cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գլիֆադա
Պատմություն
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ առողջարանը անկում ապրեց։ Զարգացավ անասնապահությունը, Գլիֆադայի այգիները դարձան արոտավայրեր։ Գլիֆադան տուժեց ռմբակոծությունից։ Վոսպորու շրջանը ավերվեց, քանի որ գտնվում էր ոչ մեծ օդանավակայանի հարևանությամբ, որը ավելի ուշ օգտագործվեց որպես ռազմական։ Վոսպորու շրջանում ապրում էր մոտավորապես 100 փախստական ընտանիք, որոնք աշխատում էին որպես արհեստագործներ, առևտրականներ, «Էլինիկոնե» օդանավակայանի աշխատողներ, որը ընդարձակվեց և ընդարձակման պատճառով 1967 թվականին վտարվեցին։
Անո-Գլիֆադա շրջանը՝ Տերպսիֆեի տարածքը, սկսեց աճել 1960-ական թվականններից հետո։ Այստեղ գտնվում էին ոչխարանոցներ և արոտավայրեր ոչխարների համար։
Նշանակությունը
Գլիֆադան համարվում է ոչ միայն Աթենքի հարավային արվարձաններից խոշորագույնը, այլ նաև հարուստ և հայտնի աթենքացիների՝ տեղի էստրադայի, գրականության և սպորտի աստղերի մեծ մասի բնակավայրերը գտնվում են հենց այստեղ։ Այս քաղաքը երկար ժամանակ եղել է միլիարդատեր Արիստոտել Օնասիսի և իր ընտանիքի անդամների բնակավայրը։ Քաղաքում գտնվում է նրբաձև ակումբների, ռեստորանների զգալի մասը․ այն կառուցվել է թանկարժեք ամառանոցներով և հայտնի է իր լողափերով։ Այստեղ գտնվող զբոսանավերի նավահանգիստը ունի 4 նավամատույց, յուրաքանչյուրը 130-ից 300 մետր երկարությամբ։ Ավելի պերճաշուք և նորաձև խանութները Գլիֆադայում տեղակայված են Պոսիդոնոս պողոտայում և Պանդորաս (Πανδώρας) փողոցում, ինչպես նաև Կիպրու (Κύπρου), Գրիգորիու-Լամբրակի (Γρηγορίου Λαμπράκη) և Դիմարխու-Անգելու-Մետաքսա (Δημάρχου Άγγελου Μεταξά) փողոցներում։
Քանի որ առաջ Գլիֆադային մոտ գտնվող օդանավակայանը ակտիվորեն օգտագործվում էր ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի կողմից, քաղաքում կա սահմանված ամերիկա-հունական կլիմա, որը զգացվում է ինչպես Գլիֆադայի հասարակական կյանքում, այնպես էլ սրճարանների և ռեստորանների մենյուներում, տեղի ակումբների սովորույթներում և այլն։ Գլիֆադայի ամառանոցները և ճոխ նստավայրները Եվրոպայում ամենաթանկերի թվին են պատկանում։ Այս բոլոր տեղի ծովային ենթակառուցվածքը ճոխ և թանկարժեք խանութներով ու բուտիկներով, ամառանոցներով և էլեգանտ ռեստորաններով, զբոսանավ-ակումբների, գոլֆի և գիշերային ակումբներով ստացել է «Աթենական Ռիվերիա» անվանումը։
Գլիֆադայի ծովափին տեղակայված է ծովային կրիաների պահպանման և փրկության կայանը։
Սեն Վիկտոր (Ալյեի գավառ)
Սեն Վիկտոր (Saint-Victor), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Հյուսիսարևելյան Մոնլյուսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Գլիֆադա
Տրանսպորտ
Վուլիագմենիս պողոտան Գլիֆադան բաժանում է Անո-Գլիֆադայի և Կատո-Գլիֆադայի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Սեն Վիկտոր (Ալյեի գավառ)
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03262։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2014 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1416 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1024-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 392-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,0 %)։ 1024 աշխատունակ բնակիչներից 949-ը աշխատում էին (496 տղամարդ և 453 կին), անաշխատանք էին 75-ը (27 տղամարդ և 48 կին)։ 392 անգործունակ մարդկանցից 109-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 187-ը թոշակառու, 96-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սան Պիետրո Մոզեցո
Սան Պիետրո Մոզեցո (իտալերեն՝ San Pietro Mosezzo), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1879 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 51 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 34 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։
Լեոնիդ Պեչնիկով
Լեոնիդ Պեչնիկով (Печников, Леонид Данилович, ), խորհրդային և ռուս կոմպոզիտոր։
Սան Պիետրո Մոզեցո
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Պետրոս առաքյալը։
Լեոնիդ Պեչնիկով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 24-ին, Մոսկվայում ։
Սան Պիետրո Մոզեցո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լեոնիդ Պեչնիկով
Կենսագրություն
1961 թվականին ավարտել է Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի խմբավարության դասարանը, այստեղ էլ կոմպոզիցիոն արվեստ է սովորել Վ. Կրյուկովի մոտ։
1961 թվականից եղել է խմբերգերի, էստրադային նվագախմբերի և երաժշտական գործիքների համար գրված ստեղծագործությունների, ռադիոհաղորդումների, հեռուստաֆիլմերի, հեռուստաներկայացումների, թատերականացված էստրադային ելույթների երգերի և երաժշտության հեղինակ։
2000 թվականից մինչև 2005 թվականը համագործակցել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի հետ։
Ըստ Ներքին գործերի գլխավոր վարչության հաղորդման` 2008 թվականի օգոստոսի 18-ին տնից դուրս է եկել և այլևս չի վերադարձել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ
Լույս (հանդես, Բոստոն)
«Լույս», գիտական, բարոյագիտական, իմաստասիրական կիսամսյա, ապա՝ միամսյա (1904 թ.-ից) հանդես, 1907 թ.-ից՝ գիտական, գրական և բարոյական ամսաթերթ։ Հրատարակվել է 1901-1908 թթ.-ին, Քեմբրիջում և Բոստոնում, 1925 թ.-ից վերահրատարակվել Բերկլիում իբրև ազգային, գրական, գիտական ամսաթերթ, իսկ 30-ական թթ. լույս է տեսել իբրև կիսամսյա հանդես՝ հայերեն և անգլերեն բաժիններով։ Բոլոր տարիներին խմբագիր էր Մ. Մինասյանը։ Նպատակն էր «ընթերցողական զգացումներ ազնվացնել և խորհուրդներ լայնացնել»։ Ծանոթացրել է ժամանակի գիտական նորույթներին, թարգմանաբար օտար գրականությունը ներկայացրել հայ ընթերցողին (Գյոթեի, Հայնեի, Լամարթինի, Հյուգոյի, Էմրսոնի, Թենիսոնի և ուրիշների գործերը)։ «Լույսը» երկրորդ շրջանում սատարել է Խորհրդային Հայաստանի օգնության գործընթացին։
Տպագրել է «Օտար հեղինակավոր վկայություններ Հայաստանի և Փոքր Ասիո թուրքերի մասին», «Հայաստան բնակավայր աշխարհի քաղաքակրթությանց», «Բնիկ նախնիք հայոց» և այլ արժեքավոր հոդվածաշարերը։ Հանդեսին աշխատակցել են Մ. Գաբրիեսանը, Մ. Դասապյանը, Մ. Ցարտըմյանը, Ն. Պուճիգանյանը, Մ. Երեմյանը, Գ. Սարաֆյանը և ուրիշներ։
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հայագիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Մաքիա դ’Իզերնիա
Մաքիա դ’Իզերնիա (Macchia d'Isernia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 955 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86070, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է մայիսի 9-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռուսական կայսրության թագը, կամ Կրկին անորսալիները
Ռուսական կայսրության թագը, կամ Կրկին անորսալիները (Корона Российской империи, или Снова неуловимые), խորհրդային երկմասանոց արկածային կինոնկար, որը նկարահանվել է 1971 թվականին` Էդմոնդ Քեոսայանի կողմից։ Այն անորսալի վրիժառուների մասին պատմող եռապատումի վերջին ֆիլմն է։ Համեմատած նախորդ` «Անորսալի վրիժառուները» և «Անորսալիների նոր արկածները» կինոնկարների, այս ֆիլմը չի ունեցել նույն հաջողությունը։
Սյուժեն
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1924 թվականին ։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո, գլխավոր հերոսներն աշխատում են ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդին առընթեր` պետական քաղաքական միացյալ վարչությունում (որն հետագայում մտել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կազմի մեջ)։ Չնայած այն հանգամանքին, որ երկրում անվերապահորեն հաղթանակել էր խորհրդային իշխանությունը, նոր կարգերը դեռևս անհաշտ թշնամիներ ունեին։ Դրանցից էին նաև գլխավոր հերոսների «հին ծանոթները»` ատաման Բուրնաշը, շտաբս-կապիտան Օվեչկինը, գնդապետ Կուդասովը և պորուչիկ Պերովը, ովքեր գտնվում էին տարագրության մեջ` Փարիզում և ծրագիր էին մշակել` խորհրդային թանգարանից Կայսրական մեծ թագը գողանալու համար։ Այդ արարքը նրանք արդարացնում էին նրանով, որ իբր թագը հարկավոր էր նոր կայսրին թագադրելու համար, իսկ գահի հավանական թեկնածուները` երկու ապուշ զարմիկներ էին։
Կողոպտիչների պարագլուխ` խելացի ու հաշվենկատ քաղաքագետ և արկածախնդիր ֆրանսիացի մսյո Դյուկը, սպիտակգվարդիականների հետ հանցավոր համաձայնության է գալիս։ Նրանց նպատակն է գողանալ թագը, բայց թագադրման փոխարեն այն վաճառել Ամերիկայում։ Դրանով մսյո Դյուկը նպատակ ուներ երկու նապաստակ սպանել։ Նրա ծրագրերի մեջ մտնում էր բոլշևիկների իշխանությանը մեղադրել համաժողովրդական սեփականությունը հափշտակելու մեջ` նպատակ ունենալով վարկաբեկել երիտասարդ խորհրդային իշխանություններին` միջազգային ասպարեզում։
Այդ ընթացքում Օվեչկինը վարձում է ոմն իշխան Նարիշկինին, ով հայտնի խարդախ էր ու գող և վարպետացել էր պալատական արժեքներ գողանալու մեջ։ Մինչ Բուրնաշն ու Նարիշկինը գտնվում էին «չեկիստների» տեսադաշտում, Օվեչկինին հաջողվում է աննկատ գողանալ թագը և թաքնվել Օդեսայի կատակոմբներում` սպասելով շոգենավին, որում գտնվում էին իր սպիտակգվարդիական համախոհները։ Գործողության ամենաթեժ պահին, հակահետախուզության նախկին ղեկավար, գնդապետ Կուդասովը, ով հասկացել էր Դյուկի նպատակները, որոշում է երկու հիմար ժառանգորդների օգնությամբ անձամբ վաճառել թագը, չկռահելով, որ Դյուկը` Պերովի և Օվեչկինի հետ միասին, ուրիշ ծրագրեր ունեն։
Չնայած սպիտակ տարագիրների բոլոր մեքենայություններին, «վրիժառուները» խառնում են նրանց բոլոր խորամանկ ծրագրերը և թագը վերադարձնում են թանգարան։
Լյուկա Էռնանդես
Լյուկա (Լուկաս) Ֆրանսուա Բեռնար Էռնանդես (Lucas François Bernard Hernández, փետրվարի 14, 1996), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, գերմանական Բավարիա Մյունխենի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Ծնվել է Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքում, երբ իր հայրը խաղում Մարսելի Օլիմպիկում։ Լյուկան Ատլետիկո Մադրիդի պատանեկան թիմին միացավ 2007 թվականին՝ 11 տարեկանում ։ 2013 թվականի նոյեմբերի 9-ին Դիեգո Սիմեոնեն նրան հրավիրեց Լա Լիգա, խաղալու Վիլյառեալի դեմ խաղում, սակայն չհայտնվեց դաշտում։ Խաղն ավարտվեց ոչ ոքի՝ 1-1 հաշվով ։
Իր մասնագիտական դեբյուտը նշեց 2014 թվականի ապրիլի 26-ին, Սեկունդա Դիվիսիոն B-ի Ատլետիկո Մադրիդ B-Ռեալ Սոսյեդադ B խաղում ։ Նա խաղաց հաջորդ երեք խաղերում, իսկ իր թիմը մի կերպ փրկվեց Սեկունդա Դիվիսիոն B-ն լքելուց։ Հունիսին նա ակումբի հետ կնքեց նոր պայմանագիր, որը նախատեսված էր մինչև 2018 թվականը ։
Լյուկան առաջին թիմում դեբյուտը նշեց 2014 թվականի դեկտեմբերի 3-ին՝ Կոպա դել Ռեյի շրջանակներում 90 րոպե խաղալով Օսպիտալետ ակումբի դեմ խաղում (3-0) ։ Լա Լիգայում իր դեբյուտը նշեց դեկտեմբերի 21-ին՝ Ատլետիկ Բիլբաոյի դմ խաղում փոխարինելով Գիլերմո Սիքուերային ։
2015 թվականի օգոստոսի 10-ին, Լյուկան իր պայմանագիրը երկարաձգեց մինչև 2019 թվականը ։ 2016 թվականի մարտի 15-ին նա դեբյուտեց Չեմպիոնների Լիգայում՝ ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ խաղի լրացուցիչ ժամանակում փոխարինելով վնասվածք ստացած Դիեգո Գոդինին (0–0, 8–7 հաշվով հաղթանակ 11-մետրանոցներով) ։ Մայիսի 28-ին, Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակչում, Ռեալ Մադրիդի դեմ խաղի 109-րդ րոպեին նա փոխարինեց Ֆելիպե Լուիսին՝ այդպիսով երկրորդ անգամ խաղալով Չեմպիոնների Լիգայում ։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականի մարտի 6-ին Լյուկան Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների հավաքականում խաղաց Իտալիայի հասակակիցների հետ։ 2014-15 թվականներին խաղացել է մինչև 18 և 19 տարեկանների հավաքականներում։
Անձնական կյանք
Լյուկա Էռնանդեսի հայրը՝ Ժան Ֆրանսուա Էռնանդեսը, եղել է ֆուտբոլիստ և խաղացել է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։ Նա նույնպես խաղացել է Ատլետիկո Մադրիդում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ
Պանկովկա (գետ, թափվում է Բայկալ)
Պանկովկա (Паньковка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում Սլյուդյանսկի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։ Հոսում է հյուսիսում սոճու և եղևնու անտառների միջով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պաստիերա
Պաստիերա (Նեապոլիտական պաստիերա, Pastiera napoletana), իտալական խոհանոցի աղանդեր, կարկանդակի նեապոլիտանական տեսակ։ Ավանդական պաստիերան մատուցվում է Զատիկին։
Ծագման լեգենդներ
Կա տեսակետ, որ պաստիերան չափազանց հին ուտեստ է, որը պահպանվել է իտալական խոհանոցում անտիկ ժամանակներից։ Այս վարկածի համաձայն՝ Հին Հռոմում պաստիերայի նման կարկանդակները պատրաստել են գարնան հեթանոսական տոնի առթիվ, որը նվիրված է եղել Սերես աստվածուհուն։ Իտալական Treccani հանրագիտարանում (Dizionario Treccani) և լեզվաբանական բառարանում (Dizionario GarzantiLinguistica) «pastiera» բառի ծագումը կապվում է «pasta» (խմոր) բառի հետ։ Իտալերենում ավելի տարածված է «pastiera napoletana» (նեապոլիտանական պաստիերա) անունը։
Կուլիչի նման այս ուտեստի բաղադրատոմսի ծագման հետ կապված լեգենդները շատ հին են, դելիկատեսը հաճախ հիշատակվում է Նեապոլ քաղաքի հիմնարար առասպելներում։ Լեգենդներից մեկում պատմվում է գեղեցիկ ջրահարս Պարֆենոպայի (Պարտենոպա) մասին, որը բնակվել է Նեապոլիտանական ծոցի Castel dell'Ovo ամրոցի մոտ։ Նա երգել է մեղեդային երգեր, որոնք հիացրել են բոլոր նրանց, ովքեր լսել են երգը, շփվել է տեղի բնակիչների և նավաստիների հետ։ Ի նշան երախտագիտության՝ նեապոլիտացիները նրան պատվել են բարգավաճման խորհրդանիշ ալյուրով, առատության խորհրդանիշ ռիկոտայով, ձվերով, որոնք բերրիության և բազմացման մարմնավորումն են, ինչպես նաև կաթի մեջ պատրաստված հացահատիկով, ինչը նշանակում է կենդանական և բուսական էության միաձուլումը։ Բերել են նարնջի ծաղիկներ, համեմունքներ և ցուկատներ՝ ինչպես բոլոր, այնպես էլ Արևելքի և Արևմուտքի ժողովուրդների հյուրընկալության վկայություն։ Շաքարը դարձել է ջրահարսի քաղցր ձայնի և երգերի մարմնացումը։ Ստացված մթերքներից ստացվել է անկրկնելի ուտեստ՝ պաստիերա ։
Ըստ մեկ այլ տեսակետի՝ պաստիերան հորինվել է Միջնադարում նեապոլիտանական վանքերից մեկում։ Անհայտ միանձնուհին ցանկացել է Զատիկի տոնին թխել այնպիսի կարկանդակ, որը կլիներ Քրիստոսի հարության խորհրդանիշը և կունենար վանական այգիներում աճած նարնջի ծառերի ծաղիկների բույրը։ Նա մի բուռ ցորենը խառնել է սպիտակ ռիկոտա պանրի հետ, ապա ավելացրել մի քանի ձու, որոնք նոր կյանքի խորհրդանիշն էին, մի քիչ նարնջի ջուր, շաքարապատված ցիտրոն և անուշահոտ ասիական համեմունքներ։ Այդպես էլ ծնվել է պաստիերան ։
Հայտնի է, որ Սան Գրեգորիո Արմենո հնագույն նեապոլիտանական կաթոլիկ եկեղեցու միանձնուհիները համարվել են պաստիերայի պատրաստման բարդ արվեստի վարպետներ։ Զատիկին նրանք սովորաբար շատ պատվերներ են ստացել Նեապոլի հարուստ ընտանիքներից ։
Նկարագրություն և առանձնահատկություններ
Նեապոլիտական պաստիերան փխրուն ֆրոլա խմորից պատրաստված կարկանդակ է՝ ռիկոտայով, ցորենով, ձվերով, ցուկատներով, նարնջի հյութով և համեմունքներով (մասնավորապես՝ դարչին և վանիլ) պատրաստված խճողակով։ Երբեմն ավելացվել է նաև ծաղկի հյութ և ռոմ։ Բաղադրատոմսի ամենաանսովոր տարրը, որն անուղղակիորեն մատնանշում է իր հնությունը, միջուկի մեջ ցորենի եփած հատիկների օգտագործումն է։
Պաստիերայի պատրաստման բաղադրատոմսերը բաժանվում են ժամանակակիցների և պատմականների։ Պատրաստման պատմական բաղադրատոմսը կարկանդակի պատրաստման համար պահանջում է 4 օր, փաստորեն, ամբողջ Ավագ շաբաթը։ Որոշ նեապոլիտանցիներ դեռևս Զատկի տոնին թխում են պաստիերաներ՝ հետևելով բուն բաղադրատոմսին։ Պաստիերայի այս տարբերակը, չնայած իր պարզ և աչքի չընկնող տեսքին, իտալական խոհանոցի ամենադժվար բաղադրատոմսերից մեկն է։
Ժամանակակից բաղադրատոմսերը և իտալական սուպերմարկետներից գնված պատրաստուքների (խաշած ցորեն և ցուկատներ) օգտագործումը կրճատում են պաստիերայի պատրաստման ժամանակը, այնպես որ, այսօր այն պատրաստում են ոչ միայն Զատիկին։
Պատրաստում պատմական բաղադրատոմսով
Պաստիերայի պատմական, ոչ արդիական բաղադրատոմսով պատրաստումն սկսվում է իր առավել յուրահատուկ բաղադրամասով՝ ցորենի հատիկներով, որը պետք է պատրաստել երեք օրվա ընթացքում՝ թրջելով, պահելով և խաշելով։ Թխվածքի պատրաստման նախօրեին սկսվում է խմորի պատրաստումը, որը նույնպես պետք է պահվի սառը տեղում 24 ժամվա ընթացքում։ Ռիկոտան նույնպես պահում են որոշ ժամանակ, որպեսզի պանիրն ազատվի ավելորդ խոնավությունից:
Վերջնական փուլում պատրաստված ցորենը խաշվում է կաթով, կարագով և ցիտրուսային կեղևներով, մինչև ստացվի յուրահատուկ սերուցքային վիճակ։ Եփելուց հետո ցիտրուսային կեղևները, որոնք անհրաժեշտ են բացառապես բուրմունքի համար, հեռացվում են։ Այնուհետև ավելացնում են ցուկատներն ու ձվերի հետ քերած ռիկոտա պանիրը։ Դրանից հետո ստացված խճողակը հաստ շերտով լցնում են «ռուոթի» կոչվող հատուկ խորացված կաղապարի մեջ դրված խմորի վրա և ծածկում խմորի շերտերով։ Այնուհետև կարկանդակը թխվում է։
Պաստիերան ընդունված է թխել Զատիկից մի քանի օր առաջ՝ ոչ ուշ, քան Ավագ հինգշաբթի կամ Ավագ ուրբաթ, որպեսզի կարկանդակը պատրաստելուց հետո ներծծվի համեմունքների, ցիտրուսների և ցուկատների բույրով, ինչն ստեղծում է նրա վերջնական բույրը, որն իտալացիները շատ հաճախ անվանում են եզակի։
Պաստիերան պահվում և մատուցվում է սենյակային ջերմաստիճանի նույն «ռուոթիի» մեջ, որտեղ թխվել է։ Երբեմն պաստիերան նույնիսկ վաճառվում է «ռուոթիի» հետ միասին։ Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ավանդական պաստիերաները շատ փխրուն են և հեշտությամբ փշրվում են կաղապարից դուրս բերելիս։
Secrets (սինգլ, The Weeknd)
«Secrets» (Գաղտնիքներ), կանադական սոուլ երգիչ The Weeknd-ի երրորդ՝ Starboy ստուդիական ալբոմի վեցերորդ սինգլն է։ Երգի հեղինակները եղել են The Weeknd, Doc McKinney, Henry Walter, Dylan Wiggins, Coz Canler, Wally Palamarchuk, Mike Skill, Peter Solley ։
Պատմություն
Երգը պաշտոնապես թողարկվել է 2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ «Secrets» սեմփլվում է 1980-ականների 2 հիթ՝ Tears for Fears և «Talking in Your Sleep». Երգը ստացել է դրական մեկնաբանություններ և կարծիքներ քննադատներից և համացանցային հրատարակություններից՝ Billboard, Pitchfork , Rolling Stone ։
Ինչպես նաև ուրիշ ստեղծագործություններ Starboy ալբոմից, «Secrets» երգը մտել է հիմնական ամերիկյան հիթերի մեջ Billboard Hot 100-ում, այն հասել է մինչև 47-րդ հորիզոնականը։ Երգը նաև ընդգրկվել է ժանրային սոուլ շքերթներում՝ R&B Songs և Hot R&B/Hip-Hop Songs։ Կանադայում այն եղել է № 27 հորիզոնականում ազգային Canadian Hot 100 հիթ-շքերթում ։
Երաժշտական հոլովակ
Երաժշտական տեսահոլովակի ռեժիսորը դարձել է Pedro Martin-Calero ։ Նկարահանումներն անցկացվել են University of Toronto Scarborough համալսարանում և Toronto Reference Library գրադարանում ։ Մասնակցել է Black Atlass-ը դերերից մեկում ։ Առաջին ցուցադրումը կայացել է 2017 թվականի հունիսի 11-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Սեն Վուար
Սեն Վուար (Saint-Voir), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Նեյի լը Ռեալ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03263։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 126 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 91-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,6 %)։ 91 աշխատունակ բնակիչներից 81-ը աշխատում էին (43 տղամարդ և 38 կին), անաշխատանք էին 10-ը (5 տղամարդ և 5 կին)։ 35 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պարագվայական աղվես
Պարագվայական աղվեսը Հարավային Ամերիկայում հանդիպող աղվես է։ Միջին չափսի այս կենդանին ունի նաև Ազարայի աղվես կամ Ազարայի զորրո անվանումը, որը նրան տրվել է բնագետ Ֆելիքս դե Ազարայի պատվին։
Չափսերը
Պարագվայական աղվեսները ունեն 50-80 սմ մարմնի երկարություն և կշռում են մոտ 2.5-8 կիլոգրամ։ Արուները էգերից իրենց չափսերով ավելի մեծ են ու ծանր։
Մորթին
Պարագվայական աղվեսները ունեն կարճ և մոխրագույն մորթի։ Այն ունի սև գունավորում հիմնականում պոչի հատվածում և մեջքի կենտրոնական մասում։ Ականջները լայն բացված են և ունեն կարմրավում գունավորում։ Փորի հատվածը ավելի բաց է՝ սպիտակավուն։
Պահվածքը
Պարագվայական աղվեսները հիմնականում ապրում են մենակ։ Բազմանալու ժամանակ նրանք կարող են զույգ կազմել և ապրել միասին մի քանի ամիսների ընթացքում՝ միասին դաստիարակելով և մեծացնելով ձագերին։ Նրանք բույնը հիմնում են քարանձավներում, ծառերի արմատների մոտ կամ այլ կենդանիների լքված բներում։ Պարագվայական աղվեսները որսում են միայնակ, նույնիսկ երբ որ ապրում են զույգերով։ Նրանք նշում են իրենց տարածքը իրենց մեզը թողնելով տեղանքում առկա ծառերի վրա։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ յուրաքանչյուր աղվես իր տրամադրության տակ ունի 260 հեկտար տարածք։
Ներկայացող վտանգ
Չնայած այն փաստին, որ պարագվայական աղվեսը չի համարվում վտանգի տակ գտնվող կենդանի, նրանց շատ հաճախ որսում են մորթու համար։ Կատարվել են աղվեսների որսը կանխարգելող բազմաթիվ գործողություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աղվեսներ
Pristin
Pristin (프리스틴, ոճավորվել է ինչպես PRISTIN, ավելի վաղ հայտնի էր ինչպես Pledis Girlz)՝ հարավկորեական աղջիկների խումբ, կազմավորված 2016 թվականին Pledis Entertainment-ի կողմից ։ Մի քանի մասնակից հայտնվել են Produce 101 համերգում, իսկ Նայոնը և Կյոլկյոնը առաջնային ելույթը կատարել են I.O.I խմբում (պաշտոնապես կազմացրվել են 2017 թվականի հունվարի 31-ին) ։ Խումբը բաղկացած է տաս մասնակցից՝ Նայոն, Ռոա,Յուհա, Ընու, Ռենա, Կյոլկյոն, Յեհանա, Սոնյոն, Սիյոն և Կայլա ։
2016: Նախապատրաստում դեբյուտին
2016 թվականի մարտի 23-ին Pledis Entertainment-ը հայտարարել են աղջիկների խմբի անվանումը՝ Pledis Girlz : Այդ նույն օրը Ընուն Seventeen խմբի անդամ Վերնոնի հետ թողարկել են «Sickness» սինգլը ։ Մայիսի 14-ից սեպտեմբերի 10-ը նրանք անց էին կացնում շաբաթական համերգներեր, որոնցում Նայոնը և Կյոլկյոնը նույնպես հանդես էին գալիս, այդ ժամանակ առաջադիմող I.O.I խմբում ։ Հունիսի 27-ին թողարկվել էր «We» թվային սինգլը, գրված Ռոայի, Ընույի, Սոնյոնի և Սիյոնի կողմից, իսկ կոմպոզիտորները դարձան Ընուն և Սոնյոնը։ Հուլիսին Սոնյոնը դարձավ Girl Spirit շոույի մասնակից ։
2017 թվականի հունվարի 6-ին խումբը անցկացրեց վերջին համերգը «BYE & HI», որպես Pledis Girlz, և հայտարարվեց նոր անվանումը՝ PRISTIN (պրիզմատիկը նշանակում է պայծառություն և մաքրություն, իսկ էլաստինը՝ անբասիր ամրություն) ։
Մանջոու-Գո
Մանջոու-գոն Մանջուրիան (滿洲國, Մանջուրիայի Պետություն (大滿洲帝國), «Դամանջոու-դիգոն» Մեծ Մանջուրական Կայսրություն), խամաճիկային պետություն (կայսրություն), ստեղծված ճապոնական  ռազմական վարչակարգի կողմից ճապոնացիների կողմից օկուպացրած Մանջուրիայի տարածքում ստեղծվել է 1932 թվականի մարտի 1-ին մնալով մինչև 1945 թվականի օգոստոսի 19-ը։ Սահմանակցում էր Ճապոնական կարսրության, ԽՍՀՄ-ի, Չինաստանի հանրապետության,  Մոնղոլիայի Ժողովրդական Հանրապետության և Մենցզյանի հետ։
Մայրաքաղաքը Սինցզին (ներկայումս Չանչուն)։ Որպես պետության գլուխ էր կանգնել վերջին չինական կայսրը՝ (մանջուրական Ցին դինաստիայից) Պու Ին (1932-1934 թվականներին գերագույն գլխավոր առաջնորդ, իսկ 1934-ից մինչև 1945 թվականը կայսր)։
Փաստացի Մանջոու-գոն կառավարվում էր Ճապոնիայի կողմից  ամբողջովին հետևելով նրա քաղաքականությանը։ 1939 թվականին Մանջու-գոյի զինված ուժերը մասնակցել են Խալխին-գոլում տեղի ունեցած կռիվներին  (ճապոնական պատմական փաստաթղթերում սա արձանագրված է որպես «Դեպք Նամոնհանի մոտ»)։ Սովետա-ճապոնական պատերազմի արդյուքում Մանջոու-գոն դադարեց գոյություն ունենալ։ Ամեն ինչ ավարտվեց, երբ 1945 թվականի օգոստոսի 19-ին Կարմիր բանակի դեսանտային ուժերը գրավեցին Ֆենտյանում տեղակայված օդանավակայանը, որտեղով էլ ուզում էր փախչել Պու Ին։ 1949 թվականի Մանջոու-գոյի տարածքը մտավ ՉԺՀ-ի կազմի մեջ։
Pristin
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Մանջոու-Գո
Պատմություն
Նվաճելով Մին կայսրությունը, 17-րդ դարում մանջուրական ցեղերը միացրեցին Չինաստանն արդեն իրենց կողմից ստեղծված Ցին կայսրությանը։ Սակայն նրան պատմական հայրենիք հանդիսացող Մանջուրիան այդպես էլ կարողացավ ամբողջովին  ինտեգրվել Չինաստանին պահպանելով էթնիկ և իրավական տարբերությունները։
19-րդ դարում Չինական կայսրության անընդհատ թուլացումն առաջ բերեց  նրա ծայրամասային տարածքների քիչ քիչ անջատմանը և մի շարք այլ գերտերությունների կողմից Չինաստանում իրենց ազդեցության ավելացմանը։ 1858 թվականին համաձայն Պեկինյան տրակտատի  Ռուսաստանին անցան այսպես կոչված Արտաքին Մանջուրիայի տարածքները (ժամանակակից Պրիմորյեն, Ամուրյան շրջանը, Խաբարովսկի շրջանի հարավային մասը և Հրեական ինքնավար մարզը)։ Սակայն Չինական իշխանությունների հետագա թուլացումը առաջ բերեց հենց Չինական կայսրությունում Ռուսաստանի ազդեցության ավելացմանը, օրիանակ Ներքին Մանջուրիայում որտեղ կառուցվել էր Արևելաչինական երկաթ գիծը անցնելով Հարբինից-Վլադիվաստոկ։ Ռուսական իշխանությունները նաև դիտարկում էին «Ժելտոռոսիյա» ծրագրը, որի համար հիմք պիտի դառնար Արևելաչինական երկաթգիծը շրջապատող տարածը, նորաստեղծ կազակների բանակը և ռուսական գաղութարարները ։
Ռուսական և ճապոնական շահերի բախումը առաջ բերեցին 1904-1905 թվականներին ընթացած ռուս-ճապոնական պատերազմին, որի արդյունքում Մանջուրիայում ռուսական ազդեցությունը փոխարինվեց ճապոնականով։ 1905-ից 1925 թվականների ընթացքում Ճապոնիան հենվելով իր տնտեսական ձգաններին զգալիորեն ավելացրեց Ներքին Մանջուրիայում իր ազդեցությունը ։
1918-ից 1921 թվականներին Ռուսաստանում ընթացած քաղաքացիական պատերազմից օգտվելով Ճապոնիան օկուպացրեց Արտաքին Մանջուրիան։ Մանջուիան վերածվեց Ռուսաստանի, Չինաստանի և Ճապոնիայի համար պայքարի կիզակետի։
Սովետական Ռուսաստանի և Ճապոնիայի միջև ձևավորվեց բուֆերային Մերձարևելյան հանրապետություն, սակայն հետագայում բոլշևիկների ուժեղացումը և Ճապոնիայի հետ այլ երկրների հարաբերությունների վատթարացումը առաջ բերեց 1925 թվականին օկուպացիոն զորքերի հեռացմանը և ռուսական իշխանությունների վերահաստատմանը։
1925 թվականից սկսած Չինաստանը սկսում է պայքարը մայրցամաքում անընդհատ հզորացող Ճապոնիայի դեմ։ Քաղաքացիական պատերազմի ընթացում նախկին Չինական կայսրրության գեներալ Չժան Ցզաոլինը  ճապոնացիների օգնությամբ գրավել էր Ներքին Մանջուրիան, սակայն մնաց միայն մինչև 1928 թվականը, որից հետո վերացվեց։ 1931 թվականին ճապոնացիները ներխուժեցին Մանջուրիա և հրավիրեցին վերջին Չինական կայսերը Պու Իին վրականգնել Մանջուրական պետությունը։ 1932 թվականի մարտի 1-ին համամանջուրական անսամբլիայի որոշումով ստեղծվեց Մանջուրիայի Պետությունը, որը նույն պահին ճանաչվեց Ճապոնիայի կողմից ։ Նոր պետությունը միանգամից վերածվեց չինական և ճապոնական զինված խմբաավորումների բախման կենտրոնի, ինչն էլ շարունակվեց հետագա մի քանի տարիների ընթացքում ։
Պու Ին ի սկզբանե նշանակվել էր որպես Պետության Ղեկավար կամ Գերագույն Առաջնորդ  (գործի է անցել 1932 թվականի մարտի 9-ին) 2 տարի անց կայսր հայտարարվելով։ Նրա կառավարման կարգախոսը դարձավ «Կանդե» (康德) կամ «Հանգստություն և բարիություն»։ 1934 թվականի մարտի 1-ին  Մանջոու-գոն հայտարավեց Մեծ Մանջուրական Կայսրություն (Մանջու-դի-գո)։ Ճապոնիայի ներդրումների և հարուստ բնական պաշարների առկայույթյան միջոցով կայսրությունը շատ արագ անցավ արդյունաբերացման ժամանակաշրջան։
Մանջոու-Գոն ճապոնացիների համար ծառայում էր որպես Չինաստանի վրա հարձակվելու հարմար պլացդարմ։ 1939 թվականի ամռանը Մանջուրիայի և Մոնղոլիայի ժողովրդավարական հանրապետության միջև եղած տարածքային պահանջները առաջ բերեցին Հալկին-գոլի մոտ տեղի ունեցած խոշոր ռազմական բախումներին, որտեղ իրար դեմ բախվեցին սովետա-մոնղոլական և ճապոնա-մանջուրական զորքերը։
1945 թվականի  օգոստոսի 8-ին տեղի ունեցած  Յալթայի կոնֆերանսի ժամանակ ընդունած որոշման համաձայն Ճապոնիային պատերազմ հայտարարեց հարձակվելով Մանջոու-Գոյի վրա օգտագործելով հարձակման համար արտաքին Մոնղոլիայի և նախկին Ներքին Մանջուրիայի տարածքները։ Կայսր Պու Ին փորձեց փախչել Ճապոնիա հետագայում ամերիկացիներին հանձնվելու համար, սակայն ձերբակալվեց Կարմիր բանակի կողմից, որն էլ նրան հանձնեց չինական կոմունիստական  կուսակցության դատին։
1945-ից 1948 թվականների ընթացքում Ներքին Մանջուրիայի տարածքը վերադարձվեց չինական կոմունիստներին  վերածվելով Չինասատանի ազգային-ազատագրական բանակի գլխավոր բազայի։
Դիվանագիտական ճանաչում
Ազգերի լիգան հրաժարվել էր ճանաչել Մանջոու-Գոն, որը հանգեցրեց Ճապոնիային այդ կառույցից դուրս գալուն։ Սակայն նույն ժամանակ Մանջոու-Գոն ճանաչվել էր այդ պահին գոյություն ունեցած 80 պետություններից 23-ի կողմից։ ԽՍՀՄ-ի հետ դիվանագիտական հարաբերությունները փաստացի հաստատվել էին 1935 թվականի մարտի 23-ին, իսկ իրավաբանորեն 194 թվականի ապրիլի 13-ին   ։ Նաև դիվանագիտական կապեր են հաստատվել Գերմանիայի, Իտալիայի, Իսպանիայի հետագայում նաև ՎԻշի ռեժիմի տակ գտնվող Ֆրանսիայի հետ։ Պետությունը նաև ճանաչվել է Սակվադորի և Դոմինիկյան Հանրապետության կողմից։
ԽՍՀՄ-ի հյուպատոսարանը տեղակայված էր Մանջուրիա քաղաքում, Սիցզինում նաև եղել է գլխավոր դեսպանատուն Հարբինում։ Մանջոու-Գոյի դեսպանատները ԽՍՀՄ-ում տեղակայված էին Չիտայում, Մոսկվայում և Բլագովեշինսկում։
Քաղաքականություն
Պատմաբանները հաճախ դիտարկում են Մանջոու-Գոն որպես  տիկնիկային պետություն։ Չինաստանում այդ պետությունը սովորաբար անվանվում է «Վեյ Մանջոու-Գո»  (Մանջուրիայի կեղծ պետություն), թեև նա հանդիսացել է մանջուրների օրինական հետնորդ, այն մանջուրների, որոնք նախկինում ստեղծել էին Ցին կայսրությունը։
1934 թվականի մարտի 1-ին Մանջուրիան միապետություն հաստատվեց։ Միապետը կառավարում էր հենվելով Գաղտնի Խորհրդի և Պետական Խորհրդի վրա։ Հենց Պետական խորհուրդն էլ հանդիսանում էր պետական իշխանության կենտրոնը։ Այն կազմված էր մի քանի նախարարություններից, որոնցից յուրաքանչյուրում գտնվում էր ճապոնացի նախարարի օգնականը։
Մանջոու-Գոն ուներ պետական նշաններ դրոշ, զինանշան և օրհներգ ։
Կվանտունական բանակի հրամանատարը միառժամանակ  հանդիսանում էր Մանջոու-Գոյում Ճապոնիայի դեսպանը և կարող էր ուղիղ կերպով կառավարել կայսերը։ 1932 թվականից 1945 թվականը այս պաշտոնում միմյանց փոխեցին 6 մարդ։ Պետությունում գոյություն է ունեցել Օրենսդիր Ժողով, որի հիմնական ֆունկցիան կազմում էր Պետական Խորհրդի որոշումների հաստատումը։ Պետության տարածքում միակ թույլ տրվող կուսակցությունը հանդիսանում էր պետության կողմից հովանավորվող Համաձայնության Հասարակություն կուսակցությունը, բացի դրանից սեփական քաղաքական շարժումներ թույլատրվում էր ունենալ միայն մի քանի էմիգրանտական խմբերի (օրինակ՝ Ռուսական Ֆաշիստկան կուսակցությունը, Մանջուրական կայսրությունում ռուս էմիգրանտների գործերի բյուրոն)
Համաձայնության հասարակություն
Մանոու-Գոյի տարածքում կարևորագույն տեղերից մեկն էր զբաղեցնում Համաձայնության Հասարակությունը։ Այս անունը առաջացել է ճապոնացիների պանասիակն կոնցեպտից «ազգերի համաձայնություն»։ Սրա հետ մեկ տեղ հասկացվում էր նաև մի շարք ազգերի ազատ կյանքը մեկ կենտրոնական պետական համակարգի ներքո, որը կարող էր պաշտպանել հնարավոր թուլացումներից։ Համաձայնության հասարակությունը իրենից ենթադրում էր  տարբեր ազգերի համար ինքնակարգավորման համակարգը, նրա մեջ կային մանջուրներ, մոնղոլներ, կորեյացիներ, ճապոնացիներ, մուսուլմաններ, ռուս էմիգրանտներ և չինական մեծամասնություն։ Ըբնդ որում կազմակերպության համար բնորոշ էր և հիմք էր հանդիսանում ամեն ազգության համար այդ ազգի համար ավանդական դարձած հոգևորական առաջնորդների առկայությսւնը։
Հասարակությունը նախատեսված էր, որպես Մանջոու—Գոյում հիմնական քաղաքական ուժ, որը հետագայում  պիտի փոխարիներ  այդ գործում Կվանտունական բանակին։ Սակայն Համաձայնության Հասարակությունը ճապոնական զինվորականների ձեռքում վերածվեց ուղակի տեղի բնակչությանը կառավարով զենքի։ 1930 ական թվականների կեսերին Կվանունական բանակի ղեկավարությունը հրամայեց Համաձույնության Հասարակությանը մաքրումներ կատարել րիենց առաջնորդենի մեջ, մեղադրելով նրանց ձախ հայացքների մեջ։ Մաքրումներից հետո կուսակցությունը սկսեց փաստացի ոչնչով չտարբերվել իր նախնիներից այսինքն այդ ժամանակաշրջանի Եվրոպայի ֆաշիստական կուսակցություններից, որոնք քարոզում էին հակակոմունիզմ։
Հասարակության մեջ մտնում էին բոլոր պետ աշխատողնեերը  հասնելով ուսուցիչներից մինչև բարձրագույն քաղաքայժկան դեմքերին։ 1937 թվականից սկսած 16-ից 19 տարեկանի ամբողջ երիտասարդությունը ավտոմատ կերպով մտնում էր կուսակցության շարքերը։ 1943 թվականի դրությամբ  մանջուրիայի բնակչույժթյան 10%-ը արդեն պաշտոնապես համալրել էր կուսակցության շարքերը։
Չնայած նրան, որ Մանջոու-Գոյում միակուսակցական համակարգը հաստատված չէր օրենքով, փաստացի միայն Համաձայնության հասարակությունը քաղաքական գործունեություն իրականացներու իրավունք ուներ։ Սրա մեջ միայն բացառությունները իրենից ներկայացնում էին իմիգրանտների կողմիից ստեղծված տարբեր քաղաքական շարժումները։
Զինված ուժեր
Մանջոու-Գոյի ստեղծման և հետագա զարգացման համար կարևորագույն դեր էր զբաղեցնում Կվանտունյան բանակը, որն իրենց ներկաայացնում էր Հեռավոր Արելևելքում տեղակայված ճապոնական բանակ։ 1932 թվականին Մանջուրիայի գրավումը նախագծվել և իրականացվել էր Կվանտունյան բանակի կողմից առանց Ճապոնիայի խորհրդարանի հետ որոշումը համաձայնեցնելու։
Հետագայում Կվանտունական բանակի հրամանատարը իրականացնում էր նաև Մանջոու-Գոյում Ճապոնիայի դեսպանի գործառնությունները, և կարող էր ուժից զրկել կայսեր որոշումները։ Այսպիսով Մանջոու-Գոն սկսեց ոչնչով չտարբերվել եվրոպական գաղութական  կայսրությունների կողմից ստեղծված գաղութներց։ Կվանտունական անակաը կազմավորեց և պատրաստեց Մանջուրական կայսերական բանակը։ Նրա համար հիմք էր հանդիսանում գեներալ Չժան Սյուելյանի Հյուսիս-Արևելյան բանակը, իր 160 հազար զիզվորով։ Այս զորքերի հիմանակ թերությունները հանդիսանում էին սպակայալան անձնակազմի  պատրասվածության ցածր մակարդակը, շատերի վատ պատրասվածությունը և հաշվվում էին օփիումից կախվածությունով տառապող զինվորներ, որոնք մեծամասնությում էին կազմում։ Մանջուրական զորքերը հակված էին  դասալքության։ Այդպես 1932 թվականին 2000 զիվորականներ Վուկումիխոյի կայազորից փախուստի դիմեցին, իսկ 7-րդ հեծելազորական բրիգադան բողոք բարձրացրեց։ Այս բոլոր ուծերը միացան չինացի պարտիզաններին, որոնք կռվում էին ճապոնացիների դեմ։
1933 թվականի փետրվարին էթնիկ մանջուրներից ձևավորվեց Մանջոու-Գոյի Կայսերական Գվարդիան, որը պիտի մայրաքաղաքում կայազորային գործունեություն կատարեր և պահպաներ Պու Իի անվտանգությունը։
Մանջոու-Գոն ուներ իր սեփական նավատորմը։
Դեմոգրաֆիա
1934 թվականի դրությամբ, Մանջոու-Գոյի բնակչությունը կազմում էր 30 մլն 880 հազար մարդ։ Միջինում մեկ ընտանիքի հաշվին ընկնում էր 6,1 մարդ, տղամարդկանց և կանանց հարաբերակցությունը 1,22-ը 1-ի։ Բնակչությունը կազված էր 29 մլն 510 հազար չինացիներից և մանջուրներից, 590 հազար 796 ճսպոնացիներից, 680 հազար կորեյացիներից և 98 հազար 431 այլ ազգերի ներկայացուցիչներոից։ Բնակչության 80%-ը բնակվում էր գյուղերում։
1934 թվականին Ճապոնիան դիտարկումմ էր «Ֆուգուի ծրագիրը», ըստ որի Մանջոու-Գո պիտի գրավվեին միչև 18-ից 600 հազար հրեաներ։ Այս ծրագիրը նախագծվեց փրբ ԽՍՀՄ-ն  սկսեց նախկին Արտաքին Մանջուրիայի տարածքում ձևավորել Հրեական ինքնավար մարզը (ձևավորվել է 1934 թվականին)։ 1938 թվականին ծրագիրը նախարարների խորհրդում ուժեղ դեբատների պատճառ դարձավ, իսկ 1941 թվականին ծրագրից ընդհանրապես հրաժարվեցին։
Ճապոնիայում հրեական բնակչությունը համարյա թե բացակայում էր, իսկ «Ֆուգույի պլանը» կազմվել էր առանց հրեաների մասին պատկերացում ունենալու։ Նրանք մտածում էին,որ հարուստ հրեաները կկարողանան Մանջոու-Գոն վերածել հզոր «եկամտաբեր գաղութի» ։ Սակայն Ճապնիային ենթակա տարածքներում հրեաների բնակչություն կազմում ընդամենը մի քանի հազար մարդ, իսկ Եվրոպայից Ճապոնիա փախած հրեաների մեծ մասը այստեղ էր փախչում ընդհանրապես առանց մի դրամ ունենալու՝ դատարկ ձեռքերով։
Ճապոնական իշպխանությունները նաև զբաղված էին Մանջուրիայի տարածք Ճապոնացի բնակիչների գրավմանը։ 1932 թվականին հաշվվում մոտավորապես 100 հազար ճապոնացի քրիստոնյաներ։ Այլ տվյալներ հիշատակում են նաև 590 հազար 796 ճապոնացի նացիստների մասին։ Ճապոնական իշխանությունները ծրագրում էին 1936-ից 1956 թվականների ընթացքում Մանջուրիա ուղարկել 5 մլն ճապոնացիների՝ հիմնական բնակություն հաստատելու համար։ 1938-ից 1942 թվականների ընթացքում Մանջոու-Գո տեղափոխվեցի 200 հազար երիտասարդ ճապոնացի նոր բնակիչներ։ Սակայն հետագայում Ճապոնիան կորցրեց Դեղին ծովում իր ազդեցությունը։ Դրանով էլ ավարտելով միգրացիան։
Նրանից հետո երբ Սովետական Բանակը 1945 թվականին Մանջուրական օպերացիայի ընթացքում  գրավեց Մանջոու-Գոն, ԽՍՀՄ-ն ձեռբակալեց 850 հազար ճապոնացի բնակիչների։ Մի քանի զինվորականերից և պետ աշխատողներից բացի մնացած բոլոր մարդկանց 1946-ից 1947 թվականներին հետ ուղարկեցին Ճապոնիա։ Երեխաների մի մասը խառնաշփոթում կորցրեցին իրենց ծնողներին, հետագայում որդեգրվելով չինական ընտանիքների կողմից։ Սակայն նրանց մի մասը 1980 ական թկականներին ընթացած «մշակությաին հեղափոխության» ժամանակ հալածանքների ենթարկվեցին և Ճապոնիան կազմակերպեց Ճապոնիա հետ վերադառնալու ծրագիրը։
Էկոնոմիկա
Էկոնոմիկայի հիմք էին դարձել ճապոնացիների կողմից նախագծված նհգամյա ծրագրերը, որոնք ապրանքների արտադրությոան ավելացում էին ծրագրում սակայն այս ծրագրերը այդպես էլ չիրականացան։ Չնայած ծրագրերի չկատարմանը Մանջուրիայում շարունակում էին մանալ հսկայական քանակությամբ օգտԿր համածոներ։ 1944 թվականի տվյալներով Մանջոու-Գոյում արդյունաբերական տվյալները Ճապոնիայի հետ համեմատությամբ կազմում էին 228% երկաթի հանքաքարի արդյունահանում, 52% քարածխի արդյունահանում և 58% չուգունի ձուլում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չվավերացված պնդումներով հոդվածներ Կատեգորիա:1932 հիմնադրումներ Ասիայում Կատեգորիա:Չինաստանի պատմություն Կատեգորիա:Տոտալիտար երկրներ
Ձայնամեկուսացում
Ձայնամեկուսացում շենքերի պատող կոնստրուկցիաների, շենք թափանցող ձայնի թուլացում, ավելի ընդհանուր իմաստով՝ շինության մեջ դրսից թափանցող աղմուկի մակարդակը նվազեցնող միջոցառումների համալիր։ Պատող կոնստրուկցիաների ձայնամեկուսացումը, չափված դեցիբելերով, կոչվում է դրանց ձայնամեկուսացնող ունակություն։
Տարբերում են ձայնամեկուսացում օդային աղմուկից և հարվածային աղմուկից։
Կատեգորիա:Շինարարություն
Դանուբի Նոյշտադտ
Դանուբի Նոյշտադտ (Neustadt an der Donau), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 12747 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 93.57 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 73 152։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սեն Դեզիրե
Սեն Դեզիրե (Saint-Désiré), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Յուրել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03225։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 470 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 275 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 187-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 88-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,8 %)։ 187 աշխատունակ բնակիչներից 170-ը աշխատում էին (95 տղամարդ և 75 կին), անաշխատանք էին 17-ը (6 տղամարդ և 11 կին)։ 88 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 45-ը թոշակառու, 25-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պայնթեն
Պայնթեն (Painten), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2198 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 13.77 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 73 159։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Այն ալ-Քաբիր
Այն ալ-Քաբիր (عين الكبير), գյուղ Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում տեղակայված է Տարտուսի մարզի արևմտյան մասում, գտնվում է Ալ-Շեյխ Բադրի գավառի 3 շրջաներից Ալ-Շեյխ Բադրի շրջանում։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով գյուղի բնակչությունն կազմում է 493 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի գյուղեր
Սեն Դիդիե ան Դոնժոն
Սեն Դիդիե ան Դոնժոն (Saint-Didier-en-Donjon), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Դոնժոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03226։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 268 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 161 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 116-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 45-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 116 աշխատունակ բնակիչներից 105-ը աշխատում էին (65 տղամարդ և 40 կին), անաշխատանք էին 11-ը (4 տղամարդ և 7 կին)։ 45 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 19-ը թոշակառու, 16-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Լա Շեզ
Լա Շեզ (La Chaise), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 35 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 26 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,8 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (12 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 5 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 0-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բուդատին ամրոց
49.23528°N, 18.72972°W
Բուդատին ամրոց (Budatínsky hrad), Ժիլինեում գտնվող ամրոց։
Գտնվելու վայր
Գտնվում է Ժիլինե քաղաքի Վագ և Կիսուցա գետերի մոտակայքում։
Պատմություն
1798 թվականին Սունեգովեցիների տոհմի անկումից հետո Բուդատին ամրոցը մինչև 1945 թվականը պատկանում էր Չակի (Csáky ) ընտանիքին, որը Հունգարական Չակ (Csák) տոհմի ճյուղերից մեկն էր։ 1870 թվականին Չակին ամրոցը կառուցել է կլասիցիզմի ոճով։ Երկրորդ ամրոցը կառուցվել է 1922-1923 թվականներին։ Վերջին տերը Գեզա Չակին էր ։ Ամրոցը առգրավվել է 1945 թվականին Չեխոսլովակիայի կողմից։
Անգելոս Բասինաս
Անգելոս Բասինաս (Άγγελος Μπασινάς, ), հույն ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, Հունաստանի ազգային հավաքականի նախկին կապիտան։
Ակումբային կարիերա
Կարիերան սկսել է իր հայրենիքում՝ «Պանաթինաիկոս» ֆուտբոլային ակումբում, որի կազմում խաղացել է տասը տարի, երկու անգամ իր թիմով դարձել է Հունաստանի չեմպիոն, իսկ մեկ անգամ՝ նվաճել Հունաստանի ֆուտբոլի գավաթը։ 2006 թվականի ձմռանը Բասինասը տեղափոխվել է Իսպանական «Մալյորկա»։ Նրա համար պայքարում էին նաև «Բիրմինգհեմ Սիթիի», «Էվերթոն», «ԱԵԿ Աթենք» և «Օլիմպիակոս» ֆուտբոլային ակումբները։ Ինչպես առաջին, այնպես էլ երկրորդ մրցաշրջանում Բասինասը հաջողությամբ է դրսևորվել, սակայն պայմանագրի ժամկետն ավարտվելուց հետո այն չի թարմացրել և հեռացել է ակումբից։ 2008 թվականին վերադարձել է հայրենիք, որտեղ սկսել է խաղալ «ԱԵԿ»-ում, 14 համարի ներքո։ Ակումբը հաջողությամբ հանդես չէր գալիս, ուստի Բասինասը շուտով տեղափոխվել է Անգլիա՝ «Պորտսմուտ» ֆուտբոլային թիմ։ Մարզիչ Թոնի Ադամսի գլխավորությամբ, որը Բասինասին հրավիրել էր ակումբ, ֆուտբոլիստը պարբերաբար մասնակցում էր թիմի հիմնական կազմում, սակայն, երբ մարզիչը փոխվել է, Բասինասը հայտնվել է պահեստայինների նստարանին։ Հաջորդ մարզիչը՝ Աբրահամ Գրանտը, ավելի շատ խաղային ժամանակ է վստահել Բասինասին, քան իր նախորդը, որի արդյունքում ֆուտբոլիստի օգնությամբ ակումբը հասնել է Անգլիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, որտեղ սակայն պարտվել է «Չելսիին»։ Դժբախտաբար շուտով ակումբը դուրս է մնացել Պրեմիեր լիգայից, և Բասինասը ստիպված էր որոնել նոր ակումբ, որն էլ հանդիսացել է ֆրանսիական «Առլ-Ավինյոն» թիմը։
Նվաճումներ
«Պանաթինաիկոս» Հունաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Եվրոպայի չեմպիոններ
Բուդատին ամրոց
Պատմություն
2007 թվականից ամրոցում է տեղակայված Պովաժի թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով
Օձուտ (լեռ)
Օձուտ, լեռ Թուրքիայում, Բյրսրակն-Մնձոտյան լեռնաշղթայում, Չմշկածագի շրջանում։ Թուրքերը թարգմանաբար անկանել են Իլանդաղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մնձուրի լեռնաշղթա Կատեգորիա:Թունջելիի մարզի լեռներ
Ջոզեֆ Մայքլ Ակաբա
Ջոզեֆ Մայքլ Ակաբա (Դժո) (մայիսի 17, 1967 թվական, Ինգլվուդ (Inglewood), Կալիֆոռնիա), ուսուցիչ, հիդրոգեոլոգիայի ուսուցիչ և ՆԱՍԱ-ի աստղագնաց ։ 2004 թվականի մայիսին Ակաբան «Ուսուցիչ աստղագնաց» ծրագրի շրջանակներում գրանցված էր աստղագնացների նախապատրաստման 19-րդ խմբում ։ Նա  առաջին աստղագնացն էր, ում ծնողները ծննդով Պուերտո-Ռիկոյից էին ։ 2009 թվականի մարտի 15-ից 28-ը  եղել է STS-119 հանձնարարության մասնակից, որպես  «թռիչքի մասնագետ-դասավանդող» ։
Սոլզան (գետ)
Սոլզան (Солзан), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իրկուտսկի մարզում, Սլյուդյանսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 34 կմ է, ավազանի տարածքը 154 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգարա Բալկանյան ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բայկալ գետն է։։ Գետի գետային ավազանը Բայկալ գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռեփ
Անվան ստուգաբանություն
«Ռեփ» բառը գալիս է անգլերեն rap բառից, որը նշանակում է թակոց, հարված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հիփ հոփ
Միխայիլ Բարկլայ-դը-Տոլի
Միխայիլ Բոգդանովիչ Բարկլայ–դը–Տոլի, ռուս զորավար, գեներալ–ֆելդմարշալ (1814 թ.), իշխան (1815 թ.), 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հերոս։
Կենսագրություն
Ծագումով շոտլանդացի։ Զինվորական ծառայությունը սկսել է 1776 թվականից։ Մասնակցել է 1787-1791 թվականների ռուս–թուրքական, 1788-1790 թթ. և 1808-1809 թվականների ռուս–շվեդական, ինչպես նաև նապոլեոնյան Ֆրանսիայի դեմ կոալիցիոն պատերազմներին (Նապոլեոնյան պատերազմներ)։ 1810 թվականին Միխայիլ Բարկլայ դը Տոլի 1812 թ. եղել է ռազմական մինիստր, մեծ աշխատանք է տարել ռուսական բանակի հզորացման ուղղությամբ։ 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի սկզբին, որպես ռուսական բանակի գլխավոր հրամանատար, կազմակերպել է զորքերի հաջող նահանջը, որը, սակայն, դժգոհություն է առաջացրել կառավարող շրջաններում ն 1812 թ. օգոստոսի 17-ին Բայկալը հրամանատարությունը հանձնել է Մ. Ի. Կուտուզովին։ Բորոդինոյի ճակատամարտում, որպես ռուսական բանակի աջ թևի և կենտրոնի հրամանատար, ցուցաբերել է զորավարական իր տաղանդն ու խիզախությունը։ 1813–1814-ական թվականներին ռուսական զորքերի արտասահմանյան արշավանքի ժամանակ 3-րդ բանակի, իսկ Կուտուզովի մահից հետո նաև ռուս–պրուսական բանակի գլխավոր հրամանատարն էր։ Թաղված է Լիֆլյանդիայի Բեկլոր կալվածքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս զորավարներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս գեներալներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության մարշալներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Գրիգորի Արեդակով
Գրիգորի Արեդակով (Григо́рий Ани́симович Ареда́ков, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան, ուսուցիչ, Սարատովի ակադեմիական դրամատիկական թատոնի գեղարվեստական ղեկավար, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1991 թվական)։
Կենսագրություն
Գրիգորի Արեդակովը ծնվել է թատրոնի նկարիչ Անիսիմ Արեդակովի ընտանիքում (1913-1989 թվականներ)։
1964 թվականին ավարտել է Սլոնովի անվան Սարատովի թատերական դպրոցը, ուսուցիչը Անդրեյ Վասիլևսկին էր։
Ներկայումս Գրիգորի Արեդակովը Ի. Սլոնովի անվան ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի դերասան է և գեղարվեստական ​​ղեկավարը, դասընթացներ է վարում Սարատովի Լ. Սոբինովի անվան կոնսերվատորիայի թատտերական ֆակուլտետում։ Արեդակովի աշակերտներից են Էլվիրա Դանիլինան, Վլադիմիր Նազարովը, Գրիգորի Ալեքսեևը, Եկատերինա Լեդյաևայը, Անդրեյ Կազակովը։
Թատրոնի դերեր
Սարատովի օպերայի և դրամայի թատրոն
Սեն Դիդիե լա Ֆորե
Սեն Դիդիե լա Ֆորե (Saint-Didier-la-Forêt), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էսկյուրոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03227։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 379 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 219 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 171-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 48-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,9 %)։ 171 աշխատունակ բնակիչներից 162-ը աշխատում էին (95 տղամարդ և 67 կին), անաշխատանք էին 9-ը (4 տղամարդ և 5 կին)։ 48 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 26-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոնտեմիլետո
Մոնտեմիլետո (Montemiletto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5332 մարդ (2004), բնակչության խտությունը կազմում է 253 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83038, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Բնակավայրի հովանավորն է Սան Գաետանոն և Սանտ Էուտակիոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Սիլավենգո
Սիլավենգո  (իտալ․՝Sillavengo) կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 567 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0321։