cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լովատի Սիմոն Ֆրեյզեր
Արդարացում և օրինական կարիերա
Սիմոնն արժանացավ ամբողջական ներման 1750-ին, նույն տարում նրան կանչեցին 1747-ի շոտլանդական դատարան։ 1752 թվականին նա մասնագիտորեն փայլեց՝ հանդես գալով մի գործում ,որը քննում էր Քոլին Ռոյ Քեմփբելլի այրու հայցն ընդդեմ Ջեյմս Ստյուարտի, տխրահռչակ գործ, որը հայտնի է Ապպինի սպանություն անվամբ։ Ստյուարտը Ապպինի Ստյուարտների տեղական յակոբինյան կլանի անդամ էր, որը վերջերս վտարվել էր Քեմփբելլի հրամանով։  Ստյուարտին մեղավոր ճանաչեցին երդվյալների դատարանին հանցագործությանը  մասնակից դարձնելու համար, որը հիմնականում բաղկացած էր Քեմփբելլներից( նախագահող դատավորը գլխավոր Քեմփբելլն էր) և Ստյուարտը կախաղան բարձրացվեց ։
1753 թվականին նա ինքնառաջադրվեց առաջիկա ընտրություններում Ինվերնես-շայրի համար(որն ուներ ընդհանուր առմամբ 26 ընտրող), բայց Արջիլի 3-րդ դուքսը անհանգստանալով, որ դա կարող է նորից բորբոքել կլանայնությունը, համոզեց Ֆրեյզերին չընտրվել ։
Ռազմական ծառայություն
Հյուսիսային Ամերիկայում Ֆրանսիայի հետ Բրիտանիայի պատերզմը հավաքագրման խնդիրներ առաջացրեց, ավելի շատ «հուսահատության », քան թե «ոգևորվածության» և կառավարությունը որոշեց զինվորներ հավաքագրել Շոտլանդիայից։ Սիմոնը, որը ժառանգական տիրղոսը ստացել էր 1745-ից հետո,  մի քանի շաբաթում ընդգրկեց 800 մարդու իր ընտանեկան կալվածքներից։  Նա նշանակվեց փոխգնդապետ և զորագունդը, որ սկզբնապես կոչվում էր հետիոտների 78-րդ զորագունդ, շուտով վերանվանվեց Ֆրեյզերի շոտլանդաացիներ։
"Ջոկատի համազգեստը լեռնեցու ամբողջական հագուստ էր, մուշկետով և թրադաշույնով ․․․և փորսուղի կամ ջրասամույրի մորթուց բաճկոնով։Արծվի կամ բազեի փետուր կրում էին սպաները իրենց գլխարկների վրա, իսկ զինվորները զարդարում էին իրենցը կլանային կամ տեղական տարբերակիչ նշանների փնջով ։"
Նրանք աչքի ընկնան ֆրանսիացիների հետ պայքարում 1758 թվականի Լուիսբուրգի պաշարման ժամանակ (գեներալ Վոլֆի հարամանատարությամբ), Աբրահամի հարթավայրի ճակատամարտում 1759 թվականին և մի տարի անց Մոնրեալի նվաճման ժամանակ։
Հետագա կյանք
1761 թվականի ապրիլին Արջիլի դուքսը, որը դեմ էր դուրս եկել ֆրեյզերի ընտրվելուն, մահացավ։ Հաջորդ ամիս Ֆրեյզերն առանց ընդդիմադրի  ընտրվեց Ինվերնես-շայրի համայնքների պալատում, Հյուսիսային Ամերիկայից իր վերադարձի հենց հաջորդ օրը։ Նա վերընտրվեց երեք անգամ և մնաց ներկայացուցիչ մինչ մահ։ Եվ սա այն դեպքում, երբ նա հաճախ էր բացակայում։ Այս ժամանակաշրջանի համայնքների պալատի պատմությունը նշում է «մի կարճատև այցելության» մասին 1766 թվականին, ինչպես նաև Պորտուգալիայի բացակայությունները 1768-ին ։  Անշուշտ, նա կարող էր լինել Բրիտանիայի դեսպանը այս ժամանակահատվածում, քանի որ մի ուրիշ աղբյուր նշում է, որ նա ներկայացնում էր բրիտանական կառվարությանը Լիսաբոնում 1770 թվականին ։
1774 թվականին Լովատի կալվածքները վերադարձվեցին իրեն( բայց ոչ տիտղոսը)։ Սա եղավ մյուս խլված կալվածքների վերադարձնելուց մի ամբողջ տասնամյակ առաջ ու վկայում էր գահին Ֆրեյզերի մատուցած ծառայությունների չափի մասին։ Նա այնուամենայնիվ հպարտանում էր իր շոտլանդական ինքնությամբ։ 1778-ին նա հիմադիր անդամ էր ու առաջին նախագահը Լոնդոնում լեռնեցիների կազմակերպության։ Դրա ընդհանուր նպատակն էր «խթանել Շոտլանդիայի հետաքրքրությունները», իսկ գործնական  նպատակները՝ վերացնել լեռնեցիների հագուստը կրելու արգելքը, գալիական լեզվի, երաժշտության ու գրականության  խթանումը, դպրոցների հիմնումը, գյուղատնտեսության բարելավումը, ուժասպառ լեռնեցիների հարկերի թեթևացումը, և «ռազմական ոգին պահելն ու լեռնեցիների զորքի խիզախ նվաճումները պարգևատրելը»։ Նրա խորթ եղբայր Արչիբալդը  միացավ կազմակերպությանը հենց նույն տարում։
Ֆրեյզերն ամուսնացավ Քեթրին Բրիսթոուի հետ, բայց նրանք երեխաներ չունեցան։ Մահացել է Լոնդոնում 1782 թվականին 56 տարեկան հասակում։ Նրա հետագա կյանքը նշանավորվում է հասարակական ակնածանքով, նրա անվան հանդեպ որոշակի պարտքի զգացումով։ Նրա խորթ եղբայր Լովատի Արչիբալդ Քեմփբելլ Ֆրեյզերը հաջորդեց նրան որպես 20-րդ ՄաքՇիմիդ կամ Ֆրեյզեր կլանի առաջնորդ ։
Ֆրեյզերը գրականության մեջ
Գեղարվեստական գրականության մեջ Սիմոն Ֆրեյզերը հանդիպում է երկու անգամ, բայց անբարենպաստ լույսի տակ։ Նա Ռոբերտ Լուիս Ստիվենսոնի «Կատրիոնա» վեպի հերոսներից է՝ գրված 1893-ին։ ( Վեպի իրադարձություններն ու հերոսները կապված են Ապպինի սպանության հետ)։ Նա նաև հանդես է եկել որպես հերոս Դիանա Գաբալդոնի 1992 թվականի «Էյմբերի ճպուռը» վեպում, երկրորդ վեպն իր «օտարները» շարքում։ Այդտեղ Ֆրեյզերը Ջեմմի Ֆրեյզերի պապիկն է։ «Օտարները» հեռուստասերիալի երկրորդ սերիայում  Լովատի դերը կատարում է Ջեյմս Փարիսը։
Կաարի Ուտրիո
Կաարի Մարյատտա Ուտրիո-Լիննիլիա (Kaari Marjatta Utrio-Linnilä, ), ֆինն գրող, կանանց պատմության վերաբերյալ բազմաթիվ պատմական վեպերի և վավերագրական ստեղծագործությունների հեղինակ` գրված նուրբ, բայց հետևողականորեն իրականացվող ֆեմինիստական տեսանկյունից։
Կենսագրություն
Կաարի Ուտրիոն ծնվել է 1942 թվականին, Հելսինկիում, «Տամմի» հրատարակչության տնօրեն Ուրհո Ուտրիոյի և լրագրող ու թարգմանիչ Մեերի Մարյատտա Ուտրիոյի ընտանիքում։ Ընտանիքն ուներ մեծ տնային գրադարան, որի գրքերի թիվը շուրջ չորս հազար հատոր էր, ընդհանուր առմամբ ընտանիքում գրական ստեղծագործությունը համարվում էր կարևոր զբաղմունք։ Ուտրիոն գրականությանը ծանոթացել է վաղ մանկությունից, երբ մայրը երեկոյան նրա համար կարդում էր համաշխարհային գրականության դասականներից շատերի, այդ թվում Ռեդյարդ Քիփլինգի և Շեքսպիրի ստեղծագործությունները։ Ուտրիոն առաջին գիրքը համաշխարհային պատմության մասին կարդացել է, երբ ընդամենը յոթ տարեկան էր, ինչն էլ որոշեց նրա մասնագիտական հետաքրքրությունը պատմության հանդեպ, որն ուրվագծվում էր դեռևս դպրոցում։
1967 թվականին Հելսինկիի համալսարանից ստացել է փիլիսոփայության գիտությունների բակալավրի աստիճան։ 1968 թվականին «Տամմի» հրատարակչությունը հրատարակել է նրա առաջին գիրքը՝ «Կալվածատերը և գեղեցկուհի Կիրստինը» (Kartanonherra ja kaunis Kirstin), որտեղ ներկայացրել է վիբորգցի (16-րդ դար) Կաարինա Մուլտիալայի կյանքի գեղարվեստական նկարագիրը։ Ըստ հայտնի փաստաթղթերի` նա եղել է Ֆինլանդիայի առաջին կին վաճառականն ու ձեռնարկատերը։ Ճիշտ է, գրողին դուր չի եկել ստեղծագործության անվանումը, որը հորինել է հրատարակիչը։
Ուտրիոն ամուսնացած է (ամուսինը՝ Կայ Լինիլյա) և ունի երեք որդի։ Նա ընտանիքի հետ ապրում է հարավային Ֆինլանդիայի Սոմերո քաղաքում։ 1982 թվականին ամուսնու հետ հիմնադրել է «Ամանիտա» հրատարակչական ընկերությունը, որը 2011 թվականից ի վեր հրատարակում է գրողի բոլոր նոր գրքերը։ Ուտրիոն ակտիվորեն մասնակցում է բազմաթիվ հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը, 1992 թվականից նա հանդիսանում է «Միննա Կանտ» (Minna Canthin seura) ընկերության նախագահը, երկար տարիներ եղել է Ֆինլանդիայի գրողների միության խորհրդի անդամ։ Բացի այդ, 1980-1988 թվականներին եղել է Սոմերոյի քաղաքային խորհրդի անդամ։
Ստեղծագործական ուղի
Սովորաբար Ուտրիոյի վեպերի գործողությունները ծավալվում են Ֆինլանդիայի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում, հնարովի գործող անձանց և հերոսների շարքում հաճախ հանդես են գալիս իրական պատմական դեմքեր։ Իր մասնագիտական պատմական գիտելիքները Կաարի Ուտրիոն օգտագործում է տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կյանքի մանրամասների վերստեղծման համար, որը հետևողականորեն նկարագրվում է կանանց տեսանկյունից` հատուկ շեշտը դնելով կանանց խոցելի, չպաշտպանված  դրության վրա։ Հաճախ Ուտրիոյի հերոսուհիները իրենց ունակությունների և սիրո շնորհիվ հասնում են ճանաչման և բարձր դիրքի հասարակության մեջ։ Կաարի Ուտրիոի գիտական հետաքրքրության առանցքը մարդկության պատմության մանկության մարդաբանությունն է և կանանց գիծը։ Ուտրիոյի «Եվայի դուստրերը» (Eevan tyttäret) ամենահայտնի ստեղծագործությունը նվիրված է կանանց պատմությանը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Այն թարգմանվել է յոթ լեզուներով, այդ թվում՝ ռուսերեն։
Գրքերից բացի, Ուտրիոն գրել է բազմաթիվ հոդվածներ ամսագրերի և սցենարներ հեռուստասերիալների համար, նա պարբերաբար դասախոսություններ է կարդում տարբեր մշակութային միջոցառումների ժամանակ ։
Վլադիկավկազ
Վլադիկավկազ ( - «Ձաուգի ավան»; Владикавказ), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության հարավում, Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն - Ալանիայի մայրաքաղաքը։ Խոշոր արդյունաբերական, գիտական, մշակութային և կրթական կենտրոն։ Վլադիկավկազը նաև հանդիսանում է Վլադիկավկազ քաղաքային շրջանի կենտրոնը
Անվանումը
«Վլադիկավկազ» բերդը իր անվանումը ստացել է «տիրիր Կովկասը» (Владей Кавказом) նշանակությամբ, ռուս քաղաքական և ռազմական գործիչ Պավել Պոտյոմկինի կողմից։
«Ձաուջիկաու» - «Ձաուգի ավան», Վլադիկավկազի բերդի օսական անվանումն է։ Ըստ ավանդույթի, Գենալդոնի կիրճում գտնվող Թմենիկաու գյուղի բնակիչ Ձաուգ Բուգուլովը 1760 թվականին գյուղ է հիմնել այն տարածքին շրջակայքում, որտեղ 1784 թ. հիմնվել է Վլադիկավկազ բերդը։
1931 - 1944 թթ. և 1954 - 1990 թթ. անվանվել է Օրջոնիկիձե, իսկ 1944-1954 թթ.-ին՝ - Ձաուձիկաու. 2007 թ. քաղաքին շնորհվել է «Զինվորական փառքի քաղաք» տիտղոսը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Հյուսիսային Կովկասում, Թերեք գետի ափերին, Դարյալի կիրճից 30կմ հեռավորության վրա։ Վլադիկավկազից սկիզբ է առնում Ռազմավիրական ճանապարհը։
Բնակչություն
Վլադիկավկազը Ռուսաստանի Դաշնության Հյուսիս-Կովկասյան դաշնային օկրուգի խոշորագույն քաղաքներից է։ 2012 թ. դրությամբ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 310 070 մարդ։
Ազգային պատկանելիություն
Ըստ 2010 թ. մարդահամարի արդյունքների, քաղաքի ազգային պատկանելիությունը հետևյալն է `
Վարչական բաժանում
Վլադիկավկազ քաղաքը բաղկացած է 4 վարչական շրջաններից՝ Արդյունաբերական, Հյուսիս-Արևելյան, Իրիստոնյաև և Անդրտերեկյան, միկրոշրջաններ՝ Կարցա և Ռեդանտ։
Վլադիկավկազ քաղաքը գտնվում է Քաղաք վլադիկավկազ քաղաքային օկրուգի կազմում։ Բացի քաղաքից, օկրուգի կազմում են գտնվում Բալթա, Չմի, Էզմի, Ներքին Լարս, Վերին Լարս գյուղերը, Հարավային, Գործարանային ավանները ։
Հայերը Վլադիկավկազում
Վլադիկավկազում 1920-ական թվականներից կա հայկական մատուռ։ 18-րդ դարի վերջին-19-րդ դարի սկզբին Վրսդիկավկազի կենտրոնում գտնվող Արմյանսկայա փողոցում կառուցվել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ քարաշեն եկեղեցին, որին կից գործել է հայկական ծխական դպրոց (փակվել է 1885-ին)։ 1913-ին Վլադիկավկազում ապրում էր 5 հազար հայ, 1920-ական թթ.՝ 6500-ից ավելի։ Հայ բնակչության թիվը նկատելիորեն ավելացել է Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների տարիներին՝ ի հաշիվ Արևմտյան Հայաստանից և Արևելյան Անդրկովկասից եկած փախստականների։ Հայերի նոր հոսքը Վլադիկավկազ սկսվել է 1980-ական թթ. վերջից, համայնքի ազգային կյանքն աշխուժացել է։ Ստեղծվել է «Էրեբունի» հայկական ընկերությունը։ Քաղաքի իշխանությունները համայնքին են վերադարձրել Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ հայկական եկեղեցին։ Մանկավարժ Ալեքսանդր Վարդանյանի գլխավորությամբ 1991-ին բացվել է հայկական կիրակնօրյա դպրոց։ 1994-ից Վլադիկավկազի վեց դպրոցներում գործում են հայկական դասարաններ։ 2003 թվականի տվյալներով Վլադիկավկազում բնակվում է շուրջ 20 հազար հայ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վլադիկավկազ Կատեգորիա:Հյուսիսային Օսիայի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:1784 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1784 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Զինվորական փառքի քաղաքներ
Մեժդուգորնոե (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)
Մեժդուգորնոե (Междугорное, Междугорный), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Լելյուկի (գյուղ, Ուտկովի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Լելյուկի գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 300 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վլադիմիր Գոլուբնիչի
Վլադիմիր Գոլուբնիչի (Володимир Степанович Голубничий, ), խորհրդային թեթև ատլետ, կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն սպորտային քայլում, Եվրոպայի չեմպիոն, ԽՍՀՄ բազմակի չեմպիոն, կրկնակի աշխարհի ռեկորդակիր 20 կիլոմետր քայլում (1956 և 1959 թվականներ)։ 5 օլիմպիադաների մասնակից,  կյանքի ավելի քան 20 տարին նվիրել է մեծ սպորտին, առաջին համաշխարհային ռեկորդը սահմանել է 19 տարեկանում, իր համար վերջին օլիմպիադային մասնակցել է 40 տարեկան հասակում։
Սպորտային կարիերա
Առաջին օլիմպիական ոսկե մեդալը Վլադիմիր Ստեպանովիչը նվաճել է 1960 թվականին Հռոմում կայացած խաղերում՝ հաղթելով ավստրալիացի Նոել Ֆրիմենին։ Հաղթանակը խորհրդային մարզիկին հեշտ չի տրվել, ուժեղ շոգ էր, և միայն ուժերի ծախսերի ճիշտ բաշխման շնորհիվ տարածության ընթացքում հաջողվեց ավարտել առաջինը։
Տոկիոյի հաջորդ Օլիմպիական խաղերում խորհրդային մարզիկը բրոնզե մեդալ է նվաճել, դրա պատճառը նախաօլիմպիական մարզումների ժամանակ Գոլուբնիչիի ստացած վնասվածքն է։ Օլիմպիական տարածությունից գերլարումից հետո Խորհրդային թեթևատլետը կորցրել է գիտակցությունը և ընկել, սակայն չի որակազրկվել և, այնուամենայնիվ, հասել է երրորդի եզրափակիչ։
Մեխիկոյում 1968 թվականի հաջորդ խաղերը մարզիկն ավարտել է հաղթական։ Դա տեղի ունեցավ դրամատիկ հանգամանքներում, Գոլուբնիչիին հաղթելն օգնեց մեկ այլ խորհրդային արագընթաց՝ Նիկոլայ Սմագան, որը դարձավ մրցավազքի ընթացքում խփող, և որի հիմնական խնդիրը բարձր ընթացքի տեմպի պահպանումն էր, հեռավորության առաջին երկու երրորդում։ Մարզադաշտի վազքուղու վրա խորհրդային մարզիկներն առաջինը հայտնվեցին, վերջնամասից նրանց բաժանում էր 300 մետր։
այդ պահին երրորդը մարզադաշտ է դուրս եկել մեքսիկացի արագավազորդ Խոսե Պեդրասը, որը խախտելով կանոնները և գրեթե անցնելով վազքը, սկսել է կտրուկ կրճատել հետընթացը։ Արդյունքում մեքսիկացին կարողացել է շրջանցել Սմագին և միայն 1,6 վայրկյանում զիջել է Գոլուբնիչին։ 1972 թվականի Մյունխենի օլիմպիադայում խորհրդային արագընթացը նվաճեց արծաթե մեդալ, և դա այն դեպքում, երբ ամբողջ 1971 թվականը մարզիկը բաց թողեց վնասվածքների պատճառով։ 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերում նա եզրափակվում է 7-րդ տեղով։
Ներկայումս Գոլուբնիչին ապրում է Սումի քաղաքում, որտեղ էլ սկսել է իր մարզական ուղին՝ թեթև ատլետիկայով տարվելով Հայրենական մեծ պատերազմից հետո առաջին տարիներին։ 2012 թվականին Վլադիմիր Գոլուբնիչին դարձել է աշխարհի 24 մեծագույն թեթևատլետներից մեկը, որոնց անունները մտել են Թեթևատլետային ֆեդերացիաների միջազգային ասոցիացիայի փառքի սրահ։ ԻԱԱՖ փառքի սրահը հիմնադրվել է Բարսելոնայում՝ այս միջազգային կազմակերպության 100-ամյակի կապակցությամբ։ Ուկրաինացիներից Գոլուբնիչիի հետ մեկտեղ դահլիճ է մտել նաև աշխարհի բազմակի ռեկորդակիր Սերգեյ Բուբկան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Էդուար Լեոն Սքոթ դե Մարտենվիլ
Էդուար Լեոն Սքոթ դե Մարտենվիլ (Édouard-Léon Scott de Martinville, ), փարիզյան հրատարակիչ, գրադարանավար և գրավաճառ, առաջին ձայնագրող սարքի՝ ֆոնոավտոգրաֆի գյուտարար։
Ֆոնոավտոգրաֆ
Իր սկզբունքով մարդու աչքին նմանեցվող լուսանկարչական ապարատի գյուտով ոգեշնչված՝ Սքոթ դե Մարտինվիլը ուսումնասիրել է մարդու ականջը և այն վերարտադրել սարքի միջոցով։ Նա չի մտածել ձայնի վերարտադրության մասին։ 1857 թվականի մարտի 25-ին ֆրանսիական կառավարությունը Լեոն Սքոթին տվել է «Ֆոնոավտոգրաֆ» (ֆր.՝ phonoautographe) կոչվող սարքը ստեղծելու համար  թիվ 17 897/31 470 արտոնագիրը։
Սարքը բաղկացած էր ձայնային կոնից և ասեղին միացած թրթռացող թաղանթից։ Ասեղը վերևից հպվում էր ձեռքով պտտվող ապակե մխոցին,որը պատված էր  մրոտ թղթով։ Ձայնային տատանումներն  անցնելով կոնի միջով առաջացրել են թաղանթի թրթռում, որն էլ  փոխանցվել է ասեղին՝ ածխածնի վրա կատարելով գծային նշումներ։ Սարքը թույլ էր տալիս պատկերել ձայնային ազդանշանները, բայց դրանք նվագելու հնարավորություն չէր տալիս։ Մարտինվիլի ձայնագրությունները համակարգչի օգնությամբ վերարտադրվել է միայն 2008 թվականին, և պարզվել է, որ Սքոթը ձայնագրել է տարբեր արագություններով ։
Հետագայում ֆոնոավտոգրաֆը հիմք է հանդիսացել ձայնագրի և գրամոֆոնի ստեղծման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ձայնագրություն Կատեգորիա:19-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:Ձայնային տեխնոլոգիա
Վիլակիարա
Վիլակիարա  (Villachiara), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1283 մարդ, խտությունը՝ 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Սանտա Կիարան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էրան Զահավի
Էրան Զահավի ( ערן זהבי, ), իսրայելցի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս որպես հարձակվող կիսապաշտպան կամ հարձակվող՝ Գուանչժոու Ռիֆֆի և Իսրայելի ազգային հավաքականներում։ Զահավին Իսրայելի տարվա ֆուտբոլիստ է ճանաչվել երկու անգամ (2013 և 2014 թվականներին), նաև ճանաչվել է Իսրայելի Պրեմիեր լիգայի հաջորդ երեք մրցաշրջանների լավագույն գոլերի հեղինակ՝ 2013-14 (29 գոլ, բոլոր ժամանակի ակումբային ռեկորդ), 2014-15 (27 գոլ), 2015-16 (35 գոլ, բոլոր ժամանակների ակումբի և լիգա ռեկորդ)։ 2014 թվականի դեկտեմբերին Զահավին 18-րդ խաղում անընդմեջ գոլի հեղինակ դառնալուց հետո գերազանցել է Իսրայելի Պրեմիեր լիգայի ռեկորդը։
Կենսագրություն
Զահավին ծնվել է Իսրայելի Ռիշոն լեզիոնում, հրեական ընտանիքում ։ Նա սկսեց իր երիտասարդական կարիերան Հապոլ Թել-Ավիվում։ 16 տարեկանում նա գնացել է Ironi Rishon LeZion՝ իր հայրենի քաղաք։ Երկու տարի անց՝ 2005 թվականին, նա վերադարձավ Հապոել։ Նա իր թիմի հետ հասավ գավաթի եզրափակիչ, սակայն տուգանային հարվածից հետո պարտվեց «Բայեր»-ին։
Հապոել Թել-Ավիվ
Հապոլ Թել-Ավիվ-ի երիտասարդական թիմը 2006 թվականին նվաճեց Իսրայելի պետական գավաթը։ Այդ խաղում նրանց մրցակիցն էր Բիթարի Երուսաղեմը։ Զահավին լրացուցիչ ժամանակի 92-րդ րոպեին գրավեց նրանց դարպասը։ Զահավին ունի ֆրանսիական անձնագիր, ինչը նշանակում է, որ նա մի շարք եվրոպական լիգաներում չի համարվում արտասահմանցի ։ 2010-11 մրցաշրջանում Զահավին դարձել է Իսրայելի Պրեմիեր լիգայի լավագույն ռմբարկուն։
Պալերմոն
Զահավին հինգ տարվա պայմանագիր էր կնքել իտալական Պալերմոյի հետ՝ մինչև 2011-12 թվականների Serie A մրցաշրջանի մեկնարկը ։ Նա 23 խաղի է մասնակցել՝ երկու գոլ խփելով Բոլոնիայի և Կագլիարի դեմ ։
Մակկաբի Թել-Ավիվ
2012 թվականի դեկտեմբերին, ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի բացման հետ, Զահավին ցույց տվեց Իսրայելի վերադարձի նշաններ։ 2013 թվականի հունվարի 21-ին, լրատվամիջոցներում մեկ ամսից ավելի քննարկվեց թե որ ակումբում է խաղալու  Զահավին։ Մակբաբիի Թել-Ավիվը հայտարարեց Զահավիի ժամանումը, կնքելով նրան երեք ու կես տարվա պայմանագիր Զահավին տարեկան ստանալու էր 250.000 եվրո։
2015-16 մրցաշրջանի սկզբում Զախավի նշանակվել է որպես Մակաբիի նոր ավագ։ 2015 թվականի օգոստոսի 5-ին Զահավին երկու գոլ է խփել չեխական Վիկտորիա Պլզենի դարպասը Չեմպիոնների լիգայի որակավորման երրորդ փուլի պատասխան խաղում։ 2015 թվականի օգոստոսի 19-ին Զահավին դուբլի հեղինակ դարձավ Բազել ՖԱ-ի դեմ խաղում։
Գուանչժոու Ռիֆֆի
2016 թվականի հունիսի 29-ին Զահավին միացավ Չինաստանի ֆուտբոլի լիգայի Գուանչժոու Ռիֆֆին։ Տրանսֆերի արժեքը կկազմի 12,5 միլիոն դոլար որը կտևի երկուսուկես տարի։ Հուլիսի 2-ին Զահավին պահեստայինների նստարանից նորամուտը նշեց 60-րդ րոպեին՝ 1:1 հաշվով ոչ ոքի խաղալով «Շիցզյաժուանի» հետ։ Հուլիսի 13-ին Զահավին հեթ-տրիկի հեղինակ դարձավ 19-րդ րոպեին «Հեբեյ Չայնա Ֆորչունի» դեմ Չինաստանի ֆուտբոլի գավաթ խաղում և այդպիսով օգնելով «Ռ&Ֆ»-ին հաղթանակ տանել 3:0 հաշվով։ Նրան անվանում էին «Յուկիուսանի թագավոր» ։
Միջազգային
Զահավիի միջազգային դեբյուտը 2010 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Մալթայի դեմ ՈՒԵՖԱ-ի Եվրո-2012-ի ընտրական խաղում էր։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ռուսաստանի հավաքականի հետ խաղում իր առաջին գնդակը գրավեց։ 2019 թվականի մարտի 24-ին նա հեթ-տրիկի հեղինակ դարձավ Ավստրիայի դեմ Եվրո-2020-ի որակավորման առաջին խաղում՝ հաղթելով 4:2 հաշվով։ 2019 թվականի հունիսի 7-ին Զահավին Լատվիայի դեմ խաղում դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ՝ 3:0: 2019 թվականից ի վեր նա 45 անգամ հանդես է եկել Իսրայելի հավաքականում, վաստակելով 15 գոլ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելի հրեաներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պալերմոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսրայելցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Ունտերմարխտալ
Ունտերմարխտալ  (Untermarchtal), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 933 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 5,61 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 123։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Լեբեդին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Խունկ (Էրզրումի գավառ)
Խունկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմտյան սահմանի մոտ ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(3345) Տարկովսկի
(3345) Տարկովսկի (Tarkovskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,471939 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0012 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9426 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1419,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,253599 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,85° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նիկոլայ Շենգելայա
Կենսագրություն
1924 թվականից աշխատել է կինոյում։ Առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Գյուլլի» (1927 թվական, Լ․ Պուշի հետ) ֆիլմն էր։ «Կադր և Ոսկե գույն հովիտ» կինոնկարից (1937 թվական), ռեժիսոր Նիկոլայ Շենգելյա- I Ш 1920-ական թվականների համր կինոյի լավագույն գործերից է Շենգելյաի «Էլիսո» (1928 թվական) ֆիլմը, որը պարզորոշ է դարձրել սովետական վրաց․ կինեմատոգրաֆիայի զարգացման նոր փուլի սկիզբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ
Գալուստ Հախոյան
Գալուստ Ցոլակի Հախոյան, հայ բժիշկ։ Պրիմորիեի երկրամասի Օրենսդիր ժողովի հարկաբյուջետային քաղաքականության և ֆինանսական ռեսուրսների հանձնաժողովի նախագահ։
Կենսագրություն
Գալուստ Ցոլակի Հախոյանը ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 14-ին Կիրովական քաղաքում (այժմ Վանաձոր)՝ բազմազավակ ընտանիքում։ Հայրը՝ Ցոլակ Գաբրիելի Հախոյանը, երկաթուղային աշխատող է եղել։ Մայրը մասնագիտությամբ դերձակ էր ։
Բուրնի (գյուղ, Էնգելսկի շրջան)
Բուրնի (Бурный), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 1200 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1983 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գալուստ Հախոյան
Կենսագրություն
Ամուսնացել է 1984 թվականին, ունի 3 դուստր։
Գործունեություն
Պատգամավորական գործունեությունը ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Բերեզովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Բերեզովսկի գյուղական խորհուրդ  (Березівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում ։
Ալեն Թաններ
Ալեն Թաններ (Alain Tanner, ), շվեյցարացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Լոզանի համալսարանի պատվավոր դոկտոր (2008)։
Բերեզովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
2001 թվականի տվյալներով Բերեզովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 531 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 46.1 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.52 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Ալեն Թաններ
Կենսագրություն
Ալեն Թանները ծնվել է Ժնևում։ Ժնևի համալսարանում սովորել է տնտեսագիտություն, դիպլոմ ստանալուց հետո որոշ ժամանակ աշխատել է առևտրական նավատորմում։ 1950-ականների կեսերին մեկնել է Անգլիա և միացել Կինոյի բրիտանական ինստիտուտի տեղեկատվական բաժնին, որտեղ աշխատել է արխիվում՝ թարգմանել և պատրաստել ենթագրեր արտասահմանյան ֆիլմերի համար ։ 1956 թվականին Թանները իր հայրենակից Կլոդ Գորետտայի հետ նկարահանել է իր առաջին ֆիլմը՝ «Գեղեցիկ ժամանակ» փորձարարական վավերագրական ֆիլմ Պիկադիլի հրապարակի մասին , որը 1957 թվականին արժանացել է Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնի և բրիտանական կինոքննադատների մրցանակին։ 1960 թվականին Ֆրանսիայում գտնվելու ընթացքում մասնակցել է մի քանի գովազդային ժապավենների ստեղծմանը։ Շվեյցարիա վերադառնալուց հետո աշխատել է հեռուստատեսությունում, նկարահանել վավերագրական ֆիլմեր։ 1964 թվականին ստեղծել է «Աշակերտները» լիամետրաժ հարցում-ֆիլմը, 1966 թվականին՝ «Քաղաքը Շանդիգարում» վավերագրական ֆիլմը (ֆրանսիացի ճարտարապետ Շառլ Էդուար լը Կորբյուզիեի գործունեության մասին Հնդկաստանում)։
1969 թվականին նկարահանել է իր առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Շարլը, մեռած կամ կենդանի», որը պատմում է 50-ամյա փոքր ձեռնարկության սեփականատիրոջ մասին, որն ապրում է էկզիստենցիալ ճգնաժամ։ Նա փորձում է փոխել իր ապրելակերպը՝ հեռանալով տնից և ծանոթանալով բոհեմական կենսակերպ վարող նկարիչ Պոլին և նրա ընկերուհուն՝ Ադելինային։ Սակայն նրա որդին, ձգտելով տիրանալ ձեռնարկությանը, հետախույզ է վարձում և հորը փակում հոգեբուժարանում։
1970-ականներին նկարահանվել են «Սալամանդրա», «Վերադարձ Աֆրիկայից», «Աշխարհի կենտրոնը» («Աշխարհի մեջտեղը») ֆիլմերը, իսկ 1976 թվականին էկրան է բարձրացել Թանների ամենահայտնի ֆիլմը՝ «Յոնասը, ով կդառնա 25 տարեկան 2000 թվականին»։ 1995 թվականին Թանները նկարահանել է գրեթե ինքնակենսագրական «Նավահանգստի մարդիկ» ֆիլմը, որտեղ նա օգտագործել է իր երիտասարդ տարիների հիշողությունները՝ առևտրային նավատորմում աշխատելու մասին։
1999 թվականին ռեժիսորը, ով ինքն է գրել իր ֆիլմերի սցենարները, վերադարձել է Յոնասի պատմությանը և հերոսի ծննդյան 25-ամյակից մեկ տարի առաջ նկարահանել դրա շարունակությունը՝ «Յոնաս և Լիլա, մինչև վաղը», որտեղ ցույց է տալիս բնակարանից ու աշխատանքից զրկված սերնդի տաղտկալի կյանքը, որտեղ նա շարունակում է իր փորձերը էկրանի տարածության և պատկերների, իրական և երևակայական աշխարհի փոխազդեցության հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Իզաբելլա I (այլ կիրառումներ)
Իզաբելլա I նաև կարող է վերաբերվել`
Տես նաև
Կատեգորիա:Բազմիմաստության փարատման էջեր
Սինան Օղան
Սինան Օղան (թուրք․ Sinan Oğan, 1967 թ․ սեպտեմբերի 1, Իգդիր), ադրբեջանական ծագումով թուրք քաղաքական գործիչ։ 2011-2017 թթ․-ին Ազգայնական շարժում կուսակցությունից (ԱՇԿ) եղել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։ Թուրքիայի 2023 թ․ նախագահական ընտրություններում մասնակցել է որպես ATA դաշինքի թեկնածու։
Կենսագրությունը
Սինան Օղանը ծնվել է 1967 թ․ սեպտեմբերի 1-ին Իգդիրում։ 1989 թ․-ին ավարտել է Մարմարայի համալսարանը։ 1993-2000 թթ․-ին եղել է Ադրբեջանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դեկանի տեղակալ։ 1994-1998 թթ․-ին եղել է Համագործակցության և համակարգման հարցերով թուրքական գործակալության ներկայացուցիչը։
2000 թ․-ին վերադարձել է Թուրքիա, աշխատել Եվրասիական ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնում և մասնագիտացել է Կովկասի հարցերով։ 2004 թ․-ին ստեղծել և ղեկավարել է Միջազգային հարաբերությունների և ռազմավարական վերլուծության TÜRKSAM կենտրոնը։
2015 թ․-ին հեռացվել է Ազգայնական շարժում կուսակցությունից։ Դատարանում բողոքարկել է այդ որոշումը և նույն տարվա նոյեմբերին վերականգնել անդամությունը, սակայն 2017 թ․-ին նորից հեռացվել է կուսակցության շարքերից։ Օղանը, ինչպես նախորդ անգամ, փորձել է դատարանում բողոքարկել այդ որոշումը, սակայն այս անգամ հայցը մերժվել է։ Նրա հեռացման պատճառը կուսակցության քաղաքականության վերաբերյալ քննադատական հայտարարություններն են եղել։ Այնուամենայնիվ, իրական պատճառ կարող էր լինել նաև կուսակցությունում առաջատարի դերը ստանձնելու նրա հավակնությունը, որը երկար տարիներ գլխավորում է Դևլեթ Բահչելին։
2009 թ.-ին Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտում քաղաքական գիտությունների թեկնածուի աստիճան է ստացել ։
Անձնական կյանքը
Սինան Օղանը ամուսնացած է, 2 զավակ ունի։ Խոսում է անգլերեն և ռուսերեն ։
Գարգառ
Գարգառ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գյուլագարակ համայնքում ։
Գտնվում է Ստեփանավան քաղաքից մոտ 6 կմ հարավ-արևելք։ Գյուղի հիմնադիր տոհմերն են Քալաշյանները, Մուրադյանները, Զալինյանները և Հարությունյանները։
Բնակավայրի հին անվանումը Գյառգյառ է, որ նշանակում է հպարտ-հպարտ։
Աշխարհագրություն
Գարգառը գտնվում է ծովի մակարդակից 1400-1500 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը մարզկենտրոն Վանաձորից կազմում է 26 կմ։
Գյուղի աշխարհագրական դիրքը շատ նպաստավոր է, առաջին հերթին, հաղորդակցման տեսակետից, քանի որ նրա միջով է անցնում հանրապետական նշանակության Երևան-Թբիլիսի մայրուղին։ Հենց այս պատճառով էլ գյուղը հաճախակի է ենթարկվել թուրք ու պարսիկ նվաճողների ասպատակություններին, թալանվել ու ավերվել, բայց և նորից ոտքի է կանգնել։
Շատ բարենպաստ են նաև գյուղի բնակլիմայական պայմանները։
Գյուղը շրջապատված է բարձրաբերձ լեռներով, թավուտ անտառներով, որոնց հաշվին գյուղն ապահովված է մոտ 50% խմելու ջրով (ջրագիծ չլինելու պատճառով է, որ 100%-ով ապահովված չէ)։ Հյուսիսից Արջասարն ու Յամաջն են, արևմուտքից՝ վեհանիստ Թոդորը, իսկ հարավից՝ Բզովդալի անտառապատ լեռնապարը։ Գեղեցկատես ու հրապուրիչ է լեռների գրկում բազմած Գարգառը։
Գյուղը հարուստ է սառնորակ ջրերով, արոտավայրերով, վարելահողերով, իսկ վերջին մի քանի տարիներին գյուղում կա նաև փորձադաշտ, ուր մշակում են ոչ ավանդական մշակաբույսեր, ինչպես օրինակ՝ բրոկոլի, ֆիզալիս, պատիսոն և այլն։
Կլիմա
Գյուղի կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, ամռանը՝ զով։ Տեղումները երբեմն չափից ավելի են լինում, որից տուժում է գյուղացին՝ չկարողանալով աշխատանքները ժամանակին կազմակերպել։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գարգառի մշտական բնակչությունը կազմել է 1478, առկա բնակչությունը` 1320 մարդ ։ Հին հայաբնակ գյուղ է ։
Գարգառի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Համայնքի հողերն անջրդի են։ Այդ պատճառով համայնքը դժվարությամբ է կազմակերպում գյուղմթերքների արտադրությունը։ Երաշտի տարիներին գյուղացին կորցնում է բերքի 70-80%-ը։ Գյուղում հիմնականում զբաղվում են ցորենի, կարտոֆիլի, բանջարաբոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ։ Անասնապահությամբ զբաղվողներն արտադրում են կաթ, միս, բուրդ, ձու, մեղր։
Կրթություն և մշակույթ
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որը նախկին մանկապարտեզի վերակառուցված շենքն է։ Դպրոցը երկհերթ է, ուր սովորում է 315 աշակերտ։ Համայնքն ունի մշակույթի տուն, որի վերանորոգման աշխատանքներն ավարտվել են 2011 թ., և այն արդեն հանձնված է շահագործման։
Համայնքի տարածքում գործում է Առողջության առաջնային պահպանման կենտրոն, որը գտնվում է 1990-1991 թթ. գերմանական «Կարմիր Խաչ»-ի կողմից կառուցված հարմարավետ շենքում։ Գյուղում գործում է ս. Հովհաննես եկեղեցին, և կա երեք ուղտատեղի՝ Սուբնիշանը, Յամաջը և ու Ամենափրկիչը։
Լիշտենբերգ (Ստորին Հռենոսի գավառ)
Լիշտենբերգ (Lichtenberg), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Գարգառ
Նշանավոր Գարգառեցիները
Գարգառում են ծնվել այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպես օրինակ՝
Կրասնոյարսկ քաղաքը նախագծող Արեգ Դեմիրխանովը արմատներով Գարգառից է։
Լիշտենբերգ (Ստորին Հռենոսի գավառ)
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 557 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.12 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Գարգառ
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում և շրջակայքում կա 6 խաչքար, մեկ եկեղեցի, մեկ մատուռ և մեկ գերեզմանոց։ Ծայրերում գտնվում են 10-13-րդ դարերի գյուղատեղի և Ք. ա. 3-2-րդ հազարամյակների ամրոց։ Գյուղից հարավ են գտնվում երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածներին նվիրված մեկ հուշակոթող և մեկ հուշաղբյուր. «Ալ. Պուշկինի հանդիպումը Ալ. Գրիբոյեդովի դիակառքին»։
Հասարակական կառույցներ
2013 թ.-ի դրությամբ գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որը նախկին մանկապարտեզի շենքն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1790 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լիշտենբերգ (Ստորին Հռենոսի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 361 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 259-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 102։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,7 %։ 259 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 231 անձ (125 տղամարդ և 106 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (14 տղամարդ և 14 կին)։ 102 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 40-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լելյուկի (գյուղ, Պանոմարենկոյի գյուղական խորհուրդ)
Լելյուկի (Лелюки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
Սփրինգֆիլդ (Իլինոյս)
Սփրինգֆիլդ (Springfield), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսային մասում, Իլինոյս նահանգում։ Սփրինգֆիլդը Իլինոյսի մայրաքաղաքը և նահանգակենտրոնն է։ Քաղաքում է գտնվում Աբրահամ Լինքոլնի անվան միջազգային օդանավակայանը։
Լելյուկի (գյուղ, Պանոմարենկոյի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Լելյուկի գյուղում բնակվում էր 274 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1014,81 մարդ/կմ²։
Սփրինգֆիլդ (Իլինոյս)
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 114 900 մարդ (2004 թ-ի տվյալներով)։
Լելյուկի (գյուղ, Պանոմարենկոյի գյուղական խորհուրդ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էլիզաբեթ (Նյու Ջերսի)
Էլիզաբեթ (Elizabeth), քաղաք Նյու Ջերսիում, որը Յունիոն շրջանի ադմինիստրատիվ կենտրոնն է։ Էլիզաբեթը բնակչության թվով նահանգի չորրորդ ամենախոշոր քաղաքն է։ Այն ունի 126129 բնակիչ։
Պատմություն
Էլիզաբեթը հիմնադրվել է 1664 թվականին անգլիացի գաղթականների կողմից և անվանվել է ի պատիվ սըր Ջորջ Քարթերեթի կնոջ։ Նոր գաղութում այն առաջին անգլալեզու բնակավայրն էր և Նյու Ջերսիի առաջին քաղաքամայրը։ Անկախության համար պատերազմի ժամանակ Մանհեթենում և Սթաթեն Այլենդում տեղակայված բրիտանական զորքերը հարձակվել են քաղաքի վրա։
1855 թվականի մարտի 13-ին Էլիզաբեթ սիթին միավորվել է արվարձանի հետ։ Քաղաքում առաջին արդյունաբերական ընկերությունն էր «Զինգեր»-ը, որը արտադրում էր կարի մեքենաներ։ 19-րդ դարի վերջից Էլիզաբեթի նավամատույցում կառուցվել են սուզանավեր։
Բողոքի ակցիաներ Մոսկվայում (2019)
Բազմահազարանոց համաձայնեցված և չհամաձայնեցված բողոքի ակցիաներ Մոսկվայում (նաև հայտնի են որպես քաղաքական ճգնաժամի մաս)    ), սկսվել են 2019 թվականի կեսերից և սրել իրավիճակը Մոսկվայի քաղաքային դումայի ընտրությունների շուրջ։ Ընտրությունների նախապատրաստման շրջանակներում հասարակական լայն արձագանք և բողոքի զանգվածային ակցիաներ են առաջացրել ոչ համակարգային ընդդիմության թեկնածուների հայտարարությունները, որոնք հայտարարել են գրանցման ընթացակարգի շրջանակներում իշխանության մարմինների և իրենց մրցակիցների կողմից բազմաթիվ խախտումների մասին ։ Սախարովի պողոտայի հանրահավաքները 2019 թվականի հուլիսի 20-ին և օգոստոսի 10-ին Ռուսաստանում խոշորագույն քաղաքական ակցիաներն են դարձել 2011-2013 թվականների բողոքի ալիքից հետո  ։ Ակցիայի ժամանակ հուլիսի 27-ին ձերբակալվել է շուրջ 1400 մարդ, ինչը ռեկորդ է դարձել ։ Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովն իր կողմից հայտարարեց այդ թեկնածուների կողմից ճնշումների մասին ։ Քաղաքային հանձնաժողովի որոշումների հետագա բողոքարկումը ԿԸՀ արդյունք չտվեց։
Բողոքներն ուղեկցվում են չգրանցված պատգամավորության թեկնածուների զանգվածային վարչական ձերբակալություններով ընտրական հանձնաժողովների աշխատանքը խոչընդոտելու և զանգվածային անկարգությունների (այսպես կոչված «մոսկովյան գործ») գործով քննչական գործողություններ  ։ Իրադարձությունների հետաքննությանը մասնակցում է ԱԴԾ երկրորդ ծառայությունը։ Մայրաքաղաքի ընտրական հանձնաժողովների աշխատանքին խոչընդոտելու վերաբերյալ քրեական գործը ղեկավարում է ԱԴԾ սահմանադրական կարգի պաշտպանության ծառայությունը։ Հատուկ ծառայությունը ընդդիմության կապեր է փնտրում արտասահմանյան կառույցների հետ և փորձում է ապացուցել արտասահմանում բողոքի ակցիաների ֆինանսավորումը ։
Մի շարք ԶԼՄ-ների, քաղաքական գործիչների, ինչպես նաև ՌԴ նախագահին առընթեր Մարդու իրավունքների խորհուրդը պնդում են, որ քրեական գործերը շինծու են և հանրահավաքներում զանգվածային անկարգություններ չեն եղել ։
Նախապատմություն
2019 թվականի հուլիսի 1-ին Մոսկվայի քաղաքային դումայի պատգամավորության թեկնածուների գրանցման համար ստորագրահավաքի ընթացքում հայտնի է դարձել, որ Մոսկվայի քաղաքային դումայի փոխխոսնակ Անդրեյ Մետելսկին, որը նույնպես առաջադրվել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի ընտրություններում, և նրա ընտանիքը անշարժ գույք ունի մոտավորապես 5,7 մլրդ ռուբլի ընդհանուր արժեքով։ Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի տվյալներով՝ Անդրեյ Մետելսկու մայրը՝ 75-ամյա Էլդիբիտա Վասիլիևնա Մետելսկայան, նրա 16-ամյա որդին՝ Անդրեյը, ինչպես նաև պատգամավորի խորհրդական Պյոտր Իվանովսկին, Ավստրիայում հյուրանոցների ցանց ունեն   ։
Թեկնածուների հավաքած ստորագրությունների ստուգման արդյունքում Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովը մերժել է մի քանի ընդդիմադիր թեկնածուների գրանցումը։ Պատճառը եղել է ցանկապատված ստորագրությունների բարձր տոկոսը (ամուսնության առավելագույն թույլատրելի մասնաբաժինը կազմում է 10 %)։ Չգրանցված թեկնածուները Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովին մեղադրել են ստորագրությունները կեղծելու մեջ, որն ուղղված է ամուսնության բարձր տոկոսի պատրվակով ընդդիմությանը արգելել մասնակցել ընտրություններին։ Այսպես, Դմիտրի Գուդկովը հայտնել է, որ իր ստորագրությունների մի մասը կեղծվել է այն ժամանակ, երբ աշխատանքային հանձնաժողովի անդամները ձեռքով այն անցկացրել են արձանագրության մեջ Ընտրությունների և ՆԳՆ-ի տվյալների բազաների ստուգման համար։ Գուդկովը պնդում է, որ անձնական տվյալները սխալներով են մուտքագրվել, ինչի արդյունքում տվյալների բազաները հայտնել են, որ նման մարդիկ գոյություն չունեն։ Լյուբով Սոբոլը հայտնել է, որ Դաշնային միգրացիոն ծառայության բազայի ստուգումն իրականացրել են նրանից գաղտնի, իսկ ՆԳՆ ձեռագրագետների տեղեկանքը չի պարունակում գնահատման մեթոդների բացատրություններ, հաշվարկներ, ձեռագրի նմուշներ։ Ի նշան բողոքի՝ Սոբոլը հուլիսի 13-ից հացադուլ է հայտարարել, որը դադարեցրել է օգոստոսի 14-ին ։
Միևնույն ժամանակ, Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովը գրանցել է «Ռուսաստանի կոմունիստներ» կուսակցության 32 ինքնաառաջադրված թեկնածու, որը հանդիսանում է ՌԴԿԿ-ի խոչընդոտը (հիմնականում նմանատիպ տարբերանշանով և նմանատիպ անվանմամբ) և որի ժողովրդականությունը մեծ չէ։ Այս բոլոր թեկնածուները գրեթե հայտնի չեն Մոսկվայում, մեծ մասամբ՝ տնային տնտեսուհիներ, ուսանողներ և ցածր որակավորում ունեցող աշխատողներ ։ Լրագրողները նաև պարզել են, որ «Ռուսաստանի կոմունիստների» ինքնառաջադրվածների և նրանց, ում աջակցում է «Միասնական Ռուսաստանը», գործունեությունը համակարգվում է մեկ կենտրոնից ։ Բացի այդ, մոսկվացիների մեծ մասը ոչ մի անգամ փողոցներում ստորագրահավաք չի կազմակերպել «Ռուսաստանի կոմունիստների» կամ «Միասնական Ռուսաստանի» թեկնածուների համար (վերջիններս թաքցնում են իրենց կուսակցական պատկանելությունը )։ Այս հակասությունն էլ խթան հանդիսացավ քաղաքական ճգնաժամի սկզբի համար։
Իրադարձությունների ընթացք
Հուլիսի 14-ին 17 անկախ թեկնածուներ իրենց կողմնակիցների հետ հանդիպում են անցկացրել Նովոպուշկինի պուրակում, որտեղից նրանք անցել են քաղաքապետարանի շենքի մոտ և այնուհետև Մոխովայա փողոց՝ դեպի ՄՔԸՀ-ի շենք։ Թեկնածուները պահանջել են թույլ տալ նրանց ընդունել ընտրություններից առաջ և վերցնել ստորագրությունները։ Ոստիկանությունը և ռոսգվարդիան ի սկզբանե չեն խոչընդոտել ակցիաներին, բայց այն բանից հետո, երբ ՄՔԸՀ-ի բակում սկսեցին վրաններ տեղադրել, բակը մաքրեցին հատուկ միջոցների կիրառմամբ  ։ «ОВД-Инфо» պորտալի տվյալներով՝ երեկոյան ձերբակալվել է 39 մարդ, այդ թվում՝ թեկնածուներ Իլյա Յաշինը, Լյուբով Սոբոլը, Իվան Ժդանովան և Յուլիա Գալյամինը ։ Չորս ցուցարարներ կոշտ ձերբակալությունից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, հաղորդվում էր, որ մի քանի ակտիվիստներ ծեծի են ենթարկվել ոստիկանների կողմից  ։ Ձերբակալված թեկնածուները կողմնակիցներին կոչ են արել հաջորդ օրը կրկին հավաքվել ՄՔԸՀ-ի շենքի մոտ ։
2019 թվականի հուլիսի 15-ին մոտ 10 թեկնածու էր եկել Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովի նախագահ Գորբունովի հետ հանդիպմանը։ Հանդիպումը նախատեսված էր որպես բաց, սակայն սկզբում լրագրողներին թույլ չէին տվել մտնել Մինսկի խմբի տարածք, իսկ հետո, Նավալնի LIVE հեռուստաալիքի տվյալներով, ինքը՝ Գորբունովը, իր կաբինետի միջանցքում հայտարարել է, որ պատրաստ է թեկնածուների հետ շփվել միայն անձամբ փակ ձևաչափով, ինչին համաձայնել են ժամանած թեկնածուներից միայն երեքը։ Գորբունովը հայտնել է, որ Մոսկվայի քաղաքային դումայի պատգամավորության 9 թեկնածուների գրանցումը մերժվել է։ ՄՔԸՀ-ը հիշեցրեց, որ թեկնածուների գրանցման վերջնական որոշումը կկայացվի հուլիսի 16-ին, որից հետո այն հնարավոր կլինի բողոքարկել միայն դատարանում  ։ Ավելի ուշ Իլյա Յաշինը հայտարարել է, որ ՄՔԸՀ-ն իրեն հանել է ընտրություններից՝ իբր ոչ հավաստի ստորագրությունների թույլատրելի թիվը գերազանցելու պատճառով և հրաժարվել է ընդունել սխալ ստորագրողների գրավոր պնդումները ։ Նույն օրը երեկոյան մի քանի հարյուր մարդ է հավաքվել Տրուբնայա հրապարակում՝ ինքնաառաջադրված անձանց ընտրություններին մասնակցելու համար, թեկնածուները կոչ են արել նման հանդիպումներ անցկացնել ամեն օր՝ մինչև նրանց պահանջների կատարումը ։
Հուլիսի 16-ին գրանցման մերժումներ են ստացել անկախ թեկնածուների մեծ մասը, մասնավորապես, Ալեքսեյ Նավալնիի համախոհներ Լյուբով Սոբոլն ու Իվան Ժդանովը, ինչպես նաև մունիցիպալ պատգամավորներ Կոնստանտին Յանկաուսկասը և Յուլիա Գալյամինան, Պետդումայի նախկին պատգամավորներ Դմիտրի և Գենադի Գուդկովան, Ալեքսանդր Սոլովևը, «Յաբլոկայի» անդամներ Սերգեյ Միտրոխինը, Ելենա Ռուսակովան, Կիրիլ Գոնչարովը, Անաստասիա Բրյուխանովան։ Գրեթե բոլորին հանել են ընտրողների անվավեր ստորագրությունների առավելագույն թույլատրելի չափաբաժինը գերազանցելու պատճառով։ Գրանցումն ստացել են միայն մի քանի անկախ թեկնածուներ, որոնց ամուսնության ստորագրությունների տոկոսը բավական ցածր է եղել   ։ Այդ օրը Տրուբնայա հրապարակի վրա ակցիան տեղի ունեցավ, չնայած հորդառատ անձրևին։ Ձերբակալություններ չեն եղել ։
Հուլիսի 17-ի ակցիան, ըստ լրագրողների հաշվարկների, հավաքել է շուրջ 800 մարդ ։ Հուլիսի 17-ին Գորբունովն ամփոփել է թեկնածուների գրանցման արդյունքները.գրանցվել է 233 թեկնածու, 57-ը մերժվել է։ ՄՔԸՀ-ում հայտարարել են, որ այս անգամ մերժումները գրեթե կրկնակի պակաս են, քան 2014 թվականի ընտրություններում ։ Հուլիսի 17-ին Մոսկվայի քաղաքային դումայի ընտրություններին անկախ թեկնածուների թույլ չտալու պատճառով շարունակվող բողոքի ակցիաների ֆոնին Վլադիմիր Պուտինը պարգևատրել է Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովի իրավաբանական բաժնի պետ Ռիմա Կուզնեցովային՝ իր հրամանագրով նրան շնորհելով Ռուսաստանի վաստակավոր իրավաբանի կոչում  ։
Դորոթի Իդեն
Դորոթի էնիդ Իդեն  (Dorothy Eden, ), բրիտանացի գրող։
Բողոքի ակցիաներ Մոսկվայում (2019)
Իրադարձությունների ընթացք
Ընդդիմադիր թեկնածուները, նրանց խոսքով, հավաքել են մոսկվացիների հազարից ավելի պաշտոնական հայտարարություններ, այդ թվում՝ տեսաուղերձներ պարունակող հայտարարություններ՝ պահանջելով իրենց ստորագրությունները համարել վավեր։ Նրանք շարունակում են Տրուբնայա հրապարակում «Հանուն ընտրության իրավունքի» իրականացնել ամենօրյա ակցիաներ։ Մոսկվայի ԿԸՀ-ում հայտարարել են, որ պատրաստ են քննարկել դիմումները և ստուգել ստորագրությունները    ։
Դորոթի Իդեն
Կենսագրություն
Ծնվել է Քենթերբերյան դաշտավայրում գտնվող ֆերմայում, Նոր Զելանդիայում, որտեղ սովորել և աշխատել է որպես իրավաբանական քարտուղար` մինչև 1954 թվականին Անգլիա տեղափոխվելը։
Բողոքի ակցիաներ Մոսկվայում (2019)
Հանրահավաք Սախարովի պողոտայում հուլիսի 20-ին
Հուլիսի 20-ին Սախարովի պողոտայում տեղի է ունեցել համաձայնեցված հանրահավաք՝ նույն պահանջներով, որի հայտը ներկայացրել է Լիբերտարիական կուսակցությունը ։ Այն դարձել է վերջին տարիներին Ռուսաստանի խոշորագույն քաղաքական ակցիան ։ «Սպիտակ հաշվիչ » կազմակերպության գնահատականով՝ ակցիային մասնակցել է ավելի քան 22 հազար մարդ ։ Գլխավոր պահանջը եղել է անկախ թեկնածուների ընտրության թույլտվությունը։ Միտինգի ժամանակ և դրանից հետո, ըստ ОВД-Инфо-ի տվյալների, 7 մարդ է ձերբակալվել ։ Հանրահավաքի ժամանակ ելույթ ունեցած Ալեքսեյ Նավալնիի նախաձեռնությամբ թեկնածուները վերջնագիր են ներկայացրել Մոսկվայի իշխանություններին. եթե մեկ շաբաթվա ընթացքում չգրանցվեն պատգամավորության բոլոր անկախ թեկնածուները, ապա հուլիսի 27-ին տեղի կունենա չարտոնված հանրահավաք Մոսկվայի քաղաքապետարանի շենքի մոտ ։ Այս վերջնագիրը ներառվել է Իլյա Յաշինի հրապարակած անկախ թեկնածուների համատեղ հայտարարության մեջ, այն նաև քաղաքապետ Սոբյանինի առաջարկն էր՝ հանդիպելու և քննարկելու իրավիճակն ու Մարդու իրավունքների խորհրդին առաջարկելու արտապլանային նիստ անցկացնել և քննարկել Մոսկվայում տեղի ունեցող իրադարձությունները ։
Դորոթի Իդեն
Կենսագրություն
Մահացել է 1982 թվականին, Լոնդոնում` քաղցկեղից։
Ստեղծագործություն
Ավելի քան 40 բեսթսելերների, գոթիկաների, դետեկտիվների, սիրային-ռոմանտիկ վեպերի և կարճ պատմվածքների հեղինակ է, որոնք արժանացել են ոչ միայն ընթերցողների գնահատությանը, այլև խստապահանջ գրական քննադատների։
Դ. Իդենի վեպերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Դետեկտիվ ակումբի անդամ էր։
Բողոքի ակցիաներ Մոսկվայում (2019)
Հանդիպում Պամֆիլովայի հետ
Ռուսաստանի կենտրոնական հանձնաժողովի ղեկավար Էլլա Պամֆիլովան հուլիսի 23-ին հանդիպում է ունեցել անկախ թեկնածուներ Լյուբով Սոբոլի, Իվան Ժդանովի, Իլյա Յաշինի, Դմիտրիի և Գենադի Գուդկովների, Ելենա Ռուսակովայի, Սերգեյ Միտրոխինի, Կիրիլ Գոնչարովի, Կոնստանտին Յանկաուսկասի, Անաստասիա Բրյուխանովայի, Յուլիա Գալյամինայի հետ՝ իրավիճակը քննարկելու համար և հայտարարել, որ ընտրություններում գրանցել բոլոր նրանց, ովքեր ստորագրել են, անհնար կլինի ։ Ավելի վաղ նա հասկացրել էր, որ իրենց ստորագրությունները պետք է ստուգվեն ։ Անկախ թեկնածուները ԿԸՀ են ուղարկել բողոքներ ընտրատարածքային հանձնաժողովների մերժումների վերաբերյալ, սակայն Պամֆիլովան հայտնել է, որ իրենք չեն ենթարկվում ԿԸՀ-ին։ Սակայն հաջողվել է պայմանավորվել, որ ԿԸՀ-ի ներկայացուցիչները ներկա կլինեն չգրանցված թեկնածուների բողոքների քննությանը ։
Հաջորդ օրը Պամֆիլովան հայտարարել է, որ ցանկությունը «որպեսզի չգրանցեն այն թեկնածուներին, որոնք երեկ եկել էին, դա ոչ թե իշխանության ցանկությունն է, այլ մեր հարգարժան Նավալնիի ցանկությունը»։ Նա նաև ենթադրել է, որ առանց ստորագրությունների ստուգման բոլորին գրանցելու անկախ թեկնածուների պահանջը կարող է կապված լինել այն բանի հետ, որպեսզի «թափանցիկ, բացեիբաց ստուգեն, թե իրականում ինչ ունեն, այլ ոչ թե այն, ինչ հայտարարվում է հանրահավաքային ամբիոնից և մամուլում» ։
Քրեական գործեր, ձերբակալություններ և խուզարկություններ
Հուլիսի 24-ի առավոտյան ձերբակալվել է իր տան մուտքի մոտ Ալեքսեյ Նավալնին։ Նույն երեկոյան նա դատապարտվել է 30 օրվա ազատազրկման՝ հուլիսի 27-ի ակցիայի կոչ անելու համար ։ Մոսկվայի քննչական կոմիտեի Մոսկվայի վարչությունը քրեական գործ է հարուցել ՌԴ Քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածով՝ Ընտրական իրավունքների իրականացմանը կամ ընտրական հանձնաժողովների աշխատանքին խոչընդոտելը՝ Մոսկվայի քաղաքային ընտրական հանձնաժողովի շենքի մոտ տեղի ունեցած տարերային հանրահավաքի պատճառով։ Եթե ֆիգուրանտներին կիրառվի բռնության սպառնալիք, որի մասին ասվում է ՌԴ ՔԿ հաղորդագրության մեջ, ապա դա կարող է որակվել 141 հոդվածի 2-րդ մասով։ Նրա նկատմամբ առավելագույն պատիժը մինչ7 հինգ տարվա ազատազրկում է։  Քրեական գործի մասին Քննչական կոմիտեի հայտարարությունից կարճ ժամանակ անց ձերբակալվել է նաև Մոսկվայի Նավալնիի շտաբի համակարգող Օլեգ Ստեպանովը։ Նա դատապարտվել է 8 օրվա ազատազրկման՝ հուլիսի 27-ի ակցիայի կոչ անելու համար  ։ Հուլիսի 24-ի երեկոյան ոստիկանությունը խուզարկություններ Է իրականացրել չգրանցված թեկնածուներ Դմիտրի Գուդկովի և Իվան Ժդանովի մոտ։ ոստիկանությունը խուզարկություններով եկել է նաև Ալեքսանդր Սոլովյովի և մունիցիպալ պատգամավոր Նիկոլայ Բալանդինի մոտ։ Իվան Ժդանովին խուզարկությունից հետո տարել են հարցաքննության։ Դմիտրի և Գենադի Գուդկովները, Լյուբով Սոբոլը, Ելենա Ռուսակովը և Յուլիա Գալյամինը հարցաքննության են կանչվել     ։
Դորոթի Իդեն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Նորզելանդացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի վիպասաններ