cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վհուկների վերջին որսորդը
Սյուժե
Դեպի Նյու Յորք չվերթի ժամանակ, Կոլդերը, ով նստած էր պատուհանի մոտ, նկատում է, որ ինչ որ բան այն չէ, և սառեցնում է պատուհանը, այնուհետև տեսնում է, որ պատուհանի վրա մի ձյուն է գալիս, այնուհետև հասկանում է, որ ինքնաթիռի մեջ վհուկ կա, ում մոտ գտնվում է «եղանակների քար» կոչված կախարդական քարերը, դրա համր նա վերցնում է սովորոկան երկաթյա կտոր, գցում ջրի մեջ, և իր ուժերի շնորհիվ այդ կտորը նրան ցույց է տալիս վհուկի տեղը։ Մոտենալով նրան, Կոլդերը խնդրում է նրան, որպեսզի նա տա իրեն այդ քարը, մի փոքր ջանք գործելուցհետո քարը հայտնվում է Կոլդերի ձեռքերում, և այդ ժամանակից սկսած եղանակը էլ ավելի է վատ դառնում, այն աստիճան մինչև, որ քիչ էր մնում, որ ինքնաթիռը ցած ընկներ։ Կոլդերը քարերը իրարից հեռացնելու շնորհիվ փրկում է մարդկանց կյանքերը։ Ամեն ինչից հետո Կոլդերը իր հետ է վերցնում քարերը և վհուկին հաջողություն մաղթելով, հեռանում ինքնաթիռից։ Կոլդերը հետագայում գնում է եկեղեցի, որտեղ իր ընկերներից մեկը պետք է դառնար վանական, արարողությունից հետո, վանականը Կոլդերին ցույց է տալիս բոլոր փաստաթղթերը և առարկանները, որոնքսերտ կապ ունեին վհուկների կյանքի հետ։
Իր հին բարեկամներից մեկը, 36-երրորդ Դոլանը, Կոլդերին մի շատ կարևոր զենք ցույց տալուց հետո, գիշերը մահանում է։ Երբ Կոլդերը ու նոր նշանակված 37-երրորդ Դոլանը այդ դեպքից հետո այցելում են նրա տուն, այստեղ Կոլդերը հատակին մի փոշի է թափում, որից հետո տանը սկսում են աղետների շարքը, հազիվ փրկվելուց հետո, Կոլդերն ու Դոլանը նկատում են, որ 36-երրորդ Դոլանի մահացության պատճառը՝ սպանությունն է, և տեսնելով հզոր վհուկի ձեռագրեր, նրանք հաասկանում են, որ նա մահացել է վհուկի ձեռքով։
Հետո Կոլդերը և 37-երրորդ Դոլանը գնում են 36-երրորդ Դոլանի դիակի մոտ, Կոլդերը մի քանի կախարդական գործողություններից հետո հասկանում է, որ 36-երրորդ Դոլանը դեռ ողջ է, և նրան վհուկը ընդամենը խորը քնեցրել է, և եթե 7 օրվա ընթացքում նրանց չսպանեն այդ վհուկին, ով կախարդել է նրան, ապա նրանք հավիտյան կկորցնեն 36-երրորդ Դոլանին։ Հետո Կոլդերը մեկնում է վհուկների ակումբ, որտեղ նրան տեսնելով բոլոր վհուկները փախչում են ակումբից, բացի մի մատուցողուհի վհուկից, ով անգամ չի էլ պատկերացնում, թե Կոլդրեը ինչ կարող է իր հետ անել։ Կոլդերը նրանից ընդամենը խնդրում է հիշողության թուրմը, իսկ այդ վհուկն էլ շատ բարձր գումար է ուզում դրա դիմաց։ Բայց այնուամենայնիվ Կոլդերին հաջողվում է ձեռք բերել այդ թուրմը, և մեկնել անցյալ, որպեսզի տեսնի թե ինչ է պատահել այն չարաբաստիկ օրը, երբ նա վերածվեց անմահի։ Տեսնելով հրդեհի մեջ գտնվող ծառը, իրեն և Թագուհուն նա շատ է զարմանում, այնուհետև գալիս են նրա ընկերները և ցանկանում էին ընդմիշտ վերացնել Թագուհուն, իսկ նա կմահանար, երբ իր սիրտը այլևս չէր աշխատի, սակայն տեսնելով, որ եթե վերացնեին սիրտը, ապա կմահանար նաև Կոլդերը և այդպիսով գլխավոր որսորդ-վանականը իր մոտ է պահում սիրտը՝ փրկելով նաև Կոլդերին։ Այնուհետև Կոլդերը հետ վերադառնալով ներկա, գնում է 37-երրորդ Դոնանի մոտ և նա վրա բարկացած, հարցնում թե ինչու նա իրեն չի պատմել, որ Թագուհու սիրտը դեռ կա։ Դոլանը նրան ասում է, որ եթե նա ասեր ապա դա կարող էր շատ ճակատագրական լիներ իր կյանքի և մարդկության համար, քանի որ միակ որսորդը ինքն է մնացել, և եթե նա էլ մահանա, ապա մյուս վհուկները մարդկանցից վրեժ կլուծեն իրենց Թագուհու սպանության համար։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Պիտսբուրգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Արկածային մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Summit Entertainment ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր անկանոն երևույթների մասին
Շատջրիկ
Շատջրիկ, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Ողջի գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Բարգուշատի լեռների հարավային լանջերից և Կապան քաղաքի մոտ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 6 կմ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Ողջի գետի վտակներ
Ռուս կայսրուհիների ցանկ
Բնութագրություն
Նրանց բնութագրել են որպես ինքնակալ (որոնցից Ելիզավետան ամուցած չէր, երկու Եկատիրինաներն էլ ռուս կայսրերի այրիներն էին, իսկ Աննան ուղղակի այրի էր), ինչպես և իշխող կայսրուհիների ամուսինները (կոնսորտ)։ Եկատերինա I-ին և Եկատերինա II-րդը դե յուրե որոշ ժամանակ եղել են այրի կայսրուհիներ, սակայն գործնականում միանգամից դարձել է կայսրուհի-միապետ։ Իրականում, այրիացած կայսրուհիները վարել են որոշակի ընդունված կյանքի ձևը և պահպանել են էթիկայի կանոնները։
Կայսրուհի կանայք
█ - դարձել է կայսրուհի
█ - մահացել է ամուսնու կառավարման շրջանում
█ - սպանվել է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի միապետներ
Լոնպրե լե Կոր Սեն
Լոնպրե լե Կոր Սեն (Longpré-les-Corps-Saints), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1691 մարդ, բնակչության խտությունը` 209.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1037 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 729-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 308։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 729 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 609 անձ (313 տղամարդ և 296 կին)։ Գործազուրկ են եղել 120 անձ (70 տղամարդ և 50 կին)։ 308 անաշխատունակներից 73-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 125-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ալ-Խազնա
Ալ-Խազնա (الخزنة‎‎, բառացի՝ գանձարան), հելլենականության դարաշրջանի նաբաթեական տաճար Պետրայում՝ ժամանակակից Հորդանանի տարածքում։
Ճարտարապետական կառույց է ամբողջական հսկա ժայռից՝ կառուցված 1-ին դարում։ Շինության դիմային հատվածն ունի 40 մ բարձրություն և 25 մ լայնություն։ Մի վարկածի համաձայն՝ տաճարը կառուցել է նաբաթեացի արքա Արեֆա 4-րդ Ֆիլոպատրը որպես սեփական դամբարան ։
Ժամանակի հետ տաճարի նախնական անունը մոռացության է տրվել։ Արաբները ենթադրել են, որ Մովսես մարգարեի ժամանակ այստեղ իր գանձերն է պահել եգիպտական փարավոնը. հենց այդտեղից էլ ծագել է անունը։ Մեկ ուրիշ վարկածի համաձայն՝ տաճարում իրենց գանձերը թաքցրել են քարավաններ թալանող ավազակները։
Ալ-Խազնան ամբողջ աշխարհին մեծապես հայտնի է Սթիվեն Սփիլբերգի «Ինդիանա Ջոնսը և խաչակրաց վերջին արշավանքը» ֆիլմից. տաճարը համարվում է տարածքի ամենահանրաճանաչ տեսարժան վայրը։ Այն երբեմն շփոթում են նաբաթեական մեկ այլ տաճարի՝ Ադ-դեյրի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաբական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Հորդանանում
Ռոջեր Էքրոյդի սպանությունը
Ռոջեր Էքրոյդի սպանությունը (The Murder of Roger Ackroyd), անգլիացի գրող Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպը, որը հրատարակվել է 1926 թվականին Ուիլյամ Քոլինսի կողմից ։ ԱՄՆ-ում հրատարակվել է նույն թվականի «Dodd, Mead and Company» կազմակերպության կողմից ։
Սյուժե
Առաջին կասկածյալը դառնում է Ռալֆ Պեյտոնը, որը սպանվածի ժառանգն էր։ Բացի այդ, որոշ հանգամանքներ բացահայտորեն նրա վրա են մատնանշում։ Պուարոն, որը քիչ առաջ էր ժամանել գյուղ, սկսում է հետախուզել գործը Ֆլորայի՝ Ռոջերի նշանածի խնդրանքով։
Գրելու պատմությունը և հրատարակումը
Ինչպես խոստովանում է Ագաթա Քրիստին, վեպի գլխավոր գաղափարը՝ «Վատսոնին» պատմողից մարդասպանի դարձնելը, նրան տվել են միմյանցից անկախ գործող երկու մարդիկ ։ Առաջինն անձնական խոսակցության ժամանակ դա արել է փեսա Ջեյմս Ուոտսը, իսկ հետո՝ նամակում, իր գրականության երկրպագու լորդ Լուիս Մաունբետեն։ Սկզբում Ագաթա Քրիստին չէր ցանակում այդպիսի սյուժե գրել՝ կարծելով, որ դա դժվար կլինի տեխնիկապես իրագործել։ Վեպը լույս է տեսել 1926 թվականի գարնանը Անգլիայում և ԱՄՆ-ում։
Գրական հնարքները
Ամենատարածված և օգտագործվող հնարքը, որի օգտագործումը հանգեցրեց բազմաթիվ վիճաբանությունների, անվստահելի պատմողի օգտագործումն էր, ով արդյունքում մարդասպանն է դառնում ։ Վեպի վերջաբանի խոստովանությունում Շեփարդը փորձում է արդարացնել իրեն ստի հնարավոր մեղադրանքներում։
Ագաթա Քրիստիի գաղափարն այն էր, որ Շեփարդը չի թաքցնում իրականությունը, նա պարզապես այն ամբողջապես չի ներկայացնում։ Մասնավորապես՝ նա «մոռանում է» հիշատակել, թե ինչ կատարվեց ժամը 20:40-ի և 20:50-ի ընկած հատվածում, երբ փաստացիորեն մահացել էր Ռոջեր Աքրոյդը։
Բացի այդ, վեպում տեղի են ունենում մի շարք իրադարձություններ, որոնք շեղում են ուշադրությունը, սակայն ոչ մի ընդհանուր բան չունեն հանցագործության հետ (օրինակ՝ Ռալֆի անհետանալը)։ Միևնույն ժամանակ դեպքերը նոր նշանակություն և իմաստ են ստանում ընթերցողի աչքերում, երբ հայտնի է դառնում մարդասպանը։ Շեփարդը նույնպես տանջահար է սեփական երկերեսության և այն պատճառով, որ կասկածի տակ են հայտնվում այդքան շատ մարդիկ։
Նշանակությունը և քննադատությունը
Վեպն ամեն ինչ իր տեղերով է դասավորում։ Հիմա վեպը համարվում է Ագաթա Քրիստիի լավագույն վեպերից մեկը և այդ ժանրի գլուխգործոցը։ Շնորհիվ հեղինակի «ընթերցողը պետք է կասկածի ցանկացած կերպարի» ստեղծարարական հնարքին, այն նոր իմաստ ստացավ։ Վեպը հայտնվեց 20-րդ դարի հարյուր լավագույն դետեկտիվ վեպերի շարքում՝ կազմված բրիտանական գրականության վաճառողների անկախ կազմակերպության կողմից (The Independent Mystery Booksellers Association)։ Քրեական ժանրի գրողների միությունը (CWA) 2013 թվականի նոյեմբերի 6-ին վեպն անվանեց բոլոր ժամանակների լավագույն դետեկտիվ վեպ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի վեպեր Կատեգորիա:1926 գրքեր Կատեգորիա:Դետեկտիվ Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Բոգոտե
Բոգոտե, գյուղ Հունգարիայի Հանրապետության Վաշ մարզում։ Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 339 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը՝ 16.35 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վաշ մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հունգարիայի գյուղեր
Այծեղջյուր (կենդանակերպի նշան)
Այծեղջյուր (Capricornus), կենդանակերպի տասներորդ նշանը, որը համապատասխանում է խավարածրի 270-300° սեկտորին՝ հաշված գարնանային գիշերահավասարից, Երկրի տրիգոնի հիմնական նշանն է։
Արևմտյան աստղագուշակության մեջ ենթադրվում է, որ դեկտեմբերի 22-հունվարի 20-ը Արևը գտնվում է Այծեղջյուրի նշանում ։ Պետք չէ շփոթել այծեղջյուրի նշանը համանուն համաստեղության հետ, որում Արևը գտնվում է հունվարի 18-փետրվարի 15-ը։
Այծեղջյուրի նշանը ղեկավարում է Սատուրնը ։
Դիցաբանություն
Հունական դիցաբանության մեջ Այծեղջյուրը նույնացվում է Ամալֆեյա այծի հետ, որը Կրետե կղզում կաթով կերակրել է (հանդիպում է նաև մեկ այլ տարբերակ, ըստ որի՝ կաթի փոխարեն կերակրում է ամբրոսիայով) Զևսի նորածնին։ Ի նշան երախտագիտության՝ Զևսը կերակրողին վերածել է համաստեղության (տես Կատաստերիզմ)։
Ըստ ուրիշ վարկածի՝ Այծեղջյուրի դիցաբանական համանմանությունը անտառների և արոտավայրերի աստված Պանն է՝ Դիոնիսոսի արբանյակը, որը ծնվել է այծի ոտքերով, մորուքով և կոտոշներով։ Պանն օգնել է աստվածներին մարտերի ժամանակ (մասնավորապես, օգնել է Զևսին տիտանների դեմ պայքարում) ՝ թշնամիների շրջանում առաջացնելով «խուճապային» վախ։ Աստվածներին օգնելու համար այն վերածվել է համաստեղության ։
Առասպելներից մեկը պատմում է, որ քիչ էր մնում՝ Պանը դառնար հրացայտ Տիփոնի զոհը։ Թայֆոնի կողմից հետապնդվելով՝ Պանն ընկել է Նեղոսի ջրերը, որի հետևանքով նրա մարմնի ստորին մասը վերածվել է ձկան պոչի ։
Խորհրդանիշներ
Այծեղջյուրի խորհրդանիշը՝ ♑, ենթադրաբար պատկերում է Պանին, որը սպրդել էր Տիփոնից։ Յունիկոդում այն գրվում է 9809 և 2651 համարների ներքո։
Գրականություն
Կատեգորիա:Աստղագուշակություն Կատեգորիա:Աստղագիտություն
Կշեռք (կենդանակերպի նշան)
Կշեռք (Libra), կենդանակերպի նշաններից յոթերորդը, որը համապատասխանում է խավարածիրի սեկտորին՝ 180°-210°` հաշված գարնանային գիշերահավասարի կետից։ Այն օդի կենդանակերպի հիմնական նշանն է։ Կշեռքի նշանի մոլորակ-պաշտպաններն են Վեներան և Սատուրնը։
Նկարագրություն
Կենդանակերպի նշաններում միակ անշունչ առարկան Կշեռքն է։
Արևմտյան աստղագուշակությունում համարվում է, որ Արևը կշեռքի նշանում գտնվում է մոտավորապես սեպտեմբերի 24-ից մինչև հոկտեմբերի 23-ը ։ Պետք չէ շփոթել Կշեռքի նշանը Կշեռք համաստեղության հետ, որտեղ Արևը գտնվում է հոկտեմբերի 31-ից նոյեմբերի 22-ը։
Խորհրդանիշ
Կշեռքի խորհրդանիշը` ♎, Յունիկոդում գտնվում է տասնորդական 9806 կամ տասնվեցերորդական 264E թվերի ներքո և կարող է HTML-կոդ ներմուծվել ինչպես, այնպես էլ   կոդով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Աստղագուշակություն Կատեգորիա:Օրացույց
Լոզնայա (Այդարի վտակ)
Լոզնայա (Лозная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Այդար գետի աջ ափին 217 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Շաքարջուր
Շաքարջուր, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակից և Քարահունջ գյուղից 1 կմ հյուսիս միախառնվում Վարարակ գետին։ Երկարությունը 10 կմ է ։ Ավազանը հարուս է պղնձի և բազմամետաղների պաշարներով ։
Լոնգո (Սոմի գավառ)
Լոնգո (Longueau), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 6 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 3678 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2657-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1021։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 2657 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2387 անձ (1256 տղամարդ և 1131 կին)։ Գործազուրկ են եղել 270 անձ (131 տղամարդ և 139 կին)։ 1021 անաշխատունակներից 366-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 371-ը` թոշակառուներ, իսկ 284-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տաղարան (Եղիշե Չարենց)
«Տաղարան», Եղիշե Չարենցի բանաստեղծությունների ժողովածուներից։ Հեղինակն այն գրել է 1920-1921 թվականներին, նվիրված է կնոջը՝ Արփենիկին։
Պատմություն
Չարենցը ժողովածուն սկսել է գրել 1920 թվականին Երևանում, ավարտել՝ 1921 թվականին Մոսկվայում։ Շարքն ամբողջովին առաջին անգամ տպագրվել է Չարենցի Երկերի ժողովածուի I հատորում, որտեղ առաջին քառյակը թվագրված է <1>921թ., փետրվար, Երևան. երկրորդը <1>921թ., Մոսկվա։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Չարենցի ֆոնդում պահպանվում է քառատողի մեկ ինքնագիրը՝ «Սոմայի» առաջին հրատարակության Արփիկին (կնոջը) նվիրած օրինակի վրա՝ թվագրված <1>921թ.13.II :
Բնաբանը վերցրված է Սայաթ-Նովայի «Ի՞նչ կոնիմ՝ հեքիմըն, ի՞նչ կոնիմ ջարեն տողով սկսվող բանաստեղծությունից.
Բեատա Շիդլո
Բեատա Շիդլո (Beata Maria Szydło, ), լեհ քաղաքական գործիչ, Լեհաստանի վարչապետը 2015-2017 թվականներին։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1963 թվականի ապրիլի 15-ին Օսվենցիմում, մեծացել է Բջեշչե քաղաքից ոչ հեռու, որտեղ նրա հայրը հանքագործ է աշխատել ։
1989 թվականին ավարտել է Կրակովի Յագելոնյան համալսարանի ազգագրության ֆակուլտետը։ 1989-1995 թվականներին եղել է Յագելոնյան համալսարանի փիլիսոփայության և պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտ։ 1997 թվականին ավարտել է Վարշավայի տնտեսագիտության դպրոցում մշակույթի մենեջերների համար ասպիրանտուրան, իսկ 2001 թվականին՝ Կրակովի տնտեսագիտական համալսարանի ասպիրանտուրան, որտեղ սովորել է տարածքային կառավարում։
1987 թվականից մինչև 1995 թվականը աշխատել է որպես Կրակովա քաղաքի պատմական թանգարանի ասիստենտ, ավելի ուշ տեղափոխվել է Լիբենժի մշակութային կենտրոն։ 1997-1998 թվականներին եղել է Բջեշչեի մշակութային կենտրոնի տնօրեն։ 1998 թվականին ընտրվել է Բջեշչեի քաղաքապետի պաշտոնում, որտեղ աշխատել է մինչև 2005 թվականը։ Նա նաև Օսվենցիմի խորհրդի անդամ էր՝ 1998-2002 թվականներին համերաշխության ընտրարշավից։ 2004 թվականին դարձել է Բժեշչե քաղաքի կամավոր հրդեհային պահպանության դեպարտամենտի փոխնախագահ։
2005 թվականին անդամակցել է «Իրավունք և արդարություն» կուսակցությանը, ընտրվել Սեյմի անդամ, վերընտրվել է 2007 և 2011 թվականներին։ 2010 թվականից «Իրավունք և արդարություն» կուսակցության ղեկավարի տեղակալն է։
2017 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Լեհաստանի վարչապետի պաշտոնից հրաժարականի դիմում է ներկայացրել «Իրավունք և արդարություն» կուսակցության քաղաքական խորհրդին, դիմումը հաստատվել է նույն օրը ։ Նրան փոխարինած Մատեուշ Մորավեցկու կառավարությունում զբաղեցրել է վարչապետի տեղակալի պաշտոնը։
2019 թվականին մասնակցել է Եվրոպական խորհրդարանի ընտրություններին, ստացել պատգամավորի մանդատը՝ հավաքելով 525 811 ձայն ։ 2019 թվականի հունիսի 3-ին Եվրախորհրդարան ընտրվելու կապակցությամբ դադարեցրել Է փոխվարչապետի պարտականությունների կատարումը ։
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լեհ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Կին վարչապետներ Կատեգորիա:Լեհաստանի կին քաղաքական գործիչներ
Բորիս Բազարով
Բորիս Բազարով (Бори́с Я́ковлевич База́ров, իսկական ազգանունը` Շպակ), ), խորհրդային անլեգալ հետախույզ։
Կենսագրություն
1921 թվականին աշխատանքի է ընդունվել ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին կից Միացյալ պետական քաղաքական վարչության օրգաններում, մինչև 1924 թվականն աշխատել է անլեգալ հետախուզությունում Բալկաններում (Բուլղարիա և Հարավսլավիա)։ Հետագայում (մինչև 1927 թվականը) Վիեննայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչը։
1927 թվականից ղեկավարել է Միացյալ պետական քաղաքական վարչության բալկանյան սեկտորը։ 1928 թվականին առողջական խնդիրների հետ կապված ազատվել է, կարճ ժամկետով աշխատել Ժողովրդական տնտեսության բարձրագույն խորհրդում, նույն տարում վերադարձել Միացյալ պետական քաղաքական վարչություն և գործուղվել Բեռլին։ Այստեղ լինելով անլեգալ ռեզիդենտի տեղակալ, ղեկավարել է անլեգալ խմբավորումները ։ 1935-1938 թվականներին ղեկավարել է ԱՄՆ ռեզիդենտուրաները։ Տիրապետել է գերմաներեն, բուլղարերեն, ֆրանսերեն և սերբախորվաթերեն լեզուներին, եղել է Պետանվտանգության մայոր։ Ձերբակալվել է 1938 թվականի հուլիսի 3-ին լրտեսության մեղադրանքով, 1938 թվականի փետրվարի 21-ին դատապարտվել պատժի առավելագույն չափին և նույն օրը գնդակահարվել։ Թաղված է Դոնի գերեզմանատանը։ Արդարացվել է ԽՍՀՄ ԳԽ Ռազմական կոլեգիայի կողմից 1956 թվականի դեկտեմբերի 22-ին։
Պարգևներ
1930 թվականին ՉԵԿԱ-ի 10-ամյակի նշանավորման կապակցությամբ պարգևատրվել է անվանական բրաունինգով։
Ալեքսանդր Քոլդեր
Ալեքսանդր Քոլդեր (Alexander Calder, ), ամերիկացի քանդակագործ։ Համաշխարհային հռչակ է ձեռք բերել փշալարից մտացածին քանդակներով։ Հեղինակ է նաև կինետիկ քանդակների, որոնք գործի են դրվում էլեկտրականությամբ կամ քամու ուժով։
Կյանք և ստեղծագործություն
Ծնվել է 1898 թվականին Լոունտոնում ։ Հայրը և պապը եղել են նշանավոր քանդակագործներ։ Պապը 1886 թվականին Փենսիլվանիա է տեղափոխվել Շոտլանդիայից։ Մայրը, որ նույնպես նկարչուհի է եղել, 1888-1893 թվականներին կրթություն է ստացել Փարիզում։ Կոլդերը քանդակագործությամբ զբաղվել է մանկուց։ Հոր հետ տեղափոխվելով քաղաքից քաղաք` նա ունեցել է իր մանկական արհեստանոցը ։ 1920-ական թվականներին նկարիչ է աշխատել թերթում, ձևավորել է կրկեսային ներկայացումներ։
1915-1919 թվականներին սովորել է Սթիվենսի տեխնոլոգիական համալսարանում` ստանալով ինժեներ-մեխանիկի վկայական ։ 1922 թվականին Նյու Յորքում հաճախում է նկարչության երեկոյան դասընթացների, իսկ 1923 թվականին ուսանում է «Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայի» դպրոցում (Art Students League of New York):
1926 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ, որտեղ հայտնվում է սյուրռեալիստների և կոնստրուկտիվիստների միջավայրում։ Հենց այդ ժամանակ էլ Կոլդերը գտնում է քանդակի նոր նյութ` փշալարը։ Նրա կերպարները հագեցած էին հումորով և խամաճիկների նման շարժունակ էին։ Ճկուն նյութը թույլ էր տալիս հեշտությամբ փոխել կերպարների դիրքերը։
1927 թվականին հիմնվում է Փարիզում, մտերմանում ավանգարդիստներին` Խոան Միրո, Ժան Կոկտո, Ման Ռեյ, Պիտ Մոնդրիան, Ռոբեր Դեսնոս, Ֆեռնան Լեժե, Լե Կորբյուզիե։ 1931 թվականին մտնում է «Աբստրակտ արվեստ» (Abstraction-Création) խմբի մեջ։
Կոլդերը հետաքրքրված էր կրկեսով։ Նա ստեղծում է փոքր չափերի կրկեսային հարթակ` այն լցնելով տարբեր կերպարներով («Կոլդերի կրկես», 1926-1930)։ Փափուկ նյութից պատրաստված կերպարները շարժման մեջ էին դրվում թելերի, լարերի միջոցով, իսկ հեղինակն ինքը կրկեսային ներկայացումներ էր կազմակերպում իր ընկերների համար ։
1930 թվականին` Պիտ Մոնդրիանի արվեստանոց ալցելելուց հետո, Ալեքսանդր Կոլդերը իր համար բացահայտեց իրական աշխարհի մոդելավորման ընդհանուր կառույցը։ Հրաժարվելով Մոնդրիանի ստատիկ նեոպլաստիցիզմից` նա նպատակ դրեց ստեղծելու դինամիկ համակարգ, որ կարտացոլի բնության հավերժական փոփոխումը։ Կինետիկ արվեստին անցում կատարելուն նպաստել է նաև նրա այցը պլանետարիում, որտեղ դիտել է երկնային մարմինների շարժումը։ 1930-ական թվականների սկզբներին Կոլդերը սկսում է ստեղծել աբստրակտ դինամիկ կերպարներ, այսինքն` մոբիլներ։ Սկզբնական շրջանի մոբիլները գործի էին դրվում շարժիչով ։
Հետագայում Կոլդերը հրաժարվում է մեխանիկայից և գտնում է կերպարներին դինամիկություն հաղորդելու «բնական» միակ ձևը. դա շարժումն է սեփական կառուցվածքային բալանսի ազդեցությամբ։ Պլաստիկե թեթև կերպարները, որ ամրացված էին մետաղական նուրբ առանցքներին, օդի նվազագույն շարժումից անգամ անընդհատ օրորվում էին և պտտվում։ Հենվելով իր ինժեներական գիտելիքներին` Կոլդերը ճշգրտորեն ստանում էր երերուն հավասարակշռություն։ Գիտնականները այն համարում էին բնության մեջ կատարվող երևույթների մոդել։ Մոբիլները տեղադրվում էին ուղղահայաց կամ ամրացվում էին պատերին, իսկ ավելի հաճախ` առաստաղին։ 1950-ական թվականներին Կոլդերի մոբիլները մեծաթիվ ինտերիերների զարդարանք դարձան` իրենց դեկորատիվ հատկության շնորհիվ, որ հրաշալի եղանակով համադրվում էր ֆունկցիոնալիզմի ճարտարապետությանը։
Բացի մոբիլներից` Կոլդերը ստեղծել է նաև ներկված մետաղից կայուն քանդակներ։ Սկզբնական շրջանի գործերը ոչ մեծ չափերի էին, ունեին քանդակագործի երևակայության արդյունք հանդիսացող անիրական կենդանիների կերպարանք։ Հետագայում հրապարակներ ձևավորելու պատվերների հետ դրանք ձեռք բերեցին մոնումենտալ քանդակներին բնորոշ հատկություններ։ Խոշոր գործերը, ունենալով կամարային անցումներ, մխրճվում են տարածության մեջ։ Կրկնելով տեխնիկական կառույցների ձևերը` կամուրջ, հիմնակմախք, դրանք միաժամանակ ներկայացնում են օրգանական աշխարհի կերպարներ` մարդիկ, էկզոտիկ կենդանիներ, թռչուններ։
Ճանաչում
Առաջին ցուցահանդեսը կայացել է 1943 թվականին Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Հետագայում ցուցահանդեսներ է կազմակերպել Փարիզում (1946), որտեղ կատալոգի նախաբանը գրել է Ժան Պոլ Սարտրը ։ 1952 թվականին Կոլդերը ստացել է Վենետիկի Բիենալի մեծ մրցանակը։ Կոլդերի մոնումենտալ քանդակները իրենց տեղն են գտել Եվրոպայի և Ամերիկայի շատ քաղաքներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Ալֆոնսինե
Ալֆոնսինե (Alfonsine), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11 739 մարդ (2004), խտությունը՝ 109,9 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 106,69 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48011, հեռախոսային կոդ՝ 00544։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Մադոննա դելա Գրացիան է։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Արծաթե մեդալ
Արծաթե մեդալ, օգտագործվում է որպես պարգև։ Սպորտում արծաթե մեդալը սովորաբար տրվում է է այն մասնակցին, ով գրավել է երկրորդ տեղը մրցույթներում։ Առաջին և երրորդ տեղերը գրաված հաղթողները սովորաբար պարգևատրվում են ոսկե և բրոնզե համապատասխան մեդալներով։
Օլիմպիական խաղեր
1896 թվականին հաղթողների մեդալը եղել է արծաթից՝ անկախ զբաղեցրած տեղից։ Ոսկե, արծաթե և բրոնզե մեդալների հանձման սովորույթն առաջին երեք տեղերի համար կազմակերպիչները սահմանեցին սկսած 1904 թվականի Օլիմպիական խաղերից, այնուհետև լայն տարածում գտավ շատ ուրիշ մարզական միջոցառումներում։ Մեդալների դրվագրման իրավասությունն տրվում էր կազմակերպիչ երկրին։ Առաջին ութ ամառային Օլիմպիական խաղերի ընթացքում մարզիկներին տրվող մեդալի դիզայնը տարբեր է եղել և մշակվել է յուրաքանչյուր կազմկոմիտեի կողմից ինքնուրույն։ 1928-ից մինչև 2000 թվականը դիզայնը եղել է միատեսակ։ Նկարի առաջին երեսին եղել է ֆլորենցիայի նկարիչ Ջուզեպե Կասիոլիի աշխատանքը՝ հյուրընկալող երկրի տեքստով։ Դա Նիկա Ատվածուհին է, աջ ձեռքին արմավենու ճյուղ, ամֆինաթատրոնի ֆոնի վրա՝ ի պատիվ հաղթողի։ Մեդալի հակառակ երեսը փոխվել է՝ կախված այն երկրի ցանկությունից, որտեղ անցկացվել են Խաղերը։ Հատկանշական է, որ Կասիոլին իր աշխատանքում ցույց է տվել հռոմեականամֆիթատրոնը, չնայած այն հանգամանքին, որ այդ խաղերը ի սկզբանե եղել է հունական։ 2004 թվականից սկսած Աթենքի Օլիմպիական խաղերի ավանդույթները փոխվել են, և մեդալի երկու երեսները պատրաստվում է ըստ խաղերի կազմակերպիչների յուրօրինական դիզայնի։ Ձմեռային Օլիմպիական տարբեր տարիների Խաղերի մեդալի դիզայնը փոխվում է։
Դպրոցական արծաթե մեդալ
Արծաթե մեդալը երկրորդն է ոսկե մեդալից հետո։ «Կրթության ոլորտում առանձնահատուկ հաջողությունների» համար արծաթե մեդալով պարգևատրվել են պետական (ավարտական) ատեստավորում ստացած այն շրջանավարտները, ովքեր ավարտական դասարաններում բոլոր ուսումնական առարկաներից ունեցել են կիսամյակային, տարեկան և ավարտական «գերազանց» գնահատականեր և ոչ պակաս երկու «լավ» գնահատական՝ ուսումնական առարկաներից։ Իսկ արծաթե մեդալ ունեցողի ատեստատը ձևավորվում է արծաթե տառով։
Սկսած 2014 թվականից դաշնային մակարդակով այն չի շնորհվել, ընդ որում Ռուսաստանի շրջաններին իրավունք է տրվում ինքնուրույն սահմանել պարգևատրումը սովորողներին, այդ թվում նաև արծաթե մեդալով պարգևատրումը շրջանավարտններին.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեդալներ
Բուտեոնի ամրոց
Բուտեոն (Château de Bouthéon), ամրոց Ֆրանսիայում, Անդրեզյո-Բուտեոն կոմունայում, Լուար հովտում։
Պատմություն
Հին փաստաթղթերում առաջին անգամ ամրոցը հիշատակվել է 13-րդ դարում։ Այդ ժամանակից ի վեր նրա ճարտարապետությունը շատ է փոխվել։ Բուտեոնը եղել է ամրոց, որից վերահսկվում էր Լուար գետը, Ֆորե լեռը, Մոն-դյու-Լիոնը և Պիլատը։ Բուտեոնը կառուցվել է Ֆորե կոմսերի ֆինանսական միջոցներով և պատկանել է նրանց 13-րդ և 14-րդ դարերում։ Սակայն 1332 թվականին անցել է լորդ Գյոդմարար Ռիվյոյի ձեռքը, այնուհետև 1386 թվականին ընդգրկվել է Ռոբերտ դե Չալտիի կալվածքի մեջ։ 1420 թվականին դրա սեփականատերն է եղել Լուի Ուրախը։ 1486 թվականին Բուտեոնի կառավարման գործն իր վրա է վերցնում Մատե Բուրբոնը, որը Ֆրանսիայի թագավոր Կարլ VIII-ի մտերիմն էր։ 1561 թվականին Ֆլորենտացի առևտրական Գիյոմ Գադանը Բուրբոն ընտանիքից գնում է Բուտեոն ամրոցը։ 18-րդ դարի վերջում Գիյոմի սերունդները վաճառում են այն։ 19-րդ դարում ամրոցը հաճախակի ձեռք է բերվել և վաճառվել է, ինչպես նաև վերակառուցվել։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցը դարձել է հիվանդանոց։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցն ամբողջ Եվրոպայից գաղթած փախստականների ապաստանն էր։ 1995 թվականին Անդրեզյո-Բուտեոն քաղաքի վարչությունը գնել է ամրոցը և այն դարձրել թանգարան։
Թանգարան
Թանգարանը ներառում է ցուցասրահ, որտեղ ներկայացված է Ֆորե ընտանիքի կենցաղը, ակվարիում՝ Լուար գետի ափին, և ժամանակավոր ցուցահանդեսների սրահներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի դղյակներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ամրոցներ
Լոնգվալ
Լոնգվալ (Longueval), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 271 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.53 կմ² տարածք։
Օրնիթոզներ
Օրնիթոզներ (psittacus - «թութակ»), թռչունների և մարդու վարակիչ հիվանդություն, բնորոշվում է օրգանիզմի ընդհանուր թունավորման երևույթներով ու թոքերի ախտահարումով, հաճախ ունենում է ձգձգվող և քրոնիկական ընթացք։
Լոնգվալ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 39 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 170 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 126-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 126 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 120 անձ (75 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 44 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Օրնիթոզներ
Վարակի աղբյուր
Վարակի աղբյուրը հիվանդ կամ վարակակիր թռչուններն են։ Մարդու համար հիմնականում վարակի աղբյուր են ընտանի թռչունները։ Առավել հաճախ հիվանդանում են թռչնաբուծական և թռչնավերամշակման ձեռնարկությունների աշխատողները։ Վարակը մարդուն է փոխանցվում գերազանցապես օդակաթիլային ճանապարհով։
Հիվանդության գաղտնի շրջանը 6-17, հաճախ 10-12 օր է։ Սովորաբար սկսվում է սուր, մարմնի ջերմաստիճանն արագ բարձրանում է (38-39, երբեմն՝ 40 °С)։ Հիվանդները գանգատվում են թուլությունից, ճակատի, ծոծրակի և քունքերի շրջանի կայուն, բաբախող ցավերից, ինչպես նաև գոտկային ու ստորին վերջույթների մկանացավերից։
Օրնիթոզները կարող է առաջացնել բարդություններ՝ սրտամկանի, երակների, լյարդի, գլխուղեղի պատյանների ու ծայրամասային նյարդերի բորբոքումներ։ Օրնիթոզից առաջացած անընկալությունը կայուն չէ։
Բուժում
Տետրացիկլինային խմբի անտիբիոտիկներ ։
Կանխարգելում
Կանխարգելումը իրականացվում է անասնաբուժական և բժշկական ծառայությունների համատեղ ջանքերով․ թռչունների (հատկապես թութակների) ներմուծման ու տեղափոխման նկատմամբ վերահսկողություն։ Կարևոր է նաև սանիտարական-լուսավորական աշխատանքների կազմակերպումը։ Հաջողությամբ օգտագործվում է օրնիթոզային վակցինա։ ՀԽՍՀ-ում օրնիթոզի ուսումնասիրություններն սկսվել են 1963 թվականից։
Թռչուններից օրնիթոզի նկատմամբ ընկալունակ են հավերը, բադերը, սագերը, հնդկահավերը, փասիանները, սենյակայիններից՝ թութակներն ու դեղձանիկները։ Հիվանդանում են հիմնականում մատղաշ թռչունները։
Վարակի հարուցիչի աղբյուր են հիվանդ և հիվանդացած մանրէակիր թռչունները։ Հիվանդ թռչունների մոտ նկատվում է հարբուխ, լուծ, ոտքերի, թևերի լուծանք։ Բուժման հատուկ մեթոդներ մշակված չեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ Կատեգորիա:Բակտերիալ հիվանդություններ
Ջոնին վերցրեց զենքը (ֆիլմ, 1971)
«Ջոնին վերցրեց զենքը» (Johnny Got His Gun, 1971), ամերիկացի սցենարիստ Դալթոն Տրամբոյի ռեժիսորական դեբյուտային ֆիլմը։ Հակապատերազմական ֆիլմ, որը նկարահանվել է իր համանուն վեպի հիման վրա (1939 թ.).
Սյուժե
Ամերիկացի երիտասարդ զինվոր Ջո Բոնեմն առաջին համաշխարհայինի ժամանակ առաջնային ճակատում ծանր վնասվածք է ստացել. նրա ձեռքերը և ոտքերը կտրում են, նա զրկվում է գրեթե բոլոր զգայարաններից։ Ըստ ռազմական բժիշկ Թիլերի՝ «անհայտ զինվոր № 47՝ արարած, ով ցավ ու հաճույք չի զգում, չունի հիշողություն, չի կարողանում երազել»։ Մեկուսացած ամերիկյան ռազմական բազայի հոսպիտալի հիվանդներից՝ Ջոն աստիճանաբար սկսում է ինքնագիտակցության գալ և հասկանալ իր վիճակի լրջությունը։ Նա կարողանում է զգալ հպումը, թրթիռը և արևի լույսը։ Ջոյի հուշերում, երևակայություններում և վախերում հայտնվում են նրա հարսնացուն՝ Կարինը, հայրը և Քրիստոսը։ Սակայն բուժանձնակազմի համար նա լոկ բժշկական առումով հետաքրքրության արժանի սովորական մարդ էր։ Բուժքույրերից միայն մեկն է հասկանում, որ իր դիմաց շնչող, մտածող և զգայուն մարդ է։ Ոգևորված նրա հպումից՝ Ջոն հասկանում է, որ կարող է Մորզեի այբուբենով շփվել շրջապատի հետ՝ գլխի շարժումների օգնությամբ։ Ջոն հավաքված զինվորներից խնդրում էր իրեն համընդհանուր ճանաչել կամ սպանել։ Բայց զինվորները չեն կարող կատարել նրա թե՛ առաջին, թե՛ երկրորդ խնդրանքը։ Բուժքրոջ փորձերը ընդհատելու նրա տառապագին գոյությունն ավարտվում է անհաջողությամբ։ Ջոյին, ով հասկանում էր, որ մինչ ի մահ մնալու է փակ պալատում, մնում էր միայն մթության և լռության մեջ կրկնել՝ «S.O.S… Օգնեցեք… S.O.S… Օգնեցեք…»:
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Ջոյի հուշերը, երևակայությունները և վախի տեսարանները նկարահանվել են հիվանդանոցում, սև-սպիտակ ժապավենի վրա։
Արտացոլումը մշակույթում
Ֆիլմի տեսարանները օգտագործվել են Metallica խմբի «One» երգում(1989 թ.), որը գրվել է «Ջոնին վերցրեց զենքը» վեպի ազդեցության տակ։ Ֆիլմը, որը ոչ մի արդյունքի չէր հասել էկրանավորումից հետո, կտրուկ աճ գրանցեց տեսահոլովակում երևալուց հետո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Կոիմբրա
Կոիմբրա (Coimbra), քաղաք Պորտուգալիայում։ Համանուն շրջանի ու մունիցիպալիտետի և պատմական Բեյրա Լիտոպոլ նահանգի կենտրոնն է։ Քաղաքը շրջակայքի հետ կազմում է Մեծ Կոիմբրա ագլոմերացիան։ Քաղաքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 101,1 հազար մարդ , մունիցիպալիտետի բնակչությունը՝ 101,1 հազար մարդ, քաղաքային ագլոմերացիայի բնակչությունը՝ 430 հազար մարդ։ Քաղաքը և մունիցիպալիտետը մտնում են տնտեսա-վիճակագրական Կենտրոնական տարածաշրջանի և Բայշու Մոնդեգու ենթաշրջանի մեջ։
Հին վարչական բաժանմամբ մտել է Բեյրա Լիտպոլ նահանգի կազմի մեջ։ Կոիմբրան եղել է Պորտուգալիայի առաջին մայրաքաղաքը։ Ներկայում քաղաքը հիմնականում հայտնի է իր համալսարանով, որը եղել է Եվրոպայի հնագույն համալսարաններից մեկը։ Կոիմբրան հարուստ է իր ավանդույթներով և մշակութային ժառանգությամբ։ Բնակչության 1/3-ը կապված է համալսարանի հետ (դասախոսներ, ուսանողներ, սպասարկող անձնակազմ)։
Դիրք
Քաղաքը գտնվում է Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոնից 182 կմ դեպի հյուսիս՝ Մոնդեգու գետի ափին։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից է.
Պատոմություն
Քաղաքը 871-987 և 1064-1096 թվականներին եղել է Կոիմբրայի կոմսության մայրաքաղաքը։ 2004 թվականին Կոիմբրան այն քաղաքներից մեկն էր, որն ընդունել է Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունը Սիդադե-դե-Կոիմբրա մարզադաշտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ
Գիլերմո Ֆարինյաս Էռնանդես
Գիլերմո Ֆարինյաս Էռնանդես, կեղծանունը «El Coco» (Guillermo Fariñas Hernández, հունվարի 3, 1962, Սանտա Կլարա), կուբացի հոգեբան, այլախոհ, անկախ լրագրող, Կուբայում գրաքննության դեմ պայքարող, Անդրեյ Սախարովի անվան մրցանակակիր ։
Երկար տարիների ընթացքում նա 23 անգամ հացադուլ է արել, բողոքելով Կուբայի կառավարության գործողությունների դեմ ։ Տասնմեկ ու կես տարի անցկացրել է Կուբայի բանտերում ։
Կենսագրություն
Ֆարինյասի ծնողները եղել են հեղափոխականներ, իսկ իր հայրը կռվել է Չե Գևարայի հետ, Կոնգոյում։ Գիլերմոն սովորել է Խորհրդային Միությունում` Տամբովի ռազմական ուսումնարանում և ծառայել է կուբայական բանակում։ 1989 թվականին գեներալ Առնալդո Օչոյի ձերբակալությունից և գլխատումից հետո վերջնականապես հիասթափվել է իշխող վարչակազմից։ Այդ ժամանակից սկսած նա դարձել է Կաստրոյի կառավարության ընդիմություն և տասնմեկ ու կես տարի բանտում է անցկացրել ։
Քաղաքական գործունեություն
Ֆարինյասը գլխավորել է «Կուբայական մամուլ» (Кубанакан Пресс) անկախ լրատվական գործակալությունը։ Նա հայտնի է նրանով, որ բազում անգամներ հացադուլ է հայտարարել` ի նշան Կուբայի գրաքննական քաղաքականության դեմ։ Ազատորեն հրապարակում էր գլխատումների մասին, որպես բողոքի նշան Կուբայում գրաքննադատության սահմանափակման քաղաքականությանը։ Ֆարինյասը մասնավորապես պահանջում էր չսահմանափակել իր ինտերնետ հասանելությունը։
Մարտի 12-ին «Մարդու իրավունքների կուբայական ընդդիմադիր հանձնաժողովի» պահանջով Ֆարինյասը տեղափոխվում է վերակենդանացման բաժին, և հուլիսի 4-ի դրությամբ գտնվել է ծայրահեղ ծանր վիճակում, մահամերձ ։ Ֆարինյասի մահվան դեպքում հացադուլը պատրաստ էր շարունակել ընդիմադիր կողմի առաջնորդներից մեկը`Ֆելիքս Բոնե Կարակոսը ։ Սակայն հուլիսի 7-ին, կուբական կաթոլիկ եկեղեցու հաղորդմամբ, իշխանությունները համաձայնվել են ազատագրել 52 ընդդիմադիր դատապարտյալների և նրանց թույլատրել է երկիրը լքել ։ Հուլիսի 8-ին Ֆարինյասը դադարեցրեց հացադուլը ։ Ֆրանսիական միջազգային ռադիոն Կուբայում կատարվածը համեմատել է 1980-ականների կեսերին Խորհրդային Միությունում կատարված իրադարձությունների հետ, իսկ հենց Ֆարինյասին համեմատել է սովետական այլախոհ Անատոլի Մարչենկոյի հետ, ով 1986 թվականին էր հացադուլ էր հայտարարել ՝ պահանջելով ազատել քաղբանտարկյալներին և մահացել էր Չիստոպոլի բանտում ։
Պարգևներ
2006 թվականին Ֆարինյասը դարձել է Կիբեր ազատության մրցանակի (Cyber-freedom prize) դափնեկիր, որը շնորհել է «Լրագրողներ առանց սահմանների» կազմակերպությունը, իսկ 2010 թվականի հոկտեմբերի 10-ին արժանացել է Սախարովի անվան ազատության մրցանակի դափնեկրի կոչման, որը սահմանվում է Եվրոպական խորհրդարանի կողմից։ Սախարովի անվան մրցանակի համար, ինչպես գրված է հանձման մասին հաղորդագրության մեջ, Ֆարինյասն առաջադրվել է «ողջ կուբացի օրինապաշտպանների անունից» ։
Քննադատություն
Կուբայի առաջնորդ Ռաուլ Կաստրոյի խոսքերով, Ֆարինյասը «մեծաթիվ զրպարտություններ» է արել ։
Ֆարինյասին հացադուլի ժամանակ անհրաժեշտ բժշկական օգնություն ցուցադրվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուբայի այլախոհներ Կատեգորիա:Հոգեբաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Սախարովի անվան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Այլախոհներ
Միխայիլ Գալակտիոնով
Միխայիլ Գալակտիոնով (Михаил Романович Галактионов, ), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր, Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների մասնակից, ռազմական պատմաբան և լրագրող ։
Կենսագրություն
Միխայիլ Գալակտիոնովը ծնվել է 1897 թվականին Կիևում։ Ավարտել է Կիևի համալսարանը, ծառայել ցարական բանակում, մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին, եղել է ենթասպա ։
1930-ական թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ պաշտպանական խորհրդի խմբում։ 1937 թվականին կեղծ տեղեկությունների պատճառով հեռացվել է աշխատանքից և կուսակցությունից։ Կես տարի հետո վերականգնվել է կուսակցությունում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների սկզբում աշխատել է «Կարմիր Աստղ» թերթում, միաժամանակ` նաև քարոզչական բաժնում։ Հեղինակ է ռազմական-պատմական թեմաներով բազմաթիվ հոդվածների։ Եղել է «Կարմիր աստղի» խմբագրական խորհրդի անդամ։ 1943 թվականի օգոստոսի 29-ին Գալակտիոնովին շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում ։
Պատերազմի ավարտից հետո եղել է «Պրավդա» թերթի ռազմական բաժնի պատասխանատուն։ 1946 թվականին գործուղվել է ԱՄՆ ։
Մահ
1948 թվականի ապրիլի 5-ին ինքնասպանություն է գործել։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Նյու Յորք (հյուրանոց, Նովոչերկասկ)
«Նյու Յորք» հյուրանոց (Гостиница «Нью-Йорк»), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում, որը կառուցվել է Ալեքսանդրի փողոց, 54-ի և Կարմիր զառիվայրի խաչմերուկում ։ Դասվում է ճարտարապետության հուշարձանների և մշակութային ժառանգության օբյեկտների թվին։ «Նյու Յորք» հյուրանոցի շենքի վրա քաղաքը գերմանական զավթիչներից ազատագրելու ժամանակ պարզվել է դրոշ ։
Պատմություն
Շենքը կառուցվել է XIX դարի վերջում ։ Մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը տան ճակատն այլ կերպ էր զարդարված, ներքին տարածքներն առանձնանում էին հարուստ ինտերիերով։ Շենքի պատին փակցված է հուշատախտակ, որի վրա կա մակագրություն, որ 1943 թվականի փետրվարի 13-ին այս շենքի վրա հայտնվել է կարմիր դրոշ, որը տեղադրել են երկրորդ գվարդիական բանակի մարտիկները, երբ Նովոչերկասկն ազատագրվել է գերմանական զորքերից ։
1992 թվականին շենքը ճանաչվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտ և ճարտարապետության հուշարձան ։
Նկարագրություն
Այս շենքի կառուցման ոճը հիշեցնում է նշված ժամանակահատվածում Նովոչերկասկում հայտնված բազմաթիվ այլ շինություններ, օրինակ` «Ոսկե խարիսխ» հյուրանոցը ։ Տունը գտնվում է երկու փողոցների անկյունում և հայտնվելուց հետո ունեցել է մեծ ազդեցություն նրանց կառուցապատման վրա։ Կառուցելիս օգտագործվել է կարմիր աղյուս ։ Տան երկրորդ հարկի մակարդակով կառուցված է դուրս բերված պատշգամբ` հյուսված երկաթե բազրիքով։ Կիսանկուղային հարկով երկհարկանի տունը կառուցվել է մոդեռն ոճով։ Այդ մասին պարզորոշ վկայում են ճաղաշարի և որմնասյուների ձևավորումը, պատուհանների տեսքը և պատշգամբների վանդակաճաղերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նովոչերկասկի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Լուկաշ Տեոդորչիկ
Լուկաշ Տեոդորչիկ (Łukasz Teodorczyk, ), լեհ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ուդինեզեի և Լեհաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։
Վաղ կարիերա
Ֆուտբոլիստի կարիերան Տեոդորչիկը սկսել է Վկրա Ժուրոմինում։ 2010 թվականի հունվարին նա միացավ Պոլոնիա Վարշավային։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ Լեհաստանի գավաթի Օստրովեց Սվենտոկշիսկիի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ ։ Առաջին հանդիպումը Լեհաստանի առաջնությունում անցկացրեց հոկտեմբերի 29-ին՝ Յագելոնիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը առաջնությունում խփեց 2011 թվականի օգոստոսի 27-ին՝ Բելխատուվի դեմ խաղում ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Տեոդորչիկը գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Վիձևի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 27-ին նա 3 գոլային փոխանցում տվեց Բելխատուվի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 4-ին լեհը դուբլ ձևակերպեց Կորոնա Կելցեի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Պոլոնիա Վարշավայի կազմում Տեոդորչիկը անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 10 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Լեխ Պոզնան
2013 թվականի փետրվարի 18-ին Տեոդորչիկը միացավ Լեխ Պոզնանին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց փետրվարի 24-ին՝ Ռուխ Խոժուվի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Իր առաջին գոլը խփեց մայիսի 4-ին՝ Վիսլա Կրակովի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց հուլիսի 18-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 2-րդ փուլի Հոնկայի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Սեպտեմբերի 23-ին Տեոդորչիկը դուբլ ձևակերպեց Պյաստ Գլիվիցեի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Հոկտեմբերի 19-ին նա 2 գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Լեխիա Գդանսկի դեմ խաղում ։ 2014 թվականի ապրիլի 5-ին լեհը հետ-տրիկ ձևակերպեց Յագելոնիայի դեմ խաղում ։ Լեխ Պոզնանի կազմում Տեոդորչիկը անցկացրեց 58 հանդիպում՝ դառնալով 28 գոլի և 13 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Դինամո Կիև
2014 թվականի օգոստոսի 27-ին Տեոդորչիկը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Դինամո Կիևի հետ ։ Իր դեբյուտը Ուկրաինայի առաջնությունում նշեց օգոստոսի 30-ին՝ փոխարինելով Յունես Բելհանդային Չեռնոմորեց Օդեսայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 13-ին՝ Զարյա Լուգանսկի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 27-ին Տեոդորչիկը խփեց Ուկրաինայի գավաթի Կարպատի Լվովի դեմ խաղի միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Դինամոյին ։ Առաջին հանդիպումը Չեմպիոնների Լիգայում անցկացրեց 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ փոխարինման մտնելով Պորտուի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի մայիսի 14-ին նա հետ-տրիկ ձևակերպեց Մետալիստ Խարկովի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 4-1 հաշվով ։ Դինամոյի կազմում Տեոդորչիկը անցկացրեց 42 հանդիպում՝ դառնալով 16 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Անդերլեխտ
2016 թվականի օգոստոսի 4-ին Տեոդորչիկը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Անդերլեխտին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 7-ին՝ Կորտրեյկի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Նոյեմբերի 3-ին նա դուբլ ձևակերպեց Եվրոպայի Լիգայի Մայնցի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 20-ին Տեոդորչիկը 2 գոլ խփեց Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում, սակայն Անդերլեխտը պարտվեց 2-3 հաշվով ։ Դեկտեմբերի 26-ին լեհը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Շառլերուայի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2016-17 մրցաշրջանում նա անցկացրեց 38 հանդիպում առաջնությունում ՝ դառնալով Բելգիայի առաջնության լավագույն ռմբարկուն խփած 22 գոլերով ։ 2017 թվականի մարտի 30-ին Անդերլեխտը գնեց Տեոդորչիկի լրիվ տրանսֆերը 4․5 միլիոն եվրոյի դիմաց ։ 2018 թվականի փետրվարի 25-ին լեհը 3 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մուսկրոն Պերյուվելզի դեմ խաղում ։ Մարտի 3-ին նա դուբլ ձևակերպեց Զյուլտե Վարեգեմի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ Անդերլեխտի կազմում Տեոդորչիկը անցկացրեց 93 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 45 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Ուդինեզե
2018 թվականի օգոստոսի 17-ին Տեոդորչիկը 7 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Ուդինեզե ։ Իր դեբյուտը Սերիա A-ում նշեց օգոստոսի 19-ին՝ փոխարինելով Անտոնին Բարակին Պարմայի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Տեոդորչիկը ներկայացրել է Լեհաստանը մինչև 20 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։ Իր դեբյուտը Լեհաստանի ազգային հավաքականում նշեց 2013 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Ռումինիայի դեմ ընկերական խաղում՝ այս խաղում դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2014 թվականի հունվարի 18-ին Տեոդորչիկը հեռացվեց խաղադաշտից Նորվեգիայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 63-րդ րոպեին ։ 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Սլովենիայի դեմ խաղում՝ փրկելով Լեհաստանին պարտությունից ։
2018 թվականի հունիսի 4-ին Տեոդորչիկը ընդգրկվեց Լեհաստանի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում նա փոխարինման մտավ 2 խաղերում, իսկ Լեհաստանը դուրս մնաց խմբային փուլից  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի սեպտեմբերի 3-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեհաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պոլոնիա Վարշավայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեխ Պոզնանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Կիևի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անդերլեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուդինեզեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Խորեն Հակոբյան
Խորեն Զավենի Հակոբյան, հայ նկարիչ։ Նկարազարդել է ավելի քան 300 գիրք և ստեղծել հայկական «Սասնա Ծռեր» էպոսի առաջին ամբողջական, այն է ամենամանրամասն՝ ավելի քան 220 տեսարաններով նկարազարդումների շարքը։
Կենսագրություն
1964 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1972 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1971-1983 թվականներին եղել է հայկական հեռուստատեսության բեմադրող նկարիչ, 1983-1987 թվականներին՝ «Գարուն» ամսագրի գեղարվեստական խմբագիր, 1987-1992 թվականներին՝ «Արևիկ» մանկական հրատարակչության գլխավոր նկարիչ ։ 1992 թվականից ի վեր Խորեն Հակոբյանը ստեղծագործում է որպես ազատ նկարիչ՝ համագործակցելով տեղական և միջազգային հրատարակչատների և արվեստի կոլեկցիոներների հետ։ Նրա գրքերը բազմիցս ցուցադրվել են միջազգային գրքի փառատոներում (Ֆրանկֆուրտյան գրքի տոնավաճառ, Մոսկվայի գրքի ցուցահանդես)։
Ամառը Բադենում
«Ամառը Բադենում» (Лето в Бадене), Լեոնիդ Ցիպկինի վավերագրական վեպը, որում միահյուսված են Ֆյոդոր Դոստոևսկու և նրա կնոջ՝ Աննա Դոստոևսկայայի 1867 թվականին Մոսկվայից Գերմանիա կատարած ճանապարհորդության պատմությունը հեղինակի մտորումների հետ։ Պատումի յուրահատուկ ոճը ազդեցություն ունեցավ գիտակցության հոսքի մոդեռնիստական տեխնիկայի վրա ։ Վեպը բաղկացած է 11 պարբերությունից և օգտագործված է 35 վերջակետ ։
Խորեն Հակոբյան
Կենսագրություն
Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակումից ի վեր նորանկախ հանրապետության և ԱՄՆ արևմտյան նահանգների հայկական դպրոցների դասագրքերից շատերը նկարազարդվել են Խորեն Հակոբյանի կողմից։ Նա յուրովի ներդրումն է ունեցել հայկական պետականության և հայ ազգի ինքնության վերածննդի այս գործընթացում․ ստեղծել է «Սասնա ծռեր» էպոսի ամենամանրամասն նկարազարդումների շարքը` ավելի քան 220 փոքր ֆորմատի, ջրաներկով և պաստելով նկարված աշխատանքներ և 33 մեծամասշտաբ գործեր, որոնք ներկայացնում են էպոսի բոլոր ճյուղերի կարևորագույն հատվածները։ 1994 թ․ Խորեն Հակոբյանն առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացրել «Սասնա Ծռեր» շարքի իր մեծամասշտաբ գործերն անհատական ցուցահանդեսի ընթացքում։ Ցուցահանդեսի բացման խոսքի ընթացքում հայ մեծանուն նկարիչ Գրիգոր Խանջյանն այսպես է գնահատել նկարչի աշխատանքը․
Խորեն Հակոբյանի նախագծերի շարքին են պատկանում Հայ կաթողիկոսների դիմանկարների ամբողջական շարքը, հայ ճարտարապետական գոհարների և բնապատկերների ծավալուն շարքը մետաքսագրական հեղինակային տեխնիկայով և պաստելով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1945 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Նորաշեն գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ամառը Բադենում
Առաջին հրատարակություն
Վեպը հայերեն առաջին անգամ հրատարակվել է 2015 թվականին Վարդան Ֆերեշեթյանի թարգմանությամբ, «Ակտուալ արվեստ» հրատարակչության FERESH մատենաշարով։ 204 էջ։