cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդվարդ Ֆիցջերալդ
«Օմար Խայամի ռուբայաթներ»
Ֆիցջերալդյան «Ռուբայաթները» ուշագրավ են նրանով, որ նրանցում հաճախակի և համատարած են ակնարկները անգլիական դասականներին (Շեքսպիր, Չոսեր, «Ընդհանուր աղոթքների գիրք»)։ Տեղյակ լինելով հնագույն պոեզիայի հոմոէրոտիկ կողմի մասին՝ Ֆիցջերալդը ոչ մի անգամ իր գրքում չի հիշատակել կանանց մասին ։
20-րդ դարի սկզբին Ֆիցջերալդի պոեմը ճանաչում է ձեռք բերել վիկտորյանական պոեզիայի այլ պոեմներից։ Միայն մոդեռնիզմի լուսաբացին է հանրությունը գիտակցել, թե նա ինչքան է այն ընդլայնել անգլերեն բանաստեղծություններում թույլատրելիի սահմանները։ Այս գործի հանդեպ ընթերցողների հետաքրքրության անկումն սկսել է նկատվել դարի երկրորդ կեսին։
«Ռուբայաթի» հայտնիության ցուցանիշներից մեկն այն է, որ «Օքսֆորդի մեջբերումների բառարան» գրքի հինգերորդ հրատարակության 107 բանաստեղծություններից ամբողջությամբ մեջբերվում է 43 բանաստեղծություն և շատ առանձին տողեր և հատվածներ տրվում են լրացուցիչ։ LI բանաստեղծությունը նույնպես բավականին հայտնի է, որում ասվում է.
Պոեմի տողերն ու արտահայտութունները օգտագործվել են բազմաթիվ գրական ստեղծագործությունների անուններում, որոնցից են Նևիլ Շյութի «Շախմատի տախտակ», Ջեյմս Միչեների «Գարնանային հրդեհներ» և Ագաթա Քրիստիի «Ցուցամատ»։ Յուջին Օ'Նիլի «Օ՜, երիտասարդությունն» առանց ուղղակի մեջբերման ակնարկում է «Ռուբայաթը»։ Պատրանքի հատվածներ կան նաև Օ' Հենրիի պատմություններում. Սակի կեղծանունը դրա ապացույցն է։ 1925 թվականին Բիլլի Ռոուզի և Օլա Դուբինի հայտնի «Սուրճի բաժակը, սենդվիչը և դու» երգը վերաբերում է վերը թվարկված հատվածներից առաջինին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պարսկերեն գրականություն Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի արևելագետներ
Շերեփաձուկ
Շերեփաձուկ, ձողաձուկազգիների ընտանիքի քաղցրահամ ջրերի ձուկ։ Մեջքի լողակները երկուսն են, կզակին ունի բեղիկ։ Թեփուկները շատ մանր են։ Մարմնի երկարությունը մինչև 1, 2 մ է, կենդանի զանգվածը՝ 32 կգ։ Հանդիպում է Հյուսիսային կիսագնդի բարեխառն և ցուրտ գոտիներում, գլխավորապես՝ գետերում։ Ակտիվ է սառը ջրերում (մինչև 16 °C)։ Սեռահասուն է դառնում 3-4 տարեկանում, դնում 33 000-5 միլիոն ձկնկիթ։ Գիշատիչ է, սնվում է ձկներով և հատակային անողնաշարավորներով։ Ձկնորսության կարևոր օբյեկտ է։
Կատեգորիա:Ձողաձկներ
Կումպունոֆոբիա
Կումպունոֆոբիա ( «koumpouno» (կոճակ) և «fobos» (վախ)), վախ կոճակներից ։ Դասվում է ամենահազվագյուտ վախերի շարքին ։ Բժշկության մեջ այս վիճակը դիտվում է որպես ախտաբանական, ինչը պահանջում է պրոֆեսիոնալ հոգեթերապևտի միջամտություն ։
Նկարագրություն
Երբեմն մասնագետները վախի այս տեսակը կապում են տրիպոֆոբիայի հետ ։
Պատճառներ
Գոյություն ունեն կումպունոֆոբիա առաջացնող մի շարք գործոններ։ Այդպիսի ֆոբիա ունեցող մարդը ինքնուրույն շատ դժվար կարող է հասկանալ, թե ինչի պատճառով է այն զարգացել։ Դրա պատճառները կարող են լինել.
Ախտանշաններ
Պարտադիր չէ, որ կումպունուֆոբիայով տառապող մարդը վախենա բոլոր տեսակի կոճակներից։ Նա կարող է վախենալ, օրինակ, փայտե կոճակներից։ Հոգեթերապևտները առանձնացնում են կումպունոֆոբիայի հետևյալ ախտանշանները.
Ֆրանկավիլլա ալ Մարե
Ֆրանկավիլլա ալ Մարե  ( Francavilla al Mare), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Կումպունոֆոբիա
Ախտանշաններ
Երբեմն մարդու մոտ վիճակն այնքան ծանրացած է լինում, որ նա վախենում է անգամ «կոճակ» բառից։ Այդ դեպքում նա պետք է շտապ դիմի մասնագետի ։
Ֆրանկավիլլա ալ Մարե
Բնակչությունը կազմում է 23 733 մարդ։ Խտությունը՝ 1079 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66023։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085։
Կումպունոֆոբիա
Անվանի կումպունոֆոբներ
Էփլ ընկերության համահիմնադիր Սթիվ Ջոբսը կումպունոֆոբ էր՝ ուներ հակակրանք ինչպես հագուստի, այնպես էլ համակարգչային սարքավորումների կոճակների հանդեպ։ Կոճակներով վերնաշապիկների փոխարեն նա միշտ հագնում էր բարձր օձիքով և առանց կոճակների շապիկներ։ Ոմանք ենթադրում են, որ դա անդրադարձել է Էփլի սարքերի դիզայնում սենսորային էկրանների և վիրտուալ ստեղնաշարերի օգտագործման վրա ։
Ֆրանկավիլլա ալ Մարե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կումպունոֆոբիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆոբիաներ Կատեգորիա:Հոգեբանություն
Ֆրաինե
Ֆրաինե  ( Fraine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 463 մարդ։ Խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66050։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գլեն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 664 մարդ, բնակչության խտությունը` 87.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.56 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 37 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 450 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 366-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 84։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 366 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 333 անձ (185 տղամարդ և 148 կին)։ Գործազուրկ են եղել 33 անձ (18 տղամարդ և 15 կին)։ 84 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մահ՝ մահից
«Մահ՝ մահից» (Je me tue à le dire), ֆրանս-բելգիական կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանել է Քսավիե Սերոնը։ Ժապավենի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հունվարի 3-ին Փալմ-Սպրինգյան միջազգային կինոփառատոնին։ Ֆիլմը պատմում է մի մարդու և նրա մոր հետ մելամաղձոտ հարաբերությունների մասին ։
Սյուժե
Գլխավոր հերոս Միշել Շինան (Ժան-Ժակ Ռոզեն) քառասուն տարեկան է, բայց նա դեռևս փոքրիկ տղա է, ով կապված է իր մայրիկի հետ։ Հերոսի մայրը հիվանդ է կրծքագեղձի քաղցկեղով և ապրում է իր վերջին օրերը։ Նրա մահից հետո Միշելի կյանքը հիվնովին փոխվում է, նա ինքն իրեն ախտորոշում է «կրծքագեղձի քաղցկեղ»՝ որդեգրելով մոր բոլոր ախտանիշները ։
Մրցանակներ
«Մահ՝ մահից» կինոկատակերգությունն առաջադրվել է բելգիական ազգային կինոմրցանակի՝ «Մագրիտի» յոթ անվանակարգերում, այդ թվում ՝ լավագույն կինոնկարի համար և հաղթել է դրանցից երկուսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բելգիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:21-րդ դարի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր
Իմփայեր
«Իմփայեր» (Empire), Էնդի Ուորհոլի ֆիլմն է նվիրված Իմփայր Սթեյթ Բիլդինգին երկնաքերին։
Ֆիլմը նկարահանված է մի դուբլով՝ առանց մոնտաժման։ Այն ստեղծվել է Իմփայր Սթեյթ Բիլդինգի ուղղությամբ տեսախցիկի ֆիքսման միջոցով։ Ֆիլմի անվանումը բառախաղ է շենքի անվանման հետ։
Ստեղծման պատմություն
1964 թվականի հուլիսին Էնդի Ուորհոլը ընկերների հետ բարձրացել է Time Life Building երկնաքերի 44-րդ հարկ, տեղադրել տեսախցիկ և 6 ժամ 40 րոպե նկարահանել դիմացը գտնվող Իմփայր Սթեյթ Բիլդինգը, որն այդ ժամանակի աշխարհի ամենաբարձր շինությունն էր։ Քանի որ ֆիլմը նկարահանվել էր 24 կադր վայրկյանում, բայց ցուցադրվել՝ 16 կադր վայրկյանում արագությամբ, ֆիլմի տևողությունը 8 ժամ 5 րոպե է ։ Ֆիլմի բազմաթիվ կարճ տարբերակները հեղինակի կողմից երբեք չեն ընդունվել։
Մշակութային արժեք
2004 թվականին ֆիլմը ճանաչվել է պատմական, մշակութային և էսթետիկապես արժեքավոր և ընդգրկվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանի ազգային ֆիլմերի ցուցակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1964 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Նոր Զելանդիայի Թագավորություն
Նոր Զելանդիայի Թագավորությունը բաղկացած է այն ամբողջ տարածքից, որում Նոր Զելանդիայի միապետը գործում է որպես պետության ղեկավար։ Նոր Զելանդիայի տարածքը դաշնություն չէ․ այն պետությունների և տարածքների խումբ է, որը միավորված է իր միապետի գլխավորությամբ։ Նոր Զելանդիան անկախ և ինքնիշխան պետություն է։ Այն ունի անտարկտիկական տարածքային պահանջ (Ռոսսի կախյալ տարածք), մեկ կախյալ տարածք (Տոկելաու) և երկու ասոցացված պետություն (Կուկի Կղզիներ և Նիուե) ։
Ռոսսի կախյալ տարածքը մշտական բնակիչներ չունի, իսկ Տոկելաուն, Կուկի Կղզիներն ու Նիուեն բնիկ բնակչություն ունեն։ ՄԱԿ-ը պաշտոնապես դասակարգում է Տոկելաուին որպես ոչ ինքնակառավարվող տարածք, իսկ Կուկի Կղզիները և Նիուեն ներքին ինքնակառավարման՝ պահպանելով Նոր Զելանդիայի պատասխանատվությունը պաշտպանության համար։ Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետը ներկայացնում է միապետին Նոր Զելանդիայի ամբողջ տարածքում, չնայած Կուկի կղզիներն ունեն թագուհու լրացուցիչ ներկայացուցիչ։
Ակնարկ
Նոր Զելանդիայի միապետը, որին ներկայացնում է Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետը, պետության ղեկավարն է ամբողջ Նոր Զելանդիայի Թագավորությունում։ Նոր Զելանդիայի միապետությունը միավորված է բոլոր իրավահավասարությունների ոլորտներում, այդ թվում նաև պետության ղեկավարությունը բոլոր տեղերում հավասար են ։ 1983 թվականին Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետի գրասենյակի նամակների արտոնագիրը սահմանում է ոլորտի ճշգրիտ շրջանակը ։
Կուկի կղզիների և Նիուեի Խաղաղ օվկիանոսի կղզիները դարձել են Նոր Զելանդիայի առաջին գաղութները 1901 թվականին, այնուհետև՝ պրոտեկտորատները։ 1965 թվականից Կուկի կղզիները դարձան ինքնակառավարվող, ինչպես նաև Նիուեն՝ 1974 թվականից։ Տոկելաուն Նոր Զելանդիայի վերահսկողության տակ է անցել 1925 թվականին և շարունակում է մնալ ոչ ինքնակառավարվող տարածք ։
Ռոսսի կախյալ տարածքը բաղկացած է Անտարկտիկա մայրցամաքի 160° արևելք և 150° արևմտյան միջօրեականների միջև կղզիների հետ միասին, որոնք ընկած են հարավային 60օ զուգահեռականից հարավ ։ Բրիտանական (կայսերական) կառավարությունը տիրեց այս տարածքին 1923 թվականին և այն վստահեց Նոր Զելանդիայի կառավարմանը։ Ո՛չ Ռուսաստանը, ո՛չ Միացյալ Նահանգները չեն ճանաչում այդ պահանջը, և այդ պահանջը մնում է չլուծված (Անտարկտիդայի բոլոր մյուս պահանջների հետ մեկտեղ) Անտարկտիկայի համաձայնագրով, որը ծառայում է հիմնականում այդ անհամաձայնությունների հարթմանը։ Տարածքը անմարդաբնակ է, բացի գիտական բազաներից։
Նոր Զելանդիայի քաղաքացիության օրենքը հավասարապես վերաբերվում է թագավորության բոլոր մասերին, ուստի Նոր Զելանդիայում, Կուկի կղզիներում, Նիուեում, Տոկելաուում և 2006 թվականից առաջ Ռոսսի կախյալ տարածքի մեջ ծնված մարդկանց մեծ մասը Նոր Զելանդիայի քաղաքացիներ են։ Հետագա պայմանները կիրառվում են 2006 թվականից հետո ծնվածների համար ։
Գեներալ-նահանգապետ
Գեներալ-նահանգապետը ներկայացնում է պետության ղեկավար Էլիզաբեթ Երկրորդին՝ որպես Նոր Զելանդիայի թագուհի, թագավորության տարածքում։ Ըստ էության, գեներալ-նահանգապետերը ստանձնում են պետության ղեկավարի բոլոր պատասխանատվությունները ու լիազորությունները։ Տիկին Պատսի Ռեդդին նշանակվել է այդ պաշտոնում 2016 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ։
Կուկի կղզիներ և Նիուե
[[Պատկեր:New_Zealand_(+associated),_administrative_divisions_-_Nmbrs_-_monochrome.svg|մինի|Նոր Զելանդիայի հետ ասոցիացված պետությունները 1. Նոր Զելանդիա
2. Նիուե
3. Կուկի կղզիներ]] Թե՛ Կուկի կղզիները, և՛ Նիուեն ինքնակառավարող պետություններ են, որոնք ազատորեն համագործակցում են Նոր Զելանդիայի հետ։ Ազատ համագործակցության մասին պայմանավորվածությունների մանրամասները պարունակում են մի շարք փաստաթղթեր, ինչպիսիք են դրանց համապատասխան սահմանադրությունները, 1983 թվականին Նոր Զելանդիայի և Կուկի կղզիների կառավարությունների միջև փաստաթղթերի փոխանակումը և 2001 թվականի համագործակցության հարյուրամյա հռչակագիրը։ Որպես այդպիսին, Նոր Զելանդիայի խորհրդարանն իրավունք չունի միակողմանիորեն ընդունել օրենսդրությունը այդ պետությունների վերաբերյալ։ Արտաքին գործերի և պաշտպանության հարցերում Նոր Զելանդիան գործում է այդ երկրների անունից, բայց միայն նրանց խորհուրդներով և համաձայնությամբ։ <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2019)">մեջբերում է պետք  ] Քանի որ գեներալ-նահանգապետը բնակվում է Նոր Զելանդիայում, Կուկի կղզիների սահմանադրությունը նախատեսում է թագուհու ներկայացուցչի հստակ պաշտոնը։ Այս անհատը ենթակա չէ գեներալ-նահանգապետին և հանդես է գալիս որպես թագուհու տեղական ներկայացուցիչ Նոր Զելանդիայի օրենքներով։ 2013 թվականից Թոմ Մարսթերսը թագուհու ներկայացուցիչն է Կուկի կղզիներում։ Այս պայմանավորվածությունն արդյունավետորեն թույլ է տալիս իրականացնել կառավարման ներքին և առավելագույն արտաքին ոլորտների դե ֆակտո անկախ գործողություններ։
Ըստ Նիուեի 1974 թվականի սահմանադրության՝ Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետը հանդես է գալիս որպես թագուհու ներկայացուցիչ և իրականացնում է «Թագը վերապահված գործադիր իշխանությունը» ։
Կուկի կղզիներում և Նիուեում Նոր Զելանդիայի գերագույն հանձնակատարը Նոր Զելանդիայի դիվանագիտական ներկայացուցիչն է։ Ջոն Քարթերը (2011 թվականից) Նոր Զելանդիայի Գերագույն հանձնակատարն է Կուկի կղզիներում, իսկ Ռոս Արդերնը (2014 թվականից) Նոր Զելանդիայի Գերագույն հանձնակատարն է Նիուեում։
Չնայած Նոր Զելանդիայի հետ սերտ հարաբերություններին՝ ինչպես Կուկի կղզիները, այնպես էլ Նիուեն պահպանվում են իրենց անունով որոշ դիվանագիտական հարաբերություններ։ Երկու երկրներն էլ պահպանում են գերագույն հանձնակատարաներ Նոր Զելանդիայում և ունեն Նոր Զելանդիայի գերագույն հանձնակատարներ իրենց մայրաքաղաքներում։ Համագործակցության շրջանակներում գերագույն հանձնակատարները ներկայացնում են իրենց կառավարությունները, այլ ոչ թե՝ պետության ղեկավարին։
Նոր Զելանդիա
Նոր Զելանդիան ինքնիշխան պետություն է։ Միավորված ազգերի կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեայում երկիրը ներկայացվում է որպես պարզապես «Նոր Զելանդիա», այլ ոչ թե՝ որպես Նոր Զելանդիայի Թագավորություն ։
Նոր Զելանդիան բաղկացած է հետևյալ կղզեխմբերից․
Տոկելաու
Տոկելաուն ունի ինքնակառավարման ավելի ցածր աստիճան, քան Կուկի կղզիները և Նիուեն։ Նոր Զելանդիայի ներկայացուցիչը Տոկելաուում Տոկելաուի ադմինիստրատորն է և իրավունք ունի շրջանցել Գեներալ Ֆոնոյի (խորհրդարանի) կողմից ընդունված որոշումները։ ՄԱԿ-ի խնդրանքով Նոր Զելանդիայի կողմից 2006 և 2007 թվականներին անցկացված հանրաքվեների արդյունքում Տոկելաուի բնակիչները չկարողացան հասնել երկու երրորդ մեծամասնությանը, որը անհրաժեշտ էր Նիուեին և Կուկի կղզիներին հավասար իրավասությունների կառավարման համակարգին հասնելու համար ։
Ուլունդի
Ուլունդի (Ulundi), քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Նատալ նահանգում։ Ըստ 2013 թվականի Հարավաֆրիկյան Հանարպետությունում անցկացված միջպետական մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 29 132 մարդ։
Նոր Զելանդիայի Թագավորություն
Թագավորության ապագան
Այնուամենայնիվ, Նոր Զելանդիայի հանրապետությունը կներկայացնի Կուկի կղզիներին և Նիուեին գերիշխանությանը հավատարիմ մնալու հարցը։ Այսպիսով, Նոր Զելանդիայի Հանրապետության ապագայի համար գոյություն ունեն մի շարք տարբերակներ, եթե Նոր Զելանդիան դառնա հանրապետություն, ներառյալ Կուկի կղզիները և Նիուեն.
Ուլունդի
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է ինկոսների կողմից 1873 թվականին։ 1879 թվականի հուլիսի 4-ին Ուլունդի քաղաքի մոտակայքում տեղի է ունեցել Ուլունդիի համար մղվող պատերազմ, որտեղ իրար դեմ կռվում էին անգլիացիները և զուլուցիները։ Կռիվը վերջացավ զուլուցիների ծանր պարտությամբ։
1994 թվականից մինչև 2004 թվականը, քաղաքը համարվում էր Նատալ նահանգի վարչական կենտրոնը։
Նոր Զելանդիայի Թագավորություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գաղութային կայսրություններ Կատեգորիա:Նոր Զելանդիա Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի աշխարհագրություն
Ուլունդի
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է նահանգի արևելյան մասում, Սպիտակ Ումֆոլոզի ձախ ափին։ Նաև գտնվում է 165 կմ դեպի հյուսիս-արևելք Պիտերմարիցբուրգ նահանգից։ Ամենաբարձր կետը հասնում է 490 մետրի ծովի մակերեսից ։
Բնակչություն
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 18 420 մարդ, որոնցից 43,37 %-ը կազմում են տղամարդիկ, իսկ կանայք կազմում են ամբողջ բնակչության 56,63 %-ը։ Քաղաքի բնակչության 99,46 %-ը կազմում են Սևամորթները։ Սպիտակամորթները — 0,21 %; հնդիկները — 0,2 %; ասիացիները — 0,13 %: Քաղաքի հիմնական լեզուն համարվում է (98,11 %), զուլուլերենը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1873 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆիոնա Գրեմ
Ֆիոնա Գրեմ, ավստրալիացի մարդաբան է, ով աշխատում է որպես գեյշա Ճապոնիայում ։ Նա առաջին անգամ հանդես է եկել որպես գեյշա 2007 թվականին Տոկիոյի Ասակուսա թաղաասում Սայուկի (紗幸) անվան տակ։
Կրթություն
Սայուկին ծնվել է Մելբուռնում և առաջին անգամ այցելել է Ճապոնիան 15 տարեկանում՝ ուսանողական փոխանակման ծրագրով ։ Այնտեղ սովորելով 1 տարի՝ վերադարձել է տուն ։
Իր առաջին բարձրագույն կրթությունը ստացել է Կեյո համալսարանում, մասնագիտությունը՝ հոգեբանություն։ Մագիստրոսական դիպլոմը ստացել է 1992 թվականին, իսկ ասպիրանտուրան ավարտել է 2001-ին Օքսֆորդի համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է ճապոնական կորպորատիվ մշակույթը ։ 2008 թվականից սկսած՝ Ֆիոնա Գրեմը գեյշաների մշակույթի մասին դասախոսություններ է կարդում Կեյո և Վասեդայի համալսարաններում ։
Գործունեությունը որպես գեյշա
2011 թվականին Սայուկին բացում է կիմոնոյի խանութ Տոկիոյի Ասակուսա շրջանում In July 2013, Sayuki, performed at the Hyper Japan festival in the United Kingdom. ։ 2013 թվականին Սայուկին ուներ իր անկախ գեյշաների տունը Տոկիոյի հին Յանակա թաղամասում, որտեղ նա կրթում էր չորս աշակերտների ։ 2014 Թվականին Սայուկին բացում է բար Հոկայդոյում. Իսկ 2015 թվականին հրավիրվում է Բրազիլիա, որտեղ մասնակցում է կարնավալին ։
Զանգվածային լրատվամիջոցների լուսաբանումը
Սայուկիի մասին լուսաբանել են հետևյալ զանգվածային լրատվամիջոցները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Կին մարդաբաններ
Վերա-Էլեն
Վերա-Էլեն (Vera-Ellen, ), ամերիկացի դերասանուհի և պարուհի, որը Ֆրեդ Ասթերի, Ջին Քելլիի և Դոնալդ Օ’Քոննորի հետ նկարահանվել է երաժշտական ֆիլմերում։
Կենսագրություն
Վերա-Էլեն՝ Վեսթմայեր Ռոե (Vera Ellen Vestmayer Rohe), ծնվել է 1921 թվականին Ցինցինատի արվաձանում՝ գերմանական արմատներ ունեցող Մարտինա Ռոե և Ալմի Քեթրին Վեստմայերի ընտանիքում ։ Ինը տարեկանից սկսել է զբաղվել պարով և կարճ ժամանակում հասել է մեծ հաջողությունների։ 1939 թվականին 18 տարեկան հասակում Վերա-Էլենը Ջերոմ Քերնի և Օսկար II Համերսթայնի հետ առաջնաելույթ է ունեցել Բրոդվեյի «Մայիսին շատ տաք է» մյուզիքլում։ Հետագայում հաջորդել են այնպիսի դերեր և հաջողակ բրոդվեյական երաժշտական ներկայացումներ, ինչպիսիք են «Պաթամա Հեթի», «Երդվում եմ Յուպիտերով» և «Յանկին Կոնեկտիկուտից», որտեղ նրան նկատել է նշանավոր պրոդյուսեր Սեմյուել Գոլդվինը և հրավիրել է իր «Հրաշք-մարդ» մյուզիքլ։
1945 թվականին Վերա-Էլենն առաջնաելույթ ունեցել կինոյում՝ նկարահանվելով 14 կինոպատկերներում։ Նա Ջին Քելլիի հետ պարել է «Երաժշտությունը սրտում» (1948), «Հեռացում քաղաքից » (1949) ֆիլմերում և հենց այդ տարի էլ հայտնվել է Մարքս եղբայրների վերջին՝ «Երաժշտությունը սրտում» (1948), ֆիլմում։ Նա հիացական արձագանքներ է ստացել հանրության կողմից «Երեք կարճ բառ» և «Նյու Յորքի գեղեցկուհին» ֆիլմերի համար, որոնցում նա հայտնվել է 1952 թվականին Ֆրեդ Ասթերի հետ։ Դրանից հետո նա նկարահանվել է այնպիսի հիթերում, ինչպիսիք են «Ինձ մադամ անվանեք»՝ (1953) Դոնալդ Օ’Քոննորի հետ և «Լուսավոր Սուրբ ծնունդ»՝ Բրինգ Քրոսբիի հետ։ 1950-ական թվականներին դերասանուհուն համարել են Հոլլիվուդում ամենաբարակ իրան ունեցողը, ինչը շատերի կարծիքով անորեքսիայի հետևանք է ։
1957 թվականին Վերա-Էլենը վերջին անգամ հայտնվել է մեծ էկրանին, դրանից հետո նա մի քանի անգամ որպես հյուր հայտնվել է հեռուստատեսությունում, Դինա Շորի և Փերրի Կոմոյի շոուում։ Դերասանուհին երկու անգամ ամուսնացել է, երկրորդ ամուսնուց՝ միլիոնատեր Վիկտոր Ռոթշալդից ունենալով դուստր՝ Վիկտորիան, որը 1963 թվականին մանուկ հասակում մահացել է։ Երեխայի մահից հետո դերասանուհին փակվել է իր մեջ և դադարել հայտնվել հանրության առաջ։ Վերա-Էլենը մահացել է 1981 թվականի օգոստոսին 60 տարեկան հասակում քաղցկեղից։ Նրա ներդրումը կինոմատոգրաֆիայում Հոլիվուդյան փառքի ծառուղիում նշվել է աստղով։
Տարտուսի շրջան
2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 162 980 բնակչություն ։ Տարտուսի շրջանում է գտնվում աշխարհում միակ Սբ. Աստվածամոր մզկիթն, տաճարն եվս մեկ անգամ ապացուցում է քրիստոնեության և իսլամի խաղաղ համակցությունը ։
Ունի 44 գյուղ և ավան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ Կատեգորիա:Տարտուսի գավառ
40 chansons d'or (երգերի ալբոմ)
40 chansons d'or («40 ոսկե երգ») - Շառլ Ազնավուրի հատընտիր քառասուն երգերի ալբոմը, որ երկու խտասկավառակի վրա (double-CD ձևաչափով)1994 թվականին թողարկվել է EMI Records-ի կողմից և ընդգրկված երգացանկի որոշակի փոփոխություններով վերաթողարկվել երկու տարի անց՝ 1996 թվականին ։ Ալբոմում ընդգրկված են լեգենդար շանսոնիեի այնպիսի հանրաճանաչ երգեր, ինչպես՝ «Բոհեմը», «Մամա»-ն, «Երկու կիթառ»-ը, «Hier encore»-ը, «Իմ կյանքի մասին»-ը... Երգեր, որոնք համաշխարհային հռչակ են բերել հայկական ծագումով ֆրանսիացի մեծաքանքար երգչին, որը, ամենահեղինակավոր լրատվամիջոցների կազմակերպած հարցումների համաձայն, ճանաչվել է քսաներորդ դարի լավագույն էստրադային երգիչ համայն աշխարհում։
1994 թ. թողարկված ալբոմի երգացանկը
CD 2
1996 թ. թողարկված ալբոմի երգացանկը
CD 1
Ալ-Համիդիայի շրջան
Ալ-Համիդայի շրջան (ناحية الحميدية), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Տարտուսի գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Համիդա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 20 309 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տարտուսի գավառ Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ
Թահար (գետ)
Թահար, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի ավազանում։ Հոսում է Դերսիմի շրջանի տարածքով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Խարբերդի նահանգ
Թաունգ (քաղաք)
Թաունգ (Taung), քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Հյուսիս-Արևմտյան նահանգում։ 2011 թվականի Հարավաֆրիկյան պետական մարդահամարի տվյալներով, բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 18,289 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 880 մարդ/կմ²։
Տարածքը՝ 20.75 կմ²։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է անգլերենը, սակայն երկրում տարածված է նաև աֆրիկանսը և հոլանդերենը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության քաղաքներ
Ֆոսաչեզիա
Ֆոսաչեզիա  ( Fossacesia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5692 մարդ։ Խտությունը՝ 177 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66022։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0872։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դամիրդաղ (լեռ)
Դամիրդաղ, Դեմիրդաղ, լեռ Ադրբեջանի Գետաբեկի շրջանում, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Գանձակի լեռնաշղթայում, նախկին Նովո–Իվանովսկա գյուղի մոտ։ Դեմիրդաղի մոտ եղել է Սպիտակ անունով մի եկեղեցի։ Հիշատակված է «Ազգագրական Հանդեսում» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ Կատեգորիա:Գետաբեկի շրջան
Բրայտենբրուն (Շվաբիա)
Բրայտենբրուն (Breitenbrunn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2277 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 41,92 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 121։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Խիրբաթ ալ-Մաազայի շրջան
Խիրաթ ալ-Մաազայի շրջան (ناحية خربة المعزة) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Տարտուսի գավառի 7 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Խիրաթ ալ-Մաազա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 22 897 բնակչություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տարտուսի մարզ Կատեգորիա:Սիրիայի շրջաններ
Կոզանի
Կոզանի (Κοζάνη), քաղաք Հունաստանի հյուսիսում՝ Մակեդոնիայի շրջանում։ Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մ բարձրության վրա՝ Վերմիոն և Վուրինոս լեռների միջև ընկած արգավանդ հարթության վրա։ Հարթությունով հոսում է Ալյակմոն գետը։ Քաղաքը գտնվում է Պտղոմայիսից 25 կմ հարավ, Սալոնիկից 105 կմ հարավ-արևմուտք, Աթենքից՝ 307 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Համանուն վարչատարածքային միավորի կենտրոնն է։ քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով 41,066 մարդ է։
Կլիման չափավոր ցամաքային է՝ ցուրտ ու չոր ձմեռներով և շոգ ամառներով։ Կոզանին հունական ուղղափառ եկեղեցու Կոզանի մետրոպոլիայի կազմում է գտնվում։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 15-րդ դարում՝ Օսմանյան կայսրության տիրապետության շրջանում։ 1746-1750 թվականներին այստեղ դասավանդել է Եվգենի Վուլգարիսը ։ Եղել է մշակութային կենտրոն։ Քաղաքում հիմնադրվել է գրադարան, որ ներկայումս էլ համարվում է Հունաստանի երկրորդ ամենամեծ գրադարանը Ազգային գրադարանից հետո։
Բալկանյան առաջին պատերազմի ընթացքում՝ 1912 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, քաղաքը գրավել են հունական զորքերը։
Երբ 1941 թվականի ապրիլի 13-ին Գերմանիան ներխուժել է Հունաստան, քաղաքի շրջանում ամբողջ ներխուժման ընթացքում միակ տանկային մարտն է կայացել, որի ժամանակ գերմանական զինված ուժերի 33-րդ գնդի 9-րդ տանկային դիվիզիան կռվել է անգլիական հետախուզական կորպուսի զրահատեխնիկայի դեմ։ Այս մարտում ոչնչացվել են բրիտանական երկու ինքնագնաց և գերմանական չորս տանկ, ինչից հետո անգլիական զորքերը նահանջել են։ 1941 թվականի ապրիլի 14-ին գերմանական ստորաբաժանումները գրավել են Կոզանին ։
Կոզանիում են գտնվում Արևմտյան Մակեդոնիայի ΤΕΙ համալսարանը և Արևմտյան Մակեդոնիայի համալսարանը, որոնցում սովորում է մոտ 15,000 ուսանող ամբողջ Հունաստանից և այլ բնակավայրերից։
Տնտեսություն
Տարածքը հայտնի է քրքումի արտադրանքով (կրոկոս, կոզանիս)։ Կոզանիի շրջանում ջերմային էլեկտրակայանները, կիրառելով տեղի գորշ ածուխը (լիգնիտ), արտադրում են երկրի էլեկտրաէներգիայի 80 %-ը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունաստանի բնակավայրեր
Ալվորադա դ’Ուեստիի գավառ
Ալվորադա դ’Ուեստիի գավառ (Microrregião de Alvorada D'Oeste)՝ գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռոնդոնիա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ռոնդոնիա նահանգի արևելքի (մարզ) մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 84 970 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 14 443,675 կմ²։ Բնակչության խտությունը 5,9 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռոնդոնիա նահանգի գավառներ
Մոխրաթաղի մելիքական ապարանք
Մոխրաթաղի մելիքական ապարանք, ավերված մելիքական ապարանք, ավերակները գտնվում են ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Մոխրաթաղ գյուղից 3-4 կմ արևմուտք՝ Հին Մոխրաթաղ գյուղատեղիի արևմտյան կողմում։
Պատմություն
Հնավայրի արևելյան եզրի բլրահարթակի վրա կանգուն է Ինն–մաս վանքի 19-րդ դարի եկեղեցին, որից մի փոքր հարավ-արևելք պահպանվել են ուշ միջնադարյան եկեղեցու հիմնամնացորդները, իսկ դրանց միջև ու հյուսիս-արևելյան կողմում բնակավայրի գերեզմանոցն է՝ բազմաթիվ արձանագիր տապանաքարերով։ Վանքի ապարանքի միջև նկատելի են ավերակ ու հողածածկ բնակելի շինությունների հետքերը։ Մոխրաթաղ հին գյուղ Ջրաբերդի մելիքության կենտրոններից էր և Մելիք-Իսրայելյանների ներից մեկը՝ հինավուրց Ջրաբերդ ամրոցի և Քաղաքատեղ կամ Մայրաքաղաք բերդավանի հետ միաժամանակ, և, որպես այդպիսին, առաջին անգամ հիշվում է 1724 թ. աղբյուրներում։ Մելիքանիստ բնակավայրի ամենախոսուն պատմական վկան մելիքական ապարանքն է՝ կառուցված մեղմ թեքությամբ արևելահայաց անտառալանջի ձորամերձ հարթության վրա։ Ապարանքի ավերկաները 19-րդ դարի վերջին նկարագրել են Հայկուհին, Մ. Բարխուդարյանցը, Րաֆֆին, Լեոն և այլք։ Մ. Բարխուդարյանցը և Հայկուհին նաև վերծանել ու հրապարակել են արձանագրությունները, գտնվելիս է եղել «արևելյան կողմից հաշվելով չորրորդ սենյակի»՝ այսինքն գլխատան մուտքի բարավորին.
Պարզվում է, որ ապարանքը կառուցել է Մելիք-Ադամը՝ աղբյուրներում հաճախ նաև Մելիք-Հաթամ անունով հիշվող Ջրաբերդ գավառի մեծանուն տերը, որը, ժամանակակցի վկայությամբ, Արցախի մելիքներից «... էր առաջինն, այր խոհեմ, քաջ ի պատերազմի և ինքնագլուխ իշխան» ։ Մելիք-Իսրայելի որդի Մելիք-Ադամը դարասկզբին հայտնի մելիք-Եսայու և Շուշվա Փանահ խանից դավադրաբար ապանված Մելիք-Ալահղուլի Սուլթանի (1728-1756 թթ.) կրտսեր եղբայրն էր, Արցախի միասնականության, ինքնիշխանության և ազատագրության պայքարի առաջամարտիկը 18-րդ դարի երկրորդ կեսին (1756-1783 թթ. ), Գյուլիստանի Մելիք-Հովսեփի դաշնակիցը իր բոլոր ձեռնարկումներում ։ Հատկանշական է, որ, ինչպես վկայում է նաև արձանագրությունը, ապարանքը կառուցվել է խիստ տագնապալի ժամանակներում, այն տարիներին, երբ Մելիք-Ադամը հիշյալ Մելիք-Հովսեփի հետ 1767 թվականին հայրենի տիրույթներն է վերադառնում Գանձակի մոտերքում անցկացրած կարճատև տարագրությունից հետո և, առերես հաշտվելով Շուշվա Իբրահիմ խանի հետ, շարունակում եռանդուն մասնակցությունը Արցախի ազատագրության գործի կազմակերպմանը։ 1771 թվականին կառուցված դղյակաձև ապարանքը այդ անընդմեջ պայքարի նոր հենակետ-ամրոցներից մեկն էր և, միաժամանակ, Շուշվա խաների սադրանքներից մասնատված ու «յոյժ տագնապի» ժամանակներ ապրողեր կրամասի բնակչության ապահով պատսպարաններից՝ գավառի մյուս պաշտպանական կետերի՝ Ջրաբերդի, Քաղաքատեղ բերդավանի և վանք-ամրոցների հետ մեկտեղ։
Ըստ ռուսական ռազմական աղբյուրների, 1805 թվականի ամռանը ապարանք-ամրոցում պատսպարվել է պարսից մեծաթիվ բանակից հետապնդող գնդապետ Կարյագինի զորաջոկատը։ Իսկ այստեղից զեկուցագիրը իշխան Ցիցիանովին՝ «Այժմ ես միանգամայն անվտանգ եմ հարձակումներից» պարիսպներն ու մյուս շինությունները այդ ժամանակ դեռևս ամբողջական էին ու կանգուն ։
Ճարտարապետություն
Մելիք-Ադամի ապարանքում մինչև 19-րդ դարի կեսերը բնակվում էին մելիքական տոհմի ժառանգները, իսկ 1890-ական թվականներին  այն լքված կիսավեր էր , չնայած, ըստ մի եզակի չափագրության և տեղահանույթի, 1901 թվականին համակառույցը դեռևս մեծ մասամբ կանգուն էր ։ Այժմ, թեկուզև խիստ ավերված, պահմպանել է իր նախնական հորինվածքի ամբողջականությունը և մեզ հասած նմանօրինակ հուշարձաններից ամենախոշորն է ։ Հյուսիսից հարավ ձգված համակառույցը (միջին չափերը՝ 36,0 × 51,0 մ) շրջապատված է պարիսպներով, որոնք չորս անկյուններում կիսագլանային բրգաձև ելուստներ ունեն, իսկ հատակագծում անկանոն շեղանկյուն են կազմում՝ երկայնական երկբեկյալ կողմերով։ Ընդ որում, արևելյան պարսպապատի մուտքից հյուսիս նույն դարում կցվել է մի երկարավուն, եռամաս շինություն, որն իր ծավալով մի փոքր դուրս է շեշտված սկզբնական, բրգավոր հորինվածքից։ Ապարանքի գլխավոր մուտքը հյուսիսային ճակատի ձախ եզրում է և դեպի բակ է բացվում բուրգին կից թաղածածկ սենյակի միջով։ Հայկունու բնորոշմամբ այս «գեղեցիկ կամարակապ մեծ դուռը»  հստակ երևում է Գորշկովի տեղահանույթի հետ պատկերված ապարանքի հեռանկարային տեսքում և ունի դարաշրջանի շքամուտքերին բնորոշ լուծում՝ մուտքային բացվածքի եզրաելուստնրին հենված կիսաշրջանաձև բարավորաքարն ընդգրկող միաստիճան որմնակամարով։ Բացի այս և երկրորդ՝ հարավային փոքր մուտքից, Գորշկովի պատկերած խիստ մոտավոր հատակագծում ցույց է տրված նաև մեկ այլ մուտք՝ հարավային կողմի լեղլիկ միջանցքի դիմաց։ Այս հատվածում պարիսպն իրոք ընդհատվում է, սակայն, ըստ ամենայնի՝ հետագա ավերման հետևանքով։
Համակառույցի նախնական հորինվածքի սենյակները դասավորված են ներքին բակի (միջին չափը՝ 16.0 × 41.0 մ) արևմտյան՝ երկայնական և հարավային՝ լայնական կողմերը զբաղեցնող երկու շարքով, որոնք անջատված են նեղլիկ միջանցքով և միմյանց նկատմամբ ուղիղ անկյուն է կազմում։ Արևմտյան շարքի սենյակները ետնամասով խորանում են լանջի մեջ և խմբավորված են երեք նախասրահների շուրջը։ Սրանցից եզրայինները միաչափ են (ճակատային բացվածքը՝ 5,4 մ) և միմյանց են կապում երեքական տարբեր չափերի ուղղանկյուն հատակագծով (6,9 × 6,9) գլխատան ողջ ճակատը և դրա ձախ կողմում ունի կից մեկ թաղածածկ սենյակ ևս։
Չնայած տեղանքի պայմաններով թելադրված սենյակների տարբեր չափերին, այս շարքի հատակագծային հորինվածքը ենթարկված է որոշակի կանոնավորության։ Այսպես. երեք նախասրահներն էլ ճակատային գծի նկատմամբ հավասար խորություն ունեն, սրանցից հյուսիսայինին կից երեք սենյակի ետնապատները մի գծով են ավարտվում, իսկ գլխատան հարավակողմի երեք սենյակինը՝ դրանցից մի փոքր առաջ, ընդ որում վերջինս համընկնում է նաև գլխատան լայնական առանցքի հետ։ Ուշագրավ է նաև, որ պարսպապատն այստեղ համատեղված չէ սենյակների ետնապատի հետ, այլ 2,5-5 մ հետ է դրված սկսվում է դրանց տանիքի մակարդակից։
Սենյակների այս շարքի և ամբողջ համակառույցի հորինվածքային գլխավոր շեշտը գլխատունն է՝ դրված բակահայց ճակատի առանցքով։ Գլխատունն ապարանքի կազմում գրեթե անխաթար պահպանված սակավաթիվ դահլիճներից է և ծածկված է երդիկակիր ութանիստ-բրգաձև գոցվող թաղով, որին անցումը կատարված է քաեակուսի հիմքի չորս անկյունը 2,7 մ կամարաթռիչքով պսակող տրոմպների միջողով։ Մուտքի հանդիպակաց պատում տրոմպների միջև գտնվող որմնախորշը լայն է ու կամարակապ, իսկ կողապատերի մեկական փոքր խորշերը հարթածածկ են։ Այստեղ իրենց չափերով աչքի են ընկնում նաև գլխատան երկու կողմի դահլիճները, որոնք, միաժամանակ, համեմատաբար լավ են պահպանվել։ Սրանցից հարավայինը (ներքուստ՝ 4,0 × 6,5 մ) ունի օջախ-բուխարի՝ զույգ կամարախորշերով, իսկ հյուսիսայինն ուշագրավ է ետնապատում գտնվող խորշաձև մասով (ներքուստ՝ (4,0 × (7,5 ± 0,8) մ)։ Այս շարքի մյուս սենյակներից պահպանվել են միայն ծածկի մնացորդներն ու ու պատերը, այն էլ՝ մասամբ հողածածկ։ Այնուամենայնիվ որոշակի է, որ դրանք մուտքեր են ունեցել նախասրահներից և մեկական դեպի ներս լայնացող փոքր պատուհան՝ բակահայաց ճակատում։ Եզրային նախասրահները, ինչպես վկայում են տեղում պահպանված սրբատաշ քարաբեկորները, ամենայն հավանականությամբ ունեցել են մույթավոր-կամարակապ ճակատներ և նույնպես թաղածածկ են եղել։ Սակայն թե՛ մույթերրի և թե՛ կամարների չափերի ու քանակի մասին կարելի է պատկերացում կազմել միայն ենթադրաբար՝ համանման հուշարձանների բաղդատությամբ։ Այս առումով ուշագրավ է Հայկունու այն վկայությունը, որ 1885 թվականի «Սրահի սիւներից մի քանիսը քանդած (էին)»։ Մինչդեռ, ինչպես երևում է 1892 թվականի նկարագրությունից և Գորշկովի 1907 թվականի կազմած հատակագծից, գլխատան երկսյուն-եռակամար սրահը՝ «հսկայական, մեկ ամբողջական քարից տաշված սյուններով», այդ ժամանակ դեռևս կանգուն էր։ Ուստի պետք է ենթադրել, որ Հայկունու վկայությունը ոչ թե գլխատան, այլ եզրային երկու սրահնեի մասին է, որոնց ճակատային լուծումը անորոշ է նաև 1901 թվականի  հատակագծում։ Իսկ գլխատան նախասրահի մասին Լեոն ևս նշում է. «Դահլիճի (գլխատան-Ա.Ղ) առջև կա մի փոքրիկ, սյունազարդ և գեղեցիկ սրահ», այսինքն՝ գրեթե բառացիորեն այն, ինչ հայտնի է 1901 թվականի հատակագծից և ինչ 1771 թվականին արձանագրել է ապարանքը կառուցողը. «Ես Մէլիք Յադամս շինեցի զգեղեցիկ կամարօք տունս...»:
Մեկ այլ առիթով Լեոն գրում է. «Առանձնապես խնամքով շինված է մելիքի ընդունարանը, որ ունի և սյունազարդ գավիթ»։ Այսպիսով ակնհայտ է, որ գլխատունն ունեցել է եռակամար, սյունազարդ նախասրահ՝ միակտոր քարե սյուններով։ Իսկ վերջիններս հավանաբար ուղղանկյուն հատվածք ունեին՝ եզրանկյունների տաշվածքով, որի պատճառով Գորշկովի կազմած սխեմատիկ հատակագծում պայմանականորեն ցույց են տվել բոլորաձև։
Ապարանքի հարավային թևի շինությունները կառուցված են հենապարսպով ստեղծված դարավանդային պատի բակի լայնական կողմում, որոնց ետնապատին շեղությամբ հպվում է արտաքին պարսպապատը, իսկ ճակատային գծով դրանք համատեղված են հիշյալ նախասրահներից հարավայինի եզրապատի ուղղության հետ։ Սենյակների այս խումբը բաղկացած է երկու մասից. նեղլիկ ու կամարակապ ճակատով կենտրոնական նախասրահին երկու կողմից կից միաչափ ու միանման դահլիճներից (ներքուստ՝ 3,1 × 6,2 մ) և դրանց երկարության չափով արևելքից հպված պարսպակից, երկնահարկ ու թաղածածկ դահլիճից (ներքուստ՝ 3,8 × 6,8 մ)։ Նախասրահն ու կից դահլիճները նույնպես թաղածածկ են և աչքի են ընկնում համաչափ դասավորված բուխարիների և կամարախորշների կառուցման խնամքով ու պահպանվածությամբ. մասամբ ավերված են միայն դահլիճների ճակատապատերը, որոնք ևս, նախորդների պես, մեկական առանցքային նեղ պատուհան ունեն բակի կողմից։
Երկհարկանի դահլիճի առաջին հարկի հատակը 4,5 մ-ով ցածր, իսկ երկրորդինը 4 մ-ով բարձր է բակից, սակայն շինության մեծ մեծ մասի ավերվածության պատճառով հայտնի չէ, թե դրանք ինչպես են կապվել բակի հետ։ Այստեղ ուշագրավ է երկրորդ հարկը, որը, ինչպես վկայում են պահպանված մնացորդները, թաղածածկ եզերով կամարային ճակատով երեսբաց վերնասրահ է եղել։ Վերջինս իր հորինվածքով և ընհանուր առմամբ ցածրանիստ մյուս սենյակների համեմատությամբ ուղղաձիգ շեշտվածությամբ ակնհայտորեն հիշեցնում է Քաշաթաղի և Խնածախի ապարանքների երսբաց վերնասրահները, իսկ խուլ գետնահարկի առկայությամբ առավելապես աղերսվում է Տողի ապարաքնի ընդունարանի հետ։ Ապարանքի հորինվածքում հետաքրքրական է նաև գլխատնավոր շարքի դիմաց գնվող շինությունը, որը բաղկացած է բակի նկատմամբ երկայնական կողմով դրված կենտրոնական երեսբաց սրահից և երկու միանման եզրային դահլիճներից (ներքուստ՝ 5,2 × 6,5 մ)։ Ընդ որում դահլիճներից հյուսիսայինի լայնական եզրապատի և կից բուրգի, ինչպես նաև թաղածածկի մնացորդների և կից պարսպապատի միջև կառուցվածքային կապի բացակայությունը վկայում է, որ այս շինությունը ապարանքին է կցվել հետագայում։ Սակայն ճարտարապետական բնութագրով այն չի տարբերվում համակառույցի մյուս մասերից և, պետք է կարծել, որ կառուցվել է դրանցից փոքր-ինչ ուշ, կամ՝ անմիջապես հետո։ Ամեն պարագայում կառուցվել է նախքան շինարարական արձանագրության փորագրումը, քանզի «շինեցի զգեղեցիկ կամարօք տունս և սարայիս» (ապարանքի բնակելի մասի) կողքին ակնհայտորեն առանձնացված-շեշտված է նաև «սարայի» (սրահի կամ սրահավոր շենքի) կառուցումը։ Այս հանգամանքը պայմանավորված էր նաև ապարանքի կազմում վերջինիս կարևոր ու յուրահատուկ գործառական դերով և արտահայտվել է ինքնուրույն ու ավարտուն հորինվածքային ծավալաձևի մեջ։
Այստեղ ևս, ինչպես Հոռեկավանի երկրորդ ապարանքում, դահլիճների պատերը պահպանվել են սրահում դրանց բացակայության պատճառով դարձյալ պետք է ենթադրել, որ այն կամ նույնպես թաղածածկ է եղել՝ սյունազարդ-կամարակապ ճակատով, կամ ունեցել է է հարթ ծածկ՝ փայտե սյուներով։ Ի դեպ, վերոհիշյալ 1901 թվականի մոտավոր հատակագծի այս մասում նույնպես ցույց ՝ տրված երկսյուն-եռակամար սրահ՝ գլխանաձև սյուներով, սակայն ապարանքի ընդհանուր հատակագծի պատկերման խիստ աղճատվածությունը թույլ չի տալիս աներապահորեն դա ընդունել։
Սրահի և հյուսիսային դահլիճի զանգվածեղ միջնապատում ներկառուցված են դեպի տանիք տանող աստիճաններ, սակայն պահպանված եզրապատրի հիմնամնացորդները դժվար է երկրորդ հարկի գոյության վկայություն համարել, քանզի դրանք կարող էին կապված լինել պաշտպանական և այլ նպատակներով տանիքի օգտագործման հետ, մանավանդ որ տեղանքի թեքության պատճառով արտաքին պատը արդեն 7 մ բարձրություն ունի։ Այստեղ դահլիճները երկուական պատուհան ունեն դրսից (ինչը հազվադեպ երևույթ է նամանտիպ հուշարձաններում), պատուհանների հանդեպ՝ կամարակապ խորշեր իսկ լայնական եզրապատերում՝ միայն բուխարիներ։
Պետք է նշել նաև, որ այս շինությունն իր հորնվածքով ու գլխատնավոր-բնակելի մասի նկատմամբ ունեցած տեղադիրքով հար և նման է Հոռեկավանի երկրորդ ապարանքի հյուսիսային կողմի սենյակաշարին և նույնպես ծառայել է հասարակական կյանքին առնչվող արարողությունների՝ դատավարությունների, հանդիսությունների և ընդունելիությունների համար, չնայած կար նաև վերոհիշյալ կրկնահարկ դահլիճի երեսբաց վերնասրահ-ընդունարանը։ Ապարանքի ընդհանուր կառուցապատման մեջ սենյակների գործառնական առանձնահատկություններից է նաև այն, որ դրանք խմբավորված են չորս նախասրահների շուրջը՝ կազմելով պատից, բաց մուտքերով անջատ բնակելի հարկաբաժիներ և, ըստ ամենայնի, հատկացվել են բազմանդամ մելիքական ընտանիքի յուրաքանչյուր ժառանգին։ Մյուս կողմից հատկանշական է, որ բնակելի մասում բուխարիներ ունեն ոչ բոլոր սենյակները. կա՛մ դրանք օժանդակ-տնտեսական բնույթ են ունեցել, կա՛մ նախատեսված չեն եղել ձմեռային բնակության համար։ Այս առումով ուշագրավ է տեղացիների վրա հիմնված Մ. Մարխուդարյանցի կարծիքը, ըստ որի աըստեղ Մելիք-Ադամի ամառանոց-ապարանքն է եղել, իսկ Քաղաքատեղ-Մայրաքաղաքում՝ ձմեռանոց-ապարանքը։ Համեմատաբար մատչելի ձորահովտում կառուցված մելիքական տան ընդարձակ համակառույցի հորինվածքը խստորեն ենթարկված է պաշտպանական բնույթի խնդիրների լուծմանը. ապարանքը շրջապատված է բարձր ու խուլ պարիսպներով, արտաքին մուտքերը փոքր են ու դժվարանոց (հյուսիսայինը՝ պահակատնով, արևելյանը՝ կից աշտարակաձև շենքով), սենյակների տանիքները հիմնականում հարթ եմ և պաշտպանական գործողությունների համար հարմար, արևմտյանը՝ լանջամերձ ու առավել մատչելի հատվածում այդ նպատակով թողնված է տանիքների մակարդակով մինչև պարսպապատը ձգվող հարթակ, սենյակները դեպի բակ բացվող նվազագույն՝ մեկական նեղլիկ պատուհան ունեն, սենյակաշարքերի եզրերում միջանցք ու ազատ տարածք է թողնված տանիք բարձրանալու և ապարանքներին մոտենալու համար։
Ապարանքի պատերը մեծ մասամբ 1 մ-ով հաստություն ունեն և կառուցված են սպիտակ որձաքարի կողտատաշ շարվածքով, ծածկաթաղերում քարերը ճեղքված-մանրացված են։ Սրբատաշ քարերով եմ շարված տրոմպների,մուտքային կամարների, խորշերի և բուխարիների եզրամասերը, ինչպես նաև պատերի անկյունները։ Ըստ պահպանված բեկորների՝ սրբատաշ են եղել նաև նախասրահների սյունակամարները, իսկ սենյակների պատերին մնացած կրաշաղախով սվաղի հատվածները վկայում են, որ դրանց մի մասը ներքուստ սվաղված է եղել։ Այս մասին ևս արժեքավոր վկայություն ունի ապարանքի շինարարական արձանագրությունը, որի «շինեցի գեղեցիկ կամարօք և գեղեցկանկար տունս և սարայիս»տեղեկության մեջ եթե «գեղեցկանկարը» հաստատապես «նկարազարդն» է, կամ «որմնանկարված», ապա անորոշ է, թե ինչ որմնանկարազարդ է եղելէ «գեղեցիկ կամարօք տո՞ւնը», թո՞ «սարայ»-սրահ։ Ամեն դեպքում այս տեղեկությունը ապարանքը կառուցողի առձանագրած ու մեզ հասած եզակի վկայություն է՝ նմանատիպ հուշարձանների ներքին հարդարանքի մասին պատկերացում կազմելու հարցում։ Մոխրաթաղի մելիքական ապարանքն իր նախնական հորինվածքի համեմատաբար ամբողջական պահպանվածությամբ, բազմաբնույթ սենյակների ընդարձակ կազմով ու հատակագծային համադրվածքով, գլխատան անխաթար տրոմպավոր գմբեթով, 1771 թվականի բովանդակալից շինարարական արձանագրությամբ ու նիրհատում այլ կողմերով ուշ միջնադարյան պալատական ճարտարապետության բարձրարժեք հուշարձան է և լույս է սփռում բնագավառի ուսումնասիրության շատ խնդիրների վրա։ Միաժամանակ, «յոյժ տագնապի բազում ժամանակ»-ներից ամենատագնապալիներից և Արցախի հայաշխարհի համար ամենաճակատագրականներից մեկի՝ 18-րդ դարի երկրորդ կեսի ռազմաքաղաքական իրավիճակի դրոշմը կրող պաշտպանական կառույցի բնորոշ օրինակ է և լավագույնս է ներկայացնում դարի ճարտարապետության հատում պալատ-ամրոցի հորինվածքային տիպը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շինություններ և կառույցներ ըստ ճարտարապետի Կատեգորիա:Կառույցներ ըստ դարի Կատեգորիա:Կառույցներ ըստ նշանակության Կատեգորիա:Մելիքական ապարանքներ Կատեգորիա:Արցախի մելիքական ապարանքներ
Հոգնա
Հոգնա, կլիզմա (լվացում), աղիքները մաքրելու նպատակով հեղուկների, ինչպես նաև դեղորայքային լուծույթների կամ ախտորոշիչ միջոցների ներարկումը ուղիղ աղիքի մեջ։ Տարբերում են մաքրող, լուծողական, դեղորայքային և ախտորոշիչ հոգնաները։ Մաքրող հոգնայի դեպքում ներմուծում են 1-1, 5 չափի, 25- 30 °C ջերմաստիճանի ջուր (կամ օճառաջուր), որի դեպքում աղիքների լորձաթաղանթը գրգռելու միջոցով արագանում է գալարակծկանքը և փափկում կղանքային պինդ զանգվածը։ Մաքրող հոգնայի տարատեսակ էսիֆոնային հոգնա, երբ 0, 5-1 լիտր ջուրը ներմուծվում է բազմանվագ և ռիթմիկ կերպով՝ սիֆոնի սկզբունքով։ Կիրառվում է աղիքների լուծանքի դեպքում, գալարակծկանքը վերականգնելու նպատակով։ Լուծողական հոգնա, 50-200 միլիգրամ բուսական յուղի կամ կերակրի աղի, ծծմբաթթվային մագնեզիումի, ծծմբաթթվային նատրիումի հիպերտոնիկ լուծույթի (50-100 միլիգրամ) ներարկում, որպեսզի աղիքները դատարկվելիս գերլարումներ չլինեն։ Դեղորայքային հոգնա, աղիքների լորձաթաղանթի վրա անմիջական ազդող կամ աղիքների պատերի մեջ ներծծվող դեղանյութերի ներմուծումը (օրինակ, հաճախակի փսխումների դեպքում)։ Մեծ քանակությամբ հեղուկներ օրգանիզմ ներմուծելու նպատակով կիրառվում է կաթիլային հոգնա (կաթիլները լավ են ներծծվում)։ Գլյուկոզի և ֆիզիոլոգիական լուծույթների ներմուծումը կիրառվում է հազվադեպ։ Աղիքների ռենտգենյան հետազոտության նպատակով ներմուծում են կոնտրաստային նյութեր՝ ախտորոշի հոգնա։
Կատեգորիա:Բժշկական սարքավորումներ Կատեգորիա:Հիգիենա Կատեգորիա:Սեքսուալ սլենգ
Apple A8
Apple A8` Apple ընկերության կողմից արտադրվող, Apple AX շարքին պատկանող երկմիջուկային ARM-միկրոպրոցեսոր։ Իրականացնում է ARMv8-A հրահանգների շարք, օգտագործվում է iPhone 6 և iPhone 6 Plus սմարթֆոններում ։ Տվյալ պրոցեսորը ինչպես և նախորդ Apple A7-ը ըստ Apple-ի ձևակերպման իր բազմախնդրության և կատարվող խնդիրների սպեկտրի լայն շարքի պատճառով պատկանում է դեսկքթոփային պրոցեսորների շարքին (Desktop Processor):
Բնութագիր
Apple A8 պրոցեսորը Apple ընկերության կողմից ներկայացվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Flint Center-ում տեղի ունեցած iPhone 6-ի ներկայացման ժամանակ ։ Տվյալ 64-բիթանոց ARM-չիփը ունի ավելի զարգացած 64-բիթանոց ճարտարապետություն և գրաֆիկական արտադրողականություն, քան պրոցեսորների նախորդ մակարդակի Apple A7-ը ։ Apple-ի հայտարարությունների համաձայն՝ A8-ի միջուկները 25 %-ով ավելի արտադրողական են, քան Ա7-ինը, իսկ գրաֆիկան՝ 50 %-ով ։
iPhone 6-ի համար A8-ի հետ տեղադրված է 1 ԳԲ LPDDR3 ստանդարտի հիշողություն    ։
Apple-ի սարքերի էներգախնայողության բարելավման համար A8-ի հետ օգտագործվում է ARM Cortex-M3ref name="ifixiph6p" /> միջուկով NXP LPC18B1UK կից պրոցեսոր, որը մշակում է տարբեր սենսորներից (աքսելերոմետրներից, հիրոսկոպներից, բարոմետրերից, լուսավորության սենսորներից և այլն) եկած ինֆորմացիան։
Օգտագործում
Apple A8 պրոցեսոր օգտագործող սարքերը՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 հիմնադրումներ Կատեգորիա:IPhone Կատեգորիա:ARM ճարտարապետություն
Ամառային գիշերվա երազ (Գերբնական)
«Ամառային գիշերվա երազ» (Dream a Little Dream of Me), ամերիկյան Գերբնական հեռուստասերիալի 3-րդ եթերաշրջանի 10-րդ սերիան ։
Սյուժե
Սեմը և Դինը իմանում են այն մասին, որ Բոբբին հիվանդանոց է ընկել։ Խոսելով բժիշկի հետ նրանք իմանում են, որ նա պարզապես քնել է, և այլևս չի արթնացել։ Վինչեստերները այցելում են այն հյուրանոց, որտեղ մնում էր Բոբբին, մեկ այլ գործ քննելով։ Ուսումնասիրելով համարը, եղբայրները գտնում են տարբեր հոդվածներ և թերթեր, որոնցից պարզում են, որ Բոբբին ուսումնասիրում էր բժիշկ Գրեգի մահվան պատճառը, որը մահացել էր քնած ժամանակ։
Դինը խոսում է բժիշկ Գրեգգի օգնականի հետ, ումից իմանում է, որ բժիշկը կենդանության օրոք զբաղվում էր քնի խնդիրներով և տարբեր փորձեր էր կատարում։ Ուսումնասիրելով բժիշկ Գրեգգի թերթերը, Դինը գնում է հիվանդներից մեկի՝ Ջերեմիի մոտ։ Նրանից նա իմանում է, որ Ջերեմին փոքր ժամանակ գլխի վնասվածք է ստացել, ինչից հետո այլևս երազներ չէր տեսնում և բժիշկ Գրեգգը նրան սկսեց խոտերի խառնուրդ տալ, ինչից շնորհիվ նա սկսեց շատ իրական երազներ տեսնել։
Հիվանդանոցում Սեմը պատմում է Դինին, որ գոյություն ունի «Սայլեն Կապենսիս» անունով բույս, որի օգնությամբ, ըստ լեգենդի, կարելի է ուրիշների երազների մեջ մտնել, կառավարել դրանք, և նույնիսկ մարդկանց սպանել։ Դինը կարծում է, որ բժիշկը ցանկանալով այդ բույսը փորձել հիվանդներից մեկի վրա, տվել է այն հիվանդին, և նա մտնելով բժիշկի քուն սպանել է նրան։
Դինը թափառելով տանը, գտնում է Բոբիին և պատմում է նրան, որ ինքը և Սեմը ընսունել են քնարմատը, սակայն վերջինս նրան չի հասկանում։ Դինը փորձում է բացատրել Բոբբիին, որ դա ընդամենը երազ է, սակայն վերջինս փորձում է ինչ-որ ձև արդարանալ կնոջ առջև, ասելով, որ նրա մեջ դեմոն կար, իսկ ինքը չգիտեր ինչպես փրկել նրան։
Այդ ընթացքում Սեմը հանդիպում է Ջերեմիին զարկիչը ձեռքին։ Նա Սեմին հարվածում է, և վերջինս ընկնում է գետնին։ Դինը ասում է Բոբիին, որ այս ամենը մղձավանջ է, և որ նա կարող է ցանկացած րոպե արթնանալ և կանգնեցնել նրան։ Բոբբին խորը շունչ է քաշում և հայտնվում է մահճակալին։ Այդ ընթացքում Սեմը և Դինը արթնանում են իրենց հյուրանոցի համարում։
Հիվանդանոցում Բոբբին պատմում է եղբայրներին, որ Ջերեմին կարողացել է մտնել իր գլխի մեջ թքի շնորհիվ, որը ինքը թողել էր գարեջրի շշի վրա։ Դինը սարսափով հիշում է, որ Ջերեմիի տանը նույնպես գարեջուր է խմել։ Նրանք երեքով որոշում են գտնել Ջերեմիին, քանի դեռ նա չի հասել իրենց, սակայն կարծես նա գետնի տակ է անցել։ Երկար փնտրտուկներից հետո, որոնք օգուտ չէին տվել, Դինը քնում է, հույս ունենալով, որ Ջերեմին ինքը կգտնի նրանց։ Սեմը եղբոր գլխից մի քանի մազ է հանում և իր թուրմի մեջ է ավելացնում, ինչից հետո քնում է եղբոր ետևից։
Վինչեստերները հայտնվում են անտառում, որտեղ Դինը Լիզաին է հանդիպում, ով խոտածածկի վրա նստած էր։ Նա հրավիրում է Դինին իր մոտ նստել, ինչից հետո անհայտանում է։ Ծառերի ետևից հայտնվում է Ջերեմին և այդ նույն պահին անհայտանում է։ Եղբայրները վազում են նրա ետևից։ Վազելու ժամանակ Դինը կորցնում է Սեմին և հայտնվում է մի միջանցքում, որտեղ շատ դռներ կան։ Դինը գնում է միջանցքով և բացում սենյակների դռներից մեկը, և սենյակ մտնելով մի տղաի է նկատում, որը նստած էր իրեն հակառակ։ Տղան շրջվում է դեպի Դինը և վերջինս ինքն իրեն է տեսնում։ Տղայի աչքերը գիշերվա նման սև էին, և Դինը հասկանում է, որ իր առջև նա է, ով որ ինքը կդառնա, երբ դժոխք գնա։
Դինը սպանում է քնի իր երկվորյակին, Սեմը փոխում է երազը (քանի որ ինքը արդեն ընդունել էր արմատը, չնայած Բոբբին ասում է, որ դա կապ չունի տելեպատիկ ընդունակությունների հետ) և ստիպում է Ջերեմիին արթնանալ։ Երբ նրանք արթնանում են, պարզվում է, որ Բելան չէր եկել Բոբբիին օգնելու, այլ եկել էր Կոլտը գողանալու համար, ինչը որ արեց։
Յոզեֆ Մանես
Յոզեֆ Մանես (Josef Mánes, ), չեխ նկարիչ, ռոմանտիզմի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Յոզեֆ Մանեսն ակտիվ մաստակցությունէ ունեցել իր երկրի մշակությաին կյանքին։ Նա անդամակցել է Umělecká beseda նկարչական միությանը, եղել է Չեխիայի հասարակական- հայրենասիրական տարբեր կազմակերպությունների համազգեստների ու դրոշների հեղինակը։ 1857 թվականին Յոզեֆ Մանեսը մեկնել է Ռուսաստան, 1860 թվականին ուղևորվել է Իտալիա, որտեղից վերադառնալիս եղել է արդեն հոգեկան հիվանդ։