cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հազազ
Տարածվածություն
Հայտնի է մոտ 150 (այլ տվյալներով՝ 100)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մորմազգիներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր
Կենդանական աշխարհի մոնիտորինգ
Կենդանական աշխարհի մոնիտորինգ, վայրի կենդանիների, հազվագյուտ, անհետացող, Կարմիր գրքում գրանցված ու արդյունագործական նշանակություն ունեցող տեսակների տարածվածության, քանակի, վիճակի, ինչպես նաև դրանց կենսավայրերի, բնադրավայրերի, տեղաշարժման ուղիների և էկոհամակարգերի վիճակի ու որակի վերահսկողության, ամբողջության գնահատման, բացասական երևույթների կանխատեսման և կանխարգելման, ժամանակին հայտնաբերման ու վերացման նպատակով իրականացվող երկարատև դիտարկումների համակարգ։
Կենդանական աշխարհի մոնիտորինգը նպաստում է կենդանիների պահպանության և կայուն օգտագործման կազմակերպմանը։
Կենդանական աշխարհի մոնիտորինգ իրականացնում են բնապահպանության նախարարության կենսառեսուրսների կառավարման գործակալությունը, Կենդանաբանության ինստիտուտը, Հիդրոէկոլոգիայի և ձկնաբանության ինստիտուտը։
Կատեգորիա:Բնապահպանություն
Nagi no Asukara
Սյուժեն
Շատ վաղուց մարդիկ ապրում, սովորում և աշխատում էին օվկիանոսում։ Բայց միշտ էլ բոլորին գրավում էր անհայտը, բոլորը ձգտում էին ցամաք, ինչից հետո ներառվում է մեկ կանոն. այն, որ ով կլքի օվկիանոսը հանուն ցամաքային կյանքի, այլևս երբեք չի կարող հետ վերադառնալ ծովային կայսրություն։ Այժմ մանկության ընկերներ Մանական և Հիկարին, ինչպես նաև Կանամեն և Չիսակին գնում են դպրոց ցամաքում, քանի որ ծովային դպրոցը փակ էր, իսկ այն պետք էր ավարտել ափին։
Հիկարին սիրում էր Մանակային, նա շատ տարօրինակ ձևով էր արտահայտում իր սերը. նա անընդհատ նրան լարվածության մեջ էր գցում, քննադատում և գոռում էր նրա վրա։ Հերթական կոնֆլիկտից հետո Մանական թողնում է իր ընկերներից և նրան բռնեցին ձկնորսները, որոնք ձկնորսությամբ էին զբաղվում չսահմանված վայրում։ Այդ ժամանակ նրա և նրա հետ բռնված տղայի միջև հայտնվեց մի կայծ։ Նոր տեղի ունեցած արարողության ժամանակ Մանական չէր պատվել պարոն Ուրոկոյին պատշաճ ձևով, որի համար նա անիծեց, իսկ այժմ նրա ձախ ծնկին ձկան գլուխ էր։ Այժմ Մանակային ցանկանում էր մխիթարել ոչ միայն Հիկարիին, որը մտածում էր իր վարքի մասին, այլ նաև այն տղան՝ Ցումուգոն, որն առաջին հայացքից սիրահարվել էր նրան։ Երիտասարդների միջև կար մրցակցությու երիտասարդ աղջկա սիրտը գրավելու համար։
Կերպարներ
Մանակա Մուկաիդո (向井戸 まなか), Սիոսիսիո միջին դպրոցի աշակերտուհի։ Նա ուներ անվճռական բնավորություն։ Մանական զգացմունքներ ուներ Ցումուգուի հանդեպ։ Նա ուժեղ կապված էր Հիկարիի և Տիսակիի հետ։ Ժամանակի ընթացքում նա սկսում է դառնալ ավելի անկախ։ Փառատոնի ժամանակ ծովն ընկնելուց և փրկվելուց հետո Ակարին մնում է անաբիոզի մեջ 5 տարի։ Հետո պարզվում է, որ Մանական ողջ ընթացքում սիրահարված է եղել Հիկարիին, բայց որոշել է դա պահել գաղտնի, քանի որ գիտեր Հիկարիի հանդեպ Տիսակիի զգացմունքների մասին։
Հիկարի Սակիսիմա (先島 光), Մանակիի մանկության ընկերը, որը հոգ էր տանում նրա մասին, հատկապես երբ նա սկսում էր լաց լինել ամեն առիթով։ Անիմեի սկզբում չէր սիրում Ցումուգուին, սակայն հետո նրանք ընկերացան։ Նա մնում է անաբիոզի մեջ 5 տարի
Կանամե Իսակի (伊佐木 要), Մանակիի, Հիկարիի և Տասակիի մանկության ընկերը։ Բնավորությամբ նա հանգիստ ու բարի էր։ Նա ուներ մեծ համբավ հակառակ սեռի մոտ, բայց նրա սիրտը փոքրուց պատկանում էր Տիսակիին։ 13-րդ մասում երևում է, թե ինչպես Տիսակին գրկում է փրկված Ցումուգուին՝ ըկնելով ծովը։ 24-րդ սերիայում ընդունում է Սայուի զգացմունքները։ Նա նույնպես մնում է անաբիոզի մեջ 5 տարի։
Տիսակի Հիրադարյա (比良平 ちさき), Կանամեի, Մանակայի և Հիկարիի մանկության ընկերը։ Նա հանգիստ էր, բայց կարող էր և բորբոքվել։ Առաջին հանդիպումից նա սիրահարվել էր Հիկարիին և միշտ երազում էր դառնալ նրա ընկերուհին։ Մանակիի ամենալավ ընկերուհին էր։ Ծովային գյուղից միակն էր, որ չէր սուզվել երազի մեջ։ Հինգ տարեկանում ապրել է Ցումուգուի և նրա պապիկի հետ։ Հետո նա սիրահարվում է Ցումուգուին։ Ի տարբերություն իր մանկության ընկերների՝ նա չի ընկնում անաբիոզի մեջ, քանի որ նա ծովում չէր աղետի ժամանակ։
Ցումուգու Կիհարա (木原 紡), ցամաքի բնակիչ, հանգիստ տղա։ Ծովի և նրա բնակիչների սիրահար։ Անընդհատ պապի հետ նավով տեղափոխվում և լողում էր ծովով։ Նրան գրավում էր այդ տարերքը։ Ապրում էր պապի հետ ծովի մոտ։ Ուռկաններ է սարքում, օգնում է փառատոնի համար նավակներ պատրաստել։ Սիրում էր Տիսակիին։
Միունա Սիոդոմե (潮留 美海), Իտարուի աղջիկը։ Մայրը մահացել է, երբ նա փոքր է եղել։ Անիմեի սկզբում թվում էր, թե նա տանել չի կարողանում Ակարիին, բայց անկախ ամեն ինչից, նա նրան շատ էր սիրում։ Նա ուզում էր, որ հայրը հանդիպեր Ակարիի հետ, որովհետև վախենում էր ևս մեկ անգամ կորցնել հարազատ մարդու։ Սիրահարված էր Հիկարիին, բայց հասկանում էր, որ իրենք չեն կարող միասին լինել, որովհետև նա սիրում էր Մանակային և Միունայի խորթ հորեղբայրն էր։ Նա ուզում էր պաշտպանել Հիկարիի ժպիտը։ Կա կարծիք, որ էնան, որին կորցրել էր Մանական, գնացել էր նրա մոտ։ 25-րդ մասում իրեն մեղավոր ճանաչեց Մանակայի փոխարեն։
Սայու Հիսանումա (久沼 さゆ), Միունիի լավագույն ընկերուհին։ Դպրոցում նրան համադասարանցիները հաճախ էին ծաղրում, բայց երբ դասարան էր մտնում Մինունուն, նրանք այլևս չէին ծաղրում։ Սայու հարցնում էր Միունիին՝ ինչու է հանդուժում նրանց արարքները, իսկ նա պատասխանում է. «Ինձ համար մեկ է, թե նրանք ինչ են մտածում իմ մասին»։ Դրանից հետո Սայուն սկսում է ընկերանալ Միունիի հետ։ Սայուն սիրահարված էր Կանամեին, բայց գիտեր, որ նա սիրում է Տիսակիին։ 24-րդ մասում նա Կանամեին ասում է իր զգացմունքների մասին։
Անիմե
Անիմե սերիալն ստեղծվել P.A. Works ստուդիայում։ Ռեժիսորը եղել է Տոսիա Սինոհարան։ Ծրագրում սցենարը գրել է Մարի Օկադան, որն ավելի վաղ գրել էր Hanasaku Iroha անիմեի սցենարը։ Սերիալի դիզայներն էր Buriki-ը։ Անիմեն ուղիղ եթեր է հեռարձակվել 2013 թվականի հոկտեմբերին։
Մանգա
Մանգան գրել է Project-118-ը և նկարազարդել է նկարիչ Ռիսոյ Մաեդանին։ Մանգայի հեռարձակումը եղել է 2013 թվականի հունիսին ASCII Media Works հրատարակչության Dengeki Daioh ամսագրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանգաներ
Սև մահը
«Սև մահը» (Black Death), Քրիստոֆեր Սմիթի ֆիլմը Դարիո Պոլոնիի սցենարի հիման վրա։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Շոն Բինը, Էդի Ռեդմեյնը և Քրիս վան Հաութենը։ Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում միջնադարյան Անգլիայում այտուցային ժանտախտի համաճարակի ժամանակ։ Երիտասարդ քահանա Օսմունդը հանձն է առնում ինկվիզատոր Ուլրիկի և նրա զինակակցի հետ գնալ հեռավոր գյուղը, որտեղ, ըստ լուրերի տարածվել էր համաճարակը, որովհետև նրա բնակիչները ուրացել էին Աստծուն։
Դիպաշար
1348 թվականին Եվրոպայում ահագնորեն տարածվում էր «սև մահվան» համաճարակը՝ թոքերի ժանտախտը։ Հազարավոր մարդիկ քաղաքներում և գյուղերում մահանում էին սարսափելի հոգեվարքի մեջ։ Նորեկ Օսմունդը (Էդի Ռեյդմեն) բարեպաշտ քրիստոնյա էր, որը գտնվում էր ճամփաբաժանին․ շուրջն ամբողջությամբ տիրում էր մահ, սնահավատ մարդիկ կարծում էին, որ ժանտախտը Աստծո պատիժն է, ուղարկված իրենց մեղքերի համար, իսկ այդ նույն ժամանակ եկեղեցին փորձում էր ամրապնդել իր իշխանությունը՝ հետապնդելով կախարդներին և նրանց դաժանորեն պատժելով։ Սակայն Օսմունդի սիրտը լի էր կարեկցանքով, և նա աղոթում էր, որ իր հավատքը ամրապնդվեր և անցնեն այդ սարսափելի ժամանակները։ Բայց մյուս կողմից նրա՝ հոգևորական դառնալու ցանկությունը փորձության է ենթարկվում՝ սիրելով Ավրիլին (Քիմբերլի Նիքսոն)։ Նա ուզում էր փախչել քաղաքից և ազատվել կանխորոշված մահից, և խնդրում է Օսմունդին փախչել իր հետ։ Օսմունդը տատանվում է։ Ավրիլը խոստանում է սպասել նրան Դենվիչյան անտառում։
Այդ նույն ժամանակ աբբայություն են ժամանում եպիսկոպոսի լրաբերները՝ ասպետ Ուլրիկը և Սուայրը։ Նրանք պատմում են, որ մինչև եպիսկոպոս լուրեր են հասել այն մասին, որ մի հեռավոր գյուղի բնակիչներ ինչ–որ կախարդական ձևով չեն վարակվել ժանտախտով և խնդրում են աբբային ուղեկից տրամադրել՝ անցնելու Դենվիչյան անտառը և ճահիճը։ Օսմունդը, հավատալով, որ դա իր աղոթքների պատասխանն է և իրեն հնարավորություն է տրվել ստուգելու իր հավատարմությունը եկեղեցուն, հանձն է առնում դառնալ ուղեկցող։ Ուլրիկը նրան վերցնում է իր հետ։ Օսմունդը, միանալով Ուլրիկի խմբին, հասկանում է, որ իր ուղեկիցներն իրականում ինկվիզիտորներ են և վստահ են, որ գյուղի փրկությունը սատանայի ձեռքի գործն է, իսկ գյուղում կա մեռելագուշակ–կախարդ, որը կարողանում է արթնացնել մեռելներին գերեզմանից։ Նրանք իրենց հետ տանում են խոշտանգման գործիքներով սայլակ և երկաթե վանդակ վհուկի համար։ Ճանապարհորդության ժամանակ մարտիկ Գրիֆը, ժանտախտով վարակվելով, հասկանում է, որ իր կյանքն ավարտված է, խնդրում է Վուլֆստենին՝ սպանել իրեն։
Պահը որսալով՝ Օսմունդը վազում է Դենվիչյան ճանապարհամերձ խաչի մոտ, որտեղ նրան պիտի սպասեր Ավրիլը։ Նա այնտեղ միայն գտնում է աղջկա ձին, նրա զգեստի պատառիկները և արյան հետքեր․ այդ ժամանակ նրա վրա հարձակվում են անտառային ավազակները։ Օսմունդին հաջողվում է փախչել ճամբար և զգուշացնել ընկերներին հարձակման մասին։ Նրանք ավազակների հետ կռվի մեջ են մտնում, բայց զինվոր Իվոն զոհվում է։ Օսմունդը հուսահատության մեջ է ընկնում, ողբալով Ավրիլի համար, և նա համոզված էր, որ Աստված պատժել է իրեն թուլության համար։
Ուլրիկը և նրա ուղեկիցները իրենց սայլակը թողեցին գյուղին մոտի ճահճուտներում։ Բայց, չցանկանալով վախեցնել կախարդին, ձևացան հոգնած ճամփորդներ, որոնց վրա հարձակվել էին ավազակները և խնդրում են հյուրընկալություն։ Բնակիչները իրենց ավագ՝ Հոբի (Թիմ Մաքիններնի) գլխավորությամբ դիմավորում են հյուրերին և առաջարկում են գիշերել մի լքված եկեղեցում։ Ուլրիկը մի գեղջուկի մոտ տեսնում է եպիսկոպոսի դեսպանորդի մեդալիոնը և հասկանում է, որ այս գյուղ հետախուզության համար զինվորներ են ուղարկվել։ Նա իր ուղեկիցներին խնդրում է զգոն լինել։ Գեղեցիկ հեքիմուհին և խոտագետ Լանգիվան (Քերիս վան Հաութեն) վիրակապում են Օսմունդի վերքը։ Նա Օսմունդին ցույց է տալիս Ավրիլի մարմինը, պատմում է, թե ինչպես գտան նրան անտառում, ասում է, որ մահից առաջ Ավրիլը հիշել է Օսմունդի մասին, մխիթարում են Օսմունդին և խոստանում թաղել աղջկան։ Երեկոյան ընթրիքի ժամանակ Լանգիվան Օսմունդին ուղեկցում է անտառ, որտեղ նա հեթանոսական ծիսակարգի ականատես է դառնում, որի միջոցով Լանգիվան կյանքի է կոչում Ավրիլին։ Այդ ժամանակ Ուլրիկը և նրա ուղեկիցները ընկնում են ծուղակը․ նրանց, ուտելիքի և խմիչքի միջոցով թմրեցնելով, հեշտությամբ գերի են բռնում գյուղացիները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ասպետների մասին Կատեգորիա:Գերմանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր
Պինոքիոյի արկածները: Փայտե տիկնիկի պատմությունը
Գիրքը թարգմանվել է 87 լեզուներով։ Ֆլորենցիայում՝ Կառլո Կոլլոդի հարազատ քաղաքում կանգնած է Պինոքիոյի հուշարձանը։ իսկ Պինոքիո տիկնիկը հանրահայտ հուշանվեր է քաղաքի հյուրերի համար։ Ուոլտ Դիսնեյը համանուն գրքի հիման վրա 1940 թվականին ստեղծվել է «Պինոքիոյի արկածները» հանրահայտ մուլտֆիլմը և 2008 թվականին իտալական «Պինոքիոյի կախարդական պատմությունը» ֆիլմը։
Օր 1
Վարպետ Չիլիեջան, արհեստով ատաղձագործ, մի կտոր փայտ գտավ, որը երեխայի նման և՛ լալիս էր, և՛ ծիծաղում։ Բալենու վարպետը որոշում է նրանից սեղանի համար ոտք պատրաստել։ Ասածն՝ արած էր. իսկույն ձեռքն առավ սրած ուրագը՝ կեղևը հանելու և տաշելու համար։ Բայց երբ ուրագը վեր բարձրացրեց հարվածելու համար, վառելափայտը ցավ և խուտուտ զգաց։ խեղճ վարպետ Չիլիեջան վայր ընկավ կայծակնահարի նման։ Եվ երբ աչքերը բացեց, տեսավ, որ նստած է հատակին։ Երեսը ծամածռվել էր, իսկ քթի ծայրը, որ միշտ էլ կարմիր էր, սարսափից կապտել էր։ Անտոնիոյի մոտ հյուր եկավ մի շատ աշխույժ ծերուկ, որի անունը Ջեպետտո էր, բայց որին հարևան երեխաները, երբ ուզում էին կատաղեցնել, կալում էին Պոլենդինա, որովհետև նրա դեղնագույն կեղծամը շատ նման էր եգիպտացորենից պատրաստած պոլենդինայի, ով շատ էր ուզում պատրաստել մի փայտե տիկնիկ, որը կկարողանա պարել, սրամտել և մահացու թռիչքներ կատարել։ Վարպետ Անտոնիոն գոհունակությամբ համաձայնեց նրան նվիրել այն փայտի կտորը, որն այնքան վախ էր պատճառել նրան։ Բայց հենց որ ուզեց հանձնել բարեկամին, փայտի կտորը ուժեղ կերպով ցնցվեց և, դուրս պրծնելով նրա ձեռքից, կպավ խեղճ Ջեպետտոյի ծնկին։ Այնուհետև Ջեպետտոն վերցրեց իր արտասովոր փայտի կտորը և, շնորհակալություն հայտնելով վարպետ Անտոնիոյին, կաղալով վերադարձավ տուն։
Վառելափայտի կտորի յուրաքանչյուր արարքի համար Ջեպետոն մեղադրում է Անտոնիոյին։ Սկզբից ծերունին պայքարում, իսկ հետո՝ ժողովուրդը։ Վերադառնալով տուն Ջեպետոն որոշում է մարդուկին կոչել «Պինոկկիո» անունով։
Այդ անունը նրան կբերի երջանկություն։ Երբ ես ծանոթացա Պինոկկիոյի ամբողջ ընտանիքին. հորը կոչում էին Պինոկկիո, մորը՝ Պինոկիա, երեխաներին՝ Պինոկի, և բոլորը իրենց երջանիկ էին զգում։ Նրանցից ամենահարուստը սնվում էր ողորմությամբ։
Տիկնիկի քիթը եղավ շատ երկար, իսկ դրանից հետո Ջեպետոն մոռանում է կտրել ականջները։ Արդեն գործընթացը ավարտելուց հետ Պինոկկիոն սկսում է վատ պահել իրեն. հորը լեզու է ցույց տալիս, նրա գլխից գցում կեղծամը, քթով հարվածում է Ջեպետոյի ոտքին։ Արագ սովորում է քայլել։ Պինոկկիոն հանկարծ փախչում է տնից, բայց փողոցում նրան բռնում են ոստիկանները։ Ջեպետոյի մարդիկ տանում են տուն պարանոցից բռնած, կրկնելով։
Հիմա մենք կգնանք տուն, իսկ երբ մենք կլինենք տանը, ես կպարզեմ քո հաշիվները, վստա՛հ եղիր։
Դժբախտություն այն երեխաներին, ովքեր թողնում են իրենց ծնողներին միայնակ և անխելքությունից լքում իրենց հայրական տունը։ Նրանց համար լույսը վատ է և նրանք վաղ թե ուշ դառնությամբ ափսոսում են։
Պինոկկիոն պատասխանում է, որ նա հեռանա տնից ու նա հերիք է «վազի թիթեռների հետևից, բարձրանա ծառը և բնից գողանա ճուտ»։ Հետագա բանավեճի ընթացքում Ծղրիդը հիշեցնում է հետագայի մասին։
Խղճուկ հիմար, դու երևի չգիտես, որ այդպես վարվելով դու հետագայում վերածվելու ես ավանակի, իսկ որևէ մեկը քեզ մի գրոշ չի ծախսի։
Դրա հետ մեկտեղ Ծղրիդը Պինոկկիոյին խորհուրդ էլ տալիս, որ նա կամ սովորի, կամ աշխատի։ Նրա խորհուրդին պատասխանում է, որ պատրաստվում է «ուտի, խմի, քնի, վայելի և առավոտից երեկո թափառի», բայց Ծղրիդը զգուշացնում է, որ բոլորը, ովքեր այդպես են վարվում «միշտ մահանում են հիվանդությունից կամ բանտում»։ Վերջ ի վերջո Պինոկկիոյին, բարկացնում են Ծղրիդի ատելության մասին խրատները, և շպրտում է նրա վրա փայտե մուրճը, և Ծղրիդը մնում է կախված պատից, ինչպես դիակ։
Պինոկկիոյին տանջում է քաղցը։ Նա վազում է կրակի վրա, բայց պարզվում է պատին միայն նկար էր։ Հետո Պինոկկիոն գնում է ձվի կուտակված աղբի մեջ և այն կոտրում է թավայի մեջ, բայց ձվից դուրս է գալիս ճուտիկ և թռչում։ Ուրիշ ուտելիք տանը չի լինում։ Պինոկկիոն ընդունում է Խոսացող Ծղրիդի արդարացի լինելը, գնում է մոտկա գյուղ, որպեսզի ուտելիք խնդրի, բայց դրա փոխարեն նրա վրա ջուր են լցնում  ։ Հազիվ կենդանի էր մնացել հոգնածությունից և սառչելուց (դեպքերը տեղի են ունեցել ձմռանը), թաց Պինոկկիոն վերադառնում է տուն, որտեղ քնում է, ոտքերը դնում է ուղիղ կարմիր տաք ածուխի վրա։ Եվ բնականաբար քնած ժամանակ իր ոտքերը վառվում են։
Օր 2
Ոստիկանություից վերադառնում է Ջեպետոն, Պինոկկիոյին տալիս է երեք տանձ (իր ողջ նախաճաշը) և այրվածի փոխարեն պատրաստում է նրան նոր ոտքեր (բայց դրանից հետո մի ամբողջ օր նրան իր ուշադրության տակ չի վերցնում, որ արհամարհանքով պատժի նրան)։ Պինոկկիոն ուզում է գնալ դպրոց, բայց դրա համար նրան պետք էր հագուստ և այբբենարան։ Ջեպետոն Պինոկկիոյի համար անում է թղթից համազգեստ, կոշիկներ ծառի կեղևներից և գլխարկ հացի փշուրներից։ Նաև նա (ինչ ունի Ջեպետոն) վաճառում է միակ հին և մաշված վերարկուն, որպեսզի գնի այբենարան։ Դպրոց գնալիս փողոցում Պինոկկիոն լսում է երաժշտության ձայն և գնում է ձայնի ուղղությամբ.
Այսօր ես կգնամ երաժշտության, իսկ վաղը՝ դպրոց։ Դպրոցը ոչ մի տեղ չի փախչում։
Հարցը նրանում է, որ երաժշտութույունը գալիս էր տիկնիկային թատրոնից, ներկայացումը արդեն սկսվում էր։ Պինոկկիոն այբբենարանը չորս սոլդոյով տալիս է, որպեսզի գնի տոմս թատրոնի համար, նույն պահին նրա հայրը, վաճառել էր վերարկուն, և դողում էր ցրտից։ Տիկնիկային թատրոնում ճանաչում են Պինոկկիոյին և նրան հրավիրում են բեմահարթակ։ Շնորհանդեսից հետո տիկնիկային թատրոնի տերը, Մանջոֆոկոն, սարսափելի տեսքով, պատրաստվում էր վառել Պինոկկիոյին, խորոված գառան ճաշի համար։ Պինոկկիոն խնդրում է չսպանել նրան։ Մանջոֆոկոն, չնայած ամեն ինչին ուներ բարի սիրտ, խղճում է Փայտե Մարդուկին և որոշում է Առլեկինոյի հետ միասին այրել։ Պինոկկիոն արժանապատվությունից, ձայնը բարձրացնելով, խոսում է.
Առաջ սինիոր ոստիկան։ Առաջինը ինձ կապեցեք և նետեք կրակը։ Ես չեմ կարող թույլ տալ, որ աղքատ Առլեկինոն, իմ բարի ընկերը, մահանա իմ հետ։
Լսելով այդ հերոսական խոսքերը, Մանջոֆոկոն որոշում է չսպանել ո՛չ Պինոկկիոյին, ո՛չ Առլեկինոյին, իսկ ուղակի գառին ուտի անտապակել։ Ճիշտ է նա զգուշացնում է, որ «հաջորդ անգամ ավելի վատ կլինի, եթե նման բան ևս մեկ անգամ տեղի ունենա»։ Երջանկությունից տիկնիկները պարում են մինչև արևածագ։
Օր 3
Իմանալով, որ Պինոկկիոյի հայրը աղքատ է և վաճառել է իր վերջին վերարկուն, որպեսզի գնի որդու համար այբբենարան, բարի Մանջոֆոկոն Պինոկկիոյին տալիս է 5 ցեխին։ Տուն վերադառնալու ճանապարհին Պինոկկիոն հանդիպում է Աղվեսին և Կատուին։ Աղվեսը ձևացնում է, որ կաղ է, իսկ Կատուն՝ կույր։ Նրանք խորհուրդ են տալիս, որ Պինոկկիոն փակի մանեթները Հիմարների աշխարհի Հրաշքների հովիտ կոչվող վայրում։ Պինոկկիոն համաձայնում է գնալ Աղվեսի և Կատուի հետ։
Ամբողջ օրը նրանք ինչ, որ տեղ էին Պինոկկիոյին տանում։ Երեկոյան նրանք նրան տանում են «Կարմիր Խեցգետինների» պանդոկ, որտեղ պատվիրում են լավ ճաշ ու լավ սենյակ, իսկ հետո որոշում են մի քանի ժամ քնել։
Օր 4
Կեսգիշերին Պինոկկիոյին արթնացնում է պանդոկապետը։ Նրա բառերով, Կատուն ու Աղվեսը գնացել էին երկու ժամ առաջ, որովհետև Կատուն նորություններ էր ստացել, որ իր ձագերի թաթերը ցրտահարվել էր։ Ավելորդ է ասել, որ այս լուրը կեղծ է և պարզապես Կատուն էր հորինել, որովհետև նա իրականում չունի կատվի ձագեր, բայց դրա մասին Պինոկկիոն տեղյակ չէր։ Ընթրիքի և սենյակի համար Աղվեսն ու Կատուն չեն վճարում.
Նրանք չափազանք կրթված մարդիկ են, որ իրենց հարաբերություններում անհարթություն չլինի։
Մի վստահիր, իմ տղա, նրան, ով քեզ խոստանում է տալիս դարձնել հարուստ ձեռքի հրամայական շարժումով։ Նրանք, կամ ճիշտ են, կամ խելագար, կամ էլ դրամաշորթ։
Բայց Պինոկկիոն նորից չի լսում։ Ճանապարհին նա հանդիպում է երկու պարկերով փաթաթված ավազակների (ըստ էության պարկերով փաթաթվածները Աղվեսը և Կատուն էին), որոնք փորձում էին նրանից գողանալ փողերը։ Պինոկկիոն մետաղադրամնները թաքցնում է բերանում։ Կատուն փորձում է բացել նրա ատամները, բայց Պինոկկիոյին հաջողվում է կծել հետևի թաթը և փախչել։ Երկար Պինոկկիոյին հետապնդելուց հետո, Պինոկկիոն հասնում է ձյունափայլ տնակի մոտ և թակում դուռը։ Բայց պատուհանի մոտ հայտնվում է ազուրե մազերով ու գունատ Գեղեցիկ Աղջիկը, ինչպես մեղրամոմ, առանց շարժելու շրթունքները, դեմքը ասում է, որ այդ տանը բոլորը մահացել են (այդ թվում և ինքը), իսկ պատուհանից նայում է դագաղ, որը նրան բերել է այդտեղ ։
Թալանիչները բռնում են Պինոկկիոյին և փորձում սպանել։ Քանի որ Պինոկկիոն պատրաստված էր լավագույն ամուր փայտից, նրանց դանակները կոտրվում է։ Հետո նրանք նրան կապում են կաղնու վրա ու հեռանում, խոստանալով վերադառնալ վաղը. այդ ժամանակ Պինոկկիոն արդեն մահացած կլիներ և նրա բերանը արդեն մեծ կբացվեր։
Առաջին գիշերվա պատմությունը ավարտվում է այստեց, բայց հետո Կոլլոդին Ֆերդինանդո Մարտինի խնդրանքով շարունակում է պատմությունը :
Չնայած նրան, որ Պինոկկիոն սպանել էր Ծղրիդին մուրճով, վերջինս պարզվում է, որ արդեն ոչ թե ստվեր է, ինչպես առաջ էր, այլ կենդանի արարած։ Ագռավը և Բուն սխոլաստիկորեն պնդում են, որ հիվանդը կամ մահացած է, կամ առողջ, իսկ Խոսացող Ծղրիդը ուղիղ կերպով հայտարարում է, որ Պինոկկիոն՝ «խորամանկ սրիկա», «խաբեբա, անգործ, թափառաշրջիկ է» և «անհնազանդ տղա, ով աղքատ թշվառ հոր համար գերեզման է փորում»։ Լսելով այդ խոսքերը, Պինոկկիոն սկսում է լացել, իսկ Ագռավը և Բուն համաձայնում են, որ հիվանդը ողջ է։
Ֆեյան Պնոկիոյին տալիս է դառը դեղ։ Նա հրաժարվում է խմել դեղը, պահանջում է շաքարի կտոր։ Բայց շաքարը ստանալուց հետո, Պինոկկիոն չնայած ամեն ինչի չի ուզում խմել դեղը։ Տնակ են գալիս չորս դագաղագործ նապաստակներ փոքրիկ դագաղ բերելով Պինոկկիոյի համար ու նրան բացատրում են, որ մի քանի րոպեից նա կմահանա, ինչքան որ հրաժարվի խմել դեղը։ Լսելով դա, սարսափահար Պինոկկիոն խմում է դեղը և առողջանում, իսկ դագաղագործները հեռանում են։
Պինոկկիոն Ֆեյաին պատմում է իր հետ պատահած անհաջողությունների մասին։ Մետաղադրամների հարցում նա խաբում է, որ կորցրել է նրանց անտառում ինչ որ տեղ և իմանալով, որ Ֆեյան հեշտությամբ կարող է գտնել անտառում կորած ամեն ինչ, ասում է ճիշտը, որ նա դեղը խմելիս պատահմամբ կուլ է տվել։ Ամեն դեպքում նա մետաղադրամները պահում էր գրպանում։ Ամեն բանից հետո, երբ Պինոկկիոն խաբում էր քիթը նկատելիորեն երկարում էր։ Ֆեյան ծիծաղում է նրա վրա և բացատրում, թե ինչի է պատահել.
Թափառականները գողացել են չորս մետաղե ոսկեդրամդ։ Մնում է ապրես և անմիջապես կալանավորում է բանտում։
Այաչո (շրջան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Բալենու այգին (այլ կիրառումներ)
Բալենու այգին անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Կյուրեղ-մեթոդիոսական եղբայրություն
Կյուրեղ-մեթոդիոսական եղբայրություն (ուկրաիներեն՝ Кири́ло-Мефо́діївськеще, նաև՝ Кирило-Мето́діївське   , Україно-слов'янське товариство, Кирило-Мефодіївське братство) , ուկրաինական առաջին գաղտնի քաղաքական կազմակերպությունը։ Ստեղծվել է ցարական Ռուսաստանի տիրապետության ժամանակաշրջանում՝ 1845 թվականի վերջերին, Կիևում և հենվել է ուկրաինական ազատագրական, ինքնավարական շարժման ավանդույթների վրա։ Եղել է ուկրաինական հողի վրա ազգային շարժման վերելքի և համասլավոնական շարժման ակտիվացման դրսևորումներից մեկը, շարժումներ, որ սկիզբ էին առել ու ծավալվել «Ժողովուրդների գարուն» անվանումով հայտնի համաեվրոպական հեղափոխական ճգնաժամի հասունացման ժամանակաշրջանի ազատագրական գաղափարների ազդեցությամբ ։
Գաղտնի ընկերության անդամներ (ի դեպ, նրանք միմյանց «եղբայրիկ»՝ братчик էին անվանում) դարձել են Կիևի և Խարկովի համալսարանների սաներ, շրջանավարտներ ու աշխատակիցներ, որոնցից առաջատար դեր են խաղացել Ն.Կոստոմարովը, Տ. Շևչենկոն, Գ. Անդրուզսկին, Վ. Բելօզերսկին, Ն. Գուլակը, Պ. Կուլիշը։ Ընկերության գոյության ժամանակամիջոցում նրա գաղափարախոսությունն էական փոփոխություններ է կրել. գաղտնի կազմակերպության ստեղծման հիմքը հանդիսացած սլավոնների միավորման խնդիր-գաղափարը հետագայում կոնկրետացել է երկու ուղղություններում՝ 1.սլավոնական ժողովուրդների իրավահավասար համագործակցություն և 2.Ուկրաինայի վերածնունդ ։
Պատմություն
Գաղտնի ընկերության նպատակներն էին՝ քրիստոնեական սկզբունքների և սլավոնաֆիլ հայացքների համաձայն ազատականացնել կայսերական Ռուսաստանի հասարակական-քաղաքական համակարգը, վերջ տալ ճորտատիրությանը, լայնորեն մատչելի դարձնել հանրային կրթությունը, ռուսական կայսրությունը վերածել սլավոնական ազատ ժողովուրդների դաշնության, որտեղ ռուսները պետք է լինեին մյուսներին հավասար, և ոչ թե տիրապետող ազգություն։ Ըստ ընկերության անդամ Միխայլո Հրուշևսկու՝ պետք է ներմուծվեին նաև խոսքի, մտքի, կրոնի ազատության ազատական-ժողովրդավարական սկզբունքներ ։
Ընկերության ստեղծման գլխավոր նախաձեռնողը ռուս և ուկրաինացի անվանի պատմաբան Նիկոլայ Կոստոմարովն էր (1818-1885)։ Հենց նրա առաջարկությամբ էլ գաղտնի կազմակերպությունը անվանակոչվել էր ի պատիվ սլավոնական ազգերի սուրբ հերոսներ համարվող Կյուրեղի և Մեթոդիոսի, ովքեր տարածել էին քրիստոնեությունը և ստեղծել էին գիր, որը գործածում էին և ներկայումս էլ գործածում են սլավոնական մի շարք ժողովուրդներ։
1847 թվականի մարտի 3-ին Կիևի համալսարանի ուսանող Ա. Պետրովը իշխանություններին հայտնել է գաղտնի ընկերության մասին։ Մարտ-ապրիլ ամիսներին ժանդարմները ջախջախել են կազմակերպությունը, անդամների մեծ մասին բանտերը նետել կամ աքսորել։ Տարաս Շևչենկոյին ուղարկել են հարկադիր զինվորական ծառայության, Կոստոմարովին աքսորել են Սարատով։
Գրական, գիտական, դասախոսական աշխատանքի նրանք կարողացել են վերադառնալ 1850-ական թվականներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի պատմություն
Go Get It
«Go Get It», ամերիկացի ռեփեր T.I.-ի երգն է։ Այն թողարկվել է 2012 թվականի հուլիսի 17-ին՝ որպես նրա «Trouble Man: Heavy Is the Head» կոչվող ութերորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ ։ Երգը գրվել է T.I.-ի, Նիկիլ Սիտարամի և T-Minus-ի կողմից։
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Ալեքս Նազարին, ներկայացվել է 2012 թվականի օգոստոսի 16-ին ՅուԹուբում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:T.I. երգեր Կատեգորիա:2012 երգեր
Աերոպոս I Մակեդոնացի
Աերոպոս I, Հին Մակեդոնիայի վաղ ժամանակաշրջանի արքաներից մեկը։ Նա Արգեադոսների հարստության ներկայցուցիչ էր։ Նրա հայրն էր Փիլիպոս I-ը , որի մահից հետո Աերոպոսը դառնում է արքա։
Կառավարում
Աերոպոսի կառավարման սկզբնական ժամանակաշրջանում թրակիացիները և իլլիրիացիները ավերում էին Մակեդոնիան և մակեդոնացիների նկատմամբ տանում են մի շարք հաղթանակներ։ Վերջ ի վերջո գիտակցելով թշնամու նկատմամբ հաղթանակի հասնելու իրենց անկարողությունը և կարծելով, որ իրենք կարող են հաղթանակ տանել միայն այն դեպքում, երբ կկռվեն իրենց արքայի ներկայությամբ՝ զորքի հետ պատերազմի դաշտ է գնում նաև մանուկ արքան՝ Աերոպոսը։ Նրա ներկայությունը ամրացնում է իր զորքի դիմադրությունը, ինչի արդյունքում էլ նրանք կարողանում են թարկիացներին և իլլիրիացիներին փախուստի մատնել և դուրս քշել Մակեդոնիայից։
Նրա կնոջ անունը անհայտ է։
Կեռսնովի անտառ
Կեռսնովի անտառ, անտառ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Խուստուփ-Կատարի լեռներում, Բաղացջուր գետի աջափնյակում, Ներքին Գիրաթաղ գյուղից 7 կմ հարավ ։
Կեռմանի լեռնանցք
Կեռմանի լեռնանցք, լեռնանցք Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Ադրբեջանի Նախիջևանի ԻՀ սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռներում, Տաշտուն գյուղից 8 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրություն 3707 մ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռնագրություն
Կեռջուր (գետ)
Կեռջուր, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Արգիճի գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռների արևելյան լանջերից և Լեռնակերտ գյուղից 14 կմ հարավ-արևմուտքում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 6 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Արգիճի գետի վտակներ
Ռիպա Տեատինա
Ռիպա Տեատինա (Ripa Teatina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4001 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 191 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66010։ Հեռախոսային կոդ` 0871։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան՝ Maria SS. del Sudore։ Տոնը նշվում է մարտի 22-ին
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ելենա Գորոխովա
Ելենա Կոնստանտինովնա Գորոխովա, ռուս և խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ Նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Կենսագրություն
Ելենա Կոնստանտինովնա Գորոխովան ծնվել է 1933 թվականի փետրվարի 19-ին, Լենինգրադում։ Ավարտել է Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցը։ 1951 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության բաժինը և սովորել է Վլադիմիր Գորբի ու Սեմյոն Աբուգովի մոտ։ 1957 թվականին ավարտել է ինստիտուտը պրոֆեսոր Իոսիֆ Սերեբրիանիի արվեստանոցը` գեղանկարիչի որակավորմամբ։ Նրա դիպլոմային աշխատանք եղել է «Ահազանգ» կտավը (Ռուսաստանի Գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարան, Սանկտ Պետերբուրգ) ։
1958 թվականից մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների` ցուցադրելով իր ստեղծագործությունները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ միասին։ Ստեղծել է ժանրային և ստեղծագործական կոմպոզիցիաներ, բնապատկերներ, նատյուրմորտներ, աշխատանքներ յուղաներկային, ջրաներկային և տեմպերային գեղանկարչության տեխնիկայով։ 1960 թվականին դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
Հոմսի գավառ
Հոմսի գավառ, (منطقة حمص) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Հոմս քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 944, 916 բնակչություն ։
Հոմսի գավառը բաղկացած է 10 շրջաններից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոմսի գավառ
Լորակ ան Վիվարե
Լորակ ան Վիվարե (Laurac-en-Vivarais), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 887 մարդ, բնակչության խտությունը` 98.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.97 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 36 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 500 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 361-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 139։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 361 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 329 անձ (170 տղամարդ և 159 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (14 տղամարդ և 18 կին)։ 139 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 64-ը` թոշակառուներ, իսկ 42-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետներ
«Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետներ» (Great Economists since Keynes: An Introduction to the Lives and Works of One Hundred Modern Economists), տնտեսագիտության պատմության տեսաբան Մարկ Բլաուգի աշխատությունը, որը հրատարակվել է 1985 թվականին։
Աշխատության բովանդակություն
Տնտեսագիտական մտքի բրիտանացի պատմաբան Մարկ Բլաուգն իր աշխատության մեջ նկարագրում է 100 ամենահայտնի տնտեսագետների կենսագրությունները, որոնք մեծ ներդրում են ունեցել տնտեսագիտության մեջ և գործունեություն ծավալել Ջոն Մեյնարդ Քեյնսից հետո։ Նա ներկայացնում է այդ տնտեսագետները գաղափարները և տվյալ ժամանակաշրջանի կարևորագույն տնտեսագիտական քննարկումները ։
Գիրքը հանդիսանում է որպես կենսագրական աղբյուր, մի քանի անգամ վերահրատարակվել է անգլերենով։ Թարգմանվել է նաև մի քանի լեզուներով ։
Ռուսերենով գիրքը հրատարակվել է «Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 հռչակավոր տնտեսագետներ» վերնագրով ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական մտքի պատմություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Մանուել Ալվարես Բրավո
Մանուել Ալվարես Բրավո (Manuel Álvarez Bravo, ), մեքսիկացի լուսանկարիչ։ Թինա Մոդոտտիի, Ֆրիդա Կալոյի, Դիեգո Ռիվերայի և կնոջ՝ Լոլա Ալվարես Բրավոյի հետ միասին Մեքսիկայում հետհեղափոխական վերածննդի առանցքային գործիչ։
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան (National Library of South Africa, Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika), Հարավային Աֆրիկայի կառավարության գործակալություն, որը պահպանում է երկրի վերաբերյալ բոլոր հրատարակված նյութերը։
Մանուել Ալվարես Բրավո
Կենսագրություն և կարիերա
Մանուել Ալվարես Բրավոն ծնվել է 1902 թվականի փետրվարի 4-ին Մեքսիկայի մայրաքաղաք Մեխիկոյում։ Պապը լուսանկարիչ էր, հայրը՝ ուսուցիչ, ով հետաքրքրվում էր գրականությամբ, գեղանկարչությամբ և լուսանկարչությամբ։
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան
Պատմություն
1818 թվականին Կապի գաղութի առաջին քաղաքացիական նահանգապետ Լորդ Չարլզ Սոմերսեթը հրաման արձակեց վերահսկել գինու առևտուրը՝ Քեյփթաուն վաճառքի համար բերված գինու վրա հարկեր սահմանելով։ Զուտ եկամուտներն օգտագործվեցին Հանրային գրադարանի ստեղծման համար, որը պետք է հիմք լիներ «երկրագնդի հեռավոր անկյունում երիտասարդների գիտելիքահենք համակարգ ստեղծման համար» և հասանելի դարձնելով այն, ինչ հնագույն գրողներից շատերը համարվում էին կյանքի առաջին օրհնություններից մեկը`«Տնային կրթությունը» ։ Այդ ժամանակից ի վեր Հարավային Աֆրիկայի գրադարանային զարգացումը երկբևեռված էր, չնայած Քեյփթաունի գրադարանը բնօրինակ հաստատություն էր։ Քեյփթաունի «Հանրային գրադարանի» ամենահավանական մոդելը եղել է Լոնդոնի ինստիտուտը (հիմնադրվել է 1805 թվականին) ։
Մանուել Ալվարես Բրավո
Կենսագրություն և կարիերա
Գեղարվեստ և երաժշտություն սկսել է ուսումնասիրել Մեխիկոյում՝ Սան Կառլոս ակադեմիայում։ Մանուել Ալվարեսը միշտ նշել է, որ ինքնակրթությունն է ամենակարևորը իր կյանքում։ 1923 թվականին Բրավոն ծանոթանում է Գերմանիայից արտագաղթած լուսանկարիչ Հուգո Բրեմեի հետ, ում հետաքրքրեց Մանուելի ֆոտոարվեստը և դրդեց նրան գնել առաջին լուսանկարչական ապարատը։ Արդեն 1925 թվականին Մանուել Ալվարես Բրավոն մրցանակ է ստանում լուսանկարչության ոլորտում Օախակա դե Խուարեսում։
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան
Պատմություն
Գրադարանի առաջին նշանակալի ձեռքբերումը եղել է Յոախիմ Նիկոլաուս դոն Դեսինի հավաքածուն, որը 1761 թվականին իր գրքերը նվիրաբերել է հոլանդական բարեփոխված եկեղեցի՝ ծառայելու որպես հանրային գրադարանի հիմք։ 1820 թվականին հոգաբարձուների խորհուրդը որոշեց Դեսինյան ժողովածուն նվիրաբերել նոր գրադարանին։ Տարիների ընթացքում կատարվել են այլ ուշագրավ նվիրատվություններ, ի թիվս այլոց սըր Ջորջ Գրեյը, որը 1861 թվականին թողեց Հարավային Աֆրիկան, գրադարանին նվիրաբերեց միջնադարյան և վերածննդի ձեռագրերի և հազվագյուտ գրքերի իր անձնական հավաքածուն։ 1873 թվականին Հարավաֆրիկյան հանրային գրադարանը դարձավ Կապի գաղութի համար օրինական պահուստ-գրադարան, և 1916 թվականից այն սկսեց ստանալ ամբողջ երկրում տպագրված նմուշները։ Մինչև 1954 թվական գրադարանը շարունակվում է գործել որպես օրինական պահուստ-գրադարան, այնուհետև այդ գործառույթը ստանձնում է Քեյփթաունի քաղաքապետարանը։ Այնուհետև գրադարանը սկսեց զարգացնել իր յուրօրինակ բնույթը որպես ազգային տեղեկատու գրադարան՝ նվիրված իր լայնածավալ ֆոնդի վրա հիմնված հետազոտությանը և 1967 թվականին միաժամանակ անվանափոխվեց Հարավային Աֆրիկայի գրադարան ։
Մանուել Ալվարես Բրավո
Կենսագրություն և կարիերա
Նույն թվականին ամուսնանում է Դոլորես Մարտինես դե Անդայի հետ, ով ապագայում դարձավ հայտնի լուսանկարչուհի Լոլա Ալվարես Բրավո անվամբ (1907-1993): Նրանց ընտանիքը մտերիմ էր հայտնի շատ արվեստագետների հետ՝ Թինա Մոդոտտի, Դիեգո Ռիվերա, Ֆրիդա Կալո։
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան
Պատմություն
1833 թվականին դիվանագետ Էդմունդ Ռոբբերտսը այցելեց գրադարան, որն այն ժամանակ կոչվում էր Հարավային Աֆրիկյան գրադարան և այն նկարագրեց որպես «գաղութի հպարտություն և պարծանք»։ Նա նշեց, որ գրադարանն ուներ գրեթե 10000 կտոր գրականություն և այն անվանեց «խիստ շահավետ տեղ» ։
Մանուել Ալվարես Բրավո
Կենսագրություն և կարիերա
1932 թվականին տեղի ունեցավ Մանուել Ալվարես Բրավոյի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։
Հարավային Աֆրիկայի ազգային գրադարան
Պետական գրադարան
"Staats-Bibliotheek der Zuid-Afrikaansche Republiek" (Հարավաֆրիկյան Հանրապետության պետական գրադարան) ստեղծվել է Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde-ի գրքերի նվիրատվության շնորհիվ։ Այս գրքերը բաղկացած էին հոլանդական ստեղծագործությունների լիարժեք գրադարաններից։ 1883 թվականին Հոլանդական ավետարանական ըկերությունից ժամանեցին գրքերի առաջին ութ սնդուկները։ 1887 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Տրանսվաալի կառավարությունը հաստատեց Staats-Bibliotheek-ի սահմանադրությունը։ Քանի որ Պրետորիան սկսեց չափերով ընդլայնվել, հանրային գրադարանի ստեղծման անհրաժեշտություն առաջացավ։ Պրետորիայի առաջին հանրային գրադարանը բացվեց 1878 թվականին, սակայն 1890 թվականին փակվեց ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ 1893 թվականին հասարակական մեծ աջակցության և 700 կտոր հավաքածուով բացվեց մեկ այլ հանրային գրադարան։ Այդ ժամանակից ի վեր մինչև 1964 թվականը պետական գրադարանը կրկնակի դեր էր կատարում՝ ծառայելով որպես հանրային և ազգային գրադարաններ։ Առաջին ազգային գրադարանավարը, աֆրիկյան բանաստեղծ Յան Սելիերսը, փոխանակման համաձայնագրեր կնքեց պետական գրադարանի հավաքածուի հարստացման համար։ Առաջին փոխանակման պայմանագիրը կնքվել է 1898 թվականին Միացյալ Նահանգներում՝ Վաշինգտոնի Սմիթսոնյան ինստիտուտի հետ։ Ըստ համաձայնագրի՝ Պետական գրադարանը պետք է ստանար Ամերիկայի բոլոր պաշտոնական հրապարակումները` փոխարենը տալով Հարավաֆրիկայի Հանրապետության յուրաքանչյուր պաշտոնական հրապարակման երկու օրինակից։ 30-ական թվականներից սկսած ազգային գրադարանավար Մեթյու Սթիրլինգի ղեկավարությամբ պետական գրադարանը սկսեց զարգացնել Հարավային Աֆրիկայի կենտրոնական գրադարանային բնույթը`կատարելով այնպիսի գործառույթների, ինչպիսիք են ազգային գրադարանային փոխառման համակարգը և մատենագիտական տեղեկատվության կենտրոնը ։
Մանուել Ալվարես Բրավո
Կենսագրություն և կարիերա
Ծանոթացել է ֆրանսիացի ականավոր գրող, սյուրռեալիզմի հիմնադիր Անդրե Բրետոնի հետ, ում հետ ցուցադրել է լուսանկարներ սյուրռեալիստական ոճով արված։
Մանուել Ալվարես Բրավոն իր մահկանացուն կնքել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Մեխիկոյում՝ 100 տարեկան հասակում։
Արվեստ
Արվեստի քննադատները Մանուել Ալվարես Բրավոյի ոճը նմանեցնում են Կլարենս Ջոն Լաֆլինի և Էդվարդ Ուեսթոնի գեղարվեստական ոճերին։ Լուսանկարիչ Մանուել Ալվարեսը մեքսիկացի ականավոր լուսանկարչուհի Գրասիելա Իտուրբիդեի ուսուցիչն է։
Աշխատանքներ կինեմատոգրաֆիայում
1940-ական թվականներին Մանուել Ալվարես Բրավոն աշխատել է կինոյում՝ համագործակցելով մի շարք կինոգործիչների հետ. այդ թվում՝ Սերգեյ Էյզենշտեյն (Կեցցե՛ Մեքսիկան), Լուիս Բունյուել (Նազարին), Ջոն Ֆորդ։ Որպես ռեժիսոր մի շարք կարճամետրաժ կինոնկրաներ է նկարահանել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կինոռեժիսորներ
Արշակ Դուրգարյան
Արշակ Հակոբի Դուրգարյան, հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1983), պրոֆեսոր (1984)։
Պրոֆեսոր, քիմիկոս Անժելո Դուրգարյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
Ուսումնառությունը սկսել է Գանձայում։ 1938-1941 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի մանկավարժական ուսումնարանում։ 1941 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել հատուկ հետախուզական վաշտում, մասնակցել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1942 թվականին ռազմաճակատ մեկնելուց առաջ ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1943 թվականին զորացրվել է վիրավորվելու պատճառով։ Մեկ տարի աշխատել է Գանձայի դպրոցում որպես մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուսուցիչ ։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1987-1989 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի պինդ մարմնի ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են իրական բյուրեղների ֆիզիկային։ Մշակել է բյուրեղներում ուլտրաձայնի կլանման ուսումնասիրության դասական եղանակ, հայտնաբերել դիսլոկացիաներով պայմանավորված միկրոպլաստիկության առկայությունը Ge և Si հոծ բյուրեղներում, ինչպես նաև լուսաձայնական երևույթն այդ բյուրեղներում։ Բացահայտել է դիսլոկացիաների թռիչքաձև շարժման օրինաչափությունը, հայտնաբերել ուլտրաձայնի դիսլոկացիոն կլանման սպեկտորը։ Ստեղծել է ռադիոակտիվ ճառագայթման նկատմամբ կայուն ձայնական աղմուկների փոխակերպիչ ։
Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանով, «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով, ՀԽՍՀ ԳԽ պատվոգրով ր այլ մեդալներով։ Պարգևատրվել է նաև ԽՍՀՄ ԳԱ Աստրոսովետի և ԽՍՀՄ բարձրագույն դպրոցների նախարարության պատվոգրով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
The Allman Brothers Band
The Allman Brothers Band — Ամերիկյան ռոք խումբ, որը ձևավորվել է 1969 թվականին Ջեքսոնվիլում։ Այն հիմնադրել են կիթառահար Օլլմեն Դուեյնոմը և նրա եղբայրը` վոկալիստ Օլլմեն Գրեգգը։ The Allman Brothers Band-ը ճանաչված է որպես «Հարավային ռոքի գլխավոր ճարտարապետներ», որոնք օգտագործել են իրենց երաժշտությունում հարդ-քանթրի և բլյուզ-ռոք` ներառյալ համերգային ելույթներում շարունակական իմպրովիզացիաները։ The Allman Brothers Band-ը, արդեն 1971 թվականին, Rolling Stone ամսագրի կողմից անվանվել է վերջին հինգ տարիների ընթացքում ամերիկյան լավագույն խումբ , և ստացել է (1971—2005 թթ) 11 ոսկե և հինգ պլատինե սկավառակներ ։
1995 թվականին խումբը ներկայացվեց Ռոքնռոլի փառքի սրահում։ Այն զբաղեցնում է 53-րդ հորիզոնականը «բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն կատարողներն ըստ Rolling Stone ամսագրի» ցուցակում (2004) ։ Դուեյն Օլման՝ (1971 թվականին մոտոցիկլետով վթարի ենթարկվածը) 2-րդը «բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն կիթառահարներն ըստ Rolling Stone ամսագրի» նույն հանդեսի ցուցակում (նույն ցանկում և երեք այլ խմբի կիթառահարների՝ Դիկկի Բետս, Ուորրեն Հեյնս և Դերեկ Տրակս). The Allman Brothers Bands, մի քանի անգամ կազմալուծված և փոփոխված կազմ, շարունակել են ելույթներ ունենալ մինչև 2014 թվականը ։
Խմբի պատմություն
Օլման եղբայրները մեծացել և դաստիարակվել են Դեյտոնա-Բիչում,Ֆլորիդա, 1960 թվականից սկսած զբաղվել են երաժշտությամբ։ 1963 թվականին նրանք կազմավորեցին «գարաժային» the Escorts խումբը, որը երկու տարի անց փոխեց անունը՝ The Allman Joys ։ Այնուհետև առաջացել է The Hour Glass կազմը. նրա հետ եղբայրները տեղափոխվել են Լոս Անջելես։ The Hour Glass-ը երկու ալբոմ են թողարկել Liberty Records- ում, սակայն հաջողության չեն հասել ։ Խմբի բոլոր երաժիշտներն ազատվել են պայմանագրային պարտավորություններից, բացառությամբ Գրեգգի. դրանում Liberty-ի ներկայացուցիչները առևտրային ներուժ են տեսել ։
Դեռ շրջագայելով ինչպես The Allman Joys, Օլման եղբայրները ծանոթացան Թրաքսի Բուտչի՝ the 31st of February խմբի անդամների հետ։ The Hour Glass-ի փլուզումից անմիջապես հետո, 1968 թվականի սեպտեմբերին, նրանք որոշեցին համագործակցություն սկսել։ Այդ օրերին ձայնագրված ալբոմը թողարկվեց միայն 1972 թվականին ՝ "Duane & Greg Allman" վերնագրով, Old Records պիտակում։
Դուեյն Օլմանը 1968 թվականի վերջին դարձել է պահանջված սեսիոն երաժիշտ FAME Studios ստուդիային կից Մասլ-Շոուլզում, Ալաբամա։ Նա նվագակցել է այնպիսի կատարողների հետ, ինչպիսիք են Արետա Ֆրանկլինը, Քինգ Քերթիսը, Փերսի Սլեջը, նվագել է Վիլսոն պիկետի "Hey Jude" տարբերակի մեջ, որը հիթ է դարձել ։
Վերջապես, Օլմանը սկսեց Ջեքսոնվիլեում Խաղալ ջեմի Բետտսի, Տրակսի և Օուքլիի հետ։ Կիթառահարի փոխարեն նոր կազմ է հրավիրվել Էդի Հինթոնը (անգլ. ՝ Eddie Hinton), Դուեյնի ծանոթը՝ ստուդիայի աշխատանքում, սակայն վերջինս մերժել է առաջարկը։ Այդ ժամանակ Գրեգը գտնվում էր Լոս Անջելեսում ՝ Hour Glass-ի պայմանագրային պարտավորությունների գծով աշխատելով Liberty Records ընկերության հետ։ Նրան կանչել են Ջեքսոնվիլ։
1969-1971
Allman Brothers Band-ը ձևավորվել է Ջեքսոնվիլում, Ֆլորիդայում, 1969 թվականի մարտի 26-ին, որի կազմում են Դուեյնն ու Գրեգգ Օլմանները, Դիկի Բետսը, Բերրի Օքլին, Բատչ Տրաքսն ու Ջեյ Յոհանսոնը։ Երաժիշտները հանդես եկան մի շարք համերգներով, այնուհետև թողարկեցին The Allman Brothers Band դեբյուտային ալբոմը (1969), որը բարձր գնահատվեց քննադատների կողմից։
Idlewild South (1970) ալբոմը, որը ձայնագրվեց պրոդյուսեր Թոմ Դաուդի հետ, բարենպաստ կերպով ընդունվեց քննադատների կողմից և առևտրային հաջողություն ունեցավ։ Աշխատանքի ավարտից հետո Դուեյն Օլմանը միացավ Էրիկ Քլեփթոնին և Derek and the Dominos-ին, որպեսզի ձայնագրի Layla and Other Assorted Love Songs ալբոմը, որը հետագայում ճանաչվեց դասական։ 1971 թվականին թողարկվեց At Fillmore East-ը, որը ձայնագրվել էր նույն թվականի մարտի 12-ին և 13-ին նույնանուն լեգենդար համերգասրահում։ Այն դարձավ հիթ և պատմության մեջ մնաց որպես լավագույն կենդանի ալբոմներից մեկը. Rolling Stone ամսագիրը այն տեղադրեց 49-րդ տեղում իր «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն ալբոմներ» ցուցակում։ Այստեղ խումբը ցույց տվեց ոճական բազմազանություն՝ գործիքավորումը,որոնցում համադրվում էին կոշտ ռոք, բլյուզ, ջազի և եվրոպական դասական երաժշտության ազդեցությունը, նշանավորվեցին Օլմանի և Բետսի կիթառի դուետով, Օքլիի երկարատև բաս-կիթառային մենակատարությամբ. քննադատները նշում էին նաև հարվածային գործիքների հզոր, բայց ճկուն մասերը, Գրեգգ Օլմանի խռպոտ վոկալը։ Խոսելով «In Memory of Elizabeth Reed»(հայ.՝«Էլիզաբեթ Ռիդի հիշատակին») կոմպոզիցիայի մասին ՝ քննադատները խումբը համեմատում էին Ջոն Քոլտրեյնի և Մայլզ Դևիսի հետ։ Պարզվեց, որ Allman Brothers Band-ը վերջինն էր, ով կարողացավ ելույթ ունենալ Fillmore East-ում. 1971-ի հունիսին դահլիճը փակվեց։ Վերջին համերգներն այստեղ ձեռք են բերել լեգենդար կարգավիճակ, քանի որ քանի որ շարունակվում էին ամբողջ գիշեր։ 2005 թվականին Գրեգգ Օլմանը հիշում էր, թե ինչպես էին ջղաձգության ժամանակ երաժիշտները կորցնում ժամանակի ամեն մի զգացում, և հասկանում, որ առավոտ է, երբ կողային դռները բացվում էին, դահլիճ մտնում ցերեկային լույսը։
Խումբը շարունակեց շրջագայությունը. հետագայում այդ ժամանակների ձայնագրություններից մեկը դուրս եկավ S.U.N.Y. at Stonybrook: Stonybrook, NY 9/19/71 վերնագրի ներքո։
Դվայն Ալմանի մահը
1971 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, Fillmore East ալբոմից անմիջապես հետո ստացել է ոսկե կարգավիճակ, Դուիեն Օլմանը վթարի է ենթարկվել Ջորջիա նահանգի Մեյքոնում մոտոցիկլետով՝ բախվելով բեռնատարի մեջ,որը սկսեց բացվել ճանապարհի վրա։ Խմբի անդամները որոշեցին չլուծարել խումբը։ Դիկի Բեթսը ստանձնեց որպես գլխավոր կիթառահար և ավարտեց Ալմանի աշխատանքը Eat a Peach-ի վրա։ Ալբոմը, որը թողարկվել է 1972-ի փետրվարին, ավելի մեղմ էր, քան իր նախորդը և ավելի տխուր էր տոնայնության մեջ։ Այն ներառում էր 34 րոպեանոց խճճված ուղի`«Mountain Jam», որը ձայնագրվել է Ֆիլդոր-Արևելքում կայացած համերգների ժամանակ։ Խումբը մի քանի համերգ տվեց քվինտետով, որից հետո նրանք հրավիրեցին Չակ Լիվելին միանալու դաշնակահարին։ Կոմպոզիցիայի այս նոր տարբերակը առաջին անգամ ներկայացվեց 1972 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ ABC In Concert հեռուստատեսային համերգին։
1972 թվականի նոյեմբերի 11-ին Բերի Օքլին մահացել է գլխի վնասվածքներից, որոնք ստացվել են ճանապարհային միջադեպի հետևանքով, որը տեղի է ունեցել ընդամենը երեք թաղամասերում այն վայրից, որտեղ զոհվել է Օլմանը։ Կա մի լեգենդ, համաձայն որի՝ երկու միջադեպերը պատահել են միևնույն վայրում, և որ Eat a Peach ալբոմի անունը կապված է բեռնատարի պարունակության հետ, որի մեջ բախվել է Ալմանը, բայց այդ երկու պատմությունները հետագայում հերքվել են ։ 1972-ի վերջին, Լամար Ուիլյամսը միացավ խմբին՝ Բերրի Օքլիի փոխարեն, որի մասնակցությամբ աշխատանքն ավարտվեց Եղբայրներ և քույրեր ալբոմում, որը թողարկվեց 1973 թվականի օգոստոսին։
Allman Brothers Band- ը դարձել է երկրի ամենահաջողակ կենդանի նվագախմբերից մեկը։ Թերևս նրանց ամենահայտնի ներկայացումը 1973-ի հուլիսի 28-ին էր. դա եղել է Լետի Ջեմը Նյու Յորքի Ուոթքինս-Գլեն Ռեյչորս քաղաքում, որտեղ խաղացին նաև The Grateful Dead-ը և The Band- ը։ Այս զանգվածային փառատոնի հանդիսատեսը 600 հազար մարդ էր։ Allman Brother Band- ի հաջողության շնորհիվ, հանրաճանաչությունը կտրուկ մեծացրեց հետաքրքրությունը հարավային ռոքերի նկատմամբ. համբավը ձեռք բերեց, մասնավորապես, Marshall Tucker Band-ը (որը հաճախ հանդես էր գալիս որպես Allman Brothers Band տաքացուցիչներ) և Lynyrd Skynyrd:
Մեծ հաջողությամբ, Նոր տարվա նախօրեին, Սան Ֆրանցիսկոյի Cow Palace-ում կազմակերպվեց Allman Brothers Band-ի ներկայացման ռադիոհաղորդումը, որը կազմակերպել էր պրոմոուտեր Բիլ Գրեհեմը։ Համերգին մասնակցում էին Բոզ Սկագգսը, ինչպես նաև Ջերի Գարսիան և Բիլ Քրուզմանը՝ երախտապարտ մեռածներից։
The ABB-ն XXI դարում
2008 թվականին խումբը կրճատել է իր համերգային ծրագիրը Գրեգ Օլմանի հիվանդության պատճառով (նա բուժվում էր հեպատիտից) ։ 2008 թվականի նոյեմբերի 20-ին The Allman Brothers Band-ը ստացավ Legend Of Live Award մրցանակը Billboard Touring Awards-ի մրցանակաբաշխության ժամանակ Նյու Յորքում ։ Խմբին տվեցին արժանին, որպես «հյուրախաղերի մասնագետներ, որոնք երկարատև և լուրջ ազդեցություն են ունեցել համերգային ինդուստրիայի վրա» ։
2009 թվականին The Allman Brothers Band-ը նշեց հիմնադրման 40-ամյակը Группа дала серию концертов, приглашая музыкантов, которым приходилось играть с Дуэйном Оллманом. : Խումբը տվեց մի շարք համերգներ, հրավիրելով երաժիշտներին, ովքեր ստիպված էին նվագել Դուեյն Օլմանի հետ ։ Հրավիրված հյուրերի թվում էին Էրիկ Կլեպտոնը, որը երգեր կատարեց Layla and Other Assorted Love Songs ալբոմից, մասնակիցներ Grateful Dead-ը և Phish-ը, բլյուզմեն Բադի Գայը, ջազային թմբկահար Լեննի Ուայթը, ռեփ/քանթրի-ռոքեր Քիդ Ռոքը ։ Գրեգ Օլմանի փոքրաթիվ կազմում նա խմբի միակ երաժիշտ-հիմնադիրն էր ։
Զիկա տենդ
Զիկա տենդ, որը առաջացել է Զիկա վիրուսի միջոցով, նաև հայտնի է որպես Զիկա վիրուսային հիվանդություն կամ պարզապես Զիկա հիվանդություն ։ Դեպքերի մեծամասնությունը անախտանիշ են ընթանում։ Ախտանիշների առկայության դեպքում հիվանդությունը սովորաբար մեղմ է ընթանում և կարող է նմանվել Դենգե տենդին ։ Ախտանիշներից են՝ տենդ, աչքերի կարմրություն, հոդացավ, գլխացավ և մակուլոպապուլյար ցան ։ Ախտանիշները հիմնականում տևում են 7 օր ։ Տենդը չի առաջացրել որևէ մահվան դեպք նախնական վարակի ընթացքում ։ Հղիության ընթացքում մորից երեխային փոխանցվելու դեպքում կարող է հանգեցնել որոշ նորածինների միկրոցեֆալիայի և ուղեղի այլ ախտահարումների առաջացման  ։ Մեծահասակների մոտ վարակը կապված է Գիյեն-Բարե համախտանիշի (ԳԲՍ) հետ ։