cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միջնադարյան հայկական կերպարվեստ
Փորագրություններ
Ռուսաց թագավոր Ալեքսեյ Միխայլովիչին սպահանցի վաճառական Զաքար Սահրատյանի 1660 թվականին ընծայած փայտակերտ գահը այնչափ ակնասփյուռ է, որ կոչվել է «Ալմաստե գահ» (սպահանցի հայ վարպետներ, Կրեմլի Զինապալատ, Մոսկվա)։ Նույն թագավորի պալատին է առնչվում հայազգի Բոգդան Սալթանովի բազմաբնույթ գեղարվեստական գործունեությունը՝ գեղանկարչություն և պատկերանկարչություն, պալատական կահույքի պատրաստում, խաղալիքների հորինում, դաջանկարչություն (Ալեքսեյ Միխարովիչի վրանը, 1668, Կրեմլի Զինապալատի գործվածքեղենի բաժին, Մոսկվա)։
Էստերցիլի
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Միքայել Հրեշտակապետը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան։
Միջնադարյան հայկական կերպարվեստ
Ջուլհակություն ու կարարվեստ
Միջնադարյան Հայաստանում ոսկերչությանը զուգահեռ բարձր զարգացման է հասել գեղարվեստական ջուլհակությունն ու կարարվեստը։ Արդեն 9-13-րդ դարերին միջազգային շուկայում Հայաստանը հանդես է եկել որպես բրդյա, կերպասի և ոսկեթել արտադրանքի մատակարար։ Պահպանվել են Անիում պեղված 10-11-րդ դարերի ոսկեթել ասեղնագործությամբ կերպասե կտորտանք, մանկական զգեստ (ՀՊՊԹ)։ 17-18-րդ դարերում հայկական ջուլհականոցները թանկարժեք գործվածքեղեն են մատակարարել իրանական և թուրքական ազնվականությանը, քրիստոնեական Արևելյան և Արևմտյան Եվրոպային, նույնիսկ՝ Հնդկաստանին։
Չթի տարածման ժամանակաշրջանում հայերը Ֆրանսիայում հիմնադրել են (1677) կայուն ներկման դաջազարդ գործվածքեղենի Եվրոպայում առաջին ֆաբրիկան։ Ըստ 1699 թվականի առևտրական գրագրության չթի դաջումը անգլիացիները պատվիրում էին Սպահանի հայ վարպետներին։ Բուն Հայաստանի և Կիլիկիայի քաղաքներից բացի հայկական գեղարվեստական ջուլհակությունն ու կարարվեստը զարգացրել են Ջուղայի, Թիֆլիսի, Աստրախանի, Ղրիմի, Լվովի, Նոր Ջուղայի, Զմյուռնիայի, Ուրֆայի, Բուրսայի, Կոստանդնուպոլսի, ինչպես նաև Հնդկաստանի և Չինաստանի հայ բնակչությունը։
Հայկական ջուլհակության և ասեղնագործության կատարյալ նմուշներ են 17-18-րդ դարերի եկեղեցական վարագույրները, արծվագորգերը, սկիհների, գրակալների և այլ տիպի ծածկոցները և այլն (Էջմիածնի Մայր տաճարի Ավագ խորանի վարագույրը, 1705, 1706-1714, «Փիլիպպոս կաթողիկոսի արծվագորգը», 1651, Գրիգոր Լուսավորչի խաչվառը, 1448, երկուսն էլ՝ Ալեք և Մարի Մանուկյան գանձատուն)։
Ասեղնագործությունը (ազգային քրիստոնեական թեմատիկայից՝ սրբապատկերներ, տաճարների կառուցում, տարբեր անցքեր և այլն) հասցված է այնպիսի վարպետության, որ տեխնիկայով նմանվում է գեղանկարչական պատկերմանը, որը հատուկ է գոբելենին։ Ընդ որում ստեղծագործությունները գրեթե միատոն են, հիմնականում կատարված մետաղյա թելերով, գունավոր կերպասի զուսպ կիրառումով։ Կլապիտոնի պատրաստումն ու կերպասի գունավորումը հաճախ իրականացրել են իրենք՝ ասեղնագործ վարպետները։ Ոսկերանգ և արծաթափայլ կլապիտոնի հետ հիմնական նյութերից է եղել տարբեր չափերի մարգարիտը։ Ընդելուզված ակնեղենը նմուշներում գերազանցապես թափանցիկ է, սակայն մուգ և թավ գուներանգով՝ զմրուխտ, հակինթ, մեղեսիկ։
Կարպետ-գորգագործություն
Հայաստանի գեղարվեստական ջուլհակության հնագույն տեսակներից է կարպետ-գորգագործությունը։ Ըստ կատարման տեխնիկայի և զարդարվեստ, հորինվածքների՝ գորգերը ստորաբաժանվում են տասնյակ տեսակների։ Որոշ հետազոտողներ (Ա․ Մեց, Ֆ․ Հանցհոռն, Մ․ Դավթյան և ուրիշներ) այն կարծիքի են, որ միջազգային շուկայում հայկական միջնադարյան գորգը համարվել է ամենաարժեքավորը։ Պահպանված օրինակներից ամենավաղը հայատառ և թվագրված Խորանագորգն է (նախկինում՝ մասնավոր հավաքածու, Վիեննա, այժմ տեղն անհայտ է)՝ ստեղծված 1602 թվականին Գանձակի Բանանց գյուղում։ Հայկական գորգերի հնագույն տիպերից է վիշապագորգը, որի պահպանված լավագույն օրինակներից մեկը գտնվում է Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում (Լոնդոն)։ Վիշապի թեման հատկապես մշակվել է կարպետների զարդահորինվածքներում։ Սակայն, հայկական գորգերի հիմնական հատկանիշը նրանց գունային լուծումներն ու ներկման առանձնահատկություններն են, որի համար կիրառվել են միայն բնական ներկեր, մասնավորապես՝ որդան կարմիրը, տորոնը, ինդիգոն, լաջվարդը։ Այս ներկերը հարստորեն գունավորելուց բացի, մազախավին հաղորդել են մետաքսի փայլ, փափկություն և երփներանգ։
Խեցեգործություն
Միջնադարյան Հայաստանի առաջնա-կարգ արհեստներից է նաև խեցեգործությունը, որի պահպանված վառ օրինակներից են կարմրափայլ կարասները՝ տարբեր մոտիվների դրոշմատիպ զարդագոտիներով (հիմնական կենտրոնները՝ Դվին, Անի)։ 12-13-րդ- դարերում զարգացել է ենթաջնարակային նկարազարդման, շողյունապատման, նաև գրաֆիատոյի տեխնիկայով զարդարված խեցեղենը։ Դվինի խեցեղենում գերակշռել են բուսական և երկրաչափական, իսկ Անիի՝ կենդանակերպ ու մարդակերպ մոտիվները։
10-13-րդ դարերին է վերաբերում Դվինի հախճապակու և ծակոտկեն ու լուսավոր, ջնարակած բարձրորակ խեցեղենը։ Սակայն չնայած իր յուրատիպությանը, հայկական միջնադարյան խեցեղենը միջազգային շուկայում առանձնակի պահանջ չի ունեցել։ Միայն 17-18-րդ դարերին միջազգային նշանակություն է ձեռք բերել Կուտինայի հայկական բրուտագործությունը։ Այստեղ արտադըրվել է բարձրորակ հախճասալ, սպասք՝ քրիստոնյա աշխարհի և իսլամական պալատների ու մզկիթների համար։ Կուտինայի խեցեղենը «Արևելքի Սևրի» համբավ է ձեռք բերել։ Միջնադարյան Հայաստանի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի գրեթե բոլոր ճյուղերը էական ներդրում են կատարել համաշխարհային մշակույթի զարգացման մեջ՝ մասնավորապես կենցաղի գեղաձևավորման ասպարեզում՝ ինչպես պաշտամունքային-պալատական, այնպես էլ ժողովրդական։
Կուրդյումովո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կուրդյումովո (Курдюмове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուրդյումովո գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Յուրայ Կուցկա
Ակումբային
2011 թ. հունվարի 2-ին Կուցկան տեղափոխվեց իտալական «Ջենովա»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց մոտավորապես 3 միլիոն եվրո։ 2011 թ. օգոստոսին Ջենովան 8 միլիոնի դիմաց Ինտերին վաճառեց Կուցկայի իրավունքների կեսը։ 2011 թ. օգոստոսի 31-ին Ջենովայի և Ինտերի միջև կնքված ֆուտբոլիստների փոխադարձ փոխանակման հետ կապված պայմանագրի շրջանակներում Կուցկան ստորագրեց պայմանագիր Ինտերի հետ մինչև 2016 թ. հունիսի 30-ը։ Կուցկան և Էմիլիանո Վիվիանոն, ով ևս կազմում էր այդ պայմանագրի մի մասը, 2011/12 մրցաշրջանում վարձավճարով պետք է հանդես գային իրենց նախկին ակումբներում։
2013 թ. մարտի 21-ին Միլանը համաձայնեց Կուցկայի տեղափոխման պայմաններին։ Տրանսֆերի արժեքը գնահատվեց 5 միլիոն եվրո։ 26 ամյա կիսապաշտպանը Միլանի հետ կնքեց 5 տարվա պայմանագիր մոտավորապես 1.2 միլիոն եվրո աշխատավարձով։
Ազգային հավաքականի կազմում
2008 թ. Կուցկան, ով արդեն հանդես էր եկել Սլովակիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, առաջին անգամ հրավիրվեց Սլովակիայի ազգային հավաքական։ 2008 թ. նոյեմբերի 19-ին Կուցկան անցկացրեց իր մեկնարկային հանդիպումը Սլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում, երբ թիմը մրցում էր Լիխտենշտեյնի ազգային հավաքականի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովակ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1987 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Բոյնիցե քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրաբզոնսպորի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Նախիմովսկոե (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Նախիմովսկոե (Нахимовское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 316 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավզան
Ավզան, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում ։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 6 կմ հարավ, լեռնային վայրում։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 13 տուն նեստորական ասորի ու քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ավզանն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աբզերիկ
Աբզերիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում, Բերկրի քաղաքից մոտ 50 կմ հարավ-արևելք։
Գտնվում էր գեղատեսիլ սարահարթի վրա։ Գյուղի դաշտերը ոռոգվում են Սև ջուր գետի վտակներից մեկով։ Բնակիչները զբաղվում էին այգեգործությամբ, անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (1838)
Ժողովածու (1838), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1838 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1724 թվականին Միքայէլ Գողթնեցի և Գէորգ Տեր–Մատթեոսյան գրիչների կողմից, ենթադրաբար Ագուլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.7x16.2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 304 թերթից։ Գրված է միասյուն և երկսյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ գրիչի՝ 193բ, 291բ, հետագայի՝ 238ա, 292ա (1796 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Գիրան
Գիրան, միջնադարյան հայկական քաղաք Մեծ Հայքի Գողթն գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Որդուարի շրջանի տարածքում։ Գտնվում է Վերին Ազա գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք, Գիլան գետի ձախ կողմում ։
Պատմություն
Զբաղեցրել է շուրջ 12 կմ² տարածություն։ Քաղաքի պատմական անցյալի մասին սկզբնաղբյուրներում քիչ տեղեկություններ են պահպանվել։ 19-րդ դարի ազգագրագետների կողմից հաճախ շփոթվել է այս տարածքի տեղը Գիրանի մոտ, այժմյան Վերին և Ներքին Ազաներ և Դեր գյուղերի տեղում եղած Ազատ քաղաքի հետ և Ազատ-Գիրան քաղաք ասելով նկատի են ունեցել մեկ քաղաք։ Այնինչ Ազատը և Գիրանը եղել են առանձին քաղաքներ և որպես այդպիսիք հիշատակվել են դեռևս 976 թվականին Խարիկ Ա կաթողիկոսի հիշատագրում։ Նույնն է հաստատում նաև 14-րդ դարի պատմիչ Հ. Կազվինի տեղեկությունները Ազատ քաղաքի տեղադրման մասին՝ ըստ որի Ազատը Գողթնի քաղաքների թվում հայտնի է եղել ցորենի, բամբակի, գինու մշակմամբ ։
Վահան Գողթնեցու վկայությամբ Ազատ և Գիրան քաղաքները մինչարաբական շրջանում պարսիկներն անվանել են Ազատ Ճերան։ Հետագայում պարսիկները և արաբներն այդ անվան տակ նկատի են ունեցել նաև ամբողջ Գողթն գավառը ։
Գիրան գավառի ավերակների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ այն մոտավորապես 14-րդ դարի կեսերին պատմական ասպարեզից դուրս է եկել և 17-րդ դարից հետո լքվել և ավերակների է վերածվել։ Գիրանի ավերակներն արագ կերպով փլատակների է վերածվել հատկապես 1829 թվականից հետո, երբ շրջակա գյուղերի բնակիչները սկսել են մասսայաբար քարերն օգտագործել որպես շինանյութ։ Ներկայիս դրությամբ քաղաքի շինություններն ավերակներ են և մեծ մասամբ հողին են հավասարվել ։
Գիրան քաղաքի հետքերը գիտնականների ուշադրությունը գրավել են դեռևս 20-րդ դարի սկզբին։ Հնավայրը մինչ օրս մնում է չուսումնասիրված։ Գիրան քաղաքի ավերակները 20-րդ դարի 20-ական թվականներին ուսումնասիրվել և մասնակի պեղումներ է կատարել միայն Ա. Տեր-Ավետիսյանը, որի տպագրած հոդվածը մնում է միակ նկարագրությունը այդ քաղաքի մասին ։
Քաղաքի բազմաթիվ շինությունների, պարիսպների հնագիտական արժեքները, պեղումներից ի հայտ եկած բազմատեսակ խեցիները և նյութական մշակույթի այլ իրերը վկայում են, որ այդ քաղաքը հիմնադրվել է մ.թ.ա. առաջին հազարամյակում, որը վաղ միջնադարում՝ մասնավորպես 7-10-րդ դարերում ապրել է քաղաքային և մշակութային բուռն կյանքով ։
Կառուցվածք
Քաղաքի տարածական-հատակագծային սխեման ցույց է տալիս, որ Գիրանն ունեցել է եռամաս կազմություն, կազմված է եղել միջնաբերդից, շահաստանից, և արվարձանային մասից։ Այն հյուսիս-արևելքից, հարավ-արևմուտքից և հարավ-արևելքից պաշտպանվել է հզոր պարիսպների շարքերով, որոնք ամրացված են եղել կլոր աշտարակներով ։
Հուշարձաններ
Գիրանի ներկա ավերկներում աչքի ընկնող հնություն-հուշարձան է քաղաքի միջնաբերդ-դղյակը, որը գտնվում է քաղաքի արևելյան մասում։ Այդ միջնաբերդը, որն ունի 1 կմ երկարություն և 500-600 մ լայնություն, բնական ամրությունից բացի պաշտպանվել է նաև բերդապաշտպան պարիսպներով։ Պարիսպներից ներս նկատելի են տասնյակ շինությունների հետքեր, իշխանական պալատի ավերակներ և այլն ։
Ամրոց-դղյակի ավերակներում մնում են նաև երեք ջրամբարներ, որոնք փորված եմ քարաժայռի մեջ։ Այդ ջրամբարներից հետաքրքիր է ամենամեծը, որն իր հերթին կազմված է 3 բաժնից։ Ջրամբարի մեջտեղի հատվածը, որն իր երկու կողմում ունի մեկական ջրամբար, իր տարողությամբ ավելի մեծ է։ Երկկողմյա ջրամբարները քարե աստիճան-անցումներով միացված են կենտրոնի մայր ջրամբարին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վասպուրականի բնակավայրեր
Կան անտես հյուրեր: Գալիս են նրանք (բանաստեղծություն)
«Կան անտես հյուրեր։ Գալիս են նրանք» Եղիշե Չարենցի բանաստեղծություններից։ Հեղինակն այն սկսել է գրել  1916 թվականին՝ հավանաբար Կարսում։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է է Չարենցի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորում, բանաստեղծությունը զետեղվել է նաև Երկերում։
Տպագրվում է Երկերից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղիշե Չարենցի ստեղծագործություններ
Անդրուս Կիվիրյահկ
Անդրուս Կիվիրյահկ (էստ.՝ Andrus Kivirähk, ծնվ.՝ 17 օգոստոսի, 1970, Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի հանրահայտ գրող, դրամատուրգ։ Գրում է հիմնականում հումորային ժանրի ստեղծագործություններ։
Կենսագրություն
Անդրուս Կիվիրյահկը ծնվել է 1970 թվականի օգոստոսի 17-ին Տալլինում։
Առաջին պատմվածքը գրել է 15 տարեկան հասակում։ Ավարտել է Տարտուի համալսարանը՝ ստանալով լրագրողի մասնագիտություն։ Աշխատում է Eesti Päevaleht թերթում, որում ամեն օր հրատարակում է հոդված-կարծիքներ կամ հումորային տեքստեր։
Էստոնիայի Գրողների միության անդամ է 1996 թվականից։
Անդրուս Կիվիրյահկի եղբայրն է Էստոնիայում հայտնի սոցիոլոգ Յուհան Կիվիրյահկը։
Ստեղծագործությունը
Կիվիրյահկի գրական գործունեությունն առանձնանում է ուղղությունների ու ոճերի բազմազանությամբ։ Նա հաջողության է հասել ինչպես մանակական գրականության բնագավառում, այնպես էլ դրամատուրգիայի ժանրում։ Կիվիրյահկը հրատարակել է երեք վեպ։ Դրանցից մեկը՝ «Հնոցապանը, կամ նոյեմբեր» (էստ.՝ Rehepapp ehk november) 2008 թվականի դրությամբ վաճառվել է ավելի քան 32000 օրինակով, ինչի շնորհիվ Կիվիրյահկը դարձել է 2000-ական թվականների էստոնացի ամենահանրահայտ գրողը։ Սակայն հարցազրույցներից մեկում Կիվիրյահկը հայտարարել է, թե «հնարավոր է, որ նա այլևս ոչ մի վեպ չգրի» ։
Անդրուս Կիվիրյահկի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ֆիններեն, լատիշերեն և նորվեգերեն։ Նրա մանկական պատմվածքներից մի քանիսի հիման վրա նկարահանվել են մուլտֆիլմեր։ Կիվիրյահկի պիեսները բեմադրվում են Էստոնիայի դրամատիկական թատրոնում։ Ներկայումս թատրոնի խաղացանկում ընդգրկված են Կիվիրյահկի չորս պիեսներ ։
Ընտրյալ ստեղծագործություններ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի գրողներ Կատեգորիա:Էստոնացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Էստոնացի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Սվետլանա Ժուրովա
Սվետլանա Սերգեևնա Ժուրովա ( Светла́на Серге́евна Жу́рова. ), ռուս չմշկավազորդուհի և Ռուսաստանի Դաշնության Պետական Դումայի պատգամավոր։
Կարիերա
Ժուրովան միջազգային մրցումների մասնակցել է 1989 թվականից ,։ Ընդ որում՝ մասնակցել է չորս օլիմպիական խաղերի և իր առաջին օլիմպիական մեդալը նվաճել է չորրորդ փորձի ժամանակ. ոսկե մեդալի է արժանացել Թուրինում 2006 թվականին անցկացված ձմեռային օլիմպիական խաղերում և այն էլ՝ մայրանալուց երկու տարի անց։ Այդ նույն տարում դարձել է նաև աշխարհի չեմպիոնուհի։ Մարզական կարիերային հրաժեշտ տալով՝ մտել է քաղաքական գործունեության բնագավառ, ընտրվել հինգերորդ գումարման Պետդումայի փոխխոսնակ՝ որպես իշխող «Եդինայա Ռոսիա» կուսակցության ներկայացուցիչ։
Պատժամիջոցներ
2023 թվականին նա քննադատել է Կանադայի օլիմպիական կոմիտեին այն բանի համար, որ վերջինս սատարել է Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականությանն ու ուկրաինացի մարզիկներին ։
Մեծ Բրիտանիայի կառավարության կողմից նույնպես 2014 թվականին նրա նկատմամբ պատժամիջոց է կիրառվել լ ռուս-ուկրաինական պատերազմի կապակցությամբ ։
Քաքութի (Քոբուլեթի շրջան)
Քաքութի (ქაქუთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1211 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Ռեյնալդո Արենաս
Ռեյնալդո Արենաս (Reinaldo Arenas, ), կուբացի բանաստեղծ, արձակագիր և դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Ռեյնալդո Արենասը մեծացել է առանց հոր՝ բազմանդամ և աղքատ կուբական գյուղական ընտանիքներից մեկում։ Սկզբնական շրջանում եղել է Կուբայական հեղափոխության ակտիվ ջատագով։ Սովորել է Հավանայի համալսարանում, սակայն չի ավարտել այն։ Աշխատել է Կուբայի ազգային գրադարանում։ 1960-ական թվականների երկրորդ կեսին, արտասահմանում տպագրվելու պատճառով, Արենասի ստեղծագործությունները ակտիվ գրաքննության են ենթարկվել։ Պատմական ակնարկներով լեցուն նրա «Երազե աշխարհ» ստեղծագործությունը, որը պատմում էր ինկվիզիցիայի ենթարկված XIX դարի սկզբի մեքսիկացի պոետ, քահանա Սերվանդոյի մասին (վեպը տպագրվել է 1966 թվականին, իսկ 1969 թվականին բարձր գնահատվել հեղինակավոր ժյուրիի կողմից՝ Խոսե Լեսամա Լիմայի գլխավորությամբ), կուսակցական պաշտոնյաների որոշմամբ զրկվել է մրցանակից։ 1973 թվականից սկսել է գաղտնի գործել, նույն թվականին ձերբակալվել է Համասեռամոլության մեղադրանքով։ Երկու տարի անց է կացրել Մորրոյի բանտում։ 1980 թվականից մինչ մահը ապրել է Միացյալ Նահանգներում։
Գրական ժառանգություն
«Սելեստինոն արևագալից առաջ», «Սպիտակաձյուն սկունսների պալատը», «Նորից ծով», «Ամռան գույներ» և «Փոթորիկ» ստեղծագործությունները, որոնք տարբերվում են կառնավալային աբսուրդիզմի վառ տարրերով, արտացոլում են անցյալի և ներկայի պատկերները, քննադատում՝ ցանկացած աբսուրդ երևույթ։ «Ամենավառ աստղ՝ Արթուրոն» (1987) վեպում ներկայացվում է ամենօրյա կյանքը Կուբայի ուղղիչ աշխատանքային գաղութներում։ Այդ գաղութների մասին է պատմում նաև Նեստոր Ալմենդրոսի «Անարժան պահվածք» (1984 փաստագրական ֆիլմը, որի սերիաներից մեկում նկարահանվել է Ռեյնալդո Արենասը։ Արենասի կադրերը ներառվել են նաև Մանուել Սայասի «Տարօրինակ մարդիկ» կենսագրական ֆիլմաշարում։ Արենասի ստեղծագործությունները թարգմանվել են մի քանի լեզուներով։
Մահ
1987 թվականին Արենասի մոտ հայտնաբերվել է ՁԻԱՀ։ Հիվանդության հետ երկարատև պայքարի արդյունքում, նա ֆիզիկական ծանր վիճակի պահին ինքնասպան է եղել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուբացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Դեղերի չարաշահումից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Վոլֆիսայմ
Վոլֆիսայմ (Wolfisheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 3974 մարդ, բնակչության խտությունը` 713.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 6 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Զեմո Քվալոնի
Զեմո Քվալոնի (ზემო ქვალონი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Վոլֆիսայմ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Զեմո Քվալոնի
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 16 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 7 կմ։
Վոլֆիսայմ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 2641 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2072-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 569։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 2072 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1949 անձ (982 տղամարդ և 967 կին)։ Գործազուրկ են եղել 123 անձ (54 տղամարդ և 69 կին)։ 569 անաշխատունակներից 247-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 188-ը` թոշակառուներ, իսկ 134-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Զեմո Քվալոնի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 145 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Դուբիցի
Դուբիցի (Дубицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Մար Չիկիտա
Մար Չիկիտա (Mar Chiquita՝ «փոքր ծով»), անհոսք խոշոր աղի լիճ, որը տեղակայված է Պամպայի հյուսիսարևմտյան մասում արգենտինական Կորդովա գավառում։ Հանդիսանում է միակ աղի լիճը Արգենտինայում։
Լիճը զբաղեցնում է իջվածքի հարավային մասը և տարածքը 80x45 կմ է։ Քանի որ լճի խորությունը փոքր է (մոտ 10 մ), դրա մակերեսը խիստ տատանվում է 2-ից 4,5 կմ², որը համապատասխանում է 66-69 մ ծովից բարձրության։
Հիմնականում Մար Չիկիտան սնվում է Ռիո Դուլսեի աղի ջրերով, որը հոսում է Սանյագո դել Էստրո գավառով, որտեղ միախառնվում է հյուսիսից հոսող Ռիո Սալադիլոյի հետ։ Ռիո Դուլսեի և Մար Չիկիտայի տարածքը ճահճայնացված է բնակեցված է կենդանիների տարբեր տեսակներով, հատկապես ջրլող թռչուններով։ Լիճը հարավ-արևմուտքից անկանոն սնվում է Ռիո Պրիմերո և Ռիո Սերգունդո գետերի ջրերով, որոնք հոսելով միանում են Սերրո դե Կորդոբա լճին, ինչպես նաև որոշ առվակներով։ Մար Չիկիտա լճի աղիությունը խիստ տատանվում է 275 գ/լ ցածր ջրի ժամանակ և 29 գ/լ խոնավ տարիներին (օրինակ, 1980-ական թվականներին)։ Ներկայումս Մար Չիկիտայի մակարդակը նվազել է աճող գոլորշացման և ջրի հոսքի կրճատման հետևանքով։
Լճում գտնվում են մի քանի կղզիներ, նրանցից ամենամեծը՝ Մեդանո կղզին է (2 կմ 150 մ)։ Հարավային ափին տեղակայված է Միրամար առողջարանը, որոշ հյուրանոցներ լքված են ։ Հյուսիսային ափը իրենից ներկայացնում է ծավալուն աղակալած հողեր ։
Մար Չիկիտան համարվում է չիլիական ֆլամինգոյի և պատագոնական ճայերի բնօրրանը ։
Շահումյանի պաշտպանական շրջան
Շահումյանի պաշտպանական շրջան (ՇՊՇ), ՊԲ ստորաբաժանում։
Պատմություն
Կազմավորվել է ԼՂՀ ԻՊԿ նախագահի հրամանագրով՝ 1993 թվականի մարտի 11-ին՝ դեռես 1992 թվականի հունիսի 20-ից հակառակորդի թիկունքում մարտնչող դիվերսիոն-հետախուզական խմբերի (ընդհանուր հրամանատար՝ Ա. Գյուլումյան) հիմքի վրա։ Ունեցել է մոտոհրաձգային 2 գումարտակ (հրամանատարներ՝ Վ. Գգիրյան և Դ. Պետասյան)։ Հրադադարից հետո կազմավորվել է նաև 3-րդը (հրամանատար՝ Կ. Հարությունյան)։ 1993-1994 թվականներին մասնակցել է Մարտակերտի (Գետինգոմեր, Տոնաշեն, Դաստագիր, Մատաղիս, Լյուլասազ, Լեոնափր, Զայլորի պոմպակայան, Թալիշ, Հաթերք, Աաաանգի ջրամբար, Ումորդլու, Զագլիկ), Շահումյանի (Գյուլիստան, Վերինշեն. Խափոսփուտ) շրջանների ինքնապաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Շ. Մեղոյանը, Ա. Չաթանը։
ՇՊՇ-ից ՀՀ 1-ին աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով պարգևատրվել է Ա. Ձալյանը, ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանով՝ Ա. Գյուլումյանը, հետմահու՝ Ս. Նահապետյանը, Շ. Մեղրյանը, ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանով՝ Դ. Պետրոսյանը, Կ. Հարությունյանը, Ա. Ղլեչյանը, Մ Խալափյանը, Յու. Հախունցը, Ա. Հակոբյանը, Շ. Սայիլյանը, Յու. Ախյանը, հետմահու՝ Ֆ. Գգիրյանը, Վ. Գգիրյանը, Հ. Շելունցը, Վ. Բաղդասարյանը, Վ. Ջլավյանը։ Զոհվել է 20 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետություն Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակ
Կերստի Կալյուլայդ
Կերստի Կալյուլայդ (Kersti Kaljulaid, ), էստոնացի քաղաքական գործիչ, 2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ընտրվել է Էստոնիայի նախագահ։ Պաշտոնը զբաղեցնում է 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ից ։
Կենսագրություն
Կալյուլայդը ծնվել է 1969 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Տարտու քաղաքում և հանդիսանում է Էստոնիայի քաղաքացի ։ 1987 թվականին ավարտել է Տալինի № 44 միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1992 թվականին՝ Տարտուի համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը ։ 2001 թվականին նույն համալսարանում ստանում է գործնական վարչարարության մագիստրոսի աստիճան։
Եղել է Էստոնիայի գենային հիմնադրամի և Տարտուի համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ ։ 2011 թվականից գլխավորում է Տարտուի համալսարանի խորհուրդը։
1998-1999 թվականներին աշխատել է Hansapank Markets-ի բանկային ներդրումների բաժնում՝ որպես նախագծի ղեկավար։ 1999 թվականին վարչապետ Մարտա Լաարայի խորհրդատուն էր՝ տնտեսական գծով ։
2002 թվականի փետրվարին նշանակվել է «Իրու» էլեկտրակայանի վարչական հաշվառման բաժնի ղեկավար։ 2002 թվականի սեպտեմբերին նշանակվել է նույն էլեկտրակայանի տնօրեն ։
2001-2004 թվականներին «Հայրենիքի միություն» կուսակցության անդամն էր։
2004 թվականի մայիսից մինչև 2016 թվականի սեպտեմբերն Էստոնիայի ներկայացուցիչն էր Եվրոպայի աուդիտորների պալատում ։ 2010-2014 թվականներին պատասխանատու էր վերահսկման մեթոդների և տարեկան հաշվետվությունների համար։ 2014 թվականից ղեկավարում էր գյուղատնտեսության ոլորտում կատարվող աուդիտը և պալատի կառուցվածքի փոփոխությունների իրականացումը ։
2016 թվականի սեպտեմբերից գլխավորում էր Ռիյգիկոգու դիվանատանը կից ձևավորված Զարգացման մոնիտորինգի խորհուրդը ։
Ռիյգիկոնգուի նախագահական ընտրությունների 3 և Ընտրողների կոլեգիայի 2 անարդյունք փուլերից հետո Էստոնիայի պառլամենտի ավագանիների խորհուրդը սեպտեմբերի 27-ին Կալյուլայդին առաջադրեց որպես երկրի ղեկավարի միակ թեկնածու ։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Էստոնիայի նախագահական ընտրություններում՝ Ռիյգիկոնգուում հավաքեց 81 ձայն 101-ից և դարձավ երկրի առաջին կին նախագահը ։ Երկրի ղեկավար ընտրվելուց հետո Կալյուլայդը ցանկություն հայտնեց շարունակել ապրել իր տանը՝ Տալինի Նիմե թաղամասում և չտեղափոխվել Կադրիորգ նախագահական պալատ ։
Պաշտոնը ստանձնելուց հետո Կալյուլայդը նախատեսում է առաջին պաշտոնական այցերը կատարել Ֆինլանդիա և Լատվիա ։
Ընտանիք
2011 թվականից ամուսնացած է Գեորգի Ռենե Մաքսիմովսկու հետ ։ Ունի 4 զավակ (առաջին ամուսնությունից՝ որդի և դուստր, Գեորգի Ռենե Մաքսիմովսկու հետ ամուսնությունից՝ 2 որդի)։
Կերստի Կալյուլայդը եղբայր ունի՝ Ռայմոնդ Կալյուլայդը, որը 2016 թվականի մարտից զբաղեցնում է Տալինի Պիխիա Տալին թաղամասի ավագանու պաշտոնը ։
Այլ
Տիրապետում է էստոներեն, անգլերեն և ռուսերեն լեզուների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի նախագահներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Կին նախագահներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Էստոնիայի կին քաղաքական գործիչներ
Գրիգոր Նազարյան
Գրիգոր Նազարյան (ապրիլի 29, 1937, Նոր Ջուղա), իրանահայ ճարտարապետ, քաղաքաշինության դոկտոր, նախագծել է բազմաթիվ բնակելի, հասարակական շենք ու շինություններ Թեհրանում, ԱՄՆ-ում և Հայաստանում։
Կենսագրություն
Գրիգոր Նազարյանը ծնվել է Իրանի Նոր Ջուղա քաղաքում։ 1958 թ․ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Թեհրանի համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը և 1962 թ․ ստացեցել բակալավրի որակավորում։
1964 թ․ ստացել է մագիստրոսի կոչում, իսկ 1966 թ․՝ քաղաքաշինության դոկտորի աստիճան (Թեհրանի համալսարան)։
Նախագծեր
Թեհրանի համալսարանում ուսանելու տարիներին աշխատել է Օժենի Ավթանդիլյանի ճարտարապետական գրասենյակում։
1958-1966 թթ․ մասնակցել է Օժենի Ավթանդիլյանի գրասենյակի կողմից նախագծված Թեհրանի օպերային թատրոնի շենքի, ռուսական հիվանդանոցի, Իրանի Արվեստի ու մշակույթի նախարարության ցուցասրահների ու ամֆիթատրոնի, Թեհրանի 2 կինոթատրոնների շենքերի ու մի շարք առանձնատների և մշակութային կենտրոնների նախագծման աշխատանքներին ։ 1966-1968 թթ․ մրցութային կարգով աշխատանքի է անցել Իրանի Քաղաքաշինության և զարգացման նախարարությունում։ Նախագծել է Թավրիզի ուսանողական հանրակացարանները, հանգստյան տուն Կասպից ծովի ափին, հյուրանոց Մեհրշահրում, «Իրանական ծխախոտ» ընկերության տաղավարը Շեմիրանում, Թեհրանում և ցորենի մամլեցման գործարանը Մահրշահրում։
1968-1970 թթ․ աշխատանքի է անցել Իրանի էկոնոմիկայի նախարարությունում։ Մասնակցել է Թեհրանում Իրանի միջազգային ցուցադրության տարածքի ու տաղավարների նախագծման աշխատանքներին։
1970-1973 թթ․ Yekan Development Co. ընկերությունում աշխատած տարիներին Նազարյանի ղեկավարությամբ և վերահսկողությամբ կառուցվել են Իրանի 3 քաղաքների՝ Քերմանշահի, Համադանի և Սանանդաջի օդանավակայանները։ Նա նախագծել է նաև Կասպից ծովի ափին գտնվող Խեզրշահր քաղաքի գլխավոր հատակագիծը։ Նրա վերահսկողությամբ Թեհրանում կառուցվել է Imperial Welfare կազմակերպության 10-հարկանի շենքը։ Սպահանում նախագծել է Ռեզա Պահլավի Մասնագիտական վերապատրաստումների քոլեջը ։
1973-1975 թթ․ աշխատել է Մեհրշահրի զարգացման գրասենյակում որպես գլխավոր ճարտարապետ։ Նախագծել է առևտրի կենտրոն և աշխատողների բնակելի տներ։
1975-1978 թթ․ հիմնել է իր ճարտարապետական գրասենյակն ու աշխատել որպես ֆրիլանս ճարտարապետ։ Թեհրանում և դրա ծայրամասերում նախագծել է բազմաթիվ սեփական տներ, 7-հարկանի հյուրանոց Համադանում։ Նազարյանի նախագծով մանածագործական գործարան է կառուցվել Քաշան քաղաքում և կավի սալիկների գործարան Թեհրանում։
1978-1986 թթ․ Մասաչուսեթսում ստացել է ԱՄՆ-ի Ճարտարապետական գրանցման վարչության ազգային խորհրդի լիցենզիա։ Ճարտարապետ Փիթեր Դիմեոյի հետ Բոստոն քաղաքում հիմնել է DimNaz ընկերությունը։ Բոստոն քաղաքում նախագծել է մի շարք 7-10 հարկանի բնակելի շենքեր։ Քեմբրիջ քաղաքում նրա նախագծով կառուցվել է Քուլիջ բանկի մասնաճյուղը, ինչպես նաև մի շարք առողջապահական կենտրոնները Նյուտոն, Քեմբրիջ, Ուոթերթաուն և Սթոնհեմ քաղաքներում։
1998-1999 թթ․ նրա տեխնիկական վերահսկողությամբ կառուցվել են Հայաստանի ամերիկյան համալսարանին պատկանող երկու շենքեր։
1999-2000 թթ․ Նազարյանի նախագծով Հայաստանի Արայի գյուղում կանգնեցվել է Սուրբ Մարիամ-Եղիսաբեթ մատուռը։ Նախագիծը ֆինանսավորվել է Մասաչուսեթս նահանգի Ուոթերթաունի Սբ․ Ջեյմս եկեղեցու կանանց բարեգործական կազմակերպության կողմից։ Այդ գումարը գոյացել էր ԱՄՆ-ի և Վենեսուելայի բարերարների միջոցներից։
2021 թ․ սեպտեմբերին անվճար հիմունքներով նախագծել է Արենիի Սուրբ Գրիգոր Մատուռը։ Մատուռը կառուցվում է ի պատիվ Սբ․ Գրիգորի, որը նահատակվել է 1620 թ․ Սպահանի Փերիայի գավառում։
Տես նաև
Սուրբ Մարիամ-Եղիսաբեթ մատուռ (Արայի գյուղ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանահայ ճարտարապետներ
Բիևեցկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Բիևեցկի գյուղական խորհուրդ  (Бієвецька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բիևեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 704 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ռինկոն դե լա Վիկտորիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Լեոնիդ Կուչմա
1992-1993 թվականներին եղել է Ուկրաինայի 2-րդ վարչապետը, 1994-2005 թվականներին՝ Ուկրաինայի 2-րդ նախագահը։ Աստղագնացության միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Ուկրաինայի միակ նախագահը, որը պաշտոնավարել է երկու ժամկետով։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1938 թվականի օգոստոսի 9-ին անտառապահի ընտանիքում ։
Հայրը՝ Դանիել Պրոկոֆիևիչ Կուչման (1901-1942), աշխատել է որպես Նովգորոդի անտառապահ ։ Պատերազմի ժամանակ ավագ սերժանտ էր, 1941 թվականի հոկտեմբերին Վոլխովի ձախ ափին հայտնվել է 111-րդ հրաձգային դիվիզիայի շրջափակման մեջ։ Սակրավորների 560-րդ գումարտակը նետվել է կոտլից դիվիզիայի տարհանման։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության հրամանագրով ավագ սերժանտ Դանիիլ Կուչման պարգևատրվել է Կարմիր Աստղի շքանշանով ։ Մահացել է 1942 թվականի փետրվարի 7-ին Նովգորոդի մարզի Նովոսելիցի գյուղի № 756 բանակային հոսպիտալում թոքերի բորբոքումից ։ Մինչև 1996 թվականը Դանիիլ Կուչման համարվում էր անհետ կորած ։ Նրա թաղման վայրը հայտնաբերվել է Նովգորոդի որոնիչների կողմից ։
Մայրը՝ Պրասկովյա Տրոֆիմովնա Կուչման (1906-1986) աշխատել է կոլտնտեսությունում և երեք երեխա է մեծացել   ։
Կրթություն
Սովորել է Չեռնիգովի շրջանի Սեմենովսկի շրջանի Կոստոբրովսկի միջնակարգ դպրոցում։ 1960 թվականին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի պետական համալսարանի ֆիզիկատեխնիկական ֆակուլտետը՝ «ինժեներ-մեխանիկ» մասնագիտությամբ ։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, համալսարանի պրոֆեսոր ։
Գործունեություն
38 տարեկանում դարձել է Յուջմաշում կուսկոմիտեի քարտուղար և կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ ։
1979 թվականին Լենինի մրցանակ է ստացել որպես հրթիռաշինարար ինժեներ ։
1982 թվականից եղել է գլխավոր կոնստրուկտորի առաջին տեղակալ, 1986-1992 թվականներին «Հարավային մեքենաշինական գործարան» արտադրական միավորման գլխավոր տնօրեն ։
1991 թվականին դարձել է Ուկրաինայի տեխնոլոգիական գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը ։
Քաղաքական գործունեություն
1990 թվականին ընտրվել է Ուկրաինայի առաջին գումարման Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավոր, տնօրինության առաջնորդներից մեկը , ղեկավարել է Ուկրաինայի առաջին գումարման Գերագույն ռադայում խոշոր ձեռնարկությունների ղեկավարների խումբը։
1990 թվականի հուլիսին քվեարկել է Ուկրաինայի պետական ինքնիշխանության մասին հռչակագրի օգտին։
Դատապարտել է օգոստոսյան պուտչը։ 1991 թվականի օգոստոսի 24-ին քվեարկել է Ուկրաինայի անկախության հռչակման ակտի օգտին։ Ուկրաինայում 1991 թվականի առաջին նախագահական ընտրություններում պաշտպանել է ժողովրդավարական թեկնածու Իգոր Յուխնովսկուն և եղել է նրա վստահված անձը։
1992 թվականի հոկտեմբերին Ուկրաինական ծանր արդյունաբերության ձեռնարկությունների տնօրինության աջակցությամբ դարձել է Ուկրաինայի վարչապետ և զբաղեցրել է այդ պաշտոնը մինչև 1993 թվականի սեպտեմբեր։ Վարչապետ ընտրվելու համար Կուչման տվել է իր համաձայնությունը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսության բարդ իրավիճակը։ ՀՆԱ-ի անկումը կազմել է 10 %, հիպերինֆլյացիան՝ 2000 %, բյուջեի դեֆիցիտը՝ ՀՆԱ-ի 14 %-ը։ Հարկային և ֆինանսական համակարգը կաթվածահար է եղել։ Վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնելու պայմանով Կուչման վեց ամսով աննախադեպ լայն լիազորություններ է սահմանել, մասնավորապես, օրենքներին հավասարեցված հրամանագրեր հրատարակելու և տարածաշրջանների ղեկավարներին նշանակելու իրավունքը։ Այդ պահանջները բավարարվել են 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի № 2796-XII օրենքի ընդունմամբ։ Այս օրենքի գործողության ավարտից հետո Կուչման պնդել է դրա երկարաձգումը, սակայն ստացել Է Գերագույն ռադայի մերժումը, որից հետո հրաժարական է տվել ։ Հրաժարականի դիմումը բավարարվել է 1993 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կրավչուկի, 1993 թվականի սեպտեմբերի 21-ին՝ Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի կողմից ։
1993 թվականի դեկտեմբերից եղել է Ուկրաինայի արդյունաբերողների և գործարարների միության նախագահ ։
1994 թվականի մարտին ընտրվել Է Ուկրաինայի երկրորդ գումարման ժողովրդական պատգամավոր ։
1994 թվականի հուլիսի 10-ին ընտրվել է Ուկրաինայի նախագահ։ 1999 թվականի նոյեմբերի 14-ի ընտրություններում վերընտրվել է այդ պաշտոնում ։
Պետական շինարարություն
Նախագահի պաշտոնում Կուչման առաջ էր տանում Ուկրաինայի՝ որպես անկախ պետության նոր Սահմանադրության շուտափույթ մշակման և ընդունման գաղափարը՝ նախաձեռնելով 1995 թվականի հունիսի 8-ին Սահմանադրական պայմանագրի ստորագրումը ։ Կուչման հայտարարել է Սահմանադրության տեքստը համաժողովրդական հանրաքվեի դնելու իր որոշման մասին։ Միայն այդ սպառնալիքը ստիպել է Գերագույն ռադային արագացնել սահմանադրության հաստատման գործընթացը, և 1996 թվականի հունիսի 28-ի «սահմանադրական գիշերվա» արդյունքում այն ընդունվել է ։
Արտաքին քաղաքականություն
Արտաքին քաղաքականության մեջ Կուչման որդեգրել է Ուկրաինայի բազմավեկտորության և իրավահավասար համագործակցության սկզբունքը ինչպես Արևմուտքի պետությունների, այնպես էլ Ասիայի, Լատինական Ամերիկայի երկրների և ԱՊՀ-ի անդամների հետ։ 1997 թվականի մայիսի 31-ին Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինի հետ նա ստորագրել է «Ռուսաստանի Դաշնության և Ուկրաինայի միջև բարեկամության, համագործակցության և գործընկերության մասին պայմանագիրը»։ Իսկ արդեն 1997 թվականի հուլիսի 9-ին նա ստորագրել է նաև «Ուկրաինայի և ՆԱՏՕ-ի հատուկ գործընկերության մասին խարտիան»։ 2002 թվականի մայիսի 23-ին Ուկրաինայի ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհուրդը Կուչմայի նախագահությամբ որոշում է ընդունել այն մասին, որ ՆԱՏՕ-ին անդամակցելը երկրի համար ռազմավարական նպատակ է ։
2001 թվականի հունիսին Կուչմայի հրավերով Ուկրաինա էր այցելել Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ը, Կուչմայի հրավերով երկու անգամ պաշտոնական այցով Կիև էր ժամանել ԱՄՆ նախագահ Բիլ Քլինթոնը։
2001 թվականին Կուչման որոշում է օգնություն ցուցաբերել Մակեդոնիային, որտեղ սկսվել էին ալբանացի անջատողականների ակտիվ զինված ելույթները։ Այդ տարի լինելով ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի նախագահ երկիր՝ Ուկրաինան բազմիցս ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի քննարկմանն է ներկայացրել Մակեդոնիայի իրադրության վերաբերյալ բանաձևը։ Ի հեճուկս Արևմուտքի դիրքորոշման՝ իրականացվել են ուկրաինական զենքի և ավիացիայի մատակարարումներ Մակեդոնիա։ Ռազմական փորձագետների գնահատականներով՝ հենց դա է Մակեդոնիային հնարավորություն տվել հաղթահարել խռովությունը և պահպանվել որպես միասնական պետություն ։
Կուչմայի նախագահության շրջանում բազմազգ կոալիցիայի ուժերի կազմում իր առաքելությունն է սկսել Ուկրաինական խաղաղապահ զորակազմն Իրաքում (2003 թվականի ամառ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի նախագահներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի վարչապետներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ
Բրոդի (գյուղ, Ռատնովի շրջան)
Բրոդի (Броди), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրոդի գյուղում բնակվում էր 1 255 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 257,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ատես
Բնակչություն
1851 թվականին ուներ 6 տուն հայ բնակիչ։ XIX դարի վերջին ուներ 32 նեստորական ասորի բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ատեսն ուներ ավերված հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(4023) Ջարնիկ
(4023) Ջարնիկ (Jarnik), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,23352 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0251 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,442 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1219,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29527 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,85° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նախկի
Նախկի (Нахки), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Ակուշինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։
Սերդոբինո
Սերդոբինո (Сердобине), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սերդոբինո ավանում բնակվում էր 38 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,319 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 119,12 մարդ/կմ²։
Մոնտեքրիստո
Մոնտեքրիստո կղզի (Isola di Montecristo, իտալերենից թարգմանաբար՝ «Քրիստի լեռ»), կղզի Միջերկրական ծովում, մտնում է Տոսկանյան կղզեխմբի կազմի մեջ։ Վարչականորեն պատկանում է Տոսկանա տարածաշրջանի Լիվորնո նահանգի Պորտոֆերայրո համայնքի։
Ռոկաֆորտե դել Գրեկո
Ռոկաֆորտե դել Գրեկո (Roccaforte del Greco), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Մոնտեքրիստո
Աշխարհագրություն
Տարածքը 10,39 կմ² է։ Ալեքսանդր Դյումայի «Կոմս Մոնտե-Քրիստո» վեպի շնորհիվ Միջերկրական ծովի ամենահայտնի կղզներից մեկն է։
Կղզում պահպանվել է եզակի բուսական և կենդանական աշխարհ, ինչպես նաև մի շարք էնդեմիկ բույսեր։
2012 թվականի կղզում ապրել են շատ առնետներ․ 1 առնետ 1 քմ-ում։ Կառավարությունը տարբեր մեթոդներ է ծրագրել առնետների դեմ պայքարելու համար ։
Ռոկաֆորտե դել Գրեկո
Ռոկաֆորտե դել Գրեկոն սահմանակից է Բագալադի, Կարդետո, Կոնդոֆուրի, Ռեջիո դի Կալաբրիա, Սան Լորենցո, Սանտո Ստեֆանո ին Ասպրոմոնտե, Սիլլա, Սինոպոլի համայնքներին։
Մոնտեքրիստո
Պատմություն
Մոնտեքրիստոն հայտնի էր դեռևս փյունիկեցիներիի ճամփորդությունների ժամանակ, սակայն բնակեցումը սկսվել է 11-րդ դարում, երբ կղզու վրա վանք կառուցվեց։ 16-րդ դարում ծովահենների հարձակմանը ենթարկվեց, և մինչ 19-րդ դարի ավարտը ծառայել է որպես մաքսանենգների և ծովահենների ապաստարան։
Ռոկաֆորտե դել Գրեկո
Բնակավայրի հովանավորն է Սենթ Ռոքը (իտալ. San Rocco)։ Տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 16-ին։
Մոնտեքրիստո
Պատմություն
Հնագույն ժամանակներից սկսած պահպանվել է կղզում թաքցված առասպելական հարստության մասին ավանդույթը։
Ռոկաֆորտե դել Գրեկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Մոնտեքրիստո
Բնակչություն
Ներկայումս կղզին արգելանոց է, մուտքը կղզի խիստ սահմանափակված է։ Միայն փոքրաթիվ զբոսաշրջիկների խմբեր և գիտնականներ են այցելում կղզի։ Կղզում բնակվում է միայն կղզու հսկիչի ընտանիքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի կղզիներ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի կղզիներ
Աստերոիդների ցանկ (163201-163300)
Աստերոիդների ցանկ (163101-163200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (163301-163400)
|}
Չախըրբաբա
Չախըրբաբա, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Ներքին Տավրոսի լեռնային համակարգում։ Ջրբաժան է Օլթի և Արաքս գետերի միջև։ Տեկտոնական հրաբխային լեռնազանգված է։ Երկարությունը մոտ 80 կմ է, առավելագույն բարձրությունը՝ 2885 մետր (Գյուլյուդաղ լեռ)։ Կազմված է պլիոցեն-անթրոպոգենի բազալտային լավաներից։ Կլիման չափավոր ցամաքային է։ Տարածված են լեռնային տափաստաններն ու մարգագետինները։
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Ժողովածու (1099)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Իգոր Վոյտենկո
Իգոր Ալեքսանդրովիչ Վոյտենկո (ուկր․՝ Ігор Олександрович Войтенко, ), ուկրաինական Շախտյորսկ քաղաքում Յութուբյան հայտնի և սիրված բլոգեր (մինչև 3մլն բաժանորդ), ֆիտնես-մարզիչ և ձեռնարկատեր։ Վոյտենկոն բազմաթիվ ֆիտնես ծրագրերի հեղինակ է(Next, Road to The Dream):
Կենսագրություն
Ծնվել ու մեծացել է Շախտյորսկ քաղաքում ՝ ուսուցիչների ընտանիքում։ Ծնողների խորհրդով 9-րդ դասարանից հետո ընդունվել է «էլեկտրական և գազի եռակցող» մասնագիտության տեխնիկական դպրոց։
2014- ին թողել է դպրոցը ՝ հայրենի քաղաքից մեկնելով Կիև, որտեղ ապրել է վեց ամիս։ Այնտեղ նա աշխատում էր և մարզվում էր մարզասրահում։
Ավելի ուշ, Իգորը մեկնում է Լեհաստան իր ընկերուհու մոտ, որտեղ նա մեկ տարի աշխատում է որպես գանձապահ ՄաքԴոնալդսի ռեստորաններից մեկում։ Ընկերուհուց բաժանվելուց հետո նա ապրում էր ուկրաինացի էմիգրանտների հետ, ովքեր համակարգչային խաղեր էին ստեղծում։ Հենց այդ ժամանակ նա բացում է իր առաջին յութուբյան ալիքը, որտեղ նա տեղադրում էր տեսանյութեր՝ տարբեր ֆիտնես-թեմաներով։
30 000 բաժանորդ ձեռք բերելով, Իգորը սկսում է վաստակել իր առաջին մեծ գումարները YouTube- ից և թողնում է աշխատանքը ՄաքԴոնալդսում, ինչից հետո էլ վերադառնում է Կիև։ Կիեւում նա բացեց իր առաջին ֆիտնես-մարզադահլիճը։ Հաջորդ քայլը Մոսկվա տեղափոխվելն էր, որտեղ նա նույնպես ֆիտնես-մարզադահլիճ բացեց։
Հիմա Վոյտենկոն բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ՝ Լոս Անջելեսում։
Անձնական կյանք
2018 թվականից նա ամուսնացած է Քսենիա Վոյտենկոյի հետ։
2020 թվականին Իգորն ու Քսենիան դուստր են ունեցել, որին անվանել են Ինգրիդ։
Գործունեություն
2015 թվականի մայիսի 1-ին Իգորը թողարկել է իր առաջին յութուբյան ալիքը։ Բացի ֆիտնես-թեմաներով տեսանյութերից, Իգորը համարյա ամեն օր տեղադրում է տեսանյութեր իր կյանքի մասին, որտեղ նա պատմում է իր կյանքից և իր հաջողության մասին։ Մոտիվացնելով բազմաթիվ դիտողների՝ նա հավաքեց հետևորդների ահռելի բանակ, ովքեր նրան սիրում են։
Նրա ալիքն ունի ավելի քան 2,7 միլլիոն հետևորդ և 300մլն դիտում։
NEXT հավելվածը
2020 թվականին Իգորը ստեղծեց Next workout ծրագիրը, որն արդեն ներբեռնվել է ավելի քան 1.000.000 անգամ։ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 26 ծնունդներ
Զենի (Խոբի շրջան, Նոջիխևիս)
Զենի (ზენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 30 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 3 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 63 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Կելվին Ամիան
Կելվին Ամիան (Kelvin Amian, ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Թուլուզի կազմում։ Խաղում է աջ պաշտպանի դիրքում ։
Թուլուզ
Ամիանը Թուլուզի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Օլիմպիկ Մարսելի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի օգոստոսի 20-ին Ամիանը գոլային փոխանցում տվեց Մաքս Գրադելին Պարի Սեն-Ժերմենի դեմ խաղում, սակայն Թուլուզը պարտվեց 6-2 հաշվով ։ Նոյեմբերի 29-ին ֆրանսիացին հեռացվեց խաղադաշտից Նիսի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 79-րդ րոպեին ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2018 թվականի մարտի 3-ին՝ Մեցի դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Ամիանը իրավասու է ներկայացնել Ֆրանսիան և Կոտ դ'Իվուարը միջազգային ասպարեզում ։ Նա հանդես է եկել Ֆրանսիայի տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Թուլուզի ֆուտբոլիստներ
Ռիգայի ծոց
Ռիգայի ծոցի ափեզրին են տեղաբաշխված Ռիգա և Պյառնու քաղաքները, հարավային ափին է գտնվում Յուրմալա քաղաքը, իսկ հյուսիսից ծոցը սահմանափակող Սաարեմաա կղզու վրա՝ Կուռեսաառե քաղաքը։ Ծոցի արևմտյան ափեզրը կոչում են Լիվական ափ, այն պաշտպանվող մշակութային գոտի է։
Դուբկի (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 205 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռիգայի ծոց
Աշխարհագրական բնութագիրը
Հոսանքը պտուտակային է, միջին արագությունը 8 սմ/վ։
Ռիգայի ծոց են թափվում՝ Արևմտյան Դվինա (Դաուգավա), Լիելուպե, Գաույա, Սալացա, Պյառնու, Ագե, Սվետուպե, Ռոյա և այլ ավելի փոքր գետերը։
Ավազանը և կղզիները
Կղզիները մայրցամաքային մասից բաժանված են Իրբենյան նեղուցով, որը գտնվում է Կոլկասռագս հրվանդանի և Սաարեմաա կղզու հարավային եզրի միջև, ինչպես նաև Վյայնամերի նեղուցով, որը բաղկացած է Սուուռվյայն (Մուհու կղզու և մայրցամաքային մասի միջև) և Հարի կուրկ (Հիյումաա և Վոռմսի կղզիների միջև) նեղուցներից։
Ռիգայի ծոցում են գտնվում Էստոնական Կիհնու, Ռուհնու, Աբռուկա և Մանիլայդ կղզիները։ Հյուսիս-արևելքում առանձնանում է Պյառնուի ծոցը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալթիկ ծովի ծոցեր Կատեգորիա:Լատվիայի ծովածոցեր Կատեգորիա:Էստոնիայի ծովածոցեր
Արջի
Արջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում ։
Բնակչություն
Եղել է ասորաբնակ գյուղ։ XIX դարի վերջին ուներ 59 տուն, որից 57-ը՝ նեստորական ասորիներ, իսկ 2-ը՝ քրդական ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բալինգեն (Կայզերշտուլ)
Բալինգեն (Bahlingen am Kaiserstuhl), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։ Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Էմենդինգենի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3964 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 12,66 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 16 002։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նամոևո
Նամոևո (Намоево, Naarnoila), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Վովչիկսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Վովչիկսկի գյուղական խորհուրդ  (Вовчицька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Վովչիկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1951 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Փոփոխությունների կառավարում
Փոփոխությունների կառավարումը (ՓԿ) վերաբերում է ցանկացած մոտեցման՝ անհատների, թիմերի և կազմակերպությունների տեղափոխման համար՝ օգտագործելով մեթոդներ, որոնք վերաուղղում են ռեսուրսների, բիզնես գործընթացների, բյուջետային միջոցների կամ աշխատանքի այլ ռեժիմների, որ նշանակալիորեն ձևափոխում են կազմակերպությունը կամ ընկերությունը։ Փոփոխությունների կազմակերպական կառավարումը (ՓԿԿ) դիտարկում է ամբողջական կազմակերպում և այն ամենը, ինչը փոփոխության կարիք ունի ։ Փոփոխությունների կազմակերպական կառավարման սկզբունքներն ու մեթոդները ընդգրկում են փոփոխությունների կառավարումը՝ որպես փոփոխության գործիք՝ որոշակիացած բացառապես անհատի վրա։