cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միչիգան
Աշխարհագրություն
Միչիգան նահանգի 41,3 %-ը կազմում է ջրային տարածքը, իսկ ինքը նահանագը կապված է Մակինո կամրջով միացված Վերին և Ստորին թերակղզիներից, ինչպես նաև մի շարք այլ կղզիներից։ Հյուսիսից և արևելքից Միչիգանը սահմանակից է կանադական Օնտարիո շրջանին Գուռոն և Վերին լճերի ջրերով։ Օնտարիոյի հետ սահմանակից չոր հատվածն անցնում է Սենտ Քլեր գետի ափով, որը թափվում է Սենտ Քլեր լիճը և Սենտ Քլերից սկիզբ առնող ու Էրի լիճը թափվող Դետրոյտ գետի ափով։ Հարավից սահմանակից է Օհայո և Ինդիանա նահանգներին։ Արևմուտքից Ստորին թերակղզին սահմանակից է Միչիգան լճի ջրերին, Իլինոիս և Վիսկոնսին նահանգներին, իսկ Վերին թերակղզին սահմանակից է Վիսկենսին նահանգի ցամաքին և Վերին լճի ջրերեին։
Ընդհանուր նահանագի ափամերձյան երկարությունը կազմում է 5,2 հազար կիլոմետր։ Միչիգանի տարածքում գտնվում են 11 հազար ներքին լճեր, որոնք ազդում են այստեղի կլիմայի վրա։
Իրադարձություններ
Ամեն տարի Միչիգանում տեղի է ունենում Woodward Dream Cruise ավտոշքերթը, որտեղ մասնակցում են ավելի քան 40 հազար ոչ սովորական և չհանդիպող ավտոմեքենաներ։ Այն աշխարհի ամենամեծ միօրյա ավտոշքերթն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միչիգան Կատեգորիա:1837 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նահանգներ
Ուլտրաբուք
Ուլտրաբուք ( Ultrabook), բարակ և թեթև նոթբուք, որը ունի պակաս մեծություն և քաշ սովորական նոթբուքերի համեմատ, բայց միաժամանակ լիարժեք նոթբուքների բնորոշ գծերի մեծ մասը։ Ultrabook ապրանքանիշը պատկանում է Intel ընկերությանը, և այն սահմանում է բնութագրերը, որոնց պետք է համապատասխանի ձեր սարքը, որպեսզի իրավունք ունենա օգտվել այս բրենդից։ Տերմինը սկսել է տարածվել 2011 թվականին, այն բանից հետո, երբ Intel-ը ներկայացրել է տվյալ դասի բնութագրերը և սարքերի կոնցեպցիա, որը մշակվել է Apple-ի հետ համատեղ 2008 թվականին թողարկված MacBook Air նոթբուքի հիման վրա ։
Տվյալ դասի համակարգիչների բնութագրերը զարգանում են Intel Ultrabook նորաստեղծ ստորաբաժանման հետ, և հետագայում ուլտրաբուքները լինելու են պլանշետների և գերդյուրակիր նոթբուքների խառնուրդը։
Պատմությունը
Ի սկզբանե դյուրակիր համակարգչի կոնցեպցիան, ավելի կոմպակտ և թեթև քան սովորական համակարգիչը, հայտնվել է 1996 թվականին, երբ Toshiba կորպորացիան թողարկել է Toshiba Libretto նոթբուքների ընտանիք։ Այս կարգի համակարգիչները ստացել են սուբնոթբուք անվանումը։ Այն պահից 15 տարվա ընթացքում սուբնոթբուքները մշտապես զարգացել են չափերի և գնի նվազեցման, ինչպես նաև հաշվողական հզորության և ներկառուցված վերալիցքավորվող մարտկոցի աշխատանքի տևողության ավելացման ուղղությամբ։
2011 թվականի մայիսին Intel ընկերությունը ներկայացրել է նոր դասի դյուրակիր PC — ուլտրաբուքեր, որը հանդիսանում է դասական սուբնոթբուքերի հետագա էվոլուցիոն զարգացումը և հիմնականում օգտագործում են գաղափարները, որոնք պարունակվում են Apple MacBook Air գերբարակ նոթբուքներում։
2008 թվականից սկսած, էժան նեթբուքները և ավելի հարգված ուլտրաբուքերը, ըստ էության, փոխարինում են միմյանց և դուրս են մղում շուկայից իրենց նախնի դասը սուբնոթբուքները։
Նկարագրություն
Ուլտրաբուքները ավելի բարակ են և թեթև, սովորական նոութբուքներից, բայց մի փոքր ավելի արտադրողական է, քան նեթբուքները։ Նրանք զինվում են հեղուկ բյուրեղային էկրանով՝ 11-ից 17 դյույմ, կոմպակտ են՝ հաստությունը մինչև 20 մմ, ունեն ցածր զանգված։
Ի տարբերություն էժան նեթբուքների, որոնք ի հայտ եկան շուկայում 2008 թվականին, ուլտրաբուկն ավելի հարգված և սիրելի դլուրակիր համակարգիչ է, որն ունի ավելի մեծ հաշվողական հզորություն և մարտկոցի աշխատանքի ավելի մեծ տևողություն։
2012 թվականի պլանների համաձայն ՝ Intel-ի սենսորային էկրանների էժանացման և OS Microsoft Windows 8 թողարկման շնորհիվ արտադրողները սկսեցին արտադրել ուլթրաբուքների մի մասը սենսորային էկրաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինթելի արտադրանքներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Մտրակ և բլիթ
«Մտրակ և բլիթ» արտահայտությունը այս կամ այն ձևով գործում է նաև այլ լեզուներում։ Ռուսական գրականության մեջ այն առաջացել է XIX—XX դարերում ։ Անգլերենում օգտագործվում է «գազար և փայտ» («carrot and stick») տարբերակը՝ ասոցացվելով այն միջոցների հետ, որոնցով կարելի է ստիպել համառ ավանակին շարժվել ։
Սոցիալական հոգեբան Դուգլաս Մաքգրեգորը համարում էր, որ «մտրակի և բլիթի» մեթոդը լավ աշխատում, եթե միայն մարդու մոտ բավարարված չեն հիմնական պահանջմունքները՝ անվտանգության և սննդի բնագավառում։ Իսկ գոյության ադեկվատ մակարդակին հասնելու դեպքում առաջանում են ավելի բարձր մակարդակի պահանջմունքներ, օրինակ, սիրո և ինքնահարգանքի պահանջմունքներ, որոնք այս մեթոդը ոչ արդյունավետ են դարձնում։ Բացի այդ՝ մարդու կյանքում կարող են առաջանալ որոշակի պայմաններ, որոնց դեպքում բարձր մակարդակի պահանջմունքները չեն ճնշվում հիմնական պահանջմունքների չբավարարվածությամբ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մանկավարժություն Կատեգորիա:Հոգեբանական մանիպուլյացիա
Թիփլվան
Թիփլվան,գետակ Ճորոխի ավազանում, Աջարայի ձախակողմյան օժանդակ Սխալտայի վտակը ։
Շիրա Հաաս
Շիրա Հաաս (שירה האס, ), Իսրայելի թատրոնի և հեռուստատեսության դերասանուհի։
Կենսագրություն
Շիրա Հաասը ծնվել է 1995 թվականի մայիսի 11-ին Թել Ավիվում՝ հրեաների ընտանիքում ։ Նրա ծնողները երկուսն էլ սաբրիներ են, ունեն լեհական, հունգարական և չեխական ծագում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Հոլոքոստից փրկված նրա պապը բանտարկվել է Օսվենցիմի համակենտրոնացման ճամբարում։
Մեկ տարեկանում Շիրան ծնողների հետ տեղափոխվել է Հոդ հա-Շարոն՝ տուն, որտեղ նա անցկացրել է իր վաղ տարիների մեծ մասը։ Երկու տարեկանում նրա մոտ երիկամի քաղցկեղ է ախտորոշվել, բայց մի շարք ծանր ընթացակարգերից հետո երկու տարի անց վերականգնվել է։
14 տարեկանում սկսել է խաղալ Կամերիի թատրոնի ներկայացումներում, ինչպիսիք են՝ «Գետտո» և «Ռիչարդ III»։
2010-2013 թվականներին սովորել է Թելմա Յելինի անվան Թատերական գեղարվեստական ուսումնարանում, այնուհետև որպես կամավոր աշխատել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում։
Աբուսահլ Սենեքերիմի Արծրունի
Աբուսահլ Արծրունի, Վասպուրականի արքայազն-իշխան և Սեբաստիայի իշխան, 1035 թվականից եղբոր՝ Ատոմ Արծրունու գահակից, Վասպուրականի թագավոր այնուհետև Սեպաստիայի կառավարիչ-իշխան Սենեքերիմ Արծրունու որդին, սերում է Արծրունիների թագավորական տոհմից։
Շիրա Հաաս
Կենսագրություն
Նա իր հեռուստատեսային դեբյուտը կատարել է 2013 թվականին՝ Ռուհամի Ուայսի «Շտիսել» դրամատիկական սերիալում։
2014 թվականին՝ ուսումնարանում սովորելու ժամանակ, քաստինգի գծով տնօրեն Էսթեր Կլինգը ֆեյսբուքի միջոցով կապ է հաստատել Հասի հետ։ Նա Շիրային հրավիրել է «Արքայադուստր» ֆիլմում գլխավոր դերի ունկնդրությանը։ Այս դերի շնորհիվ Շիրան արժանացել է մրցանակի Երուսաղեմի կինոփառատոնի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում և «Խաղաղություն և սեր» կինոփառատոնում, ինչպես նաև « Օֆիր » մրցանակաբաշխության լավագույն դերասանուհի անվանակարգում ։
Աբուսահլ Սենեքերիմի Արծրունի
Կենսագրություն
Աբուսահլ Արծրունին հոր՝ Վասպուրականի վերջին թագավոր Սենեքերիմ Արծրունու հետ 1021 թվականին գաղթել է Սեբաստիա, որը ճանաչվել է Արծրունիների ժառանգական տիրույթը։ 1026 թվականին, Սենեքերիմ Արծրունու մահից հետո նրան հաջորդում է ավագ որդին՝ Դավիթ Արծրունին, որին էլ 1035 (1036 կամ 1037 ) թվականին հաջորդում է նրա մյուս եղբայրը՝ Ատոմ Արծրունին, Աբուսահլը դառնում է եղբոր՝ Ատոմի գահակիցը Սեբաստիայի իշխանությունում մինչև մահ։
XI դարի առաջին կեսին, սելջուկյան արշավանքից քիչ առաջ, մի շարք հայ իշխաններ, ընդառաջելով Բյուզանդական կայսրության քաղաքականությանը, իրենց կալվածքները «փոխանակում են» կայսրության այլ հողերի հետ։ Աբուսահլը չի գնում այդ ճանապարհով՝ իր դեմ գրգռելով Բյուզանդիային։ Երբ Ալփ–Արսլանը հարձակվում է Փոքր Ասիայի վրա, Ռոմանոս Դիոգենես կայսրն անձամբ Արևելք է գալիս և Աբուսահլին ու նրա եղբորը զրկում իշխանությունից՝ մեղադրելով «թշնամուն գործակցելու» մեջ։ Աբուսահլը պայքար է սկսում բյուզանդացի իշխանների դեմ, սակայն՝ անհաջող ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վասպուրականի թագավորություն Կատեգորիա:Վասպուրականի իշխաններ Կատեգորիա:Սեբաստիայի իշխաններ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Շիրա Հաաս
Կենսագրություն
2018 թվականին «Օֆիր» մրցանակաբաշխության ժամանակ Շիրա Հաասն առաջադրվել է «Լավագույն կանացի դեր» անվանակարգում «Կոտրված հայելիներ» (2018) և «Երկրորդ պլանի» լավագույն դերասանուհի «Ազնիվ վայրենի» ֆիլմի համար (2018) ։
Անցած գիշերը Նյու Յորքում
Անցած գիշերը Նյու Յորքում (Last Night), Մեսսի Թաջեդինի ռեժիսորական աշխատանքը՝ Քիրա Նայթլիի, Սեմ Ուորթինգտոնի, Եվա Մենդեսի և Գիյոմ Կանեի մասնակությամբ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է ամուսնական մի զույգի՝ Մայքլի և Ջոաննայի կյանքի մասին։ Մեկ օրով նրանք ստիպված են բաժանվել. իր հրապուրիչ գործընկերուհու՝ Լորայի հետ Մայքլը ուղևորվում է գործուղման Ֆիլադելֆիայում։ Ջոաննան Նյու Յորքում նույն ժամանակահատվածում հանդիպում է Ալեքսին, ում հետ ինչ-որ ժամանակ սիրավեպ է ունեցել ։ Ֆիլմը զուգահեռ ցույց է տալիս չորս հերոսների պայքարը գայթակղության դեմ։ Արդյունքում, Մայքլը դավաճանում է կնոջը, իսկ Ջոաննան բաժանվում է Ալեքսից՝ չգայթակղված։ Սակայն կինոնկարի վերջաբանը արդեն պարզ է դարձնում ամենը. գործողումից շուտ վերադարձած Մայքլի մոտ կասկածներ են առաջանում Ջոաննայի նկատմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Բուշուար
Բուշուար (Bouchoir), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Չիմոլայս
Չիմոլայս  (Cimolais), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բուշուար
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 285 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.88 կմ² տարածք։
Չիմոլայս
Բնակչությունը կազմում է 439 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 5 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 101 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Բուշուար
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 32 կմ հարավ-արևելք։
Չիմոլայս
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Բուշուար
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 174 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,7 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 116 անձ (62 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (5 տղամարդ և 9 կին)։ 44 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Չիմոլայս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բուշուար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Արմեն Գևորգյան (ֆինանսիստ)
Արմեն Հենրիկի Գևորգյան, ՀՀ պետական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ
Ամեր
Ամեր (Amer), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սելվա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 49,86 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2306 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ծիթելգոր
Ծիթելգոր (წითელგორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 164 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Երգ Թրիմրի մասին
Երգ Թրիմրի մասին (Þrymskviða) սկանդինավյան «Ավագ Էդդա» էպոսի առասպելներից մեկը, որը համարվում է իսլանդական սկալդների կողմից երգված և հետագայում գրառված երգերից մեկը։ Այն պահպանված է միայն «Codex Regius 2365» ձեռագրերում։ Ուսումնասիրող գիտնականներից շատերն այն համարում են երգերից ամենահինը, իսկ գրառման ժամկետ են սահմանում 9-րդ դարի սկիզբը։
Նկարագրություն
Երգն աստվածների ու հսկաների միջև խաղարկվող մի կատակերգություն է։ «Երգ Թրիմրի մասին» առասպելում պատմվում է, թե ինչպես է Թորը վերադարձնում Թրիմր անունը կրող և յոտունների տիրակալը համարվող հսկայից իր գողացված Մյոլնիր մուրճը։ Այն բարձրակարգ գեղագիտական ոճով իրականացրած՝ իրար հաջորդող իրավիճակների մի շարան է, որն ընթանում է գրոտեսկային հումորի ուղեկցությամբ։ Լեզվաբանական առումով պարզ ու մատչելի նյութն իր մեջ ներառում է թաքնված գաղտնագրություն։
«Երգ Թրիմրի մասին» առասպելում կրկնվող դարձվածքները ևս մեկ անգամ ընդգծում են սկալդական արվեստի յուրահատուկ ոճաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները։
Երգը սկսվում է նկարագրությամբ, թե ինչպես է Թորն արթնանում և տեսնում, որ իր Մյոլնիր անունով մուրճը չկա։ Նա ձայնում է իր եղբորը՝ Լոկիին և հայտնում, որ իր մուրճը գողացել են։ Նրանք երկուսով գնում են Ֆրեյայի մոտ և խնդրում վերջինիս փետուրե հանդերձները, որպեսզի դրանց օգնությամբ թռչելով որոնեն մուրճը։ Ֆրեյան տալիս է իր զգեստները, որոնք հագնելով՝ Լոկին թռչում է դեպի հսկա յոտունների տիրույթները։ Նա հանդիպում է սառցե հսկաների գլխավոր Թրիմրին, որը ցուրտ ձմռան հովանավորն էր։ Հսկան հարցնում է Լոկիին, թե ինչու է նա հեռավոր Ասգարդից եկել իր մոտ։ Լոկին հայտնում է, որ կորել է Մյոլնիր մուրճը, և հարցնում, թե արդյոք Թրիմրը չի հափշտակել։ Թրիմրը խոստովանում է, որ ինքն է տարել այն և ութ ասպարեզ խորությամբ թաղել է հողի տակ։ Եվ պայման է դնում, որ այն կվերադարձնի, եթե իրեն որպես հարսնացու բերեն չքնաղ Ֆրեյային։
Լոկին վերադառնում է Ասգարդ, որտեղ նրան սպասում էր Թորը։ Լոկին պատմում է, թե ուր հասավ և ինչ իմացավ Մյոլնիր մուրճի մասին, նաև այն, թե ինչպես միայն կարելի է վերադարձնել մուրճը։ Իմանալով այդ՝ Թորը եղբոր՝ Լոկիի հետ կրկին գնում է Ֆրեյայի մոտ և ասում, որ նա պետք է իսկույն հարսի շորեր հագնի ու իր հետ գնա հսկա յոտունների երկիրը հարսնության։ Բայց Ֆրեյան խիստ զայրանում է՝ ասելով, որ եթե համաձայնվի, իրեն անառակ կհամարեն։ Դրանից հետո ասերը ժողով են գումարում, որպեսզի որոշեն, թե ինչ հնարով վերադարձնեն Թորի մուրճը։ Ի վերջո որոշում են Թորին հագցնել հարսի զգեստներ և Ֆրեյայի փոխարեն ուղարկել Թրիմրի մոտ։ Հզոր աստվածը նախ ընդդիմանում է, թե իրեն կնաբարո կհամարեն, բայց ի վերջո համաձայնում է։ Երբ նա հասնում է Թրիմրի պալատը, հսկաների առաջնորդը մեծ սեղան է գցել տալիս, ապա իր քրոջն ուղարկում բերելու Մյոլնիր մուրճը, որպեսզի այն դնեն հարսի ծնկներին և օծեն նրան։ Բայց երբ Թորը կրկին տիրանում է իր ահեղ զենքին, իսկույն սպանում է Թրիմրին, ապա կոտորում մյուս հսկաներին։
Բիրշտոնաս
Բիրշտոնաս, բալնեոթերապիայի առողջավայր, և բուժավայր, քաղաք Լիտվայում, որը գտնվում է Կաունասից հարավ, Նեման գետի ափին 30 կմ (19 մղոն) հեռավորության վրա։ Բիրշտոնասը քաղաքի իրավունք է ստացել 1529 թվականին, իսկ 1966 թվականին նշանակվել է քաղաք։ Քաղաքը Բիրշտոնաս ինքնավարության վարչական կենտրոնն է։
Պատմություն
Բիրշտոնասն առաջին անգամ հիշատակվել է տասնչորսերորդ դարում՝ Տևտոնական օրդենում որպես «ագարակ աղի ջրի մոտ»։ 14-16-րդ դարերում շատ լիտվական իշխաններ և ազնվականներ որսի ժամանակ հանգստացել են Բիրշտոնասում։ Առողջարանը հիմնադրվել է 1846 թվականին։ Շատ մարդիկ Ռուսաստանից, Լեհաստանից և Լիտվական այլ քաղաքներից այցելում էին հանքային ջրերի տարածքում գտնվող առողջարաններ և ստանում բուժիչ ցեխային լոգանքներ, այդ թվում լիտվացի գրող Բալիս Սրուոգան, ով հիվանդացել էր համակենտրոնացման ճամբարում գտնվելուց հետո։
Տրանսպորտ
Բիրշտոնասը իրականացնում է ազգային կարգավիճակ ունեցող ճանապարհներ Կաունասից, Վիլնյուսից և Մարիամպոլեից։ Այն սպասարկում է Կաունասի միջազգային օդանավակայանը՝ մեծությամբ երկրորդ օդանավակայանը Լիտվիայում։
Փառատոններ
Բիրշտոնսում անց են կացվում մի քանի փառատոններ։ Բիրշտոնաս քաղաքի փառատոնը տոնվում է հունիսի երկրորդ շաբաթը։ Այն առանձնանում է համերգներով, ժողովրդական արվեստի ցուցադրություններով, մոտորավոր մակույկներով և օդապարիկներով։ Մարտի վերջի հանգստյան օրերին Բիրշտոնսում տոնում են Լիտվիայի ամենահին, միջազգային ջազ փառատոնը։ Սկսած 1980 թվականից ջազի փառատոնը հյուրընկալվում է այստեղ երկու տարին մեկ անգամ և արդեն վաղուց առողջավայրը ստացել է լիտվական ջազի Մեքքա անվանումը ։
Զբոսաշրջություն
Բիրշտոնասը հայտնի է իր հանքային ջրերով։ Այս ջրերը օգտագործվում են առողջավայրերում՝ հանքային ջրերի լողավազանների և լոգարանների համար։ Այստեղ կան երեք խոշոր առողջարաններ, որոնք առաջարկում են հալոթերապիա, բուժիչ ցեխի լոգանքներ, հանքային ջրով լողավազաններ, մերսումներ և բուժագործության լայն շրջանակ։ Բիրշտոնասը ունի նաև հյուրանոցներ և քաղաքամերձ ագարակներ, որոնք հարմարեցված են գյուղական զբոսաշրջության համար։ Տեղական տեսարժան վայրերը ներառում է ՝ Վիտաուտաս բլուրը, որտեղ Լիտվիայի մեծ իշխան Վիտովտը ուներ իր որսորդական առանձնատունը, երկու թանգարաններ, զբոսավայր Նեման գետի մոտակայքում։ Հեծանվավազքը տեղական անտառում, ձիավարությունը, նավարկությունը և թիավարում ապահովված են։
Բիրշտոնասը Լիտվիայի սակավաթիվ հանգստավայրերից մեկն է։
Միջազգային հարաբերություններ
Քույր քաղաքներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվայի քաղաքներ Կատեգորիա:1382 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Esquire
Esquire (Էսքվայեր), ամենամսյա ամսագիր, ստեղծված 1933 թվականին ԱՄՆ-ում։ Հիմնական թեմաներն են մշակույթ և արվեստ, նորաձևություն և ոճ, բիզնես և քաղաքականություն, տեխնոլոգիաներ և ավտոմեքենաներ, ուտելիք և առողջություն, անձ և հարցազրույց։
1932 թվականի նոյեմբերին Չիկագոյի 2 բնակիչ՝ Դեվիդ Սմարթը և Առնոլդ Գինգրիչը սկսեցին թողարկել ամսագիր «հաջողակ պարոնների» համար։ 1937 թվականի հունվարին ամսագրի ամենամսյա հրատարակչությունը հասնում է 1.5 միլիոն օրինակի, իսկ 1963 թվականի հոկտեմբերին ամսագրի հրատարակչությունը հասնում է 2 միլիոնի։
Հետաքրքիր փաստեր
1958 թվականի նոյեմբերին Esquire-ը հրատարակում է Թրուման Կապոտեի «Նախաճաշ Տիֆանիի հետ» վեպը, որը մերժվել է Harper’s Bazaar-ի խմբագրության կողմից, որպես «անպատշաճ»։
1999 թվականի փետրվարին Esquire-ը հարցազրույց է վերցնում Ուսամա բեն Լադենից, «Ողջույն Ամերիկա. Ես Ուսամա բեն Լադենն եմ» վերնագրի ներքո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամսագրեր ըստ երկրի
Յասիի կոտորած
Յասիի կոտորած, հրեաների զանգվածային սպանություն Ռումինիայի Յասի քաղաքում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հունիսի 27-ից հուլիսի 2-ը։
Ռումինական զորքերի ու ժանդարմերիայի ունեցած նախնական տվյալների համաձայն՝ այդ «արյունոտ շաբաթվա» ընթացքում զոհվել է առնվազն 8 000 և ձերբակալվել ու Յասիից տեղափոխվել 5000 հրեա, որոնցից երկաթուղային վագոններով յոթօրյա տեղափոխումից հետո կենդանի է մնացել միայն 1011 մարդ։ Ռումինիայի կառավարության պաշտոնական տվյալներով, որ ստացվել են պատերազմից հետո, նշվում է 13 266 զոհվածների մասին, իսկ ըստ հրեական համայնքի տվյալների՝ սպանվել է 14 850 մարդ, ներառյալ կոտորածի ընթացքում ու դրանից հետո քաղաքից կատարված տեղահանումների ժամանակ սպանվածները ։
Կոտորածից առաջ
Յասիի բնակչությունը կազմել է 100 000 մարդ, որոնց թվում եղել է շուրջ 45 000 հրեա։ Ռումինիայի վարչապետ Յոն Անտոնեսկուն ցանկացել է Ռումինիան տեսնել առանց հրեաների ու գնչուների ։ 1938 թվականին Գերմանիայում ընդունված նացիստական Նյուրնբերգյան օրենքների ազդեցությամբ Ռումինիայի կառավարությունը ներմուծել է մի շարք սահմանափակումներ հրեաների համար։ Ռումինիայի նացիստական ու նացիստներին հարող կուսակցությունները կազմակերպել են հրեաների կոտորածներ։ 1940 թվականին արգելվել են ամուսնությունները ռումինացիների ու հրեաների միջև, հրեաներին արգելվել է կրել ռումինական անուններ, իսկ որոշ շրջաններում հրեաներին արգելվել է խոսել իրենց մայրենի լեզվով հասարակական վայրերում։ Գերմանական նացիստների նման Անտոնեսկուի վարչակարգը հրեաներին ստիպել է կատարել հարկադիր աշխատանքներ, կրել տարբերիչ նշաններ և այլն, իսկ մինչ 1941 թվականի ամառ օրվա խնդիր է դարձել հրեաների ոչնչացումը ։
1941 թվականի հունվարի 19-ին՝ «Երկաթե գվարդիայի» խռովության ժամանակ, երկրի ողջ տարածքում՝ Բուխարեստում ու մյուս քաղաքներում, տեղի են ունեցել հրեաների առաջին խոշորամասշտաբ կոտորածները, որ շարունակվել են երկու օր։
1941 թվականի հունիսի կեսերին Ռումինիայի պետական լրատվամիջոցերը լուրեր են տարածել, թե խորհրդային պարաշյուտիստներն իջել են Յասիի ծայրամասում, և որ հրեաներն օգնում են նրանց։ Կոտորածից մեկ շաբաթ առաջ քրիստոնյաների տները նշվել են խաչերով, հրեա տղամարդկանց ստիպել են մեծ փոսեր փորել հրեական գերեզմանատանը, իսկ զինվորները հետախուզել են հրեաները տները՝ «որոնելով ապացույցներ»։
Կոտորած
1941 թվականի հունիսի 27-ին՝ ԽՍՀՄ ներխուժումից մեկ շաբաթ անց, Անտոնեսկուն զանգահարել է գնդապետ Կոնստանտին Լուպին՝ Յասիի կայազորի հրամանատարին՝ նրան հրամայելով «մաքրել Յասին հրեական բնակչությունից» (թեև կոտորածի պլանները հաստատվել էին դրանից առաջ)։ Նույն օրն իշխանությունները հրեական համայնքին պաշտոնապես մեղադրել են սաբոտաժի ու կոլոբորացիոնիզմի մեջ, զինվորներից ու ոստիկաններից կազմակերպել են ջոկատներ կոտորածի անցկացման համար և կեղծ հիմունքներով հրեաներին մեղադրել փողոցներում ռումինացի զինվորների վրա հարձակվելու և նրա համար, թե իբր հրեաներն օգնել են խորհրդային ինքնաթիռներին Յասիում երկաթուղային հանգույցի ռմբակոծման և ռումինական ու գերմանական զորքերի կուտակման ժամանակ ։ Դրանից հետո ռումինացի զինվորներն սկսել են կոտորածը։
Կոտորածը տեղի է ունեցել Յասիից հրեաների արտաքսման շրջանակներում։ Իսկ վերջինս էլ իր հերթին եղել է Բեսարաբիայում, Բուկովինայում ու Մոլդովայում հրեաների ներկայության լիկվիդացման մաս, որը եղել է Ռումինիայում հրեաների վերաբերյալ կազմված պլանի մաս։
Ռումինական կառավարության հետպատերազմյան հաշվետվությունում նշվել են այդ այդ կոտորածի իրականացնողները, որ եղել է Եվրոպայում իրականացված խոշորագույն կոտորածներից մեկը.
Մարդկանց որսին, որ ծավալվել է հունիսի 28-ի լույս 29-ի գիշերը, մասնակցել է առաջին հերթին Յասիի ոստիկանությունը, որին օգնել են Բեսարաբիայի ոստիկանությունն ու տեղի ժանդարմերիան։ Մյուս մասնակիցները եղել են զինվորները, երիտասարդ մարդիկ, SSI զինված գործակալներն ու ամբոխը, որ թալանել է ու սպանել՝ իմանալով, որ պատասխանատվություն չի կրելու իր գործողությունների համար։ Յասիի որոշ ռումինացի բնակիչներ նրանից բացի, որ ամբաստանել են հրեաներին, նաև զինվորներին ուղեկցել են հրեաների տներ ու ապաստարաններ և նույնիսկ իրենք են ներխուժել տներ, ու նաև իրենք էլ մասնակցել են ձերբակալություններին ու ստորացումներին, որոնց ենթարկվել են հրեաների գաղութները Չեստուրայի ճանապարհին։ Ջարդարարների թվում եղել են հրեաների հարևաններ, համասեմական շարժումների հայտնի ու ոչ այնքան հայտնի կողմնակիցներ, ուսանողներ, պետական պաշտոնյաներ, երկաթգծի աշխատողներ, արհեստավորներ, որոնց զայրացնում էր մրցակցությունը հրեաների հետ, «սպիտակ օձիքներ», թոշակառուներ ու պատերազմի վետերաններ։
Վարչապետի տեղակալ Միխայ Անտոնեսկուն Ռումինիայի վարչակարգի մտադրությունները հետևյալ կերպ է բացատրել կոտորածից կարճ ժամանակ անց ունեցած իր ելույթում. Ես կողմ եմ Բեսարաբիայի ու Բուկովինայի ողջ հրեական բնակչության բռնի տեղահանմանը... Դուք պետք է անողոք լինեք նրանց հանդեպ... Ես չգիտեմ, թե քանի հարյուրամյակ կանցնի, մինչև ռումինական ժողովուրդը նորից ստանա գործողությունների այնպիսի ազատություն, էթնիկական զտման այդպիսի հնարավորություն... Սա այն ժամանակն է, երբ մենք մեր հողի տերն ենք... Ես ինձ վրա եմ վերցնում պաշտոնական պատասխանատվությունը և ասում եմ ձեզ՝ օրենք չկա... Այնպես որ ոչ մի ձևականություն, լիակատար ազատություն։
Ջարդարարների դատ
1946 թվականին կազմակերպվել է այսպես կոչված «Ռումինիայի ժողովրդական տրիբունալը», և Յասիի կոտորածի համար մեղադրվող հիսունյոթ անձանցից դատապարտվել է ութ անձ ռազմական բարձր պաշտոնյաներից, Յասիի գավառի ոստիկանապետն ու Յասիի քաղաքապետը, չորս զինվորական, 21 քաղաքացիական անձ և 22 ժանդարմ։ Վկայություն տալու համար կանչվել է 165 ականատես, որոնք հիմնականում եղել են կոտորածից փրկվածները ։ Մեղադրյալների մեծ մասը դատապարտվել է ռազմական հանցագործության և «աշխարհի դեմ» կատարած հանձագործությունների համար։ Քսաներեք մարդ, այդ թվում նաև գեներալներ և գնդապետներ, դատապարտվել են ցմահ ազատազրկման տաժանակիր աշխատանքներով և պարտավորվել վճարել փոխհատուցում։ Մեկ գնդապետ դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման խիստ ռեժիմով և պարտավորվել վճարել փոխհատուցում։ Տասներկու մեղադրյալներ դատապարտվել են քսան տարվա տաժանակիր աշխատանքի յուրաքանչյուրը, իսկ յոթ մեղադրյալներ՝ քսանհինգ տարվա տաժանակիր աշխատանքի։ Մյուսները դատապարտվել են 20 տարվա խիստ ռեժիմով բանտարկությունից մինչև 15 տարվա տաժանակիր աշխատանքի։ Մեկ մեղադրյալ դատապարտվել է հինգ տարվա տաժանակիր աշխատանքների։ Մի քանի մեղադրյալներ արդարացվել են ։
Հրեաներին փրկողներ
2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով Իսրայելի Աղետի (Հոլոքոստ) և Հերոսականության Յադ Վաշեմ ինստիտուտը Ռումինիայի 60 քաղաքացիների ճանաչել է աշխարհի արդարակյացներ հրեաներին անշահախնդիր օգնելու համար ։ Նրանցից թվում է Վիորիկա Ագարիչը (Viorica Agarici), որը 1941 թվականի հուլիսի 1-ի լույս 2-ի գիշերը լսել է հառաչանքներ այն գնացքից, որում տեղավորել էին Յասիի կոտորածից հետո կենդանի մնացած հրեաներին, որպեսզի տեղափոխեն համակենտրոնացման ճամբար։ Նա խնդրել է և հրեաներին ջուր և ուտելիք տալու թույլտվություն ստացել։ Նրա գործողություններն այնքան խիստ են քննադատվել Յասիի՝ հակասեմական տրամադրություններ ունեցող բնակչության շրջանում, որ նա ստիպված է եղել տեղափոխվել այլ քաղաք։
Հիշատակ
Ռումինացի պատմաբանները մեծ ներդրում են ունեցել Յասիի կոտարածի ուսումնասիրմա հարցում։ Նրանց ջանքերով հրատարակվել է Ռումինիայում Հոլոքոստի ուսումնասիրման միջազգային հանձնաժողովի երկհատորյակը, և նույնիսկ Նիկոլաե Չաուշեսկուի օրոք լույս է տեսել «Արյունոտ օրեր Յասիում» գիրքը։
Ժամանակակից Մոլդովայում, սկսած 1990-ական թվականներից, «ուսումնական հաստատություններում դասավանդվում է «Ռումինների պատմություն» դասընթացը, որում ոչ մի խոսք չկա Յասիի կոտորածի մասին։ Յասիի դեպքերի մասին չգիտե անգամ պատմաբան-ուսանողները» ։ Հոլոքոստի և 1941 թվականի հունիսի-հուլիսի «արյունոտ շաբաթվա» թեման շրջանցվում է ինչպես մոլդովական, այնպես էլ ժամանակակից ռումինական գրականության մեջ, կինեմատոգրաֆում, թատրոնում և հեռուստատեսությունում։
2011 թվականի մայիսի 1-ին Իսրայելի Յադ Վաշեմ հուշահամալիրում անցկացված «Եվրոպական հրեաների աղետի զոհերի հիշատակի օրվա» պա7տոնական պետական միջոցառման ժամանակ նացիստների կողմից սպանված 6 մլն հրեաների հիշատակը խորհրդանշող սգո վեց մոմերից մեկը վառել է 89-ամյա Անդրեյ Կալարաշոն, որը փրկվել էր Յասիում տեղի ունեցած կոտորածից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստը Ռումինիայում
Բելվիս
Բելվիս  (Bellvís, Bellvís), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում, մտնում է Լեյդա նահանգի մեջ և Տառագոնա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Կամպ համայնքի մեջ։ Տարածքը զբաղեցնում է 46.7 կմ2։ Բնակչությունը 2506 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Վիլյամինա Դին
Վիլյամինա «Միննի» Դին, Նոր Զելանդիայի բնակչուհի, դայակ, որը մեղավոր է ճանաչվել սպանության մեջ և կախաղան է բարձրացվել դրա համար։ Դինը դարձել է Նոր Զելանդիայի պատմության մեջ միակ կինը, որը մահապատժի է ենթարկվել։ Նոր Զելանդիայի մյուս կանայք, ովքեր մեղավոր են ճանաչվել հանցագործությունների մեջ, երբեմն նաև մահապատժի են դատապարտվել, սակայն նրանց դատավճիռները միշտ մեղմացել են։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1844 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Շոտլանդիայի Գրինոկ քաղաքում։ Նրա մայրը մահացել է քաղցկեղից 1857 թվականին։ Հայտնի չէ, թե երբ է Վիլյամինան տեղափոխվել Նոր Զելանդիա, սակայն պարզվել է, որ 60-ականների սկզբին նա արդեն ապրում էր Ինվերկարգիլ քաղաքում իր երկու փոքր երեխաների հետ։ Նա պնդում էր, որ համարվում է այրի բժիշկ Թասմանիայից (այդ պնդումներին փաստաթղթային հաստատում չկա) ։
1872 թվականին Վիլյամինան ամուսնացել է տեղի հյուրանոցի սեփականատեր Չարլզ Դինի հետ և վերցրել նրա ազգանունը։ Ընտանիքը ֆինանսական դժվարություններ ուներ։ Ամուսինները տեղափոխվել են Ուինթոն, որտեղ Չարլզ Դինը սկսել է խոզեր բազմացնել, իսկ Վիլյամինան իր մոտ է վերցրել անցանկալի երեխաների վարձի դիմաց։ Ամուսնությունից դուրս ծնունդն այն ժամանակ խիստ դատապարտվում էր, իսկ արտամուսնական երեխաներին շատ էին ծնվում։ Այսպիսով, Դին շատ հաճախորդներ ուներ։ Միջին հաշվով նրա վարույթում եղել է մոտ 9 երեխա ։
Մանկական մահացությունը այդ ժամանակ եղել է շատ մեծ։ Մի քանի երեխա է մահացել նաև Վիլյամինայի մոտ։ Դատախազը հետաքննություն է անցկացրել և եկել այն եզրակացության, որ նրանց մահվան մեջ ոչ մի քրեական բան չի եղել։ Տեղի բնակչությունը այլ կերպ էր մտածում՝ Վիլյամինին մեղադրելով երեխաների սպանությունների մեջ։ Այն ժամանակ այդ հանցագործությունը հաճախ կատարվում էր կանանց կողմից, և նման մի քանի դեպքեր դառնում էին ռեզոնանս։ Այնուամենայնիվ, Վիլյամինին որևէ բանի մեջ մեղադրելն անհնար էր, քանի որ հանցանշանն այն չէր թողնում ։
1895 թվականին ոստիկանությունը Դինգին ժամանակավոր ձերբակալելու հիմքեր ուներ։ Նա կալանքի տակ է առնվել, և մինչ նա այնտեղ էր գտնվում, ոստիկանները խուզարկել են նրա տունը, որտեղ ոչինչ չեն գտել, բայց պեղելով նրա այգին՝ բախվել են սարսափելի գտածոյին՝ 3 մանկական դիակ։ Պարզվել է, որ երեխաներից մեկը մահացել է շնչահեղձությունից, իսկ մյուսը՝ դեղորայքից թունավորումից։ Վիլյամինա Դինին մեղադրել են սպանության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Հանցագործներ Կատեգորիա:Մահապատժի դատապարտվածներ
Ծափլիսծղարո
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 101 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Ապուտովսկի Սակալդիմ
Ապուտովսկի Սակալդիմ (Апутовский Сакалдым), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Իկ գետի աջ ափին՝ 69 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Անծանոթներն արևածագին
Արտադրություն
Ֆիլմի նկարահանումներն իրականացվել են 1968 թվականի վերջին։ Ֆիլմը նկարահանվել է Panorama Films կինոստուդիայում։
Տեղայնացում
Կինովարձույթի պաշտոնական տեղայնացնողը Commonwealth United Entertainmen ընկերությունն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բուշոն (Սոմի գավառ)
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 153 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.6 կմ² տարածք։
Ապուտովսկի Սակալդիմ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Բուշոն (Սոմի գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 92 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (35 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 27 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Աշխարհը լավն է
Աշխարհը լավն է (Êta Mundo Bom), բրազիլական հեռուստանովել։ Ստեղծվել է «Ռեդե Գլոբո» հեռուստաընկերության կողմից։ Հեռարձակվում է 2016 թվականի հունվարի 18-ից փոխարինելով Վտանգավոր կապեր (մինիսերիալ)ին։ Հեռուստասերիալը բրազիլիայում պետք է ցուցադրվեր 2015 թվականին սակայն ինչ-ինչ պատճառներով դեբյուտը հետաձգվեց։ Սցենարը հիմնված է բրազիլական ամենահայտնի հեքիաթներից մեկի հիման վրա։
Սյուժե
Հիմնականում վերաբերվում է հասարակությանը և շրջապատող աշխարհին հեռուստասերիալում չկա ոչ մի բացասական բան, միայն բարություն և կատարյալ մարդիկ։ Այս հեռուստասերիալը չի ցուցադրում վատը։ Ցուցադրում է միայն լավը, հույս ունենալով որ դրանից մարդիկ և ամենակարևորը աշխարհը ավելի բարի կդառնա։
Ինդոս
Ինդոս (སེང་གེ།་གཙང་པོ Sênggê Zangbo, 印度河 Yìndù Hé, सिन्धु नदी, Sindh, اباسين Abāsin, سنڌوندي Sindhu, دریائے سندھ), գետ Հարավային Ասիայում՝ Չինաստանում, Հնդկաստանում և Պակիստանում։ Սկիզբ է առնում Կալյաս լեռնաշղթայի (Տիբեթի բարձրավանդակ) լանջերից, շուրջ 5300 մ բարձրությունից․ միջին և ստորին հոսանքներում հոսում է Ինդոս-Գանգեսյան հարթավայրով, Պակիստանի խոշոր նավահանգստային քաղաք Կարաչիի մոտ թափվում Արաբական ծովը  ՝ առաջացնելով դելտա (տարածությունը շուրջ 8 հազար կմ2)։ Պակիստանի ամենաերկար գետն է և համարվում է պակիստանցիների ազգային՝ մայր գետը ։ Ընդհանուր երկարությունը 3180 կմ է։ Կա ոչ կանոնավոր նավագնացություն մինչև Քաբուլ վտակի գետաբերանը։
Հակիրճ տեղեկատվություն
Ինդոսի ջրահավաք ավազանը ընդգրկում է մոտավորապես 1,165,000 քառակուսի կիլոմետր տարածք, ջրի տարեկան ծախսը (հոսքը), ըստ կատարված հաշվարկների, կազմում է շուրջ 243 խորանարդ կիլոմետր. ջրառատությամբ կրկնակի գերազանցում է Նեղոսին և եռակի՝ Եփրատին ու Տիգրիսին՝ միասին վերցված։ Այդ ցուցանիշով Ինդոսը աշխարհի գետերի ցանկում զբաղեցնում է քսանմեկերորդ տեղը ։ Նրա ձախակողմյան խոշոր վտակներն են Զանսկարը և Փենջաբը (վերջինս իր հերթին ունի հինգ խոշոր վտակ՝ Չենաբը, Ռավին, Ջելումը, Բեասը, Սութլեջը)։ Աջակողմյան խոշոր վտակներն են Շյոկը, Գիլգիթը, Գոմալը, Քաբուլը, Կուրամը։ Սկիզբ առնելով լեռնային աղբյուրից և սնուցվելով սառցադաշտերի հալոցքաջրերով՝ Ինդոսն իր առատահոս ջրերով սատար է դառնում բարեխառն գոտու անտառների, ոռոգվող սարավանդների ու հարթավայրերի էկոհամակարգերի։
Ինդոսի գետահովտի հյուսիսային հատվածը՝ նրա վտակների գետահովիտների հետ մեկտեղ, կազմավորում է Փենջաբի տարածաշրջանը, իսկ ստորին հոսանքի շուրջբոլորը տարածվում է Սինդհի տարածաշրջանը։ Գետը պատմականորեն կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանի ցեղերի ու ժողովուրդների կյանքում. նրա ափերին ձևավորվել են բազում մշակույթներ։ Մեր թվականությունից առաջ երրորդ հազարամյակում այստեղ ի հայտ է ելել բրոնզեդարյան քաղաքային նշանավոր քաղաքակրթություններից մեկը, մ. թ. ա. երկրորդ հազարամյակում Փենջաբը հիշատակվել է Ռիգվեդայի օրհներգերում (որպես Սապտա Սինդհու) և զրադաշտական Ավեստայում ու գրական այլ երկերում (որպես Հապտա Հինդու). այս երկու եզրույթներն էլ նշանակում են Յոթ գետեր։ Ինդոսի հովտում հիմնված վաղ պատմական թագավորություններից են Գանդհարան և Սաուվիրան։
Ինդոսը Արևմուտքին հայտնի է դարձել դեռևս դասական ժամանակներում, երբ պարսից Դարեհ արքան իր հույն հպատակ Սկիլաքսես Կարիանդացուն ուղարկել է հետազոտելու գետն ու նրա մերձակա տարածքները (ca. 515 BC):
Անվանում
Անվանումներն են՝ सिन्धु ; سندھ (Սինդհ); سندھو (Սինդհու); سندھ (); Hindu; اباسين (Աբբա-Սին «գետերի հայր»); («Հինդ»); Sengge Chu («Lion River»); ; Ινδός (Ինդոս)։
Սանսկրիտ լեզվով կոչվել Սինդհու (բառացի՝ «գետ»), որը հին պարսիկներին է անցնել Հինդ, իսկ հին հույներին և հռոմեացիներին Ինդոս (Ինդ) ձևով։ Փուշթու լեզվով կոչվում է Աբբա֊Սինդ (բառացի՝ «գետերի հայր») ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի գետեր Կատեգորիա:Չինաստանի գետեր Կատեգորիա:Պակիստանի գետեր Կատեգորիա:Սուրբ գետեր Կատեգորիա:Արաբական ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Տիբեթի գետեր
Լուի Ժակ Բրենյե
Լուի Ժակ Բրենյե (Louis Jacques Bresnier, ), ֆրանսիացի արևելագետ։
Կյանք
Լուի Ժակ Բրենյեն ծնվել է 1814 թվականի ապրիլի 11-ին Լուարայի դեպարտամենտի Մոնտարժի քաղաքում։
Երբ ֆրանսիական կառավարությունը որոշեց Ալժիրում հիմնել արաբերենի ամբիոն, նա 1836 թվականին հրավիրեց Բրենյե, որտեղ դարձավ լավագույն մանկավարժներից մեկը։
Լուի Ժակ Բրենյեն մահացել է 1869 թվականի հունիսի 21-ին, Ալժիրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրիլի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1814 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունիսի 21 մահեր Կատեգորիա:1869 մահեր Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արևելագետներ
Պուուկո
Պուուկո (puukko, puu – փայտ բառից), հյուսիսեվրոպական, հիմնականում ֆիննական դանակի տեսակ։ Ունիվերսալ, ոչ ծալովի դանակների գլխավոր տեսակներից մեկը։
Անվան ծագումնաբանություն
Ի սկզբանե պուուկո դանակը ֆիններենում կոչվում էր veitsi, այսինքն ուղղակի «դանակ»։ Puukko բառը սկսեց կիրառվել դանակների այլ տեսակներից այն առանձնացնելու նպատակով։ Բառացիորեն «պուուկո» բառը նշանակում է «փայտե բռնակով դանակ» («պուու» ֆիններենից թարգամանաբար նշանակում է «փայտ»)։
Այլ վարկածով պուուկո բառը ծագել է գերմանական pook դանակից, որը գերմանական առևտրականները մատակարարում էին Շվեդիայի հյուսիսային շրջաններ։ Շվեդալեզու բնակավայրերից դանակի փոփոխված անվանումը կարող էր հայտնվել ֆիննական շրջապատում։
«Պուուկո» բառից ֆիններենում ձևավորվել է puukottaa բայը՝ կոտրել, վերքեր հասցնել կամ դանակի օգնությամբ սպանել և յուրահատուկ puukkojunkkari բառը, որը թարգմանաբար նշանակում է դանակով զինված պատանի խուլիգան։
Պուուկո դանակի բնութագիր
Շեղբը ուղիղ է, ոչ շատ երկար, սովորաբար ավելի կարճ է, քան բռնակը՝ 60-100 մմ, համեմատաբար հաստ կռնակով։ Հատման կետում այն սեպաձև է, երբեմն երկայնակի ակոսով։ Շեղբի էջքը ուղիղ է կամ թեթևակի իջեցված (drop-point), որոշ մոդելների վրա առկա է կռնակի թեքություն, իսկ որոշ որսորդական տեսակները՝ կռնակի գծի բարձրացում (trailing-point)։ Շեղբերի պատրաստման համար օգտագործվում են պողպատի այնպիսի ամուր տեսակներ, ինչպիսիք են կոմպոզիտայինները՝ փոշեպողպատը (RWL-34, 3G) և դամասկոսյան պողպատը (ATS34, 12C27, S35VN), ինչպես նաև միապողպատները՝ ածխածնային (NK-036А, Allround 731, UHC) և չժանգոտող (X50C8, 65Х13, 154СМ, 9Cr14MoV, 440C, 50Х14МФ, Х12МФ, X46Cr13, 95Х18) 55-65 HRС կարծրությամբ։
Բռնակը սովորաբար պատրաստվում է փայտից, առավել հաճախ օգտագործվում է կեչին, այդ թվում նաև կարելյան կեչին։ Հատկապես գնահատվում է կեչու ծառի խիլը, որը շատ ամուր է և ունի գեղեցիկ տեսք։ Բռնակի փայտը թրջվելուց և փտումից պաշտպանելու համար օգտագործվում է փայտը «մոմելու» տեխնիկան՝ մի քանի օրով բռնակը իջեցվում է հալեցված մեղրամոմի մեջ։ Դանակը օգտագործելու ժամանակ այն մեղրամոմի շնորհիվ «կպչում է» ձեռքին։
Բռնակի վրա սովորաբար բացակայում են վառ արտահայտված մատնատակի հենակները և դաստապանը, իսկ որոշ տեսակների կռնակը երբեմն պատրաստվում է կենդանու կերպարով, հաճախ օգտագործվում է ձիու կերպարը։
Դանակի պատյանը պատրաստվում է կաշվից (սովորաբար հորթի կաշվից), կամ հյուսած կեչեկեղևից։ Դանակը խրվում է պատյանի մեջ և պահվում է պատյանի և բռնակի միջև շփման շնորհիվ։
Պուուկո դանակի ծագումն ու պատմությունը
Պուուկո դանակների ձևը պատկանում է դեռևս մինչերկաթե դարաշրջանին։ Սկանդինավիայի տարածքում հայտնաբերված բրոնզե և ոսկրե գործիքները իրենց կառուցվածքով գրեթե չեն տարբերվում ժամանակակից պողպատե դանակներից։ X-XII դարերում դանակները, որոնք մոտ են պուուկո դանակներին, ավանդական էին ամբողջ Եվրոպայի համար՝ ներառյալ Ռուսաստանի եվրոպական տարածքը։
Պուուկո դանակների կիրառում
Ֆիննական Valmet Rk 62 հարձակողական հրացանի համար մշակվել է հատուկ ամրակցվող սվին դանակ, որն ունի ավանդական պուուկո դանակի հատկանիշները։
Պուուկոն կիրառվում է նաև ֆիննական կաս-պին ազգային մարտարվեստում (Kas-Pin)։
Պուուկո դանակների «Ոսկե դարը» համարվում է XIX դարը։
Ֆինլանդիայում 1977 թվականից գործում է քաղաքի սահմաններում զենք կրելու արգելք։
Ներկա դրությամբ պուուկո դանակը համարվում է ֆիննական լավագույն հուշանվերներից մեկը։
Պուուկո դանակների դասակարգում
Գոյություն ունեն ֆիննական ազգային դանակների բազմաթիվ տարատեսակներ, որոնք տարբերվում են իրենց նշանակությամբ, արտադրության կամ օգտագործման տարածաշրջանով, պատմական ժամանակաշրջանով և այլն։ Բացի այդ, պուուկո դանակների առանձին մոդելները կարող են ունենալ իրենց սեփական առանձին անվանումը։
Ըստ նշանակության տարբերում են՝ և այլն։
Պուուկո և դրանց նմանվող դանակների արտադրողները
Բացի այդ, առանձին մոդելները, որոնք մոտ են պուուկո դանակներին, արտադրվում են Cold Steel (ԱՄՆ), Fällkniven (Շվեդիա), ԱիՐ (Ռուսաստան), Կիզլյար (Ռուսաստան), Ռոսօրուժիե (Ռուսաստան), Օլիմպ (Ռուսաստան), Գեբո (Ռուսաստան), Mikov (Չեխիա) և այլ ֆիրմաների կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սառը զենքեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դանակներ Կատեգորիա:Շեղբավոր զենք
Ջբեյնա (պանիր)
Ջբեյնա (Ġbejna, ġbejniet), մալթայական ավանդական պանրատեսակ, որը պատրաստվում է այծի կամ ոչխարի կաթից։ Այս պանրատեսակի տարածման շրջանը հիմնականում ընդգրկում է Գոցո կղզին։ «Ġbejna» անվանումը պահպանվում է Եվրոպական Միության կողմից։
Պատրաստում
Այս պանրատեսակը պատրաստում են ինչպես պաստերիզացված, այնպես էլ չպաստերիզացված ոչխարի կամ այծի կաթից։ Պանիրը տեղադրում են հատուկ կաղապարների մեջ։ Այդ կաղապարները նախկինում պատրաստված են եղել շամբից. այսօր հիմնականում օգտագործում են պլաստիկե տարաներ։ Պանիրը տեղադրելուց հետո չորացնում են այն միջանցահովի պայմաններում։ Գոյություն ունի ջբեյնի երեք հիմնական տարատեսակ՝ թարմ (ġbejniet friski), չորացրած (ġbejniet moxxi) և սև պղպեղի (ġbejniet tal-bżar)։ Թարմ պանիրը պահպանվում է շիճուկի մեջ և համով ու կառուցվածքով շատ նման է իտալական մոցարելային։ Չորացրած պանիրը ունի թեթև կծվայնություն՝ մշկընկույզի նրբահամով։ Աղացած պղպեղի պանիրը հիմնականում պահպանվում է ձիթապտղի յուղի մեջ կամ հատուկ թթվաջրի մեջ։ Ինչքան երկար է մնում պանրատեսակը այդ հեղուկների մեջ, այնքան ավելի կծու ու բուրավետ է դառնում։
Մալթայի խոհանոցում
Ջբեյնա պանիր մալթայան խոհանոցում օգտագործվում է որպես համային լրացում զանազան սոուսների պատրաստման մեջ։ Ավանդական կերակուրներից մեկը՝ «որբևայրու ապուրը» (soppa tal-armla) պատրաստվում է այս պանրի հավելումով։ Ջբեյնայից պատրաստում են նաև մալթայան հացի՝ հոբս բիզզէյթի (ħobż biż-żejt) խճողակներ։ Այս պանիրը հաճախակի մատուցում են սպագետտիի հետ։ Օգտագործվում են պիցցայի պատրաստման մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պանիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ոչխարի պանիրներ Կատեգորիա:Այծի կաթից պանիրներ
Ալլա Բորոդինա
Ալլա Բորոդինա (Бородина Алла Валентиновна, ), խորհրդային և ռուս մանկավարժ, բանասեր, հրապարակախոս, մշակութաբանության թեկնածու, «Կրոնական մշակույթի պատմություն» և «Ուղղափառ մշակույթի հիմունքներ» ուսումնական կուրսերի հեղինակ և մշակող, «Ուղղափառ մշակույթի հիմունքներ» առաջին դասագրքի և ավելի քան երեսուն այլ ուսումնամեթոդական ձեռնարկների հեղինակ։
«Ժողովրդական տաճար» շարժման կենտրոնական խորհրդի նախագահության անդամ։ «Ուղղափառ մշակույթի հիմունքներ» կրթությանն ու մշակույթին աջակցող միջտարածաշրջանային հասարակական հիմնադրամի նախագահ։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ։
2001 թվականին «Բյուզանդիզմը որպես ռուսական մշակույթի ձևավորման գործոն» թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիան՝ ստանալով մշակութաբանության թեկնածուի գիտական աստիճան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բանասերներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Մշակութաբանության թեկնածուներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանասերներ Կատեգորիա:Խորհրդային հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանասերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բանասերներ Կատեգորիա:20-րդ դարի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մանկավարժներ Կատեգորիա:21-րդ դարի մանկավարժներ Կատեգորիա:Դասագրքերի հեղինակներ
Ստոմակ
Ստոմակ (stomacher՝ «որովայն»), զարդարուն ներդիր՝ իրանակալի համար, եվրոպական կանացի զգեստի մի մաս, առավելապես՝ 17-18-րդ դարերում։ Ստոմակները ավելի բնորոշ են «Նրբակիրթ դարաշրջանի» նորաձևությանը, բայց հանդիպել են և՛ ավելի վաղ, և՛ հետագայում` ընդհուպ մինչև 20-րդ դար
16-17-րդ դարեր
Նոր ժամանակաշրջանի եվրոպական զգեստները ձևվածքով բարդ էին՝ բազմաշերտ էին և կազմված էին բազմաթիվ առանձին տարրերից։ 16-17-րդ դարերում ձևավորվում է զգեստի տեսակ՝ կրծկալի արտահայտված կոնաձևությամբ, որը ներքևի հատվածում նեղանում էր, մինչդեռ հագուստի վերին մասը, այսինքն՝ իրանակալը, պետք է լիներ ամուր և կազմեր հարթ մակերես։ Երբեմն դրա համար օգտագործում էին մետաղյա սեղմիրաններ, բայց ավելի հաճախ`ամուր կտորի մի քանի շերտեր։ Երբեմն (սակայն այդ ժամանակահատվածի համար դեռ պարտադիր չէր) կրծկալին ամրացվում էր զարդարուն և միաժամանակ լրացուցիչ տեսք հաղորդող աստառ՝ ստոմակ ։ Գունային երնագներով և զարդարանքով 16-17-րդ դարերի ստոմակները համապատասխանում էին բարոկկո ոճին՝ առավելապես մուգ և վառ գույներով (սև, կարմիր, մուգ կարմրագույն) և ոսկյա, արծաթյա ձեռագործության առատությամբ։
Ռոկոկոյի դարաշրջան
18-րդ դարի առաջին կեսին համաեվրոպական նորաձևություն է մտնում այսպես կոչված ֆրանսիական ոճով զգեստը. այն իրենից ներկայացնում էր չկոճկվող զգեստ (փեշերն իրար վրա եկող),առջևից` կրծկալի և կիսաշրջազգեստի վրա արված կտրվածքներով։ V-աձև կամ կլորացված U-աձև ստոմակը այդպիսի ոճի զգեստի պարտադիր բաղկացուցիչ մասն էր կազմում, ինչի շնորհիվ պատկերների մեծամասնությունը և պահպանված ստոմակների օրինակները վերագրում են 18-րդ դարին։
Ստոմակները զգեստին ամրացվում էին տարբեր եղանակներով՝ հետևի կողմից ճարմանդներով և կոճակներով, թեթև օղակների վրա, քորոցների օգնությամբ,կապերով և այլն։
Քանի որ ստոմակը շարժական և անկախ տարր էր, այն կարելի էր զուգորդել տարբեր զգեստներով, ինչը թույլ էր տալիս բազմազան դարձնել սեփական զգեստապահարանը։ Սակայն, այն պատճառով, որ ստոմակը ամեն անգամ հարկավոր էր նորից ամրացնել կրծկալին, կնոջ յուրաքանչյուր զգեստափոխումը շատ ժամանակ էր խլում և առանց կողմնակի օգնության հնարավոր չէր։
18-րդ դարում ստոմակները պատրաստում էին զգեստի գույնին համապատասխան՝ հիմնականում նուրբ պաստելային գուներանգներով և համապատասխանեցնում էին զգեստի մնացած տարրերի գուներանգի հետ, հատկապես հայտնի էր վառ ծաղկային ասեղնագործությունը։
18-րդ դարի նորաձևության ամենատարածված լուծումները հետևյալն էին. Եթե զգեստի կրծկալը և ստոմակը միաերանգ էին, ձևվածքներով առատ չէին, որպես զարդարանք գործածում էին բրոշներ. որպես կանոն՝ ժապավենակապերի ձևով կամ կախազարդերով (այսպես կոչված` Սեվինյեի բրոշներ )։ Հաճախ բրոշները, ինչպես նաև ժապավենակապերը, տեղադրված էին շարքերով՝ ըստ չափի նվազման՝ ընդգծելով կրծկալի V-աձև ձևը ։
Wikipedia App
Wikipedia App, հանրագիտարանային ծառայություն, մշակվել է Վիքիմեդիա Հիմնադրամի կողմից, բջջային ինտերնետ սարքերի համար Վիքիպեդիա հանրագիտարանի պաշտոնական հավելվածը ։
2015 թվականի տվյալներով՝ այն աշխատում է Android (տարածվում է Google Play-ի միջոցով), BlackBerry (BlackBerry World-ի միջոցով), iOS (App Store-ի միջոցով) և Windows 8 (Windows Store-ի միջոցով) օպերացիոն համակարգերում։
Վիքիմեդիա Հիմնադրամը թողարկել է նաև Wikimedia Commons հավելվածը՝ Վիքիպահեստում գրաֆիկական պատկերներ ներբեռնելու համար ։ Միևնույն ժամանակ պետք է նշել, որ պաշտոնական հավելվածներից զատ, անկախ մշակողները թողարկել են բազմաթիվ հավելվածներ, որոնք ոչ միայն թույլատրում են կարդալ Վիքիպեդիայի հոդվածները, այլև ուղղակիորեն ներբեռնել տվյալներ Վիքիպեդիայից․ մյուս ծրագրերը օգտագործում են API MediaWiki։
Վիքիպեդիան iOS-ի և Android-ի համար
iOS օպերացիոն համակարգի համար նախատեսված հավելվածը կոչվում է «Wikipedia Mobile», իսկ Android-ի համար նախատեսվածը՝ «Wikipedia»։ Հավելվածներն անվճար են։ Դրանք հնարավորություն են տալիս Վիքիպեդիայի հոդվածները կարդալ։ Դրանք նաև թույլ են տալիս օգտվողներին քարտեզի վրայի աշխարհագրական նշումների միջոցով մոտակայքում գտնվող օբյեկտների մասին հոդվածներ գտնել։
Ոչ պաշտոնական հավելվածներ
Հավելվածների հիմնական նպատակը հոդվածների ցուցադրումն է, ինչպես նաև մի քանի բնորոշ հնարավորություններ՝ հոդվածների որոնում, էջանիշներ, պատկերների մեծացում։ Նմանօրինակ հավելվածներից են․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիմեդիա Կատեգորիա:Windows Phone
Գեորգիոս Ամերիկանոս
Գեորգիոս Ամերիկանոս (Γιώργος Αμερικάνος, ), հույն պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, ով խաղում էր որպես հարձակվող պաշտպան և մարզիչ։ Նրան անվանել են գլոբալ կամ աշխարհահռչակ ։ Ի պատիվ Պոլսի մարզիկների միություն ակումբի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, շրջանառությունից հանվել է Ամերիկանոսի 10 համարի մարզաշապիկը  ։
Ակումբային գործունեություն
Ամերիկանոսը սկսել է բասկետբոլ խաղալ Խան Նիկեա KHAN Nicaea երիտասարդական ակումբում։ Այնուհետև նա տեղափոխվեց հունական Պոլսի մարզիկների միության ակումբ, որտեղ դարձավ ակումբի պատմության լավագույն խաղացողներից մեկը։ Պոլսի մարզիկների միության կազմում նա 6 տարով դարձել է Հունաստանի չեմպիոն՝ 1963, 1964, 1965, 1966, 1968 և 1970 թվականներին։ Նա օգնեց թիմին դուրս գալ Եվրալիգայի գավաթի եզրափակիչ քառյակում 1965/66 մրցաշրջանում։ Պոլսի մարզիկների միություն ակումբը 1967/68 մրցաշրջանում Ամերիկյանոսի հետ նվաճեց նաև Գավաթակիրների գավաթը, որը առաջին եվրոպական մրցաշարն էր, որը նվաճեց հունական թիմը ։ Նա երկու անգամ դարձել է Հունաստանի առաջնության լավագույն ռմբարկու (1965 և 1968 թվականներին)։ Նա խաղացել է նաև Պատրասի Ապոլոն թիմում։
Միջազգային
Ամերիկանոսը Հունաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի խաղացող էր։ Նա 68 խաղում վաստակել է 1076 միավոր՝ միջինը մեկ խաղում վաստակելով 15,8 միավոր։ Ամերիկանոսը խաղացել է 1961 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Հարավսլավիայում և 1965 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում ԽՍՀՄ-ում՝ դառնալով ազգային հավաքականի լավագույն ռմբարկուն երկու մրցաշարերում՝ միջինը մեկ խաղում վաստակելով 15,5 և 17,4 միավոր։ Նա նաև խաղացել է 1967 թվականի Միջերկրական խաղերում, 4 Բալկանյան առաջնություններում՝ 1962, 1964, 1967, 1969 և 1960 թվականների նախաօլիմպիական մրցաշարերում։
Մարզչական գործունեություն
Ամերիկանոսը մարզվել է Էգալեոն, Ապոլոն (Պատրաս) և Պոլսի մարզիկների միություն ակումբներում։ Վերջինիս հետ 1978 թվականին նա հասավ Հունաստանի գավաթի եզրափակիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Տղամարդիկ Կատեգորիա:Հույներ Կատեգորիա:Աթենք քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Բասկետբոլիստներ այբբենական կարգով
Մնձուր (այլ կիրառումներ)
Մնձուր անվանումը կարող է վերաբերել.
Ճաբուկիան
Ճաբուկիան (ჭაბუკიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 541 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լագոդեխի շրջան
Warner Bros. Animation
Warner Bros. Animation, ամերիկյան անիմացիոն ստուդիո, որը պատկանում է Time Warner-ին։ Ստուդիոն սերտորեն կապված է Looney Tunes և Merrie Melodies-ի կերպարների հետ։ Ստուդիոն հանդիսանում է Warner Bros. Cartoons-ի իրավահաջորդ ընկերությունը։ Warner Bros. Cartoons-ը զբաղվել է Looney Tunes և Merrie Melodies-ի կարճ էպիզոդների արտադրությամբ` 1933-ից 1963, և 1967-ից 1969 թվականներին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Warner Bros.
Բուֆլե
Բուֆլե (Boufflers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։