cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պլինիոս Ավագ
Ծառայել է Հռոմի հռենոսյան հեծելազորում (45-57), Ներոն կայսեր օրոք (57-68) հեռացել հասարակական քաղաքական կյանքից։ Վեսպասիանոս կայսեր օրոք (69-79) Պլինիոս Ավագը պրոկուրատոր էր Գալլիայում, Իսպանիայում, Աֆրիկայում, ապա՝ կայսերական խորհրդատու Վեսպասիանոսի, այնուհետև Տիտոսի օրոք։ Շնչահեղձ է եղել Վեզուվի հրաբխային ժայթքման ժամանակ, երբ ջանացել է Սետուբիից նավով օգնության փութալ պատուհասված Պոմպեյում գտնվող ընկերոջն ու նրա ընտանիքին ։
Կրկեսը Հայաստանում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրկես Կատեգորիա:Արվեստ
Պլինիոս Ավագ
Գրել է բազմաթիվ աշխատություններ, որոնցից մեզ է հասել 37 գրքից բաղկացած «Բնագիտություն» հանրագիտարանային բնույթի երկասիրությունը։ Այն կարևորագույն աղբյուր է բնագիտության վերաբերյալ անտիկ պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ «Բնագիտությունը» ոչ ծավալուն, սակայն խիստ կարևոր տեղեկություններ է պարունակում Հայաստանի պատմական աշխարհագրության վերաբերյալ։
Պլինիոս Ավագի մեծարժեք երկերից է «Գերմանական պատերազմների պատմությունը» («Bella Germaniae») տասներկուհատորանոց աշխատությունը, որը ներկայումս համարվում է կորսված։ Սակայն հայտնի է, որ այն սկզբնաղբյուր է հանդիսացել նրան հաջորդած հին հռոմեացի նշանավոր պատմիչների՝ Պլուտարքոսի, Սվետոնիուսի, Տակիտոսի համար։ Վերջինս թեև չի եղել գերմանների երկրում, սակայն Պլինիոս Ավագի վերոնշյալ աշխատությունն օգտագործելով՝ գրել է «Գերմանների ծագումն ու դրությունը» երկասիրությունը (De origine et situ Germanorum) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտիկ գրողներ Կատեգորիա:Հանրագիտարանների հեղինակներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի գրողներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հռոմեական պատմիչներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի գիտնականներ Կատեգորիա:Բնագետներ Կատեգորիա:Աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:1-ին դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հին հռոմեացի հռետորներ Կատեգորիա:Թռչնաբաններ Կատեգորիա:Անտիկ դարաշրջանի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ Կատեգորիա:Հին Հռոմի զորավարներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հանքաբաններ Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ
Կարջալիի մարզ
Կարջալիի մարզ (Област Кърджали), Բուլղարիայի քսանութ մարզերից մեկը, Բուլղարիայի Հարավկենտրոնական տարածաշրջանում է։ Վարչական կենտրոնը Կարջալի քաղաքն է։ Տարածքը 3216 կմ է, որը Բուլղարիայի տարածքի 2,9%-ն է։ Հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Պլովդիվի մարզի հետ, արևելքում՝ Հասկովոյի մարզի հետ, արևմուտքում՝ Սմոլյանի մարզի հետ և հարավում՝ Հունաստանի հետ։
Բնակչություն
Մարզի բնակչությունը ըստ 2012 թվականի հաշվարկի 152 հզ. 808 մարդ է։
Բնակչության 66,2 տոկոսը թուրքեր են, 30,2 տոկոսը՝ բուլղարներ, 3,6 տոկոսը՝ գնչուներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կարջալիի մարզ
Նասիր Խոսրով
Նասիր Խոսրով Աբու Մուին, պարսիկ բանաստեղծ, փիլիսոփա, կրոնական գործիչ։ 1046 թ.-ից 1052 թվականներին Նասիրը ուղևորվել է Եգիպտոս (նկարագրել է «ճանապարհորդության գրքում»)։ Վերադառնալուց հետո որպես հերետիկոս վտարվել է հայրենի Բալխ քաղաքից։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Բադախշանի (Պամիր) սարերում։ Քարոզել է իսմայիլականություն աղանդի հայացքները։ Նասիր Խոսրովի գրական ժառանգությունը կազմում են կրոնափիլիսոփայական տրակտատները, 12 հազար բեյթ ամփոփող դիվանը, «Ռովշանայի-Նամե» պոեմը։ Նասիրին դատապարտել է պալատական պոեզիան, խարազանել սելջուկ ֆեոդալներին, հարձակվել գիտական և փիլիսոփայական մտքի ազատ զարգացումը կաշկանդող ուղղափառ հոգևորականության վրա, պահանջել կարեկցել աղքատներին։ Չարիքի ու թշվառության պատճառը տեսել է «վատ դավանանքի» տարածման և «անարդար կառավարման» մեջ։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել է գյուղացիական շարժումների գաղափարախոսությունը։ Նշանակալի է Նասիրի դերը փիլիսոփայական քասիդի և խրատական պոեմի զարգացման գործում։
Կատեգորիա:Պարսիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Պարսիկ գրողներ Կատեգորիա:Պարսիկ փիլիսոփաներ
(2159) Կուկեմակի
(2159) Կուկեմակի (Kukkamaki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Լիյսի Օտերմայի կողմից Տուրկուում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,482424 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3834 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5814 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1428,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,251994 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,27° անկյուն։
Կյուստենդիլի մարզ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կյուստենդիլի մարզ
Ամենեմհաթ I
Ամենեմհաթ I (եգիպտ. jmn-m-ḥꜣt; /jaˈmaːnumaˌħuːʀiʔ/), տասներկուերորդ դինաստիայի առաջին կառավարիչ, դինաստիա, որը համարվում էր Եգիպտոսի միջին թագավորության ոսկե դարը։ Նա ղեկավարել է մ.թ.ա. 1991-ից մինչև մ.թ.ա. 1962-ը (մ.թ.ա. 1939-ից մինչև մ.թ.ա. 1910թթ.) :
Ամենեմհեթ I-ը թագավորական տոհմից չէր՝ ծնվել էր Սենուսրեթի և Նեֆերտի ընտանիքում, ովքեր Եգիպտոսի բազմաթիվ գավառներից մեկի նոմարքներն էին ։ Որոշ գրական ստեղծագործությունների շարադրանքը (Նեֆերտիի մարգարեությունը, Ամենեմհաթի հրահանգները ) և ճարտարապետության մեջ 6-րդ դինաստիայի տիրակալների բրգաձեւ համալիրների վերադարձը հաճախ համարվում են օրինականացման փորձեր։ Ժամանակաշրջանի տեքստերում նշվում է, որ նրա մայրը եղել է Տա-սեթիից , փղերի եգիպտական անուն Թա-Սեթիից  ։ Վերջին տարիներին շատ գիտնականներ պնդում են, որ Ամենեհմաթ I-ի մայրը ծագումով նուբիացի էր     ։
Ամենեմհաթ I-ը մայրաքաղաքը Թեբեից տեղափոխեց Իթջթավի և թաղվեց Լիշտում։ Հնարավոր է նաև, որ նա սպանված լինի։
Վաղ թագավորություն
Որոշ ապացույցներ կան, որ Ամենեմհաթ I-ի վաղ թագավորությունը պատված էր քաղաքական ցնցումներով, ինչպես ցույց են տալիս տեղական կառավարիչ Նեհրիի արձանագրությունները ։ Եղել են մի քանի ծովային մարտեր, որտեղ ներգրավվել է Ամենեմհաթ I-ի համախոհը` Խնումհոթեպ I-ը, որն օգնել է հաղթանակի հասնել։ Հետագայում Խնումհոթեփը նշանակվեց Բենի Հասանի կարևոր տեղական կառավարիչ և այնտեղ հիմնեց տեղական կառավարիչների դինաստիա։ Նրա թոռն էր Խնումհոթեփ III-ը ։
Բուրգը
Գլխավոր թեման։ Ամենեմհաթ I-ի բուրգը
Բուրգի միջուկը կազմված էր կրաքարի փոքր կոպիտ բլոկներից՝ չամրացված ավազով, բեկորներով և աղյուսով։ Թերևս ամենաուշագրավ առանձնահատկությունն այն է, որ այն ներառում էր Հին Թագավորության հուշարձանների ռելիեֆով զարդարված բլոկների բեկորներ։ Մենք կարող ենք միայն եզրակացնել, որ դրանք վերցրել են Սակկարայում ու Գիզայում և բերվել Լիշտ՝ բուրգի մեջ ներառելու համար ։
Միջին Թագավորության բուրգերը կառուցվել են Նեղոսին ավելի մոտ, իսկ Ամենեմհեթ I-ի թաղման պալատն այժմ ջրի տակ է, քանի որ Նեղոս գետը փոխել է հունը։ Համալիրն ունի կրաքարից ներքին պատ, իսկ արտաքինը՝ ցեխապատ։ Թագավորական ընտանիքի անդամները թաղված են այս երկու պատերի միջև։
Նրա որդին՝ Սենուսրեթ I-ը հետևեց նրա հետքերին՝ կառուցելով իր բուրգը նույնպես Լիշտում, բայց նրա թոռը՝ Ամենեմհաթ II-ը, խախտեց այս ավանդույթը։
Սպանություն
Թագավորության վերջից թվագրվող երկու գրական ստեղծագործություններ պատկերում են Ամենեմհաթ I-ի մահվան մասին։ Ամենեմհաթի հրահանգները ենթադրաբար խորհուրդներ էին, որոնք մահացած թագավորը երազի ժամանակ տվել է իր որդուն։ Այն հատվածում, որտեղ նա զգուշացնում է Սենուսրեթ I-ին իր հպատակների հետ չափազանց մեծ մտերմության մասին, նա որպես ամրապնդում պատմում է իր մահվան պատմությունը.
<<Ընթրիքից հետո էր։ Ես քնած էի անկողնուս վրա՝ հոգնած, և սիրտս սկսել էր հետևել քնին։ Երբ իմ խորհրդած զենքերը գործածեցին, ես դարձա նեկրոպոլիսի օձի պես։ Երբ ուշքի եկա, արթնացա կռվից և պարզեցի, որ դա թիկնապահի հարձակումն էր։ Եթե ես արագ զենք վերցնեի ձեռքս, թշվառներին լիցքերով կստիպեի նահանջել։ Բայց գիշերը չկա մեկը, ով կարող է միայնակ կռվել. առանց օգնականի ոչինչ չի ստացվի։ Ահա իմ վիրավորանքը եղավ, երբ ես առանց քեզ էի, երբ շրջապատը դեռ չէր լսել, որ ես քեզ կհանձնեմ, երբ դեռ քեզ հետ չէի նստել, որպեսզի քեզ խորհուրդ տամ, քանի որ ես դա չէի պլանավորել, չէի կանխատեսում, և իմ սիրտը չէր մտածում ծառաների անփութության մասին>> ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտագետներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի փարավոններ Կատեգորիա:Հին Եգիպտոս
Սալաջուր
Սալաջուր, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բուդիչանի
Բուդիչանի (Будичани), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1720 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1720 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բիրենդրա
Բիրենդրա (Բիրենդրա Բիր Բիքրամ Շահ, նեպալ.` वीरेन्द्र वीर विक्रम शाह, ), Նեպալի 10-րդ թագավորը` Շահերի արքայատոհմից։ Մահենդրա թագավորի ավագ որդին էր, թագավորել է 1972 թվականից մինչև իր մահը` 2001 թվականը։ Նեպալի թագավորական բանակի ֆելդմարշալ (1972 թ.), Հնդկաստանի բանակի գեներալ (1973 թ.), Մեծ Բրիտանիայի լիարժեք գեներալ (1975 թ.) և Մեծ Բրիտանիայի ֆելդմարշալ (1980 թ.):
2Б14
2Б14 «Պոդնոս», խորհրդային 82-միլիմետրանոց ականանետ, կրակում է նույն ականներով ինչ 2Б9 «Վասիլյոկ»-ը։ Ստեղծվել է հակառակորդի կենդանի ուժի և կրակային միջոցների ճնշման համար։ Անփոխարինելի է մերձամարտում հակառակորդի ոչնչացման համար, խրամատներում կտրտված տեղանքում, բարձունքների հակառակ լանջին, տներում և պարիսպների հետևում։
Բիրենդրա
Կենսագրություն
Բիրենդրան ծնվել է այն ժամանակ դեռևս Նեպալի թագաժառանգ արքայազն Մահենդրա Բիր Բիքրամ Շահ Դևի և նրա առաջին կնոջ` արքայադուստր Ինդրա Ռաջյա Լակշմի Դևիի ընտանիքում։ 1955 թվականին Բիրենդրայի հայրը ժառանգել է Նեպալի գահը, իսկ նա դարձել է թագաժառանգ արքայազն։ Իր եղբոր` Գյանենդրայի հետ միասին, Բիրենդրան կրթություն է ստացել Եվրոպայի լավագույն համալսարաններում` ներառյալ էլիտար Էտոն քոլեջը և Հարվարդի համալսարանը։ Գահին նստելուց առաջ ճանապարհորդել է և եղել աշխարհի շատ երկրներում։ Իր երկրում` Նեպալում, նա ճանապարհորդել է ոտքով, այցելել հեռավոր և մեկուսացված վայրեր, ուսումնասիրել մարդկանց կյանքը, եղել տարբեր գյուղերում և վանքերում, սնվել ինչպես այնտեղի բնակիչները։
2Б14
Պատմություն
Ականանետը մշակվել է Գորկի քաղաքի մեքենաշինական գործարանի կանստրուկտրական բյուրոում։ 2Б14-ը դաշտային փորձարկումը անցել է Աֆղանստանի պատերազմում։
Բիրենդրա
Կենսագրություն
1972 թվականին, հոր` Մահենդրա թագավորի մահից հետո, գահը ժառանգել է Բիրենդրան։ 1975 թվականին, նրա գահակալման արարողությանը ներկա են եղել ավելի քան 60 երկրներից ժամանած պետական և քաղաքական գործիչներ։ Նա առավելապես հակված էր խորհրդարանական ժողովրդավարությանը, քան իր հայրը և հռչակեց այն 1990 թվականի հանրաքվեից հետո։ Սակայն խորհրդարանական տարբեր կուսակցությունների միջև ծագած քաղաքական վեճերի և սոցիալական խնդիրների արդյունքում, ծագեց մաոիստների ընդդիմությունը, ովքեր 1996 թվականի փետրվարին երկրի արևմտյան շրջաններում սկսեցին պարտիզանական պատերազմ։ Ի տարբերություն իրեն հաջորդած եղբորը` Գյանենդրային, Բիրենդրան հրաժարվեց մաոիստական պարտիզանների դեմ հանել թագավորական բանակը։
2Б14
Պատմություն
1984 թվականին խորհրդային բանակի սպառազինության մեջ է մտել УАЗ-469-ի թափքի վրա հավաքված 2И27 տրանսպորտային մեքենան (2Б14 մմ ականանետի նրա մարտական հավաքածուի տեղափոխման համար)։
Բիրենդրա
Կենսագրություն
Համեմատած իր եղբոր` Գյանենդրայի, Բիրենդրան բնութագրվել է որպես Նեպալի լավագույն թագավորներից մեկը, ով երկրում ցանկանում էր իրական ժողովրդավարություն հաստատել։ Իր գահակալության առիթով նա առաջարկել է ընդունել Նեպալը, որպես միջազգային խաղաղության գոտի, որն էլ ճանաչվել է աշխարհի 116 երկրների կողմից։
2Б14
Պատմություն
Հետագայում МТ-ЛБ-ի բազայի վրա ստեղծվել է 2К21-2 ինքնագնաց ականանետը։
Բիրենդրա
Անձնական կյանքը
1970 թվականին Բիրենդրան ամուսնացել է Այշվարիա Ռաջյա Լակշմի Դևիի հետ` Ռանա տոհմից և ունեցել երեք երեխա.
2Б14
Նկարագրություն
2Б14-1 ականանետը ստեղծվել է տրոհված եռանկյունու սխեմայով։ Ականանետի փողը հարթապատ խողովակ է՝ պտուտակաձև հետնամասով։ Հետնասալիկը կլոր ձևի է, ներքևից՝ եռակցված հողակառչիչով, երթային վիճակում ականանետը քանդվում է և տեղափոխվում։
Բիրենդրա
Ողբերգական մահը
Այդ ողբերգության պատճառը հանդիսանում էր այն, որ թագավորական ընտանիքը դեմ էր Դիպենդրայի ամուսնությանը` Դևիանի Ռանայի հետ, ում հետ նա հանդիպում էր շուրջ 10 տարի։ Ռանաների տոհմը դարերով կառավարում էր Նեպալը` ժառանգաբար փոխանցելով վարչապետի պաշտոնը և հանդիսանում էր թագավորական տոհմի պապենական թշնամին։ Թշնամության պատճառը` երկրում իշխանության համար պայքարն էր։
Երեք օր անց, Դիպենդրան նույնպես մահացավ, այդպես էլ գիտակցության չգալով։ Այդ երեք օրվա ընթացքում, նա հռչակվել էր Նեպալի թագավոր` համաձայն կանոնակարգի։ Նրա մահից հետո Նեպալի գահին նստեց Բիրենդրայի եղբայրը` Գյանենդրան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նեպալ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ
2Б14
Տեխնիկա-տակտիկական բնութագիր
Կրակային և բալիստիկ բնութագիր
Լրացուցիչ գրականություն
Կատեգորիա:Զենք
Նարեկյան վարժարան
Նարեկյան վարժարան, հիմնադրվել է 1846 թվականին, Կ. Պոլսի Պեյօղլու թաղամասում։ Երկսեռ նախակրթարան էր։ Դասավանդվել են հայերեն, թվաբանություն, վայելչագրություն, կրոն, ձեռքի աշխատանք և այլն։ 1877 թվականին նարեկյան վարժարանը տեղափոխվել է Ս․ Հարություն եկեղեցուն կից շենքը և շարունակել գործել շուրջ քսան տարի՝ որոշակի դեր կատարելով միջնակարգ դպրոցների համար դիմորդներ պատրաստելու, ժողովրդի մեջ գրագիտություն տարածելու գործում։ Հետագայում վարժարանի համար կառուցվել է նոր շենք, ուր 1895 թվականին, նարեկյան վարժարանի հիմքի վրա ստեղծվել է Էսայան վարժարանը։
Կատեգորիա:Կրթական կազմակերպություններ
Աննենկա (գյուղ, Վոսկրեսենսկի շրջան)
Աննենկա (Анненка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի բնակավայրեր
Անդրե Լեֆևիր
Անդրե Ալֆոնս Լեֆևիր (André Lefevere, ), թարգմանության տեսաբան։ 1964-1968 թվականներին Լեֆևիրը սովորել է Գենտի համալսարանում, այնուհետև 1972 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում Էսսեքսի համալսարանում։ Լեֆևիրը Օստինի Տեխասի համալսարանում գերմանագիտության պրոֆեսոր էր ։ Հենց այդ ժամանակ էլ մահացել է սուր լեյկոզից ։
Գաղափարներ ու ազդեցություն
Անդրեն շատ կարևոր և նշանակալից ներդրում ունեցավ պատմահամեմատական գրականության ուսումնասիրության և թարգմանչական տեսության ոլորտներում։ Հիմք ընդունելով Թել Ավիվի համալսարանի պրոֆեսոր Իթամար էվեն - Զոհարի «Բազմահամակարգության տեսությունը»՝ նա դիտարկեց թարգմանությունը որպես ուսումնասիրվող լեզվի շրջանակներում առկա մշակույթով պայմանավորված գաղափարական և քաղաքական սահամանափակումների վերարտադրության և ընթերցանության վերաշարադրման ձև։ Լեֆևիրը զարգացրեց վերաշարադրման ձևի մասին տեսությունը, ինչը նշանակում է, որ ցանցակացած վերարտադրված տեքստ, որն ունի բնագիր, նպատակ ունի որդեգրել նույն գաղափարները կամ պոետիկան կամ էլ՝ երկուսը միասին։
Գիդեոն Թորիի, Ջեյմս Ս. Հոմսի և ժոզե Լամբերտի հետ միասին, Լեֆևիրին կարելի է համարել այն առաջին գիտնականներից, ովքեր թարգմանության տեսությունը դիտարկեցին որպես առանձին գիտակարգ։ Ըստ Սյուզան Բասնեթի և նրա պատկերացման՝ «ոչ թե բառը կամ տեքստը, այլ մշակույթն է թարգմանության հիմնական միավորը»։ Ըստ թարգմանչական տեսության ամենանշանավոր սինթեզատորից մեկի՝ Էդվին Գենցլերի. «սա թարգմանչական տեսության մեջ շեշտակի առաջընթաց էր. սա հենց այն է, ինչ կոչվում է գիտսկարգի «հասունացում», միջմշակութային և բազմամշակութային աճող միտումներ, ինչը կարելի է անվանել հետգաղութային շրջան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
Դոլժոկ (գյուղ, Յամպոլի շրջան)
Դոլժոկ (Довжок), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կետրոսի։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլժոկ գյուղում բնակվում էր 2 013 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,05 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Շունդուկսա
Շունդուկսա (Шундукса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պուդոժսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ռագնուկսա գետի աջ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 63,5 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոդլա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Պլանկի ջերմաստիճան
Պլանկի ջերմաստիճան, ջերմաստիճանի չափման միավորը բնական միավորներով, Պլանկի միավորների համակարգում։ Նշանակվում է TP։ Ժամանակակից տիեզերագիտական պատկերացումների համաձայն, այն Տիեզերքի ջերմաստիճանն է Մեծ Պայթյունի սկզբնական պահին (Պլանկի ժամանակ)։
Սահմանումը
Պլանկի ջերմաստիճանը սահմանվում է որպես
1,41679(11) Կ (այլ կերպ ասած, Պլանկի ջերմաստիճանը 141 նոնիլիոն 679 օկտիլիոն աստիճան է),
\hbar-ը՝ Պլանկի հաստատունը,
k-ն՝ Բոլցմանի հաստատունը, G-ն՝ գրավիտացիոն հաստատունը։
Փակագծերի երկու թիվը արտահայտում են Պլանկի ջերմաստիճանի անորոշությունը (ստանդարտ շեղումը) ։ Այլ ջերմաստիճանային սանդղակներով Պլանկի ջեմրաստիճանը կարելի է արտահայտել, օրինակ, 0 °C = 273.15 K = 1.9279 անգամ 10−30TP։
Նշանակությունը
Պլանկի ջերմաստիճանը այն միավորներից է, որոնք ներկայացնում են հիմնարար սահմանները քվանտային մեխանիկայում։ Ժամանակակից տեսական ֆիզիկան ի վիճակի չէ նկարագրել ավելի բարձր ջերմաստիճան ունեցող որևէ մարմին, քանի դեռ կատարելապես մշակված չէ քվանտային գրավիտացիայի տեսությունը ։ Պլանկի ջերմաստիճանից բարձր ջերմաստիճաններում մասնիկների էներգիան այնքան մեծ է դառնում, որ ձգողականության ուժերը նրանց միջև համեմատելի են դառնում մյուս հիմնարար փոխազդեցությունների հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջերմաստիճանի չափման միավորներ Կատեգորիա:Տիեզերագիտություն Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Բնական միավորներ Կատեգորիա:Աստղագիտական ​​հաստատուններ Կատեգորիա:Ֆիզիկական հաստատուններ
Աշոտ Արզումանյան (արձակագիր)
Աշոտ Մարտիրոսի Արզումանյան, հայ արձակագիր, լրագրող, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1974), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1958 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շուշի քաղաքում։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Լրագրական գործունեությունը սկսել է 1927 թվականից՝ «Ավանգարդ» և «Սովետական Հայաստան» թերթերում։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է համամիութենական ռադիոյի վերջին լուրերի հատուկ թղթակիցը Մոսկվայում։ 1950-1975 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատմության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ 1978-1982 թվականներին ավագ գիտաշխատող էր ՀԽՍՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում։ 1958 թվականին «Հայ-ռուսական գրական կապերը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։
Վահտռեպա
Վահտռեպա (Vahtrepa), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Պյուհալեպա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նիկոլայ Աֆրամեև
Նիկոլայ Սերգեևիչ Աֆրամեև (Николай Сергеевич Афрамеев, ), ռուս խորհրդային արձակագիր, գրական ֆունկցիոներ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1894 թվականին երկաթուղային մեքենավարի ընտանիքում։ Ավարտել է Վյազմայի վարժարանը (1912), ընդունվել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետ։ 1913 թվականին տեղափոխվել է իրավագիտության ֆակուլտետ, սակայն շուտով կալանավորվել է գործադուլի կոչ անելու համար։ Որոշ ժամանակ ապրել է Վյազմայում, Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո տեղափոխվել է Մոսկվա։ Աշխատել է որպես գթասրտության եղբայր տիֆային հիվանդանոցում, ապա Քաղաքների միության տրանսպորտային բաժնում (որտեղ ընկերացել է Իվան Երոշինի հետ) և Մոսկվայի խորհրդի տրանսպորտային բաժնում։ 1919 թվականին գործուղվել է Սիմբիրսկ, որտեղ աշխատել է որպես պարենգործակալ, ապա նահանգային պարենային կոմիտեում և նահանգային միությունում։
1921 թվականին վերադարձել է Մոսկվա, աշխատել Ցենտրոսոյուզում։ 1922 թվականի գարնանը միացել է «Твори!» պրոլետարական գրական խմբին, նույն տարվա աշնանը խմբի մասնակիցների մեծ մասի հետ ընդունվել է ԲԳԳԻ, որն ավարտել է 1925 թվականին։ 1924 թվականին ընդունվել է «Кузница» (հայ․՝ «Դարբնոց») խումբ։
1927 թվականից շատ է զբաղվել գրական-կազմակերպչական գործունեությամբ՝ սկզբում ՄԳևԿԴՄ-ում, ապա «Դարբնոցի» և Լիտֆոնդի քարտուղարությունում։ Եղել է «Մալեևկա» ստեղծագործական տան կազմակերպիչներից մեկը։ 1934 թվականին դարձել է Խորհրդային գրողների միության անդամ։
1941 թվականի հուլիսին ընդգրկվել է ժողովրդական աշխարհազորայինների մեջ, ծառայել «Գրողների վաշտում» ։ Անհետ կորել է 1942 թվականի մարտին։
Ստեղծագործություն
Առաջին բանաստեղծությունը տպագրվել է 1917 թվականին «Դերևենսկայա պրավդա» թերթում, հաջորդ տարիներին պարբերականում հայտնվել են ևս մի քանիսը։ Պրոֆեսիոնալա մակարդակում զբաղվելով գրականությամբ՝ բանաստեղծություններ այլևս չի գրել, անցել է արձակի։ 1932 թվականից հետո չի տպագրվել։ Մաքսիմ Գորկու «Մալվա» պատմվածքի և «Մայրը» (1940) վիպակի հիման վրա գրել է ռադիոյի բեմադրություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Հոկսեն Միրզոյան
Հոկսեն Առաքելի Միրզոյան, խորհրդային հայ ծանրամարտիկ, մարզիչ, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ 1965 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է Էջմիածնի շրջանի Բաղրամյան գյուղ։ 1977 թ. սկսել է պարապել ծանրամարտ մարզիչ Աշոտ Վիլասյանի ղեկավարությամբ և 1978 թ. լրացրել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի նորման։ 1981 թ. նա հաղթեց երիտասարդների աշխարհի առաջնությունում և հրավիրվեց ԽՍՀՄ հավաքական։
1982 թ. նա նվաճեց ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։ Այդ հաջողությունը նա կրկնեց նաև 1983, 1988 և 1991 թվականներին։
1983 թ. նա հաղթեց մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում՝ սահմանելով նոր համաշխարհային ռեկորդներ հրում վարժությունում և ընդհանուր հաշվարկում։
Համարվում էր 1984 թ. Լոս Անջելեսում կայանալիք օլիմպիական խաղերի ֆավորիտ, սակայն չկարողացավ մասնակցել խաղերին, քանի որ խորհրդային մարզիկները ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի որոշմամբ բոյկոտեցին խաղերը։ Փոխարենը նրանք մասնակցեցին Բարեկամություն-84 միջազգային մրցաշարին, ուր Միրզոյանը երկու անգամ բարելավեց համաշխարհային ռեկորդը պոկում վարժությունում։
1988 թ. Սեուլում անցկացված օլիմպիական խաղերում երկրորդն էր, սակայն հաղթող ճանաչված բուլղարացի ծանրորդ Միտկո Գրաբլևը օգտագործել էր արգելված խթանիչներ, և ոսկե մեդալը փոխանցվեց Միրզոյանին։
1991 թ. նա ավարտեց իր ելույթները և անցավ մարզչական աշխատանքի։ 1998-2004 թթ. եղել Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահ և ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։
2004 թ. ընտրվել և մինչ այժմ հանդիսանում է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։ Երևանի ծանրամարտի մարզադպրոցի տնօրենն է։ Մարզում է իր որդուն՝ Առաքել Միրզոյանին և եղբորորդուն՝ Արայիկ Միրզոյանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1961 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգեղակոթ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ծանրորդներ Կատեգորիա:Հայ օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Ծանրամարտի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ծանրամարտի ԽՍՀՄ չեմպիոններ Կատեգորիա:Ծանրամարտի մարզիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր մարզիչներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ
Կոմսոմոլսկի (քաղաքատիպ ավան, Չամզինսկի շրջան)
Կոմսոմոլսկիյ (Комсомольский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Չամզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13603 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1952 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Չամզինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նախահաշվային արժեք
Նախահաշվային արժեք, շինարարության, ձեռնարկությունների, կառույցների, շենքերի կամ դրանց առանձին մասերի, գործարկվող հերթերի ու համալիրների շինարարության (ընդլայնման, վերակառուցման)՝ նախագծերի հիման վրա կազմված և ընդունված կարգով հաստատված ծախսեր։ Շինմոնտաժային աշխատանքների նախահաշվային արժեքը բաղկացած է ուղղակի ու վերադիր ծախսերից և պլանային կուտակումից։ Ուղղակի ծախսերին վերաբերում են բանվորների հիմնական աշխատավարձը, նյութերի և արտադրանքի արժեքը, շինարարական մեքենաների ու մեխանիզմների շահագործման ծախսերը, իսկ վերադիրին՝ արտադրության պրոցեսի սպասարկման ու կառավարման ծախսերը։ Պլանային կուտակումը շինարարական կազմակերպությունների նորմատիվային շահույթն է։
Կատեգորիա:Շինարարություն
Լովեչի մարզ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լովեչի մարզ
Բուրկովցի (գյուղ, Չուդնևսկի շրջան)
Բուրկովցի (Бурківці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուրկովցի գյուղում բնակվում էր 642 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,4 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մոնֆրան
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.2 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 560 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 95 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 60 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 81 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 57 անձ (35 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (1 տղամարդ և 6 կին)։ 17 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աննենկովո (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)
Աննենկովո (Анненково, Анненков), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Շարդոմա (Ժիլայա Տամբիցայի վտակ)
Շարդոմա (Шардома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պուդոժսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ժիլայա Տամբիցա գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ավազան Օնեժի լիճ, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բոլիվիայի տնտեսություն
Կառուցվածք
Ժողովրդական տնտեսության հիմնական ճյուղերը (2015)։
Հանքարդյունաբերություն
Հանքարդյունաբերությունը վաղուց կարևոր տեղ է գրավել երկրի տնտեսության մեջ, սակայն նրա ազդեցությունը տարիների ընթացքում սկսել է նվազել, ուստի 1974 թվականին հանքարդյունաբերության տեսակարար կշիռը երկրի ՀՆԱ-ում կազմել է 21%, 1994 թվականին՝ 6%, 2005 թվականին՝ 4,4%: 1994-ին մետաղական հանքաքարերը կազմում էին արտահանման գրեթե 40%-ը, իսկ 2003-ին այդ ցուցանիշը իջավ մինչև 20% ։
Բոլիվիայում արդյունահանվող հանքաքարի հումքի հիմնական տեսակը անագն է։ Այս ռեսուրսի արդյունահանումը ազդել է երկրի տնտեսության զարգացման վրա 20-րդ դարի սկզբից մինչև 1980-ականների կեսերը։ Անագի արդյունահանումը վերահսկվում էր մասնավոր ընկերությունների կողմից մինչև 1952 թվականը, երբ պետականացվեցին խոշորագույն հանքարդյունաբերական ընկերությունները և ստեղծվեց Corporación Minera de Bolivia (COMIBOL) պետական ​​հանքարդյունաբերական ընկերությունը։ 1980-ականներին երկրում նկատվում էր անագի արտադրության կտրուկ անկում՝ կապված համաշխարհային շուկաներում հանքաքարի գների նվազման հետ։ 21-րդ դարի սկզբին երկրում անագի կեսից ավելին արդյունահանվում է միջին չափի մասնավոր ընկերությունների, հանքագործների արտելների և կոոպերատիվների կողմից, որոնք գործում են San Jose, Huanuni, Llallagua, Siglo XX և Catavi հանքավայրերում՝ Օրուրո և Պոտոսի դեպարտամենտներում ։
Գյուղատնտեսություն
Արևելյան Անդերի հովիտները անցումային շրջան են կազմում Ալտիպլանոյից դեպի արևելյան հսկայական հարթավայրեր։ Այստեղ կանխիկ մշակաբույսեր, ինչպիսիք են կոկան, սուրճը, բանանը, նարինջը և կակաոն, ինչպես նաև պարենային մշակաբույսեր, ինչպիսիք են բրինձը, արևադարձային մրգերը և կասավան, աճեցվում են զառիթափ լանջերին, որոնք սովորաբար պետք է լինեն տեռասներով։ Կոչաբամբայի բաժանմունքն առանձնանում է տարբեր մշակաբույսերի համար պիտանի ամենաբերրի հողերով։ Այն արտադրում է ցորեն, եգիպտացորեն, գարի, բանջարեղեն, արևադարձային մրգեր և կաթնամթերք։ Գյուղմթերքները մասամբ սպառվում են տեղում, մասամբ արտահանվում են Ալտիպլանոյի խոշոր քաղաքներ։ Ալտիպլանոյի մշակովի հողատարածքներում (150 հազար հեկտար) իրականացվում է նաև կենսապահովման հողագործություն, աճեցվում է կարտոֆիլ (հիմնական պարենային մշակաբույս), գարի, կինոա, մանասավ և այլն։ Տիտիկակա լճի և Պոոպոյի մոտ աճեցնում են ցորեն, առվույտ, լոբի և բանջարեղեն։ Բացի ընտանի կենդանիներից՝ խոզերից, խոշոր եղջերավոր անասուններից և ոչխարներից, բուծվում են էնդեմիկ լամաներ և ալպականեր ։ Անասնաբուծության մեջ լամաների բուծումը էական նշանակություն ունի։ Մինչ այժմ Անդերի լեռներում կան էթնիկ խմբեր, որոնց տնտեսությունը մեծ դեր է խաղում լամաների և ալպակաների բուծման համար ։ Լամաների բուծման կենտրոնը տեղակայված է Հարավային Պերուում և Բոլիվիայում և ձգվում է դեպի Տիտիկակա լճի շրջան։ Լեռնաշխարհում կատարվող ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս անդյան լամովոդների երկու տնտեսական մոդել առանձնացնել ։ Առավել բարենպաստ պայմաններում՝ համեմատաբար բարձր տեղումներով և համեմատաբար փոքր տարածքում գտնվող բիոտիպերի բազմազանությամբ, լամարաբուծությունը զուգակցվում է զարգացած գյուղատնտեսության հետ։
Տրանսպորտ
Բոլիվիայի երկաթուղիները ընդհանուր երկաթուղային ցանց ունեն Չիլիի, Արգենտինայի, Բրազիլիայի, Պարագվայի և Ուրուգվայի հետ։ Ավիահաղորդակցություն կա Եվրոպայի և Ամերիկայի երկրների հետ։ Զարգացած է գետային տրանսպորտը։
Ֆինանսական ցուցանիշներ
Բոլիվիայի տնտեսության գնողունակության համարժեքությունը 1999 թվականին կազմել է 24․2 միլիարդ դոլար, 2015 թվականին այն գնահատվել է 74․3 միլիարդ դոլար; ՀՆԱ-ն 1997 թվականին կազմել է 7․9 միլիարդ դոլար, 2015 թվականին այն գնահատվել է 33․2 միլիարդ դոլար։
Արտաքին առևտուր
Ներմուծման մեջ գերակշռում են ավտոմեքենաները (մոտ 0․471 մլրդ դոլար կամ արժեքի 5․4%-ը), բեռնատարները (մոտ 0․405 մլրդ դոլար կամ արժեքի 4․6%-ը), նավթամթերքները (մոտ 0․373 մլրդ դոլար կամ արժեքի 4․3%-ը), ավտոբուսները (մոտ 0․219 մլրդ դոլար կամ արժեքի 2․5%-ը, երկաթի հանքաքար և գլանվածք (մոտ 0․212 մլրդ դոլար կամ արժեքի 2․4%-ը), ներմուծվում են նաև քիմիական նյութեր, սննդամթերք և այլ պատրաստի արդյունաբերական արտադրանք։ Ներմուծման հիմնական գործընկերները (2016 թ.) Չինաստանը (1․6 միլիարդ դոլար կամ ընդհանուրի 18 տոկոսը), Բրազիլիան (1․46 միլիարդ դոլար կամ ընդհանուրի 17 տոկոսը), Չիլին (1․03 միլիարդ դոլար կամ ընդհանուրի 12 տոկոսը), ԱՄՆ-ն (0․810 միլիարդ դոլար կամ ընդհանուրի 9․3 տոկոսը) և Արգենտինան (0․670 մլրդ դոլար կամ ընդհանուրի 7․7%-ը)։ Ռուսաստանի մասնաբաժինը մոտ 0,16% է։
Արժույթ
Մինչև 1962 թվականը՝ բոլիվիանո, 1963 թվականից՝ Բոլիվիական պեսո։
Պատմական բոլիվիանոյի դարձերեսները
Բոլիվիայում 1928 թվականին տեղի է ունցել դրամական ռեֆորմ՝ 1։1 հարաբերակցությամբ։
Բայց քանի որ բանկերում մնացել էին մեծ թվով 1911 թվականի նմուշի բոլիվիանոյի թղթադրամներ, որոնք շրջանառության մեջ չէին դրվել, որոշվեց դրանք շրջանառության մեջ դնել նոր բոլիվիանոյի հետ զուգահեռ՝ դիմերեսին վերատպելով։ Պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ Բոլիվիայի ազգային բանկը, որն իրականացրել է 1911 թվականի թղթադրամների թողարկումը, փոխել է իր անունը Բոլիվիայի Կենտրոնական բանկ, որը տպագրվել է նույն անվանական արժեքով, սև թանաքով մեկ տողով՝ «Բոլիվիայի կենտրոնական բանկ»։
Բնակչության եկամուտը
Նվազագույն աշխատավարձը Բոլիվիայում, սա ամենացածր ամսական և ժամային աշխատավարձն է, որը գործատուներն օրենքով իրավունք ունեն վճարել իրենց աշխատողներին Բոլիվիայում։ Բոլիվիայում նվազագույն աշխատավարձը կարգավորվում է էկոնոմիկայի և հանրային ֆինանսների նախարարության կողմից։ Ազգային նվազագույն աշխատավարձի բարձրացումը սահմանվում է Բոլիվիայի նախագահի բարձրագույն հրամանագրով ամեն տարի մայիսի 1-ին՝ ի պատիվ Բոլիվիայի Աշխատանքի օրվա։ Նշենք նաև, որ Բոլիվիայում կառավարությունը աշխատավարձերի բարձրացում է իրականացնում նախորդ տարվա գնաճին համահունչ։ 1986 թվականից ի վեր 1986 թվականի նոյեմբերի 28-ի 901 հրամանագրով ներդրվել է նոր արժույթ, որը կոչվում է բոլիվիանո։ 1987 թվականի հունվարի 1-ից Բոլիվիայում աշխատողի նվազագույն աշխատավարձը ժամանակի ընթացքում զարգանում է Բոլիվիայի տնտեսության աճին համահունչ ։ Նվազագույն աշխատավարձը Բոլիվիայում 80-ականների կեսերին 40 Bs էր։ 80-ական թվականների վերջին (1989 թվական) նվազագույն աշխատավարձը հասել է 68 Bs-ի՝ 1986-ի համեմատ աճելով 70%-ով։ 1991 թվականին ընդունվեց նվազագույն աշխատավարձի ազգային քաղաքականությունը։ Այդ տարի աշխատավարձը նախորդ տարվա համեմատ ավելացել էր 55%-ով՝ հասնելով 120 Bs-ի։ Բոլիվիայում նվազագույն աշխատավարձը 90-ականների սկզբին կազմում էր 77 Bs: 90-ականների վերջին (1999 թվական) նվազագույն աշխատավարձը հասել է 330 Bs-ի՝ 1990-ի համեմատ աճելով 328․5%-ով։ Բոլիվիայում նվազագույն աշխատավարձը 2000-ականների սկզբին կազմում էր 355 Bs: 2000-ականների վերջի դրությամբ (2009 թվական) նվազագույն աշխատավարձը հասել է 647 Bs-ի՝ 2000 թվականի համեմատ աճելով 82․2%-ով։ Բոլիվիայում նվազագույն աշխատավարձը 2010 թվականի սկզբին կազմել է 679 Bs: 2017 թվականի վերջի դրությամբ նվազագույն աշխատավարձը հասել է 2000 Bs-ի՝ 2010 թվականի համեմատ աճելով 194․5%-ով։ Հարկ է նշել նվազագույն աշխատավարձի արագացված աճը, հաշվի առնելով, որ նախորդ տասնամյակներում (1990-ականներ և 2000-ական թվականներ) Բոլիվիայի աշխատողների նվազագույն աշխատավարձը ամենացածրն էր Հարավային Ամերիկայում՝ ամսական $100-ից ցածր։ 2017 թվականի դրությամբ Բոլիվիայում նվազագույն աշխատավարձը մի փոքր ավելի բարձր է, քան Պերուում, Կոլումբիայում, Մեքսիկայում և Վենեսուելայում։ Բոլիվիան այժմ Լատինական Ամերիկայի առաջատար երկիրն է, որն այս տասնամյակի ընթացքում բարձրացրել է իր իրական նվազագույն աշխատավարձը առանց բարձր գնաճի։
Ծանոթագրություններ
<!-- == Գրականություն == -->
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոլիվիա
Լիկյոր
Լիկյոր (liqueur, «հեղուկ» բառից), անուշաբույր, սովորաբար քաղցր խմիչք, որը պատրաստվում է մրգային կամ հատապտղային հյութերից, հոտավետ բույսերի թուրմերից, արմատներից, համեմունքներից և այլն։ Էթիլային սպիրտի պարունակությունը լիկյորում տատանվում է 15 %-ից մինչև 75 %, իսկ շաքարի պարունակությունը, որպես կանոն, տատանվում է 25 %-ից մինչև 60 % ։
Պատմություն
Լիկյորների առևտրային արտադրությունը սկսվեց Միջնադարում, երբ ալքիմիկոսները, բժիշկները և վանականները փնտրում էին կենսատու թուրմը։ Դա բերեց լայն տարածում գտած լիկյորների արտադրության, դրանց թվում նաև կրոնական միաբանությունների անունները կրող, որոնք առաջին անգամ ստացան այդ խմիչքը։ Մեր օրերում լիկյորների արտադրությունը զարգացած է գրեթե ամենուր, այս կամ այն տեղական տարատեսակները հաճախ են հիշատակվում ուղեցույցներում՝ զբոսաշրջիկների ուշադրությունը գրավելու համար։
Տարատեսակներ
Լիկյորների զանազանության և դրանց օգտագործման եղանակների պատճառով, գոյություն ունեն դրանց դասակարգման բազում տարբերակներ՝ ըստ թնդության, ըստ քաղցրության աստիճանի (Ֆրանսիայում հայտնի եղանակ), ըստ համային հիմնական բաղադրիչների (մրգային, ցիտրուսային, խոտաբույսային և այլն), ըստ սպիրտային հիմքի տեսակի։ Լիկյորի անունը կարող է ապրանքանիշ լինել (օրինակ՝ Baileys, Grand Marnier), կամ պարզապես ծագումնաբանական անուն (Օրինակ՝ Irish cream, Կյուրասաո)
Ավանդական լիկյորները բաժանվում են թունդ (35 %-45 % սպիրտ, 30 %-50 % շաքար), դեսերտային (25 %-30 % սպիրտ և 25 %-30 % շաքար) և կրեմ (15 %-23 % սպիրտ և 50 %-60 % շաքար)։ Առաջին խմբին են դասվում առավել հին լիկյորների մեծամասնությունը, որոնք արտադրվել էին վանականների, դեղագործների, հրուշակագործների կողմից։ Կրեմ-լիկյորները հայտնվել են համեմատաբար վերջերս, 20-րդ դարի կեսերին, դրանք տարբերվում են խտությամբ և շատ քաղցր համով ։
Լիկյորները սովորաբար մատուցում են ճաշի վերջում՝ թեյի կամ սուրճի հետ։ Օգտագործում են ինչպես անապակ, այնպես էլ բազում խմիչքների և կոկտեյլների հետ խառնած։ Օգտագործվում են նաև բոլոր հնարավոր ուտեստների, առաջին հերթին աղանդերի պատրաստման համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լիկյորներ Կատեգորիա:Ալկոհոլային խմիչքներ Կատեգորիա:Թունդ ալկոհոլային խմիչքներ
Սալուտ Ներքին
Սալուտ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Բաժակ
Բաժակ, սովորական ապակե սպասք՝ տեսքով նման գլանի կամ հատված կոնի, առանց բռնակների և առանց ոտքերի։ Օգտագործվում է սառը կամ տաք խմիչքների համար։ Նաև օգտագործվում է որպես բաժակակալ։
Նկարագրություն
Բաժակի տեսքը նման է գլանի կամ հատված կոնի, սակայն հանդիպում են նաև ավելի բարդ տեսքերով բաժակներ։ Բաժակի հիմնական տարբերությունը այլ սպասքներից բռնակի բացակայությունն է։ Բաժակները լինում են նաև թրաշավոր։
Բաժակի չափերի հարաբերակցությունը նրա հիմքի մոտավորապես հավասար է 2:1, իսկ չափերը մոտավորապես հավասար են մարդկային ափի չափի։ Բաժակի տարողությունը հիմնականում 200-250 սմ³ է։ Փոքր չափերով բաժակները երբեմն անվանվում են բաժակիկներ, իսկ շատ փոքրեը՝ գավաթիկներ։
Բաժակների մեծ մասը պատրաստված է ապակուց։ Որոշ լեզուներում, ինչպիսիք են անգլերենը, գերմաներենը, ֆրանսերենը, «բաժակ» և «ապակի» բառերը, համանուններ են։ Բաժակները նաև պատրաստվում են պալստմասսայից, թղթից, կերամիկայից և մետաղներից։
Բաժակները լինում են թափանցիկ, ոչ թափանցիկ, միանգամյա և բազմանգամյա օգտագործման ենթակա և ծալովի բաժակներ։
Կախված բաժակի նյութից՝ կարելի է որոշել օգտագործե՞լ տաք ըմպելիքների համար, թե՞ ոչ։
Հանդիպում են նաև ուտելու բաժակներ. պաղպաղակը կարող է վաճառվել վաֆլե բաժակներով։
Բազմանիստ բաժակ
Բազմանիստ բաժակի ծագումը հայտնի չէ։ Տարածված է այն տեսակետը, որ Ռուսաստանում բազմանիստ բաժակները սկսել են արտադրել Պյոտր I-ի ժամանակ՝ Գուս-Խրուստալ քաղաքում։ Բազմանիստ բաժակը չէր գլորվում սեղանից, երբ նավը տատանվում էր։ Ամեն դեպքում, կարելի է ասել, որ մինչ հեղափոխությունը Ռուսաստանում պատրաստվում էին բաժակներ և գավաթիկներ ։ Դեռ 1918 թվականին Պյոտր Վոդկինի «Առավոտյան նատյուրմորտ» նկարում պատկերված էր 12 նիստ ունեցող թեյով լի բաժակ։ Որոշ աղբյուրներում հիշատակվում են 1914 թվականի Ուրգելսկի ապակու գործարանի նիստավոր բաժակները։ Բադեն-Բադենի Ֆաբերժեի թանգարանի ցուցադրությունում ցուցադրվել է 1905 թվականի «ավանգարդ» ոճով նատյուրմորտ, որտեղ պատկերված էին ձվածեղ, ծովատառեխի կմախք և բազմանիստ բաժակ ։ Նիստավոր բաժակի խորհրդային դիզայնը երբեմն վերագրում են խորհրդային քանդակագործ Վերա Իգնատևնա Մուխինային, որը «բանվոր և կոլտնտեսուհի» մոնումենտալ կոմպոզիցիայի հեղինակն է, սակայն դրա փաստաթղթային հաստատումը չկա։ Իգնատևնան ապակով սկսեց հետաքրքրվել 1930-ականների վերջին։ Այդ ժամանակ պետք էր մշակել հանրային սննդի համար բաժակի նոր ձև։ Մուխինյան բաժակը պատրաստվել է հաշվի առնելով պահանջները՝ հարթ օղակը, որն ընթանում է եզրագծի շրջագծով, և այն տարբերվում է պարզ բազմանիստ բաժակի ավանդական ձևից։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ բազմանիստ բաժակի ստեղծողը Ուրալցի ինժեներ Նիկոլայ Սլավյանովն է։ Նրա օրագրերում պահպանվել են 10, 20 և 30 նիստերով բաժակների էսքիզներ։ Նա առաջարկել է բաժակը մետաղից պատրաստել։ Հնարավոր է, որ դրանք կարող էր տեսնել նաև Վերա Մուխինան, որը գտնվում էր Ուրալում տարհանման ժամանակ։
Բազմանիստ բաժակի ծննդյան օրը համարվում է սեպտեմբերի 11-ը, իսկ առաջին խորհրդային բազմանիստ բաժակը թողարկվել է 1943 թվականին Գուս-Խրուստալնի քաղաքի՝ Ռուսաստանի ամենահին ապակու գործարանի կողմից։
Դասական ապակու չափսերը 65 մմ տրամագծով և 90 մմ բարձրությամբ են։ Բաժակն ուներ 16 նիստ և ուներ 250 մլ տարողություն։ Բաժակի հատակին գրված էր նրա գինը։
ԽՍՀՄ-ի արտադրության ստանդարտ բազմանիստ ապակու բնութագրերը.
Բաժակների տարողությունները՝ 50 մլ, 100 մլ, 150 մլ, 200 մլ, 250 մլ, 350 մլ։
Բազմանիստ բաժակն ունի մի շարք առավելություններ սովորական գլանաձև բաժակի համեմատ։ Իր նիստերի շնորհիվ այն կարող է չջարդվել՝ ընկնելով բետոնե հատակին 1 մ բարձրությունից։ Դրա համար էլ նիստավոր բաժակները արտադրվում են մինչ օրս և օգտագործվում են ճաշարաններում, ինչպես նաև ուղևորային գնացքներում։
Ժողովրդի մեջ նիստավոր բաժակը ստացել է «մելենկովսկի» անվանումը՝ խորհրդային պետական գործիչ Գեորգի Մալենկովսկու ազգանունով։
Քիմիական բաժակ
Քիմիական բաժակները կարևոր մաս են կազմում քիմիական կամ կենսաբանական լաբորատորիաներում։ Հիմնականում նրանք պինդ գլան են։ Քիմիական ապակու պարտադիր մասը հարմար քթիկն է։ Լավ քիմիական բաժակի հատակը պետք է լինի հարթ (մագնիսական խառնուրդի օգտագործման հարմարության համար)։ Սովորաբար պատրաստվում է ջերմադիմացկուն ապակուց, բայց կարող է պատրաստվել նաև պլաստիկից։ Քիմիական բաժակների տարողությունը կարող է տատանվել 5 մլ-ից մինչև մի քանի լիտր։ Բաժակի վրա կարող է լինել ծավալի սանդղակ, սակայն այն մոտավոր է և ծառայում է միայն կողմնորոշվելու համար։ Ճշգրիտ սանդղակներով անոթները, որոնք ծառայում են հեղուկի ծավալը չափելու համար, կոչվում են չափանոթներ։ Քիմիակաբ բաժակները սովորաբար օգտագոծվում են բարդ լուծույթներ պատրաստելու համար, երբ անհրաժեշտ է խառնելու ժամանակ լուծել պինդ նյութեր։ «Լաբորատոր» տոների ժամանակ 50 մլ տարողությամբ քիմիական բաժակները հաճախ օգտագործվում են որպես գավաթիկներ։
Բաժակ՝ որպես ծավալի չափման միավոր
Բաժակը նաև համարվում է մանր մարմինների և հեղուկների ծավալի չափման միջոոց և օգտագործվում է խոհարարական բաղադրատոմսերում։ Այդ դեպքերում նկատի է առնվում 200 մլ ծավալը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպասք
Չերնոգլազովկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Չերնոգլազովկա (Чорноглазівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոգլազովկա գյուղում բնակվում էր 266 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Իգոր Սմոլնիկով
Իգոր Ալեքսանդրովիչ Սմոլնիկով (Игорь Александрович Смольников, ), ռուս ֆուտբոլիստ, Ռուսաստանի սպորտի վարպետ, «Զենիթ» ակումբի և Ռուսաստանի հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Իգոր Սմոլնիկովը Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի սան է։ Մոսկվայի «Տորպեդոյի» կազմում անցկացնելով մեկ հաջող մրցաշրջան առաջին դիվիզիոնում՝ գրավել է Պրեմիեր լիգայի ակումբների սկաուտների ուշադրությունը, ինչից հետո վերադարձել է «Լոկոմոտիվ»։ 2009 թվականի մարտին վարձավճարով տեղափոխվել է Եկատերինբուրգի «Ուրալ»՝ վերադառնալով հայրենի Սվերդլովսկի մարզ։ «Ուրալի» կազմում անցկացրել է 12 հանդիպում, ինչից հետո վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է «Չիտա», որի հայտացուցակում ավելացվել է օգոստոսի 4-ին ։
2009 թվականի նոյեմբերին՝ Ռուսաստանի առաջնության առաջին դիվիզիոնի մրցաշարի ավարտից հետո, վերադարձել է «Լոկոմոտիվ» ։ Ըստ «Լոկոմոտիվ-2»-ի գլխավոր մարզիչ Եվգենի Խառլաչյովի՝ նա պետք է խաղար իր թիմում 2010 թվականին, սակայն ընդգրկվել է հիմնական թիմի հայտացուցակում ։
«Լոկոմոտիվի» հիմնական կազմում անցկացնելով մի քանի խաղ 2010 թվականի Ռուսաստանի առաջնությունում ՝ հուլիսի վերջին հրավիրվել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքական, որի կազմում կարող էր նշել իր նորամուտը օգոստոսի 11-ին՝ մասնակցելով Լատվիայի հավաքականի դեմ խաղին 2011 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում, սակայն մնացել է պահեստայինների նստարանին, իսկ Ռուսաստանը հաղթել է 2:1 հաշվով ։
2011 թվականի օգոստոսին Իգոր Սմոլնիկովը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռոստով» ։ 2012 թվականի հունիսին, օգտվելով պայմանագրի համապատասխան կետից, տեղափոխվել է «Կրասնոդար» ։
2013 թվականի օգոստոսի 13-ին «Զենիթը» պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Սմոլնիկովի տեղափոխության վերաբերյալ, երի տրանսֆերի համար Ռուսաստանի փոխչեմպիոնը վճարել է 6 մլն եվրո։ Ընդ որում՝ նախորդ թիմին վճարման վերջնական գումարը կարող էր ավելանալ՝ կախված նոր ակումբում ֆուտբոլիստի հաջող ելույթներից։
«Զենիթի» կազմում իր առաջին հանդիպումը Սմոլնիկովն անցկացրել է 2013 թվականի օգոստոսի 17-ին ընդդեմ «Անժիի», իսկ 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում ։
Հավաքականում
Իոր Սմոլնիկովը մասնակցել է 2007 թվականի Եվրոպայի մինչև 19 տարեկանների առաջնությանը Ռուսաստանի՝ 1988 թվականին ծնվածների հավաքականի կազմում, որը մրցաշարի նախընտրական խաղերում կարողացել է հաղթել Անգլիայի ու Չեխիայի հավաքականներին և ոչ-ոքի խաղալ հոլանդացիների հետ։ Մրցաշարի հիմնական մասում ռուս պատանիները հանդես են եկել անհաջող՝ կորցնելով խմբից դուրս գալու հնարավորությունը արդեն երկու խաղից հետո։
Ռուսաստանի ազգային հավաքականում Իգոր Սմոլնիկովն իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին՝ Հարավային Կորեայի դեմ խաղում ։
Մասնակցել է Եվրոպայի 2016 թվականի առաջնությանը Ֆրանսիայում, 2017 թվականի Կոնֆեդերացիաների գավաթի տնային խաղարկությանը և 2018 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Աշխարհի առաջնության՝ Ուրուգվայի դեմ խաղում (0:3) ստացել է երկու դեղին քարտ և հեռացվել դաշտից առաջին խաղակեսում։
Խաղերը հավաքականում
Ընդհանուր՝ 29 խաղ/ 0 գոլ, 11 հաղթանակ, 6 ոչ-ոքի, 12 պարտություն
Ձեռքբերումներ
«Զենիթ»
Անձնական կյանք
Կինը՝ Եկատերինան, կրթությամբ լրագրող է, վարում է «Zenit Family» հաղորդումն ակումբի յութուբյան կայքում, զբաղվում է բարեգործությամբ։ Նրանք ունեն երկու որդի, որոնք հաճախում են ֆուտբոլային դպրոց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Զենիթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռոստովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Peugeot
Peugeot (կարդացվում է՝ Պեժո), ավտոմոբիլների ֆրանսիական արտադրողներից մեկն է, PSA Peugeot Citroën-ի մի մասն է։ PSA Peugeot Citroën մայրական ընկերությունը երկրորդ ավտոմոբիլներ արտադրող կազմակերպությունն է Եվրոպայում գերմանական Volkswagen-ից հետո ։ Թեթևաքաշ կոմերցիոն ավտոմոբիլների խոշորագույն արտադրողն է Եվրոպայում (շուկայի 18,8 %-ը)։
Պատմություն
Մինչ օրս Պեժոն շարունակում է զարմացնել նոր, համարձակ ու գրավիչ մոդելներով, որոնք բացահայտում են գեղեցկության, նրբաճաշակության, որակի ու անվտանգության նոր չափանիշներ։
Ծանոթագրություններ
* Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ընկերություններ Կատեգորիա:Ավտոբուս արտադրողներ Կատեգորիա:Մոտոցիկլ արտադրողներ Կատեգորիա:Հեծանիվ արտադրողներ Կատեգորիա:Ավտոմոբիլ արտադրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի առևտրական ապրանքանիշեր
Մարինա Կարելլա
Մարինա Կարելա (Μαρίνα Καρέλλα, ), հույն նկարչուհի, քանդակագործ, ջրանկարչուհի, պատկերազարդող և դիզայներ։
Ստեղծագործություններ
Նախագծերը առաջին անգամ ցուցադրվել էին 1971 թվականին Միլանի Լևի գրադարանում։ 1970 թվականին իր աշխատանքների ամենահայտնի մասերը ցուցադրել էին Իոլաս գրադարանում։ Հետագայում աշխատել էր գիպսով, մարմարով և մետաղով։ 1980 թվականին, երբ ժամանեց Նյու Յորք, նրա նկարները առանձնանում էին «մուգ» երանգով, իսկ ամենավերջին նկարները համարվում էին բնությունից ոգեշնչված նկարները։
Հաջողության ամենամեծ պահին Մարինա Կարելլան ցուցադրվում էր աշխարհի տարբեր քաղաքներում, ինչպիսիք են Նյու Յորքը, Լոս Անջելեսը, Մադրիդը, Բրյուսելը, Հռոմը և Լոնդոնը, նրա նկարները պահվում են ամենամեծ թանգարաններում և հաստատություններում։ Ցուցադրվել են Հունաստանի ավելի քան 13 անհատական ցուցահանդեսներում և արտասահմանում։ 2005 թվականին Բենակի թանգարանում կազմակերպել է հետհայաց ցուցահանդես։
Անհրաժեշտ է նաև նշել ֆիլմերի և թատրոնների համար նկարչի բեմի և շորերի դիզայնի համար կատարած աշխատանքը։ Էլեկտրիի (1984 Էպիդավրոս), Un Reve ֆիլմի, Que La Nuit-ի (1976), Piraeus Ազգային թատրոնի,Դոն Ժուան օպերայի (1972) և L' Incoronazione di Poppea-ի (1977) ստեղծման համար համագործակցել է քանդակագործ Տակիս Ֆոտոպուլոսի հետ։
Ամուսնություն
Ամուսնացած է արքայազն Միքայելի հետ։ Սակայն քանի որ ամուսնությունը համարվում էր մորգանատիկական այն չստացավ «Հունական և Դանիական արքայադուստր» անվանումը։ Չնայած այդ փաստին ինքն իրեն կարող է անվանել «Մարինա, Հունաստանի և Դանիայի արքայազն Միքայելի կինը» ։ Ապրում են Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Պատմոս կղզում ունեն տուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Աթենք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Քանդակագործներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հույն քանդակագործներ Կատեգորիա:Կին քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ