cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օգոստոս (ֆիլմ, 1996)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
Օրվա քմահաճույքները
Օրվա քմահաճույքները, 1992 թվականին «Այսօր» ստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Սյուժե
Ֆիլմը ժամանակակից ուսանող երիտասարդության կյանքից բնորոշ մի պատմություն է, երբ սերն է թելադրում բոլոր գործողությունները՝ սրանից բխող հետևանքներով... ։
Դրվագներում
Մ. Բարսեղյան, Լ. Բարսեղյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1992 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր
Ես համարձակվում եմ մտաբերել
Ես համարձակվում եմ մտաբերել, 1993 թվականին «Ստուդիա 69»-ի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Դերերում
Մարինե Զաքարյան, Մ. Գուլյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Հովհաննես Գալստյանի ֆիլմեր
Միջին Շիշմենգա
Միջին Շիշմենգա (Средняя Шишменьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Շիշմենգա գետի աջ ափում՝ 12,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Կորենևսկի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կորենևո ։
Միջին Շիշմենգա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Կորենևսկի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 873 կմ²։
Հորսիա
Հորսիա, 1993 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Կորենևսկի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18140 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,78 մարդ/կմ²։
Հորսիա
Սյուժե
Ֆիլմ-երազ։ Զինվորական հագուստով երիտասարդը հայտնվում է փակ և բաց դռներով լաբիրինթոսում, որտեղ նրան ընդառաջ են գալիս դաժանորեն հաշմված՝ երբեմնի հովվերգական հուշերը ։
Կորենևսկի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հորսիա
Դերերում
Մ. Պետրոսյան, Ա. Թումասյան
Միջին Շիշմենգա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Պիոս I (Հռոմի պապ)
Պիոս I, Հռոմի պապ 140-154 թվականներին ըստ Annuario Pontificio գրքի։ Նրա պապությունը թվագրվում է նաև 142 կամ 146-157 կամ 161 թվականներին
Վաղ տարիներ
Համարվում է, որ Պիոսը ծնվել է հյուսիսային Իտալիայի Աքվիլեա քաղաքում, 1-ին դարում ։ Նրա հայրը՝ Ռուֆինուսը իտալացի է եղել, որն ըստ «Liber Pontificalis» գրքի նաև եղել է բնիկ աքվիլեացի ։
Ըստ 2-րդ դարի «Մուրատորյան Կանոնի» և «Catalogus Liberianus» մանրանկարների նա եղել է Հերմասի եղբայրը։ Հերմասը համարվում է «Հովիվը» երկի հեղինակը։
Վերջինս իրեն համարում էր նախկին ստրուկ։ Սա եզրահանգում է նրան, որ Հերմասն ու Պիոսը եղել են ազատ արձակված ստրուկներ։ Այնուամենայնիվ այն, որ Հերմասը իրեն ստրուկ էր անվանում, կարող էր նաև նշանակել, որ նա պատկանում էր ցածր պլեբեյական տոհմին ։
Հայրապետություն
Ըստ կաթոլիկյան ավանդույթի սուրբ Պիոս I Պապը ղեկավարել է եկեղեցին 2-րդ դարի կեսին Անտոնինոս Պիոս և Մարկոս Ավրելիոս կայսրերի կառավարման ժամանակ ։ Նա համարվում է Պետրոս առաքյալի 9-րդ հետնորդը ։ Նա հրամանագրել է, որ Զատիկը պետք է պահվի միայն կիրակի օրը։ Չնայած նրան, որ պատվիրանը հրապարակվել է Liber Pontificalis գրքում, սակայն մինչև 6-րդ դարը այդ պատվիրանը մնացել է անկատար։ Նաև համարվում է, որ Պիոս I կառուցել է Հռոմի ամենահին եկեղեցիներից մեկը՝ Սանտա Պուդենցիանան։
Հուստինոս Փիլիսոփա նահատակը քրիստոնեական վարդապետություն էր սովորեցնում Հռոմում տեսականորեն Պիոս I հայրապետության ընթացքում, սակայն նրա նահատակությունը ցույց է տալիս, որ այդ ժամանակ Հռոմի Պապ չի եղել։ Հերետիկոսներ Վալենտինուսը, Կերդոնն ու Մարկիոնը այդ ժամանակահատվածում այցելել են Հռոմ։ Կաթոլիկ ջատագովները տեսնում են սա որպես Հռոմեական Աթոռի գերակայության փաստարկ 2-րդ դարի ընթացքում Պիոս I հակադրվելով Վալենտինյաններին և գնոստիկներին, նրանց արտաքսում է ։
Կա որոշակի ենթադրություն, որ նա եղել է Հռոմի նահատակներից։ Ենթադրություն, որը հանդիպում է «Breviarium Romanum» գրքի վաղ հրատարակություններում։ Գլխավոր հռոմեական օրացույցի 1969 թվականի ուսումնասիրությունները վկայում են, որ հիմքեր չկան ենթադրելու, որ նա եղել է նահատակ, և ըստ այդմ «Martyrologium Romanum» գրքում Պիոս I ներառված չէ ։
Հիշատակություն
Պիոս I օրը նշվում է հուլիսի 11-ին։ Քրիստոնեական օրացույցով այն նշվում է որպես նահատակի հիշատակության օր։ 1955 և 1960 թվականների գլխավոր հռոմեական օրացույցով տոնի խորհուրդը դարձել է «Հիշատակության օր»։ Չնայած նրան, որ այն այլեւս նշված չէ գլխավոր հռոմեական օրացույցի մեջ, Սուրբ Պիոսի օրը նշվում է ամենուր որպես հիշատակության տոն, քան դեռ որևէ այլ տոն չի նշանակվել այդ օրը ։
Կարեն Մովսեսյան
Կարեն Հարությունի Մովսեսյան, երգիչ, Նովոսիբիրսկի օպերայի և բալետի ակադեմիական թատրոնի մենակատար, բարիտոն։
Ստեղծագործական կենսագրություն
1995 թվականից մինչև 2000 թվականները սովորել է Կոմիտասի անվան Հայակական Պետական Կոնսերվատորիայի վոկալ բաժնում։
2000 թվականին Կարեն Մովսիսյանը ստացավ դիպլոմ՝ «վոկալային արվեստ և դասական երգ» մասնագիտությամբ և որակավորվեց որպես՝ «Օպերայի և դասական երգիչ և ուսուցիչ»։ Հայաստանի սահմանամերձ տարածքներում 1996 թվականին երգիչը կազմակերպեց բարեգործական մեծ համերգ միջազգային Կարմիր Խաչի օգնությամբ, հավաքած գումարը փոխանցվեց ղարաբաղյան պատերազմին մասնակցած զինվորականներին և զոհավծների ընտանիքներին։ 2000 թվականի հունիսին Կոնսերվատորիայի պետական քննությունների ժամանակ Սպենդարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի ղեկավար, Հայաստանի և Լիտվիայի ժողովրդական արտիստ Գեղամ Միգրովի Գրիգորյանը Մովսիսյանին աշխատանքի հրավիրեց թատորոն որպես՝ օպերայի մեներգիչ։
Քանի որ դերասանը երկու տարի պետք է ծառայեր բանակում, Գրիգորյանը անձամբ դիմեց Հայաստանի զինված ուժերի նախարարին՝ Սերժ Սարգսյանին (այժմ ՀՀ նախագահ) խնդրանքով, որ զինակոչիկը ծառայի Երևանում (Երևանի սպաների տան` երգի և պարի անսամբլում), որպեսզի տաղանդը կարողանա համատեղել ծառայությանը, և աշխատի օպերայի և բալետի թատրոն։ Կարեն Մովսիսյանը ներգրավված է եղել «Կարմեն», «Անուշ», «Տխրություն» և «Ագռավի աղջիկ» բեմադրություններում։ Մենահամերգներով ելույթ է ունեցել Երևանում և Վրաստանում։ 2001 թվականի մայիսին ներկայացրել է Հայստանը և առաժանացել հաղթանակի զինվորական երգի մրցույթ-փառատոնին Զելենագրադում։
Ծառայությունից անմիջապես հետո սկսեց աշխատել Սպենդարյանի անվան բալետի և օպերայի թատրոնում, ակտիվ մասնակցելով բարեգործական համերգների։
2002 թվականին Մովսիսյանը դարձավ մրցանակակիր ռուսական ռոմանս փառատոնին երևանում. «Ռոմանսիադա 2002» ։
2003 թվականի դերասանը հրավեր ստացավ լսումների Պերմի՝ Չեխովի անվան ակադեմիական թատրոն և տեղափոխվեց մշտական բնակության։ Պերմում դերասանը առաջին անգամ օֆիցալ ձայնագրեց իր լազերային սկավառակը։
Դերասանը ակտիվ մասնակցում էր բարեգործական և կոմերցիոն ծրագրերին, Պերմի «Բենեֆիս» թատրոնի կազմակերպած համերգներին՝ Ա.Մակարովի գլխավորությամբ։ Անընդհատ մասնակցում էր տարբեր քաղաքային և տարածքային համերգներին, Մովսիսյանը սկեց լայն ճանաչում և հաջողություն ունենալ Պերմի դիտորդի համար։ 2000 թվականին Կ.Ա. Մովսիսյանը Երևանի պետական օպերայի թատրոնի և բալետի գեղարվեստական ղեկավարի` Գեղամ Գրիգորյանի խնդրանքով վերադարձավ Հայաստան մասնակցելու Չայկովսկու «Իոլանտա» օպերայի բեմադրությանը։
2005 թվականից, թատրոնային օրերի սկզբներից մինչև մեր օրերը, Կարեն Մովսիսյանը համարվում է Նովոսիբիրսկի պետական թատրոնի օպերայի և բալետի բարձր կատեգորիայի որակավորված մեներգիչ
Առնո Բաբաջանյանի երգերի կատարման և ձայնագրման իրավունք
Ակտիվ համագործակցելով Առնո Բաբաջանյանին նվիրված ֆոնդի հետ, Ռուսաստանի և Ռուսաստանից դուրս համերգները, բարեհաջող պռոպագանդում էր կոմպոզիտորի ստեղծագործությունները։ 2009 թվականին Առնո Բաբաջանյաին որդի` Արա Բաբաջանյանը և ֆոնդի խեղավարություն Արմեն Բորիսի Ջիգարխանյանը` Կ.Ա.Մովսիսյանին իրավունք տվեցի կատարել և ձայնագրել բոլոր Առնո Բաբաջանյանի երգերը և դուետները։
Խաղացանկ
Կարեն Մովսիսյանի խաղացանկի մեջ է մտնում մոտ 50 օպերային բեմադրություններ, 100 ռուսական ռոմանսներ և մոտ 200 խորհրդային և հայրենասիրական երգեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ
Վերին Շունդա
Վերին Շունդա (Верхняя Шунда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ունժա գետի ձախ ափին՝ 362 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը ՈՒնզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Կրոնը Նոր Զելանդիայում
Կրոնը Նոր Զելանդիայում այնտեղ բնակվող ժողովուրդների կրոնական համոզմունքների ամբողջությունն է։ Նոր Զելանդիան բազմադավան երկիր է և չունի պետական կրոն։ 2013 թվականի դրությամբ Նոր Զելանդիայի բնակչության մեծամասնությունը (48%) դավանում է քրիստոնեություն, 42%-ը կրոնապաշտ չէ, մոտ 6%-ը դավանում է կրոններ, որոնք քրիստոնեության ճյուղեր չեն համարվում, նրանց թվում ամենախոշորը հինդուիզմն է ։
Չնայած պետական կրոնի բացակայությանը, միապետը պարտավոր է անգլիկանություն դավանել։ Հավատքի ազատությունը պաշտպանվում է Վայտանգի պայմանագրի ստորագրման պահից ։
Նախքան եվրոպական գաղութացումը տեղի բնակչության՝ մաորիները, դավանում էին անիմիզմ։ Ավելի ուշ քրիստոնյա միսիոներները մաորիների մեծ մասին դավանափոխեցին քրիստոնեության։ Նոր Զելանդիայում հաստատված եվրոպացի ներգաղթյալների մեծ մասը եկել է բրիտանական կղզիներից, նրանք հիմնել են երկրի Անգլիկան, կաթոլիկ և Երիցական եկեղեցիները։ Շոտլանդացի ներգաղթյալները հիմնականում բնակություն են հաստատել Օտագոյում և Սաութլենդում, ուստի այնտեղ ամենախոշոր դավանանքը Երիցականությունն էր, մյուս շրջաններում գերիշխում էր Անգլիկանությունը։ Չնայած այն հանգամանքին, նորզելանդացիների որ 47,5%-ը իրեն քրիստոնյա է համարում, սակայն, պարբերաբար եկեղեցիներ այցելում են, ամենայն հավանականությամբ, մոտ 15%-ը% ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
2013 թ․ մարդահամարի տվյալներով բնակչության 48%-ը իրենց քրիստոնյա են ճանաչել ։ Երկրի բնակիչների կրոնական պատկանելության պատկերը հետևյալն է ․
Քրիստոնեություն
Մեծ թվով եվրոպացիների (հիմնականում բրիտանացիներ)՝ Նոր Զելանդիա ժամանելուց հետո, ինչպես նաև մաորիների՝ քրիստոնեություն ընդունելուց հետո քրիստոնեությունը դարձավ երկրի խոշորագույն կրոնը։
Քրիստոնեության խոշորագույն ճյուղերը քիչ են փոխվել 2001-2006 թվականներին. կաթոլիկների և մեթոդիստների թիվն ավելացել է, անգլիկանների, երիցականների, կոնգրեգացիոնալիստների և ռեֆորմիստների թիվը՝ նվազել։ Քրիստոնեության փոքր ուղղությունների շարքում ամենամեծ աճը գրանցել է ուղղափառությունը (+37,8 %), ավետարանական քրիստոնյաները, վերածնվածները և ֆունդամենտալիստները (+ 25,6%), հիսունականները (+ 17,8%) ։
Չնայած այն հանգամանքին, որ քրիստոնեության դիրքերը դեռևս ամուր են, հաճախելիությունը Նոր Զելանդիայի եկեղեցիներ միջինում միշտ ավելի ցածր է եղել, քան արևմտյան երկրների եկեղեցիներում ։ Եկեղեցիներ այցելելու ցուցանիշը 10-20% է. Նոր Զելանդիայի աստվածաշնչյան հասարակությունը 2008 թվականի իր հետազոտության մեջ նշել է, որ նորզելանդացիների 15%—ը այցելում է եկեղեցի առնվազն ամեն շաբաթ, իսկ 20%-ը՝ առնվազն ամեն ամիս ։
Ավանդական հավատքներ
Մաորիների կրոնը հեթանոսությունն է, պատմականորեն այն դավանել են և մասամբ դավանում են այժմ Նոր Զելանդիայի մաորիները։ Այս դավանանքին բնորոշ են անիմիզմը և նախնիների զարգացած պաշտամունքով։ Այն հետաքրքիր է դիցաբանության բարդ համակարգով, որը հիմնականում նմաություններ ունի Պոլինեզիայի ժողովուրդների հիմնական առասպելների հետ։ Քրիստոնեությունը դուրս մղեց մաորիների ավանդական հավատքները և այսօր մաորիների մեծ մասը քրիստոնյաներ են ։
Հուդայականություն
Հուդայականությունը սկսեց ներթափանցել Նոր Զելանդիա 19-րդ դարի կեսերին՝ հրեա ներգաղթյալների հետ միասին։ 2013 թվականին Նոր Զելանդիայի բնակչության 0.2%-ը հրեա է ճանաչվել՝ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալների համեմատ գրանցելով 200-ով ավելի մեծ ցուցանիշ .։ Ամենամեծ հրեական համայնքները այնպիսի քաղաքներում են, ինչպիսիք են Օքլենդը, Վելինգտոնը և Դանիդինը։ Դանիդինում աշխատում է աշխարհի ամենահարավային սինագոգը ։
Բահայի
Բահայի կրոնի հետևորդները Նոր Զելանդիայում հայտնվել են 20-րդ դարի սկզբին։ Այդ ժամանակից ի վեր բահայի հավատքը դինամիկ կերպով զարգանում է։ 1924 թվականին կազմակերպվեց Նոր Զելանդիայի Բահայի ազգային հոգևոր խորհրդի ժողովը ։ 1957 թվականին Նոր Զելանդիայում բահայիներն ընտրեցին իրենց առաջին ազգային հոգևոր խորհուրդը ։ 1963 թվականին երկրում կային չորս մեծ խորհուրդներ և 18 բնակավայրեր՝ բահայիների ավելի փոքր խմբերով ։ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով կային 2800 բահայի դավանողներ տեղական 45 խորհուրդներում և շուրջ 20 բահայի դավանող փոքր խմբեր ։ Կրոնական հարցերով զբաղվող վարչության գնահատականներով 2005 թվականին շուրջ 7400 բահայի կար։
Այլ կրոններ
Հինդուիզմը, բուդդիզմը Նոր Զելանդիայում փոքրամասնության կրոններ են համարվում։ Հիմնականում այդ կրոնները դավանում են Ասիայից եկած ներգաղթյալները և նրանց ժառանգները։
Էլեկտրոնային փոստով քվեարկումների շնորհիվ 2001 թվականին ավելի քան 53 000 մարդ նշել էր, որ ջեդայ է։ Եթե այդ պատասխանը վավեր համարվեր, ջեդայները կկազմեին հարցման մասնակիցների 1,5%-ը, և ջեդայիզմը կհամարվեր քրիստոնեությունից հետո երկրի ամենամեծ կրոնը, սակայն վիճակագրական բյուրոն ներառել էր նրանց ‹‹պատասխանը հասկանալի է, բայց չի ներառվի հաշվարկում›› կետում ։ 2006 թվականին ջեդաիզմ դավանողների թիվը կրկնակի անգամ պակասեց (20 000) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոն ըստ երկրի Կատեգորիա:Նոր Զելանդիա Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի մշակույթ
Ժամանակակից արվեստի նոր թանգարան
Ժամանակակից արվեստի նոր թանգարան (New Museum of Contemporary Art), ժամանակակից արվեստի թանգարան Նյու Յորքում, 20-րդ դարի վերջի - 21-րդ դարի արվեստի գործերի համաշխարհային խոշորագույն հավաքածուներից մեկը։
Թանգարանի պատմություն
Ամեն տարի Նոր թանգարանում կազմակերպվում են առնվազն վեց խոշոր ցուցահանդեսներ, այդ թվում՝ անհատական։ Որպես կանոն ներկայացված են նկարիչներ, որոնք արդեն իրենց անունն են տվել արվեստի աշխարհում, սակայն դեռևս չեն ցուցադրվել այդքան մեծ և հեղինակավոր թանգարանային հրապարակներում։ 1980 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել Ջեֆ Կունսի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1987 թվականին թանգարանում տեղի է ունեցել ողբերգականորեն զոհված նկարչուհի Անա Մենդետայի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրությունը։ 2001 թվականին Նոր թանգարանում տեղի է ունեցել Հարավաֆրիկյան նկարիչ Ուիլյամ Կենտիջի ստեղծագործությունների առաջին հետահայաց ցուցահանդեսը։ 2006 թվականին այստեղ տեղի ունեցավ Անդրեա Զիթելի աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը։
Իր գոյության առաջին 5 տարիներին թանգարանը ներկայացվել է միայն բյուրոյի տեսքով։ Նրա կողմից կազմակերպվող ցուցահանդեսներն անցկացվել են նկարահանված տարբեր տարածքների տարածքում։ 1983 թվականին Նոր թանգարանը տեղափոխվում է Astor Building շենք 583 Բրոդվեյ հասցեում։ Շենքի վաճառքից հետո 1994 թվականին թանգարանը վարձակալել է նրա երկրորդ հարկի տարածքները։ 2005 թվականին Նոր թանգարանը կրկին տեղափոխվում է Բաուերի (Նյու Յորք) վրա հատուկ կառուցված Ճապոնացի ճարտարապետներ Կաձուե Սեձիմա և Ռյուե Նիսիձավա յոթհարկանի շենք։ Հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2007 թվականի դեկտեմբերին։ Ընդհանուր ցուցահանդեսային տարածքը այստեղ կազմում է մոտ 20 000 մ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:1977 հիմնադրված թանգարաններ
Ստարայա Տոտմա
Ստարայա Տոտմա (Старая Тотьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 261 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վերին Յաշթխվա
Վերին Յաշթխվա (վրաց.` ზემო იაშთხვა), գյուղ Աբխազիայի Սուխումի շրջանում, Սուխումից 8 կմ հյուսիս։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
1959 թվականին գյուղն ուներ 538 բնակիչ, հիմնականում հայեր, իսկ 1989 թվականին` 454 բնակիչ , կրկին հիմնականում հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, եգիպտացորենի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, շերամապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական տարրական դպրոց և ակումբ։
Գյուղը հիմնադրել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1890 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աբխազիայի գյուղեր Կատեգորիա:Աբխազիայի հայաբնակ գյուղեր
ԵրԲԻ (ՈՒՀԱ)
ԵրԲԻ (ՈՒՀԱ), Երևանի բժշկական ինստիտուտի ՈՒՀԱ թիմ։
Պատմությունը «Ուրախների և հնարամիտների ակումբում»
Թիմը հանդես է եկել 1991, 1992 և 1994 մրցաշրջաններում։ 1991 թվականին հանդես է եկել երկու մրցաշրջաններում, հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, սակայն կիսաեզրափակչում տանուլ է տվել Նովոսիբիրսկի պետական համալսարանի թիմին։ 1992 թվականի մրցաշրջանում թիմը  «Տղաներ Բաքվից» թիմի հետ զբաղեցրել են առաջին տեղը։ 1994 թվականին ԵրԲԻ թիմը նորից դարձել է ՈւՀԱ-ի չեմպիոն։
ԵրԲԻ ՈՒՀԱ-ի թիմն առաջին անգամ ՈւՀԱ-ի պատմության մեջ նմանակել է ժյուրիի անդամներին (Վիկտոր Մերեժկոյին, Ուրմաս Օտտին, Անատոլի Լիսենկոյին, Լեոնիդ Յարմոլնիկին, Յարոսլավ Գոլովանովին), ներկայացրել է նորաձևություն ջազում, հորինել է երաժշտական տեսահոլովակ մրցույթի  սահմաններում, ներկայացրել է մանկական պարոդիա ԽՍՀՄ առաջին պրեզիդենտի , օգտագործել է  հնարքներ՝ էստրադային բեմերի վրա պտտեցնելով կենդանի մակագրերի , բեմի վրա թռցրել է օլիմպիական արջուկին, համադրել է սև սմոկինգը, կարմիր գոտին և թիթեռնիկը սպիտակ վերնաշապիկի և սպիտակ կիսագուլպաների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՈՒՀԱ
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ֆրանց Գրիլպարցեր (Franz Grillparzer, հունվարի 15, 1791 թ., Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն - հունվարի 21, 1872 թ., Վիեննա, Ավստրո-Հունգարական կայսրություն), ավստրիացի բանաստեղծ և դրամատուրգ  ։
Կենսագրություն
Ֆրանց Գրիլպարցերը ծնվել է Վիեննա քաղաքում 1971 թվականի հունվարի 15-ին փաստաբան Մենցել Գրիլպարցերի և Մարիաննա Զոնլեիթերի ընտանիքում  ։
Ֆրանցը կրթություն ստանալու նպատակով սովորել է գիմնազիայում։ 1807 թվականից 1811 թվականներին Վիեննայում ուսումնասիրել է իրավունք։ 1813 թվականին անցել է պետական ծառայության։ Արդեն 1832 թվականին Ֆրանցը դառնում է կայսերական արխիվի տնօրեն։ 1847 թվականին ընտրվում է Գիտությունների ակադեմիայի անդամ։ 1856 թվականին թոշակի է անցնում դատական խորհրդականի կոչումով։ 1861 թվականին դառնում է Ռեյխսրատի անդամ ։
Հանդիսացել է Հայնրիխ Հայնեի, Լյուդվիգ Բյոռնեի, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի, Ֆրանց Շուբերտի ընկերը։
Մահացել է 1872 թվականի հունվարի 21-ին Վիեննայում ։ Նրա աճյունը ամփոփված է Վիեննայի Հայցինգեր գերեզմանատանտ ։
Հպում (ֆիլմ)
Հպում, 1993 թվականին «Հայկ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ստեղծագործական կյանք
Ֆրանց Գրիլպարցեր իր գրական գործունեությունը սկսել է 16 տարեկան հասակում։ Նրա ստեղծագործական ուղղությունը վիպագրությունն ու քննադատական ստեղծագործություններն են (վեպեր, ճանապարհորդական օրագրեր, քննադատական նշումներ, հիշողություններ), ինչպես նաև բանաստեղծությունները։ Հիմնականում հայտնի է իր դրամաներով, որոնք թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով ։
Հպում (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է մի կնոջ մասին, որը ինքնասպանության անհաջող փորձից հետո բազմահարկ շենքի տանիքում մատուռ-այգի է ստեղծում, որի խնամքին նվիրվելով էլ ձեռք է բերում բնության, մարդու և բարձրագույն ոգու ներդաշնակությունը ։
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ստեղծագործական կյանք
Գրիլպարցերի բազմաթիվ ստեղծագործություններ ներծծված են Կլեմենս Վենցել Լոտար Մետեռնիխ կայսեր ֆեոդալա-բյուրոկրատական կարգերի դեմ բողոքով, այդ իսկ պատճառով հաճախ նրա դրամաները գրաքննությամբ արգելվում կամ թշնամաբար էին ընդունվում բուրժուական շրջանակների և վերջիններիս սպասարկող թերթերի կողմից ։
Հպում (ֆիլմ)
Դերերում
Լ. Շահվերդյան, Հ. Խաչատրյան
Ժամանակի համառոտ պատմություն
Ժամանակի համառոտ պատմություն (ենթավերնագիր՝ Մեծ պայթյունից մինչև սև խոռոչներ), գիտահանրամատչելի գիրք՝ գրված հանրահայտ բրիտանացի ֆիզիկոս Սթիվեն Հոքինգի կողմից։ Առաջին անգամ հրատարակել է ամերիկյան Bantam Dell Publishing Group հրատարակչությունը 1988 թվականին ։ Գրքում խոսվում է Տիեզերքի առաջացման, տարածության և ժամանակի էության, սև խոռոչների, լարերի տեսության և որոշ մաթեմատիկական խնդիրների մասին, այնուամենայնիվ, գրքի էջերում կարելի է տեսնել միայն մեկ բանաձև՝ E=mc²։ Գիրքն իր հրատարակման օրվանից առ այսօր հանդիսանում է բեսթսելլեր (20 տարիների ընթացքում վաճառվել է ավելի քան 10 միլիոն օրինակ), քանի որ գրված է պարզ լեզվով և նախատեսված է հասարակ ընթերցողի համար։ Մինչև 2001 թվականը թարգմանվել է 35 լեզուներով ։
Նկարագրություն
Ժամանակի համառոտ պատմությունը նպատակ է հետապնդում հասարակ ըներցողին բացատրել տիեզերագիտության այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են մեծ պայթյուն, սև խոռոչներ, լուսային կոն։ Դրա հիմնական նպատակն է տալ երևույթի նկարագիրը, բայց ի տարբերություն գիտական գրքերի՝ այն փորձում է բացատրել որոշ բարդ մաթեմատիկական հարցեր։
1983 թվականին Հոքինգն առաջին անգամ դիմեց Քեմբրիջի համալսարանի մամուլի աստղագիտության գրքերի գծով գլխավոր խմբագիր Սայմոն Միթթոնին՝ ներկայացնելով տիեզերագիտության թեմայով գիրք գրելու իր գաղափարը։ Միթթոնը ձեռագրի վերաբերյալ որոշ կասկածներ ուներ այն կապակցությամբ, որ հավասարումներով հագեցած գիրքը չէր ունենա այնպիսի վաճառք, ինչպիսին Հոքինգն էր ակնկալում։ Որոշակի դժվարություններով, այնուամենայնիվ, նա համոզեց Հոքինգին հանել բոլոր հավասարումները՝ բացի մեկից ։ Գրքի շնորհակալությունների հատվածում հեղինակը ևս նշում է, որ քանի որ գրքում առկա յուրաքանչյուր հաջորդ հավասարում կձանձրացնի ընթերցողին, այդ իսկ պատճառով առկա ընդամենը մեկը՝ E=mc²։
Հրատարակություններ
Առաջին հրատարակությունից հետո ներածությունը հեռացվեց գրքից, քանի որ հեղինակային իրավունքով պաշտպանված էր Սագանի կողմից և հրատարակիչը չէր կարող գործածել այն։ Հետագա հրատարակությունների համար Հոքինգը ինքը ներածություն գրեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 գրքեր
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ստեղծագործական կյանք
Ֆրանց Գրիլպարցերը լրջորեն ուսումնասիրում էր ինչպես հին, այնպես էլ նոր ժամանակների պատմություն, փիլիսոփայություն ու բազմաթիվ երկրների գրականություն։ Այդ ամենն իրենց ազդեցությունն ու արտահայտումն են ունեցել ոչ միայն նրա բազմաթիվ էսսեներում, այլև դրամաներում։ Նրա գրչին են պատկանում բազմաթիվ լիրիկական բանաստեղծություններ, մասնավորապես, 1835 թվականին գրված «Պոնտոսի Էլեգիայի ցիկլը» (Tristia ex Ponto, 1835) և երկու հիասքանչ նովելներ՝ 1828 թվականին գրված «Սանդոմիրյան վանք» (Das Kloster bei Sendomir, 1828) ու 1847 թվականին գրված «Աղքատ երաժիշտը» (Der arme Spielmann, 1847) :
Էկորդալ
Էկորդալ (Écordal), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ստեղծագործական կյանք
Ֆրանց Գրիլպարցերը իր հռչակի համար պարտական է առաջին հերթին դրամատուրգիայի ոճին, որում հաջողությամբ միացել են կլասիցիզմի և ռեալիզմի գծերը։ Երիտասարդական տարիների փորձարկումներից հետո («Բլանկա Կաստիլսկու ողբերգություն» (Blanca von Kastilien))՝ 1817 թվականին ստեղծում է «Նախամայր» ողբերգությունը (Die Ahnfrau), որը մեծ հաջողությամբ բեմադրվում էր Վիեննայում և ամբողջ Գերմանիայում։ Այնուհետև 1818 թվականին գրում է «Սապհո» պիեսը (Sappho), որը պատմում է լեգենդար հույն բանաստեղծուհու ողբերգական սիրո մասին։ 1818-1821 թվականներին Գրիլպարցերը հրապարակում է «Ոսկե գեղմ» եռագրությունը (Das goldene Vliess), որտեղ մասնագիտորեն մշակել և յուրովի է ներկայացրել հնագույն լեգենդը ։
Նրա հաջորդ երկու ողբերգական ստեղծագործությունները՝ 1825 թվականին գրված «Օտոկար թագավորի մեծությունն ու անկումը» (König Ottokars Glück und Ende) և 1828 թվականին գրված «Իր տիրոջ հավատարիմ ծառան» (Ein treuer Diener seines Herrn), զարգացնում են Ավստրիայի պատմության թեմատիկան։ Չնայած առաջինը գովերգում է Ավստրիայում Հաբսբուրգյան տոհմի հաստատումը, իսկ երկրորդը պատմում է թագի հանդեպ հավատարմությունը՝ երկու պիեսներն էլ որոշակի շրջանակների կողմից այնքան թշնամաբար են ընդունվում, որ հեղինակը որոշում է վերադառնալ հնագույն պատմություններին։ 1831 թվականին գրում է «Ծովի և սիրո ալիքները» (Des Meeres und der Liebe Wellen), որը պատմում է Գերոյի և Լեանդրի մասին։ Երեք տարի անց՝ 1834 թվականին, բեմադրվում է «Երազ՝ կայքն» (Der Traum, ein Leben) հեքիաթը ։
Գրիլպարցերի միակ կատագերգությունը՝ «Վա՜յ ստախոսին» (Weh' dem, der lügt), լույս է տեսնել 1838 թվականին։ Այն ուրախ վերջաբանով բավականին արժեքավոր պիես է, որը առաջացրել է այնպիսի քննադատական վերաբերմունք, որ դրամատուրգը որոշեց իր դրամաները այլևս չցուցադրի հասարակությանը ։
Հպում (ֆիլմ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր
Էկորդալ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 29 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 191 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 135-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 135 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 129 անձ (74 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 56 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ֆրանց Գրիլպարցեր
Ստեղծագործական կյանք
Գրիլպարցերի մահից հետո նրա թղթերում հայտնաբերվեց երեք ողբերգական ստեղծագործություններ՝ «Լիբուսա» (Libussa), «Հաբսբուրգների տան երկպառակություն» (Ein Bruderzwist in Habsburg) և «Հրեուհին Տոլեդոյից» (Die Jüdin von Toledo) : «Լիբուսա» ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է Պրահայի հիմնադրման ժողովրդական լեգենդի դրամատիկ պատմությունը ։ «Հաբսբուրգների տան երկպառակությունը», որտեղ ներկայացված է իրատեսական, հուզիչ պատմություն Ռուդոլֆ II (1552-1612) կայսեր հիվանդության մասին։ «Հրեուհին Տոլեդոյից» աշխատությունում նկարագրված է Լոպե դե Վեգեի պիեսներից մեկը։ Այս երեք ստեղծագործություններն էլ հրապարակվում են 1873 թվականին ։
Ճանաչում
1864 թվականին Ֆրանց Գրիլպարցերը ընտրվում է Վիեննայի պատվավոր քաղաքացի։
Մահացել է 1872 թվականի հունվարի 21-ին 81 տարեկան հասակում։ 1889 թվականին Վիեննայի ժողովրդական այգում կանգնեցվում է նրա հուշարձանը։
Ռոմեն Ռոլան համարվում է Ավստրիայի ազգային բանաստեղծ։ Նրա արվեստը բարձր են գնահատել Ֆրիդրիխ Էնգելսը, Ֆրանց Կաֆկան, Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանը։ Ռոմեն Ռոլանը Գրիլպարցերի և Բեթհովենի հարաբերությունների մասին աշխատություն է գրել։
Նրա դիմանկարը պատկերված է 1947, 1972 և 1991 թվականներին թողարկված ավստրիական նամականիշների վրա։
Ֆրանց Գրիլպարցերի ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով և բեմադրվել տարբեր երկրների թատերական բեմերում։
Ֆիլմագրություն
Ֆրանց Գրիլպարցերի աշխատությունների հիման վրա տարբեր ժամանակներում նկարահանվել են ֆիլմեր։ Այդպիսիներից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կուրչատովի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Կուրչատովի շրջան (Курчатовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուրչատով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 678 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18991 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սալմա Ջեյյուսի
Սալմա Խադրա Ջեյյուսի, պաղեստինցի բանաստեղծ, գրող, թարգմանիչ և անթոլոգիստ։ Թարգմանություն արաբերենից (PROTA) նախագծի հիմնադիրն ու տնօրենն էր, որը կոչված է ապահովելու արաբական գրականության թարգմանությունը անգլերեն։
Կենսագրություն
Սալմա Խադրա Ջեյյուսին ծնվել է Ցֆատեում  պաղեստինցի հոր՝  Արաբական ազգայնական Սուբհի ալ-Խադրայի և լիբանանցի մոր ընտանիքում։ Երուսաղեմում այցելել է միջնակարգ դպրոց, ապա ուսումնասիրել է արաբերեն և անգլիական գրականություն Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում։ Ամուսնացել է հորդանանցի դիվանագետի հետ, ումից նա ունեցել և դաստիարակել է երեք երեխաներին ։
1960 թվականին նա հրատարակել է իր առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ Վերադարձ երազական շատրվանին (անգլ.՝ Return from the Dreamy Fountain): 1970 թվականին նա Լոնդոնի համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը արաբական գրականության վերաբերյալ։ Նա 1970 թվականից 1973 թվականը դասավանդել է Խարթումի համալսարանում, ապա Ալժիրի և Կոնստանտիի համալսարաններում (1973-1975 թթ)։ 1973 թվականին նա Հյուսիսային Ամերիկայի Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրության ասոցիացիայի կողմից (անգլ.՝ Middle East Studies Association of North America) հրավիրվել է Կանադա և ԱՄՆ դասախոսության։ 1975 թվականին Յուտայի համալսարանը առաջարկել է նրան վերադառնալ համալսարան որպես արաբական գրականության պրոֆեսոր։
Նա խրախուսել է արաբական գրականության և մշակույթի տարածմանը։ Նա թարգմանություն արաբերենից (PROTA) նախագծի հիմնադիրն ու տնօրենն էր, որը կոչված է ապահովելու արաբական գրականության թարգմանությունը անգլերեն։ Հետագայում նա հիմնել է Արևելք-Արևմուտք Նեքսուսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղեստինցի գրողներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Պաղեստինցի կին գրողներ Կատեգորիա:Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Նեստոր Ալմենդրոս
Նեստոր Ալմենդրոս Կույաս (Néstor Almendros Cuyás, ), իսպանացի կինոօպերատոր և փաստավավերագրական ֆիլմերի ու «Կինոխցիկով մարդը» գրքի հեղինակ, ում անվանում են «լույսի ճարտարապետ» և համարում պատմության մեջ եղած մեծագույն կինոօպրատորներից մեկը ։ Աշխատել է Կուբայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում։ Ընդգրկվել է Կաննի 38-րդ և Վենետիկի 46-րդ միջազգային կինոփառատոների ժյուրիների կազմում։
Կյանքն ու գործը
Նեստոր Ալմենդրոսը ծնվել է 1930 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, իսպանական Կատալոնիա երկրամասի Բարսելոն քաղաքում։ Ծնողները դպրոցում դասավանդող մանկավարժներ էին, ովքեր Իսպանիայում 1930-ական թվականների վերջին բռնկված քաղաքացիական պատերազմում հանրապետականների կրած պարտությունից հետո՝ 1939 թվականին արտագաղթել են Կուբա։ Նեստորը 1955 թվականին ավարտել է Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայի համալսարանի փիլիսոփայության ու գրականության ֆակուլտետը և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ՝ կինոգործ ուսումնասիրելու, այնուհետև ուսումը շարունակել է Հռոմում, որտեղ ծանոթացել ու շփվել է արգենտինացի գրող, համբավավոր կինոսցենարիստ Մանուել Պուիգի հետ։ Կուբայում Ֆիդել Կաստրոյի գլխավորած հեղափոխության հաղթանակից հետո՝ 1959 թվականին Նեստոր Ալմենդրոսը վերադարձել է Հավանա և այստեղ Գ. Կաբրերա Ինֆանտեի հետ հիմնել սինեմատեկա, նկարահանել փաստավավերագրական կինոնկարներ։ Սակայն Կաստրոյի վարչակարգի հետ բախումներ ունենալու պատճառով, բախումներ, որոնց հիմքում ընկած էր նրա ոչ ավանդական սեռական կողմնորոշումը, 1962 թվականին հեռացել է Կուբայից, մեկնել Ֆրանսիա՝ Փարիզ։ Այստեղ նա միացել է ֆրանսիական նոր ալիքի ռեժիսորներին, մշտապես համագործակցել անվանի կինոռեժիսորների՝ Ֆ. Տրյուֆոյի, Է. Ռոմերի, Ժ. Էստաշի, Բարբե Շրյոդերի, Մորիս Պիալի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ Թ. Մալիկի, Ա. Պակուլայի, Ռ. Բենտոնի, Մ. Սկորսեզեի և նշանավոր այլ կինոգործիչների հետ։
Ալմենդրոսի գեղարվեստական մեծագույն հաղթանակը համարվում է 1978 թվականին Մալիկի «Հնձի օրեր» ֆիլմի նկարահանումը, որ տաղանդավոր օպերատորն իրականացրել է այսպես կոչված՝ «ոսկե լույսի»՝ չափազանց կարճ՝ ընդամենը քսան րոպե տևողություն ունեցող ժամանակահատվածում (խոսքը մայրամուտին՝ վերջալույսին ամնիջականորեն նախորդող կարճատև ժամանակամիջոցի՝ magic hour-ի մասին է)։ Նեստոր Ալմենդրոսը միաժամանակ ակտիվ, եռանդուն իրավապաշտպան էր։ Նա մերկացնող, սուր քննադատական ֆիլմեր է նկարահանել Ֆիդել Կաստրոյի վարչակարգի կողմից մարդու իրավունքների կոպտագույն խախտումների մասին («Վատ վարվելակերպ», «Ոչ ոք չի լսել» ֆիլմերը, որոնք երկուսն էլ նկարահանվել են 1984 թվականին)։ Տաղանդավոր կինոօպերատորը 1970-ական թվականների վերջերին սկսել է կորցնել տեսողությունը. իր վերջին կինոնկարի վրա նա աշխատել է գրեթե կուրացած վիճակում։ Մահացել է 1992 թվականի մարտի 4-ին, Նյու Յորքում, ՁԻԱՀ-ից։
Գրականություն
Nestor Almendros: direttore della fotografia. Aquila: Ministero del Turismo e dello Spettacolo, 1988 Néstor Almendros en Sevilla. Sevilla: Consejería de Cultura ; Filmoteca de Andalucía, 1999. Бутовский Я. Нестор Альмендрос, человек с кинокамерой// Киноведческие записки, 2003, № 64, с. 109—112. Трюффо Ф. Свет Нестора Альмендроса// Там же, с. 113
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդություններից մահացածներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոռեժիսորներ
Դենիս Շմիգալի կառավարություն
Դենիս Շմիգալի կառավարություն, Ուկրաինայի նախարարների 21-րդ կաբինետը, որը ձևավորվել է 2020 թվականի մարտի 4-ին Ալեքսեյ Գոնչարուկի կառավարության հրաժարականից հետո։
Վարչապետ է նշանակվել Դենիս Շմիգալը՝ Զելենսկու առաջարկով ։
Վարչական բարեփոխում
Նոր կառավարության նշանակման հետ միաժամանակ սկսվել է նախարարությունների հերթական բարեփոխումը։
Նախարարությունները վերակազմավորվեցին․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքականություն
Սունդոմա
Սունդոմա (Сундома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուզա գետի աջ ափում՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Նոյը (ֆիլմ)
Նոյը, 1993 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ՝ ըստ Ռ. Հովսեփյանի համանուն պատմվածքի։
Սյուժե
Բիբլիական ջրհեղեղը մարդկության մեղքի հատուցումն է, և Աստծո ընտրյալ Նոյը միակն էր, որ փրկվելու էր կոչված։ Ի՞նչ հատկանիշների համար է նախապատվությունը տրվել նրան։ Եվ ինչո՞ւ է Աստծո ընտրությանն արժանացել ժամանակակից Նոյը՝ գեղջուկ, տարեց տղամարդը, որի ընտանիքում բազում խնդիրներ կան... ։
Դերերում
Խորեն Աբրահամյան, Հակոբ Ղազանչյան, Անետա Հարությունյան, Խորեն Լևոնյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Խուան Խոսե Նոգես
Խուան Խոսե Նոգես Պարտալատին (Juan José Nogués Portalatín; ), Իսպանացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։
Խաղային կարիերա
Խուան Խոսե Նոգեսը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իսպանական Տոռնատես ակումբում։ 1930 թվականին Խուանը տեղափոխվել է իսպանական Բարսելոնա ակումբ։ Բարսելոնայում Խուանը իր նորամուտը նշել է ապրիլի 12-ին, երբ Բարսելոնան ոչ ոքի 1-1 խաղաց Ռասինգի դեմ։ Այդ ժամանակ Խուանը իր մասնակցությամբ օգնեց Բարսելոնային 5 անգամ նվաճել Կատալոնիայի առաջնության հաղթողի տիտղոսը։
Կարիերան հավաքականում
Խուանը խաղացել է 2 հավաքականում։ Կատալոնական թիմում նա անցկացրել է 10 խաղ, այդ թվում խաղացել է Իսպանիայի հավաքականի դեմ, ովքեր 1934 թվականին պատրաստվում էին աշխարհի առաջնությանը, և կատալոնացիները պարտվեցին 2-0 հաշվով։ Բայց Խուանի խաղով տպավորվել էին իսպանիայի ազգային թիմը և իսպանացիների խնդրանքով Խուանը տեղափոխվեց Իսպանիայի հավաքական։ Այնտեղ նա անցկացրեց 1 խաղ, որի շնորհիվ իսպանացիները հայտնվեցին 1/4 եզրափակչում։ Խուանը փոխարինման դուրս եկավ, առաջին խաղում վնասվածք ստացած Ռիկարդո Սամորայի փոխարեն։ Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ավարտից հետո նա վերադարձավ Կատալոնիա, որտեղ կատալոնացիները խաղացել են 2 խաղ Բրազիլիայի դեմ։ Առաջին խաղում կատալոնացիները հաղթել են 2-1 հաշվով, իսկ 2-րդ խաղը ավարտվել է ոչ ոքի 2-2։
Մարզչական կարիերա
Իր խաղային կարիերայի ավարտից հետո Խուանը անցել է մարզիչի աշխատանքի և սկսել է գլխավորել Բարսելոնան։ Իր առաջին մրցաշրջանում Բարսելոնային հաջողվել է նվաճել ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթը, որտեղ կատալոնացիները խաղացել են Ատլետիկո մադրիդի դեմ և կարողացել են լրացուցիչ ժամանակում հաշվի մեջ առավոլության հասնել 4-3։ Բայց առաջնությունում թիմը խաղացել է միջակ և խուսափել է սեգունդա դուրս գալուց։ Իսկ հաջորդ մրցաշրջանում Բարսան ավելի լավ է խաղացել։ Առաջնությունում կատալոնացիները գրավել են երրորդ հորիզոնականը, իսկ ազգային գավաթում նրանք դուրս են եկել կիսաեզրափակիչ փուլ, որտեղ խաղացել են Մադրիդի Ռեալի դեմ։ Առաջին խաղում կատալոնացիները հաղթել են 3-0, իսկ պատասխան խաղում պարտվել են 1-11։ Բարսելոնայից հետո Խուանը մարզել է Խիմնաստիկ ակումբը, որի ժամանակ ակումբը մեծ թռիչքների է հասել։ Թիմի հետ Խուանը կիսաեզրափակիչ է հասել, բայց պարտվել է Էսպանյոլին։ Ակումբի հիմնական ձեռքբերումը տեղի է ունեցել 1948 թվականի հունվարի 11-ին, երբ Խիմնաստիկը հաղթել է Ռեալ Մադրիդին Սանտիագո Բեռնաբեու մարզադաշտում, որը դեռևս ռեկորդային ցուցանիշ է, քանի որ Խիմնաստիկը միակ ակումբն է, որ առաջին խաղում կարողացել է հաղթել Ռեալ Մադրիդին Սանտյագո Բեռնաբեու մարզադաշտում։ Նա մարզել է նաև Էսպանյոլը, Սպորտինգը և Լյեյդան, որտեղ նա աշխատել է առանց որևէ ձեռքբերումների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ
Կուրսկի շրջան
Կուրսկի շրջան (Курский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուրսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1657,29 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 48477 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,25 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Խմելյովկա (Սունդոբայի վտակ)
Խմելյովկա (Хмелёвка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուզա գետի ձախ ափում՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սյամժա (Վոտչայի վտակ)
Սյամժա (Сямжа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչա գետի ձախ ափում՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շարժենգա
Շարժենգա (Шарженьга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուգա գետի ափում՝ 306 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 183 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
18-րդ հետևակային դիվիզիա (Ռուսական կայսրություն)
18-րդ հետևակային դիվիզիա (18-я пехотная дивизия), հետևակային ստորաբաժանում Ռուսաստանի կայսերական բանակի կազմում։
1-ին բրիգադի հրամանատարներ
1857 թվականի մարտի 28-ից մինչև 1873 թվականի օգոստոսի 30-ը բրիգադի հրամանատարի պաշտոն գոյություն չի ունեցել։
Դիվիզիայի պետի օգնականներ
1857 թվականի մարտի 28-ից մինչև 1873 թվականի օգոստոսի 30-ը դիվիզիայի պետի օգնականները փաստացիորեն եղել են բրիգադի հրամանատարներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հետևակային դիվիզիաներ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Էլան (Արդենների գավառ)
Էլան (Élan), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 79 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.86 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 13 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 42-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 42 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (24 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մանտուրովսկի շրջան (Կուրսկի մարզ)
Մանտուրովսկի շրջան (Мантуровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մանտուրովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1010 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Աստված չի մահացել (ֆիլմ)
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 2 միլիոն ԱՄՆ դոլար, իսկ հասույթը՝ 64.7 միլիոն դոլար ։
Շարունակություն
2016 թվականի ապրիլի 1-ին ՝ Զատիկի տոնի օրը էկրաններ է բարձրանում «Աստված չի մահացել 2» ֆիլմը։ ֆիլմում խաղում են նախորդ կինոնկարի դերասանների մի մասը, ինչպես նաև նոր դերասաններ, որպիսիք են՝ Մելիսա Ջոան Հարթ, Ռեյ Ուայզ, Ջեսի Մեթքալֆ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին
Վախաու
Վախաու (նաև Վահաու, Wachau), գեղեցիկ բնապատկերներով հովիտ Դանուբ գետի ավազանում։ Գտնվում է Ավստրիայի Ստորին Ավստրիա նահանգի Մելկ և Կրեմս քաղաքների միջև, մայրաքաղաք Վիեննայից 80 կմ արևմուտք։ Հովիտը Դանուբ գետի երկայնքով ձգվում է շուրջ 30 կմ։ Հանդիսանում է Ստորին Ավստրիայի ամենահայտնի զբոսաշրջային վայրերից մեկը։ Շրջանի տնտեսության առանցքային ուղղություններից են զբոսաշրջությունը, այգեգործությունն ու գինեգործությունը։ Այստեղ արտադրվող գինին մեծ ճանաչում ունի  ։
Մշակույթի և պատմության հուշարձանների, ինչպես նաև գինեգործության յուրահատուկ ավանդույթների շնորհիվ 2000 թվականին հովիտը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի ցանկում որպես համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։ Վախաուի Ագսբախ համայնքի Վիլենդորֆ գյուղում հայտնաբերվել է պալեոլիթյան ժամանակաշրջանի արձանիկ, որը ներկայում հայտնի է Վիլենդորֆյան Վեներա անունով ։
Բացի Մելկից և Կրեմսից, հովտում են գտնվում Շպից, Դյուրնշթայն քաղաքները և Վայսենկիրխեն գյուղը։
Չափավոր կլիման հնարավորություն է ընձեռել հովտում զարգացնել գինեգործությունն ու մրգերի աճեցումը։ Ամառային արևոտ ցերեկները և զով գիշերները մեծ դեր են խաղում հովտում խաղողի աճեցման և գինու պատրաստման գործընթացում։ Վախաու հովտում աճեցվող մրգերից առավել մեծ ճանաչում ունի Վախաուի սալորը ։
Պատմություն
Վախաու անվան ծագումնաբանությունը անհայտ է։ Այդ անվանումը առաջին անգամ գրավոր աղբյուրներում հանդիպել է Օտտոն I թագավորի թողած 972 թվականի արձանագրությունում ։
Մինչև 12-րդ դարի կեսերը Վախաուն գտնվում էր Կյունրինգների բարոնների իշխանության ներքո։ Նրանք տնօրինում էին Ագշթայն (հարավային Դանուբ) ու Դյուրնշթայն (հյուսիսային Դանուբ) ամրոցները և պայքարում էին շրջանից ծովահեններին հեռացնելու համար։ Կյունրինգների ամրոցները կառուցված էին Դանուբի ափերին գտնվող դժվարամատչելի բլուրների գագաթներին։ Դանուբի վրայով անցնող նավերը ամրոցներից ենթարկվում էին Կյունրինգներ հարձակման։ Տոհմի վերջին ներկայացուցչի մահից հետո նրանց ամրոցները ավերակների են վերածվում։ Այդ ավերակները մեր օրերում հանդիսանում են պատմական հուշարձաններ, և զբոսշրջիկները կարող են այցելել ։
Հաբսբուրգների իշխանության ժամանակներից Վախաուի տարածքի հետ կապված ձևավորվել է մի առասպել՝ համաձայն որի Դյրնշթայնում է բանտարկված եղել Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ I Առյուծասիրտը։ Այս առասպելի արժանահավատությունը, այնուամենայնիվ, քիչ հավանական է։ Պատմաբանների մեծ մասը պնդում են, որ Ռիչարդը բանտարկված է եղել Վիեննայում։
Վախաուի տարածքում գինեգործության ավանդույթները գալիս են Հռոմեական կայսրության ժամանակներից։ 16-18-րդ դարերում Վախաուի խոշոր հողատերերն էին հանդիսանում կաթոլիկ վանական համալիրները, որոնք բացի կրոնական կենտրոններ լինելուց, նաև հանդիսանում էին Ավստրիայի խոշոր գինեգործական կենտրոններ։ Խաղողի այգիներին որոշակի վնաս են հասցնում տարածաշրջան արշաված թուրքերը։ Մինչև մեր օրերը պահպանված Սուրբ Միքայելի եկեղեցին թուրքերի հարձակումների ժամանակ օգտագործվում էր որպես ապաստարան։
1813 թվականին Վախաուի մոտակայքում տեղի է ունեցել այսպես կոչված Ժողովուրդների ճակատամարտի մի դրվագ ։
19-րդ դարի վերջին քաղաքային գեղանկարիչների աշխատանքների շնորհիվ հովիտը Վիեննայի բնակիչների շրջանում հայտնի է դառնում որպես հանգստավայր։ Զբոսաշրջության երկրորդ վերելքը գրանցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո։
Վտանգներ
1970-ական թվականների սկզբներին Ավստրիայի կառավարությունը հայտնում է հիդրոէլեկտրակայան կառուցելու նախագծի մասին, ինչը հնարավորություն կտար մեծացնել արտադրվող էլեկտրաէներգիայի ծավալները և բարելավել ջրային հաղորդակցությունը։ Սակայն այդ նախագծի իրագործմանը խոչընդոտեցին Վախաուի բնակիչների կողից սկսված բողոքի ցույցերը, և 1982 թվականին հիդրոէլեկտրակայան կառուցելու նախագիծը վերջնականապես չեղյալ է հայտարարվում։ 2006 թվականին Դանուբի վտակը, որը պետք է սնուցեր հիդրոէլեկտրակայանը, կրկին ուղղվում է դեպի Դանուբ ։
Վախաուի անդրադարձը մշակույթում
1938 թվականին գրող Հանց Հեգերի և կոմպոզիտոր Հենրիխ Շտրեկերի կողմից գրվել է «Արթնացի՜ր, գերմանական Վախաու» (Wach auf, deutsche Wachau!) երգը, որը նվիրված էր անշլյուսին (Ավստրիայի բռնակցումը Ֆաշիստական Գերմանիային)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ավստրիայում Կատեգորիա:Ստորին Ավստրիա Կատեգորիա:Վախաու Կատեգորիա:Ավստրիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Գինեգործություն ըստ երկրի
Շորոշմա
Շորոշմա (Шорошма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելշմա գետի ձախ ափում՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շորինգա
Շորինգա (Шориньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իլեզա գետի աջ ափում՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Էսկոմբր է լը Շենուա
Էսկոմբր է լը Շենուա (Escombres-et-le-Chesnois), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 337 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 31 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Յուզա (Ունժայի վտակ)
Յուզա (Юза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ունժա գետի աջ ափում՝ 388 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 92 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.