cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆերարայի մայր տաճար
Ֆերարայի մայր տաճար (basilica Cattedrale di San Giorgio Martire), Իտալիայի Ֆերարա քաղաքի մայր տաճար, Ֆերարայի և Կոմակյոյի կաթոլիկ արքեպիսկոպոսության նստավայր: Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Ֆերարայի քաղաքապետարանի դիմաց, որը նախկինում եղել է դ’Էստե հերցոգների նստավայրը և բակով միացած է արքեպիսկոպոսական պալատին: Նվիրված է Ֆերարայի հովանավոր համարվող Սուրբ Գևորգին:
Կառուցման պատմություն
Տաճարը ռոմանական ոճով կառուցված եռանավ բազիլիկ է: Գլխավոր (արևմտյան) ճակատամասը պատված է սպիտակ մարմարի սալիկներով: Այն ունի կլոր պատուհաններ, բազմաթիվ բարձրաքանդակներ: Ճակատամասի գլխավոր տարրը երկու սյուների վրա հենված փոքր պորտալն է, որը բնորոշ է իտալական միջնադարյան ճարտարապետությանը: Պորտալը եզրափակվում է Տիրամոր քանդակով՝ գրկին մանուկ Քրիստոսը, իսկ Տիրամոր քանդակից վեր բարձրաքանդակներ միջոցով ներկայացվում է Ահեղ դատաստանը: Գլխավոր պորտալը, որը գտնվում է փոքր պորտալի ներքևի հատվածում, զարդարված է բարձրաքանդակներով, որոնք ներկայացնում են երևակայական էակների: Այն պսակում է Սուրբ Գևորգի պատկերով տիմպանը :
Տաճարի հարավային պատին կան երկհարկ լոջաներ: Այստեղ է տեղակայված նաև տաճարի երկրորդ պորտալը, որը 18-րդ դարում ավելացվել է տաճարին կից առևտրական շարքերի կառուցման ժամանակ: Այս պորտալի շուրջը եղել են տարվա եղանակների թեմայով սալիկներ, որոնք ներկայումս գտնվում են տաճարի թանգարանում: Այս սալիկների վրա պատկերված են եղել հեթանոս աստվածներ, օրինակ՝ հունվարը ներկայացված է երկդեմ Յանուսի կերպարանքով:
Հարավային պատի մոտ զանգակատան կառուցումը սկսվել է դասական վերածննդի շրջանում՝ 1451-1493 թվականներին: Այն կառուցվել է Լեոն Բատիստա Ալբերտիի նախագծով և սալիկապատվել սպիտակ և վարդագույն մարմարով: Ավարտին է հասցվել 16-րդ դարում:
Աբսիդները, որոնք կառուցվել են Ռոսսետտիի նախագծով, զարդարված են աղյուսե կամարներով և մարմարյա սյուներով:
Տաճարի ներքին հարդարանքը ոչնչացել է 17-րդ դարի հրդեհից և վերականգնվել Ֆերարայի համար ոչ այնքան բարենպաստ ժամանակաշրջանում բարոկկո ոճով: Հին ինտերիերից պահպանված առարկաներից առավել հետաքրքրություն են ներկայացնում հին երգեհոնի փեղկերը, որոնք նկարազարդել է Կոզիմո Տուրան: Դրանք ներկայումս գտնվում են տաճարի թանգարանում:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնական կառույցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Ֆերարայի թանգարաններ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Իտալիայի տեսարժան վայրեր
Բելոզյորսկի շրջան
Բելոզյորսկի շրջան (Белозерский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բելոզերսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3420 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18384 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,38 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրգանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լե Դե Վիլ
Լե Դե Վիլ (Les Deux-Villes), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 257 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.14 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 40 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 116-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 116 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 103 անձ (60 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 44 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գրավ Սենտ Աման
Գրավ Սենտ Աման (Graves-Saint-Amant), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 324 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.99 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 230 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 161-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 69։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,0 %։ 161 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 155 անձ (84 տղամարդ և 71 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 69 անաշխատունակներից 30-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էմմա Ադլեր
Կենսագրություն
Էմմա Ադլերը ծնվել է երկաթուղային աշխատող և գործարար Իգնաց Բրաունի ընտանիքում։ Ընտանիքը պատկանել է լիբերալ հրեական բուրժուազիային։
Վեց տարեկանում Էմման դարձել է սեռական բռնության զոհ, կորցրել է անմեղությունը և իրավունք չի ունեցել ամուսնանալ։
16 տարեկանում իր չորս եղբայրների ազդեցության տակ, որոնք համոզված սոցիալիստներ էին և որոնցից առավել հայտնի են Հենրիխ Բրաունը (1854-1927) և Ադոլֆ Բրաունը (1862-1929), նույնպես տարվել է սոցիալիզմի գաղափարներով և դարձել Սոցիալ-դեմոկրատական շարժման ակտիվիստ։
1878 թվականին ծանոթացել է Վիկտոր Ադլերի հետ, որը Վիեննայի հոգեբուժարանում աշխատել է որպես բժիշկ։ Նույն թվականին ամուսնացել է Վիկտորի հետ, որը դարձել Է Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդներից և հիմնադիրներից մեկը։ Նրանց որդին` Ֆրիդրիխ Ադլերը, սոցիալիստական քաղաքական գործիչ էր և հեղափոխական, առավել հայտնի է որպես Ավստրիայի նախագահ-նախարար Կոմս Կարլ ֆոն Շտյուրգկին սպանող (1916)։
Եղել է Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցության գործիչ, համագործակցել է այն ժամանակվա հրեա այլ գրողների հետ, ինչպիսիք են Հեդվիգ Դոհմը, Բերտա Պապենհայմը և Հեդվիգ Լախմանը, քաղաքական գործունեությունը համատեղել է գեղարվեստական ստեղծագործության հետ։ Աշխատել է կրթության աշխատողների ասոցիացիայում։ Եղել է անգլերենի և ֆրանսերենի դասախոս։
Հայտնի է Կարլ Կաուցկու հետ նամակագրությամբ։
Կյանքի ընթացքում ունեցել հոգեկան խանգարումներ և ծանր դեպրեսիաներ է ապրել, շատ ժամանակ է անցկացրել հոգեբուժական հիվանդանոցներում և առողջարաններում։
Մահացել է Ցյուրիխում, 1935 թվականին։
Ստեղծագործություններ
Էմմա Ադլերը բազմաթիվ պատմական վեպերի, գեղարվեստական թարգմանությունների հեղինակ է, այդ թվում՝ Իվան Տուրգենևի «Ողորմություն» առակը թարգմանել է գերմաներեն՝ այն դարձնելով երկու գործողությամբ պիես (1897)։ Տպագրվել է Մարիոն Լորմի և Էլեն Էրդմանի կեղծանուններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ավստրիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Մարքսիստներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ
Դալմատովսկի շրջան (Կուրգանի մարզ)
Դալմատովսկի շրջան (Далматовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դալմատովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3530 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31075 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրգանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լուիս Պաչեկո դե Նարվայես
Լուիս Պաչեկո դե Նարվայես (Luis Pacheco de Narváez, ), իսպանացի ազնվական, սուսերամարտի վարպետ, իսպանական սուսերամարտի երկրաչափական դպրոցի` Դեստրեզայի հիմնադիր, սուսերամարտի մասին գրքերի հեղինակ։
Լուիս Պաչեկո դե Նարվայեսը եղել է սևիլացի ազնվական դոն Հիերոնիմոս Սանչես դե Կարանզզայի հաջորդը Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ի` սուսերամարտի ուսուցչի դերում։ Թե երբ է Պաչեկոն ծանոթացել իր ուսուցչի` իսպանական սուսերամարտի մեծ վարպետ Հիերոնիմոսի հետ, հայտնի չէ։
Կենսագրություն
Լուիս Պաչեկոյի ծննդյան թվականի մասին ստույգ տեղեկություններ չկան։ Ծնվել է Բաեսում, իր կյանքը նվիրել է զենքին` Կանարյան կղզիներում` մասնավորապես Ֆուերտեվենտուրայում և Լանսարոտեում դառնալով սերժանտ-մայոր ։
Փաստաթղթերի համաձայն` Լուիս Պաչեկո դե Նարվայեսի ժառանգությունից հայտնի է, որ նա եղել է Ռոդրիգո Մարին դե Նարվայեսի և Մագդալենա Պաչեկո Կամերայի որդին ։ Ամուսնացել է Բեատրիս Ֆերնանդես դե Կորդովայի հետ, ով Կանարյան կղզիներում արքայական դատարանի քարտուղար Միխայիլ Հիերոնիմ Ֆերնանդես դե Կորդովայի դուստրն էր ։
Իր կյանքի մեծ մասը` հատկապես 1589-1594 թվականների ինկվիզիցիայի շրջանը, Պաչեկոն անցկացրել է Կանարյան կղզիներում։
1608 թվականին տեղի է ունեցել սուսերամարտի մենամարտ Պաչեկո դե Նարվայեսի և Ֆրանսիսկո դե Կևեդոյի միջև։ Մենամարտը հրահրել էր Կևեդոն` քննադատելով Պաչեկոյի աշխատանքներից մեկը։ Կևեդոն հանել է իր գլխարկը Պաչեկոյի առաջ նրա հետ առաջին իսկ հանդիպման ժամանակ ։
Կևեդոն «El Buscón» վեպում ծաղրել է այդ մենամարտը` հենվելով մաթեմատիկական այն հաշվարկի վրա, որ փորձառու հակառակորդի հետ հանդիպելիս անհրաժեշտ է փախչել ։
Սուսերամարտիկի կյանք
Չնայած Լուիս Պաչեկոյի, ինչպես նաև միջնադարի շատ այլ սուսերամարտիկների կենսագրական ճշգրիտ տվյալների բացակայությանը` հաժախ հանդիպում են հիշատակումներ, որոնցից պարզ է դառնում, որ 15-16-րդ դարերում Իսպանիայում սուսերամարտի ուսուցչի մասնագիտությունը պահանջել է լուրջ նախապատարաստություն, ֆիզիկական արտակարգ ուժ, կազմակերպվածություն։ Գոյություն է ունեցել սուսերամարտի դասավանդման և վարպետի կոչման արժանանանլու մենաշնորհ ։
«Սրի մեծության մասին» գիրք
Պաչեկո դե Նարվայեսի` «Սրի մեծության մասին» գիրքն ընկած է 17-րդ դարի` սուսերամարտի մասին իսպանական գրականության հիմքում։ Գրքի առաջին հրատարակությունը ներառում է սկզբունքներ, որոնք Նարվայեսին փոխանցել է Կարանզան։ Այս գրքում նկարագրված են բազմաթիվ գաղտնիքներ, սկզբունքներ, որոնց օգնությամբ ցանկացած մարդ կարող էր ինքնուրույն սովորել ու սովորեցնել ուրիշներին` առանց վարպետի մոտ այցելելու։
«Սրի մեծության մասին» գիրքը գրվել է Սևիլիայում և նվիրված է Իսպանիայի ու աշխարհի զգալի մասի արքա Ֆիլիպ III-ին։ Որպես Կարանզայի աշակերտ` Պաչեկո դե Նարվայեսը բոլոր մանրամասնություններով վերարտադրում է primer inventor de la ciencia բնորոշ մեթոդը և պարզության համար մտցնում ինքնատիպ սխեմաներ` նկարված օղակներով ու սուսերամարտիկների` միմյանց նկատմամբ ունեցած դիրքով, պայմանական թրերով, որոնք հատվում են տարբեր անկյունների տակ` կախված այն բանից, թե ինչ շարժում է իրականացվում` ծակո՞ղ, թե՞ կտրող։
Պաշտպանվելու մասին ընդարձակ ու մանրամասն վերլուծություններից հետո, ինչը մարդուց պահանջում է մարդկային ու աստվածային կանոններ, ինչպես նաև ինքնակատարելագործում ու զենքին տիրապետելու արվեստ, հեղինակը ներկայացնում է իր իմաստնությունն ու փորձը սուսերամարտի արվեստում ։
16-րդ դարի կեսին, համաձայն սուսերամարտի իսպանական դպրոցի, տարածում ուներ կանգնած դիրքը, երբ իրանն ուղղված էր բայց այնպես, որ սիրտը չգտնվի ուղիղ հակառակորդի սրի դիմաց, աջ ձեռքը ձգված էր առաջ, ոտքերը բացված էին ոչ լայն։ Այս հիմունքները տալիս են երեք առավելություն` թրի շեղբը առավելագույնս մոտ էր հակառակորդին, սուսերամարտիկն ինքը սուսերը բռնում էր մեծ ջանքերով` այդպիսով բացառելով արմունկը վնասելու վտանգը Սակայն խոսքն այն մասին է, որ սուրը խաչվի հակառակորդի սրի հետ։
Սուսերամարտիկը պետք է այդ դիրքն ընդունի տարածությունից դուրս, որպեսզի կարողանա համակարգել ճիշտ դիրքի ընդհանուր պատկերացումները։ Կարանզան ու նրա հետևորդ Նարվայեսը պատկերացում են գետնին նկարված շրջան («circonferencia imaginata entre los cuerpos contrarios»), որով ծարագրվում են հետագա գործողությունները ։
Կարանզան ավելի շատ ուշադրություն է հատկացնում կտրող հարվածներին, չնայած մարտի մեջ ազատ կիրառել է ծակող հարվածներ ևս, սակայն ոչ մի կերպ չի բացատրում այդ հարվածները։ Նարվայեսն իր աշխատության մեջ հիշատակել է ծակող հարվածները, սակայն չի տվել դետալային նկարագրություն դրանց կատարման մասին ։
Դոն Լուիս Պաչեկո դե Նարվայեսի` «Սրի մեծության մասին» տրակտատը թարգմանվել է տարբեր լեզուներով։ 2017 թվականին գիտահետազոտական ինստիտուտի կողմից «Ռազմական արվեստի համաշխարհային ավանդույթները» թարգմանվել է ռուսերեն ։
«Սուսերամարտի արվեստում ուսուցիչների` զենքով քննության պարզ եղանակ»
«Սուսերամարտի արվեստում ուսուցիչների` զենքով քննության պարզ եղանակ» տրակտատը դան Լուիս Պաչեկոյի ևս մեկ հայտնի աշխատություն է, որը գրված է աշակերտի և փիլիսոփայության ու սուրսերամարտի ուսուցչի երկխոսության ձևով ։
Այս տրակտատը երկխոսություն է ուսուցչի և աշակերտի միջև, ով ցանկանում է վարպետի աստիճան ստանալ։ Այս ձևում Լուիս Պաչեկո դե Նարվայեսը ներկայացրել է հարյուր եզրակացություն կամ ճանաչման ձև ։
Տրակտատի համար դոն Պաչեկոյին իր երախտագիտությունն է հայտնել արքան և նրան նշանակել սուսերամարտի բոլոր ուսուցիչների քննության ղեկավար, սակայն հավանաբար քննություն անցնելու փոխարեն նրա բոլոր ընկերները միավորվել են Պաչեկոյի դեմ։ Այս մասին կարելի է եզրակացնել` վերլուծելով la Matrícula de Yarza. դա այն մարդկանց ցուցակն է, որոնք գրանցված են եղել ընդդեմ այդ որոշման։ Ցուցակը գտնվում է Իսպանիայի Գերագույն դատարանի արխիվում:
Տրակտատում ներկայացված պաշտպանական դիրքերը համապատասխանում են ժամանակի պահանջներին, հանրապետությունում ընդունված արդարության կանոններին։ Պատվավոր ամեն ասպետի թագ է հանձնվել` ի նշան իմաստնության ու հմտության։ Երկխոսությունը հիմնված է այս երկու սկզբունքների վրա, տեքստային հատվածում ներկայացված է զենքով վարժվելու նկարագրություն։ Այս հատվածում նաև ամենաընդունակ աշակերտների մանրամասն գնահատականն է տրվում, խոսվում այն մասին, թե ում է թոշակ տրվում պարապմունքների հաճախելիս։ Այդպիսի մարդուն պետք է ողջունել, իսկ մյուսին, ով շահամոլությունից ելնելով է ցանկանում արժանանալ մրցանակի, չպետք է անտեսել կամ խուսափել նրա հետ աշխատանքից։ Մարդուն ակամա հեգնելը առանցքային սխալ չէ, սակայն չիմացությունը այն գիտելիքների, որոնք անհրաժեշտ են, նշանակում է չհարգել ինքդ քեզ։ Լուիս Պաչեկոն կարծում էր, որ ամենից առաջ քաջության պակասը հանգեցնում է հուսախաբ լինելուն` հասնելու նրան, ինչին ձգտում են ։
Այս տրակտատը օգտակար է ու արժեքավոր զենքի կիրառման պատմությունն ուսումնասիրելու առումով։ Գիրքը նպաստել է սուսերամարտի արվեստի վերածնմանը` արժանանալով սուսերամարտի վարպետների երախտագիտական խոսքին։ Դոն Լուիս Պաչեկո դե Նարվայեսի «Սուսերամարտի արվեստում ուսուցիչների` զենքով քննության պարզ եղանակ» տրակտատը թարգմանվել է տարբեր լեզուներով ու հրատարակվել տարբեր ժամանակաշրջաններում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Սուսերամարտիկներ
14-րդ բանակային կորպուս (Ռուսական կայսրություն)
14-րդ բանակային կորպուս (Ռուսական կայսրություն) (14-й армейский корпус (Российская империя)), ռուսական բանակի ռազմական միավորում (կորպուս)։ Կազմավորվել է 1877 թվականի փետրվարի19-ին` 17-րդ և 18-րդ հետևակային դիվիզիաների և Դոնի կազակների դիվիզիաների կազմում։ 1914 թվականի օգոստոսի 5-ին 4-րդ բանակի կազմում գտնվում էր հարավարևմտյան ռազմաճակատում։ 1914 թվականի օգոստոսի 22- ից տեղափոխվում է 9-րդ բանակի կազմ նույն ռազմաճակատում։
Կազմ
Մինչև պատերազմի սկսվելը մտնում էր Վարշավյան ռազմական օկրուգի մեջ։ Կազմը 18.07.1914 թվականի դրությամբ։
Յուրայի շրջանի բնայգի (վեպ)
«Յուրայի շրջանի բնայգի» (Jurassic Park), ամերիկացի գրող Մայքլ Քրայթոնի ֆանտաստիկ վեպը, որը լույս է տեսել 1990 թվականին։
Սյուժե
Միլիոնատեր գիտնական Ջոն Հեմոնդը Կոստա Ռիկայի ափից ոչ հեռու կղզի էր գնել՝ այնտեղ «կենսաբանական այգի» կառուցելու համար, որը նա պատրաստվում էր բնակեցնել կենդանի դինոզավրերով։ Հնէաբան Ալան Գրանտը և իր հնաբուսաբանության օգնական Էլլի Սեթլերը հրավեր են ստանում այցելել այգի և գնահատել աշխատանքի արդյունքները։ Գիտնականները մեկնում են կղզի, որտեղ բախվում են կենդանի դինոզավրերի հետ։
Հեմոնդը ցույց էր տվել գենետիկական ինժեներության և կղզիների ավտոմատացման ոլորտում առաջընթացը։
Միևնույն ժամանակ այգու ծրագրակազմի գլխավոր ծրագրավորող Դենիս Նեդրին լրտեսում է Հեմոնդի գլխավոր մրցակցին։
Փոթորկի ժամանակ Նեդրիի ավտոմեքենան հայտնվում է փակուղում, և դիլոֆոզավրը պոկում է այն։ Քանի որ խոչընդոտներ չկան, դինոզավրերը սկսում են փախչել։
Մարդիկ մենակ են մնում մահացու գիշատիչների հետ։ Որոշ ժամանակ նրանց հաջողվում է կարգուկանոն հաստատել այգում, բայց մի շարք սխալների պատճառով ամեն ինչ այլ կերպ է ընթանում։
Կենդանի մնացածներին հաջողվում է փրկվել՝ ուղղաթիռով լքելով կղզին ։
Էկրանավորում
1993 թվականին ռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգը նկարահանել է «Յուրայի շրջանի բնայգին» ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 գրքեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Ֆենտեզի գրքեր Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Լևոն Վահրադյան
Լևոն Սեդրակի Վահրադյան (հունվարի 21, 1984, Արթիկ, Շիրակի մարզ), Հայաստանի սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար, ՀՀ սպորտի վարպետ ։
Կենսագրություն
Լևոն Վահրադյանը ծնվել է 1984 թվականի հունվարի 21–ին Արթիկ քաղաքում։ 1990-2000 թվականներին սովորել է Արթիկի թիվ 7 միջնակարգ դպրոցում։ 2000-2004 թվականներին սովորել է Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտում։ 2006-2010 թվականներին աշխատել է նույն ինստիտուտում որպես դասախոս, ՀՀ բասկետբոլի պատանիների հավաքական թիմի ավագ մարզիչ։ 2010-2012 թվականներին ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայում։ 2007-2012թվականներին աշխատել է Երևանի մանկապատանեկան թիվ 13 համալիր մարզադպրոց հիմնարկում՝բասկետբոլի մարզիչ։ 2013-2014 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտե իրավաբանական անձանց հիմնարկում՝ կազմակերպչական կադրերի, գործերի կառավարման և արձանագրային վարչության պետ, ապա մեկ տար շարունակ աշխատել է «Թիավարության մարզաձևերի օլիմպիական մանկապատանեկան» մարզադպրոցում որպես տնօրեն։Մինչև 2017 թվականը աշխատել է  ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության աշխատակազմի մասսայական սպորտի և ֆիզիկական դաստիարակության քաղաքականության վարչության փորձագետ ։   2017 թվականին  օգոստոսի 10–ին նշանակվել է ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարարության աշխատակազմի մասսայական սպորտի և ֆիզիկական դաստիարակության քաղաքականության վարչության պետ։
Նիկոլաս Փինեման
Նիկոլաս Փինեման (Nicolaas Pieneman, ), նիդերլանդացի նկարիչ, դիմանկարիչ։
Լևոն Վահրադյան
Կենսագրություն
2018 թվականի մայիսի 12-ից ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար։
Նիկոլաս Փինեման
Կենսագրություն
Ծնվել է 1810 թվականի հունվարի 1-ին Ամերսֆորտում։ Հայրը նկարիչ Յան Վիլեմ Փինեմանն է։ Նա սովորել է իր հորից, նաև դասերի է հաճախել Ամստերդամի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Ամուսնացած չէ ։
Լևոն Վահրադյան
Կենսագրություն
Երկար տարներիներ խաղացել է Հայաստանի բասկետբոլի հավաքականում, մասնակցել է միջազգային մրցաշարերի, զինապարտ է։
Նիկոլաս Փինեման
Կենսագրություն
1830 թվականին ոսկե մեդալ է ստացել Հոլանդական թագավորական ինստիտուտից՝ «Սիրակուզախում զինվորից սպանված Արքիմեդը» կտավի համար ։ Գլխավորապես նա հայտնի է իր դիմանկարներով, մասնավորապես թագավորական ընտանիքի անդամներին պատկերող։ Մարդկային արտաքինը արվեստում պատկերելով գերազանցել է հորը և ավելի մեծ համբավ է ձեռք բերել։ 1855 թվականին, Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսում ներկայացված Վիլհելմ II-ի և Վիլհելմ III-ի դիմանկարների համար արժանացել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ։ Եղել է նաև Նիդերլանդների առյուծի շքանշանի ասպետ (Նիդերլանդներ), Ադոլֆ Նասաուի և Կաղնե թագի (Լյուքսեմբուրգ) շքանշանների կոմանդոր, Բևեռային աստղ (Շվեդիա) շքանշանի ասպետ ։
Լևոն Վահրադյան
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։
Դևիլ (Արդենների գավառ)
Դևիլ (Deville), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Նիկոլաս Փինեման
Կենսագրություն
Ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ․ 1855 թվականին դարձել է Ամստերդամի Arti et Amicitiae գեղարվեստական ընկերության համահիմնադիր և նախագահ ։ Եղել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամ, մասնավորապես, ստացել է անընդմեջ Ակադեմիայի 8 պատվավոր մեդալ, այդ թվում՝ գիպսե արձանիկի համար։ Հանդիսացել է նաև Նիդերլանդների Արքայական ինստիտուտի անդամ ։ Աշխատանքների մեծ հավակածուն պահվում է Ռեյկսմյուզեում, այդ թվում՝ «Արքայազն Դիֆոնեգորոյի գերեվարումը գեներալ-լեյտենանտ Բարոն դե Կոքի կողմից» կտավը :
Դևիլ (Արդենների գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1149 մարդ, բնակչության խտությունը` 146.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.83 կմ² տարածք։
Նիկոլաս Փինեման
Կենսագրություն
Մահացել է 1860 թվականի դեկտեմբերի 29-ի լույս 30-ի գիշերը Ամստերդամում 51 տարեկան հասակում ։ Թաղված է Նոր արևելյան գերեզմանատանը  ։
Դևիլ (Արդենների գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 13 կմ հյուսիս։
Նիկոլաս Փինեման
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1809 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերսֆորտ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1860 մահեր Կատեգորիա:Ամստերդամ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Բևեռային աստղի շքանշանի 2-րդ դասի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Դևիլ (Արդենների գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 710 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 510-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 200։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 510 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 414 անձ (235 տղամարդ և 179 կին)։ Գործազուրկ են եղել 96 անձ (45 տղամարդ և 51 կին)։ 200 անաշխատունակներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 93-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Դուգլաս Էնգելբարտ
Դուգլաս Էնգելբարտ (Douglas Carl Engelbart, ) , մարդ-մեքենա ինտերֆեյսի առաջին հետազոտողներից մեկը և համակարգչային մանիպուլյատորի՝ մկնիկի գյուտարարը։ Նրա այլ գյուտերի շարքին են դասվում նաև օգտատիրոջ գրաֆիկական ինտերֆեյսը, հիպերհղումը, տեքստային խմբագրիչը, առցանց խմբային կոնֆերանսները ։
Էնգելբարտը եղել է ավելի քան 25 աշխատանքների հեղինակ, ստացել է 20 գյուտերի արտոնագրեր, բազմաթիվ պարգևներ (1987 թվականին՝ PC Magazine Lifetime Achievement Award, 1990 թվականին՝ ACM Software System մրցանակ և այլն)։ Կյանքի վերջին տարիներին Էնգելբարտը Ֆրոդ Հեգլանդի (Frode Hegland) հետ միասին աշխատել է համացանցի հիպերտեքստի բնույթը բարելավելու նախագծի վրա։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Դուգլաս Էնգելբարտը ծնվել է 1925 թվականի հունվարի 30-ին ԱՄՆ-ի Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում, Կարլ Լուիսի և Շառլոտա Ամելիա Մունսոն Էնգելբարտի ընտանիքում։ Ունեցել է շվեդական, նորվեգական և գերմանական արմատներ ։
Դուգլասը ընտանիքում երեք երեխաներից երկրորդն է եղել։ Քույրը՝ Դորիանան Դուգլասից մեծ էր 3 տարով, եղբայրը՝ Դևիդը, Դուգլասից փոքր էր 14 ամսով։ Երբ Դուգլասը 8 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Ջոնսոն Կրիկի բնակավայր, որից մեկ տարի անց Դուգլասի հայրը մահացել է։
1942 թվականին Դուգլասը ավարտել է Պորտլենդի Բենջիամին Ֆրանկլինի անվան դպրոցը և ընդունվել է Օրեգոնի համալսարան ։ Ուսումնառության ընթացքում՝ նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը, զորակոչվել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժեր և 2 տարի ծառայել Ֆիլիպիններում՝ որպես կապավոր։ Իր ծառայության ընթացքում Էնգելբարտը առաջին անգամ կարդացել է Վենիվար Բուշի «Ինչպես կարող ենք մենք մտածել» (As We May Think) հոդվածը, որը ոգեշնչել է նրան ։ Պատերազմից զորացրվելուց հետո, 1948 թվականին, նա ավարտել է ուսումը և ստացել էլեկտրատեխնիկի բակալավրի աստիճան։ Օրեգոն նահանգում գտնվելու ընթացքում նա Sigma Phi Epsilon սոցիալական եղբայրության անդամ է եղել։
1948 թվականին Դուգլասին հրավիրել են աշխատելու Օդագնացության ազգային խորհրդատվական կոմիտեի Էիմսի հետազոտական կենտրոնում, որտեղ աշխատել է մինչև 1951 թվականը ։ Հեռանալով Էիմսի հետազոտական կենտրոնից, Դուգլասն ընդունվել է Կալիֆորնիայի Բերկլիի համալսարանի ասպիրանտուրա։ 1953 թվականին ստացել է գիտությունների մագիստրոսի աստիճան ( Master of Science, M.Sc.), իսկ 1955 թվականին՝ գիտությունների դոկտորի աստիճան ։
Ընտանիք
Դուգլասն ազատ ժամանակ սիրել է ոտքով զբոսանքներ, արշավների և ազգային պարերի գնալ։ Նման զբոսանքներից մեկում էլ նա հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ Ֆիշ Բալարդին (1928-1997), որը նոր էր ավարտել կրթությունը և աշխատելու էր որպես պրոֆեսիոնալ թերապևտ։ Նրանք ամուսնացել են 1951 թվականի մայիսի 5-ին Պորտոլայի պետական պարկում։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Էնգելբարտը թողել է Էյմսի հետազոտական կենտրոնը և կրթությունը շարունակել Բերկլիի համալսարանում։
1997 թվականին կնոջ՝ Ֆիշ Բալարդի մահացից տարիներ անց՝ 2008 թվականի հունվարի 26-ին Էնգելբարտը երկրորդ անգամ է ամուսնացել։ Նրա երկրորդ կինը՝ Օ՛Լիրի Կարեն Էնգելբարտը գրող և պրոդյուսեր էր ։
Առաջին ամուսնությունից Դուգլասը ունեցել է 4 երեխա՝ Գերդան, Դիանան, Քրիստինան, Նորմանը և 10 թոռ ։
Դուգլասի 85-ամյակի տոնակատարությունը նշվել է Նորարարության տեխնիկական թանգարանում ։
Մահ
Էնգելբարտը մահացել է 2013 թվականի հուլիսի 2-ին երիկամային անբավարարության հետևանքով, Ատերտոնի (Կալիֆորնիայի նահանգ) իր տանը ։ Ըստ Դուգլաս Էնգելբարտի ինստիտուտի տվյալների՝ նրա մահը վրա էր հասել Ալցհայմերի հիվանդության դեմ երկարատև պայքարելուց հետո։ Այդ ախտորոշումը նրան հայտնի է եղել 2007 թվականից  ։
Ստենֆորդի հետազոտական ինստիտուտ
1957 թվականին Էնգելբարտը սկսել է աշխատել Մենլո Պարկ քաղաքում գտնվող Ստենֆորդի հետազոտական ինստիտուտում (Stanford Research Institute): Սկզբում աշխատել է Հյուիթ Քրեյնի հետ էլեկտրոնային հաշվիչ մեքենաների մագնիսական բաղադրիչների վրա, և էլեկտրոնային սարքերի փոքրացման աշխատանքների վրա, այնուհետև, աստիճանաբար ստացել է 1 տասնյակից ավելի արտոնագրեր (որոնցից մի քանիսը նրա դիպլոմային աշխատանքի արդյունքներն են եղել)։
1962 թվականին պատրաստել է զեկուցում, որտեղ խոսել է հետագա հետազոտությունների նախագծի մասին և ստացել է ''Մարդկային ինտելեկտի ուժեղացում. հայեցակարգային հենք (ֆրեիմվորք) ( Augmenting Human Intellect: A Conceptual Framework) անվանումը ։ Զեկուցումը հավանության է արժանացել, և Դուգլասը ստացել է ֆինանսավորում ԱՄՆ պաշտպանության գիտահետազոտական ծրագրերի մշակման գործակալությունից։ Իր նոր հետազոտական կենտրոնում՝ ARC- ում ( Augmentation Research Center), որը ստեղծվել էր Ստենֆորդի հետազոտական ինստիտուտի բազայի հիման վրա, նա համախմբել է մի խումբ գիտնականների և ղեկավարել, այսպես կոչված, առցանց համակարգի մշակման աշխատանքները ( oN-Line System կամ NLS):''
Էնգելբարտը ARC իր թիմի հետ մշակել է համակարգչային ինտերֆեյսի տարրերը, այնպիսիք, ինչպիսիք են ռաստերային պատկերի արտածումը էկրանի վրա, համակարգչային մկնիկը, հիպերհղումը, համատեղ աշխատանքի միջոցները և օգտագործողի գրաֆիկական ինտերֆեյսի տվյալները։ Այս բոլորը մշակվել է դեռ այն ժամանակ, երբ մարդկանց մեծ մասը շատ հեռու էր համակագիչներից, և երբ ծրագրային ապահովումը  գրված էր հիմնականում փակ, մասնավոր համակարգերի համար։
1967 թվականին Էնգելբարտը տվել է արտոնագիր ստանալու դիմում, որն էլ ստացել է 1970 թվականին, (արտոնագիր՝ 35415412) մետաղական անիվների վրա փայտե  կաղապարով սարք պատրաստելու համար, որը նա Բիլ Ինգլիշի հետ մի քանի տարիներ առաջ էր  նախագծել։ Արտոնագրում սարքը նկարագրվել է որպես «Ցուցադրման համակարգերի X-Y դիրքերի ինդիկատոր» ։ Հետագայում Էնգելբարտը պարզաբանել է, որ սարքը ստացել է «մուկ» մականունը, որովհետև նրանից դուրս եկող լարը նման էր պոչի։
«Բոլոր ցուցադրումների մայր» ցուցադրություն․ առաջին մկնիկ
1968 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում կայացել է Միասնական աշնանային համակարգչային կոնֆերաս։ Եվ հենց այդտեղ էլ տեղի է ունեցել մի իրադարձություն, որը հետագայում անվանել են «Բոլոր ցուցադրումների մայր» ( The Mother of All Demos) : Այդ ցուցադրման գլխավոր գործող անձը եղել է Դուգլաս Էնգելբարտը՝ իր գործընկերների հետ։ Նրանք լայն հանրության դատին էին ներկայացրել անհատական ​​համակարգիչների և ապագա վեբ միջավայրի իրենց նախատիպային նախագծերը։
Հենց սկզբից էլ բոլորին հասկանալի է եղել, որ այդ ցուցադրման ժամանակ պետք է կատարվի անսովոր մի բան, որն ընդմիշտ փոխելու էր տեխնոլոգիաների աշխարհը։ Էնգելբարտը ականջակալներով և խոսափողով, մեծ ոգևորությամբ բեմ է բարձրացել։ Նա նստել է ցուցադրման էկրանի առաջ, աշխատանքային սեղանի մոտ, որի վրա, բացի ստեղնաշարից, դրված էր ինչ-որ անհասկանալի սարք։ Նրա ամբողջ ցուցադրությունը նվիրված է եղել այն բանին, թե իր կարծիքով, ապագայում ինչպիսին պետք է լինի համակարգիչների հետ աշխատանքը։
Ցուցադրման առաջին մասը նա նվիրել է տեքստային փաստաթղթերի հետ աշխատանքի նոր հնարավորություններին։ Նա փոխել է ներքևի մասում գտնվող տեքստի չափը խոշորից մինչև ամենամանրը՝ վերևի մասում գտնվող տեքստը թողնելով անփոփոխ և՝ հակառակը։
Մասերի բաժանած էկրանի վրա ներկայացրել է տեքստ, գրաֆիկա և տեսահոլովակ։ Տեքստի մեջ ներկայացրել է այլ փաստաթղթերի հղումներ, որոնց միջոցով կարելի էր տեղաշարժվել։ Ամենաանսովորն այն էր, որ բոլոր գործողությունները Էնգելբարտը ղեկավարել է իր կողմից ստեղծված մանիպուլյատորի միջոցով, որը հետագայում ստացել է համակարգչային մկնիկ անվանումը։ Այն ուներ մեկ սեղմակ։ Սկզբում գիտնականը նախատեսել էր սարքի վրա դնել 5 սեղմակ՝ 5 մատներին համապատասխան, բայց դրանից մկնիկի պատյանը մեծ կստացվեր և հրաժարվել է այդ մտքից։ Մկնիկի տեղաշարժը ապահովվել է իրար մեջ ներդրված 2 փոխուղղահայաց սկավառակների միջոցով, որի շնորհիվ մկնիկը կարողանում էր տեղաշարժվել 4 ուղղությամբ, որը լրիվ համապատասխանում էր երկչափ կոորդինատային համակարգում օբյեկտի կոորդինատների փոփոխությանը։ Էկրանի վրա երևացող լուսային բիծը շարժում էր՝ սեղանի վրա մկնիկի շարժմանը զուգընթաց։ Մկնիկի միջոցով Էնգելբարտը նշել է տեքստի ցանկացած բառ, այն տեղափոխել փաստաթղթում մեկ այլ տեղ կամ մեկ այլ փաստաթուղթ։ Էնգելբարտն իր բոլոր գործողությունները մեկնաբանել է, և այդ ամբողջ ընթացքում՝ հաղթական ժպիտը դեմքին։ Տեքստի հետ աշխատանքի ցուցադրումները ավարտելով՝ Էնգելբարտն անցել է ցուցադրման երկրորդ մասին, որտեղ իր գործընկերոջ հետ հանրությանն է ներկայացրել այժմյան տեսակոնֆերանսների նախատիպը։ Դուգլասը և գործընկերը ականջակալներով և խոսափողներով նստել են տարբեր սեղանների առջև։ Նրանց դիմաց հեռուստախցիկներ էին։ Ցուցադրման ժամանակ Էնգելբարտը և իր գործընկերը հեռավորության վրա կարողացել են զրուցել, տեսնել միմյանց, միաժամանակ գործողություններ կատարել միևնույն փաստաթղթի վրա։ Դա բերել է շռնդալից հաջողության. ցուցադրման ավարտին ամբողջ դահլիճը ծափահարել է գետնականին և իր թիմին։ Այս ցուցադրումը գերազանցել է նույնիսկ ամենահամարձակ սպասումները, ցուցադրվել են վերջին տարիներին արված շատ գյուտեր։ Այդ թվում․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թյուրինգի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Գյուտարարներ Կատեգորիա:Մարդ–համակարգիչ փոխազդեցություն Կատեգորիա:Մարդ–մեքենա փոխազդեցություն
Սյուզետե
Սյուզետե (Suzette) կոմունա Ֆրանսիայի Վոքլյուզ դեպարտամենտում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանում։ Պատկանում է Բոմ-դե-Վենիզ կանտոնին։
Աշխարհագրական դիրք
Սյուզետեն գտնվում է Ավինյոնից 32 կմ հյուսիս-արևելք։ Հարակից համայնքներն են՝ արևելքում՝ Մալոսենը, հարավ-արևելքում՝ Լե-Բարրուն, հարավ-արևմուտքում՝ Լաֆարեն և հյուսիսում՝ Ջիգոնդասը։
Կոմունան գտնվում է Դանտել-դե-Մոնմիրայ լեռնազանգվածի լանջին։
Ժողովրդագրություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 119 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Թոմ Կիֆեր
Կարլ Թոմաս Կիֆեր (Carl Thomas Keifer, ), ամերիկացի ռոք-երաժիշտ, երգերի հեղինակ, առավելապես հայտնի որպես Cinderella ռոք-խմբի երգիչ և կիթառահար։
Կյանքի վաղ շրջան
Թոմը մեծացել է երաժիշտների ընտանիքում և կիթառ սկսել է նվագել վաղ տարիքից։ Շուտով նա տարվում է բլյուզ երաժշտությամբ և սկսում կրել նրա ազդեցությունը։ Դրանից հետո ստեղծում է իր առաջին ռոք-խումբը դեռահաս տարիքում, երբ սովորում էր ավագ դպրոցում։ Շուտով Թոմը սովորում է նվագել նաև էլեկտրական կիթառ։ Երիտասարդ երաժիշտը պայքար էր ծավալում թմրադեղերի և ալկոհոլի չարաշահման դեմ ավագ-դպրոցականների շրջանում և ցանկանում էր դուրս գալ դպրոցից՝ ամբողջովին երաժշտությանը տրվելու և նրանով առաջ գնալու համար։ Սակայն Թոմի մայրը՝ Ադրիենը համոզեց նրան շարունակել ուսումը դպրոցում՝ խոստանալով Գիբսոն Լես Պոլ ֆիրմայի կիթառ նվիրել՝ ավարտելուց հետո։ Թոմն ավարտեց դպրոցը և ստացավ այնքան ցանկալի գործիքը, որից հետո սկսեց հանդես գալ Saints in Hell, Telapath և Diamonds խմբերում։
Գործունեության սկիզբը
Զարգացնելով իր երաժշտական հմտությունները, շուտով Թոմ Կիֆերն իր ուշադրությունը կենտրոնացնում է երաժշտական կարիերայի վրա։ Սկսում է գրել իր ստեղծագործությունները։ Նա նաև ապահովում է ֆինանսական միջոցներ՝ ձիով անցնելով ճանապարհներով և տեսանյութեր պատրաստելով նոր զարգացող լրատվամիջոցների համար։ Կիֆերը մոտենում էր հաջողակ արտիստ դառնալու իր երազանքների իրականացմանը՝ իր լավագույն ընկերներից մեկի՝ բաս-կիթառահար Էրիք Բրիթինգհեմի հետ հիմնելով հարդ ռոք ժանրում ստեղծագործող Cinderella խումբը։ Նրանք ծանոթացել էին 1980 թվականին։ Ի դեպ, Էրիքը ևս ժամանակին նվագել էր Saints in Hell խմբում։ Չնայած Թոմն ամաչկոտ էր, բայց ստանձնեց առաջին երգչի դերը, քանզի չէին կարողանում խմբի համար գտնել իրենց ուզած որակի երգիչ։ Թերթերից մեկը մեջբերել էր Թոմի հետևյալ խոսքը. «Ես անհարմար եմ զգում, երբ բեմ բարձրանում եմ երգելու և ոչ թե կիթառ նվագելու համար։ Ինձ մի տեսակ մերկ ու անզեն եմ զգում, երբ այնտեղ միայն ես եմ և միկրոֆոնը»։
Ճանաչումը
Cinderella խումբն առաջինը նկատել էր Ջին Սիմոնսը՝ Kiss խմբից և փորձեց նրանց հետ պայմանագիր կնքել՝ ձայնագրության վերաբերյալ, սակայն ապարդյուն։ Հաջորդը խմբին ուշադրություն դարձրեց Ջոն Բոն Ջովին։ 1985 թվականին նա պատահաբար ներկա էր Ֆիլադելֆիայի Empire Rock Club ակումբում կայացած մի համերգի, որտեղ շատ հաջող կերպով ելույթ ունեցան Cinderella-յի տղաները։ Բոն Ջովին այնքան հավանեց խումբը, որ «Mercury/Polygram records» ձայնագրման ընկերությանն առաջարկեց պայմանագիր կնքել տղաների հետ։ Բոն Ջովին վստահեցնում էր, որ տեսնելով Թոմ Կիֆերին բեմի վրա, անմիջապես համոզվել է, որ իր առջև հիանալի երգիչ է, և որ նա ցուցաբերում է ապշեցուցիչ ձայնային տվյալներ՝ հիացնելով իրեն ինչպես իսկական աստղ։ Այսպես, պայմանագիրը ստորագրվեց և Կիֆերն ու ընկերությունը թողարկեցին իրենց մեծ հաջողություններ բերած ալբոմներ՝ Night Songs, Long Cold Winter և Heartbreak Station: Կիֆերը մեծ ճանաչում ձեռք բերեց՝ որպես այնպիսի սիրված երգերի հեղինակ, ինչպիսիք են «Shake Me»-ն, «Nobody's Fool»-ը, «Gypsy Road»-ը, «Don't Know What You Got»-ը, «Coming Home»-ը, «Shelter Me»-ն և «Heartbreak Station»-ը։ Թոմն իր ժամանակի մի զգալի մասն էլ սիրով տրամադրում էր կնոջը՝ Էմիլիին, ում հետ ամուսնացել էր 1987 թվականին՝ մի քանի տարի հանդիպելուց հետո։ Հենց Էմիլին էլ նախագծեց խմբի լոգոտիպը և հաճախ էլ ուղեկցում էր ամուսնուն՝ համերգային շրջագայությունների ժամանակ։
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ
Էմոցիոնալ ինտելեկտ
Էմոցիոնալ ինտելեկտ (ԷԻ; emotional intelligence, EI), զգացմունքները ճանաչելու, այլ մարդկանց և իր սեփական մտադրությունները, մոտիվացիան և ցանկությունները հասկանալու մարդու ունակություն, ինչպես նաև սեփական և այլ մարդկանց զգացմունքները կառավարելու ունակություն՝ գործնական առաջադրանքները կատարելու նպատակով ։
«Էմոցիոնալ ինտելեկտ» հասկացությունը հայտնվել է որպես ինտելեկտի ավանդական թեստերի՝ կյանքում և կարիերայում մարդու հաջողությունը կանխագուշակելու հաճախ անընդունակության արձագանք։ Դրա համար բացատրություն է գտնվել, որը կայանում էր այն բանում, որ հաջողակ մարդիկ ունակ են արդյունավետ կերպով փոխազդել այլ մարդկանց հետ՝ կապված էմոցիոնալ կապերով, ունակ են նաև արդյունավետ կառավարել իրենց սեփական էմոցիաները, մինչդեռ ինտելեկտի՝ արդեն ընդունված հասկացությունը չի ընդգրկում այդ ասպեկտները, և ինտելեկտի թեստերը չէին գնահատում այդ ունակությունները ։
Ըստ Ս. Ջ. Սթեյնի և Հովարդ Բուքի ոչ այնքան գիտական բնորոշման՝ էմոցիոնալ ինտելեկտը, ի տարբերություն ինտելեկտի, բոլորին հայտնի հասկացությունից, «հանդիսանում է իրավիճակը ճիշտ մեկնաբանելու և նրա վրա ազդեցություն ունենալու ունակություն, ինտուիտիվ ընկալել այն, թե ինչ են ցանկանում և ինչի կարիքն ունեն այլ մարդիկ, իմանալ նրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, չենթարկվել սթրեսի և լինել գրավիչ» ։
Պատմություն
Զգացմունքների և դրանց վերահսկողության խնդրով շատ է զբաղվել հոգեվերլուծության հիմնադիր Զիգմունդ Ֆրոյդը։ Նա, մասնավորապես, կարծում էր, որ էթիկայի առաջին օրենքները, ինչպիսիք են «Համմուրաբի թագավորի օրենքները» (մ.թ.ա. 18-րդ դար, Բաբելոն) կամ Աշոկա կայսեր էդիկտը, կարելի է գնահատել որպես զգացմունքների արտահայտման քաղաղաքակիրթ դարձնելու փորձեր ։
Առաջին հրապարակումները, որոնք դիտարկում էին մարդկանց սոցիալական փոխազդեցությունը՝ որպես ինտելեկտի ձև, հայտնվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ։ 1920 թվականին պրոֆեսոր Էդվարդ Թորնդայքը առաջին անգամ առաջարկեց սոցիալական ինտելեկտ հասկացությունը, որ նա նկարագրում էր որպես «մարդկանց, տղամարդկանց և կանանց, տղաներին և աղջիկներին հասկանալու, մարդկանց հետ շփվելու և մարդկանց հետ հարաբերություններում խելացի գործելու ունակություն» ։ 1926 թվականին ստեղծվեց առաջին լայն տարածում գտած թեստը (թեստ-հարցարան) սոցիալական ինտելեկտը չափելու համար՝ George Washington Social Intelligence Test: Սոցիալական ինտելեկտը չափելու փորձերը շարունակվում էին հաջորդ տասը տարիների ընթացքում Ռոբերթ Թորնդայքի (Robert Thorndike) և Սոլ Սթերնի (Saul Stern) կողմից, որոնք 1937 թվականին ներկայացրել էին սոցիալական ինտելեկտի չափման մեթոդները. այդ փորձերը հաջողությամբ չպսակվեցին ։
Ինտելեկտի հետազոտության մեջ կարևոր ներդրում է ունեցել Դևիդ Ուեքսլերը (David Wechsler), որը դիտարկում էր ինտելեկտը որպես «անհատի՝ նպատակաուղղված գործելու, ռացիոնալ մտածելու և շրջակա աշխարհի հետ արդյունավետ փոխներգործելու ունակությունների ամբողջությունը»։ 1940 թվականին նա հրապարակում կատարեց, որտեղ մարդու ունակությունները բաժանեց «ինտելեկտուալների» և «ոչ ինտելեկտուալների», վերջինների թվում նա ընդգրկում էր աֆեկտիվ, անձնական և սոցիալական ունակությունները և եզրակացրեց, որ հենց «ոչ ինտելեկտուալ» ունակություններն են համարվում առանցքային մարդու կենսական հաջողության կանխագուշակման գործում ։ Դևիդ Ուեքսլերի ազդեցությունը պահպանվում էր նաև 20-րդ դարի երկրորդ կեսի սկզբին, երբ հոգեբանության մեջ գերակշռում էր բիհեյվիորիզմի տեսությունը ։
1960-ական թվականներին առաջին անգամ սկսեց կիրառվել «էմոցիոնալ ինտելեկտ» հասկացությունը. 1964 թվականին՝ Մայքլ Բելդոքի Sensitivity to expression of emotional meaning in three modes of communication աշխատության մեջ, իսկ 1966 թվականին՝ Բ. Լոյների Emotional intelligence and emancipation աշխատության մեջ։
1975 թվականին Քլոդ Շթայները (Claude Steiner)՝ գործառնական վերլուծության հիմնադիրներից մեկը, մշակեց էմոցիոնալ գրագիտության հայեցակարգը և թողարկեց էմոցիոնալ գրագիտության թրենինգի ծրագիրը, որը ներկայացված է նրա Achieving Emotional Literacy գրքում (հր. Avon Books, Նյու Յորք, 1997)։
Էմոցիոնալ ինտելեկտի տեսության զարգացումը տեղի է ունեցել 1980-ական և 1990-ական թվականներին։ 1983 թվականին Հովարդ Գարդները (Howard Gardner) հրապարակեց ինտելեկտի իր հանրահայտ մոդելը, որտեղ ինտելեկտը բաժանել է ներանձնային և միջանձնային ձևերի։ 1985 թվականին Ուեյն Փեյնը հրատարակ A Study of Emotion: Developing Emotional Intelligence աշխատությունը՝ նվիրված էմոցիոնալ ինտելեկտի զարգացմանը։ 1988 թվականին Ռուբեն Բար-Օնը իր դոկտորական ատենախոսության մեջ առաջադրեց էմոցիոնալ գործակից EQ (Emotional Quotient՝ IQ-ի նմանությամբ Intelligence Quotient, IQ): Վերջապես, 1990 թվականին թողարկվեց Փիթեր Սալովեյի և Ջոն Մայերի «Էմոցիոնալ ինտելեկտ» հոդվածը ։ Այդ հոդվածի թողարկումից հետո էմոցիոնալ ինտելեկտի տեսությունը առավել մեծ ուշադրություն գրավեց, հաջորդեցին մեծ թվով հրապարակումներ էմոցիոնալ ինտելեկտի թեմայով։
1995 թվականին գիտական լրագրող Դենիել Գոուլմանը (Daniel Goleman) հրատարակեց գիտահանրամատչելի Emotional Intelligence գիրքը, որտեղ ներկայացրել է էմոցիոնալ ինտելեկտի տեսության զարգացման պատմությունը, ներկայացրել է ժամանակակից գիտական պատկերացումները էմոցիոնալ ինտելեկտի մասին և նույնիսկ ներկայացրել է էմոցիոնալ ինտելեկտի սեփական մոդելը, որը հետագայում ստացել է խառը մոդել անվանումը։ Գիրքը մեծ հաջողություն է ունեցել և դարձել ամենաընթերցվող գիրքը՝ նվիրված սոցիալական գիտություններին։ Այդ գրքի հրատարակումները տարբեր լեզուներով ունեն ավելի քան 5 միլիոն օրինակ տպաքանակ։
XXI դարի սկզբին էմոցիոնալ ինտելեկտի հայցեակարգի մշակումը շարունակվում է, այդ թեմայով շատ նոր հրապարակումներ են կատարել Փիթեր Սալովեյը, Ջոն Մայերը, Հովարդ Գարդները, Կոնստանտին Վասիլի Պետրիդիսը։
Մայեր-Սալովեյ-Կարուզոյի մոցիոնալ ինտելեկտի մոդել (ունակությունների մոդել)
Այս մոդելն օգտագործում են էմոցիոնալ ինտելեկտի հասկացությունը բնութագրելու համար։
Խառը մոդել
Էմոցիոնալ ինտելեկտի մոդելը՝ ստեղծված գիտական լրագրող Դենիել Գոուլմանի կողմից, մեծ ճանաչավածություն ձեռք բերեց նրա գրքի շնորհիվ, որը վաճառվեց ռեկորդային տպաքանակով։ Միևնույն ժամանակ շատ գիտնականներ ապացուցում են այդ մոդելի ոչ բավարար գիտական լինելը ։ Խառը մոդելը ենթադրում է, որ էմոցիոնալ ինտելեկտը բաղկացած է 5 բաղադրիչներից.
Երեք թեստ-հարցարան է ստեղծվել Գոուլմանի մոդելի հիման վրա. Emotional Competency Inventory (ECI), Emotional and Social Competency Inventory (ESCI), Emotional and Social Competency — University Edition (ESCI-U):
Ռուվեն Բար-Օնի սոցիալական և էմոցիոնալ ինտելեկտի մոդել (ESI)
Ռուվեն Բար-Օնի (Reuven Bar-On) մոդելը ներկայացվել է 1996 թվականին Հոգեբանների ամերիկյան ասոցիացիայի՝ Տորոնտոյում կայացած համաժողովի ժամանակ։ Մոդելը բաղկացած է 15 ունակություններից :.
Էմոցիոնալ ինտելեկտի տեսության քննադատություն
Էմոցիոնալ ինտելեկտը հաճախ ներկայացվում է որպես կյանքի բոլոր ոլորտներում՝ դպրոցում, աշխատանքում, փոխհարաբերություններում, հաջողության հասնելու բացարձակ բանալի։ Սակայն Ջ. Մայերի կարծիքով՝ EQ-ն, հնարավոր է, հանդիսանում է կարևորագույն կենսական արդյունքների միայն 1-10 %-ի (համաձայն այլ տվյալների՝ 2-25 %) պատճառը։ Միակ դիրքորոշումը, որով էմոցիոնալ ինտելեկտի գիտական և հանրահայտ հայեցակարգերը եկան համաձայնության, այն է, որ էմոցիոնալ ինտելեկտը ընդլայնում է պատկերացումներն այն մասին, թե ինչ է նշանակում լինել խելացի ։
Մյուս կողմից՝ էմոցիոնալ ինտելեկտի բոլոր մոդելները քննադատում են նրանցում բավականին ազատ կերպով բաղադրիչներ ավելացնելու համար։ Եվ չնայած կասկած չկա, որ այդ բոլոր բաղադրիչները իսկապես ազդում են մարդու հաջողության վրա թե՛ կյանքում և թե՛ հատկապես կարիերայում, սակայն այն որպես գիտական տեսություն ներկայացնելու համար պահանջվում է հաստատել որոշակի սկզբունք, որի հիման վրա հնարավոր կլինի կառուցել էմոցիոնալ ինտելեկտի հասկացությունը, իսկ այդ սկզբունքի բացակայության դեպքում էմոցիոնալ ինտելեկտը վերածվում է միայն գործոնների որոշակի խմբի, որոնք ազդում են մարդու կյանքի վրա ։
Անձնական մեծ քննադատության է արժանացել Դենիել Գոուլմանը, որին նրա առաջին գրքի թողարկումից հետո մեղադրում են համակարգային գիտական մոտեցման պակասի, հղումները պակաս չափով տեղադրելու և էմոցիոնալ ինտելեկտի հասկացության չափազանց առևտրայնացման մեջ ։
Տես նաև
Կատեգորիա:Զգացմունքներ
Դիոր Ֆոլ Սոու
Կենսագրություն
1976 թվականին Դիոր Ֆոլ Սոուն նշանակվեց դատախազ Սեն Լուիում ` դառնալով Սենեգալի պատմության մեջ առաջին կին դատախազը։ Նա եղել է կրթության և սոցիալական պաշտպանության վերահսկողության գծով ազգային տնօրեն, Սոնաթել Օրանժի իրավաբանական հարցերով տնօրեն, Ռուանդայի միջազգային քրեական տրիբունալի իրավախորհրդատու, Ռուանդայի քրեական և վերաքննիչ դատարանների գլխավոր դատախազ և Միջազգային քրեական դատարանի խորհրդատու ։
ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի ֆինանսավորվմամբ, Դիոր Ֆոլ Սոունի ղեկավարությամբ  իրականացվեց  սենեգալյան օրենսդրությունը ՄԱԿ-ի կոնվենցիաներին համապատասխանեցնելու ուսումնասիրություն և կազմվեց Սենեգալի 1999 թվականի Օրենքը, որն արգելում էր կանանց սեռական օրգանների թլպատումը ։
2015 թվականին նա դարձավ Գենդերային և մարդու իրավունքների գծով լրագրողների միության (Network of journalists in Gender and Human Rights) պատվավոր նախագահ։ Դիոր Ֆոլ Սոուն 2017 թվականին թոշակի անցավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սենեգալցի կին իրավագետներ Կատեգորիա:Սենեգալցի իրավաբաններ Կատեգորիա:Սենեգալցի փաստաբաններ Կատեգորիա:Սենեգալցի պետական գործիչներ
Զվերինոգոլովսկի շրջան
Զվերինոգոլովսկի շրջան (Звериноголовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրգանի մարզում։
Ստեղծվել է 1992 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զվերինոգոլովսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1400 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10937 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կուրգանի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պեչենժիցա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գրիգոր Տյուտյունիկ
Գրիգոր Տյուտյունիկ (Гри́гір Миха́йлович Тютю́нник, ), ուկրաինացի խորհրդային գրող։ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Գրիգոր Տյուտյունիկը ծնվել է 1931 թվականին Զենկովի շրջանի Շիլովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում ։ Հայրենական պատերազմի տարիներին բնակվել է հորեղբոր մոտ Դոնբասում։ Ավարտել է Զենկովի արհեստագործական ուսումնարանը, ստացել է փականագործի որակավորում, աշխատել է Խարկովի Մալիշևի անվան գործարանում, կոլտնտեսությունում, Միրոնովի հիդրոէլեկտրակայանում։ 1951-1955 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո երկաթուղային դեպոյում եղել է խառատ, միաժամանակ սովորել է երեկոյան դպրոցում։ 1962 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանը ։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, ապա՝ «Լիտերատուրնայա Ուկրաինա» թերթում, Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի սցենարական արվեստանոցում, 1963-1964 թվականներին՝ «Մոլոդ» և «Վեսելկա» հրատարակչություններում ։
1966 թվականին լույս է տեսել Տյուտյունիկի առաջին գիրքը՝ «Սաղմնավորում», որը նոր վերելք էր ուկրաինական արձակի բնագավառում և հռչակ է բերել Գրիգոր Տյուտյունիկին։ «Ժողովուրդների բարեկամություն» ամսագիրը Տյուտյունիկի պատմվածքներն ընդգրկել է իր 1967 թվականի լավագույն հրատարակություններում։ 1968 թվականին «Գրական թերթը» հայտարարել է լավագույն պատմվածքի համախորհրդային մրցույթ, որտեղ Տյուտյունիկի «Հազարաթերթիկ» պատմվածքն արժանացել է մրցանակի։
Մահը
1980 թվականի մարտի 6-ին Տյուտյունիկը ինքնասպան է եղել (կախվել է) ։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։
Հիշատակ
«Մեկ փողոցի թանգարանի» սրահներից մեկը նվիրված է Գրիգոր Տյուտյունիկին։ 1960-ական թվականներին նա ապրել է Անդրեևյան զառիվայրի №34 տանը։ Թանգարանի ցուցափեղկին ցուցադրված են Գրիգոր Տյուտյունիկի ձեռագրերից, նամակ ընկերոջը, բնօրինակ լուսանկարների հավաքածուն։
Ասեր
Ասեր (հին սկանդինավերեն` ǫ́ss, áss կամ ás, հոգնակի` æsir, իգական՝ ásynja, հոգնակի՝ ásynjur) սկանդինավյան դիցաբանության մեջ՝ բարձրագույն աստվածություններ, Օդինի (Վոթան) հետևորդները։ Նրանք հաճախ հակադրվում են վաներին։ Ասերի պանթեոնը ներառում է Օդինին, Ֆրիգգին, Թորին,Բալդրին և Թիրին։
Ծագումնաբանություն
Ասեր բառը ծագում է հին սկանդինավյան áss (աստված), որն էլ իր հերթին իր արմատներով ձգվում է դեպի նախահնդեվրոպերեն *h₂énsus (կյանքի ուժ) բառը։
Դիցաբանություն
Ասերի և վաների միջև փոխհարաբերությունները մի շարք գիտական տեսությունների և մտորումների առիթ է տվել։ Մինչ այլ մշակույթներ ունեին երիտասարդ և հասուն աստվածների խմբեր, ինչպես հին հունական տիտաններն ու օլիմպիական աստվածները, ասերն ու վաները ներկայացվում են որպես ժամանակակիցներ։ Այս երկու խմբավորումները միմյանց դեմ պատերազմներ են մղել, պայմանագրեր կնքել, փոխանակել պատանդներ։