cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռոբբի (կարճ պատմվածք)
Պատմություն
Այն բանից հետո, երբ հունվարին այդ պատմվածքը գիտաֆանտաստիկ ժանրի կարկառուն դեմքերից մեկի՝ Ջոն Քեմփբելի կողմից հավանության չարժանացավ, Ազիմովը Ֆրեդերիկ Փոլին է վարձում որպես գրական ստեղծագործության ներկայացուցիչ։ Վերջինիս չի հաջողվում գտնել մի ամսագիր, որում համաձայնեին տպագրել պատմվածքը, մինչև հենց ինքը, 1939 թվականի հոկտեմբերին, դառնում է «Astonishing Stories» և «Super Science Stories» ամսագրերի խմբագիր։ 1940 թվականի մարտին Փոլը գնում է «Ռոբբի» պատմվծքը ամսագրի վերջին թողարկման համար, անվանափոխելով այն Ազիմովի չհավանած վերնագրով՝ «Արտասովոր խաղընկերը» ։ Ազիմովին հաջողվեց վերականգնել պատմության սկզբնական՝ «Ռոբբի» վերնագիրը, երբ պատմվածքը վերատպագրվեց «Ես, Ռոբոտ» ռոբոտային շարքի առաջին ժողովածուի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1940 պատմվածքներ Կատեգորիա:Այզեկ Ազիմով Կատեգորիա:Ամերիկյան կարճ պատմվածքներ Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Էմիլ Կորալով
Էմիլ Կորալով (իրական անուն և ազգանուն՝ Էմիլ Դոնչև Ստանչև, Емил Дончев Станчев, ), բուլղար գրող, բանաստեղծ, լրագրող, հրատարակիչ, խմբագիր։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր (1952)։
Կենսագրություն
Էմիլ Կորալովը ծնվել է 1906 թվականի նոյեմբերի 2-ին Սլավոտինում, Բուլղարիա։ Նրա հայրը եղել է ուսուցիչ, Սեպտեմբերյան հեղափոխության անդամ։ Ավարտել է Սոֆիայի համալսարանը։ Համագործակցել է «Նոր ճանապարհ», «Բուլղարական մտքեր», «Ոսկեղջյուր», «Արվեստ և քննադատություն», «Մանկական ուրախություն», «Լուսատիտիկ» պարբերականների, «Արձագանք», «Մեր օրեր», «Կանանց թերթ», «Գրական նորություններ» թերթերի հետ։
1933-1947 թվականներին իր եղբայր Լաչեզար Ստանչևի հետ եղել է հայտնի «Весела дружина» թերթի խմբագիր և հրատարակիչ, որում հրատարակվում էին երեխաների և երիտասարդության համար բուլղարական ֆանտաստիկ ժանրի վեպեր։
Հետո 1947-1966 թվականներին աշխատել է «Ժողովրդական երիտասարդություն» (Народна младеж) հրատարակչությունում։
Էմիլ Կորալովը մահացել է 1986 թվականի հուլիսի 29-ին Սոֆիայում՝ 79 տարեկան հասակում։
Ստեղծագործություն
Էմիլ Կորալովի «Սպիտակ ձի» բանաստեղծությունների առաջին հավաքածուն հրատարակվել է 1926 թվականին։ 1927 թվականին հրատարակել է «Լուսին և դատախազ» պատմվածքների հավաքածուն։ Նրան հաջորդել են «Մեծ ծարավ» (1930), «Անհաղթելի» (1933) և այլ վեպեր։
Պատմվածքների, բանաստեղծությունների, հեքիաթների ժողովածուների և երեխաների ու երիտասարդության համար ավելի քան 30 վեպերի հեղինակ։ Նրա գրչին են պատկանում մի շարք գրքեր, որոնք նվիրված են Բուլղարիայի պատմությանը։
Ակտիվ աշխատել է մանկական և դեռահասական գրականության ոլորտում։ Եղել է երեխաների համար բուլղարական ֆանտաստիկ ստեղծագորությունների առաջին ստեղծողներից մեկը։
Էմիլ Կորալովի գրքերը թարգմանվել են գերմաներեն, չեխերեն, լեհերեն, ռուսերեն և այլ լեզուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարացի գրողներ Կատեգորիա:Բուլղարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բուլղարացի լրագրողներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Հրատարակիչներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մեղրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Մեղրաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (11 միավոր)։
Գեորգի Տարատորկին
Գեորգի Գեորգիևիչ Տարատորկին (Гео́ргий Гео́ргиевич Тарато́ркин, հունվարի 11, 1945, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ - փետրվարի 4, 2017, Մոսկվա, ՌԴ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային, ռուս դերասան։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։ Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության քարտուղար, «Ոսկե դիմակ» ասոցիացիայի նախագահ։
Կենսագրություն
Գեորգի Տարատորկինը ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 11-ին Լենինգրադում։ 1966 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ա․ Բրյանցևի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոնին կից ստուդիան (Զինովի Կորոգոդսկու արվեստանոց) և մինչև 1974 թվականը խաղացել Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում՝ Կորոգոդսկու բեմադրած ներկայացումներում խաղալով հիմնականում գլխավոր դերեր ։ 1968 թվականից սկսել է նկարահանվել կինոյում (առաջին ֆիլմը՝ «Սոֆյա Պերովսկայա»)։
1969 թվականին էկրան է բարձրանում Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի հիման վրա նկարահանած նույնանուն ֆիլմը, որտեղ Տարատորկինը մարմնավորում էր Ռոդիոն Ռասկոլնիկովի դերը։ 1974 թվականին դերասանը հրավեր է ստանում Մոսսովետի անվան թատրոնից ։ Առաջին դերը կինոյում արդեն մարմնավորած Ռասկոլնիկովի դերն էր Յուրի Զավադսկու հայտնի «Պետերբուրգյան երազներ» ներկայացման մեջ, որը բեմադրվեց 1969 թվականին (թատրոնի բեմում այդ դերը հիանալի կատարում էր Գենադի Բորտնիկովը )։
Հետագայում դերասանը խաղաց բազմաթիվ դերեր՝ ներառյալ Ստրելցովի դերը «Նրանք մարտնչում էին Հայրենիքի համար», Իվանի դերը՝ «Կարամազով եղբայրներ», Կարենինի դերը՝ «Կենդանի դիակ» ներկայացումներում ։
1996 թվականից Տարատորկինը դերասանական վարպետություն էր դասավանդում Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում (ՎԳԻԿ)։ Նույն թվականին ընտրվեց Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության առաջին քարտուղար։
Վերջին տասնամյակում Մոսսովետի անվան թատրոնի բեմում մի շարք գլխավոր դերեր է խաղացել ռեժիսոր Յուրի Երյոմինի ներկայացումներում՝ «Մի՛ արթնացրեք մադամին», «Արծաթե դար»։
2013 թվականին դերասանը նկարահանվեց «RWS» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված ռեժիսոր Ռաուֆ Կուբաևի 8 սերիանոց «Ինչից է սկսվում Հայրենիքը» սերիալում՝ հետախույզ Դմիտրիևի դերում ։
Գեորգի Տարատորկինը մահացել է 2017 թվականի փետրվարի 4-ին՝ 73 տարեկան հասակում, երկարատև հիվանդությունից հետո ։
Դերասանի հետ հրաժեշտը տեղի կունենա 2017 թվականի փետրվարի 6-ին Մոսսովետի անվան թատրոնում։
Ընտանիք
Կինը դերասանուհի և գրող Եկատերինա Մարկովան է։
Որդին՝ Ֆիլիպ Տարատորկինը, ուղղափառ քահանա է, աստվածաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, «Новая Россия. История постсоветской России» գիտաուսումնական կենտրոնի և Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի Ռուսաստանի պատմության ամբիոնի դոցենտ։
Դուստրը՝ Աննա Տարատորկինան, դերասանուհի է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստատեսության դերասաններ Կատեգորիա:ՌԴ կառավարության մրցանակի դափնեկիրներ մշակույթի բնագավառում
Աբստրակցիա
Աբստրակցիա ( - վերացարկում), առարկաների և երևույթների ոչ էական հատկություններից մտովի վերանալը, նրանց հիմնական կողմերի և հատկանիշների ընդհանրացումը։ Աբստրակցիայով կատարված ընդհանրացումներն արտահայտվում են հասկացությունների, կատեգորիաների, օրենքների, գիտական համակարգերի և իմացության այլ ձևերով։ Գիտական աբստրակցիան բնության և հասարակության էական հատկանիշները մարդկային մտածողության մեջ արտացոլող իմացության պրոցեսի կարևոր տարրն է։
Եվրոպական փիլիսոփայության եւ տրամաբանության մեջ աբստրագինգը մեկնաբանվում է որպես հասկացությունների փուլային արտադրության միջոց, որոնք ձևավորում են ավելի ու ավելի ընդհանուր մոդելներ՝ աբստրակցիայի հիերարխիա:Քննարկվող հասկացության շեղվածության աստիճանը կոչվում է աբստրակցիայի մակարդակ։ Կախված նպատակներից եւ խնդիրներից, դուք կարող եք խոսել նույն օբյեկտի մասին տարբեր վերացական մակարդակներում։
Հասկացություն
Վերացական հասկացությունը աբստրակցիայի ամենաբարձր ձևն է, բայց կապված է պարզունակ զգայական աբստրակցիայի հետ։ Սկսած օբյեկտի որոշ զգայական հատկություններից, ընդգծելով այլ զգայական հատկություններ (պարզունակ զգայական աբստրակցիա), աբստրակցիան վեր է ածվում վերացական հասկացություններով արտահայտված ոչ զգայուն հատկությունների։ Օբյեկտների միջև հարաբերությունների միջոցով միտքը կարող է բացահայտել դրանց վերացական հատկությունները։ Աբստրակցիան իր ամենաբարձր ձևերով արդյունք է իրերի և երևույթների ավելի ու ավելի էական հատկությունների բացահայտման ՝ դրանց կապերի և փոխհարաբերությունների միջոցով։ Կար երկու ուսմունք աբստրակցիայի, այսինքն ՝ այն գործընթացի մասին, երբ մտածողությունը վերածվում է վերացական հասկացությունների.
Բայց իրականում վերացականն անկասելի է ողջամիտների համար և անբաժանելի է դրանից։ Մտքը կարող է վերացականի գալ միայն զգայականից ելնելով, այսինքն ՝ դա մտքի շարժումն է, որն օբյեկտների զգայական հատկություններից անցնում է նրանց վերացական հատկություններին։
Աբստրակցիա
Աբստրակցիան ճանաչման, մտավոր ընտրության, որոշակի հավաքածուի որոշ տարրերի մեկուսացումն ու դրանց շեղումն է տվյալ հավաքածուի այլ տարրերից։ Սա մարդու մտավոր գործունեության հիմնական գործընթացներից մեկն է, որը հիմնված է նշանների միջնորդության վրա և թույլ է տալիս առարկաների տարբեր հատկությունները վերածել դիտարկման առարկայի։ Այս տեսական ընդհանրացումը հնարավորություն է տալիս արտացոլել հետաքննվող օբյեկտների կամ երևույթների հիմնական օրինաչափությունները, ուսումնասիրել դրանք, ինչպես նաև կանխատեսել նոր, անհայտ օրինաչափություններ։ Մարդկային մտածողության անմիջական բովանդակությունը կազմող ինտեգրալ կազմավորումները ՝ հասկացությունները, դատողությունները, եզրակացությունները, օրենքները, մաթեմատիկական կառուցվածքները և այլն, հանդես են գալիս որպես վերացական օբյեկտներ։
Վերացական լինելու անհրաժեշտությունը որոշվում է այն իրավիճակով, երբ ակնհայտ են դառնում տարբերությունները մտավոր խնդրի բնույթի և դրա կոնկրետության մեջ օբյեկտի լինելու միջև։ Նման իրավիճակում մարդն օգտագործում է, օրինակ, լեռը որպես երկրաչափական ձև ընկալելու և նկարագրելու հնարավորությունը, իսկ շարժվող անձին `որպես մեխանիկական լծակների որոշակի փաթեթ։
Տեսակներ
Աբստրակցիայի որոշ տեսակներ. Ըստ նպատակների.
Վերացական և կոնկրետ
Դիալեկտիկական տրամաբանության մեջ «վերացական» հասկացությունը հակադրվում է կոնկրետին, օրինակ ՝ կոնկրետ մտածողությանը ՝ վերացական մտածողություն։ Դիալեկտիկական տրամաբանության մեջ աբստրակցիա հասկացությունը հաճախ օգտագործվում է բացասական իմաստով. Որպես միակողմանի, չզարգացած, կյանքից չափազանց կտրված։
Վերացական մտածողությունը ենթադրում է աբստրակցիաներով աշխատել («մարդ ընդհանրապես», «թիվ երեք», «ծառ» և այլն),իսկ կոնկրետ մտածողությունը վերաբերում է կոնկրետ առարկաներին և գործընթացներին («Սոկրատես», «երեք բանան», «կաղնու բակում»)։ Վերացական մտածելու ունակությունը մարդու տարբերակիչ հատկություններից մեկն է, որը, հավանաբար, ձևավորվել է միաժամանակ լեզվական հմտությունների հետ և մեծ մասամբ լեզվի շնորհիվ (այնպես որ, նույնիսկ մտավոր կերպով անհնար կլիներ ընդհանրապես գործել «թիվ երեքով», չունենալով դրա համար որոշակի լեզվական նշան `« երեք », որովհետև մեզ շրջապատող աշխարհում նման վերացական, չկապված հասկացություն պարզապես գոյություն չունի. այն միշտ« երեք մարդ »է,« երեք ծառ »,« երեք բանան »և այլն։
Սահմանում աբստրակցիայի միջոցով
Աբստրակցիայի միջոցով սահմանում - օբյեկտների զգայական («վերացական»), չընկալվող հատկությունների նկարագրման եղանակ ՝ առարկայի տարածքում հատկացնելով հավասարության տեսակի որոշակի հարաբերություն։ Նման հարաբերությունը, որն ունի ռեֆլեքսիվության, համաչափության և անցողականության հատկություններ, դրդում է տիրույթի բաժանումը տարանջատված դասերի (աբստրակցիոն դասեր կամ համարժեքության դասեր), և նույն դասին պատկանող տարրերն անճանաչելի են այսպես որոշված ​​հատկությամբ։
Բուժում
Անհատների ուղեղի որոշ ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների պատճառով այն մարդկանց մոտ, ովքեր ունեն այնպիսի հիվանդություններ, ինչպիսիք են մտավոր հետամնացությունը, վերացական մտածողությունը կարող է բացակայել կամ վատ արտահայտվել։
Գրականություն
= Արտաքին հղումներ =
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Միտք Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի հասկացություններ Կատեգորիա:Գոյաբանություն
Շեյխ (Մանազկերտի գավառ)
Շեյխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մանազկերտ գյուղաքաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևմուտք ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հրոտից (անձնավորություն)
Հրոտիցը Հայկ Աղեղնավորի կրտսեր որդին է եղել։
Ըստ առասպելի, նա ամռան կեսին արթուն էր մնում մի ամբողջ ամիս, խուտուտ տալիս քնով անցած շինականների կողքերին, բոլորին մղում աշխատանքի և թույլ չէր տալիս, որ ո՛չ հացահատիկի հասկերը կծղեն արտերում, ո՛չ էլ խոտը չորանա մարգերում ու հանդերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկազունիներ
Պիեռ Աբելար
Կենսագրություն
Ծնվել Է Պալե գյուղում՝ Նանտից ոչ հեռու։ Լոշում ուսանել Է տրամաբանություն, Փարիզում՝ աստվածաբանություն ու փիլիսոփայություն։ Համբավավոր ուսուցիչ ու հռետոր էր։ Իր աշակերտուհի Էլոիզի հետ ունեցած սիրո տխուր վախճանից հետո դարձել է վանական։ Ընդհանուր հասկացությունների (ունիվերսալիաների) շուրջը սխոլաստիկ փիլիսոփայական հիմնական հոսանքների՝ նոմինալիզմի և ռեալիզմի պայքարում չափավոր նոմինալիզմի՝ կոնցեպտուալիզմի կողմնակից էր։ Աբելարը գտնում էր, որ ունիվերսալիաները ռեալ իրեր չեն (քանի որ ամեն ռեալ իր անհատական է, եզակի), սակայն արտահայտում են իրերի մեջ եղած ընդհանուր իրողությունը և տրամաբանական հետևությունների հիմք տալիս։ Իր բարոյագիտական ուսմունքում Աբելարը ընդգծում էր բարոյականության բնական, ոչ աստվածային բնույթը։ Աբելարը գտնում էր, որ հավատը պետք է հենվի միայն բանականության, ազատ մտքի վրա, որ խղճի հետ համաձայնեցրած արարքը մեղսագործություն չէ։ Սուասոնյան (1121) ու Սանսյան (1140) եկեղեցական ժողովները և Ինոկենտիոս II պապը դատապարտեցին Աբելարի ուսմունքը՝ որպես հերետիկոսություն։
Գրականության պատմության համար առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Աբելարի և Էլոիզի ողբերգական սիրո պատմությունը, որը Աբելարը նկարագրել է «Իմ աղետալի կյանքի պատմությունը» (Historia Calamitatum) ինքնակենսագրական բնույթի երկում։ Այն արտացոլված է նաև նրանց միջև նամակագրության մեջ։
Իր փիլիսոփայությունն ու կյանքը շարադրել է «Իմ դժբախտությունների պատմությունը» գրքում։ Նա հրաժարվել է իր բաժին ժառանգությունից, քանի որ վաղ հասակից սիրել է փիլիսոփայությունը։ Աշակերտել է Ռոսցելինին։ Հետագայում եկել է Փարիզ, սովորել եպիսկոպոսյան դպրոցում, սակայն ուսուցիչների հետ վիճաբանելու պատճառով վտարվել է դպրոցից։ 1113 թ. նա ուսանել է Լանց քաղաքում, որտեղ վեճի է բռնվել Լանցի Անսելմի հետ, որի մասին իր գրքում գրել է, թե երբ որևէ մեկը գալիս էր Անսելմի մոտ ինչ-որ տարակուսանքով, որպեսզի փարատի այն, վերադառնում էր ավելի մեծ տարակուսանքներով։ Ճիշտ է, Անսելմի ունկնդիրները հիանում էին նրանով, սակայն նա ողորմելի էր թվում նրանց, ովքեր ինչ-որ բան էին հարցնում։ Անսելմը փայլուն լեզու ուներ, բայց խոսքը չափազանց աղքատ էր բովանդակությամբ։
Աբելյարի այս գնահատականը տիպական է ոչ միայն Անսելմի, այլև ողջ սխոլաստիկայի համար։ Անտեսելով Անսելմի դասախոսությունները Աբելյարը կարողանում էր ավելի խորն ու կապակցված ձևով մեկնաբանել կրոնական գրքերը, չխուսափել բազմաթիվ անհամապատասխանություններից ու հակասություններից, որոնք հանդիպում էին ուշադիր ընթերցելիս։ Այդ մեկնաբանությունները նա շարադրեց իր «Այո և ոչ» գրքում։ Հետագայում նա նորից եկավ Փարիզ։
Աբելյարին դժվար կացությունից հանեցին հայրենակիցները՝ նրան ընտրելով իրենց եկեղեցու վանահայր։ Սակայն այստեղ ևս նրան հետապնդում էին անհաջողությունները։ Նա ստիպված եղավ այդ եկեղեցուց էլ փախչել։ Այդ ժամանակ էլ գրեց իր կենսագրական գիրքը՝ «Իմ դժբախտությունների պատմությունը», որը նախատեսված էր բազմաթիվ աշակերտների և երկրպագուների համար։ Նրա համբավը նորից տարածվեց, երբ նա 1136 թ. հայտնվեց Փարիզում և դարձյալ սկսեց իր դասախոսությունները մեծ հաջողությամբ։
Նա գրեց ևս երեք աշխատություն՝ «Դիալեկտիկա», «Աստվածաբանության ներածություն», «Ճանաչիր քեզ»։ Այդ հաջողությունը նորից լարեց կրոնական գործիչներին նրա դեմ։ Նրանք 1140 թ. նորից կազմակերպեցին եկեղեցական ժողով Սանսում, որտեղ հրավիրեցին ոչ միայն կրոնական հեղինակությունների, այլ նաև Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս VII-ին։
Աբելյարին դատապարտեցին որպես հերետիկոսի։ Ինչպես և նախորդ անգամ, դատապարտումը վճռված էր մինչև ժողովը։ Աբելյարը հրաժարվեց պատասխանել իրեն մեղադրողներին՝ որոշելով դիմել Պապին։ Նա չգիտեր, որ Ինոկենտիոս II Պապը գաղտնի նամակով դիմել էր ժողովի ղեկավարներին՝ պահանջելով բանտարկել Աբելյարին իր աշակերտ Առնոլդի հետ։ Վերջինս հետագայում դարձավ Պապի աշխարհիկ իշխանության կատաղի հակառակորդը։ Հռոմ գնալու ճանապարհին Աբելյարը հիվանդացավ և երկու տարի հետո մահացավ։ Պապը դատապարտել էր նրան հավերժական լռության։ Սակայն Աբելյարի փառքը Պապի կամքից հզոր էր։ Նրան անվանում էին դիալեկտիկայի ասպետ։
Փիլիսոփայություն
Հունական փիլիսոփայության առանցքը նա տեսնում էր դիալեկտիկայի մեջ։ Մեծարելով հունական փիլիսոփայությունը և դիալեկտիկան՝ նա պնդում էր, որ հին հույները գտել են շատ ճշմարտություններ, որոնք տեղ են գտել Սուրբ գրքի մեջ։ Աստված այլ ուղիով է առաջնորդել նրանց դեպի իր ճշմարտությունները։ Ըստ նրա՝ իմաստության առաջին բանալին հաճախակի հարցումն է, որը խրախուսվում է ամենախորաթափանց փիլիսոփայի` Արիստոտելի կողմից։ Իր կենսագրական գրքի մեջ նա նշում է, որ աշակերտները պահանջել են իրենից մարդկային փիլիսոփայության փաստարկներ և այն, ինչ կարող է հասկանալի լինել, այլ ոչ թե միայն ասվել։
Նա զարմանալի է համարում այն, որ ժամանակի ընթացքում մարդկային գիտելիքները ավելանում են բոլոր իրերի մասին, իսկ հավատի մեջ ոչ մի առաջընթաց չի նկատվում։ Հավատի հարցում բոլորը միաբերան պնդում են, որ մտածում են նույն կերպ և հավատի մեջ նա է համարվում հաստատակամ, ում պատկերացումները բոլորովին չեն տարբերվում մեծամասնության կարծիքից։
Ըստ Աբելյարի` առաջընթացը հավատի հարցում հնարավոր է միայն գիտելիքի ճանապարհին, քանի որ մի բան է, երբ ճշմարտությունը հետազոտվում է քննարկման միջոցով, ուրիշ բան է, երբ խոսքը հարմարեցվում է բոլորի ըմբռնմանը։ Ըստ այդ մոտեցման՝ հավատը սահմանվում է որպես ենթադրություն անտեսանելի իրերի վերաբերյալ, որոնք մատչելի չեն մարդկային զգայարաններին։ Հավատի այդպիսի ըմբռնումը բաց է անում դռները երկու մեթոդաբանական ճշմարտությունների համար։ Աստվածաբանական ճշմարտությունները չեն վերաբերում զգայական աշխարհին և հակառակը՝ գիտությունը վերաբերում է միայն զգայական աշխարհի երևույթներին։
Աբելյարի հակառակորդները քննադատում էին նրան, որ նա ծաղրում է հասարակ մարդկանց հավատը, որ նա իմաստակելով փորձում է հետազոտել այն, ինչ բարեպաշտ միտքը ընդունում է կենդանի հավատով։ Բարեպաշտները հավատում են, ոչ թե դատողություններ անում, իսկ նա կասկածամտորեն է մոտենում Աստծուն և համաձայն է հավատալ միայն այն բանին, ինչը նա հետազոտել է բանականությամբ։
Քրիստոնեական ստեղծագործությունների մեջ Աբելյարը նկատել է բազմաթիվ հակասություններ ու համապատասխանություններ և խորհուրդ է տվել ընդունել միայն այն դրույթները, որոնք ավելի ճշմարտանման են։ Եթե Աբելյարի ուսուցիչ Ռոսցելինը ունիվերսալիաները համարում էր միայն բառեր, որոնք ունեն որոշակի հնչողություն, բայց չունեն ընդհանուր իմաստ, ապա Աբելյարը, վերադառնալով Արիստոտելի հայացքներին, ընդհանուրը համարում էր այն, ինչը վերաբերում է բազմաթիվ առարկաներին, իսկ եզակին՝ այն, ինչ վերաբերում է միայն եզակի առարկային, օրինակ, «մարդը» և «Սոկրատեսը»։ Այսինքն, ըստ Աբելյարի, բառը ոչ միայն օժտված է ֆիզիկական հնչողությամբ, այլ ունի որոշակի իմաստ։
Նա ավելի բանականորեն է մեկնաբանել քրիստոնեական առասպելները։ Ըստ նրա՝ Քրիստոսը ոչ թե իր տանջանքներով քավել է Ադամի ու Եվայի մեղքը և մարդկությանը ազատել այդ մեղքից, այլ նա եղել է բարոյականության օրինակ, որին պարտավոր է հետևել ողջ մարդկությունը։ Տարբեր հավատների գոյության վերաբերյալ Աբելյարն ասում է, որ ամեն մեկում կան որոշակի ճշմարտություններ և քրիստոնեությունը դրանց շարքում ոչ մի էական առավելություն չունի։ Նա հրեաներին համարում է հավատի հարցում հիմարներ, իսկ քրիստոնյաներին՝ անխելքներ։ Ճշմարիտը միայն փիլիսոփան է (այսինքն՝ ինքը), որը բանականությամբ աշխատում է ըմբռնել հավատի դրույթները և առաջնորդվում է բնական օրենքներով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստվածաբաններ Կատեգորիա:12-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:12-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ
Եվրատեսիլ 2003 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2003 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 48-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2003 թվականի մայիսի 24-ին Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայի Skonto Hall-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Latvijas Televīzija (LTV)։
Նովոխասանովո
Նովոխասանովո (Новохасаново, Яңы Хәсән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 216 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Լոպուշնա (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)
Լոպուշնա (Лопушна), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոպուշնա գյուղում բնակվում էր 844 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոսաս դե Պուերտո Ռեալ
Ռոսաս դե Պուերտո Ռեալ (իսպ.՝ Rozas de Puerto Real), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռռա Օեստե դե Մադրիդ շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Կյանքը հրաշք է
«Կյանքը հրաշք է» (Живот је чудо), գեղարվեստական ֆիլմ, տրագիկոմեդիա՝ արտադրված սերբա-չեռնոգորյան համագործակցության և Ֆրանսիայի կողմից։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Էմիր Կուստուրիցան։ Նկարահանվել է 2004 թվականին։
Սյուժե
Բոսնիա։ 1992 թվական։ Լուկան տարօրինակ ինժեներ է, որ թողել է իր հայրենի Բելգրադը հանուն փոքր քաղաքի, որը գտնվում է ծայրագավառում։ Նա տարված է այն մտքով, որ պետք է կառուցի երկաթուղի, որը կմիացնի Սերբիան և Բոսինան։ Լուկայի կինը՝ օպերային երգչուհի Յադրանկան, տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ, որդին՝ Միլոշը, ցանկանում է դուրս գալ տեղի ֆուտբոլի ակումբից և միանալ մայրաքաղաքի «Պարտիզան» ֆուտբոլային ակումբին։ Այդ ընթացքում Հարավսլավիայում կատարվում են կարևոր քաղաքական փոփոխություններ։ Այդ փոփոխությունները ազդում են նաև փոքրիկ քաղաքի կյանքի վրա։ Արջի որսի ժամանակ վարձու մարդասպանն սպանում է քաղաքապետին, որ որկրամոլ էր ու կնամոլ, բայց դեռ չէր կորցրել իր որոշակի դրական որակները։ Լուկայի կառուցած երկաթգծով քաղաք են գալիս նոր տերերը, որոնք իրենց կարիերան կառուցել են թմրանյութ վաճառելու շնորհիվ։ Ստացվում է տեղեկություն, որ Միլոշին տանում են բանակ։ Միևնույն ժամանակ հայտնում են, որ նրան սպասում են «Պարտիզանում»։ Նոր շոգեքարշի գնման, Միլոշին ճանապարհելու և նոր քաղաքապետին ներկայացնելու առթիվ կազմակերպված տոնակատարության ժամանակ Լուկայի կինը փախչում է հունգարացի երաժշտի հետ։ Նույն օրը կապիտան Ալեքսիչին տեղեկացնում են, որ պատերազմ է սկսվել։ Կապիտան Ալեքսիչը, որ հայրենիքին նվիրված սպա է, հասկանում է սկսված պատերազմի անիմաստ լինելը։
Շուտով Լուկան իմանում է, որ իր որդին գերի է ընկել։ Նա ուզում է գնալ ռազմաճակատ Միլոշի փոխարեն, բայց կապիտան Ալեքսիչը նրան թույլ չի տալիս։ Որոշ ժամանակ անց Միլոշի ընկերը առաջարկում է նրան վերցնել գերի ընկած բոսնիացի աղջկան, որպեսզի հետո նրան փոխանակի Միլոշի հետ։ Լուկան համաձայնում է, և գերի աղջիկը՝ Սաբահան, հաստատվում է նրա տանը։ Շուտով նրանց միջև ջերմ հարաբերություններ են սկսվում։ Շուտով վերադառնում է Լուկայի կինը՝ Յադրանկան։ Լուկան և Սաբահան պատրաստվում են փախչել Սերբիա, բայց Դրին գետի մոտ Սաբահային վիրավորում են բոսինացիները։ Մոտակայքում գտնվող միակ հիվանդանոց հասնելու համար շատ ժամանակ է պահանջվում, բայց շատ արյուն կորցրած Սաբահան փրկվում է։
Սիրահարների համար հանկարծակի պարզվում է, որ Սաբահան գտնվում է կռվի մասնակիցների փոխանակման ցուցակներում։ Սաբահային իր կամքին հակառակ փոխանակում են՝ բաժանելով նրան Լուկայից։ Տուն է վերադառնում նաև Միլոշը։ Փոխանակման տեսարանում Կուստուրիցան սարկազմով ներկայացնում է խաղաղապահներին և լրագրողներին։
Պատերազմն ավարտվում է։ Ընտանիքը վերադառնում է իր տուն, որը գտնվում է երկաթուղային կայարանի մոտ։ Լուկան զգում է, որ չի կարող ապրել և փորձում է ինքնասպան լինել, պառկում է երկաթագծերի վրա թունելներից մեկի մոտ, բայց նրա և գնացքի միջև կանգնում է մի էշ, որը պարբերաբար հայտնվում է ֆիլմում որպես անհույս սիրո խորհրդանիշ։ Լուկան նայում է գնացքի կողմը և զարմացած քարանում է։ Սաբահան եկել է նրա ետևից։ Ֆիլմի վերջին տեսարանը խորհրադանշական է. Լուկան և Սաբահան թամբում են էշին և փախչում այն ամենից, ինչը խանգառում է իրենց սիրուն։
Նկարահանման վայր
Նկարահանման վայր է դարձել, այսպես կոչված «Էմիր Կուստուրիցայի գյուղը», Դրվենգարդ։ Այն գտնվում է Սերբիայի և Բոսնիա և Հերցեգովինայի սահմանին, ոչ հեռու Մեչավնիկ լեռից։ Սկզբում Կուստուրիցան այդտեղ տուն է կառուցել իր որդու համար։ Աստիճանաբար միտք է ծագել ստեղծել իրական ազգագրական բնակավայր։ Գյուղի հրապարակում կանգնեցված են հին մեքենաներ Էմիր Կուստուրիցայի ֆիլմերից։ Ինչպես նաև երկաթուղու ճանապարհին, որը Կուտուրիցան վերանորոգել է «Կյանքը հրաշալի է» ֆիլմի համար, կանգնած է մեքենա, որը երթևեկել է ֆիլմում երկաթուղու ռելսերի վրայով ։
Գեղարվեստական արժեք
Ինչպես և մի շարք այլ իր ֆիլմերում, Կուստուրիցան արտահայտում է հակապատերազմական դիրքը և տխրում է միասնական Հարավսլավիայի մասին, անբարյացակամորեն խոսելով անջատողականների, սանձազերծված Հարավսլավական պատերազմի մասին, և ՄԱԿի մասին, բայց, ինչպես միշտ, չի կորցնում լավատեսությունը և կայտառությունը, և արդյունքում ստացվում է Տրագիկոմեդիան, ժանր, որում ռեժիսորը նկարահանել է իր ֆիլմերի մեծամասնությունը։
Քվեմո Օքոնա
Քվեմո Օքոնա (ქვემო ოქონა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Եվրատեսիլ 2002 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2002 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 47-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2002 թվականի մայիսի 25-ին Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի Saku Suurhall-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Eesti Televisioon (ETV)։
Կյանքը հրաշք է
Գեղարվեստական արժեք
«Կյանքը հրաշալի է» ֆիլմը առաջադրվել է «Ոսկե արմավենու ճյուղ» մրցույթում, բայց քննադատները այս ֆիլմը ընդունել են բավականին զուսպ, ի տարբերություն Կուստուրիցայի նախորդ ֆիլմերի։ Ռեժիսորին մեղադրել են ինքնակրկնության մեջ և ֆիլմը ձգձգելու համար, բայց նույն պահին նշելով կատարյալ պրոֆեսիոնալ աշխատանքի մասին։
Սաունդթրեկ
ԲՈՆՈՒՍ (միայն հատուկ արծաթե թողարկումում)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր
Եվրատեսիլ 2002 երգի մրցույթ
Հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2002 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2002 Էստոնիայում
Քվեմո Օքոնա
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 820 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 3,5 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Շեյխ (Խիանքի գավառ)
Շեյխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Խիանքի գավառակում ։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բալկար
Բալկար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմտյան մասում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ադըյամանի մարզի բնակավայրեր
Եվրատեսիլ 2001 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 2001 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 46-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2001 թվականի մայիսի 12-ին Դանիայի մայրաքաղաք Կոպենհագենի Parken Stadium-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Danmarks Radio (DR)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2001 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2001 Դանիայում
Չակիի հարսնացուն
«Չակիի հարսնացուն» (Bride of Chucky), ԱՄՆ-Կանադա համատեղ արտադրության կատակերգական սարսափ ֆիլմ ։ Ռեժիսորը Ռոննի Յուն է։ Կինոնկարը «Մանկական խաղ» շարքի չորրորդ ֆիլմն է։ Ֆիլմում գերակշռում են սև հումորի և նմանակման տարրերը։
(7678) Օնոդա
(7678) Օնոդա (Onoda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի փետրվարի 15-ին Ակիմասա Նակամուրայի կողմից Կումա Կոգենում ։
Չակիի հարսնացուն
Սյուժե
Չակին հայտնվում է իր նախկին ընկերուհու՝ հմայիչ Թիֆանիի մոտ, որը վերականգնում է նրա՝ գրեթե ամբողջովին վնասված հյուսվածքներն ու պատառոտված զգեստը։ Նա երազում է ամուսնանալ Չակիի հետ, սական վերջինս պատմում է, որ նրա նվիրած մատանին ամուսնական չէ։ Թիֆանին Չակիին փակում է վանդակում, սակայն վերջինս դուրս է գալիս և սպանում գեղեցկուհ Թիֆանիին և նրա հոգին ուղարկում ոչ պակաս հմայիչ տիկնիկ-հարսնացուի մեջ։ Թիֆանին՝ տիկնիկի իր նոր մարմնում արմատապես սկսում է փոխել իր ոճը։ Չակին սիրահարվում իր նոր ընկերուհուն՝ տիկնիկին։ Հետո ամուսնանում է նրա հետ և սիրով զբաղվում։
(7678) Օնոդա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,164489 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8735 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4555 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2056,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175085 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,87° անկյուն։
Չակիի հարսնացուն
Սյուժե
Վերջում Թիֆանին ուժեղ այրվածքներ է ստանում հրդեհի ժամանակ, սակայն չի մահանում։ Այնուհետև նա մահանում է։ Թաղման ժամանակ Ջեսսին  վազում է նրա հետևից ու Չակիին նետում գերեզմանափոսի մեջ։ Ժամանած ոստիկանը ցանկանում է ձերբակալել զույգին, սակայն Ջեյդը հրացանը խլում է նրանից ու կրակում Չակիին։ Լուսաբացին Ջեյդն ու Ջեսսին հեռանում են։ Ոստիկանը մնում և ուսումնասիրում է Թիֆանիի մարմինը, բայց հանկարծ վերջինս ծննդաբերում է՝ ունենալով տիկնիկ, որն ուներ սուր ատամներ, որը սկսում է կրծոտել ոստիկանին։
(7678) Օնոդա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ակիմասա Նակամուրայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չակիի հարսնացուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգություն Կատեգորիա:Կանադական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Ղազարիգետ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Բռնակոթ գետի վտակներ
Մատեո Ֆալկոնե
Մատեո Ֆալկոնե, ֆրանսիացի գրող Պրոսպեր Մերիմեի՝ 1829 թվականին գրած նովել ն է։ Առաջին անգամ լույս է տեսել Revue de Paris-ի մայիսյան համարում՝ ստանալով դրական արձագանքներ ։
Դիպաշար (սյուժե)
Մատեո Ֆալկոնեն՝ հարգված հողատերը և նշանառուն, ապրում էր Կորսիկայի խորդուբորդ հատվածում, որտեղ հաճախում էին օրենքից խույս տվածները։
Մի օր Մատեոն թողնում է իր 10-ամյա որդուն՝ Ֆորտունատոյին, տնօրինելու ոչխարների հոտը։ Նրա բացակայության ժամանակ այդ կողմերով է անցնում Ջանետտո անունով հետախուզվող հանցագործը և իմանալով Մատեոյի համբավի մասին՝ խնդրում է թաքնվել տանը։ Ֆորտունատոն տատանվում է, բայց համաձայնում է այն բանից հետո, երբ Ջանետտոն նրան արծաթե մետաղադրամ է առաջարկում։
Այդ ընթացքում Մատեոն և նրա կինը վերադառնում են, և մինչ զինվորները զբաղված էին Ջանետտոյին ձերբակալելով, Թիոդորոն խանդավառությամբ պատմում է Մատեոյին, թե ինչպես են բռնել այդ մարդուն։ Ջանետտոն Մատեոյին վիրավորում է՝ տունը որակելով որպես «դավաճանի տուն»։
Զայրացած Մատեոն սպասում է մինչև զինվորների հեռանալը, այնուհետև Ֆորտունատոյին պատվիրում է հետևել իրեն դեպի մոտակա ձորը։ Այնտեղ նա առաջարկում է Ֆորտունատոյին աղոթել, իսկ այնուհետև գնդակահարում է նրան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պրոսպեր Մերիմեի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ
Ստորջրյա եղբայրություն
«Ստորջրյա եղբայրություն» (Shark Tale, բառացիորեն՝ «Շնաձկան պատմություն»), DreamWorks ստուդիայի անիմացիոն ֆիլմ, անվանակարգված «Օսկար» մրցանակի (2004 թվական), «Լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում։
Սյուժե
Օսկար ձուկը և Լենի սպիտակ շնաձուկը խութերի ամենաառանձնացող բնակիչներն էին։ Օսկարը աշխատում է պարոն Սայկսի կետերի լվացման կետում, սակայն երազում է դառնալ աստղ։ Իսկ Լենին հանդիսանում է բուսակեր, բայց դա թաքցնում է հորից՝ Դոն Լինոից (շնաձուկ-ազնվական), տեղական մաֆիաի կնքահորից։ Օսկարի գործընկերը՝ Էնջին, սիրահարված է նրան, սակայն նրա երազանքները Էնջիին դարձնում են անհասանելի։
Մի անգամ Օսկարը դառնում է Ֆրենկիի՝ Լենիի ավագ եղբոր, հանկարծակի մահվան ականատես, ում ճզմում է խարիսխը։ Նրան նկատում են Էռնի և Բեռնի մեդուզաները` Սայկսի թիկնապահները և Օսկարը պատմում է ամբողջ քաղաքին, որ իբր թե ինքն է սպանել շնաձկանը։ Արդյունքում, Օսկարը դառնում է քաղաքային հանրաճանաչություն և արագ հարստանում է, քանի որ Սայկսը նրա համար հնարում է «Հակածնոտ» մականունը (Sharkslayer — բառացիորեն «Շնաձուկ սպանող»)։ Այնուհետև Օսկարը անսպասելիորեն սկսում է ընկերությոն անել Լենիի հետ, ով փախել էր տնից, որպեսզի այլևս չընկնի հոր ազդեցության տակ, ով ցանկանում է նրան դարձնել գիշատիչ։
Պատահականորեն Օսկարի գաղտնիքը իմանում է Էնջին և այդ ճշմարտությունը հասցնում է նրան զայրույթի։ Ընկերները որոշում են խաղարկել մրցամարտ քաղաքի կենտրոնում, որպեսզի Օսկարի խիզախությունը հաստատվի, իսկ Լենին դադարի հետախուզվել։ Մրցամարտը հիանալի է ստացվում և բոլորը համոզված են, որ Լենին զոհվել է։ Սակայն Օսկարի և Էնջիի սերը հայտնվում է վտանգի տակ։ Լոլա ձուկը, որը ուշադրություն չէր դարձնում Օսկարի վրա մինչև հարստանալը, համբուրում է նրան հազարավոր հանդիսականների աչքերի առջև։ Արդյունքում Օսկարը և Էնջին վիճում են, քանի որ նա դադարում է Օսկարի մեջ տեսնել ինչ-որ կարևոր բան նրա ստից հետո։ Լենին գաղտնիության համար վերաներկվում է դելֆինի, որպեսզի հանգիստ քայլի քաղաքի բնակիչների մեջ և թաքնվում է «Սեբաստիան» անվան տակ։
Մտորելով Էնջիի խոսքերի շուրջ, Օսկարը բաժանվում է Լոլաից (վերջինս ուժեղ ծեծում է նրան դրա համար) և գնում է իր հին աշխատանքին, որպեսզի նրան (Էնջիին) նվեր անի և խոստովանի սիրո մեջ։ Սակայն նրան արդեն առևանգել է Լինոն, որպեսզի իր մոտ գրավի Օսկարին և վրեժ լուծի որդիների համար։ Առևանգման գաղափարը նրանց հուշել է Լոլան, ցանկանալով վրեժ լուծել Օսկարից։ Օսկարի և Լինոի զրույցի ժամանակ, Լենին, Օսկարի հրամանով, ձևացնում է Էնջիին ուտելը, սակայն, չդիմանալով փսխման պահանջին, թքում է նրան և այլ իրեր և Լինոն ճանաչում է իր որդուն։
Օսկարը ցանկանում է հանգստացնել Լինոին, բայց նա սկսում է հետապնդել Օսկարին։ Օսկարը նրան տանում է կետերի լվացման տեղը և շղթայում, մինչ այդ սխալմամբ շղթայելով Լենիին։ Լրագրողները նորից սկսում են հարցեր տալ Օսկարին, բայց, տեսնելով հեռացող Էնջիին, նա ամբողջ ձայնով խոստովանում է, որ ստել է Ֆրենկիի սպանության մասին։ Նա ամբողջ քաղաքին պատմում է ճշմարտությունը և Լինոն ներում է նրան։ Էնջին, իր հերթին, խոստովանում է իր սերը Օսկարին, իսկ նա առաջարկում է Լինոին սկսել նոր կյանք բոլոր ձկների հետ հաշտությունում։ Օսկարը նորից տեղավորվում է կետերի լվացման կետում, սակայն այժմ արդեն համասեփականատիրոջ պաշտոնին։
Կերպարներ
Օսկար, մուլտֆիլմի գլխավոր հերոս։ Կապտա-կանաչ գունավորումով փոքրիկ ձկնիկ։ Աշխատում է մաքրող կետերի լվացման կետում։ Երազում է ընկնել հասարակության բարձր խավեր և ամբողջ ժամանակ փորձում է հասնել իր նպատակին հեշտ եղանակներով։ Օրինակ, մշտապես Սայկսին առաջարկում է ինչ-որ նոր հիմար գաղափարներ։ Երբ նա դառնում է Ֆրենկիի մահվան ականատես, ապա ստում է բոլորին, որ հենց ինքն է սպանել շնաձկանը։ Դրանից հետո դառնում է ամենա հանրաճանաչը Խութում և ստանում է նոր մականուն՝ Հակածնոտ։ Որպեսզի բնակիրները շարունակեին նրան համարել շնաձկներ սպանող, նա և Լենին կազմակերպեցին կեղծ բեմադրություն, որտեղ Լենին չար շնաձուկ էր, իսկ Օսկարը հաղթում է նրան։ Շատ դրական է, միշտ փորձում է կտրուկ երևալ և այդ պատճառով հաճախ ստում է, ընդ որում շատ էգոիստ է։ Նրա հայրը ժամանակին եղել է լավագույն շրթմաքրողը կետալվացման կետում և փոքրիկ Օսկարը հպարտանում էր դրանով, սակայն համադասարանցիները ծիծաղում էին նրա վրա, ինչը պատճառ է հանդիսանում հայտնի դառնալու ցանկությանը և հասարակության բարձր խավեր մուտք գործելու։ Սկզբնապես ապրում էր մեծ ավտոտնակում։ Օսկարի մոտ թույլ է զարգացած վախի զգացողությունը և երբ նա հասկանում է, որ կա թեկուզ ինչ-որ պաշտպանություն, ապա սկսում է, ընդհակառակը, իրեն արտահայտիչ պահել՝ ուրիշներին վախեցնելու նպատակով, ինչպես, օրինակ, նա վիրավորում էր Դոն Լինոին և մյուս շնաձկներին։
Լենի, շնաձուկ-բուսակեր։ Դոն Լինոյի՝ շնաձկների մաֆիաի ղեկավարի որդին։ Շատ բարի է, քանի որ չի կարող ուտել կենդանի արարածների, այդ պատճառով սնվում է ջրիմուռներով և տարբեր բաներով։ Բնականաբար, հորը դա դուր չի գալիս և նա ամբողջ ժամանակ կշտամբում է որդուն և հոգեպես ճնշում է նրան, որպեսզի ստիպի միս ուտել։ Լենին, չդիմանալով հոր և եղբոր կողմից հոգեպես ճնշմանը, փախչում է տնից, օգտվելով Ֆրենկի մահից և հանդիպում է Օսկարին, վերջինս նրան տանում է ապրելու քաղաքի իր ավտոտնակում։ Հետագայում սկսում է աշխատել կետալվացման կետում՝ թաքնվելով դելֆինի կերպարում։
Էնջի, փոքրիկ ձկնիկ, Օսկարի միակ իրական ընկերուհին։ Սիրահարված է նրան։ Շատ բարի է և ազնիվ։ Հաճախ պահում է Օսկարին, երբ նա ուշանում է աշխատանքից։ Համարում է, որ երջանկությունը փողի և փառքի մեջ չէ, ինչպես մտածում է Օսկարը, այլ՝ սրտում։ Առաջինն է իմացել Օսկարի մասսայական ստի մասին, երբ Լենիին տեսնում է ավտոտնակում։ Դրանից հետո անտեսում է Օսկարին, նեղանալով նրա վրա։ Նրան անվանում է ոչ միայն ստախոս, այլ ծաղրածու։ Լոլան, որպեսզի վրեժ լուծի Օսկարից դավաճանության համար, առևանգում է Էնջիին և հանձնում է շնաձկներին՝ շորթման նպատակով։
Սայկս, ձուկ-ոզնի։ Օսկարի ղեկավարը և կետալվացման տերը։ Շատ ինքնասեր է և սիրում է նվաստացնել իր ենթականերին, մանավանդ Օսկարին։ Պատրաստ է հանուն փողի գնալ ամեն ինչի։ Նաև ստիպված է աշխատել Դոն Լինոյի համար և կանոնավորապես վճարել նրան խոշոր փողեր, որպեսզի շնաձկները չավերեն նրա կետալվացման կետը։ Դոնը հաճախ սպառնում է ուտել Սայկսին։ Երբ Օսկարը ձեռք է բերում հայտնիություն, Սայկսը դառնում է նրա անձնական մենեջերը և փոխում է նրա հանդեպ իր վերաբերմունքը, դառնում է ընկերասեր և կարեկից, սակայն, այդ ընթացքում, շարունակում է իր համար առավելագույնս նյութական օգուտ քաղել, ստիպելով Օսկարին վճարել իր բյուջեի կեսը։ Շատ վախկոտ է, երբ զայրացած է կամ ընկնում է հիստերիաի մեջ, փքվում է, սակայն, երբ հավատում է նրան, որ Օսկարը Հակածնոտ է, նույնպես սկսում է իրեն արտահայտիչ պահել շնաձկների հետ։
Լոլա, մեծահարուստ ձկնիկ, սիրում է զբոսնել բարձր խավի մյուս ներկայացուցիչների հետ, սակայն միայն հանուն փողի։ Սակայն, միաժամանակ, բացարձակ սառնասիրտ է և ինքնասեր է, ինչում խոստովանում է Օսկարին առաջին հանդիպման ժամանակ։ Երբ Օսկարը դառնում է Հակածնոտ, նա սկսում է սիրահետել նրան։ Սկզբում Օսկարը դեմ չէր, սակայն, երբ նա ստիպված է ընտրություն կատարել Լոլաի և Էնջիի միջև, նա հրաժարվում է հանդիպել Լոլաի հետ։ Նա, ի նշան վրեժի, առևանգում է Էնջիին։
Ֆրենկի, Դոն Լինոի որդին, Լենիի ավագ եղբայրը և միակ մահացածը ամբողջ ֆիլմում։ Նա շատ արյունախում է և առանց տատանման պատրաստ է ուտել ամբողջությամբ ձկանը։ Սիրում է ծաղրել Լենիին և հաճախ հոր կամքով լողում է նրա կողքին, որպեսզի սովորեցնի Լենիին լինել գիշատիչ։ Ի տարբերություն Լենիի, չի փայլում խելքով և շիտակ։ Չնայած նրան, որ նրա էթիկակն պահվածքը և վարքը այնքան էլ հաջող չեն, Դոն Լինոն հազվադեպ է նրան կշտամբում, չնայած սիրում է ակնհայտորեն քիչ, քան Լենիին։ Նա ողբերգորեն մահանում է, երբ նրա վրա ընկնում է հսկայական խարիսխը։ Իսկ Օսկարը բոլորին պատմում է, որ այդ նա է սպանել Ֆրենկիին և այդպես դառնում է հայտնի Խութում։
Էռնի և Բեռնի, երկու երկվորյակ-մեդուզաներ։ Նրանք սիրում են լսել Բոբ Մառլիի երաժշտությունը։ Աշխատում են Սայկսի համար և կատարում են նրա բոլոր հրամանները։ Չնայած նրան, որ նրանք նայվում են շատ ընկերասեր, ծայրահեղ դաժան են վերաբերվում Օսկարի հետ, ընդ որում, հաճույք ստանալով դրանից։ Չեն կարողանում հպվել ուրիշներին, քանի որ նրանց շոշափուկները հոսանք են արձակում։ Անհասկանալի պատճառներով միմյանց կարողանում են հպվել։ Նրանք առաջինն են իմանում Օսկարի սուտ լուրի մասին, որ նա է սպանել շնաձկանը։
Լուկա, ութոտնուկ և Դոն Լինոյի կամակատար։ Նա կատարում է նրա հրահանգները և, որպես օրենք, ուրիշներին է փոխանցում նրա առաջարկները կամ պահանջները։ Անձամբ Դոնի հետ շփվում է անմիջական, հասարակ, այլ ոչ թե ինչպես ենթական ղեկավարի հետ, օրինակ. «Հեյ, Բոսս, ես քեզ համար տեղ եմ պահել»։ Բոլոր իրավիճակներում մնում է բավականին հանգիստ։
Դոն Ֆայնբերգ, ծեր վագրային շնաձուկ։ Նա ոչինչ չի տեսնում, երբ դիմում է ինչ-որ մեկին, գազեր է թողնում և շնաձկները, ովքեր մոտիկ են գտնվում, ուշաթափ են լինում։ Միակը, ում Դոն Լինոն հարգանքով է վերաբերվում։
Գեղարվեստական յուրահատկություններ
Ֆիլմը հայտնի է բազմաթիվ պարոդիական դրվագներով, որոնց թվում են «Տիտանիկ», «Զանգ», «Ջերի Մակգուայեր» (որում նկարանվել է Ռենե Զելվեգերը), «Փառահեղ տղաները» (ռեժիսոր Մարտին Սկորսեզե) ֆիլմերը և ուրիշներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր շնաձկների մասին Կատեգորիա:2004 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Կլեոպատրա (ֆիլմ, 1963)
Ֆիլմը ներկայացնում է մ.թ.ա. 48-30 թվականների իրադարձությունները՝ պատմելով Կլեոպատրայի կյանքի ու մահվան պատմությունը, նրա հարաբերությունները Հուլիոս Կեսարի և Մարկոս Անտոնիոսի հետ։ Ֆիլմի նկարահանումներն անցել են Իտալիայում, Իսպանիայում և Անգլիայում։ «Կլեոպատրա»-ն համարվում է կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ ամենաթանկարժեք ֆիլմերից մեկը։ Ֆիլմի արտադրությունը տևեց ավելի քան չորս տարի, իսկ նկարահանումներին ծախսվեց ավելի քան 44 միլիոն դոլար (2006 թվականի գներով՝ 290 միլիոն)։ Էլիզաբեթ Թեյլորը որպես հոնորար պահանջեց ավելի քան 1 միլիոն դոլար և ըստ որոշ գնահատականների՝ ընդհանուր առմամբ նկարահանումներին մասնակցելիս ստացավ մինչև 7 միլիոն դոլար։ Ֆիլմը համարվում է կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ ամենահայտնի ֆինանսական ձախողումներից մեկը։ 1963 թվականին վարձույթում հավաքեց մոտավորապես 63 միլիոն դոլար, բայց փոխհատուցման ցուցանիշներն ի հայտ եկան միայն 1967 թվականին, երբ վաճառվեցին հեռուստատեսային ցուցադրության իրավունքները։ Ձգձգված արտադրությունը, մի քանի ռեժիսորների փոփոխությունը, պրոդյուսերի հեռացումը, բյուջեի գերածախսը 20th Century Fox ընկերությանը կանգնեցրին սնանկության եզրին և ավարտվեցին ընկերության նախագահ Սփիրոս Սքոուրասի պաշտոնանկությամբ։ Մամուլի ակնդետ ուշադրությունը գրավեց նկարահանման հրապարակում Էլիզաբեթ Թեյլորի և Ռիչարդ Բարթոնի սկանդալային սիրավեպը։
Ֆիլմը ստացավ մասնագետների հակասական գնահատականներ։ Հիմնական թերությունը դարձավ ֆիլմի երկու մասերի ոճական և ժանրային անմիօրինակությունը։ Առաջին մասը նկարահանված է պատմական ֆիլմի ավանդույթներով, իսկ երկրորդը՝ որպես մելոդրամա։ Բարձր գնահատականի արժանացավ ֆիլմի տեսողական բաղադրիչը, Գայոս Հուլիոս Կեսարի կերպարը մարմնավորած Ռեքս Հարիսոնի և երկրորդ պլանի դերակատարների դերասանական խաղը։ Չնայած հաղթած չորս Օսկար մրցանակին՝ ֆիլմը նախանշեց պեպլումների դարաշրջանի և կինեմատոգրաֆիայի ողջ ստուդիական համակարգի արևամուտը։
Դիպաշար (սյուժե)
Ֆիլմի իրադարձությունները սկսվում են մոտավորապես մ.թ.ա. 48 թվականին Ֆարսալոսի ճակատամարտում Գնեոս Պոմպեոսի պարտությամբ։ Պոմպեոսը փախչում է Եգիպտոս դաշնակցի որոնումներով ի դեմս՝ երիտասարդ փարավոն Պտղոմեոս XIII-ի և նրա քույր Կլեոպատրայի։ Հետապնդելով Պոմպեոսին՝ զինվորական ջոկատով Ալեքսանդրիա է գալիս Գայոս Հուլիոս Կեսարը։ Եգիպտոսում հռոմեական տիրակալին մատուցում են Պոմպեոսի գլուխը, և հետագայում նա ներքաշվում է դինաստիական հակամարտության մեջ։ Պտղոմեոսը հայտարարում է, որ Կլեոպատրան աքսորված է և սպանված, բայց պարզվում է, որ նա ողջ է։ Խորամանկությամբ եգիպտական տիրուհին թափանցում է հռոմեացու հանգստարանները։ Գայոս Հուլիոս Կեսարը գերված է Կլեոպատրայի գեղեցկությամբ ու խելքով և ընդունում է նրա կողմը։ Ունենալով սահմանափակ ռազմաջոկատ՝ Կեսարն այնուամենայնիվ պահեց Ալեքսանդրիան՝ ջախջախելով ապստամբներին, բայց ռազմական գործողությունների արդյունքում հրդեհից վերանում է հայտնի գրադարանը։ Կլեոպատրան Կեսարի օգնությամբ վերականգնում է իր ազդեցությունը և դե-ֆակտո դառնում է պետության կառավարողը և Կեսարի սիրուհին։ Հռոմեացին երկար է մնում Եգիպտոսում։ Որդին, որին ծնում է Կլեոպատրան Կեսարից, հոր կողմից հռչակվում է որպես ժառանգորդ և պետք է Եգիպտոսում լիներ Հռոմի դրածո կառավարողը։ Կեսարը վերադառնում է Հռոմ և մի քանի տարուց իր մոտ է կանչում Կլեոպատրային։ Եգիպտոսի թագուհին կայսրության մայրաքաղաքում իր այցը կազմակերպում է անասելի շքեղությամբ։ Կլեոպատրան որդու հետ ապրում է Կեսարի վիլլայում։ Հռոմի քաղաքական գործիչներին դուր չէր գալիս, որ Կեսարն այդպիսի պատվի էր արժանացնում իր նահանգային սիրուհուն։ Քաղաքական բարդ պայքարն ավարտվում է Կեսարի դեմ մահափորձով և նրա մահով։ Կլեոպատրան ստիպված է արագորեն և գաղտնի թողնել Հռոմը։
Ֆիլմի երկրորդ մասը սկսվում է անմիջապես Փիլիպոպոլիսի ճակատամարտի ավարտից հետո, որտեղ Անտոնիոսն ու Օգոստոս Օկտավիանոսը հաշվեհարդար տեսան Կեսարի սպանողների հետ։ Կայսրության նահանգների կառավարումը դիկտատորի մահից հետո բաժանվում է մի քանի բարձրաստիճան հռոմեացիների միջև, և Եգիպտոսի կառավարումը անցնում է Մարկոս Անտոնիոսին: Իր քաղաքական և ռազմական նկրտումներն իրականացնելու համար Անտոնիոսին անհրաժեշտ են փող և միջոցներ, և միակ վայրը, որտեղ դրանք կարող է ստանալ, Եգիպտոսն է։ Անտոնիոսն ու Կլեոպատրան հանդիպում են ու կնքում են սիրային ու քաղաքական դաշինք։ Իրավիճակը ոչ մի կերպ Օկտավիանոսի ծրագրերի մեջ չէր մտնում, և Անտոնիոսի Հռոմ վերադառնալուց հետո հաշվարկով ամուսնություն է կնքվում իր քրոջ և Անտոնիոսի միջև։ Իմանալով սիրեկանի դավաճանության մասին՝ Կլեոպատրան հրաժարվում է կայսրությանը հարկ վճարել։ Փոխզիջումներ որոնելու նպատակով Անտոնիոսը վերադառնում է եգիպտուհու մոտ, և նրանք հանդիպում են Տարսոնի խարսխակայանում՝ շքեղ արքայական նավի վրա։ Նրանց սիրային հարաբերությունները նոր ուժով են բռնկվում, և հռոմեացին ենթարկվում է Կլեոպատրայի կամքին։ Սենատում այս լուրը տարակուսանքների առիթ է հանդիսանում, որոնք Օկտավիանոսն այն աստիճան է թեժացնում, որ Հռոմը պատրաստ է անցնել ռազմական գործողությունների։ Հասունացած քաղաքացիական որոշիչ պարզեցումը տեղի է ունենում Ակտիումի ծովամարտում։ Ցամաքային կռիվներում ավելի վարժ Անտոնիոսը պարտվում է։ Որոշիչ պահին Կլեոպատրան, որին հայտնել էին Անտոնիոսի մահվան մասին, լքում է ծովամարտի ջրային տարածքը։ Անտոնիոսին, որի նավը ծուղակի մեջ էին վերցրել, հաջողվում է փրկվել, և փախչում է Եգիպտոս։ Նա չի կարողանում ներել Կլեոպատրայի դավաճանությունը, և նրանց միջև տարաձայնություններ են ծագում։ Այդ ժամանակ Օկտավիանոսի բանակը, չհանդիպելով դիմադրության, գալիս է դեպի Եգիպտոս և արագորեն հասնում մայրաքաղաքին։ Անտոնիոսն անհաջող փորձ է կատարում դիմակայել Օկտավիանոսին, բայց նրա սակավաթիվ ջոկատն առանց մարտի հանձնվում է հակառակորդին՝ ի գթասրտություն։ Անտոնիոսի համախոհ Ռուֆիոնն ինքնասպան է լինում։ Անտոնիոսը վերադառնում է Ալեքսանդրիա, բայց Կլեոպատրային չի գտնում ապարանքում։ Որոշելով, որ սիրելին նույնպես լքել է իրեն, ինքն իրեն սրախողխող է անում։ Մահացու վիրավոր Անտոնիոսին բերում են տաճար, որտեղ թաքնվել էր Կլեոպատրան, և մահանում է վերջինիս ձեռքերի վրա։ Հռոմեական զորքերը գրավում են քաղաքը։ Օկտավիանոսը փորձում է գործարք կնքել Կլեոպատրայի հետ և կենդանի հասցնել Հռոմ, բայց Կլեոպատրան նրա մատին նկատում է իր որդու մատանին։ Կլեոպատրան հասկանում է, որ Կեսարիոնն այլևս ողջ չէ։ Թագուհին, որը չի ցանկանում որպես գլխավոր մրցանակ հասնել հաղթող Օկտավիանոսին, նույնպես մահանում է՝ ձեռքը դնելով թունավոր օձով զամբյուղի մեջ։
Նախապատմություն
1950-ական թվականների վերջին, երբ հեռուստատեսությունը սկսեց լուրջ մրցակցություն ցուցաբերել կինոթատրոններին, կինոստուդիաները ստիպված էին նոր հնարավորություններ փնտրել հանդիսատեսներին դեպի կինոդահլիճներ հրավիրելու համար։ Նման բարդ իրավիճակում մեծ բյուջե ունեցող ֆիլմերի նկարահանումը ավելի քան երբևէ ռիսկային էր, բայց խոշոր ընկերությունները ստիպված ծախսում էին։ Հանդիսատեսին դեռ կարող էին գրավել շքեղ բեմադրություններն ու կինոաստղերը. այն, ինչ հեռուստատեսությունը դեռ իրեն թույլ տար չէր կարող։ Կինեմատոգրաֆիայի տեխնիկական հնարավորությունները դեռ ամբողջովին սպառված չէին։ 1950-ական թվականների սկզբից հաջողությամբ զարգանում էր լայնէկրան և լայնաֆորմատ կինոյի տեխնոլոգիաները, որոնք լավագույնս համապատասխանում էին նման բեմադրություններին։ 1955 թվականին Todd-АО (en) տեխնոլոգիայով նկարահանվեց առաջին լայնաֆորմատ ֆիլմը։ Առաջավոր մտահղացումը տարածում գտավ վարձույթի ոլորտում մեկ այլ նորարարության՝ roadshow (en) հետ միաժամանակ։ Տարածորդները փորձեցին այսպիսի տարբերակ, երբ ի սկզբանե ժապավենը հանձնում էին ընտրյալ, թվաքանակով փոքր, այն ժամանակվա համար թանկարժեք՝ 65-70մմ ժապավենի համար նախատեսված վարձութային սարքավորումներով կինոթատրոնների ցանց։ Roadshow-ի տոմսերն անհամեմատ թանկ արժեին, քան սովորական կինոթատրոնների տոմսերը և վաճառվում էին տեղերի նախապես ամրագրման համակարգով։
1950-ական թվականների վերջին, 1960-ական թվականների սկզբին ծանր ժամանակաշրջան էր 20th Century Fox կինոստուդիայի համար։ 1960 թվականին նրա ֆինանսական կորուստները կազմեցին 2,9 միլիոն ԱՄՆ դոլար, իսկ 1961 թվականին՝ 22,5 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ 1960 թվականի նախագիծ «Կանկան» (en) ֆիլմը՝ նկարահանված Todd-AO տեխնոլոգիայով, վարձույթում ձախողվեց, և ստուդիան նոր անուններ էր փնտրում։