cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շերամը (վեպ)
Սյուժե
Լեոնորա Կույնը դիմում է խուզարկու Ստրայկին իր ամուսնուն՝ հայտնի գրող Օուեն Կուայնին գտնելու խնդրանքով, որը անհետացել է առանց որևէ հետքի։ Խուզարկուն բացահայտում է, որ գրողի անհետացումը կապված է իր վերջին «Շերամի որդ» վեպի հետ։
Գործող անձինք
Վել Մակդերմիդ, The Guardian, ընդհանուր առմամբ ողջունել է գիրքը, բայց դա քննարկվել է Լոնդոնի տարբեր տեղերում, որը նա համարում էր շատ մանրամասն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջոան Ռոուլինգ Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
(4632) Ուդագավա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,206182 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8256 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5868 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1196,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300775 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակուո Կոջիմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բելլայի ծառը (գիրք)
Բելլայի ծառը, մանկական պատկերազարդ գիրք՝ գրված Ջանեթ Ռասսելի կողմից և նկարազարդված՝ Ջիրինա Մարթոնի կողմից։ Այն հրատարակել է « Groundwood Books »-ը 2009 թվականին Կանադայում։ 2009 թվականին «Բելլայի ծառը» մանկական գրական-նկարազարդ գրքի համար պարգևատրվել է Գեներալ-նահանգապետի գրական մրցանակով ։
Սյուժե
Բելլայի տատիկը՝ Նանը, «կռացած» է։ Բոլոր հատապտուղները, որ նա ցանկանում էր հավաքել, հիմա ծածկված են ձյունով։ Եվ բացի դրանից, շուտով Ամանոր է, և նա դեռ չունի տոնածառ։ Բելլան Նանին հարցնում է,թե արդյոք նա կարող է ծառ կտրել իրենց համար, բայց Նանը չի հավատում, որ փոքրիկ «սխալը» կարող է կացինը հաղթահարել։ Այն բանից հետո, երբ Բելլան ապացուցում է, որ ինքը մեծ է, ուժեղ, խելացի, լավ կողմնորոշվող, Նանը տալիս է նրան կացինը։ Բելլան և նրա մեծ շունը՝ Բրունոն, ճանապարհ են ընկնում՝ տոնածառի համար։ Առաջին գտած ծառը լաստենի էր։ Բելլան ծառին նստած ջունկոյին հարցնում է, թե արդյոք կարող է իր Նանի համար այդ ծառը տանել։ Ջունկոն համաձայնում է, քանի որ կարող էր գալ երգել ծառի վրա Ամանորին։ Երբ Բելլան ծառը տուն է բերում, Նանը ասում է նրան, որ դա ճիշտ ծառը չէր։ Նրանք, այնուամենայնիվ, զարդարում են այն, և Նանը Բելլային սովորեցնում է մի երգ, որը կհիշեցներ նրան փնտրել մշտադալար ծառ։
Հաջորդ օրը Բելլան և Բրունոն գնում են մշտադալար ծառի հետևից։ Բելլան գտնում է եղևնի և խոստանում ծառի վրա նստած չիկադիին, որ նա Ամանորին կարող է գալ երգել։ Հենց Նանը վերջացնում է Բելլային պատմելը այն մասին, որ եղևնին Նոր տարվա ծառը չէ, նրանք տեղադրում են այն լաստենու թփի մոտ և զարդարում։ Նանը Բելլային մեկ այլ երգ է սովորեցնում, որը կօգներ ամանորյա ծառ գտնել։
Առավոտյան Բելլան և Բրունոն նորից ճանապարհ են ընկնում ամանորյա ծառի որոնումների համար։ Նրանք տուն են բերում սոճի՝ խոստանալով խաչկտուցին, որ նրանք ուրախ կլինեն, եթե նա երգի Ամանորին։ Նանը դեռ հուսալքված էր։ Նրա կարծիքով՝ սոճին Նոր տարվա համար չէ։ Նրանք մնացած զարդարանքներով զարդարում են ծառը։ Նանը չափազանց տխուր էր, որ Բելլային ևս մի երգ տար։ Նա Բելլային ասում է դադարեցնել այդ որոնումները, քանի որ արդեն Նոր տարվա նախորդ գիշերն էր, և չափազանց ուշ էր ծառ գտնելու համար։ Բոլոր զարդարանքները օգտագործվել էին։ Բելլան ևս մեկ շանս և երգ է խնդրում Նանից, սակայն Նանը մերժում է։
Հետո Բրունոն, տեսնելով Նանի տխրությունը, Բելլայի հետ ձյունապատ բլուրներով և անտառների միջով գնում է, մինչև հասնում են եղևինի ծառին, որի վրա կային բազմաթիվ սվիրիստելներ։ Բելլան գիտեր, որ դա ամանորյա իդեալական ծառ էր։ Բերում է տուն՝ համաձայնելով սվիրիստելի այն պայմանին, որ նրան թույլատրվելու էր առավոտյան գալ և երգել։ Երբ գիշերն ուշ տուն է հասնում, ծառը տեղադրում է մյուսների կողքին։
Առավոտյան Նանը անչափ ուրախ էր՝ եղևնին տեսնելով։ Ջունկոն, չիկադին և խաչկտուցին թռչում են դեպի իրենց ծառեր և սկսում մյուս թռչունների հետ երգել։ Նանն այլևս կռացած չէր։
Մշտադալար ծառի երգը
Բոլոր ծառերն ունեն տերևներ, Բայց որոշ տերևներ աշնանը Լքում են իրենց ծառերը Եվ թափվում գետնին։
Բոլոր ծառերն ունեն տերևներ, Բայց տերևները, որ ընկնում են Իրենց թափվող ծառերից Կարող են կուտակվել քո ծնկների մոտ։
Բոլոր ծառերն ունեն տերևներ, Բայց որոշները չեն թափվում Ոչ, նրանք երբեք չեն գնում Նրանք մշտադալար են։
Եղևնու երգը
Այս հին եղևնին, այն ուներ ասեղներ, Եվ ասեղներից ամեն մեկն ունի 4 կողմ։ Կտրում է մատդ, աղջիկ. Ամբողջ օրը տոնածառի ասեղը պտտվում է։
Այս հին եղևնին, այն ուներ ասեղներ,
Եվ այդ բոլոր կոները կախված են Կտրում է մատդ, աղջիկ. Ամբողջ օրը տոնածառի ասեղը պտտվում է։
Հեղինակի մասին
Ջանեթ Ռասսելի գրքի ոգեշնչման աղբյուրը իր դուստր Անտոնիան, հանգուցյալ Բրունոն՝ ամենամեծ շունը, որ երբևէ ապրել է, ամուսնու մայրն էին, որն իսկապես սիրում էր հատապտուղներ հավաքել, երբեք կռացած չէր, հաճախ հմայիչ էր և միշտ գերազանցապես հասարակ էր։ Ջանեթը բացի  աուդիոգրքերի հեղինակ և պրոդյուսեր լինելուց, նաև ծովային թռչունների կենսաբան է։ Սա նրա առաջին գիրքն է։ Նա ապրում է Նյուֆաունդլենդնում ։
Պատկերազարդողի մասին
Ջիրինա Մարթոնը ծագումով Պրահայից է, երկար տարիներ ապրել է Փարիզում, մինչև Կանադա գալը։ Նա ցուցադրել է իր նկարները Եվրոպայում, Կանադայում, Ճապոնիայում։ Նա է մանկական բազմաթիվ գրքերի նկարազարդողը։ Դրանցից է «Արևմտյան պատմվածքների փոքրիկ ժողովածու» գիրքը, որն իր մեջ ներառում է Բոբ Բարթոնի «Արջն ասում է հյուսիս», «Արկտիկական արկածներ». Ռաքել Ռիվերայի «Էսկիմոս արտիստների կյանքը» պատմվածքը և Ջին Փենձիվոլի «Մարջայի դահուկները» պատմությունները։ Նա ապրում է Օնատրիոյում՝ Կոլբորնում ։
Քննադատական ընդունելություն
Ջանեթ Ռասսելի լեզուն հարուստ է հումորով և ծիծաղով, և Ջիրինա Մարթոնի արվեստը իր` ձյունապատ անտառների և հարմարավետ ինտերիերի հրաշալի նկարագրությամբ ցույց է տալիս իդեալական հակադրությունը այս արտասովոր, գեղեցիկ գրքում, որտեղ նկարները և տեքստը միասին են, որպեսզի ստեղծեն «ամենագեղեցիկ» ամանորյա պատմությունը։ «Բելլայի ծառը» մի մեծ նվեր-գիրք է, որը, ակնհայտորեն, կարող է դառնալ սիրելի տարեգիրք ։
Ռուսսելը իր լսարանին հիշեցնում է այն մասին, որ երիտասարդ մարդկանց կյանքում մեծերի հզոր դերի մասին, իսկ Մարթոնի պարզ և գեղեցիկ նկարները ուժեցացնում են տատիկ-թոռնուհի հարաբերությունների հմայքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանկական գրքեր Կատեգորիա:Մանկական գրքերի շարքեր
Զութխի
Զութխի (Acipenser stellatus), թառափազգիների ընտանիքի ձուկ։ Մարմնի երկարությունը՝ մինչև 200 սմ, քաշը՝ մոտ 68 կգ։ Մարմինը պատված է 5 շարք ոսկրային թեփուկներով (բզեզիկներով), որոնց միջև կան աստղային թիթեղիկներ։ Դունչը երկարացած է, ամուր, բեղիկները կարճ են։ Զութխիներն ապրում են Կասպից, Սև և Ազովի ծովերի ավազաններում։ Ձվադրում է գետերում, ապրիլ-սեպտեմբեր ամիսներին, դնում 20 հազարից մինչև 363 հազար ձկնկիթ։ Ամռանը լինում է ջրի ծանծաղուտներում, աշնանը և ձմռանը՝ մինչև 100 մ խորություններում։ Սնվում է անողնաշարավորներով ու ձկներով։ Արդյունաբերական կարևոր օբյեկտ է, միսը և ձկնկիթը (սև խավիար) դելիկատեսներ են։ Բուծում են նաև արհեստական եղանակով։
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թառափազգիներ
Լևոն Պետրոսյան (մաթեմատիկոս)
Լևոն Հովհաննեսի Պետրոսյան , ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ, ֆիզ-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1973)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում (անցյալում՝ Լենինգրադ), մտավորականների ընտանիքում։ Այդ տարիներին հայրը՝ Հովհաննես Պետրոսյանը, սովորում էր Լենինգրադի բժշկական ինստիտուտում, մայրը՝ Գոհար Համբարձումյանը, դասավանդում էր Լենինգրադի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետում։ Հետագայում նա Երևանի պետական համալսարանում հիմնեց և ղեկավարեց հավանականությունների տեսության և մաթեմատիկական վիճակագրության ամբիոնը։
Կրթություն
1946 թվականին Լևոն Պետրոսյանը ծնողների հետ տեղափոխվում է Երևան։ 1947 թվականին նա հաճախում է Երևանի Մռավյանի անվան թիվ 25 դպրոցը, որն ավարտում է 1957 թվականին արծաթե մեդալով։ Սերը դեպի մաթեմատիկան նրան տանում է ԵՊՀ-ի մեխանիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետ։ Նա 3-րդ կուրսի ուսանող էր, երբ 1959 թվականին Հայաստանում անցկացվեց հավանականությունների տեսությանը նվիրված համամիութենական կոնֆերանս, որին մասնակցում էին երկրի լավագույն գիտնականները։ Այն ժամանակվա համար մաթեմատիկայի նոր բնագավառի՝ մաթեմատիկական խաղերի տեսությանը, նվիրված պլենար նիստում հանդես եկավ ականավոր մաթեմատիկոս Նիկոլայ Վորոբյովը։ Դա իրական հնարավորություն էր ապագա փայլուն գիտնականի համար, ով լավագույնս դրսևորեց իրեն այդ ոլորտում։ Նա Ն.Ն. Վորոբյովից խնդրեց անհատական թեմա, որով կզբաղվեր խորությամբ։ Նա ստացավ այդպիսի հնարավորություն։ Նրան հնարավորություն ընձեռվեց ծանոթանալու ամերիկացի մաթեմատիկոս Գ. Կունի՝ խաղերի տեսության վերաբերյալ անգլերեն հոդվածին։ Պետք է նշել, որ Գ. Կունը եղել է Նոբելյան մրցանակակիր Ջ. Նեշի (նրան է նվիրված հանրահայտ “Игры разума” ֆիլմը) գիտական ղեկավարը։ Վերջինիս հետ նա հանդիպել է հետագայում։ Այդուհետ Լ. Պետրոսյանն իր կյանքը կապեց խաղերի տեսության ուսումնասիրմանը, բայց Հայաստանում և ոչ միայն Հայաստանում՝ այդ ոլորտի մասնագետ չկար. ո՞վ կարող էր ղեկավարել և ուղղություն ցույց տալ երիտասարդ գիտնականին։ Նա տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգի պետհամալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետի 4-րդ կուրս՝ ուսումը շարունակելու համար։ 4-րդ կուրսի ավարտին նա իր գիտական ղեկավար Ն.Ն. Վորոբյովին ներկայացրեց գիտական աշխատանքը՝ “СТРАТЕГИЯ ПОВЕДЕНИЯ В БЕСКОНЕЧНЫХ ПОЗИЦИОННЫХ ИГРАХ”, որը Գ.Կունի հոդվածի ընդհանրացումն էր անվերջ քայլերի դեպքում։ 1961 թվականին նա արդեն նույն թեմայով Լենինգրադում, մաթեմատիկոսների համամիութենական համագումարում, հանդես եկավ զեկուցումով։ Վերջին կուրսում Լևոն Պետրոսյանն արդեն ստանում էր Չեբիշևի անվան կրթաթոշակ։
Լենինգրադի պետական համալսարանն ավարտելուց հետո նա ընդունվում է նույն ֆակուլտետի հավանականությունների տեսության և մաթեմատիկական վիճակագրության ամբիոնի ասպիրանտուրա։ Իր գիտական ղեկավար Ն. Վորոբյովի խորհրդով Լ.Պետրոսյանը զբաղվում է հետապնդման դիֆերենցիալ խաղերի տեսությամբ։
Թեզեր
1965 թվակականին Պետրոսյանը պաշտպանում է իր թեկնածուական թեզը՝ “Об одном классе дифференциальных игр преследования” թեմայով. այն ԽՍՀՄ-ի տարածքում առաջին թեկնածուական թեզն էր այդ ոլորտում։ Ընդ որում, պետք է նշել, որ այդ շրջանում կառուցած հետապնդման օպտիմալ ստրատեգիաները օպտիմալ են նաև հետապնդման այլ խնդիրներում, որը հեղինակի կողմից ցույց է տրվել հետագայում։ Միաժամանակ Լևոն Պետրոսյանը զբաղվում է անկախ դինամիկայով խաղացողների հետապնդման դիֆերենցիալ խաղային խնդիրների լուծումների կառուցմամբ։ Նրա կողմից մշակվում է հետապնդման ինվարիանտ կենտրոնի եղանակը, որը թույլ է տալիս ռեգուլյար դեպքում լուծել փախչողի օպտիմալ ծրագրային ստրատեգիայի գոյության խնդիրը։ Այդ շրջանի տպագրված աշխատանքներից ոչ լրիվ ինֆորմացիայով հետապնդման դիֆերենցիալ խաղային խնդրի լուծմանը նվիրված հոդվածն առաջինն էր համաշխարհային գրականության մեջ։ Իսկ 1969 թվականին Դրեզդենի տեխնիկական համալսարանում դիֆերենցիալ խաղերին նվիրված գերմաներեն լեզվով նրա զեկուցումը տպագրված առաջին աշխատանքն էր։ Այդ ուղղությամբ գերմանացիների աշխատանքները հրատարակվել են միայն 10-15 տարի հետո։ 1968 թվականին Պետրոսյանը Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի բազայի հիման վրա կազմակերպում է խաղերի տեսության առաջին համամիութենական կոնֆերանսը։ 1969 թվականին Լենինգրադի պետական համալսարանում ստեղծվեց կիրառական մաթեմատիկայի և պրոցեսների ղեկավարման ֆակուլտետ, որտեղ նաև աշխատանքի հրավիրվեց Պետրոսյանը։ Նա մինչև օրս էլ կապված է այդ ֆակուլտետի հետ։
1972 թվականին նա պաշտպանում է դոկտորական ատենախոսություն՝ “Дифференциальные игры преследования” թեմայով։ 1977 թվականին թվականին հրատարակում է նույն վերնագրով մենագրությունը, որն էլ 1993 թվականին թարգմանվում է անգլերեն։
Պետրոսյանը դեկանի պաշտոնում
1975 թվականին տեղի ունեցան կիրառական մաթեմատիկայի և պրոցեսների ղեկավարման ֆակուլտետի դեկանի առաջին ընտրությունները։ Լևոն Պետրոսյանն ընտրվեց դեկանի պաշտոնում և մինչև այժմ (արդեն 35 տարի) այդ ֆակուլտետի անփոփոխ դեկանն է։ Միաժամանակ նա նույն ֆակուլտետի մաթեմատիկական վիճակագրության, զանգվածային ապահովման և հուսալիության տեսության ամբիոնի վարիչն է, դոկտորական ատենախոսությունների պաշտպանության խորհրդի նախագահը։
Պետրոսյանն այլ երկրներում
Լևոն Պետրոսյանն այս տարիներին աշխարհով մեկ ձեռք է բերել մեծ համբավ։ Նա դասավանդում է աշխարհի լավագույն համալսարաններում, այդ թվում՝ Քեմբրիջի և Լոնդոնի, Հումբոլդի և Դրեզդենի տեխնիկական համալսարաններում (Գերմանիա), 1988 թվականին Զագրեբի, Սարաևոյի և Հարավսլավիայի այլ համալսարաններում։ 1990 թվականին դասախոսությամբ հանդես է եկել ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիայի և Պորդյուի, 1991-2009 թվականներին՝ Եգիպտոսի, Ճապոնիայի, Կորեայի, Կանադայի, Բրազիլիայի, Կուբայի, Իսրայելի, Մեծ Բրիտանիայի, Մեքսիկայի, Չինաստանի, Մոսկվայի, Տաշքենդի, Երևանի պետական համալսարաններում։ Նա Ցին-դաոյի (Չինաստան) պատվավոր պրոֆեսոր է և Յոենսի (Ֆինլանդիա) պատվավոր դոկտոր։
Լևոն Պետրոսյանն ավելի քան 200 գիտական աշխատությունների հեղինակ է, այդ թվում՝ 25 մենագրությունների, որից չորսը անգլերեն և երկուսը՝ համահեղինակությամբ չինարեն։
Վերապատրաստումներ
Պետրոսյան-գիտնականի կերպարին հատուկ է նաև իր ստեղծած ուղղությունը զարգացնելու մեծ ձգտումը։ Անցած տարիների ընթացքում նա պատրաստել է 7 գիտությունների դոկտոր, 49 գիտության թեկնածու, այդ թվում՝ նաև հայազգի։ Այս եղանակով նա խաղերի տեսությունը դրեց որակական նոր հենքի վրա։ Նա Սանկտ Պետերբուրգում պարբերաբար կազմակերպում է խաղերի տեսությանը նվիրված միջազգային կոնֆերանսներ, իսկ ամեն տարի կազմակերպվող «Խաղերի տեսությունը և մենեջմենթը» միջազգային կոնֆերանսին մասնակցում են աշխարհի բարձրակարգ գիտնականներ։
Նա մի շարք ռուսական և միջազգային գիտական ամսագրերի խմբագրական կոլեգիաների անդամ է, “Internոtional Game Theory Review” (World Sci. Pbl., London, Singոpore) ամսագրերի խմբագիրն է, “Математическая теория игр и ее приложени” ամսագրի պատասխանատու խմբագիրը։
Պարգևներ
Մեր հայրենակիցը դինամիկական խաղերի միջազգային ընկերության (ISDG) նախագահն է և խաղերի տեսության միջազգային ընկերության հիմնադիր անդամներից։ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունը, բարձր գնահատելով ականավոր գիտնականի գործունեությունը, նրան պարգևատրել է Բարեկամության շքանշանով, Հայրենքի նկատմամբ մեծ ավանդ ունենալու համար՝ Երկրորդ աստիճանի շքանշանով և ՌԴ նախագահի շնորհակալագրով։ Հաշվի առնելով Լևոն Պետրոսյան գիտնականի համաշխարհային ճանաչումը և սերտ կապերը Հայաստանի հետ, բարձր գնահատելով նրա ավանդը գիտության մեջ ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ։
Համագործակցություն
Պետրոսյանը ակտիվորեն համագործակցում է իր ալմա-մատերի՝ Երևանի պետական համալսարանի, Գիտությունների ազգային ակադեմիայի համապատասխան ինստիտուտների հետ։ Նա ԳԱԱ հիմնարար գիտական գրադարանին, ազգային և ԵՊՀ գրադարաններին պարբերաբար նվիրել է երկու տասնյակից ավելի արժեքավոր մասնագիտական գրքեր և ուսումնական ձեռնարկներ։ Բացի այդ գրքերից, ԳԱԱ հիմնարար գիտական գրադարանին է նվիրվել “Internոtional Game Theory Review” հանդեսի 3 տարիների բոլոր համարները։ Այն իրական գանձ է արդիական ոլորտներից մեկի՝ խաղերի տեսությամբ զբաղվողների համար։
Պսպղուն ցիանիդ
«Պսպղուն ցիանիդ» (Sparkling Cyanide)՝ Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվական վեպ, առաջինը հրատարակվել է Dodd, Mead and Company հրատարակչության կողմից 1945 թվականին ԱՄՆ-ում Remembered Death («Հիշատակի օր») անվանմամբ։ Մեծ Բրիտանիայում վեպն առաջին անգան հրատարակվեց հենց այդ տարի Collins Crime Club հրատրակչության կողմից։ Վեպը պատմում է հետաքննության մասին, որը անցկացնում է գնդապետ Ռեյսը։ Վեպի միջավայրը օրինակում է Ագաթա Քրիստիի նախկին՝ Դեղին իրիսի պատմությունը ստեղծագործությանը, առաջին անգամ հրատարակվել է 1937 թվականին։
Սյուժեն
Նկարագրվող դեպքից մեկ տարի առաջ՝ նոյեմբերին յոթ մարդ հավաքվում է «Լյուքսեմբուրգ» ռեստորանում ճաշելու։ Նրանցից մեկը՝ Ռոզմերի Բարտոնը, մահանում են հենց սեղանի վրա։ Ինչպես բացահայտվեց հետագայում, նա թունավորվել է կալիումի ցիանիդով, իսկ ինքնասպանության պատճառ դարձել էր դեպրեսիան։
Նրա ամուսինը ստանում էր անանուն նամակներ, որտեղ հաստատում է, որ Ռոզմերիին սպանել են, և Ջորջը որոշում է բացահայտել ամեն ինչ մինչև վերջ։ Նա հրավիրոմ է նույն ռեստորանը այդ չարաբաստիկ ճաշի բոլոր մասնակիցներին։ Դերասանուհին զարմանալի նման էր հանգուցյալ կնոջը, և նա խնդրում է խաղալ իր կնոջ դերը։ Սակայն դերասանուհին այդպես էլ չեկավ, իսկ Ջորջը մահանում է բաժակի մեջ լցրած նույն կալիումի ցիանիդից։ Նրա մահը նույնպես համարվում է ինքնասպանություն, եթե չլինեին Ջորջի ընկերը գնդապետ Ռեյսը, և գաղտնի ոստիկանության գործակալ Էնտոնի Բրաունը։ Նրանք բացահայտեցին, որը մարդասպանի նպատակը Իրիսն էր, Ռոյմերի 18-ամյա քույրը, որ նա միակ ժառանգորդն է։
Գրական քննադատություն
The Observer թերթը 1946 թվականի հունվարի 13-ին հրապարակեց վեպի վերաբերյալ հետևյալ գրախոսությունը․
Էկրանավորումը
1976 թվականին վեպը էկրանավորվեց Ջոն Գիլլերմանի կողմից։ Գլխավոր դերերը խաղացին Դևիդ Նիվենը, Մայքլ Յորքը, Քերրի Ֆիշերը։ Ֆիլմը առաջադրվել է "Օսկարի", բայց չի պարգևատրվել։
1983 թվականին CBS կանադական հեռուստաընկերությունը ցուցադրեց վեպի հիմքում ընկած ֆիլմը։ Սյուժետային գիծը մի քանի անգամ փոփոխվել է՝ կերպարների մեջ չի եղել գնդապետ Ռեյսը ։ Ֆիլմի գործողությունները տեղափոխվել են ներկա իրականություն։ Հերոսուհի Այրիսը դարձել է նույն ազգանունն ունեցող անգլիացի գրող Այրիս Մյորդոկ հետ, նրա դերը խաղում է Դեբոր Ռաֆֆինը։
2003 թվականին բրիտանական ITV1 հեռուստաընկերությունը կատարեց բավական համարձակ մեկնաբանություն վեպի մասին։ Այս էկրանավորման մեջ սպանության զոհ դարձավ ֆուտբոլիստի կինը, իսկ գնդապետ Ռեյսը վերանվանվեց գնդապետ Ռիսի և ստացավ որպես հետաքննության գործընկեր բժիշկ Քետրին Քենդալը։ Ագաթա Քրիստիի այս վեպի հետաքննող զույգը նման է Թոմ և Թափլենս Բերրիսֆորդերին։
Մարեն Մյելդե
Մարեն Մյելդե (Maren Nævdal Mjelde, ), նորվեգացի ֆուտբոլիստուհի, Նորվեգիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և Չելսի կանանց ֆուտբոլային ակումբի (Չելսի Կ.Ֆա) անդամ։
Պսպղուն ցիանիդ
Տես նաև
Կատեգորիա:Ագաթա Քրիստիի վեպեր Կատեգորիա:1944 վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Մարեն Մյելդե
Ակումբային կարիերա
Մյելդեն միացել է նորվեգական Արնա-Բյորներ ֆուտբոլային ակումբին՝ 2005 թվականին, երբ 15 տարեկան էր։ Ակումբը 2012 թվականի Նորվեգիայի առաջնությունում զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը, նվաճեելով բրոնզե մեդալ։ 2013 թվականի մրցաշրջանի ժամանակ տեղափոխվել է գերմանական Տուրբին Փոտսդամ ակումբ ։ Մրցաշրջանի վերջում նա խաղացել է ակումբային բոլոր հանդիպումների ժամանակ, երբ նրանք հասել էին Գերմանիայի գավաթի և լիգայի մրցաշարերում առաջատարի դիրքերին ։
2016 թվականի նոյեմբերի 22-ին Մարեն Չելսի կանանց ֆուտբոլային ակումբի հետ պայմանագիր է կնքում մինչև 2018 թվականը ։
Միջազգային կարիերա
Մյելդեն՝ Նորվեգիայի ազգային հավաքականի կազմում իր կարևորագույն միջազգային դեբյուտը կատարեց Ռուսաստանի դեմ խաղում՝ 2007 թվականի հոկտեմբերին։ Նա ընտրվեց 2009 թվականի կանանց ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունում և 2011 թվականի աշխարհի առաջնությունում մասնակցության համար։ Մյելդենը Նորվեգիայի ազգային հավաքականում իր առաջին գոլը խփել է Ուկրանիայի դեմ խաղում՝ վերջին մրցաշարի որակավորման փուլում ։
2011 թվականին և 2012 թվականին Մյելդեն՝ Նորվեգիայի հավաքականի ավագի փոխանորդն էր։ Մրցաշարում նա առաջին անգամ խաղում էր աջից և թիմի ավագն էր, երբ հուլիսի 17-ին, իրենց Բ խմբում Նորվեգիան՝ 1-0 հաշվով պարտության մատնեց Գերմանիային։ ՈԵՖԱ -ի կանանց Եվրո 2013 -ի եզրափակչում՝ Նորվեգիան 0։ 1 հաշվով պարտվեց Գերմանիային։
Իվն Փելերուդի թիմում՝ Մյելդեն ընտրվել է 2015 թվականի ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության համար ։ Նրանք խմբային փուլում 1-1 հաշվով հաղթեցին Գերմանիային և երկրորդ տուրում պարտվեցին Անգլիային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի ֆուտբոլիստուհիներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Անդրե Լենոթր
Անդրե Լենոթր ( André Le Nôtre, ), ֆրանսիացի լանդշաֆտային ճարտարապետ, Լյուդովիկոս XIV–ի գլխավոր պալատական այգեպանի՝ Ժան Լենոթրի որդին։ 1657 թվականից թագավորական շենքերի գլխավոր վերահսկիչն էր։ Անդրե Լենոթրը հայտնի է որպես Վերսալի թագավորական այգիների և զբոսայգիների նախագծող, ինչպես նաև՝ հետագա վերակառուցման պատասխանատու։ Մինչև Վերսալի այգիների նախագծումը, Լենոթրը Լուի Լևոյի և Շառլ Լը Բրենի հետ միասին ակտիվ մասնակցել է Վո Լը Վիկոնտ այգու ստեղծման աշխատանքերին։ Նրա ոչ պակաս հետաքրքիր աշխատանքների թվում են Ֆոնտենբլոյի, Շանթիի, Սեն Կլու և Սեն Ժերմենի պալատական այգիների նախագծումը և ստեղծումը։ Լենոթրը համարվում է Լոնդոնի Սենտ Ջեյմսի և Գրինվիչի այգիների նախագծող- հեղինակը, ինչպես նաև՝ ֆրանսիական կանոնավոր այգիների համակարգի ստեղծողը։ Այգիների այդ տիպը Եվրոպայում գերիշխում էր մինչև 18-րդ դարի կեսերը։ Դրա հետ մեկտեղ նա մեծ ներդրում է ունեցել քաղաքաշինության պրակտիկայում. ընդլայնել է Թյուիլրիի ծառուղիները արևմտյան ուղղությամբ, որի արդյունքում Փարիզը դարձել է պատմական իրադարձությունների կարևոր առանցքը
Անդրե Լենոթրը շատ մեծ հռչակ ձեռք բերեց Լյուդովիկոս XIV թագավորի օրոք՝ ստանալով «մեր բարի Լենոթր» մականունը։ Չնայած իր մեծ համբավին, Լենոթրը հեռու էր մնում պալատական ինտրիգներից, և այգեգործության և կանաչապատման արվեստի միջոցով շարունակում էր ծառայել թագավորին։
Կենսագրություն
Անդրե Լենոթրը ծնվել է 1613 թվականին, մարտի 12-ին, Փարիզում, կանաչապատող-այգեպանների ընտանիքում։ Նույն օրն էլ կնքվել է Սուրբ Ռոհա եկեղեցում ( Église Saint-Roch) : Նրա կնքահայրն էր թագավորական այգիների կառավարիչ Անդրե Բեռարը, իսկ կնքամայրը՝ այգեպան Կլոդ Մոլլեի կինը։ Ամենայն հավանականությամբ, նրա պապը եղել է հայտնի այգեպան Պիեռ Լենոտրը, ով ծաղիկների սերմեր և գոմաղբ էր մատակարարում Մարիա Մեդիչիի այգու համար, իսկ 1572 թվականից դարձավ Թյուիլրիի դղյակի պալատական այգեպանը։ Անդրեի հայրը՝ Ժան Լենոթրը, նույնպես այգեպան էր, Թյուիլրիի այգու պատասխանատուներից էր. սկզբում աշխատում էր Կլոդ Մոլլեի գլխավորությամբ, իսկ հետագայում, Լյուդովիկոս XIII-ի օրոք՝ որպես գլխավոր այգեպան։ Անդրեի ընտանիքին պատկանող տունը գտնվում էր Թյուիլրիում։ Այդ հանգամանքը տղային հնարավորություն էր տալիս փոքր տարիքից մասնակցել այգիների մշակմանը, յուրացնել այգեգործության տեսական և գործնական հիմունքները։
Թագավորական պալատին մոտ գտնվելը նաև հեշտացրեց հետագա կրթություն ստանալը։ Հետագայում, հենց Թյուիլրիի պալատին կից էլ ձևավորվոց Արվեստի ակադեմիան։ Անդրեն սովորել է մաթեմատիկա, գեղանկարչություն և ճարտարապետություն, ընդունվել է Լյուդովիկոս XIII –ի առաջին նկարիչ Սիմոն Վուեի գեղարվեստական արվեստանոց (Atelier): Այստեղ նա ծանոթացել և ընկերացել է նկարիչ Շառլ Լեբրենի հետ։
Անդրե Լենոթրը խոր ուսումնասիրել է անտիկ շրջանի արվեստը, հարթության վրա առարկաների տարածական պատկերման տեսությունը, ինչպես նաև մի քանի տարի եղել է Լեբրենի ընկերոջ' ճարտարապետ Ֆրանսուա Մանսարի աշակերտը։
Ստեղծագործական ուղին
Ավելի ուշ ԱՆդրեն դարձավ ֆրանսիական թագավորական այգիների կառավարիչը՝ 1657 թվականին ձեռք բերելով թագավորական շենքերի գլխավոր վերահսկիչի լրացուցիչ պաշտոնը։ Չնայած իր լայնածավալ գործունեությանը, թագավորական հաշվառման փաստաթղթերում ԱՆդրե Լենոթրի մասին շատ քիչ է հիշատակվում։ Անդրե Լենոթրն ինքն էլ չափազանց հազվադեպ էր թղթին հանձնում այգիների նախագծման և վերակառուցման վերաբերյալ իր գաղափարները կամ առաջարկները՝ իր ներաշխարհը բացառապես արտահայտելով միայն այգիների միջոցով ։
Իր աշխատանքի շնորհիվ Անդրեն դարձավ Լյուդովիկոս XIV-ի վստահելի խորհրդականը, իսկ 1675 թվականին, 62 տարեկան հասակում, Լենոթրը դարջավ պալատական՝ արժանանալով ազնվականի տիտղոսի։ 1977 թվականին, Լենոթրը և Լեբրեն արժանացան Սուրբ Միքայելի շքանշանի ասպետ, իսկ 1681 թվականին՝ Սուրբ Լազարի շքանաշանի ասպետ կոչմանը ։
Վո լը Վիկոնտ
Իր առաջին և նշանակալից կանաչապատման նախագիծը Անդրե Լենոթրն իրականացրեց Լյուդովիկոս XIV-ի ֆինանսների գերինտենդանտ Նիկոլյա Ֆուկեի համար։ Ֆուկեն Վո լը Վիկոնտ ամրոցի վերակառուցման աշխատանքներն սկսել է 1657 թվականին՝ աշխատանքի վերցնելով ճարտարապետ Լուի Լևոյին, նկարիչներ Շառլ լը Բրենին և Լենոթրին։ Այս ստեղծագործական կոլեկտիվում Լենոթրը պատասխանատու էր հողամասի պլանավորման, պարտերների, լճակների և մանրախիճով պատված նրբանցքների սիմետրիկ դասավորության համար ։
Լևոն և Լենոթրը կարողացան ճիշտ օգտագործել տեղանքի բարձրությունների տարբերությունը, որի արդյունքում, օրինակ, ջրանցքը տան պատուհաններից չէր երևում, իսկ ամպրոպը թվում էր ավելի մոտ, քան իրականում էր։ Այգու աշխատանքները ավարտվել են 1661 թվականին, երբ Ֆուկեն ամրոցի մեջ տոնախմբություն էր կազմակերպել թագավորի պատվին։ Սակայն ընդամենը երեք շաբաթ անց՝ 1661 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Ֆուկեն ձերբակալվել էր պետական միջոցները յուրացնելու մեղադրանքով, իսկ ստեղծագործական կոլեկտիվի անդամ նկարիչներն ու արհեստավորները հրավիրվել էին թագավորի մոտ ծառայության։
Վերսալ
1661 թվականից, Լյուդովիկոս XIV-ի հանձնարարությամբ, Լենոթրը զբաղվել է Վերսալի պալատի այգիների նախագծման և վերակառուցման աշխատանքներով ։ Լյուդովիկոս XIV-ը որոշել էր ընդլայնել հայրական որսորդական տնակը՝ նպատակ ունենալով հետագայում այն դարձնել թագավորական նստավայր։ Այգու աշխատանքներին զուգահեռ, Լենոթրը նաև մշակելէ Վերսալ քաղաքի հատակագիծը՝ կյանքի կոչելով մինչ այժմ գոյություն ունեցող Եվրոպայի ամենալայն փողոցի ՝ Փարիզի պողոտայի նախագիծը։
Ֆրանսիայում
1661 թվականին Լենոթրը նախագծել է Ֆոնտենբլոյի պալատի այգիները։ 1663 թվականին նրան հրավիրել են աշխատելու Սեն Ժերմենի պալատում և Սեն Կլուի դղյակում, Լյուդովիկոս XIV-ի կրտսեր եղբոր՝ Ֆիլիպ Օռլեանցու նստավայրում, որտեղ Լենոթրը երկար տարիներ վերահսկել է տարածքի կանաչապատման և այգեգործական աշխատանքները։ 1663 թվականին Անդրե Լենոթրը հրավիրվել է նաև Շատո Շանթիի՝ արքայազն դե Կոնդեի կալվածք, որտեղ աշխատել է մինչև 1680-ական թվականներն իր եղբորորդու՝ Պիեռ Դեգոթսի հետ միասին։ 1664 թվականից սկսած, Լյուդովիկոս XIV-ի պետական նախարար Կոլբերի հրավերով Լենոթրը սկսել է Թյուիլրիի այգիների վերակառուցումը։ Կոլբերը կարծում էր, որ դրա շնորհիվ Փարիզը կշարունակի ծառայել որպես թագավորական նստավայր։ 1667 թվականին, Լենոթրը այգու ծառուղիները ընդալայնում է դեպի արևմուտք, ձևավորելով մի պողոտա, որը հետագայում կկոչվի Ելիսեյան դաշտեր։ 1670 թվականին Կոլբերը Լենոթրին պատվիրում է իր կողմից նոր գնված Շատո դե Սո ամրոցի այգիների ձևավորումը ( Château de Sceaux): Այդ աշխատանքները տևել են մինչև 1683 թվականը։
Այլ երկրներում
1662 թվականին Լենոթրը Կառլ II թագավորին առաջարկել է Լոնդոնի Գրինվիչի այգու կանաչապատման նախագիծ։ 1670 թվականին զբաղվել է իտալական Ռակկոնիջի դղյակի տարածքի կանաչապատմամբ, իսկ 1674-1698 թվականների ընթացքում վերականգնել է Իտալիայի Թուրին քաղաքի մերձակայքում գտնվող Վենարիա Ռեալի այգիները։ 1678 թվականին, օգտվելով Իտալիայում գտնվելու հնարավորությունից, Լենոթրն այցելել է 81-ամյա Բեռնինիին, իսկ հաջորդ այցի ժամանակ, 1679 թվականին, նրան ընդունել է Հռոմի Պապ Ինոկենտի XI-ը։
Անդրե Լենոթրի հետագա ստեղծագործական գաղափարները վերաբերում էին հայտնի գերմանական պալատների՝ Բեռլինի Շառլոտենբուրգի և Շատո Կասսելին կից այգիների կանաչապատմանը։
Վերջին աշխատանքները
1679-ից մինչև 1691 թվականը Լյուդովիկոս XIV –ի ռազմական նախարար մարկիզ դը Լուվուայի պատվերով, Լենոթրը մասնակցել է Շատո դը Մեդոն (Chateau de Medon) այգիների նախագծմանը։ 1692 թվականին, թագավորական պալատում, իր ծառայության վերջին տարում, մասնակցել է Մարլիի պալատի այգու նախագծմանը։ Ժամանակակիցների վկայությամբ, 1693 թվականին Լենոթրը վերցրել էր մասնավոր պատվերներ՝ կիսատ թողնելով Վերսալի այգու կանաչապատման աշխատանքները։ Այդ փաստը խիստ զայրացրել էր Լյուդովիկոս XIV-ին, ինչի արդյունքում 1963 թվականին, Անդրե Լենոթրը հրաժարվեց պալատական պաշտոններից և հեռացավ թագավորական ծառայությունից։
Չնայած դրան, նա շարունակել է խորհրդակցություններ անցկացնել՝ 1690-ական թվականներին Գերմանիա ուղարկելով իր առաջարկությունները Շառլոտենբուրգ և Շատո Կասսել պալատների, ինչպես նաև Վիլհելմ III Վինձոր ամրոցի այգիների նախագծման վերաբերյալ։
Անդրե Լենոթրը մահացել է Փարիզում, 1700 թվականի սեպտեմբերին, 87 տարեկան հասակում։ Նրա հուղարկավորության արարողությունը տեղի է ունեցել Սեն Ժերմեն Օսերուա եկեղեցում, թաղել են Փարիզի Սուրբ Ռոհա եկեղեցում (որտեղ նրան մկրտել են ծննդյան ժամանակ)։ Սակայն ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ նրա գերեզմանը պղծվել է և անուշադրության մատնվել։
Անդրե Լենոթրայի նախագծած այգիները
Անդրե Լենոթրի ստեղծագործությունները կարևոր են լանդշաֆտային ճարտարապետության զարգացման գործում ։ Առավել մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:17-րդ դարի ֆրանսիացիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ
Լեոնորա
Արևիկ Թանաշեան (օրիորդական ազգանունը՝ Գրիգորյան, բեմական անունը՝ Լեոնորա, ), հայազգի օպերային երգչուհի, քնարական սոպրանո, վեց միջազգային մրցույթների «Գրան պրիի» դափնեկիր, 2016 թվականին Հայաստանի լավագույն դասական երգչուհի ։
Կենսագրություն
Արևիկ Գրիգորյանը ծնվել է 1985 թվականին։ Սովորել է Գյումրու Շիրվանզադեի անվան առաջին վարժարանում, միաժամանակ հաճախել է Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոն և մասնակցել Խորեն Աբրահամյանի և Երվանդ Ղազանչյանի գլխավորած ներկայացումներին։ 1998 թվականին ավարտել է Գյումրու Կոմիտասի անվան 2-րդ երաժշտական դպրոցը և ստացել դաշնակահարի և ջութակահարի որակավորում։ Հաճախել է Գյումրու գեղարվեստի կենտրոն՝ սովորել երգ, պար, յուղանկարչություն ու գորգագործություն։
Անհատական և երգչախմբային համերգներով հանդես է եկել Հայաստանում, Արցախում, Ավստրիայում, Բրազիլիայում, Ուրուգվայում, Լիբանանում, Արգենտինայում, Սիրիայում և մի շարք այլ երկրներում։ 2013 թվականին Լեոնորան «Անուշ» օպերայի 100-ամյակի առթիվ Գյումրիում ելույթ է ունեցել Անուշի դերերգով ։
2013 թվականին Երևանում, Գյումրիում և Արցախում Լեոնորան հանդես է եկել տարբեր մենահամերգներով՝ նվիրված Մեծ Եղեռնին, Կոմիտասին և ռուս կոմպոզիտոր Սերգեյ Ռախմանինովին։ Լեոնորան որպես մեներգչուհի երգել է Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում, եղել է «Գոհար» երգչախմբի անդամ և Խաչատուր Ավետիսյանի անվան երաժշտական դպրոցի երգի ուսուցչուհի։
Արաբական աշխարհում հայտնի դաշնակահար և կոմպոզիտոր Էլիաս Ռահբանի հովանավորությամբ 2014 թվականի փետրվարի 12-ին Լիբանանում լույս է տեսել Լեոնորայի «Պռօսխումէ» խորագրով առաջին հոգևոր ձայնասկավառակը, 2016 թվականին՝ «Հայոց արծիվներ» երկրորդ ձայնասկավառակը ։  Կանանց և մայրության տոնին նվիրված մենահամերգով 2014 թվականի մարտի 7-ին Լեոնորան ելույթ է ունեցել Լիբանանում։
2013-2014 թվականներին դասավանդել է ձայնամարզություն Լիբանանի Համազգային մշակութային միության «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական դպրոցում։ Բուենոս Այրեսում 2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ին ելույթ է ունեցել մենահամերգով՝ նվիրված կանանց և մայրության տոնին։ Մեծ Եղեռնի 100-ամյակի առթիվ՝ «Հիշում եմ և պահանջում» խորագրով 2015 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Իրանի Նոր Ջուղա քաղաքում հանդես է եկել մենահամերգով։ Լեոնորան 2016 թվականի սեպտեմբերի 28-ին մասնակցել է «Իմ Հայաստան» համահայկական փառատոնի շրջանակներում Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տանը տեղի ունեցած «100+1» խորագրով համերգին և ՀՀ սփյուռքի նախարարության կողմից արժանացել մեդալի ու հավաստագրի ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 11-ին մենահամերգով, ազգային և ժողովրդական երգերով ելույթ է ունեցել Լիբանանի Հակոբ Տեր-Մելքոնյան համերգասրահում, որից ստացված հասույթը փոխանցել է սիրիահայերին ։
Երգչուհու համերգային գործունեությունը վարում է ամուսինը՝ պրոդյուսեր Վիգէն Թանաշեանը ։ Նրանք ունեն երկու որդի։
Տեսանյութեր
Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Հայ սոպրանոներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Լուկա Մոդրիչ
Լուկա Մոդրիչ (Luka Modrić, [lûːka mǒːdritɕ], ), խորվաթ ֆուտբոլիստ, իսպանական « Ռեալ Մադրիդ » ակումբի կիսապաշտպան, Խորվաթիայի ազգային հավաքականի ավագ։ Համարվում է իր ժամանակի լավագույն կիսապաշտպաններից մեկը *Tweedale, Alistair (17 September 2014). "Modest Modric Madrid's Superstar in the Shadows". WhoScored.Com. Retrieved 16 June 2018.
Մոդրիչի մանկությունն անցել է Խորվաթիայում պատերազմի ժամանակ, ինչի պատճառով նա ընտանիքի հետ դարձել է փախստական։ 1996 թվականին Լուկան միացել է «Զադար» ակումբի մանկական թիմին, իսկ հետո տեղափոխվել է Զագրեբի «Դինամո»։ Այդ ակումբի երիտասարդական համակարգում անցկացրած մի քանի տարիներից հետո նա վարձավճարով տեղափոխվել է նախ « Զրինսկի », իսկ հետո խորվաթական «Ինտեր»։ 2005 թվականին նշել է նորամուտը «Դինամոյի» հիմնական թիմում։ Այդ ակումբի կազմում Մոդրիչը երեք անգամ անընդմեջ դարձել է Խորվաթիայի չեմպիոն, ինչպես նաև նվաճել է Սուպերգավաթը և Խորվաթիայի գավաթը։ 2008 թվականին տեղափոխվել է անգլիական « Տոտտենհեմ Հոտսպուր », սակայն այդ թիմի հետ ոչ մի տիտղոս չի նվաճել և 2012 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Ռեալ Մադրիդ»։ Այնտեղ նա դարձել է թիմի առանցքային խաղացողներից մեկը և նրա հետ նվաճել բազմաթիվ տիտղոսներ, այդ թվում՝ երկու անգամ դարձել է Իսպանիայի չեմպիոն և չորս անգամ հաղթել ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայում։ 2015 թվականին Մոդրիչը դարձել է առաջին խորվաթ ֆուտբոլիստը, որը FIFPro վարկածով ընդգրկվել է աշխարհի լավագույն խաղացողների խորհրդանշական հավաքականում, որտեղ հետագայում ընդգրկվել է ևս չորս անգամ։ 2018 թվականին Մոդրիչը դարձել է առաջին խորվաթ ֆուտբոլիստը, որն ստացել է Եվրոպայի Տարվա լավագույն ֆուտբոլիստի մրցանակը, ինչպես նաև The Best FIFA Men’s Player և « Ոսկե գնդակ » մրցանակները։ 2019 թվականին նա դարձել է առաջին խորվաթ ֆուտբոլիստը, որն ստացել է Golden Foot մրցանակը։
Խորվաթիայի հավաքականում Լուկա Մոդրիչը նորամուտը նշել է 2006 թվականի մարտին։ Այդ ժամանակից ի վեր նա ելույթ է ունեցել Եվրոպայի երեք առաջնություններում՝ 2008, 2012 և 2016 թվականներին, ինչպես նաև աշխարհի երեք առաջնություններում՝ 2006, 2014 և 2018 թվականներին։ Եվրո-2008-ից հետո Մոդրիչն ընդգրկվել է մրցաշարի լավագույն խաղացողների խորհրդանշական թիմում՝ դառնալով երկրորդ խորվաթը պատմության մեջ, որն արժանացել է նման պատվի։ ԱԱ-2018-ում Խորվաթիայի հավաքականի հետ դուրս է եկել եզրափակիչ, որտեղ խորվաթները զիջել են ֆրանսիացիներին։ Լուկան ճանաչվել է աշխարհի այդ առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ։ Բացի այդ, նա ռեկորդային ութ անգամ անընդմեջ ճանաչվել է Խորվաթիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։
Վաղ տարիներ
Լուկա Մոդրիչը ծնվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Զադար քաղաքում։ Եղել է ընտանիքի առաջին երեխան, հետագայում ծնվել է քույրը՝ Յասմինան։ Լուկան մեծացել է մի գյուղում, որը գտնվում էր Զադարի մոտ։ Մանուկ հասակում շատ ժամանակ է անցկացրել հոր ծնողների՝ Լուկա պապի, ում պատվին նրան անվանել են, ինչպես նաև Էլա տատի հետ։ Պապը եղել է ճանապարհային աշխատող, տատը՝ տնային տնտեսուհի, իսկ Լուկան հինգ տարեկանում արածեցրել է այծերի ։ Նրա ծնողներն աշխատել են Օբրովաց քաղաքից ոչ հեռու գտնվող տրիկոտաժի ֆաբրիկայում ։ Մայրը՝ Ռայդոկան, եղել է դերձակուհի, իսկ հայրը՝ Ստիպեն՝ մեխանիկ։ Ծնվելուց մեկ տարի անց Լուկային ուղարկել են նույն քաղաքի մանկապարտեզ, սակայն որոշ ժամանակ անց ծնողները նրան այնտեղից հանել են։ Դա պայմանավորված է եղել Մոդրիչի՝ այդ վայրին դժվար հարմարվելով և մշտական առողջական խնդիրներով։ Նա հաճախ լաց է եղել, մրսել, հիվանդացել բրոնխաբորբով։ Արդյունքում ծնողները մանկապարտեզի փոխարեն նրան տարել են տատի ու պապի մոտ։ Լուկան եղել է բավական ակտիվ և աղմկոտ երեխա։ Մոդրիչը մանկուց մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել ֆուտբոլի գնդակով խաղերի նկատմամբ։ Ըստ իր հոր՝ Լուկայի ֆուտբոլային տաղանդը նկատվել է արդեն վաղ տարիքում։ Ստիպե Մոդրիչն ինքն էլ է հետաքրքրվել ֆուտբոլով։ Նա խաղացել է Խորվաթիայի ցածր լիգաներից մեկի «Ռուդար» ակումբում, սակայն վնասվածքի պատճառով դադարեցրել է ելույթները։ Երբ Մոդրիչը դեռ երեխա էր, Խորվաթիայում պատերազմ է սկսվել, որի պատճառով ընտանիքն ստիպված է եղել փոխել բնակության վայրը ։ 1991 թվականի դեկտեմբերին նրա պապին սպանել են սերբ ազգայնականները տնից ոչ հեռու , իսկ այն բանից հետո, երբ ընտանիքը փախել է, տունն այրվել է ։ Լուկայի հայրը գնացել է պատերազմ, սակայն ավելի ուշ կարողացել է վերադառնալ ընտանիքի մոտ։ Որպես փախստական՝ Լուկայի ընտանիքը մեկնել է Մակարսկա, որտեղ նրանք տեղավորվել են հատուկ ճամբարում։ Չորս ամիս անց նրանք տեղափոխվել են Զադար։ Կարճ ժամանակ անց Լուկան սկսել է հաճախել դպրոց, ամենից շատ սիրել է պատմության և ֆիզկուլտուրայի դասերը, սակայն դպրոցում ուսուցումն առաջնային չէր։ Նա աշխատել է առավելագույն ժամանակ հատկացնել ֆուտբոլին և աչքի չի ընկել ուսումնական հաջողություններով։ Սկզբում Մոդրիչը խաղացել է տարբեր դիրքերում։ Կանգնել է դարպասի մոտ, եղել պաշտպան, սակայն ամենից շատ նրան դուր է եկել գնդակ վարելը և գոլ խփելը։ Հիմնական ֆուտբոլային հմտությունները նրան սովորեցրել է հայրը։ Մոդրիչի առաջին մարզիչներից մեկի խոսքով՝ պատերազմի տարիներին մշտական ռմբակոծությունները դարձել են սովորական, իսկ ֆուտբոլը թույլ էր տալիս շեղվել ։ Ավելի ուշ Մոդրիչը կիսվել է իր մտքերով, թե որքան ծանր է ռազմական ժամանակն ազդել իր անձի կայացման վրա   ։
Շուտով Մոդրիչին ընդունել են «Զադար» ակումբի ֆուտբոլային դպրոց։ Առաջին իսկ մարզումից հետո նրան տեղափոխել են տարիքով ավելի մեծ տղաների խումբ։ Նա թույլ էր ֆիզիկապես, սակայն վստահ էր և չէր խուսափում պայքարից։ Մոդրիչը մանկուց որոշել է, որ ցանկանում է խաղալ դաշտի կենտրոնում և կրել տասներորդ համարը։ Նրա կուռքը խորվաթ ֆուտբոլիստ Զվոնիմիր Բոբանն էր, որը խաղացել է այդ համարի մարզաշապիկով։ Հետագայում Լուկայի հայրն աշխատանք է ստացել Զադարից ոչ հեռու գտնվող Զեմունիլ-Դոնյայի մունիցիպալիտետի օդանավակայանում, ինչի պատճառով ընտանիքը տեղավորվել է տեղի հյուրանոցում ։ Լուկան ստիպված է եղել փոխել նաև դպրոցը։ 1998 թվականի հունիսին ծնվել է նրա երկրորդ քույրը՝ Դիորան։ Ռազմական գործողություններից հետո վերականգնման շրջանում շատ մարդիկ աստիճանաբար վերադարձել են իրենց տները։ Դա կարող էր անել նաև Մոդրիչի ընտանիքը, սակայն նրանք որոշել են մնալ Զադարում։ Դա կապված էր Լուկայի համար զարգացման մեծ հնարավորությունների հետ, հայրը հավատում էր նրա ֆուտբոլային տաղանդին։ Ֆուտբոլով զբաղվելը մեծ ծախսեր էր պահանջում, ծնողները փորձում էին դրանք ապահովել, չնայած համեստ եկամուտներին, օգնում էր նաև Լուկայի հորեղբայրը՝ Ժելկոն։ Մոդրիչն արագ առաջադիմել է կրտսեր խմբում, նրա թիմը դրական արդյունքներ է ցույց տվել, ինչի մասին բազմիցս գրել են տեղի թերթերը։ Երիտասարդական թիմի մարզիչները նրան դնում էին հարձակողական կիսապաշտպանի դիրքում՝ նշելով նրա էներգիան, տեխնիկան և հարձակման գծում հաջող խաղը։ «Զադարում» Լուկային մեծապես աջակցել է ակումբի երիտասարդական ակադեմիայի ղեկավար Տոմիսլավ Բաշիչը, ավելի ուշ Մոդրիչը Բաշիչին անվանել է իր «մարզական հայր»  ։
Հետագայում Մոդրիչը փորձաշրջան է անցել «Հայդուկում»։ Նրա ընտանիքի մեծ մասը երկրպագում էր այդ ակումբին, ինչպես և ինքը՝ վաղ մանկությունից, սակայն արդյունքում «Հայդուկի» ներկայացուցիչները Մոդրիչին իրենց ակադեմիա տեղափոխելու ցանկություն չեն հայտնել։ Դա պայմանավորված էր ֆիզիկական տեսանկյունից նրա ոչ բավարար զարգացվածությամբ։ Մոդրիչի հայրը փորձաշրջան մեկնելուց առաջ որոշել է տեղյակ չպահել Բաշիչին, սակայն հետագայում նա իմացել է այդ մասին և երիտասարդ խորվաթին երեք ամսով հեռացրել մարզումներից։ Այդ ընթացքում նրան հանձնարարել են մարզումների անհատական ծրագիր, որի նպատակն էր հասակի ավելացումը։ Բացի այդ, նա ամեն օր մարզվում էր հոր հետ։ Արդյունքում Մոդրիչին հաջողվել է ավելացնել հասակը, սակայն իր իսկ խոստովանությամբ՝ միանգամայն հավանական է, որ այդ մարզումների վրա ուժեղ ազդեցություն չեն ունեցել։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Լուկան ընդունվել է համալսարանի հյուրանոցային և ռեստորանային բիզնեսի ֆակուլտետ։ «Հայդուկում» ձախողված դիտումից մոտ մեկ տարի անց Մոդրիչին խորհուրդ են տվել անցնել ավելի բարձր մակարդակի՝ զարգացումը շարունակելու համար։ Բաշիչը պայմանավորվել է Զագրեբի «Դինամոյի» ներկայացուցիչ Զդրավկո Մամիչի հետ Մոդրիչի տեղափոխության վերաբերյալ։
Վարձավճարով «Զրինսկիում» և «Ինտերում»
2003 թվականի ամռանը «Դինամոն» հնարավորություն է ստացել երիտասարդական թիմի մի քանի խաղացողների վարձավճարով ուղարկել Բոսնիա և Հերցեգովինայի առաջնության «Զրինսկի» ակումբ։ Դա կապված էր այդ ակումբի նախագահի և Զագրեբի թիմի ղեկավարության միջև եղած լավ հարաբերություններով։ Արդյունքում ակումբները պայմանավորվել են վարձավճարով «Զրինսկի» ուղարկել երեք խաղացողների, այդ թվում՝ Մոդրիչի մտերիմ ընկերներին, որոնք նրան առաջարկել են վարձավճարով հանդես գալու մեկնել իրենց հետ։ «Դինամոն» հավանության է արժանացրել է այդ գաղափարը, և արդյունքում Լուկան մեկնել է նոր ակումբ։ Մոդրիչի համար 2003/04 մրցաշրջանն առաջինն էր պրոֆեսիոնալ մակարդակում։ Բոսնիական ակումբում սկզբում կասկածով են վերաբերվել խորվաթին իր թույլ ֆիզիկական տվյալների պատճառով, իսկ այդ առաջնությունում շատ թիմեր կային, որոնք խաղում էին կոշտ և ագրեսիվ։ Լուկան ստացել է 23 համարի մարզաշապիկ, որը նա ընտրել է Մայքլ Ջորդանի և Դեյվիդ Բեքհեմի հետ իր ասոցիացիաների պատճառով, որոնք խաղացել են այդ համարի ներքո իրենց թիմերում։ Այնուամենայնիվ, առաջնության առաջին՝ «Բորաց» ակումբի դեմ խաղին Մոդրիչը չի հայտավորվել նոր ակումբում գրանցվելու հետ կապված խնդիրների պատճառով։ Հաջորդ խաղից նա սկսել է հայտնվել խաղադաշտում, սակայն «Զրինսկին» մրցաշրջանն ավարտել է 16 թիմերի շարքում գրաված 11-րդ տեղում։ Մոդրիչը ճանաչվել է մրցաշրջանի լավագույն խաղացող թիմի երկրպագուների վարկածով և իր կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ ստացել է անհատական մրցանակ։ Բոսնիական լիգայում ելույթները Մոդրիչին տվել է շատ անհրաժեշտ փորձ։ Նա հանդես է եկել աջ կիսապաշտպանի դիրքում և բարելավել է իր վարպետությունը թիմի հարձակողական գործողություններում։ Բացի այդ, բազմաթիվ մրցակիցների կոպիտ խաղաոճը նրան սովորեցրել է գործել ավելի պարզ և արագ։
Վարձավճարային պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո Մոդրիչը հինգ տարվա պայմանագիր է կնքել «Դինամոյի» հետ։ Լուկան ցանկանում էր վարձավճարով հանդես գալ «Զրինսկիում» ևս մեկ մրցաշրջան, քանի որ հասկանում էր, որ Զագրեբի ակումբի հիմնական խաղացողի տեղի համար դժվար կլինի մրցել, սակայն ղեկավարությունը որոշել է նրան և ևս մի քանի խաղացողների վարձավճարով ուղարկել Խորվաթիայի Զապրեշիչ քաղաքի «Ինտեր» ակումբ։ Սկզբում Լուկան միշտ չէ, որ հայտնվել է իր թիմի կազմում, մարզչական շտաբը կրկին ուշադրություն է դարձրել ոչ բավարար ֆիզիկական զարգացվածությանը, սակայն նա կարողացել է օգտվել իրեն տրված հնարավորություններից և լավ խաղ ցուցադրել։ Լուկան կարողացել է ամրապնդվել թիմի կազմում և 18 հանդիպում է անցկացրել հիմնականում ձախ կիսապաշտպանի դիրքում, ինչպես նաև խփել է չորս գոլ։ Խորվաթիայի առաջնությունում իր առաջին գոլը նա խփել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 18-ին «Վարտեքսի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է «Ինտերի» հաղթանակով (3:2)։ Լուկան ճանաչվել է նաև Խորվաթիայի տարվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։
Վերադարձ «Դինամո»
2005 թվականի ձմռանը «Դինամոն» Մոդրիչին հետ է կանչել վարձակալությունից։ Նրան վերադարձրել են «Հայդուկ» տեղափոխված կիսապաշտպան Նիկո Կրանչարի հեռանալու պատճառով։ «Դինամոն» այդ մրցաշրջանում անցկացրել է իր պատմության վատագույն ելույթներից մեկը՝ արդյունքում հայտնվելով դուրս մնալու վտանգի տակ, սակայն խաղերի արդյունքում Զագրեբի ակումբը մնացել է երկրի գլխավոր լիգայում։ Չնայած Կրանչարի հեռանալուն՝ Մոդրիչն աչքի չի ընկել թիմի կազմում արտահայտիչ ելույթներով՝ վնասվածքի պատճառով բաց թողնելով մի քանի խաղ։ Ձախողված մրցաշրջանից հետո «Դինամոյում» տեղի են ունեցել փոփոխություններ։ Նոր գլխավոր մարզիչ է նշանակվել Յոսիպ Կուժեն։ Փոխվել է նաև թիմի կազմը, որի առաջատար պետք է դառնար Մոդրիչը։ Նա ստացել է տասներորդ համարը, որն ազատ էր Էդին Մույչինի՝ ակումբից հեռանալուց հետո։ 2005/06 մրցաշրջանում «Դինամոն» առավելություն է ունեցել առաջնությունում, ինչի արդյունքում մրցաշրջանի վերջում դարձել է խորվաթական լիգայի հաղթող։ 2006/07 մրցաշրջանում Մոդրիչն արժանացել է Խորվաթիայի առաջնության լավագույն խաղացողի կոչմանը ։ Խորվաթական լիգայում շարունակվող գերիշխանության պատճառով ակումբի ղեկավարությունը նպատակադրվել է դուրս գալ Չեմպիոնների լիգայի կամ ՈՒԵՖԱ-ի Գավաթի խմբային փուլ, սակայն ակումբին դա չի հաջողվել։ Բացի այդ, «Դինամոյի» մոտ բացակայում էր խաղային մարզավիճակի կայունությունը, ինչի պատճառով Կուժեն հեռացվել էր աշխատանքից։ Նրան փոխարինել է Բրանկո Իվանկովիչը, որի գլխավորությամբ Զագրեբի ակումբը նվաճել է երկրորդ անընդմեջ չեմպիոնական տիտղոսը։ 2007/08 մրցաշրջանում Մոդրիչը նշանակվել է թիմի ավագ։ «Դինամոն» դարձյալ դուրս է մնացել Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլից՝ 3:5 հաշվով զիջելով գերմանական «Վերդերին»։ Այնուամենայնիվ, ակումբը կարողացել է որակավորվել ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկության 2007/08 մրցաշրջանի համար, չնայած «Այաքսի» դեմ առաջին խաղում 0:1 հաշվով պարտությանը։ Պատասխան հանդիպումն ավարտվել է «Դինամոյի» հաղթանակով՝ 3:2 հաշվով, հենց Լուկան է առաջին գոլը խփել տուգանային հարվածից, իսկ մյուս երկուսը հեղինակել է Մարիո Մանջուկիչը։ Չնայած մրցաշարի խմբային փուլ դուրս գալուն, Զագրեբի ակումբը չի կարողացել առաջ անցնել։
2006/07 մրցաշրջանից եվրոպական խոշոր ակումբներ սկսել են ուշադրություն դարձնել «Դինամոյի» շատ խաղացողների վրա, այդ թվում՝ Մոդրիչին։ Նա չէր ցանկանում հեռանալ խորվաթական թիմից, որը հայտարարել էր, որ մտադիր է ուժեղացնել կազմը՝ թիմի խաղի բարձր մակարդակը պահպանելու համար։ Այնուամենայնիվ, ժամանակի ընթացքում Զագրեբի ակումբից սկսել են հեռանալ նրա հիմնական խաղացողները։ 2007/08 մրցաշրջանից հետո «Դինամոն» մտադիր էր Լուկային վաճառել անգլիական «Չելսիին», որը վաղուց էր հետևում նրան։ Մոդրիչը կողմ է եղել տեղափոխությանը, սակայն տեղափոխությունը, այնուամենայնիվ, չի կայացել։ 2008 թվականի ապրիլին «Դինամոն» պայմանագիր է կնքել մեկ այլ անգլիական ակումբի՝ «Տոտենհեմի» հետ, սակայն Մոդրիչը մրցաշրջանի մնացած մասն անցկացրել է «Դինամոյում»։ Խորվաթիայի առաջնությունում Զագրեբի ակումբը կրկին հաղթանակ է տարել, ինչպես նաև երկրորդ անգամ նվաճել է Խորվաթիայի գավաթը ։
«Տոտենհեմ Հոտսպուր»
2010/11 մրցաշրջանում Մոդրիչը նշել է նորամուտը Չեմպիոնների լիգայում, ինչպես նաև խփել է իր առաջին գոլն այդ մրցաշարում։ Դա տեղի է ունեցել գերմանական «Վերդերի» դեմ խմբային փուլի խաղում։ « Ֆուլհեմի» դեմ խաղում 0:4 հաշվով պարտվելուց հետո Մոդրիչի մոտ ապենդիցիտ են հայտնաբերել, սակայն վիրահատությունից մեկ շաբաթ անց նա վերադարձել է խաղադաշտ։ Լուկան խաղադաշտ է դուրս եկել Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակչի երկրորդ խաղակեսում՝ փոխարինելով Ռաֆայել վան դեր Վարտին։ Այդ խաղում «Տոտենհեմը» հաղթել է, սակայն հաջորդ փուլում դուրս է մնացել պայքարից՝ պարտվելով Մադրիդի «Ռեալին»։ Այնուամենայնիվ, Անգլիայի առաջնությունում «Տոտենհեմը» հայտնվել է միայն 5-րդ տեղում և կարողացել է դուրս գալ միայն Եվրոպայի լիգա։ 2011 թվականի ամռանը Լուկայի նկատմամբ կրկին ակտիվ հետաքրքրություն է ցուցաբերել «Չելսին»։ Մոդրիչը նույնիսկ հանդիպել է ակումբի սեփականատեր Ռոման Աբրամովիչի հետ, որպեսզի քննարկի տեղափոխության մանրամասները, և ինքը շահագրգռված է եղել դրանում՝ գրավոր խնդրագիր ուղարկելով տրանսֆերի վերաբերյալ։ Սակայն արդյունքում տրանսֆերը կրկին չի կայացել։ Ակումբի նախագահ Դենիել Լևին հրաժարվել է վաճառել խորվաթին։
Մոդրիչի՝ « Չելսի » տեղափոխվելու ցանկության մասին բազմաթիվ լուրերը նրան հանել են հավասարակշռությունից, ինչը բացասաբար է անդրադարձել խաղային մարզավիճակի վրա։ Ռեդնապը նրան խաղադաշտ դուրս չի բերել ոչ «Հարթ օֆ Միդլոտիանի» դեմ Եվրոպայի լիգայի 2011/12 ընտրական խաղերում, ոչ էլ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ Անգլիայի առաջնության առաջին տուրում։ «Յունայթեդի» հետ խաղում կրած պարտությունից հետո մարզիչը մտադիր էր Մոդրիչին օգտագործել « Մանչեսթեր Սիթիի » դեմ երկրորդ տուրի խաղում։ Այնուամենայնիվ, Լուկան դեռևս լավագույն մարզավիճակում չէր և փոխարինվել է երկրորդ խաղակեսում, իսկ «Տոտենհեմը» դարձյալ պարտվել է (1:5)։ Այնուամենայնիվ, նա կարողացել է վերականգնել իր մարզավիճակը ազգային հավաքականների հանդիպումների ընդմիջման ժամանակ և արդեն երրորդ տուրից սկսել է կայուն խաղալ իր թիմի մեկնարկային կազմում՝ ընդհուպ մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Արդյունքում «Տոտենհեմը» չորրորդ տեղն է գրավել Պրեմիեր լիգայի ամփոփիչ աղյուսակում և կրկին որակավորվել է Չեմպիոնների լիգային մասնակցելու համար։ Սակայն հետագայում այդ մրցաշարի եզրափակչում «Չելսիի» հաղթանակից հետո հենց «կապույտներն» են որակավորվել Չեմպիոնների լիգայի համար՝ չնայած առաջնությունում զբաղեցրած 6-րդ տեղին, իսկ «Տոտենհեմը» մասնակցել է Եվրոպայի լիգային։ 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնությունից առաջ Մոդրիչի տրանսֆերին անդրադարձել է «Ռեալ Մադրիդը»։ Լուկան շատ է հետաքրքրված եղել այդ տեղափոխությամբ, սակայն «Տոտենհեմը» չի ցանկացել հրաժարվել ֆուտբոլիստից։ Տրանսֆերի վերաբերյալ կարծիքների տարբերության պատճառով Մոդրիչը վիճել է թիմի գլխավոր մարզիչ Անդրե Վիլլաշ-Բոաշի հետ, ինչպես նաև չի մեկնել ԱՄՆ-ում կայանալիք նախամրցաշրջանային մրցաշարին։ Օգոստոսի վերջին՝ տրանսֆերի վերաբերյալ ակումբների միջև տեղի ունեցած բարդ բանակցություններից հետո, այնուամենայնիվ, հաջողվել է պայմանավորվածություն ձեռք բերել։