cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կ-3 (ինքնաձիգ)
Կ-3 (ինքնաձիգ), բուլփափ (bullpup) համակարգի հայկական ինքնաձիգ։ Պատրաստվել է 1990-ականների կեսերին խորհրդային ԱԿ-74 ինքնաձիգի հիման վրա՝ ավտոմատ և կիսաավտոմատ կրակի, ինչպես նաև ենթափողային նռնականետից կրակ արձակելու հնարավորությամբ։ Մշակվել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարության ռազմական արդյունաբերության բաժնի կողմից։ Թողարկվել է փոքր թվաքանակով։ Արտահանման չի ներկայացվել ։
Պատմություն
5,45մմ տրամաչափով Կ-3 ինքնաձիգը հանրությանն առաջին անգամ ներկայացվել է 1996 թվականին։
Բնութագիր
Չնայած ինքնաձիգի աշխատանքի սկզբունքը համադրելի է Կալաշնիկովի ինքնաձիգի աշխատանքի սկզբունքի հետ, սակայն դրա ուրվագիծը իրականացվել է բուլփափ համակարգի տեսքով, այսինքն՝ հարվածային մեխանիզմը և պահեստատուփը տեղադրված են բռնակի վրա՝ ձգանի հետևում։ Հիմնական ցուցանիշներով այն նման է ԱԿ-74-ին, ընդ որում՝ հայկական ինքնաձիգն ունի ավելի ցածր գին, ավելի ճշգրիտ է և ունի պակաս հետահարում։ Կ-3 ինքնաձիգը հիմնականում պատրաստված է պողպատից։ Ինքնաձիգի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տեղադրել ՊՍՕ-1 ստանդարտ օպտիկական նշանոց՝ քառակի հեռադիտակային խոշորացույցով, որը ևս արտադրվում է Հայաստանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով Կատեգորիա:1996 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Հայաստանի զինատեսակներ
Վահրամ Սահակյան
Ստեղծագործությունն ու հայացքները
Վահրամ Սահակյանը 1988 թվականին Վարդան Պետրոսյանի հետ ստեղծել է Երիտասարդ Ոզնիներ թատրոնը, որը, այնուհետև վերանվանվելով «Ոզնիներ», առաջին հայկական ոչ պետական երիտասարդական թատրոնն էր։ Բազում հոդվածների, էսեների, վեպերի, պիեսների և տեսաֆիլմերի հեղինակ է։ Սահակյանի գրականությունը աչքի է ընկնում բառապաշարի ազատ գործածմամբ՝ ընդհուպ մինչև փողոցային հայհոյանքների կիրառում, ցինիզմով, և տրագիկոմեդիայի ժանրի տարրերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելահայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ թատերագիրներ
Մեր գործն արդար է
«Մեր գործն արդար է» (Наше дело правое), խորհրդային ժողովրդին ուղղված խոսքի եզրափակիչ արտահայտությունը, որը ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի փոխնախագահ Վյաչեսլավ Մոլոտովն ընթերցել է 1941 թվականի հունիսի 22-ի ցերեկվա ժամը 12-ին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելու օրը։
Պատմություն
Այս կոչը որոշ տարբերակենրով, ինչպես նաև մաս- մաս բազմիցս կրկնվել է տպագիր պարբերականներում և բանավոր դիմումներում՝ ընդհուպ մինչև պատերազմի ավարտը։ Այն կրկնել է Իոսիֆ Ստալինըը ռադիոյով իր առաջին ելույթում 1941 թվականի հուլիսի 3-ին․ «...մեր երկրի բոլոր ժողովուրդները, Եվրոպայի, Ամերիկայի և Ասիայի երկրների բոլոր լավագույն մարդիկ, վերջապես, Գերմանիայի բոլոր լավագույն մարդիկ... տեսնում են, որ մեր գործն արդար է, որ թշնամին կոչնչացվի, որ մենք պետք է հաղթենք»։
Արտահայտությունը հաճախ կրճատվում է, օրինակ, «Մեր գործը արդար է, մենք հաղթելու ենք» (ռուս․՝ «наше дело правое, мы победим»):
Կարգախոսը երկրորդ կյանք է ստացել 1945 թվականին՝ «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում քաջարի աշխատանքի համար» մեդալների շնորհիվ։ Ստալինի պատկերի շուրջն արված գրությունն է. «Մեր գործը արդար է, Մենք հաղթեցինք» (ռուս․՝ «Наше дело правое — Мы победили»)։
Արդեն պատերազմից հետո՝ 1940-ական թվականների վերջին և 1950-ական թվականներին, մարդիկ այդ կարգախոսով պատվոգրեր էին ստանում։
Մեջբերումը կազմված է Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների դարաշրջանների համար սովորական արտահայտություններից, օրինակ՝ «Մեր գործն արդար գործ է» («Наше дело – правое дело», Պավել Միլյուկովի ելույթը Պետական դումայում 1914 թվականի հուլիսի 26-ին), «Новое время», հուլիսի 27։ «Մեր գործն արդար է, և մենք կհաղթենք, հոդված «Մեր հաղթանակները» «Կուբայի երկրամաս» «սպիտակ» թերթում, հունվարի 8, 1919 թ. «Թշնամին կոչնչացվի», գեներալ Ա. Ն. Պեպելյաևի հայտարարությունը Պերմի մարզի բնակչությանը, 1919 թվականի հուլիս, թռուցիկ ։
«Մեր գործը արդար է» արտահայտությունը հանդիպում է Լենինի 1903 թվականի «Գյուղական աղքատությանը» աշխատանքում․ «Բանվորները չեն հանձնվում։ Նրանք շարունակում են պայքարը։ Նրանք ասում են՝ ոչ մի հալածանք, ոչ բանտ, ոչ աքսոր, ոչ տաժանավայր, ոչ էլ մահը չի վախեցնի մեզ։ Մեր գործն արդար է։ Մենք պայքարում ենք բոլոր նրանց ազատության և երջանկության համար, ովքեր աշխատում են։ Մենք պայքարում ենք բռնությունից, ճնշումից, աղքատությունից տասնյակ ու հարյուր միլիոնավոր մարդկանց ազատվելու համար։ Աշխատավորները դառնում են ավելի ու ավելի գիտակից. Սոցիալ-դեմոկրատների թիվն արագ աճում է բոլոր երկրներում։ Մենք կհաղթենք, անկախ որևէ հետապնդումից» ։
Հարություն Մուրադյան (այլ կիրառումներ)
Հարություն Մուրադյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել`
Շամբի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Շամբ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (3 միավոր)։
Տիլզիտ թատրոն
«Տիլզիտ թատրոն» (Тильзи́т-теа́тр), Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Սովետսկ քաղաքի Կալինինգրադի մարզային պատանի հանդիսատեսի «Մոլոդյոժնի» թատրոնի ֆիրմային անվանումը ։
Թատրոնի ֆիրմային անվանումը գալիս է Սովետսկ քաղաքի պատմական գերմանական Տիլզիտ (Tilsit) անունից, որը կիրառվել է մինչև 1946 թվականը. անունը ստացել է 8-րդ դարում Պրուսիայի հողերում Տևտոնական օրդենի արշավների ժամանակ ։
Թատրոնը գտնվում է հին, հատուկ կառուցված շենքում։ Ունի 250 նստատեղ՝ երեք հարկաշարքերում ։
Գերմանական ժամանակաշրջան
Թատրոնն առաջին անգամ բացվել է 1893 թվականին, թեև շրջիկ խմբերը նախկինում հանդես են եկել Տիլզիտի անբավարար տարածքներում։ Թատրոնի բեմում առաջին ելույթը եղել է Գյոթեի «Էգմոնտ» դրաման։ Թատրոնի առաջին տնօրենն է եղել Էմիլ Հանեմանը։ Թատրոնի հին շենքը զգալիորեն վերակառուցվել է 1903 թվականին, հանդիսատեսի սրահը զգալիորեն ընդլայնվել է։ Իսկ 1908 թվականին թատրոնը ղեկավարել է Ֆրանչեսկո Սիոլին։ 1936 թվականին թատրոնի շենքը հերթական անգամ վերակառուցվել է և կոչվել  «Սահմանների թատրոն»։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն պես հետո թատրոնը փակվել է։
Խորհրդային ժամանակաշրջան
1956 թվականի նոյեմբերի 7-ին «Հավերժական աղբյուր» ներկայացմամբ Սովետսկում բացվել է քաղաքի դրամատիկական թատրոնը։ Թատրոնի վերածննդի ռահվիրաներից է եղել Ալեքսանդր Բրոդեցկին, որը ղեկավարել է թատրոնը շուրջ 10 տարի։ Սկզբում թատրոնը չուներ իր սեփական թատերախումբը, սակայն շուտով եկվոր դերասանների հետ միասին թատրոնի բեմում սկսեցին հանդես գալ տեղացի դերասանները։ 1966 թվականին թատրոնի գլխավոր տնօրեն է դարձել Բորիս Գրիգորևիչ Կոդոկոլովիչը։
Ռուսական ժամանակաշրջան
1989 թվականը թատրոնի համար եղել է շրջադարձային։ Թատրոնը ձեռք է բերել «Երիտասարդական» կարգավիճակ և իրավունք է ստացել ունենալու «Տիլզիտ թատրոն» գովազդային անվանումը։ Թատերախմբի կազմը թարմացվել է, ղեկավարությունը փոխվել է։ 1991 թվականին թատրոնը ղեկավարել է Շուկինսկու ուսումնարանի շրջանավարտ Եվգենի Մարչելին, որը ստեղծել է «Տիլզիտ թատրոնի» նոր ստեղծագործական կերպարը։ Ռեժիսորի գործունեության տարիներին թատրոնը մասնակցել է ավելի քան 20 միջազգային փառատոների Ռուսաստանում և արտերկրում`Իտալիայում, Գերմանիայում, Լիտվայում, Շվեդիայում և այլուր։
2014 թվականի փետրվարից «Տիլզիտ թատրոնը» բացվել է ևս մեկ վերակառուցումից հետո, որը տևել է երկուսուկես տարի։ Կալինինգրադի շրջանում «Տիլզիտ թատրոնի» տարածքը համարվում է ամենահեղինակավոր, տեխնոլոգիապես հագեցած և գրավիչ վայրը զբոսաշրջիկների համար։
2017 թվականի մարտին թատրոնը ղեկավարել է ռեժիսոր Արտյոմ Տերյոխինը։
Պատմական շենք
Թատրոնը բացվել է 1893 թվականին հատուկ հարմարեցված շենքում։ Այս շենքը համեմատաբար փոքր տարողունակություն է ունեցել և զգալիորեն վերակառուցվել է 1903 թվականին։ Դահլիճը ընդարձակվել է, բեմի դիմաց կառուցվել է նվագախմբի փոսը։ Բեմը նույնպես ընդարձակվել է։ Թատրոնը վերակառուցվել է բարոկկո ոճով։ 1936 թվականի վերակառուցումն իրականացվել է նացիստական ​​գաղափարախոսության տեսանկյունից, շենքի ներսում գտնվող դեկորային շատ տարրեր հանվել են, և շենքն ամբողջովին վերակառուցվել է դրսից։ Շենքը ստացել է ավելի լուրջ տեսք, հանվել են Շիլլերի և Գյոթեի քանդակները։
Ներկայիս շենք
Թատրոնի ժամանակակից շենքն ունի 250 նստատեղ։ Ըստ չափերի և բնութագրի՝ թատրոնը դասվում է կամերային թատրոնների շարքին։ Բեմի տարածքը կազմում է 120 քմ (բեմի խորությունը նախաբեմով 12 մետր է, լայնությունը`10 մետր, նախաբեմի խորությունը՝ 2 մետր), կան դիմահարդարման 5 սենյակներ և 1 սենյակ փորձերի համար ։
Թատրոնի ադմինիստրացիա
2015 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ թատրոնն ունեցել է հետևյալ հաստիքացուցակը ՝
Թատերախումբ
Թատրոնի թատերախմբի կազմը 2017 թվականի ապրիլի դրությամբ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1893 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1956 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի մարզի տեսարժան վայրեր
Մատեան ողբերգութեան (5076, Գրիգոր Նարեկացի)
Գրիգոր Նարեկացի, Մատեան Ողբերգութեան (5076), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5076 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում (ենթադրաբար 1251 թվականին)։ Ստացողը եղել է Գրիգորիոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17x12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 271 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարան գրչի՝ 134բ, 271ա, 271բ, հետագայի՝ 1ա (1360 թ․), 271բ (1369 թ․), 127բ (1376 թ․), 271բ (14-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Աշոտ Մուրադյան (այլ կիրառումներ)
Աշոտ Մուրադյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել`
(896) Սֆինքս
(896) Սֆինքս (Sphinx), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1918 թվականի օգոստոսի 1-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,286054 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9131 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,659 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1262,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,285151 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,19° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1918 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մաքս Վոլֆի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լերմոնտով (քաղաք)
Լերմոնտով (Лермонтов), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում։
Օստրոգորկա գյուղի հետ միասին կազմավորում է «Քաղաք Լերմոնտով» (Город Лермонтов) մունիցիպալ կազմավորումը և հանդիսանում է նրա վարչական կենտրոնը։
Տեղակայված է Նախակովկասում՝ Ստավրոպոլյան բարձրավայրի հարավային եզրամասում՝ Ստավրոպոլից 182 կմ հեռավորության վրա, ինչպես նաև Կովկասյան հանքային ջրերի առողջարանային շրջանի կենտրոնական մասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի քաղաքային բնակավայրեր Կատեգորիա:Ստավրոպոլի երկրամասի Լերմոնտովի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1953 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Samsung Galaxy A7 (2017)
Samsung Galaxy A7 (2017), անդրոիդ օպերացիոն համակարգով աշխատող սմարթֆոն, Սամսունգ ընկերության Galaxy A սերիայի յոթերորդ սերունդը։ Թողարկվել է 2017 թվականի հունվարի 2-ին Samsung Galaxy A3 (2017)-ի և Samsung Galaxy А5 (2017)-ի հետ միասին։ Այս քայլը Սամսունգի սմարթֆոնների վաճառքի նոր սկիզբ էր, քանի որ Galaxy Note 7-ի վաճառքը դեռևս 2016 թվականի հոկտեմբերից դադարեցվել էր ։
Galaxy A7 (2017) աշխատում է Android օպերացիոն համակարգի 6.0.1 Marshmallow տարբերակով, Grace UX ինտերֆեյսի հետ համատեղ։ Սմարթֆոնը հագեցած է Exynos 7880 պրոցեսորով, SoC-ը բաղկացած է 8 ARM Cortex-A53 էլեկտրոնային սխեմաից, որպես գրաֆիկական պրոցեսոր օգտագործվում է Mali-T830MP3 GPU, սարքը ունի 3 ԳԲ օպերատիվ հիշողություն և 32 ԳԲ ներքին հիշողություն, (բարձրացնելով մինչև 256 Գբ), նաև ունի microSD-քարտի օգտագործման հնարավորություն, որի համար նախատեսված դաշտը կարելի է օգտագործել նաև, որպես երկրորդ Nano-sim քարտի դաշտ։ Սմարթֆոնը ունի ոչ շարժական ուժակուտակիչ, ինչպես և իր նախորդները, որի հզորությունը կազմում է 3600 միլիամպեր/ժամ, ունի արագ լիցքավորման հնարավորություն։ Սմարթֆոնը ներառում է ip68 Sid ջրից պաշտպանման համակարգ։ Էկրանը պատրաստված է 3D ալյումինե Gorilla Glass 4 ապակուց ։
Տեղեկատվության մատչելիություն
Թողարկումից հետո Samsung-ը հայտարարել է, որ նրանք վաճառել են ավելի քան 20 միլիոն սմարթֆոնններ, Արևելյան Եվրոպայում, Աֆրիկայում, Ասիայում և Լատինական Ամերիկայում ։
Մինչդեռ Samsung Galaxy A7 (2015) ուներ ավելի լայն մատչելիություն Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում, այս մոդելը չի վաճառվել այդ տարածաշրջանում, քանի որ այն զգալի թանկ էր, ինչպես նաև համարվում էր Samsung Galaxy S7-ի գրեթե հավասար մրցակիցը։ Փոխարենը այդ տարածաշրջանում վաճառվել են Samsung Galaxy A3 (2017) –ը և Samsung Galaxy А5 (2017) :
Արտաքինհղումներ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսներ Կատեգորիա:Սամսունգ
Նվիկ բծավոր
Նվիկ բծավոր, նվիկազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
Հաստ պալարանման կոճղարմատով և խոշոր նիզակաձև երկարակոթ տերևներով, միատուն բազմամայա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 15-25 սմ է։ Տերևաթիթեղի վրա երևում են գորշակարմրավուն բծեր կամ ելունդներ։ Ծաղկասլաքը կարճ է տերևների կոթուններից։ Երկար գլանաձև կողուները կազմված են միասեռ, ծաղկապատից զուրկ դեղնականաչավուն աննշմար, բազմաթիվ մանր, խիտ դասավորված ծաղիկներից։ Վարսանդավոր ծաղիկները գտնվում են կողրի ստորին մասում՝ հաստ առանցքի վրա, իսկ առէջավորները՝ վերին մասում։ Կողրը շրջապատված է բաց կանաչավուն սրածայր ծածկոցով։ Պտղաբույլը կազմված է սեղմ, իրար հպված կարմիր հատապտուղներից ։
Տարածվածություն
Աճում է միջին լեռնային գոտու ստվերաշատ անտառներում, թփուտներում։ Հանդիպում է Տավուշի մարզում։ Թունավոր բույս է ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են թարմ, 70 % օսլա, խեժ, սապոնինային գլիկոզիդ, արոնին պարունակող պալարավոր կոճղարմատները։ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Նվիկազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Թունավոր բույսեր
Հանս Սլոուն
Սըր Հանս Սլոուն, 1-ին Բարոնետ (Sir Hans Sloane, 1st Baronet, ), անգլա-իռլանդական ծագմամբ բժիշկ, բնագետ ու հավաքորդ, որն իր հավաքածուի 71,000 նմուշները կտակել է բրիտանական ժողովրդին՝ նպաստելով Բրիտանական թանգարանի, Բրիտանական գրադարանի ու  Լոնդոնի Բնագիտական թանգարանի  հիմնադրմանը ։ 24 տարեկանում ընտրվել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ ։ 1687 թվականին ճանապարհորդել է դեպի Կարիբյան ծով ու տարիներ անց լայնածավալ հրապարակումներով փաստագրել իր ճանապարհորդությունները և գտածոները։ Ազնվականության շրջանում հայտնի բժշիկ էր ու 27 տարեկանում ընտրվել է Բժիշկների թագավորական քոլեջի անդամ ։ Սլոունին է վերագրվում տաք շոկոլադի ստեղծումը ։ Հետագայում նրա պատվին անվանվել են փողոցներ ու այլ վայրեր, այդ թվում՝ իր վերջին բնակավայր Լոնդոնի Չելսի թաղամասում գտնվող Հանս Փլեյս հրապարակը, Սլոունի հրապարակը, ինչպես նաև Սըր Հանս Սլոունի հրապարակն իր ծննդավայր Իռլանդիայի Կիլիլեյ գյուղում       ։ Ստրկությունից շահույթ ստացած անձանց պատվին կանգնեցված հուշարձանների ապամոնտաժման շարժման շրջանակներում 2020 թվականի օգոստոսին Սլոունի կիսանդրին հանվել է Բրիտանական թանգարանի հայտնի ցուցադրությունից ։
Վաղ կյանք ու ընտանիք
Սլոունը ծնվել է 1660 թվականի ապրիլի 16-ին Իռլանդիայի Օլսթեր նահանգի Կիլիլեյ գյուղում, օլսթեր-շոտլանդական ընտանիքում․ Ալեքսանդր Սլոունի յոթերորդ ու վերջին զավակն էր։ Հայրը մահացել է, երբ Հանսը վեց տարեկան էր․ նա հարկահավաք էր, Պառլամենտի անդամ Ջեյմս Սլոունի (1655–1704) եղբայրն ու Կլանբրասիլի 1-ին կոմս Ջեյմս Համիլթոնի գործակալը։ Ենթադրվում է, որ Հանսի մայրը՝ Սառա Հիքսն անգլուհի է եղել։ Սլոունի հայրական ընտանիքը գաղթել էր Շոտլանդիայի հարավ-արևմուտյան Այրշիր գավառից և բնակություն հաստատել արևելյան Օլսթերում Ջեյմս VI և I թագավորի օրոք։ Սլոուն երեխաներին, այդ թվում և Հանսին, դաստիարակել է Համիլթոնների ընտանիքը, և նրանք իրենց նախնական կրթության մեծ մասն ստացել են Կիլիլեյի դղյակի գրադարանում։ Ալեքսանդրի որդիներից միայն երեքն են հասել չափահասության՝ Հանսը, Ուիլյամն ու Ջեյմսը, մյուս երկու եղբայրները՝ Հենրին ու Ջոնը, մահացել են մանուկ հասակում։ Ավագ եղբայրը՝ Ջեյմսը, 1692 թվականին Ռոսկոմմոնի և Կիլիլեյի տարածքից ընտրվել է պառլամենտի անդամ։ Հետագայում Ջոնն էլ Թեթֆորդից է դարձել պառլամենտի անդամ ու փաստաբան և իր ժամանակի մեծ մասն անցկացրել Լոնդոնում։
Երիտասարդության տարիներին Սլոունը հավաքել է պատմական և այլ հետաքրքրություն ներկայացնող առարկաներ։ Սա դրդել է նրան բժշկություն սովորել, որը նա արել է Լոնդոնում, ուսումնասիրել բուսաբանություն, դեղագործություն ու վիրաբուժություն։ Հավաքորդության իր սովորությամբ գրավել է Ջոն Ռեյի ու Ռոբերտ Բոյլի ուշադրությունը։ Լոնդոնում չորս տարի անցկացնելուց հետո ճանապարհորդել է Ֆրանսիայում, որոշ ժամանակ անցկացրել Փարիզում և Մոնպելիեում, և բավական երկար մնալով Օրանժ-Նասաուի համալսարանում ՝ 1683 թվականին այնտեղ ստացել դոկտորական աստիճան։ Լոնդոն է վերադարձել բույսերի և այլ հետաքրքրաշարժ իրերի զգալի հավաքածուով, որոցից առաջիններն ուղարկել է Ռեյին․ վերջինս դրանք օգտագործել է իր «Բույսերի պատմություն» աշխատության մեջ։
Ճանապարհորդություն դեպի Կարիբյան ավազան և շոկոլադով կաթի ստեղծում
1685 թվականին Սլոունն ընտրվել է Թագավորական ընկերության անդամ ։ 1687 թվականին դարձել է բժիշկների քոլեջի անդամ և նույն տարում արքայական նավատորմի HMS Assistance մեկնել Ճամայկա՝ որպես Ճամայկայի նոր նահանգապետ Ալբերմարլի 2-րդ դուքսի անձնական բժիշկ ։
1670 թվականի Մադրիդյան պայմանագրի համաձայն Բրիտանիան պաշտոնապես ձեռք էր բերել Ճամայկան Իսպանիայից։ Իսպանական և բրիտանական իշխանության ներքո կղզին վերածվել էր շաքարի և այլ մշակաբույսերի հաստատուն աղբյուրի, որտեղ օգտագործվում էր արևմտյան Աֆրիկայի ստրուկների աշխատանքը։ Ալբեմարլը մահացել է Ճամայկայում հաջորդ տարի, ուստի Սլոունի այցը տևել է ընդամենը տասնհինգ ամիս։
Կարիբյան ծովում գտնվելու ընթացքում Սլոունն այցելել է մի քանի կղզիներ և հավաքել ավելի քան 1000 բուսական նմուշ, ինչպես նաև կակաոյի և պերուական կեղևի մեծ պաշարներ, որից հետագայում քինին է ստացել՝ աչքի հիվանդությունները բուժելու համար։ Սլոունը նշել է բույսերի մոտ 800 նոր տեսակ, որոնք նա ցուցակագրել է լատիներեն իր՝ 1696 թվականին հրատարակված Catalogus Plantarum Quae in Insula Jamaica Sponte Proveniunt (Ճամայկայի բույսերի կատալոգ) աշխատության մեջ։ Իր ճանապարհորդության մասին առաջին գրվածքները տպագրվել են « Թագավորական ընկերության փիլիսոփայական գրառումներ » աշխատության մեջ, որտեղ Սլոունը նկարագրել է այնպիսի բույսեր, ինչպիսիք են՝ պղպեղի ծառն ու սուրճի թուփը, ինչպես նաև մանրամասն ներկայացրել 1867 թվականին Լիմայում ու 1687/1688 և 1692 թվականներին Ճամայկայում տեղի ունեցած երկրաշարժները։
Սլոունն ամուսնացել է Ֆուլկե Ռոուզի այրու ու օլդերմեն Ջոն Լենգլիի դստեր՝ Էլիզաբեթ Լենգլի Ռոուզի հետ, որը Ճամայկայում ստրուկների կողմից մշակվող շաքարի տնկադաշտերի հարուստ ժառանգորդուհի էր ։ Զույգն ունեցել է երեք դուստր՝ Մերին, Սառան և Էլիզաբեթը և մեկ որդի՝ Հանսը․ միայն Սառան ու Էլիզաբեթն են հաղթահարել մանկությունը ։ Սառան ամուսնացել է Ջորջ Ստենլիի հետ, իսկ Էլիզաբեթը՝ Չառլզ Քադոգանի, որը դարձել է 2-րդ բարոն Քադոգանը։ Բրիտանիա վերադարձից հետո բժշկի կարիերայից ստացվող Սլոունի եկամուտն ու նրա լոնդոնյան գույքային ներդրումները, ինչպես նաև կնոջ ժառանգությունը հնարավորություն են տվել նրան հետագա տասնամյակների ընթացքում ստեղծել բնական պատմության արտեֆակտների իր նշանակալի հավաքածուն։ Սլոունը լրացուցիչ ներդրումներ է ունեցել «Royal African» և «South Sea» ընկերություններում, որոնք երկուսն էլ զբաղվում էին ստրկավաճառությամբ ։
Բնական պատմության թանգարանը Սլոունին նշել է որպես կաթով շոկոլադ խմելու գյուտարար։ Նա կակաոյի հատիկների հանդիպել էր Ճամայկայում գտնվելիս, որտեղ տեղացիներն այն խմում էին ջրի հետ խառնելով, թեև նա դա համարել է զզվելի։ Շոկոլադը համեմունքների, ձվերի, շաքարի և կաթի հետ խառնելու շատ բաղադրատոմսեր արդեն շրջանառության մեջ էին տասնյոթերորդ դարում։ Սլոունը, հնարավոր է, մշակել է շոկոլադը կաթի հետ խառնելու իր սեփական բաղադրատոմսը, բայց նույնիսկ այդ դեպքում նա առաջինը չի եղել․ որոշ աղբյուրներ Դանիել Պետերին են համարում գյուտարարը 1875 թվականին, որը խտացրած կաթ է օգտագործել, այլ աղբյուրներ նշում են, որ որոշ երկրներում դարեր առաջ է շոկոլադին կաթ ավելացվել ։ Մինչև 1750-ական թվականները Նիկոլաս Սանդերս անունով Սոհոյի վաճառականը պնդում էր, որ վաճառում է Սլոունի բաղադրատոմսը որպես բուժիչ էլիքսիր, թերևս «Սըր Հանս Սլոունի կաթնային շոկոլադը» դարձնելով առաջին ֆիրմային կաթնային շոկոլադե ըմպելիքը։ Մինչև տասնիններորդ դարը Քեդբերի եղբայրները նույնպես ըմպելի շոկոլադ էին վաճառում՝ որոնց ապրանքանիշերում նույնպես վկայակոչվում էր Սլոունի բաղադրատոմսը  ։
1707 թվականին Սլոունը թվարկել է Ճամայկայում ստրուկների նկատմամբ կիրառվող պատիժների բազմազանությունը։ Ապստամբության համար ստրուկները սովորաբար պատժվում էին «նրանց գետնին մեխելով, հետո աստիճանաբար կրակ կիրառելով ոտքերից և ձեռքերից սկսած՝ այրում էին նրանց մինչև գլուխը, իսկ նրանց ցավն անտանելի էր»։ Ավելի փոքր հանցագործությունների համար ընդունված էր կաստրացիան կամ խեղումը («ոտքի կեսը կտրելը»)։ Անփությության պարագայում ստրուկներին «սովորաբար ծեծում են, ծեծելուց հետո աղ կամ պղպեղ լցնում նրանց մաշկի վրա, երբեմն նրանց տերերը հալված մոմ են թափում նրանց մաշկի վրա, կամ օգտագործում տանջելու շատ նուրբ ձևեր» ։
Թագավորական ընկերության բժիշկ
Լոնդոնում, Փարիզում ու Մոնպելիեում բժշկություն և բուսաբանություն ուսումնասիրելուց հետո 1684 թվականին Սլոունն ավարտել է Օրանժի համալսարանը որպես բժիշկ ու տեղափոխվել է Լոնդոն՝ աշխատելու․ ականավոր բժիշկ Թոմաս Սիդենհեմը նրան աշխատանքի է վերցրել որպես իր օգնական ու երիտասարդ բժշկին արժեքավոր գործնական գիտելիքներ տվել ։
Լոնդոնի Բլումսբերի Փլեյս 3 հասցեում 1689 թվականին բացված իր սեփական բուժարանում Սլոունը աշխատել է բարձր խավի ներկայացուցիչների հետ, որոնց շրջանում հանրաճանաչություն ուներ․ նա կառուցել է մեծ հիվանդանոց, որը եկամտաբեր է դարձել։ Բժիշկը ծառայել է երեք հաջորդական միապետների՝ Աննա Ստյուարտին, Գեորգ I-ին ու Գեորգ II-ին։
1716 թվականին Սլոունին բարոնետի տիտղոս է շնորհվել, որով նա դարձել է ժառանգական կոչում ստացած առաջին բուժաշխատողը։ 1719 թվականին դարձել է Բժիշկների թագավորական քոլեջի նախագահն ու այդ պաշտոնն զբաղեցրել տասնվեց տարի։ 1722 թվականին նշանակվել է բանակի գլխավոր բժիշկ, իսկ 1727 թվականին՝ Գեորգ II-ի առաջին բժիշկ։
1719 թվականին ընտրվել է Բժիշկների թագավորական քոլեջի նախագահ ու մնացել այդ պաշտոնում մինչև 1735 թվականը ։ 1693 թվականին դարձել է թագավորական ընկերության քարտուղար ու քսան տարվա ընթացքում խմբագրել այնտեղի Philosophical Transactions աշխատությունը։ 1727 թվականին որպես նախագահ հաջորդել է սըր Իսահակ Նյուտոնին, իսկ ընկերությունից հեռացել ութսուն տարեկան հասակում ։
Որպես առաջին քարտուղար, իսկ հետո նաև Թագավորական ընկերության նախագահի պաշտոնը Սլոանին քիչ ժամանակ է թողել սեփական գիտական հետազոտություններն առաջ տանելու համար, որի պատճառով էլ արժանացել է քննադատության որպես «վիրտուոզ»։
Թագավորական բժշկի ծառայությունից բացի Սլոունի իսկական նվաճումը Թագավորական ընկերությունում գտնվելու տարիներին եղել է գիտական, քաղաքական և բարձր հասարակությունների աշխարհների միջև որպես կապող օղակ հանդես գալը ։
Իր կարիերայի սկզբին Ֆրանսիայում գտնվելու ժամանակը հետագայում նրան հնարավորություն է տվել միջնորդի դեր կատարել բրիտանացի ու ֆրանսիացի գիտնականների միջև, նպաստել գիտելիքների փոխանակմանը երկու երկրների միջև լուսավորության դարաշրջանի գագաթնակետին։ Հավաքածուն դիտելու համար Սլոունին այցելած այդ շրջանի նշանավոր մարդկանց թվում էին՝ շվեյցարացի անատոմ Ալբրեխտ ֆոն Հալլերը, Վոլտերը, Բենջամին Ֆրանկլինը և Կառլ Լիննեյը։
Բարեգործական աշխատանք
1694 -1730 թվականների ընթացքում օգնել է Քրայսթս Հոսփիթալ գիշերօթիկ դպրոցին ու իր աշխատավարձը նվիրաբերել այդ հաստատությանը։ Աջակցել է նաև բժիշկների թագավորական քոլեջի՝ ոչ թանկարժեք դեղամիջոցների դիսպանսերին ու ամեն առավոտ անվճար վիրահատություններ կատարել ։
Նա Լոնդոնի Ֆաունդլինգ հիվանդանոցի հիմնադիր կառավարիչն էր, որը լքված երեխաների մասին հոգ տանող առաջին հաստատությունն էր։ Ջրծաղիկի դեմ պատվաստումը պարտադիր էր նրա խնամքի տակ գտնվող բոլոր երեխաների համար. Սլոունն այդ դարաշրջանի բժիշկներից մեկն էր, ով պատվաստումը համարում էր ջրծաղիկը կանխելու միջոց՝ օգտագործելով այն իր սեփական ընտանիքի վրա և խորհուրդ տալով նաև թագավորական ընտանիքին ։
Բրիտանական թանգարան և Չելսիի դեղագործական պարտեզ
Սլոունի համբավը հիմնված է նրա խելամիտ ներդրումների վրա, ոչ թե բնական գիտության կամ իր սեփական մասնագիտության զարգացման գործում ունեցած ներդրումների։ Իր կյանքի ընթացքում Սլոունը ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից էր ու 1709 թվականին հայտարարվել է օտարերկրյա գործընկեր, միաժամանակ լինելով Պրուսիայի, Սանկտ Պետերբուրգի, Մադրիդի և Գյոթինգենի գիտությունների ակադեմիաների արտասահմանյան անդամ ։ 1712 թվականին Լոնդոնի Չելսիում կալվածք է գնել ու հիմնադրել Չելսիի դեղագործական պարտեզը։
Իր ամբողջ կյանքի ընթացում Սլոունը հավաքել է ավելի քան 71,000 առարկա՝ գրքեր, ձեռագրեր, գծանկարներ, մետաղադրամներ և մեդալներ, բույսերի նմուշներ և այլն ։ Որպես հավաքորդ նրա ամենամեծ ներդրումը Ուիլյամ Քորթենին պատկանող հազվագյուտ իրերի հավաքածուի ձեռքբերումն էր, որը հավաքորդությունն իր կյանքի նպատակն էր դարձրել ։
Մարի-Էմանուել Բայոն
Մարի-Էմանուել Բայոն (Marie-Emmanuelle Bayon), նաև Մարի-Էմանուել Բայոն-Լուի, ֆրանսիացի երգչուհի, դաշնակահարուհի և կոմպոզիտոր։
Հանս Սլոուն
Բրիտանական թանգարան և Չելսիի դեղագործական պարտեզ
1741 թվականին հանգստի անցնելուց հետո Սլոունի գրադարանն ու նրա հազվագյուտ իրերի հավաքածուն, որն իր հետ Բլումսբերիից տեղափոխել էր Չելսի, դարձել էր յուրօրինակ արժեքի տեր։ Նա ձեռք էր բերել բնական պատմության ընդարձակ հավաքածուներ Ուիլյամ Քորթենից, կարդինալ Ֆիլիպո Անտոնիո Գուալտերիոյից, Ջեյմս Պետրվերից, Նեհեմիա Գրյուից, Լեոնարդ Պլուկենետից, Բոֆորտի դքսուհի Մերի Սոմերսետից, Ադամ Բադլից, Պոլ Հերմանից, Ֆրանց Կիգելերից ու Հերման Բուրգավեից։
Մարի-Էմանուել Բայոն
Կենսագրություն և գործունեություն
Մարի-Էմանուել Բայոնը ծնվել է 1746 թվականի օգոստոսի 30-ին կամ 31-ին Մարսի կոմունայում (Օրն վարչություն)։ Նրա ծագման, երիտասարդ տարիների և կրթության մասին քիչ բան է հայտնի։ 1760-ական թվականների վերջին նա արդեն հայտնի էր Փարիզի արտիստական շրջանակներում և այցելում էր, մասնավորապես, Մադամ Ժանլիսի հայտնի սրահը, որտեղ հանդես էր գալիս որպես դաշնակահարուհի։
1769 թվականին հրատարակվել են նրա վեց սոնատները կլավեսինի կամ դաշնամուրի համար։ Այս ժամանակահատվածում նա նաև կլավեր էր սովորեցնում Անժելիկ Դիդրոյին՝ Դենիս Դիդրոյի դստերը։ 1770 թվականին Մարի-Էմանուելն ամուսնացել է ճարտարապետ Վիկտոր Լուիի հետ։ Կարճ ժամանակ անց ամուսինները տեղափոխվել են Բորդո, որտեղ Լուի-Վիկտորը նախագծել և կառուցել է թատրոնի շենքը։ 1774 թվականին նրանք ունեցել են աղջիկ՝ Մարի-Էլեն Վիկտուարը։ 1780 թվականին ընտանիքը վերադարձել է Փարիզ։
Հանս Սլոուն
Բրիտանական թանգարան և Չելսիի դեղագործական պարտեզ
Մահից հետո նա ազգին է կտակել գրքերը, ձեռագրերը, տպագրությունները, գծանկարները, բուսական աշխարհը, կենդանական աշխարհը, շքանշանները, մետաղադրամները, կնիքները, կամեյոները և այլ իրեր պայմանով, որ Պառլամենտն իր գործակալներին պետք է վճարի 20,000 ֆունտ, հավաքածուի արժեքից շատ ավելի քիչ, որի արժեքը որոշ աղբյուրներում նշվել է £80,000 կամ ավելի բարձր, այլ աղբյուրներում՝ ավելի քան £50,000 ։ Կտակն այդ պայմաններով ընդունվել է նույն թվականին ընդունված ակտով, և հավաքածուն Գեորգ II-ի արքայական գրադարանով ու այլ իրերով փոխանցվել է ազգին ։ Այս հավաքածուի զգալի մասի հիման վրա հետագայում պետք է ստեղծվեր Բնագիտական թանգարանը։ Սլոունն իր կտակում գրել է, որ ոչ միայն ցանկանում է իր հավաքածուն վաճառել խորհրդարանին 20,000 ֆունտով, այլ նաև նշել է, որ ցանկանում է, որ այն տեսնի յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է տեսնել ։ Կուրատորները (խնամակալները) կարծում էին, որ միայն գիտնականներին և բարձր դասին է թույլատրվում տեսնել հավաքածուն։ Նրանց դուր չէր եկել այն գաղափարը, որ ցածր խավը կկարողանա գալ թանգարան և դիտել հավաքածուն, նրանց կարծիքով նրանք դրան արժանի չէին։ Կուրատորները կարծում էին, որ սովորելը արտոնություն է, որն ունի միայն բարձր դասը ։
Նա նաև Առողջապահական ընկերությանն է հատկացրել Չելսիի դեղագործական պարտեզի տարածքը, որը նրանք վարձակալել էին Չելսիի կալվածքներից 1673 թվականից ի վեր ։
Մարի-Էմանուել Բայոն
Կենսագրություն և գործունեություն
Ամուսնական զույգի հետագա կյանքի մասին քիչ տեղեկատվություն է պահպանվել. հնարավոր է, որ նրանք հեռացել են Փարիզից Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ։ Լուի Վիկտորը մահացել է 1800 թվականին Փարիզում, Մարի-Էմանուելը մահացել է 1825 թվականի մարտի 19-ին Օբուվայում։
Հանս Սլոուն
Մահ
Կյանքի վերջին տարում սըր Հանս Սլոունը տառապում էր անդամալուծության խանգարումից ։ Մահացել է 1753 թվականի հունվարի 11-ի կեսօրին Չելսիի իր առանձնատանը և հուղարկավորվել հունվարի 18-ին Չելսիի հին եկեղեցու բակի հարավ-արևելյան անկյունում։ Նրա հուշարձանի վրա գրված է․ "Ի հիշատակ Սըր Հանս Սլոուն Բարոնետի, Թագավորական ընկերության և Բժիշկների քոլեջի նախագահի, ով մեր Տիրոջ 1753 թվականին, իր կյանքի 92-րդ տարում, առանց մարմնական նվազագույն ցավի ու մտքի գիտակցված անդորրով, ավարտվեց առաքինի և բարերարի իր կյանքը։ Այս հուշարձանը կանգնեցվել է նրա երկու դուստրերի՝ ԷԼԻԱ ՔԱԴՈԳԱՆԻ և ՍԱՌԱ ՍՏԵՆԼԻԻ կողմից։"
Ժառանգություն
Սլոունի կինը՝ Էլիզաբեթը նույնպես թաղված է Սլոունի մոտ․ կինը մահացել է 1724 թվականին։
Մարի-Էմանուել Բայոն
Կենսագրություն և գործունեություն
Մարի-Էմանուել Բայոնի ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մամխի ծաղիկը» կատակերգական օպերան է (Fleur d’Épine), որի պրեմիերան կայացել է 1776 թվականի օգոստոսի 22-ին Փարիզի իտալական թատրոնում։ Նրա չհրապարակված ստեղծագործությունները չեն պահպանվել. դրանց թվում էին այլ կատակերգական օպերաներ, կամերային երաժշտություն և «Սուրբ Պետրոսի տոն» դիվերտիսմենտը (La fête de Saint Pierre) : Մարի-Էմանուել Բայոնին է վերագրվում Ֆրանսիայում դաշնամուրի հանրահռչակումը։
Հանս Սլոուն
Սլոունի անունով կոչված վայրեր
Սլոունի հրապարակը, Սլոունի փողոցը, Սլոունի պողոտան, Սլոուն քերականության դպրոցը և Քենսինգթոնի և Չելսիի արքայական թաղամասում գտնվող Սլոունի այգիներն անվանվել են Սլոունի պատվին։ Նրա անունով են կոչվել նաև Հանսի փողոցը, Հանս Քրեսենթը, Հանս Փլեյսն ու Հանս Ռոուդը, որոնք բոլորն էլ գտնվում են Արքայական թաղամասում։
Արձաններ
Սլոունի իրական չափի արձանը կանգնեցվել է իր ծննդավայր Կիլիլեյ քաղաքի քաղաքային հրապարակում ։
Մարի-Էմանուել Բայոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ
Հանս Սլոուն
Արձաններ
2020 թվականի օգոստոսին Բրիտանական թանգարանի Լուսավորության պատկերասրահում գտնվող Սլոունի կիսանդրին թանգարանի կողմից տեղափոխվել է այլ ցուցանմուշների հետ՝ Սլոունի՝ « Բրիտանական կայսրության շահագործող բնույթին» ունեցած առնչությամբ պայմանավորված ։ Որոշումը բխել է այդ տարում ստրկությունից շահույթ ստացած անձանց պատվին կանգնեցված հուշարձանների ապամոնտաժման շարժումից,  ԱՄՆ-ում 2020 թվականի մայիսին ոստիկանի կողմից Ջորջ Ֆլոյդի սպանությանը հաջորդած բողոքի ցույցերի համատեքստում։ Սլոունի կիսանդրին սակայն չի հանվել, ինչպես լրատվամիջոցների շատ մեկնաբաններ անճշտորեն պնդել են, այն ընդամենը մի քանի յարդ տեղափոխվել է, ենթատեքստայնացվել ու շատ ավելի տեսանելի դարձել, քան նախկինում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բնագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Կամո Աբրահամյան (ազատամարտիկ)
Կենսագրություն
Զոհվել է 1992 թվականի մայիսի 10-ին Նախիջևանիկ գյուղի պաշտպանության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության «Արիության» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 10 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ
Վոսկրեսենկա (գյուղ, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)
Վոսկրեսենկա (Воскресенка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոսկրեսենկա գյուղում բնակվում էր 532 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վերջին վկաները
«Վերջին վկաները», բելառուս գրող, 2015 թվականի գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Սվետլանա Ալեքսիևիչի գեղարվեստական և վավերագրական գիրքը։ Գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1985 թվականին՝ «Ոչ մանկական պատմվածքների գիրք» ենթավերնագրով (իսկ ավելի ուշ հրատարակություններում՝ «Սոլո՝ մանկական ձայնի համար» ենթավերնագրով), կազմվել է Հայրենական մեծ պատերազմը վերապրած մարդկանց հիշողություններից՝ շարունակելով «Պատերազմը կնոջ դեմք չունի» գրքով սկսված թեման։ Կազմում է «Ուտոպիայի ձայներ» գեղարվեստական-վավերագրական շարքի երկրորդ մասը։
Ստեղծագործություններ ըստ գրքի
Գրքի հիման վրա նկարահանվել է  «Պատերազմի երեխաները։ Վերջին վկաները» վավերագրական ֆիլմը, որի ռեժիսորն է Ալեքսեյ Կիտայցևը, իսկ սցենարը գրել է Լյուդմիլա Ռոմանենկոն։ Ֆիլմի ստեղծմանը մասնակցել է նաև Սվետլանա Ալեքսիևիչը (Ստուդիա ՄԲ Գրուպ, Մոսկվա, 2009, 45 րոպե) ։ Ֆիլմն արժանացել է «Մարդը և պատերազմը» վավերագրական կինոյի բաց մրցույթի հատուկ մրցանակի (Եկատերինբուրգ, 2011) ։
Կոմպոզիտոր Վլադիմիր Մագդալիցը գրել է «Վերջին վկաները» սիմֆոնիա-ռեքվիեմ՝ ստեղծագործություն ասմունքողի, բասի, դաշնամուրի, երգեհոնի, խառը ու մանկական երգչախմբերի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սվետլանա Ալեքսիևիչի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1985 գրքեր
Ժորա Մինասյան
Ժորա Արշալույսի Մինասյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Ժորա Մինասյանը ծնվել է 1925 թվականին, Արթիկի շրջանի Սարատակ գյուղում։ 1943 թվականին ավարտել է շրջանի Հոռոմ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Շրջանային ժողկրթբաժնից ստացել է մանկավարժական աշխատանքի նշանակման հրամանը, բայց չի հասցրել անցնել աշխատանքի, զորակոչվել է բանակ ։
Մինասյանը ֆաշիստական հորդաների դեմ մարտնչել է 3-րդ Բելոռուսական, 1-ին Մերձբալթյան ռազմաճակատներում։ 1944 թվականի հոկտեմբերին վաշտի հրամանատարի հրամանով Ժորան վերցնելով հակատանկային նռնակների կապոցը, օգտվելով տեղանքի անհարմարությունից, շրջանցել է փոքրիկ ծառուղին և անցել թշնամու թիկունքը։ Նռնակներով լռեցրել է հակառակորդի գնդացիրը։ 947 հրաձգային գնդի 3-րդ գումարտակի հրամանատարությունը Մինասյանի հետախուզական դասակին առաջադրանք է տվել անցնել ռազմաճակատային գիծը և տեղեկություններ բերել թշնամու դասավորության մասին։ Այս առաջադրանքը հաջողությամբ կատարելու, մարտում ցուցաբերած հմտության և խիզախության համար Ժորան պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Նրա սխրագործությունների մասին բազմիցս գրվել է ռազմաճակատային թերթերում։ Մինասյանը մարտերով հասել է Գերմանիա, հետագայում մասնակցել է Ճապոնիայի դեմ մղված հաղթական մարտերին ։
Պատերազմի ավարտից հետո Մինասյանը վերադարձել է Արթիկի շրջան, անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Սպանդարյան, Գեղանիստ գյուղերի դպրոցներում դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ 1954 թվականին ավարտել է Լենինականի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը և շարունակել իր մանկավարժական աշխատանքը շրջանի Սպանդարյան, Հնաբերդ գյուղերում։ 1977 թվականին Մինասյանը տեղափոխվել է Երևան և աշխատանքի անցել № 50 միջնակարգ պրոֆտեխնիկական ուսումնարանում որպես դաստիարակ ։
Մահ
Ժորա Մինասյանը մահացել է 1991 թվականին, թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Շիրակի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Թոխմախի գերեզմանատանը թաղվածներ
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Սթիվ Ջոբսի հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգում, քանդակագործական համաձուլվածք, որը տեղակայված էր Սանկտ Պետերբուրգում՝ ի հիշատակ Սթիվ Ջոբսին։ Եղել է Սթիվ Ջոբսին նվիրված առաջին հուշարձանը Ռուսաստանում և երրորդն աշխարհում։ Կառուցված է եղել iPhone 4-ի տեսքով (վերջին iPhone-ը, որի ստեղծման ժամանակ՝ Ջոբսը դեռ կենդանի էր), որի ստեղծման գործընթացը կառավարում էր անձամբ Սթիվ Ջոբսը։ Եղել է ինտերակտիվ և ուներ (արևային) QR-կոդ ։
Հուշարձանի կառուցման գաղափարը
Սանկտ Պետերբուրգում Սթիվ Ջոբսի հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնողը եղել է Մաքսիմ Դոլգոպոլովը՝ «ՏՏ առաջընթաց» հիմնադրամի նախագահը, որը ստեղծվել է «Արևմտա-եվրոպական ֆինանսական կուսակցություն» (ԱԵՖԿ)։ 2012 թվականի հուլիսի 23-ին հիմնադրամը հայտարարեց Սթիվ Ջոբսին նվիրված հուշարձանի համար լավագույն գաղափարի մրցույթի մասին։ Գործերի ստուգման չափանիշների մեջ են մտնում` նորարարությունը և ստեղծագործական գաղափարը։ Բացի այդ, հուշարձանը պետք է ցույց տար, որ Սանկտ Պետերբուրգում, ինչպես և ողջ Ռուսաստանի Դաշնությունում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում հասել են որոշակի հաջողությունների, ինչը տվյալ պահին ակտիվորեն զարգանում է։ Համարյա 200 աշխատանքից` կազմկոմիտեն ընտրեց միայն 18-ը, համացանցային քվեարկման օգնությամբ ավելացվեցին նաև 6 աշխատանք։ 25 եզրափակիչ փուլ անցածներից ընտրում էին հեղինակային ժյուրիները, որոնց կազմի մեջ էին մտնում Սանկտ Պետերբուրգի ադմինիստրացիայի անձնակազմը, ՏՏ-մասնագետները, հայտնի բլոգերները և արվեստի գործիչները ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ժյուրին վերջնականապես հայտարարեց մրցույթի արդյունքները։ Հաղթողը դարձավ արևային QR-կոդի գաղափարը, որն առաջարկել էր Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքացի` Գլեբ Տարասովը։ Հուշարձանի տեղադրման վայրը ընտրված էր` Բիրժեվոյ գծի փողոց-ջրհորի տուն 14-ը, «ՍՊԲՆԻՈւ ԻՏՄՈ» տեխնոայգում։
Արևային QR-կոդ
Միտքն այսպիսինն էր` մետաղական միջուկներից կառույց, որը տեղակայված էր տարբեր բարձրություններում, որը հնարավոր էր ծրագրով կառավարել և դինամիկ ձևավորել QR-կոդը ցանկացած հաղորդագրությամբ։ Այն կոչվում է արևային, քանի որ կոդի ընթերցումը հնարավոր է միայն այն ժամանակ՝ երբ միջուկների վերևի մասը լուսավորված է արևի ճառագայթների (կոդի սպիտակ բեկորները), իսկ որոշ մաս գտնվում է ստվերի տակ ։ Սակայն, այս գաղափարի իրականացումն առաջացրել է բարդություններ։ Սանկտ Պետերբուրգի երկինքը գրեթե միշտ ծածկված է ամպերով և զուտ արևային QR-կոդը կաշխատեր բավականին հազվադեպ։ Հուշարձանի համար ընտրված տեղը՝ առավել բնորոշ է հյուսիսային, բացի այդ նույնպես չէր նպաստում հուշարձանի վրա մեծ քանակությամբ արևային ճառագայթների ընկմանը ։
Գաղափարի բարելավում
Քանի որ սկզբնական մտահղացման իրականացումը բարդություններով էր ուղեկցվում` Գլեբ Տարասովը ցանկություն հայտնեց այն բարելավել։ Առաջարկված է եղել ընդամենը 10 տարբերակ։ Արդյունքում, «ՏՏ առաջնթաց» հիմնադրամի տնօրինությունը` Մաքսիմ Դոլգոպոլովի գլխավորությամբ, կանգն առավ տվյալ որոշման վրա։ Նախ, պարզեցրել են արևային QR-կոդը` վիճակագրական դարձնելով, բայց այնուամենայնիվ` աշխատող նաև ոչ բնական լուսավորումից կամ թույլ արևային լույսից։ Երկրորդը, QR-կոդը տեղակայել են 188 սմ բարձրությամբ iPhone-ի ետևի «մայթին», մերժվելով սկզբնական զսպանակային, բարդ կառուցվածքը։ 188 սմ բարձրությունը, համապատասխանում է Սթիվ Ջոբսի հասակին։
Հուշարձանի իրականացում
Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է iPhone 4-ի մոդելը` 188×95×153 սմ չափսերով։ Առջևից այն սարքավորված է LCD-դիսփլեյով 106 սմ (42") անկյունագծով։ Հետևից, այնտեղ, որտեղ հասարակ iPhone-ի մոտ տեղակայված է Apple ընկերության լոգոն, հուշարձանի մոտ տեղակայված է ստատիկ արևային (այսինքն` ծավալային) QR-կոդ։ Հուշարձանը սարքավորված է երկու տեսախցիկներով` յուրաքանչյուր կողմից։ Հուշարձանը պատրաստված է` մետաղից և ապակուց։ Հուշարձանի տեխնիկական խորիզի մասին համարյա տեղեկություններ չկան։ Հայտնի է, որ հուշարձանի ներսում տեղակայված է` ԱՀ, wi-fi երթուղիչ, ձայնային ձայնարձակիչներ և տաքացման համակարգ։ Քանի որ Սանկտ Պետերբուրգում ջերմաստիճանը իջնում է մինչև մինուս 30 աստիճան ըստ Ցելսիուսի, հուշարձանը այնպես էր նախագծված, որպեսզի դիմանա նմանատիպ ջերմաստիճաններին ։ Բանավեճի է բերում` ծրագրային խորիզը։ Համարվում է, որ հուշարձանը աշխատում է կամ Windows 7 օպերացիոն համակարգի կառավարմամբ կամ Mac OS X օպերացիոն համակարգի կառավարմամբ։ Հուշարձանի բացման ամսաթվին` իր վրա տեղակայված է եղել ինտերակտիվ հավելված, որն թույլ է տալիս իմանալ Սթիվ Ջոբսի մասին կարևոր ինֆորմացիա` նրա կենսագրությունը, փիլիսոփայությունը, նրա կյանքի և բիզնեսի մասին ինֆորմացիա։ Հավելվածը իրականացված է` «սահիչի» տեսքով, որով պետք է կառավարել` ձեռքերով սենսորային էկրանին հպման միջոցով։ Հավելվածը առկա իրականացված է 4 լեզվով` ռուսերեն, անգլերեն, իսպաներեն և չինարեն ։
Հուշարձանի բացման արարողություն
2013 թվականի հունվարի 9-ին տեղի է ունեցել հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։ Բացման արարողությանը մասնակցել է ՆԻՈւ ԻՏՄՈ-յի ռեկտորի տեղակալը՝ պրոֆեսոր Յուրի Կոլեսնիկովը, «ՏՏ առաջնթաց» հիմնադրամի տնօրեն՝ Մաքսիմ Դոլգոպոլովը, նրանց և վստահված էր կարմիր ժապավենը կտրելու գործը։ Մաքսիմ Դոլգոպոլովը շնորհակալություն հայտնեց ԻՏՄՈ համալսարանի տնօրինությանը համագործակցության համար, պատմեց նրա մասին, թե ինչու «ՏՏ առաջնթաց» հիմնադրամը որոշում կայացրեց՝ կառուցել Սթիվ Ջոբսի հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգում՝ «Սթիվեն Ջոբսի հուշամատյանը սիմվոլ է՝ Սանկտ Պետերբուրգը Ռուսաստանի Դաշնության ՏՏ մայրաքաղաք դարձնելու համար, իսկ մոտակա ժամանակներում նաև Եվրոպայի ՏՏ մայրաքաղաքը »: Բացի այդ միջոցառման ժամանակ ելույթ է ունեցել գաղափարի հեղինակ՝ Գլեբ Տարասովը և Սթիվ Ջոբսի զինակից՝ Տիմոտի Դայոնը։ Սթիվ Ջոբսի ընկեր և զինակիցը՝ Տիմոտի Դայոնը եկավ հուշամատյանի բացման միջոցառմանը։ Նա կիսվեց իր ընկերոջ մասին հիշողություններով և պատմեց Apple-ի հիմնադրի կենսագրության անհայտ պահերը։ Օրինակ՝ Դայոնը պատմեց, որ 1993 թվականի մայիսին՝ փակ խնջույքներից մեկում, որն նվիրված էր սպիտակ գույնի սարքավորման արտադրման սկզբին, որն այդպես ել անվանվում էր՝ «Սևից դեպի սպիտակ», Ջոբսը ցնցեց բոլորին։ Այդ ժամանակ Սթիվը եկել էր՝ հասարակ սև շորեր հագած, սակայն՝ խնջույքի ժամանակ աստիճանաբար սկսեց զգեստը փոխել դեպի սպիտակ, մինչև լրիվ «սպիտակ» չդարձավ ։ Հուշարձանի բացմանը ներկա են եղել 11 հեռուստաալիքների ներկայացուցիչներ և ավելի քան 80 լրագրողներ։ Հուշարձանը մամուլում գրեթե միանգամից ստացավ այնպիսի անուններ, ինչպիսիք են՝ «Հսկա Այֆոն», «Թագավոր-Այֆոն», «Giant iPhone» և «iStone» ։
Դինամիկ պարունակություն
Հուշարձանի հանդիսավոր բացման ժամանակ հայտարարված է եղել ինտերակտիվ ֆունկցիոնալի և Սթիվ Ջոբսի հուշամատյանի ամենալավ գաղափարի մրցույթի մասին։ Հուշարձանի հեղինակները ենթադրում էին, որ պարունակությունը մշտապես կփոփոխվի։ Մաքսիմ Դոլգոպոլովը հուշարձանի բացման ժամանակ ասաց՝ «Մենք կցանկանայինք ամեն շաբաթ, որևէ նորություններ ավելացնել հուշարձանի պարունակության մեջ, որոնք միասնաբար կքննարկենք մեր թիմի հետ»։ Հայտերը ընդունվում էին մինչև 2013 թվականի փետրվարի 1-ը ։
QR-կոդ
QR-կոդը, որն տեղակայված է հուշարձանի վրա պարունակում է url-հասցե, որն վերահղում է հաճախորդին դեպի՝ հուշարձանի պաշտոնական կայքը՝ http://memorialstevejobs.org (broken) : Սակայն, եթե մինչ QR-կոդի ընթերցումը միանալ wi-fi ցանցին, որն բաժանում է հուշարձանը (Memorial Steve Jobs ցանցը), ապա կոդի ընթերցման ժամանակ պաշտոնական կայքի տեղը ձեզ կվերահղի դեպի հատուկ բջջային հավելված, որի միջոցով դուք կկարողանաք «խոսել» Սթիվ Ջոբսի հետ։ Երբ QR-կոդը կարդացված լինի՝ դուք կտեսնեք Սթիվ Ջոբսի տարբեր մեջբերումներ, որոնք դուրս են բերվում պատահական հերթականությամբ։ Օրինակ՝ ռուսաց լեզվի համար հավելվածը ցույց է տվել 60 տարբեր մեջբերում, որոնք նույնիսկ մեկ անգամ չեն կրկնվել։ Բացի այդ հուշարձանը ունի ձեզ անունով դիմելու հնարավորություն։ Դրա համար ձեզ առաջարկվում է մուտք գործել սոցիալական ցանով(թվիթեր, ֆեյսբուք և վկոնտակտե)։ Դրանից հետո հուշարձանը ձեզ «կհիշի» և ամեն անգամ, երբ դուք նորից գաք, ակն ձեզ «կճանաչի» և կդիմի անունով։ Բացի այդ՝ մուտք գործելուց հետո դուք կկարողանաք սոցիալական ցանցերում տարածել ձեր պատկերը, որն հուշարձանը անում է՝ երբ դուք կարդում եք QR-կոդը։ Բջջային հավելվածը իրականացված է 4 լեզվով՝ ռուսերեն, անգլերեն, իսպաներեն և չինարեն ։
Սիլլայի ճակատամարտ
Զինված բախուժը տեղի է ունեցել ժամանակակաից Նորվեգիայի Սիլլա կղզու մոտ։ Ճակատամարտի ընթացքում բրիտանական երկու ֆրեգատները ոչնչացրել են երեք կամ չորս դանիա-նորվեգական հրետանավակներ։
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ավերում և ոչնչացում
2014 թվականի նոյեմբերի 3-ին «Apple»-ի տնօրենի՝ Թիմ Քուկի և բացահայտումից հետո հուշարձանը ոչնչացված է եղել, իբր «անչափահասների մեջ համասեռամոլության քարոզի օրենքին համաձայն», նաև նախկին ԱՄՆ ԱՆԲ-ի անդամ Էդվարդ Սնոուդենի դիմակազերծման համար    ։ «Արևմտա-Եվրոպական ֆինանսական հիմնադրամի» (ԱԵՖՀ) տնօրենը՝ Մաքսիմ Դոլգոպոլովը նշել է, որ հուշարձանի տեղակայման ժամանակ՝ 2013 թվականին նախաձեռնողները «վաճառվել» են հոյակապ ծրագրավորողի մասին լեգենդին, չկասկածելով, որ Apple-ը եղել է «ծածկույթ՝ ԱՄՆ ԱՆԲ-ի հատուկ գործառնության համար» և հրամայելով ներողամիտ չլինել «ԱՄՆ-ին և իր հատուկ ծառայությունների ագրեսիվ քաղաքականությանը» հայտարարեց, որ հուշարձանը կրում էր «պատերազմական երկիմաստ ռուսական մշակույթի վերաբերյալ », լինելով «սոդոմիայի հասարակական քարոզ »: Մինչդեռ՝ պաշտոնական անձիք և հանրապետական ՍՄԻ-ն պնդել են, որ հուշարձանը տարված է եղել վերանորոգման, իբր սենսորային էկրանի շերտազատման համար  ՝ անձրևի և ձյունի ազդեցության պատճառով ։
Սիլլայի ճակատամարտ
Ճակատամարտի ավարտի վերաբերյալ Դանիա-Նորվեգիայի և Մեծ Բրիտանիայի տեսակետները և ընկալումները բավականին տարբեր են և հակասական ։
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ավերում և ոչնչացում
ԻՏՄՈ համալսարանի տվյալներով՝ 2014 թվականի օգոստոսից հուշարձանի տեղակայման տարածքում հուշարձանի վերանորոգման համար բանակցություններ են վարվել «ԱԵՖՍ»-ի հետ, որն իբր աշխատանքի խախտումներ էր տալիս և վերջին ժամանակներին օգտագործվում էր միայն որպես wi-fi-երթուղիչ, ինչի մասին և խոսել են ԻՏՄՈ-ի ուսանողները ։ Հոկտեմբերի 30-ի գիշերը համալսարանում պաշտոնական նամակ է եկել «ԱԵՖՍ» ընկերությունից՝ մինչ հաջորդ վերանորոգումը հուշարձանի սպասարքավորելու խնդրանքով։ Բացի այդ՝ նամակում նշված է եղել, որ հուշարձանը կվերադարձվի ԻՏՄՈ համալսարանի տեխնոզբոսայգուն։ Ավելի ուշ՝ Մաքսիմ Դոլգոպոլովը ռուսական ՍՄԻ-ին հայտարարեց, որ վերանորոգման մասին համալսարանին ուղարկված պաշտոնական նամակը՝ հուշարձանը տեղափոխելու միակ հնարավորությունն էր։ Իր հերթին՝ ԻՏՄՈ համալսարանը պատրաստ է ներդրել իր սեփական միջոցները կամ գտնել նոր հովանավոր՝ հուշարձանի վերանորոգման կամ նորի տեղակայման համար ։
Սիլլայի ճակատամարտ
Պատմություն
Սիլլայի ճակատամարտը ընթացել է 1810 թվականի հուլիսի 23-ին։ Այս ժամանակ Դանիա-Նորվեգական ունիայի ռազմական նավատորմը բաղկացած էր ընդամենը երեք երկկայմ առագաստանավերից։ Ճակատամարտին մասնակցել են նաև մի քանի այլ նավեր։
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ավերում և ոչնչացում
Նոյեմբերի 4-ին «ԱԵՖԿ» մամուլի ծառայությունում նշված է եղել, որ «ԱԵՖԿ-ն համաձայնվում է Սթիվ Ջոբսի հոյակապության մասին (ով ոչ մի բանից ստեղծել է մեծ մասշտաբի, համաշխարհային ՏՏ-ընկերություն) իրենց կույր և սխալ հավատի հասարակական ոչնչացման հետ։ Թիմ Քուկի սոդոմիայի մասին հասարակական և աստվածանարգ կոչերը` դարձան մեր համբերության բաժակի վերջին կաթիլը» ։ Ինչպես ասվում էր` հուշարձանի ոչնչացման որոշումը կայացած կլինի մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ը և մինչ նույն ժամկետը կքննարկվի այն Ռուսաստանի բնակինչների «ծավալուն վարձատրումը», ովքեր հրապարակորեն հրաժարվել են «Apple»-ի ապրանքների օգտագործումից ։ Հաջորդ օրը «ՎԿոնտակտե» սոցիալական կայքի մամուլի-քարտուղար` Գեորգի Լոբուշկինը «ԱԵՖԿ» ընկերությանը նամակներ ուղարկեց` «մշակութային օբյեկտը չոչնչացնելու» խորհրդով և առաջարկեց սեփական միջոցներով տեղափոխել հուշարձանը` Սանկտ Պետերբուրգում գտնվող Զինգերի տունը ։ Նոյեմբերի 9-ին երգահան` Էլթոն Ջոնը Սանկտ Պետերբուրգի Սառցային պալատում անց կացվող իր համերգի ժամանակ, կշտամբեց հուշարձանի ավերումը, ասելով, որ տվյալ պատահարը կախված է «համասեռամոլների դեմ մարդկանց ատելիության հետ», ավելացնելով`
Սիլլայի ճակատամարտ
Պատմություն
Բրիտանական ֆրեգատները կապիտան Ռիչարդ Բայրոնի գլխավորությամբ հարձակում գործեցին Դանիայի նավատորմի վրա հուլիսի 23-ի կեսօրին։ Նորվեգիայի ափերի մոտ գտնվող թնդանոթներից մեկը կարողացավ խոցել բրիտանական մեկ ռազմանավ։
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ավերում և ոչնչացում
Դեկտեմբերի 1-ին հուշարձանը տեղադրված է եղել zefs.ru կայքում, որպես համացանցային-աճուրդ, մինչև դեկտեմբերի 10-ը վաճառքի ժամկետով և 5 միլիոն ռուսական ռուբլ սկզբնական գնով, բայց մի պայմանով, որ` հուշարձանը դուրս կհանվի Ռուսաստանի Դաշնության տարածքից։ Վաճառքից ստացած գումարը պլանավորվել է ծախսել ռուսական ՏՏ-մասնագետների դրամաշնորհների և ռուսական արտադրության YotaPhone 2 հեռախոսների գնման վրա, որոնց հետ ցանկացած ցանկացող կարող էր փոխարինել իր iPhone-ը ։ Հուշարձանի հետագա ճակատագիրը անհայտ է։
Սիլլայի ճակատամարտ
Պատմություն
Զոհվեցին մի քանի բրիտանացի զինվորներ։ Չնայած սրան բրիտանացիները կարողացան գրավել ռազմական բազան։ Դանիայի նավերը հանձնվեցին։
Սթիվ Ջոբսի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուշարձաններ ըստ քաղաքների Կատեգորիա:Սթիվ Ջոբս Կատեգորիա:Էփլ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի արձաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ
Սիլլայի ճակատամարտ
Պատմություն
Ճակատամարտի ընթացքում բրիտանական նավերը հարձակվել են նաև քաղաքացիական շրջագայության համար նախատեսված նավի վրա։ Բրիտանացի զինվորները հարձակվեցին նույնիսկ տեղի ֆերմային տնտեսությունների վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Դանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ճակատամարտեր
Ալբուլա երկաթուղային թանգարան
Ալբուլա երկաթուղային թանգարան (Bahnmuseum Albula), գտնվում է Շվեյցարիայի Ռետյան երկաթուղու Բերգյուն (Bergün/Bravuogn) երկաթուղային կայարանում՝ անմիջապես Ռետյան երկաթուղու Ալբուլա գծի վրա։ Գործում է 2012 թվականից ։ Այն վայր է ընտանիքների և երկաթուղու սիրահարների համար։