cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեն կղզու պատմությունը
Կելտական շրջան
Հռոմեացիները, որոնք նվաճեցին Բրիտանիան, հետաքրքրված չէին Մեն կղզով և այնտեղ չէին ստեղծել մշտական ​​գաղութ, ինչի մասին վկայում են կղզու վրա հայտնաբերված հռոմեական արտեֆակտների փոքր քանակը ։
Նախկինում համարվում էր, որ Օլսթերի թագավորը VI դարում փորձել է գրավել կղզին, բայց այժմ պատմաբանները կարծում են, որ իրականում քրոնիկոններում նկարագրված իրադարձությունները տեղի են ունեցել Ֆյորտ-օֆ-Կլայդ եւ Ֆյորտ-օֆ-Ֆորթ շրջանում (Շոտլանդիա)։
Տեղեկություններ կան, որ Նորտումբրիայի թագավոր Էդվինը նվաճել է Մեն և Անգլսի կղզիները 616 թվականին։ Բայց նույնիսկ եթե այդ տեղեկությունները համապատասխանում են իրականությանը, անգլիացիները չկարողացան ամրապնդվել Մեն կղզում, և նրանք ազդեցություն չեն ունեցել նրա պատմության վրա։
Քրիստոնեության ընդունումը
Միսիոներները կղզում կառուցել են շատ փոքր կաթոլիկական մատուռներ (keeills)։ Քահանան աղոթում էր ներսում, բայց քարոզներն ու ծիսակատարությունները կատարվում էին շենքից դուրս։ Պահպանվել են 174 այդպիսի կաթոլիկական մատուռների մասին հիշատակումները։ Ներկայումս հայտնաբերվել են միայն 35 կաթոլիկական մատուռների մնացորդները։ Նրանց մեծ մասը վերակառուցվել է հետագա դարաշրջաններում։ Օրինակ, հնագույն կաթոլիկական մատուռների հիման վրա կառուցվել են Kirk Maughold և Kirk Christ Malew եկեղեցիները։
Սկանդինավյան շրջան
Նորմանները Իռլանդական ծովում հայտնվել են VIII դարի վերջին։ 800-ից և 815 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում վիկինգները արշավել են կղզու վրա, IX դարի երկրորդ կեսին նրանք կղզու վրա հիմնեցին իրենց բնակավայրերը և կղզին ենթարկեցին իրենց իշխանությանը։ 850-ից և 890-ական թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում կղզին ենթարկվել է Դուբլինի սկանդինավյան թագավորներին, իսկ 890 և 1079-ական թվականների ընթացքում՝ Օրկնեյան կղզիների կոմսություններին։
Վիկինգների ազդեցությունը կղզու բնակչության մշակույթի վրա այնքան էլ նշանակալի չէր, ինչի մասին վկայում է կղզու կելտական լեզուն պահպանելու փաստը։
1079-ին տեղի ունեցավ Սկիխլի ճակատամարտը և Մեն կղզին մտավ Մեն թագավորության և (այլ) կղզիների կազմի մեջ (Kingdom of Mann and the Isles), որի առաջին ղեկավարը Գոդրեդ Կրովանին էր(Godred Crovan):
1164-ին թագավորությունը բաժանվեց երկու առանձին պետությունների՝ Կղզիների Թագավորություն (նաև Հեբրիդների Թագավորություն) և Մենի Թագավորություն։
Կղզու արքաների նստավայրը գտնվում էր Փիլ դղյակում, որը վերակառուցվել էր վիկինգների կողմից կելտական հնագույն վանքից։
1265 թվականին Մեն կղզին գրավվեց շոտլանդացիների կողմից։ Նորվեգիայի և Շոտլանդիայի միջև Փերթի համաձայնագիրի արդյունքում (ստորագրվել է 1266 թվականի հուլիսի 2-ին) Նորվեգիան հրաժարվեց Մեն կղզու նկատմամբ հավակնություններից, որը պաշտոնապես մտավ Շոտլանդիայի կազմի մեջ, բայց միայն 1275 թվականին, Ռոնալդսուեյի ճակատամարտից հետո, Կասլտաունի մոտակայքում, շոտլանդացիները փաստացի վերահսկողություն սահմանեցին կղզու նկատմամբ։
Բրիտանական շրջան
14-րդ դարի առաջին կեսին Մեն կղզին բազմիցս Անգլիայից անցնում էր Շոտլանդիային և հակառակը։ Անգլիան վերջապես հաստատվեց կղզու վրա այն բանից հետո, երբ Շոտլանդիան պարտվեց 1346 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Նևիլի խաչի ճակատամարտում:
Սեփականատերերը հազվադեպ էին այցելում իրենց կղզի, իրականում կղզին ղեկավարում էին իրենց նշանակված նահանգապետերը։
Անգլիայի հեղափոխության ժամանակ, 1643-ին, անգլիական արքա Չարլզ I-ը հրամայեց Ջեյմս Սթենլիին, որ գնա կղզի՝ հանգցնելու այնտեղ հեղափոխական տրամադրությունները։ Նրան աջակցելու համար Բրիտանացի զինվորների էին հատկացվել։ Սթենլին և նրա կայազոնը կղզու վրա ստեղծեցին խիստ կառավարություն՝ սահմանափակելով բնակիչների ազատությունը։ Մյուս կողմից, նա օգնում էր բնակիչներին, օրինակ, նրա պատվերով կղզի ժամանեցին անգլիացի արհեստավորներ, որոնք տեղի բնակիչներին սովորեցնում էին օգտակար արհեստներ։
1660 թվականին, Ուիլյամ Քրիստիանայի (William Christian) ապստամբությունից հետո, երբ Թոմաս Ֆերֆաքսը(Thomas Fairfax) Օլիվեր Քրոմվելի կողմից նշանակվեց կղզու լորդ, Սթենլիի դինաստիան վերականգնվեց կղզում։
1704-ին Տիենվալդը ընդունեց մի կարևոր օրենք, որը հայտնի է որպես բնակեցման ակտ (Act of Settlement): Մինչ այդ կղզին համարվում էր լորդի սեփականությունը։ Գյուղացիներին իրավունք չունեին վաճառել, գնել կամ նվիրել իրենց հողամասերը՝ առանց տիրոջ թույլտվության։ Նման թույլտվություն ստանալը ուղեկցվում էր մեծ տուրքի վճարմամբ։ Բնակեցման ակտը կղզու բնակիչներին ապահովում էր իրենց հողի հավերժ տիրապետման իրավունքով, պայմանով, որ վճարեն քիչ տուրք։ Հողի վաճառքի, գնման և ժառանգության նկատմամբ տուրքերը զգալիորեն իջեցվել էին։
18-րդ դարում մաքսանենգությունը բնակչության շրջանում դարձավ շատ տարածված զբաղմունք։ Բրիտանական կառավարությունն այլևս չէր կարող մատների արանքով նայե այդ ամենին, և 1765 թվականին Բրիտանիայի պառլամենտը լորդից գնեց կղզին յոթանասուն հազար ֆունտով։ Այսպիսով, բրիտանական իշխանությունները մաքսանենգության դեմ պայքարի ավելի շատ հնարավորություններ ունեցան։
Կղզու լորդերը, այնուամենայնիվ, չկորցրեցին իրենց բոլոր արտոնությունները։ Նրանք պահպանեցին իրենց մանորական իրավունքները մինչև 1828 թվականը։ 1828 թ.-ին կղզու լորդը վաճառեց մանորիատորի իրավունքները բրիտանական կառավարությանը։ 1866 թվականին կղզուն տրվեց ավելի լայն ինքնակառավարման իրավունք (Home Rule):
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեն կղզու պատմությունը
Քարագան-Ջեյնալ
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 1315 կովկասի թաթար բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Կատեն Գաբեղյան
Կատեն Գաբեղյան, հայ իշխան Արմինիա կուսակալությունում, Այրարատ աշխարհի Գաբեղյանք գավառի տերը։
Վասակ Գաբեղյանի հայրը, Գաբեղյանների նախարարական տոհմից
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաբեղյաններ
(8358) Ռիկբլեքլի
(8358) Ռիկբլեքլի (Rickblakley), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 4-ին Կարոլին Շումեյկերի և Դևիդ Լևիի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393526 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8295 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266163 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,61° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Դևիդ Լևիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (76501-76600)
Աստերոիդների ցանկ (76401-76500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (76601-76700)
Արգելակում (նյարդաբանություն)
Արգելակում, դրդումը ճնշող կամ կասեցնող նյարդային գործընթաց։ Արգելակման երևույթը կենտրոնական նյարդային համակարգում հայտնաբերել է ռուս ֆիզիոլոգ Իլյա Սեչենովը, 1862 թվականին։
Տարբերում են նաև ծայրամասային արգելակում, որն առաջանում է անմիջապես մկաններում կամ գեղձային տարրերում։ Արգելակումն իրականանում է նյարդային վերջույթների կողմից արտադրվող հատուկ քիմիական նյութերի՝ միջնորդանյութերի օգնությամբ։ Վերջիններս, փոխազդելով նյարդային բջջաթաղանթի առանձնահատուկ մոլեկուլների հետ, բարձրացնում են դրա դրդելիության շեմքը կամ «մարում» այնտեղ ավելի վաղ ծագած դրդման գործընթացը։ Հայտնաբերվել են արգելակման մասնագիտացված նյարդային բջիջներ։
Արգելակման մեխանիզմները վատ են ուսումնասիրված, բայց այդ գործընթացի ֆունկցիոնալ նշանակությունը և կարևոր դերը օրգանիզմի տարբեր ֆիզիոլոգիական ֆունկցիաների իրականացման գործում լրիվ բացահա|տված են։ Այսպես՝ ուղղակի (կենտրոնաձիգ) արգելակումը թուլացնում է հակադիր ֆիզիոլոգիական ֆունկցիա իրականացնող տարրերի դրդումը և նպաստում դրանց համաձայնեցված փոխներգործությանը։ Որոշ մկաններ նյարդավորող նյարդային տարրերում ծագած դրդումը նպաստում է հակազդիչ-մկանների (օրինակ՝ հոդի ծալիչ և տարածիչ մկաններ) արգելակմանը։ Կենտրոնախույս (արտատար) և միջադիր նեյրոնների հետադարձ նյարդային թելիկների համակարգի միջոցով իրականացող հետադարձ արգելակումը նպաստում է որևէ ֆունկցիոնալ խմբի նեյրոնների դրդման մակարդակի կայունացմանը։
Արգելակման, ինչպես նաև դրդման գործընթացները կարող են լինել պայմանառեֆլեքսային ծագման։ Ռուս ֆիզիոլոգ Ի. Պավլովն առանձնացրել է արտաքին (անպայման), ներքին (պայմանական) և հատուկ 1 տեսակ՝ պաշտպանական արգելակումներ։ Վերջինս նպաստում է արտակարգ գրգիռներից կամ գերհոգնածությունից նյարդային համակարգի նախապահպանությանը։ Արգելակման պաշտպանահարմարվողական ֆունկցիայի տեսությունը գործնական հետաքրքրություն է ներկայացրել բժշկագիտության համար։ Մասնավորապես, հիմնավորվել է քնաբեր և հանգստացնող դեղանյութերի կիրառումը վնասվածքային շոկի, որոշ տեսակի նևրոզների բուժման համար։
Կատեգորիա:Նյարդաբանություն
R.I.P.
R.I.P. կամ RIP` լատինական Requiescat in pace (թարգմանաբար` «Հանգչի՛ր խաղաղությամբ») արտահայտության հապավումն է, հանդիպում է տապանաքարերի վրա, մահախոսականներում, ինչպես նաև նոր մահացածների անունը տալու ժամանակ։ Տարածված է արևմտյան քրիստոնեական (կաթոլիկություն և բողոքականություն) մշակույթի երկրներում ։
Ծագում
Ծագում է Requiem Æternam աղոթքից։ Աղոթքն այն մասին է, որ մահացածը կարողանա հանգստանալ առանց տանջանքների Արդար դատաստանին սպասելիս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Մահ Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ
Աղավարդ Խաչատրյան
Աղավարդ Խաչատուրի Խաչատրյան  (մայիսի 26, 1959, Երևան), հայ գիտնական, մաթեմատիկոս, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2003)
Կենսագրություն
Ծնվել է 1959թվականի Մայիսի26-ին Երևանում, մտավորականի ընտանիքում։
Աշխատանքային գործունեություն
1987 թվականից մինչև 1998 թվականը աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Բյուրականի Աստղադիտարանի մաթեմատիկական ֆիզիկայի բաժնում, իսկ 2003 թ. –ից մինչ այժմ համատեղության կարգով աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Մաթեմատիկայի ինստիտուտի մաթեմատիկական ֆիզիկայի մեթոդներ բաժնում` որպես առաջատար գիտաշխատող։ 2000 թ.-ից մինչև 2019 թ. ՀԱԱՀ-ի «Բ/մաթեմատիկայի և տեսական մեխանիկայի» ամբիոնի վարիչ, 2019 թ.-ից մինչ այժմ ՀԱԱՀ-ի «Բ/մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի» ամբիոնի վարիչ։
Հնդկաստանում հրատարակվող “Pure and Applied Mathematics” միջազգային և Հայաստանում հրատարակվող “Մաթեմատիկան բարձրագույն դպրոցում” ամսագրերի խմբագրական կոլեգիայի անդամ է։ 2000 թվականից ղեկավարել է բազմաթիվ գիտական դրամաշնորհային ծրագրեր։ Այս պահին ղեկավարում է 18T-1A004  ծածկագրով գիտական դրամաշնորհային թեման, իսկ 18Ap_2k13 ծածկագրով դրամաշնորհային ծրագրում հանդես է գալիս որպես կատարող։ 1993 թվականից Նյու-Յորքի գիտությունների ակադեմիայի անդամ է։ Նույն թվականին լավագույն գիտական աշխատանքների համար ԱՄՆ-ում արժանացել է միջազգային գիտական հիմնադրամի դրամական պարգևի։
Դասավանդում է բարձրագույն մաթեմատիկա, մաթեմատիկական ֆիզիկայի հավասարումներ, հավանականությունների տեսություն և մաթեմատիկական վիճակագրություն։
Գիտական հրապարակումներ
Ունի 70- ից ավել գիտական հոդված տարբեր երկրների գիտական հեղինակավոր հանդեսներում։ Հրապարակումների մի մասը mathnet.ru կայքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Սկուբի Դուի 13 ուրվականները
Սկուբի Դուի 13 ուրվականները (The 13 Ghosts of Scooby-Doo), Հաննա-Բարբերա ստուդիայի կողմից ստեղծված 7-րդ մուլտֆիլմը Սկուբի Դուի արկածների մասին։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1985 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Ամերիկական ABC հեռուստաալիքով։
Սյուժե
Հայտնի խուզարկուներ Սկուբի Դուն և Շեգգին իրենց խմբի հետ՝ բացառությամբ Ֆրեդի և Վելմայի, գնում են հանգստանալու Գլազուլուպայում, բայց պատահականորեն «միստիկական» հանգամանքներում հայտնվում են Հիմալայներում։ Տեղի բնակիչները անհյուրընկալ կերպով են դիմավրրեցին նրանց, քանի որ այդ քաղաքը «անիծված» էր մութ ուժերի կողմից, և քաղաքի բնակիչները որոշում են նրանց վտարել, նրանց հետ վտարում են նաև վաճառական Ֆլիմֆլամին։ Սկուբին և Շեգգին տեսնում են, որ իրենց ինքնաթիռը կորել է։ Ֆլիմֆլամը նրանց ծանոթացնում է իր ընկեր հրաշագործի և մեդիումի՝ Վինսենտ վան Գոուբլինի հետ, որը պատմում է նրանց անեծքի մասին։ Քաղաքի բնակիչները իմանում են, որ մեդիումը պատմել է նրանց այդ գախնիքը և որոշում է մեր հերոսներին թողնել քաղաքում ընդմիշտ։ Շեգգիի, Սկուբի, Սկրեպլիի և Ֆլիմֆլամի վրա հարձակվում են աբորոգեններ Դաֆնոի գլխավորությամբ, ում վրա ազդում էր փոխակերպման անեծքը։ Բայց Ֆլիմֆլամը օգնեց ամբողջ քաղաքին ազատվել անեծքից։ Շեգգին և Սկուբին գտնում են սունդուկ չարի անեծքով, նրանց օգնում էին երկու անհաջողակ ուրվականները՝ Բուկան և Չուդիկը, նրան բացում են սունդուկը և բաց թողնում չարի 13 հրեշներին, ովքեր ուզում էին կործանել աշխարհը։ Եվ ամբողջ խմբով Ֆլիմֆլամի և Վինսենտ վան Գոուբլինի հետ՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ, պայքարում են հրեշների և հոգիների դեմ, բայց վերջում հրեշների սունդուկը լցվում է հոգիներով։ Եվ այս անգամ հավերժ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Սկավառակագրություն
Սկավառակագրություն (կամ դիսկոգրաֆիա), երաժշտի կամ երգչի ձայնագրությունների ամբողջական ցանկ։ Սկավառակագրությունը հաճախ ներառում է տվյալներ ձայնագրությունում իրենց մասնակցությունն ունեցած արտիստների, ձայնագրամ և թողարկման տարեթվի, հիթ շքերթներում զբաղեցրած հորիզոնականների և վաճառքի ցուցանիշների մասին ։ «Դիսկոգրաֆիա» եզրը հայտնի է դարձել 1930-ականներին։
Վլադիմիր Բայկով
Վլադիմիր Բայկով (Владимир Анатольевич Байков, ), ռուսական դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1974) և ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիան (1988)։ Տնտեսական գիտությունների թեկնածու։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1974 թվականից։ Տիրապետում է անգլերեն, ֆրանսերեն և պորտուգալերեն լեզուներին։
Ամուսնացած է։ Ունի չափահաս որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուներ
Սարապատ (համայնք)
Սարապատ, խոշորացված համայնք Շիրակի մարզում։ Ներառում է Մուսայելյան, Հարթաշեն,  Ցողամարգ, Սալուտ, Բաշգյուղ, Սարապատ, Ձորաշեն, Թորոսգյուղ, Լեռնագյուղ, Վարդաղբյուր, Փոքր Սարիար, Կաքավասար, Հողմիկ, Գոգհովիտ, և Արփենի գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2016 թվականի հունիսի 17-ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով  ։ Կենտրոնը Թորոսգյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։
Բնակչություն
Սարապատ համայնքը ստեղծվել է Մուսայելյան, Հարթաշեն, Ցողամարգ, Սալուտ, Բաշգյուղ, Սարապատ,  Ձորաշեն, Թորոսգյուղ, Լեռնագյուղ, Վարդաղբյուր, Փոքր Սարիար, Կաքավասար, Հողմիկ, Գոգհովիտ, և Արփենի  գյուղերի միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 3695 մարդ։
Աշխարհագրական նկարագիր
Սարապատ խոշորացված համայնքը գտնվում է Շիրակի սարահարթի կենտրոնական մասից դեպի հյուսիս-արևելք, արևելքում սահմանակից է Լոռու մարզին արևմուտքում Ամասիայի տարածաշրջանին։ Լեռնագրական դիրքը՝ հիմնականում նախալեռնային է, արևելքում է հարավում ՝ լեռնային, ծովի մակերևույթից բարձրությունը 1800-2200մ.: Տարածքը հիմնականում իրենից ներկայացնում է ալիքային սարահարթ և Շիրակի ու Բազումի լեռնազանգվածների կազմի մեջ մտնող սարավանդներ։ Տարածքի արևելյան սահմանը եզրափակվում է Ցողասարի լեռներով, որոնք Բազումի լեռների արևմտյան ճյուղավորումներից են, իսկ հարավում Շիրակի լեռներով։
Երանուհի Ասլամազյան
Երանուհի Արշակի Ասլամազյան, հայ նկարչուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1965)։
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Մարիամ Ասլամազյանի քույրն է։
Կենսագրություն
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարչուհի Երանուհի Արշակի Ասլամազյանը ծնվել է 1910 թվականի ապրիլի15-ին` Կարսի մարզի Բաշ-Շիրակ գյուղում։ Լենինականում ապրել է մինչև 1927-1928 թվականները։ 1929 թվականին ավարտել է ԵԳԱՏ-ը (դասատուներ` Սեդրակ Առաքելյան, Ստեփան Աղաջանյան), 1939 թվականին՝ Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը (Ա. Օսմյորկին, Ա. Սավինով)։
Ստեղծել է բնանկարներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ, պաննոներ ։
Երանուհի Ասլամազյանի արվեստը լի է բարձր ճաշակով կազմակերպված զուսպ, նուրբ գունային անցումներով, հարուստ կենսափիլիսոփայական շերտերով, որտեղ նա փորձել է բացահայտել անգամ շերտերի ստվերները։ Երանուհի Ասլամազյանն իր արվեստով մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդու հոգեվիճակին, կարևորել աշխատանքը։ Նրա մոտիվները կարծես մշտապես կրկնվող, բայց ամեն անգամ նոր ստեղծագործական խնդիրներ հետապնդող և նոր լուծումներ առաջարկող թեմաներ են,որոնց նպատակն է ոչ թե հանդիսատեսին որևէ եզրակացության հանգեցնելը, այլ թույլ տալ մտածելը։ Երանուհի Ասլամազյանը Լենինականում ապրել է մինչև 1927-1928 թվականները, երկար տարիներ ապրել է նկարչական ստուդիան / մանկավարժներ` Յուլ. Վերժբիցկայան, Ել. Պատկանյանը/, Երևանի գեղարվեստական-արտադրական տեխնիկումը / դասատուներ` Ս. Առաքելյան, Ս. Աղաջանյան, Մոսկվայի ՎԽՈՒՏԵԻՆ-ը/ դասատուներ `Ս. Դրևին, Մ. Լարիոնովա, Բ. Մուխինա, Կ. Պետրով –Վոդկին/, Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիան/ Ա. Օսմյորկին, Ա. Սավինով/: Երանուհի Ասլամազյանի աշխատանքները պահվում են բազմաթիվ թանգարաններում՝ Լոնդոն, Սոֆիա, Բեռլին, Լենինգրադ, Վենետիկ, Տոկիո, Դելի և այլն։
Ե. Ասլամազյանը մահացել է 1988 թվականին, փետրվարի 4-ին։ Թաղված է Մոսկվայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Լոս Նավալուսիլյոս
Լոս Նավալուսիլյոս (Los Navalucillos), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում, Կաստիլյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Համայնքը գտնվում է Լա-Խարա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 356 կմ²։ Բնակչությունը 2641 մարդ (ըստ 2010 թվականի )։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 72 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Կարեն Սահառունի
Կարեն Սահառունի, հայ նախարար Հայկական մարզպանությունում, Այրարատ աշխարհի Արշարունիք գավառի Մրեն ամրոցի և Շիրակ գավառի Սահառունիք ավանի տերը, Սահառունիների նախարարական տոհմից։ Վարդանանց պատերազմի (450-451) մասնակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սահառունիներ Կատեգորիա:Մրենի իշխաններ Կատեգորիա:Սահառունիքի իշխաններ
Մարիա Էլենա Ուոլշ
Մարիա Էլենա Ուոլշ (María Elena Walsh, ), արգենտինացի բանաստեղծ, վիպասան, երաժիշտ, դրամատուրգ, գրող և կոմպոզիտոր, որը հիմնականում հայտնի է իր երգերով և երեխաների համար գրքերով ։
Դիբրովա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Դիբրովա (Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում։
Մարիա Էլենա Ուոլշ
Կենսագրություն
Մարիա Էլենա Վոլշը ծնվել է Վիլլա Սարմիենտոյում` Ռամոս Մեջիայում` Բուենոս Այրեսում։ Նա մանուկ հասակում ապրել է մեծ տանը, որտեղ նրան շատ է դուր է եկել երաժշտություն լսել կիրթ միջավայրում։ Նա 15 տարեկան հասակում իր բանաստեղծություններից մի քանիսը հրատարակել է «Էլ խոգար» ամսագրում և «Լա Նասիոն» լրագրում։ 1947 թվականին` մինչև գեղարվեստական դպրոցն ավարտելը, հրատարակել է իր առաջին գիրքը, որը գնահատվել է լատինաամերիկյան գրողների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի կին գրողներ Կատեգորիա:Արգենտինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Արգենտինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Արգենտինացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Արգենտինացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ուբոլ Ռատանա
Ուբոլ Ռատանա (อุบลรัตน, ), Թաիլանդի արքայադուստրը։
Դիբրովա (գյուղ, Արտյոմովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ուբոլ Ռատանա
Թագավոր Ադուլյադեդ Պումիպոնի և թագուհի Սիրիկիտի ավագ երեխան է։
Կենսագրություն
Ուբոլ Ռատանան ծնվել է 1951 թվականի ապրիլի 5-ին Շվեյցարիայի Լոզան քաղաքում։ Մանկությունն անցկացրել է Բանգկոկի Դուսիտ պալատում։ Վաղ մանկությունից մասնակցել է թագավորական արարողություններին։ Մասնակցել է 1967 թվականի Հարավարևելյան Ասիայի թերակղզու խաղերին, առագաստանավային սպորտում մրցել է իր հոր՝ թագավոր Ադուլյադեդ Պումիպոնի հետ։ Երկուսն էլ ոսկե մեդալներ են նվաճել։
Սովորել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում՝ մաթեմատիկա և կենսաքիմիա մասնագիտությամբ, ինչպես նաև Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում, որտեղ, առողջապահության ոլորտում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։
1972 թվականին հրաժարվել է իր օգոստոսյան տիտղոսից և ամուսնու՝ Փիթեր Լեդ Ջենսենի հետ բնակություն հաստատել ԱՄՆ-ում, սակայն 1998 թվականին ամուսնալուծվելուց հետո, 2001 թվականին վերադարձել է Թաիլանդ։
Ամուսնալուծությունից հետո բազմաթիվ այցելություններ է կատարել Թաիլանդ, իսկ 2001 թվականին որոշել է ընդմիշտ վերադառնալ հայրենիք։ Վերադառնալուց գրեթե անմիջապես հետո սկսել է մասնակցել թագավորական արարողություններին։ Ուբոլ Ռատանան Թաիլանդի ժողովրդի բարեկեցության բարելավմանն ուղղված բազմաթիվ բարեգործական ֆոնդերի հիմնադիրն է ։
Ուբոլ Ռատանան գտնելով, որ փոփ մշակույթը երիտասարդների վրա ազդելու և իր բարեգործական հիմնադրամների համար միջոցներ հավաքելու ամենաարագ և ամենաարդյունավետ միջոցն է, որոշել է մասնակցել բազմաթիվ թաիլանդական ֆիլմերի և սերիալների նկարահանումներին։ Այդ աշխատանքներից ամենանշանավորները 2008 թվականի «Որտեղ պատահում է հրաշքը» ֆիլմը և 2017 թվականի «Dow Long Fah, Pupa See Ngern» մինի-սերիալն են ։
2019 թվականին Թայ Ռաքսա Չարթ կուսակցությունը, որն ընդդիմության առաջնորդ Թաքսին Չիննավատի դաշնակիցն էր, երկրի վարչապետի պաշտոնում առաջադրել է արքայադստեր թեկնածությունը։ Թաիլանդի թագավոր Մահա Վաջիրալոնգկորնը (Ռամա X) մի քանի ժամ անց փորձել է արգելափակել իր ավագ քրոջ՝ վարչապետի պաշտոնում առաջադրվելու անսպասելի որոշումը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց կուսակցությունը ստիպված էր հետ կանչել իր թեկնածության աջակցությունը։
Ընտանիք
1972 թվականի հուլիսի 25-ին Ուբոլ Ռատանան հրաժարվել է իր տիտղոսից՝ ամերիկացի Փիթեր Լեդ Ջենսենի հետ ամուսնանալու համար։ Նա ամուսնու հետ ԱՄՆ-ում ապրել է 26 տարի։ Ջենսենը, որպես օտարերկրացի, չէր կարող տիտղոս ստանալ։ 1998 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։ Ուբոլ Ռատանան և նրա երեխաները մինչև 2001 թվականն ապրել են Սան Դիեգոյում, որից հետո վերադարձել են Թաիլանդ։
Ուբոլ Ռատանան և Փիթեր Լեդ Ջենսենն ունեն երեք երեխա․ երկու աղջիկ և մեկ տղա։ Երեխաները ծնվել են ԱՄՆ-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թաիլանդցիներ Կատեգորիա:Թաիլանդցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թաիլանդցի երգչուհիներ
Եվգենի Աբրահամյան
Եվգենի Արամի Աբրահամյան (Евгений Арамович Абрамян, ), հայ ինժեներ-ֆիզիկոս, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1968)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1930 թ. սեպտեմբերի 3-ին, Թբիլիսիում։ 1953 թ.-ին ավարտել է Մոսկվայի մեխանիկական ինստիտուտը։ 1953–1958 թթ.-ին՝ Մոսկվայի Կուրչատովի անվան ատոմային էներգիայի ինստիտուտի գիտաշխատող, 1958 թ.-ից՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Սիբիրի բաժանմունքի միջուկային ֆիզիկայի ինստիտուտի (Նովոսիբիրսկ) բետատրոնների լաբորատորիայի վարիչ։ Միաժամանակ գլխավորել է Նովոսիբիրսկի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրաֆիզիկական տեղակայումների և արագացուցիչների ամբիոնը։ Զբաղվել է բարձր էներգիաների արդյունաբերական սարքերի և ուժեղ-հոսանքային արդյունաբերական արագացուցիչների հետազոտման, մշակման ու նախագծման աշխատանքներով։
Երկեր
Կատեգորիա:Ռուսահայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուսահայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:Վիրահայեր
Չեննայ
Չենայ (մինչև 1996 թվականը՝ Մադրաս), Հնդկաստանի Թամիլ Նադու նահանգի մայրաքաղաքը։ Տեղակայված Բենգալյան ծոցի ափին, այն խոշորագույն կոմերցիոն, մշակութային, տնտեսական և կրթական կենտրոն է Հարավային Հնդկաստանում։ Այն նաև հայտնի է որպես "Հարավային Հնդակաստանի մշակութային մայրաքաղաք" :
Հայերը Մադրասում
Մադրասի հայ համայնքը կազմավորվել է 16-րդ դարում։ 1547 թվականին Սուրբ Թովմայի բլրի վրա կառուցվել է Հնդկաստանում առաջին հայկական եկեղեցին, 1712 թվականին՝ Սուրբ Աստվածածինը ։ 1783 թվականին մադրասահայերը կազմել են «Տետրակ, որ կոչի նշաւակ» համայնքային կանոնադրությունը։ Հայերը մասնակցել են նաև Մադրասի կառավարմանն ու բարեկարգմանը. ձեռագիր հիշատակարանում հիշվում է, որ անգլիացիների գալուց առաջ Չին Փաթայի (Մադրասի) կառավարիչը եղել է հայազգի Ղուկասը (Ղոգագ՝ նշանակված 1662 թվականին)։ 1725-1726 թվականներին Խոջա Պետրոս Ոսկանի Վելիջանյանի միջոցներով կառուցվել են Սարիար գետի բազմակամար կամուրջը և բարձունք տանող քարե սանդուղքը (166 աստիճանով)   ։ Մադրասահայերը հիմնականում արհեստավորներ ու մանր առևտրականներ էին։ Աչքի են ընկել նաև մեծահարուստ առևտրականներն ու արդյունաբերողները, որոնց ձեռքում էր կենտրոնացած թանկարժեք քարերի, համեմունքի, հնդկական կերպասեղենի առուծախը։ Մադրասում կա Հայկական փողոց։
1770-ական թվականներին հիմնվել է Մադրասի խմբակը, 1772 թվականին Շահամիր Շահամիրյանը հիմնադրել է տպարան, տեղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու ավագ քահանա Հարություն Շմավոնյանի ջանքերով 1794 թվականին լույս է տեսել հայ մամուլի առաջնեկը՝ «Ազդարարը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:1639 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Հնդկաստանի մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ Կատեգորիա:Առափնյա բնակավայրեր Կատեգորիա:Վերանվանված քաղաքներ
Ռուբեն Օլիվերա
Կենսագրություն
Ռուբեն Օլիվերան կարիերան սկսել է «Դանուբիո» ակումբում 2001 թվականին։ Նույն թվականին նա ակումբի հետ հաղթել է Ուրուգվայի առաջնությունում։ 2003 թվականի հունիսին Օլիվերը տեղափոխվել է իտալական «Յուվենտուս» ակումբ, որը կիսապաշտպանի տրանսֆերի համար վճարել է 3,5 միլիոն եվրո ։ Նա թիմում իր նորամուտը նշեց 2002 թվականի նոյեմբերի 13-ին Չեմպիոնների լիգայի խաղում Կիևի «Դինամոյի» հետ խաղում, որն ավարտվեց «Յուվեի» հաղթանակով՝ 2-1 հաշվով ։ Ընդհանուր առմամբ, «Յուվենտուսում» անցկացրած առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 7 խաղ։ 2003 թվականի հունվարին Ռուբենը տեղափոխվեց իսպանական «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբ, սակայն այնտեղ ֆուտբոլիստն անցկացրեց ընդամենը երկու խաղ, երկուսն էլ փոխարինման։ Հաջորդ մրցաշրջանում Օլիվերը վերադարձավ «բյանկոներիների» շարքերը, որը գլխավորում էր ակումբի նոր գլխավոր մարզիչ Ֆաբիո Կապելոն։ Կապելոն ֆուտբոլիստին տեղափոխեց եզրային դիրքի, որտեղ ֆուտբոլիստը բավականին հաճախ հայտնվում էր մեկնարկային կազմում՝ մրցաշրջանի ընթացքում անցկացնելով 28 խաղ, այդ թվում՝ 8 հանդիպում Չեմպիոնների լիգայում։ Օլիվերը նվաճեց նաև Իտալիայի առաջնությունը, սակայն հետագայում այս կոչումը չեղյալ հայտարարվեց Կալցիոպոլիի պատճառով։ Հաջորդ մրցաշրջանի սկզբում ուրուգվայցին ծանր վնասվածք ստացավ գրեթե մեկ տարի չխաղաց։
Ընդհանուր առմամբ, նա Ջենոայի կազմում անցկացրեց առաջնության 20 հանդիպում և դարձավ 4 գոլի հեղինակ։
Ջենոայում անցկացրած մեկ մրցաշրջանից հետո Օլիվերը վերադարձավ «Յուվենտուս», որը նրան ուղարկեց «Պենյարոլ» ,որտեղ ֆուտբոլիստն անցկացրել է 1 տարի:2010 թվականի ամռանը Ռուբենի պայմանագիրը «Յուվենտուսի» հետ ավարտվեց, և հուլիսի 5 -ին նա տեղափոխվեց «Լեչչե», պայմանագիր կնքելով 3 տարի ժամկետով ։
Սեպտեմբերի 19 -ին Օլիվերը նորամուտը նշեց Լեչեի կազմում Ա Սերիայի «Չեզենայի» դեմ խաղում, որում իր թիմը պարտվեց 0։ 1 հաշվով :Հոկտեմբերին Օլիվերը խաղադաշտից հեռացվեց հակառակորդ խաղացող Ֆրանչեսկո Տոտտիի հետ մրցավազքի համար ։
2012 թվականի հունվարի 30-ին ֆուտբոլիստը 2 տարվա պայմանագիր ստորագրեց «Ֆիորենտինա» -ի հետ ։
2013 թվականի հունվարի 19 -ին վարձակալվել է «Ջենոա» ակումբի կողմից ։
Չինգիզ Մուստաֆաև
Չինգիզ Մուստաֆաև (Çingiz Fuad oğlu Mustafayev; ), ադրբեջանցի քաղաքացիական և ռազմական լրագրող, ով մեծ ներդրում է ունեցել ադրբեջանական հեռուստալրագրության զարգացման գործում։ Համագործակցել է արտասահմանյան լրատվական գործակալությունների հետ։ Ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ պատրաստել է բազմաթիվ ռեպորտաժներ ռազմական գործողությունների մասին, այդ թվում նաև Խոջալուի արյունահեղության։ Ստացել է Ադրբեջանի ազգային հերոսի կոչում։
Կենսագրություն
Բացի աշխատանքից, Մուստաֆաևը հետաքրքրված է եղել արվեստով, երաժշտությամբ, լրագրությամբ։ Հենց Մուստաֆաևն է Բաքվում բացել «Դիսկո» երաժշտական կենտրոնը, մասնակցել է «Օզան» ֆոլկ խմբի աշխատանքներին։ Սակայն ձգտումը զբաղվելու լրագրողական գործունեությամբ շատ ավելի ուժեղ գտնվեց։ 1991 թվականի հոկտեմբերին Չինգիզը ստեղծել է «215 ԿԼ» ստուդիան, որը ադրբեջանական մեդիային նոր շունչ հաղորդեց, իսկ ինքը հայտնի դարձավ՝ ի շնորհիվ «215 ԿԼ»-ը ներկայացնում է", «Ոչ ոք չի մոռացվի», «Դեմք դեմքի» հաղորդաշարերի ։
Առաջին լրագրողական ռեպորտաժը պատրաստել է դեռևս Սև հունվարի ժամանակ՝ 1990 թվականին։ Մուստաֆաևը հարցազրույց է վերցրել Միխայիլ Գորբաչովից, Բորիս Ելցինից, Նուրսուլթան Նազարբաևից, Այազ Մութալիբովից, Ռաիսա Գորբաչովայից, Գալինա Ստարովոյտովայից և այլն։
Ղարաբաղյան պատերազմ
Լեռնային Ղարաբաղում մարտական գործողությունների սկսման պահից սկսել է զբաղվել լրագրողական գործունեությամբ։ Մի քանի ռեպորտաժ է պատրաստել Խոջալուի արյունահեղության վերաբերյալ, որը տեղի է ունեցել 1992 թվականի փետրվարի 25-ի լույս 26-ի գիշերը ։
Չինգիզ Մուստաֆաևը ուղղաթիռից նկարել է կադրեր, որտեղ երևում են մահացած բնակչության դիակները։ Նրանց դիակները պատրաստվում էին տեղափոխել Աղդամ։ Հիմնականում եղել են երեխաների, կանանց և մեծահասակների դիակներ։ Չինգիզը մի քանի անգամ մեկնել է մարտական գործողությունների վայր, վերցրել հարցազրույց զինվորներից։ Նկարահանել է նաև հակամարտող կողմերի միջև տեղի ունեցած փոխհրաձգությունը։ Կոչ է արել ադրբեջանցիներին ետ վերադառնալ հայերի կողմից ազատագրված Շուշի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի լրագրողներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Տլեմսեն (ազգային պարկ)
Տլեմսեն (الحديقة الوطنية تلمسان), Ալժիրի նոր ազգային պարկերից մեկը։ Գտնվում է Տլեմսեն նահանգի հյուսիսային մասում։ Անվանել են նույնանուն քաղաքի պատվին, որը գտնվում է պարկին կից։ Պարկում են գտնվում «Իֆրի», «Զարիֆետ» և «Էյն Ֆեզա» անտառները, «Էլ Ավրիտ» ջրվեժն ու քարափը, բազում տեսարժան հնագիտական վայրեր, ինչպես նաև Մանսուրայի ավերակներ, որը հնագույն քաղաք էր, որի գտնվելու վայրում էլ կառուցվել է Տլեսմեն «Սիդի Բուդեմինի մզկիթ»։ Զբաղեցնում է 82,25 կմ² տարածք։ Կառուցվել է 1993 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
I Can (երգ, Blue)
I Can (Ես կարող եմ), անգլիական Blue խմբի երգն է Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթի համար։ Երգի հեղինակներն են Դունքան Ջեյմսը, Լի Ռայանը, Սայարոն Բելլը, Բեն Կոլլիերը, Յան Հոուլը, Լայամ Կինանը և StarSign-ը։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 11-րդ հորիզոնականը՝ 100 միավորով։
Ֆրանց Ֆանոն
Ֆրանց Օմար Ֆանոն (Ֆր. Frantz Omar Fanon; հուլիսի 20, 1925, Ֆոր դե Ֆրանս, Մարտինիկա - դեկտեմբերի 6, 1961, ԱՄՆ), ֆրանսախոս արևմտյան հնդկական հեղափոխական, սոցիալական փիլիսոփա և հոգեվերլուծաբան։  Ավելի քան չորս տասնամյակ Երրորդ աշխարհի երկրներում նոր ձախերի շարժման և ապագաղութացման համար հեղափոխական պայքարի տեսաբաններից և գաղափարական ոգեշնչողներից մեկը։
Մարտինիկա
Ֆրանց Ֆանոնը ծնվել է Կարիբյան ծովի Ֆրանսիական Մարտինիկա կղզում ՝ խառն ընտանիքի մեջ. Նրա հայրը աֆրիկացի ստրուկների սերունդ էր, իսկ մայրը մեկ գծով անցնում էր Ստրասբուրգից ՝ Ալզասում։ Մարտինիկայում նա հաճախել է կղզու ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատությունը ՝ լիցեյ Շոլչերը, որտեղ սովորել է հայտնի բանաստեղծի և նեգրիտուդ գաղափարի հիմնադիր Էմե Սեզերի մոտ։
Ֆրանսիա
1945 թվականին Ֆանոնը վերադառնում է Մարտինիկա, բայց ավարտական ​​քննությունը (այսպես կոչված բակալավրի աստիճան) պատրաստելուց և հանձնելուց հետո ընդմիշտ հեռանում է այնտեղից։ Անգամ կղզում գտնվելու ժամանակ նա ակտիվորեն մասնակցում էր իր մենթորի և ընկեր Էմե Սեզերի նախընտրական արշավին, ով առաջին գումարման չորրորդ հանրապետության ազգային ժողովի թեկնածու էր, որպես Ֆրանսիայի կոմունիստական ​​կուսակցության թեկնածու Մարտինիկից։  Հասնելով Ֆրանսիա ՝ նա ավարտեց Լիոնի համալսարանը, որտեղ նա սովորեց բժշկություն և հոգեբանություն, ինչպես նաև հաճախեց դասախոսությունների փիլիսոփայության (ներառյալ ՝ Մորիս Մերլո-Պոնտի), գրականության և դրամայի տեսության վերաբերյալ։  1951 թվականին հոգեբուժությունն ավարտելուց հետո Ֆանոնը շարունակում է ուսումը կատալոնացի հոգեբույժի և իսպանական քաղաքացիական պատերազմի վետերան Ֆրանսուա Տոսկելեսի ղեկավարությամբ և սկսում է աշխատել իր մասնագիտությամբ։  Մասնավորապես, նա բախվեց գաղութային գիտակցության հետևանքով առաջացած նևրոզների դեպքերի։
Աշխատանք փնտրելով ՝ նա դիմեց Լեոպոլդ Սեդար Սենգոր  ՝ Սենեգալում բժշկական պրակտիկայի հնարավորության մասին, բայց պատասխան չստացավ։  Արդյունքում նա աշխատանքի անցավ որպես Նորմանդիայի հոգեբուժարանի գլխավոր բժիշկ։  Այնտեղ գտնվելու ընթացքում Ֆանոնը իմացավ թափուր աշխատատեղի մասին Ալժիրի Բլիդա քաղաքում։  Ֆանոնը հեռացավ Ֆրանսիայից և տեղափոխվեց Ալժիր, քանի որ նրան գրավում էր գաղութային ժողովրդի աշխատանքը։
Ալժիր
1953-ին Ֆանոնը հեռացավ Ֆրանսիայից և գնաց գրավյալ Ալժիր, որտեղ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում որոշ ժամանակ տեղակայված էր նրա գունդը:1953-1956 թվականներին նա ղեկավարել է Ալժիրի Բլիդա-Ջուանվիլ հիվանդանոցի (խոհարարական ծառայությունը) հոգեբուժական բաժանմունքը:1954-ի նոյեմբերին Ալժիրի պատերազմի բռնկումից հետո նա միացավ Ալժիրի անկախության շարժմանը, իսկ 1956-ին դարձավ Թունիսում լույս տեսած Ալժիրի ազգային-ազատագրական ճակատի գլխավոր տպագիր հրատարակության «Voin» («El Moudjahid») խմբագիր:Այսպիսով, Ֆրանց Ֆանոնը դարձավ FLN- ի հիմնական գաղափարախոսը և Ալժիրի անկախության մարտիկների առանցքային դեմքերից մեկը:Այս ընթացքում նա շատ է շրջել երկրով մեկ ՝ հիմնականում Կաբիլ շրջանում ՝ ուսումնասիրելով ալժիրցիների մշակութային և հոգեբանական կյանքը։
Մահ
Երրորդ ճակատը բացելու համար Սահարայի երկայնքով ծանրաշարժ ճանապարհորդությունից հետո Ֆանոնի մոտ ախտորոշվեց լեյկեմիա։ Թունիսի մասնագետների խորհրդով նա բուժման նպատակով եկել է Խորհրդային Միություն։  ԽՍՀՄ այցելելուց հետո նա զգաց իր հիվանդության մի փոքր թուլացում, ինչը նրան թույլ տվեց ավարտին հասցնել իր քաղաքական կտակը ՝ «Ինտերնացիոնալ» հայտնի գիրքը («Սովածների և ստրուկների ամբողջ աշխարհը», «Les damnés de la terre ”; Ռուս թարգմանիչները սովորաբար չեն ճանաչում իր վերնագրի առաջին տողը Էժեն Պոտիեի“ Ինտերնացիոնալից ”, որը կոչվում է“ Անիծյալ հողեր ”):  Մինչ նա դեռ անկողնային վիճակում չէր, Ֆրանց Ֆանոնը դասախոսություններ կարդաց Թունիս-Ալժիրի սահմանին գտնվող Գարդիմաո քաղաքում գտնվող «Արմավե ազատագրական ազգի» սպաների առջև։  Առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով Հռոմում իր վերջին մահվան այցը կատարելով Հռոմում ՝ նա մեկնում է Միացյալ Նահանգներ։  Ֆրանց Ֆանոնը մահացավ 1961 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ՝ Իբրահիմ Ֆանոն անունով ամերիկյան մայրաքաղաք Բեթեսդայում (Մերիլենդ) արվարձանում։  Նրան թաղեցին արևելյան Ալժիրի,այն Քերմե նահանգում գտնվող նահատակների ծուղակում։
Արվեստի գործեր
Մահից քիչ առաջ ՝ 1961 թ., Նրա «Այս երկրի անիծյալները» գիրքը («Les damnés de la terre», տող «Ինտերնացիոնալ», որը երգի ռուսերեն տեքստում թարգմանվում է որպես «Բրենդային անեծք»)։, հրատարակվեց, որը դարձավ աֆրիկյան համատեքստում սոցիալական դասերի և հեղափոխության տեսական ընկալման առաջին փորձերից մեկը։ Կառլ Մարքսին հետևելով ՝ Ֆանոնը փնտրում էր այնպիսի դաս, որը շահագրգռված կլիներ պահպանել առկա սոցիալ-տնտեսական կարգը։  Մինչ Մարքսը Եվրոպայում (մայրաքաղաքում) այն գտավ պրոլետարիատում, Աֆրիկայի Ֆանոնը (գաղութներում) այն գտավ գյուղացիության մեջ. «… Պարզ է, որ գաղութային երկրներում հեղափոխական են միայն գյուղացիները։ Նրանք կորցնելու բան չունեն, բայց կշահեն ամբողջ աշխարհը։  Գյուղացին ՝ գաղտնազերծված և սոված, շահագործվողներից առաջիններից մեկն է, որ գիտակցում է, որ միայն բռնությունն է պտուղ տալիս »։  Գաղութային կառավարման համակարգը տոտալ է. Այն ապավինում է ճնշմանը և բռնությանը քաղաքականության, տնտեսության, մշակույթի, նույնիսկ առօրյա կյանքում։ Գաղութատիրությունը հետևողականորեն ոչնչացնում է մարդուն։
Միևնույն ժամանակ, միայն ճնշվածը չի տառապում. Համակարգը ճնշող անձի մոտ նույնպես հոգեկան խանգարումներ է առաջացնում:Այնուամենայնիվ, միայն ճնշվածները սուր են զգում գաղութատիրության պաթոլոգիան և դրա հետ լիակատար խզման անհրաժեշտությունը `բռնության ուղեկցությամբ:Բռնությունը օրինական պատասխան է ճնշողի բռնությանը, իսկ զինված պայքարը այս բռնության առավել հետևողական ձևն է:Ֆրանսիայում հրապարակման արգելված այս գրքի գաղափարների շնորհիվ Ֆանոնը սոցիալական ավետարանի հեղինակի տեղը զբաղեցրեց ընդդիմադիր ձախ մտավորականության մտքում ՝ պահանջելով գաղութային ժողովուրդների մաքրումը հետամնացությունից ՝ «կոլեկտիվ կատարսիսի» միջոցով հեղափոխական բռնություն ճնշողների դեմ։
Ազդեցությունը
Չնայած իր կենդանության օրոք Ֆանոնը FLN- ի առաջատար անդամ չէր (նա պատասխանատու էր, բայց ոչ առաջատար պաշտոններ) և գործնական պայքարում նրա դերը համեմատաբար համեստ էր, նա դարձավ աֆրիկյան հեղափոխության ոգին մարմնավորող գործիչներից մեկը։ Հեղափոխական բռնությունը երգելով որպես ճնշվածների «մեծ արձագանքման մեխանիզմ» ՝ Ֆանոնը նշանակալի ազդեցություն ունեցավ ինչպես Աֆրիկայի և Լատինական Ամերիկայի ազգային-ազատագրական շարժումների, այնպես էլ Արևմտյան երկրների արմատական ​​ձախ շարժման վրա։  Ֆանոնի գաղափարներն ընկալվում էին ինչպես ուղղակի, այնպես էլ Ժան Պոլ Սարտրի միջոցով, որը գրեց «Անեծքով ապրանքանիշը» գրքի նախաբանը, ինչպես նաև Հերբերտ Մարկուզեն, որը դրանք հարմարեցրեց արևմտյան եվրոպական իրողություններին։  Հետմահու (1964 թ.) Լույս է տեսել Ֆանոնի ծրագրերի ժողովածուն, որը բաղկացած է իր կյանքի վերջին տարիներին գրված կարճ գործերից `« Դեպի Աֆրիկյան հեղափոխություն »(« Pour la révolution africaine »):  Այս գրքում Ֆանոնը, ի միջի այլոց, իրեն ապացուցեց որպես ռազմական ռազմավար։
«Անիծյալով ապրանքանիշը» գրքում շարադրված հակագաղութային վերաբերմունքն էական ազդեցություն ունեցավ աշխարհի տարբեր տարածաշրջանների հեղափոխական առաջնորդների վրա ՝ Չե Գևարա ՝ Լատինական Ամերիկայում, Մալքոլմ X ԱՄՆ – ում, Սթիվ Բիկո ՝ Հարավային Աֆրիկա, Ալի Շարիաթի Իրանում։ Ֆանոնի գաղափարները յուրօրինակ կերպով մշակել է բրազիլացի ուսուցիչ Պաուլո Ֆրեյրը։  Սև հովազները իրենց համարում էին նրա գաղափարների հետևորդներ։
Աստրիդ Լյոկեն
Աստրիդ Լյոկեն (Astrid Løken, ), նորվեգացի միջատաբան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է Նորվեգիայի դիմադրության շարժման անդամ։ Գործունեության մեծ մասն անցել է Բերգենի թանգարանում, որտեղ 1949-1979 թվականներին եղել է Նորվեգիայի միջատաբանական ընկերության առաջին կին անդամը։
Կենսագրություն
Աստրիդ Լյոկենը ծնվել է 1911 թվականին Քրիստիանիայում (1925 թվականից՝ Օսլո)։ 1942 թվականին ավարտել է Օսլոյի համալսարանի մաթեմատիկայի և բնական գիտությունների ֆակուլտետը (cand.real.) : 1941 թվականին դարձել է Նորվեգիայի միջատաբանական ընկերության առաջին կին անդամը ։
1940 թվականի ապրիլի 9-ին նացիստական Գերմանիան գրավել է Նորվեգիան։ 1941 թվականի գարնանը Լյոկենը զորակոչվել է XU գաղտնի հետախուզական կազմակերպություն։ Նրան տրվել է «Եվա» պատերազմական անունը (nom de guerre) :
Ըստ մի պատմաբանի տեսակետի՝ բնական գիտությունների ուսանողները պիտանի էին նաև հետախուզական աշխատանքների համար, քանի որ նրանք պրակտիկ կողմնորոշում ունեին և սովոր են աշխատելու այդ բնագավառում։ Բացի այդ նրանց լուսանկարչությունն այդ դաշտում հաճախ աննկատ է դիտվում ։ 1943 թվականին Լյոկենը մուտք է ունեցել ռազմական սահմանափակ Հարդանգերվիդա տարածք։ Իշամեղուների դասի ուսումնասիրության քողարկման ներքո նրան զննել է Նորվեգիայում նացիստների առաջնորդ, ռայխսկոմիսար Յոզեֆ Տերբովեն։ Տարածքում ազատ շրջելով՝ Լյոկենը կարողացել է լուսանկարել ճանապարհներ, կամուրջներ և այլ տեղակայումներ։ Հարդանգերվիդայում նա մուտք ուներ մութ սենյակ, որտեղ մշակում էր լուսանկարները և՛ միջատաբանության, և՛ ռազմական գործի համար։ 1941 թվականից Լյոկենը գիշերը կենսաբանության բաժնի լաբորատորիան օգտագործում էր անօրինական լուսանկարչության համար ։ Բացի իր սեփական նյութերը հավաքագրելը՝ նա համակարգում և տեսակավորում էր հետախուզության նյութը, որն ուղարկվում էր Օսլոյի գլխամասում գտնվող XU: Նա սովորաբար նյութը տեղափոխում էր հեծանիվով գիշերվա կեսին։ Կազմակերպությունում չորրորդ անձն էր և այն եզակիներից, որ գիտեր այդ շտաբների գտնվելու վայրերը ։ Բացահայտվելու դեպքում նա միշտ իր հետ ուներ ցիանիդ և ինքնասպանության հաբեր։ Իր սենյակում ուներ նաև ատրճանակ, հրկիզող նյութեր, նռնակ։ 1943 թվականի դեկտեմբերի 16-ին նա գիտակցաբար փախավ ։
Նորվեգիա վերադառնալով՝ նա իր առաջին ակադեմիական պաշտոնն ստացավ Նորվեգիայի գյուղատնտեսական քոլեջում։ 1949 թվականին նա աշխատանքի անցավ Բերգենի թանգարանի կենդանաբանության բաժնում։ Լյոկենը հիմնականում աշխատել է այնտեղ կառուցելու միջատաբանական հավաքածու, ինչպես նաև ղեկավարել է դաշտային ուսումնասիրությունները։ Հետագայում դարձել է գլխավոր ֆոնդապահ, 1973 թվականին պաշտպանելով «Սկանդինավյան իշամեղուների ուսումնասիրությունը» թեզը՝ ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1979-1990 թվականներին եղել է Օսլոյի համալսարանի ավագ գիտաշխատող ։ 1960-1965 թվականներին եղել է Նորվեգիայի միջատաբանական ընկերության փոխնախագահը։
Հեղինակ է ավելի քան 50 գիտական հրատարակությունների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի միջատաբաններ Կատեգորիա:Օսլոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի դիմադրության անդամներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կին գիտնականներ
Դայնա Տայմինյա
Դայնա Տայմինյա (Daina Taimiņa, Daina Taimina, ), լատվիացի մաթեմատիկոս Կոռնելի համալսարանից, մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր։
Կենսագրություն
Կրթություն ստացել է Ռիգայում (Լատվիա), որտեղ 1977 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լատվիայի համալսարանը և 1990 թվականին ավարտին հասցրել տեսական համակարգչային գիտության իր ավարտականը աշխատանքը (Ռուսինիշ Մարիթնիշ Ֆրիվայլդսի ղեկավարությամբ)։ Այդ ժամանակ դոկտորական ատենախոսությունը պետք էր պաշտպանվեր Լատվիայի սահմաններից դուրս, ուստի նա այն պաշտպանեց Մինսկում (Բելառուս)։ Սա բացատրում այն փաստը, որ Տայմինյայի դոկտորականը պաշտոնապես Բելառուսի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մաթեմատիկայի ինստիտուտի կողմից։ 1991 թվականի Լատվիայի անկախ հռչակվելուց հետո Տեյմինան ստացել է իր մաթեմատիկայի դոկտորական աստիճանը Լատվիայի համալսարանից, որտեղ նա դասավանդել է 20 տարի։
Դայնա Տայմինյան 1996 թվականին միացել է Կոռնելի համալսարանի Մաթեմատիկայի ֆակուլտետին։ 1997 թվականին ներկա գտնվելով երկրաչափության գործնական սեմինարին, նա տեսել է փխրուն թղթից պատրաստված հիպերբոլիկ ինքնաթիռների մոդելներ, որոնք պատրաստվել էին երկրաչափ Ուիլյամ Տերստոնի կողմից ։ Նա որոշեց ավելի ամուր մոդելներ պատրաստել ։ Իր հաջողությունների շնորհիվ նա իր ամուսնու՝ Կոռնելի համալսարանի մաթեմատիկայի պրոֆեսոր Դեյվիդ Հենդեսոնի հետ սեմինար վարելու համար հրավիրվեց Կոռնելի համալսարան ։ Այդ մաթեմատիկական մոդելները ավելի ուշ տեղ գտան ամուսինների կողմից հրատարակած երկրաչափության մասին պատմող երեք գրքերում, որոցից ամենահայտնին «Փորփելով երկրաչափությունը․ Պատմության հետ էվկլիդեսյան և ոչ էվկլիդեսյան»։
Տայմինյա 2012 թվականին Ամերիկայի Մաթեմատիկական Ասոցիացիայի կողմից արժանացել է Էյլեր գրական մրցանակին ։
Ժան-Անդոշ Յունոտ
Ժան-Անդոշ Յունոտ, Աբրանտեսի դուքս, Ֆրանսիական հեղափոխական պայքարի և և Նապոլեոնյան պատերազմների ֆրանսիացի գեներալ։
(8359) 1989 WD
(8359) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 19-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում ։
Ժան-Անդոշ Յունոտ
Վաղ կյանք
Յունոտը ծնվել է Բուս-լե-Գրանդի Կոտ դ'Օր դեպարտամենտում, ագարակատեր Միշել Յունոտ (1739–1814) և Մարի Անտուանետ Բիենայմե (1735–1806) ամուսնական զույգի ընտանիքում։ Նա իրավաբանի մասնագիտություն էր ստանում Դիժոնում, որտեղից և սկսվեց ֆրանսիական հեղափոխությունը։ Նա միացավ կամավորական ջոկատին։ Երկու անգամ վիրավորվել և վիրահատվել է։ Յունոտը հանդիպեց Նապոլեոն Բոնապարտին առաջին անգամ 1793 թվականի Տուլոնի պաշարման ժամանակ, երբ նշանակվեց նրա քարտուղարը։
(8359) 1989 WD
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,34998 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1965 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5034 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1315,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273595 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,63° անկյուն։
Ժան-Անդոշ Յունոտ
Արշավ դեպի Իտալիա
Յունոտն իրեն լավագույնս դրսևորեց Իտալիայում, սակայն Լոնատո դել Գարդայում ստացավ գլխի լուրջ վնասվածք, որը հետագայում նրա վարքագծի փոփոխության պատճառ հանդիսացավ․ նվազեցրեց նրա դատողությունը, դարձրեց ավելի կոպիտ և բծախնդիր։ Եգիպտական արշավների ժամանակ, նա նշանակվեց դասակի հրամանատար, սակայն մենամարտում վիրավորվելուց հետո գերևարվել է Ֆրանսիա վերադառնալու ճանապարհին։ Ավելի ուշ մասնակցել է Brumaire 18 հեղաշրջմանը (Brumaire- Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ հաստատված Հանրապետական օրացույցի երկրորդ ամիս)։ 1800 թվականին նա ամուսնացել է Լաուրա Մարտին դե Պերմոնդի հետ, ով Նապոլեոնի վաղեմի ընկերուհին էր։ Յունոտը տեղափոխվել է Պորտուգալիա, որպես դեսպան, սակայն կարճ ժամանակ անց՝ 1805 թվականի դեկտեմբերի 2-ին,Աուստեռլիցի ճակատամարտի ժաման վերադարձել է ծառայողական պարտքը կատարելու Ֆրանսիայի նկատմամբ։
(8359) 1989 WD
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժան-Անդոշ Յունոտ
Թերակղզու պատերազմը
Յունոտի գլխավոր հրամանատարությունը դրսևորվեց Պիրենեյան պատերազմների ժամանակ, երբ 1807 թվականին նա առաջնորդում էր ֆրանսիական բանակի մուտքը Պորտուգալիա։ Նոյեմբեր ամսին Սալամանկայից տեղաշարժվելով, նրա առաջապահ ջոկատը նոյեմբերի 30-ին առանց արյան օկուպացրեց Լիսաբոնը։ Յունոտը պարգևատրվեց Աբրանտեսի Դուքս կոչումով և դարձավ Պորտուգալիայի նահանգապետ։
1808 թվականի օգոստոսի 21-ին, բրիտանական ուժերի մասնակցությամբ Վիմեիրոյի ճակատամարտում ստացած վերքերից գրեթե մահամերձ տարհանվել է Ֆրանսիայից։ Միայն Սինթրայի կոնվենցիայի շնորհիվ նա խուսափեց գերևարվելուց։ Նա վերադարձավ Ֆրանսիա հոկտեմբերին՝ հազիվ խույս տալով ռազմական տրիբունալից։ 1810 թվականին, VIII կորպուսի հրամանատար Անդրե Մասենի հրամանատարությամբ վերադարձավ Պիրենեյան թերակղզի։
Հետագա տարիներ
Ռուսական արշավներին մասնակցությունը ճակատագրական էր Յունոտի համար։ Նրան մեղադրեցին 1812 թվականի Սմոլենսկի ճակատամարտից հետո ռուսական բանակի նահանջը չկասեցնելու համար, բայց նույն թվականի սեպտեմբերի 7-ի՝ Բորոդինոյի ճակատամարտի ընթացքում, նա մեծ պատասխանատվությամբ ղեկավարեց VIII կորպուսը։ 1813 թվականին Յունոտը դարձավ Իլյան նահանգի նահանգապետ, բայց նրա՝ աճող մտավոր անկարողությունը ստիպեց նրան վերադաձնալ Ֆրանսիա։ Կարծիք կա, որ Մոնտբարդի զանգվածային սպանությունները կատարվել են նրա հրահանգով։
Ընտանիք
Յունոտն ունեցել է չորս զավակ՝ երկու աղջիկ և երկու տղա․
Պիրենեյան պատերազմների ընթացքում, նա ընկերական հարաբերություններ է ունեցել Ալորնայի 4-րդ մարքիզուհի՝ Լեոնոր դե Ալմեյդա դստեր՝ Յուլիանա դե Ալմեյդա Օյենհաուսենի հետ։
Նշումներ
Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գեներալներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ռազմական գործիչներ
Գնդակահարված վերածնունդ
Գնդակահարված վերածնունդ (Розстріляне відродження), 1920-ական թվականներին և 1930-ական թվականների սկզբին ստալինյան հալածանքներին ենթարկված Ուկրաինական ԽՍՀ մտավոր վերնախավի` գրականության, գեղանկարչության, երաժշտության, թատրոնի ներկայացուցիչների ստեղծագործություններ ։
Բռնաճնշումների ծավալներ
«Գնդակահարված Վերածննդի» ժամանակաշրջանի սկիզբը համընկնում է ուկրաինական ԽՍՀ-ի ուկրաինացման քաղաքականության ավարտի հետ, երբ 1933-1936 թվականներին «բուրժուական ազգայնականության» և «Համաուկրաինական կենտրոնական դաշինք» հակախորհրդային ընդհատակյա կազմակերպությանը ենթադրյալ մասնակցության մեղադրանքով ձերբակալվել են՝ Միխայիլ Յալովոյը, Գրիգորի Կոսինկան, Վալերյան Պիդմոգիլնին, Միկոլա Կուլիշը, Եվգենի Պլուժնիկը, Վալերիան Պոլիշչուկը, Պավել Ֆիլիպովիչը, Նիկոլայ Զերովը, Միխայիլ Դրի-Խմարան, Դմիտրի Ֆալկովսկի, Օլես Դոսվիտնին, Օլեքսա Վլիզկոն, Գեո Շկուրուպին, Միխայիլ Բոյչուկ և այլք։ 1937-1938 թվականներին՝ Մեծ տեռորի շրաջանակներում ռեպրեսիան հասել է իր ամենաբարձր աստիճանին։
Հալածանքների գագաթնակետը եղել է 1937 թվականի նոյեմբերի 3-ին կատարված գնդակահարությունը, երբ Լենինգրադի մարզի ՆԿՎԴ-ի հատուկ եռյակի որոշմամբ Սանդարմոխում, ի թիվս այլոց, գնդակահարվել են 1116 հոգի, որոնք այդ ժամանակ իրենց պատիժն էին կրում Սոլովեցկի ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարում («СЛОН»)՝ «Դատապարտված են Ուկրաինայում ազգայնական, լրտեսական և ահաբեկչական գործունեության համար՝ մնալով իրենց նախկին դիրքերում՝ շարունակելով լրտեսական ահաբեկչական գործողությունները՝ ստեղծելով «Համաուկրաինական կենտրոնական բլոկ» կազմակերպությունը» մեղադրանքով ։
Այդ օրը գնդակահարվել են Կրուշելնիցկիների ընտանիքը՝ Անտոն Կրուշելնիցկին, նրա դուստր Վլադիմիրը և չորս որդիները՝ Իվանը, Բոգդանը, Տարասը և Օստապը։ Գնդակահարվել են Լես Կուրբասը, Նիկոլայ Կուլիշը, Մատվեյ Յավրովսկին, Վլադիմիր Չեխովկին, Վալերյան Պոդմոգիլնին, Պավել Ֆիլիպովիչը, Վալերիան Պոլիշչուկը, Կլիմ Պոլիշչուկը, Գրիգորի Էպիկը, Միրոսլավ Իրչանը, Մարկ Վորոնոյը, Միխայիլ Կոզորիսը, Օլեկսա Սլիսարենկոն, Միխայիլ Յալովոյը և ուկրաինական մտավորականության այլ` ընդհանուր թվով ավելի քան հարյուր ներկայացուցիչներ ։ Ավելի վաղ ձերբակալվել էին և մահապատժի էին ենթարկվել մոնումենտալիստ-արվեստագետ եղբայրներ Տիմոֆեյ և Միխայիլ Բոյչուկները և նրանց շրջանակի արվեստագետները, որոնց շարժումը արվեստագիտության մեջ հայտնի է որպես բոյչուկիզմ։