cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նատաշա Ռիչարդսոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Կլերֆոնտեն
Կլերֆոնտեն  (Clairfontaine), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վերվենի շրջան կոմունա։ Փոստային ինդեքս՝ 02260:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02197 ։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 569 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 387 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 285-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 102-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 73,6 %, 1999 թվականին եղել է 72,5 %)։ 285 աշխատունակ բնակիչներից 265-ը աշխատում էին (139 տղամարդ և 126 կին), անաշխատանք էին 20-ը (6 տղամարդ և 14 կին)։ 102-ը անգործունակ մարդկանցից 48-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 25-ը՝ թոշակառու, 29-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Ցելե
Ցելե (Celje, Cilli), քաղաք Սլովենիայում, երկրի երրորդ հայտնի բնակավայրը։ Հանդիսանում է Ստորին Շտիրիա պատմական մարզի մի մասը։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ցելե քաղաքը գտնվում է Սավինյա, Լոժնիցա և Վոլգայնա գետերի միաձուլման հատվածում, բլրի ստորոտում, որտեղ գտնվում է հին Ցելե ամրոցը։ Քաղաքը պատմության մեջ մտել է որպես Ցելե վարչաշրջանի կենտրոն (14-15-րդ դարեր), որը միակ անկախ էթնիկ սլավոնական պետությունն էր միջնադարում։ «Երեք աստղերը» քաղաքի խորհրդանիշն են։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչության դինամիկան՝
Պատմություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանացիների 181-րդ հետևակային դիվիզիան հալածել է Ցելեն ։
Սպորտ
Քաղաքում գործում է Ցելե ֆուտբոլային ակումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Սլովենիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1451 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պրիյուտնոեի շրջան (Կալմիկիա)
Պրիյուտնոեի շրջան (Приютненский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալմիկիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1938 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրիյուտնոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3110 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11494 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալմիկիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Լա Պեռլա (թատրոն)
Լա Պեռլա (թատրոն) (Teatro La Perla), պատմական թատրոն Պուերտո Ռիկոյի Պոնսե քաղաքում։ Բացվել է 1864 թվականին ։ Իր տեսակի մեջ Պուերտո Ռիկոյի երկրորդ ամենահին թատրոնն է, ինչպես նաև համարվում է «Կարիբյան ավազանի իսպանախոս երկրների ամենամեծ և պատմական թատրոնը» ։ Թատրոնը «La Perla» է կոչվել Մոնսեռատի Սուրբ Մարիամի (La Virgen de Montserrat) պատվին, որը հայտնի էր որպես «Միջերկրական ծովի մարգարիտ» (իսպաներեն՝ la Perla del Mediterráneo)  ։ Գտնվում է Պոնսեի պատմական կենտրոնի 3-րդ շրջանում։
Դիզայն
Թատրոնի շենքը 1860-ական թվականներին նախագծել է Խուան Բերտոլի Կալդերոնին։ Շենքը կառուցված է նեոդասական ոճով և աչքի է ընկնում վեց սյուներից բաղկացած մուտքով։ Շենքը զգալի վնասվել է 1918 թվականի Սան Ֆերմինի երկրաշարժից։ 1940 թվականին այն վերականգնվել է և վերաբացվել է 1941 թվականին՝ զինված ավելի լավ ակուստիկ տեխնոլոգիայով։ 2006 թվականին փակվել է վերանորոգման համար, վերաբացվել է 2008 թվականի մարտի 14-ին ։
Պատմություն
Լա Պեռլա թատրոնը կառուցվել է 1864 թվականի մայիսին Ֆրանսիսկո Պառա Դուպերոնի և Պեդրո Գարիգայի նախաձեռնությամբ ։ Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1864 թվականի մայիսի 28-ին մալյորկացի գրող Խուան Պալու ի Կոլի «Ալմուդաինայի զանգը» պիեսի բեմադրությամբ (Սեգառա և Արխենտե թատերական խմբի կատարմամբ) ։
1901 թվականին այս թատրոնում ֆրանսիացի Էդուարդո Հերվետը ցուցադրել է առաջին համր ֆիլմը Պուերտո Ռիկոյում ։ Թատրոնի տեխնիկական լուսավորության առաջին տնօրենն է եղել Ֆելիքս Խուան Տոռես Օրտիսը ։
Թատրոնը կարող է տեղավորել 1047 մարդ։ Այստեղ հաճախ կազմակերպվում են համերգներ, օպերային բեմադրություններ, պիեսներ, տարբեր քաղաքացիական, կրթական նախաձեռնություններ ։ Թատրոնի սրահում կա փոքրիկ թանգարան՝ նվիրված թատրոնի կառուցմանն ու ներկայացումներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պուերտո Ռիկոյի թատրոններ
Սյուրժեր (այլ կիրառումներ)
Սյուրժեր, կարող է վերաբերել՝
Սյուրղու (այլ կիրառումներ)
Սյուրղու, կարող է վերաբերել՝
Սնեգիրյովկա (այլ կիրառումներ)
Սնեգիրյովկա, կարող է վերաբերել՝
Սնեժկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Սնեժկովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Գալիպոլի (ֆիլմ)
«Գալիպոլի» (Gallipoli), ավստրալիական գեղարվեստական կինոնկար-դրամա՝ նկարահանված 1981 թվականին։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Փիթեր Ուիրը։ Գլխավոր դերակատարներն են Մել Գիբսոնն ու Մարկ Լին։ Այս կինոնկարը համարվում է լավագույն հակապատերազմական ժապավեններից մեկն աշխարհում. արժանացել է բազմաթիվ ավստրալիական և միաջազգային մրցանակների։
Սյուժե
Ժապավենը պատմում է երկու ընկերների մասին, որոնք Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայում են ավստրալիական բանակում։ Երիտասարդները դեմառդեմ են կանգնում այդ պատերազմի սարսափներին, երբ նրանց ուղարկում են ծառայության դեպի Թուրքիա, որտեղ նրանք մասնակցում են Դարդանելիի օպերացիային։ Նրանք մարտնչեցին 1915 թվականի օգոստոսի 7-ին, որին մասնակից դարձան ավստրալիական և նորզելանդական զորամիավորումմերը։
«Գալիպոլի» ֆիլմը բաղկացած է երկու մասերից։ Առաջին մասում ցուցադրվում է Ավստրալիայի հասարակության կյանքը 20-րդ դարի սկզբներին, այնտեղ բնակվող մարդկանց տրամադրությունները։ Ռեժիսորը պատմում է երկու երիտասարդ ընկերների ծանոթության պատմությունը, որոնց միջև շուտով ձևավորվում է ընկերությունը։ Սակայն աշխարհում սանձազերծվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմը և ընկերները, ովքեր էությամբ ռոմանտիկներ էին, որպես կամավոր են գրվում Ավստրալիայի բանակում։ Նրանց սկզբում ուղարկում են Եգիպտոս, որպեսզի սովորեն զինվորական դպրոցում, որից հետո նրանք ընկնում են իսկական պատերազմի թատերաբեմ։ Ընկերները հայտնվում են թուրքական բանակի դեմ մարտնչող զորամիավորումներից մեկում։
Կինոնկարի երկրորդ մասը պատմում է բուն Գալիպոլիի ճակատամարտի մասին, երբ Ավստրալանորզելանդական զորամիավորումները պարտություն կրեցին թուրքական բանակից։ Երկու ընկերները սկզբից չգիտեն, որ մասնակցելու են այդ ճակատամարտին, սակայն, ի հեճուկս նրանց, երկուսին էլ ուղարկում են այդ անհուսալի գրոհին՝ ընդդեմ թշնամու գնդացիրների...
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ավստրալիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Paramount Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:1980-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Թուրքիայում Կատեգորիա:Թուրքիայում նկարահանված ֆիլմեր
Սոբա (այլ կիրառումներ)
Սոբա, կարող է վերաբերել՝
Քշիշտոֆ Բաչինսկի
Քշիշտոֆ Կամիլ Բաչինսկի (Krzysztof Kamil Baczyński, 22 հունվարի, 1921, Վարշավա - 4 օգոստոսի, 1944, Վարշավա), լեհ բանաստեղծ։ Օգտագործել է Յան Բուգայ (Jan Bugaj), Պյոտր Սմուգոշ (Piotr Smugosz), Քշիշտոֆ Զելինսկի (Krzysztof Zieliński), Կշիս (Krzyś), Էմիլ (Emil) և այլ կեղծանուններ։
Կենսագրություն
Քշիշտոֆ Բաչինսկին ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 22-ին Վարշավայում։ Նրա հայրը՝ Ստանիսլավ Բաչինսկին, եղել է գրող և գրաքննադատ, իսկ մայրը՝ Ստեֆանիա Ժելենչիկը, եղել է մանկավարժ, հեղինակել է մի քանի դպրոցական դասագրքեր։ 1933 թվականին Քշիշտոֆ Բաչինսկին ընդունվել է Ստեֆան Բատորիի անվան գիմնազիա։ Դեռ գիմնազիայում սովորելու տարիներին Քշիշտոֆ Բաչինսկին եղել է սոցիալիստական անկախ երիտասարդության «Սպարտակուս» միության անդամ։ Նա երազում էր նկարիչ դառնալու ու գրքերի նկարազարմամբ զբաղվելու մասին։ Գիմնազիայում կրթությունն ավարտելուց հետո Քշիշտոֆ Բաչինսկին ցանկացել է ուսումը շարունակել Վարշավայի Գեղարվեստի ակադեմիայում, սակայն սկսված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով չի կարողանում իրականացնել այդ ծրագիրը։
Գերմանացիների կողմից Լեհաստանի գրավման ժամանակ, իսկ հետո նաև երկրում խորհրդային գերիշխանության հաստատումից հետո Քշիշտոֆ Բաչինսկին շարունակել է համագործակցել ձախաթևյան ընդհատակյա մամուլի և մասնավորապես «Płomienie» (Կրակ) և «Droga» (Ճանապարհ) ամսագրերի հետ։ Այդ տարիներին նա լեհերեն լեզու և գրականություն է սովորել Վարշավայի ընդհատակյա համալսարանում, ինչպես նաև սովորել է Կրայովի բանակի դպրոցում։ Մի քանի տեղ աշխատելուց հետո՝ 1943 թվականին, Քշիշտոֆ Բաչինսկին միացել է Զոսկայի գումարտակին, ինչից հետո թողել է կրթությունը։
1942 թվականին Քշիշտոֆ Բաչինսկին «Յան Բուգայ» կեղծանունով հրատարակում է իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Ընտրյալ բանաստեղծություններ»։ Գլանատիպ եղանակով տպագրված գրքի իննսունվեց օրինակները արագ բաժանվում են, և հեղինակի մոտ մնում է միայն մեկը։ 1942 թվականի հունիսի 3-ին Քշիշտոֆ Բաչինսկին ամուսնանում է Բարբարա Դրապժինսկայի հետ. նրանք ծանոթացել էին Վարշավայի ընդհատակյա համալսարանում սովորելու ժամանակ՝ 1941 թվականին։ Յարոսլավ Իվաշկևիչն իր հուշերում գրում է. «Պսակվեցին նրանք Պովիսլյանսկի եկեղեցում 1942 թվականի հունիսյան մի հրաշալի օր։ Յասամանն այդ տարի ծաղկել էր առանձնահատուկ պերճությամբ, և ես գնացի մի մեծ փնջով... Բաչինսկիները, որ շատ երիտասարդ էին, կարճահասակ լինելու պատճառով էլ ավելի ջահել էին երևում, և իսկապես թվում էր, թե բեմի առաջ ծնկի են իջել երկու երեխաներ»։
Վարշավայի ապստամբությունից կարճ ժամանակ առաջ Քշիշտոֆ Բաչինսկին իր բոլոր ստեղծագործությունների պատճենները տվել է իր ընկերներից մեկին, որպեսզի նա թաքցնի դրանք Ժոլիբոժում, ինչի շնորհիվ էլ նրա ստեղծագործությունները պահպանվել են։
Քշիշտոֆ Բաչինսկին զոհվել է Վարշավայի ապստամբության ժամանակ՝ 1944 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ սպանվել է նրա կինը։ Նրանք թաղված են Պովոնզկի զինվորական գերեզմանատանը։
Քշիշտոֆ Բաչինսկու անունն են կրում դպրոցներ, գրադարաններ, սկաուտական խմբեր և այլն ։
2009 թվականի հուլիսի 24-ին Լեհաստանի Ազգային բանկը թողարկել է Քշիշտոֆ Բաչինսկու հիշատակին նվիրված հուշադրամ ։
Ստեղծագործություն
Քշիշտոֆ Բաչինսկին ընդհատակում փոքր տպաքանակներով հրատարակել է բանաստեղծությունների մի քանի գրքեր՝ «Արձագանքով շրջափակվածը» (1940), «Երկու սեր» (1940), «Ընտրյալ բանաստեղծություններ» (1942)։ Նրա ստեղծագործական ժառանգության մեծ մասը, որ ներառում է ավելի քան 500 բանաստեղծություններ, մի քանի պոեմներ, երկու տասնյակ պատմվածքներ, հրատարակվել է պատերազմից հետո։ Նա դարձել է իր սերնդի (այսպես կոչված՝ Կոլումբոսների սերունդ) խոշորագույն բանաստեղծը, լեհական գրականության ամենահայտնի անուններից մեկը։
Լեհաստանում սահմանվել է Քշիշտոֆ Բաչինսկու անվան մրցանակ։ Նրա բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգերը կատարում են Էվա Դեմարչիկն ու այլ հայտնի երգիչներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ադրամելեք Արծրունի
Ադրամելեք Արծրունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, մ.թ.ա. 5-րդ դար), Արծրունյաց իշխան, Արծրունիների նախարարական տոհմից, հաջորդել է Տիգրան Արծրունուն։ Ադրամելեք Արծրունին Աքեմենյան տերության Քսերեքսես Ա թագավորի (մ.թ.ա. 485-465) ժամանակակիցն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արծրունիներ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Սարպինսկի շրջան
Սարպինսկի շրջան (Сарпинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալմիկիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1920 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սադովոե ։
Փաշաքյոյ (Յոզղաթի գավառ)
Պատմություն
Գյուղն ամայացել է 1915 թվականի Մեծ Եղեռնի հայկական կոտորածներից ու տեղահանությունից հետ։
Սարպինսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3738 կմ²։
Փաշաքյոյ (Յոզղաթի գավառ)
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն էր
Սարպինսկի շրջան
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13409 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,59 մարդ/կմ²։
Փաշաքյոյ (Յոզղաթի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սոգյութլի (այլ կիրառումներ)
Սոգյութլի, կարող է վերաբերել՝
Սարպինսկի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալմիկիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1920 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Սոգյութլու (այլ կիրառումներ)
Սոգյութլու, կարող է վերաբերել՝
Ալեքս Այոնո
Մարթին Ալեքսանդեր Այոնո (Martin Alexander Aiono; ), կամ պարզապես Ալեքս Այոնո, ամերիկացի երգիչ, պրոդյուսեր, յություբեր և դերասան Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքից։ Այոնոն հայտնի է դարձել ՅուԹյուբ հարթակում իր տեսահոլովակներով, որոնք միասին ավելի քան 981 միլիոն դիտումներ են հավաքել ։ 2017 թվականի փետրվարին նա թողարկել է իր առաջին՝ «Work the Middle» խոշոր լեյբլում սինգլը Interscope Records-ում ։ Երկրորդ սինգլը՝ «Question»-ը թողարկվել է 2017 թվականին ապրիլին ։ Երրորդ՝ «Does It Feel Like Falling» սինգլը թողարկվել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ։ Այոնոն կատարելու է Նեթֆլիքսի «Փնտրելով Օհանան» սպասվելիք ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը ։
ՅուԹյուբ
Այոնոն առաջին անգամ միլիոնավոր հետևորդներ է հավաքել՝ ստեղծելով հայտնի երգերի իր «շրջված» սեփական տարբերակները, ներառյալ նրա «One Dance»-ը, որն ավելի քան 67 միլիոն դիտումներ է հավաքել։ 2020 թվականի դրությանբ նրա յություբյան ալիքը ավելի քան 6 միլիոն հետևորդներ և 981 միլիոն դիտումներ է հավաքել ։ Այոնոն հանդես է եկել «Թագավորական ոչնչացում» յություբյան հեռուստասերիալի գլխավոր դերերից մեկում։
Երաժշտական կարիերա
Այոնոն թողարկել է իր դեբյուտային սինգլը՝ «Doesn't Get Better»-ը, 2013 թվականի մարտի 5-ին ։ Ավելի ուշ՝ մայիսի 23-ին, Այոնոն թողարկել է իր դեբյուտային «Young & Foolish» մինի ալբոմը ։ Մինի ալբոմի նույնանուն երգը համահեղինակվել է Ջոն Լեջենդի հետ։ Այոնոն նշել է Լեջենդին, որպես իր վրա մեծագույն ազդեցություն թողած արտիստ ։
2016 թվականին Այոնոն սկսել է հայտնի երգերի «շրջված» տարբերակներ ստեղծել, ներառյալ Դրեյքի «One Dance» և Նիքի Ջեմի «Hasta el Amanecer» երգերի մեշ ափը, որը ՅուԹյուբում հավաքել է ավելի քան 67 միլիոն դիտումներ ։ Հոլովակը ցուցադրել է Այոնոյի վոկալը, խարիզման, կիթառ նվագելու և պրոդյուսերավորման ունակությունները ։ 2016 թվականին Այոնոն երգ է ձայնագրել և պրոդյուսերավորել Քոնոր Մեյնարդի հետ, որը թողարկվել է Քոնորի յություբյան ալիքում 2017 թվականի նոյեմբերին և հավաքել է ավելի քան 88 միլիոն դիտումներ։
2017 թվականի սկզբին Այոնո պայմանագիր է կնքել Interscope Records-ի՝ Universal Music Group-ի մասնաճյուղի հետ։ 2017 թվականի հունվարի 27-ին Այոնոն թողարկել է իր «Work the Middle» սինգլը ։ Երգը պրոդյուսերավորվել է Axident-ի և D'Mile-ի կողմից ։ 2019 թվականի դրությամբ Այոնոն ստորագրված է Become Records լեյբլին։
Դերասանական կարիերա
2019 թվականի սեպտեմբերին Նեթֆլիքսը հայտարարել է, որ Այոնոն կատարելու է «Փնտրելով Օհանան» սպասվելիք ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը ։
Անձնական կյանք
Այոնոն և նրա ընտանիքը տեղափոխվել են Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաք, և նա հնարավորություն է ստացել զբաղվել երաժշտական կարիերայով 14 տարեկանում։ Նրանք ապրում էին երկսենյականոց բնակարանում, մինչ նա ստեղծում էր իր առաջին երաժշտական կապերը՝ ելույթ ունենալով Սանտա Մոնիկայի ափին, որտեղ նա ծանոթացել էր իր մենեջերներից մեկի հետ։ Նրա մայրը ամերիկուհի է եվրոպական ծագմամբ, իսկ հայրը՝ սամոացի մաորիական ծագմամբ  ։ Այոնոն Սուրբ վերջին օրերի Հիսուս Քրիստոսի եկեղեցու անդամ է ։
Հարունա Կոձիմա
Հարունա Կոձիմա (小嶋陽菜, ), ճապոնացի իդոլ, երգչուհի և դերասանուհի, ճապոնական «AKB48» փոփ խմբի A թիմի մասնակից ։
Կենսագրություն
Հարունա Կոձիման ծնվել է 1988 թվականի ապրիլի 19-ին, Ճապոնիայի Սայթամա պրեֆեկտուրայում։
2005 թվականի հունիսին մասնակցել է ճապոնական «AKB48» իդոլ-խմբի առաջին լսումներին։ Խումբը եկույթ է ունեցել 2005 թվականի դեկտեմբերից, դրանից հետո Հարունան ընդգրկվել է A խմբում ։
2006 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, ելույթ է ունեմում «AKB48» խմբում իր «Aitakatta» սինգլով։
2008 թվականի սեպտեմբերին, Կոձիման հայտարարել է իր «No Sleeves» խմբում Մինամի Տակահասիի և Մինամի Մինեգիսի հետ երլույթի մասին ։
2009 թվականին կայացած ընտրության ժամանակ նրա 13-րդ սինգլը զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը ։
2008 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, TV Tokyo-ն սկսեց հեռարձակել «Mendol: ikemen idol» սերիալը, Հարունա Կոձիման, Մինամի Տակահասին և Մինամի Մինեգիսը խաղում էին տղաների դերերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Սոժ (այլ կիրառումներ)
Սոժ, կարող է վերաբերել՝
Սոժոն (այլ կիրառումներ)
Սոժոն, կարող է վերաբերել՝
Ցելիննի շրջան (Կալմիկիա)
Ցելիննի շրջան (Целинный муниципальный район, Целинн район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալմիկիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1938 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տրոիցկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5258 կմ²։
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20819 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալմիկիա Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սաշա Դիստել
Սաշա Դիստել (Sacha Distel, ), ֆրանսիացի երգիչ, կիթառահար, կոմպոզիտոր և դերասան։
Կենսագրություն
Սաշա Դիստելը ծնվել է 1933 թվականի հունվարի 29-ին, Ֆրանսիայի Փարիզ քաղաքում, քիմիկոսի ընտանիքում։ Նրա մայրը դաշնակահարուհի էր։ Ավարտել է երաժշտական դպրոցի կիթառի բաժինը և շուտով սկսեց նվագել ակումբներում, որի շուտով նա հայտնի է դառնում որպես Փարիզի պրոֆեսիոնալ ջազ կիթառահարներից մեկը։
Գուլլի Պետրինի
Կենսագրություն
Գուլլի Պետրինին ծնվել է 1867 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ պրոֆեսոր Կառլ Յակոբ Ռոսանդերի և Էմմա Մարիա Գոդենիուսի ընտանիքում ։ 1887 թվականին ավարտել է Վալիսկա դպրոցը, իսկ 1901 թվականին փիլիսոփայության դոկտորի կոչում է ստացել Ուփսալայի համալսարանից։ 1902 թվականին Գուլլին ամուսնացել է իր համադասարանցու՝ Հենրիկ Պետրինիի հետ։ 1902 թվականից մինչև 1906 թվականը Վեքշյոյի անաց ավագ դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ, իսկ 1914 թվականից մինչև 1931 թվականը դասավանդել է Ստոկհոլմի կանանց տարբեր դպրոցներում ։
Սաշա Դիստել
Կենսագրություն
1960-ական թվականների վերջին, Սաշա Դիստելը հաղորդում էր հանրահայտ «Sacha Show» հեռուստաշոուն։ Հենց այդ ժամանակ էր, որ Սաշան ծանոթացավ Փեթուլ Կլարկի և իր ամուսին Կլադ Վոլֆրամի հետ, ով իրեն խորհուրդ տվեց փորձել իրեն միջազգային մակարդակներում։ 1970 թվականին Դիստելը ձայնագրել է հանրահայտ «Raindrops Keep Falling On My Head» երգի (Toute la pluie tombe sur moi) քավր տարբերակը։ Այս երգը իր վաճառքի քանակով առաջ անցավ նույնիս Բի Ջեյ Թոմասին, տեղ գրավելով բրիտանական չարտերում։
Գուլլի Պետրինի
Կենսագրություն
Գուլլի Պետրինին հետաքրքրվել է կանանց շարժմամբ դեռևս 1890-ականներին Ուփսալայում սովորելու տարիների, որտեղ նա հաճախ այցելում էր Աննա-Մարգրետա Հոլմգրենի շուրջ ստեղծված խմբակ։ Նրա այս շարժման նկատմամբ հետաքրքրությունը հարստացավ սեփական կյանքի հանգամանքներից, ինչը սովորական չէր այդ ժամանակի կանանց համար։ Իր առաջադիմական հոր աջակցությամբ նա կրթություն է ստացել համալսարանում, ինչը դեռ սովորական և անվիճելի երևույթ չէր։ Պետրինին զբաղվում էր նաև մասնագիտական գործունեությամբ, չնայած այն բանին, որ նա ամուսնացած էր, և այդ ժամանակ ընդունված էր, որ ամուսնացած կանայք չպետք է աշխատեն։ Պետրինին սկսել է ակտիվորեն զբաղվել քաղաքականությամբ 1904 թվականից, երբ Վեքշյոյում դարձել է սուֆրաժիստական շարժման տեղի բաժանմունքի անդամ և շվեդական ընտրական իրավունքի համար շարժման ականավոր գործիչ ։
Սաշա Դիստել
Կենսագրություն
Սաշա Դիստելը նկարահանվել է ֆիլմերում և հայտնի դարձել վեպերով, խաղալով այնպիսի դերասանների և երգիչների հետ, ինչպիսիք են Բրիժիտ Բարդոմ և Ջյուլետտ Գրեկոն։ Տիրապետում էր ֆրանսիական իտալերենին, իսպաներենին, անգլերենին և գերմաներենին, հաղորդել է ռադիո և հեռուստաշոուներ տարբեր երկրներում և տարբեր լեզուներով։ Գրել է երգեր այլ կատարողների համար, այդ թվում Ֆրենկ Սինատրայի, Թոնի Բենեթի, Ռեյ Չարլզի համար։
Գուլլի Պետրինի
Կենսագրություն
Գուլլի Պետրինին մահացել է 1941 թվականի ապրիլի 8-ին, Ստոկհոլմում ։
Սաշա Դիստել
Կենսագրություն
1985 թվականի ապրիլի 28-ին Սաշան լուրջ վրայերթի է ենթարկվում, գտնվելով «Porsche» տիպի ավտոմեքենայում։ նույն ավտոմեքենայում գտնվում էր նաև դերասանուհի Շանթալ Նոբելը։ Նոբելը ստացել է լուրջ վնասվածք, որի արդյունքում երկար ժամանակ ստիված էր դադարեցներ կարիերան։ Դիստելը ստացել էր թեթև մարմնական վնասվածքներ և հետագայում դատապարտվել է մեկ տարվա պայմանական ազատազրկման։
Գուլլի Պետրինի
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շվեդ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Շվեդիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ մանկավարժներ Կատեգորիա:Շվեդ սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Գիտությունների թեկնածուներ
Սաշա Դիստել
Կենսագրություն
Մահացել է 2004 թվականի հունիսի 22-ին քաղցկեղից։
Մրցանակներ
1997 թվականին Սաշա Դիստրելը իր երաժշտական ավանդի համար պարգևատրվել է ֆրանսիական երաժշտության մեդալով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ջազմեններ
Սոլ (այլ կիրառումներ)
Սոլ, կարող է վերաբերել՝
Սոլյանկա (այլ կիրառումներ)
Սոլյանկա, կարող է վերաբերել՝
Սորայա Փոսթ
Սորայա Վիոլա Հելենա Փոսթ (Soraya Viola Heléna Post, ), շվեդ կին քաղաքական գործիչ, շվեդական «Ֆեմինիստական նախաձեռնություն» կուսակցության անդամ և Եվրոպական խորհրդարանի նախկին անդամ։
Կենսագրություն
Սորայա Փոսթի հայրը ծագումով գերմանացի հրեա է, իսկ նրա մայրը՝ շվեդ գնչուհի ։
Սորայա Փոսթը երկար տարիներ զբաղվել է իրավապաշտպանությամբ՝ շեշտը դնելով Շվեդիայում և Եվրոպայում գնչուների իրավունքների վրա։ Փոսթը Եվրոպական խորհրդարանի ընտրություններից հետո ազատվել է Վեսթեր-Գյոթալանդի իրավունքների տարածաշրջանային կոմիտեի գրասենյակում ազգային փոքրամասնությունների հարցերով աշխատանքից, եղել է ներգրավված է գնչուների հարցերի մեջ և 2007 թվականին Գյոթեբորգի միջմշակութային միջնակարգ դպրոցի ստեղծման նախաձեռնողն էր։ Միջմշակութային միջնակարգ դպրոցն իր գործունեությունն սկսել է 2007 թվականի հունվարին ՝ որպես Գյոթեբորգի միջնակարգ դպրոցի մասնաճյուղ և բացվել նույն թվականի սեպտեմբերին արքայադուստր Վիկտորյայի կողմից։ Սորայան եղել է Շվեդիայի ռադիոհեռարձակման խորհրդի և կառավարական հաստատություններում գնչուների հարցերով ներկայացուցչության անդամ ։
2014 թվականի փետրվարին Փոսթը եղել է «Ֆեմինիստական նախաձեռնության» ցուցակի առաջին թեկնածուն Շվեդիայում անցկացվող 2014 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։ Սա առաջին անգամն էր, որ Շվեդիայում գնչուն դարձել է Եվրախորհրդարանի պատգամավոր և առաջինը, որ ընտրվել է որպես թեկնածու համընդհանուր ընտրություններում ։ Փոսթը եղել է նաև ԼԳԲՏ անձանց իրավունքների խմբի և հաշմանդամություն ունեցող անձանց հարցերով խմբի անդամ։ Սոցիալիստների և դեմոկրատների առաջադեմ դաշինքի խմբում Փոսթը եղել քաղաքացիական ազատությունների, արդարադատության և ներքին գործերի կոմիտեի (LIBE) ու ԵՄ-ից դուրս գտնվող մարդու իրավունքների ենթակոմիտեի (DROI) անդամ։ Այն փոխարինվել է արտաքին գործերի կոմիտեի (AFET): Եղել է նաև Կենտրոնական Ամերիկայի երկրների հետ կապերի պատվիրակության անդամ (DCAM):
Սորայա Փոսթը նախաձեռնել է Եվրոպական խորհրդարանում հակագնչուականության վերաբերյալ երկու բանաձև. առաջինը վերաբերել է Գնչուների միջազգային օրվան և Եվրոպայում հակագնչուականություն և ԵՄ-ի կողմից Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գնչուների ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրվա ճանաչմանը (2015 թվականի ապրիլ), իսկ երկրորդը` ԵՄ-ում գնչուների մշակութային ինտեգրման հիմնական իրավունքների ասպեկտներին, հակագնչուականության դեմ պայքարին (2017 թվականի հոկտեմբեր)։
2019 թվականի մայիսի 26-ին կայացած Եվրոպական խորհրդարանի ընտրություններում «Ֆեմինիստական նախաձեռնությունը» ստացել է ձայների 0,8 տոկոսը, որից հետո Փոսթը կորցրել է իր մանդատը Եվրախորհրդարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Շվեդ կանայք Կատեգորիա:Շվեդիայի քաղաքական գործիչներ
Լեհի
«Լեհի» (לח"י, Լոհամեյ Հերութ Իսրայել–ի կրճատված տառերը։ «Իսրայելի ազատության համար պայքարողներ», לוחמי חרות ישראל)՝ հրեական ընդհատակյա կազմակերպություն, գործում էր Պաղեստինում բրիտանական մանդատի դեմ 1940 թվականից մինչ Իսրայելի Պետության հիմնումը 1948 թվականին։ Կազմակերպվել էր «Իրգուն» ընդհատակյա կազմակերպությունից հեռացածների կողմից, ովքեր չէին համաձայնվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մեծ Բրիտանիայի դեմ պայքարի դադարեցման քաղաքականությանը։
«Լեհիի» առաջին ղեկավարը Աբրահամ Շտերնն էր, ինչի կապակցությամբ անգլիացիները «Լեհին» անվանում էին The Stern Gang («Շտերնի բանդա») ։ Շտերնի սպանությունից հետո 1942 թվականի փետրվարի 12-ին «Լեհիի» ղեկավարները դարձան Իցհակ Շամիրը, Իսրայել Էլդադը և Նաթան Ելին-Մորը    ։
«Լեհիի» ամենաաղմկահարույց ահաբեկչությունները 1944 թվականին բրիտանացի նախարար Ուոլթեր Գինեսի, 1948 թվականին ՄԱԿ-ի միջնորդ կոմս Ֆոլքե Բերնադոտի սպանություններն էին և մեղսակցությունը Դեյր–Յասինի կոտորածին։
Քնեսեթի 1-ին գումարման ընտրություններում «Լեհին» ներկայացել է սեփական ցուցակով՝ «Ռեշիմատ հա–լոխամիմ» («Մարտիկների ցուցակ»), որով Քնեսեթ է անցել Ն. Ելին-Մորը ։
Ելք «Իրգունից»
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին «Իրգունի» մասնակիցների մեծ մասը նստած էր անգլիական բանտերում։ Հրեական գործակալությունը ժողովրդին կոչ արեց Գերմանիայի դեմ պայքարում համագործակցել Մեծ Բրիտանիայի հետ։ Շատ մարդիկ կամավոր անդամակցեցին բրիտանական բանակին։ Նույնիսկ «Իրգունի» առաջնորդ Դավիդ Ռազիելը, որն այդ ժամանակ բանտում էր, հրամայեց «Իրգունին» դադարեցնել պայքարը, որպեսզի չխանգարի Մեծ Բրիտանիային պատերազմել Երրորդ ռեյխի դեմ։
Ռազիելի կոչը ներքին պայքար առաջացրեց «Իրգունում»։ Հրամանի հակառակորդներին ղեկավարում էր Աբրահամ Շտերնը։ 1939 թվականի հոկտեմբերին բանտից Դավիդ Ռազիելի դուրս գալուց հետո նրա և Շտերնի միջև հակամարտությունը հանգեցրեց ոչ մեծ խմբի տապալման, որն էլ դարձավ «Լեհիի» հիմքը։
1940 թվականի օգոստոսին Շտերնի խմբի բաժանումը Էցելից կատարված փաստ դարձավ։ Շտերնի կողմնակիցներն իրենց համարում էին «Էցել»–ի գործի շարունակողներ և ի սկզբանե իրենց անվանում էին «Իրգուն Ցվաի Լեումի բե-Իսրայել» («Իսրայելի ազգային ռազմական կազմակերպություն»)՝ ի տարբերություն «Իրգուն Ցվաի Լեումի բե-Էրեց-Իսրայել» («Էրեց-Իսրայել ազգային ռազմական կազմակերպություն», կրճատ՝ «Էցել») հիմնական կազմակերպության ։ 1940 թվականի սեպտեմբերին Աբրահամ Շտերնը իր կազմակերպության անվանումը փոխեց «Լոխամեյ Հերութ Իսրայել» («Իսրայելի ազատության մարտիկները», կրճատ՝ «ԼեՀԻ»)։
Գործունեությունը մինչև Իսրայելի Պետության հիմնադրումը
Խումբը նպատակ դրեց «կռվող հրեաների» անունից Պաղեստինում քաղաքական իրավիճակի վրա զենքի ուժով որոշիչ ազդեցություն ունեցող գործոն դառնալ։ «Լեհին« Պաղեստինում միակ հրեական կազմակերպությունն էր, որը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ պայքար մղեց բրիտանական իշխանությունների դեմ։ Մինչ այժմ մեղադրանքներ են հնչում «Լեհիի» հասցեին՝ որպես Երրորդ ռեյխին օբյեկտիվորեն օգնող կազմակերպություն։
Ի դեպ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին՝ 1939 թվականին, իշուվից քչերը կարող էին ենթադրել, թե ինչ է տեղի ունենում եվրոպական հրեաների հետ։ Օրինակ, ահա թե ինչ է գրել ավելի ուշ, 1941-1942 թվականների ձմռանը դոկտոր Շ.Գրոսսը «Հա-Արեց» թերթում՝... Հիտլերի ենթակայության ներքո գտնվող հսկայական տարածքում տեղի են ունենում հրեաների նյութական և հոգևոր իրավիճակի մեծ փոփոխություններ։ Ամենուր չեղարկված է նրանց քաղաքացիական իրավահավասարությունը։ Ամենուր հրեաները հեռացված են հանրային պաշտոններից։ Հրեական տնտեսական գործունեությունը նվազագույնի է հասցված, ինչպես, օրինակ, Բելգիայում, որտեղ Անտվերպենի հրեաները արտաքսվել են ալմաստի արդյունաբերությունից։ Լեհաստանում և Գերմանիայում հրեաները լիովին բացակա են տնտեսական կյանքից։ Հրեաները զրկվում են մասնագիտական որակավորում պահանջող աշխատանքներից։ Եվ դա նացիստներին՝ հրեաներին հարկադիր աշխատանքի ուղղորդելու առիթներից մեկն է։ Այդ տաժանակիր աշխատանքը այսօր տասնյակ հազարավոր հրեաների համար գոյության գրեթե միակ աղբյուրն է։ Սովորական, ամենօրյա երևույթ է դարձել հարյուր հազարավոր հրեաների արտաքսումը մի շրջանից մյուսը, երբեմն՝ հարյուրավոր ու հազարավոր կիլոմետրերով։ Եվրոպական քաղաքների հրեական բնակչությունը ապրում է գետտոներում։ Յուրաքանչյուր հրեա պետք է հագուստի վրա հատուկ տարբերակիչ նշան՝ դեղին աստղ, կրի ... երիտասարդ սերնդի բարոյական և կրթական մակարդակը, անկասկած, կտրուկ կնվազի, եթե կյանքի նման պայմանները ևս մի քանի տարի շարունակեն գոյություն ունենալ ։Այս նկարագրության մեջ երևում է հրեաների հետապնդման վերաբերյալ խորը մտահոգությունը, բայց չկա ոչ մի նշան, որ Գրոսսը ենթադրում է նրանց մահը Հոլոքոստում։
Ինքը՝ Շտերնը այդ օրերին գրել է՝Պատերազմի սկզբին ամբողջ սիոնիստական քաղաքականությունը կառուցում էր Անգլիան․ ինչպես նա ցանկանար՝ այնպես էլ կլիներ։ Եվ Հրեական գործակալությունը («Սոխնուտ») վախով ու ստորությամբ, միանգամայն «անշահախնդիր» կատարում էր անգլիական հրամանները՝ հրեա ժողովրդի համար ոչինչ չպահանջելով... այն վերածվել է օտար բանակի մոբիլիզացիոն կետի՝ հրեական բանակի գլխավոր շտաբ դառնալու փոխարեն։ Նման քաղաքականությունը հիմնվում է միայն թույլ հույսին խառնված խղճուկ մտքի վրա․ արաբները հրաժարվել էին կռվել հօգուտ Անգլիայի, իսկ հրեաները, ընդհակառակը, լցված են մարտական ոգով և ուրախությամբ գնում են ճակատամարտի, այդ իսկ պատճառով Անգլիան, հաղթելով, պարտական չի մնա և հրեա ժողովրդին կհատուցի ըստ արժանվույն։ …Վերամբարձ մեծախոսությունը խաղաղության կոնֆերանսի և այն հույսերի մասին, որոնք կիրականանան այն բանից հետո, երբ ժողովրդավարական Անգլիան կրկին կվերակառուցի աշխարհը, զուրկ էին որևէ հիմքից։ Անցած պատերազմի ավարտից հետո խաղաղության խորհրդաժողովը սիոնիզմին տվել է Բալֆուրի հռչակագիրը։ Այսօր սիոնիզմը Բալֆուրի հռչակագրի փոխարեն «Սպիտակ գիրք» ունի։ Այս պատերազմի ավարտից հետո խաղաղության խորհրդաժողովը կսկսի «Սպիտակ գրքից»։ Այդ դեպքում ինչո՞վ կարող է այն ավարտվել։ Սիոնիզմն այս հարցի պատասխանը չունի։ Վերջին և վճռորոշ պատասխանը կարող է տալ միայն հրեական զենքը, հրեական ուժը ։ Շտերնը փոխեց իր սեփական անունը՝ դառնալով Աբրահամ Բեն Յաիր։ Այն պետք է հիշեցներ Մասադայի գագաթին ամրացած հրեաների խմբի վերջին հրամանատարի՝ Էլիեզեր Բեն Յաիրի անունը։ Շատ շուտով «Յաիր»–ը դարձավ Շտերնի մականունը։
Յաիրի գործունեության գլխավոր ուղղություններից մեկը գաղափարախոսությունն էր։ Նա կապեր է ունեցել (հնարավոր է՝ 1941 թվականին) Աբա Ախիմեիրի հետ, ով 1931-1933 թվականներին գլխավորել էր «Բրիտ ա-Բիրյոնիմ» կազմակերպությունը։ Նա հանդիպել է նաև Իսրայել Շայբի (Էլդադ) հետ, ով հետագայում դարձել է Լեհիի գլխավոր գաղափարախոսը, և Ուրիել Շելախի՝ այդ ժամանակ եբրայերենով ստեղծագործող ինքնատիպ և բուռն բանաստեղծի հետ։ Առաջին անգամ Յաիրը Շելախին հանդիպել է Հրեական համալսարանում, որտեղ նրանք երկուսն էլ սովորում էին։ Շելախը այն ժամանակ զբաղված էր ինքնատիպ գաղափարախոսության և բարոյական հայեցակարգի մշակմամբ, որոնք պետք է նպաստեին նոր տեսակի հրեայի առաջացմանը։ Շելախի գաղափարախոսությունը և նրա ուղեկիցները հայտնի դարձան «խանաանեության» անվան ներքո։ Շելախն օգնեց Յաիրին գրել մի քանի հրապարակախոսական գործեր, իսկ Յաիրի սպանվելուց հետո նրա հիշատակին նվիրեց պաթետիկ բանաստեղծություն։
1940 թվականի հոկտեմբերին Շտերնը թողարկեց «Բամախտերեթ» («Ընդհատակում») թերթի առաջին համարը, իսկ երկրորդ՝ նոյեմբերյան համարում հրապարակեց ինը կետեր, որոնք կոչվում էին «Վերածննդի սկզբունքներ»։ Հինգերորդ համարում լրացում արվեց մինչև տասնութերորդ կետը, «Վերածննդի սկզբունքներով» սահմանվեցին կազմակերպության գաղափարական հիմքերը, նպատակները և քաղաքական գիծը։ Այս հռչակագիրը ընդհատակյա գոյության բոլոր տարիների ընթացքում ծառայեց որպես գաղափարական հիմք և «Լեհիի» ուղեցույց։ Հղում անելով թանախական աղբյուներին՝ նրանում հաստատվում էր հրեա ժողովրդի աստվածային նպատակը, նրա բացառիկ իրավունքը աստվածաշնչյան սահմաններում գտնվող Իսրայելի երկրի և հրեա ժողովրդի վերածննդի անհրաժեշտությունը Իսրայելի երկրի վրա մինչև Երրորդ տաճարի շինարարությունը ։ «Վերածննդի սկզբունքների» հիմնական դրույթները բացատրվեցին «Հա–հազիթ» («Ճակատ») և «Հա–մաաս» («Գործողություն») թերթերում, ինչպես նաև «Հրեական ընդհատակի ձայնը» ընդհատակյա ռադիոկայանի հաղորդումներում։ Ռադիոկայանի հաղորդավար Գեուլա Քոենը ՝ հետագայում «Հերութ» կուսակցությունից Քնեսեթի անդամը, իսկ հետո՝ «Տհիա» շարժման առաջնորդը, մեծ ժողովրդականություն էր վայելում իշուվում ։
1940-1942 թվականներին «Լեհին»՝ Շտերնի ղեկավարությամբ, անգլիացիների դեմ պայքարում էր անհատական ահաբեկչության մեթոդներով։ Կազմակերպությունը բացեիբաց կոչ էր անում անգլիացիներին հեռացնել Պաղեստինից և վերստեղծել հրեական պետությունը, որքան շուտ, այնքան լավ։ Շտերնը նույնիսկ կապեր էր փնտրում նացիստների հետ, ինչպես դաշնակիցների հետ՝ Մեծ Բրիտանիայի դեմ պայքարում, բայց շփումները կարգավորելու փորձերը հաջողություն չեն ունեցել։
«Լեհին» մի խումբ էր, որի հանդեպ համակրանք չունեին ո՛չ «Հագանան», ո՛չ «Էցելը», էլ չենք խոսում անգլիացիների մասին։ Իշուվում այն համարում էին ահաբեկչական, կազմակերպության անդամները ենթարկվում էին հետապնդումների։ 1942 թվականի փետրվարի 12-ին ոստիկանությունը հայտնաբերեց այն բնակարանը, որտեղ թաքնվում էր Շտերնը․ նա գնդակահարվեց բրիտանական ոստիկանության սպա Մորտոնի ձերբակալության ժամանակ (Մորտոնի խոսքով՝ փախուստի փորձի ժամանակ, բայց կան նաև վկաների ցուցմունքներ, որոնց համաձայն Մորտոնը կրակել է Շտերնին՝ առանց նրա կողմից որևէ պատճառի )։ Կա չհաստատված տեսություն, ըստ որի Շտերնի գտնվելու վայրը ոստիկանությանը հայտնել են «Հագանայի>» ներկայացուցիչները ։ Հետագայում «Լեհին» փորձել է վրեժխնդիր լինել Մորտոնից Շտերնի մահվան համար, բայց՝ ապարդյուն։
1943 թվականի ամռանը սկսեց ձևավորվել «Լեհիի» կոլեգիալ ղեկավարությունը։ Նրան էին պատկանում Շամիրը, Էլդադը (Շայբ) և Նաթան Ելին-Մորը (1943 թվականի նոյեմբերի 1-ին անգլիական Լատրունի ճամբարից փախչելուց հետո)։ Էլդադին անգլիացիները ձերբակալեցին 1944 թվականի ապրիլին, Շամիրը նույնպես ձերբակալվել է, սակայն ավելի ուշ՝ 1946 թվականին։ Այսպիսով, այն ժամանակաշրջանը, որի ընթացքում երեքն էլ փաստացի գլխավորում էին «Լեհին», կարճ ժամանակահատված էր, և պատասխանատվությունը հիմնականում ընկած էր Շամիրի և Ելին–Մորի ուսերին։
Ե՛վ Շամիրը, և՛ Ելին-Մորը հասկանում էին, որ «Լեհին» այլևս չի կարող գործել այնպես, ինչպես Շտերնի օրոք։ Նրանք հասկանում էին, որ կազմակերպությունը հասարակական լայն աջակցության կարիք ունի, և քայլեր ձեռնարկեցին այդ նպատակին հասնելու համար։ 1942 թվականի աշնանից մինչև 1944 թվականը «Լեհին» բազմաթիվ գործողություններ իրականացրեց՝ հիմնականում օգտագործելով, ինչպես նախկինում, անհատական տեռորը։ Շրջադարձային կետ դարձավ 1944 թվականի նոյեմբերի 6-ը, երբ մահափորձ կատարվեց բրիտանական կառավարության անդամ լորդ Մոյնի դեմ։ Այդ ակցիայի արդյունքում «Լեհիի» հանդեպ կրկին հալածանքներ սկսվեցին բրիտանական իշխանությունների և «Հագանայի» կողմից, և կազմակերպությունը նվազեցրեց իր ակտիվությունը։
Պատերազմի ավարտից հետո, 1945 թվականի հուլիսին «Իրգունը» և «Լեհին» համաձայնագիր կնքեցին անգլիացիների դեմ գործողությունների համակարգման մասին, նույն տարվա նոյեմբերին այդ համաձայնագրին միացավ «Հագանան», սակայն 9 ամիս անց դուրս եկավ դրանից։ 1946 թվականի սեպտեմբերից «Լեհին» կրկին ինքնուրույն է գործել ։
Կազմակերպության գործողություններ
«Լեհին» համեմատաբար փոքր կազմակերպություն էր․ 800-ից 1000 մասնակից ուներ։ Չնայած փոքրաթիվ լինելուն՝ այն բազմաթիվ ահաբեկչություններ է իրականացրել ինչպես արաբների, այնպես էլ Մեծ Բրիտանիայի դեմ։ «Լեհին» հարձակվել է անգլիական ռազմական կետերի վրա և ականապատել ոստիկանական մեքենաները։ Խումբը կազմակերպել է հարձակումներ բանկերի վրա՝ ֆինանսավորման միջոցներ ստանալու համար (էքսպրոպրիացիա)։ 1944 թվականի հոկտեմբերի 19-ին բրիտանական իշխանությունները գործողություն են իրականացրել «Լեհիի» դեմ։ Կազմակերպության ձերբակալված մասնակիցները արտաքսվել են Աֆրիկա, Իսրայելի պետության հիմնադրումից հետո նրանք վերադարձել են Պաղեստին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1944 թվականից) «Հագանա» կազմակերպությունը գործել է «Լեհիի» դեմ և իշխանություններին օգնել վերջինիս զինյալներին ձերբակալելու գործում։ Իսրայելի անկախության համար պատերազմի ժամանակ «Լեհին» ինքնուրույն է գործել։ Իսրայելի հիմնադրումից հետո կազմակերպությունը լուծարվել է, և նրա որոշ զինյալներ զբաղվել են քաղաքական գործունեությամբ։
Կապեր նացիստական Գերմանիայի հետ
Շտերնը չէր հավատում հակահիտլերյան կոալիցիայի երկրների հաղթանակի հնարավորությանը և կարծում էր, որ հրեաներին ելք չի մնում, բացի գերմանացիների և իտալացիների հետ կապ հաստատելուց, որպեսզի նրանք աջակցեն անգլիացիների դեմ «Լեհիի» պայքարին։ Նա գրել է, որ Իտալիան և Գերմանիան հետաքրքրություն ունեն Եվրոպան հրեաներից «մաքրելու» և, մյուս կողմից, Անգլիային խանգարելու Մերձավոր Արևելքում իշխելուն։
Իր «Արյան մեջ արշալույս կբացվի» գրքում Շտերնի համախոհներից մեկը՝ Արյե Կոցերը, մեջբերում է Շտերնի խոսքը, որով բացահայտում է այն դրդապատճառները, որոնցով նա առաջնորդվում էր՝ որոշում ընդունելով հրեա ժողովրդին փրկելու համար նացիստների հետ շփումներ հաստատելու մասին՝Ինձ համար պարզ է, որ եվրոպական հրեությունը կոչնչացվի, եթե մենք համաձայնության չգանք Գերմանիայի հետ։ Եվ պետք է մեկընդմիշտ հասկանալ, թե ո՞վ է մեր թշնամին։ Կամ՝ ովքե՞ր են մեր թշնամիները. ի՞նչ օգուտ կարող ենք քաղել պատերազմից, և մեր թշնամիներից ու՞մ դեմ կարող ենք կռվել, որպեսզի անկախություն ձեռք բերենք մեր երկրի համար և փրկենք մեր ժողովրդին, բոլոր այն միլիոնավոր հրեաներին, որոնք այժմ գտնվում են Եվրոպայում։ Ինձ համար ակնհայտ է, որ մեր թշնամին Բրիտանիան է։ Մեծ Բրիտանիան կարող է փրկել մեր միլիոնավոր եղբայրներին։ Բայց նույնքան ակնհայտ է, որ նա չի փրկի նրանց։ Ընդհակառակը, նա շահագրգռված է նրանց ոչնչացմամբ։ Սա պետք է նրան, որպեսզի իր իշխանությունը հաստատի արաբների երկրում, որոնք հնազանդ գործիք կլինեն իր ձեռքում։ Դաշնակից տերություններին մեր օգնությունից օգուտը մեծ չէ։ Իսկ մեզ համար դա պարզապես զրոյական է։ Ուստի մնում է միայն մեկ բան՝ գերմանացիների հետ համաձայնության գալ եվրոպական հրեության փրկության մասին։ Գերմանացիները կարող են Եվրոպան «մաքրել» հրեաներից՝ նրանց այստեղից տեղափոխելով Էրեց–Իսրայել։ Եվ Գերմանիան կարող է համաձայնել այս տարբերակին, եթե մենք պատերազմենք անգլիացիների դեմ ։ 1940 թվականի վերջին «Լեհիի» ներկայացուցիչ Նաֆտալի Լյուբինչիկը մեկնել է Լիբանան և Բեյրութում գերմանացի դիվանագետներին է փոխանցել մի նամակ, որով Գերմանիային առաջարկվում էր «Լեհիի» համագործակցությունը՝ Իսրայելում եվրոպայի հրեաներին վերաբնակեցնելու և Մեծ Բրիտանիայի դեմ պատերազմին մասնակցելու համար։ Նամակն ուղարկվել է Անկարայում Գերմանիայի դեսպանատուն, իսկ այնտեղից 1941 թվականի հունվարի 1–ին՝ Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարություն։ Նամակը, որը հայտնի է դարձել որպես «Նամակ Անկարայից», անպատասխան է մնացել, և գերմանական ԱԳՆ արխիվների կազմում դաշնակիցների կողմից առգրավվել է 1945 թվականին։
1941 թվականի դեկտեմբերին Ելին-Մորը մեկնում է Սիրիա, որտեղից ծրագրել էր մտնել Թուրքիա՝ ավելի բարձրաստիճան գերմանացի դիվանագետների հետ անձնական հանդիպման համար, սակայն անգլիացիների կողմից ձերբակալվել է 1942 թվականի հունվարին։ Ըստ է. Կացուի՝ առաջինը, ով կապեր է հաստատել նացիստական Գերմանիայի հետ դեռևս 1935 թվականին, եղել է հրեական գործակալության քաղաքական բաժնի ղեկավար դոկտոր Հաիմ Արլոզորովը, որը դարձել Է հանգուցային ֆիգուր նացիստական Գերմանիայի հետ բանակցություններում՝ Հաավարի համաձայնագրի պայմանները մշակելիս, ըստ որի՝ Գերմանիան պարտավորվում էր չխոչընդոտել ներգաղթյալ հրեաների՝ իրենց ունեցվածքի արտահանմանը այն պայմաններով, որոնք սակայնխախտում էին արևմտյան տերությունների կողմից գերմանական ապրանքների բոյկոտը։ Այդ պայմանագրի շնորհիվ տասնյակ հազարավոր գերմանական հրեաներ ներգաղթեցին Էրեց–Իսրայել, և նրանց կյանքը դրանով իսկ փրկեց։
Հիտլերյան Գերմանիայի ողջ հրեա բնակչության տարհանման ավելի լայն ծրագիրը, որը ներառում էր մոտ կես միլիոն մարդ, մշակել էր Գեորգ Կարսկին՝ Գերմանիայում վերստուգիչ շարժման առաջնորդներից մեկը և Բեռլինի համայնքի ղեկավարը։ Սակայն Կարսկու առաջարկը սվիններով է ընդունվել գերմանական հրեության առաջնորդների կողմից ։
Կապեր ԽՍՀՄ-ի հետ
ԿՀՎ-ի տվյալներով՝ «Լեհին» կապ է ունեցել Խորհրդային Միության հետ և նրանից ֆինանսական աջակցություն է ստացել ։ ԿՀՎ-ն նաև կարծում էր, որ խորհրդային հատուկ ծառայությունները «Լեհիում» ունեցել են իրենց գործակալները ։
Իսրայելի Պետության հիմնադրումից հետո
Երբ 1948 թվականին ստեղծվեց Իսրայել պետությունը, «Լեհի» կազմակերպության Կենտրոնը, որի մեջ մտնում էին Նաթան Ելին-Մորը (Ֆրիդման), Իցհակ Շամիրը (Եզերնիցկի) և Իսրայել Էլդադը (Շայբ), որոշում կայացրեց իրենց կազմակերպության մարտիկների բանակին միանալու մասին այն բանակցություններից հետո, որոնք Ելին-Մորն ու Էլդադը վարել էին Իսրայել Գալիլիի և Լևի Էշկոլի հետ։ 1948 թվականի մայիսի 29-ին «Լեհիի» բոլոր մարտիկները խորը ընդհատակից դուրս գալուց հետո առաջին անգամ միասին հավաքվեցին։ Դոկտոր Իսրայել Էլդադի վկայությամբ, հարյուրավոր մարտիկներին՝ գուցե հիսուն կամ վաթսուն մարդու, նա անձամբ գիտեր։ Էլդադը դիմեց շարքերում կանգնած մարտիկներին, որոնք նվիրված էին կազմակերպության հիմնադիր Աբրահամ Շտերնի (Յաիր) հիշատակին, ով 1942 թվականին սպանվել է անգլիացիների կողմից, և մյուս զոհված մարտիկներին՝Հիշի՛ր Յաիրին, ով ստեղծեց մեզ իր պարզ հասկացողությամբ, ով մեզ կերտեց իր Հոգուց, ով ծնեց մեզ իր սուրբ արյունով։ Հիշի՛ր Յաիրին։ Եվ հիշիր նրա բոլոր մարտիկ–աշակերտներին, ովքեր իրենց արյունը տվեցին հայրենիքի ազատության համար, ովքեր սրբագործեցին իրենց մարմինները սովով, խոշտանգումներով, փամփուշտներով, կառափնարանով ... նրանց արյունը հոսում է մեր արյան մեջ։ Նրանց կյանքը, հերոսությունն ու մահը կրակ է, որը վառվում է մեր մեջ։ Այս կրակը այրելու է թշնամիներին։ Այս կրակը վառվելու է Երրորդ Տաճարի սրտում, ազատ Երուսաղեմի սրտում, Իսրայելի թագավորության սրտում։ Սա Յաիրի կրակն է։ Այն կրակ է Իսրայելի ազատության համար մարտնչող բոլոր ազատամարտիկների համար, ովքեր թափել են և ովքեր թափելու են իրենց արյունը սուրբ պատերազմում ։ Դրանից հետո «Լեհիի» մարտիկները մոբիլիզացվեցին Իսրայելի Պաշտպանության բանակում (ՑԱԽԱԼ)։ Նրանց մեծ մասը մոբիլիզացվեցին միասին, բայց եղել են նաև նրանք, ովքեր անհատապես են մոբիլիզացվել, ընդհանուր առմամբ բանակ են մտել «Լեհիի» շուրջ հազար մարտիկներ ։
Երուսաղեմում «Լեհիի» մարտիկները շարունակեցին ինքնուրույն գործել Յեհոշուա Զեթլերի հրամանատարության ներքո (ընդհատակյա մականունը՝ Մեիր)։ Նրա մարտիկներն արաբներից ազատագրեցին Երուսաղեմի Ռոմեմի, Լիֆտի և Շեյխ Բադերի թաղամասերը։ Մայիսի 14-ին «Լեհիի» ջոկատը փորձեց ներխուժել հին քաղաք, սակայն, օգնություն չստանալով Հագանայից, ստիպված եղավ նահանջել ։
Սեպտեմբերի 17-ին Երուսաղեմում իրենց «Հայրենական ճակատ» անվանած և նախկին «Լեհիի» մարտիկներից բաղկացած խմբի անդամների կողմից սպանվեց ՄԱԿ-ի խաղաղ երկխոսության և հակամարտության կարգավորման գծով հատուկ դեսպանորդ Ֆոլքե Բերնադոտը, ով մասնակից էր համակենտրոնացման ճամբարներից հազարավոր հրեաների փրկմանը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին ամիսներին նրանց Շվեդիա տարհանմանը։ Բերնադոտի ակտիվ գործունեության արդյունքները, ըստ Իսրայելի ղեկավարության, կարող էին ի չիք դարձնել պատերազմում Իսրայելի նվաճումը (Դավիդ Բեն Գուրիոն, Մոշե Դայան )։ Բեն Գուրիոնն օգտվեց Բերնադոտի սպանությունից, որպեսզի դադարեցնի «Էցելի» և «Լեհիի» ինքնուրույն գործունեությունը Երուսաղեմում։ Քաղաքի «Լեհիի» բազաները գրավվեցին, և մոտ հարյուր մարտիկ ձերբակալվեց։ Իսկ «Էցելն» ընդունեց կառավարության վերջնագիրը և արձակեց Երուսաղեմի իր գումարտակը ։
1949 թվականի հունվարին կայացան առաջին գումարման Քնեսեթի ընտրությունները։ «Լեհիի» նախկին անդամները ստեղծել էին «Մարտիկների կուսակցությունը», որը ստացավ 5370 ձայն։ Նաթան Ելին-Մորը ընտրվեց Քնեսեթում, դարձավ Քնեսեթի պատգամավոր և ազատ արձակվեց, իսկ փետրվարին համաներվեցին բոլոր ձերբակալվածները։ 1949 թվականի մարտին տեղի ունեցավ «Մարտիկների կուսակցության» համաժողովը, որտեղ բացահայտվեցին կտրուկ տարաձայնություններ մեծամասնության, որն աջակցում էր Քնեսեթում ընտրված Ելին-Մորին, և Իսրայել Էլդադի շուրջ խմբավորված փոքրամասնության միջև։ Ելին-Մորն ուզում էր, որ կուսակցությունը դառնա աշխատանքային և սոցիալիստական, իսկ Էլդադը մտադրություն էր հայտնել ստեղծել մի շարժում, որը շատ ժամանակ կտար կրթությանն ու դաստիարակությանը և կձգտեր ավելի խորը իմաստավորել «Իսրայելի ազատություն» հասկացությունը։ Իցհակ Շամիրը , «Լեհիի» կենտրոնի երրորդ անդամն աջակցում էր Ելին-Մորին։ Կոնֆերանսից կարճ ժամանակ անց Էլդադը կորցրեց կուսակցության գործունեության նկատմամբ հետաքրքրությունը ։
Սոլոնովկա (այլ կիրառումներ)
Սոլոնովկա, կարող է վերաբերել՝
Լեհի
Իսրայելի Պետության հիմնադրումից հետո
Իցհակ Շամիրը շատ հաջող, թեև ուշ քաղաքական կարիերա ունեցավ։ 1970 թվականին նա անդամակցեց «Հերութ» կուսակցությանը, իսկ 1973 թվականին դարձավ Քնեսեթի անդամ, որը գլխավորում էր Բեգինը՝ Գահալի ցուցակից։ 1977 թվականին նա ընտրվեց Իսրայելի խորհրդարանի նախագահ։ 1980 թվականին նրան նշանակեցին արտաքին գործերի նախարար։ Շամիրը Իսրայելի վարչապետն էր 1983 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1984 թվականի սեպտեմբերը, ապա՝ 1986 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1988 թվականի սեպտեմբերը։ 1988 թվականի ընտրություններից հետո նա կրկին ստացավ վարչապետի պաշտոնը։
Գաղափարախոսություն
«Լեհիում» հավաքվել էր ծայրահեղ ձախերի, աջերի, ազգայնականների, կնաանիտների հետաքրքիր կոնգլոմերատ։ Հասարակական-քաղաքական առումով «Լեհին» հակված էր սոցիալիստական կողմնորոշմանը։
«Լեհին» հայտարարել էր, որ հրեա ժողովուրդն Իսրայելի Հողի վրա լիակատար իրավունքներ ունի։ Կազմակերպությունը գերադասում էր արաբներով բնակեցված տարածքների, քաղաքական կամ ֆինանսական գրավման ռազմական մեթոդը։ «Լեհին» արաբներին օտար էր համարում, որոնց պետք էր վտարել։
Հիշատակ
Դավիդ բեն Գուրիոնը Գեուլա Քոենին՝ վերջինիս «Գիշերվա և ցերեկվա միջև» գրքի հրատարակումից հետո ուղղված նամակում այսպես է գրել Շտերնի ու «Լեհիի« մասին՝Միայն առանձին հատվածներով նա ինձ վերադարձրեց մեր միջև եղած մեծ և խորը վեճին ... Ես մեծ հուզմունքով կարդացի այն։ Սիրտս լի էր հպարտությամբ և նախանձով. որոշ գլուխներում թվում էր, թե ես ինքս եմ մասնակցում ձեր ակցիաներին։ Նրանց հոգու փոթորիկը, ովքեր բարձրացել են զոհասեղանի վրա, գրավել է ինձ, և ես ակնածանքով գլուխ եմ խոնարհում հերոսների՝ Կահիրեում զոհված երկու Էլիյահիների (Հակիմ և Բեյթ–Ցուրի), Մոշե Բարզանի, Մեիր Ֆանշթեյնին և ուրիշների մահվան առաջ… … ես ոչ մի կասկած չունեմ, որ նա (Յաիրը) եղել է Բրիտանական մանդատի տարիներին առաջ քաշված ամենանշանավոր անձերից մեկը, և ես սրտանց հարգանքի տուրք եմ մատուցում նրա ստեղծագործությանը, նրա ուժեղ հոգու զորությանը, Իսրայելի ազատությանն անձնուրաց հավատարմությանը, չնայած այն բանին, որ ժխտում եմ առանց որևէ փոխզիջման նրա քաղաքական ուղին։1980 թվականին Իսրայելի կառավարությունը «Լեհիի» անդամների համար տարբերանշան սահմանեց՝ որպես պետության ստեղծման համար պայքարի մասնակիցների ։
Աբրահամ Շտերնի անունով կոչվել են 1981 թվականին հիմնադրված Կոհավ-Յաիր բնակավայրը (כוכב יאיר — Յաիրի աստղ), փողոցներ Թել Ավիվում (որի վրա նա սպանվել է ) և Իսրայելի այլ քաղաքաներում։ Շատ քաղաքների փողոցներն անվանվել են նաև «Լեհիի», Էլիյահ Բեյթ-Ցուրիի, Էլիյահ Հակիմի և նրա մյուս անդամների պատվին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքական կուսակցությունների մարտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ
Սոլոնցովսկի (այլ կիրառումներ)
Սոլոնցովսկի, կարող է վերաբերել՝
Արմի Համեր
Արմանդ Դուգլաս Համեր (Armand Douglas Hammer, ), առավել հայտնի է որպես Արմի Համեր (Armie Hammer), ամերիկացի դերասան։ Հայտնի է Ունկսլվոս երկվորյակների դերով «Սոցիալական ցանց»(2010), արքայազն Էնդրյու Էլքոդ դերով «Ասա դու ինձ հայելի»(2012) և Ջոն Ռեյդի/ Միայնակ Ռենջերի դերով «Միայնակ Ռենջերը»(2013) ֆիլմերում։ Մարմնավորում է Իլյա Կուրյակինին «Գործակալներն Ա.Ն.Ք.Լ.-ից»(2015) ֆիլմում և Օլիվերին «Կոչի՛ր ինձ քո անունով» (2017) ֆիլմում։
Վաղ կյանք և ընտանիք
Համերը ծնվել է Կալիֆորնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում ։ Նրա մայրը՝ Դրու Էնը աշխատել է բանկում որպես վարկային գործակալ, իսկ հայրը՝ Միայքլ Արմանդ Համերը ունի իր սեփական բիզնեսը՝ Knoedler Publishing և Armand Hammer Productions-ի (ֆիլմի/հեռուստատեսության պրոդյուսերական կազմակերպություն) սեփականատերն է ։ Համերը ունի կրտսեր եղբայր՝ Վիկտորը ։
Համերի հայրական մեծ պապը եղել է նավթային մագնատ և բարերար Արմանդ Համերը։ Արմանդի ծնողները եղել են ռուս և հրեա ներգաղթյալներ, և Արմանդի հայրը՝ Յուլիոսը, ով Օդեսայից էր, ստեղծել է ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցությունը Նյու Յորքում ։ Արմիի հայրական մեծ տատը եղել է ռուս դերասանուհի Օլգա Վադիմովնա Վադիման (կամ Վոն Ռուտ), ով ցարական գեներալի աղջիկ էր  ։
Նրա հայրական տատը Տեխասից էր, սակայն նրա մոր ընտանիքը Օկլահոմա նահանգի Թալսա քաղաքից են ։ Համերը իր ընտանիքը համարում է «կես հրեա»  ։
Համերը ապրել է Դալասում մի քանի տարի ։ Երբ նա յոթ տարեկան էր նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Կայմանյան կղզիներ, որտեղ նրանք ապրում են հինգ տարի, որից հետո վերադառնում են Լոս Անջելես ։
Կարիերա
«Վերոնիկա Մարս», «Բամբասկոտը», «Հնձվոր», «Հուսահատ տնտեսուհիները» հեռուստասերիալներում նկարահանվելուց հետո, Համերը մարմնավորում է քրիստոնյա քարոզիչ Բիլի Գրեհեմին «Բիլլի. վաղ տարիները» ֆիլմում (2008)։ Մարմնավորել է Հարիսոն Բերժելոնին «2081» ֆիլմում, որը հիմնաված է Կուրտ Վոնեգուտի «Հարիսոն Բերժելոն» կարճ պատմության վրա։
2007 թվականին Ջորջ Միլերը Համաերին ընտրում է Բրյուս Ուեյնի/ Բեթմենի դերը «Արդարության լիգա։ Մարտալ» ֆիլմում կատարելու համար։ Ֆիլմի ռեժիսորը Միլերն էր, սակայն նա լքում է ծրագիրը ։
2010 թվականին Համերը նկարահանվել է Դեյվիդ Ֆինչերի «Սոցիալական ցանց» ֆիլմում, որը Ֆեյսբուքի ստեղծման մասին է ։
Հաջորդ դերը նա կատարել է Քլինթ Իսթվուդի «Ջեյ Էդգար» ֆիլմում, որը Ջեյ․ Էդգար Հուվերի մասին է։ Ջուլիա Ռոբերտսի և Լիլի Քոլինզի հետ միասին նկարահանվել է «Ասա դու ինձ, հայելի՛» ֆիլմում, մարմնավորելով Արքայազն Էնդրյու Էլքոթին ։ 2012 թվականի հունվարին կատարել է Ուինկվոս երկվորյակների ձայնը «Սիմփսոնները» անիմացված սիթքոմում։