերությունը, որը հրատարակում է «Հայ դրամագիտական հանդեսը» (տարեկան 4 համար՝ հայերեն և անգլերեն), ինչպես նաև առանձին մենագրություններ ու ժողովածուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրամագիտություն
Աբդլմսեհ Ա Արծրունի
Աբդլմսեհ Ա Արծրունի նաև Աբդլմսէհ Արծրունի (ծննդյան և մահվան թթ. անհտայտ - 11-րդ դար), Հայ իշխան Վասպուրականում, Առաջին կյուրոպաղատ Բյուզանդիայում , իշխան Թոռնիկ Արծրունու որդին , Վասպուրականի Սենեքերիմ թագավորի ազգակիցը , Արծրունյաց իշխանական տան կրտսեր ճյուղ՝ Խեդենեկյան իշխանական տոհմից։ Նրա որդին է իշխան Թոռնիկ Բ Արծրունին և Դավիթ, Ստեփանոս, Գրիգոր կրոնավորները։
Վասպուրականի թագավորության վերացում
Բյուզանդական նենգ քաղաքականության որոգայթն ընկած Սենեքիմ Արծրունին դեսպանություն է ուղարկում Կոստանդնուպոլիս, որդու՝ Դավթի գլխավորությամբ, և ընդունում է Բարսեղ Բ-ի պարտադրած ծանր պայմանագիրը՝ կայսրությանը զիջել Վասպուրականը (8 քաղաք, 72 բերդ, 4 հազար գյուղ) և 1021 թվականին իր արքունիքով, մերձավորներով ու զորքով (մոտ 70—80 հազար մարդ) գաղթում է Սեբաստիա, որը ճանաչվել է Արծրունիների ժառանգական տիրույթը։ Սենեքերիմ Արծրունու գաղթից հետո Աբդլմսեհը նստում է Ամյուկ (Ամիւկ) բերդում և իշխում նրա շրջակայքի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Խեդենեկյաններ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Վասպուրականի թագավորություն
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն կամ Վենտսպիլս-8, ինչպես հայտնի է եղել խորհրդային ժամանակներում (Ventspils Starptautiskais radioastronomijas centrs, VIRAC, Вентспилсский международный радиоастрономический центр, ВМРАЦ), նախկին ԽՍՀՄ ռադիոաստղագիտական գիտահետազոտական ինստիտուտ Իրբենե ավանում, որը գտնվում է Լատվիայի Վենտսպիլս քաղաքից 30 կմ հյուսիս, Բալթիկ ծովի ափին։ Ստեղծվել է 1971 թվականին, խորհրդային բանակի կողմից որպես «Զվեզդա» տիեզերական կայանի գաղտնի հետախուզական ռադիոլոկացիոն կայան (հաճախ հիշատակվում է «Զվյոզդոչկա» անունը կամ в/ч 51429)։ Սարքավորումը գաղտնի էր մինչև 1993 թվականին Լատվիայի անկախության վերականգնումը։ 1994 թվականին Լատվիայից Խորհրդային բանակի դուրս գալուց հետո այն անցել է Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի ենթակայության տակ։ 2004 թվականին Կենտրոնը փոխանցվել է Վենտսպիլսի համալսարանի քոլեջին (Վենստպիլսի բարձրագույն դպրոց)։
Զափփեյոն
Զափփեյոն (Ζάππειον Μέγαρο, ), Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի սրտում գտնվող Աթենքի ազգային պարտեզում կառուցված շենք։ Այն սովորաբար օգտագործվում է ինչպես պաշտոնական, այնպես էլ մասնավոր հանդիպումների և արարողակարգերի ժամանակ։
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Կենտրոնն ունի RT-32 և RT-16 (32 մ եւ 16 մ տրամագծով) ռադիոաստղադիտակ ներով Ռադիոաստղադիտարան։ Ռադիոաստղագիտական կենտրոնը վերանորոգումից և վերազինումից հետո 2015 թվականի հունիսի 10-ից կրկին փակվել է այցելուների համար, քանի որ նախատեսվում է վերականգնել տիեզերքի ուսումնասիրման գործունեությունը  ։
Զափփեյոն
Զափփեյոնի կառուցումը
Հունաստանի խորհրդարանը 1869 թվականին արքայական այգիների և Օլիմպիական Զևսի հինավուրց տաճարի միջև ընկած հանրային հողերից տրամադրեց 80 000 քառակուսի մետր, ինչպես նաև 1869 թվականի նոյեմբերի 30-ին «Օլիմպիական խաղերի կառույցի շինարարական աշխատանքների մասին» օրենք ընդունեց, քանի որ Զափփեյոնը առաջին շինությունն էր, որը հատուկ պետք է կառուցվեր ժամանակակից աշխարհում օլիմպիական խաղերի վերածծնդի համար ։ Հնամենի Պանաթինաիկոս մարզադաշտը նույնպես վերանորոգվեց՝ կազմելով օլիմպիական խաղերի շինարարական աշխատանքի մի մաս։ Որոշ հետաձգումներից հետո՝ 1874 թվականի հունվարի 20-ին, դրվեց շենքի հիմնաքարը ,։ այս նոր շենքը պետք է նախագծվեր դանիացի ճարտարապետ Թեոֆիլ Հանսենի կողմից։ Վերջապես, 1888 թվականի հոկտեմբերի 20-ին տեղի ունեցավ Զափփեյոնի բացումը։ Ցավոք, կառույցի բարերար Եվանգելոս Զափփասը չապրեց այնքան երկար, որպեսզի Զափփեյոնը կառուցված տեսներ, իսկ նրա զարմիկ Կոնստանտինոս Զափփասն առաջադրվեց որպես շինարարական աշխատանքներն ավարտին հասցնելու պատասխանատու ։ Ավստրիայի խորհրդարանի շենքը նույնպես նախագծվել է Հանսենի կողմից և արտաքնապես նույն ոճի մեջ է։
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Այսօր Ռադիոաստղագիտական կենտրոնի գլխավոր նպատակն է ռադիոինտերֆերոմետրական Եվրոպական ցանցում (European VLBI Network (EVN)) ներգրավվելը։ Այդ ուղղությամբ առաջին գիտախորհրդատվական հանդիպումը տեղի է ունեցել Ռիգայում 1996 թվականի նոյեմբերին ։
Զափփեյոն
Պատմություն
1896 թվականի օլիմպիական խաղերի ժամանակ Զափփեյոնը կիրառվել է որպես սուսերամարտի գլխավոր սրահ։ 10 տարի անց՝ 1906 թվականի օլիմպիական խաղերի ժամանակ, այն օգտագործվել է որպես օլիմպիական գյուղ ։ 1998 թվականից 1999 թվականն ընկած ժամանակահատվածում այն առաջինն է հանդես եկել որպես 2004 թվականի օլիմպիական խաղերի կազմակերպչական կոմիտե ։ 1938 թվականին Զափփեյոնի շենքում սկսեց գործել Աթենքի ռադիոկայանը, որն առաջին ազգային ռադիոկայանն էր։ Շենքում ռադիոհաղորդումների հեռարձակումը շարունակվեց մինչ 1970 թվականը՝ Ռադիոյի տան բացումը։
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Պատմություն
1967 թվականի ամռանը ԽՍՀՄ տարածքի ամենահյուսիսային կետում սկսվեց կառուցվել է տիեզերական տարածության ռադիոճառագայթման 649-րդ հետախուզական բաժնի շինարարությունը։ Տիեզերական հետախուզության «Զվեզդա» (в/ч 51429) կայանը կառուցվել է 1971 թվականին։ Կենտրոնի բազայում տեղակայվել է 4 ռադիոհեռադիտակ։ Կայանի հիմնական նպատակներն էին արբանյակներից և ռազմական կայաններից ազդանշանների որսալը և արբանյակներին վերահսկում։ Տիեզերական հետախուզության կայանի համար հատուկ ավան է կառուցվել` Իրբենե բնակելի ավանը։
Իրբենե փակ ավան
ԽՍՀՄ գաղտնի ռադիոլոկացիոն «Զվեզդա» կենտրոնում կառուցվել էր բնակելի Իրբենե ավան, որն ուներ դպրոցներ, խանութներ, սպորտային և համերգային դահլիճներ։ Իրբենե մուտքը հնարավոր էր միայն հատուկ թույտվութուն ունենալու դեպքում։ Ավանում բնակվում էին մոտավորապես 2000 մարդ, այդ թվում զինվորականները և նրանց ընտանիքները։ 1993 թվականին խորհրդային զորքերի դուրս բերումից հետո ավանը դատարկվել էր և լքված վիճակում էր ։
Վենտսպիլսի Միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոնի արդիականացում
1994 հուլիսի 22-ին Լատվիայից ռուսական զորքի հեռանալուց հետո Կայանը փոխանցվել է Լատվիայի Գիտությունների ակադեմիայի ենթակայությանը։ Զինվորականներն ապամնտաժել են ռադիոհեռադիտակներից մեկը և իրենց հետ տարել են։ Մնացած ռադիոհեռադիտակների բազայի վրա 1996 թվականին ստեղծվել է Վենտսպիլսի Միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոնը (ВМРАЦ)։ 1999 թվականին աշխատանքային պայմանագիր է ստորագրվել ВМРАЦ-ի և LFVN (РСДБ-наблюдения) միջև։ Սակայն LFVN -ի հետ աշխատանքը երկար չի տևել։ 2004 թվականին ВМРАЦ -ն անցել է Վենտսպիլսի բարձրագույն դպրոցի իրավասության տակ։ 2007 թվականից աստղադիտարանը կրկին սկսել է մասնակցել LFVN նախագծերին։ Աստղադիտարանը մասնակցում է 6 ՍՄ ալիքի երկարության վրա գտնվող տիեզերական մերձակա օբյեկտներից անդրադարձած էխո-ազդանշանների ընդունմանը։ Այս կենտրոնում կատարվող ուսումնասիրությունների հիմնական ուղություններն են.
Զափփեյոն
Պատմություն
Զափփեյոնում տեղի են ունեցել մի շարք պատմական իրադարձություններ, այդ թվում՝ 1979 թվականի մայիսին Հունաստանի՝ Եվրոպական միությանը միանալու մասին փաստաթղթերի ստորագրումը, որը տեղի ունեցավ շենքի գլխավոր, մարմարե, պերիստիլ ատրիումում։
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Վենտսպիլսի Միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոնի արդիականացում
Ներկայումս կենտրոնի աշխատակիցները 24-ն են։
Զափփեյոն
Պատմություն
1981 թվականի հունվարի 1-ն շենքում ստորագրվեց մի համաձայնագիր, որի համաձայն՝ Հունաստանը դարձավ Եվրոպական համայնքի անդամ։
Վենտսպիլսի միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոն
Վենտսպիլսի Միջազգային ռադիոաստղագիտական կենտրոնի արդիականացում
2014-2015 թվականներին РТ-32 ալեհավաքը խորը արդիականացման է ենթարկվել ։ Ռադիոաստղադիտարանի գլխավոր սարքավորումների հետ միասին արդիականցվել է նաև РТ-16 ռադիոաստղադիտակը։ Այդպիսով աստղադիտարանն ունի  32 մ եւ 16 մ տրամագծով ալեհավաքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Կատեգորիա:1971 Կատեգորիա:Ռադիոաստղադիտարաններ Կատեգորիա:Գիտությունը Լատվիայում
Զափփեյոն
Պատմություն
Եվանգելոս Զափփասի գլուխը թաղված է Զափփեյոնից ոչ շատ հեռու գտնվող իր արձանի տակ։
Այժմյան շենքի օգտագործումը
Ներկայումս Զափփեյոնն օգտագործվում է որպես մասնավոր և հանրային նպատակմերը ներկայացնող կոնֆերանսների անցկացման կենտրոն։
Սրահներ և հարկերի հատակագծեր
Շենքն ունի 25 առանձին սենյակներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի 97 քառակուսի մետրից մինչև 984 քառակուսի մետր մակերես։
Դրամագիտության մեջ
Վերջերս Զափփեյոնը բարձր արժեքով ընտրվել է որպես եվրո մետաղադրամի հավաքորդների հիմնական գաղափար. 100 € հունական պատմական մետաղադրամը՝ «Զափփեյոն՝ օլիմպիական գյուղ»-ը, դրամահատվել է 2003 թվականին՝ 2004 թվականի օլիմպիական խաղերի մասին հիշեցնելու համար։ Մետաղադրամի դիմերեսին պատկերված է շենքի առաջնամասի նկարը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթենքի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Կլասիցիզմի ճարտարապետություն
Պաբլո Արմերո
{{Տեղեկաքարտ Ֆուտբոլիստ | ակումբ = {{Ֆուտբոլային կարիերա }} | ազգային թիմ = {{Ֆուտբոլային կարիերա }} }} Պաբլո Էստիֆեր Արմերո (Pablo Estífer Armero, ), կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, «Ուդինեզե» ակումբի ձախ պաշտպան։
Կարիերա
Պաբլո Արմերոն իր կարիերան սկսել է 2004 թվականին «Ամերիկա Կալի» ակումբում։ 2005 թվականին նա կատարել է իր նորամուտը Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում, որտեղ անցկացրել է 2 խաղ։ 2008 թվականին ֆուտբոլիստը օգնել է իր ակումբին տասներեքերորդ անգամ նվաճել Կոլումբիայի չեմպիոնի տիտղոսը։
2008 թվականի դեկտեմբերին Արմերոն բանակցություններ է սկսել «Պալմեյրաս» ակումբի հետ տեղափոխման վերաբերյալ ։ 2009 թվականի հունվարին Պաբլոն դարձել է «Պալմեյրաս» ակումբի խաղացող, որը խաղացողի տրանսֆերի համար վճարել էր 1,6 միլիոն եվրո ։ Պաշտպանն օգնել է ակումբին հասնել Սան Պաուլոյի նահանգային առաջնության կիսաեզրափակիչ։ 2009 թվականի հուլիսին նա խփել է իր առաջին գոլն ակումբի կազմում՝ գրավելով «Նաուտիկո Ռեսիֆիի» դարպասը։ 2010 թվականի հունվարին Արմերոն լաց է եղել պահեստայինների նստարանին այն բանից հետո, երբ «Կորինտիանսի» հետ խաղում իրեն փոխարինել է այլ ֆոտբոլիստ ։ Այս ակումբի համար կոլումբիացին անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 79 խաղ և խփել 1 գոլ ։
2010 թվականին Արմերոյով հետաքրքվել են եվրոպական մի շարք ակումբներ, հատկապես «Պարման», Բրեմենի «Վերդերը» և «Ուդինեզեն»։ Օգոստոսի 28-ին նա պայմանագիր է կնքել «Ուդինեզե» ակումբի հետ. տրանսֆերի գումարը կազմել է 1,2 միլիոն եվրո ։ Արմերոն հեղինակել է Կոլումբիայի հավաքականի առաջին գոլը 2014 թվականի աշխարհի առաջնությունում ։
Ձեռքբերումներ
Ամերիկա Կալի Նապոլի Կոլումբիայի հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուդինեզեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ամերիկա Կալիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Ջեննի Գերհարդ
Ջեննի Գերհարդ (Jennie Gerhardt), ամերիկյան գրող Թեոդոր Դրայզերի երկրորդ վեպը՝ առաջին անգամ հրատարակված 1911 թվականին։ Դրայզերը սկսել է ստեղծագործել 1901 թվականի հունվարին։ Սյուժեի հիմքում ընկած է Թեոդոր Դրայզերի ավագ քրոջ՝ Մերիի կյանքի իրական պատմությունը։
Սյուժե
Գրքի գլխավոր հերոսուհուն՝ Ջենևիևին (Ջեննի), ով ապրում է Օհայո նահանգի Կոլումբուս քաղաքի մի աղքատ ընտանիքում, գայթակղում է սենատոր Բրանդերը։ Սենատորն ազդեցիկ և ապահովված մարդ է։ Բրենդերը խոստանում է ամուսնանալ Ջեննիի հետ։ Ջեննին մտածում է, որ այդ կերպ կկարողանա օգնել իր ընտանիքին։ Սակայն այնպես է ստացվում, որ շուտով Ջեննին հղիանում է, իսկ Բրանդերը մահանում է։ Հայրը և շրջապատի մարդիկ դատապարտում են աղջկան։
Երեխայի ծնվելուց հետո Ջեննին ընտանիքով տեղափոխվում է Քլիվլենդ, որտեղ Ջեննին աշխատանքի է անցնում մի մեծահարուստ տիկնոջ մոտ՝ որպես աղախին։ Ծանոթանում է Լեսթեր Քեյնի՝ խոշոր արդյունաբերողի որդու հետ։ Ջեննին սիրահարվում է Լեսթերին։ Վերջինիս զգացմունքները աղջկա նկատմամբ այդքան էլ լուրջ չեն։ Նրանք տեղափոխվում են Չիկագո և բնակվում են միասին շքեղ առանձնատանը։ Նրանց ամուսնացած չլինելու և Ջեննիի անցյալի մասին տեղեկությունները տարածվում են, որն առաջ է բերում Լեսթերի ընտանիքի զայրույթը։ Դրա համար Լեսթերի հայրը մահից առաջ այնպես է փոխում կտակը, որ Լեսթերը կարողանա ստանալ ժառանգության իր բաժինը միայն Ջեննիից բաժանվելու դեպքում։ Լեսթերը երկար ժամանակ չի կարողանում որոշում ընդունել։ Լեսթերի եղբայր Ռոբերտը Ջեննին հայտնում է կտակի մասին։ Ջեննին որոշում է զոհաբերել սեփական երջանկությունը հանուն Լեսթերի և համոզում է նրան թողնել իրեն։
Որոշ ժամանակ անց սենատոր Բրանդերի և Ջեննիի աղջիկը մեռնում է։ Դստեր մահը մեծ ցավ է պատճառում Ջեննին։ Մի քանի տարի անց հիվանդանում է Լեսթեր Քեյնը։ Նրա կինը այդ ժամանակ գտնվում է արտասահմանում և նա խնդրում է Ջեննին այցելել իրեն։ Ջեննին խնամում է նրան։ Եվ Լեսթերը վերջապես սեր է խոստովանում նրան։ Մի քանի օր անց Լեսթերը մահանում է։ Ջեննին գաղտնի կերպով ներկա է գտնվում նրա թաղմանը։
Գրական նշանակություն և քննադատություն
1903 թվականին Թեոդորոս Դրայզերը հրաժարվեց վեպը գրելուց ։ 1910 թվականին Դրայզերը որոշեց շարունակել վեպը, նրա կարծիքով Ջեննի կերպարի մեջ նա իր բնավորությունն էր արտացոլել։
Տարիներ անց Դրայզերը Claude Bowers-ին տված հարցազրույցում ասել է, որ այս վեպը չի սիրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թեոդոր Դրայզերի գրքեր Կատեգորիա:1911 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Լիդս ամրոց
Թագավորական նստավայր
1321 թվականի աշնանը՝ Քենթերբերի կատարած իր ուխտագնացության ժամանակ, թագուհի Իզաբելլա Ֆրանսիացին մտադրվել է կանգ առնել Լինդսում։ Տերը՝ լորդ Բադլսմիրը, ով այդ ժամանակ թագավորի ընդդիմադիր խմբի կազմում էր, ամրոցում չի եղել, իսկ նրա հրաժարվել է ընդունել թագուհուն։ Իզաբելլա թագուհու թիկնազորից մի քանիսը սպանվել են՝ Լիդս ամրոց ներխուժելու փորձի պատճառով ։ 1321 թվականի հոկտեմբերին վրեժխնդրությունից դրդված՝ Էդուարդ II–ը պաշարել և գրավել է ամրոցը, նրա պարետն ու կայազորի զինվորները ենթարկվել են մահապատժի, իսկ Բադլսմիրի ազգականները ձերբակալվել ու ուղարկվել են Թաուեր ամրոց։ Լիդսի ճակատագրով ահաբեկված պաշտպանները, ինչպես նաև Բադլսմիրին պատկանող այլ ամրոցների կայազորներ, առանց պայքարի հանձնվել են թագավորին։
Ավելին, ամրոցը երբեք պաշարման չի ենթարկվել՝ հարյուրամյակների տևողության ընթացքում մնալով Անգլիայի թագավորանիստը։ 1395 թվականին Ռիչարդ II–ն ամրոցում ընդունել է ֆրանսիացի տարեգիր Ժան Ֆրուասարին, ով այդ էպիզոդի մասին նկարագրել է իր «Ժամանակագրության» մեջ։
Հենրի VIII–ը ամրոցը վերակառուցել է իր առաջին կնոջ՝ Եկատերինա Արագոնացու համար։ Լիդսում պահպանվում են Հենրիի և թագավոր Ֆրանցիսկ I–ի հանդիպումը պատկերող կտավներ։ Որոշ ժամանակ այնտեղ բանտարկվել է ապագա թագուհի Եղիսաբեթը։