cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարունի գանձեր
Հարստության բացահայտում և նրա մաքսանենգություն
Հարստության ամենագլխավոր և արժեքավոր մասը իդիական արքայադստեր հուղարկավորության սենյակն է, որը հայտնաբերվել է անօրինական պեղումների արդյունքում՝ Գյուրե գյուղի մոտակայքում (Ուշաքի մարզ), երեք պեղողների կողմից, որի անմիջական մոտակայքում է գտնվել Տոպտեպե գերեզմանատունը։ Մի քանի օրվա ընթացքում պեղումներ կատարելուց հետո և չկարողանալով անցնել հուղարկավորության սենյակի մարմարե ծածկը՝ պեղողները 1966 թվականի հունիսի 6-ի գիշերը պայթեցրել են գերեզմանը։ Նրանց աչքերի առջև հուղարկավորված լիդիական արքայադստեր և նրա հարստության զարմանահրաշ տեսարան էր, որը անձեռնամխելի էր ավելի քան 2600 տարի։
Այս գերեզմանից գողացված գանձերին ավելի ուշ պեղողներն ավելացրին նաև այն գտածոները, որոնք 1966-1967 թվականներին պեղվել էին Տոպտեպեի մոտակայքի բլուրներից։ Ապա, հավաքածուն անօրինական ճանապարհով Իզմիրով և Ամստերդամով Թուրքիայից մաս-մաս դուրս է բերվել և 1967-1968 թվականներին ձեռք է բերվել Մետրոպոլիտեն թանգարանի կողմից 1,2 միլիոն ամերիկյան դոլլարի դիմաց։
Դատական գործընթաց
Թուրքական իրար հաջորդող կառավարության ջանքերը՝ ուղղված հավաքածուի հավաքագրմանը և վերադարձմանը, նախաձեռնել էր թուրք լրագրող Օզգեն Ակարը։ Ակարը 1984 թվականին պատահաբար որոշ ցուցադրանմուշներ տեսավ Մետրոպոլիտեն թանգարանի կատալոգում և նրանց անօրինական ծագման մասին հայտնեց Թուրքիայի մշակույթի նախարարությանը։ Միաժամանակ, նա գրեց մի քանի հոդվածներ և նախաձեռնեց հետաքննություն թուրքական բյուրոկրատական մի քանի ուղիներով։
Ավելի ուշ Օզգենը մասնակցեց 1987 թվականին Նյու Յորքում սկսված և 1993 թվականին ավարտված դատական գործընթացին ՝ որպես թուրքական կառավարության բարի կամքի դեսպան։ Նա նշանակվեց որպես խորհրդական Թուրքիայում այդ հարցերով (Անձնական իրավունքի պահպանման միջազգային ինստիտուտի հետ աշխատանքներում, որոնք վերաբերում են պատմական, մշակութային և կրոնական արժեքների պահպանմանը)։ Ակարի անունը Թուրքիայում այսօր հարազատ է  համարվում, այն մարդկանց համար, ովքեր զբաղվում են մաքսանենգ «Էլմալիի գանձեր» հավաքածուով։
Ուշակի թանգարան
Այդպիսի հավաքածուի արժանի Թանգարանի պահանջարկը հնչում է այն ժամանակներից, երբ հավաքածուն վերադարձավ Թուրքիա։ Երբ տասնյակ այդպիսի անօրինական գտնված գործեր և մի շարք այլ նմանատիպ գտածոներ վերադարձվեցին իշխաությանը ՝ թատրոնի ֆոնդը համալրվեց, ընդհանուր առմամբ այն պարունակում էր 375 առարկա։ Բայց Ուշաք ոչ այնքան մեծ մի թանգարանում, որտեղ ժամանակավոր տեղադրված էր հավաքածուն, նախատեսված է եղել շահագործել որպես գորգերի թանգարան և աշխատում էր բյուջետային և կադրային խիստ սահմանապակումներով և ամբողջովին չէր համապատասխանում անվտանգության պահանջներին։ Այդ վայրի ոչ պիտանիության մասին կասկածները միայն հաստատվեցին 2007 թվականի գողության հետ կապված աշխատակիցների նկատմամբ մինչև այժմ ընթացող դատական հայցերի ընթացքը։ Թանգարանի նախկին տնօրենը մնում է հիպոկամպի փոխարինման գործով տասնյակ նախնական մեղադրվողներից միակ մարդը, ով դեռևս կալանքի տակ է։
Գանձերի նզովք
Ուշաքում և նրա սահմաններից դուրս գոյություն ունի առասպել գանձերի հետ կապված «նզովքի» մասին։ Ըստ առասպելի՝ այն յոթ մարդիկ, ովքեր մասնակցել են անօրինական պեղումներին, «մահացել են տանջալից մահով կամ մեծ դժբախտություն են ունեցել»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հնագիտական նմուշներ Կատեգորիա:Հանցագործություններ արվեստի ոլորտում Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ Կատեգորիա:Եգեյան տարածաշրջանի հնավայրեր
Իսրայելի դրոշ
Իսրայելի դրոշ ( דגל מדינת ישראל - Degel Medinat Israel), Իսրայել պետության պետական խորհրդանիշն է, օրենսդրական մակարդակով ընդունվել է 1948 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, պետության անկախության հռչակումից հինգ ամիս անց:Դրոշը սպիտակ ուղղանկյուն է, որի ծայրերի երկայնքով երկու հորիզոնական կապույտ գծեր են, իսկ կենտրոնում ՝ Դավիթի աստղը։
Նկարագրություն
Դրոշը նախատեսված էր 1891 թվականի սիոնիստական շարժման համար։ Դրոշի կտորը նման է «թալիթի» ( טַלִּית)`հրեաների աղոթքի գլխարկին՝ սպիտակ կապույտ շերտերով ։
Կենտրոնում վեցանկյունը Մագեն Դավիթն է, որը հայտնի է որպես «Դավթի վահան» կամ «Դավիթի աստղ»։ Եռանկյունների հիմքերը, որոնք կազմում են Մագեն Դավիթը, զուգահեռ են դրոշի վրա դրված հորիզոնական գծերին։ Դրոշը կազմող հաջորդող հորիզոնական գծերի լայնություն հարաբերվում է 3:5:16:5:3։
Պատմություն
Անգամ Միդրաշի վրա կարելի է գտնել Իսրայելի տասներկու ցեղերի դրոշների նկարագրություններ. այդ նկարագրությունը հիմնված է աստվածաշնչյան հատվածների մեկնաբանության վրա, բայց որոշ դեպքերում վիճարկվում է նման մեկնաբանությունների վավերականությունը։
Սփյուռքում, պետականության հրեական հատկանիշների բացակայության պայմաններում, հրեական դրոշներ նույնպես չկային։ Միևնույն ժամանակ, կան դեպքեր, երբ առանձին համայնքներ ունեցել են իրենց հատկանիշները։ Ըստ Թեոդոր Հերցլի առաջարկության, որը ձևակերպված է «Հրեական պետություն» գրքում, այդպիսի պետության դրոշը պետք է բաղկացած լիներ յոթ ոսկե աստղերից, որոնք խորհրդանշում էին յոթժամյա աշխատանքային օրը, սպիտակ դաշտը `« նոր և մաքուր կյանքի »խորհրդանիշ։ Հետագայում, Հերցլը առաջարկեց վեց աստղ տեղադրել Մագեն Դավիթի անկյուններում, իսկ յոթերորդը ՝ վերևում։ Սպիտակ կտոր, որը հիշեցնում է «թալիթ», 17-րդ դարում դարձավ հրեական խորհրդանիշ։ 1885 թվականինին Ռիշոն Լեզիոնում հայտնվեց դրոշ երկու կապույտ շերտերով և Դավիթի աստղով․ անկախ այս ամենից, այս խորհրդանիշը ընդունվել է Առաջին Սիոնիստական կոնգրեսի կողմից 1897 թվականին ՝ Դեյվիդ Վոլֆսոնի առաջարկով։ 1933 թվականին, XVIII սիոնիստական համագումարում, այս նշանը հռչակվեց հրեական ժողովրդի դրոշը «ըստ երկարատև ավանդույթի»։
Չերչիլի հատուկ կարգադրությամբ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Համաշխարհային Սիոնիստական կազմակերպության դրոշը վերցվեց որպես հրեական բրիգադի դրոշի հիմքը։
Ժամանակակից դրոշը պաշտոնապես հաստատվել է որպես պետական դրոշ 1948 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՝ Իսրայել պետության կազմավորումից 5 ամիս անց ավելի քան 170 նախագծեր դիտարկելուց հետո։ Հավանության համար առաջարկված սկզբնական տարբերակն այն դրոշն էր, որը բաղկացած էր երեք հավասար ուղղահայաց շերտերից, որի երկու ծայրերը կապույտ էին, մյուսները՝ սպիտակ, իսկ Դավիթը կապույտ աստղը ՝ սպիտակ շերտով։ Բայց կառավարության անդամների մեծ մասը խոսում էին երկու հորիզոնական կապույտ շերտերի մասին, որոնք երկինքն և ծովն էին հիշեցնում։
Իսրայելի դրոշը դավադրության տեսությունում
Հակասիոնիոնիստական կողմնորոշման որոշ աղբյուրներ պնդում են, որ իսրայելական դրոշը խորհրդանշում է պետությունը Նեղոսից մինչև Եփրատ. Ստորին շերտը Նեղոս գետի ափն է, վերին շերտը ՝ Եփրատ գետի ափը, իսկ Դավիթի աստղը՝ Երուսաղեմը։ Այսպիսով, Իսրայել պետությանը վստահված է այսպես կոչված Մեծ Իսրայել ստեղծելու ծրագրերը։ Չնայած  ապացույցների բացակայությանը, այս կարծիքը տարածված է իսլամական աշխարհում։ 1988 թվականինին Յասեր Արաֆաթը այս տեսությունը ներկայացրեց Playboy ամսագրին տված հարցազրույցում ։ 2006-ին Համաս-ի առաջնորդ Մահմուդ ալ-Զախարը Իսրայելից պահանջեց փոխել դրոշի տեսքը՝ նկատի ունենալով նաև սահմանների տեսությունը ՝ Նեղոսից մինչև Եփրատ :
Քրիստիան Սապատա
Քրիստիան Էդուարդո Սապատա Վալենսիա (Cristián Eduardo Zapata Valencia, ), կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս Միլան ակումբում և Կոլումբիայի ազգային հավաքականում։
Իսրայելի դրոշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1948 դրոշներ Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ
Քրիստիան Սապատա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Մաշենկան (մուլտֆիլմ)
Մաշենկան (Машенька), գունավոր տիկնիկային մուլտֆիլմ` նախատեսված բոլոր տարիքի հեռուստադիտողների համար։
Սյուժեի հիմքում ընկած է ռուսական ժողովրդական «Մաշենկան և արջը» հեքիաթը։
Ֆիլմում հնչում է ռուսական ժողովրդական «Եթե ես ոսկե լեռներ ունենայի» երգը։
Սյուժե
Արջն անտառում բռնում է մոլորված Մաշենկային։ Բայց պարզվում է, որ աղջիկը փոքրիկ անփույթ երեխա է։ Նրա համար հեքիաթներ էին կարդացել, և նա ճանաչում է արջին` Միխայլո Պոտապովիչին։ Հեքիաթի հերոսուհու նման Մաշենկան ցանկանում է օգնել արջին` փորձելով իրեն մեծի պես պահել։ Բայց իրականում նա դեռ շատ փոքր էր։ Ափսեները ընկնում են Մաշենկայի ձեռքից։ Շիլան, որը պատրաստելը Մաշային հեշտ էր թվում, փախչում է կաթսայից։
Այսպիսով, տնային տնտեսուհի ձեռք բերելու, տնային բոլոր հոգսերը նրա վրա թողնելու և վառարանի մոտ հանգիստ տաքանալու` արջի մտադրությունը ձախողվում է։ Տան իրերը փչացնող երեխան նրա համար ավելորդ հոգս է դառնում, և արջը դուրս է անում նրան։ Եվ հենց այդ ժամանակ է արջը հասկանում, որ միայնակ տխուր է։ Որոշ ժամանակ անց Մաշենկան վերադառնում է։ Ֆիլմն ավարտվում է Մաշենկայի և արջի դուետով։
Գեորգիևսկոե (Ադըղեա)
Գեորգիևսկոե (Георгиевское, Георгиевскэр ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Գիագինսկայայի շրջանի կազմում։
Մաշենկան (մուլտֆիլմ)
Վերաթողարկում DVD ձևաչափով
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս վերաթողարկվել է մուլտիֆլմերի ժողովածուներում.
Գեորգիևսկոե (Ադըղեա)
Բնակչութնուն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Գիագինսկայայի շրջանի բնակավայրեր
Մաշենկան (մուլտֆիլմ)
Վերաթողարկում DVD ձևաչափով
«Գեներալ Տոպտիգին» (1971), «Մաշենկա» (1992), «Քեռի արջը» (1970), «Փրերն ու ցողունը» (1974), «Երկու ագահ արջուկները» (1954), «Կռվարար արջուկը» (1955), «Պապն ու թոռը» (1950), «Արհեստական ոտքով արջը» (1984), «Երեք արջի հեքիաթը» (1958) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր արջերի մասին Կատեգորիա:1992 մուլտֆիլմեր
Սինգապուրի դրոշ
Սինգապուրի ազգային դրոշը, Սինգապուրի պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1959 թվականին։
Կատեգորիա:Սինգապուրի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1959 դրոշներ
Եվ (գետ)
Եվ  (Ев), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Սոդզիմ գետի ձախ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Բլեքլի շրջան (Ջորջիա)
Բլեքլի շրջան (Bleckley County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 562 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.666 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոքրան բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1912 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Մազրա (Բաբեկի շրջան)
Բնակչություն
Ալագոզ Մազրայի բնակիչների մի մասը 1829 թվականին գաղթել են Սալմաստի Սոմ, Մահլամ, Հաֆթվան գյուղերից և Խոյից։ 100-130 տուն անընդմեջ հայ բնակչություն ունեցող գյուղից հայերը ևս ստիպված գաղթել են 1930-1950-ական թվականներին ։
Հուշարձաններ
Տասնամյակների ընթացքում ավերվել են  ինչպես գյուղի հին շինությունները, այնպես էլ 12-րդ դարի կառույց Սուրբ Մինաս եկեղեցին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բաբեկի շրջանի բնակավայրեր
Լեոպոլդինա
«Լեոպոլդինա» (բնագետների «Լեոպոլդինա» գերմանական ակադեմիա, Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina; Deutsche Akademie der Wissenschaften), բնագետների գերմանական հնագույն ընկերություն, որ դարձել է Գերմանիայի գիտությունների ազգային ակադեմիա։ Հիմնադրվել է 1652 թվականին Շվայնֆուրտում, բժիշկ Յոհան Լորենց Բաուշի կողմից (Johann Lorenz Bausch)՝ որպես Academia Naturae Curiosorum : Գտնվում է ԳՖՀ-ի դաշնային նախագահի հովանու ներքո ։ Գրանցված է որպես ոչ առևտրային կազմակերպություն և ֆինանսավորվում է Գերմանիայի դաշնային կառավարության ու Սաքսոնիա-Անհալտ երկրամասի (որի տարածքում գտնվում է) կառավարության կողմից ։ Ունի 1500-ից ավելի անդամ աշխարհի 30 երկրներից և համարվում է Գերմանիայի ամենամեծ ակադեմիան ։
1878 թվականից ի վեր գործում է Սաքսոնիա-Անհալտ երկրամասի Հալլե քաղաքում ։ Նախկինում ակադեմիայի գտնվելու վայրը փոփոխվել է՝ կախված լինելով նրա նախագահի բնակության վայրից ։
Պատմություն
Հռոմեական Սրբազան Կայսրության կայսր Լեոպոլդ I-ը 1687 թվականին հաստատել է բժիշկ Յոհան Լորենց Բաուշի նախաձեռնությամբ հիմնված ընկերությունը՝ որպես Հռոմեական Սրբազան Կայսրության կայսր Լեոպոլդի անվան ակադեմիա՝ բնության դիտումների համար (Sacri Romani Imperii Academia Caesareo-Leopoldina Naturae Curiosorum), և տվել է Leopoldina հակիրճ անվանումը, p. 7—8; :
2007 թվականի նոյեմբերին Գերմանիայի գիտության նախարար Աննետե Շավանը հայտարարեց, որ Leopoldina-ն վերանվանվում է Գերմանիայի գիտությունների ակադեմիա (Deutsche Akademie der Wissenschaften) :
Ակադեմիայի անդամներ
Հիմնադրման օրվանից ի վեր ակադեմիայի անդամ է դարձել 7000-ից ավելի գիտնական։ Գործող ակադեմիկոսների թվաքանակը սահմանափակված է 1000-ով։ Նրանց երեք քառորդ մասը գերմանախոս երկրներից են (Գերմանիա, Ավստրիա, Շվեյցարիա), մեկ քառորդ մասը՝ մոտավորապես 30 այլ երկրներից։
Որպես ակադեմիայի առավել աչքի ընկած անդամներ՝ ակադեմիայի կայքէջում նշված են Մարիա Սկլադովսկայա-Կյուրին, Չարլզ Դարվինը, Ալբերտ Այնշթայնը, Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեն, Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդը, Յուստուս ֆոն Լիբիխը, Մաքս Պլանկը։
Անվանի ակադեմիկոսներից են նաև
1789 թվականին իշխանուհի Եկատերինա Վորոնցովա-Դաշկովան դարձել է «Լեոպոլդինա»-ի պատմության ընթացքում առաջին կին ակադեմիկոսը ։ 1925 թվականին ակադեմիայի թղթակից-անդամ է ընտրվել խորհրդային բուսաբան Նիկոլայ Վավիլովը ։
Աստղագիտության մեջ
Ակադեմիայի պատվին է կոչվել 1918 թվականին հայտնաբերված (893) Լեոպոլդինա աստերոիդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:Գիտությունների ազգային ակադեմիաներ
Ուլյանովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Ուլյանովսկի գյուղական խորհուրդ  (Улянівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1832 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 82.83 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22.12 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 8 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1933 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վալի դի Սան Դոմինգուս
Վալի դի Սան Դոմինգուս  (Vale de São Domingos), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու-Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու-Գրոսու նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Հարավ-արևմտյան նահանգի Մատու Գրոսու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2837 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 001,347 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,4 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Արմինիա Բաբայան
Արմինիա Ավետիքի Բաբայան (Արմենուհի Բարբոնել-Բաբայան), հայ գեղանկարչուհի։
Ավետիք և Սոֆյա Բաբայանների դուստրը, Շուշանիկ և Մարգարիտ Բաբայանների քույրը ։
Կենսագրություն
Արմինիա Բաբայանը ծնվել է 1876 թվականին Վիեննայում` թիֆլիսաբնական բժիշկ, առողջաբան, մասնագիտական ձեռնարկների ու հանրամատչելի գրքերի հեղինակ Ավետիք Բաբայանի և մանկավարժ, հասարակական ու կրթական գործիչ, Թիֆլիսում առաջին հանրային ժողովրդական մանկապարտեզը բացած, Թիֆլիսի «Հայ բարեգործական ընկերության» նախագահ Սոֆյա Բաբայան-Բայանդուրյանի ընտանիքում։
Մասնագիտացել է Թիֆլիսում, Դրեզդենում, Փարիզի Ժյուլիան ակադեմիայում։ Ապրել և ստեղծագործել է Փարիզում։ Անդամակցել է ֆրանսիաբնակ հայ նկարիչներին, քանդակագործներին, ճարտարապետներին համախմբող «Անի» (1926-1931), «Հայ ազատ արվեստագետներ» (1931-1939 թվականներ և 1945-1947 թվականներ) ստեղծագործական միավորումներին ։
Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է դիմանկարների՝ Բնանկարների՝
Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում («Արշակ Չոպանյան», «Սոֆի Բաբայան») ։
Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Փարիզում (1926,1928, 1929, 1931 թվականներ) ։
1926 թվականի մայիսի 3-ին Փարիզի Սուրբ Գևորգ փողոցի վրա գտնվող "Comoedia" սրահում բացվել է Բաբայանի առաջին անհատական ցուցահանդեսը, որին հետևել են երեք անհատական նկարահանդեսներ 1928, 1929, 1931 թվականներին, Փարիզի "Alban", "Carmine" մասնավոր պատկերասրահներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ
Չինաստանի դրոշ
Չինաստանի ազգային դրոշը, Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն։ Ընդունվել է 1949 թվականին։
Կատեգորիա:Չինաստանի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1949 դրոշներ Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ
Շոգեհովացուցիչ
Շոգեհովացուցիչ, շոգու գերտաքացման ջերմաստիճանը կարգավորող ջերմափոխանակիչ սարքավորում։ Շոգեհովացուցիչում շոգու հովացումը կատարվում է ջերմափոխանակիչ ապարատի խողովակներով հոսող (մակերևութային շոգեհովացուցիչ) կամ ապարատի մեշ ներմղվող (ներմղիչ շոգեհովացուցիչ) ջրի միջոցով։ Երկրորդ դեպքում ներմղման համար հաճախ օգտագործում են խտանյութ։
Կատեգորիա:Սարքեր
Դուբինկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Դուբինկա (Дубинка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Դուբինկա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալ - Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգև։ Հիմնադրվել է 2005 թ. մայիսի 20-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2005 թ. հունիսի 16-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 2005 թ. հունիսի 25-ին ուժի մեջ մտած ««Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալի մասին» ՀՀ օրենքով (օրենքն ուժը կորցրել է 2014 թ. օգոստոսի 9-ին)։ Վերասահմանվել է 2014 թ. հունիսի 21-ին ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված, 2014 թ. հուլիսի 18-ին ՀՀ Նախագահի կողմից ստորագրված և 2014 թ. օգոստոսի 9-ին ուժի մեջ մտած «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների մասին» ՀՀ օրենքով։
2005-2014 թթ.
2005-2014 թթ. «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը շնորհվում էր հայրենիքի պաշտպանության կամ իրավակարգի կամ օրինականության ամրապնդման կամ ազգային անվտանգության ապահովման, ինչպես նաև փրկարարական աշխատանքներում ներդրած մեծ ավանդի կամ հայրենիքին մատուցած այլ ակնառու ծառայությունների համար։
Ներկայումս
2014 թ. օրենսդրական փոփոխությունների համաձայն, 2014 թ. օգոստոսի 9-ից «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը շնորհվում է հայրենիքին մատուցած նշանակալի ծառայությունների համար ։
Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 16-րդ կետի՝ շքանշանով պարգևատրում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը։ Պարգևատրման վերաբերյալ Նախագահը հրապարակում է հրամանագիր։
Մեդալի աստիճանները
Մեդալն ունի 2 աստիճան. Հիմնական հոդված՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ, Հիմնական հոդված՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալի բարձրագույն աստիճանն 1-ին աստիճանն է։
2005-2014 թթ.
2005-2014 թթ. «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունները ներկայացնում են համապատասխան հանրապետական գործադիր մարմինների ղեկավարները։
Ներկայումս
2014 թ. օգոստոսի 9-ից Հանրապետության Նախագահը մեդալը կարող է շնորհել ինչպես անձնական նախաձեռնությամբ, այնպես էլ պարգևատրման վերաբերյալ պաշտոնատար անձանց միջնորդությունների հիման վրա։ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի 2014 թ. սեպտեմբերի 16-ի «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգևների և պատվավոր կոչումների հետ կապված հարաբերությունները կարգավորելու մասին» թիվ ՆՀ-396-Ն հրամանագրով սահմանվել է, որ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունները ներկայացնում են Հայաստանի Հանրապետության վարչապետը, Հայաստանի Հանրապետության պետական մարմինների ղեկավարները, Երևանի քաղաքապետը՝ տվյալ մարմինների և Երևանի քաղաքապետարանի գործունեության ոլորտին առնչության դեպքում։ Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ղեկավարները «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրելու միջնորդությունները ներկայացնում են համապատասխան միջնորդություն ներկայացնելու իրավասություն ունեցող պաշտոնատար անձանց միջոցով ։
Կրելու կարգը
2014 թ. օգոստոսի 9-ից «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը կրում են կրծքի ձախ կողմում՝ ըստ հերթականության, Հայրենիքի շքանշանից, «Մարտական խաչ» շքանշանից, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանից, Արիության մեդալից հետո, Մարտական ծառայության մեդալից կամ այլ մեդալներից առաջ։
2005 թ. ընդունված մայր օրենքի համաձայն՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը կրում են կրծքի ձախ կողմում, շքանշանների առկայության դեպքում՝ շքանշաններից հետո, մեդալների առկայության դեպքում՝ մեդալներից առաջ։ Սակայն 2006 թ. մայիսի 2-ին կատարվեց օրենքի փոփոխություն, և 2006-2014 թթ. «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալը կրում են կրծքի ձախ կողմում, շքանշանների առկայության դեպքում՝ շքանշաններից հետո, Մարտական ծառայության մեդալի առկայության դեպքում՝ դրանից հետո։
Հղումներ
Կատեգորիա:ՀՀ մեդալներ
Աշուրնասիրպալ II
Աշուրնասիրպալ II, Ասորեստանի թագավոր մ.թ.ա. 883-ից։ Նվաճել է Հյուսիսային Միջագետքը, Փյունիկիան, Հյուսիսային Ասորիքը։ Կողոպտչական արշավանքներ կատարել նաիրյան ցեղերի դեմ։
Աշուրնասիրպալ II-ը իր արձանագրություններում պարծենկոտությամբ պատմում է այդ ցեղերից «զորավոր պարիսպներով 250 քաղաքների» նվաճման մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասորեստանի թագավորներ
Պաշչենովկա (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)
Պաշչենովկա (Пащенівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պաշչենովկա գյուղում բնակվում էր 174 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 151,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռուբեն Վարդանյան (գործարար)
Ռուբեն Կառլենի Վարդանյան, հայ գործարար, հասարակական և քաղաքական գործիչ, 2022 թվականի նոյեմբերից մինչև 2023 թվականի փետրվար Արցախի Հանրապետության պետական նախարար ։
Կրթություն
Ծնվել է 1968 թվականի մայիսի 25-ին Երևանում։ 1985 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Երևանի №20 դպրոցը։
1986-1988 թվականներին զինվորական ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ զինված ուժերում ։ 1985-1992 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի Տնտեսագիտության ֆակուլտետում և գերազանցությամբ ավարտել այն։
Փորձաշրջան է անցել Իտալիայի Banca CRT-ում, ավարտել է Նյու Յորքում Merrill Lynch կողմից կազմակերպված՝ զարգացող շուկաներին վերաբերող դասընթացները (1992 թվական), կարճաժամկետ ծրագրեր է անցել INSEAD-ում (Ֆոնտենբլո, Ֆրանսիա, 2000 թվական), Եյլի համալսարանում և Սթենֆորդի համալսարանի բիզնեսի բարձրագույն դպրոցում (2012 և 2013 թվականներ)։
Բիզնես գործունեություն
1991-1992 թվականներին՝ «Տրոյկա Դիալոգ» բրոքերական ընկերության փորձագետ, առաջնային շուկայի բաժնի ղեկավար․ ընկերությունում աշխատել է հիմնադրման պահից ի վեր։
1992 թվականից ի վեր ղեկավարել է «Տրոյկա Դիալոգ»-ը՝ զբաղեցնելով գործադիր տնօրենի, այնուհետև՝ նախագահի, գլխավոր գործադիր տնօրենի ու «Տրոյկա Դիալոգ» ընկերությունների խմբի տնօրենների խորհրդի նախագահի պաշտոնները՝ մինչև 2012 թվականի հունվարի 23-ը, երբ ընկերությունը վաճառվեց Սբերբանկին։ Այնուհետև եղել է Սբերբանկ CIB-ի համաղեկավարը (մինչև 2013 թվականի օգոստոսը), հետագայում՝ Սբերբանկի վարչության նախագահի խորհրդականն ու խորհրդի ղեկավարը (մինչև 2015 թվականի հոկտեմբեր)։
2002-2004 թվականներին Ռոսգոսստրախի գլխավոր տնօրենն էր, միաժամանակ ղեկավարում էր Տրոյկա Դիալոգ ընկերությունը։
2013 թվականին «Տրոյկա Դիալոգ»-ի գործադիր տնօրեն և նախկին գործընկեր Միխայիլ Բրոյթմանի հետ ստեղծել է «Վարդանյան, Բրոյթման և գործընկերներ» ներդրումային ընկերությունը։ Գործենկերների հետ միասին հանդիսանում է Մոսկվայում պրեմիում դասի «Ռոմանով դվոռ» և «Վոզդվիժենկա» բիզնես կենտրոնների սեփականատերն ու ղեկավարը։
Ներկայում «ԿամԱԶ», Ամերիաբանկ (Հայաստան) ընկերությունների տնօրենների խխորուրդների անդամ է, նաև ներգրավված է Թաթարստանի հանրապետության վենչուրային հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդում։ Ավելի վաղ եղել է տնտեսության առանցքային ուղղություններում գործող ռուսաստանյան և արտասահմանյան ընկերությունների տնօրենների, հոգաբարձուների և խորհրդատվական խորհուրդների անդամ․ արդյունաբերություն (Sollers, «ԱվտոՎԱԶ», «Նովատեկ», «Սիբուռա», «Սուխոյի քաղաքացիական օդանավեր» և այլն), բարձր տեխնոլոգիաներ և նորարարություն (Ռուսաստանի վենչուրային ընկերություն և այլն), ֆինանսներ և ապահովագրություն (Միջազգային ֆինանսական կորպորացիայի (Համաշխարհային բանկի կառուցվածքում ֆինանսական ինստիտուտ) տնտեսական հարցերով խորհուրդ, Մոսկվայի բանկ, Standard Bank Plc (Մեծ Բրիտանիա), «Ռոսգոսստրախ», Marsh & McLennan Companies (ԱՄՆ) և այլն), անշարժ գույք և ենթակառուցվածքներ (Շերեմետյեվո միջազգային օդանավակայան, AVICA)։
2000-ից 2012 թվականներին եղել է Ռուսաստանի արդյունաբերողների և ձեռնարկատերերի միության կառավարման բյուրոյի անդամ։ Այժմ ՌԱՁՄ-ի կորպորատիվ էթիկայի միավորված հանձնաժողովի արբիտրների կոմիտեի անդամ է։ Ռուսաստանում եղել է «Երիտասարդ նախագահների կազմակերպության» (Young Presidents Organisation — YPO) առաջին ղեկավարը։
2015 թվականին Վարդանյանը հիմնեց Phoenix Advisors ընկերությունը, որն առաջարկում է ընտանիքի բարեկեցության պաշտպանության և կառավարման ծառայություններ և օգնում է գործարարներին մշակել ժառանգորդության ծրագիր։
Բիզնես գործունեությունը կրթության ոլորտում
Ռուբեն Վարդանյանի նախագծերի մի մասը կապված է Ռուսաստանում և ԱՊՀ-ում կրթական նախաձեռնությունների հետ ։
Նա «Սկոլկովո» կառավարման մոսկովյան դպրոցի հիմնադիր-գործընկերն է, միջազգային հոգաբարձուների խորհրդի փոխնախագահը։ 2006-ից 2011 թվականներին եղել է դպրոցի տնօրենը։ Բացի այդ՝ Վարդանյանը գլխավորում է Զարգացող շուկաների հետազոտության ինստիտուտի դիտորդական խորհուրդն ու «Սկոլկովո» բիզնես-դպրոցի բարեգործության ու բարեկեցության կառավարման կենտրոնի փորձագիտական խորհուրդը։
Ռուբեն Վարդանյանը 16-ից 19 տարեկան դեռահասների համար նախատեսված UWC Դիլիջան դպրոցի (Դիլիջանի միջազգային դպրոց, Հայաստան) համահիմնադիրն է։ Հիմնադրումից ի վեր դպրոցում ուսում է ստացել 450 ուսանող՝ ավելի քան 80 երկրից։
2013 թվականին իր տիկնոջ՝ Վերոնիկա Զոնաբենդի հետ համատեղ հիմնել է Scholae Mundi կրթական նախաձեռնությունների հիմնադրամը, որը ոչ կոմերցիոն հիմունքներով աջակցում է UWC Դիլիջան դպրոցի և այլ կրթական հաստատությունների սաներին՝ կրթաթոշակների և դրամաշնորհների տրամադրման միջոցով, ինչպես նաև համատեղ ծրագիր է սկսել Շոտլանդիայի Դեմֆրիս Հաուս կրթական կենտրոնի հետ, որը գործում է Ուելսի արքայազնի հովանու ներքո ։
Ռուբեն Վարդանյանը Ռուսաստանի և այլ երկրների մի շարք կրթական հաստատությունների խորհուրդների անդամ է կամ նախկինում եղել է. ՌԴ նախագահին կից Ռուսաստանի ազգային տնտեսության ու պետական ծառայության ակադեմիայի (2014 թվականից) և Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի (2014-2017 թթ.) հոգաբարձուների, Բրազիլիայի Fundação Dom Cabral (FDC) Բիզնես-դպրոցի (2009 թվական), Ճապոնիայի International Christian University-ի միջազգային խորհրդատվական (2011-2015) և Չինաստանի GuangHua կառավարման դպրոցի (2008-2014) խորհուրդների անդամ է։
2000-2016 թվականներին եղել է Ռուսաստանի տնտեսագիտական դպրոցի նպատակային կապիտալի հիմնադրամի հոգաբարձուների, 2008-2009 թվականներին՝ հիմնադրամի խորհրդատվական խորհուրդների անդամ։ 2005-2008 թվականներին եղել է Միջազգային բակալավրիատի կազմակերպության (International Baccalaureate Organisation) հիմնադրամի խորհրդի անդամ։
Ռուբեն Վարդանյանը ընդգրկվել է Yidan Prize – 2019 (Հոնկոնգ) հանձնաժողովի կազմում։ Դա կրթության զարգացման ոլորտում ներդրման համար շնորհվող խոշորագույն մրցանակն է։
IDeA հիմնադրամ
Ռուբեն Վարդանյանը «Հայաստանի զարգացման նախաձեռնություններ» (Initiatives for Development of Armenia, IDeA) հիմնադրամի համահիմնադիրն է, որի գործունեությունն ուղղված է Հայաստանի զարգացման երկարաժամկետ նախագծերի իրականացմանը ։
Այդ նպատակով IDeA հիմնադրամում մշակվել է Սոցիալ-տնտեսական զարգացման մասնավոր գործակալության (Private Agency for Socio-Economic Development, PASED) հայեցակարգը։ Համաձայն այդ հայեցակարգի՝ բարեգործական նախաձեռնությունների ֆինանսական կայունությունն ապահովվում է ներդրումային ծրագրերի միջոցով, որոնցից ստացված եկամուտները նորից ուղղվում են նախաձեռնությունների օպերացիոն գործունեության ապահովմանը։ Խառը կապիտալի՝ կոմերցիոն և բարեգործական ներդրումների օգտագործումը թույլ է տալիս սոցիալապես պատասխանատու գործարարության կայուն մոդել ստեղծել, որը համադրում է բիզնեսին և բարեգործությանը բնորոշ արդյունավետության չափորոշիչներ՝ ռիսկ-եկամտաբերություն հարաբերակցությունն ու սոցիալական ազդեցությունը։ Վերջնական արդյունքում այսպիսի մոդելը թույլ է տալիս պայմաններ ստեղծել երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման համար ։
Վարդանյանի կողմի ստեղծված IDeA հիմնադրամը իր գործունեության մեջ ղեկավարվում է յոթ սկզբունքներով․
Վարդանյանի և իր գործընկերների կողմից 2010 թվականին աշխարհի ամենաերկար հետադարձելի ճոպանուղու՝ «ՏաԹևեր»-ի կառուցումը «Տաթևի վերածնունդ» ծրագրի մի մասն է ։ Ծրագիրը նախատեսում է Տաթևի վանական համալիրի վերականգնում և տեղական համայնքների զարգացում (աշխատատեղերի ստեղծում, համայնքներում գործարարության աջակցություն և տեղի բնակչության կենսամակարդակի բարձրացում) ։
Ռուբեն Վարդանյանը նախաձեռնել է «Տաթևի վերածնունդ» ծրագիրը 2008 թվականին։ Ծրագրին աջակցել է 161 գործընկեր՝ 18 երկրներից։ Ծրագրի շրջանակում 2010 թվականին ամբողջությամբ վերականգնվեց վանական համալիրի կառույցներից մեկը՝ Ձիթհանը։ 2016 թ․ վերականգնվել է վանական համալիրի Հյուսիսային մուտքը, ինչպես նաև մուտքի հարակից աղբյուրը։ Ներկայումս ընթանում է Սուրբ Աստվածածին վերդարպասյա եկեղեցու վերականգնումը։
«Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնություն
2015 թվականի մարտին Նյու-Յորքում հայտարարվեց 100 LIVES համաշխարհային նախագծի մեկնարկի մասին, որը նվիրված էր Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակին և սկիզբ դրեց «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնությանը։ Հիմնադիրների՝ Ռուբեն Վարդանյանի, ամերիկացի բարերար և վենչուրային ներդրող Նուբար Աֆեյանի ու Նյու Յորքի Կարնեգի կորպորացիայի նախագահ Վարդան Գրեգորյանի մտահղացմամբ՝ նախաձեռնության նպատակն է հարյուր տարի անց մարդկության ուշադրությունը հրավիրել այն անձանց գործունեությանն, ովքեր այսօր օգնում են աղետալի վիճակում հայտնված մարդկանց՝ ի երախտագիտություն նրանց, ովքեր ժամանակին օգնել են փրկվել հայերին։ Այս նախագիծը ստացել է 200 գործընկերների աջակցություն։
«Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնության շրջանակներում հիմնվեց ամենամյա «Ավրորա» համաշխարհային մարդասիրական մրցանակը (Aurora Prize for Awakening Humanity) ։ Մրցանակն անվանվել է Ավրորա Մարդիգանյանի պատվին, ով մեծ դեր է խաղացել Հայոց ցեղասպանության մասին աշխարհին իրազեկելու գործում՝ իր վերապրած արհավիրքների մասին պատմելով «Հոշոտված Հայաստան» գրքում, որի մոտիվներով համանուն ֆիլմ է նկարահանվել։
«Ավրորա» մրցանակը շնորհվում է ամեն տարի Երևանում՝ մեծարելով մերօրյա հերոսներին՝ նրանց, ովքեր իրենց վտանգի են ենթարկում՝ ուրիշներին փրկելու համար։
Ընտրող հանձնաժողովի համանախագահն է կինոգործիչ և բարերար Ջորջ Քլունին։ Հանձնաժողովի առաջին համանախագահն էր Նոբելյան խաղաղության մրցանակի դափնեկիր Էլի Վիզելը՝ 2015 թվականի մարտից մինչև իր մահը՝ 2016 թվականի հուլիսը։ Հանձնաժողովի անդամներ են «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնության համահիմնադիր Վարդան Գրեգորյանը, Նոբելյան խաղաղության մրցանակի դափնեկիրներ Լեյմա Գբովեն, Շիրին Էբադին և Օսկար Արիասը, Լոնդոնի կայսերական քոլեջի Գլոբալ առողջապահական նորարարությունների ինստիտուտի տնօրեն Լորդ Արա Դարզին, ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների հարցերով նախկին գերագույն հանձնակատար և Իռլանդիայի նախկին նախագահ Մերի Ռոբինսոնը, Մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի նախկին հատուկ ներկայացուցիչ Հինա Ջիլանին և Միջազգային ճգնաժամային խմբի պատվավոր նախագահ և Ավստրալիայի արտաքին գործերի նախկին նախարար Գարեթ Էվանսը, Մեքսիկայի նախկին նախագահ Էռնեստո Սեդիլյոն, «Բժիշկներ առանց սահմանների» կազմակերպության համահիմնադիր, Ֆրանսիայի նախկին արտգործնախարար Բեռնար Քուշները, ՄԱԿ-ում ԱՄՆ նախկին մշտական ներկայացուցիչ Սամանտա Փաուերը իրավապաշտպան, Enough նախագծի հիմնադիր Ջոն Պրենդերգաստը և Մարիինյան թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար-տնօրեն, Մյունխենի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր Վալերի Գերգիևը։
2016 թվականին ապրիլի 24-ին՝ Հայոց ցեղասպանության 101-րդ տարելիցին, Երևանում Ջորջ Քլունին հայտարարեց «Ավրորա» մրցանակի առաջին դափնեկրի անունը։ «Ավրորա» մրցանակի առաջին դափնեկիրը Բուրունդիի «Խաղաղության Տուն» (Maison Shalom) խնամքի տան և REMA հիվանդանոցի հիմնադիր Մարգարիտ Բարանկիցեն էր, որը բացառիկ ավանդ է ունեցել այդ երկրում քաղաքացիական պատերազմի հետևանքով տուժած որբերին և փախստականներին օգնություն տրամադրելու գործում։
«Ավրորա» մրցանակի առաջին դափնեկիրը ստացավ է 100 000 դոլարի չափով պարգև և բարեգործության շղթան շարունակելու հնարավորություն՝ 1 000 000 դոլար դրամաշնորհը փոխանցելով Բրազիլիայի, Կոնգոյի դեմոկրատական հանրապետության և Ռուանդայի մարդասիրական նախաձեռնություններին, որոնք պայքարում են մանկական չքավորության դեմ, օգնում են անչափահաս փախստականներին և զբաղվում նրանց վերականգմամբ ։
«Ավրորա» ամենամյա մրցանակի երրորդ դափնեկիրը դարձել է Մյանմարում ռոհինջա ժողովրդի իրավունքների համար, այդ թվում կրթական իրավունքների համար պայքարող փաստաբան Չո Լա Աունը․Դափնեկիրը 1.1 միլիոն ԱՄՆ դոլարի մրցանակը կիսել է երեք միջազգային կազմակերպությունների հետ, որոնք Մյանմարում փախստականներին բժշկական աջակցությունն և օգնություն են տրամադրում ։
2016 թ․-ից «Ավրորա» մրցանակի մրցանակակիրների կողմից ընտրված կազմակերպությունների հետ համատեղ «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնությունն օժանդակում է առողջապահության, կրթության և համայնքների զարգացման նախագծերին ողջ աշխարհում։
«Ավրորա երկխոսությունների» շրջանակում հրապարակվում է «Ավրորա» մարդասիրական ցուցիչը, որը բացահայտում է նշանակալի հումանիտար մարտահրավերների շուրջ հասարակական ընկալումը ։
Philanthropy Infrastructure նախաձեռնություն
Իր ժամանակի զգալի մասը Ռուբեն Վարդանյանը նվիրում է Ռուսաստանում բարեգործության ենթակառուցվածքների զարգացման հետ կապված նախագծերին։ 2014 թվականին նա նախաձեռնեց PHILIN (Philanthropy Infrastructure – «Բարեգործական ենթակառուցվածքներ») նախագիծը, որը ոչ առևտրային կազմակերպություններին տրամադրում է բեք-օֆիսի բոլոր անհրաժեշտ ծառայությունները. ֆինանսական կառավարում, բյուջետավորում և հաշվետվությունների պատրաստում, կադրային վարչարարություն, իրավաբանական աջակցություն, գաղտնի հաշվապահություն։ Նախագծի նպատակն է ոչ առևտրային սեկտորի մասնագիտացումը ։
Բարձր տեխնոլոգիաներ և նորարարություն
2016 թվականին Ռուբեն Վարդանյանն իր գործընկերների հետ ստեղծեց Հայաստանի գիտության և տեխնոլոգիաների հիմնադրամը (Foundation for Armenian Science and Technology, FAST)՝ երկրում տեխնոլոգիական նորարարությունների համար միջավայր ձևավորելու, Հայաստանի ու սփյուռքի գիտական, տեխնոլոգիական և ֆինանսական ռեսուրսները համախմբելու համար ։
Հիմնադրամի խորհրդատվական խորհրդի կազմում ընդգրկվեցին գիտնականներ, գիտության և տեխնոլոգիայի տարբեր ոլորտների, ինչպես նաև տարբեր երկրների ակադեմիական համայնքների ներկայացուցիչներ. Մասաչուսեթսի Տեխնոլոգիական ինստիտուտի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, գլխավոր դասախոս (2000–2016) Նուբար Աֆեյանը (ԱՄՆ), Իլինոյսի համալսարանի ինժեներիայի և մեխանիկայի ֆակուլտետի պրոֆեսոր Նաիրա Հովակիմյանը (ԱՄՆ), ABBYY-ի հիմնադիր Դավիթ Յանը (ԱՄՆ, Ռուսաստան), Գլոբալ նորարարությունների և առողջապահության ինստիտուտի տնօրեն, 2007–2009 թվականներին Մեծ Բրիտանիայի առողջապահության նախարար Արա Դարզին (Մեծ Բրիտանիա), Alcatel-ի և Total SA-ի նախկին գործադիր տնօրեն Սերժ Չուրուկը (Ֆրանսիա), Համբուրգի տեխնիկական համալսարանի նախագահ Կարապետ Անդրանիկյանը (Գերմանիա), Մոսկովյան ավիացիոն ինստիտուտի ռեկտոր Միքայել Պողոսյանը (Ռուսաստան), Միջուկային հետազոտությունների միացյալ ինստիտուտի Միջուկային ռեակցիայի լաբորատորիայի գիտական ղեկավար, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի և Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Յուրի Հովհաննիսյանը (Ռուսաստան), McKinsey and Company-ի կառավարող գործընկեր Անդրե Անդոնյանը (Ճապոնիա), Հայաստանի նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Արմեն Գևորգյանը (Հայաստան), ՓիքսԱրթ ընկերության հիմնադիր Հովհաննես Ավոյանը (Հայաստան, ԱՄՆ), ՀՀ Գիտության պետական կոմիտեի փոխնախագահ Վարդան Սահակյանը (Հայաստան) ։
Ռուբեն Վարդանյանը «Թաթարստանի Հանրապետության ներդրումային-վենչուրային ֆոնդ» ոչ կոմերցիոն կազմակերպության անդամ է (2016 թվականից), եղել է «Ռուսական վենչուրային ընկերություն» ԲԲԸ (2011–2012) և արևային էներգիայից հեղուկ վառելիքի արտադրության ոլորտի առաջատար Joule Unlimited, Inc. ընկերության (ԱՄՆ) տնօրենների խորհրդի անդամ (2010–2017):
Մշակութային և կրոնական ժառանգության օբյեկտների պահպանություն
Հայ ժողովրդի մշակութային և հոգևոր ժառանգության պահպանումը ոչ միայն Հայաստանում, այլև երկրի սահմաններից դուրս, Ռուբեն Վարդանյանի ստեղծած IDeA հիմնադրամի գործունեության ուղղություններից մեկն է։ 2015 թվականին ավարտվեց Հայ առաքելական եկեղեցու Վիրահայոց թեմի առաջնորդանիստ տաճարի՝ Սուրբ Գևորգի վերականգնումը։ Վերականգնումը տևել է 3 տարի և իրականացվել է բացառապես բարերարների՝ Ռուբեն Վարդանյանի, Ալբերտ Ավդոլյանի, Սերգեյ Սարկիսովի և այլոց միջոցներով։ Եկեղեցու մերձակայքում նախատեսվում է կրթամշակութային կենտրոն հիմնել ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Մոսկվայում կայացավ Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդանիստ տաճարի և եկեղեցական համալիրի բացման և օծման արարողությունը։ Այդ առիթով սեպտեմբերի 18-ին Ռուբեն Վարդանյանին, այլ բարերարների հետ միասին, շնորհվեց Հայ առաքելական եկեղեցու բարձրագույն պարգևը՝ «Սբ Գրիգոր Լուսավորիչ» շքանշանը ։ Վարդանյանը Մոսկվայում կառուցված Հայ առաքելական եկեղեցու առաջնորդանիստ եկեղեցական համալիրի 16 հիմնադիրներից մեկն է։
Հասարակական գործունեություն
Ռուբեն Վարդանյանը տարբեր ժամանակահատվածներում եղել է ռուսաստանյան արժեթղթերի շուկայի ենթակառուցվածք կազմող և դրա աշխատանքը կարգավորող տարբեր կազմակերպությունների խորհուրդների կազմում. ֆինանսական շուկայի զարգացման «Ռուսական առևտրային համակարգ» ոչ կոմերցիոն գործընկերության տնօրենների խորհուրդ (РТС ոչ կոմերցիոն կազմակերպություն) (1998–2001), Մոսկովյան ֆոնդային բորսայի բոսրային խորհուրդ (1997–2002), Արժեթղթերի շուկայի դաշնային հանձնաժողովի փորձագիտական խորհուրդ (1996–2002), «Դեպոզիտար-քլիրինգային ընկերություն» ՓԲԸ տնօրենների խորհուրդ (1995–1999), ինչպես նաև Ֆոնդային շուկայի մասնակիցների ազգային ասոցիոցիայի տնօրենների խորհուրդ (1997–2006), ընդ որում երկու տարի՝ 1997–1998, որպես խորհրդի նախագահ։
Պրոֆեսիոնալ կառավարիչների «2015 ակումբ» միավորման հիմնադիրներից մեկն է, որի նպատակն էր մշակել Ռուսաստանի զարգացման սցենարը մինչև 2015 թվականը։ 2010 թ-ից անդամակցում է Ա․ Մ․ Գորչակովի անվան հանրային դիվանագիտության աջակցության հիմադրամի հոգաբարձուների խորհրդին։
«Հայաստան-2020» և «Հայաստան-2031» ծրագրերի նախաձեռնողներից մեկն է, որոնց նպատակը երկրի ու հայ ազգի զարգացման սցենարների մշակումն է։ ՀՀ կառավարության կողմից ստեղծված Ռազմավարական նախաձեռնությունների կենտրոնի հոգաբարձուերի անդամ է։ 2016 թ-ից Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության (AGBU) տնօրենների կենտրոական խորհրդի անդամ է։ 2007 թ-ից մինչև 2014 թ․ եղել է ՀՀ Ազգային մրցունակության հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, 2008 թ-ից մինչև 2017 թ․՝ Հայ Առաքելական եկեղեցու Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամ։
Գրքերի և ամսագրերի հրատարակություն
Ռուբեն Վարդանյանը BRICS Business Magazine միջազգային գործարար ամսագրի խմբագրական խորհրդի նախագահն է։ 2003-2013 թվականներին եղել է «Россия в глобальной политике» ամսագրի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2016 թվականից գլխավորում է PwC-ի՝ «Ռուսաստանում տարվա գործարար գիրք» ամենամյա մրցանակի ժյուրին։ Ռուբեն Վարդանյանի, «Տրոյկա Դիալոգ» ընկերության, «Սկոլկովո» բիզնես-դպրոցի և մի քանի բարեգործական հիմնադրամների աջակցությամբ ռուսերեն թարգմանվել և հրատարակվել են ֆոնդային շուկայի մասին լավագույն աշխատանքները, համաշխարհային դասական բիզնես-գրականությունը, գեղարվեստական գրականության նորույթները, պատմությանը, տնտեսագիտությանը, սոցիոլոգիային, հասարակագիտությանը և այլ ոլորտներին առնչվող գրքեր։ Հայաստանում հրատարակվել են երկրի պատմության, մշակույթի, լեզվի և Հայոց ցեղասպանության մասին գրքեր։
Մեկենասություն
2006-2012 թվականներին Ռուբեն Վարդանյանը եղել է Ա. Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ Տարբեր տարիներին աջակցել է Ռուսաստանի ազգային նվագախմբին, որը գործում է Միխայիլ Պլետնևի ղեկավարությամբ, և Երիտասարդ կատարողների ամերիկառուսական նվագախմբին՝ լինելով դրանց Հոգաբարձուների խորհրդի անդամ (1996–2006 և 2001–2003 համապատասխանաբար)։
Պարգևներ
Ռուբեն Վարդանյանի պարգևների թվում է 1999 թվականին Ռուսաստանում ամերիկյան առևտրային պալատի կողմից շնորհված «Տարվա գործարար» մրցանակը, «Կարիերա» ամսագրի կողմից 1999 թվականին և 2000 թվականին շնորհված «Ռուսական կապիտալի շուկայում լավագույն գործարար-մենեջեր»-ի մրցանակը, 2004 թվականին Ernst & Young–ի կողմից շնորհված «Տարվա ձեռներեց» կոչումը, 2004 թվականին «Էլիտա ֆոնդային շուկա»-ի «Տարվա լավագույն ներդրող-բանկիր»-ի մրցանակը , GQ ամսագրի կողմից շնորհված «Տարվա մարդ» մրցանակը՝ որպես լավագույն գործարար, Ռուսաստանյան բանկային ֆորումի «Փառքի ծառուղի» մրցանակը՝ 20 տարի ռուսական ֆինանսական ոլորտին ծառայելու համար (2013) և այլ պարգևներ։ 2001 թվականին Fortune ամսագիրը Ռուբեն Վարդանյանին ներառել է իր՝ «Նոր սերնդի 25 ծագող աստղերը» ցանկում։ Նույն տարում նա ընդգրկվել է Համաշխարհային տնտեսական համաժողովի «Ապագայի 100 առաջնորդներ» ցուցակում։ 2013 թ․ արժանացել է Հայ Առաքելական եկեղեցու բարձրագույն պարգևին՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ շքանշանի։ 2018 թ․-ին Թաթարստանի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Բարեկամության շքանշանով՝ հանրապետության հետ արդյունաբերության ոլորտում արդյունավետ համագործակցության, ձեռներեցության զարգացման և ակտիվ հասարակական գործունեության համար։ Նույն թվականին արժանացել է Միջազգային բիզնես ակադեմիայի նախագահի մրցանակին՝ կրթության ոլորտի զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար։
Հենց այդ ժամանակ էլ «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնության համահիմնադիրները՝ Ռուբեն Վարդանյանը ու Նուբար Աֆեյանը, արժանացել են Common Ground Awards մրցանակին, որը շնորհվում է հակամարտությունների կարգավորման, տեղական համայնքներին զարգացման և խաղաղության ամրապնդման ասպարեզում բացառիկ նվաճումների համար։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի չորս զավակ։ Կինը՝ Վերոնիկա Ֆելիքսի Զոնաբենդը, 1990 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտը, աշխատել է Ավիացիոն համակարգերի գիտահետազոտական ինստիտուտում որպես ինժեներ, 1993 թվականից զբաղեցրել է «Տվերունիվերսալբանկ»-ի Արտարժույթի բաժնի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը։ 1994-1995 թվականներին սովորել է Լոնդոնի Տնտեսագիտության և Քաղաքագիտության դպրոցում «բանկային գործ և ֆինանսներ» մասնագիտացմամբ։ 1999 թվականից զբաղվել է գործարարությամբ։ Հայաստանում UWC Դիլիջան քոլեջի համահիմնադիրն է և Տնօրենների խորհրդի նախագահը։ UWC International (Մեծ Բրիտանիա) և Հայաստանում Ամերիկյան համալսարանի հոգաբարձուների խորհուրդների անդամ է, ինչպես նաև գլխավորում է Teach For Armenia հիմնադրամի տնօրենների խորհուրդը։ Զբաղվում է ընտանեկան հիմնադրամի գործունեությամբ, որն իրականացնում է բարեգործական և սոցիալ-ձեռնարկատիրական նախագծեր Հայաստանում և Ռուսաստանում ։ Ավագ քույրը՝ Մարինե Ալեսը, կոմպոզիտոր է, հայերեն և ռուսերեն լեզուներով երգերի հեղինակ, «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնության գեղարվեստական խորհրդի անդամ, «Նվիրիր կյանք - Հայաստան» բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Խանդամիրյան թատրոն
«Խանդամիրյան թատրոն», կառուցվել է 1891 թվականին, Շուշիում, Ղազանչեցոց եկեղեցու մոտ, թատերական և հասարակական գործիչ Մկրտիչ Խանդամիրյանի միջոցներով։ «Խանդամիրյան թատրոնն» ունեցել է 350-տեղանոց դահլիճ, վերնահարկ, երկու օթյակ, դերասանների զարդասենյակներ, գրադարան և օժանդակ այլ հարմարություններ։ Լուսավորվել է նավթի և գազի լապտերներով։ Վարագույրը նկարել է Օ. Շմեռլինգը։
Ճեմասրահի պատերը զարդարված են եղել հայ, ռուս և օտարազգի դերասանների և դրամատուրգների նկարներով։ «Խանդամիրյան թատրոնը» բացվել է Մուրացանի «Ռուզան» պիեսի ներկայացումով՝ 1891 թվականի հուլիսի 7-ին։ Թատերախումբը ղեկավարել են Մ. Խանդամիրյանը, Դ. Բալայանը և ուրիշներ։ «Խանդամիրյան թատրոն»-ում հանդես են եկել հայ բեմի լավագույն դերասաններ (Գ. Պետրոսյան, Սիրանույշ, Հ. Աբելյան), հյուրախաղերով այստեղ հանդես են եկել ռուսական, ադրբեջանական և ուկրաինական թատերախմբեր։ Թատրոնն այրվել է 1905 թվականին։
Կատեգորիա:Շուշիի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Արցախի թատրոններ
Գեորգիևսկոե (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)
Գեորգիևսկոե (Георгиевское), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ատիլիու Վիվակուա
Ատիլիու Վիվակուա (Atílio Vivácqua), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կաշեյրու դու Իտապեմիրինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9368 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 227 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 36,74 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի ապրիլի 10-ին
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էսպիրիտու Սանտու նահանգի բնակավայրեր
Միխայլովսկայա (Կրասնոդարի երկրամաս)
Միխայլովսկայա (Михайловская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կուրգանինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8245 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1845 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Կուրգանինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճապոնիայի դրոշ
Ճապոնիայի ազգային դրոշը, Ճապոնիայի պաշտոնական պետական խորհրդանիշներից մեկը։ Ընդունվել է 1999 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1999 դրոշներ
Մունշաուզեն (Ստորին Հռենոսի գավառ)
Մունշաուզեն (Munchhausen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 733 մարդ, բնակչության խտությունը` 123.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 503 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 394-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 394 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 373 անձ (202 տղամարդ և 171 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (7 տղամարդ և 14 կին)։ 109 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ