cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սիֆիլիս
Վաղ ինֆեկցիա
Չբարդացած սիֆիլիսի բուժման առաջին գծի պրեպարատ է բենզատին բենզիլպենիցիլինի մեկանգամյա դոզան ։ Դոքսացիկլինն ու տետրացիկլինը պենիցիլինից ալերգիա ունեցողների համար այլընտրանքային եղանակ են, սակայն խորհուրդ չեն տրվում հղի կանանց, քանի որ կարող են վնասել պտղին ։ Երբեմն առկա է լինում դիմակայունություն մակրոլիդների, ռիֆամպիցինի և կլինդամիցինի հանդեպ ։ Երրորդ սերնդի ցեֆալոսպորին սեֆտրիաքսոնը կարող է լինել այնքան էֆեկտիվ, որքան պենիցիլինի վրա հիմնված բուժումը ։ Խորհուրդ է տրվում խուսափել սեական հարաբերություններից միչև վերքի լավանալը ։
Ուշ ինֆեկցիա
Նեյրոսիֆիլիսի դեպքում չեն կարող կիրառել բենզատին պենիցիլին, քանի որ այն չի կարող անցնել կենտրոնական նյարդային համակարգ ։ Եթե պացիենտն ունի ալերգիա պենիցիլինից, կարող է կիրառվել ցեֆտրիաքսոնը կամ պենիցիլինից հանդեպ հակազգայունացնող միջոցները։ Ուշ ինֆեկցիայի մյուս դրսևորումները կարող են բուժվել շաբաթական մեկանգամյա բենզատինպենիցիլինի ներարկումով 3 շաբաթ շարունակ։ Այս փուլում բուժումը կանխարգելու է վնասման հետագա խորացումը, սակայն չի կարող հետ բերել արդեն հասցված վնասը ։
Յարիշ-Հերքսեյմերի ռեակցիա
Բուժման հնարավոր կողմնակի էֆեկտներից է Յարիշ-Հերքսեյմերի ռեակցիան։ Սովորաբար այն սկսվում է բուժումը սկսելուց 1 ժամ անց և տևում 24 ժամ։ Ախտանիշներն են տենդը, մկանային ցավերը, գլխացավը և սրտի զարկերի հաճախացումը ։ Այս էֆեկտը պայմանավորված է ցիտոկիններիով, որոնք արտադրվում են իմունային համակարգի կողմից, որպես պատասխան բակտերիաների քայքայման հետևանքով արյան հուն անցած լիպոպրոտեինների ։
Հղիություն
Պենիցիլինը հղիության ընթացքում սիֆիլիսի բուժման էֆեկտիվ դեղամիջոց է, սակայն չկա համաձայնություն դեղաչափի որոշման համար
Համաճարակաբանություն
2012 թվականին չափահաս մարդկանց 0.5%-ը վարակված էր սիֆիլիսով (նոր դեպքերը կազմել են 6 միլիոն) ։ 1999 թվականին դեպքերի 90%-ը գրանցվել են զարգացող երկրներում ։ Սիֆիլիսն տարեկան ախտահարում է 700.000-1.6 միլիոն հղիի, հանգեցնելով վիժումների, վաղաժամ ծննդաբերությունների և բնածին սիֆիլիսի ։ 2015 թվականին այն հանգեցրել է 107.000 մահվան դեպքի, 1990 թվականին այդ ցուցանիշը 202.000 էր ։ Աֆրիկայում՝ Սահարա անապատից հարավ ընկած երկրներում սիֆիլիսը պերինատալ մահացության 20%-ի պատճառն է ։ Վարակվածությունը անհամեմատ բարձր է ներերակային թմրադեղեր օգտագործողների, ՄԻԱՎ վարակ ունեցողների և հոմոսեքսուալ տղամարդկանց մոտ  ։ ԱՄՆ-ում 2007 թվականին տղամարդկանց վարակվածությունը 6 անգամ գերազանցում էր կանանց ածտահարվածությանը։ Դրանից 10 տարի առաջ ցուցանիշները գրեթե հավասար էին :2010 թվականին սիֆիլիսով վարակված աֆրիկյան ամերիկացիները կազմում եբ ԱՄՆ-ում գրանցվող դեպքերի կեսը ։ 2014 թվականից սկսած սիֆիլիսի դեպքերը ԱՄՆ-ում գնալով ավելանում են [[Image:Syphilis world map - DALY - WHO2004.svg|thumb|Սիֆիլիս ունեցող մարդկանց կյանքի միջին տևողությունը
{{legend|#b3b3b3|no data}} {{legend|#ffff65|<35}} {{legend|#fff200|35–70}} {{legend|#ffdc00|70–105}} {{legend|#ffc600|105–140}} {{legend|#ffb000|140–175}} {{legend|#ff9a00|175–210}}
{{legend|#ff8400|210–245}} {{legend|#ff6e00|245–280}} {{legend|#ff5800|280–315}} {{legend|#ff4200|315–350}} {{legend|#ff2c00|350–500}} {{legend|#cb0000|>500}}
Սիֆիլիսը շատ տարածված էր Եվրոպայում 18-րդ և 19-րդ դարերում ։ Ֆլաուբերտը հայտնաբերել է, որ այն խիստ տարածված էր եգիպտուհի մարմնավաճառների մոտ 19-րդ դարում ։ Զարգացած երկրներում սկսած 20-րդ դարի սկզբից մինչև 1980-1990-ականները վարակվածությունը սկսեց նվազել հակաբիոտիկների օգտագործման շնորհիվ ։ Սկսած 2000-ականներից սիֆիլիսով վարակվածությունը սկսեց աճել ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ավստրալիայում և Եվրոպայում հոմոսեքսուալ տղամարդկանց հաշվին ։ ԱՄՆ-ում կանանց վարակվածության աստիճանը մնացել է նույնը, իսկ Մեծ Բրիտանիայում՝ աճել, սակայն միևնույն է կանանց ցուցանիշը զիջում է տղամարդկանց ցուցանիշին ։ 1990-ականներից հետերոսեքսուալ մարդկանց մոտ վարակվածությունն աճել է Ռուսաստանում և Չինաստանում ։ Այս հանգամանքը պայմանավորված է անկանոն սեռական հարաբերությունների, մարմնավաճառության աճով և պահպանակների օգտագործման նվազումով ։
Չբուժելու դեպքում սիֆիլիսն ունի 8-58% մահացություն, ընդ որում մահացության ռիսկն ավելի բարձր է տղամարդկանց մոտ ։ Սիֆիլիսի ախտանիշների ծանրույթունը նվազել է ի համեմատ 18-19-րդ դարերի։ Սա պայմանավորված է էֆեկտիվ բուժմամբ և բակտերիայի վիրուլենտության նվազումով ։ Վաղ բուժման դեպքում կանխարգելվում են բարդությունները ։ Սիֆիլիսը մեծացնում է ՄԻԱՎ-ով վարակվելու ռիսկը 2-5 անգամ։ Միաժամանակյա վարակվածությունը ՄԻԱՎ-ով և սիֆիլիսով խիստ տարածված է ։ 2015 թվականին Կուբան դարձավ առաջին երկիրը, որը վերացրել է հիվանդ մորից պտղին սիֆիլիսի փոխանցման դեպքերը ։
Իլյա Զիմին
Իլյա Անատոլիևիչ Զիմին (Илья́ Анато́льевич Зи́мин, ), ռուս լրագրող, լրահաղորդ, « НТВ » հեռուստաալիքի «Մասնագիտությունը՝ լրագրող» (Профессия - репортёр) հեռուստահաղորդումների շարքի հեղինակը։ «ТЭФИ-2002» մրցանակի «Լրահաղորդ» անվանակարգի դափնեկիր ։
Սիֆիլիս
Պատմություն
Սիֆիլիսի ծագումը հաստատված չէ ։ Սիֆիլիսը գոյություն ուներ Ամերիկայում դեռ նախքան դրա հայտնաբերումը և հնարավոր է, որ այն Եվրոպա է հասել Քրիստափոր Կոլումբոսի հետ Ամերիկան հայտնագործողների միջոցով, երբ նրանք վերադարձել են, կամ գուցե հիվանդությունը եղել է Եվրոպայում, պարզապես հայտնաբերվել է Կոլումբոսի վերդարձից կարճ ժամանակ անց։ Սրանք կոլումբոսյան և նախա-կոլումբոսյան թեզերն են, որոնցից գիտանականների կողմից առավել մեծ պաշտպանություն ունի կոլումբոսյանը ։
Իլյա Զիմին
Կենսագրություն
Իլյա Զիմինը խնվել է 1972 թվականի մայիսի 1-ին, Վլադիվոստոկում՝ Անատոլիա և Նատալյա Զիմինների ընտանիքում ։ Ավարտել է Նիկոլաևսկի-Ամուրի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև՝ Հեռավոր-արևելյան պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը (1994 թվականին) ։ Հեռուստատեսության առաջին փորձը եղել է « РВК » ռուսական հեռարձակող կորպորացիայի տեղական հեռուստաընկերությունում ։ Աշխատել է ТГТРК «Վլադիվոստոկում»։
Բուհն ավարտելուց հետո առաջարկ է ստացել ուժերը փորձել «НТВ»-ում։ 1995 թվականին դարձել է «НТВ» Հեռավորարևելյան բյուրոյի տնօրեն ։ 2000 թվականի օգոստոսից աշխատել է Մոսկվայի «НТВ» հեռուստաալիքի «Сегодня», «Итоги» և «Профессия - репортёр» (առաջին եթերաշրջան) հաղորդումներում ։
Սիֆիլիս
Պատմություն
Սիֆիլիսի մասին առաջին գրավոր վկայությունները Եվրոպայում գրվել են 1494 կամ 1495 թվականին իտալական Նեապոլում՝ ֆրանսիացիների ներթափանցման ժամանակ (Իտալական պատերազմ 1494-1498 թվականներ) ։ Քանի որ ենթադրում էին, թե հիվանդությունը տարածվել է ֆրանսիացի զինվորների դիակներից, իտալացիները սիֆիլիսը սկսեցին անվանել «ֆրանսիական հիվանդություն» ։ Հիվանդությանը սիֆիլիս անունը տրվել է իտալացի բժիշկ և պոետ Ջիրոլամո Ֆրակաստորոյի կողմից 1530 թվականին  ։ Սիֆիլիսն անվանել են նաև «մեծ ցան»  ։
16-19-րդ դարերում սիֆիլիսը հասարակության համար մեծագույն բեռ է եղել իր տարածվածության, ախտանիշների ու անբուժելիության պատճառով, չնայած դրա հստակ տարածվածությունը հնարավոր չէ պարզել, քանի որ շատերը թաքցրել են վարակված լինելու հանգամանքը ։ Այն ժամանակներում հիվանդության հարուցիչը հայտնի չէր, բայց հստակ հայտնի էր, որ այն սեռական ճանապարհով է փոխանցվում և որ անցնում է մորից պտղին։ Սիֆիլիսի ասոցիացիան սեռական հարաբերությունների ու մարմնավաճառության հետ այն դարձրեց վախի և պիտակավորման առարկա։ Մահացությունը բարձր էր, քանի որ չկար հիվանդության մեխանիզմների մասին իմացություն և էֆեկտիվ բուժում։ Դրա վնասը չէր արտահայտվում ծանր ախտանիշներով ու արագ մահով, բայց սարսափ էր հարուցում քանի որ առաջացնում էր նեյրոսիֆիլիս և ողնուղեղային չորուկ։
Իլյա Զիմին
Կենսագրություն
Պրիմորսկի երկրամասի «Арсеньевские вести» իրավապաշտպան թերթի խմբագիր Իրինա Գրեբնևան նշել է․
2001 թվականի ապրիլին՝ «Գազպրոմի» բաժնետերերի ժողովի նախաձեռնությամբ հեռուստաալիքի ղեկավարության փոփոխության հետ կապված կոնֆլիկտից հետո, բազմաթիվ այլ գործընկերների հետ տեղափոխվել է TV-6 հեռուստաալիք ։ 2001 թվականի մայիսից մինչև 2002 թվականի հունվարը աշխատել է «Сейчас» և «Итоги» հաղորդումների շրջանակներում ։
Սիֆիլիս
Պատմություն
Առաջին էֆեկտիվ դեղորայքը սիֆիլիսի դեմ եղել է Սալվարսանը, որը ստեղծվել է 1910 թվականին Պոլ Էրլիխի կողմից։ Պենիցիլինով բուժման էֆեկտիվությունն ապացուցվել է 1943 թվականին  ։ 20-րդ դարում մանրէաբանության և դեղաբանության սրընթաց զարգացման շնորհիվ սիֆիլիսը դարձավ լիարժեքորեն բուժվող հիվանդություն, համենայն դեպս այն մարդկանց համար, ովքեր կարող էին վճարել վաղ ախտորոշման և բուժման համար ։
Իլյա Զիմին
Կենսագրություն
ТВС-ի «Նոր դար» հեռուստահաղորդման հիմնական հեղինակ է, որտեղ ռեպորտաժներ է արել «Տատու» խմբի և Ռուսաստանի ու Չինաստանի փոխհարաբերությունների մասին ։
Սիֆիլիս
Արվեստ և գրականություն
Մեզ հայտնի առաջին ստեղծագործությունը սիֆիլիս ունեցող մարդու մասին Ալբրեխտ Դյուրերի «Սիֆիլիտիկ մարդն» է ։ Համարվում է, որ «թունավոր կանանց» մասին լեգենդն առաջացել է գրական ստեղծագործությունների պատճառով, որոնցից է Ջոն Կետի «La Belle Dame sans Merci»-ն: Նկարիչ Յան վան դեր Սթրիթը նկարել է սիֆիլիսի բուժման համար կիրառվող Գուայակոյի պատրաստումը
Իլյա Զիմին
Կենսագրություն
2003 թվականի հունիսին՝ ТВС-ի փակումից հետո, Իլյան վերադարձել է НТВ՝ Լեոնիդ Պարֆյոնովի հրավերով և շարունակել աշխատել որպես «НТВ հեռուստաընկերության» ԲԲԸ «Сегодня», «Намедни» , «Страна и мир» և Ալեքսանդր Գերասիմովի հետ «Личный вклад» ինֆորմացիոն ծրագրերի տեղեկատվության ծառայության հատուկ թղթակից։ НТВ-ում «Նորագույն պատմություն» շարքի հիմնական հեղինակներից մեկն է ։
2004 թվականի աշնանից Իլյա Զիմինը նույն հեռուստաալիքում «Профессия — репортёр» հեռուստատեսային ծրագրի հիմնական հեղինակներից մեկն էր և այն առաջատար հեռուստատեսային հաղորդումներից էր ։
Սիֆիլիս
Թասքեջի և Գվատեմալայի հետազոտությունները
Չբուժված սիֆիլիսի վերաբերյալ Թասքեջի հետազոտությունը խայտառակ, էթիկայի նորերին հակասող, ռասիստական կլինիկական հետզոտություն է եղել։ Անցկացվել է 1932-1972 թվականներին ԱՄՆ-ի հանրային առողջության ծառայության կողմից ։ Հետազոտության նպատակն էր հետևել ու նկարագրել սիֆիլիսի բնական ընթացքը։ Հետազոտության մասնակից աֆրոամերիկացիներին ասվել է, թե նրանք ստանում են անվճար բուժոգնության իրավունք ԱՄՆ կառավարության կողմից ։
Հանրային առողջության ծառայությունը սկսել է այս հետազոտությունը1932 թվականին Թասքեջի համալսարանի հետ համատեղ, որը սևամորթների քոլեջ էր Ալաբամայում։ Հետազոտողները հետազոտության մեջ ներգրավել են 600 փորձարկվողների։ Հետազոտվողներից 399-ը արդեն սիֆիլիսով վարակված էին, իսկ 201-ը առողջ էին ։ Հետազոտությանը մասնակցելու դիմաց նրանց տրվել է անվճար բժշկական օգնություն, սնունդ և ապահովագրություն հետազոտությանը մասնակցելու դիմաց։ Ասվել էր, որ հետազոտությունը տևելու է 6 ամիս, իսկ իրականում այն ձգվել է 40 տարի ։ Երբ մասնակիցների «բուժման» ֆինանսավորումն ավարտվել է, հետազոտությունը շարունակվել է, առանց տեղեկացնելու նրանց, որ երբեք չեն բուժվելու։ Մասնակիցները երբեք չեն իմացել, որ սիֆիլիս ունեն և պենիցիլինային բուժում չեն ստացել անգամ դրա մեծ մեասսայականություն վայելելուց հետո։ Ըստ հիվանդությունների վերահսկողության կենտրոնի, հիվանդներին ասվել է, թե նրանք բուժվում են «վատ արյան» դեմ։ «Վատ արյուն» ասելով մասնավորապես հասկանում էին հիվանդությունների խումբ, որը ներառում էր սիֆիլիսը, անեմիան, ճարպակալումը։  Դրանք այն հիվանդություններն էին, որոնք հաճախ էին աֆրոամերիկացիների մահվան պատճառ դառնում ։
Իլյա Զիմին
Կենսագրություն
Զիմինը տեղեկատվական հաղորդումների համար ռեպորտաժներ է վարել K-141 «Կուրսկ» սուզանավի աղետի օրերին, Դուբրովկայի ահաբեկչության, Ուկրաինայի քաղաքական ճգնաժամի ժամանակ , ինչպես նաև Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ի հուղարկավորության օրերին Վադիմ Տակմենևի հետ միասին նկարահանել է «Պապի գաղտնի կյանքը» ֆիլմը ։
Իլյա Զիմինը երբեք չի եղել ամուսնացած և չի ունեցել երեխաներ ։
Սիֆիլիս
Թասքեջի և Գվատեմալայի հետազոտությունները
40 տարի տևած հետազոտության վերաբերյալ կարծիքները հակասական են, քանի որ դրա տված արդյուքները համադրվում են էթիկայի նորմերի կոպիտ խախտման հետ։ Գիտնականները դիտավորյալ, հիվանդներին խաբելով, զրկել են նրանց 1940-ականներից սիֆիլիսի բուժման համար հաջողությամբ կիրառվող սիֆիլիսով բուժվելու հնարավորությունից։ Հետազոտությունը բացահայտվել է 1972թվական-ին Պետեր Բաքսոնի կողմից, որը հանգեցրել է ԱՄՆ-ում օրենսդրական լուրջ փոփոխությունների և հետազոտությունների մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության մակարդակի բարձրացման։ Ներկայումս հետազոտվողները մանրամասնորեն իմանում են ախտորոշման, բուժման և արդյունքների մասին ։
Իլյա Զիմին
Սպանություն
2006 թվականի փետրվարի 26-ին սպանվել է չպարզված հանգամանքներում։ Մահը վրա է հասել գլխի գլխուղեղի հատվածի գանգուղեղային վնասվածքի հետևանքով։ Սպանության նախօրեին լրագրողը եղել է գիշերային ակումբում։ Բնակարանում գտնվող սեղանի վրա ոստիկանները հայտնաբերել են օղու շիշ։ Բնակարանից, ենթադրաբար, թանկարժեք իրեր չեն կորել, այդ պատճառով քննիչները մերժել են կողոպուտի վարկածը։ Նաև քիչ հավանական է սպանության վարկածը՝ կապված մասնագիտական գործունեության հետ ։ Որպես հիմնական վարկած՝ առաջ էր քաշվել կենցաղային վեճը, սակայն 2006 թվականի հունիսի 23-ին Մոլդովայում ձերբակալված մեղադրյալը հերքել է իր մեղքը։ Ձերբակալված Իգոր Վելչևը իր արդարացման մեջ հայտարարել է, որ Զիմինը դիմել է իրեն «սեռական կապի մեջ մտնելու առաջարկներով», ինչին ի պատասխան Վելչևը «խիստ հրել է նրան և դուրս եկել» ։
2007 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Մոլդովայի Օկնիցկի շրջանային դատարանը լիովին արդարացրել է Իգոր Վելչևին ։
Սիֆիլիս
Թասքեջի և Գվատեմալայի հետազոտությունները
Համանման փորձարկումներ են արվել Գվատեմալայում 1946-1948թթվական։ Դրանք իրականացվել են Ամերիկայի նախագահ Հարի Թրումանի և Գվատեմալայի նախագահ Խուան Խոսե Արվելոյի կառավարման տարիրներին,Գվատեմալայի առոջապահության նախարարության հետ համատեղ Բժիշկները վարակում էին զինվորներին, մարմնավաճառներին, բանտարկյալներին և հոգեկան խանգարում ունեցողներին սիֆիլիսով և այլ սեռական հիվանդություններով առանց նրանց կողմից տեղեկացված համաձայնության և բուժում էին բոլորին հակաբիոտիկներով։ Հետազոտությունը հանգեցրեց 83 մարդու մահվան ։ 2010թվական-ին Միացյալ Նահանգները պաշտոնական ներողություն խնդրեց Գվատեմալայից էթիկայի նորմերի կոպտագույն խախտման համար ։ Հետազոտությունը ղեկավարել է Ջոն Չարլզ Քաթլերը, ով նաև մասնակցել է Թասքեջի հետազոտության ուշ փուլերին ։
Իլյա Զիմին
Սպանություն
Իլյա Զիմինը հուղարկավորվել է Խաբարովսկու կենտրոնական գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Չբացահայտված հանցագործություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանում սպանվածներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լրագրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Սիֆիլիս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ Կատեգորիա:Վեներական հիվանդություններ Կատեգորիա:Բակտերիալ հիվանդություններ
Ֆատեյկովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)
Ֆատեյկովո (Фатейково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Օկտյաբրսկի շրջան (Դոնի Ռոստով)
Օկտյաբրսկի շրջան շրջան (Октябрьский район), վարչատարածքային միավոր, Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի 8 շրջաններից մեկը։ Ձևավորվել է 1937 թվականին։
Սահմանակցում է քաղաքի Խորհրդային, Լենինսկի, Կիրովսկի, Վորոշիլովսկի և Ռոստովի մարզի Մյասնիկովի շրջանների հետ: Զբաղեցնում է 49,5 կմ² տարածք:
Բնակչություն
Բնակչության թվաքանակը կազմում է 153,8 հազար մարդ, իսկ բնակչության խտություն՝ 3469 մարդ/կմ²:
Շրջանի աշխատող բնակչությունը կազմում է 77 528 մարդ, թոշակառուները՝ 35 639 մարդ (այդ թվում՝ 100 տարեկանի հասած 3 մարդ), երեխաները մինչև 7 տարեկան՝ 7202 մարդ, սովորողները՝ 17 137 մարդ, ուսանողները՝ 14 134 մարդ, աշխատունակ տարիքի հաշմանդամները՝ 3 104 մարդ (այդ թվում՝ աշխատող 944 մարդ), գործազուրկերը՝ 969 մարդ:
Էթնիկական կազմ
Ըստ էթնիկական կազմի շրջանի բնակչության 86 %-ը կազմում են ռուսները, 5 %-ը՝ ուկրաինացիները, 3 %-ը՝ հայերը, 1 %-ը՝ բելառուսները, իսկ 5 %-ը կազմում են այլ ազգության մարդիկ:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շրջաններ
Դանիլա Գանիչ
Դանիլա Գանիչ (Дани́ла Ви́кторович Га́нич, ), ռուս դիվանագետ։ 2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի սեպտեմբերի 3) ։
Կենսագրություն
1997 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է բենգալերենին և անգլերենին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ
Կովկասյան գորշ տավարի ցեղ
Կովկասյան գորշ տավարի ցեղ, կաթնամսատու ցեղ։ Ստացվել է խորհրդային շրջանում՝ Հայաստանի, Վրաստանի, Ադրբեջանի և Դաղստանի տնտեսություններում՝ տեղական տավարի և շվից ցեղի տրամախաչումից։ Ցեղը հաստատվել է 1960 թ.-ին։ Տեղական տավարի համեմատությամբ նոր ցեղի կենդանիներն ունեն մարմնակազմության և մթերատվության լավ հատկանիշներ։ Հարմարված են Հարավային Կովկասի բնակլիմայական պայմաններին։ Թույրը՝ գորշ, մարմնակազմը՝ խիտ, ոսկրակազմը՝ ամուր։ Կովերի կենդանի զանգվածը 500-600 կգ է, ցուլերինը՝ 800-900 կգ։ Կաթնատվությունը՝ 2000-2500 կգ, իսկ տոհմային տնտեսություններում՝ 3000-4000 կգ։ Կաթի յուղայնությունը՝ 3, 8-3, 9% ։ Սպանդային ելքը՝ 50-55%։ Կովկասյան գորշ տավարի ցեղը բուծվում է Հարավային Կովկասում, Հայաստանում 1977 թ.-ին գլխաքանակը եղել է 340 հզ.։
Խոլանք
Խոլանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովի Բուգ
Նովի Բուգ (Новий Буг), քաղաք Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կուցայա Բալկա, Սեմյոնովկա, Նովոպավլովկա։
2011 թվականի տվյալներով Նովի Բուգ քաղաքում բնակվում էր 15 686 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռայի աչք
Ռայի աչք, այն իրենից ներկայացնում է եգիպտական դիցաբանության արևի աստված Ռայի կանացի տարբերակը ։
Գազա
Գազա, կամ Ազա (غزة, [ɣazza], עזה, [ʕaza]), քաղաք Պաղեստինյան ինքնավարության հատվածում։
Ռայի աչք
Ռայի աչքը իրեն էր ենթարկում Ռա աստծո թշնամիներին։ Այն ընդլայնում էր Ռայի հնարավորությունները և նման էր արևային սկավառակի։ Սակայն Ռայի աչքը կարող էր իրեն պահել նաև որպես անկախ մարմին և ընդունել ցանկացած եգիպտական աստվածուհու կերպար, այդ թվում՝ Հաթորի, Սեհմետի, Բաստետի, Ուաջիթի և Մուտի։ Ռայի աչքը կարող էր հանդես գալ արևի աստծո մոր, քրոջ, ամուսնու կամ էլ դստեր կերպարներում։ Ռայի աչքը մասնակցել է Ռայի ստեղծման շրջանին, որտեղ նա ծնունդ է տալիս լուսաբացին ծնված իր նոր ձևին։ Աչքի կատաղի բնույթը պաշտպանում էր Ռային անկարգություններ հրահրողներից, որոնք մշտապես սպառնում էին խլել Ռայի իշխանությանը։ Աստվածուհու այս վտանգավոր կողմը հաճախ ներկայացվում է առյուծի, ուրեյի կամ կոբրայի պատկերով, որոնք իրենց կողմից ներկայացրել են պաշտպանության և թագավորական իշխանության խորհրդանիշները։ Որպես իշխանության պահապան՝ Ռայի աչքը հաճախ նույնացրել են Ուաջետների հետ, որոնք այլ դեպքերում ունեցել են առանձին հասկացություն ։
Գազա
Պատմություն
Գազան բնակեցված է առնվազն մ.թ.ա. 15-րդ դարից, և իր պատմության ընթացքում եղել է մի շարք ժողովուրդների ու կայսրությունների տիրապետության ներքո։ Փյունիկացիները Գազան դարձրեցին իրենց Պաղեստինյան հնգաքաղաքի՝ Պենտապոլիսի քաղաքներից մեկը, այն բանից հետո, երբ Հին Եգիպտոսի 350-ամյա տիրապետությունից հետո քաղաքն անցավ Փյունիկիային։
Ռայի աչք
Ռայի աչքը մասնակիցն է եղել հին եգիպտական կրոնի բազմաթիվ ոլորտներում, այդ թվում՝ շատ աստվածուհիների պաշտամունքներում, որոնք գրեթե հավասարվել են դրան։ Այն կյանք տվող զորություն էր, որով եկեղեցում ծեսեր էին կատարվում։ Նրա վտանգավոր կողմը կոչված էր պաշտպանելու փարավոնին, սրբազան վայրերը, հասարակ մարդկանց և նրանց տները ։
«Ռայի աչք» առասպելի բովանդակություն
Ռան համարվում էր նախաստեղծ քաոս Նունի որդին և մինչ աշխարհը նրա մեջ էր՝ տարերքի աստվածությունների հետ միասին։ Բացի դա, նա, ով «ավելի մեծ է, քան այն, ինչ նա արել է, ավելի հին է, քան նրանք, ովքեր ծնել են նրան», դուրս է եկել իր հոր օվկիանոսից։ Իսկզբանե Ռայի կողքին չեն եղել կանացի աստավություններ. նա արարում էր ինքն իրեն։ Ստեղծելով աշխարհը՝ Ռան թագավորել է դրա վրա Փարավոնի նման, իսկ այդ ժամանակ Ոսկե դար էր։ Ռան ամեն ինչ իր ձեռքում էր պահում իր խորհրդավոր անվան մոգական ուժի շնորհիվ։ Երբ տեղի է ունեցել մարդկանց անհնազանդությունը, իր հոր խորհրդով, Ռան որոշել է ոչնչացնել մարդկային ցեղը՝ նրա վրա դնելով իր «աչքը»՝ տիրուհի Հաթորը (Գատոր)՝ էգ առյուծ Սեհմետի կերպարով, որը սարսափելի ծեծի է ենթարկել։ Մարդիկ սկսել էին խեղդվել սեփական արյան մեջ։ Ռան սեղմել և մյուս օրը փրկել է ողջ մնացած մարդկանց՝ խմելով Հաթոր-Սեհմետ դոպյանին։ Սակայն մարդկանց անշնորհակալությունը տխրեցրել է Ռային, և նա որոշել է հեռանալ նրանցից և հաստատվել երկնքում ։
Գազա
Պատմություն
Մ.թ. 635 թվականին Գազան դարձավ Պաղեստինի առաջին քաղաքը, որը նվաճվեց արաբական՝ Ռաշիդյանների բանակի կողմից և արագորեն վերածվեց իսլամական կրոնի կենտրոնի։
Ռայի աչք
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի դիցաբանություն Կատեգորիա:Կրոնական խորհրդանիշներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի պատմություն Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի մշակույթ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եգիպտական աստվածներ
Գազա
Պատմություն
Ավելի ուշ դարերում, երբ խաչակիրները նվաճեցին քաղաքը (XI դար), Գազան ավերակ վիճակում էր։
Հաջորդ դարերում Գազան ծանր ժամանակաշրջաններ ապրեց մոնղոլների նվաճողական արշավանքների, հեղեղումների և մորեխների հարձակման հետևանքով, արդյունքում XVI դարում արդեն վերածվելով մի գյուղի։ Հենց այդ դարում էլ Պաղեստինը, նրա կազմում էլ՝ Գազան, նվաճվեց Օսմանյան կայսրության կողմից։ Օսմանյան տիրապետության առաջին կեսին Գազան գտնվում էր Ռիդվան հարստության տիրապետության ներքո, որոնց օրոք Գազան ապրեց մեծ առևտրական ու խաղաղ զարգացման ժամանակաշրջան։ 1893 թվականին Գազայում հաստատվեց իր սեփական քաղաքային կառավարումը։
1948 թվականի Արաբա–իսրայելական պատերազմի արդյունքում նոր կազմավորված Գազայի հատվածը անցավ Եգիպտոսի վարչարարության ներքո։ Այդ ժամանակաշրջանում քաղաքում որոշ բարեփոխումներ նախաձեռնվեցին։
1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմի ժամանակ Գազան գրավվեց Իսրայելի կողմից, սակայն 1993 թվականին քաղաքը իսրայելական իշխանությունների կողմից փոխանցվեց Պաղեստինի Ազգային Իշխանությանը։
2006 թվականի ընտրություններից հետո պաղեստինյան քաղաքական ուժերի միջև ծագեց Ֆաթահ-Համաս զինված հակամարտությունը, որի ընթացքում՝ Համասը 2007 թ. գրավեց Գազան։ Եգիպտոսը և Իսրայելը հաջորդաբար շրջափակման են ենթարկել Գազայի հատվածը ։ 2010 թվականի հունիսին Իսրայելը թուլացրեց շրջափակումը, թույլ տալով լայն սպառման առարկաների մուտքը քաղաք։ Իր հերթին՝ Եգիպտոսը 2011 թվականին հետիտոների համար բացեց Ռաֆահի սահմանահատվածը :
Կառավարում
Գազա քաղաքը ներկայումս կառավարվում է 14-հոգանոց քաղաքային խորհրդի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պաղեստինյան ազգային վարչության քաղաքներ Կատեգորիա:Հանաանա Կատեգորիա:Գազայի հատված Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Քոբեր կայարանի գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Քոբեր կայարանի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 71 հուշարձան (8 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձանների ցանկեր
Սրբազան բզեզ
Սրբազան բզեզ (Scarabaeus sacer) — Թերթաբեղիկավորներ ընտանիքի բզեզների տեսակ։
Տարածման տերիտորիաններ
Տարածված են Արևմտյան Եվրոպայի հարավային շրջաններում, Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Տարածված են նաև Հարավարևելյան Ուկրաինայում, տափաստանային Ղրիմում, Արևմտյան Նախակովկասում, Դաղստանի հարավում, Վոլգայի ստորին հոսանքների շրջանում, Արևմտյան Վրաստանում, Ֆրանսիայի հարավում, Հարավսլավիայում, Ալբանիայում, Բուլղարիայում, Թուրքիայում, Արաբաիայում, Կորսիկա կղզում, Սարդինիայում, Սիցիլիայում, Կիպրոսում, Ղազախստանում։
Կենսաբանական առանձնահատկությունները
Ապրում են ավազային հողերի մեջ, խուսափում են լուսավոր տարածքներից։ Մարտից մինչև հուլիսի վերջերը թռչում կամ գլորում են գոմաղբի շարիկներ, հիմնականում գիշերով։ Սնվում են խոշոր եղջերավոր անասունների և ձիերի արտաթորանքով։ Բարձր լեռներ չեն բարձրանում։ Շոգ և չոր մաառային լանդշաֆտների տիպիկ բանկիչներ են։ Բզեզները հայտնվում են գարնանը քանի դեռ գիշերները սառն են, ակտիվ են ցերեկվա շոգ ժամերին։ Ամռանը շատ տեսակներ անցնում են գիշերային կյանքի ռեժիմին, և սկսում են լույսի վրա ինտեսին թռչել։ Բզեզները թռչում են աղբի կյուտերի հետ, նրանցից պատրաստում են տարբեր չափերի գնդիկներ, երբեմն իրենց մարմիններից մեծ։ Այս գնդիկները գլորում են տասնյակ մետրեր և հարմար վայրերում թաղում են հողի մեջ ձմեռվա պաշար, որտեղ սնվում են մեկ կամ երկու բզեզներով։ Երբեմն պատրաստի գնդիկների համար բզեզների մեջ կռիվ է սկսվում։ Համատեղ գնդիկներ գլորելու ժամանակ էլ առաջանում են «ամուսնական զույգեր», սկսում են միասին աշխատել և պաշարներ կուտակել սերունդների համար։ Այդ նպատակի համար էգ և արու բզեզները փսոեր են փորում, որնք ձգվում են 10-30 սմ և ավարտվում բնով։ Այնտեղ բեղմնավորվում են, որից հետո սովորաբար արուն հեռանում է բնից, իսկ էգը սկսում է պատրաստել մեկից երեք տանձաձև աղբի կույտեր։  Նրանց նեղ մասում էլ գտնվում է «օրօրոցը» և ձու է դնում, որից հետո էլ բնի մուտքը փակում է։ Ձվադրման շրջանը 5-12 օր է, թրթուրինը՝ 30-35 օր, շերամինը մոտավոր երկու շաբաթ։ Բեղմնավորված էգերը կարող են ակտիվ ժամանակ փորել ավելի քան տասնյակ փոսիկ-բներ։ Բզեզները շերամ դառնալուց հետո, մնում են աղբի մեջ երկար ժամանակ, որպես «կեղծ բոժոժ», միչև գարանային կամ աշնանային անձրևները չեն քանդում նրանց, իսկ երբեմն էլ նրանց մեջ  ձմեռում են։
Եգիպտական դիցաբանության մեջ
Բզեզը՝ Հին Եգիպտոսի ամենահարգված սինվոլներից մեկն է։ Ենթադրում են, որ բզեզը կրկնում է Արևի ճանապարհը՝ օրինակ, ինչպես Արևը կատարում է շրջագայություն երկնքում, ճառագայթելով լույս և ջերմություն, ստեղծելով բոլոր պայմանները կյանքի վերածննդի համար, այնպես էլ բզեզները իրենց գնդիկները գլոում են արևելքից աևմուտք, միչև որ սաղմերը չեն մեծանում և լույս աշխարհ գալիս։ Ենթադրվում էր, որ բոլոր փոքր կենդանիները ծնվում են  Նեղոսի բերրի  տիղմից, և միայն բզեզներն են ծնվում անապատի ավազներից։ Եգիպտական դիցաբանության մեջ բզեզները համարվում են, ինչպես Արևի աստծո սուրբ միջատներ, այնպես էլ Արևի ստեղծագործ ուժի խորհրդանիշ՝  վերակնեդանացած հանդերձյալ կյանքից։ Բզեզների շարժումը գոմաբով արևելքից արևմուտք խորհրդանշում է Արևի ծնունդը և շարժումը երկնակամարում։ Եգիպտացիները բզեզներին նույնացնում են լուսատուի գաղտնի արամանը և Կեպրի աստծուն պատկերում էին որպես երկրի և մարդկության արարիչ՝ բզեզի գլխով։ Սուրբ բզեզների պատկերումը հանդիպում է դամբարանների գրությունների մեջ, պապիրուսների վրա։ Պահպանվել են ոսկերչական իրեր և արձանիկներ բզեզների տեսքով։ Կառնակի տաճարային համակարգերում Լուքսորից ոչ հեռու սյուն է պահպանվել, որը պսկազարդվում է քարե բզեզով։ Բզեզի պատկերով շատ է հանդիպում կնիքներ, բազմազան կախարդական առարկաներ և հմայիլների վրա։
Անվտանգություն
Ընդգրկված է Ուկրաինայի Կարմիր գրքում — II կատեկորիա — անհետացող տիպ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հին Եգիպտոսի դիցաբանություն
Վերխնեե Խոտյակովո
Վերխնեե Խոտյակովո (Верхнее Хотяково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մանբասկայա Ռասոխա
Մանբասսկայա Ռասսոխա (Манбасская Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզով, Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մանբաս գետի աջ ափին՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեզեն, գետի ենթաավազանը՝ բացակայում է, գետի գետային ավազանը՝ Մեզեն ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Փոքր մոդուլային ռեակտոր
Փոքր մոդուլային ռեակտորները (SMR) սահմանվում են որպես միջուկային ռեակտորներ, որոնք սովորաբար համարժեք են 300 ՄՎտ-ին կամ ավելի քիչ, որոնք նախագծված են մոդուլային տեխնոլոգիայի կիրառմամբ, որն ապահովում է խնայողություն սերիական արտադրության հաշվին և շինարարության կարճ ժամանակահատվածում ։
Ներկայումս չորս հիմնական տարբերակ է իրականացվում.
2․ արագ նեյտրոնային ռեակտորներ
3․ դանդաղարար գրաֆիտային ռեակտորներ
4․ տարբեր տեսակի բարձր ջերմաստիճանի ռեակտորներ (Molten Salt Reactor - MSR):
Շահագործում
Չինաստանի էներգիայի սպառումը 2015 թվականին կազմել է 5,6 տրիլիոն կՎտժ, ըստ ՉԺՀ-ի էներգետիկայի պետական ​​վարչության տվյալների։ Ամենատարածված էներգակիրը ածուխն է, որի մասնաբաժինը կազմում է 74,37%։ Մնացած 17,79%-ը կազմում է հիդրոէներգիան, իսկ 3,56%-ը՝ ատոմային էներգիան։ Մի քանի միջուկային ռեակտորներ ներկայումս մշակվում են կառավարության էներգետիկ քաղաքականության նպատակներին և խնդիրներին հասնելու համար։ Չինաստանի միջուկային զարգացման ծրագրի շրջանակներում մշակվում են նաև SMR-ների հետևյալ մոդելները՝ HTR-PM (երկու 250 ՄՎտ(տ) ռեակտոր և մեկ 211 ՄՎտ(ե) տուրբին), ACP100 (125 ՄՎտ(ե) / 385 ՄՎտ(տ)), CAP200 (200 ՄՎտ(ե) / 660 ՄՎտ(տ)) և ACPR50S (50 ՄՎտ(ե) / 200 ՄՎտ(տ))։
Ռուսաստանում իրականացվում է SMR-ի ներդրման լայնածավալ ծրագիր, որի շրջանակներում Աֆրիկանտովի ամվամ Մեքենաշինության փորձարարական նախագծման բյուրոում (Ռոսատոմի դուստր ձեռնարկություն), մշակվել և շուտով կկառուցվեն երեք ռեակտորային կայաններ՝ KLT-40S, RITM-200 և RITM-200M: KLT-40S լողացող էներգաբլոկը գտնվում է շինարարության ավարտական ​​փուլում և պետք է շահագործման հանձնվի 2019 թվականից մինչև 2022 թվականն ընկած ժամանակահատվածում։ «Սիբիր» և «Արկտիկա» սառցահատների վրա արդեն տեղադրվել են չորս RITM-200 ռեակտորային ագրեգատներ. դրանց մեկնարկը նախատեսված է 2020 թվականին։
2018 թվականին Մեծ Բրիտանիայի միջուկային արդյունաբերության խորհուրդը բրիտանական կառավարությանը ներկայացրեց միջուկային արդյունաբերության զարգացման նոր ծրագիր, որը, ի թիվս այլ բաների, առաջարկեց հստակեցնել SMR տեխնոլոգիաների հեռանկարները։ Կառավարությունը հաշվի է առել այս առաջարկությունները և ներկայումս աշխատում է նոր իրավական դաշտի վրա, որը պայմաններ է ստեղծում հետազոտությունների և զարգացման, մատակարարման շղթաների ձևավորման և SMR-ների կառուցման պատշաճ կարգավորման համար։ Այս պայմանները կոչված են խթանելու արդյունաբերությունը՝ մշակելու նոր ռեակտորների համար կոմերցիոն առումով իրագործելի տեխնիկական լուծումներ, որոնք գրավիչ են ներդրողների համար և մրցունակ էներգետիկ շուկայում։ Նախատեսվում է, որ 44 միլիոն ֆունտ ստերլինգ՝ առաջադեմ մոդուլային ռեակտորի (AMR) տեխնիկատնտեսական հիմնավորման և զարգացման համար կհատկացվի Մեծ Բրիտանիայի բիզնեսի, էներգետիկայի և արդյունաբերական ռազմավարության դեպարտամենտի կողմից։ Զարգացման առաջին փուլի շրջանակներում մինչև 300,000 ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ պայմանագրեր են կնքվել ութ ընկերությունների հետ՝ նախագծերի տեխնիկատնտեսական հիմնավորում իրականացնելու համար։ Որպես MMP համարվող տեխնոլոգիաները ներառում են՝ SSR-ը Moltex Energy Limited-ից, SEALER-ը LeadCold-ից, U-Battery-ը U-Battery Developments Ltd-ից, ARC-100 Advanced Reactor Concepts LLC-ից և MMR Ultra Safe Nuclear Corporation-ից ։
Նեստոր Կուկոլնիկ
Նեստոր Վասիլևիչ Կուկոլնիկ (Не́стор Васи́льевич Ку́кольник, ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ, դրամատուրգ, 19-րդ դարի առաջին կեսի հայտնի ռոմանսների տեքստերի հեղինակ։
Վաղ տարիներ
Նեստոր Կուկոլնիկը ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում, գիտնական և ուսուցիչ Վասիլի Կուկոլնիկի ընտանիքում Անդրկարպատներում ծնված ռուսին, որին հրավիրել էին Ռուսաստան։ Նրա հայրը զբաղվում էր բազմաթիվ գիտություններով՝ ֆիզիկա, քիմիա, իրավաբանություն, ագրոնոմիայի վերաբերյալ դասագիրք էր գրել։ 1821 թվականին ընդունվել է արքայազն Նեժինսկի Բեզբորոդկոյի անվան բարձրագույն գիտությունների գիմնազիան, որն ավարտել է 1829 թվականին։ Գիմնազիայից ազատվել է առանց վկայականի, որպես «ազատախոհության գործով» հիմնական մեղադրյալներից մեկը։ Երկրորդ հայտնի մեղադրյալը Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլն էր։ Այս գործի ընթացքում ուսանողները մեղադրվում էին ազատախոհական գրքեր կարդալու մեջ։ Գիմնազիայում նա նախ սկսեց զբաղվել գրական գործունեությամբ, սակայն նրա առաջին գրական փորձերը չեն պահպանվել, քանի որ դրանք առգրավվել են «ազատախոհության դեպքի» քննության ընթացքում։ Գրական փորձերը շարունակվեցին Վիլնայում, որտեղ 1825 թվականից նրա ավագ եղբայր Պավել Կուկոլնիկը աշխատում էր որպես համալսարանի պրոֆեսոր։ 1829-1831 թվականներին Նեստոր Կուկոլնիկը Վիլնայի տղամարդկանց գիմնազիայում դասավանդել է ռուս գրականություն և լեհերեն հրատարակել է ռուսերեն քերականության գործնական դասընթաց։
Սակայն գրական գործունեության առաջընթացը համընկնում է Սանկտ Պետերբուրգում բնակվելու տարիներին, ուր նա տեղափոխվել էր 1831 թվականին՝ փախչելով լեհական ապստամբությունից։ Նեստոր Կուկոլնիկը հայտնի է դարձել 1834 թվականին, երբ Ալեքսանդրինկի թատրոնում բեմադրվել է «Ամենաբարձրյալի ձեռքը փրկեց հայրենիքը» դրաման, որը հավանության արժանացավ կայսր Նիկոլայ I-ի կողմից։ 1834 թվականի մարտի վերջին Կուկոլնիկը և Պուշկինը հանդիպեցին միմյանց (այս մասին իր օրագրում նշում է Ալեքսանդր Սերգեևիչը):
Ծառայություն
1843 թվականից Կուկոլնիկը ծառայության անցավ պաշտպանության նախարարության գրասենյակում, ինչն էլ պատճառ դարձավ նրա բազմաթիվ և երբեմն երկարատև գործուղումներին, որն անցնում էր գործնականում Ռուսաստանի եվրոպական մասում՝ Քիշնևից մինչև Աստրախան։ Եվ չնայած նա չի թողնում գրական գործունեությունը, բայց շատ ժամանակ և ջանք էր նվիրում ծառայողական գործերին։ Այս գործերի թվում, հատկապես հարկ է նշել, Դոնբասի շրջանում հանքարդյունաբերության վիճակի ուսումնասիրությունը։ Այս աշխատանքի արդյունքներն այնուհետև շատ էականորեն ազդեցին Արևմտյան Դոնբասի տնտեսական զարգացման վրա, հատկապես Կուրսկ-Խարկով-Տագանրոգ երկաթուղու կառուցումից հետո, որի հիմնավորումը հաջողությամբ իրականացրեց Կուկոլնիկը ՝ արդյունաբերող եղբայրներ Պոլյակովների հետ միասին։
Ընտանիք
1843 թվականին Նեստոր Կուկոլնիկն ամուսնացավ իր քաղաքացիական կնոջ՝ Սոֆիա Ամալիա ֆոն Ֆրիզենի հետ, գերմանական լյութերական հավատքից։ Մինչև իր կյանքի վերջը նա կիսում էր իր ծառայության բոլոր դժվարությունները, ներառյալ երկար գործուղումները։ Ամուսնությունից առաջ Կուկոլնիկը երկու սիրային ողբերգություն էր ապրել։ Առաջին սիրային պատմությունը Կետրին Տիմոֆեևնայի անսպասելի ավարտ ունեցավ։ Հոր՝ Տիմոֆեյ Եֆրեմովիչ Ֆան-դեր-Ֆլիտի որոշմամբ Եկատերինան ամուսնացավ Միխայել Լազարևի հետ։ Սա հիմք հանդիսացավ մի շարք քնարական բանաստեղծություն ների, որտեղ Կուկոլնիկը թաքցնում է իր սիրելիին՝ Լենորա (Էլեոնոր) անվան տակ, ինչը ծաղր է առաջացրել գրողների և քննադատների շրջանում, որոնք Կուկոլնիկին մեղադրում են արհեստականության և մտացածինության մեջ։ Հատկապես խոցելի էին Իվան Պանաևի գնահատականները։
Կուկոլնիկի երկրորդ սիրային պատմությունը Մարիա Ֆեոդորովնա Տոլստոյի նկատմամբ նույնպես դադարեց, բայց դատելով բանաստեղծական փորձառություններից (հիմնականում՝ անավարտ)՝ նույնպես լուրջ հոգեկան տրավմա պատճառեց։ Ինքը՝ Տոլստայան խոստովանեց, որ «Կուկոլնիկն առաջինը հետ քայլը կատարեց», իսկ նա «կանացի հպարտությունից ելնելով՝ հետ նահանջեց տաս քայլ» .:
Ուշ տարիներ
1853-1856 թվականների Ղրիմի պատերազմի ժամանակ Կուկոլնիկը գտնվում էր Նովոչերկասկում, որտեղ նա գործուղվել էր Դոնսկոյի բանակի շտաբ (ատաման՝ Մ. Խոմուտով), Կուկոլնիկը զբաղվում էր գործող բանակի մատակարարմամբ, և այդ պաշտոնում նրա ջանքերը բարձր էին գնահատվում։ 1857 թվականին նա թոշակի անցավ պետական խորհրդականի կոչումով և հաստատվեց Տագանրոգում։ Վերջին տասը տարիները նա ապրել է Տագանրոգում։ Այստեղ նա շարունակում է իր գրական գործունեությունը։ Այնուամենայնիվ, այս ժամանակահատվածի հիմքը սոցիալական գործունեությունն է։ Հակառակ հաստատված կարծիքի, Կուկոլնիկը Քաղաքային Դումայի խոսնակ չէր, բայց կատարում էր Տագանրոգի քաղաքային ընկերության անհատական ցուցումները։ Աշխատանքի մի մասը նա ավարտեց սեփական նախաձեռնությամբ, կամավոր հիմունքներով։ Այս աշխատանքների արդյունքները, ներառյալ բացասականները, լրջորեն ազդեցին Ռուսաստանի հարավում գտնվող Տագանրոգի՝ որպես քաղաքային կրթության կենտրոնի ճակատագրի վրա։ Կուկոլնիկը նախ առաջ քաշեց և հիմնավորեց Դոնի և Ազովի ծովի ափին համալսարանական կրթության անհրաժեշտությունը։ Չնայած նրան, որ Տագանրոգում համալսարան բացելու նրա առաջարկությունը հաջողություն չունեցավ, բայց այն 1865 թվականին հիմք ծառայեց Նովոռոսիյսկի համալսարանի բացման համար։ Կուկոլնիկը հիմնավորեց Տագանրոգ քաղաքի քաղաքային թերթի անհրաժեշտությունը, որը, ի վերջո, հանդիսացավ թերթերի բացման պատճառներից մեկը ոչ միայն Տագանրոգում, այլև Օդեսայում և Դոնի Ռոստովում։ 1865 թվականից սկսած Կուկոլնիկը ղեկավարում էր Խարկովից մինչև Տագանրոգ երկաթուղային ճանապարհի հիմնավորվածության և ընտրության աշխատանքային խումբը։ Այս աշխատանքը հաջող էր, և 1868 թվականին Ալեքսանդր II-ը հաստատեց համապատասխան շինարարական պայմանագրերը։ Կուկոլնիկը կառավարության առջև կրկին հարց է բարձրացնում Ազովի ծովի և Տագանրոգի ծոցի շրջակա միջավայրի պահպանության համար համապատասխան միջոցառումների անհրաժեշտության մասին։ Կուկոլնիկը բարձրացնում է Պրացովսկու երկրամասի վարչական-տարածքային կառուցվածքը փոխելու հարցը՝ ստեղծելով Պետրովսկու (Տագանրոգի) նահանգը։ Այստեղ նա հանդիպում է Դոնի շրջանի ղեկավարության ուժեղ ընդդիմությանը, ինչը, ի վերջո, հանգեցրեց բացասական արդյունքի։ Կուկոլնիկը հեշտացրեց Տագանրոգում տեղի ունեցած դատական բարեփոխումների ընթացքում Շրջանային դատարանի բացումը, որը տեղի է ունեցել նրա մահից հետո՝ 1869 թվականին։ Կուկոլնիկի այս և նման հասարակական ձեռնարկությունները մեծ դժգոհություն են առաջացրել գավառական ազնվականների շրջանում, ինչը նա ծաղրել է իր վերջին «Հոֆ Յունկեր» դրամայում, որը գործնականում արգելված էր Ալեքսանդր II-ի հրամանով։
Կուկոլնիկը հանկարծամահ է եղել 1868 թվականի դեկտեմբերին՝ գնալով թատրոն։ Նրան թաղել են Տագանրոգում Դուբկա պուրակի հարևանությամբ գտնվող իր դաստակերտում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ
Անգղների խրախճանք
Անգղների խրախճանք (A Feast for Crows), «Սառույցի և կրակի երգ» շարքի չորրորդ վեպը՝ ամերիկյան գրող Ջորջ Մարտինի կողմից։ Էպիկական ֆանտազիա է՝ սարսափ ժանրին հատուկ տարրերով։ Առաջին անգամ վեպը հրատարակվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 17֊ին՝ Միացյալ Թագավորությունում, իսկ 2005 թվականի նոյեմբերի 8֊ին՝ ԱՄՆ֊ում ։ Ի սկզբանե Մարտինը պլանավորել էր, որ «Անգղների խրախճանք» և «Պար վիշապների հետ» վեպերը կլինեն չորրորդ գրքի առաջին և երկրորդ գրքերը։ Բայց հերոսների, սյուժետային գծերի բազմազանության և ձեռագրերի ծավալի հետևանքով 2005 թվականի մայիսին նա հայտարարեց, որ որոշել էր գիրքը բաժանել երկու տարբեր գրքերի՝ տարբեր հերոսներով, որոնցում գործողությունները տեղի են ունենում միաժամանակ։ Մարտինը նաև նշեց, որ «Սառույցի և կրակի երգ» շարքը իր մեջ կներառի յոթ գիրք ։
Դևիդ Սուշե
Դևիդ Սուշե (David Suchet; ), թատրոնի և կինոյի բրիտանացի դերասան, որը համաշխարհային ճանաչում ստացավ Ագաթա Քրիստիի ստեղծագործությունների հիման վրա նկարահանված «Պուարո» հեռուստասերիալում գլխավոր դերակատարումից հետո։ Բրիտանական կայսրության շքանշանի կոմանդոր է, BAFTA-ի հնգակի թեկնածու։
Անգղների խրախճանք
«Անգղների խրախճանք» գիրքը ոչ միայն Նյու Յորք Թայմսի ամենաշատ վաճառվող գրքերից էր, այլ նաև առաջնորդում էր Էգո ։ 2006 թվականին վեպը անվանակարգվել է «Լոկուս», «Հյուգո» և «Ֆանտազիա բրիտանական ֆանտազիա» (BFS) մրցանակներին՝ որպես լավագույն ֆանտաստիկ վեպ ։
Վեպը էկրանավորվել է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալի հինգերորդ եթերաշրջանում՝ հինգերորդ գրքի հետ միասին, «Անգղների խրախճանք» և «Պար վիշապների հետ» գրքերում իրադարձությունները տեղի են ունենում միաժամանակ ։ Չնայած որ այնպիսի հերոսների դրվագներն, ինչպիսինն են Բիրեննա Տարտը  և Սաննա Ստարկը, օգտագործվել են հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանում։ Հեռուստասերիալի վեցերորդ եթերաշրջանում կօգտագործվեն «Անգղների խրախճանք» գրքից հատվածներ, որոնք չեն օգտագործվել չորրորդ և հինգերորդ եթերաշրջաններում   ։
Դևիդ Սուշե
Կենսագրություն
Ծնվել է 1946 թվականի մայիսի 2-ին Լոնդոնում։ 1971 թվականին ավարտել է Լոնդոնի դրամատիկական և երաժշտական արվեստի ակադեմիան։ Կինոյում առաջին դերը ստացել է 1980 թվակակին՝ հանդես գալով «Երկու քաղաքների պատմություններ» ֆիլմում։
Անգղների խրախճանք
Գիրքը թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով։
Սերգեյ Գարմոնին
Սերգեյ Գարմոնին (Серге́й Ви́кторович Гармо́нин, ), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2012 թվականի փետրվարի 10) ։
Դևիդ Սուշե
Կենսագրություն
1986 թվականից խաղում է թատրոնում. ավելի 40 դերակատարում կա նրա հաշվին։
Սերգեյ Գարմոնին
Կենսագրություն
1975 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անգղների խրախճանք
Կոմպոզիցիայի առանձնահատկություններ
Հերոսներ, ովքեր ունեն առանձին դերեր․
Սերգեյ Գարմոնին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Դևիդ Սուշե
Ընտանիք
Դևիդ Սուշեի հորական կողմից նախնիները ծագում են Կրետինգա քաղաքից (Լիտվա) և Բրիտանիա հասել են 19-րդ դարի վերջին Հարավային Աֆրիկայից. դերասանի պապը՝ Իսիդոր Սուշեդովիչը (Isidor Suchedowitz), ծագումով լիտվական հրեա էր և իր Հարավային Աֆրիկայում ապրելու տարիներին ազգանունը փոխել է Սուշե ։
Անգղների խրախճանք
Սյուժե
Թագավորական Գավանում Երկաթե գահին նստած է տասնութամյա տղա՝ Տոմեն Բարատեոնը։ Նրան ամուսնացրել են կրկնակի այրի Մարգերի Տիրելի հետ (և Ռենլի Բարատեոնը, և նրա զարմիկ Ջոֆրին այդպես էլ չհասցրեցին հաստատել նրանց ամուսնությունը ֆիզիկապես)։ Թագուհի֊ռեգենտուհի Սերսեին իր շրջապատից հեռացնում է բոլոր ականավոր մարդկանց, վախենալով, որ նրան կրկին կխանգարեն ղեկավարել։ Վտանգ է ներկայացնում է նրա համար երիտասարդ թագուհին, ով փորձում է արքայի երեխային իր ազդեցության տակ վերցնել։
Դևիդ Սուշե
Ընտանիք
Մորական կողմից Սուշեի նախապապը լուսանկարիչ Առնոլդ Յարշեն է, որը ծնվել է Դինաբուրգի (Ռուսական կայսրություն, այժմ՝ Դաուգավպիլս, Լատվիա) հրեական ընտանիքում, իսկ նախատատը՝ Ամելի Սալոմոնը՝ Գրոդնոյում (Ռուսական կայսրություն, այժմ՝ Բելառուս)։ Նրանք Լոնդոն տեղափոխվել են Փարիզից նույնպես 19-րդ դարի վերջին ։
Ֆատինո
Ֆատինո (Фатино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Դևիդ Սուշե
Ընտանիք
1976 թվականին Դևիդ Սուշեն ամուսնացել է լոնդոնյան թատերական դերասանուհի Շեյլե Ֆերիսի հետ։ 1981 թվականին ծնվեց նրանց անդրանիկ որդին՝ Ռոբերտը, 1983 թվականին՝ դուստրը՝ Քեթրինը։
Անգղների խրախճանք
Սյուժե
Բեյլոն Գրեյջո Թաց թագավորի մահվանից հետո, Երկաթե կղզիների կապիտաններն ընտրեցին թագավոր Բեյլոն Էուրոնին՝ արքայի եղբորը՝ Ագռավյան աչք մականվամբ։ Նոր զավթիչի ծրագրերն էին Դեյեներիս Թարգարիենին՝ Վիշապների մայրիկին գերեվարել, դարձնել իր կինը, և վիշապների թևերի վրա պաշարել ամբողջ Վեստերոս քաղաքը։ Դեռևս նրա նավերն գրավում են առափնյա հողերն, քանի որ Նեղ ծով հասնելու համար պետք էին շատ միջոցներ։
Փեթիր Բեյլիշը՝ Ճկույթ մականվամբ լքել է Թագավորական գանձարանի պահակատեղը, քանի որ ստացել էր Հարենհոլի պարոնի կոչում։ Ամրոցը հիմա իրենից ներկայացնում է ավերակների կույտ, հողերն՝ համընդհանուր մոխիր, բայց Բեյլիշը ամուսնացել է Լիզա Արենի հետ, ով դեռ երիտասարդ ժամանակներից սիրահարված էր Փետիրին։ Այդ ձևով նա դառնում է Արրենների հարթավայրի պարոն֊պրոտեկտորը՝ վերցնելով իր խնամակալության տակ տիկին Արրենի որդուն և նրա ամուսին՝ Ջոնին։ Ապագա կնոջ մոտ գնալուց առաջ՝ Ճկույթը օգնում է Սանսա Ստարկին փախչել Թագավորական Գավանից, ում ամուսնացրել էին Տիրիոն Լաննիստերի հետ։ Բեյլիշը Սանսային կոչում է իր անօրինական դստեր՝ Ալեյնայի անունով և այդ անունով նրան բերում է Արծվային բույն։ Նա Լիզային նետում է անդունդ և ստիպում խոստովանել պալատական երգչի տնային տնտեսուհու սպանությունը։ Հիմա Ճկույթը ունի Հարենհոլը, պրոտեկտորում է հարթավայրի վրա և, եթե նրա մոտ ստացվի, ապագայում կամուսնանա Սանսա Ստարկի հետ։ Բեյլիշը հավատում է, որ փետուրով և ինտրիգներով կարելի է գրավել իշխանությունը ոչ ավելի վատ, քան թրով։
== Մրցանակներ և անվանակարգեր  ==
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Դևիդ Սուշե
Ընտանիք
Դևիդի ավագ եղբայրը՝ Ջոնը՝ անվանի հեռուստալրագրող է, մի քանի գրքերի հեղինակ (այդ թվում՝ Բեթհովենի կենսագրության)։ Կրտսեր եղբայրը՝ Փիթերը, բժիշկ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Ֆատինո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռաֆաելլո (կոնֆետ)
Ռաֆաելլո (Raffaello ),իտալական Ferrero Spa ընկերության կողմից արտադրվող հրուշակեղեն է։ Առաջին անգամ վաճառքի է հանվել 1990 թվականին։ Այն իրենից ներկայացնում է կրեմով և կոկոսի փաթիլներով պատված գետնանուշ։ Որոշակի նմանություն ունի նույն ընկերության կողմից արտադրվող Fererro Rocher շոկոլադե կոնֆետի հետ ։ 100 գրամ կոնֆետի սննդային արժեքը։ սպիտակուցներ - 9,3 գ։ ճարպեր - 47,8 գ; ածխաջրեր - 36,8 գ։ Էներգետիկական արժեքը կազմում է 615 կկալ։
Ռաֆաելոի բաղադրությունն է՝ սերուցք, սպիտակ շոկոլադ, կարագ, կոկոսի փաթիլներ, բոված պնդուկ կամ նուշ, կերակրի աղ ։
Ռաֆաելլո կոնֆետները ներկայացվում են սպառողին լավսանի փաթեթավորումով և կարմիր և սպիտակ գույներով ներկված մետաղյա տուփերում։ Ինչպես նաև ամեն կոնֆետ գտնվում է թղթե կամ լավսանի փաթեթավորումով։ Մեկ կոնֆետը կշռում է 10 գրամ։
Ջեյմի Լի Քերթիս
Ջեյմի Լի Քերթիս (Jamie Lee Curtis, ), ամերիկացի դերասանուհի, դերասաններ Թոնի Քերթիսի և Ջանեթ Լիի աղջիկը։
Առավել նշանավոր ֆիլմերից են «Հելլոուին» (1978), «Վախի գնացքը» (1980), «Մառախուղ» (1980), «Հելլոուին 2» (1981), «Փոխվել տեղերով (ֆիլմ, 1983)», «Վանդա անունով ձկնիկը» (1988), «Ճշմարտանման սուտ» (1994) «Կրկին դու» (2010)  և այլն։ Նկարահանվել է «Կոլոմբո»,  «Ճիչերի թագուհիները» և «Ճիչերի թագուհիները 2» հեռուստասերիալներում։
1 BAFTA և 2 Ոսկե գլոբուս մրցանակների դափնեկիր է։
Բացի դերասանական աշխատանքից նաև գրում է մանկական գրքեր.
Նրա տպագրված գրքերն են
Ծնվել է ժամանակի նշանավոր դերասաններ Թոնի Քերթիսի և Ջանեթ Լիի ընտանիքում, ունի մեծ քույր` Քելլի Քերթիս, ով նույնպես դերասանուհի է։ Ծնողները ամուսնալուծվել են 1962 թվականին և Ջեյմին մնացել է մոր հետ։ Դրանից հետո նա հազվադեպ է հանդիպել հոր հետ, իսկ մայրը ամուսնացել է առևտրային գործակալ Ռոբերտ Բրանդտի հետ։
1984 թվականին Ջեյմի Լի Քերթիսը ամուսնացել է դերասան և կոմպոզիտոր Քրիստոֆեր Գեսթի հետ։ Դերասանուհի Սիգուրնի Ուիվերի մտերիմ ընկերուհին է, դերասան Ջեյք Ջիլենհոլի կնքամայրն է։
Քերթիսը կախվածություն է ունեցել ալկոհոլի և ցավազրկող դեղերի հետ, որից ազատվել է 1999 թվականին և իր խոսքերով դա իր կյանքի մեծագույն ձեռբերումն է ։
1 լիտր արցունք
Խորհելով մարդկանց մասին, կարոտելով նախկին կյանքը, վառ ապագայի և առողջության մասին երազանքներով, աղջիկը մեծանում էր գրառումների ընթացքից ելնելով, սակայն նրա հիվանդությունը նույնպես զարգացում էր ապրում։ Ի սկզբանե Կիտոյի համար օրագիր վարելու նպատակն էր մտցնել այնտեղ այն զգացողությունները, որոնք ի հայտ են եկել այն պահից, երբ հիվանդությունը սկսել էր ընթացք ստանալ և ինչպես էր այդ ամենը անդրադարձել իր կյանքի վրա։ Նրա վիճակի վատացման հետ մեկտեղ օրագիրը վեր էր ածվում իր ներսում ընթացող լարված պայքարի բնութագրման վայր, որը կատարվում էր միաժամանակ հաղթահարման, հարմարման, և ամենաուղիղ իմաստով՝ իր կենդանի մնալու փորձերի հետ զուգահեռաբար։ Իր գրառումներից մեկում նա նշում է.- «Ես գրում եմ, և իմ գրելու ունակությունը նշանակում է, որ ես դեռ կենդանի եմ»։
«1 լիտր արցունք» օրագիրը 2007 թվականի դրությամբ վաճառվել էր ավելի քան 18 միլլիոն օրինակով։
Համառոտ բովանդակություն
15 տարեկան հասակում Այա Կիտոյի մոտ ախտորոշվել էր սպինոցերեբելյար ատաքսիա։ Այս հիվանդությունը մարդու մոտ առաջացնում է մարմնի վերահսկողության կորուստ, բայց քանի որ մարդու մոտ պահպանվում են մտավոր ունակությունները, նրա հիվանդությունը մեկուսանում էր։ Վերջում նա չէր կարողանում ուտել, քայլել և խոսել։
Անցնելով բոլոր՝ յոթ բժշկական ստուգումները, և վերջ ի վերջո զիջելով հիվանդությանը՝ Այան պետք է ոտքի կանգներ շարունակելով ապրել մինչև մահը։ Նա մահացավ 25 տարեկան հասակում։
Ֆիլմ
Տվյալ գրքի կինեմատոգրաֆիական մեկնակերպը համարվում է «Լիտր արցունք» դրամատիկական ֆիլմը ։
TV սերիալ
Նույնանուն ճապոնական հեռուստասերիալը հեռարձակվել է 2005 թվականին Fuji TV հեռուստաալիքով, որի հիմքում դրված էր Այայի կենսագրությունը։ Գլխավոր՝ Այա Իկեուտի դերը մարմնավորել է Էրիկա Սավաձիրին, ով մարմնավորել է նույն հիվանդությամբ աղջկա, ինչպես Այա Կիտոն, ով անցել է նույնպիսի մեծաքանակ խնդիրների միջով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 վեպեր Կատեգորիա:Օրագրեր Կատեգորիա:Ճապոնական գրքեր Կատեգորիա:Ճապոնական գրականություն Կատեգորիա:Կենսագրական գրքեր
Աստերոիդների ցանկ (52401-52500)
Աստերոիդների ցանկ (52301-52400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (52501-52600)
Ունթերշպրեվալդ
Ունթերշպրեվալդ (Unterspreewald (Gemeinde)), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 3 գյուղական համայնքների։
Սանդուխտ (ողբերգություն)
«Սանդուխտ», հայ բանաստեղծ և դրամատուրգ Թովմաս Թերզյանի ողբերգությունը։ Այն լույս է ընծայվել 1862 թվականին Կոնստանդնուպոլսում, և հանդիսանում է արևմտահայ դրամատուրգիայի առավել բեմադրված պիեսներից մեկը։ Կրոնի ու հայրենիքի միասնականության գաղափարին նա տվել է հոգեբանական գույն, իսկ նվիրվածությունը կրոնին դարձրել անձնական ողբերգություն։ «Սանդուխտ» ողբերգությունն իր մեջ պարունակում է և կլասիցիզմին և ռոմանտիզմին հատուկ տարրեր։
Ողբերգությունը պատմում է հայ եկեղեցու սրբուհի Սանդուխտի պատմությունը, ով հակադրվելով իր հեթանոս հորը` Սանատրուկին ընդունել է քրիստոնեություն։ Չնայած պիեսը հանդիպել է որոշ քննադատությունների, այն դժվարությամբ են ընդունել նույնիս Հակոբ Պարոնյանը և Հարություն Սվաճյանը, այնուամենայնիվ բեմն ընդունել է պիեսը և սիրվել հանդիսատեսի կողմից ։