cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուիմբլդոնի մրցաշարի կանանց զուգախաղ 2015
Սառա Էրանին և Ռոբերտա Վինչին նախորդ մրցաշարի հաղթողներն էին, սակայն Էրանին որոշել էր չմասնակցել մրցաշարին, իսկ Վինչին խաղում էր Կարին Կնապի հետ զույգով և երրորդ շրջանում պարտվել են Քեյսի Դելակուա-Յարոսլավա Շվեդովա զույգին։
Վերին դասակարգված Մարտինա Հինգիսը և Սանիա Միրզան շահել են տիտղոսը, եզրափակիչում 5-7, 7-6(7-4), 7-5 հաշվով հաղթանակ տանելով Եկատերինա Մակարովայի և Ելենա Վեսնինայի նկատմամբ։ Սանիա Միրզան դարձել է առաջին հնդիկ թենիսիստուհին, ով հաղթանակ է տարել Մեծ Սաղավարտի կանանց զուգախաղի մրցաշարում, իսկ Մարտինա Հինգիսը շահել է իր 10-րդ տիտղոսը Մեծ Սաղավարտի կանանց զուգախաղի մրցաշարերում և առաջին տիտղոսը 2002 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունից հետո։
Դասակարգում
• 2
Հատուկ հրավիրվածներ (WC)
• 2
Որակավորվածներ
• 2
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր Կատեգորիա:Թենիսի մրցաշարեր Կատեգորիա:2015 կանանց թենիսում
Գուրմեն
Գուրմեն, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Չեխերեն Վիքիպեդիա
Չեխերեն Վիքիպեդիա (Česká Wikipedie), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի չեխալեզու տարբերակն է։ Ինչպես և բոլոր Վիքիմեդիա-նախագծերը, Չեխերեն Վիքիպեդիայի բովանդակությունը գտնվում է ազատ արտոնագրի ներքո և յուրաքանչյուր ոք կարող է օգտագործել, խմբագրել ու տարածել այդ բովանդակությունը, քանի դեռ հետագա տարբերակները տարածվում են նույն սկզբունքներով և նշվում են հեղինակները։
Չեխերեն
Իգնատովկա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Իգնատովկա (Игнатовка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Լարիսայի քաղաքային պատկերասրահ
Լարիսայի քաղաքային պատկերասրահ (Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας), կամ '''Գ. Կացիգրասի թանգարան''', Հունաստանի հարաբերաբար նոր պատկերասրահ` Լարիսա քաղաքում։ Այն համարվում է երկրի ամենանշանավոր գեղարվեստական թանգարաններից մեկը։
Հիմնադրման պատմություն
1981 թվականին Գեորգիոս Կացիգրասը (1914-1998 թվական), վիրաբույժ էր Լարիսա քաղաքից, հայտնել է, որ քաղաքին նվիրում է 11-20-րդ դարերի գեղանկարչության վարպետների 700 նկարներ, որոնք ինքը ձեռք է բերել 1950-1965 թվականներին։ Ինքը` Կացիգրասը, եղել է քաղաքի բնիկ, բայց սերվել է Արևելյան Ռումելիայի փախստականների ընտանիքից, լքել է հայրենիքը հակահունական ջարդերից հետո, բռնանվաճմանը հետևել է Բուլղարիայի Արևելյան Ռումելիայի համար   ։ Կացիգրասը ծնվել է Լարիսայի արվարձանում, կառուցվել է փախստականների կողմից և կոչվել է իր հայրենիքի` Նեա-Ֆիլիպուպոլիսի հիշողության անունով  : Պատկերասրահի ստեղծման գաղափարը պատկանում էր հայտնի հույն փորագրող և կոմունիստ Թասոսին, ում խորհրդով և հաջորդել է Կացիգրասը։ Կնշենք, որ այդ շրջանում քաղաքի մունիցիպալիտետում ղեկավարել են կոմունիստները, Ա. Լամբրուլիսի գլխավորությամբ, Կացիգրասի դուստրը` Իրինա Կացիգրան, որը հանդիսանում է մունիցիպալիտետի վարչություն ։ Նույն տարում, Կացիգրասի հավաքածուն նվիրված էր Լարիսայի մունիցիպալիտետին, պայմանով, որ մունիցիպալիտետը կառուցվել է ժամանակակից պատկերասրահ, որն արվեստի ոլորտում ընդունակ բավարարել է Թեսալիա շրջանի հետազոտական և ուսուցողական կարիքները ։ Նկարների հետ միասին, Կացիգրասը իր գրասենյակի կահույքը նվիրել է թանգարանին։ Կահույքը նա գնել է 1955 թվականին աճուրդին, որը պատկանում էր 19-րդ դարի վերջին Հենրիխ Շլիմանին և պատրաստված էր Վիեննայում 1880 թվականին Էռնստ Ցիլերի էսքիզներով։ 1983 թվականին քաղաքի մունիցիպալիտետը կառուցել է Լարիսայի քաղաքային պատկերասրահ` Գ. Կացիգրասի թանգարան ֆոնդը, որտեղ հանձնվել են բոլոր նկարները, որոնք գնտվում էին մունիցիպալիտետի ձեռքերում, և որտեղ նախատեսվել էր հանձնել բոլոր նկարները, որոնք ձեռք կբերվեն մոտ ապագայում ։ 23 տարվա ընթացքում և մինչև իր մահը 2006 թվականին, Կացիգրասի դուստրը` Իրինա Կացիգրան եղել է ֆոնդի գլխավոր քարտուղարը ։
Հույն արվեստագետների գնահատումով, երկրի կարևորությամբ Կացիգրասի հավաքածուն համարվում է երրորդը, մայրաքաղաքային Ազգային պատկերասրահի և Կուտլիդիսի հավաքածուից հետո ։
Ժամանակակից շենքը, որում այսօր գտնվում է Կացիգրասի պատկերասրահը հիմնադրվել է 1990 թվականին։ Պաշտոնական բացումը կայացել է 2003 թվականի նոյեմբերի 23-ին Հունաստանի նախագահ Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսի ներկայությամբ ։ Շենքը կառուցվել է 10000 մ2, հողամասի վրա, որից կառուցված է 4700մ2։ Կացիգրասի մահից հետո, 1998 թվականին և կտակի համաձայն, նրա բժշկական գրադարանը նվիրել էին Լարիսայի բժիշկների միությանը, 4500 հատոր գրական հրատարակչություն նվիրել էին մունիցիպալիտետին և 1170 հատոր հրատարակչություն, որը նվիրաբերված էր արվեստին և անցել է Քաղաքային պատկերասրահի սեփականություն։
Պատկերասրահ
Կացիգրասի հավաքածուն զբաղեցնում է պատկերասրահի ցուցահանդեսային հրապարակի կեսը և այսօր պարունակում է 781 նկարներ։ Մնացած ցուցահանդեսային հրապարակներն օգտագործվում են հունական և արտասահմանյան գեղարվեստական թանգարանների նկարների պարբերական ցուցահանդեսների համար։ Թանգարանի մշտական ցուցադրությունները ներկայացնում են`
Նիկիֆորոս Լիտրասը, Գեորգիոս Յակովիդիսը, Յաննիս Իկոնոմուն, Ի. Դուկասը, Ա. Կալուդիսը, Նիկոլաոս Գիզիսը, Կոնստանտինոս Վոլանակիսը, Պոլիխրոնիս Լեմբեսիսը, Սիմեոն Սավվիդիսը, Թալիա Ֆլորա-Կարավիան)։
Լիբիական գրականություն
Լիբիկանա գրականություն: VII դ.–VIII դ. սկզբին արաբական նվաճումներից հետո Լիբիայում գրականությունը զարգացել է համաարաբական մշակույթի հունով։ XVI դարից սկսած, երբ Լիբիան ընկել է թուրքական տիրապետության տակ, գրականությունը անկում է ապրել։ Այնուամենայնիվ, XVII–XVIII դդ. հանդես են եկել սուֆի բանաստեղծներ Օմար բեն ալ–Ֆարիդը, Ահմեդ ալ–Բախ–լյուլին (մահ. 1701), որոնք հետևել են արաբական հնագույն պոեզիայի ավանդույթներին։ Իրենց քասիդներում գաղութարարների դեմ պայքարի կոչ են արել բանաստեղծներ Ահմեդ աշ–Շարիֆը (1864–1918), Մուսթաֆա բեն Զիրին (1853–1918), Սուլեյման ալ–Բարունին (մահ. 1914): Իտալական գաղութակալության (1912-1943) շրջանի պոեզիային բնորոշ են հայրենասիրական, ազատագրական մոտիվները (Ահմեդ Ռաֆիկ ալ–Մախդաուի, մահ. 1961, Իբրահիմ ալ–Ուստ Ումառ, 1907–1950 թվականներ)։ Անկախության հռչակումից (1951) հետո բանաստեղծներ Ալի Սիդկի Աբալ–Քադերը, Ահմեդ Ֆուադ Շիննիբը, Ալիառ–Ռուկեյնը և ուրիշներ հրաժարվեցին արաբական տաղաչափության դասական ձևերից, հետաքրքրություն ցուցաբերեցին հասարակական խնդիրների, մասամբ՝ հասարակ մարդու կյանքի նկատմամբ։ Արձակը ծնունդ է առել 40–50-ական թթ.: Գլխավոր թեմաներն են՝ լիակատար անկախությունը, սոցիալական հավասարությունը, նախապաշարումների դատապարտումը։ Մուսթաֆա ալ–Միսուրատայի, Մուհամեդ Աբու Խարրուսի Ռիշատ ալ-Խունի, Մուհամեդ Աֆիֆի և ուրիշների նովելների հերոսները բեդվիններ են, ձկնորսներ, արհեստավորներ։ 1960–70-ական թվականների սկզբին գրականություն եկան երիտասարդ բանաստեղծներ ու արձակագիրներ Ջումա ալ-Ֆարանին, Ահմեդ ան–Նուեյրին, Ֆուազիա Բարիյուունը և Աբդել Հաֆեզ ալ–Մայարը։
Կատեգորիա:Լիբանանի մշակույթ
Կերեսցեսյան ճակատամարտ
Կերեսցեսյան ճակատամարտը կամ Մեցոկերսցեսի ճակատամարտ (Haçova Muharebesi), ճակատամարտ, որը տեղի է ունեցել 1596 թվականի հոկտեմբերի 24-26-ը ընկած ժամանակահատվածում։
Այն տեղի է ունեցել Հաբսբուրգ-Մեչձդնեստրյան ուժերի և Օսմանյան Կայսրություն միջև՝ Հունգարիայի հյուսիսային հատվածում՝ Մեցոկերեսցես քաղաքի մոտ։
Ճակատամարտն ավարտվել է Օսմանյան բանակի հաղթանակով։
Վելիկայա Շկարովկա
Վելիկայա Շկարովկա (Велика Шкарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Շկարովկա գյուղում բնակվում էր 380 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 80 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4750 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1593 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1806)
Ժողովածու (1806), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1683 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19․5×12․5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 232 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագիր, ավետարանով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝61բ ։
Գուստավ Ֆաբերժե
Պետեր Գուստավ Ֆաբերժե (Peter Gustav Fabergé, ), Ռուսաստանի ոսկերիչ։
Ֆաբերժեի ձվերի հեղինակ Կառլ Ֆաբերժեի հայրն է։
Կենսագրություն
Գուստավ Ֆաբերժեն ծնվել է 1814 թվականին Պյառնուում՝ Լիվոնիայում ։ Նրա նախնիները հայրական կողմից ֆրանսիացի հուգենոտներ են (այստեղից էլ ֆրանսիական ազգանունը), որոնք Նանտի էդիկտի չեղարկումից հետո Պիկարդիայից տեղափոխվել են Շվեդտ՝ Բեռլինի մոտակայք (Պրուսիա)։ Այստեղ նրանք ուծածվել են՝ գերմանիզացիայի ենթարկվել։
Գործունեություն
1842 թվականի Պետեր Գուստավ Ֆաբերժեն սկսում է զբաղվել ոսկերչությամբ։ Նա Սանկտ Պետերբուրգում բացում է իր ոսկերչական տունը։ 1860 թվականից բնակվել է Դրեզդենում։ 1872 թվականից նրա արվեստանոցը ղեկավարել է որդին՝ Կառլ Ֆաբերժեն։
Հուշարձան
2015 թվականի հունվարի 3-ին Պյառնուում տեղադրվել է Գուստավ Ֆաբերժեի հուշարձանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆաբերժե Կատեգորիա:Ռուսաստանի ոսկերիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Ոսկերիչներ
Ժոաո Ավելանժ
Ժոաո Ավելանժ, ՖԻՖԱ-ի յոթերորդ նախագահը (1974 - 1998 թթ.)։ Նա Բրազիլիայի քաղաքացի է։ Ավելաժը երկու օլիմպիական խաղերի մասնակից է։ 1936 թվականին մասնակցել է Բեռլինի օլիմպիական խաղերում, որպես լողորդ։ Սպորտային գործունեությունը ավարտելուց հետո 1955 թվականից մինչև 1963 թվականը նա եղել է Բրազիլիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ։ Իսկ 1963 թվականից մինչև 2011 թվական եղել է ՄՕԿ-ի անդամ։
Հանս Ռիխտեր
Հանս Ռիխտեր (Hans Richter, János Richter, ), ավստրոհունգարացի օպերային և սիմֆոնիկ դիրիժոր, Բայրոյթի պատվավոր քաղաքացի։
Ժոաո Ավելանժ
Մրցանակներ
Նա պատվո լեգիոնի ասպետի կոչում է ստացել, ստացել է կառավարական մրցանակներ Բրազիլիայի, Պորտուգալիայի, Շվեյցարիայի, Իսպանիայի կողմից։
Հանս Ռիխտեր
Կենսագրություն
Ռիխտերը ծնվել է Ռաաբում, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիայի միապետություն, երաժիշտների ընտանիքում. հայրը՝ Անտոն Ռիխտերը, տեղի երգչախմբի խմբավարն էր, մայրը՝ Յոզեֆա Չեզենսկին, օպերային երգչուհի, որը 1857 թվականին որպես Վեներայի պարտիայի մեներգչուհի մասնակցել էր վագներյան «Տանգեյզերի» հունգարական առաջնախաղին։
Ռիխտերը վաղ տարիքից սովորել է դաշնամուր նվագել, երգել է եկեղացական երգչախմբում։ Վաղ կորցնելով հորը՝ բնակություն է հաստատել Վիեննայում, երգել է Պալատական կապելլայի տղաների երգչախմբում, որտեղ ստացել է երաժշտական կրթություն։ 1860 թվականին ընդունվել է Վիեննայի կոնսերվատորիա, երաժշտության տեսություն է սովորել Զեխտերի մոտ, դասական ջութակի մասնագիտական դասեր է ստացել Կարլ Հայսլերի մոտ, իսկ վալդհոռն սովորել է Վիլհելմ Կլյանեկի մոտ, սակայն տիրապետում էր շատ այլ գործիքների ևս, կոմպոզիցիա և դիրիժորություն ուսանել է Ֆրանց Լախների գլխավորությամբ։ 1862 թվականից շեփոր է նվագել Քարթներթոր թատրոնի նվագախմբում ։
Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո Մյունխենի օպերայում աշխատել է խմբավար պալատական կապելմեյստեր Հանս ֆոն Բյուլովի գլխավորությամբ, այդ կարգավիճակով էլ մասնակցել է «Նյուրնբերգյան մեյստեր-զինգերների» առաջնախաղին, որից հետո նշանակվել է երկրորդ պալատական կապելմեյստեր։ Բյուլովի հեռանալուց հետո 1869 թվականին որոշ ժամանակով ստանձնել է նրա պարտականությունները, սակայն հետո նրան փոխարինել է Հերման Լևին։
1871 թվականին դարձել է Պեշտի Ազգային թատրոնի կապելմեյստեր։
1875—1882 և 1883—1898 թվականների ընթացքում ամեն տարի ընտրվել է Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր։ Այս շրջանը նվագախմբի պատմության մեջ հայտնի է «ոսկե դար» անունով։ Հենց այս շրջանում համեմատաբար երիտասարդ նվագախումբը ստացավ համաշխարհային ճանաչում ։
Ռիխտերի գլխավորությամբ նվագախումբը կատարել է Անտոն Բրուկների «Սիմֆոնիա № 4» և «Սիմֆոնիա № 8», Յոհաննես Բրամսի «Սիմֆոնիա № 2» և «Սիմֆոնիա № 3», Պ. Ի. Չայկովսկու «Կոնցերտ ջութակի համար նվագախմբի հետ» գործի միջազգային պրեմիերան (մենակատար՝ Ադոլֆ Բրոդսկի) և մի շարք այլ գործեր՝ նշանակալիորեն ընդլայնելով իրենց երգացանկը։
1879—1897 թվականներին նաև միաժամանակ գլխավորում էր Լոնդոնի նվագախմբային փառատոնային համերգները, որոնք ստացան «ռիխտերյան» անվանումը, 1899—1911 թվականներին ղեկավարել է Մանչեսթերի «Հալլե նվագախումբը», որի հետ էլ գլխավորել է Էդվարդ Էլգարի «Սիմֆոնիա № 1» առաջնախաղը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրիացի դիրիժորներ
Նապոլեոն (ֆիլմ, 1927)
«Նապոլեոնը» (Napoléon), Աբել Գանսի 1927 թվականի ֆրանսիական պատմական համր կինոէպոպեա է։ Համր կինոյի դարաշրջանի ամենաթանկարժեք և նորարարական նախագծերից մեկը, որը սակայն չունեցավ   կոմերցիոն հաջողություններ ։
Կերեսցեսյան ճակատամարտ
Նախապատմություն
1596 թվականի հունիսի 23-ին Օսմանյան կայսրությունն սկսեց ռազմարշավը Կոստանդնուպոլիս քաղաքից։ Սուլթան Մուհամմեդ III-ի գլխավորությամբ զորքն արշավեց Ադրիանապոլիս, Պլովդիվ, Սոֆիա և Նիս քաղաքների միջով, որպեսզի Օգոստոսի 9-ին հասնի Բելգրադ։ Օգոստոսի 20-ին զորքը կամրջով անցնում է Սավա գետը և մտնում Սիրենի Ավստրիական տարածքը։
Պատերազմի մասին ժողով է հրավիրվում Սլանկամեն ամրոցում, և որոշվում այն սկսել Հունգարական Էգեր բերդի պաշարումով։ Բերդը վերահսկում էր կապը Հաբսբուրգյան Ավստրիայի և Տրանսիլվանիա միջև, որոնք նույնպես Օսմանյան ավատատիրությանը դեմ էին։
Օսմանյան զորքը դեպի Էգեր բերդ արշավանքը սկսեց 1596 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։ Մինչև Հոկտեմբերի 12-ը բերդն անձնատուր եղավ։ Որպես Հատվան ամրոցի կոտորածի վրեժ՝ ամրոցի բոլոր պաշտպանները ենթարկվեցին մահապատժի։
Քիչ ժամանակ անց Օսմանյան հրամանատարությանը հասավ զեկույց, որ Ավստրիացիների և Տրանսիլվանիայան խառը զորքը դուրս է եկել ընդդեմ Օսմանյան էքսպեդիցիոն ուժերի։ Պատերազմի ժողովը անցկացվեց Մեծ Վեզիր Դարմատ Իբրահիմ Փաշայի գլխավորությամբ։
Որոշվեց, որ Օսմանյան զորքը պետք է արշավի Էրլո բերդից, որպեսզի հանդիպի Ավստրիական զորքին ճակատամարտի համար համապատասխան տեղանքում։ Սուլթանը կարծում էր, որ Օսմանյան զորքը պետք է ցրվի և վերադառնա Կ.Պոլիս։
Պատերազմ
Երբ Օսմանյան զորքը հարձակվեց Ավստրիական խրամատների վրա՝ սկսվեց Հակովայի ճակատամարտը և շարունակվեց 2 օր՝ 1596 թվականի հոկտեմբերի 25-26: Մեծ քանակով հրազեններ (թնդանոթներ, հրացաններ) օգտագործվեցին ճակատամարտի ժամանակ։ Ավստրիացիները, լինելով խրամապատված հին եկեղեցիների շուրջը, հաջողությամբ հետ մղեցին Օսմանյան ուժերը թնդանոթների միջոցով։
Մինչև 2րդ օրը Օսմանյան զորքերն արդեն պարտություն էին կրում։ Ըստ 17-րդ դարի Օսմանցի պատմիչ Իբրահիմ Պեչեվիի՝
Ավստրիական զորքերը հասել էին սուլթանի վրանին, որը շրջապատված էր սուլթանի վեզիրներով և ուսուցիչներով։ Մինչդեռ Ավստրիական զորքի մի մասը փորձում էր հասնել սուլթանի վրանին և մտնել ներս, զորքի մյուս մասը, ներգրավվածությունից ազատվելով, առանձնացավ ավար գտնելու և թալանելու համար։
Նապոլեոն (ֆիլմ, 1927)
Սյուժե
Գանսի կողմից գրված սցենարը այնքան քիչ էր համապատասխանում պատմական փաստերին, որ նա, կանխատեսելով պատմաբանների կողմից հանդիմանանքները, ներածական վերնագրերում գրառում արեց՝  «Նապոլեոնը` ինչպես նրան Գանսն էր տեսել»։
Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
Ֆիլմն աշխարհում առաջինն էր, որը նկարահանվել է պանորամային կինո տեխնոլոգիայով, միաժամանակ երեք կինոժապավենների  համար։ Նկարահանումների ժամանակ կիրառվել են  կրծքային շտատիվներ, ֆուտբոլի գնդակին կցված թռչող տեսախցիկ, կազմակերպվել են զանգվածային տեսարաններ, կառուցվել են հիանալի դեկորացիաներ, կիրառվել եռակի էկրան, որի վրա ցուցադրվում էին ֆիլմի եզրափակիչ դրվագները` նապոլեոնյան զորքերի մուտքը Լոմբարդիա ։
Ստեղծման պատմություն
«Նապոլեոնի» նկարահանումներին նախապատրաստվելիս Աբել Գանսն ավելի քան երեք հարյուր գիրք` Բոնապարտի հիշողությունները, Լուի-Ադոլֆ Տիերի, Ժյուլ Միշլեի, Ֆրեդերիկ Մասսոնի, Ստենդալի, Էլի Ֆրեդերիկ Ֆորեի գրքերը ։ 1923 թվականին "Вести" կոնցեռնի հիմնադիր, ռուսական ծագման ձեռնարկատեր Վենգերովը, Աբել Գանսին առաջարկեց ֆիլմ նկարահանել Բեռլինում։ Գանսը պատասխանեց. «Ես «Նապոլեոնը» նկարահանելու եմ միայն Ֆրանսիայում»։ Այդ ժամանակ Վենգերովը ստեղծեց «միջազգային սինդիկատ», որի մեջ մտավ «Պատե» ընկերությունը ։
Նկարահանվել էին առաջին երկու մասերը ։
Ավելի ուշ, 1935 թվականին Ա.Գանսը թողարկել է ֆիլմի նոր, ձայնային տարբերակը` «Napoléon Bonaparte»:
Լրացուցիչ փաստեր
Ֆիլմում ներգրավված են եղել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:1927 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Համր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին
Կերեսցեսյան ճակատամարտ
Պատերազմ
Օսմանյան խոհարարները, վրան մշակող և կենդանի խնամող մարդիկ ի պատասխան կողոպտիչների՝ օգտագործեցին այն զենքերը ինչ կարող էին գտնել. փայտեր, գդալներ, մուրճեր, կացիններ։
Վուրդեն
Կատեգորիա:Ուտրեխտի համայնքներ
Կերեսցեսյան ճակատամարտ
Պատերազմ
Ավստրիացիները շփոթմունքից նահանջեցին։ Օսմանյան զորքերում լսվեցին աղմուկներ, որ քրիստոնեացի թշնամիները փախչում են։ Հրետանու օգնությամբ Օսմանյան զորքերը սկսեցին մեկ այլ հարձակում Ավստրիա-Տրանսիլվանիայան զորքի վրա՝ նրանց ջախջախելով։
Պատերազմից հետո
Հաղթանակից հետո Մուհամմեդ III-ը նշանակվեց նոր Մեծ Վեզիր։ Նա Կ.Պոլիս ուղարկեց Էգրի ամրոցի գրավման և Հակովի ճակատամարտի հաղթանակի մասին հայտարարությունը։ Հոկտեմբերին այս լուրերը հասան Կ.Պոլիս, որտեղ սկսվեցին տոնախմբությունները՝ նվիրված հաղթանակին։ Մուհամմեդ III-ը ճանաչվեց որպես «Էգրիի նվաճող»։
Սուլթանի բանակը շարունակեց ևս մեկ ամիս պատերազմելով։ Այն վերադարձավ Կ.Պոլիս հաղթանակած։ Հաղթանակին նվիրված տոնախմբությունները շարունակվեցին։ Կ.Պոլսեցի գրականագետներն սկսեցին գրել բազմաթիվ գործեր Օսմանցիների այս և հետագայում ձեռք բերած հաղթանակների մասին։ Բնակիչները տարածում էին քաղաքը զարդարելու մասին լուրը։ Խանութներն ու առևտրի տները զարդարված էին թանկարժեք հագուստներով։ Քաղաքում տիրող այս գույնզգույն տեսարանն է ներկայացրել գրող Քեմալը.
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:Սրբազան Հռոմեական կայսրության ճակատամարտեր Կատեգորիա:16-րդ դարի ճակատամարտեր
Պոդբերեզե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)
Պոդբերեզե (Подберезье), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի բնակավայրեր
Պրեամբուլա
Պրեամբուլա (préambule, - առջևից գնացող կամ որևէ մեկ, preambulo - նախորդող), իրավունքում, օրենսդրական կամ այլ իրավական ակտի, ինչպես նաև դեկլարացիայի կամ միջազգային պայմանագրի ներածական մաս։
Սովորաբար Պրեամբուլաում շարադրվում են տվյալ ակտի նպատակներն ու խնդիրները, այն շարժառիթները, պայմաններն ու հանգամանքները, որոնք ակտն ընդունելու պատճառ են դարձել։
Կատեգորիա:Իրավունք Կատեգորիա:Իրավական եզրեր
Սեն Մարկ Ժոմգարդ
Սեն Մարկ Ժոմգարդ (Saint-Marc-Jaumegarde), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1101 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.56 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 767 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 479-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 288։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 479 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 433 անձ (240 տղամարդ և 193 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (22 տղամարդ և 24 կին)։ 288 անաշխատունակներից 103-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը` թոշակառուներ, իսկ 103-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ադռա (գյուղ, Հառկու շրջան)
Ադռա (Adra), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ուձիտավարա
Ուձիտավարա (宇治田原町), Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայի Ցուձուկի գավառում գտնվող ավան։ Ավանի մակերեսը կազմում է 58,16 կմ², բնակչությունը՝ 9 074 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն) , բնակչության խտությունը՝ 156,02 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Կիոտո պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Ուձի, Ձյոյո, Օցու, Կոկա քաղաքները և Կումիյամա, Իդե, Վաձուկա ավանները։
(4742) Կալիումի
(4742) Կալիումի (Caliumi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 26-ին Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից Բոլոնիայում ։
Ուձիտավարա
Բնակչություն
Ավանի բնակչությունը կազմում է 9 074 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 156,02 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1970-2015 թվականներին.
Սիմվոլիկա
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում թեյի թուփը, ծաղիկ՝ Camellia sasanqua-ն, թռչուն՝ Zosterops japonicus-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
(4742) Կալիումի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,409357 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7635 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0552 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1366 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263544 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սան Վիտորե աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կրուկոլի
Կրուկոլի (Crucoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում ։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Սուրբ Աստվածածինը Մադոնն դը Մանիպուգլիան, տոնակատարությունը տեղի է ունենում ամեն տարի մայիսի երրորդ կիրակին։
Գաստրոնոմիա
Կրուկոլին համարվում է սարդելիի բնօրաննը։ Հենց այստեղից է առաջացել այս ձկնային ճաշատեսակը, բաղադրամասերն են սարդինան, աղ, պղպեղ և սամիթ։ Ամեն տարի, սկսած 1972 թ.-ից, օգոստոսի երկրորդ կիրակին, կենտրոնական հրապարակում տեղի է ունենում Սարդելա փառատոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դամեր
Դամեր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Իգնատովո (գյուղ, Տրոիցկի վարչական օկրուգ)
Իգնատովո (Игнатово), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի Տրոիցկի վարչական օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1768 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի Տրոիցկի վարչական օկրուգի բնակավայրեր
Կարդոնա (քաղաք)
Կարդոնա (Cardona), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժեց շրջանում։ Տարածքը՝ 66,70 կմ²։ Բնակաչությունը 5182 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Պատմություն
Քաղաքում տիրում է Կարդոնա ամրոցը, որը մի շատ կարևոր դեր է խաղացել Կատալոնիայի պատմության մեջ։ Կառուցվել է 886 թվականին Վիֆլեդ Վելոսսոյի կողմից։ Միջնադարում Վիկոմտե դե Կարդոնա պատկանում էր ամենաբարձր արիստոկրատիայի թագավորության Արագոն արիստրոտական թագավորությանը։ Ամրոցը ընդլայնվել և դարձավ ամենամեծ ամրոցը Կատալոնիայում։ 17–րդ դարում Կարդոնան դարձել Կատալոնյան անջատողականության կենտրոններից մեկը։ Պատերազմի ժամանակ քաղաքը ընկավ Ֆրանսիացիների ձեռքը և ոչնչացվեց, պահպանվեց միայն մի զգալի մաս, այդ թվում ՝ 15 մետր բանտ, որը պահպանվել է և հասել է 21–րդ դար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Գոպալ (Խնուսի գավառ)
Գոպալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում ։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 44 կմ հյուսիս-արևելք։
Պատմություն
Հայ բնակչություն մի մասը կոտորվել, իսկ մյուս մասը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 65 տուն հայ և 25 տուն քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն, արհեստագործությունն ու առևտուրն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գոպալն ուներ քարաշեն եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան ։
Ֆեոդոր Դոստոևսկու գրական-հուշարձանային թանգարան
Ֆեոդոր Դոստոևսկու գրական-հուշարձանային թանգարան, ռուս գրող Ֆեոդոր Դոստոևսկուն նվիրված 6 թանգարաններից մեկը, որ գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում։
Թանգարան բացելու մտադրություն ուներ Դոստոևսկու այրին՝ ԱննաԴոստոևսկայան։ 1917 թ. նա լքեց Պետրոգրադն ումեկ տարի անց Ղրիմում մահացավ մենակության մեջ՝ իր երեխաներից ու թոռներից հեռու։ Դոստոևսկու ապրած տան իրերը նրա կինը տեղափոխվելուց առաջ հանձնել է պահպանության, սակայն դրանք հետագոյւմ կորել են, իսկ արխիվային նյութերը, որոշ բացառություններով, տեղ են գտել պետական արխիվներում։
1960-ական թթ. թանգարան բացելու նախաձեռնությամբ հանդես եկավ ճարտարապետ-նկարիչ Գ. Պիոնտեկը. թանգարանը պիտի բացվեր Կուզնեչնի փողոցում գտնվող այն տանը, որտեղ գրողն անցկացրել էր իր վերջին տարիները։ Նշված տանը Դոստոևսկին ընտանիքի հետ բնակություն է հաստատել 1878 թ. հոկտեմբերին և ապրել մինչ իր մահը՝ 1881 թ. հունվարի 28-ին (փետրվարի 9)։
Թանգարանը բացվել է գրողի ծննդյան 150-ամյակի կապակցությամբ 1971 թ.։ Թանգարանի կազմակերպման գործում մեծ ներդրում է ունեցել գրողի թոռը՝ Անդրեյ Ֆյոդորի Դոստոևսկին (1908—1968), ով հավաքել է իր նշանավոր պապի հիշատակին նվիրված արժեքավոր հավաքածուն, որն էլ հետագայում դարձել է թանգարանի ցուցադրության հիմքը։ Ընտանեկան մասունքներից թանգարանին է հանձնել նաև Դոստոևսկու բարեկամուհի Մարիա Սավոստյանովան։
ԹԱնգարանն զբաղեցնում է երկու հարկ։ Երկրորդ հարկում են գտնվում գրողի բնակարանն ու հիմնական ցուցադրությունը։ Գրողի բնակարանն զբաղեցնում է անկյունային դիրք այնպես, ինչպես նրա զբաղեցրած մյուս 20 բնակարաններից գրեթե բոլորը։ Բնակարանի ներքին տեսքը վերականգնվել է ըստ ժամանակակիցների հուշերի ու արխիվային նյութերի։ Այնտեղ ներկայացված են գրողի իրերն ու գրքերը, որ թանգարանին են նվիրել Դոստոևսկու ժառանգները։ Ցուցադրությունը պատմում է գրողի կյանքի ու ստեղծագործության մասին։
Թանգարանի առաջին հարկի ցուցասրահներում անցկացվում են ժամանակակից նկարիչների աշխատանքների ցուցահանդեսներ, գրական ու երաժշտական երեկոներ, կինոդահլիճում ցուցադրվում են Դոստոևսկու ստեղծագործությունների հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ Կատեգորիա:1971 հիմնադրված թանգարաններ
Վելիկայա Ռեշնյովկա
Վելիկայա Ռեշնյովկա (Велика Рішнівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1593 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վորմերլանդ
Վորմերլանդ (Wormerland ), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 38,8 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.850 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.600 եվրո է։
Կատեգորիա:Հյուսիսային Հոլանդիայի համայնքներ Կատեգորիա:1991 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պոդբերեզե (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)
Պոդբերեզե (Подберезье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Դեննի Սաուսեդո
Դեննի Սաուսեդո (շվեդերեն՝ Danny Saucedo, ), շվեդ երգիչ։ 2011 և 2012 թվականներին մասնակցել է Եվրատեսիլի Շվեդիայի ազգային ընտրությանը, սակայն հաջողության չի հասել։
2007 թվականին թողարկել է առաջին, 2008 թվականին երկրորդ, իսկ 2011 թվականին երրորդ ալբոմը։
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Շվեդ երգիչներ Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ
Սան Կառլոս
Սան –Կարլոս (San Carlos), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Կորդովա դեպարտամենտում։
Պատմություն
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում մեծացել է, հիմնադրվել է 1777 թվականի մայիսի 3-ին։ Սան Կառլոսի մունիցիպալիտետը որպես առանձին վարչական միավոր ստեղծվել է 1923 թվականին ։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի կենտրոնական մասում, Կարիբյան լեռնաշխարհի սահմաններում, Մոնտերիա քաղաքից մոտավորապես 17 կիլոմետր արևելք-հյուսիս-արևելք (ԵԷՆ)։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 15 մետր է ։
Սան Կառլոսի մունիցիպալիտետը հյուսիս-արևմուտքում սահմանակից է Սերենտի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Մոնտերիայի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Պլանետա Ռիկայի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևելքում ՝ Պուեբլո Նուևոյի մունիցիպալիտետին, արևելքում և հյուսիս-արևելքին՝ մունիցիպալիտետին։ Քաղաքապետարանի տարածքը 505 կմ² է ։
Բնակչություն
Կոլումբիայի ազգային վիճակագրության վարչակազմի տվյալների համաձայն, 2015 թվականին քաղաքի և մունիցիպալիտետի համակցված բնակչությունը կազմել է 27104 մարդ։ Մունիցիպալիտետի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.
2005 թվականի մարդահամարի համաձայն, տղամարդիկ կազմել են Սան Կառլոսի բնակչության 52.4% -ը, կանայք ՝ համապատասխանաբար 47.6%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 99,5% -ը. սևամորթներ, մուլատներ` 0,4%; Հնդկացիները` 0,1%։ Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 76.2%:
Տնտեսություն
Մունիցիպալիտետի և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 48.5% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 48% -ը `սպասարկման ձեռնարկություններ, 3,5% -ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի քաղաքներ
Պսևդաս
Պսևդաս (Ψευδάς), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանի կենտրոնական հատվածի հյուսիսում։ Հեռավորությունը Մոսֆիլոտի գյուղից կամզում է 4 կմ։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմել է 1,261 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լառնակայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Վիլհելմ Լիբկնեխտ
Վիլհելմ Մարտին Ֆիլիպ Քրիստիան Լյուդվիգ Լիբկնեխտ (Wilhelm Martin Philipp Christian Ludwig Liebknecht, ), գերմանացի սոցիալիստ, Գերմանիայի սոցիալ–դեմոկրատական կուսակցության հիմնադիրներից և ղեկավարներից։
Մասնակցել է Գերմանիայում 1848–1849 թվականների հեղափոխությանը, որի պարտությունից հետո արտաքսվել է Շվեյցարիա, ապա՝ Անգլիա։ Տարագրության մեջ ծանոթացել է Կառլ Մարքսի և Ֆրիդրիխ Էնգելսի հետ։ 1850 թվականին մտել է Կոմունիստների միության մեջ։ 1862 թվականին վերադարձել է հայրնիք, մասնակցել I Ինտերնացիոնալի գերմանական ստորաբաժանումների ստեղծմանը։
Համագործակցել է Ավգուստ Բեբելի հետ։ 1869 թվականին Լիբկնեխտն ու Բեբելը Այզենախում հիմնադրել են Գերմանիայի սոցիալ–դեմոկրատական կուսակցությունը, որը ղեկավարվում էր I Ինտերնացիոնալի գաղափարախոսությամբ։
1870–1871 թվականների ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ Բեբելի հետ, հանդես է եկել յունկերության ծրագրերի դեմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիր
Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային Համալիր (հանդիպում է նաև «Դեմիրճյան մարզահամալիր», կամ պարզապես՝ համալիր), Երևանում գտնվող ամենամեծ մարզահամերգային համալիրն է։ Գտնվում է Ծիծեռնակաբերդի բլրի վրա՝ Երևանի արևմտյան մասում՝ Հրազդան գետի մոտ։ Համալիրը բաղկացած է 2 մեծ սրահներից՝ սպորտային և համերգային։
Պատմություն
1960-ականներին «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտը նախատեսել է կառուցել համերգային սրահ 1966-ին։ Հաղթող նախագիծն էր 10 հազար տեղանոց շրջանաձև շինությունը։
Գումարների սղության պատճառով նախագիծը չիրականացվեց։
Համալիրը բացվել է 1983 թ.-ին, սակայն ստիպված էր փակել մեկ ու կես տարի հետո, 1985 թ.-ին եղած հրդեհից հետո։ Վերանորոգման գործընթացը տեղի է ունեցել մինչև 1987 թվականի վերջը, երբ կրկին պատրաստվում էր հյուրընկալել համերգներ և մարզական միջոցառումներ։ Համալիրը մշակվել է մի խումբ հայ ճարտարապետների՝ Կ․ Հակոբյանի, Ա. Թարխանյանի, Ս. Խաչիկյանի, Հ. Պողոսյանի և Գ. Մուշեղյանի, ինժեներ կոնստրուկտորներ՝ Ի. Ծատուրյանի, Գ. Ազիզյանի, ինժեներ տեխնոլոգ Մ. Ահարոնյանի կողմից։
1990 թ.-ին Յան Գիլլանի խումբը համերգներ է անցկացրել այնտեղ ։ Դեմիրճյան համալիրում տեղի ունեցավ նաև 32-րդ շախմատի օլիմպիադան։
1999 թ. Հայաստանի Ազգային ժողովի խորհրդարանի նախկին խոսնակ Կարեն Դեմիրճյանի սպանությունից շատ չանցած համալիրը վերանվանվել է նրա պատվին՝ խորհրդային ժամանակաշրջանում շինարարության և համալիրի վերանորոգման գործում ունեցած ավանդի համար։
2005 թ. հոկտեմբերի 9-ին համալիրը վաճառվել է 5.7 մլն ԱՄՆ դոլարով։ Պայմանագիրը ստորագրվել է Հայաստանի կառավարության և ռուսական BAMO հոլդինգ ընկերության միջև։ Մոսկվայից հայազգի Մուրադ Մուրադյանը և BAMO-ի ղեկավարը փորձել են ստանալ Երևանի քաղաքացիների աջակցությունը, որոնք անհանգստացած էին շենքի սեփականաշնորհման համար։ Հայաստանի նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի կողմից ներկայացվել են երկու պայմաններ՝ համալիրի անվանումը չպետք է փոխվի, և այն պետք է պահպանի իր ֆունկցիոնալ իմաստը։ Կազմակերպությունը համաձայնել է այդ պայմաններին և դրան հաջորդող 3 տարիների ընթացքում նախատեսվել է շուրջ 10 մլն ԱՄՆ դոլարի ներդրում կատարել։
Վերանորոգման գործընթացը գրեթե երեք տարի է ընթացել, և դրա արժեքը մեծացել է մինչև 42 միլիոն ԱՄՆ դոլար՝ դրանով իսկ համալիրը դարձնելով ժամանակակից և բարձր մակարդակի սպորտային և համերգային արենա։
2008 թ. հոկտեմբերի 31-ին, իր առաջին երդմնակալության 25-րդ տարելիցից հետո, Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի երկրորդ բացումը տեղի ունեցավ նախագահ Սերժ Սարգսյանի, կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի, Կարեն Դեմիրճյանի որդու՝ Ստեփան Դեմիրճյանի, Կարեն Դեմիրճյանի կնոջ՝ տիկին Ռիմայի և Երևանի բնակիչների մեծ բազմություն ներքո։ Արարողության ժամանակ տեղի ունեցավ համերգներ և գեղասահքի ներկայացումներ։ Ռուսական գեղասահքի լեգենդ Եվգենի Պլյուշչենկոն անակնկալ հյուրն ու կատարողն էր։ 2014 թ. օգոստոսին, սեփականատերերի կուտակված պարտքերի պատճառով, ՀՀ կառավարությունը համալիրի սեփականությունը փոխանցել է Պաշտպանության նախարարությանը։
2015 թ. օգոստոսին Հայաստանի կառավարությունը որոշեց վաճառել համալիրը NTAA Investment Group LLC-ին, որը նախատեսում էր համալիրը վերափոխել 4 տարում «ընտանեկան կենտրոն»-ի, որը կներառի հյուրանոցներ, փակ ջրաշխարհ, համերգասրահներ, հանդիպման սենյակներ, ռեստորաններ, խանութներ, խաղատուն և այլն։
Կառուցվածք
Համալիրը բաղկացած է հետևյալ սրահներից՝
Ճանապարհ դեպի մարզահամերգային համալիր
Դեպի Հրազդանի կիրճ տանող ուղիները երեքն են՝ Կիևյան կամրջով, Պռոշյան փողոցով և Մաշտոցի պողոտայում՝ Կոնդի բլրի տակ կառուցված երկու զուգահեռ թունելներով։ 1978 թվականին այդ թունելները վերակառուցվեցին, վերանորոգվեց նաև մանկական երկաթուղին։ Թունելները գլխավոր պողոտայի շարունակությունն են և դուրս են գալիս կիրճի ձախ ափը։ Հակառակ ափին են գտնվում Ծիծեռնակաբերդի այգին, Եղեռնի հուշարձանը և մարզահամերգային համալիրը։ Այդ այգին, ըստ էության, կտրված է քաղաքից Հրազդան գետի խոր կիրճով։
Ժամանակին Կարեն Դեմիրճյանն առաջարկել էր «Հայպետտրանսնախագիծ» ինստիտուտի տնօրեն Դանդուրովին էսկալատորային վերելակի տարբերակով քաղաքի կենտրոնը կապել Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգու հետ։ Ճարտարապետ Լևոն Տիգրանյանը նախագծեց այդ տարբերակը, ըստ որի նախատեսվում էր գետի աջ ափին տեղադրել վերելակ-հրապարակ։ Քաղաքի բնակչությունը ընդամենը տաս րոպեում կարող էր Մաշտոցի պողոտայից հասնել վերին դիտակետ, որտեղից բացվում էր քաղաքի համայնապատկերը։ Նախատեսում էր շինարարությունը սկսել 1983 թ.: Սակայն ԽՍՀՄ К9 պահպանության հատուկ բաժինն, անվտանգության նպատակներից ելնելով, արգելեց այդ շինարարությունը։ Ըստ այդ բաժնի՝ վերին դիտահրապարակից կերևար կառավարական ամառանոցը և այդտեղից հնարավոր էր ահաբեկչական գործողություն իրականացնել ։
Նշանավոր իրադարձություններ
2008 թ.-ին վերանորոգումից հետո մարզասրահը հյուրընկալեց Հայաստանի և Սփյուռքի ամենահայտնի երգիչներից մեկի՝ Հարութ Փամբուկչյանի համերգը, իսկ համերգասրահը հյուրընկալեց աշխարհահռչակ երաժիշտ և կոմպոզիտոր Ջիվան Գասպարյանի 80-ամյակին նվիրված համերգը։ Հանդես եկան նաև Ֆլորա Մարտիրոսյանը, Պիտեր Գեբրիելը, Պեդրո Էուստեշը, Ալան Փարսոնսը, Բորիս Գրեբենշչիկովը և ուրիշներ երգերով և պիեսներով։ Համալիրում նաև բազմաթիվ համերգներ են կայացել Պոլ Բաղդադլյանի, Անդրեի, Հայկոյի, Արման Հովհաննիսյանի և այլ հայ երգիչների կատարմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մարզադահլիճներ Երևանում Կատեգորիա:Սպորտը Երևանում
Չլդրան
Չլդրան, գյուղ Մարտակերտի շրջանում` շրջկենտրոնից 34 կմ հարավ-արևմուտք` 800-900 մետր բարձրության վրա։ Տարածքը՝ 2267 հեկտար։ Գտնվում է հանրապետության հյուսիս-արևելյան հատվածում, Մարտակերտ շրջկենտրոնից գտնվում է 46 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 50 կմ հեռավորության վրա։
Չլդրանը բաղկացած է Վրցակալեր, Քյուրքորեգ (Քրքորեգ), Վերին գոմեր, Խոր ձոր, Փոքր Չլդրան, Ղալունց թաղ թաղամասերից։
Աշխարհագրություն
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 2132,40 հա տարածք, որից 946,76 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1037,45 հա անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 23 աղբյուրներ` «Պերակ ճուր», «Ղրմա», «Քչալանց», «Մանասեն», «Աթուլին», «Թալիշին», «Չառդանց», «Ղուլունց», «Կարմունջեն», «Բըրսեղեն», «Հայկազեն», «Կրվերեն», «Պապեն», «Մակին», «Գորգին», «Կըզկհատ», «Սըռնտանա», «Թխկոտեն», «Ըլբստրակեն», «Մըրթսպանա», «Դովեն», «Փոսեն» և «Նավին»։
Չլդրանը Արցախյան ազատամարտում
1990-ին Չլդրանում կազմավորվել է կամավորական ջոկատ (հրամանատարներ՝ Ս. Արզումանյան, Մ. Սահակյան, Դ. Ղուլյան, Ս. Նաջարյան), որի ազատամարտիկները 1992-ի սեպտեմբերից ներառվել է Պաշտպանական բանակի տարբեր ստորաբաժանումների կազմում և մասնակցել մարտական գործողությունների։
Չլդրանի և նրա ուղղությամբ մարտական գործողություններն ընթացել են 1991-ի ամռան վերջին և 1992-ին։ Հակառակորդն օդուժի և ծանր գիտատեխնիկայի հեռահար հրետակոծումներից հետո գրավել է Չլդրանը։ Բնակիչները բռնագաղթել են Ստեփանակերտ և ՀՀ տարբեր շրջաններ։
ԼՂՀ ԻՊՈւ կազմավորումների ձմեռային պատերազմաշրջանում նախատեսվել էր հարձակողական ռազմական գործողություն երեք ուղղություններով. 1-ին՝ Վաղուհաս-Զագլիկ-Թալիշ, 2-րդ՝ Չլդրան-Դրմբոն-Կուսապատ-Մարտակերտ, 3-րդ՝ Սրվախենդ-Բաշգյունեփայա-Մանիքլու-Ջանյաթաղ-Գյուլաթաղ-Մարտակերտ։ ԻՊՈւ-ի զիված կազմավորումների հարձակողական գործողությունները սկսել են փետրվարի 5-ին՝ ուժգին հրթիռահրետանային նախապատրաստությունից հետո։ Բոլոր ուղղություններում հակառակորդը խուճապահար փախուստի է դիմել՝ մերկացնելով ճակատային գիծը։ Միայն Չլդրանում թողել է 2 տանկ, 1 ՀՄՄ և տասնյակ սպանվածներ։ 1993-ի փետրվարի 5-ին Չլդրանը ազատագրվել է և նույն թվականին սկսվել է գյուղի վերաբնակեցումը։ 2000-02-ին բնակարանաշինության և վերականգնողական աշխատանքներին օժանդակել է Հայ կաթոլիկ եկեղեցու օգնության ծառայության արցախյան գրասենյակը, Ժնևի Իզմիրլյան հիմնադրամը։ Չլդրանից զոհվել է 23 ազատամարտիկ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Չլդրան համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 528 մարդ, կա 160 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ` անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Գյուղում կան պատմամշակութային հուշարձաններ` Ախպերանքի նահատակ եկեղեցի (XVII դ.), գերեզմանոց (XVIII-XIX դդ.), խաչքար (XII-XIII դդ.), գյուղատեղի «Սևաքարեր» (միջնադար), դամբարաններ (մ.թ.ա. II-I հազ.), հաշվառված է 48 հուշարձան։ Գյուղում՝ շրջակայքը ներառյալ, պահպանվել են բազմաթիվ պատմաճարտարապետական հուշարձաններ, որոնց թվում են Ք.ա.2-1-ին հազարամյակների դամբանաբլուրը, Ք.ա.2-1-ին հազարամյակների դամբաները, գյուղից 1.2կմ դեպի հյուսիս՝ 13-19-րդ դարերի «Հնձախութ» գյուղատեղին, 2կմ դեպի հյուսիս-արևելք՝ 9-20-րդ դարերի «Ըխպըրքանք» եկեղեցին, 3կմ հյուսիս-արևելք՝ «Ըխպըրքան» գերեզմանոցը, 12-17-րդ դարերի «Ըխպըրքան» եկեղեցին, 12-13-րդ դարերի «Ըխպըրքան» մի քանի խաչքարերը, գյուղից 1,5կմ դեպի հյուսիս 13-16-րդ դարերի «Կմբռնատ» գերեզմանոցը, 16-17-րդ դարերի «Կմբռնատ» խաչքարը, 3կմ դեպի հարավ-արևելք միջնադարի «Բրաթա հող» գյուղատեղին, 12-13-րդ դարերի «Բրաթա հող» բազմաթիվ խաչքարերը,200մ դեպի հարավ-արևելք 11-13-րդ դարերի «Մատուռի ձոր» մատուռը, 11-12-րդ դարերի «Մատուռի ձոր» խաչքարերը, գյուղի մեջ 11-16-րդ դարերի խաչքարերը, 1246թ. «Աղբյուր» խաչքարը, 17-րդ դարի «Խոր ձոր» խաչքարը, 2,5կմ դեպի հարավ-արևելք 11-12-րդ դարերի «Զուլանց տափ» խաչքարը, հյուսիսային եզրին 15-16-րդ դարերի «Խոր ձորի գլուխ» խաչքարը, 500մ դեպի հյուսիս 12-13-րդդարերի «Ըթեն տափեն խութ» խաչքարը, 3,5կմ դեպի հյուսիս-արևելք 9-13-րդ դարերի «Դադվեր» սրբբատեղին, 300մ դեպի հյուսիս 16-17-րդ դարերի «Կարմիր եղցի» եկեղեցին, 400մ դեպի հյուսիս 16-րդ դարի «Կարմիր եղցի» խաչքարը, 2,2կմ դեպի հյուսիս-արևելք 13-20-րդ դարի «Նահատակ» եկեղեցին, համանուն գերեզմանոցը, 13-19-րդ դարերի «Սևքարեր» գյուղատեղին, 13-17-րդ դարերի «Ամենափրկիչ» վանքը,«Հնձախութ» գյուղատեղի մնացորդները, «Սռնատուն» քարայրը, խաչքարերով գերեզմանոցը։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց (կոչվել է սփյուռքահայ բարերար Տիգրան Իզմիրլյանի անունով), որտեղ սովորում էին 61 աշակերտներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջանի բնակավայրեր
Յակով Պոլոնսկի
Յակով Պետրովիչ Պոլոնսկի (, թաղված է Ռյազանում), ռուս բանաստեղծ։
Կյանքը և գործունեությունը
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1844)։ Մոսկվայում բարեկամացել է Պ․ Չաադաևի, Ա․ Գերցենի, Վ․ Բելինսկու, Ն․ Գոգոլի, Ի․ Տուրգենևի, Ա․ Ֆետի հետ։ 1844 թվականին լույս է տեսել Յակով Պոլոնսկու առաջին ժողովածուն՝ «Գամմաները», այնուհետև՝ «Բանաստեղծություններ 1845»-ը, որը հստակ աշխարհայացքի բացակայության պատճառով քննադատվել է Բելինսկու կողմից։ 1846-1851 թվականներին Յակով Պոլոնսկին ապրել է Թիֆլիսում, որտեղ հրատարակվել են նրա «Մազանդար» (1849) և «Մի քանի բանաստեղծություն» (1851) ժողովածուները, 1851 թվականից ապրել է Պետերբուրգում։ 1859-1860 թվականներին խմբագրել է «Ռուսկոյե սլովո» («Русское слово») ամսագիրը։ Ծառայել է արտասահմանյան գրաքննության կոմիտեում, մամուլի գործերի գլխավոր վարչության խորհրդում (1860-1896)։ 19-րդ դարի 60-ական թվականներին հասարակական ուժերի սահմանազատման շրջանում Յակով Պոլոնսկին եղել է պայքարից հեռու։ Արձագանքելով երկրի հասարակական-քաղաղաքական իրադարձություններին նա մնացել է քնարական բանաստեղծ, որի պոեզիայի կենտրոնում մարդու ներաշխարհն է («Դրոշմվածքներ», 1866, «Խրձեր», 1871, «Աշնանացան արտեր», 1876)։ 1878 թվականին կարեկցալից ոտանավոր է նվիրել Վ․ Զասուլիչին («Կալանավորուհին»)։ 1880-1890-ական թվականներին Յակով Պոլոնսկու ստեղծագործության մեջ հայտնվել են կրոնամիստիկական տրամադրություններ, մահվան մոտիվներ («Երեկոյան ղողանջ», 1890)։ Որպես նուրբ քնարերգու, Յակով Պոլոնսկին նկատելի հետք է թողել ռուսական պոեզիայում։ Նա մշակել է նաև ռոմանսի ժանրը։ Նրա շատ բանաստեղծությունների համար երաժշտություն են գրել Պ․ Չայկովսկին, Ա․ Ռուբինշտեյնը, Ս․ Ռախմանինովը և ուրիշներ։
Կապը հայկական մշակույթի հետ
Յակով Պոլոնսկու գործունեությունը 19-րդ դարի կեսերին սերտորեն առնչվել է վրաց և հայ մշակույթների հետ։ Նրա հայրը 1830-ական թվականներին իշխան Բեհբութովի մոտ եղել է հատուկ հանձնարարությունների պետական պաշտոնյա՝ Երևանի մարզում։ Հոր պատմածների տպավորության տակ դեռևս 1841 թվականին գրել է «Արարատ» բանաստեղծությունը։ Եղել է Հայաստանում։ Հայտնի են նրա «Մի սպասիր», «Կովկասից վերադառնալիս» բանաստեղծությունները՝ նվիրված հայ գեղեցկուհի Սոֆյա Գուլգազին, որը նաև «Թիֆլիսյան խրճիթներ» պատմվածքի և «Դարեջան» պատմական դրամայի կերպարների նախատիպն է։ Լինելով լավ նկարիչ, Յակով Պոլոնսկին ստեղծել է Սոֆյայի դիմանկարը։ Թիֆլիսում մտերմացել է Գ․ Ախվերդյանի հետ, նրա օգնությամբ գրել է «Սայաթ-Նովա» («Кавказ», 1851, N 1, 2) պատմագեղարվեստական ակնարկը, որտեղ տվել է Սայաթ-Նովայի երգերի ռուսերեն առաջին թարգմանությունները (արձակ)։ Բանաստեղծություն է նվիրել հայ մեծ երգչին։ Պետերբուրգում ծանոթացել է Ռ․ Պատկանյանի, մտերմական կապերի մեջ եղել Հ․ Այվազովսկու, գրական-դրամատիկական ընկերության նախագահ Պ․ Իսակովի, Ս․ Աբամելիք-Լազարեի հետ։ Յակով Պոլոնսկու «Բեդան՝ քարոզիչ» բանաստեղծության հիման վրա Ա․ Սպենդիարյանը գրել է «Լեգենդ» հայտնի գործը, որն առաջին անգամ կատարվել է Պետերբուրգում, 1909 թվականին՝ բանաստեղծի հիշատակին նվիրված երեկոյին։ «Մշակ» թերթում, «Տարազ», «Հուշարար» և այլ պարբերականներում տպագրվել են Յակով Պոլոնսկու բանաստեղծությունները՝ Ա․ Ծատուրյանի և այլոց թարգմանությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Աստերոիդների ցանկ (401-500)
Աստերոիդների ցանկ (301-400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (501-600)
Վերին Միգլաս
Վերին Միգլաս (Верхний Миглас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Верхний Мигласայմուգա գետի աջ ափին՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Իգնատովո (գյուղ, Դմիտրովսկի շրջան)
Իգնատովո (Игнатово), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վաուդենբերխ
Կատեգորիա:Ուտրեխտի համայնքներ
Քրիս Քեյման
Քրիստոֆեր Զեյն Քեյման (Christopher Zane Kaman, ), ամերիկացի և գերմանացի նախկին բասկետբոլիստ, կենտրոնական։ Հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA)։ Ընտրվել է 2003 թ. NBA-ի դրաֆթի առաջին ռաունդի #6 ընտրությամբ՝ «Լոս Անջելես Կլիպերսի» կողմից՝ Կենտրոնական Միչիգանի կենտրոնական համալսարանում անցկացրած տարիներից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ապրիլի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ
Ադռակու
Ադռակու (Adraku), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ավինուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ավինուռմե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Դարըքջա
Դարըքջա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Վերբովցի (գյուղ, Շեպետովի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1732 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր