cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հյուսիսկորեական-հարավկորեական հարաբերություններ
Հյուսիսկորեական-հարավայինկորեական հարաբերությունները (կամ այլընտրանքային միջկորեական հարաբերություններ) Կորեական թերակղզու երկու պետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերություններն են։ Նախկինում լինելով մեկ ազգ, որը բռնակցվել է Ճապոնիայի կողմից 1910 թվականին՝ երկու ժողովուրդները բաժանվել են Հյուսիսային և Հարավային Կորեաների Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին՝ 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին։ Երկու կառավարությունները ստեղծվեցին թերակղզու երկու շրջաններում 1948 թվականին՝ խորացնելով առկա բաժանումը։ Երկու պետությունները դարձել են հակառակորդներ և 1950-1953 թվականներին մասնակցել են Կորեական պատերազմին, որն ավարտվել է զինադադարի համաձայնագրով, բայց առանց հաշտության պայմանագրի։ Հյուսիսային Կորեան միակուսակցական ամբողջատիրական պետություն է, որը ղեկավարում է Կիմ դինաստիան։ Նախկինում Հարավային Կորեան ղեկավարվում էր ռազմական բռնապետությունների իրավահաջորդությամբ, մինչև ժողովրդավարացումը 1987 թվականին, երբ անցկացվեցին ուղղակի ընտրություններ։ Երկու ազգերն էլ հավակնում են Կորեական ամբողջ թերակղզուն և մոտակա կղզիներին։ Երկու ազգերն էլ անդամակցեցին ՄԱԿ-ին 1991 թվականին և ճանաչված են անդամ պետությունների մեծ մասի կողմից։ 1970-ականներից ի վեր երկու ժողովուրդներն էլ ոչ պաշտոնական դիվանագիտական երկխոսություններ են վարել՝ ռազմական լարվածությունը թուլացնելու համար։ 2000 թվականին նախագահ Կիմ Դե Յունգը դարձավ Հարավային Կորեայի առաջին նախագահը, ով այցելեց Հյուսիսային Կորեա, թերակղզու բաժանումից 55 տարի անց։
Հակամիջուկային շարժում Ավստրիայում
Պատմություն
Ցվենտենդորֆի էլեկտրակայանը կառուցվեց, սակայն միջուկային էներգիայով էլեկտրականություն դեռևս չի արտադրել ։
Հյուսիսկորեական-հարավկորեական հարաբերություններ
Նախագահ Կիմի օրոք Հարավային Կորեան ընդունեց Արևածագի քաղաքականությունը՝ հետապնդելով Հյուսիսային Կորեայի հետ ավելի խաղաղ հարաբերություններ ։ Այս քաղաքականության շնորհիվ ստեղծվեց Կեսոնի արդյունաբերական շրջանը։ Այս քաղաքականությունը շարունակեց հաջորդ նախագահ Ռո Մու-հյուն, ով 2007 թվականին այցելեց նաև Հյուսիսային Կորեա և հանդիպեց Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Ջոնգ Իլի հետ։ Այս հանդիպման միջոցով երկու ղեկավարներն էլ ստորագրեցին խաղաղություն հետապնդելու և միջկորեական հարաբերությունները վերականգնելու հռչակագիր։ Այնուամենայնիվ, աճող քննադատության հանդիպելով՝ հաջորդ երկու կառավարությունները չշարունակեցին Արևի քաղաքականությունը։ Լի Մյունգ-բակի և Փակ Կըն Հյեի նախագահության տարիներին Հյուսիսային և Հարավային Կորեայի հարաբերություններն ավելի թշնամական դարձան։
Հակամիջուկային շարժում Ավստրիայում
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքականություն
Հյուսիսկորեական-հարավկորեական հարաբերություններ
2018 թվականին, սկսած Հյուսիսային Կորեայի 2018 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերին մասնակցությունից, հարաբերություններում մեծ դիվանագիտական առաջընթաց է գրանցվել և զգալիորեն ջերմացել են։ 2018 թվականի ապրիլին երկու երկրները ստորագրեցին Կորեական թերակղզու խաղաղության, բարգավաճման և միավորման Պանմունջոմի հռչակագիրը ։ 2018 թվականին հարավկորեացիների մեծամասնությունը ընդունեց նոր հարաբերությունները ։ Հյուսիսային և Հարավային Կորեաների միջև գագաթնաժողովները նպաստել են նաև Հյուսիսային Կորեայի և Միացյալ Նահանգների դրական հարաբերություններին։ Այնուամենայնիվ, երկու երկրների միջեւ լարվածությունը պահպանվում է։
Կորեայի բաժանում
Դաշնակիցներն ի սկզբանե նախատեսում էինստեղծել համատեղ կառավարում, որը Կորեային պետք է ուղղորդեր դեպի անկախության, բայց կորեացի ազգայնականների մեծամասնությունն անմիջապես ցանկանում էր անկախություն ։ Միևնույն ժամանակ, Սառը պատերազմը սկսվելուն պես, պատերազմական համագործակցությունը Խորհրդային Միության և ԱՄՆ-ի միջև վատացավ։ Երկու գրավող տերություններն էլ սկսեցին իշխանության դիրքեր բարձրանալ կորեացիներ, ովքեր համապատասխանում էին իրենց քաղաքական կողմին՝ մարգինալացնելով իրենց հակառակորդներին։ Այս նոր քաղաքական առաջնորդներից շատերը վերադարձնում էին աքսորյալներին՝ քիչ ժողովրդական աջակցությամբ  ։ Հյուսիսային Կորեայում Խորհրդային Միությունը սատարում էր կորեացի կոմունիստներին։ Կիմ Իլ Սոնգը, ով 1941 թվականից ծառայում էր Խորհրդային բանակում, դարձավ գլխավոր քաղաքական գործիչը ։  Հասարակությունը կենտրոնացվեց և կոլեկտիվացվեց՝ հետևելով խորհրդային մոդելին ։  Հարավում քաղաքականությունն ավելի աղմկոտ էր, բայց խիստ հակակոմունիստ Լի Սին Մանը ամենաակնառու քաղաքական գործիչ էր ։
ԱՄՆ կառավարությունը հարցը տեղափոխեց ՄԱԿ, ինչը հանգեցրեց 1947 թվականին Կորեայում ՄԱԿ-ի ժամանակավոր հանձնաժողովի (UNTCOK) ստեղծմանը։ Խորհրդային Միությունը դեմ էր այս քայլին և հրաժարվեց թույլ տալ UNTCOK-ին գործել Հյուսիսում։ UNTCOK–ը կազմակերպեց ընդհանուր ընտրություններ Հարավում, որոնք անցկացվեցին 1948 թվականի մայիսի 10-ին ։ Կորեայի Հանրապետությունը ստեղծվեց Լի Սին Մանի նախագահությամբ, իսկ օգոստոսի 15-ին պաշտոնապես փոխարինեց ԱՄՆ ռազմական օկուպացիան։ Հյուսիսային Կորեայում Կորեայի Ժողովրդադեմոկրատական Հանրապետությունը (ԿԺԴՀ) հռչակվեց սեպտեմբերի 9-ին, վարչապետի պաշտոնում էր Կիմ Իլ Սոնգը։ Խորհրդային օկուպացիոն ուժերը Հյուսիսը լքեցին 1948 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։ Հաջորդ տարի ԱՄՆ-ի ուժերը հեռացան Հարավից, չնայած ԱՄՆ Կորեայի ռազմական խորհրդատվական խումբը մնաց մարզելու Կորեայի Հանրապետության բանակը ։
Կորեական պատերազմ
Պատերազմի արդյունքում մեծ թվով մարդիկ տեղահանվեցին, և շատ ընտանիքներ բաժանվեցին ըստ վերականգնված սահմանի։ 2007 թվականին գնահատվում էր, որ շուրջ 750,000 մարդ մնացել էր ընտանիքի անմիջական անդամներից անջատված, և ընտանիքի հանդիպումները երկար ժամանակ հանդիսանում էին Հարավի համար դիվանագիտական գերակայություն ։
Սառը պատերազմ
Հյուսիսային և Հարավային Կորեայի միջև մրցակցությունը առանցքային դարձավ երկու կողմերի որոշումներ կայացնելու համար։ Օրինակ Փհենյանի մետրոպոլիտենի կառուցումը խթանեց Սեուլում նոույնպես մետրոպոլիտենի կառուցմանը։ 1980-ականներին Հարավային Կորեայի կառավարությունը ԱՌԳ-ում իր Դայսեոնգ-դոնգ գյուղում կառուցեց 98 մ բարձրությամբ դրոշակաձող։ Ի պատասխան՝ Հյուսիսային Կորեան իր մոտակա Կիժոնգ-դոնգ գյուղում կառուցեց 160 մ բարձրության դրոշակաձող ։
Լարվածությունը թեժացավ 1960-ականների վերջին ցածր մակարդակի զինված բախումների արդյունքում, որը հայտնի էին Կորեական ԱՌԳ-ի հակամարտություն անվանումով։ Այս ընթացքում Հյուսիսային և Հարավային Կորեաները մի շարք պատասխան հարվածներ հասցրեցին միմյանց, ինչը ներառում էր Հարավի և Հյուսիսի առաջնորդների դեմ մահափորձեր։ 1968 թվականի հունվարի 21-ին հյուսիսկորեացի կոմանդոսը հարձակվեց Հարավային Կորեայի Կապույտ տան վրա։ 1969 թվականի դեկտեմբերի 11-ին առևանգեցին հարավկորեական ինքնաթիռը։
1972 թվականին ԱՄՆ նախագահ Նիքսոնի Չինաստան կատարած այցի նախապատրաստական աշխատանքների ընթացքում Հարավային Կորեայի նախագահ Փակ Չոն Հին սկսեց գաղտնի կապ հաստատել Հյուսիսի Կիմ Իլ Սոնգի հետ ։ 1971 թվականի օգոստոսին տեղի ունեցան Կարմիր խաչի առաջին բանակցությունները Հյուսիսային և Հարավային Կորեաների միջև։ Մասնակիցներից շատերն իսկապես հետախուզական կամ կուսակցության պաշտոնյաներ էին ։  1972 թվականի մայիսին Հարավային Կորեայի Ազգային հետախուզական վարչության (ԱՀՎ) տնօրեն Լի Հու Ռակը Փհենյանում գաղտնի հանդիպեց Կիմ Իլ Սոնգի հետ։ Կիմը ներողություն է խնդրել Կապույտ տան վրա հարձակման համար՝ հերքելով, որ այն իր թույլտվությամբ է եղել ։  Փոխարենը Հյուսիսային Կորեայի փոխվարչապետ Պակ Սոնգ Չոլը գաղտնի այց կատարեց Սեուլ ։  1972 թվականի հուլիսի 4-ին հրապարակվեց Հյուսիս և Հարավի համատեղ հայտարարությունը։ Հայտարարության մեջ նշվում է վերամիավորման երեք սկզբունքները. առաջինը՝ վերամիավորումը պետք է լուծվի ինքնուրույն՝ առանց արտաքին տերությունների միջամտելու կամ ապավինելու, երկրորդ`վերամիավորումը պետք է իրականացվի խաղաղ ճանապարհով` առանց միմյանց դեմ զինված ուժերի օգտագործման, և վերջապես, վերամիավորումը գերազանցում է գաղափարախոսությունների և ինստիտուտների տարբերությունները՝ Կորեայի՝ որպես մեկ էթնիկական խմբի միավորմանը նպաստելու համար ։ Այն նաև հաստատեց առաջին «թեժ գիծը» երկու կողմերի միջև։
Հյուսիսային Կորեան դադարեցրել է բանակցությունները 1973 թվականին՝ Հարավային Կորեայի ԱՀՎ-ի կողմից Հարավային Կորեայի ընդդիմության առաջնորդ Կիմ Դե Յունգի առևանգումից հետո ։ Բանակցությունները վերսկսվեցին և 1973-1975 թվականներին Հյուսիս-Հարավ համակարգող խորհրդի շրջանակում Պանմունջոմում 10 հանդիպումներ են եղել ։
1970-ականների վերջին ԱՄՆ նախագահ Ջիմի Քարթերը հույս ուներ Կորեայում հասնել խաղաղության։ Այնուամենայնիվ, նրա ծրագրերը դուրս եկան գծերից, քանի որ առաջարկվում էր զորքերը դուրս բերել ։
1983 թվականին ԱՄՆ-ի և Հարավային Կորեայի հետ եռակողմ բանակցությունների Հյուսիսային Կորեայի առաջարկը համընկավ Հարավային Կորեայի նախագահի դեմ Ռանգունի մահափորձի հետ ։ Այս հակասական վարքը երբեք չի բացատրվել ։
1984 թվականի սեպտեմբերին Հյուսիսային Կորեայի Կարմիր խաչը սաստիկ ջրհեղեղներից հետո շտապ պարագաներ ուղարկեց Հարավ ։ Բանակցությունները վերսկսվեցին, որի արդյունքում տեղի ունեցան առանձնացված ընտանիքների առաջին հանդիպումը 1985 թվականին, Ինչպես նաև մի շարք մշակութային փոխանակումներ։   Բարի կամքը ցրվեց 1986 թվականին ԱՄՆ-Հարավային Կորեայի «Team Spirit» զորավարժությունների ժամանակ ։ Երբ 1988-ի ամառային օլիմպիական խաղերն հյուրընկալելու համար ընտրվեց Սեուլը, Հյուսիսային Կորեան փորձեց կազմակերպել բոյկոտ իր կոմունիստ դաշնակիցների կողմից կամ խաղերի համատեղ հյուրընկալում։ Դա ձախողվեց, և 1987 թվականին Korean Air 858 ավիաթռիչքի ռմբակոծումը դիտարկվեց որպես Հյուսիսային Կորեայի վրեժ ։ Միևնույն ժամանակ, Սառը պատերազմի համաշխարհային «հալման» ֆոնին, Հարավային Կորեայի նորընտիր նախագահ Ռո Թա Վուն կազմակերպել է դիվանագիտական նախաձեռնություն, որը հայտնի է որպես «Նորդպոլիտիկ»։ Սա առաջարկում էր «կորեական համայնքի» միջանկյալ զարգացում, որը նման էր համադաշնության մասին Հյուսիսային Կորեայի առաջարկին ։  1990 թվականի սեպտեմբերի 4- ից 7-ը Սեուլում անցկացվում էին բարձր մակարդակի բանակցություններ, միևնույն ժամանակ, Հյուսիսը բողոքում էր Խորհրդային Միության Հարավի հետ հարաբերությունների կարգավորման համար։ Այս բանակցությունները 1991 թվականին հանգեցրեցին հաշտեցման, չհարձակվելու, փոխանակումների և համագործակցության մասին համաձայնագրին և Կորեական թերակղզու ապամիջուկայնացման համատեղ հռչակագրին  ։   Դա համընկավ ինչպես Հյուսիսային, այնպես էլ Հարավային Կորեայի Միավորված ազգերի կազմակերպության անդամ դառնալու հետ ։  Միևնույն ժամանակ, 1991 թվականի մարտի 25-ին Կորեայի միացյալ թիմը առաջին անգամ օգտագործեց Կորեայի միավորման դրոշը Ճապոնիայում կայացած Սեղանի թենիսի համաշխարհային մրցույթում, իսկ 1991 թվականի մայիսի 6-ին միավորված թիմը մասնակցեց Պորտուգալիայի Համաշխարհային պատանեկան ֆուտբոլի առաջնությանը։
Սակայն հարաբերություններում սահմանափակումներ կային։ 1989 թվականին Հարավային Կորեայի ուսանողական ակտիվիստ Լիմ Սու Կյունգը, ով մասնակցել էր Փհենյանում կայացած Համաշխարհային երիտասարդական փառատոնին, վերադարձից հետո բանտարկվեց ։
Արև և ստվեր
Սառը պատերազմի ավարտը տնտեսական ճգնաժամ բերեց Հյուսիսային Կորեային և հանգեցրեց սպասումների, որ վերամիավորումը մոտ է ։   Հյուսիսկորեացիները գնալով փախնում էին դեպի Հարավ։ Ըստ պաշտոնական վիճակագրության, 1995 թվականին Հարավային Կորեայում բնակվում էր 561 փախստական, իսկ 2007 թվականին` ավելի քան 10,000 ։
1991 թվականի դեկտեմբերին երկու պետություններն էլ կնքեցին «Հաշտեցման, չհարձակման, փոխանակման և համագործակցության մասին» համաձայնագիրը` խոստանալով ո՝չ ագրեսիային և մշակութային ու տնտեսական փոխանակումներ։ Նրանք նաև պայմանավորվեցին խոշոր ռազմական շարժումների մասին նախապես ծանուցելու, ռազմական թեժ գիծ ստեղծելու և զինադադարը «խաղաղ ռեժիմով» փոխարինելու ուղղությամբ ։
1994 թվականին Հյուսիսային Կորեայի միջուկային ծրագրի հետ կապված անհանգստությունը հանգեցրեց ԱՄՆ և Հյուսիսային Կորեայի միջև համաձայնեցված շրջանակի ։
1998 թվականին Հարավային Կորեայի նախագահ Կիմ Դե Յունգը հայտարարեց Հյուսիսային Կորեայի նկատմամբ Արևի քաղաքականության մասին։ Չնայած 1999-ին տեղի ունեցած ռազմածովային բախմանը՝ դա հանգեցրեց 2000 թվականի հունիսին Կիմ Դե Յունգի և Կիմ Ջոնգ Իլի միջև առաջին միջկորեական գագաթնաժողովին ։ Արդյունքում Կիմ Դե Յունգը արժանացավ Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի ։ Օգոստոսին գագաթնաժողովին հաջորդեց ընտանեկան հանդիպումը։  Սեպտեմբերին Հյուսիսային և Հարավային Կորեայի հավաքականները միասին քայլերթ կատարեցին Սիդնեյի Օլիմպիական խաղերին ։ Առևտուրն աճեց այնքանով, որ Հարավային Կորեան դարձավ Հյուսիսային Կորեայի խոշորագույն առևտրային գործընկերը ։ 1998 թվականից սկսած Մաունթ Կումգանգ զբոսաշրջային շրջանը մշակվեց որպես համատեղ ձեռնարկություն Հյուսիսային Կորեայի կառավարության և Հյունդայի միջև ։  2003 թվականինն ստեղծվեց Կեսոնի արդյունաբերական շրջանը, որը թույլ է տալիս հարավկորեական բիզնեսին ներդրումներ կատարել Հյուսիսում ։ 2000-ականների սկզբին Հարավային Կորեան դադարեցրեց իր գործակալների ներթափանցումը Հյուսիս ։
ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշը, սակայն, չաջակցեց Արևի քաղաքականությանը և 2002 թվականին Հյուսիսային Կորեան որակեց որպես «Չարի առանցքի» անդամ ։
Հյուսիսային Կորեայի միջուկային հրթիռներ ստեղծելու հնարավորության հետ կապված շարունակական մտահոգությունները 2003 թվականին հանգեցրին վեցակողմ բանակցություններին, որոնք ընդգրկում էին Հյուսիսային Կորեան, Հարավային Կորեան, ԱՄՆ-ը, Ռուսաստանը, Չինաստանը և Ճապոնիան ։ 2006 թվականին, այնուամենայնիվ, Հյուսիսային Կորեան վերսկսեց հրթիռների փորձարկումը և հոկտեմբերի 9-ին անցկացրեց իր առաջին միջուկային փորձարկումը ։
Այս ժամանակահատվածում քաղաքական զարգացումներն արտացոլվեցին արվեստում։ 1999-ին « Շիրին» և 2000-ին « Համատեղ անվտանգության տարածք» ֆիլմերը համակրելիորեն ներկայացնում էին Հյուսիսային Կորեայի բնակիչները։
Լի Մյունգ Բակի կառավարություն
Արևի քաղաքականությունից պաշտոնապես հրաժարվեց Հարավային Կորեայի նոր նախագահ Լի Մյունգ Բակը 2010 թվականին։
Մարտի 26 - ին 2010 թ., Իսկ 1500 տոննա ROKS <i id="mwAWA">Cheonan</i> հետ անձնակազմի 104, sank դուրս Baengnyeong կղզին է Դեղին ծովում ։ Սեուլն ասաց, որ կոշտուկի մոտ պայթյուն է, և հետաքննում է արդյոք տորպեդոյի հարձակումը պատճառը։ 104 նավաստիներից 46-ը զոհվել են, 58-ին հաջողվել է փրկել։ Հարավային Կորեայի նախագահ Լի Մյունգ-բակը հրավիրել է անվտանգության ոլորտի պատասխանատուների արտակարգ խորհրդակցություն և հրամայել զինվորականներին կենտրոնանալ նավաստիներին փրկելու վրա։ 2010 թ. Մայիսի 20-ին միջազգային հետազոտողների մի խումբ հրապարակեց արդյունքներ, որոնք պնդում էին, որ խորտակումը տեղի է ունեցել հյուսիսկորեական տորպեդոյի պատճառով. Հյուսիսային Կորեան մերժեց գտածոները։ Հարավային Կորեան համաձայնեց հետազոտական խմբի արդյունքների հետ, և Նախագահ Լի Մյունգ-բակը հայտարարեց, որ Սեուլը կկտրի Հյուսիսային Կորեայի հետ բոլոր առևտուրը ՝ որպես միջոցառումների մաս, որոնք հիմնականում ուղղված են Հյուսիսային Կորեային դիվանագիտական և ֆինանսական հարված հասցնելուն։  Հյուսիսային Կորեան հերքեց բոլոր նման մեղադրանքները և պատասխանեց ՝ խզելով կապերը երկրների միջև և հայտարարեց, որ չեղյալ է հայտարարում նախորդ ոչ ագրեսիվ համաձայնագիրը։
2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Հյուսիսային Կորեայի հրետանին կրակ արձակեց Հարավային Կորեայի Դեղին ծովի Յոնպյոնգ կղզու ուղղությամբ։ Զոհվել են երկու հարավկորեացի ծովային հետևակայիններ եւ երկու խաղաղ բնակիչներ, տասնյակից ավելին վիրավորվել են, այդ թվում երեք քաղաքացիական անձինք։ Ենթադրվում էր, որ սպանվել են շուրջ 10 հյուսիսկորեացիներ; սակայն Հյուսիսային Կորեայի կառավարությունը հերքում է դա։ Քաղաքը տարհանվել է, և Հարավային Կորեան նախազգուշացրել է գործողությունների խիստ պատասխան մասին. նախագահ Լի Մյունգ Բակը կարգադրել է ոչնչացնել մոտակա Հյուսիսային Կորեայի հրթիռային կայանը, եթե հետագա սադրանք լինի ։ KՀյուսիսային Կորեայի պաշտոնական լրատվական գործակալությունը հայտարարել է, որ Հյուսիսային Կորեան կրակ է արձակել միայն այն բանից հետո, երբ Հարավը «անխոհեմաբար կրակ է բացել մեր ծովային տարածքի վրա»։
2011 թվականին պարզվեց, որ Հյուսիսային Կորեան 1999 թվականին առևանգել է Հարավային Կորեայի չորս բարձրաստիճան ռազմական սպաների։
Փակ Կըն Հյեի կառավարություն
2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Հյուսիսային Կորեան գործարկեց Kwangmyŏngsŏng-3 Unit 2 գիտական և տեխնոլոգիական արբանյակը, և այն հասավ ուղեծիր  ։ Ի պատասխան՝ ԱՄՆ-ն իր ռազմանավերը վերաբաշխեց տարածաշրջանում։ 2013 թվականի հունվար-սեպտեմբեր ամիսներին տեղի ունեցավ Հյուսիսային Կորեայի և Հարավային Կորեայի, Միացյալ Նահանգների և Ճապոնիայի միջև լարվածության սրում, որը սկսվեց ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի 2087 բանաձևի պատճառով, որը դատապարտեց Հյուսիսային Կորեայի Kwangmyŏngsŏng-3 Unit 2-ի գործարկումը։ Ճգնաժամը նշանավորվեց Կիմ Ջոնգ Ունի օրոք Հյուսիսային Կորեայի նոր վարչակազմի կողմից հռետորաբանության ծայրահեղ սրմամբ և գործողություններով, որոնք ենթադրում էին Հարավային Կորեայի, Ճապոնիայի և Միացյալ Նահանգների դեմ անմիջական միջուկային հարձակումներ։
2014 թվականի մարտի 24-ին վթարի ենթարկված Հյուսիսային Կորեայի անօդաչու թռչող սարք է հայտնաբերվել Պաջուի մոտ։ Վիդեո տեսախցիկները պարունակում էին Կապույտ տան և ԱՊԳ-ի մոտ գտնվող ռազմական կառույցների լուսանկարներ։ Մարտի 31-ին Հյուսիսային սահմանային գծի ջրերը մոտ հրետարանային փոխհրաձգություն սկսվեց և մի հյուսիսկորեական ԱԹՍ գտնվեց Բենգնյեոնգդոյի մոտ ։ Սեպտեմբերի 15-ին ձկնորսներից մեկի կողմից Բենգնյեոնգդոյի մոտակայքում գտնվող ջրերում հայտնաբերվեց հյուսիսկորեական կասկածելի անօդաչուի բեկորներ, հաղորդվում էր, որ անօդաչու սարքը նման է Հյուսիսային Կորեայի անօդաչու թռչող սարքերից մեկին, որը կործանվել էր 2014 թվականի մարտին ։
Ըստ BBC-ի համաշխարհային ծառայության 2014 թվականի հարցման՝ Հարավային Կորեայի բնակիչների 3%-ը դրական է դիտել Հյուսիսային Կորեայի ազդեցությունը, 91%-ը արտահայտել է բացասական տեսակետ, ինչը Հարավային Կորեան, Ճապոնիայից հետո, դարձնելով աշխարհում Հյուսիսային Կորեայի առավել բացասական զգացողություններ ունեցող երկիրը։ Այնուամենայնիվ, 2014 թվականին կառավարության կողմից ֆինանսավորվող հետազոտության արդյունքում պարզվեց, որ Հարավային Կորեայի 13%-ը Հյուսիսային Կորեային ընդունում էր թշնամական, իսկ Հարավային Կորեայի 58%-ը կարծում էր, որ Հյուսիսային Կորեան երկիր է, որի հետ նրանք պետք է համագործակցեն։
2015 թվականի հունվարի 1-ին Կիմ Ջոնգ Ունը իր ամանորյա ուղերձում հայտարարեց, որ պատրաստ է վերսկսել բարձր մակարդակի բանակցությունները Հարավի հետ ։
2015 թվականի օգոստոսի առաջին շաբաթվա ընթացքում ական է ընկել ԱՌԳ-ի մոտ՝ վիրավորելով հարավկորեացի երկու զինվորների։ Հարավային Կորեայի կառավարությունը Հյուսիսին մեղադրեց ականը տեղադրելու մեջ, ինչը Հյուսիսը հերքեց։ Դրանից հետո Հարավային Կորեան վերսկսեց քարոզչական հեռարձակումները դեպի Հյուսիս։
2015 թվականի օգոստոսի 20-ին Հյուսիսային Կորեան արկ արձակեց Յոնչեոն քաղաքի վրա։ Ի պատասխան Հարավային Կորեան սկսեց մի քանի հրետանային կրակ արձակել։ Հարավում զոհեր չեն եղել, սակայն տեղի որոշ բնակիչներ տարհանվել են ։ Հրետակոծության պատճառով երկու երկրներն ընդունեցին նախապատերազմական կարգավիճակներ և Պանմունջեոմի բարձրաստիճան պաշտոնյաների կողմից 2015 թվականի օգոստոսի 22-ին լարվածությունը թոթափելու համար անցկացված զրույց, և բանակցությունները տեղափոխվեցին հաջորդ օր։ Չնայած բանակցությունները շարունակվում էին, Հյուսիսային Կորեան տեղակայեց իրենց սուզանավերի ավելի քան 70 տոկոսը, ինչը 2015 թվականի օգոստոսի 23-ին ևս մեկ անգամ ավելացրեց լարվածությունը։ Բանակցությունները շարունակվեցին հաջորդ օրը և, վերջապես, ավարտվեցին օգոստոսի 25-ին, երբ երկու կողմերն էլ համաձայնության եկան, և ռազմական լարվածությունը թուլացավ։
Չնայած 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Հյուսիսային Կորեայի և Հյուսիսային Կորեայի միջև խաղաղ բանակցություններին Հյուսիսի հրթիռի փորձարկման վերաբերյալ, Հյուսիսային Կորեան շարունակեց առաջընթաց գրանցել իր հրթիռային փորձարկումների արդյունքում։ Հյուսիսային Կորեան իր հիմնադրման օրվանից իր 68-րդ միջուկային փորձարկումն անցկացրեց պետության 68-րդ տարեդարձի շրջանակներում։ Ի պատասխան՝ Հարավային Կորեան բացահայտեց, որ ինքը ծրագրում է սպանել Կիմ Ջոնգ Ունին։
Ըստ 2017 թվականի Կորեայի ազգային միավորման ինստիտուտի՝ Հարավային Կորեայի քաղաքացիների 58%-ը պատասխանել է, որ միավորումը անհրաժեշտ է։ 2017 թվականի հարցման մասնակիցների շրջանում 14%-ը նշել է, որ «իսկապես միավորման կարիք ունենք», իսկ 44%-ը`«մենք մի տեսակ միավորման կարիքն ունենք»։ Ինչ վերաբերում է «Արդյո՞ք մեզ հարկավոր է միավորում, նույնիսկ եթե ԿՀ-ն ու ԿԺԴՀ-ն կարողանան խաղաղ գոյակցել» հարցմանը 46% -ը համաձայն էր, իսկ 32%-ը ՝ ոչ։
Հարաբերությունների ջերմացումը 2018 թվականին
2017 թվականի մայիսին Մուն Ջեինը ընտրվեց Հարավային Կորեայի նախագահ՝ խոստանալով վերադառնալ Արևի քաղաքականությանը ։ 2018 թվականի իր ամանորյա ուղերձում Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Ջոնգ Ունը առաջարկել է պատվիրակություն ուղարկել Հարավային Կորեայում կայանալիք ձմեռային օլիմպիական խաղերին։ Գրեթե երկու տարի անց Սեուլ-Փհենյան թեժ գիծը վերաբացվեց։ Ձմեռային օլիմպիական խաղերում Հյուսիսային և Հարավային Կորեաները միասին մասնակցեցին բացման արարողությանը և հանդես եկան կանանց հոկեյի միավորված հավաքականով։ Բացի մարզիկներից Հյուսիսային Կորեան ուղարկեց աննախադեպ բարձր մակարդակի պատվիրակություն՝ Կիմ Յո Ջոնգի՝ Կիմ Ջոնգ Ունի քրոջ և նախագահ Կիմ Յոն Նամի գլխավորությամբ։ Պատվիրակությունը Նախագահ Մունին փոխանցեց Հյուսիսային Կորեա այցելելու հրավերը։
Օլիմպիական խաղերից հետո երկու երկրների իշխանությունները բարձրացրեցին հավանականությունը, որ նրանք կարող են միասին անցկացնել 2021 թվականի ասիական ձմեռային խաղերին ։ Ապրիլի 1-ին Հարավային Կորեայի քեյ փոփ աստղերը Փհենյանում հանդես եկան «Գարուն է գալիս » խորագրով համերգով, որին մասնակցում էին Կիմ Ջոնգ Ունը և նրա կինը։ Քեյ փոփ աստղերը 160 հոգանոց հարավկորեական արվեստի խմբի մաս էին, որը ելույթ էր ունենում Հյուսիսային Կորեայում 2018 թվականի ապրիլի սկզբին ։ 2005 թվականից ի վեր առաջին անգամ հայտարարվեց, որ ցանկացած հարավկորեացի արտիստ կարող է ելույթ ունենալ Հյուսիսային Կորեայում ։  Այդ ընթացքում քարոզչական հեռարձակումները դադարեցին երկու կողմից ։ Ապրիլի 27-ին Միավորված անվտանգության գոտու հարավկորեական հատվածում տեղի ունեցավ գագաթնաժողով Մունի և Քիմի միջև։ Կորեական պատերազմից հետո առաջին անգամն էր, որ Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդը մտավ Հարավային Կորեայի տարածք։ Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Ջոնգ Ունը և Հարավային Կորեայի նախագահ Մուն Ջեինը հանդիպել են Կորեան բաժանող գծում ։ Գագաթնաժողովն ավարտվեց նրանով, որ երկու երկրները խոստացան աշխատել Կորեական թերակղզու ամբողջական ապամիջուկայնացման ուղղությամբ։ Նրանք նաև խոստացել են մեկ տարվա ընթացքում հայտարարել Կորեական պատերազմի պաշտոնական ավարտը ։  Երկու երկրների ղեկավարների կողմից ստորագրված Պանմունջոմի հռչակագրի շրջանակներում երկուստեք կողմերը նաև կոչ արեցին դադարեցնել երկարամյա ռազմական գործողությունները Կորեայի սահմանին և վերամիավորել Կորեան ։  Նաև ղեկավարները պայմանավորվեցին համատեղ աշխատել իրենց երկաթուղիները միացնելու և արդիականացնելու ուղղությամբ ։
Մայիսի 5-ին Հյուսիսային Կորեան փոխեց իր ժամային գոտին Հարավայինի հետ համապատասխանեցնելու համար ։ Մայիսին Հարավային Կորեան սկսեց հեռացնել քարոզչական հեռարձակումները սահմանային տարածքից՝ համաձայն Պանմունջոմի հռչակագրի ։
Մունն ու Կիմը երկրորդ անգամ հանդիպեցին մայիսի 26-ին՝ Թրամփի հետ քննարկելու Կիմի առաջիկա գագաթնաժողովը ։ Գագաթնաժողովը հունիսին հանգեցրեց Հյուսիսային և Հարավային Կորեայի պաշտոնյաների հետագա հանդիպումների ։  Հունիսի 1-ին երկու երկրների պաշտոնյաները պայմանավորվեցին առաջ շարժվել ռազմական և Կարմիր խաչի բանակցություններում ։  Նրանք նաև պայմանավորվել են վերաբացել Միջկորեական կապի գրասենյակ Կեսոնում, ինչը Հարավը փակել 2016 թվականի փետրվարին Հյուսիսային Կորեայի միջուկային փորձակումներից հետո ։  Երկրորդ հանդիպումը, որին մասնակցում էին Կարմիր խաչը և զինվորականները, տեղի ունեցավ Հյուսիսային Կորեայի Մաունթ Կումգանգ հանգստավայրում հունիսի 22-ին, որտեղ պայմանավորվեցին, որ ընտանեկան հանդիպումները կվերսկսվեն ։  Ապրիլյան գագաթնաժողովից հետո 2018 թվականի հունիսի 12-ին Սինգապուրում տեղի ունեցավ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի և Կիմ Ջոնգ Ունի գագաթնաժողովը։ Հարավային Կորեան դա ողջունեց որպես հաջողություն։
2018 թվականի հունիսի 23-ին Հարավային Կորեան հայտարարեց, որ սեպտեմբերին ԱՄՆ-ի հետ ամենամյա զորավարժություններ չի անցկացնի և կկանգնեցնի իր սեփական զորավարժությունները Դեղին ծովում՝ Հյուսիսային Կորեային չհրահրելու և խաղաղ երկխոսությունը շարունակելու համար ։ 2018 թվականի հուլիսի 1-ին Հարավային և Հյուսիսային Կորեաները վերսկսել են նավից նավ ռադիոկապը, ինչը կարող է կանխել Հարավային և Հյուսիսային Կորեաների ռազմական նավերի պատահական բախումները Արևմտյան (Դեղին) ծովում Հյուսիսային սահմանային գծի (ՀՍԳ) շրջակայքում ։  2018 թվականի հուլիսի 17-ին Հարավային և Հյուսիսային Կորեաները ամբողջությամբ վերականգնել են իրենց ռազմական հաղորդակցության գիծը թերակղզու արևմտյան մասում ։
2018 թվականի Ասիական խաղերում Հարավային Կորեան և Հյուսիսային Կորեան որոշ մրցումներում մասնակցում էին որպես Կորեա։ Համագործակցությունը տարածվեց կինոարդյունաբերության մեջ. Հարավային Կորեան հաստատեց, որ Հյուսիսային Կորեայի կինոնկարները ցուցադրվելու են երկրի տեղական փառատոնում՝ միաժամանակ հրավիրելով վերջիններից մի քանի կինոգործիչների։ 2018 թվականի օգոստոսին Հյուսիսային Կորեայի Կումգանգ լեռան վրա տեղի ունեցավ Կորեական պատերազմից հետո բաժանված ընտանիքների վերամիավորումները։ Սեպտեմբերին Փհենյանում Մունի հետ կայացած գագաթնաժողովում Կիմը համաձայնվեց ապամոնտաժել Հյուսիսային Կորեայի միջուկային զենքի օբյեկտները, եթե ԱՄՆ-ը փոխադարձ գործողություն ձեռնարկի։ Փհենյանում Կորեայի երկու առաջնորդների կողմից ստորագրվեց «2018 թվականի սեպտեմբերի Փհենյանի համատեղ հռչակագիր» վերնագրով համաձայնագիրը ։ Համաձայնագիրը պահանջում է ականազերծել ականները, պահակակետերը, զենքերը և անձնակազմը Համատեղ անվտանգության գոտո երկու կողմերից էլ ։ Նրանք նաև պայմանավորվեցին, որ բախումներ կանխելու համար իրենց սահմաններին բուֆերային գոտիներ կստեղծեն։ Մունը դարձավ Հարավային Կորեայի առաջին առաջնորդը, ով ելույթ ունեցավ Հյուսիսային Կորեայի հասարակության առջև, երբ նա սեպտեմբերի 19-ին դիմեց 150,000 հանդիսականների «Արիրանգ» փառատոնում։
2018 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Մունը վավերացրեց Հիմնական համաձայնագիրը և Փհենյանի հռչակագիրը` իր կառավարության կողմից հաստատվելուց մի քանի ժամ անց ։
2018 թվականի նոյեմբերի 30-ին հարավկորեական գնացքը հատեց Հյուսիսային Կորեայի հետ ԱՌԳ սահմանը և կանգ առավ Պանմուն կայարանում։ 2008 թվականից ի վեր սա առաջին դեպքն էր, երբ հարավկորեական գնացքը մտավ Հյուսիսային Կորեայի տարածք։
2019 թվական
Հոկտեմբերի 15-ին Հյուսիսային և Հարավային Կորեաները Փհենյանում անցկացրեցին Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշար, ինչը վերջին 30 տարվա ընթացքում Հյուսիսում իրենց առաջին ֆուտբոլային հանդիպումն էր։ Խաղն անցկացվում էր փակ դռների հետեւում, որին մասնակցում էին միայն Հյուսիսային Կորեայի կառավարության 100 աշխատակիցներ։ Ոչ մի երկրպագուի կամ հարավկորեական լրատվամիջոցի թույլ չեն տվել մարզադաշտ մտնել, և խաղը չի հեռարձակվել ուղիղ հեռարձակմամբ։ Գոլեր չգրանցվեցին։ Մինչ այդ, Կիմն ու Մունը շարունակում էին սերտ, հարգալից հարաբերություններ ունենալ։
2020 թվական
2020 թվականի հունիսի 9-ին Հյուսիսային Կորեան սկսեց կտրել Հարավային Կորեայի հետ իր բոլոր հաղորդակցման գծերը։ Դա տեղի է ունեցել այն բանից հետո, երբ Փհենյանը բազմիցս նախազգուշացրել էր Սեուլին այնպիսի հարցերի վերաբերյալ, ինչպիսիք են՝ Հյուսիսային Կորեայից արտագաղթած հակապետական քարոզչություն անող ակտիվիստերին սահմանի վրա կանգնացնել և թույ չտալ Հարավ մտնել։ Կորեայի Կենտրոնական լրատվական գործակալությունը դա նկարագրեց որպես «Հարավային Կորեայի հետ շփման բոլոր միջոցներն ամբողջությամբ դադարեցնելու և ավելորդ բաներից ազատվելու վճռականության առաջին քայլ»։ Կիմ Ջոնգ Ունի քույրը՝ Կիմ Յո Ջոնգը, ինչպես նաև իշխող Կորեայի Աշխատավորական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի փոխնախագահ Կիմ Յոնգ Չոլը հայտարարել են, որ Հյուսիսային Կորեան սկսել է Հարավային Կորեային վերաբերվել որպես իր թշնամի։ Այս գործողություններից մեկ շաբաթ առաջ Կիմ Յ Ջոնգը հյուսիսկորեացի փախստականներին անվանել էր «մարդկային տականք»։ Հաղորդակցման գծերի խզումը էապես նվազեցրեց 2018 թվականին ձեռք բերված պայմանավորվածությունները։ Հունիսի 13-ին Կիմ Յո Ջոնգը նախազգուշացրեց, որ «շուտով կտեսնվի Հյուսիս-Հարավ անօգուտ համատեղ կապի գրասենյակի ողբերգական տեսարանը»։ Հունիսի 16-ին Հյուսիսը սպառնաց սահմանից դուրս բերված զորքերը վերադարձնել այն կետեր, որտեղ նրանք նախկինում տեղակայված էին։ Այդ օրը ավելի ուշ Հյուսիսային Կորեայի կառավարությունը պայթեցրեց Կեսոնի համատեղ կապի գրասենյակը։ COVID-19 համաճարակի պատճառով հարավկորեական պատվիրակությունը շենքից մեկնել էր հունվարին ։ 2020 թվականի հունիսի 5-ին Հյուսիսային Կորեայի արտաքին գործերի նախարար Ռի Սոն Գվոնը ասաց, որ Հյուսիսային ու Հարավային Կորեաների և ԱՄՆ-ի միջև խաղաղության հեռանկարները «մարել են մութ մղձավանջի մեջ» ։  2020 թվականի հունիսի 21-ին Հարավային Կորեան հորդորեց Հյուսիսային Կորեային չուղարկել քարոզչական թերթիկներ սահմանից այն կողմ։ Հայցին հաջորդեց Հյուսիսի հայտարարությանը, որ պատրաստ է ուղարկել 12 միլիոն թռուցիկ, ինչը կարող է դառնալ ամենամեծ հոգեբանական արշավը Հարավային Կորեայի դեմ ։
Կարուտապերա
Կարուտապերա (Carutapera), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Գուրուպիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 23.952 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 1 255,555 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 16,4 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1935 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մինաս Ավետիսյան փողոց (Երևան)
Մինաս Ավետիսյան փողոց, փողոց Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում։ Անվանակոչվել է հայ նշանավոր գեղանկարիչ Մինաս Ավետիսյանի պատվին։
Տվյալներ
Մինաս Ավետիսյան փողոցն ընդգրկում է նախկին Գաստելլոյի 4-րդ փողոցը և Նորաշխարհյան փողոցի (խորհրդային տարիներին՝ Կլարա Ցետկինի փողոց) թիվ 70-86 և նորակառույց բնակելի շենքերը։ Սկսվում է Կարապետ Ուլնեցու փողոցից, ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ, հատում Դրոյի փողոցը և հասնում Գոգոլի փողոցի վերջնամաս (նախկին «Ալմաստ» գործարանի մոտակայք) ։ Երկարությունը 880 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Սան (Կալվադոսի գավառ)
Սան (Saon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 158 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 115-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 115 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 109 անձ (57 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 43 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ստրեմուտկա
Ստրեմուտկա (Стремутка), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պսկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պսկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ադոլֆ Կիֆեր
Ադոլֆ Կիֆեր (Adolph Gustav Kiefer, ), ամերիկացի լողորդ, մեջքի վրա լողալու մասնագետ։ Հանդես է եկել ԱՄՆ-ի հավաքականում 1930-ական թվականների երկրորդ կեսերից մինչև 1940-ական թվականների առաջին կեսերը, եղել է Բեռլինում անց կացվող Օլիմպիական խաղերի հաղթող, տարբեր դիսցիպլիններում աշխարհի չեմպիոն, հաղթել է ազգային նշանակություն ունեցող առաջնություններում։ Հայտնի է նաև որպես լողի ինստրուկտոր, ձեռնարկատեր և հասարակական գործիչ։ Համաշխարհային լողի փառքի դահլիճի անդամ։
Կենսագրություն
Ադոլֆ Կիֆերը ծնվել է 1918 թվականի հունիսի 27-ին, Չիկագոյի Իլինոյս նահանգում, գերմանացի միգրանտների ընտանիքում։ Որպես սպորտսմեն առաջին լուրջ հաջողությանը հասել է 1935 թվականին, 16 տարեկան հասակում, երբ Իլինոյսի աշակերտների մեջ մեջքի վրա լողալով համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել` դառնալով տղամարդկանցից առաջինը, որը կորղացել է հաղթահարել 100 յարդ տարածությունն ավելի արագ, քան մեկ րոպեում (ցույց է տվել 59,8 վայրկյան արդյունք) ։ Մի քանի տարի անց բարելավել է իր ռեկորդը 58,5 վայրկյանով և մի քանի անգամ հաջող հանդես գալու շնորհիվ իրավունք է ստացել ներկայացնել երկիրը Բեռլինի 1936 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին, 100 մետր մեջքի վրա լողում հաղթել է բոլոր մրցակիցներին և դրանով ստացել է օլիմպիական ոսկե մեդալ։ Ի դեպ բոլոր մրցալողերում բարելավում էր իր օլիմպիական ռեկորդը տվյալ դիսցիպլինում, մասնավորապես, նրան ցույց տված ռեկորդը (1:05,9) լավագույնն է եղել ավելի քան 20 տարի, և նրա ռեկորդը հաղթահարվել է միայն 1956 թվականի Օլիմպիադայում, ավստրիացի Դեյվիդ Տեյլիի կողմից։
Ստանալով համաշխարհային հռչակ` Կիֆերը շատ էր ճանապարհորդում, մասնակցելով Եվրոպայի, Չինաստանի, Ճապոնիայի և Հարավային Ամերիկայի խոշոր մրցույթներին, որտեղ հաղթել է իր ժամանակի շատ ուժեղ լողորդների։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Օսթինի տեխնիկական համալսարանը, ավելի ուշ սովորել է Կոլումբիական համալսարանի Կոլումբիական քոլեջում ։ Հաղթել է մոտավոր 2000 մրցալող, երկար ժամանակ չգիտեր, թե ինչ է պարտությունը, միայն 1943 թվականի ԱՄՆ-ի առաջնությունում առաջին անգամ պարտվել է Հարրի Հոլիդեյին։ Ավելի ուշ Հոլիդեյնը անցել է նրա 100, 150, և 200 յադր համաշխարհային ռեկորդները, որից հետո Կիֆերը թողել է սպորտային կարիերան և գնացել ծառայելու Ռազմածովային ուժերում ։
Բանակում սովորեցնում էր նոր ընդունված զինվորներին լողալ` մշակելով սեփական Victory Backstroke մարզական ծրագիրը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում նավատորմի լեյտենանտի կոչում ուներ։
Վերադառնալով տուն 1947 թվականին` զբաղվում է բիզնեսով, Չիկագոյում հիմնելով Adolph Kiefer & Associates ընկերությունը։ Ընկերությունը արտադրում էր տարբեր լողային գույք, այդ թվում նաև` կապրոնե լողային համազգեստներ։ Մասնակցել է քաղաքի լողային ինֆրակառուցվածքի զարգացմանը  ։
1965 թվականին իր սպորտային հաջողությունների շնորհիվ նա դառնում է Համաշխարհային լողի փառքի դահլիճի անդամ ։
Ակտիվ համագործակցել է ԱՄՆ-ի լողի ֆեդերացիայի հետ, հաճախ ներկա է եղել մրցույթներին որպես հարգարժան հյուր, մեդալով պարգևատրել հաղթող սպորտսմենների։ Ֆեդերացիայում նրան անվանում էին «ամերիկյան լողի հայր»։
Մահացել է 2017 թվականի մայիսի 5-ին, Ուոդսվորտում, Լեյք շրջանում, 98 տարեկան հասկաում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լողորդներ
Մրցակցություն
Մրցակցություն, որտեղ երկու կամ ավելի կողմեր ​​ձգտում են հասնել ընդհանուր նպատակի, որը չի կարող կիսվել. որտեղ մեկի շահը մյուսի կորուստն է։ Մրցակցություն կարող է առաջանալ այնպիսի կազմակերպությունների միջև, ինչպիսիք են կենդանի օրգանիզմները, անհատները, տնտեսական և սոցիալական խմբերը և այլն։ Մրցակցությունը կարող է լինել ցանկացած նպատակի հասնելու համար, ներառյալ ճանաչումը, խորշեր և սակավ ռեսուրսներ կամ տարածք։
Մրցակցությունը տեղի է ունենում բնության մեջ, կենդանի օրգանիզմների միջև, որոնք գոյակցում են նույն միջավայրում։ Կենդանիները մրցում են ջրի պաշարների, սննդի, զույգերի և այլ կենսաբանական ռեսուրսների շուրջ։ Մարդիկ սովորաբար մրցում են սննդի և զուգընկերների համար, թեև երբ այդ կարիքները բավարարվում են, խորը մրցակցություններ հաճախ ծագում են հարստության, իշխանության, հեղինակության և համբավ ձեռք բերելու համար, երբ գտնվում են ստատիկ, կրկնվող կամ անփոփոխ միջավայրում։ Մրցակցությունը շուկայական տնտեսությունների և բիզնեսի հիմնական դրույթն է, որը հաճախ կապված է բիզնես մրցակցության հետ, քանի որ ընկերությունները մրցակցում են առնվազն մեկ այլ ընկերության հետ հաճախորդների նույն խմբի համար։ Ընկերության ներսում մրցակցությունը սովորաբար խթանվում է՝ հանդիպելու և ավելի բարձր որակի ծառայությունների կամ բարելավված ապրանքների հասնելու նպատակով, որոնք ընկերությունը կարող է արտադրել կամ զարգացնել։
Մրցակցությունը հաճախ համարվում է համագործակցության հակառակը, սակայն իրական աշխարհում համագործակցության և մրցակցության խառնուրդները նորմ են։ Տնտեսություններում, ինչպես պնդում էր փիլիսոփա Ռ. Գ. Քոլինգվուդը, «Այս երկու հակադրությունների առկայությունը կարևոր է տնտեսական համակարգի համար։ Տնտեսական գործողության կողմերը համագործակցում են մրցակցում, ինչպես երկու շախմատիստներ»։ Նպատակներին հասնելու օպտիմալ ռազմավարություններն ուսումնասիրվում են մաթեմատիկայի ճյուղում, որը հայտնի է որպես խաղերի տեսություն։
Մրցակցությունն ուսումնասիրվել է մի քանի ոլորտներում՝ ներառյալ հոգեբանությունը, սոցիոլոգիան և մարդաբանությունը։ Սոցիալական հոգեբանները, օրինակ, ուսումնասիրում են մրցակցության բնույթը։ Նրանք ուսումնասիրում են մրցակցության բնական մղումը և դրա հանգամանքները։ Նրանք նաև ուսումնասիրում են խմբի դինամիկան՝ պարզելու, թե ինչպես է առաջանում մրցակցությունը և ինչ հետևանքներ ունի։ Սոցիոլոգները, մինչդեռ, ուսումնասիրում են մրցակցության ազդեցությունը հասարակության վրա որպես ամբողջություն։ Բացի այդ, մարդաբաններն ուսումնասիրում են տարբեր մշակույթների մրցակցության պատմությունն ու   նախապատմությունը։ Նրանք նաև ուսումնասիրում են, թե ինչպես է նախկինում մրցակցությունը դրսևորվել տարբեր մշակութային միջավայրերում և ինչպես է մրցակցությունը զարգացել ժամանակի ընթացքում։
Կենսաբանություն և էկոլոգիա
Մրցակցությունը տեսակների ներսում և տեսակների միջև կենսաբանության կարևորագույն ուժերից մեկն է, հատկապես էկոլոգիայի ոլորտում։
Տեսակի անդամների միջև մրցակցությունը («ներտեսակային») այնպիսի ռեսուրսների համար, ինչպիսիք են սնունդը, ջուրը, տարածքը և արևի լույսը, կարող է հանգեցնել գոյատևման և վերարտադրության համար լավագույնս հարմարվող տեսակների հաճախականության ավելացմանը մինչև դրա ամրագրումը պոպուլյացիայի մեջ։ Այնուամենայնիվ, ռեսուրսների միջև մրցակցությունը նաև ունի նույն տեսակի անդամների միջև դիվերսիֆիկացման ուժեղ միտում, ինչը հանգեցնում է մրցակցային և ոչ մրցակցային ռազմավարությունների կամ ցածր և բարձր մրցունակության ցիկլերի համակեցությանը։ Տեսակի ներսում երրորդ կողմերը հաճախ հավանություն են տալիս բարձր մրցակցային ռազմավարություններին, որոնք հանգեցնում են տեսակների անհետացմանը, երբ շրջակա միջավայրի պայմանները դաժան են (էվոլյուցիոն ինքնասպանություն)։
Մրցակցություն կա նաև տեսակների միջև («միջտեսակային»)։ Երբ ռեսուրսները սահմանափակ են, մի քանի տեսակներ կարող են կախված լինել այդ ռեսուրսներից։ Այսպիսով, տեսակներից յուրաքանչյուրը մրցում է մյուսների հետ ռեսուրսներին հասանելիություն ստանալու համար։ Արդյունքում, այն տեսակները, որոնք ավելի քիչ հարմար են ռեսուրսների համար մրցելու համար, կարող են մահանալ, քանի դեռ չեն հարմարվել, օրինակ, բնավորության տեղաշարժով։ Ըստ էվոլյուցիոն տեսության՝ այս մրցակցությունը տեսակների ներսում և դրանց միջև ռեսուրսների համար էական դեր է խաղում բնական ընտրության հարցում։ Ավելի կարճ ժամանակում մրցակցությունը նաև էկոլոգիական համայնքներում բազմազանությունը վերահսկող ամենակարևոր գործոններից մեկն է, բայց ավելի մեծ մասշտաբներով էկոլոգիական տարածության ընդլայնումն ու կրճատումը շատ ավելի մեծ գործոն է, քան մրցակցությունը։ Սա ցույց են տալիս կենդանի բույսերի համայնքները, որտեղ հաճախ հանդիպում են ասիմետրիկ մրցակցություն և մրցակցային գերակայություն։ Սիմետրիկ և ասիմետրիկ մրցակցության բազմաթիվ օրինակներ կան նաև կենդանիների համար։
Սպառողների մրցույթներ՝ բախտի կամ հմտության խաղեր
Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում և Միացյալ Թագավորությունում մրցույթները կամ լոտոն համարժեք են այն ամենին, ինչ Միացյալ Նահանգներում սովորաբար հայտնի է որպես խաղարկություն։ Ավստրալիայի սպառողական մրցույթների ճիշտ տեխնիկական անվանումը առևտրի խթանման վիճակախաղ կամ լոտո է։
Մրցույթի կամ առևտրի խթանման վիճակախաղի մասնակիցները մասնակցում են մրցանակ կամ մրցանակներ շահելու համար, հետևաբար շատ մասնակիցներ բոլորն էլ մրցակցում են կամ մրցում են սահմանափակ թվով մրցանակների համար։
Առևտրի խթանման վիճակախաղը կամ մրցույթը մուտքի անվճար վիճակախաղ է, որն իրականացվում է բիզնեսի կողմից մատակարարվող ապրանքների կամ ծառայությունների խթանման համար։ Օրինակ, երբ դուք գնում եք ապրանքներ կամ ծառայություններ, ապա հնարավորություն եք ստանում մասնակցել վիճակախաղին և, հնարավոր է, շահեք մրցանակ։ Առևտրի խթանման վիճակախաղը կարող է կոչվել լոտո, մրցույթ, մրցույթ, խաղարկություն կամ նվեր։
Նման մրցույթները կարող են լինել բախտի խաղեր (պատահականորեն խաղարկված) կամ հմտություն (դատվում են մուտքի հարցի կամ ներկայացման հիման վրա), կամ, հնարավոր է, երկուսի համակցությունը։
Մարդիկ, ովքեր հաճույքով մասնակցում են մրցույթներին, հայտնի են որպես կոմպերներ։ Շատ գործընկերներ մասնակցում են տարեկան ազգային համաժողովներին։ 2012-ին lottos.com.au-ի առցանց մրցույթների համայնքի ավելի քան 100 անդամ Ավստրալիայից հանդիպեցին Քվինսլենդ նահանգի Գոլդ ափում՝ քննարկելու մրցույթները ։
Մրցունակություն
Շատ փիլիսոփաներ և հոգեբաններ կենդանի օրգանիզմների մեծ մասում հայտնաբերել են մի հատկանիշ, որը կարող է որոշակի օրգանիզմին մղել մրցակցության։ Այս հատկանիշը, որը կոչվում է մրցունակություն, դիտվում է որպես բնածին կենսաբանական հատկանիշ, որը գոյակցում է գոյատևման մղման հետ մեկտեղ։ Մրցունակությունը կամ մրցակցելու հակումը, սակայն, անգլերեն լեզվում դարձել է ագրեսիվության և փառասիրության հոմանիշ։ Ավելի զարգացած քաղաքակրթությունները ագրեսիվությունն ու մրցունակությունը ինտեգրում են իրենց փոխազդեցության մեջ՝ որպես ռեսուրսների բաշխման և հարմարվելու միջոց։ Շատ բույսեր արևի լույսի համար մրցում են հարևանների հետ։
Տերմինը վերաբերում է նաև էկոնոմետրիկային։ Այստեղ դա տվյալ շուկայում ապրանքներ և/կամ ծառայություններ վաճառելու և արտադրելու/մատակարարելու ֆիրմայի կամ ենթաոլորտի կարողության և կատարողականի համեմատական ​​չափանիշ է։ Մրցունակության գնահատման երկու ակադեմիական մարմիններն են Կառուցվածքի վարքագծի կատարողականի պարադիգմը և ավելի ժամանակակից Նոր էմպիրիկ արդյունաբերական կազմակերպության մոդելը։ Բիզնես ոլորտների մրցունակության փոփոխությունները կանխատեսելը դառնում է ինտեգրալ և բացահայտ քայլ հանրային քաղաքականության մշակման մեջ։ Կապիտալիստական ​​տնտեսական համակարգերում ձեռնարկությունների մղումն է պահպանել և բարելավել սեփական մրցունակությունը։
Կրթություն
Մրցակցությունը կրթության հիմնական գործոնն է։ Համաշխարհային մասշտաբով ազգային կրթական համակարգերը, որոնք մտադիր են հաջորդ սերնդում լավագույնս դուրս բերել, խրախուսում են ուսանողների մրցունակությունը կրթաթոշակների միջոցով։ Այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Անգլիան և Սինգապուրը, ունեն հատուկ կրթական ծրագրեր, որոնք սպասարկում են մասնագետ ուսանողների համար՝ առաջացնելով ակադեմիական էլիտարության մեղադրանքներ։ Իրենց ակադեմիական արդյունքները ստանալուց հետո ուսանողները հակված են համեմատելու իրենց գնահատականները՝ տեսնելու, թե ով է ավելի լավը։ Ծանր դեպքերում որոշ երկրներում ելույթ ունենալու ճնշումն այնքան մեծ է, որ դա կարող է հանգեցնել ինտելեկտուալ անբավարար ուսանողների խարանման կամ նույնիսկ ինքնասպանության՝ քննությունները ձախողելու հետևանքով. Ճապոնիան վառ օրինակ է (տես Կրթություն Ճապոնիայում)։ Դա հանգեցրել է մանկավարժների կողմից քննությունների ընդհանուր առմամբ քննադատական ​​վերագնահատմանը։ Մրցակցությանը՝ որպես կրթական համակարգերում խթանող գործոնի քննադատները, ինչպես օրինակ՝ Ալֆի Կոնը, պնդում են, որ մրցակցությունն իրականում բացասաբար է ազդում ուսանողների առաջադիմության մակարդակի վրա, և որ այն «մեզ բոլորիս դարձնում է պարտվողներ» (1986)։ Տնտեսագետ Ռիչարդ Լայարդը մեկնաբանել է վնասակար հետևանքները՝ նշելով, որ «Մարդիկ զգում են, որ իրենց վրա մեծ ճնշում է գործադրվում։ Նրանք զգում են, որ իրենց կյանքի հիմնական նպատակը մյուս մարդկանցից ավելի լավը լինելն է։ Դա, անշուշտ, երիտասարդներին սովորեցնում են և դա լավ հիմք չէ հասարակության համար» ։
Այնուամենայնիվ, այլ ուսումնասիրություններ, ինչպիսիք են ստեղծագործական մտածողության Torrance թեստերը, ցույց են տալիս, որ մրցակցության ազդեցությունը ուսանողների վրա կախված է յուրաքանչյուր անհատի գործակալության մակարդակից։ Գործակալության բարձր մակարդակ ունեցող ուսանողները հաջողությամբ են զարգանում մրցակցության մեջ, ինքնամոտիվացված են և պատրաստ են անհաջողության վտանգի ենթարկվել։ Համեմատած իրենց գործընկերների հետ, ովքեր ցածր գործակալություն ունեն, այս ուսանողներն ավելի հավանական է, որ չափահաս լինելով ճկուն, հարմարվողական և ստեղծագործ ։
Տնտեսագիտություն
Այնուամենայնիվ, մրցակցությունը կարող է նաև հանգեցնել անիմաստ (կրկնվող) ջանքերի և որոշ հանգամանքներում ծախսերի (և գների) ավելացման։ Օրինակ, երաժշտության և կինոդերասանության ոլորտում փոքր թվով առաջատար աշխատատեղերի համար լարված մրցակցությունը մղում է շատ հավակնորդ երաժիշտների և դերասանների զգալի ներդրումներ կատարել վերապատրաստման մեջ, որոնք չեն փոխհատուցվում, քանի որ միայն մի մասն է հաջողակ դառնում։ Նրանք նաև պնդում են, որ մրցակցությունը կարող է ապակայունացնող լինել, մասնավորապես, որոշակի ֆինանսական հաստատությունների միջև մրցակցությունը։
Փորձագետները կասկածի տակ են դրել նաև շահութաբերության ոլորտում մրցակցության կառուցողականությունը։ Պնդվում է, որ մրցակցային նպատակները հակաարդյունավետ են եկամուտների և շահութաբերության բարձրացման համար, քանի որ դրանք սահմանափակում են ընկերությունների ռազմավարության տարբերակները, ինչպես նաև շուկայի փոփոխություններին նորարարական պատասխաններ առաջարկելու նրանց կարողությունը ։ Բացի այդ, մրցակցող ընկերություններին մրցունակ գներով հաղթելու մեծ ցանկությունն ունի գնային պատերազմներ առաջացնելու մեծ հնարավորություն ։
Տնտեսագիտության մեջ ի հայտ եկած մեկ այլ տարբերություն այն է, որ մրցակցությունը որպես վերջնական վիճակ, ինչպես և կատարյալ, և անկատար մրցակցության դեպքում է, և մրցակցությունը որպես գործընթաց։ Այդ գործընթացը սովորաբար դիտվում է որպես գործընթաց։ Սա ընկերությունների (կամ սպառողների) միջև մրցակցության գործընթաց է, որն ուժեղացնում է ընտրովի ճնշումները բարելավումների համար։ Սա կարելի է վերահաստատել որպես բացահայտման գործընթաց ։
Դասակարգվել է վերջնական պետական ​​տնտեսական մրցակցության երեք մակարդակ.
Բացի այդ, ընկերությունները մրցում են կապիտալի շուկաներում ֆինանսավորման համար (կապիտալ կամ պարտք)՝ իրենց գործունեության համար անհրաժեշտ դրամական միջոցներ ստեղծելու համար։ Ներդրողները սովորաբար դիտարկում են այլընտրանքային ներդրումային հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով իրենց ռիսկային պրոֆիլը, և ոչ միայն նայում են այն ընկերություններին, որոնք պարզապես մրցում են արտադրանքի վրա (ուղղակի մրցակիցներ)։ Անուղղակի մրցակիցներին ներառելու համար ներդրումային տիեզերքի ընդլայնումը հանգեցնում է համադրելի, անուղղակիորեն մրցակից ընկերությունների ավելի լայն գործընկերների։
Պարտադիր չէ, որ մրցակցությունը լինի ընկերությունների միջև։ Օրինակ, բիզնես գրողները երբեմն վերաբերում են ներքին մրցակցությանը։ Սա մրցակցություն է ընկերությունների ներսում։ Գաղափարն առաջին անգամ ներկայացրեց Ալֆրեդ Սլոանը General Motors-ում 1920-ականներին։ Սլոանը միտումնավոր ստեղծեց ընկերության ստորաբաժանումների միջև համընկնման տարածքներ, որպեսզի յուրաքանչյուր բաժին մրցակցի մյուս ստորաբաժանումների հետ։ Օրինակ, Chevrolet ստորաբաժանումը կմրցակցի Pontiac ստորաբաժանման հետ շուկայի որոշ հատվածների համար։ Նույն ընկերության մրցակցող ապրանքանիշերը թույլ էին տալիս մասերը նախագծել մեկ ստորաբաժանման կողմից և կիսել մի քանի ստորաբաժանումներ, օրինակ՝ Chevrolet-ի նախագծած մասերը կարող են օգտագործվել նաև Pontiac-ի կողմից։ 1931 թվականին Procter & Gamble-ը նախաձեռնեց ներքին ապրանքանիշի դեմ ապրանքանիշի մրցակցության կանխամտածված համակարգ։ Ընկերությունը կազմակերպվել է Կաղապար:Ում կողմից տարբեր ապրանքանիշերի շուրջ, յուրաքանչյուր ապրանքանիշով հատկացրել է ռեսուրսներ, ներառյալ աշխատողների նվիրված խումբը, որը ցանկանում է պաշտպանել ապրանքանիշը։ Բրենդի յուրաքանչյուր մենեջեր պատասխանատվություն էր կրում ապրանքանիշի հաջողության կամ ձախողման համար և համապատասխանաբար փոխհատուցվում էր։
Բիզնեսի մեծ մասը նաև խրախուսում է մրցակցությունը առանձին աշխատողների միջև։ Դրա օրինակն է վաճառքի ներկայացուցիչների մրցակցությունը։ Վաճառքի ներկայացուցիչը, որն ունի ամենաբարձր վաճառքը (կամ վաճառքի լավագույն բարելավումը) որոշակի ժամանակահատվածում, օգուտներ կստանա գործատուից։ Սա նաև հայտնի է որպես ներբրենդային մրցակցություն։
Շալևը և Ասբյորնսենը պարզել են, որ հակադարձ աճուրդների հաջողությունը (այսինքն՝ խնայողությունների արդյունքում) առավել սերտորեն կապված է մրցակցության հետ։ Գրականությունը լայնորեն աջակցում էր մրցակցության կարևորությանը, որպես հակառակ աճուրդների հաջողության հիմնական շարժիչ ուժի ։ Նրանց բացահայտումները, ըստ երևույթին, հաստատում են այդ փաստարկը, քանի որ մրցակցությունը սերտորեն կապված է հակառակ աճուրդի հաջողության, ինչպես նաև հայտատուների թվի հետ ։