cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գուտենբերգի թանգարան
Թանգարանի շենք
Թանգարանի նոր շենքը, որը կառուցվել է հենց տպագրության գյուտի դարաշրջանում, համարվում է ազգային նշանակության մշակութային ժառանգության ինքնուրույն օբյեկտ, սակայն երբեք չի կապվել թղթի կամ տպագրության արտադրության հետ։ Այն գտնվում է Աստվածամոր եկեղեցուց ուղիղ հյուսիս-արևելք և Ժան Թենգելի թանգարանից դեպի արևելք։ Փոստային հասցեն է՝ Place Notre-Dame / Liebfrauenplatz 14-16: Դեպի արևելք քաղաքային շինություններն ավարտվում են, քանի որ այդտեղ տարածքը իջնում ​​է զառիթափ ժայռով մոտ 40 մետր դեպի Զանե (Սարին) գետը։ Նկուղի հիմքը և պատերը կառուցված են կոպտատաշ քարերից, վերին հարկերը՝ սրբատաշ ավազաքարից։ Արևելյան արտաքին պատը համարվում է քաղաքի պարսպի մի մասը։
Ներկայիս Գուտենբերգի թանգարանը բաղկացած է երկու հնագույն մասերից։ Ամենահին մասի նախորդը եղել են 13-րդ դարում կառուցված երեք բնակելի շինություններ, որոնք կցված էին հարավում գտնվող մեկ այլ շենքին։ 1523-1527 թվականներին ճարտարապետ Պիտեր Ռաֆինգերը այդ տեղում հին հիմքի վրա կառուցել է առաջին քաղաքային ամբարը։ 16-րդ դարում շինության երկրորդ ուղղանկյուն հատվածի ավելացման ժամանակ վրանաձև տանիքով հին հատվածը զգալի փոփոխություններ է կրել։
Շենքի հիմնական տարրերը բացահայտվել են շենքի ներսում վերջին վերանորոգման ժամանակ, որով ավելի է հստակեցվել դրա կառուցման և վերակառուցման պատմությունը։ Մի քանի վիթխարի ավազաքարային սյուներ և կաղնու հեծաններ ձևավորում են գերամուր հենարաններ շենքի հաստ պատերի ներսում։ Փայտե զարդաքանդակը պատրաստել է քանդակագործ Հանս Գեյլերը ։ Նկուղում և միջանցքում առկա հին պատկերների միջոցով կարելի է ավելին իմանալ այդ հնագույն ամբարի ճարտարապետության պատմության մասին։ Հին լուսանկարները փաստում են տան արտաքին փոփոխությունները վերջին 150 տարվա ընթացքում։ Դրանց կենդանի ապացույց են համարվում հնագույն սանդուղքի մնացորդները։
Տպագրական արդյունաբերությունը Ֆրիբուրգում
Գուտենբերգի թանգարանն այսօր գտնվում է այն քաղաքներից մեկում, որը առանձնահատուկ դեր է խաղացել շվեյցարական տպագրական արդյունաբերության զարգացման գործում։ Ֆրայբուրգում տպագրության գոյության երկուսուկես դարերի ընթացքում՝ տպագրության սկզբից մինչև պետական ​​հսկողության տակ գտնվող վերջին տպարանը 1816 թվականին, այստեղ աշխատել է ընդամենը մեկ տպարան ։ Թե՛ տպարանի, թե՛ առանձին գրադարանի հովանավորը համարվում է Պետեր Կանիզիուսը, ով քաղաքում բնակվել է 1580 թվականից և ի թիվս այլ բաների, 1582 թվականին հիմնադրել է Սուրբ Միքայելի քոլեջը։
Քաղաքը պարտական ​​է առաջին տպագրիչ Աբրահամ Գեմպերլինին այստեղ՝ հայտնի Սեբաստիան Վերրոսի (1585) առաջին տպագիր գրքի "Fragstück des Christlichen Glaubens an die neuwe sectische Predigkandten / erstlich durch den hochgelehrten H. Johann Hayum… frantzoesisch beschriben; demnach durch Sebastian Werro… in das Teutsch gebracht; und mit angehencktem andern Theyl gemehret" և այդ ժամանակ սկսված հակառեֆորմացիայի այլ կարևոր տեքստերի համար։
Տպարանի հիմնական պատվիրատուն Ֆրայբուրգի հոգևորականներն են եղել, մասնավորապես ճիզվիտները, եպիսկոպոսությունը և Ֆրայբուրգի քաղաքապետարանը, որն այստեղ պաշտոնական հայտարարություններ է տպագրել ։ 1816 թվականից մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածում հայտնի են այստեղ հրատարակված 1858 տպագիր հրատարակություններ, որոնցից 420-ը ընդարձակ գրքեր են՝ ավելի քան 49 էջով ։
Աբրահամ Գեմպերլինը ծագումով Ռոտենբուրգ-նա-Նեկարից էր և տպագրական արհեստով սկսել է զբաղվել Բազելում Ամբրոսիուս Ֆրոբենիուսի հետ։ Նա սկսել է կատարել Ֆրայբուրգի պատվերները և աստիճանաբար ստիպել քաղաքին հիմնել սեփական տպարանը։
1712 թվականին Վիլմերգենյան պատերազմներում կաթոլիկների պարտությունից հետո եկեղեցական գրականության արտադրությունը կտրուկ ընկել է, քանի որ որոշ տարածքներ, հատկապես Բեռնը, անցել են Առաջադիմական բարեփոխումների վերահսկողության ներքո։ Բարոն Ֆ.-Ջ.-Ն. Դալտ Տիֆենտալի պատվերով տասը հատորանոց մոնումենտալ Histoire des Helvétiens-ը տպարանի համար փրկարար պատվեր է դարձել ։ 1711 թվականից սկսել են տպագրվել կանտոնային պարբերականներ՝ Ալմանախը կամ Նոր տոմարը, իսկ 1738 թվականից՝ Շվեյցարական Ֆրայբուրգի շաբաթաթերթը, որը համարվում է կանտոնի առաջին թերթը ։ Մարլիում գտնվող (քաղաքից 6 կմ հեռավորության վրա) և մինչև 1921 թվականը գործած թղթի ֆաբրիկան երկար ժամանակ եղել է տպարանի միակ թղթի մատակարարը։
Առաջին հարկ և նկուղ
Նկուղում կա գործող տպարան, որը կարող է օգտագործվել կոմերցիոն և գեղարվեստական ​​տպագրության համար։ Բոլոր սարքերը և մեքենաները (մամլիչներ, լինոտիպեր և այլն) ապահովված են բացատրական տեքստային վահանակներով։ Աշխատանքային օրերին տպագրատան աշխատակիցը կարող է անհատական ​​կամ կոլեկտիվ խորհրդատվություններ կամ էքսկուրսիաներ կազմակերպել։
Գործում է նաև ամբողջությամբ կահավորված կազմարարական արտադրամաս, որը հիանալի կերպով լուսաբանում է հիմնականում տնայնագործական կազմարարական արվեստը։
Վերերկրյա հարկեր
Կենտրոնական ցուցահանդեսային տարածքները գտնվում են երկրորդ և երրորդ հարկերում։ Ցուցադրությունն այստեղ հիմնականում նվիրված է տպագրության ակունքներին, տնայնագործական և մեքենայական գրքերի արտադրությանը։ Ձեղնահարկում ներկայացվում է շվեյցարական թղթադրամների տպագրության պատմությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:2000 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:1900 հիմնադրված թանգարաններ
Բել (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Բել (Бель), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիպուչե (քաղաք, Լուգանսկի մարզ)
Կիպուչե (Кипуче), քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերևալսկի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Եկատերինովկա, Նովոեկատերինովկա, Եկատերինովսկի Ռուդնիկ, Արտեմովսկի Ռուդնիկ, Արտեմովսկի, Արտեմովսկ, Արտեմովսկ։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Կիպուչե քաղաքում բնակվում էր 7 616 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16, 25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 480 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1910 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սոլդատսկի (Պեսչանոկոպսկի շրջան)
Սոլդատսկի (Солдатский), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Մտնում է Պեսչանոկոպսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանի բնակավայրեր
254
Մահեր
Կատեգորիա:254 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Կուտաիս (Կրասնոդարի երկրամաս)
Կուտաիս (Кутаис), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Գորյաչի Կլյուչի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1081 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Գորյաչի Կլյուչի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
273
Մահեր
Կատեգորիա:273 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Հրո Երկիր, Անտարկտիդա և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ
Հրո երկիր, Անտարկտիդա և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ (Provincia de Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur), Արգենտինայի ամենահարվային նահանգն է, որի հողերը որողվում են Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերով։ Նահանգի դեպարտամենտներից մեկն Անտարկտիդա մայրցամաքի մասն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի նահանգներ Կատեգորիա:1990 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
274
Մահեր
Կատեգորիա:274 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Դոլժիկ (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Դոլժիկ (Довжик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլժիկ գյուղում բնակվում էր 875 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոլշայա Բուրգուստա (Պրոլետարսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ելովայա (Հարավային Ունեգայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Կեթիլարի
Կեթիլարի (კეთილარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Աբաշայի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 15 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Աբաշայից հեռու է 23 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 377 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Աբաշայի շրջան‎‎‎
Շեյխդադի
Շեյխդադի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։ Գտնվում է Արածանիի ձախ կողմում, Բալու քաղաքից 20 կմ արևելք։
Տարածքը անտառապատ լեռնալանջ էր ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բորուջերդ
Բորուջերդ, քաղաք Իրանի արևմուտքում՝ Լոռեսթան նահանգում։ Բորուջերդ շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչության թվով Խորամաբադից հետո նահանգի երկրորդ քաղաքն է ։
Բորուջերդը տարածաշրջանային խոշոր գյուղատնտեսական կենտրոն է ։ Շրջակա դաշտերում աճում են հացահատիկային բույսեր, բամբակ, սեխ, խաղող և պտղատու ծառեր (հատկապես նուշ)։ Զարգացած է ոչխարաբուծությունը և բրդի արտադրությունը։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ ։ Ազգային կազմում գերակշռում են լոռերը, իսկ դավանանքայինում՝ շիիթ մահմեդականները։
Բորուջերդում առատորեն ներկայացված են տարբեր կրոնական հետևորդներ՝ բահայիներ, սուֆիզմեր, քրիստոնյաներ, և ազգային փոքրամասնություններ՝ հրեաներ, քրդեր և հայեր։ Իրանցիները քաղաքը հաճախ անվանում են Փոքր Փարիզ։
Պատմություն
Քաղաքի մերձակայքը բնակեցված է եղել Ք․ա․ առնվազն 3000 թվականից։ Մարերն իրենց նախիրներն արածեցնելու համար օգտագործում էին տեղի արոտավայրերը։ Սելևկյանները որպես ռազմավարական ռազմական կետ օգտագործում էին տեղի ամրոցը։ Սասանյան Պարսկաստանի արքայից արքաները նպաստել են Բորուջերդի աճին և զարգացմանը․ նրանց օրոք կառուցվել է կրակի տաճարը։ 637-651 թվականներին՝ արաբների կողմից Պարսկաստանի նվաճման ժամանակ, քաղաքի ամրոցը իրանական բանակի կողմից օգտագործվել է որպես պլացդարմ։ Նեհավենդում կրած պարտությունից հետո Յեզդիգերդ III-ը փախել է այստեղ։ Բորուջերդը հայտնի է հատկապես Սելջուկյան դինաստիայի ժամանակաշրջանից ։ 18-րդ դարում քաղաքը եղել է կարևոր ռազմական կենտրոն, որը թույլ է տվել վերահսկել երկրի ոչ խաղաղ արևմտյան շրջանները ։ Բորուջերդը մեծ վնաս է կրել 1980-1988 թվականների իրան-իրաքյան պատերազմի ժամանակ։ Պատերազմի սկսվելուց անմիջապես հետո Իրաքի կողմից բռնազավթված Խուզեսթանից փախստականներ են լցվել քաղաք։ Բորուջերդը պարբերաբար հրթիռակոծվել է Իրաքի կողմից, զոհվել են խաղաղ բնակիչներ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքում տեղակայված են Սասանյանների դինաստիայի կառավարման ժամանակաշրջանին վերաբերող հին ճարտարապետության մի շարք հուշարձաններ։ Քաղաքում կան նաև իսլամական շրջանի մի քանի ճարտարապետական հուշարձաններ։ Դրանք են. Բորուջերդի ամենանշանակալի պատմական շենքերից մեկը 9-րդ դարի տաճարային մզկիթն է, որը գտնվում է քաղաքի արևելյան մասում։ Միհրաբի արտաքին մակերեսը զարդարված է կուֆական զարդանախշերով, որոնք հատվածներ են ներկայացնում իսլամի սուրբ գրքերից։ Մուտքի մոտ տեղադրված է հուշատախտակ, որտեղ փորագրված է շահ Աբբաս I-ի հրամանագրի տեքստը, որը լույս է տեսել 1613 թվականին։ Մզկիթը վերանորոգվել և կառուցվել է Սեֆյանների և Ղաջարիների օրոք։ Բորուջերդի մեկ այլ կարևոր կրոնական հուշարձան է իմամի մզկիթը, որը կառուցվել է Ղաջարիների օրոք՝ հնագույն մզկիթի ավերակների վրա։ Այս մզկիթը զարդարված է քանդակներով և խճանկարներով, որոնք կատարվել են ղաջարական ոճով, ինչպես նաև Ղուրանի բազմաթիվ բանաստեղծություններով, որոնք գրելու համար օգտագործվել է սուլսի ձեռագիրը։ Իմամի մզկիթում կան մի շարք սենյակներ, որոնք նախատեսված են բնակարանի և տեղի մեդրեսեի ուսանողների ուսուցման համար ։
Էկոնոմիկա
Քաղաքաբնակների և շրջակա տարածքների բնակիչների տնտեսությունը հիմնված է առևտրի (տվյալ տարածաշրջանի սահմաններում և դրանից դուրս), մանրածախ առևտրի, ինչպես նաև անասնապահության և գյուղատնտեսության վրա։ Զարգացած է ծառայությունների ոլորտը (այդ թվում՝ հանքարդյունաբերությունը)։ Բորուջերդ քաղաքը իր բարենպաստ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ (կառուցված է լուր ցեղերի հաղորդակցման ուղիների վրա) նախորդ տասնամյակներում եղել է ողջ տարածաշրջանի կարևոր առևտրային կենտրոնը։ Քաղաքային խոշոր շուկայի շուրջ կառուցվել են մեծ թվով քարավանատներ։ Ներկայումս Բորուջերդին հարող գյուղերում զարգացել է գյուղատնտեսական արտադրությունը (հիմնականում անասնապահությունը), իսկ Բորուջերդ քաղաքն ինքը շարունակում է մնալ Իրանի արևմտյան մասի կարևոր տնտեսական կենտրոններից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
255
Մահեր
Կատեգորիա:255 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Պոպուլիկ օղակադիր
Պոպուլիկ օղակադիր, ծխաբույսազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Գնդաձև պալարով բույս է։ Ցողունային տերևները երկուսն են՝ հակադիր, նստադիր կամ կարճակոթ, 3 (2)-փետրաձև, առաջին կարգի սեգմենտները երկար կոթուկներով են, 3-4-ական ամեն կողմից, համարյա հակադիր, 2-3-բլթակով վերջին կարգի սեգմենտները խոր են։ Ծաղկաբույլն ունի 3-8 ծաղիկներով ողկույզ։ 16-35 մմ երկարությամբ պսակը վարդագույն կամ բոսորագույն է, գագաթին մուգ ծիրանագույն պուտով։ Խթանը 1,5-2 անգամ արտաքին պսակաթերթից երկար է, համարյա ուղիղ կամ կորացած ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Զանգեզուրի (լեռնագագաթներ Գազանասար և Խուստուփ) և Մեղրու (Լեհվազ գյուղի և Բողոքարի միջև, Ճգնավոր լեռ) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Հյուսիսային Իրաքում և Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ծովի մակարդակից 1900-3100 մ բարձրությունների վրա, վերին լեռնային գոտուց մինչև ալպիական գոտի, քարափլուզուտներում, քարքարոտ և կավոտ լանջերին, տրագականտային համակեցություններում։ Ծաղկում է ապրիլ-հուլիսին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիս ամիսներին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկի սահմաններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Ծխաբույսազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
(2618) Կունաբարաբրան
(2618) Կունաբարաբրան (Coonabarabran), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանոր Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,027455 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6746 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3804 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1924,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187106 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կուտանովո
Կուտանովո (Кутаново, Ҡотан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 361 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Յոսիպ Ռունյանին
Կյանք
Ռունյանինը ծնվել է սերբական ընտանիքում  1821 թվականի դեկտեմբերին և մկրտվել է Վինկովցիում գտնվող Սուրբ հոգու գալստյան Սերբիայի ուղղափառ եկեղեցում։ Նա իր կրթությունը ստացել է Վինկովիցիում, այնուհետև` Սրեմսկի Կարլովցիում։ Նա ծառայել է ավստրոհունգարական կայսերական բանակում որպես կադետ Գլինա քաղաքում, ռազմական սահմանի երկայնքով ։ Գլինայում ծառայելիս նա ստացավ կապիտանի կոչում և դարձավ հմուտ դաշնամուր նվագող, սովորելով Գլինայի ռազմական նվագախմբի ղեկավարի մոտ։ Այնտեղ նա ծանոթացավ իլլիրիստների շրջանակներին, որտեղ էլ հանդիպեց բանաստեղծ Անտուն Միհանովիչին ։ Դա մեծ համաձայնություն էր, որ սիրողական երաժիշտ Ռունյանինը 1846 թվականին ստեղծեց Միհանովիչի Lijepa naša domovina խորվաթական հայրենասիրական երգի երաժշտությունը, ոգեշնչվելով Գաետանո Դոնիցետիի O sole piu ratto a sorger t’appresta արիայից իր Լյուչիա դի Լամերմուր օպերայի 3-րդ գործողությունից, ըստ Խորվաթիայի երաժշտագետ Յոսիպ Անդրեիսի ։
Նրա Ljubimo te naša diko երգըը ստեղծվել է Դոնիցետտիի Սիրո ըմպելիք (օպերա)յի դրդապատճառներով ։ Ljubimo te Naša Diko (Hrvati svome banu) երգը ստեղծվել է Յոսիպ Ելաչիչի` Խորվաթիայի արգելքի պատվին ։
Խորվաթիայի Միհանովիչի և Ռունյանինի կողմից գրված օրհներգն առաջին անգամ նվագել են Զագրեբի փողոցներում 1891 թվականին Խորվաթա-սլավոնական ցուցահանդեսում, այնպես որ երկու տղամարդիկ էլ միայն նվաճել են հետմահու համբավը ։ Հնազանդ զինվոր Ռունյանինը հետագայում դարձել էր գնդապետ։
1864 թվականին 43 տարեկան հասակում Ռունյանինն ամուսնացավ թոշակառու կապիտան Թոմա Պերկովիչի դստեր հետ ։ Առաջին դաշինքի գնդի ներկայացուցիչը 1865-ին մտավ Խորվաթիայի ժողով ։
Ժառանգություն
Խորվաթիայի մի շարք դպրոցներ անվանվել են Ռունյանինի անունով, հատկապես նշանակալից է Վինկովիցիի տարրական երաժշտական դպրոցը (Osnovna glazbena škola Josipa Runjanina)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ
Ազգային թանգարան (Պրահա)
Ազգային թանգարան (Národní muzeum), Պրահայի պետական ամենախոշոր թանգարանն է։ Հիմնադրվել է 19-րդ դարի սկզբին։
Գլխավոր շենք
Ազգային թանգարանի` նոր վերածննդի ոճով կառուցված շենքն ունի 70 մ բարձրություն և 100 մ երկարություն։ Կառուցվել է 1885-1890 թվականներին Յոզեֆ Շուլցի նախագծով։ Շենքը Վացլավի հրապարակում ճարտարապետական գերիշխող տեսք ունի։
Չեխ ժողովրդի համար խորհրդանշական հատուկ նշանակություն ունի արտահայտիչ գմբեթով մոնումենտալ կառույցը։ Ճակատային մասում այցելուների ուշադրությունն են գրավում քանդակազարդ եզրերը. գահին նստած Բոհեմիայի կողքին երիտասարդ աղջիկ է` Վլտավա գետը խորհրդանշող, և մի ծերունի` Էլբա գետի մարմնավորումը։ Այս կերպարները այլաբանորեն ներկայացնում են Մորավիայի և Սիլեզիայի հողերը։ Քանդակազարդ ճակատամասին Բոհեմիան է` գիտության և արվեստի հովանավորը։
Շենքում` գմբեթի տակ, պանթեոնն է` չեխական մշակույթի ականավոր գործիչների կիսանդրիներն ու արձանները։ Ազգային թանգարանի պատուհանների տակ ոսկե տառերով գրված են չեխական պատմության նշանավոր 72 գործիչների անունները։
Շենքի առաջ 1912 թվականին տեղադրվել է սուրբ Վացլավի արձանը, որի հեղինակը Յոսեֆ Վացլավ Միսլբեկն է։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1818 թվականին` չեխական ազգային վերածննդի և հին մշակույթի ռոմանտիկ պաշտամունքի շրջանում։ Թանգարանի հովանավորն էր կոմս Կաշպար Շտերնբեկցին։ Թանգարանի պատմության բաժինը ղեկավարում էր պատմաբան և քաղաքական գործիչ Ֆրանտիշեկ Պալացկին, որի նախաձեռնությամբ 1827 թվականից չեխերենով գիտական հրապարակումներ են կատարվում։ Ազգային թանգարանի առաջին գրադարանավարը եղել է բանաստեղծ, բանասեր Վացլավ Հանկը, ով առավել հայտնի է որպես տաղանդավոր կեղծարար. նրա «ձեռագրերը» տեղ են գտել թանգարանում ոչ որպես միջնադարյան հուշարձաններ, այլ ռոմանտիզմի շրջանի չեխական ինքնագիտակցման հայտնի ստեղծագործություններ։ Յոզեֆ Շուլցը թանգարանի շենքը նախագծել է Ազգային թատրոնի շենքից անմիջապես հետո` որպես 1880-1890-ական թվականների ազգային զարթոնքի մեկ այլ խոշոր նախագիծ։ 19-20-րդ դարերի սահմանագծին շենքի ձևավորման մեջ իր ավանդն է թողել չեխ նկարիչ Բոգուսլավ Դվորժակը։
2011 թվականի ամռանը Ազգային թանգարանի շենքը փակվել է վերանորոգման նպատակով. բացումը նախատեսված է 2018 թվականին ։
Հավաքածու
Թանգարանն ունի մի քանի հավաքածուներ։ Վացլավի հրապարակում գտնվող գլխավոր շենքում գտնվում են Բնագիտության և պատմության թանգարանը և գրադարանը (1.3 միլիոն հատոր և 8.000 ձեռագիր)։ Ազգագրության, Երաժշտական գործիքների, Ֆիզկուլտուրայի և սպորտի թանգարանները, ինչպես նաև Նապրստկի անվան թանգարանը ներկայացված են այլ ցուցասրահներում։
Թանգարանի երկրորդ հարկում պատմության բաժինն է, որից առանձնահատուկ կարևորություն են ներկայացնում հնագիտական գտածոները, դրամները։ Երրորդ հարկում տեղակայված է բնագիտական բաժանմունքը, որից աչքի է ընկնում պալեոնթոլոգիական հավաքածուն, որ իր աշակերտների հետ ձևավորել է ֆրանսիացի գիտնական Յոախիմ Բարանդը։
Գնդակ և սիրտ
«Գնդակ և սիրտ» («Мяч и сердце», այլ անվանում՝ «Նույնիկ ազգանվանակից չէ», Даже не однофамилец), խորհրդային համր կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Բորիս Յուրցևի և Կոնստանտին Յուդինի կողմից Իվան Վերշինինի և Լ. Լուկացկու սցենարով «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում 1935 թվականին ։ Ֆիլմը չի պահպանվել։
Սյուժե
«Նակովալնյա» և «Մոլոտ» ֆուտբոլային թիմերի վճռորոշ հանդիպման նախորդ օրը վերջին թիմի ավագ Ալեքսանդր Սավչենկոն սիրահարվում է մանկապարտեզի աշխատակցուհի Ալեքսանդրա Սավչենկոյին։
Ֆիլմի ճակատագիրը
Ֆիլմը ստացել է ԽՍՀՄ կինոֆոտոարդյունաբերության գլխավոր վարչության ցածր գնահատականը. զեկուցագրում ՀամԿ(բ)Կ Կենտկոմի մշակութա-լուսավորչական աշխատանքի բաժնի վարիչ Ա. Ս. Շչերբակովի կողմից նշվել է ֆիլմի գաղափարական և գեղարվեստական ցածր մակարդակը, ինչի կապակցությամբ ֆիլմը դժվարությամբ է վարձույթի դուրս գալու թույլտվություն ստացել ։ Ֆիլմն ավարտին հասցնելուց կարճ ժամանակ անց նրա ռեժիսորներից մեկը՝ Բորիս Յուրցևը, ձերբակալվել և աքսորվել է Կոլիմա, իսկ ֆիլմը չի պահպանվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1935 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Շողիկ Մկրտչյան
Շողիկ Հովնանի Մկրտչյան, (1911, սեպտեմբերի 23, Ընձակ գյուղ, (Վանի վիլայեթ - 2000, հուլիսի 16, Երևան), հայ խորհրդային երգչուհի, ժողովրդական երգերի կատարող։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1954)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Երևանի երաժշտական ուսումնարանը (այժմ՝ Ռոմանոս Մելիքյանի անվան)։ 1937 թվականից եղել է Հայֆիլհարմոնիայի ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար-երգչուհի։
Շահել է առաջին մրցանակներ Անդրկովկասի (1934) և ԽՍՀՄ ժողովուրդների (1936) ստեղծագործության ստուգատեսներում։ Մասնակցել է Մոսկվայում հայ գրականության և արվեստի տասնօրյակներին (1939, 1956)։ Հանդես է եկել Հայաստանի և ԽՍՀՄ քաղաքներում ու արտասահմանում։
Պարգևներ
Կատեգորիա:1911 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջի շրջանավարտներ
Մարշալ (այլ կիրառումներ)
Մարշալ, կարող է վերաբերել
Էրիկուսա
Էրիկուսա (Ερείκουσα), կղզի և նախկին գյուղական բնակավայր Հունաստանի արևմուտքում՝ Հոնիական ծովի հարևանությամբ։
2011 թվականի վարչատարածքային բաժանման բարեփոխումներից հետո, մտնում է Կերկիրայի շրջանի կազմի մեջ ։
Աշխարհագրություն
Էրիկուսա կղզին գտնվում է Հունաստանի արևմուտքում։ Տեղակայված է Կերկիրա կղզու հյուսիսում, Մաթրակիի հյուսիս-արևելքում և Օթոնոյի կղզու արևելքում։
Կղզու վրա գտնվում է համանուն Էրիկուսա գյուղը։ Կղզին ունի հարուստ բուսականություն։ Հիմնական ծառատեսակներն են նոճին և ձիթենին, որոնք աճում են ամբողջ կղզու տարածքում։
Էրիկուսայի տարածքում գտնվում են երկու հիմնական լողափեր՝ Պորտո և Բրագին անուններով։ Այս անվանումները տրվել են վերջիններիս Վենետիկի հանրապետության տիրապետության տարիներին։
Բնակչություն
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էրիկուսա կղզու բնակչությունը կազմում է 698 մարդ։
Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 188,649 մարդ/կմ քառ.:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Վիկտոր Ապոպի
Վիկտոր Վլադիմիրովիչ Ապոպի (Ві́ктор Володи́мирович Апопі́й, ), Ուկրաինացի գիտնական-տնտեսագետ, տնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ուկրաինայի կրթության և գիտության վաստակավոր գործիչ, ներքին առևտրի և սպառողական համագործակցության ոլորտի մասնագետ, Ուկրաինայում սպառողական համագործակցության զարգացման հայեցակարգերի հիմնական հեղինակներից մեկը։ Ներքին առևտրի զարգացման, ձեռներեցության գիտական ​​ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Վաղ տարիներ
Վիկտոր Ապոպին ծնվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Չեռնովցիի տարծքում գտնվող Նովոսելիցկի շրջանի Տարասովցի գյուղում։ 1967 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լվովի Առևտրատնտեսական ինստիտուտը ապրանքային հետազոտությունների և ոչ պարենային ապրանքների առևտրի կազմակերպման մասնագիտությամբ, 1971 թվականից դասավանդում է ինստիտուտում ։
Աշխատանքային գործունեություն
1972 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Առևտրի և գյուղատնտեսության տնտեսական հարաբերությունները ագրոարդյունաբերական ինտեգրման պայմաններում» թեմայով, որն ավարտել է նույն ինստիտուտի առևտրի կազմակերպման բաժնի ասպիրանտուրայում։ 1984 թվականին ստացել է դոցենտի կոչում, 1990 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ 1999 թվականին նշանակվել է Լվովի կոմերցիոն ակադեմիայի գիտական ​​աշխատանքների գծով պրոռեկտոր։ 2008 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Ուկրաինայի ներքին առևտուրը և ագրոարդյունաբերական համալիրը. տնտեսական փոխազդեցության տեսություն և պրակտիկա» թեմայով։ 1999 թվականին նշանակվել է Լվովի կոմերցիոն ակադեմիայի գիտական ​​աշխատանքների գծով պրոռեկտոր ։
Գիտական գործունեության արդյունքներ
1991 թվականին Վիկտոր Ապոպիուսի անմիջական մասնակցությամբ Ուկրաինայում մշակվել է ապրանքաշրջանառության ոլորտում հարաբերությունների համակարգ։ 1992-1993 թթ իրականացվել է Լվովի մարզում առևտրային օբյեկտների առևտրայնացման և սեփականաշնորհման ծրագիր, իսկ 1995-1999 թթ. մարզի սոցիալ-տնտեսական զարգացման համապարփակ ծրագիր, տարածաշրջանում առևտրի և ծառայությունների զարգացման հայեցակարգ։ Համաուկրաինական մակարդակով գիտական ​​զարգացումները հիմք են հանդիսացել Ուկրաինայում սպառողական համագործակցության զարգացման հայեցակարգային դրույթների, Ուկրաինայի ներքին առևտրի զարգացման հայեցակարգի, շուկայական առևտրի զարգացման ծրագրի, հայեցակարգի ձևավորման համար։ Ազգային կոոպերատիվ շարժման զարգացման համար (1998) ինչպես նաև Ուկրաինայի մի շարք այլ օրենքներ, Ուկրաինայի նախագահի հրամանագրեր և Ուկրաինայի Նախարարների կաբինետի որոշումներ ։
«Ապրանքների և ծառայությունների շուկայում առևտրային գործունեություն» (2002) «Комерційна діяльність на ринку товарів та послуг» դասագիրքը, որը խմբագրել է Վիկտոր Ապոպիուսը, Ուկրաինայում այս հարցի վերաբերյալ առաջին հրատարակությունն է։ Գիտնականի գիտական ​​աշխատանքի արդյունքները ներառվել են «Ուկրաինայի տնտեսական հանրագիտարանում» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Խորհրդային տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ապրանքագիտություն
275
Մահեր
Կատեգորիա:275 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Մուրոյի «զրուց»-ը (պատմվածք)
«Մուրոյի «զրուց»-ը», Ակսել Բակունցի պատմվածքներից, հավանաբար գրվել է 1929-1930 թվականի հունվար ընկած ժամանակահատվածում։ Պատմվածքի բնագրային աղբյուրներն են՝ «Խորհրդային Հայաստան», օրաթերթ (Երևան), Հոկտեմբեր — Նոյեմբեր։ Տարեգիրք։ Երևան, 1934, Ակսել Բակունց Անձրևը։ (Ժողովածու), Երևան, 1935։
Պատմություն
Պատմվածքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1930 թվականի հունվարի 22-ին, «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում, այնուհետև՝ 1932 թվականին Երևանում լույս տեսած «Հոկտեմբեր-նոյեմբեր» տարեգրքում, 1934 թվականին պատմվածքը հրապարակվել է Երևանում լույս տեսած «Լենին. գրողները Լենինի մասին» ժողովածվում։ Հետագայում պատմվածքը հրատարակվել միջնակարգ դպրոցների  5-րդ տարվա «Գրականության քրեստոմատիայում»։ Պատմվածքը  մշակումից հետո, 1935 թվականին տեղ է գտել Բակունցի  «Անձրևը» ժողովածվում, այնուհետև բազմիցս հրապարակվել է պարբերականներում, ժողովածուներում, դասագրքերում ։
«Մուրոյի «զրուց»-ը 1955 թվականին տեղ է գտել Բակունցի Երկերի երևանյան հրատարակության մեջ և բեյրության «Ամբողջական գործի» Ա հատորում, 1957-ին «Լենինը մեր սրտում» գրական-գեղարվեստական ժողովածուի մեջ, 1959-ին՝ «Եղբայրության ընկուզենիները» ժողովածվում, 1960-ին լույս է տեսել առանձին գրքույկով , ինչպես և տպագրվել է «Սովետահայ գրականության ընտիր էջեր։ Արձակ» հրատարակության մեջ, 1964 թվականին՝ Երկերի առաջին հատորում, 1969-ին՝ «Նամակ ռուսաց թագավորին» պատմվածքի հետ հրատարակվել է առանձին գրքույկով ։
«Անձրևը» ժողովածուի մեջ պատմվածքի վերջում թվական չկա նշված։ Երկերի 1955 և 1964 թվականների հրատարակություններում պատմվածքի վերջում նշված է 1932, որը հնարավոր չէ լինի պատմվածքը գրելու ճիշտ թվականը, քանի-որ երկն  առաջին անգամ հրապարակվել է 1930 թվականի  հունվարի 22-ին, «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում։
Սյուժեի վերլուծություն
Ըստ պատմվածքի սյուժեի, հեղինակը եղել է Մաղդա գյուղում և պատմվածքի հերոսի՝ Մուրոյի նախակերպարին հանդիպել ամռանը կամ աշնան սկզբին։ Ամենայն հավանականությամբ դա եղել է 1929 թվականի ամառը կամ աշնան սկիզբը։ Այստեղից պարզ է դառնում, որ Բակունցը երկը գրել է 1929 թվականից մինչև 1930  թվականի հունվար  ընկած ժամանակահատվածում ։
Աշտարակի շրջանի լեռնային Մաղդա գյուղում (այժմ Լեռնաշեն) Սասունից եկած բնակիչներ են ապրում։ Երկար տարիներ 38-րդ խորհրդային տնտեսությունում աշխատում էր Գևորգ Ավետիսյան անունով մի սասունցի վերաբնակիչ, որը հանդիսացել է  բակունցյան Մուրոյի նախակերպարը, արտաքինով շատ նման նրան։ Նա  հիշում էր հանդիպումը քաղաքից եկած երկու մարդկանց հետ։ Գևորգ Ավետիսյանը ծանոթ է եղել  Մուրոյի «զրուց»-ը պատմվածքին, որտեղ Բակունցը նշել է, որ   ոչ մի հարազատ չունի։ Սակայն իրականում Գևորգն ունեցել է եղբայր, այդ պատճառով նա հայտնել է իր դժգոհությունը։ Բակունցը իրողությունից այս շեղումը, բնականաբար, կատարել է գեղարվեստական նկատառումով. որևէ հարազատ չունեցող Արևմտյան Հայաստանից եկած վերաբնակիչ հովիվը պատմվածքում ավելի տպավորիչ պետք է լիներ։ Գևորգի անունը Բակունցը փոխել է Մուրո, քանի որ այդ անունը պատմվածքում ավելի «հովվական» է հնչում։ Իրականում Բակունցն ունեցել է մի այլ հովիվ ծանոթ, քուրդ՝ Հակո Շամիլով անունով, որին նաև Մուրո են ասել։ Հակոն որևէ առնչություն չունի պատմվածքի հետ, նրանից Բակունցը միայն Մուրո անունն է վերցրել և այդպես կոչել իր գրական հերոսին։
Հետագայում Հակո Շամիլովը պնդել է, թե Բակունցի Մուրոն ինքն է, սակայն Բակունցի Մուրոյի նախակերպարի վերաբերյալ մի քանի նյութեր են տպագրվել
Բելա (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)
Բելա (Бела), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի բնակավայրեր
Արիել (այլ կիրառումներ)
Արիել, կարող է վերաբերել՝
Գրյազնայա (Տոմի վտակ)
Գրյազնայա (Грязная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 343 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բուդյոննովսկայա
Բուդյոննովսկայա (Будённовская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Բուդյոննովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Հիմնվել է 1803 թվականին։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1803 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Այգում նստած կինը (նկար)
«Այգում նստած կինը» (Femme assise dans le jardin), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի` Կլոդ Մոնեի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1876 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 50 × 65,5 սմ։ «Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժի թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։
Նկարագիր
«Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունում հեղինակը՝ Կլոդ Մոնեն նկարել է իր կնոջը՝ Կամիլլա Դոնսիեին։ Վերջինս նստած է խոտերի վրա՝ ստվերոտ մասում։ Կտավում պատկերված այգին իրենց տան բակում է՝ Արժանտյոյում։ Բուն տունը տեսանելի է կտավի հետին պլանում՝ ծաղիկներից և երիտասարդ ծառերից անդին։ Կլոդ Մոնեն տունը որպես նկարի գունագեղ ու արևային ֆոն է օգտագործել։
Կինն այգում Մոնեի համար շատ հոգեհարազատ երևույթ է, բազմիցս նկարիչը վրձնել է իր կնոջը։ Հայտնի են հետևյալները՝ «Ընթերցող Կամիլլան», 1872 թ., Ուոլթերս գեղարվեստի թանգարան, Բալթիմոր, «Կամիլլան խոտի վրա», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու, «Հանգիստ այգում, Արժանտյո», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու։ Մոնեն մեծ հաճույքով նաև նկարել է իր տունը, այգին և հարակից մարգագետինը՝ «Տունը Արժանտյոյում», 1876 թ., մասնավոր հավաքածու։
Պատմություն
«Այգում նստած կինը» ստեղծագործությունն առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացվել փարիզյան Ժորժ Պետի պատկերասրահում։ 1909 թվականին այն ցուցադրվել է Բերնհայմ Ժյունե պատկերասրահում։ 1914 թվականին կտավը գնում է գերմանացի վաճառական Գոլդշմիդտը, ումից այն ձեռք է բերում գերմանացի ձեռնարկատեր և կոլեկցիոներ Օտտո Կրեբսը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը բռնազավթել են Կարմիր բանակի զինվորները և ուղարկել ԽՍՀՄ որպես ռազմատուգանք։ Երկար ժամանակ «Այգում նստած կինը» նկարը պահվել է Էրմիտաժում, և միայն 1995 թվականին է ռազմաավարի ցուցահանդեսի շրջանակներում հանրությանը ներկայացվել ։ 2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված Էրմիտաժում, իսկ 2014 թվականից ցայսօր այն ներկայացված է Սերգեյ Շուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբում (սրահ 403) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1876 նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Զորինսկ
Զորինսկ (Зоринськ), քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերևալսկի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Զորինսկ քաղաքում բնակվում էր 7 532 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,68 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարջանյան (այլ կիրառումներ)
Մարջանյան, կարող է վերաբերել
Արիկա (այլ կիրառումներ)
Արիկա, կարող է վերաբերել՝
276
Մահեր
Կատեգորիա:276 Կատեգորիա:Տարեթվեր
256
Մահեր
Կատեգորիա:256 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Շոտլանդիայի վարչական բաժանում
Տեղական ինքնակառավարման նպատակով 1996 թվականին Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանի որոշմամբ Շոտլանդիան բաժանվեց 32 շրջանների կամ տարածքային տեղական խորհուրդների։ Յուրաքանչյուրը կառավարվում է տեղական Խորհրդին համապատասխան։
Կատեգորիա:Շոտլանդիա
Վալույսկի (Պրոլետարսկի շրջան)
Վալույսկի (Валуйский), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Սուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Վճարող գործակալ
Վճարող գործակալ, իրավաբանական անձ (ոչ վարկային կազմակերպություն) կամ անհատ ձեռնարկատեր, որը ֆիզիկական անձանցից վճարումներ է ընդունելու գործունեություն է ծավալում։ Վճարող գործակալը վճարումներ ընդունող օպերատոր է կամ վճարող ենթագործակալ։
Սահմանում
Ըստ 03.06.2009 № 103 դաշնային օրենքի՝ վճարող գործակալը վճարումներ ընդունող օպերատոր է (իրավաբանական անձ, որը մատակարարի հետ պայմանագիր է կնքում՝ ֆիզիկական անձանց կողմից վճարումներ ընդունելու գործողությունների իրականացման մասին) կամ վճարող ենթագործակալ (իրավաբանական անձ կամ անհատ ձեռնարկատեր, որը կնքում է համաձայնություն ֆիզիկական անձանց կողմից վճարումների ընդունման գործունեության իրականացման մասին)։
Վերջնահաշվարկներ վճարող գործակալի հետ
Ըստ 03.06.2009 № 103 դաշնային օրենքի՝ վճարումներն ընդունելիս վճարող գործակալը վերջնահաշվարկներ կատարելու համար օգտագործում է միայն հատուկ բանկային հաշիվ և վարկային կազմակերպությանը (ֆիզիկական անձինք, որոնք գումար են մուծում վճարող գործակալին՝ մատակարարի նկատմամբ անհատի դրամական պարտավորությունները կատարելու համար) փոխանցում է վճարումներն ընդունելու ժամանակ վճարողից ստացված ամբողջ կանխիկ գումարը` ամբողջությամբ մուտքագրելով նրա բանկային հատուկ հաշվին։ Վճարումներն ընդունելիս վճարող գործակալը վճարողից գանձում է իր և վճարողի միջև պայմանագրով սահմանված չափով գումար։
Վճարումներն ընդունելիս, ներառյալ վճարային տերմինալ օգտագործելը (վճարող գործակալի կողմից վճարողից միջոցներ ընդունելու սարք, որը ինքնաբերաբար գործում է առանց վճարող գործակալի լիազորված անձի մասնակցության), վճարող գործակալը պետք է օգտագործի ֆիսկալային հիշողությամբ և կառավարման ժապավենով հաշվիչ-վճռող սարքեր ։
Վճարող գործակալի պատասխանատվություն
Վարչական պատասխանատվությունը առաջանում է Ռուսաստանի Դաշնության «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ» օրենսգրքի 14.5 հոդվածի համաձայն` նախազգուշացման կամ վարչական տուգանքի կիրառման տեսքով (վճարող գործակալի պաշտոնյաների համար` 3 հազարից 4 հազար ռուբլի, իրավաբանական անձանց համար` սկսած 30 հազարից մինչև 40 հազար ռուբլի)` հետևյալ դեպքերում.
Վարչական պատասխանատվությունը տեղի է ունենում Ռուսաստանի Դաշնության Վարչական օրենսգրքի 15.1 հոդվածի համաձայն` վարչական տուգանքի տեսքով (4 հազարից 5 հազար ռուբլի չափով պաշտոնատար անձանց համար, իրավաբանական անձանց համար` 40 հազարից մինչև 50 հազար ռուբլի) խախտման համար վճարող գործակալներ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հաշվապահություն Կատեգորիա:Տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Տնտեսագիտական տերմիններ Կատեգորիա:Ֆինանսներ
Մաիդանի
Մաիդանի (მაიდანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Աբաշայի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Աբաշայից հեռու է 16 կմ։
Աուգուստա (Սիցիլիա)
Աուգուստա (Augusta) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Սիրակուզայի գավառում։
Մաիդանի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Աբաշայի շրջան‎‎‎
Աուգուստա (Սիցիլիա)
Բնակչությունը կազմում է 33 466 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 307 մարդ/կմ² ։ Զբաղեցնում է 109,33 կմ² մակերես տարածք։ Սահմանակից է Կառլենտինի, Մելիլի համայնքներին ։
Փոստային ինդեքսն է՝ 96011։ Հեռախոսային կոդը՝ 96031։ Քաղաքի հովանավորն է համարվում սբ. Դոմինիկը։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 24-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի նավահանգիստներ
277
Մահեր
Կատեգորիա:277 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Բիստրուխա (Տոմի վտակ)
Բիստրուխա (Быструха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի ձախ ափին՝ 366 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։ Վտակ՝ Բիստրուխա Դալնյայա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը, գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Պետրոզավոդսկ)
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Памятник Александру Пушкину), հուշարձան Ռուսաստանի Կարելիայի Հանրապետության Պետրոզավոդսկ քաղաքում։ Հեղինակն է քանդակագործ Գավրիիլ Շուլցը։ Արձանը տեղադրվել է 1966 թվականին։
Պատմություն
Ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հուշարձանը տեղադրվել է 1966 թվականին նրա անունը կրող փողոցի պուրակում, Կարելիայի Հանրապետության ազգային գրադարանի կողքին։ Հուշարձանի հեղինակն է Մոսկվայի գեղարվեստաարդյունաբերական բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր, քանդակագործ Գավրիիլ Ալեքսանդրովիչ Շուլցը (1904-1984)։
Նկարագրություն
Քանդակը տեղադրված է ցածր ուղղանկյունաձև պատվանդանի վրա, որը երեսպատված է Ռիբորեցկի մոխրագույն գրանիտի բլոկներով։ Պատվանդանի վերին հատվածում փորագրված է` «Ա. Ս. Պուշկին»։ Հուշարձանի ճարտարապետական ​​հատվածի հեղինակներն են ճարտարապետ Վ. Ի. Անտոխինը, Յ. Յ. Կարման, Ի. Ի. Ակսենտևը ։
Քանդակի բարձրությունը 3 մետր է, պատվանդանինը` 0,9 մետր ։
Ամեն տարի հունիսի 6-ին` Պուշկինի ծննդյան օրը, Կարելիայի Հանրապետության գրողների միությունը և Ազգային գրադարանը անցկացնում են պոեզիայի տոն։ Նրա տաղանդի պետրոզավոդսկցի երկրպագուները հավաքվում են բանաստեղծի հուշարձանի մոտի պուրակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետրոզավոդսկի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Պետրոզավոդսկի հուշարձաններ Կատեգորիա:1966 հիմնադրումներ
278
Մահեր
Կատեգորիա:278 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Վերբնի (Պրոլետարսկի շրջան)
Վերբնի (Вербный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Օպենկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Կուտերեմ
Կուտերեմ (Кутерем, Күтәрем), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1192 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արմեն Դանիելյան (պետական գործիչ)
Արմեն Սերյոժայի Դանիելյան, հայ իրավաբան, ՀՀ պետական գործիչ, Արդարադատության երրորդ դասի պետական խորհրդական։
Պարգևներ, կոչումներ և դասային աստիճան
Ազգային ժողովի նախագահի կողմից պարգևատրվել է Ազգային ժողովի պատվո մեդալով, ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով (2009), ՀՀ և ԼՂՀ գլխավոր դատախազների կողմից շնորհակալագրերով, ՌԴ գլխավոր դատախազի կողմից հուշամեդալով, ԻԻ և ՉԺՀ գլխավոր դատախազների կողմից հուշանվերներով և այլ պարգևներով։
Հեղինակել է է մեկ տասնյակից ավելի գիտական հոդվածներ և երկու մենագրություն։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ դատախազներ Կատեգորիա:ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արդարադատության երրորդ դասի պետական խորհրդականներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 3-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:ՀՀ վարչապետի հուշամեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ
Բարտալոմեո Վենետո
Բարտալոմեո Վենետո (Bartolomeo Veneto, ), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Բարտոլոմո Վենետոյի ծագման մասին քիչ տեղեկություններ կան։ Նկարիչը իր հայտնի նկարներից առաջինի՝ «Մարիամը մանկան հետ» նկարի վրա ստորագրել է 1502 թվականի ապրիլի 9-ին՝ «կես վենետիկցի, կիս կրեմոնցի»։ Աշխատել է հիմնականում Վենետիկում և Լոմբարդիայում։: Ըստ որոշ տեղեկությունների, ծնվել է Կրեմոնայի կամ Բերգամոյի տարածքում։ Բերգամոյում նա ուսումնասիրել է դիմանկարչություն և այդ բնագավառում հասել է ուշագրավ հմտության։
Վենետոն իր վաղ ստեղծագործական շրջանում ստեղծել է գրեթե բացառապես կրոնական թեմաներով կտավներ Վենետիկյան դպրոցի ոճով։ Ջովաննի Բելլինիի և Անտոնելլո դա Մեսինայի արվեստը առանձնահատուկ ազդեցություն է ունեցել Վենետոյի նկարչության վրա։ Հետագա ժամանակահատվածում, ինչպես մի շարք այլ վենետիկցի նկարիչներ (Մարկո Մարցիալե, Յակոպո դե Բարբարի, Բենեդետտո Դիանա), Վենետոն շատ գաղափարներ է վերցրել Ալբրեխտ Դյուրերից։ Սկզբնական շրջանում Վենետոյի նկարներում պատկերների և առարկաների ուրվագծերը պարզ և կոպիտ են՝ Ալվիզ Վիվարինիի ոճով։ Միայն Ֆերարայում և Միլանում մնալուց և Լոմբարդիայի գեղանկարչական դպրոցի հետ ծանոթությունից հետո այն, ինչ պատկերված է նրա ստեղծագործություններում, դառնում է փափուկ, կլորացվում և մոտենում է Լեոնարդո դա Վինչիի տեսլականին։ Ֆերարայում և նրա շրջակայքում Վենետոն պատվեների հիման վրա նկարել է դ'Էստե դքսական ընտանիքի որոշ ներկայացուցիչների դիմանկարներ։ Աշխատել է նաև Պադովայում։
Բարտոլոմեո Վենետոն մահացել է ենթադրաբար 1530/1531 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Մարտիկյան
Մարտիկյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Հունարեն հիմքով ազգանուններ
257
Մահեր
Կատեգորիա:257 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Աստերոիդների ցանկ (128501-128600)
Աստերոիդների ցանկ (128401-128500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (128601-128700)
Վասիլկովցի (գյուղ, Պոգրեբիշչեի շրջան)
Վասիլկովցի (Васильківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլկովցի գյուղում բնակվում էր 147 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,127 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1157,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1750 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շեյխփիրան
Շեյխփիրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։ Գտնվում էր Արածանի գետի ձախ կողմում, Բալու քաղաքից 21-22 կմ արևելք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 25 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ուրուինիմգինա
Ուրուինիմգինա, Ուրուկագինա (շումերերեն՝ 𒌷𒅗𒄀𒈾), Լագաշի թագավոր մ․ թ․ ա․ 24-րդ դարի 2-րդ կեսին։ Անց է կացրել ռեֆորմներ՝ նպատակ ունենալով խափանել աստիճանավորների, դատավորների չարաշահումները, տաճարային տնտեսությունները պահպանել թագավորական վարչության ոտնձգություններից և այլն։ Կառավարման յոթերորդ տարում պարտություն է կրել Շումերի թագավոր Լուգալզազեսիից, Լագաշի բնակավայրերի մի մասն ավերվել է։ Ուրուինիմգինայի ժամանակաշրջանից պահպանվել է տնտեսական արխիվ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լագաշի արքաներ
Մուցուկո Միկի
Մուցուկո Միկի (三木 睦子 Miki Mutsuko, ), ճապոնացի հակապատերազմյան ակտիվիստ և պացիֆիստ, որը «Սփոփման կայարան»-ի կանանց պետական փոխհատուցման և Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի հարաբերությունների բարելավման կողմնակից էր։ Մուցուկոյի ամուսինը Ճապոնիայի վարչապետ Տակեո Միկին էր ։
Կենսագրություն
Մուցուկոյի հայրը՝ Նոբուտերու Մորին, ճապոնական Ներկայացուցիչների պալատի անդամ էր։ Նա հիմնադրել է «Սյովա Դենկո» քիմիական արդյունաբերության ֆիրման։ Եղբայրը՝ Կիյոշի Մորին, տնօրինում էր նախկին Մենեջմենթի և համակարգման գործակալությունը, որն ավելի ուշ դարձել է Ինտերիերի նախարարություն։ Միկիի մյուս եղբայրը՝ Յոշիհիդե Մորին, գլխավորում էր Շրջակա միջավայրի գործակալությունը, որը ներկայիս Բնապահպանության նախարարությունն է։
1940 թվականին Մուցուկոն ամուսնացել է ճապոնացի քաղաքական գործիչ Տակեոյի հետ, որը 1974-1976 թվականներին զբաղեցրել է Ճապոնիայի վարչապետի պաշտոնը։ Վերջինս մահացել է 1988 թվականին։
Ակտիվիզմ
Մուցուկոն հայտնի է դարձել իր ակտիվ հասարակական գործունեության շնորհիվ։ Նա կողմնակից էր պացիֆիզմին։ Ակտիվորեն պայքարել է, երբ փորձ էր արվում չեղյալ համարել Ճապոնիայի սահմանադրության Իններորդ հոդվածը։ Նրանում հռչակվում էր, որ պետությունը մերժում է պատերազմը՝ որպես միջազգային վեճերի լուծման միջոց, և որպես հետևանք՝ սեփական ցամաքային զորքերի, նավատորմի և ռազմաօդային ուժերի ստեղծումը։ Ողջ Ճապոնիայում անցկացրել է քարոզարշավներ՝ Իններորդ հոդվածի պաշտպանման համար, և նրան այս հարցում սատարել են ընկերներն ու գործընկերները։ 2004 թվականին մի խումբ ճապոնացի ակտիվիստներ, որոնց շարքերում էին Մուցուկո Միկին, փիլիսոփա Տակեշի Ումեհարան, Նոբելյան մրցանակակիր Կենդզաբուրո Օեն և գրող Հիսաե Սավաչին, հիմնադրեցին վերոհիշյալ հոդվածի պաշտպանության միավորում, որը կոչվում էր «Իններորդ հոդված» ։
Նաև Մուցուկոն պահանջում էր փոխհատուցել «Սփոփման կայարանների կանանց», որոնք հայտնվել էին այդ հասարակաց տներում և սեռական ստրկության էին ենթարկվել ճապոնացի զինվորականների կողմից։ 1955 թվականին նա միանում է «Ասիացի կանանց ֆոնդ»ին, որը ստեղծել էր Տոմիիտի Մուրայամիի կաբինետը, որպեսզի իրականացվեր փոխհատուցումը։ Թեև Մուցուկոն կոչ էր անում ստեղծել այդ ֆոնդը, սակայն վերջինիս հետ կապերը խզեց 1996 թվականին, այն բանից հետո, երբ Ճապոնիայի կառավարությունը մերժեց փոխհատուցման վճարումը (Ասիացի կանանց ֆոնդը պաշտոնապես համարվում էր մասնավոր կազմակերպություն) ։
Մուցուկոն հանդես էր գալիս Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի երկկողմանի հարաբերությունների կարգավորման օգտին։ 2000 թվականին նախկին վարչապետ Տոմիիտի Մուրայամիի հետ իրականացրել է ճամփորդություն Հյուսիսային Կորեայի տարածքում։ 2002 թվականին պարգևատրվել է հյուսիսկորեական «Բարեկամության շքանշան»-ով ։
Մուցուկո Միկին մահացել է Տոկիոյում, քաղցկեղից, 2012 թվականի հուլիսի 31-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական ակտիվիզմ Կատեգորիա:Ճապոնացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ալանիս Մորիսեթ
Ալանիս Մորիսեթ (Alanis Morissette, ), կանադացի երգչուհի, երգահան ու երաժիշտ։ Ստացել է 16 Ջունո մրցանակ, 7 Գրեմմի, առաջադրվել է 2 Ոսկե գլոբուսի։ Կարիերան սկսել է Կանադայում։ Մինչև հիմա ստուդիայում թողարկել է 7 ալբոմ։ Նրա ալբոմները վաճառվել են աշխարհում ավելի քան 60 միլիոն օրինակով։ Մորիսեթի ձայնը մեցո-սոպրանո է։
Ծնվել է 1974 թվականի հունիսի 1-ին Օնտարիոյում՝ Օտտավայում։ Մորիսեթի մայրը՝ Ջորջիա Մորիսեթը հունգարական ծագում ունի, իսկ հայրը՝ Ալան Մորիսեթը, ֆրանսականադացի է։ Ունի երկու եղբայր՝ ավագ Չադը և երկվորյակ Ուեյդը։