cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գերբնական (10-րդ եթերաշրջան)
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների մասին, ովքեր գերմարդկային արարածների են որսում ամբողջ ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի Chevrolet Impala-ով, գերբնական երևույթներ ուսումնասիրելով, որոնցից ծատերտ ձևավորված են քաղաքային լեգենդների հիման վրա, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների վրա. դեմոններ, ոգիներ և այլ արարածներ։
Խարիյալախ (գյուղ, Վերխնևիլյույսկի ուլուս)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Վերխնևիլյույսկի ուլուսի բնակավայրեր
Գերբնական (10-րդ եթերաշրջան)
Սյուժե
Դինը դեմոն է դառնում Քրոուլիի շնորհիվ։ Նա փախչում է Վինչեսթերների «քարանձավից»։ Սեմը փորձում է գտնել Դինին, և վերջ ի վերջո նրան հաջողվում է։ Սեմը եղբորը վերադարձնում է մաքրած արյունով, և նա կրկին մարդ է դառնում։ Կրոուլին օգնում է Կասին, որպեսզի նա ապրի, այն պատճառով որ վերջինիս պարգևը անընդհատ հանգչում է։ Վինչեսթեր եղբայրները որսորդության են գնում։ Մնում է միայն Դինին ազատել Կայենի նշանից, բայց ինչպես դա անել, եղբայրները չեն պատկերացնում։ Սակայն ամեն դեպքում Կաստիելը գտնում է իր Պարգևը, ինչի համար վճարում է այն որ Մետատրոնը «Աստծո Խոսքի» հետ միասին փախչում է։ Նշանը երկու եղբայրներին էլ ավելի շատ անհարմարություններ է պարգևում։
Սերիաներից մեկում եղբայրները հանդիպում են հին ծանոթ Չարլիին, իսկ Ռավենայից իմանում են որ, կայենյան նշան ոչ ավելին է քան սովորական անեծք, որը կարելի է հանել։ Չարլին խոստանում է օգնել նրանց պատասխաններ փնտրելով։ Եղբայրները սովորական որսորդությամբ են զբաղվում, քանի դեռ Չարլին կրկին չի հայտնվում։ Նա անիծվածների Գիրքն է գտնում, որտեղ գրված է թե ինչպես հանել նշանը, սակայն գիրքը սկսում են փնտրել դրա տերերը, ովքեր հանդիսանում են ամբողջ աշխարհի տիրակալները։ Մի կռվի ժամանակ Դինը սպանում է նրանց ընտանիքի ներկայացուցիչներից մեկին և ասում Սեմին որ նա այրի գիրքը։ Սակայն Սեմը սովորական գիրք է այրում։ Որպեսզի օգնի Դինին, Սեմը Ռովենայի հետ պայման է կապում Դինից գաղտնի. գրքի վերծանումը նրա փոխարեն որ Սեմը կսպանի Ռավենայի որդուն` Կռոուլիին։ Սեմը համաձայնվում է։ Ռովենա ով Սեմի կողմից շղթայված է, այդքան էլ չի շտապում գրքի վերծանման հարցում, այդ ժամանակ Սեմը որոշում է հրավիրել Կաստիելին և Չարլիին, որպեսզի նրանք օգնեն։ Եղբայրները ընտանիքի անդամներից մեկին են բռնում և տանջում են նրան, իսկ նա պատմում է, որ իրենք Ֆրանկենշտեյնների ընտանիքից է։ Կասի զանգը Սեմին, եղբայրներին շեղում է, և գերին փախչում է, պոկելով սեփական ձեռքը։ Ռովենան փորձում է կռվել Չարլիի հետ, և նրան դա հաջողվում է:Մաիյնակ մնալով, նա կարողանում է բացել գրքի գաղտնիքները, և այդ թվերը ուղարկում է Սեմին։ Սակայն նրան հին ընտանիքի անդամներից մեկը գտնում է և սպանում է։ Մինչ մահը նա հասցնում է զանգել եղբայրներին, և գաղտնիքը Դինի համար պարզ է։ Դինը միայնակ գտնում է թե որտեղ է ապրում այդ ընտանիքը, և նրանց մոտ գերի է ընկնում։ Ազատվելով, Դինը սպանում է ամբողջ ընտանիքին, սակայն երեք մարդ գնացել են որսորդների պահոց, որպեսզի վերցնեն գիրքը և այրեն մնացածը։ Դինը նույնպես նրանց այդպես սպանում է, հենց այդ նուն տեղում նա կռվում է Կասի հետ, և քիչ էր մնում որ սպանի նրան։ Դինը միայնակ մեկ այլ քաղաք է գնում։
Գիրքը ծածկագրից հանված է, և կախարդանքի համար երեք առարկա է հարկավոր. արգելված պտուղը, արգելված իրը և կախարդի ամենասիրելի իրը:Կասը խաչմերուկ է գնում և կանչում է Կռոուլիին, խնդրելով նրան գտնել առարաները։ Սեմը Դինի հետքերով է գնում։ ՀԻասթափված լինելով, Դինը կանչում է Մահին։ Մահը պատմում է նրան, որ կայենյան նշանը դա կողպեք է, որը հողի տակ պահում է Խավարին, ում Աստված փակել է հին ժամանակներում, և նշանի առաջին կրողը եղել է Լյուցիֆերը։ Դինը խնդրում է Մահին սպանել իրեն, սակայն նույնիսկ ՄԱհը չի կարող դա անել, և առաջարկում է Դինին մի տեղ տանել, որտեղ նա ոչ մեկին չի վնասի։ Հայտնվում է Սեմը, խոսակցությունից հետո Մահը խնդրում է Դինին որ նա սպանի Սեմին, և նրան է տալիս իր մանգաղը։ Սակայն Դինը սպանում է Մահին։ Այդ ընթացքում Կռոուլին արդեն գտել քր երեք առարկաները, և Ռովենան կարողացավ կատարել կախարդանքը։ Նշանը հեռացված է Դինի ձեռքից։ Կախարդուհին ազատվում է և անշարջեցնում Կաստիելին և Կռոուլիին, ինչից հետո Կասին կախարդում է կատաղած շան անեծքով, և հրամայում է սպանել Կռոուլիին, իսկ ինքը փախչում է։ Գրքի կախարդանքը հեռացրեց նշանը, սակայն դրա հետ միասին հնագույն չարիք արդնացրեց։ Եղբայրները փորձում են փածչել մեքենայով, սակայն այն փոսն է ընկնում, և Խավարը հասնում է նրանց։
Դերերում
Գերբնականը հեռուստասերիալի կերպարների ցանկ
Վերին Պուզլա
Վերին Պուզլա (Верхняя Пузла), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեզեն գետի աջ ափին՝ 876 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 43 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը Վերին Պուզլա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Քեթի Գոդբոլդ
Քեթրին Մալիա «Քեթի» Գոդբոլդ (Catherine Malia «Cathy» Godbold, ), ավստրալիացի դերասանուհի և երգչուհի։
Կենսագրություն և կարիերա
Քեթրին Մալիա Գոդբոլդը ծնվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ավստրալիայում՝ հեռուստատեսության և ռադիոյի հաղորդավար Ռոզմարի Մարգանի (1937-2017) և նրա առաջին ամուսնու ընտանիքում։ Գոդբոլդի ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ նա դեռ երեխա էր, իսկ 1989 թվականին նրա մայրը կրկին ամուսնացել է Ռոս Միտչելի հետ ։ Գոդբոլդը ունեցել է երկու եղբայր և երկու քույր՝ Մեթյու, Թիմոթի, Աննաբել, Մելիսա, յոթ զարմիկ և զարմուհի, երբեք ամուսնացած չի եղել և երեխաներ չի ունեցել ։
Նա առավել հայտնի էր «Ձիասպորտի ակումբ»–ում Դեբորա Հեյլ Ռեգներիի դերով և Մեգ Բոմանի՝ «Տնից հեռու» ֆիլմում խաղացած դերով ։ Իր մոր դերն է խաղացել Գրեմ Քենեդու «Թագավոր» ֆիլմում, որը թողարկվել է Գոդբոլդի լուրջ ախտորոշումից հետո և դարձել է նրա վերջին աշխատանքը կինոյում ։
2007 թվականի մայիսին, այն բանից հետո, երբ նրա մասնակցությամբ «Ձիասպորտի ակումբ» հեռուստասերիալը երկարացվել է 3–րդ եթերաշրջանով, Քեթիին ախտորոշվել է ուղեղի քաղցկեղ։ Ուռուցքը հեռացրել են, և նա Մելբուրնի հիվանդանոցում անցել է քիմիաթերապիայի և ճառագայթային թերապիայի կուրս ։ Հիվանդության պատճառով նա չի կարողացել շարունակել դերասանական կարիերան։ 2017 թվականի դեկտեմբերին 80-ամյա մայրը՝ Գոդբոլդը, մահացել է քաղցկեղի դեմ 17 տարի պայքարից հետո։ Մոր մահից մեկ ամիս անց՝ 2018 թվականի հունվարին, Գոդբոլդի մոտ կրկին ախտորոշվել է ուղեղի քաղցկեղ, այս անգամ տերմինալ փուլում։ 2018 թվականի ապրիլին Քեթիի մոտ մի շարք լուրջ նոպաներ են տեղի ունեցել, որոնք վերջնականապես վնասել են նրա ուղեղը։ Մի քանի շաբաթ անց՝ 2018 թվականի մայիսի 4-ին, 43-ամյա Քեթին մահացել է ուղեղի քաղցկեղից․ ավելի քան տասը տարի անց այն բանից հետո, երբ առաջին անգամ նրան ախտորոշել էին հիվանդությունը ։ Նրա մահը վրա է հասել մոր՝ քաղցկեղից մահանալուց կես տարի անց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավստրալիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Մայիսի 4 մահեր Կատեգորիա:2018 մահեր Կատեգորիա:Մելբուռն քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի կինոդերասանուհիներ
Տպավորություն. Ծագող արև
'''«Տպավորություն. Ծագող արև»''' (Impression, soleil levant), Կլոդ Մոնեի նկարը, որը ստեղծվել է 1872 թվականին։ Բնօրինակ տարածքը Հավրի հին նավահանգիստն է։ Նկարը պատկանում է իմպրեսիոնիզմի ոճին ։
Պատմություն
Կտավն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1874 թվականին լուսանկարիչ Նադարի արվեստանոցում։ Լրագրող Լուի Լերուան իր «Իմպրեսիոնիստների ցուցահանդեսը» (Le Charivari, 1874 թիվ) թերթում գրում է. «Պատկերներն առավել ավարտուն կլինեին, քան այս «Տպավորությունը»» ։
Այս աշխատանքը ցուցադրվում է Փարիզի Մարմոտան թանգարանում, որտեղից 1985 թվականին գողացվել էր նկարչի այլ կտավների հետ։ Գողացվածների շարքում էին նաև Օգյուստ Ռենուարի և Բերտա Մորիզոյի կտավները։
Կտավը գտնվել է հինգ տարի հետո միայն ։ Իսկ 1991 թվականին բերվել է թանգարան և ցայսօր էլ ցուցադրվում է մյուս նմուշների հետ միասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ Կատեգորիա:1872 նկարներ
Անբերդի ֆոնդ
Անբերդի ֆոնդ, հասարակական կազմակերպություն, գործել է 1987-2004 թվականներին։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1987 թվականի ապրիլին համախոհների կողմից։ Նույն տարվա մայիսին կայացած հիմնադիր ժողովում նախագահ է ընտրվել Տիգրան Պետրոսյանցը (1987-2004 թվականներին)։ Կազմակերպության հիմնական նպատակն էր միջնադարյան Ամբերդ բերդաքաղաքի ամբողջական նորոգումը և այդտեղ հայ ժողովրդի պատմության թանգարանի հիմնումը և տուրիզմի կենտրոն դարձնելը։ 1988 թվականին կազմակերպության կանոնադրությունը գրանցել է Երևան քաղաքի Սպանդարյան շրջանի գործադիր կոմիտեն, 1989 թվականին՝ ՀԽՍՀ մինիստրների խորհուրդը, 1991 թվականին՝ Հայաստանի արդարադատության նախարարությունը։ Ամբերդի պալատի, բերդատարածքի վերականգնման խնդիրներին զուգահեռ կազմակերպությունը հանդես էր գալիս Հայաստանի պատմաճարտարապետական այլ հուշարձանների պահպանության առաջարկներով։ Կազմակերպություը դիմել է բերդաքաղաքի տարածքն իրեն հատկացնելու խնդրանքով, ինչը օրենսդրական անկատարության պատճառով չի իրականացել։
Իր նպատակների պրոպագանդման նպատակով կազմակերպությունը 1987-1988 թվականներին ինքնահրատ եղանակով տպագրել է «Անբերդի ֆոնդ» հանդեսի 5 համար (100-ական օրինակ), իսկ 1989-1991 թվականներին՝ «Անբերդ» թերթի 9 համար (1000-ական օրինակ)։
Հետագա տարիներին հանդես է եկել բազում առաջարկներով, այդ թվում Զվարթնոց տաճարի ամբողջական վերականգնման առաջարկով, որի խնդրով լուրջ բանավեճ է ծավալվել «Երեկոյան Երևան» թերթի մեկ տասնյակից ավելի բանավեճային էջերում։ 2004 թվականին կազմակերպությունը վերագրանցման հայտ չի ներկայացրել Հայաստանի արդարադատության նախարարություն և դադարեցրել է գործունեությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հասարակական կազմակերպություններ
Արխանգելսկոե (Ստավրոպոլի երկրամաս)
Արխանգելսկոե (Архангельское), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Բուդյոննովսկի շրջանի կազմում։ Կազմավորում է «Գյուղ Արխանգելսկոե» գյուղական համայնքը (Село Архангельское) ։
Տեղակայված է Կումա գետի աջ ափին՝ Ստավրոպոլից 173 կմ դեպի արևելք, Բուդյոննովսկից 18 կմ դեպի հարավ, հարում է «Կոչուբեյ — Զելենոկումսկ — Մինվոդի» դաշնային նշանակության ճանապարհին։
Տնտեսությունն զբաղվում է հացահատիկի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։ Ունի միջնակարգ և ութամյա դպրոցներ, 2 ակումբ, 2 գրադարան, հիվանդանոց, բուժկայան, դեղատուն, կենցաղսպասարկման կոմբինատ։ Գյուղը հիմնադրել են գնչուները 1828 թվականին։ Հայերը եկել են 1916 թվականին Անդրկովկասից։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4884 մարդ ։ 2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով այստեղ բնակվում են հետևյալ ազգությունները ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի Բուդյոննովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1840 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆերենց Մախոշ
Ֆերենց Մախոշ (Machos Ferenc, 30 հունիսի, 1932, Տատաբանյա, Հունգարիայի Թագավորություն – 3 դեկտեմբերի, 2006, Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական հարձակվող ։ Հայրենի երկրի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1954 թվականի աշխարհի առաջնությանը ՝ դառնալով փոխչեմպիոն։
Ակումբային
Ֆերենց Մախոշն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1950 թվականին հայրենի քաղաքի «Տատաբանյա» ակումբում, որի կազմում խաղացել է մինչև 1952 թվականը։ Այնուհետև տեղափոխվել է «Հոնվեդ Սեգեդ», որի կազմում անցկացրել է մեկ տարի։ 1954 թվականին Ֆերենց Մախոշը մեկնել է Բուդապեշտ, որտեղ միացել է «Հոնվեդ» ակումբին։ Մայրաքաղաքային ակումբում նա խաղացել է 1950-ական թվականներին հայտնի «Ոսկե թիմի» այնպիսի անդամների հետ, ինչպիսիք են Ֆերենց Պուշկաշը, Շանդոր Կոչիշը և Յոժեֆ Բոժիկը։ «Հոնվեդ» ակումբի կազմում նա նվաճել է իր առաջին տիտղոսը՝ 1954 թվականին դառնալով Հունգարիայի չեմպիոն․ «Հոնվեդը» դարձել է երկրի չեմպիոն՝ հինգ միավորով առաջ անցնելով ՄՏԿ-ից։ Հաջորդ տարի իրադրությունը կրկնվել է, սակայն այդ անգամ «Հոնվեդը» ՄՏԿ-ից առաջ է անցել չորս միավորով։ 1956 թվականին Հունգարիայի առաջնությունն ընդհատվել է Հունգարական հեղափոխության պատճառով, և մինչև տարվա վերջ ֆուտբոլիստներից շատերը, որոնց թվում էին Պուշկաշը, Կոչիշն ու Զոլտան Ցիբորը, փախել են Արևմուտք։ Համաշխարհային ճանաչում ունեցող աստղերից Հունգարիայում մնացել են միայն դարպասապահ Դյուլա Գրոշիչը, Լասլո Բուդաին ու Յոժեֆ Բոժիկը, սակայն «Հոնվեդը» կրկին կարողանում է հաղթել Հունգարիայի առաջնությունում միայն 1980 թվականին (1964 թվականին ակումբը դարձել է Հունգարիայի գավաթակիր)։ 1959 թվականին «Հոնվեդը» հաղթել է Միտրոպայի գավաթի խաղարկությունում։ Նույն թվականին Ֆերենց Մախոշը լքում է ակումբն ու տեղափոխվում է Բուդապեշտի «Վաշաշ»։ Այդ ակումբի կազմում նա չորս անգամ հաղթում է երկրի առաջնությունում և երեք անգամ նվաճում Միտրոպայի գավաթը։ «Վաշաշի» կազմում անցկացնելով 105 խաղ՝ Ֆերենց Մախոշը 1969 թվականին ավարտում է խաղացողի կարիերան և սկսում աշխատել որպես մարզիչ։
Միջազգային
Հունգարիայի ազգային հավաքականում Ֆերենց Մախոշը 1955-1963 թվականներին մասնակցել է 29 հանդիպման։ 1954 թվականին նա հավաքականի հետ մեկնել է Շվեյցարիա՝ մասնակցելու աշխարհի առաջնությանը ։ Առաջնության ոչ մի խաղի Ֆերենց Մախոշը չի մասնակցել, իսկ հավաքականը, հաողությամբ հասնելով եզրափակիչ, անսպասելիորեն պարտվել է Արևմտյան Գերմանիայի հավաքականին։ Իր առաջին միջազգային հանդիպումը Ֆերենց Մախոշն անցկացրել է 1955 թվականին՝ մասնակցելով Շվեյցարիայի հավաքականի դեմ խաղին։ Հետագայում նա հավաքականի կազմում խաղադաշտ է դուրս եկել ևս 28 անգամ, սակայն այլևս չի մասնակցել ոչ մի առաջնության։
Մարզչական
1965-1968 թվականներին Ֆերենց Մախոշը եղել է «Վաշաշի» խաղացող մարզիչ։ 1969 թվականից որպես մարզչի օգնական աշխատել է Հունգարիայի հավաքականի հետ։ Սակայն գլխավոր մարզիչ Կարոլիի գլխավորությամբ հավաքականն անհաջողություն է կրում 1970 թվականին Մեքսիկայում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում, ինչից հետո Մախոշն ու Կարոլին հեռացվում են իրենց պաշտոններից։ 1970-1972 թվականներին Ֆերենց Մախոշը եղել է «Վաշաշ» ակումբի մարզիչը, ինչից հետո ավարտել է իր կարիերան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Հունգարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Կառուբա (գյուղ, Կոոնգա շրջան)
Կառուբա (Karuba), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նովոտրեպովկա
2001 թվականի տվյալներով Նովոտրեպովկա գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 468,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Mixtape (մինի ալբոմ)
Mixtape, հարավկորեական բոյ բենդ Stray Kids-ի պրե-դեբյուտային մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի հունվարի 8-ին` JYP Entertainment-ով և տարածվել է Genie Music-ի միջոցով։ Այն բաղկացած է յոթ երգից, որոնցից բոլորն էլ կատարվում են իրենց նույնանուն ռեալիթի շոույում ։ Հունվարին վաճառվել է ալբոմի 45,249 ֆիզիկական օրինակ ։
Թրեք-լիստ
Credits adapted from Melon
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 ալբոմներ
Վահան Հարությունյան (գյուղատնտես)
Վահան Սամսոնի Հարությունյան, հայ խորհրդային գյուղատնտես, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1950)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուղատնտես (1950)։
Կենսագրություն
Վահան Սամսոնի Հարությունյանը ծնվել է 1911 թվականին, Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի Բամբակաշատ գյուղում (այժմ ՝ ՀՀ Արմավիրի մարզ), բանվորի ընտանիքում։ Ընտանիքն ապրել է ծայրահեղ ծանր պայմաններում։ 1914 թվականին մահացել է Վահանի մայրը, իսկ 1918 թվականին սովից մահացել է հայրը։ Փոքրիկ Վահանին խնամել է տատիկը։ 1923 թվականին Վահանն ավարտել է Բամբակաշատ գյուղի եռամյա դպրոցը։ ՀԽՍՀ կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի միջամտությամբ, Վահան Հարությունյանը տեղափոխվել է Երևան և շարունակել ուսումը Երևանի առաջին աստիճանի № 4 դպրոցում՝ կրթաթոշակով։ 1924 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո, մեկ տարի անց ընդունվել է Երևանի երկրորդ աստիճանի Մյասնիկյանի անվան դպրոց, որն ավարտել է 1929 թվականին։ Նույն թվականին Հարությունյանին, որպես աչքի ընկնող սովորող, ուղարկել են Անդրկովկասի բամբակագործական ինստիտուտ (քաղաք Բաքու)՝ բարձրագույն կրթություն ստանալու համար ։
1932 թվականին Անդրկովկասյան բամբակագործական ինստիտուտն ավարտելուց հետո Վահան Հարությունյանին ուղարկել են ՀԽՍՀ Հոկտեմբերյանի շրջանի մեքենա-տրակտորային կայան (ՄՏկ)՝ որպես գյուղատնտես։ 1936 թվականին նա ընդունվել է Համամիութենական (բոլշևիկյան) կոմունիստական կուսակցության / ԽՄԿԿ շարքերը։ 1941 թվականից եղել է ՄՏԿ-ի գլխավոր գյուղատնտեսը։ Հարությունյանի աշխատանքային գործունեության սկիզբը համընկավ կոլեկտիվացման գործընթացի հետ։ Այդ ժամանակահատվածում նրա աշխատանքներն ուղղված էին գյուղատնտեսության մշակույթի կատարելագործմանը, աշխատատար գյուղատնտեսական աշխատանքների մեքենայացմանը։ Մի քանի ամիս շարունակ Հարությունյանը ուսումնասիրում էր Հոկտեմբերյանի շրջանի չօգտագործված հողերը։ Համոզվելով, որ այդ տարածքները գյուղատնտեսական մշակաբույսերի մշակման համար պիտանի են, Հարությունյանը փորձերի և ցանք կատարելու թույլտվություն ստացավ։ Փորձերը դրական արդյունք տվեցին։ Մի քանի տարի անց Հոկտեմբերյանի շրջանի կոլտնտեսություններն ունեցան նոր պտղատու այգիներ, բամբակի դաշտեր, որոնց տարածքը հազարավոր հեկտար էր։ Որպես գյուղատնտես, Հարությունյանն այցելել է բամբակի դաշտեր, աշխատանքային ցուցումներ տվել բամբակագործներին՝ բամբակի աճեցման ագրոտեխնիկական աշխատանքներ իրականացնելու համար։ 1940 թվականին յուրաքանչյուր հեկտարից կոլտնտեսությունները սկսել են ստանալ 21 ցենտներ բամբակ նախկին 4-5 ցենտների փոխարեն։ Բերքատվությունն ավելացնելու գործում ունեցած վաստակի համար Վահան Հարությունյանը պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։ 1945 թվականին կոլտնտեսությունները հասան բամբակի բերքատվության բարձրացման նոր հաջողությունների, ինչի համար Հարությունյանը պարգևատրվեց «Աշխատանքային ձեռքբերումների համար» մեդալով։ 1949 թվականին բամբակի ընդհանուր մշակովի տարածքների (2580 հա) յուրաքանչյուր հեկտարից ստացվեց 28.5 ցենտներ բամբակի միջին բերք և պլանը գերակատարվեց 51,6%-ով։
ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության 1950 թվականի հոկտեմբերի 16-ի հրամանագրով ոռոգվող հողերից բամբակի բարձր բերք ստանալու, կոլտնտեսությունների կողմից պարտադիր առաքումների և գյուղատնտեսական ապրանքների բոլոր տեսակների պայմանագրերի կատարման, 1949 թվականին ՄՏԿ-ների աշխատանքի դիմաց բնեղեն վճարումներն ապահովելու և 1950 թվականի գարնանացանի ամբողջ պահանջարկի չափով բոլոր մշակաբույսերի սերմացուի ապահովման համար 1950 թվականին Վահան Սամսոնի Հարությունյանին շնորհվել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում՝ նրան հանձնելով Լենինի շքանշան և «Մուրճ ու մանգաղ» ոսկե մեդալ ։
Գյուղատնտեսության ոլորտում երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար Վահան Հարությունյանին 1950 թվականին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուղատնտեսի պատվավոր կոչում ։ 1958 թվականի հուլիսից, մեքենատրակտորային կայանների լուծարման հետ կապված, Հարությունյանն աշխատանքի է անցել որպես Հոկտեմբերյանի շրջխորհրդի գործկոմի գյուղատնտեսության վարչության պետ։
Վահան Սամսոնի Հարությունյանը մահացել է 1988 թվականին, Հոկտեմբերյան քաղաքում (այժմ՝ Արմավիր)։ Թաղված է քաղաքի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գյուղատնտեսներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Ամուրավան)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայ առաքելական կիսավեր եկեղեցի Ադրբեջանի Հանրապետության Կուտկաշենի շրջանի Ամուրավան գյուղում ։
Եկեղեցու մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։
Ճարտարապետություն
Ունի երկու մուտք՝ արևմուտքից և հարավից։ Վերջինիս բարավորին մինչև 1980-ական թվականները պահպանվում էր շինարարական արձանագրությունը ։
Նորոգություն
Հայտնի է, որ 1891 թվականին Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին նորոգվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաբալայի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ
Սերդյուկի (այլ կիրառումներ)
Սերդյուկի, կարող է վերաբերել՝
Ժողովածու (463)
Ժողովածու (463), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 463 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1628 թվականից առաջ Բասիլ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 188 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 140 ա (տե՜ս նաև՝ Ձեռ․ № 466, էջ 182ա) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հակոբ եպիսկոպոս Լյուստրացի
Հակոբ եպիսկոպոս Լյուստրացի Աբգարիոս (արաբերեն հնչմամբ՝ Յաղուբ Էփքարիոս, ), հայկակսն Աբգարիոսներ գերդաստանի նահապետը։
Ծնվել է 1781 թ-ին Փոքր Ասիայի Ֆիլոմելիոն քաղաքում։ 1823 թ.-ին Երուսաղեմում կարգաթող լինելուց հետո ընդունել է բողոքականություն, գաղթել Լիբանան, հաստատվել Սայդայում, ապա Բեյրութում, դարձել մեծահարուստ։ Նրա անունով Բեյրութի պարսպի դռներից մեկը կոչվել է «Բաբ Ցաղուբ»։ Ունեցել է չորս զավակ, որոնցից առավել հայտնի են Աբգարիոս Իսքենդերը և Աբգարիոս Յուհաննան։ Մահացել է 1845 թ-ին Բեյրութում։
Կուդրե Ռաբյու
Կուդրե Ռաբյու (Coudray-Rabut), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 320 մարդ, բնակչության խտությունը` 65.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 199 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 143-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,9 %։ 143 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 139 անձ (69 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 56 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Դարաբի Ներքին
Դարաբի Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Շառիան գետի ձախ կողմում, Ալաշկերտ քաղաքից 21 կմ հարավ-արևելք, հարթավայրում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անսանապահությունն էր ։
Ռոմաշկովո (գյուղ, Բոգորոդսկի շրջան)
Ռոմաշկովո (Ромашково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Նեա Սալամիս Ֆամագուստա ՖԱ
Նեա Սալամիս Ֆամագուստա ՖԱ կամ Նեա Սալամինա Ֆամագուստա ՖԱ (Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου), ֆուտբոլային ակումբ Կիպրոսի Ֆամագուստա (Ամմոխոստոս) քաղաքից։ Սկսած 1974 թվականի թուրքական ներխուժումից հյուսիսային Կիպրոս, իրենից ներկայացնում է փախստական ակումբ և ժամանակավորապես գտնվում է կիպրական Լարնակա քաղաքում։
Կարևորագույն նվաճումներից են հաղթանակները կիպրական գավաթում և սուպերգավաթում 1990 թվականին։ Կիպրական առաջին դիվիզիոնում ամենաբարձր տեղը եղել է 3-րդ տեղը։ Առաջին դիվիզիոնում խաղացել է ավելի քան 50 մրցաշրջան։
Անունը ստացել է, Ֆամագուստայի մոտ գտնվող, Կիպրոսի հնագույն Սալամիս կամ Սալամինա քաղաքի անունից։
Այստեղ է խաղացել հայազգի հարձակվող Արմեն Շահգելդյանը։
Արխար
Արխար (Ovis ammon, Архар), վայրի ոչխար։ Տարածված է Միջին և Կենտրոնական Ասիայում։ Ունի աշխարհագրական մի քանի տիպեր (ռասա), որոնք միմյանցից տարբերվում են մարմնի չափերով, եղջյուրների ձևով և բրդի գույնով։ Պամիրում և Ալթայում խոշոր արխարի կենդանի քաշը մոտ 200 կգ է։ Ապրում են հոտերով (200-300 գլուխ, իսկ որոշ շրջաններում՝ 15-20) դժվարանցանելի կիրճերում, լեռնալանջերի բաց տարածություններում և սարահարթերում։ Հիմնական կերը խոտաբույսերն են։ Ծինը սկսվում է գարնանը։ Արխարն արժեքավոր որսի կենդանի է։ Որսվում է մսի և կաշվի համար։
Նեա Սալամիս Ֆամագուստա ՖԱ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Կիպրոսում
Արխար
Արխարի և նրբագեղմ ոչխարների հիբրիդացումից ստացվել է ղազախական արխարամերինոս ցեղը։
Կատեգորիա:Ոչխարներ Կատեգորիա:Խոյեր
Աշոտ Երկաթ (վեպ)
«Աշոտ Երկաթ», հայ գրող Բագրատ Այվազյանի կողմից գրված պատմական վեպ ։ Այն առաջին անգամ հրատարակվել է 1893 թ. Թիֆլիսում՝ «Արձագանք» թերթում։ Գիրքը վերատպվել է՝ 1903, 1910, 1914 թթ.։ Հիսուն տարի անց Սովետական միությունում, վեպը դարձյալ վերահրատակվել է։
Վեպում ներկայացված են Գևորգ Մարզպետունու և Աշոտ Բագրատունու հերոսական կերպարները։ Հեղինակը պատմում է թե ինչպես են նրանք համախմբում ժողովրդին ու պայքար կազմակերպում թշնամի հագարացիների դեմ։
Խարինկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Խարինկա (Харинка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Աշոտ Երկաթ (վեպ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմավեպեր
Խարինկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Արփի լճի ջրամբար
Արփի լճի ջրամբար, Առփս, Արփա, Արփագյոլ, Արփալիճ, Արփի լիճ, նախկինում լիճ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Ախուրյան գետի ակունքում, Աշոցքի սարահարթում, Ամասիա գյուղից մոտ 16,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրության 2023 մետր։
Պատվաիի երկաթբետոնե է, բարձրությունը 10 (11,2) մ, երկարությունը՝ 80 մ ։
Ֆաունա
Լճի մերձակայքում ապրում են ավելի քան 100 տեսակի թռչուններ։ Նրանցից մի քանիսը ներառված է Կարմիր գրքի մեջ։
Ջրլող թռչուններից լճի տարածքում բնակվում են՝ մրտիմն (Anas crecca), փոքր սուզակ (Tachybaptus ruficollis), սպիտակ արագիլ (Ciconia ciconia), կռնչան բադ (A. platyrhynchos), կարմրագլուխ սուզաբադ (Aythia ferina), սևակապույտ սուզաբադ (A. fuligula), կարմիր բադ (Tadorna ferruginea), ծովային քարադր (Charadrius alexandrinus), մորակտցար (Gallinago gallinago), կրկնակտցար (G. media), հայկական որոր (Larus armenicus), Sterna albifrons: Կարմիր գրքի մեջ ջրլող թռչուններից ներառված են՝ գանգրափետուր հավալուսն (Pelekanus crispus), սև արագիլ (Ciconia nigra), Tadorna tadorna, մոխրագույն կռունկ (Grus grus):
Ֆլորա
Կլիման չափավոր ցամաքային է
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի ջրամբարներ Կատեգորիա:Լճեր այբբենական կարգով
Ուեթլենդս
Ուեթլենդս (Feuchtgebiete Wetlands բառացի՝ «թաց տարածքներ»), 2013 թվականի գերմանական ֆիլմ, որի ռեժիսորը Դավիդ Վնենդն է։ Այն հիմնված է 2008 թվականին տպագրված վեպի վրա, որը կրում է նույն անունը ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացավ 2013 թվականի Լոկարնոի կինոփառատոնի Միջազգային ֆիլմերի մրցութային ցուցադրությունների ժամանակ՝ օգոստոսի 13-ին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար
Կառույեռվե
Կառույեռվե (Karujärve), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ռոանոկ (Վիրջինիա)
Ռոանոկ, ԱՄՆ-ի Վիրջինիա նահանգի քաղաք։ Վարչական առումով քաղաքային շրջան է, որը գտնվում է Ռոանոկի մունիցիպալիտետում Վիրջինիայի մեծությամբ տասներորդ քաղաքը։ Ռոանոկը նաև Վիրջինիայի Ռոանոկի տարածաշրջանի մի մասն է և Ռոանոկի հովտում ամենամեծ քաղաքն է։ Ռոանոկը սահմանակից է Սեյլեմ քաղաքին և Վինթոն քաղաքին և շրջապատված է դրանցով, սակայն վարչական առումով առանձնացված է դրանցից և պատկանում է Ռոանոկի շրջանին։ 2000 թվականի մարդահամարի համաձայն քաղաքում բնակվում էր 94 911 մարդ։ Քաղաքը կիսված է Ռոանոկ գետով։ Ռոանոկը Վիրջինիայի շրջակա շրջանների և Արևմտյան Վիրջինիայի հարավի առևտրային և մշակութային կենտրոնն է ։
ԱՄՆ-ի բնակչության մարդահամարի բյուրոն Ռոանոկի մունիցիպալ վիճակագրական շրջանում ներառում է Բոտետուրթ, Ֆրանկլին, Քրեյգ, Ռոանոկ շրջանները և Սալեմ և Ռոանոկ քաղաքները։ Վերջին 4 մարդահամարի տվյալներով վիճակագրական շրջանի բնակչությունը կազմում է.
2000 թվականի տվյալները չեն ներառում Ֆրանկլինի շրջանները (2005 թվականին գնահատվում է 50 345 մարդ) և Քրեյգի շրջանները (2005 թվականին գնահատվում է 5154 մարդ)։ Հաշվապահության բյուրոն դրանից հետո նրանց միացրել է Ռոանոկի մունիցիպալ վիճակագրական շրջանին, որը մեծությամբ չորրորդն է Վիրջինիայում (Հյուսիսային Վիրջինիայի, Հեմփթոն Ռոուդսի և Մեծ Ռիչմոնդի շրջաններից հետո) և ամենամեծը նահանգի արևմտյան կեսում։ Ներկայումս ԱՄՆ-ի 363 քաղաքային վիճակագրական շրջաններից այն զբաղեցնում է 201-րդ տեղը։ Ռոանոկի վիճակագրական շրջանի (VA MSA) բնակչությունը աճել է 2000 թվականին 288 471 մարդուց մինչև 298 694 մարդ 2008 թվականին, աճը 3,54 տոկոս է։ Սպասվում է, որ մինչև 2020 թվականը շրջանի բնակչությունը կհասնի 324 882 մարդու կամ 2000 թվականի համեմատ աճի 12,62 տոկոսով ։
Միավորվածություն
Բնակավայրը, որն ի սկզբանե կոչվում էր Բիգ Լիք (անգլ.՝ Big Lick), հիմնադրվել է 1852 թվականին և կանոնադրություն ստացել 1874 թվականին։ Այն ստացել է իր անունը աղի մեծ շերտերից, որոնք դուրս էին գալիս մակերևույթից, որոնք վայրի կենդանիներին գրավում էին Ռոանոկ գետի մոտակայքում գտնվող վայր։ 1882 թվականին այն վերանվանվեց Ռոանոկ և 1884 թվականին ստացավ կանոնադրություն որպես Ռոանոկի քաղաքային շրջան ։ Ասում են, որ Ռոանոկի անունը գալիս է ալգոնկյան բառից, որը նշանակում է «դենգի» կեղև ։ Սա նաև այն գետի անվանումն է, որը կիսում է քաղաքը (հնարավոր է, որ այնտեղից են գալիս կեղևները) և շրջանը։ Քաղաքը ավելի հաճախ է աճել 20-րդ դարի կեսերին միացման հաշվին։ Վերջին միացումը տեղի է ունեցել 1976 թվականին ։ Նահանգի օրենսդրական իշխանությունը արգելել է քաղաքներին միանալ հարևան շրջանների հողերին։ Ռոանոկը գտնվում է Բլյու Ռիջի հյուսիսում, Մերիլենդի և Թենեսիի միջև Ռոանոկի հովտի մեջտեղում, ինչը այն դարձնում է Վիրջինիայի արևմուտքում կարևոր տրանսպորտային հանգույց և նպաստում է դրա արագ աճին։
Գաղութացման ազդեցություն
Գաղութացման ժամանակներում այն տարածքով, որտեղ այժմ գտնվում է քաղաքը, անցնում էին կարևոր ճանապարհներ։ Մեծ վագոնային ճանապարհը, որը 18-րդ դարի ամենաբարձր երթևեկության ճանապարհներից մեկն էր Ամերիկայում, Ֆիլադելֆիայից անցնում էր Շենանդոա հովիտով դեպի Ռոանոկ քաղաքի ապագա տեղը, որտեղ Ռոանոկ գետը հոսում էր Բլու Ռիջի միջով։ Ռոանոկի անցումը հարմար երթուղի է դարձել ներգաղթյալների համար, որոնք բնակվել են Կարոլինայի Պիեդմոնտ շրջանում։ Ռոանոկի անցումից հետո Մեծ վրգոնային ճանապարհից բաժանվում էր այն ժամանակների կարևոր տրանսպորտային արթարին, որը գնում էր հարավ-արևմուտք դեպի Թենեսի նահանգ։
Երկաթուղիներ և ածուխ
Ֆրեդերիկ Դ. Քիմբոլը, կառուցողական ինժեներ և գործընկեր Քլարկի ընկերությունում, ղեկավարում է Շենանդո վալլիի նոր գիծը և նոր երկաթուղին։ Շենանդո վալլի և Նորֆոլք և Վեսթերն Քիմբոլ երկաթուղիների միացման վայրը ընտրել են Վիրջինիայի փոքրիկ գյուղ Բիգ Լիքը, Ռոանոկ գետի վրա։ Չնայած քաղաքացիները առաջարկեցին իրենց բնակավայրը վերանվանել Կիմբոլլ, նրանք համաձայնեցին Ռոանոկ անվանել գետի անունից։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու միջոցով մարդկանց ներգրավելու և աշխատատեղերի ստեղծման արդյունքում Ռոանոկ քաղաքը արագ աճեց և 1884 թվականին դարձավ քաղաքային շրջան։ Միևնույն ժամանակ, Ռոանոկը այնքան արագ դարձավ քաղաք, որ ստացել է «Գեղարվեստական քաղաք» (Magic City) մականունը։
Քիմբոլի հերոսությունը երկրաբանության հետ արդյունավետ է եղել Վիրջինիայի արևմտյան և Արևմտյան Վիրջինիայի Պոկահոնթասի ածուխի հանքավայրերի մշակման գործում։ Նրա ջանքերի շնորհիվ Նորֆոլքը և Ուեսթերնը երկաթուղային գծեր են կառուցել Արևմտյան Վիրջինիայի անբնակելի տարածքներով հյուսիսով մինչև Կոլումբուս և Ցինցինատի Օհայոյում և հարավ մինչև Դարհեմ և Ուինստոն-Սեյլեմ Հյուսիսային Կարոլինայում։ Դա երկաթուղայինին տվեց երթուղային ցանց, որը օգտագործվեց ավելի քան 60 տարի։
Վիրջինիայի երկաթուղին (VGN), այն ժամանակների ինժեներական հրաշքը, նախագծվել և իրականացվել է Ուիլյամ Նելսոն Փեյջի և Հենրի Հաթլսթոն Ռոջերի կողմից։ Հետևելով Ռոանոկ գետին, Վիրգինյան երկաթուղին կառուցվել է Ռոանոկ քաղաքի միջով 20-րդ դարի սկզբին։ 1959 թվականին միացել է Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղայինին։
Հանքային հանքավայրերի հայտնագործումը Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղին բարգավաճեց, իսկ Պոկահոնտաս հանքավայրում բիտումինային ածուխը դարձավ համաշխարհային ճանաչում։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու և Վիրջինիայի երկաթուղու միջոցով տեղական ածուխը վառելիք է հանդիսանում աշխարհի ծովային նավատորմի կեսի համար։ Այսօր այն այրվում է պողպատագործական գործարանների և ածուխային էլեկտրակայանների ջեռոցներում ամբողջ աշխարհում։
Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղին հայտնի է դարձել նաև իր գոլորշու լոկոմոտիվների արտադրությամբ։ Այն գտնվում էր Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու Ռոանոկի գործարաններում, որոնք ընկերությանը հայտնի են դարձրել դրա գոլորշու ձգման որակի շնորհիվ։ Ռոանոկի արտադրամասերում հազարավոր աշխատողների հետ նախագծվել, ստեղծվել և սպասարկվել են A, J և Y6 դասերի հայտնի լոկոմոտիվները։ Նոր գոլորշիային լոկոմոտիվները հավաքվում էին այստեղ մինչև 1953 թվականը, դեռևս երկար ժամանակ հետո, երբ դիզել-էլեկտրական լոկոմոտիվները հայտնվեցին և դարձան Հյուսիսային Ամերիկայի երկաթուղիների հիմնական շարժիչ ուժը։ Մոտ 1960 թվականին Նորֆոլք և Վեսթերն երկաթուղին ԱՄՆ-ի վերջին խոշոր երկաթուղին էր, որը գտնվում էր գոլորշուից դիզելային էներգիայի անցման գործընթացում։
Երկաթուղու առկայությունը նաև Ռոանոկը գրավիչ դարձրեց ֆաբրիկատորների համար։ American Viscose-ը 1917 թվականի հոկտեմբերին Ռոանոկայի հարավ-արևելքում բացեց վիսկոզի արտադրության մեծ գործարան։ Այս գործարանը փակվել է 1958 թվականին, առանց աշխատանքի թողնելով 5000 մարդու։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու անցումից հետո դիզել-էլեկտրական բեռնատարների վրա կրճատվել է 2000 աշխատող։
Մշակութային կենտրոն
EventZone, 2003 թվականին ստեղծվել է գործող միջոցառումների կազմակերպիչների միաձուլման արդյունքում։ EventZone-ը նաև ներգրավված է նոր փառատոնների և միջոցառումների ստեղծման հարցում Ռոանոկայի քաղաքի կենտրոնում, որը սահմանված է որպես Վիլյամսոն Ռոուդի (Williamson Road), 6-րդ փողոցի (6th Street, SW), Ռոանոկայի քաղաքացիական կենտրոնի (Roanoke Civic Center) և Rivers Edge Park- ի միջև գտնվող բոլոր շրջանները։
LocalColors, մուլտիկուլտուրալ ծրագիր, որը գնահատում է տարբեր արմատների, ռասաների և էթնիկ ծագման մարդկանց և հովանավորում է ամենամյա Local Colors Festival-ը, որը տեղի է ունենում մայիսի 3-րդ հանգստյան օրերին։
Տեղական իշխանություն
Ռոանոկը քաղաքային կառավարման մոդել ունի, որը կոչվում է «խոնարհ քաղաքապետ», որի գլխավորը կապիկ քաղաքապետն է «քաղաքի ղեկավարը»։ Քաղաքի կառավարիչը պատասխանատու է քաղաքային իշխանությունների ամենօրյա գործունեության համար և լիազորություն ունի քաղաքի աշխատակիցներին վարձել և ազատել։ Քաղաքապետն ունի ոչ մեծ, եթե ընդհանրապես ունի, գործադիր իշխանություն և ըստ էության քաղաքային խորհրդում «առաջինն է հավասարների մեջ»։ Քաղաքապետը, այնուամենայնիվ, ունի քարոզչական ամբիոն որպես ռոանոկային լրատվամիջոց, որը հաճախ քաղաքապետի արտաքին տեսքը և հայտարարությունները։ Ներկայումս Ռոանոկի քաղաքապետն է Դևիդ Ա. Բաուերս, և քաղաքի մենեջեր Դարլեն Բարհեմը։ Քաղաքային խորհուրդն ունի 6 անդամ, բացի քաղաքապետից, որոնցից բոլորը ընտրվում են ազատ հիմունքներով։ Քաղաքային խորհրդի անցման առաջարկը, որում քաղաքապետը և փոխքաղաքապետը կարող էին շարունակել ընտրվել ազատ հիմունքներով, մերժվել էր 1997 թվականին Ռոանոկի ընտրողների կողմից քվեարկության ժամանակ, բայց առաջարկի պաշտպանները դեռևս պնդում են, որ ազատ ընտրված համակարգի արդյունքները քաղաքային խորհրդի անդամների անհամաչափ քանակությամբ գալիս են հարուստ հարևաններից և որ խորհրդի բոլոր անդամներից մի քանիսի ընտրությունը ward basis- ում կհանգեցնի քաղաքի բոլոր շրջանների ավելի հավասար ներկայացվածության։ Քաղաքային խորհրդի անդամների չորսամյա ժամկետը կասկածելի է, ուստի այնտեղ ընտրություններ են անցկացվում երկու տարին մեկ անգամ։ Քվեարկության արդյունքում ընտրված թեկնածուն ընտրվում է քաղաքապետի տեղակալ։
Քաղաքի աֆրոամերիկացիների և մասնագետների բլոկների քվեարկությունը վերջին տարիներին քաղաքում առաջատար է դարձել Դեմոկրատական կուսակցության համար։
Անկախ թեկնածու Դևիդ Ա. Բաուերսը, նախկինում դեմոկրատ, հաղթել է քաղաքապետ Նելսոն Հարիսին 2008 թվականի մայիսին ընտրություններում ընտրողների 53%-ով։ 2000 թվականի ընտրություններում Ռալֆ Ք. Սմիթը և 2004-ին Նելսոն Հարիսը հաղթել են քվեարկության 40%-ից պակաս քվեներով։
2008 թվականի մայիսին տեղի ունեցած հյուպատոսական ընտրություններում դեմոկրատներ Քուրթ Ռոզենը, Էնիտա Փրայսը և Շերման Լին հաղթել են անկախ թեկնածուների խմբին, ներառյալ գործող Բրայան Ուիշնեֆին։
Ճանապարհներ
Interstate 581 մայրուղին քաղաքի հիմնական ճանապարհն է հյուսիսից հարավ ուղղությամբ։ Քաղաքի հյուսիսային սահմաններից անցնում է Interstate 81 միակ միջպետական մայրուղին։ Interstate 581-ը զուգահեռ է U.S. մայրուղու հետ։ Route 220, որը շարունակվում է Roy L. Webber Expressway-ը Ռոանոկի քաղաքից, որտեղ ավարտվում է Interstate 581-ով, հարավում մինչև State Route 419: ԱՄՆ Route 220-ը միացնում է Ռոանոկը Մարտինսվիլի (Վիրջինիա) և Գրինսբորոյի (Հյուսիսային Կարոլինա) հետ։ Առաջարկվող Interstate 73 ավտոմայրուղին ընդհանուր առմամբ զուգահեռ կլինի U.S. Route 220-ը գտնվում է Ռոանոկի և Գրինսբորոյի միջև և համահունչ կլինի Interstate 581-ին քաղաքի սահմաններում։ Արևելքից արևմուտք ուղղությամբ հիմնական ավտոմայրուղին U.S. Route 460, որը կոչվում է Մելրոուզ ավենյու և Օրանջ ավենյու։ ԱՄՆ 460 երթուղին միացնում է Ռոանոկը Լինչբուրգի հետ։ ԱՄՆ Route 11-ը անցնում է քաղաքի միջով, հիմնականում որպես Բրենդոն Ավենյու և Ուիլյամսոն Ռոուդ, որը եղել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ավտոմոբիլային արդյունաբերության զարգացման կենտրոնը։ Մնացած հիմնական ճանապարհները Route 221, State Route 117 (հայտնի է որպես Peters Creek Road) և State Route 101 (հայտնի է որպես Hershberger Road): Բլուրիջի պարկային ավտոճանապարհը նույնպես անցնում է քաղաքի սահմանների մոտ։
Ռոանոկը բաժանված է 4 քվադրանտների. Հյուսիս-արևմտյան (NW), հյուսիս-արևելյան (NE), հարավ-արևմտյան (SW), հարավ-արևելյան (SE): Ռոանոկում տեղերի փոստային հասցեները ներառում են քառակուսու կրճատված նշանի երկու տառերը փողոցի անվանումից հետո։ Օրինակ, Center in the Square համալիրը Ռոանոկայի քաղաքի կենտրոնում ունի հասցեն «1 Market Square SE»։
Օդանավակայաններ
Ռոանոկ-Բլեքսբերգ տարածաշրջանային օդանավակայանը (անգլ.) գտնվում է քաղաքի հյուսիսային մասում և հանդիսանում է հիմնական ուղևորատար և բեռնատար օդանավակայան հարավ-արևմտյան Վիրջինիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիրջինիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նովորոմանովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Նովորոմանովկա (Новороманівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովորոմանովկա գյուղում բնակվում էր 343 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1109 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 309,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խարինկի (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Խարինկի (Харинки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
(5472) 1988 RR
(5472) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,273396 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5158 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287536 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ռասմուս Ռասկ
Ռասմուս Քրիստիան Ռասկ (Rasmus Christian Rask, ), դանիացի լեզվաբան։ Կոպենհագենի համալսարանի գրադարանավար (1829) և արևելյան լեզուների պրոֆեսոր (1831)։ Պատմահամեմատական լեզվաբանության հիմնադիրներից։
Հրատարակություններ
Կատեգորիա:Դանիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պոլիգլոտներ Կատեգորիա:Դանիացի բանասերներ Կատեգորիա:Հնդեվրոպագետներ
Ռոմաշկովո (գյուղ, Բոբրովիչսկոե գյուղական բնակավայր)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լազար Սիտերման
Լազար Յակովլևիչ Սիտերման (Лазар Якаўлевіч Сітэрман, ), խորհրդային բժիշկ-թերապևտ, Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Պատմաբան Յակով Էթնիգերի հայրը ։
Կենսագրությունման
Լազարը ծնվել է 1894 թվականի հոկտեմբերին Մոզր քաղաքում, դեղագործի ընտանիքում։ 1916 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1916 թվականից եղել է ռազմական բժիշկ՝ Ռուսական և Կարմիր բանակներում։ 1920-ական թվականների սկզբին մասնակցել է Մինսկում բժշկական-սանիտարական աշխատանքների կազմակերպմանը։ 1921 թվականին՝ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո նշանակվել է  Մինսկի կենտրոնական պոլիկլինիկայի գլխավոր բժիշկ։ 1923-1930 թվականներին եղել է Բելառուսի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի բուժական կլինիկայի ասիստենտ։ 1931 թվականից զբաղեցրել է Մինսկի բժշկական ինստիտուտի ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։ 1933 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
1936 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ Գիտական աշխատանքի մեթոդիկային տվել է առաջնային տեղ։ 1938 թվականին գիտական աշխատանքների համար պատրաստել է ուղեցույցներ։ 1939 թվականին դարձել է «Կլինիկական դեղատոմսերի հավաքածու» աշխատության հեղինակ։ Նույն թվականին ստացել է ԲԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործչի կոչում։
Հրապարակել է մի շարք աշխատություններ սիրտ-անոթային հիվանդությունների առաջացման պատճառների և դրանց բուժման վերաբերյալ։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելուց հետո մի քանի օր Մինսկում օգնություն է ցույց տվել վիրավորներին։ Գերմանական զորքերը Մինսկը գրավելուց հետո նրան որպես հրեա ուղարկել են Մինսկի գետտո ։
Մահացել է 1941 թվականի աշնանը․ ենթադրվում է, որ Սիտերմանը խոշտանգումներից հետո Գեստապոյի կողմից կախաղան է հանվել բանտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բելառուս բժիշկներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Խորհրդային թերապևտներ Կատեգորիա:Խորհրդային պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Քիլ
Քիլ (Kiel ), քաղաք Գերմանիայում, Շլեզվիգ-Հոլշթայն երկրամասի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Բալթիկ ծովի Քիլյան ծոցի ափին։ Ջրանցքով կապված է Հյուսիսային ծովի հետ։ Խոշոր նավահանգիստ է։ Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում էր 238.049 ։
Պատմություն
Քիլը հիմնադրվել է 1233-1242 թթ. ընթացքում՝ դուքս Ադոլֆ Հոլշթայնացու կողմից։ Այստեղ է ծնվել Ռուսական կայսր Պետրոս 3-րդը (1761-1762)՝ ռուսական գահին Ռոմանովների դինաստիայի Հոլշթայն-Օլդենբուրգյան ճյուղի առաջին ներկայացուցիչը։ 1918 թ. նոյեմբերի 3-ին Քիլի նավաստիների ապստամբությամբ սկսվեց Գերմանիայում Նոյեմբերյան հեղափոխությունը։
Քույր քաղաքներ
Քիլը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Կլիմա
Քիլին բնորոշ է օվկիանոսային կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգման նիշը՝ Cfb):
Արտաքին հղումներ
* Կատեգորիա:Շլեզվիգ-Հոլշտայն Կատեգորիա:Գերմանիայի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Ռազմական նավահանգիստներ Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի նավահանգստային քաղաքներ
Էջմիածնի գավառ
Էջմիածնի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ Ձևավորվել է 1849 թվականին՝ Երևանի նահանգի կազմում։ Գավառի կենտրոնը Վաղարշապատ քաղաքն էր։
Էջմիածնի գավառը հյուսիսից և արևելքից սահմանակցում էր Ալեքսանդրապոլի, արևելքից՝ Նոր Բայազետի ու Երևանի, հարավից՝ Սուրմալուի գավառներին։ Արևմուտքում՝ Ախուրյան գետի երկայնքով, անցնում էր սահմանը Օսմանյան կայսրության, իսկ 1878 թվականից սկսած՝ Կարսի մարզի հետ։
Ներառել է հիմնականում ժամանակակից Արմավիրի մարզը, ինչպես նաև՝ Արագածոտնի մարզ (բացի Արագածի շրջանից) ու Կոտայքի մարզի Նաիրիի շրջանը։
Անվանում
Ռուսական վարչաքաղաքական տեքստերում հայտնի էր որպես «Էջմիածնի գավառ», որը գալիս էր հայ առաքելական եկեղեցու գլխավոր՝ Էջմիածնի մայր տաճարի անունից։ Այնինչ բուն քաղաքը, որում գտնվում էր մայր տաճարը, կոչվում էր Վաղարշապատ, և մինչև 1945 թվականը պահպանել էր այդ անունը։
Պատմություն
Գավառը կազմվել է 1849 թվականին։ Նախկինում, Սուրմալուի և Նոր Բայազետի գավառների հետ միասին մտել է Երևանի խանության (1747-1827), ապա՝ Երևանի գավառի կազմում։ Վերջինս ռուսական տիրապետության շրջանում ենթարկվել է Հայկական մարզի (1828-1840), ապա՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգի (1840-1846), Թիֆլիսի նահանգի (1846-1849) վարչությանը։ Պարսկական տիրապետության շրջանում Էջմիածնի գավառի տարածքում ձևավորվել էին Ապարանի, Արմավիրի (Սարդարապատ), Աշտարակի (Կարբիբասար), Թալինի մահալները։
1849 թվականին կայսերական հատուկ հրովարտակով կազմվում է Երևանի նահանգը։ Այն ներառում էր 1840 թվականին լուծարված Հայկական մարզի տարածքը և Ալեքսանդրապոլի գավառը՝ հանդիսանալով ժամանակակից Հայաստանի Հանրապետության հիմքը։ 1918-1920 թվականներին մտել է Հայաստանի առաջին հանրապետության, իսկ 1920 թվականից՝ Խորհրդային Հայաստանի կազմի մեջ։ 1930 թվականին լուծարվել է։
Բնակչություն
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 124 237 մարդ էր, որի մոտ 63 տոկոսը հայեր էին (77572 մարդ), ավելի քան 35 տոկոսը՝ մուսուլմաններ՝ թաթարներ, քրդեր, թուրքեր (35999 մարդ) ։ Բուն քաղաքի բնակչությունը 1897 թվականին հասել էր 5,267 մարդու, որից հայեր էին 4996-ը (94.9 %) ։ Բնակչությունը կենտրոնացած է հիմնականում Արարատյան դաշտի գյուղերում, մասամբ նաև՝ Աշտարակի շրջակայքում ։
1926 թվականին գավառի բնակչությունը կազմել է 114 505 մարդ ։
Վարչական բաժանում
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 26 գյուղական համայնքի ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի նահանգի գավառներ Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի պատմություն Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի պատմություն‎ Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի պատմություն‎
Յուհաննա Աբգարիոս
Յուհաննա Աբգարիոս (Հովհաննես Աբգարյան, այլ հնչմամբ՝ Ջան, ), հայ տնտեսագետ, բանաստեղծ, լեզվաբան, պետական գործիչ։
Իսքենդեր Աբգարիոսի կրտսեր եղբայրը, Աբգարիոսների գերդաստանից ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1832 թվականին Բեյրութում, մեծահարուստ Հակոբ Լյուստրացի Աբգարյանի (Յաղուբ Էփքարիոս) ընտանիքում ։ Եղել է Բեյրութի անգլիական հյուպատոսության թարգմանիչ ։ Հիմնել է ժամանակին ամբողջ Մերձավոր Արևելքում հայտնի դրամատուն։ Եղել է Հոլանդիայի հյուպատոսը Եգիպտոսում ։
Աշխատություններ
Գրել է արաբերեն բարոյա-խրատական պատմվածքներ և նովելներ, գիրք համաշխարհային պատմության մասին, կազմել անգլերեն-արաբերեն բառարան (հրատարակություն՝ 1887 թվական) ։
Ընտանիքը
Յուհաննա Աբգարիոսի կինն է՝ Աֆիֆե Գանավաթին։ Նրա զավակներից Ժոզեֆ, Միշել, Ալիս և Նեջիբ Աբգարիոսները եղել են կրթական-հասարակական գործիչներ, իսկ Էմին և Նեսիբ Աբգարիոսները՝ բժիշկներ ։
Մահացել է՝ 1886 թվականին, Այթեթում (Լիբանան) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Իթակե
Իթակե, կղզի Հոնիական ծովում, Հոնիական կղզիներից մեկը։ Կղզու մակերեսը 96 կմ² է։ Կղզու վարչական կենտրոնը` Իթակեն, գտնվում է ծովի ափին` աշխարհում ամենամեծ բնական ծովախորշերից մեկի ափին։
Պատմություն
Անտիկ Հունաստանի դարաշրջանում Իթակեն Ոդիսևսի բնօրրանն է ու թագավորությունը։
Իթակեն բնակեցվել է Ք. ա. III հազարամյակի վերջերին, սակայն հնագիտական տեսանկյունից առավել հետաքրքիր է խորամանկ ու խելամիտ Ոդիսևսի կառավարման շրջանը, որը, ըստ Հոմերոսի, Ք. ա. XII դարն է (ի դեպ, հոմերոսյան Իթակեի նույնացումը պատմական Իթակեի հետ վիճելի հարց է)։
Ք. ա. IX դարում սկսում է կղզու ծաղկման շրջանը։ Անտիկ, դասական, ապա նաև հելլենիստական դարաշրջաններում այստեղ կյանքը բուռն զարգացում է ապրել։ Կառուցվել են ակրոպոլիսներ, զարգացել է բրուտագործությունը, վերելք է ապրել Հունաստանի և Արևելքի հետ շփումը։ 1499 թվականին սկսվում է Վենետիկի հանրապետության շրջանը, սակայն կղզին գրավում են ծովահենները և ավերում այն։ Հարյուրամյակներ շարունակ ծովահենները Իթակեն օգտագործել են պատսպարվելու համար, մինչև այստեղ հաստատվել են հարևան Կեֆալոնիա կղզու բնակիչները։ Քանի որ Իթակեի հողը արգասաբեր չէր, բնակիչների զբաղմունքը մեծ մասամբ կապված է եղել ծովի հետ։ Կղզին ունեցել է ծովային հարուստ ավանդույթներ։ 1797 թվականին կղզին նախ գրավում են Նապոլեոնի զորքերը, իսկ մի քանի տարի անց` անգլիացիները։ Իթակեն, ինչպես Հոնիական մյուս կղզիները, Հունաստանի հետ վերամիավորվել է 1864 թվականին։