cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քվենտին Տարանտինո
Կինոփառատոններում որպես ժյուրի
Քվենտինը 2004 թվականից Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրի ժյուրիի անդամ է։ Նույն թվականին «Ոսկե արմավենու» արժանացավ Մայքլ Մուրի սկանդալային փաստագրական «Ֆարենհայտ 9/11» ֆիլմը, որը արժանացել էր ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի խիստ դատապարտմանը։ Խնդիրը նրանում էր, որ ֆիլմը ներկայացնում էր վերջինիս կապը Սաուդյան Արաբիայի միլիոներների հետ, որոնց թվում է նաև «N1 տերորիստ» Ուսամա բեն Լադենը ։ Ժյուրիի որոշման մասին հայտարարությունում Քվենտինը նշել էր, որ չի առաջնորդվել քաղաքական ընկալումներով ։ 2010 թվականին Տարանտինոն դարձավ 67-րդ Վենետիկի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։ Այդ թվականին «Ոսկե առյուծը» բաժին է հասնում Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի դստերը՝ Սոֆի Կոպպոլաին «Ինչ-որ տեղ» ֆիլմի համար։ Ֆիլմը պատմում է ամերիկյան կինոաստղի և նրա դստեր հարաբերությունների մասին։ Ինչպես նշեց ժյուրիի նախագահը՝ մրցանակակիրը որոշվել էր միաձայն։
Չիրականացված նախագծեր և ապագայի պլաններ
Տարանտինոն պլանավորում էր «Ուիքենդ» ֆիլմի նկարահանումները Սերբիայում։ Գլխավոր դերում պետք է նկարվեին Շերոն Սթոունը, Մայքլ Մեդսենը և Դենիս Հոփփերը[50]: Տարանտինոն բացահայտորեն ասում էր, որ ցանկություն ունի նկարել Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող ֆիլմերից մեկը՝ «Կազինո Ռոյալը», ավելին ֆիլմի գաղափարը պատկանում էր հենց Տարանտինոյին։ Քվենտինը նաև ուզում էր, որ գլխավոր դերում հանդես գա Փիրս Բրոսնանը։ Բայց պրոդյուսերները չհամաձայնվեցին։ 2008 թվականին Տարանտինոն որոշեց նկարել Ռուս Մեյերիի «Սատկացրու, սատկացրու նրանց, կատվիկ» (անգլ. Faster, Pussycat! Kill! Kill!) սև ու սպիտակ ֆիլմի ռիմեյքը։ Ֆիլմի սյուժեն հիմնված էր երեք մերկապարուհիների ավտոմրցարշավի վրա[52]: Նշված պռոեկտներից ոչ մեկը իրականություն չդարձավ։
«Սպանել Բիլլին»-ի պրիքվելներն ու սիքվելները
Սան Դիեգոում տեղի ունեցող միջազգային ամենամյա Comic Con կոմիքսների և հեռուստատեսության երկրպագուների հանդիպման ժամանակ, Տարանտինոն պատմեց, որ ուզում է նկարել «Սպանել Բիլլին»-ի պրիքվելը։ Եվ քանի որ օրիգինալը դուրս էր եկել երկու մասով, պրիքվելը նույնպես պլանավորվում էր 2 մասով անել։ Առաջին մասը պետք է պատմեր հերոսուհու՝ Բիլլի (Դեյվիդ Կերեդին) անցած կյանքի և նրա հարաբաերությունների մասին Հատորի Հանզոյի (Սոնի Չիբա) հետ։ Երկրորդ մասում պիտի ներկայացվեր վարձու մարդասպան Հարսնացուի՝ (Ումա Թուրման) գործունեությունը, նրա կենցաղը «օձային» խմբում։ Տարանտինոն նաև ակնարկեց, որ եթե ամեն ինչ ստացվի երկու նախագծերն էլ կնկարվեն, որպես անիմե, նման «Սպանել Բիլլին»-ից Օ Ռեն Իշի էպիզոդին։ Սակայն ոչ ժամկետների, ոչ էլ պրոդյուսերների մասին նա չխոսեց ։ Բացի պրիքվելներից Քվենտինը պատրաստվում էր նկարել «Սպանել Բիլլին» սիքվելի 3-րդ մասը։ Դեռ երկրորս մասի թողարկման ժամանակ Տարանտինոն մինչ պրեմիերան տված հարցազրույցում ռեժիսորը նշել է 10-15 տարի անց կնկարի արյունոտ ֆիլմի երրորդ մասը։ Նա նաև նշել էր որ Ումա Թուրմանը այս անգամ չի խաղա գլխավոր հերոսուհու դերը։ Կինոնկարի սյուժեն պետք է կառուցվեր Վերնիտա Գրինի դստեր՝ Նիկկիի (Վիվիան Ֆոքս) շուրջ։ Հարսնացուն, առաջին մասում, նրա աչքի առաջ սպանել էր ծնողներին և ասել էր, որ երբ նա մեծանա կարող է վրեժ լուծել իրենից։ Բիլլի բոլոր փողերը, պետք է բաժին հասնեին Սոֆի Ֆետալին (Ջուլի Դրեյֆուս), ով կմեծացներ Նիկկիին, ով էլ կսկսեր մոր վրեժը առնել ։ 2007 թվականի հունիսին առաջին երկու մասերի գլխավոր պրոդյուսեր՝ Բենեթ Ուոլշը պատմեց, որ պարզվում է «Սպանել Բիլլին 3» և «Սպանել Բիլլին 4» ֆիլմերի սկզբնական սցենարները արդեն գրված են, և առաջին իսկ հնարավորության դեպքւոմ Տարանտինոն կմեկնի Չինաստան՝ սկսելու նկարահանումները։ Պրոդյուսերը նաև նշել էր, որ Հարսնացուին պետք է պատժեին նաև «88 կատաղածները», որոնց առաջին մասում Հարսնացուն զրկել էր աչքերից և ձեռքերից։ Չորրորդ մասում իրար հետ մենամարտելու էին Հարսնացուի և Վերնիտայի դստրերը ։ 2009 թվականի հոկտեմբերին «Անփառունակ սրիկաների» աղմկահարույց պրեմիերայից հետո, վերջապես հայտարարվեց «Սպանել Բիլլին 3»-ի մասին։ Ֆիլմի պրեմիերան նշանակվել էր 2014 թվականին։ Ռեժիսորը նման երկար ժամկետը բացատրում էր այսպես. «Առաջին հերթին ես և Ուման պետք է հանգստանանք, որովհետև «Սպանել Բիլլին»-ը շատ դժվար նկարվեց։ Եվ երկրորդ ես պաշտում եմ Բեատրիս Կիդդոյին, ես կարծում եմ, որ նա արժանի է դստեր հետ 10 տարի անցկացնելուն» ։ 2012 թվականի Դեկտեմբերին, «Ջանգո ազատագրված»-ի համար հրավիրված մամլո ասուլիսի ժամանակ, Տարանտինոն հայտարարեց, որ սպառել է հետաքրքրությունը ֆիլմի շարունակության նկատմամբ. «Ես չգիտեմ ֆիլմը կունենա 3-րդ մաս, տեսնենք, բայց ավելի շուտ չի ունենա, քան հակառակը»:
Այլ մտահղացումները
Մեծ Բրիտանիայում «Անփառունակ սրիկաների» վարձույթ իջնելուց առաջ Տարանտինոն պատմեց, որ ուզում է նկարել ֆիլմ՝ գորղ Լեն Դեյթոնի («The IPCRESS File»-ի և այլ սուր սյուժե ունեցող բեսթսելլերների հեղինակ) լրտեսական եռագրության հիման վրա։ Խոսքը «Խաղը Բեռլինում», «Մեխիկոյի Սեթը» և «Լոնդոնի մատչը» եռագրության մասին («Berlin Game», «Mexico Set» и «London Match») էր։ Եռագրությունները միմյանց կապվում էին ընդհանուր հերոսով, ով տարեց լրտես Բեռնարդ Սամսոնն էր։ Նա աշխատում էր սառը պատերազմի վերջին տարիներին գործող, մի հնարված Գաղտնի Լրտեսական Ծառայությունում (Secret Intelligence Service, SIS) :
Քննադատությունը
Մի քանի աշխարհահռչակ քննադատներ Տարանտինոյին համարում են ամենահաջողակ, քննադատների կողմից գնահատված և չանտեսված երիտասարդ ռեժիսորներից մեկը։ Կինեմատոգրաֆում նա հայտնվեց 90-ականներին, ներդրեց իր էսթետիզմը և որոշակի հմայքը, ստեղծեց վառ և չմոռացվող կերպարներ, նկարեց կինոներ, որոնք ոչ միայն իրենց առանձին տեղը ունեցան կինոարվեստում, այլ նաև արժանացան լրագրողների և քննադատների առանձնահատուկ ուշադրությանը։ Բայցևայնպես Տարանտինոյի արվեստը տարբեր ժամանակներում և տարբեր առիթներով բախվեց լուրջ քննադատության։ Ավելին, նա երկրպագուների մեծ բանակից բացի ունի ահռելի քանակով իերն ատողներ ։ Հիմնականում Տարանտինոն քննադատվում էր, իր ֆիլմերում, այլ մշակույթների կրողների հանդեպ ցուցաբերած անհարգալից վերաբերմունքի համար։ Նրա կինոների կերպարները հաճախ ասում են ռասիստական ֆրազներ. «սևամազ», «նեգր»։ Հատկապես աղմուկ բարձրացավ «Ջեքի Բրաուն» ֆիլմի ժամանակ, երբ անձամբ Տարանտինոն, ով կերտում էր կերպարներից մեկը ասում է սևամորթ դերասան Սամուել Լ Ջեքսոնի հերոսին՝ տեսե՞լ ես տան վրայի ցուցանակի գրվածքը՝ «մեռած նեգրերի պահեստ»։ Հետագայում նույն ֆրազը լսում ենք այլ ֆիլմերում ևս ։ "Variety"-ին տված հարցազրույցում ռեժիսոր Սփայք Լին ասում է. «Ես դեմ չեմ այդ խոսքերին, ես ինքս էլ դրանք օգտագործում եմ, բայց Քվենտինը ուղղակի խանգառվել է դրանց վրա, ի՞նչ է նա ուզում, որպեսզի իրեն պատվավոր սևամորթ դարձնե՞ն» ։ Հովարդ Սթերնի շոուի ժամանակ Տարանտինոն պատասխանեց Լիին, հայտարարելով, որ նա կարող է աթոռին կանգնած համբուրել իր հետուքը ։ Սամուել Լ Ջեքսոնը, ով նկարվել է երկուսի ֆիլմերում էլ Տարանտինոյի կողմն անցավ և Բեռլինի կինոփառատոնի ընթացքում Լիի հարձակումներին այսպես պատասխանեց՝ "Premiere" ամսագրի հոդվածներից մեկում Դենզել Վաշինգտոնը նույնպես մեղադրում է Տարանտինոյին՝ ֆիլմերում ռասիստական վիրավորանքներ օգտագործելու մեջ, սակայն չի մոռանում հավելել, որ Քվենտինը իր գործի վարպետն է ։ Իսկ ահա «Ջանգո ազատագրվածը» քննադատվեց այն բանի համար, որ Տարանտինոն այն նկարել է սևամորթ նախագահի կառավարման տարիներին ։ Քվենտինին հաճախ քննադատում են նաև բռնության տեսարանների համար, օրինակ՝ "The Daily Beast"-ից Լի Սիգելը այս երևույթը «աբսուրդ» անվանեց ։ Մի քանի այլ քննադատներ խոսում են այն մասին, որ եթե ուշադիր դիտենք Քվենտինի ֆիլմերը, կարող ենք հասկանալ, որ կինոնկարները ներկայացնում են բռնությունը դրանից հեռու մնալու համար, բացատրելու, որ բռնությունը ոչինչ չի որոշում։ Այդ տեսարանների մեջ պետք է գտնել իրական իմաստը։ Տարանտինոն մանրամասն նկարում է բռնությունը հանդիսատեսի մոտ ուժեղ հույզեր և զգացմունքներ առաջացնելու համար ։ Հաճախ հնչում են մեղադրանքներ երկար դիալոգների համար, ինչին էլ Տարանտինոն պատասխանում է "Комсомольской правдa"-ին տված հարցազրույցում՝
Որոշ քննադատներ էլ Տարանտինոյի ֆիլմերը համարում են «ցածրակարգ» և «անլուրջ», ինքը ռեժիսորը այս ամենի մասին ասում է. «Ինձ արդեն 16 տարի է հրավիրում են Կաննի կինոփառատոն, դրա մերը, ձեր կարծիքով դա արվում է նրա համար, որ ես անլուրջ ֆիլմե՞ր եմ նկարում։ Ինչ-որ մեկը ֆիլմերս համարում է «ցածրակարգ», բայց ես այդպես չեմ կարծում։ Ինձ համար բանտի շիկահերների մասին կինո նկարելը նույնքան պատվավոր զբաղմունք է, որքան Հենրի Ջեյմսի վեպերը էկրանավորելը, միակ բացառությամբ. Հենրի Ջեյմսի վեպերի էկրանավորումը ինձ ընդհանրապես դուր չի գալիս, իսկ ահա բանտի շիկահերների մասին ֆիլմերը հրաշալիորեն լավն են, և նկարել ես ուզում եմ հենց այդպիսի կինոնկարներ։ Ես վերադարձնում եմ «ցածրակարգ», գրեթե մոռացված ժանրի՝ սպագետտի-վեսթերնի նկատմամբ արժանի հարգանքը և ժամանակակից հնչողությունը, ձեր մերը, ու ես դա անում եմ «խենթ Քվենտինի» ոճով, ինչը նշանակում է, որ դրանք ոչ մեկին նման չեն, բացի, իհարկե, տարօրինակ Քվենտինից, չէ որ դա ես եմ» ։ Բացի քննադատությունից ու մեղադրանքներից Տարանտինոն արժանացել է շատ պարգևների և մրցանակների։ Մի քանի անգամ հայտնվել է՝ "Paste" ամսագրի վերջին ժամանակների լավագույն ռեժիսորների տասնյակում, իսկ "The Guardian" թերթը նրան արժանացրել է 17-րդ հորիզոնականը աշխարհի լավագույն 40 ռեժիսորների ցանկում ։
Անձնական կյանքը, հետաքրքրությունները, հոբբին, ճաշակը
Չնայած նրան, որ Տարանտինոն երբեք ամուսնացած չի եղել, նա ունեցել է ռոմանտիկ հարաբերություններ շատ հայտնի կանանց հետ, նրանցից են՝ դերասանուհիներ Միրա Սորվինոն, Ջուլի Դրեյֆուսը և Շեր Ջեքսոնը, կոմեդիկ դերասանուհի Քեթի Գրիֆինը և Մարգրետ Չոն , ռեժիսորներ Էլիսոն Անդերսը և Սոֆիա Կոպպոլան ։ Բամբասանքներ էին պտտվում Տարանտինոյի և նրա մուսսա Ումա Թուրմանի սիրավեպի մասին, սակայն ռեժիսորը դրանք հերքեց, իրենց հարաբերությունները անվանելով պլատոնական։ Իր ամուրի լինելու և երեխաներ չունենալու մասին մի անգամ ռեժիսորն ասել է՝
Մի քանի տարի անց ռեժիսորը ավելի կտրուկ խոսեց այս մասին. «Հասկացեք, ես շատ բաներից եմ կյանքում հրաժարվել կինո նկարելու համար։ Ես չունեմ կին և երեխաներ, ես այդ զոհողությանն եմ գնացել նպատակի համար։ Եվ ես երջանիկ եմ»։ "New York Post"-ի համաձայն Քվենտինը մի անգամ երթևեկել է կանանցով և հարբեցողներով լի ավտոբուսով, և թվացել է, թե նա հաճույք է ստանում այդ ամենից, հետո նա բոլորին տեղավորել է իր առանձնատանը Հոլիվուդում և բազմել դիվանին՝ շրջապատված կանանցով ։ Տարանտինոյի ամենամտերիմ ընկերներից է Ռոբերտ Ռոդրիգեսը, ում հետ նա շատ արժեքավոր գործեր է ստեղծել, նրանք նաև «A Band Apart» խմբի անդամ են, որի մեջ մտնում են նաև ռեժիսորներ՝ Ջոն Վուն և Լյուք Բեսսոնը, իր մուսսաներ՝ Ումա Թուրմանը և Մադոննան ։ Իր լավագույն ընկերների մեջ են մտնում նաև՝ Փոլ Թոմաս Անդերսոնը, Ջենիֆեր Բիլզը և Սոֆիա Կոպպոլան։ 2004 թվականին, Մոսկվա այցելության ընթացքում. առիթը Մոսկովյան 26-րդ կինոփառատոնն էր, Տարանտինոն այցելեց Բորիս Պաստեռնակի գերեզման և նշեց որ վերջինս նրա գրական կուռքն է, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել իր արվեստի վրա ։ Քվենտինը խոստովանել է նաև, որ թուլություն ունի ոտնաթաթերի հանդեպ, այդ սեքսուալ շեղման անունը՝ ֆութ-ֆետիշ է ։ Ռեժիսորը հավաքագրում է սեղանի այն հին խաղերը, որոնք կապ ունեն «I Dream of Jeannie» (1965), «Հազվարդի Դյուքին» (1979), ««А» խումբը» (1983) սերիալների հետ։ Բացի սրանից նա «The Three Stooges» սերիալի դերասանական տրիոյի և հենց ֆիլմի մեծ երկրպագուն է։ Տարանտինոն նաև սիրում է «Half-Life» կոմպյուտերային խաղը, որի էկրանավորման հնարավոր տարբերակներն է ուսումնասիրում։ 2007 թվականին Մանիլում կայացած 9-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ ֆիլիպինցի ռեժիսորներ՝ Սիրիո Սանտյագոյին, Էդդի Ռոմերոյին և Ժերարդո Դե Լեոնեին անվանեց 70-ականների իր անձնական կուռքեր ։ 2009 թվականին ճապոնացի ռեժիսոր՝ Քինձի Ֆուկասակուի «Թագավորական մարտ» ֆիլմը անվանեց 1992-ին դուրս եկածներից իր ամենասիրելին, այսինքն հենց այն ժամանակ, երբ նա սկսեց զբաղվել ռեժիսուրայով ։ Իր բարձր IQ-ի, մինչև 160, մասին խոսակցություններին ի պատասխան Տարանտինոն ասել է, որ իր մայրը նշել է այդ մասին ինչ-որ հարցազրույցի ժամանակ, և ինքը չգիտի դա ճիշտ է թե ոչ։ Ունի մեկ եղբայր և երկու քույր։
Տարանտինոյի սիրելի ֆիլմերը
Վարկանիշը և պարգևները
Վարկանիշը
Նոմինացիաներն ու պարգևները
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կինոօպերատորներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ լավագույն սցենարի համար Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Դմիտրի Դրիլ
Դմիտրի Անդրեևիչ Դրիլ (Дмитрий Андреевич Дриль, ), ռուս քրեագետ, իրավունքի մագիստրոս, քրեամարդաբանական դպրոցի ռուսական մասնաճյուղի ընդհանուր ճանաչված ղեկավար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1846 թվականի մարտի 14-ին։ Դմիտրի Անդրեևիչի մանկության և պատանեկության տարիների հիշողությունները շատ քիչ են։ Հայտնի է, որ նա ծնվել է տոհմիկ ազնվականների ընտանիքում, որոնց հեռավոր նախնիները ժամանակին եկել են Փոքր Ռուսաստանից։
Հորական տատիկը գերի թուրք կին էր, իսկ Դրիլի մայրը՝ աղջկական ազգանունը` Զագոսկին, ռուս պատմավեպի հայտնի ստեղծողի հարազատ զարմուհին էր։ Ընտանիքը մի քանի փոքր կալվածքներ ուներ Տուլայի և Ռյազանի նահանգներում, բայց նախանձախնդիր սեփականատերերի թվում չէր, և հարստությունը աստիճանաբար կորավ։
1868 թվականին Դրիլը ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։
1873 թվականին ավարտելով Մոսկվայի համալսարանը, որտեղ դասախոսություններ էր լսում իրավագիտության և բժշկության ֆակուլտետներում, նա սկսեց նախապատրաստվել քրեական իրավունքի ամբիոնի ղեկավարմանը։
Հանրային կրթության նախարարության ղեկավար կոմս Դ.Ա.Տոլստոյի բացասական վերաբերմունքը նրա նկատմամբ ստիպեց նրան ժամանակավորապես զբաղվել զեմստվոների վիճակագրությամբ, այնուհետև արտասահմանյան գործուղմամբ տեղափոխվել է Ա.Ա.Սաբուրովի նախարարություն, որի արդյունքը եղել է «Անչափահաս հանցագործներ» թեմայով մագիստրոսական թեզը։
Մանկական և անչափահասների հանցագործության պայմանների և պատճառների վերաբերյալ Դրիլի տեսակետների նորույթյունը թերահավատ վերաբերմունք առաջացրեց Մոսկվայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի այս ատենախոսության նկատմամբ, որը մերժեց դրա քննարկումն ու պաշտպանությունը բժշկական բովանդակության պատրվակով։ Նույն գրքի համար, փայլուն բանավեճից հետո, Դրիլը 1884 թվականին ստացավ մագիստրոսի կոչում Խարկովի համալսարանում, որտեղ իր ուսուցիչ Լ. Է. Վլադիմիրովի միջոցով Մ. Մ. Կովալևսկին օգնեց նրան հաստատվել։ Նույն թվականին ընտրվել է Մոսկվայի համալսարանի քրեական դատավարության դասախոս, սակայն չի կարողացել սկսել դասախոսությունները՝ նախարարության մտավախության պատճառով, որ իր ուսմունքը չի կարող լինել բարձրագույն դպրոցի ուսումնական պլանի հիմք, քանի որ այն մերժում է պետության պատժիչ ուժը ։
Դրիլը սկզբում զբաղվել է զեմստվոների վիճակագրությամբ, այնուհետև աշխատանքի է անցել Մոսկվայում որպես հարկային տեսուչ՝ 1881 թվականին տեղափոխվելով Արդարադատության նախարարության իրավախորհրդատուի պաշտոնին։ 1892 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ՝ որպես ավագ հարկային տեսուչ՝ աուդիտորական ճամփորդությունների և տարբեր հանձնաժողովներում առևտրային հարկման հարցերը քննարկելու նպատակով։ Այս ոլորտում նրա աշխատանքի ձախողումը, եկամտային հարկի սկզբունքների ներդրման իմաստով, համոզեց նրան տեղափոխվել Արդարադատության նախարարություն՝ 5-րդ դասի հատուկ հանձնարարություններով պաշտոնատար անձի պաշտոնի համար, որով նա բազմիցս ուղարկվել էր տարբեր միջազգային կոնգրեսներ` հանցավոր քաղաքականության և հասարակական բարեգործության վերաբերյալ հարցերի վերաբերող, ինչպես նաև մեկնել է Նոր Կալեդոնիա, Սախալին և Սիբիր՝ տեղում ծանոթանալու աքսորի և ծանր աշխատանքի բանտերի կազմակերպմանը։ 1897 թվականին նշանակվել է կրթական և ուղղիչ դաստիարակչական հիմնարկների («Անչափահաս հանցագործների գաղութներ») բաժնի վարիչ, որի բնագավառում նա մեծ օգտակար աշխատանք է կատարել երկրով մեկ այդ հաստատությունների կազմակերպման գործում։
Դ.Ա.Դրիլը ղեկավարել է Սանկտ Պետերբուրգի <<Բնակարանային կարիքների դեմ պայքարի>> ասոցիացիան ։
Նրա նախաձեռնությամբ 1903 թվականին սկսվեց Գավանսկի բանվորական քաղաքի շինարարությունը՝ մի ամբողջ բնակելի համալիր Սբ. ընթերցասրահների նավահանգստում, մանկապարտեզներ և այլն» ։
Դմիտրի Անդրեևիչ Դրիլը մահացել է 1910 թվականի նոյեմբերի 1-ին (14) Սանկտ Պետերբուրգում։ Շուտով Վասիլևսկի կղզում գտնվող Հավանայի բանվորական քաղաքը վերանվանվեց նրա պատվին, քանդակեցին կիսանդրին և տեղադրեցին դասախոսությունների սրահում (չի պահպանվել)։ 1900-ական թվականներին Գավանսկայա փողոցի 47 տան վրա տեղադրվել է մարմարե հուշատախտակ ։
Գիտական գործունեություն
1888 թվականին Դրիլը հրատարակեց աշխատություն հանցագործության ընդհանուր հոգեբանության մասին, իսկ 1890 թվականին՝ «Հոգեֆիզիկական տիպերը» վերնագրով գիրքը։
Ի լրումն իրավական տեղեկագրի մի շարք հոդվածների, Դրիլը հրապարակել է լրագրողական հոդվածներ «Русская мысль», «Вестник воспитания», «Критическое обозрение», համագործակցել է «Русский курьер», «Московский телеграф», «Земство», «Русские ведомости» ամսագրերի հետ։
Իր բոլոր գիտական աշխատություններում Դրիլը քրեական իրավունքի «դասական դպրոցի»՝ վճռական հակառակորդն էր ընդունելով, որ հանցագործությունը բնածին և ձեռքբերովի անոմալիաների արտահայտություն է հանցագործի հոգեկան կազմակերպման և նյարդային համակարգում, որը, հետևաբար, պետք է ավելի շատ բուժել, քան պատժել։
Դրիլը ամենաուժեղ աջակցությունը գտավ իր պոզիտիվիստական ձգտումներին՝ ուսումնասիրելու հանցագործի սպեցիֆիկ անհատականությունը նոր քրեա-մարդաբանական դպրոցում, որի հիմնադիր Ք. Լոմբրոզոն 1871-1876 թվականներին հրապարակել է իր «Հանցագործ մարդը» հիմնարար աշխատության ամսագրային տարբերակը։
1893 թվականին Ա.Պ. Չեխովը սկսեց հրատարակել իր «Սախալին կղզի» ճամփորդական-հետազոտական առանձին գլուխներ «Ռուսական միտք» գրքում։ Չեխովի առօրյա էսքիզների քննադատական պաթոսը մեծ ռեզոնանս առաջացրեց հասարակության մեջ։ Արդարադատության նախարարությունը իր որոշ պաշտոնյաների ուղարկեց ստուգելու գործերի վիճակը, 1896 թվականին Դրիլը նույնպես ուղարկվեց Սախալին։
Երկու տարի անց նա հրապարակում է մի յուրատեսակ ճամփորդական զեկույց` «Վտարանդիություն և ծանր աշխատանք Ռուսաստանում» Արդարադատության նախարարության ամսագրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս իրավագետներ
Սեն Ռեմի դը Շոդ Էգ
Սեն Ռեմի դը Շոդ Էգ (Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.87 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 44-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 44 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 43 անձ (25 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(8912) Օշիմատակե
(8912) Օշիմատակե (Ohshimatake), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Նովոսադովոե
Նովոսադովոե (Новосадове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանում։
(8912) Օշիմատակե
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,131354 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5035 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7592 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2023,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177871 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,89° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նովոսադովոե
2001 թվականի տվյալներով Նովոսադովոե գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոլիմանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(469) Արգենտինա
(469) Արգենտինա (Argentina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1901 թվականի փետրվարի 20-ին Լուիջի Կարներայի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,185011 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6758 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6942 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2076,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173395 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,58° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1901 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լուիջի Կարներայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
PENTAGON (խումբ)
PENTAGON (Փենթագոն, 펜타곤), հարավկորեական երաժշտական խումբ (բոյ բենդ), որին հովանավորում է Cube Entertainment-ը։ Խումբը կազմված է 10 մասնակիցներից՝ Ջինհո, Հուի, Ինդոուն, Հոնսոկ, Շինուոն, Յոուան, Են Ան (Յան Ան), Յութո, Քինո, Ուսոկ։ Նրանք ներկայացվել են Mnet հեռուստաընկերության կենդանի Pentagon Maker  շոուի ժամանակ։ Փենտագոնի դեբյուտը կայացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ։ Միևնույն ժամանակ թողարկվել է Փենտագոնի առաջին մինի ալբոմը և ցուցադրության հանվել այն։
Դեբյուտից առաջ. Pentagon Maker
2015 թվականի դեկտեմբերին Cube Entertainment-ը հայտարարեց տղաների նոր խմբի մասին, որոնց դեբյուտը պիտի կայանար 2016 թվականի երկրորդ կեսին ։
Խմբի վերջնական կազմը պետք է կազմվեր Mnet ալիքի ռեալիթի Pentagon Maker շոուից հետո։ Շոուն եթեր է դուրս եկել մայիսի 2-ին Mnet M2 և Naver TV Cast ալիքների միջոցով 12 շաբաթվա ընթացքում։ Այնտեղ մասնակիցները ցույց տվեցին իրենց հմտությունները և 5 տիպի կարողություններ ցուցադրեցին՝ կատարողական, պար, խմբային համատեղ աշխատանք, տաղանդ և մտածողություն ։ Շոուի վերջում Հուին, Յոուանը, Հոնսոկը, Քինոն, Ուսոկը, Ջինհոն և Յութոն դարձան խմբի հաստատուն մասնակիցները ։
Հուլիսի 9-ին նախագծի շրջաններում Փենտագոնը թողարկեց “Young” սինգլը, որում ընդգրկվեցին “Young” (պրոդ. Dok2) և “Find Me” (պրոդ. Tiger JK) երգերը ։ Նաև թողարկվեց “Young” երգի տեսահոլովակը։
Խմբի դեբյուտային համերգն ի սկզբանե պետք է ունենար 2016 թվականի հուլիսի 23-ին Ջամսիլ թաղամասի փակ դահլիճում (Jamsil Indoor Stadium), բայց ներքին խնդիրների պատճառով Cube-ը հետաձգվեց համերգի և դեբյուտի օրը։
2016 թվականից առ այսօր. դեբյուտը «Pentagon» մինի ալբոմով
2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Cube Entertainment-ը հաստատեց, որ 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին տեղի կունենա խմբի դեբյուտը ։ Նաև հաստատվեց, որ խումբը կկազմվի 10 մարդկանցով, այդ թվում նաև այն մասնակիցները, որոնք հեռացվել են Pentagon Maker շոուից՝ Շինուոնը, Են Անը (Յանան) և Իդոունը ։
Փենտագոնը թողարկեց իր առաջին՝ «Pentagon» մինի ալբոմը հոկտեմբերի 10-ին։ Ալբոմը կազմված է 7 երգից, որի գլխավոր երգը “Gorilla”-ն է, նույն ժամանակում նաև թողարկվեց տեսահոլովակը։ Հոկտեմբերի 10-ին խումբն անցկացրեց իր առաջին ցուցադրությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
KAIST
KAIST (կորեերեն՝ 한국과학기술원; Korea advanced Institute of Science and Technology), Կորեայի առաջատար տեխնոլոգիաների ինստիտուտ, Հարավային Կորեայի առաջատար ուսումնական և հետազոտական համալսարան, որը գտնվում է Դեջոնում։ Հիմնադրվել է Կորեայի կառավարության կողմից 1971 թվականին՝ որպես առաջին ազգային գիտական, հետազոտական և տեխնիկական ինստիտուտ։ 2019 թվականին KAIST-ը աշխարհի առաջատար համալսարանների վարկանիշում (en:QS World University Rankings) զբաղեցրել է 40-րդ հորիզոնականը։
1971 թվականից KAIST-ը ֆինանսավորվում է պետության կողմից։ Ի սկզբանե հաստատությունը հագեցած էր զգալի թվով տաղանդավոր ինժեներներով և գիտնականներով, ովքեր կրթություն են ստացել ԱՄՆ-ում։ Ի սկզբանե շեշտը դրվել է տեսական և կիրառական հետազոտությունների վրա։ Այժմ KAIST-ը Հարավային Կորեայում ռազմավարական հետազոտական նախագծերի գլխավոր կենտրոնն է։ Համալսարանի շուրջ 400 դասախոսներ հետազոտություններ են իրականացնում՝ համագործակցելով կրթական և արդյունաբերական կազմակերպությունների հետ ամբողջ աշխարհից։ KAIST-ն առաջարկում է կրթաթոշակ և աջակցություն միջազգային ուսանողներին։
Համալսարանը պարբերաբար վարձում է օտարերկրյա դասախոսների։ KAIST-ի նախկին նախագահ Սո Նամպեն տարիներ շարունակ դասավանդել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Նրա նախորդը՝ Ռոբերտ Լաֆլինը, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր և Սթենֆորդի համալսարանի ֆիզիկայի պրոֆեսոր, առաջին օտարերկրացին էր, ով ղեկավարում էր Կորեայի համալսարանը։ Դասախոսների մեծ մասը եկել են ԱՄՆ-ի բուհերից։ KAIST-ը մասնակցում է բազմաթիվ միջազգային ծրագրերի՝ եվրոպական և ասիական նշանավոր համալսարանների հետ հավասար։ Մասնավորապես, այն ընդգրկված է LAOTSE-ում և AAA RU-ում (Արևելյան Ասիայի հետազոտական համալսարանների ասոցիացիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ
1965
Մահեր
Կատեգորիա:1965 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Thank You (երգ, Դայդո)
«Thank You», անգլիացի երգչուհի և հեղինակ-կատարող Դայդոյի (Dido) երգը։ Երգն առաջին անգամ հայտնվել է 1998 թվականին «Զգո՛ւյշ, դռները փակվում են» (Sliding Doors) ֆիլմի սաունդթրեքում, չնայած այն չի թողարկվել որպես սինգլ մինչև 2001 թվականի սկիզբը։ Ավելի ուշ թողարկվելով Դայդոյի «No Angel» դեբյուտային ալբոմում՝ դարձել է ալբոմի հիթը։ Թրեքից սեմփլ է օգտագործվել Էմինեմի «Stan» երգում ։ Երգը հնչում է նաև «Բլրի արքան» անիմացիոն հեռուստասերիալի Dang Ol' Loveէպիզոդում։
2001 թվականի հունվարին ամերիկյան Billboard Hot 100 հիթ-շքերթ մուտք գործելով 80-րդ հորիզոնականում ՝ «Thank You» սինգլը հասել է ամենաբարձր երրորդ հորիզոնականին 2001 թվականի ապրիլին։ Այդ տեղը պահել է երեք շաբաթվա ընթացքում  և դարձել է Դայդոյի առաջին և միակ սինգլը ԱՄՆ-ի թոփ-10-ում։ Բացի այդ, երգն առաջին տեղն Է զբաղեցրել Billboard Adult Contemporary, Adult Pop Songs և Hot Dance Club Songs չարթերում։ Մեծ Բրիտանիայում «Thank You»-ն նույնպես զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ դառնալով երգչուհու երրորդ սինգլը Միացյալ Թագավորության հիթ-շքերթի լավագույն հնգյակում։ Քանի որ երգը դարձել է Դայդոյի ամենամեծ հիթը շատ երկրներում, այն հաճախ անվանում են երգչուհու ֆիրմային երգը։
Կոմպոզիցիա
Երգի տները գրվել են սոլ-դիեզ մինոր տոնայնությամբ, կրկներգը՝ սի մաժոր՝ րոպեում 80 հարված տեմպով։ Ակորդների հերթականությունը՝ G♯m - E maj7 - F♯ - B - F♯ / A♯, իսկ Դայդոյի վոկալը երգում փոխվում է F♯3-ից մինչև B ։
Արձագանքներ
«Thank You»-ն ստացել է երաժշտական քննադատների դրական արձագանքները, որոնք բալլադը համարել են շատ «հուզիչ և նուրբ» և երգչուհու կարիերայի լավագույններից մեկը։ Օրինակ, AllMusic-ից Ջեֆ Բուրգերն առանձնացրել է «Thank You»-ն՝ որպես ալբոմի լավագույն թրեք ։ NME-ից Քրիստիան Ուորդը ասել է. «Thank You»-ն ամենևին էլ երևակայության մեջ չի առաջացրել երկրպագուների խենթ երկրպագության կերպարներ, և ավելի շատ հիշեցնում է Corrs խմբի ձայնը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դայդոյի երգեր Կատեգորիա:2001 սինգլներ
Uti possidetis
Uti possidetis (լատիներենից՝ «քանի որ տիրապետում եք»), միջազգային պրակտիկայում ձևավորված սկզբունք, որը նշանակում է, որ անկախություն ստացած նոր պետություններն ունեն նույն տարածքը և այն նույն սահմանները, որոնք ունեցել են նախկինում՝ լինելով գաղութներ կամ կախյալ տարածքներ, այդ թվում՝ այլ պետությունների կազմում վարչական միավորներ։ Ըստ կանոնի՝ հին վարչական սահմանը, որը նախկինում գոյություն է ունեցել նոր կազմավորված անկախ պետության տարածքում, դառնում է միջազգային սահման։
Այս սկզբունքն ինքնուրույն իրավական սկզբունք չէ, քանի որ իր իրավական բնույթը ձեռք է բերում միայն սահմանների անխախտելիության ավելի լայն միջազգային-իրավական սկզբունքի շրջանակներում։
Նաև կարող է կոչվել առարկաների գոյություն ունեցող վիճակի պահպանման սկզբունք։ (Այս դոկտրինային տակ կարող է ընկնել փաստացի տիրապետման կարգավիճակի ցանկացած օգտագործումը որպես իրավական չափանիշ)։
«Uti possidetis, ita possideatis» (լատ. ինչպես եք տիրապետում, այնպես էլ տիրապետեք, ինչ եք տիրապետում, այն էլ տիրապետեք)։ Երբեմն ձևակերպմանը ավելացվում է «juris» բառը (uti possidetis juris), որը նշանակում է տիրապետման իրավական, այլ ոչ թե փաստացի, և, համապատասխանաբար, այս սկզբունքը այդ դեպքում կիրառվում է իրավաբանական սահմաններում, այլ ոչ թե փաստացիցի ։
Ծագման պատմություն
Ի սկզբանե, uti possidetis սկզբունքը գալիս է հռոմեական մասնավոր իրավունքից, որտեղ այն կիրառվել է նախկին (փաստացի) սեփականատիրոջը վիճելի անշարժ գույքի պատկանելության մասին պրետորի կարգադրության նշումով, այսինքն, երկու անձանց միջև առկա իրավիճակի խախտումն արգելվել է մինչև վեճի վերջնական լուծումը։
Միջազգային իրավունքում uti possidetis սկզբունքն առաջին անգամ կիրառվել է Լատինական Ամերիկայի ժամանակակից դարաշրջանում,երբ իսպանական կայսրության նախկին գաղութները ձգտում էին անկախության։ Լատինաամերիկյան նոր պետությունների հիմնական նպատակը եղել է Իսպանիայի կայսրությանը իրավաբանորեն պատկանող տարածքներում իր դիրքն ամրապնդելու ձգտումը, որպեսզի իրեն ճանաչեն իրավահաջորդները, որոնք ժառանգել են գոյություն ունեցող վարչական սահմանների սահմաններում գտնվող բոլոր գաղութային հողերը։ Գլխավորն այն էր, որ մայրցամաքում չի մնա ոչ մի տարածք terra nullius (այսինքն տարածքներ, որոնք չեն պատկանում որևէ պետության), այնպես որ, կարգավորման սահմանային հարցերի համար ընտրվել uti possidetis սկզբունքը։
Հայտնի իրավաբան-միջազգայնագետ Յան Բրոունլին այս իրավիճակը նկարագրում է հետևյալ կերպ․
Որոշ լատինամերիկյան պետություններ որոշել են օրինականացնել uti possidetis սկզբունքի կիրառումը և այն արտացոլել մայրցամաքում ընդունված տարբեր նորմատիվ փաստաթղթերում։ Օրինակ, այս սկզբունքի դրույթները ներառվել են Վենեսուելայի Սահմանադրության մեջ 1830 թվականին և Հոնդուրասի Սահմանադրության մեջ 1839 թվականին, ինչպես նաև  Կոլումբիայի և Պերուի միջև սահմանի մասին 1829 թվականի սեպտեմբերի 22-ի պայմանագրում։ Թեև, միևնույն է, հետագայում այդ պետություններին չհաջողվեց խուսափել միմյանց միջև սահմանային վեճերից։ Հետևաբար, շատ իրավաբաններ այն կարծիքին են, որ պետք չէ բացարձակացնել այս սկզբունքի նշանակությունը, քանի որ uti possidetis սկզբունքի կիրառումը ունի մի շարք թերություններ, որոնք չեն նպաստում վեճերի լուծմանը ։ Բացի այդ, հին իսպանական վարչական սահմանները հաճախ հայտնաբերվել են բավականաչափ հստակ և դժվար ապացուցելի։
Աֆրիկա
1964 թվականի հուլիսի 21-ին Կահիրեում Աֆրիկյան միասնության կազմակերպության շրջանակներում ընդունվել է սահմանային վեճերի մասին 16(1) բանաձևը, որում ամրագրվում էր, որ մասնակից պետությունները պարտավոր են հարգել գաղութային սահմանները, որոնք գոյություն են ունեցել մինչև նրանց ազգային անկախության հասնելը։ Բանաձևն իրենից ներկայացնում է քաղաքական հայտարարություն, որն ուղղված է նրան, որ ապագայում պետությունների մոտ չառաջանա սահմանների վերանայման հարց, որոնք սահմանվել են uti possidetis սկզբունքի համաձայն ապասառեցումից հետո, ոչ այլ կերպ, քան միայն փոխադարձ համաձայնությամբ։ Քանի որ աֆրիկյան մայրցամաքում սահմանների հետ կապված իրավիճակն ավելի բարդ էր, քան լատինաամերիկյան, առաջին հերթին այն պատճառով, որ գաղութային սահմանները հաստատվել են մետրոպոլիաներով, առանց տեղական բնակչության շահերի պահպանման, խախտելով երկար ժամանակ տարբեր ցեղերի բնակության բնական սահմանները։ Այդ պատճառով այդ սահմանների վերաբաշխումը կարող էր սպառնալիք դառնալ խաղաղությանը և վերածվել աֆրիկյան պետությունների միջև արյունալի պատերազմների, որոնցից կօգտվեին նախկին մետրոպոլիաները, որպես իրենց կորցրած գաղութային տիրապետության վերականգնման հիմք ։
Սահմանային վեճ Բուրկինա Ֆասոյի և Մալիի միջև
1985 թվականին Բուրկինա Ֆասոյի և Մալիի միջև սահմանային կոնֆլիկտ է բռնկվել հանքային պաշարներով հարուստ տարածքի պատկանելության պատճառով, որը գտնվում էր պետությունների միջև սահմանի ոչ նշագծված հատվածում։ Սահմանային տարածքի պատկանելության և սահմանային շերտի սահմանման հարցը փոխանցվել է ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարան, որը վիճելի տարածքը կիսով չափ բաժանել է ։ Իր որոշման մեջ դատարանը նշել է uti possidetis սկզբունքի էությունը՝ պետության կողմից անկախության ձեռքբերման պահին տարածքային սահմանների հարգման ապահովումը. տարածքային սահմանները կարող են լինել միայն տարբեր վարչական շրջանների կամ գաղութների միջև սահմանագծային գծեր, որոնք ենթակա են միևնույն սուվերեն, ուստի uti possidetis սկզբունքի կիրառումը հանգեցրել է նրան, որ նախկին վարչական սահմանները վերածվել են միջազգային սահմանների՝ այդ հասկացության լրիվ իմաստով ։ Ավելին, դատարանը հայտարարել է, որ uti possidetis սկզբունքը բխում է միջազգային իրավունքի ընդհանուր նորմից, ինչը նշանակում է, որ կարող է կիրառվել ոչ միայն նախկին գաղութային պետությունների, այլ նաև ցանկացած այլ իրավիճակներում, երբ տեղի է ունենում ինքնիշխան պետության փլուզում կամ նրանից որևէ տարածքային մասի առանձնացում։
Նախկին Հարավսլավիա
Հարավսլավիայի Արբիտրաժային հանձնաժողովը, որը ստեղծվել է Եվրոպական հանրության կողմից Հարավսլավիայի Դաշնության փլուզման հետ կապված վիճելի իրավաբանական հարցերի լուծման համար, հանգել է այն եզրակացության, որ Դաշնության փլուզումից և նոր կազմավորված պետությունների կողմից անկախություն ձեռք բերելուց հետո ներքին միջհանրապետական սահմանները վերածվել են միջազգային սահմանների՝ uti possidetis սկզբունքի համաձայն։ 2-րդ եզրակացության մեջ Արբիտրաժային հանձնաժողովը, քննարկելով Սերբիայի և Խորվաթիայի և Սերբիայի և Բոսնիայի և Հերցեգովինայի միջև ներքին սահմանների հարցը, նշել է, որ անկախ ցանկացած հանգամանքներից, ինքնորոշման իրավունքը չի կարող և չպետք է հանգեցնի պետության կողմից անկախություն ստանալիս արդեն գոյություն ունեցող սահմանների փոփոխության (uti possidetis juris), բացառությամբ այն դեպքերի, երբ պետություններն իրենք են պայմանավորվել իրենց սահմանների փոփոխության մասին ։
Եզրակացության մեջ № 3 Արբիտրաժային հանձնաժողովը, կիրառելով uti possidetis սկզբունքը նախկին հարավսլավական հանրապետությունների սահմանների նկատմամբ, վկայակոչել Է ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարանի 1986 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումը Բուրկինա Ֆասոյի և Մալիի (սահմանի մասին վեճ) գործով, որտեղ uti possidetis-ը ճանաչվում է որպես միջազգային իրավունքի ընդհանուր սկզբունք, որը կիրառվում է բացարձակապես ցանկացած պետության կողմից ։
Շատ պետություններ և միջազգային կազմակերպություններ ևս պաշտպանեցին ներքին Հանրապետական սահմանների անխախտելիությունը։ 1991 թվականի նոյեմբերի 7-8-ը Հռոմում կայացած Հյուսիսատլանտյան խորհրդի պետությունների և կառավարությունների ղեկավարների Հարավսլավիայի վերաբերյալ հայտարարության մեջ ասվում էր, որ fait accompli ուժի կամ քաղաքականության կիրառման միջոցով գոյություն ունեցող սահմանները փոխելու բոլոր փորձերն անընդունելի են, ուստի արդեն գոյություն ունեցող սահմանների միակողմանի փոփոխության ցանկացած գործողություն չի ընդունվի ։
Նախկին Խորհրդային Միություն
ԽՍՀՄ փլուզման ժամանակ uti possidetis սկզբունքը ենթադրում էր նախկին հանրապետությունների միջև պայմանագրեր կնքելիս, որոնք Միության ներքին վարչական սահմանները հայտարարել են որպես միջպետական։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Բելովեժյան պուրակում ստորագրված Անկախ Պետությունների Համագործակցության ստեղծման մասին համաձայնագրի 5-րդ հոդվածում նախատեսվում էր, որ պետությունները ճանաչում և հարգում են միմյանց տարածքային ամբողջականությունը և ԱՊՀ շրջանակներում գոյություն ունեցող սահմանների անձեռնմխելիությունը։ Նրանք երաշխավորում են սահմանների բացությունը, քաղաքացիների տեղաշարժի ազատությունը և տեղեկատվության փոխանցումը համագործակցության շրջանակներում։ Բացի այդ, Ռուսաստանի Դաշնության և Ուկրաինայի միջև 1990 թվականի նոյեմբերի 19-ի պայմանագրի 6-րդ հոդվածը նախատեսում է կոնկրետ, որ երկու կողմերն էլ ճանաչում և հարգում են նախկին Ռուսական և Ուկրաինական հանրապետությունների տարածքային ամբողջականությունը ԽՍՀՄ շրջանակներում գոյություն ունեցող սահմաններում։
Չեխոսլովակիա
1992 թվականի հոկտեմբերի 29-ի Չեխիայի Հանրապետության և Սլովակիայի միջև պետական ընդհանուր սահմանների ընդհանուր սահմանազատման մասին պայմանագիրը հաստատեց, որ այդ երկու նոր պետությունների միջև միջպետական սահմանը, անկախություն ստանալիս, 1993 թվականի հունվարի 1-ին կլինի նախկին վարչական սահմանը, որը գոյություն ունի Չեխիայի և Սլովակիայի նախկին ԽՍՀ-ի մասերի միջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սահմաններ Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Վիճելի տարածքներ
Կողբի մշակույթի կենտրոն
Կողբի մշակույթի կենտրոն (նախկինում Կողբի մշակույթի տուն), պատմամշակութային, ժամանցային կենտրոն Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Կողբ գյուղում ։
Տեղադրություն
Մշակույթի կենտրոնը գտնվում է Կողբ գյուղի կենտրոնական մասում՝ գյուղով անցնող Իջևան-Նոյեմբերյան ավտոմոբիլային ճանապարհին կից։
Պատմություն
Կողբի մշակույթի տունը սկսել է գործել 1945 թվականից Կողբ գյուղի գյուղխորհրդի կազմում։ 1976 թվականին շահագործման է հանձնվել մշակույթի տան տիպային նորակառույց շենքը։ 2002 թվականից մշակույթի տունը վերանվանվել է Կողբի մշակույթի կենտրոնի ։
Գործունեություն և կառուցվածք
Մշակույթի կենտրոնում կազմակերպվում են պոեզիային և գրականությանը վերաբերող ցերեկույթներ, հիշատակի, տոնական և համերգային միջոցառումներ, մեծարման երեկոներ ու այլ մշակութային ծրագրեր ։
Մշակույթի կենտրոնում է գործում Կողբի պատմության թանգարանը, ինչպես նաև իր կազմի մեջ է գտնվում 2 գրադարան ։
2020 թվականի դրությամբ Մշակույթի կենտրոնն ունի 17 աշխատակից։ Կենտրոնի տնօրենը Արման Տեր-Արսենյանն է ։
Թատրոն
Կողբի մշակույթի կենտրոնն ունի իր թատերախումբը, որը ստեղծվել է 2005 թվականին։ Թատերախմբի կողմից բեմադրվել է Մ.Քոչարյանի «Կինն ուսադիրներով» դրաման, Ա.Բարսեղյանի «Պոկված կրունկներ» դրամատիկակն նովելը, Ժ.Անանյանի «Լույս քեզ տեսնողին» պիեսը, Հ.Մաթևոսյանի «Աշնան արև» վեպի համանուն պիեսը և այլն ։
Մշակույթի կենտրոնի տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է 2006 թվականին։ Թատերախումբը բեմադրել է «Լավություն արա, ջուրը գցի» ժողովրդական հեքիաթը, Ա.Խնկոյանի «Մուկ փեսացուն», «Մկների ժողովը», Հովհաննես Թումանյանի «Շունն ու կատուն», «Չարի վերջը», «Բարեկենդանը», «Սուտլիկ որսկանը», «Անխելք մարդը», «Անբան հուռին», ինչպես նաև «Երեք խոզուկներ» և «Բրեմենյան երաժիշտներ» հեքիաթները և այլն։ Թատերախումբը ելույթներով հանդես է եկել Տավուշի մարզի մի քանի տասնյակ բնակավայրերում, Լոռու մարզում, Երևանի Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանում, տիկնիկային թատրոնում։
Կողբի պատմության թանգարան
Կողբի պատմության թանգարանը տեղակայված է գյուղի մշակույթի կենտրոնի երկրորդ հարկում և, որպես գյուղական թանգարան, իր ձևաչափով եզակի է ամբողջ Տավուշի մարզում ։ Այն հիմնադրվել է 1970 թվականին Սուրեն Աբովյանի կողմից  ։
Թանգարանում հնարավորինս ներկայացված է Կողբի և հարակից տարածքների պատմությունը, կենցաղը, կյանքը ։ Այն ունի ընդարձակ ցուցասրահ, որտեղ ցուցադրվում են հարյուրավոր ցուցանմուշներ ։ Ընդհանուր առմամբ թանգարանն ունի շուրջ 1700 ցուցանմուշ, որոնք հայտնաբերվել են պեղումների, պատահական շինարարական աշխատանքների, գյուղատնտեսական աշխատանքների ընթացքում ։ Թանգարանի հավաքածուի մաս են կազմում 3000-ից 3700 տարվա կավե ամաններ ու բրոնզյա իրեր  , պատմական մետաղադրամներ  , կենցաղում օգտագործված իրեր  , ազգագրական այլ ցուցանմուշներ , տարբեր ժամանակների և թեմատիկայի լուսանկարներ   ։ Թանգարանի ամենահին ցուցանմուշը  Կողբում գտնվող և մ.թ.ա. 9-րդ դարով թվագրվող դամբարանից հայտնաբերված մետաղյա թուրն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կողբ Կատեգորիա:Հայաստանի մշակութային կազմակերպություններ
Կառլ Այգենման
Կառլ Այգենման (Carl Henry Eigenmann, ), գերմանա-ամերիկացի  ձկնաբան, Հարավային Ամերիկայում քաղցրահամ ջրերի ձկների տաքսոնոմիայի և տարածման ոլորտի մասնագետ, իր կնոջ՝ Ռոզա Սմիթի հետ, Այգենմանն առաջին անգամ ուսումնասիրել է Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի ջրերում ապրող մի քանի հարյուր տեսակի ձկներ ։
Կենսագրություն
1886 թվականին Այգենմանը ստացել է բակալավրի աստիճան և կարճ ժամանակ անց մեկնել Կալիֆորնիա, որտեղ հանդիպել է Ռոզա Սմիթին, որը հայտնի էր Արևմտյան ափի ձկների մասին իր աշխատանքով։ 1887 թվականի օգոստոսի 20-ին նրանք ամուսնացել են և միասին ընդունվել Հարվարդի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել են Լուի Ագասիսի և Ֆրանց Շտայնդախների հավաքածուները և հրատարակել իրենց առաջին համատեղ աշխատանքը։
1888 թվականին զույգը տեղափոխվել է Սան Դիեգո, Կալիֆորնիա, որտեղ Կառլը աշխատել է որպես բնական գիտությունների ընկերության համադրող և օգնել Սան Դիեգոյի կենսաբանական լաբորատորիայի հիմնադրմանը։ 1889 թվականին Ինդիանայում ստացել է գիտությունների դոկտորի կոչում, իսկ 1891 թվականին՝ կենդանաբանության պրոֆեսոր։ Մեկ տարի անց Կառլ Այգենմանի առաջին արշավախումբը ֆինանսավորվել է կենսաբան Ալբերտ Գյունտերի կողմից։ Արշավախումբը մեկնել է Ամերիկայի հյուսիս-արևմուտք և ուսումնասիրել մինչ այդ անհայտ ձկների բազմաթիվ տեսակներ։ Հետագայում արշավախումբն ուսումնասիրել է Ինդիանայի, Տեխասի, Միսսուրիի, Կուբայի քարանձավային ձկներ։
1923 թվականին Կառլ Այգենմանն ընտրվել է ԱՄՆ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ ։ 1927 թվականին նա կաթված է ստացել, որից հետո ընտանիքը վերադարձել է Սան Դիեգո ։ Ունեցել է հինգ երեխա։
Սուրբ Գայանե եկեղեցի (Վաղարշապատ)
Սուրբ Գայանե վանք, միջնադարյան կրոնական կառույց Վաղարշապատ քաղաքի հարավային կողմում, սուրբ Գայանեի և նրա երկու ընկերուհիների նահատակման վայրում։
Պատմություն
Այստեղ, ըստ Ագաթանգեղոսի, 301 թվականին Գրիգոր Ա Լուսավորչի ղեկավարությամբ և նրա գցած հիմքերի վրա Տրդատ Գ Մեծը, նրա քույր Խոսրովիդուխտը և Աշխեն թագուհին վկայարան են կառուցել։ 395 թվականին Սահակ Ա Պարթևը վերակառուցել է Սուրբ Գայանեի վկայարանը։ 630 թվականին Եզր Ա Փառաժնակերտցին քանդել է վկայարանը և տեղում սրբատաշ տուֆով շինել այսօր կանգուն Սուրբ Գայանե եկեղեցին, վանական միաբանություն հաստատել։
Ճարտարապետություն
Սուրբ Գայանե եկեղեցին ներդաշնակ համաչափություններով, տպավորիչ ինտերիերով քառամույթ գմբեթավոր բազիլիկ է, որի Ավագ խորանի տակ գտնվում է սրբուհու՝ հարավարևելյան ավանդատնից մուտքով թաղածածկ դամբարանը։
17-րդ դարում եկեղեցին եղել է կիսավեր ու լքված։ 17-րդ դարի պատմիչ Առաքել Դավրիժեցին գրում է, որ Սուրբ Գայանե եկեղեցու միայն պատերն ու գմբեթակիր մույթերն են կանգուն եղել։ Փիլիպոս Ա Աղբակեցին 1652 թվականին հիմնովին վերակառուցել է եկեղեցին, վերականգնել նրա ծածկը և գմբեթը։ Միաժամանակ Սուրբ Գայանե եկեղեցու հիմքերը ստորգետնյա ջրերից պաշտպանելու համար վանքի հարավային պարսպից դեպի դաշտ ջրահեռացման համակարգ են ստեղծել, որպեսզի ջրերը նաև ոռոգման նպատակով օգտագործվեն։
1688 թվականին Եղիազար Ա Այնթապցին կառուցել է վանքի միաբանության շենքերը, պարիսպը, Ս. Գայանե եկեղեցուն արևմտյան կողմից կցել եռակամար գավիթ-սրահ, նրա հարավային և հյուսիսային ծայրերին պատարագամատույց սեղաններով Պողոս և Պետրոս առաքյալներին նվիրված մատուռներ շինել։ Գավիթ-սրահը հետագայում ծառայել է որպես կաթողիկոսների տապանատուն։
1764 թվականին Սիմեոն Ա Երևանցին Սուրբ Գայանե եկեղեցու տարածքում կառուցել է ստորգետնյա խոշոր սառցատուն՝ վանքի մթերքները պահելու համար։ Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսեցու գահակալության տարիներին (1866–82) եկեղեցու վանահայր Վահան Բաստամյանցը նորոգել է վանքը, կառուցել արևմտյան կամարակապ դարպասը, վանահոր և միաբանների բնակելի շենքերը, դպրոց, որտեղ ինքը դասավանդել է, հիմնել է տպարան և հրատարակել «Դպրոց» ամսագիրը։
1910 թվականին Նոր Նախիջևանի հայ համայնքը սև գրանիտից տապանաքար է բերել սուրբ Գայանեի գերեզմանի համար։ 1959 թվականին Սուրբ Գայանե եկեղեցին նորոգվել է, եկեղեցու ներսը մաքրվել է սվաղից, հատակը սալարկվել, տարածքը բարեկարգվել, բակում կառուցվել է մատաղատուն, աղբյուր (ճարտ.՝ Ռ. Իսրայելյան)։
1960 թվականին վանքի տարածքում Մայր աթոռի՝ 1920 թվականից հետո թաղված միաբանների գերեզմանների վրա դրվել են մարմարե սալիկներով տապանաքարեր։ 1976 թվականին Սուրբ Գայանե եկեղեցու շուրջը դարերի ընթացքում կուտակված լիցքը հեռացվել է, պատերի մեջ շաղախ է ներարկվել, և քայքայված քարերը փոխարինվել են նորերով։
1977–1980 թվականներին լոնդոնահայ Հարություն Մութաֆյանի բարերարությամբ, վանքի միաբանության շենքերը նորոգվել են և օժտվել ժամանակակից հարմարություններով, քարե սալերով ծածկվել եկեղեցու տանիքը և գմբեթը։ Եկեղեցու գավթում են ամփոփված Եղիազար Ա Այնթապցի, Աբրահամ Բ Խոշաբեցի, Ղազար Ա Ջահկեցի, Մինաս Ա Ակներցի, Հակոբ Ե Շամախեցի, Սիմեոն Ա Երևանցի, Ղուկաս Ա Կարնեցի, Դավիթ Ե Էնեգեթցի, Մատթեոս Ա Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսները, իսկ վանքի շուրջը՝ բազմաթիվ արքեպիսկոպոսներ, եպիսկոպոսներ, վանահայրեր, Մայր աթոռի բարերարներ, իշխաններ և նշանավոր այլ անձինք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հայաստանում Կատեգորիա:630 կառույցներ գ գ գ Կատեգորիա:Արմավիրի մարզի տեսարժան վայրեր
Միխայիլ Բաղդասարով (կրկեսի դերասան)
Միխայիլ Աշոտի Բաղդասարով, խորհրդային, ռուսական կրկեսի դերասան, գիշատիչ կենդանիներ վարժեցնող, կրկեսային բազմաթիվ ծրագրերի ստեղծող, Սասունցի Դավիթ «Վագրեր-շոու» կրկեսային համարների ստեղծող և ղեկավար, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1980), Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1997)։ Նիժնի Նովգորոդի կրկեսի գեղարվեստական ղեկավարն է։
Կենսագրություն
Միխայիլ Բաղդասարովը մանկության տարիներից շատ է սիրել կենդանիներին։ 13 տարեկանից երազել է դառնալ կենդանիներ վարժեցնող։ 16 տարեկանում դարձել է ունիֆորմիստ այն կրկեսում, որտեղ աշխատում էին հայտնի կենդանի վարժեցնողներ Մարգարիտա Նազարովան և Կոնստանտին Կոնստանտինովսկին։ Գիշատիչների հետ վարվեցողության մեջ ցուցաբերած խիզախության և տաղանդի համար Մարգարիտա Նազարովան Միխայիլ Բաղդասարովին ընդգրկեց իր խմբում, և ինը տարի շարունակ վերջինս աշխատեց նրա ղեկավարությամբ։
1973 թվականից սկսեց հանդես գալ ինքնուրույն ծրագրով։ Առաջին մեծ հաջողությունը գրանցեց 1979 թվականին, երբ ներկայացրեց իր նոր կրկեսային համարը՝ «Սասունցի Դավիթ»-ը, որտեղ Արամ Խաչատրյանի «Սպարտակ» բալետի երաժշտության ներքո կրկեսային հրապարակ դուրս բերեց առյուծներին, վագրերին, հովազներին, յագուարներին, ընձառյուծներին և պումաներին։
1991 թվականի հոկտեմբերին Միխայիլ Բաղդասարովը ներկայացրեց իր նոր «Վագրեր-շոու» համարը՝ 18 ուսսուրիյսկական վագրերով։ Ծրագրում Բաղդասարովի օգնականի դերում հանդես է գալիս նրա դուստրը՝ Կարինա Բաղդասարովան։
1994 թվականից սկսած՝ այս շոուին մասնակցում է նաև Բաղդասարովի որդին՝ Արթուր Բաղդասարովը։
Կոչումներ
Արվեստի բնագավառում մատուցած ծառայությունների համար 1980 թվականին Բաղդասարովին շնորհվել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի, իսկ 1997 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում։ 2003 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստի կոչում շնորհվեց Կարինա և Արթուր Բաղդասարովներին։
Միջադեպ շոուի ժամանակ
2006 թվականին՝ ներկայացման ժամանակ, վերահսկողությունից դուրս եկած վագրը հարձակվեց Արթուր Բաղդասարովի վրա և նրան բազմաթիվ վնասվածքներ հասցրեց։ Միայն Միխայիլ Բաղդասարովին հաջողվեց ձայնային հրազենից արձակված կրակոցների միջոցով ստիպել կենդանուն բաց թողնել Արթուրին ։ Բժիշկներին դժվարությամբ հաջողվեց փրկել Արթուր Բաղդասարովի կյանքն ու ձեռքը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրկեսի հայ դերասաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ
Հրանուշ Խառատյան
Հրանուշ Սերգեյի Խառատյան (Առաքելյան) (ծնվ.՝ Ջագիր գյուղ, Շամխորի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ), հայ ազգագրագետ, կովկասագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1952 թվականի փետրվարի 18-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ Շամխորի շրջանի Ջագիր գյուղում ։ Մանկությունն անց է կացրել հայրենի գյուղում, ապա Շամխորում։ 1966 թվականին ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Հայկական ԽՍՀ և բնակություն հաստատել Նոր Հաճն ավանում։ Մեկ տարի սովորել է Նոր Հաճնի դպրոցում, իսկ 1967 թվականին՝ ընդունվել Երևանի պետական համալսարանին առընթեր Արտաշես Շահինյանի անվան Ֆիզմաթ դպրոց։ 1970 թվականին ընդունվել և 1975 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը՝ պատմության և հասարակագիտության ուսուցչի որակավորմամբ։ Համակուրսեցու և ապագա ամուսնու՝ Զավեն Խառատյանի հետ միասին որպես մասնագիտություն ընտրել է ազգագրությունը։
Այրի է, ունի 2 երեխա։ Մի շարք գիտական, վերլուծական, գիտա-հրապարակախոսական և հրապարակախոսական գրքերի և հոդվածների հեղինակ է։
Կրթություն
1969 թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանին առընթեր Արտաշես Շահինյանի անվան Ֆիզմաթ դպրոցը։
1970-1975 թթ. ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում՝ ազգագրություն մասնագիտությամբ։
1975-1979 թթ. սովերել է Լենինգրադում ապա և Մոսկվայում, ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Ազգագրության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում՝ մասնագիտանալով կովկասագիտության, կովկասի ազգագրության ուղղությամբ։ 1982 թ. Լենինգրադում պաշտպանել է "Չերքեզահայեր. պատմա-ազգագրական ուսումնասիրություն" թեմայով թեզը և ստացել է պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ կովկասագետներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
(470) Կիլիա
(470) Կիլիա (Kilia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1901 թվականի ապրիլի 21-ին Լուիջի Կարներայի կողմից Հայդելբերգում ։
Դրաակոնի պատկերասրահ
Սկզբնական շրջանում պատկերասրահը ենթարկվել է Էստոնիայի գեղարվեստի ֆոնդի Կենտրոնական (Ars) սրահին ։