cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆոլկիրկի ճակատամարտ
Նախապատմություն
Էդուարդն առաջացել է դեպի կենտրոնական Շոտլանդիա, իսկ Ուոլասի բանակը ստվերի պես հետևում էր անգլիացիներին, մտադրության ունենալով խուսափել ճակատամարտից այնքան ժամանակ, մինչև ուտելիքի ու գումարի պակասը կստիպեն Էդուարդին նահանջել, ու իրենք կհարձակվեն նրա վրա։ Վատ եղանակի պատճառով Էդուարդի մատակարարման նավատորմն ուշացել է, ու երբ բանակը հասել էր կենտրոնական Շոտլանդիա, այն արդեն հոգնած ու քաղցած էր։ Ուեյլսեցիների հետևակը, մասնավորապես, խիստ բարոյալքվել էր։ Երբ բանակը ճամբարել էր Էդինբուրգի մոտ գտնվող Լիստոն տաճարի մոտ, նրանք հարբած խռովություն են բարձրացրել, որը ճնշվել է Էդուարդի հեծելազորի կողմից՝ սպանելով 80 ուեյլսեցու։ Էդուարդին սպասվում էր խայտառակ նահանջի հեռանկարը, որն իր որդու արշավանքների բնորոշ առանձնահատկությունն է դարձել վերջինիս իշխանության տարիներին։ Եվ երբ նա պատրաստվում էր նահանջի հրաման արձակել, հետախույզները հայտնել են նրան, որ Ուոլասը դիրք է գրավել Ֆոլկիրկ քաղաքի  մոտակայքում գտնվող Քալլենդար անտառում, ընդամենը տասներեք մղոն իրենցից հեռու և պատրաստ է հետապնդել նահանջող անգլիացիներին։ Լուրն Էդուարդին հիացմունք է պատճառել․ «Աստված վկա, կարիք չի լինի, որ նրանք ինձ հետապնդեն, քանի որ ես կդիմավորեմ նրանց այսօր»։
Ճակատամարտ
Շոտլանդական բանակը, բաղկացած գլխավորապես նիզակակիրներից ինչպես Ստեռլինգում, դասավորվել է չորս [10] մեծ զրահապատ 'ոզնիների', որոնք հայտնի են որպես ֆալանգներ[1]։ Տարբեր բարձրությամբ դուրս ցցված երկար նիզակներն այս զորաշարվածքին հաղորդում էին ահարկու և անխոցելի տեսք։ Ֆալանգների միջև տարածությունն զբաղեցնում էին աղեղնաձիգները[10], իսկ հետնամասում տեղակայված էր մագնատների տրամադրած մի փոքրիկ հեծելազոր։
Երեքշբթի՝ հուլիսի 22-ին, չորս գումարտակի[12] բաժանված անգլիական հեծելազորը վերջապես նկատել է իրենցից խուսափող թշնամուն։ Ձախ թևը գտնվում էր Նորֆոլկի, Հիըրֆորդի ու Լինքոլնի կոմսերի հրամանատարության ներքո։ Աջ թևը գլխավորում էր Դարհեմի եպիսկոպոս Էնթոնի Բեքը, կենտրոնական մասը՝ թագավորն ինքը, առաջապահների վերջից մի փոքր հեռավորության վրա։ Թշնամուն նկատելով՝ Նորֆոլկն ու ընկերներն անմիջապես հարձակում են գործել, բայց շոտլանդական դիրքերի դիմաց փոքրիկ ճահճի հանդիպելով, ստիպված էին երկար անցում կատարել դեպի արևմուտք, որպեսզի կարողանան հասնել Ուոլասի բանակի աջ թևին։ Բեքը փորձել է իր գումարտակը հետ պահել, որպեսզի ժամանակ տա թագավորին դիրք զբաղեցնել, բայց նրա ասպետները, որոնք այնքան անհամբեր էին անմիջական հարձակմամբ ձախ թևի իրենց ընկերներին միանալ, համոզել են նրան հարձակվել։ Անկազմակերպ խառնաշփոթով հեծելազորն աջից ու ձախից շրջապատել է շոտլանդացիներին։
Սըր Ջոն Ստյուարտ Բոնկիլցու՝ [13] Շոտլանդիայի լորդ-ստյուարդի[14] կրտսեր եղբոր կողմից առաջնորդված շոտլանդացի նետաձիգները դիմադրություն են ցույց տվել ու արագ ոչնչացվել[13]։ Բայց ֆալանգներն ամուր էին մնում․ ասպետները թույլ տպավորության էին թողնում երկար նիզակների խիտ անտառի վրա։ Թագավոր Էդուարդը ժամանակին է հասել ու ականատես լինելով իր հեծելազորի խառնաշփոթ վիճակին, անմիջապես վերականգնել կարգ ու կանոնը։ Ասպետներին հրամայվել է նահանջել, և Էդուարդը պատրաստվել է օգտվել Վարվիքի կոմսի մարտավարությունից, որը նա կիրառել էր 1295 թվականի Մաես Մեյդոգի ճակատամարտում ուեյլսեցի նիզակակիրներին հաղթելու համար։ Շոտլանդական թեթև հեծելազորը գրոհել է անգլիական ծանր հեծելազորի վրա, բայց ամբողջությամբ ոչնչացվել։
Անգլիացի մեծ աղեղնաձիգներին հանել են մարտի, որոնք արագ հաղթել են վատ զինված շոտլանդացի նետաձիգների անփորձ զորքին։ Ֆալանգները հեշտ թիրախ էին․ նրանց պաշտպանող չկար, ոչ էլ տեղ ունեին թաքնվելու։ Խաչաղեղներով ու ճեղապարսատիկներով նետերի տարափ է իրականացվել։ Ի վիճակի չլինելով նահանջել կամ հարձակվել՝ շոտլանդացիները պարտվել են ճակատամարտում առաջին նետերի ընկնելուն պես, քանի որ րոպեում աղեղնձիգներից յուրաքանչյուրն արձակում էր տասնչորս նետ։ Հետևելով թագավորի հրամանին՝ անգլիական հեծելազորն սպասել է, մինչև շոտլանդացիների շարքերն այնքան են նոսրացել, որ իրենք կկարողանային թափանցել զորաշարվածքի մեջ ու պատճառել որքան հնարավոր է շատ վնաս։ Անգլիական հետևակը, որն առաջանում էր շոտլանդական զորաշարվածքի վրա անգլիացիների խափանիչ կրակի ընթացքում, փակել է տարածությունն ու ֆալանգներն սկսել են վերջնականապես խախտվել ու ցրվել։ Շատ շոտլանդացիներ են զոհվել, այդ թվում՝ Ֆայֆի կոմսի որդի Մաքդուֆը։ Ողջ մնացածները Ուոլասի հետ փախել են մոտակա Թորվուդ անտառը, որտեղ հետապնդողները չէին կարող հասնել նրանց հետևից։
Հետևանքներ
Շոտլանդացի առաջնորդների թվում սպանվածները շատ չէին, բայց զոհվել էին Ուոլասի տեղակալներ Ջոն դե Գրահամը, սըր Ջոն Ստյուարտ Բոնկիլցին ու Մաքդուֆ Ֆայֆեցին։
Զինանշանների Ֆոլկիրկի փաթեթ
Ֆոլկիրկի փաթեթը Ֆոլկիրկի ճակատամարտին ներկա անգլիացի դրոշակակիր ասպետների ու ազնվականների զինանշանների հավաքածուն է։ Այն նաև հայտնի ամենահին փաթեթն է, որը պարունակում է 111 անուն ու զինանշանակիր վահան ։
Հաջորդիվ ներկայացված է Ֆոլկիրկի փաթեթի ժամանակակից պատկերազարդումների հավաքածուն, որը հիմնված է Հենրի Գոուգի «Շոտլանդիան 1298 թվականին։ Թագավոր Էդուարդ I-ի արշավանքին վերաբերող փաստաթղթեր» գրքում հրատարակված զինանշանների վրա ։
Ճակատամարտի հնարավոր տեղանքներ
Ճակատամարտի տեղանքը հստակ հայտնի չէ ։ Ենթադրվում է, որ այն տեղի է ունեցել հետևյալ երեք վայրերից մեկում․ Քեմփֆիլդում ՝ ժամանակակից Կենտրոնական զբոսայգու շրջակայքում, Քալլենդար անտառի հարավում կամ Անտոնինի պատի մոտ՝ Մամրիլզում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:13-րդ դարի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Անգլիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Շոտլանդիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:1298
Նովովոսկրեսենկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)
Նովովոսկրեսենկա (Нововоскресенка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ելենա Գուրո
Ելենա (Էլեոնորա) Հենրիխովնա Գուրո (Еле́на (Элеоно́ра) Ге́нриховна Гур, ամուսնությամբ` Մատյուշինա, ), ռուս բանաստեղծուհի, արձակագիր և նկարչուհի։
Կենսագրություն
Քույրը` Եկատերինա Նիզեն, մասնակցել է ֆուտուրիստների հրատարակություններին։ 1880-ական թվականներին ընտանիքը բնակություն է հաստատում Պսկովից ոչ հեռու գտնվող Պոչինի կալվածքում, որտեղ հիմնականում լինում էին ամռանը, իսկ ձմռանը ընտանիքը գալիս էր Պետերբուրգ։ Ստացել է ընտանեկան գեղարվեստական կրթություն։ Նա գեղանկարչությամբ զբաղվում էր Յան Ցիոնգլինսկու արվեստանոցում, որտեղ էլ ծանոթանում է ապագա ամուսնու` երաժիշտ և ավանգարդիստ նկարիչ Միխայիլ Մատյուշինի հետ, ով համարվում էր ռուսական ֆուտուրիզմի առանցքային գործիչներից մեկը։ 1904 թվականին (կամ 1906 թվականին) ամուսնանում է Մ. Վ. Մատյուշինի հետ։ 1906-1907 թվականներին գեղանկարչության դասեր էր ստանում Լեոն Բակստի և Մստիսլավ Դոբուժինսկու մոտ։
1909 թվականին հրատարակվում է նրա պատմվածքների, բանաստեղծությունների և պիեսների առաջին գիրքը «Շարմանկան», որի տպաքանակի զգալի մասը նրա կենդանության օրոք չվաճառվեց, դրանք վաճառվեցին նրա մահից հետո։ Գրքին գոհունակությամբ էին վերաբերվում Վյաչեսլավ Իվանովը, Լև Շեստովը, Ալեքսեյ Ռեմիզովը և Ալեքսանդր Բլոկը, որի հետ Գուրոն անձամբ ծանոթ էր (Գուրոն նկարազարդել էր նրա բանաստեղծությունները «Ալեբախություն» ալմանախում) և նրա ստեղծագործությունների ու անձի նկատմամբ մշտական հետաքրքրություն էր ցուցաբերում։
1908-1910 թվականներին Գուրոն և Մատյուշինը մտնում են ռուսական կուբոֆուտուրիզմ-«բուդետլյանների» խմբի մեջ (Դավիդ Բուրլյուկ, Վասիլի Կամենսկի, Վելիմիր Խլեբնիկով), նրանք հանդիպում էին Պետերբուրգի Պեսոչնի փողոցում գտնվող Մատյուշինների տանը (այժմ` Պետերբուրգյան ավանգարդի թանգարան պրոֆեսոր Պոպովի փողոցում), այստեղ հիմնադրվում է «Կռունկ» հրատարակչությունը, 1910 թվականին լույս է տեսնում կուբոֆուտուրիստների առաջին ժողովածուն «Դատավորների թակարդը», որին մասնակցում է Գուրոն։ 1910-1913 թվականներին որպես նկարիչ նա ակտիվորեն հանդես է գալիս ձախակողմյան «Երիտասարդական  միության» ցուցահանդեսներում։
Ստեղծագործություն
Գուրոյի պոեզիան կապված է Ֆինլանդիայի հետ, որտեղ նա երկար տարիներ ապրել է։ «Ֆինլանդիա» բանաստեղծությունը կառուցված է ֆիննական լեզվի հնչյունաբանական ոճավորման հիման վրա։ Գուրոյի «Ֆինական մեղեդի» բանաստեղծությունը նվիրված է «հայրենիքի անզուգական որդուն», այդ ժամանակների հայտնի ֆինն երգիչ Պասի Յայասկելյայնենին։ Բանաստեղծության երկրորդ մասը` «Մի լացիր սիրելի մայրիկ», ըստ երևույթին գրվել է ներշնչվելով ֆինն բանաստեղծ Յակկո Յուտեյնիի համանուն բանաստեղծությամբ։
Գուրոյի նկատմամբ հետաքրքրությունը արթնացավ Վլադիմիր Մարկովի «Ռուսական ֆուտուրիզմ» (1968) աշխատանքի շնորհիվ, 1988 թվականին Ստոկհոլմում հրատարակվեց նրա «Selected prose and poetry» ժողովածուն, 1995 թվականին արխիվային չհրատարակված ստեղծագործությունները, 1996 թվականին` Բերկլիում, «Երկերը»։ Ռուսաստանում հրատարակվում են երկու ժողովածուներ նույն անվանումով`«Երկնային ուխտեր», Դոնի Ռոստովում, 1993 թվականին և Պետերբուրգում «Լիմբուս Պրես» հրատարակչությունում, 2002 թվականին, բացի այդ, Պետերբուրգում հրատարակվեց «Նոթատետրից» (1997) և «Ապրում էր աշխարհում, աղքատ ասպետը» (1999), ժողովածուները։ Գուրոյին նվիրված բազմաթիվ հետազոտություններ են կատարվել Ռուսաստանում և արտասահմանում։
Ստեղծագործությունները գտնվում են հետևյալ հավաքածուներում`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության նկարչուհիներ Կատեգորիա:Լեյկոզից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուս նկարչուհիներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Դաշքեսան (Դիադինի գավառ)
Դաշքեսան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Յամիշչե (այլ կիրառումներ)
Յամիշչե, կարող է վերաբերել՝
Կըյըկլու
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշկեսանի շրջանի բնակավայրեր
Ախալքալաքի (Կասպի շրջան)
Ախալքալաքի (ახალქალაქი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 620 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 16 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1050 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Կասպի շրջան
Օլիվ Թոմաս
Օլիվ Թոմաս (Olive Thomas), ամերիկացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Օլիվ Թոմասը (ծննդյամբ Օլիվ Դաֆֆի), կամ Օլիվրետտա Էլեյն Դաֆֆի, ծնվել է 1894 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Շալերոեում՝ Փիթսբուրգի արվարձանում։ Հայրը մահացել է, երբ նա երեխա է եղել։ Ֆինանսական դրության պատճառով Թոմասը թողել է դպրոցը և անցել աշխատանքի, որպեսզի օգնի մորն ու երկու փոքր եղբայրներին։ 1911 թվականի ապրիլին 16 տարեկանում ամուսնացել է Բերնարդ Թոմասի հետ և հետագա երկու տարիներին աշխատել է հանրախանութի գործավար։ Ամուսնալուծությունից հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ հիմնավորվել է իր ընտանիքը, այնտեղ աշխատել է Հայլենի հանրախանութներից մեկում։
1914 թվականին «Նյու Յորքի ամենագեղեցիկ աղջիկը» մրցույթում հաղթելուց հետո սկսել է իր գործունեությունը՝ աշխատելով Հարիսոն Ֆիշերի մոտ մոդելային բիզնեսում։ Շուտով նա գրում է Ֆլորենս Զիգֆելդին հանձնարարական նամակ, որը վերցրել է իր սեփական «Զիգֆելդի խենթություններ» շոուում։ Մի քանի ամիս անց մասնակցել է նմանատիպ այլ շոուում՝ «Կեսգիշերային ժամանց», որը ցուցադրվել է Նոր Ամստերդամի թատրոնում, և ի տարբերություն Զիգֆելդի շոուի՝ այս շոուն ավելի ազատ է։ Շնորհիվ իր գեղեցկության՝ շոուի հանդիսատեսի շարքում դարձել է շատ հայտնի, որոնց մեծ մասը եղել են բիզնեսմեններ, որոնք նրան թանկարժեք նվերներ են մատուցել։ Օլիվը նաև համաձայնվել է մերկ կեցվածք ընդունել՝ նկարիչ Ալբերտ Վարգասի նկարի համար ։
1916 թվականին միջազգային կինոընկերության հետ պայմանագիր է ստորագրել և հետագա չորս տարիներին նկարահանվել է ավելի քան 20 ֆիլմերում, որոնցից ավելի հայտնի է «Գիժ Մաջ» ֆիլմը (1917 թվական)։
Օլիվ Թոմասը հայտնի է եղել «աշխարհիկ լեդի» անունով։ 1916 թվականին՝ հայտնի դերասանուհի Մերի Փիքֆորդի եղբայր Ջեք Փիքֆորդի հետ ամուսնությունից հետո, նրա խանդավառությունը երեկույթների հանդեպ ավելացել է, ինչին զուգընթաց ավելացել է նաև ալկոհոլի օգտագործումը։ Ամուսնու հետ ալկոհոլի ազդեցության տակ բազմիցս ավտովթարի է ենթարկվել։ Հասարակությանը հայտնի է եղել նրան հաճախ կրկնվող վեճերն ու հաշտվելը։ Ամուսինները ոչ միայն ճանապարհորդել են ԱՄՆ֊ի տարածքում, այլև՝ Եվրոպայում։ 1920 թվականի ամռանը նրանք որոշել են անցկացնել երկրորդ մեղրամիսն, իսկ օգոստոսին մեկնել են Փարիզ ։
Մահ
1920 թվականի սեպտեմբերի հինգին ամուսինները այցելել են երեկույթի, որից վերադարձել են ուշ երեկոյան՝ հոգնած և ուժասպառ։ Օլիվը, ով բավականին խմած է եղել, պատահաբար մեծ բաժնով սուլեմա է խմել, որը նախատեսված է եղել ամուսնու հիվանդության՝ սիֆիլիսի բուժման համար։ Դրանից հետո ամուսնու հետ տեղափոխվել է Նյոյի սյուր Սենում գտնվող հիվանդանոց, սակայն բժիշկները անկարող են եղել, քանի որ թունավոր նյութի բաժինը շատ մեծ է եղել։ Մի քանի օր անց երիկամաբորբից մահացել է ։ Կնոջ մարմինը ԱՄՆ տեղափոխելու ժամանակ նա ինքնասպանության փորձ է արել, բայց հաջողվել է նրան այդ մտքից հետ կանգնեցնել։ Միևնույն ժամանակ լուրեր են տարածվել, որ Օլիվը կա՛մ ինքնասպան է եղել, կա՛մ իրեն սպանել են, բայց ոստիկանական հետաքննությունը և դիահերձումը ցույց են տվել, որ մահը պատահական է եղել։
Սգո արարողությունը և հրաժեշտը տեղի է ունեցել Նյու Յորքի Սուրբ Թոմաս եկեղեցում։ Օլիվի մահից հետո լուրեր էին տարածել, որ թատրոնում տեսել են նրա ուրվականը, որտեղ նա փայլել է ողջ ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Աստերոիդների ցանկ (238801-238900)
Աստերոիդների ցանկ (238701-238800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (238901-239000)
(7431) 1993 FN41
(7431) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 19-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,095839 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7068 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4849 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1989,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180941 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,82° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մոհամեդ Սաիդ Ֆելլագ
Մոհամեդ Սաիդ Ֆելլագ (ⵎⵄⵁⴰⵏⴸ ⵚⴰⵉⴸ ⴼⴻⵍⴰⴴ, ), կինոյի և թատրոնի ալժիրցի դերասան, գրող և հեռուստահաղորդավար։ Հայտնի է հայրենիքում, Կանադայում, Ֆրանսիայում և ԱՄՆ-ում։ Կինոյում ավելի հայտնի է «Պարոն Լազար» դրամայում դպրոցի մեղմ ուսուցչի` Բաշիր Լազարի դերով, որի համար արժանացել է «Ջինի» մրցանակին` լավագույն տղամարդու դերի համար։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1950 թվականի մարտի 31-ին, բերբերյան ընտանիքում, Ազեֆուն քաղաքում, որը հյուսիսային Ալժիրում է ։ Տղան 4 տարեկան էր երբ Ալժիրի անկախության համար պատերազմ սկսվեց ։ 1958 թվականին ընդունվել է միջնակարգ դպրոց, որտեղ սկսնակի մակարդակում սովորել է ֆրանսերեն, անգլերեն և որոշ արաբական բարբառներ ։
Կինեմատոգրաֆիայի հանդեպ ունեցած կիրքը ստիպում է Ֆելլագին դերասան դառնալու փորձեր կատարել ։ Անգլերենի դասընթացներից հետո ընդունվում է Ալժիրի դրամատիկական արվեստի ազգային ինստիտուտ ։ Ստանալով բարձրագույն կրթություն` 1973-ից 1978 թվականներին հյուրախաղերով հանդես է եկել Ալժիրում, տարբեր թատերական խմբերով ։ Նույն թվականին տեղափոխվել է Քվեբեկ և այնտեղ ապրել է մինչև 1982 թվականը ։
1983 թվականին Ֆելլագը հայտնվել է Փարիզում, երկու տարի անց վերադարձել է հայրենիք, որտեղ խաղացել է բազմաթիվ բեմադրություններում ։ Այդ ժամանակ էլ սկսել է մենախոսողի կարիերան ։ Նախասիրած թեմաներից դերասանը ընտրում է գործող կառավարության և իսլամիստների վեր բարձրացման քննադատությունը ։ 1993 թվականի սեպտեմբերին Բեդջայայում զբաղեցրել է պետական թատրոնի տնօրենի պաշտոնը ։ Անվախ Ֆելլագը մենախոսությամբ շատ հեռուն է գնացել և 1995 թվականին Թունիսի թատրոններից մեկում, որտեղ նա ելույթ էր ունեցել, ռումբ էին տեղադրել ։ Զոհեր չկային, սակայն դերասանը որոշում է վերադառնալ Ֆրանսիա, նկարահանվել է կինոյում, հրապարակել է որոշ գրքեր և պիեսներ ։
Այժմ հյուրախաղերով հանդես է գալիս Ֆրանսիայի փոքր քաղաքներում, համագործակցում է տեղի հեռուստաընկերության հետ, որոշ հեռուստաշոուներ է վարում ։
Անձնական կյանք
Մոհամեդ Ֆելագը մոտ 40 տարի ամուսնացած է ֆրանսիացի դերասանուհի Մարին Էպինի հետ, երեխաներ չունեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալժիրցի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ալժիրցի գրողներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Կատակերգուներ
Սերգեյ Եմելին
Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Եմելին (Сергей Александрович Емелин, ), դասական ոճի ռուս ըմբիշ, Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, 2018 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, Ռուսաստանի պատանիների առաջնությունների չեմպիոն և մեդալակիր, 2014 թվականի պատանիների աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 2015 թվականի պատանիների աշխարհի առաջնության չեմպիոն։
Կենսագրություն
Երբ Եմելինը եղել է 10 տարեկան, նրա դպրոց է գնացել Նիկոլայ Վիկտորովիչ Սլեսարևը, որը տղաներին հրավիրել է հունահռոմեական ըմբշամարտի խմբակ։ Տասնհինգ տարեկանում Եմելինը հաղթել է առաջին համառուսաստանյան մրցումներում ։ 2018 թվականի մայիսին Կասպիյսկում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում դարձել է չեմպիոն մինչև 60 կգ քաշային կարգում ։ Բուդապեշտում կայացած 2018 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակչում   (մինչև 60 կգ քաշային կարգ) վաղաժամ հաղթանակ է տարել մոլդովացի Վիկտոր Չոբանուի նկատմամբ։ Բուխարեստում 2019 թվականի ապրիլին անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 60 կգ քաշային կարգում զիջել է Չոբանուին։
2019 թվականին Ղազախստանում կայացած աշխարհի նախաօլիմպիական առաջնությունում մինչև 60 կգ քաշային կարգում նվաճել է արծաթե մեդալ և ստացել օլիմպիական ուղեգիր ազգային օլիմպիական կոմիտեի համար։
Վարշավայում ընթացող ըմբշամարտի Եվրոպայի 2021 թվականի առաջնությունում մինչև 60 կգ քաշային կարգում նվաճել է ոսկե մեդալ՝ եզրափակիչում հաղթելով Կերեմ Քեմալին։
2021 թվականի օգոստոսի 2-ին Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում 3-րդ տեղի համար գոտեմարտում հաղթել է Վիկտոր Չոբանուին՝ նվաճելով բրոնզե մեդալ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ըմբշամարտիկներ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ըմբշամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Հրատարակությունների դասակարգումներ
Հրատարակությունների դասակարգումներ, տպագիր հրատարակությունների, վավերագրական փաստաթղթերի և տեղեկատվության այլ տեսակների դասակարգումը՝ ըստ նրանց բովանդակության, նշանակության, ուղղվածության, տեսակի, վայրի, տարեթվի և այլ հատկանիշների։ Նախատեսված է գրադարանային ֆոնդերի, գրացուցակների, քարտարանների և այլնի կազմման ու դրանց օգտագործումը դյուրացնելու համար։
Առավել հաճախ կիրառվում են համընդհանուր տասնորդական (ՀՏԴ), գրադարանամատենագիտական (ԳՄԴ) և միջազգային (ISBN և այլն) դասակարգումները, որոնց հիմքում դրված է հրատարակություններն ըստ ոլորտների 0–9 (տասը) թվերով բաժանումը. դրանց հաջորդաբար ավելացվող (դարձյալ՝ 0–9 միջակայքում) թվերով առանձնացվում են գիտելիքի ենթաբաժինները՝ դասեր, ենթադասեր, խմբեր, ենթախմբեր և այլն՝ աստիճանաբար ավելի նեղացնելով ու որոշակիացնելով հրատարակության տեսակն ու նշանակությունը։
Համընդհանուր տասնորդական դասակարգումը մշակել են բելգիացի մատենագետներ Պոլ Օտլեն և Անրի Լաֆոնտենը՝ 1895 թվականին հիմնադրված Բրյուսելի միջազգային մատենագիտական ինստիտուտում։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1897 թվականին։ Այդ համակարգը ստեղծվել է ամերիկացի մատենագետ Մ. Դյուիի՝ ԱՄՆ-ի Կոնգրեսի գրադարանի համար 1876 թվականին կազմած «Տասնորդական համակարգի» հիման վրա։ Աղյուսակներն առաջին անգամ հրատարակվել են 1905 թվականին՝ ֆրանսերեն, որոնք ներկայում հատուկ կազմավորված ՀՏԴ-ի միջազգային կոնսորցիումի (միավորում է աղյուսակները տարբեր լեզուներով օգտագործող հրատարակիչներին) մտավոր սեփականությունն են։
ՀՏԴ համակարգերի հիման վրա մշակված աղյուսակները ԽՍՀՄ-ում (նաև ՀԽՍՀ-ում) օգտագործվել են մինչև 1937 թվականը, որոնք 1938 թվականին վերամշակել է ռուս գրադարանագետ Լ. Տրոպովսկին, 1955 թվականին և 1960 թվականին՝ Զաքար Համբարձումյանը, և հրատարակել «Գրադարանային դասակարգման աղյուսակներ» վերնագրով։ Այնուհետև դրանք լրամշակվել են և 1960-1968 թվականներին տպագրվել (30 պրակ) «Գրադարանամատենագիտական դասակարգում» մատենաշարով՝ «Աղյուսակներ գիտական գրադարանների համար» խորագրով, որոնցով ցայսօր առաջնորդվում են նաև ՀՀ գրադարաններն ու ազգային գրապալատը։
Կատեգորիա:Գրադարանավարություն
Ահմեդ Ավադ իբն Աուֆ
Ահմեդ Ավադ իբն Աուֆ (أحمد عوض بن عوف‎,)), Սուդանի պետական, քաղաքական ու ռազմական գործիչ։ Սուդանի առաջին փոխնախագահ 2019 թվականի փետրվարի 23-ից մինչև ապրիլի 11-ը ։ Նաև զբաղեցրել է Սուդանի պաշտպանության նախարարի պաշտոնը (2015 թվականի օգոստոսի 23-ից մինչև 2019 թվականի ապրիլի 14-ը) ։
Կենսագրություն
Աուֆը զբաղեցնում էր ռազմական հետախուզության պետի, ինչպես նաև շտաբների պետերի միացյալ կոմիտետի նախագահի պաշտոնը, մինչև 2010 թվականի հունիսին աշխատանքից չազատվեց խոշոր ռազմական վերադասավորումների արդյունքում ։ Բանակում ծառայությունից հետո աշխատել է ՆԳՆ-ում։ 2011 թվականին մասնակցել է Էրիթրեայի հետ բանակցություններին, Եգիպտոսում եղել է հյուպատոս դեսպանատանը, սկսած 2012 թվականի հոկտեմբերից զբաղեցրել է Օմանում Սուդանի դեսպանի պաշտոնը ։
Աուֆը այն մարդկանց ցանկում էր, որոնց վրա 2007 թվականին Միացյալ Նահանգները սանկցիաներ կիրառեցին, քանի որ նրանց մեղադրում են Դարֆուրի պատերազմի ժամանակ ջանջավիդների հետ կապ ունենալու մեջ ։
2019 թվականի փետրվարի 23-ին Աուֆը նշանակվեց Սուդանի առաջին փոխնախագահ, մասսայական ցույցերի հետևանքով նախագահ Բաշիրի կողմից կառավարության լուծարման արդյունքում, այդ պաշտոնում հաջորդելով Բաքրի Հասան Սալեհին ։
Ապրիլի 11-ին երկրում Աուֆի գլխավորությամբ տեղի ունեցավ ռազմական հեղաշրջում։
Նագորյանի (գյուղ, Կելմենցիի շրջան)
Նագորյանի (Нагоряни), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանում։
Ահմեդ Ավադ իբն Աուֆ
Կենսագրություն
Ապրիլի 12-ին հրաժարական է տվել զինված ուժերի միասնության պահպանման համար, գեներալ Աբդել Ֆաթթահ Բուրհանին անվանելով իր իրավահաջորդ ։
Նագորյանի (գյուղ, Կելմենցիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նագորյանի գյուղում բնակվում էր 502 մարդ։
Ահմեդ Ավադ իբն Աուֆ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սուդանում ծնվածներ Կատեգորիա:Սուդանի պաշտպանության նախարարներ Կատեգորիա:Սուդանի փոխնախագահներ Կատեգորիա:Սուդանի նախագահներ Կատեգորիա:Ուրիշ երկների դեսպանները Օմանում Կատեգորիա:XXI դարի քաղաքական գործիչներ
Յամսկոե (այլ կիրառումներ)
Յամսկոե, կարող է վերաբերել՝
Ղուշչու (այլ կիրառումներ)
Ղուշչու կամ Կուշչու կարող է վերաբերել՝
Նովիե Կոխանի
Նովիե Կոխանի (Новые Коханы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջոշուա Բոուման
Ջոշուա Բոուման (Joshua Bowman, ), բրիտանացի դերասան, որն առավել հայտնի է ABC հեռուստաընկերության «Վրեժը» հեռուստասերիալում խաղացած Դենիել Գրեյսոնի դերով։
Կյանք և կարիերա
Բոումանը ծնվել է Բերքշիրում։ Նա դերասանական վարպետություն է սովորել Նյու Յորքի Լի Ստրասբերգա դերասանական ստուդիայում ։ Բոումանը խաղացել է մի քանի բրիտանական սերիալներում և ֆիլմերում, որից հետո տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 2011 թվականի սկզբներին նկարահանվել է «Հասնել կամ կոտրվել» սերիալի մի քանի էպիզոդներում, որից հետո մշտական դեր է ստացել «Վրեժը» սերիալում։ Նկարահանումների ժամանակ սկսել է հանդիպել Էմիլի ՎանՔեմփի հետ, որը եղել է նրա խաղընկերը ։ 2017 թվականին, 6 տարվա հարաբերություններից հետո, Instagram սոցիալական ցանցում զույգը հայտարարել է իրենց նշանադրության մասին։ Զույգն իր հարաբերություններն օրինականացրել է 2018 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Բահամյան Կղզիներում։
Պենա ամրոց
Պենա ամրոց (Palácio da Pena), ռոմանական ոճի կառույց, որը գտնվում է Սինտրա քաղաքի Սաո Պեդրո դը Պենաֆերիմ հոգևոր վարչատարածքային միավորում՝ Փորթուջիս Ռիվիերա (Portuguese Riviera), առափնյա մարզում։ Ամրոցը գտնվում է քաղաքի ամենաբարձր կետը համարվող՝ Սինտրա լեռնաշղթայի բարձր գագաթների վրա։ Անամպ օրերին ամրոցը տեսանելի է անգամ մայրաքաղաք Լիսաբոնից։ Այն համարվում է ազգային հուշարձան և հանդիսանում է 19-րդ դարի ռոմանական ճարտարապետության զարդը։ Պենայի ամրոցը ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում, ինչպես նաև համարվում է Պորտուգալիայի Յոթ Հրաշալիքներից մեկը։ Պորտուգալիայի նախագահի և այլ պետական պաշտոնյաների համար կառույցը հանդիսանում է որպես քաղաքական հանդիսությունների վայր։
Պատմություն
Ամրոցի պատմությունը սկսվում է դեռևս միջնադարից, երբ Սինտրա բլրի գագաթին «Պենայի աստվածուհուն» նվիրված մատուռ կառուցվեց։ Ըստ ավանդության, այն ստեղծվել է Մարիամ Աստվածածնի հայնտությունից հետո։
1493 թվականին Ջոն II-րդը իր կնոջ՝ Թագուհի Լեոնորի ուղեկցությամբ եկավ սրբատեղի՝ ուխտագնացություն կատարելու և իր խոստումը իրականացնելու համար։ Ջոն II-րդի իրավահաջորդը՝ Մանուել I-ինը, նույնպես շատ էր սիրում այդ սրբատեղին և այդ պատճառով պատվիրեց միևնույն տարածքում կառուցել մի վանք, որը նվիրված էր Հիերոնիմոսի միաբանության սրբերին։ Դարեր շարունակ, այդ փոքր վանքը վանականների համար հանդիսանում էր որպես մեդիտացիների վայր, և թվով 18 վանականների համար ծառայում էր որպես բնակատեղի։ 18-րդ դարում կայծակի պատճառով վանքը լուրջ վնասներ կրեց։ Այնուամենայնիվ, որոշ ժամանակ անց՝ 1755 թվականին տեղի ունեցած Lիսաբոնի ահարկու երկրաշարժի ժամանակ էր, որ վանքը խիստ ավերվեց՝ աստիճանաբար վերածվելով փլատակների։ Այնուհանդերձ, մատուռը և Նիկոլաս Չանտեռենի ստեղծած մարմարե և գիպսե քանդակները հնարավոր եղավ փրկել՝ չնայած չնչին վնասների։ Տարիներ շարունակ վանքը մնաց ավերված, սակայն արքայազն Ֆերդինանտի համար չկորցրեց իր գեղեցկությունը։ 1838 թվականին Ֆերդինանտ II-րդը, այդ ժամանակ իշխող թագուհու ամուսինը, որոշեց իր տիրապետության տակ վերցնել վանքը, շրջակա տարածքները, հարակից շրջանում գտնվող «Մավրերի ամրոցը», ինչպես նաև ամրոցին շրջապատող որոշ հողեր։ Այնուհետև, Ֆերդինանտ II-րդը նպատակ դրեց ավերված վանքը վերածելու պալատի, որը Պորտուգալիայի թագավորական ընտանիքի համար կծառայեր որպես ամառանոց։ Ռոմանական ոճի շինության վերանորոգման աշխատանքները իրականացնելու էր գեներալ-լեյտենանտ, ինչպես նաև լեռնային ինժեներ Վիլհելմ Լյուդվիգ վոն Էշվեգը։ Գերմանացի ճարտարագետը, ով չնայած սիրողական մակարդակով էր զբաղվում ճարտարապետությամբ շատ էր ճանապարհորդել և չէր բացառվում, որ Ռայն գետի ափերին կառուցված բազմաթիվ ամրոցների մասին բավարար գիտելիքներ ուներ։ Շինարարական աշխատանքները տևեցին 1842-ից մինչև 1854 թվականները, չնայած որ այն հիմնականում պատրաստ էր։  Ֆերդինանտ II-րդը իր կնոջ Մարիա II-րդի հետ ակտիվ մանսակցություն ունեցան ամրոցի ներքին կառուցվածքի և սիմվոլիկ ինտերիերի որոշման հարցում։ Բացի այդ, թագավորը առաջարկեց, որ ամրոցի առաստաղները ծածկված լինեն կամարներով  և ներառեն Միջնադարյան և Իսլամական ճարտարապետության էլեմենտներ։ Արքան գլխավոր մուտքի համար նախագծել տվեց  մի գեղազարդ պատուհան ոգեշնչվելով Թոմարում «Քրիստոսի տաճարի հոգևոր միաբանները», անունը կրող կապիտուլի զարդապատ պատուհաններով։ Ֆերդինանտի մահից հետո ամրոցը անցավ իր երկրորդ կնոջ՝ Էդլայի կոմսուհի՝ Էլիզա Հանսլերի տիրապետության տակ։ Վերջինս վաճառեց ամրոցը Լիսաբոնի թագավոր Լյուդովիկ I-ին, ով ցանկանում էր ձեռք բերել այն իր ընտանիքի համար, ուստի ամրոցը շատ հաճախ թագավորական ընտանիքի համար որպես բնակավայր էր ծառայում։ 1910 թվականին տեղի ունեցած Հանրապետական Հեղափոխությունից հետո ամրոցը դասվեց ազգային հուշարձանների շարքին և վերածվեց թանգարանի։ Պորտուգալիայի վերջին թագուհին՝ Մարիա Ամելիան իր աքսորման նախորդ գիշերը անցկացրեց պալատում։Պալատը անմիջապես գրավեց այցելուների ուշադրությունը և դարձավ Պորտուգալիայի ամենա շատ այցելվող տեսարժան վայրերից մեկը։ Ժամանակի ընթացքում կառույցի գլխավոր մուտքի կարմիր և դեղին պատերը աստիճանաբար խամրեցին, և արդեն քանի տարի էր, ինչ ամրոցը գույնը թափել և ամբողջովին դարձել էր մոխրագույն։ 20-րդ դարի վերջին ամրոցը կրկին ներկեցին՝ վերականգնելով ամրոցի նախնական գույները։ 1995-ին Պենայի ամրոցը, ինչպես նաև Սինտրայի մնացած մշակութային կառույցները ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ճանաչվեցին որպես Համաշխարհային ժառանգություն։
Կառուցվածք
Պենայի ամրոցը տարբեր ոճերի, ինչպես նաև ռոմանտիզմի յուրօրինակ էլեմենտների խառնուրդ է։ Էկլեստիկ ոճերի այս համադրությունը իր մեջ ներառում է նեո-գոթական, նեո-Մանուելինո, նեո-իսլամական և նեո-ռենեսանս ճարտարապետական ոճերի խառնուրդ։ Ամրոցի արտասավոր ոճը երևում էր արդեն 1840 թվականին տեղի ունեցած ձևափոխությունների ժամանակ։ Պորտուգալիայում նմանատիպ այլ նշանավոր կառույցների մասին տեղեկություններ ինչպիսին է՝ Բելեմ աշտարակը, նույնպես առկա են ։ Գրեթե ամբողջ կառույցը գտնվում է Սինտրա լեռների վրա։ Ըստ կառուցվածքի այն բաժանվում է 4 սեկտորի՝
•	Եկեղեցու հատակագիծը, որի մեջ մտնում են կորագիծ պատերը, երկու բակամուտքերը (որոնցից մեկը պաշտպանված է շարժական կամրջով)
•	Վանքի հին կառուցվածքի վերանորոգված հիմքը և ժամատունը
•	Մատուռի դիմաց գտնվող Կամարների այգին, որտեղ կան նաև Մավրիտանական ոճի կամարներ
•	Պալատական համալիրը` ձևավորված տաճարներին համապատասխան տարրերով, ինչպես նաև գլանաձև բաստիոնը։
Վանք և ժամատուն
Հնարավորինս պահպանվել են Հիերոնմիոսի ժամանակաշրջանում կառուցված որոշ տարրեր, որոնցից են՝ բացօթյա սյունաշարը (կլուատր), ճաշասենյակը, ավանդատունը, Մանուելինոյի և Վերածննդի ոճերով կառուցված մատուռը։ Այս ամբողջը ներառված է նոր ստորաբաժանման մեջ՝ ընդարձակ պատշգամբի և ժամատան հետ։ Թագուհու պատշգամբը, համարվում է ամենահարմար վայրը, որտեղից տեսանելի է ամրոցի ամբողջ կառուցվածքը։ Պատշգամբում տեղադրված է եկեղեցական թնդանոթը, որը ամեն օր նույն ժամին կրակ էր արձակում։ Ինչ վերաբերում է ժամատանը, կառուցապատման աշխատանքները ավարտվել են 1843 թվականին։
Ներքին դիզայն
Պենայի ամրոցը թագավորական ընտանիքի համար հանդիսանում էր որպես ամառանոց։ Պատերը ներկված են արհեստական մարմարով՝ դրանց հայելային փայլ հաղորդելու համար։ Պատերը զարդարված են այնպիսի պատկերներով, որոնք արվեստի մեջ հայտնի են՝ «տեսողական խաբկանք» (ֆրանսերեն․՝ trompe-l'oeil), անունով։ Երբ նայում ես պատկերներին, այնպիսի տպավորություն է, թե դրանք իրական են։  Բացի այդ, առկան են նաև 19-րդ դարի զարդարված հախճապակիներ, որոնք կազմում են թագավորական ընտանիքի հավաքածուի մի մասը։
Զբոսայգի
Պենայի զբոսայգին ընդարձակ անտառապատ տարածք է, որ ամբողջովին շրջապատում է Պենայի ամրոցը։ Զբաղեցնում է շուրջ 200 հեկտար անհարթ հողատարածք։ Զբոսայգին կառուցվել է Ֆերդինանտ II-րդի հրամանով և կառուցվել ամրոցի ստեղծման հետ միաժամանակ։ Զբոսայգու ստեղծման հարցում թագավորին օգնել էին Բարոն վոն Էշվեգը և Բարոն վոն Կեսլերը։ Զբոսայգու ստեղծման ժամանակ կիրառվել էին ռոմանտիզմի յուրօրինակ տարրեր, նույն մոտեցումը դրսևորվել էր նաև ամրոցի կառուցապատման ժամանակ։ Արքայի հրամանով, հեռավոր տարածքներից բերեցին զանազան տնկիներ՝ ծաղիկներ և բույսեր։ Դրանց մեջ մտնում էին՝ Սեքվոյան, Լավսոնի գետնանոճին, Կղբենին՝ առավել հայնտի Մագնոլիա անունով, Թույա արևմտյան ծառատեսակը, չինական ծագման Գինգո ծառը, ինչպես նաև ճապոնական ծագում ունեցող Կրիպտոմերիա մշտադալար ծառը և վերջապես ձարխոտազգիների ընտանիքին պատկանող բազմաթիվ բույսեր և ծառատեսակներ բերված Ավստրալիայից և Նոր Զելանդիայից հատուկ թագուհու այգում (Feteira da Rainha), տնկելու համար։ Այգին ունի լաբիրինթոսի կառուցվածք։ Նեղ կածանների միջով քայլելիս կարելի է հիանալ զբոսայգու տեսարժան վայրերով։ Ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն են գրավում այգուց դուրս տանող երկու գլխավոր ելքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալիա Կատեգորիա:Լիսաբոն Կատեգորիա:Ամրոցներ Կատեգորիա:Վանքեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Պորտուգալիայում Կատեգորիա:Պորտուգալիայի դղյակներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի թանգարաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի ճարտարապետություն
ԻԿԱՕ օդանավակայանի կոդ
ԻԿԱՕ օդանավակայի կոդը (International Civil Aviation Organization airport code) չորստառանի ունիկալ անձնական իդենտիֆիկատոր է, որը տալիս է աշխարհի օդանավակայաններին Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպությունը (ԻԿԱՕ)։ Տվյալ կոդերը օգտագործում են կազմակերպությունները, օդային շարժման կառավարման օրգանները, օդերևութաբանական ծառայությունները օդանավագիտական և օդերևութաբանական տեղեկությունները օդանավակայաններին հաղորդելու համար, թռիչքների պլանների (ֆլայթ-պլանների), ռադիոնավորդագիտական քարտեզներին քաղաքացիական օդանավակայանների նշման համար, ինչպես նաև օդանավակայանների հասցե հեռագրական AFTN  ավիացիոն կապի միջազգային ցանցում։
Կատեգորիա:Ավիացիոն տերմիններ Կատեգորիա:ԻԿԱՕ-ի կոդեր
Յանաուլ (այլ կիրառումներ)
Յանաուլ, կարող է վերաբերել՝
Ալիփաշա
Ալիփաշա, գյուղ Թուրքիայում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Գտնվում էր Տրապիզոն քաղաքից 60 կմ արևելք՝ Ռիզե նավահանգստի մոտ, ծովափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սերգեյ Շահվերդյան (այլ կիրառումներ)
Սերգեյ Շահվերդյան անուն-ազգանունով հայտնի են հետևյալ անձինք.
Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպություն
Կատեգորիա:Քաղաքացիական ավիացիա Կատեգորիա:Միջազգային ավիացիոն կազմակերպություններ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի մասնագիտացված գործակալություններ Կատեգորիա:Միջազգային տնտեսական կազմակերպություններ
Հին քարի դարի միջին շրջանի բնական պայմաններ
Հին քարի դարի միջին շրջանի բնական պայմաններ, բնական պայմաններ, որոնք գործել են հին քարե դարի միջին շրջանում։ Միջին պալեոլիթի մշակույթը վերաբերում է մ. թ. ա. մոտավորապես 100.000 — 40.000 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանին և համապատասխանում է երկրի պատմության չորրորդական դարաշրջանի կեսերին՝ մինդել-ռիսյան միջսառցային և ռիսյան առավելագույն սառցապատման շրջաններին Ռիսյան մեծ սառցապատման փուլում Հայկական լեռնաշխարհի մի զգալի մասը ծածկվում է սառցե վիթխարի վահանով, որի հետքերն են մինչև այժմ էլ բևեռային շրջաններից հազարավոր կիլոմետրեր հարավ պահպանված մորենների հսկայական կուտակումները։
Հայաստանի լանդշաֆտը, բնական պայմանները, կլիման, բուսական ու կենդանական աշխարհն այդ շրջանում զգալիորեն փոխվում են։ Ռիսյան շրջանի վերջում Հայաստանի սառցակալումը հասնում է առավելագույն չափերի։ Սառցային ծածկույթը, հետզհետե մեծանալով, տարածվում է մինչև Մասիսի (Արարատի), Արագածի, Նեխ-Մասիքի (Սիփանի) և այլ գագաթներն ու լեռնաշղթաների լանջերը։ Սառցադաշտերի հարաճուն շարժման և դրան ուղեկցող նոր սառցակալման հետևանքով վերանում են անտառները, փոխվում տափաստանները, բաց տարածությունները դառնում են լանդշաֆտի գերակշռող տիպ։ Փոխվում է և կենդանական աշխարհը, անհետանում են այնպիսի կենդանիներ, ինչպիսիք են հին հարավային փիղը, մերկառնգեղջյուրը և մինչ այդ Հայաստանում գոյություն ունեցող հիպոպոտամը (գետաձի)։ Նախկին ջերմասեր կենդանիների փոխարեն Հայաստանի նախալեռներից հյուսիս հանդես են գալիս հյուսիսային ազնիվ ու հսկա եղջերուները, սառցային ժամանակի այլ կենդանիներ։ Այժմ Հայաստանի ֆաունայի բնորոշ ներկայացուցիչներ են դառնում մամոնտը (նախնական փիղ), բրդոտ ռնգեղջյուրը, վայրի ցուլը, գի­շատիչների բազմաթիվ տեսակներ և այլն, որոնց մնացորդները հայտնաբերվել են Հայաստանի ռիսյան շրջանի նստվածքներում։ Սակայն կյանքը շարունակում էր հարատևել սառցային հսկայածավալ մեռյալ անապատից դուրս, գետերի խիտ ցանցով կտրտված ցածրադիր հովիտներում ու դաշտերում։ Չնայած դաժան կլիմայական պայմաններին և երկարատև ձմռանը, գետերի առատորեն ոռոգվող հովիտները ամռանը հրաշալի արոտավայր են դառնում խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների բազմաթիվ հոտերի համար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Միջին պալեոլիթ Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան
Կալիքսթ Բեյալա
Կալիքսթ Բեյալա (Calixthe Beyala, ), Կամերունում ծնված ֆրանսիացի գրող, Ֆրանսիական ակադեմիայի գլխավոր մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Բեյալան ծնվել է Կամերունի Դուալա քաղաքում գտնվող բամիլեկե և բեթի ժողովուրդների ներկայացուցիչների ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել տեղի դպրոցում, այնուհետև Կենտրոնական Աֆրիկայի Հանրապետության Բանգուի քաղաքի ճեմարանում, որից հետո՝ տասնյոթ տարեկան հասակում նա շահել է կրթաթոշակ Փարիզում սովորելու համար և տեղափոխվել Եվրոպա։ Հյուսիսային Փարիզի Սորբոնի համալսարանից ստացել է ժամանակակից գրականության բակալավրի աստիճան։ 2005-2012 թվականներին եղել է «Afrique magazine» ֆրանկոֆոն ամսագրի սյունակագիր։ Ամսագիրը նվիրված է Աֆրիկա մայրցամաքին։
Զբաղվում է գրական գործունեությամբ, Մի քանի տարի Իսպանիայում մնալուց հետո նա 23 տարեկան հրատարակել է իր առաջին գիրքը՝ «C'est le soleil qui m'a brûlée» : 1996 թվականին արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի գլխավոր մրցանակի՝ «Կորցրած պատիվը» (Les Honneurs perdus) վեպի համար։
Իր ստեղծագործություններում Բեյալան ոգեշնչված է եղել մորաքրոջ և տատի կյանքի պատմություններից և Կամերունի ժողովուրդների բանահյուսությունից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամերունցի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Յանգի-Աուլ (այլ կիրառումներ)
Յանգի-Աուլ, կարող է վերաբերել՝
Դաշլիչայ Վերին
Դաշլիչայ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Դոբրիչ
Դոբրիչ (Добрич), քաղաք Բուլղարիայում, Դոբրիչի մարզի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ 92,7 հազար մարդ (2010)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի քաղաքներ
Շիրոկոլանովկա
Շիրոկոլանովկա (Широколанівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սվյատո-Պոկրովսկոե, Լանդաու, Կ. Լիբկնեխտ։ Հիմնադրվել է 1802 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շիրոկոլանովկա գյուղում բնակվում էր 1 833 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3494 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1802 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մարիացել
Մարիացել (Mariazell), քաղաք Ավստրիայի Շտիրիա (Styria) երկրամասի Բրուկ-Մյուրցուշլագ (Bruck-Mürzzuschlag) շրջանում։ Ուխտագնացությունների ճանաչված վայր է, ինչպես նաև՝ ձմեռային մարզաձևերի կենտրոն ու առողջավայր (հայտնի առողջարաններից է Mariazeller Bürgeralpe-ն)։ 2015 թվականի հունվարի 1-ից միավորվել է Հատալ (Halltal), Գուսվերկ (Gußwerk) և Սանկտ Սեբաստիան (Sankt Sebastian) համայնքների հետ ։
Զբաղեցնում է 413.44 քառակուսի կիլոմետր տարածք ։ Նախքան միավորվելը զբաղեցնում էր 6.43 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2014 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը կազմել է 3 434 : 2018 թ. այդ ցուցանիշը հասել է 3.813-ի։
Գտնվում է Շտիրիայի հյուսիսային հատվածում, հարևան Ստորին Ավստրիա երկրամասի հետ սահմանի մոտ, Մուրա գետի ափին, Շտիրիական Ալպերի մերձակայքում, Շտիրիայի վարչական կենտրոնից՝ Գրաց քաղաքից 143 կիլոմետր դեպի հյուսիս ։
Ամեն տարի տասնյակ հազարավոր ուխտավորների այստեղ է ձգում բենեդիկտյան աբբայության Սբ. Լամբերտի վանքը, որ հիմնադրվել է 1157 թվականին։ 2007 թ. հանդիսավորությամբ նշվել է վանքի 850-ամյակը, և տոնական միջոցառումներին մասնակցել է նաև Հռոմի այն ժամանակվա պապը՝ Բենեդիկտոս 16-րդը։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տարածքում դարեր առաջ բնակություն են հաստատել հաջորդաբար՝ կելտեր, իլիրիացիներ, հին հռոմեացիներ, սլավոններ։
1344 թվականին բնակավայրին շնորհվել է առևտրային քաղաքի կարգավիճակ; 1380-ին այստեղ ավարտվել է եկեղեցու շինարարությունը։ 1420-ին թուրքերը գրավել են քաղաքը, այրել եկեղեցին ու բնակավայրը։ 1474-ին բնակավայրը դարձյալ հրդեհի ճարակ է դարձել։ 1532—ին թուրքերի նոր ասպատակությանն է ենթարկվել։ Քաղաքը տուժել է նաև նապոլեոնյան պատերազմներից, 1816 թվականին էլ՝ զանգվածային սովից։
Հերթական մեծ հրդեհից հետո Մարիացելը 1832-ին կրկին ոտքի է կանգնել, վերակառուցվել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դարձյալ վնասվել է։ 1948 թվականին պաշտոնապես քաղաքի կարգավիճակ է ստացել ու նոր թափով վերակառուցվել։
Կրեպուսկուլյար ճառագայթներ
Մթնշաղային շողեր կամ կրեպուսկուլյար ճառագայթներ (crepuscular rays), արևի լույսի ճառագայթների անվանում, որոնք անցնում են ամպերի ճեղքերի կամ այլ առարկաների միջով և ձևավորում «լուսային սյուներ» կամ «ալիքներ»։ Մթնշաղային ճառագայթները տեսանելի են դառնում այն պատճառով, որ Արեգակից լուսավորված օդով տարածությունը հստակորեն առանձնացված է ստվերված տարածությունից։ Կրեպուսկուլյար ճառագայթներն իրենց բնույթով և տեսողականորեն շատ նման են հակակրեպուսկուլյար ճառագայթներին (anticrepuscular rays), սակայն ի տարբերություն նրանց՝ տեսանելի են Արեգակի կողմից և տեսողականորեն «դուրս են հոսում» մի կետից։
Կրեպուսկուլյար ճառագայթները նկատելի են, երբ լույսի և մութի միջև հակադրությունն առավել ակնհայտ է։
Նկարագրություն
եԱրեգակի ճառագայթները տարածվում են ուղիղ գծերով, սակայն երկրագնդի վրա այդ գծերի ելքի շնորհիվ նրանք նման են կոր աղեղների։ Հետևաբար, Արեգակից բխող ուղղագիծ կրեպուսկուլյար ճառագայթները կարող են նորից համախմբվել հակաարեգակնային կետում (antisolar point) և ձևավորել հակակրեպուսկուլյար ճառագայթներ։ Այսպիսով, մթնշաղային և հակամթնշաղային ճառագայթներն ունեն նույն բնույթը։ Դրանք տեսանելի են մթնոլորտում առկա տարբեր քիմիական միացությունների շնորհիվ։ Դիֆրակցիայի, արտացոլման և ցրման միջոցով այս քիմիական միացությունները մարդու աչքի համար տեսանելի են դարձնում կրեպուսկուլյար և հակակրեպուսկուլյար ճառագայթները։
Կրեպուսկուլյար ճառագայթները սովորաբար ունենում են կարմիր կամ դեղին երանգ, քանի որ մթնոլորտում քիմիական նյութերը ցրում են կարճալիք ճառագայթները (կապույտ և կանաչ) շատ ավելի լավ, քան երկարալիք ճառագայթները (կարմիր և դեղին)։
Ամենից հաճախ, մթնշաղային ճառագայթները լինում են, երբ արևի ճառագայթները մասամբ անցնում են որոշ խոչընդոտների, ինչպիսիք են ամպերը, լեռների գագաթները կամ ծառերի սաղարթները։ Մթնշաղային ճառագայթների երեք հիմնական ձև կա.
Որոշ դեպքերում երկրորդ և երրորդ ձևերի ճառագայթները կարող են զուգակցել մի կետում և ստեղծել հակակորպուսկուլյար ճառագայթներ։
Կրեպուսկուլյար ճառագայթները երբեմն կարող են նաև տեսանելի լինել ջրի տակ, հատկապես արկտիկական տարածքներում՝ սառցակույտերի և սառույցի ճաքերի պատճառով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Մթնոլորտային օպտիկական երևույթներ Կատեգորիա:Օպտիկական երևույթներ Կատեգորիա:Ֆիզիկական էֆեկտներ և երևույթներ Կատեգորիա:Օդերևութաբանություն Կատեգորիա:Արեգակնային երևույթներ Կատեգորիա:Աստղագիտական երևույթներ Կատեգորիա:Գեղանկարչական տեխնիկաներ Կատեգորիա:Երկրի մթնոլորտ Կատեգորիա:Բնության երևույթներ Կատեգորիա:Ամպեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Նովիե Կովարդի
Նովիե Կովարդի (Новые Коварды, Яңы Ҡауарҙы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Ջենսեն Էքլս
Ջենսեն Ռոս Էքըլս (Jensen Ross Ackles, ), ամերիկացի դերասան և ռեժիսոր։ Հայտնի է դարձել «Մեր կյանքի օրերը», «Սև հրեշտակ», «Սմոլվիլի գաղտնիքները» և «Գերբնական» հեռուստասերիալներում նկարահանվելու շնորհիվ։
Վաղ կյանք
Ջենսեն Ռոս Էքըլսը ծնվել է 1978 թվականի մարտի 1-ին Ալան Ռոջեր Էքըլսի և Դոնա Ջոան Շեֆերի ընտանիքում ։ Նա ունի ավագ եղբայր՝ Ջոշուան և կրտսեր քույր՝ Մաքենզին։ Ծնողները նրան անվանել են Ջենսեն՝ համարելով, որ այդ անունը շատ եզակի է ։ Նա ունի իռլանդական, շոտլանդական և անգլիական արմատներ ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Էքըլսը ծրագրում էր ընդունվել Տեխասի ֆիզիոթերապեվտիկ համալսարան, մինչդեռ մտափոխվել է՝ որոշելով դառնալ դերասան, և տեղափոխվել է Լոս Անջելես ։
Դերասանական կարիերա
4 տարեկանից Էքըլսը զբաղվել է մոդելությամբ, իսկ դերասանի կարիերան սկսել է 1996 թվականին՝ նկարահանվելով «Պարոն Ռոուդս», «Դպրոց քաղցր հովտում» և «Սիբիլ» հեռուստասերիալների էպիզոդներում։ 1997 թվականին նա ստացավ Էրիկ Բրեյդիի դերը NBC հեռուստաալիքի «Մեր կյանքի օրերը» սերիալում։ Այդ սերիալում նկարահանվելու համար նա ստացավ «Լավագույն նորեկ դերասան» մրցանակը Soap Opera Digest Awards մրցանակաբաշխությունում ։ Նա նաև երեք անգամ առաջադրվեց «Կարկառուն երիտասարդ դերասան» մրցանակին Daytime Emmy Awards մրցանակաբաշխությունում, սակայն որևէ անգամ չհաղթեց ։
Էքըլսը հրաժարվեց այս սերիալից 2000 թվականին՝ Մերիլին Մոնրոյի կյանքի մասին պատմող «Շիկահերը» հեռուստատեսային ֆիլմի նկարահանումներին մասնակցելու համար։ Նա նաև մասնակցեց «Սմոլվիլի առեղծվածներ» հեռուստասերիալի գլխավոր հերոս Քլարկ Կենտի դերը ստանալու համար անցկացնող քասթինգին, սակայն այս դերը բաժին հասավ դերասան Թոմ Ուելինգին։ 2001 թվականին Էքըլսը նկարահանվեց ռեժիսոր Ջեյմս Քեմերոնի «Սև հրեշտակ» սերիալում, որը հեռարձակվում էր Fox հեռուստաալիքով։ Այդ սերիալում Էքըլսը խաղում էր գլխավոր հերոսի եղբայր, մարդասպան և խելագար Բենին։ Նրա մարմնավորած կերպարը մահանում է, սակայն Էքըլսը կրկին հայտնվում է սերիալի երկրորդ եթերաշրջանում, որպես Բենի զույգ եղբայր Ալեք` կասկածելի բարոյական սկզբունքներով նախկին մահացու զենք, բայց այժմ Մաքսի սարկաստիկ, բարի և հուսալի ընկեր, ով գրեթե ոչնչով չի նմանվում Բենին, բացի արտաքինից։ Էքըլսը նկարահանվեց այդ սերիալում մինչև 2002 թվականը։
2003 թվականին նա միացավ The WB հեռուստաալիքի «Dawson's Creek» սերիալի դերասանական կազմին՝ ստանալով Սի Ջեյի դերը։ Այնուհետև Էքըլսը նկարահանվեց Fox-ի «Հանգիստ կյանք» սերիալի մի քանի էպիզոդում, որոնք այդպես էլ եթեր չհեռարձակվեցին՝ սերիալի նկարահանումների հանկարծակի դադարեցման պատճառով։ 2004 թվականին Էքըլսը ստացավ փոքրիկ դեր «Իրավիճակ Կլոունանում» կարճամետրաժ ֆիլմում։ Էքըլսին այնուհետև առաջարկեցին նկարահանվել «Վերադարձ մեռյալներից» սերիալում, սակայն նա մերժեց առաջարկը և այն դերը, որը պետք է նա խաղար, բաժին հասավ Էրիկ Քրիստիան Օլսենին։ Այդ սերիալի պրոդյուսերները Էրիկ Քրիստիան Օլսենի կերպարին տվեցին «Ջենսեն» անունը, քանի որ նրանք շատ էին հավանել Էքըլսի անունը։ 2004 թվականին Էքըլսը վերադարձավ Վանկուվեր (որտեղ նկարահանվել էր «Սև հրեշտակ» սերիալը), որտեղ սկսեց նկարահանվել «Սմոլվիլի առեղծվածները» սերիալում՝ մարմնավորելով Լանա Լենգի սիրեցյալ Ջեյսընին։ 2005 թվականին նա իր հոր հետ խաղաց «Հոգիներ ուտողը» ֆիլմում՝ մարմնավորելով գլխավոր հերոսին։
2005 թվականին Էքըլսը ստացավ Դին Վինչեստերի դերը «Գերբնական» կոչվող սարսափ/դրամա հեռուստասերիալում։ Նրա խաղընկերը Ջարեդ Պադալեկին է, ով մարմնավորում է Դինի եղբոր՝ Սեմի կերպարը։ Այս հեռուստասերիալի շնորհիվ Էքըլսը ձեռք բերեց ավելի մեծ ճանաչում, ինչպես նաև ստացավ մի քանի մրցանակ։
2007 թվականին Էքըլսը մարմնավորել է Փրիսլիի դերը՝ «Տասը դյույմանոց հերոս» ֆիլմում։ Նույն տարում նա և դերասան Լու Դայմոնդ Ֆիլիպսը մասնակցեցին «Մի քանի լավ տղաներ» ներկայացմանը, որը անցկացվել է Ֆորտ-Ուերտ քաղաքի Casa Mañana թատրոնում։ Նա այդ ներկայացմանը խաղաց լեյտենանտ Դենիել Կեֆիի դերը։ Դա Էքըլսի առաջին փորձն էր թատրոնում։ 2008 թվականին նա նկարահանվեց «Իմ արյունոտ Վալենտինը 3D» ֆիլմում, որն էկրան բարձրացավ 2009 թվականին։
Այժմ Ջենսեն Էքըլսը շարունակում է մարմնավորել Դին Վինչեստերին «Գերբնական» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրում է ռեկորդային 15-րդ (և վերջին) եթերաշրջանը` դառնալով ամենաերկար նկարահանվող սերիալը իր ժանրում և անդադար համալրելով հեռուստատեսության պատմության մեջ ամենամեծ ու հավատարիմ ֆանատների բանակը («Գերբնական ընտանիք»)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ
Սուրբ Ստեփանոս վանք (Դարաշամբ)
Սուրբ Ստեփանոս վանքը (նաև՝ Մաղարդավանք) 9-րդ դարի հայկական կրոնական համալիր Իրանի հյուսիսում, 15 կմ դեպի հարավ-արևմուտք հեռավորության վրա Ջուղա քաղաքից, Արաքս գետի աջ ափին բարձրացող Մաղարդա լեռան լանջին, հայկական Դարաշամբ բնակավայրից (այժմ՝ լքված) մոտ 1 կմ արևելք։
Հետագա դարերում մի քանի անգամ վերանորոգվել է։ 2008 թ. այն գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության համաշխարհային ժառանգության մեջ Սուրբ Թադևոսի վանք և Ծոր Ծոր վանքերի հետ միասին, Հայկական եկեղեցիները Իրանում» անվան տակ։