cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուլի Շուբ
Մասնագիտական գործունեությունը
Նրա սեփական նվիրվածությունը Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի ոճին և մշակույթին ոչ մի կերպ չի ազդել նրա նկարչական աշխարհահայացքի վրա։ Մեծ է նրա դերը Վսեվոլադ Մեյերհոլդի «վերականգնողության» մեջ մոռացությունից երկար տարիներ անց. Յ. Գ. Շուբի ակտիվ մասնակցությամբ ՀԹՄ և «Արվեստ» հրատարկչություններում 1960-ակաան թվականներին թողարկվեցին «լռության դավադրությունը» ոչնչացնող հայտնի հրատարակումները խոշոր պատկերի շուրջը՝ «Հանդիպում Մեյերհոլդի հետ» ժողովածուն, հենց Վարպետի՝ Նինա Վելեխովայի կողմից գրված «Խոսելով Մեյերհոլդի հետ» երկհատոր ստեղծագործությունը։
1973 թվականին Յ. Գ. Շուբը տեղափոխվում է «Տեատր» ամսագիր, որտեղ աշխատել է մեկ քառորդ դարից ավել, սկզբից գլխավոր խմբագրի տեղակալ, իսկ 1992 թվականից՝ գլխավոր խմբագիր։ Նրա շնորհիվ ամսագիրը դարձավ երկրի գլխավոր մշակութային հրատարակչությունը՝ ոչ միայն հրապարակելով ներկայացումների գրախոսությունները և «արտացոլելով» ներկայացման պրոցեսը, այլ մեծապես ահրստակեցնելով այդ պրոցեսը։ Դասական երաժշտության, դասականի «արդիականացման» և այլնի մասին հայտնի քննարկումները, որոնք «Տեատրի» էջում ներկայացնում էին թատերական արվեստի լավագույն տեսաբանները և պրակտնիկները «լճացման», բայց թատրոնի համար բացառիկ բեղումնավոր 1970-1980-ական թվականներին, հաճախ ցանկացած ներկայացումից լինում էին ավելի պայծառ ու հետաքրքիր և հավերժ անցնում էին գեղարվեստական մտքերի պատմության մեջ։
Թաղվել է Մոսկվայում, Վաստրյակովսկիու պանթեոնում։
Ընտանիք
Յ. Գ. Շուբի կինը՝ Նինա Վելեխովան, ում հետ նրանք հանդիպել են նախքան Թատերական արվեստի ռուսական ինստիտուտ անցնելը և անցել են ամբողջ կյանքը՝ ձեռքը ձեռքին տված, եղել է թատերական առաջավոր քննադատ և 1950-1990 թվականների բանաստեղծ։
Յ. Շուբի և Ն. Վելեխովոյի որդին հայտնի լրագորղ Լեոնիդ Վելեխովն է։
Յ. Շուբի և Ն. Վելեխովոյի դուստրը թատերագետ Մարիաննա Շուբն է։
Հետաքրքիր փաստեր
Յուլի Շուբը անվանվել է այն հոր մոտ ընկերոջ՝ մենշևիկների առաջնորդ Յուլիա Մարտովի պատվին։ Մարտովը, ինչպես հայտնի է, մինչ գաղափարական պայթյունը եղել է Վ. Ի. Լենին-Ուիլյանովի ամենամոտ ընկերը և միակ մարդը, ում հետ Լենինը խոսում էր «դու»-ով։
Օրեխովո (գյուղ)
Օրեխովո  կամ Արասախու (աբխազ.` Арасаху, ორეხოვო) գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 350 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 78 մարդ, հիմնականում հայեր, աբխազներ և վրացիներ։ 1989 թվականին գյուղն ուներ 88 բնակիչ , մեծամասնությունը հիմնականում հայեր ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, եգիպտացորենի, ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց, գրադարան, ակումբ և բուժկայան։
Հայերը եկել են Սամսունի շրջակա գյուղերից` 1917 թվականին։
Անվանումը
Օրեխովո գյուղը 1948-1955 թվականներին կոչվել է Կակլիանի, իսկ 1992 թվականին, Աբխազիայի կառավարության որոշմամբ, վերանվանվել է Արասախու ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Երեխայի ժպիտ
Երեխայի ժպիտ (Το Χαμόγελο του παιδιού), կամավորական, ոչ առևտրային, մանկական բարեկեցության ապահովման կազմակերպություն Աթենքում, Հունաստանում։
Հիմնադրում
1995 թվականին մեծ թվով մարդիկ Հունաստանում դիտել են «Կարմիր քարտ» հեսռուստաշոուն, որը ցույց էր տալիս 10-ամյա Անդրեաս Ջիանոպոուլոսի 18-ամսյա պայքարը, որը պայքարում էր կյանքի համար` լուրջ հիվանդության դեմ։ Սա առիթ է դարձել«Երեխայի ժպիտ» կազմակերպության հիմնադրման համար ։
Գործունեություն
Երեխայի ժպիտը կազմակերպում է տոնավաճառներ, համերգներ , մշակութային և սպորտային միջոցառումներ, որոնք նպատակ ունեն օգնելու կարիքավոր երեխաներին ու նրանց ընտանիքներին ։
Հիմնադրամներ
Կազմակերպությունը ֆինանսապես աջակցություն է ստանում հիմնականում հունական և արտասահմանյան մի շարք ընկերություններից։ Հունական ոստիկանությունը և «Elpida»-ն (հուն.` Հույս) այն կազմակերպություններից են, որ աջակցել են Երեխայի ժպիտին։
Միջազգային գործընկերներ
Երեխայի ժպիտը յամագործակցում է այնպիսի միջազգային կազմակերպությունների հետ, ինչպիսիք են Կորած երեխաների միջազգային կենտրոնը (ICMEC ), Child Help Online, European Federation for Street Children և ամերիկյան National Center for Missing and Exploited Children կազմակերպությունները։
2010 թվականի հոկտեմբերին ICMEC-ի և «Երեխայի ժպիտի» միավորումից ձևավորվել է The Southeastern European Centre for Missing and Exploited Children կազմակերպությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 հիմնադրումներ Հունաստանում Կատեգորիա:1995 հիմնադրված կազմակերպություններ
Թիմար (այլ կիրառումներ)
Թիմար, կարող է վերաբերել՝
Թիվի (այլ կիրառումներ)
Թիվի, կարող է վերաբերել՝
Թիքմա (այլ կիրառումներ)
Թիքմա, կարող է վերաբերել՝
Հայերի ցեղասպանությունը հեռանկարում
«Հայերի ցեղասպանությունը հեռանկարում» («The Armenian Genocide in Perspective»), զանգվածային ոչնչացման ու ցեղասպանության վերաբերյալ 1982-ին Թել Ավիվում (Իսրայել) տեղի ունեցած միջազգային կոնֆերանսի նյութերի ժողովածու։ Հրատարակվել է 1986-ին (2-րդ տա. 1987) ԱՄՆ-ում, պրոֆեսոր Ռիչարդ Հովհաննիսյանի խմբագրությամբ։ ժողովոում թուրք, կառավարության 1915-23-ի իրականացրած հայերի ցե ղասպանությունը հետազոտվում է պատմության, քաղաքագիտության, գրականագիտության, հոգեբանության առումով։
Ռ. Հովհաննիսյանի առաջաբանում տրվում է պատմական տարբեր աղբյուրների (ցեղասպանության զոհերի և ականատեսների վկայություններ), ինչպես նաև այդ հարցին նվիրված հատուկ գրականության վերլուծությունը։ Ռ. Հովհաննիսյանը հատկապես ընդգծում է հայերի ցեղասպանության քննարկումը խափանելու կամ ընդհանրապես կոնֆերանսը ձախողելու նպատակով այն կազմակերպողների ու Իսրայելի կառավարության վրա ճնշում գործադրելու Թուրքիայի պաշտոնական շրջանների փորձը, որը, սակայն, հաջողություն չունեցավ, «Բարոյական ու մարդասիրական պահանջները գերակա նկատվեցին քաղաքական շահերի նկատմամբ»։
Երկրորդ առաջաբանի հեղինակը՝ զանգվածային ոչնչացման և ցեղասպանության միջազգային կոնֆերանսի (Երուսաղեմ) տնօրեն, հոգեբանության պրոֆեսոր Ի. Չառնին, հատկապես ընդգծում է հայերի ցեղասպանության գիտական ուսումնասիրման հրատապությունը՝ հանուն անկախության ու ինքնիշխանության բոլոր ժողովուրդների պայքարի առումով, ի շահ ժողովրդավարության ուղիով մարդկության զարգացման։
Պրոֆ. Ռ. Հովհաննիսյանի «Հայկական հարցի պատմությունը 1878-1923 թթ.» և սոցիոլոգ Լեո Կապերի (ԱՄՆ) «Հայերի ցեղասպանությունը Թուրքիայում 1915-1917 թթ.» հոդվածները նվիրված են հայկական հարցի և հայերի ցեղասպանության դիվանագիտական պատմությանը։ Հոդվածներում լայնորեն են օգտագործված Յո. Լեփսիուսի, Հ. Մորգենթաուի, Ջ. Բրայսի և ուրիշներ երկերը, ինչպես նաև տարբեր երկրների դիվանագիտական ծառայությունների ներկայացուցիչների, միսիոներների և այլոց վկայությունները։
Վիգեն Գուրոյանի (ԱՄՆ) «Հավաքական պատասխանատվություն, պաշտոնական խնդրագիր», Ռ. Հովհանիսյանի «Հայկական ցեղասպանությունը և նրա ժխտման օրինակները», ինչպես նաև Մարջըրի Հուսեփյան-Դոբկինի (ԱՄՆ) «Ներեցեք, ի՞նչ ցեղասպանություն։ Լուրեր Թուրքիայից 1915-23 թթ.» հոդվածներում հետազոտվում է թուրքական բոլոր կառավարությունների (երիտթուրքական հեղաշրջումից մինչև մեր օրերը) հայերի ցեղասպանության ժխտման ու կեղծման քաղաքականությունը։ Հեղինակները փաստարկումներով ցույց են տալիս, որ Օսմանյան կայսրությունում և Քեմալի կառավարման օրոք հայերի ցեղասպանության փաստը չընդունելը Թուրքիայի ներկա կառավարողներին ևս դարձնում է այդ ոճրագործության մեղսակիցը։
Երկու ցեղասպանությունների՝ հրեաների՝ նացիստական Գերմանիայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1939-1945), և հայերի՝ Թուրքիայում առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, համեմատական ուսումնասիրությանն են նվիրված Ռ.Հ. Դոքմեջյանի (ԱՄՆ) «Ցեղասպանության որոշիչները. հայերի և հրեաների դեպքերի վերլուծության օրինակով» և Ռոբերտ Մելսոնի (ԱՄՆ) «Սադրանք թե՞ ազգայնականություն. 1915 թվականի հայերի ցեղասպանության քննական վերլուծություն» հոդվածները։
Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Հայերի ցեղասպանությունը հեռանկարում
Սպարտակ Խաչատրյան
Սպարտակ Կարապետի Խաչատրյան, հայ ինժեներ-գյուտարար, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ինժեներ, ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից, մարտական փառքի բազմակի շքանշանակիր և մեդալակիր։ «Երևաննախագիծ» ինստիտուտի տնօրեն (1977-1982)։
Գործունեություն
Սպարտակ Խաչատրյանն ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1977-1982 թվականներին ղեկավարել է «Երևաննախագիծ» ինստիտուտը։ Ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել «Հայհիդրոէներգանախագիծ» ինստիտուտում, այնուհետև ղեկավարել է «Էներգացանցնախագիծ» ինստիտուտը, եղել նախագծման հայկական բաժնի ղեկավար, ապա նույն ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն, Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահի տեղակալ նախագծման ու շինարարության գծով, «Հայէլեկտրասարքավորում» ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ գիտության գծով։
Մասնակցել է Սևան-Հրազդան ՀԷԿ-ի նախագծման աշխատանքներին, կազմել է Երևան քաղաքի էլեկտրամատակարարման առաջին նախագիծը, ստեղծել ստորգետնյա հաղորդակցման միջոցները կոռոզիայից պաշտպանող Հայաստանում առաջին լաբորատորիան, նախագծել և զարգացրել է էլեկտրահամակարգերը Հայաստանում և Սարատովի շրջանում, բացառիկ սարքեր, սարքավորումներ է մշակել ու պատրաստել ԽՍՀՄ-ի ողջ տարածքի և Արևելյան Եվրոպայի սոցերկրների էլեկտրահամակարգերի համար, զբաղվել է բնակարանաշինական, քաղաքացիական և վարչական կառույցների, ինչպես նաև՝ մետրոպոլիտենի զարգացման սխեմայի նախագծմամբ ու այլ աշխատանքներով։
Օխտաշ
Օխտաշ, գետակ Ճորոխի ավազանամ, նրա աջակողմյան Օլթիի գետ վտակի օժանդակը։ Վերջինիս մեջ է թափվում Օլթի գետից 23 կմ հյուսիս։ Ավազանի մեծ մասն անտառապատ է։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետեր
Թիֆենբախ (այլ կիրառումներ)
Թիֆենբախ, կարող է վերաբերել՝
Բեյթ Յաշուտի շրջան
Բեյթ Յաշուտի շրջան (ناحية بيت ياشوط), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Լաթակիայի մարզում։ Հանդիսանում է Ջաբլեի գավառի վեց շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Բեյթ Յաշուտ քաղաքը։
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 10,086 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 63.21 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ջաբլեի գավառ
Որովհետև ես այդպես եմ ուզում
«Որովհետև ես այդպես եմ ուզում» (Because I Said So), ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգություն, 2007 թվական, ռեժիսոր Մայքլ Լեման։
Պատմություն
Ֆիլմը պատմում է հզոր կնոջ մասին, ով ամեն կերպ փորձում է դասավորել իր երեք աղջիկների անձնական կյանքը, ովքեր բաժանվել են իրենց ընկերներից։
Քննադատություն
Ֆիլմը հիմնականում բացասական գնահատականների արժանացավ, նրա վարկանիշը Rotten Tomatoes կայքում կազմել է 5%, արդյունքում այդ կայքի տվյալների համաձայն ֆիլմն արժանացել է Moldy Томатный Award մրցանակին, դառնալով ամենավատ ֆիլմը ։ Ուիլյամ Բուտը Վաշինգտոն Փոստից նույնպես ֆիլմը անվանվել է 2007 թվականի ամենավատ պատկերը ։ Դայան Կիտոնը իր դերի համար առաջադրվել էր «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի որպես վատագույն դերասանուհի ։
Ջեյմս Բերարդինելլին ReelViews-ից ֆիլմը անվանել է « B պլանի պատվիրված ռոմանտիկ կատակերգություն» ։ Սակայն նման բնութագիրը դատավճիռ չէ ֆիլմի համար, եթե սցենարում առկա է մինիմալ ինտելեկտ, իսկ դերակատարները համապատասխանում են իրենց կերպարներին։ Նրա կարծիքով «Որովհետև ես այդպես եմ ուզում» ֆիլմը օժտված է հենց այդպիսի հաջողված համադրությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Օխնակա ջուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գետեր Կատեգորիա:Շաղվարդ գետի վտակներ
Կաստելբոտաչո
Կաստելբոտաչո (Castelbottaccio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 422 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 38 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոսմեն
«Ռոսմեն» (Росмэн), գրքերի խոշոր հրատարակչություն Ռուսաստանում։ Ստեղծվել է 1992 թվականին։ Գրքերի վաճառքում ունի առաջնային դիրք։ 2008 թվականից հրատարակում է միայն մանկական գրականություն, ռուսական շուկայում համարվում է գլխավորը երեխաների համար գիտաճանաչողական գրականության մեջ։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել որպես Ջոան Ռոուլինգի Հարի Փոթերի գրքի և Գրիգորիա Օսթերի («Վնասակար խորհուրդներ», 1991 թվական) բեսթսելերի առաջին հրատարակիչ։ Ռուսաստանում ունի յուրահատուկ իրավունք հրատարակելու՝ Պամելա Թրևերսի գիրքը Մերի Փոփինսի մասին, Բեատրիս Փոթերի Նապաստակ Փիթերի մասին, Զդենեկա Միլլերի Կրոտիկի մասին, Անդրեյա Ուսաչևայի շատ գրքեր։
Գրքեր երեխաների համար
«Ռոսմենի» առաջին խոշոր մանկական գրքային ծրագիրը դարձավ «Մեծ մանկական գրադարանը» (ավարտված չէ)։ 1998-2004 թվականներին այնտեղ հրատարակվել է ընդամենը 29 հատոր։ Այդ շարքում հրատարակվել են՝ Դ. Դեֆոյի, Վ. Սքոթի, Ջ. Ֆ. Կուպերի, Ժ. Վեռնի, Մ. Տվենի, Ռ. Լ. Սթիվենսոնի, Հ. Ռ. Հագարդի, շարքում ընդգրկվեցին նաև համեմատաբար հազվադեպ հրատարակվող՝ Ջ. Քրյուսի, Ֆ. Մոուետի, Յուրի Կովալյայի ստեղծագործությունները։ Այդ շարքում արժեքվոր դեր ունեցան որակյալ գունային պատկերազարդումները, որոնք նկարվել են պրոֆեսիոնալ նկարիչ պատկերազարդողների կողմից։
Ռուսաստանի հրատարակչության ասոցացիայի որոշմամբ 2001 թվականի ապրիլի 19-ից, «2000 թվականի լավագույն գրքերը» մրցույթի արդյունքներով, «Մեծ մանկական գրադարան» շարքի մանկական գրքերի լավագույն նկարչական կազմելու և պոլիգրաֆիկ ներկայացնելու համար «Ռոսմենը» պարգևատրվեց պաշտոնական դիպլոմով։
2008 թվականից «Ռոսմենը» սկսեց հրատարակել միայն երեխաների համար, հրատարակային պորտֆելը ներառում է համարյա 3000 մանկական գիրք։ Ասորտիմենտում հիմնականում ներկայացվում է «Մաշան և արջը», «Սմուրֆերը», «Ճանապարհորդուհի Դաշան», PeppaPig, WinX Club, Disney, Monster High, Barbie, «Սոյուզմուլտֆիլմ», «Բարի գիշեր, փոքրիկներ» բրենդները։
0-3 տարի արտադրություն
3-7 տարի արտադրություն
Հանրագիտարաններ փոքրերի համար և գիտա- ճանաչողական գրքեր դպրոցականների համար, պատկերազարդ գրականություն, բանաստեղծություններ, դասական ստեղծագործություններ և ժամանակակից հեղինակների գրքեր, պատկերազարդ գրքեր ինքնուրույն ընթերցանության համար, զանազան ճանաչողական և ուսուցանող գրքեր և դպրոցի նախապատրաստական գրքեր, ճանաչողական խաղեր, գրենական պիտույքներ։
7-10 տարվա գրքերը
Գրքեր դեռահասների համար (10-16 տարի) Ռուսական և արտասահմանյան հեղինակների ֆենտեզի ժանրի հայտնի վեպերը. Նատալի Շերբի՝ «Часодеи», Եվգենիա Գագլոևի՝ «Հայելի», Ալեքսանդր Անդերսոնի՝ «Էլիղզիում», Մարինա և Սերգեյ Դյաչենկոյի «Կենտավրի պատմությունը», Քրիստոֆեր Պաոլինի «Էրագոն», գրքեր Հարի Փոթերի մասին՝ «Լեգենդի ծնունդը» և «Հարի Փոթեր.Կախարդական աշխարհ. Լեգենդի պատմությունը»։
Հարի Փոթեր
Ջ. Ք. Ռոուլինգի Հարի Փոթերի մասին գրքերի շարքը հրատարակության ամենահայտնի ծրագրերից է։ Հրատարակվել են բոլոր 7 գրքերը։ Վերջին՝ յոթերորդ գիրքը վաճառքի է դուրս եկել 2007 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ 2013 թվականի հունիսից «Ռոսմենը» դադարեց հրատարակել Ջոան Ռոուլինգի Հարի Փոթերի մասին գրքերը, որոշելով կենտրոնանալ ռուսական գրականության վրա։ Բոլոր իրավունքները փոխանցվեցին «Մահաոն» հրատարակությանը։ Ներկա պահին «Ռոսմեն» հրատարակությունը հրատարակում է միայն Հարի Փոթեր ֆիլմի մասին գրքերը (ստուդիա Warner)՝ «Լեգենդի ծնունդը» և «Հարի Փոթեր. Կախարդական աշխարհ. Լեգենդի պատմությունը»։
2001- 2013 թվականներին «Ռոսմենը» հրատարակել է Հարի Փոթերի մասին հետևյալ գրքերը՝
Լրացուցիչ հրատարակություններ
Այլ նախագծեր
Բացի [Ջոան Ռոուլինգի ստեղծագործություններից, «Ռոսմենը» ռուս ընթերցասերներին ներկայացրել է այլ շատ հայտնի գրողների. Ֆիլիպ Պուլլմանին, Կորնելիա Ֆունկե, Բեատրիս Փոթեր, Քրիստթեֆեր Պաոլինին, Պյերդոմինիկո Բակալարիոյին, Միշել Պեյվերին, Ֆրանչեսկա Սայմոնին և այլոց։
Բացի հայտնի գրողների գրքերից հրատարակությունը նոր ռուս հեղինակների հետ զարգացնում է տարբեր ծրագրեր։ 2009 թվականից հրատարակությունը անց է կացնում «Նոր մանկական գիրք» ամենամյա համառուսական գրական մրցույթը, որը Ռուսաստանում ամենախոշորն է մասնակիցների թվով։ Մրցույթի գլխավոր մրցանակը՝ գրքերի հրատարակությունը «Ռոսմենի» կողմից։ «Նոր մանկական գիրք» մրցույթի լաուրեատների՝ Նատալիա Շերբի, Եվգենիա Գագլոևի, Ալեքսանդրա Անդերսոնի գրքերը դարձան բեսթսելերներ։
Մրցույթ «Նոր մանկական գիրք»
«Նոր մանկական գիրք» մրցույթը մանկական և պատանեկան գրականության ամենամյա համառուսական մրցույթ է, Ռուսաստանում այդ տիպի խոշոր մրցույթներից մեկն է։ Ստեղծվել է 2009 թվականին «Ռոսմեն» հրատարակչության կեղմից։ Հրատարակվել են հաղթող-գրքերը, մրցանակակիրները, որոնց շարքում է նաև՝ «Часодеи», «Հայելի», Էլիզիում, «Ճամփորդները», «Мутангелы», «Ողջերը» և «Նվիատուներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Հրատարակչություններ
Օտրադնոյե (Աբխազիա)
Օտրադնոյե  կամ Աձափշ (նախկինում` Սիխարուլո, աբխազ.` Адзапщ, ოტრადნოე), գյուղ Աբխազիայի Գագրայի շրջանում, Գագրայից 3 կմ արևելք: Գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մ բարձրության վրա:
Բնակչությունը
1959 թվականին գյուղն ուներ 214 բնակիչ, հիմնականում հայեր : 1989 թվականին գյուղն արդեն ուներ 1055 բնակիչ, մեծամասնությունը հայեր, նաև վրացիներ և աբխազներ :
Բնակիչներն զբաղվում են ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ և շերամապահությամբ: Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց և բուժկայան:
Հայերը եկել են Սամսունի շրջակա գյուղերից` 1900 թվականին:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
Սոֆյա Բուտելա
Սոֆիա Բուտելա (Sofia Boutella, ), ֆրանսիացի պարուհի և դերասանուհի, համարվում է Nike ընկերության դեմքը ։
Կենսագրություն
Սոֆիա Բուտելան ծնվել է 1982 թվականի ապրիլի 3֊ին Ալժիրի Բաբ֊Էլ֊Ուեդ քաղաքում։ Նրաա հայրը կոմպոզիտոր Սաֆի Բուտելան է։ 5 տարեկանից նա զբաղվում էր բեմադրությամբ։ 10 տարեկանում նրա ընտանիքը տեղափոխվեց Ֆրանսիա։ Դպրոցում Սոֆիան զբաղվում էր գեղարվեստական մարմնամարզությամբ (Ֆրանսիայի առաջնությունում զբաղեցրել է 2֊րդ հորիզոնականը) ։
Բլանկա Լիի հետ աշխատել է բեմադրությունների վրա (աշխատանքներից են Daft Punk֊ի «Around the world» երգի տեսահոլովակի բեմադրությունը), նկարահանվել է գովազդային տեսահոլովակներում։ 2002 թվականին նկարահանվել է «DJ: Le Defi», հետագայում «Permis d’aimer» և «Les Cordier: juge et flic» ֆիլմերում։
2005 թվականին նկարահանվել է «Nikewoman» գովազդային հոլովակում, իսկ 2006 թվականին դարձել է Nike ապրանքանիշի դեմքը։
2009 թվականին նրանք հրավիրել են Մայքլ Ջեքսոնին պարային խումբ, սակայն նա ստիպված եղավ հրաժարվել, քանի որ այդ շրջագայության ամսաթիվը համապատասխանում էր Մադոննայի շրւագայության հետ։
2011 թվականի փետրվարին նկարահանվել է Մայքլ Ջեքսոնի մահվանից հետո նկարահանված «Hollywood Tonight» երգի տեսահոլովակում։
2012 թվականին նկարահանվել է «Փողոցային պարեր 2», որտեղ նա մարմավորում է Եվային, մի աղջկա, ով ֆիլմի գլխավոր հերոսին լատինոաերիկան պարեր է սովորեցնում և օգնում է նրան հաղթել պարային մրցաշարում։ 2015 թվականին նկարահանվել է «Քինգսման․ գաղտնի ծառայություն» ֆիլմում ։ 2016 թվականին նկարահանվել է «Սթարտրեկ։ Անվերջություն» ֆիլմում։ 2017 թվականին Թոմ Կրուզի հետ միասին նկարահանվել է «Մումիա» ֆիլմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ
Արթուր Մարտիրոսյան (ոստիկան)
Արթուր Արտավազդի Մարտիրոսյան, պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության պետի տեղակալ, ոստիկանության գնդապետ։
Կենսագրություն
Արթուր Մարտիրոսյանը 2000 թվականին ավարտելով ՀՀ ՆԳՆ բարձրագույն դպրոցը նշանակվել Շիրակի մարզային ՆԳ վարչության Ախուրյանի ՆԳ բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազորի, որից հետո հետախուզության գծով օպերլիազորի պաշտոնին, ապա՝ 2010-2011 Ախուրյանի ՆԳ բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ։ 2011-ից 2012 թվականներին՝ Շիրակի մարզային վարչության Գյումրիի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ։
2012-ից 2014 թվականներին՝ Շիրակի մարզային վարչության Գյումրիի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։
2014-ից 2015 թվականներին՝ Արմավիրի մարզային վարչության Արմավիրի բաժնի պետի անձակազմի գծով տեղակալ։
2015-ից 2016 թվականներին՝ Շիրակի մարզային վարչության Գյումրի քաղաքի Մուշի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։
2016-ից 2018 թվականներին՝ Շիրակի մարզային վարչության Գյումրի քաղաքի Մուշի բաժնի պետ։
2018 թվականին՝ Արմավիրի մարզային վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ։
2018-ից 2019 թվականներին՝ Կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետի 1-ին տեղակալ (2019 թվականի օգոստոսի 27-ից կատարում է գլխավոր վարչության պետի պարտականությունները)։
Հայաստանի Հանրապետության նախագահի 2019 թվականի նոյեմբերի 27-ի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանության պետի տեղակալի պաշտոնին։
Պարգևատրվել է մի շարք գերատեսչական մեդալներով և կրծքանշաններով։
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ոստիկաններ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ
Թիավարների նախաճաշը (նկար)
Թիավարների նախաճաշը (Le Déjeuner des canotiers, Luncheon of the Boating Party), ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի (Pierre-Auguste Renoir, 1841-1919) կտավը, որ նկարվել է 1880-1881 թվականներին։
Պատմություն և նկարագրություն
1881 թվականի փետրվարին նկարը Ռենուարից գնել է ֆրանսիացի հայտնի հավաքորդ Պոլ Դյուրան-Ռյուելը (Paul Durand-Ruel)՝ վճարելով 15000 ֆրանկ, ինչը բավականին մեծ գումար էր այն ժամանակվա համար ։ Դյուրան-Ռյուելի մահից հետո՝ 1923 թվականին, նրա որդիները նկարը 125 000 դոլարով վաճառել են ամերիկացի հայտնի հավաքորդ Դունկան Ֆիլիպսին (Duncan Phillips), ինչից հետո այն մնացել է նրա հավաքածուում ։ 1930 թվականին Դունկան Ֆիլիպսի հավաքածուն տեղափոխվել է Վաշինգտոնի Dupont Circle շրջանում գտնվող շենքը, որն այդ ժամանակից ի վեր օգտագործվում է որպես նկարչության թանգարան՝ Ֆիլիպսի հավաքածու (The Phillips Collection) :
Կտավը նկարվել է Ֆուրնեզ տանը, որ տեղակայված է Սենա գետի կղզիներից մեկում՝ Շատուում, որ գտնվում է Փարիզից արևմուտք։ Ռենուարը սիրել է այդ վայրն ու այդտեղ է նկարել իր մի քանի կտավները։ Նկարում փաստացիորեն պատկերված է ընկերների հավաքույթ։ Տիրում է ուրախ, անկաշկանդ տրամադրություն, չկա ցուցամոլության ոչ մի դրսևորում, բոլորը գտնվում են բնական վիճակներում, պատահական կեցվածքով ։ Բազրիքից այն կողմ երևում է խիտ բուսականություն, որի հետևում կարելի է տեսնել Սենան։
Կտավում Ռենուարը նկարել է իր բազմաթիվ ընկերների ու ծանոթների    ։
Նկարը որպես մոտիվ է ծառայել ֆրանսիական «Le vernis craque» սերիալի համար, որ նկարահանել է ռեժիսոր Դանիել Ժանոն 2011 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռենուարի նկարներ Կատեգորիա:1880 նկարներ Կատեգորիա:1881 նկարներ
WebԾիրան համահայկական օնլայն կինոփառատոն
WebԾիրան, համահայկական օնլայն կինոփառատոն, որը անցկացվում է ամեն տարի։ Հիմնվել է 2011 թվականին։
Փառատոնի գլխավոր հովանավորն է հանդիսանում VivaCell-MTS-ը։
Փառատոնի պատմությունը
2011 թվականին «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնը Webtv.am ինտերնետային հեռուստատեսության հետ համատեղ հիմնել են WebԾիրան առաջին համահայկական առցանց կինոփառատոնը։ Ծրագրի համահիմնադիրներից մեկը, A. M. Media Production և webtv.am ինտերնետային հեռուստատեսության տնօրեն Արայիկ Մանուկյանը տեղեկացրեց, որ փառատոնին կարող են մասնակցել ցանկացած ֆորմատի ֆիլմեր ։
Անվանակարգերը և մրցանակները
WebԾիրան կինոփառատոնի ֆիլմերը կարող են նկարահանված լինել ցանկացած տեխնիկական որակով և միջոցներով։ Մրցույթին կարող են մասնակցել Հայաստանի և արտերկրի բոլոր հայ կինոգործիչները։ Ժանրային որևէ սահմանափակում չկա։ Առաջին տեղի համար սահմանված է դրամային մրցանակ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ Կատեգորիա:Կինոփառատոներ Հայաստանում Կատեգորիա:Ամենամյա իրադարձություններ Հայաստանում Կատեգորիա:2011 հիմնադրումներ Հայաստանում
Ջաբլեի շրջան
Ջաբլեի շրջան (ناحية جبلة), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Լաթակիայի մարզում։ Հանդիսանում է Ջաբլեի գավառի վեց շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Ջաբլե քաղաքը։
2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 107,064 մարդ ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 91.51 քառ.կմ տարածք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ջաբլեի գավառ
Շավարշ Հովհաննիսյան
Կենսագրություն
Հովհաննես Շավարշը ծնվել է 1908 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ Մասնագիտական կրթությունը ստացել է Լենինականի նկարչական ստուդիայում։ 1925-1928 թթ. սովորել է Երևանի գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում։ 1925 թվականից հանդես է եկել հանրապետական մամուլում և այլ հրատարակություններում, սկզբում՝ որպես զարդանկարիչ և ծաղրանկարիչ, ապա՝ նաև որպես պատկերազարդող։ Աշխատել է գրքի նկարազարդման, հաստոցային գրաֆիկայի, երգիծական պլակատի բնագավառներում։ Լավագույն աշխատանքներից են Ա. Լիսիցյանի «Աբու Հասանի մաշիկները» (1950), Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ» (1950), Եղիշե Չարենցի «Խմբապետ Շավարշը» (1956) և «Երկիր Նաիրի» (1958) գրքերի նկարազարդումները, «Երիտասարդ բանվորի դիմանկարը» (1930), «Հոկտեմբերի դիրքերում» (1933) գրաֆիկական գործերը, «Ֆաշիստական գեներալի արկածները» (1944) պլակատը։ 1961 թվականին Երևանում բացվել է անհատական ցուցահանդես։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Հայ ֆիդայական շարժում
Հայ հայդուկային շարժում, ֆիդայական շարժում, թուրքական բռնատիրության դեմ արևմտահայերի ազգային-ազատագրական զինված պայքարի ձև։ Ձևավորվել է 19-րդ դարի 80-ական թվականների կեսին։ Սկզբնական շրջանում հստակ քաղաքական նպատակներ չուներ։
Շարժման խնդիրը
Խնդիրն էր պաշտպանել հայ բնակչությանը թուրք հարստահարիչների ոտնձգություններից, վրեժխնդիր լինել նրանց կամայականություններին ու չարագործություններին զոհ դարձող արևմտահայ աշխատավորի համար։ Հայդուկների գործողությունները տարերային էին ու ցրված։ Հայերի կյանքը, կայքն ու արժանապատվությունը պաշտպանելիս ֆիդայիները միշտ ստացել են ժողովրդի օգնությունը։ Նրանց շարքերը մշտապես լրացրել են պայքարին զինվորագրված հայրենասեր նոր երիտասարդներ։ Հայ մարտիկներն աչքի են ընկել համարձակությամբ ու անձնազոհությամբ, հաճախ, կռվի բռնվելով թշնամու գերակշիռ ուժերի հետ, դիմակայել են ու հաղթել։ Դա ոգևորել է հայ բնակչությանը՝ զինված պայքարի ելնելու հարստահարիչների դեմ։
Հայդուկային առաջին խմբեր
Հայ հայդուկային առաջին խմբերն առաջացել են Տարոնում, Վասպուրականում, Կեսարիայում և Արևմտյան Հայաստանի այլ վայրերում։ Առավել հայտնի էին Մարգար Վարժապետի, Արաբոյի, Ռ.Շիշմանյանի (Դերսիմի քեռի), Գ.Արխանյանի (Մնձուրի Առյուծ), Ա.Աչըքպաշյանի, Մինասօղլու խմբերը, Մեծ և Փոքր «Չելլոները» և ուրիշներ։ Այս շրջանում հայդուկների որոշ ղեկավարներ (Ա.Աչըքպաշյան և ուրիշներ) փորձեր են արել համաձայնեցնել կամ նույնիսկ միավորել անջատ-անջատ ֆիդայական խմբերի գործողությունները։ Սակայն աշխատանքներն այդ ուղղությամբ հետևողական չէին և շոշափելի արդյունք չեն տվել։ Հաջողություն չի ունեցել և չի իրականացել որոշ հայ գործիչների գաղափարը դաշինք հաստատել Օսմանյան կայսրությունում ոչ թուրք ժողովուրդների, մասնավորապես քրդերի, ազգազատագրական շարժման հետ։ Հայդուկները որոշակի աշխատանք են կատարել՝ ամրապնդելու կապերը հայ ժողովրդի երկու հատվածների միջև, նրանցից շատերը այցելել են Թիֆլիս, տեսակցել արևելահայ նշանավոր գործիչների հետ, նրանց օգնությամբ զենք ու զինամթերք ձեռք բերել, կամավորներ հավաքագրել Արևմտյան Հայաստան ուղարկելու համար։ 1880-1890-ական թթ. կովկասահայ երիտասարդների, ինչպես նաև Ռուսաստանում ապրող հայերի շրջանում մեծացել է հետաքրքրությունն արևմտահայերի ազատագրական պայքարի հանդեպ, և գնալով ծավալվել է օգնության շարժումը։ Շատ հայ երիտասարդներ, գլխավորապես ուսանողներ, գալիս էին Թուրքիային մոտ կամ սահմանակից շրջաններ (Ալեքսանդրապոլ, Կարս, Երևան, Իգդիր, Ախալցխա և այլն), կազմում հայդուկային խմբեր և զենք ու զինամթերքով փորձում անցնել Արևմտյան Հայաստան, հայտնի են Վարդան Գոլոշյանի, Սարգիս Կուկունյանի ձեռնարկները։ Կազմակերպվել են նաև զինատար խմբեր, որոնք զենք էին փոխադրում Ռուսաստանից, Անդրկովկասից, Պարսկաստանից։
Հայ հայդուկային շարժման 2-րդ փուլ
1890-ական թթ. սկզբից Արևմտյան Հայաստանում նոր թափ է ստացել ազատագրական շարժումը, զինված ելույթներն ու ինքնապաշտպանական մարտերը, ինչը պայմանավորված էր հայ ազգային կուսակցությունների՝ հնչակյան կուսակցության և հայ հեղափոխական դաշնակցության ստեղծումով ու Արևմտյան Հայաստանում նրանց կազմակերպությունների առաջացումով (Հայ հայդուկային շարժուման 2-րդ փուլ)։ Եվ քանի որ ազգային կուսակցությունները ծնվել էին հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարի հետևանքով, և նրանց հիմնական նպատակն էր հայկական հարցի լուծումը՝ Արևմտյան Հայաստանի ազատագրումը, ուստի պետք է համագործակցեին այնտեղ գործող հայդուկային խմբերի հետ՝ շարժմանը տալով համազգային բնույթ։ Սկզբից ևեթ կուսակցությունները ֆիդայիներին համարել են իրենց մարտական ուժը, իսկ ֆիդայիները պատրաստ էին ընդունել ազգային կուսակցությունների գաղափարական ղեկավարությունը։ Հայդուկային շարժումը, որ սկզբնավորվել էր անկախ հայ քաղաքական կուսակցություններից, հետագայում զարգացավ նրանց ղեկավարությամբ։
Համագործակցություն կուսակցությունների հետ
Ֆիդայիների հարելը հնչակյաններին կամ դաշնակցականներին սկզբնական շրջանում պայմանավորված էր նրանով, թե այդ կուսակցություններից որն էր ավելի ազդեցիկ Արևմտյան Հայաստանի այս կամ այն շրջանում։ Քիչ չեն դեպքերը, երբ ֆիդայիները նախ գործակցել են հնչակյանների, ապա դաշնակցականների հետ։ Հետագայում՝ 19-րդ դարի 90-ական թթ. 2-րդ կեսից դաշնակցությունը, դառնալով ավելի ազդեցիկ, ղեկավարեց հայդուկային շարժումը, և մեծ թվով ֆիդայիներ դարձան դաշնակցության անդամ։ Լայնորեն ծավալվում էր ֆիդայական շարժումն Արևմտյան Հայաստանի շատ շրջաններում և Կիլիկիայում։
Հայերի ինքնապաշտպանությունը
Երբ սուլթան Աբդուլ Համիդ 2-րդը ձեռնամուխ եղավ Թուրքիայում հայ բնակչության զանգվածային բնաջնջմանը (Հայկական կոտորածներ 1894-1896), ֆիդայիներն ակտիվորեն մասնակցեցին հայերի ինքնապաշտպանությանը (Խլաթ,  Սասուն, Վան, Շապին Գարահիսար և այլն)։ Հայդուկների հաջող գործողությունները նորից հույս ներշնչեցին Արևմտյան Հայաստանում ընդհանուր ապստամբության նախապատրաստման և անցկացման, ինչպես նաև սուլթանական բռնության դեմ կայսրության բոլոր ճնշված ժողովուրդների միացյալ ճակատ ստեղծելու համար։ Այս գաղափարը պաշտպանեցին դաշնակցական որոշ գործիչներ։ Սակայն քրդերի հետ միություն կազմելու փորձն արդյունք չտվեց։ Ավելին, Թուրքիայի կառավարող շրջաններին հաջողվեց իրենց կողմը քաշել քուրդ ցեղերին ու ցեղապետներին ընդդեմ հայերի։ Պայքարի հիմնական ուժը դարձյալ զինված հայդուկային խմբերն էին, որոնք համառ դիմադրություն էին ցույց տալիս թուրք ու քուրդ հրոսակներին, մարդասպաններին, «ջանբեզարների» ավազակախմբերին (Բաբշենի կռիվ 1898, Խաստուրի կռիվ 1899, Սպաղանքի կռիվներ 1899, 1900, Ցրոնքի կռիվ 1899, Բերդակի կռիվ 1901, Նորշենի կռիվ 1901, Առաքելոց վանքի կռիվ 1901)։ Հայդուկային շարժման պոռթկում էր 1904-ի Սասունի ապստամբությունը։ Այս շրջանում հանդես եկան ժողովրդի մեջ մեծ համբավ հանած ֆիդայիներ Աղբյուր Սերոբը, Անդրանիկը, Գևորգ Չավուշը, Նիկոլ Դումանը, Ժիրայրը, Հրայրը, Սպաղանաց Մակարը և ուրիշներ։ Նրանցից շատերը հերոսաբար ընկան անհավասար մարտերում՝ ժողովրդի մեջ թողնելով բարի հիշատակ։
Հայդուկային շարժումները 20-րդ դարի սկզբին
20-րդ դարի սկզբին շարունակվում էր Կովկասից և Իրանից զենքի ու զինամթերքի փոխադրումն Արևմտյան Հայաստան։ Խմբերը կազմակերպում, հանդերձավորում և զինում էին հայ ազգային կուսակցությունները։ Այդ ճանապարհին, սակայն, խոչընդոտ էին ինչպես թուրքերը, այնպես էլ ռուս, սահմանապահ իշխանությունները, ինչի հետևանքով այդ ձեռնարկումները հաճախ մատնվում էին անհաջողության։ 1901 թ-ի մայիսի 25-ին սահմանն անցել և Սասուն է հասել Թորգոմի գլխավորած «Մրրիկ» հեծյալ խումբը (33 մարդ)։ Նույն թվականի սեպտեմբերի սկզբին Գերմանիայում ուսանող Աբրահամյանը 50 մարդուց կազմված զինված խմբի գլուխ անցած փորձել է անցնել սահմանը և ձերբակալվել է։ Սեպտեմբերի 30-ին Բասենում թուրք, զորաջոկատի հետ ընդհարվել է «Կայծակ» հեծելախումբը (53 մարդ)։ 1904-ի մայիսի վերջին Աշոտ Երկաթի (Արմենակ Լևոնյան) և քղեցի Պողոսի (Թոխմախ) գլխավորած մարտական խումբը (35 մարդ) Իգդիրից Սասուն գնալիս, Արճեշի Սոսկուն գյուղի մոտ ընդհարվել է քրդերի հետ, պաշարվել թուրք, կանոնավոր բանակի կողմից և զոհվել անհավասար կռվում։ Նույն ամսին Փոխիկի ղեկավարությամբ 14 հեծյալից կազմված խումբը Սալմաստից Վան ճանապարհին ընդհարվել է թուրք զինվորների ու քրդերի հետ և զոհվել։ Հունիսին Դժոխքի (Վաղարշակ) գլխավորած «Դժոխք» հեծելախումբը (29 մարդ) Արևմտյան Հայաստան անցնելիս Զևինի մոտ կռվի է բռնվել թուրք զինվորների ու քրդերի հետ և պարտվել։ Նույն ամսին Նիկոլ Դումանի հեծյալ խումբը (18 մարդ, այդ թվում բժիշկ Յա. Զավրիևը), սահմանագլխին բախվելով թուրք, զինված ուժի հետ, ցրվել է և վերադարձել Պարսկաստան։ Հուլիսի 24-ին 102 մարդուց կազմված հայ կամավորների մի խումբ Գայլ Վահանի և Կապիտան Բաբկենի (Նիկողոս Տեր-Խաչատրյան) ղեկավարությամբ անցել է սահմանն Արարատի ուղղությամբ։ «Արտավազդ» խումբը Գայլ Վահանի գլխավորությամբ շարժվել է դեպի Մոսուն գյուղը, իսկ «Մասիս» խումբը Միհրանի (Գաբրիել Քեշիշյան) գլխավորությամբ դեպի Զոր։ Հանդիպելով թուրք զինվորների և քուրդ հրոսակների՝ ընդհարվել են։ Խումբը հետ է դարձել, անցել սահմանը և ցրվել։ Արևմտահայերին օգնության շտապող այդ խմբերը չեն հաջողել, քանի որ կազմակերպվել են հապճեպ, առանց գործողությունների մշակված ծրագրերի, հաշվի չեն առնվել առկա պայմաններն ու հնարավորությունները։
Հայդուկային արշավանքներ
Հայտնի են նաև վրեժխնդրության և առանձին թուրքական ու քրդական խմբեր ոչնչացնելու նպատակով կազմակերպված հայդուկային արշավանքներ։ Առավել հայտնի է 1897 թվականին իրականացրած Խանասորի արշավանքը։ 1904 թվականի Սասունի ապստամբությունից հետո հայդուկային շարժումը վայրէջք է ապրել։ Մնալով հիմնականում որպես առանձին խմբերի գործողություններ (Ալվառինջի կռիվ 1905, Սուլուխի կռիվ 1907)՝ Հայ հայդուկային շարժումը դատապարտված էր անհաջողության։ Գործողությունների միասնական ծրագրի բացակայությունը, ուժերը միավորելու ապարդյուն փորձերը, ինչպես նաև թշնամու ուժերի գերակշռությունը հիմնական պատճառներն էին, որոնք կանխորոշեցին հայդուկային շարժման ելքը։ Դրա հետ մեկտեղ ֆիդայիների քաջությունը, անձնազոհությունը, ամենաաննպաստ պայմաններում պայքարի նրանց պատրաստականությունը մեծ դեր խաղացին հայ ժողովրդին ազատագրական պայքարի պատրաստելու համար։ Հայ հայդուկային շարժում հայ ժողովրդի ազգազատագրական պայքարի վառ էջերից է։
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայական շարժում Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:19-րդ դարը Հայաստանում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն
Հերմոնի վանքի վիմական արձանագրություններ
Ստորև ներկայացված է ՀՀ Վայոց ձորի մարզում, Եղեգիս գետի ձորալանջին գտնվող Հերմոնի վանքի վիմական արձանագրությունները ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիմական արձանագրություններ
Թխկուտ (այլ կիրառումներ)
Թխկուտ, կարող է վերաբերել՝
Թղթե քաղաքներ (այլ կիրառումներ)
Թղթե քաղաքներ, կարող է վերաբերել՝
Մյուլֆիերթլյան նապաստակաորս
Մյուլֆիերթլյան նապաստակաորս (Mühlviertler Hasenjagd), մասշտաբային ռազմական հանցագործություն, որն իրականացվել է նացիստների կողմից 1945 թվականի փետրվարին, որի շրջանակներում ՍՍ-ի, Վերմախտի, Հիտլերյուգենդ կազմակերպությունների անդամները տեղի բնակչության աջակցությամբ հետապնդել և դաժանորեն հաշվեհարդար են տեսել Ավստրիայի Մյուլֆիերթլ շրջանում գտնվող Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարից փախած 410 խորհրդային ռազմագերիների նկատմամբ։ Այս դեպքը Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարում տեղի ունեցած միակ մասսայական փախուստն էր։ Փախուստի դիմածներից որոշ գերիներ այդպես էլ չեն հայտնաբերվել  ։
ՍՍ-ի փաստաթղթերի համաձայն այդ գործողությունը անվանվում էր Mühlviertler Hasenjagd, ինչը գերմաներենից թարգմանաբար նշանակում է «Մյուլֆիերթլ շրջանում նապստակների որս» կամ «Մյուլֆիերթլյան նապաստակաորս» ։
Պատմություն
1945 թվականի փետրվարի 2-ի լույս 3-ի գիշերը −8 °C-ի եղանակային պայմաններում գերմանական Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարի № 20 առանձին շինությունից (Մահվան արգելափակոց) տեղի ունեցավ մասսայական փախուստ, որին մասնակցում էին շուրջ 500 մարդ, որոնց մեծ մասը գերևարված խորհրդային սպաներ էին։ Փախուստը պլանավորվել էր հունվարի 28-ի լույս 29-ի գիշերը, սակայն նախնական պայմանավորվածությունը չիրականացավ այն պատճառով, որ հունվարի 27-ին ՍՍ-ականները հավաքեցին և տարան 25 ամրակազմ գերիների, այդ թվում՝ փախուստի կազմակերպիչներից։ Հաջորդ օրը համակենտրոնացման ճամբարի գերիներն իմացան, որ 25 հոգուն դիակիզարանում կենդանի այրել են
Փախուստը լավ կազմակերպված էր։ Այն պահին, երբ բանտարկվածների մի խումբը տարբեր առարկաներ (կրակայրիչներ, քարեր և փայտեր) էր նետում երկու հսկիչ աշտարակների ուղղությամբ, երկրորդ խումբը թաց վերմակներով և հագուստի մասերով կարճ միացում է առաջացնում էլեկտրականացված փշալարերում, ինչն էլ փախուստի հաջողման առանցքային հանգամանքն էր ։
Ըստ փաստաթղթերում առկա տվյալների՝ համակենտրոնացման ճամբարից փախել է ընդհանուր հաշվով 419 մարդ, որոնցից շուրջ 100-ը մահացել է ճամբարի մոտ։ Մահացածների մի մասը սովածությունից թուլացած ընկել են, իսկ մնացածը գնդակահարվել ճամբարի այլ հսկիչ աշտարակներում տեղադրված գնդացիրներից արձակված կրակոցից։ Մոտավորապես 300 բանտարկյալ կարողանում է հասնել մինչև մոտակա անտառները ։
«Մահվան արգելափակոց» անունը ստացած № 20 առանձին շինությունում մնացել էին 75 հյուծված գերիներ, որոնք այլևս չէին կարողանում շարժվել։ Նրանց անմիջապես գնդակահարեցին։ Փախուստի դիմած 300 բանտարկյալների մեծ մասը ավելի ուշ հայտնաբերվեցին ՍՍ-ի խմբերի կողմից հենց առաջին օրը։ Հայտնաբերված բոլոր գերիները անտառում գնդակահարվեցին։ Մնացած բանտարկյալներին հայտնաբերելու համար հայտարարեցին որս, որին մասնակցեցին ՍՍ-ի ժանդարմերիայի, վերմախտի, աշխարհազորայինների, երիտասարդ հիտլերականների և տեղի բնակիչների ջոկատներն ու ստորաբաժանումները ։
Հաջորդ մի քանի օրերի ընթացքում ազատության մեջ գտնվող գրեթե բոլոր գերիները գնդակահարվեցին կամ բռնվեցին (ձերբակալվեց 57 մարդ)։ 1994 թվականին նկարահանված «Կ գործողություն» փաստավավերագրական ֆիլմում ներկայացված են ականատեսների վկայություններ, որոնք հաստատում են, որ այդ գործողությունները «սովորական» հետապնդումներ չէի ինչպես որ զենքերով կենդանիների նկատմամբ են որս հայտարարում, քանի որ փախուստի դիմածներից շատերին, որոնց կենդանի էին բռնում, չէին գնդակահարում, այլ ձեռքում գտնվող առարկաներով ծեծում էին մինչև մահանալը։ Այդպիսի դաժան վերաբերմունքի պատճառն այն էր, որ գերիների համար նախատեսված փամփուշտները խնայում էին ։
Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարի փաստաթղթերի արխիվից հայտնի է, որ ""
Այդ փաստաթղթերի արխիվում առկա են մի շարք նկարագրություններ, թե ինչպես են տեղի բնակիչները հաշվեհարդար տեսել փախուստի դիմած անզեն գերիների նկատմամբ ։
Հայտնի են միայն խորհրդային 11 սպաներ, որոնց տեղի մի քանի գյուղացիներ և Երրորդ Ռեյխի կողմից Արևելյան Եվրոպայից որպես էժան աշխատուժ բերվածներ, չնայած մեծ վտանգին, թաքցրել են։ Խորհրդային 11 սպաները փրկվել են, երբ այդ տարածք են մտել ամերիկյան զորքերը։
Հետաքննություն
1948 թվականին այս դեպքերի վերաբերյալ Վիեննայում և Լինցում անցկացվեցին դատական լսումներ, որոնց արդյունքներն անհայտ են։
Հիշատակ
«Մահվան արգելափակոցում» գտնվող ապստամբած խորհրդային գերիների սխրագործությանը նվիրված Իվան Ֆեդորովիչ Խոդիկինի «Ապրողները չեն հանձնվու» փաստավավերագրական վեպը, որը գրվել է փախուստից հետո կենդանի մնացած մի քանի գերիների հիշողությունների հիման վրա։ Գիրքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1965 թվականին։ Վեպում նկարագրված են գերիների պահման պայմանները, ապստամբության նախապատրաստությունը ապստամբների «աչքերով», ապստամբության ընթացքը, փախուստը և այն, թե ինչպես կենդանի մնացածները կարողացան հասնել խորհրդային սահմանին։
Այդ իրադարձություններին է նվիրված ավստրիացի գրող Էլիզաբեթ Ռեյչարդի 1984 թվականին գրված «Փետրվարյան ստվերներ» աշխատությունը, որը բազմիցս հրատարակվել է և թարգմանվել անգլերեն։
Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարից փախած երկու խորհրդային գերիներին թաքցրած Աննա Հակլի ընտանիքին այդ սխրանքին է նվիրված ավստրիացի լրագրող Վալտեր Կոլի «Քեզ նույնպես սպասում է մայր» («Auch auf dich wartet eine Mutter») գիրքը ։
«Մյուլֆիերթլյան նապաստակաորս»-ին առնչվող իրադարձությունների մասին ռեժիսոր Անդրեաս Գրուբերի կողմից նկարահանվել է ավստրո-գերմանական «Նապաստակների որս» («Hasenjagd — Vor lauter Feigheit gibt es kein Erbarmen») ֆիլմ, որը լույս է տեսել 1994 թվականին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի 50-ամյակի առթիվ ։ Այն 1994-1995 թվականներին դարձավ Ավստրիայի ամենաշատ դիտված ֆիլմը (123.000 դիտում)։ Միաժամանակ ռեժիսոր Բերնհարդ Բամբերգերի կողմից նկարահանվել է «Կ գործողություն» փաստավավերագրական ֆիլմը, որը ներկայացրել է տեղացի բնակչության արձագանքն այդ իրադարձություններին և հնարավորություն տվել այն ժամանակվա վկաներին արտահայտվել իրենց կարծիքը ։ 1994 թվականին ֆիլմն Ավստրիայում ստացավ Մեծ մրցանակ, բազմիցս ցուցադրվել է Արևմտյան Եվրոպայի գերմանախոս տարածքներում հեռարձակվող հեռուստատեսութուններով։
Տարբեր երկրներում Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարում զոհվածների հիշատակին նվիրված հուշաքարեր և հուշարձաններ են տեղադրվել
Ավստրիայի սոցիալիստական երիտասարդության նախաձեռնությամբ 2001 թվականի մայիսին պատմական Ռիեդմարկ շրջանի Ռիդ համայնքում տեղդրվել է այդ ողբերգական իրադարձութնունների նվիրված հուշաքար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նացիզմ Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն
Գրիգոր Տաթևացու հուշարձան (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր Տաթևացու հուշարձան եզրը կարող է վերաբերել՝
Թոխլան (այլ կիրառումներ)
Թոխլան, կարող է վերաբերել՝
Միսթր Ռիփլին հողի տակ
«Միսթր Ռիփլին հողի տակ» (Ripley Under Ground), ամերիկացի գրող Պատրիսիա Հայսմիթի թրիլլերի տարրերով դետեկտիվ վեպը, որն առաջին անգամ լույս է տեսել 1970 թվականին։ Երկրորդ շարքը ՝ Թոմ Ռիփլիի արկածների մասին երկրորդ շարքը։
Սյուժե
Վեց տարի է անցել Դիկի Գրինլիֆի պատմությունից։ Թոմը 30-անց է, նա ամուսնացել է չքնաղ Էլոիզ Պլիսոնի հետ և ապրում են Ֆրանսիայում։ Ռիչարդ Գրինլեֆի կարողության շնորհիվ Թոմը կարողացել է իրեն թույլ տալ պահպանել շքեղ կալվածքը, որը կոչվում է Belle Ombre: Թոմը համագործակցում է «Derwatt Ltd»-ի՝ արվեստի գործերի վաճառքի կազմակերպության հետ։ Այժմ նա աշխատում է ամերիկացի Ռիվս Մայնոնի հետ։
Թոդ շրջան (այլ կիրառումներ)
Թոդ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Միսթր Ռիփլին հողի տակ
Հարմարեցումներ
1977 թվականին նկարահանվել է «Ամերիկացի ընկերը» ֆիլմը ՝ հիմնվելով Ռիփլիի խաղի վեպի վրա, բայց դրա ճշգրիտ հարմարեցումը չէ։ Բացի այդ, ֆիլմի սյուժեի մեջ ներառված էին Միսթր Ռիփլին հողի տակ վեպի շատ տարրեր ։
2005 թվականին նկարահանվել է նույնանուն կինոնկարը։ Ֆիլմում նկարահանվել են Ուիլյամ Դեֆոն, Ալան Քամինգը, Թոմ Ուիլկինսոնը և Կլեր Ֆարլանին։ Նկարահանվել է Ռոջեր Սպոտիսվուդի կողմից։
2009-ին BBC Radio 4 ընկերության կողմից ստեղծվել է ռադիոբեմականացում։ Յան Հարթը մարմնավորել է Թոմին ։
Թոմ (այլ կիրառումներ)
Թոմ, կարող է վերաբերել՝
Թոռնիկ (այլ կիրառումներ)
Թոռնիկ, կարող է վերաբերել՝
Թոր (այլ կիրառումներ)
Թոր, կարող է վերաբերել՝
Թորդան (այլ կիրառումներ)
Թորդան, կարող է վերաբերել՝
Հայերի ցեղասպանությունն Օսմանյան կայսրությունում (ժողովածու)
Հայերի ցեղասպանությունն Օսմանյան կայսրությունում, փաստաթղթերի ու նյութերի ժողովածու։ Կազմողներ՝ Մ. Գ. Ներսիսյան, և Ռ. Գ. Սահակյան, Մ. Ներսիսյանի խմբագրություն։ ժողովրդական խորհրդային պատմագրության մեջ Թուրքիայում հայերի կոտորածների մասին փաստագրական նյութերի առաջին հրատարակությունն է։ Բաղկացած է երկու մասից. «Հայերի կոտորածները սուլթան Աբդուլ Համիդի (1876-1908) օրոք» և «Հայերի զանգվածային կոտորածները երիտթուրքերի կողմից (1909-1918)»։ ժողավածուն ամփոփում է գերազանցապես արխիվային և տարբեր լեզուներով հրատարակված դիվանագիտական փաստաթղթեր. Ռուսաստանի, Անգլիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, ԱՄՆ-ի դեսպանությունների և հյուպատոսարանների՝ իրենց երկրների արտաքին քաղաքական գերատեսչություններին ուղղված զեկույցներ ու զեկուցագրեր։ Այդ գաղտնի փաստաթղթերը բացահայտում են Թուրքիայի կառավարող շրջանների կողմից հայ բնակչության զանգվածային ջարդերի և բնաջնջման նախապատրաստման ու իրականացման՝ ցեղասպանության քաղաքականության իրական պատկերը։ Նշանակալի տեղ է տրված իրադարձությունների անմիջական ականատեսների՝ օտարերկրացի ճանապարհորդների, միսիոներների, լրագրողների, բժիշկների՝ Անի, այդ թվում՝ Թուրքիայի դաշնակից կայզերական Գերմանիայի ներկայացուցիչների վկայություններին ու ցուցմունքներին։ Լայնորեն են ներկայացված հայերի զանգվածային ոչընչացման նկատմամբ համաշխարհային հասարակայնության արձագանքները՝ Ա. Ֆրանսի, Ժ. Ժորեսի, Ժ. դը Մորգանի, Վ. Բրյուսովի, Ա. Թոյնբիի, Ջ. Բրայսի, Յո. Լեփսիուսիի, Յո. Մարկվարտի, Ա. Վեգների, Ֆ. Նանսենի, Հ. Գիբբոնսի և ուրիշներ ճառերն ու հրապարակային ելույթները։ Ժողովածուն ունի ընդարձակ նախաբան, ծանոթագրություններ ե մատենագիտություն՝ հայերեն, ռուս, և եվրոպական լեզուներով։ Հայերեն հրատարակությունը լրացված է նոր նյութերով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայկական հարց Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Թորոս Ռոսլին (այլ կիրառումներ)
Թորոս Ռոսլին, կարող է վերաբերել՝
Թուզլա (այլ կիրառումներ)
Թուզլա, կարող է վերաբերել՝
Թութ (այլ կիրառումներ)
Թութ, կարող է վերաբերել՝
Թութակ (այլ կիրառումներ)
Թութակ, կարող է վերաբերել՝
Հոգիներ ուտողը (ֆիլմ)
«Հոգիներ ուտողը» (Devour) — ամերիկյան սարսափ ֆիլմ, նկարահանված 2005 թվականին։
Սյուժե
Ջեյք Գրեյը (Ջենսեն Էքլզ)` երիտասարդ տղա է, ով սպանությունների և սեփական անձին վնաս հասցնելու վերաբերյալ տարօրինակ տեսիլքներ է ունենում։ Կոնդրադը (Տիչ Գրանդ) և Դակոտան (Դոմինիկ Սուեյն)` նրա ընկերները, Ջեյքին «Կապող արահետ» (The Pathway) կոչվող մի խաղի մեջ են մտցնում։ Նրա երկու ընկերներն էլ մահանում են, սպանելով մնացածին և ինքնասպանություն գործելով։
Մերիսոլի (Շեննին Սոսսամոն)` նրա նոր ընկերուհու շնորհիվ, ով ակնաբուժությամբ է զբաղվում, Ջեյքը հանդիպում է Իվան Ռիսսին (Ուիլյամ Սեդլեր)։ Վերջինս պատմում է, որ իր կինը` Աննա Կիլտոնը, այդ ժամանակ հղի էր իրենց երեխայով, մի աղանդի է միանում, որտեղ սատանային զոհ էին մատուցում։ Այդ ժամանակ Ռիսսան գտել է այդ աղանդը և պարզել է, որ իրականում Աննան սատանային զոհ չէր մատուցվել։ Նա ծննդաբերել է, և նրա երեխան առևանգվել է մահկանացուների կողմից և մեծացել է որպես սովորական մարդ։ Ռիսսան համոզված է, որ «Կապող արահետ»-ը ստեղծվել է այն բանի համար, որ նրանք գտնեն այդ երեխային, իսկ Աննան իրական Սատանան է հանդիսանում։
Ցանկանալով իմանալ թե ինչ է տեղի ունեցել, Ջեյքը իմանում է, որ «Կապող արահետ»-ը կառավարում է Էյդեն Կատեր (Մարտին Կամմինս) անունով մի մարդ իր ծառայողների հետ, որոնց մարմնում դեմոններ կան։ Նրանք օգտագործում են նրան մի կոնկրետ մարդու գտնելու համար։ Վերջի ի վերջո «Կապող արահետ»-ի բոլոր անդամները մահանում են տարբեր ձևերով ինքնասպանություն գործելու պատճառով։
Արդյունքում Ջեյքը հանդիպում է իր կենսաբանական մորը, ով սպանել է նրա խորթ ծնողներին այն նույն տեղում, որտեղ իրենք բաժանվել էին։ Նա իմանում է, որ Մերիսոլը նույն Աննան է, այսինքն Սատանան։ Այն բանից հետո երբ Ջեյքը ցանկանում էր սպանել նրան, Ջեյքին տեսիլք է գալիս այն մասին, թե ինչպես է ինքը ծնվել։ Նա արթնանում է հաջորդ օրը, ամբողջությամբ արյան մեջ թաթախված, նրան ձերբակալում են սեփական ծնողների դաժան սպանության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Անգլիայի Պրեմիեր լիգայի Ոսկե խաղակոշիկ
Անգլիայի Պրեմիեր լիգայի Ոսկե խաղակոշիկ (Premier League Golden Boot կամ Barclays Golden Boot), անգլիական ֆուտբոլայի մրցանակ, որ 1992 թվականից սկսած ամեն տարի շնորհվում է Պրեմիեր լիգայի ավարտված մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկուին։
Մրցանակակիրների ցանկ
Ցանկում ներկայացված են Ոսկե խաղակոշիկի մրցանակակիրներն ըստ մրցաշրջանների, ինչպես նրանց ակումբները, գոլերի ու խաղերի ընդհանուր քանակները և արդյունավետության ցուցանիշը (գոլերի ու խաղերի հարաբերությունը).
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մրցանակներ
Թուխմանուկ (այլ կիրառումներ)
Թուխմանուկ, կարող է վերաբերել՝
Թուրինջ (այլ կիրառումներ)
Թուրինջ, կարող է վերաբերել՝
Թուխ (այլ կիրառումներ)
Թուխ, կարող է վերաբերել՝
Կաստելմաուրո
Կաստելմաուրո (Castelmauro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1901 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86031, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Լեոնարդը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 6-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ալ-Կարդահայի շրջան
Ալ-Կարդահայի շրջան (ناحية القرداحة), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Լաթակիայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Կարդահայի գավառի չորս շրջաններից մեկը։ Կենտրոնն է Ալ-Կարդահա քաղաքը։