cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պուշկին քաղաքի պատմության և գրականության պետական թանգարան
Պատմություն
Թանգարանին տրամադրվեց քաղաքի կենտրոնում գտնվող 1820-1821 թվականներին ճարտարապետ Վասիլի Ստասովի կառուցած Ցարսկոյե Սելոյի ոստիկանության պատմական շենքը։
1996 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետի կարգադրությամբ թանգարանն ինքնուրույնություն ստացավ և սկսվեց կոչվել «Պուշկին քաղաքի գավառագիտական թանգարան»։ 2002 թվականին այն վերափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգյան պետական հաստատության «Պուշկին քաղաքի պատմագրական թանգարանի», իսկ 2011 թվականից` Սանկտ Պետերբուրգյան պետական բյուջետային հաստատության «Պուշկին քաղաքի պատմագրական թանգարանի»։
2009 թվականին թանգարանի տնօրինության տակ անցավ «Մոսկովյան դարպասների կարդեգարդիան Ցարսկոյե Սելոյում» դաշնային նշանակության հուշարձանը։ 2015 թվականին Մոսկվայի դարպասներում երկար տարիներ վերականգնվելուց մի տարի անց հաստատվել է մշտական ցուցադրությունը։
Ֆոնդեր, ցուցադրություններ
Ներկայումս թանգարանում հաշվառված են ավելի քան 25 000 հիմնական և գիտական օժանդակ նյութերի ֆոնդեր  և առարկաներ, փաստաթղթեր, լուսանկարներ, հազվագյուտ գրքեր, գրաֆիկա, դրամագիտական նյութեր, գեղարվեստի և քանդակագործության նմուշներ։ Պատասխանատու պահառուների կողմից իրականացվում են առարկաների գիտական ուսումնասիրության և նկարագրության աշխատանքներ։
Շների մեծ փախուստը
«Շների մեծ փախուստը» (Ozzy), կանադա-իսպանական անիմացիոն ֆիլմ։ Ռեժիսորներ՝ Ալբերտո Ռոդրիգես և Նաչլո Լա Կազա։ Առաջին մուլտֆիլմն է, որը ստեղծվել է Blender-ում։
Պուշկին քաղաքի պատմության և գրականության պետական թանգարան
Ֆոնդեր, ցուցադրություններ
Թանգարանի ցոցադրությունները հիմնված են փաստաթղթերի, լուսանկարների կերպարվեստի ստեղծագործությունների, կենցաղի առարկաների վրա, որոնք պատմում են Ցարսկոյե Սելոյի անցյալի (1918 թվականից Դետսկոյե Սելո, 1937 թվականից Պուշկին քաղաքի), Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին։
Շների մեծ փախուստը
Սյուժե
Պատանի բիգլ Օզզին Մարտինով ընտանիքի սիրելին է, ում, անկախ իր կատարած հանցանքից, ներում են ամեն ինչ։ Ամեն ինչ փոխվում է մի վայրկյանում, երբ ընտանիքի ղեկավարը ուղևորություն է ստանում դեպի Ճապոնիա։ Նրանք չեն վերցնում շանը իրենց հետ և նրան թողնում են շների համար նախատեսված թանկանոց հյուրանոցում, իմանալով, թե այդտեղ լավ կլինի Օզզիի համար և նրա նկատմամբ ուշադիր կլինեն։ Սակայն հյուրանոցի տնօրենը հյուրանոցը վեր է ածում շների բանտի և Օզզին հասկանում է, որ միակ ելքը փախուստն է։
Պուշկին քաղաքի պատմության և գրականության պետական թանգարան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի թանգարաններ Կատեգորիա:1987 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Պուշկին (քաղաք)
Շների մեծ փախուստը
Արտադրություն
Ֆիլմը նկարահանել են իսպանական՝ Arcadia Motion Pictures, Capitan Araña, Pachacamac և կանադական Tangent Animation ստուդիաները։ Նախընտրական արտադրությունը տեղի է ունեցել Իսպանիայում, իսկ անիմացիայի վրա աշխատել են Կանադայում։ Մուլտֆիլմի ծախսերը հոգում էր՝ The Walt Disney Company :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:2016 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր
Թուրք-ադրբեջանական հարաբերություններ
Դիվանագիտական հարաբերությունները Ադրբեջանի և Թուրքիայի միջև հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 14-ին ։ Թուրքիան մնում է Ադրբեջանի հավատարիմ դաշնակիցը նրա անկախության և տարածքային ամբողջականության հաստատման հարցում։
Արցախյան պատերազմ
Հենց պատերազմի սկզբից Թուրքիան աջակցում էր Ադրբեջանին, հատկապես Ադրբեջանի նախագահ Աբուլֆազ Էլչիբեյին։ Քարվաճառի ազատագրումից հետո, Թուրքիան ապրիլի 6-ին ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդում հրավիրեց արտահերթ նիստ։ Սակայն անվտանգության խորհուրդը մերժեց Թուրքիայի կողմից առաջարկված ձևակերպումը՝ «Հայաստանի ագրեսիան ընդդեմ ինքնիշխան Ադրբեջանի Հանրապետության»։ Ընդունված բանաձևում միայն լուրջ մտահոգություն է արտահայտվում «Լեռնային Ղարաբաղում թշնամական ակտերի աճի վերաբերյալ», իսկ «Հայաստանի ագրեսիայի» մասին ոչինչ չի ասվել։ 1992 թվականի մայիսին հայկական կամավորական ուժերը հարձակվում են Նախիջևանի վրա, առաջ է գալիս մի իրավիճակ ըստ որի Թուրքիան կարող էր միջամտել պատերազմին ։ 1993 թվականին Թուրքիան միակողմանի փակում է հայ-թուրքական սահմանը, պատճառաբանելով, որ սա պատասխան է «Հայկական ուժերի կողմից Ադրբեջանի տարածքների օկուպացմանը»։ Թուրքական կառավարությունը խոստանում է բացել սահմանը պայմանով, որ Հայաստանը հրաժարվի հասնել Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը և դուրս բերի զորքերը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտուց ։
Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան
Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան՝ խողովակաշար կասպյան նավթի թուրքական Ջեյհան (տեղակայված է Միջերկրական ծովի ափին) նավահանգիստ փոխադրելու համար։ Նավթամուղի ամբողջական պաշտոնական բացումը կայացել է 2006 թվականի հուլիսի 13-ին Ջեյհանում ։ Սա ԱՊՀ-ում առաջին նավթամուղն է, որը շրջանցում է Ռուսաստանը և սրանում կա ԱՄՆ-ի և Մեծ Բրիտանիայի անմիջական մասնակցությունը։ Սկզբում նավթամուղի աշխատանքները հերթական անգամ էապես փոխվեցին տարածաշրջանում ուժերի աշխարհաքաղաքական դասավորության հետևանքով, տարածաշրջանն ընդգրկում է Միջին Ասիան, Կովկասը և Կասպից ծովի ավազանը։ Նավթի զգալի ծավալներով տեղափոխությունը, որը կարող էր իրականացվել Ռուսաստանի տարածքով անցնող Բաքու-Նովոսիբիրսկ նավթամուղ միջոցով, հենց այս փաստն էլ նվազեցնում է նավթամուղի ազդեցությունը տարածաշրջանում։
Nabucco
Nabucco՝ մագիստրալային գազատարի նախագիծ 3300 կմ երկարությամբ, որը Թուրքմենստանից և Ադրբեջանից պետք է գազ մատակարարի ԵՄ երկրներ, նախ և առաջ Ավստրիա և Գերմանիա։ Նախագծային հզորությունը կազմում է տարեկան 26–32 մլրդ կուբամետր գազ։ Նախագծի ենթադրյալ արժեքը կազմում է 7,9€ մլրդ ։ Ծրագիրը նախագծվել է 2002 թվականին։ Կառուցումը պլանավորվում էր 2011 թվականին, իսկ ավարտը 2014 թվականին ։ Գազատարի մեծ մասը պետք է անցներ Թուրքիայով։
Ռազմական համագործակցություն
Թուրքիան այս ոլորտում հանդիսանում է Ադրբեջանի հիմնական գործընկերը։ 1992 թվականի հունվարին Ադրբեջանի նախագահ Այազ Մութալիբովը Թուրքիայի հետ կնքեց ռազմական համագործակցության պայմանագիր, որը այդ ժամանակ ՆԱՏՕ-ի անդամ էր ։ Ադրբեջանի զինված ուժերը բազում ոլորտներում սերտորեն համագործակցում է Թուրքիայի զինված ուժերի հետ ։ Թուրք դասախոսները վարժում են հատուկ նշանակության այնպիսի ջոկատներ որոնցից է օրինակ՝ Ադրբեջանի ՌԾՆ ծովային դիվերսիոն-հետախուզական բրիգադը ։
Դիվանագիտական առաքելություններ
Ադրբեջան ՝ Թուրքիա ։
Առևտրատնտեսական համագործակցություն
2000-ական թվականներին Ադրբեջանը թուրքական արտադրանքի սպառման համար դարձավ կարևոր շուկա։ Թուրքական ապրանքների օրական արտհանումը Ադրբեջան 2001-ից 2011 թվականը 225 մլն դոլարից աճել է և հասել 2064 մլն դոլարի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի երկկողմ հարաբերություններ
Լիխտոշ
Լիխտոշ  (Лихтош), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզով։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեժի գետի ձախ ափին՝ 36 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 39 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Եգիպտական մանգուստ
Եգիպտական մանգուստ, կամ փարավոնական առնետ, կամ փարավոնամուկ (Herpestes ichneumon), մանգուստների ցեղի կենդանի, որը հայտնի է որպես սրբազան կենդանի Հին Եգիպտոսում։ Հերոդոտոսը ասում էր, որ ամեն քաղաքում փարավոնամկներին զմռսում և թաղում էին սուրբ վայրերում։
Եգիպտական մանգուստը տարածված է միայն Աֆրիկայի հյուսիսում, նաև բնակվում է Աֆրիկայի արևմուտքում, ինչպես նաև Մադագասկարում, որտեղ այդ կենդանիները տարվել էին աֆրիկյան մայրցամաքից։
Եգիպտոսում բնակվում է գետերի ափերին և եղեգնուտներում։ Սնունդը՝ մանր կաթնասուններ և մասամբ բուսականություն ։
«Փարավոնական» անվանումը ծագում է ἰχνεύμων, ինչը նշանակում է «խուզարկու, հետախույզ» ( - հետք)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենդանիներ
Սուֆրինյակ
Սուֆրինյակ (Souffrignac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.37 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 88 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 49-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 39։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 55,7 %։ 49 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 46 անձ (25 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 39 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Գրոնար
Կոնսևրյո (Concevreux) համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վարվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վարվեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02357։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 73մարդ։
Տնտեսություն
2011 թվականի տվյալներով 44 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 35-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 9-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 79,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,4 %)։ 35 աշխատունակ բնակիչներից 28-ը աշխատում էին (16 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 7-ը (5 տղամարդ և 2 կին)։ 9 անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Գելառաշ (լեռնաբազուկ)
Գելառաշ, լեռնաբազուկ Թուրքիայում, Ծաղկանց լեռների արևմտյան ծայրամասում, Արածանիի ձախ կողմում։ Ձգվում է հյուսիս-հարավ ուղղությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Գիլիա
Գիլիա, լեռնաշղթա Ճորոխի ավազանուի հարավային կողմում ։
Վոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Վոլժսկի շրջան (Волжский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Գիլիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ
Վոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սամարա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2481 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 73100 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պորոս (այլ կիրառումներ)
Պորոս, եզրույթը կարող է նշանակել՝
Բոն Ռետիրու դու Սուլ
Արոյու դու Մեյու (Bom Retiro do Sul), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի արևելակենտրոնական մաս (մարզ)ը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Լաժեդաու Էստրելայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 130 մարդ, ըստ 2007 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 102,327 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 117,2 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Պիեգարո
Պիեգարո (Piegaro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3623 մարդ։ Խտությունը՝ 37 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 98 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 6066։ Հեռախոսային կոդ՝ 075։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օսկարի 77-րդ մրցանակաբաշխություն
Հղումներ
Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ
Բերիվամ
Բերիվամ, ֆրանսիական բիթբոքսի խումբ Ֆրանսիայի Թուլուզ քաղաքից ։ Նրանք հաղթել են 2016 թվականի  ֆրանսիական բիթբոքսի առաջնությունում։ Նրանց EP-ը թողարկվել է 2017 թվականի հունիսի 2-ին ։
Պատմություն
Բոլորին անակնկալ մատուցելով`Բերիվամը ձևավորվել է 2015 թվականի ֆրանսիական բիթբոքսի առաջնության ընթացքում։ Խմբի անունը կազմված է յուրաքանչյուր անդամի առաջին տառով (BE-RY-WA-M): Չնայած 2015 թվականին Փանկի թիմին պարտվեցին, սակայն նրանք հաջողեցին և թիմային կարգավիճակով հաղթեցին 2016 թվականի ֆրանսիական բիթբոքսի առաջնությունը, որակավորվեցին  2018 թվականի աշխարհի բիթբոքսի առաջնությունում ։ Բերիվամը հայտնի է դարձել համացանցի շնորհիվ բիթբոքսի՝ քավերներ տեղադրելով զանազան սոցիալական լրատվամիջոցներում ։
2017 թվականը խմբի համար շրջադարձային էր, քանի որ նրանք ապրիլից մինչև օգոստոս շրջագայեցին Ֆրանսիա յում։ Նրանք թողարկեցին իրենց EP-ը 2017 թվականի հունիսի 2-ին՝ Barclay Records-ի հետ պայմանագիր կնքելուց հետո ։ Նրանք մասնակցել են մի քանի հայտնի արտիստների համերգների բացմանը, ինչպիսիք են Բիգֆլեն և Օլին կամ Ջորջյոն ։ Նրանք  տարին ավարտեցին՝ մասնակցելով իտալական հեռուստատեսային «Տաղանդ» շոուին` Tú sí que vales: Դա հաջողություն էր խմբի համար, քանի որ նրանք այն լքեցին միայն եզրափակիչ փուլ անցնելուց հետո ։
Նրանք 2018 թվականին ունեցան յուրահատուկ համերգներ։ Երկու համերգների տոմսերն էլ ամբողջությամբ վաճառվեցին համերգից մեկ ամիս առաջ։ Դա էր պատճառը, որ նույն քաղաքներում կրկին երկու համերգ նշանակեցին՝ սեպտեմբերին Փարիզում և հոկտեմբերին Թուլուզում։ Նրանք նաև հրավիրվեցին ֆրանսիական ամենահայտնի երաժշտական փառատոնին` Les Francofolies de La Rochelle : 2018 թվականը խմբի համար կարևոր է համարվում, քանի որ նրանք պատրաստեցին իրենց առաջին ալբոմը և հաղթեցին աշխարհի բիթբոքսի առաջնությունը ։
Անդամներ
Խումբը կազմված է 4 բիթբոքսերներից, յուրաքանչյուրն ունեն իրենց ուղղվածությունը. Բիթնես, Ռիթմայնդ, Ուաուադ և ԷմԲի14։ 2016 թվականի ֆրանսիական բիթբոքսի առաջնությունը նրանք հաղթեցին միասին։
Ալեքսանդրովո-Գայսկի շրջան
Ալեքսանդրովո-Գայսկի շրջան (Александрово-Гайский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալեքսանդրով Գայ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2700 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16858 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Աննա Լուպան
Աննա Լուպան (Ana Lupan, ), մոլդովացի գրող։ Մոլդովայի պետական մրցանակի դափնեկիր (1984)։
Կենսագրություն
Աննա Լուպանը ծնվել է 1922 թվականին Մոլդովայի Միհուլենի գյուղում։ Տասնվեց տարեկանից սկսել է աշխատանքային ինքնուրույն կյանք վարել։ Հայրենական պատերազմի տարիներին էվակուացվել է Կրասնոյարսկ, սովորել է Գյուղատնտեսական տեխնիկումում, վերադառնալով Մոլդովա, զբաղվել գրական գործունեությամբ։ 1960 թվականին սովորել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1953 թվականին «Скынтея ленинистэ» ամսագրում։ Գրել է պատմվածքներ, ակնարկներ։ «Քամու թափը» վիպակը լույս է տեսել ռուսերեն «Դնեպր» ամսագրում և առանձին գրքով՝ պատմվածքների հետ միասին։ Ռուսերեն հրատարակվել են նրա վեպերի ու պատմվածքների ժողովածուները։ Իր գրական բեղմնավոր գործունեության շնորհիվ Լուպանը լայն ճանաչում է գտել Մոլդովայի սահմաններից դուրս ։ Իր ստեղծագործություններում անդրադարձել է մոլդովական գյուղի խնդիրներին։ Գրել է նաև մանուկների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ի. Պ․ Պավլովի անվան համամիութենական ֆիզիոլոգիական ընկերության հայկական բաժանմունք
Ի․ Պ․ Պավլովի անվան համամիութենական ֆիզիոլոգիական ընկերության հայկական բաժանմունք
Հիմնադրում
Ստեղծվել է 1964 թվականին։ Գիտական կապերի մեջ է հանրապետության կենսաբանության, բժշկության և այլ հիմնարկների հետ։
Միջոցառումներ
Կազմակերպում և անցկացնում է գիտական քննարկումներ, պրոպագանդում ֆիզիոլոգիայի նորագույն նվաճումները, աջակցում ֆիզիոլոգիական գիտության զարգացմանը հանրապետությունում։
Ընկերության անդամները մասնակցում են դասագրքերի և ուսումնամեթոդական ձեռնարկների ստեղծմանը, ֆիզիոլոգիական տերմինների մշակման ու միասնականացման աշխատանքներին։ Ունի 200 անդամ (1986)։
Կատեգորիա:Ընկերություններ
Գյոկդաղ (լեռ, Անտիպոնտոս)
Գյոկդաղ Մեծ Փոքր, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիկպոնտական լեռնահամակարգում, Էրզրում քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Գյավուր-դաղից արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի մարզ
Մարմարա համալսարան
Մարմարա համալսարան (Marmara Üniversitesi), Թուրքիայի ամենահին և խոշորագույն բուհերից մեկն է, որտեղ աշխատում են շուրջ 2800 դասախոսներ, ունի շուրջ 80000 ուսանող։ Համալսարանը գտնվում է Ստամբուլում։ Համալսարանում դասավանդում են 4 լեզուներով՝ թուրքերեն, անգլերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, ուստի ուսումնական հաստատությունը համարվում է Թուրքիայի առավել բազմալեզու համալսարանը։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1883 թվականի հունվարի 15-ին և գտնվել է Թուրքիայի առևտրի, գյուղատնտեսության, անտառների նախարարության ենթակայության ներքո։ Համալսարանը բացել է նախարար Սուփխի փաշան։ Սկզբում կոչվել է Առևտրի բարձրագույն դպրոց, հետագայում դարձել է տնտեսական և կառավարման գիտությունների ֆակուլտետ։ Ներկայիս կառուցվածքով համալսարանը գործում է 1982 թվականի հուլիսի 20-ից՝ որպես Մարմարա համալսարան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թուրքիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Ֆաթիհ Կատեգորիա:1982 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կրթությունը Թուրքիայում Կատեգորիա:1883 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կրթությունը Ստամբուլում
Սուայո
Սուայո (Soyaux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 10289 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 806.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.76 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից՝ 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից՝ 4 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ՝ Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 5676 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 3823-ը, իսկ ոչ ակտիվները՝ 1853։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,4 %։ 3823 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 3009 անձ (1564 տղամարդ և 1445 կին)։ Գործազուրկ են եղել 814 անձ (368 տղամարդ և 446 կին)։ 1853 անաշխատունակներից 577-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 520-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 756-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բունդորֆ
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 901 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 40,24 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 74 120։
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ատկարսկի շրջան (Սարատովի մարզ)
Ատկարսկի շրջան (Аткарский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ատկարսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2700 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42174 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,62 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Արկադակի շրջան (Սարատովի մարզ)
Արկադակի շրջան (Аркадакский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արկադակ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26237 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իրակլի Կոբախիձե
Իրակլի Կոբախիձե (ირაკლი კობახიძე, ), վրացի պետական և քաղաքական գործիչ, որը 2016 թվականի նոյեմբերի 18-ից մինչև 2019 թվականի հունիսի 21-ը ստանձնել է Վրաստանի խորհրդարանի նախագահի պաշտոնը ։
Կենսագրություն
Իրակլին ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։
2000 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը, իսկ 2002 թվականին պաշտպանել է իր թեկնածուական ատենախոսությունը Վրաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայում։ Դրանից հետո արժանացել է Դյուսելդորֆի համալսարանի իրավագիտական գիտությունների դոկտորի թեկնածուի աստիճանի։
2005-2006 թվականներին Կոբախիձեն դասավանդել է Վրաստանի մի շարք բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում և միաժամանակ ծառայել է, որպես ՄԱԶԾ-ի ծրագրի ղեկավար։
Նա զբաղվել է Վրաստանի Եվրոպական միությանն ինտեգրվելու գրասենյակի հարցերով, որպես մարդու իրավունքների մասնագետ։ 2015 թվականի հունվարին Իրակլի Կոբախիձեն միացել է իշխող «Վրացական երազանք՝ Դեմոկրատական Վրաստան» քաղաքական կուսակցությանը՝ դառնալով վերջինիս գործադիր քարտուղարը ։ 2016 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում տարած հաղթանակից հետո նույն թվականի նոյեմբերի 3-ին Իրակլի Կոբախիձեն ընտրվել է Վրաստանի օրենսդիր մարմնի՝ խորհրդարանի նախագահ։ Նրա ընտրությունը առաջացրել է «Միացյալ ազգային շարժում» կուսակցության անդամներ դժգոհությանը։ Նրանք նորընտիր պաշտոնյային մեղադրել են «հանրային պառակտման» մեջ ։
Ցույցերին հաջորդած հրաժարական
2019 թվականի հունիսի 20-ից Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսին հայտնվել է շարունակական բողոքի ակցիաների կիզակետում ։ Հակառուսական ալիքը կարճ ժամանակում վերաճում է կառավարության դեմ ցույցերի․ ցուցարարների գլխավոր պահանջը խորհրդարանի նախագահ Իրակլի Կոբախիձեի հրաժարականն էր։
Իրակլի Կոբախիձեն իր հրաժարականի մասին հայտնում է 2019 թվականի հունիսի 21-ին՝ իշխող «Վրացական երազանք» կուսակցության քաղխորհրդի նիստում։ Խորհրդարանի խոսնակի հրաժարականի հայտարարությունը լրագրողներին ներկայացրել է Թբիլիսիի քաղաքապետ, «Վրացական երազանք»-ի քարտուղար Կախա Կալաձեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրաստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ
Մոտմա (Տուտկայի վտակ)
Մոտմա (Мотьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տուտկա գետի ձախ ափում՝ 40 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Գայլեձոր (ձորակ)
Գայլեձոր, Գայլաձոր, Գայլիձոր, Գելիձոր, Գլիձոր, ձորակ կամ գետակ Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Շիրակ գավառում, Անի մայրաքաղաքի մոտ։ Պատկանում է Ախուրյան գետի ավազանում։ Քաղաքի դռներից մեկը, որը տանում էդեպի ձորը, կոչվում էր Գայլեձորի դուռ։ Ափերին կային բազմաթիվ ջրաղացներ։ Ծաղկեցաձորի և Ախուրյանի կիրճերի նման այստեղ ևս գոյություն ունեին այրային բազմաթիվ բնակարաններ և կացարաններ, սրահներ, կրպակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորակներ
Բազարնո-Կարաբուլակսկի շրջան
Բազարնո-Կարաբուլակսկի շրջան (Базарно-Карабулакский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բազարնիյ Կարաբուլակ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2300 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31856 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սյուո
Սյուո (Suaux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 377 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 230 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 162-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 68։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 162 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 136 անձ (73 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (12 տղամարդ և 14 կին)։ 68 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անահիտ Տոնապետյան-Դեմոպուլոս
Անահիտ Տօնապետեան-Դեմոպուլոս, լեզվաբան, հայագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1991 թ.), պրոֆեսոր։ ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (28.12.2011 թ.)։
Կենսագրություն
Անահիտը ծնվել է 1962 թվականին Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքում։ 1984 թվականին ավարտել է Փարիզի Արևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների պետական ինստիտուտը, 1987 թվականին՝ Սորբոնի համալսարանը։ 1991 թվականից Արևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների պետական ինստիտուտի հայագիտության ամբիոնի վարիչն է։ Զբաղվում է արևելահայերենի քերականության, ընդհանուր լեզվաբանության հետ հայերենի բաղդատմանը, հայերենի բարբառների համադրմանը, արևելահայերենը որպես սփյուռքի լեզու ճանաչելու հարցերով [«Վաղակատարը և հարակատարը արևմտահայերենում» («Հայագիտության V միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածու», անգլերեն, 1996, էջ 149-166) «Վերլուծական ժխտականը և վաղակատարն արևմտահայերենում» INALCO, ժողովածու, ֆրանսերեն, 1999, N 1, էջ 23-41, «Լեզվական քաղաքականությունը Հայաստանում` Խորհրդային Միությունից մինչև անկախ Հայաստան» («Լեզու և պետություն», ժողովածու, ֆրանսերեն, Փարիզ, 1998, էջ 171-185)] հարցերով։
1999 թվականին Փարիզում կազմակերպել է Հայագիտության VI միջազգային գիտաժողովը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայագետներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Գլապուն
Գլապուն, լեռ Ադրբեջանի Ղազախի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ Կատեգորիա:Ղազախի շրջան
Սենտ-Ալբան-սյուր-Լիմանյոլ
Սենտ Ալբան-սյուր-Լիմանյոլ (Saint-Alban-sur-Limagnole), համայնք և բնակավայր Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Լոզեր դեպարտամենտում, 2009 թվականի մարդահամարի տվյալներով այս համայնքի բնակչության թիվը կազմել է 1478 մարդ։
Պատմություն
Գյուղը գտնվում է կարմիր կավահողային ավազանի կենտրոնական մասում։ Նրա միջով հոսում է Լիմանյոլ գետը, որը Տրույե գետի վտակն է։ Բնակավայրը հիմնադրվել է միջնադարում։ Սկզբնական շրջանում եղել է ֆեոդալական բերդ, որի մասին առաջին անգամ հիշատակվում է 1245 թվականին։ 1364 թվականին բերդը նվաճվել է անգլիացինների կողմից։ 16-րդ դարում բերդի մատույցներում կառուցել է Վերածննդի ոճով մի ամրոց, որի շուրջը խրամատ է փորվել։
Բալակովոյի շրջան
Բալակովոյի շրջան (Балаковский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալակովո ։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 216911 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 69,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սարատովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գեղամավանի սարավանդ
Գեղամավանի սարավանդ, սարավանդ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Գեղամա լեռների հյուսիսային մասում, Լճաշեն և Դդմաշեն գյուրլերի միջև, Գեղամավան գյուղի տարածքում։ Տարածվում է մինչև Հրազդան գետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սարավանդներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի սարավանդեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի աշխարհագրություն
Արքայազն Բալթազար Կառլոսի դիմանկարը թզուկի հետ (նկար)
Արքայազն Բալթազար Կառլոսի դիմանկարը թզուկի հետ (El príncipe Baltasar Carlos con un enano), իսպանական գահաժառանգի դիմանկարներից մեկը, որի հեղինակը Դիեգո Վելասկեսն է։
Նկարագրություն
Չնայած իր մանկահասակ տարիքին` արքայազնը պատկերված է վեհաշուք դիրքով` հանդիսավոր դիմանկարի բոլոր կանոններին համապատասխան։ Նրա հագուստն ընդգծում է սոցիալական բարձր դիրքը։ Արքայազնը հագել է մուգ կանաչ, ոսկեթել զինվորական շորեր, վառ կարմիր ուսագոտիով և Վան Դեյքի ոճին բնորոշ ասեղնագործ օձիքով ։ Մի ձեռքով նա պահում է մարշալի գավազան, մյուս ձեռքը դրված է թրի բռնակին։ Կողքին` բարձի վրա, դրված է գլխարկ` շքեղ փետուրով։ Այս բոլոր պարագաները բնորոշ են գեներալին։ Արքայազնի մոտ պատկերված թզուկը (պարզ չէ` այն աղջի՞կ է, թե՞ տղա) ձեռքին ունի խնձոր և զանգուլակ, որով հակադրվում է ամենազոր կայսրության գահաժառանգին, ով սովորական մանկական խաղալիքների կարիք չունի։ Երկուսն էլ կանգնած են գորգին, հետևի ֆոնը ձևավորված է կարմիր դիպակով, ինչը նույնպես հանդիսավոր դիմանկարի արտահայտություն է։
Պատմություն
Արքայազն Բալթազար Կառլոսը ծնվել է 1629 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Մադրիդում, մահացել է 1646 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սարագոսայում։ Նկարում առկա է մասամբ ջնջված մակագրություն` «Aetatis AN… / MENS 4», որը թույլ է տալիս ենթադրել, որ դիմանկարը նկարվել է, երբ արքայազնը եղել է մեկ տարեկան չորս ամսական, այսինքն` 1631 թվականի մարտին ։
Համաձայն նկարչի առաջին կենսագիր Ֆրանսիսկո Պաչեկոյի` Իտալիա կատարած իր առաջին ճանապարհորդությունից հետո «Վելասկեսը մեկուկես տարվա բացակայությունից հետո Մադրիդ է վերադարձել 1631 թվականի սկզբին ։ Նա շատ լավ ընդունելության է արժանացել կոմս-հերցոգ Գասպար դե Գուսման Օլիվարեսի կողմից, ով հրամայել է նրան գնալ ու համբուրել Նորին մեծություն արքա Ֆիլիպ IV-ի ձեռքը ձեռքը այն բանի համար, որ նա ուրիշ նկարիչ չի հրավիրել` գերադասելով սպասել նկարչի վերադարձին արքայազնի դիմանկարը նկարելու համար, ինչին էլ Վելասկեսն անմիջապես ձեռնամուխ է եղել»։ Ենթադրաբար խոսքը հենց այս նկարի մասին է, սակայն քանի որ կենսագիրը չի հիշատակում թզուկի մասին, որոշ ուսումնասիրողներ ենթադրում են, որ խոսքը մեկ այլ նկարի մասին է, որը գտնվում է Ուոլեսի հավաքածուում. այնտեղ արքայազնը մենակ է պատկերված։ Սակայն այդ նկարում արքայազնը երեք տարեկան է, այնպես որ այն չի կարող լինել նրա առաջին նկարը ։
Խոսե Կամոն Ազնարը նշել է, որ թզուկի հագուստը, որը ներառում է մանյակ, բնորոշ է կանանց ։ Բրաունը չի ժխտում այս վարկածը ։ Ավանդաբար թզուկին նույնացնում են «Վալյեսկասի մանուկ» մականունով Ֆրանսիսկո Լեսկանոյի հետ (նա պատկերված է նաև Վելասկեսի «Խեղկատակներ» շարքում). այս տեսակետն առաջ է քաշել Մորենո Վիլյան, ով ենթադրել է, որ այդ դեպքում նկարը ստեղծվել է 1634 թվականին, երբ Լեսկանոն ծառայության է անցել արքայազնի մոտ։ Սակայն քանի որ նկարն ակնհայտորեն ստեղծվել է նրա նշած տարեթվից առաջ, ուրեմն թզուկը չի կարող լինել Լեսկանոն։ Նրա դինամիկ դիրքը Պանտորբային հանգեցրել է այն մտքին, որ նա նկարում ավելացվել է հետագայում ։
Խուլիան Գալիեգոն ժամանակագրության համընկնման այս հարցը լուծելու նպատակով առաջ է քաշում, ինչպես ինքն է նշում, «ռիսկային գաղափար», որ նկարը պատկերված է Վելասկեսի նախընտրած ժանրում` «նկար նկարի մեջ»։ Այսինքն` թզուկը պատկերված է թզուկի հանդիսավոր դիմանկարի ֆոնին, իսկ գորգի գիծը իրական աշխարհի ու հետնանկարի սահմանն է։ Սա նրա կարծիքով բացատրում է «ոճական տարբերությունը, որի պատճառով, ինչպես նկատում է Պանտորբան, նկարը կարող է դիտարկվել որպես վիզուալ խաղ և ժամանակի ստեղծագործական նորարարություն, ինչն այնքան սիրում էր Վելասկեսը, և որը իրական ու պատկերված աշխարհի շփոթմունք էր առաջացնում» ։
Նկարն ակնհայտորեն ստեղծվել է իսպանական (կամ ավստրիական) արքայական պալատի համար, սակայն նրա ճակատագրի մասին չի պահանվել տեղեկություն մինչև 1769 թվականը, երբ նկարի մասին առաջին հիշատակությունն է արվում այն առիթով, որ իտալական Պարմա քաղաքում Հենրի Հովարդը (4-րդ կոմս Կառլայլ) ձեռք է բերել նկարը։ Հովարդի ամրոցում այն պահվել է մինչև 1900 թվականը, երբ Ջորջ Ջեյմս Հովարդը (9-րդ կոմս Կառլայլ) վաճառել է այն։ Նկարը վաճառվել է 80.000 դոլարով և 1901 թվականին հայտնվել է Բոստոնի գեղարվեստի թանգարանում ։
Մինչև 19-րդ դարը համարվում էր, որ նկարի հեղինակը Կարավաջոն է, և այն պատկերում է Պարմայի հերցոգներից մեկին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիեգո Վելասկեսի նկարներ Կատեգորիա:Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի նկարներ
Դորովատկա (Կորմանգայի վտակ)
26
Դորովատկա (Дороватка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կորմանգա գետի աջ ափին 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ջեյմս Բլեյք
Ջեյմս Բլեյք Լիթերլանդ (James Blake Litherland, ), անգլիացի երգիչ, երգերի հեղինակ, բազմագործիքավորող և ձայնային պրոդյուսեր Լոնդոնից։ Նա առաջին անգամ ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել 2010 թվականին՝ իր մինի ալբոմների շարքի («CMYK» և «Klavierwerke» ներառյալ) և «James Blake» դեբյուտային ալբոմի շնորհիվ ։ Նրա երկրորդ ալբոմը՝ «Overgrown»-ը, թողարկվել է 2013 թվականին՝ նրան միջազգային ուշադրություն բերելով, ինչից հետո նա առաջադրվել է Mercury Prize-ին ։ 2016 թվականին թողարկվել է նրա երրորդ՝ «The Colour in Anything» ալբոմը , իսկ 2019-ին՝ չորրորդ՝ «Assume Form» ալբոմը ։ Երկուսն էլ դրական գնահատականներ են ստացել, իսկ վերջինս դարձել է նրա ալբոմներից US Billboard 200 հիթ-շքերթում բարձրագույն՝ 21-րդ հորիզոնական զբաղեցրածը։
Իր կարիերայու ընթացքում, Բլեյքը համագործակցել է այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Mount Kimbie-ն և Bon Iver-ը, և մասնակցել է այնպիսի արտիստների երգերի արտադրությանն, ինչպիսիք են Քենդրիկ Լամարը, Բիյոնսեն, Վինս Սթեյփլզը, Ֆրենկ Օուշենը և Թրևիս Սքոթը ։ Բլեյքը նաև թողարկել է ռեմիքս աշխատանքներ Harmonimix կեղծանվան տակ ։
Նա հաղթել է Mercury Prize երկու անվանակարգերում, Գրեմմի՝ հինգ անվանակարգերում, ներառյալ «Լավագույն նոր արտիստ» մրցանակը 2014 թվականին; և Brit Awards՝ երեք անվանակարգերում։
Վաղ տարիներ
Ջեյմս Բլեյքը երաժիշտ Ջեյմս Լիթերլանդի որդին է։ Նա ուժեղ հետաքրքրություն էր ցուցադրում երաժշտության հանդեպ դեռ մանուկ հասակից ։ Ջեյմսը դաշնամուրի դասական կրթություն է ստացել ։ Իր սկզբնական կրթությունը նա ստացել է Grange Park Primary School, իսկ միջնակարգ կրթությունը՝ The Latymer School-ում։ Հետո նա ընդունվել է Գոլդսմիթի համալսարանն, որտեղ Հայտնի երաժշտության աստիճան է ստացել ։
Անձնական կյանք
Բլեյքը հարաբերությունների մեջ էր գտնվում ամերիկացի երաժիշտ Թերեզա Ուայմանի հետ՝ Warpaint ինդի ռոք խմբից ։ 2015 թվականից Ջեյմսը հարաբերությունների մեջ է բրիտանացի դերասանուհի Ջամիլա Ջամիլի հետ ։
Երաժշտական ոճ
Քննարկելով Բլեյքի ոճական զարգացումը, քննադատ Մարկ Ֆիշերը գրել է, որ «նորից լսելով Բլեյքի ձայնագրությունները ժամանակագրական շարքով հասկանում եմ, որ դա նման է դրան, թե ոնց է ուրվականը նյութական ձև ստանում»։ Մեդիսոն Մուրը նշել է մինիմալիզմի և լռության հաճախակի օգտագործումը Բլեյքի աշխատանքներում ։
Որպես հյուր
որպես Harmonimix
Տեսահոլովակներ
որպես Harmonimix
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Փոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:Փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի դիջեյներ
Սյուրի
Սյուրի (Suris), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 277 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.08 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 136-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 62։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 136 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 118 անձ (66 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (9 տղամարդ և 9 կին)։ 62 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանսիզ Շենդ
Ֆրանսիզ Շենդ (Frances Shand Kydd, ), արքայադուստր Դիանայի մայրը և նրա որդիների՝ Բրիտանական գահի երկրորդ ժառանգորդ՝ Քեմբրիջի դուքս Արքայազն Ուիլյամի և գահի վեցերորդ ժառանգորդ՝ Սասեքսի դուքս Արքայազն Հարրիի  տատիկը։ 1969 թվականին, ամուսնալուծվելուց և դստեր (1997)  մահից հետո Շենդն իր կյանքի վերջին տարիները նվիրեց բարեգործության։
Վաղ կյանք
Ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 20-ին, Փարկ Հաուզի Սանդրինգհեմյան պալատում ։ Հայրը Ֆերմոյի 4-րդ դուքս Մորիս Ռոշն էր, ով նաև Ջորջ VI-ի ընկերն էր, իսկ մայրը՝  Ֆերմոյի դքսուհի՝ Ռութ Ռոշը, Եղիսաբեթ թագուհուն ընկերակցող  պալատական ազնվական կանանցից էր ։ Սերելով ազնվական ընտանիքից, նա իրեն միշտ դրսևորել է որպես ազնվական և դքսուհի ։
Ամուսնություն
1954 թվականի հունիսի 1-ին, Վեստմինստերյան աբբայությունում նա ամուսնացել է Ջոն Սփենսերի հետ ։ Եղիսաբեթ II-ը և թագավորական ընտանիքի մյուս ներկայացուցիչները նույնպես ներկա էին արարողությանը ։ Նա տասնութ տարեկան էր և դարձավ  ամենաերիտասարդ  կինը, ով ամուսնացավ  աբբայությունում վերջին տասնամյակների ընթացքում ։
Նրանք ունեցել են հինգ երեխա․
Ամուսնալուծություն
1967 թվականին նրա ամուսնությունը վիսկոնտ Ալթորպի  հետ հաջողակ չէր։ Ֆրանսիզը թողեց  ամուսնուն հանուն Փիթր Շենդի, ում հանդիպել էր Ավստրալիայում նախորդ տարի ։
Ֆրենսիս և Փիթր Շենդն ամուսնացան 1969 թվականի մայիսի 2-ին և բնակություն հաստատեցին  Իսլանդիայում և Օբանից 10 կիլոմետր հեռավորության վրա հիմնադրեցին Արդենքափլ ագարակը ։ Նա իր ժամանակի մի մասն անց էր կացնում  Լոնդոնում, մյուս մասը՝ ագարակում։ Նա ապրում էր հանգիստ կյանքով, մինչև  հասարակությանը հայտնի դարձավ 1981 թվականի փետրվարի 24-ին կայանալիք Դիանայի և արքայազն Չարլզի նշանադրության մասին ։
Հետագա տարիներ
1976 թվականի հուլիսի 14-ին Սփենսերների 8-րդ դուքսն ամուսնացավ Ռաին Սփենսերի հետ։ Նա ստանձնեց երեխաների խնամակալության հարցը ։ 1988 թվականին Շենդի ամուսինը թողեց նրան հանուն երիտասարդ կնոջ ։ Իրենց անհաջող ամուսնության մեջ նա մեղադրում էր լրատվամիջոցներին՝ ճնշում գործադրելու համար։
Ոչ սթափ վիճակում ղեկին նստելու համար 1996 թվականին նրան զրկեցին վարորդական իրավունքից ։ 1997 թվականի մայիսին, Hello! ամսագրին տված հարցազրույցում նա հայտարարեց, որ Դիանան ուրախ էր՝ որպես արքայադուստր իր պարտականություններից ազատվելու համար։ Դիանայի մահվան ժամանակ նրանց հարաբերությունները շարունակում էին լարված մնալ ։
Իր հետագա տարիները Ֆրանսիզն անցկացրեց միայնության մեջ ։ Նա ընդունեց կաթոլիկություն և իր ժամանակը նվիրեց բարեգործական միջոցառումներին ։ Նա ներգրավվեց հաշմանդամ երեխաների, Մալալիգի և Հյուսիսարևմտյան ձկնորսների ասոցիացիայի և Ազգային որոնման և փրկարարական շների ասոցիացիաների  աշխատանքների մեջ ։
2002 թվականի հոկտեմբերին, երբ Շանդ Քիդը լքեց Շոտլանդիայի տունը՝ Փոլ Բուրելի դատավարության ընթացքում ցուցմունք տալու համար, կողոպտիչները մտան  նրա տուն և գողացան  նրա զարդերը ։
Կենսագրություն
2004 թվականին, Մաքսին Ռիդինգթոնը նրա մասին գիրք հրատարակեց, որը կոչվում էր Արքայադուստր Դիանայի մոր ուշագրավ պատմությունը (The Remarkable Story of Princess Diana's Mother) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:2004 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:21-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Անգլիացի կանայք Կատեգորիա:Բրիտանացիներ հայկական սերմամբ
Դոն Խուան դե Կալաբասաս (նկար)
Խեղկատակ Դոն Խուան դե Կալաբասասի դիմանկար (Retrato de buffon Juan Calabazas (Calabacillas)), իսպանացի գեղանկարիչ Դիեգո Վելասկեսի նկար` «Խեղկատակներ» շարքից։
«Խեղկատակներ» շարքի միակ գործն է, որը գտնվում է Պրադո թանգարանի պատերից դուրս, սակայն նկարի պատկանելությունը Վելասկեսի վրձնին վաղուց կասկածի տալ է դրվել, որոշ մասնագետներ ընդհանրապես ժխտում են նկարի պատկանելությունը իսպանացի նկարչի վրձնին ։
Նկարագրություն
Ինչպես ընդունված է համարել, նկարում պատկերված է պալատական խեղկատակ Խուան դե Կարդենասը (Juan de Cardenas)` Կալաբասա (Juan de Calabazas) կամ Կալաբասիլիաս (Calabacillas) կամ Հիմարը Կորիայից (Bobo de Coria) կամ ծուռ (Bizco) մականունով։ Համանուն նկար կա Պրադոյում, որը, ինչպես կարծում են, պատկերում է նույն խեղկատակին։ Նույն նկարչի վրձնին պատկանող երրորդ նկարը, որը եղել է մարքիզ Լեգանեսի հավաքածուում, չի պահպանվել։
Մորենո Վիլյայի կարծիքով, Խուան Կալաբասասի կամ Կալաբասիլիասի ծառայությունը փաստաթղթավորվել է Մադրիդի Թագավորական Ալկասարում 1630 թվականին մինչև նրա մահը 1639 թվականի հոկտեմբերին։ Մինչև 1632 թվականը նա ծառայել է կարդինալ-ինֆանտ դոն Ֆերնադոյի մոտ, այնուհետև Ֆիլիպ II արքայի մոտ։ Մինչև թագավորի մոտ ծառայության անցնելը նա ծառայել է հերցոգ Ալբայի պալատում` Կորիայում ։ Համանուն խեղկատակի կերպարն առկա է Կալդերոնի «Երկու դուռ ունեցող տունը դժվար է պահպանել» պիեսում (1629)։
Խեղկատակը պատկերված է ամբողջական հասակով։ Նա իսպանական նորաձևությանը համապատասխան հագել է սև կոստյում, պատկերված է պալատական ինտերիերի ու աթոռի ֆոնին։ Ձեռքում կնոջ փոքր պատկեր է և պտտանի ձող։ Այս խաղալիքը հիմարության խորհրդանիշ է (համեմատել Դոն Քիշոտի հողմաղացների հետ) ։
Հեղինակային պատկանելության հարց
Նկարում պատկերված անձի նույնականացումը հիմնվում է գրավոր աղբյուրների վրա, որոնք վկայում են Կաաբասաս խեղկատակի` Վելասկեսի վրձնին պատկանող նկարի գոյության մասին։ 1701 թվականին պալատի գրագիր Բուեն Ռետիրոյի տեքստը վկայում է, որ «նույն չափի և որակի մեկ այլ նկար ներկայացնում է Կալաբասիլիասին մի ձեռքում փոքր նկար, մյուսում` նամակ (billete), արժե 20 դուբլոն»։ Գրեթե բառացի այդ նկարագրությունը կրկնվում է նույն պալատի` 1716 թվականի № 614 գրության մեջ։ 1789 թվականին այս նույն գրությունը ստացել է նոր համարակալում` № 178: Այն պարունակում է նաև նկարի նկարագրություն, որը համընկնում է վերոհիշյալ դիմանկարներից ցանկացածին։ Այս նկարագրության համաձայն` նրա ձեռքում ոչ թե billete է, այլ reguilete: Խեղկատակի անունը սխալ է գրվել` նմանեցնելով նկարչի անվանը։ Սակայն այս նկարագրությունը, ամենայն հավանականությամբ, 1701 և 1716 թվականների գրություններից է բխում, ինչպես նաև համեմատվել է այլ նկարների հետ, ինչի արդյունքում հայտնվել է «Վելասկեսի մեկ այլ նկար` Վելասկիլիոյի դիմանկար, խեղկատակ, որին անվանել են Կալաբասիլիաս. ձեռքում ունի փոքր նկար ու պտտան, մոտավորապես 209 х 111 սմ» գրությունը ։ 1794 թվականի նկարագրությունը կրճատումներով կրկնում է նախորդ տեքստերը` չմոռանալով մատնանշել նկարիչ Վելասկեսի անունը։ Քանի որ ցանկում ներկայացված են պալատում պահվող նկարները, կարելի է նշել, որ այդ նկարը դեռևս գտնվել է պալատի պատերից ներս։ 1803 թվականի հուշագրում Վելասկեսի նկարը մտնում է 18 նկարների շարքում, որոնք տրվել են Մաելիեին վերականգնման համար` առանց մատնանշելու այդ աշխատանքների ավարտը։ Նկարը պալատ է վերադարձվել 1808 թվականի հուլիսի 5-ին, երբ Նապոլեոնի զորքերը տեղավորվել են պալատի պատերից ներս։ Ակնհայտ է, որ պատերազմի տարիներին այն առևանգվել է ֆրանսիացիների կողմից։ 1866 թվականին նկարը հիշատակվում է Պերսինյի հերցոգի (1808-1872) սեփական հավաքածուում և ներկայացվել է Փարիզի «Exposition retrospective» ցուցահանդեսում ։
Հենվելով այս նկարագրությունների վրա` Լոպես Ռեյը, առանց երկար քննելու, նկարը վերագրել է Վելասկեսի վրձնին, մանավանդ որ ռեստավրացիան, որ կարող էր արած լինել Մաելիան, նկարին իրոք առկա է։ 1789 թվականին գրությունից մնացած փոքր-ինչ անհասկանալի reguilete բառը մեկնաբավում է «պտտան», ինչը կատարյալ համընկնում է գոյություն ունեցող դիմանկարին։ Այս խաղալիքը նրա բառերով Իսպանիայում հայտնի է շատ անուններով (rehilandera, rehilete, molino de papel) :
Նկարը Վելասկեսի վրձնին պատկանելու տեսակետին համաձայն են Պանտորբան, Գուդիոլը և Բարդի ն։ Սակայն շատ այլ մասնագետներ կասկածի տակ են դնում այս տեսակետը։ Նրանցից առաջիններից է Պոնցը. նա նկարը համարում է «Վելասկեսի ոճով նկարված» ։ Տրապիեն ժխտում է Վելասկեսի` նկարի հեղինակ լինելը` մատնանշելով, որ Բուեն Ռետիրոյի` 1701 թվականի նկարագրությունը համընկնում է քլիվլենդյան նկարին, քանի որ խեղկատակն այնտեղ ձեռքին նամակ (billete) է բռնել, ոչ թե թղթից պտտան ։ Չնայած որ փոքր նկարի առկայութունը համընկնում է, նա այն համարում է հետագայում ավելացրած դետալ` հիմք ընդունելով հագուստը։ Բացի այդ` rehilete բառը, ըստ Թագավորական ակադեմիայի բառարանի (1970), ոչ թե թղթե պտտան է, այլ ցլամարտիկի դաշունիկ` նախատեսված օդ նետելու համար։ Վելասկիլիո անունը կարող էր Քրիտոբալ Վելասկես անունով իրական խեղկատակին պատկանել, ով ծառայել է պալատում և հայտնի է 1637 թվականի փաստաթղթերից։ Շտեյնբերգը կարծում է, որ նկարի հեղինակը կարող է լինել Ալոնսո Կանոն ։ Մոֆիտը նույնպես վիճարկում է նկարի հեղինակային պատկանելությունը Վելասկեսին` նշելով, որ նկարի կոմպոզիցիան հիմնված է Չեզարե Ռիպայի «Սրբապատկերներ» փորագրության վրա, ով պատկերել է անմտությունը. սա նրա կարծիքով հակասում է Վելասկեսի մոտեցմանը «Խեղկատակներ» շարքին ։ Բրաունը նույնպես չի հավատում, որ նկարի հեղինակը Վելասկեսն է. «Իմ կարծիքով նկարը պատկանում է այլ նկարչի վրձնին։ Այդ նկարիչը չի կարող լինել Ալոնսո Կանոն, ով մինչև 1638 թվականը չի եղել Մադրիդում, եթե իհարկե, դա կրկնօրինակը չէ, որ Կանոն արել է Վելասկեսից կամ այլ նկարչից»։
21-րդ դարի սկզբին Վելասկեսագետների պաշտոնական տեսակետն այն է, որ նկարի հեղինակը Վելասկեսը չէ։ Բացի այդ` նշվում է, որ քլիվլենդյան դիմանկարի մոդելը նման չէ Կալաբասիլիաս խեղկատակի դիմանկարին, որ պահվում է Պրադոյում. չնայած նրանք երկուսն էլ ծուռ են, նրանց դիմագծերը նման չեն, և քննարկվող դիմանկարի բնորդն ակնհայտորեն ավելի երիտասարդ է։ Քլիվլենդի թանգարանը պնդում է նախնական պատկանելությունը։
Ստեղծման տարեթիվ
Նկարը տարբեր թվագրումներ ունի. Մայերը այն թվագրում է 1627 թվականին, Բերուետեն` 1631 թվականին, Գուդիոլը` 1633 թվականին ։ Պանտորբան կարծում է, որ նկարը «Խեղկատակներ» շարքի ամենավաղ նկարն է ։
Նկարը 1620-ական թվականների կեսերին են այն վերագրում` շնորհիվ «Ինֆանտ դոն Կառլոսի դիմանկարի» և նկարչի «գորշ դիմանկարների» հետ ունեցած նմանությունների, ինչպես նաև այն բանի հիման վրա, որ Կալաբասասը ծառայության է անցել 1632 թվականին։ Կամոն Ազնարը կարծում է, որ նկարը ստեղծվել է վարպետի` Իտալիայից վերադառնալուց հետո` 1632 թվականին ։
Դրություն
Խեղկատակի աջ աչքը հավանաբար նկարել է պալատական նշանավոր նկարիչ Մարիանո Սալվադոր Մաելիեն (1739-1819) 19-րդ դարի սկզբին, հնարավոր է, որպեսզի նրա տգեղ շեղաչքությունը դարձնի առավել ակնահաճո։ 1965 թվականին նկարը ռեստավրացվել է ու մաքրվել, վերականգնվել են հատկապես փոքր կորուստները` հիմնականում ֆոնին ու կերպարի աջ ձեռքին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դիեգո Վելասկեսի նկարներ Կատեգորիա:Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1630 նկարներ
Գյոլդաղի լեռնաշղթա (Կոտուր)
Գյոլդաղ, լեռնաշղթա Թուրքիաում, Հայկական լեռնաշխարհում, Կոտուրի լեռներում, նրա կենտրոնական հատվածում, ջրբաժան գծից արևելք։ Շրջակայքի նկատմամբ բարձրությունը մեծ չէ։ Գյոլդաղը, Կյոլտաղ, Կյոլտաղը, Կյոլտաղի, Մեքեկդաղ, Մեհենկտաղի, Մեհեկտաղի։ Լեռներ Անտիտավրոս լեռնահամակարգում, Արաբկիր քաղաքից հյուսիս-արևելք, Եփրատի աջ ափին։ Արևմուտքից միանում է Սարը-Չիչեք լեռնաշղթային։ Գետի լանջերից առատորեն բխող աղբյուրները ոռոգում էին շրջակա այգիները և աշխատեցնում շուրջ 50 ջրաղաց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռնաշղթաներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Պիչիչի մրցանակ
Լավագույն ռմբարկու, մրցանակը տրվում է Marca իսպանական պարբերականի կողմից ամեն  տարի Լա Լիգայում  տարվա ամենաշատ գոլի հեղինակ դարձած  ֆուտբոլիստին։ Մրցանակը իր անվանումը ստացել է Ատլետիկ Բիլբաոյի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկի՝ Ռաֆայել Մորենո Արանզադի ՝ Պիչիչիի  պատվին։