cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քրիստինա Ֆեռնանդես դե Կիրշներ
Երկրորդ ընտրական արշավ
Ազգային ընտրական հանձնաժողովի տվյալներով Արգենտինայի նախագահ Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշները 2011 թվականի օգոստոսի 14-ին անցկացված նախագահական ընտրություններում դարձավ առաջատար։ «Ճակատ հաղթանակի համար» կուսակցության համար քվեարկել են ընտողների 49,62 %-ը, քվեաթերթիկների մշակման արդյունքում մասնակիցների 35,49 %-ը։ Երկրորդ տեղում Ռիկառդո Ալֆոնսին էր, որը «Սոցիալական զարգացման միությունից» հավաքել էր 13,07 % ձայն, այդ ժամանակ «Քաղաքացիական կոալիցիա» կուսակցությունից Էլիսա Կառիոյին աջակցել էին ընտրողների 3,32 %-ը։ Մնացած քաղաքական գործիչները հավաքել են քվեների ավելի քան 1% -ը ։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Արգենտինայի նախագահական ընտրությունների ժամանակ հաղթեց գործող նախագահ Քրիստինա Ֆերնանդեսը։ Նա հավաքեց քվեների ավելի քան 53 տոկոսը։ Երկրորդ տեղում սոցիալիստ Հեռմես Բինեռն է ։
Ընտանիք
Քրիստինա Ֆերնանդեսը ամուսնացել է Նեստոր Կիրշների հետ 1975 թվականին։ Նրանք երկու երեխա ունեն։ Ավագ որդին՝ Մաքսիմոն ծնվել է 1977 թվականին, իսկ դուստրը՝ Ֆլորենսիան 1990 թվականին։ Ֆլորենսիան 2008 թվականին ստեղծել է իր ինտերնետային էջը` «Fotolog»  կայքում։ Այստեղ նա լուսանկարներ է տեղադրել իր և իր ընտանիքի հետ։ Հարազատները բացասաբար են արձագանքել այդ փաստին։ Նրա հայրը, Նեստոր Կիրշները, բազմիցս դիմել է Ֆլորենսիային այդ նկարները համացանցից հանելու համար   ։
Քրիստինա Ֆերնանդեսը խոստովանեց, որ բացի երկու հաջող հղիությունից, 1984 թվականին նրա մոտ վիժում է եղել։ 1984 թվականին երբ ես գտնվում էի հղիության վեցերորդ ամսում, ես կորցրեցի որդուս և ինքս քիչ էր մնում մահանայ ։
Այն բանից հետո, երբ Քրիստինան դուրս եկավ ծխախոտի կախվածությունից և թողեց ծխելը, նա կրկին կարողացավ հղիանալ ։
2010 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Էլ-Կալաֆատե (Սանտա Կրուս նահանգ) հիվանդանոցում սրտի կաթվածից մահացավ  նախկին նախագահ և Քրիստինա Ֆերնանդեսի ամուսին Նեստոր Կիրշները։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 30-ին տեղի ունեցավ նրա հուղարկավորությունը, թաղման թափորը անցավ Բուենոս Այրեսի փողոցներով, հազարավոր արգենտինացիներ մասնակցեցին նախկին նախագահի հրաժեշտի արարողությանը։ Երկրում սուգ էր հայտարարված    ։
Քաղաքականությամբ հետաքրքրվածություն
Իր երիտասարդությունից ի վեր Քրիստինա Ֆերնանդեսը ցանկացել է կառավարել Արգենտինան և բոլոր ջանքերը գործադրել է դրան հասնելու համար ։ Քրիստինա Ֆերնանդեսի կենսագրության հեղինակ դարձած լրագրող Օլգա Ուորնաթը (Olga Wornat) նրան բնութագրել է որպես «ուժեղ, կրթված, երբեմն մեծահոգի և նույնիսկ պարծենկոտ, հաճախ էմոցիոնալ անհավասարակշռված, բայց նրա բոլոր թերությունների հետ մեկ տեղ Արգենտինայի համար անփոխարինելի է» ։ Նեստոր Կիրշները խոստովանել է որ իր կինը ավելի ակտիվ է եղել քան ինքը, նպաստել է իր քաղաքական կարիեռայի աճին։ Քրիստինա և Նեստոր Կիրշներները պահում են ձախակողմյաների տեսակետները և առաջին հերթին աջակցում էին հակաիմպերիալիստական ճակատի Էվա Պերոնին, իսկ ավելի ուշ Խուստիսիալիստական կուսակցությանը։ Այդ ժամանակ Նեստորը հարցազրույցի ժամանակ նախապես պատրաստված տեքստեր էր օգտագործում, իսկ Քրիստինան հիանալի հռետոր է և քաղաքական ստրատեգ ։ „The Times“ թերթը գրել է. «Քրիստինա Ֆերնանդեսը իր հմայքն ու սեքսուալությունը օգտագործեց որպես հզոր զենք` իր նպատակին հասնելու համար, որն արդեն օգտագործել էր լեգենդար Էվա Պերոնը... » : Ընդդիմության կարծիքով Ֆերնանդեսը պարծենկոտ և մեծամիտ կնոջ կերպար է թողել։ Չնայած դրան, հասարակ արգենտինացիները նրան անունով էին կոչում՝ Քրիստինա և անկեղծորեն հավատում, որ մեծամտի կերպարը նա ստացել է իրեն նախանձողների կողմից ։
Ոճ
Քրիստինա Ֆերնանդեսի այլ հետաքրքրությունը դա լավ երևալու ձգտումն է, այդ նպատակի համար նա մշտապես նոր հագուստներ է գնում, շատ ժամանակ է տրամադրում դիմահարդարմանը և կոսմետիկային։ Քրիստինա Ֆերնանդեսի հագուստների և կոշիկների հավաքածուն ամենահեղինակավոր ֆիրմաներից են, ինչպես նաև հայտնի դիզայներների կողմից ։ Թեև նման թուլությունը չի ազդում ընտրողների մեջ նրա հեղինակության վրա ։ Քրիստինա Ֆերնանդեսը միշտ դիմահարդարված է և միշտ կրում է բարձրակրունկ կոշիկներ» ։ Նա հազվադեպ է կրում մեկ հագուստը երկու անգամ և շատ դեպքերում ուշացել է համաշխարհային առաջնորդների հետ հանդիպումից, քանի որ շատ ժամանակ է ծախսել հագուստի ընտրության համար ։ Ամուսնու մահից հետո Ֆերնանդեսը որոշել է կրել միայն սև զգեստ։ Ամուսնու մահվանից փոխել է 200 տարբեր տեսակի հանդերձանքներ, այդ թվում կոստյումներ, տաբատներ, երեկոյան զգեստներ և բաչկոններ ։
ԶԼՄ-ների հետ հարաբերություններ
Քրիստինա Ֆերնանդեսը շատ քիչ է հարցազրույց տալիս և երբեմն լրագրողներին հրապարակայնորեն անվանել է «ոչխարներ» և «հիմարներ»։ Քրիստինա Ֆերնանդեսը դատի է տվել լրագրողներին, ովքեր գրել էին վիրավորական կարծիքներ, ձգտեց հասնել նրան, որ հերքեն հրապարակումները ։ Լրագրողները միշտ քննադատում են նրա լավ տեսք ունենալու ձգտումները, Արմանիից հագուստների և պլաստիկ վիրահատությունների մեծ ծախսերի համար։ Իր հարցազրույցներից մեկում նա ասել է.Իմ կյանքում երկու կիրք կա՝ քաղաքականությունը և գնումներ կատարելը ։
Հանրաճանաչություն
2008 թվականին Քրիստինա Ֆերնանդեսը ընդգրկվել է աշխարհի ամենաազդեցիկ կանանց ցուցակի մեջ, հրապարակվել «Forbes» ամսագրում։ Այնտեղ նա ներկայացավ որպես երկրորդ կին կառվարության ղեկավար Անգելա Մերկելից հետո։ 2008 թվականին այդ ցուցակում Ֆերնանդեսը եղել է տասներեքերորդ տեղում, 2009 թվականին տասնմեկերորդ, իսկ 2010 թվականին վաթսունութերորդ տեղը։ 2010 թվականին Քրիստինա Ֆերնանդեսը գտնվեց Time ամսագրի աշխարհի լավագույն տաս առաջնորդ կանացից երկրորդ տեղում ։
Հիվանդություն
2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Քրիստինա Ֆերնանդեսի մոտ բուժզննության ժամանակ հայտնաբերվել է վահանաձև գեղձի աջ հատվածում քաղցկեղ, առանց մետաստազի ։ 2012 թվականի հունվարի 4-ին վիրահատությունը հաջողությամբ անցկացվեց, հեռացնելով ուռուցքը ։
2013 թվականի աշնանը Արգենտինայի նախագահը բարդ վիրահատություն տարավ։ Այդ ժամանակ նրան փոխարինեց Ամանդո Բուդուն, որն այդ ժամանակ Արգետինայի փոխնախագահն էր ։
Մահափորձ
2022 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, երբ իր տան մոտ Կիրշները ստորագրում էր իր «Հարգանքներով» գրքի օրինակները, նրա ուղղությամբ ատրճանակով կրակելու ձորձ են արել։ Հարձակվողը երկու անգամ սեղմել է ձգանը, սակայն կրակոցներ չեն հնչել ։
Մրցանակներ
Քրիստինա Ֆերնանդեսը պարգևատրվել է Արգենտինայի ազգային գլխավոր մրցանակով՝ Սան Մարտին ազատարարի շքանշանով ։ Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշները 2010 թվականի մարտին Պերու այցելության ժամանակ պարգևատրվեց երկրի բարձր ազգային մրցանակով՝ «Պերուի արև» շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Արգենտինայի նախագահներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կառավարության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Կին նախագահներ Կատեգորիա:Արգենտինայի կին քաղաքական գործիչներ
Սվիրիդովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Սվիրիդովկա (Свиридовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Վիլյապրովեդո
Վիլյապրովեդո (Villaprovedo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օխեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 75 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Բարեսա
Բարեսա (Baressa), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 849 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 68 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 9090։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783 ։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էլիզաբեթ Բիշոփ
Էլիզաբեթ Բիշոփ, ամերիկացի բանաստեղծ և արձակագիր։ 1949 թվականից մինչև 1950 թվականը աշխատել է Կոնգրեսի գրադարանում որպես պոեզիայի բաժնի խորհրդատու, 1956 թվականի Պուլիցերյան մրցանակի հաղթողն է , 1970 թվականի Գրքի ազգային մրցանակի (National Book Award) հաղթողը, 1976 թվականին ստացել է Գրականության Նեուստադյան միջազգային մրցանակը (Neustadt International Prize for Literature) : Նա համարվում է 20-րդ դարի լավագույն բանաստեղծներից մեկը ։
Կյանքի վաղ շրջանը
Էլիզաբեթ Բիշոփն՝ ընտանիքի միակ զավակը, ծնվել է Վուսթերում (Մասսաչուսեցթս, ԱՄՆ) Ուիլիամ Թոմասի և Գերթրուդ Մեյ Բիշոփի ընտանիքում։ Էլիզաբեթի հայրը հմուտ շինարար էր, ով մահացավ, երբ Էլիզաբեթը ընդամենը ութ տարեկան էր։ Իր հոր մահվանից հետո Բիշոփի մայրը ձեռք բերեց մտավոր հիվանդություն և 1916 թվականին հոսպիտալացվեց (հետագայում Բիշոփը գրեց իր մոր տանջանքների մասին «Գյուղում» պատմվածքում) ։ Վաղ մանկության տարիներին ապրել է իր տատիկի և պապիկի հետ Նոր Շոտլանդիայի Գրեյթ գյուղի մի ագարակում։ Իր գրական գործունեության մեջ նա նաև անդրադարձել է կյանքի այս շրջանին։ Բիշոփի մայրը մինչև կյանքի վերջ (1934 թվականը) ապրել է հեգեբուժարանում, և նրանք այլևս երբեք չեն վերամիավորվել ։ Բակալավրի աստիճանը ստացել է 1934 թվականին Վասսարի քոլեջում` Նյու Յորք, Պոուկպիզի ։ Մանկության հետագա տարիներին Բիշոփի խնամակալությունը անցավ իր հայրական ընտանիքին, և նա տեղափոխվեց Վուսթեր, Մանչեստր՝ ապրելու իր հոր հարուստ ընտանիքի հետ։ Այդուհանդերձ, Բիշոփն այնտեղ դժբախտ էր, քանի որ իր մայրական ընտանիքից բաժանվելը ստիպում էր իրեն միայնակ զգալ։ Վուսթերում ապրելու տարիներին նա ձեռք բերեց քրոնիկ բրոնխյալ ասթմա, ինչից նա տառապել է իր ողջ կյանքի ընթացքում ։ Վուսթերում ապրած տարիները հակիրճ նկարագրված են իր «Սպասարահում» բանաստեղծության մեջ։ Հասկանալով, որ աղջիկը դժբախտ է իրենց հետ՝ 1918 թվականին հայրական տատիկն ու պապիկը Էլիզաբեթին ուղարկում են իր մեծ մորաքրոջ՝ Մոդ Բալմեր Շեֆերդսոնի և նրա ամուսնու՝ Ջորջի հետ ապրելու։ Բիշոփները Մոդին վճարում էին իրենց թոռնուհու կեցության և կրթութայն համար։ Շեֆերդսոնները բնակվում էին Ռեվերում (Մասսաչուսեթ))՝ մի հանրակացարանում։ Թաղամասում հիմնականում բնակվում էին իռլանդացի և իտալացի փախստականներ։ Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվեց Քլիֆթոնդեյլ և սկսեց ապրել ավելի լավ պայմաններում։ Հենց մորաքույրն է Բիշոփին ներկայացրել վիկտորիանական գրողների (Ալֆրեդ Թեննիսոն, Թոմաս Քարլայլ, Ռոբերտ Բրաունինգ և Էլիզաբեթ Բարեթ Բրաունինգ) աշխատանքներին ։
Մանուկ հասակում Բիշոփը հաճախ էր հիվանդանում, այդ պատճառով էլ մինչ Սաուգուսի ավագ դպրոցը հաճախելը չի ստացել ֆորմալ կրթություն։ Ավագ դպրոցի երկրորդ կուրսում նա ընդունվեց Վալնաթ Հիլ Սկուլ (Walnut Hill School), բայց չհաճախեց դպրոց, քանի որ հետ էր ընկնում պատվաստումներից։ Դրա փոխարեն ուսումնական այդ տարին Բիշոփը անցկացրեց Սվամպսկոթի «North Shore Country Day» դպրոցում ։ Հետագայում նա ուսանել է Վալնաթ Հիլ Սկուլում (Walnut Hill School), որտեղ էլ ուսումնասիրել է երաժշտություն ։ Այդ դպրոցում իր ընկերներից մեկը՝ Ֆրանի Բլոթը, տպագրել է Բիշոփի բանաստեղծությունները ուսանողական ամսագրում ։ 1929 թվականի աշնանը Էլիզաբեթը ընդունվեց Վասսարի քոլեջը՝ նպատակադրվելով դառնալ երգահան։ Նա հրաժարվեց երաժշտությամբ շարունակելու մտքից հանրության առաջ ներկայանալու սարսափի պատճառով և փոխեց մասնագիտացումը՝ անգլերեն։ Կուրսը նաև ներառում էր 16 և 17-րդ դարերի գրականության ուսումնասիրությունը ։ Բիշոփը իր աշխատանքը հրատարակեց ավարտական կուրսում «The Magazine» ամսագրում ։ 1933 թվականին նա գրող Մերի ՄքՔարթիի, Մարգարետ Միլլերի և Էունիս և Էլեանոր Քլարք քույրերի հետ դարձավ «Con Spirito» ապստամբ գրականագիտական ամսագրի համահիմնադիրը։ Էլիզաբեթ Բիշոփը ավարտեց քոլեջը 1934 թվականին։
Հարաբերություններ ընկերների հետ
Բիշոփի վրա խոր ազդեցություն է ունեցել բանաստեղծ Մարիաննա Մուրը, ում հետ նրան ծանոթացրել է Վասսարի գրադարանավարներից մեկը 1934 թվականին։ Մուրը չափազանց հետաքրքրված էր Բիշոփի աշխատանքներով և նույնիսկ հետ պահեց նրան Քորնելի բժշկական դպրոցը հաճախելու մտքից (Վասսալն ավարտելուց հետո՝ Նյու Յորքում ապրելու ընթացքում, բանաստեղծը ցուցակագրվել էր բժշկական դպրոց ընդունվելուն)։ Խոսելով Բիշոփի աշխատանքների վրա ունեցած Մուրի ազդեցության մասին՝ նրա ընկերն ու վասսալական համակուրսեցի գրող Մերի ՄքՔարթնին ասել է․ «Անշուշտ, Բիշոփը և Մարիաննա Մուրը նմանություններ ունեն՝ փորձի որոշակի մասի մանրակրկիտ ուսումնասիրությունը։ Ես կարծում եմ, որ Մարիաննա Մուրի մոտ լրջությունը մի քիչ շատ է, իսկ Էլիզաբեթ Բիշոփի մոտ՝ բացակայում է» ։ Մուրը օգնեց, որ նախ Բիշոփը հրատարակի իր բանաստեղծությունները Trial Balances կոչվող քրեստոմատիայում, որտեղ կայացած բանաստեղծները ներկայացնում էին երիտասարդ, սկսնակ բանաստեղծների աշխատանքները ։
Միայն չորս տարի շփումից հետ Բիշոփը «Սիրելի օրիորդ Մուր»-ին սկսեց դիմել որպես «Սիրելի Մարիաննա» և միայն ավագ բանաստեղծի խնդրանքով։ Երկու կանանց ընկերությունը` պահպանված երկար նամակագրությամբ (տես՝ One Art), տևեց մինչև Մուրի մահը (1972)։ Բիշոփի «Ձկների խանութներում» (1955) բանաստեղծությունը որոշակի ակնարկներ է պարունակում Մուրի «Մի գերեզման» (1924) բանաստեղծությունից ։
Ռանդալ Ջարելը 1947 թվականին Էլիզաբեթին ներկայացրել է Ռոբերտ Լովելին, և նրանք դարձան լավ ընկերներ (հիմանականում պահպանելով նամակագրական կապ) մինչ 1977 թվականի Լովելի մահը։ Նրա մահվանից հետո Էլիզաբեթը գրում է․ «Մեր ընկերությունը, որը բաժանման տարիներին հաճախ կենդանի էր մնում նամակագրական կապի շնորհիվ, մնաց անսասան և սիրով լի, և ես միշտ խորապես երախտապարը կլինեմ դրա համար» ։ Նրանք նաև ազդեցություն են ունեցել միմյանց գրական ստեղծագործությունների վրա։ Լովելը մեջբերել է Բիշոփի ազդեցությունը իր «Skunk Hour» բանաստեղծության մեջ՝ ասելով․ «Հիմնված է օրիորդ Բիշոփի «The Armadillo» բանաստեղծության վրա ։ Նաև իր «The Scream» բանաստեղծությունը բխում է «Գյուղում» (In the Village) պատմվածքից» ։ Կյանքի վերջում հրատարակված իր վերջին բանաստեղծություններից մեկը` «Հյուսիսային դրախտ»-ը (North Haven), գրվել է 1978 թվականին Լովելի հիշատակին։
Ճամփորդություններ
Վաղ չափահաս տարիներից սկսած Բիշոփը արդեն ուներ իր սեփական փոքր եկամուտը՝ իր հանգուցյալ հորից ստացած ժառանգությունը, որը չվերջացավ գրեթե մինչ իր կյանքի վերջ։ Այս եկամուտը թույլ էր տալիս ակտիվորեն ճամփորդել։ Թեև ճամփորդությունները ճոխ չէին, բայց նա չէր անհանգստանում ծառայությունների և շատ քաղաքներում և երկրներում կեցության ծախսային խնդիրների մասին։ Այս ճամփորդությունները նկարագրված են իր բանաստեղծություններում ։ Նա հաճախ էր գրում, թե որքան է սիրում ճամփորդել՝ «Questions of Travel», «Over 2000 Illustrations and a Complete Concordance»։ 1930-ականների կեսերին Լուիս Քրեյնի հետ մի քանի տարի ապրել է Ֆրանսիայում։ Նրանք համալսարանական ընկերներ էին։ Լուիսը թուղթ արտադրող մի ընկերության ժառանգորդուհի էր։
1938 թվականին նրանք երկուսով Ֆլորիդայում՝ Քի Վեսթում,մի տուն գնեցին։ Այնտեղ ապրելու տարիներին Բիշոփը ծանոթություն հաստատեց Պաուլին Պֆայֆերի հետ, ով 1940 թվականին բաժանվել էր Էռնեստ Հեմինգուեյից։
Հետագայում նա տեղափոխվեց Ֆրանսիս 611 փողոց։
1949-1950 թվականներին նա Կոնգրեսի գրադարանի պոեզիայի բաժնի խորհրդատուն էր և ապրում էր Վաշինգթոնում՝ Ջորջթաունում ։
1951 թվականին Բրին Մաուր քոլեջից կրթաթոշակ ստանալով ($2,500)՝ Բիշոփը Հարավային Ամերիկայում շուրջծովային նավարկության դուրս եկավ։ Այդ տարվա նոյեմբերին Էլիզաբեթը ժամանեց Սանտոս, Բրազիլիա։ Նա նպատակադիր էր այնտեղ մնալ երկու շաբաթ, բայց մնաց տասնհինգ տարի։ Բիշոփն ապրում էր Պետրոպոլիսում ճարտարապետ Լոտա (Մարիա Կարլոտա) դե Մակեդո Սոարեսի հետ, ով մի հռչակավոր քաղաքական գործիչների ընտանիքի ժառանգն էր ։ Թեև Բիշոփը չէր մանրամասնում Սորեսի հետ իրենց մոտալուտ սիրո պատմությունը, նրանց հարաբերությունների մանրամասները հայտնի են դառնում իր և Սամուել Էշլի Բրաունիի նամակներից։ Հետագա տարիներին նրանց փոխհարաբերությունները վատթարացան՝ դառնալով անկայուն և կատաղի, առանձնանալով դեպրեսիվ բախումներով, զայրույթի պոռթկումներով և հարբեցողությամբ ։ Նրանց հարաբերությունները նկարագրված են 2013 թվականին էկրանավորված «Հասնելով Լուսնին» (Reaching for the Moon) ֆիլմում։
Բրազիլիայում անցկացրած տարիներին Բիշոփը տարվեց Լատինական Ամերիկայի լեզուներով և գրականություններով ։ Հարավային և Կենտրոնական Ամերկայի բանաստեղծները՝ ներառյալ մեքսիկացի պոետ Օկտավիո Պասը և բրազիլացի պոետ Ժոաո Կաբրալ դե Մելո Նետոն, ոգևորում էին նրան։ Էլիզաբեթ Բիշոփը թարգմանեց նրանց աշխատանքները անգլերեն։ Անդրադեի մասին նա ասել է․ «Ես նրան ընդհանրապես չէի ճանաչում։ Նա, կարծում եմ, պետք է շատ ամաչկոտ լինի։ Ես պետք է շատ ամաչկոտ լինեմ։ Մենք մեկ անգամ ենք հանդիպել գիշերը մայթեզրին։ Մենք հենց նոր էինք դուրս եկել նույն ռեստորանից, և նա քաղաքավարի համբուրեց ձեռքս, երբ մենք ծանոթացանք» ։ Սոարեսի՝ 1967 թվականին տեղի ունեցած ինքնասպանությունից հետո Բիշոփը իր կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Միացյալ Նահանգներում ։
Գրական ոճ և ինքնություն
Բիշոփը իրեն չէր համարում լեզբուհի կամ կին գրող։ Այս պատճառով նա հրաժարավում էր իր գործերը տպագրել կին բանաստեղծների քրեստոմատիաներում։ Այլ կին գրողներ, ովքեր ներգրավված էին կանանց շարժման մեջ, կարծում էին, որ Էլիզաբեթը թշնամաբար է տրամադրված շարժման նկատմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի բանաստեղծներ
(6595) Մյունիզբարետո
(6595) Մյունիզբարետո (Munizbarreto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 21-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,430088 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,057 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8032 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260178 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օսուլա
Օսուլա (Osula), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 335 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Սիմեռպալու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կատվաձկներ
Կատվաձուկ, կռճիկային ձկների վերնակարգ։ Կատվաձուկ հայերեն անունը սխալ է,այս ծովային ձուկը ունի իր հայկական անվանումները ըստ կարգերի,որն է.
Մաշկը թեփուկազուրկ է կամ փշերով ծածկված։ Կմախքը կռճիկային է։ Մարմինը և գլուխը տափակացած են մեջքափորային ուղղությամբ, իսկ առանձին տեսակների մոտ միաձուլվել են կրծքային լողակների հետ և առաջացրել սկավառակ։ Խռիկային 5 զույգ ճեղքերը մարմնի փորային մասում են։ Հայտնի է 10 ընտանիք։
Մեծ մասն ապրում է արևադարձային և մերձարևադարձային ծովափնյա շերտերում, որոշ տեսակներ՝ բարեխառն և սառը ծովերում։ Կան նաև քաղցրահամ ջրերում ապրողներ։ Կենդանածին է կամ ձվակենդանածին, միայն սովորական կատվաձուկը ձվածին է։ Մեծ մասը սնվում է հատակային կենդանիներով, որոշները՝ փափկամորթներով։ Շատ տեսակների միսը օգտագործվում է որպես սնունդ։ Լյարդից տեխնիկական յուղ են ստանում։
Կատվաձկները պատկանում են շնաձկնանմանների կարգի ձկների ենթակարգին։ Ապրում են ծովի հատակին։ Նրանց մարմինն ու գլուխը մեջքափորային ուղղությամբ տափակացած են, որոշ տեսակներինը միաձուլվել են կրծքային լողակների հետ և առաջացրել սկավառակ։ Մաշկը թեփուկազուրկ է կամ փշածածկ։
Կատվաձկները դանդաղ են լողում՝ ժամանակ առ ժամանակ թափահարելով մարմնի և գլխի կողքերին գտնվող մեծ լողակները։ Նրանց պոչը երկար է ու բարակ, իսկ աչքերը տեղադրված են գլխի գագաթին։
Փշապոչ կատվաձկների պոչի վրա կան թունավոր փշեր, որոնք թշնամիներից պաշտպանվելու միջոց են։ Էլեկտրական կատվաձկները կարող են արտադրել էլեկտրական լիցքեր, որոնց օգնությամբ նրանք խլացնում են իրենց զոհին։
Կատեգորիա:Ձկներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Ջեյմս Վան
Ջեյմս Վան (James Wan, ), ավստրալիացի կինոռեժիսոր։
Բախմս
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 15 տուն հայ և քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ջեյմս Վան
Կենսագրություն
Ջեյմս Վանը ծնվել է 1977 թվականին Կուչինգում, Մալայզիա։ Կուչինգում գտնվող Սուրբ Թոմասի հիմնական դպրոցն ավարտելուց հետո, իր ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Ավստրալիայի Մելբուրն քաղաք։ Այնտեղ հաճախեց կինոդպրոց և ծանոթացավ Լի Ուոնելի հետ։ Ստուգողական աշխատանքի ժամանակ նրանք գրել են «Սղոց» անվամբ սցենար, որից հետո էլ նկարահանել են այդ «Սղոցի» մասին կարճամետրաժ ֆիլմ։ Նրանց ղեկավարը դա այնքան էր հավանել, որ այդ մտահղացումը ուղարկել էր Հոլիվուդ։ Ուղարկել էր և մոռացել էր։ Մի քանի ամիս անց մի նամակ եկավ, որով Վանին և Ուոննելին հրավիրում էին նկարահանել սցենարով գրած ֆիլմ։
Ջեյմ Վանը «Սղոց II» ֆիլմի ռեժիսոր չեղավ ռեժիսոր, սակայն Ուոնելի հետ միասին դարձան ֆիլմի պրոոդյուսերներ։ 2007 թվականին մեծ էկրաններ բարձրացել է «Մահացու լռություն» անվամբ ֆիլմը, որտեղ նա եղավ ռեժիսոր, իսկ Լի Ուոնելը դարձավ սցենարիստ։
Ավարտել է Մալայզիայի Կուչինգում գտնվող Սուրբ Թոմասի հիմնական դպրոցը, և Մելբուրնյան բարձրագույն կինոդպրոցը։
Մեծ Դվոյնիկ
Մեծ Դվոյնիկ (Большая Двойник), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դվոյնիկ գետի աջ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Տյակինո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Տյակինո (Тякино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլեկտրոնային սև խոռոչ
Էլեկտրոնային սև խոռոչ, էլեկտրոնի զանգվածով սև խոռոչ, տեսական ֆիզիկայում հիպոթետիկ օբյեկտ՝ էլեկտրոնի զանգվածով և լիցքով սև խոռոչ, որն օժտված է էլեկտրոնի բազմաթիվ հատկություններով, ներառյալ մագնիսական մոմենտը և Կոմպտոնի ալիքի երկարությունը։ Գաղափարը ներկայացրել է Ալբերտ Այնշտայնը 1927-1949 թվականների ընթացքում հրատարակված մի շարք հոդվածներում։ Այնշտայնը ցույց է տվել, որ եթե տարրական մասնիկները դիտարկվեն որպես տարածաժամանակի սինգուլյարություններ, ապա կարիք չի լինի գեոդեզիկ շարժումը ձևակերպել որպես հարաբերականության ընդհանուր տեսության մաս ։
Շվարցշիլդի շառավիղ
Կամայական զանգվածով մարմնի Շվարցշիլդի շառավիղը (rs) տրվում է
արտահայտությամբ, որտեղ
Էլեկտրոնի դեպքում զանգվածը 9.109 կգ է, ուստի Շվարցշիլդի շառավիղը կլինի
Այսպիսով, եթե էլեկտրոնն այսքան փոքր շառավիղ ունենար, կվերածվեր գրավիտացիոն սինգուլյարության և կունենար սև խոռոչներին բնորոշ մի շարք հատկություններ։ Ռայսներ-Նորդշտրոմի չափականությունում, որով նկարագրվում են էլեկտրականապես լիցքավորված սև խոռոչները, համանման rq մեծությունը սահմանվում է որպես
որտեղ q-ն լիցքն է, ε0-ն՝ վակուումի դիէլեկտրիկական թափանցելիությունը։
Էլեկտրոնի դեպքում q = −e = -1.602 Կլ, այնպես որ
Այս արժեքից հետևում է, որ էլեկտրոնային սև խոռոչը կլիներ սուպերէքստրեմալ և կունենար մերկ սինգուլյարություն։ Քվանտային էլեկտրադինամիկայի տեսությունում էլեկտրոնը ներկայացվում է որպես կետային մասնիկ, ինչը հաստատվում է փորձերով։ Գործնականում, սակայն, տարրական մասնիկներով փորձերը չեն կարող հաստատվել կամայական բարձր էներգիաներով սանդղակների համար, ուստի քվանտային էլեկտրադինամիկայի վրա հիմնված փորձերում էլեկտրոնի շառավիղը ավելի փոքր է, քան ԳէՎ կարգի զանգվածով մարմնի Կոմպտոնի ալիքի երկարությունը, կամ
Գիտահանրամատչելի գրականություն
Կատեգորիա:Քվանտային ձգողություն Կատեգորիա:Սև խոռոչներ Կատեգորիա:Հիպոթետիկ տարրական մասնիկներ
Ալեքսանդր Սուվորովի հուշարձան (Մոսկվա)
Ալեքսանդր Սուվորովի հուշարձան (Памятник Александру Суворову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս մեծանուն զորավար, գեներալիսիմուս Ալեքսանդր Սուվորովին։ Գտնվում է զորավարի անվան հրապարակում։
Պատմություն
1977 թվականին ԽՍՀՄ նախարարների խորհուրդը որոշել է Մոսկվայում Ալեքսանդր Սուվորովի հուշարձանը կառուցելու մասին։ 1980 թվականին զորավարի 250-ամյակի առթիվ անցկացվեց լավագույն նախագծի մրցույթ, որը շահեցին քանդակագործ Օլեգ Կոմովը և ճարտարապետ Նեստերովը։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1982 թվականի փետրվարի 17-ին։
Նկարագրություն
Քանդակի հեղինակներն իրենց նախագծում հեռացել են հերոսական-էպիկական «մեծ զորավարի» կերպարից, որը Սուվորովին հաղորդել էր Միխայիլ Կոզլովսկու հեղինակած հայտնի հուշարձանը Սանկտ Պետերբուրգում։ Կոմովը որոշել է Սուվորովի կերպարը հաղորդել իրատեսորեն` հիմնվելով ֆելդմարշալի մասին ժամանակակիցների հիշողությունների վրա։ Բավական ճշգրիտ փոխանցվել է Սուվորովի կենդանի էությունը։ Նաև Կոմովն ուշադրություն է դարձրել փոքր մանրամասներին. նրա քանդակը «կրում է» Սուրբ Աննայի միայն մեկ շքանշան, միակը, որ զորավարը կրել է իրական կյանքում։
Սուվորովի հուշարձանը գտնվում է Մոսկվայում, Սուվորովի հրապարակում, Ռուսական բանակի թատրոնի մոտ, որտեղ Սուվորովի ժամանակներում գտնվել է ռազմական վետերանների հաշմանդամային տունը։
Պեսկի (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)
Պեսկի (Піски), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1782 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեսկի գյուղում բնակվում էր 960 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,22 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1782 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կոմբինատոր օպտիմիզացիա
Կոմբինատոր օպտիմիզացիան օպտիմիզացիայի տեսության ոլորտ է կիրառական մաթեմատիկայի մեջ, որը կապված է Գործողությունների հետազոտման, ալգորիթմների տեսության և հաշվողական բարդության տեսության հետ։ Կոմբինատոր օպտիմիզացիայի մեջ օգտագործվում են ինչպես մաթեմատիկական մոտեցումներ, այնպես էլ արհեստական ինտելեկտի մեթոդներ։ Կոմբինատոր օպտիմիզացիայի ալգորիթմները կիրառվում են NP-խնդիրների լուծման համար, հնարավորություն տալով նվազեցնել հնարավոր լուծումների տարածությունը էֆեկտիվ որոնման միջոցով։
Խնդիրների դասակարգում
Կոմբինատոր օպտիմիզացիայի խնդիրները կարելի է բաժանել հետևյալ խմբերի.
Տես նաև
longest path problem
Կատեգորիա:Կիրառական մաթեմատիկա
Մարիզ Կեմալ
Մարիզ Կեմալ (իրական անունը՝ Ռաիսա Ստեպանովնա Կեմայկինա, ), Էրզիացի բանաստեղծուհի, գրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1996)։
Կենսագրություն
Ռաիսա Կեմայկինան ծնվել է 1950 թվականի օգոստոսի 13-ին, Չամզինսկի շրջանի էրզիական Մալոե Մարեսևս գյուղում (այժմ՝ Մորդովիայի Հանրապետություն), գյուղացիական ընտանիքում։ 1965 թվականին գյուղական դպրոցի ութերորդ դասարանն ավարտելուց հետո երկու տարի ուսումը շարունակել է Բոլշեմարեսևսկի միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտել է Մորդովիայի Նիկոլայ Օգարյովի անվան պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը՝ ստանալով ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցչի որակավորում։ 1972-1975 թվականներին դասավանդել է հայրենի գյուղի դպրոցում։ Քանի որ ռուսական գրականության բավականաչափ ժամեր չկար, երիտասարդ ուսուցիչը լրացուցիչ դասավանդել է գերմաներեն և Էրզիական լեզու։ Սկզբում նա հրաժարվել է ուսուցանել իր մայրենի լեզուն, որն իր մասնագիտությունը չի եղել, սակայն սկսել է հետաքրքրվել Էրզիական լեզվով և ֆոլկլորով։ 1975 թվականի ամռանը տեղափոխվել է Սարանսկ և երկու տարի եղել «Էրզյան պրավդա» թերթի թղթակից։ Սկսել է որպես սրբագրիչ։ Այս պաշտոնում Ռաիսա Կեմայկինան յուրացրել է էրզիական լեզուն և տեղափոխվել մշակույթի բաժին և աշխատել Գ. Պ. Լասկինի ղեկավարության ներքո։ Մեկ տարի անց տեղափոխվել է կուսակցական կյանքի բաժին՝ աշխատելով բաժնի վարիչ Ն. Մ. Սիմդյանովի ղեկավարության ներքո։ 7,5 տարի աշխատել է Մորդովայի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան հանրապետական գրադարանում ։ Առաջին բանաստեղծությունները հրատարակվել են 1980 թվականին։ 1985-1988 թվականներին եղել է «Սյատկո» ամսագրի պոեզիայի բաժնի վարիչ, 1989 թվականին՝ էրզյան «Չիլիսեմա» մանկական ամսագրի պատասխանատու քարտուղար։
Ստեղծագործական ուղի
«Սյատկոյի» 1980 թվականի օգոստոսյան համարում տպագրվել է «Երեխաների բնօրրանը» («Эйкакшчинь лавсь») բանաստեղծությունը։ Նույն ժամանակահատվածում սկսել է մասնակցել երիտասարդ գրողների տարեկան սեմինարներին, իսկ «Սյատկո» ամսագիրը շարունակել է հրապարակել նրա բանաստեղծությունները։
1987 թվականին հրատարակվել է չորս հեղինակների «Маней васолкст» ընդհանուր ժողովածուն, որտեղ ներառվել են Կեմալի մեծ թվով բանաստեղծություններ։ 1988 թվականին մորդովական գրքի հրատարակչությունը թողարկել է նրա առաջին հավաքածուն՝ «Лавсь» («Բնօրրան»), որը մանկության և երիտասարդության տպավորությունների արդյունքն էր։
Երկրորդ ժողովածուն` «Штатол» («Մոմ», 1994), ներկայացնում է բանաստեղծի կյանքի, սիրո հնագույն Էրզյան ժողովրդի ճակատագրի և նրան առնչվող հեղինակների մասին փիլիսոփայական մտքերը։ Այս շարքում ներառված են լիրիկական և հրապարակային բնույթի բանաստեղծություններ, ինչպես նաև «Мон — эрзян!» («Ես էրզիացի եմ») բանաստեղծությունը, որտեղ նա հանդես է գալիս որպես ազգային աշխարհայացք ունեցող կայացած անձ։
Էրզյան մշակույթի, պատմության, ժողովրդական բանահյուսության երկար տարիների ուսումնասիրության արդյունք է համարվում «Евксонь кужо» («Հեքիաթային բացատ») հեքիաթների գիրքը և «Сынь ульнесть эрзят» («Նրանք էրզիացիներ էին»)՝ ժողովածուի էրզիացի ժողովրդի հայտնի մարդկանց մասին։ 1998 թվականին նրա բանաստեղծությունները լույս են տեսել «Ниле ават — ниле морот» («Չորս կին` չորս երգ», Տալլին) հավաքածուում։ 2014 թվականին լույս է տեսել «Масторов нолдасынек сюкпрянок» գիրքը ։
Հասարակական գործունեություն
1989 թվականին Մարիզ Կեմալը եղել է «Մաստորավա» մշակութային և կրթական միության ստեղծման նախաձեռնողներից և 1993 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1997 թվական՝ «Էրզիացիներ» կանանց շարժման կազմակերպիչ, «Լամզուր» սիրողական ժողովրդական-ազգագրական անսամբլի հիմնադիր և ղեկավար։
Գրում է Էրզիացի ժողովրդի մշակույթի, կրոնի, ավանդույթների վերաբերյալ, տպագրվում «Սյատկո», «Չիլիսեմա» ամսագրերում, «Էրզյան Մաստոր» ամսագրերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էրզիացի գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Մորդովիայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Թուս
Թուս, Թոս կամ Թովս, հնագույն քաղաք Իրանի հյուսիս-արևելքում՝ Խորասան Ռազավի նահանգում (գավառ)՝ Մաշհադ քաղաքից ոչ հեռու։
Հին հույները Իրանի հունա-մակեդոնական նվաճման ժամանակ քաղաքն անվանել են Սուսիա ։ Ք․ա․ 330 թվականին Ալեքսանդր Մակեդոնացին գրավել է Թուսը։ Քաղաքը երբեմն հայտնի է նաև Թուսա անունով ։ Քաղաքը հայտնի է որպես պարսիկ ականավոր բանաստեղծ Ֆիրդուսիի ծննդյան և մահվան վայր, որի դամբարանը ևս գտնվում է այստեղ։
Ըստ որոշ պատմական տվյալների՝ Թուսն Իրանի հյուսիս-արևելքում առաջին քաղաքն է եղել, որը գրավել է Ալեքսանդր Մակեդոնացին։ 747 թվականին քաղաքը գրավել է Օմայյան խալիֆ Աբդ ալ-Մալիքը։ Աբբասյան հեղափոխությունից հետո քաղաքը ենթարկվել է Աբբասյաններին ։ 809 թվականին հենց Թուսում էլ մահացել է Աբբասյան խալիֆ Հարուն ալ-Ռաշիդը ։ Նրա գերեզմանը գտնվում է այս շրջանում ։ 1220-1259 թվականներին Թուսը հիմնովին ավերվել է մոնղոլների արշավանքի արդյունքում։
Թուսում ծնված ամենահայտնի մարդը «Շահնամե» պոեմի հեղինակ, բանաստեղծ Ֆիրդուսին է։ Թուսում ծնված հայտնի մարդկանցից է իսլամ աստվածաբան, իրավագետ, փիլիսոփա, միստիկ, սուֆիզմի հիմնադիրներից մեկը՝ Աբու Համիդ ալ-Ղազալին։ Թուսի մյուս ամենահայտնի մարդիկ են ալքիմիկոս և բժիշկ, մաթեմատիկոս և աստղագետ Ջաբիր իբն Հայյանը, բանաստեղծ Ասադի Թուսին, սելջուկյան վեզիր Նիզամ ալ-Մուլքը, մաթեմատիկոս և աստղագետ Նասր ալ-Դին Թուսին, շիա աստվածաբան Շեյխ աթ Թաիֆա աթ Թուսին։
Թուս քաղաքը հավակնում է ճանաչվել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ՝ «Թուս քաղաքի մշակութային և պատմական լանդշաֆտ» անվանումով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Հունգարա-լեհական հարաբերություններ
Հունգարա-լեհական հարաբերություններ, արտաքին քաղաքական հարաբերություններն են Հունգարիայի և Լեհաստանի միջև, որը արմատներով գալիս է միջնադարից։ Ավանդապես երկու ազգերը ամուր կապեր ունեն, և նրանց պատմության մեջ եղել են ընդհանուր կառավարիչներ և մեկ ընդհանուր հավատք։ Երկու պետություններն էլ տոնում են իրենց «եղբայրական» հարաբերությունները մարտի 23-ին։ Հունգարիան ունի դեսպանություն Վարշավայում, հյուպատոսություն Կրակովում և երկու պատվավոր հյուպատոս  Լոձում և Պոզնանում։ Լեհաստանը էլ դեսպանություն ունի Բուդապեշտում։ Երկու պետություններն էլ ՆԱՏՕ-ի լիիրավ անդամ են, միանալով կազմակերպությանը 1999 թվականի մարտի 12-ին, ինչպես նաև ԵՄ-ն անդամներ են։ Չեխիայի և Սլովակիայի հետ միասին կազմում են Վիշեգրադյան քառյակը։
Միջնադար
Հունգարիայի և Լեհաստանի միջև հարաբերությունները գալիս են դեռևս միջնադարից։ Լեհական և հունգարական ազնվական տների ներկայացուցիչները (ինչպիսիք են Պիաստների դինաստիան կամ Արպադների տունը) հաճախ միմյանց հետ ամուսնական կապեր էին հաստատում։ Հայտնի հունգարացի թագավոր Լասլո I Սուրբը կիսով չափ լեհ էր։ Լյուդովիկոս I Մեծը 1342 թվականից հանդիսանում էր Հունգարիայի և Խորվաթիայի թագավոր, իսկ 1370 թվականից նաև Լեհաստանի թագավորն էր։ Նա ժառանգեց Հունգարիայի և Խորվաթիայի թագավորությունը իր հորից՝ Կառլ I Անժուացուց, որը Անժու-Սիցիլիական դինաստիայի ներկայացուցիչ էր, իսկ իր հորեղբայրից՝ Կազիմիր III-ից Լեհական թագավորությունը։ Կազիմիրը չուներ օրինական որդիներ, և այդ պատճառով էլ, որպեսզի ապահովվի դինաստիական հաջորդականությունը և խուսափեն անորոշությունից, նա փոխանցեց լեհական թագը իր զարմիկին։ Լյուդովիկ I-ի կրտսեր դուստրը՝ Յադվիգան ժառանգեց Լեհաստանի գահը և դարձավ լեհական պատմության մեջ ամենահայտնի միապետներից մեկը։ XV-րդ դարում երկու պետություններ էլ կրկին հայտնվեցին մեկ միապետի՝ Վլադիսլավ III Վարնենչիկի իշխանության տակ, որը մահացավ 20 տարեկան հասակում, Օսմանյան կայսրության դեմ մղվող ճակատամարտում։ XVI-րդ դարում Լեհաստանում թագավոր դարձավ հունգարացի ազնվական Ստեֆան Բատորին, որին շատերը համարում են Լեհաստանի խոշորագույն թագավորներից մեկը։
Խորհրդա-լեհական պատերազմ
Խորհրդա-լեհական պատերզամի ընթացքում (1919–1921 թվականներ) և այն բանից հետո, երբ Հունգարիայում Բելա Կունի կառավարությունը տապալվեց, Հունգարիան առաջարկեց  30 հազար հեծելազոր ուղարկել Լեհաստանի օգնությանը, բայց Չեխոսլովակիայի կառավարությունը հրաժարվեց թույլ տալ նրանց անցումը դելիմիտացված տարածքներով, որը հաստատվել էր Չեխոսլովակիայի և Հունգարիայի միջև Առաջին համաշխարհային պատերազմը ավարտվելուց հետո։ Այնուամենայնիվ, գնացքներով որոշ հունգարական զինամթերք հասավ Լեհաստան։
Միջնադարից մինչև 20-րդ դարի կեսերը Հունգարիան և Լեհաստանը ունեին ընդհանուր սահմաններ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո հաղթանակած դաշնակիցները Վերսալում կատարեցին սահմանային փոփոխություններ, մասնավորապես Վերին Հունգարիան, ինչպես նաև Կարպատյան Ռուտենիան իր սլավոնական բնակչությամբ, պարտություն կրած Հունգարիայի կազմից անցան սլավոնա-գերմանա-հունգարացիներից կազմված Չեխոսլովակիայի կազմի մեջ։ 1938 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Մյունխենի համաձայնագիրից հետո, որով Չեխոսլովակիան օկուպացվում էր Գերմանիայի կողմից, Լեհաստանը և Հունգարիան, ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ սեփական շահերից ելնելով աշխատում էին դիվանագիտական և ռազմական միջոցներով վերականգնել իրենց պատմական ընդհանուր սահմանը, փորձելով վերադարձնել Կարպատյան Ռուտենիան Հունգարիայի կազմի մեջ ։ Նրանց նպատակին ուղղված քայլը կատարվեց Առաջին Վիեննայի արբիտրաժով (1938 թվականի նոյեմբերի 2-ին)։
Մինչև 1939 թվականի մարտ Գերմանիան գտնում էր, որ հունգարա-լեհական ընդհանուր սահմանը ռազմավարական տեսակետից ցանկալի չէ։ 1939 թվականի մարտին Հիտլերը թույլ տվեց Հունգարիային իրեն միացնել Կարպատյան Ռուտենիան, բայց միևնույն ժամանակ զգուշացրեց, որ Հունգարիան ձեռք չտա Սլովակիայի մնացյալ տարածքներին, որոնց նկատմամբ Հունգարիան նույնպես ուներ հավակնություններ։ Հիտլերը ցանկանում էր Սլովակիան օգտագործել որպես հարթակ Լեհաստան ներխուժելու համար։
Սակայն 1939 թվականի մարտին Հիտլերը փոխեց իր կարծիքը կապված հունգարա-լեհական սահմանի վերաբերյալ և որոշեց դավաճանել Գերմանիայի դաշնակցին։ Նա սկսեց համագործակցել Ուկրաինացի ազգայնականների կազմակերպության հետ, որոնք 1938 թվականին սկսել էին գերմանական հովանու տակ ձևավորել Ուկրաինայի ռազմական ստորաբաժանումները Ուժգորոդ քաղաքի շրջակայքում, որոնցում լեհական քաղաքական և ռազմական գործիչները տեսնում էին Լեհաստանի հարավ-արևմտյան սահմանների համար անմիջական վտանգ, որտեղ մեծ մասամբ բնակվում էին Ուկրաինացիներ ։ Սակայն Հիտլերին մտահոգում էր այն փաստը, որ ուկրաինական բանակը, որոն պետք է ուղեկցեր գերմանական զորքերին Խորհրդային Միություն մուտք գործելու ժամանակ, կպահանջի անկախ Ուկրաինայի ձևավորումը, որն նա չէր ցանակնում ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Շուտով Հիտլերը փոխեց իր տեսակետը կապված Կարպատյան Ուկրաինայի հետ։ Վեց ամսվա ընթացքում, երբ նա մուտք էր գործում 1939 թվականին Լեհաստան, ընդհանուր հունգարա-լեհական սահամանը սկսեց մեծ նշանակություն ունենալ, քանի որ այդպիսով Հիտլերը ցանկանում էր մուտք գործել Լեհաստան, սակայն ծավակալ Հորթիի կառավարությունը, հունգարա-լեհական երկարամյա բարեկամության հիման վրա հրաժարվեց, որպես «Հունգարիայի պատիվ», իր երկրիրը տրամադրել որպես Լեհաստան մուտք գործելու հարթակ։ Հունգարիայի մերժումը թույլ տվեց Լեհաստանի կառավարությանը և տասնյակ հազարավոր զինվորականներին փախչել հարևան Հունգարիա և Ռումինիա, իսկ այնտեղից Ֆրանսիա և Ֆրանսիայի մանդատի տակ գտնվող Սիրիա, որտեղից սկսեց համակարգել գործունեությունը որպես Ֆրանսիային և Մեծ Բրիտանիային դաշնակից երկրի կառավարություն։ Նաև Լեհաստանի և Մեծ Բրիտանիայի հետախույզները սկսեցին օգտագործել Հունգարական Կարպատները, որպեսզի մուտք գործեն և ելեն Լեհաստանից ։
1956 թվականի հեղափոխություն
Բուդապեշտում ուսանողական ցույցերը, որոնք ուղղված էին աջակցելու լեհական քաղաքական գործընթացներին և նմանատիպ բարեփոխումներ Հունգարիայում անցկացնելուն, վերաճեցին հեղափոխության ։ Հեղափոխության ընթացքում լեհերը աջակցեցին հունգարացիներին, նրանց համար արյուն նվիրելով և 1956 թվականի նոյեմբերի 12-ի դրությամբ 11 196 լեհ արյուն էր նվիրաբերել։ Լեհական Կարմիր խաչը օդով 44 տոննա դեղամիջոցներ է ուղարկել Հունգարիա և նույնիսկ մեծ գումարներ են ուղարկվել՝ ճանապարհային և երկաթուղային ճանապարհով։
Բարեկամության օր
2007 թվականի մարտի 12-ին Հունգարիայի խորհրդարանը 324 կողմ ձայնով մարտի 23-ը հայտարարեց «Հունգարա-լեհական բարեկամության օր»։ Խորհրդարանում ոչ ոք դեմ և ձեռնպահ չքվեարկեց։ Չորս օր անց մարտի 23-ը Լեհաստանի խորհրդարանը հայտարարեց «Լեհ-հունգարական բարեկամության օր» ։
2016 թվական - հունգարական-լեհական համերաշխության տարի
Հունգարիայի խորհրդարանը 2016 թվականի փետրվարի 29-ին հրամանագիր է ընդունել միաձայն քվեարկությամբ, որով 2016 թվականը հայտարարվում էր հունգարական-լեհական համերաշխության տարի։ Որոշման համաձայն, ամբողջ տարվա ընթացքում կազմակերպվելու են միջոցառումներ, որոնք նվիրված են լինելու 1956 թվականի հունիսին Լեհաստանի Պոզնան քաղաքում տեղի ունեցած հակասովետական ապստամբությանը և չորս ամիս անց Հունգարիայում սկսված հակասովետական հեղափոխությանը։ Որոշումը ներկայացվեց խորհրդարանի խոսնակի, Հունգարիայում լեհական ազգային փոքրամասնության խոսնակի և խորհրդարանական հինգ կուսակցությունների ղեկավարների կողմից։ Նույն բովանդակությամբ հրամանագիրն ընդունվեց Լեհաստանի Սենատի կողմից մարտ ամսվա սկզբին, այնուհետև հաստատվեց Սեյմի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:Լեհաստանի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունգարիայի երկկողմ հարաբերություններ
Blurred Lines (ալբոմ)
«Blurred Lines», ամերիկացի երգիչ-երգահան Ռոբին Թիքի վեցերորդ ստուդիական ալբոմն է։ Այն ամենասկզբում թողարկվել է 2013 թվականի հուլիսի 12-ին Գերմանիայում, իսկ այնուհետև Միացյալ Նահանգներում հուլիսի 30-ին, 2013։ Ալբոմը ներառում է զուգերգեր ռեփերներ T.I.-ի, Ֆարել Վիլյամսի, Քենդրիկ Լամարի և Թու Չեյնսի հետ։ Ամերիկացի ռեփեր Will.i.am-ը նույնպես ունեցել է իր մասնակցությունը ալբոմի ստեղծման աշխատանքներում։ Նա «Give It 2 U» երգի համահեղինակներից մեկն է, և նաև «Feel Good» և «Go Stupid 4 U» երգերի պրոդյուսերն է։
Ալբոմը Մեծ Բրիտանիայի և Շոտլանդիայի ալբոմների հիթ շքերթ է մտել 1-ին հորիզոնականով։ 2014 թվականի հունվարին, ալբոմը առաջադրված է եղել Գրեմմի ամենամյա 56-րդ մրցանակաբաշխության «Լավագույն փոփ վոկալ ալբոմ» անվանակարգում։
Աստերոիդների ցանկ (39401-39500)
Աստերոիդների ցանկ (39301-39400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (39501-39600)
Blurred Lines (ալբոմ)
Ալբոմի թեմաներ և երաժշտություն
Ռոբին Թիքը Power 105.1 ռադիոկայանի հետ հարցազրույցում խոսելով ալբոմի երգացանկում մեծ թվով փոփ ժանրի երգեր ունենալու մասին, նշում է․ «Վերջին տարում ես ուզեցել եմ ավելի շատ զվարճանք ունենալ։ Կարծում եմ որպես արտիստ ես ինձ շատ լուրջ եմ ընդունել։ Ես ուզում եմ լինել Մարվին Գեյի, Ջոն Լենոնի և Բոբ Մարլիի նման, քանի որ այս բոլոր մեծ արտիստները և երգահաններ երգել են սիրո և հարաբերությունների մասին» ։
Երաժշտական քննադատ Գրեգ Կոտը, «Blurred Lines»-ը անվանել է դանս-փոփ ժանրի ալբոմ, մինչդեռ The Guardian թերթի լրագրող Քերոլայն Սուլիվան այն անվանել է ֆանկ/սոուլ ։ Ըստ AllMusic կայքի լրագրող Էնդի Կելմանի, ալբոմը ունի փոփ ուղղվածությամբ պարային երգերի մի փայլուն զանգված, սակայն նաև ունի երգեր, որոնք ավելի արմատացված են հոգում PopMatters օնլայն ամսագրի լրագրող Էլիաս Լեյթը իր հոդվածում գրում է որ ալբոմի առաջին կեսը 1970-ականներին հայտնի ֆանկ և դիսկո է հիշեցնում, իսկ երկրորդ կեսը ներառում է էլեկտրոնային հնչյուններ և մի քանի բալլադներ ։
Կոմերցիոն հաջողություն
Ալբոմը իր թողարկման առաջին շաբաթում ունենալով 177,000 օրինակի վաճառք Միացյալ Նահանգներում, Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթ է մտնում 1-ին հորիզոնականով ։ Երկրորդ շաբաթում ալբոմը ունեցել է 65,000 օրինակի վաճառք, և նույն հիթ շքերթում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը  ։ Երրորդ շաբաթում այն գրանցել է 48,000 օրինակ վաճառք, և իջել է 4-րդ հորիզոնական  ։ Չորրորդ շաբաթում 46,000 օրինակի վաճառք ունենալու հետո, ալբոմը իջել է 6-րդ հորիզոնականը , սակայն հինգերորդ շաբաթում ևս 55,000 օրինակով վաճառվելուց հետո, այն բարձրացել է 5-րդ հորիզոնական  ։ Ալբոմի վեցորորդ շաբաթում ալբոմի 57,000 օրինակի վաճառքի հետո, այն 7-րդ հորիզոնականն է զբաղեցնում ։ 2014 թվականի մայիսի 15-ի դրությամբ, ալբոմը ամբողջ Միացյալ Նահանգներում վաճառվել է 731,000 օրինակով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Մայքլ Ուրի
Մայքլ Ուրի (Michael Lorenzo Urie, ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Տգեղ Բեթին» սերիալում խաղացած Մարկ Սենթ-Ջեյմս դերով։
Կարիերա
Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Ուրին սկսել է իր կարիերան թատրոնում, որտեղ հայտնվել է մի շարք բեմադրություններում ։
Ուրին առավել մեծ ճանաչում է ստացել «Տգեղ Բեթին» սերիալում խաղացած Մարկ Սենթ-Ջեյմս դերով, որտեղ նկարահանվել է 2006-2010 թվականները։ Ի սկզբանե Ուրիի՝ սերիալներում հայտնվելը նախատեսված էր որպես ոչ թե մշտական դերասան, այլ հյուր։ Այնուամենայնիվ, Վանեսա Ուիլյամսը այնքան է դուր եկել Ուրիին, որ նա պնդել է նրա կերպարը դարձնել կանոնավոր ։ Դերասանական անսամբլի հետ միասին առաջադրվել է ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակի 2007 և 2008 թվականներին, ինչպես նաև Teen Choice Awards երեք անվանակարգ է ստացել ։
2012 թվականի հունվարին կայացել է Ուրիի առաջնաելույթը Բրոդվեյում՝ «Ինչպես հաջողության հասնել բիզնեսում առանց հատուկ ջանքերի» մյուզիքլում։
2017 թվականի ամռանը օֆֆ-բրոդվեյական թատրոնում խաղացել է Խլեստակովի դերը ։
2012 թվականին խաղացել է «Գործընկերներ» սիթքոմի գլխավոր դերերից մեկը։ Հետագայում որպես պարբերական կերպար հայտնվել է «Ժամանակակից ընտանիք», «Լավ կին» և «Երիտասարդ» սերիալներում։
Անձնական կյանք
Ուրին բացահայտ քվիր է ։ 2008 թվականից նա հարաբերությունների մեջ է գտնվում դերասան Ռայան Սպանի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:1980 ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Տոռեմանսանաս
Տոռեմանսանաս (Torremanzanas, La Torre de les Maçanes), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Ալիկանտե պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալականտի շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 36,48 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 788 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 42 կմ հեռավորության վրա։
Սվիրինո (գյուղ, Բոլշեբոլդինսկի շրջան)
Սվիրինո (Свирино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոլշեբոլդինսկի շրջանի կազմում։
Տոռեմանսանաս
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սվիրինո (գյուղ, Բոլշեբոլդինսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոլշեբոլդինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ակոսմիզմ
Ակոսմիզմ (հունարեն՝ ա - ժխտող մասնիկ և κόσμος - տիեզերք), աշխարհի ոչնչության մասին դավանող կրոնա-փիլիսոփայական ուսմունք։ Առավել զտված վիճակով հանդիպում է հնդկական փիլիսոփայության մեջ՝ վեդանտայում, սակայն տարածված է նաև քրիստոնեության մեջ։ Ակսոմիզմ ենվանում նաև արտաքին աշխարհի իրական լինելը մերժող սպիրիտուալիստական ուսմունքը։
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ Կատեգորիա:Աստվածաբանություն Կատեգորիա:Գոյաբանություն
Smokie
Smokie, բրիտանական ռոք խումբ, որը ձևավորվել է 1965 թվականին։ Խումբը մեծ հռչակ ձեռք բերեց Եվրոպայում 1970 - ականներին։ Երկար ժամանակ խումբը՝ այդ ժամանակ Kindness (հայ.բարություն), չէր համարձակվում մեծ համերգներ տալ, քանի որ մասնակիցները՝ աշխատավորների թաղամասից էին, ելույթ էր ունենում փաբերում և Բրեդֆորդի շրջակայքի գիշերային ակումբներում։ Փորձերը համագործակցելու ձայնագրման ընկերությունների հետ անհաջող էին։ 1974 թվականին, Լոնդոնյան ակումբներից մեկում, խմբին նկատեց մի ամուսնական զույգ՝ Նիքի Չին և Մայքլ Չեփման, որոնք աշխատում էին Սյուզի Քուատրո -ի, Սվիթ և Մադ խմբերի հետ։
1975 թվականի սկզբներին ամուսինները հայտարարեցին Smokie խմբի ծնունդի մասին, որը ներկայացավ Pass It Around դեբյուտային ալբոմով։
Խումբը երկար ժամանակ հանդես էր գալիս միևնույն կազմով. Քրիս Նորման (վոկալ), Ալան Սիլսոն (կիթառ), Փիթ Սպենսեր (հարվածային գործիքներ), Թերրի Ատլի (բաս-կիթառ)։ 1986 թվականին Նորմանը սկսեց իր սոլո կարիերան և նրան փոխարինեց Ալան Բարտոն (վոկալ):Այդ ժամանակ խումբ մտան Մարտին Բուլարդը (ստեղնաշարային գործիքներ) և Սթիվ Պինելը (հարվածային գործիքներ)։ 1995 թվականին Գերմանիայում շրագայության ժամանակ ավտովթարից մահացավ Բարտոն, որին փոխարինեց խմբի հին ընկեր Մայք Քրաֆթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական ռոք երաժշտական խմբեր
(6596) Բիտտներ
(6596) Բիտտներ (Bittner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 15-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,588741 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3741 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8034 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1521,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236631 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սեյրան Խաթլամաջյան
Սեյրան Հովհաննեսի Խաթլամաջյան, հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ, հասարակական գործիչ ։ Համարվում է հայ աբստրակտ՝ վերացական, արվեստի հիմնադիրներից մեկը ։
Կենսագրություն
Ավարտելով Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարանը՝ տեղափոխվում է Երևան և ընդունվում Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կերպարվեստի բաժինը, որն ավարտում է 1964 թվականին ։
Աշխատանքները գտնվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Երևան), Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա), Արևելքի ժողովուրդների թանգարանում (Մոսկվա), Գնեսինի անվան երաժշտական ուսումնարանում (Մոսկվա), «Նոնկոմֆորմիզմի» արվեստի թանգարանում (Վաշինգտոն) և Հայաստանի ու արտերկրի բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում։