cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա
Պատմություն
Ակադեմիան հիմնադրվել է 1825 թվականի նոյեմբերի 3-ին (այս օրը Հունգարիայում տոնվում է որպես Գիտելիքի օր) հունգարացի քաղաքական գործիչ Իշտվան Սեչենյիի կողմից, ով հունգարիայի պառլամենտի նստաշրջանի ժամանակ առաջարկել է ստեղծել «Գիտական ընկերություն»։ Ընկերության ստեղծման համար նա ներդրել է իր կալվածքի տարեկան եկամուտը։ Նրա օրինակին են հետևել Աբրահամ Վայը, Դյորդ Անդրաշին և Դյորդ Կարոյին, ովքեր դարձել են ակադեմիայի հիմնադիրները։ Կառույցի նպատակն էր հունգարերեն լեզվի զարգացումը, Հունգարիայում գիտության և արվեստի ուսումնասիրությունն ու տարածումը։ Չորս հիմնադիրներից և 11 գրողներից ու գիտնականներից բաղկացած կոմիտեն ստեղծել է կազմակերպության կանոնադրությունը, որը 1831 թվականին ընդունվել է կայսեր Ֆրանց I-ի կողմից։ Ակադեմիայի առաջին նախագահն է եղել Իոժեֆ Տելեկին։
Անդամակցություն
1970 թվականին ակադեմիայի կազմում ընդգրկված են եղել 188 իսկական և թղթակից անդամներ, 68 արտասահմանյան անդամներ, այդ թվում 20 խորհրդային գիտնականներ։ 2006 թվականից ակադեմիայի անդամները բաժանվում են 4 խմբի՝ Մինչև 70 տարեկան իսկական և թղթակից անդամների քանակը չի կարող անցել 200-ը։ Ակադեմիայի անդամներն ընտրվում են ցմահ, ընտրելու իրավունք ունեն ակադեմիկոսներն ու թղթակից անդամները։ Ակադեմիկոսներն ու թղթակից անդամները ստանում են կառավարական կրթաթոշակ։
Բաժիններ
Ակադեմիան ունի տասնմեկ հիմնական բաժիններ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Գիտությունների ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ալ-Թելլի գավառ
Ալ-Թելլի գավառ, (منطقة التل), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ռիֆ Դիմաշկի մարզի 10 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Թելլ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 115,937 բնակչություն ։ Տարածք կազմում է 559.06 քառ. կմ։
Ալ-Թելլի գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Թելլի գավառ
Իռենա Լյասկովսկա
Իռենա Լյասկովսկա (Irena Laskowska, ), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության լեհ դերասանուհի։
Կենսագրություն
Իռենա Լյասկովսկան ծնվել է 1925 թվականի մարտի 15-ին Լեհաստանի Կրակով քաղաքում։ Թատրոնում իր դեբյուտը նշել է 1945 թվականին։ Դերասանական կրթություն ստացել է Վարշավայի Պետական բարձրագույն թատերական դպրոցում, որն էլ ավերտել է 1947 թվականին։ Եղել է Լոձի և Վարշավայի թատրոնների դերասանուհի։ «Թատերական հեռուստատեսության» մեջ սկսել է ներկայանալ 1961 թվականից մինչև 1997 թվականը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ
Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Վրոցլավ)
Հայոց ցեղասպանության խաչքար, խաչքար Լեհաստանի Վրոցլավ քաղաքի Դոմինիկյան եկեղեցու տարածքում։
Պատմություն
Խաչքարը նվիրված է հայ և լեհ ժողովուրդների դարավոր բարեկամությանը և Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Տեղադրվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Աշխարհի հայ նկարիչների միության և «ԱրմենՏել» ընկերության աջակցությամբ ։
Խաչքարի բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Լեհաստանի խորհրդարանի նախագահը, մշակույթի նախարարը, պետական և հոգևոր գործիչներ, Աշխարհի հայ նկարիչների համանախագահները և «ԱրմենՏել» ընկերության գլխավոր տնօրենը։
Տվյալներ
Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է 4.5 և 3.5 մետր բարձրությամբ բնական կարմիր տուֆից պատրաստած խաչքար։
Անա Միլան
Անա Բելեն Գարսիա Միլան (Ana Belén García Milán, ), իսպանացի դերասանուհի, հաղորդավար, մոդել, լրագրող և գրող։ Ճանաչում է ձեռք բերել «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում կատարած Օլիմպիայի դերի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Անա Միլանը եղել է ընտանիքի երեք երեխաներից ամենակրտսերը։ Սկզբում զբաղվել է մոդելի մասնագիտությամբ, իսկ քոլեջն ավարտելուց հետո՝ լրագրությամբ, սակայն ի վերջո դարձել է դերասանուհի։ Մադրիդ տեղափոխվելուց հետո գրեթե անմիջապես ստանում է աշխատանք Antena 3 հեռուստաալիքում, միաժամանակ շարունակելով մոդելի աշխատանքը։ Մասնակցում է բազմաթիվ թատերական բեմադրությունների և հեռուստատեսային ծրագրերին։ 2008 թվականին նա հրավիրվել է կատարելու անգլերենի ուսուցչուհի Օլիմպիայի դերը «Ֆիզիկա կամ քիմիա» սերիալում, որտեղ նա նկարահանվել է մինչև նախագծի փակումը 2011 թվականին (յոթերորդ սեզոն)։
2011 թվականին լույս է տեսել Աննա Միլանի «Մեքս Միլանում» գիրքը ։
«Ֆիզիկա կամ քիմիա» սերիալի ավարտվելուց հետո նկարահանվել է Antena 3 ալիքի՝ տասը մասից բաղկացած El tiempo entre costuras սերիալում, որի պրեմիերան կայացել է 2012 թվականի հունվարին. այդ սերիալում նա կատարել է Բերտա Սթերլինգի դերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ Կատեգորիա:Իսպանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Արվեստի ազգային կենտրոն (Օտտավա)
Արվեստի ազգային կենտրոն (Centre national des Arts, ԱԱԿ), կատարողական արվեստի կենտրոն Կանադայի Օնտարիո նահանգի Օտտավա քաղաքում` տեղակայված Էլգին փողոցի և Ռիդո ջրանցքի միջև։ 2006 թվականին կառույցն ընդգրկվել է Կանադայի ազգային պատմական հուշարձանների ցանկում ։
Պատմություն
Երբ 1928 թվականից հետո Ռասել թատրոնը բռնագրավվել և քանդվել է Կոնֆեդերացիայի հրապարակի կառուցման համար տեղ հատկացնելու անհրաժեշտությունից ելնելով, Օտտավայում կատարողական արվեստի ոչ մի խոշոր կենտրոն չի եղել։ Մայրաքաղաք այցելող կատարողներն ու նվագախմբերը օգտագործում էին «Կապիտոլ» կինոթատրոնի բեմը, որը նախատեսված էր վոդևիլների և ֆիլմերի համար։ 1963 թվականին Գ. Համիլթոն Սաուտամն ու Լևի Պետլերը հիմնադրել են «Ազգային մշակույթի մայրաքաղաք ալիանսը»։ Նրանք հաջողությամբ համոզեցին քաղաքային իշխանություններին և կառավարությանը կառուցելու նոր կենտրոն։
2014 թվականի փետրվարին կենտրոնը ներկայացրել է իր նոր լոգոն ու կարգախոսը` «Կանադան մեր բեմն է»։ Նախորդ լոգոն, որն օգտագործվում էր կենտրոնի բացումից ի վեր, պատրաստել էր Էռնեստ Ռոշը ։
Բեմահարթակներ
ԱԱԿ-ն ունի 4 բեմ`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի թատրոններ Կատեգորիա:Կանադայի համերգասրահներ Կատեգորիա:Կանադայի ազգային պատմական հուշարձաններ
Արամ Հայկազ
Արամ Հայկազ (Չեքենյան Արամ Արսենի, ), ամերիկահայ արձակագիր։
Վաղ տարիներ
Արամ Չեքենյանը ծնվել է Շապին-Գարահիսարում, որը լեռան ստորոտի մոտ տեղակայված քաղաք է այժմյան Թուրքիայի հյուսիսարևելյան մասում։ Հայրը՝ Արսեն Չեքենյանն է, մայրը՝ Յուղաբերը. հինգ եղբայրներից կրտսերն է։ Հայկազ գրական անունը իրենից երկու տարով մեծ եղբոր անունն է։ Սովորել է ծննդավայրի Ազգային վարժարանում։ 1915 թ. Թուրքիայի իշխանության կողմից իրականացվում էր հայերի զանգվածային ոչնչացում։ Ամռանը, երբ թուրքական զորքն արդեն քաղաքի մոտ էր, 5000 հայ բնակիչներ այրեցին իրենց տներն ու դաշտերը և բարձրացան լեռը, որի գագաթին հռոմեական հին բերդի մնացորդն կային։ Սա հայտնի է Շապին Գարահիսարի ապստամբություն անունով։ Իրենց հետ տարան նաև ուտելիք, կենդանիներ և պայքարեցին գրեթե մեկ ամիս, մինչ սովի կմատնվեին։ Լեռը բարձրացած ավելի քան 5000 մարդուց մնացել էր մի խումբ։ Արամ Հայկազի եղբայրները, հայրը և շատ այլ ազգականներ սպանվածներից էին։ Նա և մայրը տեղահանվեցին, աքսորի ուղարկվեցին ու ստիպված էին կտրել-անցնել մինչև սիրիական անապատ ։ Արամ Հայկազը հրաշքով փրկվել է առերես Իսլամ ընդունելով, որպես մուսուլման նա կարողացավ ապրել, մինչ ձեռք կբերեր ազատություն ։ Այդ ժամանակի մասին նրա հուշագրության մեջ՝ «Չորս տարի Քիւրտիստանի լեռներուն մէջ» պատմում է որպես հովիվ և ծառա իր կյանքը, թե ինչպես է պատանուց մեծացել երիտասարդի քուրդ ցեղակիցների և տոհմապետերի մոտ, երբ Թուրքիան դեռևս Օսմանյան կայսրություն էր։
Ամերիկա
1919 թվականի մայիսին Արամը փախչում և հանգրվանում է Կ.Պոլիս, որտեղ միանում է հորաքրոջը, որոշ ժամանակ մնում է ամերիկյան միսիոներական որբանոցում, նաև հաճախում Կեդրոնական վարժարան, որտեղ սովորում է մեկ տարի ու կես՝ աշակերտելով նաև Հակոբ Օշականին։ Երկու տարի անց՝ 1921 թ. նա նավարկության է մեկնում դեպի ԱՄՆ, որտեղ ապա աշխատում է փորագրանկարողի օգնական նյույորքյան Daily Mirror շաբաթաթերթում, իսկ գիշերները սովորում է անգլերեն՝ կարդալով համաշխարհային և ամերիկյան դասականներին՝ Կիպլինգից մինչև Բալզակ և Պո։ 1922 թ. նա սկսում է գրել հայկական հրատարակությունների համար՝ գրական անուն վերցնելով, քանի որ վախենում էր մերժման «խարանից» և 22 տարեկանում Արամ Չեքենյանը դառնում է Արամ Հայկազ։
Գրական գործունեություն
Մահանալով 85 տարեկանում՝ Արամ Հայկազը հրատարակել էր 10 գիրք, որոնց կարդում էին տարբեր երկրներում բնակվող բազում հայեր։ Բացառությամբ վաղ տարիների ինքնակենսագրական գործերի՝ նրա աշխատությունների մեծ մասը եղել են հումորային պատմվածքներ և Ամերիկայի ժամանակակից կյանքի համառոտ պատումներ։ Նրա գործերը խիստ անձնական էին և նա առերևույթ աննշան իրադարձությունների մասին գրում էր բնական, խոսակցական ոճով՝ ի՞նչ կար սենդվիչի մեջ, գնալ սխալ հուղարկավորության, մնալ հիվանդանոցում, իր որդու ավարտելը ։ Նա մանրամասն չի պատմում անցյալի ցավի մասին , այլ այսպես կոչված «կարոտի գրականության» ներկայացուցիչ էր։ Ժամանակի ամենահայտնի հայ գրողներից է եղել և ստացել մի շարք գրական մրցանակներ ։ 1971 թվականին այցելել է Հայաստան, 1972 թվականին նրա 50-ամյա հոբելյանը նշվել է մի շարք միջոցառումներով ԱՄՆ-ի, Կանադայի և Լիբանանի քաղաքներում  ։
Ամուսնացել է Փարիզում երիտասարդ հայուհու հետ, ում հանդիպել էր Ստամբուլի դպրոցում։ Բնակվել է Նյու Յորքի Քվինս շրջանի Ռիգո Փարք թաղամասում, ունեցել է 2 զավակ՝ մեկ տղա և մեկ աղջիկ։ Մահացել է Նյու Յորքում թոքաբորբի բարդացումից 85 տարեկան հասակում ։
Մատենագիտություն
«Արծվաբույնի անկումը» (The Fall of the Aerie) անգլերեն հատորը, որը պատմում էր Շապին Գարահիսարի հերոսամարտի մասին, վերահրատարկվել է 2010 թ. ծննդյան 110-րդ տարեդարձի առթիվ հայկական կրթական և մշակութային միություն «Համազգայինի» կողմից ։ 2009 թվականին Երևանում տպագրվել են Մարգարիտ Խաչատրյանի կազմած Արամ Հայկազի նամակների ընտրանին, 2010 թվականին՝ «Մոռացված էջեր. 1924-1950» (հատոր Ա), 2012 թվականին՝ «Մոռացված էջեր. 1951-1960» (հատոր Բ), 2013 թվականին՝ «Մոռացված էջեր. 1961-1966» (հատոր Գ), 2012 թվականին՝ «Պատմուածքներ» ժողովածուները։
Բացի առաջին գիրքը՝ Արամ Հայկազը բոլոր գործերը գրել է հայերեն և հրատարակել Հայաստանում։ Նա շատ չի խոսել իր գրելու մասին, բայց ասել է. «Կրնամ ըսել, թէ գրա­կա­նու­թիւնը օգ­տա­գոր­ծե­լով եր­բեք քա­րոզ­չու­թիւն չեմ ըրած։ Մար­դու բան սոր­վեց­նե­լու մտա­հո­գու­թիւն եւ յա­ւակ­նու­թիւն չեմ ու­նե­ցած, բայց Հայ ըլ­լա­լուս հպարտութիւնը միշտ ներ­կայ է ամէն մէկ տո­ղիս մէջ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ականատեսներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ արձակագիրներ‎ Կատեգորիա:Թուրքահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:ԱՄՆ-ում օսմանյան ներգաղթյալներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ
Յորքշիրյան տերիեր
Յորքշիրյան տերիեր կամ յորք (yorkshire terrier), դեկորատիվ շան տեսակ, բուծվել է Անգլիայի Յորքշիրի կոմսությունում 19-րդ դարի վերջին, մանչեսթերյան տերիերի, սկայտերիեր, մալտեզիա և մի շարք այլ ցեղատեսակների խառնուրդ է։
Ներկայումս յորքշիրյան տերիերն ամենատարածված սենյակային-դեկորատիվ շների ցեղատեսակներից մեկն է։
Տեսակի պատմությունը
Յորքշիրյան տերիերի հայրենիքն Անգլիայի հյուսիսում գտնվող Յորքշիրի և Լանկաշիրի կոմսություններն են։ Նրա հնարավոր նախնին կարելի է անվանել ուոթերսայդի տերիերին։ Այս ցեղատեսակը Յորկշիրում տարածվել է 18-19-րդ դարերում և նկարագրվել որպես. «փոքրիկ մոխրակապտավուն շուն՝ կիսաերկար մազերով»։ Այս շներին պահում էին գյուղացիները, քանի որ նրանց արգելվում էր ունենալ մեծ որսաշներ, որպեսզի դրանք չվնասվեն ազնվականներին պատկանող հողը։ Փոքր շները պաշտպանում էին տները կրծողներից և ուղեկցում էին իրենց տերերին գետերի և ջրանցքների երկայնքով առևտրային ուղևորությունների ընթացքում (այստեղից ծագել է անունը)։
Որոշ մասնագետներ նախնիների թվում նշում են յորք և մալտեզյան բոլոնաշուն ցեղատեսակներին՝ չնայած նրանք զգալիորեն տարբերվում են իրարից. մալտեզիաները սպիտակ են և ունեն կախված ականջներ։ Ենթադրվում է, որ յորքշիրյան և բոլոնյան ցեղատեսակները խաչասերել են, որպեսզի բարելավեն բրդամազի որակը։ Հօգուտ այս տեսության խոսում է այն բանը, որ սպիտակ յորքշիրներն ունեն ավելի լավ բրդամազ։
Մանչեստրում ևս կա նմանատիպ տերիեր՝ մանչեսթրյան տերիեր։ Բուծողները կարողացել են ստանալ դրա՝ փափուկ, երկար և մետաքսյա մազերով տարատեսակը։ Այս բոլոր ցեղերը դարձել են յորքշիրյան տերիերի նախնիները։
Նոր ցեղատեսակի բուծմամբ զբաղվել են նոր գործարաններում աշխատող ջուլհակները։ Նրանց հաջողվել է ստանալ կապույտ-պողպատագույն, երկար մետաքսյա բրդամազով, մաքուր ոսկե դարչնագույն բծերով (խալով) շուն։ Այդ ժամանակաշրջանի յորքերն ունեցել են ավելի երկար մարմին և ավելի մեծ չափ, քան ժամանակակիցները, 6-7 կգ զանգվածը նրանց համար սովորական էր։ «Յորքշիրյան կապույտ և մուգ մետաքսե բրդամազով տերիեր» կոչվող նոր ցեղատեսակն արագորեն ձեռք է բերել ժողովրդականություն՝ փոխարինելով անգլիական փոքր տերերի այլ տեսակների։
1886 թվականին ցեղատեսակն ընդունվեց Կենել ակումբի կողմից և գրանցվել ազնվացեղ կենդանիների գրքում։ 1898 թվականին կազմակերպվել է յորքշիրյան տերիերների առաջին ակումբը ։
Հադերսֆիլդ Բեն
Ցեղատեսակի առաջին ներկայացուցիչներից մեկը եղել է Հադերսֆիլդ Բենը։ Նա ծնվել է 1865 թվականին Հադերսֆիլդում՝ Ու. Իսթվուդի մոտ և վաճառվել Բրեդֆորդից տիկին Մ. Ա. Ֆոսթերին։ Բենը երկու սերունդների հիբրիդացման արդյունք էր։ 6 տարեկանում Բենը մահացել է կառքի տակ ընկնելուց։ Կարճ կյանքի ընթացքում տարբեր ցուցահանդեսների և մրցույթների ժամանակ նրան հաջողվել է նվաճել 74 մրցանակ։ Բենը թողել է բազմաթիվ սերունդներ և մինչ հիմա կոչվում է «ցեղի հայր» (father of the breed) :
20-րդ դար
20-րդ դարի առաջին կեսին յորքշիրյան տերիերի պատմությունը քիչ է, 1946 թվականից ի վեր կան բուծողների և ցուցահանդեսների մասին հազվադեպ զեկույցները։ Միջին հաշվով տարեկան 250 շուն է գրանցվել Քենլ ակումբի տոհմային գիրքում, իսկ պատերազմի ժամանակ՝ 150-200: 1947 թվականին Մեծ Բրիտանիայում կայացել է հետպատերազմյան առաջին ցուցահանդեսը։ Այդ տարվա համար 953 յորք է գրանցվել ազնվացեղ կենդանիների գրքում, 1949 թվականին՝ ավելի քան 1000, 1960 թվականին՝ ավելի քան 4000 ։
ԱՄՆ-ում, որտեղ յորքերը եղել են դեռևս 1872 թվականին և 1878 թվականին ընդգրկվել են ամերիկյան Քենլ ակումբի ազնվացեղ կենդանիների գրքում, նրանց հանդեպ հետաքրքրությունը մարել է 1940-ական թվականներին ։ Ցեղատեսակի նկատմամբ հետաքրքրության վերածնունդը կապված է եղել Սմոքի անունով մի շան հետ, որը «կռվել» էր Երկրորդ աշխարհամարտում ։ Յորքի ժողովրդականությունն աճել է. AKC-ի վարկանիշային ցանկում նրանք 1998 թվականին գրավել են 9-րդ տեղը, 2003 թվականին՝ 6-րդ, իսկ 2006, 2007 և 2008 թվականներին` 2-րդ տեղը՝ զիջելով միայն լաբրադոր ռետրիվերին ։
Յորքերը Ռուսաստանում
Առաջին յորքը հայտնվել է Ռուսաստանում 1971 թվականին։ Այն նվիրել են բալետի պարուհի Օլգա Լեպեշինսկայային։ Առանձին նմուշներ հայտնվել են նաև խոշոր քաղաքներում։ 1991 թվականին Ռուսաստանում ստեղծվել է առաջին բուծարանը, որտեղ շներ են բերվել Իսպանիայից և Անգլիայից, ավելի ուշ՝ Ֆրանսիայից ։ Այժմ ցեղատեսակի ազգային ակումբում կան ավելի քան 75 բուծարաներ, 60-ից ավելին՝ Մոսկվայում և Մոսկվայի մարզում ։
Արտաքին տեսք
Յորքշիրյան տերիերը շան ամենափոքր տեսակներից է։ Համաձայն FCL և AKC սատանդարտների՝ յորքի քաշը չպետք է գերազանցի 3,2 կգ, նվազագույն քաշը կամ հասակը չի սահմանափակվում ստանդարտով. Общий вид так описан в стандарте: длинношёрстная собака, шерсть спадает абсолютно прямо и равномерно по бокам, пробор проходит от мочки носа до кончика хвоста. Очень компактная и изящная, осанка подчёркнуто горделивая и важная. Общее впечатление сильного с хорошими пропорциями корпуса животного : Ընդհանուր տեսքը այսպես նկարագրված է ստանդարտում. երկար բրդամազով շուն, բրդամազը կողքերից իջնում է բացարձակապես ուղիղ և հավսարաչափ, բաժուկն անցնում է քթաբլթակից մինչև պոչի ծայրը։ Շատ հավաք է և նրբագեղ, ընդգծված հպարտ և վեհ կեցվածք ունի։ Ընդհանուր տպավորություններով՝ ուժեղ և լավ համամասնություններով կենդանու մարմին է։
Բրդամազային ծածկույթ
Յորքշիրյան տերիեր, երկարամազ ցեղատեսակ է և չունի բրդատակի աղվամազ։ Դա նշանակում է, որ նրա բրդամազը գրեթե չի թափվում։ Նրանց մորթին նման է մարդու մազերին, քանի որ այն անընդհատ աճում է և հազվադեպ է թափվում (միայն սանրվելու կամ վնասվելու դեպքում) ։
Իր բրդի կառուցվածքի շնորհիվ Յորքերը հազվադեպ են մարդկանց մոտ ալերգիա առաջացնում։ Միևնույն ժամանակ, ալերգենները կարող են լինել թեփը, մազերի բեկորները, թուքը, շան հոտը ։
Ստանդարտ
Ստանդարտն այսպես է նկարագրում յորքի մորթին. իրանի վրա միջին երկարությամբ, ամբողջովին ուղիղ (ոչ ալիքաձև), փայլուն, բարակ մետաքսյա կառուցվածքով, ոչ փափկամազ։ Գլխի վրայի մորթին երկար է, կախված հյութալի ոսկե կարմրաշագանակագույն, գույնն ավելի ինտեսիվ է գլխի կողքերին, ականջների հիմքի և դնչի վրա, որտեղ մորթին ամենաերկարն է։ Գլխի կարմրաշագանակագույն երանգը չպիտի որ տարածվի պարանոցի վրա, չպետք է ունենա մոխրագույն կամ սև մազերի խառնուրդ։
Մուգ կապտավուն պողպատե գունավորումը (ոչ արծաթափայլ-կապույտ) տարածվում է ծոծրակային հատվածից մինչև պոչի հիմք։ Չի թույլատրվում դեղնաշագանակագույն, բրոնզե կամ մուգ մազերի խառնուրդ։ Կրծքավանադակի մորթին ունի ինտենսիվ վառ կարամրաշագանակագույն գույն։ Բոլոր կարմարաշագանակագույն մազերն արմատների մասում ավելի մուգ են, քան մեջտեղում, իսկ ծայրերն ավելի բաց են։
Վերջույթները լավ ծածկված են ոսկե կարմրաշագանակագույն բրդամազով։ Միևնույն ժամանակ, մազերի ծայրերն ավելի բաց են, քան արմատները։ Կարմրաշագանակագույն երնագը չպետք է արմունկներից և ծնկներից բարձր լինի։ Ականջները ծածկված են կարմրաշագանակագույն կարճ բրդամազով ։
Պոչն առատորեն ծածկված է կապույտ բրդամազով, ավելի մուգ երանգով, քան մարմնի, հատկապես պոչի վերջնամասում։
Տարատեսակներ
Շատ յորքերի բրդի գույնը չի համապատասխանում ընդունված ստանդարտին. բրդի դեղնաշագանակագույն գույնը կարող է տարբեր լինել թեթևագույնից մինչև մուգ շագանակագույն, իսկ մարմնի հիմնական մասի բուրդ կարող է լինել սև կամ արծաթափայլ մոխրագույն ։
Բրդամազի երկարություն
Գործնականում ստանդարտին համապատասխան բրդամազի միջին երկարությունը ցույց է տալիս, որ ցուցահանդեսային շների բրդամազը հասնում է հատակին ։ Որպեսզի այդքան երկար մազերը չխճճվեն և չթափվեն, դրանք փաթաթում են խոպոպաթղթերով, և հանում են միայն լվանալու և ցուցահանդեսների ժամանակ։ Ցուցահանդեսի ժամանակ գլխի բրդամազը հավաքում են հատուկ հանգույցով (top knot՝ հանգույց գագաթին) ։
Շներին, որոնք արդեն ավարտել են իրենց ցուցահանդեսային գործունեությումը կամ ընդհանրապես չեն մասնակցում ցուցահանդեսնեսների, սովորաբար կտրում են մազերը քիչ կամ շատ կարճ։ Ընդ որում, գլխի բրդամազը կարող են կարճ կտրել՝ մազափունջ ձևավորելով, կարող են կտրել նաև ավելի երկար, այդ դեպքում այն հավաքվում է «պոչիկով»։
Գլուխ
Գանգը բավականաչափ փոքր է, հարթ, ոչ ուռուցիկ և ոչ կլոր։ Քթաբլթակը սև է։ Դունչը կարճ է։ Ունեն հարթ, կանոնավոր մկրատաձև ատամնաշար, վերին կտրիչները սերտորեն տեղադրված են ստորինի դիմաց։ Ատամները ծնոտի վերևում ուղղահայաց են, ծնոտները՝ հավասար։ Աչքեր միջին չափի մուգ, փայլուն, զգոն, խելացի արտահայտությամբ, ուռուցիկ չեն։ Կոպերը մուգ են։ Ականջները փոքր են, v-աձև, ուղղաձիգ, իրարից ոչ շատ հեռու, ծածկված են շատ հարուստ կարմրավուն-շագանակագույն գույնի կարճ մազերով։ Ունի լավ երկար պարանոց ։
Դնչի երկարությունը (քթի և դիմային հատվածի միջև եղած հեռավորությունը) գլխի երկարության մեկ երրորդն է։ Ականջները բավականին բարձր են գլխի վրա, ճակատի մակարդակի և ոչ շատ կողային, չեն ստեղծում ցցվածության զգացողություն ։
Մանկական դեմք
Կարճ դնչով և մեծ աչքերով շների տեսակը նույնպես տարածված է։ Այս տեսակը կոչվում է «մանկական դեմք» (baby-face՝ «երեխայի դեմք»), քանի որ այն դեմքին տալիս է հուզիչ, մանկական արտահայտություն։ Գլխի այս կառուցվածքով շունը չի համապատասխանում ստանդարտին` գանգը կլոր է, դունչը կարճ է, ականջները՝ ցածր, աչքերը՝ մեծ, ուռուցիկ, զարմացած արտահայտությամբ։ Ցուցահանդեսների մասնագետները գերադասում են դասական դնչով շներին, որոնք համապատասխանում են ստանդարտին, բայց «մանկական դեմքը» շատ գրավիչ է թվում սեփականատերերի տեսանկյունից։
Այս տիպի շները կարող են տառապել քրոնիկ շաղկապենաբորբից` փարթամ մազերով աչքերի խնձորակը գրգռելու, ինչպես նաև արցունքահոսության խողովակների նեղացման պատճառով։ Չափազանց կարճ դունչը պատճառ է դառնում, որ շունը խաղալիս կամ վազելիս հնչյուններ է արձակի, ինչպես նաև խռռացնի քնած ժամանակ ։
Մարմին և վերջույթներ
Մարմինը հավաք է։ Մեջքն ուղիղ է։ Գոտկատեղը շատ ամուր է։ Կրծքավանդակը չափավոր ուռուցիկ, ցցված կողսսկրերով է ։
Առջևի վերջույթներն ուղիղ են, լավ ծածկված ոսկե կարմրաշագանակագույն բրդամազով։ Ընդ որում մազերը վերջում ավելի բաց են, քան արմատներում։ Կարմրաշագանակագույն չպետք է լինի արմունկներից բարձր լինի։ Ուսերը լավ տարածված են։ Հետևի վերջույթները հետևից դիտելիս ամբողջովին ուղիղ են, ծնկների հոդերի անկյունները չափավոր արտահայտված են։ Լավ ծածկված է գունեղ ոսկե կարմրաշագանակագույն մազերով, իսկ մազերի ծայրերը ավելի բաց են, քան արմատները։ Կարմրաշագանակագույնը չպետք է լինի ծնկներից վեր։ Թաթերը կլոր են, ճանկերը` սև ։
Չափ
Կինոլոգիական միջազգային ֆեդերացիայի և Շնաբուծության ամերիկյան ակումբի սահմանած ստանդարտների համապատասխան՝ յորքի առավելագույն քաշը 3,1 կգ է, նվազագույն քաշը՝ 2,3 կգ, յորքի հասակը չի սահմանափակվում ստանդարտով ։ Ստանդարտները նաև չեն նախատեսում յորքերիտեսակների բաժանումն ըստ չափերի (ի տարբերություն, օրինակ, տակսայի կամ պուդելների)։
Չափազանց փոքր շները, հատկապես էգերը, հարմար չեն բուծման համար, շատ հիվանդոտ են և ունեն կյանքի կարճ տևողություն։ Նման մանր շների բուծումը պայմանավորված է այն սեփականատերերի պահանջով, որոնք ցանկանում են անսովոր ընտանի կենդանի ձեռք բերել։ Այդ նպատակով հաճախ սովորական չափերի էգերին խաչասերում են արական սեռի մանր ներկայացուցիչների հետ։ Հայտնի են նաև դեպքեր, երբ ձագերին հատուկ թերակերում են` նրանց աճը խոչընդոտելու համար։ Արդյունքում կարելի է ձեռք բերել թույլ առողոջություն և հոգեբանություն ունեցող շուն։ Միևնույն ժամանակ, փոքրիկ շները կարող են ծնվել սովորական չափի ծնողներից ։
Երբևէ գրանցված ամենափոքր յորքը համարվում է Սիլվիան Անգլիայի Բլաքբըրն քաղաքից։ Նա մահացել է 1945 թվականին՝ 2 տարեկան հասակում, հետնաբաշից նրա հասակը կազմել է 6.3 սանտիմետր, երկարությունը քթի ծայրից մինչև պոչի հիմքը 9,5 սանտիմետր, քաշը՝ 113 գրամ ։ Գինեսի ռեկորդների գրքում 1995 թվականից 2002 թվականներին որպես ամենափորք շուն գրանցված է եղել յորքշիրյան տերիեր Բիգ Բոսը, որը պատկանել է Թաիլանդից Չայ Խանչանակին։ Մեկ տարեկանում նա ունեցել է 11,9 սանտիմետր հասակ և 481 գրամ քաշ ։
Բնավորություն
Չնայած փոքրությանը՝ յորքշիրյան տերիերները պահպանում են մեծ չափերի տերիերներին բնորոշ հատկանիշները՝ համարձակություն, հետաքրքրասիրություն, անխոնջություն։ Նա բարյացակամ է մարդկանց կամ այլ շների հանդեպ, նվիրված է տիրոջը։
Յորքշիրյան տերիերներն ավելի շատ, քան որևէ այլ ցեղատեսակի շներ, ուշադրության կարիք ունեն ։ Յորքշիրյան տերիերները պատրաստ են ամբողջ օրը անցկացնել տիրոջ կողքին՝ ձեռքերի վրա կամ հետևելով նրան։ Նրանք հաճույքով վազում, ցատկում, խաղում են գնդակով, «որսում» թռչունների, մկների կամ արևաշողեր՝ չմոռանալով հետևել տիրոջ արձագանքին։ Յորքշիրյան տերիերները համառորեն ձգտում են հասնել իրենց նպատակին՝ լինի դա տիրոջ ուշադրությունը, թե սննդի իր մասը։ Յորքերը լավ են զգում տիրոջ տրամադրությունը և հարմարվում դրան  ։
Յորքշիրյան տերիերի որսորդական տարվածությունը երբեմն նրա համար վտանգ է ներկայացնում. քաղաքից դուրս տարածքներում յորքերը բռնում և ուտում են բզեզներ, ինչպես նաև վիրավոր մկներ, եթե նրանց վնասում է գիշատիչ թռչունը։ Ե՛վ մեկը, և՛ մյուսը, իհարկե, մահացու թունավոր չէ, բայց կարող է առաջացնել ստամոքսի խանգարում։
Պահում և խնամք
Շնորհիվ փոքր չափերի յորքերին հեշտ է պահել քաղաքում, նույնիսկ փոքր բնակարանում։ Յորքին կարելի է սովորեցնել «կատվային» արկղիկի կամ հատուկ տակաշորի որպես զուգարան, որը վերացնում է պարտադիր զբոսանքի խնդիրը։ Միաժամանակ զբոսանքները յորքին մեծ հաճույք են պատճառում, ինչպես ցանկացած շարժողական ակտիվություն։ Ձմռանը նրան հագցնում են, որպեսզի բրդի մեջ ձյուն չլցվի, և շունը չսառչի։ Յորքերին ցանկացած ուղևորության ժամանակ կարելի է վերցնել տեղափոխիչ պայուսակի մեջ ։
Բայց պետք է հիշել, որ այս չափի շունը բավականին նուրբ է և կարող է վնասվել, օրինակ՝ նորեկ։ Քոթոթների հետ պետք է վարվել առանձնահատուկ զգույշ, յորքի ձագը հարմար չէ փոքր երեխաներ ունեցող ընտանիքների համար, քանի որ երեխան կարող է գցել նրան կամ չափազանց ուժեղ սեղմել ։
Ամենամեծ դժվարությունը մազերի խնամքն է, եթե այն երկար է։ Սովորաբար երկար բրդամազ ունենում են այն շները, որոնք մասնակցում են ցուցահանդեսների։ Երկար մազերը պետք է պարբերաբար լվանալ շամպունով և բալզամով, ինչպես նաև քսել մազերի համար նախատեսված յուղ։ Բրդամազի խճճվելուց խուսափելու համար դրանք փաթաթում են խոպոպաթղթերով։ Որպեսզի խոպոպաթղթերը չշարժվեն, դրանց վրայից շանը հագցնում են կոմբինեզոն։ Շների ետևի թաթերին հագցնում են գուլպաներ, որպեսզի չկարողանան հանել խոպոպաթղթերը ։
Եթե շունը չի մասնակցում ցուցահանդեսների, սովորաբար բրդամազերը բավականին կարճ են կտրում։ Կան սանրվածքների տարբեր մոդելներ, որոնք կարելի է անել տան պայմաններում կամ դիմել մասնագետի։ Հիգիենայի նպատակով պոչի և որովայնի ստորին մասի բրդամազն ամբողջությամբ կտրում են։ Որոշ տեղերում բրդամազը կարելի է քիչ թե շատ երկար թողնել։ Սանրվածքը պետք է կրկնել յուրաքանչյուր 2-3 ամիսը մեկ ։
Յորքի աչքերի ճպուռները հեռացնելու համար դրանց պետք է ամեն օր քսել ջրով խոնավեցված բամբակյա վիրախծուծ, քանի որ ճպուռները փոշու հետ խառնվելու դեպքում կարող է առաջացնել շաղկապենու բորբոքում։ Միևնույն ժամանակ, պետք է նաև սանրել դեմքի մազերը, որպեսզի այն չմտնեն աչքերի մեջ։ Անհրաժեշտ է նաև մաքրել ականջները, մաքրումը հեշտացնելու համար ականջի լսողական մկաններում գտնվող մազերը հաճախ հեռացվում են։ Ականջի վերին հատվածի մազերի մեկ երրորդը կարճ կտրում են մկրատով կամ ածելիով ։
Քարերը հեռացնելու համար պետք է մաքրել ատամները։ Կարելի է մաքրել ատամները հատուկ խոզանակով, շանը տալ ծամելու «ոսկորներ», նկատելի ատամների ձևավորման ընթացքում անասնաբույժները խորհուրդ է տալիս մաքրել շան ատամնաքարերը։ Ատամնաքարը չմաքրելը հանգեցնում է պարօդոնտոզի, որն իր հերթին կարող է հանգեցնել ատամների վաղ կորստին, ատամները կարող են ընկնել արդեն 2 տարեկանում։ Եթե շան ճանկերը չեն կեղտոտվում զբոսանքի ժամանակ (եթե շունը քիչ է քայլում կամ ընդհանրապես չի զբոսնում), ապա դրանք պետք է կտրվեն  ։
Առողջություն
Յորքերը բավականին լավ առողջություն ունեն։ Կյանքի միջին տևողությունը 12-15 տարի է ։ Որոշ առանձնյակներ ապրում են ավելի քան 20 տարի ։
Որոշ հիվանդություններ ավելի տարածված են յորքերի շրջանում, քան մյուս ցեղատեսակների, պատճառը նրանց փոքր չափն է։
Համլետ Թամազյան
Համլետ Սերգեյի Թամազյան, հայ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2002)։ Վրաստանի բժշկական ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Միջազգային ակադեմիական ընկերության ակադեմիկոս (1998)։
Կենսագրություն
Համլետ Թամազյանը ծնվել է Թումանյանի շրջանի Ուզունլար (այժմ` Օձուն) գյուղում։ Ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի անվան թիվ 41 հիմնական դպրոցը, 1966-1972 թվականներին սովորել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։ 1971—1972 թվականներին եղել է Երևանի № 2 բուժմիավորման բուժակ, 1972-1973 թվականներին` Ալավերդիի Կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցի վիրաբույժ։ 1973-1978 թվականներին գլխավորել է Ախթալայի շրջանային հիվանդանոցի վիրաբուժության բաժանմունքը` միաժամանակ 1977 թվականից` վիրաբուժության գծով շրջանի գլխավոր մասնագետ։ 1978 թվականի հոկտեմբերին ՀԽՍՀ ԱՆ ուղեգրով Թամազյանը մեկնել է Ալժիրի Ժողովրդական Դեմոկրատական հանրապետություն։ 1978-1980 թվականներին եղել է Ալժիրի Սուկ-Ախրասի քաղաքի հիվանդանոցի գլխավոր վիրաբույժ։ 1983 թվականին ակադեմիկոս Ա.Լ. Միքայելյանի հրավերով տեղափոխվել է աշխատելու ԽՍՀՄ Բժշկական գիտությունների Ակադեմիայի վիրաբուժության Համամիութենական գիտական կենտրոնի (ՎՀԳԿ) Երևանյան մասնաճյուղում, մինչև 1987 թվականը եղել է ԽՍՀՄ ԲԳԱ վիրաբուժության Համամիութենական գիտական կենտրոնի (ՎՀԳԿ) Երևանյան մասնաճյուղի վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ, առաջատար գիտաշխատող, 1991 թվականից՝ «Հովհաննես Թումանյան» Բարեգործական միության համանախագահ, 1991 թվականից՝ «Բանբեր Հայաստանի վիրաբուժության» հանդեսի գլխավոր խմբագիր, 1993-2000 թվականներին՝ Միքայելյանի անվան վիրաբուժական ինստիտուտի տնօրեն, 1994 թվականից` Առողջապահության ազգային ինստիտուտի վիրաբուժական նեղ մասնագիտությունների ամբիոնի վարիչ, նույն թվականից՝ Հայաստանի վիրաբույժների Միության համանախագահ, 1998 թվականից՝ «Մանես» բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիր, 1993 թվականից՝ Ֆրանսիայի Հայ բժիշկների միության անդամ (UMAF), Ռուսաստանի վիրաբույժների միության անդամ, 1994 թվականից՝ բռնցքամարտի Միջազգային ֆեդերացիայի բժշկական հանձնաժողովի անդամ և Հայաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի բժշկական հանձնաժողովի նախագահ, 1996 թվականից՝ Մխիթար Հերացու անվան ԵՊԲՀ վիրաբուժական մասնագիտական Գիտական խորհրդի անդամ, 1996 թվականից՝ Էնդոսկոպիկ վիրաբուժության Հայկական ընկերության իսկական անդամ, 1997 թվականից՝ Վնասվածքաբանության և անհետաձգելի վիրաբուժական բժշկական օգնության Եվրոպական միության անդամ, 1997 թվականից՝ Վրաստանի բժշկական գիտությունների Ակադեմիայի իսկական անդամ, 1997 թվականից՝ «Երկիր Նաիրի» բարեգործական կազմակերպության պատվավոր անդամ, 1998 թվականից՝ ՀՀ ԱՆ վիրաբուժության Արտոնագրային հանձնաժողովի անդամ, 1998 թվականից՝ Հայաստանի փոխպատվաստաբանների (տրանսպլանտոլոգների) Միության նախագահ, 2001 թվականից վերաձևավորված «Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ» ՓԲԸ-ի ղեկավար։ 2003-2007 թվականներին եղել է ՀՀ ազգային ժողովի պատգամավոր, սոցիալական, առողջապահական, բնապահպանական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2007 թվականից՝ Կենսոլորտի (էկոլոգիայի), արվեստի և ճարտարապետության Միջազգային ակադեմիայի UNIECOFOR LLC իսկական անդամ (ակադեմիկոս), 2007 թվականից՝ «Լոռվա ձոր» հասարակական կազմակերպության ղեկավար անդամ ։
Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ
2001 թվականին Թամազյանը դարձել է վերաձևավորված «Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ» ՓԲԸ-ի ղեկավարը և հետագա տարիների ընթացքում իր աշակերտների հետ ակտիվորեն մասնակցել վիրաբուժական միջազգային գիտաժողովների, համագումարների և գիտական համախորհրդակցությունների աշխատանքներին։ Ինստիտուտը նոր կապեր է հաստատել և համագործակցել առաջատար կլինիկաների հետ` ՌԲԳԱ վիրաբուժության ազգային կենտրոնի հետ Մոսկվայում, Բժշկական կենտրոններ «Վեստչեստեր» Նյու Յորքում, «Բոժոն» Փարիզում, «Շարիտե» Բեռլինում, ակադեմիկոս Էրիսթավու անվան կլինիկական և փորձարարական վիրաբուժության ինստիտուտի հետ Թբիլիսիում և այլն։
Այլ
1992 թվականին Թամազյանի նախաձեռնությամբ և մասնակցությամբ Օձունում տեղադրվում է Սուրբ Հովհաննես Օձնեցու արձանը։
Աշխատություններ
Հեղինակ է 231 գիտական աշխատանքների, այդ թվում 12 մենագրությունների։ Նրա ղեկավարությամբ իրականցվել ու պաշտպանվել են 8 դոկտորական և 37 թեկնածուական ատենախոսություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ
Դետլյաժկա
Դետլյաժկա (ռուս.` Детляжка), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում, շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 32 կմ արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից` 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Համաձայն 2010 թվականի հաշվառումների, գյուղն ուներ 517 բնակիչ, որոնցից` 253 տղամարդ և 264 կին ։ Բնակչության մեծամասնությունը հայեր են։ Բնակիչներն հիմնականում զբաղվում են թեյի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ և բանջարաբուծությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի բնակավայրեր
Հապաղման տարր
Հապաղման տարր, իմպուլսային ազդանշանները ժամանակավորապես ուշացնող էլեկտրական սխեմա, որն ունի մեկ մուտք և մեկ կամ մի քանի ելք։ Հապաղման տարրերը լինում են ասինխրոն և սինխրոն։ Ասինխրոն հապաղման տարրերում ելքի ազդանշանը ստացվում է մուտքին ազդանշան հաղորդելուց հապաղման t ժամանակից հետո, որը որոշվում Է սխեմայի պարամետրերով։ Սինխրոն հապաղման տարրերում ելքի ազդանշանը ստացվում Է մուտքին ազդանշան հաղորդելուց հետո՝ սինխրոնացման ազդանշանների պարբերությանը հավասար ժամանակ անց։ Հապաղման տարրերը լինում են պասսիվ (չունեն ուժեղացնելու հատկություն) և ակտիվ (ուժեղացնում են ազդանշանը)։ Հապաղման տարրերն օգտագործվում են ավտոմատիկայում և Էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների զանազան հանգույցներում՝ ազդանշանների տարբեր ժամանակային շեղումներ ստանալու համար։
Կատեգորիա:Էլեկտրականություն Կատեգորիա:Իմպուլսային տեխնիկա
ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականություն Մերձավոր Արևելքում
ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականությունը Մերձավոր Արևելքում, սկզբնավորվել է դեռևս պետության ձևավորման առաջին տարիներին, սակայն ընդարձակվել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո։ Սառը պատերազմի տարիներին ամերիկյան արտաքին քաղաքականությունը փորձում էր կասեցնել ԽՍՀՄ-ի ազդեցության տարածումը` աջակցելով հակախորհրդային ուժերին և հովանավորելով Իսրայելին` խորհրդային աջակցություն ստացող արաբական երկրների դեմ պայքարում։ Մերձավոր Արևելքում ունեցած ազդեցության առումով ԱՄՆ-ը եկավ փոխարինելու Միացյալ Թագավորությանը, որը 1960-1970-ական թվականներին Պարսից ծոցի երկրների անվտանգության երաշխավորն էր համարվում։ ԱՄՆ-ի այս քայլը նպատակ ուներ վերահսկողության տակ վերցնել ծոցի նավթային ռեսուրսները ։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումից հետո ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան քաղաքականությունը ընդունեց հակաահաբեկչական բնույթ։
ԱՄՆ-ը ունի դիվնագիտական հարաբերություններ Մերձավոր Արևելքի բոլոր պետությունների հետ. բացառություն է միայն Իրանը, որտեղ 1979 թվականի Իսլամական հեղափոխությունից հետո իշխանության էր եկել հակաամերիկյան կառավարություն։ ԱՄՆ-ի կառավարության վերջին շրջանի մտահոգությունները Մերձավոր Արևելքում կապված են Արաբ-իսրայելական հակամարտության լուծման և զանգվածային խոցման զենքերի տարածման կանխման հետ ։
Պատմություն
Առաջին Համաշխարհային պատերազմից առաջ ԱՄՆ-ի առնչությունները Մերձավոր Արևելքի հետ շատ սահմանափակ էին, չնայած առևտրային կապեր գոյություն ունեին դեռևս 19-րդ դարի սկզբներից։ Նախագահ Էնդրյու Ջեքսոնը 1833 թվականին պաշտոնական կապեր հաստատեց Օմանի և Մուսկատի սուլթանի հետ։ Սուլթանը ԱՄՆ-ին դիտարկում էր որպես հավասարակշռող ուժ Բրիտանիայի աճող ազդեցությունը կասեցնելու համար։ ԱՄՆ-ի և Պարսկաստանի միջև առևտրային հարաբերությունները սկսվել են 1857 թվականին. սա տեղի ունեցավ այն բանից հետո, երբ Բրիտանիան հրաժարվեց համանման պայմանագիր կնքել Պարսկաստանի հետ 1851 թվականին ։
Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի համեմատությամբ, որոնք հասցրել էին գաղութացնել ողջ Մերձավոր Արևելքը Օսմանյան կայսրության ը պարտության մատնելուց հետո, ԱՄՆ-ը շարունակում էր վայելել ժողովրդականություն Մերձավոր Արևելքում ։ Իրականում «ամերիկացիները համարվում էին լավ մարդիկ` եսասիրությունից և երկերեսանիությունից զուրկ, որոնք հատուկ էին եվրոպացիներին »: Ամերիկյան միսիոներները բերում էին դեղամիջոցներ և ստեղծել էին կրթական հաստատություններ ամբողջ տարածաշրջանում։ Ավելին, նրանք բերել էին նաև նավթի արդյունահանմամբ զբաղվող հմուտ և փորձառու ինժեներներ ։ Սրանք էին ԱՄՆ-ի առնչությունները Մերձավոր Արևելքի հետ մինչև Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմը։ ԱՄՆ-ի և Մերձավոր Արևելքի համագործակցության կարևոր օրինակներ են 1928 թվականին ստորագրված «Կարմիր գծի պայմանագիրը» և 1944 թվականին ստորագրված «Անգլո-ամերիկյան նավթային համաձայանգիրը»։ Երկու պայմանագիրն էլ օրինական կերպով ամրագրում էին ԱՄՆ-ի շահերը Մերձավոր Արևելքի էներգակիր ռեսուրսների արդյունահանման վերահսկողության հարցում ։ «Կարմիր գծի պայմանագիրը» 1920-ական թվականներին կնքված պայմանագրերից մեկն էր, որը նպատակ ուներ սահմանափակել նավթի մատակարարումները և ապահովել ամերիկյան ընկերությունների առաջնայնությունը համաշխարհային շուկայում նավթի գնի վերահսկման հարցում ։ Այս պայամանգիրը ուղղորդող դեր ուենցավ հետագա երկու տասնամյանկենրում նավթի արդյունահանման զարգացման համար։ «Անգլո-ամերիկյան նավթային համաձայանգիրը» հիմնված էր երկու պետությունների միջև ընթացած բանակցությունների վրա, որոնք վերաբերում էին ՄԵրձավոր Արևելքում նավթի վերահսկողությանը։ Ահա ԱՄՆ-ի նախագահ Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի խոսքը ուղղված Բրիտանիայի դեսպանին 1944 թվականին.
1944 թվականի օգոստոսի 8-ին կնքված այս պայմանագիրը ՄԵրձավոր Արևելքի նավթի բաժանումն էր ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի միջև։ Համաձայն քաղաքագետ Ֆրեդ Լոուսոնի` «Անգլո-ամերիկյան նավթային համաձայանգիրը» ձեռքբերում էր ԱՄՆ-ի համար, քանի որ ապահովում էր բոլոր օրինական իրավունքները, որոնք ապահովում էին ստորագրողների միջև հավասար հնարավորություններ նավթային շրջանների վերահսկողության հարցում ։
Մինչև Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտը ԱՄՆ-ը սկսեց Մերձավոր Արևելքը դիտարկել որպես «ռազմավարական տեսանկյունից ամենակարևոր տարածաշրջանը աշխարհում» ։ Նոմ Չոմսկին այն նաև համարում է «համաշխարհային պատմության ամենամեծ նյութական պարգևներից մեկը» ։ Դա էր պատճառը, որ մինչև Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտը ԱՄՆ-ը ուղղակիորեն ընդրգկվեց մերձավորարևելյան տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ։ Այդ ժամանակ տարածաշրջանը գտնվում էր սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական խոշոր փոփոխությունների փուլում, որն էլ հանգեցրեց ճգնաժամի։
Պատմաբան Ջեք Ուաթսոնը բացատրում է, որ «Եվրոպացիները չէին կարող պահել այս տարածքների վերահսկողությունն արաբական ազգայնականության դեմ հանդիման» ։ Ուաթսոնը ապա նշում է, որ «մինչև 1946 թվականի վերջերը Պաղեստինը միակ մանդատային տարածքն էր, բայց այն առաջացրեց մեծ խնդիր» ։ Իրականում այս ազգայանական քաղաքական միտումները միտված էին բախվելու ԱՄՆ-ի մերձավորարևելյան շահերին, որոնք, համաձայն քաղաքագետ Լուիս Ֆոքեթի, վերաբերում էին Խորհրդային Միության` նավթային տարածքներ մուտքին և Պաղեստինում Հրեական պետության ստեղծման նախագծին ։ Արաբիստ դեսպան Ռայմոնդ Հեյրը նկարագրում է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմը որպես «մեծ բաժանում» ԱՄՆ-ի` Մերձավոր Արևելքի հետ ունեցած առնչություններում, քանի որ այս երեք շահերը ավելի ուշ ծառայելու էին որպես հիմք և պատճառ տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի ներխուժումների համար, և որը նաև դարձավ ապագա մի քանի հակամարտությունների պատճառ ԱՄՆ-ի և ՄԵրձավոր Արևելքի միջև ։
Իսրայելի ստեղծում
1947 թվականին ԱՄՆ-ը և Թրումանի վարչակազմը, ներքաղաքական ճնշումների ազդեցության ներքո, առաջ էին մղում Արաբա-իսրայելական հակամարտության լուծման գործընթացը, և 1948 թվականի մայիսին Իսրայել պետությունը դարձավ իրականություն։ Այս գործընթացը տեղի ունեցավ ոչ առանց բախումների և մարդկային կորուստների։ Այնուամենայնիվ, «առաջին պետությունը, որը դիվանագիտական առումով ճանաչեց Իսրայելը, ԱՄՆ-ն էր. ԽՍՀՄ-ը և որոշ Արևմտյան պետություններ հետևեցին այդ օրինակին, բայց ոչ մի արաբական պետություն չճանաչեց Իսրայելը» ։
Սիրիա. 1949 թվական
Սիրիան դարձավ անկախ պետություն 1946 թվականին, բայց 1949 թվականի մայիսի հեղափոխությունը վերջ դրեց երկրում քաղաքացիական իշխանությանը։ Հեղափոխությունը ղեկավարում էր բանակի հրամանատար Զաիմը։ Վերջինս առնվազն վեց անգամ հանդիպել է Կենտրոնական հետախուզական վարչության գործակալների հետ հեղափոխությանը նախորդող մեկ ասմվա ընթացքում։ Զաիմը խնդրել էր ֆինանսական օգնություն և զինուժ, բայց հայտնի չէ` ստացել էր աջակցություն, թե` ոչ։ Սակայն փաստ է, որ իր իշխանության օրոք նա ընդունել է մի շարք որոշումներ, որոնք մեծապես նպաստում էին ԱՄՆ շահերին։ Նա հաստատեց Տրանս-արաբական խողովակաշարի իրականացումը. սա ամերիկացիների կողմից ստեղծված նախագիծ էր Սաուդյան Արաբիայի նավթը Միջերկրական ծովի նավահանգիստներ հասցնելու համար։ Զաիմը նաև բարելավեց հարաբերությունները ԱՄՆ-ի` տարածաշրջանային դաշնակիցների` Թուրքիայի և Իրանի հետ։ Նա 1949 թվականին ստորագրեց զինադադարի պայմանագիր Իսրայելի հետ` պաշտոնապես ավարտելով 1948 թվականի Արաբա-իսրայելական պատերազմը և նաև Հրաժարվեց Հաթայի նահանգի նկատմամբ ունեցած հավակնություններից. այս նահանգը սուր հակամարտության պատճառ էր Սիրիայի և Թուրքիայի միջև։ Սակայն Զաիմի իշխանությունը երկար չտևեց։ Նա իշխանությունից հեռացվեց օգոստոսին` շուրջ չորս ու կես ամիս կառավարելուց հետո   ։
Սուեզի ճգնաժամ
Այսօր համաշխարհային նավթի շուրջ մեկ քառորդը տեղափոխվում է Սուեզի ջրանցքով ։
Չնայած 1954 թվականին ԱՄՆ-ից ստացել էր մեծ ծավալի ռազմական օգնություն, Եգիպտոսի առաջնորդ Ջամալ Աբդլ Նասերը հոգնել էր պետության մեջ ամերկյան ազդեցությունից։ ԱՄՆ-ի ներգրավվածությունը ներպետական քաղաքական հարցերին նա համարում էր գաղութարարություն ։ Իրականում, ինչպես նշում է քաղաքագետ Բլեքմենը. «Նասերը հակասական վերաբերմունք ուներ ԱՄՆ-ի նկատմամբ։ 1952-1954 թվականներին նա ջերմ հարաբերություններ ուներ ամերիկյան պաշտոնյաների հետ և Վաշինգտոնում դիտարկվում էր որպես խոստումնալից և չափավոր արաբ առաջնորդ։ Սակայն 1955 թվականին ԽՍՀՄ-ի հետ կնքած պայմանգրերից հետո Կահիրեի և Վաշինգտոնի միջև հարաբերությունները նշանակելիորեն սառեցին։ Նախագահ Էյզենհաուերի կեցվածքը Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Իսրայելի` 1956 թվականին հոկտեմբերին Եգիպտոսի վրա կատարած հարձակումից հետո րոպեական երախտագիտության զգացում առաջացրեց Նասերի մոտ, սակայն Էյզենհաուերի դոկտրինի հետևողական զարգացումը պարզորեն միտված էր Նասերին զսպելուն ։ Սուեզի ճգնաժամը փաստեց Բրիտանական ազդեցության թուլացման և Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ-ի աստիճանանբար գերիշխող դիրքի ձևավորման մասին» ։ Ըստ էության Էյզենհաուերի դոկտրինի առանցքը ԽՍՀՄ ազդեցության տարածմանը դիմակայելն էր ։
Նույն ժամանակահատվածում, երբ Հորդանանում ազգայնական հակակառավարական ցույցեր սկսվեցին, ԱՄՆ-ը որոշեց ծովային բատալիոն ուղարկել Լիբանան` չբացառելով Հորդանան ներխուժելու հավանականությունը։ Փորձելով պահել ամերիկամետ Հուսեյն թագավորի իշխանությունը` ԿՀՎ-ն գաղտնի կերպով սկսեց միլիոնավոր դոլարների օգնություն ցուցաբերել Հուսեյն թագավորին։ Նույն տարում ԱՄՆ-ը աջակցում էր իր դաշնակիցներին Լիբանանում, Թուրքիայում և Սաուդյան Արաբիայում ։ Սակայն 1958 թվականը բարդ տարի էր ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության համար. 1958 թվականին Սիրիան և Եգիպտոսը ձևավորեցին «Միացյալ արաբական պետություն», Լիբանանում սկսվեցին հակառակավարական և հակաամերիկյան ցույցեր, որոնք հարկադրեցին նախագահ Շամունին օգնություն խնդրել ԱՄՆ-ից ։
Վեցօրյա պատերազմ և Սև սեպտեմբեր
1967 թվականի հունիսին Իսրայելը մղում էր պատերազմ Եգիպտոսի, Հորդանանի և Սիրիայի դեմ Վեցօրյա պատերազմում։ Պատերազմի արդյուքնում Իսրայելը գրավեց Արևմտյան ափը, Գոլանի բարձունքները և Սինայի թերակղզին։ ԱՄՆ-ը աջակցում էր Իսրայելին զինամթերքով, իսկ մինև 1970-ական թվականները նաև ֆինանսապես։ 1970 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Հորդանանի զորքերը ԱՄՆ-ի և Իսրայելի աջակցությամբ հարձակվեցին Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության պարտիզանական ճամբարի վրա։ ԱՄՆ-ը «Անկախություն» ավիակիր նավը և վեց կործանիչներ ուղարկեց Լիբանանի ափերի մոտ և պատրաստեց զորքերը Թուրքիայում հարձակմանն աջակցելու համար։
Աֆղանստան և Պակիստան
Աֆղանստանը և Պակիստանը, թեպետ գտնվում են Հարավային Ասիայում, համարվում են Մեծ Մերձավոր Արևելքի մաս։ ԱՄՆ-ի ներխուժումը Աֆղանստան և Պակիստան տեղի ունեցավ Քարթերի կառավարման ժամանակ` Աֆղասնտանում ԽՍՀՄ ներխուժումից հետո։ ԱՄՆ-ի հարաբերությունները վերոհիշյալ երկու պետությունների հետ սերտորեն կապված է ահաբեկչության դեմ պայքարի հետ։ Վերջին ժամանակներում երկու պետությունների քաղաքական իրադրությունը փակված է գործողությունների մեկ թատերաբեմով, որն ամերիկյան տերմինաբանության մեջ կոչվում է «ԱֆՊակ» ։
Թուրքիայի 2016 թվականի հեղաշրջման փորձ
2016 թվականի հուլիսի 15-ին Թուրքիայում տեղի ունեցավ հեղաշրջման փորձ. այն նախաձեռնված էր Թուրքիայի զինված ուժերի շրջանակներում ընդդեմ պետական ինստիտուտների, որի առանցքը նախագահ Էրդողանի հեռացումն էր իշխանությունից։ Թուրքիայի կառավարությունը մեղադրեց հեղաշրջման կազմակերպիչներին Գյուլենական շարժման հետ ունեցած կապերի համար. վերջինս ներկայացվում է որպես ահաբեկչական կազմակերպություն Ֆեթուլլահ Գյուլենի գլխավորությամբ։ Գյուլենը թուրք գործարար է և հոգևոր գործիչ, ապրում է Փենսիլվանիայում։ Էրդողանը մեղադրում է նրան հեղաշրջման փորձի հետևում կանգնած լինելու համար և մեղադրում է նաև ԱՄՆ-ին նրան ապաստան տալու համար։ Էրդողանը մեղադրում է նաև ԱՄՆ-ի կենտրոնական հրամանատարության ղեկավար գեներալ Ժոզեֆ Վոթելին հեղաշրջման ծրագրողներին աջակցելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելք Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականություն Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:Արտաքին քաղաքականություն
Իցգրունդ
Ֆրոսթի Գրուբ (Itzgrund)՝ կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կոբուրգ (շրջան) կազմի մեջ՝ Վերին Ֆրանկոնիայում։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 2303 մարդ։ Զբաղեցնում է 33,08 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 96274 ։ Հեռախոսային կոդը +09533 teilw. 09573։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ալ-Կուդսայայի գավառ
Ալ-Կուդսայայի գավառ, (منطقة قدسيا) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ռիֆ Դիմաշկի մարզի 10 գավառներից մեկը։
Ալ-Կուդսայայի գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալ-Կուդսայայի գավառ
Ալվարդ Միրզոյան
Ալվարդ Հենրիկի Միրզոյան,, հայ քանոնահարուհի, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1956 թվականի մարտի 9-ին Երևանում։
1971 թվականին ընդունվել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարան։ Որտեղ քանոնահարուհուն նկատել է ժողգործիքների վարիչ Ալեքսանդր Շահբազյանը։ Շահբազյանը մշակեց քանոնի համար նոր ծրագիր ընդգրկելով ռուսական, եվրոպական, հայ դասական կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները, Ալյաբև, Պագանինի, Սարասատե, Սեն-Սանս, Խաչատուրյան, Սաթյան և այլն։ Այս և մի շարք ստեղծագործությունների  առաջին կատարողն էլ Ալվարդ Միրզոյանն էր։ 1973 թվականին Հանրապետական մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի և ոսկե մեդալի։ 1973 թվականին Վորոնեժում կայացած միջազգային մրցույթ-փառատոնում արժանացել է ոսկե մեդալի։ Մասնակցել է նաև Գերմանիայի Վիսբադեն քաղաքում կայացած միջազգային փառատոնին։ 1970 ականներին բազմաթիվ համերգներ ու մենահամերգներ է ունենում Հայաստանում ու նրա սահմաններից դուրս։ համամիութենական ու միջազգային մրցույթ-փառատոնների դափնեկիր Միրզոյանը համերգներով հանդես է եկել Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Հունաստանում, Գերմանիայում, Բելգիայում, Սիրիայում, Իրաքում, Հորդանանում, Կիպրոսում, աֆրիկյան մի շարք երկրներում։ Խորհրդային Միության մի շարք քաղաքներում, Մոսկվայի և Սանկտ-Պետերբուրգի հանրաճանաչ բեմերում։ 1975 թվականին Խաչատուր Ավետիսյանի հրավերով աշխատել է Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի և պարի պետական անսամբլում որպես մենակատար։ 1978 թվականին Խաչատուր Ավետիսյանի գլխավորությամբ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում բացվեց ժողովրդական նվագարանների բաժին, որտեղի առաջին ուսանողներից մեկը եղավ  Ալվարդ Միրզոյանը։ Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո ընդունվել է որպես դասախոս ու մինչ օրս դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 2005 թվականից Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է։
Ալվարդ Միրզոյան կատարել է Խաչատուր Ավետիսյանի գրած նոր ստեղծագործությունների` կոնցերտների, սոնատների, տաղերի, բազմաթիվ պիեսների առաջնանվագը։ Հետևելով քանոնի ծաղկուն շրջանին, մի շարք կոմպոզիտորներ գրեցին նոր ստեղծագործություններ նվիրված քանոնահարուհուն, Երվանդ Երկանյան, Ծովակ Համբարձումյան, Գեղունի Չթչյան, Գևորգ Մանասյան, Ռոբերտ Աթայան և այլք։ Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո սովորել է ասպիրանտուրայում։ Մշակույթի նախարարության հատուկ հրամանով ասպիրանտուրայի տեղ է իջեցվել ու նա եղել է առաջին ասպիրանտը։ Նրա սան է եղել Ծովինար Հովհաննիսյանը ։ Նրանով են ոգեշնչվել ապագա քանոնահարուհիներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանոնահարներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Աստղիկ Քամալյան
Աստղիկ Արշակի Քամալյան, հայ երգչուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978):
Կենսագրություն
Աստղիկ Քամալյանը ծնվել է 1926 թվականին` Երևանում։ 1944-1979 թվականներին եղել է Հայկական ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի մենակատար, 1963-1968 թվականներին, միաժամանակ` Երևանի պիոներների պալատի երգի-պարի անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար ։
Կատարմանը բնորոշ են նուրբ քնարականությունը, հուզական անմիջականությունը, ժողովրդական երգի յուրովի մեկնաբանումը։ Երկացանկում ընդգրկված են եղել հայ ժողովրդական և արդի կոմպոզիտորների երգերից ։
Մահացել է 1991 թվականին Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ
Ջեյմս Յանգ (երաժիշտ)
Ջեյմս Յանգ (ի ծնե՝ Ջեյմս ՄաքՖարլանդ; ), ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և երաժիշտ։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նա թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ «Dark Star EP»-ն։ Նրա առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Feel Something»-ը, թողարկվել է 2017 թվականի հունիսի 23-ին։
Կարիերա
2016 թվականին նա աշխատել է ամերիկացի էլեկտրոնային երաժիշտ ZHU-ի հետ երկու երգերի վրա՝ «Hometown Girl»-ի, որը հիմնվել է Մեգան Գյերի և Բենջամին Գրիֆիթսի հարաբերությունների վրա, և «Cold Blooded»-ը, որը հիմնվել է Ջեյմս Յանգի պատանեկության տարիների վրա։ Երգերը դարձել են ZHU-ի դեբյուտային «Generationwhy» ալբոմի մի մաս, որը թողարկվել է 2016 թվականի հուլիսի 29-ին։
2018 թվականի մայիսի 11-ին ՄաքՖարլանդն ասել է, որ հեռանում է «Ջեյմս Յանգ» նախագծից, ասելով իր ֆեյսբուքյան կայքէջում․ «Ես վերցնում եմ, երևի, վերջնական դադար Ջեյմս Յանգից որպես նախագիծ։ Ես հնարավոր է հետո վերադառնամ․․․ Կարող եմ դա խոստանալ։ Ես ավելի շատ երաժշտություն եմ պարտական նրանց, ովքեր ինձ աջակցել են։ Ես գնում եմ այն ճանապարհով, որը համարում եմ լավագույնը։ Շնորհակալություն լսելու համար» ։