cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գաղափարախոսական դիվերսիա
Գաղափարախոսական դիվերսիա (Идеологическая диверсия), Խորհրդային Միությունում պետական մակարդակով պաշտոնապես կիրառվող հասկացություն, որով սահմանվում էին ոչ կոմունիստական հայացքների դրսևորումները որպես ոչ խորհրդային «բուրժուական» կամ «արևմտյան» հոգեբանության և մտածելակերպի ուղիղ կամ կողմնակի ազդեցություն։
Պատմություն
Առաջին անգամ «գաղափարախոսական դիվերսիա» եզրն առաջացել է Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ 1919 թվականին՝ խորհրդային քաղաքական բառապաշարում ։ Դրա կիրառումը կապված էր կոմունիստական աշխարհահայացքի հաստատման բոլշևիկյան պայքարի և ռուսական հասարակության այն ժամանակվա ավանդական էթիկայի և բարոյականության ճնշման հետ։ Հասկացությունը կրում է բացահայտ հակամարտական, ռազմական բնույթ, ինչպես և զուգակցող այլ հասկացություներ, ինչպիսիք են. «գաղափարախոսական ճակատ», «գաղափարախոսական ճակատի մարտիկ», «գաղափարախոսական պայքար» և այլն։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետ Սառը պատերազմի սկսման և Արևմտյան աշխարհի հետ պայքարի թեժացման պատճառով հասկացությունը սկսել է ավելի ակտիվորեն կիրառվել, այն մտել է ԽՍՀՄ ԿԿ բոլոր մակարդակների ամենօրյա բառապաշարի մեջ։ Հասկացությունը ավելի լայն տարածում և պրակտիկ կիրառում է ստացել ԽՍՀՄ ԿԿ Կենտկոմի գաղափարախոսության այնպիսի քարտուղարների աշխատանքներում, ինչպիսիք էն Անդրեյ Ժդանովը և Միխայիլ Սուսլովը։
1960-1980-ականներին «գաղափարախոսական դիվերսիա» հասկացության մեջ են սկսում ընդգրկել պետական մակարդակով արտասահմանյան քարոզչության արդյունք դիտարկվող այլախոհությունը։ «Գաղափարախոսական ուղղությամբ» աշխատանքների համար 1967 թվականին ստեղծվել է ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի 5-րդ վարչությունը, որի խնդիրն էր «գաղափարախոսական դիվերսիաների» դեմ պայքարը։
Օգտագործման օրինակներ
Երկու աշխարհահայցքների պայքարում չեզոքականությունն ու կոմպրոմիսները տեղ չունեն։ Այստեղ պետք է քաղաքական բարձր զգոնություն, ակտիվ, օպերատիվ և համոզիչ քարոզչական աշխատանք, թշնամական գաղափարախոսական դիվերսիաների դեմ ժամանակակից դիմադրություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաղափարախոսական կլիշեներ Կատեգորիա:Խորհրդային դարձվածքներ Կատեգորիա:Այլախոհություն *
Ջին Հերշոլտի անվան մրցանակ
Ջին Հերշոլտի անվան մրցանակը (Jean Hersholt Humanitarian Award) հանձնվում է «Օսկար» մրցանակաբաշխության ժամանակ «Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի» կողմից՝ կինոարվեստում և կինոգիտության մեջ խոշոր վաստակի հավար։ Առաջադրվողները և հաղթողները որոշվում են ակադեմիկոսների կողմից։ Մրցանակը ստացել է իր անունը դերասան Ջին Հերշոլտի պատվին, որը 18 տարի եղել է Motion Picture & Television Fund բարեգործական կազմակերպություն նախագահ, իսկ 4 տարի եղել է «Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիա»-ի նախագահ։
Մրցանակակիրների ցուցակը
Նշում։ Ում անվան կողքը կա այսպիսի նշան †, ապա նա մրցանակը ստացել է հետմահու։
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական ցուցակներ
Աբուլիա
Աբուլիա (abulis - անվճռականություն), կամազրկություն, կամային գործողություններ կատարելու ընդունակության բացակայություն։ Աբուլիան կամքի թերություններից մեկն է, որը դիտվում է հոգեկան հիվանդությունների դեպքում, բայց երբեմն հանդիպում է նաև գործնականում առողջ մարդկանց մոտ (գերհոգնածութության վիճակում, որպես ժամանակավոր երևույթ և բնավորության կայուն թերություն՝ որպես սխալ դաստիարակության հետևանք)։
Գրականություն
Ա.Ա. Նալչաջյան - «Հոգեբանական բառարան», Երևան 1984
Կատեգորիա:Մարդկային հիվանդության ախտանիշներ Կատեգորիա:Հոգեկան հիվանդություններ Կատեգորիա:Մոտիվացիա Կատեգորիա:Նյարդային համակարգի հիվանդությունների ախտանիշներ և նշաններ
Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթ 2013-14
«Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթ 2013-14»-ը ֆուտբոլի Հայաստանի գավաթի 23-րդ խաղարկությունն է։ Այն մեկնարկել է 2013 թ. սեպտեմբերի 18-ին և կավարտվի 2014 թվականի մայիսի 7-ին։ 2015 թվականի գավաթի խաղարկությանը մասնակցում են բարձրագույն խմբի 8 թիմերը։ Վիճակահանության ժամանակ ՀՖՖ-ի մրցումների կազմակերպման բաժինը 2012/13 թվականների առաջնությունում նոյեմբերի 7-ի դրությամբ 1-4-րդ տեղերը գրաված թիմերին նախապես բաժանեց իրարից, որպեսզի նրանք միմյանց հետ չհանդիպեն 1/4 եզրափակիչում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի ֆուտբոլի գավաթներ
Զնամենովկա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)
Զնամենովկա (Знаменівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Զնամենովկա գյուղում բնակվում էր 158 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գալիկանո նել Լացիո
Գալիկանո նել Լացիո (Gallicano nel Lazio), քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Անդրեաս առաքյալը։
Մարիա Ժոզեֆի Սաքսոնացի
Մարի Ժոզեֆի Սաքսոնացին կամ Ժոզեֆինա Սաքսոնացին ( Marie-Josephe Caroline Eleonore Françoise Xaviere de Saxe; Maria Josepha Karolina Eleonore Franziska Xaveria von Sachsen; 4 նոյեմբերի 1731, Դրեզդեն - 13 մարտի 1767, Վերսալ) - Ֆրանսիայի վերջին երեք թագավորների մայրը Բուրբոնների դինաստիայից։ Լեհաստանի թագավոր Օգոստոս III- ի դուստրը, ֆրանսիացի դոֆին Լուիի երկրորդ կինը։
Նրա երեխաներն էին Ֆրանսիայի թագավորներ Լուի 16 -րդը, Լուի XVIII- ը և Շառլ X- ը, ինչպես նաև Սարդինիայի թագուհի Մարիա Կլոտիլդեն։ Կրտսեր դուստրը՝ արքայադուստր Էլիզաբեթը, մահապատժի ենթարկվեց իր եղբոր՝ Լուի 16 -րդի ընտանիքի հետ միասին։
Մանկություն։ Ընտանիք
Արքայադուստր Մարիա Ժոզեֆի Կարոլինա Էլեոնորա Ֆրանսուա Քսավիերիան ծնվել է 1731 թ․ նոյեմբերի 4 -ին Դրեզդենում, Լեհաստանի թագավոր և Լիտվայի Մեծ հերոս Ֆրեդերիկ Օգոստոս II- ի, Սաքսոնի և Մարիա Ժոզեֆի կուրֆյուրստ, Ավստրիայի արքեպիսկոպոս, Հովսեփ I- ի՝ Հռոմեական Սուրբ Կայսրության կայսեր դստեր ընտանիքում: Մայրը Ավստրիայի կայսրուհի Մարիա Թերեզայի զարմիկն էր և հարս Մարիա Անտուանետայի մորաքույրը։
Մարիա Ժոզեֆը ծնողների 15 երեխաների չորրորդ դուստրն ու ութերորդ երեխան էր։ Նրա ավագ քույրը՝ Մարիա Ամալիան, ամուսնացավ ինֆանտ Կառլոսի՝ Իսպանիայի ապագա թագավոր Կառլոս III- ի հետ։ Նրա մյուս քույրը՝ Մարիա Մարգարիտան, մահացել է մանկության տարիներին, իսկ մեկ ուրիշ ավագ քույր Մարիա Աննա Սոֆիան դարձել է Բավարիայի կուֆյուրտսինան։ Միակ ողջ մնացած եղբայրը՝ Ֆրիդրիխ Քրիստիանը, դարձավ Սաքսոնիայի կուրֆյուրստ 1763 թ․, բայց կառավարեց ընդամենը 74 օր։ Մարիա Ժոզեֆի կրտսեր քույրերը՝ Մարիա Քրիստինան և Մարիա Կունիգունդան, դարձան աբատիսներ։
Ամուսնություն. Ֆրանսիայի Դոֆինա
Արքայադուստր Մարիա Ժոզեֆի թեկնածությունն առաջին անգամ առաջարկեց նրա հորեղբայր Մորիցը՝ Սաքսոնիայի կոմսը, Մարիա Ժոզեֆի պապի ՝ Օգոստոս Հզորի անառակ որդին։ Լուի XV- ը և տիկին դե Պոմպադուրը համաձայնեցին այս ամուսնությանը՝ այն համարելով շահավետ Ֆրանսիայի համար՝ միջազգային հարաբերությունների առումով։ Ֆրանսիան և Սաքսոնիան մրցակիցներ էին «Ավստրիական ժառանգության» համար վերջին պայքարում, ուստի Ֆրանսիայի գահի ժառանգի և սաքսոնական արքայադստեր միջև ամուսնությունը կարող էր հանգեցնել երկու պետությունների միջև դաշինքի։
Միակ խնդիրն այն էր, որ Մարիա Ժոզեֆի պապը ՝ Օգոստոս II Հզորը լեհական գահից հեռացրեց Ֆրանսիայի թագուհի Մարիա Լեշչինսկու հայր Ստանիսլավ Լեշչինսկուն: Դոֆինի և Մերի Ժոզեֆի ամուսնությունը կարող էր ամենախորը վիրավորանքը պատճառել ժողովրդի կողմից սիրված թագուհուն։ Չնայած թագուհու անհամաձայնությանը՝ Լյուդովիկը, Ֆրանսիայի դոֆինը և արքայադուստր Մերի Ժոզեֆի Սաքսոնացին ամուսնացան 1747 թ․ փետրվարի 9 -ին, երբ փեսան 17 տարեկան էր, իսկ հարսն ընդամենը 15 տարեկան։
Նոր Դոֆինուհին միշտ բարեկամական հարաբերություններ էր պահպանում արքայի սիրուհի տիկին դե Պոմպադուրի հետ՝ արքայադստեր ամուսնության հարցում օգնություն ցուցաբերելով, չնայած նրա ամուսինը ատում էր իր հոր սիրուհուն։ Չնայած Լյուդովիկի և Մարիա Ժոզեֆի ամուսնությունը «հաշվարկով» էր, բայց երիտասարդ Դոֆինան իսկապես սիրահարվեց իր ամուսնուն։
Ինչպես Դոֆինը, այնպես էլ Մարիա Ժոզեֆը շատ բարեպաշտ էր, առանձնանում էր բարձր բարոյականությամբ, ինչը նրան ավելի էր մոտեցնում սկեսուրին՝ թագուհի Մարիա Լեշչինսկայային։ Դոֆինը և Դոֆինան չէին սիրում ներկա գտնվել Վերսալում կայացած զվարճանքներին՝ կազմակերպված թագավորի լուծարված արքունիքի կողմից՝ նախընտրելով անցկացնել հանգիստ երեկոներ զրույցի, ընթերցանության, աղոթքի կամ ջերմոց այցելության միջոցով։ Չնայած թագավորի և Դոֆինի տեսակետների առկա ակնհայտ հակասություններին՝ Մարիա Ժոզեֆը փորձեց լավ հարաբերություններ հաստատել նրանց միջև։
1750 թ․ զույգն ունեցավ իրենց առաջին դստերը՝ Մարիա Զեփիրինա անունով, քանի որ նա ծնվել էր Սուրբ Զեփիրինոսի օրը։ Փոքրիկ արքայադստեր ծնունդը մեծ ուրախությամբ դիմավորեցին նրա ծնողները, չնայած Լյուդովիկ XV թագավորը վրդովված էր, որ տղա չի ծնվել։ Արքայադուստրը մահացավ 1755 թ․ և քանի որ նա չապրեց ամբողջ հինգ տարի, ըստ ֆրանսիական ավանդույթի՝ նրա մահը պաշտոնապես չեն սգացել։
1751 թю սեպտեմբերի 15-ին թագավորական զույգի համար ծնվում է երկրորդ երեխան՝ երկար սպասված որդին՝ Լյուդովիկ Ժոզեֆ Քսավիե անունով, ով, ավանդույթի համաձայն, ստացել է Բուրգունդիայի դուքսի կոչումը։ 9 տարեկանում Փոքրիկ իշխանը ընկավ խաղալիք ձիից՝ կոտրելով ոտքը, այնուհետև սկսեց կաղալ։ 1761 թ․ գարնանը երեխայի մոտ հայտնաբերվեց ուռուցք, որը մեծացել էր ամբողջ ոտքի վրա, նա վիրահատվեց, բայց մարտի 22-ին Բուրգունդիայի դուքսը մահացավ։ Դոֆինի որդին թաղվեց Սեն Դենիում։
1754 թ․ օգոստոսի 23-ին թագավորական ընտանիքը ունեցավ չորրորդ երեխային և երրորդ որդուն՝ Լուի Օգոստոսին, Բերրիի դուքսին, ապագա թագավոր Լյուդովիկ 16-րդին։ Չնայած ծնողների և ամբողջ ֆրանսիական դատարանի վախերին՝ երեխան, պարզվեց, որ զարմանալիորեն առողջ և ուժեղ է, իր երկու ծնողներից երկար ապրեց՝ 12 տարեկանում որբանալով։
1755 թ․ նոյեմբերի 17-ին Դոֆինան ծնեց ևս մեկ որդի՝ Լուի Ստանիսլաս Քսավիեին, ապագա թագավոր Լուի XVIII-ին, 1757 թ․ հոկտեմբերի 9-ին՝ Չարլզ Ֆիլիպի որդուն, ապագա թագավոր Չարլզ X ին, ինչպես նաև Սարդինիայի ապագա թագուհուն՝ Մարիային։ Ադելաիդա Կլոտիլդեն և արքայադուստր Էլիզաբեթը (տիկին Էլիզաբեթ), մահապատժի ենթարկվեցին հեղափոխական իշխանությունների կողմից 30 տարեկանում։
Բացի այդ, Մարիա Ժոզեֆը 1748 և 1749 թթ․ ծնեց նաև երկու մահացած որդի, 1752 թ․՝ մեռելածին դուստր, 1756 թ․՝ մեռելածին որդի, և 1762 թ․ նա կորցրեց որդուն վիժումի արդյունքում։
Այրիություն և մահ
1765 թ․ սեպտեմբերի 20-ին Դոֆին Լյուդովիկի մահը ծանր հարված էր Մարիա Ժոզեֆի համար, որից նա այդպես էլ չկարողացավ ապաքինվել։ Փորձելով օգնել Դոֆինային հաղթահարել դեպրեսիան, Լյուդովիկ XV- ը, ով շատ էր սիրում իր հարսին, նրան թույլ տվեց տեղափոխվել իր մահացած ամուսնու հետ զբաղված Վերսալի բնակարաններից՝ նախկին թագավորական տիրուհու՝ տիկին դե Պոմպադուրի սենյակներ, ով մահացել էր 1764 թ.։ Թագավորը հաճախ էր այցելում իր հարսին, այդ թվում՝ քննարկելու իր ավագ որդու և Ավստրիայի արքայադուստր Մարիա Անտոնիայի՝ ապագա Մարի Անտուանետայի նշանադրությունը։ Մարիա Ժոզեֆը դեմ էր այս ամուսնությանը, քանի որ հարսի մայրը՝ Մարիա Թերեզան, խլել էր ժառանգական Հաբսբուրգյան հողերի մի մասը Մարիա Ժոզեֆի մորի՝ Ավստրիացի Մարիա Ժոզեֆից։
Չնայած բոլոր նախազգուշական միջոցներին՝ այրի Դոֆինայի առողջական վիճակը վատթարանում էր։ Մարիա Ժոզեֆը մահացավ 1767 թ․ մարտի 13-ին տուբերկուլյոզից, որով նա վարակվեց ամուսնուն խնամելիս, և թաղվեց Սեն-Դենի թագավորական գերեզմանոցում։ 3 տարի անց տեղի ունեցավ նրա որդու՝ Լուի Օգոստոսի և Մարիա Անտոնիայի հարսանիքը։
Դիտել նաև
Կատեգորիա:1767 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 13 մահեր Կատեգորիա:Դրեզդեն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1731 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 4 ծնունդներ
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Միջերկրական ծով)
Պատմություն
Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի միջոցառումների շրջանակներում Լիբանանում ՀՀ դեսպանության, Լիբանանի կենտրոնական մարմնի, Տանն Կիլիկիո Կաթողիկե Հայոց կաթողիկոս, պատրիարք Ներսես Պետրոս ԺԹ-ի հովանավորությամբ և աջակցությամբ, «Octopusteam» ջրասուզման ակումբի նախաձեռնությամբ 2015 թվականին տեղի ունեցավ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված խաչի տեղադրման արարողություն Միջերկրական ծովում՝ Ջունիե-Տաբարժա հատվածում, 35 մետր խորության վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ Կատեգորիա:Լիբանանի հուշարձաններ
Սինհալերեն
Սինհալերեն, սինհալների՝ Շրի Լանկայի հիմնական բնակչության լեզուն, երկրի պետական լեզուն (թամիլերենի հետ)։ Խոսողների թիվը՝ մոտ 16 միլիոն։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի հնդարիական խմբին։ Ծագել է սինհալական պրակրիտից։
Հնչյունական կազմը միտում է ձայնային ներդաշնակության։ Ձևաբանական կառուցվածքն աչքի է ընկնում կցականության ուժեղ տարրերով։ Բառապաշարում շատ են փոխառությունները (մեծ մասամբ դրավիդյան, ինչպես նաև արևմտաեվրոպական լեզուներից)։ Սինհալերենն օգտագործում է հվ-հնդ․ գրատեսակներից մեկը։ Հնագույն արձանագրությունները՝ մ․ թ․ ա․ III դարից։ Գրական սինհալերենը զարգացել է 13—14-րդ դարերում, հին ձևը պահպանվել է մինչև 19-րդ դարը։
Ավելի ուշ կենդանի խոսակցական լեզվի հիմքի վրա ձևավորվել է գրական սինհալերենի նոր ձևը, որը պարունակում է մեծ թվով սանսկրիտաբանություններ։ Խոսակցական լեզվի (որը կորցրել է խոնարհման կարգը) և գրականի միջև էական տարբերություն կա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասիական մշակույթ Կատեգորիա:Հնդեվրոպական լեզուներ Կատեգորիա:Լեզուներ այբբենական կարգով
Զոլոտիե Պրուդի
Զոլոտիե Պրուդի (Золоті Пруди), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Զոլոտիե Պրուդի գյուղում բնակվում էր 746 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պապին Պողոսյան
Պապին Պողոսյան, հայ երգիչ։
Վերա Կոժինա
Վերա Միխայլովնա Կոժինա (Вера Михайловна Кожина, ), ռուս գրող, բանաստեղծ։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական կրթության գերազանցիկ (1993), Դոնի գրողների միության անդամ։ Ալեքսեյ Նեդոգոնովի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Վերա Կոժինան ծնվել է 1940 թվականի փետրվարի 14-ին Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Վերա Միխայլովնան ընդունվել է Շախտիի մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1963 թվականին։ Ավարտելուց հետո նա պատմություն է դասավանդել, աշխատել է դպրոցներում 1963-1973 թվականներին, այնուհետև՝ միջին մասնագիտական ուսումնարանում (1974-1983), ինչպես նաև Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Շախտիի մասնաճյուղում 1983-1985 թվականներին։
Վերա Կոժինան բանաստեղծություններ էր հորինում արդեն դպրոցական տարիներին։ 1971 թվականից նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են Շախտիի, Դոնի Ռոստովի, Մոսկվայի և Ուկրաինայի հետևյալ պարբերականներում՝ «Լենինսկոյե զնամյա» թերթ, «Լիտերատուրնայա Ռոսիա» շաբաթաթերթ, «Պոգրանիչնիկ» ամսագիր, և այլ պարբերականներում։
Վերա Միխայլովնան հեղինակ է հետևյալ գրքերի. «Հեռանում է օրը» (1991), «Ես հավատում եմ» (1992), «Բանաստեղծի անզուսպ սիրտը» (1994), «Սերը չի վերադառնում» (1995), «Անծայրածիր աշխարհը իմ սրբապատկերն է» (1996), «Խարույկներ» (1997), «Կյանքի գույներ» (1998), «Ժամանակի հրամանականը» (1999), «Աստղային արձագանք» (2000), «Լուսնի հայացքի ներքո» (2001), «Պատահական հրեշտակ» (2002), «Ոչ պատահական հանդիպում» (2002), «Հատընտիր» (2004), «Բանաստեղծություններ։ Պատմվածքներ» (2006)։ Լույս է ընծայել պոեզիայի և արձակի 15 գիրք։
Պապին Պողոսյան
Կենսագրություն
1991 թվականին Մոսկվայում թողարկել է «Հավատքի երգ» ձայնասկավառակը։ Հայաստանի անկախացումից հետո, հայ երգը ներկայացրել է Միացյալ Ազգերի Կազմակերպությունում։ Արցախի պատերազմի տարիներին մի շարք բարեգործական համերգներ է ունեցել՝ օգնելու ազատամարտիկների ընտանիքներին։ 1995 թվականին առանձնացել է Մերանգուլյանի անվան նվագախմբից և ստեղծել ու ղեկավարում է «Վերածնունդ» ժողովրդական էստրադային անսամբլը։ Արժանացել է բազմաթիվ պետական պարգևների ու պատվոգրերի։ 1997 թվականին և 2001 թվականին Մոսկվայում արժանացել է «Ոսկե սկավառակ» մրցանակի։ Հանդիսացել է հայ գուսանների և կոմպոզիտորների երգերի առաջին կատարողը։ Եղել է Երևանի «Մշակույթ» համալսարանի մշակույթի բաժնի դեկանը։ Հյուրախաղերով եղել է աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ Թողարկել է ավելի քան 10 ձայնասկավառակ, նկարահանել է մի շարք տեսահոլովակներ, որոնցից է «Երևանի սիրուն աղջիկ»-ը։ 2006 թվականից բնակվում է ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաքում, որտեղ 2011 թվականին նկարահանել է «Ասա ընկեր» տեսահոլովակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ժողովրդական երգիչներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Վերա Կոժինա
Կենսագրություն
Վերա Կոժինան մահացել է 2009 թվականի ապրիլի 12-ին Շախտի քաղաքում։
2013 թվականից Շախտի քաղաքի թիվ 12 դպրոցը կոչվում է Վերա Միխայլովնա Կոժինայի անունով, դպրոցի շենքի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ՝ ի պատիվ բանաստեղծուհու ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վիլյամ Սարոյանի հուշարձան (Երևան)
Վիլյամ Սարոյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Մաշտոցի պողոտայի և Մոսկովյան փողոցի խաչմերուկում, տեղադրվել է 2008 թվականին։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից, բարձրությունը 3,2 մետր է, քաշը` 500 կգ։ Արձանը ներկայացնում է Սարոյանին 54 տարեկանում ։
Մտահղացումը
Ամերիկահայ մեծանուն գրող Վիլյամ Սարոյանի արձանը տեղադրելու մտահղացումը Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիայի նախագահ Ռաֆայել Հովհաննիսյանինն է։ Գաղափարը ծագել է Բուդապեշտում, որտեղ նա գտնվել է նկարահանումներով։ Քաղաքի հենց կենտրոնում տեսնելով Ուիլյամ Շեքսպիրի արձանը՝ նա հիշել է, որ Երևանում Սարոյանի արձան չկա։ Վերադառնալով Հայաստան՝ նա նախաձեռնել է այդ գաղափարը կյանքի կոչելու աշխատանքները։ Այն պահանջում էր ֆինանսական միջոցներ, և առաջացան մեծ խնդիրներ։ Բայց քանի որ երկու տարի հետո Սարոյանի 100-ամյակն էր, Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիան նախաձեռնեց այդ ծրագիրը, որը ներկայացվեց ՀՀ մշակույթի նախարարություն, և ծրագիրն ընդգրկվեց սարոյանական միջոցառումների ցանկում։ Գումարի խնդիրը լուծելու համար նախաձեռնվեց հանգանակություն, որին իրենց ներդրումներով մասնակցեցին հասարակության տարբեր շերտերի ներկայացուցիչներ՝ սկսած բարերարներից, վերջացրած թոշակառուներով ։
Արձանի ստեղծումը և տեղափոխումը Երևան
Քանդակի ստեղծումը վերապահվեց Դավիթ Երևանցուն։ Աշխատանքն իրականացվել է Պրահայում։ Արձանի ստեղծումը մեծ դժվարություն չներկայացրեց, բարդ էր այն Չեխիայից Հայաստան տեղափոխելը։ Սկզբում որոշվեց, որ այն պետք է բերվի օդանավով։ Սակայն պարզվեց, որ քանդակը չի տեղավորվում ինքնաթիռում։ Ստիպված Չեխիայից այն ավտոմեքենայով տեղափոխվեց Ֆրանկֆուրտ (Գերմանիա), որտեղից էլ բեռնատարով՝ Հայաստան։ Մոսկովյան-Մաշտոց խաչմերուկի տարածքը հատկացրել է Կենտրոն համայնքի թաղապետ Գագիկ Բեգլարյանը ։
Արձանի բացումը
Հուշարձանը բացվեց 2008 դեկտեմբերի 13-ին։ Բացմանը ներկա էին ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը։ Վերջինս, ինչպես նաև քանդակի հեղինակներ Դավիթ Երևանցին, Լևոն Իգիթյանը հանդես եկան ելույթներով ։ Հանդիսավոր արարողությանը ներկա էին նաև Երևանի քաղաքապետ Երվանդ Զախարյանը, կենտրոնի թաղապետ Գագիկ Բեգլարյանը, մի խումբ հասարակական և մշակութային գործիչներ։ Խաչմերուկին հարող տարածքը որոշ ժամանակ փակ էր երթևեկության համար, մոտենալ կարող էին միայն բացմանը ներկա գտնվել ցանկացողները ։ Արձանը բացելու պատիվը վերապահվեց Դ. Երևանցուն և Հ. Պողոսյանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Դավիթ Երևանցու քանդակներ
Ռուս-լաոսյան հարաբերություններ
Ռուս-լաոսյան հարաբերություններ (Российско-лаосские отношения), դիվանագիտական հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության և Լաոսի Ժողովրդադեմոկրատական Հանրապետության միջև։
Պատմություն
Դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են Խորհրդային Միության ժամանակաշրջանում՝ 1960 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ։ Ստորագրվել են առևտրական, վճարային, Նամնյեպ գետի վրա ՀԷԿ-ի շինարարությանը աջակցելու, որպես նվիրատվություն Վիենտյանում հիվանդանոցի և ռադիոկայանի կառուցմանը 1962, օդային հաղորդակցության 1970։ Լաոսի ազգային միասնության ժամանակավոր կառավարությանը տնտ» օգնություն ցույց տալու 1975 համաձայնագրեր, մշակութային ու գիտական փոխանակման ծրագիր 1978, 1981—85 թթ. տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության 1980 համաձայնագիր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի արտաքին հարաբերություններ
Սկուբի-Դու և կիբեր հետապնդում
Սկուբի-Դուն և կիբեր-հետապնդումը (անգլ.` Scooby-Doo & The Cyber Chase) -նկարահանված լիամետռաժ անիմացիոն մուլտֆիլմ Սկուբի-դուի մասին։
Դա նույնպես առաջին ֆիլմն է, որում Գրեյ Դելայլը բարձրաձայնեց Դաֆնու Բլեյկը Մերի Կեյ Բերկմանի մահից հետո 1999 թվականին:Դա նույնպես վերջին ֆիլմն էր, որում Սկոտտ Իննեսը բարձրաձայնեց Սկուբի-Դու և Շեգգի, և նույնպես վերջին ֆիլմն է, որում Բ. Դժ.Ուոռդը բարձրաձայնեց Վելմու։ Ֆիլմերում Սկուբի-Դուի մասին, այսուհետ չի լինելու իրական գերբնական էակ մինչև «Սկուբի-Դուն և գոբլինների արքան» մուլտֆիլմը ։
Սյուժետ
Սկուբի-Դուն և նրա ընկերները՝ Շեգգին, Վելման, Դափնեն և Ֆրեդը, եկել էին այցելելու Էրիկին՝ իրենց արկածների հիման վրա տեսախաղի ստեղծողին։ Ընկերներն իմացան, որ ինչ-որ մեկը վտանգավոր համակարգչային վիրուս է թողարկել կիբերաշխարհից։ Ընկերները փորձում են բռնել նրան, բայց Վիրուսի ստեղծողի կամքով նրանք իրենք են մտնում տեսախաղի մեջ։ Վիրուսը հետապնդելով տասը դժվար մակարդակներով՝ ընկերները սկզբում հայտնվում են Լուսնի վրա, այնուհետև ճանապարհորդում են նախապատմական անցյալից մինչև ներկա և առերեսվում է իրենց ամենահայտնի պատմություններից վիրտուալ հրեշների մի ոհմակի հետ, որոնց վիրտուալ գործընկերներն օգնում են նրանց հաղթել։
Դերեր հնչեցված
Սկոտ Ինես- ՍկուբիԴու Ջո Ալասկին որպես Ուեմբլիի սպա Բոբ Բերգեն - Էրիկ Շտաուֆեր Գրեյ Դելայլ - Դաֆնա Թոմ Քեյն - պրոֆեսոր Կաուֆման Միկի Քելլի - Բիլ Մաքլեմոր Գարի Ստուրգիս - վիրուս Բ.Ջ. Վարդ - Վելմա Ֆրենկ Ուելքեր - Ֆրեդ
Դերերը կրկնօրինակված են
Նիկիտա Պրոզորովսկի - Շեգգի Օլեգ Կուցենկո - Ուեմբլիի սպա, պրոֆեսոր Կաուֆման, ուրվական վիրուս, երկրորդական արական կերպարներ Անդրեյ Բարխուդարով՝ Ֆրեդի, Էրիկ Շտաուֆերի, Բիլ Մաքլեմորի դերերում Մարիա Օվչիննիկովա - Դաֆնե Լյուդմիլա Իլյինա - Վելմա
Կարծիքներ
ԴՎԴ Թալքի կոմս Կրեսսին մուլտֆիլմի իր գրախոսության մեջ ամենաբարձր գնահատականը տվել է տեսահոլովակի որակին. [2]։ 2022 թվականին Մոլի ՄաքՆեբը Comic Book Resources-ից զբաղեցրել է վիրուսի 1-ին տեղը Սկուբի-ԴունԹավատառ տեքստ ֆրանշիզայի լավագույն չարագործների թոփ 10-ում։
Փաստեր
Ֆիլմը նվիրված է մարտի 22-ին մահացած Ուիլյամ Հաննայի հիշատակին, ով 7 ամիս չապրեց ֆիլմի պրեմիերան։
Էդուարդ Շարմազանով
Էդուարդ Հովսեփի Շարմազանով, հունական ծագմամբ հայազգի քաղաքական գործիչ, նախկին ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի տեղակալ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 8-ին Լոռու մարզի Ալավերդի քաղաքում, հունական ընտանիքում։
Մանկավարժական գիտությունների թեկնածու։ Թեման՝ «Գարեգին Նժդեհի մանկավարժական հայացքները»։ Մի շարք գիտական, հրապարակախոսական հոդվածների, «Գարեգին Նժդեհը և ռազմական մանկավարժության հիմնահարցերը» մենագրության հեղինակն է։
Աստերոիդների ցանկ (74701-74800)
Աստերոիդների ցանկ (74601-74700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (74801-74900)
Երևանի Էռնստ Թելմանի անվան թիվ 13 դպրոց
Երևանի Էռնստ Թելմանի անվան թիվ 13 դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Դպրոցը կառուցվել է 1932 թվականին Երևանի «Նոր թաղ» կոչվող թաղամասում։ 1933 թվականին անվանակոչվել է Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ Էռնստ Թելմանի անունով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին որպես հոսպիտալ ընդունել է հազարավոր վիրավորների։ 1986 թվականին Կոմունիստական Կուսակցության շրջանային կոմիտեի որոշմամբ դպրոցի հին շենքը քանդվել է` տեղը նորը կառուցելու նպատակով, իսկ դպրոցն իր 450 աշակերտներով զբաղեցրել է Վլադիմիր Մայակովսկու անվան դպրոցի մի մասնաշենքը։ Դպրոցի կառուցումը ձգձգվել է և 1992 թվականի հոկտեմբերի 5-ին դպրոցի նորակառույց շենքը դարձել է անկախ Հայաստանի առաջին դպրոցական կառույցը (ճարտարապետ՝ Լևոն Ղալումյան, Միջազգային ճարտարապետական ակադեմիայի մրցանակ) ։
Դպրոցում գործում է «Հայ Ասպետ» կրթադաստիարակչական բարեգործական հիմանդրամը ։ 2013 թվականի հունիսի 26-ին դպրոցի բակում «Հայ ասպետ» հիմնադրամը Կարո Քահքեջյանի մարտական ընկերների հետ բացել է հերոսի հուշակոթող-աղբյուրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ Կատեգորիա:Լևոն Ղալումյանի հուշարձաններ
Սեմեյ
Սեմեյ (Семей, Semei, سەمەي,, մինչև 2007 թվականը՝ Սեմիպալատինսկ , 1917-1920 թվականներին՝ Ալաշ-կալա (Алаш-қала, Alaş-qala), քաղաք Ղազախստանի արևելյան՝ սիբիրյան մասում, Ռուսաստանի հետ սահմանի մերձակայքում, Իրտիշ գետի զույգ ափերին, Ալմաթիից մոտավորապես 1000 կիլոմետր դեպի հյուսիս, ռուսական Օմսկ քաղաքից 700 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք։ 2022 թվականից նորակազմ Աբայի մարզի վարչական կենտրոնն է։ 1782-ից մինչև 1997 թվականը ներառյալ եղել է Սեմիպալատինսկի մարզկենտրոնը։ Բուն քաղաքը, առանց նրան վարչականորեն ենթակա 14 գյուղական շրջանների, զբաղեցնում է 210, դրանց հետ միասին՝ 27.490  քառակուսի կիլոմետր տարածք ։ 2021 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 351.124 :
Ղազախստանում Սեմեյը երկրի մշակութային մայրաքաղաքի համարում ունի, քանի որ ղազախական մշակույթի և արվեստի բազմաթիվ կարկառուն գործիչներ ծագումով այս քաղաքից են։ Սեմեյին շնորհվել է «Ղազախստանի պատմական կենտրոնի» հատուկ կարգավիճակ ։
Տնտեսության զարգացած ճյուղերից են մեքենաշինությունը, շինանյութերի, մորթու և կաշվեղենի, պահածոների արտադրությունը։
Կլիմա
Սեմեյին բնորոշ է մայրցամաքային խոնավ կլիման (Köppen climate classification-ի դասաարգմամբ՝ Dfb)՝ տաք ամառներով և չափազանց ցուրտ ձմեռներով; Ամենացածր ջերմաստիճանը՝  -48.6 °C, գրանցվել է 1938 թվականի նոյեմբերին, ամենաբարձրը՝ 42.5 °C, 2002 թվականի օգոստոսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղազախստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ղազախստանի բնակավայրեր
Իվերսկոե
Իվերսկոե (Іверське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Իվերսկոե գյուղում բնակվում էր 1 419 մարդ։
(8272) Իիտատեմուրա
(8272) Իիտատեմուրա (Iitatemura), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Յոշիկանե Միզունոյի և Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից Կանիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,384694 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0221 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7473 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1345,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267642 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,66° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիկանե Միզունոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոշիմասա Ֆուրութայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ավելորդ մարդիկ (պատմվածք)
«Ավելորդ մարդիկ» (Лишние люди), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1886 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի հունիսի 23-ին «Պետերբուրգյան թերթում» № 169, Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Անտոն Չեխովի «Ավելորդ մարդիկ» պատմվածքը գրվել է 1886 թվականին, առաջին անգամ հրատարակվել է 1886 թվականի հունիսի 23-ին «Պետերբուրգյան թերթում» № 169՝ Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ, ընդգրկվել է «Անմեղ խոսքեր» ժողովածուի և Ադոլֆ Մարքսի հրատարակության մեջ։
Կավարենո
Կավարենո (Cavareno), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Ավելորդ մարդիկ (պատմվածք)
Սյուժե
Մի անգամ երեկոյան գնացքով և իրերով ամառանոց է գալիս շրջանային դատարանի անդամ Պավել Մատվեևիչ Զայկինը։ Ճանապարհին նրան հանդիպում է մեկ այլ հովեկ շիկակարմիր տաբատով։ Նրանց միջև խոսակցություն սկսվեց, շիկակարմիր հովեկը սկսեց բողոքել մանր ծախսերից, նույնիսկ եթե «անզգուշաբար ծախսում ես կոպեկներ և հետո ամբողջ գիշեր չես քնում»։
Զայկինը համաձայնեց, որ ճամփորդելը իրեն թանկ է նստում, սակայն քաղաքից ամառանոց է փոխադրել կահույքը և աղախնին և «ինքնաեռ գցող չկա»։ Ամառանոց գալով՝ Զայկինը տեսավ, որ բոլորը մեկնել են իրենց գործերով։ Տանը մնացել էր իր փոքրիկ որդին, որը պատմեց, որ այսօր ճաշ չի լինելու, քանի որ հորը ոչ մեկը չէր սպասում։ Մայրը Օլգա Կիրիլովնայի հետ մեկնել էր խաղալու ներկայացմանը։ Որդին հորը ցույց էր տալիս իր միջատների հավաքածուն, որոնց մի մասի վրա գնդասեղներ էին խրված, այդպես էր սովորեցրել Օլգա Կիրիլովնան։ Դա տեսնելով՝ հայրն ասաց. «Այդպես պետք է Օլգա Կիրիլովնային խոցել, տար այստեղից, ամոթ է կենդանիներին տանջես»։
Երեկոյան նրա մոտ եկան կինը՝ Նադեժդա Ստեպանովնան, Օլգա Կիրիլովնան, երկու անծանոթ տղամարդու հետ։ Նրանցից մեկը Կորոմիսլովն էր, կնոջ դուետային զուգընկերը, մյուսը՝ դերասան Սմերկալովը։ Կինը բացատրեց, որ իրենք նախապատրաստում են «Տրոմբոնով կենվորը» ներկայացումը և «ինքը սպասում էր նրան»։
Ամբողջ գիշերն ամառանոցում նրանք անցկացրեցին իրենց դերերը կրկնելով և եկվորներին հյուրասիրելով։ Զայկինը գնաց քնելու, իսկ եկած արտիստներին խնդրեցին գիշերել իրենց մոտ։ Գիշերվա ժամը երկուսին նրան արթնացրեց կինը և խնդրեց գնալ քնել աշխատասենյակում, քանի որ Օլգա Կիրիլովնան չէր կարողանում միայնակ քնել, սակայն աշխատասենյակում էլ բազմոցի վրա քնել էր նրա որդին։ Զայկինը ստիպված դուրս եկավ փողոց թարմանալու և այնտեղ տեսավ շիկակարմիր տաբատով ծանոթ մարդուն, որի մոտ էլ ամառանոց հյուր էին եկել զոքանչն ու բարեկամուհիները։ Այդ ժամանակ նա որոշեց մոտակայքում ինչ որ մի պանդոկ կամ հյուրատուն գտնել։
Կավարենո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը։
Ավելորդ մարդիկ (պատմվածք)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ
Love Hard
Love Hard, սպասվող ամերիկյան ռոմանտիկ դրամա ֆիլմ, որի ռեժիսորը Հերնան Խիմենեսն է, սցենարիստը Դաննի Մաքքին և Ռեբեկա Էվինգը։ Ֆիլմում գլխավոր դերասաններն են Նինա Դոբրևը, Ջիմմի Օ'Յանգը և Դարեն Բարնեթը։ Ֆիլմը երիտասարդ կնոջ մասին է, որն ուղևորվում է իր օնլայն սիրեցյալի տուն Սուրբ ծնունդը նշելու, բայց հանկարծ բացահայտում է, որ նա կեղծ մարդ է։
Պրոդյուսերավորումը կատարել է Wonderland Sound and Vision-ը, իսկ նկարահանումներն անցկացվել են Վանկուվերում 2020 թվականի օգոստոսից սկսած։ Ֆիլմը հեռարձակվելու է Նեթֆլիքս հարթակով 2021 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Սյուժե
Լոս Անջելեսից մի երիտասարդ կին սիրահարվում է մի տղամարդու ծանոթության հավելվածով և ուղևորվում է Իսթ Քոսթի նրա տուն՝ Սուրբ ծննդյան կապակցությամբ անակնկալ մատուցելու, բայց բացահայտում է, որ այդ մարդը կեղծ տվյալներով է ներկայացել։ Նրա սիրեցյալն իրականում ապրում է նույն քաղաքում և նրան խաբած տղամարդը առաջարկում է միավորել նրանց, եթե խնջույքի ժամանակ աղջիկը համաձայնվի ներկայանալ որպես նրա ընկերուհի ։
Արտադրություն
2019 թվականի օգոտոսին հայտարարվել է, որ Նեթֆլիքսը ստացել է Դենի Մաքքիի և Ռեբեկա Յուինգի ռոմանտիկ կատակերգության սցենարը, որը գրված է եղել որպես «Երբ Հարրին հանդիպեց Սալիին և Ռոքսանային»։ Մաքքին և Մերի Վիոլան պրոդյուսերավորել են ֆիլմը իրենց Wonderland Sound and Vision ընկերությամբ ։
2020 թվականի օգոստոսին հայտարարվել է, որ Հերնան Խիմենեսը լինելու է ֆիլմի ռեժիսոր, իսկ գլխավոր դերակատրներն են Նինա Դոբրևը, Ջիմմի Օ'Յանգը և Չարլզ Մելթոնը ։ 2020 թվականի հոկտեմբերին, հայտարարվել է, որ Մելթոնի «Ռիվերդեյլ» հեռուստասերիալի նկարահանումների օրակարգի հետ առաջացած խնդրի պատճառով՝ նրան փոխարինել է Դարեն Բարնեթը։ Հարրի Շամ Կրտսերը, Ջեյմս Սայտոն, Միքաելա Հուվերը և Հեզեր ՄաքՄահանը նույնպես միացել են դերասանական կազմին ։
Նկարահանումներն անցկացվել են Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում, 2020 թվականի հոկտեմբերի 5-ին նոյեմբերի 24-ն ընկած ժամանակհատվածում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2021 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Soon May the Wellerman Come
«Soon May the Wellerman Come», Նոր Զելանդիայի կետորսների ժողովրդական երգը, որը հայտնի է նաև «Wellerman» (1860-1870) անունով ։ Երգում, որն ստեղծվել է Նոր Զելանդիայում, հաճախ են հիշատակվում «վելերմենները»՝ մատակարարման նավերը, որոնք պատկանել են Վելլեր եղբայրներին։ Երգն առաջին անգամ հրատարակվել է Նորզելանդական ժողովրդական երգերի ժողովածուում 1973 թվականին։ Երգի բովանդակությունը ակադեմիական գովասանքի է արժանացել որպես «շահագործվող բանվորների մտքերի իսկական մշակութային արտացոլում, որոնց համար «շաքարավազը, թեյը և ռոմը» շատ անհրաժեշտ հանգստություն էին տալիս առօրյա կյանքի ծանր գործերից և քրտնաջան աշխատանքից հետո» ։
2020 և 2021 թվականներին բրիտանական Longest Johns երաժշտական ֆոլկ-խմբի և շոտլանդացի երաժիշտ Նաթան Էվանսի նոր տարբերակները դարձել են անհավանական վիրուսային հիթեր TikTok կայքում, ինչը հանգեցրել է «սոցիալական ցանցերում խելագարության» «ծովային շանտի» երգերի նկատմամբ» ։
Պատմություն
Երգի պատմությունն ուղղակիորեն կապված է Նոր Զելանդիայում կետորսության պատմության հետ, որը ձգվում է տասնութերորդ դարի վերջից մինչև 1965 թվականը։ 1831 թվականին բրիտանացի Վելլեր եղբայրները (Էդվարդ, Ջորջ և Ջոզեֆ), որոնք 1829 թվականին գաղթել են Սիդնեյ, հիմնել են կետորսության կայան Օտակուում (Otakou)՝ Նոր Զելանդիայի Հարավային կղզու Ժամանակակից Դանիդինի մոտ՝ բրիտանական առաջին Դանիդին բնակավայրի հիմնադրումից մոտ տասնյոթ տարի առաջ ։ Ելույթ ունենալով 1931 թվականին հարյուրամյակի տոնակատարության ժամանակ՝ Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետ լորդ Բլեդիսլոն (Սըր Չարլզ Բատերստ, 1867-1958) հիշել է, թե ինչպես են Վելլեր եղբայրները Նոր Զելանդիա կատարած ճանապարհորդության ժամանակ «Լյուսի Էնն» նավով (Վելլեր եղբայրների նավը) բերել շատ ռոմ և շատ վառոդ» ։ 1833 թվականից Վելլեր եղբայրներն Օտակուի իրենց բազայից պարենամթերք էին վաճառում Նոր Զելանդիայի կետորսներին, որը նրանք անվանում էին «Օտագո» (Otago), որը մոտավորապես համապատասխանում է տեղացի մաորիների արտասանությանը ։ Նրանց ծառայողներին սկսել են անվանել «Վելերմեններ» (wellermen) ։ Ի տարբերություն Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային տարածքների կետորսության՝ Նոր Զելանդիայի կետորսները որս են արել ափից, ինչը նրանցից պահանջում էր կետերի դիակները մշակել ցամաքում ։ Արդյունաբերությունը Նոր Զելանդիա է ներգրավել կյանքի ամենատարբեր խավերի կետորսներին, ներառյալ ոչ միայն բրիտանական կղզիներից, այլև բնիկ ամերիկացիներից, Խաղաղ օվկիանոսի կղզիներից և բնիկ ավստրալացիներից ։ Կետորսությունը կախված էր մաորի ժողովրդի հետ լավ հարաբերություններից, իսկ կետորսությունը մաորիներին ինտեգրել է համաշխարհային տնտեսության մեջ և հանգեցրել հարյուրավոր խառն ամուսնությունների կետորսների և տեղացի մաորիների միջև, ներառյալ Էդվարդ Վելլերը, որը երկու անգամ ամուսնացած է եղել մաորի կանանց հետ, որոնք եղել են Վելլերների հետ կապված մաորիի ամենահայտնի տեղական ընտանիքներից մեկի՝ Էլիսոնների ընտանիքից։
Ենթադրվում է, որ երգը գրվել է Նոր Զելանդիայում մոտ 1860-1870 թվականներին ։ Թեև նրա հեղինակն անհայտ է, այն կարող է գրված լինել յունգայի կամ կետորսի կողմից և կարող էր ծառայել որպես աշխատանքային երգ, որը կետորսները երգել են կետեր որսալիս կամ նրանց մարմինները կտրատելիս ։ Առաջինն այն գրի է առել է Նոր Զելանդիայից երաժշտության ուսուցիչ և ժողովրդական երգեր հավաքող Նիլ Կոլքուհաունը (Neil Colquhoun) մոտավորապես 1966 թվականին ոմն Ֆ. Ռ. Վուդսից (F. R. Woods)։ Վուդսը, որն այդ ժամանակ 80 տարեկան էր, ենթադրաբար լսել է այդ երգը, ինչպես նաև «John Smith A.B.» երգն իր հորեղբորից։ («John Smith A.B.») երգը տպագրվել է The Bulletin-ի 1904 թվականի համարում, որտեղ այն վերագրվել է ոմն Դ. Հ. Ռոջերսի (D.H. Rogers)։ Հնարավոր է, որ Ռոջերսը եղել է Վուդսի հորեղբայրը, և որ Ռոջերսը աշխատել է որպես յունգա կամ կետորս 19-րդ դարի սկզբին՝ կյանքի հետագա տարիներին գրելով երկու երգերը և ի վերջո դրանք փոխանցելով իր եղբորորդուն ։ 1973 թվականին «Soon May the Wellerman Come»-ը ընդգրկվել է Կոլքուհաունի կազմած նորզելանդական ժողովրդական երգերի «Նորզելանդական ժողովրդական երգեր. երիտասարդ երկրի երգեր» (New Zealand Folksongs: Songs of a Young Country) ժողովածուում ։
Բովանդակություն
Երգի տեքստը նկարագրում է «The Billy of Tea» (թարգմանաբար՝ «Թեյի կաթսա») կոչվող կետորսական նավը և կետի որսը։ Երգը նկարագրում է, որ անձնակազմը հույս ունի, որ վելերմանը Վելլեր եղբայրների նավը, որը ապրանք է մատակարարում Նոր Զելանդիայի կետորսներին) կժամանի և շքեղ ապրանքներ կբերի, երգչախումբը հայտարարում է. «Շուտով վելերմանը կժամանի, մեզ կբերի շաքար, թեյ և ռոմ»։ New Zealand Folk կայքում տեղադրված երգի տեքստի համաձայն՝ «այդ կետորսական կայարաններում աշխատողներին (ափից որս կատարող կետորսներ) աշխատավարձ չեն վճարել, նրանց վճարել են հագուստով, ոգելից խմիչքներով և ծխախոտով» ։ 19-րդ դարի Նոր Զելանդիայի կետորսության արդյունաբերության մեջ Վելլեր եղբայրները ունեցել նավեր, որոնք վաճառել են կետորսության համար նախատեսված ապրանքներ ։ Երգչախումբը շարունակվում է, և խումբը երգում է այն մասին, թե «Մի օր, երբ աշխատանքն (Tonguing) ավարտվի, մենք կգնանք [ազատման գրասենյակ]»։ Այս կոնտեքստում նկատի ունի կետի ճարպի շերտերն առանձնացնելու պրակտիկան ։
Ձանագրություններ
Երգը հաճախ կատարել և (կամ) ռեմիքս տարբերակ են ձայնագրել. 1967-2005 թվականներին եղել են ավելի քան 10 ձայնագրված կատարումներ։ 1990 թվականին Նոր Անգլիայից Գորդոն Բոկ ֆոլկ-տրիոն, էն Մեյո Մյուիրը և էդ Տրիկետը ձայնագրել են «And So Will We Yet» տարբերակը իրենց ձայնասկավառակի համար, որը թողարկվել է Folk-Legacy Records լեյբլի կողմից Շարոն քաղաքում (ԱՄՆ) ։ 2013 թվականին Վելինգտոնի ծովային շանտի երգերի միությունը (Wellington Sea Shanty Society) թողարկել է երգի տարբերակը իր  Now That’s What I Call Sea Shanties Vol. 1 ալբոմում ։ Երգի առավել հայտնի կատարումը եղել է Բրիստոլից (Անգլիա) the Longest Johns ֆոլկ խմբի կողմից 2018 թվականին թողարկված «Between Wind and Water» ծովային երգերի հավաքածուում ։ 2021 թվականին սոցիալական ցանցերում տարածում գտած կատարման ալիքից հետո (որը ստացել է «ShantyTok» անվանումը) Wellington Sea Shanty Society միության անդամ Լեյք Դևիները, նկատել է, որ իրենց ձայնագրությունը ժողովրդականության նոր ալիք է ապրել ։
Longest Johns-ի տարբերակ
Բրիտանական Longest Johns ֆոլկ-խմբի կողմից ձայնարված տարբերակը (կոչվում է «Wellerman»), ընդգրկվել է խմբի «Between Wind and Water» (2018) երկրորդ ստուդիական ալբոմում։ Այս երգի ռեմիքսը թողարկվել է 2021 թվականի հունվարի 12-ին ։
Հիթ-շքերթներ
Տարեկան հիթ-շքերթներ
Ֆրանսիս Վեբեր
Կենսագրություն
Մի առիթով Վեբերը ասել է, «Ես մելամաղձոտ եմ գուցե այն պատճառով, որ մայրս հայ է...»։ Նրա ծնողները գրողներ են եղել. մայրը հայ է, հայրը՝ հրեա։
«Երկու ցեղասպանություն և երկու Արցունքի պատ չեն կարող չազդել քո կյանքի վրա։ Բեռը, որով աշխարհ ես գալիս, քեզ հետ մնում է մինչև գերեզման։ Եթե տխրելու հակված էություն ունես, դրախտ ընկնելիս էլ կթախծես»: «Հայ-հրեական արյունն առանձնակի դրոշմ է թողնում իմ ֆիլմերի վրա»,— ասում է Վեբերը,— «դրանցում էրոտիկ տեսարաններ երբեք չեն լինում, ես միշտ շփոթվում եմ, երբ տեսնում եմ, թե մարդիկ ինչպես են սեր անում։ Իսկ ընդհանրապես ես նախընտրում եմ ցույց տալ փոքր մարդու հաղթանակը»։
Նկարահանել է բազմաթիվ նրբիմաստ կատակերգություններ։ «Դուբլյոր» ֆիլմում նկարահանվել է էպիզոդիկ դերում։ Իր ամենավաղ աշխատանքները նկարահանել է Ֆրանսիայում։ 20-րդ դարի 90-ական թվականներին տեղափոխվել է ԱՄՆ մշտական բնակության համար։
Արտաքին հղումներ
[http://lib.aldebaran.ru/author/veber_fransis/veber_fransis_kontrakt/ «Պայմանագիր» (1970 թ.), Ֆրանսիս Վեբերի կողմից գրված պիես, որի հիման վրա 2008 թ. նկահարահնվեց «Ձանձրալին» կինոկատակերգությունը]
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:21-րդ դարի անձինք Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Երկրորդ երջանկություն, կամ Կինո 40 ժամում
«Երկրորդ երջանկություն, կամ Կինո 40 ժամում» («Второе счастье или кино за 40 часов»), ռուսական լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Կատյա Ռայսկայայի առաջին աշխատանքը։ Ֆիլմը նկարահանվել է կինոկատակերգության և պարոդիայի ժանրերում։ Վարձույթի տարբերակի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին «Պատուհան դեպի Եվրոպա» («Окно в Европу») 24-րդ կինոփառատոնի շրջանակներում։
Ֆիլմը մասնակցել է մի քանի կինոփառատոների, որոնց թվում են՝ «Պատուհան դեպի Եվրոպա» (Վիբորգ), «Սկիզբ» կինոփառատոն («Начало», Սանկտ Պետերբուրգ), «Ժպտա՛, Ռուսաստան» («Улыбнись, Россия!», Տուլա) ։
2016 թվականի հոկտեմբերին ֆիլմն ստացել է Ալլա Սուրիկովայի «Ժպտա՛, Ռուսաստան» կատակերգության 17-րդ կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակներից մեկը ։
Սյուժե
Սկսնակ ռեժիսոր Կատյան մարտահրավեր է նետում ժամանակակից կինոարդյունաբերությանը։ Նա «կինոգործիչներին» մեղադրում է դանդաղկոտության և բյուջեի չարդարացված ծախսերի մեջ։ Մամուլի ասուլիսի ժամանակ Կատյան հայտարարում է, որ կկարողանա արժանի ֆիլմ նկարահանել ընդամենը 40 ժամում և գրեթե անվճար։ Այս մտահղացման իրատեսականությունը կասկած է հարուցում ինչպես լրագրողների, այնպես էլ կինոարտադրության ոլորտի ներկայացուցիչների մոտ։ Իր գաղափարը կյանքի կոչելու համար Կատյան իր ծննդյան օրվա նախօրեին կինոստուդիայում նկարահանումների պարտիա է կազմակերպում և ընկերներին խնդրում է կատարել դերեր իր ֆիլմում։ Հյուրերը հիմնականում հայտնի մարդիկ են, որոնք հեռու են դերասանական մասնագիտությունից, բայց հանուն Կատյայի և զվարճանքի նրանք համաձայն են ժամանակավորապես մարմնավորել անսովոր կերպարներ։ Սարքավորումների հարցում խնայելու համար Կատյան համաձայնում է համագործակցել կինոստուդիայի Ալբերտ անունով սեփականատիրոջ հետ, որը հայտնի է իր բռնապետական և տարփասիրական հակումներով։
40 ժամն սկսվում է։ Բոլոր տաղավարներում նկարահանումներ են ընթանում։ Երեկույթին հյուրերին սպասում են հետաքրքիր սյուժետային խորամանկություններ, ինչպես սցենարով նախատեսված իրենց տեսարաններում, այնպես էլ իրականում նկարահանումների ժամանակ։ Միջոցառումը լուսաբանող լրագրողների շարքում առանձնանում է ուսանողուհի Նինան, որն իբր դիպլոմային աշխատանք է պատրաստում այն մասին, թե ինչպես է նկարահանվում կինոն։ Նրա հետ պրոֆեսիոնալ կինոսարքավորումներով երկու օպերատորներ են, որոնք նկարահանում են այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում կինոստուդիայում։ Իրականում Կատյաի ծրագրում Նինային վերապահված է հատուկ դեր։
Ֆիլմի նկարահանումները եռում են, բայց որքան քիչ ժամանակ է մնում, այնքան դժվար է դառնում աշխատել։ Նկարահանող խումբը հոգնել է, հյուրերը հարբել են, կան մարդիկ, որոնք միտումնավոր կերպով ցանկանում են խանգարել նախագծի իրականացմանը։ Նինան նկարահանում է, թե ինչպես է Կատյան և նրա թիմը հաղթահարում բոլոր դժվարությունները և հասցնում ժամանակին ավարտել աշխատանքը։ Կատյային շնորհավորում են հաղթանակի և ծննդյան օրվա կապակցությամբ։ Պարզվում է, որ կինոստուդիայի սեփականատերն իր ծրագրերն ունի Կատյայի և նրա ֆիլմի վերաբերյալ։ Նա սկսում է սիրահետել Կատյային։ Սակայն Կատյայից մերժում ստանալուց հետո նրան վտարում է ստուդիայից՝ իր մոտ թողնելով նկարահանված նյութը։ Կատյան հեռանում է ստուդիայից։
Պարզվում է, որ տեղի ունեցող բոլոր իրադարձությունները նախատեսված էին Կատյայի պլանով։ 40 ժամ շարունակ Նինան երկրորդ ֆիլմն է նկարահանել այն մասին, թե ինչպես է նկարահանվում կինոն։ Հենց նման ֆիլմ էլ ուզում էր նկարահանել Կատյան։ Ալբերտին մնում են նկարահանված, բայց միմյանց հետ ոչնչով չկապված տարբեր ժանրերի տեսարաններ ոչ պրոֆեսիոնալների կատարմամբ, իսկ Կատյայի մոտ ստացվում է սենսացիոն ֆիլմ կինոարդյունաբերության «խոհանոցի» մասին։
Երաժշտություն
Ֆիլմում հնչում է 84 երաժշտական հատված։ Ֆիլմի 5 տեսարանների սաունդթրեքը գրել է Deep Purple խմբի կոմպոզիտոր Ալեքս դե Կարվալհոն։
Ֆիլմում հնչում է նաև Ալեքսանդր Մարցինկևիչի, Գենադի Սելեզնյովի («Рождество» խումբ), Սերգեյ Պետրովի, Էդուարդ Մատվեևի, Սերգեյ Ռոգոժինի, Լորա Կվինտի, Վլադիմիր Սայկոյի, Աթենքի, դիջեյ Ցվետկովի և այլոց երաժշտությունը։
Դերերում
Ընդհանուր առմամբ ֆիլմում նկարահանվել է 132 մարդ, որոնց մեծ մասը պրոֆեսիոնալ դերասաններ չեն ։
2018 թվականին նկարահանվել է «Կինո 40 ժամում։ Պատմություն» («Кино за 40 часов. История») վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է արտասովոր նախագծի ճակատագրի մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Աշկենազներ
Աշկենազներ (אשכנזים, աշքենազիմ), հրեա ժողովրդի ենթաէթնիկ խումբ, որը հիմնականում ձևավորվել է միջնադարյան Եվրոպայում։ Պատմականորեն խոսում էին խոսում էին և շարունակում են խոսել իդիշ լեզվով ։ Եզրը ծագում է «Աշկենազ» բառից՝ միջնադարյան Գերմանիայի սեմական անվանումից, որը համարվում էր Հաբեթի թոռ առասպելական Ասքանազի ժառանգների բնակեցման տարածքը։ Ներկայումս աշկենազի հրեաները կազմում են Եվրոպայի և Ամերիկայի հրեաների մեծամասնությունը և Իսրայել պետության հրեական բնակչության կեսը ։ Ըստ ավանդույթի՝ աշկենազները հակադրվում են սեֆարդներին՝ հուդայականների ենթաէթնիկ այն խմբին, որը ձևավորվել է արաբական երկրներում, ինչպես նաև միջնադարյան Իսպանիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի բնակչություն Կատեգորիա:Հրեական էթնոսներ
Էրեն Կրյուգեր
Էրեն Կրյուգեր (Ehren Kruger, ), ամերիկացի սցենարիստ և կինոպրոդյուսեր է։ Առավել հայտնի է դարձել սցենար գրելով «Տրանսֆորմերներ» ֆրանշիզայի վերջին 3 մասերի՝ Տրանսֆորմերներ։ Ընկածների Վրեժը, Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը և Տրանսֆորմերներ։ Բնաջնջման Դարաշրջանը ֆիլմերի համար։
Ծնվել և մեծացել է Վիրջինիա նահանգի Ալեքսանդրիա քաղաքում։ Ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:1972 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Կես դոլար («Օլբանի»)
«Օլբանի» կես դոլար անունով հայտնի մետաղադրամը (50 ցենտ) արտադրվել և բաց է թողվել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կառավարության կողմից 1936 թվականին, որպես հոբելյանական մետաղադրամ՝ նշելու համար Նյու Յորքի Օլբանի քաղաքի 250-ամյակը։
12 ամիս (հեքիաթ)
12 ամիս (Двенадцать месяцев), խորհրդային գրող Սամուիլ Մարշակի դրամատիկ հեքիաթը (հեքիաթ-պիես), գրված 1942-1943 թվականներին, Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի համար։ Բեմադրվել է Մոսկվայի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում 1947 թվականին և Մոսկվային գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնում` 1948 թվականին։
Կես դոլար («Օլբանի»)
Պատմություն
Մետաղադրամը հատված է արծաթից, պետական ստանդարտով։ «Օլբանի» կես դոլարը համարվում է հազվագյուտ մետաղադրամ (հատվել է ընդամենը 17 671 հատ, որոնցից մի մասը ձուլել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին), և այն բարձր է գնահատվում կոլեկցիոներների կողմից։
12 ամիս (հեքիաթ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հեքիաթներ
Կես դոլար («Օլբանի»)
Դիմերես
Դրամի երեսի կողմի կենտրոնում պատկերված է թխկու ճյուղը կրծող կուղբ, ներքևում՝ գրություն. HALF DOLLAR («կես դոլար»), վերևում՝ UNITED STATES OF AMERICA («Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ»)։
Դարձերես
Կատեգորիա:Դոլար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դոլար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի մետաղադրամներ Կատեգորիա:Արծաթե դրամներ Կատեգորիա:Հոբելյանական դրամներ Կատեգորիա:Կղբի պատկերով դրամներ
Սարկազմ
Սարկազմ (σαρκασμός, բառացի՝ միս պատառոտել), կատակերգականի տեսակ, սպանիչ ծաղր պարունակող դատողություն։ Հեգնանքի բարձրագույն աստիճան, որով դրական սկզբնախոսքից անմիջապես հետո բացահայտվում է երևույթի բացասական «արժեքը»։ Նպատակամիտվածությամբ Սարկազմը միշտ անխնա է, ծաղրող, մինչդեռ հեգնանքը, որպես հումոր օգտագործվելիս, ձեռք է բերում խաղաղ նրբերանգներ։ Ի տարբերություն ուղղակի մերկացման, Սարկազմը դրսևորվում է որպես առարկայի վերաիմաստավորման պրոցես։ Սարկազմով են հագեցած, Հակոբ Պարոնյանի, Երվանդ Օտյանի շատ երկեր։
Տերմինի զարգացումը
Տերմինը առաջացել է հունարեն «σαρκασμός» (sarkasmos) բառից, որն էլ վերցված է «σαρκάζειν» բառից և բառացիորեն նշանակում է միս կտրտել, բարկանալիս, ծաղրելիս շուրթերը կծել։ Առաջինը այն հայտնվել է Անգլիայում՝ 1579 թվականին՝ Էդմունդ Սպենսերի «The Shepheardes Calender» անանիացիայում։ Այնուամենայնիվ սրկազտիկ (sarcastic) բառը՝ նշանակելով «բնորոշելով, կամ պարունակելով սարկազմ» ի հայտ բերեց սարկազմ՝ սուր կտրուկացված կամ հազվագյուտ դիպուկ էր, որը չէր հայտնվել մինչև 1695 թվականը։
Օգտագործումը
Բառարանները սարկազմը բացատրում են որպես բառային արտահայտչական միջոց, որն օգտագործվում է նպատակայնորեն, անկանոն պահվածքներում (մանեռա), իր մեջ պարունակում է իռոնիա կամ նույն ինքը հեգնանք։ Հաճախ շատ բառագետներ և տերմինագետներ վիճում են սրկազմում իռանիայի առկայության վերաբերյալ (օրինակ՝ Հենրի Ուաթսոն՝ սարկազմը չունի իրոնիա, այն ուղղակի մտադրված է ցավ պատճառելուն և Ջոն Հեյման՝ սարկազմը՝ անխաղտելիորեն կապված է իրոնիայի հետ, և հաճախ այն բնորոշվում է որպես ամենադաժան և հետաքրքիր իրոնիայի բաղադրիչ) ։ Մեկ այլ կերպով այն բացատրվում է որպես պաշտպանողության գալուստ որոշակի իրադրություններում։ Սարկազմը ոչ անկեղծ պահելաոճ է, որն օգտագործվում է դիմացինին վիրավորելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տերմիններ
Լևադնոե (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)
Լևադնոե (Левадне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Լևադնոե գյուղում բնակվում էր 265 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր