cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տանել (Խոզաթից 4-5 կմ արևմուտք)
Տանել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 4-5 կմ արևմուտք, մյուս Տանել գյուղից 1.5-2 կմ արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մալիե Մայաչկի
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2000 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի բնակավայրեր
Միգել Դիաս Կանել
Կենսագրություն
1982 թվականին ավարտել է համալսարանը, ստանալով էլեկտրիկ ինժեների կրթություն։ 1982-1985 թվականներին ծառայել է Հեղափոխական զինված ուժերում, հետո դասավանդել է Լաս Վիլյասի «Մարտա Աբրեու» Կենտրոնական համալսարանում։ 1986 թվականին աշխատել է Կուբայի երիտասարդ կոմունիստների միության մեջ որպես համալսարանական կոմերիտական կոմիտեի քարտուղար։ Նույն թվականին Դիաս Կանելը դարձել է գավառական բյուրոյի անդամ՝ գաղափարախոսական բնագավառում աշխատելու համար։ Մասնակցել է Նիկարագուայի քաղաքացիական պատերազմում որպես կուբացի խորհդական։ 1987 թվականին վերադարձել է Կուբա, ինչից հետո շարունակել է կոմերիտական կարիերան, գրավելով մի շարք ղեկավար պաշտոններ, մասնավորապես՝ Վիլյա Կլարայի գավառի ՍՄԿ կոմիտեի առաջին քարտուղարի պաշտոնը ։
2009 թվականի մայիսին նշանակվել է Կուբայի ավագ կրթության նախարար, աշխատելով այդ պաշտոնում մինչև 2012 թվականի մարտը։ 2012-2013 թվականներին եղել է տեղակալ, իսկ 2013 թվականի փետրվարի 24-ին ընտրվել է որպես Կուբայի նախարարների խորհրդի ու Պետական խորհրդի նախագահ՝ Ռաուլ Կաստրոյի տեղակալ ։ Դիաս Կանելին այդ պաշտոնին նշանակելուց հետո, մի շարք մասնագետներ համարում էին, որ նա Ռաուլ Կաստրոյից հետո կդառնա երկրի ղեկավարը ։ Այլ անալիտիկներ կարծում էին, որ այդ եզրակացությունները վաղաժամ են ։
Երկրի ղեկավարի պաշտոնում
2018 թվականի ապրիլի 19-ից Պետական խորհրդի (բարձրագույն մարմին, որը կատարում է պետության ղեկավարի պարտականությունները) և նախարարների խորհրդի նախագահն է․ Կուբայում պետության ու կառավարության ղեկավարների պաշտոնները համատեղված են։ Նրա նախակարապետը այդ պաշտոնին՝ Ռաուլ Կաստրոն, պահպանում է իր պարտականությունների մի մասը, քանի որ ԿԿԿ առաջին քարտուղար է։ Պետության նոր ղեկավարը շարունակել է սոցիալիստական տնտեսության մասնավոր լիբերալիզացիան։
2018 թվականի հուլիսին ժողովրդական իշխանության Ազգային ասամբլեան ընդունել է նոր Սահմանադրություն, որը խոշոր փոփոխություններ է կատարել, 1976 թվականին ընդունած օրենքների համեմատ։ Կուբայում փոփոխությունների համաձայն ընդունվում է մասնավոր սեփականությունը, առևտուրը և ազատ շուկան, ու անմեղսունակության պրեզումպցիան, սեքսիզմի, էթնիկ ծագման ու հաշմանդամության պատճառով դիսկրիմինացիայի վրա արգելքը։ Օտարերկրյա ներդրումներն ընդունվում են որպես տնտեսական աճման կարևոր գործոն։ Բացի այդ, վերականգնվում են վարչապետի և նախագահի պաշտոնները, և վերջինս իրավունք ունի զբաղեցնել այդ պաշտոնը երկու անգամից ոչ ավել։ ԿԿԿ-ն շարունակում է մնալ միակ օրինական քաղաքական ուժը («հասարակությանը ուղղող հիմնական ուժ»)։ 2019 թվականի փետրվարի 24-ին կայացել է նոր Սահմանադրության հավանության համար հանրաքվե։ Նորամուծություններին կողմ էին ընտրողների 87%-ը ։
2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Կուբայի պառլամենտը ընտրել է Միգել Դիաս Կանելին Կուբայի Հանրապետության նախագահ ։
Պարգևներ
Առաջին կարգի Ազատարարի շքանշան (Վենեսուելա, 2018 թվական) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կուբայի նախագահներ Կատեգորիա:Կուբացի պետական գործիչներ
Բոլշիե Տայցի
Բոլշիե Տայցի (Большие Тайцы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1608 մարդ։
Ջո Պեշի
Կենսագրություն
Առաջին դերը կինոյում խաղացել է 1975 թվականին ցածր բյուջե ունեցող «Հոգիների հավաքողը» քրեական ֆիլմում։
Մարտին Սկորսեզեի «Կատաղած ցուլ» (1980) ֆիլմում կերտած բռնցքամարտիկի եղբայր Ջոու ԼաՄոտտի հերոսի դերի համար ստացել է BAFTA մրցանակ «Լավագույն նորեկ» անվանակարգում, նաև առաջադրվել Օսկարի։ Այդ ֆիլմից հետո Ռոբերտ Դե Նիրոյի հետ միասին դառնում է Սկորսեզեի սիրված դերասաններից մեկը։
Իսկ ահա 1990 թվականին կրկին հանդես գալով Մարտին Սկորեսեզի մեկ այլ հայտնի «Փառավոր տղաներ» ֆիլմում խաղացած գանգստեր Թոմի ԴեՎիտոյի դերի համար ստանում է Օսկար, որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան։
Մնացած հայտնի ֆիլմերն են «Մենակ տանը», «Մենակ տանը 2», «Իմ զարմիկ Վիննին», «Ջոն Քեննեդի. Կրակոց Դալլասում», «Մահացու զենք 2», «Մահացու զենք 3», «Մահացու զենք 4», «Բրոնքսյան պատմություն», «Կազինո» և այլն։
(3008) Նոյիրի
(3008) Նոյիրի (Nojiri), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի նոյեմբերի 17-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Ջո Պեշի
Անձնական կյանք
1988-1992 թվականներին Ջո Պեշին ամուսնացած է եղել Կլաուդիա Մարտե Հարոյի, և ունեցել է մեկ աղջիկ՝ Տիֆանի։ 2007-2008 թվականներին հանդիպել է 37-ամյա մոդել Էնջի Էվերհարտի հետ ։
Ֆիլմագրություն
Ընդհանուր թվով խաղացել է 38 ֆիլմում։
(3008) Նոյիրի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,175703 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,764 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5874 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2067,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174158 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,81° անկյուն։
Ջո Պեշի
Ֆիլմագրություն
Առավել նշանավորներն են.
(3008) Նոյիրի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1938 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջո Պեշի
Մրցանակներ
Ընդհանուր թվով ստացել է 12 տարբեր կինոմրցանակ, ներկայացված է եղել ևս 7-ի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան Օսկարի մրցանակակիրներ
Իսկական խուզարկու
Իրական խուզարկու (True Detective), ամերիկյան արտադրության հեռուստատեսային քրեական դրամա, որի պրեմիերան կայացել է 2014 հունվարի 12-ին ամերիկյան կաբելային HBO հեռուստաալիքով ։ Սերիալի ստեղծողն ու սցենարի հեղինակը Նիկ Պիցոլատոն է։ Սերիալը հեռարձակվում է անթոլոգիկ ձևաչափով՝ յուրաքանչյուր եթերաշրջան ունի իր սյուժեն և գործող անձինք ։
Առաջին եթերաշրջանում պատմվում է Լուիզիանա նահանգի ոստիկանական բաժանմունքի երկու խուզարկուների մասին, որոնք փորձում են բացայատել առեղծվածային սպանության գործը։ Սակայն հանցագործին գտնելու նրանց փորձերը ձգվում է 17 տարի։ Գլխավոր դերերում են հանդես եկել Մեթյու Մակքոնահին, Վուդի Հարելսոնը և Միշել Մոնագանը։ Երկրորդ եթերաշրջանը հեռուստադիտողին տեղափոխում է Կալիֆորնիայ, որտեղ ոստիկանության 3 բաժինների 3 խուզարկու հետաքննում են հանցագործությունների մի շարք, որը, ըստ իրենց, կապված է կաշառակեր քաղաքական գործչի սպանության հետ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Քոլին Ֆարելը, Ռեյչել ՄաքԱդամսը, Վինս Վոնը, Քելի Ռայլին և Թեյլոր Կիտչը ։
Սերիալի առաջին եթերաշրջանն արժանացավ քննադատների հիացական արձագանքներին, իսկ ոմանք սերիալը համարեցին տարվա լավագույն հեռուստատեսային դրամա։ Այն արժանացավ 5 «Էմմի», Սպուտնիկ, TCA, BAFTA և այլ մրցանակների։ Սցենարիստ Նիկ Պիցոլատոն Սցենարիստների ամերիկյան գիլդիայի կողմից ստացավ երկու մրցանակ։ Երկրորդ եթերաշրջանն ավելի շատ քննադատվեց, քան առաջինը, թեև ընդհանուր առմամբ սերիալի շարունակության մասին լավ կարծիքներ հնչեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2014 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:HBO-ի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Բեդրժիխ Վշեմիր ֆոն Բերխտոլդ
Բեդրժիխ Վշեմիր ֆոն Բերխտոլդ (Bedřich Karel Eugen Všemír hrabě Berchtold z Uherčic, Ֆրիդրիխ Բերխտոլդ Friedrich von Berchtold. ), չեխ բժիշկ, բուսաբան։
Կենսագրություն
1804 թվականին Պրահայի Կառլով համալսարանն ավարտած Բեդրժիխ Վշեմիր ֆոն Բերխտոլդը շարունակել է համագործակցել այդ համալսարանի բժշկագիտական ֆակուլտետի հետ, բժշկական իր գործունեության հետ մեկտեղ զգալի ժամանակ է հատկացրել բնագիտական և հատկապես բուսաբանական պրպտումներին։
Բժշկական 11-ամյա աշխատանքից հետո վճռել է բացառապես զբաղվել գիտությամբ, ամբողջովին նվիրվել բնության ուսումնասիրությանը։ 1834-ից մինչև 1842 թվականը ներառյալ՝ գիտական նպատակներով ճամփորդել է եվրոպական բազմաթիվ երկրներով, Հյուսիսային Աֆրիկայով, Փոքր Ասիայով, իսկ 1846 թվականին՝ նաև Հարավային Ամերիկայով (հիմնականում Բրազիլիայով) ։
1830—40 թվականների սահմանագծին հրատարակել է իր բազմահատոր աշխատությունը Չեխիայի պատմական Բոհեմիա մարզի բուսական աշխարհի մասին։ Չեխ ականավոր բուսաբաններ՝ եղբայրներ Կարել և Յան Պրեսլների հեղինակակցությամբ լույս է ընծայել գիտա-հետազոտական մի շարք աշխատություններ։ Չեխ գիտնականներից առաջինը նա է բուսաբանական աշխատություն հրատարակել կարտոֆիլի մասին («Die kartoffeln.»):
Լինելով չեխական ազգային վերածննդի աջակից՝ իր հորեղբորորդու՝ Լեոպոլդ Բերխտոլդի հետ եռանդուն մասնակցություն է ունեցել Պրահայի ազգային թանգարանի ստեղծման աշխատանքներին։
Բեդրժիխ Վշեմիր ֆոն Բերխտոլդի անունով է կոչվել բույսերի մի ցեղ , հետագայում այդ անվանումը ներառվել է համապատասխան հոմանիշների շարքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Չեխ բժիշկներ
Քավոր
Քավոր, պսակադրության և մկրտության ծեսերում սովորութային իրավունքով ավանդաբար ընտրվող պատվավոր անձ, նորապսակների ու մկրտվողի «հոգևոր» հայրը։ Հարսանեկան ծիսակատարությունների ընթացքում քավորին վերապահվում է նորապսակներին «չար ուժերից պահպանելու» դեր։ Հայոց մեջ ընդունված սովորության համաձայն, քավոր լինում էր տոհմական․ նրան փոխելը համարվել է անպատվաբեր։ Սանիկների ընտանիքում նա համարվել է խորագույն հարգանքի արժանի անձ, ուրախությունների ու տխրությունների պարտադիր մասնակիցը։ Ընտանեկան շատ հարցերում որոշում կայացնելու համար հաճախ խորհրդակցել են քավորի հետ և առաջնորդվել նրա խորհուրդներով։ Հարսանիքի ու մկրտության ժամանակ քավոր դառնում է խնջույքների ղեկավարը։ Նորահարսը և նրա գերդաստանի մյուս կանայք հնում պարտավոր էին ցմահ պահպանել քավորի հետ չխոսելու սովորությունը։ Ենթադրվում է, որ քավորը արտացոլում է տոհմի նահապետի երբեմնի սովորութային իրավունքները, որոնց քրիստոնեության ընդունումից հետո տրվեց զուտ ծիսական բնույթ։ Մեր օրերում քավորի հետ կապված մի շարք ծիսակատարություններ վերացել են, մյուսները կրում են ձևական բնույթ։
Մեչնիկովո (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)
Մեչնիկովո (Мечнікове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պանասովկա։ Հիմնադրվել է 1938 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1938 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Իսա Տրաորե դը Բրահիմա
Իսա Տրաորե դը Բրահիմա (Issa Traoré de Brahima, ), բուրկինաֆասոցի կինոռեժիսոր։
Իսա Տրաորե դը Բրահիման ծնվել է 1962 թվականի մարտի 26-ին Կոտ դ՛Իվուարի Աբիջան քաղաքում՝ ունենալով Բուրկինա Ֆասոյի քաղաքացիություն։ Սովորել է հայրենի երկրի մայրաքաղաք Ուագադուգուի կինեմատոգրաֆիայի աֆրիկյան ինստիտուտում, որն ավարտել է 1985 թվականին։ Սովորելու ընթացքում՝ 1982-1985 թվականներին միաժամանակ աշխատել է Atelier du Théatre Burkinabè թատերախմբում՝ որպես կատակերգակ դերասան։ Այնուհետև ուսանել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում՝ Conservatoire Libre du Cinéma Français համալսարանում։
Վերադառնալով հայրենիք՝ Դանի Կույատեի և Սեկու Տրաորեի հետ համատեղ հիմնել է Sahelis Productions պրոդյուսերական ընկերությունը ։ Նրանց թողարկած Bilakoro կարճամետրաժ կինոնկարն արժանացել է Ամյենի 1998 թվականի միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակին ։
Իսա Տրաորե դը Բրահիման գտնում է, որ ֆիլմերը կարևոր դեր են խաղում քաղաքական քարոզչության բնագավառում՝ ծառայելով որպես պայքարի միջոց։ Նա հայտարարում է, որ իր գործը դիտումներ կատարելն է, և հանդիսատեսն է, որ եզրահանգումներ պիտի կատարի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկացի կինոռեժիսորներ
Կլաուդիա Մորի
Կլաուդիա Մորի (իսկական անուն ազգանունը Կլաուդիա Մորինի, Claudia Moroni), ), իտալացի դերասանուհի և երգչուհի։
Ադրիանո Չելենտանոյի կինը։
Մորին և Չելենտանոն ծանոթացել են 1964 թվականին «Ինչ-որ տարօրինակ կերպար» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, և ամուսնացել են նույն թվականի հուլիսի 14-ին։ Նրանք ունեն երեք երեխա, երկու աղջիկ՝ Ռոզիտա (Rosita) և Ռոզալինդա (Rosalinda), և մեկ տղա՝ Ջակոմո (Giacomo)։
Նկարահանվել է ընդհանուր թվով 20-ից ավելի ֆիլմերում։ 1970 թվականին «Chi non lavora non fa l’amore» երգով հաղթել է Սան Ռեմոյի փառատոնում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Փետրվարի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Կին կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կին պրոդյուսերներ
Էռնոլսայմ Բրուշ
Էռնոլսայմ Բրուշ (Ernolsheim-Bruche), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1604 մարդ, բնակչության խտությունը` 243.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.59 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 14 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1161 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 888-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 273։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 888 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 837 անձ (432 տղամարդ և 405 կին)։ Գործազուրկ են եղել 51 անձ (32 տղամարդ և 19 կին)։ 273 անաշխատունակներից 83-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 154-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Աղդաշ (Բայազետի գավառ)
Աղդաշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Rooster in My Rari
«Rooster in My Rari», ամերիկացի ռեփեր Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի երգն է, որը թողարկվել է 2012 թվականի մայիսի 28-ին և ընդգրկվել է նրա «Triple F Life: Friends, Fans & Family» ալբոմում ։ Երգը գրվել է Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի և DJ Spinz-ի կողմից, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Մարոկո Վոնը, թողարկվել է 2012 թվականի հունիսի 11-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վակա Ֆլոկա Ֆլեյմի երգեր Կատեգորիա:2012 երգեր
Ղարիբջանյան (գյուղ)
Ղարիբջանյան, գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 6 կմ հարավ-արևմուտք, Ախուրյան գետի ձախ ափից ոչ հեռու, մեղմաթեք հարթավայրում՝ ծովի մակարդակից 1470 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Ղարիբջանյանն ունեցել է Ալեքսանդրովկա, Ղարաքիլիսա Թազա, Ղարաքիլիսա Նոր, Ղարաքիլիսա Ռսի անվանումները։ Ղարիբջանյան է վերանվանվել 1935 թվականին։ Մայիսյան կայարանի գյուղը հիմնադրվել է որպես երկաթուղային կայարանին կից ավան։ Համայնքի մոտով են անցնում Գյումրի-Արմավիր ավտոխճուղին և Գյումրի-Կարս երկաթուղին ։
Այն ներառում է Ղարիբջանյան և Ախուրյանի կայարան (Ախուրյան կայարան) բնակավայրերը։ Ղարիբջանյան անվանումը ստացել է 1935 թվականին՝ բոլշևիկ Բագրատ Ղարիբջանյանի պատվին, վերջինս 1920 թվականին սպանվել էր ։
2001 թվականի տվյալներով Ղարիբջանյան բնակավայրում 953 մշտական բնակիչ կար, իսկ Ախուրյան կայարանում՝ 15 բնակիչ ։ 2012 թվականին 2 բնակավայրերում միասին 1138 բնակիչ է ապրում։
Կլիմա
Կիման բարեխառն լեռնային է, ձմեռը տևական, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Լինում են ուժեղ քամիներ, հաճախակի են ձնաբքերը և սառնամանիքները։ Ամառը զով է, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան տեղումների քանակը 500-600 մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային լեռնատափաստաններ են։ Կան արտեզյան ջրհորներ։
Բնակչություն
Բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի և Էրզրումի գավառներից, Կարսի մարզից։
2001 թ-ի վիճակագրական տվյալների Ղարիբջանյան գյուղն ունեցել է 890, Մայիսյան կայարանի գյուղը՝ 15 բնակիչ, որոնք հիմնականում աշխատում են երկաթուղային կայարանի սպասարկման ոլորտում։
Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքը 2013 թ-ի հունվարի 1-ի դրությամբ ունեցել է 926 մարդ։ Սեռային կազմում տղամարդիկ կազմում են 48%, կանայք՝ 52%։ Տարիքային խմբերը բաշխված են հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 33%, աշխատունակներ՝ 50%, հետաշխատունակներ՝ 17%։ Ունի 201 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, մանկապարտեզ, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։
Ղարիբջանյանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսական հողահանդակները գրեթե ամբողջությամբ օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ կազմելով 358 հա։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, արոտավայրեր, կազմելով համապատասխանաբար 73 և 150 հեկտար։ Գյուղատնտեսության մասնագիտացման ուղղությունը երկրագործությունն է։ Զբաղվում են հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Նախկինում զբաղվել են շաքարի ճակնդեղի մշակությամբ, որոնք վերամշակվել է Սպիտակի շաքարի գործարանում։ Երկրաշարժի արդյունքում գործարանը հիմնովին ավերվել է և շաքարի ճակնդեղի ցանքերի մակերեսները զգալի կրճատվել են։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1935 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գուդովո (գյուղ, Գլուխովի շրջան)
Գուդովո (Гудове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուդովո գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լևոն Տեր-Միքայելյան
Լևոն Անդրեյի Տեր-Միքայելյան ( : Հետագայում աճյունը տեղափոխվել է Հայաստան և թաղվել Աշտարակում՝ Միքայել Տեր-Միքայելյանի ընտանեկան գերեզմանոցում), հայ ճարտարագետ-շինարար ։ Հայաստանի առաջին հանրապետության Տրանսպորտի նախարար։
Կենսագրություն
1890 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը, 1895 թվականին՝ Սանկտ Պետերբուրգի հաղորդակցության ճանապարհների ինստիտուտը։ 1918 թվականին նա Սիբիրում ղեկավարել է Բայկալ-Ամուր երկաթուղային մայրուղու շինարարությունը, որն ընդհատվում է Ռուսաստանում սկսված քաղաքացիական պատերազմի պատճառով։ 20-րդ դարի այդ մասշտաբային շինարարությունը ԽՍՀՄ-ում վերսկսվեց 50 տարի անց և այժմ էլ կոչվում է Բայկալ-Ամուրյան երկաթուղային մայրուղի (ԲԱՄ)։ Սիբիրից տուն վերադարձի ճանապարհին Լևոն Տեր-Միքայելյանը հանդիպումներ է ունեցել Կոլչակի և Հայկ Բժշկյանցի հետ։ 1918-1920 թվականներին եղել է Հայաստանի առաջին հանրապետության տրանսպորտի նախարարը։ Սոցիալիստական հեղափոխությունից հետո եղել է Անդրկովկասյան երկաթուղիների գլխավոր ինժեները։ 1920-1930 թվականներին եղել է Անդրերկաթուղու գլխավոր վարչությունում (Թիֆլիս) ՀՀ լիազոր ներկայացուցիչ։ Եղել է Նավթլուղ-Այրում, Լենինական-Արթիկ երկաթուղային ուղամասերի շինարարության գլխավոր ճարտարագետ։ Բոլշևիկյան ահաբեկության տարիներին ձերբակալվել և դատապարտվել է մեկ տարվա ազատազրկման։ Մահապատժից փրկել է կինը՝ Եվգենիա Տեր-Միքայելյանը, ով լավ ծանոթ էր Գրիգորի Օրջոնիկիձեի հետ և վերջինիս հանդիպելու նպատակով երկու երեխաների հետ մեկնում է Մոսկվա։ Հանդիպելով ժողկոմին՝ վերջինիս օգնությամբ էլ ազատում է ամուսնուն։
«Երկաթուղային տերմինների ռուս-հայերեն և հայ-ռուսերեն բառարանի» (Թիֆլիս, 1927) կազմողներից է։ Աշխատանքները վերաբերում են թվերի տեսությանը, երկաթուղու և մաթեմատիկայի (17-րդ դար) պատմությանը։
Ընտանիք
Կինը՝ Եվգենիա Իվանի Տեր-Միքայելյանը (օրիորդ Նաբաթյան, 1887-1964 թ.) ծնվել է Բաքվի մեծահարուստ նավթարդյունաբերողի ընտանիքում։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նրանց Թիֆլիսի տուն են այցելել Կովկասյան հանրապետություններ տեղափոխված (տարհանված) մշակույթի և արվեստի բազմաթիվ հայտնի ՀԽՍՀ գործիչներ։ Նրանց տանը եղել են Այվազովսկու և Բաշինջաղյանի կողմից նվիրած նկարներ։ Ունեցել են երկու զավակ՝ Միքայել Տեր-Միքայելյան և Անդրեյ Միքայելյան։
Միքայել Տեր-Միքայելյանը (1923-2004 թ.), Հայաստանի ականավոր տեսաբան ֆիզիկոս էր, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1982 թ.)։ Հետազոտությունների բնագավառը եղել է բարձր էներգիաների ֆիզիկան, քվանտային էլեկտրոնիկան և լազերային ֆիզիկան։ ՀԽՍՀ պետական և Վիկտոր Համբարձումյանի անվան մրցանակների դափնեկիր, պարգևատրվել է Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով։ 1991 թվականին ֆիզիկայի գծով մրցանակների Նոբելյան հանձնաժողովի կողմից առաջադրվել է 1992 թվականի Նոբելյան մրցանակի թեկնածու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ալիշեր Նավոի
Նավոի, Ալիշեր Նավոի, Նիզամադդին Միր Ալիշեր (Alisher Navoiy; Әлшир Нава'и/ئەلشىر ناۋائى; ;), փետրվարի 9, 1441 – հունվարի 3, 1501), ուզբեկ բանաստեղծ, քաղաքական գործիչ, լեզվաբան, միստիկ և նկարիչ։
15 տարեկանում Նավոին արդեն հայտնի է եղել որպես բանաստեղծ։ Ստեղծագործել է միջինասիական թյուրքի և ֆարսի լեզուներով։ 1472 թվականին նշանակվել է վեզիր և ստացել էմիրի տիտղոս։ Հովանավորել է գրող, գիտնական և արվեստագետ մարդկանց։ Քննադատել է աստիճանավորների չարաշահումները, կաշառակերությունը, սուլթանի առջև հանդես է եկել ժողովրդի պաշտպանությամբ։ Այս ամենը դժգոհություն է առաջացրել պալատում, 1487 թվականին արտաքսվել է հեռավոր Աստրաբադ, նշանակվել նահանգի կառավարիչ։ 1488 թվականին վերադարձել է Հերաթ և մինչև կյանքի վերջը նվիրվել ստեղծագործական աշխատանքի։ Նավոին հեղինակ է բանաստեղծությունների, ծավալուն պոեմների, արձակ գործերի և գիտական տրակտատների 30 ժողովածուների։ Նրա «Մտքերի գանձարան» քնարական բանաստեղծություններ (այդ թվում՝ ավելի քան 2600 գազել) ամփոփող ժողովածու է, որ նա ինքը 1498-1499 թվականներին հավաքել և իր տարիքային չորս փուլերին համապատասխան ժամանակագրական կարգով դասավորել է «Մանկության զարմանալիքներ», «Պատանության հազվադեպ բաներ», «Միջին տարիքի զարմանալիքներ» և «Ծերության խրատներ» դիվաններում։
Նավոին լայն ճանաչում է գտել, ըստ Արևելքի գրական ավանդույթի, Նիզամի Գյանջևիի և Հնդկաստանի պարսկալեզու բանաստեղծ Ամիր Խոսրով Դեհլևիի «Հնգամատյանների»-ն որպես պատասխան գրած իր «Հնգամատյանով» («Արդարակյացների սքանչացումը», 1483, «Լեյլի և Մեջնուն», 1484, «Ֆարհադ և Շիրին», 1484, «Յոթ մոլորակ», 1484, «Իսկանդարի պատը», 1485)։ Նախորդներից վերցված սյուժեներն ու որոշ ձևական առանձնահատկությունները Նավոիի «Հնգամատյանի» պոեմներում ստացել են գաղափարագեղարվեստական նոր մեկնաբանություն։ «Արդարակյացների սքանչացումը» փիլիսոփայական-հրապարակախոսական պոեմում Նավոին դեմ է արտահայտվել ավատատիրական հասարակարգը, առաջադրել արդարության, ազնվության իր իդեալները։ Արևելքում տարածված սիրային ավանդությունը նրա «Լեյլի և Մեջնուն» պոեմում ծառայել է մարդ-անհատի նկատմամբ անտարբերությունը դատապարտելու գաղափարին։
Հայ գեղեցկուհի Շիրինի անվան հետ կապված ավանդավեպին անդրադառնալով, հավատարիմ իր դեմոկրատական հայեցակետին, Նավոիի «Ֆարհադ և Շիրին» պոեմում շահ Խոսրովի փոխարեն գլխավոր հերոս է դարձրել քարտաշ Ֆարհադին։ Սասանյան Բահրամ Դուր թագավորի և նրա սիրած ստրկուհի Դիլարամի պատմությունն է «Յոթ մոլորակ» պոեմը՝ հյուսված 7 հեքիաթ-նովելներից, որոնցում քննադատվում են Թիմուրյան տիրակալների ու պալատականների բարքերը։ «Իսկանդարի պատը» պոեմում Նավոին արտահայտել է պետական կառավարման իր հայացքները։ Իսկանդարը արդարադատ, իմաստուն, բարձրաբարո տիրակալի տիպար է։ Մարդկային հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ Նավոիի հումանիստական հայացքներն արտացոլվել են նաև Սաադիի «Գոլեստան»-ի ազդեցությամբ գրված «Սրտերի սիրելին» (1500) գեղարվեստական արձակ երկում։ Այս գրքի հիմնական գաղափարն է «դաժան, տգետ և անբարոյական թագավորների» դատապարտումը, երկրում արդարամիտ տիրակալի կենտրոնացված ամուր իշխանություն հաստատելու ձգտումը։ Սա եղել է բանաստեղծի երազանքը ամբողջ կյանքում։ Ուզբեկական և պարսկա-տաջիկական գրականության, մշակույթի պատմության և նրանց առնչությունների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր են Նավոիի «Նրբակերտների հավաքույթ» (1491—1492) անթոլոգիան, «Իրանական թագավորների պատմություն», «Մարգարեների և իմաստունների պատմություն», արուգի տաղաչափության սկզբունքներին նվիրված «Չափերի կշռույթ» երկերը։ Նավոիի ստեղծագործությունը մեծ նշանակություն է ունեցել Արևելքի գրականությունների մեշ առաջադիմական-ռոմանտիկական ուղղության զարգացման համար։
Նավոիի ձեռագրերը պահվում են աշխարհի խոշորագույն գրադարաններում (Ռուսաստան, Անգլիա, Թուրքիա, Իրան և այլն)։
Կատեգորիա:Ուզբեկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ուզբեկ մտածողներ Կատեգորիա:Ուզբեկ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Պրիեգո դե Կորդոբա (քաղաք)
Պրիեգո դե Կորդոբա (Priego de Córdoba), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Կորդովա շրջանի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Սուբբետիկա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 286,28 կմ²։ Բնակչությունը՝ 23 563 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 103 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Աստերոիդների ցանկ (138601-138700)
Աստերոիդների ցանկ (138501-138600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (138701-138800)
|}
Տանել (Խոզաթից հյուսիս-արևելք)
Տանել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 6-7 կմ հյուսիս-արևելք, Խոզաթի ջուր գետի ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միխայլովկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)
Միխայլովկա (Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոլշիե Տոկտաշի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մալիե Մեմի
Մալիե Մեմի (Малые Меми), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Կայբիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 380 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Կայբիցկի շրջանի բնակավայրեր
Միայն քո աչքերի համար
«Միայն քո աչքերի համար» (For Your Eyes Only), ռեժիսոր Ջոն Գլենի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ռոջեր Մուրը, Կարոլ Բուկեն, Տոպոլը, Լինն-Հոլի Ջոնսոնը, Ջուլիան Գլովերը, Ջիլ Բեննեթը, Ջոն Ուայմենը, Լոիս Մաքսուելը, Դեսմոնդ Լլևելինը, Ուոլտեր Գոտելը։
Սյուժե
Այս անգամ գործակալ 007-ը պետք է մրցակցի իր ռուս գործընկերների հետ։ Գործը նրանումն է, որ բրիտանական զինվորները ծայրահեղ գաղտնի սարքավորումը ջրասույզ են արել Իոնյան ծովում։ Եթե այդ սարքավորումը ընկնի ռուս հետախույզների ձեռքը, դա կարող է Բրիտանայի, ինչպես նաև ողջ աշխարհի համար թանկ նստի։ Բոնդը ստիպված է լինում խելահեղ արագության սլանալ մայրուղիով, մի ձեռքով կախվել անհատակ անդունդի վրա, մասնակցել ուշագրավ ստորգետնյա պայքարում օգտագործելով գերժամանակակից լրտեսական զենքերը։ Այս ոչ այնքան հեշտ մրցարշավին Բոնդին օգնում է հիանալի գեղեցկության տեր Միլենան, որը տիրապետում է և ռազմական արբալետին և հմայքի գաղտնիքներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջոն Գլենի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Ջեյմս Բոնդի մասին Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:United Artists ֆիլմեր
Դոլիննայա (Ուլյանկայի վտակ)
Դոլիննայա (Долинная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուլյանկ գետի աջ ափով՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Լեռան քարոզ (նկար)
Լեռան քարոզը և բորոտի բժշկումը (Discorso della montagna e guarigione del lebbroso), Կոզիմո Ռոսելլիի հեղինակած որմնանկարը, որը ստեղծել է 1480-1482 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։ Գտնվում է Վատիկանի Սիքստինյան կապելլայում։
Պատմություն
Նկարի թեման զուգահեռ է Մովսեսի և Հիսուս Քրիստոսի պատմությունների միջև, որպես Հին և Նոր Կտակարանների շարունակականության խորհրդանիշ, ինչպես նաև Մովսեսին տրված օրենքի և Հիսուսի ուղերձի շարունակականություն, որն իր հերթին ընտրել է Սուրբ Պետրոսին (առաջին Հռոմի պապ)՝ որպես իր իրավահաջորդ․ այն պետք է ծառայեր Սուրբ Պետրոսի ժառանգների՝ պապերի օրինականության հռչակմանը։
Աշխատանքի մեծ ծավալի պատճառով նկարիչները բերել բազմաթիվ օգնականներ, Ռոսելլին, մասնավորապես, իր հետ վերցրել է իր աշակերտ Պիեռո դի Կոզիմոյին։
Նկարագրություն
Որմնանկարը Հիսուսի պատմության մի մասն է և նրանում, ինչպես և կապելլայի մյուս որմնանկարներում, պատկերված է Ավետարանից միանգամից մի քանի դրվագ։ Գտնվում է կապելլայի հարավային պատին՝ «Վայէջք Սինա լեռից» նկարի դիմաց, որը նույնպես պատկանում է Ռոսելիի վրձնին։ Առկա է մի տեսակ զուգահեռ լեռան պատկերում՝ որպես վայր, որտեղ Աստված մարդկանց հայտնում է իր կամքը։ Կենտրոնում Հիսուսը, շրջապատված առաքյալներով, ժողովրդի առաջ քարոզում է իր վարդապետության էթիկական սկզբունքները։ Աջ կողմում Հիսուսը, շրջապատված առաքյալներով և այլ մարդկանցով, բուժում է բորոտին։ Բազմության մեջ շատ են նկարչի ժամանակակիցների դիմանկարները, իսկ ձախ կողմից սև գլխարկով մարդը, հավանաբար, Ռոսսելին է։
Ջորջո Վազարիի կարծիքով, այդ որմնանկարի վրա հատկապես հաջողվել է ֆոնային բնանկարը՝ քաղաքով և անտառով գերաճած բլուրներով, որը պատկանում է Ռոսսելիի աշակերտ Պիեռո դի Կոզիմոյի վրձնին.
Մարիա Կալաս
Մարիա Կալաս (ազգանվան գրության այլ ձևը՝ Կալլաս, Maria Callas,, իսկական անունը՝ Աննա Սոֆի Չեչիլիա Կալոգերոպուլու (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), ), ամերիկյան օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Ազգությամբ՝ հույն։
Կալլասի արվեստի ընդհանուր բնութագիր
Մարիա Կալլասը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր օպերային երգչուհիներից մեկը։ Նա փայլուն տիրապետում էր երգեցողության բելկանտո ոճի տեխնիկային, ինչպես նաև օժտված էր մեծ դրամատիկական տաղանդով։ Բազմակողմանի երգչուհի էր, որի երգացանկը տարածվում էր 18-րդ դարի դասական օպերա-սերիաներից մինչև Ջոակինո Ռոսսինիի, Վինչենցո Բելլինիի, Գաետանո Դոնիցետտիի, Ջուզեպե Վերդիի, Ջակոմո Պուչինիի օպերաները։ Բեմական գործունեության առաջին տարիներին Մարիա Կալլասը նաև երգել է Վագների երաժշտական դրամաներում։ Իր ակնառու երաժշտական և դրամատիկական տաղանդի շնորհիվ երկրպագուների կողմից ստացել է «La Divina» (Աստվածային) տիտղոսը։
Ծնվելով Նյու Յորքում և դաստիարակվելով հրամայական հատկություններ ունեցող մոր կողմից՝ Մարիա Կալլասը երաժշտական կրթություն է ստացել Հունաստանում և մեծ հռչակ է ձեռք բերել՝ հանդես գալով Իտալիայի օպերային բեմերում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Ստիպված լինելով հաղթահարել ինչպես պատերազմական ժամանակի զրկանքները, այնպես էլ իր առողջության, այդ թվում՝ վատ տեսողության հետ կապված խնդիրները՝ նա իր կյանքի ընթացքում անցել է բազմաթիվ մարտահրավերների և սկանդալների միջով։ Իր երաժշտական կարիերայի միջին շրջանում (50-ական թթ. կեսեր) գեր քաշ ունեցող կնոջից նա վերափոխել է իրեն բարեկազմ և նրբակազմ էակի։ Քաշի այդ կորուստը, հնարավոր է, դեր է խաղացել նրա ձայնի անկման և 1965 թ. օպերային կարիերայի վաղաժամ ավարտի մեջ։
Կենսագրություն
Մարիա Կալլասը ծնվել է 1923 թ. դեկտեմբերի 3-ին Նյու Յորքում։ Նրա ծնողները՝ Ջորջ և Էվանգելինա Կալոգերոպուլոսները ԱՄՆ էին գաղթել և հաստատվել նույն թվականի օգոստոսին Հունաստանից։ 1929 թ. Ջորջ Կալոգերոպուլոսը դեղատուն է հաստատում Մանհեթընի հունական թաղամասում և փոխում ազգանունը՝ Կալլաս։ 1932 թ. Մարիա Կալլասը դաշնամուրի դասերի է հաճախում։ Հետագայում, իր ողջ կյանքում, նա իր դերերգերը սովորում է ինքնուրույն, առանց կրկնուսույցի օգնության։ 1937 թ. Կալլասի ծնողները բաժանվում են։ Էվանգելինան վերադառնում է Հունաստան իր երկու դուստրերի հետ և ընտանիքի անունը նորից Կալոգերոպուլոս է դարձնում։
1938 թ. Մարիա Կալլասն ընդունվում է Աթենքի ազգային կոնսերվատորիա, հակառակ որ պահանջված նվազագույն 16 տարեկանը դեռ չէր լրացրել։ Սկսում է դասերը Մարիա Տրիվելայի ղեկավարությամբ։ Նույն տարվա ապրիլին դասընկերների հետ հրապարակային առաջին համերգին է մասնակցում։1939 թ. ապրիլի 2-ին նա բեմական առաջին ելույթն է ունենում՝ կատարելով Սանտուցայի դերերգը Պիետրո Մասկանիի «Գեղջկական ասպետությունը» օպերայի ուսանողական բեմադրության մեջ և շահում կոնսերվատորիայի մրցանակը։ Երգչուհի Էլվիրա դե Հիդալգոն դառնում է Մարիայի դասատուն կոնսերվատորիայում։ Մարիա Կալլասը կենտրոնանում է կոլորատուրային մարզումների վրա։
1941 թ. հունվարի 21-ին Կալլասն ունենում է առաջին պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Աթենքի «Լիրիկ» թատրոնի հետ, «Պալաս» կինոթատրոնում որպես Բեատրիչե (Ֆրանց Զուպպեի «Բոկաչիո» օպերետ)։ Նույն թատերախմբի հետ հետագա 4 տարիներին երգում է «Տոսկա» (Պուչչինի), «Հովիտ» (դ՛Ալբեր), «Գեղջկական ասպետություն» (Մասկանի), «Ֆիդելիո» (Բեթհովեն) և «Թշվառ ուսանող» (Կարլ Միլոկեր) օպերաներում։
1944 թ. գերմանական բանակը կորցնում է Հունաստանի նկատմամբ վերահսկողությունը, և բրիտանական նավատորմը հասնում է Պիրեա նավահանգիստ։ Մարիա Կալլասը որոշում է վերադառնալ Միացյալ Նահանգներ ու գտնել հորը։ 1945 թ. օգոստոսի 3-ին տալիս է հրաժեշտի համերգ Աթենքում դեպի Միացյալ Նահանգներ ուղևորության ծախսը հայթայթելու համար։ Դա Մարիայի առաջին մենահամերգն էր։ 1945 թ. սեպտեմբերին վերադառնում է Նյու Յորք, որտեղ վերցնում է Կալլաս ազգանունը։ 1945 թ. դեկտեմբերին տեղի է ունենում Կալլասի ունկնդրությունը Մետրոպոլիտեն օպերայում, որի արդյունքում սակայն նրան չի հաջողվում պայմանագիր ձեռք բերել։
1946 թ.՝ ապարդյուն փորձեր աշխատանք գտնելու, սակայն հետևողականորեն շարունակում է մարզումները տեխնիկան կատարելագործելու համար։ Հանդիպում է երաժշտական գործակալ Էդի Բագարոզիին։ Ընդունում է Չիկագոյում 1947 թ.-ի հունվարին Եվրոպայի նշանավոր երգիչների հետ Բագարոզիի և իտալացի իմպրեսարիո Օտտավիո Սկոտոյի հիմնադրելիք ընկերության կազմում «Տուրանդոտ» օպերայում հանդես գալու առաջարկը, սակայն ծրագրված առաջին ներկայացումից մի քանի օր առաջ ընկերությունը սնանկանում է։ Նիկոլա Ռոսսի-Լեմենին, հայտնի բաս երգիչը, որ նմանապես մաս էր կազմում ընկերության, Կալլասին ներկայացնում է Ջիովաննի Զենատելլոյին, ով այդ օրերին Միացյալ Նահանգներ էր եկել երգիչներ հավաքագրելու Վերոնայի 1947-ի օպերային փառատոնի համար, որի գեղարվեստական ղեկավարն էր։ Նա պայմանագիր է կնքում Կալլասի հետ «Ջոկոնդա» օպերայում գլխավոր դերերգը կատարելու համար։
1947 թ. հունիսի 27-ին Կալլասը ժամանում է Նեապոլ և հաջորդ օրն իսկ գնում է Վերոնա փորձերն սկսելու։ Մի քանի օր հետո հանդիպում է իտալացի հայտնի արդյունաբերող և օպերայի սիրահար Ջիովաննի Բատիստա Մենեգինիի հետ, որի հետ հետագայում ամուսնանում է։ 1947 թ. օգոստոս 2-ին տեղի է ունենում Կալլասի իտալական դեբյուտը Վերոնայի Արենայում որպես Ջոկոնդա, Տուլիո Սերաֆինի ղեկավարությամբ։ Թեև ներկայացումներն անցնում են բավական հաջող, սակայն Կալլասն առանձնահատուկ տպավորություն չի թողնում։
1947 թ. դեկտեմբեր 30-ին Վենետիկի «Լա Ֆենիչե» թատրոնում Կալլասը Սերաֆինի ղեկավարությամբ իտալերենով երգում է Իզոլդայի դերերգը Ռիխարդ Վագների «Տրիստան և Իզոլդա» օպերայում, ինչը դուռ է բացում իտալական այլ պայմանավորվածությունների, գլխավորաբար «Տուրանդոտ»-ի համար։ 1948 թ. նոյեմբերի 30-ին Ֆլորենցիայում Կալլասն առաջին անգամ հանդես է գալիս Նորմայի դերով, մի օպերա, որը նա կատարելու էր ամենաշատը իր կարիերայի ընթացքում։
1949 թ. հունվարի 19-ին առաջին անգամ Վագների «Վալկիրիա» օպերայում Բրունհիլդեի դերակատարումից ընդամենը 11 օր անց, Կալլասը, Սերաֆինի պնդումներից հետո, «Պուրիտաններ» օպերայի հերոսուհու՝ Էլվիրայի գլխավոր դերում փոխարինում է այդ օրն անտրամադիր Մարգերիտա Կարոզիոյին «Լա Ֆենիչեի» բեմի վրա։ Սա դառնում է Կալլասի կարիերայում դարձակետ և սկիզբ իտալական բելկանտո ռեփերտուարի վերականգնման գործում իր ներգրավմանը։
1949 թ. ապրիլ 21-ին Կալլասը ամուսնանում է Մենեգինիի հետ և նույն գիշեր ուղևորվում Արգենտինա՝ երգելու Բուենոս Այրեսի «Թեատրո Կոլոնի» բեմում։ Մենեգինիի օգնությամբ, որպես ամուսին ու մենեջեր, Կալլասն իր կարիերան է զարգացնում Իտալիայում և արտասահմանում շուրջ 2 տարի։
1952 թ. հուլիսի 29-ին Կալլասը ձայնագրման առաջին պայմանագիրն է կնքում EMI-ի հետ, իսկ օգոստոսին փորձնական ձայնագրությունն է արվում «Դոն Ջիովանիի» օպերայից «Non mi dir» արիայով։
1953 թ. փետրվարին Կալլասը մասնակցում է Ֆլորենցիայում EMI-ի հետ առաջին առևտրային ձայնագրությանը՝ կատարելով Լուչիայի դերերգը Դոնիցետտիի «Լուչիա դի Լամերմուր» օպերայում։ Նույն տարում Կալլասը մի ամբողջ շարք ձայնագրություններ է անում Լա Սկալայում, «Պուրիտաններից» և «Գեղջկական ասպետությունից» մինչև «Տոսկա», Սերաֆինի և Վիկտոր դե Սաբատայի ղեկավարությամբ։
1954 թ. կարճ ժամանակամիջոցում Կալլասը կորցնում է 30 կգ քաշ և արտաքնապես ամբողջովին փոխվում է։ «Լա Սկալայում» ձայնագրում է ամբողջական 4 օպերա, ձայնասկավառակի են վերածվում նրա լոնդոնյան 2 համերգները։ Նոյեմբերին վերադառնում է Միացյալ Նահանգներ՝ երգելու «Նորմա», «Տրավիատա» և «Լուչիա դի Լամերմուր» Չիկագոյի օպերայում։ Դեկտեմբերին «Լա Սկալայում» համերգաշրջանի բացումն է կատարում, առաջին անգամ համագործակցում է թատրոնի և ֆիլմի ռեժիսոր Լուկինո Վիսկոնտիի հետ։
1956 թ. հոկտեմբերի 29-ին առաջին անգամ դուրս է գալիս Մետրոպոլիտեն օպերայի բեմ՝ կատարելով Նորմայի դերերգը, որին հաջորդում է Տոսկան և Լուչիան։
1957 թ. սեպտեմբերին Վենետիկում մի ընդունելության ժամանակ Կալլասը ծանոթանում է նավային մագնատ, հույն մեծահարուստ Արիստոտել Օնասիսի հետ։
1958 թ. հունվարի 2-ին պատճառաբանելով հիվանդությունը Կալլասն առաջին արարից հետո լքում է գալա-համերգը Հռոմում, «Նորմա» օպերայի կատարման ժամանակ. ներկայացմանը ներկա էր Իտալիայի նախագահը և բարձրաշխարհիկ ողջ հասարակությունը։ Մամուլը բիրտ քննադատում է Կալլասին։
1958 թ. մայիսին «Լա Սկալայում», Բելլինիի «Ծովահենը» օպերայի ներկայացման ժամանակ վիճում է թատրոնի գլխավոր տնօրեն Անտոնիո Գիրինգելլիի հետ և որոշում այլևս չբարձրանալ Լա Սկալայի բեմ՝ քանի դեռ նա շարունակում է պաշտոնավարել։
1958 թ. նոյեմբերի 6-ին Մետրոպոլիտեն օպերայի տնօրեն Ռուդոլֆ Բինգը խզում է Կալլասի հետ բոլոր պայմանավորվածությունները՝ հաջորդ համերգաշրջանի ներկայացման հարցում համաձայնության չգալու պատճառով։
1958 թ. դեկտեմբերի 6-ին Կալլասը հանդես է գալիս Փարիզի օպերայում դեբյուտ գալա-համերգով։ Հանդիսատեսների մեջ է նաև Օնասիսը, որն սկսել էր արդեն ավելի մոտիկից հետաքրքրվել Կալլասով։
1959 թ-ից սկսած Կալլասը հետզհետե ավելի քիչ ելույթներ է ունենում։ Ամուսնու հետ ծովային կրուիզի է հրավիրվում Օնասիսի «Քրիստինա» զբոսանավով, որի վրա նշանավոր տարբեր դեմքերի թվում էին նաև Չերչիլ ամուսինները։ Կրուիզի ավարտին Կալլասն ու Օնասիսը դառնում են սիրահարներ, Կալլասը խզում է հարաբերությունը Մենեգինիի հետ։ 1960-1963 թթ. Կալլասը բոլորովին լքում է բեմը և Օնասիսի հետ իրեն նվիրում միջազգային բարձրաշխարհիկ կյանքին՝ միայն 1963 թ.-ին տալով մի քանի մենահամերգ։
1964 թ.հունվարին Ֆրանկո Զեֆիրելին համոզում է Կալլասին վերադառնալ օպերա և Կովենտ Գարդենում մասնակցել «Տոսկայի» նոր բեմադրության։ Մայիսին Կալասը երևում է փարիզյան բեմում Նորմայի դերով (ռեժիսոր՝ Զեֆիրելի)։ Հակառակ վոկալ որոշ խնդիրների, կատարումն ընդհանրապես հաջող է անցնում։
1965 թ. փետրվարին Կալլասը երգում է «Տոսկա» Փարիզում, 9 անգամ։ Մարտին հաղթական վերադառնում է Մետրոպոլիտեն՝ միշտ «Տոսկայով»։ Մայիսին 5 նոր կատարումներ Նորմայի դերով՝ Փարիզում։ Հոգնած է զգում իրեն, սակայն չեղյալ չի հայտարարում ելույթները։ Մայիսին 29-ի ներկայացման ժամանակ Կալլասը 2-րդ արարն ավարտում է փաստական կոմայում։ Վերջին տեսարանը չի կայանում։ Հուլիսին պատրաստվում է 4 ներկայացում տալ Կովենտ Գարդենում։ Բժիշկները խորհուրդ չեն տալիս։ Կալլասը որոշում է ընդամենը մեկ՝ արքայական գալա-ներկայացումը հուլիսի 5-ին։ Դա իր վերջին կատարումն էր։
1968 թ. հոկտեմբերի 10-ին Օնասիսը պսակվում է Ջեքլին Քենեդու հետ՝ Կալլասի հետ հարաբերությունները սառեցնելուց հետո։
1969 թ. հունիս-հուլիսին Կալլասը Մեդեա է խաղում Եվրիպիդեսի համանուն թատերախաղի կինոբեմադրության մեջ։ Ռեժիսորը Պիեր Պաոլո Պազոլինին է։
1971-1972 թթ.- Կալլասը Նյու Յորքի Ջուլիարդ քոլեջում վարպետաց դասընթաց է տալիս։ Նա կրկին հանդիպում է իր հին ընկերոջը՝ նշանավոր տենոր Ջուզեպպե դի Ստեֆանոյին, նրանք սերտ բարեկամներ են դառնում։
1973 թ. դի Ստեֆանոն Կալլասին համոզում է միջազգային մեծ շրջագայություն ձեռնարկել ի նպաստ իր հիվանդ դստեր բժշկության։ Շրջագայությունը, որ անձնական հաղթանակ և արտիստական ձախողություն է դառնում, սկսվում է Համբուրգում հոկտեմբերի 25-ին և ավարտվում 1974 թ.-ին։ 1974 թ. նոյեմբերի 11-ին կայանում է շրջագայության վերջին համերգը դի Ստեֆանոյի հետ Սապպորոյում, Ճապոնիա։ Դա Կալլասի վերջին համերգն է։ Խզվում է կապը Դի Ստեֆանոյի հետ։
1975 թ. մարտի 15-ին Օնասիսը վիրահատությունից հետո մահանում է, Կալլասը մենակյաց կյանք է վարում Փարիզում՝ փակվելով իր առանձնատան մեջ։
1977 թ. սեպտեմբերի 17-ին Կալլասը, մենակ իր փարիզյան բնակարանում, մահանում է բնական պատճառներով։
Նշանավոր ձայնագրություններ
Բոլոր ձայնագրությունները «մոնո», եթե այլապես չի նշված։ «Կենդանի» ձայնագրությունները հասանելի են տարբեր լեյբլների թողարկմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 ծնունդներ Կատեգորիա:1977 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Հույն օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Հույն սոպրանոներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Աթենքի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Վացլավ Սմիլ
Վացլավ Սմիլ, չեխ կանադացի գիտնական և քաղաքականության վերլուծաբան։ Կանադայի Վինիպեգում գտնվող Մանիտոբայի համալսարանի թոշակի անցած վաստակավոր պրոֆեսոր է։ Ունի ավելի քան 40 գիրք տարբեր առարկաների շուրջ, այդ թվում՝ էներգիա, բնակչություն, սնունդ, և միջավայր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Չեխ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Կանադացի ակադեմիկոսներ
Գինու թանգարան (Պլևեն)
Գինու թանգարան (Музей на виното), գտնվում է հյուսիսկենտրոնական Բուլղարիայի Պլևեն քաղաքում։ Բացվել է 2008 թվականի սեպտեմբերի 17-ին և զբաղեցնում է պլևենյան Քայլիկ այգում իրական քարայրը՝ շուրջ 5 կմ քաղաքի կենտրոնից հեռու։
Նկարագիր
Թանգարանը ֆրանսիական և բուլղարական ճարտարապետության, դիզայներների, էնոլոգների, ինչպես նաև 1877 թվականի Պլենևյան դյութազներգության համայնապատկերի Պլևենյան տարածաշրջանային թանգարանի համակարգողների համատեղ գործունեության արդյունքն է։ Քարայրը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, գտնվում է ջրամբարի տարածքում։ Թանգարանը կազմված է 5 սրահից և զբաղեցնում է 650 մ² տարածք[1]:
Գինիների թանգարանի հավաքածուն իր մեջ ներառում է բոլոր գինեգործական շրջանների շուրջ 6000 շիշ բուլղարական գինի, որոնք հասանելի են համտեսումների և գնումների համար։ Բացի դրանից, թանգարանը կարող է պարծենալ, քանի որ ունի տարածաշրջանի ամենամեծ հավաքածուն (30-ից 90 տարի հնեցման) ։ Թանգարանի պատմական սրահում ներկայացվում են գինեգործության և խաղողագործության հետ կապված իրեր՝ հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրեր։ Գինու մառանը առաջարկում է բուլղարական բոլոր տարածաշրջանների գինիներ, որոնք պահվում են ֆրանսիական կաղնուց պատրաստված 100 տակառներում։ Գինու թանգարանի հավաքածուն պատկանում է Պետկովին, ով ներդրել է շուրջ 300 000 ամերիկյան դոլար ջերմաստիճանի կարգավորման համակարգ, հատակի, քարայրի լուսավորության համար, որտեղ էլ գտնվում է թանգարանը ։
Պլևենը գտնվում է գինեգործական տարածաշրջանի սրտում՝ Դանուբի հարթավայրում։ Քաղաքը նաև գինեգործության կրթության կենտրոն է, քանի որ այստեղ է գտնվում բուլղարական առաջին և միակ հատուկ միջնակարգ դպրոցը՝ Ալեքսանդր Ստամբոլիյսկու անվան պրոֆեսիոնալ խաղողագործության և գինեգործության միջնակարգ դպրոցը, որը ստեղծվել է 1890 թվականին։ Խաղողագործության և էկոլոգիայի ազգային համալսարանը ստեղծվել է 1902 թվականին գինու մասնագետ Վիալու հանձնարարմամբ։ Համալսարանը նույնպես գտնվում է Պլևեն քաղաքում ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:Թանգարաններ ըստ երկրի և քաղաքի Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բուլղարիայի ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:2008 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Գինու թանգարաններ Կատեգորիա:Բուլղարիայի քարանձավներ
Տիե Նականե
Տիե Նականե (中根 千枝, նոյեմբերի 30, 1926, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի գիտնական, Տոկիոյի համալսարանի սոցիալական անթրոպոլոգիայի պրոֆեսոր, Ճապոնիայի գիտությունների ակադեմիայի առաջին և ներկայումս միակ կին իսկական անդամը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1926 թվականի նոյեմբերի 30-ին Տոկիոյում։ 1947 թվականին ավարտել է Ցուդա քոլեջը։ Մինչև 1952 թվականն աշխատել է Տոկիոյի համալսարանում, մասնագիտացել Չինաստանի և Տիբեթի վրա։ 1953-1957 թվականներին Հնդկաստանի Ասսամ նահանգում իրականացրել է ոլորտային հետազոտություններ և սովորել Լոնդոնի համալսարանի տնտեսագիտական դպրոցում։ 1959-1960 թվականներին հրավիրվել է Չիկագոյի համալսարան որպես պրոֆեսոր։ 1960-1961 թվականներին աշխատել է Լոնդոնի համալսարանում որպես դասախոս։ 1970 թվականին Տիե Նականեն դարձել է Տոկիոյի համալսարանի առաջին կին պրոֆեսորը, որտեղ 1980-1982 թվականներին զբաղեցնում էր Արևելյան մշակույթի ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։ 1975-1980 թվականներին աշխատել է Օսակայի համալսարանում և Ազգաբանության ազգային թանգարանում որպես պրոֆեսոր, ինչպես նաև Կոռնելի համալսարանում՝ որպես հրավիրված պրոֆեսոր։ 1995 թվականին դարձել է Ճապոնիայի գիտությունների ակադեմիայի առաջին և ներկայումս միակ կին անդամը  ։
Նականեի աշխատությունների ընդհանուր թեման տարբեր ժողովուրդների և մշակույթների՝ առաջին հերթին ասիական, սոցիալական կառույցների համեմատական ուսումնասիրությունն է։ Միջազգային դաշտում (ներառյալ ԽՍՀՄ-ն և ներկայիս ՌԴ-ն) հայտնի է նրա «Ճապոնական հասարակություն» մենագրությունը, որն առաջին անգամ լույս է տեսել 1970 թվականին անգլերել լեզվով, այնուհետև թարգմանվել 13 լեզուներով։ Տվյալ գրքում Նականեն առաջին անգամ բնութագրում է ճապոնական հասարակությունը որպես «ուղղահայց կառույց», որտեղ մարդկային փոխհարաբերությունները կառուցվում են ավելի շատ ըստ «վայրի» (կյանքի կամ աշխատանքի), քան մարդկանց «որակի» (ըստ նրանց ակադեմիական կամ պրոֆեսիոնալ որակավորման)։ Գիրքը հանրաճանաչ դարձավ Արևմուտքում, թեև ԽՍՀՄ-ում այն քննադատվեց դասակարգային հարաբերությունների ազդեցության վրա քիչ ուշադրություն դարձնելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի մարդաբաններ Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ճապոնացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Ամխոր
Ամխոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միտրոֆանովկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)
Միտրոֆանովկա (Митрофанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միտրոֆանովկա գյուղում բնակվում էր 372 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1014 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 366,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1830 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դիսհիդրոզ
Պատճառը անհայտ է ։ Հնարավոր թրիգերներն են ալերգենները, ֆիզիկական կամ հոգեկան սթրեսը, հաճախակի ձեռքերի լվացումը, կամ մետաղները ։ Ախտորոշումը հիմնականում դրվում է մաշկի տեսքի և ախտանիշների հիման վրա ։ Կարելի է իրականացնել ալերգոլոգիական հետազոտություն կամ ցանքս՝ ժխտելու համար այլ հնարավոր խնդիրները ։ Պուստուլյար փսորիազի և քոսի դեպքում լինում են նմանատիպ ախտանիշներ ։
Վիճակը լավացնում են թրիգերներից խուսափումը և պաշտպանիչ քսուկները ։ Բուժումը հիմնականում իրականացվում է ստերոիդային քսուկներով ։ Առաջին կամ առաջին երկու շաբաթվա ընթացքում հնարավոր է ուժեղ ազդեցության ստերոիդային քսուկների կարիք լինի ։ Քորը վերացնելու համար կարելի է օգտագործել հակահիստամինային դեղեր ։ Այս ամենի անարդյունավետության դեպքում կարելի է կիրառել ստերոիդային հաբեր, տակրոլիմուս կամ փսորալեն գումարած ուլտրամանուշակագույն A ։