cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շուշիի Վարանդա երգչախումբ
Պատմություն
Երգչախումբը ստեղծվել է 1992 թվականին՝ Շուշիի ազատագրումից հետո, սեպտեմբեր ամսին։ Այն գործել է Շուշիի «Արամ Մանուկյան» վարժարանում և որոշ ժամանակ անց երգչախմբին տրվել է պետական կարգավիճակ։ Երգչախումբն իր ստեղծագործական գործունեությունը  շարունակել է երեք՝ մանկական, պատանեկան և երիտասարդական կազմերով։ Երգչախմբի առաջին համերգը տեղի է ունեցել Շուշիում, այնուհետև Երևանում՝ 1993 թվականին ։
Երգչախումբը հիմնադրման օրվանից բազմաթիվ համերգներով ելեւյթներ է ունեցել Արցախի տարբեր շրջաններում, զորամասերում, դպրոցներում, Հայաստանում և Լիբանանի Համազգայինի «Կարկաչ» մանկապատանեկան և «Այգ» երիտասարդական երգչախմբերի հետ ։
Հիմնադրման օրվանից երգչախումբը պատրաստել է երեք տասնյակից երգել են բազմաթիվ պատանի երգիչներ, կատարել հայ թե օտար դասական, ժամանակակից ու ժողովրդային ավելի կան 500 խմբերգեր ։ Խմբի մասին պատրաստվել են վավերագրական ֆիլմեր։ 2004 թվականին երգչախումբը ձայնագրվել է «Բերդաքաղաք» խտասալիկը, կատարել հայ դասական հոգևոր խմբերգերի մի ընտրանի։ 2012 թվականին՝ երգչախմբի 20-ամյակի առթիվ պատրաստվել է երգչախմբի ստեղծագործական տարեգրության մասին պատմող Հրաչ Թոքաթլյանի «Երգող ամառներ» վավերագրական ֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգչախմբեր
Միզիլմերի
Միզիլմերի (Misilmeri), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում ։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հուստոս Տրիեստացին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի վերջին կիրակի օրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ադելաիդա Յունայթեդ
«Ադելաիդա Յունայթեդ» (Adelaide United FC), ավստրալիական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ։ Ներկայումս հանդես է գալիս А լիգայում ։ А լիգայի ամենահաջողակ ակումբներից մեկն է։ Ակումբը հիմնադրվել է 2004 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիական ֆուտբոլային ակումբներ
Հաղթանակի փողոց (այլ կիրառումներ)
Հաղթանակի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.
Գագարինի փողոց (այլ կիրառումներ)
Գագարինի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.
Ալեքսեյի եկեղեցի (Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի)
Ալեքսեյի եկեղեցի (Алексеевская церковь), ներկայում գոյություն չունեցող եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի խուտորում (այժմ՝ Պրոլետարկա )։ Կառուցվել է 1898 թվականին, ոչնչացվել՝ 1960-ական թվականներին։
Պատմություն
Դոնի հոգևոր կոնսիստորիայի 1897 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 5264 հրամանի հիման վրա ավագ քահանա Անտոնի Մանոխինը, վկաներ քահանա Միխայիլ Գիլյարևսկու, խուտորի ատաման Լ. Ս. Կունդրյուկովի և կազակ Պյոտր Աստախովի ներկայությամբ, մանրակրկիտ զննեցին եկեղեցի-դպրոցի շինարարության տարածքը և ստորագրեցին արձանագրությունը։ 1898 թվականի մարտին եկեղեցու շինարարությունը, որը հիմնականում իրականացվում էր ծխականների հաշվին, ավարտվեց։ Տաճարն օծվեց Ալեքսեյի՝ Աստծո մարդու պատվին։ Պահպանվել է եկեղեցի-դպրոցի նկարագրությունը. «Եկեղեցու շենքը քարից է՝ փայտյա գմբեթով, որը ծածկված է թերթավոր երկաթով»։ Շենքն ուներ խաչի ձև՝ մեկ փոքր գմբեթով ։
Բեմի առջևի պատկերակալը փայտյա էր, ներկված էր փիրուզագույն և զարդարված էր շրջանակաձողով։ Պատկերակալում կար 25 սրբապատկեր ։
1898 թվականի ապրիլի 22-ին շենքը դիտել է թեմի ճարտարապետ Զլոբինը ։
1897-1907 թվականներին այն համարվում էր Սուլինովսկի գյուղի Սուրբ Անդրեյի եկեղեցուն կից և կոչվում էր եկեղեցի-դպրոց։ 1907 թվականի նոյեմբերի 15-ին Սուրբ սինոդի հրամանագրով եկեղեցի-դպրոցին կից թույլատրվեց հիմնել ինքնուրույն ծուխ՝ քահանայով և սաղմոսասացով ։
1911 թվականին եկեղեցին վերակառուցվեց։ Ծխականները կառուցեցին զանգակատնով քարե շենք ։
Եկեղեցին գոյություն է ունեցել մինչև 20-րդ դարի 60-ական թվականների կեսերը։ Այնուհետև այն փակվել է, գմբեթները հանվել են, շենքը տրվել է պրոլետարական դպրոցին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ Կատեգորիա:1898 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Նորթոն Դոջ
Կենսագրություն
Դոջ Նորթոնը սովորել է Կալիֆոռնիայի Դինգ Սպրինգ քոլեջում, Հարվարդի համալսարանի դոկտոր։ Դասավանդել է Մերիլենդի համալսարանում։ Նա շատ բան արեց արվեստը փրկելու համար, որը տարբերվում է խորհրդային և հետխորհրդային տարածքում սոցիալիստական ​​ռեալիզմի ավանդույթներից ։
Գործունեություն
Դոջ որպես սովետագետ և խորհրդային տնտեսության մասնագետ, հաճախ էր այցելում ԽՍՀՄ։ Իր կնոջ՝ Նենսիի հետ Դոջը ձեռք բերեց ժամանակակից հեղինակների ստեղծագործություններ, որոնք թերագնահատված էին իրենց հայրենիքում։ Սառը պատերազմի տարիներին նրանք տեղափոխվեցին Արևմուտք և այդպիսով կործանումից ու մոռացությունից փրկվեցին խորհրդային արվեստագետների և քանդակագործների ավելի քան 10000 աշխատանքներ։ 1995 թվականին Դոջերն իրենց հավաքածուն նվիրեցին Ռատգերսի համալսարանին, որտեղ այն այժմ մշտական ​​ցուցադրվում է Ջեյն Վուրհիզ Զիմերլիի արվեստի թանգարանում ։ Այս հավաքածուն պարունակում է Խորհրդային Միության ոչ կոնֆորմիստական ​​արվեստի զգալի հավաքածու, որը ներառում է այնպիսի արվեստագետների գործեր, ինչպիսիք են Օլեգ Վասիլևը, Անատոլի Զվերևը, Իլյա Կաբակովը, Վալերի Պյանովը, Օսկար Ռաբինը, Վասիլի Սիտնիկովը, Օլեգ Ցելկովը, Վադիմ Ռոխլին, Միխայիլ Շեմյակինը, Վիտալի Կուլիկովը, Վալենտին Խրուշը, Լեոնիդ Սոկովը, Ալեքսանդր Արխիպենկոն, Նիկոլայ Տրեգուբը և այլն։ Նորթոն Դոջը նկարահանվել է ռուս նկարիչ Վասիլի Սիտնիկովի մասին պատմող «Վասյա» վավերագրական ֆիլմում, ում հետ նա հանդիպել է 60-ական թվականներին Մոսկվայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Տնտեսագետներ
(2616) Լեսյա
(2616) Լեսյա (Lesya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1970 թվականի օգոստոսի 28-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,16299 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9976 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3284 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1161,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,309829 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1970 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գոռ Ագբալյան
Գոռ Ագբալյան (Gor Agbaljan; ), հայ ֆուտբոլիստ, խաղում է կիսապաշտպանի դիրքում։ Ներկայումս հանդես է գալիս հոլանդական «Հերակլես» ֆուտբոլային ակումբում։
Ակումբային կարիերա
Ագբալյանը ծնվել է Հայաստանում։ Վաղ մանկական տարիքից Ագաբալյանը ծնողների հետ տեղափոխվել է Հոլանդիա։ Տաս տարեկան հասակից մարզվում է «Հերևենա» ֆուտբոլային ակումբում։ 2016 թվականի ամռանը պայմանագիր է ստորագրել «Հերակլես» ակումբի հետ ։ Հանդես է գալիս թիմի երկրորդ կազմում։ 2016/17 մրցաշրջանում իր տեղն է ամրագրել հիմնական կազմում։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 24-ին նշեց իր նորամուտը՝ «Գրոնինգենի» դեմ խաղի 86-րդ րոպեին փոխարինելով Թոմաս Բրյունսին ։
Լենինի փողոց (այլ կիրառումներ)
Լենինի փողոց անվանումը կարող է վերաբերել.
248
Մահեր
Կատեգորիա:248 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Սեյշել Գեբրիել
Սեյշել Գեբրիել (Seychelle Gabriel, ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի, հայտնի է արքայադուստր Յուի դերով՝ Արհավիրքների տիրակալ ֆիլմում։ Ծագումով Սեյշելը մեքսիկուհի է։ Ավարտել է Բըրբանկ քաղաքի միջնակարգ դպրոցը (Կալիֆորնիաի նահանգում, ԱՄՆ)։ Նա ունի փոքր եղբայր՝ Դիլան անունով։
Միջուկային վառելիք
Միջուկային վառելիք, միջուկային ռեակտորներում տրոհման շղթայական ռեակցիան ապահովող նյութ։ Միակ բնական միջուկային վառելիքը ուրանն է (տրոհվող 235Ս իզոտոպը կազմում է 0, 71%)։ Գործնականում օգտագործվող հարստացված ուրանային վառելիքում 235Ս-ի պարունակությունը 2—4% է՝ ջերմային նեյտրոններով ռեակտորներում և մինչև 30%՝ արագ նեյտրոններով ռեակտորներում։ Որպես միջուկային վառելիք օգտագործվում են նաև բնության մեջ չհանդիպող 239Pu և 233Ս իզոտոպները (երկրորդային վառելիք), որոնք առաջանում են, երբ համապատասխանաբար 238Ս և 232Th հումքային միջուկները նեյտրոններ են կլանում։ Բնական միջուկային վառելիքի պաշարների սահմանափակության առումով հեռանկարային է արագ նեյտրոններով ռեակտորների շահագործումը, որոնցում կուտակվող երկրորդային վառելիքի քանակությունը որոշակի պայմանների դեպքում գերազանցում է այրված միջուկային վառելիքի քանակությանը։ Միջուկային ռեակտորներում միջուկային վառելիքն օգտագործվում է տարբեր քիմիական միացությունների ձևով և տեղավորվում է մետաղե հերմետիկ թաղանթների՝ ջերմաանջատիչ տարրերի մեջ։ Միջուկային վառելիքի միավոր զանգվածի տված ջերմությունը մի քանի միլիոն անգամ գերազանցում է նույն զանգվածով ածխից ստացված ջերմությանը և, բացի այդ, երկրորդային վառելիքի վերարտադրության պայմանի դեպքում միջուկային վառելիքի այրումից ստացված էներգիան ավելի էժան է, քան ածխի այրումից ստացվածը։
Սեյշել Գեբրիել
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Միջուկային վառելիք
Կատեգորիա:Միջուկային զենք Կատեգորիա:Միջուկային էներգետիկա
Ռազդելնի (Պեսչանոկոպսկի շրջան)
Ռազդելնի (Раздельный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Մտնում է Զարեչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բելոլուցկ
Բելոլուցկ (Білолуцьк), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Նովոպսկովի շրջանում։
2005 թվականի տվյալներով Բելոլուցկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 356 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
285
Մահեր
Կատեգորիա:285 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Նարինե Կռոյան
Նարինե Կառլոսի Կռոյան, հայ արձակագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է ՀԽՍՀ Կիրովական քաղաքում։ Գերազանցությամբ ավարտել է Կիրովականի Վահան Տերյանի անվան (թիվ 5) միջնակարգ դպրոցը՝ զուգահեռաբար ավարտելով նաև Շարա Տալյանի անվան (թիվ 2) երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։
1985 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կառավարման ինստիտուտը (այժմ՝ ГУУ)՝ ստանալով Կառավարման կազմակերպման գծով մենեջեր-տնտեսագետի որակավորում։ Աշխատել է Վանաձորի պետական մանկավարժական և Երևանի պոլիտեխնիկական համալսարաններում («Վանաձոր» մասնաճյուղ), դասավանդում է նաև Լոռու տարածաշրջանային պետական քոլեջում։
Տնտեսագիտության թեկնածու է, գիտական բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ։
Հայաստանի Գրողների Միություն
ՀԳՄ անդամ է 2012 թվականից։
Համագործակցում է ARI գրական գործակալության հետ։
Zabel Կին գրողների միջազգային ֆորումի անդամ է։
IPEN Armenia /nternational PEN Club/ -ի անդամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Մորի (Բալուի գավառ)
Մորի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Փյունիկիա
Փյունիկիա (Փյունիկե, Φοινίκη, Phoiníkē), հնագույն պետություն Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Փյունիկիայում բնակվել են փյունիկեցիներ, որոնք այնտեղ են եկել Էրիթրեական ծովի ափերից։ Հավանական է, մ.թ.ա. V-IV հազարամյակներում փյունիկցիները Միջերկրական ծովի ափին հիմնել են բնակավայրեր, որոնք աստիճանաբար դարձել են առևտրաարհեստավորական և նավահանգստյան կենտրոններ՝ Սիդոն, Տյուրոս, Բիբլոս։ Մ.թ.ա. II հազարամյակում Փյունիկիան գյուղատնտեսական տարածքներ ունեցող քաղաք-պետությունների համախմբություն էր։ Փյունիկիան իր աշխարհագրական հարմար դիրքի շնորհիվ գործուն մասնակցություն է ունեցել Միջագետքի ու Նեղոսի հովտի հետ ցամաքային առևտրին, տիրել է Միջերկրականի ծովային ուղիներին։ Մ.թ.ա. II հազարամյակի սկզբին գտնվել է եգիպտական փարավոնների գերիշխանության տակ, ինչը, սակայն, Փյունիկիայի քաղաք-պետություններին չի խանգարել դիվանագիտական հարաբերություններ պահպանել Հյուսիսային Միջագետքի պետությունների հետ։ Մ.թ.ա. XIII-XIIդդ. Փյունիկիայի քաղաքները ազատագրվել են եգիպտական լծից։ Մ.թ.ա. Xդ. Տյուրոսի թագավոր Ածիրամը Փյունիկիայի տարածքում կազմել է Տյուրես- Սիդոնի միացյալ թագավորությունը, դարձել Փյունիկիայի ամբողջ ծովափի հեգեմոնը։ Նրա օրոք Իսրայել-Հուդայի թագավորության հետ հաստատվել է ռազմաքաղաքական սերտ դաշինք։ Տյուրոսն աստիճանաբար կորցրել է իր ազդեցությունը, և մ.թ.ա. Xդ. վերջին Փյունիկիայի քաղաքները դարձել են ինքնուրույն։ Մ.թ.ա. II-I դդ. Փյունիկիայի պետության մեջ նշանակալից երևույթ էր Միջերկրականի կենտրոնական և արևմտյան ափերի գաղութաբնակեցումը։ Փյունիկեցի առևտրականներն ու ծովահեններն այդտեղ թափանցել են դեռևս մ.թ.ա. II հազարամյակի կեսին։ Փյունիկիան գաղութներ է հիմնել Հարավային Իսպանիայում, Սիկիլիայում, Սարդինայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Մ.թ.ա. IX-VIIդդ. այդ գաղութները ձեռք են բերել քաղաքական ինքնուրույնություն և աստիճանաբար մտել են փյունիկյան նախկին գաղութ Կարթագենի պետության մեջ։ Փյունիկիայի քաղաքները մ.թ.ա. VIII-VIIդդ. ենթարկվել են ասորեստանցիների հարձակմանը։ Մ.թ.ա. VIIIդ. Փյունիկիայի հյուսիսում հիմնվել է ասորեստանյան կուսակալություն։ Սակայն Փյունիկիայի քաղաքները պահպանել են ներքին ինքնավարությունը և սեփական թագավորների իշխանությունը։ Մ.թ.ա. 722-ին ասորեստանցիները ճնշել են տյուրոսցիների, իսկ 701-ին՝ Փյունիկիայի հարավում Սիդոնի գլխավորած ապստամբությունը։ Մ.թ.ա. 677-ին Սիդոնը կործանվել է, իսկ Բիբլոսը, Տյուրոսը և այլ քաղաքներ ճանաչել են Ասորեստանի գերիշխանությունը։ Մ.թ.ա. 605-ի Ասորեստանի անկումից հետո Փյունիկիան դարձել է կռվախնձոր Նոր Բաբելոնյան թագավորության և Եգիպտոսի միջև։ Մ.թ.ա.539-332-ին մտել է Աքեմենյան պետության կազմի մեջ։ Փյունիկիայի նավատորմը պարսիկների կողմից գործուն մասնակցություն է ունեցել մ.թ.ա. 500-449-ի հույն-պարսկական պատերազմներին։ Մ.թ.ա. IV-I դդ. Փյունիկիան գտնվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու, Պտղոմեյանների, Սելևկյանների պետության կազմի մեջ։ Մ.թ.ա. II-Iդդ. Կիպրոսում ստեղծվել է հունա-փյունիկիական թագավորություն։ Մ.թ.ա. I դ. 1-ին կեսին Փյունիկիան գտնվել է Տիգրան Բ Մեծի հայկական պետության, այնուհետև՝ հռոմեական Ասորիք պրովինցիայի կազմի մեջ։ Փյունիկիցիներն աստիճանաբար ձուլվել են Ասորիքի մյուս բնակչությանը։
Կատեգորիա:Փյունիկիա Կատեգորիա:Հին Մերձավոր Արևելք Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի պատմություն Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ
Էծերի (Աբաշայի շրջան)
Էծերի (ეწერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Աբաշայի շրջան‎‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 45 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Աբաշայից հեռու է 8 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 629 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Աբաշայի շրջան‎‎‎
Լյուցիոս Լուկուլլոս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի զորավարներ
286
Մահեր
Կատեգորիա:286 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Դոբրոսլավովկա (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)
Դոբրոսլավովկա (Доброславівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրոսլավովկա գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սեբաստիանո Մայնարդի
Սեբաստիանո Մայնարդի (Sebastiano Mainardi, հաճախ նաև Բաստյանո Մայնարդի, ), իտալացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Համագործակցում էր Դոմենիկո Գիրլանդայոյի արտադրամասի հետ։ Բացի դրանից ոգեշնչված է եղել Անդրեա դել Վերոկկիոյի արվեստից։ Նա աշխատել է Ֆլորենցիայում և Սան Ջիմինյանոյում։ Մի շարք դիմանկարների հեղինակ է (դրանցից որոշներին վերագրելով՝ արվեստի պատմաբանները տատանվում են Մայնարդիի և Գիրլանդայոյի միջև), գրել է «Ավետում» և «Տիրամայրը մանուկ Հիսուսի հետ» թեմաներով։
Սեբաստիանո Մայնարդիի նկարները
Արվեստի պատմաբանները Մայնարդիի հետևյալ նկարները դասում են նրա կարևորագույն ստեղծագործությունների շարքը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Կուվշինովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Կուվշինովո (Кувшиново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Տերնովոյ (Պեսչանոկոպսկի շրջան)
Տերնովոյ (Терновой), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Մտնում է Պեսչանոկոպսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանի բնակավայրեր
Միմյանցից մեկ մետր հեռու
«Միմյանցից մեկ մետր հեռու» (Five Feet Apart), ռեժիսոր Ջասթին Բալդոնի, սցենարիստներ Միքի Դոուտրիի և Թոբիասա Իակոնիսայի կողմից ներկայացվող ամերիկյան մելոդրամա։ Գլխավոր դերակատարներն են Քոուլ Սփրոուսը («Ընկերներ», «Ռիվերդեյլ») և Հեյլի Լու Ռիչարդսոնը («Համարյա տասնյոթ», «Սպլիտ»)։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի մարտի 22-ին ԱՄՆ-ում և ոգեշնչված է ՑՖ-ով հիվանդ ակտիվիստ Քլեր Ուայնլենդի կողմից։
Սյուժե
Ստելլա Գրանտը ցիստիկ ֆիբրոզով (ՑՖ, Մուկովիսցիդոզ) հիվանդ է, որն ակտիվորեն օգտագործում է սոցիալական ցանցը, որպեսզի պայքարի իր հիվանդության դեմ և փորձի ապրել նորմալ կյանքով։ Հիվանդանոցում նա հանդիպում է իր ախտորոշմամբ մեկ այլ հիվանդի, որն անտեղ էր՝ դեղորայքային փորձարկման՝ իր թոքերում առկա բակտերիալ վարակից ազատվելու համար։
ՑՖ հիվադները խիստ կանոնի համաձայն պետք է գտնվեն իրարից մեկ մետրից ոչ պակաս հեռավորության վրա՝ նվազեցնելու համար խաչաձև վարակի վտանգը, քանի որ այլ ՑՖ հիվանդներից ստացած բակտերիալ վարակները կարող են սպառնալ նրանց կյանքին։ Ստելլան վճռականորեն հետևում է այդ կանոնին և ի սկզբանե տանել չի կարողանում Ուիլին, որն էլ սիրում է կանոններին չհետևել և ռիսկի դիմել։ Ստելլան նկատում է, որ Ուիլը լրջորեն չի հետևում իր բուժմանը և ասում է նրան, որ սկսի հետևել իր ռեժիմին։ Ուիլը համաձայնվում է այն պայմանով, եթե Ստելլան թույլ տա իրեն նրան նկարել։ Ուիլի տարերքը ծաղրանկարներ նկարելն էր։
Խնջույքից որոշ ժամանակ անց Պոն մահանում է, և Ստելլան շատ ծանր է տանում այն փաստը, որ նա երբեք չի կարողացել գրկել իր ամենալավ ընկերոջը։ Ստելլան զգում է, որ իր կյանքը շատ խիստ է ապրում ու համոզում է Ուիլին հիվանդանոցը լքել և գնալ քաղաքի լույսերը տեսնելու։ Քայլելու ընթացքում Ստելլան հանկարծակի բռնում է Ուիլի ձեռքը և իր քայլը արդարացնում է ձեռնոցներ կրելու փաստով։ Նրանք մոտենում են մի լճակի և սահում դրա սառցակալած մակերեսի վրայով։ Այդ ընթացքում հիվանդանոցը տեղեկացնում է, որ Ստելլայի համար թոքերի փոխպատվաստում են գտել, բայց աղջիկը ուշադրություն չի դարձնում դրան, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ անցկացնի Ուիլի հետ։
Երբ Ուիլը իմանում է այս մասին, նա աղերսում է Ստելլային ընդունել փոխպատվաստման առաջարկը։ Մինչև սառույցի կոտրվելը և լճի հատակում հայտնվելը Ստելլան մերժում է Ուիլին։ Ուիլին հաջողվում է նրան դուրս բերել ջրից, բայց Ստելլան անգիտակից վիճակում է լինում։ Չնայած վարակի ռիսկին՝ Ուիլը արհեստական շնչառություն է տալիս Ստելլային և նա արթնանում է։ Դրանից հետո նրանց շտապօգնության մեքենան տեղափոխում է հիվանդանոց։ Թեև Ստելլան կրկին հրաժարվում է վիրահատությունից, Ուիլին կրկին հաջողվում է մտափոխել Ստելլային։ Փոխպատվաստումը հաջողությամբ ավարտվում է և պարզվում է, որ Ստելլան չի վարակվել արհեստական շնչառություն ստանալու ընթացքում։
Արտադրություն
2017 թվականի հունվարին Թոբիաս Իակոնիսը և Միքի Դոուտրին վաճառեցին իրենց՝ այդ պահին անանուն, սցենարը CBS-Films ընկերությանը, որպեսզի Ջասթին Բալդոնինը ղեկավարի նախագիծը և դառնա նախագծի ռեժիսոր ։ 2018 թվականի հունվարին հայտարարվել է, որ «Միմյանցից մեկ մետր հեռու» վերնագրով ֆիլմում գլխավոր դերը խաղալու է Քոուլ Սփրոուսը ։ 2018 թվականի ապրիլին դերասանական խմբին միացել են Հեյլի Լու Ռիչարդսոնը և Մոյսես Արիասը  ։ Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2018 թվականի մայիսին` Նոր Օռլեանում և Լուիզիանայում  ։
Մարքեթինգ
«Միմյանցից մեկ մետր հեռու» ֆիլմի օրիգինալ թրեյլերը հասանելի է դարձել 2018 թվականի նոյեմբերի 2-ին, իսկ լոկալիզացված տարբերակը՝ նոյեմբերի 23-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր
Մոսկվայի Մ.Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարան
'''Մոսկվայի Մ.Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարան''' (Московский вертолётный завод имени М. Л. Миля), ավիացիոն ձեռնարկություն, որը գտնվում է Մոսկվայի մարզի Լյուբերեցկի շրջանի Տոմիլինո քաղաքատիպ ավանում, զբաղվում է ուղղաթիռների հավաքմամբ և փորձնական շահագործմամբ։
Գործարանը ստեղծվել է գլխավոր կոնստրուկտոր Միխայիլ Միլի կողմից 1947 թվականին։
ներառում է փորձնական կոնստրուկտորական բյուրո, փորձնական արտադրություն,փորձարարա-հետազոտական համալիր և թռիչքա-փորձարարական բազա։ Մտնում է «Ռոստեխ» պետկորպորացիայի կազմի մեջ։
Անձինք
Մոսկվայի Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանն իր անվանումը ստացել է ուղղաթիռների խորհրդային կոնստրուկտոր և գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1945), սոցիալիստական ​​աշխատանքի հերոս (1966), Լենինյան մրցանակի (1958) և ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի (1968) դափնեկիր Միխայիլ Միլի պատվին։
2000-2001 թվականները Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանի կոմերցիոն տնօրենի հաստիքը զբաղեցնում էր Դենիս Մանտուրովը, որը այժմ Ռուսաստանի Դաշնության արդյունաբերության և առևտրի նախարարն է։
Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանի հիմնական բաժնետերը «Օբորոնպրոմ» ԲԲԸ-ն է, որն ունի բաժնետոմսերի 80,71%-ը, իսկ 9,38%-ը պատկանում է Sikorsky ընկերությանը (ԱՄՆ)։
Արտադրանք
Մոսկվայի Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանում նախագծվել և հավաքվել է ուղղաթիռների ավելի քան 15 բազային մոդել, որոնք այժմ արտադրվում են ավելի քան 200 մոդիֆիկացիաներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ապրանքանիշեր
Լիպնիցե Սազավայի վրա
Լիպնիցե Սազավայի վրա (Lipnice nad Sázavou) գյուղ է Չեխիայի Հանրապետության Վիսոչինայի մարզում, Սազավա գետի վրա։ Ըստ 2006 թվականի մարդահամարի ունի մոտ 662 բնակիչ։
Այստեղ է չեխ գրող Յարոսլավ Հաշեկը մինչև իր մահը (1923) թելադրել «Քաջարի զինվոր Շվեյկի արկածները» վեպի երկրորդ, երրորդ և չորրորդ (անավարտ) մասեր։ Հաշեկը թաղված է Լիպնիցեի Հին գերեզմանատանը։
Լիպնիցեում կա 14-րդ դարի ուշագրավ ամրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի գյուղեր
Մարգարյան (այլ կիրառումներ)
Մարգարյան, կարող է վերաբերել
Իրկուտկա (Չյորնայա Օսիպովայի վտակ)
Իրկուտկա (Иркутка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա Օսիպովա գետի ձախ ափին՝ 31 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
287
Դեպքեր
Տրդատ Գ արքայի մուտքը Վաղարշապատ և գահակալումը (287 -330թթ.)
Մահեր
Կատեգորիա:287 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Իսրայելի օրհներգ
Հա-թիկվա (הַתִּקְוָה‎), Իսրայելի պետական օրհներգ։ Խոսքերի հեղինակն է Նաֆթալի Հերց Իմբերը, իսկ երաժշտությանը՝ Շմուէլ Կոհենը։
Արտաքին հղումներ
Իսրայել Օրհներգ Կատեգորիա:Սիոնիզմ
Պեսչանոկոպսկոյե
Պեսչանոկոպսկոյե (Песчанокопское), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Պեսչանոկոպսկի շրջանի և Պեսչանոկոպսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Առաջին անգամ հիշատակվում է 1803 թվականին։
Պեսչանոկոպսկոյեն Ռոստովի մարզի հարավում գտնվող ամենամեծ գյուղական բնակավայրն է։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Ռոստովի մարզի հարավ-արևելյան մասում՝ Դոնի Ռոստով քաղաքից 156 կմ և Սալսկ քաղաքից 60 կմ հեռավորության վրա։
18-րդ դարի վերջ
Ազով-Մոզդոկ ամրացված գծի ստեղծման մասին Եկատերինա II-ի 1777 թվականի ապրիլի 24-ի հրամանագրից.
Ռուսական, Ստավրոպոլյան և Պեշանոկոպսկու անվանի պատմաբանների և տեղացի պատմաբանների արխիվային փաստաթղթերի և հետազոտական ուսումնասիրությունների համաձայն՝ Պեշանոկոպսկոյե գյուղը հիմնադրվել է 1803 թվականին։ Գյուղի ձևավորումը կապված է 1777-1780 թվականներին Ազովո-Մոզդոկ պահակային գծի կառուցման հետ՝ Կովկասը Դոնի հետ կապող հնագույն ճանապարհի՝ Չերկասի տրակտի ակտիվ բնակեցման ժամանակ։ Առաջին վերաբնակիչները հայտնվեցին 1773 թվականին, իսկ զանգվածային բնակեցումը սկսվեց XIX դարի վաթսունական թվականներին։ Վերաբնակիչներն իրենց ընտանիքների համար բեռներ էին շինում, դրանք ծածկում եղեգով և ամրության համար ծածկում կավով։
19-րդ դար
1807 թվականին Կուրսկի նահանգից հինգ ընտանիք (9 արական սեռի հոգի) եկան Պեշանոկոպսկոե «սրբավայր»։ Թիֆլիս տանող մեծ փոստային ճանապարհի վրա կառուցվել է փոստային կայան։ 1854 թվականին այստեղ կառուցվել է առաջին եկեղեցին, նույն տարիներին գյուղում գործել է երեք ուսումնական հաստատություն։ 1892 թվականին գյուղում բնակվում էր 3796 այր և 3621 կին։ 1861 թվականի գյուղացիական ռեֆորմը բազմաթիվ գյուղացիների թողեց առանց հողի, և զանգվածային վերաբնակեցումը սկսվեց ոչ միայն Կենտրոնական Ռուսաստանից, այլև Ուկրաինայից։ 1899 թվականի հուլիսի 1-ին երթևեկությունը բացվեց Տիխորեցկայա-Տորգովայա-Ցարիցին երկաթուղային գծի երկայնքով, որն անցնում էր Պեշանոկոպսկի գյուղի մոտ, որտեղ կառուցվել էր Պեշանոկոպսկայա անունով երկաթուղային կայարանը։ 1910 թվականին կայարանով անցնող ապրանքաշրջանառությունը կազմում էր 3,4 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։ Գյուղացիների շրջանում գյուղի հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
20-րդ դար
Մինչև 1910 թվականը Պեսչանոկոպսկոե գյուղում կար 10600 բնակիչ, 2 եկեղեցի, 3 դպրոց, փոստ-հեռագրական բաժանմունք։ Գյուղով էր անցնում Ռոստովից Ստավրոպոլ փոստային երթուղին։ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխությունից հետո փոփոխություններ են տեղի ունեցել Ռուսաստանի հարավի վարչատարածքային կառուցվածքում։ 1924 թվականի հունիսին Պեշանոկոպսկոե գյուղը, որը նախկինում մտնում էր Ստավրոպոլի նահանգի Մեդվեժենսկի շրջանի մեջ, մտավ Ռուսաստանի հարավ-արևելյան Սալսկի շրջանի Բելոգլինսկի շրջանի, հետագայում՝ Հյուսիսային Կովկասի երկրամասի կազմի մեջ։ 1926 թվականին Պեշանոկոպսկոյե գյուղում անցկացված համառուսաստանյան մարդահամարից հետո երկու սեռերի 12092 բնակիչ կար, այդ թվում՝ 5790 տղամարդ և 6302 կին։
1934 թվականի հունվարին Հյուսիսային Կովկասի տարածքը Ազով-Չեռնոմորսկի և Հյուսիսային Կովկասի բաժանվելուց հետո Պեշանոկոպսկոյե գյուղը և Պեշանոկոպսկի գյուղական խորհուրդը մնացին Բելոգլինսկի շրջանի մաս, որը դարձավ Ազով-Չեռնոմորսկի երկրամասի մի մասը։ Հիմք ընդունելով ԽՍՀՄ Համառուսաստանյան Կենտրոնական Գործադիր Կոմիտեի նախագահության 1934 թվականի դեկտեմբերի 28-ի Ազով-Չեռնոմորսկի երկրամասի շրջանների տարանջատման մասին որոշման հիման վրա Բելոգլինսկի շրջանը։ Նրա կազմից ձևավորվել է Ազով-Սևծովյան երկրամասի Պեշանոկոպսկի շրջանը, մարզկենտրոն է դարձել Պեշանոկոպսկոե գյուղը։
Բել (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Բել (Бель), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Պեսչանոկոպսկոյե
21-րդ դար
Տեղական ինքնակառավարման բարեփոխումների ընթացքում Պեսչանոկոպսկոյե գյուղը 2004 թվականին դարձավ Պեսչանոկոպսկի մունիցիպալ շրջանի վարչական կենտրոնը, ինչպես նաև նոր մունիցիպալիտետի՝ Պեսչանոկոպսկի գյուղական բնակավայրի կենտրոնը։
Բել (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պեսչանոկոպսկոյե
Բնակչություն
1909 թվականի բնակչությունը կազմում է 12595 մարդ, 2002 թվականին` 11357 մարդ, 2010 թվականի տվյալներով` 12.612 մարդ։
Տնտեսություն
Պեսչանոկոպսկի գյուղում գտնվում են`
Սոցիալական ոլորտ
Բժշկություն
Պեսչանոկոպսկի գյուղում է գտնվում Պեսչանոկոպսկի շրջանի ՄԲՈՒԶ «Կենտրոնական շրջանային հիվանդանոց» գլխավոր բուժհաստատությունը (հիվանդանոցի կառուցվածքը ներառում է հիվանդանոց, պոլիկլինիկական բաժանմունք, շտապ օգնության բաժանմունք և այլ բաժանմունքներ ու օժանդակ ստորաբաժանումներ։
Կրթություն Գյուղում գործում են Գ. Վ. Ալիսովի և թիվ 2 և թիվ 1 միջնակարգ դպրոցները, ինչպես նաև Արտադպրոցական գործունեության կենտրոնը և մանկապատանեկան մարզադպրոցը։ Նաև գործում է երեք մանկապարտեզ (թիվ 1 «Ժպիտ», թիվ 200 «Մոխրոտիկ» և թիվ 5 «Պինոկիո»)։
Մշակույթ Պեսչանոկոպսկիում գործում են մշակութային հաստատություններ՝ մանկական արվեստի դպրոց, Յուբիլեյնի շրջանային մշակույթի պալատ (ՌԴԿ-ն ունի 676 նստատեղի համար նախատեսված լսարան, պարասրահ, շրջանի աշխատանքի համար կա 14 սենյակ, երկրորդ հարկում օգտագործվում է 2 դահլիճ, միջոցառումների համար), Պեսչանոկոպսկի շրջանի տեղական պատմության թանգարան, «Մշակույթի և ժամանցի այգի»։
Սպորտ Պեսչանոկոպսկի գյուղում տեղակայված է «Չայկա» ֆուտբոլային ակումբի մարզական և մարզական բազան։
Սուրիական մամուլ
Կատեգորիա:Սիրիայի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հայագիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Սամվել Գևորգյան (բիզնես-փորձագետ)
Սամվել Գևորգյան (հունիսի 26, 1966, Երևան), բիզնեսի կառավարման խորհրդատու, բիզնես-փորձագետ, «Բի Էս Սի» Բիզնեսի Աջակցման Կենտրոնի հիմնադիր-տնօրեն, մի շարք բիզնեսների հիմնադիր՝ տարբեր ոլորտներում, 2017 թվականին հրատարակված «Քո սեփական բիզնեսը Հայաստանում» բեսթսելերի և 2021 թվականին հրատարակված «1 րոպե անց» մոտիվացիոն ու որոշումների կայացման գրքի հեղինակ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1966 թվականի հունիսի 26-ին, Երևանում։ 1983 թվակականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։ 1984-1986թթ. ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1994 թվականից ի վեր մասնակցել է մասնավոր և համայնքայինի զարգացման ավելի քան 1000 խոշոր ծրագրի ։
Ունի հյուրանոցային, զբոսաշրջության, գյուղատնտեսության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, սննդի արտադրության ու ծառայությունների ոլորտներում միջազգային ընկերությունների ու կազմակերպությունների նախաձեռնած բիզնես-խորհրդատվական, ուսուցողական նախագծերին անմիջական մասնակցության զգալի փորձ (ինչպես Երևանում, այնպես էլ Հայաստանի մարզերում)։ Նրա գործընկերների ցանկում ներառված են խոշոր գործակալություններ ու կազմակերպություններ, ինչպիսիք են USAID-ը, EBRD, EU, SOS Armenia, Red Cross, OXFAM, GIZ, UNDP, World Vision, CARE, ICCO the Netherlands և շատ այլ հայտնի կազմակերպություններ։
Խորհրդատվական նրա փորձը ներառում է ոչ միայն Հայաստանի տարածաշրջանը, այլև հարևան երկրները՝ Վրաստանը, ԱՊՀ այլ երկրները, Մոնղոլիան։
2003-2009-ին դասախոսել է Հայաստանի Ֆրանսիական համալսարանում (ռազմավարական կառավարում և ձեռներեցություն։
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։
Կարծիքներ
«Ես Սամվել Գևորգյանին ծանոթ եմ 1995 թվականից։ Նա խելացի, հուսալի բիզնես խորհրդատու է, միշտ ակտիվորեն աշխատում է իր հաճախորդների շահերի համար»։
Դիք Մուր Գլխավոր խորհրդատու | Triodos Facet BV, Նիդերլանդներ «Հազվադեպ է պատահում, երբ արհեստավարժ խորհրդատուն և քոուչինգի մասնագետը միաժամանակ բոլոր խորհուրդներն իրականացնում է դրանց իրատեսական լինելու և գործնական տեսանկյունից շատ բարձր արդյունավետությամբ։ Այդպիսի մասնագետ և իր գործի գիտակ է BSC հիմնադիր և տնօրեն Սամվել Գևորգյանը, ով գնում է իր խորհուրդի հետևից, համոզվելու համար, թե արդյոք այն կյանք առել և նյութականացել է, միաժամանակ ստիպում է երազանքի տիրոջը գնալ նպատակի հետևից և այն բիզնեսի վերածել»։
Արսեն Բազիկյան | Հիմնադիր, Armenian Leasing Company, Հայաստան Ավելի քան 5 տարի է ծանոթ եմ Սամվել Գևորգյանի հետ՝ խորհրդակցելով մի շարք թեմաների վերաբերյալ. բիզնեսի զարգացում, վերապատրաստման ծրագրեր և առաջնորդություն։ Սամվելը և նրա թիմը խորը պատկերացում ունեն հայաստանյան շուկայի մասին և ներդրում են ունեցել բազմաթիվ հաջողված բիզնես ծրագրերի իրականացման գործում։
Հայկ Խանամիրյան | Տնօրեն, Digital Transformation Lead at Consultancy HK, Նիդերլանդներ Հիմնադրման օրվանից ունեցած նախագծերից երկուսն առանձնանում են մեր պատմության մեջ իրենց շրջադարձային դերակատարությամբ։ Ինձ համար անսպասելի էր բացահայտել, որ դրանցից երկուսում էլ անմիջական ներգրավվածություն է ունեցել Սամվելն իր թիմի հետ։ Առաջինը 1995/97 թթ., մեզ դարձրեց հանրապետական ալիք։ Երկրորդը, որ մշակվեց 2018/19 թթ., շատ մոտ ապագայում լսելի կդառնա Հայաստանի սահմաններից դուրս։
Արթուր Եզեկյան | Հիմնադիր, Շանթ հեռուստաընկերություն
Արտաքին հղումներ
Facebook
Instagram
Website
Նովոպսկով
Նովոպսկով (Новопсков), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Նովոպսկովի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Զակամենկա, Նովո-Պսկով, Նովոպսկով։ Հիմնադրվել է 1638 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1638 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արկադի Ավերչենկո
Արկադի Տիմոֆեևիչ Ավերչենկո, ռուս բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Արկադի Ավերչենկոն ծնվել է Սևաստոպոլում։ 1906 թվականին դարձել է Խարկով քաղաքի «Շտիկ» թերթի խմբագիրը։ 1907 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ և դարձել երգիծական «Ճպուռ» թերթի խմբագիրը։ 1910 թվականին լույս են տեսել Ավերչենկոյին երեք գրքերը։ 1912 թվականին «Շրջան ջրի մեջ» և «Պատմություններ առողջացողների համար» գրքերը հաստատեցին հեղինակի «ծիծաղի արքա» անվանումը։ 1922 թվականին գրողը ապրել է Պրահայում, որտեղ էլ մահացել է 1925 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս թատերական քննադատներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ
Յուրի Ռեպին
Յուրի (Գեորգի) Իլյիչ Ռեպին (Юрий (Георгий) Ильич Репин, ), ռուս նկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ, Իլյա Ռեպինի որդին (Վերա Ալեքսեևնա Շևցովայի (1854-1918) հետ առաջին ամուսնությունից)  ։
Կենսագրություն
Յուրի Ռեպինը ծնվել է 1877 թվականի մարտի 29-ին (ապրիլի 10) Խարկովի նահանգի Չուգուև քաղաքում, եղել է Իլյա Ռեպինի ու Վերա Ալեքսեևնա Շևցովայի ընտանիքի երրորդ երեխան։ Ծնվել է նկարչի հայրական տանը նրա՝ արտասահմանյան երկարատև ուղևորությունից վերադառնալուց հետո։ Մկրտության ժամանակ երեխային տվել են հունական անուն՝ Գեորգի ։
1887 թվականին ծնողների ամուսնալուծությունից հետո Յուրին և նրա կրտսեր քույրը՝ Տատյանան, մնացել են մոր հետ, իսկ Ռեպինի ավագ դուստրերը տեղափոխվել են հոր մոտ ։
1903 թվականին ավարտել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի բարձրագույն մանկավարժական դասընթացները, սովորել է Ֆրանց Ռուբոյի մարտարվեստի դասարանում։ 1905 թվականին, ամուսնանալով Պրասկովյա Անդրեևայի հետ (1883-1929), թողել է ուսումը՝ չստանալով դասային նկարչի կոչում ։ 1906 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Գայը (Գեորգի Յուրևիչ Ռեպին, 1906-1974), 1907 թվականի մարտին՝ երկրորդ որդին՝ Դիյը (Դմիտրի Յուրևիչ Ռեպին, 1907-1935) ։
1907 թվականից Իլյա Ռեպինն ապրել է հոր մոտ՝ Կուոկկալա գյուղում, որտեղ Նատալյա Բորիսովնա Նորդման-Սևերովան՝ Իլյա Ռեպինի քաղաքացիական կինը, Յուրիին և նրա ընտանիքին հատկացրել է տարածք, որտեղ կառուցվել է տուն, որը կոչվել է «Վիգվամ» իր ճարտարապետական ձևի պատճառով ։
1914 թվականին Կուոկկալայում բացել է նկարչական մասնավոր դպրոց երեխաների համար ։
1918 թվականի ապրիլին շյուցկորի զորամասերի՝ Ֆինլանդիայի մեծ իշխանության նախկին մաքսային սահմանի մոտ հասնելուց և դրանից հետո Ֆինլանդիայի և Ռուսաստանի Խորհրդային Հանրապետության միջև սահմանի փակումից հետո Յուրի Ռեպինը Ռեպինների ընտանիքի հետ միասին խիստ կարիքի մեջ է եղել ՝ գրեթե գտնվելով հոր խնամքի տակ ։
1925 թվականի նոյեմբերին Յուրի Ռեպինը ֆիննական իշխանություններից ստացել է «Ազգերի լիգայի անձնագիր», որը հնարավորություն էր տալիս մեկնել արտասահման։ 1926 թվականի ամռանը Իլյա Ռեպինին այցելած խորհրդային մշակույթի գործիչների պատվիրակությունը, որի կազմում էին Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիայի հիմնադիր նկարիչներ Իսահակ Բրոդսկին, Եվգենի Կացմանը, Պավել Ռադիմովը և Ալեքսանդր Գրիգորևը, Յուրի Ռեպինին հրավիրել է ԽՍՀՄ։ 1926 թվականի աշնանը Յուրի Ռեպինը մեկնել է Լենինգրադ․ նրա ուղևորությունը լուսաբանվել է թերթերում, նկարիչն ստացել է «Ինքնակալության ավարտը» («Конец самодержавия») նկարն ստեղծելու պատվեր։
Վերապրելով ուժեղ ցնցում կնոջ (1929), հոր (1930) և քրոջ՝ Նադյայի (1931) մահվանից հետո, վարել է ինքնամփոփ, կրոնական կենսակերպ, նրա մոտ ի հայտ է եկել հակում միստիցիզմի նկատմամբ, նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեման դարձել է Գողգոթայի չարչարանքների թեման ։
1935 թվականի փետրվարին ԽՍՀՄ-ի սահմանը ապօրինի հատելու ժամանակ անհետ կորել է նավաստի դարձած և մի քանի նավային ընկերություների նավերով տասը տարի նավարկելուց հետո Կուոկալա վերադարձած Յուրի Ռեպինի որդին։ Փորձելով իմանալ որդու ճակատագրի մասին՝ Ռեպինը նամակներ է գրել Գրականության պետական թանգարանի տնօրեն Վլադիմիր Բոնչ-Բրուևիչին, իսկ հետո նաև հենց Իոսիֆ Ստալինին։ Ինչպես հետագայում հայտնի է դարձել Սանկտ Պետերբուրգի և Լենինգրադի մարզի ԱԴԾՎ արխիվի գործից, Դիյ (Դմիտրի Յուրևիչ Ռեպինը) ձերբակալվել է ԽՍՀՄ սահմանը ապօրինի հատելու ժամանակ և 1935 թվականի հունիսի 10-ին Լենինգրադի ռազմական օկրուգի կողմից ՌԽՖՍՀ ՔՕ 58-8 և 84 հոդվածներով դատապարտվել գնդակահարության՝ կուսակցության և պետության բարձրագույն ղեկավարների դեմ մահափորձ կազմակերպելու փորձի համար։ Ըստ ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ-ի տվյալների՝ նա միանգամից անդամակցել է երկու ընդհատակյա հակախորհրդային կազմակերպությունների՝ Ռուսական Ճշմարտության եղբայրության Կուոկալայի բաժնին և Ռուսական համազորային միությանը ։
1939 թվականի նոյեմբերին խորհրդա-ֆիննական պատերազմի սկսվելուց առաջ բնակչության զանգվածային տարհանման ընթացքում Յուրի Ռեպինը քրոջ՝ Վերայի հետ ֆիննական իշխանությունների կողմից տեղափոխվել է Հելսինկիից հյուսիս՝ Մյանտսյալյա համայնքի Լևանտո գյուղ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Յուրի Ռեպինն ապրել է Հելսինկիում ։ Շարունակել է զբաղվել գեղանկարչությամբ, օգտագործել է նրբատախտակ է ստվարաթուղթ։ Նկարել է սրբապատկերներ Ֆինլանդիայի ուղղափառ տաճարների համար, պատվերով նկարել է դիմանկարներ պատվիրել։ Մշտական կացարան չի ունեցել, վարել է թափառաշրջիկ կյանք։ Հայտնի է , որ դեռ ավագ քրոջ՝ Վերա Իլյինիչնայի կենդանության օրոք Յուրի Ռեպինը ապրում էր օթևանատներում։
1954 թվականի օգոստոսի 9-ին ինքնասպան է եղել՝ Հելսինկիում նետվելով Փրկության բանակի տան չորրորդ հարկի պատուհանից   ։ Թաղվել է ավագ քրոջ՝ Վերա Իլյինիչնայի կողքին՝ Հելսինկիի ուղղափառ գերեզմանատանը՝ Լապինլահտի շրջանում ։
Արվեստ
Աշխատել է իմպրեսիոնիզմի ոճով։ Իլյա Ռեպինի արվեստանոցում օգնական եղած ժամանակամիջոցում եղել է հոր ուժեղ ազդեցության տակ։ Ստեղծել է պատմական նկարներ, դիմանկարներ և բնանկարներ։ Բազմաթիվ նկարներ է ստեղծել ավետարանական թեմաներով։
1911-1912 թվականներին մասնակցել է նկարիչների Համառուսաստանյան համագումարի աշխատանքներին։ Իր ստեղծագործությունները ցուցադրել է Մյունխենի Սեցեսիոնի (1910), Անկախ նկարիչների ընկերության (1911, 1913), Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության (1914-1918) ցուցահանդեսներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս դիմանկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ
Panic Station (սինգլ)
«Panic Station», բրիտանական Մյուզ ալտերնատիվ ռոք-խմբի երգն է իրենց վեցերորդ «The 2nd Law» ալբոմից, որի երգացանկում զբաղեցնում է երրորդ տեղը։ Երգը որպես պրոմո-սինգլ թողարկվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Մեծ Բրիտանիայում, և 2013 թվականի փետրվարի 25-ին՝ Բելգիայում։
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է Ճապոնիայում ։ Պաշտոնական պրեմիերան կայացել է ապրիլի 22-ին ժամը 22։00-ին ՅուԹյուբ կայքում ։
Ալբոմից թվով հինգերորդ սինգլն է, պաշտոնապես թողարկվելու է հունիսի 3-ին ։
Քույր քաղաքների ծառուղի (Պետրոզավոդսկ)
Քույր քաղաքների ծառուղի (Аллея Городов-Побратимов), ծառուղի Ռուսաստանի Կարելիայի Հանրապետության Պետրոզավոդսկ քաղաքի կենտրոնում։ Սկսվում է Կիրովի հրապարակում և հասնում մինչև Լոսոսինկա գետ` Կոմսոմոլսկի պուրակի և Կույբիշևի փողոցի միջև ։
Ծառուղին ներառվել է Պետրոզավոդսկ քաղաքի հասցեների ցուցակում ։
Պատմություն
Մինչև 1958 թվականը այս վայրում գտնվում էր կամուրջ, որը սկսվում էր «Պրավդայի» փողոցից ։
Պետրոզավոդսկը զարգացնում է երկկողմ հարաբերությունները մյուս երկրների, հիմնականում՝ Հյուսիսային Եվրոպայի քաղաքների հետ, 1960-ական թվականներից։ Պետրոզավոդսկի առաջին քույր քաղաքը 1965 թվականին դարձել է ֆիննական Վարկաուսը։ Դրանից հետո 1973 թվականին քույր քաղաք են դարձել ֆրանսիական Լա Ռոշելը և շվեդական Ումեոն, որի հետ բարեկամական հարաբերությունների պայմանագիրը ստորագրվել է 1973 թվականին ։
Նոյբրանդենբուրգը առաջին գերմանական քաղաքն է, որը դարձել է Կարելիայի մայրաքաղաքի քույր քաղաքը։ Դա տեղի է ունեցել 1986 թվականին։ Իսկ հաջորդ տարի Պետրոզավոդսկը բարեկամացել է այլ մայր ցամաքի քաղաքի՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մինեսոտա նահանգի մայրաքաղաք Դուլութի հետ։ 1980-1990-ական թվականներին Պետրովավոդսկի քույր քաղաքներ են դարձել Թյուբինգենը (Գերմանիա), Մու ի Ռանան (Նորվեգիա), Յոենսուուն (Ֆինլանդիա), Ալիտուսը (Լիտվա), Էջմիածինը (Հայաստան), Բրեստը (Բելառուս), Նիկոլաևը (Ուկրաինա), Պորտոմաջորեն (Իտալիա), Օհարան (Ճապոնիա) ։ Քույր քաղաքների միջև համագործակցությունը հաստատված է տարբեր ուղղություններով՝ տնտեսություն, կրթություն, մշակույթ, սպորտ։ Քույր քաղաքների մասին Պետրոզավոդսկում, բացի այս ծառուղուց, հիշեցնում են նրա փողոցների և առափերի անվանումները, քանդակները առափնյա փողոցում, ինչպես նաև Լենինի պողոտում Կարելիայի Հանրապետության կառավարության շենքի դիմաց գտնվող որոշ քույր քաղաքների նկարներով պատկերասրահը ։
Հուշարձաններ
Ծառուղում գտնվում է երեք հուշարձան` «Բարեկամության ծառ», Քույր քաղաքների հուշանշան և Խոնարհ խաչ` ի հիշատակ Սոբորնայա հրապարակի կորսված տաճարների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փողոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պետրոզավոդսկի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Պետրոզավոդսկի փողոցներ
Ռասիպնոյե (Պեսչանոկոպսկի շրջան)
Ռասիպնոյե (Рассыпное), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Ռասիպնենսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
(2617) Ջիանքսի
(2617) Ջիանքսի (Jiangxi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 26-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,163425 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4331 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8937 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2055,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175173 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1975 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վիվի Լորան Թեկհոլմ
Վիվի Լորան Թեկհոլմ (Vivi Laurent-Täckholm, ), շվեդ բուսաբան, մանկական գրքերի հեղինակ։ Պրոֆեսոր։ Ակտիվ գործունեություն է ծավալել Եգիպտոսում ։
Կենսագրություն
Վիվի Լորան Թեկհոլմը ծնվել է Շվեդիայի Դանդերյուդ կոմունայում, դոկտոր Վիլհելմ Էդվարդ Լորանի և Լիլի Ջենի Կառոլինա Բերդստրադի ընտանիքում ։ 1921 թվականին ավարտել է Ստոկհոլմի համալսարանը։ 1921-1923 թվականներին ճամփորդել է ԱՄՆ-ում։ 1926 թվականին ամուսնացել է բուսաբանության պրոֆեսոր Գունար Թեկհոլմի հետ (1891-1933)։ Նույն տարում նրանք տեղափոխվել են Եգիպտոս և սկսել իրենց գործունեությունը Եգիպտոսի բուսական աշխարհում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Վիվին աշխատել է Ստոկհոլմի թերթերից մեկում, սակայն պատերազմի ավարտից հետո տեղափոխվել է Եգիպտոս։ 1946 թվականին եղել է Կահիրեի համալսարանի պրոֆեսոր, 1947 թվականին՝ Ալեքսանդրիայի համալսարանի, 1948 թվականին՝ կրկին Կահիրեի համալսարանի։ 1952 թվականին դարձել է Ստոկհոլմի համալսարանի փիլիսոփայության պատվավոր դոկտոր։
Թեկհոլմը Կահիրեի համալսարանում ստեղծել է Բուսաբանության ինստիտուտ։ Նա հավաքել է հերբարիում, որը դարձել է Աֆրիկայի ամենամեծ հավաքածուն՝ մոտ 100.000 բույսեր ամբողջ աշխարհից, մասնավորապես Եգիպտոսից, Լիբանանից, Արաբիայից և Սուդանից։ Շվեդական կապերի շնորհիվ՝ Ստոկհոլմի գյուղատնտեսական ակադեմիան ուղարկել է 700 կգ գրականություն, իսկ Շվեդիայի թագավոր Գուստավ VI Ադոլֆը ֆինանսավորել է գնելու արտասահմանյան գրականություն։ SIDA-ն նվիրաբերել է միկրոֆիլմերի գրքերի հավաքածու և հերբարիումի նմուշներ։ Ստոկհոլմի համալսարանի Վալլենբերգ հիմնադրամի շնորհիվ համալսարանը կարողացել է կառուցել լաբորատորիա ծաղկափոշիների վերլուծության համար։ Թեկհոլմի օրոք Բուսաբանության ինստիտուտն ունեցել է 20 պրոֆեսոր և դասախոս և շուրջ 2000 ուսանող ։
Մահը
Թեկհոլմը մահացել է Շվեդիա կատարած այցի ժամանակ և թաղված է Ուփսալայի հին գերեզմանատանը ։
Գրականություն
Irma Ridbäck: Vivi Täckholm - botanist och kulturinstitution, 1994 Beata Arnborg: Professor Vivi - den sagolika botanisten, Bokförlaget Atlantis, Stockholm 2008, ISBN 978-91-7353-217-4
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ բուսաբաններ Կատեգորիա:Շվեդ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ստոկհոլմի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեդ մանկագիրներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ
Սերգեյ Համբարձումյան
Սերգեյ Ալեքսանդրի Համբարձումյան, հայ մեխանիկ։ ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1965), ՀԽՍՀ ԳԱ փոխնախագահ (1974-1977), ՀԽՍՀ IX գումարման Գերագույն խորհրդի նախագահ, ԽՍՀՄ X գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1971 թվականից Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահության անդամ ։
Կենսագրություն
Սերգեյ Համբարձումյանը ծնվել է 1922 թ. մարտի 17-ին Ալեքսանդրապոլում (Գյումրի), իրավաբան Ալեքսանդր Գեորգի Համբարձումյանի ընտանիքում։ 1938 թ. ավարտել է միջնակարգ դպրոցը Երևանում, 1942 թ. Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1946 թ. նա հաջողությամբ պաշտպանել է թեկնածուական թեզ, իսկ 1952 թվականից տեխնիկական գիտությունների դոկտոր է։ 1953 թ. նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ 34 տարեկան հասակում, 1956 թ. Սերգեյ Համբարձումյանը ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, իսկ 1964 թ.՝ ակադեմիկոս։ 1959-1970 թթ. եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի, 1970–1977 թթ.՝ մեխանիկայի ինստիտուտի տնօրեն։ 1961 թվականից նախ ԽՍՀՄ, ապա՝ Ռուսաստանի տեսական և կիրառական մեխանիկայի ազգային կոմիտեի և նախագահության անդամ։ 1970-1992 թթ. եղել է Հայաստանի Պետական մրցանակների կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
Մանկավարժական աշխատանք
1943-1946 թթ. նա դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, իսկ 1948 թվականից՝ Երևանի պետհամալսարանում։ Նրա գիտական ղեկավարությամբ ավելի քան 50 երիտասարդ գիտնականներ պաշտպանել են դոկտորական ու թեկնածուական թեզեր։ 1977-1991 թթ. Սերգեյ Համբարձումյանը եղել է Երևանի պետական համալսարանի ռեկտորը։
Գիտական աշխատանք
Աշխատանքները վերաբերում են հոծ միջավայրի մեխանիկային, թաղանթների և սալերի տեսությանը, տարամոդուլ առաձգականության տեսությանը, բարակ մարմինների էլեկտրամագնիսաառաձգականությանը, միկրոպոլյար առաձգականության տեսություն հարցերին։ Ստեղծել է անիզոտրոպ շերտավոր թաղանթների տեսություն, որի հիման վրա լուծվել են բարակապատ կառուցվածքների հաշվարկի և նախագծման բազմաթիվ կարևոր խնդիրներ։ Համբարձումյանի սալերի ու թաղանթների ճշգրտված տեսությունների հիման վրա նոր տեսանկյունից են դիտարկվել ժամանակակից կոմպոզիցիոն նյութերից պատրաստված բարակապատ համակարգերի հաշվարկման պրոբլեմները (ամրություն, կայունություն, տատանումներ, լարումների կենտրոնացում, ճաքերի առաջացում են)։ Անիզոտրոպ շերտավոր սալերի ու թաղանթների դինամիկական կայունության և ֆլատերի խնդիրներում Համբարձումյանը և նրա աշակերտները հայտնաբերել են բնութագրիչներ, ուսումնասիրել կառուցվածքի ետկրիտիկական վարքը։ Առաջարկել է ձգմանը և սեղմմանը տարբեր ձևով դիմադրող նյութերի առաձգականության տեսություն, որը հիմք է ծառայել տարամոդուլ նյութերից պատրաստված սալերի և թաղանթների խնդիրների հետազոտմանը։ Համբարձումյանը և նրա աշակերտները առաջարկել են բարակ մարմինների մագնիսաառաձգականության վարկածը, որը հնարավորություն է տվել ուսումնասիրել ժամանակակից տեխնիկայի համար մի շարք կարևոր խնդիրներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մեխանիկներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 9-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Մեխանիկներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ
252
Մահեր
Կատեգորիա:252 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Իլմեն (Տոմի վտակ)
Իլմեն (Ильмень), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 408 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։