cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուկաս Վիատրի
Ակումբային կարիերա
2008 թվականին նա վերադարձել է «Բոկա Խունիորս», որի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2008 թվականի մայիսի 17-ին՝ «Ռասինգ»-ի դեմ խաղում։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը Լուկասը խփել է մայիսի 25-ին՝ «Վելես Սարսֆիլդոմ»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-1 հաշվով։ 2008 թվականի օգոստոսի 18-ին Լուկասը դարձել է գոլի հեղինակ «Բարսելոնա»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 2-1 հաշվով՝ կապտանռնագույնների հաղթանակով ։
Օրեր անց՝ օգոստոսի 31-ին Վիատրին գոլի հեղինակ է դարձել «Ուրական»-ի դեմ խաղում ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 25-ին՝ «Նյուելես Օլդ Բոյս»-ի դեմ խաղում արգենտինացին ճանաչվել է հանդիպման լավագոյն ֆուտբոլիստ։
2009 թվականի ամռանը Լուկասը մոտ էր մոսկովյան «Լոկոմոտիվ» կամ իտալական «Սիենա» տեղափոխվելուն։ Նրա տրանսֆերային արժեքը կազմում էր 5 միլիոն եվրո ։
2014 թվականի հուլիսի 2-ին Լուկաս Վիատրին տեղափոխվել է Չինական Սուպերլիագն ներկայացնող «Շանհայի Շենոա»։ Չինական թիմի կազմում իր դեբյուտը արգենտինացին նշել է հուլիսի 15-ին՝ «Չոնգինգ Լիֆան»-ի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտից 6 օր անց նա խփել է իր առաջին գոլը՝ Չինաստանի Սուպերլիգայի շրջանակներում կայացած «Լիոնինգ»-ի դեմ խաղում։
2016 թվականի ամռանը Լուկաս Վիատրին վերադարձել է Արգենտինա՝ պայմանագիր կնքելով «Էստուդիանտես»-ի հետ։
Միջազգային կարիերա
Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Լուկասը նշել է 2011 թվականի ապրիլի 20-ին՝ Բրազիլիայի հավաքականի դեմ խաղում։
Վիատրին Արգենտինայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 3 հանդիպման։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:Բուենոս Այրես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Էստուդիանտեսի ֆուտբոլիստներ
Հետմահու դիմակ
Հետմահու դիմակ, մահադիմակ, մոմե կամ գիպսե դիմակ, որը պատրաստվում է մահացած անձանց դեմքից։ Հետմահու դիմակները կարող են մահացողի հիշատակ լինել կամ օգտագործվել դիմանկարների պատրաստման համար։ Հաճախ հնարավոր է լինում տարբերակել այն դիմանկարները, որոնք նկարվել են հետմահու դիմակների հիման վրա, որովհետև դիմակի պատրաստման ժամանակ գիպսի վրա առաջանում են զգալի տարբերություններ և շեղումներ։ Որոշ մշակույթներում հետմահու դիմակները կավե կամ այլ նյութից պատրաստված արտեֆակտեր են, որոնք դրվում են մահացածի դեմքին՝ թաղման արարողության ժամանակ։ Սրանցից ամենից տարածվածները հին եգիպտական դիմակներն են, որոնք օգտագործվել են դիակների մումիֆիկացման համար (օրինակ՝ Թութանհամոնի դիմակը)
10-րդ դարում շատ եվրոպական երկրներում, հետմահու դիմակներն օգտագործվել են մահացածի թաղման մեծ դիմանկարներում։ 18-19-րդ դարերում տարածված էր պատրաստել անհայտ մահացած անձանց հետմահու դիմակներ՝ նրանց հետագա նույնականացման նպատակով։ Այս արարողությունը հետագայում փոխարինվել է լուսանկարչությամբ (հետմահու լուսանկարչություն)։
Դեմքերը վնասված անձանց ժամանակ վերցրել են նրանց ձեռքերի գիպսե կաղապարը։ Կենդանի և ապրող մարդկանցից ու կենդանիներից վերցրած դիմակներն անվանում են կյանքի դիմակներ։ Ֆրենոլոգիայում կեղծ գիտական նպատակներով օգտագործվում են դիմակների երկու տեսակներն էլ։
Քանդակներ
Մահացած մարդկանց դեմքից դիմակներ պատրաստելը ավանդույթ է շատ երկրներում։ Հին Եգիպտոսում հուղարկավորության ամենագլխավոր մասը դիակի մումիֆիկացումն էր, որը աղոթքների ուղեկցությամբ մտցվում էր էմալապատ, ոսկով և թանկագին քարերով զարդարված սարկոֆագի մեջ։ Ծեսի կարևոր մաս էր կազմում նաև հատուկ քանդակված դիմակը, որը դրվում էր մահացածի դեմքի վրա։ Հին եգիպտացիները հավատում էին, որ դիմակը ուժեղացնում է հոգին և պաշտպանում այն մեռյալների աշխարհի ճանապարհին հանդիպող չար հոգիներից։ Ամենահայտնի դիմակներից մեկը Թութենհամոնի դիմակն է, որը պատրաստված է ոսկուց, թանկագին քարերից և ունի փարավոնի դեմքին բնորոշ գծեր։
1876 թվականին հնէաբան Հենրիխ Շլիմանը հայտնաբերեց Միկենայի վեց դամբարանները։ Նա վստահ էր, որ այդ դամբարանները պատկանում են հին հունական թագավորներ և հերոսներ Ագամենոնին, Կասանդրային, Էվրիմդոնին և այլոց։ Բոլոր գանգերը ոսկեզօծ էին։ Այժմ քիչ հավանական է համարվում, որ գանգերը պատկանել են հունական այդ հերոսներին ։
Սառա Թոնիգ
Սառա Թոնիգ (Sarah Thonig, ), կինոյի և թատրոնի գերմանացի դերասանուհի, պարուհի։
Հետմահու դիմակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մահ
Սառա Թոնիգ
Կենսագրություն
Սառա Թոնիգը ծնվել է 1992 թվականին Մյունխենում։ Առաջին անգամ խաղացել է դպրոցական թատրոնում, այնուհետև մասնակցել է Դախաուի քաղաքի սիրողական թատրոնի ներկայացումներին, հաճախել է դրամատիկական տարբեր սեմինարների։ Սիրողական թատրոնի բնագավառում աշխատել է հաշմանդամների թատերական նախագծում, 2008-2010 թվականներին Դախաուի թատրոնում հանդես է եկել տարբեր ներկայացումներում։ 2011 թվականին հաճախել է Schauspiel München-ի Ամառային թատերական ակադեմիայի տեխնիկական քոլեջ, 2015 թվականին լուսանկարչական և դերասանական դասերի է մասնակցել գերմանացի դերասանուհի Թերեսա Հարդերի մոտ։ Abitur վկայագիրն ստանալուց հետո Թոնիգը 2011-2014 թվականներին եղել է Մյունխենի Residenz թատրոնի անդամ, որտեղ մասնակցել է խոսքի վարպետության, շարժման, պարի դասընթացների։ Թատրոնում խաղացել է երկու գլխավոր դեր։ Անդամակցել է նաև «Frühlingserwachen - Live almost, die young»-ին ։ 2003 թվականին սկսել է դերասանկան կարիերան, 2012 թվականից խաղացել է տարբեր հեռուստաֆիլմերում ու սերիալներում ։ Ազատ ժամանակ զբաղվում է չիրլիդինգով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի պարուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի կինոդերասանուհիներ
Բուենոս Այրեսի ֆոնդային բորսա
Բուենոս Այրեսի ֆոնդային բորսա (իսպ. Bolsa de Comercio de Buenos Aires), Արգենտինայի կենտրոնական առևտրային հարթակ, որը գտնվում է Բուենոս-Այրեսում և կազմում է երկրի ողջ առևտրային գործարքների 95%-ը։ Ստեղծվել է 1854 թվականին՝ Առևտրային բանկի հիման վրա, և համարվում է Լատինական Ամերիկայի ամենահին ֆոնդային բորսաներից մեկը։ Իրականացնում է ֆոնդային առևտուր, տալիս պետական վարկեր, տալիս օպցիոններ և ֆյուչերսներ ։ Այն ինքնուրույն շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է։
Ֆոնդային ինդեքս
Հիմնական ինդեքսներն են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆոնդային բորսաներ Կատեգորիա:Արգենտինայի տնտեսություն Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի շենքեր և կառույցներ
Տիրանայի պոլիտեխնիկական համալսարան
Տիրանայի պոլիտեխնիկական համալսարան, հանրային համալսարան Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում, որն առաջարկում է ճարտարագիտական և համապատասխան բնագավառի դասընթացներ։
Պատմություն
Տիրանայի պոլիտեխնիկական համալսարանն Ալբանիայի ամենահին և մեծությամբ երկրորդ համալսարանն է Տիրանայի համալսարանից հետո։ Հիմնադրվել է 1951 թվականին, ունի մոտ 10000 ուսանողներ Ալբանիայից, Կոսովոյից, Մակեդոնիայի Հանրապետությունից, Մոնտենեգրոյից։ Տիրանայի համալսարանի հետ միասին համարվում են Ալբանիայի ամենաազդեցիկ համալսարանները։ 2012 թվականին Ալբանիայի անկախության 100-ամյա տարելիցի կապակցությամբ Տիրանայի պոլիտեխնիկական համալսարանն Ալբանիայի նախագահ Բույար Նիշանիի կողմից պարգևատրվել է կրծքանշանով ։ Համալսարանը հավատարմագրված է Բարձրագույն կրթության հավատարմագրման Ալբանիայի հանրային գործակալության կողմից (APAAHE) :
Ֆակուլտետներ
Համալսարանն ունի 6 քոլեջ և 2 հետազոտական ինստիտուտներ ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Տիրանա Կատեգորիա:1951 հիմնադրումներ
Ալիքը (ֆիլմ, 2015)
«Ալիքը» (Bølgen), նորվեգական աղետի մասին թրիլեր ֆիլմ՝ նկարահանել է Ռոարա Ուտհաուգան 2015 թվականին։ Օգոստոսի 16-ին ֆիլմը ցուցադրվել է նորվեգական միջազգային Հյոուգեսուն կինոփառատոնին ։ Սեպտեմբերի 2-ին որոշում են ընդունում ֆիլմին շնորհել «Նորվեգական Օսկար» կոչումը, բայց առաջադրումը այդպես էլ տեղի չի ունենում ։ Կինոնկարը թույլատրվում է նորվեգացի հանդիսատեսի համար 15 տարեկանից սկսած, ամերիկյան հանդիսատեսի համար՝ 17 տարեկանից սկսված (R) :
Սյուժե
Գեյրանգեր ավանում տեղի է ունենում պայթյուն և տեղաշարժվում դեպի երկրի կեղևը։ Դրանից հետո արագորեն ավանի վրա է ընկնում վիթխարի լեռնային զանգվածակույտ։ Երկրաբան Քրիստիանո Այկորդին մնում է դժվար աշխատանք՝ նախազգուշացնել իր գործընկեր-սեյսմոլոգներին վտանգի մասին և փրկել իր ընտանիքը մոտեցող ալիքից։
Ֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած են իրական իրադարձություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Նորվեգական ֆիլմեր Կատեգորիա:Նորվեգական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Մալալբերգո
Մալալբերգո (Malalbergo) կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 7911 մարդ (2004)։ Բնակչության խտությունը՝ 137 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 53,82 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40058։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանն է Սան Անտոնիո աբատը։ Բնակավայրի տոնը նշվում է հունվարի 17-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Հիմաչալ Պրադեշ
ՀիմաչալՊրադեշ (हिमाचल प्रदेश, ՄՀԱ։ ɦɪmaːtʃəl prəd̪eːʃ ; Himachal Pradesh), նահանգ Հնդկաստանի հյուսիսում։
Տարածքը 55 673 կմ² է, բնակչությունը՝ 6 856 509 (2011 թվականի դրությամբ), վարչական կենտրոնը՝ Սիմլա։ Նահանգի տարածքը հատվում է Արևմտյան Հիմալայների լեռնաշղթաներով։ Անտառապատ է։ Զբաղվում են հացահատիկի, կարտոֆիլի մշակությամբ, պտղաբուծությամբ, անտառահատմամբ, արհեստագործությամբ, դեղաբույսերի մթերմամբ։ Արդյունահանվում է քացախ։ Հիմաչալ-Պրադեշում է գտնվում Աիմլա լեռնային առողջարանը։
Հինդիից թարգմանաբար «հիմաչալ» նշանակում է «ձնածածկ լեռների երկիր», իսկ «պրադեշ» բառը նշանակում է «շրջան, տարածաշրջան» ։
Աշխարհագրություն
Նահանգը հյուսիսում սահմանակցում է Ջամմու և Քաշմիր, արևմուտքում և հարավ-արևմուտքում՝ Փենջաբ, հարավում՝ Հարյանա և Ուտար Պրադեշ, հարավ-արևելքում՝ Ուտարակհանդ նահանգների և արևելքում՝ Տիբեթի ինքնավար շրջանի հետ։ Հյուսիսում և արևելքում ձգվում են Հիմալայների լեռնաշղթաները (նահանգի սահմաններում 6-7 հազար մետր բարձրություններ), հարավում՝ Սիվալիկ լեռնաշղթան։ Գլխավոր գետը Սաթլեզ գետն է (Ինդոսի վտակ)։ Հիմաչալը գտնվում է արևմտյան Հիմալայներում։ Զբաղեցնում է 55 673 կմ² տարածք ։ Հիմաչալ-Պրադեշը լեռնային նահանգ է՝ ծովի մակարդակից 650-6000 մ բարձրությունների վրա ։
Ցամաքուրդը բաղկացած է գետերից և սառցադաշտերից։ Հիմալայան գետերը հատում են ամբողջ լեռնաշղթան։ Որոշ գետերի տարիքն ավելի բարձր է, քան լեռնաշղթայի տարիքը ։ Հիմաչալի գետերը թափվում են և՛ Ինդոսի, և՛ Գանգեսի ավազան։ Գետային համակարգի մեջ են մտնում Չինաբ, Ռավի, Բիաս, Սաթլեզ և Ջամնա գետերը։ Այդ գետերն ունեն ձնհալքային և անձրևային սնում ։
Նահանգում վառ արտահայտված է բարձր գոտիականությունը։ Կլիման հարավում շոգ մերձարևադարձային է, իսկ հյուսիսում և արևելքում՝ ցուրտ, ալպիական ։ Այնպիսի վայրերում, ինչպիսին է Դարմսալան, շատ են անձրևները, իսկ Լահաուլ և Սփիտիում հաճախ լինում են ցուրտ և չոր եղանակներ։ Հիմաչալում կա երեք սեզոն՝ շոգ, ցուրտ և անձրևոտ։ Շոգ սեզոնը («ամառ») շարունակվում է ապրիլի կեսերից մինչև հունիսի վերջը։ Նահանգի մեծ մասում (բացի ալպիական գոտուց) այդ սեզոնին տաք է՝ 28-32 ˚C: Ձմեռը տևում է նոյեմբերի վերջից մինչև մարտի կեսերը։ Ալպիական հատվածում (հիմնականում >2200 մ) հաճախ ձյուն է տեղում։
Բուսական և կենդանական աշխարհ
2003 թվականի «Հնդկաստանի անտառների հետազոտություն» հաշվետվության համաձայն, անտառային տարածքները կազմում են Հիմաչալ Պրադեշի տարածքի 66,52 %-ը, սակայն անտառային ծածկույթի մակարեսը կազմում է ընդամենը 25,78 % : Նահանգի բուսականությունը կախված է բարձրությունից և խոնավությունից։
Նահանգի հարավային (ցածրադիր) հատվածն ունի ինչպես արևադարձային և մերձարևադարձային չոր լայնատերև անտառներ, այնպես էլ խոնավ արևադարձային անտառներ ։
Հիմաչալը իր այգիների շնորհիվ մրգային նահանգ է համարվում։ Գարնան ամիսներին այստեղ ծաղկում են դաշտային ծաղիկները։ Աճեցվում է թրաշուշան, մեխակ, թավշածաղիկ, վարդ, քրիզանթեմ, կակաչ և շուշան։
Հիմաչալում հանդիպում է թռչունների 1200 տեսակ և կենդանիների 359 տեսակ ։ Ամենահայտնիներն են՝ ընձառյուծը, ձյունահովազը (նահանգի պաշտոնական կենդանին), մշկայծյամը, սևագլուխ տրապոգանը և այլն։ Նահանգում գործում է 12 արգելանոց և արգելոց։ Կուլու վարչական կենտրոնում գտնվող Մեծ Հիմալայներ ազգային պարկը ստեղծված է Հիմալայան լեռնաշղթայի բնությունը պահպանելու համար, մինչդեռ Պին հովիտը (ազգային պարկ) պահպանում է ցուրտ անապատի բուսական և կենդանական աշխարհը։
Բեատա Տիշկևիչ
Կենսագրություն
ԽՍՀՄ-ում Բեատան հայտնի դարձավ Անդրեյ Կոնչալովսկու «Ազնվականության բույնը» (1969 թ.) կինոնկարով։ Այդ տարիներին նա նկարահանվել է «Մարիսիան և Նապոլեոնը» (1966 թ.), «Տիկնիկ» (1968 թ.), «Կյանքից առավել թանկ» (1967-1968 թթ.), «Բալզակի մեծ սերը» (1973 թ.) և այլ ֆիլմերում։ Ֆրանսիայում ապրելու տարիներին նկարահանվել է Կլոդ Լելուշի «Էդիտն ու Մարսելը» (1983 թ.) կինոնկարում։
1980-ական թվականներին, վերադառնալով Լեհաստան, Բեատա Տիշկևիչը նկարահանվում էր հիմնականում երկրորդական դերերում։ Նա հանդես է եկել նաև «Նոր ամազոնուհիներ» («Սեքս առաքելություն» 1983 թ.), «Եվրոպական պատմություն» (1984 թ.), «Վա Բանկ 2» (1985 թ.), «Երկու լուսին» (1993 թ.), «44-ի օգոստոսին» (2001 թ.), «Նամակներ Մ-ին» (2011 թ.) և այլ ֆիլմերում։
Ներկայումս Բեատա Տիշկևիչը ապրում է ակտիվ հասարակական կյանքով։ Հաճախ ընդգրկվում է կինոփառատոնների ժյուրիի կազմում, զբաղվում է լուսանկարչությամբ, լեհական «Պարեր աստղերի հետ» մրցույթի ժյուրիի կազմում է։ 2006 թվականին, «Ոսկե դյուցազն» XV միջազգային կինոֆորումի շրջանակներում, Բեատա Տիշկևիչը պարգևատրվել է Սերգեյ Բոնդարչուկի անվան ոսկե մեդալով՝ համաշխարհային կինեմատոգրաֆում կատարած ներդրումների համար։
Անձնական կյանք
Բեատա Տիշկևիչը ամուսնացել է երեք անգամ ` ռեժիսոր Անջեյ Վայդայի, ռեժիսոր Վիտոլդ Օժեխովսկու և Յացեկ Պադլևսկու հետ։ Ունի երկու դուստր` դերասանուհիներ Կարոլինա Վայդան և Վիկտորիա Պադլևսկին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ
Ֆուտբոլի Իտալիայի սուպերգավաթ 2013
Ֆուտբոլի Իտալիայի Սուպերգավաթ 2013 (Supercoppa italiana di calcio 2013), Իտալիայի Սուպերգավաթի 26-րդ խաղարկումը, որն անցկացվել է 2013 թվականի օգոստոսի 18-ին մայրաքաղաք Հռոմի Օլիմպիական մարզադաշտում։ Հանդիպման արդյունքում «Յուվենտուսը» հաղթել է «Լացիոյին» 4։0 հաշվով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Իտալիայի Սուպերգավաթ Կատեգորիա:Յուվենտուսի հանդիպումներ Կատեգորիա:Լացիոյի հանդիպումներ
Բոժի
Բոժի (Bogy), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 336 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.02 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 65 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 246 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 190-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 190 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 185 անձ (102 տղամարդ և 83 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 56 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սևիլյայի Ալկասար
Սևիլյայի Ալկասարը (Reales Alcázares de Sevilla), թագավորական պալատ է Սևիլյա քաղաքում (Անդալուզիա, Իսպանիա)։ Նախնական եղել է Մարրական նավահանգիստ։ Պալատը համարվում է Իսպանիայի ամենագեղեցիկ պալատներից մեկը, ինչը կառուցվել է մադեխար ճարտարապետական ոճով ։ Պալատը 1987 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի կողմից ճանաչվել է Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ ։ Սկզբում այն եղել է մավրերի ամրոց, այն մի քանի անգամ վերակառուցվել է։ Առաջին պալատը կառուցվել է Ալմահադների դինաստիայի կողմից։ Ժամանակակից համալիրի մեծ մասը կառուցված է արաբական ամրոցների ավերակների վրա, Կաստիլիաի թագավորի՝ Պետրո I-ի կողմից։ Շինարարության սկիզբը սկսվում է 1364 թվականին։ Պալատը հանդիսանում է ամենալավ պահպանված մուդաեհարների ճարտարապետական օրինակներից։ Հետագայում ավելացվել են գոթական էլեմենտներ, որոնք տարբերվում են գերակշռող իսլամական ոճից։ Սևիլյան Ալկասարը իր չափերով զիջում է Գրենադայի Ալգամբար անսամբլին։ Խճճված հատակները, առաստաղները, պատերը իրենցից ներկայացնում են գեղագիտական ստեղծագործություններ, որոնք իրենց շքեղությամբ և շնորհով հասել են ամենամեծ բարձրության Կարլ V-ի սենյակում և Դեսպանական դահլիճում։ Աղջկական ներքնագավիթը(Patio de las Doncellas) հայտնի է իր հարթաքանդակներով, քանդակներով։ Ընդհանուր ամառային ապաստարանի տաղավարի էլեգանտ զգացողությունը լրացնում են գեղեցիկ կտրտած այգիները՝ անուշահոտ վարդերով և նարնջի ծառերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Սևիլյայի պալատներ
Մարձաբոտո
Բնակչությունը՝ 6491 (2004) մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 85 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 74 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40043։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Բնակավայրի տոնը նշվում է մարտի 19-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Տիրանայի գյուղատնտեսական համալսարան
Տիրանայի գյուղատնտեսական համալսարան (Universiteti Bujqësor i Tiranës), հանրային համալսարան Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում, որն առաջարկում է ագրոնոմիական, անասնաբուժական, անտառային տնտեսության, էկոլոգիայի, ագրոբիզնեսի և նմանատիպ առարկաների ուսուցում։
Պատմություն
Տիրանայի գյուղատնտեսական համալսարանը ստեղծվել է 1951 թվականին։ Ի սկզբանե կոչվել է «Գյուղատնտեսության բարձրագույն ինստիտուտ» (Instituti i Lartë Bujqësor): Ներկայիս անվանումը ստացել է 1991 թվականին։
Համալսարանն Ալբանիայում հանդիսանում է գյուղատնտեսության և սննդի բնագավառներում բակալավրիատում և մագիստրատուրայում ուսումնասիրությունների, գիտական հետազոտությունների ուսուցման եզակի կենտրոն (ագրոնոմիական, այգեգործություն և բույսերի պաշտպանություն, ագրոբիզնես, էկոնոմիկա և ագրարային քաղաքականություն, ագրո-միջավայրի էկոլոգիա, ագրո-սննդի տեխնոլոգիա, անասնաբուծություն և բիզնես, ջրային պաշարների և ձկնաբուծություն կառավարում, անտառային տնտեսություն, ճարտարագիտություն, անասնաբուժություն և այլն ։
Ամեն տարի համալսարանն ունենում է 15000 նոր ուսանողներ։ Ակադեմիական անձնակազմը բաղկացած է 55 պրոֆեսորներից, 48 դոցենտներից, 55 գիտությունների դոկտորներից, 13 մանկավարժ-դասախոսներից և 64 ասիստենտներից ։
Ֆակուլտետներ, բաժիններ
Համալսարանում գործում են հետևյալ ֆակուլտետները՝
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Ալբանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Տիրանա
Տոմե Մոմիրովսկի
Տոմե Մոմիրովսկի (Томе Момировски, ), մակեդոնացի արձակագիր, թարգմանիչ։
Ծնվել է 1927 թվականին Կիչև քաղաքում։ Մասնակցել է ժողովոդաազատագրական պայքարին (1941-1945)։
Պատերազմից հետո ավարտել է Սկոպյեի համալսարանը։ Տպագրվել սկսել է 50-ական թվականներից։ «Տանիքներ և ավազներ» ճամփորդական նոթերը (1956), «Քայլեր» (1959), «Անհանգստություն», «Անքնության տարիներ» (1974), «Մատղաշ թեղիներ» (1976) պատմվածքների ժողովածուները։ «Մեղավոր կիրակի» (1967) վեպը լույս է տեսել սերբախորվաթերեն ։
Ակացիա (ֆիլմ)
Ակացիա (Las Acacias), 2011 թվականի արտադրության արգենտինական ֆիլմ, ռեժիսորն է Պաբլո Ջորջելլին։ Ֆիլմը 2011 թվականին ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնում, որտեղ արժանացել է «Ոսկե տեսախցիկ» մրցանակին ։ Ֆիլմը նաև ստացել է Արգենտինայի կինոքննադատների ասոցիացիայի կողմից տրվող «Արծաթե անգղ» մրցանակին, որպես լավագույն ֆիլմ ։
Կենասգրություն
Ռուբեն՝ արգենտինացի բեռնատարի վարորդ, ով Պարագվայից փայտ է տեղափոխում Բուենոս Այրես։ Պարագվայի կանգառներից մեկում նա վերցնում է Յակունտա անունով մի աղջկա, ով խնդրում է իրեն հասցնել Բուենոս Այրես։ Ռուբենի համար անսպասելի էր, երբ Յակունտան իր հետ բերեց նաև իր կես տարեկան դստերը՝ Անաիին։
Սկզբում Ռուբենը չի փորձում խոսակցության բռնվել։ Պարագվայի սահմանին Յակունտան ասում է, որ ցանկանում է այցելել իր զարմուհուն, իսկ հետո Ռուբենին ասում է, որ իր զարմիկը պետք է օգնի իրենց այնտեղ աշխատանք գտնել։ Հետագայում Անաիին կերակրելու համար նրանք կանգ են առնում։ Ռուբենը ցանկանում է նրանց համար ավտոբուսի տոմս գնել, բայց այն բանից հետո, երբ իմանում է, որ ավտոբուսը միայն վաղը պետք է շարժվի, կարծիքը փոխում է։
Ռուբենը մի փոքրիկ քաղաքի մոտ կանգ է առնում, որպեսզի ուշացումով իր քրոջը նվեր հանձնի, բայց պարզվում է, որ քույրը տանը չէ։ Յակունտան ասում է, որ ինքը ոչ մի տեղ չի շտապում և նրանք մի քանի ժամ անց են կացնում ծովի մոտ։ Նրանք վերադառնում են քրոջ մոտ և Ռուբենը հանձնում է նվերը,որից հետո նրանք շարունակում են ճանապարհ դեպի Բուենոս Այրես։ Ռուբենը Յակունտային վերաբերվում է, որպես ազգականի։ Երբ նրանք միմյանց հրաժեշտ տվեցին, Ռուբենը նրան առաջարկեց, որ վերադառնալիս նույնպես իր մեքենայով վերադառնա, որին Յակունտան սիրով համաձայնում է։
Արձագանքներ
Ֆիլմը ստացել է քննադատների դրական արձագանքը։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը 79 % արդյունք է գրանցել ։ Կաննի կինոփառատոնում ցուցադրությունից հետո Variety ամսագրի քննադատը դրական է գնահատել այն, նշելով՝ «դերասաններ Դե Սիլվան և Հեբե Դուրատեն միմյանց ճանաչում են երկխոսության միջոցով, որը հազիվ քսան թերթ էր զբաղեցնում» ։
Գարունը փոքր քաղաքում
Գարունը փոքր քաղաքում (小城之春), չինական ռեժիսոր Ֆեյ Մուի մելոդրաման։ Պրեմիերան կայացել է 1948 թվականին։ Սցենարը հիմքում Լի Տյանցզի պատմվածքն է։ Ֆիլմը համարվում է չինական կինոմատոգրաֆիայի դասական գործերից ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է մի ժամանակ բարգավաճած Դայ ընտանիքի մասին։ Դայ Լիյանը՝ ընտանիքի գլխավորը, հաշմանդամ է և նա ամբողջ օրը անցկացնում է իր այգում՝ կարոտելով հին ժամանակները։ Նրա ամուսնությունը Չժոու Յույվենի հետ արդեն վաղուց սիրուց զրկված է, բայց այնուամենայնիվ նրանք հոգ են տանում միմյանց մասին։ Այդ տխուր, բայց անփոխարինելի օրերին հայտնվում է Դայ Լիյանի մանկության ընկերը՝ Չժան Չժիչենը (Լի Վեյ)։ Նա հետաքրքրված է եղել Չժոու Յույվենով մինչև հանդիպելը ամուսնու հետ։ Ֆիլմի մնացած մասը կենտրոնացած է Չժան Չժիչենի զգացմունքների և ամուսնու հանդեպ պարտականությունների հանդեպ կոնֆլիկտի վրա։
DVD
Ֆիլմը կրիչներով թողարկվել է երեք անգամ.
Բալթազար Ֆորսթեր
Բալթազար Յոհաննես Ֆորսթեր (Balthazar Johannes Vorster, ), հարավաֆրիկացի քաղաքական և պետական գործիչ, ապարտհեյդի ռեժիմի ղեկավարներից մեկը։ 1961-1966 թվականներին եղել է արդարադատության նախարար,  ոստիկանության և կալանավայրերի նախարար։ 1966 թվականից մինչև 1978 թվականը եղել է վարչապետ և Ազգային կուսակցության առաջնորդ։ 1978-1979 թվականներին եղել է ՀԱՀ պետական նախագահ։
Երիտասարդ տարիներ
Ծնվել է ֆերմեր ոչխարաբույծի ընտանիքում, եղել է տասնհինգերորդ երեխան։ Ավարտել է Սթելլենբոսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1938 թվականին որոշ ժամանակ աշխատել է Հարավաֆրիկյան Միության Կապի գավառի դատարանում։ Երիտասարդ տարիներին Բալթազար Ֆորսթերը հարել է արմատական աֆրիկաներ ազգայնականներին։ Նա հավատարիմ է մնացել սպիտակ ռասիզմի գաղափարներին։ Նա համալսարանում ղեկավարում էր համապատասխան կողմնորոշումների բանավեճային ակումբը, ուսանողական խորհրդի նախագահի տեղակալն էր, աֆրիկաներյան Ազգային կուսակցության երիտասարդական կազմակերպության անդամ։ Նա եղել է վճռական հակակոմունիստ և լիբերալիզմի հակառակորդ։
Օսսեվաբրանդվագի ակտիվիստ
1939 թվականին Բալթազարը մտավ պրոնացիստական Օսսեվաբրանդվագ կազմակերպություն։ Նա հանդես էր գալիս ՀԱՄ-ի Բրիտանական կայսրությունից անկախության համար, համագործակցելով հիտլերյան Գերմանիայի հետ, դեմ էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցությանը։ Նա աֆրիկաանս լեզվով թարգմանեց Ադոլֆ Հիտլերի «Մայն Կամպֆ» -ը։ 1942 թվականին Ֆորսթերը ձերբակալվեց գերմանական քարոզչության համար։ Նրան պահում էին հարավաֆրիկյան ազգայնականների, գերմանացի և իտալացի ռազմագերիների ճամբարում։ Ազատ է արձակվել 1944 թվականին, վերսկսել է քաղաքական գործունեությունը Ազգային կուսակցությունում։ Նա հանդիսանում էր Բրուդերբոնդ աֆրիկաներյան գաղտնի ընկերության անդամ։
Ապարտհեյդի քաղաքական գործիչ
1948 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում հաղթեց Ազգային կուսակցությունը և անցավ իշխանության գլուխ։ Կառավարությունը ղեկավարում էր ապարտհեյդի գաղափարախոս Դանիել Ֆրանսուա Մալանը։ ՀԱՄ-ում հաստատվեց մի ռեժիմ, որը սկզբունքորեն համապատասխանում էր Բալթասար Ֆորսթերի և Օսեվաբրանդվագի ծրագրերին։ 1953 թվականի ընտրություններում Բալթազար Ֆորսթերն Ազգային կուսակցությունից ընտրվեց ՀԱՄ խորհրդարանի անդամ։ Առաջադրվեց կուսակցության ղեկավար կազմում` դառնալով ծայրահեղ աջ ռասիստական թևի առաջատարներից մեկը ։ 1961 թվականին Ֆորսթերը Հենդրիկ Ֆերվուրդի կառավարությունում նշանակվեց արդարադատության նախարար, 1966 թվականին` ՀԱՀ Ոստիկանության և կալանավայրերի նախարար։
Ներքին քաղաքականություն
1966 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Հենդրիկ Ֆերվուրդը սպանվեց։ 1966 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Բալթազար Ֆորսթերը զբաղեցրեց ՀԱՀ վարչապետի պաշտոնը։ Նա իրականացրեց ապարտհեյդի կոշտ քաղաքականություն, վերացրեց խորհրդարաննում երկրի «գունավոր» բնակչության համար նախատեսված քվոտաները (սևամորթ աֆրիկացիները նախկինում էլ ներկայացված չեն եղել)։ 1969 թվականին Ֆորսթերը հանձնարարեց Օսսեվաբրանդվագի իր կողմնակից Հենդրիկ վան դեն Բերգին ղեկավարել քաղաքական ոստիկանությունը` Պետական անվտանգության բյուրոն, որին տրվեցին լայն պատժիչ իրավասություններ։ Արդարադատության նախարարությունը միավորվեց Ոստիկանության և կալանավայրերի նախարարության հետ` դառնալով միասնական պատժիչ գերատեսչություն, որի ղեկավար նշանակվեց համոզված ռասիստ Ջիմմի Կրյուգերը։
Միաժամանակ վարչապետ Ֆորստերը փորձում էր ստեղծել միջռասսայական լարվածության մեղմացման և ՀԱՀ միջազգային մեկուսացման ճեղքման տպավորություն։ Հռչակվում է Տրանսկեյի և Բոպուտատսվանայի բանտուների անկախությունը։ Ուլտրաաջ ռասիստների առաջնորդ Էժեն Տերբլանշը, ով նույնիսկ ձևական զիջումներ թույլ չտվեց նեգր բնակչության նկատմամբ, կտրուկ քննադատեց Ֆորսթերին «լիբերալիզմի» համար։ Ազգային կուսակցության բողոքները հանգեցրին ՀԱՀ-ի և Մալավիի միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը, ինչպես նաև թույլատրեցին մաորիացի ռեգբիստներին նոր զելանդական հավաքականի կազմում մասնակցելու ՀԱՀ-ում կազմակերպվող մրցումներին։
Մյուս կողմից, ապարտհեյդի հակառակորդ Հելեն Սազմանը Ֆորստերի մոտ տեսնում էր «մարդկային գծեր», ի տարբերություն «սատանայական» Ֆերվուրդի։ ՀԱՀ-ի մասին խոսվում էր «որպես աշխարհի ամենաերջանիկ ոստիկանական պետության», խոսվում էր նաև վարչապետի «հաճելի խոհեմության» մասին ։
Սակայն Ֆորսթերի իշխանության օրոք ընդհանուր առմամբ ապարտհեյդի ռեժիմը չփոխվեց։ Նրա քաղաքականությունը ուղղված էր ՀԱՀ-ում աֆրիկաներ համայնքի արտոնյալ դիրքի պահպանմանը։ Բարեփոխումների ծրագրերը մնացել էին հռետորության և «գոլորշի բաց թողնելու» մակարդակի վրա։ Ընդդիմությունը խիստ հալածանքների էր ենթարկվում, Ֆորսթերի իշխանության օրոք սպանվեց Սոուետոն, մահացավ Սթիվ Բիկոն։
Արտաքին քաղաքականություն
Ֆորսթերի կառավարության արտաքին քաղաքականությունը բարդանում էր ՀԱՀ միջազգային բոյկոտի պայմաններում։ Մեկուսացումից դուրս գալու փորձերը, օրինակ ԱՄՆ-ի և ՆԱՏՕ-ի հետ հակակոմունիզմի և հակասովետիզմի ընդհանուր հարթակում գտնվելով հարաբերություններ հաստատելու փորձերը ցանկալի արդյունք չէին տալիս։
ՀԱՀ-ի հետ միակ բարեկամ աֆրիկյան երկրներն էին մնում Հարավային Ռոդեզիան և Մալավին։ Հակակոմունիստական հիմքի վրա պահպանվում էին Լատինական Ամերիկայի ռազմական բռնապետական ռեժիմի հետ կապերը և 1974 թվականին ՀԱՀ կառավարությունը վարկ է տրամադրում գեներալ Պինոչետի չիլիական խունտային։ Մշակվում էր նախագիծ «Հարավատլանտյան պայմանագրի կազմակերպության»-ը («ՍԱՏՕ») ՀԱՀ-ի մասնակցության վերաբերյալ, սակայն այն զարգացում չստացավ։ Շահական Իրանի հետ գործում էին տնտեսական հարաբերություններ, առաջին հերթին նավթի գնումների գծով։
Բավականին ինտենսիվ էին զարգանում հարաբերությունները ՀԱՀ-ի և Իսրայելի միջև, որին նպաստեցին ընդհանուր հակառակորդների առկայությունը և երկու երկրների միջազգային բարդ իրավիճակը։ Երիտասարդ Ֆորսթերի նացիստական համոզմունքները մոռացության մատնվեցին ։ Գաղտնի կապերը սկսվեցին 1975 թվականից, հաջորդ տարի Բալթազար Ֆորսթերը պաշտոնական այցով մեկնեց Երուսաղեմ` հանդիպելով Իցհակ Ռաբինի, Մոշե Դայանի և Մենախեմ Բեգինի հետ ։ Պայմանավորվածություններ ձեռք բերվեցին լայն տնտեսական և ռազմատեխնիկական համագործակցության վերաբերյալ։
Լուրջ պարտությամբ ավարտվեց ՀԱՀ-ի միջամտությունը 1975-1976 թվականների անգոլական քաղաքացիական պատերազմին։ Ֆորսթերի դիրքորոշումը կայանում էր նրանում, որ ռազմական վերահսկողություն սահմանվի անգոլա նամիբիական սահմանի և կարևոր ռազմավարական նշանակության օբեկտների նկատմամբ, որպեսզի խուսափեն լայնամասշտաբ զինված առճակատման մեջ ներքաշվելուց։ Սակայն անհրաժեշտություն առաջացավ ներգրավվել ռազմական գործողությունների մեջ, բայց Անգոլա ուղարկված ուժերի անբավարությունը հանգեցրեց պարտության և երկարատև սահմանային պատերազմների։ Պաշտպանության նախարար Պիտեր Բոտան և զինված ուժերի հրամանատար Մագնուս Մալանը Ֆորսթերին համարում էին անգոլական պարտության պատասխանատու։
Պաշտոնաթողություն
Վարչապետ Ֆորսթերին առավել ծանր հարված հասցրեց Տեղեկատվության նախարարությունում բացահայտված կոռուպցիոն սկանդալը, այսպես կոչված «Էշել Ռուդի խարդախությունը»։ Տեղեկատվության նախարարությանը հանձնարարական տրվեց ազդել համաշխարհային մամուլի և հասարակության վրա, ՀԱՀ –ի վերաբերյալ դրական իմիջ ձևավորելու համար։ Սակայն 1977 թվականին բացահայտվեցին խարդախության և հատկացված միջոցների ոչ նպատակային օգտագործման փաստեր։ Կոռուպցիայի վերաբերյալ հրապարակված փաստերը համարվում էին անհամատեղելի աֆրիկաներյան բարոյական վարքականոնի հետ, որը ցնցումներ էր առաջացրել Ազգային կուսակցությունում ։
1978 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Բալթազար Ֆորսթերը թողեց ՀԱՀ վարչապետի պաշտոնը, նրան փոխարինեց Պիտեր Բոտան։ 1978 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ֆորսթերը ստանձնեց նախագահի պաշտոնը, որը համարվում էր պատվավոր և կապ չուներ իրական իշխանության հետ։ 1979 թվականի հունիսի 4-ին նա վերջնականապես պաշտոնաթող եղավ։ Դա դիտարկվեց, որպես անգոլական պարտության և Տեղեկատվության նախարարության սկանդալի պատասխանատվության ստանձնում։
Վերջին տարիներին Բալթազար Ֆորսթերն ապրեց որպես մասնավոր անձ։ Նա Պիտեր Բոտայի բարեփոխումների հակառակորդն էր և 1982 թվականին աջակցեց Անդրիս Տրեուրնիխտի Պահպանողական կուսակցության ստեղծմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապարտհեյդը ՀԱՀ-ում Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի նախագահներ Կատեգորիա:Հարավային Աֆրիկայի վարչապետներ Կատեգորիա:ՀԱՀ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Ջոն Էդվարդ Վարնոք
Ջոն Էդվարդ Վարնոք (John Edward Warnock, ), համակարգչային գիտությունների բնագավառի ամերիկացի գիտնական, գործարար, ով առավել հայտնի է որպես Adobe Systems ընկերության համահիմնադիր Չարլզ Գեսչկեի հետ։
Կենսագրություն
Վարնոքը ծնվել և մեծացել է Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթիում։ 1958 թվականին ավարտել է Օլիմպուս ավագ դպրոցը։ Յուտա նահանգի համալսարանում ստացել է մաթեմատիկայի ու փիլիսոփայության բակալավրի և մաթեմատիկայի մագիստրոսի կրթական աստիճաններ, ինչպես նաև փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան համակարգչային գիտությունների բնագավառում։ Ներկայում ապրում է Սան Ֆրանցիսկոյի ծոցի շրջանում, ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։ Վարնոքի առաջին հրապարակումն ու նրա թեզի թեման 1964 թվականին եղել է ապացույցն այն թեորեմի, որը լուծում էր Ջեյքոբսոնի ռադիկալը վերջավոր շարքի մատրիցաների համար, որն 1956 թվականին ներկայացրել էր ամերիկացի մաթեմատիկոս Նաթան Ջեյքոբսոնը։ 1969 թվականին իր դոկտորական ատենախոսության մեջ Վարնոքը նկարագրել է համակարգչային գրաֆիկայում անտեսանելի մակերևույթների հեռացման ալգորիթմը, որը կոչվել է Վարնոքի ալգորիթմ և, որը լուծում էր բարդ պատկերների արտացոլման խնդիրը։ 1976 թվականին, երբ աշխատում էր Evans & Sutherland ընկերությունում, որն զբաղվում էր համակարգչային գրաֆիկայով, Վարնոքը մտահղացել է ստեղծել PostScript ծրագրավորման լեզուն։
Նախքան Գեսչկեի և Պուտմանի հետ համատեղ Adobe-ի հիմնումը, 1978 թվականին Վարնոքը Գեսչկեի հետ աշխատել է Xerox's Palo Alto Research Center-ում (Xerox PARC): Կապված InterPress տեխնոլոգիայի հետագա զարգացման վերաբերյալ Xerox-ի ղեկավարության հետ տարաձայնության պատճառով նա Գեսչկեի և Պուտմանի հետ լքել է Xerox-ը, որպեսզի 1982 թվականին հիմնեն Adobe-ը։ Իրենց նոր ընկերությունում նրանք մշակել են PostScript տեխնոլոգիան, որը շատ ավելի դյուրացրել է տեքստի և պատկերների տպագրման գործընթացը և հեղափոխական դեր է ունեցել 1980-ականների հրատարակչական ոլորտում։ 1991 թվականի գարնանը Վարնոքը սկսել է աշխատանքը Camelot համակարգի վրա, որը հետագայում դարձել է Portable Document Format ֆայլի ձևաչափ։
Վարնոքի սիրած զբաղմունքներից են լուսանկարչությունը, դահուկասահքը, հետիոտնային զբոսաշրջությունը, նկարչությունը, վեբ կայքերի զարգացումը և հազվադեպ գիտական գրքերի և հնդկացիների կենցաղային իրերի պահպանումը ։
Ջոնը կնոջ՝ Մարվայի հետ զգալի բարեգործական աջակցություն են ցուցաբերել կրթության զարգացման գործին։ Այսպես, օրինակ, 2003 թվականին նրանք նվիրաբերել են 5,7 միլիոն դոլար Յուտա նահանգի համալսարանի նոր մասնաշենքի կառուցման համար, որն էլ ստացել է The John E. and Marva M. Warnock Engineering Building անվանումը։ Շինարարությունն ավարտվել է 2007 թվականին և ներկայում այնտեղ տեղակայված են Scientific Computing and Imaging Institute-ը և Յուտա նահանգի համալսարանի ինժեներական քոլեջի դեկանատը։
Ճանաչում
Ջոն Վարնոքն ստացել է զգալի քանակությամբ գիտական և տեխնիկական մրցանակներ, մասնավորապես՝ 1989 թվականին Հաշվողական տեխնիկայի միության կողմից արժանացել է Software Systems Award մրցանակի, 1995 թվականին ստացել է Յուտայի ​​համալսարանի վաստակավոր շրջանավարտի մրցանակ, իսկ 1999 թվականին ճանաչվել է Հաշվողական տեխնիկայի միության անդամ։ 2000 թվականին Օպտիկական միությունը Վարնոքին պարգևատրել է Էդվին Հերբերտ Լենդի մեդալով ։ 2002 թվականին Վարնոքը դարձել է Համակարգչային պատմության թանգարանի պատվավոր անդամ համակարգչային գրաֆիկայի և տպագրության ոլորտում նորարարության և համակարգչային դասավորության առևտրայնացման գործում ունեցած իր նվաճումների համար ։ Օքսֆորդի համալսարանի Բոդլեյան գրադարանը 2003 թվականի նոյեմբերին Վարնոքին պարգևատրել է Բոդլի մեդալով . 2008 թվականին Վարնոքը և Գեսչկեն IEEE համակարգչային միության կողմից պարգևատրվել են Computer Entrepreneur Award մրցանակով ։ 2009 թվականի սեպտեմբերին Վարնոքին և Գեսչկեին շնորհվել է ազգային բարձրագույն պարգևներից մեկը՝ Տեխնոլոգիաների և նորարարության ազգային մեդալ, որը շնորհվում է այն գիտնականներին, ինժեներներին և գյուտարարներին, որոնք նշանակալի ներդրում են ունեցել տեխնոլոգիական առաջընթացում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ծրագրավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ ազգային ինժեներական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկյան տեխնոլոգիական ընկերության հիմնադիրներ Կատեգորիա:Յուտայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ձեռնարկատերեր
Բորե (Արդեշի գավառ)
Բորե (Borée), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 167 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.67 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 34 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Յորգ Հայդեր
Յորգ Հայդեր (Jörg Haider, հունվարի 26, 1950 թ., Բադ Գոյզերն, Վերին Ավստրիա - հոկտեմբերի 11, 2008 թ., Լամբիխլ, Կյոտմանսդորֆ, Ավստրիա ), ավստրիացի աջ ծայրահեղական քաղաքական գործիչ, ազգայնական, Ավստրիայի ազատության կուսակցության երկարամյա առաջնորդ, Հանուն Ավստրիայի ապագայի դաշինք կուսակցության հիմնադիր, Կարինթիայի նահանգապետ (1989-1991 թթ., 1999-2008 թթ.) :
Ծագում
Հայդերի հայրը՝ կոշկակար Ռոբերտ Հայդերը, 1929 թվականին 15 տարեկանում անդամագրվել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությանը և հավատարիմ մնացել նացիզմին ավստրոֆաշիզմի ամբողջ ընթացքում, այդ թվում՝ նաև 1934-1938 թվականներին, երբ Ադոլֆ Հիտլերի կուսակցությունը պաշտոնապես արգելվեց։ 1933 թվականին նա փախչում է Գերմանիա և վերադառնում Ավստրիա 1934 թվականին տեղի ունեցած անհաջող խռովությունից հետո։ Ձերբակալությունից և Գերմանիա արտաքսումից հետո Ռոբերտ Հայդերը անդամագրվում է СА-ի Ավստրիական լեգիոնին, ծառայում երկու տարի վերմախտում և կրկին վերադառնում Ավստրիա անշլյուսից հետո։ 1940 թվականին շարքային սպան կռվում է Արևելյան և Արևմտյան ռազմաճակատներում։ Պատերազմի ավարտին ստացված վիրավորումների պատճառով ուղարկվում է պահեստազոր։ Հայդերի մայրը՝ Դորոտեա Ռուպը, եղել է ուսուցիչ, Լինցի հիվանդանոցի գլխավոր բժշկի դուստրը, ինչպես նաև Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։ Յորգ Հայդերի ծնողները ամուսնացել են 1945 թվականին՝ պատերազմում Գերմանիայի պարտությունից փոքր-ինչ շուտ։ Նույն թվականին ծնվել է նրանց ավագ դուստրը՝ Ուռսուա Հայդերը (Հաուբների ամուսինը, քաղաքական գործիչ, Հանուն Ավստրիայի ապագայի դաշինքում Յորգ Հայդերի օգնական։ Հետպատերազմյան դենացիֆիկացիան (նացիզմի լիկվիդացում) չանդրադարձավ Ռոբերտ Հայդերի ընտանիքին՝ սահմանափակվելով միայն այն պատժով, որ Դորոտե Հայդերին արգելվեց զբաղվել մասնագիտական գործունեույամ։ Ընտանիքը ապրել է ոչ հարուստ։ Հայդերի հեռու բարեկամները Կարինթիայի Բերենտալ բնակավայրում ունեին հողակտոր, որը Հիտլերի իշխանության ժամանակ գնել էին իտալական հրեաներից։ 1983 թվականին Հայդերը ժառանգություն է ստանում Բերենտալում գտնվող այդ հողակտորը, որը ներկայում ունի 15 միլիոն դոլար արժեք։ Յորգ Հայդեր ապագա քաղաքական գործչի հայացքների մասին պատկերավոր նկարագրում է նրա կյանքի հետևյալ դրվագը. պատանի հասակում Յորգը իր բռնցքամարտի հարվածաձողին անվանում էր Սիմոն Վիզենտալ, ով եղել է «նացիստների որսորդ» ։
Բորե (Արդեշի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Յորգ Հայդեր
Կրթություն
Յորգ Հայդերը ավարտել է Բադ Իշլեի (Զալցկամերգուտ) դպրոցը և 1968-1973 թվականներին սովորել Վիեննայի համալսարանի իրավագիտության մասնագիտությամբ։ Համալսարանում սովորելու տարիներին անդամագրվել է ազգայնական ուսանողական միությանը։
Բորե (Արդեշի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 101 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,4 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (32 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 40 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Յորգ Հայդեր
Կրթություն
1970-1974 թվականներին, լինելով դեռևս ուսանող, Հայդերը ղեկավարել է Ավստրիական ազատության կուսակցության երիտասարդական թևը։
Բորե (Արդեշի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յորգ Հայդեր
Քաղաքական գործունեությունը Կարինթիայում
Ընդհուպ մինչև 1989 թվականը Կարինթիայի ընտրություններում գերիշխում էր Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը։ 1989 թվականին նրանց ընտրաքվեների քանակը նվազեց 50 %-ով, և նահանգում իշխանությունը անցավ Ավստրիայի ազատության և Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցություններից կազմված ժամանակավոր դաշինքին ։
Քաղաքական գործունեությունը Ավստրիայի ազատության կուսակցությունում
Յորգ Հայդերի ղեկավարությամբ Ավստրիայի ազատության կուսակցությունը երկրի քաղաքական կյանքում որդեգրեց աջ ծայրահեղական գիծ՝ որպես նպատակներ հռչակելով այնպիսի ազգայնական արժեքների հաստատում, ինչպիսիք են ներգաղթի դադարեցումն ու Եվրոպական Միության անդամությունից հրաժարումը։ Հայդերը կարողացավ վերացնել ներկուսակցական հակասությունները՝ դառնալով երբեմնի պառակտված շարժման միանձնյա առաջնորդը։ Նա իր կողմը ներգրավեց արգելված նացիստական կուսակցության համախոհներին և նախկինում սոցիալ-դեմոկրատներին քվեարկող բողոքավոր ազատական ընտրազանգվածին ։
Նոր քաղաքական գիծը ունեցավ մասսայական աջակցություն, և դաշնային ընտրություններում Ավստրիայի ազատության կուսակցության բաժինը 1986 թվականի 5 %-ից աճեց մինչև 1999 թվականի 27 % :
2000 թվականի կոալիցիան և միջազգային բոյկոտ
Եվրոպական քաղաքական գործիչներն ու մամուլը Հայդենին համարում էին պոպուլիստ-դուրսպրծուկ, ով արժանի չէ դոմտնել մեծ քաղաքականություն, իսկ նրա գաղափարները՝ Եվրոպական Միությանը անհարիր։ Այդ իսկ պատճառով 1999 թվականի հոկտեմբերի 3-ի լուրջ հաջողություններից հետո Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցության առաջնորդ Վոլֆգանգ Շյուսելը և 2-րդ տեղը զբաղեցրած Հայդերը 2000 թվականի փետրվարի 4-ին հայտարարեցին իրենց դաշինքի և կառավարական կոալիցիայի ստեղծման մասին, Եվրոպական Միությունում Ավստրիան անմիջապես դարձավ վտարյալ։ Եվրամիության 14 երկիր կտրուկ նվազեցրեցին Ավստրիայի հետ համագործակցությունը։ Նրանց կարծիքով տեղի էր ունեցել անթույլատրելին. փլուզվել էր այն պատնեշը, որը թույլ չէր տալիս ծայրահեղ ազգայնականներին մտնել մեծ քաղաքականություն ։
Ավստրիայի մեկուսացումը օգուտ չբերեց ո՛չ երկրին, ո՛չ էլ Հայդենին։ 7 ամիս բոյկոտից հետո Հայդենը ձևականորեն վայր դրեց իր կուսակցության ղեկավարի լիազորությունները հօգուտ Սյուզան Ռիս Պասերի (միևնույն ժամանակ մնալով կուսակցության իրական առաջնորդը)։
2002-2005 թվականների բաժանում
2002 թվականի սեպտեմբերին Կենտենֆելդի հանդիպման ժամանակ Ավստրիայի ազատության կուսակցության ընդդիմադիր անդամները ներքին հեղաշրջում են կատարում։ Ռիս Պասերը, ով չէր մասնակցում հանդիպմանը, ֆինանսների նախարար Գրասերը և Ավստրիայի ազատության կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության ղեկավարը հրաժարական են տալիս և՛ կուսակցական, և՛ պետական պաշտոններից։ Խորհրդարանական ճգնաժամը պահանջում էր 2002 թվականի նոյեմբերին դաշնային ընտրությունների անցկացում։ Այդ ընտրություններում Շյուսելի ղեկավարած Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցությունը ջախջախում է Ավստրիայի ազատության կուսակցությանը՝ դեպի իրենց տանելով հայդերական ընտրազանգվածին (Ազատության կուսակցության բաժինը նվազել է 27  %-ից մինչև 10 %): Կրկին կուսակցության առաջնորդ դառնալու Հայդերի փորձը տապալվում է, և այդ ժամանակվանից կուսակցությունը այլևս չի հասել 1990-ականների ձեռքբերումների մակարդակին։ Այնուամենայնիվ, Ազատության կուսակցությունը Կարինթիայի տեղական ընտրություններին մնում է ուժեղ քաղաքական ուժ (2004 թվականի հավաքել է 42 % ձայն) ։
Ավստրիայի ազատության կուսակցությունում իրենդ դիրքի վերականգնման փորձերի տապալումից հետո՝ 2005 թվականին, Հայդերը, Ուրսուլա Հաուբները, Հյուբերտ Գորբախը և նրանց համախոհները դուրս են գալիս կուսակցությունից և հիմնում Հանուն Ավստրիայի ապագայի դաշինք նոր կուսակցություն։
Մնալով Ավստրիական ժողովրդական կուսակցության հետ դաշինքում՝ նորաստեղծ ուժը դարձավ Ազատության կուսակցության ոխերիմ թշնամին։ Արդյունքում երկու կուսակցություններն էլ կորցրեցին իրենց ձայները, և 2006 թվականի դաշնային ընտրություններում Հայդերի կուսակցությունը մեծ դժվարությամբ է կարողանում է 4 % ձայների շեմը։
Հանուն Ավստրիայի ապագայի դաշինքի ծրագիրը հիմնվում է ներգաղթի սահմանափակման, տեղական գյուղատնտեսության աջակցության (ընդհուպ մինչև ազգայնացում), հարկային դաշտի փոփոխության համար, Եվրամիության նոր անդամներին հավասար իրավունքներ տրամադրելու դեմ և այլն։
2008 թվական
2008 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում աջերը՝ Ավստրիայի ազատության կուսակցությունը և Հանուն Ավստրիայի ապագայի դաշինքը, հավաքեցին ընդհանուր 29 % ձայն, այդպիսով դաշնային խորհրդարանական ընտրություններում հավաքելով տեղերի 1/3-ը ։
Հայդերի մահից հետո դաշինքի ղեկավար է դառնում Ֆտեֆան Պետցները, ով 2008 թվականի հոկտեմբերի 22-ին հայտարարում է, որ ինքը հանդիսացել է Հայդերի սիրեկանը և որ Հայդերի կինը իմացել է նրանց հարաբերությունների մասին։ Այդ հայտարարությունից որոշ ժ-ամանակ անց Պետցները հեռացվում է կուսակցության ղեկավարի պաշտոնից, իսկ կուսակցության վարկանիշը անկում ապրում ։
Մահ
Համաձայն ավստրիական մամուլի հրապարակումների և դատախազի ներկայացմամբ՝ Հայդերը ընթացել է 142 կմ/ժ արագությամբ ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Նա գնալիս է եղել մոր ծնունդին։
Յորգ Հայդերի հոգեհանգստի արարողութունը տեղի է ունեցել Կլագենֆուրտի գլխավոր տաճարում։ Արարողությանը ներկա էին այրին՝ Կլաուդիան դստրերը՝ Կոռնելիան և Ուլռիկը, Հայդենի հարազատներն ու մտերիմները, դաշնային կանցլեր Ալֆրեդ Գուզենբայերը, փոխկանցլեր, ֆինանսների նախարար Վիլհելմ Մոլտերերը, նախկին կանցլեր Վոլֆգանգ Շյուսելը և Ավստրիայի այլ հայտնի քաղաքական գործիչներ։
Սգո արարողությանը ընդհանուր առմամբ ներկա էր շուրջ 25.000 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ազգայնականներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Ավստրիացի հակակոմունիստներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Գորան Իվանիշևիչ
Գորան Սիմուն Իվանիշևիչ (Goran Simun Ivanišević, 1971 թվականի սեպտեմբերի 13, Սպլիտ, Հարավսլավիա), հարավսլավացի և խորվաթացի թենիսիստ, 2001 թվականին Ուիմբլդոնի մրցաշարի մենախաղի հաղթող, աշխարհի նախկին թիվ երկրորդ ռակետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորվաթ թենիսիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Խորվաթիայում ծնվածներ
Կոդիգորո
Կոդիգորո (Codigoro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 12 883 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 169 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 44021։ Հեռախոսային կոդը՝ 0533։
Վիզմա Բելշևիցա
Վիզմա Բելշևիցա (Vizma Belševica, 30 մայիսի, 1931, Ռիգա - 6 օգոստոսի, 2005, Ռիգա), լատվիացի բանաստեղծուհի, արձակագիր, դրամատուրգ, կինոսցենարիստ, թարգմանչուհի։ Ներկայացվել է Նոբելյան մրցանակի գրականության բնագավառում ։
Կենսագրություն
Վիզմա Բելշևիցան ծնվել է 1931 թվականի մայիսի 30-ին Ռիգայում, բանվորական ընտանիքում։ Հայրը եղել է ալկոհոլամոլ։ Վիզմա Բելշևիցան մեծացել է Ռիգայում ու Կուրզեմեում, որտեղ գտնվում էր նրա ազգականների ֆերման։ Նրա առաջին գրական ստեղծագործությունները տպագրվել են 1947 թվականին։ Սովորել է Մոսկվայի Գրականության ինստիտուտում (1955-1961)։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1955 թվականին։
Վիզմա Բելշևիցայի բանաստեղծությունները խորհրդային տարիներին ենթարկվել են խիստ գրաքննադատության, բանաստեղծուհին ինքը երկար տարիներ հեռացել է գրական-հասարակական կյանքից։ Բելշևիցայի՝ «իշխանությունների հետ առերեսման» հանգեցրած ստեղծագործությունների թվում է պատկանում «Հենրիխ Լատվիացու դիտողությունները Լիվոնյան ժամանակագրության լուսանցքներում» (Indriķa Latvieša piezīmes uz Livonijas hronikas malām, 1969) պոեմը, որում ներկայացված է լատիշ ժամանակագրի կերպարը, ով ստիպված է կարեկցանքով նկարագրել իրեն օտար վարչակարգի տիրապետությունը։ Այդ կերպարը բանաստեղծուհու կողմից օգտագործվել է, ինչպես ենթադրվում է, Լատվիայում խորհրդային իշխանության նկատմամբ իր վերաբերմունքն արտահայտելու համար ։
Վիզմա Բելշևիցայի գրքերը հրատարակվել են Շվեդիայում, Ֆինլանդիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։ Ընդհանուր առմամբ դրանք թարգմանվել են աշխարհի 40 լեզուներով։
Վիզմա Բելշևիցան մահացել է երկարատև հիվանդությունից հետո՝ 2005 թվականի օգոստոսի 6-ին Ռիգայում։
Վիզմա Բելշևիցայի որդիները՝ Կլավս Էլսբերգսն ու Յանիսը, գրողներ են։
Ճանաչում
Վիզմա Բելշևիցայի նովելի հիման վրա նկարահանվել է «Ամեն ինչ այս խենթ Պաուլինայի պատճառով է» (1979) ֆիլմը, որ մեծ ժողովրդականություն էր վայելում Լիտվայում։ 1990 թվականին Վիզմա Բելշևիցան ընտրվել է Լատվիայի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ։ Բազմիցս արժանացել է լատվիական ու արտասահմանյան պատվավոր գրական մրցանակների (Թոմաս Տրանստրյոմերի մրցանակ (1998) և այլն)։ Վիզմա Բելշևիցան Երեք աստղերի շքանշանի ասպետ է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լատիշ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լատիշ կին գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լատիշ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Լատիշ սցենարիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Ժուան Գամպերի գավաթ 2014
Ժուան Գամպերի գավաթ 2014, Ժուան Գամպերի գավաթի 49-րդ խաղարկությունը։
Մրցաշարին մասնակցում էին իսպանական «Բարսելոնա»-ն և մեքսիկական «Լեոն»-ը ։ Հանդիպումն ավարտվել է իսպանացիների հաղթանակով` 6-0 հաշվով։ Լավագույն ֆուտբոլիստ է ճանաչվել «Բարսելոնա»-ի հարձակվող Լիոնել Մեսսին` ով դարձել է գոլի և երեք գոլային փոխանցման հեղինակ ref> :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի մրցություններ
Վարազդատ Կազանջյան
Կենսագրություն
Վարազդատ Կազանջյանը ծնվել է Երզնկայում 1879 թվականին ։ 1879 թվականին հաճախել է Սվասի ֆրանսիական Հիսուսի միաբանություն դպրոց, այնուհետև տեղափոխվել է Սամսուն, որտեղ աշխատել է եղբոր հետ միասին, այնուհետ աշխատել է փոստային ծառայությունում ։ Փախչելով Համիդյան ջարդերից ՝ 1895 թվականի հոկտեմբերին մեկնել է ԱՄՆ, հաստատվել Մասաչուսետս նահանգի Վուսթեր քաղաքում և աշխատել մետաղալարի գործարանում ։
1900 թվականին, ստանալով ԱՄՆ քաղաքացիություն, Կազանջյանը 1902-1905 թվականներին սովորել է Հարվարդի համալսարանում, 1921 թվականին արժանացել դոկտորի աստիճանի։ 1915-1919 թվականներին եղել է Հարվարդի համալսարանի բժշկական բաժնի ծնոտների և դեմքի գլխավոր վիրաբույժ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր միացել է Հարվարդի բժշկական զորքերին ։ Այստեղ նա բուժել է խրամատներում տուժածների վատ վնաստածքներ՝ ծնոտ, քիթ, այտեր, փամփուշտներից ու նռնակներից վնասված գանգեր ։ Աշխատելով Ֆրանսիայի ռազմադաշտերի ինքնաշեն հիվանդանոցների հասարակ պայմաններում՝ Կազանջյանը ցուցաբերում է մարդկային հոգատարություն և նորարարական բժշկական ընթացակարգեր, և սկսվել է նրա կարիերան՝ որպես պլաստիկ վիրաբուժության ժամանակակից պրակտիկայի հիմնադիր։ 1916 թվականին Կազանջյանն ստացել է մայորի կոչում ։
Մրցանակներ, պարգևներ
Արժանացել է տարբեր մրցանակների, այդ թվում Անգլիայի Գևորգ V-ի կողմից Սուրբ Միքայել և Սուրբ Գևորգ շքանշանի, 1951 թվականին արժանացել է Պլաստիկ և վերականգնողական վիրաբուժության ամերիկյան ընկերակցության պատվավոր մրցանակի ։