cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քեթի Քին (հեռուստասերիալ)
Քննադատություն
Rotten Tomatoes-ում սերիալը ստացել է 90% վարկանիշը 21 ակնարկի վրա հիմնված, միջին 7/10 վարկանիշով ։ Metacritic-ում այն գնահատվել է 100-ից միջին 72 միավորներով՝ 7 ակնարկների հիման վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ-ն մշակույթի և արվեստի մեջ Կատեգորիա:2020 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Կատակերգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Մյուզիքլներ Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Սփին-օֆֆ հեռուստասերիալներ
Սուրբ Ջորջ (Բերմուդներ)
Սուրբ Գևորգ կամ Սուրբ Ջորջ (St. George's) քաղաք Բերմուդյան կղզիներում, Նոր աշխարհի բրիտանական առաջին բնակավայրերից մեկը։ 17-20-րդ դարերի քաղաքն ու հարակից ամրությունները ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն ցանկում։
Սուրբ Գևորգը Անգլիայի երրորդ բնակավայրն է Նոր աշխարհում Սուրբ Հովհաննեսից (Նյուֆաունդլենդի) և Ջեմսթուանից (Վիրջինիա) հետո, բնակեցված ամենահին անգլիական քաղաքն է։ Ջեյմսթաունը սկզբում եղել է բերդ, իսկ այնուհետև ամբողջովին քանդվել է և անհետացավ, իսկ 17-րդ դարի սկզբին Սուրբ Հովհաննեսը չկարողացավ հուսալիորեն հաստատվել։ Սա հիմք է հանդիսանում, որ շատ պատմաբանների Սուրբ Գևորգը համարում են Նոր աշխարհում անգլիական առաջին քաղաքը ։
Պատմություն
1612 թվականին կղզիները պաշտոնապես փոխանցվեցին Վիրջինիա ընկերությանը, և 60 ներգաղթյալներ նավարկեցին դեպի կղզի՝ հիմնադրելու Նոր Լոնդոնի բնակավայրը, որը հետագայում վերանվանվել է Սուրբ Ջորջ։
Մինչև 1815 թվականին Համիլթոնի մայրաքաղաք դառնալը Բերմուդյան կղզիների մայրաքաղաքը Սուրբ Ջորջն էր։ Քաղաքը կարևոր դեր է խաղացել Միացյալ Նահանգների պատմության մեջ, կղզու բնակիչներից շատերը հետագայում տեղափոխվեցին ամերիկյան մայրցամաք՝ նշանակալի ազդեցություն թողնելով հարավային որոշ նահանգների բնակչության ձևավորման վրա։ Սուրբ Գևորգը օգտագործվել է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ դաշնակիցներին մատակարարելու համար։
Քաղաքի տեսարժան վայրեր
Քաղաքը հիմնականում պահպանել է իր հին տեսքը։ Շինությունների մեծ մասը տեղադրվել են 17-19-րդ դարերում։
Բերդաքաղաքներ
Պաշտպանական կառույցները կղզու տարածքում հիմնադրվել են 1612 թվականին բնակիչների ժամանումով։ Կղզին պաշտպանելու նպատակով առաջին անգամ օգտագործվել են 1609 թվականին խորտակված «Sea Venture» նավի երկու թնդանոթները (մնացածները նետվեցին ծով՝ փոթորկի ժամանակ նավի լողունակությունը բարձրացնելու համար)։
1614 թվականին «Արքայական ամրոցը» հակահարված տվել է պատմության մեջ իսպանական միակ գրոհին՝ հրազեններից գնդակոծելով երկու թնդանոթներին, որից հետո իսպանական նավը գերադասել է նահանջել։ Իսպանացի նավաստիները չգիտեին, որ բերդի կայազորում մնացել է զինամթերքի միայն մեկ համազարկ ։
Սուրբ Գևորգը պաշտպանական կառույցները Նոր Աշխարհում պահպանված անգլիական ամենահին ամրոցներն են։
Ընդհանուր առմամբ, ավելի քան 20 պաշտպանական կառույց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Միացյալ Թագավորությունում Կատեգորիա:Բերմուդյան կղզիներ Կատեգորիա:1612 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարան
Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարան (ԵԽԱԴ), Եվրոպական միության (ԵՄ) դատական ճյուղ։ Այն գտնվում է Լյուքսեմբուրգի Լյուքսեմբուրգ մայրաքաղաքի Քիրխբերգ թաղամասում և բաղկացած է երկու առանձին դատարաններից՝ Արդարադատության դատարանից և Ընդհանուր դատարանից ։ 2005-2006 թվականներին դրա կազմի մեջ էր մտնում նաև Քաղաքացիական ծառայության տրիբունալը։ Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարանը «sui generis» («միակն իր տեսակի մեջ») դատական համակարգ ունի, և այն վերազգային հաստատություն է ։
ԵԽԱԴ-ն Եվրոպական միության գլխավոր դատական մարմինն է և հսկողություն է իրականացնում Եվրոպական միության իրավունքի միատեսակ կիրառման և մեկնաբանման նկատմամբ՝ անդամ պետությունների ազգային դատական մարմինների հետ համագործակցությամբ ։ Այն նաև լուծում է ազգային կառավարությունների և ԵՄ ինստիտուտների միջև իրավաբանական վեճերը և կարող է միջոցներ ձեռնարկել ԵՄ ինստիտուտների դեմ ֆիզիկական անձանց, ընկերությունների կամ կազմակերպությունների անունից, որոնց իրավունքները խախտվել են ։
Կազմ
Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարանը կազմած է երկու հիմնական դատարաններից ․
Պատմություն
Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարանն ի սկզբանե հիմնադրվել է 1952 թվականին, որպես միասնական դատարան, որը կոչվել է Ածուխի և պողպատի միության եվրոպական դատարան (1958 թվականից՝ Եվրոպական միությունների արդարադատության դատարան (ԵՄԱԴ))։
1988 թվականին ստեղծվել է Ընդհանուր դատարանը (հայտնի է որպես Առաջին ատյանի դատարան), իսկ 2004 թվականին՝ Քաղաքացիական ծառայության տրիբունալը ։
2009 թվականին Լիսաբոնի պայմանագրի ուժի մեջ մտնելուց հետո դատական համակարգը ստացել է իր ներկայիս անվանումը (Եվրոպական Միության արդարադատության դատարան), իսկ բնօրինակ դատարանը (նախկինում՝ ԵՄԱԴ) վերանվանվել է «Արդարադատության դատարան»։
Եվրոպական Միության արդարադատության դատարանի աշխատանքային լեզուն ֆրանսերենն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դատարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Եվրոպական միության իրավունք Կատեգորիա:Եվրոպական խորհրդի արդարադատության դատարան Կատեգորիա:Եվրոպական միության ինստիտուտներ
Եֆիմ Ուչիտել
Եֆիմ Յուլևիչ Ուչիտել (Ефи́м Ю́льевич Учи́тель, (28) հոկտեմբերի, 1913, Տիրասպոլ, Խերսոնի նահանգ, Ռուսաստանի կայսրություն – 18 օգոստոսի, 1988, Լենինգրադ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), վավերագրական ֆիլմերի խորհրդային օպերատոր և ռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1976)։
== Կենսագրություն = Եֆիմ Ուչիտելը ծնվել է 1913 թվականի հոկտեմբերի 15-ին (նոր տոմարով՝ հոկտեմբերի 28) Խերսոնի մարզի Տիրասպոլ քաղաքում (ներկայում՝ չճանաչված Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետության կազմում) , հրեական ընտանիքում, որտեղ նրանից բացի եղել են ևս չորս երեխաներ։ Հայրը՝ որպես գրաշար, աշխատել է «Днестровский край» թերթի տպարանում ։ 1918 թվականին Եֆիմ Ուչիտելի հայրը մահացել է, և ընտանիքը պահել է նրա ավագ եղբայրը ։ Ավագ քույրն աշխատել է կինոթատրոնի դրամարկղում, և Եֆիմ Ուչիտելը տարվել է կինեմատոգրաֆիայով, ապա լուսանկարչությամբ։ Տիրասպոլում յոթերորդ դասարանն ավարտելուց հետո նա ուղեգրով մեկնել է սովորեու Լենինգրադի ֆաբրիկագործարանային աշակերտության դպրոցում։
1930 թվականից մինչև 1935 թվականը Եֆիմ Ուչիտելը սովորել է Լենինգրադի կինոինժեներների ինստիտուտի օպերատորական ֆակուլտետում։
1935 թվականից Եֆիմ Ուչիտելն աշխատել է որպես «Լենկինոխրոնիկա» կինոստուդիայի (1968 թվականից՝ Լենինգրադի վավերագրական ֆիլմերի ստուդիա) օպերատորի օգնական, իսկ 1937-1988 թվականներին՝ որպես օպերատոր և ռեժիսոր։ 1964 թվականից եղել է «Լենկինոխրոնիկայի» առաջին ստեղծագործական միավորման գեղարվեստական ղեկավարը։
Եֆիմ Ուչիտելի նկարահանած առաջին ֆիլմը եղել է «Տոները տունդրայում» («Праздники в тундре», 1937) կինոնկարը։ 1940 թվականին այլ օպերատորների հետ նկարահանել է «Մաններգեյմի գիծ» («Линия Маннергейма») ֆիլմը։ Կոմունիստական կուսակցությանն անդամակցել է 1940 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եղել է ռազմաճակատային օպերատոր (նկարահանել է Լենինգրադի պաշտպանությունը)։ Նրա նկարահանած նյութերը ներառվել են «Բեռլին» և «Հաղթանակի շքերթ» (1945) և այլ ֆիլմերում։
1942 թվականին որպես բեմադրող ռեժիսոր նկարահանել է «Լենինգրադը պայքարում» («Ленинград в борьбе»), ապա այդ թեմատիկան շարունակել «Լենինգրադ բլոկադայի ճեղքումը» («Прорыв блокады Ленинграда», 1944), «Լենինգրադ» (1947, Ռոման Կարմենի հետ), «Լենինգրադի սխրանքը» (1959), «Հանդիպում Լենինգրադի հետ» («Встреча с Ленинградом», 1970), «Լենինգրադ։ Տարիներ և սխրագործություններ» («Ленинград. Годы и свершения», 1974), «Լենինգրադ՝ հերոս-քաղաք» (1975) ֆիլմերում։
Եֆիմ Ուչիտելը մահացել է 1988 թվականի օգոստոսի 18-ին Լենինգրադում։ Թաղված է Սերաֆիմովյան գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոօպերատորներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Նախամարդ
Նախամարդ կամ նախորդող մարդ (Homo antecessor), մարդկանց անդրջրհեղեղյան տեսակ, որը գոյություն է ունեցել 1.2 միլիոնից 800 հազար տարի առաջ։ Հայտնի է Ատապուերկա լեռների պեղումների շնորհիվ։ Homo antecessor-ը համարվում է Եվրոպայի հնագույն մարդատեսակը (ավելի հին է միայն Homo georgicus-ը, որը հայտնաբերվել է Վրաստանում՝ Դմանիսի սարահարթի մոտակայքում, նրա տարիքը հասնում է 1.7-1.8 միլիոն տարվա)։
Տեղ էվոլյուցիոն շղթայում
Մի շարք մարդաբանների կարծիքով՝ Homo antecessor-ները Հայդելբերգյան մարդկանց անմիջական նախնիներն են, բանական մարդու և նեանդերթալյան մարդու ընդհանուր նախնին։ Homo georgicus-ի հետ ունեցած ընդհանրությունները թույլ են տալիս տեսնել նրա մեջ Homo erectus-ի հնամենի ենթատեսակը։
Արտաքին տեսք
H. antecessor -ի գլուխը ուներ ժամանակակից մարդուն և նեանդերթալյան մարդկանց բնորոշ առանձնահատկություններ։ Նրանք հաստ հոնքեր ունեին, երկար և ցածր գանգատուփ, զանգվածային ստորին ծնոտ` առանց կզակի, և խոշոր ատամներ, ինչպիսիք կային նեանդերթալյան մարդու մոտ։ Դրան հակառակ` դեմքը համեմատաբար հարթ էր և առաջ եկած չէր, այսինքն` նման էր ժամանակակից մարդու դեմքին։ Հասակը` 1.6-1.8 մ, հասուն տղամարդու քաշը` մոտավորապես 90 կգ, ուղեղի ծավալը` 1000 սմ³: Համաձայն Խուան Արսուագի, որը հենվում է տոմոգրաֆիական հետազոտությունների արդյունքների վրա, Homo antecessor-ը աջլիկ էր, ինչն առանձնացնում է նրան պրիմատ-նախնիների շարքից։
Բացահայտման պատմություն
Առաջին անգամ ենթատեսակը նկարագրվել է 1997 թվականին` Իսպանիայի Ատապուերկա լեռներում 1994 թվականին հայտնաբերված անհայտ սեռի դեռահասի (10-12 տարեկան) մնացորդների հիման վրա։ Գտածոյի տարիքը հասնում է 800.000 տարվա։ Ատապուերկա լեռներում հին մարդիկ բավականին երկար են ապրել, և այնտեղ կուտակվել են կենդանիների մեծաքանակ կոտրատված ոսկորներ, որոնց նրանք օգտագործում էին որպես ուտելիք։
Հին աղբակույտերում բացի ձիերի, եղջերուների, ռնգեղջյուրների և այլ խոտակեր կենդանիների ոսկորներից գիտնականները հայտնաբերել են նաև մարդկային ոսկորներ։ Նրանք բոլորը ակնհայտորեն կոտրատված և կրծված էին, ինչպես կենդանիների ոսկորները։ Հետազոտողները ենթադրում են, որ ուտելիքի մնացորդների մեջ կա առնվազն 11 մարդ, ընդ որում` նրանք բոլորը երեխաներ կամ դեռահասներ էին։
Խոսե Մարիա Բերմուդես դե Կաստրոն՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի «Ատապուերկա» ծրագրի ղեկավարը, ասում է, որ դատելով ամեն ինչից` նախամարդիկ ուտելիքի պակաս չեն ունեցել։ Այն ժամանակներում քարանձավների տեղանքը պտղատու էր, հարուստ էր խոտակեր կենդանիներով, որոնք նախամարդկանց որսն էին։ Քարանձավների աղբակույտների պարունակությունը նույնպես չի վկայում քաղցի մասին։ Թե ինչն է ստիպել ուտել իրենց նմաններիին, այն էլ` երեխաներին, հասկանալի չէ։ Այն նման չէ ծիսական կանիբալիզմի. ծիսակատարությունից հետո դժվար թե ոսկորները գցեին ընդհանուր աղբակույտ։ Հնարավոր է, որ Ատապուերկա լեռների բնակիչները ուտում էին իրենց հարևաններին այլ քարանձավներից, որոնց վերցրել էին հարձակման ժամանակ։ 2007 թվականին Սիմա դելյ էլեֆանտե (Sierra de Atapuerca) քարանձավում Էուդալդ Կարբոնելի արշավանքի ժամանակ հայտնաբերվել են վերոնշյալ մարդկանց տիպի նոր մնացորդներ ։
Գտածոն ներկայացված է 30-40 տարեկան կնոջ ծնոտի տեսքով և թվագրվում է 1,1-1,2 միլիոն տարվա վաղեմության։ Սիմա դելյ Էլեֆանտեի քարանձավային նստվածքներում առանձնացվում են 13 հաջորդական շերտ։ Մարդու առկայության հետքերը հայտնաբերվել են ներքևից երրորդ շերտում`քարանձավի քարե հատակից մոտավորապես 4 մետր հեռավորության վրա։ Մի շերտում մարդկային ծնոտի հետ հայտնաբերվել են նաև տարատեսակ մանր կաթնասունների ոսկորներ, այդ թվում` մկանման կրծողներ և կունյի ընտանիքից մի շարք գիշատիչներ։ Ստորին ծնոտի միակ կոտրվածքի պատճառով դժվար է միանշանակ որոշել գտածոյի տիպային պատկանելությունը։
Ըստ կազմաբանական մի շարք հատկանիշների` ծնոտը հիշեցնում է Homo erectus-ի և նույնիսկ ավելի նախնադարյան` Homo georgicus-ի ներկայացուցչի։ Նախնադարյան մարդու բրածո ատամը` TD6 բլոկից, Գրան-Դոլինա Սյերրա-դե-Արապուերկե հնագիտական հուշարձանում թվագրվում է 772 000-949 000 տարվա վաղեմության ։
2010 թվականին Անգլիայում հայտնաբերվել են գործիքներ և մնացորդներ (950 000 տարեկան), որոնք թույլ են տալիս ենթադրել, որ Homo antecessor-ը Հյուսիսային Եվրոպայում բնակված ամենահին մարդն է ։ 2013 թվականի մայիսին ծովով ողողված Հեյսբորո ափի մոտ (Նորֆոլկ, Անգլիա) հայտաբերվել են մարդկային ոտքերի հետքեր ։ Դրանք Աֆրիկայի սահմաններից դուրս հայտնաբերված ամենահին ոտնահետքերն են (տարիք՝ 850 000-950 000 տարի), և, հնարավոր է՝ կապված են Homo antecessor-ի հետ ։ Ատամնաքարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տվել պարզել, որ հին մարդիկ ուտելիքի մեջ օգտագործել են հացազգի բույսեր (ինչի մասին վկայում են օսլայի հատիկները) և միս , չեն օգտագործել կրակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստորին պալեոլիթ Կատեգորիա:Մարդկային էվոլյուցիա Կատեգորիա:Հոմինիդներ Կատեգորիա:Մարդ Կատեգորիա:Մարդաբանություն Կատեգորիա:Հնէաբանություն
Ջեյն (երգչուհի)
Ժաննա Լուիզա Գալիս (Jeanne Louise Galice ,, առավել հայտնի է որպես Ջեյն (Jain), ֆրանսիացի անգլալեզու երգչուհի, երգերի հեղինակ և կոմպոզիտոր։
Նրա առաջին՝ «Zanaka» ալբոմը թողարկվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 6-ին և երեք անգամ հավաստագրվել է որպես պլատինե ։ Ըստ 2017 թվականի փետրվարի տվյալների, Ֆրանսիայում ալբոմն վաճառվել է 240 000 օրինակով ։
Ազդեցություն
Ջեյնի վրա ազդեցություն են ունեցել ամենատարբեր երաժշտական ոճերի արտիստներ՝ ամերիկյան հիփ հոփից (նաև երաժիշտներ՝ ASAP Rocky-ն, Joey Badass-ը կամ Թուփաք Շակուրը), մինչև սոուլ (օրինակ՝ Օթիս Ռեդինգ), նաև աֆրիկյան ավանդական ոճերը ։ Իր մոր հետ Ջեյնը լսում էր այնպիսի կատարողների, ինչպիսիք են Իուսսու Ն’Դուրը, Սալիֆ Քեյթան կամ Ումու Սանգարեն։ Մանուկ հասակում Ջեյնը լսում էր Միրիամ Մակեբայի երգերը և վերջինիս է նվիրել իր «Makeba» երգը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգահաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Sepultura խմբի սկավառակագրություն
Sepultura ռոք-խմբի սկավառակագրություն, այն խմբերից, որ չափից ավելի զարգացրին դեթ-, թրեշ-, գրուվ- և նյու-մեթալը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք ալբոմներ Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Քևին Բրուքս
Քևին Բրուքս (Kevin Brooks, ), անգլիացի արձակագիր, սցենարիստ։
Խորհրդա-գերմանական առևտրային համաձայնագիր
ԽՍՀՄ-ի տարածքով երրորդ երկրների ապրանքների մատակարարումը Գերմանիային համաձայնվեց ավելի ուշ։ 1941 թվականի հունիսին, երբ Գերմանիան հարձակվեց ՊՍՀՄ-ի վրա, Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտը և բոլոր տնտեսական համաձայնագրերը չեղարկվեցին։
Քևին Բրուքս
Կենսագրություն
Գրողի մանկությունն անցել է Դևոնշիր կոմսության Էքսետերում։ 1980 թվականից Բիրմինգհեմի Աստոնի համալսարանում սովորել է հոգեբանություն և փիլիսոփայություն։
Աշխատել է որպես երաժիշտ, աշխատել է ավտոլցակայաններում, դիակիզարանում, երկաթուղում և փոստում, եղել է պաշտոնյա, Լոնդոնի կենդանաբանական այգում հոթ դոգներ է վաճառել։
Խորհրդա-գերմանական առևտրային համաձայնագիր
Փոխարենը ԽՍՀՄԸ-ը ստացավ անավարտ Ադմիրալ Հիպպեր տեսակի Lützow հածանավը, և Բիսմարկ ռազմանավի նախագծերը, Գերմանիայի նավատորմի փորձարկումների մասին տեղեկատվություն, ծանր ռազմածովային թնդանոթներ և այլ թնդանոթներ և գերմանական վերջին սերնդի մարտական օդանավերի երեսուն օրինակ, այդ թվում Bf 109 կործանիչներ, Bf 110 կործանիչներ, Ju 88 և Do 215 հրետակոծիչներ  ։ ԽՍՀՄ-ը նաև նորացրեց նավթային և էլեկտրական տեխնոլոգիաները, լոկոմոտիվները, շարժիչները, գեներատորենարը, դիզելային մխոցները, նավերը, մեքենաների մասերը և ստացավ գերմանական հրետանու օրինակներ, տանկեր, պայթուցիկ նյութեր, քիմիական զենքի միջոցներ և այլ ապրանքներ ։
Քևին Բրուքս
Կենսագրություն
Այժմ ապրում է Էսսեքսում։
Խորհրդա-գերմանական առևտրային համաձայնագիր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պայմանագրեր Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի պայմանագրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի ռազմական պատմություն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում
Քևին Բրուքս
Ստեղծագործություն
Գրում է հիմնականում թրիլլերներ և դետեկտիվ պատմություններ, որոնց հերոսները դեռահասներ են։
Գրական աշխարհում իր դեբյուտն է նշել 2002 թվականին, «Martyn Pig» վեպով, որը հաջորդ տարի արժանացել է բրիտանական Branford Boase ամենամյա գրական մրցանակին՝ որպես «առավել խոստումնալից գիրք երեխաների և պատանիների համար` գրված երիտասարդ գրողի կողմից»։
Ըստ նրա սցենարների նկարահանվել է երկու ֆիլմ՝ Quentin Tarantino's Suicide Squad (կարճամետրաժ, 2016) և iBoy (2017):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ
Ղանղալ
Ղանղալ, ավան (գյուղաքաղաք, բերդաքաղաք, քաղաք) Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ղանղալի գավառակում ։ Հանդիսանում էր համանուն գավառակի կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Ավանի շրջակայքում կան անտառներ։
Պատմություն
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Բնակչության մեծագույն մասը հայեր էին։ XX դարի սկզբին հայերի թիվը հասնում էր 3000 մարդու։
Տնտեսություն
Ավանն հայտնի էր իր ցորենով, մեղրով և կաթնամթերքներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Ղանղալն ուներ եկեղեցի, որտեղ կար հին Ավետարան։ Կար նաև բերդ։
Կրթություն
Բնակավայրում գործում էր դպրոց։
Գրչություն
Հանդիսացել է գրչության կենտրոն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վարատտայա Նիլկուհա
Վարատտայա Նիլկուհա, թաիլանդացի դերասան, մոդել։ Նա միշտ հանդես է գալիս Channel 7-ալիքով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թաիլանդցի դերասանուհիներ
Սենգլեա
Սենգլեա (մալթայերեն՝ L-Isla, հայտնի է նաև իր Città Invicta կամ Civitas Invicta տիտղոս-պատվանուններով, որ բառացի թարգմանությամբ նշանակում են Անհաղթ քաղաք), քաղաք Մալթայի հարավարևելյան շրջանում։ Մտնում է Մեծ նավահանգստի տարածաշրջանի քաղաքների եռյակի մեջ (Կոսպիկուայի և Վիտտորիոզայի հետ)։
Պատմություն
«Անհաղթ քաղաք» պատվանուն-տիտղոսին Սենգլեան արժանացել է 1565 թվականին թուրքերի ձեռնարկած Մեծ պաշարման ժամանակ ցուցաբերած աննկուն դիմադրության համար։ «Սենգլեա» անվանումը քաղաքի հիմնադիրի՝ Մալթայի ասպետների ուխտի մեծ մագիստրոս Կլոդ դը լա Սենգլեի անունից է։ Իսկ մալթայական L-Isla անվանումն առաջացել է իտալերեն isola բառից, որ նշանակում է կղզի։ Իսկապես, քաղաքը կառուցվել է կղզու վրա, որը Մալթայի ասպետների ուխտի իշխանության հետագա տարիներին միացվել է ցամաքին և վերածվել թերակղզու։
2014 թվականի մարտի վերջերին քաղաքն ուներ երեք հազարից մի փոքր պակաս բնակչություն։
Քույր քաղաքներ
Սենգլեան բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Տես նաև
Մալթայի մեծ պաշարում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի բնակավայրեր
Զելյոնի (կղզի, Դոնի Ռոստով)
Զելյոնի (Зелёный «Կանաչ»), գետային կղզի, որը գտնվում է Դոն գետի ստորին հատվածում, Ռուսաստանի Ռոստովի մարզում։ Երկարությունը 4 կմ է (արևմուտքից արևելք), առավելագույն լայնությունը՝ 1,5 կմ ։ Վարչականորեն վերաբերում է Դոնի Ռոստովի քաղաքային օկրուգին, քաղաքի Պրոլետարսկի շրջանին ։ Հարավից ողողվում է Դոնի գլխավոր հոսքով, հյուսիսից՝ Նախիջևանի գետակով, որից հյուսիս քաղաքի շենքերն են։ Զելյոնի կղզու հարևանությամբ Դոնի հիմնական հունում կա մեկ այլ կղզի՝ Բիստրին, որը շատ ավելի փոքր է։
Նկարագրություն
Զելյոնի կղզին ծածկված է ծառերով և մարգագետնային բուսականությամբ։ Ծառերից առկա են բարդին և հացենին, բացատներում հանդիպում է մոշենի։ Ափերը հիմնականում ավազոտ են, ծածկված բոշխով, կղզում կան հանրային լողափ բարեկարգման տարրերով, հանգստի կենտրոններ, մանկական ճամբարներ, որոնք քաղաքին են միանում պինդ ծածկով ճանապարհներով։
Կղզին հյուսիսից հարավ հատում է Ռազվիլկա-Բատայսկ միագիծ էլեկտրականացված երկաթուղին։ Գիծը հատում է Նախիջևանի գետակը և Դոնը երկաթուղային երկու կամրջով։
Անտիկ ժամանակներում կղզում տեղակայված էին ձկնորսների սեզոնային կայանատեղիներ։ Նրանք պատկանում էին մոտակա Կոբյակովսկու քաղաքատեղիին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անմարդաբնակ կղզիներ Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի զբոսայգիներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի կղզիներ
Ժեդսոն Ֆերնանդեշ
Ժեդսոն Ֆերնանդեշ (Gedson Fernandes, ), պորտուգալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս Բենֆիկայից վարձավճարով հանդես է գալիս Տոտենհեմ Հոտսպուրի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Բենֆիկա
Ժեդսոնը Բենֆիկայի ակադեմիայի սան է ։ Առաջին հանդիպումը Բենֆիկա B-ի կազմում անցկացրեց 2017 թվականի փետրվարի 11-ին՝ փոխարինման մտնելով Դեսպորտիվո Ավեշի դեմ խաղում  ։ Դեկտեմբերի 10-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Սպորտինգ B-ի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 74-րդ րոպեին ։ Իր առաջին գոլը Պորտուգալիայի երկրորդ դիվիզիոնում խփեց 2018 թվականի փետրվարի 4-ին՝ Վարզիմի դեմ խաղում ։ Մարտի 14-ին Ժեդսոնը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ունիան Մադեյրայի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 23-ին պորտուգալացին 2 գոլային փոխանցում տվեց Սպորտինգ B-ի դեմ խաղում՝ օգնելով Բենֆիկա B-ին հաղթել 2-1 հաշվով ։
2018-19 մրցաշրջանում Ժեդսոնը տեղափոխվեց Բենֆիկայի առաջին թիմ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2018 թվականի օգոստոսի 7-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Ֆեներբահչեի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Պորտուգալիայի առաջնությունում անցկացրեց օգոստոսի 10-ին՝ Վիտորիա Գիմարայնշի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 14-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Ֆեներբահչեի դեմ պատասխան խաղում ։ Օգոստոսի 31-ին Ժեդսոնը երկարաձգեց իր պայմանագիրը Բենֆիկայի հետ մինչև 2023 թվականը ։ Օգոստոսին նա ճանաչվեց Պորտուգալիայի առաջնության ամսվա լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ ։ Նոյեմբերի 27-ին պորտուգալացին գոլի հեղինակ դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլի Բավարիա Մյունխենի դեմ խաղում, սակայն Բենֆիկան պարտվեց 5-1 հաշվով   ։ 2018-19 մրցաշրջնում Բենֆիկան հաղթեց Պորտուգալիայի առաջնությունը ։ Ակումբի կազմում Ժեդսոնը անցկացրեց 59 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Տոտենհեմ Հոտսպուր
2020 թվականի հունվարի 15-ին Ժեդսոնը 18 ամսվա վարձավճարով միացավ Տոտենհեմ Հոտսպուրին   ։
Միջազգային կարիերա
Ժեդսոնը ներկայացրել է Պորտուգալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2016 թվականի մայիսին նա Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 6 հանդիպում և դառնալով գոլի ու 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ Պորտուգալիան հաղթեց մրցաշարը ՝ եզրափակչում հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտության մատնելով Իսպանիային , իսկ Ժեդսոնը ընդգրկվեց առաջնության խորհրդանշական հավաքականում ։
2017 թվականի մայիսին Ժեդսոնը մինչև 20 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը՝ անցկացնելով 3 հանդիպում, իսկ Պորտուգալիան դուրս մնաց քառորդ եզրափակչից՝ 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Ուրուգվային ։ Հուլիսին Ժեդսոնը Մ19 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ։ Մրցաշարի առաջին՝ Վրաստանի դեմ խաղում նա հեռացվեց խաղադաշտից , իսկ կիսաեզրափակչի Նիդերլանդների դեմ խաղում դարձավ գոլի հեղինակ ։ Պորտուգալիան հասավ առաջնության եզրափակիչ, որտեղ 1-2 հաշվով պարտվեց Անգլիային  ։ 2019 թվականի մայիսին Ժեդսոնը Մ20 հավաքականի կազմում կրկին մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը  ՝ անցկացնելով 3 հանդիպում, իսկ Պորտուգալիան դուրս մնաց խմբային փուլից  ։
Պորտուգալիայի ազգային հավաքական Ժեդսոնը առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Խորվաթիայի և Իտալիայի դեմ խաղերի համար  ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց սեպտեմբերի 6-ին՝ փոխարինելով Անդրե Սիլվային Խորվաթիայի դեմ խաղում   ։ Հոկտեմբերի 14-ին Ժեդսոնը գոլային փոխանցում տվեց Բրումային Շոտլանդիայի դեմ ընկերական խաղում՝ օգնելով Պորտուգալիային հաղթել 3-1 հաշվով   ։
Ակումբային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 15-ի դրությամբ
Ակումբային
Բենֆիկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Մարտին Ալիագա
Մարտին Խուլիո Ալիգա Բունգերֆելդտ (Martin Julio Aliaga Bungerfeldt, ), թատրոնի և կինոյի շվեդ դերասան։
Կարիերա
1995 թվականին Մարտին Ալիգան առաջնաելույթ է ունեցել կինոյում։ 2001 թվականին ավարտել է Շվեդիայի ազգային թատերական ակադեմիան։ Խաղացել է «Թագավորական դրամատիկական թատրոնում» և «Ստոկհոլմի քաղաքային թատրոնում»։
Անձնական կյանք
Մարտինը հեռուստահաղորդավարուհի Յուսեֆին Քրաֆորդից ունի որդի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեդ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Շվեդիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Ֆինլանդական առևտրային բանկ
Ֆինլանդական առևտրային բանկ (Suomen Kauppapankki Osakeyhtiö), ֆինանսավարկային հաստատություն, որը գտնվում է Վիբորգում: Լենինի և Լենինգրադյան պողոտաների անկյունում գտնվող բանկային շենքերի համալիրն ընդգրկված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում:
Պատմություն
Ֆինլանդական առևտրային բանկը ստեղծվել է 1907 թվականին Հարավային և Արևելյան Ֆինլանդիայի հաճախորդներին սպասարկելու համար, այն բանից հետո, երբ Հյուսիսային բանկը որոշում կայացրեց վարչությունը տեղափոխել Վիբորգից Հելսինկի: Բանկի և «Կարելիա» բաժնետիրական ընկերության կարիքների համար 1911-1915 թվականներին Վիբորգի գլխավոր փողոցում երեք փուլով կառուցվել է երեք մասից բաղկացած շենք՝ ճարտարապետ Ունո Ուլբերգի նախագծով, որը ընդգրկում է գլխավոր բանկային գրասենյակը, խանութներ և բնակելի տարածքներ : Առաջին փուլում՝ 1911-1912 թվականներին, կառուցվել է կենտրոնական քառահարկ շենքը, որտեղ տեղակայված են գործառնական դահլիճը և բնակարաններ բանկի աշխատողների համար: Նրա ճակատային մասը երեսապատված է Հանկոյի հանքավայրի մոխրագույն գրանիտով՝ զարդարված Ֆելիքս Նյուլանդի ստեղծած կանանց զույգ քանդակներով, ծաղկեփնջերով և Մերկուրիի գավազանով: Առաջին հարկը հատկացված է խանութներին: Պատկառելի սանդուղքը տանում է դեպի գործառնական դահլիճ, որը զբաղեցնում է երկրորդ կամ երրորդ հարկերը՝ Գերմանիայում պատրաստված առաստաղային վիտրաժներով: Չորրորդ հարկի բնակելի տները նախատեսված են եղել բանկի աշխատակիցների համար:
Ավելի ուշ կառուցված հինգ հարկանի կողային շենքերը, ի տարբերություն կենտրոնական շենքի, վերին հարկերի ճակատային մասում հարդարված են կարմիր աղյուսով: Այդտեղ տեղակայված են առևտրային և բնակելի տարածքներ:
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ֆինլանդիայի առևտրական բանկը սկսեց դժվարություններ կրել: Նրա բաժնետոմսերի զգալի մասը ձեռք էր բերվել հարևան Սավո-Կարելական բաժնետիրական բանկի կողմից, որը 1923 թվականին իր մասնաբաժինը վերավաճառեց Հելսինկիում գտնվող Ֆինլանդական բաժնետիրական բանկին, իսկ 1924 թվականից ի վեր դադարեցրեց բանկի գործունեությունը որպես ինքնուրույն կազմակերպություն: Այնուամենայնիվ, գործառնական դահլիճը հետագայում օգտագործվում էր բանկային հաստատությունների կողմից: Խորհրդա-Ֆիննական պատերազմներից հետո (1939-1944) այն զբաղեցվեց Խնայբանկի կողմից, այնուհետև դարձավ Խնայբանկի ստորաբաժանում: Բնակելի և առևտրային տարածքները նույնպես օգտագործվում են նախատեսված նպատակներով: 1997 թվականին վերանորոգվեց բանկային դահլիճը` վերականգնվեցին առաստաղի վիտրաժները:
Գրականություն
Կատեգորիա:1915 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Վիբորգի բանկեր Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի բանկեր Կատեգորիա:Վիբորգի ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ջոզեֆ Ուայման
Ջոզեֆ Ուայման (Joseph Wiseman, ), ամերիկացի դերասան։
Կյանք
Ծնվել է Մոնրեալում (Կանադա)։ Որոշ ժամանակ անց նրա ընտանիքը տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Կարիերան սկսել է 1930-ական թվականներին՝ Բրոդվեյում։ Նրա առաջին աշխատանքը եղել է 1938 թվականին՝ Ռոբերտ Շերվուդի «Эйби Линкольн в Иллинойсе» («Abe Lincoln in Illinois») ներկայացումը, ապա ևս մի քանի ներկայացումներ։ Հայտնի է դարձել առաջին ֆիլմից՝ «Доктор Ноу»-ից հետո, որտեղ խաղացել է գլխավոր չարագործի դեր։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ
Դիոգու Մորգադու
Դիոգու Միգել Մորգադու Սուարեշ (Diogo Miguel Morgado Soares, ), պորտուգալացի դերասան, ռեժիսոր, մոնտաժող, սցենարիստ, պրոդյուսեր և նախկին մոդել ։ Հայտնի է «Աստվածաշունչ» մինի-սերիալում և «Աստծո որդին» ֆիլմում Հիսուս Քրիստոսի դերով։
Կենսագրություն
Դերասանը ծնվել է Պորտուգալիայի Լիսաբոն քաղաքում։ Ընտանիքում դաստիարակվել է քրիստոնեական ավանդույթներով, ունի կրտսեր եղբայր՝ Պեդրոն ։
Կարիերա
2013 թվականի մարտին Մորգադոն կատարել է Հիսուս Քրիստոսի դերը «Աստվածաշունչ» մինի-սերիալում։ «Աստվածաշունչ» մինի սերիալը ցուցադրվել է ԱՄՆ-ի և Կանադայի History Channel հեռուստաալիքով ։ 2013 թվականին Դիոգոն համաձայնել է նորից կատարել Հիսուս Քրիստոսի դերը «Աստծո որդին» ֆիլմում, որն «Աստվածաշունչ» մինի սերիալի կինոնկարի վերածված տարբերակն է։ Ֆիլմը թողարկվել է 2014 թվականին։
Անձնական կյանք
2002-2004 թվականներին նա հարաբերությունների մեջ է եղել դերասանուհի Սոֆյա Դուարտե Սիլվայի հետ ։ Հարաբերությունների մեջ է Քեթի Օլիվեյրայի հետ։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 2-ին զույգն ունեցել է որդի՝ Սանտիագոն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի դերասաններ
Ռոնալդ Գրիգոր Սյունի
Ռոնալդ Գրիգոր Սյունի (Ronald Grigor Suny, ), ամերիկացի պատմաբան, Միչիգանի համալսարանի քաղաքական և սոցիալական պատմության պրոֆեսոր, Չիկագոյի համալսարանի քաղաքագիտության վաստակավոր պրոֆեսոր։ «Ռուսաստանի քեմբրիջյան պատմության» 3-րդ հատորի գլխավոր խմբագիրն է ։
Կենսագրություն
Նա հայ կոմպոզիտոր Գրիգոր Սյունու թոռն է ։
Սյունին ավարտել է Սուորսմորի քոլեջը և 1968 թվականին դոկտորական ատենախոսություն է պաշտպանել Կոլումբիայի համալսարանում։ Նրա հետաքրքրությունների ոլորտում են ԽՍՀՄ-ն ու հետխորհրդային Ռուսաստանը, ազգայնականությունը և էթնիկական հակամարտությունները, Հարավային Կովկասը և ռուսական ու խորհրդային պատմագրությունը։ Նա եղել է Չիկագոյի համալսարանի Ալեք Մանուկյանի անվան հայ նոր պատմության ֆակուլտետի առաջին ղեկավարը (1981-1995), որտեղ նա հիմնել և ղեկավարել է հայագիտական ուսումնասիրությունների ծրագիր։
1998 թվականին Ռոնալդ Սյունին դասախոսությամբ է հանդես եկել Ստամբուլի Քոչ համալսարանում` «Հայոց ցեղասպանություն» թեմայով։ Այս դասախոսության և թուրք պատմաբանների հետ դրան հաջորդած կապերի արդյունքում 2000 թվականին նախաձեռնվել է «Հայերը և Օսմանյան կայսրության մայրամուտը» թեմայով եռօրյա սեմինար, որին մասնակցել են հայկական ծագման ամերիկացի գիտնականներ և թուրք գիտնականներ և որն անց է կացվել Միչիգանի համալսարանում և նվիրվել է Օսմանյան կայսրությունում 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած իրադարձություններին ։
Ցեղասպանությանը նվիրված Սյունիի աշխատություններից մեկը "Նրանք կարող են ապրել միայն անապատում" (They Can Live in Desert and Nowhere Else) գիրքն է, որի հայերեն թարգմանությունը 2022 թվականին լույս է ընծայել "Մագաղաթ" հրատարակչությունը, թարգմանիչ՝ Մարիա Սադոյան։
Քննադատություն Հայաստանում
Հայաստանի մի շարք պատմաբաններ և հրապարակախոսներ, մասնավորապես` Արմեն Այվազյանը, մեղադրում են արևմտյան առաջատար հայագետներին, այդ թվում և` Սյունիին, ԱՄՆ կառավարության հանձնարարությամբ Հայաստանի պատմության կեղծարարության համար ։ Զորի Բալայանը Սյունիի «Հայացք Արարատին. Հայաստանը նոր պատմության մեջ» աշխատությունը «պասկվիլ» է համարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի քաղաքագետներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ գրողներ
Ջեյ Կուկ
Ջեյ Կուկ (Jay Cooke, ), ամերիկացի ֆինանսիստ, որը Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ աջակցել է հյուսիսային 24 նահանգների դաշնությանը, ինչպես նաև օգնել է ԱՄՆ-ի հյուսիս-արևմուտքում երկաթգծերիի զարգացմանը։
Կոլումբիայի շրջանի առաջին նահանգապետ Հենրի ԴԵվիդ Կուկի ավագ եղբայրն էր։
Կենսագրություն
Կուկը ծնվել է Օհայո նահանգի Սանդասկի քաղաքում։ Էլևտերոս և Մարթա Կուկերի ավագ որդին էր։ 1838 թվականին Ջեյը մեկնել է Ֆիլադելֆիա, որտեղ դարձել է «E. W. Clark & Co.» բանկային ընկերության ծառայող, իսկ ավելի ուշ՝ 1842 թվականին, դարձել է գործընկեր։ Քաղաքացիական պատերազմի սկզբից ընդամենը մի ամիս առաջ, 1861 թվականի հունվարի մեկին, հիմնադրել է «Ջեյ Կուկ և ընկերություն» բանկային ընկերությունը (Jay Cooke & Company)։ Պատերազմի առաջին ամիսներին Կուկն աշխատել է քաղաքային գանձապահ Սալմոն Չեյզի հետ։ Նրանց համագործակցությունն այնքան հաջող էր, որ Չեյզը ֆինանսիստին հանձնարարել է տարածել պետական պարտատոմսեր։ Ավելի վաղ գանձապետարանը փորձել էր վաճառել դրանք, սակայն դա նրան չէր հաջողվել։ Ջեյը պարտատոմսերի մասին տեղեկությունը տարածելու համար օգտագործել է 2500 գործակալ, որոնք ճանապարհորդել են տարբեր նահանգներով և նույնիսկ հարավային քաղաքներով, որոնք այդ ընթացքում անցել են դաշնության վերահսկողության տակ։ Միևնույն ժամանակ Ջեյ Կուկը աջակցություն է ստացել հյուսիսային թերթերի մեծ մասից, գովազդ գնելով տարբեր գործակալությունների միջոցով ։
Կուկն ազդեցություն է ունեցել ազգային բանկերի ստեղծման վրա և հիմնել է այդպիսի մեկը Վաշինգտոնում, և ևս մեկը՝ Ֆիլադելֆիայում։
1865 թվականի առաջին ամիսներին կառավարությունը նորից է դիմել Կուկին այն բանի համար, որ նա տարածի նոր պարտատոմսեր։ Ջեյը գործակալներ է ուղարկել հեռավոր գյուղեր, և նույնիսկ արևմուտքի մեկուսացված հանքեր, որպեսզի տեղական թերթերը գրեին նոր պարտատոմսերի մասին։ Դրա հաշվին Հյուսիսի բանակը համալրվել է մինչև պատերազմի ավարտը։
Պատերազմից հետո Կուկը հետաքրքրվել է հյուսիս-արևմուտքի զարգացմամբ, և 1870-ական թվականներին նրա ընկերությունը ֆինանսավորել է Հյուսիսային խաղաղօվկիանոսյան երկաթգծի շինարարությունը։ Ջեյն ուզում էր Դուլութը դարձնել նոր Չիկագո։ Դրա համար նա որոշել  է այն երկաթգծով կապել Խաղաղ օվկիանոսի հետ, որ դրա միջոցով ապրանքը Դուլութով հասնի մինչև Մեծ լճեր։ Սակայն ընկերությունը չէր հաշվարկել իր կապիտալը, ինչը 1873 թվականի «Բորսային անկման» ժամանակ ստիպել է նրան դադարեցնել վճարումները, իսկ Ջեյ Կուկին՝ հասցրել սնանկության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆինանսիստներ
Սիդի Բել Աբաս
Սիդ Բել Աբբես (سيدي بلعباس), քաղաք, Ալժիրի հյուսիս-արևմուտքում, նույնանուն վիլայեթի և շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը` 200.000 մարդ (2005 թվականի տվյալների համաձայն) ։
Եղանակ
Ամռանը եղանակը շատ շոգ է` ցուրտ գիշերներով և շոգ արևոտ օրերով։ Ձմռանը ձյունը երբեմն առատ է, բայց երկար չի մնում, հալվում է ջերմաստիճանի առաջին տաքանալով։ Արևածագի ժամանակ օդի ջերմաստիճանը կարող է ցածր լինել, երբեմն այն իջնում ​​է առավելագույնը մինչև 7 °C-ի։ Գարնանը լինում են սառնամանիքներ։
Լապլանդիայի համալսարան
Լապլանդիայի համալսարան (Lapin yliopisto, Lapplands universitet), համալսարան Ֆինլանդիայում, տվյալ երկրի ամենահյուսիսային համալսարանը, տեղակայված է Լապլանդիա մարզի Ռովանիեմի քաղաքում։
Սիդի Բել Աբաս
Պատմություն
Սիդի Բել Աբասը հիմնադրվել է ֆրանսիացի գաղութարարների կողմից, 1843 թվականին՝ որպես ռազմական ամրոց ։ Բնակելի թաղամասերը հիմնականում սկսել են ի հայտ գալ 1849 թվականին։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և 20-րդ դարի սկզբին Սիդի Բել Աբասը փոքր քաղաք էր։ 1930-ական թվականներին հին բերդի պատերը քանդվել են, և դրանց տեղում կառուցվել են լայն ծառուղիներ և հրապարակներ ։ 1962 թվականից ի վեր Սիդի Բել Աբասը մտնում է անկախ Ալժիրի կազմի մեջ։
Լապլանդիայի համալսարան
Համալսարանը համագործակցում է Արկտիկայի համալսարանի միջազգային ծրագրի այլ գիտական և հետազոտական հաստատությունների հետ․ կապեր ունի Մուրմանսկի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հետ։ Ներառված է Լապլանդիայի համալսարանի կիրառական գիտությունների համընկերությունում։
Սիդի Բել Աբաս
Տնտեսություն, տրանսպորտ, կրթություն
Քաղաքում աճում է ցորեն, գարի և խաղող։ Սիդի Բել Աբասում հաստատվել է գյուղտեխնիկայի արտադրություն ։
Սիդի Բել Աբասը ճանապարհային և երկաթուղային ճանապարհով միացված է երկրի խոշոր քաղաքներին։ Հեռավորությունը Օրանից` 70 կմ է, Թլեմսենից` 90 կմ։
Լապլանդիայի համալսարան
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 1979 թվականին և մինչև 1991 թվականը կրել է «Լապլանդիայի բարձրագույն դպրոց» (Lapin korkeakoulu) անվանումը։
Սիդի Բել Աբաս
Տնտեսություն, տրանսպորտ, կրթություն
Քաղաքն ունի իր համալսարանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ Կատեգորիա:1849 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Աֆրիկայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի քաղաքներ
Լապլանդիայի համալսարան
Պատմություն
Ֆինլանդիայի կրթության նախարարությունը 2013 թվականի փետրվարի 6-ին՝ երկրում նշվող Սաամների ազգային օրը, Լապլանդիայի համալսարանին 1 միլիոն եվրո է հատկացրել սաամական ուսումնասիրությունների անցկացման համար։ 2014 թվականի ապրիլի վերջին համալսարանում բացվել է համալսարանի դասախոս Լեյֆ Ռանտալայի հավաքածուից «Ողջույններ կոլյան սաամներից» ցուցահանդեսը, որը նվիրված էր Կոլյան թերակղզու սաամներին ։
Կառուցվածք
Ներկայումս համալսարանում գործում է չորս ֆակուլտետ՝
Նախկինում գոյություն ունեցած բիզնեսի և զբոսաշրջության ֆակուլտետն ընդգրկվել է սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետի կազմում։ Համալսարանին կից գործող Արկտիկական կենտրոնն Արկտիկայի հետազոտության ոլորտում առաջատար գիտահետազոտական հաստատությունն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1979 հիմնադրումներ
Մարգո Ֆոնտեյն
Մարգո Ֆոնտեյն, (Dame Margot Fonteyn, ), բալետի պարուհի, Լոնդոնի Արքայական բալետի առաջատար պարուհի։
Կենսագրություն
Մարգո Ֆոնտեյնը բալետով սկսել է զբաղվել չորս տարեկանում՝ Գրեյս Բոսուստոյի մոտ։ Ութ տարեկանում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Շանհայ, որտեղ հայրը աշխատում էր ծխախոտի գործարանում որպես ինժեներ։ Այստեղ ուսումը շարունակել է ռուսաստանից արտագաղթած Գեորգի Գոնչարովի ստուդիայում։
1933 թվականին, տասնչորս տարեկանում, Մարգոն մոր հետ վերադարձել է Լոնդոն։ Նա սովորել է Նինետ դը Վալուայի բալետի ստուդիայում, որտեղ նրա ուսուցիչներն էին Օլգա Պրեոբրաժենսկայան և Մաթիլդա Կշեսինսկայան։ Հաջորդ տարի՝ 1934 թվականին, նա առաջին անգամ բեմ դուրս եկավ որպես Արքայական բալետի թատերախմբի անդամ, որը ղեկավարում էր դե Վալուան։ Երիտասարդ կատարողը իր պարի նրբությամբ միանգամից դուր եկավ ինչպես քննադատներին, այնպես էլ հանրությանը։ Այն բանից հետո, երբ առաջատար պարուհի Ալիսիա Մարկովան լքեց թատերախումբը, Մարգոն գրավեց նրա տեղը։ Լինելով մենապարող, նա պարում էր այնպիսի բալետներում, ինչպիսիք են «Կարապի լիճ», «Ժիզել», «Քնած գեղեցկուհին» և այլն։ Մարգոն իր բոլոր դերերը մշակում էր Վերա Վոլկովայի հետ, վերջինիս լոնդոնյան ստուդիայում։ Վոլկովան Ֆոնտեյնի համար դարձավ այն բալետի ուսուցիչը, ով օգնեց լիովին բացահայտել նրա բեմական տաղանդը ։
Պատերազմից հետո նա պարեց Ֆրեդերիկ Էշթոնի «Դաֆնիս և Քլոե» (1951), «Սիլվիա» (1952), «Ունդինա» (1958) բալետային ներկայացումներում։ Վերջին ներկայացումը պարել է Մոսկվայի Բոլշոյի թատրոնի բեմում ԽՍՀՄ շրջագայության ժամանակ (1961)։
Զուգապար Նուրեևի հետ
1963 թվականին Էշթոնը Ֆերենց Լիստի երաժշտության հիման վրա բեմադրեց «Մարգարիտան և Արմանը» բալետը՝ հատուկ նրանց համար։
Ռուդոլֆը և Մարգոն միասին են պարեցին ավելի քան տասնհինգ տարի, շրջագայելով աշխարհով մեկ և ելույթ ունենալով տարբեր թատրոններում։ Չնայած տարիքային մեծ տարբերությանը, դասական պարի պատմության մեջ նրանց դուետը համարվում է ամենակարևորներից մեկը։
Մարգո Ֆոնտեյնը իր բեմական կարիերան ավարտեց 1970-ականների վերջին։
Անձնական կյանք
1955 թվականին Ֆոնտեյնը ամուսնացավ Բրիտանիայում Պանամայի դեսպան Ռոբերտո Արիասի հետ։ Հարսանիքից երկու տարի անց ամուսինը իր հայրենիքում անհաջող քաղաքական հեղաշրջման փորձ կազմակերպեց։ Այդ պահին Մարգոն վերադարձել էր շրջագայությունից, ուստի նրան ևս կալանավորեցին գործին մասնակցելու կասկածանքով։ Հաջորդ օրը նրան ազատ արձակեցին և արտաքսեցին Մայամի։ 1965 թվականին Արիասի վրա մահափորձ կատարեցին, որից հետո նա կաթվածահար մնաց մինչև կյանքի վերջ։ Մարգոն վճարեց նրա բոլոր ծախսերը և երկար տարիներ խնամեց նրան։
Մարգո Ֆոնտեյնը կյանքի վերջին տարիները անցկացրեց Պանամայի իր ագարակում։ Նա մահացավ 1991 թվականի փետրվարի 21-ին՝ քաղցկեղից։ Նրա ցանկության համաձայն, ամուսնու հետ մեկտեղ թաղված է նույն գերեզմանում։ Ռուդոլֆ Նուրիևը մահացավ նրանից 2 տարի անց։
Ճանաչում
1954 թվականին Մարգո Ֆոնտեյնին շնորհվեց Բրիտանական կայսրության շքանշանակրի տիտղոս։ 1981-1990 թվականներին եղավ Դարհեմի համալսարանի պատվավոր ռեկտոր։
1979 թվականինին, նրա 60-ամյակի առթիվ, Եղիսաբեթ Երկրորդ թագուհու համաձայնությամբ, արժանացավ «Prima ballerina assoluta» կոչմանը։
Ֆիլմագրություն
1989 թվականին Ֆոնտեյնը նկարահանվեց «Մարգո Ֆոնտեյն» վավերագրական կենսագրական ֆիլմում (The Margot Fonteyn Story):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալետի արտիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի բալետի արտիստներ
Էլվին Լենգդն Քոբերն
Էլվին Լենգդն Քոբերն (Alvin Langdon Coburn, ), ամերիկյան և անգլիական լուսանկարչության արվեստի վարպետ։
Կյանքը և ստեղծագործությունը
Կոբերնը ծնվել է 1882 թվականի հունիսի 11-ին Բոստոնում, միջին դասի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Coburn & Whitman Shirts ընկերության հիմնադիրը, մահացել է, երբ Ալվինը յոթ տարեկան էր։ 20-րդ դարի սկզբին Է. Լ. Քոբերնին մեծ ներդրում ե ունեցել գեղարվեստական լուսանկարչության զարգացման գործում։ Ապագա վարպետը սկսել է լուսանկարել 8 տարեկանից, առաջին անգամ ցուցադրվել է 15 տարեկանում։ 1899 թվականին մասնակցում է երկու ֆոտոցուցահանդեսի. Ամերիկյան Նոր դպրոց ցուցահանդեսի pictorial լուսանկարչության և Բրիտանական սրահի Linked Ring ցուցահանդեսում։ 1901 թվականին Քոբերնը մի քանի ամիս ապրել է Փարիզում, որտեղ սովորել է լուսանկարիչ Էդվարդ Ստայխենի և Ռոբերտ Դեմակխիի հետ։ 1902 թվականին Նյու Յորքում բացում է իր ստուդիան, նույն թվականին անդամակցում է Ալֆրեդ Ստիգլիցի կազմակերպած Նյու Յորքի «Ֆոտո-սեցեսիոն» խմբին։ Առաջին անգամ մամուլում Քոբերնի լուսանկարները հայտնվել են 1904 թվականին՝ Ա. Ստիգլիցի հրատարակած «Տեսախցիկի աշխատանք» (Camera Work) թերթում։ Այդ ընթացքում Քոբերնը շատ է ճանապարհորդում ԱՄՆ - ում, նկարահանում է քաղաքների տեսարանները և գյուղական բնապատկերները, ինչպես նաև կատարել է ուշագրավ դիմանկարներ ականավոր գործիչների արդիականության, հիմնականում գրողների և արվեստագետների (օրինակ, Ջորջ Բերնարդ Շոուի և Օգյուստ Ռոդենի լուսանկարների շարքը)։ 1912 թվականին լուսանկարիչը տեղափոխվում է Անգլիա և իր ընկերոջ՝ Էզրա Պաունդի ազդեցության տակ, միանում է Լոնդոնի վորտիցիզմ խմբին, 20-րդ դարասկզբի անգլիական արվեստում ավանգարդիստական ուղղությանը։ Այդ ժամանակ վարպետը ստեղծում է առավելապես վերացական լուսանկարներ, որոնք նա անվանում է «վորոգրաֆիա», զբաղվում է նաև ֆոտոգրքերի ստեղծմամբ, որը պիկտորիալիզմի տարատեսակներից մեկն է։ Բացի իր ավանգարդիստական ստեղծագործությունից, Քոբերնը հայտնի է դարձել հայտնի ժամանակակիցների դիմանկարների ստեղծմամբ, դրանք նա հրատարակել է 1913 և 1922 թվականներին, երկու հատորներում, որոնք կոչվում էին Հայտնի մարդիկ ։ 60-ական թվականների կեսերից Է. Լ. Քոբերնի լուսանկարների մեծ հավաքածուն պահվում է Նյու Յորքի Ջորջ-Իստման Հաուսի հիմնադրամներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Մեիր Դիզենգոֆ
Մեիր Դիզենգոֆ (מאיר דיזנגוף, ի սկզբանե՝ Մեեր Յանկելևիչ Դիզենգոֆ, հետագայում՝ Միրոն Յակովլևիչ Դիզենգոֆ, ), հրեա հասարակական և քաղաքական գործիչ, Սիոնիստական շարժման ակտիվ անդամ, Թել Ավիվի առաջին քաղաքապետը (1911-1922 թվականներին՝ քաղաքային պլանավորման ղեկավար, 1922-1936 թվականներին՝ քաղաքապետ)։
Կենսագրություն
1886 թվականին ազատ արձակվելուց հետո վերադարձել է ծնողների մոտ Քիշնևի շրջանի Վեստերնիչանին (այժմ՝ Կիշինևի կազմի մեջ), որտեղ հայրը ծառայում էր որպես կալվածքի կառավարիչ, դարձել «Հովրեյ Սիոն» (Սիոնի սիրողներ) շարժման ակտիվիստ, նույն թվականին հիմնադրել է այդ կազմակերպության Քիշնևի մասնաճյուղը։ Ոստիկանության հսկողության տակ է եղել մինչև 1903 թվականի մարտի 12-ը։
1889 թվականին սովորել է Փարիզի համալսարանի քիմիական ճարտարագիտության բաժնում, ավարտելուց հետո մասնագիտացել է Լիոնի ապակի փչելու գործարանում, որտեղ հանդիպել է Էդմոն դե Ռոտշիլդին, որը նրան ուղարկել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ գտնվող Պաղեստին ապակու գործարան ստեղծելու համար, որը շշեր կստեղծի Ռոտշիլդի գինեգործական ձեռնարկությունների համար։ 1892 թվականին Դիզենգոֆը Տանտուրայում բացեց գործարանը, բայց այն անարդյունավետ էր ավազի մեջ խառնուրդների պատճառով, և Դիզենգոֆը շուտով վերադարձավ Կիշինև, որտեղ հանդիպեց Թեոդոր Հերցլին և դարձավ նրա ջերմեռանդ հետևորդը, չնայած որ խիստ դեմ էր Հերցլի կողմից Հինգերորդ սիոնիստական համագումարում խրախուսող Բրիտանական Ուգանդայի նախագծին։ 1897-1905 թվականներին ապրել է Օդեսայում։ Եղել է 5-րդ (1901) և 6-րդ (1903) սիոնիստական համագումարների մասնակից։
Գործարար ձեռնարկումներ
1905 թվականին Դիզենգոֆի սիոնիստական համոզմունքները խթան հանդիսացան, որ նա վերադառնա Պաղեստին։ Դիզենգոֆը բնակություն հաստատեց Յաֆֆայում, հիմնեց «Գեուլա» ընկերությունը, որը Պաղեստինում արաբներից հողեր էր գնում և ներգրավվեց ներկրման բիզնեսում, հատկապես ավտոմեքենաներով, փոխարինելու Յաֆֆա նավահանգստից դեպի Երուսաղեմ և այլ քաղաքներ տեղափոխող ձիաքարշ վագոններին։ Նա նաև համահիմնադրել է նավային ընկերության հետ, որն իր անունն է կրում և ծառայել է որպես բելգիական հյուպատոս։ Երբ Դիզենգոֆը տեղեկացավ, որ բնակիչները ձեռնամուխ են նոր հարևանության՝ Թել Ավիվի կառուցմանը, նա համագործակցեց «Ahuzat Bayit» ընկերության հետ և գնեց Յաֆֆայի ծայրամասում գտնվող հողերը, որը բաժանվել է վաղաբնակներին։
Թել Ավիվի քաղաքապետ
1911 թվականին Դիզենգոֆը դարձել է քաղաքաշինության ղեկավար և պաշտոնավարել մինչև 1922 թվականը։ Երբ Թել Ավիվը ճանաչվեց որպես քաղաք, Դիզենգոֆն ընտրվեց քաղաքապետ և, բացի 1925-1928 թվականների բացթողումը, պաշտոնավարեց մինչև մահ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Օսմանյան կայսրությունը բնակչության մեծ մասին դուրս քշեց, իսկ Դիզենգոֆը կապող օղակ էր օսմանյան իշխանությունների և օտարերկրացիների միջև։ Պաշտոնավարման ժամանակ նա օգնություն է ուղղել Թել Ավիվի աքսորյալներին և ստացել «Ռեյշ գալուտա» մականունը։ Նա լայնորեն շրջանառել և հրապարակել է աքսորյալների վիճակը, հիմնականում թերթերի միջոցով և կարողացել է համոզել կառավարիչներին աքսորյալներին պարբերաբար պարենային ապրանքներ մատակարարել։ 1917 թվականին Նիլիից ստացված ֆինանսավորումից հետո Դիզենգոֆը ոչ միայն հրաժարվեց միջոցներ տրամադրել Նիլիի անդամ Յոզեֆ Լիշանսկուն ազատ արձակելու համար, այլ նույնիսկ միջոցներ տրամադրելու այլ բանտարկյալների և նույնիսկ հակա-սիոնիստների, չնայած գումարները ստանում էր Նիլիից ։
Դիզենգոֆի որպես քաղաքապետ պաշտոնավարման ժամանակ բազմաթիվ հանձնաժողովներ և ասոցիացիաներ ստեղծվեցին, որոնցից էր 1932 թվականին հիմնված «Լևանտ» ցուցահանդեսը (Yarid HaMizrah): Սկզբում տոնավաճառը կազմակերպվեց քաղաքի հարավում, սակայն մեծ հաջողություն ունենալուց հետո Թել Ավիվի հյուսիսում շենք կառուցվեց։ Երկրորդ տոնավաճառից հետո 1934 թվականին տեղի ունեցավ մեծ միջազգային տոնավաճառ։
Դիզենգոֆը ներգրավված էր քաղաքի զարգացման գործում և խրախուսում էր դրա արագ ընդլայնումը` իրականացնելով ամենօրյա ստուգումներ և ուշադրություն դարձնելով այնպիսի մանրամասների, ինչպիսին է ժամանցը։ Նա միշտ ներկա է եղել Ադլոյադային, Պուրիմի ամենամյա տոնահանդեսին։ Կնոջ մահից հետո Դիզենգոֆն իր տունը նվիրել է Թել Ավիվ քաղաքին՝ օգտագործելու որպես արվեստի թանգարան և շատ առանցքային արվեստագետների է հորդորել իրենց աշխատանքները նվիրաբերել թանգարանի բարելավման համար։
1936 թվականին արաբական ապստամբության պատճառով արաբները փակեցին Յաֆֆայի նավահանգիստը` Պաղեստինում հրեական բնակավայրերի արագ տարածումը դադարեցնելու մտադրությամբ։ Դիզենգոֆը իշխանություններին ճնշում է գործադրում, թույլ տալու Թել Ավիվում նոր նավահանգիստ բացել, և մահից առաջ նա հասցրել է Թել Ավիվի նոր նավահանգստին նվիրել իր առաջին ծովապատնեշը։ Նրա նվիրումը սկսվում էր հետևյալ խոսքերով. «Տիկնայք և պարոնայք, ես դեռ հիշում եմ այն օրը, երբ Թել Ավիվը նավահանգիստ չուներ»։
Դիզենգոֆը մահացել է 1936 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։
Ընտանիք
Դիզենգոֆն ամուսնացել է Զինա (Ցինա) Դիզենգոֆի (ծննդյան ազգանունը՝ Բրեններ) հետ։ Զույգի միակ դուստրը՝ Շուլամիտ Դիզենգոֆը մահացել է վեց ամսականում։ Դիզենգոֆն իր ողջ ունեցվածքը թողել է Թել Ավիվի քաղաքապետարանին։
Հիշատակ
Մեիր Դիզենգոֆի պատվին են անվանվել Մեիր այգին և Դիզենգոֆ փողոցը ։ Նրա անունը կիրառվում է իսրայելական սլենգում. այն օգտագործվում է որպես բայ՝ «lehizdangeff», ինչը նշանակում է «քայլել Դիզենգոֆով», այսինքն քաղաք դուրս գալ։ Դիզենգոֆ հրապարկը, որտեղ տեղադրված է Յակով Ագամի քանդակներից մեկը, կոչվում է Զինա Դիզենգոֆի անունով ։
Օդեսայի Ռեմեսլենայա փողոցի 30 տանը, որտեղ ապրել է Դիզենգոֆը, փակցվել է հուշատախտակ։
Դիզենգոֆի տուն
1930 թվականին՝ կնոջ մահից հետո, Դիզենգոֆն իր տունը նվիրեց իր սիրելի Թել Ավիվ քաղաքին և խնդրեց, որ այն վերածվի թանգարանի։ Մեծ վերանորոգումից հետո 1932 թվականին տունը դարձել է Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարան։ Ներկայիս վայր թանգարանի շենքը տեղափոխվել է 1971 թվականին։ 1948 թվականի մայիսի 14-ին Դավիդ բեն Գուրիոնը Իսրայելի անկախության մասին հռչակագիրը կարդացել է Դիզենգոֆի նստավայրում։ Շենքն այժմ պատմության թանգարան է և հայտնի է որպես Անկախության սրահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային սիոնիստական համաժողովի պատվիրակներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հրեա սոցիալիստներ Կատեգորիա:Հրեա քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հրեա հասարակական գործիչներ