cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քարիմ Վալիև
Զինվորական ծառայություն
1992 թվականից Քարիմ Վալիևը ծառայում է Ադրբեջանի զինված ուժերում։ Ծառայության տարիներին զբաղեցրել է ուսումնական վարչության պետի տեղակալի, բրիգադի հրամանատարի տեղակալի, բրիգադի հրամանատարի, ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալի, պաշտպանության նախարարի մարտական գործողությունների գծով տեղակալի, զորամասի հրամանատարի պաշտոնները, ինչպես նաև եղել է Ռազմական գիտական կենտրոնի պետ և պաշտպանության պլանավորման ռազմական ռազմավարության պետ ։
Քարիմ Վալիևը մասնակցել է 2020 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմին, դեկտեմբերի 10-ին, Վալիևը գլխավորել է Բաքվում անցկացված հաղթական շքերթը պատերազմում Ադրբեջանի հաղթանակի կապակցությամբ ։ 2021 թվականի հուլիսի 23-ին Քարիմ Վալիևը նշանակել է Ադրբեջանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ  ։
Գյուղատնտեսական կենդանիների ժանտախտ
Գյուղատնտեսական կենդանիների ժանտախտ, վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների խումբ։ Հարուցիչները յուրահատուկ վիրուսներն են կամ ժանտախտային բակտերիաները։ Բոլոր ժանտախտները բնորոշվում են սուր ընթացքով, կոնտազիոզությամբ և մահացության բարձր տոկոսներով։ Ժանտախտով հիվանդանում են նաև ձկները և խեցգետինները։ Մարդկանց համար վտանգավոր է հատկապես ուղտերի ժանտախտը։
Քարիմ Վալիև
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի գեներալներ Կատեգորիա:Բաքվի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի զինվորականներ
Գյուղատնտեսական կենդանիների ժանտախտ
Կատեգորիա:Կենդանիների վիրուսային հիվանդություններ
Կայո Բլատ
Կայո Բլատ դե Օլիվեյրա (Caio Blat, ), բրազիլացի դերասան, մոդել, էրոտիկ դերասան։
Անձնական կյանքը
Կայո Բալտը ամուսնացած է եղել երեք անգամ, առաջին անգամ Մարիանա Խիմենեսի հետ։ Ունեին մեկ երեխա, որը մահացավ, նրանց ամուսնությունը տևեց 1996-1999 թվականները, որից հետո զույգը բաժանվեց։ 2001 թվականին նա մտերիմ հարաբերությունների մեջ էր Անա Արեիլի հետ, նրանք ժամադրվեցին 1 ամիս որից հետո որոշեցին տեղափոխվել Սան Պաուլո և ապրել միասին, 1 տարի միասին ապրելուց հետո, նրանք ունեցան երեխա, սակայն ամուսնական զույգի հարաբերությունները վատացավ, նրանք բաժանվեցին, Կայոն դիմեց ոստիկանություն, քանզի նրա կինը թույլ չէր տալիս նրան տեսնել իր երեխային, դատավորի որոշմամբ երեխայի խնամակալությունը կիսվեց, երկու ծնողների միջև։ 2005-ին Կայոն վերադարձավ Ռիո դե Ժանեյրո որտեղ ամուսնացավ դերասանուհի Մարիա Ռիբեյրոյի հետ, 2010 թվականին ծնվեց նրանց երեխան։
Կարիերա
Առաջին անգամ Կայոն 1993 թվականին նկարահանվեց Ռեդե Գլոբոյի «Կնոջ Դիմանկարը» սերիալի մի փոքրիկ դրվագում, որը դերասանին մեծ ճանաչում բերեց։ Այնուհետև՝ 1999 թվականին, վերջնականապես պայմանագիր կնքեց Ռեդե Գլոբոյի հետ։ 2005 թվականին «Մեղքի գույնը» սերիալում, 2009ին նկարահանվեց Հնդկաստանի ճանապարհներ (հեռուստասերիալ)ում, 2014-ին Անգին զարդը (հեռուստասերիալ)ը, 2016-ին Ազատություն, Ազատություն սերիալում։ Հեռուստասերիալում մարմնավորում էր Լամա Սոնամին, որը Բուդիստ վանական էր, հեռուստասերիալի նկարահանումներից հետո մահացավ Կայոյի մայրը, Կայոն այնքան տարվեց Ռեինկարնացիայի գաղափարներով, որ անգամ կրոնափոխ եղավ դառնալով Բուդդայական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրազիլացի մոդելներ
Քանդեր և Էբբ
Քանդեր և Էբբ, երաժշտական ​​կատարումների հեղինակներ՝ կոմպոզիտոր Ջոն Քանդերի և բանաստեղծ Ֆրեդ Էբբի ստեղծագործական միությունը, որը տևեց ավելի քան 40 տարի 1962-ից 2004 թվականներին և ընդհատվեց վերջինիս մահվամբ։ Նրանք շահել են բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում՝ « Թոնի », « Գրեմմի », « Դրամա Դեսկ »: Նրանց հեղինակության մեջ, ի թիվս այլոց, ներառված են «Կաբարե» և «Չիկագո» մյուզիքլները։ Բրոդվեյի թատերական շրջանակներում և դուետի երկրպագուների շրջանում հաճախ օգտագործվում է Քանդերէբբի կատակային միավորող ձևը ։
Համատեղ ստեղծագործական աշխատանք
Հեղինակները հանդիպել են 1962 թվականին։ Մի քանի փորձնական երգեր գրելուց հետո, նրանք ստեղծում են իրենց առաջին երաժշտական ​​«Ոսկե դարպասը» (Golden Gate), որը չի բեմադրվել Բրոդվեյում։
1965-ին տեղի ունեցավ Քանդերի և Էբբի «Ֆլորա` կարմիր սպառնալիք» (Flora the Red Menace) ​​երաժշտության պրեմիերան։ Գործողությունը տեղի է ունենում Միացյալ Նահանգներում Մեծ ճգնաժամի ժամանակ։ Ներկայացումը պատմում է երիտասարդ նկարչուհի և նորաձևության դիզայներ Ֆլորա Մեզարոսի մասին, ով ոչ միայն աշխատանք է փնտրում, այլ նաև կյանքում իր տեղը։ Նա ստանում է մեծ հանրախանութի բաժնի վարիչի պաշտոն։ Այստեղ Ֆլորան սիրահարվում է Հարրիին՝ մեկ այլ դիզայների, ով փորձում է աղջկա մեջ սերմանել իր կոմունիստական ​​հայացքները։ Ինտրիգը զարգացնում են մի քանի ցնցող հերոսներ. Հարրիի համակուսակցական ընկեր՝ ընկեր Շառլոտան, որը նույնպես սիրահարված է նրան և ջազ պարողների դուետ Քեննի և Մեգի, բոհեմական զույգ, որը կյանքի բոլորովին հակառակ իդեալներ ունի։ Ֆլորայի դերը դարձավ առաջինը տասնիննամյա Լայզա Մինելլիի համար և բերեց նրան «Թոնի» մրցանակ ։ Չնայած հեղինակավոր մրցանակի հիմնադիրների կողմից այդպիսի աջակցությանը, մյուզիքլը, ընդհանուր առմամբ, հանդիսատեսի մոտ հաջողություն չունեցավ և փակվեց 87 կատարումներից հետո ։ Տարբեր թատերական խմբեր վերականգնել են ներկայացումը 1987-ին՝ Նյու Յորքում, 2003-ին՝ Դանդիում, Մեծ Բրիտանիա, 2008-ին՝ Լոս Անջելեսում, ԱՄՆ։
Հեղինակների հաջորդ համատեղ աշխատանքը` «Կաբարե» մյուզիքլը, շատ հաջող կերպով ընդունվեց։ Սյուժեի հիմքում Ջոն վան Դրուտենի «I Am a Camera» պիեսը, որը Քրիստոֆեր Իշերվուդի վեպի բեմական հարմարեցումն է։ Ցուցադրությունն ստացել է «Թոնի» մրցանակի 11 անվանակարգերից 8-ը։ Ներկայացումը ցուցադրվել է երեք տարի, իսկ 1987-ին այն կրկին բեմադրվել է։ 1998-ի Բրոդվեյի հաջորդ թողարկումը ցուցադրվել է ավելի քան 2300 անգամ ։ 1972 թվականին երաժշտական ​​ներկայացման հիման վրա նկարահանվել է Բոբ Ֆոսեն՝ համանուն ֆիլմը։
Քանդերի և Էբբի մի քանի հետագա մյուզիքլները չեն կրկնում «Կաբարեի» հաջողությունը։ 1968-ին նրանք թողարկել են 1952-ի «Ուրախ ժամանակը» ֆիլմի երաժշտական ​​հարմարեցումը (The Happy Time): Սյուժեն հիմնված է կանադա-ֆրանսիական ընտանիքում հարաբերությունների և նրա ամենաերիտասարդ անդամի՝ Բիբի Բոնարդի ռոմանտիկ արկածների մասին զվարճալի պատմության վրա։ Ներկայացումը չեղարկվել է ինը ամիս անց ։ Նույն թվականին համահեղինակները պատրաստվում են Նիկոս Կազանձակիսի «Հույն զորբա» վեպի հիման վրա նկարահանված «Զորբա» (Zorba) մյուզիքլի պատրաստմանը, որը երիտասարդ ամերիկացու մասին էր, ով Կրետե կղզում ժառանգություն էր ստացել՝ մի հին հանք։ Ներկայացումը առաջադրվել է 1968 թվականի «Թոնի» մրցանակի` լավագույն մյուզիքլի համար և մրցել է այնպիսի արտադրությունների հետ, ինչպիսիք են «Մազեր» (Hair), «Խոստումներ, խոստումներ» (Promises, Promises) և «1776» (հաղթեց վերջինը՝ պատմելով ԱՄՆ անկախության հռչակագրի ստորագրման մասին) ։ Ներկայացումը ցուցադրվել է 305 անգամ։ Նրա հաջորդ հրատարակությունը 1983 թվականին՝ Էնթոնի Քուինի գլխավոր դերակատարմամբ, ունեցել է 362 ներկայացում ։ «70, Աղջիկներ, 70» մյուզիքլը (1971), որը պատմում է մի խումբ տարեց ամերիկացիների մասին, ովքեր գողություններ են իրականացնում Նյու-Յորքի մորթյա սրահներից, որպեսզի ֆինանսապես աջակցեն իրենց ծերատանը, ունեցել է ընդամենը 35 ներկայացում ։
1970-ականների սկզբին, Լայզա Մինելլիի և նրա Սալի Բոուլսի ժողովրդականության ֆոնին, Քանդերն ու Էբբը աշխատում էին դերասանուհու համերգային մենակատարումների վրա Բրոդվեյում և «Լիզան Զ-ով» (Liza with a Z) հեռուստանախագծի վրա։ Այն թողարկվել է ընդամենը ութ շաբաթվա ընթացքում Նյու Յորքի Lyceum Theatre-ում և պարունակում էր ինչպես «Կաբարե»-ից երաժշտական համարներ, այնպես էլ հեղինակային երգեր։ Ներկայացումը շահել է Էմմիի չորս մրցանակ, բայց հեռուստատեսությամբ ցուցադրվել է ոչ ավելի, քան երեք անգամ։ 1973-ից հետո ներկայացման ժապավենները կորած էին համարվում։ 2000 թվականին հայտնաբերվել են նեգատիվներ, որոնց համաձայն վերականգնվել է երաժշտական ​​կատարումը ։
1975-ին թողարկվել է «Չիկագո» մյուզիքլը՝ Չիտա Ռիվերայի (Վելմա Քելլի), Ջերի Օբրահի (Բիլլի Ֆլին) և Գվեն Վերդոնի (Ռոքսի Հաթ) հետ։ Մյուզիքլի սյուժեն հիմնված է լրագրող Մորին Դալաս Ուոթկինսի համանուն պիեսի վրա, որը գրվել է Chicago Tribune-ի համար իր սեփական հոդվածի հիման վրա և պատմում էր դաժան սպանությունների մեջ կասկածվող Բոյլ Անանի և Բելվա Գարթների մասին, բայց այն դատարանի կողմից արդարացվել է։ Ներկայացումը ցուցադրվել է ավելի քան 2 տարի։ 2002 թվականին թողարկվել է այս մյուզիքլի կինոնկարը, որն արժանացել է կինեմատոգրաֆիայի ավելի քան 10 լավագույն մրցանակների։ Ֆիլմի ռեժիսոր Ռոբ Մարշալը հիմնական շեշտը դրել է Ռոքսի Հաթի կերպարի վրա, չնայած Բրոդվեյի բուն արտադրության մեջ Ռոքսիի և Վելմայի հերոսները հավասար են, վերջինս էլ ավելի շատ երաժշտական ​​համարներ ունի։ Բայց ինչպես Մարշալը, այնպես էլ քննադատները նշել են, որ ֆիլմը յուրաքանչյուր համարում հարգանքի տուրք է մատուցում Բոբ Ֆոսեի ոճին ։
1984 թվականը նշանավորվել է Քանդերի և Էբբի տասներորդ խոշոր ստեղծագործության՝ «Սահադաշտ» մյուզիքլի թողարկմամբ (The Rink): Աննա (Չիտա Ռիվերա)՝ փոքրիկ, ծերացող առողջարանային քաղաքում հին սահադաշտի սեփականատերը` կորուստներ է կրում։ Բիզնեսը վաճառելու որոշմանը դեմ է Աննայի «անհաջողակ» դուստրը՝ Անխելը (Լայզա Մինելլին), ով անսպասելիորեն վերադառնում է քաղաք։ Մի շարք ընդհանուր հիշողությունների և խոստովանությունների միջոցով կանայք գալիս են հաշտեցման։ New York Times-ի քննադատ Ֆրենկ Ռիչը, ով խոսել է ակնարկների ֆոնի մասին, շոուն անվանել է «վերամբարձ» և «կաշկանդված»՝ լցված «տարօրինակ, երբեմն ցածր բովանդակությամբ»։ Նա գրել է. «Մաքնալին ուժեղ և սրամիտ դրամատուրգ է, որի մասին դուք երբեք չեք իմանա այս արհեստական ​​փորձերից։ Նրա երկխոսությունները պարզորակ են, իսկ հերոսները` կոդավորված» ։
Քանդերի ու Էբբի դուետը «լռում է» գրեթե 9 տարի։ 1993-ին թողարկվում է «Սարդ կնոջ համբույրը» երաժշտական ​​ներկայացումը (Kiss of the Spider Woman), որը հեղինակներին բերել է երրորդ «Թոնի» մրցանակը։ Բրոդվեյում ստեղծագործական տանդեմի վերջին աշխատանքը «Պողպատե Պիեր» մյուզիքլն էր (1997)։ Նյու Յորքից դուրս գտնվող երկու այլ նախագծերից հետո («Over & Over Arlington»-ը, 1999 թվականին և «The Visit»-ը Չիկագոյում, 2001 թվականին), որոնք կոմերցիոն առումով հաջող չեղան, Քանդերն ու Էբբը զգալիորեն նվազեցնում էին իրենց ստեղծագործական ակտիվությունը։ 2004-ին, 76 տարեկան հասակում, Ֆրեդ Էբբը մահանում է սրտի կաթվածից։ Դրանից ոչ շատ առաջ Քանդերն ու Էբբը սկսել էին աշխատել նոր՝ «Ո՞վ սպանեց Դեյվիդ Մերիկին» (Who Killed David Merrick?), ստեղծագործության վրա, որը հետագայում վերանվանվել է «Վարագույր» (Curtains), անախորժությունները էին պատճառում։ Գրող Փիթեր Սթոունը մահացել է 2003-ին, իսկ գործիքավորող Մայքլ Գիբսոնը` մի փոքր ուշ։ Ֆրեդ Էբբը մահանում է 2004 թվականին ճակատագրի հեգնանքով, մյուզիքլն ուներ նաև երկրորդ խորագիրը՝ «A Backstage Murder Mystery Musical Comedy» : Մյուզիքլի վրա աշխատանքը հաջողությամբ ավարտվել է Քանդերի կողմից 2006 թվականին, բայց լրագրողների կողմից նշվել են այն առեղծվածային զուգադիպությունները, որոնք ուղեկցում էին դրա աշխատանքը ։
Կոմպոզիտորի և բանաստեղծի ստեղծագործական միությունը տևել է շուրջ 42 տարի։
2010 թվականին Բրոդվեյի և Մինեապոլիսի բեմերում թողարկվել է The Scottsboro Boys (Սքոթսբորնցի տղաները, ամերիկական տերմինը, վերաբերում է 1930 թվականին ԱՄՆ-ում իրական պատմական դատական գործընթացներին, որը ամերիկյան հասարակությունում սկիզբ է դրել միջռասսայական հարաբերություններին)։ Քանդերը և Էբբը նշված են որպես հեղինակներ։ Նշված չէ ստեղծագործության իրական ստեղծման ժամանակը։ Ըստ մի շարք աղբյուրների` 2003 թվականին՝ Էբբի մահից անմիջապես առաջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ
Վերջին խնդիրը
«Վերջին խնդիրը» (անգլերեն՝ The Final Problem), անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմող 56 պատմվածքներից մեկը, որը գրողը ներառել է «Նոթեր Շերլոկ Հոլմսի մասին» պատմվածքաշարում։ Անձամբ Արթուր Կոնան Դոյլը այս պատմվածքը դասել է իր 12 լավագույն պատմվածքների 4-րդ հորիզոնականում ։
Պատմություն
1887 թվականին Արթուր Կոնան Դոյլը հրատարակել է Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմող առաջին պատմվածքը։ 1893 թվականին Strand Magazine ամսարգրում տպագրված «Նոթեր Շերլոկ Հոլմսի մասին» պատմվածքաշարի համար Կոնան Դոյլը գրել է «Վերջին խնդիրը» պատմվածքը, որը վերջ եր դնելու Շերլոկ Հոլմսի արկածներին։ Ալեքսանդր Վոլկովը գրում է, որ այդ ժամանակ գրողը հոգնել էր «իր խորաթափանց կերպարից», իսկ դետեկտիվ ժանրը համարում էր երկրորդական և ցածրակարգ, նախընտրելով հետագայում պատմական  արձակներ գրել։ Այդ պատճառով հեղինակը որոշում է ընդունում այս պատմվածքում «սպանել» իր կերպարին։
Անձամբ Դոյլը պատմվածքը հետևյալ կերպ է սկսում՝
"Ծանր սրտով ես անցնում եմ այս հիշողությունների վերջին տողերին, որոնք պատմում են իմ ընկեր Շերլոկ Հոլմսի անսովոր տաղանդների մասին։ Կցկտուր կերպով և ընդհանրապես անհամապատասխան գործելու եղանակով ես փորձում էի պատմել զարմանալի արկածների մասին, որոնք ես ապրելու հնարավորություն ունեցա, սկսած այն դեպքից, որը ես իմ նշումներում անվանել եմ «Ալ կարմիր գույներով էտյուդը» մինչև «Naval Treaty» պատմվածք, երբ իմ ընկերոջ միջամտությունը լուրջ միջազգային բարդություններ կանխեց։ Խոստովանում եմ, ես ցանկանում էի այստեղ վերջակետ դնել և լռել այն իրադարձության մասին, որը իմ կյանքում այնպիսի դատարկություն է թողել, որ նույնիս երկամյա ժամանակամիջոցը չէր կարող այն լրացնել։ Սակայն, վերջերս գնդապես Ջեյմս Մորիարտիի տպագրված նամակները, որտեղ նա պաշտպանում է իր մահացած եղբոր հիշատակը, ստիպում է ինձ վերցնել փետրագրիչը, և ես հիմա իմ պարտքն եմ համարում բացել մարդկանց աչքերը այն բանի վրա, թե ինչ եղել է, քանի որ միայն ինձ է հայտնի ամբողջ ճշմարությունը և ես ուրախ եմ, որ եկել է ժամանակը, որ այլևս պատճառ չկա դա թաքցնելու ։"
Պատմվածքի վերջի էջում Շերլոկ Հոլմսը մահանում է, 1891 թվականի մայիսի 4-ին պրոֆեսոր Մորիարտիի հետ ժայռից ընկնելով։ Ընթերցողները բողոքում են վերջաբանի դեմ, իսկ այդպիսի վերջաբանով վրդոված էր նույնիսկ Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորիան։ Դա ստիպում է Դոյլին 1903 թվականին «վերածնել» Հոլմսին և գրել «Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը» ժողովածուն ։ Նույն թվականին Strand Magazine ամսագրում Դոյլը հրատարակում է «Դատարկ տուն» պատմվածքը, որում Հոլմսը կրկին «կենդանի» է։
Սովետական գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու Պյոտոր Բեյսովը 1957 թվականին գրել է, որ Հոլմսը նախորդ պատմություններից որևէ մեկում չի հետաքրքրվել հանցագործությունների սոցիալական էությանը, իսկ այս պատմվածքում նա առաջին անգամ խոսում է հասարակության կառուցվածքի անկատարելության մասին, որը հանցագործությունների պատճառն է և միաժամանակ հաղորդում է, որ իրեն սկսում է ավելի շատ գրավել «բնության կողմից մեզ ներկայացված առեղծվածների ուսումնասիրությունը» ։
Սյուժե
Հոլմսը, ով Դոյլի այլ պատմվածքներում, հազվադեպ բացառություններով, սառնություն և անտարբերություն է ցուցաբերում այլ մարդկանց նկատմամբ, այս պատմվածքում պրոֆեսոր Մորիարտիին, ում «հանցագործ աշխարհի Նապոլեոն» էին անվանում, նրա հանդեպ բարձր հետաքրքրություն է ցուցաբերում և վտանգավոր թշնամի է համարում ։ Մորիարտին հանցագործների ազդեցիկ ցանց է ստեղծել, որն առավել հզոր է Եվրոպայում։ Իր մշտական ուղեկցորդին և ընկերոջը` բժիշկ Վաթսոնին Հոլմսը ասել է` «Եթե ինձ հաջողվեր հաղթել այդ մարդուն, եթե ես կարողանայի ազատել նրան հասարակությունից, ապա դա կլիներ իմ գործունեության թագակիրը»։ Այս հանցագործից աշխարհը ազատելու համար պատմվածքի հերոսը պատրաստ է ինքն իրեն զոհաբերել ։
Հոլմսը, բացահայտելով Մորիարտիի ամբողջ ցանցը և նրան Լոնդոնից Շվեյցարիա բերելով, 1891 թվականի մայիսի 4-ին, Ռեյնբախյան ջրվեժի մոտ, նրա հետ մարտի ընթացքում «մահանում» է։
Կինոյում
Շերլոկի Ռեյնբախյան ջրվեժից ընկնելու սյուժեն նաև տեղի է ունենում Գայ Ռիչիի «Շերլոկ Հոլմս. Ստվերների խաղ» ֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արթուր Կոնան Դոյլի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Արթուր Կոնան Դոյլ Կատեգորիա:Շերլոկ Հոլմս Կատեգորիա:1893 պատմվածքներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Համաշխարհային ցուցահանդես (2015)
Համաշխարհային ցուցահանդես 2015 (ոչ պաշտոնական՝ «Էքսպո-2015», Esposizione Universale Milano 2015, Expo 2015), համաշխարհային ցուցահանդես, որը կազմակերպվել է Իտալիայի Միլան քաղաքում 2015 թվականի մայիսի 1-ից հոկտեմբերի 31-ը ։ Ցուցահանդեսը Միլանում կազմակերպվել է երկրորդ անգամ։ Առաջին անգամ Միլանում համաշխարհային ցուցահանդես կայացել է 1906 թվականին։ 2010 թվականի նոյեմբերի 23-ին Միջազգային ցուցահանդեսների գրասենյակը պաշտոնապես հայտարարել է միջոցառման մասին ։ 2008 թվականի մարտի 31-ին որպես ցուցահանդեսի վայր ընտրվել է Միլան քաղաքը ։ «Էքսպո-2015»-ը ընթացել է «Կերակրել մոլորակը, էներգիա կյանքի համար» խորագրի ներքո    (Nutrire il Pianeta, Energia per la Vita) :
Թեմա
Միլանի 2015 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի կարգախոսն է եղել «Կերակրել մոլորակը, էներգիա կյանքի համար»։ Թեմատիկան ներառել է տեխնոլոգիա, նորարարություն, մշակույթ, ավանդույթներ, ստեղծարարություն, և ինչպես են այս ամենը կապված սննդի և դիետայի հետ։
Հաշվի առնելով նոր գլոբալ սցենարներն ու ծագող խնդիրները՝ «Էքսպո-2015»-ի ժամանակ մշակվել են նախորդ ցուցահանդեսների թեմաները (օրինակ՝ Ջուրը Սարագոսային «Էքսպո-2008»-ի ժամանակ)` աշխարհի բոլոր բնակիչների համար առողջ, անվտանգ և բավարար սննդի իրավունքի սկզբունքային շեշտադրմամբ։
Ֆուտուրիստները մտահոգություն են հայտնել հետագա տարիներին սննդի որակի մասին։ Այս մտահոգություններն ավելի վաղ ներկայացվել էին ՄՏԻ Հռոմի ակումբում, սակայն անտեսվել էր այն ժամանակ, երբ պարզվել էր, որ ռեսուրսների աճը կգերազանցի սպառման աճին, սակայն, գյուղատնտեսական ավելցուկների արագ սպառումը հստակ դրսևորել է խնդրի հրատապությունը՝ ինչպես «Կերակրել երկիրը» և կանխել սովը։
Յոթ ենթաթեմաներ
Ցուցահանդեսը ներառել է յոթ ենթաթեմաներ ՝
Թեկնածու քաղաքներ
«Էքսպո-2015»-ի հյուրընկալության հայտ են ներկայացրել հետևյալ քաղաքները՝
The list of the participating countries is given below ։
Տեղայնք
«Էքսպո-2015» զբաղեցրել է 1.1 կմ2 տարածք, կայացել է Միլանի հյուսիս-արևմուտքում՝ Ռհո և Պերո կոմունաներում, Մասիմիլիանո Ֆուկսասի նախագծած Fiera Milano-ի հարևանությամբ։ Գոտին նախկինում եղել է արդյունաբերական տարածք, նախքան նյութատեխնիկական, կոմունալ ծառայությունների և գյուղատնտեսական վայրի փոխանակվելը։ Fiera Milano-ն և Էքպոյի վայրը միմյանց կապված են Ռհոյի լաստանավային կայանին կից կառուցված հետիոտնի կամրջով։
Էքսպոն բաղկացած է 3 պլաններից՝ նախնական, հայեցակարգային և գլխավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ցուցահանդեսներ Կատեգորիա:2015 Կատեգորիա:Միլանի տեսարժան վայրեր
Վիքիդարան
Վիքիդարան, Վիքիմեդիա հիմնադրամի կողմից գործարկվող, ազատ տեքստային աղբյուրների առցանց թվային գրադարան վիքիում։ Վիքիդարան եզրույթը վերաբերում է թե ամբողջ նախագծին և թե այդ նախագծի յուրաքանչյուր օրինակին (սովորաբար յուրաքանչյուր օրինակ առանձին լեզու է ներկայացնում), բազմաթիվ վիքիդարաններ կազմում են Վիքիդարան նախագիծն ամբողջությամբ։ Նախագծի նպատակն է հյուրընկալել ազատ տեքստեր բազում լեզուներով և թարգմանություններ։ Ի սկզբանե այն մտածված էր որպես արխիվ, օգտակար կամ կարևոր պատմական տեքստեր պահելու համար (առաջին տեքստը [//fr.wikisource.org/w/index.php?title=Déclaration_universelle_des_Droits_de_l’Homme&oldid=1338 Déclaration universelle des Droits de l'Homme] ), այնուհետ ընդլայնվել է, դառնալով ընդհանուր բովանդակության գրադարան։ Նախագիծը գործարկվել է 2003 թվականի նոյեմբերի 24-ին,Project Sourceberg անունով, հանրահայտ Project Gutenberg-ից բառախաղ։ Wikisource անունը ընդունվել է նույն տարվա աշնանը և իր սեփական դոմեյնային անունը ստացել է յոթ ամիս անց։ Նախագիծը քննադատվել է վստահելիության պակասի համար, սակայն նրան նաև հղվում են այնպիսի կազմակերպություններ, ինչպիսիք Ազգային արխիվներն են ։ Վիքիդարանը պարունակում է գործեր, որոնք հանրային սեփականություն են, կամ ազատ արտոնագրով են, մասնագիտորեն հրատարակված փաստաթղթեր կամ պատմական սկզբնաղբյուրներ, ոչ փառամոլության ապրանքներ, և ստուգելի են։ Ստուգումները սկզբում կատարվում էին օֆլայն, կամ վստահելով այլ թվային գրադարանների հուսալիությանը։ Այժմ աշխատանքներն ապահովված են օնլայն սկանավորմամբ ProofreadPage-ի ընդլայնման միջոցով, որն ապահովում է նախագծի տեքստերի հուսալիությունը և ճշգրտությունը։
Առանձին լեզուներով վիքիդարաններ, այժմ թույլատրում են միայն սկանավորմամբ արխիվացված աշխատանքներ։ Չնայած հավաքածուի մեծ մասը տեքստեր են, վիքիդարանում պահվում են նաև այլ մեդիա ձևեր, կոմիքսներից ֆիլմեր, աուդիոգրքեր։ Որոշ վիքիդարաններ թույլատրում են օգտվողի կողմից ստեղծված սեղմագրեր, համապատասխան տվյալ վիքիռեսուրսի համայնքի կողմից մշակված կոնկրետ քաղաքականությանը։
Պատմություն
Վիքիդարանի վաղ (2003–2005) պատմությունը ներառել է անվան և տեղակայման (URL) որոշակի փոփոխություններ, ենթադոմեյնների տեղափոխում 2005 թվականին։
Վաղ պատմություն
Վիքիդարանը սկզբում նախատեսված էր որպես օգտակար կամ պատմական կարևոր տեքստերի շտեմարան։ Այս տեքստերը նպատակաուղղված էին աջակցել Վիքիպեդիայի հոդվածներին, ապահովելով առաջնային ապացույցներ և սկզբնաղբյուր տեքստեր, ինչպես նաև առանձին արխիվ։ Սկզբում նախատեսված էր, որ հավաքածուն պարունակի պատմական և մշակութային նյութեր, տարբերակելով այն այլ թվային արխիվներից, ինչպիսիք են Project Gutenberg-ը։ Սկզբում, պլանավորման փուլերում, նախագիծն անվանվել էր Sourceberg (բառախաղ Gutenberg-ից)։
Նախագիծն իր գործունեությունը սկսել է ps.wikipedia.org կայքում։ Ներդրողները շփոթում էին "PS" ենթադոմեյնը "primary sources"-ը Project Sourceberg-ի հետ ։ Այնուամենայնիվ, Project Sourceberg-ը զբաղեցրեց Pashto Wikipedia ենթադոմեյնը։
Sourceberg նախագիծը պաշտոնապես գործարկվեց 2003 թվականի նոյեմբերի 24-ին, երբ իր ժամանակավոր URL-ն ստացավ sources.wikipedia.org հասցեով, և ps.wikipedia.org կայքի վրայի բոլոր տեքստերը և քննարկումները տեղափոխվեցին ժամանակավոր հասցեով։ Նախագծի անվանափոխության քվեարկությունը տեղի ունեցավ 2003 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ Նախագիծն իր մշտական  URL-ին (at http://wikisource.org/) տեղափոխվեց 2004 թվականի հուլիսի 3-ին ։
Լոգո և կարգախոս
Քանի որ սկզբում Վիքիդարանը անվանվել էր "Sourceberg նախագիծ", ուստի առաջին լոգոն սառցասարի նկար էր։ Իրավահաջորդ լոգո ընտրելու համար անցկացված երկու ընտրություններն անարդյունք անցան և սկզբնական լոգոն մնաց մինչև 2006 թվականը։ Ի վերջո երկու իրավական և տեխնիկական պատճառներով, քանի որ նկարի լիցենզիան անհամապատասխան էր Վիքիմեդիա Հիմնադրամի լոգոյի համար և քանի որ լուսանկարը հնարավոր չէր պատշաճ կերպով ընդլայնել, սկզբնական պատկերի ստիլիզացված վեկտոր սառցալեռը մնաց որպես նախագծի լոգո։
Վիքիդարանի լոգոյի և Ազատ գրադարան — կարգախոսի առաջին հայտնի օգտագործումը եղավ նախագծի բազմալեզու պորտալում multilingual portal, 2005 թվականի օգոստոսի 27-ին այն վերափոխվեց Վիքիպեդիա պորտալի հիման վրա։ Ինչպես Վիքիպեդիա պորտալում, Վիքիդարանի կարգախոսը ներկայանում է լոգոյի շուրջ տաս մեծ լեզուների նախագծերում։
Սեղմելով պորտալի կենտրոնական պատկերի վրա (էջի կենտրոնում սառցալեռի լոգոն և "Wikisource" վերնագիրը վերևում) հայտնվում ենք list of translations Վիքիդարան և Ազատ գրադարան նախագծերում 60 լեզուներով։
Գործիքները կառուցված են
ThomasV ծրագրավորողը մշակել է MediaWiki-ի ProofreadPage ընդլայնումը, բարելավելու Վիքիդարանի տեքստերի ստուգումը։ Այն, սկանավորված նյութերի էջերը ցուցադրում է նույն էջի թվայնացրած տարբերակի հետ կողք կողքի, հնարավորություն տալով տեքստը ստուգել և դրա ճշգրտությունը հաստատել ։ Գրքի կամ այլ տեքստի սկանավորումից հետո, չմշակված էջերը կարող են ձևափոխվել image processing ծրագրային ապահովման միջոցով, `էջի ռոտացիաները և այլ խնդիրներ ուղղելու համար։ Այնուհետ մշակված պատկերները կարելի է դարձնել PDF կամ DjVu ֆայլ և բեռնել կամ Վիքիդարան, կամ Վիքիպահեստ ։
Այս համակարգը աջակցում է խմբագիրներին, Վիքիդարանում տեքստերի ճշգրտության ապահովման գործում։ Ավարտված աշխատանքների բնօրինակ էջի սկանները հասանելի են ցանկացած օգտվողի, որպեսզի հետագայում սխալները հնարավոր լինի ուղղել, և ընթերցողները կարողանան համեմատել տեքստերը բնօրինակների հետ։ ProofreadPage-ը մեծ մասնակցության հնարավորություն է ընձեռնում, քանի որ բնօրինակի աշխատանքի վերբեռնած պատկերների վրա կարող է աշխատել յուրաքանչյուրը։ Այսպիսով, այն նպաստում է Վիքիմեդիա նախագծի հանձնառության սկզբունքին, որ յուրաքանչյուրը կարող է ներդրում կատարել։ ThomasV-ն այլ գործիքներ էլ է ստեղծել․ երբ քննարկվում էր, սեղմագրերը հրապարակել, թե՝ ոչ, նա ստեղծեց գործիք ընտրելու միայն տեքստը հրապարակել, թե տեքստն ու սեղմագիրը՝ միաժամանակ։ Երբ քննարկվում էր թույլատրել տեքստի արդիականացում, թե՝ ոչ, նա մի այլ գործիք ստեղծեց, որի միջոցով բնօրինակ տեքստը կարելի էր արդիականացնել միայն անհրաժեշտության դեպքում։
Հիմնական փուլեր
Նախագծի պաշտոնական մեկնարկից հետո երկու շաբաթվա ընթացքում sources.wikipedia.org կայքում ստեղծվել է ավելի քան 1,000 էջ, որոնցից մոտավորապես 200-ը փաստացի հոդվածներ էին։ 2004 թվականի հունվարի 4-ին Վիքիդարանը ողջունեց իր 100-րդ գրանցված օգտվողին։ 2004-ի սկզբներին հոդվածների թիվը հասավ 2,400-ի, իսկ գրանցված օգտվողների թիվը՝ 500-ի։ 2005 թվականի ապրիլի 30-ին արդեն 2667 գրանցված օգտվողներ էին հաշվվում (ներառյալ 18 ադմինիստրատորներ) և համարյա 19,000 հոդվածներ։ Նույն օրը նախագիծն անցավ 96,000-րդ խմբագրումը։
2005 թվականի նոյեմբերի 27-ին, անգլերեն English Wikisource վիքիդարանը, առաջին երեք ամիսների ընթացքում հատեց 20,000 տեքստային միավորների սահմանը, այն արդեն ավելի շատ տեքստ էր պարունակում քան ողջ նախագիծն ապրիլին (մինչև լեզուների ենթադոմեյններ տեղափոխվելը)։ 2008 թվականի փետրվարի 14-ին անգլերեն վիքիդարանը 100,000 տեքստային միավոր ուներ, ներառյալ Six Months at the White House-ի Chapter LXXIV, նկարիչ Ֆրենսիս Բիկնոլ Կարպենտի հուշագիրը ։ 2011 թվականի նոյեմբերին 250,000 տեքստային միավորի շեմը հաղթահարվեց։ Սակայն հաշվելը դժվար էր, քանի որ տեքստային միավորը հստակ չէր սահմանված։
2006 թվականի մայիսի 10-ին [//fr.wikisource.org/w/index.php?title=Portail:Philosophie&oldid=91377 առաջին պորտալը] ստեղծվեց։
Գրադարանի բովանդակություն
Վիքիդարանը հավաքում և պահում է նախկինում տպագրված տեքստերը՝ վեպեր, ոչ գեղարվեստական գործեր, նամակներ, ելույթներ, սահմանադրական և պատմական փաստաթղթեր, օրենքներ և մի շարք այլ փաստաթղթեր։ Հավաքված բոլոր տեքստերը կամ ազատ են, կամ ազատ արտոնագրի ներքո են։ Բոլոր լեզուներով տեքստերը, ինչպես նաև թարգմանությունները, ողջունելի են։ Բացի տեքստերից Վիքիդարանում պահվում են կոմիքսներ, ֆիլմեր, ձայնագրություններ և բանավոր խոսքեր։ Վիքիդարանում պահվող բոլոր տեքստերը նախկինում պետք է հրատարակված լինեն։ Նախագիծը չի թույլատրում ներդրողների կողմից պատրաստված սնափառ մամուլի գրքեր կամ փաստաթղթեր։
Վիքիդարանի կողմից ընդունելի միակ բնօրինակ տեքստերը սեղմագրերն ու թարգմանություններն են ։ Վիքիդարանը և նրա քույր նախագիծ Վիքիգրքերը ունեն սեղմագրված տեքստերի խմբագրման հնարավորություն։ Վիքիդարանում սեղմագրերը լրացնում են բնօրինակ տեքստը, որը մնում է նախագծի հիմնական առարկան։ Հակառակ դրան, Վիքիգրքերում սեղմագրերը առաջնային են, բնօրինակ տեքստերը միայն տեղեկանք կամ լրացում են, եթե առկա են ։ Սեղմագրումներով խմբագրումները առավել տարածված են գերմաներեն Վիքիդարանում նախագիծը նաև տեղակայում է օգտվողների կողմից կատարված տեքստերի թարգմանությունները։ Անգլերեն Վիքիդարանի նշանավոր թարգմանություններից է Wiki Bible նախագիծը ։
Լեզվական ենթադոմեյններ
2004 թվականի օգոստոսին ստեղծվեց առանձին եբրայերեն վիքիդարան (he.wikisource.org)։ Եբրայերենի համար հատուկ վեբ էջ ունենալու անհրաժեշտությունը ծագեց եբրայերեն տեքստերի ձախից աջ տպելու և խմբագրելու դժվարությունից։ Հաջորդ ամիսներին այլ լեզուներով ներդրողները, ներառյալ գերմաներենը, դիմեցին իրենց սեփական վիքին ունենալու խնդրանքով, սակայն դեկտեմբերին կայացած քվեարկությունը մերժեց առանձին դոմեյններ ունենալու խնդրանքը։ Ի վերջո, երկրորդ քվեարկությունը, որն ավարտվեց 2005 թվականի մայիսի 12-ին, մեծ առավելությամբ աջակցեց առանձին ենթադոմեյններ ստեղծելու առաջարկին։
2005 թվականի օգոստոսի 23-ին վեբ էջեր ստեղծվեցին 14 լեզուների համար ։ Անգլերենը չէր մտնում նոր լեզուների ցանկի մեջ, սակայն en: կոդը տանում է Վիքիդարանի գլխավոր էջին (wikisource.org)։
2005 թվականի սեպտեմբերին wikisource.org-ը վերափոխվեց, 8 այլ լեզուների հետ անգլերենը (English version) ներառելու նպատակով ։
2006 թվականի մարտի 29-ին 3 նոր լեզուներ ավելացվեցին, և այնուհետ, հունիսի 2-ին 14 լեզվային դոմեյններ ստեղծվեցին ։ ներկայումս ավելի քան 60 լեզուներով առանձին վիքիդարաններ կան ։ Բացի այդ wikisource.org-ն, որպես ինկուբատոր ընդունել է լեզուներ, որոնք չունեն իրենց առանձին դոմեյնները (ներկայումս 31 լեզուներ կան ինկուբատորում՝ oldwikisource:Category:Main Pages)։
wikisource.org
Լեզվային ենթադոմեյնների անցնելու ընթացքում համայնքն առաջարկեց, որպեսզի գլխավոր wikisource.org կայքը մնա որպես գործող վիքի, հետևյալ երեք նպատակներին ծառայելու․
Նախագծի համար, համակարգող վիքի ստեղծելու գաղափարը, որ առաջինը իրականացվել էր վիքիդարանի համար, նաև կիրառվեց մեկ այլ Վիքիմեդիա Վիքիլսարան Beta Wiki նախագծում։ wikisource.org-ի նման այն ծառայում է որպես բոլոր լեզուների համակարգող և որպես լեզվական ինկուբատոր։ Բայց ի տարբերություն Վիքիդարանի, նրա Main Page-ը չի ծառայում որպես բազմալեզու պորտալ ։ (այն վիքի էջ չի)։
Ընդունելություն
Լարի Սանգերը քննադատել է Վիքիդարան ու Վիքիբառարան նախագծերը, որովհետև այս նախագծերի համագործակցային բնույթը և տեխնոլոգիան չեն ենթադրում փորձագետների կողմից վերահսկողություն, ուստի դրանց բովանդակությունը վստահելի չէ ։
Բարտ Էհրմանը, Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանի Նոր կտակարանի գիտնական և կրոնական ուսմունքի պրոֆեսոր, քննադատել էր անգլերեն Վիքիդարան նախագիծը, օգտվողների կողմից Աստվածաշնչի թարգմանության ստեղծման համար, ասելով, "Դեմոկրատիզացումը պարտադիր չէ, որ գիտության համար լավ լինի։" Ջեորջիայի համալսարանի Հին կտակարանի գիտնական և հրեական հետազոտությունների պրոֆեսոր Ռիչարդ Ֆրիդմանը Ծննդոց գրքի թարգմանության մեջ սխալներ է հայտնաբերել ։
2010 թվականին Վիքիմեդիա Ֆրանսիան Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի հետ համաձայնագիր է ստորագրել, որով Gallica թվային գրադարանի նյութերը հնարավոր եղավ բեռնել ֆրանսերեն Վիքիդարան։ Արդյունքում հազար չորս հարյուր հանրայի սեփականություն հանդիսացող ֆրանսերեն տեքստեր բեռնվեցին Վիքիպահեստ։ Նախատեսվում էր, որ պատկերների ավտոմատ թվայնացված (OCR) տեքստերը կբարելավվեն և կհաստատվեն Վիքիդարանի մասնակիցների կողմից  ։ 2011 թվականին, անգլերեն Վիքիդարանը ԱՄՆ-ի Ազգային արխիվների ադմինիստրացիայի (NARA) կողմից որպես "ունեցվածքի հասանելիությունը և տեսանելիությունը բարձրացնել"-ու իրենց ջանքերի մաս ստացել է բազմաթիվ բարձրակարգ սկանավորված փաստաթղթեր, որոնք բեռնվել են Վիքիպահեստ NARA-ի աշխատավայրի վիքիպեդիստ-ի կողմից։ Այդ փաստաթղթերից շատերը թվայնացվել և հաստատվել են Վիքիդարանի համայնքի կողմից և որպես հղումներ ներկայացված են Ազգային արխիվի կատալոգում ։
Վիքիդարան
2007 թվականի նոյեմբերի 17-ին հայերեն Վիքիպեդիայի մի խումբ ակտիվ խմբագիրներ՝ Vruben, Teak, Վազգեն, Սահակ, հայերեն առանձին Վիքիդարան բացելու հայտ ներկայացրին, որը Wikisource համայնքի կողմից հավանության արժանացավ և ստեղծվեց հայերեն Վիքիդարանը։
2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ին մի խումբ վիքիպեդիստների նախաձեռնությամբ, «Հայկական Հանրագիտարան» հրատարակչություն ՊՈԱԿ-ը «Տեղեկատվական Տեխնոլոգիաների Դպրոց» հիմնադրամի ի հետ համագործակցության պայմանագիր կնքեցին, որով հրատարակչության բոլոր հանրագիտարանների բովանդակությունը ազատ շրջանառության մեջ էր դրվում՝ Վիքիմեդիայի նախագծերում օգտագործվող Creative Commons BY-SA 3.0 և բարձր թույլատրագրերի հիման վրա։
Համաձայնագիրը հնարավորություն տվեց Հայկական Սովետական Հանրագիտարանի 13 հատորները բեռնել Վիքիդարան և թվայնացնել։ Այդ ծավալուն գործը իրականացրին Xelgen և Ahaik մասնակիցները։
Հետագայում 2017 թվականին «Հայկական Հանրագիտարան» հրատարակչություն ՊՈԱԿ-ը ազատ արտոնագրով արձակեց իր բոլոր հրատարակությունները։
2014 թվականին Վիքիմեդիա Հայաստանը և Հայաստանի Ազգային գրադարանը, տպագիր և էլեկտրոնային նյութեր տրամադրելու մասին կնքեցին։
Արտաքին հղումներ
Վիքիդարան.
Վիքիդարանի մասին.
Կատեգորիա:Թվային գրադարաններ Դարան
Աստերոիդների ցանկ (323201-323300)
Աստերոիդների ցանկ (323101-323200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (323301-323400)
Մոլոչնոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Մոլոչնոե (Молочне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սան Ռայմունսու Նոնատուի գավառ
Սան Ռայմունսու Նոնատուի գավառ (Microrregião de São Raimundo Nonato), գավառ Բրազիլիայի Պիաուի նահանգում։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հարավարևմտյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 128 083 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 27 644,522 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պիաուի նահանգի գավառներ
Արգամասիլյա դե Կալատրավա (քաղաք)
Արգամասիլյա դե Կալատրավա (Argamasilla de Calatrava), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սիուդադ Ռեալ պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կամպո դե Կալատրավա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 165,94 կմ²։ Բնակչությունը՝ 5747 (2006 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 34 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Արմութլու (Բաբերդի գավառ)
Արմութլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի աջ ափին։
Ներկայումս բնակվում են թուրքեր ։
Ստեփանոս Շահրիմանյան
Ստեփանոս Շահրիմանյան, հայ բժիշկ, բուսաբան, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1766 ծնունդներ Կատեգորիա:1830 մահեր Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ բուսաբաններ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Օկնինո (գյուղ, Իզյումի շրջան)
Օկնինո (Вікнине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
Բուդյակի
Բուդյակի (Будяки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Ակ-Թիլ
Ակ-Թիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Մարաշի գավառում ։
Մատոկսա
Մատոկսա (Матокса), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Ընտանեկան բյուջե
Ընտանեկան բյուջե կամ ընտանիքի բյուջե, եկամուտների, ծախսերի և խնայողությունների ծրագիր, որը նկարագրում է ընտանիքի բոլոր անդամների հնարավորությունները որոշակի ժամանակահատվածում։
Սահմանում
Ըստ Ռուսական մեծ հանրագիտարանի` ընտանեկան բյուջեն ընտանիքում փաստացի եկամուտների և ծախսերի ծավալն ու կառուցվածքն է, կենսամակարդակի բնութագիրը ։
Ընտանեկան ֆինանսների կառավարման համակարգերի տիպաբանություն
1980-ականների վերջին բրիտանացի սոցիոլոգներ Ժ. Փալը և Կ. Վոգլերն առաջարկեցին ընտանեկան բյուջեի կառավարման տեսակների դասակարգում, որը հետագայում լրամշակվեց Վոլգեր ամուսինների և Փալի կողմից։ Արդյունքում ստացվել է հետևյալ սխեման.
Ընտանեկան բյուջեների դասակարգում
Գիտական ​​գրականության մեջ, ըստ բարեկեցության մակարդակի, առանձնանում են ընտանեկան բյուջեների մի քանի տեսակներ՝ կենսապահովման նվազագույն բյուջե, վերականգնման սպառողական բյուջե և բարձր եկամտային բյուջե:
Ցանցային ռեսուրս
Ըստ Շտեյնբերգի ուսումնասիրության` անբարենպաստ տնտեսական իրավիճակում գտնվող գյուղական միջավայրում ընտանիքի բյուջեն 30-70%-ով բաղկացած է«ցանցային ռեսուրսից» ստացված ռեսուրսներից, և կախված ընտանիքի հարստությունից` նրա գենոգրամը զգալիորեն փոխվում է.
«Ցանցային ռեսուրսի» աշխատանքի ֆենոմենը փոխանակման համարժեքության ընկալումն է, ինչը «բարոյական տնտեսության» բնութագրական առանձնահատկությունն է:
Ընտանիքի՝ որպես միջուկային միավորի ընկալման հաստատման հետ մեկտեղ, անցյալ է դառնում «մեծ ընտանիք» հասկացությունը, որը նախկինում երաշխավորում էր բոլոր մասնակիցներին «առանցքային սահմանային պահերի» հաջող անցում՝ երեխայի ծնունդ, երեխաների ընդունելություն համալսարան, հարսանիք, հուղարկավորություն: Ճգնաժամի դեպքում պետք է ակնկալել ընտանիքի ավանդական ըմբռնման վերարտադրություն, որը գոյատևման ավելի մեծ հնարավորություններ է տալիս:
Անձնական ֆինանսների ծրագրակազմ և հավելվածներ
Մշակվել են մի քանի անձնական ֆինանսական ծրագրեր և բջջային հավելվածներ, որոնք կօգնեն մարդկանց կառավարել իրենց գումարները։ Ոմանք կարող են օգտագործվել բյուջետավորման և ծախսերի հետագծման համար, մյուսները` հիմնականում ներդրումային պորտֆելի համար։ Կան ինչպես անվճար, այնպես էլ վճարովի տարբերակներ ։
Գրականություն
Լրացուցիչ ընթերցում
Կատեգորիա:Տնային տնտեսությունների ֆինանսներ Կատեգորիա:Ընտանիք Կատեգորիա:Բյուջե Կատեգորիա:Ֆինանսներ Կատեգորիա:Միկրոէկոնոմիկա Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն
Ակփունար (Մարաշի գավառ)
Ակփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Մարաշի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Beechcraft Baron
Beechcraft Baron, ամերիկյան թեթև երկշարժիչային ընդհանուր նշանակության ինքնաթիռների ընտանիքից է։ Ինքնաթիռի այս տեսակը մշակվել է և արտադրվել է Beech Aircraft Corporation ձեռնարկության կողմից 1961 թվականին։ Ինքնաթիռի արտադրությունը շարունակվում է նաև իրական ժամանակում (2011) Hawker Beechcraft Corporation ձեռնարկության կողմից ։
Ինքնաթիռի մշակումը
Ինքնաթիռների մոդել Baron–ը մշակվել է իր նախկին մոդել Beechcraft 95 Travel Air–ի հիման վրա։ Ինքնաթիռը նշանակալից ձևով փոխվել է՝ նոր ինքնաթիռի պոչային սեկցիան վերցվել է Beechcraft Debonair մոդելից։ Նոր ինքնաթիռին շնորհվել է Baron անվանումը։ Նախատիպը կատարել է իր առային թռիչքը 1960 թվականի փետրվարի 29–ին։ 1961 թվականից ինքնաթիռը արտադրվում է սերիական ։
(3230) Վամպիլով
(3230) Վամպիլով (Vampilov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի հունիսի 8-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,156642 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1675 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,1458 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2048,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175738 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,47° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1972 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Թերեզինայի գավառ
Թերեզինայի գավառ (Microrregião de Teresina), գավառ Բրազիլիայի Պիաուի նահանգում։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հյուսիսկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 976 962 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 9213,120 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 106,0 մարդ/կմ²։
Մատուխովո
Մատուխովո (Матухово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Թերեզինայի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Մատուխովո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Թերեզինայի գավառ
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Պիաուի նահանգի գավառներ
Սամուրայ
Սամուրայ` (侍, բու ́շի 武士), ճապոնական ավատատիրության ժամանակների ռազմականացված ազնվականության խավ է։ Իմաստաբանական առումով, «սամուրայ» բառին մոտ է «բուշի» բառը. վերջինս գործածվում է ավելի լայն իմաստով և նկատի ունի ցանկացած զինվորի, մինչդեռ սամուրայը ազնվական զինվոր է։ Հետազոտողները հաճախ զուգահեռներ են անցկացնում ճապոնական սամուրայների և եվրոպական ասպետների միջև, ինչը իմաստ ունի միայն որոշ չափով, քանի որ տարբերություններն ակնհայտ են։
Մատուխովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սամուրայ
Բուն «սամուրայ» բառն առաջացել է saberu բայից, որը նշանակում է «ծառայել»։ Այլ կերպ ասած, «սամուրայը» իր ավատատիրոջ՝ դայմյոյի ռազմական ծառան էր. թիկնապահը, զինվորը, պաշտոնյան։ Այդ առումով, սամուրայի ամենապատվավոր պաշտոնն էր համարվում՝ տիրոջ թրի պահապան լինելը։ Սակայն սամուրայները նաև այլ պաշտոններ էին զբաղեցնում, ինչպես օրինակ «տիրոջ անձրևանոցի պահապանի» կամ «առավոտյան տիրոջը ջուր մատուցողի» պաշտոնները։
Ամենացածր կաստաների սամուրայները ստանում էին 20-30 կոկու(1 կոկու=250 կիլոգրամ բրինձ), որը հավասար է 1 օբամի` ամենահայտնի մետաղադրամը այդ ժամանակներում։ Նրանք ենթարկվում էին դայմյոններին։ Սամուրայների դասը փակ սոցիալական խումբն է։
Սամուրայության ձևավորումը
Սամուրայությունն առաջացել է Թայկայի բարեփոխումների (646 թ.) արդունքում. սա չինական Թան արքայատոհմի քաղաքական, կառավարական և ռազմական վարչակազմի ընդօրինակման փորձ էր։ Սամուրայության զարգացման համար կարևորագույն խթան էր Կամու կայսրը (VIII դ. վերջ - IX դ. սկիզբ), ով այնու ցեղերի դեմ իր պատերազմի համար դիմեց Ճապոնիայի գավառական տոհմերի ռազմական ուժին։
X - XII դարերում` ավատատիրական պատերազմների ընթացքում, վերջնականապես ձևավորվեցին հիմնական ավատատիրական տոհմերը, որոնց տիրույթի տակ էին գտնվում զգալի ռազմական ուժեր. այդ ուժերը ձևականորեն գտնվում էին Ճապոնիայի կայսեր ծառայության տակ, սակայն իրականում ծառայում էին իրենց մասնավոր իշխանական տոհմերին, որոնց գլխավորում էին դայմյոները (մեծ իշխանները)։ Նույն ժամանակաշրջանում են առաջացել սամուրայների բարոյական կանոնների սկզբունքները, որոնք արտացոլվեցին «Աղեղի և նժույգի արահետում» («Կյուբա-նո միտի»), հետագայում դառնալով սամուրայության պատվիրանները՝ «Ռազմիկի արահետը» (Բուշիդո)։ Սամուրայ կարող էր համարվել միայն այն անձը, ով ուներ սամուրայի ոգի («սանայո») և հետևում էր սամուրայության բարոյական կանոնակարգին։
Սամուրայության ոսկե դարը
Թայրա տան հանդեպ կրած հաղթանակից հետո, Մինամոտո-նո Յորիտոմոն ստիպեց կայսրին, որ իրեն շնորհի շյոգունի տիտղոս, իսկ նախկինում աննշան Կամակուրա ձկնորսական ավանը, որտեղ ժամանակին գտնվում էր իր սղնախը (ռազմական շտաբը), դարձրեց իր համար նստավայր։ Այսուհետև, շյոգունը Ճապոնիայում դարձավ ամենաազդեցիկ անձնավորությունը՝ լինելով միաժամանակ առաջին սամուրայը և վարչապետը։ Թեև պաշտոնապես երկրի գերագույն իշխանությունը շարունակվում էր գտնվել կայսրի ձեռքերում և արքունիքը պահպանում էր իր ազդեցությունը, սակայն հենց շյոգունն էր հանդիսանում երկրի իրական տիրակալը։ Կայսրը ստիպված էր համաձայնվել շյոգունի որոշումների հետ, հակառակ դեպքում «հոժարակամ» կզրկվեր գահից։
Մինամոտո-նո Յորիտոմոն ստեղծեց երկրի ղեկավարման նոր մարմին՝ բակուֆու (բառացիորեն՝ «դաշտային նստակայան»։ Ինչպես և շյոգունը, այնպես էլ իր կառավարության նախարարների և նրանց օգնականների մեծ մասը սամուրայներ էին։ Դրա շնորհիվ սամուրայության ոգին ներթափանցեց պետական և հասարակական կյանքի բոլոր բնագավառները։ Ճապոնիայի բոլոր գավառներում նշանակվեցին ռազմական մարզպետներ, որոնք հաշվետու էին բակուֆուին շյոգունի ղեկավարությամբ։ Այսպիսով, շյոգունը և իր նախարարները լավատեղյակ էին երկրի անցուդարձին և, անհրաժեշտության դեպքում, կարող էին արագ արձագանքել իրադարձություններին։
Արվեստներ
1547 թվականի դեկտեմբերին ճիզվիտների առաջնորդ Ֆրենսիս Խավիերը Մալայզիայում սպասում էր Գոա (Հնդկաստան) վերադառնալուն, երբ նա հանդիպեց մի ցածր կարգ ունեցող սամուրայի, ում անունը Անջիրո էր։ Անջիրոն խելացի չէր, բայց նա հիացրեց Խավիերին, քանի որ նա մանրամասն գրառումներ էր կատարել նրա՝ եկեղեցում ունեցած ելույթից։ Խավիերը որոշում է մեկնել Ճապոնիա, քանի որ Անջիրոյին հաջողվում է պորտուգալերենով նրան համոզել, որ ճապոնացիները շատ կիրթ և սովորելու ձգտում ունեցող մարդիկ են։ Նրանք քրտնաջան աշխատում են և հարգում են իրենց իշխանություններին։ Իրենց օրենքներն ու ավանդույթները հիմնված էին բանականության վրա, և եթե քրիստոնեական հավատը ապացուցեր դրանց ճշմարտացիությունը, նրանք բոլորը դա կընդունեին ։
Մինչև 12-րդ դարը բարձր կարգի սամուրայները վերին աստիճանի գրագետ էին ի շնորհիվ Չինաստանից 7-9-րդ դարերում ընդհանուր կոնֆուցիականության հիմունքների ծանոթացմանը, ինչպես նաև թագավորական արքունիքի հետ ուղղակի կապին, որը մշակույթի և գրականության մենատերն էր գրեթե ողջ Հեիան ժամանակաշրջանում, ինչի արդյունքում էլ ազնվականության պես ավելի հղկված հմտություններ ունեին ։
Տաիրա Տադանորիի օրինակը (մի սամուրայ, ով հայտնվում է Հեիկե Մոնոգատարիում) ցույց է տալիս, որ մարտիկները իդեալականացնում էին արվեստները և ձգտում էին ավելի հմտանալ դրանցում։ Տադանորին հայտնի էր իր գրչի և սրի հմտությամբ՝ սովորելու և մարտնչելու հարմոնիա։ Ակնկալվում էր, որ սամուրայները պետք է լինեին հղկված և գրագետ մարտիկներ, ովքեր հետևում էին հին ասույթին՝ "bunbu-ryōdō" (文武両道, գրականագիտական արվեստներ, մարտարվեստներ, երկու ուղղությամբ էլ) կամ «Գրիչը և սուրը հարմոնիայի մեջ»։ Մինչև Էդո ժամանակաշրջանը Ճապոնիայում գրաճանաչության մակարդակը ավելի բարձր էր, քան Կենտրոնական Եվրոպայում ։ Այն տղամարդկանց քանակը, որ իրապես հասնում էր իդեալին և դրանով էր ապրում, բավականին մեծ էր։ Մարտիկի նախնական ձևը՝ «uruwashii», գրվում էր կանջիով, որը միավորում էր գրականագիտական ուսումնասիրության ("bun" 文) և մարտարվեստների ("bu" 武) նշանագրերը Հեիկե Մոնոգատարիի գրավածքներում։ Հեիկե Մոնոգատարին հղում է կատարում կրթված պոետ-սուսերամարտիկի՝ Տաիրայի (բայց ոչ Տադանորիի) մահվանը․
"Ընկերները և ախոյանները երկուսն էլ արցունքներով թրջում էին իրենց թևերը և ասում․
Ի՜նչ ափսոս․ Տադանորին մեծ զորավար էր,
հռչակավոր թե՛ սրի, թե՛ պոեզիայի արվեստներում։"
Իր «Սամուրայների իդեալներ» գրքում թարգմանիչ Ուիլյամ Սքոտ Ուիլսոնը պնդում է․ «Հեիկե Մոնոգատարիում մարտիկները հետագա սերունդների համար կրթված մարտիկների լավագույն օրինակն էին, և նրանց նկարագրած իդեալները անհաս չէին։ Հակառակը՝ բարձր կարգ ունեցող մարտիկները հետևում էին այս իդեալներին։ Հեիկե Մոնոգատարիի շնորհիվ գրականության մեջ ճապոնացի մարտիկների կերպարը հասավ իր ամբողջական հասունությանը» ։ Հետագայում Ուիլսոնը թարգմանել է մի շարք մարտիկների գրվածքներ, ովքեր Հեիկե Մոնոգատարին համարել են այն օրինակը, որին տղամարդիկ պետք է հետևեին ։
Կրթություն
Հիմնականում սամուրայները, արիստոկրատները և հոգևորականները կանջիի շրջանում գրագիտության բարձ մակարդակ ունեին։ Վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ կանջիի շրջանում մյուս սոցիալական խմբերում գրագիտության մակարդակը ավելի բարձր էր, քան նախկինում կարծում էին։ Օրինակ, Կամակուրա շրջանում ֆերմերների դատական փաստաթղթերը, ծննդյան և մահվան վկայականները պատրաստված են Կանջիում։ Կամուկարա ժամանակաշրջանի վերջերին բարելավվել էին և՛ կանջիի գրագիտության մակարդակը, և՛ մաթեմատիկական հմտությունները ։
Որոշ սամուրայներ ունեին "բուկե բունկո" կամ "մարտիկի գրադարան"` անձնական գրադարան, որը տեքստեր էր պարունակում մարտավարության, ռազմական գիտությունների մասին և այլ փաստաթղթեր, որոնք ֆեոդալական Ճապոնիայի կռիվների այս դարաշրջանում շատ օգտակար էին։ Մի նմանատիպ գրադարան պարունակում էր 20.000 հատոր։ Բարձր դասի սամուրայները ունեին ընտանեկան գրադարաններ, որոնցում պահում էին դասական գրականություն, բուդդիստական սուրբ գրքեր, ընտանեկան պատմություններ, ինչպես նաև ծագումնաբանական արձանագրություններ ։
Անուններ
Սովորաբար սամուրայներին անվանակոչում էին` միավորելով իր հոր կամ պապի կանջին մի նոր կանջիի հետ։ Հիմնականում սամուրայները օգտագործում էին իրենց ամբողջական անվան մի փոքր մասը։
Օրինակ, Օդա Նոբունագայի ամբողջական անունն էր «Օդա Կազուսանոսուկե Սաբուրս Նոբունագա» (織田上総介三郎信長), որտեղ «Օդա»-ն կլանի կամ ընտանիքի անունն էր` ազգանունը, «Կազուսանոսուկե»-ն Կազուսա շրջանի փոխկառավարչի անունն էր, «Սաբուրո»-ն պաշտոնական մականուն էր, իսկ «Նոբունագա»-ն չափահասին տրվող անուն էր։ Մարդկանց կոչում էին իրենց ազգանունով և կոչմամբ կամ մականունով, եթե կոչում չունեին։ Այնուամենայնիվ, «նանորի»-ն մասնավոր անուն էր, որը կարող էին օգտագործել միայն քչերը՝ ներառյալ կայսրը։
Սամուրայները կարող էին ինքնուրույն ընտրել իրենց նանորին և հաճախ էին փոխում իրենց անունները, որպեսզի ցույց տային իերնց հավատարմությունը։
Սամուրայներին տրված էր երկու սուր կրելու և սամուրայական ազգանուններ տագործելու ւ արտոնո,թյունը որպեսզի տարբերվեին ժողովրդից ։
Ամուսնություն
Սամուրայները կարող էին ունենալ քաղաքացիական ամուսնություններ և հարճեր, բայց բարձր կարգի սամուրայները ստուգում էին այդ կանանց ծագումը։ Հաճախ հարճ ունենալը չէր տարբերվում ամուսնությունից։ Թեև գրականության մեջ տարածված է հարճերի առևանգումը, իրականում դա ամոթալի էր, երբեմն էլ՝ հանցավոր։ Եթե հարճը կամ ապօրինի կինը հասարակ ծագում ուներ,  սուրհանդակի հետ մի երկտող և նշանդրեքի գումար էին ուղարկում աղջկա ծնողներին նրանց հավանությանը արժանանալու համար։ Թեև կինը օրինական կարգավիճակ չուներ, շատ ունևոր վաճառականներ կարծում էին՝ իրենց դստեր համար սամուրայի հարճի կարգավիճակը շատ ավելի բարձր է, քան հասարակ գյուղացու օրինական կնոջինը։ Երբ վաճառականի դուստրը ամուսնանում էր սամուրայի հետ, աղջկա ընտանիքը վճարում էր սամուրայի պարտքերը, և սամուրայի սոցիալական կարգավիճակը բարձրանում էր` համաձայն աղջկա ընտանիքի կարգավիճակի։ Երբ սամուրայը և իր ապօրինի կինը որդի են ունենում, որդին կարող էր ժառանգել հոր սոցիալական կարգավիճակը։
Սամուրայները կարող էին բաժանվել իրենց կնոջից մի շարք տարբեր պատճառներով, իհարկե, ավելի բարձր կարգ ունեցող սամուրայների համաձայնության դեպքում։ Սամուրայների շրջանում ամուսնալուծությունները շատ հազվադեպ էին տեղի ունենում։ Ամուսնալուծության պատճառներից ամենաընդունելին կնոջ` արու զավակ չպարգևելն էր, բայց արու ժառանգի որդեգրումը ամուսնալուծության ընդունելի այլընտրանք էր համարվում։ Սամուրայը կարող էր բաժանվել կնոջից՝ անձնական պատճառներից ելնելով, օրինակ, եթե նա պարզապես չէր հավանում իր կնոջը, բայց այս պատճառաբանությունից հիմնականում խուսափում էին, քանի որ դա ամաչեցնում էր այն մադում, ով կազմակերպել էր ամուսնությունը։ Կինը նույնպես կարող էր ամուսնալուծվելու ցանկություն հայտնել, բայց այդ դեպքում, հիմնականում, դիտարկում էին, որ սամուրայն է բաժանվում կնոջից, և ոչ թե հակառակը։ Ամուսնալուծությունից հետո սամուրայը պետք է վերադարձներ օժիտի գումարը, ինչն էլ հաճախ խոչընդոտում էր ամուսնալուծությունները։