cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրիդյեշ Կարինտի
Կենսագրություն
Ֆրիդյեշը ծնվել է հրեական շագում ունեցող, բուրժուական լավ կրթված ընտանիքում։ Նրա ծնվելուց կարճ ժամանակ անց ծնողները դավանափոխվել են՝ անցնելով լյութերականության։ Տղան վեց տարեկան էր, երբ մայրը մահացավ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Ֆրիդյեշը ընդունվել է համալսարան, որտեղ սկզբում ուսումնասիրել է բնական գիտություններ ու մաթեմատիկա, այնուհետև ընդունվել է բժշկական ինստիտուտ... Ի վերջո ընտրել է ժուռնալիստի մասնագիտությունը։ Գեղարվեստական առաջին ստեղծագործությունը 1902 թվականին լույս տեսած «Հարսանեկան ճամփորդություն դեպի երկրի կենտրոն» վեպն էր, որը Ժյուլ Վեռնի հանրահայտ գիտաֆանտաստիկ վեպի կատակային-երգիծական նմանակումն էր։ Կարինտիի առավել նախընտրելի գրական ժանրը հումորով տոգորված կարճ պատմվածքն էր, և նրա առաջին խոշոր հաջողությունն ու գրական համբավի մեկնարկը հենց այդ ժանրի հետ են առնչվում. 1912 թվականին լույս ընծայեց «Ահա թե ինչպես եք դուք գրում» (Így írtok ti) գիրքը, որը իր ժամանակակից գրողների գրելաձևերի պարոդիաների ժողովածու է (հետագա տարիներին նա շարունակաբար ընարձակել է այդ ժողովածուն)։ Գրողի ստեղծագործական վաղ շրջանի ուշագրավ գրքերից է նաև «Խնդրե՛մ, պարո՛ն» (Tanár úr, kérem, 1916) խորագիրը կրող, երգիծական կարճ պատմվածքների ժողովածուն դպրոցական կյանքի մասին ։
Կարինտին անգլիացի հանրահայտ ֆանտաստ գող Հերբերթ Ուելսի երկրպագուն էր և ոչ միայն հունգարերեն է թարգմանել նրա վեպերից երկուսը՝ «Կույրերի երկիրը» ("The Country of the Blind") և «Ծովի տիրուհին» (The Sea Lady), այլև իր հեղինակած գիտաֆանտաստիկ երկերը գրել է՝ ներշնչվելով, ազդվելով Ուելսի ստեղծագործություններից ։ Նրա թարգմանական հիշարժան աշխատանքներից է նաև Ա. Միլնի «Վինի թուխը», որը հունգարացի մանուկների ու մեծերի սիրած գրքերից մեկն է դարձել։
Կարինտին տառապում էր ուղեղի ուռուցքից և այդ պատճառով 1936 թվականին վիրահատության է ենթարկվել Շվեդիայում, դրա հետ կապված փորձությունները հետագայում նկարագրել «Ճամփորդություն գանգիս շուրջ» (Utazás a koponyám körül, 1939 թ.) ինքնակենսագրական վեպում։ Վիրահատությունից երկու տարի անց գրողը մահացել է Բալատոն լճի ափին իր հանգիստն անցկացնելու ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հունգարացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Եվրոպացի պացիֆիստներ Կատեգորիա:Հունգարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հունգարացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Հունգարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հունգարացի դրամատուրգներ
Լիբանանյան երաժշտություն
Լիբանանյան երաժշտություն (Musique libanaise), Լիբանանի Ժողովրդի մեջ երաժշտությունը կենցաղավարում է հին ժամանակներից։ Բեյրութում գործում է Ազգային կոնսերվատորիա։ 1956 թվականից գոյություն ունի Լիբանանի երաժշտական երիտասարդություն ընկերությունը, որը կազմակերպում է միջազգային մրցույթներ, համերգներ։ Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի կազմի մեջ մտնող արվեստագիտության բարձրագույն դպրոցին կից (1966 թվականից) գործում է երաժշտագիտության բաժանմունք։ ժողովրդական երգերի նշանավոր կատարողներից է երգչուհի Ֆեյրուզը։ Լիբանանի երաժշտական կյանքի նշանավոր երևույթներից են Բաալբեկի ամենամյա փառատոները (1966 թվականից)։ Բեյրութը նաև հայ երաժշտական մշակույթի օջախներից է։ 1933 թվականին Բ. Կանաչյանը Բեյրութում հիմնել է «Գուսան» երգչախումբը։ Այստեղ են գործել նաև Հ. Պերպերյանը (հիմնել է երգչախումբ, մանկական երգեցիկ խումբև պարի անսամբլ, բեմադրել է Տ. Չուխաճյանի «Կարինե» կոմիկական օպերան), կոմպոզիտոր և խմբավար Շ. Պերպերյանը։ Լիբանանահայ ժամանակակից նշանավոր երաժիշտներից են կոմպոզիտոր Պ. Զելալյանը, երգչուհի Ա. Փեհլիվանյանը (որոնք դասավանդում են կոնսերվատորիայում), դիրիժոր Օ. Ասատուրյանը, խմբավար Մ. Գանգրունին և ուրիշներ։ Գործում են Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Բեյրութի մասնաճյուղի հայկական երգչախմբերը, երգի–պարի անսամբլը։
Կատեգորիա:Լիբանանի երաժշտություն
1204
Մահեր
Կատեգորիա:1204 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1205
Մահեր
Կատեգորիա:1205 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ջաֆարի վերադարձը
Նախապես մուլտֆիլմը նկարահանվել է որպես «Ալադին» մուլտսերիալի փորձնական տարբերակ, հետո որոշել են այդ կադրերը միացնել որպես լիամետրաժ ֆիլմ։ «Ջաֆարի վերադարձը» մուլտֆիլմի թողարկումից 18 տարի անց այն ստացել է 6+ գնահատական (վեց տարին լրացած դիտողների համար)։
Սյուժե
Թալանչի Աբիս Մալը և նրա ավազակախումբը գնում են քարանձավ, որտեղ գտնում են գանձեր։ Բայց հանկարծակի սնդուկներից մեկը «թռչում է» (բայց իրականում Աբուն էր դա բարձրացրել)։ Ալադինը, թռչելով կախարդական գորգի վրա, գողանում է թանկարժեք իրերը և արդեն Ագրաբում բաժանում է այն ժողովրդի մեջ։ Իսկ թանկարժեք քարերից պատրաստված ծաղիկը նա հատուկ թողնում է Ժասմինի համար։ Այդ ժամանակ Յագոն և Ջաֆարը, ովքեր փակված էին լամպում, դուրս են գալիս ավազից։ Կախարդը հրամայում է թութակին, որ բաց թողնի նրան, բայց վերջինս հրաժարվում է, գցում լամպը ջրհորի մեջ և թռչում Ագրաբ։
Մի անգամ Ալադինը Աբուի հետ զբոսնում է քաղաքում ընթրիքից առաջ, որի մասին հայտնել էր Ժամինը։ Յագոն գտնում է նրանց և ձևանում է վիրավորէ թաթախված փոշում մեջ։ Բայց Ալադինը չի հավատում նրան և ընկնում է թութակի հետևից։ Հանկարծ հայտնվում է Աբիս Մալը իր ավազակախմբի հետ, և սկսվում է մենամարտը։ Երիտասարդը քիչ էր մնում մահանար, բայց Յագոն փրկում է նրան և ասում է, որ նա իրեն պարտք է։ Ալադինը տանում է նրան պալատ և փակում է վանդակում, որպեսզի նախապատրաստի նրան և մնացած պալատի բնակիչներին նրա հայտնվելուն։
Գալիս է Ժասմինը, իսկ Ալադինը անում է ամեն ինչ, որպեսզի նա չտեսնի Յագոյին ժամանակից շուտ։ Լճից քիչ հեռու մրրիկաձև հայտնվում է Ջինը, որը վերադառնում է հանգստից, և տալիս է իր հին ընկերներին հուշանվերներ։ Օրը մոտենում է երեկոյին, իսկ Ալադինը և Ժասմինը քիչ էր մնում, որ ուշանային հանդիսությունից, հրավիրելով իրենց հետ Ջինին։ Սուլթանը Ալադինին հայտնում է այն մասին, որ իր մահից հետո գահը պետք է անցնի Ալադինին։ Ջինը հավանություն է տալիս այդ մտքին և հիշեցնում է Ջաֆարի և Յագոյի մասին, որոնք այդքան էլ լավ օգնականներ չէին։
Ալադինը ցանկանում էր պատմել նրանց թութակի մասին, բայց Ռաջան ներս է վազում։ Պարզվում է, որ Աբուն Յագոյի կողմն էր ուղղել վագրի ուշադրությունը։ Ժասմինը և Սուլթանը դժգոհ են մնում իրենց երդվյալ թշնամու թութակի հայտնվելուց։ Արքայադուստրը արցունքների մեջ ասում է, որ Ալադինը այդպես էլ չի փոխվել։ Նա վազում է սենյակ, իսկ Ջինը համոզում է Յագոյին հաշտեցնել իրար հետ։ Շուտով ծրագիրն աշխատում է։
Անապատում Աբիս Մալը հանկարծակիորեն ջրհորում գտնում է Ջաֆարի լամպը և ազատում է նրան։ Կախարդը ընդունում է իր մարդկային կերպարանքը և ասում է ավազակին, որ ինքը կարող է կատարել նրա երեք ցանկությունները, բայց վերջինը պետք է նվիրվի Ջաֆարի ազատմանը։ Աբիս Մալը համաձայնվում է, և նրանք միասին բռնում են Ալադինի ընկերներին, իսկ Ալադինին մեղավոր են հանում արքայադստեր և պահակների աչքի առաջ։ Ջաֆարը Ժասմինի կերպարանքով գնում է այն վայրը, որտեղ երիտասարդին պետք է գլխատեին սուլթանի սպանության համար, և ասում է.
«Ես ուզում եմ ասել՝ Ցտեսություն։ Դու թափթփուկ ես»: («I just wanted to say good-bye, street rat.»)
Ամոթի զգացումից Յագոն ազատում է Ջինին, որը փակված էր ապակե գնդի մեջ, և վերջինս փրկում է Ալադինին մահվանից։ Հետո ազատության մեջ են հայտնվում նաև մնացածները։ Ընկերները պատրաստվում են փրկել Ագրաբը, բայց Յագոն հրաժարվում է մասնակցել դրան։ Ալադինը պատասխանում է, որ նա արդեն իսկ շատ լավ բան է արել և չի ստիպում նրան մասնակցել գործին։ Ջաֆարը շիկացնում է գետինը, որպեսզի սպանի արքայազնին, բայց օգնության է գալիս Յագոն և գցում է լամպը լավայի մեջ։ Դրա պատճառով կախարդը մահանում է, և ամեն ինչ ընկնում է իր տեղը։
Տեսարան տիտրերից հետո
Եզրափակիչ տիտրերից հետո ցուցադրվում է տեսարան, որում Աբիս Մալը ասում է.
«Իսկ երրորդ ցանկությունն այդպես էլ չիրականացա՞վ»: («Does this mean I don't get my third wish?»)
Սաունդթրեք
Բացի ադ, ֆիլմում հնչել է «Բարի ընկեր» երգը, կատարված Լիզ Քելլաուեյի, Դեն Քասթելլանետայի և Բրեդ Քեյնի երգը։
Ռուսական թողարկում
Երգերի անվանումները հայտնվում են ցանկում, որոնց օգնությամբ միանգամից հնարավոր է անցնել ֆիլմի երաժշտական տեսարաններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ուոլթ Դիսնեյ ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ
Զեդա Գոր
Զեդա Գոր (ზედა გორდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոնի շրջան
Կվերցնեմ քո ցավը
«Կվերցնեմ քո ցավը» («Возьму твою боль»), 1981 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսորը Միխայիլ Պտաշուկն Իվան Շամյակինի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
Գյուղացի վարորդ Իվան Բատրակը երազ է տեսնում. ինքը փոքր է, ինչպես եղել է պատերազմի ժամանակ, կանչում է հասուն տարիքում գտնվող իրեն դեպի ճահիճը, որտեղ Իվանն ընկնում է ճահճի մեջ... Առավոտյան նա իմանում է, որ 35 տարվա բացակայությունից հետո գյուղ է վերադարձել պատերազմի ժամանակ պոլիցայ եղած Շիշկովիչը։ Տեղի բնակիչներն ամենևին էլ ուրախ չեն նրա հայտնվելու համար, արհամարհանքով և ատելությամբ են նայում Շիշկովիչին, իսկ վերջինս լկտիությամբ և մարտահրավերներով եկել է գյուղ՝ մեծ փողերով. նա մի քանի տարի «տառապել է» Մագադանի ճամբարներում, այնուհետև այնտեղ փող է «աշխատել», այժմ օրենքի առջև մաքուր է և նույնիսկ պաշտպանված է օրենքով։ Իվան Բատրակը, չնայած պատերազմի ժամանակ եղել է յոթ տարեկան երեխա, լավ հիշում է, թե ինչ էին անում գերմանացիները և նրանց տեղական սպասավորները գյուղում, և անձամբ Շիշկովիչին, որը մեղավոր է համագյուղացիների մահվան, Բատրակի մոր և քրոջ սպանության մեջ։ Հանցագործին նոր մարդ զոհել թույլ չտալու, կամ գուցե ամուսնուն հանցագործությունից փրկելու համար Իվանի կինը՝ բուժքույր Տասյան, որոշում է վերացնել Շիշկովիչին։
Մրցանակներ
Բելառուսական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1982) կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում «ֆիլմի ստեղծման համար» արժանացել են վեպի հեղինակ և սցենարիստ Ի. Շամյակինը, ֆիլմի ռեժիսոր Մ. Պտաշուկը, օպերատոր Վ. Նիկոլաևը, արտադրության նկարիչ Յու. Ալբիցկին, կոմպոզիտոր Ս. Կորտեսը և գլխավոր դերակատար Վ. Գոստյուխինը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Բելառուսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Ռուսիա
Ռուսիա (ռուսերեն՝ Русь), սկզբում արևելյան սլավոնների հողերի և Հին Ռուսիայի պետության պատմական անվանումը։ Հին ժամանակներից սկսած՝ Արևելյան Եվրոպայում բնակվում էին սլավոնական բազմաթիվ ցեղեր։ Նրանք դեռևս ապրում էին նախնադարյան հասարակության պայմաններում։ 6-8 դարերում արևելյան սլավոնների մոտ ձևավորվեցին ցեղային միություններ։ Դնեպր գետի միջին հոսանքի շրջանում՝ Կիևի մոտ՝ ապրում էին պոլյանները։ Հայտնի էին նաև Կրիվիչների, Դրևլյաների, Վյատիչների Սևերյանների ցեղային միությունները։ Նրանցից ամենազարգացածը պոլյաններն էին։ Վերջիններիս զբաղեցրած տարածքը անվանում էին ռուս՝ Դնեպրի վտակ Ռոս գետի անունից։ Այստեղից էլ առաջացել է Ռուսիա անվանումը։ Ցեղային միության գլուխ կանգնած էին ռազմական առաջնորդները՝ իշխանները (կնյազ)։ Նրանք ունեին իրենց զինված ջոկատները, որոնք կոչվում էին դրուժինա։ Պատերազմի դեպքում հավաքագրվում էր նաև աշխարհազոր։ Առաջին անգամ օգտագործվում է որպես պետության անվանում 911 թվականի ռուս-բյուզանդական պայմանագրի բնագրում, ավելի վաղ տեղեկությունները գործ ունեն ռուս ցեղի մասին։ Ըստ «Տարիների ժամանակների վեպ» (ռուսերեն՝ «Повесть временных лет») տարեգրության, որը գրվել է 11-12-րդ դարերում, անվանումը առաջացել է վարյագ «ռուս» ցեղից, որի զինագունդը պաշտպանության համար կանչել են 862 թվականին Մեծ Նովգորոդի սլավոնները։
1206
Ծնունդներ
Ֆիլիպ-Կիլիկիայում Հայոց արքա
Մահեր
Կատեգորիա:1206 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ստորին Շիրգայտա
Ստորին Շիրգայտա (Нижняя Ширгайта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեսչանյայա գետի աջ ափով՝ 444 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կարինե Բազեյան
Կարինե Բազեյան, Պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ ։
Կենսագրություն
Կարինե Ռազմիկի Բազեյանը ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 12-ին Երևանում։
1967-1977 թվականներին սովորել է Հ. Թումանյանի անվ. N 32 միջնակարգ դպրոց։
1977-1982 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։
1986-1989 թվականներին՝ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում՝ ազգագրություն մասնագիտությամբ։
Կոչում
2005 թվական, ՀՀ Բարձրագույն Որակավորման հանձնաժողովի որոշմամբ՝ ԴՈՑԵՆՏ։
Գիտական աստիճան
Պատմական գիտությունների թեկնածու։
2002 թվական, ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ, թեկնածուական ատենախոսություն «Հայոց ասեղնագործական մշակույթը (պատմազգագրական ուսումնասիրություն)»։
Գիտական հետաքրքրությունների շրջանակ
Ալեքսանդրապոլ-Լենինական քաղաքի ազգագրություն, հայկական ժողովրդական արվեստ և արհեստներ։
Գիտական հրապարակումներ
1․Բազեյան Կ., Աղանյան Գ., «Ալեքսանդրապոլ. Ազգագրական էսքիզներ» (պատմազգագրական ուսումնասիրություն), Շիրակի հնագիտական և պատմազգագրական ուսումնասիրություններ, հ. 2, Գյումրի 2015, 130 էջ ։
2․ Bazeyan K., Aghanyan G., Muradyan T., Russo-Ottoman War of 1877-1878 and Armenia by Armenian press, Lambert Academic Publishing, Beau Bassin, Mauritius. 2017.
Բազեյան Կ., Գենդերի էթնոմշակութային առումները, հատուկ դասընթաց, Գենդերային հետազոտություններ, N 9, Երևան, 2002։
Մենագրություններում հեղինակած բաժիններ, գլուխներ՝ Варданян, Г.С. Сарксян, А.Е. Тер-Саркисянц, М., изд. АН РФ, 2012, 185-197.
Արտաքին հղումներ
ՀՀ ԳԱԱ Շիրակի Հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի կայքէջը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
Ձեզ մոտ եկել է հրեշտակ
«Ձեզ մոտ եկել է հրեշտակ» («К вам пришёл ангел»), ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Գլինսկին։ Ֆիլմը հիմնված է 1985 թվականին ողբերգականորեն մահացած դերասան Տալգատ Նիգմատուլինի իրական պատմության վրա ։ Պրեմիերան կայացել է «Կինոտավր» կինոփառատոնում 2005 թվականին ։
Սյուժե
Հայտնվելով մեծ քաղաքում ֆիլմի տասնյոթամյա հերոսուհին ընկնում է անախորժությունների մեջ, որոնցից նրան փրկում է դերասան և բանաստեղծ Տալգատը, որը կարատեի սև գոտի ունի։ Սրընթաց զարգացող հարաբերություններին խանգարում է այն հանգամանքը, որ Տալգատը աղանդավորական խմբավորման անդամ է և լիովին ենթարկվում է Ուսուցչին։ Տարբեր ձևերով նա փորձում է փոխել իրավիճակը և փորձելով հասկանալ նրան՝ գնում է աղանդավորների ճամբար։ Բայց անսպասելիորեն և խորհրդավոր հանգամանքներում Տալգատին սպանում են։ Աղջիկը որոշում է պարզել ընկերոջ մահվան պատճառները և հասկանալ, թե ով է այս խորհրդավոր Ուսուցիչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր
1207
Մահեր
Կատեգորիա:1207 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Արմավիր ՖԱ
«Արմավիր», հայկական ֆուտբոլային ակումբ Արմավիր քաղաքից։ Կազմավորվել է 1965 թվականին
Սկզբնական ժամանակահատված
Ակումբը հիմնադրվել է 1965 թվականին։ Այդ թվականից թիմը սկսեց մասնակցել ԽՍՀՄ-ի առաջնությունում։ Ելույթները շատ դժվար էին տրվում, ինչի հետևանք դարձավ խաղային տեղերը, որոնք թիմը զբաղեցնում էր սեզոնից սեզոն։ 1970 թվականի ԽՍՀՄ չեմպիոնատից հետո, որտեղ զբաղեցրեց 9-րդ տեղը, թիմը դադարեցնում է ելույթը։ Երկրորդ ի հայտ գալը թվագրվում է 11 տարի անց։ 80-ական թվականների չեմպիոնատներում թիմը անընդհատ գտնվում էր մրցախաղի ցանկի առաջին կեսում։ Ամենալավ արդյունքը համարվում է 1985 թվականին զբաղեցրած 3-րդ տեղը, 90-ական թվականների սկզբին՝ 2-րդ տեղը, սակայն դա բավարար չէր կարգում բարձրանալու համար։ ԽՍՀՄ վերջին առաջնությունում թիմը զբաղեցրեց 5-րդ հորիզոնականը՝ հավաքելով չեմպիոնատում 50 միավոր, իսկ ակումբի ամենալավ հարձակվող Հայրբաբամյանին չհերիքեց երկու գնդակ, որպեսզի դառնա ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայի լավագույն հարձակվողը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
Վլադիմիր Սպասովիչ
Վլադիմիր Դանիլովիչ Սպասովիչ (Włodzimierz Spasowicz, ), ռուս ականավոր իրավաբան, լեհ հրապարակախոս, լեհ գրականության քննադատ և պատմաբան, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Դանիլովիչ Սպասովիչը ծնվել է 1829 թվականի հունվարի 16-ին Մինսկի նահանգում` բժշկի ընտանիքում, ուղղափառ է։ Հայրը՝ Դանիիլ Օսիպովիչ Սպասովիչ (1832 թվականից՝ Մինսկի բժշկական խորհրդի տեսուչ), բժշկության և վիրաբուժության դոկտոր, մայրը՝ Ֆեոֆիլա Միխայլովնա Կրեյց։ Սպասովիչի հորական պապը՝ Օսիպը, միության քահանա էր Մինսկի եկեղեցիներից մեկում։
Սպասովիչը գրել է. «Ես հակաեկեղեցական եմ, հակաազգայնական և հակապետական… Մանուկ հասակում սուզվել էի մեկ այլ միջավայր՝ ասես խորը լիճ, որի ալիքների մեջ ապաքինվեցի ու ուժեղացա։ Այս լիճն իմ հայրենիքն էր, իմ Լիտվան, կամ Սպիտակ կամ Սև Ռուսաստանը, տարբեր մարդիկ այն այլ կերպ էին անվանում։ Հայրենիքս ինձ մատուցվել է պատրաստի ձևով՝ մշակութային և պատմական, լեհական մշակույթի տեսքով»։
Նախնական կրթությունը ստացել է Մինսկի գիմնազիայում, որն ավարտել է ոսկե մեդալով 1845 թվականին։ 1849 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Երկու տարի անց պաշտպանել է մագիստրոսական թեզը` «Չեզոք դրոշի և չեզոք բեռի իրավունքների մասին», միջազգային իրավունքի ամբիոնում։ 1857-1861 թվականներին եղել է Պետերբուրգի համալսարանի քրեական իրավունքի պրոֆեսոր։ 1861 թվականին ուսանողական անկարգություններից հետո մի խումբ այլ դասախոսների հետ թողել է համալսարանը և դասավանդել քրեական իրավունք Իրավագիտության դպրոցում։
Վլադիմիր Սպասովիչը նշանակալի ներդրում է ունեցել հոգեֆիզիոլոգիայի խնդիրների զարգացման գործում, մասնակցել է ժողովների և եղել Ռազմաբժշկական ակադեմիայի հոգեբուժական ընկերության անդամ։ Լվովի` Ադամ Միցկևիչի անվան լեհական գրական ընկերության անդամ էր։
1900 թվականից Կրակովի համալսարանի պատվավոր դոկտոր է։ Վարշավայի գիտական ընկերության հիմնադիրներից է, Պոզնանի գիտասերների միության պատվավոր անդամ։
1872 թվականին Վլադիմիր Սպասովիչը 1600 հա հողատարածք է գնել կոմս Յակուբովսկուց։ Հողատարածքը վարձակալությամբ տվել է շաքարի գործարաններին։ Կալինովկայից 45 կիլոմետր հեռավորության վրա նա կալվածք է կառուցել Լեմեշևկա գյուղում (այժմ՝ Վիննիցայի շրջանի Կալինովսկի շրջան), այժմ այնտեղ է գտնվում Լեմեշևսկու վանքը։
Մահացել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 26-ին` Վարշավայում` գրիպից։ Քանի որ նա ընտանիք չուներ, իր ողջ խնայողությունները կտակեց Վարշավայի Գիտությունների ակադեմիային և Սանկտ Պետերբուրգի հռոմեական կաթոլիկ ընկերության սաների հիմնադրամին։
«Քրեական իրավունք» դասագիրք
1863 թվականին ծնվեց քրեական իրավունքի լավագույն դասագրքերից մեկը, որի հեղինակը Վ.Դ.Սպասովիչն էր։ Մինչ դասագրքի հայտնվելը քրեական իրավունքի ուսումնասիրման ամենաակնառու դասագրքերն էին մոսկվացի պրոֆեսոր Սերգեյ Իվանովիչ Բարշևի «Պատժի չափի մասին» (1840) և «Հանցագործությունների և պատիժների վերաբերյալ տեսության և օրենսդրության ընդհանուր սկզբունքները» աշխատությունները։ Ավելի ուշ, Ա. Ֆ. Կոնին գրում է, որ «արխայիկ տեսակետները ենթադրության և պատժի էական հարցերի վերաբերյալ բացատրվել են կյանքից կտրված գրասենյակներում նստած գիտնականների կողմից»։ Վ.Դ.Սպասովիչի գիրքը «պայծառ ու ուրախալի երեւույթ էր։
«Բերների ազդեցությունը շատ էր զգացվում, բայց ամբողջ բաժինները մշակվում էին ինքնուրույն, լեզուն փոխաբերական էր և ուժեղ, նկարները վառ, իսկ 1845 թվականի Քրեական օրենսգրքի քննադատական վերլուծությունը, որը կազմում էր դասագրքի VII գլուխը, առաջինն էր և օրենսդրական ժողովածուի լուրջ քննադատության փայլուն փորձ» ։
Դասագիրքը գրվել է՝ օգտագործելով Սպասովիչի դասախոսությունները, որոնք չափազանց տարածված էին։ Միևնույն ժամանակ, դասագրքի հայտնվելը մեծ հարձակումներ առաջացրեց ռեակցիոն դասախոսների կողմից, որոնք խստորեն քննադատեցին դրանում առաջ քաշված առաջադեմ դրույթները ։
1864 թվականին Ալեքսանդր II-ի հրամանագրով դասագիրքն արգելվել է։ «Բարձրագույն հրամանագրով» ստեղծված հատուկ հանձնաժողովը՝ ժանդարմների պետ Դոլգորուկովի գլխավորությամբ, դասագրքում հայտնաբերեց ավելի քան 36 տեղ, «որոնք պարունակում էին թշնամական մտքեր», որոնցից վատ հոտ էր գալիս` «փտած Արևմուտքի» նորմերը։
Թագավորական հրամանագրով դասագիրքն առգրավվել է։ Սպասովիչին, որն այս անգամ ընտրվել էր Կազանի համալսարանի շարքային պրոֆեսոր, թույլ չտվեց կատարել իր պաշտոնական պարտականությունները։
Հրապարակախոսություններ և ուսումնասիրություններ
Համագործակցել է «Санкт-Петербургские ведомости» թերթերի և «Вестник Европы» ազատական ամսագրի հետ։ 1876 թվականից Վարշավայում հրատարակել է «Kraj» թերթը, 1883 թվականից Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակել է լեհական ամենահայտնի շաբաթաթերթերից մեկը՝ «Ateneum»-ը։ 1895 թվականին համագործակցության հարցով բանակցել է Լոնդոնի ազատ ռուսական մամուլի հիմնադրամի հետ։ 2010 թվականին լեհերեն հրատարակվել է նրա գիրքը` վերնագրված է «Լիբերալիզմ և պոպուլիզմ:Հատընտիր» («Liberalizm i narodowość: Wybór pism»):
Ուսումնասիրել է արևմտաեվրոպական և սլավոնական երկրների պատմության և մշակույթի խնդիրները։ Լատիներենից թարգմանել և Սանկտ Պետերբուրգում հրատարակել է 16-րդ դարի լեհ պատմաբանի գիրքը։ Մասնակցել է «Volumina Legum» («Օրենքների օրենսգիրք»; 1859-1860 թվականներին) հրատարակության նախապատրաստմանը։
Հեղինակ է պատմաիրավական ուսումնասիրությունների՝ «Ավստրիայի նորագույն պատմությունը» (1872 թվական), «Վելյապոլսկու մարկիզների կյանքը և քաղաքականությունը» (1882 թվական), «Մոնտենեգրոն և իրավաբան Բոգիշիչը» (1889 թվական), «Էսսե լեհերի պատմության մասին». Գրականություն» (ներառված է «Սլավոնական գրականության պատմություն» գրքում, 2-րդ հրատ., հատոր 1-2, 1879-1881, Ա.Ն. Պիպինի հետ միասին)։ 1899 թվականին լույս է տեսել «Գրական ուսումնասիրություններ. Վլադիսլավ Սիրոկոմլա» («Władysław Syrokomla: Studjum literackie») գիրքը։
Իր կենդանության օրոք նա հրատարակել է իր հավաքած երկերը։ Նրա ստեղծագործությունների ժողովածուն լեհերեն լույս է տեսել 7 հատորով («Pisma», Սանկտ Պետերբուրգ, 1892–1899)։
Վլադիմիր Սպասովիչը մի շարք հոդվածներ է նվիրել Ա. Ս. Պուշկինի, Մ. Յու. Լերմոնտովի, Ի. Ս. Տուրգենևի, Վ. Ս. Սոլովյովի, Վ. Շեքսպիրի, Դ. Բայրոնի ստեղծագործություններին։ Պատրաստել է «Հայացք ռուս գրականությանը, նրա հիմնական ուղղություններին 1858 թվականի վերջին» հոդվածը, որը տպագրվել է «Słowo» («Խոսք») թերթում։
Երկար ժամանակ նա ղեկավարել է Սանկտ Պետերբուրգի Շեքսպիրյան շրջանակը, որի կազմում էին Ա.Ֆ.Կոնին, Ս.Ա.Անդրեևսկին, Կ.Կ.Արսենիևը, Ա.Ի.Ուրուսովը։ 1913թվականին Սանկտ Պետերբուրգում լույս է տեսել Վլադիմիր Սպասովիչի երկերի ժողովածուն («Երկեր», հ. 1–10, 2-րդ հրատ.)։
Քրոնենբերգի գործը
Սպասովիչը համարվում է Ֆետյուկովիչի պաշտպանի նախատիպը Դոստոևսկու «Կարամազով եղբայրներ» ֆիլմում։ Այդ ճակատագրին արժանացավ Վլադիմիր Դանիլովիչին իր յոթամյա դստերը խոշտանգելու մեջ մեղադրվող Քրոնենբերգի գործից հետո։ Քրոնենբերգը մտրակել է նրան ձողերով՝ պարզելով, որ նա կոտրելով կնոջ զարդատուփի կողպեքը, փորփրել է այն և հասել փողերին։
Ընդհանուր առմամբ Դոստայեվսկին արդարացրեց Քրոնենբերգին, քանի որ ակառակ դեպքում ընդատնիքը կփլուզվեր, բայց նա մեղադրեց Սպասովիչին այն բանի համար, որ ռուսական ընտանիքներում երեխաների ֆիզիկական պատժի առօրյայի մասին իր հայտարարություններով նա խաչ քաշեց երեխայի հանդեպ կարեկցանքի զգացումի վրա. «Աղջիկ, երեխա. նա տանջվեց, խոշտանգվեց, և դատավորները ցանկանում են պաշտպանել նրան, ինչը սուրբ գործ է թվում»։
Մեկ այլ հայտնի ռուս գրող Միխայիլ Եվգրաֆովիչ Սալտիկով-Շչեդրինը գրել է հետևյալը. «Եթե դուք հավանություն չեք տալիս ապտակներին կամ մտրակներին, ապա ինչո՞ւ եք նման բանի մեջ մտնում, որն ամբողջությամբ ապտակներից ու մտրակներից է բաղկացած»։
Նշենք, որ Վ.Դ.Սպասովիչը Քրոնենբերգին պաշտպանել է անշահախնդիր՝ դատարանի նշանակմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհաստանի իրավաբաններ
Բյուսի լը Լոն
Բյուսի լը Լոն  (Bucy-le-Long), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոնի շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02131։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1955 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Զեդա Կինչխա
Զեդա Կինչխա (ზედა კინჩხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 28 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 38 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոնի շրջան
1210
Ծնունդներ
Թորոս Ռոսլին (1210-1270) մանրանկարիչ նկարիչ, և նկարազարդող
Մահեր
Կատեգորիա:1210 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ֆուժեր-Վիտրե (շրջան)
Ֆուժեր-Վիտրեի շրջան (ֆր․՝ Arrondissement de Fougères-Vitré), վարչական շրջան Ֆրանսիայում՝ Բրետան երկրամասի Իլ և Վիլեն դեպարտամենտում։ Ունի 106 համայնք։ Զբաղեցնում է 2173,2 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 184․039 ։ Վարչական կենտրոնը՝ սուպրեֆեկտուրան Ֆուժեր քաղաքն է։
Պատմություն
Շրջանը կազմավորվել է 1800 թվականին և շրջկենտրոնի՝ Ֆուժեր քաղաքի անունով կոչվել Ֆուժերի շրջան։ 2010 թվականին Ռենի շրջանց ստացել է Արժանտրե դյու Պլեսի, Շատոբուր, Լա Գերշ դը Բրետան, Ռետիե, Վիտրե Էստ ու Վիտրե Ուեստ կանտոնները և վերանվանվել է՝ ստանալով ներկայիս անվանումը ։ 2017 թվականի հունվարին, Իլ է Վիլեն դեպարտամենտի շրջանների վերակազմավորման արդյունքում, Ֆուժեր-Վիտրեի շրջանի չորս համայնքներ փոխանակվել են Ռենի շրջանի հինգ համայնքների հետ
2015 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած կանտոնների վերակազմավորման արդյունքում Ֆուժեր-Վիտրեի շրջանում ձևավորվել են հետևյալ կանտոնները ․
Տես նաև
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի վարչական բաժանում
Կարլոս Ալբերտո Կարվալո
Կենսագրություն
Կարլոսը «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի սան է։ 2013 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ «Նաուտիկո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը բրազիլական Սերիա Ա-ում ։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ «Գոյաս» ակումբի դեմ խաղում Կարլոսը խփել է իր առաջին գոլը «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբի կազմում ։ Նույն տարվա ընթացքում նա նվաճել է Բրազիլիայի գավաթը և Հարավային Ամերիկայի Ռեկոպան։ 2015 թվականին Կարլոսն օգնել է «Ատլետիկո Մինեյրոյին»՝ հաղթել Մինեյրոյի Լիգայում։ Ապրիլի 10-ին Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկության շրջանակներում անկացված կոլումբիական «Սանտա Ֆե» ակումբի դեմ խաղում նա գրավել է հակառակորդի դարպասը ։
2017 թվականի սկզբին Կարլոսը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ինտերնասիոնալ» ակումբ։ Փետրվարի 12-ին Գաուշու լիգայի շրջանակներում կայացած «Կաշիաս» ակումբի դեմ խաղում Կարլոսը կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Հունիսի 10-ին՝ «Նաուտիկո» ակումբի դեմ խաղի ընթացքում նա խփել է իր առաջին գոլը «Ինտերնասիոնալ» ակումբի կազմում ։ Վարձավճարային պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո նա վերադարձել է «Ատլետիկո Մինեյրո» ակումբ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
«Ատլետիկո Մինեյրո»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինտերնասիոնալի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ
1211
Մահեր
Կատեգորիա:1211 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Սանտա Մարիա դել Պի
Սանտա Մարիա դել Պի (Santa Maria del Pi), 14-րդ դարի գոթական տաճար Բարսելոնայում (Կատալոնիա, Իսպանիա)։ Տաճարը գտնվում է Բարսելոնայի գոթական թաղամասի Դել Պի հրապարակում։ 1931 թվականին այն հռչակվել է Կատալոնիայի ազգային մշակութային ձեռքբերում։
Պատմություն
Կա վկայություն այն մասին, որ այս տեղում գոյություն է ունեցել քրիստոնեական եկեղեցի (413 թվական) ։ Փաստերով ապացուցված է, որ 987 թվականին Բարսելոնայից արևմուտք` քաղաքային պատերից դուրս, կառուցվել է եկեղեցի։ Չափերով ոչ մեծ այդ եկեղեցին կառուցվել է ռոմանական ոճով և նվիրված է եղել կույս Մարիամին (Սանտա Մարիա դել Պին բառացի նշանակում է Աստվածամոր տաճար սոճուց)։ Գոյություն ունեցող գոթական տաճարը կառուցվել է 1319-1320 և 1391 թվականներին։ Սկզբնական շրջանում այն կառուցվել է կատալոնական գոթիկայի ոճով` մեկ նավով, և գրեթե զուրկ է եղել զարդարանքից։
Տաճարը 1373 և 1428 թվականներին վերապրել է երկու երկրաշարժ, որոնցից վերջինը նրան զգալի վնաս է հասցրել ։
1714 թվականին տաճարի շենքը վնասվել է Իսպանական ժառանգության համար պատերազմից. Սանտա Մարիա դել Պի տաճարի հարևանությամբ պայթել է վառոդի տակառ ։
1863-1884 թվականներին անցկացվել են վերականգնողական աշխատանքներ. ծածկվել է ժամատան տանիքը, տաճարի ինտերիերից հեռացվել են բարոկկո ոճին բնորոշ բոլոր տարրերը։ Վերականգնողական աշխատանքներ են կազմակերպվել նաև 1815 թվականին ։
1928 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Հռոմի Պիոս XI պապը Սանտա Մարիա դել Պի եկեղեցուն տվել է Պապական փոքր բազիլիկա անվանումը ։
1936 թվականին տաճարն այրվել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ` հետագայում վերականգնվելով ժամանակակից դեկորատիվ գոթական ոճով ։
2009-2010 թվականներին տաճարում կազմակերպվել են վերականգնողական աշխատանքներ` ճարտարապետներ Ալֆրեդ Պաստորի (Alfred Pastor) և Շավիեր Գիտարտայի (Xavier Guitart) գլխավորությամբ։ Աշխատանքները ֆինասավորել են Կատալոնիայի շրջանային կառավարությունը և Բարսելոնայի արքեպիսկոպոսը ։
Տաճարի շենք
Տաճարի շենքն ուղղանկյունաձև է։ Մեծ նավի երկարությունը 54 մ է, լայնությունը` 16.50 մ, բարձրությունը` 27 մ։ Շենքը հետնամասում ունի կիսաշրջանաձև աբսիդ և ժամատներ, որոնք կառուցված են տաճարի կողմնային պատերի որմնահեցերի միջև։
Զանգակատուն
Տաճարի կողքին վեր է խոյանում ութանկյուն զանգակատունը, որն ունի 54 մ բարձրություն։ Զանգակատան պատերը հիմքի մոտ ունեն 3.55 մ հաստություն։ Զանգակատունն ունեցել է վեց զանգ, որոնցից ամենախոշորը հանդիսանում է «Անտոնիոսի զանգը»։ Այն կշռում է 1.6 տ և ունի 1.4 մ տրամագիծ ։ Զանգակատան շինարարությունը սկսվել է 1379 թվականին ճարտարապետ Բարտալոմեյ Մակի ցուցումով և ավարտվել 1461 թվականին։
Ճակատային մասեր
Գլխավոր ճակատային մասում տեղադրված է վարդակ պատուհան` մոտ 10 մ տրամագծով։ Այն կառուցվել է 14-րդ դարում գոթական ոճով, սակայն պատուհանի բնօրինակը ոչնչացել է 1936 թվականի հրդեհից և վերականգնվել 1939 և 1943 թվականներին լուսանկարների հիման վրա, ինչպես նաև Պեդրալբեսի և Սանտ Կուգատի եկեղեցիների վարդակ պատուհանների ուսումնասիրության արդյունքում։
Ճակատային գլխավոր մասը երիզում են ութանկյուն երկու խոշոր աշտարակները։
Կողմնային ճակատամասերին կան հզոր որմնահեցեր, որոնք պահում են շինությունը։ Որմնահեցերի ամեն զույգի մեջ կա վիտրաժով նետաձև պատուհան։
Հետին ճակատամասն ունի որմնահեցեր և նետաձև պատուհաններ` կիսաշրջանաձև աբսիդով։ Այս մասում է գտնվում նաև 1578 թվականին պատրաստված դուռը։
Խորան
Առաջին խորանը ստեղծվել է 1508-1514 թվականների միջակայքում նկարիչ Ժուան դե Բուրգոնյայի կողմից (Joan de Borgonya) և ավերվել 1714 թվականին` Իսպանական ժառանգության համար մղվող պատերազմի ընթացքում։ 1736 թվականի խորանն քանդվել է 1868 թվականին անցկացված ռեֆորմի արդյունքում։ Այդ ժամանակ տեղադրվել է նորգոթական խորան, որ մշակել էր ճարտարապետ Ֆրանսեսկ դե Պաուլ Վիլյարը։ Այս խորանը ոչնչացել է 1936 թվականի հրդեհի ժամանակ, երբ երկրում քաղաքացիական պատերազմ էր ընթանում ։
Ներկայիս խորանը կառուցվել է 1967 թվականին Խոակիմ դե Ռոսի (Joaquim de Ros) և Դե Ռամիսի (de Ramis) կողմից։ Կույս Մարիամի մեծ արձանը խորանային հատվածի կենտրոնում քանդակագործ Էնրիկ Մոնժուի (Enric Monjo) աշխատանքն է։
Տաճարում կարելի է տեսնել ճարտարապետ Իոսիֆ Մասի` ռոկոկո ոճով պատրաստված նստարանները (1771) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի տաճարներ Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանիայի ճարտարապետություն
Էնցա Հաջիա
Հախիան իր երաժշտական նորամուտը կատարել է 2012 թվականին «The Best Of» և «Kjo Verë» երգերով։ Ավելի ուշ նա միացել է Big Basta-ին Kënga Magjike-ում և աշխատել այլ արտիստների հետ։ Նա 2 անգամ մասնակցել է Top Fest-ին՝ երկրորդ անգամ հասնելով մինչև կիսաեզրափակիչ։ Նա նաև մասնակցել է Zhurma Show Awards-ին 2016 թվականին և արժանացել 4 մրցանակի՝ գրավելով առաջին տեղը։
Վաղ կյանք և կարիերա
Ռուենսա Հախիան ծնվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ Տիրանայում, ալբանացի ուղղափառների ընտանիքում ։ Նա սկսել է Յություբ ներբեռնել այնպիսի արտիստների երգերի քավերներ, ինչպիսիք են Լեդի Գագան, Ջեսսի Ջեյը, Ռիտա Օրան և այլք։ Նա սկսել է օգտագործել Keek, որը սոցիալական մեդիա է տեսանյութերի համար, և ձեռք է բերել երկրպագուներ։ Նա կատարել է տարբեր երգերի կարճ հատվածներ, ներբեռնել տեսանյութեր իր առօրյա կյանքից և այլն։ Չնայած նրա դեբյուտը չի արժանացել մեծ արձագանքի, նա շարունակել է հանդես գալ որպես մենակատար, նա կատարել է շատ հայտնի երգերի քավեր տարբերակները։ Նա մասնակցել է Top Fest-ին 2 անգամ՝ 2013 և 2014 թվականներին։ 2016 թվականին՝ Zhurma Show Awards-ում Էնկան հաղթել է 4 անվանակարգում, այդ թվում «Լավագույն փոփ», «Լավագույն երգչուհի» «Dreq» երաժշտական հոլովակով և «Ինտերնետ մրցանակ», «Լավագույն տեսանյութ» անվանակարգում «Bow Down» տեսահոլովակով, որ ստեղծել էր ալբանացի ռեփեր Նոյզիի հետ։
Նոր սինգլ և քննադատություն
Հախիան «A po t'pëlqen» սինգլը ներբեռնել է Keek: Երաժշտական հոլովակը թողարկել է հուլիսի վերջին և արժանացել բարձր գնահատականի։ Բացի իր հայրենակիցներից, նա երկրպագուներ ուներ նաև արտասահմանում։ Երգը, որ առաջին շաբաթվա ընթացքում ունեցել է հարյուր հազարավոր դիտումներ, ստացել է բազմաթիվ քննադատություններ։ Նա նաև Ալբանիայի հայտնի երգիչներից է։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Top Music Awards
Zhurma Show Awards
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալբանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ալբանացի դերասանուհիներ
Կնյազ Հասանով
Կնյազ Համիդի Հասանով (Knyaz Hasanov, ), Հայաստանի քրդական համայնքի ղեկավար, «Հայաստանի քրդական ազգային խորհուրդ» հասարակական կազմակերպության նախագահ , ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ Անկուսակցական է, «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 17-ին Աստղաբերդ գյուղում, Հայկական ԽՍՀ (այժմ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզում) ։
1996 թվականից «Քուրդիստան» կոմիտեի անդամ է, փոխնախագահն է։ 2000 թվականից ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ազգային փոքրամասնությունների համակարգող խորհրդի անդամ է։ 2007 թվականից Հայաստանի քրդական համայնքի բոլոր կազմակերպությունների համատեղ աշխատանքը համակարգող «Հայաստանի քրդական ազգային խորհուրդ» հասարակական կազմակերպության նախագահն է ։
Կրթություն
1964-1969 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1966-1968 թվականներին սովորել է ՀԿԿ Երևանի քաղկոմին կից Մարքսիզմ-Լենինիզմի համալսարանի քաղաքատնտեսության ֆակուլտետում ։
Աշխատանքային գործունեություն
1969 թվականի փետրվարի 2-ից աշխատել է Աբովյանի շրջանային խորհրդի գործկոմի հողաշինարար։ 1970 թվականի դեկտեմբերից՝ շրջսովետի գործկոմի պլանային հանձնաժողովի նախագահ։ 1973-1997 թվականներին եղել է Աբովյանի կինոմիավորման տնօրեն։ 1997-2014 թվականներին «Կոտայքի շրջկինոցանց» ՍՊԸ-ի տնօրեն ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր ։ ՀՀ ԱԺ 6-րդ գումարման Գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է ։ Անկուսակցական է, ՀՀԿ խմբակցության անդամ ։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր «Իմ քայլը » դաշինքից։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ ։
1213
Մահեր
Կատեգորիա:1213 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1212
Մահեր
Կատեգորիա:1212 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Անարժան ժառանգ
Մասնավորապես, ՀՀ քաղաքացիական օրենսդրությունը նախատեսում է, որ ըստ կտակի և ըստ օրենքի ժառանգությունից մեկուսացվում են այն անձինք, ովքեր դիտավորյալ խոչընդոտել են ժառանգատուի վերջին կամքի իրականացմանը, դիտավորյալ կյանքից զրկել են ժառանգատուին կամ հնարավոր ժառանգներից որևէ մեկին կամ մահափորձ են կատարել նրանց կյանքի նկատմամբ։ Բացառություն են կազմում այն անձինք, որոնց նկատմամբ ժառանգատուն կտակը կազմել է մահափորձ կատարելուց հետո։ Անարժան ժառանգներին ժառանգությունից մեկուսացնելու համար հիմք են դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռը և (կամ) վճիռը, ուստի անձի ճանաչումը «անարժան ժառանգ» ճանաչվում է բացառապես դատական կարգով։
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքի հոդված 1191-ի 3-րդ մասով՝ անարժան ժառանգներին ժառանգությունից մեկուսացնելու պահանջով դատարան դիմելու իրավունք ունեն այն անձինք, որոնց համար նման մեկուսացումն առաջացնում է ժառանգության հետ կապված գույքային հետևանքներ, մինչդեռ Ժառանգության մասին Ռուսաստանի Դաշնության օրենքը նախատեսում է, որ դատական հայց ներկայացնելու իրավասություն ունեն շահագրգիռ անձինք (առանց մասնավորեցման) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժառանգման իրավունք
Աբզակ (Շարանտի գավառ)
Աբզակ (Abzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 483 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 330 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևելք, Անգուլեմ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 334 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 225-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,4 %։ 225 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 202 անձ (113 տղամարդ և 89 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ 109 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լավլանե (կանտոն)
Լավլանե (Lavelanet), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ դեպարտամենտում։ Մտնում է Ֆուա շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0907։
Լավլանե կանտոնի մեջ հաշվվում է 21 կոմունա, որից գլխավորն է Լավլանեն։
Բնակչություն
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 13 173 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
1214
Մահեր
Կատեգորիա:1214 Կատեգորիա:Տարեթվեր
1215
Դեպքեր
Չինգիզ Խանը գրավում է Պեկինը
Լև Ատամանով
Կենսագրություն
1926 թվականին ավարտել է Առաջին պետֆիլմդպրոցը կինոռեժիսորի դիպլոմով։ 1928 թվականին աշխատել է ռեժիսորի օգնական «Պետզինֆիլմ» կինոֆաբրիկայում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմի գործողություններին։
1215
Մահեր
Կատեգորիա:1215 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Լև Ատամանով
Կենսագրություն
Խորհրդային մուլտիպլիկացիոն կինոյի հիմնադիրներից մեկն է։ Աշխատել է Հայաստանում, որտեղ նկարահանել է «Շունն ու կատուն» (1938) և «Կախարդական գորգ» (1948) մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերը։ «Շունն ու կատուն» առաջին հայկական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմն է։ 1949 թվականից՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ»-ի ռեժիսոր։ Նրա «Դեղին արագիլը» (1950), «Ալվան ծաղիկը» (1952), «Ոսկե այծքաղ» (1954), «Շունն ու կատուն» (1955), «Ձյունե թագուհին» (1957) և այլ ֆիլմեր պարգևատրվել են տարբեր միջազգային կինոփառատոնների, այդ թվում Կաննի կինոփառատոնի մրցանակներով և պատվավոր դիպլոմներով։ 1960-ներին՝ ռեժիսորական կոլեգիայի տիկնիկային միության նախագահ։ «Գավ անունով փիսիկը» մուլֆիլմաշարի ռեժիսորն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ
Գազից թունավորում
Գազից թունավորում (Gassed), ամերիկացի նկարիչ Ջոն Սինգեր Սարջենթի 1919 թվականի նկարած նկարը։
Ջոն Սինգեր Սարջենթը նկարի պատվերը ստացել է Բրիտանական զինվորական հուշահամալիրների կոմիտեից, որի նպատակն էր կերպարվեստի միջոցով հավերժացնել Առաջին համաշխարհային պատերազմի զոհերի հիշատակը։ 1918 թվականի հուլիսին հասնելով Արևմտյան ճակատ՝ Սարջենթը ժամանում է Մեծ Բրիտանիայի Գվարդիական դիվիզիայի դիրքեր, իսկ հետո Ամերիկյան էքսպեդիցիոն ուժերի հետ մեկնում է Իպրի շրջան։ Անձամբ կրելով պատերազմի դժվարությունները, Սարջենթը հրաժարվում է նախապես ընտրած թեմայից և ընտրում պատերազմի իրականությունը լուսավորող առավել կշռադատված մոտեցում, որը բրիտանացիներին դեռ ծանոթ չէր։ Հսկայական կտավը ավարտել է 1919 թվականի մարտին և ցուցադրվել Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Նկարում պատկերված է գազային հարձակման հետևանքը։ Զինվորների մի քանի խումբ, գազից թունավորվելուց հետո, կապած աչքերով, սանիտարների ուղեկցությամբ քայլում են տախտակամածով դեպի բուժկետ։ Զինվորներից յուրաքանչյուրը, չկորչելու համար, բռնել է իր առջևինի ուսը։ Նրանք շրջապատված են բազմաթիվ ուժասպառ և վիրավոր զինվորներով, ովքեր սպասում են օգնության։ Շրջակայքում եռում են առօրյա ճակատային աշխատանքները՝ բիպլանները օդային մարտ են մղում, իսկ մի քանի զինվոր ֆուտբոլ են խաղում։ Թեև Սարջենթի ստեղծագործությոնը արժանացել է Ակադեմիայի «տարվա նկար» մրցանակին, բայց ոչ բոլորին է դուր եկել, և մինչև այժմ նկարի շուրջ քննարկումները չեն մարում։ Այժմ նկարը գտնվում է Լոնդոնի Լամբետի շրջանի Կայսերական ռազմական թանգարանում ։
1216
Մահեր
Կատեգորիա:1216 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Մեծ Կիզմաշ
Մեծ Կիզմաշ  ( (Оло Ҡаҙмаш, հանդիպում է նաև՝ Большой Казмаш ) ), գետ Կուգարչինսկի շրջանում, Բաշկորտոստանում։ Ինյակի վտակ։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյակ գետի ձախ ափին՝ 43 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ռաֆիկ Հարությունյան
Ռաֆիկ Արմենի Հարությունյան, հայ մարզիկ, ծանրորդ, Հայաստանի ծանրամարտի հավաքականի անդամ, 2022 թվականի Եվրոպայի առաջնության ոսկե և 2023 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
Կենսագրություն
Ռաֆիկ Հարությունյանը ծնվել է 2000 թվականի մայիսի 17-ին ։
2022 թվականին Տիրանայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում գյումրեցի ծանրորդը 81 կգ քաշային կարգում երկամարտում ցույց է տվել 354 կգ արդյունք և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։ Նա նաև փոքր ոսկի մեդալի է արժանացել «հրում» վարժությունում՝ 194 կգ և փոքր արծաթի մեդալի՝ «պոկումում» վարժությունում՝ 160 կգ ։
2023 թվականի Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում Ռաֆիկ Հարությունյանը 81 կգ քաշային կարգում երկամարտում ցույց է տվել 337 կգ արդյունք և արժանացել բրոնզե մեդալի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ
Նմանակը (վիպակ)
«Նմանակը» (Двойник), Ֆյոդոր Միխայլովիչ Դոստոևսկու վիպակը, որը գրվել է 1845-1846 թվականներին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1846 թվականի փետրվարի մեկին «Отечественные записки»(«Հայրենական գրառումներ») ամսագրի երկրորդ համարում «Պարոն Գոլյադկինի արկածները»(«Приключения господина Голядкина») ենթավերնագրով։
Ստեղծման պատմություն
1846 թվականի հունվարի 24-ին գրաքննադատությունը թույլատրեց վիպակի հրատարակումը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1846 թվականին «Отечественные записки»(«Հայրենական գրառումներ») ամսագրի երկրորդ համարում «Պարոն Գոլյադկինի արկածները»(«Приключения господина Голядкина») ենթավերնագրով։
Գլխավոր հերոսներ
Տիտուլյար խորհրդական Յակով Պետրովիչ Գոլյադկին, մանր, միայնակ չինովնիկ, վախենում է շրջապատող մարդկանցից և զգում է գործընկերների ատելությունը, նրա «ճանաչված լինելու» ցանկությունը ավարտվում է անհարմար դրությամբ։ Գոլյադկինի հիմնական նախատիպը համարվում է գրող Յակով Պետրովիչ Բուտկովը։
Սյուժե
Արթնանալով մի նոյեմբերյան առավոտին ոչ մեծ պտերբուրգյան բնակարանում, տիտուլյար խորհրդական Յակով Պետրովիչ Գոլյադկինը հոգսերի մեջ է։ Սկզբից ուղեվորվում է բժիշկ Կրեստյան Իվանովիչ Ռոըտենշպիցի մոտ, որի մոտ ինքն իրեն կցկտուր անվանում է համեստ, պարզունակ մարդ։ Գոլյադկինին վրդովեցնում է, որ խոսակցություններ են գնում, թե նա խոստացել է ամուսնանալ գերմանուհի Կարոլինա Ավանովնայի հետ։ Նա հրաժարվում է բուժումից և խոստանում է ընդունել ավելի վաղ նշանակված դեղերը։ Ամբողջ օրը Գոլյադկինը տեղաշարժվում է քաղաքով։ Երեկոյին մոտ գնում է պետական խորհրդականի Օլսուֆիյ Իվանովիչ Բերենդեեվի մոտ ճաշի և պարահանդեսի, որը կազմակերպված էր նրա աղջկա՝ Կլառա Օլսուֆեվնայի ծննդյան կապակցությամբ, բայց նրան ներս չեն թողնում։ Գոլյադկինին խռովեցնում է, որ իր ղեկավարի զարմիկը տրամադրված է նշանվել Կլարա Օլսուֆեվնայի հետ։ Յակով Պետրովիչը մտնում է հետնամուտքից և գաղտնի սողոսկում է պարասրահ, որտեղից նրան մի շարք անհարմար և վիրավորական գորխողություններից հետո դուրս են հանում փողոց։
Ձյունոտ գիշերը Գոլյադկինը մոլուցքի մեջ փախչում է բոլորից և մի քանի անգամ ճանապարհին հանդիպում է անցորդի, որը հիշեցնում է հենց իրեն։ Հետևելով անծանոթին, Գոլյադկինը վերադառնում է իր բնակարան, որտեղ հայտնաբերում է, որ դա մեկ ուրիշ պարոն Գոլյադկին էր, նրա նմանակը։ Հաջորդ օրը պարզվում է, որ այդ նմանակի անունը նույնպես Յակով Պետրովիչ Գոլյադկին է, և նրան ընդունել են աշխատանքի նույն բաժանմունք։ Նոր Գոլյադկինը բացատրվում է ավագ Գոլյադկինի հետ նրա բնակարանում, որից հետո հերոսը համակրում է նրան։ Արդեն հաջորդ օրը կրտսեր Գոլյադկինի պահվածքը փոխվում է։ Աշխատելով գոհացնել ղեկավարությանը, նա իրական Գոլյադկինի աշխատանքը ներկայացնում է որպես իր աշխատանք, որից հետո մնացած չինովնիկների աչքի առաջ վիրավորում է ավագ Գոլյադկինին և չքվում է, չտալով Գոլյադկինի հնարավորություն առարկելու և բացատրվելու։ Նոր Գոլյադկինին բացատրություն պահանջող նամակ գրելու փորձը չի ստացվում. նա խնդրում է խառային իմանալ տիտուլյար խորհրդական Գոլյադկինի հասցեն, բայց ծառան հաղորդում է նրան իր սեփական հասցեն։
Հաջորդ օրը Գոլյադկինը արթնանում է ցերեկվա մեկին, ուշանալով աշխատանքից։ Բաժանմունքի մոտ գրագրի միջոցով փոխանցում է նամակը կրտսեր Գոլյադկինին, բայց ինքը մտնում է բաժանմունք միայն մթնշաղին։ Գործընկերները վիրավորական հետաքրքրասիրությամբ նայում են նրան։ Նոր Գոլյադկինի հետ զրույցը չի ստացվում նաև սրճարանում։ Ավագ Գոլյադկինը գրպանում գտնում է նամակ, առավոտյան փոխանցված գրագրի կողմից, որտեղ Կլարա Օլսուֆեվնան խնդրում է փրկել ու տանել իրեն, և ժամադրում է նրան գիշերվա ժամը երկուսին։ Յակով Պետրովիչը։ Գոլյադկինը գնում է Բերենդեեվի մոտ սպասելու Կլարա Օլսուֆեվնայի ազդանշանին։ Յակով Պետրովիչին նկատում են տան մոտ և տանում են սենյակ, որտեղ բոլորը ցավակցանքով են նայում նրան։ Սենյակում հայտնվում է Կրեստյան Իվանովիչը և տանում է Յակով Պետրովիչին իր հետ։ Հերոսը սարսափով նկատում է, որ դա առաջվա Կրեստյան Իվանովիչը չէ, այլ ուրիշ, սարսափելի Կրեստյան Իվանովիչն է. «Ցավոք։ Նա դա շուտվանից էր արդեն կանխազգում»։
Արձագանքներ և գրախոսություններ
Հենց Դոստոևսկու կողմից մի քանի գլխի ընթերցումը Բելինսկու երեկոյի ընթացքում 1845 թվականին թողեց դրական ազդեցություն հավաքվածների մոտ։ Դոստոևսկին այդ առիթով հիշում էր. «Բելինսկին համառորեն պնդում էր, որպեսզի ես կարդամ նրա մոտ թեկուզ երկու-երեք գլուխ այդ վիպակից... Երեկոյին, հիշում եմ, ներկա էր Իվան Սերգեևիչ Տուրգենևը, լսեց իմ կարդացածի միայն կեսը, գովեց և գնաց, ինչ որ տեղ շատ էր շտապում։ Երեք կամ չորս գլուխը, որոնք ես կարդացի, Բելինսկուն անչափ դուր եկան»։ Դմիտրիյ Գրիգորևիչը նույնպես հաստատեց, որ Բելինսկին «տեղ-տեղ չէր կարողանում թաքցնել իր հիացմունքը», լսողների ուշադրությունը գրավելով նրա վրա, որ այդ տեսակ հոգեբանական նրբությունները կարող էր ցույց տալ միայն Դոստոևսկին։ Պավել Աննենկովը հիշատակում էր, որ Բելինսկիին դուր եկավ վիպակի յուրօրինակ թեման։ Դոստոևսկուն համակրող Բելինսկին «Պետերբուրգյան հավաքածու»-ի («Петербургский сборник») վերաբերյալ գրախոսության մեջ անվանեց «Նմանակը» այնպիսի ստեղծագործություն, որով «շատերի համար կլիներ փառավոր և փայլուն անգամ ավարտել իր գրական ասպարեզը»։
Սակայն 1846 թվականի փետրվարի 1-ի առաջին ամբողջական տպագրությունից հետո «Отечественные записки»(«Հայրենական գրառումներ») ամսագրի երկրորդ համարում, Բելինսկու և նրա խմբակի մարդկանց կարծիքը փոխվեց։ Վիպակը հիասթափություն առաջացրեց։ Քննադատները անվանեցին ստեղծագործությունը ձանձրալի և չափից շատ ձգձգված։ Այդ առիթով Դոստոևսկին գրել է իր եղբորը. «Բելինսկին և բոլորը դժգոհ են ինձնից Գոլյադկինի համար...Բայց ինչն է ամենածիծաղելին, որ բոլորը բարկանում են իմ վրա ձգձգվածության համար և բոլորը մեկ առ մեկ գլուխները կորցրած ընթերցում են և վերընթերցում են գլուխները կորցրած...Միտքը, որ ես հուսախաբ եմ արել և փչացրել եմ բանը, որը կարող էր դառնալ վեհ գործ, սպանում էր ինձ։ Ինձ Գոլյադկինը զզվելի է դարձել»:Չնայած դրան, ցույց տալով բացասական արձագանք վիպակին, Բելինսկին 1846 թվականի փետրվարին և մարտին կրկնեց սկզբնական դրական գնահատականը։ Ձգձգվախությունը քննադատը բացատրեց երիտասարդ և անփորձ հեղինակի «հարստությամբ» և «անչափ բեղունությամբ», որն ունի հսկա տաղանդ։ Գլխավոր հերոսի լեզուն և հասկացությունները բացատրում էր որպես Դոստոևսկու հեղինակային յուրաձևություն, իսկ չափից շատ կրկնությունները և գործող անձանց խոսքի նմանությունը, Բելինսկու կարծիքով, չի խանգարի նրա ամբողջական ընթերցմանը։