cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարինա Գոնդագսազյան
Կենսագրություն
2011 թվականին ավարտել է Բ․ Շչուկինի անվան թատերական ինստիտուտը՝ Վալերի Մարկինի դասարանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Ստարոգուտսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Կոտորոսլ (գետ)
Կոտորոսլ (Которосль), գետ Ռուսաստանում (Յարոսլավի մարզ, Ռոստովի շրջան, Գավրիլով-Յամի շրջան, Յարոսլավի շրջան)։
Աշխարհագրություն
Կոտորոսլ գետը սկիզբ է առնում Ուստիե և Վյոկսա վտակների միախառնման վայրից և թափվում է Վոլգա գետ (Գորկու ջրամբար)։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 93 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Գավրիլով-Յամ, Յարոսլավլ քաղաքները և Կրասնիե Տկաչի քաղաքատիպ ավանը։
Հիդրոգրաֆիա
Կոտորոսլ գետի երկարությունը կազմում է 126 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 6370 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 30 մ3։
Վտակներ
Կոտորոսլ գետի վտակներն են աջից՝ Լախոստ, ձախից՝ Պախմա։ գետերը։
Արտաքին հղումներ
Ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ռոբերտ Գրեյվս
Ռոբերտ Գրեյվս (Robert Ranken Graves, ), անգլիացի պոետ, վիպասան, գրաքննադատ և գիտնական։
Առավել հայտնի ստեղծագործություններից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ
Տարասովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տարասովկա գյուղում բնակվում էր 220 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 224,49 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էնտիսար Էլսաիդ
Էնտիսար Էլսաիդ (Entessar El-Saeed, Intisar al-Saeed), կանանց իրավունքների պաշտպանության եգիպտացի ակտիվիստուհի, Կահիրեի զարգացման և իրավունքի հիմնադրամի հիմնադիր տնօրեն։ Նրա հիմնադրամի հիմնական նպատակը կանանց թլպատումների դեմ պայքարն է, ընտանեկան բռնության զոհերին օգնություն տրամադրելը և սեռական դաստիարակության զարգացումը ։
Կանանց սեռական թլպատում
Էլսաիդը դեմ է Եգիպտոսում կանանց սեռական թլպատմանը, որտեղ մյուս երկրների համեմատ ավելի շատ կանայք են տուժում այս պրոցեդուրայից։ Նա ոգևորությամբ ընդունեց Եգիպտոսի կառավարության որոշումը` այս ընթացակարգի խախտումների համար դատապարտվածներին ավելի խիստ պատիժներ սահմանելու վերաբերյալ։ Այնուամենայնիվ, նա կոչ էր անում հասարակության մեջ արմատախիլ անել այս ընթացակարգը։ Էլսաիդը մտահոգություն հայտնեց, որ որոշունը չի կատարվի, և դատավճիռները շատ հազվադեպ կլինեն ։
Խոսքի ազատություն
Էլսաիդը սատարել է «սեռական սանձարձակության դրդման համար» բանտարկված կանանց, ովքեր տեսանյութեր են տեղադրել Tik Tok-ում։
Նա մասնավորապես, ասել է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտացի կին ակտիվիստներ Կատեգորիա:Փաստաբաններ
Telekom Srpske
Սերբական Հանրապետության հեռահաղորդակցություն (Телеком Српске, ), Սերբական Հանրապետության հեռահաղորդակցային գլխավոր ընկերությունը, որի հիմնական կառույցները գտնվում են այդ երկրի մայրաքաղաքում՝ Բանյա Լուկայում։ Ընկերությունը Բոսնիա և Հերցեգովինայի կապի շուկայում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում, իսկ ըստ արժեթղթային ցանկի խոշորագույնն է Բանյա Լուկայի ֆոնդային բորսայում ՝ ունենալով մոտավորապես 540 միլիոն եվրո շուկայական կապիտալացում։ Հայտնի է նաև m: tel բրենդով։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1996 թվականին, Telekom Srpske Banja Luka անվանումով։ 2002 թվականին վերանվանվել է Telekom Srpske-ի։ Սկզբում ընկերությունն ամբողջովին պետական սեփականություն էր։ 2006 թվականին Սերբական Հանրապետության կառավարությունը ներդրումներ ներգրավելու, ենթակառուցվածքները զարգացնելու նպատակով նախաձեռնել է դրա սեփականաշնորհման գործընթաց, ընդ որում՝ այդ գործում որպես ֆինանսական խորհրդատու օգտագործվել է Raiffeisen Bank International-ը։ Սեփականաշնորհման գործընթացն սկսելու պահին ձեռնարկության ակտիվում գտնվել են ֆիքսված հեռախոսակապի նվազագույնը 800 հազար բաժանորդ և շարժական հեռախոսակապից շուրջ 1,5 միլիոն օգտվողներ։ Բաց աճուրդի ընթացքում առավելագույն ակտիվություն դրսևորել է Telekom Srbija-ն, որն էլ արել է ամենաշահավետ առաջարկը՝ բաժնետոմսերի 65 %-ի համար 646 միլիոն եվրո (երկրորդ խոշոր առաջակն արել է Telekom Austria-ն՝ 467 միլիոն եվրո)։
Այսպիսով՝ արժեթղթերի հսկիչ փաթեթը (65 %) պատկանում է Telekom Srbija-ին (65% udziału), 10 %-ը գտնվում է սեփականաշնորհման, 10 % -ը՝ կենսաթոշակային ու ապահովագրական, 5 % -ը՝ ռեստիտուցիայի ֆոնդերում, մնացած 10 % -ը բաշխված է այլ բաժնետերերի միջև։
Իսկ Телеком Српске-ին էլ ամբողջովին ենթակա են սահմանափակ պատասխանատվությամբ և փակ ընկերություններ Telekard telefonske usluge-ն և TT Inženjering-ը։ Բացի այդ, նրան է պատկանում միջազգային իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի բաժնետոմսերի 20 %-ը ։
Գործունեությունը և կառուցվածքը
Ընկերությունը հիմնականում զբաղվում է հեռահաղորդակցային ծառայություններ մատուցելով, ապահովում է թե՛ անշարժ և թե՛ շարժական կապ, կատարում ինտերնետ պրովայդերի գործառույթներ, իրականացնում հաղորդակցային ցանցերի սարքավորումների տեղադրման, մշակման, վերակառուցման աշխատանքներ ։ Ընկերության գլխադասային կազմակերպությունը բաղկացած է մի քանի անկախ բաժանմունքներից։ Դրանք են՝ անշարժ և շարժական կապի առանձին վարչություններ, ֆինանսական վարչություն, կորպորատիվ կառավարման տնօրինություն, մարքեթինգի և վաճառքի կազմակերպման տնօրինություն։ Телеком Српске-ի առանցքային կենտրոններ են գործում Բանյա Լուկայում, Բիելինայում, Իստոչնո Սարաևոյում, տարածքային ոչ մեծ բաժանմունքներ կան ոչ միայն Սերբական Հանրապետության, այլև Բոնիա և Հերցեգովինայի բազմաթիվ քաղաքներում։
Телеком Српске-ն ռազմավարական դաշինքի մեջ է Mtel Austria-ի հետ ։
Ֆինանսական ցուցանիշներ
Արձանագրված է, որ 2005 թվականին ընկերության եկամուտը կազմել է 344 միլիոն փոխարժեքային մարկ (176 միլիոն եվրո), մաքուր շահույթը գտնվել է 80 միլիոն մարկի մակարդակին (41 միլիոն եվրո)։
Ներկայումս ընկերությունը գրավում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի անշարժ և շարժական հեռախոսակապի շուկայի մոտավորապես 35 %-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետություն Կատեգորիա:Հեռահաղորդակցություն
Ժողովածու (418)
Ժողովածու (418), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 418 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1818 թվականին Գրիգոր հօճայ գրիչի կողմից, Կոստանդնուպոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23,5 x 17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 130 թերթից։ Հիշատակարան՝ նախագաղափար՝ 128ա (1318 թվական), գրիչ՝ 74բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Յանգիտաու
Յանգիտաու (Янгитау, Яңытау), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Դեդիլովո
Դեդիլովո (Дедилово), գյուղ Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Կիրեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 1700 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1146 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Կիրեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Ավգենիա Շվեդացի
Շառլոտա Ավգենիա Ավգուստա Ամալյա Շվեդացի և Նորվեգացի (Charlotta Eugenia Augusta Amalia Albertina av Sverige och Norge),, Շվեդիայի և Նորվեգիայի արքայադուստր։ Շվեդիայի արքա Օսկար I-ի և իր կնոջ՝ Ժոզեֆինա Լիխտենբերգցու դուստրը, շվեդ հայտնի գրող, կոմպոզիտոր, նկարիչ, քանդակագործ, բարերար և երաժիշտ, շվեդական թագավորական Բերնադոտներ տան անդամ։
Կենսագրություն
Արքայադուստր Ավգենիան ծնվել է 1830 թվականի ապրիլի 24-ին Շվեդիայի թագավորության մայրաքաղաք Ստոկհոլմում։ Նա Շվեդիայի և Նորվեգիայի արքա Օսկար I -ի և Ժոզեֆինա Լիխտենբերգցու չորրորդ երեխան է և միակ դուստրը։ Արքայադուստրն ուներ երեք ավագ՝ Կարլոս, Գուստավ, Օսկար և մեկ կրտսեր եղբայր՝ Ավգուստ։ Վաղ մանկությունում Ավգենիան միայնակ երեխա էր և ասում էր, որ ուզում է տղա ծնված լիներ, ինչպես իր եղբայրները։
Մանկուց նա թույլ երեխա էր և բժիշկները վախենում էին, որ հնարավոր է նա վարակված էր տուբերկուլյոզով։ Սա արքայդստեր չամուսնանալու պատճառներից մեկն էր։ Մեկ այլ պատճառ էլ այն էր, որ Բերնադոտները եվրոպական նոր դինաստիա էր, և նրանց հետ ամուսնությունը Եվրոպայում հանրահայտ չէր։ 1844 թվականին մահացավ նրա պապը՝ Կարլոս XIV արքան և գահն անցավ իր հորը, որը գահակալվեց Օսկար I անվամբ։ Երկու տարի անց նա գնաց ճանապարհորդության իր եղբոր՝ Կարլոսի հետ, հույս ունենալով, որ նա փեսացու կգտնի Եվրոպայում, բայց ոչ մի լուրջ առաջարկություններ չի լինում։
1852 թվականին նա ուղեկցում է հորը Բադ Կիսինգեն բուժման համար ճամփորդության ժամանակ։ Ուղևորության ընթացքում նա հիվանդանում է թոքաբորբով, իսկ նրա եղբայրը՝ տիֆով։ Ավգենիային հաջողվում է հաղթահարել հիվանդությունը, իսկ նրա սիրելի եղբայր Գուստավը մի քանի օր անց մահանում է։ Արքայադստեր համար եղբոր մահը ուժեղ հարված է լինում։ Հետագայում նա ասում է, որ «չամուսնացած կյանքը տվել է իրեն ազատություն»։ 1858 թվականին, երբ Շվեդիայում «հասունություն» հասկացությունը ներկայացվեց մեծահասակ կանանց համար (սկզբում միայն սեփական ցանկությամբ), արքայադուստր Ավգենիան առաջինն էր, որ դիմեց այն ստանալու համար։
Ձմռանը արքայադուստրը պալատում զբաղեցնում էր ընդամենը մի քանի սենյակ, որտեղ նրա վատ առողջության պատճառով պահպանվում էր բարձր ջերմաստիճան։ Նրա անձնական բժիշկ Մագնուս Հուսը խորհուրդ է տալիս գնալ Գոթլանդ, որտեղ կլիման մեղմ էր ու տաք։ 1859 թվականին առաջին անգամ այցելում է Գոթլանդ։ Դրանից հետո նա գնում է լողափով ձգվող մի մեծ հատված, որտեղ հաճախ գալիս է բարելավելու իր առողջությունը։ Այնտեղ նա կառուցում է հսկայական, երեք հարկանի փայտե ամառանոց։ Ամբողջ համալիրը ներառում էր լողափնյա տունը, հյուրատունը, տնտեսական տունը և ամբարը։
Քարաժայռերի վրա արքայադուստրը կառուցում է էկզոտիկ բույսերով շքեղ զբոսայգի՝ տաղավարներով, սանդղափուլերով, ջրվեժներով։ 1864 թվականից ամառանոց է հաճախել իր հանգուցյալ եղբոր կինը՝ արքայադուստր Թերեզան, որը շատ է մտերմանում միայնակ Ավգենիայի հետ։ Նրա ընկերուհիներից մեկը՝ Լինա Սանդելն էր, որը կարողանում էր սաղմոսներ գրել։ Իր մոտ՝ «Ֆրիդհեմ» ամառանոց, նա հրավիրում էր այն ժամանակվա հայտնի երաժիշտների, գրողների ու բանաստեղծների։
Ավգենիան հետաքրքրվում էր արվեստով։ Նա հորինում էր երաժշտություն, գրում էր բանաստեղծություններ, ծեփակերտում էր քանդակներ, նկարներ էր նկարում արքունի կյանքից։ Արքայադուստրը օգտագործում էր «E *****» մականունը։ Նրա երաժշտական ստեղծագործությունների շարքում էին դաշնամուրի, վալսերի, մազուրկաների, քայլերգերի և երգերի համար գրված պիեսները։ Կվարտետների, երգչախմբերի և դուետների կոմպոզիցիաները, որոնք գրված էին տավիղի համար, դարձան արիաներ։ Արքայադուստրը նաև գրում է «Շվեդիայի արքայադուստրեր» («Les princesses de la Suède») գիրքը, որը հրատարակվել է 1864 թվականին։ Ստոկհոլմում այն ներկայացվում է 1866 թվականին։
Ավգենիան իր աշխատանքներից ստացած գումարը ներդնում էր սոցիալական ծրագրերում։ Արքայական ընտանիքի կանայք պարտավոր էին զբաղվել բարեգործությամբ։ Ավգենիայի համար դա պարտականություն չէր, այլ ոգևորիչ ցանկություն։ Ամառանոցի մոտ, նա մանկապարտեզ է կառուցել տղաների համար, իսկ մի քանի տարի անց՝ աղջիկների համար։ Նա Ստոկհոլմում և Գոթլանդում բնակարաններ է կառուցում տարեցների համար։ Թույլ առողջությունը նրան հետաքրքրություն է առաջացրել դեպի բժշկությունը։ Ավգենիան մի քանի հիվանդանոցներ է կառուցել ծանր հիվանդների համար։
Արքայադուստր Ավգենիան մահանում է ժամը 00:45-ին, 1889 թվականի ապրիլի 23-ին, իր 59-ամյակից մեկ օր առաջ։ Աճյունն ամփոփված է Բերնադոտների դամբարանում, Ռիդարհոլմենի եկեղեցում։ Իր հսկայական ամառանոցը կտակում է իր զարմիկ՝ արքայազն Օսկարին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Շվեդ բարեգործներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ
Լուկա Մառոնե
Լուկա Մառոնե (իտալ.` Luca Marrone, ), իտալացի կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս իտալական «Յուվենտուսում»։
«Յուվենտուս»
8 տարեկան հասկանում Մառոնեն ընդունվել է «Յուվենտուսի» ֆուտբոլային ակադեմիա։
«Սիենա»
2010 թվականի աշնանը Մառոնեն վարձավճարով տեղափոխվել է իտալական «Սիենա» ։
«Սասսուլո»
2013-2014 թվականների ընթացքում Մառոնեն վարձավճարով հանդես է եկել «Սասսուլոյում»։
Ազգային հավաքական
2009-2013 թվականների ընթացքում Լուկան հանդես է եկել Իտալիայի Մ21 հավաքականում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիենայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սասսուլոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Տիագո Ալկանտարա
Տիագո Ալկանտարա դու Նասիմենտու (Thiago Alcântara do Nascimiento, Thiago Alcántara do Nascimento (del Nascimento), ), բրազիլական ծագմամբ իսպանացի ֆուտբոլիստ։ Մյունխենի Բավարիայի-ի կիսապաշտպան։ Աշխարհահռչակ բրազիլացի ֆուտբոլիստ Մազինյոյի որդին է։
Կարիերա
Տիագոյի դեբյուտը Բարսայի կազմում եղել է 2009 մայիսի 17-ին Իսպանիայի առաջնության 36-րդ տուրում, երբ Բարսան խաղում էր Մալյորկայի դեմ։
2010 թ փետրվարի 20-ին Լա Լիգայի 23-րդ տուրում Տիագոն 76-րդ րոպեին փոխարինեց Յայա Տուրեին և խփեց իր առաջին գոլը Բարսայի կազմում։
2010 թ դեկտեմբերի 7-ին Տիագոն առաջին անգամ Բարսայի կազմում խաղաց Չեմպիոնների Լիգայում և աչքի ընկավ գոլային փոխանցմամբ։
2011 թ օգոստոսի 10-ին Տիագոն իր առաջին խաղն անցկացրեց Իսպանիայի հավաքականի կազմում, երբ իսպանացիները մրցում էին Իտալիայի հավաքականի դեմ։
Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Ժողովածու (666)
Ժողովածու (666), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 666 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1708-1709 թվականներին Բջնիում։ Ստացողը եղել է Դավիթ վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,5×14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 366 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար՝ 249ա (1199 թ․, 1473 թ․), ստացողի՝ 6բ, 361բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
(3836) Լեմ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,238079 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9102 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5659 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294368 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,04° անկյուն։
Կոչվել է Ստանիսլավ Լեմի անունով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բալանտիդիազ
Բալանտիդիազ (balantidiasis), պրոտոզոալ վարակ, որի ընթացքում տեղի է ունենում վարակում Balantidium coli ինֆուզորիաներով, որոնք հիվանդ խոզերից անցնում են մարդու օրգանիզմ։ Վարակման մեխանիզմը՝ բերանային։ Փոխանցման հիմնական ուղիները՝ կոնտակտային, սննդային, ջրային։ Դասվում է մոռացված հիվանդությունների շարքին։
Հիվանդությունը զարգանում է համեմատաբար հազվադեպ, թեև գյուղական վայրերում բնակչության մինչև 4-5% ը կարող է լինել այս միկրոօրգանիզմի կրողներ։ Գաղտնի շրջանը միջինը 10-15 օր է (5-ից մինչև 30 օր), կարող է ընթանալ սուր, քրոնիկ և պաթոգեն քրոնիկական ձևերով։ Հիվանդության սուր ընթացքի կլինիկան արտահայտվում է կոլիտի կամ էնտերոկոլիտի տեսքով։ Բացի այդ, աղիքային ախտանիշները ուղեկցվում են ընդհանուր թունավորման երևույթով և ջերմաստիճանի բարձրացմամբ։ Հիվանդության քրոնիկական ընթացքում թունավորումը շատ ավելի քիչ է արտահայտված, առաջին հերթին հիվանդության աղիքային դրսևորումներն են։ Հիվանդության բարդությունները խոցի պերֆորացիան և պերիտոնիտն են։
Հարուցիչ
Շատ խոշոր թարթիչավոր Balantidium coli-ի ցիստերը պատկանում են աղիքների նախակենդանիներին։ Ապրում է խոզի աղիքներում, որտեղ այն շատ ախտածին չէ։ Երբ ցիստերը մտնում են մարդու բերան և կերակրափող, դրանք անցնում են մարսողական համակարգով և առաջացնում հիվանդություն։
Դասակարգում
Ըստ տեսակի՝
Ըստ ձևի՝
Ըստ ծանրության՝
Ըստ բնույթի՝
Ախտանշաններ
Հիվանդության հիմնական ախտանշաններն են՝
Ախտորոշում
Բալանտիդիազի ախտորոշումը կատարվում է համաճարակաբանական անամնեզի, ինչպես նաև լաբորատոր հետազոտությունների և գործիքային մեթոդների հիման վրա։
Ախտորոշման համաճարակաբանական չափանիշները ներառում են․
Գործիքային ախտորոշումը հիմնականում օգտագործվում է հիվանդության ծանրության աստիճանի կամ արդեն առկա բարդությունների հայտնաբերման համար։
Գործիքային ախտորոշման հիմնական մեթոդները.
Բուժում
Կենսաբազմազանության բարդությունների բացակայության դեպքում բուժման հիմնական մեթոդը պահպանողական է, որը ներառում է․
Կանխատեսում
Հիվանդության կանխատեսումը պայմանականորեն բարենպաստ է, ժամանակին ախտորոշման և լիարժեք բուժման դեպքում հիվանդությունը լիովին վերացվում է, աշխատունակությունը լիովին վերականգնվում է։
Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետություն
Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետություն կամ Մյունխենի Խորհրդային Հանրապետություն (գերմ. Räterepublik Baiern, Münchner Räterepublik), կարճատև չճանաչված սոցիալիստական պետություն Բավարիայում 1918–1919 թվականների գերմանական հեղափոխության ժամանակ ։ Այն ընդունեց բանվորական խորհուրդների հանրապետության ձևը։ Նրա անվանումը երբեմն թարգմանվում է նաև անգլերեն որպես Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետություն , գերմաներեն Räterepublik տերմինը նշանակում է խորհուրդների կամ կոմիտեների հանրապետություն. խորհուրդ կամ կոմիտե նշանակում է նաև ռուսերեն խորհուրդ։ Այն ստեղծվել է 1919 թվականի ապրիլին՝ Կուրտ Էյսների Բավարիայի ժողովրդական պետության փլուզումից հետո և ձգտում էր Բավարիայում ստեղծել սոցիալիստական ​​խորհրդային հանրապետություն։ Մեկ ամիս էլ չանցած, նա տապալվեց գերմանական բանակի և կիսառազմական կամավորական կորպուսի տարրերի կողմից։ Նրա տապալման մեջ ներգրավված մի քանի մարդիկ ավելի ուշ միացան Նացիստական ​​կուսակցությանը՝ վերջինիս իշխանության գալուց հետո։
Բալանտիդիազ
Հղումներ
Կատեգորիա:Հիվանդություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Զոոնոզ Կատեգորիա:Արևադարձային հիվանդություններ Կատեգորիա:Մարսողական համակարգի հիվանդություններ Կատեգորիա:Մակաբուծային հիվանդություններ
Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետություն
Նախապատմություն
Հանրապետության արմատները կայանում են Առաջին համաշխարհային պատերազմում Գերմանական կայսրության պարտության և սոցիալական լարվածության մեջ, որը կարճ ժամանակ անց հասավ գլխի։ Այս քաոսից բռնկվեց 1918 թվականի գերմանական հեղափոխությունը։ 1918 թվականի հոկտեմբերի վերջին գերմանացի նավաստիները մի շարք ապստամբություններ սկսեցին Քիլում և ծովային այլ նավահանգիստներում։ Նոյեմբերի սկզբին այս անկարգությունները քաղաքացիական անկարգություններ տարածեցին ողջ Գերմանիայում։ 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին՝ Ռուսական հեղափոխության առաջին տարեդարձին, Բավարիայի թագավոր Լյուդվիգ III-ը ընտանիքի հետ փախել է Մյունխենի Residenz պալատից, իսկ Կուրտ Էյսները՝ Գերմանիայի Անկախ սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության (NSPD) քաղաքական գործիչը, դարձավ նախարար-նախագահ նոր հռչակված Բավարիայի ժողովրդական պետություն։
Թեև նա հանդես էր գալիս սոցիալիստական ​​հանրապետության օգտին, Էյսները հեռացավ ռուս բոլշևիկներից՝ հայտարարելով, որ իր կառավարությունը կպաշտպանի սեփականության իրավունքները։ Քանի որ նոր կառավարությունը չկարողացավ ապահովել հիմնական ծառայությունները, Էյսների USPD-ն պարտություն կրեց 1919 թվականի հունվարի ընտրություններում՝ զբաղեցնելով վեցերորդ տեղը։ 1919 թվականի փետրվարի 21-ին, երբ նա գնում էր խորհրդարան՝ հայտարարելու իր հրաժարականի մասին, նրան գնդակահարել է ազգայնական Անտոն Գրաֆ ֆոն Արկո աուֆ Վելի, որը նաև հայտնի է որպես Արկո-Վալլի։
Էյզների սպանությունից հետո Լանդթագը գումարվեց, և Էրհարդ Աուերը՝ Սոցիալ-դեմոկրատների առաջնորդը և Էյսների կառավարության ներքին գործերի նախարարը, սկսեց գովաբանել Էյզներին, բայց արդեն լուրեր էին տարածվել, որ Աուերը կանգնած է սպանության հետևում։ Գործելով այս կեղծ պնդումների հիման վրա՝ Ալոիս Լինդերը՝ սրահի մատուցող, ով Էյզների ջերմեռանդ կողմնակիցն էր, հրացանով երկու անգամ կրակեց Աուերին՝ ծանր վիրավորելով նրան։ Սա դրդեց Էյսների մյուս զինված կողմնակիցներին կրակ բացել՝ առաջացնելով ծեծկռտուք, սպանելով մեկ պատվիրակին և նյարդային ցնցումներ հրահրելով առնվազն երկու նախարարների մոտ։ Այնուհետև Բավարիայում փաստացի կառավարություն չկար ։
Հետևեցին անկարգություններ և ապօրինություններ։ Էյսների սպանությունը նահատակ ստեղծեց ձախակողմյան գործի համար և դրդեց ցույցերի, Մյունխենի համալսարանի փակմանը, արիստոկրատների առևանգմանը և եկեղեցու զանգերի բռնի ղողանջին։ Ձախերի աջակցությունն ավելի մեծ էր, քան ինքը՝ Էյզները, կարողացել էր հրամայել։
1919 թվականի մարտի 7-ին սոցիալիստների նոր առաջնորդ Յոհաննես Հոֆմանը, հակառազմական և նախկին դպրոցի ուսուցիչ, կազմեց խորհրդարանական կոալիցիոն կառավարություն, բայց մեկ ամիս անց՝ ապրիլի 6-ի լույս 7-ի գիշերը, կոմունիստներն ու անարխիստները եռանդով լցվեցին Հունգարիայում կոմունիստական հեղափոխության լուրը, որը հռչակվեց Խորհրդային Հանրապետություն, որի ղեկավարն էր Էռնստ Տոլլերը։ Տոլլերը կոչ արեց գոյություն չունեցող «Բավարիայի կարմիր բանակին» աջակցել պրոլետարիատի նոր դիկտատուրան և անխղճորեն վերաբերվել հակահեղափոխական վարքագծին ։
Հոֆմանի կառավարությունը փախավ Հյուսիսային Բավարիայի Բամբերգ, որը նա հայտարարեց կառավարության նոր նստավայր։
Էռնստ Տոլլերի կառավարություն
Սկզբում Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետությունը ղեկավարում էին USPD-ի անդամներ, ինչպիսիք են Էռնստ Տոլլերը և անարխիստները, ինչպիսիք են գրող Գուստավ Լանդաուերը, վաճառական Սիլվիո Գեսելը և դրամատուրգ Էրիխ Մյուհսամը։ Տոլլերը, ով նաև դրամատուրգ էր, հեղափոխությունը բնութագրեց որպես «Բավարիայի սիրո հեղափոխություն» ։ Շվաբինգի սրճարանային հասարակության շրջանում նոր կառավարությունը հայտնի դարձավ որպես «սրճարանային անարխիստների ռեժիմ» ։
Տոլերի այլ նշանակումները ներառում էին. որպես ռազմական գործերի կոմիսար, նախկին մատուցող; կողոպտիչ, ով դատապարտվել է բարոյական խայտառակության համար որպես Մյունխենի ոստիկանության նախագահ. որպես փոխադրումների կոմիսար՝ կես դրույքով երկաթուղային գծերի սպասարկման աշխատող. և – կաթոլիկ Բավարիայում, որտեղ միանձնուհիները ղեկավարում էին դպրոցները՝ հրեա՝ որպես կրթության նախարար։ Տոլլերի հանրային բնակարանների գծով նախարարը հրապարակեց հրամանագիր, որում ասվում էր, որ դրանից հետո ոչ մի տուն չի կարող պարունակել ավելի քան երեք սենյակ, և որ հյուրասենյակը միշտ պետք է լինի խոհանոցից և ննջասենյակից վեր ։
Նոր կառավարությունը բարեփոխեց արվեստը և բացեց Մյունխենի համալսարանը բոլորի համար, բացառությամբ նրանց, ովքեր ցանկանում էին ուսումնասիրել պատմությունը, որը համարվում էր «թշնամական քաղաքակրթության դեմ»։ Նախարարներից մեկը հայտարարեց, որ կապիտալիզմը կկործանվի՝ անվճար փող աշխատելով։
Յուգեն Լևինեի կառավարություն
Շաբաթ 1919 թվականի ապրիլի 12-ին, Տոլլերի ռեժիմից ընդամենը վեց օր անց, Կոմունիստական ​​կուսակցությունը գրավեց իշխանությունը՝ երեք ռուս բոլշևիկների գլխավորությամբ, իսկ Յուգեն Լևինեն՝ պետության ղեկավարը, իսկ Մաքս Լևինը՝ Բավարիայի KPD-ի նախագահ ։ Կոմունիստներին հաջողվեց ապահովել իշխանությունը այսպես կոչված Palmsonntagsputsch-ից հետո, որտեղ հակահեղափոխական կառավարական ուժերը ճնշվեցին Բավարիայի Կարմիր բանակի հրամանատար Ռուդոլֆ Էգելհոֆերի կողմից ։
Ստանալով Լենինի օրհնությունները, ով Կարմիր հրապարակում մայիսմեկյան ամենամյա տոնակատարության ժամանակ ասաց. «Ազատագրված բանվոր դասակարգը նշում է իր տարեդարձը ոչ միայն Խորհրդային Ռուսաստանում, այլև ... Խորհրդային Բավարիայում» – Լևինեն սկսեց ավելի կոշտ կոմունիստական ​​բարեփոխումներ իրականացնել, որոնք ներառում էին գործարանների աշխատողներից «Կարմիր բանակ» ձևավորելը, կանխիկ գումարի, սննդի պաշարների և մասնավոր զենքերի առգրավումը, շքեղ բնակարանների յուրացումը և դրանք անօթևաններին տրամադրելը և գործարանները սեփականության և վերահսկողության տակ դնելը։ իրենց աշխատողներից։ Մյունխենի գլխավոր եկեղեցիներից մեկը գրավվեց և վերածվեց հեղափոխական տաճարի, որը նվիրված էր «բանականության աստվածուհուն»։ Բավարիան պետք է լիներ Եվրոպայի բոլշևիզացիայի առաջամարտիկը՝ բոլոր աշխատողները ռազմական պատրաստություն ստանային։
Լևինեն նաև թղթային փողերը վերացնելու և կրթական համակարգը բարեփոխելու ծրագրեր ուներ, բայց երբեք ժամանակ չուներ դրանք իրականացնելու։ Այնուամենայնիվ, ժամանակ կար, որպեսզի Մաքս Լևիենը, հետևելով Լենինի հրամանին, որպես պատանդ ձերբակալեր արիստոկրատներին և միջին խավի անդամներին։
Լևինեի կարճ ժամանակաշրջանում սննդի պակասը արագ դարձավ խնդիր, հատկապես կաթի բացակայությունը։ Հանրային քննադատությունը կաթի դեֆիցիտի վերաբերյալ վերածվեց քաղաքական՝ ստիպելով կոմունիստական ​​կառավարությանը հրապարակայնորեն հայտարարել. «Ի՞նչ կապ ունի... Դրա մեծ մասը, այնուամենայնիվ, գնում է բուրժուազիայի երեխաներին։ Մենք շահագրգռված չենք նրանց կենդանի պահելով։ Ոչ մի վնաս, եթե նրանք մահանում են, նրանք միայն կվերածվեն պրոլետարիատի թշնամիների ։
Հոֆմանի կառավարությանը և Neopagan-ի և Volkische Տուլեի ընկերության կիսառազմական Kampfbund (մարտական ​​լիգա) զորքերի կողմից հավատարիմ զորքերի փորձը ապրիլի 13-ին տապալելու BSR-ն տապալվեց նոր Կարմիր բանակի կողմից, որը բաղկացած էր. գործարանի աշխատողների և զինվորների և բանվորական խորհուրդների անդամներից։ Կռիվներում զոհվել է քսան մարդ։
Ռազմական բախում և կործանում
Հակառակորդ կառավարությունները՝ Հոֆմանի Բավարիայի ժողովրդական նահանգը, որը նստած է Բամբերգում, և Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետությունը, որը գտնվում է Մյունխենում, ռազմական բախումներ ունեցան Դախաուում ապրիլի 18-ին, երբ Հոֆմանի 8000 զինվորները հանդիպեցին Խորհրդային Հանրապետության 30000 զինվորներին։ BSR-ի ուժերը՝ Էռնստ Տոլլերի գլխավորությամբ, հաղթեցին Դախաուի առաջին ճակատամարտում, սակայն Հոֆմանը գործարք կնքեց, որը նրան տվեց Ֆրեյկորպսի 20,000 մարդկանց ծառայությունները՝ գեներալ-լեյտենանտ Բուրգարդ ֆոն Օվենի գլխավորությամբ։ Օվենը և Ֆրեյկորպսը, գերմանական բանակի Հոֆմանի հավատարիմ տարրերի հետ միասին, որոնք կոմունիստները կոչվում էին «Կապիտալիզմի սպիտակ գվարդիաներ», այնուհետև գրավեցին Դախաուն և շրջապատեցին Մյունխենը։ BSR-ի կողմնակիցները, մինչ այդ, ապրիլի 26-ին գրավել էին Thule Society-ի սենյակները Vier Jahreszeiten հյուրանոցում և ձերբակալեցին կոմսուհի Հելլա ֆոն Վեստարպին՝ ընկերության քարտուղարին և ևս վեց հոգու, որոնք պատանդ էին պահվում ։ Էգելհոֆերը, խուճապի մատնված Մյունխենի կողմից Հոֆմանի զորքերի կողմից շրջապատված լինելու պատճառով, ապրիլի 30-ին մահապատժի ենթարկեցին այս յոթ և երեք այլ պատանդներին[19]: Նրանք ներառում էին լավ կապեր ունեցող Թուրնի արքայազն Գուստավը և տաքսիները ։ Մահապատիժներն իրականացվել են՝ չնայած դրանք կանխելու Տոլլերի ջանքերին։
Freikorps-ը ճեղքեց Մյունխենի պաշտպանությունը մայիսի 1-ին, ինչը հանգեցրեց դառը փողոցային մարտերի, որոնք ներառում էին «բոց նետողներ, ծանր հրետանի, զրահատեխնիկա, նույնիսկ ինքնաթիռներ»։ Սպանվել է առնվազն 606 մարդ, որոնցից 335-ը՝ խաղաղ բնակիչներ ։ Ավելի ուշ Լևինեն դատապարտվել է մահապատժի դավաճանության համար և գնդակահարվել Ստադելհայմի բանտում։ Գուստավ Լանդաուերը սպանվել է Ֆրեյկորպների կողմից, իսկ Բավարիայի Կարմիր բանակի հրամանատար Ռուդոլֆ Էգելհոֆերը սպանվել է առանց դատավարության՝ նույնպես ձերբակալվելուց հետո։ Բազմաթիվ ուրիշներ դատապարտվել են ազատազրկման, ինչպես օրինակ՝ Տոլլերը (5 տարի) և անարխիստ գրող Էրիխ Մյուհսամը (15 տարի); Մյուսները ստացել են ավելի երկար պատիժներ՝ ընդհանուր առմամբ 6000 տարվա, որոշները ծանր աշխատանքի համար[21]:
Դատավարություններից և 1000–1200 կոմունիստների և անարխիստների մահապատժից հետո Օվենը հայտարարեց, որ քաղաքն ապահովված է մայիսի 6-ին՝ վերջ տալով Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետության կառավարմանը ։ Չնայած Հոֆմանի կառավարությունը անվանականորեն վերականգնվել էր, Մյունխենի փաստացի իշխանությունը տեղափոխվել էր Աջ ։
Բամբերգի Սահմանադրությունն ընդունվել է 1919 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ ստեղծելով Բավարիայի ազատ պետությունը նոր Վայմարյան Հանրապետության կազմում։
Հետևանք
Բավարիայի Ժողովրդական Պետության և Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետության գոյության անմիջական հետևանքը Բավարիայի ժողովրդի մեջ ձախակողմյան կառավարման ատելություն սերմանելն էր։ Նրանք հիշեցրին այն ժամանակաշրջանը, երբ երկու պետություններն էլ գոյություն ունեին որպես սղության, պակասի, գրաքննության, նրանց ազատության սահմանափակումների, ընդհանուր քաոսի, բռնության և անկարգությունների ժամանակաշրջան։ Ֆրանսիական հեղափոխությանը հաջորդած նմանատիպ ժամանակաշրջանի նման, Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետությունը կոչվում էր die Schreckensherrschaft («Տեռորի թագավորություն»)։ Այս հիշողությունները շարունակեցին ամրապնդվել հակակոմունիստական ​​քարոզչությամբ ոչ միայն Բավարիայում, այլև ողջ Վայմարյան Հանրապետությունում, որտեղ Rotes Bayern-ը («Կարմիր Բավարիա») համարվում էր ծայրահեղ ձախերի վտանգի օրինակ։ Այս կերպ աջակողմյան կուսակցությունները կարողացան օգտագործել նրանց վախերը, ովքեր ապրել են երկու սոցիալիստական ​​պետություններում։ Բավարիայի պահպանողականության բազմաթիվ առանձին շղթաները ընդհանուր թշնամի գտան ծայրահեղ ձախերում, և նախկին Թագավորությունը դարձավ խորապես «ռեակցիոն, հակահանրապետական ​​և հակահեղափոխական»։
Ձախն ինքը մշտապես բաժանվեց երկու պետությունների փլուզումից հետո՝ Գերմանիայի ծայրահեղ ձախ կոմունիստական ​​կուսակցության (KPD) և ձախ կենտրոնամետ սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության (SPD) միջև փոխադարձ ատելության պատճառով։ SPD-ի ղեկավարությունը լիովին գիտակցում էր, որ կոմունիստական ​​կուսակցությունը լիովին վերահսկվում է խորհրդային քաղբյուրոյի կողմից՝ Կոմինտերնի միջոցով։ Միևնույն ժամանակ, KPD-ն, Մոսկվայի հրամանով, SPD-ի հավատը սոցիալ-դեմոկրատիայի նկատմամբ, այլ ոչ թե բացարձակ իշխանության բռնի բռնազավթման, ինչպես բոլշևիկյան հեղափոխության ժամանակ, համարեց սոցիալ-ֆաշիզմ։ Այս թշնամանքը գոյություն ուներ ողջ Գերմանիայում և թույլ չտվեց երկու կողմերի միջև կոալիցիոն բանակցությունները, որպեսզի նացիստական ​​կուսակցությունը 1933 թվականին չվերցնի իշխանությունը ։
Բաժանումը նույնպես գերազանցեց նացիզմը և շարունակեց պառակտել գերմանական ձախերը մինչև Խաղաղ հեղափոխությունը հանգեցրեց Գերմանիայի Դեմոկրատական ​​Հանրապետության մարքսիստ-լենինյան կառավարության փլուզմանը 1989 թվականի հոկտեմբերին։
Նշանավոր մարդիկ
Freikorps ստորաբաժանումների ակտիվ մասնակիցները՝ Օվենը, Ֆրանց Ռիտտեր ֆոն Էպպը և Հերման Էրհարդը, որոնք ճնշեցին Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետությունը, ներառում էին Նացիստական ​​կուսակցության ապագա հզոր անդամներ, այդ թվում՝ Ռուդոլֆ Հեսը՝ Freikorps Epp-ի անդամ  ։
Խորհրդային Հանրապետության նշանավոր կողմնակիցներից էր նկարիչ Գեորգ Շրիմփֆը, որն այն ժամանակ 30 տարեկան էր, ով ձերբակալվեց, երբ շարժումը ջախջախվեց ։ Նրա ընկերը՝ գրող Օսկար Մարիա Գրաֆը, ով նույնպես ձերբակալվել է, իրադարձությունների մասին գրել է իր ինքնակենսագրական «Wir sind Gefangene» (1927) վեպում։ Հայտնի անարխիստ վիպասան Ռեթ Մարութը (հետագայում հայտնի է որպես Բ.Թրավեն) խորհրդային իշխանության հաստատման ակտիվ մասնակից է եղել և աշխատել որպես Խորհրդային Հանրապետության մամուլի բաժնի ղեկավար ։ Խորհրդային Հանրապետության սկզբնական շրջանում հեղափոխության մեջ կարևոր դեր են խաղացել նաև մշակութային կյանքի ներկայացուցիչները։ Որոշ մտավորականներ, ինչպիսիք են տնտեսագետ Լուխո Բրենտանոն, դիրիժոր Բրունո Վալտերը և գրողներ Հենրիխ Մանն ու Ռայներ Մարիա Ռիլկեն, ստեղծեցին Rat der geistigen Arbeit (Մտավոր աշխատանքի խորհուրդ)՝ Մանի նախագահությամբ ։
Ադոլֆ Հիտլերի երկարամյա վարորդը և Schutzstaffel (SS), ի առաջին առաջնորդ Յուլիուս Շրեկը գրանցվեց և ծառայեց որպես Կարմիր բանակի անդամ 1919 թվականի ապրիլի վերջին ։ Բալթասար Բրանդմայերը՝ Հիտլերի պատերազմի ժամանակ ամենամտերիմ ընկերներից մեկը, նկատեց, թե «ինչպես նա սկզբում ողջունեց միապետությունների վախճանը» և Բավարիայում հանրապետության ստեղծումը։
Ինքը՝ Ադոլֆ Հիտլերը, կապ է գործում իր բանակային գումարտակի (նա ընտրվել էր «փոխներկայացուցիչ գումարտակի» և Խորհրդային Միության պրոպագանդայի բաժնի միջև։ Ե՛վ ֆիլմերի կադրերը, և՛ անշարժ լուսանկարը ցույց են տալիս, թե ինչպես է Հիտլերը քայլում Էյսների թաղման թափորով։ Նա կրում է և՛ սև սգո նվագախմբ, և՛ կարմիր նվագախմբեր, որոնք աջակցություն են ցույց տալիս ծայրահեղ ձախ կառավարությանը։ Անորոշ է, թե արդյոք դա ցույց է տալիս, որ Հիտլերը խորհրդային սովետի իսկական կողմնակիցն էր, թե՞ նա պարզապես օգտվում էր առկա հնարավորությունից՝ չվերադառնալու իր խեղճ նախապատերազմյան քաղաքացիական կյանքին։ Հետևաբար, նրա ընտրությունը կարող էր լինել մարտավարական, այլ ոչ թե քաղաքական համոզմունքների։ Հայտնի է նաև, որ երբ կառավարությունը տապալվեց, Հիտլերը միավորվեց Վայմարյան Հանրապետության հետ և, որպես երեք հոգուց բաղկացած կոմիտեի մաս, որը հանձնարարված էր հետաքննել իր գնդի զինվորների վարքագիծը, տեղեկացրեց նրանց, ովքեր համակրանք էին դրսևորում ծայրահեղ ձախերի նկատմամբ։ կառավարություններ ։
Ժառանգություն
1952 թվականի իր «Վկա» հուշագրության մեջ Ուիթաքեր Չեմբերսը Յուջին Լևինեին անվանեց այն երեք մարդկանցից մեկը, ում նա ամենաշատը հիացնում էր CPUSA-ին միանալիս՝ Ֆելիքս Ձերժինսկու և Իգոր Սազոնովի հետ միասին."1919 թվականին Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետության ժամանակ Լևինը Աշխատավորների և զինվորականների սովետների կազմակերպիչն էր։ Երբ Բավարիայի Խորհրդային Հանրապետությունը ջախջախվեց, Լևինին գերեցին և կանգնեցրին ռազմական դատարան։ Ռազմական դատարանը նրան ասել է. «Դու մահապատժի դատապարտված ես»։ Լևինը պատասխանեց. «Մենք՝ կոմունիստներս, միշտ մահապատժի ենք ենթարկվում»։ Դա այլ բան է, որ նշանակում էր լինել կոմունիստ ։"
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Սոցիալիզմ Կատեգորիա:1919 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Բավարիայի պատմություն Կատեգորիա:Վայմարյան հանրապետություն Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքներ Կատեգորիա:Խորհրդային հանրապետություններ
Կրիվլին
Կրիվլին (Кривлин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրիվլին գյուղում բնակվում էր 170 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,012 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1416667 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տերնովատկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)
Տերնովատկա (Тернуватка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տերնովատկա գյուղում բնակվում էր 192 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 208,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1885 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստյագայլովսկի գյուղական խորհուրդ (Սերեդինո-Բուդսկի շրջան)
Ստյագայլովսկի գյուղական խորհուրդ  (Стягайлівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ստյագայլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 301 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Շմավոն Գրիգորյան
Շմավոն Հրաչի Գրիգորյան, հայ ֆագոտահար, դիրիժոր, արվեստագիտության թեկնածու (2009) ։
Կենսագրություն
Շմավոն Գրիգորյանը ծնվել է Երևան քաղաքում, 1986 թվականի հունվարի 21-ին։ Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ֆագոտի (2007, Գ. Մայիլյանի դասարան) բաժինը, որից հետո ուսումը շարունակել Ցյուրիխի Արվեստների համալսարանի ֆագոտի (Ջ. Մանդոլեզիի, Ու. Դենգլերի դասարաններ) և դիրիժորության (Մ. Կիշոցիի դասարան) բաժիններում։ Երաժիշտը վարպետության դասեր է առել ֆագոտահարներ Ս. Շվեյգերտից (Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ, սոլո ֆագոտ), Գ. Նունեզից («Ռոյալ Կոնցերտգեբաու» նվագախումբ, սոլո ֆագոտ), Ս. Ացոլինիից։ Նա կամերային երաժշտություն է սովորել Հ. Գրիգորյանից, Մ. Ֆրուտիգերից, Ֆ. Ռասինից, Մ. Ռացից, Է. Շմիդից, Ջ. Մանդոլեզիից և ուրիշներից։
Շմավոն Գրիգորյանը նվագել է դիրիժորներ Վալերի Գերգիևի, Մուհայ Թանի, Դևիդ Զինմանի, Քոլին Դևիսի, Ֆակունդո Ագուդինի, Մ. Վենդբերգի, Կարեն Դուրգարյանի և այլ դիրիժորների ղեկավարությամբ։
Նա մենահամերգներ է ունեցել Մ. Բուրգի (հոբոյ), Մ. Ֆրուտիգերի (հոբոյ), Դ. Չենայի (ֆագոտ) և ուրիշ երաժիշտների հետ։
Շմավոն Գրիգորյանը հանդես է եկել Մյունխենի երիտասարդական ֆիլհարմոնիկ, Ցյուրիխի «Տոնհալե» նվագախմբերի հետ, Մոսկվայում մասնակցել է Զատկի փառատոնին (գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր՝ Վ. Գերգիև), հանդիսացել է Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի աջակցման հիմնադրամի հիմնադիրներից և տնօրեն, Ա. Հարությունյանի անվան փողային գործիքների ամենամյա միջազգային փառատոնի հիմնադիր (2017)։
Հեղինակել և իրագործել է մի շարք նախագծեր՝ «Համերգ ճեմասրահում», «Օրկեստր+», «Օպերային արվեստը ՀՀ մարզերում և Արցախում», «Օպերային արվեստը կրթօջախներում», «Օպերային արվեստը սահմանամերձ գոտիների զորամասերում», «Հեքիաթն է կանչում» և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ ֆագոտահարներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Աբդուլ Համիդ I
Աբդուլ Համիդ I(, Birinci Abdülhamit, ), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1774 - 1789 թթ.։ Ահմեդ III-ի որդին է։
Ծնունդ և վաղ կյանք
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիս քաղաքում, նա Ահմեդ III-ի կրտսեր զավակն էր (կառավարել է 1703–1730 թվականներին)։ Ահմեդ III զիջեց գահը իր զարմիկ Մահմուդ Iին, ում փոխարինեց իր եղբայր Օսման III-ը, ում իր հերթին փոխարինեց Ահմեդի ավագ որդի Մուստաֆա III-ը։
Երբ մահացավ Օսման III-ը, Աբդուլ Համիդը դարձավ սուլթան 1774 թվականի հունվարի 21-ին։
Գահակալություն
Աբդուլ Համիդի երկար ազատազրկումը նրան անտարբեր էր դարձրել պետական գործերին և խորհրդականներին մեծ իշխանություն էր տվել։ Նա նաև շատ կրոնական և խաղաղասեր էր ի ծնե։
Չնայած կայսրության թույլ վիճակին և սուլթանի խաղաղամետ տրամադրությանը, Օսմանյան կայսրությունը ստիպված էր վերս սկսել պատերազմը Ռուսաստանի դեմ։ Պարտվելով ռուսներին՝ թուրքիան ստիպված նվաստացուցիչ պայմանագիր կնքեց, որով տարածքներ զիջեց ռուսներին, բացի այդ թույլատրեց ռուսներին խառնվել կայսերական գործերին։ Մեկ այլ պարտություն թուրքերը կրեցին Պարսկաստանի դեմ պատերազմում (1775-1776)։
Աբդուլ Համիդը սկսեց բարեփոխումների իրականացնել կայսրության զինված ուժերում։ Նա փորձեց վերափոխել Ենիչարների կորպուսը և նավատորմը։ Նա ստեղծեց հրաձգային կորպուս։ Նա նաև ստեղծեց կայսերական ռազմածովային ինժեներական ուսումնական դպրոց ։
Աբդուլ Համիդը նաև փորձեց ուժեղացնել կայսրության դիրքերը Սիրիայում, Եգիպտոսում և Իրաքում ։ Սակայն նրա այս փոքր հաջողությունները ի չիքս են դառնում Ղրիմի թերակղզու կորստյան հետ համեմատած։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան արքայատոհմ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:18-րդ դարի օսմանյան սուլթաններ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Երկու սուրբ մզկիթների պահապան Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրք-պարսկական պատերազմների օսմանյան մասնակիցներ
Մոսկվա (գետ)
Մոսկվա (Москва), գետ Ռուսաստանում (Մոսկվայի մարզ, Սմոլենսկի մարզ, Մոսկվա)։
Աշխարհագրություն
Մոսկվա գետը սկիզբ է առնում Մոսկովյան բարձրությունից և թափվում է Օկա գետ։ Գետը պատկանում է Կասպից ծովի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում Մոժայսկ, Զվենիգորոդ, Կրասնոգորսկ, Մոսկվա, Ձերժինսկի, Լիտկարինո, Ժուկովսկի, Բրոննիցի, Վոսկրեսենսկ, Կոլոմնա քաղաքները։
Հիդրոգրաֆիա
Մոսկվա գետի երկարությունը կազմում է 502 (473) կմ, ավազանի մակերեսը՝ 17600 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 109 մ3։
Վտակներ
Մոսկվա գետի վտակներն են ձախից՝ Գնիլուշա, Ռուզա, Յաուզա,, Նեգլիննայա, Իստրա, Ներսկայա, աջից՝ Ժուժա, Գորոդնյա, Սետուն, Կոլոմենկա, Սևերկա, Պախրա։ գետերը։
Արտաքին հղումներ
Մոսկվա գետը coolpool.ru ուղեցույցում
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աղօթգիրք (7)
Աղօթագիրք (7), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 7 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1212 թվականին Քր (հավանաբար Քրիստոսատուր) գրիչի կողմից Ծիծռանքարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,5 x 14,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 140 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 126 ր, հետագայի՝ 48 ր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դեդյուրևո
Դեդյուրևո (Дедюрево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Յանգի-Տուրմուշ
Յանգի-Տուրմուշ (Янги-Турмуш, Яңы Тормош), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Դեդյուրևո
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Յանգի-Տուրմուշ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։
Դեդյուրևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գևորգ Զուբյան
Գևորգ Դավթի Զուբյան , հայ խորհրդային աշխարհագրագետ-օդերևութաբան։ Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1956), պրոֆեսոր (1965), Հայկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1970)։
Կենսագրություն
Գևորգ Զուբյանը ծնվել է 1912 թվականին Երևանում։ 1937 թվականին ավարտել է Մոսկվայի հիդրոօդերևութաբանակաև ինստիտուտը։ 1964-1977 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկական աշխարհագրության ամբիոնի վարիչ։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են մթնոլորտային ճակատների տարածական կառուցվածքին, հիմնական տիպերին, ոչ պարբերական փոփոխություններին։ Մշակել է մթնոլորտային ճակատների մի շարք նոր մոդելներ, ստացել ցիկլոնների և անտիցիկլոնների ճակատային կառուցվածքի նոր համակարգեր։ Զուբյանի որոշ աշխատություններ թարգմանվել և տպագրվել են Բուլղարիայում, Կանադայում, Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Ճապոնիայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Աշխարհագրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Դեգտյարյովկա (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)
Դեգտյարյովկա (Дігтярівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեգտյարյովկա գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գորշ Բու
Գորշ Բու (Grey Owl, օջիբվե լեզվով՝ Wa-Sha-Quon-Asin - Գիշերով որս անող, իրական անունը Արչիբալդ Սթենսֆելդ Բիլեյնի (Archibald Stansfeld Belaney), ), անգլիական ծագումով կանադացի բնապահպան, որսորդ և գրող։ Բիլեյնին իրեն հնդկացի է ներկայացրել։ Կյանքի օրոք նա բնապահպանի համբավ էր ձեռք բերել, բայց մահից հետո բացահայտումը, որ նա բնիկ չէ և ինքնակենսագրական այլ կեղծիքները բացասաբար են ազդել նրա հեղինակության վրա։
Բիլեյնին հայտնի է դարձել բնապահպանական խնդիրների մասին գրելով և հրապարակային ելույթներ ունենալով ։ Ազգային պարկերի մասնաճյուղի հետ աշխատելով՝ Գորշ Բուն 1931 թվականին դառնում է Մանիտոբայի Ռայդինգ Մաունթին ազգային պարկի կենդանիների խնամող ։ Իր բազմաթիվ հոդվածների, գրքերի, ֆիլմերի և դասախոսությունների հետ մեկտեղ, պահպանության վերաբերյալ նրա տեսակետները հասել են Կանադայի սահմաններից դուրս գտնվող հանդիսատեսին։ Նրա բնապահպանական տեսակետները հիմնականում վերաբերում էին  բնության վրա մարդկանց բացասական ազդեցությանը, շահույթ ստանալու նպատակով բնության ռեսուրսները ապրանքի վերափոխելուն և մարդկանց բնության հանդեպ հարգալից վերաբերմունք զարգացնելու անհրաժեշտությանը ։
Կենսագրություն
Արչիբալդ Ստանսֆելդ Բիլեյնին ծնվել է 1888 թվականի սեպտեմբերին, Միացյալ Թագավորության պատմական Սասեքս կոմսության Հասթինգս քաղաքում, Ջորջ Բիլեյնիի և Քեթրին «Քիթթի» Քոքսի ընտանիքում, նա երկու ծնողների կողմից էլ հիմնականում անգլիական ծագում է ունեցել։ Քիթին հոր երկրորդ կինն է եղել։ Արչիի ծնվելուց տարիներ առաջ Ջորջ Բիլեյնին իր առաջին կնոջ՝ Էլիզաբեթ Քոքսի և նրա կրտսեր քրոջ՝ Քեթրինի հետ գաղթել է Միացյալ Նահանգներ։ Էլիզաբեթի վաղարժամ մահից հետո Ջորջը համոզել է Քեթրինին, որը դեռ 20 տարեկան չկար՝ ամուսնանալ իր հետ։ Մի ամուսնություն, որն անօրինական կլիներ Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ մահացած կնոջ քրոջ հետ ամուսնութունը մինչև 1907 թվականը ապօրինի է եղել։ Արչիբալդի ծնվելուց առաջ վերադարձել են Մեծ Բրիտանիա։ Ընտանիքն ապրել է Հասթինգսի մոտակայքում, մինչև Քիթիի երկրորդ անգամ հղիանալը։ Ջորջ և Քիթթի Բիլեյնիները լքել են տղային և վերադարձել Միացյալ Նահանգներ ։ Արչիբալդը մնացել է  Անգլիայում՝ իր հոր մոր՝ Ջուլիանա Բիլեյնիի և հոր երկու կրտսեր քույրերի՝ Ջուլիա Քերոլայն և Ջանեթ Ադելաիդա Բիլեյնիների խնամքի տակ ։ Հետագայում մայրը մի քանի անգամ այցելել է նրան։
Բիլեյնին դպրոց է հաճախել Հասթինգսում։ Սովորել է գերազանց, սիրած առարկաներն են եղել անգլերենը, ֆրանսերենը և քիմիան ։ Ուսումից ազատ ժամանակ շատ ժամանակ է անցկացրել կարդալով կամ ուսումնասիրելով իրենց տան մոտ գտնվող Սուրբ Հեղինեի անտառը ։
Արչիբալդը մանկուց հիացած է եղել ամերիկյան հնդկացիների մասին պատմություններով։ Համոզված լինելով, որ բրիտանացի հարազատները իր կարիքը չունեն՝ 1906 թվականին 18-ամյա Արչիբալդ Բիլեյնին մեկնել է Կանադա։ Գորշ Բուն  Ապրել է Օնտարիոյում մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբ։
Ներգաղթ Կանադա
1906 թվականի մարտի 29-ին Բիլեյնին Լիվերպուլում նստել է SS Canada նավը և մեկնել Հալիֆաքս ։ Ի սկզբանե նա մտադիր է եղել գյուղատնտեսական գործ  ուսումնասիրել Տորոնտոյում, բայց շուտով մեկնել է Օնտարիոյի հյուսիս՝ Թեմագամի Թեմա-Աուգամա։ Անտառապահ և ուղեցույց է աշխատել, թակարդով որս է արել և վաճառքի համար մորթի հայթայթել։ Այնուհետև ապրել է Օջիբվե հնդկացիների շրջանում։ Նա ամուսնացել է հնդկացի կնոջ հետ և սկսել է իրեն «հնդկացի» անվանել՝ ընդունելով հնդկական «Գորշ Բու» մականունը։ Նա իր շրջապատին ասել է, որ եկել է Միացյալ Նահանգներից, և որ իր մայրը Ապաչ է ։
Երկերի լիակատար հրատարակություններ
Գորշ Բուի առաջին երեք գրքերը՝ «Վերջին սահմանի մարդիկ», «Վայրի ուխտավորները» և «Սաջոյի արկածները և նրա կուղբերը», հավաքվել և վերահրատարակվել են որպես «Գորշ Բու, Երեք ամբողջական և չկրճատված կանադական դասականներ» (2001 թ. ISBN 1-55209-590-8 ): Նրա բոլոր չորս գրքերից հատվածներ հավաքվել են «Գորշ բուի գիրքը. Վայրի բնության հատընտիր պատմություններ» գրքում (1938; 1989 թ. վերահրատարակություն՝ ISBN 0-7715-9293-0 ):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Բնագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարը Կանադայում Կատեգորիա:Կանադացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հյուսիսամերիկյան հնդկացիներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Արկածային գրողներ
Sky Srpska
Sky Srpska («Սերբական երկինք»), Սերբական Հանրապետության ավիաընկերություն, որը գործել է 2007-2011 թվականներին։ Եղել է հանրային ձեռնարկություն. սեփականատերը Սերբական Հանրապետության կառավարությունն էր, բազային օդանավակայանը՝ Բանյա Լուկայի միջազգային օդանավակայանը ։ Գլխավոր գրասենյակը նույնպես գտնվել է Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք Բանյա Լուկայում։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 2007 թվականի փետրվարին ։ 2010 թվականի հունիսի 16-ին հուշագիր է ստորագրվել Sky Srpska-ի և Adria Airways-ի համագործակցության վերաբերյալ, և դրանից մեկ ամիս էլ չանցած՝ արդեն հուլիսի 14-ին ընկերությունը պաշտոնապես բացել է առաջին միջազգային չվերթը (Բանյա Լուկա-Լյուբլյանա) ։ Այդ կապակցությամբ կազմակերպված հանդիսավոր արարողությանը ներկա է գտնվել Սերբական Հանրապետության վարչապետ Միլորադ Դոդիկը ։
Նախապես ծրագրվածի համաձայն՝ ավիաընկերությունը պետք է շահագործեր Sukhoi Superjet 100 ինքնաթիռներ։ Սակայն 2012 թվականին Սերբական Հանրապետության կառավարությունը փակել է ձեռնարկությունը՝ նրա պահպանության համար բավարար միջոցների բացակայության պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավիաընկերություններ Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետություն Կատեգորիա:Ձեռնարկություններ
Ուշայկա (գետ)
Ուշայկա (Ушайка), գետ Ռուսաստանում (Տոմսկի մարզ)։
Աշխարհագրություն
Ուշայկա գետը թափվում է Տոմ։ Գետի ափին են գտնվում Սմենա, Արկաշևո, Մեծ Պրոտոպոպովո, Փոքր Պրոտոպոպովո, Միրնի, Զամարզինո, Ստեպանովկա բնակավայրերը։
Հիդրոգրաֆիա
Ուշայկա գետի երկարությունը կազմում է 78 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 744 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 4,35 Հիդրոլոգիական բնութագիր մ3։