cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հելլենիստական մշակույթ
Ժամանակակիցները հիացմունքով էին խոսում Անտիոքի ճարտարապետական տեսքի մասին։ Նրբագեղությամբ այն չուներ հավասարը ողջ հելլենիստական աշխարհում։
Կրոն և դիցաբանություն
Հելլենիստական կրոնի և դիցաբանության առավել բնորոշ գիծը սինկրետիզմն է, չտարբերակվածությունը։ Հունական դիցաբանության աստվածները նույնացվել են հին արևելյան աստվածությունների հետ՝ օժտվելով նոր գծերով։ Փոփոխվել են նաև աստվածությունների պաշտամունքի ձևերը, միստերիաները ձեռք են բերել անառակությամբ ուղեկցվող ցոփ ու շվայտ բնույթ։ Աստիճանաբար մեծ տարածում են գտել մի քանի համընդհանուր աստվածություններ։ Պահպանելով տեղական պաշտամունքային առանձնահատկությունները՝ դրանք մարմնավորել են նաև տարբեր ժողովուրդների առավել պաշտելի աստվածների համանման հատկանիշները։ Այդպիսի նշանակություն է ձեռք բերել Զևսը, որից հետո առավել տարածվածը Դիոնիսոսի պաշտամունքն էր։ Կանացի աստվածություններից գլխավորը և ամենուր պաշտվողը եգիպտական Իզիդան էր, որը մարմնավորում էր հունական և ասիական բազմաթիվ աստվածուհիների գծերը։ Հելլենիստական դարաշրջանի յուրահատուկ ծնունդն էր Սերապիսի պաշտամունքը։ Հույները գրեթե անփոփոխ ձևով ընդունեցին արևելյան որոշ պաշտամունքներ։ Հելլենիստական թագավորները, օգտագործելով արևելյան ավանդույթները, արմատավորում էին թագավորի անձի պաշտամունքը։ Կրոնների մեջ նկատելի է դառնում տեղական և մարդակերպ աստվածների պաշտամունքի թուլացումը, ձևավորվում է տիեզերական, հոգևոր, միասնական աստծու գաղափարը։ Այդ միտումը քրիստոնեության առաջացման սուբյեկտիվ հիմքերից մեկն էր։ Հակաստրկատիրական ժողովրդական շարժումների արմատական հեղափոխական թևի պարտությունը նպաստեց նրա միստիկական տարբերակի ուժեղացմանը, որը նույնպես օժանդակեց հելլենիզմի պայմաններում քրիստոնեության սաղմնավորմանը։
Փիլիսոփայություն
Հելլենիզմի դարաշրջանում իրենց գործունեությունն են շարունակում պլատոնյան ակադեմիան, պերիպատետիկյան դպրոցը, կինիկները և կիրենյան դպրոցը։ Ծագում են փիլիսոփայական նոր դպրոցներ՝ սկեպտիցիզմը, էպիկուրականությունը և ստոիցիզմը, որոնք վիճարկում էին իրենց ազդեցությունը հելլենիստական աշխարհի վրա տարածելու առաջնությունը։ Փիլիսոփայական այս ուսմունքների ուշադրության կենտրոնում մարդ անհատն էր, այդ պատճառով գոյաբանական հարցերին փոխարինելու է գալիս բարոյագիտականը։ Մ. թ. ա. II դարի կեսից սկսվում է սակրալիզացիայի՝ փիլիսոփայությունը Հունաստանի և Արևելքի կրոնադիցաբանական ավանդույթներին մերձենալու պրոցեսը։ Հելլենիստական փիլիսոփայությունը սկսում է էկլեկտիկորեն միավորել տարբեր համակարգեր։ Այդ պրոցեսի կենտրոնական դեմքը Պոսիդոնիոսն է։ Նա պյութագորասյան, պլատոնյան և ստոիկյան փիլիսոփայությունը համադրել է պլատոնյան ստոիցիզմի մանրամասն մշակված ու ընդհանրացված համակարգում, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել անտիկ փիլիսոփայության վրա՝ ընդհուպ մինչև Պլոտինոսը։
Բնագիտական հայացքներ
Հելլենիստական աշխարհի խոշորագույն գիտական կենտրոնը Ալեքսանդրիան էր՝ Ալեքսանդրիայի Մուսեյոնով և Ալեքսանդրիայի գրադարանով։ Մյուս կարևոր գիտական կենտրոններից էին Պերգամոնը, Անտիոքը և Հռոդոս կղզին։ Այդ կենտրոններում գործում էին հիմնականում հույն գիտնականներ։
Մաթեմատիկայի և աստղագիտության նվաճումներ (մ. թ. ա. III-II դարերում)
Կապված են Էվկլիդեսի, Արքիմեդի, Ապոլոնիոս Պերգացու, Արիստարքոս Սամոսացու, Հիպարքոսի անունների հետ։ Նրանց աշխատություններով հելլենիստական գիտությունը մոտեցավ մի շարք խնդիրների (դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշիվ, կոնական հատույթների տեսություն, աշխարհի արևակենտրոն համակարգ և այլն), որոնք հետագա զարգացում գտան միայն նոր ժամանակներում։ Որպես Արիստարքոսի արևակենտրոն համակարգի հետևորդ հանդես է եկել Սելևկոս Սելևկացին (մ. թ. ա. II դար), որը բացահայտել է Լուսնի դիրքից կախված ծովային մակընթացությունների և տեղատվությունների օրինաչափությունները։ Տեսական մեխանիկայի նվաճումները կապված են առաջին հերթին Արքիմեդի անվան հետ։ Կիրառական մեխանիկայի զարգացմանը նպաստեցին Կտեսիբիոսի բազմաթիվ հայտնագործությունները։ Այդ բնագավառի նվաճումները ամփոփվեցին Հերոն Ալեքսանդրացու աշխատություններում։ Աշխարհագրական գիտելիքների զարգացման գործում մեծ էր Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքների դերը։ Արիստոտելի աշակերտը՝ Դիկեարքոսը (մ. թ. ա. մոտ 300), կազմել է այն ժամանակ հայտնի ամբողջ Էյկումենի քարտեզը և փորձել որոշել երկրագնդի չափերը։ Նրա արդյունքները ճշտել է Էրատոսթենես Կիրենացին, որն արդյունավետ աշխատել է գիտելիքների տարբեր ոլորտներում։ Դարաշրջանի աշխարհագրական գիտելիքները ամփոփվել են Ստրաբոնի «Աշխարհագրություն» գրքում։ Հելլենիստական մտավորականները մեծ հաջողությունների են հասել բուսաբանության (Թեոֆրասա), մարդու անատոմիայի և բժշկության (Հերոփիլոս Քաղկեդոնացի, Երասիստրատոս) բնագավառներում։ Այդ գիտնականների ազդեցությամբ մ. թ. ա. III-II դարերում ստեղծվեց էմպիրիկ բժիշկների (Փիլինոս Կոսացի, Սերապեյոն Ալեքսանդրացի և ուրիշներ) դպրոց։
Պատմական գիտություն
Պատմական երկերի հիմնական նյութը եղել են ոչ հեռավոր անցյալի և պատմագիրների ժամանակակից իրադարձությունները։ Կարևոր տեղ են գրավել պատմության մեջ ճակատագրի ու ականավոր անհատների դերի, պետության իդեալական ձևի մասին հարցերը։ Պատմական ստեղծագործությունների մի զգալի մասը իր ոճով մոտ էր գեղարվեստական գրականությանը։ Այդպես են գրված Կալիսթենեսի (մ. թ. ա. IV դար) և Կլիտարքոս Ալեքսանդրացու (մ. թ. ա. III դար)՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու վարքը, Տիմեոս Տավրոմենացու (մ. թ. ա. III դար)՝ արևմտամիջերկրածովյան երկրների հույների պատմությունը, Փիլարքոս Աթենացու (մ. թ. ա. III դար)՝ մ. թ. ա. 280-219 թվականների Հունաստանի պատմությունը։ Պատմական ստեղծագործությունների մի մասին հատուկ էր լոկ փաստագրական շարադրանքը, մասնավորապես՝ Եգիպտոսի թագավոր Պտղոմեոս I-ի (մ. թ. ա. 305-285 թվականներ)՝ Ալեքսանդրի արշավանքների պատմությունը, Հիերոնիմոս Կարդիացու (մ. թ. ա. IV-III դարեր)՝ դիադոքոսների պայքարի պատմությունը և այլն։ Համաշխարհային պատմությունը շարադրել են մ. թ. ա. II դարում խոշորագույն պատմիչ Պոլիբիոսը, Պոսիդոնիոս Ապամեյացին (մ. թ. ա. II-I դարեր), մ. թ. ա. I-ից մ. թ. I դարերի պատմիչներ Նիկողայոս Դամասկոսցին, Դիոդորոս Սիկիլիացին։ Մ. թ. ա. III դարի սկզբին երևան են եկել ոչ հունա-մակեդոնական հեղինակների՝ Մանեթոնի («Եգիպտոսի պատմությունը»), Բերոսոսի («Բաբելոնապատում») և ուրիշների աշխատությունները, ինչպես նաև տեղական լեզուներով գրված պատմական ստեղծագործություններ (օրինակ, Մակկաբայեցվոց գրքերը՝ Սելևկյանների դեմ Հրեաստանում բռնկած ապստամբության վերաբերյալ)։
Գրականություն
Հունական պատմության նախորդ շրջանի համեմատությամբ դարաշրջանի գեղարվեստական գրականությանը բնորոշ էր նրա սոցիալական բովանդակության նեղացումը։ Հանրային բնույթը պահպանել էին միայն թատերական ներկայացումները, բայց թատրոնում ևս Արիստոֆանի հասարակական-քաղաքական ու մերկացնող կատակերգություններին փոխարինել էր նոր ատտիկյան կատակերգությունը (Մենանդրոս, Փիլեմոն, Դիփիլոս՝ մ. թ. ա. IV դարի 2-րդ կեսից մ. թ. ա. III դարի սկիզբ)։ Հելլենիզմի շրջանի ողբերգությունները չեն պահպանվել, թեպետ այդ շրջանի բեմադրությունների մասին Աթենքում, հելլենիստական աշխարհի ամբողջ տարածքում մինչև Հայաստան և մերձսևծովյան երկրներ կան վկայություններ։ Մ. թ. ա. III դարի սկզբից գրականությունը զարգացավ մշակութային նոր կենտրոններում, մասնավորապես Ալեքսանդրիայում, որտեղ գեղարվեստական ստեղծագործությունը կապված էր Ալեքսանդրյան գրադարանում աշխատող բանասերների գիտական հետազոտությունների հետ։ Անցյալի գեղարվեստական գրականության ուսումնասիրումը ստիպեց հելլենիստական բանաստեղծներին գիտակցել ինչպես գոյություն ունեցող գրական ավանդույթները, այնպես էլ նրա բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։ Եղերերգը (էլեգիա) հասարակական և բարոյախոսական միջոցից վերափոխվեց դիցաբանական բովանդակությամբ պատմվածքի Փիլետաս Կոսացի (մոտ 320-270) Կալիմաքոս Կիրենացի։ Միաժամանակ Կալիմաքոսը ավանդական հերոսական էպոսը փոխարինեց փոքր չափի պոեմով (էպիլիա)։ Թեոկրիտոսի հովվերգություններում կենցաղային տեսարանները հաճախ մշակվել են երգիչների բանահյուսական մրցույթներից կամ քաղաքային ընտանեկան կյանքից վերցված մանր դրամատիկ տեսարանին բնորոշ ձևերով։ Այդպիսին է Հերոդասի «Միմիամբների» ձևն ու բովանդակությունը։ Հելլենիզմի ժամանակաշրջանը նաև էպիգրամների ծաղկման շրջանն էր։ Հերոսական էպոսի ժանրային ավանդույթները շարունակեց Ապոլլոնիոս Հռոդոսացին, որը նույնպես կրել է Հելլենիստական մշակույթի գիտականության և նրբագեղության ազդեցությունը։ Քաղաքացիների անձնական կյանքն ու կենցաղը արտահայտող «նոր» կամ «բարքերի կատակերգության» առավել մեծ ժողովրդականություն վայելող ներկայացուցիչը եղավ Մենանդրոսը։ Անտիկ և միջնադարյան գրականության հետագա զարգացման համար էական նշանակություն ունեցան հելլենիզմի ժամանակաշրջանի արձակի ժանրերը։ Հելլենիստական մշակույթի գրականությունը նշանակալից հաջողության հասավ մարդու ներաշխարհի բացահայտման, նրա առօրյա կենցաղի նկարագրության մեջ, միաժամանակ բանահյուսական ավանդույթների օգտագործմամբ ընդարձակեց գրական ժանրերի սահմանները։
Կերպարվեստ
Հելլենիստական պլաստիկային բնորոշ դրամատիզմը, արտահայտչականությունն ու պաթետիկ կրքոտությունը, որոնք կոչված էին ակտիվորեն ներգործելու դիտողի վրա, կերպարների ներքին լարվածությունն ու ձևերի արտաքին տպավորչությունը, անսպասելի կրճատումներն ու դինամիկ ժեստերը, կոմպոզիցիայի բարդ գծանկարն ու լուսաստվերի համարձակ հակադրությունները առավել վառ արտահայտվել են Պերգամոնի Զևսի մեծ զոհարանի գոտու բարձրաքանդակներում («Աստվածների մարտը հսկաների դեմ», մարմար, մ. թ. ա. մոտ 180 թվական, Անտիկ հավաքածու, Բեռլին), Սամոթրակյան Նիկեի արձանում (մարմար, մ. թ. ա. IV դար կամ II դար, Լուվր, Փարիզ)։ Հելլենիստական քանդակագործության բազմապլանայնությունն ու հակասականությունը գոյակցել են միապետների իդեալականացված դիմաքանդակների, առավելագույնս մոնումենտալացվտծ արձանների («Հռոդոսի կոլոսը»՝ Հելիոսի արձանը 30 մ բարձրությամբ), դիցաբանական գրոտեսկային կերպարների (սիլեններ, սատիրներ) կամ ծերունիների սուր բնութագրական պատկերումների, դրամատիզացված «փիլիսոփաների դիմաքանդակներ»-ի մեջ։ Լայնորեն զարգացել է հանգստի տրամադրություն ստեղծող պարտեզա-պուրակային քանդակագործությունը։ Խճանկարչության մեջ առկա են ազատ, գեղանկարչական և ավելի խիստ դասակարգված եղանակները։ Հելլենիստական մշակույթի ընդհանուր միտումներն առկա են սափորանկարչության մեջ, գլիպտիկայում, ապակե գեղարվեստական անոթների ստեղծման ոլորտում։
Հելլենիստական մշակույթը Հայաստանում
Կատեգորիա:Հելլենիստական մշակույթ
Սոլոմոն Ջոզեֆ Սոլոմոն
Սոլոմոն Ջոզեֆ Սոլոմոն (Solomon Joseph Solomon, ), բրիտանացի նկարիչ, Նոր անգլիական գեղարվեստի ակումբի հիմնադիրներից մեկը, Արքայական գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, Բրիտանացի նկարիչների արքայական հասարակության նախագահ (1919-1927)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, չնայած տարիքին նա ծառայել է բանակում` որպես դիտորդ և տեխնիկական խորհրդատու և մեծ ներդրում է ունեցել քողարկանախշման զարգացման գործում։
Կենսագրություն
Սոլոմոնը ծնվել է 1860 թվականի նոյեմբերի 16-ին Լոնդոնում, սովորել է տարբեր վայրերում, Խիտերլի գեղարվեստների դպրոցում, մինչ Թագավորական գեղարվեստական ակադեմիայի անդամ դառնալը սովորել է նաև այստեղ, ավարտել է Մյունխենի գեղարվեստական ակադեմիան և Փարիզի ազգային գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցը, որտեղ նրա ուսուցիչն է եղել հայտնի ակադեմիկոս Ալեքսանդր Կաբանելը։ Սոլոմոնի աշխատանքների առաջին ցուցահանդեսը կայացել է 1881 թվականին։ 1886 թվականին նա դարձավ Նոր անգլիական գեղարվեստի ակումբի հիմնադիրներից մեկը։ 1896 թվականին դարձավ Գեղարվեստի արքայական ակադեմիայի ասոցիացիայի անդամ, իսկ արդեն 1906 թվականին` լիիրավ անդամ ։ 1919 թվականից մինչև մահը եղել է Բրիտանացի նկարիչների արքայական հասարակության նախագահ։ Սոլոմոնը մահացել է 1927 թվականի հուլիսի 27-ին Բիրչինգտոն քաղաքում, թաղվել է Վիլլեսդենի հրեական գերեզմանատանը։
Ընտանիք
Սոլոմոնը ծնվել է հրեաների ընտանիքում։ Նրա քույրը՝ Լիլի Դելիսսա Ժոզեֆը, նույնպես դարձել է նկարչուհի։ Կինը եղել է Էլլա Սոլոմոնը (ով մահացել է 1957 թվականին), դուստրը՝ Իրիս Սոլոմոնը, ամուսնացել է Էվեն Մոնտագոյի հետ, ով եղել է դատավոր, գրող և նավատորմի սպա։ Նրա զարմիկն ամերիկացի դրամատուրգ Հարթ Մոսսն է ։
Աշխատանք
Նրա ստեղծագործական ոճի վրա հիմնական ազդեցություն ունեցել է իր ուսուցիչը` Ալեքսանդր Կաբանելը, բայց նաև նա չի հերքում, որ իր վրա ազդեցություն են ունեցել նաև նկարիչներ Ֆրեդերիկ Լեյթոնի և Լոուրենս Ալմա-Թադեմայի աշխատանքները։ Սկզբնական շրջանում նա նկարում էր նկարներ` ուղղակի հացի փող աշխատելու համար, իսկ հետո սկսեց նկարել դրամատիկ նկարներ դիցաբանական և բիբլիական թեմաներով, մեծ կտավների վրա։ Սոլոմոնի ամենահայտնի նկարների շարքում կարող ենք նշել նաև «Սամսոնը և Դալիլան» (1887) կտավը, որը պատկերված մերկ տղամարդկանց ակտիվ դրվագների առկայությամբ, գրավել է քննադատների ուշադրությունը։ Այդ աշխատանքն անընդհատ ցուցադրվում է Լիվերպուլում գտնվող «Ուեկեր» արվեստի պատկերասրահի ցուցահանդեսներում։ Նկարչի աշխատանքների մեծամասնությունը գտնվում է մասնավոր հավաքածուներում ։ Սոլոմոնը հայտնիություն ձեռք բերեց որպես դիմանկարիչ, աշխատելով ոչ ստանդարտ ձևով։ Այդպիսի նկարներից կարող ենք առանձնացնել օրինակ «Միսս Պատրիկ Կեմպբելը Պոլ Թալքերի դերում» դերասանուհու նկարը ։ Շատ հայտնի ժամանակակիցներ են պատվիրել Սոլոմոնին նկարել իրենց, օրինակ` ճարտարապետ Աստոն Ուեբը, թագավոր Ջորջ V-ը, թագուհի Մարիա Թեքցիը, արքայազն Էդուարդ VIII-ը, քիմիկոս Լյուդվիգ Մոնդը և Ռաֆայել Մելդոլան, քաղաքական գործիչ Ջեյմս Մաքդոնալդը և գրող Ջերոմ Կլապկա Ջերոմը։ 2009 թվականին Սոլոմոնի «Եվա» նկարն աճուրդով վաճառվել է 1 167 128 դոլարով ։
Որպես քողարկանախշող
Առաջին Համաշխարհային պատերազմի սկզբներին 54-ամյա Սոլոմոնը սկսել է ծառայել շարքայինի կոչումով, գրանցվել «Արվեստագետ-Ռադիո» կամավորների բաժնում։ Պատերազմից առաջ նա միանգամից սկսել է մամուլում առաջադրել իր գաղափարները քողարկանախշի մասին, ապա անմիջապես ծառայության է անցել բարձրագույն բանակի շարքերում։ 1915 թվականի դեկտեմբերին գեներալ Գերբերտ Պլամերը Սոլոմոնին հրավիրում է Ֆրանսիա` Արտուա, որպեսզի այնտեղ տեղում ուսումնասիրեն, թե ինչպես կարող են օգտագործել քողարկանախշը ֆրասիական բանակում, որից հետո անմիջապես նրան հանձնարարվում է սկսել քողարկված օբյեկտների արտադրությունը Ֆրանսիայում ։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 31-ին Ֆրանսիայում Բրիտանական էքսպեդիցիոն կորպուսի գլխավոր հրամանատար Դուգլաս Հեյգը հայտնում է, որ Սոլոմոն Սոլոմոնին ժամանակավոր շնորհվել է փոխգնդապետի կոչում իր պարտականություններն անսխալ կատարելու համար։ 1920 թվականին Սոլոմոնը հրատարակում է «Ռազմավարական քողարկանախշ» գիրքը, որն արժանացավ անգլիացի քննադատների ծաղրանքին, բայց աջակցություն գտավ գերմանական մի քանի թերթերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Տաչանկա
Տաչանկա (тача́нка), (тача́нка), ձիաքարշ ռեսորավոր սայլի տեսակ, որը դեպի ետ ուղղված հաստոցային գնդացիր է կրում։ Հայտնի է 1890-ական թվականներից։ Օգտագործել են Միացյալ Թագավորության զորքերը Հարավային Ռոդեզիայում (այժմ՝ Զիմբաբվե) ծագած խռովությունը ճնշելիս 1893 և 1896 թվականներին։
Տաչանկային սովորաբար լծում էին երկու (զույգ լծվածք), երեք, երբեմն էլ չորս ձի (ուժեղացրած լծվածք)։ Անձնակազմը հիմնականում երկու-երեք հոգի էր՝ սայլապանը և գնդացրային անձնակազմը։
Պատմություն
Հասկանալով գնդացրի դերը մարտում, նրան տեղաշարժելու և սպասարկելու, զինամթերքով ապահովելու կարևորությունը ռուսական բանակում նախագծվեցին և փորձարկվեցին գնդացրային սայլեր։ Փորձարկումները հաջող էին և 1909 թվականին որոշվեց սկսել դրանց արտադրությունը ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մաքսիմ գնդացիրը և նրա անձնակազմը տեղափոխվում էին հրետանային, առանց ռեսորների սայլով, որը ռազմերթի նախատեսված չէր և չէր հասցնում հեծելավաշտի հետ համատեղ տեղաշարժվել։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին ռազմաճակատները ձգված էին, հեծելակը իրականացնում էր հետախուզություն, մարտարշավներ, ռազմաճակատի թույլ պաշտպանված հատվածում անցումներ։ Տաչանկան հնարավորություն ուներ ընթացքի ժամանակ թիրախային կրակ բացել, քանի որ ռեսորների հաշվին ընթացքը փափուկ էր։ Հարձակման ժամանակ մանյովրելով կարողանում էր կրակով պահել հեծելազորի թիկունքը։
Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին տաչանկաները մարտի ժամանակ անցնում էին հակառակորդի թևերից և խաչաձև կրակ բացում։ Ձիերը շատ լավ թիրախ էին, և կարմիրբանակայինների հաջողությունը միայն այն պատճառով էր, որ սպիտակգվարդիականները շատ քիչ գնդացիրներ ունեին։ 1919-1921 թվականների սովետա-լեհական պատերազմի տարիներին այս փորձը իրեն չարդարացրեց, քանի որ լեհերը բավականին ժամանակակից զենք ունեին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմական տեխնիկա Կատեգորիա:Հեծելազոր Կատեգորիա:Սայլերի տեսակներ Կատեգորիա:Ռուսական հայտնագործություններ
Սպիտակ Աստված
«Սպիտակ Աստված» (Fehér isten), հունգարական դրամատիկ ֆիլմ՝ թրիլերի տարրերով, որը նկարահանվել է Կորնել Մունդրուցիոյի կողմից 2014 թվականին։ Հունգարիայում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հունիսի 12-ին ։ Ֆիլմն արժանացել է մի քանի մրցանակների 2014 թվականի Կաննի կինոփառատոնում ։ Նախատեսված է 16+ տարիքային կատեգորիայի համար։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսուհու մայրը մեկնում է Ավստրալիա, և երիտասարդ 13 ամյա աղջիկը՝ Լիլին իր ոչ ազնվացեղային շան՝ Հագենի հետ տեղափոխվում է ապրելու իր հայրիկի մոտ։ Վերջինս դժգոհ է, որ տանը հայտնվել է չորքոտանի կենդանի։ Հենց այդ ժամանակ երկրում նոր օրենք է դուրս գալիս, որը պարտավորեցնում էր բոլոր այն բնակիչներին, ովքեր տանը ունեն շուն, վճարեն հարկեր նրանց համար։ Լիլիի հայրը  այլ որոշում չի գտնում, քան դուրս հանել անբախտ Հագենին փողոց։ Շունը ստիպված է ապրել մռայլ և դաժան աշխարհում։ Լիլին Հագենին ընդունում է որպես իր միակ և հավատարիմ ընկեր։
Այդ ընթացքում Հագենին գտնում և իր հետ վերցնում է մի թափառաշրջիկ, ով շանը գումարի դիմաց վաճառում է ռեստորանի տիրոջ։ Վերջինս էլ իր հերթին շանը վաճառում է մի մարդու, ով հետաքրքրվում է շների մարտերով։ Այն բանից հետո, երբ Հագենը ռինգում, մարտի ժամանակ, մահվան է հասցնում իր հակառակորդ շանը, փախչում է շների մարտերով հետաքրքրված տիրոջից։ Սակայն շուտով հայտնվոում է անտուն կենդանիների որբանոցում։ Բայց և այդտեղից Հագենը փախչում է՝ ելք բացելով հարյուրավոր այլ շների համար։ Քաղաքի փողոցներում սկսվում է իսկական խառնաշփոթ, Հագենը և մյուս շները կծոտում էին մարդկանց։ Ոստիկանությանը հանձնարարվում է կարգավորել քաղաքի կարգուկանոնը։
Ֆիլմի վերջում Լիլին, ի վերջո, հանդիպում է Հագենին, բայց արդյոք նա այն կենսուրախ և նուրբ շունն է, որին աղջիկը ցանկանում էր գտնել...
Պրեմիերաներ
Բացի Հունգարիայից ֆիլմը նաև ցուցադրվել է Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում, Հայաստանում, Սերբիայում, Լեհաստանում, Նոր Զելանդիայում, Բոսինա և Հերցոգովինայում, Նորվեգիայում, Գերմանիայում, Ավստրիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր Կատեգորիա:2014 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Հունգարերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Հունգարական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական մարտաֆիլմեր
Elementary OS
elementary OS (elementary, տարրական), Ubuntu-ի վրա հիմնված Լինուքս բաշխում։ Այս առաջատար բաշխումն օգտագործում է Pantheon գրաֆիկական վահանակը ։
Դիզայնի փիլիսոփայություն
elementary OS նախագծի մարդկային ինտերֆեյսի ձեռնարկներն ուղղված են ուսուցման կորի անմիջական կիրառմանը և ոչ թե ամբողջական կարգավորմանը ։ Մշակողները սահմանեցին երեք հիմնական կանոն․ «կարճություն», «կոնֆիգուրացիաներից խուսափում» և «նվազագույն փաստաթղթավորում»։
Ստեղծման պահից elementary OS օպերացիոն համակարգը ստացել է ինչպես դրական կարծիքներ, այնպես էլ քննադատություններ ուղղված նրա դիզայնին, որը շատ նման է macOS-ի արտաքին տեսքին ։
Pantheon գրաֆիկական վահանակն ամբողջությամբ ինտեգրված է elementary OS-ի մյուս ծրագրերին, ինչպիսիք են Plank-ը, GNOME Web (վեբ դիտարկիչ) և Scratch (տեքստային խմբագրիչ)։
Օպերացիոն համակարգի պատուհանային կառավարիչ Gala-ն հիմնված է Mutter-ի վրա ։
Pantheon
Network World-ից Բրայան Լունդուկը գրել է, որ օպերացիոն համակարգի կենտրոնական մասը՝ աշխատանքային սեղանի Pantheon միջավայրը 2016 թվականին լավագույններից է եղել ։
Մշակում
Նախապես բաշխումը ստեղծվել է որպես Ուբունտուի համար նախատեսված թեմաների և ծրագրերի հավաքածու, որը հետագայում դարձավ Լինուքսի առանձին բաշխում ։
Հիմնվելով Ubuntu֊ի վրա, նա համատեղելի է իր պահոցների և փաթեթների հետ և օգտագործում է ծրագրերի տեղադրման և հեռացման սեփական ծրագրային կենտրոնը։ Օպերացիոն համակարգի ինտերֆեյսն ուղղված է նրան, որ այն ինտուիտիվ լինի նոր օգտագործողների համար և չպահանջվի չափից շատ ռեսուրսներ ։
Elementary OS-ը հիմնված է Ուբունտուի վրա և ունի երկարաժամկետ աջակցում։ Նրա մշակողներն երկար տարիներ ակտիվորեն աջակցում են սխալների և անվտանգության հարցերով, անգամ եթե մշակումը շարունակվում է հաջորդ թողարկման վրա ։
elementary OS-ի հիմնադիր Դենիլ Ֆորեն ասել է, որ նախագիծը ստեղծված է ոչ թե ազատ ծրագրային ապահովմամբ մյուս համակարգերի հետ մրցակցելու, այլ նրանց հնարավորություններն ընդլայնելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լինուքս Կատեգորիա:Ազատ օպերացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր
Լեոնիդ Բրեժնևի մահ և հուղարկավորություն
ԽՍՀՄ կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ, ԽՍՀՄ քառակի հերոս, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՍՀՄ մարշալ, «Ազգերի միջև խաղաղության ամրապնդման համար» լենինյան մրցանակի և Գրականության լենինյան մրցանակի դափնեկիր Լեոնիդ Բրեժնևը մահացել է 1982 թվականի նոյեմբերի 10-ին կյանքի 76-րդ տարում՝ մերձմոսկովյան «Զարեչյե-6» պետական ամառանոցում։
Հիվանդություն և մահ
Բրեժնևը ծանր հիվանդ էր դեռ 1974 թվականից։ Նա տառապել է սրտի հիվանդությամբ։ Տարբեր տվյալներով, նրա հիվանդությունների ցանկում կարելի էր ավելացնել նաև լեյկեմիան, հոդատապը, թոքերի լայնացումը և ծնոտի քաղցկեղը։ Ծանր հիվանդության պատճառով Բրեժնևը մի քանի անգամ բաց է թողել այլ պետությունների ղեկավարների հետ հանդիպումները, որը հանգեցրել է մի շարք զազրախոսությունների առաջացման։ Կյանքի վերջին ութ տարիների ընթացքում բացթողնված հանդիպումները տեղի են ունեցել մի քանի անգամ։ Այդուհանդերձ, նրա մահվան մասին լուրը բոլորի համար անսպասելի է եղել։ Իր մահվանից երեք օր առաջ՝ 1982 թվականի նոյեմբերի 7-ին նա ընդունել է շքերթը, որը նվիրված էր Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը։ Շքերթի մասնակից պաշտոնատար անձանց մեծ մասը նշել է, որ նա ավելի լավ տեսք ունի, քան նախկինում ։
Լեոնիդ Բրեժնևի մահվան մասին պաշտոնապես հայտարարվել է հինգշաբթի օրը՝ 1982 թվականի նոյեմբերի 11-ին առավոտյան ժամը 10։00-ին բոլոր ռադիոալիքներով։ Այնուհետ այդ մասին հայտարարել է նաև «Վրեմյա» հաղորդաշարի վարող Իգոր Կիրիլովը ։
Ներկայումս հայտնի են Բրեժնևի կյանքի վերջին ժամերի հանգամանքները և այն ամենը, ինչը հաջորդել է այդ իրադարձություններին։ Գերագույն քարտուղարն ընտանիքի հետ ընթրել է իր ամառանոցում («Զարեչյե 6» պետական ամառանոց), այնուհետև պառկել քնելու։ Ամենայն հավանականությամբ, Բրեժնևը մահացել է քնի մեջ, քանի որ առավոտյան, երբ թիկնապահ Վլադիմիր Սոբաչենկովը փորձել է արթնացնել նրան, Բրեժնևը արդեն մահացած է եղել ։ Թիկնապահը փորձել է վերակենդանացնել նրան՝ անելով արհեստական շնչառություն և սրտի մերսում, որը սակայն չի օգնել։ Գլխավոր քարտուղարի փեսա Յուրի Չուրբանովի խոսքերով, Բրեժնևը ակնթարթորեն և անշշուկ մահացել էր դեռևս գիշերը։ Պոկվել էր նրա թրոմբը՝ ընկնելով ուղիղ սրտի վրա ։ Տպագրված նյութերից և վկայություններից պարզ չի դառնում, թե ինչու այդ գիշերը և դիակի հայտնաբերման ժամանակ ամառանոցից բացակայել է Բրեժնևին կցված անձնական բժիշկը՝ Միխայիլ Կոսարյովը, որը, սովորաբար, նույնիսկ սննդի ընդունման ժամանակ գլխավոր քարտուղարի հետ նստած է եղել սեղանի մոտ։ Ստացվում է, որ վերակենդանացման գործողություններն ստիպված իրականացրել է թիկնապահը ։ Երբ պարզ է դարձել, որ վերակենդանացումն անօգուտ է, անվտանգության աշխատակիցներն անմիջապես կանչել են բուժող բժշկին՝ Եվգենի Չազովին։ Վերջինս էլ զանգահարել է ԽՄԿԿ ԿԿ քարտուղար Յուրի Անդրոպովին, որը կուսակցական գործիչներից առաջինն է հասել գլխավոր քարտուղարի մահվան վայր։ Այնուհետև տեղեկացվել և դեպքի վայր են ժամանել պաշտպանության նախարար Դմիտրի Ուստինովը, արտաքին գործերի նախարար Անդրեյ Գրոմիկոն։ Այստեղ էլ, Բրեժնևի անկողնու մոտ, որոշվել է իրավահաջորդի հարցը։ Ուստինովի առաջարկությամբ և Գրոմիկոյի համաձայնությամբ Անդրոպովը դարձել է երկրի ղեկավար ։
Թաղում
ԽՍՀՄ ղեկավարությունն ընդունել է որոշում Բրեժնևի թաղումը կազմակերպելու կոմիտե ստեղծելու մասին։ Կոմիտեն, համաձայն այդ որոշման, գլխավորել է Յուրի Անդրոպովը։ Շատերն ընդունեցին սա վկայություն այն բանի, որ հենց Անդրոպովը կգլխավորի կուսակցությունը և պետությունը՝ որպես Բրեժնևի իրավահաջորդ։ Մահվան պաշտոնական պատճառը ձևակերպվել է հետևյալ կերպ ․
1982 թվականի նոյեմբերի 10-ին ընթրիքից հետո ակնթարթորեն փոխվել են բոլոր հեռուստածրագրերը։ Հեռուստածրագրից հանվել են ժամանցային, սպորտային և մանկական բոլոր հաղորդումները։ Քանի որ նոյեմբերի 10-ին նշվում էր խորհրդային միլիցիայի օրը, ծրագրում նախատեսված էր համերգ նվիրված այդ օրվան։ Վերջինս հեռարձակվելու էր Միությունների տան սյուներով սրահից։ Համերգը չեղարկվել է, առանց պատճառաբանման և փոխարինվել «Բալթիկայի պատգամավոր» ֆիլմի հեռարձակմամբ։ Նոյեմբերի 11-ին առավոտյան ժամը 10։00-ին պաշտոնապես հայտարարվել է Բրեժնևի մահվան մասին։ Նոյեմբերի 12-15-ը հայտարարվել են սգո օրեր։ Փաստացիորեն, սուգը սկսվել է արդեն նոյեմբերի 11-ին։ Օրվա երկրորդ կեսին բոլոր քաղաքները պսակվել էին սգո կահավորմամբ, իսկ ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ հնչում էր սգո երաժշտություն։ Վերջին հրաժեշտ տալու համար, Բրեժնևի մարմինը տեղադրվել էր Միությունների տան սյունավոր սրահում։ Ընդհուպ մինչև նոյեմբերի 15-ի առավոտ, շարունակվել է հասանելի լինել կոմկուսի նախկին առաջնորդի մարմինը։ Համաձայն պաշտոնական ժամանակագրության, այնտեղ եղել են «Մոսկվայի, մյուս քաղաքների և դաշնակից երկրների աշխատավորները, արտասահմանյան պատվիրակությունները» ։
Ժամանակակիցները Բրեժնևի սգո կահավորանքը և մթնոլորտը բնութագրում են որպես «ճնշող և հոգեցունց։ Սգո երաժշտությունը, նորությունները, թախիծը ուժեղացնում էին սուգը և թվում էր, թե ԽՍՀՄ-ում այլևս երբեք չի լինի ոչ մի լուսավոր և ուրախալի երևույթ» ։
Նոյեմբերի 15-ին թաղման օրը դպրոցներում չեղարկվել են պարապմունքները։ Ժամը 10։15-ին Բրեժնևի դագաղի մոտ շարվել են Խորհրդային Միության ղեկավարները (ցանկը տես ստորև) ։
Բրեժնևի մարմնով դագաղը տեղադրվել է հրետանային քարշակի վրա։ Մոսկվայի կայազորի պատվո պահակախմբի, գեներալների և ծովակալների ուղեկցությամբ, ովքեր կարմիր բարձիկների վրա տանում էին հանգուցյալի բազմաթիվ շքանշանները, քարշակը շարժվել է դեպի Կարմիր հրապարակ։ Այստեղ արդեն իսկ ներկա են եղել թաղման արարողությանը մասնակցող բազմաթիվ քաղաքացիների, կայազորի զինվորական ստորաբաժանումներ։ ԽՍՀՄ ղեկավարությունը գտնվում էր Լենինի դամբարանի տրիբունայում։ Հյուրերի համար նախատեսված տրիբունայում տեղակայված էին ԽՄԿԿ ԿԿ անդամները և թեկնածու անդամները, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ Գերագույն խորհուրդների պատգամավորները, կուսակցական և հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչները, զորահրամանատարները, արտադրության առաջատարները, միջազգային պատվիրակությունների անդամներ ։ Դամբարանի տրիբունայից հիշատակի ճառերով հանդես են եկել Յուրի Անդրոպովը, Դմիտրի Ուստինովը, Անատոլի Ալեքսանդրովը, Մոսկվայի հաշվիչ-վերլուծական մեքենաների գործարանի հղկիչ բանվոր Վիկտոր Պուշկարյովը, Ուկրաինայի կոմկուսի Դնեպրոձերժինսկի քաղաքային կոմիտեի 1-ին քարտուղար Ալեքսեյ Գորդիենկոն ։ Դրանից հետո թաղման կազմակերպման կոմիտեի անդամները դագաղն իրենց ձեռքերի վրա տարել են Կրեմլի պատում Բրեժնևի համար նախատեսված դամբարան։ Այստեղ Բրեժնևին հրաժեշտ են տվել նրա մտերիմ բարեկամբները։ 12։45-ին դագաղը փակվել է և տեղադրվել դամբարանում։ Դագաղի տեղադրման ժամանակ հնչել է ԽՍՀՄ օրհներգը, կրակ արձակվել թնդանոթից ։ Հետագայում, շրջանառվել է մի առասպել, համաձայն որի Բրեժնևի դագաղը իջեցնելիս, այն պոկվել է և ընկել գետնին։ Իջեցնողներից մեկը՝ Գեորգի Կովալենկոն, հերքում է այս փաստը՝ նշելով, որ ժողովուրդը, ովքեր հեռուստատեսությամբ հետևում էին թաղման արարողությանը, թնդանոթի զարկն ընդունել է ընկնող դագաղի տեղ ։
Միևնույն ժամանակ թնդանոթներից զարկեր են արձակվել նաև միության հանրապետությունների մայրաքաղաքներում, հերոս քաղաքներ Լենինգրադում, Վոլգոգրադում, Օդեսսայում, Սևաստոպոլում, Նովոռոսիյսկում, Կերչում, Տուլայում, հերոս ամրոց Բրեստում, ինչպես նաև Կալինինգրադում, Լվովում, Դոնի Ռոստովում, Կույբիշևում, Սվերդլովսկում, Նովոսիբիրսկում, Չիտայում, Խաբարովսկում, Վլադիվոստոկում, Սևերոմորսկում, Դնեպրոպետրովսկում, Զապորոժիեում և Դնեպրոձերժինսկում։ Հինգ րոպեով դադարեցվել է ԽՍՀՄ բոլոր ձեռնարկությունների և կազմակերպությունների աշխատանքը։ Ջրային և երկաթուղային տրանսպորտային բոլոր միջոցները, ինչպես նաև գործարանները և ֆաբրիկաները արձակել են երեքրոպեանոց սուլիչներ։ Գերեզմանը թաղվել է հողով, իսկ նրա վրա տեղադրվել են հանգուցյալի տոնական հագուստով նկարը, ծաղկեպսակներ և շքանշաններով բարձիկներ ։
Թաղումից հետո ԽՍՀՄ ղեկավարությունը նորից բարձրացել է դամբարանի տրիբունայի վրա, որպեսզի ընդունի Մոսկվայի կայազորի ստորաբաժանումների շքերթը, որն անց էր կացվում Բրեժնևի պատվին։ Շքերթի անցկացման պատճառներից մեկը նաև այն էր, որ Բրեժնևը ժամանակին եղել է ԽՍՀՄ պաշտպանության խորհրդի նախագահ։ Թաղման արարողության վերջում արտասահմանյան պատվիրակությունների անդամները, անցնելով Բրեժնևի թարմ գերեզմանի մոտով, կամ խոնարհվում էին կամ էլ զինվորական պատիվ տալիս ։
Հետագա իրադարձություններ
1982 թվականի նոյեմբերի 15-ին Մոսկվայի Կրեմլում տեղի են ունեցել միջազգային պատվիրակությունների ղեկավարների հանդիպումները խորհրդային ղեկավարության ներկայացուցիչների հետ։ Նրանք Բրեժնևի իրավահաջորդ Յուրի Անդրոպովին, Տիխոնովին, Գրոմիկոյին և Կուզնեցովին հայտնել են իրենց ցավակցությունները՝ կապված ԽՄԿԿ գլխավոր քարտուղարի մահվան հետ։ Ի պատասխան խորհրդային ղեկավարությունը իր շնորհակալությունն է հայտնել բոլոր այն պատվիրակություններին, ովքեր ժամանել են թաղման արարողությանը ։
1982 թվականի նոյեմբերի 15-ին Անդրոպովը անձնական հանդիպումներ է ունեցել Ինդիրա Գանդիի, Ջորջ Բուշ Ավագի, Ջորջ Շուլցի, Բաբրաք Քարմալի, Մուհամեդ Զիա ուլ Հաքի և Կառլ Կարստենի հետ։ Միևնույն ժամանակ Տիխոնովը հանդիպել է Պիեռ Մորուայի, Անդրեաս Պապանդրեուի, Ադամ Մալիկի, Պիեռ Տրյուդոյի հետ ։
Հենց նույն օրը Մոսկվայից մեկնել են ԳԴՀ-ի, Լեհաստանի ժողովրդական հանրապետության, Ռումինիայի սոցիալիստական հանրապետության և Չեխոսլովակիայի սոցիալիստական հանրապետության պատվիրակությունները։ Այդ պատվիրակություններին ճանապարհել են ԽՄԿԿ կենտկոմի քաղբյուրոյի անդամներ Գորբաչովը, Գրիշինը, Կունաևը և Ուստինովը։ Նոյեմբերի 15-ին Մոսկվայից մեկնել են նաև Բելգիայի, Վատիկանի, Մեծ Բրիտանիայի, Վենեսուելայի, ԳՖՀ-ի, Դանիայի, Հնդկաստանի, Հորդանանի, Իտալիայի, Եմենի, Կիպրոսի, Քուվեյթի, Լիբանանի, Լյուքսեմբուրգի, Մարոկկոյի, Նիգերիայի, Նիդերլանդների, Նորվեգիայի, ԱՄՆ-ի, Ֆինլանդիայի, Ֆրանսիայի և Շրի Լանկայի պատվիրակությունները, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը և ՅՈւնԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալը։ Պատվիրակություններին ճանապարհել են ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության փոխղեկավարներ Ստրաուտմանիսը և Յասնովը, ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի առաջին տեղակալ Արխիխովը և պետական այլ դեմքեր ։
Նոյեմբերի 16-ի խորհրդային թերթերում հրապարակվել են Բրեժնևի մահվան կապակցությամբ միջազգային պատվիրակությունների ղեկավարների հայտարարությունների ամբողջական տեքստերը ։
Մարտիրոս Գասելյան
Մարտիրոս Գասելյան (Մարտիրոս Աղբայ) (1881, Շար, Օսմանյան կայսրություն - նոյեմբերի 27, 1968, Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Մարտիրոս Գասելյանը ծնվել է 1881 թվականին Շար գյուղում, հաճընցի ծնողների աղքատ ընտանիքում։ Հետագայում նրան կոչել են հաճընցի հերոս տոքթոր Մարտիրոս կամ Մարտիրոս Աղբայ։ Մանկուց սկսել է աշխատել՝ հովիվ-խաշնարած, հողագործ։
1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմը սկսվելուն պես ծառայության է մտել թուրքական բանակում։ Կոստանդնուպոլսում նկատելով պատանուն՝ ուղարկել են զինվորական հիվանդանոցում աշխատելու։ Հոսպիտալում ծառայելու ընթացքում դարձել է վիրաբույժի օգնականը։ Յուրացնելով հիվանդներին խնամելու և տարրական բժշկական օգնություն ցույց տալու սկզբունքները՝ շուտով դարձել է անվանի հիվանդապահ։ Չանաքալայի ռմբակոծության ժամանակ վիրավորվել է ու զրկվել մի աչքից։ Հոսպիտալում բուժվելուց հետո կրկին վերադարձել է իր ծառայությանը հոսպիտալում։ 1918 թվականի պատերազմն ավարտվելուց հետո ստացել է հավատարիմ ծառայողի վկայական և զորացրվել։
1918 թվականին վերադարձել է Ադանա։ Ադանայում թուրքական ոստիկանության կողմից մի քանի անգամ ձերբակալվել է, սակայն վկայականի շնորհիվ ազատ է արձակվել։ Այնուհետև տեղափոխվել է Հաճըն և գտել հորեղբոր որդի Սիմոնին, որին թուրքերը չէին տեղահանել իրենց գյուղերի միակ կլայագործը լինելու պատճառով։ Աշխատել է Սիմոնի մոտ՝ որպես օգնական։ Գաղթած հաճընցիների և շարցիների վերադառնալուց հետո գնացել է իր ծննդավայր Շար գյուղը, վերականգնել պապենական օջախը և զբաղվել հողագործությամբ։ 1920 թվականին քեմալական հարձակման և Շար գյուղի պաշարման ժամանակ ցերեկները հիվանդներին ու վիրավորներին է բուժել, իսկ գիշերները՝ ճակատը պաշտպանել։
Շար գյուղի անկումից հետո մի խումբ զինվորների հետ բարձրացել է լեռները և թուրքերի դեմ կռվելով հասել Հաճըն։ Հաճընում բժիշկ Տիրան Թերզյանի հրավերով մնացել է հիվանդանոցում և զբաղվել հիվանդ ու վիրավոր մարտիկների բուժմամբ։ Այնուհետև որպես բժիշկ միացել է Ռումլուի հարձակումին կռվող զինվորներին։ Ճակատամարտի ժամանակ ծանր վիրավորվել է Վարդան Ճերեճյանի թևը։ Եվ Մարտիրոսը, հմտորեն անդամահատելով թևը, նրան փրկել է մահից։ Հետագայում Վարդանը ստացել է «Կուրո» մականունը, ինչպես եղել էր ֆրանսիացի անվանի զորավար Կուրոն։ Այդ օրվանից էլ Մարտիրոսին կոչել են դոկտոր։ Փոխհրամանատար Արամ Կայծակը նրան տվել է դոկտորի վկայագիր։
1925 թվականին վերստին ամուսնացել է այրի տիկին Կյուլիզար Գույումճյանի հետ, ում երկու զավակներին պահեց ու դաստիարակեց հարազատ հոր պես։ Հետագայում ընտանիքով տեղափոխվել է Ուրուգվայ և հաստատվել Մոնտեվիդեո քաղաքում։ Այստեղ ստեղծել են սեփական տուն և նպարավաճառի խանութ։ Ամուսինները հետագայում ունեցել են ևս երեք աղջիկ ու մեկ տղա՝ Խուանին։ Մշտապես հետաքրքրվել է Խորհրդային Հայաստանի վիճակով։ Մահացել է 1968 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Թաղվել է Մոնտեվիդեոյի Նորթե գերեզմանոցում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ
Ջասթին Հարթլի
Ջասթին Հարթլի (Justin Scott Hartley, ), ամերիկացի դերասան։ Նա հայտնի է իր հեռուստատեսային դերերով, որոնցից են NBC-ի «Կրքեր» օճառային օպերայի կերպար Ֆոքս Քրեյնը (2002-2006 թվականներ), The CW հեռուստաալիքի «Սմոլվիլի գաղտնիքը» սուպերհերոսական հեռուստասերիալի կերպար Օլիվեր Քուինը (2006-2011 թվականներ) և CBS-ի «Երիտասարդը և անհանգիստը» օճառային օպերայի կերպար Ադամ Նյումանը, որի համար էլ արժանացել է «Էմմի» մրցանակի։ Հարթլին Պատրիկ Օսբորնի կրկնվող դերով հայտնվել է «Վրեժ» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանում, ինչպես նաև 2016 թվականին նկարահանվել է NBC-ի «Սա մենք ենք»  կատակերգական-դրամատիկ հեռուստասերիալում։
Վաղ կյանք
Հարթլին ծնվել է Իլինոյս նահագի Նոքսվիլ քաղաքում և մեծացել նույն նահանգի Օրլանդ Փարք գյուղում՝ ապրելով իր Նեյթեն եղբոր և Մեգան ու Գաբրիելա քույրերի հետ։ Կարլ Սանդբուրգ ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նա սկսեց հաճախել Հարավային Իլինոյսի Քարբոնդեյլ համալսարանը և Չիկագոյում Իլինոյսի համալսարանը, որտեղ նա սովորել է պատմություն և թատրոն ։
Կարիերա
2002-2006 թվականներին Ջասթին Հարթլին մարմնավորեց Ֆոքս Քրեյնին NBC-ի «Կրքեր» օճառային օպերայում ։ 2006 թվականին Հարթլին կատարել է Ակվամենի կրկնվող դերը The CW-ի «Ակվամեն» հեռուստասերիալում։ Նա The CW հեռուստաալիքի «Սմոլվիլի գաղտնիքը» հեռուստասերիալի յոթ էպիզոդներում հանդես է եկել միլիարդատեր Օլիվեր Քուինի դերով։ 2008 թվականին նա Քրիստին Քրոյկի և Միքայել Ռոզենբաումի հեռանալուց հետո որպես կանոնավոր դերակատար վերադարձավ «Սմոլվիլի գաղտնիքը» հեռուստասերիալ ։ Այդ նույն թվականին Հարթլին մարմնավորել է Թոմին «Կարմիր կիրճ» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Յուտայի վտանգավոր վայրերում ։ «Սմոլվիլի գաղտնիքից» հետո Հարթլին Մեմի Գամերի հետ միասին հանդես է եկել The CW-ի «Բժիշկ Էմիլի Օուենս» հեռուստասերիալում, բայց ցուցադրությունը դադարեցվել է առաջին եթերաշջանից հետո։ Նա հյուրի կարգավիճակով նկարահանվել է «Չակ», «Ամրոց» և «Զոյի Հարթը հարավային նահանգից» հեռուստասերիալներում, իսկ 2013-2014 թվականներին ABC-ի «Վրեժ» օճառային օպերայում կատարել է Պատրիկ Օսբորնի կրկնվող դերը, ով Վիկտորիա Գրեյսոնի (Մեդելին Սթոու) ապօրինի որդին է։ 2014 թվականի փետրվարին Հարթլին կատարել է Թոմի գլխավոր դերը ABC-ի «Վտանգավոր բաներ» հեռուստասերիալում, որտեղ իր խաղընկերն է Աննա Քեմփը ։ 2014 թվականի մարտին Հարթլին ստացել է կրկնվող դեր ABC-ի «Սիրուհիներ» հեռուստասերիալում՝ նկարահանվելով պլաստիկ վիրաբույժ Սքոթ Թոմսոնի դերում ։ 2016 թվականի նոյեմբերին ստանձնել է Ադամ Նյումանի դերը CBS-ի «Երիտասարդը և անհանգիստը» օճառային օպերայում, որը տևեց մինչև նույն թվականի սեպտեմբեր ։ 2016 թվականին հայտարարվեց, որ Հարթլին կունենա հիմնական դեր NBC-ի «Սա մենք ենք» կատակերգական-դրամատիկ հեռուստասերիալում ։
Անձնական կյանք
2003 թվականին Հարթլին սկսել է հանդիպել «Կրքեր» հեռուստասերիալի աստղ Լինդսեյ Հարթլիի հետ։ Վեց ամիս հետո՝ 2003թ․ նոյեմբերի 13-ին, նրանք նշանադրվել են, իսկ 2004 թվականի մայիսի 1-ին ամուսնացել հարսանեկան փոքր արարողությամբ։ 2004 թվականի հուլիսի 3-ին ծնվել է նրանց դուստրը, ում կոչել են Իզաբելա Ջասթիս։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին հայտարարվել է, որ ութ տարի միասին ապրելուց հետո Լինդսեյն անհամատեղելի տարբերությունների պատճառով որոշել է բաժանվել և երեխայի խնամակալության համար դիմել է Լոս Անջելեսի նահանգային գերագույն դատարան ։ 2014 թվականին Հարթլին սկսել է հանդիպել Կրիշել Ստաուսի հետ, և 2016 թվականին հուլիսին նրանք հայտարարել են իրենց նշանադրության մասին ։
Ցենի Նոյհոֆ
Ցենի Նոյհոֆ (Neuhof an der Zenn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2073 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը 30,94 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 152։ Բաժանվում է 14 ենթաշրջանների։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կոշիկներս Պոլիս ձգեցի (ֆիլմ)
«Կոշիկներս Պոլիս ձգեցի» (I left my shoes in Istanbul), "Think Positive Films" ընկերության նկարահանած ֆիլմ։ 2012 թվականին ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրում ։
Սյուժե
Լիբանանահայ մոդեռնիստ պոետ Սաքո Արյանը մեկ դար հետաձգված ուղևորություն է ձեռնարկում, վերադարձ իր նախնիների քաղաք Ստամբուլ, որտեղ նրա մշակութային և գրական արմատներն են։ Սաքոն շրջում է Ստամբուլի հին փողոցներով, որ ժամանակին հայերով էին բնակեցված, հին գերեզմանատներով, ուր պոետներ են հանգչում, հին եկեղեցիներով և դարից էլ հին միջնակարգ դպրոցով։ Հանդիպում է ահել-ջահելի, հայտնի ու անհայտ մարդկանց, հայ ու թուրքի, լսում սրանց պատմությունները, կարծիքները, ծիծաղում և հաց կիսում նրանց հետ ։ Ֆիլմի գլխավոր առաքելություններից է նաև թուրքերին հայկական Պոլիսը ցույց տալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր
Էդիկ Զոհրաբյան (այլ կիրառումներ)
Էդիկ Զոհրաբյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Պրիմավերա դու Լեստիի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Բորկի (ագարակ)
Ագարակ Բորկի, մինչհեղափոխական հողամաս, որը գտնվում է Բորկի գյուղի Սրեբունսկի շրջանում։ 1901-1915 թվականներին այն պատկանել է մեծ իշխան Անդրեյ Վլադիմիրովիչին։
Նկարագրություն
Ագարակն իր բոլոր շինություններով, ոճավորումով, ճարտարապետական ոճով միակն է Լիպեցկի շրջանում։ Գլխավոր տունը և տնտեսական կառույցները կառուցվել են որմնաքարից և ավազաքարից։ Ամրոցի հարավային ճակատը եղել է մեծ տարածական կոմպոզիցիայի կենտրոն։ Երկհարկանի մասնաշենքը եղել է կլոր աշտարակով, որը նայել է խորը ձորակին։
Մինչ հեղափոխություն
1901 թվականին ագարակը գնել է մեծ իշխան Անդրեյ Վլադիմիրովիչի զարմիկ Նիկոլայ երկրորդը։ Պալատական համույթը կառուցվել է 1902-1903 թվականներին Պետերբուրգի ճարտարապետ Ալեքսանդր ֆոն Գոգենի նախագծով։ Ամրոցի շինարարությունը ավարտվել է 1912 թվականին։
Ագարակում կա գլխավոր շենք, զբոսայգի, կասկադ։ Հնարավոր է, որ շինարարության գործընթացում որոշ փոփոխություններ են կատարվել և ավելացրել են բնակելի տարածքներ։ 1906 թվականին ունեցվածքը աճուրդի է հանվել և 1915 թվականին գնվել է Շերեմետևի կողմից, որը դարձել է իր կալվածքների կենտրոնը։ Այստեղ զարգացած է եղել դաշտավարությունը։
Սովետական ժամանակ
1918 թվականի նոյեմբերի 1-ին Լիվենսկայա թերթը հայտնել է, որ երեխաների տան բացման արարողությանը ներկա են եղել Ուկրաինայի և Բելառուսի 200-ից ավելի փախստականներ։ Երեխաների Տանը աշխատանքներ կազմակերպվեցին, երբ կազմավորվեցին I և II աստիճանների դպրոցներ ։ 1920 թվականին շենքը վերանվանվել է Մանկատուն։ 1925 թվականին I և II աստիճաննեի դպրոցները վերակազմավորվել են գյուղացիական երիտասարդության դպրոցներում։
1941 թվականին շենքը այրվեց։ Հրդեհից հետո հատվեց զբոսայգին։
Կիպրոսի լեզուներ
Կիպրոսի Հանրապետության պաշտոնական լեզուները երկուսն են՝ հունարենը և թուրքերենը ։ Բուն Կիպրոսից անջատված Հյուսիսային Կիպրոսը (ՀԿԹՀ) թուրքերենը պաշտոնականացվեց որպես պետական լեզու 1983 թվականի սահմանադրությամբ։ Ամենօրյա լեզու (մայրենի լեզու) է համարվում հունարենը հույն կիպրացիների համար, և թուրքերենը թուրք կիպրացիների համար։
Բորկի (ագարակ)
Սովետական ժամանակ
1983 թվականին շենքը դարձել է հուշարձան։
Կիպրոսի լեզուներ
Կիպրոսում կան երեք «կրոնական խմբեր», որոնք ճանաչվել են Սահմանադրությամբ. դրանցից երկուսն ունեն իրենց սեփական լեզուները։ Առաջինը հայերենն է (հայերի լեզուն), երկրորդը կիպրական արաբերենն է (Մարոնիտների լեզուն)։ Հաճախ այդ երկու լեզուների կողքին է դասվում Կուրբետչա լեզուն (Կուրբետների լեզուն), սակայն այն լայն կիրառություն չունի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի լեզուներ
Բորկի (ագարակ)
Ժամանակակից տարիներ
1999 թվականին դպրոցը տեղափոխվել է նոր շենք, որից հետո ագարակի համալիր եկավ մեծ ավերվածություն։ 2007 թվականին շենքը գնել է Գրիբանովը։ 2009 թվականին ագարակի համալիրի անձնագիր ստեղծվեց և մշակվեց նախագիծ այն վերանորոգելու համար, որից հետո սկսվել են վերանորոգման աշխատանքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ
Գիլիան Ջեյքոբս
Գիլիան Մաքլարեն Ջեյքոբս (/ˈɡɪliən/. Gillian MacLaren Jacobs, ), հեռուստատեսության, թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Համայնք», «Եզր» «Օրենք և կարգուկանոն. հանցավոր մտադրություն», «Լավ կինը» հեռուստաշոուներից, ինչպես նաև «Գիշերային այգիներ» (2008), «Արկղը» (2009), «Աշխարհի վերջի համար որոնվում է ընկեր» (2012), «Ամոթի զբոսանք» (2014) և այլ գեղարվեստական կինոնկարներից։ 2009 թվականից նկարահանվել է Community (2009–2015) կատակերգական հեռուստասերրիալում ։  Կինոյում ու հեռուստատեսությունում նկարահանվելուց զատ՝ դերակատարումներով հանդես է եկել Off-Off-Broadway թատրոններում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Լիանա Ավգուստին
Լիանա Ավգուստին (Augustin, ), գերմանա-ավստրիացի երգչուհի և դերասանուհի։ 1958 թվականին ներկայացրել է Ավստրիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։
Կենսագրություն
«ÖRF» հեռուստաընկերությունը Լիանային ընտրում է ներկայացնելու Ավստրիան Եվրատեսիլ 1958-ում։ Երգչուհին իր «Die ganze Welt braucht Liebe» երգով Եվրատեսիլում զբաղեցնում է հինգերորդ տեղը՝ ստանալով ութ միավոր ։
Հետագայում մինչև 1964 թվականը Լիանան հաճախ էր համերգային շրջագայությունների մեկնում Եվրոպա և ԱՄՆ։ Նա նաև հայտնի էր որպես դերասանուհի. նա խաղացել է ընդամենը վեց ֆիլմերում ։
Լիանա Ավգուստինը մահացել է 1978 թվականին Վիեննայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ավստրիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Ավստրիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի երգչուհիներ
Բարսելոնա 6-1 ՊՍԺ
Բարսելոնա 6-1 ՊՍԺ, հայտնի նաև որպես La Remontada («Քամբեք»), խաղ, որը եղել է 2016-2017 թվականների ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 1/16 փուլի երկրորդ շրջանում և տեղի է ունեցել 2017 թվականի մարտի 8-ին Բարսելոնա քաղաքի Կամպ Նոու մարզադաշտում։ Բարսելոնան այդ խաղում հաղթել է ՊՍԺ-ին՝ հաղթահարելով նախորդ փուլում ստացած 4 գոլի արգելքը։ Բարսելոնան գումարային 6-5 հաշվով հաղթել է՝ հանդիպումը դարձնելով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի ամենամեծ քամբեքը ։
Պատմություն
Այս հանդիպումը պատմության մեջ 3-րդ անգամ էր, երբ ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում թիմերը խաղում էին միմյանց դեմ, որոնց արդյունքում ՊՍԺ-ն պարտություն է կրել 2012-13 և 2014-15 թվականներին տեղի ունեցած հանդիպումների ժամանակ։
Խմբային փուլ
Երկու թիմերն էլ հեշտությամբ անցել են խմբային փուլ։ ՊՍԺ-ն խմբային փուլից դուրս է եկել 2-րդ տեղով՝ հավաքելով 9 միավոր, հետ մնալով Արսենալից և առաջ անցնելով Բազելից ու Լուդոգորեցից։ Բարսելոնան խմբային փուլն ավարտել է որպես C խմբի առաջատար՝ առաջ անցնելով Մանչեսթեր Սիթիից, Բորուսիա Մյոնխենգլադբախից և Սելտիկից։ Բարսելոնան երկրորդ տեղից՝ Մանչեսթեր Սիթիից, առաջ է եղել 6 միավորով։
Առաջին փուլ
Մրցաշրջանում թիմերի մեջ առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել փետրվարի 14-ին Փարիզում՝ Պարկ դե Պրենս մարզադաշտում։ Երկու թիմերն էլ նախորդ խաղերում մեծ հաշվով հաղթանակներ էին տարել․ ՊՍԺ-ն Լիգա 1-ում 3-0 հաշվով հաղթել է Բորդոյին, իսկ Բարսելոնան Լա Լիգայում 6-0 հաշվով՝ ընդդեմ Դեպորտիվո Ալավեսի ։
Անխել դի Մարիան փարիզցիներին առաջ է մղել 18-րդ րոպեին՝ Սամուել Ումտիտիի կատարած խախտումից հետո ստացած ազատ հարվածի արդյունքում։ Յուլիան Դրաքսլերը 40-րդ րոպեին հաշիվը դարձրել է 2-0՝ գոլային փոխանցումը ստանալով Մարկո Վեռատտիից։ 55-րդ րոպեին՝ տուգանային հրապարակի դրսից կատարված Դի Մարիայի հարվածից հետո, հաշիվը դառնում է 3-0։ Վերջին գոլը 72-րդ րոպեին խփել է Էդինսոն Կավանին՝ ապահովելով 4-0 հաշվով հաղթանակ։ Ամբողջ խաղի ընթացքում Բարսելոնան իրականացրել էր ընդամենը մեկ դիպուկ հարված։
Ամփոփում
Հանդիսականների թիվը զարմանալիորեն 96,290 էր՝ չնայած դրսի խաղում 4-0 պարտությանը։ Բարսելոնայի առաջին գոլը 3-րդ րոպեին՝ Թոմաս Մենյեի գնդակը հեռացնելուց հետո, գլխով խփել է Լուիս Սուարեսը գրեթե դարսապային գծի մոտից։ 40-րդ րոպեին ՊՍԺ-ի խաղացող Լևեն Կուրզավան ինքնագոլ է խփել՝ փորձելով արգելափակել Անդրես Ինիեստայի հարվածը։ Հաշիվը 3-0 դարձավ այն ժամանակ, երբ Թոմաս Մենյեի կողմից Նեյմարի հանդեպ խախտվեց կանոնները և նշանակվեց 11 մետրանոց հարված, որն էլ անվրեպ իրացրեց Լիոնել Մեսսին։ Բարսելոնայի՝ հաջորդ փուլ դուրս գալու շանսերը քչացան այն ժամանակ, երբ Էդինսոն Կավանին 62-րդ րոպեին խփեց ՊՍԺ-ի միակ գոլը՝ հաշիվը դարձնելով 3-1․ այդ ժամանակ Բարսելոնային հաջորդ փուլ դուրս գալու համար անհրաժեշտ էր խփել ևս 3 գոլ։ Վերջին րոպեներին՝ 88-րդ և 91-րդ, Նեյմարը խփեց երկու գոլ, որից առաջինը՝ ազատ հարվածից, իսկ երկրորդը՝ 11 մետրանոց հարվածից։ Խաղի վերջին վայրկյաններին Նեյմարը փոխանցում կատարեց տուգանային հրապարակ, որտեղ էլ 95-րդ րոպեին Սերխի Ռոբերտոն խփեց 6-րդ և վերջին գոլը, ինչի արդյունքում Բարսելոնան գումարային 6-5 հաշվով անցավ հաջորդ փուլ։ Հանդիպումը սոցիալական մեդիայում ներկայացվել է որպես «ապշեցուցիչ», «անհավատալի», «հրաշք» ։
Հանդիպումից հետո
Քառորդ եզրափակչում Բարսելոնան նորից ծանր պարտություն է կրել՝ հակառակորդի դաշտում այս անգամ 3-0 հաշվով պարտվելով Յուվենտուսին ։ Սակայն այս անգամ Բարսելոնան տնային հանդիպման ժամանակ չի կարողացել կրկնել նույն քամբեքը, որը կատարել էր նախորդ փուլում, ինչից հետո տանը 0-0 խաղալով՝ դուրս է մնացել Չեմպիոնների Լիգայից ։
ՊՍԺ-ի դեմ տարած հաղթանակի գլխավոր հերսոներից մեկը՝ Նեյմարը, 2017 թվականի օգոստոսին ռեկորդային տրանսֆերային արժեքով Բարսելոնայից տեղափոխվում է ՊՍԺ ։ Ըստ լրագրողների կործիքի՝ Նեյմարի՝ Բարսելոնան լքելու գլխավոր պատճառներից մեկն այն էր, որ ՊՍԺ-ի դեմ տարած հաղթանակից հետո ուշադրության մեծ մասն ուղղված է եղել իր խաղընկերոջը՝ Լիոնել Մեսսիին՝ չնայած Նեյմարի առանցքային դերի ։
Նմանատիպ արդյունքներ հաջորդ մրցաշրջաններում
Հաջորդ մրցաշրջանում տեղի ունեցող Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում Բարսելոնան սեփական մարզադաշտում հաղթանակի է հասնում 4-1 հաշվով, սակայն հակառակորդի մարզադաշտում պարտություն է կրում 3-0 հաշվով և դուրս մնում հետագա փուլերից ։ Չնայած Նեյմարին և մի շարք այլ ֆուտբոլիստներ ձեռք բերելուն՝ ՊՍԺ-ն հաջորդ մրցաշրջանում նորից դուրս է մնացել ՉԼ 1/16 փուլից՝ պարտվելով Բարսելոնայի ախոյանին՝ Ռեալ Մադրիդին։
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 2018-19 թվականների մրցաշրջանի 1/16 փուլում ՊՍԺ-ն առանց վնասվածք ունեցող Նեյմարի նորից դուրս է մնում հետագա փուլերից․ տնային հանդիպման ժամանակ Պարկ դե Պրենս մարզադաշտում 3-1 հաշվով հաղթելով Մանչեսթեր Յունայթեդին՝ ՊՍԺ-ն արտագնա խաղում 2-0 հաշվով պարտություն է կրում և դուրս մնում հետագա փուլերից ։ Նույն մրցաշրջանի կիսաեզրափակչում Բարսելոնան դուրս է մնում մեկ այլ քամբեքից հետո․ Կամպ Նոուում Լիվերպուլի նկատմամբ 3-0 հաղթանակի հասնելուց հետո Բարսելոնան Էնֆիլդ մարզադաշտում պարտվում է 4-0 հաշվով և դուրս մնում հետագա փուլերից։ Հենց Լիվերպուլն էլ դառնում է Չեմպիոնների Լիգայի այդ մրցաշրջանի հաղթող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարսելոնա ՖԱ հանդիպումներ Կատեգորիա:ՊՍԺ-ի հանդիպումներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա 2016-17 Կատեգորիա:Ֆուտբոլային հանդիպումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:2017 ֆուտբոլում
Էմմա Էքշտայն
Կենսագրություն
Էմման ծնվել ու մեծացել է Գաուդենզդորֆում, հրեական լիբերալ ընտանիքում։ Հայրը՝ քիմիկոս, գյուտարար Ալբերտ Էքշտայնը (Albert Eckstein, 1824—1881), վաղ է մահացել, և նրա հիմնած թղթի արտադրության ֆաբրիկայի կառավարմամբ զբաղվել է կինը՝ Ամալյան (Amalie Eckstein, 1836—1921): Էմման հինգ քույր ու չորս եղբայր ուներ։ Եղբայրներից երկուսը մահացել են մանուկ հասակում։ Քույր ու եղբայրներից Թերեզան, Գուստավն ու Ֆրիդրիխը նույնպես դարձել են ճանաչված անհատներ. Թերեզան խորհրդարանի պատգամավոր ընտրված առաջին կանանցից էր, Գուստավը (1875—1916) սոցիալիստական կուսակցության անվանի առաջնորդ Կարլ Կաուցկու զինակից ընկերը, Ֆրիդրիխը՝ Զիգմունդ Ֆրոյդի փորձարկումներին անանուն կերպով մասնակցած անձ (հիշատակվում է վերջինիս «Civilization, Society and Religion» աշխատության մեջ) (Էքշտայնների ընտանիքը մտերմիկ կապեր էր հաստատել Ֆրոյդների հետ)։
1905 թվականից Էմման մոր, Գուստավ եղբոր և վաղ այրիացած քրոջ՝ Թերեզայի հետ զբաղվել է տնտեսությունը վարելու գործով։