Կյանքի_ճանապարհ
Նավագնացությունը 1942 թվականին
Ըստ հաշվարկների՝ 1942 թվականին վնասված նավերի վերանորոգումից հետո Լադոգա լճում նավարկության համար պիտանի է եղել մինչև 15 բեռնանավ՝ 12-13 հազար տոննա ընդհանուր բեռնունակությամբ։ Ռազմաճակատի ռազմական խորհուրդը որոշել է, որ անհրաժեշտ է 60 բեռնանավ 42 հազար տոննա բեռնունակությամբ։ Այդ կարիքները բավարարելու համար սկսվել է տեղում բեռնանավերի կառուցումը։ Փայտե բեռնանավերը կառուցվել են Սյաստրոյում, որտեղ ցելյուլոզաթղթային կոմբինատի տարածքում ստեղծվել է նավաշինարան։ Ապրիլի 15-ին սկսվել է 10 բեռնանավերի կառուցումը, իսկ մեկ ամիս անց ջուրն է իջեցվել 3 նավ։ 1942 թվականին նավաշինարանում արտադրվել 31 բեռնանավ՝ յուրաքանչյուրը 350 տոննա բեռնունակությամբ։ Լենինգրադում ստեղծվել են մետաղակե բեռնանավեր, որոնց համար անհրաժեշտ բաղադրիչ մասերը կառուցվել են Լենինգրադի գործարաններում։ Այնուհետև դրանք երկաթուղով տեղափոխել են Լադոգայի Գոլսմանի ծովածոց, որտեղ տեղի է ունեցել նավի վերջնական հավաքումը։ Ընդհանուր առմամբ 1942 թվականին կառուցվել է 14 մետաղե բեռնանավ՝ յուրաքանչյուրը 600 տոննա բեռնունակությամբ, որոնցից չորսը՝ հունիսին և վեցը՝ հուլիսին։ Դրանից բացի, Լենինգրադի գործարանները կառուցել են 118 մետաղական տենդերներ՝ 15-25 տոննա բեռնունակությամբ։ Թշնամու ավիացիայի հարձակումներից պաշտպանվելու համար լճի բոլոր բուքսիրների վրա տեղադրվել են 45 մմ զենիթային հրանոթներ, իսկ լճի բեռնանավերի վրա՝ երկուական 12,7-միլիմետրանոց ԴՇԿ գնդացիրներ։ 1942 թվականի նավագնացության ժամանակ որոշվել է բացել Կոբոնա–Օսինովեց ևս մեկ ավելի կարճ ջրային ուղի՝ 29 կմ երկարությամբ (Նոր Լադոգայից ձգվող մայրուղու երկարությունը կազմել է 115 կմ)։ Դրա համար մարտի 8-ին սկսվել է նավահանգստի շինարարությունը Կարեջիի ցամաքալեզվակում՝ Կոբոնայի մոտ։ Նավագնացության սկզբում նավահանգիստն ունեցել է 5 կառանման տեղ, օգոստոսին՝ 11 կառանման տեղ 2144 մ ընդհանուր երկարությամբ, իսկ նավագնացության ավարտին՝ 13 կառանման տեղ 5500 մ ընդհանուր երկարությամբ։ Ընդլայնվել են նավահանգիստները Օսինովեցում, Նոր Լադոգայում և Գոստինոպոլիեում, տեղադրվել են մեքենայացման սարքավորումներ։ Արևմտյան ափի նավահանգստային հզորությունները մինչև օգոստոս հասցվել է 14 կառանման տեղի՝ 2200 մետր ընդհանուր երկարությամբ։ Նավագնացության սկզբում այնտեղ կարող էին ընդունել միաժամանակ 8 բեռնանավ, օգոստոսին՝ արդեն 20։ Նավահանգիստների ամբարձիչների թիվը հասցվել է 21-ի, որոնց բեռնունակությունը կազմել է 3-ից 75 տոննա։ Նավագնացության ավարտին Լադոգայի նավահանգիստները կարող էին ընդունել 80 նավ սկզբի 22-ի փոխարեն։ Ապրիլի 28-ին երկու լճային ուղիներով բեռնանավերի բուքսիրման համար հատկացվել է նավագնացության 4 լճային բուքսիր, Բալթտեխնավատորմի բուքսիրը, 9 տրալեր և 1 հրետանավակ։ Բացի այդ, մեծ ուղուն հատկացվել են 5 հրետանավակներ և 2 տրալերներ, փոքրին՝ 3 տրալերներ, ռազմական նավատորմի 5 այլ նավեր և 14 գետային բուքսիրներ Հյուսիսարևմտյան նավագնացությունից։ Նավագնացության 10 բուքսիրները հատկացվել են Վոլխովին և մերձլադոգյան ջրանցքներին, իսկ 37-ը՝ նավահանգիստներում ռեյդային աշխատանքներ կատարելու, Վոլխովյան նավանցումի ջրարգելակները, նավանորոգարանները սպասարկելու համար և այլն։ Նավագնացության սկզբում Հյուսիսարևմտյան գետային շոգենավագնացությունում ընդհանուր առմամբ եղել է 11 լճային և 58 գետային բեռնանավեր՝ 29,5 հազար տոննա ընդհանուր բեռնունակությամբ։ 1942 թվականի ապրիլի վերջին դադարեցվել է երթևեկությունը սառույցային ավտոմայրուղով, սակայն բարդ իրադրության պատճառով ջրային փոխադրումները սկսվել են միայն մեկ ամիս անց։ Մայիսի 21-ին սկսվել են փոխադրումները փոքր մայրուղով՝ Շլիսելբուրգյան ցամաքալեզվակով, դեպի մեծը՝ Նոր Լադոգայից երթևեկությունը վերսկսվել է մայիսի 28-ին։ Բեռների փոխադրման համար պատասխանատուն եղել է փոխադրումների վարչությունը՝ Ա. Մ. Շիլովի գլխավորությամբ, վարչության անձնակազմի թվաքանակը կազմել է մոտ 12 հազար մարդ։ Լենինգրադում չօգտագործվող երկաթուղային շարժակազմը թիկունք տարհանելու և բեռները քաղաք տեղափոխելու համար հենց վագոններում առանց վերբեռման կազմակեպվել է լաստանավային անցում, որն աշխատանքն սկսել է 1942 թվականի հուլիսի 31-ին։ Շարժակազմի տեղափոխման աշխատանքները կազմակերպելու համար կառուցվել են կառանման տեղեր ստանդարտ երկաթուղագծով և երկաթուղային լաստերի են վերափոխվել մի քանի մետաղական բեռնանավեր։ Դրանցից յուրաքանչյուրի վրա տեղադրված է եղել 4 շոգեքարշ տենդերներով կամ 10 երկառանցք վագոններ։ Լենինգրադից երկաթուղային ցիստեռնները դուրս բերելու համար Գոլսմանի ծովախորշում և Կոբոնայում կառուցվել են սլիպներ, որոնցով ցիստեռնները գլորվել են ջրի մեջ, և նրանք, լինելով դատարկ, սեփական լողունակության շնորհիվ քարշ են տվել 9-10 հատոից բաղկացած կազմով դեպի Լադոգայի մյուս ափը ։ Հոկտեմբերի 2-ին սկսել է գործել ջրանցքը, որը միացրել է Լադոգան և Նովոլադոժյան ջրանցքը։ 1,5 կմ երկարությամբ, 20 մ խորությամբ և 3 մ խորությամբ նավարկելի ջրանցքը թույլ է տվել Լենինգրադ տեղափոխել փայտանյութ փոքր մայրուղով, մեծ մայրուղով տեղափոխումը չի հաջողվել. լաստերն ափերին ջարդվել են։ Մինչև նավագնացության ավարտն ուղարկվել է 41,5 հազար տոննա փայտանյութ։ Բացի այդ, ջրանցքի շնորհիվ փոքր նավերի համար ստեղծվել է ծովային առումով ավելի անվտանգ երթուղի Վոլխովից Լադոգայի ջրանցքով դեպի փոքր մայրուղի։ Շարունակվել է նաև բնակչության տարհանումը։ Այն իրականացվել է ինքնագնաց նավերի վրա փոքր ուղով։ Ռազմաճակատի ռազմական խորհրդի որոշմամբ զանգվածային տարհանումն ավարտվել է օգոստոսի կեսերին, իսկ բնակչության վերջնական դուրսբերումը, Լենքաղխորհրդի որոշման համաձայն, դադարեցվել է նոյեմբերի 1-ին։ Նոյեմբերի 8-ին Լադոգայում սառույցագոյացման սկսվելու կապակցությամբ փոխադրումների ժամանակ դադարել են օգտագործել տենդերներ։ Նավարկությունն ավարտվել է նոյեմբերի 25-ին, չնայած Լադոգայի նավատորմի նավերը դեռևս կատարել են առանձին հեռավոր երթեր մինչև 1943 թվականի հունվարի 8-ը։