cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սթիվեն Քինգ
Ավտոճանապարհային պատահար և թոշակի անցնելու մտադրություն
Քինգը բավականաչափ գիտակցության մեջ էր այն բանի համար, որպեսզի շերիֆի տեղակալին տար իր հարազատների հեռախոսահամարները, սակայն ցավից տանջվում էր։ Գրողին սկզբում տարան Բրիջթոնի Հյուսիսային Քամբերլենդի հիվանդանոց, այնուհետև ուղղաթիռով տեղափոխվեցին Լյուիստոնի Մենի բժշկական կենտրոն։ Նրա մոտ վնասված էր աջ թոքը, բազմաթիվ կոտրվածքներ էր ձեռք բերել աջ ոտքի վրա, վնասվել գլուխը, կոտրվել կողոսկրը։ Նրան արհեստական շնչառության ապարատով պահեցին մինչև հուլիսի 9-ը։ Ոտքի վնասվածքն այնքան մեծ էին, որ բժիշկները սկզբում առաջարկեցին անդամահատում, սակայն նրենց հաջողվեց փրկել ոտքը՝ ուժեղ ֆիքսացիայի շնորհիվ։ Տասն օրվա ընթացքում արված հինգ վիրահատություններից և ֆիզիոթերապիաներից հետո, Քինգը հուլիս ամսից կրկին սկսեց գրել, սակայն կողոսկրը շարունակում էր մնալ կոտրված, և նա չէր կարողանում նստել քառասուն րոպեից ավել, որովհետև դրանից հետո ցավն ուժեղանում էր և դառնում անտանելի ։ Այս դեպքերը նա գրեց իր «Ինչպես գրել գրքեր» հիշողություններում և «Մութ աշտարակ» վեպում, այդ թվում սյուժեում մտցնելով նաև 19 և 99 «սրբազան» թվերը։ Քինգը նաև մասնակցեց «Արքայական հիվանդանոց» 15 սերիայից բաղկացած մինի-հեռուստասերիալի ստեղծմանը, որտեղ ամփոփված է նմանատիպ դեպք։
Ավելի ուշ, Քինգի փաստաբանը և իրեն հետևողները փորձեցին նրան հարվածած Բրայան Սմիթի մինիվենի վաճառքը հանել Bay-ից և գնել այն։ Սակայն ի հիասթափություն Քինգի, մինիվենն այդպես էլ վաճառվեց, իսկ հետո ավերվեց աղբանոցում։ Քինգը երազում էր այն կոտրել բեյսբոլի փայտով այն բանից հետո, երբ կկարողանար քայլել։ Տերրի Գրոսի «Թարմ օդ» ամսագրին տված հարցազրույցիում նա խոստովանեց, որ դեռ ցանկանում է ավերել ավտոմեքենան։ Այդ ընթացքում, Թաբիթա Քինգը զբաղվում էր իր ստուդիայի դիզայնով։ Այն բանից հետո, երբ Քինգը եղավ այնեղ, նա ասաց, որ պատկերացրեց, թե ինչ տեսք կունենար ստուդիան, եթե մահանար, ինչից էլ առաջացավ «Լիզիի պատմությունը» վեպի մտահղացումը ։
2001 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, հեղինակի ծննդյան օրը, ավտովթարից երկու տարից անց, վթարի մեղավոր Բրայան Սմիթը մահացավ թմրանյունթերի դոզավորման պատճառով, որի մասին Քինգը հայտնեց «Առավոտյան շոու»-ին տված հարցազրույցում ։ 2002 թվականին, Քինգը հայտարարեց, որ ավարտում է գրելը, ինչը հավանաբար կապված էր ստացված վնասվածքների հետ, որոնք թույլ չէին տալիս իրեն հանգիստ նստել։
Այդ դեպքերից հետո ոչ քիչ ժամանակ անցավ, և նա կրկին սկսեց գրել, սակայն «Ճի՞շտ է, որ դուք թոշակի եք անցել» հարցին նա պատասխանել է հետևյալ կերպ․
2000-ականների աշխատանքներ
2003 թվականին, Քինգը սկսեց փոփ արվեստի ժանրում գրել մի քանի սյունակներ, որոնք սովորաբար ամեն երեք շաբաթը մեկ տեղ էին գտնում «Entertainment Weekly» ամսագրում։ Սյունակի անունն էր «Քինգի փոփը» («Փոփի արքան» մականունի պարոդիան, որը սովորաբար ասվում էր Մայքլ Ջեքսոնին) ։
2006 թվականին, Քինգը հրատարակեց «Բջջային հեռախոս» ապոկալիպտիկ վեպը։ Գիրքը պատմում է բջջայիններում եղած անսպասելի ուժի մասին, որի պատճառով յուրաքանչյուր բաժանորդ դառնում է խելագար մարդասպան։ Քինգը նշեց, որ ստեղծագործության գրման ժամանակ նա չի օգտագործել բջջային հեռախոսներ։
2007 թվականին, Marvel Comics-ը սկսեց Քինգի «Մութ աշտարակը» շարքի գրքերի հիման վրա կոմիքսների հրատարակումը, որին հետևեցին «Դիմակայություն» 2008 թվականին և «Թալիսմանը» 2009 թվականին կոմիքսների թողարկումները։
2008 թվականին, Քինգը հրատարակեց երկու գիրք՝ «Դյումա Քի»-ն և «Մայրամուտից անմիջապես հետո» ժողովածուն։ Հավաքածուն ներառում էր 13 պատմվածքներ, ներառյալ «N.» պատմվածքը, որն այնուհետև թողարկվեց որպես անիմացված մուլտսերիալ։ Այն հնարավոր էր դիտել անվճար կամ մի փոքր թեյավճարով, կարելի էր ներբեռնել բարձր որակով։ Այնուհետև կարճ պատմությունն ադապտացվեց կոմիքսների սահմանափական շարքի։
2009 թվականին, Քինգը թողարկեց «Յուր» պատմվածքը, որը գրվել էր Amazon Kindle էլեկտրոնային գրքերի երկրորդ սերնդի արտադրանքի համար և հասանելի էր միայն Amazon.com կայքում։ Լույս տեսավ նաև «Շնչափող» պատմվածքը, որը գրվել էր Ջո Հիլլի հետ համատեղ և հետո թողարկվել արպես աուդիոգիրք՝ «Կատաղություն ճանապարհին» վերնագրող։ Այն ներառում էր նաև Ռիչարդ Մեյթսոնի «Դուել» պատմվածքը։ Քինգի «Գմբեթի տակ» վեպը թողարկվեց նույն տարվա նոյեմբերի 10-ին։ Գիրքն այն անավարտ վեպի շարունակություններ էր, որը նա փորձում էր գրել 1970-ականների վերջին և 1980-ականների սկզբներին և բաղկացած էր 1, 074 էջերից, որը «Դա» (1986) վեպից հետո ամենամեծն է։ «Գմբեթի տակ»-ն իր դեբյուտը Նյու Յորք Թայմսի բեսթսելլերիների ցուցակում կատարեց 1-ին հորիզոնականում ։
2010-ականների աշխատանքներ
2010 թվականի փետրվարի 16-ին, Քինգն իր վեբ կայքում հայտարարեց, որ իր հաջորդ «Լիովին մութ, առանց աստղերի» գիրքը կլինի նախկինում չհրատարակված չորս պատմվածքների ժողովածուն։ Նույն թվականի ապրիլին, նա թողարկեց «Բիլլի «Բլոկադա» պատմվածքը, որն առաջին անգամ տպագրվել էր Cemetery Dance Publications փոքր և անկախ հրատարակչությունում, այնուհետև մասսայական շուկայում լույս տեսել Simon & Schuster-ի ներքո։ Հաջորդ ամիս, DC Comics-ը թողարկեց «Ամերիկական վամպիր» ամիսը մեկ անգամ դուրս եկով կոմիքսների գիրքը, որը Քինգը գրել էր պատվածք գրող Սքոթ Սնայդերի հետ և նկարազարդվել Ռաֆայել Ալբաքերքի կողմից։ Այն Քինգի կոմիքսների առաջին գիրքն էր  ։ Քինգը գրեց առաջին ամերիկացի վամպիրի՝ Սքիներ Սուիթի նախնական պատմությունը առաջին հինգ թողարկումների մեջ։ Սքոթ Սնայդերը գրեց Փըրլի պատմությունը ։
Քինգի հաջորդ վեպը՝ «11/22/63»-ը թողարկվեց 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին և առաջադրվեց 2012 թվականի Ֆանտաստիկայի համաշխարհային մրցանակաբաշխության լավագույն վեպ կատեգորիայում ։ Ութերորդ «Մութ աշտարակը»՝ «Քամին բանալու անցքի միջով»-ը տպագրվեց 2012 թվականին ։ Քինգ հաջորդ գիրքը «Ջոյլենդ»-ն էր, որը պատմում էր «սերիական մարդասպան-զվարճանքների այգու» մասին։ Մտահղացումն առաջացել էր «The Sunday Times»-ում եղած նմանատիպ հոդվածի շուրջ։ Գիրքը լույս է տեսել 2012 թվականի ապրիլի 8-ին ։ Դրան հետևեց «Փայլատակման» (1977) սիկվելը, որի վերնագիրն է «Բժիշկ Քուն», թողարկվեց 2013 թվականի սեպտեմբերին։
2012 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, Մասսաչուսեթս Լոուելի Համալսարանում վարչապետի խոսնակի հետ զրույցների շարքում Քինգը նշեց, որ գրում է քրեական վեպ մարդասսպանի կողմից ծաղրված պաշտոնաթող ոստիկանի մասին։ «Պարոն Մերսեդես» աշխատող վերնագրով և իրական մի դեպքից ոգեշնչվելով, որտեղ մի կին մեքենայով գնում էր դեպի ՄակԴոնալդսի ռեստորաններից մեկը, կզբում այն պետք է լիներ ընդամնեը մի քանի էջանոց պատմվածք ։ 2013 թվականի մայիսի 26-ին, «Parade» ամսագրին տված հարցազրույցում Քինգը հաստատեց, որ վեպը «քիչ, թե շատ» ավարտված է և նա տպագրվեց այն 2013 թվականի հունիսին։ Ավելի ուշ, 2013 թվականի հունիսի 20-ին, երբ նա տեսազրույց էր ունենում իր երկրպագուների հետ, որպես «Գմբեթի տակ» ապագա հեռուստասերիալի գովազդման մի մաս, Քինգը նշեց, որ արդեն հասել է իր հաջորդ վեպի՝ «Վերածննդի» կեսը, որը թողարկվեց 2014 թվականի նոյեմբերի 11-ին ։
2014 թվականի հունիսին Քինգը հայտարարեց, որ «Պարոն Մերսեդես»-ը եռագրության մաս է, և երկրորդ՝ «Ով գտավ՝ իրենն է» վեպը լույս տեսավ 2015 թվականի հունիսի 2-ին։ 2015 թվականի ապրիլի 22-ին հայտնի դարձավ, որ Քինգն աշխատում է եռագրության երրորդ գրքի վրա, որի վերնագիրն էլ պարզվեց ավելի ուշ՝ «Հսկողության վերջ» ։
2015 թվականի նոյեմբերի 3-ին, Քինգը թողարկեց իր պատմվածքների տասներորդ ժողովածուն՝ «Վատ երազների շուկան»։ Գիրքն արժանացավ քննադատական բարձր կարծիքների և ունեցավ կոմերցիոն հաջողություն։
Նա, 2016 թվականի ապրիլին հայտարարեց, որ «Դադարեցման փուլում սրտերը», իր ակնարկների ժողովածուն փորձնականորեն կտպագրվի 2016 թվականի հոկտեմբերին։ Ակնարկները Մենի Համալսարանում սովորած ուսանողական տարիների մասին են ։
Երաժիշտների հետ
Քինգը Ramones-ի երկրպագու է։ Դրա մասին նա գրել է Ramones-ի 2003 թվականին դուրս եկած «We're a Happy Family» ալբոմի նշումներում ։ Նա ասաց, որ համաձայն է գրել նրանց, որովհետև «սիրել է նրանց հենց առաջին անգամ լսելուց հետո» ։ Ավելին, Քինգը մի քանի անգամ անդրադարձել է խմբին իր գրքերում ։ «Մահվան պարը» գրքում Քինգը հիշատակել է Ramones-ին, որպես «զվարճալի փանք-ռոք խումբ, որը ձևավորվել է չորս տարի առաջ» ։ Նա նրանց մասին նաև գրել է իր «Ինչպես գրել գրքեր» ինքնակենսագրական գրքում՝ «պարելով Ramones-ի հետ, գաբբա գաբբա հեյ» ։ Իր «Ընտանի կենդանիերի գերեզմանոց» վեպում նա Ramones-ի դեբյուտային սինգլ «Blitzkrieg Bop»-ից գրել է մի նախադասություն․ «Ի՞նչ էին ասում Ramones-ը։ Հեյ-հո, գնա՜նք» (What is it the Ramones say? Hey-ho, let's go!) ։ «Մութ աշտարակը» շարքի «Կալլայի գայլերը» գրքում Ramones-ը ստացավ իր հերթական հղումը՝ Էդդի Դին կերպարի կողմից, ով ասաց․ «Ռոլանդը բեմից ամբոխի մեջ է ընկնում Ջոյի Ռամոունի պես» ։ Քննադատները նույնպես նկատեցին Ramones-ի հիշատակումները հեղինակի ստեղծագործություններում։ Օրինակ՝ «Entertainment Weekly»-ն Քինգի և Փիթեր Սթրոբի «Սև տուն» վեպի կարծիքը գրելուց նշեցին, որ Քինգի «գործարանային ապրանքանիշը» նկատելի է, նկատի ունենալով Դի Դի Ռամոունին ։ Իրենց հերթին, Ramones-ը նույնպես գրեցին Քինգի մասին իրենց երգերում։ Ինչպես օրինակ «It's Not My Place (In the 9 to 5 World)» երգը, որը տեղ գտավ խմբի «Pleasant Dreams» 1981 թվականին թողարկված ալբոմում Բացի այդ, Դի Դի Ռամոունը գրել է «Pet Sematary» երգը, որը հիմնված է Քինգի համանուն վեպի վրա։ Այն գրվել է այն բանից հետո, երբ հեղինակը նրան է նվիրել գրքի պատճեններից մեկը ։ Երգը տեղ գտավ խմբի «Brain Drain» (1989) ալբոմում ։
Քինգը նաև հարդ ռոքի երկրպագու է։ AC/DC հայտնի խմբի «Who Made Who» ալբոմը դարձավ Քինգի նկարահանած ֆիլմի՝ «Առավելագույն արագացման» (1986) սաունդթրեքը ։ Քինգը նաև ասել է, որ սիրում է հևի մետալ՝ նշելով այդ ժանրում ստեղծագործող այնպիսի խմբերի անուններ, ինչպիսիք են Անթրաքսը, Judas Priest-ը և Metallica-ն ։ 1988 թվականին, Blue Öyster Cult խումբը ձայնագրեց 1974 թվականին թողարկված «Astronomy» երգի թարմացված տարբերակը։ Երգը լույս տեսավ ռադիոալիքի հաղորդման ժամանակ, որի նախաբանում խոսում էր Քինգը ։ The Blue Öyster Cult-ի «(Don't Fear) The Reaper» երգը նաև օգտագործվել է Քինգի «Դիմակայություն» վեպի հիման վրա նկարահանված մինիսերիալում ։
Քինգի և Մայքլ Ջեքսոնի համատեղ աշխատանքի արդյունքում ստեղծվել է «Ուրվականները» (1996) 40 րոպեանոց երաժշտական հոլովակը ։ Քինգն ասել է, որ միշտ ցանկացել է համագործակցել նրա հետ, քանի որ «միշտ հետաքրքրված է եղել նոր բաներ փորձելու, և տեսահոլովակը իր համար նոր բան էր» ։ 2012 թվականին, Քինգը համագործակցել է երաժիշտ Շութեր Ջեննինգսի և նրա Hierophant խմբի հետ՝ իրենց «Black Ribbons» ալբոմի համար մտահղացում մատակարելով ։ Քինգը Rock Bottom Remainders ռոք խմբի համար կիթառ է նվագել, որի անդամներից մի քանիսը նույնպես գրողներ էին։ Խմբի մյուս անդամներ էին Դեյվ Բերրին, Ռիդլի Փիրսոնը, Սքոթ Թարուոն, Էմի Թենը, Ջեյմս ՄաքԲրայդը, Միտչ Էլբոմը, Ռոյ Բլաունթ Կրտսերը, Մեթ Գրոնինգը, Քեթի Քեյմոն Գոլդմարկը, Սեմ Բերրին և Գրեգ Այլսը։ Քինգը և խմբի մյուս անդամները միացան, որպեսզի ստեղծեն «Ծանր լսվող։ Երբևէ (գրողների) ամենալավ ռոք խումբն ամեն ինչ պատմում է» (Hard Listening: The Greatest Rock Band Ever (of Authors) Tells All) (հունիս, 2013) ) ։
Վիզուալ արտիստների հետ
1988 թվականին, Քինգը դիզայներ Բարբարա Քրյուգերի հետ թողարկում է «Իմ գեղեցիկ Պոնին» նկարիչների համար ալբոմը, Whitney Museum of American Art-ի Library Fellows-ի ներքո՝ 250 տպաքանակով։ Ավելի ուշ, 1989 թվականին, Ալֆրեդ Ա․ Նոփֆն այն պաշտոնապես թողարկում է լայն շուկայի համար ։
Թատրոնում և հեռուստատեսությունում
2012 թվականին, Քինգը Ջոն Մելլենքեմփի հետ գրում է «Դարքլենդ երկրի ուրվական-եղբայրները» մյուզիքլը։
Գրողների հետ
Քինգը սարսափ վիպագիր Փիթեր Սթրաուբի հետ գրել է երկու վեպ՝ «Թալիսմանը» (1984) և դրա սիկվելը՝ «Սև տուն»-ը (2001)։ Քինգը պատմել է, որ ինքը և Սթրաուբը ցանկացել են գրել եռագրության երրորդ՝ եզրափակիչ գիրքը՝ Ջեք Սոյերի պատմությունը, սակայն այն ավարտելու ժամանակ չի եղել։
«Էլեն Ռիմբոերի օրագիրը․ իմ կյանքը կարմիր վարդում» (2001) ստեղծագործությունը Քինգի «Կարմիր վարդ» (2002) մինիսերիալի բնօրինակն է։ Թողարկվելով անանուն հեղինակի անունից՝ գիրքը վերագրվել է Ռիդլի Փիրսոնին։
Քինգը նաև գրել է վիպագիր Սթյուարտ Օ’նենի հետ՝ «Հավատարիմ» (2004) գիրքը։
Գրելաոճ
Գրել սովորելու Քինգի բանաձևն այսպիսին է․ «Կարդա և գրիր օրական չորսից վեց ժամ։ Եթե դու չկարողանաս դրա համար ժամանակ գտնել, ապա չես կարող դառնալ լավ գրող»։ Ամեն օր նա գրում է 2000 բառ և չի դադարում անել մինչև այն պահը, երբ չի հասնում այդ չափաբաժնին։ Նա նաև պարզ բացատրություն ունի գրելու տաղանդի մասին․ «Եթե դու ինչ-որ բան գրես, որի դիմաց քեզ ինչ-որ մեկը չեկ կտա, եթե դու չեկը կանխիկացնես և չծախսես ամբողջ գումարը և, եթե թեթև վարձերը վճարես այդ գումարով, այդ ժամանակ ես քեզ կհամարեմ տաղանդավոր» ։
Իր ավտոպատահարից քիչ անց, նա նոթբուքով և Waterman fountain pen կոչվող գրիչով, որը կոչում է «աշխարհի լավագույն բառ-պռոցեսոր», գրում է «Երազ բռնողը» գրքի առաջին սևագիրը ։
Երբ Քինգին հարցրեցին, թե ինչու է գրում, նա պատասխանեց․« Սրա պատասխանը միանգամայն պարզ է, բացի դրանից ես ուրիշ անելու բան չունեմ։ Ես ստեղծված եմ պատմություններ գրելու համար և սիրում եմ դրանք գրել։ Ահա թե ինչու եմ ես անում դա։ Ես չեմ կարող պատկերացնել ինձ ուրիշ բան անելուց կամ չանելուց այն ինչ ես անում եմ» ։ Նրան շատ են հարցնում, թե ինչու է նա գրում այդ սարսափելի պատմությունները, ինչին նա պատասխանում է․ «Ինչի՞ց եք ենթադրում որ ես ընտրելու բան ունեմ» ։ Ըստ Ջենա Բլամի, Քինգը սովորաբար պատմության ստեղծումը սկսում է «ի՞նչ կլինի եթե» նախադասության պատկերացմամբ, ինչպիսին օրինակ՝ ի՞նչ կլինի, եթե մի գրող առևանգվի Կոլորադոյում ապրող դայակի կողմից ։ Քինգը հաճախ է գրողներին ընտրում որպես իր պատմության հերոսներ՝ ինչպիսին են «Միզերի»-ի կենտրոնական հերոս Փոլ Շելդոնը և «Փայլատակում» վեպի Ջեք Թորենսը։ 2009 թվականին հայտարարվեց, որ նա որպես գրող կծառայի «Fangoria»-ում ։
Ազդեցություններ
Քինգը Ռիչարդ Մեյթսոնին անվանել է «իր վրա ամենամեծ ազդեցություն թողած գրող» ։ Մեյթսոնի «Խուսափող տղամարդը» ընթացիկ թողարկման մեջ Քինգը նշել է․ «Սարսափ պատմություն, եթե այն իրականում եղել է․․․ Արկածային մեծ վեպ, որn այն բռնաչափերից է, որ տալով մարդկանց՝ նախանձում եմ առաջին անգամ կարդալու հաճույքին»
Ռեյ Բրեդբերին Քինգի հաջորդ ոգեշնչողն է։ Քինգն իր մասին ասել է․ «Առանց Ռեդ Բրեդբերիի չկա Սթիվեն Քինգ» ։
Բրեմ Սթոքերի ազդեցությունը Քինգի վրա նկատվում է իր «Սեյլեմի Լոթ» վեպում, որը նա համարում է «Դրակուլա»-ի մեկ այլ տարբերակը ։ Իր «Երուսաղեմի Լոթ» պատմվածքը պարունակում է Սթոքերի «Սպիտակ մրջնի բույն»-ի մոտիվները։
Իր վրա ազդեցություն թողած մարդկանց շարքում նա նշել է նաև Ժոզեֆ Փեյն Բրեննանին։ «Ժոզեֆ Փեյն Բրենանը սարսափ ժանրում ամենաներգործող գրողն է և նա այն միակներից է, որից պատճենել եմ իմ կարիերան, այն քչերից, ում դպրոցական տարիներից ուսումնասիրել և մինչև հիմա պահպանում եմ» ։
Քինգը նաև խոսել է գրող Շիրլի Ջեքսոնի մասին։ «Սեյլեմի Լոթ»-ը սկսվում է նրա «Բլրի տան ուրվականները» վեպի առաջին տողերի մեջբերմամբ, իսկ «Մութ աշտարակը V։ Կալլայի գայլերը»-ի հերոսը վերցված է Ջեքսոնի «Մենք միշտ ապրել ենք ամրոցում»։
Քինգը Ջոն Դան ՄաքԴոնալդի երկրպագու է և իր «Արևի շուն» վիպակի նվիրված է ՄաքԴոնալդին, ասելով «Ես կարոտել եմ քեզ, հին ընկեր»։ Իր հերթին, ՄաքԴոնալդը մի հիանալի կարծիք է գրել «Գիշերային հերթափոխ»-ի և նրա արդեն հայտնի կերպարի մասին։
1987 թվականին Քինգի Philtrum Press հրատարակչությունը տպագրում է Դոն Ռոբերտսոնի «Իդեալական, անկեղծ տղամարդը» վեպը։ Որպես վեպի նշում, Քինգը գրել է․« Դոն Ռոբերտսոնը այն երեք գրողներից մեկն է, ով մեծ ազդեցություն է թողել վիպասան դարձով երիտասարդի վրա (մյուս երկուսը Ռիչարդ Մեյթսոնը և Ջոն Դան ՄաքԴոնալդն են)» ։
Ռոբերտ Ա․ Հեինլեինի «Դարպաս դեպի ամառ» գիրքը հիշատակված է Քինգի «Կալլայի գայլեր»-ում։
2009 թվականի մարտին, «USA Weekend» ամսագրում տպված Քինգի հետ հարցազրույցում հեղինակը նշել է․ «Մարդիկ նայում են գրողներին, կարծես նրանք անփոխարինելի ռեսուրսներ են։ Ես նույնպես։ Էլմոր Լեոնարդ, ամեն առավոտ ես արթնանում եմ, որպեսզի չլինեմ հիվանդոտ կամ նման մի բան, սակայն որքանով հայտնի է, իմ կյանքը որոշ աստիճանով հիվանդոտ է։Թղթի վրա չտեսնելով նրա մահախոսությունը, ես ինքս ինձ մտածում եմ․ «Հրաշալի է, նա հավանաբար աշխատում է որևէ տեղում։ Նա մի ուրիշ գիրք է գրում և ես կունենամ կարդալու ևս մեկ գիրք։ Որովհետև երբ նա գնում է, այնտեղ ոչ ոք չի մնում» ։
Քինգն իր «Բջջային հեռախոս» գիրքը մասամբ մակագրել է ֆիլմի ռեժիսոր Ջորջ Ռոմերոյին և մի ակնարկ գրել «Կենդանի մեռյալների գիշերը» DVD տարբերակի համար։
Նրա սիրած գրքերն են՝ «Ոսկե Արգոսին», «Հեքլբերի Ֆինի արկածները», «Սատանայական բանաստեղծություններ», «ՄաքՏիգ», «Ճանճերի արքան», «Սառը տուն», «1984», «Ռաջայի կվարտետը», «Լույսն օգոստոսին» և «Մերիդիանի արյուն» ։
Քննադատություն
Քննադատները հիմնականում բարեհաճորեն են վերաբերվում Քինգին, բացի նրան շնորհված մրցանակների պատմությունից։ Գրող-ֆանատիստներ Ջոն Կլյուտը և Փիթեր Նիկոլսը նրա արվեստին հիմնականում տալիս են դրական գնահատականներ, նշելով հետևյալը․ «Նրա արձակի սրությունը, երկխոսության ուշադրությունը, զինաթափող անկաշկանդությունը և շարադասության անկեղծ ոճը, մարդկային հիմարության և դաժանության կրքոտ ու կատաղած մերկացումը, հատկապես երեխաների։ Այդ ամենն իրար հետ նրան իսկապես դարձնում են հայտնի գրող»։ Իր 1990 թվականի «Սարսափի փիլիսոփայությունը» գրքում, Նոյել Քերրոլը Քինգի արվեստի մասին գրել է, որպես ժամանակակից սարսափ գրականության օրինակ։ Վերլուծելով Քինգի ֆանտաստիկայի պատմողականության յուրահատկությունը, նա գրում է որ Քինգի համար «սարսափը՝ նորմալի և աննորմալի միջև մշտական մրցումն է, որտեղ նորմալը վեջաբանում կրկին դոմինանտում է»։ Քննադատ Ս․ Տ․ Ջոշին իր 2001 թվականի «Ժամանակակից հեքիաթներ» գրքի գլուխներից մեկը նվիրեց Քինգի արվեստին։ Ջոշին գրում է, որ Քինգը լայն ճանաչում ունի իր «գերբնական» արվեստի շնորհիվ, նույն ժամանակում էլ իր պատմությունները անվանելով անտրամաբանական, չափազանցված, սրտաճմլիկ և մելոդրամատիկ վերջաբան ունեցող։ Ջոշը ենթադրում է, որ Քինգն ուժերը վերցնում է կյանքի փորձից, որը հասանելի է բոլորին։ Ըստ Ջոշիի, Քինգի լավագույն ստեղծագործություններն են՝ «Կատաղություն»-ը (1977) և «Վազող մարդը» (1982)՝ շնորհիվ լավ կառուցված սյուժեի և իրականանին մոտ կերպարների։ 1996 թվականին, նրա «Սև կոստյումով տղամարդը» հաղթեց Օ․ Հենրի մրցանակ ։ Գրող Ջեֆրի Դիվերն իր «Պատմությունների մեծ անորոշությունների դար» ժողովածուի մեջ Քինգին անվանեց «մարդ, ով միայնակ հայտնի դարձրեց ֆենտեզի ժանրը»։ Սակայն իրենից առաջ նույնպես եղել են լավ վաճառվող գրողներ, բայց միայն Քինգն է, ով Ջոն Դ․ ՄակԴոնալդի ժամանակներից հայտնություն բերեց վեպի ժանրին։ Շնորհիվ կերպարների հարուստ բնութագրումների, դետալների նկատմամբ հոգատար և ուշադիր ուշադրությանը, սյուժեի զարգացմանն և հերոսների կերպարանափոխմանը, նա ցույց տվեց, որ գրողները կարող են կրկին ակտուալ դարձնել այնպիսի թեմաները, ինչպիսին վամպիրիզմն է։ Քինգից առաջ նույնպես շատ հայտնի գրողներ ջանքեր են գործադրել սարսափ ժանրի վրա, բայց ավաղ՝ անհաջող։ Հենց այդ մանրուքները նրան դարձրեցին հայտնի, և դրա համար էլ նա «վարպետների վարպետն է»։
Սակայն, ոչ բոլորն էին համաձայն դրան։ Այդպես, օրինակ գրող Օրսոն Կարդը հետևյալ կերպ արտահայտվեց․
2004 թվականին, կինոքննադատ Ռոջեր Էբերտը «Գաղտնի պատուհան» ֆիլմի նկարագրության մեջ գրեց․
Այլ լրատվամիջոցներում մասնակցություններ և ադապտացիաներ
Քինգը և նրա կիը՝ Թաբիթան տնօրինում են WZON/620 AM -ից, WKIT-FM/100.3-ից և WZLO/103.1-ից կայացած Zone Radio Corp ռադիոկայանի խումբը։
Քինգը նշել է, որ գրքից ֆիլմ իր ամենասիրելի ադապտացիաներն են՝ «Մնա ինձ հետ», «Փախուստ Շոուշենկից» և «Մշուշը» ։
Առաջին ֆիլմը, որում հայտնվել է Քինգը, եղել է Ջորջ Ռոմերոյի «Ասպետներն ակերի վրա», որպես հանդիսատեսի անդամ։ Իր առաջին գլխավոր դերը եղել է «Սարսափների կալեյդոսկոպ» մինիսերիալում։ Այնտեղ նա մարմնավորել է անտառաբնակ ժլատ Ջորդի Վերրիլին, ով դիպչում է ընկած երկնքարին, հույս ունենալով այն վաճառել, և արդյունքում մարմնի ամբողջ մակերեսով մամուռ է աճում։ Մինչ այդ, նա իր աշխատանքներում կատարել է մի քանի կամեոներ։ Նա հայտնվել է «Ընտանի կենդանիերի գերեզմանոց» ֆիլմում, որպես նախարար՝ թաղման ժամանակ, «Նիհարողում», որպես դեղագետ, «Կարմի վարդ»-ում՝ պիցցայի առաքիչ, «Դարի փոթորիկը» ֆիլմում՝ լրագրող, «Դիմակայություն» մինիսերիալում՝ Թեդի Վիսզաք, «Փայլատակում» սերիալում՝ բանդայի անդամ, «Լանգոլյերներ»-ում՝ Թոմ Հոլբի և «Լուսնորդներ»-ում՝ կենդանիների ապաստարանի խնամակալ։ Նա նաև մասնակցություն է ունեցել «Ոսկյա տարիներ»-ում, «Չեյփելի շոու»-ում և իր կոլեգա Էմի Թենի հետ՝ «Սիմփսոններում»՝ հնչյունավորելով ինքն իրեն։ Բացի դերասանությունից, Քինգն իր ուժերը փորձել է նաև ռեժիսուրայում, նկարահանելով «Մաքսիմալ արագացում» ֆիլմը, որտեղ նա նույնպես ունի կամեո, որպես բանկոմատների աշխատանքային խաթարումների մասնագետ։
Քինգը դարձավ «Արքայական հիվանդանոց» հեռուստասերիալի պրոդյուսերը և նկարահանվեց դրանում, որը հիմնված էր Լարս ֆոն Թրիերի «Թագավորությունը» դանիական սերիալի վրա։ Նա նաև Քրիս Քարթերի «Գաղտնի փաստաթղթերը» սերիալի 5-րդ եթերաշրջանի «Չինգա» էպիզոդի համահեղինակն է։
Նա, մրցույթի մասնակցի կարգավիճակով, 1995 թվականին մասնակցել է Բանգորի հանրային գրադարանում անցկացվող «Celebrity Jeopardy!» հեռուստատեսային վիկտորինային։
Քինգը «Սպանության արձակուրդ»-ի աուդիոգրքում Աբրահամ Լինքոլնի ձայնն է։
2010 թվականին, Քինգը, Բախման անունով (իր «Ռիչարդ Բախման» գրական կեղծանվամ մեջբերում) հավաքարարի կամեոյով հայտնվել է FX հեռուստաալիքի «Անարխիայի որդիները» սերիալում ։
Syfy հեռուստաալիքի «Հեյվեն» սերիալը հիմնված է Քինգի «Կոլորադոյի երեխան» վեպի վրա ։
Քաղաքական ակտիվություն
2008 թվականին, Քինգն իր ելույթով դուրս եկավ 1423 համարի օրինագծի դեմ, որն ուսումնասիրվում էր Մասաչուսեթսում (օրենք, որն ուղղված էր այն բանի դեմ, որ սահմանափակվի կամ արգելվի 18 տարին չլրացած անձանց դաժան վիդեոխաղերի վաճառքը)։ Չնայած Քինգը հայտարարեց, որ այդ հարցում չունի անձնական հետաքրքրվածություն, նա ուժեղ քննադատության ենթարկեց օրինագիծը։ Ըստ նրա, այդ քայլով քննադատները փորձում էին իրենց ձեռքը վերցնել փոփ-արվեստի հսկողությունը՝ ուրիշի երեխաներին սուրոգատային ծնողների կարգավիճակով, ինչը նա որակավորում է «կատաստրոֆիկ» և «ոչ դեմոկրատ» ։ Նա օրենքում տեսավ նաև հակասություններ, թե օրինակ ինչպես 17 տարեկանին արգելել նայել «Հոսթել 2»-ը, ինչպես թույլ չտալ «Grand Theft Auto: San Andreas»-ի գնումները կամ ինչ-որ մեկից վերցնելը, որը համարվում է բռնություն, բայց քիչ դաժան ։ Գրողը համաձայնեց այն բանի հետ, որ որոշ դաժան տեսախաղերում նա ոչ մի գեղարվեստական առավելություն չի տեսել, ինչպես նաև ասաց, որ նմանատիպ խաղերը արտացոլում են բռնություն, որն էլ արդեն գոյություն ունի հասարակության մեջ և օրենքներն ի զորու չեն դրանց դեմն առնելու։ Քինգը կարծում է, որ այդպիսի օրենքներն օրինապահներին թույլ են տալիս արհամարհել հարուստների և աղքատների միջև եղած տնտեսական պառակտվածությունը և զենքի հեշտ հասանելիությունը, որն էլ բռնության պատճառ է դառնում ։ Տեսախաղերի մասին, ավելի ուշ նա հայտարարեց, որ սիրում է խաղալ շութերներ (3D-կրակոց), արկադային խաղեր, ինչպիսին «Ճգնաժամն» է։ Հետաքրքիր է այն, որ ինքը՝ Քինգը և իր արվեստը մեկ անգամ չեն, որ նկատվել են վիդեոխաղերում։ Այսպես, «Silent Hill» խաղի առաջին մասում կա միայն Քինգի ստեղծագործական կյանքի հետ կապված «զատկի ձու», իսկ «Alan Wake»-ում, որի գլխավոր հերոսը սարսափ և թրիլեր ժանրի գրող է, խոսում է այն բանի մասին, որ երիտասարդ տարիքում ոգեշնչվել է սարսափի Արքայի արվեստով։
2008 թվականի մայիս 5-ից հետո, երբ մի կոնսերվարտիվ բլոգեր համացանց ներբեռնեց Քինգից մի տեսահոլովակ, որտեղ նա Կոնգրեսի գրադարանում ընթերցանությամբ էր զբաղված, առաջացավ մի փոքր սկանդալ։ Քինգը, զրուցելով դպրոցականների հետ, ասաց․ «Եթե դուք կարդալ սովորելու ունակ եք, դուք կարող եք ձեզ թույլ տալ այնպիսի աշխատանք, որին կարելի է ուշ գնալ։ Սակայն, եթե նույնիսկ դա չեք կարողանում, ապա միշտ էլ կա բանակ գնալու հնարավորություն, գնալ Իրաք, կամ էլ նման մի բան» ։ Ձայնագրության մեկնաբանության մեջ ասվում էր, որ վերջինս «պատերազմական ազատականների հերթական գզգզումն է» և համեմատում Ջոն Քերիի 2006 թվականի ասածի հետ ։ Քինգը նույն օրը պատասխանեց, ասելով․
Քինգը մայիսի 8-ին կրկին պաշտպանեց իր մեկնաբանությունը՝ Ամենօրյա նորությունների հարցազրույցում, ասելով․
Քինգի կայքում նշված է, որ նա համարվում է Դեմոկրատական կուսակցության կողմնակից։ 2008 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ Քինգն իր աջակցությունն արտահայտեց Դեմոկրատական կուսակցության անդամ Բարաք Օբամային ։
2011 թվականի մարտի 8-ին, Քինգը խոսեց ցույցի ժամանակ, որն ուղղված էր նահանգապետ Ռիկ Սքոթի և իր «Թեյախմության շարժումներ»-ի քննադատության դեմ ։ Նույն թվականի նոյեմբերին, Քինգը, Մեն նահանգի իր երեք ռադիոկայաններից ստացած 70 հազար դոլարը նվիրաբերեց, որպեսզի վճարի իր ծննդավայր Բանգորի կարիքավոր ընտանիքների ձմեռային շրջանի ջեռուցման ծախսերը ։ 2012 թվականի ապրիլի 30-ին, Քինգը Դեյլ Բիաստում մի հոդված հրապարակեց, որով կոչ էր անում ամերիկացի բոլոր մեծահարուստներին, ներառյալ իրեն, վճարել ավելի շատ հարկեր, բացատրելով դա «գործնականորեն անհրաժեշտություն և անպայմանական պահանջ, քանի որ ով շատ է ստանում, պետք է նաև շատ տա» ։
Մենի քաղաքականություն
Քինգը, 2014 թվականի ԱՄՆ-ի Սենատի ընտրություններին սատարեց Դեմոկրատական կուսակցության անդամ Շենա Բելոուսին, սակայն այդ տեղի համար պայքարում վերջինս պարտվեց հանրապետական Սյուզեն Քոլինզին ։
Քինգը համարվում է Մենի հանրապետական նահանգապետ Փոլ Լեփեջի հրապարակային քննադատը և անվանել է նրան Երեք խամաճիկներից մեկը՝ Ֆլորիդայի նահանգապետ Ռիկ Սոթի և Վիսկոնսինի Սքոթ Ուոքերի հետ ։ Նա քննադատորեն է վերաբերվում Լեփեջին այն բանից հետո, երբ նա 2015 թվականի մարտի 18-ին, ամենշաբաթյա ռադիոուղերձի ժամանակ ստելով ասաց, որ Քինգը, տարվա մի մասն ապրելով երկրից դուրս, խուսափում է հարկերը վճարելուց։ Հայտարարությունը հետագայում շտկվեց նահագապետի կողմից, սակայն առանց ներողության որևէ խնդրանքի։ Քինգն ասաց, որ Լեփեջը «լի է այն նյութերով, որոնք կստիպեն խոտին կանաչել» և ստիպեց Լեփեջին, որպեսզի նա «տղամարդ դառնա և ներողություն խնդրի» ։ Լեփեջը մերժեց Քինգից ներողություն խնդրելու առաջարկը, նշելով․ «Ես երբեք չեմ ասել, որ Քինգը չի վճարում հարկերը։ Ես ասել եմ, որ նա այս պահին Մենում չէ։ Ահա, թե ինչ եմ ասել» ։
Բարեգործություն
Քինգը նշել է, որ մոտավորապես 4 միլիոն դոլար է ամեն տարի նվիրաբերում «գրադարաններին, տեղի հրշեջ ծառայություններին, որոնք մշտապես փրկարարական նոր սարքերի կարիք ունեն, դպրոցներին և արվեստի հետ կապ ունեցող տարբեր կազմակերպություններին» ։
Սթիվեն և Թաբիթա Քինգերի հիմնադրամը (The Stephen and Tabitha King Foundation), որը ղեկավարվում է գրողի և իր կնոջ կողմից, ըստ The Grantsmanship Center-ի, տարեկան միջինում 2.8 միլիոն դոլար է տրամադրում բարեգործություններին և Մենի բարեգործական ֆոնդերի ցանկում վեցերորդն է ։
2011 թվականի նոյեմբերին, Քինգի մեկ այլ՝ STK հիմնադրամը 70, 000 դոլար տվեց Մենի Բանգոր քաղաքում ապրող անապահով ընտանիքներին, որպեսզի վերջիններս հոգան իրեն ձմեռային ջեռուցման ծախսերը ։
Անձնական կյանք
Քինգն ու կինն ունեն երեք տուն, 2-ը Մեն նահանգի Բանգոր և Լովել քաղաքներում, իսկ մյուսը, որտեղ նրանք հաճախ են տեղափոխվում ձմռանը, գտնվում է ծովափնյա շրջանում՝ Մեքսիկական ծոցում, Ֆլորիդայի Սարասոտա քաղաքում։ Ինքն ու Թաբիթան ունեն երեք երեխաներ՝ Նաոմին, Ջոն և Օուենը և չորս թոռներ ։
1999 թվականին, «The Onion» երգիծական թերթում տպագրված էր մի նամակ, որտեղ Քինգը հայտարարում էր, որ իբրև չի հիշում, թե ինչպես գրել «Թոմմինոքերները» և մի քանի այլ վեպեր, քանի որ «50-60-րդ վեպից հետո ամեն ինչ խառնվում է իրար» ։ Չնայած հոդվածն ընդամենն ընդգծում էր բացառապես իր «բերքատվությունը»։ Բացի այդ, 80-ակկաններին Քինգի մոտ ալկոհոլային և թմրանյութային կախվածության խնդիրներն այնքան լուրջ էին, որ 2000 թվականին, նա դրա մասին խոսեց իր «Ինչպես գրել գրքեր»-ում․ «Ես իրոք չեմ հիշում, թե ինչպես եմ գրել «Թոմմինոքերները» և էլի մի քանի բաներ, որոնք լույս են տեսել այս տասնամյակում»։ Շուտով, վեպի տպագրումից հետո, ընտանիքի անդամները և ընկերները միջամտեցին, հավաքելով իր կախվածության ապացույցները՝ աղբից հավաքած գարեջրի տարրաներ, ծխածի մնացորդներ, կոկաինի գրամներ, վալիում, քսանաքս և մարիխուանա և ամբողջը թափեցին նրա առջև՝ գետնին։ Ինչպես Քինգն է գրում իր հիշողություններում, «դրանից հետո ես դիմեցի բժիշկների, որոշեցի վերջ տալ ոչ միայն թմրանյութերին, այլ նաև ալկոհոլին», և 1980-ականների վերջերին, նա արդեն բուժվում է։ Թմրանյութերից և ալկոհոլից ձերբազատվելուց հետո առաջին վեպը, որը նա գրեց՝ «Պետքական իրեր»-ն էր ։
Թաբիթա Քինգը հրատարակեց ինը սեփական վեպեր։ Երկու որդիներն էլ տպագրվող հեղինակներ են։ Օուենն իր «Մենք բոլորս միասին ենք․ պատմվածքներ և վիպակներ» պատմվածքների առաջին ժողովածուն թողարկեց 2005 թվականին։ Ժոզեֆ Հիլստրոմ Քինգը, ով գրում է Ջո Հիլլ գրական կեղծանվան ներքո, 2005 թվականին հրատարակեց «20-րդ դարի ուրվականները» պատմվածքների ժողովածուն։ Իր «Սրտաձև տուփը» դեբյուտային վեպը լույս տեսավ 2007 թվականին և էկրանավորվելու է ռեժիսոր Նիլ Ջորդանի կողմից, որպես գեղարվեստական ֆիլմ ։ Քինգի դուստրը՝ Նոան, հարաբերությունների մեջ է Թանդեկա անունով մի կնոջ հետ, ով դպրոցի ուսուցչուհի է ։
Քինգը «Բոսթոն Ռեդ Սոքս» (Boston Red Socks) բեյսբոլի թիմի երկրպագու է։ Նա հաճախ է ներկա գտնվում խմբի խաղերին և երբեմն հիշատակում այն իր վեպերում և պատմվածքներում։ 1992 թվականին, Քինգ ամուսինները հովանավորեցին «Մենսֆիլդ» մարզադաշտի կառուցմանը, իսկ 2002 թվականին, Քինգը, բեյսբոլի Միջազգային սենյոր-լիգայի առաջին խաղի բացմանը կատարեց առաջին «փիթչը»։ Նա օգնեց իր որդի Օուենի «Բանգոր Վեսթ» թիմին մարզվել 1989 թվականի Մենի պատանիների չեմպիոնատի համար։
2014 թվականին, Սթիվեն Քինգն իր մասնակցությունն ունեցավ «Ice Bucket Challenge» հայտնի ֆլեշմոբին, որի իմաստը տեսախցիկի առջև սառցե ջրով ցնցուղվելը և կողային ամիոտրոֆիկ սկրելոզով հիվանդների համար բարեգործական միջոցների հավաքն էր ։
Ավտոմատացված կայանում
Ավտոմատացված կայանման առաջին քայլերը
Այս համակարգը սկզբնական շրջանում իրենից ներկայացնում էր ուլտրաձայնային նշանների կոմպակտ սարք, որը տեղադրվում էր մեքենայի բամփերին։ Չնայած, որ այդ սարքերի հզորությունը այնքան էլ ուժեղ չէր, այն բավական էր մեքենայի ետ ընթացքի ժամանակ կայանման համար, որպեսզի ստուգվեր մեքենայի ետևում խոչընդոտների առկայությունը։ Այս համակարգը ակտիվանում էր այն ժամանակ, երբ վարորդը միացնում էր ետ ընթացքը, և երբ ալեարձակը հանդիպում էր խոչընդոտի, սկսում էր զումերով ու լուսադիոդներով տեղեկացնել վարորդին վտանգի մասին։
Համակարգի մի փոքր կատարելագործումը հնարավորություն տվեց տեղեկանալ՝ ավտոմեքենայի աջ, թե ձախ կողմում է խոչընդոտը, նաև էկրանի վրա ցույց տալ հեռավորությունը այդ խոչընդոտից։
Օգտագործման առանձնահատկությունները
Կայանման ալեարձակը կարող է կեղծ ազդանշաններ արձակել հետևյալ դեպքերում՝
Համակարգը կարող է չարձագանքել հետևյալ առարկաներին՝
Համակարգը չի կարող հայտնաբերել ասֆալտի փոսեր, բաց հորեր, շաղ տված մանր ու սուր իրեր և այլ վտանգավոր օբյեկտներ, որոնք չեն գտնվում ալեարձակի տեսադաշտում։
Կատեգորիա:Ավտոմեքենաներ
Դոմինիկ Ստրոս-Կան
Դոմինիկ Գաստոն Անդրե Ստրոս-Կան (Dominique Gaston André Strauss-Kahn, ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Արժույթի միջազգային հիմնադրամի (ԱՄՀ) նախկին գործադիր տնօրեն, որը, ներգրավված լինելով մի շարք ֆինանսական և սեռական սկանդալներում, համարվում է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական կուսակցության սկանդալային քաղաքական գործիչ ։ Նա հաճախ էր հայտնվում լրատվամիջոցների ուշադրության կենտրոնում և հենց նա հիմնադրեց փաստաբանական ընկերություն, որը կոչվում է «DSK Consultants» և 2006 թվականին գրեց մի գիրք, որը կոչվում է «365 ճամփորդություն»։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ստրոս-Կանը իր երկրի պահպանողական նախագահ Նիկոլա Սարկոզիի աջակցությամբ նշանակվել է ԱՄՀ-ի գործադիր տնօրեն։ Նա աշխատեց այդ պաշտոնում մինչև 2011 թվականի մայիսի 18-ը, երբ հրաժարական ներկայացրեց այն մեղադրանքների պատճառով, որ նա սեռական ոտնձգության է ենթարկել հյուրանոցային սպասուհուն ։ Դրան հաջորդեցին այլ մեղադրանքներ։ Նա Փարիզի Արևմտյան Նանտեր տնտեսագիտական համալսարանի պրոֆեսոր էր և 1997-1999 թվականներին եղել է էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար, ինչպես նաև եղել է Լիոնել Ժոսպենի «Ձախակողմյան կոալիցիայի» կառավարության կազմում։ Նա 2006 թվականին ուզում էր հաջողություն գրանցել Սոցիալիստական կուսակցության նախագահական առաջնությունում, բայց նոյեմբերին պարտվեց Սեգոլեն Ռուայալին։
Կյանքի վաղ շրջան
Դոմինիկ Ստրոս-Կանը ծնվել է 1949 թ. ապրիլի 25-ին Փարիզի հարավային արվարձանում՝ Նոյլի-Սուր-Սին (Neuilly-sur-Seine), Հաուս-դե-Սին (Hauts-de-Seine): Նա փաստաբան Գիլբերտ Ստրոս-Կանի որդին է։ Ստրուս-Կանի հայրը Ալսատացի հրեա էր, իսկ մայրը Լորրեյնի կաթոլիկ, Ստրոս-Կանի մայրը Թունիսում գտնվող սեֆարդյան հրեական ընտանիքից էր ։ Նա 1951թվականին իր ծնողների հետ հաստատվել է Մարոկկոյի Ագադիր քաղաքում, բայց 1960-ականների երկրաշարժից հետո տեղափոխվել են Մոնակո, որտեղ իր հայրը աշխատել է որպես փաստաբան։ Մոնակոյում ապրելու տարիներին, Ստրոս-Կանը հաճախում էր Լիսե Ալբերտ 1-ի դպրոցը։ Ընտանիքը հետագայում վերադարձել է Փարիզ, որտեղ նա հաճախել է Լայկա Կարնոտի նախապատրաստական դասընթացներին։ Նա 1971 թվականին ավարտել է HEC Paris-ը, իսկ 1972 թվականին Sciences Po-ն և Փարիզի վիճակագրության ինստիտուտը։ Նա կտրվեց École nationale d'administration (Կառավարման ազգային դպրոց)-ի ընդունելության քննությունից, բայց նա ստացել է հանրային իրավունքի բակալավրի աստիճան, ինչպես նաև ասպիրանտուրայի և ագրեգացիայի աստիճան (1977) տնտեսագիտության համալսարանում՝ Փարիզ X համալսարանում (Նանթեր) ։
Քաղաքականությունից դուրս ունեցած կարիերան
1977-1981 թվականներին Ստրոս-Կանը մինչ Նանտրեր համալսարանում պաշտոն զբաղեցնելը դասախոսել է Նանսի-II համալսարանում՝ նախ որպես ասիստենտ, իսկ ավելի ուշ՝ որպես դոկտոր-պրոֆեսոր։ 1982 թվականին նշանակվել է Պլանի հանձնաժողովում որպես ֆինանսների վարչության պետ, իսկ ավելի ուշ զբաղեցրել է հանձնակատարի տեղակալի պաշտոնը, որտեղ պաշտոնավարել էր մինչև 1986 թվականը, երբ ընտրվեց Ազգային ժողովում։ 1993 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում նրա դուրս մնալուց հետո, Ստրոս-Կանը հիմնադրեց DSK Consultants կորպորատիվ իրավաբանական խորհրդատվական ընկերությունը։ Ժոսպինի կառավարությունից հրաժարվելուց հետո, նախքան 2007 թվականին ԱՄՀ-ում իր նշանակումը, նա վերսկսեց իր ակադեմիական պարտականությունները՝ 2000 թվականից դասավանդելով տնտեսագիտություն Sciences Po-ում ։
Քաղաքական կարիերան
Ստրոս-Կանն առաջին ակտիվ անդամն էր Կոմունիստական ուսանողների միությունում, մինչ 1970-ականներին center d'éududes, de recherches et d'éducation socialiste (Սոցիալիստական կրթության ուսումնասիրությունների և հետազոտությունների կենտրոն, CERES)-ին միանալը, որի ղեկավարը Ժան-Պիեր Չևենեմենտ, 2002 թվականի ընտրությունների նախագահի թեկնածուն ։ Այնտեղ նա ընկերացել է Ֆրանսիայի ապագա վարչապետ Լիոնել Ժոսպինի հետ։ 1981 թվականին Նախագահ Ֆրանսուա Միտերանդի ընտրվելուց հետո նա որոշեց մնալ կառավարությունից դուրս։ Նա անդամակցեց Սոցիալիստական կուսակցությանը, որը ղեկավարում էր Լիոնել Ժոսպինը և հիմնեց Socialisme et judaïsme («Սոցիալիզմ և հուդաիզմ»)-ը։ Հաջորդ տարի նա նշանակվեց որպես կոմիսարիատ Commissariat au plan (Պլանավորման հանձնաժողով)-ում։ 1986 թվականին նա առաջին անգամ ընտրվեց Խորհրդարանի անդամ Haute-Savoie բնագավառում, իսկ 1988 թվականին՝ Val-d'Oise բնագավառում։ Ստրոս-Կանը դարձավ Ազգային ժողովի ֆինանսների հանձնաժողովի նախագահ և բուռն քննարկումներ ունեցավ ֆինանսների նախարար Պիեռ Բերեգովոյի հետ։
Արդյունաբերության նախարար (1991–93)
1991 թվականին Միտերանդը առաջադրվեց արդյունաբերության և արտաքին առևտրի կրտսեր նախարար Իդիթ Քրեսոնի սոցիալ-դեմոկրատական կառավարությունում ։ Նա պահպանում էր իր դիրքերը Պիեռ Բերեգովոյի կառավարությունում մինչև 1993 թվականի ընդհանուր ընտրությունները ։ 1993 թվականի ընտրական պարտությունից հետո, Ստրոս-Կանը նշանակվեց նախկին վարչապետ Միշել Ռոկարդի՝ Groupe des Expert du PS- ի («Սոցիալիստական կուսակցության փորձագետների խումբ»)-ի նախագահ, որը ստեղծվել է Կլոդ Ալեգրի կողմից։ Նույն թվականին նա հիմնել է «DSK Consultants» փաստաբանական ընկերությունը և աշխատել որպես բիզնեսի իրավաբան։ 1994 թվականին Ռայմոնդ Լեվինը, որը Renault-ի տնօրենն էր, նրան հրավիրեց միանալ Բրյուսելում գտնվող Ֆրանսիական արդյունաբերության լոբբին՝ Cercle de l'Industrie-ին, որտեղ նա հանդիպեց միլիարդատեր գործարար Վինսենթ Բոլորեի և թոփ մենեջեր Լուի Շվիցերի հետ. Ստրոս-Կանը աշխատել է որպես գլխավոր քարտուղար, իսկ ավելի ուշ՝ որպես փոխնախագահ։ Լոբբիստական այս գործունեությունը նրան քննադատության էր արժանացնում ձախողված փոփոխությունների համար։ 1995 թվականի հունիսին նա ընտրվեց Սարկելի քաղաքապետ և ամուսնացավ հայտնի հեռուստալրագրող Անն Սինքլերի հետ, որը աշխատում էր TF1 մասնավոր հեռուստաալիքում և քաղաքական շոուի ղեկավարն էր։ Նա 1997 թվականին Ստրոս-Կանի կողմից էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար նշանակվելուց հետո դադարեցրեց այս շոուի ներկայացումը, որպեսզի խուսափի շահերի բախումից, մինչդեռ Ստրուս-Կանը ինքն իր քաղաքապետի պաշտոնը հանձնեց Ֆրանսուա Պուպպոնիին` երկակի պատասխանատվությունից խուսափելու համար։
Էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արդյունաբերության նախարար (1997–99)
Չնայած դա տեսականորեն հակասում էր Սոցիալիստական կուսակցության նախընտրական ծրագրին, բայց նա իրականացրեց մի ծրագիր, որն ի թիվս այլոց ներառում էր նաև IPO of France Télécom-ը. նա նաև հետազոտության և զարգացման ոլորտում իրականացրեց կործանարար որոշ քաղաքականություններ։ Ֆրանսիայի տնտեսությունն իր պաշտոնավարման ընթացքում գրանցել է հիանալի արդյունքներ. ՀՆԱ-ն աճել է, իսկ գործազրկությունն ու պետական պարտքը նվազել (1998 թ.-ին ստեղծվել է 300,000 աշխատատեղ, որը չի չկար 1969 թվականից ի վեր)։ Սա օգնեց ամրապնդել նրա ժողովրդականությունը և կարողացավ նվաճել նախկին աջակիցների՝ Լիոնել Ժոսպինի և Միշել Ռոկարդի վստահությունը և նրան դարձրեցին բարեփոխումների առաջնորդ (Socialisme et démocratie): 1998 թվականին նա տարածաշրջանային ընտրությունների համար դարձավ Սոցիալիստական կուսակցության առաջնորդներից մեկը Ile-de-France-ի տարածաշրջանում (Փարիզ և արվարձաններ), որտեղ հաղթանակ տարավ ՀԾ-ն։ Բայց քանի որ Ստրոս-Կանը հրաժարվեց փոխանակել իր պաշտոնը Ile-de-France-ի գործադիր ղեկավարության հետ, այդ պատճառով Ժան-Պոլ Հյուքոնը դարձավ շրջանի խորհրդի նախագահը։ 1999 թվականին նա մեղադրվում է երկու ֆինանսական կոռուպցիայի մեջ, և համաձայն «Բալադուրի իրավագիտության» այդ մեղադրանքների դեմ պայքարելու համար որոշեց հրաժարվել իր նախարարի պաշտոնից։ Նրան փոխարինեց Քրիստիան Սաուտերը։ 2001 թ.-ի նոյեմբերին նա անմեղ ճանաչվեց և վերընտրվեց Val-d'Oise- ի արտահերթ ընտրություններում։ Որպես Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար, Ստրոս-Կանին հաջողվել է 5,5%-ով նվազեցնել ԱԱՀ-ն՝ շինարարության ոլորտում վերանորոգման աշխատանքների համար, դրանով իսկ աջակցելով այդ գործունեությանը։ Միևնույն ժամանակ, Ալեն Յուպպեի կառավարման ժամանակահատվածում նա նվազեցրել է բյուջեի դեֆիցիտը, որը կազմում էր ՀՆԱ-ի ավելի քան 3%-ը (1995–97): Նա այսպիսով ճանապարհ բացեց Ֆրանսիայի մուտքը դեպի եվրոգոտի։ Ստրոս-Կանին հաջողվեց Ժոսպինին և Ռոկարդի հետևորդներին ներգրավվել նույն քաղաքական շարժման մեջ (Socialisme et dmmocratie), բայց այն չհաջողվեց նրանց դարձնել ավելին, քան ոչ ֆորմալ ցանց։
Ընդդիմադիր կողմ
2002 թվականի նախագահական ընտրություններում՝ խորհրդարանական մեծամասնությամբ Ժակ Շիրակի հաջողության հասնելուց հետո և Հանրային շարժման (UMP) մեծամասնության միության համար, Ստրուս-Կանը 2002 թվականի հունիսի 16-ին վերընտրվեց Խորհրդարանի անդամ՝ Val-d'Oise-ի 8-րդ բնագավառում։ 2003 թվականին նա նախ հրաժարվեց մասնակցել ՀԾ-ի նոր ղեկավարության, այնուհետև ընդդիմությանը կուսակցության համագումարին։ Բայց նա 2004 թ.-ի վերջին կրկին անդամակցեց կուսակցության ղեկավարությանը, և նա Մարտին Աուբրիի և Ջեք Լանգի հետ միասին իր վրա վերցրեց՝ 2007 թվականի նախագահական ընտրություններին Սոցիալիստական ծրագիրը կազմելու պատասխանատվությունը։ 2005 թվականի ամառային ժողովի ժամանակ նա հայտարարեց, որ լինելու է նախագահական ընտրությունների Սոցիալիստական կուսակցության առաջնային ընտրությունների թեկնածու։ Միևնույն ժամանակ, Ստրոս-Կանը Միշել Ռոկարդի հետ միասին հիմնեց «gauche en Europe» («To the Left in Europe») հետազոտական կենտրոնը ։ Ստրոս-Կանը ֆրանսիացի առաջին քաղաքական գործիչներից էր, ով մտավ բլոգոսֆեր, որի բլոգը դարձավ ամենաշատ այցելվողներից մեկը, Յուպպեի հետ միասին, Քվեբեկում գտնվելու ընթացքում ։ 2005 թվականի Ֆրանսիայի Եվրոպական Սահմանադրության հանրաքվեի ընթացքում Ստրոս-Կանն այնուհետև կազմակերպեց քարոզարշավ «Այո»-ի համար։ Ֆրանսիայի քաղաքացիների ավելի քան 54%-ը դա մերժեց՝ թուլացնելով Ստրոս-Կանի դիրքերը ՊՍ-ի ներսում, մինչդեռ ձախակողմյան Լորան Ֆաբիուսը, որը քարոզարշավ էր սկսել «Ոչ»-ի քվեարկության համար, ամրապնդեց իր դիրքերը։ Երկրորդ տեղը զբաղեցրեց Ստրոս-Կանը՝ ետ մնալով Ռոյալից։ 2007 թ.-ի ապրիլի 13-ին Ստրոս-Կանը կոչ արեց «հակա-Սարկոզիի ճակատ»-ին առաջիկա նախագահական ընտրությունների երկու փուլերի համար ։ Սեգոլեն Ռոյալի պարտությունից հետո Ստրոս-Կանը սկսեց քննադատել ՊՍ-ի ռազմավարությունը և դրա նախագահ Ֆրանսուա Օլանդին ։ 2007 թվականի հունիսին Ֆաբիուսի հետ միասին նա հրաժարվեց կուսակցության ազգային տնօրինությունից ։ Ստրոս-Կանին թվում էր, թե նա 2012 թվականին պետք է ընտրվեր Ֆրանսիայի Նախագահի սոցիալիստական թեկնածու, քանի որ նա համարվում էր վաղ ֆավորիտ թեկնածու ։
Ռուսաստանի տարածքային զարգացման բանկի խորհուրդ (2013–)
2013 թվականի հուլիսին Ստրոս-Կանը ստանձնեց Ռուսաստանի Տարածաշրջանային զարգացման բանկի խորհրդի պաշտոնը և անդամակցեց Ռուսաստանի պետական «Ռոզնեֆտ» նավթային ընկերության բանկային մասնաճյուղի ձեռնարկությանը ։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա ստանձնեց ևս մի նմանատիպ պաշտոն ստանձնեց Ռուսաստանի Ուղղակի ներդրումների հիմնադրամում (RDIF) :
Սերբիայի կառավարության խորհրդական
2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, Սերբիայի փոխվարչապետ Ալեքսանդր Վույշիչը հայտարարվեց, որ Ստրոս-Կանը կդառնա Սերբիայի կառավարության տնտեսական հարցերով խորհրդական, և որ հաջորդ շաբաթ նրան սպասում էին Բելգրադում ։
Հարավային Սուդանի կառավարության խորհրդական
Ստրոս-Կանը Հարավային Սուդանի կառավարությանը ըօգնել է ստեղծել բանկ ։
Դասախոսություններ
2014 թվականին հաղորդում տարածվեց, որ Ստրոս-Կանը «աշխատել... դասախոսել է Ասիայի շրջանում» ։
Ներդրումներ բանկային և ցանկապատային ֆոնդում
2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ին հայտարարվեց, որ Ստրոս-Կանը պետք է միանա Լյուքսեմբուրգում գործող փոքր ներդրումային բանկային ընկերությանը՝ Անատեվկային։ Ընկերությունը նաև պետք է փոխեր իր անունը կոչելով՝ Լեյն, Ստրոս-Կան և Գործընկերներ կամ ԼՍԿ (LSK) : Ձեռնարկությունում նրա գլխավոր գործընկերը Թիերի Լեյնն էր ։ 2014 թվականին LSK-ն հայտարարեց 2 միլիարդ դոլար արժողությամբ հեջավորման ֆոնդի ստեղծման փորձի մասին։ 2014 թվականի նոյեմբերի 7-ին ընկերությունը սնանկացավ։ Շատ պարտավորվածություններ ի հայտ եկան Լեյնի ինքնասպանությունից հետո ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 7-ին ընկերությունը սնանկացել է։ Թաքնված պարտավորությունները ի հայտ են եկել Լեյնի ինքնասպանությունից հետո ։
Հայտնվել է ֆրանսիական հանրային հեռուստատեսության «Եվրոյի պատմություն»-ը պատմող վավերագրական ֆիլմում
2014 թվականի մայիսի 15-ին ցուցադրվեց «Եվրոյի պատմություն»-ը վավերագրական ֆիլմը, որտեղ Ստրոս-Կանը ևս խոսել և մեկնաբանել է եվրոյի ճգնաժամի մասին, և նրա խոսքը ընդամնը տևել է հինգ րոպե։ Վավերագրական ֆիլմը պատմել է տնտեսագետ Դանիել Քոենը ։
Անձնական կյանք
Ստրոս-Կանն ունի չորս դուստր, նրանցից մեկը իր երկրորդ կնոջից է՝ Բրիջիթ Գիլմետտիից, ում հետ նա ամուսնացել էր 1984 թ.-ին ։ Նա 1991 թ.-ին ամուսնացավ երրորդ անգամ՝ ֆրանսիացի լրագրող Անն Սինքլերի հետ։ Սինքները իր մորական պապի՝ Փոլ Ռոզենբերգի հարստության մի մասի ժառանգորդն էր, ով զբաղվում էր արվեստի գործեր առնել և վառաճառելով։ Զույգը տուն ուներ Վաշինգտոնի Ջորջ թաուն թաղամասում , երկու բնակարան Փարիզում և ամառանոց Մարաքեշում և Մարոկկոյում ։ Նա հաջողակ շախմատիստ է, ով վայելում է շախմատ խաղալը  ։ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին Անն Սինքլերը թերթի հարցազրույցում ասաց, որ ինքը և Ստրոս-Կանը բաժանվել են։ Զույգը բաժանվել է 2013 թվականի մարտին։ 2013 թվականի մայիսի 25-ին Ստրոս-Կանը ներկայացավ 2013 թվականի Կաննի կինոփառատոնին իր նոր գործընկեր՝ Միրիամ Լ'Աուֆիրի հետ, ով ֆրանսիական հեռուստատեսության հաղորդակցման մենեջերն էր ։ 2015 թվականին դեկտեմբերին պարզ դարձավ, որ Ստրոս-Կանը, ԱՄՀ-ի գործադիր տնօրենն լինելու ժամանակ, ունեցել է գաղտնի սիրային կապ և ունի երեխա, որը ծնվել է 2010 թ.-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հրեաներ Կատեգորիա:Բրիստոլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փաստաբաններ
Տոպորովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Տոպորովո (Топорово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բերթոլդ Դելբրյուկ
Բերթոլդ Դելբրյուկ (Berthold Delbrück, ), գերմանացի լեզվաբան, երիտքերական։ Ենայի համալսարանի սանսկրիտի և համեմատական լեզվաբանության պրոֆեսոր։
«Շարահյուսական հետազոտություններ» աշխատությամբ դարձել է համեմատական շարահյուսության հիմնադիրը։ «Նորագույն լեզվաբանություն», «Լեզվի ուսումնասիրության ներածություն», «Լեզվի ուսումնասիրության հիմնական հարցերը», «Հնդեվրոպական լեզուների համեմատական շարահյուսություն»-ը ուսումնասիրություններում անդրադարձել է հնչյունական և ձևաբանական փաստերի քննությանը, քննադատել օրենքի՝ բացառություն չճանաչելու գաղափարը, փորձել վերականգնել հնդեվրոպական անվանական ու բայական կարգերի իմաստային սահմանները, նախադասությունների զանազան տիպերը, շարադրել շարահյուսական հարցերի ուսումնասիրման պատմությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հնդեվրոպագետներ
Ռիչարդ Բախ
Ռիչարդ Բախ (Richard Bach, ), ամերիկացի գրող, փիլիսոփա, «Ջոնաթան Լիվինգսթոն ճայը» և «Պատրանքներ» բեստ-սելլերների հեղինակ։ Բախի ստեղծագործությունները ապացուցում են իր փիլիսոփայությունը ֆիզիկական սահմանների բացակայության և մահվան գաղափարի անէության մասին։ Բախը հայտնի է իր սիրով դեպի թռիչքը և իր գրեթե բոլոր ստեղծագործությունները վերաբերում են թռիչքին և կրում են փոխաբերական խորը ենթատեքստ։ 2012 թ.-ի օգոստոսի վերջին Բախը ծանր վիրավորվել է՝ Վաշինգթոնի Ֆրայդեյ Հարբորում վայրէջք կատարելիս։
Կենսագրություն
Բախը ծնվել է Իլինոյս նահանգում՝ Օուք-Պարկում։ 1955 թ.-ին նա ընդունվել է Կալիֆորնիա նահանգի Լոնգ-Բիչ համալսարանը։
Բախը ծառայել է ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերում, ապա Նյու Ջերսեյի ազգային պահպանության ուժերի 108-րդ Fighter Wing ջոկատում և 141st Fighter Squadron ջոկատում որպես F-84F օդաչու. Ծառայությունից հետո Բախը ունեցել է տարբեր մասնագիտություններ, ինչպիսիք էին Douglas Aircraft-ի տպագիր և Flying ամսագրի խմբագիր։ Բախը ծառայել է նաև 1960 թվականին Ֆրանսիա-յում ստեղծված USAF-ի պահեստային ուժերում։
Ընտանիք
Առաջին ամուսնությունից Բախն ունեցել է 6 երեխա։ 1970 թվականին նա ամուսնալուծվել է։ «Ջոնաթան Լիվինգստոն ճայը» ֆիլմի (1973) նկարահանումների ժամանակ ծանոթացել է Լեսլի Պերրիշ դերասանուհու հետ, և 1981 թվականին նրանք ամուսնացել են։ Լեսլին դարձել է «Կամուրջ հավերժության վրայով» (1984), «Միակը» (1988) գրքերի հերոսուհին։ 1990-ական թվականներին նրանք բաժանվեցին և 1999 թ.-ին Բախի երրորդ կինը դարձավ Աաբրինա Նելսոն-Ալեքսապուլոսը ։
Ստեղծագործություն
Բախին մեծագույն ճանաչում բերեց 1970 թ.-ին Macmillan Publishers տպագրատանը լույս տեսած «Ջոնաթան Լիվինգսթոն ճայը» գիրքը։ Վերջինս ներառում էր Ռուսսելլ Մուսոնի հեղինակությամբ ճայերի յուրօրինակ լուսանկարներ։ Գիրքը դարձել էր համար առաջին բեսթսելլերը։ Թեև պատմվածքն ուներ 10,000 բառից պակաս բառաքանակ, այնուամենայնիվ այն ամենալայն վաճառքն ունեցող գիրքն էր Քամու հետ գնացած-ից հետո։ 1972 թ.-ի տվյալներով միայն ԱՄՆ-ի տարածքում վաճառվել էր գրքի 1,000,000 օրինակ ։ Գրքի անսպասելի հաջողությունը 1970-ականների սկզբին լայնորեն լուսաբանվել է լրատվամիջոցներում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օդաչուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Բաբեկ (այլ կիրառումներ)
Բաբեկ կարող է նշանակել՝
Trinity Spirit նավի պայթյունը Նիգերիայում
«Trinity Spirit»  նավթարդյունահանող նավի պայթյունը տեղի է ունեցել 2022 թվականի փետրվարի 3-ին Նիգերիայում Էսկրավոս գետի վրա ։
Պայթյունի պահին նավում եղել է 10 մարդ, ողջ է մնացել 3 մարդ ։
Պայթյունից հետո հաղորդագրություններ հայտնվեցին այն մասին, որ տվյալ պատահարի հետևանքով էկոլոգիական աղետի սպառնալիք կա, քանի որ պայթած նավթարդյունահանող նավի վրա կարող էր գտնվել մինչև 2 մլն բարել նավթ ։
Իրադարձությունների զարգացում
2022 թվականի փետրվարի 3-ի առավոտյան պայթուն է տեղի ունեցել «Trinity Spirit» նավի վրա։ Պատահարի պահին նավում եղել է 10 մարդ, որոնց թվում եղել են ինչպես անձնակազմի անդամները, այնպես էլ նավթի արդյունահանման աշխատակիցները (աշխատել են SEPCOL ընկերությունում) ։
Նիգերիայի նավթի արտահոսքի հայտնաբերման և արձագանքման ազգային վարչությունը (NOSTRA) գլխավորող Իդրիս Մուսան փետրվարի 4-ի առավոտյան հաստատել է, որ նավը դեռ շարունակում է այրվել և հայտնել է, որ իր գերատեսչությունը բոլոր հնարավոր ջանքերը գործադրում է հնարավոր էկոլոգիական վնասը նվազեցնելու համար ։ Ավելի ուշ նա հայտնել էր, որ «հրդեհը մարվել է անցյալ գիշեր» ։
Նավի վրա գտնվող մյուս մարդիկ, ըստ 2022 թվականի փետրվարի 6-ի տվյալների, համարվում են անհետ կորած ։