cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուլենշպիգելի և Լամմե Գուդզակի լեգենդը
Հեղինակը
Վեպի հեղինակը բելգիացի Շառլ դը Կոստերն է։ Նա ծնվել է 1827 թվականի օգոստոսի 20-ին, Մյունխենում, ուր նրա հայրը Հռոմի պապի դեսպանի մոտ պաշտոնյա էր։ Կյանքի առաջին տարիները նա անցկացրեց Մյունխենում։ 1833 թվականից նրա ծնողները տեղափոխվել էին հայրենիք և հաստատվել Բրյուսելում։ 17 տարեկանից պաշտոնավարել է Բրյուսելի մի բանկում և ազատ ժամերին զբաղվել է գրելով։ 1850 թվականին մտել է համալսարան, որը ավարտելուց հետո պետական արխիվում պաշտոն է ստանձնել։ Արխիվային նյութերը ուսումնասիրելով ծանոթացել է Բելգիայի պատմությանը և ֆրանսիական հին լեզվին։ Հետագա տարիներին լույս է ընծայել «Ֆլամանդական լեգենդներ» և «Բրաբանտական պատումներ» գրքերը, որոնք մեծ հաջողություն չունեցան։ 1867 թվականին լույս է տեսել «Ուլենշպիգելի և Լամմե Գուդզակի լեգենդը» վեպը, որի վրա աշխատել էր տասը տարի։
Հայերեն թարգմանությունը
Վեպը ֆրանսերենից հայերեն թարգմանել է Վահե Միքայելյանը։ Հրատարակվել է 1946 թվականին Ավետիք Իսահակյանի խմբագրությամբ և առաջաբանով։ Վերահրատարակվել է 1987 թվականին։
Բելգիացիների գնահատականը
«Թիլ Ուլենշպիգելը» իր հաստատուն տեղն ունի համաշխարհային գրականության մեջ, սակայն Բելգիայի համար ավելի մի բան է, քան մի հանճարեղ գիրք։ Սա այն գրքերից է, որ ազգային միության չհասած ժողովուրդներին տալիս է ազգային գիտակցություն, կռում է նրա բախտը և գծում նրա ապագա ուղին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելգիայի գրականություն Կատեգորիա:1867 վեպեր
Ալայիե (Էստոնիայի շրջան)
Ալայիե շրջան (Alajõe vald), շրջան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ալայիե գյուղը։
Բնակչություն
Շրջանում բնակվում էին մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 2,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շրջաններ
Recorded Music NZ
Recorded Music NZ (նախկինում — Ձայնագրող ընկերությունների նորզելանդական միություն (Recording Industry Association of New Zealand), կրճատ՝ RIANZ), ոչ առևտրային կազմակերպություն, որը միավորում է երաժշտական պրոդյուսերներին, ձայնագրման լեյբլներին, վաճառողներին և երաժիշտներին, ովքեր կապված են երաժշտական արտադրանքի վաճառքների հետ Նոր Զելանդիայում։ Անդամությունը Recorded Music NZ-ում բաց է, սակայն առավել մեծ ազդեցություն ունեն «մեծ եռյակի» լեյբլները՝ (Sony, Universal և Warner), մյուս կազմակերպությունները ունեն հաղորդակցված կարգավիճակ ։
Մինչ 2013 թվականի հունիս միությունը հայտնի էր որպես «Ձայնագրող ընկերությունների նորզելանդական միություն» (RIANZ): Այդ ժամանակ RIANZ-ը և PPNZ Music Licensing-ը միավորվեցին դառնալով Recorded Music NZ :
Recorded Music NZ-ը հանդիսանում է IFPI-ի անդամ։
Մրցանակներ
«New Zealand Music Awards» — ежегодная премия Recorded Music NZ-ի ամենամյա մրցանակ, տրվում է ձայնագրման ոլորտում նշանակալի նվաճումների համար, համարվում է Նոր Զելանդիայում առավել հեղինակավոր մրցանակը։ Շնորհվում է 1965 թվականից ։
Չարթեր
Recorded Music NZ-ը հրապարակում է նորզելանդական ալբոմների և սինգլների պաշտոնական չարթեր։ Սինգլների թոփ-40 հաշվարկվում է ինչպես վաճառքների (ներառյալ ներբեռնումներ) արդյունքների հիման վրա, այնպես էլ ռադիոյով հեռարձակումների տվյալների վրա, 3:1 հարաբերակցությամբ։ Տվյալների հավաքագրմամբ զբաղվում է Radioscope գործակալությունը։
Recorded Music NZ-ը նաև հրապարակում է տարեկան չարթեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիթ-շքերթներ Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի երաժշտություն
Ցեֆեոս (համաստեղություն)
Ցեֆեոս, Երկնքի հյուսիսային կիսագնդի համաստեղություն, որն ունի անկանոն հնգանկյան տեսք։ Համաստեղության հարավային մասը գտնվում է Ծիր Կաթինում։ Երկնքում զբաղեցնում է 587,8 քառակուսի աստիճան տարածք, պարունակում է անզեն աչքով տեսանելի 148 աստղ։
Ցեֆեոսի կողմում պրեցեսիայով պայմանավորված, գտնվում է աշխարհի հյուսիսային բևեռը։ Ալրայի (γ Cep) աստղը բևեռին մոտ է 3100, Ալֆիրկը (β Cep)՝ բևեռին մոտ կլինի 5100-6500, իսկ Ալդերամինը (α Cep)՝ 8500։
Աստղեր
Ցեֆեոս համաստեղությունը պայծառ աստղեր չունի։ Ամենապայծառ աստղը՝ α Сер, Ալդերաին (2,44m).
δ Cep աստղը նախատիպ է ծառայել փոփոխական աստղերի ամբողջ դասի՝ ցեֆեիդների համար։ Այն փոխում է իր պայծառությունը 3,5-ից մինչև 4,4m 5,37 օր միջակայքում։ Աստղի փոփոխականությունը հայտնաբերվել է 1784 թվականին անգլիասի սիրողական աստղագետ Ջոն Հուդրայքի կողմից։ Մեկ այլ հայտնի փոփոխական աստղը՝ Ալֆիրկը, նախատիպ է դարձել փոփոխական տիպի Ցեֆեոսի β տեսակի համար, միջակայքն ընդամենը 0,19 օր է (չորս ու կես ժամ), իսկ ամպլիտուդն ընդամենը 0,05m ։
Այս համաստեղությունում են գտնվում անզեն աչքով տեսանելի հիպերհսկաներ՝
Պատմություն
Հին համաստեղություն։ Հույները այն վերագրում էին Եվդոկսին, բայց նա, հավանաբար, պարզապես առաջին համնաստեղության նկարագիրն է։ Համաստեղությունը ներառված է Կլավդիոս Պտղոմեոսի «Ալմահեսթում»։
Եթովպիական առասպելական Ցեֆեոս (Կեֆեոս) կայսրը Կասիոպեայի ամուսինն ու Անդրոմեդայի հայրն էր։
Արաբական քարտեզներում համաստեղությունը կրում է Ալ-Մուլթագիբ անվանումը, որ նշանակում է «հրեղեն» կամ «վառվռուն»։ Մի ոտքով հերոսը հենված է բևեռին, մյուսով՝ Փոքր արջին։ Նրա գլխին չալմա կա և թագ։ Մի ձեռքին նա բռնած է իր վերարկուն, մյուսով իր արքայական գավազանը ։
Ուսումնասիրությունը
Ցեֆեոսը տեղակայված է Կասիոպեի ու Փոքր Արջի միջև։ Ցեֆեոսի α-ն գտնվում է Կասիոպեի α-ն և β-ն միացնող ուղղի վրա, չորս անգամ ավելի մեծ հեռավորության վրա, քան այդ աստղերի հեռավորությունն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատաստերիզմներ
Երկրորդ հայկական լեգեոն (Հռոմ)
Երկրորդ հայկական լեգեոն, երկրորդ հայկական լեգեոնը Հռոմեական կայսրությունում։ Գործել է կայսրության գոյատևման վերջին դարերում։ Առաջին անգամ հիշատակվում է «Notitia Dignitatum» աշխատությունում։ Լեգեոնը հավանանաբար ձևավորվել է մ.թ. 2-ից 3-րդ դարերում Փոքր Հայքում՝ կայսրության կազմի մեջ մտնող հայկական հողերը պաշտպանելու նպատակով։ Լեգեոնը մասնակցել է Հուլիանոս Ուրացողի պարսկական արշավանքին (գարուն - ամառ 363 թ.)։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հին Հռոմի լեգեոններ Կատեգորիա:Հայկական զորամիավորումներ
Գենուտ
Գենուտ, Հունուտ, լեռնագագաթ Արարատի, Վայոց ձորի մարզի և Նախիջևանի սահմանագլխին, համանուն լեռներում, Զանգակատուն գյուղից 2,5 կմ հարավ–արևելք։ Բարձրությունը 2066 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռնագրություն Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռնագրութուն Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության աշխարհագրություն
Մարտինովկա (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Մարտինովկա (Мартинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարտինովկա գյուղում բնակվում էր 574 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 210,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռեմզիե Տարսինովա
Տարսինովա Ռեմզիե (օրիորդական ազգանունը — Բակկալ, Remziye Üsein qızı Tarsinova;, Ղրիմ), սովետական տաջիկ, Ղրիմի թաթար և ուկրաինացի պարուհի, բալետմայստեր ։ « Հայթարմա » (Qaytarma) համույթի գեղարվեստական ղեկավար (1992-2016)։ Տաջիկական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ (1983)։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2020)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1926 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սիմֆերոպոլում ։ Հայրը՝ պարող և բալետմայստեր Ուսեին Բակկալ (Üsein Baqqal) (1897-1973) ։ Մայրը դաշնակահարուհի Զորե Իզմայլովան է։ Քույրերը՝ Պակիզե, Թամիլլա և Ռուշենա ։
1975 թվականին սկսել է պարային ծրագրեր ստեղծել Ղրիմի թաթարական «Հայթարմա» համույթի համար ։ Հանդես է եկել 1980 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ՝ 250 հոգուց բաղկացած կոլեկտիվի կազմում ։
1989 թվականին վերադարձել Է Ղրիմ։ Նա սկսել է պարեր բեմադրել Ղրիմի թաթարական թատրոնի և «Քյիրիմ» անսամբլի համար։ 1992 թվականից՝ Ղրիմի պետական ֆիլհարմոնիայի Եվպատորիայի մասնաճյուղին կից « Հայթարմա » անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար և բալետմայստեր ։ 2016 թվականի հունիսին ազատվել է համույթի գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնից ։ Նրա վերջին բեմադրությունը եղել է «Բախչիսարայ-Հանսարայ» վոկալ-խորեոգրաֆիկ կոմպոզիցիան ։
«Կյանքը պարելով» գրքի հեղինակ (2018) ։
Վախճանվել է 2021 թվականի ապրիլի 7-ին Ղրիմում ։ Հուղարավորված է Սիմֆերոպոլի Աբդալի գերեզմանատանը ։
Անձնական կյանք
Դուստր՝ Գյուլնարա Գուդենկո ։
Հայաստանի պատմության թանգարան
Հայաստանի պատմության թանգարան, պատմամշակութային, գիտահետազոտական խոշոր կենտրոն է։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին, Երևանում։
Պատմություն
Հայաստանի պատմության թանգարանը հիմնադրվել է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պառլամենտի օրենքով (N 439, 09.09.1919 թ.)։ Կոչվել է Ազգագրական-մարդաբանական թանգարան-գրադարան։ Առաջին տնօրենը եղել է Երվանդ Լալայանը։ Այցելուների համար բացվել է 1921 թվականի օգոստոսի 20-ին ։
Ժամանակի ընթացքում կրել է անվանափոխություններ. Թանգարանը կազմավորվել է Կովկասի Հայոց ազգագրական ընկերության, Նոր Նախիջևանի Հայկական հնությունների թանգարանների, Անիի Հնադարանի, Վաղարշապատի Մատենադարանի հավաքածուների հիման վրա (15.289 առարկա)։
1935 թվականին ՀԿԿ Կենտկոմի հրամանով մայր թանգարանի հավաքածուների հիման վրա ստեղծվել են ինքնուրույն թանգարաններ.
Թանգարանում պահպանվում է շուրջ 400 000 առարկայից բաղկացած ազգային հավաքածու հետևյալ բաժիններով. հնագիտություն (հիմնական հավաքածուի 35%,) ազգագրություն (8%), դրամագիտություն (45%), վավերագրեր (12%)։ Թանգարանի հավաքածուները համալրվում են հիմնականում Հայաստանի տարածքի հնավայրերից հայտնաբերված գտածոներով, գնումներով, նվիրատվություններով։ Թանգարանը ներկայացնում է Հայաստանի մշակույթի և պատմության ամբողջական պատկերը նախապատմական ժամանակներից՝ մեկ միլիոն տարի առաջ, մինչև մեր օրերը։ Ցուցադրում է Հայկական լեռնաշխարհում Հին Արևելքի երկրների (Եգիպտոս, Միտանի, Խեթական թագավորություն, Ասորեստան, Իրան, Սելևկյան պետություն, Հռոմ, Բյուզանդիա) մշակութային փոխառնչությունների հազվագյուտ հետքերը։
Թանգարանում են գտնվում
Թանգարանի ստորաբաժանումներ և ֆոնդերի կառուցվածք
Դրամագիտական ֆոնդի մեծ մասը կազմում են մետաղադրամները՝ ոսկի, արծաթ, պղինձ։ Դրամագիտական ֆոնդում պահվում են նաև մեդալներ, ժետոններ, շքանշաններ, կրծքանշաններ։ Կան նաև թղթադրամների և նամականիշների ժողովածուներ։
Ազգագրական ֆոնդը ներառում է 16-20-րդ դդ. պատկանող դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, կենցաղի, արտադրության միջոցների նմուշներ Հայաստանի պատմաազգագրական բոլոր շրջաններից։ Ֆոնդում պահվում են՝
Նոր և նորագույն շրջանի պատմության բաժինը թանգարանում գործել է 1949 թվականից։ 1991 թվականին Հայաստանի Հեղափոխության թանգարանի լուծարումից հետո վերջինիս հավաքածուն տրվել է Հայաստանի պատմության թանգարանի Նոր և նորագույն պատմության բաժնին։ Բաժնի ուսումնասիրության շրջանակը ընդգրկում է 17-րդ դ. մինչև արդի ժամանակահատվածում հայկական գաղթօջախների, ինչպես նաև բուն Հայաստանի հասարակական, քաղաքական, ազգային ազատագրական շարժումների և մշակույթի պատմությունը։ Նորագույն պատմության ֆոնդը ընդգրկում է 17- 20-րդ դարերին վերաբերող փաստաթղթեր, լուսանկարներ, վիմագիր արձանագրություններ, դրոշներ, կնիքներ, հասարակական, քաղաքական ռազմական գործիչների անձնական արխիվները /լուսանկարներ, փաստաթղթեր, անձնական իրեր/։
Բաժինը հիմնադրվել է 1945 թ.։ Նրա կառուցվածքում գործել են չորս աշխատանոց՝
Ժամանակավոր ցուցադրություններ
Թանգարանը մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսներին՝ Բուդապեշտ 1968 թ., Փարիզ 1970 թ., Լենինգրադ 1974 թ., 1985 թ., Սպոկան 1975 թ., Լոս-Անջելես 1977 թ., Տարտու 1979 թ., Կիև 1980 թ., Ցուկուբա 1984 թ., Վենետիկ 1987 թ., Նյու Յորք 2008 -2009 թթ., Թեսալոնիկի 2009 թ., Պրինստոն 2010 թ., Վենետիկ 2011 թ.։
Թանգարանը ունեցել է ցուցահանդեսներ՝ Բոխում (1995 թ.), Նանտ (1996 թ.), Փարիզ (1996 թ.), Լիոն (1997 թ.), Կահիրե (1997 թ.), Բոնն, Հալլե-Վիտտենբերգ (1998 թ.), Աթենք (1998 թ.), Վատիկան (1999 թ.), Փարիզ (2001 թ.), Լոնդոն (2001 թ.), Լեյդեն (2002 թ.), Բուդապեշտ (2002 թ.), Վանդե (2006 թ.), Սենտ Ռաֆայել (2007 թ.), Ռուան (2007 թ.), Փարիզ (2007 թ.), Լիոն (2007 թ.), Առլ (2007 թ.), Մարսել (2007 թ.), Կլունի (2007 թ.), Նյու Յորք (2008 թ.), Սանկտ-Պետերբուրգ (2009 թ.), Լյուբլյանա (2010 թ.), Հռոմ (2011 թ.), Նյու Յորք (2014 -2015 թթ.), Հռոմ (2015 թ.)։
2022 թվականի սեպտեմբերին "Արարատի հմայքի ներքո. Հին Հայաստանի գանձերը" ցուցահանդեսը Նիդերլանդներում ճանաչվել է տարվա լավագույն ցուցահանդեսը ։
Նշանավոր անձինք
Հայաստանի պատմության թանգարանի ստեղծման ակունքներում կանգնած են եղել հայ հնագիտության և ազգագրության, մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչներ, որոնք ղեկավարել են ինչպես թանգարանը, այնպես էլ նրա առանձին բաժինները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի թանգարաններ Կատեգորիա:Հայոց պատմության թանգարաններ Կատեգորիա:1919 հիմնադրումներ Հայաստանում
Անդրեևկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Անդրեևկա (Андреевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Տիբեթերեն
Տիբեթերեն, տիբեթցիների լեզուն։ Պատկանում է չին-տիբեթական լեզվաընտանիքի տիբեթա-բիրմանական ճյուղին։ Խոսվում է ՉԺՀ-ում (Տիբեթական ինքնավար շրջանում և հարակից որոշ վայրերում), մասամբ՝ Հնդկաստանում, Նեպալում, Բութանում․ խոսողների թիվը՝ մոտ 4,5 միլիոն (1974)։ Հնչյունական համակարգում կա 16 ձայնավոր, 36 բաղաձայն։ Քերականական հորինվածքն անջատական է։
Անդրեևկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։
Տիբեթերեն
Վանկը և ձևույթը համընկնում են։ Գոյականն ու դերանունն ունեն թվի կարգ, բայը՝ դեմքի, եղանակի, կերպի, ժամանակի կարգեր։ Բառակազմությունն իրացվում է մասնիկավորումով, բառաբարդումով և կրկնությամբ։ Գրավոր հնագույն աղբյուրները VII–10-րդ դարերից են։
Անդրեևկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Տիբեթերեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տիբեթերեն
Ղարամահմեդ
Ղարամահմեդ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Մակարցովկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Մակարցովկա (Макарцівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակարցովկա գյուղում բնակվում էր 241 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոկորևո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Կոկորևո (Кокорево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Որտե՞ղ է Էլիսան
Որտե՞ղ է Էլիսան (¿Dónde Está Elisa?), իսպաներեն լեզվով հեռուստասերիալ, որն արտադրել է ամերիկյան Telemundo կինոընկերությունը 2010 թվականին։ Ֆիմը հայերեն թարգմանված ցուցադրվել է Շանթ հեռուստաընկերության եթերում։
Սյուժե
Ալտամիրաների կյանքը կտրուկ փոխվում է այն ժամանակ, երբ Մարիանոյի և Դանայի դուտրը՝ Էլիսան անհետանում է, ինչը հանգեցնում է ընտանիքում տիրող մշտական լարվածությանը...:
Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ
(2124) Նիսսեն
(2124) Նիսսեն (Nissen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի հունիսի 20-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,026593 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7593 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2939 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1923,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187186 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բագրատ Մուրադյան
Բագրատ Գևորգի Մուրադյան (հուլիսի 3, 1887, Թիֆլիս - մարտի 10, 1959, Երևան), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1931)։
Կենսագրություն
Բագրատ Մուրադյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ Թատերական գործունեությունը սկսել է 1908 թվականի Թիֆլիսում՝ Ամո Խարազյանի անվան թատերախմբում։ 1912-1917 թվականներին աշխատել է Թիֆլիսի հայ դրամատիական ընկերությունում, 1917-1920 թվականներին՝ Բաքվի հայ մշակութային միության թատերախմբում։ 1924-1932 թվականներին խաղացել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում, 1933-1939 թվականներին՝ Բաքվի Լ․ Երամյանի անվան թատրոնում, 1940-1945 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում ։ Եղել է հայկական խորհրդային թատրոնի լավագույն հումորիստ-դերասաններից։ 1949 թվականից դասավանդել է Երևանի թատերական ինստիտուտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1887 ծնունդներ Կատեգորիա:1959 մահեր Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Աստերոիդների ցանկ (290301-290400)
Աստերոիդների ցանկ (290201-290300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (290401-290500)
Վաբամացի
Վաբամացի (Vabamatsi), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Հալլիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Հալլիստե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վենտոսա դե լա Կուենսա
Վենտոսա դե լա Կուենսա (Ventosa de la Cuesta), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիյա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դե Մեդինա շրջանում։ Զբաղեցրած տարածքը 15 կմ² է։ Բնակչությունը՝ 141 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 35 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վալյադոլիդ պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կաստիլիա և Լեոնի բնակավայրեր
Գրան Վիա փողոց (Բարսելոն)
Գրան Վիա (Gran Via de les Corts Catalanes, Gran Via de las Cortes Catalanas ), Բարսելոնայի գլխավոր փողոցներից, անցնում է քաղաքի կենտրոնական մասով։ Գրան Վիայի երկարությունը 13,1 կմ, այն ամենաերկար փողոցն է ամբողջ Իսպանիայում ։
Դիրք
Փողոցն անցնում է ամբողջ քաղաքով, գնում է դեպի հարավ-արևմուտք։ Հատում է հետևյալ հրապարակները. Իսպանիայի հրապարակը, Համալսարանական հրապարակը, Կատալոնիա հրապարակը և Պլասա դե լաս Գլորիս Կատալանեսը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի փողոցներ
Անդրեևո (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)
Անդրեևո (Андреево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի բնակավայրեր
Առասպել (ֆիլմ, 2005)
Սյուժե
Ցին դինաստիայի ժամանակ գեներալ Մեն Ի-ին հանձնարարված էր կորեական արքայադուստր Օկ Սուին ուղեկցել Չինաստան, որտեղ նա պետք է ամուսնանար Ցին Կայսրի հետ։ Ճանապարհին կորեական բանակը փորձում է ետ գրավել նրան, սակայն Մեն Ի-ն փրկում է նրան։ Օկ Սուն սիրահարվում է գեներալին, ով նրան պատասխանում է փոխադարձությամբ, սակայն Մեն Ի-ն զսպում է իր զգացմունքները, մինչ վերջ փորձելով հավատարիմ մնալ կայսրին։ Անցնելով երկար ճանապարտ, նրանք հասնում են մինչև Ցինի մայրաքաղաք։ Որոշ ժամանակ անց Ցին Կայսրը մահացու հիվանդանում է և Մեն Ի-ին ուղարկում է գտնելու անմահության թուրմը՝ միակը, որը կարող է փրկել նրա կյանքը։ Պահնորդները, ովքեր ուղեկցում էին թուրմը, ընկնում են խռովարարների թակարդը, որը կազմակերպել էին դավադիր արքայազնը և մեծատոհմիկ մի ազնվական։ Մեն Ի-ն թուրմը հանձնում է իր տեղակալ Նանգոն Յանին, իսկ ինքը մնում է, որպեսզի կանգնեցնի խռովարարների բանակը և սպանվում է։ Նանգոն Յանը թուրմը հասցնում է կայսրին։ Արքայազնը և մեծատոհմիկը նրան և Օկ Սուին մեղադրում են դավաճանության մեջ, նրանց ստիպում են խմել թուրմը և ազատությունից զրկման են դատապարտում կայսր Ցինի դամաբարանում՝ դարեդար։
Մեր ժամանակները։ Ջեկը հնագետ է և Մեն Ի-ի վերամարմնավորումը։ Նա երազներում հաճախ տեսնում է իր անցյալ կյանքը։ Մի անգամ նրա վաղեմի ընկեր Ուիլյամը նրան հրավիրում է հազվադեպ նյութի որոնումներին, որը կարող ստեղծել զրոյական ձգողականության դաշտ։ Նրանք մեկնում են արքա Դասարի թռչող դամաբարանի մոտ Հնդկաստանում, որում Ջեկը հայտնաբերում է իր երազներից արքայադուստրի պատկերը։ Այդ ընթացքում Ուիլյամը առյուծի արձանից դուրս է հանում տարրօրինակ սև քար, ինչով խախտում է ձգողականության դաշտը և արքա Դասարի դագաղը, որը մինչ այդ սավառնում էր օդում, ընկնում է գետնին։ Տեղի բնակիչները կատաղության մեջ են ընկնում և սկսում են հետապնդել սրբավայրը պղծողներին։ Ուիլյամին հաջողվում է փախուստի դիմեր ուղղաթիռով, իսկ Ջեկը ժայռից նետվում է գետը և կորցնում գիտակցությունը։ Ալիքները նրան ափ են հանում և Ջեկին փրկում է Սամանթա անունով հնդիկ աղջիկ։ Վերադառնալով Չինաստան, նա սուրը և այլ արտեֆակտներ, որոնք նա հայտնաբերել էր Դասարի դամբարանում, հանձնում է Չինաստանի ազգային թանգարանին։ Նրա արարքը զայրացնում է գաղտնի կազմակերպության առաջնորդին, որը ֆինանսավորել էր Ուիլյամի արշավախումբը։
Լայնածավալ հետազոտություններից հետո Ջեկը և Ուիլյամը հանգում են այն եզրակացության, որ արձանից սև քարը իրականում հանդիսանում է երկնաքարի կտոր, որը Երկիր էր ընկել Ցին դինաստիայի ժամանակներում։ Նրանք գտնում են Ցին Կայսրի դամբարանը, որը թաքցված էր ջրվեժի հետևում։ Դամաբփարանը պարունակում է երկնաքարի խոշոր կտոր, այնքան հզոր, որ կայսրի գերեզմանով հսկայական պալատը սավառնում է օդում։ Դամբարանի ներսում Ջեկը հանդիպում է արդեն անմահ Օկ Սուին և Նանգոն Յանին, որոնք նրան ընդունում են գեներալ Մեն Ի-ի տեղը։ Հենց նույն պահին գաղտնի կազմակերպությունից չարակամների խումբը իրենց առաղնորդի հետ միասին մուտք են գործում դամբարան և ցանկանում են հափշտակել անմահության թուրմը։ Սկսվում է մարտ։ Ուիլյամը պատահականորեն խախտում է ձգողականության դաշտի հավասարակշռությունը և մահանում է սնդիկի գետում։ Ջեկը Օկ Սուին խնդրում է հեռանալ իր հետ, սակայն վերջինս հրաժարվում է, գիտակցելով, որ Ջեկը Մեն Ի-ն չէ և ասում, որ պետք է սպասի «իրական» Մեն Ի-ի վերադարձին։ Ջեկը փրկվում է կործանվող դամաբարանից երկնաքարի կտորների օգնությամբ։
Կես տարի անց նա իր արկածների մասին գրում է «Առասպել» գիրքը և այն նվիրում է Ուիլյամին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սթենլի Տոնգի ֆիլմեր Կատեգորիա:Չինական ֆիլմեր Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր
(9983) Ռիկֆիենբերգ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,705991 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3915 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0204 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1625,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221419 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,32° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Դենիս դի Սիկոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դմիտրի Կոմբարով
Դմիտրի Վլադիմիրովիչ Կոմբարով, ռուս ֆուտբոլիստ, Սամարայի Կռիլյա Սովետով ակումբի պաշտպան և կիսապաշտպան։ Կիրիլ Կոմբարովի երկվորյակ եղբայրը։ Մասնակցել է 2014 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 2012 և 2016 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին։
Ակումբային կարիերա
Դմիտրի Կոմբարովը ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 4 տարեկանում։ 1993 թվականին մարզվել է Մոսկվայի Սպարտակի ֆուտբոլային դպրոցում, որտեղ գնացել է այն պատճառով, որ մարզիչ Նիկոլայ Պարշինը ծանոթ է եղել Կոմբարովի հոր հետ, ինչպես նաև այն պատճառով, որ Վլադիմիր Կոմբարովը եղել է «Սպարտակի» երկրպագու ։ Ֆուտբոլով զբաղվելու հետ միաժամանակ Կամբորովը 7-ից մինչև 11 տարեկանը զբաղվել է նաև քիքբոքսինգով ։ 14 տարեկան հասակում Կոմբարովին և իր եղբայրը միասին հեռացել են «Սպարտակից»՝ մարզչի հետ ունեցած կոնֆլիկտի պատճառով , որը Կոմբարովներին համարել է ոչ հեռանկարային ։ Այդ հեռանալու պատճառով Սպարտակը եղբայրների համար դարձել է ամենասկզբունքային հակառակորդը ։
«Դինամո» Մոսկվա
«Սպարտակից» հեռանալուց հետո՝ Կոմբարովները տեղափոխվել են Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի ֆուտբոլային դպրոց, որտեղ մարզվել է Յուրի Մենտյուկովի մոտ։ 2004 թվականին նրանք սկսել են խաղալ սպիտակաերկնագույնների երկրորդ կազմում ։ 2005 թվականի հունիսին Կոմբարովը կատարել է նորամուտը ակումբի հիմնական կազմում՝ մասնակցելով Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության՝ Բրյանսկի « Դինամո» ակումբի դեմ խաղին ։
«Սպարտակ» Մոսկվա
2010 թվականի օգոստոսին բանակցություններ են սկսվել երկու եղբայների՝ Մոսկվայի «Սպարտակ» տեղափոխվելու վերաբերյալ ։ Դմիտրիի եղբայրը՝ Կիրիլը, հրաժարվել է մեկնաբանել տրանսֆերին վերաբերող լուրերը ։ Օգոստոսի 15-ին Կոմբարովը դարձել է Սպարտակ ակումբի ֆուտբոլիստ. երկու ֆուտբոլիստների տրանսֆերների արժեքը կազմել է տասը միլիոն դոլար ։ Որպես տեղափոխման պատճառ՝ նշվել են զարգանալու ցանկությունը, «Սպարտակի» մասնակցությունը Չեմպիոնների լիգային և այն, որ եղբայրներն իրենց ֆուտբոլային ելույթները սկսել են կարմրասպիտակների դպրոցում ։ Դինամոյի նախագահ Յուրի Իսաևն ասել է, որ Կոմբարովները պատրաստեն եղել մնալ սպիտակաերկնագույնների կազմում միայն աշխատավարձի զգալի բարձրացման դեպքում, ինչը ակումբը չի կատարել ։ Դմիտրի Կոմբարովն ասել է. Խորհրդակցել ենք մեկս մյուսի, հորս և գործակալի հետ։ Համեմատել ենք բոլոր դրական և բացասական գոլերը, և պետք է ասել, որ դրականները եղել են ավելի շատ։ Առաջին հերթին՝ Սպարտակը մեզ համար օտար թիմ չէ։ Երկրորդ նա ունի բազմաթիվ հավատարիմ ու նվիրված երկրպագուներ։ Դրանից բացի, հնարավորություն է հայտնվել մեր ուժերը փորձել ավելի բարձր մակարդակում՝ Չեմպիոնների Լիգայում ։ Օգոստոսի 21-ին Կոմբարովը նորամուտը կատարել է Սպարտակի կազմում՝ Տոմ ակումբի դեմ խաղում, որը ավարտվել է կամրասպիտակների հաղթանակով (4:2) ։ Սպարտակի գլխավոր մարզիչը՝ Վալերի Կարպինը, Կոմբարովի նորամուտը գնահատել է հիանալի ։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 15-ին Կոմբարովը կատարել է նորամուտը Չեմպիոնների Լիգայում՝ մասնակցելով Մարսելի դեմ խաղին, որտեղ նրա հարվածից հետո խփվել է հանդիպման միակ գոլը ։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 27-ին կայացած Զենիթի դեմ խաղում Կոմբարովը 11 մետրանոցից խփել է իր առաջին գոլը Սպարտակի կազմում․ այն հաղթանակ է բերել թիմին այդ խաղում, որն ավատվել է 1:0 հաշվով ։ 2011 թվականի փետրվարի 17-ին Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի առաջին խաղում գրավել է շվեյցարական Բազելի դարպասը՝ դրանով իսկ եվրագավաթներում խփելով իր առաջին գոլը։ 2011/12 մրցաշրջանում Կոմբարովը տեղափոխվել է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրք։ Դա տեղի է ունեցել 29-րդ տուրի՝ Լոկոմոտիվի դեմ խաղում, որտեղ Կոմբարովը բոլորի համար անսպասելիորեն խաղադաշտ է դուրս եկել ոչ թե իր համար սովորական ձախ կիսապաշտպանի դիրքում, այլ դաշտի կենտրոնում ։ Խաղից հետո Վալերի Կարպինը դրական գնահատական է տվել Դմիտրի Կոմբարովի խաղին՝ նշելով, որ հետագայում էլ նպատակ ունի նրան խաղադաշտ դուրս բերել դաշտի կենտրոնում ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով՝ անցկացրել է ամենաշատ րոպեները դաշտում Սպարտակի խաղացողների շարքում ։
2012 թվականի հուլիսի 29-ին Նիժնի Նովգորոդի Վոլգա ակումբի դեմ տնային խաղում, Դմիտրին ավելացված ժամանակում իրացրել է 11 մետրանոցը և իր թիմին օգնել հաղթել 2:1 հաշվով։ Օգոստոսի 18-ին Սպարտակը նորից հաղթել է Կոմբարովի շնորհիվ, որը իրացրել է 11 մետրանոոցը Կազանի Ռուբինի դեմ սկզբունքային խաղում։ Երեք օր անց Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման փուլի փլեյ-օֆֆի՝ թուրքական Ֆեներբահչեի դեմ խաղում, Դմիտրին նախ գոլային փոխանցում է կատարել Էմանուել Էմենիկին ապա, գեղեցիկ հարվածով գոլ խփել անկյունայինից հետո, և արդյունքում Սպարտակը հաղթել է 2:1 հաշվով։ Ռուսաստանի առաջնության վերջին տուրերում խաղադաշտ է դուրս եկել որպես թիմի ավագ։
2013 թվականի սեպտեմբերի ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում Կոմբարովը խփել է հաղթական գոլը։
2014 թվականի սեպտեմբերի 5-ին մանակցել է Սպարտակ ակումբի պատմության մեջ առաջին մարզադաշտի բացմանը։ Շվեյցարիայի մարզիչ Մուրատ Յակինի գլխավորությամբ Սպարտակը ոչ-ոքի (1:1) է խաղացել սերբական Ցրվենա Զվեզդա ակումբի հետ։ Այդ խաղում Կոմբարովն ընդգրկված է եղել այդ թիմի մեկնարկային կազմում և հեղինակել է մեկ գոլ ։
2014/15 և 2015/16 մրցաշրջաններում Դմիտրին մնացել է Սպարտակի կարևոր խաղացող՝ ձախ թևում։ Այդ մրցաշրջաններից յուրաքանչյուրում Դմիտրին անցկացրել է 25-ական խաղ Ռուսաստանի առաջնությունում և խփել երկուական գոլ։ Սպարտակի կազմում անցկացրած վեց մրցաշրջանի ընթացքում Դմիտրին ընդհանուր առմամբ խփել է 20 գոլ Ռուսաստանի առաջնությունում՝ անցկացնելով 161 խաղ։
2019 թվականի հունիսի 19-ին խզել է Սպարտակ ակումբի հետ պայմանագիրը ։
«Կռիլյա Սովետով» Սամարա
2019 թվականի հունիսի 26-ին, որպես ազատ գործակալ, տեղափոխվել է Սամարայի Կռիլյա Սովետով ակումբ ։
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Ռուսաստանի հավաքականից ստացել է հրավեր։
2012 թվականի փետրվարին հրավիրվել է Ռուսաստանի հիմնական հավաքական՝ մասնկացելու Դանիայի դեմ ընկերական խաղին ։ Հավաքականում նորամուտը կատարել է հենց այդ խաղում՝ խաղադաշտ դուրս գալով հանդիպման երկրորդ խաղակեսում, Կոստանտին Զիրյանովի փոխարեն ։
Կոմբարովը դարձել է Սպարտակի միակ ֆուտբոլիստը, որն ընդգրկվել է Ռուսաստանի հավաքականի ցանկում՝ մասնակցելու Եվրո-2012-ին։ Մրցաշարի ընթացքում եղել է պահեստային խաղացող և խաղադաշտ դուրս չի եկել։
Կապելլոյի գլխավորությամբ Կոմբարովը դարձել է հավաքականի հիմնական կազմի խաղացող՝ հանդես գալով ձախ պաշտպանի դիրքում։ Խաղադաշտ է դուրս եկել 2014 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլում Ռուսաստանի հավաքականի անցկացրած բոլոր տասը խաղերում։
2014 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի արդյունքներով՝ Կոմբարովը goal.com կայքի վարկածով ընդգրկվել է Խորհրդանշական հավաքականի կազմում, Իգոր Ակինֆեևի հետ միասին ։
2014 թվականի մարտի 5-ին Հայաստանի դեմ ընկերական խաղում Դմիտրին խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում՝ իրացնելով 11 մետրանոցը առաջին խաղակեսի վերջում ։
2014 թվականի ապրիլին Դմիտրին ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Բրազիլիայում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում մասնակցել է Հարավային Կորեայի, Բելգիայի և Ալժիրի դեմ խաղերին ։
Խաղաոճ
Դմիտրի Կոմբարովն իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է դաշտի ձախ եզրում՝ հանդես գալով որպես պաշտպան և կիսապաշտպան։ Կոմբարովը կարող է խաղալ ինչպես դաշտի եզրում երկու խաղացող ունեցող սխեմայում, այնպես էլ հանդես գալ առանձին։ Դմիտրին ունի նաև դաշտի կենտրոնում խաղալու փորձ, սակայն Սպարտակում և հավաքականում հանդես է եկել գրեթե բացառապես ձախ կողմում։ Կոմբարովը հայտնի է, ինչպես խաղից, այնպես էլ տուգանայինից և անկյունայինից օդային փոխանցումներ կատարելու ունակությամբ։ Սպարտակում Դմիտրին եղել է 11 մետրանոցների հիմնական իրացնողը, սակայն Քվինսի Պրոմեսի՝ թիմ գալուց հետո, նրան սկսել են ավել հազվադեպ վստահել 11 մետրանոց հարվածի կատարումը։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային Անձնական
Անձնական կյանք
2011 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Դմիտրին ամուսնացել է։ 2012 թվականի փետրվարի 24-ին՝ 16:00, Դմիտրին և իր կինը ունեցել են աղջիկ, որին կոչել են Ուլյանա ։
Հավաքականում
Ընդհանուր պաշտոնական խաղերը՝ 46 խաղ/ 2 գոլ, 22 հաղթանակ, 12 ոչ-ոքի, 11 պարտություն
Իվան Բունին
Իվան Ալեքսեևիչ Բունին (Иван Алексеевич Бунин, ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր գրականության գծով (1933)։
Ծնվել է Վորոնեժում։ 1891-ին Օրյոլում լույս է ընծայել «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն։ «Բաց երկնքի ներքո» (1898) և պուշկինյան մրցանակի արժանացած «Տերևաթափ» (1901) ժողովածուները բանաստեղծական դասական ձևերի կատարելագործման դրսևորումներ են։ 1899-ին ծանոթացել է Մաքսիմ Գորկու հետ։ «Գյուղը» (1910) վիպակում պատկերել է Ռուսաստանի գյուղացիության վիճակը։ Թշնամաբար դիմավորելով Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը, Բունինը 1920-ին վտարվել է Ֆրանսիա, ուր և ստեղծագործել է շուրջ 30 տարի։ «Միտյայի սերը» (1925), «Կոռնետ Ելագինի գործը» (1927), «Արսենևի կյանքը» (1930) ստեղծագործություններում հեղինակը երիտասարդ տարիների հիշողությունների հիման վրա արտացոլել է իր տպավորությունները ռուսական կալվածատիրական շրջանից։
Բունինը թարգմանություններ է արել Հենրի Լոնգֆելլոյից, Ջորջ Բայրոնից, Թենիսոնից։ Թարգմանել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի, Մ. Մանվելյանի երկերը, որոնք ամփոփել է «Ժամանակակից հայ բանաստեղծություններ» (1903) և «Հայկական մուսա» (1907) ժողովածուներում։ Ռուս գրողներից առաջինն է արժանացել Նոբելյան մրցանակի։
Գրական կարիերա
1887 թվականի մայիսին Բունինը իր առաջին բանաստեղծությունն (Деревенские нищие) է հրատարակում Սանկտ Պետերբուրգի գրական հանդեսում։ 1891 թվականի նրա առաջին կարճ պատմվածքը (Деревенский эскиз) հայտնվում է «Ռուսկոյե բոգատստվո» թերթի էջերում։ 1889 թվականի Բունինը դառնում է Խարկովի տեղական թերթի գլխավոր խմբագրի օգնականը։ 1889 թվականի հունվարին տեղափոխվում է Օրյոլ՝ աշխատելու «Օռլովսկիյ վեստնիկ» թերթում՝ սկզբում որպես խմբագրի օգնական, հետո արդեն դե ֆակտո խմբագիր։ Այստեղ նա հանդիպում է Վառվառա Պասչենկոյին և կրքոտ սիրահարվում է։ 1892 թվականին զույգը տեղափոխվում է Պոլտավա՝ Յուլիա Բունինայի մոտ։ Յուլիան օգնում է եղբորը գործի անցնել տեղի վարչությունում Նրա բանաստեղծությունների առաջին գիրքը հրատարակվել է 1887-1891 թվականներին Օրյոլում ։ Բունինը 1894 թ. առաջին կեսը անցկացնում է ճանապարհորդելով Ուկրաինայում։ 1895 թվականին Բունինը առաջին անգամ այցելում է Ռուսաստանի մայրաքաղաք։ Այստեղ նա հանդիպում է Անտոն Չեխովին, Սերգեյ Կրիվենկոյին, Վալերի Բրյուսովին և այլոց 1899 թ. սկսվում է Մաքսիմ Գորկու և Իվան Բունինի ընկերությունը։ Բունինի համար ներշնչման աղբյուր էր հանդիսանում նաև Լև Տոլստոյը։ Վերջինիս հետ նա հանդիպել է Մոսկվայում 1894 թվականին։ 1895-1896 թվականներին Բունինը լինում էր և՛ Մոսկվայում, և՛ Պետերբուրգում։ 1897 թվականին նրա առաջին կարճ պատմվածքների ժողովածուն է լույս տեսնում (,,Աշխարհի եզրին,,), որից մեկ տարի անց հրատարակվում է բանաստեղծությունների երկրորդ գիրքը (,,Բաց երկնքի տակ,,) ։ 1898 թվականին Բունինը տեղափոխվում է Օդեսսա։ Այստեղ նա ծանոթանում է Բուկովետսկիի, Կուրովսկիի և Նիլուսի հետ ։ 1899-1900 թվականների ձմռան ընթացքում նա հաճախում է «Սրեդա» գրական ակումբը Մոսկվայում, որտեղ էլ ընկերանում է գրող Նիկոլայ Տելեշովի հետ։
Գրական ժառանգություն
Իվան Բունինը առաջին ռուս գրողն է, ում շնորհվել է Նոբելյան մրցանակ գրականության բնագավառում։ Մրցանակը հիմնականում շնորհվել է նրա ինքնակենսագրական գրքի՝ «Արսենևի կյանքը» երկի համար։ Բունինի վաղ շրջանի բանաստեղծությունները ունեին մեկ ընդհանուր լեյտմոտիվ։ Չեխովը ջերմորեն ընդունեց Բունինի առաջին պատմվածքները։ Իսկ Գորկին տվեց ամենաբարձր գնահատականը։
Բունինը իր ստեղծագործական կյանքի ողջ ընթացքում հարազատ մնաց մոդեռնիզմին։ Իր բանաստեղծությունների և թարգմանությունների համար Բունինը երեք անգամ դարձել է Պուշկինյան մրցանակի դափնեկիր։ Բունինի բանաստեղծությունների սիրահար էր Վլադիմիր Նաբոկովը։ Վերջինս Բունինին համեմատել է Բլոկի հետ։ Բունինը փառքին ամենաշատը մոտեցել է 1911-1912 թվականներին, երբ լույս տեսան «Գյուղը» և «Չոր հովիտը» ։ Բունինի ճանապարհորդական էսքիզները գովասանքի արժանացան։ Հատկապես «Թռչնի ստվերը» (1907-1911)։ Բունինը մեծապես հետաքրքրված էր տարբեր ժողովուրդների առասպելներով և ընդհանրապես ժողովրդական բանահյուսությամբ։ Բունինի լավագույն բանաստեղծությունները՝ «Խորամանկ ականջները» և «Եղբայրները» իրենց հիմքում ունեն ուժեղ փիլիսոփայական շեշտադրում։ Բարոյականության տեսանկյունից Բունինը ներշնչվում էր Սոկրատեսից։ Իվան Բունինի գրքերը թարգմանվել են մի շարք լեզուներով։ Ռոմեն Ռոլանը Բունինին անվանել է «գեղարվեստի հանճար»։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Վիպասաններ Կատեգորիա:Ռուսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ
Տելնյաշկա
Տելնյաշկա (тельняшка) ( խոսակցական՝ տելնիկ (тельник)), ծովային տրիկոտաժե վերնաշապիկ, որը հագնում են մարմնի վրա, այստեղից էլ անունը՝ մարմին-тело (տելո)։ Պատրաստվում է կապույտ և սպիտակ հաջորդող շերտերով տրիկոտաժե գործված կտորից։ Ռուսական ծովային նավատորմիղում տրամադրվում է նավաստիներին, ավագներին, ռազմածովային հաստատությունների կուրսանտներին, ծովային հետևակի և օդային դեսանտային զորքերի զինծառայողներին ։
Առաջին տելնյաշկաները հայտնվեցին առագաստային նավատորմի ժամանակ։ Ռուսաստանում դրանք ներմուծեց Մեծ Իշխան Կոստանդին Նիկոլաևիչ Ռոմանովը 1874 թվականին։
Տելնյաշկան ֆիլատելիայում
Տելնյաշկան, որպես հագուստի բաղկացուցիչ, պատկերված է ԽՍՀՄ զինված ուժերին, Կարմիր բանակին նվիրված ԽՍՀՄ փոստային նամականիշերի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովային եզրեր Կատեգորիա:Նավատորմ
Մակուխովկա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Մակուխովկա (Макухівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակուխովկա գյուղում բնակվում էր 813 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կոկորինո (գյուղ, Կոնդոպոժսկի շրջան)
Կոկորինո (Кокóрино), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Կոնդոպոժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Կոնդոպոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Ղարավանք
Ղարավանք, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Taylor Gang Records
Taylor Gang Records, ամերիկյան հիփ հոփ և R&B ժանրերի երաժշտության ձայնագրման լեյբլ, որը գտնվում է Փենսիլվանիա նահանգի Փիթսբուրգ քաղաքում։ Ձայնագրման լեյբլը հիմնադրվել է 2008 թվականին ռեփեր Վիզ Խալիֆայի կողմից, իսկ 2011 թվականից սկսած Three 6 Mafia խմբի նախկին անդամ ռեփեր Ջուսի Ջեյը նույնպես սեփականատեր է համարվում ։
Ներկայիս անդամներ
Կատարողներ, ովքեր ներկայումս ունեն պայմանագիր կնքած Taylor Gang Records լեյբլի հետ և իրենց երգերն ու ալբոմները թողարկում են այս լեյբլի միջոցով․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ձայնագրման լեյբլներ
Միրնոե (գյուղ, Չեռվոնոարմեյսկի շրջան)
Միրնոե (Мирне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1937 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1937 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1906 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ջեյմի Ալեքսանդր
Կենսագրություն
Ջեյմի Ալեքսանդրը ծնվել է Հարավային Կարոլինայի Գրինվիլլ քաղաքում, և մեծացել Գրեյփվայնում, Տեխաս, մինչ Լոս Անջելես տեղափոխվելը։ Սովորել է Colleyville Heritage High School դպրոցում ։ Դպրոցում ապագա դերասանուհին զբաղվել է ըմբշամարտությամբ ։
2004 թվականին իր առաջին դերն է կատարել «Ծուղակ սկյուռի համար» կատակերգական ֆիլմում։ 2006 թվականին նկարահանվեց երկու թրիլերներում. «Ուրիշ կողմը» կինոֆիլմում և «Կանգառը» վիդեոֆիլմում, իսկ 2007 թվականին «Սրբազան վայրը» վիդեոֆիլմում, որտեղ խաղաց մի կնոջ դեր, ով ըստ ավանդության, պետք է կարևոր դեր խաղա արյունոտ պաշտամունքի երկրպագության մեջ։ 2011 թվականին խաղաց Սիֆի դերը Marvel Comics ստուդիայի «Թոր» կոմիքսի էկրանավորման մեջ։
2015 թվականից խաղում է Ջեյն Դոուի գլխավոր դերը «Կույր գոտի» հեռուստասերիալում։
Անձնական կյանք
2012 թվականից հանդիպում էր դերասան Պիտեր Ֆաչինելիի հետ, ում հետ նշանված է եղել 2015 թվականի մարտից ։ 2016 թվականի փետրվարին զույգը բաժանվեց ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Կրիշտիանու Ռոնալդուի թանգարան
Կրիշտիանու Ռոնալդուի թանգարան (Museu CR7, Թանգարան CR7), թանգարան որը գտնվում է Պորտուգալիայի Մադեյրա կղզու Ֆունշալ քաղաքում և նվիրված է պորտուգալացի ֆուտբոլիստ Կրիշտիանու Ռոնալդուին։ Թանգարանը համարվում է տեղի «Ունիան Մադեյրա» ֆուտբոլային ակումբի պաշտոնական հովանավորը։ Թանգարանի վերևի մասում կա հյուրանոց, թանգարանի դիմաց տեղադրված է Կրիշտիանու Ռոնալդուի բրոնզե արձանը, որի հեղինակը բրազիլացի քանդակագործ Ռիկարդո Վելոսան է    ։
Պատմություն
Թանգարանը բացվել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, բացման արարողությանը ներկա էին Մադեյրայի տարածաշրջանային կառավարության նախագահ Ալբերտո Խուան Ժարդիմը, ֆուտբոլիստներ Պեպեն և Էմիլիո Բուտրագենիոն, մարզիչ Պաուլո Բենտոն, Ռոնալդուի այն ժամանակվա ընկերուհի, մոդել Իրինա Շեյքը   ։ Այնուհետև թանգարանի դիմաց կանգնեցվել է Կրիշտիանու Ռոնալդուի բրոնզե արձանը  ։
2016 թվականի հունիսի 6-ին թանգարանը տեղափոխվել է նույն տարածքում գտնվող ավելի մեծ շենք, որը գտնվում էր կառուցվող հյուրանոցի տակ, որը ստեղծվել էր Ռոնալդուի և պորտուգալական «Pestana Group» զբոսաշրջային ընկերության հովանավորությամբ ։ Հյուրանոցի բացման պաշտոնական արարողությունը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հուլիսի 1-ին, որին ներկա է եղել Ռոնալդուն, Պորտուգալիայի նորընտիր նախագահ Մարսելու Ռեբելու դե Սոզա և «Pestana Group»-ի նախագահ Դիոնիսիու Պեստանան ։ Հյուրանոցի հանդիսավոր բացման ժամանակ հրապարակը վերանվանվել է CR7 հրապարակ  ։
Ցուցանմուշներ
Թանգարանում ցուցադրվում են ֆուտբոլիստի լուսանկարներն ու տեսանյութերը, մոմե արձանները, ինչպես նաև նրա ստացած բոլոր մրցանակները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի թանգարաններ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի մշակույթ
Ֆենիմոր Կուպեր
Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպեր (James Fenimore Cooper; ), ամերիկացի վիպասան, արկածային գրականության դասական գրող։ Նրա բազմաթիվ վեպերից հայերեն են թարգմանվել «Լրտեսը» (1821, The Spy։ A Tale of the Neutral Ground), «Վերջին մոհիկանը» (1826, The Last of the Mohicans) , «Գազանորսը» ։
Կենսագրություն
Ֆենիմորի ծննդից անմիջապես հետո նրա հայրը՝ դատավոր Ուիլիամ Կուպերը, (William Cooper)՝ բավականին հարուստ հողատեր, տեղափոխվեց Նյու-Յորք նահանգ և այնտեղ հիմնեց Կուպերսթոուն (Cooperstown) գյուղը, որը դարձավ ավան։ Ստանալով նախնական կրթություն՝ Կուպերը մեկնեց Յելի համալսարան, որը չավարտելով՝ մեկնեց ծովային ծառայության (1806-1811), և նշանակվեց Օնտարիո լճում կառուցվելիք ռազմական նավի շինարարությունում։
Վեպերը
Ենթադրելով, որ արդեն անգլիական և ամերիկյան հեղինակների միջև սկսված մրցակցությանը անգլիական քննադատությունն իր ստեղծագործությունների հանդեպ անբարեհաճ կգտնվի, Կուպերը չէր գրում իր անունը և իր վեպի գործողությունները տեղափոխեց Անգլիա։ Վերջին հանգամանքը կարող էր միայն վնասել գրքին՝ հայտնաբերելով հեղինակի անգիտությունը անգլիական կյանքին և բերելով անգլիական քննադատության անբարեհաճ վերաբերմունքը։ Կուպերի երկրորդ վեպը, արդեն ամերիկյան կյանքից, դարձավ հայտնի «Լրտես կամ պատմվածք չեզոք տարածքի մասին» («The Spy: A Tale of the Neutral Ground», 1821)՝ ունենալով ահռելի հաջողություն ոչ միայն Ամերիկայում, այլև Եվրոպայում։
Հետո Կուպերը ամերիկյան կյանքից գրեց մի շարք վեպեր՝ («Պիոներներ», 1823, «Վերջին մոհիկանը», 1826, «Տափաստաններ», այլ կերպ՝ «Պրերիաներ», 1827, «Հետքեր հայտնաբերողը», այլ կերպ՝ «Հետախույզը»', 1840, «Վիթերի որսորդը», այլ կերպ՝ «Գազանորս կամ Պատերազմի առաջին կածանը», 1841), որտեղ արտացոլում էր եկվոր-եվրոպացիների միմյանց հետ կռիվները, որոնց մեջ նրանք ներքաշեցին ամերիկյան հնդկացիներին՝ ստիպելով ցեղերին կռվել իրար դեմ։ Այս վեպերի հերոսն է որսորդ Նաթթի (Նաթանայել) Բամպոն, որը հանդես է գալիս տարբեր անուններով (Սրոհունդ, Հետախույզ, Արծվի Աչք, Կաշվե Գուլպա, Երկար Կարաբին)՝ կյանքով լեցուն և համակրելի, որը շուտով դարձավ եվրոպական հասարակության սիրելին։
Վեպերի այս շարքի հաջողությունն այնքան մեծ էր, որ նույնիսկ անգլիական քննադատությունը ստիպված էր ճանաչել Կուպերի տաղանդը և նրան կոչեց ամերիյան Վալտեր Սքոթ։ 1826 թվականին Կուպերը մեկնեց Եվրոպա, որտեղ անցկացրեց յոթ տարի։ Այս ճանապարհորդության արգասիք եղան մի քանի վեպեր՝ «Բրավո կամ Վենետիկ», «Դահիճը», «Կաստիլիայի Մերսեդեսը», որոնց գործողությունները ծավալվում էին Եվրոպայում։
Պատմելու վարպետությունը և աստիճանաբար ահագնացող նրա հետաքրքրությունը, նկարագրվող բնության պայծառությունը, որոնցից բուրում է Ամերիկայի կուսական անտառների սկզբնական թարմությունը, բնավորությունների նկարագրման ռելիեֆայնություն, որոնք կանգնած են ընթերցողի առջև իբրև կենդանի մարդիկ. սրանք են Կուպերի՝ իբրև վիպագրի առավելությունները։ Գրել է նաև ծովային վեպեր՝ «Նավավար» (1823), «Կարմիր ծովահեն» (1827)։
Եվրոպայից հետո
Եվրոպայից վերադառնալուց հետո Կուպերը գրեց «Մոնոկիններ» քաղաքական այլաբանությունը (1835), հինգ հատոր ճամփորդական նոթեր (1836-1838), ամերիկյան կյանքից մի քանի վեպեր («Սաթանսթոու»՝ 1845 և այլն), «Ամերիկյան դեմոկրատը» (The American Democrat, 1838) պամֆլետը։ Բացի այդ գրեց «Ամերիկյան նավատորմի պատմությունը» («History of the United States Navy», 1839). Այս ստեղծագործությունում նկատվող ամբողջական անկողմնակալության միտումը չգոհացրեց ո՛չ նրա հայրենակիցներին, ո՛չ անգլիացիներին. ստեղծված տարակարծությունները թունավորեցին Կուպերի կյանքի վերջին տարիները։ Ֆենիմոր Կուպերը մահացել է 1851 թվականի սեպտեմբերի 14-ին լյարդի ցիրոզից։
Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերը Ռուսաստանում
1840-ական թվականների սկզբին Կուպերի վեպերը բավականին հայտնի էին Ռուսաստանում։ Առաջին թարգմանությունները ռուսերենով կատարել է հայտնի մանկագիր Ա. Օ. Իշիմովայի կողմից։ Առանձնապես ընթերցասեր հասարակության ուշադրությանն արժանացավ «Հայրենի գրություններ» ամսագրում տպագրված «Հետախույզը» (The Pathfinder, ռուսերեն թարգմանությունը 1841 թվականին), որի մասին Վ. Գ. Բելինսկին արտահայտվեց, որ սա շեքսպիրյան դրամա է վեպի տեսքով ։
Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերի արկածային վեպերը բավականին տարածված էին ԽՍՀՄ-ում, նրանց հեղինակին ավելի շատ ճանաչում էին ավելի հազվադեպ երկրորդ անունով՝ Ֆենիմոր (Fenimore)։ Օրինակ «Ֆենիմորի գաղտնիքը» ֆիլմում, 1977 թվականին նկարահանված Յու. Յակովլևի պատմվածքների հիման վրա նկարահանված «Երեք ուրախ հերթափոխ» մանկական հեռուստատեսային կարճ հեռուստանովելում պատմվում է Ֆենիմոր անունով գաղտնի անծանոթի մասին, որը պիոներական ճամբարում երեկոյան հայտնվում էր տղաներին ու պատմում զարմանալի պատմություններ հնդկացիների և այլմոլորակայինների մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արկածային գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Լյարդի ցիռոզից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
(2125) Կարլ-Օնտիես
(2125) Կարլ-Օնտիես (Karl-Ontjes), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,789205 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4902 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0882 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1701,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211584 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,69° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վալերի Զոլոտուխին
Վալերի Սերգեյի Զոլոտուխին (Валерий Сергеевич Золотухин, ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, ՌՍՖՍՀ ժողովրդական դերասան (1987)։ 2011 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2013 թվականի մարտը եղել է Տագանկայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը ։
Կենսագրություն
Վալերի Զոլոտուխինը ծնվել է Ալթայի երկրամասի Բիստրի Իստոկ գյուղում, կոլխոզի նախագահ Սերգեյ Իլարիոնովիչ և Մատրյոնա Ֆեդոսեևնա Զոլոտուխինների ընտանիքում։ Մանկության տարիներից երազել է դառնալ դերասան և 1958 թվականին ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի երաժշտական կոմեդիայի բաժին։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո՝ 1963 թվականին, հրավիրվել է Մոսսովետի անվան թատրոն, որտեղ աշխատել է մեկ տարի ։
1964 թվականից Զոլոտուխինը եղել է Տագանկայի թատրոնի դերասան. այդ թատրոնի բեմում նրա առաջին աշխատանքը եղել է ջրկիր Վանգի դերը «Բարի մարդը Սեզուանից» ներկայացման մեջ։ Նրա խաղացած դերերի թվում են Գրոշնիցկին «Մեր ժամանակի հերոսը», Ֆեոդոր Կուզկինը «Ողջը», Ալցեստը «Միզանտրոպ», Մեֆիստոֆելն ու Ֆաուստը «Խնջույք ժանտախտի ժամանակ» ներկայացումներում։ Նա մասնակցել է նաև «Ընկածներն ու ողջերը» («Павшие и живые»), «Լսե՛ք», «Ընկեր, հավատա՛...», «Վլադիմիր Վիսոցկի» բանաստեղծական ներկայացումներին ։
Կինոյում Վալերի Զոլոտուխինի նորամուտը կայացել է 1965 թվականին, երբ նա կատարել է Պետյա Տրոֆիմովի գլխավոր դերը Վլադիմիր Նազարովի «Փաթեթ» ֆիլմում, որ նկարահանվել է Լ. Պանտելեևի վիպակի հիման վրա ։