cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ասեղնածակում
Կատեգորիա:Ժողովրդական բժշկություն Կատեգորիա:Ասեղնաբուժություն
Սեբաստիան Ալե
Սեբաստիան Ալե (Sébastien Haller, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վեստ Հեմ Յունայթեդի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։
Օսեր
Ալեն Օսերի ակադեմիայի սան է ։ Առաջին պայմանագիրը կնքեց 2011 թվականի հունիսի 26-ին ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը ֆրանսիացին նշեց 2012 թվականի հուլիսի 27-ին՝ Նիմ Օլիմպիկի դեմ խաղում այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ  ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2013 թվականի մարտի 1-ին՝ Արլ-Ավինյոնի դեմ խաղում ։ Մարտի 8-ին Ալեն գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հավրի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 24-ին ֆրանսիացին դարձավ Սերկլ Ատլետիկի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Օսերի կազմում Ալեն անցկացրեց 57 հանդիպում՝ դառնալով 8 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Ուտրեխտ
2015 թվականի օգոստոսի 8-ին Ալեն դուբլ ձևակերպեց Ֆեյենորդի դեմ խաղում, սակայն Ուտրեխտը պատրվեց 2-3 հաշվով ։ Սեպտեմբերի 19-ին ֆրանսիացին հեռացվեց խաղադաշտից Վիլեմ II-ի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 41-րդ րոպեին ։ Հոկտեմբերի 23-ին նա դուբլ ձևակերպեց ՊԵԿ Զվոլեի դեմ խաղում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Ուտրեխտին ։ Նոյեմբերի 29-ին Ալեն 2 գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հերակլեսի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 16-ին նա հետ-տրիկ ձևակերպեց Նիդերլանդների գավաթի 1/8 եզրափակչի Ախիլես '29-ի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի փետրվարի 4-ին ֆրանսիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Նիդերլանդների գավաթի քառորդ եզրափակչի ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ խաղում ։ Մարտի 18-ին՝ Էքսելսիոր Ռոտերդամի դեմ խաղում Ալեն դարձավ 2 գոլի հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Ապրիլի 24-ին ֆրանսիացին խաղադաշտ դուրս եկավ Նիդերլանդների գավաթի եզրափակչի Ֆեյենորդի դեմ խաղում, սակայն Ուտրեխտը պարտվեց 2-1 հաշվով  ։ Մայիսի 15-ին նա 2 գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ ՊԵԿ Զվոլեի դեմ խաղում ։ 2015-16 մրցաշրջանում Ալեն անցկացրեց 42 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 24 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ալեն գոլի հեղինակ դարձավ ՊԵԿ Զվոլեի դեմ հանդիպման ավելացված ժամանակում՝ փրկելով իր թիմին պարտությունից ։ Ուտրեխտի ավագի թևկապով ֆրանսիացին առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ սեպտեմբերի 16-ին՝ Գրոնինգենի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 15-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Գո Ըհեդ Իգլզի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 22-ին Ալեն 90-րդ րոպեին խփեց Վիլեմ II-ի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Ուտրեխտին ։ Նոյեմբերի 27-ին նա դուբլ ձևակերպեց Ֆեյենորդի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 3-3 հաշվով ։ 2017 թվականի ապրիլի 4-ին ֆրանսիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Էքսելսիոր Ռոտերդամի դեմ խաղում ։ Ուտրեխտի կազմում Ալեն անցկացրեց 98 հանդիպում՝ դառնալով 51 գոլի և 17 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ
2017 թվականի մայիսի 15-ին Ալեն 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտի հետ   ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 12-ին՝ Գերմանիայի գավաթի Էրնդտեբրյուկի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Առաջին հանդիպումը Բունդեսլիգայում անցկացրեց օգոստոսի 20-ին՝ Ֆրայբուրգի դեմ խաղում ։ Գերմանիայի առաջնությունում առաջին գոլը խփեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Քյոլնի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 30-ին Ալեն գոլի հեղինակ դարձավ Շտուտգարտի դեմ հանդիպման ավելացված ժամանակում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Այնտրախտին ։ Հոկտեմբերի 24-ին ֆրանսիացին դուբլ ձևակերպեց Գերմանիայի գավաթի Շվայնֆուրտի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 3-ին նա գոլ խփեց Վերդեր Բրեմենի դեմ հանդիպման 89-րդ րոպեին՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ 2018 թվականի հունվարի 20-ին Ալեն գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Վոլֆսբուրգի դեմ խաղում ։ Մայիսի 19-ին ֆրանսիացին փոխարինեց Անտե Ռեբիչին Գերմանիայի գավաթի եզրափակչի Բավարիա Մյունխենի դեմ խաղում ՝ օգնելով Այնտրախտին հաղթել 3-1 հաշվով և նվաճել գավաթը  ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ալեն անցկացրեց 36 հանդիպում՝ դառնալով 13 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2018 թվականի օգոստոսի 12-ին Ալեն թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Գերմանիայի սուպերգավաթի Բավարիա Մյունխենի դեմ խաղում, սակայն Այնտրախտը պարտվեց 5-0 հաշվով  ։ Օգոստոսի 25-ին ֆրանսիացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ֆրայբուրգի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով  ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում Ալեն անցկացրեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Օլիմպիկ Մարսելի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 30-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Հանովերի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 19-ին ֆրանսիացին 2 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ֆորտունա Դյուսելդորֆի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Եվրոպայի Լիգայում խփեց հոկտեմբերի 25-ին՝ խմբային փուլի Ապոլոնի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Հոկտեմբերի 28-ին Ալեն գոլ խփեց Նյուրնբերգի դեմ հանդիպման ավելացված ժամանակում՝ փրկելով Ֆրանկֆուրտին պարտությունից ։ Նոյեմբերի 24-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Աուգսբուրգի դեմ խաղում ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Ալեն գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Լացիոյի դեմ խաղում՝ օգնելով Այնտրախտին հաղթել 2-1 հաշվով ։ 2019 թվականի հունվարի 26-ին նա գոլ խփեց Վերդեր Բրեմենի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Փետրվարի 21-ին ֆրանսիացին դուբլ ձևակերպեց Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի Շախտյոր Դոնեցկի դեմ խաղում ։ Մարտի 2-ին՝ Հոֆենհայմի դեմ խաղում Ալեն դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ 3-2 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Մարտի 11-ին նա դուբլի հեղինակ դարձավ Ֆորտունա Դյուսելդորֆի դեմ խաղում ։ Այնտրախտը հասավ 2018-19 մրցաշրջանի Եվրոպայի Լիգայի կիսաեզրափակիչ, որտեղ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվեց Չելսիին  ։ Գերմանական ակումբի կազմում Ալեն անցկացրեց 77 հանդիպում՝ դառնալով 33 գոլի և 19 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Վեստ Հեմ Յունայթեդ
2019 թվականի հուլիսի 17-ին Ալեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Վեստ Հեմ Յունայթեդի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց ռեկորդային 45 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում նշեց օգոստոսի 10-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Մանչեսթեր Սիթիի դեմ խաղում   ։
Միջազգային կարիերա
Ալեն ներկայացրել է Ֆրանսիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2011 թվականի մայիսին նա մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ խաղադաշտ դուրս գալով բոլոր 3 հանդիպումներում և դուբլ ձևակերպելով Անգլիայի դեմ խաղում ։ Ֆրանսիան դուրս մնաց խմբային փուլից՝ զբաղեցնելով 3-րդ հորիզոնականը իր խմբում ։ Ամռանը Ալեն մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում ։ Նա գոլի ու գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ խմբային փուլի Արգենտինայի դեմ խաղում , իսկ Ֆրանսիան հասավ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, որտեղ 2-1 հաշվով պարտվեց Մեքսիկային  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 12-ի դրությամբ
Ակումբային
Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օսերի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուտրեխտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Գի Մումինու
Գի Մումինու (Guy Mouminoux, ), կոմիքսների ֆրանսիացի նկարիչ (Մումինու, Դիմիտրի կեղծանուններով) և գրող (Գի Զայեր  կեղծանունով)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Փարիզում, հասակ է առել Էլզասում։ 1940 թվականին Էլզասն օկուպացվել է նացիստական Գերմանիայի կողմից և Ֆրանսիայի կապիտուլյացիայից մի քանի ամիս հետո միացվել է Ռայխին։ 1942 թվականին Մումինուն զորակոչվել է վերմախտ, որտեղ ծառայել է իր գերմանուհի մոր ազգանունով՝ Զայեր (Sajer)։ Ավելի ուշ նա իր հարցազրույցի ժամանակ ասել է.
Երբ Էլզասը, որտեղ ես ապրում է, բռնակցվեց Գերմանիային, ես 13 տարեկան է։ Ստրասբուրգի երիտասարդական ճամբարից ես տեղափոխվեցի նույնպիսի ճամբար Քելում՝ Գերմանիայում։ Ռազմականացված, բայց չզինված «Աշխատանքային պարհակ» կազմակերպությունում ծառայելն այնքան էլ պատվաբեր չէր։ Ես երազում էի դառնալ իսկական զինվոր՝ ոչինչ չիմանալով պատերազմի մասին։ Լիովին բնական է, որ ես հայտնվեցի վերմախտում։ Եվ ի՞նչ էիք դուք ուզում ինձնից։ Հակառակ դեպքում ինձ կգնդակահարեին որպես դասալիքի ։
Գի Զայերը կռվել է Արևելյան ճակատում, նախ՝ թիկունքային ապահովման զորքերի անհայտ զորաբաժանման 19 վաշտում, ապա «Մեծ Գերմանիա» դիվիզիայի կազմում։ Մասնակցել է Խարկովի երրորդ մարտում, Խորկովի գործողությանը, Դնեպրի ճակատամարտին, Բոբրույսկի պաշտպանությանը և այլ մարտերի Արևելյան Պրուսիայում։ Երկուսուկես տարվա ծառայությունից հետո նա գերի է հանձնվել ամերիկացիներին 1945 թվականին։ Իր ծառայության տարիները նա ներկայացրել է իր «Մոռացված զինվորը» (Le Soldat oublié, 1967) գրքում, որ հրատարակվել է Գի Զայել ստորագրությամբ։ Այդ գիրքը բազմիցս վերահրատարակվել, թարգմանվել տարբեր լեզուներով և համարվում է գերմանական բանակի առօրյայի, կենցաղի ու գերմանացի զինվորների բարքերի մասին պատմող ամենավառ վկայություններից մեկը։
Ֆրանսիայում Գու Մումինուն ավելի հայտնի է որպես նկարիչ, բազմաթիվ կոմիքսների հեղինակ, որ հրատարակվել են 1960-ական թվականներից սկսած կոմիքսների առաջատար ամսագրերում՝ «Cœurs Vaillants», «Fripounet», «Charlie Mensuel» և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Կոմիքսների նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Էշտրեմոշ
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում և նրա շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռ նախապատմական ժամանակներից։ Դարերի ընթացքում բնակավայրին տիրացել են հին հռոմեացիները, վեստգոթերը, արաբները, կաստիլիացիները։ 1258 թվականին պորտուգալական արքա Ալֆոնսու III-ը Էշտրեմոշին շնորհել է քաղաքի կարգավիճակ և համայնքային ինքնակառավարման իրավունք։
Տեսարժանություն
1997 թվականից սկսած՝ քաղաքում ամեն տարի անցկացվում է օպերային երգիչների միջազգային մրցույթ-փառատոն՝ նվիրված պորտուգալացի անվանի օպերային երգիչ Տոմաշ Ալկայդեի հիշատակին, ով այդ քաղաքում է ծնվել (XX դարի սկզբներին)։
Տնտեսություն
Քաղաքի մերձակայքում շահագործվում է մարմարի խոշոր հանքավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի համայնքներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի բնակավայրեր
Վյատկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նևսկի Պարկլեսխոզ
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 210 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Մարքթռեդվից
Մարքթռեդվից (Marktredwitz), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Վունզիդել Ֆիխտելի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 17253 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 49.52 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 79 136։
Մարքթռեդվիցը բաժանված է 27 շրջանների.
Լավագույն մոտավորություն
Լավագույն մոտավորություն, մոտավորությունների տեսության կարևոր հասկացություն։ Եթե հարթության փակ, սահմանափակ, կապակցված E բազմության վրա որոշված f անընդհատ ֆունկցիան անալիտիկ է E-ի ներքին կետերի E^0 բազմությունում, ապա այն հնարավոր է հավասարաչափ մոտարկել բազմանդամներով։ Լավագույն մոտավորության խնդիրը մոտավորության արագությունը որոշելն է՝ կախված բազմանդամների աստիճանից, այսինքն՝ մեծությունը վերևից և ներքևից գնահատելն է, որտեղ ներքին կոպարը (\inf) դիտարկվում է n–ից ոչ բարձր աստիճանի բազմանդամների դասում։ Ըստ վերը նշվածի՝, երբ n\to \infty: p_n(f, E) զրոյին ձգտելու արագությունը կախված է f(z) ֆունկցիայի վարքից և E բազմության հատկություններից։ Մոտավորության արագության վրա հիմնականում ազդում են f(z) անընդհատության մոդուլը և ողորկությունը, ինչպես նաև E բազմության «ցրվածությունը»։ Լավագույն մոտավորության տեսության մեջ քննարկվում են նաև «հակադարձ խնդիրներ», որտեղ ուսումնասիրվում են f(z)-ի հատկությունները՝ կախված p_n(f, E)-ի զրոյի ձգտելու արագությունից։ Լավագույն մոտավորության խնդիրները դիտարկվում են նաև ռացիոնալ ֆունկցիաների դասում։ Լավագույն մոտավորության արագությունը ազատ բևեռներով ռացիոնալ ֆունկցիաների դասում էապես ավելի մեծ է, քան բազմանդամների դասում։
Կատեգորիա:Ֆունկցիոնալ անալիզ Կատեգորիա:Գծային հանրահաշիվ Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա
Էլի
Էլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վելիկիե Կալետինցի
Վելիկիե Կալետինցի (Великі Калетинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Կալետինցի գյուղում բնակվում էր 349 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,123 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2837,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ասեղնաբուժություն
Ասեղնաբուժություն (ակուպունկտուրա ՝ ասեղ և ՝ ծակել բառերից), չինական ժողովրդական բժշկության մեթոդ, դասվում է այլընտրանքային բժշկության մեթոդների շարքին։ Փաստացի այն պսեվդոգիտություն է, քանզի դրա տեսությունն ու պրակտիկան հիմնված չեն գիտական փաստերի վրա։ Բժշկության ժամանակ կիրառվում են հատուկ ասեղներ, որոնց միջոցով ներգործում են հատուկ կենտրոնների վրա։ Ենթադրվում է, որ այդ կենտրոնները գտնվում են միջօրեականներում, որտեղով շրջանառում է Ցին («կենսական էներգիան»)։ Մեթոդն օգտագործվում է ցավազրկման և բուժման նպատակներով։ Թերապիան ծնվել է հին Չինաստանում և ունի մոտ 4 հազար տարվա պատմություն։
Ըստ չինական տրադիցիայի՝ ասեղնաբուժությունը վերաբերում է ռեֆլեքսաբուժությանը, այսինքն՝ ասեղները մարմնի մակերևույթի կենսաբանորեն ակտիվ խիստ որոշակի կետերի մեջ (դրանց թիվը մոտ 700 է) մտցնելիս գրգիռը փոխանցվում է կենտրոնական նյարդային համակարգ, որի միջոցով վերականգնվում կամ ուժեղանում է գլխուղեղի և ողնուղեղի կարգավորող ազդեցությունը հիվանդ օրգանի վրա։ Կենսաբանորեն ակտիվ կետերի զուգակցման ընտրությունը պահանջում է մեծ հմտություն և բժշկական հատուկ կրթություն։ Այդ կետերը կարող են համապատասխանել որոշակի օրգանի, ինչպես նաև ամբողջ օրգանիզմի որոշակի ֆունկցիայի ուժեղացմանը կամ թուլացմանը ։
Պատմություն
Ասեղնաբուժությունն սկիզբ է առել Չինաստանի, Կորեայի, Ճապոնիայի հին ժողովրդական բժշկությունից։
Առաջին գիրքը՝ «Խուան դի Նեի դին», որտեղ ամփոփվել է «Չձեն-Ցզյու» թերապիայի կիրառման փորձը, հրատարակվել է Չինաստանում դեռևս մ.թ.ա. 3-րդ դարում, և բաղկացած է 18 հատորից։
Ասեղնաբուժությունը 17-րդ դարում հասավ Եվրոպա, սակայն որոշ ժամանակ անց մոռացվեց։ Ասեղնաբուժության երկրորդ վերածնունդը և հետագա զարգացումը կայացավ Ֆրանսիայում, դիպլոմատ Սոլիէ Դե Մորանդի միջոցով, երբ 1940 թվականին հրատարակեց չինական բժշկության մասին իր գիրքը, որտեղից էլ տարածվեց Իտալիա, Գերմանիա, Բրիտանիա, սոցիալիստական երկրներ և Արգենտինա։
Շատ երկրներում, հանձինս Չինաստանում, Կորեայում, Ճապոնիայում, Հայաստանում և այլուր, ասեղնաբուժությունը հետազոտվում և կիրառվում է պրակտիկ բժշկության մեջ։
Ասեղնաբուժության ավանդական տեսությունները
Ըստ չինական բժշկության, օրգանների գործունեության համար անհրաժեշտ է այսպես կոչված «Զի» կենսաէներգիայի առկայությունը։ «Զի» էներգիայի այն ուղիները, որոնք կապում են մաշկի վրա գտնվող կենսակտիվ կետերը՝ մի կողմից, իսկ մյուս կողմից համապատասխան 12 գլխավոր ներքին օրգան-համակարգերը, կոչվեցին կետուղիներ կամ մերիդիաններ։
Գոյություն ունեն «Զի» էներգիայի 2 տեսակներ՝ ներքին և հատուկ։
Ներքին Էներգիա
Ներքին Էներգիան երկու աղբյուրների համագործակցությունն է՝ «տիեզերական» և «երկրային»։ Սնունդը համապատասխան մշակումից հետո օրգանիգմում վերածվում է «երկրային»—ի, իսկ թոքերում օդը՝ «տիեզերական» ծագման Էներգիայի։ Եթե օրգանիզմը գրկվում է տվյալ սնունդների որևէ մեկից, չստանալով էներգիա, մահանում է։ Ներքին էներգիայի շրջանառությունը կատարվում է 12 օրգան-համակարգերի հետ կապված հիմնական կետուղիներով, մի կողմից հաղորդվելով ներքին օրգաններին՝ կետուղիների ներքին ճյուղով, որոնք կետեր չունեն, իսկ մյուս կողմից՝ արտաքին միջավայրի հետ կետուղու արտաքին ճյուղի կետերի միջոցով։
Հատուկ Էներգիա
Հատուկ «բնածին» էներգիան առաջանում է երիկամից, կազմում է երիկամային էներգիայի մի մասը, իսկ շրջանառությունը կատարում է երեք, այսպես կոչված, «հրաշալի» կետուղիներով, որոնք են՝ «Դու-Մայ», «Ռեն-Մայ» եւ «Զոնգ-Մայ»։ «Զի» էներգիան համապատասխանում է արևմտյան նյարդի պոտենցիալ էներգիայի տեսությանը և հնդկական «Պրանային»։ «Զի»—ն դինամիկ ուժ է հաստատուն հոսքով։
Ասեղնաբուժության տեսակներ
Ասեղնաբուժության տարբերակ է աուրիկուլոթերապիան (ականջաբուժություն), որի դեպքում ասեղները մտցվում են ականջախեցու որոշակի կետեր։ Աուրիկուլոթերապիան հիմնված է այն պատկերացման վրա, որ ականջախեցու շրջանում կուտակված են հիմնական օրգանների և ամբողջ օրգանիզմի ֆունկցիաներին համապատասխանող կենսաբանորեն ակտիվ կետեր։ Դրանց վրա կարելի է ազդել ոչ միայն ասեղներով, այլև էլեկտրական հոսանքով՝ փոքր մակերեսային էլեկտրոդների (էլեկտրառեֆլեքսաթերապիա) կամ մտցված ասեղների (ասեղնաէլեկտրաբուժություն) օգնությամբ, ինչպես նաև մատներով սովորական սեղմումներով։ Ռեֆլեքսաբուժության տարբերակներից է «խարանումը» (ցզյութերապիա), երբ մաշկի մակերևույթից որոշակի հեռավորության վրա գտնվող թույլ այրվող բարձվենյակի գլանակներից արձակվող ջերմությամբ տաքացնում են կենսաբանորեն ակտիվ կետերը։
Ասեղնաբուժության և ռեֆլեքսաբուժության մյուս տարբերակները կիրառվում են նյարդային համակարգի և ներքին օրգանների, հոդերի ու մկանների բուժման նպատակով։ Անհայտ ծագման ուռուցքային, արյան հիվանդությունների, ինչպես նաև ցավային համախտանիշների և տենդային վիճակների ժամանակ ասեղնաբուժությունը հակացուցված է։ Անհրաժեշտության դեպքում մեթոդը զուգակցվում է դեղորայքի ընդունմամբ։
Բուժումը նշանակում և անցկացնում է բժիշկը ։
Ասեղնաբուժության ասեղներ
Ասեղնաբուժությամբ ասեղները սովորաբար պատրաստվում են չժանգոտվող պողպատից, դարձնելով նրանց ճկուն, կանխելու նրանց ժանգոտվելուց կամ ջարդվելուց։ Ասեղները սովորաբար միանգամյա օգտագործման են։ Նոր ասեղները երբեմն օգտագործվում են նաեւ ստերիլիզացվելուց հետո։ Ասեղնեն ունեն տարբեր երկարություններ՝ միջև 13-ից 130 միլիմետր (0,51-ից 5,12-ի), կարճ ասեղներ օգտագործվում են դեմքի եւ ականջների, և ավելի երկար ասեղները մարմնի համար։ Ասեղների տրամագծերը տարբեր են՝ 0.16 մմ (0.006) մինչեւ 0,46 մմ (0.018-ը)։
Հռոմի թալանում (410)
Գոթերի կողմից Հռոմի պաշարումը (410 թվականի օգոստոսի 24-26)։ Հռոմի թալանումը վեստգոթերի կողմից 410 թվականի օգոստոսին։
408 թվական աշնանը՝ Իտալիա ներխուժման ժամանակ, վեստգոթերը՝ Ալարիկ I-ի գլխավորությամբ պաշարեցին Հռոմը։ Ստանալով հսկայական փրկագին՝ Ալարիկը վերացրեց պաշարումը և վերսկսեց բանակցությունները Հոնորիա կայսրի հետ խաղաղության և գոթերի՝ բնակավայրում մշտական բնակություն հաստատելու նպատակով։ Երբ բանակցությունները չպսակվեցին հաջողությամբ, Ալարիխը 409 թվականին կրկին պաշարեց Հռոմը՝ ստիպելով սենատին նոր կայսր ընտրել Աթթալին։ Իր մրցակցին տապալելու համար Հոնորիան համաձայնեց զիջումների գնալ գոթերին, սակայն բանակցությունները ձախողվեցին Ալարիխի զորքերի վրա հանկարծակի հարձակման արդյունքում։ Ի պատասխան՝ Ալարիխը 410 թվականին օգոստոսին գրավեց Հռոմը։
Հանրահայտ քաղաքի թալանումը բարբարոսների կողմից մեծ տպավորություն թողեց ժամանակակիցների վրա և արագացրեց Արևմտյան Հռոմեական կայսրության փլուզումը։ Հռոմը առաջին անգամ ընկավ 8 դար անց (մ. թ. ա. 390 թվականին գալլերի՝ քաղաքը գրավելուց հետո) և շուտով 455 թվականին կրկին թալանի ենթարկվեց հյուսիսային Աֆրիկայից ներթափանցած վանդալների ծովային հարձակման հետևանքով։
Ալարիկի առաջին արշավանքը Իտալիա, 401-403 թվականներ
Հռոմեական միասնական կայսրության վերջին կայսր Թեոդոսի մահվանից՝ 395 թվականի հունվարից հետո, ֆեդերատներն ապստամբեցին գոթերի կայսրության դեմ, որը տեղակայված էր Թեոդոսիայում՝ Ստորին Մեսսինայի տարածքում (ներկայիս հյուսիսային Բուլղարիայի տարածք)։ Գոթական ցեղերը, մինչև այդ Թրակիայից և Մեսինայից ղեկավարվելով տարբեր առաջնորդների կողմից, իրենց համար թագավոր ընտրեցին Ալարիկին և պատմության ասպարեզ դուրս եկան իբրև մեկ միասնական ուժ՝ 6-րդ դարի պատմաբաններից ստանալով վեստգոթեր անվանումը։
Սկզբում Ալարիկը առաջնորդեց իր ցեղակիցներին Կոստանդնուպոլիս, բայց Ռուֆինի առաջնորդի՝ արևելյան կայսր Արկադիայի ֆավորիտի հետ բանակցությունների արդյունքում ուղղությունը փոխեց Բալկանների հարավ։ Թեսալիայում վեսթգոթերը բախվեցին հռոմեական հսկայական ուժերի հետ՝ Ստիլիխոնի հրամանատարությամբ, որը գլխավորում էր դեռևս միավորված ուժերը արդեն իսկ Հռոմեական կայսրության պառակտման ժամանակ ։ Կայսր Արկադիան, վախենալով Ստիլիխոնի հզորությունից, հրամայեց վերադարձնել Արևելյան Հռոմեական կայսրության լեգեոնները և հեռանալ իր տարածքից։ Գոթերը ներխուժեցին Հունաստան, որը նրանք ավերել էին։ Կործանվեցին Կորինֆը, Արգոսը, Սպարտան, հրաշքով փրկվեցին Աթենքն ու Թեբեն ։ 397 թվականին Ստիլիխոնը հանգրվանեց Պելոպոնեսում և պարտության մատնեց գոթերին, սակայն չկործանեց նրանց արևելյան և արևմտյան կասրությունների միջև քաղաքական հակասությունների պատճառով։ Ալարիկը հեռացավ Էպիրոս, որտեղ հաշտություն կնքեց կայսր Արկադիայի հետ։
Այդտեղից 401 թվականի նոյեմբերին վեսթգոթերը արշավեցին դեպի Իտալիա, ավերեցին Վենետիկի տեղամասերը և պաշարեցին Մեդիոլանումը (ժամանակակից Միլանը)։ 402 թվական մարտին՝ Ստիլիխոնի բանակի մոտենալուն պես, Ալարիկը վերացրեց պաշարումը և շարժվեց առաջ՝ դեպի արևմուտք՝ Գալլիա։
Ալարիկի երկրորդ արշավանքը Իտալիա, 408 թվական
Չնայած Ստիլիխոնի հաղթանակին գոթերի նկատմամբ՝ նա հետևողականորեն վարում էր բարբարոսների օգտագործման քաղաքականությունը Արևմտյան  և Արևելյան Հռոմեական կայսրությունների միջև բավականին խճճված ներքաղաքական պայքարում, որը ձևավորվել էր 395 թվականին Թեոդոս կայսեր որդիների միջև միասնական կայսրության բաժանման արդյունքում։ Թեև կայսրության յուրաքանչյուր մասերը ղեկավարվում էին  եղբայրների կողմից, սակայն իշխող խմբերի շահերից էր բխում նրանց միմյանից հեռացնելը՝ առանց բախման, այնուամենայնիվ զինված հակամարտությամբ։
Ստիլիխոնի և Ալարիկի՝ Իլիրիան նվաճելու համատեղ նվաճողական գործողությունները հետաձգվեցին 405-406 թվականներ բարբարոսների՝ Իտալիա վրա հարձակմամբ, 407 թվականին գերմանացիների և բռնապետ Կոստանդինի Գալլիայի պաշառմամբ։ 408 թվականին Ալարիխը Էպիրոսից անցավ Արևմտյան կայսրության տարածք՝ մերձդնեստրյան Նորիկ նահանգ՝ պահանջելով Էպիրոսում անարդյունք գտնվելու փոխհատուցում և արշավանք Իտալիայի սահման։ Սենատը Ստիլիխոնի պահանջով հաստատեց 40 քենթինարի (1300 կգ) ոսկու վճարումը գոթերին, սակայն պարզ չէ, թե արդյոք ստացել է Ալարիխը այդ հարկը ։
Կայսր Հոնորիան մինչ այդ որոշեց ազատվել իր գլխավոր հրամանատարից (և միաժամանակ իր նախկին աներոջից)՝ ենթադրելով նրանից իր իշխանության գլխավոր սպառնալիքը և հենվելով սենատի արիստոկրատիայի վրա, որոնք դժգոհ էին կայսրության կառավարման գործում բարբարոսների դերի ուժեղացումից ։ 408 թվականի օգոստոսի 22–ին Ստիլիխոնը մահապատժի ենթարկվեց բարբարոսների դեմ հռոմեական զինվորների խռովության ժամանակ։ Զինվորները նաև առանց որևէ հրամանի հարձակվեցին Հռոմում բնակվող բարբարոսների ընտանիքների վրա՝ սպանելով նրանց կանանց ու երեխաներին և թալանելով նրանց ունեցվածքը։ Սպանվածների 30 հազար հարազատները ուղևորվեցին Ալարիկի մոտ՝ հռոմեացիներին դեմ դուրս գալու ցանկությամբ։
Հռոմի առաջին պաշարում, 408 թվական
Հռոմի սենատը որոշեց մահապատժի ենթարկել Սերենային՝ Ստիլիխոնի կնոջը՝ ենթադրելով, որ կինն է դավաճանության պատճառը։ Այնուհետև սենատը՝տեղակայված չհանձնվող Ռավեննայի մոտ, չսպասելով Հոնորիուսից օգնության, որոշեց բանակցել Ալարիխի հետ։ Այդ ժամանակ, Զոսիմի խոսքերով, Հռոմի փողոցները լցրել էին սովից և համաճարակներից մահացածների դիակները։ Բնակչության թիվը կրճատվեց սովորականից մեկ երրորդով։ Երբ Հռոմի դեսպանները հայտարարեցին կռվելու պատրաստ քաղաքացիների մասին, Ալարիկը ծիծաղեց՝ ասելով. «Խիտ խոտն ավելի հեշտ է հյուսել, քան նոսրը» ։
Խաղաղության պայմանների քննարկման ժամանակ Ալարիխը պահանջեց Հռոմի ողջ ոսկին ու արծաթը, նաև քաղաքացիների ամբող հարստությունը և բարբարոս գերիներին։ Դեսպաններից մեկը առարկեց. «Եթե դուք վերցնեք դրանք ամբողջությամբ, ապա ի՛նչ կմնա քաղաքացիներին»։ Գոթերի արքան կարճ պատասխանեց. «Իրենց կյանքերը» ։ Հռոմի պապ Ինոկենտիոսը քաղաքի փրկության համար թույլատրեց անցկացնել ծիսակատարություն, սակայն հռոմեացիների մեջ չգտնվեցին մարդիկ, որոնք կհամարձակվեին հրապարակայնորեն կրկնել հին ծիսակատարությունը։ Գոթերի հետ բանակցությունները վերսկսվեցին։
Ալարիկը համաձայնեց վերացնել պաշարումը 5 հազար ֆունտ (1600 կգ) ոսկի, 30 հազար ֆունտ (9800 կգ) արծաթ, 3 հազար ծածկոց և 3 հազար տաքդեղ իրեն վճարելու պայմանով։ Փրկագնի համար հռոմեացիները ստիպված եղան աստվածների պատկերներից պոկել զարդարանքները և հալեցնել մի քանի արձաններ։ 408 թվական դեկտեմբերին՝ հարկը վճարելուց հետո, քաղաքի դարպասները բացվեցին ։
Ալարիկը զորքերին Հռոմից տարավ Էտուրիայի հարավ՝ սպասելով խաղաղության հաստատմանը կայսր Հոնորիուսի հետ։
Հռոմի երկրորդ պաշարում, 409 թվական
409 թվականի հունվարին Հոնորիոսը Դալմաթիայից Հռոմի կայազորի ամրապնդման համար հինգ ստորաբաժանում ուղարկեց՝ ընդհանուր հաշվով 6 հազար զինվոր։ Ալարիխը նրանց բռնեց երթի ընթացքում և ոչնչացրեց։ Զոսիմի խոսքերով միայն հարյուր մարդ է ճեղքել շրջափակումը իրենց հրամանատարներ Վալենտի և Պրիսկ Աթթալի հետ, որը կայսրի կողմից նշանակված էր Հռոմի գանձապետ։
Իտալիայում պահպանվում էր «ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն» անորոշ իրավիճակը, ինչը երկրի տարածքում առաջացնում է անիշխանություն։ Երբ Ալարիխի բարեկամ Աթաուլֆը փոքր ջոկատով Պաննոնիայից ուղևորվեց Ալարիխի հետ միավորվելու, Պիզայի մոտ նրանց բռնեցին կայսերական զորքերը (կայսերական գվարդիան և 300 գունները)՝ Ռավեննայից Օլիմպիայի հսկողության ներքո տանելով ֆավորիտ Հոնորիուսի մոտ։ 1100 գոթեր զոհվեցին։ Այս տեղական հաղթանակը չփոխեց ընդհանուր դրությունը, ինչը հանգեցրեց 409 թվականի գարնան սկզբին Օրիմպիայի անկմանը։
Հովիուսը բանակցություններ սկսեց Ալարիխի հետ։ Գոթերի առաջնորդը պահանջեց. 1) ոսկով և հացահատիկով տարեկան տուրք, 2) Վենեցիայի, Նորիկի, Դալմացիայի հողերը բնակեցնելու իրավունք։ Հովիուսը կայսրին առաջարկեց Ալարիխին արժանացնել պատվավոր տիտղոսի՝ հեծելազորի և հետևակի գլխավոր հրամանատարի՝ մեղմելու գոթերի պահանջները։ Հոնորիան պատասխան նամակում նկատողություն արեց Հովիուսին՝ նրան թույլ տալով նշանակել ոսկու, հացակատիկի հարկեր, արգելելով երբևէ բարբարոս Ալարիխին և նրա ընտանիքի անդամներին շնորհել Հռոմեական կայսրության բարձրագույն կոչում։ Հովիուսը տպագրեց և կարդաց կայսրի նամակը Ալարիխի ներկայությամբ։ Թագավորը կայսրի կողմից իրեն տիտղոս շնորհելու մերժումը ընդունեց որպես անձնական վիրավորանք և անմիջապես բարբարոսների զորքը տեղափոխեց Հռոմ։
Հոնորիուսը և նրա ազդեցության տակ Հովիուսը սուրբ երդում տվեցին երբեք չկնքել հաշտություն գոթերի հետ։ Կանչվեցին 10 հազար գնդեր Ալարիխի դեմ պատերազմելու համար (հայտնի չէ՝ այդ ուժերը հասել են, թե՝ ոչ)։ Ալարիխն էլ իր հերթին զգալիորեն մեղմացրեց խաղաղության պայմանները. 1) ոսկուց հրաժարվելը և հացահատիկի ամենամյա սուբսիդիան կայսրի հայեցողությանը թողնելը, 2) բոլորից նահանգներից հրաժարվելը՝ բացառությամբ Նորիկի և Դանուբի սահմանային գավառի, 3) Հռոմեական կայսրության թշնամիների դեմ պատերազմելու պարտականությունը։ Ալարիխի առաջարկությունը մերժվեց, և այդ ժամանակ նա՝ որպես բարբարոսների առաջնորդ, առաջին անգամ Հռոմեական կայսրության պատմության մեջ միջամտեց կայսրության ներքին քաղաքականությանը։
Ալարիխը Հռոմի բնակիչներին առաջարկեց գահընկեց անել Հոնորիուսին։ Քանի որ նրանք ուշացան պատասխանել, գոթերը 409 թվականի ավարտին պաշարեցին քաղաքը և պայքարից հետո գրավեցին նավահանգիստ Օստիանոն, որի միջոցով էր մատակարարվում Հռոմը։ Ի դժբախտություն հռոմեացիների՝ նավահանգստում էին մեծ քաղաքի ամբողջ պարենային պաշարները։ Ցանկանալով ամեն գնով խուսափել վերահաս սովից՝ Հռոմի սենատը, Ալարիխի համաձայնությամբ, նոր կայսր ընտրեց Հռոմի նահանգապետ Պրիսկ Աթթալը։ Նոր կայսրը, ճանաչված միայն Հռոմում, Ալարիխին շնորհեց Գլխավոր զորահրամանատարի կոչում, նույն ժամանակ, երբ հեծելազորի հրամանատարի պաշտոնը վերցրին հռոմեացի Վալենտից։
Ալարիխի բարբարոսները նորընտիր կայսր Աթթալայի հետ շարժվեցին դեպի հարթավայր՝ տապալելու Հոնորիուսին։ Աթթալը զինվորների մի փոքր մասին ուղարկեց հյուսիսային Աֆրիկա՝ տապալելու Հոնորիուս կուսակալին ռազմավարական կարևոր գավառում, որն ապահովում էր Հռոմի պարենը։ Իրադրությունը բարդացավ այնպես, որ Հոնորիուսը, Զոսիմի խոսքերով, անգամ առաջարկեց Աթթալային բաժանել կայսրությունն իրենց միջև ։ Սակայն Աթթալան համաձայնեց միայն Հոնորիուսի կղզի աքսորվելու դեպքում։ Հոնորիուսի գահը փրկեցին 6 հազար զինվորներ՝ ուղարկված Արևմտյան Հռոմեական կայսրության կողմից որպես օգնություն ։ Նրանք ուժեղացրին Ռավեննայի կայազորը, և Հոնորիուսը որոշեց փախչել իր եղբորորդու՝ բյուզանդական կայսր Թեոդիոսիայի մոտ միայն աֆրիկյան նահանգներում նրա իշխանության անկումից հետո։
Չունենալով լավ պաշտպանված Ռավեննան գրավելու հնարավորություններ, Ալարիխը տեղափոխվեց Իտալիայի հյուիս՝ ստիպելով քաղաքներին ընդունել Աթթալայի իշխանությունը։ Գոթերն իրենց «խաղադրույքն արեցին» ծովափնյա Արիմինում (ժամանակակից Ռիմինի) քաղաքի վրա՝ Ռավեննայից մոտ 50 կմ հարավ։ Նրանց թվում՝ որպես նշանավոր պատանդ, Գալլա Պլացիդիան էր՝ Հոնորիուսի քույրը ։
Աթթալայի գահընկեցությունը և բանակցությունների ձախողում
Հոնորիուսի հաշվարկը հակառակորդների տարաձայնությունների հարցում արդարացավ։ Աթթալան խամաճիկ չդարձավ բարբարոսների ձեռքին և վարեց սեփական քաղաքականությունը։ Աֆրիկյան ենթակայության տակ գտնվող նահանգների անհաջողությունները թուլացրին նրա դիրքերը։ Հացահատիկն այդտեղից դադարեց մտնել Հռոմ՝ ոչ միայն քաղց առաջացնելով քաղաքացիների շրջանում, այլև առաջացրեց գոթեր վաճառականության հետ կապված խնդիրներ։ Ալարիխը ցանկանում էր գոթերին տեղափոխել Աֆրիկա կայսրության ամբարների գրավման նպատակով։ Աթթալան ընդդիմացավ բարբարոսների՝ կայսրության ներսում իբրև զինվորներ օգտագործելու գաղափարին։ Ներքին ինտրիգներն ու անհամաձայնությունները այնքան ուժեղացրին Ալարիխի կասկածները իր դրածոյի հանդեպ, որ 410 թվականի ամռանը հրապարակայնորեն զրկեց նրան կայսեր տիտղոսից՝ իշխանության արտոնությունը թողնելով Հոնորիուսին։ Սակայն Աթթալան մնաց գոթերի պաշտպանության ներքո որպես մասնավոր անձ։
Աթթալայի վայրագությունը դարձավ Ալարիխի և Հոնորիուսի բանակցությունների վերսկսման անհրաժեշտ պայման, որոնք անձամբ Ռավեննայում են հանդիպել, և ինչպես կարծում են պատմաբանները, մոտ էին համաձայնության կնքմանը։ Այդ պահին, ըստ Զոսիմի, «անկախ սպասումներից՝ ճակատագիրը այլ խոչընդոտ է ներկայացրել» ։ Գոթական հրամանատար Սառը իրեն նվիրյալ 300 զինվորներից կազմված մի փոքր ջոկատով վաղուց ծառայել էր հռոմեացիների մոտ և գոթերի առաջնորդ Աթաուլֆի հետ անձնական խնդիր ուներ ։ Սառն անձամբ իր համար ոչ մի լավ բան չէր տեսնում Հոնորիուսի և Ալարիխի հաշտությունից, ուստի անձնական դրդմամբ հանկարծակի գրոհեց իր ցեղակից գոթերի վրա՝ սպանելով նրանցից մի քանիսին ։
Ալարիխը, հարձակման մեջ կասկածելով կայսեր կամքը, դադարեցրեց բանակցությունները և երրորդ անգամ զորքը տեղափոխեց Հռոմ։
Հռոմի գրավում
410 թվականի օգոստոսի 24-ին գոթերը ներխուժեցին Հռոմ Սոլյանիե դարպասով։ Հռոմի անկման ժամանակակից, կոստանդնուպոլսցի գրող Սողոմենը հայտնել է միայն, որ Ալարիխը Հռոմը գրավել է դավաճանության միջոցով։ Ավելլի ուշ գրողնեը փոխանցում են արդեն լեգենդներ։
Պրոկոպիոսը (6-րդ դարի կեսերին) ներկայացնում էր դեպքերի երկու տարբերակ ։ Դրանցից մեկի համաձայն՝ Ալարիխը հռոմեական արիտսոկրաներին նվիրեց 300 քաջարի պատանիների՝ տալով նրանց իբրև ստրուկներ, որոնք մի պայմանական օր սպանեցին պահապաններին և բացեցին Հռոմի դարպասները։ Մեկ այլ տարաբերակի համաձայն՝ դարպասները բացել են մի հայտնի կնոջ՝ Պրոբի ստրուկները, որ «խղճացել էր հռոմեացիներին՝ սովից և այլ աղքատություններից մահացած, քանզի նրանք արդեն սկսել էին ուտել իրար».։
Սովը պաշարման հետևանք չէր, որը կարող էր լինել տևական։ Բնակիչների աղքատությունը ստեղծվել էր նախորդ կիսամյակի ընթացքում՝ կապված Աֆրիկայից պարենամթերքի դուրսբերման հետ։ Զոսիմի խոսքերով Հռոմում ավելի դաժան սով են զգացել, քան այն ժամանակ, երբ քաղաքը 408 թվականին պաշարվել էր գոթերով։ Մինչև Ալարիխի հարձակումը մի քանի հռոմեացիներ բողոքի և հուսահատության աղաղակներ էին արձակել. «Սահմանեք մարդկային մարմնի գինը» ։ Պատմաբանները ընդունում են այն տեսակետը, որ հռոմեական ստրուկներն են գոթերին ներս թողել քաղաք՝ չնայած հավաստի վկայությունները, թե ինչպես է դա տեղի ունեցել, բացակայում են։ Ութ դարերի ընթացքում առաջին անգամ Հռոմը՝ արևմտյան կասրության խոշորագույն քաղաքը, ենթարկվեց կողոպուտի ։
Հռոմի կործանումը գոթերի կողմից
Քաղաքի ավերումը տևեց երկու ամբողջ օր և ուղեկցվեց հրկիզումներով ու բնակիչներին ծեծելով։ Սողոմենի խոսքերով՝ Ալարիխը հրամայել էր ձեռք չտալ միայն Սուրբ Պետրոսի տաճարին, որտեղ նրա ընդարձակ չափերի շնորհիվ ապաստան գտան շատ բնակիչներ, որոնք հետագայում բնակեցրել են Հռոմը։
Իսիդոր Սևիլսկին (7-րդ դարի գրող) փոխանցում է Հռոմի անկման բավականին մեղմ տարբերակ։ Նրա վկայությամբ «թշնամիների [գոթերի] վայրագությունը բավականին զուսպ էր» և «նրանք, ովքեր եկեղեցուց դուրս էին, պարզապես Քրիստոսի և սրբերի անունը աղաղակելով՝ գոթերից ստացան ողորմություն»։ Իսիդորը հաստատում է Ալարիխի հարգանքը Պետրոս առաքյալի սրբավայրի հանդեպ։ Բաբարոսների առաջնորդը հրամայել է վերադարձնել արժեքները տաճար՝ ասելով, որ ինքը կռվում է հռոմեացիների, ոչ թե առաքյալների դեմ ։
Գոթերը բնակիչներին վերացնելու պատճառ չունեին, բարբարոսներին ամենից առավել հետաքրքրում էր իրենց հարստությունն ու պարենը, որը Հռոմում չկար։ Հռոմի անկումը նկարագրող հուսալի վկայություններից մեկը հայտնի աստվածաբան Հիերոնիմոսի նամակում է։ Հիերոնիմոսը այսպես է արտահայտել կատարվածի համար իր զարմանքը."«Ձայնը խեղդում է իմ կոկորդը, և մինչ ես թելադրում եմ, հեկեկոցները ընդհատում են իմ շարադրանքը։ Քաղաքը, որը գրավել է ամբողջ աշխարհը, ինքն է ավելի վաղ գրավվել, քաղցը նախորդել է սրին, և միայն քիչ քաղաքացիներ են փրկվել, որ այժմ դառնան գերիներ» ։"Հիերոնիմոսը պատմում է մի հռոմեացի կնոջ՝ Մարցելլայի պատմությունը։ Երբ զինվորները ներխուժում են նրա տուն, նա ցույց է տալիս իր կոշտ զգեստը և փորձում համոզել նրանց, որ իր մոտ չկան պահված հարստություններ (Մարցելլան նվիրաբերել էր ողջ հարստությունը բարեգործությունների)։ Բարբարոսները չեն հավատում և սկսում են ծեծել տարեց կնոջը մտրակներով ու փայտերով։ Հետո Մարցելլային ուղարկում են Պողոս առաքյալի բազիլիկ, որտեղ մի քանի օր անց նա վախճանվում է։
Երրորդ օրը գոթերը լքեցին դատարկված և սոված Հռոմը։
Հետևանքներ
Հռոմի թալանից հետո Ալարիկը շարժվեց Իտալիայի հարավ։ Քաղաքից հաջողությամբ դուրս գալու պատճառները ստույգ հայտնի չեն։ Սոկրատ Սքոլաստիկոսը այս մոտեցումը բացատրում է Արևելյան Հռոմեական կայսրությունից (Բյուզանդիա) բանակի մոտեցմամբ։"«Դրանից հետո վախենալով, որ արքա Թեոդոսիան ուղարկել է զորքերին իր դեմ, նա փախուստի դիմեց։ Լուրերը մտածված չէին, զորքերը իսկապես գնացին, այդ պատճառով Ալարիխը, ինչպես ես ասացի, դրա մասին առանց մեկ բառ ասելու, հաջողությամբ հեռացավ» ։"Գոթերը հասան Ռեգիա (ժամանակակից Ռեջիո դի Կալաբրիա՝ մայրցամաքային Իտալիայի հեռավոր հարավում), որտեղից պատրաստվում էին Մեսսինայի նեղուցով հասնել Սիցիլիա, իսկ հետո՝ հացով հարուստ Աֆրիկա։ Սակայն փոթորիկը ցրիվ տվեց և ոչնչացրեց նավերը՝ հավաքագրված անցման համար։ Ալարիխը զորքերը հետ տարավ դեպի հյուսիս։ Չհասցնելով հեռուն գնալ՝ նա մահացավ 410 թվականի վերջին Կոզենցա քաղաքի մոտ։
Ալարիխի հետնորդը՝ արքա Ատաուլֆը 412 թվականին Իտալիայից անցավ Գալլիա, որտեղ ամենայն հավանականությամբ Հռոմեկան կայսրության արևմտյան հողերում ստեղծվեց գերմանական թագավորություններից առաջինը՝ վեսթգոթերի պետությունը։ 414 թվականի հունվարին Ատաուլֆը ամուսնացավ Հռոմեական կայսրության կայսր Գալլե Պլասիդիայի քրոջ հետ, որը պատանդ էր վերցվել գոթերի մոտ մինչև Հռոմի անկումը։ Օլիմպիադորը, նկարագրելով հարսանիքը, հայտնել է թագավորի հարսանեկան նվերի մասին։ Հռոմեական կայսերական ընտանիքի հարսնացուին նվիրեցին 50 գավաթներ՝ զարդարված Հռոմում կողոպտված թանկարժեք քարերով ։
Հռոմում կյանքն արագ վերականգնվեց միայն այն նահանգներում, որոնք զբաղեցնում էին գոթերը։ Ճանապարհորդներն այնպիսի ավերածություններ էի նկատել, որ հնարավոր չէր նրանց միջով անցնել։ 417 թվականի ճանապարհորդական նոթերում ինչ-որ Ռիտուլիա նկատել է, որ Էտրուրիայում գոթերի ներխուժումից հետո հնարավոր չէ տեղաշարժվել այն պատճառով, որ ճանապարհները աճել են, իսկ կամուջները՝ քանդվել ։ Արևմտյան Հռոմեական կայսրության լուսավորական շրջաններում վերածնվեց հեթանոսությունը։
Շատերը Հռոմի անկումը կապում էին հին աստվածներից հրաժարվելու հետ։ Այս տրամադրություններին հակառակ՝ Օգոստինոս Երանելին գրեց ստեղծագործություն՝ «Աստծո քաղաքի մասին» (լատ.՝ De civitate Dei), որում ի թիվս այլ բաների նշել է քրիստոնեությունը որպես բարձրագույն ուժ, որը Հռոմի բնակիչներին փրկել է լիակատար ոչնչացումից։
Ալարիխի արգելքի շնորհիվ գոթերը չդիպան եկեղեցիներին։ Սակայն այնտեղ պահպանված արժեքները վանդալների որս դարձան 45 տարի անց։ 455 թվականին վանդալները ծովային հարձակում գործեցին Հռոմ Կարթագենից, գրավեցին առանց մարտի և կողոպտեցին ոչ թե երկու օր, ինչպես գոթերը, այլ ամբողջ երկու շաբաթ։ Վանդալները չխնայեցին քրիստոնեական տաճարները, թեև ձեռնպահ մնացին բնակիչների սպանություններից։
Պատմական աղբյուրներ
Ալարիխի Իտալիա արշավանքները և Հռոմի՝ նրա առաջին երկու գրավումները համեմատաբար լավ են նկարագրված 5-րդ դարի երկորրդ կեսի բյուզանդական պատմաբան Զոսիմայի մոտ (գիրք 5, 6)։ 6–րդ գիրքը ավարտվում է Աթաուլֆի զինվորներից գոթ Սառի փախուստով դեպի Հոնորիուս կայսրի մոտ (որն արդյունքում առաջացրեց երրորդ պաշարումը և Հռոմի թալանումը)։ Ֆոտիայի հրապարակախոսության համաձայն Զոսիմը կրկնօրինակել է նյութը Էվնապիայից՝ փոխանցելով միայն ավելի կրճատ և հստակ ձևով։ Հենց Էվնապիայի աշխատությունը հասել է միայն որոշակի հատվածներով։
Մեկ այլ բյուզանդական պատմիչ Սողոմենը 440-ական թվականներին գրեց «Եկեղեցական պատմություն», որտեղ իրադարձությունների քիչ մանրամասնությամբ շարադրանքը ընդհանուր առմամբ համընկնում է Զոսիմայի պատմության հետ ։ Սողոմենը պատմել է մի երիտասարդ քրիստոնյա հռովմուհու մասին, որը Հռոմում զավթված ժամանակ ընդիմացել է գոթ-ռազմիկների ոտնձգություններին՝ չվախենալով իրեն հասցրած վերքից և դրանով իսկ հարգանք առաջացնելով նրանց հետ։
Ալարիխի արշավանքի վերաբերյալ առանձին փաստեր պարունակվում են նաև այլ հեղինակների ստեղծագործություններում։ Պալատական բանաստեղծ Կլավդիա Կլավդիուսը Ստիլիխոնի և Ալարիխի Իտալիա առաջին անհաջող արշավանքի մասին որոշ մանրամասներ է հայտնել։ Պրոկոպիոս Կեսարացին (6-րդ դարի կեսեր) փոխանցել է երկու լեգենդներ այն մասին, թե ինչպես գոթերը գրավեցին Հռոմը, իսկ Հիերոնիմոսը նամակում նկարագրել է քաղաքի թալանը։ Գոթական պատմիչ Հորդանը (6-րդ դարի կեսեր) հանգամանալից պատմել է Ալարիխի մահվան և թաղման մասին՝ համառոտ և խիստ շփոթված շարադրելով նրա արշավանքները։
Ծանոթագրություններ
Մեկնաբանություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի պատերազմներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների մեծ գաղթ Կատեգորիա:Հռոմի պաշարումներ Կատեգորիա:Վեստգոթեր Կատեգորիա:410
Բելոցերկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)
Բելոցերկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Білоцерківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բելոցերկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 914 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 71,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,76 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Նեֆեդիխա (գյուղ, Վորոտինսկի շրջան)
Նեֆեդիխա (Нефедиха), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վորոտինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վորոտինսկի շրջանի բնակավայրեր
Դվուբրատսկի
Դվուբրատսկի (Двубратский), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ուստ-Լաբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8541 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Ուստ-Լաբինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աբուլլար
Աբուլլար, գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Նորատուս գյուղից 4-5 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սևանա լճի աջ ափին։
Ըստ Ալիշանի Աբուլլարը Սիմեոն Երևանցու նկարագրած Ափաթար գյուղն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Հասմիկ Պողոսյան
Հասմիկ Ստեփանի Պողոսյան, հայ պետական և քաղաքական գործիչ, ՀՀ մշակույթի նախարար (2006-2016)։
Կենսագրություն
2022 թ․ նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական հետապնդում՝ պետական սեփականությունը խարդախությամբ հափշտակելուն օժանդակելու մեղադրանքով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
(4120) Դենոյել
(4120) Դենոյել (Denoyelle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,158428 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8846 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4323 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2050,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175589 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գոռ Ավետիսյան
Գոռ Ավետիսյան, Չեխիայում բնակվող հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
Գոռ Ավետիսյանը ծնվել է 1963 թվականին Երևանում։ Գոռի պապը՝ Միհրան Ավետիսյանը, 1915 թվականին գաղթել է Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիսի նահանգի Մանազկերտի գավառակի Ռուստամ-գեդուկ գյուղից ։
Ավետիսյանը 1978-1982 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1982-1993 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1990 թվականին Գերմանիայի Ալանիս գեղարվեստի և երաժշտության բարձրագույն դպրոցից կրթաթոշակ է ստացել։ 1990 թվականին Ֆինլանդիայում սովորել և աշխատել է Արամայիս Ավետիսյանի ստուդիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ժաննա Կեֆերի նկարը (նկար, Կնոպֆ)
«Ժաննա Կեֆերի նկարը» (Jeanne Kéfer), բելգիացի նկարիչ, սիմվոլիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Ֆեռնան Կնոպֆի (Fernand Khnopff, 1858-1921) վրձնին պատկանող նկար։ Հեղինակը նկարը ստեղծել է 1885 թվականին։ Այժմ կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է լոսանջելեսյան Փոլ Գեթթի թանգարանում։ Նկարի չափերն են՝ 80×80 սմ ։
Պատմություն
«Ժաննա Կեֆերի նկարը» հեղինակը նպակադրվել էր ցուցադրել Բրյուսելի «Հասարակություն ХХ» (Les XX) սալոնում 1885 թվականին։ Սակայն Ֆեռնան Կնոպֆը չհասցրեց նկարը ավարտին հասցնել, ուստի հեղինակը նկարը հասարակության համար ցուցադրեց հաջորդ տարվա «Հասարակություն ХХ» սալոնին՝ 1886 թվականին։ Մի տարի անց նկարը ցուցադրվեց Անտվերպենում կազմակերպված անկախ արվեստի ցուցահանդեսի (L'Art Indépendant) ժամանակ։ Դրանից հետո մասնակցեց մի շարք եվրոպական քաղաքներում կազմակերպված ցուցահանդեսներին՝ Լոնդոն (1892), Ֆլորենցիա (1896-1897) և Մյունխեն (1898):  «Ժաննա Կեֆերի նկարը» դրական ընդունելության արժանացավ քննադատների կողմից, որոնք բարձր գնահատեցին հեղինակի տաղանդն ու վարպետությունը ։
Ստեղծելուց և ցուցադրություններից հետո նկարը պատկանեց Գյուստավ Կեֆերին՝ Ժաննա Կեֆերի հորը։ Դրանից հետո այն անցավ փարիզցի Հյուգո Էնգլիին (Hugo Engle): 1957 թվականից նկարը գտնվում էր Շվեդիայում՝ ստոկհոլմյան Ռապպս (Rapps Konsthandel) պատկերասրահում։ 1987 թվականին նկարը Շվեդիայում անհատական հավաքածուում էր գտնվում։ Այն մնաց այս կարգավիճակով ընդհուպ մինչև 1997 թվականը։ Դրանից հետո «Ժաննա Կեֆերի նկարը» ստեղծագործությունը գնեց Լոս Անջելեսի Փոլ Գեթթի թանգարանը Լոնդոնում կայացած «Քրիստիս» աճուրդի ժամանակ ։
Փոլ Գեթթի թանգարանում կատարած ռենտգենագրության ժամանակ պարզվեց, որ նկարի նախնական տարբերակում Ժաննա Կեֆերի ձախ ձեռքին եղել է սպիտակ ծաղիկներով ծաղկեփունջ (կամ մեկ մեծ ծաղիկ)։ Ավարտական փուլի ժամանակ Ֆեռնան Կնոպֆը հրաժարվեց նկարի վրայի այդ դետալից ։
Նկարագիր
Ժաննա Կեֆերը նկարում պատկերված է կանգնած. նա սանդղամուտքի փակ դռան մոտ է կանգնած։ Աղջիկը նայում է ուղիղ դիտողին։ Նրա փոքրիկ հասակը (համեմատած բարձր դռան հետ) խորհրդանշում է անպաշտպանությունը արտաքին աշխարհի նկատմամբ ։
Գյուստավ Կեֆերի արվեստի հետազոտողները ենթադրում են, որ նրա այդ ժամանակներին բնորոշ ոճը անգլիացի նկարիչ Ջեյմս Էբբոտ Մաք-Նեյլ Ուիսթլերի թողած ազդեցության հետևանքն է։ Վերջինս որոշ ժամանակ աշխատել է Բրյուսելում և մանսնակցել է «Հասարակություն ХХ» սալոնի առաջին ցուցադրությանը, որը կայացել է 1884 թվականին ։
Հարապպա
Հարապպա, հնագույն քաղաք (մ.թ.ա. III-II հազարամյակներ) Արևմտյան Պակիստանում, Հարապպայի քաղաքակրթության գլխավոր կենտրոններից։ Հարապպայի զարգացման հիմնական փուլերը որոշվել են Մոհենշո-Դարոյի (Պակիստանում), Ռուպարի (Հնդկաստանում) և այլ հնավայրերի ուսումնասիրությունների հիման վրա։ Հարապպան հետազոտվում է 1921 թվականից։ Պեղումներ են կատարվել հիմնականում քաղաքի տարածքից դուրս գտնվող միջնաբերդի շրջանում։ Հայտնաբերվել են պաշտպանական հզոր կառույցներ, թրծած աղյուսից հացահատիկի հորեր, ալրաղացներ, ծառաների, ստրուկների բնակելի շենքեր։ Հարապպայի բնակիչներին հայտնի էր երկաթը։ Զարգացած էին բրոնզագործությունը, խեցեգործությունը և այլ արհեստներ։ Գտնված են Հնդկաստանի հնագույն, դեռևս չվերծանված գրերով կնիքներ։ Ավերակների գրաված տարածքի հիման վրա ենթադրվում է, որ Հարապպան եղել է Հնդկաստանի հնագույն պետություններից մեկի մայրաքաղաքը։
Կատեգորիա:Ասիայի անհետացած քաղաքներ Կատեգորիա:Հարապպյան քաղաքակրթություն
Ալեքսանդր Պուշկինի անձնական գրադարան
Ալեքսանդր Պուշկինի գրադարան, գրքերի անձնական հավաքածու, որն արտացոլում է նրա բազմազան ընթերցողական և ստեղծագործական շահերը։ Գրադարանը ձևավորվել է բանաստեղծի ողջ կյանքի ընթացքում և, ըստ հայտնի մատենագետ և գրքի պատմաբան Ն. Սմիրնով-Սոկոլսկու, եղել է «մտածողի և գիտնականի լաբորատորիա»։ Ա. Պուշկինի մահից հետո նրա պահպանման պատմությունները, մատենագիտական նկարագրությունն ու կենդանության օրոք ձևավորված կազմի վերականգնումը նվիրված են պուշկինիստ պատմաբանների և բանասերների բազմաթիվ աշխատանքներին։
Որպես ազգային հարստություն, գրքերի հավաքածուն 1906 թվականին գնվել է Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի այսերական բանաստեղծի ժառանգներից, սկիզբ է դրել նոր հիմնադրված Պուշկինի տան մասնագիտացված գրադարանին և գիտական նպատակներով մատչելի դարձավ գիտնականներին։
Ընտանեկան ավանդույթի ակունքներ
Գրահրատարակչության ձգտումն արդեն կար Ա. Պ. Հանիբալի (մայրական կողմից բանաստեղծի նախապապն էր) մոտ։ Պետրոս I-ի հետ Եվրոպա ուղևորվելիս նրան վստահվել էր պահպանել այն գրքերը, որոնք պետծառայողն իր հետ տարել էր։ Հանիբալի անձնական գրադարանի հիմքը կազմել են թագավորի կողմից իրեն նվիրած առաջին գրքերը, ինչպես նաև այն գրքերը, որոնք նա ձեռք է բերել Ֆրանսիայում ինժեներական գործի ուսումնասիրության տարիներին ։ Այն ժամանակ նրա ոչ փոքր գրադարանը հավաքել էր մոտ 350 հատոր, ընդ որում ոչ միայն ռազմական գիտությունների, մաթեմատիկայի, աշխարհագրության, այլև փիլիսոփայության, պատմության և գեղարվեստական գրականության վերաբերյալ հրատարակությունները։
Պետրոս I-ի մահից հետո Հանիբալը ստիպված է եղել իր գրքերը վաճառել Գիտությունների ակադեմիայի գրադարանին։ Միայն 1742 թվականին նրան հաջողվել է հետ բերել այնտեղ պահպանված գրքերի հավաքածուի մի մասը։ Ըստ Գեներալ Գանիբալի գրքերի գրանցամատյանի՝ որոնք 1730 թվականին մտել են կայսերական գրադարան, իսկ 1742 թվականին աքսորից վերադառնալուց հետո, նրա պահանջով, նրան հետ են վերադարձվել, նրան են վերադարձվել 150-ից ավելի հատորից մի քանիսը ։
Նշանակալի տնային գրադարաններ են ունեցել և բանաստեղծ Սերգեյ Լվովիչի հայրը, և նրա հորեղբայր Վասիլի Լվովիչը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին
Ոսկրի հանքային խտություն
Ոսկրային խտություն կամ ոսկրերի հանքային խտություն, ոսկրային հյուսվածքի հանքային նյութի քանակը։ Ոսկրի խտության չափումը օգտագործվում է կլինիկական բժշկության մեջ որպես օստեոպորոզի և կոտրվածքների ռիսկի անուղղակի ցուցանիշ։ Այն չափվում է դենսիտոմետրիա անվանումով հետազոտությամբ։ Այն հաճախ իրականացվում է հիվանդանոցների կամ ամբուլատորիաների ռադիոլոգիական կամ միջուկային բժշկության բաժանմունքներում։ Ոսկրի հանքային խտության չափումն անցավ է և ոչ ինվազիվ, ներառում է ցածր ճառագայթային ազդեցություն։ Չափումներն առավել հաճախ կատարվում են ողնաշարի գոտկային հատվածի և ազդրի վերնամասի հետազոտմամբ ։ Ազդրի կամ ողնաշարի գոտկային հատվածի անհասանելիության դեպքում կարող է հետազոտվել նաև նախաբազուկը։
Կա վիճակագրական կապ` ոսկրերի ցածր խտության և կոտրվածքի ավելի մեծ հավանականության միջև։ Ոտքերի և կոնքի կոտրվածքները, որոնք առաջանում են ընկնելու պատճառով՝ հանրային առողջության լուրջ խնդիր են, հատկապես տարեց կանանց մոտ, ինչը հանգեցնում է բժշկական մեծ ծախսերի, ինքնուրույն ապրելու անկարողության և նույնիսկ մահվան։ Ոսկրերի խտության չափումներն օգտագործվում են օստեոպորոզի ռիսկի կանխարգելման և ոսկորների ամրությանն ուղղված միջոցառումների իրականացման համար։