cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարլ Մակ
Կենսագրություն
1770 թվականին ընդունվել էր ավստրիական հեծելազորային գունդ որպես ֆուրիեր։ 1772 թվականին ստացել էր կապրալի աստիճան։ Այնուհետև ծառայել էր որպես գնդի համհարզ կայսերական կիրասիրական գնդում։ 1777 թվականին ստացել էր կրտսեր լետենանտի կոչում։ Բավարիայի դեմ պատերազմում ծառայել էր կոմս Կինսկի և ֆելդմարշալ Մորից Լասսի շտաբներում։ 1783 թվականին ստացել էր կապիտանի աստիճան։ Թուրքիայի դեմ պատերազմի ժամանակ ծառայել էր կայսերական գլխավոր շտաբում և 1788 թվականին արժանացել էր մայորի աստիճանի և նշանակվել որպես ֆլիգել- ադյուտանտ/ արքայահամհարզ։ 1789 թվականին արդեն որպես փոխգնդապետ աչքի էր ընկել Բելգրադի գրոհի ժամանակ ։ Սակայն, բանակի գլխավոր հրամանատար դարձած, Լաուդոնի հետ ունեցած տարձայնությունները պատճառ դարձան, որպեսզի Մակը թողնի ռազմական թատերաբեմը՝ ռազմական տրիբունալում չհայտնվելու համար։ Այնուամենայնիվ, նա արժանացել էր գնդապետի կոչման և պարգևատրվել Մարիա Թերեզայի շքանշանի ասպետական խաչով։ Նույն թվականին Մակը նշանակվել էր շևոլեժերյան գնդի հրամանատար և մարտերից մեկի ընթացքում վիրավորվել էր գլխի հատվածում, որի հետևանքներն իրենց զգացնել են տվել ամբողջ կյանքի ընթացքում։
Մակը գնդի հրամանատար մնաց մինչև 1793 թվականը, երբ առաջին կոալիցիոն պատերազմի սկզբին նշանակվել էր Նիդերլանդներում արքայազն Սաքսեն - Կոբուրգսկի ավստրիական զորքերի գլխավոր հրամանատարական շտաբի գեներալ - կվարտիրմեյստեր (զորաբնակարարանապետ)։ Աչքի էր ընկել Ներվինդենի ճակատամարտում մարտի 1-ին և 18-ին։ 1793 թվականի մայիսի 23-ին, տեղի ունեցած Ֆամարեի ճակատամարտում հաղթելուց հետո, Մակը նշանակվել էր 20-րդ կիրասիրական (ճոշանակիր) գնդի պետ։ 1793 թվականի մարտ - ապրիլ ամիսների հաջողություններին շուտով փոխարինել են դաշնակիցների  անհաջողությունները քաղաքական և ռազմական բնագավառներում, որոնք մասնակիորեն վերագրվել են Մակին։ Այդ պատճառով նա հեղինակազրկվել էր կայսեր աչքից  և 1793 թվականին պաշտոնակ արվել գեներալ - կվարտիրմեյստերի պաշտոնից։ 1793 թվականի ռազմարշավն ավստրիացիների համար ավարտվել էր ծայրաստիճան անհաջողությամբ։
Մակին կանչել էին Վիեննա. նա տեղ էր հասել 1793 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Կայսրն, իրոք, նպատակ էր ունեցել գլխավորել զորքերը Նիդերլանդներում, իսկ Մակը նախապատրաստել էր նոր ռազմարշավի նախագիծ, որտեղ ընդծել էր Պրուսիային օգնելու անհրաժեշտությունը։ 1794 թվականի գարնանը նա ուղևորվել էր Լոնդոն գործողությունները համաձայնեցնելու համար։ Վերադառնալով Վիեննա՝ նրա կողմից ստեղծված ռազմարշավի նախագիծը Նիդեռլանդներում հավանության էր արժանացել թագաժառանգ Կոբուրգսկի և անձամբ կայսր Ֆրանց 2-րդի կողմից։ 1794 թվականին Մակը, վերջնականապես վերքից ապաքինվելով, նորից վերադարձել էր ակտիվ ծառայության գեներալ - մայորի և շտապի պետի պաշտոնում։ Բայց անհաջողությունները շարունակել էին ուղեկցել բանակին նույնիսկ հետ վերադառնալուց հետո և մայիսի կեսերին Մակը ստիպված էր համաձայնել կայսեր և թագաժառանգ Կոբուրգսկիի պլանի իրականացման հետ։ Բայց ծրագիրը լավ չէր մշակված և 1794 թվականի մայիսի 17-ին Տուրնեի ճակատամարտում ավստրիական բանակը պարտություն էր կրել։ Մայիսի կեսերին Մակը ազատվել էր իր բոլոր ծառայողական ֆունկցիաներից։
Հաջորդ տարվա ընթացքում Մակը որևէ պաշտոն չի զբազեցրել։ 1796 թվականին Անգլիայի վարչապետը նրան էր առաջարկել Պորտուգալիայում գտնվող դաշնակից զորքերի գլխավոր հրամանատարի պաշտոնը։ 1797 թվականի գարնանը ֆելդմարշալ - լեյտենանտի պաշտոնը զբաղեցնելուց հետո նա ուղևորվել է Վերին Հռենոս ու նշանակվել Հռենոսյան բանակի շտաբի պետ Ֆելդցեյխմեյստեր կոմս դե Լատուրի հրամանատարության ներքո։ 1798 թվականին նրան էր հանձնվել նեապոլիտանական բանակի հրամանատարությունը. նա կարողացել էր բավականին մեծ հաջողություններ ունենալ ֆրանսիացիների դեմ հարավային Իտալիայում, գրավել էր Հռոմը և շարժվել էր Կապուա։ Սակայն շուտով պարտություն էր կրել ֆրանսիական գեներալ Շամպիոնեի կողմից Չիվիտա-Կաստելլանայի ճակատամարտում՝ ունենալով 60 000-ոց նեապոլիտանական զորք ընդդեմ 12 000-ոց ֆրանսիական զորքի։ Այս պարտության արդյունքում նեապոլիտանական թագավորը փախչել էր Սիցիլիա, իսկ Մակը շուտով գերի էր վերցվել ֆրանսիական զորքերի կողմից։ Մարենգոյի ճակատամարտում Նապոլեոնի հաղթանակից հետո՝ Մակը փոխանակվել էր գեներալ Ալեքսանդր Դյումայի հետ (հայտնի գրողի հայր)։ 1805 թվականին նոր պատերազմի մեկնարկով՝ Մակն ավստրիական բանակի գլխավորությամբ շարժվել էր դեպի Ուլմ, քաղաքն ամրացնելու համար, բայց մոտենալով Իլլեր գետի մոտ հարձակման է ենթարկվել ֆրանսիացիների կողմից, պարտվել և թաքնվել Ուլմում։
1819 թվականին իշխան Շվարցենբերգի միջնորդությամբ Մակին հետ են վերադարձվել Ֆելդմարշալ - լեյտենանտի պաշտոնը և Մարիա - Թերեզայի շքանշանը։
Նապոլեոնը Մակի մասին
Նապոլեոնը Մակի հետ ծանոթացել էր Փարիզում, նրա գերեվարության ընթացքում։ Նրա մասին ձևավորվել էր հետևյալ կարծիքը. «Մակն իմ ճանաչած ամենաանմիջական մարդն է։ Լցված մեծամտությամբ և ինքնասիրությամբ՝ նա իրեն համարում է ամեն ինչի ընդունակ։ Ցանկալի կլիներ, որ նրան ուղարկեին մեր լավագույն գեներալներից մեկի դեմ. այդ ժամանակ մենք ականատես կլինեինք հետաքրքիր իրադարձությունների։ Մակը մեծամիտ է և վերջ. նա անհաջողակ է և դժբախտ»։
Մշակույթում
Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն» վեպում Մակը հիշատակվել է, երբ ժամանելով Կուտուզովի շտաբ հաղորդել է, որ նրա բանակը ջախջախվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նապոլեոնյան պատերազմներ
Առաքելություն (կուսակցություն)
«Առաքելություն» կուսակցություն, Հայաստանում գործող կուսակցություն։
Պատմություն
Կուսակցության ստեղծման մասին հայտարարել են 2012 թվականի նոյեմբերին 8-ին կուսակցության նախաձեռնող խմբի անդամները` Ազատ Թովմասյան, Գարեգին Մուրադյան, Հակոբ Մանուկյան, Հրաչյա Սարգսյան, Մարինե Եփրեմյան, Մեսրոպ Առաքելյան, Վահե Հովհաննիսյան, Մանուկ Սուքիասյան ։
Կուսակցությունը իրեն դրսևորում է որպես ոչ արևմտամետ և ոչ ռուսամետ, այլ, ըստ կուսակցության, գործում է՝ հիմնվելով ազատության և ժողովրդավարության արժեքների վրա ։
Կուսակցությունը չունի միանձնյա ղեկավար, ղեկավար մարմինն է խորհուրդը, որի անդամներն ընտրվում են կուսակցության համագումարի ժամանակ ։ 2017 թ․ խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցել է ԲՀԿ-ի և «Ալյանսի» հետ միասին «Ծառուկյան» դաշինքի կազմում ։ 2018 թվականին՝ ՔՊԿ-ի հետ «Իմ քայլը» դաշինքով ։ Ունի ընտրված պատգամավորներ՝ Կորյուն Մկրտչյանը, Եղիշե Սողոմոնյանը, Վահե Հովհաննիսյանը և Արտաշես Պետրոսյանը։
Կուսակցության քաղաքական խորհրդի քարտուղար Հրաչյա Սարգսյանը հանդիսանում է Երևանի քաղաքապետը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2012 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:2012 հիմնադրված կուսակցություններ Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Կրակը (ֆիլմ, 2015)
«Կրակը» (El incendio), 2015 թվականին ռեժիսոր Խուան Շնիտմանի նկարահանած ֆիլմը ։
2015 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» ծրագրում, Բեռլինի 65-րդ միջազգային կինոփառատոնում։
Սյուժե
Երեսունամյա Լուսիան և Մարսելոն պատրաստվում են իրենց առաջին տան համար կանխիկ վճարել 100 հազար դոլար։ Սակայն անշարժ գույքի գործակալին չի հաջողվում գործարքը կնքել, և պայմանագրի ստորագրումը տեղափոխվում է հաջորդ օրը։ Նրանք հիասթափված վերադառնում են իրենց հին տուն և գումարը մի կողմ դնում։ Հաջորդող 24 ժամը բացահայտում է Լուսիայի և Մարսելոյի սիրո իրական բնույթը՝ ճգնաժամը, որի մեջ գտնվում են և նրանց ներսում բույն դրած բռնությունը։ Ֆիլմը պատմում է այդ 24 ժամերի անտանելի լարվածության մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինական ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Եկատերինա Սեմյոնովա (դերասանուհի)
Եկատերինա Թենգիզովնա Սեմյոնովա (Екатерина Тенгизовна Семёнова, ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի։
Կենսագրություն
Եկատերինա Սեմյոնովան ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 18-ին Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Մոնինո քաղաքում։ Հայրը՝ Թենգիզ Ալեքսանդրովիչ Սոմյոնովը, վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր է, մայրը՝ Նատալյա Օռլովան, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր («Երրորդ մոլորակի գաղտնիքը» («Тайна третьей планеты») ֆիլմի վրա աշխատելիս նա Ալիսա Սելեզնյովայի կերպարը նկարել է իր երեքամյա դստեր՝ Կատյայի նմանությամբ)։
Օրդակ
Օրդակ, լճակ Հայկական լեռնաշխարհում, Կուր գետի ակունքի շբջանում, Արդահան քաղաքից 25 կմ հարավ, Արփաշեն գյուղի կողմում ։
Եկատերինա Սեմյոնովա (դերասանուհի)
Կենսագրություն
1992 թվականին Եկատերինա Սեմյոնովան ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Իվան Տարխանովի կուրս)։ Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի բեմում նրա նորամուտային դերը եղել է «Ունդինա» ներկայացման մեջ (Ունդինա)։
Օրդակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լճեր
Եկատերինա Սեմյոնովա (դերասանուհի)
Կենսագրություն
1992 թվականին Եկատերինա Սեմյոնովան ընդունվել է Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի թատերախումբ։
2002 թվականին նա սկսել է աշխատել Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում։
Եկատերինա Սեմյոնովան հարաբերություններ է ունեցել Անտոն Տաբակովի, Ալեքսեյ Մակարովի ու ռուսական կինոյի այլ աստղերի հետ ։ Անտոն Տաբակովի հետ քաղաքացիական ամուսնությունից Եկատերինա Սեմյոնովան ունեցել է մեկ որդի ՝ Նիկիտան (ծնվել է 1990 թվականին)։ Եկատերինա Սեմյոնովայի առաջին ամուսինը եղել է ձեռներեց Կիրիլ Սիգալը, որից նա ունեցել է մեկ դուստր՝ Մարիան (ծնվել է 1997 թվականին)։ 2008 թվականին Եկատերինա Սեմյոնովան ամուսնացել է ձեռներեց Լեոնիդի հետ. ամուսնալուծվել են 2013 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Գիտական շարադրանք
Գիտական շարադրանք
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբանության բաժիններ Կատեգորիա:Տերմինաբանություն Կատեգորիա:Ոճաբանություն
Օրագ
Օրագ, բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի նահանգի Մարդինի գավառում, Ջեգիրեի զավառակում։ Անառիկ րերդ է եղել (Հ. Ղադարյան, Արևմտահայերի սոցիալական կացությունը 1800-1870 թթ., էջ 242) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Դիարբեքիրի նահանգ
Կանոն (այլ կիրառումներ)
Կանոն, կարող է վերաբերվել
Օրդուբադի ձոր
Օրդուբադի ձոր, Օրդուբադու ձոր, ձոր, ձորահովիտ Հայկական լեռնաշխարհում, ՆԻՀ Օրդուբադի շրջանում։ Եռանկյունաձև 2-8 կմ լայնության, մինչև Արաքս գետը հասնող ձորահովիտ է, որի միջով հոսում է Օրդուբադի գետը։ Այստեղ նախկինում տարածվում էր Օրդուբադի ոստիկանական շրջանը Օրդուբադ կենտրոնով և Կարճևան, հին հայկական Հանդամեջ, Գանձակ (այժմ՝ Գանձա), Անապատ գյուղերով։ Տաք կլմայով և պտղատու այգիներով ձորահովիտ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձորեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջան
Էմիլ Օռլիկ
Էմիլ Օռլիկ (Emil Orlík, ), չեխ նկարիչ, գրաֆիկ, լուսանկարիչ և կիրառական նկարիչ։
Կենսագրություն
Էմիլ Օռլիկը ծնվել է Պրահայում 1870 թվականին։ Դերձակի որդի էր։ Սկզբում արվեստ է սովորել Հենրի Նիրի գեղարվեստի մասնավոր դպրոցում, որտեղ նրա դասընկերներից մեկը եղել է Պաուլ Կլեեն։ 1891 թվականից նա սովորել է Մյունխենի ակադեմիայում Վիլհելմ Լինդենշմիտի մոտ։ Հետագայում նա փորագրություն է ուսումնասիրել Յոհան Լեոնհարդ Ռաաբի մոտ։
Օրլիկը մտել է Վիեննական սեցեսսիոնիզմի մեջ և հայտնի էր առաջին հերթին որպես դիմանկարիչ։
1905 թվականից մինչև մահ Էմիլ Օռլիկը Բեռլինի Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի թանգարանին կից ուսումնական հաստատությունում, իսկ 1924 թվականից՝ ազատ և կիրառական արվեստի միացյալ պետական դպրոցներում վարում էր գիրք ձևավորելու դասարան։ Այդ ժամանակահատվածում նրանք նկարել են Էռնստ Բառլախի, Լովիս Կորինտի, Օտտո Դիքսի, Կետե Կոլվիցի, Ֆրանց Վերֆելի, Ռուդոլֆ Շտայների, Թոմաս Մանի, Ալբերտ Այնշտայնի և Ալֆրեդ Դյոբլինի դիմանկարները։ Մաքս Ռայնհարդի հետ Էմիլ Օրլիկն աշխատել է նրա ներկայացումների համար նախատեսված բեմանկարների և զգեստների վրա։
Ճապոնիա կատարած այցից հետո Օռլիկը գունավոր փայտափորագրությամբ ոգեշնչված գործեր է ստեղծել, և դրա հետ կապված նրան դասում են Ճապոնիզմի նկարիչների շարքը։ Բացի Ճապոնիայից Օռլիկը եղել է Չինաստանում, Ռուսաստանում և Եգիպտոսում։
1917-1918 թվականների Օռլիկը` որպես պաշտոնական նկարիչ, մասնակցել է Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի կնքման շուրջ բանակցություններին։
Օրլիկի ստեղծագործություններից մեկը աստիճանաբար նպաստել է Զիգմունդ Ֆրոյդի՝ 1902 թվականին Վիեննայի պրոֆեսորների շրջան ընդունվելուն։
Ֆիլիպ Հելանդեր
Ֆիլիպ Հելանդեր (Filip Helander, ), շվեդ ֆուտբոլիստ, «Բոլոնյա» ակումբի և Շվեդիայի հավաքականի պաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Հելանդերը «Մալմյո» ակումբի սան է։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 8-ին՝ «Էֆլե» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Ալսվենսկան լիգայում ։ 2013 թվականին Ֆիլիպը դարձել է երկրի չեմպիոն և Շվեդիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր։ 2014 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ «Նոռչյոպինգ» ակումբի դեմ խաղում Հելանդերը խփել է իր առաջին գոլը «Մալմյո» ակումբի կազմում ։ 2014 թվականին Հելանդերը երկրորդ անգամ դարձել է Շվեդիայի չեմպիոն։
2015 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է իտալական «Էլլաս Վերոնա» ակումբ ։ Սեպտեմբերին՝ «Ինտեր» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել էիր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում։ Սեպտեմբերի 27-ին՝ «Լացիո» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը «Էլլաս Վերոնա» ակումբի կազմում ։
Էմիլ Օռլիկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Չեխ նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արվեստագետներ Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Չեխ մանկավարժներ
Ֆիլիպ Հելանդեր
Ակումբային կարիերա
Մրցաշրջանի վերջում Հելանդերը տեղափոխվել է «Բոլոնյա» ակումբ։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ին՝ «Լացիո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Նույն հանդիպման ժամանակ Հելանդերը խփել է իր առաջին գոլը «Բոլոնյա» ակումբում։
Միջազգային կարիերա
2015 թվականին Հելանդերը Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Դանիայի, Իտալիայի , Անգլիայի և երկու անգամ էլ Պորտուգալիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2017 թվականի մարտի 28-ին՝ Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Շվեդիայի հավաքականի կազմում ։
2018 թվականին Հելանդերը հավաքականի կազմում մասնակցել Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությանը։ Սակայն մրցաշարի ընթացքում նա եղել է պահեստային խաղացող և խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Ձեռքբերումներ
«Մալմյո»
Միջազգային
Շվեդիա (մինչև 21)
Միջնորդ (նախագծման ձևանմուշ)
Միջնորդ (Mediator pattern), վարքագծային նախագծման ձևանմուշ, որը որոշում է թե օբյեկտները միմյանց հետ ինչպես պետք է փոխհամագործակցեն։ Ձևանմուշը վարքագծային է համարվում նրանով, քանի որ այն կարող է փոփոխել ծրագրերի թողարկման վարքը։
Սովորաբար ծրագիրը բաղկացած է մեծ թվով դասերից։ Այյպիով տրամաբանությունը և հաշվարկը բաժանվում են այդ դասերի միջև։ Քանի որ ծրագրում մեծ թվով դասեր կան, դրանց տեխնիկական սպասարկումը և դասերի միջև փոխկապակցվածություն ապահովելը դառնում է բարդ։ Արդյունքում դա ծրագիրը դարձնում է դժվար ընթերցվող և սպասարկվող։ Բացի այդ դա բերում է նրան, որ դժվար է դառնում փոխել ծրագիրը, քանի որ ցանկացած փոփոխություն կարող է ազդել մի քանի դասերի վրա։
Միջնորդ ձևանմուշը օբյեկտների միջև կապ է ստեղծում միջնորդ օբյեկտի միջոցով։ Այսպիսով դասի օբյեկտները միմյանց հետ չեն կապվում անմիջականորեն, այլ կապվում եմ միջնորդի օգնությամբ։ Դա թույլացնում է օբյեկտների միջև կապվածությունը և թուլացնում է կապվածության գործակիցը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծրագրավորում
Լինդի Բուտ
Լինդի Բուտ (Lindy Booth, ), կանադացի դերասանուհի։
Կարիերա
Նրա դերերից առավել հայտնի են «Հայտնի Ջետտ Ջեքսոն» դիսնեյական սերիալում կատարած Ռայլի Գրանտի դերը, «Նիրոն վուլֆի գաղտնիքը» սերիալի դրվագային դերը և «4400» սերիալ հրավիրված դերը։ 2002 թվակինին Լինդին միանգամից երկու հայտնի դեր է կատարել՝ Դոջեր Ալլենի դերը «Միայնակ գայլը» ֆիլմում և Կասսանդրա Բլերի դերը «Ամերիկյան հոգեկան հիվանդը 2» ֆիլմում։ 2003 թվականին հայտնվել է «Շրջադարձ ոչ այն կողմ» սարսափ ֆիլմում, իսկ 2007 թվականին «Մութ մեղրամիս» թրիլերում։ Նա նաև դեր է կատարել «Գերբնական» հեռուստասերիալի իններորդ եթերաշրջանում։ 2014 թվականից մինչ այժմ նկարահանվում է «Գրադարանավարները» հեռուստասերիալում, որտեղ կատարում է Կասսանդրա Կիլլիանի դերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասանուհիներ
Անդրեյ Բալ
Անդրեյ Միխայլովիչ Բալ (Андрій Михайлович Баль, խորհրդային և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, կիսապաշտպան, մարզիչ. կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Կիևի «Դինամո» ակումբում։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ից մինչև հոկտեմբերի 17-ը կատարել է Ուկրաինայի հավաքականի գլխավոր մարզչի դերը։ Վերջին պաշտոնը եղել է Կիևի «Դինամոյի» մարզական տնօրենի օգնական։ ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ (1977), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1986)։
Մահացել է վետերանների խաղից առաջ պարապմունքների ժամանակ Կիևի Բաննիկովի անվան մարզադաշտում ։
Կենսագրություն
Վաղ տարիքից կորցրել է հորը, դաստիարակություն է ստացել մոր և խորթ հոր մոտ։
Առաջին պարապմունքներն անցկացրել է հայրենի գյուղից  8 կմ հեռու գտնվող  մանկապատանեկան մարզական ակումբում, առաջին մարզիչը եղել է Օլես Միխայլովիչը։ 1970 թվականին փորձել է ընդունվել գիշերօթիկ մարզական դպրոց, սակայն նրան այնտեղ  չեն ընդունել։ Հաջորդ տարի Ուկրաինայում բացվել է միանգամից 3 գիշերօթիկ մարզական դպրոցներ, Լվովում, Խարկովում,  Վորոշիլովգրադում։ Անդրեյը կրտսեր եղբոր՝ Օրեստի հետ  ընտրել են  իրենց բնակավայրից ամենամոտը՝ Լվովի մարզադպրոցը։ Նրանց  ընդունել են առանց քննության։ Եղբայրների մարզիչը եղել է Ֆյոդր Բուշանսկին։ Շուտով Անդրեյին նկատում են «Լվովի Կարպատների» և ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքականի ներկայացուցիչները։ 1975-1977 թվականներին հանդես է եկել «Լվովի Կարպատների» երիտասարդական կազմում (սկզբից ուրիշ ազգանունով) ։ 1977 թվականից Անդրեյն ընդգրկվել է նույն ակումբի հիմնական կազմում։ Դրան զուգահեռ նա ԽՍՀՄ-ի երիտասարդական հավաքականի կազմում հանդես է եկել 1977 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Այդ ընթացքում Անդրեյին իր մոտ է հրավիրել Վալերի Լոբանովսկի, որն այդ ժամանակ «Կիևի Դինամոյի»  մարզիչն էր, սակայն Բալը որոշեց ևս մի երկու մրցաշրջան անցկացնի «Լվովի Կարպատներում», որպեսզի ավելի մեծ  փորձ ձեռք բերի։ «Լվովի Կարպատների» կազմում  երկու մրցաշրջան անցկացրեց առաջին խմբում, ինչից հետո թիմը 1980 թվականին ձեռք բերեց բարձրագույն խմբի ուղեգիր։ Ներքին տարաձայնությունների պատճառով 1980 թվականի մրցաշրջանն անհաջող էր թիմի համար, ինչից հետո Բալն ընդգրկվեց «Կիևի Դինամոյի» կազմում։
«Կիևի Դինամո» տեղափոխվելու մի պատճառ էլ կար ևս․ Բալը պետք է ծառայեր բանակում, ԲԿՄԱ-ի կազմում չէր ուզում խաղար, իսկ Կիևում նրան խոստացան «հարմար ծառայություն»։ 1981- 1990 թվականներին հանդես գալով «Կիևի Դինամոյի» կազմում, Բալի ակումբը 4 անգամ դարձել է երկրի չեմպիոն,  4 անգամ՝ գավաթակիր։
Զգալով, որ արդեն դժվար է խաղալ երիտասարդ ֆուտբոլիստներ հետ, Բալը 1990 թվականին մեկնում է Իսրայել և պայմանագիր կնքում Թել Ավիվի «Մակկաբի» ակումբի հետ։ Նոր ակումբում Բալը խաղացել է մեկ մրցաշրջան,  խփել  4 գնդակ։ Նրա արդյունավետ խաղը պայմանավորված էր նրանով, որ նա «Կիևի Դինամոյի» կազմում ձեռք է  բերել մեծ  փորձ․ նա հաճախ էր մասնակցում  հարձակումներին և անմիջապես  վերադառնում ամենավերջին պաշտպանի տեղը։ Մրցաշրջանի ավարտին «Մակկաբիի» մարզիչը հայտարարեց, որ նման ֆուտբոլիստ  թիմին էլ պետք չէ, և նա տեղափոխվեց  Թել Ավիվի «Բնեյ Իեգուդա» ակումբ, որտեղ որպես հենակետային պաշտպան մնաց երկու մրցաշրջան։
Կարիերան հավաքականում
1977 թվականին դարձել է աշխարհի երիտասարդական առաջնության հաղթող․ եղել է թիմի ավագը, եզրափակչում հետխաղյա տասնմեկ մետրանոցների ժամանակ չի կարողացել գրավի մեքսիկացիների դարպասը, թիմին փրկել է դարպասապահ Յուրի Սիվուխան՝ ետ մղելով երկու 11 մետրանոց, արդյունքում գրանցելով 9:8  հաղթական հաշիվ ։
1980 թվականի Ֆուտբոլի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության ժամանակ ԽՍՀՄ-ի հավաքականի պաշտպանական գծի հիմնական ֆուտբոլիստները եղել են «Լվովի Կարպատներից»․ Բալը, Սուսլոպարովգ, Դումանսկին։ Եզրափակչում ԽՍՀՄ հավաքականը 1-0 հաշվով առավելության է հասել ԳԴՀ-ի հավաքականի նկատմամբ։
ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում անց է կացրել 20 հանդիպում, մասնակցել է 1982 և 1986 թվականների աշխարհի առաջնությանը,  խփել մեկ գնդակ՝ 1982 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ, Բրազիլիայի հավաքականի դարպասին ։
1990 թվականին ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։ Կանոնակարգի համաձայն առաջնությանը կարող էին մասնակցել 23 տարեկանից բարձր երկու ֆուտբոլիստ։ Հենց այդ սկզբունքով թիմի մարզիչ Վլադիմիր Ռոդիոնովի հրավերով 26 ամյա Սերգեյ Շմատովալենկոն և 32 ամյա Անդրեյ Բալը ընդգրկվեցին առաջնությանը ։ Բալը խաղացել է 8 խաղ, եղել է կենտրոնական պաշտպան, վերջին՝ եզրափակիչ խաղին չի մասնակցել ։
Մարզչական կարիերա
Մարզչական կարիերա սկսել Հայֆայի «Մակկաբի» թիմից։ Նախ եղել է գլխավոր մարզչի օգնական, այնուհետև նշանակվել է բոլոր մանկապատանեկան թիմերի համակարգող։ Նրա ղեկավարության տակ եղել են 12 ակումբներ։ Բացի այդ, նա եղել է մինչև 18 տարեկանների ակումբի գլխավոր մարզիչը ։
1998 թվականին Գերցլիյայի «Մակկաբիի» առաջարկով նշանակվել է նույն թիմի գլխավոր մարզիչ։ Բալի նորամուտն ակումբ պսակվեց հաջողությամբ՝ 13 միավոր 5 խաղում, սակայն այդ հաջողությունները կարճ տևեց և Բալը հեռացվեց մարզչի պաշտոնից ։ 1999 թվականի երկրորդ մրցաշարջանում աշխատանքի է անցել Իսրայելի Ռամատ-Գան քաղաքի առաջին խմբում հանդես եկող «Ակոախ» ակումբում։
1999 թվականի վերջից տեղափոխվել է Կաունասի «Կաունաս» ակումբ։
2000 թվականին տեղափոխվել է Ուկրաինա և աշխատանքի անցել Կիևի «Դինամոյում»՝ որպես մարզիչ-սելեկցիոներ։
2001 թվականին եղել է «Վորսկլա» ակումբի գլխավոր մարզիչը ։ Թիմը իր ղեկավարության ժամանակ վատ արդյունքներ է ցույց տվել՝ 6 խաղից հավաքելով 1 միավոր։ Ըստ թիմի դաստիարակ մարզչի՝ անհաջողություններ պատճառը  Բալի երկար բացակայություններն են թիմից և առաջատար ֆուտբոլիստների վնասվածքները։
Բացի այդ կային ֆուտբոլիստների չվճարման հետ կապված խնդիրներ, ինչի պատճառով նրանք հրաժարվում էին խաղադաշտ դուրս գալ։ Բալը թողել է ակումբը 2003 թվականին։
Որոշ ժամանակ անց Բալը աշխատանքի անցավ Ուկրաինայի հավաքականում, որպես գլխավոր մարզիչ Օլեգ Բլոխինի օգնական։
2009-2010 թվականներին Բալը եղել է Օդեսայի «Չեռնոմորեցի» գլխավոր մարզիչը։
Ընտանիք
Մայրը՝ Եկատերինա Իվանովնան, մահացել է 2012 թվականին, կինը՝ Սվետլաննան աշխատել է բալետի պարուհի։ Ունի մեկ որդի՝ Դանիլլը։ Բալը տիրապետել էր ռուսերեն, ուկրաիներեն, անգլերեն,  եբրայերեն լեզուներին ։
Մահը
Անդրեյ Բալը մահացել է Բաննիկովի անվան մարզադաշտում, 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին, 56 տարեկան հասակում։ Հրաժեշտի արարողությունը տեղի է ունեցել Կիևի Վալերի Լոբանովսկու անվան «Դինամո» մարզադաշտում։ Հուղարկավորվել է Կիևի Բայկովո գերեզմանատան ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մակկաբի Թել Ավիվի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Կիևի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Էդմունդ Լանդաու
Էդմունդ Գեորգ Գերման (Եզեկիլ) Լանդաու (Edmund Georg Hermann (Yehezkel) Landau), ), գերմանացի մաթեմատիկոս, ով մեծ ներդրում է ունեցել թվերի տեսության մեջ (ավելի քան 250 աշխատություն և 7 գիրք)։
Կենսագրություն
Ծնվել է բեռլինյան հրեա-բժիշկ պրոֆեսոր՝ Լեոպալդ Լանդաուի (1848-1920) ընտանիքում, մայրը՝ Իոհաննա Յակոբը, սերում էր հայտնի բանկիրների տնից Յակոբ, շուրջ 16 տարի սովորել է բեռլինյան Ֆրանսիական գիմնազիայում(Collège Français), որը հաջողությամբ ավարտել է նախատեսվածից 2 տարի շուտ։ 1899 թ․ Ֆրոբենիուսի ղեկավարությամբ գրել և պաշտպանել է «Թվերի տեսություն» թեմայով թեզը, որից հետո դարձել է Բեռլինի համալսարանի դոցենտի կոչում։ Այդ տարիներին լույս է ընծայել մաթեմատիկական գլուխկոտրուկների 2 ժողովածու՝ կապված շախմատի հետ։ 1901 թ․ պաշտպանել է դոկտորական թեզը՝(habilitation thesis), Դիրիխլեի շարքերի մասին Անալիտիկ թվերի տեսություն մեջ։1905 թ․ ամուսնացել է նոբելյան մրցանակակիր Պաուլ Էրլիխի դստեր՝ Մարիաննա Էրլիխի հետ։
Գերման Մինկովսկիի մահից հետո 1909 թ․ ղեկավարել է նրա ամբիոնը ու դառնում է Գյոթեի համալսարանի մաթեմատիկայի պրոֆեսոր։ Այստեղ նա աշխատել է մինչև 1934 թ․, երբ ազգայնամոլները սկսեցին համալսարանը մաքրել «հրեա տարրերից»։ 1920֊ական թվականների վերջում գնացել է Պաղեստին և ընտրվել է Էյրուսալիմի Եվրոպական համալսարանի պրոֆեսոր, մասնակցել է Ինստիտուտ մաթեմատիկայի հիմնադրմանը, որտեղ կարդացել է եբրայերեն լեզվով առաջին դասախոսությունը ։. 1934 թվականին ազգայնամոլների ճնշման տակ Լանդաուն ստիպված անցել է հանգստի։ Կյանքը շարունակել է Բեռլինում։ 1935 դասավանդել է Քեմբրիջի, 1937-1938 թ. Բրյուսելի համալսարաններում։ Վախճանվել է 1938 թվականին սրտի կաթվածից։
Գիտական գործունեությունը
Լանդաուի հիմնական հայտնագործությունները վերաբերում են Անալիտիկ թվերի տեսությանը և Կոմպլեքս անալիզին։ Նրա աշխատությունների մեծ մասը վերաբերում է մաթեմատիկային։ Նա ուսումնասիրել է պարզ թվերի բաշխվածությունը և 1909 թ․ լույս է ընծայել երկհատորանի մենագրությունայս տեսության համակարգված շարադրանքով։ Լանդաուն ելույթ է ունեցել Քեմբրիջի հինգերորդ Մաթեմատիկոսների միջազգային կոնգրեսին (որտեղ ընտրվել է նախագահ)։ Նա թվարկել է չորս կարևոր չլուծված Լանդաուի պրոբլեմը, որոնցից ոչ մեկը ոչ մեկը լուծված չէ։ Լանդաուն մեծ ներդրում է ունեցել Ռիմանի ζ֊ֆունկցիա։ 1930 թ․ հրատարակեց «Անալիզի հիմունքներ» գիրքը (Grundlagen der Analysis), որը մինչ օրս համարվում է առարկայի դասական շարադրանքը։ Ամբողջ ֆունկցիայի հատուկ կետերի մասին թեորեմը անվանել են Լանդաուի անունով։Դիրիխլեի շարքերի տեսության մեջ Լանդաուն ապացուցեց, որ կետը s=\sigma_0 համարվում է հատուկ, если \sigma_0 ֆունկցիայի համար, եթե \sigma_0֊ն f(s)֊ի զուգամիտության աբսցիսն է համարվում։
Լանդաուի ամենահայտնի աշակերտներից են․
Նվաճումները և պարգևները
1924 թ․ Լանդաուն ընտրվել է Լոնդոնի մաթեմատիկական ընկերության պատվավոր անդամ։ Շատ եվրոպական երկրների Ակադեմիաների արտասահմանյան անդամ է, այդ թվում Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան թղթակից֊անդամ(1924) և արտասահմանյան պատվավոր անդամ է АН СССР (1932)։
Էդմունդ Լանդաուն և ֆերմայականները
Լանդաուին շատ են անհանգստացրել «Ֆերմայականները»,որոնք փորձում էին ապացուցել Ֆերմայի Մեծ թեորեմը և ցանկանում էին ստանալ նախատեսված մեծ մրցանակը։ Որպեսզի հիմնական աշխատանքից չշեղվի, Լանդաուն պատվիրեց մի քանի հարյուր բլանկներ հետևյալ տեքստով. «Հարգելիս...:Շնորհակալ եմ Ֆերմայի Մեծ թեորեմի ձեռագիր ապացույցի համար,առաջի սխալը գտնվում է էջ ... -ում ... տողում ...» Նա իր ասպիրանտներին հանձնարարել է գտնել սխալը և լրացնել բաց թողնվածը
Հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Դեզի Բաուտերսե
Դեզիրե (Դեզի) Դելանո Բաուտերսե, երբեմն գրվում է «Բոուտերսե» (Desiré Delano Bouterse, ), սուրինամցի քաղաքական և զինվորական գործիչ։ 1980—1987 թվականներին Ազգային զինվորական խորհրդի նախագահ, իշխանության է եկել 1980  թվականին Սուրինամում պետական հեղաշրջումից հետո։  Նրա կառավարման տարիներին ոչնչացվել են  տասնյակ ընդդիմադիրներ, ինչպես նաև կանայք և երեխաներ (դեկտեմբերյան սպանություն և կոտորած Մոյվանայում)։ 1988 թվականին իշխանությունը փոխանցել է քաղաքացիական նախագահ  Ռամսևակ Շանկարին, սակայն  1990 թվականին տապալել է նրան՝ հերթական հեռախոսային հեղաշրջման ժամանակ՝ դարձյալ հաստատելով զինվորական կարգեր, որը գոյություն է ունեցել  մինչև  1991 թվականը։ Շարունակել է ազդել երկրի քաղաքական կյանքի վրա՝ կառավարությունում չզբաղեցնելով որևէ պաշտոն։ 2010 թվականին ընտրվել է Սուրինամի նախագահ, 2015 թվականին վերընտրվել է երկրորդ ժամկետով։
Կենսագրություն
Ծնվել է մուլատական էթնիկ ծագում ունեցող ընտանիքում։ Ավարտել է Պարամարիբոյի առևտրի դպրոցը, որից հետո աշխատել է պետական հաստատությունում։ 1968  թվականին մեկնել է Նիդերլանդներ, որտեղ ծառայել է երկրի զինված ուժերի պարաշյուտային զորամասում և սովորել է զինվորական ակադեմիայում։ Լինելով լավ բասկետբոլիստ ապագա բռնապետը ապրուստի միջոցը վաստակել է՝ աշխատելով որպես սպորտային հրահանգիչ։
Հայրենիք է վերադարձել Սուրինամի անկախություն ձեռք բերելուց երկու շաբաթ առաջ և զինվորական ծառայության անցել՝ գլխավորելով երկրի զինծառայողների արհմիությունը։  15 բանակային սերժանտների հետ պատրաստել են նյութեր և 1980 թվականի փետրվարի 25–ին Սուրինամում իրականացրել են պետական հեղաշրջում, որը ստացել է «սերժանտական» անվանումը։  Այն պայմանավորված էր երկրի տնտեսական վատ վիճակով, գործազրկության և կառավարման համակարգում կոռուպցիայի  աճով։ Գլխավորել է «Ազգային զինվորական խորհուրդը» և նշանակվել է զինված ուժերի հրամանատար։ Հաստատված ռեժիմն ընդգծում էր իր հակաիմպերիալիստական կողմնորոշումը, Սուրինամի հեղափոխական գործընթացը համեմատվում էր Գրենադայի հեղափոխության հետ, նրա առաջնորդ  Մորիս Բիշոպի հետ անձնական բարեկամական կապեր էին հաստատվել, բազմիցս հանդիպումներ է ունեցել Ֆիդել Կաստրոյի հետ։ Այլախոհների նկատմամբ իրականացրել է խիստ քաղաքականություն։ Ինքն իրեն շնորհել է սկզբում մայորի, հետո՝ փոխգնդապետի կոչում։
Հաղթահարել է հեղափոխության մի քանի փորձ, մասնավորապես 1980 թվականի օգոստոսին, որը կապված էր նախկին վարչապետ Հենկ Արոնի և երկրի նախագահ Յոհան Ֆերյեի հետ, որը պաշտոնաթող էր եղել բանակի հրամանատարի պահանջով, 1981 թվականին՝ ՉԺՀ կողմնորոշվող ուժերով,  1982 թվականի մարտին՝ լեյտենանտ Ս․ Ռամբոկուսի և ավագ սերժանտ  Ու․ Խոկերի գլխավորությամբ գործող  ծայրահեղ աջերի ուժերով, որը մայրաքաղաքում երկօրյա  ծանր կռիվների պատճառ դարձավ։
Մշտական հակահոլանդական տրամադրվածությունը կտրուկ վատթարացրեց Նիդերլանդների հետ հարաբերությունները, առավել սերտ հարաբերություններ են ձևավորվել Կուբայի, Նիկարագուայի, Գայանայի,Վենեսուելայի, Գրենադայի հետ։ Սակայն ԱՄՆ–ի կողմից Գրենադա ներխուժումից հետո խզել են հարաբերություններն այդ երկրի հետ և փորձել են վերականգնել հարաբերությունները նախկին մետրոպոլիաների հետ։
Մեղադրվել է ապօրինի գործողությունների մեջ։ 1982 թվականի դեկտեմբերին Ֆորտ Զելանդիա ամրոցում սպանվել են տասնհինգ անձ, որոնք դեմ են եղել բռնապետությանը (պաշտոնապես նրանք մահացել են փախուստի փորձի ժամանակ), նախկինում այս կամ այն չափով մասակցել են 1982 թվականի փետրվարի 11–ի հեղաշրջմանը, ինչը հանգեցրել է Նիդերլանդների հետ քաղաքական–տնտեսական կապերի խզմանը։ 2007 թվականին այդ գործողությունների համար քաղաքական պատասխանատվություն է ստանձնել։ 2012 թվականի ապրիլին համաներման մասին օրենքով այդ գործի վերաբերյալ հետաքննությունը և հետապնդումը դադարեցվել են ։ 1986 թվականի փետրվարին զինվորական գործողության անցկացման ընթացքում գրոհի է ենթարկվել Մոյվանա գյուղը, որտեղ գտնվել է Բաուտերսեյի նախկին թիկնապահ Ռոնի Բրյունսվիկի տունը, որը գլխավորել է Սուրինամի պարտիզանական կռիվը։ Հարձակման արդյունքում զոհվել են 35 քաղաքացիական անձ։ Բացի այդ Նիդերլանդների իշխանությունը մեղադրոում է Բաուտերսեին թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության, իսկ ԱՄՆ իշխանությունները՝ Կոլումբիայի հեղափոխական զինված ուժերի հետ համագործակցելու մեջ։
Երկու անգամ եղել է երկրի նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատար, 1980 թվականի օգոստոսի 13–ից 15–ը և 1982 թվականի փետրվարի 4–ից 8–ը։ 1987 թվականի վերջին նոր սահմանադրության ընդունումից հետո երկիրն անցել է քաղաքացիական կառավարման։ Սակայն մի քանի ամիս առաջ Բաուտերսեի կողմից կազմակերպված ընտրությունների ժամանակ Սուրինամի ազգային ժողովրդավարական կուսակցությունը ստացել է Ազգային ժողովի 51 տեղերից միայն  3–ը, այն դեպքում, երբ ընդդիմությունը ստացել է 40 տեղ։
Նոր կառավարության իշխանության գալուց հետո էլ մեծ քաղաքական ազդեցություն է ունեցել, պահպանել է երկրի զինված ուժերի հրամանատարի պաշտոնը։ 1990 թվականի դեկտեմբերի 22–ին, նախկին մետրոպոլիաների հետ վեճերից հետո, չստանալով երկրի ղեկավարության աջակցությունը պաշտոնաթող է եղել հրամանատարի պաշտոնից և դեկտեմբերի 24–ին իրականացրել է նոր, անարյուն հեղափոխություն, որը կոչվել է «Հեռախոսային» (նախագահ Ռ․ Շանկարին հեռախոսով հայտնել են, որ «այսուհետ նա ավելի լավ է տանը մնա»)։ Մեկ տարի չլրացած՝ նորից իշխանությունը տվել է քաղաքացիական կառավարությանը, որը կրկին գլխավորել է ընդդիմությունը։ 2000 թվականից Ազգային ժողովի պատգամավոր է։
1998—2001 թվականներին գլխավորել է Սուրինամի Օլիմպիական կոմիտեն։
Ցանկացել է մասնակցել 2005 թվականի նախագահական ընտրություններին, սակայն մտափոխվել է։ 2010 թվականին նրա «Մեգահամակցություն» դաշինքը  (ստեղծվել է 2008 թվականի  5 կուսակցություններից) հաղթել է խորհրդարանական ընտրություններում՝ Ազգային ժողովում ստանալով 50–ից 23 տեղ։ Բաուտերեսն ընտրվել է նախագահ՝ ստանալով  36 ձայն։ 2015 թվականին ԱԺԿ ստացել է  26 տեղ և նա վերընտրվել է ։
Մարտիրոսություն
Մարտիրոսություն (μάρτυρος - նահատակ, վկա բառից), նահատակություն, ինքնազոհություն հանուն քրիստոնեական հավատի։ 1-4-րդ դարերում (քրիստոնեությունը մինչև պաշտոնական կրոն հռչակելը) հալածվող քրիստոնյաներից առավել մոլեռանդները, մերժելով ուրացումը, գերադասել են մարտիրոսություն։ Եկեղեցին մարտիրոսությունը դիտել է «արյամբ մկրտություն», մարտիրոսներին «խոստանալով երկնային երանելի կյանք», իսկ մարտիրոսության օրը հռչակելով մարտիրոսի «ծննդյան օր», այն մտցրել է իր տոնացույցներում։ 4-րդ դարի մարտիրոսների թիվն արդեն այնքան շատ է եղել, որ եկեղեցին հարկադրված սահմանել է նրանց հիշատակի միասնական օր։ Եկեղեցու հայրերը, մարտիրոսների աճյունները կամ նրանց մասունքները ամփոփելով մատուռներում, վկայարաններում և այլուր, սահմանել են դրանց երկրպագություն՝ եկամուտներ գանձելով ուխտավոր հավատացյալներից։ Մարտիրոսների մասին կան բազմաթիվ վարքաբանություններ, վկայաբանություններ, որոնք բովանդակում են նրանց կյանքի, չարչարանքների ու մարտիրոսության չափազանցված պատմությունը։ Փոխաբերական առումով մարտիրոսություն են անվանում նաև հայրենիքի, նվիրական գաղափարի համար նահատակությունը։
Կատեգորիա:Կրոնական տերմինաբանություն
Սումբատ Սահակյան
Սումբատ Սահակյան կամ Սմբատ Սահակյան, Աբխազական Ինքնավար Հանրապետության կառավարության ազգությամբ հայ գործիչ, ով պանվել է Սուխումիում Ժիուլի Շարտավայի, Գուրամ Գաբիշկիրիայի և այլոց հետ միասին աբխազ անջատողական ապստամբների կողմից 1993 թվականի սեպտեմբերի 27-ին տեղի ունեցած Սուխումի կոտորածի ընթացքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերն Աբխազիայում Կատեգորիա:Վրաց-աբխազական հակամարտություն Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1990
Մրցախաղ
Մրցույթի ձևաչափը մնաց նույնը, ինչ 1986 թվականին էր. որակավորվեցին 24 հավաքական, որոնք բաժանվեցին 6 խմբի՝ յուրաքանչյուրում 4-ական թիմ։ Փլեյ-օֆֆ փուլ են դուրս գալիս 16 հավաքական. խմբերի 6 հաղթողները, 2-րդ տեղն զբաղեցրած 6 հավաքականները և 3-րդ հորիզոնականն զբաղեցրած 4 հավաքականները։ 3 երկրներ առաջին անգամ դուրս եկան եզրափակիչ մաս. Կոստա Ռիկան, Իռլանդիան և Արաբական Միացյալ Էմիրությունները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն Կատեգորիա:1990 ֆուտբոլում
Օրել
Օրել, լեռ Թուրքիայի Կարսի նահանգում, Կարսի սարահարթում, Կարս քաղաքից 5 կմ հարավ։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։ Այժմ քաղաքի տարածքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարսի մարզի լեռներ
Օրթաբուռուն
Օրթաբուռուն, Օրաաբուրուն, լեո Թուրքիայում, Կարսի սարահարթում։ Ռուսական աղբյուրներում՝ Օրաաբուրուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարսի մարզի լեռներ
Ճառընտիր (4822)
Ճառընտիր (4822), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4822 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1491 թվականին Հակոբ գրչի, Մովսես գրչի կողմից՝ Արծկեյում։ Ստացողը եղել է Խալիֆն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 31x21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 473 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 25բ, 125բ, 235ա, 471ա և այլուր, կազմողի՝ 473ա (1608թ.), հետագայի՝ 235բ, 472բ (16-րդ դար), 241ա, 473ա (1608թ.), 1ա (1733թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Toranomon Hills
Toranomon Hills (虎ノ門ヒルズ), Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքի Մինատո շրջանի Տորանոմոն գործարար թաղամասում գտնվող երկնաքեր՝ կառուցվածMori Building Company ընկերության կողմից։ Նախագծված է NIHON SEKKEI, INC. ընկերության կողմից ։
Ճարտարապետական 255,5 մետր բարձրությամբ՝ սա Տոկիոյի ամենաբարձր շենքն է, գերազանցում է Midtown Tower երկնաքերին, որն ունի 248 մետր բարձրություն։
Երկնաքերը թալիսման ունի, որը կոչվում է Տորանոմոն (トラのもん)՝ներշնչված ճապոնական Դորաէմոն կերպարով ։ Toranomon Hills-ը բացվել է 2014 թվականի հունիսի 11-ին։
Վարձակալներ
Պետական կենսաթոշակային կուտակային ֆոնդը, որն աշխարհի ամենախոշոր ֆոնդն է, 7-րդ հարկում ունի իր շտաբ-բնակարանը ։ Novartis և State Street Corporation ընկերությունների ճապոնական շտաբ-բնակարանը նույնպես տեղակայված է այս երկնաքերում ։ K&L Gates իրավաբանական կազմակերպությունը 28-րդ հարկում իր օֆիսն ունի ։ ArcelorMittal ընկերության՝ Տոկիոյի օֆիսը տեղակայված է 6-րդ հարկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկնաքերներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի շենքեր և կառույցներ
Օրդուկի (գետ)
Օրդուկի, գետ գետակ Ճորոխի աջակորմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Էշակսրտի լեռնաշղթայից և, ոռոգելով Օրդուկի գյուղի հողատարածությունները, Բաբերդ քաղաքի հյուսիս-արևելյան կողմում թափվում է Ճորոխի մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Բայբուրթի մարզ Կատեգորիա:Ճորոխ գետի վտակներ
Կաշգարյան (այլ կիրառումներ)
Կաշգարյան, կարող է վերաբերվել
Օրթագյոլ
Օրթագյոլ, Օրտագյոլ, լեոներ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնաշղթայի արևելյան հատվածում, Ճորոխ գետի վերին հոսանքի շրջաններում։ Կազմում է Էշակսրտի լեռնաշղթայի շարունակությունը։ Ձգվում է հարավ-արևմտքից հյուսիս-աբևելք ուղղությամբ, Սպեր քաղաքից 25-30 կմ հարավ-արևմուտք։ Կովկասի 5– և 10-վերստանոց քարտեգներում՝ Օրտազյոլ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Կրոկեմբուշ
Կրոկեմբուշ (croquembouche), կարամելով կամ հատուկ քաղցր սոուսով ամրացված և կարամելային թելերով, շաքարապատ նուշով, մրգով, շաքարապատ ծաղիկներով զարդարված միջուկով պրոֆիտրոլների մեծ կոն ներկայացնող ֆրանսիական աղանդեր։ Կիրառվում է որպես հարսանեկան, մկրտության, Սուրբ Ծննդյան հյուրասիրություն։ Անվանումը ծագում է croquer en bouche բառից, ինչը նշանակում է «խռթխռթում է բերանի մեջ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Ֆրանսիական խոհանոց Կատեգորիա:Համաշխարհային խոհանոց
Դիսկուրսներ Լիվիոսի մասին
Դիսկուրսներ Լիվիոսի մասին՝ քաղաքական պատմութուն և փիլիսոփայության ստեղծագործություն է,  որը գրվել է XVI դարի սկզբին (մոտ 1517 թվական) իտալացի գրող և քաղաքական տեսաբան Նիկոլո Մաքիավելիի կողմից,  ով առավել հայտնի է որպես «Իշխան» գրքի հեղինակ։  Դիսկուրսները հրապարակվել են հետմահու պապական արտոնությամբ 1531 թվականին։ Վերնագիրը նույնացնում է աշխատանքի թեման՝ որպես Լիվիոսի առաջին տասը գրքերը,  որոնք վերաբերում են մ.թ.ա.293-ին Հռոմի ընդարձակմանը մինչև Սամնիթի երրորդ պատերազմի ավարտը,  չնայած որ Մաքիավելին քննարկում է այն, ինչ կարելի է սովորել շատ այլ դարաշրջաններից, ներառյալ ժամանակակից քաղաքականությունը։  Մաքիավելլին պատմությունը դիտարկել է որպես ներկայի համար անցյալից օգտակար դասեր քաղելու միջոց,  ինչպես նաև որպես վերլուծության տեսակ,  որը կարելի էր կառուցել,  եթե յուրաքանչյուր սերունդ չմոռանար անցյալի գործերը։ Մաքիավելլին հաճախ նկարագրում է հռոմեացիներին և այլ հնագույն ժողովուրդներին, որպես իրենց ժամանակակիցների համար բարձր նմուշներ,  բայց նա նաև նկարագրում է քաղաքական մեծությունը որպես մի բան,  որը գալիս և գնում է ազգերի մեջ, ցիկլով։
Ընդհանուր նկարագիր
Լիվիայի մասին դիսկուրսները պարունակում են նվիրված նամակ և երեք գիրք՝ համարակալված 142 գլուխներով։  Առաջին երկու գրքերը ներկայացված են չհրապարակված նախաբաններով։  Շատ բան է արվել այն զուգադիպությունից,  որ Լիվիայի պատմությունը նույնպես պարունակում է 142 գիրք,  բացի դրա ներդրումից և այլ թվաբանական հետաքրքրասիրություններից,  որոնք տեղ են գտել Մաքիավելիի գրություններում :  Մաքիավելլին ասում է,  որ առաջին գրքում քննարկվելու են Հռոմի ներսում տեղի ունեցած իրադարձությունները հանրային խորհրդի արդյունքում,  երկրորդ գրքում՝  հռոմեական ժողովրդի կողմից կայացված որոշումները՝  կապված նրա կայսրության մեծացման հետ,  և երրորդ՝  ինչպես են առանձին մարդկանց գործողությունները Հռոմը դարձրել մեծ։
Նվիրատվության նամակ
Մաքիավելլին իր զրույցները նվիրում է երկու ընկերներին՝ Զանոբի Բուոնդելմոնտիին և Կոզիմո Ռուչելլային,  որոնք երկուսն էլ աչքի են ընկնում Մաքիավելլիի «Պատերազմի արվեստում»։  Ռուչելլան մահացել է 1519 թվականին,  բայց դա չի ստիպել Մաքիավելլիին փնտրել նոր նվիրյալ,  ինչպես նա վարվեց իշխանի հետ։  Մաքիավելին արդարացնում է իր զրույցների նվիրումը իր երկու ընկերներին,  քանի որ նրանք արժանի են իշխաններ լինելուն,  նույնիսկ եթե նրանք չունեն իշխանություններ,  և նա քննադատում է սովորույթը այն մարդկանց,  ովքեր իշխաններ են,  բայց արժանի չեն դրան ։
Գիրք առաջին
Մաքիավելլին նշում է, որ Լիբիոսի կողմից նկարագրված Հռոմի գործողություններն իրականացվել են կամ «Հանրային խորհրդի»,  կամ «Մասնավոր խորհրդի» կողմից,  և որ դրանք վերաբերել են կամ քաղաքի ներսում գտնվող իրերին, կամ դրա սահմաններից դուրս գտնվող իրերին,  ինչը չորս հնարավոր համադրություններ է տալիս։  Նա ասում է,  որ առաջին գրքում կսահմանափակվի այն ամենով,  որոնք տեղի են ունեցել քաղաքի ներսում և հանրային խորհրդով ։ Առաջին գրքի նախաբանում Մաքիավելլին բացատրում է, թե ինչու է նա գրել այս դիսկուրսը,  նշելով,  որ այն բերում է նոր ուղիներ և կարգեր, վտանգավոր խնդիր է,  հաշվի առնելով մարդկանց նախանձը,  բայց մոտիվացված է մարդկության ընդհանուր բարօրության համար աշխատելու ցանկությամբ։  Նա նաև նշում է, որ չնայած իր աշխատանքը չի կարող կատարյալ լինել,  կարելի է լսել նրան,  քանի որ նա օգնում է ուրիշներին իր տեսլականի իրականացման մեջ։  Նա բողոքում է,  որ իտալական վերածնունդը խթանել է արվեստում,  իրավագիտությունում և բժշկությունում հինավուրցներին նմանակելու ցանկությունը,  բայց ոչ ոք չի մտածում նմանակել հին թագավորություններին կամ հանրապետություններին։  Նա դա կապում է պատմության սխալ ընթերցման հետ,  որը ենթադրում է հին քաղաքական առաքինության ընդօրինակման անհնարինություն։  Նա հայտարարում է,  որ մտադիր է հաղթահարել այդ տեսակետը հնագույն աշխարհում,  ուսումնասիրելով Լիբիան և ժամանակակից քաղաքականությունը։
Կառավարությունների և կառավարիչների տեսակները
Սամնիտները մի քանի անգամ պարտություն են կրել հռոմեացիներից, և որպեսզի փոխեն դա, նրանք որոշել են նոր մոտեցում գտնել իրենց կրոնի հանդեպ։
Գիրք երկրորդ
Առաջին գլխում քննարկվում է այն հարցը, թե արդյոք առաքինությունը կամ հաջողությունը եղել է ավելի շատ հռոմեացիների ձեռք բերած կայսրության պատճառը։  Եղել են բազմաթիվ կարծիքներ,  որոնք հավասարապես բաշխվել են երկու կողմերի միջև,  և չկա վերջնական կոնսենսուս,  թե ինչն է ավելի շատ պատճառ,  առաքինությունը թե հաջողությունը։
Գլուխ երկրորդում պատմում է այն մասին, թե ինչու մարդիկ ստիպված էին պայքարել հռոմեացիների դեմ,  և  որ նրանք համառորեն պաշտպանեցին իրենց ազատությունը։  Այս գլխում նա նաև բացատրում է,  թե ինչու է նա կարծում,  որ հանրապետություններն ավելի լավն են, քան իշխանությունները։
Գլուխ երրորդում պատմում է, թե ինչպես Հռոմը եկավ իշխանության,  ոչնչացնելով իրեն շրջապատող քաղաքները և Հռոմը դարձնելով տարածաշրջանի հիմնական ուժը։
Հինգերորդ գլուխը պատմում է, թե ինչպես հիշողությունը կարող է կորցնել այնպիսի խնդիրների պատճառով,  ինչպիսիք են լեզվական խոչընդոտները,  ջրհեղեղները կամ նույնիսկ ժանտախտը։
Գլուխ վեցերորդում պատմում է, թե ինչպես հռոմեացիները պատերազմ սկսեցին։  Նա պնդում է,  որ պատերազմի իրենց նպատակը կարճ ու զանգվածային լինելն էր։
Գլուխ ութում քննարկվում է այն պատճառը, թե ինչու էին մարդիկ լքում  իրենց ծննդավայրերը և հեղեղում էին օտար երկրները։ Նա  այս ամենը կապում էր սովի, պատերազմի հետ, որոնց հետևանքով կորցրել էին շատ հողեր։
Գլուխ իննում պատմում է այն մասին,  թե ինչ գործոններ են սովորաբար առաջ բերում պատերազմներ։ Նա ասում է, որ վեճերը շատ տարբեր են։
Գլուխ տասում նշում է, որ  փողը պատերազմի ջիլն է, իրականում սխալ է։ Մարդկանց հավատքն ու բարյացակամությունն է որ պատերազմի առիթ են ստեղծում։
Գլուխ տասնմեկում ասվում է, որ արքայազնի հետ բարեկամությունը,  որն ավելի շատ հեղինակություն ունի,  քան ուժը,  աննկատ չի մնա։ Մարդիկ փնտրում են լավ կապեր,  իսկ ավելի լավ հեղինակություն ունեցող արքայազնը գտնվում է ավելի լավ վիճակում,  քան նա,  ով ավելի շատ ուժ ունի։
Գլուխ տասներկուսում ասվում է, որ ավելի լավ է սպասել հարձակման, եթե զգում եք,  որ մոտենում է այն,  կամ դուք պետք է առաջին քայլը կատարեք։
Գլուխ տասներեքում նկարագրում է, թե ինչպես է մարդը գալիս ցածրությունից ավելի մեծ հարստություն, քան խաբեության միջոցով, քան ուժով։  Նա կարծում է,  որ խարդախությունը դարձնում է այն ավելի արագ և հեշտ է մարդուն հաջողության հասնելու համար,  ուստի ուժը այնքան էլ ուժեղ չէ։
Գլուխ տասնչորսում ասվում է, թե ինչպես են մարդիկ մոլորեցնում իրենց,  մտածելով,  որ խոնարհության միջոցով նրանք կհաղթեն հպարտությամբ։ Պնդում է, որ խոնարհությունը և հպարտությունը երկու տարբեր բաներ են և չեն գնում ձեռք ձեռքի տված։
Գլուխ տասնհինգում պնդում է, որ թույլ պետությունների բանաձևերը միշտ երկիմաստ կլինեն,  և դանդաղ որոշումները,  անկախ նրանից,  թե ով կամ ինչպես է ընդունում դրանք, միշտ վնասակար են։
Գլուխ տասնվեցում նշում է, թե որքանով  իր ժամանակի զինվորները չեն համապատասխանում հին կարգերին։  Արժեքներն ու գաղափարախոսությունները կորել էին,  և զինվորները պարզապես  այնպիսին չէին,  ինչպիսին նախկինում էին։
Գլուխ տասնյոթում ասվում է, որ հրետանին  պետք է հարգվի ներկայումս բանակների կողմից,  և արդյոք ընդունված կարծիքը ճշմարիտ էն։  Այս գլխում շատ տարբեր կարծիքներ են հնչում, և նրանցից յուրաքանչյուրը ծանրակշիռ փաստարկներ ունի նրան աջակցելու համար։
Գլուխ տասնութում նշվում է, թե ինչպիսին է հռոմեացիների հեղինակությունը, և հին ռազմական հետևակի օրինակով պետք է ավելի շատ հարգվեն, քան ձին։ Պնդվում Էր, որ զինվորականներն ավելի շատ են հարգում զինվորականներին, քան ձիավորները։
Գլուխ տասնիննում նշվում է, որ հանրապետություններ ձեռք բերելը,  որոնք լիովին կարգավորված չեն և չեն համապատասխանում հռոմեական առաքինությանը,  ծառայում են նրանց կործանմանը, այլ ոչ թե վեհացմանը։ Գլխում մանրամասնորեն ներկայացվում է աշխարհի տարբեր մարդկանց տեսակետները։
Գլուխ քսաներկուսում ասվում է, թե որքան հաճախ են մարդկանց կարծիքները կեղծ, երբ նրանք դատում են մեծ բաների մասին։ Ասում է, որ լավագույն տղամարդկանց հետ հանգիստ ժամանակներում վատ են վարվում նախանձի կամ այլ ամբիցիաների պատճառով։
Գլուխ քսաներեքում ասվում է, թե որքան շատ են հռոմեացիները, դատապարտելով նման դատաստան պահանջող որոշ դժբախտ պատահարների համար, փախել են պատժամիջոցների մասով միջին ուղուց (ինչը նա քննադատում է)։
Քսանհինգ գլխում ասվում է, որ ջարդված քաղաքի վրա հարձակումը, որի նպատակն էր գրավել այն իր պառակտվածության միջոցով, հակասական քաղաքականություն է։
Գլուխ քսանվեցում պնդում է, որ զրպարտությունները և վիրավորանքները ատելություն են առաջացնում նրանց նկատմամբ, ովքեր օգտագործում են դրանք, առանց որևէ օգուտ ստանալով։ Նա ասում է,  որ կանանց հետ տղամարդկանց դաժան վերաբերմունքն այն է,  ինչ ատելություն է առաջացնում ոչ միայն զոհի,  այլ նաև բոլոր նրանց մոտ,  ովքեր լսում են այդ մասին։
Գլուխ քսանյոթում ասում է, որ խելամիտ իշխանների և հանրապետությունների համար պետք է լինի բավարար նվաճումներ, քանի որ հաճախ,  երբ դա բավարար չի լինում, նրանցից մեկը կորցնում է։ Նա ասում է, որ մարդիկ պետք է գոհ լինեն իրենց ստացած ձեռքից, քանի որ եթե նրանք փորձում են ավելին ստանալ, քան կարող են գործ ունենալ, նրանք վերջում կորցնում են այդ ամենը։
Գլուխ քսանութում խոսում է այն մասին, թե որքան վտանգավոր է հանրապետության կամ իշխանի համար, վրեժխնդիր չլինել հասարակությանը կամ անհատին հասցված վնասի համար։
Գլուխ քսանիննում պնդում է, որ Ֆորտունան կուրացնում է մարդկանց ոգին,  երբ չի ցանկանում,  որ նրանք դեմ լինեն իր ծրագրերին։  Դա նշանակում է, որ ճակատագիրը իր վրա է վերցնում այն ամենը, ինչ անում և չեն անում տղամարդիկ։
Գլուխ երեսունում ասվում է, որ իսկապես հզոր հանրապետությունները և իշխանները բարեկամությունը գնում են ոչ թե փողով, այլ առաքինությամբ և ուժի համբավով։
Գլուխ երեսուներկուսում նշում է, թե քանի եղանակով հռոմեացիները գրավեցին քաղաքները։ Նա խոսում է քաղաքները տարբեր եղանակներով գրավելու տարբեր առավելությունների մասին, և՛ կշռում է այն, և՛ կողմերը, և՛ դեմքերը, ինչպիսիք են ծախսերն ու արդյունավետությունը։
Գլուխ երեսուներեքում նկարագրում է, թե ինչպես են հռոմեացիները անվճար հանձնարարություններ տվել իրենց զորապետերին։ Նրանք գնահատում էին այդ մարդկանց և այն, ինչ նրանք անում էին, այնքան բարձր էր այդ ամենը, որ պատրաստ էին անվճար հանձնարարականներ տալ, որպեսզի ցույց տան, թե ինչպես են նրանք վերաբերվում նրանց։