cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հուդայի համբույրը (նկար, Կարավաջո)
Կրկնություն Օդեսայում
2012 թվականին ուկրաինական թանգարանը ընդունել է, որ օդեսական «Հուդայի համբույրը» դուբլինյան նկարի հեղինակային կրկնօրինակը չէ։ Ուկրաինացի մասնագետները հայտարարել են, որ կատարած հետազոտություններից հետո նրանք համակարծիք են իռլանդական թանգարանի ներկայացուցիչների հետ։ Տատյանա Բիչկոն՝ Ազգային գիտահետազոտական կենտրոնի տնօրենի փոխարինողը, որի հսկողության տակ է այժմ գտնվում նկարը, հայտնել է լրագրողներին, որ ճշմարտությունը բացահայտելու համար հարկ էր առաջացել գնալ Էրմիտաժ։ Պետերբուրգի թանգարանը, որի հսկողության տակ է գտնվում մեծ իտալացու բնօրինակներից մեկը (հայտնի «Լյուտնիստը»), 1954 թվականին Գրաբարյայի արհեստանոցներում զբաղվել է «Հուդայի համբույրի» վերականգնմամբ և հաստատել այդ վարկածը։ Ամենայն հավանականությամբ, կտավը նկարել է իտալացի նկարիչ Ջիովաննի դի Ատիլլին՝ Կարավաջոյի մահից 10 տարի անց։ Այն պատվիրել է բնօրինակի տիրոջ՝ Կիրիակո Մաթեի եղբայր Ասդրուբալե Մաթեին։ Աշխատանքը կրկնօրինակելու փաստը հաստատում են իր հաշվապահական գրքերի արձանագրությունները։ Պետերբուրգցի մասնագետները պնդում են, որ նկարը բնօրինակ չէ։ Այն չի համապատասխանում Կարավաջոյի նկարելաոճին։ Դա ակնհայտ է դարձել ռենտգենյան նկարները ուսումնասիրելուց հետո ։ Նկարը արմատական վերականգնման կարիք է ունեցել։
Նկարը կարիք ուներ էական վերականգնողական աշխատանքների։
2012 թվականի ամռանը Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի (Մոսկվա) տնօրեն Իրինա Անտոնովնան «Սուրբ Ղուկասի վերադարձը։ Ուկրաինայի VI—XVIII դարերի արևմտաեվրոպական գեղանկարչություն» ցուցահանդեսի բացմանը, որտեղ ցուցադրվել են ուկրաինական թանգարանների 100 գլուխգործոցներ (այդ թվում՝ այլ բարձրորակ գողության Սուրբ Ղուկասի (Հալսի) նկարը), պատմել է, որ Օդեսայի «կարավաջոն» նախատեսվել է ցուցահանդեսին մասնակցելու համար, բայց քանի որ նրա հեղինակային իրավունքը վերանայվել է, ցուցանմուշների ցուցակում նրան չեն ընդգրկել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով
Տարաուակա
Տարաուակա (Tarauacá), համայնք Բրազիլիայում՝ Ակրի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի դու Ժուրուայի մարզում։ Մտնում է Տարաուակայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 32 171 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 15 553,43 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,1 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1907 թվականի հունվարի 1-ին։
Աշխարհագրություն
Տեղանքի կլիման հասարակածային է։
Գրանլյու է Ֆե
Գրանլյու է Ֆե (Grandlup-et-Fay), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Կանտենի շրջան։ Փոստային ինդեքս՝ 02350:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 320 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 184 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 129-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 55-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 70,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,7 %)։ 129 աշխատունակ բնակիչներից 111-ը աշխատում էին (63 տղամարդ և 48 կին), անաշխատանք էին 18-ը (11 տղամարդ և 7 կին)։ 55-ը անգործունակ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 29-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սիքստոս II (Հռոմի պապ)
Սիքստոս II (Sixtus II) ՝ Հռոմի եպիսկոպոս 257 թվականի օգոստոսի 30–ից մինչև 258 թվականի օգոստոսի 6–ը ։ Հալածվել է Վալերիանոս կայսեր օրոք քրիստոնյաների հետապնդումների ժամանակ։
Կենսագրություն
Liber Pontificalis–ի համաձայն, Սիքիստոսը ծնվել է Հունաստանում և եղել է փիլիսոփա ։ Սակայն ժամանակակից հետազոտողները վիճարկում են այս տեսությունը՝ հաստատելով, որ Liber Pontificalis–ի հեղինակները նրան շփոթել են մեկ այլ Սիքիստոսի՝ հույն փիլիսոփա–պյութագորասականի հետ։
Մինչ պապ ընտրվելը Սիքիստոսը ապրել է Իսպանիայում։ Դառնալով պապ՝ նա վերականգնել է Կարթագենյան եկեղեցու հետ հարաբերությունները, որոնք ընդհատվել էին նովատիանոսական հերետիկոսության պատճառով, նրա նախորդի կողմից։ 258 թվականին քրիստոնյաների դեմ կայսր Վալերիանոսի հալածանքների ժամանակ բազմաթիվ եպիսկոպոսներ, քահանաներ և սարկավագներ մահապատժի ենթարկվեցին։ Սիքիստոս II պապը դարձավ այս հալածանքների զոհերի մեջ առաջիններից մեկը. օգոստոսի 6–ին նա գլխատվել է։ Նա նահատակվել է վեց այլ սարկավագների՝ Յանուարիոսի, Վինսենտի, Մագնի, Ստեփանոսի, Ֆելլիցիսսիանոսի ւ Ագապիտի հետ։ Լավրենտի Հռոմեացին, նրա ամենահայտնի սարկավագը, նահատակվեց օգոստոսի 10–ին, իր եպիսկոպոսից երեք օր հետո, ինչպես մարգարեացել էր Սիքիստոսը։
Կալիստոսի կատակոմբներում Սիքիստոսի գերեզմանին գրված է՝
Երկրպագվում է ինչպես կաթոլիկների, այնպես էլ ուղղափառների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր
Վիլնյով (այլ կիրառումներ)
Վիլնյով, կարող է վերաբերել՝
Ալֆոնսո I Կաթոլիկ
Ալֆոնսո I Կաթոլիկ (Alfonso I el Católico, ծնվ․ մոտավորապես 705/710 - 757, Աստուրիայի թագավոր 739 թվականից)։ Կանտաբրիայի հերցոգ Պեդրոյի որդին։
Ծագում
Ըստ Ալֆոնսո III–ի ժամանակագրության երկու աղբյուրների, Ալֆոնսոն իր երիտասարդ տարիներն անց է կացրել Կանգաս դե Օնիս քաղաքում Պելայոյի պալատում, ում դստերը ՝ Էրմեզինդային հետո կնության է առել։
Լինելով Կանտաբրիայի հերցոգի որդի, Ալֆոնսոն բավականին շատ ունեցվածք ուներ այդ տարածքներում, իսկ հոր մահից հետո (730 թվական) դարձավ դրանց օրինական ժառանգորդը։ Նրան ունեցվածքը ներառեց նաև ամբողջ Կանտաբրիան։
Պելայոն և նրա որդի Ֆավիլան երբեք թագավորներ չեն համարվել, նրանց առաջնորդներ են կոչել ։ Ալֆոնսո I-ն է եղել Աստուրիայի առաջին առաջնորդն, ով իրեն արքա է հայտարարել։ Նա ունեցել է այդ իրավունքը թե ոչ, դա այդպես էլ հարց է մնացել։ Մի փաստաթղթում, թվագրված 760 թվական, եպիսկոպոս Լուգո Օդօարիոն գրել է, որ Ալֆոնսոն ունեցել է թագավորակա արմատներ (վեստգոթական թագավորներ Ռեկարեդ I-ի և Հերմենեգիլդի կողմից .)։
Մինչև 19-րդ դարը անվիճելի էր այն փաստը, որ Ալֆոնսոյի հայրը՝ Պեդրոն, եղել է վեստգոթական արքա Էրվիգի ժառանգորդը, չնայած որևէ փաստաթուղթ դրա վերաբերյալ գոյություն չունի։ Պարզապես Ալֆոնսո III–ի ժամանակագրության մեջ նշվում է, որ Պեդրոն եղել է արքայական տոհմից։ Ալֆոնսոյի կնոջ հայրը ՝ Պելայոն եղել է վեստգոթական արքա Խինդասվինտի որդին կամ թոռնիկը։ Սա էլ կարծես համարվում է թագավորական իրավունքի արդարացում։ Այնուամենայնիվ, ըստ որոշ պատմաբանների, Ալֆոնսոյի պաշտոնական «ծագումնաբանության» շարժառիթը քաղաքական բնույթ է կրել։ Աստուրիայի ղեկավարներն իրոք, շատ հին ծագում են ունեցել, սակայն արքայական հավակնությանն արժանանալու համար Տոլեդոյի Վեստգոթական թագավորության կողմից պետք է հաստատվեր նրենց միապետ լինելու փաստը ։
Կառավարում
Ֆավիլ թագավորի մահից հետո (739 թվական) թագավոր դարձավ նրա քրոջ ամուսինը ՝ Ալֆոնսո I-ը, Կանտաբրիայի հերցոգը, չնայած այն փաստին, որ Ֆավիլը երեխաներ ուներ։
Իր իշխանության օրոք, մայրաքաղաք Կանգաս դե Օնիսում Ալֆոնսոն Վեստգոթական թագավորության մայրաքաղաք Տոլեդոյում փորձում էր կարգուկանոն հաստատել։ Այդ ժամանակ Աստուրիայի թագավորության տարածքները ձգվում էին դեպի Էո  և  Ունսին  գետերի ափերը։ Ալֆոնսոյին   այդ տարածքները բավարար չէր թվում և նա ձգտում էր ընդլայնել դրանք .։
Գրաված, դատարկ տարածքները բնակեցնելու համար Ալֆոնսոն այլ վայրերից բերեց քրիոտոնյաների ՝ այտ տեղերում վերաբնակվելու համար ։ Նա հատկապես մեծ ուշադրություն էր դարձնում եկեղեցիների և մենաստանների վերանորոգման աշխատանքներին։
Ամուսնություն և երեխաներ
Կինը - մինչև 737 թվականը Էրմեզինդան ՝ Աստուրիայի թագավոր Պելայոյի դուստրը Երեխաներ․
Ալֆոնսո I-ը զավակ է ունեցել նաև մուսուլման ստրկուհուց․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Ռիզա Դուրմիսի
Ռիզա Դուրմիսի (Riza Durmisi; ), դանիացի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Բետիս» ակումբի և Դանիայի ֆուտբոլի ազգային հավքականի պաշտպան
Ակումբային կարիերա
Ռիզան ծնվել է Ալբանիայից արտագաղթածների ընտանիքում ։ 2000 թվականին նա սկսեց սովորել Բրոնդբի ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիայում։ 2012 թվականի օգոստոսի 26-ին «Էսբերգի» դեմ խաղում կատարեց իր նորամուը Դանիայի սուպերգավաթի խաղարկությունում՝ հանդիպման երկրորդ կեսին փոխարինելով Յանս Քրիստիասենին ։ 2013 թվականի ամռանը Դուրմիսին ակումբի հետ նոր պայմանագիր է կնքել մինչև 2016 թվականը։  Նոյեմբերի 10-ին «Օրհուսի» դեմ խաղում նա խփեց իր առաջին գոլը «Բրոնդբյուի» կզմում ։ մրցաշրջանի վերջում Ռիզաի նկատմամբ հետաքրքրություն էր ցուցաբերում ֆրանսիական «Թուլուզ» ակումբը և թուրքական «Ֆեներբահչեն» ։
2016 թվականի մայիսի 28-ին Ռիզան հինգ տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական «Բետիս» ակումբի հետ ։ Օգոստոսի 20-ին «Բարսելոնայի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Լա Լիգայում ։ 2017 թվականի փետրվարի 25-ին «Սևիլյայի» դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը «Բետիսի» կազմում ։
Միջազգային
2011 թվականին Դուրմիսին Դանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Սերբիայում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Սերբիայի, Ֆրանսիայի , Անգլիայի և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերին։
Նույն տարվա ամռանը Ռիզան մասնակցեց Մեքսիկայում կայացած աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Բրազիլիայի և Կոտ դ’Իվուարի դեմ կայացած խաղերին։
2015 թվականի հուլիսի 8-ին Չեռնոգորիայի հավաքականի դեմ կայացած ընկերական խաղում նա կատարեց իր նորամուտը Դանիայի աազգային հավաքականում ։
2015 թվականին Դանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Ռիզան մասնակցել է Չեխիայում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Չեխիայի դեմ խաղին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դանիայի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բրոդբյուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Բետիսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սրինգ (պատմվածք)
Սրինգ՝ Անտոն Չեխովի պատմվածքը։ Գրվել 1887 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է նույն թվականի օգոստոսի 29-ին «Նոր ժամանակ» թերթի 4130-րդ համարում՝ Անտոն Չեխով ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Անտոն Չեխովի «Սրինգ» պատմվածքը գրվել է 1887 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է 1887 թվականի օգոստոսի 29-ին «Նոր ժամանակ» թերթի 4130-րդ համարում՝ Անտոն Չեխով ստորագրությամբ, իսկ 1888 թվականին տպագրվել է «Պատմվածքներ» հավաքածույում և մտել է Մարքսի հրատարակության մեջ ։
Անտոն Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է հունգարերեն, սլովակերեն, ֆրանսերեն և չեխերեն ։
Սյուժե
Մի անգամ՝ ամռանը անտառում շան հետ որսում էր Դեմենտևի ագարակից Մելիտոն Շիշկինը։ Դուրս գալով անտառեզր, նա տեսավ մի ծեր հովվի՝ Լուկա Աղքատին, ով սրինգ էր նվագում։ Ծերուկը և գործակատարը զրուցեցին եղանակի, որսի մասին, հիշեցին անցած որսը։ Նրանց կարծիքով այժմ ամեն ինչ ավելի վատ է՝ ձկներ չկան, կորել են կենդանիները և թռչունները, անհետացել են աղբյուրները, անտառազարկում են։ Երկուսն էլ աղքատ էին ապրում։ Գործակատարի տանը կար ութ մարդ՝ երեխաները, կինը և մայրը։ Աղքատությունից նրա կինը մոլեգնել էր, իսկ ինքը սկսեց հարբեցողությամբ զբաղվել։ Գործակատարի կյանքի մասին կշռադատությունից հետո հովիվը ասաց՝ «Խե՜ղճ եղբայր։ Ու տեր Աստված, ի՜նչ խեղճ ես։ Հողը, անտառը, երկինքը․․․ անասուններ զանազան՝ այս ամենը ստեղծվել ու հարմարվել է, այս ամենում իմաստ կա։ Այս ամենը չնչին գնի համար չի կորչում։ Այլ ավելի շատ մարդիկ են խեղճ»։
Երբ անձրև եկավ, զրուցակիցները իրար հրաժեշտ տվեցին և գործակատարը գնաց։ Գնալով Մելիտոն Շիշկինը լսեց, թե ինչպես է հովիվը շարունակում նվագել սրնգի վրա և խղճում երկնքին, հողին, արևին, անտառին և իր շանը։
Քննադատություն
Քննադատ Իվան Լեոնտևը հիացել էր պատմվածքով, և հիշելով մի չգրված պատմվածքի մասին, գրել էր՝ «․․․ այն կդառնար մի քանի վարակիչ կենսական, դասական կերպով սեղմված պատմվածքներից, որոնք կարողանում էր գրել Անտոն Չեխովը՝ ինչպես օրինակ նրա «Կախարդ»֊ը և «Սրինգ»֊ը» պատմվածքները ։
Պյոտր Կրասնովը «Սրինգ» պատմվածքի վերաբերյալ գրել է՝ «Հասարակական ճղճիմությունը ավելի է սաստկանում ընդհանուր ռուսական չքավորությունից, աղքատությունից, այլասերումից։ «Սրինգ»֊ը պատմվածքում Լուկա Աղքատը վստահություն է արտահայտում ողջ շրջապատի մանրացման մասին։» Պատմվածքի մասին արձագանքներ են գրել նաև Ա․ Ա․ Ալեքսանդրովը, Գ, Կաչերեցը, Ե․ Լյացկիյը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1887 պատմվածքներ Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Սնովսկի շրջան
Սնովսկի շրջան (Сновський район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սնովսկ ։
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան, հունահռոմեական ոճի նախկին ըմբշամարտիկ, որը հանդես է եկել ԽՍՀՄ ու Գերմանիայի դրոշների ներքո, ինչպես նաև Միացյալ թիմի կազմում ։ Դարձել է Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր և Եվրոպայի առաջնության հաղթող Միացյալ թիմի կազմում և աշխարհի չեմպիոն Գերմանիայի դրոշի ներքո հանդես գալիս։
Սնովսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1283 կմ²։
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան
Կենսագրություն
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը ծնվել է 1971 թվականի մարտի 19-ին Երևանում։ 1985 թվականին Մոկվայում սկսել է զբաղվել հունահռոմեական ըմբշամարտով և տարվել այդ մարզաձևով։ 1990 թվականին հաղթել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում, ինչից հետո սկսել է հանդես գալ մեծահասակների մակարդակում։ Շուտով ընդգրկվել է Խորհրդային Միության հունահռոմեական ըմբշամարտի հավաքականի կազմում։ ԽՍՀՄ անկումից հետո նվաճել է ոսկե մեդալ 1992 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում և Միացյալ թիմի կազմում մասնակցել Բարսելոնայում անցկացվող Օլիմպիական խաղերին։ Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը հասել է եզրափակիչ, որտեղ նրա հակառակորդը եղել է գործող չեմպիոն օլիմպիական չեմպիոն Յոն Ռյոնինգենը։ Մարտի մեծ մասում առաջատարը եղել է Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը 1-0 հաշվով, սակայն վերջին յոթ վայրկյանում Ռյոնինգենը հավաքել է երկու միավոր և պարտության մատնել Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանին։ Վերջինս արժանացել է արծաթե մեդալի։ Նույն թվականին Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանն ստացել է Հայաստանի քաղաքացիություն։ Հետագայում նա ծնողների հետ տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ։
Սնովսկի շրջան
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27800 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,67 մարդ/կմ²։
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան
Կենսագրություն
Որոնելով ավելի լավ թիմ՝ նա Խորհրդային Միության հավաքականի նախկին անդամ Արավաթ Սաբեևի առաջարկով մեկնել է Գերմանիա։ Սաբեևը նրա համար երաշխավորել է Գերմանիայի դաշնային կառավարությունում, և 1993 թվականին Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանն ստացել է Գերմանիայի քաղաքացիություն ըմբշամարտի գերմանական Schifferstadt ակումբի նախագահ Լիցենբուրգեր Ռոբերտի օգնությամբ, որը կապեր ուներ պետական տարբեր պաշտոնյաների հետ։ Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը Գերմանիայի քաղաքացի է դարձել 1993 թվականի նոյեմբերին։ Գերմանիայում նա հանդես է եկել նախ Schifferstadt ակումբում, ապա տեղափոխվել Köllerbach։
Միրամբո (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Միրամբո (Mirambeau), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ։
Սնովսկի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնիգովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան
Կենսագրություն
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը շարունակել է իր հաջող կարիերան Գերմանիայում։ Նա նվաճել է ոսկե մեդալ 1994 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որ անցկացվել է Տամպերեում։ Նա դարձել է Գերմանիայի առաջին ներկայացուցիչը, որ դարձել է ըմբշամարտի աշխարհի չեմպիոն թեթևագույն քաշային կարգում (52 կգ)։
Միրամբո (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյան
Կենսագրություն
Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը մասնակցել է 1996 թվականին Ատլանտայում անցկացված Օլիմպիական խաղերին, սակայն մեդալ չի նվաճել։ Տեր-Մկրտչյանը պարտվել է առաջին փուլում, սակայն երկրորդում առաջ է եղել Ռյոնինգենից 9-0 հաշվով։ Արդյունքում Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանն զբաղեցրել է իններորդ հորիզոնականը։
Օլիմպիական խաղերին երրորդ անգամ Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը մասնակցել է 2000 թվականին Սիդնեյում։ Նա հասել է քառորդ եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է ապագա օլիմպիական չեմպիոնին՝ Հարավային Կորեան ներկայացնող Սիմ Գվոն Հոյին։ Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը եղել է առաջատար առաջին փուլուլմ 3-2 հաշվով, սակայն վերջում պարտվել է 4-6 հաշվով։ Արդյունքում նա զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը։
2001 թվականի սկզբին տարած ծնկի վիրահատության պատճառով Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանի մարզական ձգտումները սահմանափակվել են։ Հետագայում նա հաճախ է խնդիրներ ունեցել վնասվածքի պատճառով։ Չկարողանալով մասնակցել 2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերին՝ Ալֆրեդ Տեր-Մկրտչյանը որոշել է ավարտել մարզական կարիերան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Շյոնլաթերնհասե
Շյոնլաթերնհասե (Schönlaterngasse — «Գեղեցիկ լապտերի նրբանցք»), Վիեննայի Ներքին Քաղաքի ճիզվիտների եկեղեցու նրբանցքը։ Անցնում է Զոնենֆելհասեից մինչև Պոստհասե։ Փողոցի տները կառուցված են Վիեննայի բարոկկո ոճով։
Միջնադարում հայտնի էր որպես «Straße der Herren von Heiligenkreuz» («Սուրբ Խաչի հետևորդների փողոց»), որի հետ նրբանցքը միացված էր հետիոտնի անցումով։ 1780 թվականից այն ստացավ իր ներկայիս Շյոնլաթերնհասե անվանումը, որը թարգմանվում է «Գեղեցիկ լապտերի նրբանցք»։ «Գեղեցիկ լապտերը» տեղադրվել է № 6 տանը, հիմա այն գտնվում է Վիեննայի Քաղաքային թանգարանում։ Նրբանցքում գտնվում է դրա պատճենը։
Միջնադարյան ժամանակներում փողոցը ավարտվում էր նրբանցքում, որը տեղափոխվել էր ճիզվիտների եկեղեցու կառուցումից հետո, որպեսզի Շյոնլաթերնհասեն չվերածվի փակուղու և այն երկարացվեց։ Նրբանցքի վերջնամասը կտրուկ թեքվում է դեպի հյուսիս, շրջանցելով եկեղեցին դուրս է գալիս Պոստհասե։
Շյոնլաթերնհասեն Վիեննայում հայտնի է շնորհիվ վասիլիսկի մասին լեգենդի, իբր նա ապրել է փողոցային ջրհորում։ Վասիլիսկը, ըստ ավանդության, բոլոր անցորդների ուշադրությունը իր հայացքով սևեռում էր քարի կողմը, իսկ մինչ այդ տեղի հացթուխը, պաշտպանելով իր սիրելիին հրեշից, հայելին վասիլիսկին ցույց չտվեց, և այդ ժամանակ նայելով դրան նա քարի մեջ տեսավ իրեն ։ № 7 տան ճակատը զարդարում են վասիլիսկի քանդակը և լեգենդի մասին գրությունը։
Շյոնլաթերնհասեում գտնվում են մի քանի ռեստորաններ, որոնցից մի քանիսը օգտագործում են Վասիլիսկի մասին լեգենդը։ Շյոնլաթերնհասեն հայտնվում է նաև «Երրորդ մարդը» ֆիլմում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վիեննայի փողոցներ
Վալերի Պետրով
Վալերի Նիսիմով Պետրով (Валери Нисимов Петров, իսկական անունը՝ Վալերի Նիսիմ Մևորախ (Валери Нисим Меворах), 22 ապրիլի, 1920, Սոֆիա - 27 օգոստոսի, 2014, Սոֆիա), բուլղարացի արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (2003)։
Կենսագրություն
Վալերի Պետրովը ծնվել է 1920 թվականի ապրիլի 22-ին Սոֆիայում՝ հրեայի և բուլղարացու ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Նիսիմ Մևորախը, եղել է հայտնի իրավաբան, մասնագետ ընտանեկան իրավունքի բնագավառում, փաստաբան, հասարակական գործիչ և դիվանագետ, 1945-1947 թվականներին եղել է դեսպան ԱՄՆ-ում, ներկայացրել է Բուլղարիան ՄԱԿ-ում, հեղինակել է Պեյո Յավորովին նվիրված գիրք։ Վալերի Պետրովի մայրը՝ Մարիա Պետրովան, մայրաքաղաքի գիմնազիաներում աշխատել է որպես ֆրանսերենի ուսուցչուհի։ Մարիա Պետրովան ծնվել է Վառնայում, որտեղ Վալերի Պետրովն անցկացրել է իր արձակուրդները ։ 1939 թվականին Վալերի Պետրովն ավարտել է մայրաքաղաքի Իտալական լիցեյը (գիմնազիական դասընթաց)։ Մկրտվելով Սոֆիայի ավետարանական եկեղեցում՝ պրոֆեսոր Նիսիմ Մևորախն ու նրա կինը դարձել են բողոքականներ և որոշել, որ իրենց որդին պիտի կոչվի Վալերի Նիսիմով Պետրով։
15 տարեկան հասակում Վալերի Պետրովը տպագրել է իր «Թռչունները դեպի հյուսիս» (Птици към север) պոեմը, 1936 թվականին նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են «Ученически подем» («Աշակերտական թռիչք») ամսագրում, իսկ 1938 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «Թռչունները դեպի հյուսիս», որ նա տպագրել է Ասեն Ռակովսկի կեղծանունով։ Հետագայում նա իր գրական ստեղծագործությունները ստորագրել է մոր ազգանունով (Պետրով)։
Վալերի Պետրովը գրել է «Палечко», «На път» («Ճանապարհին»), «Ювенес дум сумус», «Край синьото море» («Կապույտ ծովի երկիրը»), «Тавански спомен» («Հիշողություններ ձեղնահարկի մասին») պոեմները և «Нежности» («Քնքշություն») բանաստեղծությունների շարքը։
1944 թվականին Վալերի Պետրովն ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, ինչից հետո մի որոշ ժամանակ զբաղվել է բժշկությամբ։
1944 թվականի աշնանն ու ձմռանը՝ այն բանից հետո, երբ Բուլղարիան անցել էր հակահիտլերյան կոալիցիայի կողմը, Վալերի Պետրովն աշխատել է Սոֆիայի ռադիոյում։ 1947-1950 թվականներին նա՝ որպես մշակույթի ու տպագրության հարցերով կցորդ, աշխատել է Իտալիայում Բուլղարիայի դեսպանատանը։ Դրանից հետո զբաղվել է հիմնականում գրական գործունեությամբ։ 1945-1962 թվականներին եղել է «Ձիաստաց» (Стършел) սատիրական ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ։
Հեղինակել է բանաստեղծությունների բազմաթիվ ժողովածուներ։ Նրա երկերից առավել հայտնի է «Մեղմ աշնանը» (В меката есен, 1960, Դիմիտրովի մրցանակ) պոեմը։ Միջազգային լայն ճանաչում է ձեռք բերել երեխաների համար նախատեսված «Հինգ հեքիաթ» (Пет приказки) գիրքը։ Վալերի Պետրովը բուլղարերեն է թարգմանել Վիլյամ Շեքսպիրի պիեսների քառահատոր ժողովածուն (1970-1974), Ռեդյարդ Կիպլինգի, Ջաննի Ռոդարիի և այլոց ստեղծագործությունները։ Նա նաև գեղարվեստական չորս ֆիլմերի սցենարների հեղինակ է։
Դեռ դպրոցում սովորելու տարիներից Վալերի Պետրովն ունեցել է ձախակողմնյան հայացքներ և եղել է սոցիալիստ ։ Նրա ստեղծագործությանը հատուկ է սոցիալական սուր ուղղվածությունը, իրոնիան, հեղինակություններ չընդունելը, հրաժարումն, այսպես կոչված, ուռա-հայրենասիրությունից։ Այդ տեսանկյունից հատկանշական են «Գարնանային զբոսանք» և «Ճապոնական կղզի» բանաստեղծությունները։ Դրանցից առաջինում Վալերի Պետրովը ցույց է տվել նախապատերազմական Բուլղարիայի կյանքի մութ կողմերը, իսկ երկրորդում քննադատության է ենթարկել հայտնի կինոռեժիսոր Կանետո Սինդոյի «Մերկ կղզի» ֆիլմը ։ Վալերի Պետրովը եղել է մոլի հակաֆաշիստ և երբեք չի մոռացել իր հրեական ծագման մասին («Еврейски смешки», «Հրեական հումորներ»)։
1991 թվականին Վալերի Պետրովն ընտրվել է Բուլղարիայի VII Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։ Այդ ժողովն ընդունել է երկրի նոր Սահմանադրությունը։
Վալերի Պետրովն արժանացել է Խրիստո Դանովի անվան մրցանակի բուլղարական գրականության զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար (2006), ինչպես նաև պարգևատրվել է Սուրբ Պաիսի Խիլենդարսկու շքանշանով (2007)։
Վալերի Պետրովը մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 27-ին Սոֆիայում 94 տարեկան հասակում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուլղարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բուլղարացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Չեռնիգովի շրջան (Չեռնիգովի մարզ)
Չեռնիգովի շրջան (Чернігівський район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չեռնիգով ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2547 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 57200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնիգովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Samsung Galaxy Note 9
Samsung Galaxy Note 9, սմարթֆոն-թաբլեթ, Galaxy Note սերիայի իններորդ  սերունդը, աշխատում  է Անդրոիդ օպերացիոն համակարգով։ Թողարկվել է 2018 թվականի օգոստոսի 9-ին, որպես Galaxy Note 8-ի իրավահաջորդը։
Տեխնիկական տվյալները
Note 9-ը ունի 6․4 դյուրմ 1440p Super AMOLED, 18.5:9 հարաբերությամբ  էկրան։ Էկրանի առջևի դիզայնը մնացել է նույնը, ինչ  Note 8-ին է, օգտագործված  է Սամսունգի կողմից արտադրվող Infinity Display-ը։ Էկրանը պատրաստված է Gorilla Glass 5 ապակուց։
ԱՄՆ-ի Կանադայի և Չինաստանի համար նախատեսված սմարթֆոնի տարբերակը աշխատում է Qualcomm Snapdragon 845 պրոցեսորով, իսկ ամբողջ աշխարհի համար նախատեսված տարբերակը Samsung Exynos 9810 պրոցեսորով։ Ունի հիշողության երկու տարբերակ, 128 և 512 Գբ նաև microSD քարտի հնարավորություն, մինչև 1 տերաբայթ։ Օպերատիվ հիշողոթյունը 6 Գբ է։
Սմարթֆոնը ունի IP68 ստանդարտի ջրադիմացկունություն և USB-C միակցիչ, ունի 3.5 մմ ստերեո բարձրախոս և AKG բարձրախոսներ Dolby Atmos-ի աջակցությամբ։ Մարտկոցի հզորությունը կազմում է 4000 միլիամպեր։
Note 9-ի էլեկտրոնային գրիչի (S Pen) մեջ ավելացվել է Bluetooth անլար կապի միջոցը, որը հնարավորություն է տալիս սմարթֆոնը գրիչի միջոցով առանց էկրանին դիպչելու կառավարել։
Կամպեստրի դա Սերրա
Կամպեստրի դա Սերրա (Campestre da Serra)՝ համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Վակարիայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3255 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 538,000 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 6,1 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Samsung Galaxy Note 9
Տեխնիկական տվյալները
Սմարթֆոնի մեջ առկա են Սամսունգ ընկերության բոլոր դրոշակակիր ֆունկցիաները՝ Samsung DeX, Bixby Camera, Document editor (փաստաթղթերի խմբագրիչ), Samsung Pay, Stylus   և այլն ։
Սմարթֆոնը աշխատում է Անդրոիդ 8.1 տարբերակով և Samsung Experience-ի 9.5 տարբերակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ Կատեգորիա:Սամսունգ
Սլովենիայի ազգային պատկերասրահ
Սլովենիայի ազգային պատկերասրահ (Narodna galerija), ազգային պատկերասրահ Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանայում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին, Ավստրո-Հունգարական կայսրության անկումից և Հարավսլավիայի Թագավորության հիմնադրումից հետո։ Ի սկզբանե թանգարանը տեղակայվել է Կրեսիջա պալատում։
Թանգարանի շենքը
Թանգարանի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1896 թվականին Լյուբլյանայի քաղաքապետ Իվան Հրիբարի կառավարման օրոք, ով ցանկանում էր Լյուբլյանան դարձնել բոլոր սլավոնական հողերի մայրաքաղաքը։ Կառույցը նախագծել է չեխ ճարտարապետ Ֆրանտիշեկ Սկարբրոուտը։ Շենքը սկզբում օգտագործվել է որպես Սլավոնական մշակույթի կենտրոն («Նարոդնի դոմ», Narodni dom)։ Գտնվում է Տիվոլի զբոսայգու մոտ և ամբողջական վերանորոգվել է 2013-2016 թվականներին։ 1990-ական թվականներին սլովենացի ճարտարապետ Էդվարդ Ռավիկարը նախագծել է պատկերասրահի հավելյալ մասնաշենքը։ 2001 թվականին կառույցի երկու մասերն իրար կապելու համար ճարտարապետներ Յուրի Սադարի և Բոշտյան Վուգայի նախագծով կառուցվել է ապակե թափանցիկ պատկերասրահ ։
Ցուցադրություն
Պատկերասրահի մշտական հավաքածուում ներկայացված են նմուշներ միջնադարից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ։ Շենքի կենտրոնական ապակե պատկերասրահում կարելի է տեսնել բարոկկո ոճի ցայտաղբյուրը, որը այստեղ է տեղափոխվել 2008 թվականի վերանորոգումից հետո։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է սլովենացի ու եվրոպացի արվեստագետների աշխատանքներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Ազգային պատկերասրահներ Կատեգորիա:1918 հիմնադրված թանգարաններ
Sine from Above
«Sine from Above», ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագայի և անգլիացի երգիչ Էլթոն Ջոնի երգ, որը մտնում է Գագայի 2020 թվականին թողարկված վեցերորդ ստուդիական ալբոմի՝ «Chromatica»-յի կազմի մեջ ։
Նկարագրություն
«Sine from Above» երգը Գագայի և Ջոնի երկրորդ համագործակցությունն է ստուդիայում։ Առաջինը նրանց «Hello Hello» դուետն էր 2011 թվականի Գնոմեոն և Ջուլիետը անիմացիոն ֆիլմում։ Այս զույգը բազմիցս հանդես է եկել միասին, ներառյալ Գրեմմի 2010 մրցանակաբաշխությունը, որի ժամանակ նրանք կատարել են Լեդի Գագայի «Poker Face» երգն ու պոպուրին՝ բաղկացած Ջոնի «Your Song» և Գագայի «Speechless» երգերից ․ «Էլթոնը միշտ ինձ մաևտահրավեր է նետել հոգ տանել իմ արտիստիզմի մասին և իսպակես հոգ տանել իմ մասին։
Երաժշտություն և տեքստ
«Sine from Above»-ն էլեկտրոնիկայից ներշնչված էլեկտրոփոփ երգ է ։ Տեքստի առումով երգը խոսում է թրանս սինթեզատորների երաժշտության բուժիչ ուժի մասին  ։
Գագան վերնագրում բառերի խաղը բացատրել է որպես հղում այն բանին, որ երաժշտությունը նրա համար փրկություն էր, երբ նա ցավ էր զգում, ասելով. «S-I-N-E, քանի որ դա ձայնային ալիք է» ։
Իրավունքներ և անձնակազմ
Իրավունքները վերցվել են Tidal-ից ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 երգեր Կատեգորիա:Լեդի Գագայի սինգլներ
Ալեսանդրո Նիվոլա
Ալեսանդրո Նիվոլա (Alessandro Nivola, ), ամերիկյան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան։
Կենսագրություն
Ալեսանդրոն ծնվել է Բոստոնում, Մասսաչուսեթսի նահանգում` 1972 թվականի հունիսի 28-ին։ Ապագա դերասանի հայրը հայտնի քաղաքագետ Պեդրո Սալվատորե Նիվոլան է, պապը` քանդակագործ Կոնստանտինո Նիվոլան։ Բացի իտալական արմատներից Ալեսանդրոն ունի նաև գերմանական և հրեական արմատներ։
Նիվոլա ավարտել է Էկսետերի Ֆիլիպս ակադեմիան և ունի Եյլի համալսարանի դիպլոմ։
Կարիերա
Դեռ համալսարանը չավարտած` Ալեսանդրոն արդեն ելույթ էր ունենում թատերական բեմերում։ Քոլեջից հետո Նիվոլան իր կարիերան սկսել է Բրոդվեյում` «Մի ամիս գյուղում» բեմադրության մեջ Հելեն Միրեն հերոսուհու երիտասարդ սիրեցյալի դերը տանելով։ 1996 թվականին Սանդրոն հայտնվեց NBC հեռուստաալիքի մինի-սերիալում` նկարահանված Դանիելա Սթիլի «Մատանի» գրքի հիման վրա։ Նույն տարում Նիվոլան դեր է ստանում «Առանց դեմքի» մարտաֆիլմում, որտեղ նա տարել է Նիկոլաս Քեյջի կերպարի փոքր եղբոր` շիզոֆրենիկ խելացնորի դերը։
2002 թվականին Ալեսանդրո Նիվոլան դառնում է Gap ընկերության դեմքը։
Նիվոլայի կարիերան ֆիլմերում աստիճանաբար է զարգացել, առանց կտրուկ թռիչքների ու վայրէջքների։ Չնայած մի շարք հետաքրքիր ու տեսանելի ֆիլմերի, նրան իրական ճանաչում բերեց «Գոլ» սպորտային դրամայում սկանդալային ֆուտբոլիստ Գեվին Հարիսոնի կերպարը։ 2007 թվականին դերասանը «Գրասենյակ» մինի-սերիալում ստանում է գլխավոր դերերից մեկը, որը ստացել է Ոսկե գլոբուս մրցանակ որպես Հեռուստատեսային լավագույն մինի-սերիալ։ 2008 թվականին Ալեսանդրոն բժիշկ Փոլ Ֆոլկների դերում նկարահանվել է «Աչքը» սարսափ ֆիլմում(հոնկոնգյան համանուն ֆիլմի ձևափոխված տարբերակը), որտեղ իր գործընկերուհին դարձավ Ջեսիկա Ալբան։ 2009 թվականին խաղացել է մեծ հռչակ ձեռք բերած Աննա Ֆոնտեն կենսագրական դրամայում, որը Կոկո Շանելի կյանքի մասին է` Օդրի Տոտուի մասնակցությամբ։
Վերջին տարիներին գրեթե ամեն տարի դերասանի մասնակցությամբ դուրս է գալիս 1-2 ֆիլմ։
Անձնական կյանք
2003 թվականի հունվարի 3-ից ամուսնացած է հայտնի բրիտանացի դերասանուհի Էմիլի Մորտիմերի հետ։ Զույգը 2 երեխա ունի (աղջիկ և տղա)։
Մրցանակներ և անվանակարգումներ
2002- Անկախ հոգի մրցանակի անվանակարգում(երկրորդ պլանի լավագույն տղամարդկային դերը տանելու համար)-«Լորել Կանյոն»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Վամպիրի համբույր
«Վամպիրի համբույրը» (Vampire's Kiss, 1988 թ․), ռեժիսոր Ռոբերտ Բիրմանի 1988 թվականի ամերիկյան ֆիլմ ։ Սցենարի հեղինակը Ջոզեֆ Մինիոնն է, որը հայտնի է Մարտին Սկորսեզեի հետ համագործակցությունով։
Սյուժե
«Վամպիրի համբույրը» գրական գործակալ Փիթեր Լոի (Նիկոլաս Քեյջ) ողբերգական պատմությունն է, որը դանդաղ, բայց անշեղ կերպով խելագարվում է։ Լոն հաջողակ բիզնեսմեն է, նրա կյանքը վազք է գումարի և հեղինակության հետևից՝ ցերեկը, և այցելություններ ակումբներ՝ գիշերը։ Նրա գիշերային այցերը ինչ-որ ձևով օգնում են գունավորել նրա ձանձրալի կյանքը։
Ֆիլմը սկսվում է այն տեսարանով, որ գլխավոր հերոսը զրուցում է հոգեբանի հետ և այդ այցից պարզ է դառնում, որ Լոն այնքան էլ առողջ չէ։ Նրա խոսքը գնալով դառնում է ավելի խղճուկ և թատերական, որը արդյունքում վախեցնում է նույնիսկ բժշկին։
Ապա գալիս է հաջորդ տեսարանը, որում ներկայացվում է, թե ինչպես է Փիթերը իր հերթական գիշերային զբոսանքի ժամանակ հանդիպում Ռեյչլ անունով (Ջենիֆեր Բիլս) գրավիչ աղջկան։ Դիտորդի համար մնում է անհայտ, արդյոք Ռեյչլը իսկապես գոյություն ունի՞, թե գլխավոր հերոսի հիվանդ երևակայության արդյունքն է։ Համենայն դեպս, սեռական մտերմության ընթացքում աղջիկը կծում է Փիթերի պարանոցը և խմում նրա արյունը։
Դրանից հետո, Փիթերը զգում է, որ փոխվում է, բայց հատկապես ինչպես՝ չի կարողանում հասկանալ։ Հիշելով այն մասին, որ Ռեյչլը կծել է նրան, նա գալիս է այն եզրակացությանը, որ դառնում է վամպիր։ Նա սկսում է խելագար բաներ անել. քնում է բազմոցի տակ, փախչում է ցերեկային լույսից և նույնիսկ ուտում է սենյակի տարականներին։ Հետագայում նրա մոտ սկսում են զարգանալ հոգեկան խանգարումներ. նա համարում է, որ հայելու մեջ չի երևում, իսկ ինքն իրեն կրակելու անհաջող փորձից հետո եզրակացնում է, որ ինքն անմահ է։ Նա գնում է պլաստմասայից ժանիքներ և գիշերային ակումբում հարձակվում է մի կնոջ վրա։
Աշխատանքի վայրում նա տեռորի է ենթարկում իր գաղտնապահ Ալվային, ստիպում է նրան կատարել անպետք և հոգնեցուցիչ աշխատանք, և սպառնում է նրան։ Երբ աղջիկը հիվանդ է ձևանում, որպեսզի խուսափի պետի հետ հանդիպումից, Լոն հայտնվում է աղջկա տանը և բռնաբարում նրան։
Ֆիլմի վերջին մասում տեսնում ենք վերջնականորեն իրականության հետ կապը կորցրած հերսոին։ Գիշերային ակումբում Փիթերը նորից հանդիպում է Ռեյչլի հետ և նրան մեղադրում այն բանում, որ իրեն վարակել է վամպիրիզմով։ Աղջիկը խոստովանում է, որ ճանաչում է Լոին, բայց ժխտում է այն փաստը, որ նրանք հարաբերությունների մեջ են եղել։ Լոին վռնդում են ակումբից և նա գնում է Նյու Յորքի փողոցներում թափառելու՝ արյունոտված գրասենյակային կոստյումով։ Գլխավոր հերոսը այնքան է խելագարվում, որ իր համար դժվար է հասկանալ, թե որն է իրականությունը, որը՝ շիզոֆրենիկ հալուցինացիաները։ Վերջապես, Ալվայի եղբայրը, որ համարվում էր Փիթերի գաղտնապահը, գտնում է նրան և սպանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:1989 ֆիլմեր
Ժոզեֆ Բալզամո (վեպ)
Ժոզեֆ Բալզամո, Ալեքսանդր Դյումայի պատմական վեպերից, եռագրության առաջին մասը, որ նվիրված է XVIII դարի վերջին իրադարձություններին։ Ռուս կարդացողներին հայտնի է նաև որպես «Բժշկի նշումները» և «Ջուզեպե Բալզամո»։
Վեպի հիմքում ընկած են Լյուդովիկ XVի ժամանակաշրջանի իրական պատմական իրադարձություններ։ Հիմանական հերոսն է կոմս Կալիոստրոն (նույն ինքը Ժոզեֆ Բալզամոն), հմուտ բժիշկ, աճպարար, մասոնական կարգի գրոսմայստեր, որի ինտրիգների ցանցում ընկնում են եվրոպական երկրների բարձր հասարակությանը պատկանող անձինք։
Վեպում նկարագրվում են Լյուդովիկ XV-ի գահակալության վերջին տարիների ողբերկական իրադարձությունները։ Գործող անձանց մեջ է Ֆրանսիայի արքան̀ Լուի Օգյուստը, նրա կինը̀ Մարիա Անտուանետան, դուքս դե Շուազելը, դքսուհի Դյուբարին, Ժան Ժակ Ռուսոն, Ժան Պոլ Մարատը և այլք։
Փիփերթածաղկավորներ
Փիփերթածաղկավորներ (Malvales), երկշաքիլավոր բույսերի կարգ։ Այս կարգի ներկայացուցիչների մեծամասնությունը կոսմոպոլիտներ են՝ արևադարձային գոտիներում և մերձարևադարձային կլիմայական գոտիներում, բարեխառն կլիմայական գոտիներում հանդիպում են ավելի քիչ։ Այս կարգի հետաքրքիր տարծվածություն կա Մադագասկար, որտեղ հանդիպում են էնդեմիկ 3 ընտանիքներ՝ Sphaerosepalaceae, Sarcolaenaceae և Diegodendraceae։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկշաքիլավորներ
Գրանրիյո
Գրանրիյո (Grandrieux), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Կանտենի շրջան։ Փոստային ինդեքս՝ 02360:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02354։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 88 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 54 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 37-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 68,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,8 %)։ 37 աշխատունակ բնակիչներից 32-ը աշխատում էին (17 տղամարդ և 15 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 5 կին)։ 17 անգործունակ մարդկանցից 5-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 8-ը թոշակառու, 4-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Սեն Բլիմոն
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Գրանրիյո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սեն Բլիմոն
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 607 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 426-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 181։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 426 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 379 անձ (211 տղամարդ և 168 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (18 տղամարդ և 29 կին)։ 181 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 102-ը` թոշակառուներ, իսկ 44-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Պուեբլա (նահանգ)
Պուեբլա (Puebla,, պաշտոնական անվանումը՝ Պուեբլայի ազատ և ինքնիշխան նահանգ (Estado Libre y Soberano de Puebla), Մեքսիկայի 31 նահանգներից մեկն է, Դաշնային օկրուգի հետ միասին համալրում են Մեքսիկայի վարչական կազմը։ Ունի 217 համայնք, մայրաքաղաքը՝ Պուեբլա։
Տվյալներ
Նահանգը գտնվում է արևելակենտրոնական Մեքսիկայում։ Հյուսիսում և արևելքում սահմանակից է Վերակրուս նահանգին, արևմուտքում՝ Իդալգո, Մեխիկո, Տլասկալա և Մորելոս նահանգներին, հարավում՝ Գերերո և Օախակա նահանգներին։
Նահանգը սկզբնավորվել է այն վայրում, որտեղ այժմ Պուեբլա քաղաքն է։ Այս դաշտավայրը հիմնադրվել է իսպանացիների կողմից 1531 թվականին՝ ապահովելու համար Մեխիկոյից Վերակրուս ճանապարհահատվածի առևտրի անվտանգությունը։
18-րդ դարի վերջում այս տարածքը գաղութային շրջան էր իր ղեկավարով։ Մեքսիկայի անկախության պատերազմից հետո, 19-րդ դարի սկզբում, այն դարձավ նահանգ։ Այդ ժամանակաշրջանից ի վեր մայրաքաղաքի տնտեսությունը զարգացում ապրեց, մասնավորապես արդյունաբերությունը, անկախ այն հանգամանքից, որ շրջանը գտնվում էր տարբեր ճակատամարտերի կիզակետում, որոնցից ամենաակնառուն Պուեբլայի ճակատամարտն էր։ Ներկայումս Պուեբլան Մեքսիկայի հզոր արդյունաբերական կենտրոնն է, սակայն արդյունաբերությունը կենտրոնացած է մայրաքաղաքում և այլ քաղաքներում, ինչի պատճառով գյուղական համայնքներն ավելի աղքատ են և այնտեղ առկա է միգրացիայի խնդիր։ Բնակչությունը գաղթում է Մեխիկո քաղաք և ԱՄՆ։
Նահանգը հայտնի է China Poblana (կանացի մեքսիկական ավանդական զգեստի ոճ), mole poblano, գեղարվեստական, գրական փառատոններով, Մայիսի 5-ի տոնակատարությամբ, Quetzalcoatl արարողակարգով, Մեռյալների օրվա տոնակատարությամբ, Huaquechula կառնավալով։ Այս նահանգում են ապրում 5 բնիկների խմբեր՝
Վարչական բաժանում
Նահանգն ունի 217 համայնք։
Միգրոն (Ֆրանսիա)
Միգրոն (Migron), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սենտ շրջանում։ Մտնում է Բյուրի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17235։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 683 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պրիլուկիի շրջան
Պրիլուկիի շրջան (Прилуцький район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրիլուկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1796 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,39 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեռնիգովի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Իրանական օրացույց
ԻՐԱՆԱԿԱՆ ՕՐԱՑՈՒՅՑԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ
Իրանական օրացույցները ( Gâhshomâriye Irâni) Իրանում (Պարսկաստան) ավելի քան երկու հազարամյակների համար հորինված կամ օգտագործված օրացույցներ են։ Մարդկային պատմության ամենաերկար ժամանակագրական արձանագրություններից մեկը՝ իրանական օրացույցը, պատմության ընթացքում բազմիցս փոփոխվել է վարչական, կլիմայական և կրոնական նպատակների համար։
Ժամանակակից իրանական օրացույցը, այժմ պաշտոնական օրացույց է Իրանում։ Այն սկսվում է մոտավորապես կեսգիշերին մոտակա գիշերվա հավասարության ակնթարթում, որը որոշվում է Իրանի ստանդարտ ժամանակի մերիդիանի համար (52.5 ° E կամ GMT + 3.5h) աստղագիտական հաշվարկներով։ Հետևաբար՝ հիմնված է հետազոտությունների վրա, ի տարբերություն Գրիգորյան օրացույցի, որը կանոնակարգված է ։
Իրանական տարին սովորաբար սկսվում է Գրիգորյան օրացույցով մարտի 21-ին ցերեկը։ Գրիգորյան օրացույցի համապատասխան տարին գտնելու համար ավելացրեք 621 կամ 622 (կախված տարվա տարեթվից) արևային հիջրու տարվան։ Ստորև ներկայացված է Պարսկական և Գրիգորյան օրացույցների տարվա համապատասխանության կարճ աղյուսակ։
Հնավուրց օրացույցեր
Իրանական օրացույցն ունի ավելի քան չորս հազար տարվա պատմություն։ Ժամանակի ընթացքում այն ենթարկվել է բազմաթիվ փոփոխությունների։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ իրանական օրացույցը սկիզբ է առել բաբելոնականից, որը արևալուսնային օրացույց էր։ Սակայն, Իրանցիները կիրառել են արևային օրացույցի համակարգը։ Մոտ երկու հազար հինգ հարյուր տարի առաջ, այսինքն Զրադաշտի ծննդից և Աքեմենյան թագավորության կազմավորումից հետո, օրացույցն Իրանում փոխվեց։ Զրադաշտական կրոնի տարածմանը զուգահեռ Իրանում հաստատվեց զրադաշտական օրացույցը։ Չնայած իրանական օրինաչափ ավանդույթների ամենավաղ ապացույցը մ.թ.ա. երկրորդ հազարամյակից է, որը նախորդում է իրանական մարգարե Զրադաշտի հայտնվելուն, առաջին լիարժեք պահված օրացույցը աքեմենյաններինն է։ Գրի առնված պատմության ընթացքում պարսիկները շահագրգռված էին օրացույցի գաղափարով և կարևորությամբ։ Նրանք առաջին մշակույթներից էին, որոնք օգտագործում էին արեգակնային օրացույցը և վաղուց օժտված էին լուսնային և լուսնաարևային մոտեցումներով։ Արևը միշտ էլ  իրանական մշակույթի խորհրդանշաններից է եղել և սերտորեն կապված է Կյուրոս Մեծի ժողովրդական բանահյուսության հետ :Նախաիսլամական դարաշրջանում շարունակվեցին օրացույցի փոփոխությունները։ Իսլամի ընդունումից հետո արևային օրացույցը փոխարինվեց լուսնային օրացույցով։ Իսլամական դարաշրջանում հասարակության սոցիալական և տնտեսական պահանջմունքների, ինչպես նաև գիտական առաջընթացի համար իրանցի շատ գիտնականներ ձեռնամուխ եղան օրացուցային բարեփոխումներ իրականացնելու գործին։ Կազմելով Ջալալի օրացույցը, որն ամենաստույգ արևային օրացույց ն էր, Խայյամը մեծ քայլ կատարեց այդ ուղղությամբ։ Հետագայում ևս իրանական օրացուցային համակարգը մեծ փոփոխություններ կրեց։ Արևային տոմարի 14-րդ դարի սկզբին Իրանի պաշտոնական օրացույցը, որն ամենաստույգներից, ամենակատարելագործվածներից և ամենականոնավորներից մեկն էր, հաստատվեց Իրանի Մեջլիսի կողմից։ Իրանական օրացույցի պատմությունը իսլամի տարածումից առաջ և հետո տարբեր է։ Նախքան իսլամ ընդունելը արևային հին օրացույցը պաշտոնական բնույթ ուներ։ Իսլամի ընդունումից հետո օրացույցի հին, ավանդական բովանդակությունը, տարեթվերի հաշվարկը աստիճանաբար փոփոխության ենթարկվեցին, և գերակշռող դարձավ լուսնային օրացույցը։ Լուսնային տոմարի 9-րդ դարից մինչև նախորդ հարյուրամյակը այն համարվում էր պաշտոնական օրացույց։ Արևային օրացույցի բարեփոխված տարբերակը նախորդ դարից մինչև այժմ հանդիսանում է Իրանի պաշտոնական օրացույցը։
Հին պարսկական օրացույց
Կար չորս գյուղատնտեսական փառատոն, սիմետրիկ մաիդյոշահեմին՝
Երկու փառատոններ են ավելացվել ավելի ուշ՝ ստեղծելով գահանբարը՝
ԱՔԵՄԵՆՅԱՆ ԴԱՐԱՇՐՋԱՆԻՑ ԱՌԱՋ
Ամենահին օրացույցը, որ գոյություն է ունեցել Աքեմենյան դարաշրջանից առաջ, բխում էր գյուղատնտեսական շահերից և տարին եղանակների հստակ բաժանման համար էր։ Այդ օրացույցը, որ հիմնված էր բաբելոնյան լուսնաարևային օրացույցի վրա, հատկապես տարածված էր Իրանի արևմուտքում։ Այն շարունակեց իր գոյությունը մինչև Աքեմենյանների դարաշրջանը։ Գրավոր հուշարձանները վկայում են, որ իրանցիները սկզբում օգտվել են բաբելոնյան օրացույցի հիմքի վրա ստեղծված հին օրացույցից, որը բաղկացած էր 360 օրից, ուներ պարսկերենին հարմարեցված ամսանուններ, համապատասխանում էր իրենց հավատալիքներին։ Տասներկու ամիսները կոչվում էին տոների կամ հողագործական-հովվական սեզոնների անուններով։ Արևային օրացույցը պահպանելու համար յուրաքանչյուր վեց տարին մեկ ավելանում էր տասներեքերորդ ամիսը։ Բացի այդ, ըստ Աբուհիրան Բիրունիի, Իրանի արևելյան շրջաններում զրադաշտական օրացույցի նմանությամբ այլ արևային օրացույց էին կիրառում, որի յուրաքանչյուր ամիսն ուներ 30 օր։ Նահանջ տարի էր լինում վեց տարին մեկ անգամ(հինգ ավել օր)։
ԱՔԵՄԵՆՅԱՆ ԴԱՐԱՇՐՋԱՆ
Աքեմենյան դարաշրջանի սկզբին տարածված օրացույցն անվանվում էր հին պարսկական օրացույց կամ Աքեմենյան Ֆարս (Աքեմենյան Պեգաս)։ Քերմանշահի և Բիհիսթունի՝ Դարեհ Առաջինի թողած արձանագրությունները, ինչպես նաև մյուս արքաների գրավոր հուշարձանները մեզ տեղեկություններ են տալիս այդ դարաշրջանի օրացույցի մասին։ Այդ արձանագրությունների և արքաների հրամանների տեքտերը ցույց են տալիս՝ այդ ժամանակաշրջանում տարին բաժանված էր տասներկու ամիսների և եղանակների։
Հայտնի է, որ Դարեհ Մեծը քոլդանցի երկու հեղինակավոր աստղագետների է հրավիրել օրացույցը բարելավելու համար։ Նրանք ծանոթացան աստղագիտության մեկ լուսնային տարվա հետ, որը ուներ 365 օր, 6 ժամ, 15 րոպե, 21 վայրկյան։ Ամենայն հավանականությամբ իրանցիներն իրենց օրացույցը կազմել են՝ հիմնվելով բաբելոնյան օրացույցի վրա։ Այս օրացույցը շարունակել է իր գոյությունը մինչև զրադաշտական օրացույցի տարածվելը։ Թախթ-ե Ջամշիդի կավե գրավոր հուշարձանները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ յուրաքանչյուր թագավորի գահակալման սկիզբը համընկնում է օրացուցային մեկ շրջանի հետ։ Տարվա սկսվում էր աշնանամուտով և Միթրաքանա կոչվող տոնով, որը հետագայում վերանվանվեց  Մեհերգան։ Տարին բաղկացած էր չորս եղանակից, որոնցից յուրաքանչյուրն ուներ երեք ամիս։ Ամեն ամիս ուներ երեսուն օր։
Զրադաշտական օրացույց
Զրադաշտական տիեզերագիտության վրա հիմնված առաջին օրացույցերը հայտնվեցին ավելի ուշ Աքեմենյան շրջանում (մ.թ.ա. 650-30 թթ.): Դարեր շարունակ զարգացել են, բայց ամսվա անունները քիչ են փոխվել։ Միասնական Աքեմենյան կայսրությունը պահանջում էր իրանական տարբերվող օրացույց, և մեկը մշակվել էր եգիպտական ​​ավանդության մեջ 12 ամսով բաղկացած 30 օրից, որոնցից յուրաքանչյուրը նվիրված է Յազադին(Եզզադ) և չորս բաժանմունքներին, որոնք հիշեցնում են սեմիտիկական շաբաթը։ Ամսական չորս օր նվիրված էին Ահուրա Մազդային, իսկ յոթը `«Ամեսխա վետեր »-ին։ Տասներկու օրերն անվանվել են Կրակ, Ջուր, Արև, Լուսին, Տիրի և Գյուշ Ուրվան (բոլոր կենդանիների հոգիներին), Միտրա, Սրաոշա (Սորուշ, աղոթքի Յազատա), Ռաշնու (դատավոր), Ֆրավաշի, Բահրամ (հաղթանակի Յազատա), Ռաման (Ռամեշ` խաղաղություն) և Վատա՝ քամու աստվածություն։ Երեքը նվիրված էին կանանց աստվածություններին, Դաան (կրոնի գրագիր և անհատականացված գիտակից), Աշի (բախտի գրագիր) և Արշտատ (արդարադատություն)։ Մնացած չորսը նվիրված էին Ասմանին (երկնքի կամ դրախտի տիրոջը), Զամ(երկիր), Մանթրա Սպենտա (Գերագույն սուրբ բառ) և Անաղրա Ռաոա (դրախտի «անվերջ լույս»)։ Ամսվա անունները և դրանց ժամանակակից տարբերակները տրված են հետևյալ աղյուսակում։
Օրացույցը զգալի ազդեցություն ունեցավ կրոնական պատկանելության վրա։ Այն ամրագրեց հիմնական աստվածությունների պանթեոնը, ինչպես նաև ապահովեց, որ նրանց անունները հաճախ արտահայտված լինեին, քանի որ ամեն զրադաշտական ​​պաշտամունքի արարողության ժամանակ գրվել են և օրվա, և ամսվա գրառումներ։ Այն նաև հստակեցրեց տոնակատարությունների բնույթը։ Օրինակ՝ Միտրականան կամ Մեհրեգանը նշվում էին Միտրա ամսվա Միտրա օրը, իսկ Տիրիի փառատոնը (Տիրագան) նշվում էր Տիրի ամսվա Տիրի օրը։ 538 թ. Կյուրոս Մեծը (անորոշ է նրա զրադաշտական ​​լինելը), նվաճեց Բաբելոնը և բաբելոնյան լուսնաարևային օրացույցը օգտագործվեց քաղաքացիական նպատակներով։ Կամբիսեսը նվաճեց Եգիպտոսը մ.թ.ա. 525-ին։ Նրան ուղեկցում էր Զրադաշտական Դարիոսը, որը մ.թ.ա. 517-ին դարձավ Պարսկական կայսրության կառավարիչը։ Զրադաշտականները ընդունեցին եգիպտական ​​արեգակնային օրացույցը, տասներկու ամիսներին կազմված երեսուն օրերից և հինգ էպագեմային օր։ Քանի որ իրենց տարին սկսեց գարնանը (Իզրեզի փառատոնով), էպագեմոնայը անցկացվել էր հենց Նովրուզի ժամանակ։ Եգիպտոսում Սիրիուս աստղը նշանակություն ուներ սկսած 1460-ական թվականներից, իր հեթանոսական աճը (արևածագից առաջ) նշում էր եգիպտական ​​Նոր տարին և Նեղոսի ջրհեղեղը։ Պարսկաստանում աստղը նույնպես նշանակություն ուներ, քանի որ հեթանոսական բարձրացումը նույնպես համընկավ անձրևի գալուն։ Պարսկաստանի չորրորդ ամիսը Տիշտրիան էր (Սիրիուս, անձրևի աստղ)։ Գրինվիչի գարնանային հավասարումը ընկավ առաջին ամսվա առաջին օրը, սկսած 487-ից մինչև 483 թ. ներառյալ։ Ընդունելով Ս. Հ. Թաքիզադեի ամսաթիվը՝ 487 թ. Մարտի 28-ը, բարեփոխումների համար, օրացույցը ունենում է հետևյալ տեսքը՝
Չորրորդ ամիսն ընդգրկում է հուլիսի 20-ը՝ Սիրիուսի հեթանոսական բարձրացման ամսաթիվը։ Առաջին տարում մարդիկ սկսեցին օգտվել հին օրացուցային օրից` կանխատեսելով փառատոնի ժամկետները հինգ օր։ Քանի որ ամեն օր Աստծո անունով է կոչվում, կարևոր է տոնակատարությունները նշել ճիշտ օրը։ Այսպիսով, ֆրավազարի փառատոնը, որը հին օրացույցում պահվում էր մայրամուտի 30-րդ Սպանդարմադի վրա և արևածագի միջև 1-ին Ֆրավարդինում, այժմ դիտարկվում է ամբողջ էպագոմենայում։ Բարեփոխման երկրորդ տարում 30-րդ Սպանդարմադը նոր 25-րդ Սպանդարմադն էր, ուստի այդ փառատոնից հետո տասնմեկ օր ընդգրկված էր մինչև նոր 1-ին Ֆրավարդինը։ Այնուամենայնիվ, հինգ օրերը բավարար էին այլ փառատոնների համար։ Բոլոր այն երկրներում, որտեղ պարսկական օրացույցը օգտագործվել է, էպագոմենան անցկացվել է տարվա վերջում։ Գյուղատնտեսական տարվա և օրացուցային տարվա տարբերությունը կոմպենսացնելու համար (հարկահավաքման շրջանը սկսվեց բերքից հետո), յուրաքանչյուր 120 տարին մեկ ամսով երկարաձգվել է հարկավճարումը։ Հռոմեական պատմաբան Կվինտուս Կուրտիուս Ռուֆուսը, որը պատմում է մ.թ.ա. 333-ին, գրում է.