cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ինտուիցիոնիզմ
Ինտուիցիոնիզմ, փիլիսոփայական ուղղություն մաթեմատիկայի և տրամաբանության մեջ, որը հրաժարվում է ակտուալ անվերջության վերացարկումից և մաթեմատիկայի ու տրամաբանության հիմքը համարում է ինտուիտիվ համոզվածությունը՝ ինտուիցիան։ Ինտուիցիոնիզմը հանդես է եկել 20-րդ դարի սկզբում, որպես ռեակցիա ընդդեմ Կանտորի բազմությունների տեսության, որը դիտվում էր որպես դասական մաթեմատիկայի հիմք և ծավալվել է այդ տեսության մեջ բացահայտված պարադոքսների շնորհիվ։ Ինտուիցիոնիզմի նախահայրը համարվում է Անրի Պուանկարեն, հիմնադիրը՝ Լ. Բրաուերը։ Ինտուիցիոնիզմը հետագայում զարգացրել են Հերման Վեյլը և Ա. Հայթինգը։ Բրաուերը, մերժելով ակտուալ անվերջության վերացարկումը, այն փոխարինել է պոտենցիալ իրականացման վերացարկումով։ Նա հերքել է այն գաղափարը, որ մաթեմատիկայի հիմքում պետք է ընկած լինի տրամաբանությունը։ Ըստ ինտուիցիոնիզմի, պարադոքսներից խուսափելու համար մաթեմատիկան պետք է կառուցվի ինտուիտիվ կերպով ակնհայտ օբյեկտներից, որպիսիք են, օրինակ, «A-ից հետևում է A» դատողությունը, թվերի բնական շարքը են, ընդ որում, չտալով ինտուիտիվ ակնհայտի ճշգրիտ սահմանումը։ Քննադատվում են նաև դասական մաթեմատիկայի տրամաբանական հիմքերը և մաթեմատիկայում գոյության դասական ըմբըռնումը։ Գոյություն է վերագրվում միայն այն օբյեկտներին, որոնք կառուցվում են վերջավոր թվով քայլերի միջոցով կամ գոնե որոնց համար նշված է կառուցման ուղին։ Մասնավորապես մերժվում են գոյության այն ապացուցումները, որոնք կատարվում են հակասող ենթադրության եղանակով, քանի որ այդ եղանակով չի նշվում այն օբյեկտի կառուցման ուղին, որի գոյությունը պետք է ապացուցել։ Այսինքն՝ ոչ A-ի հերքումը, ըստ ինտուիցիոնիզմի, դեռևս չի պարունակում A-ի ապացուցում (կառուցում)։ Այսպիսով, մաթեմատիկայի կառուցման հիմքում դրվում է նոր, արիստոաելյանից տարբեր, ինտուիցիոնիստական տրամաբանություն (առանց երրորդի բացառման սկզբունքի)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Իմացաբանություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկայի փիլիսոփայություն
Ֆոտոն վարժարան
Երկրաշարժից հետո Գյումրի քաղաքում կառուցվեց «Անի» թաղամաս, որտեղ հիմնականում բնակություն հաստատեցին երկրաշարժից տուժած ընտանիքները։ «Անի» թաղամասում գործում էին 4 դպրոցներ, որոնք չունեին հոսքային ուղղվածություն։ 1995 թվականի սեպտեմբերի 5-ին թաղամասի դպրոցներից մեկի՝ թիվ 37-ի մասնաշենքերից մեկում, քաղխորհրդի և ՀՀ ԿԳ նախարարության որոշմամբ, բացվեց «Ֆոտոն վարժարանը»։ Անցած 17 տարիների ընթացքում վարժարանը տվել է շուրջ 1400 շրջանավարտներ, որոնցից 55-ը՝ «Ոսկե» մեդալակիրներ»։ 2009-2010 ուստարում նորից վարժարանում գործում են հոսքեր՝ ֆիզմաթ, տնտեսագիտական, բնագիտական և հումանիտար, որտեղ սովորողների թիվն անցնում է 550-ից։ Վարժարանի սաներից 8-ը՝Արտակ Կոշտոյանը, Գագիկ Ամիրխանյան, Գրիգոր Աղայան, ԳևորգՎարդանյան, Դավիթ և Լևոն Հայկազյաններ, Աշոտ Կարապետյան, Արմեն Նազարյան (2009 թ) մասնակցել են Համաշխարհային օլիմպիադաների ինֆորմատիկա, կենսաբանություն, մաթեմատիկա, ֆիզիկա առարկաներից՝ նվաճելով արծաթե, բրոնզե մեդալներ և բազմաթիվ մրցանակներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյումրու շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ
Թելեր (մուլտֆիլմ)
Թելեր (Нити), ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1996 թվականին։ Ռեժիսորը Իվան Մաքսիմովն է։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմություն է հանդիպումների և հրաժեշտների մասին։ Գործողությունները տեղի են ունենում արտասովոր աշխարհում։ Այս աշխարհի բոլոր սիրահարները կապված են միմյանց թելերով։ Նույնը կատարվել է նաև ֆիլմի երկու հերոսների հետ։ Նրանց բաժանում է սպասվում, սակայն նրանք նորից հանդիպելու են։ Մուլտֆիլմը մեծահասակների համար է։
Շահնալար
Շահնալար (Şahnalar), գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Անդրեյ Բուդնիկ
Անդրեյ Բուդնիկ (Андре́й Серге́евич Бу́дник, ), խորհրդային, ռուսական դիվանագետ։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1975)։ Տիրապետում է անգլերեն և հինդի լեզուներին։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1978 թվականից։
Ամուսնացած է։ Ունի որդի և դուստր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ
Սուսլովիչի
Սուսլովիչի (Сусловичи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Լացիո (այլ կիրառումներ)
Լացիո եզրը կարող է վերաբերել՝
Կաստիոնե Անդևենո
Կաստիոնե Անդևենո (Castione Andevenno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1553 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 23012, հեռախոսային կոդ՝ 0342։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Լոմբարդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իլիչյովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Իլիչյովո (Іллічеве, Qıyanlı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կիյանլի։
Լիոն (այլ կիրառումներ)
Լիոն եզրը կարող է վերաբերել՝
Իլիչյովո (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Իլիչյովո գյուղում բնակվում էր 1 164 մարդ։
Նուռգա
Նուռգա (Nurga), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(6499) Միչիկո
(6499) Միչիկո (Michiko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մասանորի Հիրասավայի և Շոհեյ Սուզուկիի կողմից Նյուկասայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,760973 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1549 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1675,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214838 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,06° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մասանորի Հիրասավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շոհեյ Սուզուկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սպաղանաց Մակար
Սպաղանաց Մակար կամ Մակար Տոնոյան, անվանի հայդուկապետ, Սասունի 1894 և 1904 թվականների ապստամբությունների ղեկավարներից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սասուն գավառի Սպաղանք գյուղում։ Մակարը Սպաղանքի ռեսն էր։ 1890-ականների սկզբից, տեսնելով Օսմանյան իշխանությունների՝ Սասունը սասունցիներից դատարկելու ցանկությունը, Շենիկցի Գրգոյի նման Սպաղանքում ստեղծում է զինված և միշտ ընդհարման պատրաստ խումբ, որը քանիցս պաշտպանում է Սպաղանքը թուրքական արյունահեղությունից։
Մակարի կյանքը անհանգիստ է եղել, իսկ մարտական կենսագրությունը՝ արիությամբ ու համարձակությամբ հագեցած։ 1891 թվականին Մակարի եղբայրը՝ Խաչոն աղջիկ է փախցնում Գելիեգուզան գյուղից։ Այլ գյուղից աղջիկ հարսնացնելը արգելված չէր Սասունում, սակայն դա պիտի կատարվեր գյուղի մեծավորների համաձայնությամբ ու օրհնությամբ, իսկ Խաչոն նախընտրում է աղջկան հարսնացնել ամենակարճ ճանապարհով։ Դա բորբոքում է գելիեցիների ինքնասիրությունը, մանավանդ, որ, փոքր՝ 25 տուն ունեցող Սպաղանքը պատկառանք չի տածում Սասունի ամենամեծ գյուղից։ Նրանք հարձակվում են Սպաղանքի վրա՝ հիմնահատակ ավերելու գյուղը, սակայն Մակարը ոտքի է հանում ողջ գյուղը և ամուր պաշտպանվում։ Շուտով կողմերը օժանդակ համալրումներ են ստանում հարևան գյուղերից, բայց մի քանի շաբաթ տևած պայքարում ոչ ոք չի զիջում։ Ի վերջո կնքվում է հաշտություն։
1892 թվականին թուրքական իշխանությունները զորքեր է ուղարկում Սպաղանք՝ հարկեր գանձելու, բայց Մակարն իմանալով, որ որոշ հայկական գյուղեր հարկեր չեն վճարել, գյուղացիների հետ զինված դիմադրություն է ցույց տալիս զորքերին։ Հայերի ըմբոստությունը կառավարության դեմ հանգեցնում է Սասունի 1894 թ․ ապստամբությանը։ Որպես Սասունի առանցքային դեմքերից մեկը՝ Մակարը նույնպես մասնակցեց ապստամբությանը և ստանձնեց Տալվորիկի պաշտպանությունը։ Ապստամբության անհաջող ավարտից հետո էլ Մակարը մնում է ֆիդայական շարժման նվիրյալներից, և, արհամարհելով իշխանություններից սպասվող վտանգը, միշտ ապաստան է տալիս և պատվում իր գյուղում հյուրընկալված ֆիդայիներին։ Սպաղանքում էին պատսպարվում Գուրգենը, Աղբյուր Սերոբը, Գևորգ Չաուշը, որոնք Մակարի առաջարկով զինավարժություն էին սովորեցնում գյուղի երիտասարդներին։ Հետզհետե փոքրիկ այդ գյուղը դառնում էր կառավարության աչքի փուշը, ուստի վերջինս միջոցներ սկսեց մտածել՝ գյուղը վերացնելու և Մակարին սպանելու համար։
1899 թվականին կառավարությունը զորք է ուղարկում Սպաղանք՝ Մակարին բռնելու նպատակով։ Իր ուժերով զորքին է միանում նաև քուրդ ցեղապետ Բշարե Խալիլը, որը դավադրաբար սպանել էր Աղբյուր Սերոբին։ Մակարը հետ է մղում թե՛ զորքի և թե՛ Խալիլի գրոհները։ 1900 թվականին կառավարությունը կրկին փորձում է ավերել Սպաղանքը, և 2000-ից 3000 թուրքեր ու քրդեր անսպասելի գրոհում են գյուղի վրա։ Չնայած Մակարի կազմակերպած դիմադրությանը՝ թշնամին, օգտվելով ինքնապաշպանվողների նկատմամբ թվային ահռելի գերակշռությունից, սոսկալի կոտորած է կազմակերպում՝ սպանելով 100-ից ավելի բնակիչների, այդ թվում և Մակարի, Գալեի ընտանիքներին։ Մակարին հաջողվում է կռվով ճեղքել թուրքերի պաշարման օղակն ու ապավինել Սասնո լեռներին։ Այդ դեպքից հետո Մակարը Գալեի և ուրիշների հետ բարձրանում է լեռները և վրեժի մարմնացում դարձած՝ անխնա կոտորում իր գյուղը կործանած թշնամուն։ Նրա շուրջն են համախմբվում դեռևս Շենիկցի Գրգոյի խմբում կռիվներ մղած քաջ հայդուկներ Շենիկցի Մանուկը և Ղազարը, Չոլոն, Փեթարա Մանուկը, և ուրիշներ։
1900 թվականին Գևորգ Չաուշի, Անդրանիկի և 26 այլ ֆիդայիների հետ Մառնիկի կիրճում ի վերջո Մակարը վրեժ է լուծում իր գյուղը կործանած Բշարե Խալիլից, որը գլխատվում է Անդրանիկի կողմից։ 1904 թվականին Մակարը դարձյալ Սասունի ապստամբության ղեկավար դեմքերից էր։ Նա կռվում էր Հրայր Դժոխքի հրամանատարության տակ՝ պաշտպանելով Չայի շրջանը։ Ռազմամթերքի սպառման պայմաններում թշնամուն ամենաերկար դիմադրությունը հենց նա ցույց տվեց՝ նահանջելով ամենավերջինը։
Մակարը պատկառելի հեղինակություն էր ոչ միայն հայ, քուրդ ժողովուրդների և ամենաքաջ ֆիդայապետերի համար, այլև կառավարության։ Նա ուներ անզիջում պահանջմունքներ և կարծրացած համոզմունքներ։ Գտնում էր, որ եթե Սասնո ողջ ժողովուրդը ոտքի կանգներ և պայքարեր թուրքերի դեմ, ապա անկախություն ձեռք կբերեր նաև առանց եվրոպական երկրների օգնության։ Նրա կարծիքով այդ պայքարը պիտի ղեկավարեր ֆիդայությունը, ուստի խստորեն հետևում էր ֆիդայական կարգապահությանը և պատժում այն խախտողներին։ Շուտով երկերեսանի քրդերի հետ համագործակցելու և ֆիդայական կարգին հակառակ ամուսնանալու պատճառով վիճում է Գևորգ Չաուշի հետ։ ՀՅԴ որոշմամբ նոր Սասուն ոտք դրած Ռուբեն Տեր-Մինասյանի կարգադրությամբ Մակարը զինաթափվում է, բայց Գևորգ Չաուշը չի կարողանում թեթև տանել քաջ ֆիդայապետի նվաստացումը, ուստի ինքն անձամբ վերադարձնում է Մակարի զենքերը՝ մոռացության տալով եղած կոնֆլիկտը։
1907 թվականին Գևորգ Չաուշի մահից հետո կառավարությունը երկրով մեկ սկսեց փնտրել նրա կնոջն ու մեկամյա որդուն՝ Վարդգեսին։ Ծերունազարդ Մակարը, դրդված Գևորգի նկատմամբ որդիական սիրուց, որոշեց անձամբ հանձն առնել Գևորգի ընտանիքի փրկության հարցը՝ ապացուցելով, որ Գևորգի հետ վեճը եղել է զուտ կառուցողական-խրատական, և այդ դիպվածը չի կարող սասանել իր թե՛ մարդկային արժանիքները, թե՛ ֆիդայական միասնականությունը և ասպետությունը։ Մակարը իր կյանքի գնով սրբորեն կազմակերպեց Գևորգ Չաուշի ընտանիքի փրկությունը։ Գևորգին նվիրված լինելու մյուս ապացույցն այն էր, որ Մակարը, գուշակելով իր մահը, ֆիդայիներին խնդրել էր մարմինն ամփոփել Գևորգ Չաուշի շիրմի կողքին։ Մակարի ցանկությունը, սակայն, չիրականացավ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Տերեշոկ
Տերեշոկ (Терешок), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սկալդեր
Սկալդեր (իսլանդ․ skáld-բանաստեղծ), 9-13-րդ դարերում նորվեգացի և իսլանդացի բանաստեղծներ։ Սկալդերի բանաստեղծությունների պատառիկներ պահպանվել են 12-րդ դարում իսլանդական գրական հուշարձաններում՝ Կրտսեր էդդայում և սագաներում։ Հայտնի է մոտ 250 սկալդերի բանաստեղծություն։
Հնագույն սկալդեր եղել են նորվեգացիները։ Սկալդերը հորինել են փառաբանող երգեր, պարսավող ոտանավորներ և, տարբեր առիթներով, առանձին բանաստեղծություններ։ Ամենահայտնի սկալդն իսլանդացի էգիլ Սկալլագրիմսոնն է (10-րդ դար)։ Սկալդերի բանաստեղծություններում, որպես կանոն, արձանագրված են հորինման ժամանակի փաստերը, այս պատճառով էլ դրանք համարվում են պատմական հուսալի սկզբնաղբյուրներ։
Միհրիմահ սուլթան մզկիթ (Յուսքյուդար)
Միհրիմահ սուլթան մզկիթ (Mihrimah Sultan Camii) կամ Իսքելե մզկիթ (İskele Camii), 16-րդ դարի սուննի մզկիթ, որը գտնվում է Ստամբուլի ասիական հատվածում՝ Յուսքյուդար շրջանում։
Միհրիմահ մզկիթը համարվում է Յուսքյուդար շրջանի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը։ Իր երկրորդ անվանումը՝ Իսքելեն, ստացել է իր գտնվելու վայրի անվանումից։ Մզկիթի մոտակայքում գտնվում է նավակառամատույցը (İskele: Մզկիթը երկու համալիր մզկիթներից մեկն է (երկրորդը գտնվում է Էդիրնեքափըում), որը կառուցվել է օսմանյան սուլթան Սուլեյման I Քանունու և Հյուրեմ սուլթանի դստեր Միհրիմահ սուլթանի հովանավորությամբ։ Մզկիթի նախագիծը մշակվել է օսմանյան հայտնի ճարտարապետ Միմար Սինանի կողմից։ Մզկիթը կառուցվել է 1546-1548 թվականներին։ Մզկիթում նկատվում են օսմանյան ճարտարապետական ոճի վաղ շրջանին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Այդ առանձնահատկություններից են մզկիթի ընդարձակությունը, բարձր կամարակապ հիմքերը, գեղակազմ մինարեթները, գլխավոր գմբեթի շուրջը կառուցված են երեք կիսագմբեթներ և ունի լայն երկմաս սյունասրահ։ Ժամանակակիցների կարծիքով, մզկիթը հիշեցնում է «շրջազգեստով կնոջ, ով մեկնվել է երկրի վրա»։
Արեգ Պետրոսյան
Արեգ Բենիկի Պետրոսյան, հայ քանդակագործ։
Սկալդեր
Կատեգորիա:Սկանդինավիայի պատմություն
Միհրիմահ սուլթան մզկիթ (Յուսքյուդար)
Մզկիթի համալիրի կազմում մտնում են բուն մզկիթը, մեդրեսեն, մեքթեբը (տարրական դպրոց), հիվանդանոցը, իմարեթը (խոհանոց) և քարվան-սարայը։ Մեդրեսեն գտնվում է համալիրի հյուսիսային հատվածում։ Ներկայումս այնտեղ տեղակայված է առողջության կենտրոն։ Տարրական դպրոցը գտնվում է համալիրի այն հատվածում, որի ուղղությամբ գտնվում է Մեքքան։ Հիվանդանոցի մասնաշենքը, խոհանոցը և քարվան-սարայը չեն պահպանվել։ Թաբհանեն (հյուրատունը) այրվել է 1772 թվականին տեղի ունեցած հրդեհի արդյունքում ։ Մզկիթի և մեդրեսեի մասնաշենքերի միջև ընկած տարածքում պահպանվել են Միհրիմահի և Ռուստեմ փաշայի երկու որդիների գերեզմանները։ Մզկիթից ոչ շատ հեռու գտնվում է Ահմեդ III սուլթանի շատրվանը, որը կառուցվել է 1728 թվականին ։
Արեգ Պետրոսյան
Կենսագրություն
Քանդակագործ Բենիկ Պետրոսյանի և հասարակական-պետական գործիչ, ջութակահար, մանկավարժ Ալիսա Ադամյանի որդին է, նկարչուհի-դիզայներ Արև Պետրոսյանի և ջազային երաժիշտ, դաշնակահար Վահագն Հայրապետյանի եղբայրը։
Միհրիմահ սուլթան մզկիթ (Յուսքյուդար)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի մզկիթներ Կատեգորիա:Ֆաթիհ Կատեգորիա:Ստամբուլի օսմանյան մզկիթներ Կատեգորիա:Գմբեթավոր կրոնական շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Միմար Սինանի նախագծած կառույցներ
Արեգ Պետրոսյան
Կենսագրություն
1994-1995 թվականներին սովորել է Երևանի Հակոբ Կոջոյանի անվան գեղարվեստի դպրոցում, 1996-1998 թվականներին` Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժնում, 1998-2004 թվականներին` Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի քանդակի բաժնում (Թերեզա Միրզոյանի, Գարեգին Դավթյանի արվեստանոց), 2006 թվականին ավարտել է Ֆլորենցիայի վերականգնման ինստիտուտի «Պալացցո Սպինելլի» որմնանկարի բաժինը ։ 1998 թվականից «Բենիկ Պետրոսյան» հիմնադրամի հոգաբարձունների խորհրդի անդամ է, 2011 թվականից՝ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 2013 թվականից դասավանդում է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի քանդակի բաժնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Սուրբ Տերունական, Սիրուն Խաչ (խաչքար)
Սուրբ Տերունական, Սիրուն Խաչ, խաչքար Լոռու մարզի Դսեղ գյուղի հյուսիսարևելյան հատվածի հարթակի եզրին, Քարինջ գյուղի դիմաց, Մարց գետի ձախափնյա կիրճի եզրին։ Ընդգրկված է Դսեղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Պատմություն
Խաչքարի բարձրությունը պատվանդանով 4,20 մետր է, կերտված է վարդագույն քարից։ Խաչքարի վրա պատկերված է Փրկիչը՝ գահավորակի վրա նստած. աջ և ձախ կողմերում կան վիմագիր հապավումներ՝ ՅՍ - ՔՍ (Յ[իսու]ս Ք[րիստո]ս)։
Խաչքարը կանգնեցված է եռաստիճան պատվանդանի վրա։ Համեմատաբար բարվոք վիճակում է, վնասված է միայն խաչաքանդակի ձախ թևի ստորին հատվածը։
Ծաղկյալ խաչի ստորին հատվածից ներքև երկրագնդի խորհրդանիշն է (վնասված է նաև քանդակի ստորին ձախ մասի նախշը)։
Հուշարձանը թվագրվում է 13-րդ դ., թեև կարելի է ավելի վաղ ժամանակաշրջանի վերագրել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Դսեղ
Վլադիմիր Կարմիրշալյան
Վլադիմիր Դավթի Կարմիրշալյան, հայ դիվանագետ։
Պարգևներ և կոչումներ
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ Տիրապետում է ռուսերեն, անգլերեն և իսպաներեն լեզուներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպաններ Կատեգորիա:Էջմիածին քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպանի դիվանագիտական աստիճան ունեցող անձինք Կատեգորիա:ՄՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Շամշի Ներքին
Շամշի Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Թայվան (այլ կիրառումներ)
Թայվան եզրը կարող է վերաբերել՝
Ռիկկարդո Սապոնարա
Ռիկկարդո Սապոնարա (Riccardo Saponara, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Ակումբային
Սապոնարան հարձակողական ոճի կիսապաշտպան է և նրան հաճախ են համեմատել Ռիկարդո Կակայի հետ  ։ Նա կարող է նաև խաղալ որպես եզրային կիսապաշտպան (հիմնականում աջ կողմում) և որպես վինգեր  ։
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Ռավեննայում», որտեղ անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ մասնակցելով ընդամենը 3 հանդիպման։ 2010 թվականի հունիսի 25-ին ֆուտբոլիստի տրանսֆերը գնել է «Էմպոլին» 500 հազար եվրոյով ։
Իր դեբյուտային մրցաշրջանում Ռիկին «Էմպոլիի» կազմում անցկացրել է 17 հանդիպում (7 փոխարինում)՝ չփխելով ոչ մի գոլ։ «Էմպոլիում» նորակուտը նշել է 2010 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ «Ատալանտայի» դեմ խաղում, որն ավարտվել է «կապույտների» հաղթանակով (3:0)։ 2011/12 մրցաշրջանում Սապոնարան խփել է իր առաջին գոլը ակումբի կազմում։ Դա տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 26-ին՝ «Ռեջինայի» դեմ խաղում (3:2)։ 2011/12 մրցաշրջանում Ռիկարդոն անցկացրել է 30 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։
2013 թվականի հունվարի 21-ին «Միլանը» ձեռք է բերել խաղացողի իրավունքների կեսը մոտավորապես 4 միլիոն եվրոյով և անմիջապես նրան վարձավճարով ուղարկել «Էմպոլի» մնացած մրցաշրջանի համար ։ 2013 թվականի ամռանը միացել է «Միլանին»։ 2012/13 մրցաշրջանում Սապոնարան անցկացրել է 36 հանդիպում և դարձել 11 գոլի հեղինակ։ Ընդհանուր առմամբ նա «Էմպոլիի» կազմում անցկացրել է 83 հանդիպում և դարձել 12 գոլի հեղինակ։
2017 թվականի հունվարի 28-ին Սապոնարան վարձավճարով տեղափոխվել է «Ֆիորենտինա» մինչև մրցաշրջանի ավարտը՝ հետագայում տրանսֆերը գնելու իրավունքով ։ Սերիայի Ա-ում նա անցկացրել է 29 հանդիպում, խփել 2 գոլ և կատարել մեկ գոլային փոխանցում ։
2018 թվականի օգոստոսի 7-ին խաղացողը վարձավճարով միացել է «Սամպդորիային»։ Համաձայնագիրը նախատեսվել է մեկ մրցաշրջանի համար։ 2018/19 մրցաշրջանում Սերիայի Ա-ում նա 22 խաղում խփել է 2 գոլ ։
2019 թվականին Ռիկարդոն վարձավճարով «Ֆիորենտինայից» տեղափոխվել է «Լեչե» մինչև մրցաշրջանի ավարտը ։
Ազգային հավաքականում
Մեկ խաղ անցկացրեց Իտալիայի պատանեկան հավաքականի հետ։ Երիտասարդական հավաքականում նորամուտը նշել է 2011 թվականի փետրվարի 8-ին՝ Անգլիայի հավաքականի դեմ խաղում (1։0) : Առաջին գոլը խփել է 2012 թվականի ապրիլի 13-ին՝ Ռուսաստանի հավաքականի դեմ խաղում (2:0) ։ Վերջին անգամ հավաքականի կազմում աչքի է ընկել 2013 թվականին՝ Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության՝ իսրայելացիների դեմ խաղում (4:0), որում տարած հաղթանակի շնորհիվ իտալացիներին անցել են կիսաեզրափակիչ ։ Այս մրցաշարի Իտալիայի հավաքականը նվաճել է արծաթե մեդալ՝ եզրափակչում զիջելով Իսպանիայի իրենց հասակակիցներին ։
Արտաքին հղումենր
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Էմպոլիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սամպդորիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լեչեի ֆուտբոլիստներ
Սուսլովո (գյուղ, Բիրսկի շրջան)
Սուսլովո (Суслово, Суслов), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 625 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Մերի Աննա Ֆիցհերբերտ
Մերի Աննա Ֆիցհերբերտ (Maria Anne Fitzherbert, առաջին ամուսնությամբ՝ Ուելդ, ի ծնե` Սմիթ, ), Ուելսի արքայազն Գեորգի (որն ավելի ուշ դարձել է Գեորգ IV) սիրելին և սիրուհին, որի հետ նա նախքան գահ բարձրանալը գաղտնի ամուսնացել է, սակայն այն անվավեր է ճանաչվել` այն ժամանակվա Անգլիայի քաղաքացիական օրենսդրության համաձայն, մինչև որ նա գահ է բարձրացել։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շրոփշիր կոմսությունում գտնվող Տոնգա քաղաքում։ Նա բարոնետ Ջոն Սմիթի ընտանիքի ավագ զավակն էր։ Կրթությունն ստացել է Փարիզի մենաստանում։ 1775 թվականին ամուսնացել է հարուստ կաթոլիկ Ուելդի հետ, որը հարսանիքից ընդամենը երեք ամիս անց մահացել է` նախքան կտակ կազմելը։ Չունենալով ապրուստի միջոց՝ Ֆիցհերբերտն ստիպված է եղել նոր ամուսնություն փնտրել և երեք տարի անց ամուսնացել է Ջեյմս Ֆիցհերբերտի հետ։ 1781 թվականին նա այրիացել է։ Շուտով նրան հաջողվել է ընկել Լոնդոնի բարձր հասարակություն, իսկ 1784 թվականին ծանոթացել է արքայազն Գեորգի հետ, որը վեց տարով երիտասարդ էր նրանից։
Սիրահարվելով նրան՝ արքայազնը 1785 թվականին գաղտնի պսակադրվել է` անտեսելով Ֆոքսի խորհուրդը, որը մատնանշել է այս ամուսնության անօրինականությունն ու անհարմարությունը գահաժառանգի համար, մանավանդ, որ Ֆիցհերբերտը կաթոլիկ էր։ Երբ այս ամուսնության մասին հարցը ծագել է խորհրդարանում, Գեորգը հերքել է դրա գոյությունը և, հնազանդվելով հոր պահանջներին, ամուսնացել Կարոլինա Բրաունշվայգցու (1795) հետ, որից շուտով բաժանվել և Ֆիցհերբերտի հետ ապրել է ևս 10 տարի. վերջնականապես նրա հետ հարաբերությունները խզվել են 1806 թվականին։ Նրա մահից հետո՝ 1804 թվականից ի վեր, նա ապրել է Քեմփթաուն քաղաքի Սբ. Հովհաննես եկեղեցու մոտ և Վիլհելմ IV-ից ստացել կենսաթոշակ, որը նրան մեծ հարգանքով է վերաբերվել։ Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ նա թագավորից երկու երեխա է ունեցել, սակայն դա ապացուցված չէ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թագավորների սիրուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:18-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:18-րդ դարի բրիտանացիներ
Արմո Հարենց
Արմո Բագրատի Հարենց (Արամայիս Բագրատի Հարությունյան, ), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Արմո Հարենցը ծնվել է 1910 թվականի մայիսի 20-ին Իջևանում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1928-1959 թվականներին աշխատել է ՀԼԿԵՄ և ՀԿԿ մարմիններում։ 1930-1933 թվականներին եղել է «Պիոներ կանչ» և «Պիոներ ղեկ» պարբերականների խմբագիր։ 1947-1950 թվականներին` Լենինականի, 1952-1953 թվականներին` Երևանի քաղկոմների առաջին քարտուղար։ 1947 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, 1949 թվականին` ստացել պրոֆեսորի կոչում։ 1959-1963 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտի տնօրեն, 1963-1967 թվականներին` Հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ռեկտոր։ 1968-1975 թվականներին դասախոսել է ԵՊՀ-ում։ 1975-1995 թվականներին եղել է Մոսկվայի Սերգո Օրջոնիկիձեի անվան կառավարման ինստիտուտի պատմության ամբիոնի վարիչ ։
Մահացել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Մոսկվայում, թաղված է Երևանում ։
Ստեղծագործություններ
Աշխատությունները վերաբերում են Անդրկովկասի հեղափոխական շարժման, Հայաստանի սոցիալիստական շինարարության պատմությանը։ Մասնակցել է «Հայ ժողովրդի պատմություն» (հ. 8, 1970) ակադեմիական հրատարակության ստեղծմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 19-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Իրան (այլ կիրառումներ)
Իրան եզրը կարող է վերաբերել՝
Մաուրիցիո Գուչի
Մաուրիցիո Գուչի (Maurizio Gucci, ), իտալացի գործարար, Գուչի նորաձևության տան ղեկավար։ Ռոդոլֆո Գուչիի և Սանդրա Ռավելի որդին, Գուչիո Գուչիի թոռը։ Սպանվել է վարձու մարդասպանի կողմից, որին վարձել էր նրա նախկին կինը՝ Պատրիցիա Ռեջանին։
Կյանք և կարիերա
Մաուրիցիո Գուչին «Գուչի» խմբի նախագահ է դարձել 1989 թվականին։ 1991-1993 թվականներին «Գուչիի» ֆինանսները եղել են բացասական։ Մաուրիցիո Գուչիին մեղադրել են այն բանում, որ նա մեծ գումարներ է ծախսել Ֆլորենցիայում և Միլանում ընկերության շտաբ բնակարաններ ձեռք բերելու համար ։ 1993 թվականին նա 170 միլիոն դոլարով վաճառել է Գուչիի իր մնացած բաժնեմասերը Investcorp ընկերությանը՝ վերջ դնելով Գուչի ընտանիքի կապերը ընկերության ։
Անձնական կյանք
1972 թվականին Գուչին ամուսնացել է Պատրիցիա Ռեջանի հետ։ Զույգն ունեցել է երկու դուստր՝ Ալեգրան և Ալեսանդրան ։ Մաուրիցիոյի հայրը՝ Ռոդոլֆո Գուչին, սկզբում հավանություն չէր տալիս նրանց ամուսնությանը՝ Պատրիցիային անվանելով կարիերամոլ, որը միայն մտածում է փողի մասին ։ 1985 թվականին Մաուրիցիոն հայտնում է կնոջը, որ պատրաստվում է կարճ ժամանակով մեկնել Ֆլորենիցիա գործնական ճամփորդության, սակայն հաջորդ օրը ուղարկում է ընկերոջը կնոջն ասելու, որ այլևս չի վերադառնալու ։
Սպանություն
1995 թվականի մարտի 27-ին Գուչին գնդակահարվել է վարձու մարդասպանի կողմից իր գրասենյակի աստիճանների վրա աշխատանքի գնալու ճանապարհին։ Նրա նախկին կինը՝ Պատրիցիա Ռեջանին, 1998 թվականին դատապարտվել է սպանության կազմակերպման համար  ։ Ըստ դատախազների՝ Ռեջանիի դրդապատճառները եղել են խանդի, փողի և իր նախկին ամուսնու հանդեպ վրդովմունքի խառնուրդ ։ Նրանք պնդում էին, որ նա ցանկանում էր վերահսկողություն ստանալ Գուչիի կալվածքի վրա և ցանկանում էր խանգարել իր նախկին ամուսնուն ամուսնանալ իր նոր զուգընկերուհու՝ Պաոլա Ֆրանկիի հետ։ Առաջիկա ամուսնությունը կրկնակի կկրճատեր ալիմենտները  ։  Նա 18 տարի բանտում է մնացել և վաղաժամկետ ազատ է արձակվել 2016 թվականի հոկտեմբերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի գործարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գործարարներ Կատեգորիա:Գործարարներ
Սան Մարինո (այլ կիրառումներ)
Սան Մարինո եզրը կարող է վերաբերել՝
Սեյրան Ավագյան
Սեյրան Մարտիրոսի Ավագյան, հայ պետական և քաղաքական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1954 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Էվզոններ
Էվզոններ (ευ + ζώνες՝ լավ գոտևորված), հունական բանակի հետևակի էլիտար ստորաբաժանում, որը ի հայտ է եկել Հունական ազգային-ազատագրական հեղափոխության ժամանակ, որպես թեթև հետևակ։ Էվզոնները հիմնականում կազմավորվել են լեռնաբնակներից։ 1833 թվականին նրանք մտել են հունական կանոնավոր բանակի կազմի մեջ, իսկ 1940 թվականից սկսած, նրանք ծառայել են թեթև հետևակի զորամասերում և թագավորական գվարդիայում։
Ներկայումս էվզոններից կազմված են Թագավորական պալատի և Հունաստանի խորհրդարանի պատվո պահակախմբերը։ Թեկնածուները անցնում են շատ խիստ ընտրությամբ։ Առաջնային դեր ունի նաև արտաքին տեսքը։ Պարտադիր պայման է գրավչությունը և բարձր հասակը, ոչ պակաս քան 187 սմ։ Նորեկների ուսուցումը տևում է ընդամենը հինգ շաբաթ ։
Էվզոնի համազգեստը
Էվզոնների համազգեստի առաջին ձևը, ընդունված 1833 թվականին, եղել է բավարական ոճի շակո և զինվորական համազգեստ։ 1837 թվականին մշակվել է բոլոր ստորաբաժանումների համար նոր համազգեստ։ 1867 թվականին այն պաշտոնապես ընդունվել է։
Հիմնական տարրեր
Շարքայինները, նորմատիվի համաձայն, պետք է հագնվեն 45 րոպեում, իսկ սպաները՝ միայն 25 րոպեում։
Լեբեդինկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Լեբեդինկա (Лебединка, Şeyh Manay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շեյխ-Մամայ։
Էվզոններ
Գույներ
Գույներից յուրաքանչյուրը, որը օգտագործվում է էվզոնների համազգեստի վրա, համարվում է մի ուրույն խորհրդանիշ.
Լեբեդինկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լեբեդինկա գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։
Էվզոններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի զինված ուժեր
Լեբեդինկա (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Երկիր (այլ կիրառումներ)
Երկիր եզրը կարող է վերաբերել՝
Էվանգելոս Վենիզելոս
Էվանգելոս Վենիզելոս (Ευάγγελος Βενιζέλος, ), hույն պետական ​​և քաղաքական գործիչ, իրավաբան։
Կենսագրություն
1984 թվականին Վենիզելոսը դարձել է Արիստոտելի համալսարանի դասախոս, իսկ հետագայում՝ սահմանադրական իրավունքի պրոֆեսոր։ Ի թիվս այլ պաշտոնների, նա ծառայել է պետական ​​կառավարման ազգային կենտրոնում, Հունաստանի ազգային բանկում և Տարածաշրջանային ռադիոյի կոմիտեի (Հունաստանի տեղական ռադիոկայանների վերահսկման համար պատասխանատու անկախ մարմին) խորհրդի կազմում։
Էվանգելոս Վենիզելոսը մի շարք գրքերի, մենագրությունների և հոդվածների հեղինակ է, որոնք վերաբերում են Հունաստանում ապագայի բարձրագույն կրթության համակարգին, ինչպես նաև ընթացիկ քաղաքական հարցերին և լրատվամիջոցներին, արտաքին քաղաքականությանը, մշակույթի և քաղաքականության զարգացման հարցերին։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է Լիլա Բակացելիի հետ։ Ունի դուստր։ Տիրապետում է ֆրանսերենին և անգլերենին։
Քաղաքական գործունեություն
Ուսանողական տարիներին՝ 1975 թվականից Էվանգելոս Վենիզելոսը Սալոնիկի համալսարանի (FEAPT) ուսանողական միության (1977 թվականից) և Հունաստանի ազգային ուսանողական միության (EFEE) կենտրոնական խորհրդի անդամ է եղել։ 1990 թվականին դարձել է Համահունական սոցիալիստական շարժման կենտրոնական կոմիտեի անդամ։ Եղել է Համահունական սոցիալիստական շարժման գործադիր քաղաքական հանձնաժողովի անդամ։
Էվանգելոս Վենիզելոսը Սալոնիկի ընտրատարածքում «Համահունական սոցիալիստական շարժում» կուսակցությունից Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր է ընտրվել 1993, 1996 և 2000 թվականներին։ Նա եղել է Սահմանադրության վերանայման խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ։ «Համահունական սոցիալիստական շարժում» խորհրդարանական խմբակցության նախագահ է ընտրվել 1993, 1996, 2000, 2004 և 2007 թվականներին։ Բացի այդ, նա եղել է Ազգային պաշտպանության և արտաքին գործերի, պետական ​​կառավարման, հասարակական կարգի, արդարադատության և եվրոպական հարցերի մշտական ​​հանձնաժողովի անդամ։
Դրանից հետո նա զբաղեցրել է մի շարք կարևոր պաշտոններ՝ Կոնստանդինոս Սիմիտիսի ղեկավարությամբ։ Վենիզելոսը 1993 թվականի հոկտեմբերի 13-ից 1994 թվականի հուլիսի 8-ը եղել է կառավարության ներկայացուցիչ, մամուլի և լրատվության նախարար և միաժամանակ մինչև 1995 թվականի սեպտեմբերի 15-ը կառավարության ներկայացուցիչ, երբ ստացել է Հունաստանի տրանսպորտի և կապի նախարարի պաշտոնը։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև 1996 թվականի հունվարի 22-ը։ Մինչև 1996 թվականի սեպտեմբերի 5-ը եղել է Հունաստանի արդարադատության նախարար, իսկ մինչև 1999 թվականի փետրվարի 19-ը Հունաստանի մշակույթի նախարար։ Դրանից հետո՝ մինչև 2000 թվականի ապրիլի 13-ը նա նախարար էր և կրկին մշակույթի նախարար (մինչև 2004 թվականի մարտի 10-ը)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի ֆինանսների նախարարներ Կատեգորիա:Կուսակցությունների առաջնորդներ Կատեգորիա:Հունաստանի նախարարներ Կատեգորիա:Հույն դիվանագետներ Կատեգորիա:Հույն իրավաբաններ
Ռստամ
Ռստամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։ Գտնվում էր Մանազկերտ գյուղաքաղաքից 23 կմ արևմուտք՝ Արծանիի ձախ կողմի Կարակայա վտակի ձախ ափին։
Պատմություն
Բնակիչները բռնությամբ թուրքերի կողմից տեղահանվել են 1915 թ.-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։
Բնակչություն
1909 թ.-ին ուներ 136 տուն հայ և15 տուն քուրդ ու չերքեզ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին այգեգործությամբ, հացահատիկի ընտիր տեսակների մշակությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով, առևտրով։ Գյուղատնտեսական մթերքներն ու արհեստագործական արտադրանքը նաև արտահանում էին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ռստամն ուներ Թուխ Մանուկ անունով եկեղեցի։
Հասարակական կառույցներ
Թուխ Մանուկ եկեղեցուն կից կար դպրոց, որը 1870 թ.-ին բացվել էր Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով։
Անվանի մարդիկ
1916 թվականին Ռստամում է ծնվել դերասան Ալեքսանդր Հովհաննիսյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շամշի Վերին
Շամշի Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Լեբսկայա Ռասոխա
Լեբսկայա Ռասոխա (Лебская Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեբա գետի աջ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տերիբերկա (գյուղ, Կոլսկի շրջան)
Տերիբերկա (Териберка), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 957 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Կոլսկի շրջանի բնակավայրեր
Նյուռի
Նյուռի (Nüri), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Սոնդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Սոնդա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Դատական բժշկագիտություն
Դատական բժշկագիտություն, տեսական բժշկագիտության մասնաճյուղ, որը գիտականորեն ուսումնասիրում և գործնականում լուծում է քննչական և իրավաբանական պրակտիկայում ծագող բժշկական ու կենսաբանական բնույթի հարցեր։ Դատական բժշկագիտությունը առնչվում է բժշկագիտության մյուս մասնաճյուղերի, քրեական իրավունքի ն քրեագիտության հետ։ Դատական բժշկագիտության ուսումնասիրության օբյեկտներն են՝ դիակները (դիահերձում, արտաշիրմում), կենդանի անձինք (մարմնական վնասվածքներ, աշխատունակության կորուստ, հղիություն, ծննդաբերություն, արհեստական վիժումներ), իրեղեն ապացույցները (արյան տեսակի և խմբի որոշում, մազի հետազոտություն), դատաքննչական նյութերը։
Դատական բժշկագիտության հիմնական նպատակն անձի կյանքի, առողջության, ազատության և արժանապատվության ոտնահարման դեմ ուղղված հանցագործությունների բացահայտումն է։ Դատական բժշկագիտությունը կիրառվել է դեռևս հին Հռոմում, Հունաստանում և Հնդկաստանում։ Դատական բժշկագիտության զարգացման սկիզբը համարվում է 16-րդ դարում։ 1621-1635 թվականներին իտալացի բժիշկ Պ․ Զաքհիասը լույս ընծայեց «Դատական բժշկության հարցեր» 9 հատորանոց ձեռնարկը։ Հետագայում՝ ֆրանսիացի Ա․ Պարեի և Ֆ․ Ֆեդելյեի աշխատությունները հանդիսացան դատական բժշկագիտության գիտական հիմքերը։ Ռուսաստանում դատական բժշկագիտության գիտական զարգացման սկիզբը համարվում է 19-րդ դարի առաջին կեսը․ 1812 թվականին բոլոր համալսարաններին կից բացվել են դատական բժշկագիտության ամբիոններ։ 1865 թվականին հրատարակվել է «Դատական բժշկության և հասարակական հիգիենայի արխիվ» (ռւուս. «Архив судебной медицины и общественной гигиены») ամսագիրը, որը հետագայում վերանվանվել է «Հասարակական հիգիենայի, դատական և գործնական բժշկության լրաբեր» (ռուս. «Вестник общественной гигиены, судебной и практической медицины»)։
19-րդ դարի երկրորդ կեսին դատական բժշկագիտության ուսումնասիրությունների ասպարեզն ընդլայնվել է շնորհիվ դատական վնասվածքաբանության, թունագիտության և իրեղեն ապացույցների հետազոտման նոր մեթոդների։
Հայաստանում Դատական բժշկագիտության մասին վկայություններ են հասել 10-րդ դարից։ (989 թվականին Անի քաղաքում լուր է տարածվում, թե մի քանի օր առաջ թաղված Սմբատ թագավորը ողջ է գերեզմանում։ Քաղաքացիների հուզմունքը զսպելու համար քանդում են Սմբատի գերեզմանը, փորձաքննության ենթարկում նրա դիակը)։ 12-րդ դարի սկզբին Հայաստանում եղել են իրավական հարաբերությունները սահմանող դատաստանագրքեր (Դավիթ Ալավկաորդի «Կանոնական օրինադրություն», Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրք»)։ 1921 թվականին Սովետական Հայաստանում կազմակերպվել է Դատաբժշկական փորձաքննության ծառայություն, որը ղեկավարել է Վ. Կրժիվինսկին։ 1927 թվականին Երևանի պետական համալսարանի Դատական բժշկագիտության ֆակուլտետում ստեղծվել է ամբիոն, իսկ 1929 թվականին հիմնվել է Հայկական ՍՍՀ գլխավոր դատաբժշկական փորձագետի պաշտոն։
Կատեգորիա:Դատական բժշկություն
Ծաղկալանջ
Ծաղկալանջ (նախկին անվանումը` Աղջաղալա), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում, Վաղարշապատ քաղաքից մոտ 5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Վերանվանվել է Ծաղկալանջ 1978 թ. հունվարի 25-ին ։
Նախկինում Աղջաղալա անվան տակ մտել է Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղադրված է Միջինարաքսյան հարթավայրում, ծովի մակարդակից ունի 940 մ բարձրություն։ Կլիման չոր խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։ Հարուստ է արտեզյան ջրերով, որոնք օգտագործվում են որպես խմելու ջուր։
Բնակչություն
Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների 2005 թ-ին համայնքն ունեցել է 1539 առկա բնակիչ, որից տղամարդիկ կազմում են 49%, կանայք՝ 51%։ Ըստ տարիքային կազմի բնակչությունը բաշխված է հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 31%, աշխատունակներ՝ 53%, հետաշխատունակներ՝ 16%։ Գյուղն ունի 280 առկա տնտեսություն։ Ունի դպրոց, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։
Տնտեսություն
Գյուղատնտեսական հողահանդակները ոռոգվում են Ստորին Հրազդանի ջրանցքի ջրերով։ Գյուղատնտեսական հողահանդակներում մեծ բաժին ունեն վարելահողերը (301 հա), կան պտղատու (1,3 հա) և խաղողի այգիներ (4,2 հա)։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ 67 հա։ Զբաղվում են պտղաբուծությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբոստանային և հացահատիկային կուլտուրաների մշակությամբ, մեղվաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ, խոշոր եղջերավոր անասնապահությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի գյուղեր
Վլադիմիր Վինոգրադով
Վլադիմիր Միխայլովիչ Վինոգրադով (Влади́мир Миха́йлович Виногра́дов, ), խորհրդային դիվանագետ, պետական գործիչ։
Կենսագրություն
Եղել է դիվանագիտական աշխատողների ասոցիացիայի խորհրդի առաջին նախագահը ։
Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը։
1942 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։
1971 թվականի ապրիլի 9-1976 փետրվարի 24-ԽՄԿԿ Կենտկոմի անդամի թեկնածու։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մոսկվայի բուհերի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ
Պավել I
Պավել I (Павел I, ), Պյոտր III Ֆյոդորովիչի և Եկատերինա II Ալեքսեևնայի որդին, Ռուսաստանի կայսր է հռչավել 1796 թվականի նոյեմբերի 6 (17)-ին, եղել է նաև Մալթիական օրդենի 72-րդ մեծ մագիստրոսը։
Ծնունդ
Պավելի ծննդյան պահին ներկա են եղել կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնան, մեծ իշխան Պյոտր Ֆյոդորովիչը (Պավելի հայրը), և Շուվալով եղբայրները:
Սուվոդսկայա
Սուվոդսկայա (Суводская), ստանիցա Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Դուբովսկի շրջանի կազմում։
Պավել I
Ծնունդ
Քաղաքական պայքարի պատճառով Պավելը, ըստ էության, զրկված էր իր հարազատների սիրուց։ Ելիզավետա Պետրովնայի հրամանով Պավելին շրջապատել էին հսկայական քանակությամբ դայակներ և կայսրուհու ճանաչած լավագույն ուսուցիչները, իսկ երեխայի հայրն ու մայրը փաստացի զրկվել էին նրան խնամելու իրավունքից։ Պավելի անունը նրան տրվել է կնունքի ընթացքում կայսրուհու ցանկությամբ։
Չնայած Պավելի` հոր հետ արտաքին տեսքով նմանությանը, արքունիքում անընդհատ լուրեր էին պտտվում, որ երեխայի իսկական հայրը Եկատերինայի առաջին ֆավորիտ Սերգեյ Վասիլևիչ Սալտիկովն էր։ Այդ լուրերը ավելի հաստատվում էին այն փաստով, որ Պավելը ծնվել էր Եկատերինայի և Պյոտրի ամուսնության տասներորդ տարում, երբ գրեթե բոլորը համոզվել էին այդ միության անպտղությանը։
Սուվոդսկայա
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 500 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Դուբովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պավել I
Դաստիարակություն
1760 թվականին Ելիզավետա Պետրովնան փոխեց գլխավոր դաստիարակին, նշանակելով Նիկիտա Իվանովիչ Պանինին ։ Վերջինս 42-ամյա մեծ գիտելիքների տեր և Լուսավորությանը գաղափարակից անձնավորություն էր։ Շվեդիայում և Դանիայում դիվանագիտական ծառայության ժամանակ նա սերտ հարաբերությունների մեջ մտավ մասոնների հետ և չէր բացառում Ռուսաստանում շվեդական օրինակով սահմանադրական միապետության ներմուծումը։
Նիկիտա Պանինը առարկաների և թեմաների լայն ցուցակ կազմեց, որոնց, ըստ իրեն, պետք է տիրապետեր արքայազնը ։ Հնարավոր է, որ հենց Պանինի խորհրդով է կայսրուհին ընտրել «ուսուցիչ-առարկայագետներին»։ Նրանց շարքում էին մետրոպոլիտ Պլատոնը(Աստծո օրենք), Ս. Պորոշինը (բնական պատմություն), Գրանժեն (պար), Ջ. Միլիկոն (երաժշտություն) և ուրշներ։ Ելիզավետա Պետրովնայի ժամանակներից սկսված պարապմունքները չավարտվեցին ոչ Պյոտր III կարճ կառավարման, ոչ էլ Եկատերինա II ժամանակ։
Եկատերինան որդու համար ձեռք է բերել ակադեմիկոս Կորֆի հարուստ գրադարանը։ Թագաժառանգին սովորեցնում էին պատմություն, աշխարհագրություն, թվաբանություն, Աստծո օրենք, աստղագիտություն, օտար լեզուներ (ֆրանսերեն, գերմաներեն, լատիներեն, իտալերեն), ռուսերեն լեզու, նկարչություն, պար։ Կրթական ծրագրում չկար մի առարկա, որ կապ ունենար ռազմական գործի հետ, ինչը, սակայն, չխանգարեց Պավելին տարվել այդ գործով։ Նրան ծանոթացրեցին լուսավորիչների` Վոլտերի, Դիդրոյի, Մոնտեքսոյի գործերի հետ։ Ուսման հետ Պավելը խնդիրներ չուներ, նա զարգացած երևակայություն ուներ, միաժամանակ նա անհամբեր էր, չնայած` սիրում էր գրքեր։ Տիրապետում էր լատիներենին, ֆրանսերեն և գերմաներեն լեզուներին, սիրում էր մաթեմատիկան, պարը, զինվորական վարժությունները։ Ընդհանուր առմամբ արքայազնի կրթությունը լավագույնն էր, որ հնարավորն էր ստանալ այդ ժամանակ։
Պատանեկության տարիներին արդեն Պավելին սկսեց հետաքրքրել ասպետության գաղափարները։ 1765 թվականի (մարտի 6)-ին, Պորոշինը գրել է.
Արտաքին քաղաքականություն
Պավելի կառավարման առաջին տարիներին արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունը դիտարկվում էր հեղափոխական Ֆրանսիայի դեմ պայքարը։ 1798 թվականին Ռուսաստանը Մեծ Բրիտանիայի, Ավստրիայի, Թուրքիայի և Երկու Սիցիլիաների թագավորության հետ մտավ հակաֆրանսիական II կոալիցիայի մեջ։ Դաշնակիցների պնդմամբ ռուսական զորքերի գլխավոր հրամանատար նշանակվեց Ալեքսանդր Սուվորովը։ Նրա հրամանատարության տակ մտան նաև ավստրիական զորքերը։ Սուվորովի գլխավորությամբ Հյուսիսային Իտալիան ազատագրվեց ֆրանսիական տիրակալությունից։ 1799 թվականի սեպտեմբերին ռուսական բանակը կատարեց ալպյան անցումը, որը հետագայում հայտնի դարձավ գրեթե ողջ աշխարհում։ Սակայն նույն թվականի հոկտեմբերին Ռուսաստանը խզեց Ավստրիայի հետ միությունը, Ավստրիայի կողմից դաշնակցային պարտականությունները չկատարելու պատճառով, իսկ ռուսական զորքը հետ կանչվեց Եվրոպայից։ Անգլո-ռուսական համատեղ արշավանքը Նիդերլանդներ ձախողվեց, որում Պավելը մեղադրում էր դաշնակից անգլիացիներին ։
1799 թվականին առաջին կոնսուլ Նապոլեոն Բոնապարտը կարողացավ երկրում ողջ իշխանությունն իր ձեռքը վերցնել, որից հետո սկսեց արտաքին քաղաքական դաշնակիցներ փնտրել։ Համաեվրոպական հեղափոխության վտանգն անցել էր, և Ռուսաստանի հետ մերձեցման եզրեր էին հայտնվել։ Համաշխարհային առևտրի կենտրոնացումը անգլիացիների ձեռքում դժգոհություններ էին առաջ բերել ծովային որոշ պետությունների շրջանում։ Այդ ժամանակ առաջ էր քաշվել գաղափար Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի, Դանիայի և Շվեդիայի նավատորմերով կոալիցիա կազմել, և այս գաղափարի իրականացումը կարող էր շոշափելի հարված հասցնել ծովում անգլիացիների գերակայությանը։
Որոշիչ գործոն հանդիսացավ 1800 թվականի սեպտեմբերի 5-ին բրիտանական նավատորմի կողմից ռազմավարական նշանակության տեղակայություն ունեցող Մալթա կղզու գրավումը, որը Պավել I որպես Մալթիական օրդենի մեծ մագիստրոս համարում էր իրեն ենթարկվող տարածք և ռուսական նավատորմի պոտենցիալ միջերկրածովյան բազա։ Այդ քայլը Պավելի կողմից ընկալվեց որպես անձնական վիրավորանք։ Ի պատասխան 1800 թվականի (դեկտեմբերի 4)-ին Պավել I հրաման արձակեց բոլոր ռուսական նավահանգիստներում գտնվող անգլիական նավերն (մոտ 300 նավ) առնել կալանքի տակ, ինչպես նաև կասեցվեց անգլիացի վաճառականներին հատկացվող վճարումները և ամբողջ երկրում արգելվեց անգլիական ապրանքների վաճառքը։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները ընդհատվեցին ։
1800 թվականի (18) կնքվեց դաշնակցային պայմանագիր Ռուսաստանի, Պրուսիայի, Շվեդիայի և Դանիայի միջև։ Անգլիայի դեմ հայտարարվեց զինված չեզոքություն։ Բրիտանական կառավարությունը հրամայեց գրավել թշնամական կոլաիցիայի անդամ պետությունների նավերը։ Ի պատասխան այս գործողությունների` Դանիան գրավեց Համբուրգը, իսկ Պրուսիան` Հաննովերը ։ Դաշնակից կոալիցիան էմբարգո հայտարարեց Անգլիա ներմուծվող ապրանքների, հատկապես ցորենի վրա, հույս ունելաով, որ հացի պակասը ծնկի կիջեցնի թշնամուն։ Շատ եվրոպական նավահանգիստներ փակ էին անգլիական նավերի համար։
Դաշնակիցները սկսեցին պատրաստվել Բոնապարտի հետ ռազաստրատեգիական միություն կազմելուն։ Մահվանից առաջ Պավելը Բոնապարտի հետ սկսեց մշակել Հնդկաստան արշավելու ծրագիր, անգլիական տիրույթները «անհանգստացնելու» համար։ Միաժամանակ նա Միջին Ասիա ուղարկեց Դոնյան զորքը (22500 հոգի), որի առջև դրված էր Խիվան և Բուխարան գրավելու խնդիր։ Այսպիսի տպավորիչ նախաձեռնությունը չէր կարող հապշտապ կայացված լինել։
Պավելն ինքը խոստավոանել է, որ չունի Միջին Ասիայի քարտեզ և սակայն Վասիլի Օրլովից պահանջել է.
Պատմական գրականության մեջ ներխուժումը Միջին Ասիա դիտարկվել է որպես ավանտյուրա։
Ջոկատը ետ է կանչվել Աստրախանի մոտակայքից անմիջապես Պավելի մահից հետո։ Այնպես, ինչպես Եկատերինայի մահից հետո նրա իրավահաջորդը ետ կանչեց Վալերի Զուբովի գլխավորությամբ ռուսական զորքը, որի խնդիրը Պարսկաստանը գրավելն էր։
Դավադրություն և մահ
Հակառակ ձևավորված տեսակետի, Պավելի կառավարման տարիներին կատարվել է ոչ թե մեկ, այլ մի քանի մահափորձ կայսեր հանդեպ։ Այդ ժամանակահատվածում զորքում ֆիքսվել է խուճապի երեք դեպք։ Երկու անգամ գրանցվել է կայսեր` Պավլովսկ կատարած այցի ժամանակ, մեկ անգամ` Ձմեռային պալատում։ Կայսր Պավելի թագադրումից հետո Սմոլենսկում ստեղծվեց գաղտնի կազմակերպություն։ Դրա անդամների նպատակը Պավելի սպանությունն էր։ Դավադրությունը բացահատվեց։ Անդամները աքսորվեցին կամ ուղարկվեցին ծանր աշխատանքների։ Հետաքննության նյութերը Պավելի հրամանով ոչնչացվել են։
Պավել I 1801 թվականի (24)-ին սպանվեց Միխայիլովյան ամրոցի իր ննջասենյակում սպաների կողմից։ Դավադրության մեջ մասնակցել են Դե Ռիբասը, փոխկանցլեր Ն. Պանինը, Իզյումի թեթևհեծելազորային գնդի հրամանատար Լ. Բեննիգսենը, կոմս Նիկոլայ Զուբովը, գվարդիական գնդերի հրամանատարներ Դեպրերադովիչը, Ֆյոդոր Ուվարովը, Պյոտր Տալիզինը։ Նրանց աջակցում էր Անգլիայի դեսպան Չարլզ Ուիթվորդը, ով սիրային կապի մեջ էր Օլգա Ժերեբցովայի (Զուբով եղբայրների քրոջ) հետ, ում տանը և հավաքվում էին դավադիրները։ Համարվում է, որ դավադրությունը սուբսիդավորում էր Անգլիայի կառավարությունը, որն այդ կերպ փորձում էր խույս տալ Ռուսաստանի հետ պատերազմելուց Մալթայի համար. : Դավադրության հոգին և կազմակերպիչը Պետերբուրգի գեներալ նահանգապետ և գաղտնի ոստիկանության ղեկավար Պյոտր Պալենն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպանվածներ
(6500) Կոդայրա
(6500) Կոդայրա (Kodaira), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 15-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։