cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջերիի եղբայր Մայքլը (վեպ)
Սյուժե
Արդեն մեկ այլ նավով Սան Ֆրանցիսկո ժամանած Դեգ Դոութրին, Մայքլը, Ծեր Նավաստին, Քվեքը և նրա թութակ Կոկին ճանապարհ ընկան՝ աշխատանք և ապրելու վայր որոնելու։ Սկզբում նրանց համար դժվար էր, բայց հանկարծ Դեգը հիշեց Մայքլի տաղանդների մասին և որոշեց դրանցով գումար աշխատել։ Մարդիկ խնդրում էին վաճառել շանը, բայց նա կտրականապես մերժում էր։ Բոլոր ընկերները սկսեցին շատ լավ ապրել, նույնիսկ Նավաստու համար թանկարժեք հյուրանոց վարձեցին։
Մայքլը մի օր էլ չհասցրեց մնալ բժշկի մոտ․ գիշերը նրան առևանգեց վարժեցնող Դել Մարը, ով վաղուց էր ցանկանում վերցնել այդ շանը։ Այդպես սկսվեց Մայքլի կրկեսային կյանքը։ Այդ դաժան և տանջալից կյանքը մեկընդմիշտ փոխեց իռլանդական տերիերի աշխարհայացքը։ Նա այլևս առաջվա պես չէր խաղում, և ոչինչ այլևս նրան չէր ուրախացնում մինչև մի հանդիպում։
Երեք տարի կրկեսում անցկացնելուց հետո երջանիկ պատահականությամբ Մայքլին հանդիպեցին ամուսիններ Վիլլա և Հարլեյ Քենոնները։ Նրանք Մայքլին գնեցին վարժեցնողից և տարան իրենց տուն։ Ամեն դեպքում Մայքլը չէր մոռացել ուրախանալը և եղբորը հանդիպելիս չկարողացավ զսպել իր զգացմունքները։ Այսպես, Մայքլը սկսեց բնակվել Քենոնների տանը, որտեղ նրան շրջապատում էին սիրով և հոգատարությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջեկ Լոնդոնի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Ձիթենազգիներ
Ձիթենազգիներ, երկշաքիլավոր բույսերի ընտանիք։ Ծառեր կամ թփեր են, երբեմն՝ լիաններ։ Տերևները հակադիր են, պարզ, ամբողջաեզր, երբեմն՝ բարդ, առանց տերևակիցների։ Ծաղիկները մեծ մասամբ երկսեռ են՝ քառանդամ, կանոնավոր, ծաղկաբույլերում հավաքված։ Բաժակը փոքր է, երբեմն լրիվ բացակայում է։ Պտուղը լինում է հատապտուղ, տուփիկ, կորիզապտուղ են։ Հայտնի է մոտ 30 ցեղ, 600 տեսակ՝ տարածված էն բարեխառն, մերձարևադարձային և արևադարձային շրջաններում, Հայաստանում՝ 4 տեսակ, հիմնականում Տավուշի, Սյունիքի, Լոռու մարզերում և Երևանում։ Առավել կարևոր տնտեսական նշանակություն ունեն ձիթենին, հացենու տարբեր տեսակները։ Ձիթեննիից ստացվում է նաև արժեքավոր եթերայուղ։ Դեկորատիվ նպատակով աճեցվում են հասմիկի, եղրևանու, ոսկեգանգի, կիպրոսի բազմաթիվ տեսակներ։
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ձիթենազգիներ Կատեգորիա:Բույսերի ընտանիքներ
Բրիդա (վեպ)
«Բրիդա» (Brida), վեպ գրված բրազիլիացի գրող Պաուլո Կոելիոյի կողմից ։ Աշխարհի ճանաչման մասին վեպը  շարունակվում է կնոջ թեմայով, որը բազմիցս բարձրաձայնվել է հեղինակի բազում վեպերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պաուլո Կոելիոյի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1990 գրքեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր
Նապաստակ (կենդանակերպի նշան)
Վիետնամական և գուռունդների օրացույցում նապաստակին փոխարինում է կատուն ։
Տարեթվեր և հինգ տարերային նշաններ
Այն մարդիկ, ովքեր ծնվել են հետևյալ տարեթվերին, կարող ենք ասել, որ ծնվել են «նապաստակի տարում» և կրում են հետևյալ տարերային նշանները ։
Տես նաև
Նապաստակ
Անդրիս Պրետորիուս
Անդրիս Վիլհելմուս Յակոբուս Պրետորիուս (Andries Wilhelmus Jacobus Pretorius, ), տրեկբուրերի առաջնորդ, ով ստեղծել է Նատալի Հանրապետությունը, հետագայում՝ Տրանսվաալի Հանրապետությունը։
Կենսագրություն
Անդրիս Պրետորիուսը ծնվել է Կապի գաղութի Գրաֆֆ-Ռեյնետ քաղաքում, Մարտինուս Վեսսել Պրետորիուսի և Սուսաննա Ելիզավետա Ֆիլյունի (Viljoen) ընտանիքում։ Անդրիսից բացի նրանք ունեցել են զավակներ` Յոխաննես Լոդևիկը (Johannes Lodewyk), Հերկուլեսը (Hercules), Հեննինգ Պետրուս Նիկոլաասը (Henning Petrus Nicolaas) և դուստրը Սուսաննան (Susanna): Մարտինուս Վեսսել Պրետորիուսը Յոխաննես Պրետորիուսի (Johannes Pretorius) ժառանգորդն էր, որ վերաբնակեցվել էր Կապի մարզ Նիդերլանդներից 1666 թվականին։ Յոխաննես Պրետորիուսը Վեսսել Սխուլտեի որդին էր, որը ուսանող-ասվածաբան եղած ժամանակ թարգմանեց իր ազգանունը լատիներեն և դարձավ Պրետորիուս։
1818 թվականի նոյեմբերի 8-ին Անդրիս Պրետորիուսն ամուսնացավ Քրիստինե Պետրոնելլիի դե Վիտտի հետ։ Հատկանշական է, որ Անդրիս  Պրետորիուսը բավականին կրթված անձնավորություն էր, չնայած այն հանգամանքին, որ նա ստացել էր միայն տնային կրթություն։ Դժգոհ լինելով բրիտանական իշխանությունների քաղաքականությունից՝ Պրետորիուսը մասնակցեց  Մեծ տրեկին, մյուս բուրերի հետ ուղևորվելով բրիտանացիների կողմից գրավված հոլանդական տիրույթների սահմաններից դուրս։ Այդ բուրական վերաբնակիչները կոչվում էին «տրեկկերներ», «ֆուր տրեկկերներ » կամ «տրեկբուրեր»։ Հեռանալով անգլիացիներից, ֆուրտրեկերները ընդհարվեցին մեկ այլ թշնամական ուժի զուլուսների հետ։ Բուրական «կոմմանդո» (Vlug Kommando) թռչող ջոկատները հաճախ նրանց ծուղակն էին ընկնում և պարտվում։ Այդպես Դինգանի (Դինգաան, Դինգանե) կողմից ստորաբար սպանվում է նրա մոտ բանակցությունների եկած բուրական գեներալ Պիտեր Ռետիֆը։
1838 թվականի նոյեմբերի 26-ին Անդրիս Պրետորիուսը նշանակվում է գերագույն գլխավոր հրամանատար։ Ստանձնելով պաշտոնը, նա անմիջապես ձեռնամուխ է լինում զորակոչի կազմակերպմանը, որով կարողանում  է պատերազմի ու վրեժխնդրության բոցերն ուղղել դեպի Զուլուլենդ։ 1838 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Պրետորիուսը խորհրդակցություն անցկացրեց Դինգանի հակառակորդ զուլուսների հետ։ Դեկտեմբերի 9-ին դանդաղ և զգուշորեն, խուսափելով հնարավոր ծուղակներից 464 մարտիկներից բաղկացած ջոկատով, որը հետագայում կոչվեց Die Wenkommando (Հաղթական ջոկատներ), Պրետորիուսը Վասբանկ գետի ափով շարժվեց դեպի զուլուսների մայրաքաղաքի կողմը։ Նա կիրառում էր հատուկ պաշտպանական մարտավարություն, որի արդյունքում ամեն անգամ  կանգառների ժամանակ ճամբար (laager) էր հիմնում շրջանաձև դասավորված ֆուրգոններից։  Պրետորիուսի ջոկատն անցնելով Բաֆֆալո (Բյուֆֆելես) գետը, 1838 թվականի դեկտեմբերի 15-ին շաբաթ օրը կանգ էր առել նրա վտակի Նիկոմեի (Նկոմե) մոտակայքում, Ում-Գունգունդլովից 50 կմ հեռավորության վրա։ Պրետորիուսը հանգամանորեն ընտրում էր ճամբարի տեղակայման վայրը, այնպես, որ մի կողմից լիներ Նիկոմե գետի խորքային հոսքը, իսկ մյուս կողմից կիրճը։ Գետի երկայնքով, կիրճի և բաց տարածքի հատվածում տեղակայվել էին 57 ֆուրգոններ, դրանք իրար հետ կապված էին գերաններով և ունեին յուրահատուկ կլորացված եռանկյունու կամ D տառի տեսք։ Այդպիսով ձևավորեց Դի Վենկոմենդոի պաշտպանությունը, որտեղ բացի հրացանակիրներից, տեղադրված էին երկու փոքր թնդանոթներ, այն մասում որտեղ ֆուրգոնները իրար հետ կապված չէին։ Ճակատամարտից առաջ աստվածապաշտ բուրերը երդվեցին միշտ պահպանել շաբաթը և կառուցել եկեղեցի, եթե Աստված նրանց հաղթանակ պարգևի։ Ահա երդման տեքստը`
Ընդհանուր առմամբ, բուրերը հենց արշավանքի սկզբում էին աղոթում և սաղմոսներ երգում։ Հետախուզությունը լավագույն ձևով կազմակերպած Պրետորիուսը թշնամու մոտենալու մասին իմանում էր նախապես։ Զուլուսները մոտեցան Ինկոմ գետի մյուս ափից։ Ականատեսներից մեկը նրանց մոտեցումը նկարագրել է որպես «15 հազար մարդուց բաղկացած սպառնալից մութ ամպ»։ Դրանք Դինգանի էլիտային ստորաբաժանումներն էին, որոնց հրամանատարը գեներալ Նդլելան էր, ով գայթակղությամբ նախկինում ֆուրտրեկերներին ծուղակն էր գցել  Իտալենիում և Վեգլավերում նույն տարվա ապրիլին և օգոստոսին։ Նդլելայի համար ավելի նպատակահարմար էր բուրերի վրա հարձակվել դեպի մայրաքաղաք  շարժման ժամանակ նեղ ժայռոտ կիրճի հատվածում, բայց Պրետորիուսը ստիպեց նրան հետ կանգնել այդ արդեն փորձված մարտավարությունից։ Այդ շաբաթ օրը տեղի ունեցան աննշան փոխհրաձգություններ ֆուրտրեկերների պարեկային ստորաբաժանումների և զուլուսների առաջապահ ջոկատների միջև։ Երեկոյան խիտ մառախուղ իջավ, զուլուսները չհարձակվեցին ճամբարի շուրջը կախված լապտերների սնոտիապաշտական նախապաշարմունքների հետ կապված։ Դեկտեմբերի 15-ից 16-ի գիշերը 6000 զուլուսներ  Դամբուզի (Նզոբո) հրամանատարությամբ անցան գետը։ Զուլուսների հարձակումը սկսվեց լուսաբացից առաջ։ Այդ պահին խիտ մառախուղն աստիճանաբար սկսեց իջնել և ծածկել գետինը։ 464 բուրերի դեմ դուրս եկան տարբեր տվյալներով 12.5-ից մինչև 20 հազար զուլուսներ, որոնք զինված էին վահաններով և նիզակներով։ Այսպիսով մեկ բուրին ընկնում էր 30-ից մինչև 45 զուլուս։ Կոմմանդո մարտիկներին օգնում էին 200 ծառաներ, հիմնականում հոտտենտոտներից։ Նրանցից ոմանք հետևում էին ձիերին, մյուսները վերալիցքավորում էին հրացանները։ Գործը այնպես էր դրված, որ հրացանակիրները հասցնում էին լիցքավորել հինգ վայրկյանը մեկ։ Խոցման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով բուրերը օգտագործում էին խոշոր կոտորակ։ Ճամբարի առաջին գրոհը հաջողությամբ ետ մղվեց։ Երկրորդ գրոհի ժամանակ զուլուսները մոտեցան ֆուրգոններին, բայց նորից ետ շպրտվեցին 500 յարդ։ Զուլուսները հարձակվեցին մի քանի կողմից, և բաց տարածության կողմից, և կիրճի կողմից, և Ինկոմ գետի կողմից,  որը համեմատաբար անվտանգ կարելի էր անցնել երկու տեղից, բայց ոչ ճամբարի դիմացից։ Զուլուսները գնացին գետի խորքային հոսքի կողմից և նրանցից շատերը ուղղակի խեղդվեցին ։ Բուրերի համար մեծ խնդիր էին ստեղծել  ճամբարի ներսում գտնվող կենդանիները, որոնք ճակատամարտի աղմուկի վախից  կարող էին կատաղել։ Զուլուսների վերջին երրորդ գրոհը տևեց համարյա մեկ ժամ։ Զուլուսների կատաղի գրոհը բախվեց բուրերի ավելի կատաղի դիմադրությանը։ Նդլելան բավականին ուշացումով մարտի հանեց ռեզերվային ստորաբաժանումը թույլ տալով ևս մեկ սխալ։ Այդ քայլն էլ զուլուսներին չփրկեց պարտությունից։ Մինչ այդ կոմանդոյի զինամթերքի պաշարների զգալի մասը սպառվել էր, իսկ Դինգանի մարտիկների գրոհի բարձրակետն էլ արդեն անցել էր։ Նրանց ուժերը աստիճանաբար սպառվում էին։  Երբ զուլուսների ճնշումը զգալիորեն թուլացավ, Պրետորիուսը, որի տրամադրության տակ մնացող զինամթերքի պաշարները զգալիորեն նվազել էին, ֆուրգոնների միջև ընկած բացվածքներից մեկով մարտի դուրս բերեց հեծելազորին և թշնամին փախուստի դիմեց։ Դինգանի էլիտային ստորաբաժանումները, ներառյալ զուլուսական  «հատուկ նշանակության ջոկատները» (Սպիտակ և Սև վահանի ջոկատներ), ջախջախվեցին։
Բուրերը հետապնդում էին թշնամուն (Ինկոմ գետն անցած գնդի մնացորդներին) մի քանի ժամ, այդ հետապնդման ընթացքում նիզակով ձախ ձեռքից վիրավորվեց Անդրիս Պրետորիուսը։  Այդ կատաղի մարտերի ընթացքում բուրերը ոչ մի զոհ չտվեցին, միայն երեք վիրավոր ունեցան, այն դեպքում երբ զուլուսների կորուստները կազմեցին 3000 մարդուց ոչ պակաս։ Ինկոմի ջրերը լցված էին դիակներով, դրանց արյունից ջուրը վառ գույն էր ստացել, որից հետո էլ գետը ստացավ իր երկրորդ անվանումը Արյունոտ գետ։
Ամեղ զոհերի, Պիտ Ռետիֆի և նրա կողմնակիցների (ինչպես նաև բազմաթիվ բուր կանանց և երեխաների) համար, լիովին վրեժխնդիր եղան։ Չորս օր հետո հաղթանակած ջոկատները մտան զուլուսների մայրաքաղաք, բայց այն այրված և լքված էր։ Մոտակայքում հայտնաբերվեց Պիտ Ռետիֆի և նրա մարդկանց մնացորդները, ինչպես նաև նրա պայմանագիրը Դինգանի հետ։
1840 թվականին Պրետորիուսը օգնեց Մպանդեին հաղթել Դինգաանին և դառնալ զուլուսների գերագույն ղեկավարը  (ինկոսի)։ 1841 թվականին ֆուրտրեկերները ճակատամարտից առաջ  Ինկոմի մոտ տրված երդման կատարման նպատակով  Պիտերմարիցբուրգում կառուցեցին Ուխտի եկեղեցին (Die Geloftekerk):
Պրետորիուսը ղեկավարեց նաև Նատալի բուրերի պայքարը անգլիացիների դեմ, որոնք 1838 թվականից ներկայացրել էին իրենց իրավունքներն այդ տարածքների նկատմամբ։ 1842 թվականին նրա ղեկավարությամբ բուրերը նույնիսկ պաշարեցին անգլիական կայազորը Դուրբանում, բայց ստիպված էին նահանջել համալրման ժամանումից հետո։ 1842 թվականի հուլիսի 15-ին  բրիտանական իշխանությունները ներում շնորհեցին Պրետորիուսին  և նա 5 տարի բնակվեց Նատալում,  որպես բրիտանական հպատակ։ 1847 թվականին Նատալի բուրական ֆերմերները նրան ընտրեցին իրենց լիազոր ներկայացուցիչ։ Նա փորձեց միջնորդել Կապի գաղութի նահանգապետ Պոտտինգերին իր հայրենակիցների համար, որոնք ճնշվում էին նոր գաղութարարների կողմից։  Սակայն Հենրի  Պոտտինգերը հրաժարվեց նույնիսկ  ընդունել Պրետորիուսին։ Պրետորիուսը վերադարձավ Նատալ հակաբրիտանական շարժումը գլխավորելու մտադրությամբ։
1847 թվականի  դեկտեմբերի 1-ին Հարավային Աֆրիկայի նահանգապետ և գերագույն հանձնակատար դարձավ գեներալ Հարրի Սմիթը։ Նա խոստացավ, որ բուրական ֆերմերները կստանան անհրաժեշտ իրավական պաշտպանություն։ Այցելելով Օրանժ գետի հյուսիսային հողատարածքներ` Սմիթը 1848 թվականի փետրվարի 3-ին  Օրանժ և Վաալ գետերի միջև ընկած երկրամասը հայտարարեց  բրիտանական տարածք։ Պրետորիուսը մեկնեց Մագալիսբուրգ, 1848 թվականի հուլիսին սկսեց ազատագրական պատերազմ և արդեն  հուլիսի 20 –ին բրիտանացիներին դուրս մղեց Բլումֆոնտեյնից։ Սակայն, արդեն օգոստոսին Սմիթը ջախջախեց Պրետորիուսի բանակին Բոոմպլաթի ճակատամարտում։ Պրետորիուսը նահանջեց Վաալից և դարձավ Պոչեֆստրում ու Ռյուստենբուրգ քաղաքների պարետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության պատմություն Կատեգորիա:Տրանսվաալի պատմություն Կատեգորիա:Աֆրիկաներներ Կատեգորիա:Սպիտակամորթ աֆրիկացիներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ
Բարդուսչայ
Բարդուսչայ, գետ Ճորոխի ավազանում, Օլթիի աջակողյան օժանդակ Պենյակչայի ձախ վտակը։ Լեռնային է ու ջրառատ, ավազանի մեծագույն մասը անտառապատ է։ Պենյակչայի մեջ է թափվում Օլթի քաղաքից մոտ 26 կմ հյուսիս-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Էրզրումի մարզ
Երևանի ցույցեր (1965)
Երևանի ցույցեր, տեղի են ունեցել 1965 թվականի ապրիլի 24-ին, Հայոց Ցեղասպանության 50-ամյակի օրերին , ԽՍՀՄ-ում նմանատիպ առաջին ընդվզումն էր ։ Արդյունքում հայոց նորագույն պատմությունը շրջադարձ ապրեց, ազգի մեծագույն ողբերգությունը վերջապես դադարեց լինել արգելված հարց։
Պատմություն
1894-1896, 1909, 1915-1923 թվականներին գործադրվեց մարդկայնության դեմ երբևէ իրականացված մեծագույն հանցագործություններից մեկը՝ Հայերի Ցեղասպանությունը։ Ցեղասպանության հետևանքով հայությունը զրկվեց իր բնօրրանի՝ հայրենիքի հիմնական տարածքներից և սփռվեց աշխարհով մեկ՝ զրկվելով զարգացման ու առաջընթացի բնական իրավունքից։
Երվանդ Օտյանը առաջինը Կոստանդնուպոլսի «Ժամանակ» օրաթերթում առաջարկեց 1915 թվական անմեղ զոհերի համար հիշատակի հատուկ օր ընդունել և ոգեկոչել ապրիլի 23-ի լույս 24-ի գիշերը, երբ մոտ 600 մտավորականներ ձերբակալվեցին Կոստանդնուպոլսում և Հայդար փաշա կայարանից տարվեցին դեպի Այաշ, Չանղըրը և մյուս սպանդանոցներ։ 1920 թվականի ապրիլի 3-ին, երբ հայ ժողովուրդը վերականգնել էր իր անկախությունը, Վրթանես Փափազյանը առաջարկով դիմեց հանրապետության պառլամենտին, նախարարների խորհրդին, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գևորգ Ե Սուրենյանցին, որպեսզի պետականորեն նշվեն Եղեռնի զոհերի հիշատակի օրերը՝ ապրիլի 24-ը, 25-ը, 26-ը որպես ազգային սգո օրեր։ Մի քանի օր անց կաթողիկոսի դիվանը շրջաբերականով (ըստ այլ տեղեկությունների՝ նաև կաթողիկոսական կոնդակով) հրահանգեց Ապրիլ 24-ն ընդունել որպես Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակի օր և բոլոր եկեղեցիներում այդ օրը մատուցել հոգեհանգստյան պատարագ ։
Խորհրդային տարիներին մոռացումի, ժխտողականության տարիներ էին։ Խորհրդային Միությունը Թուրքիայի հետ հարաբերությունները չփչացնելու համար լռում էր Հայոց Ցեղասպանության մասին, իսկ 1953 թվականին Հայաստանի ու Վրաստանի անունից պաշտոնապես հրաժարվել էր Թուրքիայի հանդեպ տարածքային պահանջներից։
1964 թվականին Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմում մի քանի խորդակցություն կազմակերպելուց, որոնց մասնակցեցին առաջատար պատմաբաններ և այլ մտավորականներ, Յակով Զարոբյանը հանդիպում է Նիկիտա Խրուշչովին, Լեոնիդ Բրեժնևին, արտաքին գործերի նախարար Անդրեյ Գրոմիկոյին ու ԽՄԿԿ կենտկոմի քարտուղար Միխայիլ Սուսլովին հետ ու ստանում համաձայնություն։
1964 թվականի նոյեմբերի 13-ին Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմի նախագահությունը հավանություն տվեց «1915 թվականին հայերի մասսայական ջարդերի 50-ամյակին նվիրված միջոցառումների մասին» նամակի տեքստին, որը հետո ուղարկեցին Մոսկվա։ 1915-ի ցեղասպանության զոհերի հիշատակին Երևանում հուշահամալիր կառուցելուց բացի առաջարկվեց նաև հրատարակել գրքեր ու հոդվածներ, պատրաստել ռադիո և հեռուստահաղորդումներ, Երևանում պետական մակարդակով հասարակայնության ներկայացուցիչների մասնակցությամբ հանդիպումներ կազմակերպել։ Հետագայում գրեթե բոլոր առաջարկները իրագործվեցին։ 1965-ի փետրվարին Հայկական ՍՍՀ կառավարությունը պատրաստեց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշահամալիրի կառուցման որոշման նախագիծը, Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմը հաստատեց այն։
Ապրիլի 24-ի դեպքերը
Ապրիլի 24-ի առավոտյան Լենինի հրապարակում (ներկայիս Հանրապետության հրապարակը) մի քանի տասնյակ հազար երիտասարդ հավաքվեց, ու սկսվեց իշխանությունների կողմից չթույլատրված ցույցը։ Մտավորականության ներկայացուցիչները դիմեցին հավաքվածներին՝ փորձելով համոզել, որ ցրվեն։ Բայց կոչերն արհամարհվեցին։
Միլիցիան փորձեց ցրել ցույցը, պահանջեց, որ հավաքվածները հեռանան, բայց ապարդյուն, բազմահազարանոց ամբոխը նստեց ասֆալտին՝ ի նշան օրինապահ մարմինների հանդեպ անտարբերության։ Հետո ցուցարարները, հայրենասիրական կոչեր անելով, երթ սկսեցին քաղաքի փողոցներում։ Իշխանությունները, տեսնելով, որ նրանք բռնության կամ անկարգության չեն դիմել, որոշեցին սպասել։
Ցուցարարները շարժվեցին Կոմիտասի անվան զբոսայգու պանթեոն՝ ծաղկեպսակ դնելու Կոմիտաս վարդապետի շիրմին ։ Կեսօրին շուրջ հարյուր հազարի հասնող բազմությունը դուրս եկավ հրապարակից, շարժվեց Երևանի գլխավոր պողոտաներով, ապա կրկին վերադարձավ Լենինի հրապարակ, որը ողողված էր «Մեր հողերը, մեր հողերը» գրությունը կրող մեծատառ պաստառներով։ Հետո ամբոխը շարժվում է Օպերա, որտեղ պաշտոնական ժողով պետք է տեղի ունենար՝ նվիրված Ցեղասպանությանը նվիրված միջոցառումների հարցին։ Ամբոխի մեջից մեկը քար նետեց զբոսասրահի ուղղությամբ ու ջարդեց ապակիները ՝ մի քանի հոգու վիրավորելով։ Ամբոխի ճնշումն ուժեղանում էր։ Ոստիկանությունը պոմպերով սառը ջուրը բաց թողեց ցուցարարների վրա, բայց էլի ապարդյուն։ Ոգևորված երիտասարդները վերջ ի վերջո կարողացան ներս խուժել՝ բղավելով «Հողերը մե՛րն են, մե՛րը»։ Սրահում ներկա գտնվող Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի խաղաղության կոչերը անօգուտ էին. նոր սկսված պաշտոնական ժողովը ձախողվեց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրվա հոդված Կատեգորիա:1965 իրադարձություններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Մարիո Կապանա
Մարիա Կապանա (Mario Capanna, ), իտալացի քաղաքական և պետական գործիչ, 1968-1969 թվականների ցույցերի «Նոր ձախերից» մեկն է։ Այսօր նա գենետիկ իրավունքների կոմիտեի տնօրենն է, որը տրամադրում է կենսատեխնոլոգիաների իրավական կարգավորման վերաբերյալ տեղեկատվություն ։
Կենսագրություն
Մարիո Կապանան ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 10-ին Իտալիայում։ 1963 թվականից ուսանել է Սուրբ Սրտի Կաթոլիկ համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1967 թվականի ուսանողական անկարգություններից հետո հեռացվել է համալսարանից։ Սակայն հետագայում Մարիոն կարողացել է ուսումը շարունակել Միլանի համալսարանում, որտեղ նա ստացել է փիլիսոփայության աստիճան, և դառնալ ուսանողական առաջնորդ։ Մարիո Կապանան մասնակցել է ոստիկանության և իտալական Սոցիալական շարժման կողմնակիցների հետ բախումներին։
1983 թվականից մինչև 1987 թվականը եղել է Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ, իսկ 1989 թվականին մասնակցել է «Կանաչ ծիածան» նոր կուսակցության ստեղծմանը (Verdi Arcobaleno): Դրանից բացի Կապանան եղել է նաև Լոմբարդիայի տարածաշրջանային և Միլանում քաղաքային խորհրդական։ «Մաքուր ձեռքեր» անվանումով դատական քննությունից հետո, որը գրեթե ոչնչացրել է այսպես կոչված առաջին հանրապետությունը, Կապանան ամեն կերպ փորձել է գտնել քաղաքական կուսակցություն, որը կայուն կհամաձայնվեր նրա գաղափարախոսության հետ ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ նա միշտ հանդես է եկել ձախ շարժումներում, Մարիոն ընդունել է մի դիրքորոշում, որը կարելի է անվանել որպես անկախ ձախ ։
2001 թվականին վարչական ընտրությունների ժամանակ Մարիո Կապանան իրեն ներկայացրել է որպես Կաստելո քաղաքում քաղաքապետի թեկնածու։ Նա հավաքել է ընդամենը 6 822 ձայն և պայքարը ավարտել դեռ առաջին փուլում։
Նա գենետիկ իրավունքների կոմիտեի տնօրենն է, որը տրամադրում է կենսատեխնոլոգիաների իրավական կարգավորման վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Այն աշխատում է 2002 թվականից որպես անկախ գիտական և մշակութային ասոցիացիա, որը զբաղվում է հետազոտություններով, տեղեկատվությամբ, հավելվածների նախագծմամբ և կենսատեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցության տարբեր ձևերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Միլանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իտալացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Եվրախորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:Իտալիայի պատգամավորների պալատի անդամներ Կատեգորիա:Պետական գործիչներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Զուգարանի թուղթ
Զուգարանի թուղթ, սանիտարահիգիենիկ նպատակների համար օգտագործվոող թղթային արտադրանք։ Արտադրվում է ժապավենային կամ թերթիկային տեսքով։ Զուգարանի թղթի արտադրությունը բավականին բարդ գործընթաց է. այն պետք է պատռվի խիստ սահմանված տեղից, միևնույն ժամանակ պետք է լինի ամուր և փափուկ։ Բացի այդ, այն պետք է արագ քայքայվի կոյուղաջրերում, հակառակ դեպքում այն կարող է խափանել կոյուղու խողովակները։
Ռիչարդ Ռամիրես
Ռիչարդ Ռամիրես (Richard Ramírez, իրական անունը՝ Ռիկարդո Մունիոս Ռամիրես, Ricardo Muñoz Ramírez, ), լատինամերիկյան ծագմամբ ամերիկացի դատապարտյալ, սերիական մարդասպան։ Հայտնի է նաև որպես «Գիշերային թափառական» (Night Stalker): Ռիչարդ Ռամիրեսը սպանել է մոտ երկու տասնյակ մարդու ։
Գբեր
Գբեր, լեռ Թուրքիայում, Պոնտական լեռնահամակարգում, պատմական Տայք աշխարհի Խոտորջրի շրջանում։ Բարձրությունը 3150 մ է ։
Ռիչարդ Ռամիրես
Վաղ տարիներ
Ռիչարդ Ռամիրեսը ծնվել է 1960 թվականի փետրվարի 29-ին Տեխաս նահանգի Էլ Պասո քաղաքում։ Նա եղել է մեքսիկացի ներգաղթյալ և նախկին ոստիկան Խուլիան Ռամիրեսի ընտանիքի հինգերորդ և ամենակրտսեր երեխան, որը Ռիչարդի ծննդյան պահին երկաթուղում աշխատել էր բանվորների հետ։ Որպես երեխա՝ Ռամիրեզը տառապել է էպիլեպսիայով, նոպաները շարունակվել են մի քանի տարի և դադարել միայն այն ժամանակ, երբ Ռիչարդը դարձել է դեռահաս ։ Դպրոցում Ռիչարդը հասակակիցների շրջանում ոչնչով աչքի չի ընկել և պարբերաբար ենթարկվել է այլ աշակերտների հարձակումներին։ Նրա համադասարանցու հիշողություններով՝ Ռիչարդը 10 տարեկանում սկսել է թեթև թմրանյութեր օգտագործել և մարիխուանա ծխել, մինչ այդ նրա դպրոցական հաջողությունները միջին էին, իսկ դրանից հետո նրա առաջադիմությունն ու կարգապահությունը վերջնականապես ընկել են ։
Զուգարանի թուղթ
Պատմություն
Զուգարանի թուղթն առաջին անգամ սանիտարահիգիենիկ նպատակներով օգտագործել են Չինաստանում։ Ավելի վաղ այս ամենի մասին հիշատակվել է մ.թ. ա. 589 թվականին։ 1391 թվականից կայսերական արքունիքում օրական դնում էին 720 հազար թերթ զուգարանի թուղթ (61x91 սմ), ինչպես նաև 15 000 հատուկ թերթ (19,4 սմ)` հաստ, փափուկ և նուրբ, որը նախատեսված էր կայսեր ընտանիքի համար։
Գբեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Սեն Մարսել ան Մյուրա
Սեն Մարսել ան Մյուրա (Saint-Marcel-en-Murat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մոնմարո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Ռիչարդ Ռամիրես
Վաղ տարիներ
Մոտավորապես այդ տարիներին նա սկսել է շատ ժամանակ անցկացնել իր զարմիկ Միգել Ռամիրեսի հետ, որը Վիետնամի պատերազմի վետերան էր։ Վերադառնալով պատերազմից՝ Միգելը պարծեցել է այն պատմություններով, թե ինչպես է նա խոշտանգել և սպանել թշնամու զինվորներին, և իր խոսքերի հավաստմամբ՝ պատանի եղբորը ցույց է տվել պատերազմի խոշտանգման ենթարկված զոհերի լուսանկարները։ 1973 թվականի մայիսի 4-ին Ռիչարդն ականատես է եղել իր զարմիկի և նրա կնոջ միջև տեղի ունեցած վեճին։ Վիճաբանությունն ավարտվել է նրանով, որ Միգելը սպանել է կնոջը՝ կրակելով նրա դեմքին։ Միևնույն ժամանակ, արյունը ցայտել է երիտասարդ Ռիչարդի դեմքին։ Այս սպանությունն ու եղբայրն ընդհանուր առմամբ մեծապես ազդել են Ռիչարդի հոգեբանական-հուզական վիճակի վրա։ Տեսած սպանությունից հետո Ռամիրեզը փակվել է իր մեջ ։
Զուգարանի թուղթ
Պատմություն
1857 թվականին նյույորքցի գործարար Ժոզեֆ Գայետին արտադրեց զուգարանի թուղթ` կոկիկ, քառակուսի կտրված և տուփերում փաթեթավորված։ Նա այնքան էր տպավորված իր գյուտով, որ իր անունը տպագրել էր յուրաքանչյուր թղթի վրա։ Որպես այդպիսին` զուգարանի թուղթը (թերթիկի տեսքով) հայտնաբերվել է 1880-ական թվականներին բրիտանացի Ու. Օկլոկի կողմից և կոչվել է «թղթե փաթաթուկ»։ Զուգարանի գլանաթղթի առաջին սերիական արտադրությունը սկսվել է 1890 թվականին ԱՄՆ-ի թղթի գործարանում, որը պատկանում էր Արթուր Սքոթին և կոչվում էր Scott Paper, սակայն, որքան էլ որ զարմանալի է, գործարանի անունը նշված չէր այդ ապրանքի վրա։ Գլանաթղթով ծակոտկեն զուգարանի թուղթը հորինվել է գերմանացի գործարար Հանս Կլենկի կողմից 1928 թվականին։ Յուրաքանչյուր գլանաթղթում նախատեսված էր հենց հազար թերթիկ` իրարից փորվածքով բաժանված։ Կլենկը կասկած չուներ «փաթաթուկ»-ի արդյունաբերական արտադրության անհրաժեշտության մեջ, և 1928 թվականին նա Լյուդվիգսբուրգ քաղաքում գործարան հիմնեց։ Գործարանի անվան համար նա կիրառեց իր անվան և ազգանվան առաջին տառերը` Hakle: Բացի այդ, նրա գլխում հոգեբանական տեսանկյունից մի փայլուն և արդյունավետ գաղափար ծագեց, որը գովազդային լոզունգ էր. «Օգտագործեք Hakle գլանափաթեթները և Դուք ստիպված չեք լինի գործածել «զուգարանի թուղթ» բառերը»։
Ռիչարդ Ռամիրես
Վաղ տարիներ
Այդ ժամանակ նա սովորել է «Jefferson High School» դպրոցում, բայց վերջնականապես դպրոցը թողել է 9-րդ դասարանն ավարտելուց 6 շաբաթ առաջ ։ Նրա ապրելակերպը սկսել է շատ փոխվել։ Նա սկսել է ավելի շատ ժամանակ անցկացնել փողոցում։ Սկսելով խանութի գողություններից՝ նա աստիճանաբար հասել է տների թալանին։ Տարածաշրջանում նա գողի համբավ է ձեռք բերել. այդ տարիների իր ընկեր Էդի Գոնսալեզի վկայությամբ՝ Ռիչարդը քայլել է երկար վերարկուով, որում թաքցրել է գողացված իրերը, և հայտարարել է, որ ցանկանում է լինել առաջնակարգ կողոպտիչ ։
Զուգարանի թուղթ
Պատմություն
15 տարի անց Լոնդոնում գտնվող սուրբ Էնդրյու թղթի գործարանը աշխարհին տվեց առաջին երկշերտ զուգարանի թուղթը, որը տարբերվում էր բարձրորակ փափկությամբ և ամրությամբ ։
Սեն Մարսել ան Մյուրա
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03243։
Ռիչարդ Ռամիրես
Վաղ տարիներ
Տարվել է ծանր երաժշտությամբ և օկուլտականությամբ, մինչև մեղադրանքներն այն մասին, որ Ռիչարդը և օկուլտիստների ընկերությունը ծեսեր են իրականացրել Չիուաուա անապատում կենդանիների զոհաբերություններով, սակայն դրա ապացույցները չեն գտնվել ։ 1977 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ռամիրեսին առաջին անգամ ձերբակալել են մարիխուանա աճեցնելու համար, սակայն գործը դատարան չի հասել։ 1978 թվականին Ռամիրեսը որոշում է կայացրել լքել հայրենի քաղաքը և մեկնել Կալիֆոռնիա։ Մի շարք տարիների ընթացքում շրջել է Սան Ֆրանցիսկոյի և Էլ Պասոյի միջակայքով։
Էլ Պասոյում նրան երկու անգամ ձերբակալել են՝ 1979 և 1982 թվականներին, բայց միայն 1982 թվականին գործը հասել է դատարան և Ռամիրեսը դատապարտվել է 50-օրյա բանտարկության ։ Նրա՝ այդ տարիների ընկեր Էրլ Գրեգի և նրա զոքանչի՝ Դոննա Մայերսի վկայությամբ՝ Ռամիրեսը 1983 թվականի վերջին վերջնականապես որոշել է տեղափոխվել Լոս Անջելես, երբ արդեն կախվածություն է ունեցել ծանր թմրանյութերից, որոնց համար գումարն, աշխատանք չունենալով, գողություններով էր վաստակում։ Ապրել է հիմնականում էժան հյուրանոցներում և ծանոթների մոտ, սիրել է լսել «AC/DC», «Judas Priest», «Led Zeppelin», «Metallica» խմբերի երաժշտությունը և հայտնել է սատանիզմին իր նվիրվածության մասին ։
Անգստրեմ
Անգստրեմ, երկարության միավոր, մետրի տասը միլիարդերորդական մասը։ Անվանվել է անգստրեմ՝ Անդերս Անգստրեմի անունով։ Նշանակվում է Å։
Սեն Մարսել ան Մյուրա
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 132 մարդ։
Անգստրեմ
10−10 մ (1 Å = 0,1 նմ = 100 պմ; 10 000 Å = 1 մկմ
Սեն Մարսել ան Մյուրա
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 85 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 67-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,0 %)։ 67 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 31 կին), անաշխատանք էր 1-ը (կին)։ 18 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 5-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Անգստրեմ
Օգտագործվում է գլխավորապես օպտիկայում, սպեկտրոսկոպիայում, ատոմային և մոլեկուլային ֆիզիկայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չափման միավորներ
Զուգարանի թուղթ
Ժամանակակից զուգարանի թուղթ
Այսօր զուգարանի թուղթն արտադրվում է սանիտարահիգիենիկ նպատակների համար ստեղծված հատուկ թղթից, որի համար հիմք է հանդիսանում թղթի թափոնը` (թղթի «գորշ» տեսակ) կամ ցելյուլոզան (թղթի «սպիտակ» տեսակ) ։
Զուգարանի թուղթը լինում է միաշերտ, երկշերտ և բազմաշերտ (եռաշերտ, հազվադեպ` 4-ից 6 շերտ)։ Թղթի շերտի 1 մ²-ի քաշը սովորաբար կազմում է 15-ից (միաշերտ) մինչև 35 գրամ (բազմաշերտ)։ Տիպիկ գլանաթղթի քաշը կազմում է 50-ից մինչև 150 գրամ։
20-րդ դարի վերջում շատ արդյունաբերողներ սկսեցին արտադրել զուգարանի խոնավ թուղթ, որը որոշ արտադրողներ առաջարկում են կիրառել հիմնական` զուգարանի չոր թղթից հետո, որը կհանդիսանա գործողության ավարտական փուլ  ։ Զուգարանի խոնավ թուղթը, ինչպես երևում է, սկսեցին արտադրել  խոնավ անձեռոցիկների ընդօրինակմամբ, բայց, ի տարբերություն դրանց, արագ են լուծվում  ջրում։
Զուգարանի գլանաթղթի դիրքը
Որպես կանոն` գլանաթղթի տեսքով զուգարանի թուղթը ամրացվում է առանցքներով հատուկ պահատուփի վրա, որը փակցվում է պատի մակերեսին, որի վրա տեղադրվում է բռնիչը։ Այս դեպքում կա գլանաթուղթը տեղադրելու երկու եղանակ` թուղթը դրա մեջ կախված է գլանի վրա կամ գլանի տակ։ Տարբերակների ընտրությունը կախված է մարդու նախասիրությունից կամ սովորությունից։
Քննարկմանը միանում են նաև գիտնականներ։ Այսպիսով, Eastern Institute of Technology համալսարանի սոցիոլոգիայի պրոֆեսոր Էդգար Սլան Բարնսը իր «Bathroom Politics: Introducing Students to Sociological Thinking from the Bottom Up» հոդվածում նշել է մի քանի պատճառներ, ըստ որոնց զուգարանի թուղթն արժե ուսումնասիրել։ Միչիգանի համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսոր Christopher Peterson-ը իր աշխատանքներում նկարագրել է զուգարանի թղթի ընտրության սկզբունքները` ցույց տալով, որ դա կարող է լինել մարդու ինքնուրույնության և սկզբունքների դրսևորման տարբերակ։ Այս հարցով զբաղվում են նաև այլ գիտնականներ, այն քննարկվում է նաև հեռուստատեսությունում, դրան են նվիրված մեծ ճանաչում ունեցող բազմաթիվ գրքեր։ Նույնիսկ հաղորդվում է հայտնի անհատների` զուգարանի թղթի դիրքի նախասիրությունների մասին։
Գլանաթղթի տեղադրման դիրքի ամենահաճախ հանդիպող տարբերակներն են. Դեպի քեզ
Դեպի դուրս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիգիենա Կատեգորիա:Զուգարան Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ
Սեն Մարսել ան Մյուրա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռիչարդ Ռամիրես
Սպանությունների շարք
Ռիչարդի առաջին զոհը 79-ամյա կին էր, որին նա դանակահարել էր։ Հաջորդ անգամ Ռամիրեսն ատրճանակից կրակ է բացել երեք երիտասարդների վրա, սակայն երջանիկ պատահականության շնորհիվ (փամփուշտը կրակել է ձեռքին սեղմած բանալիների միջոցով) մի աղջիկ ողջ է մնացել, ինչի արդյունքում ոստիկանության մոտ է հայտնվել մարդասպանի դիմանկարի առաջին բանավոր նկարագրությունը։ Անորսալի սերիական մարդասպանն իսկական ահաբեկչության արշավ է բացել Կալիֆոռնիայի բնակչության դեմ. գիշերները նա ներխուժում էր տներ, թալանում, բռնաբարում և սպանում։ Որոշ զոհերի, նա, սակայն, միտումնավոր թողնում էր կենդանի։ Շուտով Ռամիրեսը սկսել է յուրովի հայտարարել սատանիզմին իր նվիրվածության մասին. նա հանցագործությունների վայրում թողնում էր պենտագրամի պատկերները. այսպես, դրանցից մեկը նա սպանված 83-ամյա ծեր կնոջ ազդրի ներքին կողմում շրթներկով է նկարել, նա նաև իր զոհերին ստիպում էր ասել «Ես սիրում եմ Սատանային»։ Ռամիրեզի զոհ են դարձել մանկահասակ երեխաներ, օրինակ, 1985 թվականի հունիսի 27-ին նա բռնաբարել է 6-ամյա աղջկան։
Ռամիրեսը հարձակվել է բոլորովին տարբեր մարդկանց վրա, ինչը բնորոշ չէ սերիական մարդասպաններին, որոնք, որպես կանոն, ունեն իրենց հստակ որոշակի տեսակի զոհեր։ ԶԼՄ-ներում նրան վերագրում էին «գիշերային թափառական» մականունը, ինչը շատ է դուր եկել Ռամիրեսին, քանի որ նրա սիրած երգը AC/DC խմբի «Night Prowler» երգն էր։
Ձերբակալություն
Ռամիրեսի ֆոտոռոբոտը ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ և տպագրվել թերթերում, սակայն դա արդյունք չի տվել։ Ռամիրեսի վերջին զոհը, որը կենդանի է մնացել, կարողացել է դիտարկել այն մեքենան, որով նա փախել է, դա նարնջագույն գույնի հին Toyota էր, որի վրա առկա էին քերծվածքներ։ Լոս Անջելեսի ոստիկանության բոլոր ուժերն ավտոմեքենայի հետախուզման մեջ են եղել։ Մեքենան հաջողվել է գտնել քաղաքի ծայրամասում գտնվող ավտոկայանատեղիներից մեկում։ Հարյուրավոր մատնահետքերի մեջ հայտնաբերվել են նաև Ռիչարդ Ռամիրեսի մատնահետքերը, որը շատ լավ էր համապատասխանում ֆոտոռոբոտին։ Օգոստոսի 27-ին քաղաքի փողոցներում հայտնվել են արդեն Ռամիրեսի լուսանկարով թռուցիկներ, որոնք հայտնել են նրա հետախուզման մասին։ Ինչպես պարզվել է, ոստիկանությանն օգնել են հանգամանքները. օգոստոսի 24-ից Ռամիրեսը գտնվել է նահանգի սահմաններից դուրս և ոչինչ չի իմացել այն մասին, որ հետախուզվում է ոստիկանության կողմից, այդ պատճառով օգոստոսի 31-ի առավոտյան Լոս Անջելես վերադառնալով՝ նա ինչ-որ կերպ գնացել էր խանութ՝ գնումներ կատարելու համար։ Մարդիկ, որոնք տեսել են Ռամիրեսին խանութում, անմիջապես ճանաչել են «գիշերային թափառականին» և զանգահարել են ոստիկանություն։ Ոստիկանությունը կասկածյալին տեղափոխել է տեղամաս։1989 թվականի նոյեմբերին դատարանը Ռիչարդ Ռամիրեսին մահապատժի Էր դատապարտել գազային խցիկում։ Ռամիրեսն ակնկալում էր մահապատժի իրականացում մահապարտների խցում։ Մարդասպանի հայրը՝ Հուլիան Ռամիրեսը, փորձելով գտնել իր որդուն դաժան սպանությունների դրդելու պատճառները, 1985 թվականին հարցազրույց է տվել, որում հայտարարել է, որ ամեն ինչում մեղավոր են թմրանյութերը, նա նշել է, որ Էլ Պասոյի դպրոցներում թմրանյութերը կարելի է հեշտությամբ ձեռք բերել, և դրա համար ոչ մի վարչական վերահսկողություն չի իրականացվում, ի վերջո, չարաշահումը նպաստել է իր որդու՝ Ռիչարդի վերջնական բարոյական քայքայմանը ։ Ռամիրեսի ծանոթներից մեկը՝ Էդիթ Գոնսալեսը, այլ տեսակետ է հայտնել. նրա կարծիքով, Ռիչարդի հոգեկան խնդիրներն առաջացել են այն ավտովթարից հետո, որում նա հայտնվել էր 1980 թվականին։ Ինքը՝ Ռիչարդը, միայն վախեցել է, բայց մահացել է նրա մտերիմ ընկեր Նիկոլաս Նևարեզը, Գոնսալեսի կարծիքով՝ դեպրեսիան և լավագույն ընկերոջ մահվան մասին ապրումները թմրանյութերի կախվածության հետ Ռամիրեսին դրդել են հանցագործությունների ։
Բանտարկություն
Ռամիրեսը կյանքի հետագա բոլոր տարիներն անցկացրել է մահապարտների խցում։ Լինելով կալանքի տակ՝ նա ստացել է բազմաթիվ նամակներ։ 1996 թվականի հոկտեմբերին նա իր երկրպագուհիներից մեկի՝ Դորին Լաայի հետ ամուսնացել է․ հարսանիքը տեղի է ունեցել բանտի շենքում ժամադրության սենյակում ։ Վերջին տարիներին Ռամիրեսն ավելի ինքնամփոփ է դարձել, Նա բազմիցս իրեն անհարգալից ձևով է դրսևորել բանտային անձնակազմի և բանտի այցելուների հանդեպ։ Իր հարազատների և այլ բանտարկյալների հարազատների առջև նա զբաղվել է ձեռնաշարժությամբ։ Դրանից հետո նրան արգելվել էր որևէ մեկին դեպիչել, և նրա բոլոր հետագա ժամադրությունները տեղի էին ունենում միջնապատով բաժանված սենյակում։ 2000 թվականին նրա մասնակցությամբ ծեծկռտուքից հետո նրան արգելվել է նաև կապ հաստատել մյուս մահապարտների հետ։ 2007 թվականից սկսած՝ նա այցելուներ չի ունեցել, իսկ կյանքի վերջին տարիներին Ռամիրեսը հրաժարվել է հանդիպել որևէ մեկի հետ։ Իր ժամանակի մեծ մասը Ռամիրեսը հեռուստացույցի առաջ էր անցկացնում՝ գտնվելով իր խցում։ Չնայած դրան՝ ընդհուպ մինչև իր մահը, նա մնաց ամենահանրաճանաչ բանտարկյալը, և նրա հանդեպ հետաքրքրության ալիքը չվերացավ ։
Մահ
2013 թվականի հունիսի 7-ին Ռամիրեսը, գտնվելով անազատության մեջ, հիվանդանոցում մահացել է լյարդային անբավարարությունից՝ լինելով 53 տարեկան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Ազատազրկման վայրերում մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ
Գադակվետիլի
Գադակվետիլի, լեռ Պոնտական լեռնահամակարգում, նրա արևելյան մասում, Ճորոխի ստորին հոսանքի ձախ կողմում, գետի հոսանքից 7-8 կմ հեռավորության վրա։ Լանջերը անտառապատ են, նշանակված են Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Խաբեություն (ֆիլմ, 1997)
Խաբեություն (ֆիլմ) (Shooting Fish), 1997 թվականի կատակերգություն, մելոդրամա։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ստեֆան Շվարցն է, սցենարի հեղինակները՝ Ստեֆան Շվարցը և Ռիչարդ Հոլմսը ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1997 թվականի օգոստոսի 22-ին ։
Սյուժե
Դիլանը հմայիչ ամերիկացի է, իսկ նրա ընկեր Ջեզը՝ անգլիացի տեխնիկական հանճար, բայց Դիլանն ու Ջեզը խաբեբաներ են։ Նրանք մանկատան սաներ են, ովքեր ունեին մեկ վաղեմի երազանք. նրանց հարկավոր է 1 000 000 ֆունտ ստերլինգ իրենց երազանքների տունը գնելու նպատակով։ Նրանք մտածում են, թե որտեղից կարող են գտնել այդքան գումար, բայց նաև վստահ են, որ եթե կա նպատակ, ուրեմն ցանկացած եղանակով կարելի է հասնել դրան։ Ընկերների կարծիքով փոքր խարդախությունը երկար ճանապարհ է, և եթե պետք է խաղալ, ուրեմն դա պետք է անել լուրջ։
Ջեզն ու Դիլանը չեն պատրաստվում խաբել ազնիվ աշխատողներին։ Նրանք խաղում են հարուստների ժլատության հաշվին։ «Ձայնը ճանաչող համակարգիչների» խարդախություն-վաճառքի համար տղաները վարձում են Ջորջի անունով մի ուսանողուհու և շուտով երկուսն էլ սիրահարվում են նրան։ Նրանք համոզում են աղջկան, որ իրենք գործում են Ռոբին Հուդի նման. խաբում են հարուստներին, որպեսզի որբերի համար տուն կառուցեն (մոռանալով նշել, որ այդ որբերը հենց իրենք են)։ Շուտով պարզվում է, որ աղջկան ևս գումար է պետք. նա փորձում է պահպանել տոհմական կալվածքները, որտեղ ապաստան են գտնում խնամքի կարիք ունեցող երեխաները։ Երբ Ջեզին ու Դիլանին տանում են բանտ, նրանց ճակատագիրն ու ամբողջ գումարը հայտնվում են Ջորջիի ձեռքերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1997 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Fox Searchlight Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր
Բողազոձոր
Բողազոձոր, Պողազոձոր, գետակ Հայաստան, Լոռու մարզում, Շնող գետի օժանդակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գետեր Կատեգորիա:Շնող գետի վտակներ
Սեն Մարտեն դե Լե
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03245։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 141 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 87 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 59-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 81,5 %)։ 59 աշխատունակ բնակիչներից 57-ը աշխատում էին (37 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էր 2-ը (տղամարդ)։ 28 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կիմ Բուտեն
Կիմ Բուտեն (Kim Boutin),, կանադացի չմշկորդուհի, մասնագիտացված է շորթ թրեկում, 2018 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի եռակի մրցանակակիր։
Կարիերա
Առաջին միջազգային հաջողությանը հասել է 2014 թվականին Էրզրումում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում, որտեղ նվաճել է 3000 մետր վազքի արծաթե պարգևը։ 2014 թվականին նորամուտը նշել է Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած Աշխարհի գավաթի փուլում, որտեղ փոխանցումավազքում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Նույն մրցաշրջանում ևս երկու անգամ բարձրացել է աշխարհի գավաթի փուլերի բեմահարթակ՝ երկու անգամ 1000 և 1500 մետր վազքատարածություններում զբաղեցնելով երրորդ տեղը։
2015-2016 և 2016-2017 թվականների մրցաշրջաններում մի քանի անգամ պոդիում բարձրացել։
2018 թվականի Օլիմպիական խաղերում Բութենը նորամուտը նշում է 500 մետր մրցատարածությունում, որտեղ զբաղեցրել է 4-րդ տեղը, սակայն կորեացի Չհվե Մին Ջոնի որակազրկումից հետո, որը գրավել է երկրորդ տեղը, Բութենը պարգևատրվել է բրոնզե մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մարզիկներ Կատեգորիա:Կանադացի օլիմպիական մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կանադացի չմշկորդուհիներ
Սարդոստային արվեստ
Սարդոստայնային արվեստ, սարդոստայնից տարբեր պատկերներ ստեղծելու արվեստ։ Աշխատանքների հիմնական նյութը հանդիսանում է սարդոստայնը, որը հեղինակը հավաքում և մշակում է հատուկ կերպով։
Պատմություն
Շատ ակադեմիական գրվածքներ վկայում են, որ դեռևս XVI-րդ դարում Արևելակենտրոնական Ալպերի հեռավոր հովիտներում վանականները   ստեղծում  էին  նկարներ   սարդոստայնից  պատրաստված  կտորների  կտավների  վրա ։ 100-ից քիչ հայտնի սարդոսայնային կտավներ են մնացել, որոնց մեծ մասը պահպանվում են անձնական հավաքածուներում ։ Դրանցից մեկում պատկերված է Ֆիլիպ Ուելսերը (1527-1580)՝ հայտնի գեղեցկուհի, ով ամսունացել է Տիրոլի Արքիդուքս Ֆերդինանդ II (Արագոնի թագավոր) հետ և հաստատվել Ինսբրուքի Ամբրաս ամրոցում։ Այլ կտավներում անհայտ տիրոլյան գյուղացիներ են պատկերված։
Ժամանակակից բազմազանության  վակումը  աստիճանաբար  լցվում  է  նոր  հայտնություններով  ու  հետքրքրություններով։  500  տարի անց  21-րդ  դարում  նկարիչ  Անդրանիկ Ավետիսյանը  աշխարհում  առաջինը   ստեղծում  է  ոչ  թե սարդոստայնից ստացված  կտորներ,  որի  վրա  կարելի  է  նկարել,  այլ  աշխարհում  առաջինը   պատկերներ  է  ստեղծում  անմիջապես  սարդոստայնից ։
2009 թվականին Անդրանիկը արվեստանոցի պատուհանի անկյունում նկատում է սարդոստայն ու միտք է առաջանում սարդոստայնից նկարներ ստեղծել:․Սկսում է ուսումնասիրել սարդերի կյանքը ու սարդոստայնի կառուցվածքը։ Սկսում է սարդեր պահել։ Սարդոստայններով սկսում է ստանալ նկարներ, որոնք էլ շատ արագ ճանաչում են բերում նկարչին։ Անդրանիկ Ավետիսյանը 2017 թվականին մասնակցել է Կաննի << Աշխարհի նկարիչները >> Ժամանակակից արվեստի միջազգային ցուցահանդեսին՝ որտեղ էլ արժանացել է «Նոր տաղանդ և ամենաստեղծագործական միտք» մրցանակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղանկարչական տեխնիկաներ
Աստծո ձախ ձեռքը
Աստծո ձախ ձեռքը (The Left Hand of God), դրամա` նկարահանված 1955 թվականին, ռեժիսորն Էդվարդ Դմիտրիկն է։ Ուիլյամ Է. Բարրետի` չորս տարի առաջ գրված վեպի էկրանավորումն է ։
Սյուժե
1947 թվականին կաթոլիկ առաքելությամբ Չինաստանի Գլխավոր գավառ է ժամանում սուրբ հայր Օ'Շին։ Տեղացիներին կրոնը չէր հետաքրքրում։ Ավելի շատ նրանք հետաքրքրված էին այդ դժվարին ժամանակներում գոյատևելու հարցով։ Ինքը` Օ'Շին, նույնպես հատուկ համակրանք չուներ իր ծառայության հանդեպ։ Ամեն ինչ փոխվում է զինվորական այրի և գեղեցկուհի բուժքույր Էնն Սքոթի հայտնվելով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
O Fortuna
O Fortuna, միջնադարյան թափառաշրջիկ երաժիշտների լատիներեն բանաստեղծությունն է, որը գրվել է XIII դար դարում, «Carmina Burana» ժողովածուի մի մասն է։ Այն իրենից ներակայացնում է բողոք ուղղված ճակատագրին և Ֆորտունային, ով հռոմեական դիցաբանությունում մարմնավորում էր հաջողությունը։
1935—1936 թվականներին «O Fortuna» բանաստեղծության երաժշտությունը գրվեց գերմանացի կոմպոզիտոր Կառլ Օրֆի կողմից։ Այն բացում և փակում է «Carmina Burana»-ի կանտատը (առաջին դեպքում, որպես երկու համարներից մեկը, միավորվում է «Fortuna Imperatrix Mundi» անվան տակ)։ Առաջին կատարում կատարվել է 1937 թվականի հունիսի 8-ին Մայնի Ֆրանկֆուրտում։
Օրֆի ստեղծագործությունը միանգամից մեծ հայտնիություն ձեռք բերեց և բազմաթիվ անգամներ կատարվեց դասական երաժիշտների, անսամբլեաների և հայտնի արտիստների կողմից։ Այն կարելի է լսել բազմաթիվ կինոնկարներում և հեռուստատեսային գովազդային հոլովակներում, այն դարձավ ժողովրդական մշակույթի անբաժանելի մասը, ստեղծելով դրամատիկ և կատաստրոֆիկ իրավիճակներ ։ «O Fortuna»-ն գլխավորել է Միացյալ Թագավորության վերջին 75 տարիների ամենահայտնի դասական երաժշտությունների ցուցակը ։
Նկարագրություն
Համարը սկսվում է օրկեստրի և երգչախմբի «ֆորտիսմո»-յով, ավարտվելով երրորդ արտահայտությունով, պահելով երկար նոտան։ Առաջին տան մնացածը և երկրորդ տունը հակառակը՝ կատարվում են ցածր նրբերանգով, այդ ժամանակ երգչախումբը համարյա արտասանելով երգում է բառերը։ Երրորդ տունը հնչում է ավելի արագ ռիթմով և առավելագույն բարձրության վրա։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կառլ Օրֆի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Լատիներեն երգեր
Բել հուքս
Գլորիա Ջին Ուոթքինս (Gloria Jean Watkins), առավել հայտնի բել հուքս (bell hooks) կեղծանունով, ), ամերիկացի գրող, ֆեմինիստ և սոցիալական ակտիվիստ։
Կենսագրություն
Գլորիա Ուոթկինսը ծնվել է 1952 թվականին, սովորել է սևամորթների դպրոցում։ Ավարտել է Սթենֆորդի համալսարանը, մագիստրատուրան ավարտել է Մադիսոն Վիսկոնսինի համալսարանում։ 1983 թվականին ստացել է գրականության դոկտորի աստիճան, պաշտպանելով Թոնի Մորիսոնի աշխատանքի թեզը։ Դրանից յոթ տարի առաջ, ուսուցչուհի աշխատելով, նա թողարկել է իր առաջին բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ առաջին անգամ օգտագործելով բել հուքս կեղծանունը (վերցրած նրա նախատատից՝ Բել Բլեր Հուքս)։ Բել հուքսի առաջին հրապարակախոսական աշխատանքը, «Միթե՞ ես կին չեմ» (Ain’t I a Woman?), լույս է տեսել 1981 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Աֆրոամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն (ՀԵԸ), Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության մարզական և մշակութային կազմակերպություն։ Հիմնվել է 1931 թվականին Բեյրութում՝ Մեծի Տանն Կիլիկիո Բաբկեն Ա Կյուլեսերյան աթոռակից կաթողիկոսի նախաձեռնությոմբ, ազգային գործիչներ Շահե Գասպարյանի, Միհրան Տամատյանի, Հակոբ Թոփչյանի և այլոց աջակցությամբ։ ԵԱԸ-ի միջուկը կազմում է Մերձավոր Արևելքում Ամերիկյան օգնության կոմիտեի հովանավորությամբ գործող Մերձավոր Արևելքի ընկերությունը, որը սկզբնապես կոչվել է Չափահաս որբերի միություն։ Ընկերակցության առաջին նախագահն էր Արտավազդ արք. Սյուրմեյանը։ 1933 թվականին ՀԵԸ անցել է ՀԲԸՄի հովանավորության տակ՝ դառնալով նրա երիտասարդական մարզամշակութային թևը։
Շերվե
Շերվե (Chervey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն
ՀԵԸ նպատակը
Հեը Նպատակն է հայ երիտասարդներին դաստիարակել մայր հայրենիքի, Հայ եկեղեցու հանդեպ նվիրվածության զգացումով, նրանց կրթել որպես գաղթաշխարհի օրինապահ քաղաքացիներ, պահպանել և զարգացնել ազգային, հոգևոր արժեքները։
Շերվե
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 191 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.28 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հարավ-արևելք։
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն
ՀԵԸ ծրագիրը
ՀԵԸ-ի ծրագիր-կանոնակարգով սահմանված «Նորագիր անդամի ուխտը» պարտավորեցնում է «ոչ մեկ քաղաքական կուսակցական գործունեություն ունենալ Ընկերակցութենեն ներս», «սիրել ազգը, հայրենիքը, կրոնը...»:
ՀԵԸ գործունեությունը
ՀԵԸ ոսւնի «Վահրամ Փափազյան» (Բեյրութ) և «Ադամյան» (Հալեպ) թատերախմբերը, բասկետբոլի, վոլեյբոլի, սեղանի թենիսի, հեծանվավազքի և թեթև ատլետիկայի խմբակներ։ 1938-1958 թվականներին Մերձավոր Արևելքում կազմակերպվել է մարզական խաղեր (անվանի մարզիչ Հակոբ Աճեմյանի ղեկավարությամբ)։ ՀԵԸ տարբեր թիմեր և անհատ մարզիկներ, հատկապես Սիրիայում և Լիբանանում, հասել են մեծ հաջողությունների։ 1944-ի աշնանը Բեյրութում զորավար Հովհաննես Բաղրամյանի անունով ստեղծվել է «Բաղրամյան» մարզական միությունը (հիմնականում ֆուտբոլի խումբ), որը 1945-1946-ին նվաճել է Բեյրութի քաղաքապետարանի, և Լիբանանի առաջնության այլ գավաթներ։ 1947 թվականին «Բաղրամյանի» ֆուտբոլիստների մեծ մասի հայրենադարձությունից հետո, միության բասկետբոլի և հեծանվավազքի խմբերը ձուլվել են ՀԵԸ-ի մեջ։ Լիբանանում ՀԵԸ պետության և ոչ հայ հասարակության կողմից ճանաչված է «Անդրանիկ» անունով։ Հայտնի են աղջիկների և տղաների բասկետբոլի «Անդրանիկ» թիմերը։ Աղջիկների խումբը Լիբանանի բասկետբոլի 2000 թվականի առաջնության գավաթակիրն է։ ՀԵԸ կարևոր դեր է խաղում սփյուռք-հայրենիք կապերի ամրապնդման գործում։ 1950-ական թվականներից սկսած՝ կազմակերպվում են մշակութային միջոցառումներ, տարբեր մարզական խմբերի փոխայցելություններ ու մրցելույթներ։ 1956 թվականից անցկացվում են Նավասարդյան խաղեր, որոնք տարեցտարի մեծ ժողովրդականություն են վայելում։ 2000 թվականի օգոստոսին Բուենոս Այրեսում կայացած ՀԲԸՄի 16-րդ Նավասարդյան խաղերին մասնակցել է 11 երկրներից (այդ թվում՝ Արցախից) ժամանած 380 մարզիկ։ 1999 թվականին ՀԵԸ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀԲԸՄ հովանավորությամբ Երևանում կազմակերպված Համահայկական առաջին խաղերին։
Շերվե
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն
ՀԵԸ մասնաճյուղերը
ՀԵԸ մասնաճյուղեր է ստեղծել Հալեպում (1932, հայտնի է «ալ-Շուուլե -Ջահ» անվանումով), Դամասկոսում (1938), Տրիպոլիում (1938)։ Լիբանանում 1940-ին հիմնվել է ՀԵԸ Հայ համալսարանականների ուսանողաց միությունը։ Ներկայումս ՀԵԸ-ի մասնաճյուղերը (Սիրիայում, Լիբանանում, Հորդանանում, Կիպրոսում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Արգենտինայում և այլուր) իրենց ակումբներով և տարբեր հանձնախմբերով մարզամշակութային աշխույժ գործունեություն են ծավալում։ ՀԵԸ ընդգրկում է նաև սկաուտական և երիտասարդական շարժումները։ Յուրաքանչյուր մասնաճյուղ ունի իր տեղական գործադիր մարմինը և նրան հաշվետու տեղական վարչությունը։ Տեղական վարչություններին կից գործում են սկաուտական խորհուրդ, ուսանողական, թատերական, տիկնանց, մարզական հանձնախմբեր, գրական, մանկական երգչախմբային ենթահանձնախմբեր, նվագախումբ և այլն։
ՀԵԸ կառուցվածքը
Կազմակերպության վերին մարմինը ՀԵԸ-ի կենտրոնական հանձնախումբն է (նստավայրը՝ Նյու Յորք), որի մասն են կազմում գլխավոր քաղաքների մասնաճյուղերի ներկայացուցիչները։ Լիբանանում ևս ՀԵԸ ունի կենտրոնական վարչություն, որին հաշվետու են տարբեր շրջանների (Բեյրութ, Զահլե, Անթիլիաս և այլն) մասնաճյուղերը։
Շերվե
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 98-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,8 %։ 98 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 92 անձ (48 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 19 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հայ երիտասարդաց ընկերակցություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հասարակական կազմակերպություններ
Էլիաս Քանետտի
Էլիաս Քանետտի (Elias Canetti, ), ծագումով հրեա ավստրիացի, բուլղարացի, բրիտանացի գրող, դրամատուրգ, մշակութաբան, սոցիալական մտածող, գրականության ոլորտում Նոբելյան մրցանակակիր՝ «աշխատանքների համար, որոնք աչքի են ընկնում լայն մտահորիզոնով, գաղափարների հարստությամբ և գեղարվեստական ուժով» (1981)։