cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վոլգա-Կամա բանկի շենք (Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
19-րդ դարի վերջին Վոլգա-Կամա բանկը Ռուսաստանում ամենախոշորներից էր։ 1892 թվականին բանկն իր մասնաճյուղը բացեց Ռոստովում։ Սկզբնական շրջանում բանկը տարածքներ էր վարձակալում։ Մինչև 1897 թվականը այն գտնվում էր վաճառական և քաղաքային դումայի իրավասու Յաշչենկոյի տանը, այնուհետև՝ վաճառական Գենչ-Օղլուևի եկամտաբեր տանը։ Բանկի մասնաճյուղի համար սեփական շենք կառուցելու նպատակով հրավիրվել է խարկովցի ճարտարապետ Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Բեկետովը։ Շենքի շինարարությունն իրականացվել է 1906-1909 թվականներին ։ Առաջին հարկում տեղակայվել էին առևտրային տարածքները, մնացած հարկերը զբաղեցրել էր բանկը։ Սանկտ Պետերբուրգի «Զոդչի» ամսագիրը 1910 թվականին Վոլգա-Կամա բանկի շենքի մասին գրել էր որպես մոդեռն ոճով կառուցված պաշտոնական շենքի հաջողված օրինակի։
1999 թվականին վերանորոգվել են ճակատները, որի ընթացքում վերականգնվել են 20-րդ դարի վերջում կորսված ատլանտների դիմակները և ցուցանակի վրա ավելացվել է «Մանկապատանեկան ստեղծագործության պալատ» մակագրությունը։ Գլխավոր մուտքի մոտ վերականգնվել է պահպանված «Վոլգա-Կամա բանկ» պատմական փոքր մակագրությունը։ Վերականգնվել են նաև սվաղային դեկորի որոշ մանրամասներ։
1974 թվականին շենքի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ արձանագրությամբ. «1934, 1936 թվականներին Ռոստով քաղաք է այցելել գրող Արկադի Գայդարը։ Այս շենքում 1936 թվականի Ամռանը նա ելույթ է ունեցել պիոներների և դպրոցականների առաջ»։
Ճարտարապետություն
Չորսհարկանի շենքն ունի անկյունային անհամաչափ կառուցվածք, որը թելադրված է հողակտորի ձևով։ Գլխավոր ճակատը Բոլշայա Սադովայա փողոցում է։ Առաջին հարկը նախատեսված էր առևտրային տարածքների համար։ Ավելի վերև երկլուսավոր օպերացիոն դահլիճն է։ Գլխավոր ճակատի ուղղահայաց բաժանումն ընդգծում են եզրային թիակները, առաջին հարկի մեծ պատուհանները և օպերացիոն դահլիճի կրկնահարկ պատուհանները։ Այդ պատուհանները բաժանված են բարձրաքանդակային դիմակներ ունեցող չորս հենասյուներով, որոնք «պահում են» բանկի ֆիրմային ցուցանակը։ Ճակատն ավարտվում է կախվող մեծ քիվով, որի վերևում տեղադրված է կարճասյուներով ճաղաշարը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1909 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Տուզակ (գետ)
Տուզակ (Тузак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կադրին գետի ձախ ափով՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Դորա Մար
Դորա Մար (Dora Maar, իրական անունը՝ Henriette Theodora Markovitch, ), ֆրանսուհի նկարչուհի և լուսանկարչուհի։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Տուրենցի ֆրանսուհի և խորվաթական ծագման ճարտարապետի աղջիկ, ապրել է Արգենտինայում։ 1920 թվականին եկել է Փարիզում, սովորել գեղանկարչություն, ապա լուսանկարչություն, ծանոթացել է Բրասաի, Անրի Կարտիե Բրեսոնի, սյուրռեալիստների հետ (Անդրե Բրետոն, Ժորժ Բատայ)։ Եղել է Ման Ռեյի օգնականը։ 1935 բացել է իր սեփական լուսանկարչական ստուդիան։ Նրա «Հայրի՛կ, կսպանեմ» (1936) ֆոտոմոնտաժը դարձել է սյուրռեալիստական արվեստի մի յուրատեսակ այցեքարտ։
1936 թվականին ֆրանսիական «Դե Մագո» սրճարանում Պոլ Էլուարը Մարին ծանոթացրել է Պիկասսոյի հետ։ 9 տարի Մարը եղել է Պիկասոյի ընկերուհին, բնորդուհին ու մուսան։ Մարը հաճախ է լուսանկարել Պիկասոյին (հատկապես «Գեռնիկայի» վրա աշխատելու ժամանակ), նրա ազդեցությամբ է անդրադարձել գեղանկարչությանը։ Պիկասոն շատ է նկարել Մարին՝ հատկապես որպես թախծող, տխրող կին։ Նրա նկարներում Մարը մշտապես ներկայացել է որպես «թախծող կին»։
Մարի գեղնկարչական ժառանգությունը մեծ մասամբ բարձր է գնահատվել հասարակության և քննադատության կողմից, ներկայացվել է հետմահու ցուցահանդեսին (1999):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասո Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Come Over When You're Sober, Pt. 2
Come Over When You're Sober, Pt. 2 (հաճախ կրճատվում է՝  COWYS Pt. 2), ամերիկացի երգիչ և ռեփեր Լիլ Փիփի երկրորդ և վերջին ստուդիական ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ Columbia Records լեյբլի միջոցով։ Որպես նրա առաջին հետմահու թողարկում, այն հրապարակվել է այն բանից հետո, երբ Փիփը մահացել է թմրանյութերի չարաշահումից իր առաջին՝ «Come Over When You're Sober, Pt. 1» (2017) ստուդիական ալբոմի թողարկումից մի քանի ամիս անց։
2018 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թողարկվել է ալբոմի գլխավոր՝ «Cry Alone» սինգլը՝ երաժշտական տեսահոլովակի հետ միասին, որում ցուցադրվում է ալբոմի թողարկման ամսաթիվը (2018 թվականի նոյեմբերի 9) ։ «Come Over When You're Sober, Pt. 2»-ն դեբյուտ է կատարել ամերիկյան Billboard 200 ալբոմների չարթի չորրորդ հորիզոնականում՝ թողարկման առաջին շաբաթվա ընթացքում վաճառվելով 81․000 օրինակ (ներառյալ ալբոմի 43․000 մաքուր վաճառքը)։ Ընդհանուր առմամբ, ալբոմը դրական գնահատականների է արժանացել երաժշտական քննադատների կողմից։
Կուկունյան (Օդի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 135 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.81 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.33 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 67-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,8 %։ 67 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (32 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աջ Սեդլովինսկայա
Աջ Սեդլովինսկայա (Правая Седловинская), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ելիզովսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամաս ում։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։ Սկիզբ է առնում Կարյասկայա Սոպկա հրաբխից։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աջ Շապինա
Աջ Շապինա  (Правая Щапина), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 59 կմ է։ Այն հոսում է Շապինա գետի ձախ մասում 69 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռոզալիա Զեմլյաչկա
Զեմլյաչկա (Սամոյլովա) Ռոզալիա Սամոյլովնա (կուսակցական ծածկանունները՝ Դեմոն, Օսիպով, ), սովետական պետական և կուսակցական գործիչ։ ԽՄԿԿ անդամ 1896 թվականից։
Եղել է ՌՍԴԲԿ 2-րդ (1903) և 3-րդ (1905) համագումարների պատգամավոր։ 1903 թվականին կոպտացիոն կարգով մտցվել է կուսակցության ԿԿ։ 1905 թվականին եղել է ՌՍԴԲԿ Մոսկվայի կոմիտեի, 1909 թվականին՝ Բաքվի կուսակցական կազմակերպության քարտուղարը։ Բազմիցս ձերբակալվել է։
1918 թվականին եղել է 8-րդ և 13-րդ բանակների քաղբաժինների պետ, Ղրիմի ազատագրումից հետո (1920 թվականի նոյեմբեր)' ՌԿ(բ) կ Ղրիմի մարզկոմի, 1922—23-ին' Մոսկվայի Զամոսկվորեչիեի շրջկոմի քարտուղար, 1926-33 թվականներին՝ ԲԳՏ, ապա հաղորդակցության ճանապարհների ժողկոմատների կոլեգիաների անդամ։
Զեմլյաչկան կուսակցության 8-րդ, 9-րդ—18-րդ համագումարների պատգամավոր էր, 18-րդ-ում (1939) ընտրվել է ՀամԿ(բ)կ ԿԿ-ի անդամ։ 1939-43 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ԺԿԽ-ի նախագահի տեղակալ։ Զեմլյաչկան ԽՍՀՄ 1-ին-2-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ էր։
Պարգևատրվել է Լենինի երկու և Կարմիր դրոշի շքանշաններով։
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Կանայք պատերազմում Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ձախ կոմունիստներ Կատեգորիա:Լիոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Հանս ֆոն Մարե
Հանս ֆոն Մարե (Hans von Marées, ), գերմանացի նկարիչ։ Սովորել է Բեռլինում, Կ. Շաեֆեկի մոտ (1854-1855)։
1873 թվականից ապրել է Իտալիայում։ Իտալական Վերածննդի արվեստի ազդեցությամբ ստեղծել է մոնումենտալ-դեկորատիվ գունանկարներ (Նեապոլի Կենդանաբանական կայանի որմնանկարները, 1873-1874)։ Մարեն ձգտել է այլաբանական կերպարներով մարմնավորել մարդկության «ոսկե դարի» մասին երազանքները («Ոսկե դար», 2 տարբերակ, 1879-1885 թվականներ, Նոր պատկերասրահ, Մյունխեն)։ Ուշ շրջանի դիցաբանական թեմաներով նրա սյուիտ-եռանկարներն իրենց կառուցվածքային և այլ առանձնահատկություններով կանխորոշեցին «մոդեռն» գեղանկարչությունը։ Միաժամանակ գեղարվեստական իդեալի ձգտումը Մարեի գործերին հաղորդել են սառը վերացականության տարրեր («Պարիսի դասը», 1880-1881 թվականներ, Ազգային թանգարան, Բեռլին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Էլբերֆելդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Սիմվոլիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրաֆիկներ
Ջեյմս Ուայթ
Ջեյմս Ուիլյամ IV Ուայթ (James William IV White, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես է գալիս «Բենդետո XIV Ցենտո» բասկետբոլային ակումբի կազմում։
Կենսագրություն
2010 թվականի Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչից առաջ անցկացված սլեմ դանկերի մրցույթի ժամանակ ճանաչվել է հաղթող ։
2012 թվականի հուլիսի 11-ին Ուայթը պայմանագիր է կնքել «Նյու Յորք Նիքս» ակումբի հետ ։
Նոր BIG3 լիգայում, որը մեկնարկել էր 2017 թվականի ամռանը, հանդես է գալիս «Trilogy» ակումբի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Անտոնիո Սփըրսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Նյու Յորք Նիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Հյուստոն Ռոքեթսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Վաշինգտոն քաղաքում ծնվածներ
Աջ Վիզիտ
Աջ Վիզիտ (Правый Вызит), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 27 կմ է։ Այն հոսում է Կամչատկա գետի ձախ մասում 621 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տուլատա (գետ)
Տուլատա (Тулата), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չարիշ գետի ձախ ափով՝ 380 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 48 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Զևքսիս
Զևքսիս (Ζεύξις, ), մ․թ․ա․ 5-րդ դարի վերջի և 4-րդ դարի սկզբի հին հունական գեղանկարիչ։ Հռչակվել է բնությանը նմանակելու իր ձիրքով և, հատկապես, մեծ արվեստով նատյուրմորտներ պատկերելու վարպետությամբ ։ Ըստ ավանդազրույցի՝ Զևքսիսը մահացել է ծիծաղից, որը նրան պատճառել էր երգիծական շնչով իր իսկ պատկերած Աֆրոդիտե դիցուհին, ում համար որպես մոդել ծառայել էր նկարը պատվիրած պառավը՝ վերջինիս համառ, անզիջում պնդմամբ ։
Զևքսիսի նկարները («Տեդինե», «Կենտավրոսների ընտանիք») հայտնի են ըստ անտիկ գրականության սկզբնաղբյուրների հետագայում վերապատկերված հռոմեական որմնանկարների (Վետտիների տուն, Պոմպեյ) և խճանկարների (Ադրիանոսի վիլլան Տիվոլիում, Հռոմի մոտ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի արվեստ Կատեգորիա:Մ․թ․ա․ 5-րդ դարի հույներ
Զինայի զբոսանքը
Մտնում է «Շառ» դպրոց-ստուդիայի 2004 թվականի «Կախարդական լապտեր» ալմանախի մեջ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել ԱՖԲՌՖ (Открытый Российский фестиваль анимационного кино) Սուզդալ—2005-ում։
Սյուժե
Պատուհանից այն կողմ պայծառ արև էր ու ճերմակ-ճերմակ ձյուն։ Երեխաները սահում էին սահնակներով և պատրաստում էին ձնեմարդ։ Աղջիկը ցանկանում էր զբոսնել, իսկ իր դայակը երկար պատրաստվում էր և շատ տաք հագցնում աղջկան։ Պատուհանի դիմաց գիմնազիստ Վանյան գիրք էր կարդում ու չէր ցանկանում որևէ տեղ գնալ, նրան հագցնում են և ուղարկում զբոսնելու։ Եվ նա անորոշությունից կանգնում է բարձր ձյունապատ լեռան գագաթին, պահելով սահնակները մեջքի հետևում։ Դայակը նստում է նստարանին և աղջկան կանգնեցնում կողքին։ Բաց չթողնելով պահը աղջիկը արագ վազում է դեպի գիմնազիստը, հրում է սահնակներն ու թռչում նրանց վրա։ Տղան ընկնում է սահնակի վրա և նրանք երկուսով գլորվում են սարն ի վար։ Աղջիկը երանության գրկում էր, նրան թվում էր, թե սահնակը թռչում է։ Իսկ դայակը փորձում է դուրս պրծնել ձյան միջից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2004 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, պատվավոր կոչում, որը սահմանվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ։ Շնորհվում էր Հայկական ԽՍՀ-ի գերագույն խորհրդի նախագահության կողմից` արվեստի ականավոր գործիչներին, ովքեր իրենց զգալի ներդրումն են ունեցել թատրոնի, կինոյի և երաժշտության բնագավառում։
Պատմությունը
Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը առաջին անգամ շնորհվել է 1923 թվականին` դերասան Իսահակ Ալիխանյանին։ Որպես կանոն, կոչումը շնորհվում էր «Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ» կամ «Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչումները շնորհելուց` ոչ պակաս, քան հինգ տարի հետո։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստին հաջորդող առավել բարձրագույն աստիճանի կոչումը` ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչումն էր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կրծքանշանը շրջանաձև էր, որի կենտրոնում պատկերված էր Հայկական ԽՍՀ-ի զինանշանը, իսկ վերևի հատվածում գրված էր «ՀՍՍՀ ժողովրդական արտիստ» արտահայտությունը։ Ընդհանուր առմամբ մրցանակը հանձնվել է 198 արվեստի գործիչների։ Վերջին անգամ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը շնորհվել է 1990 թվականին` կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովին։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը փոխարինվեց «Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ» կոչումով։ Դրա հետ մեկտեղ պահպանվեցին այն իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք նախատեսված էին պարգևների մասին նախկին ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ օրենսդրությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարգևներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պատվավոր կոչումներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ հանրապետությունների պատվավոր կոչումներ
Ջակոմո Մանցու
Ջակոմո Մանցու (Giacomo Manzù, ), իտալացի քանդակագործ։
Գործունեություն
1930-ական թթ. Միլանում հարել է հակաֆաշիստ-նկարիչների խմբին։ Խաչելություն և խաչից իջեցնելու տեսարաններ պատկերող «նույն թեմայով վարիացիաներ» ռելիեֆների շարքով Մանցուն բողոքել է ֆաշիզմի գազանությունների դեմ («Խաչելություն գեներալի ներկայությամբ», 1942, հեղինակի սեփականություն)։ «Կարդինալներ» արձանաշարում ձգտել է բացահայտել կաթոլիկ եկեղեցու դերը ժամանակակից աշխարհում («Մեծ կարդինալ», 1955, ժամանակակից արվեստի միջազգային պատկերասրահ, Վենետիկ)։ 1950-ական թթ. ստեղծել է կնոջ գեղեցկության ընդհանրական կերպարն արտահայտող աշխատանքներ։ Զալցբուրգի տաճարի (1955-58) և Ռոտերդամի Սինտ-Լաուրենսկերկ եկեղեցու (1966-1968) բրոնզյա դռներում, Հռոմի Սբ. Պետրոսի տաճարի «Մահվան դարպասներ»-ում (1947-1964) կրոնական, պատմախորհրդանշական և ժանրային մոտիվների համարձակ զուգորդմամբ արտահայտվել է Մանցուի կենսական և գեղարվեստական նպատակադրումը՝ պայքարը բռնության դեմ մարդու ազատության համար։ 1969-1970 թվականներին Կապրի կղզում ստեղծել է Վլադիմիր Իլյիչ Լենինին նվիրված մարմարյա մոնումենտ։ Մանցուն նաև գեղանկարիչ է, բնանկարիչ և նկարազարդող։ Արժանացել է «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» միջազգային լենինյան մրցանակի (1966)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ է (1967)։
Գանգերի աշտարակը․ Ճանապարհորդություն Պարսկաստանի և Թուրքահայաստանի միջով
Գանգերի աշտարակը․ Ճանապարհորդություն Պարսկաստանի և Թուրքահայաստանի միջով (A Tower of Skulls: A journey through Persia and Turkish Armenia), Հերալդ Ռայթլինգեր Ռոբերթսի 1932 թվականին Լոնդոնում հրատարակված գիրքն է։
Հեղինակ
Հերալդ Ռայթլինգեր Ռոբերթս (1900-1978), անգլիացի տնտեսագետ, արվեստաբան և պատմաբան։ Սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում, կռվել Առաջին աշխարհամարտում։ Բազմաթիվ գրքերի հեղինակ է՝ այդ թվում նաև Հոլոքոստին նվիրված երկու աշխատությունների։ 1930-1931 թվականների Ռայթլինգերը ձմռանը և գարնան սկզբին ճամփորդել է Պարսկաստանում և Արևմտյան Հայաստանում։ Նրա ճամփորդության նկարագրությունը գրքի տեսքով լույս է տեսել 1932 թվականին «ՙԳանգերի աշտարակը. Ճամփորդություն Պարսկաստանով և Թուրքահայաստանով» վերնագրով։
Բովանդակություն
Ճամփորդությունը սկսվում է Միջագետքից, շարունակվում Պարսկաստանով, Ուրմիա-Խոյ-Մակու գծով հասնում Բայազետ։ Հեղինակը լինում է Իգդիրում, Կարսում, Էրզրումում և այլ բնակավայրերում։ Հեղինակը նկարագրական նյութը համադրում է հետաքրքիր պատմական տեղեկությունների հետ։ Ուշագրավ է այն փաստը, որ հեղինակն Արևմտյան Հայաստանում ճամփորդում էր մի ժամանակահատվածում, երբ արդեն տեղի էր ունեցել Հայոց ցեղասպանությունը։ Երկիրը դատարկվել էր իր բնիկ՝ հայ բնակչությունից։ Ուստի աշխատանքի վերնագիրն ամենևին էլ պատահական չի ընտրված։ Գրքում կան լուսանկարներ, քարտեզ։ Քարտեզում առկա է Թուրքահայաստան տեղանունը (ՙTurkish Armenia՚) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1932 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Միխայիլ Ժվանեցկի
Միխայիլ Ժվանեցկի (Михаил Маньевич Жванецкий , ), ռուս գրող-երգիծաբան, իր հեղինակային աշխատանքների կատարող։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (1999 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (2012 թ.) ։ Ժվանեցկու աշխատանքներն ու ելույթները առանձնանում են Օդեսային բնորոշ հումորով, որտեղ ծաղրի են ենթարկվում մարդկային թերություններն ու հասարակության արատները։
Կենսագրություն
Ծնվել է Օդեսայում, բժիշկներ՝ Մանե (Էմանուիլ) Մայիսեևվի Ժվանեցկու և Ռաիսա Յակովլևի Ժվանեցկու ընտանիքում։ Մեծացել է Տոմաշպոլում, որտեղ հայրը վիրաբույժ էր աշխատում, իսկ մայրը՝ ատամնաբույժ։ 1944 թվականին Օդեսայի ազատագրումից հետո ընտանիքը վերադառնում է քաղաք։ Միխայիլը սովորել է տղաների համար նախատեսված 118-րդ միջնակարգ դպրոցում։ 1956 թվականին ավարտել է Օդեսայի նավատորմային ինժեներների ինստիտուտը՝ «Նավատորմի բեռնաթափման սարքավորումների ինժեներ-մեխանիկ» բաժինը։ Ավարտելուց հետո Վիկտոր Իլչենկոյի հետ միասին աշխատել է Օդեսայի նավահանգստում, Միխայիլը՝ ամբարձիչների մեխանիկ, Վիկտորը՝ ավտոմատ բեռնաթափվող մեքենաների մեխանիկ .։ Ուսանողական տարիներին մասնակցել է գեղարվեստական խմբում, որտեղ սկսեց գրել մոնոլոգներ և մինիատյուրաներ, դրանք շատ հաճախ հենց ինքն էլ կատարում էր։ 1963 թվականին Օդեսայում Լենիգրադի մինիատյուրի թատրոնի հյուրախաղերի ժամանակ նա ծանոթանում է Արակդի Ռայկինի հետ, ով Ժվանեցկու ստեղծագործությունները ընդգրկում է թատրոնի ռեպերտուարում, իսկ 1964 թվականին հրավիրում թատրոն, որպես գրական բաժնի ղեկավար։ Ժվանեցկու հետ միասին Ռայկինը 1969 թվականին բեմադրում է «Լուսացույց» ծրագիրը, որտեղ առաջին անգամ հնչեցին Միխայիլի՝ «Ավաս», «Դեֆիցիտ» և «Տեխնոլոգիայի դար» մինիատյուրաները։ Արկադի Ռայկինի թատրոնում աշխատելու ընթացքում Ժվանեցկին համագործակցում էր Ռոման Կարցևի և Վիկտոր Իլչենկոյի հետ, որոնց համար գրել է մոտ երեք հարյուր մինիատյուրաներ։ Միայնակ հանդես է եկել Օդեսայի ֆիլարմոնիկում, հետագայում Մոսկվայի «Էրմիտաժ» թատրոնում, որտեղ ճանաչում ձեռք բերեց։ 1988 թվականից եղել է իր ստեղծած Մոսկվայի մինիատյուրաների թատրոնի ղեկավար։ 1991 թվականին էպիզոդիկ դեր է խաղացել «Հանճարը» ֆիլմում։ 2002 թվականից համարվում է «Дежурный по стране», ամիսը մեկ անգամ հեռարձակվող հեռուստահաղոդման մշտական հաղորդավար։
Անձնական կյանքը
Միխայիլ Ժվանեցկին ունի հինգ երեխա՝ երկու տղա և երեք աղջիկ.
Մրցանակներ և անդամակցությունը կազմակերպություններում
Որոշ աղբյուրներ պնդում en, որ Միխայիլ Ժվանեցկին վերջիններից է եղել, ով ստացել է ԽՍՀՄ վաստակավոր արտիստի կոչումը 1991 թվականին, Ալլա Պուգաչովայի հետ միասին, սակայն «ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի» 1991 թվականի № 52 տեղեկագրում պարգևատրվածների ցուցակում չկա նրա անունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Օդեսա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային մեխանիկներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:«Տրիումֆ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ռուս մեխանիկներ
Դավիթ II (Կախեթի արքա)
Դավիթ II, հայտնի է նաև Իմամ անունով, Բագրատունիների արքայատոհմից, Կախեթի թագավոր (Արևելյան Վրաստան) 1709 -1722 թվականները։ Չնայած որ նա հավատարիմ վասալն էր Սեֆյան Պարսկաստանի, բայց չկարողացավ ապահովել իր թագավորության անվտանգությունը և նրա օրոք Դաղստանի լեռնային ցեղերը անընդհատ հարձակումներ էին գործում Կախեթի թագավորության վրա։
Կենսագրություն
Դավիթը Հերակլ I-ի (Կախեթի մարզի թագավոր) և թագուհի Աննայի որդին էր։ Նա մեծացել և դաստիարակվել էր շահական արքունիքում՝ Սպահանում։ Երբ հայրը՝ Հերակլ I–ը, այլևս երկիրը չի կարողանում կառավարել և 1703 թվականին մեկնում է Իրան, նա շահի կողմից նշանակվում է Կախեթի փոխարքա։ Սկզբում Դավիթը բնակվում է Արևելյան Կախեթիայում (Շիրվանի սահմանագլուխ), հետո բնակավայր է դարձնում Թելավին։ Հայրը մահանում է 1709 թվականին, բայց մինչ այդ պատվիրում է նրան, որ Շահ Հուսեինից ինվեստիտուրա ստանա եղբորը՝ Թեյմուրազ II–ին թողնելու համար, նաև թույլտվություն մոր համար՝ երկրի կառավարման գործերին միջամտել կարողանալու։ Շահական դատարանում աշխատելիս՝ երկրից բացակայելու ժամանակ(1711-1715), Դավիթին մտահոգում էր երկրում տիրող իրավիճակը։ Մի կողմից այն հարձակման էր ենթարկվում Դաղստանից, մյուս կողմից երկրում բռնկվում էին գյուղացիական ապստամբություններ։ Դավիթը, վերադառնալով Կախեթի, փորձում է իրավիճակը դնել վերահսկողության տակ։ Նա դաշինքի մեջ է մտնում Քարթլիի թագավորության (Վրաստան) հետ և շարժվում Դաղստան, սակայն պարտվում է և չի կարողանում կանխել լեզգիների հարձակումները սահմանամերձ շրջանների վրա։ 1719 թվականին նա դաշինքի մեջ է մտնում Վախթանգ VI-ի հետ՝ ընդդեմ Դաղստանի կլանների։ Վախթանգ VI-ը Պրինց Էրաստի Կափնալիշվիլու գլխավորությամբ զորաբանակ է ուղարկում Կախեթի։ Սակայն Դավիթն այդ ժամանակ բացակայում էր երկրից այլ արշավանքի մասնակցելու պատճառով, և բանակը վերադառնում է Քարթլի։ Դավիթը մահացել է 1722 թվականին իր ամառանոցային հանգստավայրում (Իրան)։
Ընտանիք
Դավիթն ամուսնացել է երկու անգամ։ Նրա բոլոր երեխաները երկրորդ ամուսնությունից են։
Ծանոթագրություններ
Mikaberidze, Alexander (ed., 2007). David II (Imam Quli Khan). Dictionary of Georgian National Biography. Accessed October 9, 2007.
Կումիես
Կումիես (Cumiès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 38 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 21 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 16-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 16 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 13 անձ (9 տղամարդ և 4 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (3 տղամարդ և 0 կին)։ 5 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հրեահռոմեական պատերազմներ
Հրեահռոմեական պատերազմները եղել են Արևելյան Միջերկրականի հրեաների մի շարք լայնածավալ ապսամբություններ Հռոմեական Կայսրության դեմ մ.թ. 66-րդ և 136-րդ դարերի միջև։ Մինչդեռ Առաջին հրեահռոմեական պատերազմը /մ.թ. 66-73 / և Բար Կոքբայի ապսամբությունը /մ.թ. 132-136/ եղել են ազգայնական ապստամբություններ, որոնք փորձում էին վերականգնել անկախ Հուդայական պետությունը, Քիթոսի պատերազմը եղել էր ավելի շատ էթնիկական-կրոնական հակամարտություն, որը հիմնականում անցկացվում էր Հուդայական նահանգից դուրս։ Այսպիսով, մի շարք աղբյուրներ օգտագործում են հրեահռոմեական պատերազմներ եզրույթը` նշելու համար միայն առաջին հրեահռոմեական պատերազմը /մ.թ. 66-73/ և Բար Կոքբայի ապստամբությունը /մ.թ. 132 – 135/, մինչդեռ ուրիշները ներառում են Կիթոսի պատերազմը /մ.թ.ա. 115 – 117/` իբրև հրեահռոմեական պատերազմներից մեկը։ Հրեահռոմեական պատերազմները կարևոր ազդեցություն են ունեցել հրեաների վրա` Արևելյան Միջերկրականի հիմնական բնակչությունից դարձնելով իրենց հետապնդվող փոքրամասնություն։ Հրեահռոմեական պատերազմները հաճախակի մեջբերվում են իբրև աղետ հրեական հասարակության համար։ Այդ իրադարձությունները նաև մեծ ներգործություն են ունեցել Հուդայականության վրա, նրենից հետո, երբ Երկրորդ Տաճարի Հուդայականության կենտրոնական պաշտամունքի վայրը` Երուսաղեմի երկրորդ տաճարը քանդվել էր Տիտղոսի զորքերի կողմից։ Թեպետ իրենք որոշակի ինքնավարություն են ունեցել Գալիլեայում մինչև 4-րդ դարը, ինչպիսիք են Յամնիայի հյուպատոսը /կամ Յավնեն/ և ավելի շուտ սահմանափակ հաջողություն կարճաժամկետ Երուսաղեմում Սասանյան հրեական ինքնավարության հռչակման ժամանակ մ.թ. 614-617, Հարավային Լեվանտի մասերում հրեական գերիշխանությունը վերականգնվեց միայն 20-րդ դարի կեսերին` մ.թ. 1948-ին հիմնվելով Իսրայելի ժամանակակից պետությունը։
Հաջորդականություն
Հրեահռոմեական պատերազմները ներառում են հետևյալը`
Պատմություն
Արևելյան Միջերկրականում աճող հռոմեական գերիշխանությանը հետևելով Հերոդյան տոհմի թագավորությունը պաշտոնապես միացվել էր Հռոմեական Կայսրությանը մ.թ. 6-րդ թվականին` ստեղծելով Հռոմեական Հուդա։ Հուդային երրորդության տեղափոխումը Հռոմեական նահանգ անմիջապես մեծ լարվածություն առաջացրեց և Գալիլիայի Հուդայի կողմից դաստիարակված հրեաները պատասխան տվեցին Քվրիրնիուսի ցենզւսին։
Թեպետ սկզբից այն խաղաղ էր /7-ից մինչև 26- րդ թվականներին այն համեմատաբար հանգիստ էր/ նահանգը շարունակում էր խնդիրների աղբյուր լինել Կալիգուլա կայսրի օրոք /մ.թ. 37-ից հետո/։ Կայսրության արևելքում լարվածությունների պատճառները բարդ էին, ներառյալ` հունական մշակույթի, հռոմեական օրենքի տարածումն ու Կայսրության մեջ հրեաների իրավունքները։ Կալիգուլան չէր վստահում Հռոմեական Եգիպտոսի պրեֆեկտին` Աուլուս Ավիլիուս Ֆլակուսին։ Ֆլակուսը հանդուրժողական է եղել Թիբերիուսի հանդեպ, թաքուն հանդես էր գալիս Կալիգուլայի մոր դեմ և կապեր ուներ եգիպտական անջատողականների հետ։ Մ.թ. 38-ին Կալիգուլան ուղարկում է Ագրիպային Ալեքսանդրիա, առանց հայտարարելու` Ֆլակուսին ստուգելու համար։ Ըստ Փիլոյի, այդ այցելությունը ջերմորեն էր ընդունվել հույն բնակչության կողմից, ով Ագրիպային համարում էր հրեաների թագավորը։ Ֆլակուսը փորձում էր  հաճոյացնել և հույն բնակչությանը, և Կալիգուլային` տեղադրելով կայսրի արձանները հրեական սինագոգներում։ Արդյունքում էքստենսիվ կրոնական ապստամբությունները քանդել են քաղաքը։ Կալիգուլան պատասխանեց հանելով Ֆլակուսին իր դիրքից և սպանելով իրեն։ Մ.թ. 39-ին Ագրիպան մեղադրեց Հերոդ Անտիպային` Գալիլեայի ու Պերեայի տետրարխին հռոմեական կառավարման դեմ ապստամբություն ծրագրելու համար` Պարտիայի օգնությամբ։ Հերոդ Անտիպասը խոստովանեց և Կալիգուլան աքսորեց իրեն։ Ագրիպային պարգևատրվել են իր տարածքները։
40 մ.թ. կրկին ապստամբություններ են բարձրանում Ալեքսանդրիայում հրեաների ու հույների միջև։ Հրեաներին մեղադրում էին կայսրին չպաշտելու մեջ։ Վեճեր են առաջացել նաև Ջամնիա քաղաքում։ Հրեաները կառուցել են կավե խորան և քանդել այն։ Ի պատասխան, Կալիգուլան պատվիրեց կանգնեցնել իր արձանը Երուսաղեմի տաճարում` մի պահանջ, որը բախվում էր հրեաների միաստվածությանը։ Այս կապակցությամբ, Փիլոն գրում էր, որ Կալիգուլան “հրեաներին վերաբերվում էր ամենամեծ կասկածանքով, քանի որ իրենք միակն էին, ում ցանկությունները իր ցանկություններին հակառակ էին”։ Հռոմեական Սիրիայի կառավարիչ Պուբլիուս Պետրոնիուսը, վախեցնելով, որ եթե հրամանն իրականացվի, սկսվելու է քաղաքացիական պատերազմ, երկարաձգեց կատարումը մոտ մեկ տարի։ Ագրիպան վերջապես համոզեց Կալիգուլային չեղյալ համարել հրամանը։ Սակայն, միայն Կալիգուլայի մահը հռոմեացի գաղթականների ձեռքերում մ.թ. 41-ին կանխարգելեց Հուդայում լայնամասշտաբ պատերազմը, որը կարող էր տարածվել ողջ Արևելյան Հռոմեական Կայսրությամբ։
Կալիգուլայի մահը լարվածությունն ամբողջովին չդադարեցրեց և մ.թ. 46-ին երկու եղբայրներ` Հակոբի և Սիմոնի կողմից առաջնորդվող ապտամբությունը սկսվեց Հուդա նահանգում։ Ապստամբությունը, հիմնականում Գալիլեայում, սկսեց անկարգ կերպով, մինչդեռ դրա գագաթնակետը մ.թ. 48-ին արագ ճնշվեց հռոմեական իշխանությունների կողմից։ Սիմոնին ու Հակոբին սպանել են։
Առաջին Հրեահռոմեական պատերազմ
Առաջին Հրեահռոմեական պատերազմը սկսվեց մ.թ. 66-ին, առաջանալով հույների ու հրեաների կրոնական լարվածությունից, և ավելի ուշ տարածվելով հակահարկային բողոքների պատճառով և հռոմեացի քաղաքացիների շարքում հարձակումներով։ Ի պատասխան Երկրորդ Հրեական Տաճարի հռոմեացիների կողմից ոչնչացմանն ու Երուսաղեմում մինչև 6.000 հրեաների նահատակմանը, սկսվեց լայնամասշտաբ ապստամբություն։ Հուդայում հռոմեական ռազմական կայազորը արագ շրջվեց դեպի ապստամբները, մինչդեռ հռոմեամետ թագավոր Ագրիպա 2-րդը` հռոմեացի պաշտոնյաների հետ միասին լցվեցին Երուսաղեմ։ Երբ պարզ դարձավ, որ ապստամբությունը վերահսկողությունից դուրս է գալիս, Ցեստիուս Գալիսը` Սիրիայի լեգատը, բերեց սիրիական զորք, որը հիմնված էր 12-րդ Ֆուլմինատում և զինեց զորքերը` կարգուկանոնը վերականգնելու և ապստամբությունը ճնշելու համար։
Չնայած սկզբնական հաջողությունների` սիրիական զորքին հաղթեցին հրեա ապստամբները Բեթ Հորոնի կռվի ժամանակ` 6.000 հռոմեացիների զոհով և Լեգիո աքվիլայի կորստով` ի պատասխան ցնցող հռոմեական առաջնորդությանը։
Այնուհետև փորձառու գեներալ Վեսպասիանին հանձնարարվել էր տապալել Հուդա նահանգի ապստամբությունը։ Իր որդին Տիտը նշանակվել էր երկրորդ հրամանատար։ Վեսպասիանին տվել էին չորս լեգիոններ և իրեն օգնում էին Ագրիպա 2-րդ թագավորի ուժերը։ Մ.թ. 67-ին նա գրավեց Գալիլեան։ Խուսափելով անմիջական հարձակում կատարելուց Երուսաղեմի ուժեղացված քաղաքի վրա, որտեղ կուտակված էր ապստամբների հիմնական ուժերը, Տիտուսի ուժերը արշավանք են սկսել` վերացնելու համար ապստամբների տեկերն ու պատժելու բնակչությունը։ Մի քանի ամիսների ընթացքում Վեսպասիանն ու Տիտուսը գրավեցին հիմնական հրեական կետերը Գալիլեայում և վերջապես հաղթեցին Յոթափապատ` Յոզեֆ բեն Մաթիթայահույի հրամանատարությամբ, 47 օրվա պայքարից հետո։ Այդ ժամանակ Երուսաղեմում Սիկարիի առաջնորդ Մենահեմը փորձ է կատարում վերահսկողություն սահմանել քաղաքի նկատմամբ, որն անհաջող է ավարտվում, և իրեն սպանում են։ Գյուղացիների առաջնորդ Սիմոն Բար-Գիորային արտաքսում են քաղաքից նոր չափավոր հուդայական կառավարության կողմից և Անանուս բեն Անանուսը սկսում է վերստին ուժեղացնել քաղաքը։
Գալիլեայից եկած Զելոթի ապստամբներն ու հազարավոր փախստականներ մուտք են գործում Հուդա, ստեղծելով քաղաքական ուժ Երուսաղեմում։ Զելոթին սկզբից փակեցին Տաճարում։ Այնուամենայնիվ, հիմնական սադուկյան երուսաղեմցիների և հիմնականում հյուսիսային ապստամբության Զելոթի կողմնակիցների միջև` Ջոն Գիսկալայի և Էլիզան բեն Սիմոնի հրամանատարությամբ ակնհայտ են դարձել։ Էդոմիթների հետ մտնելով քաղաքն ու պայքարելով Զելոթների կողմից, Անանուս բեն Անանուսին սպանել են  և իր ուժերը դաժան պատահականություններ ապրեցին։ Սիմոն Բար Գիորան, ով հրամանատար էր հանդիսանում 15.000 զորքի, այնուհետև հրավիրվեց Երուսաղեմ սադուկյան առաջնորդների կողմից` զելոթների դեմ կանգնելու համար, և արագ վերահսկողություն սահմանեց քաղաքի մեծամասնության նկատմամբ։  Բար Գիորայի, Ջոն և Էլազարի միջև դաժան կռիվները շարունակվեցին մ.թ. 69 թվականի ընթացքում։
Մի շարք ռազմական գործողություններից հետո, որոնք վերաբերվում են Հռոմում քաղաքացիական պատերազմին ու քաղաքական անհանգստությանը, Վեսպասիանը վերադարձավ Հռոմ և ընդունվեց իբրև նոր Կայսր մ.թ. 69-ին։ Վեսպասիանոսի ժամանման հետ, Տիտոսը տեղափոխեց ապստամբների դիմադրողության կենտրոնը դեպի Երուսաղեմ մ.թ. 70-ի սկզբում։ Մինչդեռ Երուսաղեմի առաջին երկրորդ պատերը քանդվել են երեք շաբաթների ընթացքում, հռոմեական զորքը չքանդեց երրորդն ու ամենահաստ պատը։ Հետևելով դաժան յոթամյա պայքարը, որի ժամանակ Զելոթը վառեց քաղաքի ողջ սննդի մատակարարումը` “մինչև վերջ պայքարելու համար”, հռոմեացիներին վերջապես հաջողվեց ջարդել թուլացած հրեական ուժերը մ.թ. 70-ի ամռանը։ Երուսաղեմի անկումից հետո, Տիտուսը լքեց Հռոմը, մինչդեռ Լեգիոն 10-րդ Ֆրեթենսիսը ավելի ուշ պարտվեց մնացած հրեաներին, ավարտելով Մասադայում հռոմեական արշավանքը մ.թ. 73/74-ին։
Քիթոսի պատերազմը
Քիթոսի պատերազմը /մ.թ. 115-117/ նաև հայտնի էր իբրև mered ha'galuyot կամ mered ha'tfutzot /ելքի ապստամբություն/` դա անուն է, որը տրվել էր երկրորդ հրեահռոմեական պատերազմին։ Քիթոսի պատերազմը բաղկացած է սփուռքի հրեաների մեծ ապստամբություններից Սիրենայում /Սիրենայկայում/, Կիպրոսում, Մեսոպոտամիայում և Եգիպտոսում, որոնք դուրս են եկել վերահսկողությունից, առաջացնելով հռոմեական քաղաքացիների և ուրիշների լայնածավալ սպանություններ /200.000 Սիրենայում, 240.000 Կիպրոսում, ըստ Կասիուս Դիոյի/ հրեա ապստամբների կողմից։ Ապստամբները վերջնականապես ջախջախվել են հռոմեական ռազմական ուժերի կողմից, հիմնականում հռոմեացի գեներալ Լուցիուս Քվենտիսի կողմից, ում անունը հետագայում տվեց հակամարտության անունը, իբրև` “Քիթոս”, որը Քվենտուս հետագա կրճատումն է։
Բար Քոքբայի Ապստամբություն
Բար Քոքբայի ապստամբությունը /մ.թ. 132 – 136/ /հրեաերեն ‎‎ կամ mered bar kokhba/ եղել էր երրորդ հիմնական հրեական ապստամբությունը Հուդայի նահանգում և Արևելյան Միջերկրական ծովի ափում Հռոմեական կայսրության դեմ և հրեահռոմեական պատերազմներից վերջինը։ Սիմոն բար Քոքբան` ապստամբության հրամանատարը, հայտարարվել էր Մեսիա, հերոսական կերպար, ով կարող էր վերականգնել Իսրաելը։ Ապստամբությունը հռչակեց Իսրաելի անկախ պետություն Հուդայի մասերում մոտ երկու տարվա ընթացքում, սակայն հռոմեական բանակը, որը բաղկացած էր վեց ամբողջական լեգիոններից, վերջապես ջաջախեց այն։ Այնուհետև հռոմեացիները քշել են հրեաներից Երուսաղեմից, թույլ տալով միայն այցելել Թիշա բ’Ավը։ Թեպետ հրեա քրիստոնյաները խաչեցին Քրիստոսին իբրև Մեսիա և չէին աջակցում Բար Քոքբային, իրենց աքսորեցին Երուսաղեմից` մնացած հրեաների հետ միասին։ Պատերազմն ու դրա հետևանքները օգնեցին տարանջատել քրիստոնեությունն իբրև կրոն, որը տարբերվում է հուդայականությունից։ Ապստամբությունը նաև հայտնի է իբրև Երրորդ հրեահռոմեական պատերազմ կամ Երրորդ հրեական ապստամբություն, մինչդեռ որոշ պատմաբաններ այն անվանում են Երկրորդ հրեական ապստամբություն, չհաշվելով մ.թ. 115-117 Քիթոսի պատերազմը։
Հետագա ընթացքը
Հրեա ապստամբության պաշտպանությունը փոխեց հրեական սփյուռքը, քանի որ հրեա ապստամբներից շատերը վաճառվեցին իբրև ստրուկներ։ Մինչև Վեսպասիանի ժամանումը, Ֆարիսյան սագան ու Ռաբի Յոհանան բեն Զաքան ձեռք են բերել թույլտվություն Յավնում Հուդայական դպրոց հիմնելու համար։ Զաքային աքսորվեց Երուսաղեմից դագաղի մեջ իր աշակերտների կողմից։ Այս դպրոցը հետագայում դարձավ Թալմուդյան ուսմունքի հիմնական կենտրոնը։
Հադրյան /կայսրը մ.թ.117-138/ փորձեց արմատախիլ անել հուդայականությունը, որը նա տեսնում էր իբրև շարունակական ապստամբությունների պատճառ։ Նա արգելեց Թորան և Հրեական օրացույցը և սպանեց հուդայական գիտնականներին։ Սրբազան գրքերը ծիսական կերպով թաղված էին Տաճարի լեռան վրա։ Նախկին Տաճարում նա տեղադրեց երկու արձան` մեկը Յուպիտերի, մյուսը` իր։ Փորձելով ոչնչացնել Հուդայի կամ Հին Իսրաելի հիշողությունը, նա ջնջեց այդ անվանումը քարտեզից և փոխարինեց այն Սիրիա Պաղեստինով, փոխարինելով նախկին եզրույթները, ինչպիսին էր Հուդան։ Նմանապես, նա վերահաստատեց Երուսաղեմը, այս անգամ իբրև հռոմեական Էլիա Կապիտալինա քաղաք և հրեաներին արգելվեց մուտք գործել քաղաքը, բացի Թիշա բ’Ավի առաջին օրը։
Ռաբինյան հուդայականությունը դարձավ կրոն, որը կենտրոնանում էր սինագոգների շուրջ, և հրեաներն իրենք ցրվեցին հռոմեական աշխարհով մեկ և դրանից դուրս։ Վերացնելով Երուսաղեմը, հրեական մշակույթի կարևոր կենտրոնները, որոնք զարգացած էին Գալիլեա և Բաբիլոնիա շրջաններում և Թալմուդի վրա աշխատանքը շարունակվեց այդ վայրերում։
Առաջին հրեահռոմեական պատերազմի շնորհիվ, Երկրորդ Տաճարի քայքայումը տեղի ունեցավ գլխավոր ժամանակ կրոնական առաջնորդության վերափոխման ընթացքում, առաջացնելով հուդայականության դեմքի փոփոխությունը։ Երկրորդ տաճարը ծառայում էր իբրև կենտրոնացված վայր, որոնցից կառավարող խմբերը` Էսեները, սադուկցիները և ֆարիսեյները պահպանեցին հուդայականությունը։
Տաճարի ոչնչացմամբ, որն ուղեկցվել էր Բար Քոչբայի ապստամբությամբ, գլխավոր կառավարող կրոնական խմբերից երկուսը կորցրեցին իրենց իշխանությունը։ Սադուկցիները, ովքեր եղել են հոգևորականներ, անմիջապես կորցրեցին իրենց կենտրոնացված իշխանության աղբյուրը, էսեները, ովքեր ռազմական առաջնորդներ էին, մեծ մասամբ սպանվել են։ Դրա շնորհիվ, ողջ իշխանության հետ մնացած միակ խումբը փարիսեցիներն էին, ովքեր եղել են ռաբիյական խմբեր։ Ռաբիյական խմբերի իշխանությունը չէր ծագում տաճարից կամ ռազմական ուժից, ինչը թույլ տվեց, որպեսզի իրենց իշխանությունը տարածվի տարբեր համայնքների սինագոգներում։  Դա փոխեց այն ձևը, որով հուդայականությունը ամեն օր կիրառվում է, ինչը ներառեց փոփոխություն կենդանիներին զոհաբերելուց` մինչև աստծուն փառաբանելու համար աղոթելը։
Խաչվանքյան (այլ կիրառումներ)
Խաչվանքյան, հայկական ազգանուն։
Խատիսյան (այլ կիրառումներ)
Խատիսյան, հայկական ազգանուն։
Մուտկա յոկի
Մուտկա յոկի (Мутка-йоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Պանա յարվի Օլանգա լիճ։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է մինչև Կումսկի հիդրոհանգույց, այդ թվում Պյաոզերո, Տոպոզերո լճեր, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վաղ զարգացում
Վաղ զարգացում (Early Bloomer), համակարգչյան անիմացիոն կարճամետրած ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2003 թվականին և թողարկվել է Sony Pictures Imageworks ստուդիայի կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ռեժիսոր Քևին Ջ. Ջոնսոնի կողմից։ Այն եղել է ստուդիայի կողմից նկարահանված երկրորդ կարճամետրաժ ֆիլմը` «Չաբբչաբբիից» հետո ։
Սյուժե
Երեք րոպեանոց ֆիլմը հետևում է շերեփուկին, որն աճում է մի այլ շերեփուկների աչքի առջև, որոնք էլ իրենց հերթին, ծաղրում են նրան և ծիծաղում նրա վրա։
Թողարկում
«Վաղ զարգացում» մուլտֆիլմը թողարկվել է 2003 թվականի մայիսի 9-ին, «Հերթապահ հայրիկը» մուլտֆիլմի հետ։ 2003 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թողարկվել է «Հերթապահ հայրիկը» DVD տեսաերիզի վրա ։ Կարճամետրաժը հասանելի է նաև iTunes-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Ա-ջոկատ
Ա ջոկատ (The A-Team), ռեժիսոր Ջոյ Կարնահանի մարտաֆիլմը՝ նկարահանված 20th Century Fox կինոընկերության կողմից։ Ֆիլմը հիմնված է 1980-ականների համանուն հեռուստասերիալի վրա։ Ֆիլմն էկրան է բարձրացել 2010 թվականի հունիսի 9֊ին։
Սյուժե
Ամբողջ լիամետրաժ ֆիլմի սցենարը պտտվում է իրաք-քուվեյթյան պատերազմի վետերանների՝ գնդապետ Հաննիբալ Սմիթի, լեյտենանտ Պեկի, սերժանտ Բարակուսի և կապիտան Մերդոկի շուրջը։ Բոլորը ունեն իրենց առանձնացնող հատկություններ՝ Միթը ջոկատի լիդերն է և հանճարեղ ռազմավար, Մերդոկը՝ հմուտ օդաչու և միաժամանակ խելագար, Պեկը՝ հրաշալի օպերաշխատող և խիստ կնամոլ, Բարակուսը՝ ուժեղ և հրաշալի վարորդ, սակայն Մերդոկի հետ ուղղաթիռով թռչելուց հետո նա մահու չափ վախենում է թռչելուց։
Ֆիլմի սկզբում Հաննիբալը և Գեղեցիկը սկսում են մեքսիկական գեներալ Տուկոյի ոչնչացման գործողությունը։ Իրականացման ընթացքում նրանք ծանոթանում են Մերդոկի և Բարակուսի հետ։ Երկար չմտածելով Հաննիբալը նրանց հավաքագրում է իր ջոկատ։
8 տարի անց Իրաքում գեներալ Մորիսոնը և գործակալ Լինչը հանձնարարում են ջոկատին վերցնել միլիոն դոլարներով և դրանց պատրաստման համար նախատեսված կաղապարներով լի բեռնարկղը։ Իրավիճակը բարդանում է նրանով, որ, նախ, Պաշտպանության նախարարությունը հստակ հրաման է տվել չմտնել Բաղդադ և երկրորդ՝ կաղապարները միայն Լինչին չէ, որ հետաքրքրում են։ Կապիտան Կարիսա Սոսան ԱՄՆ֊ի բանակի քրեական հետաքննությունների ծառայությունից (համատեղությամբ նաև Պեկի նախկին ընկերուհին), բարձրագույն հրամանատարությունից հրաման է ստանում վերադարձնել նրանց։ Կաղապարներին փորձում է տիրել նաև Բրոկ Պայկը «Black Forest֊ից»։ Շրջանցելով հրամանը՝ հերոսները կատարում են առաջադրանքը, բայց Պայկը պայթեցնում է գեներալ Մորիսոնի մեքենան և բեռնարկղը՝ նախապես վերցնելով կաղապարները։ Ա ջոկատին մեղադրում են դավաճանության և սպանության մեջ, դիմում են դատարան և դատապարտում 10 տարվա ազատազրկման։
Արտադրություն
1990-ական թվականների կեսերին ֆիլմը մշակման փուլում էր. անցնելով բազմաթիվ սցենարիստների և սյուժետային գաղափարների միջով՝ ֆիլմի ստեղծումը բազմիցս դադարեցվել է։ Պրոդյուսեր Սթիվեն Կեննելը հույս ուներ վերափոխել ֆիլմը՝ հնարավորինս օգտագործելով իրաք-քուվեյթյան հակամարտությունը՝ որպես նախապատմության մի մաս ։ Սկզբում ֆիլմի ռեժիսորը Ջոն Սինգլթոնն էր, բայց 2008 թվականի հոկտեմբերին նա հեռացել է նախագծից ։ Երբ Սինգլթոնը դեռ մասնակցում էր ֆիլմի արտադրությանը, պլանավորում է Բի. Էյ. Բարկուսի դերի համար հրավիրել Այս Քյուբին ։
2009 թվականի հունվարի 28-ին ֆիլմի ռեժիսոր է դարձել Ջոյ Կարնահանը, իսկ Ռիդլի Սքոթը և Թոնի Սքոթը դարձել են դրա պրոդյուսերները ։
2009 թվականի հունիսին Variety ամսագիրը հայտնել է, որ Լիամ Նիսոնը բանակցություններ է վարում 20th Century Fox֊ի հետ՝ Հաննիբալ Սմիթի դերը ստանալու համար, իսկ Բրեդլի Քուփերը պատմել էր MTV News֊ին, որ խաղալու է Թեմփլեթոն Պեկի դերը և դա այն բանից հետո, երբ նա սկզբում հերքել էր լուրերն այն մասին, որ մասնակցում է նախագծին, և պնդում էր, որ չի տեսել սցենարը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ահաբեկչության մասին
Կոստանցանա
Կոստանցանա (Costanzana), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 896 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13023։ Խտությունը՝ 41 մարդ/կմ²։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գող Յուրդ
Գող Յուրդ, լեռ Հայաստանում, Սևանա լճի արևելյան ափին, Վարդենիսի լեռնահամարգում։ Բարձրությունը 3270 մետր է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Տուրատա (գետ)
Տուրատա (Турата), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անույ գետի ձախ ափով՝ 304 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Եռացատկ
Եռացատկ, թեթև ատլետիկայի տեսակ։ Եռացատկը մշակելիս ոգեշնչվել են անտիկ օլիմպիական խաղերից և ժամանակակից օլիմպիական խաղերի հիմնադրման պահից ծրագրի բաղկացուցիչ մասն է կազմում ։
IAAF կանոնների համաձայն, եռացատկի ընթացքում մարզիկը կատարում է երեք քայլ, գետնից հաջորդաբար հրվելով մեկ, ապա մյուս ոտքով։ Վայրէջք պետք է կատարի այն ոտքի վրա, որով թռիչք է կատարել, ապա քայլ առ քայլ կրկնի մյուս քայլերը ։
Պատմություն
Տղամարդկանց թափավազքի կատարվող եռացատկը ժամանակակից օլիմպիական խաղերի հիմնադրման պահից`1896 թվականից, ծրագրի բաղկացուցիչ մասն է, նույնիսկ 1900 և 1904 թվականների օլիմպիական խաղերին անցկացվեց եռացատկ տեղից մրցաշարը։ Ժամանակակից օլիմպիական խաղերում տղամարդկանց եռացատկի չեմպիոն դարձավ ամերիկացի Ջեյմս Քոննոլին։ 1996 թվականից կանանց եռացատկը դարձավ օլիմպիական խաղի տեսակ։ Եռացատկի օլիմպիական չեմպիոնի կոչումը առաջինը ստացավ Ինեսա Կրավեցը (Ուկրաինա)։
Տեխնիկա և կանոն
Տեխնիկապես եռացատկը բաղկացած է 3 տարրերից.
Մարզիկը վազում է հատուկ հատվածով կամ ուղիով մինչև հրման համար նախատեսված չորսուն։ Այդ չորսուն հանդիսանում է թռիչքի սկիզբը, որտեղից չափում են թռիչքի երկարությունը, այն ունի պլաստիլինե թմբիկ ամրագրման համար, հենց այդ նշագծից էլ սկսվում էլ թռիչքի կատարումը։ Սկզբում կատարվում է առաջին տարրը`ոստյուն, ընդ որում առաջին հպումը չորսուին պետք է կատարվի այն նույն ոտքով, որից սկսել է թռիչքը։ Որին հաջորդում է թռիչքի երկրորդ տարրը`քայլ (հողին հպում պետք է կատարի մյուս ոտքով)։ Վերջնական տարրը դա հենց թռիչքն է և ցատկորդը վայրէջք է կատարում ավազով լցված փոսի մեջ, ինչպես հեռացատկի ժամանակ։
Թռիչքի կատարման երկու ձև է հնարավոր`աջ ոտքից` «աջ, աջ, ձախ» և ձախ ոտքից`«ձախ, ձախ, աջ»։ Հրման համար նախատեսված չորսուն ավազով լցված փոսից գտնվում է` կանանց համար 11 մ և տղամարդկանց համար 13 մ հեռավորության վրա։ Յուրաքանչյուր ցատկորդին, որը հասել է եզրափակիչ, 3 նախնական փորձերի հնարավորություն է տրվում, և  8 լավագույնների համար, 3 վերջնական փորձեր եռացատկ կատարելու համար։ Որոշ մեկնարկներում մրցաշարի կազմակերպիչները սահմանում են փորձերի քանակը մինչև երեք ։
Ռեկորդներ
1995 թվականին Եվրոպայի գավաթի առաջնությունում բրիտանացի Ջոնաթան Էդվարդսին հաջողվեց եռացատկի պատմության մեջ կատարել ամենաերկար թռիչքը`18.43 մետր, որը չվավերացվեց որպես միջազգային ռեկորդ, քանի որ քամու արագությունը 2.4 մ/վրկ էր (սահմանված նորմը 2.0 մ/վրկ է) ։
Կանանց և տղամարդկանց գործող համաշխարհային ռեկորդները սահմանվել է 1995 թվականին Գյոթեբորգում անցկացված աշխարհի առաջնության ժամանակ, իսկ տղամարդկանց և կանանց միջև անցկացրած գործող համաշխարհային ռեկորդները սահմանվել է տարբեր տարիների մարտի 6-ին։
Տղամարդկանց շրջանում հինգ լավագույն արդյունքները.
Կանանց շրջանում հինգ լավագույն արդյունքները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտ Կատեգորիա:Մարզաձևեր
Մուշտա օյ
Մուշտա օյ (Мушта-оя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նորվա գետի ձախ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է, ավազանի տարածքը 20,8 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռենդ Փոլ
Ռենդալ Հովարդ (Ռենդ) Փոլ (Randal Howard "Rand" Paul, ), ամերիկացի բժիշկ և քաղաքական գործիչ, Հանրապետական կուսակցության անդամ, 2011 թվականից՝ ԱՄՆ սենատոր Կենտուկի նահանգից։ Նախկին հանրապետական կոնգրեսմեն Ռոն Փոլի որդին։
Ծնվել է Փենսիլվանիայի Պիցբուրգ քաղաքում։ Հաճախել է Բեյլորի և Դյուկի համալսարանները։ 1993 թվականին Կենտուկիի Բոուլինգ Գրին բնակավայրում աշխատանքի է անցել որպես ակնաբույժ՝ 2007 թվականի դեկտեմբերին հիմնելով սեփական կլինիկան ։ Բազմաթիվ առիթներով կատարել է կամավորական աշխատանքներ հոր ընտրական արշավներում։
2010 թվականին տեղափոխվել է քաղաքական հարթակ՝ Միացյալ Նահանգների սենատում ներկայացնելով ձախ ազատական պահպանողական թևը և սատարելով Հանրապետական կուսակցության «Թեյախմություն» շարժումը։
Ալմատ
Ալմատ  (ალმატი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ղվարելի շրջանում։
Դիրք
Գտնվում է Ալազան գետի հովտում։ Կենտրոնի բարձրությունը 580 մետր է։ Շրջկենտրոն Ղվարելից հեռու է 25 կմ։
Ռենդ Փոլ
Սենատորական գործունեության ընթացքում աչքի է ընկել երկու կուսակցությունների ականավոր ներկայացուցիչների հետ բախումներ ունենալով։
2015 թվականի ապրիլի 7-ին պաշտոնապես հայտարարել է 2016 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում մասնակցություն ունենալու մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բժիշկներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Կուքսակ Կաբարդես
Կուքսակ Կաբարդես (Cuxac-Cabardès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 923 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.83 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 135 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 19 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ