cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լինդա Եվանգելիստա
1984–1987․ սկիզբ և հաջողություն
1984 թվականին նա մեկնեց Նյու Յորք, որպեսզի ստորագեր պայմանագիր Elite–ի հետ։ Այնտեղ նա հանդիպեց հայտնի մոդելային գործակալ Ջոն Կասաբլանկասի հետ, ով նմանացրեց Եվանգելիստային մոդել Ջոան Սեվերանսին ։ 19 տարեկանում Elite–ը ուղարկեց Եվանգելիստային Փարիզ , որտեղ և նա սկսեց իր բարձր նորաձևության կարիերան։ Նրա առաջին խոշոր ամսագրի շապիկը 1984 թվականի L'Officiel նոյեմբերյան համարն էր։ Դրան հաջորդելով նա հայտնվում է հայտնի ամսագրերի՝ Vogue, Harper's Bazaar, Cosmopolitan, Glamour, Mademoiselle, Elle, W, Marie Claire, Allure, Time, Interview, Newsweek, Rolling Stone, Cigar Aficionado և i-D միջազգային համարների շապիկներին և էջերում ։
1985 թվականին սկսեց աշխատել Կարլ Լագերֆելդի հետ, ով Շանելի գլխավոր դիզայներն էր, ով շուտով Եվանգելիսային համարեց իր մուսան։ Լագերֆելդը նրա մասնին արտահայտվել է․ «Աշխարհում չկա մեկ այլ մոդել այնքան պրոֆեսիոնալ, ինչքան նա է» ։ Եվանգելիստան առաջին լուսանկարչական մոդելներից էր, ովքեր նաև մեծ հաջողությունների են հասել անցուղային կարիերայում։ Հետագայում նա դարձավ նաև դիզայներ Ջիանի Վերսաչեի մուսան , ում առաջին անգամ հանդիպել էր 1987 թվականին։ Բացի այդ երկու դիզայներներից Եվանգելիստան նաև աշխատել է բազում աշխարհահրչակ բրենդների և դիզայներների համար, որոնցից են՝ Վալենտինո, Dolce & Gabbana, Ջիանֆրանկո Ֆերե, Ռալֆ Լոուրեն, Yves Saint Laurent, Ազեդին Ալաիա, Oscar de la Renta, Ջրորջիո Արմանի, Թիերի Մագլեր, Կլաուդ Մոնթանա, Դոնա Կարան, Ջիլ Սանդեր, Ժան Պոլ Գոտյե, Ալբերտա Ֆերետի, Իսահակ Միզրահի, Էսկադա, Քելվին Քլայն, Սալվատոր Ֆերագամո, Մաքս Մարա, Փերի Էլիս, Chloé, Comme des Garçons, Բիլ Բլաս, Էղվե Լեժե և այլն։ Աշխատել է նաև ոչ նորաձևության ընկերությունների հետ, ինչպիսիք են՝ Visa, American Express, Պիցցա Հաթ, De Beers, Elizabeth Arden (ընկերություն)։
1986 թվականին հանդիպեց լուսանկարիչ Ստիվեն Մեիսելին ։ Նրանք դարձան ընկերներ և միասին համագործակցեցին բազում նորաձևությունների գովազդներում ։ 1987 թվականից նա մասնակցեց Revlon բրենդի «Ամենաանմոռանալի կինը աշխարհում» վերնագրված գովազդում՝ նկարահանված Ռիչարդ Ավեդոնի կողմից։ Աշխատել է նաև այլ լուսանկարիչների հետ՝ Փիթեր Լինդբերգ, Իրվինգ Պեն, Փրանցեսկո Սկավուլո, Հերբ Ռիթս, Բրյուս Ուեբեր, Պատրիկ Դեմանշելիե, Ջիան Պաոլո Բարբիերի, Պաոլո Ռովերսի, Նորման Պարկինսոն, Արթուր Էլգորտ, Ջիլես Բենսիմոն, Սանտե Դ'Օրազիո, Էլեն վոն Անվերթ, Նիկ Նայթ և այլք։
1988–1992․ սուպերմոդելների ժամանակաշրջան
Եվանգելիստան «Մեծ վեցնյակ»–ի անդամ էր։ Այն սուպերմոդելների խումբ էր, որը հասել էր մեծ հաջողությունների ուշ 1980–ականներին և վաղ 1990–ականներին ։ Այդ խումբն ավելի հայտնի էր քան շատ դերասաններ և երգիչներ ։ Շուտով նա, Նաոմի Քեմփբելն ու Քրիստի Տարլինգստոնի հետ կազմեցին եռյակ, որը կոչվեց «Երրորդություն»  ։ Նրանց միացան Սինդի Քրոուֆորդը և Տատիանա Պատիթզը 1990 թվականի հունվարի բրիտանական Vogue ամսագրի շապիկը զարդարելու համար՝ լուսանկարահանված Լինդբերգի կողմից ։ Ջորջ Մայքլը տեսնելով այդ համարի շապիկը  հրավիրեց այդ հինգին մասնակցելու իր «Freedom '90» երգի տեսահոլովակի նկարահանմանը։ Այդ նույն տարում People ամսագիրը Եվանգելիստային ներառեց «Աշխարհի 50 ամենագեղեցիկ մարդիկ» ցանկում։ Նա նաև մասնակցել է Օփրա Ուինֆրիի հոռուստաշոուին, որտեղ նա հանդիսանում էր ժյուրի «Elite» մոդելային մրցակցության ժամանակ և ընտրեց Լեսլի Բիբին հաղթող, որը հետագայում դարձավ դերասանուհի ։
1990 թվականի հոկտեմբերին Եվանգելիստան վարսահարդար Օրբեյի խորհրդով ներկեց իր բնական շագանակագույն մազերը պլատինե շեկ գույնով, որը ցնցեց նորաձևության աշխարհը  ։ Ամիսներ անց նա ներկեց իր մազերը շոկային կարմիր, հայտնի որպես «տեխնիկոլոր կարմիր» գույնով ։ Այսպիսով նրան սկսեցին կոչել «քամելեոն»՝ վարսերի հաճախակի գույնի և սանրվածքի փոփոխման, միևնույ ժամանակ ազդելով նորաձևության աշխարհի վրա   ։ Նրան հաճախ նմանեցնում են Սոֆի Լորենին, Ավա Գարդներին, Ջինա Լոլոբրիջիդային և Էլիզաբեթ Թեյլորին։
1991 թվականին Լանվին նորաձևության տունը վճարեց Եվանգելիստային 20,000 դոլար՝ իր գարուն/ամառ բարձր մոդայի ցուցադրությանը մասնակելու համար ։ Նույն տարվա ապրիլին մասնակցեց դիզայներ Աննա Սուիի առաջին հավաքածուի ցուցադրությանը, սակայն չվերձրեց գումնար նրանից, այլ մասնակցեց աջակցության նպատակով ։ Երկու ամիս անց նա մասնակցեց Վալենտինոյի 30–րդ հոբելյրական ցուցդրությանը Հռոմում  ։ 1991 թվականի սեպտեմբերին Time ամսագրի շապիկնը ներառում էր սուպերմոդելներին ։ Հաջորդ ամսում լրագրող Սյուզի Մենկեսը Vogue–ի համար գրված հոդվածում Եվանգելիստային անվանեց «աշխարհի աստղային մոդելը» ։ Նույն տարում նա մասնակցեց փաստավավերագրական «Մոդելները․ ֆիլմ» ֆիլմում՝ որի ռեժիսորը Լինդբերգն էր ։ Նկարահանվել է MTV–ի «House of Style» հեռուստաշոուում՝ նվիրված հենց իրեն ։
1992 թվականի ապրիլյան 100–րդ հոբելյարական Vogue–ի շապիկնը, որում պատկերված էին Եվանգելիստան և այլ սուպերմոդելներ՝ դարձավ այդ ամսագրի ամենաշատ վաճառքներ գրանցած համարը ։ Նկարահանվել է Ջորջ Մայքլի «Too Funky» տեսահոլովակում՝ ծաղրելով իր իսկ կերպարը։ Նա նաև համարվում է բարակ հոնքերի հիմանդիրը, որը դարձավ այդ թվականի աշնան թրենդը   ։ Նրա 1992 թվականի սեպտեմբերյան Harper's Bazaar ամսագրի շապիկը համարվում է իկոնիկ և 2005 թվականին համարակալվել է 9–րդը «Վերջին 40 տարվա թոփ 40 ամսագրի շապիկները» աղյուսակում ։ 1992 թվականին Ռու Փոլի «Supermodel (You Better Work)» երգում նշվեց Եվանգելիստայի անունը։
1993–1998․ վերջին տարիներ
1993 թվականին նա և Կլաուդիա Շիֆերը մեկնեցին հնգօրյա ճամփորդության Ավստրալիա՝ մամլո ասուլիսներ և նորաձևության հոռուստաշոուներին մասնակցելու նպատակով ։ 1994 թվականի հոկտեմբերյան իտալական Vogue–ի 30–րդ հոբելյարական համարում պատկերված էին Եվանգելիստան և ևս մի քանի մոդելներ։ Նույն տարում նկարահանվեց «Պատրաստի հագուստ» ֆիլմում։ 1995 թվականին վարսահարդար Գարենը փոխեց Եվանգելիստայի սանրվածքը՝ 1960–ականներին բնորոշ կարճ ասիմետրիկ սանրվածք ։ Նույն տարում նա մասնակցեց Թիերի Մյուգլերի 20–րդ հոբելյարական նորաձևության շոուի ցուցադրությանը ։ Շուտով նա 5 միլիոն դոլար արժողությամբ գործարք կնքեց Կլաիրոլ բրենդի հետ։ Մասնակցել է «Unzipped» նորաձևության վավերագրական ֆիլմում ։
1996 թվականին Եվանգելիստան նա Լինդբերգի «10 կանայք» գրքի տասը կանանցից մեկն էր։ Ինչպես նաև նա զարդարել էր այդ գրքի շապիկնը։ Հայտնվել է «Catwalk» նորաձևության վավերագրական ֆիլմում։ Եվանգելիստան Թայվանի Vogue–ի առաջին համարի շապիկի դեմքն էր ։ Շուտով կնքեց Yardley of London բրենդի հետ 7.75 միլիոն դոլարանոց պայմանագիր ։ 1998 թվականին Եվանգելիստան ինքնակամ հեռացավ մոդելային աշխարհից և տեղափոխվեց Ֆրանսիական Ռիվիերա, որտեղ անցկացրեց իր կյանքի հաջորդ երկու տարիները ։
2001–ներկա․ վերադարձ
2001 թվականին Եվանգելիստան վերադարձավ մոդելային գործունեությանը և հայտնվեց այդ տարվա սեպտեմբերյան Vogue–ի համարի շապիկին ։ Այդ նույն տարում օգնեց զարգացնել American Legend Cooperative բրենդը, որը արդեն վեց տարի է չէր երևում ։ Ռոկո Լասպատան՝ այդ բրենդի գովազդի լուսանկարիչը ասել է․ «Նա Մարիա Կալասն է մոդելային աշխարհում» ։ 2002 թվականին նա մասնակցեց Վերսաչեի աշուն/ձմեռ հավաքածուի ցուցադրությանը։ Հաջորդ տարի նա կրկին վերադարձավ բարձր մոդայի ցուցադրություններին՝ աշխատելով Վերսաչեի և Dolce & Gabbana–ի համար ։ 2003 թվականին Եվանգելիստան կատարեց Շանելի աշուն/ձմեռ ցուցադրության փակումը՝ կրելով սպիտակ հարսանեկան զգեստ ։ 2004 թվականին նա մասնակցեց NARS Cosmetics–ի և Ֆենդիի գարուն/ամառ ցուցադրություններին ։ Նա նաև մասնակցեց Ժան Պոլ Գոտյեի առաջին Հերմեսի ցուցադրությանը ։ Այդ տարվա ամռանը նա մասնակցեց Ann Inc–ի 50–րդ հոբելյարական ցուցադրության գովազդին, որը լուսանկարեց Էնի Լեիբովիթզը  ։
2006 թվականին Եվանգելիստան և Կրիստեն Մակմենամին հայտնվեցին Vogue: The Illustrated History of the World's Most Famous Fashion Magazine գրքի շապիկում ։ Այդ տարվա օգոստոսին նա հայտնվեց Vogue–ի շապիկին, դառնալով առաջին մոդելը, ով հայտնվել է այդ ամսագրի շապիկին ավելին քան մեկ տարում ։ Նրա վերջին մոդելային ցուցադրությունը եղավ 2007 թվականին՝ 60–րդ հոբելյարական Քրիստիան Դիորի շոուն ։ Այդ տարում նա կնքեց բազմամյա բացառիկ պայմանագիր L’Oréal կոսմետիկա արտադրող ընկերության հետ ։
2008 թվականի մայիսին ներկա գտնվեց Կաննի կինոփառատոնին և լուսանկարահանվեց հնդկուհի Այշվարիա Ռայի հետ ։ Շուտով ն նկարահանվեց ՄԵիսելի կողմից Պրադայի աշուն/ձմեռ հավաքածուի համար ։ Նույն թվականի սեպտեմբերին նա հայտնվեց Vanity Fair ամսագրի շապիկին, որը վերագրվեց «Ինքն իրենց լիգա (A League of Their Own)» ։ 2009 թվականին Մետրոպոլիտեն թանգարանում անցկացվեց «Մեդել, որպես մուսա․ մարմնավորելով նորաձևությունը (The Model as Muse: Embodying Fashion)» ցուցադրությունը, որը հարգանքի տուրք էր մատուցում որոշ սուպերմոդելների, որոնց թվում էր նաև Եվանգելիստան ։ Նա նաև հայտնվեց ցուցադրության ուղեկից գրքույկի շապիկին ։ 2010 թվականին նա ընտրվեց ներկայացնելու Թայբոթս բերնդը իրենց գովազդում ։
Եվանգելիստան լուսանկարահանվել է Լագերֆելդի կողմից Շանելի գարուն 2012 աչքի պարագաների գովազդի համար ։ 2012 թվականի մայիսին նա մասնակցեց Met Gala տոնակատարությանը, որպես Միուչիա Պրադայի հատուկ հյուր, ում մատուցում էին հարգանքի տուրք տոնակատարության ժամանակ ։ Երեք տարվա դադարից հետո նա այդ նույն ամսում հայտնվեց իտալական Vogue ամսագրի շապիկին։ Հետո նա հայտնվեց «Vogue․ Խմբագրի աչքերով (The Editor's Eye)» նորաձևության գրքում, որպես մոդել–մուսա ։ Նոյեմբերին նա դարձավ Fashion ասմագրի 35–րդ հոբելյարական համարի շապիկի դեմքը ։ Մի քանի ամիս անց իսպանական բրենդ LOEWE–ն ընտրեց Եվանգելիստային ներկայացնելու իրենց նոր «Aura» օծանելիքը ։
2013 թվականին նա հանձնեց Թիմ Բլանկսին մրցանակը Ամերիկյան դիզայներների խորհուրդի մրցանակաբաշխության ժամանակ ։ Նկարահանվեց Լագերֆելդի կողմից՝ նրա Շուպեթ կատվի հետ, 2013 թվականի հուլիսյան գերմանական Vogue–ի շապիկի համար, որտեղ նա նմանակում էր դերասանուհի Աննա Մանյանիին ։ Նույն ամսում նա հայտնվեց նաև իտալական համարի շապիկում, որը նվիրված էր Ֆրանկա Սոզանիի գլխավոր խմբագրի պաշտոնի 25–րդ տարվան ։
2014 թվականին նա մասնակցեց Սպիտակ տան թղթակիցների ասոցիացիայի ընթրիքին ։ Մոսկինոյի աշուն/ձմեռ 2014 հավաքածուի համար նրան լուսանկարեց Մեիսելը։ Եվնագելիստան նաև մի շարք այլ մոդելների հետ դարձավ Ճապոնիայի սեպտեմբեր 2014 Vogue ամսագրի շապիկի դեմքը, որը ամսագրի 15–րդ հոբելյարական համարն էր ։ 2014 թվականի սեպտեմբերյան Harper's Bazaar–ի շապիկում հայտնվելիս համարը վերնագրվեց «Harper's–ի ամենամեծը երբևէ» ։ Նույն թվականի նույն ամսում նա եղավ այն 50 մոդելներից մեկը, ով հայտնվեց իտալական Vogue–ի 50–րդ հոբելյարական շապիկին։ Նրան ընտրեցին ներկայացնելու Dolce & Gabbana–ի նոր կոսմետիկայի հավաքածուն ։ 2014 թվականի հոկտեմբերին հայտնի դարձավ, որ Եվանգելիստան ստորագրել է պայմանագիր, ըստ որի նա կլինի Ավստրալիայի հաջորդ թոփ մոդելը նորաձևության մրցույթի իներորդ սեզոնի ժյուրիի անդամ–հյուր ։
Hudson's Bay կանադական բրենդը ընտրեց Եվանգելիստային իրեց գարուն 2015 հավաքածուն ներկայացնելու համար։ Հավաքածուն կոչվեց «The Room», որը նկարահանեց Պամելա Հանսոնը ։ 2015 թվականի հունիսին Եվանգելիստան FiFi Awards մրցանակաբաշխությունում ներկայացրեց և հանձնեց տղամարդկանց և կանանց օծանելիքների հաղթող ճանաչված բրենդների մրցանակները ։ Նույն թվականի հոկտեմբերին նա հայտնվեց գլխարկների դիզայներ Ֆիլիպ Թրիսիի «Philip Treacy: Hat Designer» գրքում։ Նաև հոկտեմբերին նա գովազդեց Մոսկինոյի նոր «Fresh» օծանելիքը ։
Ակտիվիզմ և մրցանակներ
1996 թվականին VH1 հեռուստաալիքի կողմից նա ստացավ Նորաձևության կյանքի նվաճումների մրցանակ, որը նրան հանձնեց Աննա Վինտուրը՝ Vogue–ի գլխավոր խմբագիրը։
2003 թվականի հունիսին Տորոնտոյում ստեղծվեց աստղ Կանադայի փառքի անցուղում Եվանգելիստայի պատվին ։ 2005 թվականին Գերմանիայում «Women's World Awards» մրցանակաբաշխության կողմից ստացավ նորաձևության աշխարհի իկոնայի մրցանակ։
2008 թվականի մարտին Եվանգելիստան կոչվեց «ամբողջ ժամանակների ամենամեծ սուպերմոդելը» CBC Television–ի Fashion File հոռուստաշոուի կողմից ։
Հարաբերություններ
1987 թվականին Եվանգելիստան ամուսնացավ Փարիզի Elite մոդելային գործակալության տնօրեն Ջերալդ Մարիի հետ  ։ Նրանք ամուսնալուծվեցին 1993 թվականին  ։ Նա ժամադրվել է Քայլ Մակլաքլենի հետ, ում առաջին անգամ հանդիպել է Barneys New York բրենդի նկարահանումների ժամանակ 1992 թվականին ։ Նրանք 1995 թվականին նշանվեցին, սակայն 1998 թվականին բաժանվեցին  ։ Շուտով նա սկսեց հանդիպել ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ Ֆաբիեն Բարտեզի հետ ։ Նա հղիացավ, սակայն վեց ամիս հղիությունից հետո նա վիժեց  ։ Զույգը բաժանվեց 2000 թվականին , ապա միացավ 2001 թվականին և վերջնականապես բաժանվեց 2002 թվականին ։ 2006 թվականին սկսեց ժամադրվել Hard Rock Cafe սրճարանի հիմնադիր Փիթեր Մորթոնի հետ։ 2013 թվականի հունիսի 6–ին լրատվամիջոցներից հայտնի դարձավ, որ զույգը բաժանվել է  ։
2006 թվականի հոկտեմբերին նա ունեցավ երեխա, սակայն մերժեց անվանել կենսաբանական հոր անունը՝ լրատվամիջոցների բամբասանքներից և լուրերից խուսափելու համար ։ Դեռ հղիության ժամանակ՝ օգոստոս ամսին, նա նկարահանվեց Vogue ամսագրի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի մոդելներ Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կանադացի կին ակտիվիստներ
Երկաթի երկքլորիդ
Երկաթի երկքլորիդը (FeCl_2) խոնավածուծ, մոխրագույն բյուրեղներ են, խտությունը՝ 1980 կգ/մ³, հալման ջերմաստիճանը՝ 672 °C, եռմանը՝ 1026 °C։ Լուծվում է ջրում, առաջացնում բյուրեղահիդրատներ։ Ալկալիական մետաղների քլորիդների հետ տալիս է
Ստացում
Ստանում են 300-350 °C-ում FeCl_3-ը վերականգնելով ջրածնով և երկաթի ու աղաթթվի փոխազդեցությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քլորիդներ Կատեգորիա:Երկաթի աղեր
Վատերմալ-Բուաֆոր
Վատերմաալ-Բոսֆոորդեն գտնվում է մայրաքաղաք Բրյուսելից 5 կմ հարավ-արևմուտք, համայնքի 60%-ը զբաղեցնում է Սուանյան անտառը։
Վատերմաալ-Բոսֆոորդեն Բրյուսելի առավել բարգավաճ համայնքներից մեկն է, նրա տարեկան միջին եկամուտի մեկ շնչի հաշվով ամենաբարձրն է Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանում (15 541 եվրո (2015 թ.))։ Համայնքի բնակչությունը՝ 24.300 մարդ (2008 թ.)։
Սաիֆ Ալի Խան
Սաիֆ Ալի Խան (բենգալի` সাইফ আলি খান, ), հնդիկ կինոդերասան և պրոդյուսեր։ Արժանացել է Filmfare Awards մրցանակի` լավագույն դեբյուտի, տղամարդու լավագույն երկրորդ պլանի դերի և լավագույն կատակերգական դերի համար։
Վատերմալ-Բուաֆոր
Պատմություն
Երեք անտառային գյուղեր (Վատերմաալ, Բուաֆոր և Օդերգեմ) հարյուրամյակներ շարունակ ապրել են միասին։
Սաիֆ Ալի Խան
Կենսագրություն
Սաիֆ Ալի Խանը ծնվել է Պատաուդիի նաբոբ և կրիկետի Հնդկաստանի հավաքականի նախկին ավագ Մանսուր Ալի Խանի և հայտնի դերասանուհի Շարմիլա Թագորի ընտանիքում։ Շարմիլա Թագորը ամուսնանալուց հետո ընդունել էր իսլամ և փոխել իր անունը՝ կրելով բեգում Այեշա Սուլթանա անվանումը։ Սաիֆն ունի երկու կրտսեր քույր՝ Սաբա Ալի Խանը և դերասանուհի Սոհա Ալի Խանը։ Սաիֆ Ալի Խանը Մադհյա Պրադեշ նահանգում գտնվող Բհոպալ նախկին իշխանության և Հարյանա նահանգի Պատաուդիի (Գուրգաոն քաղաք) երկու թագավորական տների ժառանգորդն է։
Վատերմալ-Բուաֆոր
Պատմություն
1784 թվականին Ֆրանսիական հեղափոխության զինվորականները որոշեցին բաժանել Օդերգեմը, Վատերմաալը և Բուաֆորը 3 տարբեր համայնքների։
Սաիֆ Ալի Խան
Կենսագրություն
Նրա մանկությունն անցել է Ղուրանի ընթերցանություններով, քանի որ տատը հետևում էր թոռան կրոնական կրթություն ստանալուն։ Սկզբում սովորել է Lawrence School Sanawar դպրոցում, հետագայում հոր հետքերով ուսումը շարունակել է Անգլիայում ` տղաների համար նախատեսված Winchester College քոլեջում։
Վատերմալ-Բուաֆոր
Պատմություն
1811 թվականին, Նապոլեոնը կայսերական հրամանագրով որոշում է կրկին միավորել մեկ վարչական միավորի մեջ։ Բայց շուտով Օդերգերմը, թագավորական ակտով առանձնացվեց, որպեսզի չխաթարվի Վատերմաալ-Բոսֆոորդե զույգի կյանքը։
Սաիֆ Ալի Խան
Անձնական կյանքը
1991 թվականին Սաիֆ Ալի Խանը ամուսնացել է դերասանուհի Ամրիտա Սինգհի հետ։ Դա անակնկալ էր բոլորի համար, քանի որ Ամրիտան 12 տարով մեծ էր Սաիֆից։ 13 տարվա ամուսնական կյանքի ընթացքում նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ մեկ դուստր և մեկ որդի։ 2004 թվականին ամուսնալուծվել են, երեխաները ապրում են Ամրիտայի հետ։
2012 թվականին Սաիֆ Ալի Խանն ամուսնացել է դերասանուհի Կարինա Կապուրի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Լավր Կոռնիլով
Լավր Գեորգիևիչ Կոռնիլով (1870 թվականի օգոստոսի 18 (30), Ուստ-Կամենոգորսկ — 1918 մարտ 31 (ապրիլի 13), Եկատերինոդար), ռուս զորահրամանատար, հետևակի գեներալ, ռազմական հետախույզ, դիվանագետ և ճամփորդ-հետազոտող։ Ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմների հերոս։ 1917 թվականի օգոստոսից Ռուսական բանակի գերագույն գլխավոր հրամանատար։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, Կամավորական բանակի կազմակերպիչ և գլխավորող հրամանատար, Ռուսաստանի հարավում Սպիտակ շարժման առաջնորդ Առաջին սառուցյալ արշավանքի մասնակից։
Սուրբ Գեորգիի շքանշանի 3-րդ և 4-րդ աստիճանի, Սուրբ Աննայի շքանշանի 2-րդ աստիճանի և Սուրբ Ստանիսլավի շքանշանի 3-րդ աստիճանի ասպետ ասպետ, Գեորգիևյան զենքի դափնեկիր, հետմահու պարգևատրվել է Առաջին սառուցյալ արշավանքի մասնակցության տարբերանշանով։
Սպիտակ շարժում
Անհաջող ելույթից հետո Կոռնիլովշչինայի մասնակիցները այդ թվում նաև Կոռնիլովը բանտարկվում են Բիխովում 1917 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև նոյեմբերի 19-ը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության արդյունքում բանտարկվածները ազատ են արձակվում։ Բոլշևիկների դեմ պայքարելու համար Կոռնիլովը և համախոհները որոշում են հեռանալ Դոն, որտեղ էլ սկսում են կազմավորել Կամավորական բանակը։ 1918 թվականի փետրվարի 9-ին (22) Կոռնիլովը սկսում է 1-ին սառուցյալ արշավանքը։ Եկատերինոդարի գրոհի ժամանակ սպանվում է Կոռնիլովը։ Նրա գործը շարունակում է Անտոն Դենիկինը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Երկաթի եռքլորիդ
Երկաթի եռքլորիդը (FeCl3) խիստ խոնավածուծ, մուգ-դարչնագույն բյուրեղներ են, խտությունը՝ 2800 կգ/մ3, հալմաև ջերմաստիճանը՝ 309 °C, եռմանը՝ 319 °C։ Լուծվում է ջրում, առաջացնում է բյուրեղահիդրատներ։ Ալկալիական մետաղների քլորիդների հետ տալիս է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քլորիդներ Կատեգորիա:Երկաթի աղեր
Միսսիս Դաութֆայեր
«Միսիս Դաութֆայեր» (Mrs. Doubtfire), ռեժիսոր Կրիս Կոլամբուսի կողմից 1993 թվականին նկարահանված կատակերգություն՝ հիմնված Էն Ֆայնի «Մադամ Դաութֆայր» վեպի վրա։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Ռոբին Ուիլյամսը և Սալի Ֆիլդը։ Առաջադրվել է բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում արժանացել է «Օսկար» մրցանակի` լավագույն գրիմի և սանրվածքի համար, ինչպես նաև երկու «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի (այդ թվում նաև, որպես լավագույն ֆիլմ՝ կատակերգություն կամ մյուզիքլ)։ Ֆիլմը հարմարեցված էր թատրոնի բեմին և ստեղծվել է որպես մյուզիքլ Բրոդվեյում։
Սյուժե
Դենիել Հիլարդին հետևում են անախորժությունները ինչպես առատության եղջյուրը. նա կորցնում է աշխատանքը, կինը հեռանում է նրանից և բաժանվելուց հետո թույլ է տալիս, որ երեխաներին տեսնի շաբաթը մեկ անգամ։
Սակայն, Դենիելը մի ելք է գտնում. նա հագնում սկսում է կնոջ նման հագնվել, օգտագործում դիմակներ և դառնում այպես կոչված տիկին Դաութֆայեր, ծեր կին։ Նա ընդունվում է աշխատանքի իր նախկին կնոջ մոտ` որպես սպասուհի և այժմ նա կարող է տեսնել իր երեխաներին ամեն օր։ Հետևանքները, իհարկե առավել անկանխատեսելի են։ Երբ Դենիելին առաջարկում են նոր աշխատանք, նա պետք է ընտրություն կատարի այդ աշխատանքի և երեխաների ամենօրյա խնամքի միջև։ Եվ շուտով երեխաները բացահայտում են, որ սպասուհին նրանց հայրն է։
Սաունդթրեկներ
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է հայտնի երգահան` Հովարդ Շորը։ Ռոբին Ուիլյամսը ինքնուրույն կատարել է «Largo Al Factotum» հատվածը Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ» օպերայում։
Ֆիլմում հնչում են նաև հետևյալ կատարումները`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիս Քոլամբուսի ֆիլմեր Կատեգորիա:1993 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Սան Ֆրանցիսկոյում Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Բադի մուվի Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Կալիֆոռնիայում
Հարություն Գասպարյան
Հարություն Միսակի Գասպարյան (1896, Ալեքսանդրապոլ - 1937), հայ կուսակցական, պետական գործիչ, ինժեներ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում, ծառայողի ընտանիքում։ Փոքր հասակում զրկվելով հորից, մոր և եղբոր հետ տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ մայրը լվացարարությամբ է զբաղվել, իսկ մեծ եղբայրը ստիպված է լինում 14 տարեկան հասակից աշխատել տպարանում։ Հարութիկին տալիս են Ներսիսյան դպրոց։
Բարձր դասարաններում սովորելիս նա ներգրավվում է մարքսիստական խմբակի մեջ, իսկ դպրոցն ավարտելուց հետո, 1917 թվականին, ընդունվում է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը և լծվում քաղաքական պայքարի՝ աշխատելով սկզբում «Պայքար» թերթի և ապա բոլշևիկյան «Կարմիր օրեր» թերթի խմբագրություններում։
1918 թվականին մի խումբ ընկերների հետ անցնում է Հյուսիսային Կովկաս, որտեղ ընտրվում է Արմավիրի ժողովրդահեղափոխական հայկական կոմիտեի նախագահ, ապա կարմիր բանակի հետ նահանջելով Պյատիգորսկ, մինչև 1919 թվականը աշխատում է այդտեղ որպես ազգությունների ժողկոմի տեղակալ։ Որոշ ժամանակ կռվելով սպիտակգվարդիական զորամասերի դեմ, հիվանդանում է բծավոր տիֆով և ապաքինվելուց հետո տեղափոխվում Թիֆլիս, որտեղ անցնում է ընդհատակյա աշխատանքի՝ լինելով սկզբում անլեգալ «Պահակ» թերթի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, ապա կաշեգործների արհմիության պատասխանատու քարտուղար։
Մայիսմեկյան ցույցից և յունկերական ուսումնարանի վրա զինված հարձակումից հետո Գասպարյանն ստիպված է լինում թաքնվել Ախալքալաքում և ապա տեղափոխվել Սուխում, որտեղ մինչև 1921 թվականի մարտ ամիսը աշխատում է Գյումուշ-դերե գյուղում որպես ուսուցիչ։
1922-1928 թթ. ընտրվել է Երևանի, Լենինականի և Անդրկովկասի կուսակցական ու խորհրդային ղեկավար օրգանների կազմում։ 1927 թվականին գործուղվել է Գերմանիա, Բելգիա, Ֆրանսիա և Շվեդիա՝ Հայաստանի արդյունաբերության համար սարքավորում ձեռք բերելու։
1928 թվականին Գասպարյանը մեկնում է Մոսկվա՝ շարունակելու ընդհատված ուսումը, որտեղ 1931 թվականին էքստեռն կարգով ավարտում է բարձրագույն ինժեներական ուսումնարանը։
1928-1937 թթ. եղել է տեքստիլշինի մատակարարման բաժնի վարիչ, այնուհետև նախագծային սեկտորի պետ, Կուզնեցկշինի պետ, «Պողպատնախագծի» կառավարչի տեղակալ և ապա Մոսկվայի «Քաղշիննախագիծ» տրեստի կառավարիչ ։
Օգտագործել է Հ. Գ., Հարութիկ ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ
Աբալյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Դևշիրմե
Դևշիրմե կամ մանկահավաք (دوشيرمه, devşirme, բառացի՝ «հավաքում», նաև թարգմանվում է «արյան հարկ»), գործընթաց Օսմանյան կայսրությունում, երբ զինվորական, հարեմական կամ պետական ծառայության նպատակներով հավաքագրվում էին քրիստոնյա երեխաներ, գլխավորապես Բալկանյան թերակղզու ժողովուրդներից ։
8-ից մինչև 20 տարեկան քրիստոնյա տղաներ հավաքագրվում էին և տարվում Կոստանդնուպոլիս, որտեղ ստիպվում էին ընդունել Իսլամը և պատրաստվում ծառայության համար վարժեցվում զինվորական գործի կամ քաղաքացիական ծառայության համար ։ Մանկահավաքի միջոցով էին կազմվում օսմանյան բանակի ամենահայտնի զորամասերը՝ ենիչերիները ։
Դևշիրմեն սկսվել է 1300-ական թվականների կեսերին Մուրադ Ա-ի օրոք․ նպատակն էր հզորացնել թուրքական ազնվականությանը։ Բազմաթիվ գիտնականների կարծիքով՝ այս գործընթացը հակասում էր շարիաթին, քանի որ հակասում էր շարիաթում սահմանված զիմմիների իրավունքներին ։ Սա չէր ընդունում Հալիլ Ինալջըքը, ով գտնում է, որ դևշիրմեն ստրուկ չէ, չնայած կրոնափոխվել է իսլամի :
15-րդ դարի կոսերից մինչև 17-րդ դարի կեսերը գրեթե բոլոր մեծ վեզիրները եղել են քրիստոնյաներ, որոնք վերցվել են դևշիրմե համակարգի ներքո և վարժեցվել են պալատային համակարգում ։ 1700 թվականի դրությամբ գործընթացը կասեցվեց, սակայն մոտ 200.000 երեխա վերցվել են այս եղանակով ։ 1703 թվականին փորձ եղավ վերականգնել այս համակարգը սակայն ընդդիմացան օսմանցիները, ովքեր զբաղեցնում էին զինվորական և քաղաքացիական պաշտոններ։ Վերջապես Ահմեդ III-ի կառավարման առաջին օրերից դևշիրմե համակարգն արգելվեց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրություն Կատեգորիա:Թուրքերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության մշակույթ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունում քրիստոնյաների հետապնդում Կատեգորիա:Օսմանյան հասարակություն Կատեգորիա:Ստրուկ զինվորներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության զինված ուժեր Կատեգորիա:Իսլամի պատմություն Կատեգորիա:Իսլամ ընդունած քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Խտրականություն Կատեգորիա:Մշակութային ձուլում
Ֆուտբոլն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Մրցույթներ
Անգլիական Հարոգեյթ Թաուն ֆուտբոլային ակումբը պետք է անցկացներ իր առաջին հանդիպումը 1914 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, սակայն այն չեղարկվեց պատերազմի պատճառով ։
1915-ից 1919 թվականներին Անգլիայում բոլոր ֆուտբոլային մրցաշարերը չեղարկվեցին։ Շատ ֆուտբոլիստներ գնացին պատերազմ և չվերադարձան, արդյունքում շատ ակումբներ ստիպված էին հրավիրել ֆուտբոլիստների նրանց տեղը լրացնելու համար։
Չնայած Շվեյցարիայի ֆուտբոլային լիգան չկասեցվեց, 8.500 ֆուտբոլիստների 5.800-ը մեկնեցին պատերազմ ։
Սուրբ ծննդյան հրադադար
Սուրբ ծննդյան տոներին ոչ պաշտոնապես Արևմտյան ռազմաճակատում հայտարարվում էր հրադադար։ 1915 թվականի հրադադարի ժամանակ տեղի ունեցավ ֆուտբոլային հանդիպում բրիտանացի և գերմանացի զինվորիների միջև ։
Ֆուտբոլային գումարտակ
1914 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Արթուր Կոնան Դոյլը ուղղակի կոչ արեց ֆուտբոլիստների կամավորագրվել ծառայության համար ։ Շատ խաղացողներ արձագանքեցին կոչին և ստեղծվեց հատուկ ֆուտբոլային գումարտակ ։ Գումարտակը գլխավորեց Ֆրենկ Բաքլին, ով հետագայում հայտնեց որ իր գումարտակի 600 զինվորներից 500-ը զոհվել են ։ Մեծ Բրիտանիայում 1914 թվականի դրությամբ ապրում էր 5000 ֆուտբոլիստ, որից 2000-ը անդամգրվեց զինվորական ծառայությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պատմություն
Արժիկուր (Էնայի գավառ)
Արժիկուր (Hargicourt), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Բոեն ան Վերմանդուա կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
INSEE կոդը՝ 02370:
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 364 աշխատունակ բնակիչներից 262-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են,102-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը ՝72,0%, 1999 թվականին 69,2% էր)։ 262 ակտիվ բնակիչներից 226-ը (122 տղամարդ և 104 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 36-ը (16 տղամարդ և 20 կին)։ 102 պասիվներից 24-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 45-ը՝ թոշակառուներ, 33-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Վիկո դել Գարգանո
Վիկո դել Գարգանո (Vieste), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 13600 մարդ, բնակչության խտությունը ըստ 2008 թվականի կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 168 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71019, հեռախոսային կոդ՝ +39 0884։
Կոմունայի հովհանավոր պաշտպաններ են Սուրբ Գևորգը, տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին, Վալենտին Ինտերամնսկի, տոնը նշվում է փետրվարի 14-ին, ինչպես նաև Սուրբ Աստվածածինը, Անտոնիո դա Պադովա, Մարիա Ստելլա Մարիսը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խևսուրեթ
Խևսուրեթ, Խևսուրեթա (ხევსურეთი ხევი բառից - կիրճ), պատմական շրջան Վրաստանի հյուսիս-արևելքում։ Խևսուրեթի բնակչությունը խևսուրներն են (ხევსურები)՝ վրացիների ազգագրական խումբ, որն ավանդաբար բնակվում է բարձրլեռնային համայնքներում, որտեղ չկար դասակարգային տարբերություններ։ Միջնադարում և ֆեոդալական դարաշրջանում խևսուրներն ազատված էին բոլոր տեսակ հարկերից, բայց պարտավոր էին պաշտապնել Վրաստանի հյուսիսային սահմանները։ Քարթլի-Կախեթիի վրա հարձակման ժամանակ խևսուրներն օգնական զորք էին ուղարկում Քարթլի-Կախեթի թագավորներին։ Խևսուրները կարևոր դերակատարություն ունեցան Բախտրիոնի՝ 1659-1660 թվականների ապստամբության ժամանակ ։
Չնայած որ խևսուրները քրիստոնյաներ են և համարվում են վրացական եկեղեցու հավատացյալներ, նրանց կյանքում կարևոր տեղ ունեն հնագույն մինչքրիստոնեական ավանդույթները։ 1876 թվականին հայտնի գերմանացի ճանապարհորդ Գուստավ Ռադդեն, լինելով Խևսուրեթում, գրեց «Chewsuren und ihr Land» (Kassel, 1878) գիրքը, որը Խևսուրեթը ներկայացնում էր արևմտյան ընթերցողին։ Խևսուրեթում կարևորագույն օբյեկտներ են Շատիլ և Մուցու գյուղերը՝ իրենց միջնադարյան ամրոցներով, ինչպես նաև Խախմատի, Ախիելի և Լեբաիս Կարի ամրոցները ։
Խևսուրներն մարդաչափական տվյալներով միջնագլուխ են, միջահասակից քիչ բարձր, կապուտաչյա, երբեմն՝ մոխրա-կանաչավուն աչքերով և բաց խարտյաշ մազերով։
1950-ական թվականներին խևսուրներին պարտադրաբար վերաբնակեցրին հարթավայրերում, որի արդյունքում բարձրլեռնային գյուղերից շատերը դատարկվեցին։
Խևսուրների հիմնական զբաղմունքները խոշոր եղջերավոր անասունների բուծումն է, ոչխարապահությունը և հողագործությունը՝ հիմնականում հացահատիկային բույսերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի պատմական շրջաններ
Հանքավանի տեկտոնական բեկվածք
Հանքավանի տեկտոնական բեկվածք, երկրակեղևի խզումնային բեկվածք, Հանքավան-Զանգեզուր տեկտոնական բեկվածքի հյուսիսարևմտյան շարունակությունը։ Ձգվում է Մարմարիկ գետի երկայնքով։
Բնութագիր
Առաջացել է պալեոգենում։ Խիստ ծալքավորված ու կոտրատված ապարներով վերնետվածքային, որոշ տեղերում՝ վրաշարժային բնույթի է (լայնությունը՝ 10-15 կմ), որի երկարությամբ կան արտավիժած հրաբխային ապարներ, տեղ-տեղ՝ տրավերտինների գոյացումներ, ներծին հանքայնացումներ (ոսկեբեր և պղինձ-մոլիբդենային)։ Բեկվածքի տարածման ուղղությամբ տեղադրված է Գեղամա լեռնավահանի անթրոպոգենի հրաբուխների շղթան։ Համակարգում կան խզումնային խախտումներ, որոնք առաջացրել են պորֆիրիտներից ու փոխակերպային ապարներից կազմված հորստաձև բարձրացում։ Բեկվածքը երկրաշարժաակտիվ է, երկայնքով տարածված են հանքային ջրերի ելքեր, սողանքներ։
Կատեգորիա:Հայաստանի երկրաբանություն
Մոնիկա Կրիմադի
Մոնիկա Կրիմադի (Monika Kryemadhi, ), ալբանացի քաղաքական գործիչ, Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, Ինտեգրացման սոցիալիստական շարժում կուսակցության առաջատար անդամներից ։
Կենսագրություն
Մոնիկա Կրիմադին ծնվել է 1974 թվականին Տիրանայում։ 1992 թվականին իրավունք է ստացել սովորելու Տիրանայի համալսարանի բնագիտական ֆակուլտետի բիոքիմիայի բաժնում, 1999 թվականին Գարմիշ-Պարտենկիրխենի Ջորջ Մարշալի կենտրոնում տարածաշրջանային անվտանգության քաղաքականության համար կատարել է ուսումնասիրություններ։ 2000-2002 թվականներին բիզնես վարչարարություն է ուսանել Տիրանայի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում՝ համագործակցելով Նեբրասկայի համալսարանի հետ։ Կատարել է նաև ասպիրանտական այլ աշխատանքներ։
Քաղաքականություն
Քաղաքական գործունեությունն սկսել է 1991 թվականին, եղել է FRESSH-ի (Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության երիտասարդական կազմակերպություն) հիմնադիրներից։ 1992 թվականի հունվարին ընտրվել է նախագահության անդամ, նույն տարվա մայիսին՝ FRESSH-ի I և II համագումարի գլխավոր քարտուղար։ Մինչև 2002 թվականի ապրիլ եղել է FRESSH-ի նախագահ, 1995-2000 թվականներին ընտրվել է Երիտասարդ սոցիալիստների միջազգային միության փոխնախագահ, 1991-2004 թվականներին՝ Ալբանիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ, միաժամանակ՝ 2001-2005 թվականներին՝ Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավոր, ինչպես նաև երկու անգամ ընտրվել է Տիրանայի քաղաքային խորհրդի անդամ, որտեղից ընտրվել է Եվրոպայի խորհրդի տեղական կառավարական պատվիրակության քարտուղար։ 2004 թվականի սեպտեմբերին եղել է Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության (LSI) համահիմնադիրներից։ Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության Տիրանայի մասնաճյուղի գլխավոր քարտուղարն է և Սոցիալիստական ինտեգրացման շարժում կուսակցության անդամ։
Ընտանիք
Մոնիկա Կրիմադին ամուսնացած է Իլիր Մետայի հետ։ Զույգն ունի երեք երեխա՝ Բորան, Բեսարը և Էրան։
Հեռուստատեսություն
2005 թվականին Kënga Magjike երաժշտական մրցույթի ժամանակ դուետով հանդես է եկել Մայլինդա Բրեգուի հետ։ Նույն մրցույթում հանդես է եկել նաև ժյուրիի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Տիրանայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ալբանիայի խորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:Ալբանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Ֆրեսե դե Կորբիեռ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 237 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.41 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.1 կմ² տարածք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 146 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %: 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 84 անձ (57 տղամարդ և 27 կին): Գործազուրկ են եղել 15 անձ (3 տղամարդ և 12 կին): 47 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Արկադի Հայրապետյան
Արկադի Պետրոսի Հայրապետյան (հունիսի 4, 1928, Բաքու - մարտի 31, 1993, Երևան), հայ կինոռեժիսոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1980)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը։
1956 թվականից աշխատել է Հայֆիլմ կինոստուդիայում (1975 թվականից՝ գեղարվեստական ֆիլմերի բեմադրող-ռեժիսոր), 1976 թվականից՝ Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության վարչության քարտուղար, 1988-1993 թվականներին, միաժամանակ՝ ՀՀ կինեմատոգրաֆիստների միության սոցիալական ֆոնդի բաժնի վարիչ։
Առաջին կինոնկարը «Կրակ» գեղարվեստական կարճամետրաժ ֆիլմն է (1963)։ Այլ կինոնկարներից են՝ «Սարոյան եղբայրներ» (Խորեն Աբրահամյանի հետ, 1968, ՀՀ պետական մրցանակ, 1970), «Ժայռը» (Վարդան Աճեմյանի հետ, 1973), «Արևիկ» (Առնոլդ Աղաբաբովի հետ, 1978, հեռուստաֆիլմ, Հեռուստաֆիլմերի միջազգային XVI փառատոնի Գրան պրի մրցանակ, Պրահա, Համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ, 1980, Բաքու), «Գործուղում առողջարան», ֆիլմ, (1981), «Կորիոլան» (կինոնկար-ներկայացում), 1983, Համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ, 1984, Ալմա Աթա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:1928 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:Մարտի 31 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Սմբատ Արծրունի
Սմբատ Սեֆեդինյան-Արծրունի (ծննդյան թվականն անհայտ – մոտ 1471 թվական), Հայոց վերջին արքա (1465–1471), Սեֆեդինյանների տոհմից, ամիր Գուրջիբեկի որդին, Զաքարիա Գ Աղթամարի կաթողիկոսի եղբորորդին։ Սմբատի մայրը՝ Դունիա խաթունն է, քույրը՝ Խանումխաթունը, որդին Իսկենդերը, որը Գրիգորիս Ա Աղթամարցու հայրն է։ Սմբատը սերում էր Սեֆեդինյան տոհմից, ուստի համարվոում էր Գագիկ Արծրունու թագավորական տոհմից։
Արքա դառնալու նախադրյալները
Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից հետո (1375 թ․) հայ ժողովրդի մեջ դեռ չէր մարել սեփական պետություն ունենալու գաղափարը։ Վստահ չլինելով սեփական ուժերով հաջողության հասնելու գաղափարին հայ հոգևոր և աշխարհիկ գործիչները ուղիներ էին փնտրում դիվանագիտական ճանապարհով Եվրոպական երկրների օգնությամբ հասնել այդ բաղձալի նպատակի իրագործմանը։
Ձեռնարկված քայլերը
Երբեմնի նշանավոր հայկական իշխանական տների թուլացման, քայքայման պայմաններում թագավորության վերականգման գործը իր վրա է վերցնում հայոց եկեղեցին։ Վասպուրականի Արծրունյաց տոհմից սերող Աղթամարի կաթողիկոս Զաքարիա Գ-ն նման խնդրանքով դիմում է Հայաստանում իշխող քոչվոր Կարակոյունլու ցեղի առաջնորդ Ջահանշահին։ Վրջինս մեղմ քաղաքականություն էր վարում քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ՝ ցանկանալով նրանց օգնությամբ վերականգնել ավերված տնտեսությունը, զարկ տալ առևտրին ու արհեստագործությանը։ Փորձելով օգտվել այդ իրավիճակից հայոց կաթողիկոսը արքայի թեկնածու առաջադրում է իր եղբորորդուն՝ Սմբատ Արծրունուն։
Թագավորության վերականգնումը
Ստանալով Ջահանշահի համաձայնությունը 1465 թ․ Աղթամարի Սբ․ Խաչ եկեղեցում մեծ հանդիսավորությամբ Սմբատ Արծրունին Ստեփանոս Դ Տղա կաթողիկոսի (քանի որ 1465 թ․ մահացել էր Զաքարիա Գ կաթողիկոսը) ձեռամբ օծվեց Հայոց արքա։ Ժամանակակիցները մեծ ոգևորությամբ են արձագանքել այս իրողությանը. «Եվ այնժամ պարոն Սմբատին օծեցին Հայոց թագավոր` իր նախնի Գագիկի օրինակով։ Եվ թո՛ղ Աստված զորացնի նրա թագավորությունը, բարձրացնի նրա աթոռը, քանզի վաղուց Հայոց ազգը թագավոր չէր տեսել»։ Անշուշտ, Սմբատի թագավորությունը ոչ միայն համահայկական չէր, այլև հեռու էր իսկական պետություն լինելուց։ Նրա իշխանությունը տարածվում էր Աղթամար կղզու և Վանա լճի առափնյա տարածքների վրա։ Որպես հայոց թագավոր Սմբատ Արծրունին հիշատակվում է մինչև 1471 թ․։
Սմբատի թագավորությունը որոշակի հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ ազատագրական մտքի պատմության տեսակետից և ցույց է տալիս, որ հայկական պետականության վերականգնման գաղափարը մշտապես կենսունակ է եղել։ Այստեղ կարևորը ոչ թե թագավորության կարճաժամկետ կամ երկարաժամկետ լինելն է, այլ հայ ժողովրդի հոգեբանության մեջ սեփական պետականության վերականգման գաղափարի առկայությունը։
Աղբյուրներ
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., էջ 562
Գրականություն
Ակինյան Ն., Գավազանագիրք կաթողիկոսաց Աղթամարա, Վնն., 1920
՛
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Սեֆեդինյաններ
Լեզինա (կոմունա)
Լեզինա  (Lesina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Ֆոջա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 57093 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 162 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 352կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71029, հեռախոսային կոդ՝ +39 0884։
Կոմունան առանձնահատուկ կերպով նշում է նաև Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բեզյու Սեն Ժերմեն
Բեզյու Սեն Ժերմեն (Bézu-Saint-Germain), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլլե Կորտե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վիլլե Կորտե|Սուասոն։
INSEE կոդը՝ 02085.
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 959 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 620 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 476-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 144-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 76,8%, 1999 թվականին եղել է՝ 73,8%)։ 476 աշխատունակ բնակիչներից 439-ը աշխատում էին (247 տղամարդ և 192 կին), անաշխատանք էին 37-ը (17 տղամարդ և 20 կին)։
144 անգործունակ մարդկանցից 62-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 46-ը թոշակառու, 36-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Մեծ բեգինաժ (Լյովեն)
Մեծ բեգինաժ (Լյովեն) (Groot Begijnhof Leuven), բեգինաժ՝ բելգիական Լյովեն քաղաքում։ Տարածքով և պահպանվածությամբ՝ ամենախոշորը։ 1998 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Աշխարհագրություն
Մեծ բեգինաժը գտնվում է Դիլ գետի ափին, որը նրա տարածքում բաժանվում է երկու վտակների՝ ստեղծելով կղզի։ Բեգինաժի տարբեր հատվածներն իրար են կապում երեք կամուրջներ։ Նրա զբաղեցրած տարածքը կազմում է մոտ 3 հա։ Բեգինաժը քաղաքի կենտրոնից հարավ գտնվող պատմական կառույց է՝ մի քանի փողոցներից բաղկացած, որտեղ գտնվում է գրեթե 100 տուն։ Դրանք նախատեսված են եղել 300 բեգինների բնակության համար։
Պատմություն
Բեգինաժի պատմությունը սկսվում է XIII դարի սկզբից։ Նրա մասին ամենահին գրավոր հիշատակումը վերաբերում է 1232 թվականին։ Եկեղեցու վրա եղած լատինական գրության մեջ 1234 թվականը նշվում է որպես հիմնադրման տարի։ Համայնքը, ըստ երևույթին, երկու տասնամյակ առաջ է ստեղծվել։ XVI դարի բելգիացի պատմաբանները՝ ներառյալ Յուստուս Լիփսիուսը, որպես հիմնադրման տարի են նշում 1205 թվականը։
Ինչպես ժամանակակից Ֆլանդրիայի տարածքում գտնվող այլ բեգինաժները, այն ծաղկման առաջին շրջանն է ապրել XIII դարում։ XVI դարի կրոնական հակամարտությունների ժամանակաշրջանը բեգինաժի համար դժվարին է եղել։
Բեգինաժի քահանաներից մեկը Ադրիան Ֆլորենսզոն Բույենսն էր՝ ապագա կայսր Կառլոս V-ի հոգևոր դաստիարակը, իսկ ավելի ուշ՝ Հռոմի Պապ Ադրիան VI-ը։
XVI դարի վերջին՝ հատկապես 1621 թվականի տասներկուամյա զինադադարի կնքումից հետո, բեգինաժը ծաղկման երկրորդ շրջանն էր ապրում, որի գագաթնակետը XVII դարի վերջի քառորդն էր։ Այնուհետև սկսվել է աստիճանական անկումը, որը շարունակվել է մինչև ֆրանսիացի հակակրոնական հեղափոխականների ներխուժումը։ 1650-1670 թվականներին այստեղ բնակվող բեգինների թիվը հասել է 360-ի ։ Շուրջ 1700 թվականին նրանց թիվը կրկին դարձել է 300՝ ռազմական գործողությունների, այդ թվում՝ Աուգսբուրգյան լիգայի պատերազմի և հիվանդությունների պատճառով։ XVIII դարի կեսերին շարունակվել է բեգինների թվի հետագա նվազումը, որը հասել է մոտավորապես 250-ի։ Համայնքի կտրուկ աճի և հետագա նվազմամբ է բացատրվում բեգինաժի ճարտարապետական ոճի միօրինակությունը, որի մեծ մասը կառուցվել է 1630-1670 թվականներին։ Նման ժողովրդագրական իրավիճակ է նկատվում նաև այլ բեգինաժներում, ինչպես, օրինակ, հարևան Դիստում կամ, որոշակի ուշացումով՝ Լիրում, որտեղ առավել ինտենսիվ կառուցապատում է իրականացվել կես դար ավելի ուշ, քան Լյովենում։
Ֆլանդրիան զավթած ֆրանսիացի հեղափոխականները չվաճառեցին Լյովենի բեգինաժը. ինչը տեղի ունեցավ մյուս վանքերի և աբբայությունների հետ, սակայն համայնքի սեփականությունը բռնագրավվեց և հանձնվեց քաղաքացիական հանձնաժողովին ծերանոցի համար։ Բեգիններին թույլ տվեցին մնալ իրենց բնակարաններում, սակայն ազատ սենյակները վարձակալության հանձնվեցին ծերերին և աղքատներին։ Նախկին քահանաներից շատերը այստեղ ապաստան են գտել, այդ թվում՝ Վիլերյան աբբայության առաջնորդը։
Բեգինաժի վերջին քահանան մահացել է 1977 թվականին՝ 107 տարեկանում։ Նա թաղված է Պարկի աբբայությունում։ Վերջին բեգինը մահացել է 1988 թվականին։
Ներկայումս բեգինաժը պատկանում է Լյովենի կաթոլիկ համալսարանին և օգտագործվում է որպես կամպուս, որտեղ ապրում են համալսարանի ուսանողներն ու հյուրերը։
Վերականգնում
Ավելի քան 150 տարի օգտագործվելով որպես ծերանոց և այնպիսի մարդկանց կացարան, որոնք ի վիճակի չէին վճարել սեփական տների վերանորոգման համար, 1960 թվականին բեգինաժը գտնվում էր ծայրահեղ խարխուլ վիճակում։ Բարեգործական հանձնաժողովը, որն այնտեղ շենքեր ուներ, որոշեց ամբողջությամբ վաճառել թաղամասը։ Սկզբում տարածքով հետաքրքրվեցին կառուցապատողները, բայց երբ բեգինաժի նկատմամբ հետաքրքրություն ցուցաբերեց համալսարանը, որը որոշեց վերականգնել թաղամասը, նրանք զիջեցին։ Վերանորոգումն իրականացվել է երկու փուլով. փողոցների մեծ մասը վերականգնվել է 1960-ականներին և 1970-ականներին՝ պրոֆեսոր Ռ. Լեմերի ղեկավարությամբ։ Եկեղեցին և դրան հարակից փողոցները նախկին տեսքը ստացան 1980-ական թվականներին։ Վենետիկի կանոնադրության սկզբունքներին համապատասխանող լայնածավալ վերականգնումը կարևոր գործոն է դարձել բեգինաժի և ընդհանրապես պատմական ճարտարապետության հանրաճանաչության գործում։
Ճարտարապետություն
Լյովենի մեծ բեգինաժը նման է առանձին փոքրիկ քաղաքի, որի տները տեղակայված են նեղ փողոցների և փոքր հրապարակների երկայնքով։ Նա դրանով տարբերվում է Բրյուգեի և Ամստերդամի բեգինաժներից, որտեղ բոլոր տները գտնվում են կենտրոնական բակի շուրջ։ Մեծ կանաչ տարածք կա միայն գետի ձախ ափին, բայց այն հայտնվել է XIX դարում՝ մի քանի տների քանդվելուց հետո։ Հինգ տներ պատկանում են XVI դարին, որոնցից երեքը կառուցված են կարկասային տեխնոլոգիայով։ Շիևրի տունը կառուցվել է 1561 թվականին՝ Արսխոտի դուքս և Կառլոս V կայսեր քաղաքական խորհրդական Գիյոմ դե Կրուի այրու՝ Մարիա վան Համելի կտակով։ Լամպի տեսք ունեցող գմբեթը հիշեցնում է Հևերլի դքսության ամրոցի երկու աշտարակները (ներկայումս հայտնի է որպես Արենբերգ)։
Տների գերակշիռ մասը կառուցվել է 1630-1670 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Նրանց ճարտարապետությունը բնորոշ է տեղական շենքերին։ Ունեն բարոկկո ոճի տարրեր։ Ճակատները պատրաստված են կարմիր աղյուսից՝ դռների ու պատուհանների բացվածքների ավազագույն եզրերով։ Լյովենի բեգինաժին բնորոշ են լյուկարները, աստիճանավոր ճակտոնները և կամարներով պատուհանները։ Առաջին հարկերի շատ տներում պատուհանները քիչ են և փոքր։ Բեգիններն այդպես հոգ էին տանում իրենց միայնության մասին։ Առաջին հարկի մեծ պատուհանները սովորաբար փակվում էին լրացուցիչ պատով, ինչը բնորոշ է այլ բեգինաժներին։ XIX դարում փոքրաթիվ տներ վերակառուցվել կամ կառուցվել են առաջին անգամ։ Ի տարբերություն այլ բեգինաժների, օրինակ՝ Լիրի, նրանց թիվը փոքր է։ Գլխավոր տաճարը կառուցվել է վաղ գոթական ոճի ռոմանական ճարտարապետության տարրերով և տիպիկ բազիլիկ է։ Կառույցը աշտարակ չունի, ինչը բնորոշ է աղքատանոցներին ու կուսանոցներին, միայն շպիլ ունի։ 1998 թվականից ի վեր, շպիլի վրա տեղադրված է կարիլիոն, որը կես ժամը մեկ բեգինների մեղեդի է նվագում։ Եկեղեցու հյուսիսային մուտքի վերևում լատիներեն երկու գրություններ կան՝ բեգինաժի հիմնադրման տարեթիվը (1234 - anno domini MCCXXXIIII curia incepit) և եկեղեցու (1305): Եկեղեցու արևելյան պատի մեջ առկա է XIV դարի բացառիկ բարձր պատուհան, որի վերին մասում լուսավորված է XVII դարում ամփոփված ատտիկը։ Ներսից տաճարն ունի 27 մ լայնություն, ինչը այն դարձնում է քաղաքի ամենալայն շինությունը։ Այն բաղկացած է գլխավոր և երկու կողային նավերից՝ 10 թռիչքով։ Պատուհանները բավականաչափ լույս են տալիս, որպեսզի ամբողջությամբ լուսավորեն ներքին տարածությունը։ Կամարաշարերը, առանձնացնելով հիմնական նավը կողայինից, զարդարված են տասներկու առաքյալների, Մարիամ Աստվածածնի, սուրբ Հովսեփի և մանուկ Քրիստոսի արձաններով։ Արձանները, ինչպես մյուս գեղարվեստական զարդերը, ստեղծվել են վաղ բարոկկոյի ոճով։ Դրանք ընդգծված են արձանների հետևի պատին նկարված արհեստական ​​ստվերների օգնությամբ։ 1980-ական թվականների վերականգնման ժամանակ հայտնաբերվել են նաև XIV դարի որմնանկարներ։
Թեն Հով և Աբորգ
Բեգինաժի երկու թաղամասերի անունները՝ Թեն Հով (Բակում) և Աբորգ (Հին ամրոց), ըստ երևույթին պատկանում են այս վայրում գոյություն ունեցող հին բնակավայրին։ Ենթադրվում է, որ դա եղել է Լյովենի առաջին լորդի բակը։ Այստեղ է գտնվել նաև այն դաշտը, որտեղ տեղի է ունեցել Լյովենի ճակատամարտը։ 891 թվականին կայսր Առնուլֆ Կարինտացին այստեղ կանգնեցրեց նորմանների արշավանքը։ Այդ վարկածի համար զգալի ապացույցներ չեն հայտնաբերվել բեգինաժում, ինչը թույլ է տալիս որոշ հեղինակների կասկածել, որ ճակատամարտը տեղի է ունեցել ապագա բեգինաժի տեղում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակչություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Բելգիայի բնակչություն Կատեգորիա:13-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով
Samsung Galaxy Note 7
Galaxy Note 7 թերություների պատճառով ստեղծված իրավիճակը շատ անհանգստացրեց բնապահպաններին, որովհետև Samsung չէր հայտարարել իր պլաները կապված սմարթֆոնի անվտանգ վերամշակման հարցում ։ Եթե սմարթֆոնները դեն նետվեին կստացվեր 730 տոննա տեխնոլոգիական աղբ։ Դա թույլ չտալու համար բնապահպանները  խնդրագիր են ուղղել Samsung Electronics, խնդրելով սմարթֆոնները դեն նետելու փոխարեն դրանք վերամշակեն։
Ծրագրային ապահովումը
Samsung Galaxy Note 7 աշխատում է Android օպերացիոն համակարգի  6.0.1 Marshmallow  տարբերակով, Grace UX  ինտերֆեյսով։ Հնարավորություն ունի  Android թարմացնել մինչև  Android 7.0 Nougat տարբերակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ Կատեգորիա:Սամսունգ
Մարզական դպրոցներ
Հայաստանում գործում են պատանի մարմնամարզիկների, բռնցքամարտիկների, հնգամարտիկների, ֆուտբոլիստների, շախմատիստների, ըմբիշների, մարզական պարերի, գեղարվեստական մարմնամարզության, մարզական վարպետության բարձրացման դպրոցներ։ Երևանում կար նաև մարզական թեքումով միջնակարգ դպրոց (համար 10)։ Խորհրդային շժրջանի մարզիչ-մանկավարժներից միջազգային ճանաչում ունեին Հրանտ Շահինյանը, Ալբերտ Ազարյանը, Վլադիմիր Ենգիբարյանը, Իգոր Նովիկովը, Հենրիկ Գասպարյանը, Նորայր Մուշեղյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:Սպորտ
Լուիզա Գեգա
Լուիզա Գեգա (Luiza Gega, ), ալբանացի թեթև ատլետ, ով հանդես է գալիս վազք միջին տարածությունում (800, 1500 և 3000 մետր) և ստիպլ-չեյս մարզաձևերում. այդ կատեգորիաներից յուրաքանչյուրում դարձել է Ալբանիայի ռեկորդակիր։ Տիրանայի մարզական համալսարանի շրջանավարտ է (գիտությունների մագիստրոս)։
Կարիերա
2010 թվականի Եվրոպայի առաջնության երրորդ լիգայի մրցություններում հաղթել է իր երկու վազքատարածություններում՝ դառնալով հայրենի երկրի միակ ներկայացուցիչը, որ մրցանակի է արժանացել առաջնությունում։ Լուիզա Գեգան մասնակցել է 2011 թվականի Եվրոպայի՝ շինության ներսում անցկացվող առաջնությանը, որ տեղի է ունեցել Փարիզում։ 800 մետր տարածությունում իր նախնական վազքը նա ավարտել է վերջինը, սակայն սահմանել է անձնական ռեկորդ։
Բալկանների թեթև ատլետիկայի առաջնությունում՝ 2011 թվականի հուլիսի 2-ին, Լուիզա Գեգան ոսկե մեդալի է արժանացել 1500 մետր վազքատարածությունում՝ սահմանելով անձնական ռեկորդ (4.14,22) : Հաջորդ օրը երկրորդ տեղն է գրավել ստիպլ-չեյսում ։
Լուիզա Գեգան 2011 թվականին Շենչժենում անցկացվող ամառային Ունիվերսիադայի ժամանակ 800 մետր վազքատարածությունում հասել է կիսաեզրափակիչ, որտեղ դարձել է յոթերորդը՝ ցույց տալով 2.04,13 արդյունք ։
2011 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որ անցկացվում էր Դեգուում, Լուիզա Գեգուն Ալբանիայի միակ ներկայացուցիչն էր ։ 800 մետր տարածությունում նախնակա վազքի ժամանակ նա եղել է հինգերորդը (2.03,21), ինչը նրան թույլ չի տվել շարունակել մասնակցությունը։
2012 թվականի ձմեռային մրցաշրջանում Լուիզա Գեգան Բալկանների առաջնությունում հաղթել է 1500 մետր վազքատարածությունում՝ սահմանելով Ալբանիայի նոր ռեկորդ (4.10,75) : Սակայն աշխարհի՝ շինության ներսում անցկացվող առաջնությունում, որ նույնպես տեղի է ունեցել Ստամբուլում, ցույց է տվել 4.13,45 արդյունք, ինչի պատճառով չի կարողացել մասնակցել եզրափակչին։