cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հանրագիտարան
20-րդ դարի հանրագիտարաններ
Սկսած 2007 թվականից Բրիտանիկայի 1911 թվականի հրատարակությունը, որի հեղինակային իրավունքների ժամկետները լրացել են, ազատ բովանդակությամբ տպագիր անգլերեն հանրագիտարան է։ Ազատ բովանդակությամբ տպագիր հանրագիտարաններ են նաև Մեծ Սովետական հանրագիտարանը ռուսերեն և Հայկական սովետական հանրագիտարանը հայերեն։
Հայկական հանրագիտարաններ
Հանրագիտական բառարաններ կազմելու փորձեր հայ իրականության մեջ արվել են շատ վաղ ժամանակներից։ Միջնադարից հայտնի են հանրագիտական բնույթ կրող ձեռագրային պատառիկներ և առանձին հատվածներ։ Ամբողջական այդպիսի աշխատություն է Արսեն Դպիր Կոնստանդնուպոլսեցու «Գիրք Սահմանաց յոգնադիմի աստուածաբանական, բնական, բարոյական և քաղաքական իրողութնանց գիտութիւնք» հանրագիտական բառարանը, որ լույս է տեսել 1749-ին Կոստանդնուպոլսում։ 19-20-րդ դարերի հանրագիտական հրատարակություններից են Մկրտիչ Ավգերյանի «Լիակատար վարք և վկայաբանություն Սրբոց» (12 հատոր, 1810-1815), Մատթեոս Թեոփիլյանի «Կենսագրական երեւելի արանց» երկհատոր աշխատությունը (1839), Մինաս Բժշկյանի «Համառօտ նկարագիր վարուց երևելի արանց» (1839), Նշան Ճիվանյանի «Առձեռն բառարան պատմական, աշխարհագրական և դիցաբանական յատուկ անուանց» (1879), Կարապետ Աքրըյանի «Պատկերազարդ նոր Կաղանդըչեք համառօտ կենսագրությիւն երևելի արանց» (1891), Սուքիաս Էփրիկյանի «Բնաշխարհիկ բառարան» (2 հատոր, 1902-1907), Հայկ Տեր-Աստվածատրյանի «Բառարան հայ կենսագրությանց» (1904), Համբարձում Առաքելյանի «Հանրագիտական բառարան» (1915), Մկրտիչ Պոտուրյանի «Հայ հանրագիտակ»-ը (1938)։ Հանրագիտական բնույթի կարևոր տեղեկություններ են պարունակում հայերեն տարեգրքերը, մասնավորապես Թեոդիկի «Ամենուն Տարեցույցը»։ 1932-1936 թվականներին ՀՍՍՀ-ում կատարվել է հանրագիտարան ստեղծելու փորձ։ Բայց լույս է տեսել Հայկական Խորհրդային հանրագիտարանի առաջին հատորի առաջին պրակը միայն։ Մասնագիտացված հանրագիտական բառարանի արժեք ունի Հրաչյա Աճառյանի «Հայոց անձնանունների բառարանը» (5 հատոր, 1946-1962), 1973-ին սկսեց հրատարակվել Գառնիկ Ստեփանյանի եռահատոր «Կենսագրական բառարանը»։ Հանրագիտական բնույթի տեղեկություններ է պարունակում նաև Հայկ Խաչատրյանի «Գրական տեղեկատուն» (1975) Հանրագիտական բնույթի տեղեկություններ է պարունակում նաև Արքեպիսկոպոս Մեսրոպ Աշչյանի 2003-ին, հրատարակված «The Catholicoi of Etchmiadzin» «Ս. Էջմիածին. ուղեգրություններ» աշխատությունը ։
Ազատ հանրագիտարաններ
Սակայն միայն Նուպեդիա և ավելի ուշ Վիքիպեդիա նախագծերի իրականացման հետ համացանցում հայտնվեցին հիրավի ազատ հանրագիտական նախագծեր։
Անգլերեն Վիքիպեդիան արդեն 2004 թվականին դարձավ աշխարհի ամենախոշոր հանրագիտարանը, երբ անցավ 300 000 հոդվածի սահամանգիծը, իսկ ավելի ուշ, 2005 թվականին Վիքիպեդիան ուներ արդեն ավելի քան 2 միլիոն հոդված, ավելի քան 80 լեզուներով բովանդակությամբ, որը արտոնագրված է GNU Free Documentation License համակարգով։ 2010 թվականի մայիսի դրությամբ Վիքիպեդիան ունի 3 միլիոնից ավելի անգլերեն հոդվածներ, ավելի քան 15 միլիոն հոդվածներ գրված ավելի քան 250 լեզուներով և 23,5 միլիոնից ավելի մասնակից ։ 2003 թվականից ի վեր հայտնվել են նաև այլ ազատ հանրագիտարաններ, ինչպես Citizendium-ը և Knol-ը ։
21-րդ դար
Տպագիր հանրագիտարաններում զետեղված տեղեկույթը պարտադիր որոշակի աստիճանակարգային կառուցվածքի կարիք ունի։ Ավանդաբար դրանք կիրառում են նյութերն ըստ հոդվածի վերնագրի այբբենական կարգով ներկայացնելու եղանակը։ Սակայն հարաշարժ էլեկտրոնային ձևերի հայտնվելու հետ այժմ կանխապես որոշված կառուցվածքին հետևելու կարիքի անհրաժեշտությունը պակասել է։ Այդուհանդերձ էլեկտրոնային հանրագիտարանների մեծ մասը դեռ շաորունակում են առաջարկել հոդվածների ներկայացման որոշակի կառուցվածքային կազմակերպված մոտեցումներ, ինչպես օրինակ դրանց դասավորությունը ըստ թեմաների, ըստ առնչվող ոլորտների կամ այբբենական դասավորությամբ։ Խտաշարերի կամ CD-ROM-երի վրա գրված և համացանցային հիմքով հանրագիտարանները ամեն ինչից բացի նաև տալիս են շատ ավելի մեծ ու հարմար որոնման հնարավորություններ՝ համեմատած տպագիր հանրագիտարանների հետ։ Տպագիր հանրագիտարանների դեպքում սովորաբար որոնման հիմնական գործիքը ինդեքսն է։ Համակարգչային հիմքով հանրագիտարաններում որոնման գործիքները կարող են բոլոր տեքստային հոդվածներում որոնում իրականցնել որևէ հիմնական բառի կամ արտահայտության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրքեր
Բարսուկի (այլ կիրառումներ)
Բարսուկի, կարող է վերաբերել՝
Իմենի Սվերդլովա
Իմենի Սվերդլովա (имени Свердлова), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9260 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Eleanor Rigby
«Eleanor Rigby», «The Beatles» անգլիական ռոք խմբի երգը, գրված Փոլ ՄաքՔարթնիի կողմից։ Ջորջ Մարթինի կրկնակի լարային քառյակով և միայնության մասին այս հիացնող տեքստով երգը խմբի գործունեության մեջ իր ուրույն տեղն ունի։ Այն թողարկվել է «Rubber Soul» ալբոմում։ Ստեղծագործության մեջ միացել են բալլադային երաժշտությունը, խիստ քայլերգը և եկեղեցական ձայները ։ 1966 թվականին երգը ստացել է Գրեմմի «Լավագույն վոկալ ռոքնռոլ ոճում» անվանակարգում, իսկ 2004 թվականին «Eleanor Rigby»-ին զբաղեցրել է 137-րդ տեղը «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերը ըստ Rolling Stone-ի» ։
Ստեղծագործությունը պատմում է միայնակ աղջկա և վանականի պատմությունը։ Հերոսներն անհույս միայնակ մարդիկ են, որոնց ճակատագրերը միացնում են միայն աղջկա՝ եկեղեցում մահանալուց հետո։ Չի բացառվում, որ հերոսները հորինված են։
«Eleanor Rigby»-ն հիշատակվում է դասական երաժշտության մասին մի քանի գրքերում։ Կոմպոզիտոր Հովարդ Հուդալը սրա մասին ասել է․ «Անթերի մեղեդիների ցնցող համադրություն, որի հետ եվրոպական երաժշտության մեջ կարող է համեմատվել միայն Մոցարտը», «արևմտյան երաժշտության փրկություններից մեկը»։
Երգի ստեղծման պատմությունը
Ինչպես Փոլ ՄաքՔարթնիի մյուս երգերի, այնպես էլ «Eleanor Rigby»-ի գաղափարը նրա մոտ ծնվել է դաշնամուր նվագելիս։ Երգի սկզբնական անվանումը եղել է «Miss Daisy Hawkins»։ Փոլը նկատեց այս անունը ցուցափեղկի վրա և սկսեց երգել ։ Այնուհետև նա այն փոխարինեց Eleanor Rigby-ով, մտքում հայտվնեց երգի առաջին արտահայտությունը և հենց այս գաղափարներով էլ նա գնաց Ջոնի մոտ։ Երգի ստեղծման մասին իր հիշողություններով երաժիշտը հետագայում կիսվել է 1966 թվականին իր տված հարցազրույցի ընթացքում․
Որպես անունի սկզբնաղբյուր Փոլը նշել է դերասանուհի Էլեոնոր Բրոնին, ով 1965 թվականին Բիթլզի հետ նկարահանվել է «Օգնություն» ֆիլմում։ Ռիգբին վերցվել է Բրիստոլի գինիների խանութի անունից՝ «Rigby & Evens Ltd», որտեղ նա մտել էր Ջեյն Էշերին սպասելու համար։ 1984 թվականին Փոլը հիշել է․
The Beatles-ը ավարտեց երգի ստեղծման աշխատանքները Ջոն Լենոնի տանը (Քենվուդ)։ Ջոն Լենոնը, Ջորջ Հարիսոնը, Ռինգո Սթարը և նրանց ընդհանուր ընկեր Փիթ Շոթթոնը լսեցին ՄաքՔարթնիի երգի անավարտ տարբերակը, որը երաժիշտը կատարեց դաշնամուրով և դրանից հետո սկսվեց քննարկումը։
Այսպես, Ռինգո Սթարը առաջարկեց ավելացնել հետևյալ տողերը․ «Գրում է իր քարոզի բառերը, որը ոչ ոք չի լսում․ չէ՞ որ ոչ ոք չի անցնում այդտեղով»։ Շոթթոնը համառորեն պնդեց փոխել քահանայի անունը (տեր ՄաքՔարթնի), որպեսզի հանդիսատեսը սա չընդունի որպես Փոլի ընտանիքի մասին պատմություն ։
Հետաքրքիր է, որ որոշ մարդիկ կարծում են՝ հայր ՄաքՔենզին իրականում «տեր Թոմ ՄաքՔենզին» է, ով ծառայում է Նորթիջի մեմորիալ դահլիճում ։
Չիմանալով ինչպես ավարտել երգը, ՄաքՔարթնին լսում է իր ընկերոջը՝ Փիթ Շոթթոնին, ով առաջարկում էր երգն ավարտել Էլեոնոր Ռիգբիի մահով։ Չնայած Լենոնը դեմ էր սրան, Փոլը ընդունեց իր ընկերոջ առաջարկը և հետո նշեց, որ Փիթի դերը այս երգի մեջ է նկատելի է։
Երգին հաճախ վերագրում են միայնակ մարդկանց էլեգիայի կամ Մեծ Բրիտանիայում հետպատերազմյան շրջանի կյանքի կոչումը ։
Երգի ձայնագրությունը
«Eleanor Rigby»-ն ոչ մի ընդհանրություն չունի փոփ երաժշտության համընդհանուր ստանդարտների հետ։ Սա խմբի հազվադեպ աշխատանքներից մեկն է, որի ձայնագրման ժամանակ մասնակիցները չեն մասնակցել գործիքավորմանը։ Երաժիշտները կատարել են միայն վոկալիստների դեր։ Վոկալի հիմնական մասը կատարում է հենց երգի հեղինակ Փոլ ՄաքՔարթնին, իսկ հարմոնիկ մասն ապահովում են Ջոն Լենոնն ու Ջորջ Հարիսոնը ։ Երգում հնչում են միայն լարայի գործիքներ (4 ջութակ, 2 ալտ, 2 թավջութակ) և վոկալ։ Գործիքավորման հեղինակը Ջորջ Մարթինն է ։ Մեծ մասամբ գործիքները «նեղացված են»․ այսինքն, երկու գործիք միայն երկու լարային քառյակի է պատկանում, որոնցից յուրաքանչյուրը իր դերն ունի քառյակում։
Ձայնագրման ժամանակ բարձրախոսները դրված էին գործիքներին մոտ, որպեսզի ավելի պայծառ և զգացմունքային մեղեդիներ ստացվեն։ Ջորջ Մարթինը պնդում էր, որ լարայինները նվագեն առանց վիբրատոյի։ Մարթինը պատրաստեց ձայնագրության երկու տարբերակ, որոնցից մեկում օգտագործեց դա, իսկ մյուսում՝ ոչ։ ՄաքՔարթնիի առաջարկը՝ երգը ուղեկցվի ջութակների ձայնակցությամբ, հավանաբար կապված էր իտալացի կոմպոզիտոր Վիվալդի Անտոնիոյի հանդեպ ունեցած հետաքրքրությամբ։ Ջոն Լենոնը նույնպես նշել է երգում իր ներդրման մասին․
«Eleanor Rigby» երգը ձայնագրվեց «Էբբի-ռոուդ» ստուդիայում 1966 թվականի ապրիլի 28-ին և ավարտվեց հունիսի 6-ին։ Ընդհանուր ձայնագրվեց 15 դուբլով ։
Պրոդյուսեր և գործիքավորող Ջորջ Մարթինը իր «Այն, ինչ մեզ պետք է ականաջներն են» գրքում վստահեցնում է, որ հենց ինքն է պնդել, որպեսզի երգի երկու մասերը միանան իրար։
Թողարկում
«Eleanor Rigby»-ն թողարկվել է 1966 թվականի օգոստոսի 5-ին։ Սրա թողարկումը համընկավ Revolver ալբոմի թողարկմանը և դուրս եկավ Մեծ Բրիտանիայի «Parlophone» լեյբլի ներքո ։
Բրիտանական հիթ-շքերթում երգը չորս շաբաթ շարունակ գտնվում էր առաջին հորիզոնականում, մինչդեռ Ամերիկայի հիթ-շքերթում գրավել էր ընդամենը 11-րդ հորիզոնականը ։
Նշանակությունը
1960-ական թվականներին փոփ-ստանդարտ երաժշտությունը խուսափում էր դժբախտ ճակատագրով երգերից և երաժշտության մեջ տիրում էին կյանքի հանդեպ ուրախ պատկերացումները, և այնպիսի երգերը, ինչպիսին է «Eleanor Rigby»-ին ժամանակի համար նորություն էր։
«Eleanor Rigby»-ն փոխանցում էր մարդկային դատարկության և դեպրեսիվության վիճակ։ Երգը, որ գրվեց հանրահայտ խմբի կողմից, անմիջապես գրավեց հանդիսատեսին։ Revolver ալբոմի երգերի մեջ «Eleanor Rigby»-ին տարբերվում է նրանով, որ դասվեց փսիխոդելիկ ռոք ժանրի մեջ (այս ոճի մեջ գրված էին Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band ալբոմի երգերը)։
Այնուամենայնիվ սիրային ոճի մեջ գրված այս երգը մեծ առաջընթաց էր համեմատած «I Want to Hold Your Hand» երգի հետ ։
«Eleanor Rigby»-ն երկրորդ երգն է (Yellow Submarine-ից հետո), որ հնչել է «Դեղին ջրասուզանավ» մուլտֆիլմում 1968 թվականին։ Երկու երգերը տարբերվում են նրանով, որ չեն հնչել տղաների կատարմամբ։ «Eleanor Rigby»-ն հնչում է մուլտֆիլմի սկզբում, երբ հայտնվում է առաջին «բիթլը»՝ Ռինգո Սթարը, ով ներկայացված էր խաղաղորեն կարոտող և ճնշվող մարդու կերպարով։
1967 թվականին The Who խմբի կիթառահար և երգերի հեղինակ Պիտ Թաունսենդը հարցազրույցներից մեկի ժամանակ ասել է․
Ռոքնռոլ ոճի մեջ երգերի հայտնի հեղինակ Ջերրի Լեյբերը ասել է երգի մասին․
Պատմական փաստեր
1980-ական թվականներին գերեզմանում, որը գտնվում էր Լիվերպուլի Սուրբ Պյոտր Վուլտոնի եկեղեցու հարևանությամբ հայտնաբերվեց Էլեոնոր Ռիգբիի գերեզմանը՝ ոմն ՄաքՔենզիի գերեզմանից մի քանի յարդ հեռավորության վրա ։ Էլեոնոր Ռիգբին ծնվել է 1895 թվականին, ամուսնացած է եղել Թոմաս Վուդսի հետ, ապրել է իր կյանքը Վուլտոնում՝ Լիվերպուլի արվարձանում։ Էլեոնորը մահացել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ 44 տարեկանում։ Դարձել է արդյոք մահացած Էլեոնորը ոգեշնչման աղբյուր երգը գրելու համար, թե ոչ, մինչ օրս անհայտ է, սակայն նրա գերեզմանը Լիվերպուլ եկած The Beatles-ի երկրպագուների համար դարձել է ուխտագնացության վայր ։ 1982 թվականին Լիվերպուլի Սթենլի Սթրիթում՝ Մաթյու սթրիթից ոչ հեռու, դրվեց Էլեոնոր Ռիգբիի հուշարձանը․ միայնակ նստած կնոջ տեսքով։ Այս վայրը դարձավ միայնակ մարդկանց անփոխարինելի վայրը։ Արձանի ցուցանակի վրա գրված է․ Eleanor Rigby. «All the lonely people …» (Էլեոնոր Ռիգբի․ նվիրվում է բոլոր միայնակ մարդկանց․․․)։ 1995 թվականին նկարահանված «Free as a Bird» երգի տեսահոլովակում մի կարդ կա, որի ժամանակ Էլեոնորի գերեզմանից հեռանում է քահանա ՄաքՔենզին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բիթլզ խմբի երգեր Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Պոլուշկինո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)
Պոլուշկինո (Полушкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գոգուրեո
Պատմություն
4-րդ դարի վերջին պետությունը հասավ իր հզորության գագաթնակետին՝ նվաճելով  Կորեական թերակղզու հյուսիսային շրջանները, Լյաոնին նահանգը և Գիրին քաղաքի լեռնային շրջանները։ Գոգուրեոյի զարգացմանը նպաստեց նաև այն փաստը, որ չինացի ֆեոդալ ղեկավարները չկարողացան վերականգնել իրենց ազդեցությունը Կորեայում։
Հիմնադրում
Առաջին պատմականորեն հաստատված կառավարիչը եղելէ Յուրիմյոն-վանը, որը մահացել է 18 թվականին։ Ըստ տվյալների նա կառավարել է 21 տարի և մահացել է 60 տարեկանում .:
Առաջին թագավորների ցուցակը տարբեր են սամգուկ սագիի (պատմական արձանագրություններ) և չինական  ժամանակագիր Բեյշիի մոտ։
Ըստ տարբեր լեգենդների Գոգուրեոյի հիմնադիրը համարվում է Ջումոնը։ Դրանցից մեկի համաձայն թագավոր Պույոն ամուսնանում է գետերի աստված Հեբոյի դստեր հետ։ Թագավորը իր կնոջը փակի տակ էր պահում, բայց նա հղիանում է արևի ճառագայթներից և ծնում է մեծ ձու։ Թագավորը փորձում էր ոչնչացնել ձուն, սակայն նրա մոտ ոչինչ չի ստացվում։ Այդպես նա իր կնոջն է վերադարձնում ձուն։ Կարճ ժամանակ անց ձվից դուրս է գալիս մի տղա, որին տալիս են Ջումոն անունը, որը նշանակում էր «հմուտ նետաձիգ»։
Պույոսցիները ուզում էին սպանել նրան, բայց կառավարիչը թույլ չէր տալիս։ Նա Ջումոնին հրամայում է խնամել ձիերին։ Ձմեռային որսորդության ժամանակ Ջումոնը, օգտագործելով ընդամենը մեկ նետ սպանում է բազմաթիվ կենդանիների։ Ազնվականները տեսնելով այս ամենը, նախանձում են նրան և փորձում են սպանել։ Մոր խորհրդով նա Յանվեյդենոմի հետ մեկնում է հարավ-արևելք։ Փրկվելով հետապնդումից, Ջումոնը գետից օգնություն է խնդրում։ Ձկները և կրիաները կամուրջ են կազմում և Ջումոնը անցնում է գետը։ Մյուս ափին նա հանդիպում է երեք մարդկանց, որոնք Ջումոնին տանում են Հեշենգ քաղաք։ Այստեղ Ջումոնը հիմնադրում է Գոգուրեոն(高句麗):
Ջումոնի կինը մնում է Պույոյում և այնտեղ ծնվում է որդին՝ Շիլյույսեն(始閭諧): Իմանալով, որ Ջումոնը կառավարում է Գոգուրեոյում, Շիլյույսեն անունը փոխում է Լյույդա(閭達) - Յուրիմյոն-վանը մոր հետ տեղափոխվում է հոր մոտ։
Երբ Ջումոնը մահանում է, իշխանության է անցնում Յուրիմյոն-վանը։ Նրան հաջորդում է Թեմուսին-վանը, հետո Ժուլի-Մոլայը(莫來) Մոբոն-վանը։ Վերջինս նվաճում է Պույոն։
Հարաբերությունները Հան դինաստիայի հետ
12 թվականին Վան Մանը գոգուրեացիներին հրամայում է զորքեր հավաքել ընդդեմ Հան դինաստիայի։ Գոգուրեացիները հրաժարվում են պատերազմել։ Այդ ժամանակ Վան Մանը փորձում է ստիպել նրանց։ Գոգուրեացիները սկսում են թալանել չինական արքունիքը։ Վան Մանի զայրույթը հասնում է գոգուրեացի կառավարչին. չինական տվյալների համաձայն՝ դավադրաբար սպանվում է Ցզոուն(騶, кор. Чху), կորեական տվյալների համաձայն Յան Յուն սպանում է կորեացի զորապետ Յոնբիին։ Ուրախացած Վան Մանը հրամայում է գոգուրեացուն բարձր պաշտոն տալ։ Ի պատասխան այդ իրադարձությանը, գոգուրեացիները հարձակվում են Հանի հողերի վրա։
32 թվականին Հուան Ու-դին նվերներով ընդունում է Գոգուրեոյի դեսպաններին։ Կողմերը հաշտվում են։
Վան ԻԻմոն կամ Նիմմու Կոգուկչհոն Հանի թշնամին էր, նա թալանում է Լիադոնը և ապաստանում 500 ընտանիքների։ Նա բարձրահասակ էր և շատ ուժեղ, խիստ, բայց առատաձեռն։ Գոնսուն Կանը Սյան-դի կայսրի «հրամանով» ներխուժում է Գոգուրեո, այրում է մայրաքաղաքը (Իիմոն շուտով մայրաքաղաքը կառուցում է նոր վայրում)։ Չինական տվյալների համաձայն՝ արշավները տեղի են ունեցել 195-220 թվականներին, իսկ կորեական տվյալների համաձայն 184 թվականին Հանի բանակը ամբողջությամբ պարտություն է կրում։
Գոգուրեոն երեք թագավորությունների դարաշրջանում
238 թվականին Վեյ Մին-դին Սիմա Սյուանվանային ուղարկում է Գունսուն Վենհի դեմ։ 242 թվականին վանը հարձակվում է Լյաոնսիի վրա։
Պատերազմ Վեյի հետ 244-246 թվականներին
244 թվականին Յուչժոու շրջանի կառավարիչ Ուցյու Ցզյանը 10․000 զինվորների հետ ուղևորվում է Սյուանտու։ Գոգուրեացիների առաջնորդ Վան Ուվիգո Տոնչհոն 2․000 հետևակ և հեծյալ ռազմիկներով հարվածում է չինացիներին Բիրյուսա գետի մոտ և սպանում 3․000 զինվորի։ Յանմեկ կիրճի մոտ տեղի ունեցած հաջորդ ճակատամարտում գոգուրեացիները սպանում են ևս 3․000 չինացի զինվորների։ Վանը որոշեց, որ կարող է հաղթել Ցզյանին և նրա 5․000 հեծյալներին և հարվածեց չինացիներին։ Ֆեյլյուի մոտ չինացիները հաղթում են գոգուրեացիներին։ Մահանում է ավելի քան 18․000 մարդ։
Վանին հետապնդում են մինչև Չենսիանի(赬峴): Նա փախչում է Ամնոկսկի հարթավայր։ Ձմռանը ձիերի միջոցով չինացի գումարտակները հասնում են Հվանդո լեռ, որտեղ նրանք սպանում են տեղի բնակչությանը։ Վանը փախնում է կնոջ և մերձավորների հետ։
245 թվականին Ցզյանը Գեներալ Վան Ցիին (王頎) ուղարկում է վանին հետապնդելու։ Վանը փաչում է Օկչո։ Գոգուրեացի Միրուն մի փոքրիկ զինվորների ջոկատով շրջվում է և հարձակվում չինացիների վրա, ինչը հնարավորություն տվեց վանին հավաքել իր փախած զինվորներին։ Լյու Օկկուն վերադառնում է և մարտադաշտից դուրս տանում վիրավոր Միրուին։ Հարավային Օկչոյում չինացիները անցնելով 1000 լի, դադարեցնում են հետապնդումը։ Նրանք կոթող են կառուցում իրենց սխրագործությունների մասին արձանագրություններով և հեռանում Նաննանի վրայով։ Հուանցյու Ցզյանը իմանում է, որ գոգուրեացի Տեննեն համոզում էր վանին վնասել Վեյին և սովամահ է լինում, տեսնելով, որ վանը չի լսում նրան։ Ցզյանը պատվիրում է հսկել գերեզմանը և հոգալ, որպեսզի Տեննեյի այրի կնոջը և երեխաներին ազատ արձակեն։
Ըստ Սամգուկ Սագիի գոգուրեացի Նյուուն պատրաստ էր վանին հանձնել չինացիներին։ Նա ուտելիք և խմիչք է բերում հրամանատարի համար և դաշույնը թաքցնում սպասքի մեջ։ Նյուուն դաշույնով սպանում է հրամանատարին, սակայն նա էլ սպանվում է զինվորների կողմից։ Իրարանցում է առաջանում և  սակավաթիվ գոգուրեացները կարողանում են ջախջախել չինացիների առաջավոր ջոկատը։
Գոգուրեոն և Հյուսիսային Չինաստանի դինաստիաներ
Չինաստանում տեղի ունեցող ներքին պատերազմների և քոչվոր ցեղերի ներխուժման պատճառով Գոգուրեոյում հակամարտությունները որոշ ժամանակ դադարում են։ 307-312 թվականներին Մուժուն Հուեյը (慕容廆) գրավում է Դացզի (大棘) քաղաքը, որը գտնվում էր Չանլիում (այժմյան արևելյան Հեբեյ), իսկ 319-320 թվականներին նա դառնում է Պինչժոուի (平州, ներկայիս Լյաոյան) նահանգապետ։ Շուտով վան Ըբուլ Միչհոն հարձակվում է նրա վրա։ Չինական աղբյուրների համաձայն՝ Մուժունը չի կարողանում կասեցնել հարձակումը։ Կորեական աղբյուրների համաձայն Մուժունը հարձակվում է Հասոն ամրոցի վրա, իսկ 320 թվականին գոգուրեացիները ներխուժում են Լյաոդուն, բայց ջախջախվում են մուժունների կողմից։
Մուժուն Հուանը 342 թվականի նոյեմբերին ներխուժում է Գոգուրեո հարավային ճանապարհով, որը վատ էր հսկվում, բայց թույլ էր տալիս շրջանցել Հվանդո ամրոցը։ Նա ընտրում է 40․000 հատուկ զինվորներ, առաջավոր ջոկատում էին Մուժուն Բան և Մուժուն Հանը։ Հյուսիսային ճանապարհին գրոհում է Վան Յույը 15․000 զինվորներով։ Մուն՝ Սայու Կոգուգվոնայի եղբայրը 50․000 զինվորներով կանգնում է հյուսիսային ճանապարհին, վանը զինվորների սակավաթիվ խմբով հարավում էր։ Մուժուն Հանի անսպասելի հարձակումը, որին աջակցում էր Մուժուն Հուանը, տապալում է գոգուրեացի զինվորներին։ Ցզոզանշի Հան Շոուն գլխատում է գոգուրեացի զորավար Աբուլ Հավդոգային։ Նա գոգուրեացիներին հաղթում է Մուդիի (木底) մոտ և վանին հետապնդում մինչև Հվանդո, որը արդեն գրավված էր։ Վանը ձիով փախնում է Տանունգոկ։ Պատերը փլուզված էին, տները՝ այրված։ Վան Յույը հյուսիսային ճանապարհին պարտություն էր կրել, բայց գոգուրեացիները շարունակում էին դիմակայել մուժուններին։ Հանի խորհրդով Մուժուն Հուանը տուն է վերադառնում գերիներով։
370 թվականին Յանը պարտվում է Ցինի զինվորների կողմից և գոգուրեացիները հանձնում են Մուժունա Պինային, որը ցանկանում էր թաքնվել նրանց մոտ։
371 թվականին Պեկչեյի հարձակումը ետ մղելու ժամանակ Կոգուգվոն նետով սպանվում է։
385 թվականինի հունիսին 40․000 գոգուրեացի զինվորներ ներխուժում են Լյաոդուն և Սյունտու։ Նրանք հաղթում են Սիմա Հաոցզինային և վերցնում են 10․000 գերիներ։ Մուժուն Չույը իր եղբայր Մուժուն Նունային (慕容農) ուղարկում է ներխուժումը կասեցնելու։ Նույն թվականի ձմռանը Նունը վերադարձնում է երկու տարածք։
5-րդ դարում Հյուսիսային Չինաստանում մեծանում է Հյուսիսային Վեյերի իշխանությունը և գոգուրեացիները որոշում են դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել վեյերի հետ։ 435 թվականին վանը խնդրում է իրեն տեղեկություններ տրամադրել կայսր Վեյի տան ծագման մասին։ Նույն տարվա աշնանը վանը շնորհակալություն է հայտնում Տայ Ու-դիին։ Գոգուրեացիները ամեն տարի վճարում էին 200 կտոր ոսկի և 400 կտոր արծաթ։
466 թվականին կայսր Վեն Չեն-դին, այրի կայսրուհի Վենմինի (文明太后) խորհրդով, պահանջում է վանից իր աղջկան ամուսնացնել կայսեր հետ։ Սակայն վանի դուստրը արդեն ամուսնացած էր և վանը կայսրին առաջարկում է ամուսնանալ իր եղբոր աղջկա հետ։ Կայսրը Անլո Չժենյանին (安樂王真) և Լի Ֆուին (尚書李敷) պատվիրում է նվերներ հանձնել հարսի ընտանիքին։ Գոգուրեոյում սկսում են խոսել, որ ազգակցական հարաբերությունները վեյերի հետ, չխանգարեցին նրանց պարզել Գոգուրեոյի թույլ կողմերը։ Վանը նամակ է ուղարկում կայսրին՝ հաղորդելով հարսի մահվան մասին։ Կայսրը Չեն Ցզունյային (侍程) ուղարկում է Գուգուրեո, որպեսզի պարզի, թե հարսը իրոք մահացել է, հիշեցնելով, որ այդ դեպքում վանը պետք է փնտրի նորին և լավ կատարի հրամանները։ Վանը գործնականորեն ձերբակալում է դեսպաններին, բայց կայսրը մահանում է և գործը փակվում է։
520 թվականի գարնանը վեյերը բռնում են Գոգուրեոյի դեսպանին։ Դեսպանի խուզարկության ժամանակ գտնում են փաստաթղթեր՝ կապված Լյանի և Գոգուրեոյի հետ, հանդիսավոր հագուստներ և սուր (劍): Դեսպանին և թագավորական մյուս իրերը տեղափոխում են Լոյան։ Վեյերը Գոգուրեոյի կայսրության դեմ չեն կռվում, այլ իրենք են տիտղոսներ ուղարկում Գոգուրեո։ Միևնույն ժամանակ գոգուրեացիները շարունակում են բարեկամական հարաբերությունները Լյանի հետ։ 534 թվականին Արևելյան Վեյի կայսր Սյաո Ցզին-դին կայսր Անվոնին տալիս է նոր տիտղոս՝ ասպետների մեծ զորապետ (驃騎大將軍): 546-547 թվականներին գոգուրեացիները դեսպանական հարաբերություններ են հաստատում նաև Արևմտյան Վեյի հետ։
551 թվականին թուրքերը հարձակվում են Սինսոն ամրոցի վրա, սակայն չեն կարողանում գրավել այն։ Գեներալ Կոն իր 10 000 զինվորներով ետ է մղում հարձակումը և 1․000 թուրքերի գերի է վերցնում։ Օգտվելով առիթից, գեներալ Սիլլա Կոչհիլբուն գրավում է 10 գոգուրեական գավառներ։
Գոգուրեոն և Հարավային Չինաստանի դինաստիաներ (Ցին, Լյու, Սուն, Հարավային Ցի, Լյան)
413-414 թվականներին կայսր Չանսուվանը (ko:장수왕), Ցզին Ան-դի կայսեր մոտ դեսպաններ է ուղարկում։
Շաո-դիի ժամանակ՝ 424 թվականին նույնպես դեսպաններ է ուղարկվում։
438 թվականին Ֆեն Հուն՝ (馮弘) Հյուսիսային Սունի վերջին կառավարիչը պարտվում է Յուան Վեյի զորքի կողմից։ Նա ապաստան է գտնում Գոգուրեոյում՝ Բեյֆենչենում (北豐城) և այդտեղից օգնություն է խնդրում Հարավային Սունից։ Լյու Սուն Վեն-դին ուղարկում է վան Բայցզյուին (王白駒) և Չժաո Ցիսինային (趙次興), իսկ գոգուրեացիներին հրամայում է օգնել նրան։ Գոգուրեացիները սպանում են և՛ դեսպաններին, և՛ փախչողնրին։
458 թվականին գոգուրեացիները Հարավային Սուն են ուղարկում վիտեկսի ծառից պատրաստված նետեր՝ քարե ծայրերով։
Պատերազմ Սույերի հետ
6-րդ դարի վերջերին և 7-րդ դարի սկզբներին պայքար էր ծավալվում Սույի դեմ, որը հանգեցրեց վերջինիս անկմանը։
612 թվականի գարնանը սույերի բանակը, անցնելով Լյաոհեն, բախվում է գոգուրեացների հետ։ Երկրորդ փորձից հետո սույերը կառուցում են նավակամուրջ։ Սույերը պաշարում են Լյաոդուն ամրոցը։ Սկսվում են ծանր մարտեր։ Երեք անգամ Սույ Յան-դիի շտաբ են գալիս գոգուրեացի դեսպանները և հայտնում ամրոցի հանձնման մասին։ Սակայն նրանք երեք անգամ էլ շարունակում են պաշտպանվել։ Վեցերորդ ամսում կայսրը ռազմակայանը տանում է Լյաոդունից ոչ հեռու գտնվող Լյուհեչեն ճամբար։ Նա իր գեներալներին սպառնում էր մահապատժի ենթարկել։
Այդ ժամանակ Լայ Հուերի նավատորմը կանգ է առնում Փհենյանի մոտ և մի քանի տասնյակ հազարավոր զինվորներով սկսում է գրոհել։ Սույերը մտնում են քաղաք և սկսում կողոպտել։ Սակայն եկեղեցում թաքնված գոգուրեացիները դուրս են գալիս և թիկունքից հարվածում սույերին։ Լայ Հուերը ետ է շպրտվում ափ, բայց կարողանում է ամրանալ այնտեղ։
Հետևակային գնդերը Յույվեն Շույի հրամանատարությամբ հասնում էր Փհենյան, բայց հասկանում են, որ չեն կարող կռվել և հետ են վերադառնում։ Այդ ժամանակ մյուս բանակներն էլ պարտություն էին կրում գոգուրեացիների կողմից։ Իմանալով այդ մասին, Լայ Հուերը որոշում է նահանջել։ Մնացել էր ընդամենը 2700 մարդ։ Կայսրը հրամայում է շղթայել Յույվեն Շուին։ 7-րդ ամսվա 25-րդ օրը կայսրը հրամայում է նահանջել։
613 թվականի գարնանը կայսրը ժամանում է Չժոցզյուն և հայտնում ժողովրդի զորահավաքի մասին։ Յույվեն Շուն և Յան Իչենը ուղևորվում են Փհենյան, Վան Ժենգուն՝ Սինսոն։ Կայսրը որոշում է անձամբ ղեկավարել Լյաոդունի պաշարումը։ Սակայն նրան հայտնում են Յան Սյուանգանում տեղի ունեցած խռովության մասի։ Կայսրը վախենում է և ստիպված նահանջում։ Հու Սըչժեն (斛斯政) գոգուրեացիներին հայտնում է սույերի դիրքերի մասին բոլոր գաղտնիքները։ Գոգուրեացիները հարձակվում են և սկսում ոչնչացնել նրանց։ Տարբեր աղբյուրների համաձայն, սույերի զինվորների թիվը հասնում էր 30000-ի։ 614 թվականի աշնանը Սույ Յան-դին ժամանում է Հուայյուան ամրոց։ Լայ Հուերը գրավում է Պիսա ամրոցը և ուղևորվում է Փհենյան։ Այստեղ նա վերջնական պարտություն է կրում։ Պատերազմը ավարտվում է Գոգուրեոյի հաղթանակով, բայց չինացի պատմիչները խստորեն ժխտում են այդ փաստը։
Տան կայսրության նվաճում
618 թվականին Չինաստանում իշխանությունն անցնում է Տան դինաստիային։ Դրանից առաջ մահացել էր Կայսր Յոնյանհոն և իշխանությունն անցել էր Կայսր Յոննյուին։ Կայսրը 619 թվականին խաղաղության առաջարկով դեսպաններ է ուղարկում Չինաստան։ 622 թվականին կողմերը հաշտվում են և Տան են ուղարկվում 10000 փախստականներ։
624 թվականին Գոգուրեո են գալիս դաոսականության քարոզիչներ։
Կայսրը Յոննյուն, իմանալով, որ Լի Շիմին հաղթել է թուրքերի առաջնորդ Աշին Դոբիին, շնորհավորանքներ է ուղարկում Տանին։
641 թվականին Գոգուրեո է գալիս դեսպան Չեն Դադեն (陳大德): Դադեն իր հետ բերել էր մետաքսե կտորներ և դրանք բաժանում էր քաղաքի կառավարիչներին։ Նա շրջում է աբողջ երկրում և հավաքում տարբեր տեղեկություններ։ Նա այդպես գտնում է չինացիներին և տեղեկացնում նրանց պատմում է բարեկամների մասին։ Կայսրը համաձայնում է հանդիպել Դադեին։
642 թվականի ձմռանը Յոն Կեսոմուն երկրում հեղաշրջում է կատարում։ Իր զինվորներով նա մտնում է պալատ և սպանում է Կայսր Յոննյուին։ Կեսոմուն գահին նստեցնում է իր եղբորորդուն՝ Պոջանային, բայց փաստացի կառավարությունը պատկանում էր նրան։
645 թվականի արշավանքը
641 թվականին Լի Շիմին սկսում է պատրաստվել հարձակման։ Պարենը տանում են Ինչժոու (營州) քաղաք և Գուդաժենչեն (古大人城) ամրոց։ Չժան Լյանը դառնում է դաշտային բանակի հրամանատարը, որը պետք է մասնակցեր Փհենյանի գրավմանը։ Նրա տեղակալներն էին Չան Հեն (常何) և Ցզո Նանը (左難): Հրամայված էր հավաքել 40000 զինվորներ և կառուցել 500 նավեր՝ ծովն անցնելու համար։ Լի Շինցին (李勣) ղեկավարում էր դեպի Լյաոդուն մեկնող բանակը։ Նրա օգնականը Վան Դաոցզուն (王道宗) էր։ Կորպուսների հրամանատարներ էին Չժան Շիգույը (張士貴), Չժան Ցզյանը (張儉), թուրք Չժիշի Սըլին, Ցիբի Հելին (契苾何力), Աշինա Միշեն, Ցզյան Դեբենը (薑德本), Ու Հեյտան (吳黑闥):
Լի Շիցզուն առաջ է անցնում դեպի Լյաոդուն Յոդոն ամրոց։ Կայսրը հրամայում է կառուցել կամուրջներ, Լյաո գետի ճահիճների վրա՝ ճեղանուղիներ։ Սենսոն և Կուկենսոն ամրոցներից Լյաոդունին օգնելու համար գալիս են 8000 հեծյալ գոգուրեացիներ։ Դաո Ցզունը պատրաստ էր հանդիպել 4000 հեծյալների և 40000 հետևակների։ Չժան Ցզունի հետևակը պարտություն է կրում գոգուրեացիներից։ Դաո Ցզունը հրամայում է կտրել փախածների գլուխները։ Բարձրանալով բլուրը, տեսնում է, որ կորեացիները հավաքում են զորքերը։ Այդ ժամանակ նա 4000 ձիավորներով հարձակվում է նրանց վրա և դադարեցնում նրանց առաջխաղացումը։
Շուտով Տանի բանակը հարավ-արևմուտքից հարձակվում է Պեկամ ամրոցի վրա։ Պարետ Սոն Դեըմը մարդ է ուղարկում Տանի կայսեր մոտ, որպեսզի պայմանավորվեն ամրոցի գաղտնի հանձնման համար։ Կայսրը փոխանցում է Տանի դրոշը, որը կախում են պատից։ Լի Շիցզին (李勣) խաբում և թալանում է քաղաքը։ Գերի է ընկնում 2000 զինվոր և 10000 ընտանիք։ Կայսրը ներում է բոլոր գերիներին։
Սոն Դեըմը դառնում է նահանգապետ։ Լի Շիցզին հավաքում է 700 զինվորներ և շարունակում պայքարել Տանի կողմից, բայց Տանի կայսրը նրանց պատվիրում է հեռանալ։
Կառավարություն
Կայսրը ուներ 2 պալատ՝ քաղաքում և քաղաքից դուրս։
Առաջին մայրաքաղաքը Կուննեում էր, 427թվականին վանը տեղափոխվում է Փհենյան։ Քաղաքը կառուցված էր առանց որևէ նախագծի և իրենից ներկայացնում էր դասական կառույց։ Բացի մայրաքաղաքից կային մի քանի տասնյակ քաղաքներ, որտեղ կառուցված էին դատարաններ։
Բանտեր չկային։ Մեղավորներին դատապարտում էին և երեխաներին ու կնոջը ստրկության են մատնվում։ Խռովարարներին կապում էին սյուներին և այրում, կտրում էին գլուխները, ընտանիքը ստրկության էին տալիս։ Գողը պետք է վերադարձներ գողացվածի տասներկուսապատիկը։
Բնակչություն
Գոգուրեացիները սիրում էին տարբեր գեղեցիկ կառույցներ։ Նրանք ուտելիքի մեջ չափավոր էին։ Նրանց ավանդույթները և լեզուն նման էին պույոսցիներին։ Հենվելով այդ փաստի վրա, չինացիները ասում էին, որ գոգուրեացիները և պույոսցիները նույն ծագում ունեցող ժողովուրդներ են։ Գիշերները գոգուրեացի տղամարդիկ և կանայք հավաքվում էին երգում և պարում։
Տոնակատարությունների համար նրանք ունեին տարբեր հագուստներ ոսկուց և արծաթից պատրաստված զարդեր։ Կենցաղում հագնում էին գործվածքներ, մետաքսե, կաշվե և մորթյա հագուստներ։
Հարգանքը արտահայտում էին մեկ ոտքը բարձրացնելով։ Քայլում էին արագ, ինչպես պույոսցիները։ Սիրում էին խոսել կոշտ և գռեհիկ։ Մեծերը և փոքրերը լվացվում էին մեկ գետում և քնում էին նույն սենյակում, ինչը անընդունելի էր չինական տեսակետից։
Հարսանիքները նշվում էին հարսի տանը։ Ամուսինները այդտեղ ապրում էին այնքան ժամանակ, մինչև որդի էր ծնվում։ Դրանից հետո նրանք տեղափոխվում էին։ Փեսայի ընտանիքը երիտասարդ զույգերին խոզ էր տալիս և գինի։ Ամուսինները հաճախակի էին թողնում իրենց կանանց։
Մահացածին դնում էին դագաղի մեջ։ Այնուհետև դագաղը տեղափոխում էին դամբարան, որտեղ այն կարող էր մնալ երեք տարի։ Հետո ընտրում էին հարմար օր և թաղում։ Թաղման ժամանակ նվագում էին երաժշտական գործիքներ և պարում էին, բերում էին ոսկի, արծաթ և այլ թանկարժեք իրեր և դնում էին գերեզմանին։ Վերջինս պատրաստված էր քարերից, իսկ շուրջը տնկված էին սոճիներ և նոճիներ։ Մահացածի հագուստը, տարբեր պարագաները, ձիերը դրվում էին գերեզմանի մոտ և հյուրերը հերթով վերցնում էին դրանք։ Ծնողները կամ ամուսինը երեք տարի, եղբայրները 3 ամիս պետք է պարտադիր սգային մահը։
Լեզու
Շատ քիչ տեղեկություններ են պահպանվել կորեացիների լեզվի մասին։ Ա. Վ. Վովինը կարծում էր, որ գոգուրեացիների լեզուն, որը նման էր ճապոներենին, հիմնականում տարածված էր միայն իշխանության հարավային շրջաններում։ Մինչդեռ հյուսիսային շրջանում տարածված էր կորեերենը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կորեայի պատմություն Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 1-ին դարի հիմնադրումներ
Կուա գետ
Կուա գետ (Рака-Куа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտ գետի ձախ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բարվինկովո (այլ կիրառումներ)
Բարվինկովո, կարող է վերաբերել՝
Դրակուլա (ֆիլմ, 2014)
Դրակուլա (Dracula Untold), Գարի Շորի առաջին ֆիլմը Բերկ Շառպլեսի և Մետտ Սզամի սցենարով, որը պատմում է Դրակուլայի ծագման մասին։ Գլխավոր դերում է Լյուկ Էվանսը։ ԱՄՆ-ում պրիմերան կայացել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։
Ստեղծում
2007 թվականին Universal Pictures-ը վարձում է ռեժիսոր Ալեքս Պրոյասին «Դրակուլա» ֆիլմը նկարելու համար, պրոդյուսերի դերում հանդես է գալիս Մայկլ դե Լյուկան, իսկ ֆիլմի նկարահանումները կանցկացվեր Ավստրալիայում ։ Հետագայում Universal Pictures-ը կանգնեցնում է ֆիլմի ստեղծումը մեծ բյուջեի պատճառով, իսկ Պրոյասը դուրս է գալիս նախագծից։ 2012 թվականի փետրվարի 10-ին Deadline.com հայտարարում է, որ իռլանդացի ռեժիսոր Հարի Շորը պայմանավորություն է անցկացնում Universal Pictures-ի հետ ֆիլմի նկարահանման համար ։ Հաստատվում է, որ նոր «Դրակուլա»-ի ֆիլմի սցենարը գրել են Մետտ Սազամը և Բերկ Շարպլեսը ։ 2013 թվականի մայիսի 20-ին Հյուսիսային Իռլանդիայի վարչապետը Պիտեր Ռոբինսոնը և վարչապետի տեղակալ Մարդին Մակ Դիննեսսը հայտարարում են, որ «Դրակուլա»-ի նկարահանումները կսկսվեն օգոստոսին Հյուսիսային Իռլանդիայում ։ Ֆիլմը պետք է նկարահանվի երեք ամսում օգոստոսից մինչև նոյեմբեր և կստանա Northern Ireland Screen ֆինանսական ապահովհումը։ Արտադրությունը պետք է գտնվի Բելֆաստում, նկարահանումները պետք է իրականացվեն Հյուսիսային Իռլանդիայի տարբեր տարածքներում ։
Կաստինգ
2010 թվականի հունվարի 27-ին հայտարարվեց, որ Սեմ Ուորտիգտոնը պայմանավորվել է, որ խաղա Դրակուլայի դերը, նաև այն մասին, որ նկարահանումները կսկսվեն 2011 թվականին ։ Օգոստոսի 19-ին Ուորտինգտոնը հաստատեց, որ ինքը կխաղա հերոսի դերը ։ 2012 թվականի փետրվարի 10-ին Deadline.com հայտնում է, որ Ուորտինգտոնը ֆիլմից դուրս է եկել. 8 апреля 2013 актёр Люк Эванс, заменив Сэма Уортинтона, получил роль Влада Цепеша ։ 2013 թվականի ապրիլի 8-ին դերասան Լյուկ Էվանսը փոխարինելով Սեմ Ուորտինգտոնին ստացավ Վլադ Ցեպեշի դերը, 2013 թվականին մայիսի 2-ին Սարա Գադոն ստացավ կանացի գլխավոր դերը ֆիլմում ։ 2013 թվականի մայիսի 8-ին Variety հայտնում է, որ Դոմինիկ Կուպերը պայմանավորվածություններ է ունենում, որպեսզի միանա դերասանական կազմին ։ 2013 թվականի հուլիսի 11-ին Զեկ Մակգոունը հաստատվում է Շկելգիմաի դերում, ցիգանների ղեկավար ։ 2013 թվականի հուլիսի 26-ին Սամանտա Բարկսը միանում է դերասանական կազմին Բաբա Յագաի դերում ։ Բարկսից բացի դերասանական կազմ են մտնում Չառլի Կոքսը, Ֆերդինանտ Կինգսլին, Ուիլյամ Հյուստոնը և Տոպ Կրիստյանսոնը` Սուրաչքի դերով Օսմանական կայսրության յանիչար, ինչպես նաև Արտ Պարկինսոնը ։ Պարկինսոնը ստանում է Ինգերասի դերը, որպես Դրակուլայի տղա ։
Նկարահանում
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 5 օգոստոսի 2013 թվականին Ռո Վելլի Կանտրի զբոսայգում ։ Արտադրող ընկերությունը թուլատվություն ուներ զբոսայգում երկու օր նկարահանումներ իրականացնել՝ օգոստոսի 5-6։ Մնացած նկարահանումները իրականացվել են Հյուսիսային Իռլանդիայում. Остальные съёмки проходили по всей Северной Ирландии :
Պրիմերա
25 ապրիլի 2013 թվականին Universal Pictures-ը հայտարարեց, որ ֆիլմի պրիմերան ԱՄՆ-ում տեղի նշանակված է 2014 թվականի օգոստոսի 8-ին ։ Չորս ամիս անց պարզ դարձավ, որ պիմերան տեղափոխվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ։ Ավելի ուշ ֆիլմի պրիմերայի ամսաթիվը նորից տեղափոխվում է այս անգամ 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ։ Սեպտեմբերին ֆիլմի պրիմերան տեղափոխել էին 2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վամպիրների մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Legendary Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Relativity Media ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրքերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր
Կանացի անուրջներ
«Կանացի անուրջներ» (Kvinnodröm, Կանացի երազանքներ), շվեդ կինոռեժիսոր Ինգմար Բերգմանի կողմից 1955 թվականին նկարահանված գեղարվեստական կինոնկար։ Սյուժեի հիմքում ընկած է երկու կանանց` երիտասարդ նորաձևության մոդելի և իր ղեկավարի կյանքի մեկ օրը։
Սյուժե
Դորիսը զբոսնում է Գյոթեբորգում նայելով հագուստի և զարդերի թանկարժեք խանութների ցուցափեղկերին։ Խանութներից մեկի ցուցափեղկի մոտ նրա հետ ծանոթանում է տարեց գեղեցիկ հագնված Օտտո Սանդերբին (Գուննար Բյորնստրանդ), որը առաջարկում է նրա համար գնել իր նախընտրած զգեստը։ Երկար համոզումներից հետո նա համաձայնում է։ Օտտոն հագուստը և կոշիկը պատվիրում է ատելիեում, իսկ զարդերի խանութում` մարգարիտե վզնոցը։ Հրապուրված լինելով հանդերձանքով՝ Դորիսը մոռանում է պլանավորված նկարահանման մասին։ Հրապարակում, որտեղ լուսանկարիչները և Սուսաննան սպասում էին Դորիսին, նա հայտնվում է մեկ ժամ ուշացումով։ Զայրացած Սյուզաննան չեղյալ է համարում նկարահանումները և հեռացնում Դորիսին։ Օտտոն գտնում է նրան և միասին գնում են սրճարան, զվարճանքի պուրակ, այնուհետև նրա առանձնատուն։ Առանձնատանը Դորիսը պատին նկատում է իրեն նման գեղեցիկ տեսք ունեցող երիտասարդ կնոջ դիմանկար։ Օտտոն բացատրում է, որ դա իր կնոջ դիմանկարն է, որը քսաներեք տարի գտնվում է հոգեբուժարանում, որտեղ նա տեղափոխվել է դստեր ծնվելուց հետո։ Շուտով բերում են առավոտյան գնումները և Օտտոն հեշտությամբ համոզում է Դորիսին դրանք հագնել։ Նա բացում է շամպայնը և Դորիսին տալիս թանկարժեք քարերով ապարանջանը։ Նրանց աշխույժ զրույցը ընդհատվում է դստեր Մարիաննայի (Կրեստին Հեդեբիի) այցով։ Նա հոր հանդեպ անթաքույց արհամարհանք և ատելություն էր զգում և հաճախակի նրանից գումար էր պահանջում։ Օտտոն անհաջող կերպով փորձում է թույլ չտալ Մարիաննային մտնել այն ննջարան, որտեղ թաքնվում էր Դորիսը։ Մարիաննան, մի քանի վիրավորական արտահայտություններ է թույլ տալիս  հայրիկի և Դորիսի հասցեին, վերցնում է ձեռնաշղթան, ապտակելով նրան թողնում է և հեռանում։ Նվաստացած  Օտտոյի սկանդալային և կոպիտ վերաբերմունքից, Դորիսը վերադարձնում է բոլոր նվերները և հեռանում։
Ֆոտոշարքի չեղյալ հայտարարվելուց հետո Սյուզաննան զանգահարում է Հենրիկին և հանդիպում խնդրում։ Երեկոյան Հենրիկը գալիս է նրա հյուրանոցային համար, բայց շուտով նրանց տեսակցությունն ընդհատվում է Հենրիկի կնոջ Մարթայի (Ինգա Լանդգրե) այցով։ Խանդոտ տեսարանի փոխարեն, նա հանգիստ ձայնով պատմում է Սյուզաննային, որ Հենրիկը չափազանց թույլ է, որպեսզի ամեն ինչ նորից սկսի ՝ կնոջը երկու երեխաների հետ թողնելով, և ֆինանսապես Մարթայից կախված լինելով՝ իր ընկերության մոտալուտ սնանկության պատճառով։ Ավելի ուշ Դորիսը գալիս է Սյուզանի սենյակ՝ լաց լինելով և պատմում  սարսափելի օրվա մասին։ Սյուզանը համաձայնվում է նրան հետ վերցնել։
Ստոկհոլմ. Դորիսը հաշտվում է Պալեի հետ և շարունակում է աշխատել ֆոտոստուդիայում։ Սուսաննան պատռում է Հենրիկի նամակը, որտեղ նա գրում է, որ պատրաստ է շարունակել հանդիպել նրա հետ, չնայած Գյոթեբորգում տեղի ունեցած տհաճ միջադեպին։
Աշխատանքներ կինոնկարի վրա
«Կանացի անուրջներ»-ը նկարահանվել է 1954 թվականի հունիսից օգոստոս, լրացուցիչ տեսարանները վերանկարահանվել են 1955 թվականի փետրվարին։ Ֆիլմը ընկալվում էր որպես փոխհատուցում պրոդյուսեր Ռունե Վալդեկրանցին, «Սանդրև» ստուդիայում Բերգմանի կողմից նկարահանված՝ «Կատակների երեկոներ» նախորդ ֆիլմի կոմերցիոն ձախողման համար ։ Ռեժիսորը հիշեցնում է, որ անհրաժեշտ է աշխատել ամենախիստ տնտեսման պայմաններում:
Թեմա
Բերգմանի հետ զրույցի ընթացքում կինոքննադատ Տուրստեն Մաննսը նրա ուշադրությունն է հրավիրել այն փաստի վրա, որ Օտտո Սանդերբիի Դորիսի նկատմամբ հետաքրքրության հիմքը սեռական հետաքրքրությունը չէ, այլ կարեկցանքը, որ անհնարին է դաձել նրան ատող դստեր` Մարիաննայի հետ նորմալ շփումները։ Այս սյուժետային գծի երկակիությունը մնում է չբացահայտված մինչև Մարիանայի հանդես գալու տեսարանը, և Օտտոն կատակերգական կերպարից, հարուստ ծեր գայթակղիչից վերածվում է ողբերգական, միայնակ ծերուկի, ով կորցնում է իր կնոջն ու դստերը։
Քննադատություն
Շվեդիայում ֆիլմը հանրության շրջանում և վարձույթում հաջողություն չունեցավ։ Այն ցուցադրվել է Ֆրանսիայում 1958 թվականին՝ որպես Բերգմանի ֆիլմերի հետահայաց ցուցադրության մի մաս, բայց քննադատների ուշադրությունը չի գրավել, բացառությամբ Էրիկ Ռոմերի։
ԱՄՆ-ում «Կանանց անուրջները» հայտնվեցին միայն 1960 թվականին՝ «Յոթերորդ կնիքը» և «Մորու բացատը» ֆիլմերից հետո, որն իր ազդեցությունը թողեց քննադատների գնահատականի վրա։ Աբե Ուեյլերը New Yourk Times-ի համար գրած իր գրախոսականում բարձր գնահատեց Եվա Դալբեկին, Հարիետ Անդերսոնին, Ինգա Լանդգրեին և Ուլֆ Պալմեին՝ որպես լավ խաղացող, բայց նշեց, որ ֆիլմում բացակայում են վերջին կինոնկարների սիմվոլիզմն ու պոեզիան, որոնք նրան հայտնի դարձրին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Շվեդերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ինգմար Բերգմանի ֆիլմեր
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության դրոշ
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունի դրոշը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից է։ Այն սահմանված է Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է դեղին, կապույտ և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 3։4 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 2006 թվականի փետրվարի 20-ին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:2006 դրոշներ
Վելինգտոն Նեմ
Վելինգտոն Նեմ (Wellington Nem, ), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Շախտյոր Դոնեցկի կազմում։ Խաղում է հարձակվողի դիրքում ։
Ֆլումինենսե
Վելինգտոն Նեմը իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Ֆլումինենսեում։ 2011 թվականին վարձավճարով միացել է Ֆիգեյրենսեին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2011 թվականի մայիսի 22-ին՝ Կրուզեյրոյի դեմ խաղում ։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ գոլը խփեց 2011 թվականի հունիսի 26-ին՝ Ինտերնասիոնալի դեմ խաղում ։ Այստեղ նա դարձավ 10 գոլի հեղինակ 29 խաղերում՝ ճանաչվելով բրազիլական Սերիա A-ի տարվա լավագույն նորեկ ։
Հաջորդ մրցաշրջանում Վելիգտոն Նեմը վերադարձավ Ֆլումինենսե։ Ֆլումինենսեում իր դեբյուտը նշեց 2012 թվականի փետրվարի 8-ին՝ Արսենալ Սարանդիի դեմ խաղում ։ Իր առաջին մրցաշրջանում բրազիլացին մասնակցեց 34 խաղի՝ դառնալով 6 գոլի ու 8 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Շախտյոր Դոնեցկ
2017 թվականին Վելինգտոն Նեմը վարձավճարով տեղափոխվեց Սան Պաուլու ։ Իր դեբյուտը Սերիա A-ում Սան Պաուլուի կազմում նշեց 2017 թվականի հունիսի 9-ին՝ Վիտորիայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հունիսի 11-ին՝ Կորինտիանսի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Վելինգտոն Նեմը հանդես է եկել Բրազիլիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում՝ մասնակցելով 3 խաղի և խփելով 1 գոլ։
Բրազիլիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2012 թվականի մայիսի 26-ին՝ Դանիայի դեմ ընկերական խաղում ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի մարտի 17-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2018 թվականի մարտի 17-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆլումինենսեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիգեյրենսեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շախտյոր Դոնեցկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Պաուլուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Վալի Ռաց
Վալի Ռաց (Rácz Vali, ), հունգարացի երգչուհի, դերասանուհի։
Կենսագրություն
Վալի Ռացը ծնվել է Հունգարիայի Գոլ գյուղում, կաթոլիկ ընտանիքում։ Հայրը եղել է գյուղի դպրոցի տնօրենը։ Օրիորդաց դպրոցում սովորելուց հետո տեղափոխվել է Բուդապեշտ։ 1932 թվականին ավարտել է Բուդապեշտի Ֆերենց Լիստի անվան երաժշտական ակադեմիան։ 1933-1934 թվականներին խաղացել է քաղաքային թատրոնում, ապա՝ Հունգարիայի թատրոնում։ 1936 թվականին երգել է «Terézkörúti Színpad» և երեք տարի քաղաքային թատրոնում։ 1945 թվականից հետո  եղել է թագավորական Revue, Medgyaszay թատրոնների, ապա՝ Կամարա Վարիետե թատրոնի անդամ։ Հանդես է եկել ավելի քան քսան ֆիլմերում, սակայն հիմնականում եղել է երգչուհի։ Մենահամերգներով հանդես է եկել երաժշտական ակադեմիայում և Վիգադո համերգասրահում, ինչպես նաև պարբերաբար հայտնվել է Hangli Kioszk գիշերային ակումբում։ 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության նախաշեմին ամուսնու՝ Պիտեր Հոլասի և երկու երեխաների՝ Մոնիկայի և Վալերի հետ հեռացել է հայրենիքից, բնակվել Նյու Յորքում, ապա՝ Լոնդոնում, 1975 թվականին հաստատվել է Գերմանիայի Մյունխեն քաղաքում։
Անձնական կյանք
1946 թվականին Վալի Ռացն ամուսնացել է գրող և լրագրող Պիտեր Հոլասի հետ։ Նրանց որդի՝ Վալերը, ծնվել է 1950-ական թվականներին, երկու տարի անց ծնվել է դուստրը՝ Մոնիկան (հետագայում՝ լոնդոնաբնակ լրագրող Մոնիկա Պորտեր)։ 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ ընտանիքը գաղթել է Ամերիկա, 1970-ական թվականներին տեղափոխվել Եվրոպա։ 1975 թվականին Վալին ամուսնու հետ հաստատվել է Մյունխենում, որտեղ ամուսինը եղել է Եվրոպայի ազատություն ռադիոյի հաղորդավար, գրող։ Մոնիկա Պորտերի գիրքը՝ «Deadly Carousel: A Singer’s Story of the Second World War», նվիրված մոր պատերազմական շրջանի սխրագործություններին, առաջին անգամ լույս է տեսել 1990 թվականին՝ լայն հասարակության ուշադրությունն սևեռելով Հունգարիայից դուրս Վալի Ռացի կյանքին ու գործունեությանը ։
Պարգևներ
1992 թվականի մայիսի 25-ին Երուսաղեմում Յադ Վաշեմի կողմից արժանացել է «Ճշմարիտ ոչ-հրեա» պարգևին՝ Հոլոքոստի ժամանակ հրեաների կյանքեր փրկելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հունգարացի դերասաններ Կատեգորիա:Հունգարացի երգիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի դերասանուհիներ
Բարվինոկ (այլ կիրառումներ)
Բարվինոկ, կարող է վերաբերել՝
Յուրի Նավոյան
Յուրի Լյուդվիգի Նավոյան, հայ հասարակական և քաղաքական գործիչ, քաղաքագետ, Մոսկվայի ԴԻԱԼՈԳ կազմակերպության նախագահ։
Կենսագրություն
Հասարակական-քաղաքական գործիչ և քաղաքագետ Յուրի Նավոյանը ծնվել է 1969 թ.: Հանդիսանում է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի և ՌԴ Դիվանագիտական ակադեմիայի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի շրջանավարտ։ Ավարտել է նաև Եվրոպայի Խորհրդի քաղաքագիտական դասընթացը (Ստրասբուրգ), Մոսկվայի քաղաքական հետազոտությունների դպրոցը, փորձաշրջան է անցել Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական դպրոցում (Բոստոն), Շվեդիայում և Դանիայում։
Յուրի Նավոյանը երկար ժամանակ զբաղվում է միջազգային հարաբերություններով, հայ-ռուսական համագործակցությամբ, հայկական սփյուռքի խնդիրներով։ Տարբեր տարիների նա ղեկավարել է Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարության Սփյուռքի բաժինը, «Ռուս-հայկական համագործակցություն» կազմակերպությունը, իսկ 2017 թ. ապրիլին համախոհ քաղաքագետների հետ միասին հիմնադրել է Մոսկվայի ԴԻԱԼՈԳ կազմակերպությունը։
Ծանոթագրություններ
https://dialogorg.ru/
Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքագետներ
Հայերը Կիպրոսում
Հայերը Կիպրոսում բնակվել են վաղ միջնադարից (4-5-րդ դարեր), երբ այնտեղ եղել են առանձին հայ պաշտոնյաներ, զինվորականներ, առևտրականներ։ Որպես համայնք՝ ձևավորվել է 12-րդ դարում։ Կիլիկիայի Հայոց թագավորության անկումից (1375) և Հայոց ցեղասպանությունից (1915-23) հետո Կիպրոսում հայերի թվաքանակը ստվարացել է։ Ներկայումս կիպրահայերի թիվը կազմում է 4.000 մարդ, ովքեր հիմնականում ապրում են Նիկոսիա և Լարնակա, մասամբ նաև՝ Լիմասոլ, Ֆամագուստա, Պաֆոս քաղաքներում։
Պատմություն
Հայերը Կիպրոսում երկար պատմություն ունեն, կղզում հայերի առաջին հաստատված ներկայությունը թվագրվում է մ.թ. 578 թվականին՝ Բյուզանդիայի կայսր Հուստինիանոս II-ի օրոք։ Ժամանակակից Կիպրոսի Հանրապետությունում նրանք ճանաչվում են որպես երեք փոքրամասնությունների «կրոնական խմբերից» մեկը՝ մարոնիտների և լատինների հետ միասին։