cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆրեդերիկ Սամուել Դյուզենբերգ
Վաղ կյանքը և կրթությունը
Ֆրեդերիկ Ս․ Դյուզենբերգը ծնվել է 1876 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Գերմանիայի Լիպե-Դետմոլդ նահանգի Լիպե քաղաքում։ Ֆրեդն ու իր փոքր եղբայր Օգոստոս «Օգի»Սամուել Դյուզենբերգը, ընտանիքի երեխաներից (4 տղա, 3 աղջիկ) կրտսերն էին։ Ֆրեդի հայրը մահացել է 1881 թվականին, իսկ նրա մեծ եղբայրը՝ Հենրին 1884 թվականին ներգաղթել է ԱՄՆ։ Ֆրեդի մայրը վաճառել է Գերմանիայում գտնվող իրենց ֆերման և 1885 թվականին երեխաների, այդ թվում նաև Ֆրեդի հետ, ով այդ պահին 9 տարեկան էր ներգաղթել է ԱՄՆ՝ Այովա նահանգում միանալով իր որդուն ՝ Հենրիին։ Ավագ որդին ՝ Քոնրադը, գնել է 81 հա ֆերմա ՝ Այովա նահանգի Ֆլոյդ շրջանում Ռոքֆորդ քաղաքի մերձակայքում, որտեղ ընտանիքը վերջապես բնակություն է հաստատել ։
Մերիալ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 180 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք։
Ֆրեդերիկ Սամուել Դյուզենբերգ
Վաղ կյանքը և կրթությունը
Դյուզենբերգը զարգացնում էր իր մեխանիկական ունակությունները դեռ վաղ տարիքից։ Նա ութերորդ դասարանից հաճախել է հանրակրթական դպրոցներ և ավարտել է առնվազն մեկ հեռակա ուսուցման դասընթաց մեխանիկական մշակման ոլորտում։ Սակայն նա չի ստացել դասարանային լրացուցիչ դասընթաց։
Մերիալ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Ֆրեդերիկ Սամուել Դյուզենբերգ
Վաղ կյանքը և կրթությունը
Նրա ինժեներական և ավտոմոբիլային հմտությունների մեծ մասը ձեռք են բերվել ինքնուրույն աշխատանքի և ուսումնառություն արդյունքում, ներառյալ Այովայի Ռոքֆորդ քաղաքի ընտանեկան տան մոտ գտնվող ֆերմերային տեխնիկայի և հողմաղացների վրա կատարվող աշխատանքը։ Իր վաղ տարիներին Դյուզենբերգը նաև հեծանվավազքի դասերի էր մասնակցում ։ Վիճելի է այն փաստը, թե Ֆրեդ Դյուզենբերգի երկրորդ անունը Սիմոն է, թե Սամուել, այնուամենայնիվ, Սամուելը  տրվել է  որպես կրտսեր եղբոր ՝ Օգիի անուն ։
Ամուսնությունը և ընտանիքը
Ֆրեդն ամուսնացել էր Այլ «Միք» Դենիի հետ 1913 թվականի ապրիլի 27-ին Այովա նահանգի Ռունելս քաղաքում։ Նրանց որդին ՝ Դենին սկսեց մասնակցել ավտոարշավներին այն բանից հետո, երբ Ֆրեդը 1931 թվականին հեռացավ մարզաձևից ։
Մուտք ինժեներական արդյունաբերություն
Ֆրեդը և իր եղբայրը Օգոստ «Օգի» Դյունզենբերգը, սկսեցին արտադրել հեծանիվներ և վարել 1890-ականներին Այովայում։ Նրանք նաև սկսեցին փորձարկել բենզինով աշխատող, ներքին այրման շարժիչները։ Եղբայրները նաև նախագծել են իրենց սեփական շարժիչներից մեկը 1900 թվականին, ինչպես նաև կառուցել են մոտոցիկլետներ։ Այովա նահանգի Դես Մոինես քաղաքի ավտոտնակում աշխատելուց հետո Ֆրեդը և Օգին հեծանիվների վերանորոգման խանութ բացեցին Ռոքֆորդում, բայց բիզնեսը սնանկացավ 1903 թվականին։ Կարճ ժամանակ անց եղբայրները ստեղծեցին ևս մեկ խանութ Այովա նահանգի Գարներ քաղաքում, բայց Ֆրեդը թողեց աշխատանքը 1903 թվականին՝ Թոմաս Բ․ Ջեֆերի ընկերությունում աշխատելու համար ՝ Ռամբլերի հեծանիվների և վաղ ավտոմոբիլների արտադրությունում, որը գտնվում էր Վիսկոնսինի Քենոշա քաղաքում ։ Ֆրեդը վերադարձավ Այովա մեկ տարի անց՝ «Դես Մոինես» ավտոընկերությունում որպես ինժեներ աշխատելու համար, նախքան Չեյնի Պրուտիի հետ ավտոտնակ բացելը և աշխատելը որպես Ռամբլերի վաճառքի գործակալ ։ «Դես Մոինես»-ում իր նորոգման բիզնեսի միջոցով Ֆրեդը հանդիպեց տեղական փաստաբան Էդվարդ Մեյսոնին, ով դարձավ Ֆրեդի դիզայներական ֆինանսական օգնականը՝ երկու գլանաձև մեքենայի արտադրության համար։ «Մեյսոն շարժիչային մեքենաների» ընկերությունը, որն ստեղծվել էր 1906 թվականի ապրիլին, սկսեց մեքենաներ արտադրել չորս ամիս անց ։ Ֆրեդը ընկերությունում աշխատում էր, որպես ղեկավար և դիզայներ, իսկ Օգին նմուշի ձևավորող էր ։ ԱՄՆ սենատոր Ֆրեդ Մայթագից հետո ապագա «Մայթագ»  լվացքի մեքենաների և սարքերի ընկերությունը հետաքրքրություն առաջացրեց դրա նկատմամբ։ Այն 1909 թվականին վերաբացվեց՝ որպես Մայթագ-Մեյսոն ավտոընկերություն և  սկսեց մեքենաներ արտադրել Այովայի Ուոթլո քաղաքում։ Երկու մխոցանոց մոդել արտադրելուց բացի, ընկերությունը ներկայացրեց Ֆրեդի արտոնագրված չորս մղոնանոց շարժիչի դիզայնը։ Պարզ, բարձրորակ շարժիչը նաև հուսալի էր։ Դյուզենբերգը հաճախ ցուցադրում էր իր մեքենաների ուժը հանրային վայրերում։ Օրինակ նա մեքենան վարելով բարձրացավ Այովա նահանգի Կապիտոլի աստիճաններով։ Նա իր գործունեության վաղ տարիներից, որպես հեծանվորդ սովորել էր, որ մրցաարշավները մեծացնում են արտադրանքի վաճառքը, դրա պատճառով էլ Դյուզենբերգ եղբայրները սկսեցին մրցաարշավներ կազմակերպել  ։
Մերիալ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 18 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 11-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,1 %։ 11 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 9 անձ (6 տղամարդ և 3 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ֆրեդերիկ Սամուել Դյուզենբերգ
Մուտք ինժեներական արդյունաբերություն
«Մեյթագ - Մեյսոն»-ը նոր էր ավտոարտադրման բիզնեսում, և ընկերությունը աստիճանաբար անկում ապրեց։ Ֆրեդը հեռացավ ընկերությունից 1910 թվականին `կենտրոնանալու համար մրցավազքի և շարժիչի ձևավորման վրա` «Դես Մոինես»- ի իր խանութում:«Մեյթագ - Մեյսոն» գործընկերությունը լուծարվեց 1912 թվականին և ավտոմեքենաների արտադրությունն ավարտվեց հաջորդ տարի ։ Մոտավորապես 1910 թվականին Ֆրեդ և Օգի Դյուզենբերգները սկսեցին աշխատել իրենց «քայլող ճառագայթով» չորս գլանանոց տեսք ունեցող  ավտոմոբիլային և մրցարշավային շարժիչի վրա, որը հետագայում փոխարինվեց Դյուզենբերգի «ուղիղ ութ» շարժիչով։ Եղբայրները կիսում էին արտոնագրերը երկու շարժիչների համար, որոնք լրացվեցին 1913 թվականին և նորացվեցին 1918 թվականին ։ 1913 թվականին Դյուզենբերգը տեղափոխվեց Մինեսոտա նահանգի Սենթ Փոլ քաղաք, որտեղ նրանք շարունակեցին զարգացնել մրցարշավային մեքենաները, ավտոմոբիլային և ծովային շարժիչների արտադրությունը։ Երկու եղբայրները պայմանագիր կնքեցին  Իլինոյս նահանգի Չիկագոյի կոմոդոր Ջեյմս Ա. Փուի հետ ՝ մրցավազքի շարժիչ արտադրելու համար։ Եղբայրները օգտագործեցին պայմանագրով ստացված հասույթը՝ հետագայում իրենց մրցարշավային բիզնեսը զարգացնելու համար։ 1913 թվականի հունիսին եղբայրները նաև հիմնեցին Դյուժենբերգի ավտոընկերությունը  ։
Մերիալ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրեդերիկ Սամուել Դյուզենբերգ
Վաղ ավտոարշավներ
1913-1916 թվականների ընթացքում Դյուզենբերգի մրցավազքի թիմը բարելավեց իր վարկանիշը ամենամյա «Ինդիանապոլիս 500»-ում։ Թիմը զբաղեցրեց իններորդ հորիզոնականը 1913 թվականի մրցավազքում ։ 1914 թվականին Էդդի Ռինբեկերը ՝ Առաջին աշխարհամարտի ավիացիայի ապագա ծառայող, Դյուզենբերգի սպորտային ավտոմեքենաները վարելով զբաղեցրեց տասներորդ հորիզոնականը և ստացավ 1400 ԱՄՆ դոլարի չափով մրցանակային գումար ։ Թիմն այդ տարի ուներ նաև տասներկուերորդ տեղ զբաղեցրած մարզիկ։ 1916 թվականից մինչև հիմա թիմը լավագույն արդյունքն ունեցավ, երբ նորեկ վարորդ Վիլբուր Դ'Ալենը գրավեց երկրորդ հորիզոնականը ։ Առաջին աշխարամարտի բռնկումից հետո բոլոր ջանքերն ու ռեսուրսները կենտրոնացան պատերազմին դիմակայության վրա, իսկ «Ինդիանապոլիս ավտոմոբիլային ճանապարհ»-ը փակվեց երկու տարի ժամկետով ։
Առաջին աշխարհամարտի ժամանակաշրջանի շարժիչի դիզայներ
1917 թվականին Մինեսոտայի Սեն Պոլ նահանգի Դյուզենբերգ ընկերությունը և Իլինոյս նահանգի Չիկագոյի «Loew-Victor» արտադրական ընկերությունը միավորվեցին «Դյուզենբերգ» շարժիչային ընկերությանը։ Ֆրեդ Դյուզենբերգը աշխատում էր, որպես ընկերության գլխավոր ինժեներ, իսկ եղբայրը՝ Օգին, որպես ինժեների օգնական։ «Loew-Victor» ընկերությունը նաև պայմանագիր էր կնքել, որ Առաջին աշխարհամարտի տարիներին ամերիկյան, բրիտանական, իտալական և ռուսական կառավարությունների ռազմական օգտագործման համար Դյուզենբերգները արտադրեն ավտոմոբիլային և ինքնաթիռային շարժիչներ։ Դյուզենբերգ եղբայրները 1917 թվականին տեղափոխվեցին Նյու Յորքի  Նյու Ջերսի նահանգի Էլիզաբեթ քաղաքը, այնտեղ գտնվող նոր արտադրամասի արտադրական աշխատանքերը կառավարելու համար, որը կառուցվել է հատկապես ավիացիոն և ծովային շարժիչներ ։  Դյուզենբերգ եղբայրների փորձը «Ettore Bugatti»-ի ինքնաթիռային շարժիչների հետ աշխատելու արդյունքում հանգեցրել է իրենց սեփական ինժեներական գաղափարների մեջ փոփոխությունների ։ «Bugatti»-ի շարժիչը սկսեց ծառայել, որպես կատալիզատոր՝ Դյուզենբերգի «ուղիղ ութ» շարժիչի դիզայնի բարելավման համար ։
Դյուզենբերգ եղբայրները պատերազմի ավարտին լքեցին Նյու Ջերսի նահանգի Էլիզաբեթ քաղաքը և կենտրոնացան նույն նահանգի Նյուարկ քաղաքում վարձակալած տարածքում մրցարշավային մեքենաներ ստեղծելու համար ։
1919 թվականին, այն բանից հետո, երբ Դյուզենբերգի ավտոընկերությունը վաճառվեց Ջոն Ուիլիսին, Դյուզենբերգ եղբայրներն ավարտեցին իրենց աշխատանքները ընկերության Մինեսոտայի և Ջերսիի գործարաններում, այնուհետև կենտրոնացան իրենց մրցարշավների բիզնեսի վրա։ 1920 թվականին Դյուզենբերգ եղբայրները տեղափոխվեցին Ինդիանա նահանգի Ինդիանապոլիս քաղաք, որտեղ նոր ձևավորված «Դյուզենբերգ» ավտոմոբիլային և շարժիչային ընկերությունը նախատեսում էր արտադրել մարդատար ավտոմեքենաներ ։
1920 թվականի շքեղ մեքենաների դիզայներ
Շարունակելով զարգացնել մրցավազքի շարժիչները, Դյուզենբերգի եղբայրները և նրանց ֆինանսական հենակները՝ Նյուտոն Է. Վան Զանդտը և Լյութեր Մ. Ռենքինը, 1920 թվականի մարտին հիմնեցին «Դյուզենբերգ» ավտոմոբիլային և շարժիչային ընկերությունը՝ Ինդիանապոլիսում։ Ֆրեդը գլխավոր ինժեներն էր, իսկ ավելի ուշ՝ 1920-ականներին՝ ընկերության նախագահ։ նրա եղբայրը՝ Օգին, ինժեների օգնական էր։ 1921 թվականի մայիսից սկսած՝ Դյուզենբերգ ընկերությունը արտադրում էր ուղևորատար ավտոմեքենաներ՝ առաջատար մրցարշավային առանձնահատկություններով, Ինդիանապոլսի իր նոր գործարանում՝ Վաշինգտոնի և Հարդինգ փողոցների անկյունում։ Հաստատությունը մոտ էր նաև Indianapolis Motor Speedway- ին, որն օգտագործվում էր որպես փորձարկման ուղի ։
Դյուզենբերգի ընտանիքի ազգանունը կրող առաջին մարդատար ավտոմեքենան ներկայացվել է Նյու Յորքում 1920 թվականի վերջին։ Նոր մեքենայում ներկայացված էին «ներբեռնված ութ մխոցանոց շարժիչը և չորս անիվի հիդրավլիկ արգելակները», որը առաջինն էր ամերիկյան մեքենաների համար։ Դյուզենբերգի Ա մոդելը ՝ ընկերության առաջին զանգվածային արտադրված մեքենան, արտադրվել է 1921-ից մինչև 1927 թվականների միջև ։ Ա մոդելը չէր վաճառվում  իր բարձր գնի և անսովոր արտաքինի պատճառով (միայն շասսիի համար 8,500 ԱՄՆ դոլար)։ Արդյունքում ընկերությունը ֆինանսական խնդիրներ ունեցավ ։
Բաժնետերերից մեկը 1923 թվականին ընկերրությանը ներքին կառավարման մեջ դրեց, որը հարուցվեց 1924 թվականին, սակայն բացահայտվեց 1925 թվականին։ Մեկ տարի անց ընկերության ղեկավարությունը քննարկում էր միաձուլումը Du Pont Motors ի հետ ` ևս մեկ անգամ նշելով հնարավոր ֆինանսական մտահոգությունները։ Auburn ավտոմոբիլային ընկերության նախագահ Է. Լ. Քորդը հիացել էր Դյուզենբերգ Ա․ մոդելով և «Դյուզենբերգ» ընկերությանը առաջարկեց ֆինանսական օգնություն։ Քորդը ցանկանում էր արտադրել ավելի արագ և հեղինակավոր «սուպերմեքենաներ» ՝ իր մյուս ավտոմոբիլային ապրանքանիշերի ՝ Auburn- ի և Cord- ի հետ միասին։ Է. Լ. Քորդը 1926 թվականին «Դյուզենբերգ» ընկերության համար ձեռք բերեց նաև Ֆրեդին, որին հանձնարարվեց նախագծել ավելի արագ և ավելի հզոր շքեղ մեքենաներ, քան Դյուզենբերգի մրցակիցները ։ 1926 թվականից մինչև իր մահը `1932 թվականը, Ֆրեդը կենտրոնացավ ուղևորատար ավտոմեքենաների նախագծերի վրա, որոնք ներառում էին X, S և J մոդելներ, և աշխատում էր Cord Corporation- ի դուստր ձեռնարկությունում՝ Դյուզենբերգ-ում որպես ինժեներական փոխնախագահ։ Մինչ Ֆրեդը կենտրոնացած էր ուղևորատար մեքենայի ձևավորման վրա՝ Է. Լ. Քորդի համար, իր եղբայրը՝ Օուգին վարում էր «Դյուզենբերգ եղբայրներ» մրցարշավային բիզնեսը  ։ 1926 թվականի հոկտեմբերին Է. Լ. Քորդը «Ինդիանապոլիս Սթար»-ին ասաց. «Դյուզենբերգի գործարանի գնումը իմ ծրագրերի գագաթնակետն է, որպեսզի կարողանամ աշխարհին առաջարկել անվիճելի կոչման ավտոմեքենա։ Իրականում այն ամենալավ բանն է չորս անիվների վրա։ Դյուզենբերգի մեքենաները կկառուցվեն խստորեն պատվերով, սեփականատերերը իրենք կընտրեն ոճերը,  ստեղծողներին և գույները։ Գինը, հավանաբար, կլինի 18,000 ԱՄՆ դոլար, անկախ նրանից, թե ինչ մոդելից է՝ մրցարշավի ավտոմեքենաներից մինչև լիմուզին։Ցանկության դեպքում գնորդին կտանք 120 մղոն մեկ ժամ արագությամբ ավտոմեքենա։ Բնականաբար, այս տիպի ավտոմեքենայի արտադրությունը, որը տասնհինգ տարի ժամկետով երաշխիք է ունենում, սահմանափակ կլինի, և մենք հիմա պատվերներ ենք վերցնում .... »: 1927 թվականի Սկզբին Ամերիկյան ավտոմոբիլային ասոցիացիայի խորհուրդը բրոնզե մրցանակ տրամադրեց Ֆրեդ Դյուզենբերգին ի նշան իր առաջատար դերի՝  ավտոմոբիլաշինության ոլորտում մի քանի հիմնարար բարելավումների զարգացման գործում:
1928 թվականի վերջին հայտարարված Դյուզենբերգ Ջ մոդելը նոր շքեղ մեքենա էր, որը ցանկանում էր արտադրել Է․ Լ․ Քորդը։ Արտադրությունը սկսվեց 1929 թվականի գարնանը։ Քորդը պնդում էր, որ Model J- ն ավելի մեծ (և ավելի ծանր) պետք է լինի, քան Ֆրեդն էր ցանկանում, բայց Դյուզենբերգը նախագծեց մեքենայի դիզայնը։ Պատրաստի մեքենայի գները սկսեցին 13.500 ԱՄՆ դոլարից, իսկ ավելի ուշ աճեցին մինչև 18,000 ԱՄՆ դոլար և ավելի, գնորդները ստացան 32 երկակի շարժիչով շքեղ մեքենաներ, որոնք ունակ էին 265 ձիաուժ արտադրել և հասնել առավելագույն արագության՝ 115-ի մղոնի մեկ ժամում (185 կմ / ժ) ։
1931 թվականի հունիսին Արևմտյան Վիրջինիա քաղաքում ավտոմոբիլային ինժեներների հանդիպման ժամանակ Դյուզենբերգը «կանխատեսեց, որ մայրուղիներում ժամը 100 մղոն արագությունը (160 կմ / ժ) շուտով սովորական կլինի» ։
2019 թվականի մայիսի դրությամբ ԱՄՆ միջպետական մայրուղիներում մարդատար ավտոմեքենաների համար արագության սահմանաչափերը մնում են 100 մղոն / ժամից ցածր (160 կմ / ժ)՝ սկսած 55 մղոն / ժամից (89 կմ / ժ) մինչև 85 մղոն /ժամ (137 կմ / ժ) ՝ կախված անհատական վիճակից և ճանապարհի հատվածից ։
Ավտոարշավները հետագայում
Չնայած Դյուզենբերգի թիմը 1919 թվականին« Ինդիանապոլիսի 500 մղոն» մրցավազքում ուներ մեխանիկական և վառելիքի խնդիրներ, և մրցումները այդ տարի չէին ավարտվում, այնուամենայնիվ, թիմը շարունակեց հասնել ավելի լավ հաջողությունների 1920-ականներին ։
Ֆրեդ Դյուզենբերգը նախագծել է նաև Դյուզենբերգի շարժիչները `մրցաարշավների մեքենաների համար, որոնք շահել են «Ինդիանապոլիսի 500 մղոն » մրցավազքերը՝ 1924 թվականի մրցավազքը վարորդ Լորա Լ․ Կորումի և օգնական վարորդ Ջո Բոյերի հետ, 1925 թվականի մրցավազքը վարորդ Փիթ Դե Պաոլոյի և օգնական վարորդ Նորման Բատտենի հետ և 1927 թվականի մրցավազքը Ջորջ Սանդերսի հետ՝ Դյուզենբերգի կառուցած մեքենայով, որը պատկանում էր Բիլ Ուայթին ։ 1925 թվականին Դյուզենբերգի նախագծած ավտոմեքենան Փիթ Դե Պաոլոյի հետ որպես վարորդ դարձավ «Ինդիանապոլիսի 500 մղոնի» առաջին հաղթողը, որը միջին հաշվով ժամում գերազանցում էր ավելի քան 100 մղոն (160 կմ / ժ) ։ 1926 թվականին Դե Պաուլոն ավարտեց հինգերորդ տեղ մրցավազքում, իսկ մյուս Դյուզենբերգի թիմային մեքենան, որը վարում էր նորեկ վարորդ Բեն Ջոնսը, մեխանիկական խնդիրներ է ունեցել և վթարի է ենթարկվել մինչև մրցավազքի ավարտը։ Դյուզենբերգի թիմը շարունակում էր տեղավորվել առաջին տասնյակում ՝ 1928 և 1929 թվականների «Ինդիանապոլիս 500 մղոն» մրցավազքում։ 1928 թվականի մրցաարշավում Ֆրեդ Ֆրեյմը Դյուզենբերգի մեքենային դուրս բերեց մինչև ութերորդ հորիզոնական, իսկ Ջիմի Գլեյսոնը Դյուզենբերգի թիմային մեքենան դուրս բերեց  տասնհինգերորդ հորիզոնական։ 1929 թվականի մրցավազքում թիմի արդյունքները բարելավվեցին ՝ Գլիսոնը գրավեց երրորդ, իսկ Ֆրեդի Ուինայը՝ հինգերորդ ։
1930 թվականին Ֆրեդ Դյուզենբերգը մրցում էր մրցարշավային ավտոմոբիլ Դե Պաոլոյի հետ, որը Դե Պաոլոյին պատկանող երկու մեքենաներից մեկն էր։ Դե Պաոլոյի վարած «Դյուզենբերգի» մեքենան ենթարկվեց դժբախտ պատահարի՝ ավարտելով ընդամենը քսան շրջան՝ 38 վարորդների մեջ գրավեց 33-րդ հորիզոնականը։ Մյուս ավտոմեքենան, որը վարում էր Բիլ Քումինգսը, ավարտվեց հինգերորդը ։ 1931 թվականինին, երբ Ֆրեդ Դյուզենբերգը նահանջեց ավտոարշավից, «Ինդիանապոլիսում 500 մղոն » վազքի տասներեք մեքենա հիմնված էր «Դյուզենբերգ մոդել Ա»-ի վրա ։
Մահ ու ժառանգություն
1932 թվականին հուլիսի 2-ին, Նյու Յորքից Ինդիանապոլիս վերադառնալիս, Ֆրեդը վարում էր Դյուզենբերգի մարդատար ավտոմեքենան, սակայն կորցնում է կառավարումը Լիգոնիեր լեռան վրա գտնվող  Լինքոլնի խոնավ  մայրուղու վրա ՝ Ջեներսթաունից մոտ երկու մղոն արևմուտք, Փենսիլվանիայում։ Դյուզենբերգի ավտոմեքենան շրջվել է՝ նրան նետելով մեքենայից։ Ակնկալվում էր, որ նա լիովին կապաքինվի իր վնասվածքներից (ողնաշարի վնասվածք և ուսի դիլոկացիա)։ Մինչ նրա կինը և որդին ուղևորվում էին Փենսիլվանիա՝ նրա կողքին լինելու համար, Դյուզենբերգի մոտ բարդանում է թոքաբորբը։ Դյուզենբերգը թեև  թթվածնի կիրառումից հետո մի փոքր կազդուրվում էր, այնուամենայնիվ, նա  մահացավ 1932 թվականի հուլիսի 26-ին՝ հիսունհինգ տարեկան հասակում ։ Դյուզենբերգը թաղված է Ինդիանապոլիս նահանգի Քորն Հիլ գերեզմանատանը ։
«Մեծ ճգնաժամի»-ի ժամանակ «Դյուզենբերգ» ավտոմեքենաների վաճառքը նվազել էր ՝ շքեղ ավտոմեքենաների գնորդների պակասի պատճառով։ Վերջին «Մոդել Ջ»-ն արտադրվել է 1937 թվականին՝  Ֆրեդ Դյուզենբերգի մահից հինգ տարի անց։ Մեքենաներից միայն 481-ն են ստեղծվել այն ժամանակ, երբ Դյուզենբերգ ընկերությունը դադարեցրել էր արտադրությունը։ Ֆրեդի եղբայր և բիզնես-գործընկեր՝ Օուգի Դյուզենբերգը շարունակում էր ավտոմոբիլային բիզնեսը ՝ որպես «Օուբուրն» ավտոմոբիլային ընկերության խորհրդատու և Աբ Ջենկինսի հետ զարգացնում էր սպորտային մեքենաների արտադրությունը։ Օգի Դյուզենբերգը մահացավ 1955 թվականի հունվարի 18-ին՝ յոթանասունվեց տարեկան հասակում ։
Չնայած Ֆրեդ Դյուզենբերգը ինքնուրույն մարդ էր, որը չուներ պաշտոնական տեխնիկական պատրաստվածություն, նրա ինժեներական փորձը ազդեց ավտոմոբիլային մշակույթի զարգացմանը։ Նա Միացյալ Նահանգներ ներմուծեց ութ մխոց ավտոմեքենան  և չորս անիվի արգելակներ, ի հավելում այլ մեխանիկական նորամուծությունների։ Նա նաև իր նախագծերի արտոնագրողն էր ՝ ի թիվս չորս անիվի հիդրավլիկ արգելակի, վաղ ավտոմատ փոխանցման և հովացման համակարգի ։
«Auburn Cord Duesenberg» ավտոմոբիլային թանգարանը, որը բացվել է 1974 թվականին Ինդիանայի Օուբուրն քաղաքում գտնվող «Auburn» ավտոմոբիլային ընկերության նախկին գլխավոր գրասենյակում, ներառում է Դյուզենբերգի նախագծած մեքենաներից օրինակներ ։
Բացի դիզայներական ավտոմեքենաներից, Դյուզենբերգը միջազգային ճանաչում ստացավ, որպես սպորտային ավտոմեքենաների շարժիչների դիզայներ։ Դրանցից շատերը հետագայում ներառվեցին զանգվածային արտադրության մարդատար ավտոմեքենաների մեջ։ Չնայած նրա նորամուծությունները տեղադրվել են Ինդիանապոլիսի արտադրած մեքենաներում, ներառյալ« Stutz»- ի և« Duesenberg»- ի մոդելները, նրանք Դետրոյթում պատրաստված ավտոմեքենաների վրա չեն հայտնվել գրեթե յոթանասուն տարի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Կառլանտինո
Կառլանտինո  (Carlantino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1227 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71030, հեռախոսային կոդ՝ +39 0881։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Դոնատ Արեցցին և Սուրբ Ռոկոն։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Օմիսի
Օմիսի (Omissy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02571:
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 585 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 348-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 237-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 59,5 %, 1999 թվականին եղել է 71,1%)։ 348տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 326-ը (166 տղամարդ և 160 կին), գործազուրկ էին22 մարդ (17տղամարդ և5 կին)։ 237 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 160-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը՝ թոշակառուներ, 29-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սուզուրի-բակո
Սուզուրի-բակո (Suzuri-bako, «գրելու պարագաների տուփ»), ճապոնական գրելու պարագաների տուփերի տեսակ։ Տուփերը սովորաբար պատրաստված են լաքապատ փայտից և օգտագործվում են գրելու պարագաներ պահելու համար ։ Պատմականորեն, տուփերը կապված էին ճապոնական վայելչագրության հետ և պատրաստվում էին բարձրորակ նյութերից ճենապակյա թանաքի քարե սանդերը (սուզուրի) վնասվելուց պաշտպանելու համար ։
Պատմություն
Առաջին սուզուրի-բակոները մշակվել են 9-րդ դարում Ճապոնիայում ։ Այդ ժամանակ վայելչագրությունը ճապոնական հասարակության անբաժան մասն էր։ Որպեսզի գրողը բարձրորակ վայելուչ ձեռագիր ստեղծի, անհրաժեշտ էր հստակ գործիքների շարք։ Այդ գործիքներից ամենակարևորը թանաքի քարե սանդն էր, որտեղից գրողը թանաք էր վերցնում վրձնով ։ Վայելչագրողի հավաքածուի մաս էին կազմում թանաքի ձողերը, ջրի կաթիլները, փոքր դանակները ։ Սուզուրի-բակոն նախագծվել էր վայելչագրողի համար ապահովելու անհրաժեշտ գործիքների պատշաճությունն ու պաշտպանվածությունը ։ Խեժով լաքապատ տուփի տարողությունը համեմատաբար պաշտպանված էր խոնավությունից ։ Քառակուսի կամ ուղղանկյուն տուփերի մեջ կային մի քանի շարքեր, որոնց դասավորությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում տարբերվում էր ։ Ավելի վաղ ստեղծված տուփերը բավական մեծ էին, որպեսզի տեղավորեին թե՛ գրողի պիտույքները, թե՛ թղթերը, մինչդեռ հետագայում տուփերում տեղադրեցին միայն գործիքներ։ Ավելի ուշ ժամանակահատվածներում օգտագործվել է ryōshibako երկրորդ տիպի տուփը՝ տեղավորելու ավարտուն թղթերը ։
Ճապոնիայի առաջընթացին զուգահեռ սուզուրի-բակոն շարունակում էր ավելի մշակվել։ Մինչ վաղ շրջանի տուփերը հաճախ զարդարված էին կոշտ կարմիր լաքով, ժամանակակից արկղերը զարդարված են բազմազան ձևերով ։ Մուրոմատիի ժամանակաշրջանից սկսած բազմաթիվ գրելու պիտույքների տուփեր զարդարվել են ճապոնական գրականության ստեղծագործություններով ։ Կիոտոյի Կոդայի-ջի տաճարը ասոցացվում է սուզուրի-բակոյի ձևավորման ոճով՝ ասիմետրիկ նախշերով և աշնանային խոտերով։ Ժամանակակից սուզուրի-բակոյում օգտագործվում են սև, դարչնագույն, ոսկեգույն լաքերի երանգները։ Մեյջի ժամանակաշրջանում տեխնոլոգիաների և արտադրական գործընթացների առաջընթացը հանգեցրեց մի շարք նոր տուփի ձևերի և չափերի զարգացմանը ։ Գեղագրության լայնածավալ փոխարինումից հետո տուփերը թերևս արտադրվում են քիչ քանակով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական արվեստ
Բագրատ III (Վրաց արքա)
Բագրատ III (ბაგრატ III, ), Վրաց թագավորության հիմնադիր։
Բագրատ III թագավորի օրոք կառուցվում են եկեղեցիներ ու բերդեր, ուժեղանում է կենտրոնաձիգ պետության իշխանությունը։ Մորեղբոր՝ Թեոդոսիուս III Կույրի աբխազական գահը ժառանգել է 15 տարեկանում՝ 975 թվականին, հոր՝ Գուրգեն II-ի գահը՝ 1008 թվականին։ Այդպիսով նա միավորել է վրացական հողերի մեծ մասը։ Բագրատ թագավորի օրոք Վրաստանի մայրաքաղաքը Քութայիսն էր ։
Կենսագրություն
Բագրատը ծնվել է 960 թվականին՝ վրաց Բագրատունիների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Գուրգեն II-ը, կենտրոնական Վրաստանի՝ Քարթլիի գահերեց իշխանն էր, ով պայմանականորեն կոչվում էր «վրաց արքա»։ Մայրը Աբխազիայի արքա Գեորգի II-ի դուստրն էր, վերջին թագավոր Թեոդոսիուս III-ի քույրը։ Բագրատը մանուկ հասակից եղել է իր հորեղբոր՝ Տայքի կյուրոպաղատ անժառանգ Դավիթ Կյուրոպաղատ-ի (990-1000) խնամակալության տակ։
Վաղմիջնադարյան Վիրքի թագավորությունը գրավվել էր նախ Բյուզանդիայի ու Սասանյան Պարսկաստանի, ապա՝ Արաբական խալիֆայության կողմից։ Վրաց ազնվականության ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչը Վրաց իշխանն էր, ով ենթակա էր Թբիլիսիի արաբ ամիրային։ 885 թվականին, երբ հիմնադրվեց Բագրատունիների թագավորությունը, Վրաստանում բարձր դիրքերի հասած Բագրատիոնիների տոհմը երկիրը տարավ անկախության ճանապարհով։ 10-րդ դարում ժամանակակից Վրաստանի տարածքում գոյություն ունեին մի քանի ինքնուրույն պետություններ, որոնցից աչքի էր ընկնում Աբխազիայի թագավորությունը։ Զարգացած միջնադարում երկրում թագավորական կենտրոնաձիգ իշխանությունը խիստ թուլացել էր։ Արևելյան Վրաստանում հիմնադրված Կախեթի թագավորության արքա Կյուրիկե II-ը (939-976) նպատակ ուներ տիրանալ Աբխազիային։ Մյուս կողմից՝ նախկին թագավորական ընտանիքի ու հայ Բագրատունիների սերունդները Պատմական Վրաստանի հարավ-արևմուտքում բարձր դիրքի էին հասել։ Տայքի ու Կղարջքի իշխան Դավիթ Կյուրոպաղատի աջակցությամբ Քարթլիի ու Աբխազիայի տիրույթներն անցնում են Բագրատիոնիներին ։
Աբխազիայի թագավոր
Աբխազիայի թագավորությունը միջնադարյան ավատատիրական կառույց էր։ Հասարակությունը բաղկացած էր երեք շերտից՝ հոգևորականություն, ազնվականություն և գյուղացիներ։ Առաջին երկու դասերը միավորված էին ազատ դասի («ազնաուրներ») մեջ, իսկ գյուղացիները անազատ էին։
Պատանի Բագրատի գահակալության առաջին տարիներին հակասություններ ծագեցին թագավորի ու Վրաստանի ազատների միջև։ Վերջիններս չէին ցանկանում, որ արքունի նստոցը գտնվեր Քարթլիում, քանի որ դրանով նրանք կկորցնեին իրենց ազդեցիկությունը ու կալվածքները։ Քարթլիի սահմանին ազնաուրները զինված դիմավորում են Բագրատ արքային։ Ազնաուրներից մեկը, ով հայտնի էր Ռաթի Բաղվաշ անունով, իր կալվածքներին է միացնում Թռեղքի արքունի հողերը, կենտրոնական Վրաստանի (Քարթլի) արքունի տիրույթները։ Ձամելի, Կորինթելի, Տբելի, Փխվենելի և այլ ավատատիրական ընտանիքներ նույնպես, համախմբվելով, գրավել էին հսկայական տարածքներ։
Բագրատ III-ը հաղթում է ազնաուրներին, գրավում Ուփլիսցիխեն և հաստատվում այնտեղ։ Ազնվականների մեծ մասը լքում են երկիրը։ Վերջին անհնազանդ ազնաուրը 980 թվականին պարտություն է կրում արքայի զորքերից և կորցնում Թռեղքը (Թրիալեթ)։ Բագրատը շուտով հնազանդեցնում է նար Աբխազիայի ու Իմերեթի կենտրոնախույս իշխաններին։
Թագավորության ընդլայնում
1008 թվականին վախճանվում է Բագրատի հայր Գուրգեն Բագրատիոնին։ Նրա գերիշխանության տակ գտնվող Շավշեթը, Կլարջեթը (Կղարջք), Սամցխեն ու Ջավախեթը անցնում են Բագրատի վերահսկողության տակ։ 1010 թվականին Վրաց արքայի զորքերը թագավորությանը միացրին նաև Կախեթը և Հերեթը ։
Բագրատի միավորիչ աշխատանքներին խոչընդոտող Հարավային Վրաստանի իշխանները 1011-12 թվականներին նույնպես պարտություն են կրում։ Վրաց թագավորությունից դուրս է մնում միայն մայրաքաղաք Թբիլիսին իր շրջակայքով։ Այնտեղ 736 թվականից հիմվել էր Տփղիսի արաբական ամիրայությունը։
Միաժամանակ հայոց շահնշահ Գագիկ Ա-ի հետ (990-1020) հայ-վրացական միացյալ բանակի գլուխ անցած՝ 1012 թվականին Շամքորի մոտ պարտության է մատնում Գանձակի ամիրա Փադլունին։
Տոհմածառ
Տվյալներ չեն պահպանվել Բագրատ արքայի կնոջ մասին, սակայն հայտնի են զավակների անունները։ Թագավորը որդուն՝ Գեորգի II-ին, ամուսնացնում է Վասպուրականի արքայադուստր Մարիամի հետ։ Գեորգին երկրորդ անգամ ամուսնանում է ալանաց արքայադստեր հետ և որդի ունենում, սակայն գահը ժառանգում է նրա և Մարիամի որդի Բագրատը, ով իշխում է մինչև 1072 թվականը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Աբխազիայի արքաներ Կատեգորիա:Վրաց արքաներ Կատեգորիա:Բագրատիոնիներ Կատեգորիա:Տայք-Կղարջք
Ջեյմի Շերիդան
Ֆիլմագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ջին Սե Յուն
Ջին Սե Յուն (진세연, ծնվել է Սեուլում 1994 թվականի փետրվարի 15-ին)՝ հարավկորեացի դերասանուհի և մոդել։ Առաջին անգամ ճանաչում ստացավ «Սպիտակը՝ անեծքի մեղեդին» ֆիլմում Ջեննիի դերի շնորհիվ։ Հայտնիությունը էլ ավելի մեծացավ «Հարսանեկան դիմակ» ֆիլմի նկարահանումներից հետո։
Կենսագրություն
Ջին Սե Յունը (իսկական անունը՝ Կիմ Յուն Չոն, {{lang-ko|김윤정 ) ծնվել է Սեուլում 1994 թվականի փետրվարի 15-ին և ավարտել է Chung Ang համալսարանը։ Դեբյուտը սկսել է 2010 թվականին «Ամեն ինչ լավ է աղջիկս» ֆիլմով։
2012 թվականին «Հինգ մատեր» ֆիլմում մարմնավորեց Հոն Դա Միին, ֆիլմում դեռ ի սկզբանե հաստատվել էր T-ara խմբի մասնակից Հան Ին Ջոնը, սակայն խմբում տեղի ունեցած վեճը և դորամայի ցածր ռեյտինգները այլ մասնակիցների հետ բերեց այն բանին, որ նրան փոխարինեցին Ջին Սե Յունի հետ։ Ջին Սե Յունը իր առաջին գլխավոր դերը ստացավ 17-ամյա հասակում «Իմ աղջիկը ծաղիկ է» ֆիլմում, որտեղ նրա զուգընկերը Չհվե Ջին Հյոկն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
The Twelve Days of Christmas
Տեքստ
«The Twelve Days of Christmas» երգը «cumulative(կուտակային)» երգ է, որն էլ նշանակում է, որ յուրաքանչյուր հատված հիմնվում է նախորդի վրա։ Տեքստը բաղկացած է 12 հատվածներից, որոնցից յուրաքանչյուրում նկարագրվում է մի նվեր՝ բերված «իմ անկեղծ սիրո» կողմից Սուրբ ծնունդին հաջորդող յուրաքանչյուր 12 օրերի ընթացքում։ Հայտնի են տեքստի շատ տարբերակներ։ Այստեղ տրված տեքստի բառերը Ֆրեդերիկ Օսթինի 1909 թվականի հրատարակությունից են, որոնցից էլ ստեղծվել է ժամանակակից երգը ։  Առաջին երեք լրիվ տները հետևյալն են. "On the First day of Christmas my true love sent to me a Partridge in a Pear Tree.
On the Second day of Christmas my true love sent to me Two Turtle Doves and a Partridge in a Pear Tree.
Միասնական շուկա
Միասնական շուկան առևտրային բլոկի տեսակ է, որտեղ առևտրային խոչընդոտների մեծ մասը (ապրանքների համար) վերացվում են ապրանքային կարգավորման ընդհանուր քաղաքականության, ինչպես նաև արտադրության (կապիտալ և աշխատուժ), ձեռնարկությունների և ծառայությունների գործոնների ազատ տեղաշարժի ներդրմանը զուգահեռ։ Նպատակն այն է, որ անդամների միջև կապիտալի, աշխատուժի, ապրանքների և ծառայությունների տեղաշարժը կատարվի այնքան հեշտությամբ, որքան մի երկրի սահմաններում ։ Անդամ պետությունների միջև գոյություն ունեցող ֆիզիկական (սահմանները), տեխնիկական (ստանդարտները) և ֆիսկալ (հարկերը) խոչընդոտները վերացվում են հնարավոր առավելագույն չափով։ Այս արգելքները խոչընդոտում են արտադրության 4 գործոնների տեղաշարժը։
The Twelve Days of Christmas
Տեքստ
On the Third day of Christmas my true love sent to me Three Faverolles chicken Two Turtle Doves and a Partridge in a Pear Tree."
Միասնական շուկա
Ընդհանուր շուկան սովորաբար ընկալվում է որպես միասնական շուկայի առաջին մակարդակ։ Այն սովորաբար կառուցվում է ազատ առևտրի գոտու հիման վրա ապրանքների նկատմամբ առանց սակագնի կիրառմամբ և համեմատաբար կապիտալի և ծառայությունների ազատ տեղաշարժով, բայց ոչ այդքան զարգացած ոչ սակագնային առևտրային խոչընդոտների կրճատմամբ։
Միասնականացված շուկան միասնական շուկայի վերջին մակարդակն է և վերջնական նպատակը։ Այն պահանջում է ապրանքների, ծառայությունների (այդ թվում ֆինանսական ծառայությունների), կապիտալի և մարդկանց ամբողջական ազատ տեղաշարժ առանց հաշվի առնելու ազգային սահմանները։
The Twelve Days of Christmas
Տեքստ
Հետագա տարբերակները հետևել են նույն օրինակին՝ ավելացնելով նոր նվեր և կրկնելով բոլոր նախորդ նվերները, այնպես որ յուրաքանչյուր տող ավելի երկար լինի քան իրեն նախորդողը.
Միասնական շուկա
Ինտեգրացիայի փուլերը
Ընդհանուր շուկան կապիտալի և ծառայությունների ազատ տեղաշարժի հնարավորություն է տալիս, բայց մի շարք առևտրային խոչընդոտներ դեռևս մնում են։ Այն վերացնում է բոլոր քվոտաներն ու "սակագները"՝ ներմուծվող ապրանքների վրա կիրառվող դրույքները։ Այնուամենայնիվ, "ոչ սակագնային խոչընդոտները" շարունակում են մնալ անդամ պետությունների անվտանգության, փաթեթավորման պահանջների և ազգային վարչական ընթացակարգերի տարբերություններին համապատասխան։ Նրանք, օրինակ, կանխում են արտադրողների կողմից՝ նույն ապրանքը բոլոր անդամ պետություններում վաճառքը։ Ընդհանուր շուկայի նպատակը առավել հաճախ տնտեսական կոնվերգենցիան է և միասնական շուկայի ստեղծումը։ Սա հաճախ համարվում է միասնական շուկայի առաջին մակարդակը։ Եվրոպական տնտեսական համայնքը ընդհանուր շուկայի առաջին օրինակն էր։
The Twelve Days of Christmas
Բառերի փոփոխություններ
Ֆրեդերիկ Օսթինի 1909 թվականի հրատարակության հետ հեշտ համեմատության համար. ա) բառակազմական տարբերությունները, կետադրության և մեծատառերի անտեսումները նշված են շեղատառով; բ) տարրերը, որոնք ընդհանրապես բացակայում են Օսթինի տարբերակում նշված են թավատառով
Միասնական շուկա
Ինտեգրացիայի փուլերը
Միասնական շուկան (երբեմն կոչվում է ՛՛ներքին շուկա՛՛) մարդկանց, ապրանքներին, ծառայություններին և կապիտալին հնարավորություն է տալիս միության շրջանակներում տեղաշարժվել այնքան ազատ, ինչքան մի երկրում, ազգային սահմանների և արգելքների նկատմամբ խոչընդոտվելու փոխարեն, ինչպես առաջ էր։ Քաղաքացիները կարող են սովորել, ապրել, առևտուր անել, աշխատել և անցել թոշակի ցանկացած անդամ երկրում։ Սպառողները վայելում են բոլոր անդամ պետությունների արտադրանքի հսկայական տեսականին, և գործարարներն ունեն ավելի շատ սպառողների ներգրավելու անսահմանափակ հնարավորություն։ Միասնական շուկան սովորաբար բնութագրվում է որպես ՛՛անվճար սահմանապահ՛՛: Այնուամենայնիվ, մի շարք խոչընդոտներ մնում են, ինչպիսիք են ազգային հարկային համակարգերի, ծառայությունների ոլորտի և էլեկտրոնային առևտրի նկատմամբ պահանջների տարբերությունները։ Ի հավելումն, առանձնացված ազգային շուկաներ կարող են մնալ ֆինանսական, էներգետիկայի և տրանսպորտի ոլորտում։ Մասնագիտական որակավորումների ճանաչմանը վերաբերող օրենքները նույնպես կարող են ամբողջովին չհարմոնիզացվեն ։ Եվրասիական տնտեսական միությունը, Պարսից ծոցի համագործակցությունը, CARICOM-ը և Եվրոպական միությունը միասնական շուկայի օրինակներ են, չնայած Պարսից ծոցի համագործակցությունը 2014 թվականին որակվել է որպես ՛՛անսարք՛՛: Եվրամիությունը միակ տնտեսական միությունն է, որի նպատակը միասնական շուկան ՛՛ավարտին հասցնելն է՛՛:
Ամբողջովին միասնականացված շուկան սովորաբար վերաբերում է խոչընդոտների ի սպառ վերացմանը և մնացյալ ազգային շուկաների ինտեգրմանը։ Ամբողջական տնտեսական ինտեգրումը կարելի է տեսնել բազմաթիվ երկրներում՝ սկսած ընդհանուր տնտեսական սկզբունքներով մեկ միասնական պետությունից մինչև ուժեղ ազգային դաշնությունների անդամ երկրներ։ Օրինակ՝ ԱՄՆ-ի ինքնիշխան նահանգները ունեն տնտեսական կարգավորումների տարբեր մակարդակներ (մասնագետների նկատմամբ լիցենզավորման պահանջները, ապահովագրության կանոններն ու գնագոյացումը, սպառողների շահերի պաշտպանության օրենքները, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ օրենքները, նվազագույն աշխատավարձը) և հարկեր, բայց ենթակա են դաշնային կառավարությանը ցանկացած միջնահանգային առևտրի միջադեպի ժամանակ, երբ ազգային կառավարությունն ընտրում է պնդել իրենը։ Մարդկանց և ապրանքների տեղաշարժը նահանգների միջև անսահմանափակ է և առանց սակագների։
The Twelve Days of Christmas
Շոտլանդիա
"The king sent his lady on the thirteenth Yule day, Three stalks o' merry corn, Three maids a-merry dancing, Three hinds a-merry hunting, An Arabian baboon, Three swans a-merry swimming, Three ducks a-merry laying, A bull that was brown, Three goldspinks, Three starlings, A goose that was grey, Three plovers, Three partridges, A pippin go aye; Wha learns my carol and carries it away?"
Զախարիաս Տոպելիուս
Զախարիաս Տոպելիուս (Zacharias Topelius, Zachris Topelius, ), Ֆինլանդիայի ականավոր գրող և բանաստեղծ, կարելի-ֆիննական և սաամական բանահյուսության հետազոտող։ Գրել է շվեդերեն, Ալեքսանդրովյան կայսերական համալսարանի պրոֆեսոր և ռեկտոր (1875-1878).
The Twelve Days of Christmas
Ֆրանսիա
«Les Douze Mois» ("The Twelve Months") (նաև հայտնի է որպես "La Perdriole"—"The Partridge") մեկ այլ ֆրանսերեն երգ է, որը կապված է «The Twelve Days of Christmas» երգի հետ։ Նրա վերջնական տեքստը հետևյալն է.
Միասնական շուկա
Առավելություններն ու ծախսերը
Միասնական շուկան ունի մի շարք առավելություններ. արտադրության բոլոր գործոնների ազատ տեղաշարժը անդամ պետությունների միջև, հնարավորություն է տալիս այդ գործոններն օգտագործել առավել արդյունավետ՝ հետագայում մեծացնելով արտադրողականությունը:
Զախարիաս Տոպելիուս
Կենսագրություն
Ծնվել է 1818 թվականի հունվարի 14-ին, բժշկի և ժողովրդական բանաստեղծությունների հայտնի բանահավաքի ընտանիքում։ Ընտանիքի պատմությունն ինքնին հիշեցնում է հին լեգենդ։ Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ մեծ պապը՝ Քրիստոֆեր Տոպելիուսը, 1714 թվականին մոր հետ փախել է Օուլուից Մուխոս, որտեղ էլ նրանք թաքնվել են։ Կազակները, այնուամենայնիվ, գտան նրանց և տղային ստրկացրին։ Տարիներ անց նա փախավ Հարավային Ֆինլանդիա։ Տեղափոխվելով Ստոկհոլմ՝ նա պատահաբար հանդիպեց իր մորը։ Հետագայում ընտանիքի այս պատմությունը դրդեց Զախարիաս Տոպելիուսին գրել «Կեչին ու աստղը» հեքիաթը։ Նրա գեղարվեստական ունակությունները՝ հարուստ երևակայություն, դիտողականություն, հետաքրքրություն խորհրդավոր ու առեղծվածային երևույթների հանդեպ,դրսևորվել են դեռևս մանկության տարիներից։ Տասնմեկ տարեկանում նա սովորում է Ուլեաբորգի (Օուլու) դպրոցում։
The Twelve Days of Christmas
Ֆրանսիա
"Le douzièm' jour d'l'année, [the twelfth day of the year] Que me donn'rez vous ma mie? [what will you give me, my love?] Douze coqs chantants, [twelve singing cockerels] Onze plats d'argent, [eleven silver dishes] Dix pigeons blancs, [ten white pigeons] Neuf bœufs cornus, [nine horned oxen] Huit vaches mordants, [eight biting cows] Sept moulins à vent, [seven windmills] Six chiens courants, [six running dogs] Cinq lapins courant par terre, [five rabbits running along the ground] Quat' canards volant en l'air, [four ducks flying in the air] Trois rameaux de bois, [three wooden branches] Deux tourterelles, [two turtle doves] Un' perdrix sole, [one lone partridge] Qui va, qui vient, qui vole, [who goes, who comes, who flies] Qui vole dans les bois. [who flies in the woods]"
Միասնական շուկա
Առավելություններն ու ծախսերը
Եվ գործարարների, և սպառողների տեսանկյունից միասնական շուկան մրցակցային հարթակ է, որը մոնոպոլիաների առկայությունը էլ ավելի բարդ է դարձնում։ Սա նշանակում է, որ անարդյունավետ ձեռնարկությունները կորուստներ կունենան և ստիպված կլինեն փակվել։ Այնուամենայնիվ, արդյունավետ ձեռնարկությունները կօգտվեն մասշտաբի էֆեկտից, բարձր մրցակցությունից և ցածր ծախքերից՝ ակնկալելով շահութաբերության բարձրացում։ Սպառողներն օգտվում են միասնական շուկայից այն առումով, որ մրցակցության արդյունքում իրենց առաջարկվում են ավելի էժան ապրանքներ, ապրանքների ավելի արդյունավետ մատակարարներ և ապրանքների ավելի լայն ընտրանի։ Ավելին, գործարարները մրցակցության արդյունքում կստեղծեն նորարար ապրանքներ, որը մեկ այլ օգուտ է սպառողների համար:
Զախարիաս Տոպելիուս
Կենսագրություն
1833 թվականին տեղափոխվել է Հելսինգֆորս, որտեղ հանդիպել է Յոհան Լյուդվիգ Ռունեբերգին, որը ղեկավարել է 1830-ականների ֆիննական ազգային-հայրենասիրական շարժումը։ Ռունբերգի շրջապատը մեծ ազդեցություն է ունեցել երիտասարդ Տոպելիուսի վրա՝ կանխորոշելով նրա գրական և հասարակական-քաղաքական գործունեության հետագա զարգացումը։ 1840 թվականին Տոպելիուսն ավարտեց Հելսինկիի համալսարանը, իսկ 1841 թվականին նա դարձավ «Հելսինկիի լուրեր» (Helsingfors Tidningar)-ի գլխավոր խմբագիր և այս պաշտոնը զբաղեցրեց մինչև 1860 թվականը։ Նրա լրագրությունը աչքի էր ընկնում լիբերալ հայացքներով։ 1845 թվականին լույս տեսավ Տոպելիուսի բանաստեղծությունների չորս ժողովածուներից առաջինը՝ «Heather Flowers»-ը։ Նույն 1845 թվականին սկսվել է «Ֆինլանդիայի պատմությունը նկարներում» գրքի հատորների հրատարակումը, որը լույս է տեսել մինչև 1852 թվականը։ 1847 թվականին նա դարձավ պատմական գիտությունների դոկտոր, յոթ տարի անց՝ պրոֆեսոր։ Սակայն Ղրիմի պատերազմի ժամանակ Տոպելիուսի ռուսամետ դիրքորոշումը վանեց նրանից առավել արմատական ֆիններին։ 1854 թվականից զբաղեցրել է Հելսինկի համալսարանի պրոֆեսորի պաշտոնը, իսկ 1875 թվականից՝ նույն բուհի ռեկտորի պաշտոնը։ 1878 թվականին թողել է երկու պաշտոնները, որպեսզի ամբողջովին նվիրվի գրական գործունեությանը։ 1886 թվականին իր գրական վաստակի համար պարգևատրվել է Շվեդիայի ակադեմիայի ոսկե մեդալով։ Նրա դուստրը՝ Եվան, դարձավ նկարչուհի։
The Twelve Days of Christmas
Ստանդարտ մեղեդի
Երգի այժմյան ստանդարտ մեղեդին հրատարակվել է 1909 թվականին, իսկ անգլիացի կոմպոզիտոր Ֆրեդերիկ Օսթինը հարմարեցրել է բառերը ավանդական երաժշտության հետ, որին նա ավելացրել է «Հինգ ոսկե մատանիներ» պարբերությունը  ։
Միասնական շուկա
Առավելություններն ու ծախսերը
Միասնական շուկայի ստեղծումը կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ ազգային տնտեսության որոշ հատվածների վրա միջազգային մրցակցության հետևանքով։ Ձեռնարկությունները, որոնք նախկինում օգտվել են ազգային շուկայի պաշտպանվածությունից և ազգային սուբսիդիաներից (և, հետևաբար, կարող են շարունակել գործունեությունը չնայած որ չեն համապատասխանում միջազգային չափանիշներին), կարող են պայքարել իրենց ավելի արդյունավետ գործընկերների դեմ անգամ իրենց ազգային շուկաներում։ Ի վերջո, եթե ձեռնարկությունները չեն բարելավում իրենց կազմակերպությունն ու մեթոդները, ապա կարող են սննկանալ։ Հետևանքը կարող է դառնալ գործազրկությունը կամ միգրացիան ։
Զախարիաս Տոպելիուս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:1818 ծնունդներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆինն բանահավաքներ Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն պատմաբաններ Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հելսինկիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն լրագրողներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռեկտորներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆինն գիտնականներ
Միասնական շուկա
Ընդհանուր շուկաների ցանկը
Նշումներ։ Ցանկացած տնտեսական միություն և տնտեսական ու արժութային միություն իր մեջ պարունակում է ընդհանուր շուկա։
The Twelve Days of Christmas
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգերի ցանկեր Կատեգորիա:Սուրբ ծնունդ Կատեգորիա:Երաժշտության պատմություն Կատեգորիա:Երաժշտություն ըստ ժանրերի
Միասնական շուկա
Միասնականացված շուկա
Միասնականացված շուկան միասնական շուկայի համար տնտեսական տերմին է, որտեղ ապրանքները, ծառայությունները, կապիտալը և մարդիկ կարող են ազատորեն տեղաշարժվել առանց ազգային սահմանափակումների։ Այս ՛՛չորս ազատությունները՛՛ կատարվում են ի թիվս այլ գործողությունների, ինչպիսիք են անդամ երկրների միջև ապրանքների և ծառայությունների տեղաշարժի հետ կապված սակագների վերացումը, ապրանքային միասնական ստանդարտների ներդրումը, օրենքների վերանայումը, որոնք թույլ կտան ամբողջ շուկայում ֆինանսական ծառայություններ մատուցել և պետական գործառույթների վերանայումը այնպես, որ տեղական գործարարները չունենան առավելություններ այլ անդամ պետությունների գործարարների համեմատությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային առևտուր Կատեգորիա:Համաշխարհային տնտեսություն Կատեգորիա:Առևտրային քաղաքականություն
Կուրսի (Ապուլիա)
Կուրսի  (Cursi), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 4261 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 515 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73020, հեռախոսային կոդ՝ +39 0836։
Կոմունայի հովանավորներն են Ամենասուրբ Աստվածածինը, տոնը նշվում է հուլիսի 9-ին, 10-ին և 11-ին և Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բեսո Սոլոմանաշվիլի
Բեսո (Բեսարիոն) Սոլոմանաշվիլի (ბესო სოლომანაშვილი, 1964, օգոստոսի 14), վրացի կինոռեժիսոր։
Կենսագրություն
Բեսո Սոլոմանաշվիլին ծնվել է 1964 թվականին։ 1986 թվականին ավարտել է Վրաստանի պետական պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, միաժամանակ ուսանել վավերագրական կինոռեժիսուրայի ուսումնարանում։ Ավարտել է Վրաստանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի խաղարկային կինոյի ռեժիսուրայի բաժինը (Գիորգի Շենգելայայի արվեստանոց)։ 1993-1994 թվականներին՝ Աբխազիայի պատերազմի ժամանակ, եղել է Գիորգի Խայնդրավայի «Երազանքների գերեզմանոց» խաղարկային-վավերագրական ֆիլմի ռեժիսորի ասիստենտը, 1998-2000 թվականներին՝ Վրաստանի հեռուստաֆիլմերի ընկերության ռեժիսոր։ 2010 թվականից «Իմեդի» հեռուստաընկերության գլխավոր ռեժիսորն է։
1998-2011 թվականներին հրապարակել է «Մաքսանենգները», «Զամորա», «Լոնդոն-Զուզումբո» պատմվածքների ժողովածուները։ 2008 թվականին դարձել է «Սոլոսոլո» ընկերության համահիմնադիր։ Սցենարիստ Իրակլի Սոլոմանաշվիլու հետ աշխատում է սցենարների վրա և թողարկում վավերագրական ու խաղարկային ֆիլմեր ։
2014 թվականին Պայթուցիչ ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Կորիզ» ծրագրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 14 ծնունդներ
Պլաս դ'Ալյանս
Պլաս դ'Ալյանս (Place d'Alliance), հրապարակ Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է հայտնի Պլաս Ստանիսլասի մոտ։
Պատմություն
Լոթարինգի դուքս Ստանիսլաս Լեշինսկիի հրամանով ֆրանսիացի ճարտարապետ Էմմանուել Էրեն Սան-Ստանիսլասի տարածքում հրապարակ նախագծեց, որը գտնվում է նախկին կոմսության տարածքում։ Տարածքը ուներ քառակուսի ձև, որի վրա գտնվում էին շքեղ առանձնատներ։ 1756 թ.-ին, Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս 15-րդը և կայսրուհի Մարիա Թերեզան (կինը Ֆրանսիս Ա, կայսեր Սուրբ Հռոմեական կայսրության և նախկին Լորեինի դուքս) ստորագրել են պայմանագիր դաշինք Ֆրանսիայի և Ավստրիայի միջև։ Դրանից կարճ ժամանակ անց, այդ տարածքը վերանվանվեց Պլաս դ'Ալյանս։ Ստանիսլասի հանձնարարությամբ քանդակագործ Պոլ-Լուի Սիֆֆլեն ստեղծեց մի շատրվան այդ դաշինքի պատվին։ 1983 թվականին Պլաս դ'Ալյանսը՝ Պլաս Ստանիսլասի և Պլաս դե լա Կարյերի հետ միասին, որպես միասնական ճարտարապետական համալիր, ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի տեսարժան վայրեր
Տիմոտե Կոլոձեյչակ
Վաղ տարիներ
Կոլոձեյչակը ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 7 տարեկան հասակից՝ «ՈՒՍ Սեն Մորիս Լոոս ան Գոել։ Կես տարի անցկացնելով այդտեղ և ևս մեկ տարի «Ավիոն»-ում, նա տեղափոխվեց «Լանս» ակումբի ակադեմիա, որտեղ անցկացրեց 8 տարի։ «Լանս»-ում նրա ընկերը Գայել Կակուտան էր։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո «Լանսը» նրան առաջարկեց հնգամյա պայմանագիր, սակայն նա մերժեց և արդյունքում գնման իրավունքով վարձակալության հանձնվեց Օլիմպիկ Լիոն ։
«Լիոն»
«Լիոն»-ում Կոլոձեյչակը, ով ստացել էր 12 համարի մարզաշապիկը, ուղարկվեց երկրորդ թիմ։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 13-ին երկրորդ թիմի կազմում նա դեբյուտեց «Սենտ Էտիենի» դեմ խաղում< որում նա ստացավ դեղին քարտ ։ 2008 թվականի նոյեմբերի 23-ին Կոլոն «Լիոն»-ում անցկացրեց մրցաշրջանի միակ խաղը՝ Պարի Սեն Ժերմենի դեմ խաղոի 11-րդ րոպեին փոխարինեց վնասվածք ստացած Անտոնի Ռեվեյերին, այդ խաղում նա նորից ստացավ դեղին քարտ ։ Մրցաշրջանի ավարտին «Լիոն»-ը 2,5 միլիոն եվրոյով գնեց Կոլոդդզեյչակի տրանսֆերը և նրա հետ կնքեց քառամյա պայմանագիր ։
Վերջին տարիներին Կոլոձեյչակը հիմնական կազմում այդպես էլ տեղ չստացավ, միայն հազվադեպ խաղալով Ֆրանսիայի առաջնությունում և եվրոգավաթներում։ 2009-10 մրցաշրջանում նա առաջնությունում խաղաց 2 խաղ, 2010-11-ում՝ 8 խա, իսկ վերջին մրցաշրջանում՝ ընդամենը մեկը։ Նա նաև խաղաց «Լիոն»-ի երկրորդ կազմում, 4 տարում անցկացնելով 61 խաղ։
«Նիցցա»
2012 թվականի ամռանը Կոլոձեյչակը տեղափոխվեց Նիցցա, որը նույնպես խաղում էր Լիգա 1-ում, նրա հետ կնքեց քառամյա պայմանագիր։ Այս թիմում նա միանգամից դարձավ հիմնական կազմի խաղացող և առաջին երկու մրցաշրջաններում առաջնությունում խաղաց 71 խաղ։
«Սևիլյա»
2014 թվականի օգոստոսի 29-ին Կոլոձեյչակը տեղափոխվեց «Սևիլյա», կնքելով քառամյա պայմանագիր ։
Միջազգային կարիերա
Տիմոտե Կոլոձեյչակը հանդես է եկել Ֆրանսիայի U16-U20 պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում։ Պատանեկան հավաքականում դեբյուտել 2006 թվականի մայիսի 30-ին, |Բեռլինում կայացած Գերմանիայի դեմ խաղում ։
2008 թվականին Կոլոն դարձավ մինչև 17 տարեկանների Եվրոյի ֆինալիստ։ Թուրքիայի դեմ կիսաեզրափակիչ խաղում նա խփեց գոլ, այդպիսով հավասարեցնելով հաշիվը (1-1), արդյունքում Ֆրանսիան հաղթեցին 11-մետրանոցներով ։ Դա երիտասարդական մակարդակում նրա միակ գոլն էր։ Եզրափակչում ֆրանսիացիները Կոլոձեյչակի մասնակցությամբ պարտվեցին իսպանացիներին (0-4) ։
2010 թվականին Կոլոձեյչակը ֆրանսիական կազմում մասնակցեց մինչև 19-տարեկանների Եվրոպայի առաջնությանը և դարձավ հաղթող։ Նա խաղաց մրցաշարի բոլոր 5 խաղերում, այդ թվում եզրափակչում, որտեղ ֆրանսիացիները իսպանացիներից վերցրեցին ռեվանշ (2-1) ։
2011 թվականին Կոլոձեյչակը մասնակցեց Երիտասարդական հավաքականների աշխարհի առաջնություն 2011-ին, որտեղ Ֆրանսիան զբաղեցրեց չորրորդ տեղը։
Տիմոտե Կոլոձեյչակը ունի իրավունք հանդես գալու Լեհաստանի հավաքականում։ 15 տարեկանում լեհերը նրան հրավիրեցին խաղալու իրենց կազմում, բայց նա ընտրեց Ֆրանսիան ։
Անձնական կյանք
Կոլոձեյչակի հայրը լեհ է, իսկ մայրը՝ ծնունդով Մարտինիկայից է ։
Ձեռքբերումներ
«Սևիլյա»
««Լիոն»»
Շառլ I (Օռլեանի դուքս)
Շառլ I Օռլեանսկի, (Charles d'Orléans, 1394 թվականինոյեմբերի 24, Փարիզ - 1465 թվականի հունվարի 5, Ամբուազ)-դուքս Օռլեանցի (1407—1465), ֆրանսիական ֆեոդալ և զորապետ, Վալու թագավորական ընտանիքի անդամ, Ֆրանսիայի ակնառու պոետներից մեկը։
Օսթել (Էնայի գավառ)
Օսթել (Ostel), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն:
Շառլ I (Օռլեանի դուքս)
Սերվել է Վալու տոհմի Օռլեանների ճյուղից։ Շառլ I Օռլեանցին Շառլ Իմաստուն թագավորի թոռն էր՝ դուքս Լյուդովիկոս Օռլեանցու և Վալենտինա Վիսկոնտիի որդին։ Հետագայում նրա որդին՝ Լյուդովիկոսը 1498 թվականին դարձավ ֆրանսիայի թագավոր՝ որպես Լյուդովիկոս XII։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1394 թվականի նոյեմբերի 24֊ին Փարիզի Սեն֊Պոլ հյուրանոցում։ Մինչև 1409 թվականը եղել է տիտղոսակիր կոմս Անգուլեմսկի, 1406 թվականին հոր մահից հետո՝ դուքս Օռլեան (1407—1465), դարձել է դուքս դե Վալուա։ Բացի այդ ունեցել է այլ տիտղոսներ։
Օսթել (Էնայի գավառ)
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02577։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 80 մարդ։
Շառլ I (Օռլեանի դուքս)
Կենսագրություն
Բալլադների վարպետ (գրել է 131 բալլադ), ռոնդո (400֊ից բարձր), երգեր։ Նրան (որպես «արքա» — բանաստեղծական մենամարտերի դատավոր) հասցեագրված են մի քանի բալլադներ իր ժամանակորդի՝ Ֆրանսուա Վիյոնի։ Անցկացրել է բանաստեղծական մրցույթները Բլոիսում (ամենահայտնի բալլադի մրցույթ հետևյալ տողով. «Ծարավից մահանում են աղբյուրից վեր»,հայտարարությունը ի պատիվ ամրոցում ցամաքաց ջրհորի։ Մրցույթին մասնակցել է անձամբ Շառլը և այլք։ Շառլը գրել է բանաստեղծություններ ոչ միայն ռոուսերենով, այլ նաև գերության ժամանակ իրեն արդեն հարազատ դարձած անգլերենով։
Մահացել է 1465 թվականի հունվարի 5-ին Ամբուազում։ Թաղվել է Փարիզում։