cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ Կատեգորիա:Նախկին բրիտանական գաղութներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Մեծ յոթնյակի երկրներ Կատեգորիա:Մեծ քսանյակի անդամ երկրներ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Լիբերալ ժողովրդավարություններ Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ
Where We Are Tour
Where We Are Tour, անգլո-բրիտանական One Direction խմբի երրորդ համերգային և առաջին մարզադաշտերում կայացած շրջագայությունը, որը կայացավ ի պաշտպանություն Midnight Memories (2013) ալբոմի։ Շջագայությունը սկսվել է 2014 թվականի ապրիլի 25-ին և ավարտվել հոկտեմբերի 25-ին ԱՄՆ-ի Մայամի քաղաքում ։
Պատմություն
Շրջագայության մասին հայտարարվեց 2013 թվականի մայիսի 22-ին, Ուեմբլի ստադիոնում տեղի ունեցող կոնֆերանսի ժամանակ ։ 2014 թվականի մարտին 5 Seconds of Summer-ը հայտարարեց, որ բացումը կլինի Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում։
Նկարահանումներ
Շոուն, որն անցկացվում էր Իտալիայի Միլան քաղաքի Սան Սիրո ստադիոնում հունիսի 28-ին և 29-ին, բեմադրվել էր «One Direction: Where We Are» համերգային ֆիլմի համար։ Լիամետրաժ համերգային ֆիլմի և էքսկլյուզիվ հարցազրույցի պրեմիերան կայացավ 2014 թվականի հոկտեմբերի 11-ին կինոթատրոնում։
Կիիա (գյուղ, Սաուե շրջան)
Կիիա (Kiia), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լան (շրջան)
Լան (Laon), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից մեկը, որոնք գտնվում են Պիկարդիա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Էնա։ Սուպերֆեկտուրա՝ Լան։
Բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 166 354 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 67.6 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2461 կմ²։
Լան շրջանի կանտոններ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Մոնտելեոնե Սաբինո
Մոնտելեոնե Սաբինո  (Monteleone Sabino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակությունը կազմում է 1257 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 2033։ Հեռախոսային կոդ՝ 0765։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Սադովի (գյուղ, Միյակինսկի շրջան)
Սադովի (Садовый, Садовый), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 686 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիսոկիե Բայրակի
Վիսոկիե Բայրակի (Високі Байраки), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսոկիե Բայրակի գյուղում բնակվում էր 905 մարդ։
Վոլչյա Բալկա (այլ կիրառումներ)
Վոլչյա Բալկա, կարող է վերաբերել՝
Գրադարանա-մատենագիտական դասակարգում
Գրադարանա-մատենագրական դասակարգում, ԳՄԴ (Библиотечно-библиографическая классификация, ББК), տպագիր երկերի (և որոշ վավերագրական նյութերի) ըստ դասերի, ենթադասերի և ավելի մանր ստորաբաժանումների դասավորման համակարգ Ռուսաստանում՝ ելնելով դրանց բովանդակության, հրատարակության ձևի, ընթերցողական հատկացվածության և այլ հատկանիշներից։ Ըստ բովանդակության լինում ևն ունիվերսալ (համընդհանուր) և ճյուղային, որոնց հիման վրա կազմվում են գրադարանի սիստեմատիկ գրացուցակը և մատենագիտական քարտարանները։ Կիրառվում են գրադարաններում՝ գրքային ֆոնդերի, ինֆորմացիոն մարմիններում՝ փաստաթղթային առանձին տեսակների դասավորման, մատենագիտական ցանկերում՝ նյութերի խմբավորման, գրադարանա-մատենագրական դասակարգումներ համաձայն կառուցված բառարաններում և տեղեկագրքերում ՝ տեղեկությունների համակարգման և մատենագիտական հիմնարկներում՝ վիճակագրությունը վարելու համար։
Հայտնի են Մ․ Դյուիի «Տասնորդական դասակարգումը» (1876), «ԱՄՆ-ի կոնգրեսի գրադարանի դասակարգումը» (1904) և այլն։ Նախկին ԽՍՀՄ-ում մինչև 1937 թվականը մասսայական գրադարաններում կիրառվում Էին տասնորդական դասակարգման բրյուսելյան տարբերակի հիման վրա մշակված ՌՍՖՍՏ գլխքաղլուսվարչության համառոտ աղյուսակները։ Հաշվի առնելով սովետական գրադարանների առջև դրված խնդիրները՝ Լ․ Տրոպովսկին վերամշակման ենթարկեց այդ աղյուսակները, որոնք հրատարակվեցին 1938 թվականին և կիրառվեցին մասսայական գրադարաններում։ Հետագայում հարկ եղավ լրացուցիչ ուղղումներ մտցնել այդ աղյուսակներում, որոնք «Գրադարանային դասակարգման աղյուսակներ» վերնագրով, Զ․ Համբարձումյանի խմբագրությամբ, հրատարակվեցին 1955 թվականին ու 1960 թվականին և մինչև ԽՍՀՄ կազմալուծումը կիրառվում էին մասսայական գրադարաններում։ ԳՄԴ աղյուսակը մասայանկան գրադարանների համար առաջնային ծրագիրը կազմվել է 1969-1970թ.թ. ԽՍՀՄ-ի Վ.Ի. Լենինի անվան Գրադարանի (ներկայիս` Ռուսաստանի Պետական Գրադարան) գիտամեթոդաբանական բաժնի կողմից, որը ուղարկվել են բաժիններ և լայն քննարկման է ենթարկվել գրադարանային շրջանում։ Խմբագրական անձնակազմը ստացել է ավելի քան 30 գրավոր ակնարկներ, որոնցից շատերը պարունակում են համեմատական դրական գնահատական աղյուսակաների վերաբերյալ։ 1971թ. փետրվարին ԽՍՀՄ-ի Վ.Ի. Լենինի անվան Գրադարանը քննարկել է ԳՄԴ աղյուսակի կիրառումը մասսայական գրադարաններում, այդ քննարկմանը մասնակցել են ավելի քան 100 մարդ` պետական, ծայրամասային, շրջանային գրադարանների ներկայացուցիչներ, հատուկ ուսումնական հաստատությունների գրադարանների ներկայացուցիչներ, մասսայական գրադարանների ներկայացուցիչներ ։ Այդ թվում նաև ստեղծվել է փորձարարական համակարգային դասակարգում Մոսկվայի շրջանային Թիվ 193 Գրադարանի համար, որը կառուցված էր ԳՄԴ աղյուսակի հիման վրա։ Այդ դասակարգան հիման վրա ճշգրտվել են մեթոդական դասակարգման հարցերը, տարանջատումը ըստ բաժինների, մանրամասեցումը բաժինի որոնման հարցում և այլն ։ Միաժամանակ տարիներ շարունակ մշակվում և պրակներով տպագրվում էր գիտական գրադարանների՝ «Գրադարանա-մատենագիտական դասակարգումը» (ԳՄԴ), որի հրատարակությունը ավարտվեց 1968 թվականին։ ԽՍՀՄ Մինիստրների Խորհրդի 1962թ.-ի մայիսի 11-ի որոշմամբ «Համընդհանուր տասնորդական դասակարգումը» (կամ` Ունիվերսալ տասնորդական համակարգը) ներմուծվեց որպես պարտադիր դասակարգում գիտական և գիտատեխիկական գրականությունների համար ամբողջ գիտատեխնիկական ինֆորմացիոն մարմիններում։ Իսկ արդեն 1963թ.-ից գիտատեխնիկական հրատարակչություններում, գիտատեխնիկական ամսագրերի խմբագրություններում, գիտատեխնիկական ինֆորմացիոն մարմիններում, գիտատեխնիկական գրադարաններում կիրառվել է ՀՄԴ-ի պարտադիր դասակարգումը։ ՀՄԴ-ն հանդիսանում է միջազգային տարածում ունեցող դասակարգումներից մեկը ։ Բժշկագիտական, գյուղատնտեսական գրադարաններում, գիտատեխնիկական ինֆորմացիոն մարմիններում 1962 թվականից կիրառվում է «Համընդհանուր տասնորդական դասակարգումը» (ՀՏԴ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենագրություն
Մուհաֆազա
Մուհաֆազա (محافظة‎ muḥāfaẓä, հոգնակի՝ محافظات muḥāfaẓāt), մի շարք արաբական պետությունների վարչատարածքային բաժանման միավոր։ Օգտագործվում է Բահրեյնում, Եգիպտոսում, Հորդանանում, Իրաքում, Եմենում, Քուվեյթում, Լիբանանում և Սիրիայում, ինչպես նաև (շրջանների հետ միասին) Օմանում։ Նշված բոլոր պետություններում մուհաֆազան վարչատարածքային բաժանման առաջին կարգի միավոր է, իսկ Սաուդյան Արաբիայում այն երկրորդ կարգի միավոր է (մինտականերից հետո)։
Մուհաֆազան համապատասխանում է մարզին։ Շփոթություն կարող են առաջացնել մուհաֆազաների տարածքային չափերը։ Իրականում մարզային բաժանումը միայն Հայաստանում է փոքր միավոր։ Որոշ երկրներում մարզի կարգավիճակը բնորոշելու համար օգտագործվում են նաև إقليم (իկլիմ) կամ لواء (լիվա կամ սանջակ) եզրույթները։
Նահանգը, որը կարող է առաջ քաշվել որպես տարբերակ, սխալ է, քանի որ արաբերեն հնչում է ولاية‎‎ (ուիլայա - վիլայեթ)։ Նահանգին հավասար է էմիրությունը إمارة (իմարա - էմիրաթ)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Մարզեր Կատեգորիա:Արաբական երկրների վարչական միավորներ
Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկար
«Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկար» (Ritratto di Clarissa Strozzi ), իտալացի գեղանկարիչ Տիցիանի (մոտ 1490—1576) նկարը, որն ստեղծվել է մոտավորապես 1542 թվականին Կլարիսայի հոր՝ Ռոբերտո Ստրոցցիի պատվերով։
Նկարի ստեղծման պատմություն
Ստրոցցի ընտանիքը Ֆլորենցիայի հեղինակավոր ընտանիքներից էր։ Ռոբերտո Ստրոցցին՝ Կլարիսայի հայրը, ունևոր խոշոր վաճառական էր, կապ ուներ ֆլորենցական քաղաքականության հետ, իսկ որոշ աղբյուրների համաձայն՝ խառնված էր լրտեսական գործերում ։ Շնորհազրկվելուց հետո նա վտարվել է Ֆլորենցիայից և մի քանի տարի անցկացրել Վենետիկում ։ Ռոբերտոն ամուսնացել է Մադալեն Մեդիչիի հետ, 1539 թվականին՝ հարսանիքից կարճ ժամանակ անց, ծնվել է Կլարիսան, իսկ 1542 թվականին ստեղծված դիմանկարում նա երկու տարեկան է ։ Կլարիսայի ընտանիքը Ֆլորենցիա վերադարձել է 1545 թվականին ։
Նկարագրություն
Նկարում ամբողջ հասակով պատկերված է աղջնակը, որը կերակրում է իր սենյակային շանը, նրա ձեռքին կա կես ոլորաբլիթ ։ Աղջկան ասես ինչ-որ բան շեղել է, նրա հայացքը (ինչպես նաև շան հայացքը) շեղված է դեպի նկարի ձախ ստորին հատվածը։ Նրա շարժման հանկարծակիությունն ընդգծված է նրա գոտուց կախված զարդարող շղթայի թեքվածությամբ, որի ծայրին ճոճանակի նմանությամբ գնդիկաձև զարդ կա ։ Աղջկա մարմնից ձախ մութ պատին գրված է աղջկա տարիքը՝ երկու տարեկան և նկարի ստեղծման տարեթիվը՝ MDXLII (1542)։ Նկարի վերին աջ անկյունում պատկերված է Կլարիսայի սենյակի պատուհանից տեսարանը՝ գեղանկարչական բնանկար՝ գետ, անտառային բուսականությամբ ծածկված բլուր, երկու կարապ, որոնք նստել են ջրում և դիտում են միմյանց ։ Կլարիսայի շնիկը նստած է փայտե սեղանիկին, որից կախված է կարմիր ծածկոց՝ ցուցադրելով նկարը զարդարող հարթաքանդակը, որում պատկերված են երկու պարող քերովբեներ։ Բացի այդ, ընկնող ծածկոցը ի հայտ է բերում նաև սեղանիկի կողմնային մակերեսը, որտեղ «փորագրված է» նկարչի ստորագրությունը՝ TICIANV C F։
Քննադատություն
Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկարի մեզ հասած ամենավաղ քննադատությունը պատկանում է իտալացի հայտնի գրող, հրապարակախոս և դրամատուրգ, Տիցիանի ժամանակակից Պիետրո Արետինոյին։ Նա դիմանկարը համարել է Տիցիանի լավագույն աշխատանքներից մեկը և հիացել նկարչի վարպետությամբ, որը կարողացել է նկարված տեսարանին հաղորդել այդ ժամանակների համար անսովոր աշխուժություն ։
Ուշ անդրադարձեր
1770 թվականին իտալացի փորագրող Դոմենիկո Կունեգոն Տիցիանի նկարի հիման վրա ստեղծել է «Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկարը շնիկով» փորագրանկարը, որն օգտագործվել է «Գեղանկարչության իտալական դպրոց» (Schola Italica Picturae Sive Selectae Quaedam Summorum E Schola Italica Pictorum Tabulae Aere Incisae) գիտական շարադրանքում՝ հրատարակված 1773 թվականին Հռոմում շոտլանդացի գեղանկարիչ և հնությունների հավաքորդ Գևին Համիլթոնի կողմից ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բեռլինի պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Տիցիանի նկարներ Կատեգորիա:1542 նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Խոպիլևո
Խոպիլևո (Хопылево), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Ռիբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Ռիբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Համազգյաց ընկերություն (Թուրքիա)
Համազգյաց ընկերություն, մշակութային կազմակերպություն։ Հիմնվել է 1846 թվականին, Կ. Պոլսում՝ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանի նախաձեռնությամբ։ Նպատակն էր նպաստել համազգային միասնությանը, հիմնել երկսեռ դպրոցներ, տպարաններ, թարգմանել ու հրատարակել հայ մշակույթին նվիրված գրքեր, հավաքելն ուսումնասիրել հայերեն ձեռագիր մատյաններ ու հին դրամներ, զարգացնել երկրագործության արվեստը են։ Ակտիվ գործիչներից էին Ծերենցը, Հ. Հիսարյանը, Հ. Վարդանյանը, Հ. Տավությանը, Ա. Լյութֆյանը, Խ. Գազեգյանը, Կ. Թյուլպենաճյանը, Ս. Ասկերյանը, Ս. Ազնավուրյանը։ Ընկերության ծրագրի համաձայն՝ ստեղծվել են Առևտրական ընկերությունը, Երկրագործական ընկերությունը, Թանգարան վերածնությանը։ Գործել է մինչև 1852 թվականը։
Կիիդևա
Կիիդևա (Kiideva), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(5583) Բրաուներովա
(5583) Բրաուներովա (Braunerova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի մարտի 5-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,879702 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8145 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9449 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1784,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201689 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստրոնիում
Աստրոնիում, բույսերի ցեղ, ներառում է 13 տեսակ և պատկանում է աղտորազգիների ընտանիքին։ Այս տեսակի մեջ ներառված են բարձրահասակ ծառերի տեսակներ, որոնք տարածված են Բրազիլիայի, Սուրինամայի, Կոլումբիայի և Վենեսուելայի արևադարձային անտառներում։
Առանձին ենթատեսակներ
Astronium fraxinifolium և Astronium graveolens տեսակները համարվում են արժեքավոր փայտանյութի հիմնական աղբյուրներ ու հայտնի են նաև «Գոնսալո Ալվես» անունով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղտորազգիներ Կատեգորիա:Երկշաքիլավորներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր
Mercedes-Benz Tourismo
Tourismo, Mercedes-Benz ընկերության միջքաղաքային և տուրիստական բարձրակարգ, հարմարվետ ավտոբուսների տեսակ։ O 350 RHD և SHD մոդելները տարբերվում են թափքի բարձրությամբ և ուղեբեռի բաժնեմասի տարողունակությամբ։ Թուրքական շուկայի համար արտադրվել է О 403 SHD մոդելը։ Բոլոր անիվների կախոցները ինքնակարգավորվող օդաճնշական են, արգելակները՝ սկավառակային։ Ստանդարտ սարքավորումները միացած են ABS և ASR համակարգերին։
Կատարյալ հարթ մակերևույթը, գերազանց համաչափությունները, մգեցված ապակիները և հետևի հատվածի դինամիկ արված գծերը ավտոբուսին հատուկ գրավչություն են հաղորդում։ Tourismo-ն լավ է նայվում ցանկացած ֆոնի վրա։
2005 թվականի տվյալներով՝ Tourismo-ն Եվրոպայում ամենավաճառվող ավտոբուսն է։ 10 տարվա ընթացքում թուրքական Mercedes-Benz Türk մասնաճյուղը արտադրել է այդպիսի 10 000 մեքենա։
Եվրոպայում Tourismo-ն տուրիստական ամենատարածված ավտոբուսներից մեկն է։ Ճանապարհներին կարելի է հանդիպել այս ընտանիքի ավելի քան 12 000 ավտոբուսների։
Փոփոխություններ՝ Tourismo O 350 RHD, Tourismo O 350 SHD.
2007 թվականի փոփոխություններ՝ Tourismo /Tourismo M/ Tourismo L (Երկարությունը՝ 12.140 մմ/ 12.960 մմ/ 13990 մմ)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ Կատեգորիա:Զբոսաշրջություն
Հենրի Լյուս
Հենրի Ռոբինսոն Լյուս (Henry Robinson Luce, ), ամերիկյան լրագրող և հրատարակիչ ։ Աշխարհահռչակ 1923 թվական Թայմ, 1930 թվական Fortune և Լայֆ ամսագրերի ստեղծող ։
Կենսագրություն
Հենրին ծնվել է Չինաստանում, պրեսբիտերական միսիայում, որտեղ ծառայում էին նրա ծնողները ։ Սովորել է անգլո-չինական Չիֆու գիշերօթիկ դպրոցում ։ Հենրին 15 տարեկանում մեկնել է Ամերիկա  և սովորել  Խոտչկիս դպրոցում։ Ապա նա սովորել է Եյլի համալսարանում, որն ավարտել է 1920 թվականին> ։Նա նաև դարձել Գանգ և ոսկորներ գաղտնի ընկերության անդամ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի արվեստ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Սայմոն Անհոլթ
Սայմոն Անհոլթ (Simon Anholt, ), պետության ազգային բրենդային իմիջի, ազգային ինքնության և հեղինակության կերտման հարցերով անկախ քաղաքական խորհրդական, այդ ոլորտում ճանաչված առաջատար մասնագետ։ Ազգային բրենդինգի առաջին հետազոտող, ազգային բրենդինգի ոլորտում «Տարածքային բրենդինգ և հանրային դիվանագիտություն» մասնագիտական ամսագրի գլխավոր խմբագիր, ազգային ապրանքանիշի հայեցակարգի ստեղծողը և իր սեփական հետազոտությունների՝ Anholt-GfK Roper Nation Brands Index-ի («Ազգային բրենդների ինդեքս ), Anholt-GfK Roper City Brands Index-ի («Քաղաքների  բրենդների ինդեքս» ) և Anholt State Brands Index-ի («Պետական  բրենդների ինդեքս») հիման վրա երկրների վարկանիշի մշակող։
Կարճ ժամանակով եղել է Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունում Հանրային դիվանագիտության խորհրդի փոխնախագահ։ Նաև Եվրոպական մշակութային խորհրդարանի պատգամավոր է ։ Բացի այդ, Սայմոն Անհոլթը Ապելդորնում անգլո-հոլանդական համաժողովի կազմկոմիտեի մշտական անդամ է։
Տարածքի մարկետինգ
Սայմոն Անհոլթն առաջին անգամ օգտագործել է տարածքի բրենդինգ տերմինը 2002 թվականին։ Մոտավորապես նույն ժամանակահատվածում անգլիական Brand Management ամսագրում Սայմոն Անհոլթն առաջին անգամ օգտագործել է նաև «ազգային բրենդինգ» արտահայտությունը, որը կարևոր իրադարձություն էր բրենդային շուկայագետների համար։ Մոտ 10 տարի անց, երբ Անհոլթն արդեն մշակել էր ազգային բրենդինգի արդյունքների գնահատման համակարգ, նա հասկացավ, որ Anholt-GfK Roper Nation Brands Index-ի մի քանի տարիների գոյության ընթացքում ազգային բրենդինգի արժեքի դինամիկայի և, այսպես կոչված, ազգային բրենդինգի արշավների ծախսերի միջև հստակ կապեր չկան (եղել են դեպքեր, երբ երկրներն ընդհանրապես չեն իրականացրել ազգային բրենդինգ, բայց միևնույն ժամանակ նրանց պետական իմիջը բարելավվել է, իսկ մյուսները մեծ գումարներ են ծախսել երկրի բրենդինգի վրա, սակայն դա երբեմն նույնիսկ վնաս է հասցրել նրանց իմիջին)։ Իրավիճակը բացատրվում էր «տարածքային բրենդինգ» երևույթի էության ընդհանուր ըմբռնման բացակայությամբ։ Տարածքը գովազդելու ունիվերսալ ընկերությունները միշտ չէ, որ տալիս են պատվիրատուի կողմից ակնկալվող արդյունքները, քանի որ անհրաժեշտ է հետևել տարբեր ոլորտների փորձագետների ներգրավվածությանը, որպեսզի հավասարակշռվի տարածքի շուկայավարման շրջանակը։
Մրցակցային նույնականություն
Տարածքային բրենդինգի կիրառման բարդ իրավիճակի պատճառով 2007 թվականին Սայմոն Անհոլթը սկսեց իր տեսության մեջ օգտագործել «մրցակցային նույնականության» («competitive identity») նոր հայեցակարգը, որը կարող էր որոշ չափով բացահայտել և ընդլայնել ազգային բրենդինգի ավելի նեղ հասկացությունը։ Այս պարզաբանման էությունն այն էր, որ ոչնչից տարածքային իմիջ չի կարելի կառուցել, արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ է «սինթեզել կառավարումը հանրային ապրանքանիշի դիվանագիտության հետ, որը պետք է ուղեկցվի առևտրի, ներդրումների, զբոսաշրջության և արտահանման ակտիվ զարգացմամբ» ։ Մրցակցային նույնականության նպատակը նորարարության խթանումն է, իսկ առկա նորարարությունները համարվում են միջազգային ասպարեզում տարածքային իմիջը բարելավելու ռազմավարության հիմնական մասը։ Երբ նման նորամուծություններ գոյություն ունեն, դա ապացուցում է այդ տարածքի մրցունակությունը։
Good Country Index
«Լավ երկրների» հայեցակարգը և ինդեքսը մշակել է Սայմոն Անհոլթը ։ Այդ ինդեքսը նպատակ ունի սահմանել, թե ցուցակի 125 երկրներից յուրաքանչյուրը որքանով է նպաստում մոլորակի և ողջ մարդկության զարգացմանը։ Երկրները գնահատելիս հաշվի են առնվում այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են գիտությունն ու տեխնոլոգիան, մշակույթը, միջազգային խաղաղությունն ու անվտանգությունը, աշխարհակարգը, բարեկեցությունն ու հավասարությունը, առողջությունն ու բարեկեցությունը։
2014 թվականի ուսումնասիրության արդյունքներով առաջին երեք տեղերը զբաղեցրել են համապատասխանաբար Իռլանդիան, Ֆինլանդիան և Շվեյցարիան, մինչդեռ Ռուսաստանը գտնվում էր համեմատաբար համեստ 95-րդ տեղում։
Պրակտիկա
Սայմոն Անհոլթն աշխատել է աշխարհի ավելի քան 50 պետությունների ղեկավարների, կառավարությունների և վարչակազմերի հետ՝ այլ երկրների հետ տնտեսական, քաղաքական և մշակութային փոխգործակցության ընդլայնման ռազմավարությունների մշակման և իրականացման ուղղությամբ։ Այս ռազմավարությունները սովորաբար մշակվում են այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են տնտեսական մրցունակությունը, հանրային դիվանագիտությունը, մշակութային քաղաքականությունը և մշակութային կապերը, ազգային ինքնությունն ու հեղինակությունը, կրթական քաղաքականությունը, տարածաշրջանային ինտեգրումը, արտահանման խթանումը, զբոսաշրջությունը, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումները, անվտանգությունը և պաշտպանությունը, ներգաղթը և հարակից ոլորտները, սոցիալական քաղաքականությունը, լեզվական քաղաքականությունը, կայուն զարգացումը, տաղանդների ներգրավումը և խոշոր միջազգային իրադարձությունները։ Անհոլթը մշակել է հատուկ, ինտեգրված մոտեցում տարածքների բրենդինգի համար՝ ի տարբերություն մեկ կոնկրետ ոլորտի նկատմամբ (օրինակ՝ զբոսաշրջության) մասնագիտացված և կենտրոնացված մոտեցման։ Այս մոտեցումը հիմնված է Անհոլթի մրցակցային նույնականության հայեցակարգի վրա, որը կարող է ներկայացվել որպես վեցանկյուն (ժամանակակից տարածքի բրենդի 6 տարր՝ զբոսաշրջություն, արտահանման ապրանքանիշեր, քաղաքականություն, բիզնես և ներդրումներ, մշակույթ, մարդիկ)։ Anholt-GfK Nation Brands Index-ը («Ազգային բրենդների ինդեքս») ամենամյա հետազոտություն է, որը հետևում է համաշխարհային հեղինակությանը 50 երկրներում՝ հիմնված ազգերի և ժողովուրդների ընկալումների վրա վեց ոլորտներում՝ արտահանում, կառավարում, մշակույթ, ժողովուրդ, զբոսաշրջություն և ներգաղթ/ներդրումներ։ Ուսումնասիրությունն առանձնանում է իր խորությամբ, որը հիմք է հանդիսանում ապագա վարկանիշի համար։ Օրինակ՝ ներգաղթի/ներդրումների ինդեքսը, որը չափում է երկրի գրավչությունը ուղեղներ և կապիտալ ներդրումներ ներգրավելու համար, հիմնված է կրթության, հավասար հնարավորությունների, կենսամակարդակի, ներդրումային միջավայրի, մարդկանց ապրելու և այդ երկրում աշխատելու ցանկության գլոբալ վարկանիշի վերլուծության վրա։ 2013 թվականի ուսումնասիրության համար ընդհանուր առմամբ անցկացվել է 20455 առցանց հարցազրույց 20 զարգացած և զարգացող երկրներում 18 տարեկանից բարձր մեծահասակների շրջանում։ Հարցումն անցկացվել է 2013 թվականի հուլիսի 25-ից օգոստոսի 15-ը։
Սայմոն Անհոլթը ներդրումային շուկայում ներկա իրավիճակը մեկնաբանում է այսպես․
Սայմոն Անհոլթը 2012 թվականին Մոսկվայի ուրբանիստական ֆորումի առանցքային բանախոսներից է։
Ակադեմիական գործունեություն
Սայմոն Անհոլթը հումանիտար գիտությունների մագիստրոսի կոչում է ստացել Օքսֆորդի համալսարանից և համարվում է Արևելյան Անգլիայի համալսարանի քաղաքական գիտությունների պատվավոր պրոֆեսոր։ Նա հրավիրյալ դասախոս է Վարշավայի տնտեսագիտության դպրոցում, Ստոկհոլմի տնտեսագիտության դպրոցում, Լյուբլյանայի համալսարանում, Կոպենհագենի բիզնես դպրոցում, Քրանֆիլդի համալսարանի կառավարման դպրոցում, Լոնդոնի բիզնես դպրոցում, Լոնդոնի համալսարանում, Ռոտերդամի Էրազմուս համալսարանում, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ համալսարաններում և բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ Համարվում է Ռիո դե Ժանեյրոյի Էստասիո դե Սա համալսարանի որոշ դասընթացների հիմնադիր։ Լոնդոնի Պաշտպանական հետազոտությունների թագավորական քոլեջում դասավանդում է միջազգային հարաբերությունների և անվտանգության ուսումնասիրությունների խորացված դասընթաց։
Հրապարակումներ և լրագրողական գործունեություն
Անհոլթը համարվում է Another One Bites The Grass բեսթսելերային գրքի հեղինակը և եռամսյակային պարբերականությամբ լույս տեսնող «Place Branding and Public Diplomacy» («Տարածքային բրենդինգ և հանրային դիվանագիտություն») պրոֆեսիոնալ ազգային բրենդինգային ամսագրի խմբագիրն ու հիմնադիրը ։ Նրա «Brand New Justice» («Նոր արդարություն») գիրքը, որը պատմում է բրենդների դերի մասին տնտեսական զարգացման մեջ, առաջին անգամ հրատարակվել է 2003 թվականին։
Համարվում է նաև Beyond Branding («Բրենդինգից դուրս», Kogan Page հրատարակչություն, 2003), Brands and Branding («Բրենդներ և բրենդինգ», The Economist, 2003), Heritage and Identity — Shaping the Nations of the North» («Ժառանգություն և ինքնություն – հյուսիսային ազգերի ձևավորումը», Donhead, 2002) և «Destination Marketing» («Նպատակային մարկետինգ», Butterworth-Heinemann, 2001/2003/2009) գրքերի համահեղինակ։ Սայմոն Անհոլթի վերջին գրքերից են՝ «Brand America», (Cyan Books 2004, 2009, «Բրենդ Ամերիկա», Բարի գիրք հրատարակչություն, 2010), «Competitive Identity: the New Brand Management for Nations» («Մրցակցային  նույնականություն՝ նոր ազգային  բրենդ-մենեջմենթ»), «Cities and Regions» («Քաղաքներ և տարածաշրջաններ», Palgrave Macmillan, 2007), ինչպես նաև «Places: Image, Identity and Reputation» («Տարածքներ՝ իմիջ, նույնականություն և համբավ», Palgrave Macmillan, 2010)։
2003 թվականին եղել է հրավիրյալ խմբագիրը «Բրենդի կառավարում» ամսագրի հատուկ թողարկման հրավիրյալ խմբագիրը, որը նվիրված էր ազգային բրենդինգին (Journal of Brand Management, Henry Stewart Publications)։ 2006 թվականից հանդիսանում է «Բրենդի կառավարում» («Journal of Brand Management», Palgrave Macmillan) ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ, 2008 թվականից՝ «Հանրային դիվանագիտություն» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ («Public Diplomacy», Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարան)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի քաղաքական խորհրդատուներ Կատեգորիա:Բրիտանացի քաղաքագետներ
Վոլչոկ (այլ կիրառումներ)
Վոլչոկ, կարող է վերաբերել՝
Օտտո Վարբուրգ (բուսաբան)
Օտտո Վարբուրգ (Otto Warburg , אוטו ורבורג, ), գերմանացի-հրեա բուսաբան, արդյունաբերական գյուղատնտեսության  փորձագետ, Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության ակտիվ անդամ: 1911-1921 թվականներին եղել է որպես սիոնիստական կազմակերպության նախագահը :
Կենսագրություն
Օտտո Վարբուրգը ծնվել է Համբուրգում, 1859 թվականի հուլիսի 20-ին մի ընտանիքում, որի նախնիները Գերմանիա էին եկել 1566 թվականին, հավանաբար Բոլոնյայից: Վարբուրգը 1879 թվականին ավարտել է Համբուրգի Յոհաննես գիմնազիան և Բոննի համալսարանում ուսումը շարունակել բուսաբանության բնագավառում, որը մեկ կիսամյակից հետո թողել է և տեղափոխվել Բեռլինի համալսարան, այնուհետև սովորել Ստրասբուրգի համալսարանում, որտեղից 1883 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան: Մյունխենում ուսանել է քիմիա, Տյուբինգենում՝ ֆիզիոլոգիա (Վիլհելմ Պֆեֆրի մոտ): 1885 թվականին ձեռնարկել է 4-ամյա արշավ դեպի Հարավային և Հարավարևելյան Ասիա՝ 1889 թվականին հասնելով Ավստրալիա:
Սիոնիզմ և գիտական գործունեություն
1911 թվականին Վարբուրգը Պաղեստինում ընտրվել է Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրեսի նախագահ, և պաշտոնավարել մինչև 1920 թվական: 1920 թվականից հետո Կոնգրեսը տեղափոխվել է Անգլիա, սակայն Վարբուրգը մնաց Պաղեստինում և դարձավ Թել Ավիվի Գյուղատնտեսական փորձարարական կայանի հիմնադիր տնօրենը: Ավելի ուշ այն դարձավ «Գյուղատնտեսության և բնական պատմության ինստիտուտ» : Վարբուրգի ուսանողներից է եղել Նաոմի Ֆայնբրունը :
Վարբուրգի բացահայտումներն ավելի ուշ (1913-1922) տպագրվել են երեք հատորներում` Die Pflanzenwelt վերնագրով: Բեռլին վերադառնալուց հետո նա հիմնադրել է Der Tropen Pflanzer ամսագիրը, որը մասնագիտացած էր արևադարձային գյուղատնտեսության մեջ, 24 տարի խմբագրել է այն: Գիտակցելով, որ որպես հրեա իրեն չեն նշանակի պրոֆեսորի հաստիքում, նա կենտրոնացավ կիրառական բուսաբանության վրա և Գերմանիայի գաղութներում հիմնադրեց արևադարձային արդյունաբերական պլանտացիաների մի քանի ընկերություն: Վարբուրգը եղել է նաև El Arish արշավախմբի անդամ, նշանակվել է Թեոդոր Հերցլի կողմից որպես Լեոպոլդ Կեսլերի ղեկավարած թիմի գյուղատնտեսական անդամ:
1931 թվականին Վարբուրգը Սկոպուս լեռան վրա գտնվող Երուսաղեմի հրեական համալսարանում բուսաբան Ալեքսանդր Էյգի հետ հիմնադրել է Իսրայելի ազգային բուսաբանական այգին: Երուսաղեմում պաշտոնաթողությունից հետո Վարբուրգը վերադարձավ Բեռլին և մահացավ 1938 թվականի սկզբին :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Հրեա գիտնականներ Կատեգորիա:Սիոնիստներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Բաժանորդական ընկերություն
Բաժանորդական ընկերություն, հիմնվել է 1858 թվականին, Կոստանդնուպոլսում՝ հայ երեխաներին կրթություն տալու նպատակով։ Հիմնադիրներից էին Գ. Օտյանը, Մ. Աղաթոնը, Գ. Փափազյանը, Տ. Փեշաիմալճյանը։ Նյութական միջոցները գոյանում էին բաժանորդությամբ։ Ընկերությունը գոյատևել է մինչև 1866 թվականը, սակայն չի կարողացել իրագործել իր ծրագրերը՝ թուրքական կառավարության խորացած դժվարությունների պատճառով։
Կատեգորիա:Թուրքահայ մշակութային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Թուրքահայ բարեգործական կազմակերպություններ
Վոյկովո (այլ կիրառումներ)
Վոյկովո, կարող է վերաբերել՝
Սադովի (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Սադովի (Садовый), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիես
Պիես, գրականության ժանր` գրված դրամատուրգի կողմից։ Սովորաբար դրա մասն են կազմում հերոսների երկխոսություններն ու երգերը, որոնք հիմնականում նախատեսված են ոչ թե պարզապես ընթերցման, այլ թատերական բեմադրությունների համար։ Հազվադեպ են հանդիպում դրամատուրգներ, ովքեր առանձնահատուկ նախընտրություն չունեն պիեսի բեմադրման կամ ընթերցման հարցում։ Նրանց շարքերում հատկապես հայտնի է Ջորջ Բեռնարդ Շոուն։ Ներկայացումների բեմադրությունները կարող են տարբերվել իրենց վարկանիշով։ Համայնքային ու տարածաշրջանային թատրոններից դրանք կարող են հասնել մինչև Բրոդվեյ։ Խաղ (թատերախաղ) եզրույթը կարող է վերաբերել և՛ գրված ստեղծագործությանը, և՛ դրա ամբողջական բեմադրությանը ։
Ժանրեր
Պիեսն ունի տարբեր ժանրեր, որոնցից շատերը քննարկվում են հոդվածում։
Կատակերգություն
Կատակերգական ժանրի պիեսներն ունեն հումորային բնույթ։ Դրանք հաճախ լի են սրամիտ մեկնաբաննություններով, անսովոր հերոսներով ու տարօրինակ իրավիճակներով։ Որոշ կատակերգություններ ունեն տարիքային ուղղվածություն։ Կատակերգությունն ու ողբերգությունը եղել են պիեսի երկու սկզբնական ժանրերը Հին Հունաստանում։ Կատակերգության օրինակ է Ուիլյամ Շեքսպիրի «Միջամառային գիշերվա երազ» պիեսը։ Ավելի արդիական օրինակներ «Շաբաթ երեկոյան ուղիղ եթերում»-ի հումորային կարճ բեմադրություներն են ։
Աբսուրդի գրականություն
Անհեթեթ գրականությունը կամ աբսուրդի գրականությունը սովորաբար պարունակում է անհեթեթ ու անիմաստ տարրեր։ Այս ժանրի ստեղծագործությունները պարունակում են նաև կատակերգական տարրեր և հաճախ բեմադրվում են։ Աբսուրդի գրականության օրինակներ են Ուիլյամ Շեքսպիրի «Սխալների կատակերգություն» և Մարկ Տվենի «Նա մեռա՞ծ է» պիեսները։
Երգիծանք
Երգիծական պիեսներում դրամատուրգը ժամանակակից մարդկանց ու իրադարձությունները ներկայացնում է հումորային համատեքստում՝ միաժամանակ հեգնելով քաղաքական կամ սոցիալական այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսին է կաշառակերությունը։ Երգիծական պիեսի օրինակ է Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզոր»-ը և Արիստոփանեսի «Լիսիստրատե»-ն։ Կատակերգական ժանրում երգիծական պիեսները ամենտարածված ստեղծագործություններից են։ Շատ հաճախ երգիծական պիեսները կազմավորում են առանձին՝ կատակերգականից ամբողջովին անկախ ժանր։
Վերականգնող կատակերգություն
Վերականգնող կատակերգությունն ուղղված էր բացահայտելու տղամարդու և կնոջ հարաբերությունները։ Այս ժանրում ստեղծագործելը համարվում էր համարձակ քայլ ։ Վերականգնող կատակերգության գրեթե բոլոր պիեսներում հանդիպում են տարբեր տեսակի կարծրատիպեր ու շատ հաճախ դառնում հերոսների ամենահատկանշական բնութագրիչները։ Սա է պատճառր, որ այս ժանրի ստեղծագործությունները հիմնականում ունեն միմյանց նման բովադակություն ու գաղափարախոսություն։ Սակայն հաշվի առնելով այն փաստը, որ այս ժանրի պիեսներում ներկայացվում էր հարաբերությունների չբարձրաձայնված կողմերը, հեղինակին ի վերջո հաջողվում էր բեմադրության միջոցով անկեղծ ու անձնական կապ ստեղծել հանդիսատեսի հետ։
Սովորաբար ընդունված է վերականգնող կատակերգություն ժանրի ծագումը կապել Մոլիերի՝ կատակերգության տեսությունների հետ՝ չնայած վերջիններիս բնույթի ու ոճական հատկանշական տարբերություններին ։ Այս ժանրի ստեղծագործությունները սկզբնական շրջանում մեծ հաջողություններ գրանցեցին, սակայն տասնյոթերորդ դարում այդպես էլ երկար կյանք չունեցան։ Հավանաբար պատճառը նրանում էր, որ ժանրի բարոյախոսությունը շատ դեպքերում չէր համընկնում այդ ժամանակշրջանի բարոյախոսության հետ։ Այս խնդիրը գրեթե միշտ անմասն չի մնացել ժանրի մասին քննարկումներից։ Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին այն նորից ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել թատրոնի այն տեսաբանների կողմից, ովքեր փնտրում են բեմադրության առանձնահատուկ ոճ ունեցող ժանրեր ։
Ողբերգություն
Թատերախաղի այս ժանրում իրադարձությունները ողբերգական են՝ լի մռայլ ու կործանարար անկումներով։ Ողբերգական պիեսները ստեղծում ու փոխանցում են հարուստ էմոցիոնալ դաշտ և լի են սուր հակասություններով։ Հին Հունաստանում ողբերգությունը թատերախաղի երկու սկզբնական ժանրերից մեկն է եղել։ Այս ժանրը ներկայացնող պիեսներ են Ուիլյամ Շեքսպիրի «Համլետ»-ը և Ջոն Ուեբստերի «Դքսուհի Ամալֆի»-ն ։
Պատմական
Այս ժանրի թատերախաղերը ներկայացնում են իրական հիմք ունեցող պատմական իրադարձություններ։ Պատմական պիեսները կարող են լինել և՛ ողբերգական, և՛ կատակերգական, բայց հաճախ դրանից ոչ մեկին էլ չեն համապատասխանում։ Այն որպես առանձին ժանր հատկապես հայտնի է դարձել Ուիլյամ Շեքսպիրի շնորհիվ։ Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Դեմետրա» և Շեքսպիրի «Ջոն Արքա» պիեսները գրաված են հենց պատմական ժանրում ։
Երաժշտական ներկայացում
Մինչ 1990-ական թվականները Բրոդվեյի ծագման ընդամենը մի քանի նոր երաժշտական ներկայացում է ավելացել սկզբնական ցանկին, քանի որ շատ ներկայացումներ ֆիլերի և նովելների վերարտադրված տեսակներն էին ։
Այս ժանրի ներկայացումներն ուղեկցվում են երաժշտության ու պարերի առկայությամբ։ Դրանք զարգացնում են հերոսների մտքերն ու օգնում են հանդիսատեսին հասկանալ ներկայացման գաղափարը։ Երաժշտական ներկայացման օրինակներ են «Չարիք»-ը (Wicked ) ու «Ջութակահարը տանիքին» (Fiddler on the Roof)։
Դաժանության թատրոն
Թատերախաղի այս ժանրը առաջացել է 1940-ականներին, երբ Անտոնեն Արտոն սկիզբ դրեց իր տեսությանը։ Այն ուսումնասիրում էր մարմնի միջոցով մտքերն արտահայտելու ազդեցությունն ու հետևանքները. մի բան, որ դեմ էր հասարակության կողմից ընդունված նորմերին։ 1946 թ.-ին Արտոն իր ստեղծագործությունների նախաբանում բացատրել է, թե ինչպես է որոշում ինչի մասին գրել ու ինչ ձևով ներկայացնել։
Ըստ նրա՝ լեզուն հաղորդակցվելու լավագույն տարբերակը չէ։ Այս ժանրում գրված պիեսները ունեն աբստրակտ բովանդակություն ու մատուցման ձև։ Արտոն ցանկանում էր գրել հաջողված ու ազդեցիկ պիեսներ։ Քանի որ, ըստ նրա՝ լեզուն չէր կարող արդյունավետ լինել հաղորդակցվելիս, նրա նպատակն էր ներկայացնել ու սիմվոլի վերածել մարդու ենթագիտակցությունը՝ օգտագործելով մարմինը որպես արտահայտման միջոց։ Արտոն համարում էր, որ իր պիեսների դեպքերը տեղի են ունենում իրական կյանքում, ու դերասանները ոչ թե խաղում են ներկայացման մեջ այլ զգում ու ապրում են իրականության մեջ։
Նրա պիեսներում արծարծվում էին այնպիսի բարդ ու խճճված խնդիրներ, ինչպիսին են հոգեբուժարանների հիվանդներն ու նացիստական Գերմանիան։ Այս ամենն իր թատերախաղերում ներկայացնելով նա նպատակ էր հետապնդում այդ հաստատությունների կարգերի հետևանքով տառապող մարդկաց ցավը դարձնել լսելի։ Սակայն սկզբնական շրջանում այս տեսակ ներկայացումները հանդիստեսի կողմից բուռն ու ջերմ արձագանքի չարժանացան, քանի որ դրանք արթնացնում էին անցյալի տհաճ հիշողություններ։ Այդ ժամանակաշրջանում իր ստեղծագործություններից շատերի ներկայացումը արգելվեց Ֆրանսիայում։
Արտոն գիտեր, որ այդ ժամանակների ավանդական թատրոնը հնարավոր չէր դարձնելու մարդկանց հոգեբանական վերականգնումն ու Համաշխարհային երկրորդ պատերազմից մնացած վերքերի սպիացումը։ Այդ պատճառով էլ նա որոշեց իր գործունեությունը շարունակել ռադիոյի միջոցով գործող թատրոնում, որի շնորհիվ մարդիկ կարող էին օգտագործել իրենց երևակայությունը՝ բառերն ու մարմնի լեզուն միմյանց կապելու համար։ Այս ամենն իր ստեղծագործությունները դարձնում էին ավելի անձնական ու անհատական, որն էլ ըստ Արտոյի ավելի ազդեցիկ էր դարձնում տառապանքի ներկայացումը ։
Աբսուրդի թատրոն
Այս ժանրն ընդգրկում է գոյություն ունեցող հարցերի մետաֆիզիկական ներկայացումը։ Աբսուրդի թատրոնը մերժումէ ռացիոնալությունն ու սահմանում մարդկային անդունդն ընկնելու անխուսափելիությունը։ Սակայն աբսուրդի թատրոնը ոչ թե քննարկում, այլ ուղղակի ներկայացնում է այս խնդիրները։ Սա հնարավորություն է տալիս հանդիսատեսին քննարկել ու վերլուծել ներկայացման բովանդակությունն ու գաղափարը՝ հիմնված իրենց սեփական կարծիքի վրա։
Տերմինաբանություն
Խաղ (թատերախաղ) եզրութը կարող է ունենալ ընդհանուր բնույթ կամ մասնակիորեն վերաբերվել ոչ-երաժշտական բնութի ներկայացումներին։ Հաճախ թատերախաղ եզրույթը օգտագործվում է ընդգծելու համար դրա ու երաժշտական ներկայացման միջև եղած տարբերությունները։ Վերջինս հիմնված է հերոսների կողմից կիրառվող երաժշտության, երգի ու պարի հիման վրա։ Ավելի կարճ պիեսների համար օգտագործվում է «փոքրիկ պիես» եզրույթը։
«Սցենար»-ը պիեսի գրված տեքստն է։ Առաջնամասից հետո, որը ներառում է հեղինակի անունն ու պիեսի վերնագիրը, ներկայացվում է մեկ այլ հատված՝ գործող անձինք։ Այստեղ ներկայացվում են հերոսների անուններն ու կարճ բնութագրություն նրանց մասին։ Օրինակ՝ Ստեֆանո, հարբած սեղանապետ։
Երաժշտական ներկայացումների սցենարի համար հաճախ օգտագործվում է լիբրետո եզրութը։
Ինչպես վեպը սովորաբար բաժանվում է գլուխների, այնպես էլ պիեսն է բաժանվում  գործողությունների։ Ծավալով կարճ պիեսները կարող են բաղկացած լինել ընդամենը մեկ գործողությունից. Գործողություններն իրենց հերթին բաժանվում են տեսարանների։ ԵՎ՛ գործողությունները, և՛ տեսարանները համարակալված են։ Տեսարանների համարակալումը սկսվում է նորից ամեն նոր գործողության հետ։ Օրինակ՝ «Գործողություն 4, Տեսարան 3»-ին կարող է հաջորդել «Գործողություն 5, Տեսարան 1»-ը։ Ամեն տեսարանում դեպքերը զարգանում են հատուկ տեղադրության վայրում, որը նշվում է սցենարում տեսարանի սկզբում։ Օրինակ՝ «Տեսարան 1. Պրոսպերոյի խուցի առաջ»։ Դեպքերի վայրը կարող է փոխվել միայն, երբ փոխվում է տեսարանը։ Այս գործընթացը ժամանակ է պահանջում, նույնիսկ եթե ուղղակի հիշողություն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պիեսներ Կատեգորիա:Դրամատուրգիա Կատեգորիա:Ներկայացուցչական արվեստ Կատեգորիա:Թատրոն
Մելինե Դալուզյան
Մելինե (Մել) Դալուզյան,, տրանսգենդեր հայ ծանրամարտիկ, ծանրամարտի Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտուհիներ Կատեգորիա:Գյումրի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ հայեր
Հելիկոն (լեռ)
Հելիկոն, լեռ Բեոթիայում (Հունաստան), Կորնթական ծոցից ոչ հեռու։ Բարձրությունը 1749 մետր է։
Հելիկոնը հինհունական դիցաբանության մեջ
Ըստ հունական դիցաբանության, Հելիկոն լեռան վրա գտնվել են մուսաների համար սուրբ համարվող աղբյուրներ։ Համաձայն լեգենդի, Հիպոկրենա անվանմամբ մի աղբյուր բխել է Պեգասի՝ սմբակով քարին հարվածելու հետևանքով։ Ինչպես նաև Հելիկոնի վրա է գտնվում մի աղբյուր, որտեղ նայել է Նարցիսը ։ Հելիկոնը մուսաների բնակավայր է եղել։ Բանաստեղծ Կալիմաքոս Կիրենացին իր «Պատճառներ» («Aitia») ստեղծագործության մեջ պատմում է մի երազի մասին, որտեղ նա կրկին երատասարդ էր և Հեիկոնի վրա զրուցում էր մուսաների հետ ։ Մուսաների պատվին Հելիկոնի վրա կառուցվել է տաճար, որտեղ գտնվում են բոլոր մուսաների արանները ։
Հիպոկրենայի աղբյուրը բանաստեղծների համար ծառայել է, որպես ոգեշնչման աղբյուր։ Ք․ա․ VIII դարում Հեսիոդոսը գրել է այն մասին, թե ինչպես է նա երիտասարդ ժամանակ Հելիկոնի լանջերին մի ոչխար զոհաբերել, իսկ լեռան գագաթին պարում էին մուսաները և Էրոսը։
Կալիմաքոս Կիրենացին նաև մի դրվագ է նկարագրել Հելիկոնի վրա Թիրեսեուսի կուրացման մասին։ Հոմերական օրհներգում Պոսեյդոնը համարվում է «Հելիկոնի տիրակալ»։ Լեռան մասին հիշատակումներ են գտնվել նաև Հեսիոդոսի «Թեոգոնիա»-յում
Վերածննդի դարաշրջան
Հռոմեացի բանաստեղծները իրենց բանաստեղծություններում նույնպպես օգտագործել են Հելիկոնի մասին առասպելներ, իսկ Վերածննդի դարաշրջանում Հելիկոնը կրկին սկսել է հիշատակվել գրականությունում ։ Հելիկոնը ոգեշնչման աղբյուր է եղել Լեո Ֆեստետիկսի կողմից անցկացվող պարահանդեսների համար։
Հելիկոնը ներկա ժամանակներում
Հիմնադրվել են գրադարան, որը անվանվել է լեռան անունով՝ ի պատիվ Հելիկոնի, «Helicon Arts Cooperative» ընկերությունը, իսկ Իսրայելում Հելիկոնի անվամբ կա մի ձայնագրական ընկերություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի լեռներ
Վոյնովկա (այլ կիրառումներ)
Վոյնովկա, կարող է վերաբերել՝
Դորա (երգչուհի)
Դարյա Շիխանովա (Дарья Шиханова, ), առավել հայտնի է որպես Դորա, պատանեկան փոփ ռոք ժանրի ռուս երգչուհի։
Մանկություն
Ծնվել է 1999 թվականի նոյեմբերի 30-ին Սարատով քաղաքում։ Մանուկ հասակում հետաքրքրվում էր փոփ երաժշտությամբ և սկզբում լսում էր ռուս արտիստների, սակայն հետագայում նրան հետաքրքրում են նաև արտասահմանյան արտիստները։ Անձամբ Դարիան իր սիրելի երգերն է համարում Ավրիլ Լավինի «When You’re Gone» և Բիյոնսեի «If I Were a Boy» երգերը ։ Չնայած աղջկա՝ երաժշտական դպրոցում սովորելու ցանկությանը, ծնողները դեմ էին, որ աղջիկը դասական կրթություն ստանա ։ Դարյան փորձել է կիթառի պարապունքների հաճախել, սակայն անձամբ թողել է այն, համարելով ձանձրալի և անհետաքրքիր։ 9-րդ դասարանում նա որոշում է ինքնուրույն մի երգ նվագել սովորե դպրոցի ելույթի համար, որը Imagine Dragons խմբի «Radioactive» երգն է։ Հաջող համերգը ոգեշնչեց աղջկան շարունակել կիթառ սովորել ։
Ստեղծագործական ուղու սկիզբ
The Retuses խմբի ազդեցության տակ Դարիան սկսում է իր սիրելի երգերի քավեր տարբերակներն ձայնագրել։ Սկզբում նա կրկնում էր այն ամենը, ինչը կատարում էր խմբի լիդերը՝ Միխայիլ Ռոդիոնովը՝ «Шаганэ» և «Заметался пожар голубой»։ 15 տարեկանում Դարյան սկսեց երգերի քավերներ ձայնագրել, երբ սովորում էր 9-րդ դասարանում։ Կես տարի անց նա սկսում է սեփական երգերն մտածել և ձայնագրել, սակայն փորձերն անհաջող համարեց՝ իր կատարմամբ քավերները մարդկանց ավելի շատ էին դուր գալիս, քան իր սեփական ստեղծագործությունները ։
2017 թվականին Դարիայի հետաքրքրությունները փոխվում են։ Ինդի ռոքի փոխարեն նա հետաքրքրվում է էմո ռեփով, հատկապես XXXTentacion-ի այդ ժամանակ թողարկված «17» ալբոմով։ Դա հիմնականում կապված էր նրա էմոցիոնալ խնդիրների հետ այն բանից հետո, երբ նա նոր դպրոց տեղափոխվեց, որտեղ աղջկան բուլիինգի էին ենթարկում ։ Դարիայի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել Պոդոլսկ քաղաքի «Смена» ակումբում, որը կազմակերպել էր «Вечно XVII»-ը։ 14-ամյա կիթառով աղջիկը տարբերվում էր այլ կատարողներից, հիմնականում տեղացի ռեփերներից։ Դարյան կատարում էր հայտնի տխուր երգեր, ինչպիսիք են Սերգեյ Եսենինի «Заметался пожар голубой» բանաստեղծությունը, Սպլին խմբի «Выхода нет» երգը և այլն ։
Սկզբում, Դարյան իր երգերը iPhone-ով էր ձայնագրում։ Հետագայում նա ծանոթանում է բիթմեյքերի հետ, որը նրան օգնում է գործիքային մասերի և կոմպոզիցիաների ձայնագրման հարցում։ Այդ կերպ ձայնագրված առաջին երգերից է Լեոնիդ Ֆյոդորովի «Таял» երգը։ Երգչուհուն դուր եկավ երգերը բիթրի ուղեկցությամբ կատարելը և նա որոշում է շարունակել համագործակցությունը։ Նրանք սկսում են ձայնագրել Դարիայի սեփական երգերը, որոնց մի մասն ընդգրկվում են իր դեբյուտային ստուդիական ալբոմում։ Այդ ժամանակ Դարյան ելույթ էր ունենում Mental Affection անվան տակ և դեպրեսիկ երգեր էր գրում։ Դրանցից մեկը «Рецидив» երգն է, որը հիմնված է իր ծանոթներից մեկի պատմության վրա, որը ծնողների հետ խնդիրներ ուներ և մտածում էր ինքնասպանության մասին։ Հետագայում Դարյան խոստովանել է, որ ամաչում է այս երգից։ Երգչուհին իր համար բացահայտում է ավտո մեղեդին (Auto-Tune) և սկսում է այն իր ստեղծագործություններում օգտագործել, որոնցից առաջինը դարձել է «Не ругаюсь матом» երգը, որը Դարիան իսկական ստեղծագործական առաջընթաց էր համարում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նոյեմբերի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:1999 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սարատով քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Անտոն Կուզնեցով
Անտոն Կուզնեցով, ռուս-ֆրանսիացի դերասան, թատրոնի ռեժիսոր, բեմադրիչ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2004) ։
Կենսագրություն
Անտոն Կուզնեցովը ծնվել է 1967 թվականի հուլիսի 20-ին Սարատովում ։
Ավարտել է № 42 միջնակարգ դպրոցը, Սարատովի պետական կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը։ Ավարտելուց հետո ներկայացրել է Պլատոնի մենախոսությունը Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ճշմարտությունը լավ է, երջանկությունն՝ ավելի լավ» պիեսից ։
1988 թվականին ավարտել է ուսումն՝ ստանալով թատրոնի և կինոյի դերասանի մասնագիտություն։ Ավելի ուշ սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի Թատերական արվեստի պետական ակադեմիայում՝ Լև Դոդինի կուրսում։ Այն ավարտել է 1996 թվականին ։
1993-1998 թվականների ընթացքում ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ և աշխատել է որպես Օդեոն թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի և տնօրենի օգնական ։
1997 թվականից, սկսելով ներկայացումներով հանդես գալ Մոսկվայի Ա․ Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում, Անտոն Կուզնեցովը սկսում է համագործակցել ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Ժան Պասկալ Լամանի հետ ։
Անտոն Կուզնեցովը սկսեց ներկայացումներով հանդես գալ դրամատիկական օպերային ներկայացումներով Փարիզում, Ամստերդամում, Զալցբուրգում, Սևիլյայում, Դիժոնում, Ստրասբուրգում, Բրյուսելում։
1995 թվականին ստեղծեց սեփական «BABEL» թատերախումբը, ներկաայցումներ բեմադրեց Մոսկավայի գեղարվեստական թատրոնում և Մոսկվայի Ա․ Պ․ Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում ։
1998 թվականին Անտոն Կուզնեցովը դարձավ Սարատովի Ա․ Ի․ Սլոնովայի անվան ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր ։ Ավելի ուշ՝ 2004-2005 թվականների ստեղծագործական սուր կոնֆլիկտի պատճառով Անտոն Կուզնեցովը լքեց թատրոնն ու Սարատովը ։
Անտոն Կուզնեցովը դասավանդել է Սարատովի կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետում։
2000 թվականին Լյուբով Նիկալաևնայի հետ ստեղծեց ռեժիսորադերասանական կազմ, որը գլխավորեց հինգ տարի, նրանց հետ մի քանի ներկայացում բեմադրեց, մեկնեց Ֆրանսիա շրջագայությունների։ 2004 թվականին նա հավաքեց ևս մեկ խումբ, բայց որոշ ժամանակ անց լքեց Սարատովն ու վերադարձավ Ֆրանսիա, իսկ խումբը գլխավորեց Իգոր Բագոլեյը ։
2004 թվականին Ժան Կլոդ Ֆալը Անտոն Կուզնեցովի հրավերով այցելեց Սարատով և ծանոթացավ քաղաքի թատերական միջավայրին։ Վեց տարի անց Ժան Կլոդ Ֆալը համաձայնեց ներկայացում բեմադրել Սարատովի Յու․ Պ․ Կիսելյովայի անվան պատանի հանդիսատեսի ակադեմիական թատրոնում ։
2006-2013 թվականներին Անտոն Կուզնեցովը մշտական բնակություն հաստատեց և աշխատեց Ֆրանսիայում ։
Անտոն Կուզնեցովը մահացել է 2013 թվականի հունիսի 11-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ
Աստվածընկալ վանք
Աստվածընկալ վանք, վանական համալիր պատմական Նիգ գավառի կենտրոնական հատվածում, ներկայիս Արագածոտնի մարզի Երնջատափ և Հարթավան գյուղերի միջակայքում, կառուցապատվել է 4-13-րդ դարերում։
Համալիրի աշխարհագրական դիրք
Աստվածընկալի վանական համալիրը գտնվում է Քասաղ գետի կիրճի աջ ափի իջվածքում, գետի աջակողմյան եռանկյունաձև, բարձր բլրի վրա։ Տարբեր դարերում կառուցված ձեռակերտ շինությունները մի ընդհանուր միասնությամբ ձուլվել են շրջապատի բնությանը, հարազատ ու համահունչ են նրան։ Աջ կողմում գահավեժ ժայռեր են, ձախում՝ ձորակներով կտրտված, մինչև Քասաղ գետը իջնող թեք լեռնալանջեր, ներքևում՝ ձորը, որտեղով հոսում է Քասաղ գետը, գետի ձախ ափին, եռանկյունաձև բարձունքի վրա՝ միջնադարյան բերդը։
Անվան պատմություն
Աստվածընկալի անունն առաջացել է վանքում պահվող «Աստվածընկալ Սուրբ Խաչ»-ի անունից։
Ճարտարապետական կառույցներ
Աստվածընկալ գյուղի հիմնադրումը չի կարելի չկապել Աստվածընկալ վանքի կառուցման հետ, իսկ դա նշանակում է, որ այն հիմնադրվել է առնվազն 4-րդ դարում, ունեցել է զարգացման ու անկման ժամանակաշրջաններ, որոնք համընկել են սելջուկների արշավանքներին, թուրք-պարսկական պատերազմներին։ Պատմական այդ թոհ ու բոհերի միջով անցած ոչ բոլոր գյուղերն են պահպանել իրենց հայահունչ անունը։ Նիգ-Ապարանի նման գյուղերը թվարկելիս, Սահակ գրիչի 1644 թվականին գրած ձեռագրի մեջ, որը պահպանվում է Մատենադարանում, նշվում է ,,Ածընկալն աստ է,,։ 18-րդ դարի սկզբներին Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում ընդգրկվելիս Աստվածընկալ գյուղը կրկին բնակեցվում է 1829 թվականին Մանազկերտից գաղթված ընտանիքներով։ Այդ մասին է վկայում 1831 թվականի աշխարհացույցը։
Վերականգնողական աշխատանքներ
1990-ական թվականների կեսերին եգիպտահայ մի բարերարի հովանավորությամբ սկսվեց գավթի վերականգնումը։ Գավիթը, որի կտուրի մի փոքր հատվածն էր ավերված, ամբողջովին քանդվեց ու, ցավոք, այդպես էլ առ այսօր մնում է։ 2007 թվականին պետությունը ձեռնամուխ եղավ այս հոյակապ կառույցի վերականգնման-փրկության գործին։ Առաջնահերթ դիտվեց Սուրբ Նշան եկեղեցու վերականգնումը։ Ամրացվել են եկեղեցու պատերը և արդեն ավարտին է մոտենում գմբեթի ամբողջական վերականգնման աշխատանքը։ Կաթողիկեի աշխատանքներն ավարտելուց հետո կսկսվի գավթի վերականգնում-վերաշարումը։ 2021 թ. եկեղեցական համալիրը ամբողջությամբ վերականգնվում է գավթի հետ միասին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արագածոտնի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հայաստանում Կատեգորիա:4-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Կիիդի
Կիիդի (Kiidi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նիկի Կարո
Նիկի Կարո (Niki Caro, ), նորզելանդացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, կինեմատոգրաֆիկական բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։
Կենսագրություն
Նիկի Կարոն ծնվել է 1967 թվականին՝ Նոր Զելանդիայի Վելինգտոն մայրաքաղաքում։ Ավարտել է Արվեստի Դպրոցը և բակալավրի աստիճան է ստացել Օքլենդի համալսարանում, իսկ Մելբուրնում գտնվող Սուինբերնի Տեխնոլոգիական համալսարանում մագիստրոսի կոչում է ստացել ։
Առաջին անգամ Կարոն որպես ռեժիսոր ներկայացել է ոչ մեծ գովազդային հոլովակ նկարահանելով։ 1994 թվականին Նիկի թողարկեց իր առաջին՝ «Իհարկե, բարձրացեք» (անգլ. Sure to Rise) կարճամետրաժ ֆիլմը։ Նա ոչ միայն ֆիլմի պրոդյուսերն էր, այլ նաև սցենարիստը։ Այս աշխատանքը առաջադրվել է Կաննի կինոփառատոնի «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» անվանակարգում։
Նիկի Կարոյի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը 1997 թվականին թողարկված «Հիշողություն և ցանկություն» (անգլ. Memory & Desire) մելոդրաման է։ Այս ֆիլմը առաջադրվել է Ստոկհոլմյան կինոփառատոնում, իսկ Նոր Զելանդիայում Նիկի Կարոն դարձել է «Film and TV Awards»-ի մրցանակակիր։ Հաջորդ հինգ տարիների ընթացքում Կարոն երկու նախագծերի հեղինակ է դարձել՝ «Խավարոտ պատմություններ. Հեքիաթներ գերեզմանից» (անգլ. «Dark Stories: Tales from Beyond the Grave») սարսափ ֆիլմի, ինչպես նաև երեք եթերաշրջան ունեցող «Mercy Peak» հեռուստասերիալի։