cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիլյամ Գալաս
«Արսենալ»
Գալասը «Արսենալի» հետ կնքեց 4 տարվա պայմանագիր և Դենիս Բերգկամպի հեռանալուց հետո վերցրեց 10 համարի մարզաշապիկը։ Իր նորամուտը նշեց աջ պաշտպանի դիրքում, «Միդլսբրո» ակումբի դեմ խաղում, որը կայացավ 2006 թվականի սեպտեմբերի 9-ին։ Առաջին գոլը հեղինակել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 23-ին «Շեֆիլդ Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում։
Թիերի Անրիի «Բարսելոնա» տեղափոխվելուց հետո՝ 2007 թվականից, Գալասը Արսեն Վենգերի կողմից ստացավ ավագի թևկապը։ Իր առաջին խաղը որպես կապիտան կայացավ 2007 թվականի օգոստոսի 12-ին «Ֆուլհեմ»ի դեմ ։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Գալասը գոլ հեղինակեց իր հին ակումբ՝ Չելսիի դեմ խաղում, որը խաղի միակ և հաղթական գոլն էր։ 2008 թվականի օգոստոսին վերջնականապես հաստատվեց, որ Գալասը կմնա «Արսենալում» ավագի կարգավիճակով ։
«Տոտտենհեմ Հոտսպուր»
2010 թվականի օգոստոսի 22-ին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվեց «Արսենալի» հիմնական մրցակից՝ «Տոտտենհեմ» ակումբ։ Պայմանագիրը կնքվել է 1 տարվա համար ։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Գալասը տոնեց իր նորամուտը։ Դեբյուտային խաղը կայացավ «Վեսթ Բրոմվիչի» դեմ «Հորտորնս» մարզադաշտում, որը ավարտվեց 1։1 հաշվով։ 2011 թվականի մարտի 28-ին Գալասը երկարացրեց պայմանագիրը ակումբի հետ, մինչև 2013 թվականի ամառը ։ «Տոտտտենհեմում» Գալասը կարողացավ դառնալ թիմի հիմնական պաշտպանը։ 2010/11 մրցաշրջանի ավարտին և 2011/12 մրցաշրջանի սկզբին Գալասը վնասվածք ստացավ։ 2011 թվականի հունիսի 6-ին Գալասը հայտարարեց, որ ավարտում է ելույթները Ֆրանսիայի ազգային հավաքականում ։ 2013 թվականի հունիսի 10-ին «Տոտտենհեմը» հայտարարեց Գալասի հեռացման մասին ։
«Պերտ Գլորի»
2013 թվականի հոկտեմբերին Գալասը նոր թիմ գտավ, որտեղ շարունակեց իր կարիերան։ Այդ ակումբը ավստրալիական «Պերտ Գլորին» էր ։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին ֆուտբոլիստը ավարտեց կարիերան ։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
Կան
Չելսի
Ֆրանսիայի ազգային հավաքական
Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արսենալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կանի ֆուտբոլիստներ
Ապարեսիդա (Պարաիբա)
Ապարեսիդա (Aparecida), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սոզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7 254 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 229,153 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 31,7 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր
Սերժի (Էն)
Սերժի (Sergy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Մտնում է Ֆերնե Վոկտեր կանտոնի կազմի մեջ։ Ժեկսի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01401։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 105 կմ դեպի արևելք, 60 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կլիմա
Կլիման կիսացամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ չեն լինում, հիմնականում՝ ամռան ամիսներին։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1977 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 1299 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1020-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 279-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 78,5%, 1999 թվականին եղել է՝ 68,7%)։ 1020 աշխատունակ բնակիչներից 956-ը աշխատում էին (511 տղամարդ և 445 կին), անաշխատանք էին 64-ը (23 տղամարդ և 41 կին)։
279 անգործունակ մարդկանցից 96-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 61-ը թոշակառու, 122-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ջոյս Քերոլ Օութս
Նաև ստեղծագործել է Ռոզամունդ Սմիթ և Լորեն Քելլի Գրական անուններով։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Կրթության սկզբնական փուլում Օութսը հաճախել է նույն «մեկ տեղանոց դպրոց», ուր մանուկ հասակում հաճախել է մայրը ։ Նա վաղ է հետաքրքրվել ընթերցանությամբ և հիշում է Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» գիրքը՝ Բլանշի նվերը, որպես «մանկության մեծ գանձ և իմ կյանքի վրա գրականության ամենաուժեղ ազդեցությունը։ Դա սեր էր առաջին հայացքից» ։ Վաղ պատանեկության տարիներին Ջոյսն ագահորեն կարդացել է Ուիլյամ Ֆոլքներ, Ֆեոդոր Դոստոևսկի, Հենրի Դեյվիդ Թորո, Էռնեստ Հեմինգուեյ, Շառլոթ Բրոնտե և Էմիլի Բրոնտե, որոնց «ազդեցությունը մինչ օրս շատ ուժեղ է» ։ Օութսը սկսել է գրել 14 տարեկանից, երբ Բլանշը նրան տպագրական մեքենա է նվիրել ։ Հետագայում Օութսը տեղափոխվել է այլ գյուղի դպրոցներ և 1956 թվականին ավարտել է միջնակարգ կրթությունը Վիլյամսվիլայի Հարավային Բարձրագույն դպրոցում, որտեղ նա գրել է դպրոցական թերթի համար։ Նա առաջինն էր իր ընտանիքում, ով ավարտել է բարձրագույն դպրոցը ։
Օութսը շահել է Սիրաքյուսի համալսարանում սովորելու կրթաթոշակ, որտեղ ընդունվել է «Ֆի Մյու» կազմակերպություն ։ Նա գտավ Սիրակյուզին «շատ հետաքրքիր վայր՝ ակադեմիական և ինտելեկտուալ» և փորձեց «սիրավեպ գրել և դեն նետեց, երբ ավարտում էր» ։ Միայն այդ ժամանակ գրողը ծանոթանում է Դեյվիդ Լոուրենսի, Ֆլանների Օ'Քոնորի, Թոմաս Մանի և Ֆրանց Կաֆկայի վեպերին և, այնուամենայնիվ, նշում է, որ նրանց ստեղծագործությունները նույնպես ազդել են նրա ստեղծագործության վրա ։ 19 տարեկանում նա հաղթել է «Քոլեջի լավագույն պատմություն» մրցույթում, որը հովանավորել էր «Մադմուազել» ամսագիրը։ Օութսն ավարտել է Սիրաքյուսի համալսարանը 1960 թվականին և մագիստրոսի աստիճան է ստացել Մադիսոնի Վիսկոնսինի համալսարանում 1961թվականին։
Գրական գործունեություն
Երբ Օութսը եղել է 26 տարեկան, Vanguard Press-ը հրապարակել է իր առաջին վեպը՝ «Շշմեցնող անկումը» (with Shuddering Fall, 1964)։ 1966 թվականին լույս են տեսել Where Are You Going, Where Have You Been? պատմվածքները՝ նվիրված Բոբ Դիլանին, որոնք նա գրել է «It’s All Over Now, Baby Blue» երգը լսելուց հետո, ամերիկյան սերիական մարդասպան Չարլզ Շմիդի պատմության հիման վրա, որը հայտնի է նաև` որպես «Տուսոնի առնետավազներ» ։ Պատմությունը բազմիցս ներառվել է անթոլոգիայում, 1985 թվականին նկարահանվել է «Հաճելի զրույց» (Smooth Talk) ֆիլմը՝ գլխավոր դերում Լորա Դերնի մասնակցությամբ։ 2008 թվականին Օութս ասել է, որ չնայած մեծ թվով հրապարակված աշխատանքների, նա առավել հայտնի է որպես Where Are you Going, Where Have You Been?-ի հեղինակ ։
Հաջորդ հայտնի պատմությունը՝ «In a Region of Ice» (1967), բեմադրում է խանդավառություն բողոքի ընդդեմ կրթվածության և խոհեմության աշխարհի՝ ծնողների սերնդի կողմից սահմանված, դեպրեսիա և, ի վերջո, երիտասարդ տաղանդավոր ամերիկացի հրեա ուսանողի սպանությունը և ինքնասպանությունը։ Ինչպես և իր բազմաթիվ այլ գործերից, այս պատմությունը գրելու համար ոգեշնչվել է իրական կյանքից մի դեպք, Օութսը ծանոթ է եղել գլխավոր հերոսի նախատիպին։ Նա վերադարձել է այս թեմային՝ Last Days-ի (1985) հավաքածուի համանուն պատմվածքի մեջ։
Օութսի «Նրանց կյանքը» վեպը (1969) 1970 թվականին ստացել է Ազգային Գրքի մրցանակ. գործողությունը տեղի է ունենում Դետրոյթում 1930-ական թվականների և 1960-ական թվականների միջև, սև գետտոյում, որտեղ ծաղկում է հանցագործությունը, թմրանյութերը և ռասայական բախումները։ Որոշ հիմնական կերպարներ և իրադարձություններ նույնպես դուրս են գրվել իրական մարդկանցից, որոնց Օութսը ճանաչել է դեռևս այս քաղաքում ապրելու ժամանակ։ Այդ ժամանակից ի վեր նա գրել է տարեկան միջինը երկու գիրք, որոնց մեծ մասը վեպեր են։ Առավել հաճախ նրան հետաքրքրել են գյուղական աղքատությունը, սեռական բռնությունը, դասային հակասությունները, իշխանության ծարավը, կանանց մանկությունն ու պատանեկությունը և երբեմն գերբնական։ Բռնությունը մշտապես առկա է նրա աշխատանքներում, ինչը հուշում է Օութսին էսսե գրել՝ ի պատասխան «Ինչու՞ են ձեր ստեղծագործություններն այդքան դաժան»։ 1990 թվականին նա վերլուծել է իր Because It Is Bitter, and Because It Is My Heart (1990) վեպը, որը նույնպես անդրադառնում է ռասայական հակասությունների թեմային, և ասել է, որ իր գրելու ժամանակաշրջանը «այնքան լարված էր, որ թվում էր, թե էլեկտրականացված էր» ։ Օութսի՝ դաժանության և ավանդական տղամարդկային այլ հարցերի հետ կապված մտահոգությունը նրան արժանացրել է այնպիսի տղամարդ գրողների հարգանքը, ինչպիսիք են Նորման Մեյլերը։
1980-ականների սկզբին Օութսը սկսել է պատմություններ գրել գոթիկայի և սարսափների ժանրում. այդ ոճերի մեջ ընկղմվելու ժամանակաշրջանում նա ասել է, որ եղել է «Կաֆկայի ազդեցության տակ» և զգացել է «գրողական ազգակցությունը» Ջեյմս Ջոյսի հետ ։
1996-ին լույս է տեսնում Օութսի «Մալվեյնիի ընտանիքը» (We Were the Mulvaneys) գիրքը, ամերիկյան ընտանիքի քայքայման մասին վեպը, որը բեսթսելեր է դարձել այն բանից հետո, երբ ընտրվել է Օփրայի գրքի ակումբը 2001-ին ։ 1990-ականներին և 2000-ականների սկզբին Օութսը մի քանի գիրք է գրել՝ հիմնականում առեղծվածային վեպեր և դետեկտիվներ, Ռոզամունդ Սմիթ և Լորեն Քելլի կեղծանվամբ։
1970 թվականին թողարկված «Սիրո շրջապտույտ» («The Wheel of Love») պատմվածքների ժողովածուի գրախոսականներից մեկում ասվում է, որ «հեղինակի տաղանդն արժանի է ուշադրության», սակայն ներկայում «հեռու է համաշխարհային մեծությունից» ։
Դասավանդում
Օութսը մեկ տարի դասավանդել է Բոմոնտում, Տեխասում, մինչև 1962 թվականին Դետրոյթ տեղափոխվելը, երբ նա սկսել է աշխատել Դետրոյթի համալսարանում։ Վիետնամի պատերազմի, Դետրոյթում ռասայական հուզումների պատճառով նա ընդունել է առաջարկը և ամուսնու հետ տեղափոխվել է Կանադա՝ սովորելու Ուինսորի համալսարանում։ 1978 թվականից դասավանդում է Փրինսթոնի համալսարանում։
1995 թվականին Օութսի ներածական գրելու դասընթացն անցել է Փրինսթոնի ուսանող Ջոնաթան Սաֆրան Ֆոերին։ Նրա ստեղծագործություններով հետաքրքրված Օութսը նշել է, որ ինքն ունի «գրողի համար ամենակարևոր որակն՝ էներգիան»։ Ավելի ուշ Ֆոերը հիշել է, որ «նա առաջինն էր, ով ինձ հասկացրեց, որ ես պետք է փորձեմ գրել ցանկացած լուրջ ժանրի մեջ։ Դրանից հետո իմ կյանքն իսկապես փոխվեց»։ Օութսը Ֆոերին խորհուրդ է տվել ավարտական ատենախոսություն գրելիս, ինչպես նաև նրա «ամբողջական նկարազարդում» վեպի վաղ տարբերակում, որը հրապարակվել է 1999-ին և արժանացել լայն հանրության հավանությանը։
Անձնական կյանք
Մադիսոնի վիսկոնսկական համալսարանում սովորելու տարիներին Օութսը ծանոթացել է Ռեյմոնդ Սմիթի հետ, ում հետ միասին է սովորել․ 1961 թվականին նրանք ամուսնացել են։ Սմիթը դարձել է 18-րդ դարի գրականության պրոֆեսոր, իսկ ավելի ուշ՝ խմբագիր և հրատարակիչ։ 1974 թվականին, որբ Օութսն աշխատում էր խմբագրի օգնական, զույգը համատեղ ստեղծել է «Ontario Review» գրական ամսագիրը։ 1980 թվականին Օութսն ու Սմիթը հիմնադրել են «Ontario Review Books» անկախ հրատարակչական տունը։ 2004 թվականին Օութսը նկարագրել է իր և Սմիթի միությունը․ «Սա հարազատ ուղեղների ամուսնություն է։ Մենք երկուսս էլ՝ ամուսինս ու ես, հետաքրքրվում ենք գրականությամբ, կարդում ենք միևնույն գրքերը․․ հենց նա գիրք է կարդում, ես նույնպես սկսում եմ այն կարդալ, մենք փոխանակվում ենք գրքերով և քննարկում դրանք ուտելիքի շուրջ, մենք շատ համախմբված և ստեղծագործական զույգ ենք»։ Սմիթը մահացել է 2008 թվականի փետրվարի 18-ին բարդացած թոքաբորբից։ 2008 թվականի ապրիլի հարցազրույցներից մեկում Օութսը գրել է․ «Ամուսնուս հանկարծակի մահից հետո իմ էներգիան բավական նվազել էԼ Իմ ընտանիքը և իմ սերն ամուսնուս հանդեպ ինձ համար ամենաթանկն են կյանքում, շատ ավելի թանկ գրող լինելուց։ Ամուսնուս մահի հետ համեմատած գրական գործունեությունն այժմ ինձ գրեթե չի հետաքրքրում»։ 2009 թվականի սկզբին Օութսն ամուսնացել է Չարլզ Գրոսի՝ Հոգեբանության բաժանմունքի և Փրինսթոնի նևրոլոգիայի ինստիտուտի պրոֆեսորի հետ, ով ավելի վաղ ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Նրանք ծանոթացել են Օութսի տանը կազմակերպված խնջույքի ժամանակ՝ Սմիթի մահից կես տարի անց
Օութսը զբաղվում է վազքով և ասում, որ «երևակայությամբ գրող-վազողն անցնում է իր ստեղծագործությունների տարածություններով և քաղաքներով այնպես, ինչպես ուրվականը իրական շրջակայքում»։ Վազքի ժամանակ նա պատկերացնում է դրվագներ իր վեպերից և լուծում արդեն գրված սևագրությունների կառուցողական խնդիրները․ գրողը ձևավորել է «You Must Remember This» (1987) վեպի միտքը, երբ «բարձրացրել է աչքերը և տեսել երկաթգծային կամուրջի ավերակները», որոնք նրան հիշեցրել են «միստիկ հյուսիսային Նյու Յորքն անհրաժեշտ տեղում»
1973 թվականին Օութսն սկսել է վարել իր անձնական և գրական կյանքի օրագիրը, որը ժամանակի հետ մեծացել է մինչև «մեկ ինտերվալով գրված ավելի քան 4000 տպագիր էջի»։ 2008 թվականին Օտուսը «դադարել է վարել պաշտոնական օրագիրը» և դրա փոխարեն պահպանում է էլեկտրոնային նամակների պատճենները։
Ստեղծագործություն
Օութսը գրում է ձեռքով՝ չօգտագործելով ստենոգրաֆիա և աշխատելով «առավոտյան ժամը 8-ից սկսած մեկ ժամ և ևս երկու կամ երեք ժամ երեկոյան»։ Ստեղծագործական բերքատվությունը դարձել է նրա բնավորության ամենահայտնի գիծը։ The New York Times թերթը 1989 թվականին Օութսին անվանել է «արդյունավետության հոմանիշ», իսկ The Guardian 2004 թվականին նշել է, որ «գրեթե յուրաքանչյուր գրախոսություն Օութսի գրքի մասին սկսվում է նրա կողմից հրապարակված ստեղծագործությունների ցանկով»։ 1970-ական թվականներին գրված ամսագրի հոդվածում Օտուսը գրում է՝ սառկազմով արտահայտվելով իր քննադատների մասին․ «Այնքան շատ գրքեր, այնքան շատ, ակնհայտ է, որ Ջոյս Քերոլ Օութսը հասել է իր կարիերայի բարձրագույն կետին, եթե դատենք հրապարակումների թվով․ այնքան անվանում, և նրա համար ավելի լավ կլինի․․․ ի՞նչ․․․ թողնել բոլոր հույսերը համբավի՞ վրա։ Բայց ես համառորեն աշխատում եմ և քանի վազում են ժամերը ես, թվում է, անում եմ ավելին, քան հույս ունեի անել․ անկասկած ավելին, քան թույլատրված է լուրջ հեղինակին։ Ես ունեմ պահեստավորած շատ պատմություններ»։ The New York Review of Books ամսագրում 2007 թվականին Մայքլ Դիդրան ակնարկում է, որ գրողի հասցեին արհամարհական քննադատությունը «գալիս է գրախոսի վախից․ ինչ-որ մեկը կարո՞ղ է դատել Օութսի նոր գրքի մասին, եթե ճանոթ չէ նրա բազմաթիվ այլ ստեղծագործությունների։ Ինչի՞ց նա պիտի սկսի։»
Մի քանի հրատարակություններ տպագրել են Օութսի, իրենց կարծիքով, ամենալավ գրքերը՝ նպատակ ունենալով օգնել ընթերցողներին գլուխ հանել նրա ստեղծագործությունների վախեցնող ցուցակից։ 2003 թվականին «Օութսը թեյնիկների համար» հոդվածում The Rocky Mountain News թերթը խորհուրդ է տալիս սկսել նրա վաղ պատմվածքներից և այնպիսի վեպերից, ինչպիսին են «A Garden of Earthly Delights» (1967), «them» (1969), «Wonderland» (1971), «Black Water» (1992), «and Blonde» (2000)։ The Times-ի 2006 թվականի խորհրդատվության ցուցակի մեջ են մտել «them», «On Boxing» (1987), «Black Water, and High Lonesome: New & Selected Stories» գրքերը՝ ստեղծագործություններ, որոնք գրվել են 1966-2006 թվականներին։ Entertainment Weekly 2007 թվականի առանձնացրած «ֆավորիտներից» են «Wonderland», «Black Water», «Blonde, I’ll Take You Ther»e (2002), «and The Falls» (2004)։
Մրցանակներ
Ամերիկյան փիլիսոփայական հասարակության անդամ (2016)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հումանիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ֆեմինա մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Սիրաքյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Ափսիու
Ափսիու (Αψιού), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 191 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Բուտենակ
Բուտենակ (Boutenac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 697 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 105 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 37 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 410 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 311-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 99։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 311 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 273 անձ (149 տղամարդ և 124 կին)։ Գործազուրկ են եղել 38 անձ (18 տղամարդ և 20 կին)։ 99 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Վիտկովո
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 488 մարդ ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր
Սիրանուշ Սահակյան
Սիրանուշ Ստեփանի Սահակյան, հայ իրավաբան, Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովի նախկին նախագահ ։
Կենսագրություն
Սիրանուշ Սահակյանը ծնվել է 1983 թվականին Երևանում։ 2000-2004 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի իրավագիտության բակալավրիատում, 2004-2006 թվականներին՝ ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի մագիստրատուրայում՝ «Միջազգային հանրային իրավունք» մասնագիտացմամբ, 2006-2007 թվականներին՝ Էսսեքսի համալսարանի (Միացյալ Թագավորություն) իրավաբանական ֆակուլտետի մագիստրոս՝ «Մարդու իրավունքների միջազգային իրավունք» մասնագիտացմամբ։ 2009 թվականից մինչև օրս ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի հայցորդ է` միջազգային իրավունք մասնագիտացմամբ ։
Աշխատանքային գործունեություն
2003-2005 թվականներին եղել է «Ժողովրդավարություն» հասարակական կազմակերպության իրավախորհրդատու-հետազոտող, 2005-2008 թվականներին՝ ՀՀ արդարադատության նախարարության աշխատակազմի մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հետ կապերի վարչության կրտսեր, այնուհետև առաջատար մասնագետ, 2007 թվականին՝ Անցումային արդարադատության միջազգային կենտրոնի հետազոտող, 2008 թվականին՝ «Զոհրաբյան և գործընկերներ» իրավաբանական ընկերության միջազգային բաժնի ղեկավար, 2008-2009 թվականներին՝ ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ի Դատավարությունների մոնիթորինգային ծրագրի ղեկավար, 2009 թվականին՝ Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնի փորձագետ, 2010 թվականին՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության մանկական հիմնադրամի իրավախորհրդատու, 2011 թվականին՝ ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ի վարչական իրավունքի փորձագետ, 2010-2012 թվականներին՝ «Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտ» հասարակական կազմակերպության իրավախորհրդատու, 2010-2012 թվականներին՝ «Լեգելատա» իրավաբանական ընկերության գործընկեր-փաստաբան, 2009-2013 թվականներին՝ «Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր նախագահ։ 2013 թվականի ապրիլի 4-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 30-ը եղել է ՀՀ Նախագահի ռեֆերենտ, 2014 թվականի հունվարի 9-ին նշանակվել է Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովի նախագահ ։
Գիտա-կրթական գործունեություն
2009-2013 թվականներին դասավանդել է Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնում, 2012-2013 թվականներին՝ ՀՀ փաստաբանների դպրոցում, 2007 թվականից դասավանդում է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի Եվրոպական և միջազգային իրավունքի ամբիոնում։
Հեղինակ և համահեղինակ է բազմաթիվ աշխատությունների և գիտական հոդվածների, ինչպես նաև «Aggravates state responsibility and Obligations erga omnes» մենագրության։
Էհսան Հաջսաֆի
Էհսան Հաջսաֆի (պարս․ احسان حاج‌صفی‎, 1990 թվական, փետրվարի 25, Կաշան, Իրան), իրանցի ֆուտբոլիստ, հունական «Օլիմպիակոս» ակումբի պաշտպան։ Իրանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ, որի կազմում անցկացրել է ավելի քան 80 հանդիպում։ 2014 և 2018 թվականների աշխարհի առաջնությունների մասնակից, ինչպես նաև Ասիայի գավաթի 2011 և 2015 թվականների խաղարկության մասնակից։ Հանդես է գալիս ձախ պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում, ինչպես նաև կարող է հանդես գալ, որպես կենտրոնական պաշտպան։
Կարիերա
Հաջսաֆին ծնվել է 1990 թվականի փետրվարի 25-ին Կաշան քաղաքում։ 2000 թվականին նա սկսում է հանդես գալ «Զոբ Ահան» երիտասարդական ակումբի կազմում, իսկ 2006 թվականին տեղափոխվում է «Սեպահան»։ Ակումբի գլխավոր մազիչ Լուկա Բոնաչիչը նկատել էր Հաջսաֆիին, երբ նա հանդես էր գալիս երիտսարդական ակումբի կազմում և կնքել էր նրա հետ պայմանագիր ։ 2007 թվականին Հաջսաֆին դարձել է «Սեպահան» ակումբի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ 2006-07 թվականների մրցաշրջանում վերջինս Իրանի առաջնության շրջանակներում մասնակցում է 8 հանդիպման, իսկ 2007-08 թվականների մրցաշրջանում անցկացնում է 32 հանդիպում, որոնց շրջանակներում հեղինակում է 6 գոլ։ Բացի դրանից նա «Սեպահանի» կազմում մասնակցում է Աշխարհի ակումբային առաջնության շրջանակներում անցկացրած երկու խաղերին ։
Չորս մրցաշրջան անընդմեջ Հաջսաֆին հանդիսացել է «Սեպահանի» հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, 2009-10 և 2010-11 թվականների մրցաշրջանում ակումբի հետ միասին դարձել է Իրանի չեմպիոն։ 2009 թվականին Goal.com կայքը Հաջսաֆիին ճանաչում է, որպես Իրանի ամենախոստումնալից ֆուտբոլիստ։ 2011 թվականի ամռանը Հաջսաֆին վարձավճարային հիմունքներով համալրում է «Տրակտոր Սազի» ակումբի կազմը ։ Այստեղ նրան հրավիրել էր թիմի գլխավոր մարզիչ Ամիր Գալենոյին, որի գլխավորության տակ Հաջսաֆին «Սեպահանի» կազմում անցկացրել էր երկու մրցաշրջան։ 2011-12 թվականների մրցաշրջանում «Տրակտորը» Իրանի առաջնությունում զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը, որն ակումբի պատմության մեջ լավագույն արդյունքն էր։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը կրկին նույն կերպով հաջողության է հասնում, սակայն մրցաշրջանի միջնամասից սկսած Հաջսաֆին արդեն հանդես էր գալիս «Սեպահանի» կազմում ։
2012-13 թվականների մրցաշրջանում Հաջսաֆին «Սեպահանի» հետ միասին հաղթանակ է տանում Հազֆիի գավաթի խաղարկությունում, իսկ մրցաշրջանի ավարտին նա ակումբի հետ երկու տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր է կնքում ։ 2014 թվականի օգոստոսին իրանցուն փորձում է ձեռք բերել անգլիական «Ֆուլհեմը», սակայն նրա տեղափոխությունը այդպես էլ տեղի չի ունենում ։ Դրանից հետո Հաջսաֆին ևս մեկ մրցաշրջան է անցկացնում «Սեպահանի» կազմում և իր կարիերայի մեջ արդեն երրորդ անգամ հաղթանակ է տանում ազգային առաջնությունում։
2015 թվականի օգոստոսի 30-ին Հաջսաֆին համալրում է երկրորդ Բունդեսլիգայում հանդես եկող «Ֆրանֆուրտի» կազմը, որի հետ կնքում է երկու տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր։ Ֆուտբոլիստի ծառայություններով սկսում է հետաքրքրվել նաև «Բոխում» ակումբը ։ 2015-16 թվականների մրցաշրջանում Հաջսաֆին «Ֆրանկֆուրտի» կազմում անցկացնում է 28 հանդիպում և դառնում է երկու գոլի հեղինակ, սակայն մրցաշրջանի արդյունքներով ակումբը դուրս է մնում երկրորդ Բունդեսլիգայից, ինչից հետո Հաջսաֆիի պայմանագիրը խզվում է։ 2016 թվականի հուլիսին Էհսանը վերադառնում է «Սեպահան»՝ ակումբի հետ կնքելով մեկ տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր ։
2017 թվականի հունիսին Հաջսաֆին պայմանագիր է կնքում հունական «Պանիոնիոս» ակումբի հետ, որի հետ նա բանակցությունների մեջ էր դեռևս մեկ տարի առաջ, սակայն դրանից առաջ ակումբը ուներ ֆինանսական խնդիրներ ինչի պատճառով տեղափոխությունը տեղի չէր ունենում ։ Հուլիսին Էհսանը կատարում է իր նորամուտը եվրոգավաթներում՝ ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկության շրջանակներում երեք խաղի մասնակցելով։ Առաջնության առաջին կեսում Հունաստանի առաջնությունում նա մասնակցում է 14 հանդիպման և դառնում է մեկ գոլի հեղինակ։ 2018 թվականի հունվարի 2-ին Հաջսաֆին համալրում է «Օլիմպիակոսի» կազմը 600 հազար եվրոյի դիմաց։ Իրանցու անձնական պայմանագիրը կնքված էր երեք տարի ժամկետով ։
Միջազգային կարիերա
2005 թվականին Հաջսաֆին կատարում է իր նորամուտը Իրանի պատանեկան հավաքականի կազմում։ Այս հարթակում նա անցկացնում է վեց հանդիպում և դառնում է երկու գոլի հեղինակ։ 2007-2011 թվականների ընթացքում Հաջսաֆին ընտելանում է երկրի երիտասարդական հավաքականին։ Երիտասարդական հավաքականի կազմում Հաջսաֆին մասնակցություն է ունենում 2010 թվականի ասիական խաղերին, որում իրանցիները զբաղեցնում են չորրորդ հորիզոնականը ։ Ընդհանուր հաշվով երիտասարդական հարթակում Էհսանը անցկացրել է 20 հանդիպում և դարձել է 3 գոլի հեղինակ։
2008 թվականի մայիսի 25-ին 18 ամյա Հաջսաֆին իր նորամուտն է կատարում Իրանի ազգային հավաքականի կազմում։ Նորամուտային խաղն է դառնում Զամբիայի ազգային հավաքականի դեմ կայացած ընկերական խաղը, որում իր կատարած երկու գոլային փոխանցումների միջոցով օգնում է հավաքականին հաղթել 3-2 հաշվով ։ 2008 թվականի օգոստոսի 11-ին Հաջսաֆին հեղինակում է իր առաջին գոլը հավաքականի կազմում։ Այդ դեպքը տեղի է ունենում Արևմտյան Ասիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի առաջնության շրջանակներում Քատարի ազգային հավաքականի դեմ կայացած խաղում, որն ավարտվում է Իրանի ազգային հավաքականի 6-1 հաշվով հաղթանակով ։ Մրցաշարի եզրափակչում Իրանի ազգային հավաքականը նույնպես հաղթանակ է տանում ։
Հաջսաֆին հանդես է եկել ազգային հավաքականի կազմում 2011 թվականի Ասիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում ։ Իրանցիները հասնում են մինչև քառորդ եզրափակիչ, որտեղ զիջում են Կորեայի Հանրապետության ազգային հավաքականին։ Էհսանը մասնակցություն է ունենում այդ մրցաշարում իր թիմի անցկացրած չորս խաղերին։ 2014 թվականի հունիսին Իրանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Կառլուշ Կեյրուշը Հաջսաֆիին հայտավորում է թիմի կազմ Բրազիլիայում կայանալիք աշխարհի առաջնության շրջանակներում մասնակցություն ունենալու նպատակով ։ Մրցաշարում Էհսանը թիմի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստներից էր և նա մասնակցում է խմբային փուլի բոլոր երեք խաղերին։ Չնայած Իրանի ազգային հավաքականի անհաջող ելույթների, Հաջսաֆին լավ խաղ է ցուցադրում Արգենտինայի ազգային հավաքականի դեմ կայացած խաղում, որը այդ առաջնությունում հասնում է մինչև եզրափակիչ ։
2015 թվականի Ավստրալիայում անցկացվող Ասիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում Հաջսաֆին մասնակցում է խմբային փուլի երկու խաղերին, ինչպես նաև մասնակցում է Իրաքի ազգային հավաքականի դեմ քառրորդ եզրափակչում կայացած խաղին, որում նրանք ետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարի արդյունքում զիջում են նրանց ։ Այս մրցաշարում նա աչքի է ընկնում հեղինակած մեկ գոլով ։
2017 թվականի օգոստոսին Իրանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան ցմահ որակազրկում է Հաջսաֆիին ազգային հավաքականի կազմում հանդես գալու հարցով, այն բանի համար, որ Եվրոպայի Լիգայի շրջանակներում նա հանդես էր եկել «Մաքաբիի» դեմ կայացած խաղին։ Իրանը արգելում է մրցել իսրայելցիների դեմ ։ Նույն ամսում Հաջսաֆին սոցիալական ցանցերի միջոցով ներողություն է խնդրում տեղի ունեցածի համար, ինչից հետո ֆուտբոլի ֆեդերացիան թույլ է տալիս նրան վերադառնալ ազգային հավաքականի կազմ ։
2018 թվականի աշխարհի առաջնության շրջանակներում Հաջսաֆին մասնակցում է խմբային փուլի շրջանակներում իր հավաքականի անցկացրած բոլոր երեք խաղերին։
Խաղաոճ
Հաջսաֆին ունիվերսալ ֆուտբոլիստ է, որն ընդունակ է հանդես գալ տարբեր դիրքերում։ Կարիերայի սկզբում նա հանդես էր գալի կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում, կատարում է փլեյմեյքերի պատրականությունները և իրանական մամուլում համեմատվում է Իսպանիայի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ Սեսկ Ֆաբրեգասի հետ։ Ավելի ուշ Էհսանը տեղափոխվում է կիսապաշտպանության ձախ եզր, իսկ ներկա պահին մեծապես հանդես է գալիս եզրային պաշտպանի դիրքում ։
Հաջսաֆին աչքի է ընկնում է իր բարձր ֆուտբոլային ինտելեկտով, որոշումներ կատարելու, ստեղածագործելու և խաղը լավ պատկերացնելու կարողություններով։ Նա նաև օժտված է լավ արագությամբ և տիրապետում է լավ դրիբլինգի, որը թույլ է տալիս վերջինիս միանալ խաղին եզրից և հասնցել գրոհը իր նպատակին։ Էհսանը ունի տեխնիկական վարպետության բարձր մակարդ, տիրապետում է լավ հարվածների, ինչի շնորհիվ էլ իրացնում է տուգանային հարվածները։ Նաև Հաջսաֆին կարող է երկար նետում կատարել եզրային խաղարկումների ժամանակ ։
Հաջսաֆիի ֆիզիկական տվյալները նրա թերությունն են։ Գաբարիտային ֆուտբոլիստների, հատկապես մեծահասակ կենտրոնական պաշտպանների հետ նա դժվարանում է պայքարել։ Նաև նա խնդիրներ ունի պաշտպանվելիս, հատկապես, երբ պահանջվում է անհատական վերահսկողություն սահմանել մրցակից թիմի կոնկրետ ֆուտբոլիստի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Կատեգորիա:Իրանի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքական Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Դիհաջ
Դիանա Հաջիևա (Diana Hacıyeva, ), ադրբեջանցի երգչուհի, կոմպոզիտոր, դիրիժոր և երաժիշտ, ով Ադրբեջանը «Skeletons» (հայ.՝ կմախքներ) երգով ներկայացրել է «Եվրատեսիլ-2017» երգի մրցույթին։ Հանդես է գալիս բեմական Dihaj կեղծանունով ։ Հանդիսանում է նույնանուն խմբի վոկալիստուհին, որը կատարում է էլեկտրոնային երաժշտություն։
Կենսագրություն
Դիանա Հաջիևան ծնվել է 1989 թվականի հունիսի 13-ին Մարիուպոլում ։ Մանկուց զբաղվել է երաժշտությամբ, դաշնամուրի դասեր է վերցրել և հետաքրքրվել է ջազով։ Եղել է «Բերի բախ» երաժշտական կոլեկտիվի մասնակցուհի։
2006 թվականին ավարտել է Բաքվի թիվ 16 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիա։ Այստեղ նա ստացել է երգչախմբի դիրիժորի կրթություն։ Ակադեմիայում սովորելու տարիներին պրոֆեսիոնալ մակարդակով զբաղվել է ջազով։ Ներկայումս աշխատում է Բաքվի ջազային կենտրոնում։ Նա մուսուլման է և երբեմն հիջաբ է հագնում։
Ուխտանկա
Ուխտանկա (Ухтанка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Սավոդրանկա գետի ձախ ափից 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։
Դիհաջ
Կենսագրություն
2010 թվականին մասնակցել է «Եվրատեսիլ 2011»-ի ազգային ընտրություններին ։ Անցնելով որակավորումը, Դիանա 77 մասնակիցների հետ անցել է կիսաեզրափակիչ, որտեղ հանդես է եկել 6-րդ կիսաեզրափակչում։ Վերջում Հաջիևային չի հերիքել ընդամենը 7 միավոր, և նա իր խմբում զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը՝ չանցնելով եզրափակիչ։
Ուխտանկա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետը ենթաավազան չունի գետը թափվում է Վոլգա, գետի գետային ավազանը Օկի ։
Դիհաջ
Կենսագրություն
2011 թվականին թողարկել է իր առաջին տեսահոլովակը՝ «Find Yourself» («Գտիր քեզ») ։
Ուխտանկա
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Դիհաջ
Կենսագրություն
2014 թվականի վերջում ստեղծվել է «DiHaj» խումբը, որի վոկալիստուհին դարձավ Դիանա Հաջիևան։ Բացի նրանից խմբի անդամներ են նաև Ալի Նասիբը (հարվածային գործիքներ) և Անար Աբդուլաևը (կիթառ)։ Խումբը կատարում է էլեկտրոնային երաժշտություն ։
Մառլենե Միցցի
Մառլենե Միցցի (Marlene Mizzi, ), մալթացի քաղաքական գործիչ, Եվրոպական խորհդարանի պատգամավոր ։ Լեյբորիստական կուսակցության անդամ է, Եվրոպական խորհրդարանում տեղ է զբաղեցնում Սոցիալիստների և դեմոկրատների առաջադիմական դաշինքում ։
Ուխտանկա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Դիհաջ
Կենսագրություն
2016 թվականի դեկտեմբերին հայտնի դարձավ Ադրբեջանի ազգային ժյուրիի որոշումն այն մասին, որ Կիևում անցկացվելիք «Եվրատեսիլ 2017»-ին Ադրբեջանը ներկայացնելու է Դիանա Հաջիևան ։ Մրցույթում Դիհաջը 120 միավորում զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը։
Մառլենե Միցցի
Կենսագրություն
Մառլենե Միցցին ծնվել է 1954 թվականին Մալթայի Ռաբաթ գյուղում, Ջոն Կաչոտոլոյի և Ժոզեֆին Միքալեֆի ընտանիքում։ Ամուսնացել է դատավոր Անտոնիո Միցցիի հետ։ Ունեն մեկ դուստր՝ Ալեքսանդրան, ով նույնպես իրավաբան է։
Դիհաջ
Անձնական կյանք
2014 թվականին Հաջիևան ամուսնացել է «Radio & Video» ռոք-խմբի նախկին թմբկահար Ալի Նասիբի հետ, որը ներկայումս հանդիսանում է Dihaj խմբի թմբկահարը։ Նրանք ունեն մեկ դուստր ։
Մառլենե Միցցի
Կենսագրություն
1976 թվականին Մառլենե Միցցին ավարտել է Մալթայի համալսարանը՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում, փիլիսոփայության մագիստրոսի կոչում ստացել է Մաաստրիխտի կառավարման դպրոցից և մասնագիտացել կորպորատիվ կառավարման բնագավառում ։
Քաղաքական գործունեություն
Միցցին առաջին մալթացի կինն է, ով 2013 թվականի ապրիլի 24-ին ընտրվել է Եվրոպական խորհդարանի անդամ ՝ փոխարինելով Էդվարդ Շիկլունային։ Առաջին տարում եղել է Տնտեսական և դրամավարկային հարցերի հանձնաժողովի փոխնախագահ Շարոն Բաուլեսի ղեկավարությամբ։ 2014 թվականի Եվրոպական պառլամենտի ընտրություններից հետո Միցցին դարձել է միջնորդությունների կոմիտեի փոխնախագահ և ներքին շուկայի և սպառողների պաշտպանության կոմիտեի անդամ, 2016 թվականին՝ խորհրդարանի ստանդարտացման հարցերով զեկուցող ։
Ի լրումն կոմիտեի պարտավորությունների, 2013 թվականից Միցցին Միջերկրածովյան խորհրդարանական վեհաժողովի պատվիրակության անդամ է։ Նա նաև անդամակցում է Եվրոպական խորհրդարանի կենդանիների բարեկեցության և պահպանման միջգերատեսչական խմբին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթացի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Դավիթ Բաբայանց
Դավիթ Բաբայանց, հայ օպերային երգիչ (բարիտոն)։
Կենսագրություն
Դավիթ Բաբայանցը ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի Գեղարվեստի ակադեմիայում, այնուհետև շարունակել է ուսումը Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ Կոնստանտին Սիմոնյանի դասարանում։ Վերապատրաստվել է Իտալիայում՝ Պեսսարոյի «Տեբալդի-Դել Մոնակո» և «Ռոսսինիանա» ակադեմիաներում։ 2005 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար։ Հանդես է գալիս իտալական, հայկական, ռուսական խաղացանկի առաջատար դերերում ։
2011 թվականին մասնակցել է Իտալիայի Բուսսետո քաղաքում անցկացվող «Վերդիական ձայներ» միջազգային մրցույթին, որտեղ ճանաչվել է լավագույն բարիտոն։ Մրցույթից հետո հրավիրել են մասնակցելու Վերդիի տան առջև բեմադրված «Տրավիատա» ներկայացմանը։ Նույն թվականին Իտալիայի Վերոնա քաղաքում արվեստների ինստիտուտի միջազգային մրցույթում ճանաչվել է հաղթող ։
2012 թվականին Վերոնայի «Տեատրո ֆիլարմոնիկո»-ի կողմից հրավեր է ստացել մասնակցելու «Աիդա» օպերայի համերգային կատարմանը։ Կանադայի Տորոնտո քաղաքում Պուչինիի «Տոսկա» օպերայում կատարել է Սկարպիայի դերերգը։ Հաջորդ տարի՝ 2013 թվականին, մասնակցել է Արենա դի Վերոնայի հոբելյանական 100-րդ թատերաշրջանի «Տրավիատա» ներկայացմանը՝ կատարելով Ժերմոնի դերերգը։ Պլասիդո Դոմինգոյի հետ մասնակցել է նաև «Վերդի-Վագներ» գալահամերգին՝ Դանիել Հարդինգի ղեկավարությամբ։ Հանդես է եկել «Օպերա սառւյցի վրա» համերգ-շոուում ։
2015 թվականին Վերոնայի Տեատրո Ֆիլհարմոնիկոյում մասնակցել է «Տրավիատա» ներկայացմանը (ռեժիսոր` Հեննինգ Բրոքկհաուս)։ Նույն թվականի ամռանը հրավիրվել է Սիցիլիա՝ «Պալերմո կլասսիկա» միջազգային փառատոնի բացման գալա համերգին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Ջեմուխա
Ջեմուխա (Джемуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ստավրոպոլի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումա գետի աջ ափին՝ 633 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։ Ավազանի տարածքը 187 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Արակապաս
Արակապաս (Αρακαπάς), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 292 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Տիտանիկ։ Լեգենդը շարունակվում է
Տիտանիկ։ Լեգենդը շարունակվում է  (Titanic: La leggenda continua), կատակերգական մուլտֆիլմ՝ դրամատիկ տարրերով։ Նկարահանվել է իրական պատմության մոտիվներով և կապված է Տիտանիկի խորտակման հետ։ Բայց ի տարբերություն հայտնի նավի մասին գեղարվեստական ֆիլմերի՝ մուլտֆիլմն ունի երջանիկ ավարտ։
Սյուժե
Երիտասարդ աղջիկ Անժելիկան ապրում է իր խնամակալի և նրա երկու դուստրերի հետ։ Խորթ ընտանիքը չի սիրում Անժելիկային և ստիպում է նրան աշխատել աղախնու պես։ Չորսով նրանք Տիտանիկ նավով ճանապարհորդում են օվկիանոսով։ Անժելիկան հույս ունի, որ օվկիանոսից այն կողմ կկարողանա գտնել իր մորը, որի նկարը պահում է մեդալիոնում։
Մեծ լայների վրա հավաքվել են տարաբնույթ մարդիկ. տարեց խորամանկ կինն իր երկու գող օգնականներով, ոստիկանության գաղտնի գործակալ, որն առաջադրանք ունի բռնել խորամանկ կնոջը, հարուստ ժառանգորդ Վիլիյամը իր դայակի և քարտուղարի հետ և բազմաթիվ այլ ուղևորներ։ Որոշ մարդիկ նավ էին բերել իրենց շներին։ Նավի վրա նաև ոչ պաշտոնական ձևով ճանապարհորդում է մկների ընտանիքը, որոնք շատ արագ ընկերացել են շների հետ։
Անժելիկան վշտացած է. չսիրված ընտանիքը ծանրաբեռնել է նրան աշխատանքով, և բացի դրանից, ինչ-որ տեղ կորել է նրա մեդալիոնը։ Բայց ժառանգորդ Վիլիյամի հետ պատահական հանդիպումը փոխում է ամեն ինչ։ Վիլիյամը սիրահարվում է նրան։ Հայտնի երգչուհու կատարած գեղեցիկ երգի ներքո նրանք պարում են և ապագայի պլաններ կառուցում։
Ամեն ինչ փոխվում է, երբ նավապետի սխալի պատճառով տեղի է ունենում բախում այսբերգի հետ։ Նավը կոտրվում է և սուզվում օվկիանոսի հատակը։ Անժելիակային հաջողվում է նստել փրկանավակ, սակայն Վիլիյամը անհետանում է նրա տեսադաշտից։ Աղջիկը փորձում է գտնել նրան օվկիանոսում և գրեթե կորցնում է հույսը... Բայց հանկարծ Վիլիյամին գտնում են ջրում։ Չնայած նա շատ էր տուժել, սակայն ողջ էր և սիրում էր Անժելիկային։
Մկնիկ Մաքսը (ակնհայտ է, որ մուլտֆիլմի գլխավոր հերոսը նա է), որը նույնպես ներկա էր նավի վրա, պատմում է, թե ինչով է ամեն ինչ ավարտվում։ Նավի վրայի բոլոր կենդանիներին հաջողվում է փրկել։ Վերադառնալով ցամաք՝ նա իր ընտանիքի հետ միասին իր կյանքը կազմակերպում է բավական հարմարավետ ձևով։ Խորամանկ կինը բանտ է նստում, իսկ գաղտնի գործակալը հաջող ձերբակալության համար պաշտոնի բարձրացում է ստանում։ Անժելիկայի խորթ քույրերը ամուսնանում են երկու գողերի՝ խորամանկ կնոջ օգնականների հետ, որը չի ուրախացնում նրանց մորը։
Ասգատա
Ասգատա (Ασγάτα), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Տիտանիկ։ Լեգենդը շարունակվում է
Սյուժե
Իսկ Անժելիկան և Վիլիյամը ամուսնանում են և հիմա նրանք ունեն մեծ և համերաշխ ընտանիք։
Ասգատա
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 389 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Տիտանիկ։ Լեգենդը շարունակվում է
Վերամշակում
«Տիտանիկ։ Լեգենդը շարունակվում է» մուլտֆիլմի նկարահանումները տևել են երկու տարի։ Վերամշակումը անցկացվել է 2000 թվականի սեպտեմբերի 15ին՝ Իտալիաում ։ Մուլտֆիլմը մտնում է «IMDb տարբերակով 100 վատագույն ֆիլմերի» շարքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:2000 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Անյելո
Անյելո (Añelo) համայնք համանուն դեպարտամենտում, Նեուկեն պրովինցիայի հյուսիս-արևելքում, Արգենտինայի հարավ-արևմուտքում։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ
Ուրդոմա (գետ)
Ուրդոմա (Урдома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուխրա գետի ձախ ափից 2672 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 37 կմ, գետի ավազանի տարածքը 357 կմ2 է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետը ենթաավազան չունի գետը թափվում է Վոլգա, գետի գետային ավազանը Օկի ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Առիհա
Առիհա (أريحا), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում։ Առիհայի գավառի և համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ 2004 թվականին քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 39501 մարդ ։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տեղում առաջին բնակավայրը հիմնադրվել է շուրջ 5 հազարամյակ առաջ։ Հռոմեական ու բյուզանդական դարաշրջաններում Առիհա քաղաքն ընդգրկված էր Անտիոքի կազմում և հոգևոր կարևոր կենտրոն էր։ Քաղաքը ծաղկում ապրեց մեր թվարկության 240-350 թվականներին։ 637 թվականին Օմար բեն ալ-Աասը գրավեց քաղաքը։ Հետագայում Առիհան մտնում էր Հալկիդի նահանգի, ապա Հալեպի, իսկ ավելի ուշ՝ կրկին ՀԱլկիդի նահանգի կազմի մեջ։ Քաղաքի գեղեցկության մասին իր աշխատություններում հիշատակել է Յակուտ ալ-Համավին։ 1516 թվականին Առիհայի բանալիներն ստացավ սւոլթան Սալիմ I-ը։ 1809 թվականին ստացավ ներքին ինքնավարության իրավունք։ Առիհայում մինչև հիմա կարելի է հանդիպել Հռոմեական ու բյուզանդական դարաշրջանների շինությունների, շիրիմների ու պետերի մնացորդների։
Զբոսաշրջությունը
Քաղաքի գեղատեսիլ բնության, շրջապատի լեռների, սառնորակ աղբյուրների նորհիվ Առիհան դարձել է զբոսաշրջային հիանալի կենտրոն ողջ Սիրիայից եկող այցելուների համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Առիհայի գավառ
Ուրանիտ
Ուրանիտ, միներալ։ Քիմիական կազմը՝ UO2։ Սովորաբար U-ի մի մասը օքսիդացված է մինչև Ս6+։ Խառնուրդների ձևով մշտապես առկա են ռադիոգեն Pb, հաճախ՝ Th և TR։ Pb-ի պարունակությամբ որոշում են միներալի բացարձակ հասակը։ Բյուրեղագիտական համակարգը խորանարդային է։ Առաջացնում է խորանարդներ, օքտաէդրեր կամ դրանց կոմբինացիաներ, ներփակումներ։ Գույնը՝ խեժի սևից մինչև կանաչավուն սև։ Փայլը՝ խեժի, կիսամետաղական։ Կարծրությունը՝ 5-6, խտությունը, բյուրեղներինը՝ 8000-10000 կգ/մ3, կոլոմորֆ տարբերակներինը՝ 6500-8500 կգ/մ3։ Ուժեղ ռադիոակտիվ է։ Հանդիպում է պեգմատիտներում, Co, Ni, Bi, Ag, As պարունակող հիդրոթերմալ երակներում։ Օգտագործվում է ապարների բացարձակ հասակը կապարային մեթոդով որոշելու համար։ Ուրանիտի բոլոր տարբերակները հիմք են ծառայում ուրանի հանքանյութերի համար։ Ուրանիտի խոշոր հանքավայրեր կան Կանադայում, ԱՄՆ-ում, Աֆրիկայում, Ավստրալիայում, Ֆրանսիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրանի օքսիդներ
Կամո Արզումանյան
Կամո Արզումանյան, հայ դերասան ։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2003)։
Կենսագրություն
Կամո Արզումանյանը ծնվել է 1956 թվականին, ՀԽՍՀ Կապանի շրջանի Եղվարդ գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Սյունիքի մարզ)։ Ավարտել է Եղվարդի միջնակարգ դպրոցը, ծառայել խորհրդային բանակում, արժանացել բանակի գերազանցիկ մեդալի, ընտրվել Բեռլինի համաբանակային կոնֆերանսի պատվիրակ։ 1978 թվականին որպես դերասան հանդես է եկել Կապանի Ալեքսանդր Շիրվանզադեի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում, միաժամանակ, 1979-1984 թվականներին՝ սովորել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում։ 1991 թվականից Կապանի պետական թատրոնի տնօրենն է։
Մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին։ 2006 թվականին լույս է տեսել արձակագիր Էդուարդ Զոհրաբյանի «Ինչպես մի լեռ Խուստուփ...» գիրքը Կամո Արզումանյանի մասին ։
Մահացել է 2019 թվականի ապրիլի 13-ին Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքում ։
Ներկայացումներ
Եղիշե Չարենցի «Կապկազ թամաշա» ներկայացումով հանդես է եկել Մոսկվայի Մայակովսկու անվան թատրոնում և արժանանացել ՀԼԿԵՄ մրցանակի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Եղվարդ (Սյունիքի մարզ) գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Գարեգին Նժդեհ մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Բրեզիյակ
Բրեզիյակ (Brézilhac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.82 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 23 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (35 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (13 տղամարդ և 4 կին)։ 29 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դենիել Ամարտի
Դենիել Ամարտի, (Daniel Amartey, ), գանացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս կիսապաշտպանի դիրքում։ Անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբի և Գանայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
Յուպգորդեն
Ամարտին իր կարիերան սկսել է Գանայի երկրորդ ենթախմբի «Ինթերնեշնլ Էլլիես» ակումբում։ 2013 թվականին Ամարտին տեղափոխվում է շվեդական «Յուպգորդեն»։ Գանացի ֆուտբոլիստը 18 տարեկան էր երբ տեղափոխվեց շվեդական ակումբ, այդ պատճառով նա սկզբում խաղաց «Յուպգորդեն» ակումբի երիտասարդական թիմում ։
2013 թվականի մարտի 3-ին գանացի ֆուտբոլիստը իր առաջնախաղն է անկացնում Շվեդիայի առաջնությունում, ընդդեմ «Ումեո» ակումբի ։ Այդ ժամանակ գանացու ծառայություններով էին հետաքրքրված «Շալկե 04»-ի և «Կայզերսլաուտերն»-ի գործակալները  ։ 2013 թվականի արդյունքներով Ամարտին համարվում էր Շվեդիայի առաջնության լավագույն 10 խաղացողներից մեկը, ըստ «Expressen» թերթի   ։ 2013 թվականին խոսակցություններ էին պտտվում որ Ամարտին հնարավոր է տեղափոխվի անգլիական «Լիվերպուլ» ։
«Կոպենհագեն»
2014 թվականի հուլիսին Ամարատին տեղափոխվում է «Կոպենագեն»։ 2014 թվականի հուլիսի 20-ին Ամարտին խաղում է իր առաջին խաղը նոր ակումբում ։ Ամարտին 10 օր հետո Եվրոգավաթի խաղարկությունում Կոպենագենի կազմում խաղում է, ընդդեմ «Դնեպր»-ի ։
Լեսթեր Սիթի
2016 թվականի հունվարի 22-ին Ամարտին տեղափոխվում է անգլիական «Լեսթեր Սիթի» ակումբ, պայմանագիրը ավարտվելու է 2020 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոն
Ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոն, Բեգլարյան բժշկական կենտրոն, ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոն Երևանում։
Պատմություն
Ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոնը (նախկինում թիվ 2 ծննդատուն) Հայաստանի առաջին մանկաբարձական-գինեկոլոգիական հիվանդնոցն է։ Այն գործում է 1920 թվականից։ Հիվանդանոցի շենքը կառուցվել է Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծով։ Հիվանդանոցի շենքն ընդգրկված է Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոնում գործում են բոլոր անհրաժեշտ բաժանմունքները, որտեղ մատուցվում է մանկաբարձական-գինեկոլոգիական օգնություն։ Կենտրոնը Երևանի պետական բժշկական համալսարանի Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի բաժնի հիմնական բազան է։ Կենտրոնի տնօրենն է Գագիկ Բեգլարյանը, ով միաժամանակ ԵՊԲՀ մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչն է։
Ընտանիքի պլանավորման և սեռական առողջության կենտրոնը միաժամանակ գիտական կենտրոն է, որտեղ անցկացվում են հետազոտություններ՝ մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի արդիական հարցերի վերաբերյալ։ Գիտական վերջին ծրագրերից են մասնավորապես՝ հղիության անկրելիության, հիպերպլաստիկ գործընթացների ինֆեկցիոն գործոնները և կանաց սեռական օրգանների նախաքաղցկեղային հիվանդությունները, կանանց սեռական օրգանների բորբոքային հիվանդությունների մանկաբարձական-գինեկոլոգիական կողմերը, ընկերքի ուսումնասիրությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի առողջապահություն Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ Հայաստանում
Էսքիվա Ֆալկաո
Էսքիվա Ֆալկաո Ֆլորենտինո (պորտ.՝ Esquiva Falcão Florentino, ), բրազիլացի բռնցքամարտիկ, 2011 թվականի Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր ։ Բրազիլացի բռնցքամարտիկ Յամագուչի Ֆալկաո Ֆլորենտինոյի եղբայրն է։
Կենսագրություն
2011 թվականին մասնակցել է Բաքվում անցկացվող Աշխարհի առաջնութանը, որտեղ կիսաեզրափակչում պարտվել է ճապոնացի Ռյոտ Մուրատին։ 2011 թվականի Աշխարհի առաջնության ժամանակ արժանացավ բրոնզե մեդալի և ձեռք բերեց ուղեցույց դեպի 2012 թվականին Լոնդոնում անցկացվող Օլիմպիական խաղեր։
2012 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ հաղթել է ադրբեջանցի Սուլթան Միգիտինովին, հունգարացի Զոլտան Հարչշային և բրիտանացի Էնթոնի Օգոգոյին։ Վերջին խաղում (ֆինալում) կրկին պարտվել է ճապոնացի Ռյոտ Մուրատին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Ասոմատոս (Լիմասոլի շրջան)
Ասոմատոս (Ασώματος), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 335 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ և բրիտանացիներ։
Մինչ 1974 թվականի թուրքերի ներխուժումը գյուղում և հարակից տարածքներում բնակվել են նաև թուրքեր, որոնք հետագայում տեղահանվել են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Արարա (Պարաիբա)
Արարա (Arara), քաղաք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Կուրիմատաու Օսիդենտալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12 356 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 88,858 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 139,0 մարդ/կմ²։
12 (այլ կիրառումներ)
12, կարող է վերաբերել.
Արարա (Պարաիբա)
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։
9 (այլ կիրառումներ)
9, կարող է վերաբերել.
Արարա (Պարաիբա)
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պարաիբա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1961 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կիրենիա (այլ կիրառումներ)
Կիրենիա եզրը կարող է վերաբերվել՝