cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կաբարե Վոլտեր
Պատմություն
Գտնվում է Ցյուրիխում, Շպիգելհասսեում։ Հիմնվել է Հուգո Բալլի կողմից, 1916 թվականին։ Շվեյցարիան չեզոք պետություն է եղել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, և ի թիվս այլ փախստականների, Շվեյցարիա են եկել նաև եվրոպացի շատ արվեստագետներ։ Բալլը և Հեննինգսը դիմել են Էֆրաիմ Յանին, Շպիեգելգասսե 1 հասցեում գործող Holländische Meierei-ի հիմնադրին, որն արդեն հյուրընկալել էր շվեյցարական առաջին գրական կաբարեն` Պանտագրուելը, 1915 թվականին ։ Յանը թույլատրել է նրանց օգտագործել ետնամասի սենյակն իրենց իրադարձությունների համար։ 1916 թվականի փետրվարի 2-ին հայտարարվել է ակումբի բացման մասին։ Այստեղ կազմակերպել են ասմունքի, երգի ու պարի միջոցառումներ։
Պատերին կախված են եղել Պիկասոյի, Մոդիլիանիի, Մակեի, Մարինետտիի և նկարիչների ստեղծագործություններ։ Խմբի հիմնական կորիզը կազմել են Տրիստան Տցարան, Ժան Արպը, Սոֆի Թոյբեր-Արփը, Ռիխարդ Հյուզենբեկը, էմիլի Հեննինգսը, Մարսել Յանկոն։
1916 թվականի հուլիսի 28-ին Բալլը կարդացել է «Դադաիզմի մանիֆեստը» ։ Նույն թվականի հունիսին նա նաև հրապարակել է համանուն թերթ, որի շապիկը ձևավորել էր Արպը։
«Կաբարե Վորլտեր» սրճարանն այսօր
«Կաբարե Վոլտերի» տնօրեն Անդրիան Նոտցը ակտիվորեն զբաղվում է «դադաիստների» ժառանգության հանրայնացմամբ ։ Օրինակ, 2011 թվականի սեպտեմբերին մոսկովյան ArtPlay կենտրոնում անցկացվել է «Dada Moscow» ցուցահանդեսը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիզմ Կատեգորիա:1916 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի մշակույթ Կատեգորիա:Ցյուրիխի մշակույթ
Շելեխովի շրջան
Շելեխովի շրջան (Шелеховский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1993 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շելեխով ։
Բդնի
Բդնի, լեռ պատմական Բարձր Հայք աշխարհի Դարանաղի գավառում։ Դրա ստորոտին էր գտնվում Վարդենոցաց Ստեփանոս վանքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Բաղդասարը բաժանվում է կնոջից
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է, թե ինչպես Բաղդասարը, իմանալով կնոջ դավաճանության մասին, փորձում է բաժանվել նրանից։ Բայց միջավայրի կեղծավոր և երկերեսանի մարդիկ այնպիսի վիճակի մեջ են դնում նրան, որ ինքն է ստիպված հեռանում սեփական տնից։ Գործողությունները ծավալվում են դարասկզբին Պոլսում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրիգոր Մելիք-Ավագյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Հայաստանի պարի պետական անսամբլ
Պատմություն
Անսամբլի առաջին համերգային ծրագրի ստեղծման գործում մեծ է բալետմեյստեր Իլյա Արբատովի (Յաղուբյան) վաստակը։ 1959 թվականից անսամբլն սկսել է հյուրախաղերը Խորհրդային երկրներում, Լիբանանում, Սիրիայում, Իրաքում, Եգիպտոսում, Ալժիրում, Թունիսում, Մարոկկոյում, Իսրայելում, Իրանում, Կիպրոսում, Չեխոսլովակիայում, Ֆինլանդիայում, Հունգարիայում։
1968 թվականից անսամբլը ղեկավարել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Վանուշ Խանամիրյանը։ 1971 թվականի հյուրախաղերը Լատինական Ամերիկայում հանդիսանում են անսամբլի տարեգրության փայլուն էջերից. շուրջ երեքուկես ամիս՝ Արգենտինա, Ուրուգվայ, Չիլի, Պերու, Էկվադոր, Բոլիվիա, Կոլումբիա, Վենեսուելա։ 1974 թվականին անսամբլը հյուրախաղերով հանդես է եկել ԱՄՆ-ի տասնմեկ նահանգների քաղաքներում։
2005-2007 թվականներին գեղարվեստական ղեկավարն է եղել Գագիկ Կարապետյանը։
2007 թվականից անսամբլը ղեկավարում է Էրիկ Չանչուրյանը, գլխավոր բալետմեյստր՝ Ասատուր Կարապետյան ։
Գրականություն
Կատեգորիա:ՀՀ պարային համույթներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր կոլեկտիվներ Կատեգորիա:1958 հիմնադրումներ Հայաստանում
Բեքիր
Բեքիր, Բեկիր, լեռ Թուրքիայում, Խնուսի շրջանում, Խնուսկալից 39-40 կմ հյուսիս-արևելք, Կարայազ կոչված տափաստանի հարավ տափաստանի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Վալի Էքսպորտ
Վալի Էքսպորտ (Waltraud Höllinger (Lehner), ), ավստրիացի նկարչուհի։ Նրա աշխատանքները ներառում են վիդեոինստալյացիաներ, բոդի արտ, ֆիլմեր, համակարգչային անիմացիա, քանդակագործություն և ժամանակակից արվեստի բազմաթիվ ոլորտներին առնչվող հրապարակումներ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականի մայիսի 9-ին Լինցում։ Մինչև 14 տարեկանը Լեները սովորել է վանքին կից դպրոցում, ինչից հետո ընդունվել է Վիեննայի Տեքստիլ արդյունաբերության ազգային դպրոց, որտեղ ուսանել է նկարչություն, դիզայն։ Լեները նաև ոչ տևական ժամանակ աշխատել է կինոստուդիայում որպես սցենարիստ և խմբագիրа  :
1967 թվականին Լեներն ընդունել է «VALIE EXPORT» կեղծանունը, որը գրվել է մեծատառերով (ինչպես լոգոտիպը), ինչը ծխախոտային հանրահռչակ բրենդի անվանում էր (նրա իսկական անունը Վալտրաուդ Լեներ է)։ Ավելի ուշ նա պնդել է, որ այլևս չի ուզեցել կրել ո'չ հոր, ո'չ էլ ամուսնու ազգանունը։ Նոր անվան հետ Վալի Էքսպորտը հայտնվել է Վիեննայի արվեստի շրջանակներում, որտեղ այդ տարիներին գերիշխում էին ակցիոնիստներ Հերման Նիտշը, Գյունտեր Բրուսը, Օտտո Մյուլը, Ռուդոլֆ Շվարցկոգլերը և այլք։ Ակցիոնիստների շարժումը հենց իր` Վալտրաուդ Լեների բնորոշմամբ, զգալիորեն ազդել է իր արվեստի վրա։
1995-1996 թվականներին Վալի Էքսպորտը եղել է Քյոլնի Մեդիաարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր մուլտիմեդիայի բնագավառում։
Աշխատանքներ և քննադատություն
1970-ական թվականներին Ավստրիայում ֆեմինիստական շարժումը բախվում էր այն փաստի հետ, որ դեռ կենդանի էր ավստրիացիների այն սերունդը, ում վերաբերմունքը կանանց նկատմամբ բխում էր նացիստական գաղափարախոսությունից։ Ընդ, որում, Վալտրաուդ Հյոլինգերը մինչ իր քաղաքական ու գեղարվեստական «ծնունդը», եղել է «դասական կին ու մայր»։
Վալի Էքսպորտի «պարտիզանական» առաջին ելույթները հանրաճանաչ են դարձել ավելի ուշ` մտնելով ֆեմինիստական արվեստի պատմության մեջ։ 1968-1971 թվականներին նրա «Tapp- und Tast-Kino» (Tap and Touch Cinema) ծրագիրը կազմակերպվել է եվրոպական տասնյակ քաղաքներում ։ Այդ բացորոշ աշխատանքով նա յուրաքանչյուր ցանկացողի հնարավորություն էր ընձեռում դիպչել իր մերկ մարմնի վերին մասին։ ԶԼՄ-ները արձագանքում են այդ պրովոկացիոն աշխատանքին. թերթերից մեկը նույնիսկ ավստրիացի նկարչուհուն վհուկ է համարել։
Նրա որոշ աշխատանքներ, այդ թվում` «Անտեսանելի թշնամիները», «Սինտագման», «Կորպերսպլիտերը» նկարչուհու մարմինը ցուցադրում են` կապված պատմական շենքերի հետ ոչ միայն ֆիզիկապես, այլև խորհրդանշային կերպով։ «Գենդերային տարածությունների» կարծրատիպային դերերի պատմական փոփոխությունների վերլուծությունը Վալի Էքսպորտի քաղաքական ու ֆեմինիստական մոտեցումն է արվեստին։ Ֆիլմերը ցույց էին տալիս դրանց հեղինակի համոզմունքները այն բանում, որ կնոջ մարմինը իր պատմության ողջ ընթացքում արվեստի ու գրականության միջոցով տղամարդկանց կողմից մանիպուլյացիայի է ենթարկվել. «Interview Magazine» թերթին տված իր հարցազրույցում Էքսպորտը, անդրադառնալով իր «Синтагма» ֆիլմին, ասել է. «Կնոջ մարմինը միշտ եղել է կոնստրուկտոր»։
1973 թվականին էկրան է բարձրանում «Հեռու, հեռացված» կարճամետրաժ ֆիլմը, որտեղ Վալի Էքսպորտը դանակով իրեն վնասվածք է հասցնում` փորձելով դրանով ցույց տալ այն վնասը, որ հասցնում են կնոջ մարմնին, երբ կինը հետևում է գեղեցկության ավանդական ստանդարտներին։ Համանման նպատակ էին հետապնդում և նրա այլ աշխատանքներ, մասնավորապես «Body Sign Action» լուսանկարը (1970) և «Aktionshose: Genitalpanik»-ում նրա ելույթը (1968)։
1977 թվականին նկարահանվում է Վալի Էքսպորտի և Փիթեր Վեյբելի գեղարվեստական առաջին ֆիլմը` «Unsichtbare Gegner»: Նրա մյուս ֆիլմը` «Սիրո պրակտիկան» ցուցադրվել ` Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնում (35-րդ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ավստրիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Ավստրիական «Գիտության և արվեստի համար» պատվո խաչի ասպետներ
Սպանված խաղաղ բնակիչների հուշարձան (Կոնստանտինովսկ)
Սպանված խաղաղ բնակիչների հուշարձան  (Памятник расстрелянным мирным жителям), հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկ քաղաքի Ֆրունզեի փողոցում։
Պատմություն
20-րդ դարի 60-ական թվականներին Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկ քաղաքի հյուսիսային ծայրամասում կանգնեցվել է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Կոնստանտինովսկ ավանի օկուպացիայի ժամանակ սպանված քաղաքացիական անձանց հուշարձանը։
Գնդակահարման դատապարտված մարդկանց մեծամասնությունը տեղացիներ էին։ Դրանք երեխաների հետ հրեա փախստականներ էին։ 1942 թվականի ամռանը գյուղում փորվել են մի քանի զիգզագաձև խրամատներ։ Խրամատներից մեկի առջև տեղացի բնակիչներին կանգնեցրել են դեմքով դեպի խրամատը։ Կրակոցից վայրկյաններ առաջ բնակիչներից մեկը՝ Ալեքսանդր Վորոբյովը բղավոցով դիմել է գերմանացիներին. «Սրիիկանե՛ր, երեխաներին գթացեք»։ Ավտոմատների կրակահերթը խլացրել է մարդկանց աղաղակները։
Նկարագրություն
Սպանված խաղաղ բնակիչների հուշարձանը բարդ կոմպոզիցիա է։ Ցածր սպիտակ պատվանդանի վրա հուշարձանի մետաղից ձուլված սև ստելան է, որի վրա դորիական օրդերի սյունի հատվածքի ոսկեզօծ գագաթն է, սյունի վրա՝ սև պատվանդանին տեղադրված է կլոր սպիտակ վահան, պատվանդանի վրա տեղադրված է խաչ, սև գերան և ոսկեզօծ ուղղահայաց սյուն, խաչին՝ մուգ գույնի ծաղկեպսակ է՝ մուրճ և մանգաղով։ Ստելայի գագաթին հինգաստղանի ոսկե աստղն է։
Ամբողջ հուշահամալիրի բարձրությունը մինչև ոսկեզօծ աստղ՝ կազմում է 180 սմ։ Հուշարձանի հիմնական ստելայի վրա ամրացված է բրոնզե հուշատախտակ, որի վրա մակագրված է. «Թաղված են 13 տղամարդ, 14 կին և 18 երեխա»։
Ժամանակին հայտնաբերվել էր վեց մարդու անուն, որոնք գրված են ստելայի վրա՝ Ի. Ֆ. Վասիլկովսկի, ռայկոմի կուսակցական հրահանգիչ Ալեքսանդր Իվանովիչ Վորոբյով, Գ. Ի. Ժիլենկով, Վ. Գ. Դավիդով, Ա. Ի. Սավկինա, Ա. Ա. Իսաև, Մ. Ի. Օսիպովա։
Հուշարձանի դիմաց կա 100x100 սմ չափերի շիրմաքար, 50x100 սմ չափերի երկու փոքր տապանաքարեր, ծաղկի թումբ։ Հուշարձանը ստեղծվել է Վոլգոգրադում։ Այն շրջապատված է մետաղական ցանկապատով։
Էստամպ
Էստամպ (ֆր.`  estampe , իտալ.` stampa), գրաֆիկական արվեստի ստեղծագործական նմուշ։ Էստամպը մի հարթաչափական վայր է, որի վրա կատարված են նկարչական մանր շտրիխավորումներ։ Էստամպը որպես տիրաժային գրաֆիկա հեղինակության հարցում յուրահատուկ է՝ բնագիր են համարվում այն էստամպները, որոնք ստեղծվել են հենց նկարչի կամ տպագրիչի կողմից, հեղինակի մասնակցությամբ։ Եվրոպայում էստամպները ստեղծվեցին 15-րդ դարից սկսած։ Սկզբնական շրջանում էստամպները չէին համարվում կերպարվեստի ինքնուրույն բաժին, այլ միայն նկարները բազմացնելու տեխնիկական միջոց։ Առաջին էստամպները արվել են փայտի տախտակների վրա։ Էստամպ գնում էին նրանք, ովքեր չէին կարող իրենց թույլ տալ գնել թանկարժեք արվեստի գործեր։ Էստամպը մեծ ճշգրտություն է պահանջում և աշխատատար է։
Սպանված խաղաղ բնակիչների հուշարձան (Կոնստանտինովսկ)
Նկարագրություն
Հուշարձանը 20-րդ դարի 60-ական թվականներին տեղադրվել է սպանված Իվան Ֆ. Վասիլկովի որդու` Դմիտրի Իվանովիչ Վասիլկովի կողմից։
Էստամպ
Էստամպի տեսակները
Չնայած էստամպի ստեղծման զանազան մեթոդներին, սրանք բաժանվում էն 4 հիմնական տեսակի.
Սպանված խաղաղ բնակիչների հուշարձան (Կոնստանտինովսկ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոնստանտինովսկի հուշարձաններ
Էստամպ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստամպ
Էլվիսի սենդվիչ
Գետնանուշի կարագով և բանանով սենդվիչ, կամ գետնանուշի կարագով, բանանով և բեկոնով սենդվիչ, հաճախ հիշատակվում է որպես Էլվիսի սենդվիչ (Elvis sandwich) կամ պարզապես Էլվիս (the Elvis), բոված հացի կտորների վրա գետնանուշի կարագով, կտրատած կամ մանրացված բանանով և երբեմն բեկոնով սենդվիչ։ Այն հաճախ պատրաստվում է թավայում կամ գրիդլում։ Այս սենդվիչի բաղադրատոմսը հրապարակվել է մի շարք խոհարարական գրքերում և լրագրերի հոդվածներում ։ Այն վաճառվում է ռեստորաններում, որոնք մասնագիտանում են գետնանուշի կարագով սենդվիչների վրա, ինչպիսին է օրինակ Peanut Butter & Co.-ն ։
Էլվիս Փրեսլի և սենդվիչ
Հայտնի է գետնանուշի կարագով և բանանով սենդվիչների հանդեպ Փրեսլիի սիրո մասին, սակայն բեկոնը հիշատակվում է ոչ այդքան հաճախ ։ Սակայն Փրեսլիի և նրա մոր՝ Գլեդիս Փրեսլիի մասին գրքում ասվում է, որ նա «սիրելի սենդվիչ է ունեցել՝ գետնանուշի կարագով, կտրատած բանանով և խրթխրթան բեկոնով»։ Մեկ այլ հատված նկարագրում է, թե ինչպես էր նա «տենդագին մինչև լուսաբացը» խոսում, «ագահորեն կլանելով» սենդվիչները (այս դեպքում դրանք նկարագրված են՝ որպես բանանի խյուսով պատրաստված) ։
Նորությունների լրահաղորդումներից մեկում ասվում է, որ իր պատվին անվանված սենդվիչների մեկնաբանությունների վրա հիմնվելով, Փրեսլին ուտում էր դրանք հավայան հացի վրա կարամելացված բանանով և խրթխրթան բեկոնով, ինչպես նաև իր մոր կամ խոհարարի կողմից՝ բեկոնի ճարպում պատրաստված։ The Good, the Bad, and the Yummy-ն նկարագրում է այն որպես կես բանանից և մի կտոր բեկոնից բաղկացած սենդվիչ ։
Տարբերակներ
Սենդվիչը բազմաթիվ տարբերակներ է ունեցել, որոնցից շատերը հայտարարվել են որպես «Էլվիս Փրեսլիի»։ Նայջելա Լոուսոնը «Nigella Bites» խոհարարական շոուից պատրաստել է «Էլվիս Փրեսլիի տապակած սենդվիչը գետնանուշի կարագով և բանանով» 2007 թվականի սերիայում, որը բաղկացած էր սպիտակ հացից, կարագից, բանանից և գետնանուշի կարագից ։
Մեկ այլ խոհարարական շոուում՝ «Sara's Secrets»-ում, «Էլվիս» (The Elvis) սենդվիչը պատրաստվել է Peanut Butter & Co.-յի բաղադրատոմսով, որը ներառել է հացի 8 կտոր, կարագ, բանան, գետնանուշի կարագ, բեկոնի 12 կտոր և մեղր ։
Այս սենդվիչի տարբերակներից մեկը բանանի ակումբային սենդվիչն է գետնանուշի կարագով, որը համատեղում է սենդվիչը ակումբային սենդվիչի հետ՝ ավելացնելով հազար, շագանակագույն հազար, շաքար և կիտրոնի հյութ ։ Մեկ այլ տարբերակը վաճառվել է «The Memphis» անվանման ներքո, որի բաղադրատոմսում ավելացվել է մեղրը, իսկ բեկոնի կտորները փոխարինվել են բեկոնի շերտերի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլվիս Փրեսլի Կատեգորիա:Ամերիկյան խոհանոց Կատեգորիա:Ուտեստներ խոզի մսից
Էլմա Դանիելսոն
Էլմա Շառլոտա Դանիելսոն (Elma Charlotta Danielsson, ի ծնե՝ Սունդքվիստ, Sundquist, ), շվեդ կին լրագրող և քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի Սոցիալ-դեմոկրատական աշխատավորական կուսակցության անդամ։ 1887 թվականից եղել է «Arbetet» սոցիալ-դեմոկրատական թերթի ժամանակավոր խմբագիրը՝ լինելով առաջին կինը սոցիալ-դեմոկրատական մամուլում ։ Ֆեմինիստական գործիչ է։
Կենսագրություն
Էլմա Սունդքվիստը ծնվել է 1865 թվականի մարտի 1-ին Շվեդիայի Ֆալուն քաղաքում։ Պետական դպրոցների համակարգում աշխատել է որպես ուսուցիչ և տեղափոխվել Մալմյո քաղաք իր փեսացու Աքսել Դանիելսոնի հետ, որի հետ ամուսնացել է 1897 թվականին՝ տասնվեց տարեկանում նշանադրվելուց հետո։ Զույգն ունեցել է որդի՝ Աթերդագը (1891-1895)։
Աքսել Դանիելսոնը Մալմյոյում թողարկել է արմատական Սոցիալ-դեմոկրատական «Arbetet» թերթը, իսկ Էլման 1887 թվականից թերթի խմբագրությունում աշխատել է որպես լրագրող։ Երբ 1889 թվականին Աքսելը բանտարկվել է աստվածանարգության համար, Էլման ժամանակավոր զբաղեցրել է խմբագրի պաշտոնը մինչև 1890 թվականին ամուսնու ազատ արձակումը։ 1891 թվականին տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ, սակայն 1895 թվականին վերադարձել է Շվեդիա։ Այդ շրջանում Էլման գործուն մասնակցություն է ունեցել հասարակական կյանքին ինչպես արտասահմանում, այնպես էլ հայրենիքում։ Շվեդ գրող և հրապարակախոս Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգը մի անգամ ասել է Աքսելին, որ իր բախտը բերել է ունենալու «կայծով հարսնացու» ։
Դանիելսոնը Շվեդիայի աշխատանքային շարժման կանանց իրավունքների ընդլայնման շարժման առաջատար ներկայացուցիչն էր. նա հիմնել է Կանանց աշխատավորների ասոցիացիան (Kvinnliga arbetarklubben), Շվեդիայի առաջին, աշխատող կանանց սոցիալիստական կազմակերպությունը և 1888-1890 թվականներին եղել է նրա նախագահը։ 1900 թվականին Էլման դարձել է Մալմյոյի կանանց բանավեճային ակումբի (Malmös kvinnliga discussionsklubb) համահիմնադիրը։
Այն բանից հետո, երբ կանայք իրավունք են ստացել մասնակցել 1909 թվականի քաղաքային ընտրություններին, Էլմա Դանիելսոնը Մալմյոյի քաղաքային խորհրդում դարձել է ընտրված առաջին կինը։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Շվեդիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդ խմբագիրներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ
Բովուրխան (լեռ)
Բովուրխան, լեռ Արցախի Հանրապետությունում, Ասկերանի շրջանում։ Նրա լանջին գտնվում է Կարմիր գյուղը և Բովուրխանի վանքը։
Ուսոլսկի շրջան
Ուսոլսկի շրջան (Усольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուսոլյե-Սիբիրսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6881,6 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 53412 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Усольский район (Иркутская область)
Սուրեն Չանչուրյան
Սուրեն Վարազդատի Չանչուրյան, հայ պարող, պարուսույց։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1973)։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանը։ 1958 թվականից եղել է Հայաստանի պարի պետական անսամբլի մենակատար, 1993-2005 թվականներին՝ գեղարվեստական ղեկավար։
Առանձնանում են «Կինտոներ», «Սարդարապատ», «Ղանթար» և այլ պարերի՝ Սուրեն Չանչուրյանի կատարումները։ Բեմադրել է «Ով Հայոց աշխարհ», «Ցնծության պար», «Սայաթ-Նովա» պարերը։ Անսամբլի հետ ելույթներ է ունեցել 40-ից ավելի երկրներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պարուսույցներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:2009 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 4 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Երևանի պարարվեստի ուսումնարանի շրջանավարտներ
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Մալչևսկո-Պոլնենսկայա)
Պատմություն
Առաջին` փայտե եկեղեցին սլոբոդայում կառուցվել է XVIII դարի վերջին և այրվել 1803 թվականին։ 1822 թվականին ռազմական ավագներ Պետրոս և Միխայիլ Մալչևսկիների միջոցներով կառուցվել է զանգակատնով նոր տաճար (կիսով չափ քարե` փայտե վերնամասով)։ Սուրբ Նիկողայոս նոր քարե եկեղեցին կառուցվել է սլոբոդայում 1902 թվականին։ 1907 թվականին ընդլայնվել են նրա կողմնասեղանները։ 1911 թվականին կառուցվել է եկեղեցական պահականոցը։
Եկեղեցու շենքը փոխանցվել է Կալինինի անվան կոլտնտեսությանը։ Եկեղեցական գույքի առարկաներից շատերը տարվել են Չերտկովո գյուղի գործող Նիկողոսյան աղոթատուն։ Եկեղեցու շենքն օգտագործվել է որպես կոլտնտեսության հացահատկի պահեստ։ 2011 թվականի հունիսին տաճարը վերականգնելու նպատակով սկսվել է դրամահավաք։ Վերակառուցումը սկսվել է գմբեթի վերանորոգումից։ Ըստ 2017 թվականի տվյալների՝ վերականգնումը դեռ չի ավարտվել։ Վերանորոգման համար շարունակվում է դրամահավաքը ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Զապել Եսայան
Զապել Մկրտչի Եսայան (Հովհաննիսյան), հայ նշանավոր գրող, արձակագիր, թարգմանիչ, հրապարակախոս, գրականագետ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ Ըստ Արշակ Չոպանյանի՝ հայոց մեծագույն գրագիտուհի, ազգային-հասարակական անվանի գործիչ։
Կենսագրություն
Զապել Եսայանը ծնվել է 1878 թվականի փետրվարի 4-ին Կ․ Պոլսի Սկյուտար թաղամասում    ։ Նախ ուսանել է մասնավոր դպրոցում, ապա սովորել ու ավարտել է Սկյուտարի Սուրբ Խաչ վարժարանը։ 1892 թվականին մեկ տարի աշակերտել է Արշակ Չոպանյանին։ 1895 թվականի դեկտեմբերին մեկնել է Փարիզ, որտեղ մասնակցել է Լուսինյանի բառարանի կազմմանը իբրև խմբագիր-սրբագրիչ, ունկնդրել Սորբոնի համալսարանի և Կոլեջ դը Ֆրանսի դասընթացները (գրականության ու փիլիսոփայության ճյուղերը)։
1900 թվականին Զապելն ամուսնացել է նկարիչ Տիգրան Եսայանի (1874—1921) հետ։ Փարիզում աշխատակցել է հայկական և ֆրանսիական պարբերականների, հայերեն ու ֆրանսերեն լեզուներով գրել է բազմաթիվ հոդվածներ, արձակ քերթվածներ, պատմվածքներ, վիպակներ, կատարել թարգմանություններ։ Ֆրանսիական ու արևմտաեվրոպական, ռուս մշակույթի և գրականության, անտիկ աշխարհի արվեստի քաջ գիտակ, գրական հասարակայնության կողմից ճանաչված ու սիրված Զապել Եսայանը 1902 թվականին վերադարձել է Կ. Պոլիս և շարունակել ստեղծագործական, գրական-հասարակական բեղմնավոր գործունեությունը։
1905 թվականին՝ սուլթան Աբդուլ Համիդի դեմ կատարված մահափորձից հետո, սկսվում է սոցիալական, ազգային-քաղաքական ճնշման, հալածանքների շրջան, և նա ստիպված մեկնում է Փարիզ ու այնտեղ ապրում մինչև 1908 թվականը՝ օսմանյան սահմանադրության հռչակումը։ 1905—1907 թվականներին Զ. Եսայանը հրատարակում է «Սկյուտարի վերջալույսներ», «Կեղծ հանճարները», «Հլուները և ըմբոստները» ու «Շնորհքով մարդիկ» վիպակները։
Հայոց ցեղասպանություն․ մինչև 1915 թվականը
1909 թվականի ապրիլին երիտթուրքերն Ադանայում կազմակերպում են հայերի կոտորած, որին զոհ է գնում շուրջ 30.000 մարդ։ Հայ մտավորականներից, գրողներից ու գործիչներից կազմվում են պատվիրակություններ, որոնք մեկնում են աղետի վայրերը։ Նրանց թվում էր նաև Զապել Եսայանը, ով շուրջ երեք ամիս լինում է Ադանա, Մերսին, Սիս, Օսմանիե և այլ բնակավայրերում, լսում կոտորածների ականատես մարդկանց, գրում հոդվածներ, գեղարվեստական մի շարք գործեր։ Կիլիկիայի հայության մեծ ողբերգությունը, մասնավորապես, նկարագրել է «Ավերակներուն մեջ» գրքում, «Անեծքը» վիպակում, «Նոր հարսը» և «Սաֆիե» պատմվածքներում, որոնք բոլորն էլ հրատարակել է 1911 թվականին։
Զապել Եսայանը 1910 թվականին մեկնել է Փարիզ։ Հոր ծանր հիվանդության պատճառով 1911 թվականին վերադարձել է ծննդավայր, այնտեղ մնացել մինչև 1914 թվականին մայիսը։ Այնուհետև կրկին մեկնել է Փարիզ, սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին վերադարձել է Կ. Պոլիս։ 1914 թվականին այստեղ հրատարակվում է արձակագրուհու «Երբ այլևս չեն սիրեր» ժողովածուն։
1915 թվականի ապրիլի 24-ի գիշերն աքսորի ենթակա հայ մտավորականներից միակ կինը, ում անունը գրված է եղել նախապես կազմված ցուցակում, Զ. Եսայանն է։ Դիպվածով մազապուրծ Հայոց ցեղասպանությունից՝ շուրջ երեք ամիս փախստականի կյանք է վարել, ապա մեկնել է Բուլղարիա, Ռումինիա, իսկ 1915 թվականի վերջին՝ եկել Կովկաս։
Այնուհետև թերթը կենսագրական որոշ տեղեկություններ է հաղորդում․
1916 թվական
Հարավային Կովկասում՝ Բաքվում ու Թիֆլիսում, Զապել Եսայանը լայնորեն շփվել է հայ հասարակայնության հետ, հանդես է եկել արևմտահայ գրողների և գրականության, արևմտահայության նկատմամբ կիրառվող հալածանքների շուրջ զեկուցումներով ու դասախոսություններով, գրել է հոդվածներ։ Այսպես, 1916 թվականի փետրվարի 6-ին Թիֆլիսի քաղաքային ժողովարանի դահլիճում՝ Հովհաննես Թումանյանի նախագահությամբ, դասախոսություն է կարդացել «Հայկական վերջին հալածանքները Կ. Պոլսո մեջ» վերնագրով, իսկ մարտի 12-ին Բաքվում՝ «Հայ գրասերների ընկերության» հրավերով Հասարակական ժողովարանում՝ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նախագահությամբ, ժամանակակից արևմտահայ գրականության և գրողների մասին ։ Այնուհետև Մոսկվայի Հայկական կոմիտեի հրավերով Զ. Եսայանը մեկնում է Պետրոգրադ և Մոսկվա, որտեղ կազմակերպում է հայ որբերի ու գաղթականների օգտին կատարվելիք հանգանակության գործը և ներկայացնում հայկական կոտորածների իրական պատկերը։ Ապրիլի 4-ին Պետրոգրադում նա հանդես է գալիս դասախոսությամբ։ Այդ մասին «Արև» թերթում՝ «Զապել Եսայանի դասախոսությունը Պետրոգրադում» վերնագրի տակ, կարդում ենք.
1933 թվականին գրողի տեղափոխությունը Խորհրդային Հայաստան ճակատագրական եղավ. աշխատանքի հրավեր ստացավ Երևանի պետական համալսարանից։ Ժամանակաշրջանը համընկավ ստալինյան բռնապետության տարիներին։ 1936 թվականին գրողների միությունում իր ելույթին հաջորդում է այդ տարիներին զանգվածային դարձած չարագուշակ երևույթը՝ չսպասված ժամին դռան թակոցը, ապա և ձերբակալությունը։ Բաքվի բանտից գրողի գրած նամակները խոսուն են՝ նույն տոկուն, խիզախ կեցվածքը։ Նրա կյանքի դրամատիկական ավարտը՝ ողբերգական մահվան հանգամանքները մինչ այժմ անհայտ են։
Որոշ տվյալներով, նա մահացել է 1943 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արևմտահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Արևմտահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ կին գրողներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածներ Կատեգորիա:19-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Հայ կին գրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Աննի Ֆիշեր
Աննի Ֆիշեր (Fischer Annie, 5 հուլիսի, 1914, Բուդապեշտ - 10 ապրիլի, 1995, Բուդապեշտ), հրեական ծագմամբ հունգարացի դաշնակահարուհի։ Մեծ ճանաչման է արժանացել իր արտահայտիչ նվագի, կենդանի, «խոսող» երաժշտության, վառ ֆրազավորման ու անթերի ճաշակի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Աննի Ֆիշերը ծնվել է 1914 թվականի հուլիսի 5-ին Բուդապեշտում։ 1922 թվականին (8 տարեկան հասակում) Բուդապեշտում կատարել է Լյուդվիգ վան Բեթհովենի առաջին Համերգը դաշնամուրի համար նվագախմբի հետ։ Սովորել է Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայում՝ Առնոլդ Սեկեյի ու Էռնստ ֆոն Դոնանիի մոտ։ 1933 թվականին Աննի Ֆիշերը դաշնակահարների՝ Ֆերենց Լիստի անվան միջազգային մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի։
1937 թվականին Աննի Ֆիշերն ամուսնացել է երաժշտագետ, քննադատ Ալադոր Տոտի հետ (1898-1968)։ 1940 թվականին, երբ Հունգարիան միացել է Առանցքի ուժերին, Աննի Ֆիշերն ամուսնու հետ հեռացել է Շվեդիա ։ Նրանք Բուդապեշտ են վերադարձել 1946 թվականին։ Աննի Ֆիշերը դասավանդել է Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայում, 1965 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Աննի Ֆիշերը համերգներ է տվել 1926 թվականից։ Հանդիսատեսը միշտ հիացմունքով է ընդունել դաշնակահարուհուն նրա անմիջականության ու արտահայտիչ կատարման համար։ Նրա նվագը հաճախ համեմատել են Սվյատոսլավ Ռիխտերի նվագի հետ։ Աննի Ֆիշերի հիմնական երգացանկում ընդգրկված են եղել Մոցարտի, Բեթհովենի, Ֆրանց Շուբերտի և Ռոբերտ Շումանի ստեղծագործությունները, սակայն նա կատարել է նաև Ֆերենց Լիստի, Բելա Բարտոկի, Զոլտան Կոդայի և իր այլ հայրենակիցների ստեղծագործությունները։ Հյուրախաղերի է մեկնել Եվրոպայի երկրներ, ԱՄՆ, Կանադա (1961), ԽՍՀմ։
Աննի Ֆիշերը կտրականապես մերժել է թողարկել իր համերգների ժամանակ կատարված ձայնագրությունները՝ պատճառաբանելով, թե դրանք անկատար են։ Միևնույն ժամանակ նա չի ցանկացել աշխատել ձայնագրման ստուդիայում՝ բացատրելով դա նրանով, թե կենդանի հանդիսատեսի բացակայության պայմաններում կատարված նվագը կլինի արհեստական։ Այնուամենայնիվ, 1977 թվականից սկսած Աննի Ֆիշերը 15 տարի աշխատել է ստուդիայում՝ ձայնագրելով Բեթհովենի բոլոր սոնատները։ Այդ շարքը թողարկվել է միայն դաշնակահարուհու մահից հետ և արժանացել դասական երաժշտության երկրպագուների բարձր գնահատականին։
Աննի Ֆիշերը մահացել է 1995 թվականի ապրիլի 10-ին Բուդապեշտում։ Թաղված է Ֆարկաշրետի գերեզմանատանը ։
Խարհրդային երաժշտագետներ Յակով Պլատեկի ու Լև Գրիգորևի կարծիքով՝ «նրա կատարումների այդ ամբողջ բազմազանությամբ հանդերձ՝ նրանց միավորում է կենսահաստատ, լավատեսական հզոր լարվածությունը։ Դա չի նշանակում, թե Աննի Ֆիշերին խորթ են դրամատիզմը, սուր կոնֆլիկտները, խորը ապրումները։ Ընդհակառակը, հենց ռոմանտիկական ոգևորությամբ ու մեծ կրքերով հարուստ երաժշտության մեջ է մինչև վերջ բացահայտվում նրա տաղանդը։ Սակայն այդ ամենով հանդերձ՝ արտիստուհու նվագում առկա է ակտիվ, կամային, համախմբող սկիզբը՝ «դրական էներգիա», որ իր հետ բերում է անհատականություն» ։
Հիշատակ
2014 թվականի ապրիլին Բուդապեշտի օպերային թատրոնում տեղի է ունեցել համերգ՝ նվիրված Աննի Ֆիշերի ծննդյան 100-ամյակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կոշութի մրցանակի դափնեկիրներ
Կոնյունկտիվ միանդամ
Կոնյունկտիվ միանդամ (մինթերմ) փոփոխականներով, այս փոփոխականների կոնյունկցիան կամ նրանց ժխտումը։
Մինթերմը 1 է դառնում բոլոր հնարավոր արգումենտների միակ խմբի դեպքում։ Եթե միանդամը միաժամանակ պարունակում է փոփոխականը և նրա ժխտումը, ապա այն միշտ հավասար է 0-ի։
Տե՛ս նաև
Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն
Կրուպենցա
Կրուպենցա (Крупенца), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլպ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 33 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազան ը՝ Վոլգա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ուստ-Իլիմսկի շրջան
Ուստ-Իլիմսկի շրջան (Усть-Илимский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1968 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուստ-Իլիմսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 36823 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գրասիելա Իտուրբիդե
Գրասիելա Իտուրբիդե (Graciela Iturbide, ), մեքսիկացի լուսանկարիչ։
Կենսագրություն
Գրասիելան եղել է ընտանիքի տասներեք երեխաներից ավագը։ Սովորել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանին կից կինեմատոգրաֆիայի համալսարանական կենտրոնում (UNAM): 1970 թվականին եղել է Մանուել Ալվարես Բրավոյի օգնականը։ Լուսանկարչության բնագավառում նրան առաջնորդել են Անրի Կարտիե Բրեսոնը, Յոզեֆ Կուդելկան, Սեբաստիան Սալգադոն։
Մեքսիկայից բացի, որտեղ Իտուրբիդեն ամենից շատ լուսանկարչությամբ զբաղվել է Խուչիտան դե Սարագոսա քաղաքում, աշխատել է նաև Պանամայում, Արգենտինայում, Հնդկաստանում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։
Ցուցահանդեսներ
Իտուրբիդեի առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1980 թվականին Օախակա քաղաքում։ Հետագայում նրա անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել Պոմպիդուի կենտրոնում՝ Փարիզում (1982), Սան Ֆրանցիսկոյի ժամանակակից արվեստի թանգարանում (1990), Մոնտեռեյի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (1996), Ֆիլադելֆիայի Արվեստի թանգարանում (1998), Բուենոս Այրեսի կերպարվեստի թանգարանում (2000), Գեթիիի թանգարանում (2007-2008) և այլն։ 2009 թվականին Մադրիդում տեղի է ունեցել լուսանկարչի հետահայաց ցուցահանդեսը։
Մրցանակներ
Ուիլյամ Յուջին Սմիթ մրցանակ (1987), Հիգաշիկավա միջազգային մրցանակ (Հոկայդո, 1990), Հասելբլադ» միջազգային մրցանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Գուգենհայմի կրթաթոշակառուներ Կատեգորիա:Մեխիկո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ
Ջո Ալասկի
Ջո Ալասկի (Joe Alaskey, ), ամերիկացի դերասան-հնչյունավորող։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թրոյ քաղաքում (Նյու Յորք նահանգ)։ Հայրը՝ Ջոզեֆ Ֆրենսիս Ալասկի, մայրը՝ Դոմենիկա «Դորոտի» Դե Սորրոնտո Դե Լյուչա Ալասկի, եղբայրը՝ Ջոն Նեդ Ալասկի, քույրը՝ Ջոեն Վալենտե։ Տղայի ձայներ ընդօրինակելու տաղանդը ի հայտ է եկել այն ժամանակ, երբ նա արդեն 3 տարեկան էր, 5 տարեկանում նա սկսել էր ներկայացումներ տալ ընտանիքի շրջանակներում։ Այնուամենայնիվ Ջոն սկսում է նախ հետաքրքրվել էր հնագիտությամբ, ապա ուզում էր դառնալ քահանա և անգլերենի ուսուցիչ։ Ավարտել է La Salle Institute քոլեջը և որոշ ժամանակով տեղափոխվել Կալիֆոռնիա, որտեղ ապրում է Լոս-Անջելես քաղաքի Էնսինո շրջանում։ 1970-ական թվականների սկզբին նա վերադառնում է Նյու-Յորք, որտեղ աշխատել է ապահովվագրության ոլորտում։ Դերասանն իր կարիերան սկսել է 1985 թվականին՝ նրա առաջին դերը «Գալթարն ու Վոսկե Նիզակը» անիմացիոն շարքի երկրորդական դերերի հնչյունավորումն էր։
Նա մահացել է քաղցկեղից։
Ֆիլմագրություն
Ալասկին աշխատել է Warner Bros ստուդիայում. (Warner Bros. Animation բաժին) և իր 30-ամյա կինոյի կարիերայի ընթացքում, գրեթե 120 ֆիլմերում, մուլտֆիլմերում, անիմացիոն շարքերում և համակարգչային խաղերում, Bugs Bunny, Duffy Duck, Kot Sylvester, Tweety, Martian Marvin, Drupi և այլ կերպարներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրիլի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 3 մահեր Կատեգորիա:2016 մահեր Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Եվ այնժամ դու կվերադառնաս
Սյուժե
Հին ձեռագրերի ինստիտուտի աշխատակցուհին, սեփական կյանքի իրադարձություններն ու միջնադարյան ձեռագրերի պատմությունները համադրելով, լուրջ եզրակացությունների է հանգում ։
Դրվագներում
Ռ. Մարտիրոսյան, Վրեժ Հակոբյան, Լ. Գարբուզովա, Մ. Բոստանջյան, Էվերտ Պայազատյան, Տավրոս Դաշտենց, Վիգեն Ստեփանյան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1976 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Լևոն Գրիգորյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Լա Ռամբլա
Լա Ռամբլա (La Rambla, La Rambla), եռաթև հետիոտնային փողոց Բարսելոնայի կենտրոնում, Իսպանիայում։ Երկարությունը կազմում է 1,2 կիլոմետր ։ Հանդիսանում է Գոթական (արևելյան կողմում) և Ռավալ (արևմտյան կողմում) թաղամասերի սահմանը ։ Միացնում է Պլասա դե Կատալունիան Պորտալ դե լա Պաու հրապարակին։ Մեծ մասսայականություն է վայելում զբոսաշրջիկների և տեղացիների շրջանում։
Իսպանացի բանաստեղծ Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկան Լա Ռամբլայի վերաբերյալ մի առիթով ասել է. «աշխարհում միակ փողոցը, որ կուզենայի երբեք չվերջանար» ։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Նախապատմություն
Մինչև առաջին հիդրոէլեկտրակայանի կառուցումը, Երևանը լուսավորվում էր լապտերներով։ Այսպես, օրինակ, Աստաֆյան փողոցում կար ընդամենը 3 լապտեր։ Ընդհանուր առմամբ Երևան քաղաքը լուսավորվում էր մոտ 220 լապտերով։ Քաղաքային բյուջեի մոտ իներորդ մասը հատկացվում էր լուսավորությանը ։
Լա Ռամբլա
Կառուցվածք
Լա Ռամբլայի հյուսիսային ծայրին տեղակայված է Պլասա դե Կատալունիան՝ մի ընդարձակ հրապարակ Բարսելոնայում, որն ընդհանուր առմամբ համարվում է քաղաքի կենտրոնն ու այն վայրը, որտեղ միանում են հին քաղաքն ու 19-րդ դարում կառուցված Էշամպլեն ։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Նախապատմություն
20-րդ դարի սկզբերին Երևանում կային փոքր ՀԷԿ-եր, բայց դրանք չէին բավարարում քաղաքի մեծ պահանջներին։ Դրանցից մեկը Երևանի բերդի տարածքում գտնվող ՀԷԿ-ն էր։ Այն կառուցվեց 1907 թ., երբ գինեվաճառ և կապիտալիստ Նիկոլայ Շուստովը Հրազդանի ափին հիմնեց կոնյակի ու օղու զտման գործարանները։ Այդ ՀԷԿ-ից օգտվում էին նաև Երևանի բերդի տարածքում գտնվող տներն ու կառույցները։
Լա Ռամբլա
Կառուցվածք
Լա Ռամբլայի արևելյան կողմում ընկած է Գոթական թաղամասը՝ Barri Gòtic, որը Բարսելոնայի հին քաղաքի կենտրոնն է։ Այն ունի լաբիրինթոսանման փողոցներ, փոքրիկ հրապարակներ, որոնցից շատերը միանում են Ռամբլային։ Այդ հրապարակներից մեկը Բարսելոնայի թագավորական հրապարակն է, 19-րդ դարի հրապարակ՝ բարձր արմավենիներով և փողոցային լապտերներով, որոնք ձևավորել է հանրահայտ ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդին։ Հրապարակից ոչ հեռու կարելի է տեսնել Սուրբ Էուլալիայի տաճարը և Սանտ Ժաոմ հրապարակը, որտեղ տեղակայված են Կատալունյայի կառավարական շենքերն ու Բարսելոնայի քաղաքային խորհուրդը ։ Ռամբլայից արևմուտք տարածվում է Ռավալ թաղամասը։ Սկզբում այստեղ եղել են տարբեր կրոնական և բժշկական հաստատություններ, ավելի ուշ դարձել է արդյունաբերական թաղամաս՝ գործարաններով և բանավաններով, իսկ դեպի նավահանգստի կողմը ձգվող տարածքում շատ են եղել գիշերային ժամանցի վայրերն ու կաբարեները։ Ռավալում են գտնվում նաև մի շարք կարևոր շինություններ, ինչպիսին է Գուելի պալատը ։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Կառուցում
1923 թ. մարտի 9-ին դրվեց Երևանի ՀԷԿ-ի շենքի հիմնաքարը։ Ըստ այլ աղբյուրների՝ 1925 թվականի գարնանը՝ Երևանում անցկացվող ԽՍՀՄ ԿԸՀ նիստի ժամանակ։ Շինարարությունը իրականացրել է Պետական էլեկտրատեխնիկական տրեստը, որի Լենինգրադյան գործարաններում է կառուցվել ՀԷԿ-ի ողջ սարքավորումները ։ Շենքի ճարտարապետը Ալեքսանդր Թամանյանն է։ Հատկանշական է, որ ՀԷԿ-ի շենքը Թամանյանի առաջին գործերից էր։ ՀԷԿ-ի շինարարությունը տևեց 3 տարի։ 1926 թ. մայիսի 11-ին Ալ. Թամանյանի ներկայությամբ տեղի ունեցավ հիդրոէլեկտրակայանի շահագործման հանդիսավոր արարողությունը ։
Լա Ռամբլա
Կառուցվածք
Ռամբլայի հարավային ծայրին Պորտ Վելլ նավահանգիստն է, իսկ հյուսիսային կողմում տարածվում է Էշամպլե շրջանը։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Կառուցում
Առավոտյան ժամը 11-ին զուռնայի ու նվագախմբի ձայների ներքո մեկնարկել է ելթ՝ բաղկացած աշխատավորներից, շրջակա բնակավայրերից ժամանած մարդկանցից, ինչպես նաև ավտոմեքենաների ու տրակտորներից։ Երեկոյան փորձնական կերպով միացրեցին Աբովյան փողոցի լուսավորությունը։
Լա Ռամբլա
Կառուցվածք
Լա Ռամբլան կազմված է մի քանի կարճ հատվածներից։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի անվանում, ահա թե ինչու է փողոցը կրում նաև Լես Ռամբլաս տարբերակը։ Հատվածներն են Ռամբլա դե Կանալետես, Ռամբլա դելս Էստուդիս, Ռամբլա դե Սանտ Ժուսեպ կամ Ռամբլա դե լես Ֆլորս, Ռամբլա դելս Կապուչինս և Ռամբլա դե Սանտա Մոնիկա ։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Կառուցում
Կայանի հզորությունը 6000 ձիաուժ էր։ Չունենալով այդ տարիների համար զգալի հզորություն՝ այն բացառիկ էր, քանի որ պետք է գործեր ողջ տարվա ընթացքում ողջ հզորությամբ, ինչը բացառիկ էր այդ տարիների համար։ Արտադրված հոսանքը արժեր 1,3 կոպեկ 1 կվ/ժ-ի համար, ինչն էլ ԽՍՀՄ տարածքում բացման պահին ամենաէժան գինն էր։ Այն նաև հոսան է սկսել մատակարարել մի շարք գործարանների, Երևան ու Էջմիածին քաղաքներին, ինչպես նաև թույլ է տվել ջուր հասցնել շուրջ 8000 դեսյատին տարածքի ։
Լա Ռամբլա
Ռամբլա դե Կանալետես
Կատալենես (Canaletes) պուրակը գտնվում է Կատալոնիայի հրապարակի մոտ։ Իր անվանումը ստացել է 19-րդ դարի աղբյուր-շատրվանից։ Այն մեծ մասսայականություն է վայելում զբոսաշրջիկների շրջանում, քանի որ նրա վրա փոքրիկ վահանակի վրա գրված է. «նա, որ կխմի այս աղբյուրից, կսիրահարվի Բարսելոնային և նորից կվերադառնա այստեղ»։ Բացի դրանից շատրվանը նաև Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուների հավաքատեղին է ։
Երևանի առաջին ՀԷԿ-ի շենք
Շենք
Շենքը կառուցված է կոպտատաշ բազալտից, որը ձուլվում է Հրազդանի կիրճի ժայռերին։ Ունի պայտաձև կամարներ և ատամնաձև քիվ։ Լուսամուտները կամարակապ են։ Տանիքը ծածկված է կղմինդրով։ Աշտարակներից մեկի վրա եղել է էլեկտրական ժամացույց։
Ալ. Թամանյանը, անդրադառնալով Երևանի ՀԷԿ-ի շենքին, գրել է.
Լա Ռամբլա
Ռամբլա դե Սանտ Ժուսեպ կամ Ռամբլա դե լես Ֆլորս
Ծաղիկների պուրակը (Rambla de les Flors) կամ Ռամբլա դե Սանտ Ժուսեպը (Rambla de Sant Josep) սկսվում է Պորտաֆեռիսա (Portaferrissa) փողոցի անկյունից։ 1775 թվականին Մանուել դ'Ամատի (Պերուի փոխարքա) պատվերով այստեղ կառուցվել է պալատ՝ Palau de la Virreina, որտեղ հետագայում ապրել է նրա այրին։ Հանրահայտ Բոքուերիա շուկան (Mercat de la Boqueria, հայտնի է նաև որպես ) ևս գտնվում է Ռամբլայի այս հատվածում ։ Տեղի Պլա դե լ'Օս հրապարակում է գտնվում Ժոան Միրոյի խճանկարը՝ մայթի վրա ։
Ամինե Կակաբավե
Ամինե Կակաբավե (Amineh Kakabaveh, ), շվեդ ձախակողմյան քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի խորհրդարանի պատգամավոր։
Լա Ռամբլա
Ռամբլա դե Սանտա Մոնիկա
Ծովի հարակից պուրակը կոչվում է Ռամբլա դե Սանտա Մոնիկա (Rambla de Santa Mònica)։ Այն ավարտվում է Պորտալ դե լա Պաու հրապարակի մոտ (Portal de la Pau)։Կենտրոնում կանգնեցված է Քրիստափոր Կոլումբոսի հուշարձանը։ Կոթողի բարձրությունը 80 մետր է։ Համարվում է Բարսելոնայի խորհրդանիշներից մեկը։ Հեղինակը ճարտարապետ Գաետանա Բուիգաս ի Մոնրավան է։ Պորտալ դե լա Պաու зհրապարակում է գտնվում նաև նավաշինության շենքն ու մաքսատունը։
Երթևեկություն
Լա Ռամբլան նախատեսված է հետիոտն երթևեկության համար։ Փողոցն իրենից ներկայացնում է մեկ լայն և 2 հարակից նեղ փողոցներ։ Չնայած երկար լինելուն՝ տրանսպորտային որևէ միջոց չի թույլատրվում կիրառել կենտրոնական ճանապարհի վրա ։ Լա Ռամբլայի երկարությամբ անցնում է Բարսելոնայի մետրոպոլիտենի L3 գիծը՝ հետևյալ կայարաններով ՝
Երեք ավտոբուսայի երթուղիներ են սպասարկում Լա Ռամբլային օրվա ընթացքում՝ (համար 14, 59 և 91)
Ամինե Կակաբավե
Կենսագրություն
Կակաբավեն Ստոկհոլմի համալսարանի սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետի մագիստրոս է։
2006 թվականին շվեդական «Focus» ամսագիրն Ամինե Կակաբավեին շնորհել է «Շվեդիայի տարի» դափնին։ Պարգևը նրան շնորհվել է համարձակության, ուշադրություն գրավելու և ինտեգրման քաղաքականության հարցերը քննարկելու և կանանց իրավունքների համար նրա պայքարի համար ։
Լա Ռամբլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Բարսելոնայի փողոցներ
Ամինե Կակաբավե
Կենսագրություն
2008 թվականից ի վեր՝ խրոնիկական հոգնածության համախտանիշի պատճառով մանդատը հանձնած Պեռնիլա Ցետրեուսի՝ խորհրդարանից հեռանալուց հետո, Ամինե Կակաբավեն դարձել է Շվեդիայի Ձախ կուսակցությունից Ստոկհոլմի ընտրատարածքի Շվեդիայի խորհրդարանի պատգամավոր։
2017 թվականին Ամինե Կակաբավեն եղել է շվեդական մարդասիրական «Humanisterna» կազմակերպության վարչության անդամ։ Այն մարդասիրական և էթիկայի միջազգային միություն է։ 2017 թվականին տված հարցազրույցներից մեկում Կակաբավեն քննադատել է կրոնով պայմանավորված հագուստների, այդ թվում՝ ֆատայի, հիջաբի, նիկաբի և բուրկայի կրումը՝ դա համարելով հարկադրանքի ձևերից մեկը ։
2019 թվականի օգոստոսի 28-ին Շվեդիայի Ձախ կուսակցության գործադիր կոմիտեն Ամինե Կակաբավային առաջարկել է դուրս գալ խորհրդարանական աշխատանքից ։
Ամինե Կակաբավեն դուրս է եկել Շվեդիայի Ձախ կուսակցության կազմից և դարձել խորհրդարանի անկուսակցական անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սաքեզի բնակիչներ
Gamasutra
Gamasutra, վեբ-կայք նվիրված համակարգչային խաղերի մշակմանը։ Կայքում հրապարակվում են նորություններ վերաբերվող համակարգչային խաղերի արտադրությանը, վիճակագրական հոդվածներ, ինչպես նաև խաղերի մշակման թափուր աշխատատեղերի ցանկ։
Gamasutra-ն հրապարակում է խաղերի մշակողներից վերցված բացառիկ հարցազրույցներ և խաղային արտադրության այլ նորություններ  ։
Gamasutra կայքում կան հղղումներ տարբեր տպված և օնլայն ռեսուրսներ, որոնք վերավերվում են համակարգչային խաղերի և ՏՏ ոլորտին։ Նրա վարկանիշները, գծապատկերները և ցանկերը, ինչպես նաև վիճակագրական հոդվածները հայտնություն են վայելում և հեղինակություն են այլ հայտնի հրատարկչություններում    ։
Gamasutra-ն և նրա հոդվածագրերի թիմը 2006 և 2007 թվականներին հաղթել են Webby Awards մրցույթի ժամանակ։ 2006 թվականի պարգևատրման ժամանակ կայքի կարգախոսը ՝ «Heart plus science equals games» (Սիրտ գումարած գիտությունն հավասար է խաղի), իսկ 2007 թվականին՝ «Art plus science, still games» (Արվեստ գումարած գիտություն հավասար է խաղեր) ։
Կայքը հիմնադրվել է 1997 թվականին։ Այն պատկանում և ղեկավարվում է Think Services-ի կողմից, որը համարվում է United Business Media ընկերության մասնաճյուղը։
IndieGames.com
IndieGames.com կայքը գործում է 2005 թվականից։ Համարվում է Gamasutra-ի դուստր կայք։ Այնտեղ կարելի է հանդիպել անկախ խաղերի մասին ակնարկներ։ 2011 թվականին GameSetWatch կայքի փակումից հետո, կայքը դարձավ UBM TechWeb նորությունների հիմնական կայքը ։
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:1997 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կայքեր Կատեգորիա:Անգլերեն լրատվամիջոցներ Կատեգորիա:1997 Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Գելյարդի Դաշ
Գելյարդի Դաշ, լեռ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Օլթի քաղաքից մոտ 10 կմ հարավ-արևելք։ Լանջերը մեծ մասամբ անտառապատ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Ֆրեոն
Ֆրեոն (Freons, լատ․ frigus - ցուրտ, սառնամանիք), հալոգեն պարունակող ալիֆատիկ հագեցած ածխաջրածինների տեխնիկական անվանումը։
Ֆիզիկական հատկություններ
Անգույն գազեր (օրինակ, CCI2F2, եռման ջերմաստիճանը՝ –29,8 °C) կամ ցնդող հեղուկներ են (օրինակ, CCI3F, եռման ջերմաստիճանը՝ 23,8 °C)։ Ջրում իներտ են, չայրվող, ոչ պայթուցիկ, մետաղների մեծ մասի հետ ռեակցիայի մեջ չեն մտնում։
Թունավոր չեն։ Օգտագործվում են հիմնականում որպես սառնագենտներ։
Քիմիական հատկություններ
Մաքուր ֆրեոնները քիմիապես համեմատաբար իներտ են, ուստի դրանք չեն այրվում օդում, պայթուցիկ չեն նույնիսկ բաց կրակի հետ շփման մեջ, սակայն ակտիվորեն համագործակցում են ալկալային մետաղների, մաքուր ալյումինի, մագնեզիումի, մագնեզիումի համաձուլվածքների հետ։ Արգելվում է ճնշման ներքո օդի կամ թթվածնի հետ խառնուրդների ձևավորումը և 200 ° C- ից բարձր տաքացվող մետաղի հետ շփումը։ Երբ ֆրեոնները տաքանում են 250 ° C- ից բարձր, առաջանում են թունավոր արտադրանքներ ՝ հիդրոքլորային կամ ջրածինաթթու (HCl, HF), հալոգեն-ֆոսգեներ (օրինակ ՝ COCl2 ֆոսգեն, որն օգտագործվել է որպես քիմիական միջոց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ)։ Ֆրեոնները, որոնք խառնվում են յուղերով, կախված բաղադրությունից, հրդեհավտանգ են։
Դիմացկուն են թթուների և ալկալիների ազդեցությանը։
Մեթանային շարքի ֆրեոնների հիմնական ֆիզիկական հատկությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուծիչներ Կատեգորիա:Ածխաջրածիններ
Սեն Ժենի սյուր Մանտոն
Սեն Ժենի սյուր Մանտոն (Saint-Genis-sur-Menthon), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր շրջանի կազմի մեջ։ Մտնում է Պոն դե Վել կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01355։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 350 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս՝ Լիոն քաղաք, 60 կմ է և 19 կմ հյուսիս-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Մանտոն գետը։
Կլիմա
Կլիման ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 408 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 261 մարդկանցից 219-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 42-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 83,9% է, 1999 թվականին՝ 72,9%)։ 219 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 202-ը (111 տղամարդ, 91 կին), գործազուրկ է եղել 17 մարդ (7 տղամարդ և 10 կին)։ 42 պասիվներից 15 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 17-ը՝ թոշակառու, 10 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բարբեզ
Բարբեզ (Barbaise), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 105 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.68 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 64 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (24 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սեն Մարսել (այլ կիրառումներ)
Սեն Մարսել, կարող է վերաբերել՝
Գիրաք
Գիրաք, լեռ Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ
Քորին Բեյլի Ռեյ
Քորին Բեյլի Ռեյ (Corinne Bailey Rae, ի ծնե Քորին Ժակլին Բեյլի՝ Corinne Jacqueline Bailey, ), բրիտանացի երգչուհի, կիթառահար, երգահան, ով կատարում է երգերը սոուլ ոճով, ջազի և ինդի- ու ալտերնատիվ ռոքի էլեմենտներով ։ Առաջնաելույթային «Corinne Bailey Rae» ալբոմը թողարկվել է 2006 թվականին, զբաղեցրել է գլխավոր դիրքերը «UK Album Chart»-ում և նրան բերել համաշխարհային ճանաչում, իսկ երկրորդ ալբոմը (The Sea, #5 UK ) անվանակարգվել է «Mercury Prize 2010» մրցանակաբաշխությանը։
Կենսագրություն
Քորին Բեյլին ծնվել է 1979 թվականի փետրվարի 26-ին Անգլիայի Լիդս քաղաքում, Արևմտյան Հնդկաստանի գաղթականի և անգլուհու ընտանիքում։ Փոքր տարիքից Քորինը հետաքրքրված էր երաժշտությամբ՝ սկզբում նվագում էր ջութակի վրա, ապա ունեցավ էլեկտրոկիթառ։ Ոգեշնչվելով L7, Veruca Salt և այլ 1990-ականների կանացի ալտերնատիվ ռոք բենդերից՝ Քորինը հիմնեց իր ռոք բենդը՝ Helen, որը մեծ ճանաչում ունեցավ, բայց այդքան էլ մեծ պոտենցիալ չուներ և դրա պատճառով փլուզվեց ։
Բեյլին ընդունվեց Լիդսի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրում էր անգլերեն գրականությունը։ Այդ ժամանակ էլ սկսեց գրել երգեր՝ օգտագործելով ջազի և սոուլի էլեմենտները։ 2006 թվականին պայմագիր է կնքել EMI լեյբլի հետ և թողարկել առաջնաելույթային ալբոմը։ «Corinne Bailey Rae» ալբոմը գլխավորել է բրիտանական հիթ շքերթների դիրքերը, հասել է 4-րդ տեղը «Billboard 200»-ում և երգչուհուն բերեց 4 Գրեմիի անվանակարգումներ։ Մեկ տարի անց թողարկվեց այդ ալբոմի ավելի լայնածավալ տարբերակը՝ «Corinne Bailey Rae — Special Edition» անունով, որը ներառում էր նրա Լոնդոնի ու Նյու Յորքի համերգների CD/DVD սկավառակները։ 2010 թվականին թողարկել է իր երկրորդ «The Sea» ալբոմը, որի երգերը գրել է զգացմունքների ազդեցության ներքո, որոնք կապված էին կորուստների հետ՝ ամուսնու մահվան, Ջեյսոն Ռեյի և Haggis Horns խմբի սաքսոֆոնիստի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգահաններ
Ուստ-Կուտի շրջան
Ուստ-Կուտի շրջան (Усть-Кутский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուստ-Կուտ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 34600 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 53791 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,55 մարդ/կմ²։
Սեն Ժերմեն դը Ժու
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 480 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր