cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մինկովսկու դիագրամ
Հետագիծ֊ժամանակ դիագրամը նյուտոնյան ֆիզիկայում
Դիագրամում x-ով և ct֊ով նշված սև առանցքները դիտորդի կոորդինատական համակարգն են, որը մենք կհամարենք դադարի վիճակում գտնվող և որը x = 0 կետում է։ Դրա համաշխարհային գիծը համընկնում է ժամանակի առանցքին։ Այս առանցքին զուգահեռ յուրաքանչյուր գիծ կհամապատասխանի դադարի վիճակում, բայց այլ կետում գտնվող մարմնի։ Իսկ կապույտ գիծը նկարագրում է դեպի աջ հաստատուն v արագությամբ շարժվող մարմին։
ct′֊ով նշված այս կապույտ գիծը կարելի է ներկայացնել որպես ժամանակի առանցք երկրորդ դիտորդի համար։ Հետագծի առանցքի հետ (x֊ով նշվածը, որը նույնական է երկու դիտորդների համար) ներկայացնում է նրա կոորդինատական համակարգը։ Երկու դիտորդներն էլ համաձայն են իրենց կոորդինատական համակարգերի սկզբնակետերի շուրջ։ Շարժվող դիտորդի համար առանցքները ուղղահայաց չեն միմյանց, իսկ ժամանակի առանցքի մասշտաբը մեծացած է։
Դիագրամում պատկերված A իրադարձության ժամանակը նույնն է եևկու դիտորդների համար։ Տարբերվում են միայն դիրքերը, քանի որ շարժվող դիտորդը մոտենում է A իրադարձության գտնվելու վայրին t = 0֊ից ի վեր։ Առհասարակ x առանցքին զուգահեռ գծի վրա գտնվող բոլոր իրադարձությունները երկու դիտորդների համար միաժամանակ են տեղի ունենում։ Կա միայն մեկ ընդհանրական ժամանակ t = t′, որը համապատասխանում է միայն մեկ ընդհանուր հետագծային առանցքի։ Մյուս կողմից երկու տարբեր ժամանակային առանցքների պատճառով դիտորդները սովորաբար տարբեր հետագծային կոորդինատներ են չափում միևնույն իրադարձության համար։ x֊ից և t֊ից x′֊ին և t′֊ին և հակառակն այս գրաֆիկական անցումը մաթեմատիկորեն նկարագրվում է Գալիլեյի ձևափոխություններով։
Մինկովսկու դիագրամը հարաբերականության հատուկ տեսությունում
1905 թվականին Ալբերտ Այնշտայնը հայտնաբերեց, որ նյուտոնյան նկարագրությունը ճիշտ չէ ։ Հերման Մինկովսկու (1908) հետ նա գրաֆիկական ներկայացում մշակեց ։ Տարածության և ժամանակի հատկություններն այնպիսին են, որ շարժվող մարմինների դեպքում կոորդինատական ձևափոխություններն այլ օրենքների են ենթարկվում։ Մասնավորապես, իրադարձությունները, որոնք մի դիտորդի տեսանկյունից թվում են միաժամանակ, մյուսի համար կարող են տարբեր ժամանակներում տեղի ունենալ։
Մինկովսկու դիագրամներում այս միաժամանակության հարաբերականությունը համապատասխանում է շարժվող մարմնի համար առանձին հետագծային առանցքի։ հետևելով վերը նկարագրված կանոնին, յուրաքանչյուր դիտորդ իր հետագծային առանցքին զուգահեռ իրադարձությունները ներկայացնում է որպես միաժամանակ տեղի ունեցող։ Իրադարձությունների հաջորդականությունը դիտորդի տեսանկյունից կարելի է գրաֆիկորեն պատկերել դիագրամում այս գիծը ներքևից վերև տեղաշարժելով։
Եթե ժամանակի առանցքը t֊ի փոխարեն ct֊ի միավորներով է ընտրվում, երկու հետագծային առանցքների կազմած α անկյունը կհամընկնի երկու ժամանակային առանցքների կազմած անկյանը։ Սա բխում է հարաբերականության տեսության երկրորդ պոստուլատից, ըստ որի՝ լույսի արագությունը նույնն է բոլոր դիտորդների համար, անկախ նրանց հարաբերական շարժումից։ α֊ն տրվում է
արտահայտությամբ։ x֊ից և t֊ից x′֊ի և t′֊ի և հակառակը մաթեմատիկորեն նկարագրվում է Լորենցի ձևափոխություններով։ Այդ ձևափոխությունների արդյունքում առաջացած տարածական և ժամանակային առանցքները Մինկովսկու դիագրամի վրա համապատասխանում են հիպերբոլների։ Առանցքների մասշտաբները տրվում են հետևյալ կերպ․ եթե U֊ն ct և x առանցքների միավոր երկարությունն է, ct′ և x′ առանցքներինը համապատասխանաբար կլինի
ct-առանցքը ներկայացնում է S֊ում դադարի վիճակում գտնվող ժամացույցի համաշխարհային գիծը, U֊ն տևողությունն է այդ համաշխարհային գծի վրա տեղի ունեցող երկու իրադարձությունների միջև։ Այն կոչվում է նաև այդ երկու իրադարձությունների սեփական ժամանակ։ x առանցքի U երկարությունը S֊ում դադարի վիճակում գտնվող ձողի սեփական երկարությունն է։ Նույնը ճիշտ է S′֊ում U′֊ի, ct′-ի և x′-ի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարաբերականության հատուկ տեսություն
Թաթուլ Մարտիկյան
Մարտիկյան Թաթուլ Սերգեի, հայ խորհրդային ինժեներ–էլեկտրիկ։ Սերգեյ Մարտիկյան որդին։
1930-ական թվականներին ավարտել է Մոսկվայի Գեորգի Պլեխանովի անվան ժողտնտեսության ինստիտուտը։ 1930-1936 թվականներին ղեկավարել է Քանաքեռի ՀԷԿ–ի էլեկտրատեխնիկական մասի նախագծման աշխատանքները, որի գործարկումից (1936) թվականից հետո նշանակվել է շահագործման էլեկտրատեղամասի պետ, ապա՝ գլխավոր ինժեներ։ 1949-1955 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ–ում առաջին ստորգետնյա՝ Սևանի ՀԷԿ–ի տնօրենը։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։
Կատեգորիա:1904 ծնունդներ Կատեգորիա:1960 մահեր Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Յանաչեկի թատրոն
Լեոշ Յանաչեկի անվան թատրոն (Janáčkovo Divadlo), թատրոն չեխական Բռնո քաղաքում։ Թատրոնը գտնվում է Բռնոյի ազգային թատրոնի կազմում։ Կրում է չեխ կոմպոզիտոր Լեոշ Յանաչեկի անունը (1854-1928): Գտնվում է Ռուզվելտի փողոց, 31/7,602 00, Բռնո, (Չեխիա) հասցեում։ Հանդիսանում է Բռնոյի ազգային թատրոնի օպերային բեմ, իրականում` օպերայի և բալետի թատրոն, որը հիմնադրվել է 1965 թվականին, աշխատում է 1961-1965 թվականներին կառուցված ժամանակակից գործառութային շենքում։ Դահլիճը նախատեսված է 1383 հոգու համար։ Թատրոնի առաջին բեմադրությունը կայացել է 1965 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, դա եղել է Լեոշ Յանաչեկի «Խաբեբա աղվեսիկի արկածները» ստեղծագործությունը ։ Իր գոյության ընթացքում թատրոնը ունեցել է ավելի քան 20 օպերային և բալետի ներկայացումներ ։ Լեոշ Յանաչեկի հուշարձանը դրված է նրա անվան թատրոնի դիմաց։ Լեոշ Յանաչեկի անունը կրող թատրոնի շենքն ամենանոր շենքն է Բռնոյի ազգային թատրոնում, որի շինարարությունը նախագծվել է XX դարի սկզբում։ 1910 թվականից մինչև 1957 թվականը տեղի է ունեցել յոթ ճարտարապետական մրցույթ` թատրոնի շենքի լավագույն դիզայնի ու նախագծի համար, որին մասնակցել է գրեթե 150 ճարտարապետ, այդ թվում` չեխական արվեստի և ճարտարապետության այնպիսի հայտնի ներկայացուցիչներ, ինչպիսիք են Բոգուսլավ Ֆուկսը, Յոզեֆ Գոչարը, Պավել Յանակը և ուրիշներ։ Առաջարկվող նախագծերը ընդգրկում էին XX դարի առաջին կեսի ճարտարապետական ոճերի բազմազանություն, ինչպիսիք են մոդեռնը, էլեկտրիկը, կուբիզմը, մոդեռնիզմ, ֆունկցիոնալիզմը, սոցիալիստական ռեալիզմը, կլասիցիզմը և նեոֆունկցիոնալիզմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի թատրոններ Կատեգորիա:1965 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Չեխիայի օպերային թատրոններ
Սոթբիս
Սոթբիս (Sotheby's), աշխարհի ամենահին աճուրդային տներից մեկը։ «Քրիստիս» աճուրդային տան հետ իրականացնում է անտիկվար իրերի, արվեստի գործերի վաճառքի մոտ 90 %-ը։ Աշխարհում ամենախոշոր աճուրդային տունն է (2011 թվականին կատարած գործարքների ընդհանուր արժեքի ցուցանիշով) ։
Պատմություն
Սոթբիս տունը հիմնադրվել է 1744 թվականի մարտի 11-ին գրքերի առևտրով զբաղվող Սեմյուել Բեյքերի կողմից (Սոթբիսից ավելի վաղ հիմնադրվել են միայն շվեդական երեք աճուրդային տներ)։ Սոթբիսը եղել է փակ ակումբ, որտեղ աշխատանք կարող էին ստանալ միայն ազնվականները։ 1955 թվականին տան մասնաճյուղն է բացվել Նյու Յորքում։ Հետագայում մասնաճյուղեր են բացվել Փարիզում, Լոս Անջելեսում, Ցյուրիխում, Տորոնտոյում, Մելբուռնում, Մյունխենում, Էդինբուրգում, Յոհանեսբուրգում, Հյուսթոնում, Ֆլորենցիայում։ 1977 թվականին Սոթբիսի բաժնետոմսերը սկսել են վաճառվել բաց ցուցակագրմամբ, ինչից հետո դրանց գները բարձրացել են։ 1980-ական թվականների սկզբին Սոթբիս աճուրդային տունը փաստացի սնանկացել էր արդյունաբերական ճգնաժամի պատճառով։
1983 թվականին Սոթբիսը վաճառվել է ամերիկացի գործարար Ալֆրեդ Թաուբմանին, ով խանութների խոշոր ցանցի սեփականատեր էր ԱՄՆ-ում։ 1998 թվականին նա Սոթբիսի բաժնետոմսերը ներմուծել է առևտրական սակարան։
2007 թվականի մայիսին աճուրդի տունը մասնաճյուղ է բացել նաև Մոսկվայում, սակայն ռուսական արվեստի հին գործերի վաճառքը կազմում է ընկերության ընդհանուր շրջանառության մոտ 1 %-ը միայն։
Հակամենաշնորհային սկանդալ
Սոթբիս աճուրդի տունը Թաուբմանին վաճառելուց հետո Քրիստիս աճուրդի տունը փորձել է ծառայությունների վճարի ցածրացման հաշվին դուրս մղել ընկերությանը շուկայից։ 1993 թվականին Սոթբիսի բաժնետոմսերի արժեքը 1989 թվականի համեմատությամբ նվազել էր առավել քան 50 %-ով։
Ոչ պաշտոնական պայմանավորվածությունների մասին իմացել են միայն Թաուբմանը, Տենանտը և աճուրդային երկու տների գործադիր տնօրենները։
2000 թվականի սկզբին Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն սկսում է աճուրդային տների գործունեության հետաքննություն։ 2001 թվականի դեկտեմբերին Թաուբմանը մեղավոր է ճանաչվում հանցավոր համաձայնության համար։ Նա դատապարտվում է 1 տարի 1 օր ազատազրկման, իսկ Սոթբիսի գործադիր տնօրեն Դիանա Բրուքսը` եռամսյա տնային կալանքի և 350.000 դոլար տուգանքի։
Սոթբիսի դուստր ընկերություն` «Ռուսաստան-ԱՊՀ»
2007 թվականին Սոթբիսը Ռուսաստանում բացել է «Ռուսաստան-ԱՊՀ» դուստր ընկերությունը։ Ընկերության առաջին գործադիր տնօրենը դարձել է Միխայիլ Կամենսկին, ով աշխատել է մինչև 2016 թվականը։ Նրան այդ պաշտոնում փոխարինել է Իրինա Ստեպանովան ։ Սոթբիսի ռուսական ներկայացուցչությունը նպաստել է Մստիսլավ Ռոստրոպովիչի, Գալինա Վիշնևսկայայի հավաքածուների և Անդրեյ Տարկովսկու արխիվի` Ռուսաստան վերադառնալուն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1744 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության ընկերություններ
Մել Մայա
Մելիսա (Մել) Մայա դե Սոուզա (Melissa 'Mel' Maia,  ), բրազիլացի դերասանուհի։
Լայն ճանաչման է հասել նկարահանվելով Բրազիլիայի պողոտա (հեռուստասերիալ)ում, որտեղ մարմնավորել է Ռիտայի կերպարը (դերասանական այդ աշխատանքի համար նա բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել    ): Այնուհետև 2013 թվականին նկարահանվել է Անգին զարդը (հեռուստասերիալ)-ում, որտեղ խաղացել է Պերոլայի դերը, 2015 թվականին՝ Ժամանակից դուրս սերիալում, 2016 թվականին՝ Ազատություն, Ազատություն սերիալում, որտեղ հանդես է եկել երկրորդ պլանի դերի կատարումով։
Սուրբ Միքայելի կապելլա
Սուրբ Միքայել կապելլա (Il-Kappella tas-San Ċir), Սուրբ Միքայել Իս-Սանչիր (Il-Kappella ta' San Mikiel is Sanċir), միջնադարյան կապելլա, որը գտնվում է Մալթայի Ռաբատ քաղաքի մի տարածքում, որը կոչվում է Ġnien is-Sultan (Թագավորի պարտեզ)։
Ծագումը
Կապելլայի ճարտարապետությունը թվագրվում է 15-րդ դարի կեսերին։ Կապելլայի մասին առաջին հիշատակմանը հանդիպում ենք 1575 թվականին Մալթա կատարած այցելության ժամանա եպիսկոպոս Պիետրո Դուսինոյի գրված զեկույցում։ Զեկույցը վերաբերում է եկեղեցուն։ Կապելլան տարիներ շարունակ հիշատակվել է, հատկապես հիշարժան 1615 թվականի հիշատակումը, որտեղ Բալդասար Կագլիեսը եպիսկոպոս նկարագրում էր կապելլայում գտնվող Սուրբ Միքայելի նկարը որպես հազիվ ճանաչելի, ինչը ցույց է տալիս կապելլայի անմխիթար վիճակը։ 1598 թվականին եպիսկոպոս Գարգալոն նշում է, որ Սուրբ Միքայելի տոնը նշվում էր ամեն սեպտեմբերի 29-ին երեկոյան աղոթքով, որին մասնակցում էին տեղի գյուղացիները։ Իր անտեսված վիճակի պատճառով, 1678 թվականին եպիսկոպոս Միգել Ջերոնիմո դե Մոլինան պղծեց եկեղեցին և հրամայեց, որ Սուրբ Միքայելի նկարը տեղափոխվի Ռաբատի ծխական եկեղեցի ։
Որպես ախոռ օգտագործելը
Կապելլան, չգործելուց հետո, այն օգտագործվել է որպես ախոռ և պահեստային տարածք տեղական գյուղացիների կողմից։ Կապելլայի ներսում կառուցվել է մի պատ, որը այն բաժանելու է երկու մասի։
Վերականգնում
1981 թվականին Կապելլան վերականգնվեց և քանդվեց կապելլան բաժանող պատը։ Կապելլան վերականգնվել են «Սանչիր Թրասթ»-ի կամավորների և Ազգային ուսանողական ճանապարհորդական հիմնադրամի և «Մալթայի ընկերներ»-ի կամավորների կողմից։ Կառուցվեց քարե խորան, և եկեղեցին վերաբացվեց կրոնական ծառայությունների համար 1988 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։ Բացման արարողությանը ներկա էր Մալթայի Նախագահ Ուգո Միֆսուդ Բոննիչին։ Արարողությունը կատարում էր մոնսինոր Գվան Ազզոպարդին, ով կապելլայի վերականգնման բարերարն էր։
Ներկայումս
Եկեղեցին վերականգնվելուց 30 տարի հետո այն փլուզման վտանգի տակ է։ Կապելլայի պատերին աճել է բուսականությունը, և ծառերը փակել են կապելլայի գլխավոր մուտքը։ Զոհասեղանի մոտակայքում գտնվող տանիքի մի մասը փլուզվել է, և կապելլայի պատերին ճաքեր են առաջացել ։
Ինտերիեր
Կապելլայի ինտերիերը բավականին մերկ է։ Ներքին տարածքը մեկ ընդարձակ սենյակ է` կամարների տեսքով կառուցված պատերով, որոնք բնորոշ են Մալթայի միջնադարյան ճարտարապետությանը։ Մեկ քարե խորան կա։ 1980-ականների վերականգնման ընթացքում կապելլայի պատի երկայնքով հայտնաբերվել են քարե նստարաններ։ Կապելլա կարելի է մուտք երկու դռնով։ Մի գրաֆիտի մի նավ, որը հայտնաբերվել է կապելլայի պատերին, հավանաբար ինչ-որ կենսական իրեր։
Կապելլայի անվանումը
Կապելլայի կառուցումը կարող է թվագրվել բյուզանդական դարաշրջանին, ինչի մասին վկայում է կապելլայի անունը՝ Իս-Սանչիր։ Ըստ պրոֆեսոր Սթենլի Ֆիորինիի՝ րս-Սանչիր անունը վկայում է, որ եկեղեցին նախապես նվիրված է եղել հույն սուրբ Կիրակոս Ճգնավորին։ Այն բանից հետո, երբ մավրերը դուրս մղվեցին Մալթայից, քրիստոնեությունը վերականգնեց իր իշխանությունը Մալթայի նկատմամբ։ Արևմտյան լատինական քրիստոնեությունը տարածվում էր՝ փոխարինելով Մալթայում հունական քրիստոնեության ցանկացած հետք, որը թվագրվում է Բյուզանդական ժամանակներից։ Արդյունքում, Մալթայում գտնվող եկեղեցիների անունները, որոնք նվիրված էին հույն սրբերին, փոխարինվել են հանրաճանաչ արևմտյան սրբերի անուններով։ Այսպիսով, այս կապելլայի անունը գուցե Սուրբ Կիրակոսից (մալթայերեն՝ San Ċirijaku կամ San Ċir) փոխվել էր Սուրբ Միքայել (San Mikiel): Հնարավոր է, որ տեղի բնակիչները կապելլային անվանեին իր սկզբնական անվանումով, դրա համար էլ կապելլան կոչվում էր Սուրբ Միքայել Իս-Սանչիր (մալթայերեն՝ San Mikiel Is-Sanċir): Այնուամենայնիվ, ոչ մի փաստաթղթում չի մնացել որևէ բան այս տեսությունը ապացուցելու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջնադարյան եկեղեցիներ Կատեգորիա:Մալթայի եկեղեցիներ
Մաքսատուն
Մաքսատուն, պետական հատուկ մարմին, որն ապահովում է պետական սահմանով ապրանքների, տրանսպորտային միջոցների և այլ իրերի մաքսային սահմանի տեղափոխման կարգը, մաքսային ընթացակարգերի կիրառումն ու մաքսային վճարների (մաքսատուրքեր) գանձումը, մաքսային հսկողությունը և մաքսազերծումը։ Մաքսատները (կամ մաքսակետերը) սովորաբար տեղակայված են սահմանամերձ գոտիներում՝ նավահանգիստներում (ծովային, գետային), երկաթուղային կայարաններում, ավտոերթուղային հանգուցակետերում և պետության խոշոր քաղաքներում։
Կատեգորիա:Առևտուր
We Love You
We Love You — 2014 թվականի թողարկման նորվեգական սինգլ, Combichrist խմբի կատարմամամբ ։ Ձայնագրությունը պարունակում է «From My Cold Dead Hands» և «Maggots at the Party» սինգլները, վերջինի հիմանա վրա նկարահանվել է տեսահոլովակը ։ «Denial» երգը ստեղծվել է Nine Inch Nails-ի պատվին, իսկ «The Evil In Me» երգը հղում է Johnny Cash-ին ըստ Sonic Seducer հրատարակության ։
Երգացանկը
Կատեգորիա:2014 սինգլներ
Միքայել Մանուկյան (մեխանիկոս)
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Մոկս ավանում։ Մեծ եղեռնի տարիներին կորցնելով հարազատներին՝ հոր հետ ապաստան է գտել Երևանում։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը, այնուհետև ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1936 թվականին։ Ուսումը շարունակել է նախ՝ ԵՊՀ, ապա՝ Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան ասպիրանտուրայում։ 1940 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն և աշխատանքի անցել ԵՊՀ մեխանիկայի ամբիոնում։ 1959-1976 թվականներին եղել է մեխանիկայի ամբիոնի վարիչ, 1961-1965 թվականները՝ նաև մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետի դեկան։ 1965 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ Նույն թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։
Մասնակցել է Միութենական և միջազգային մի շարք գիտաժողովների։ Եղել է տեսական մեխանիկայի գծով միութենական գիտամեթոդական խորհրդի անդամ։
Պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» և այլ մեդալներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ
Բարբոս շունը և անսովոր մրցավազքը
Բարբոս շունը և անսովոր մրցավազքը (Пёс Барбос и необычный кросс), խորհրդային կարճամետրաժ կատակերգա-արկածային գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1961 թվականին, ռեժիսոր Լեոնիդ Գայդայի կողմից՝ Ստեփան Օլեյնիկի բանաստեղծական ֆելիետոնի մոտիվներով։
Ֆիլմն առաջինն էր, որտեղ նկարահանվել է խարդախ հակահերոսների եռյակը՝ Փորձառուն, Դմբոն և Վախկոտը (Бывалый, Балбес и Трус): 1961 թվականին «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնի «Ոսկյա արմավենու ճյուղ» մրցանակին ։
Սյուժեն
Երեք ընկերները՝ Փորձառուն, Դմբոն ու Վախկոտը, հանգստյան օրերին զբաղվում են որսագողությամբ։ Նրանք ցանկանում են ձկնորսություն անել դինամիտի օգնությամբ։ Երբ գետն են նետում փայտի կտորի վրա ամրացված պայթուցիկը, նրանց շունը փորձում է նետված փայտը վերադարձնել տերերին։ Եռյակն սկսում է խուճապահար փախչել։ Փորձելով փրկվել պայթուցիկը բերանում իրենց հետևող շնից, ի վերջո նրանք բարձրանում են ծառի վրա։ Շունը ծառի տակ թողնելով պայթուցիկը, փախչում է։ Հզոր պայթյունը ցնցում է շրջակայքը, որից տուժվում են նաև որսագողերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Լեոնիդ Գայդայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր շների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում
Ճայը (պիես)
Ճայը (Чайка), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պիեսներից, չորս գործողությամբ, գրված 1895-1896 թվականներին և առաջին անգամ հրատարակվել է «Ռուսական միտք» ամսագրի 12-րդ համարում 1896 թվականին։ Պրեմիերան կայացել է 1896 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։
Գործողություն առաջին
Գործողությունը տեղի է ունենում Պետրա Նիկոլաևիչ Սորինի կալվածքում, որտեղ պետական խորհրդականը ապրում էր իր քրոջ որդու՝ Կոնստանտին Տրեպլևի հետ։ Նրա քույրը՝ հայտնի դերասանուհի Իրինա Նիկոլաևնա Արկադինան, հյուրընկալվում է նրանց տանը իր սիրեցյալի հետ միասին, որը ավելի շատ հայտնի էր որպես արձակագիր Տրիգորին։ Տրեպլևը հետաքրքրվում էր նաև գրական գործունեությամբ։ Կալվածքի բնակիչներին պատրաստվում է ներկայացնել իր պիեսը։ Այդտեղ միակ գլխավոր հերոսուհու դերում պետք է խաղար Նինա Զարեչնայան՝ հարուստ կալվածատերերի դուստրը։ Նա երազում է բեմի մասին և գերված էր թատրոնով, որը հարիր չէր իր խավին պատկանող աղջիկներին, ծնողները դեմ էին այդ ամենին։ Նինային սիրահարված Կոստանտինը այգում ստեղծում է նրա համար «թատրոն»։ Հանդիասատեսի շարքում էր Սորինի կալվածքի կառավարիչը՝ պորուչիկ Շամրաևը, նրա կինը՝ Պոլինա Անդրեևնան և նրա դուստրը՝ Մաշան, այդ թվում նաև բժիշկ Դորնը։ Հյուրերի թվում էր նաև Մեդվեդենկոն, որը անպատասխան սիրում էր Մաշային։ Նա նախանձում էր Տրեպլևին և Նինային, որոնք սիրում էին միմյանց, փորձում է բացատրել Մաշային, սակայն աղջիկը, որը միշտ սև էր հագնում՝ որպես իր կյանքի ողբերգության նշան, չի կարողանում փոխադարձ պատասխանել, քանի որ վաղուց սիրում էր Կոնստանտինին։ Վերջապես գալիս է Զարեչնայան։ Նա ամբողջովին սպիտակ հագած ներկայացնում է մի տեքստ՝ դեկադենտական ոճով. «Մարդիկ, առյուծները, արծիվները, կաքավները, եղջերավոր եղնիկները, սագերը, սարդերը...»։ Տեքստը տարօրինակ էր, հանդիսատեսի մեծամասնության մոտ առաջացրեց տարակուսանք, իսկ Արկադինայի մոտ՝ բողոք։ Նա այդ ներկայացման մեջ տեսնում է, թե «ինչպես պետք է գրել և ինչպես պետք է խաղալ»։ Դիտողություններից զայրացած Կոնստանտինը դադարեցնում է ներկայացումը։ Նինան նրա հետևից չի գնում, մնում է հանդիսատեսի հետ և հաճույքով լսում է իր հասցեին ուղղված հաճոյախոսությունները՝ հատկապես Տրիգորինի կողմից։
Գործողություն երկրորդ
Այդ նույն կալվածքը երկու օր անց։
Կրոկետի հրապարակում Դորնը բարձրաձայն կարդում էր Արկադինայի և Մաշայի համար։ Տրիգորինը խանդավառությամբ լողարանում ձուկ էր որսում։ Սորինի կնքվելու կապակցությամբ գալիս է Նինան։ Հետևելով կալվածքի կյանքին՝ նա զարմանում է, թե ինչու են հայտնի մարդիկ կենցաղում տարբերվում սովորական մարդկանցից։ Հայտնի դերասանուհին վհատվում է և լաց է լինում մանրուքների պատճառով, իսկ հայտնի գրողը, որի մասին գրում էին բոլոր թերթերում, ամբողջ օրը ձուկ է որսում և ուրախանում, երբ բռնում է երկու թեփուղ։ Տրիգորինին սիրահարվելով, նա ամբողջությամբ սառել էր Տրեպլևի հանդեպ և նրանից խուսափում էր։ Կոնստանտինը այդ փոփոխությունը կապում է իր պիեսի ձախողման հետ։ Կանայք անհաջողությունը չեն ներում։ Նա Նինայի մոտ է բերում սպանված ճային և խոստանում է, որ շուտով նույն կերպ սպանելու է իրեն, սակայն Նինայի մոտ Տրեպլևի խոստումները զայրույթ են առաջացնում։ Այժմ նրա կուռքը Տրիգորինն է, ով գրում է հասարակ արձակ ստեղծագործություններ և նրան արդեն դուր չի գալիս Կոնստանտինի պահվածքը, ով իր զգացմունքները և մտքերը արտահայտում էր նշաններով՝ ճայը նրա հերթական անհասկանալի խորհրդանիշներից էր։ Կոնստանտինը փորձում է բացատրություն տալ, սակայն տեսնելով Տրիգորինին, հեռանում է՝ թողնելով Նինային մեն-մենակ արձակագրի հետ։ Տրիգորինը ցանկանում է իմանալ, թե ինչով է ապրում և ինչ հայացքներ ունի աշխարհի հանդեպ 18-ամյա աղջիկը։ Նինայի համար, ով երազում էր փառքի մասին, շատ ավելի հետաքրքիր էր, թե ինչպես են ապրում հայտնի մարդիկ։ Նինային թվում էր, որ հանուն փառքի նա պատրաստ է զոհաբերել ամեն ինչ։ Սակայն Տրիգորինը իր փառքը ոչ մի կերպ չի զգում, նա միշտ ձգտում է մեծ պարտականությամբ գրել և իր հաջողությունը համարում է չափազանցված։ Ինչ էլ որ նա գրում էր, արդյունքում գովասանքների էր արժանանում ՝ «հաճելի է, տաղանդավոր է »։ Տեսնելով Տրեպլևի սպանված ճային, Տրիգորինը իր նոթատետրում գրի է առնում պատմության սյուժե՝ մի աղջկա մասին, ով ապրել է լճի ափին, երջանիկ և ազատ՝ ինչպես ճայը։ «Բայց պատահմամբ գալիս է մի մարդ, տեսնում է և չիմանալով ինչ անել՝ ոչնչացնում է նրան, ինչպես այս ճային»։
Գործողություն երրորդ
Անցավ մեկ շաբաթ։
Կոնստանտինը փորձում է ինքնասպան լինել, բայց անհաջող։ Արկադինան կարծում է, որ Կոնստանտինին ինքնասպանության դրդել է խանդը, և պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա։ Որքան շուտ նա Տրիգորինին հեոացնի, այնքան լավ կլինի բոլորի համար։ Սորինը իր հերթին գտնում է, որ անապատասխան սերը Կոնստանտինի դժբախտությունների միակ պատճառը չէ։ «Խելացի, երիտասարդ մարդը ապրում է գյուղում՝ խուլ տեղ, առանց փողի, առանց դիրքի և առանց ապագայի։ Ոչ մի պարապմունքներ։ Ամաչում է և վախենում իր անգործությունից։ Նրան թվում է, որ նա տանը ավելորդ է, ձրիակերի նման է ապրում»։ Սորինը խնդրում է քրոջը Կոնստանտինին տալ գումար, որպեսզի նա «մարդավայել» հագնվի և մեկնի արտասահման։ Սակայն եղբոր համար Արկադինան գումար չուներ։ Տրիգորինի և Արկադինայի հետևից որոշում է մեկնել Նինան, որպեսզի ընդունվի թատերական։ Նա Տրիգորինին նվիրում է մեդալիոն, որի վրա փորագրված է նրա գրքից մի քանի տող։ Բացելով գրքի նշված էջը Տրիգորինը կարդում է. «Եթե քեզ երբևէ անհրաժեշտ է իմ կյանքը, ապա արի և վերցրու այն»։ Նա ուզում է մնալ կալվածքում, նրան թվում է, որ դա այն նույն զգացմունքն է, որ նա փնտրում էր ամբողջ կյանքում։ Ամենայն անկեղծությամբ Տրիգորինը պատմում է իր հարաբերությունների մասին Արկադինային և խնդրում է թողնել իրեն։ Սակայն Արկադինան լրջորեն չի հավատում նրա ասածներին և նա համոզում է Տրիգորինին հրաժարվել Նինայից։ Սակայն մեկնելուց առաջ նա հանդիպում է Նինային և պայմանավորվում է նրա հետ գաղտնի հանդիպել Մոսկվայում։ [[Պատկեր:SarDrama Чайка 7.jpg|left|thumb|300px|Սարատովի դրամատիկական թատրոն
Մաշա՝ Տատիանա Ռոդիոնովա, Սորին՝ Յուրի Կուդինով]] Մաշան, որոշելով վերջ տալ Տրեպլևի հանդեպ անպատասխան սիրուն, որոշում է ամուսնանալ Մեդվեդենկոյի հետ։
Կա Դարիո
Կա Դարիո, կամ Պալացցո Դարիո, (Ca' Dario, Palazzo Dario), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքում, տեղակայված է Մեծ ջրանցքի Դորսոդուրո շրջանում։ Պալատն իրենից տերկայացնում է Վերածննդի դարաշրջանի հիանալի նմուշ։
Ճայը (պիես)
Գործողություն չորրորդ
Անցավ երկու տարի։
Կա Դարիո
Մի կողմից դուրս է գալիս դեպի Մեծ ջրանցք, իսկ մյուս կողմից՝ Բարբարոյի հրապարակ։ Պալատի դիմաց տեղակայված է Սանտա Մարիա դե Գիլյոն։շ
Ճայը (պիես)
Գործողություն չորրորդ
Սորինը արդեն 62 տարեկան էր, նա շատ հիվանդ էր, բայց նախկինի պես՝ կյանքով լեցուն։ Մեդվեդենկոն և Մաշան վաղուց ամուսնացել են և երեխա ունեն։ Սակայն ո՛չ երջանկություն, ո՛չ էլ հասարակ բարեկեցություն չկար նրանց ամուսնության մեջ։ Մաշան դեռ սիրում էր Կոնստանտինին և ժամանակի մեծ մասը անցկացնում էր Սորինի կալվածքում՝ մոռանալով ամուսնու և երեխայի մասին։ Կոնստանտինը առաջվա նման զբաղված է գրական գործունեությամբ՝ պիեսներ այլևս չի գրում, սակայն նրա ստեղծագործությունները հրապարակվում են մայրաքաղաքի ամսագրերում։ Նա Դորնին պատմում է այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել Նինայի հետ Մոսկվա մեկնելուց հետո։ Տրիգորինի հետ կապի արդյունքում նա ունեցավ երեխա, որը շուտով մահացավ։ Տրիգորինը հիասթափվեց նրանից և վերադարձավ Արկադինայի մոտ։ Նինայի մոտ ամեն ինչ ավելի վատ դասավորվեց, նա շատ էր խաղում, բայց շատ «կոպիտ, անճաշակ ու վատ երգելով»։ Նա Տրեպլևին նամակներ է գրել, սակայն երբեք չի դժգոհել։ Նամակներում ստորագրում էր որպես ճայ։ Ծնողները նրան չեն ուզում տեսնել և նույնիսկ տանը մոտ չեն թողնում։ Հերթական անգամ կալվածք են այցելում Արկադինան և Տրիգորինը։ Նա Կոնստանտինին բերում է ամսագիր, որտեղ հրապարակված են իր սևական վիպակը և Տրեպլևի պատմվածքը։ Տրիգորինը դրանով չի հետաքրքրվում։ Կոնստանտինը դժգոհ է այն ամենից, ինչ գրում է։ Ժամանակին նա երազում էր նոր կերպարներ, այժմ իր գրվածքներում գտնում է շատ դրոշմներ և ձևականություններ։ «Ավելի ուշ նա Նինային ասում է, թե ինչ էլ որ գրում եմ, այդ ամենը հին է, մռայլ է»։ Հարևան սենյակում կալվածքի բնակիչները խաղում են լոտո։ Կոնստանտինի մոտ հանկարծակի գալիս է Նինան՝ ամբողջովին հոգնած, հիասթափված։ Կոնստանտինը նախկինի պես սիրում է Նինային. «Ես կանչում եմ ձեզ, համբուրում եմ այն հողը, որի վրայով դուք քայլում եք, որտեղ էլ որ ես նայում եմ ամենուրեք պատկերացնում եմ ձեր դեմքը…»։ Նինան նրան չի լսում, հարևան սենյակից լսվեց Տրիգորինի ձայնը, որին նա ավելի ուժգին է սիրում, քան նախկինում։ Նա դեռ անգիր հիշում է Կոնստանտինի տապալված պիեսը՝ այդ միամիտ տեքստը ընդմիշտ կապվեց նրա երջանիկ կյանքի հետ։ Վաղը նա կմեկնի Ելեց՝ թատրոնում խաղալու։ Ստիպված պետք է գնար երրորդ կարգով՝ «տղամարդկանց» հետ։ Իսկ Ելեցում կրթված վաճառականները հաճոյախոսություններ կանեն։ «Կյանքը կոպիտ է»։ Կոնստանտինը Նինային իզուր է խնդրում իր հետ գնալ։ Նա մենակ է գնում  և հրաժեշտին Տրեպլևին հրավիրում է նայել իրեն, երբ նա դառնա ճանաչված դերասանուհի։
Կա Դարիո
Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 1487 թվականին Պյետրո Լոմբարդոյի հետևորդի կողմից՝ Ջիովաննի Դարիոյի, վենետիկյան Սենատի քարտուղարի, վաճառականի և դիվանագետի համար ։ 1494 թվականին Դարիոյի մահից հետո, պալատի սեփականատերն է դարձել նրա դուստր Մարիետան, որն ամուսնացել է Վինցենզո Բարբարոյի՝ մոտակայքում գտնվող Պալացցո Բարբորոյի սեփականատիրոջ հետ ։ Դրանից հետո պալատը Մարիետայի երեխաներին է անցել 1522 թվականին։ Դրանից առաջ որոշ ժամանակով Սենատը պալատը վարձակալել էր թուրք դիվանագետների համար ։
Ճայը (պիես)
Գործողություն չորրորդ
Մնալով մենակ Տրեպլևը պատռում է իր բոլոր ձեռագրերը։ Հարևան սենյակում, որտեղ լոտո էին խաղում, լսվում է մի ձայն, որը շատ նման էր կրակոցի։ Դորնը ասում էր, որ դա ամենայն հավանականությամբ պայթել էր դեղատուփի սրվակով եթերայուղը։ Նա սենյակից դուրս է գալիս և վերադառնալով խնդրում է Տրիգորինին որևէ տեղ տանել Իրինա Նիկոլաևնային։ «Բանն այն է, որ Կոնստանտին Գավրիլովիչը ինքնասպան է եղել»։
Կա Դարիո
Պատմություն
Առանձնատան տերերի թվում եղել է ֆրանսիացի բանաստեղծ Անրի դը Ռենյեն, որն այստեղ ապրել է 19-րդ դարի վերջին։ Պալատը նաև հայտնի է նրանով, որ այստեղ տեղի է ունեցել հայտնի կինոռեժիսոր Վուդի Ալենի ամուսնություններից մեկը։
Ճայը (պիես)
Թարգմանություններ օտար լեզվով
Չեխովի կյանքի տարիներին «Ճայը» թարգմանվել է սերբախորվաթերեն (M. Mareković в 1897 և I. Prijatelj в 1901 ), չեխերեն (B. Prusík в 1899 ), բուլղարերեն (Ս. Բրանսկոմիրով 1903 և գերմաներեն (1902 ) լեզուներով։ Անգլերեն լեզվով պիեսը առաջին անգամ թարգմանվել է 1909 թվականին Ջորջ Կալդերոնի կողմից (George Calderon) Գլազգոյի Արքայական թատրոնում բեմականացնելու համար (պրեմիերան կայացել է 1909 թվականի նոյեմբերի 2-ին)։
Կա Դարիո
Պատմություն
Պալատն անիծված տան վատ համբավ ունի։ Առանձնատան տերերը բազմիցս բռնության են ենթարկվել, սնանկ են դարձել կամ ինքնասպանություն արել։ Վերջին մահը տեղի է ունեցել 1993 թվականին, երբ այստեղ ինքնասպան է եղել իտալացի ամենահարուստ արդյունաբերողներից մեկը՝ կոռուպցիոն սկանդալից հետո։ Ըստ երեևույթի՝ խոսքը Ռաուլ Գարդինիի մասին է, ով այդ ժամանակ պալատի սեփականատերն էր, բայց ինքնասպան է եղել Միլանի Belgioioso պալատում։
2005 թվականին գերմանացի գրող Պետրա Ռեսկեն հրատարակել է «Պալացցո Դարիո» բեսթսելլեր գիրքը՝ հեգնական դետեկտիվ սյուժեով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ Կատեգորիա:Վենետիկի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:15-րդ դարի հիմնադրումներ
Մեզոդերմ
Մեզոդերմ, մեզոբլաստ (μέσος, mésos՝ միջին, միջանկյալ,, derma՝ մաշկ), բազմաբջիջ կենդանիների (բացի սպունգներից ու աղեխորշավորներից) և մարդու սաղմնային միջին թերթիկ։ Գտնվում է էկտոդերմի և էնտոդերմի միջև։ Անողնաշարավորների մեծամասնության մեզոդերմն առաջանում է նշված շերտերի միջև առկա 2 խոշոր բջիջներից՝ տելոբլաստներից ։ Որոշ անողնաշարավորների, քորդավորների և մարդու մոտ մեզոդերմն սկզբնավորվում է Էկտոդերմի և էնտոդերմի միջև կուտակված բջիջներից և ապա ներքաշվում սաղմի մեջ։
Սաղմի զարգացման պրոցեսում մեզոդերմը տարբերակվում է առանցքային մեզոդերմի (որից գոյանում են սոմիտները) և կողմնային թիթեղիկների ու մեզենքիմի։ Մեզոդերմից առաջանում է մեզենքիմը, մեզոթելիումը, ոչ էպիթելային արյան բջիջները և ցելոմը։ Մեզենքիմից ձևավորվում են շարակցական հյուսվածքը, մկանային, արյունատար, արտաթորության, սեռական համակարգերը և մարմնի երկրորդային խոռոչի ծածկույթը։ Մկանային համակարգն առաջանում է մեզոդերմից միոգենեզի ընթացքում. սեպտան և սեռական գեղձերի մի մասը նույնպես զարգանում են մեզոդերմից ։
Մեզոդերմը սաղմում մասնագիտանում է միջբջջային ազդանշման ժամանակ, որից հետո այն բևեռանում է կազմակերպչական կենտրոնի միջոցով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սաղմնաբանություն Կատեգորիա:Զարգացման կենսաբանություն
Նելլի Մելբա
Նելլի Մելբա (Nellie Melba, ծնված որպես Հելեն Պորտեր Արմսթրոնգ (Helen Porter Armstrong), օրիորդական ազգանունը՝ Միտչել, ), ավստրալիացի երգչուհի (կոլորատուրային սոպրանո)։
«Մելբա» կեղծանունը վերցրել է ի պատիվ ծննդավայր Մելբուրնի։
Կենսագրություն
Ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում, ավարտել է Պրեսբիտերականների քոլեջը (աղջիկների համար նախատեսված), որտեղ և բացահայտվեց նրա երաժշտական տաղանդը։ Ավելի ուշ նա սովորել է Փարիզում, Մաթիլդա Մարկեզի մոտ, ով մեծ ազդեցություն ուներ նրա վրա, և հենց նա համոզեց, որպեսզի ունենա կեղծանուն։
Ստեղծագործություն
Նրան միջազգային ճանաչում բերեց 1887 թվականին Բարսելոնայում կայացած ելույթը՝ Վերդիի «Ռիգոլետտո» օպերայում, Ջիլդիի դերը։ Նա հանդես է եկել Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում։ Իր ամենահայտնի դերերից եղել է Գաետանո Դոնիցետիի «Լյուչիա դի Լամմերմուր» օպերայում, Լյուչիայի դերը։
Մահացել է սեպսիսից։
Ճանաչում և ժառանգություն
Երգչուհու համաշխարհային փառքը եղել է անգնահատելի։ Նա Բրիտանական կայսրության Մեծ խաչ միաբանության անդամ է (1918, 1927), ընդ որում Մելբան բրիտանացի դերասանուհի Մեյ Ուիթի հետ եղել է առաջին թատերարվեստի ներկայացուցիչը, որը եղել է Բրիտանական կայսրության օրդենի անդամ։ Մելբան եղել է առաջին ավստրալուհին, որի դիմանկարը հայտնվել է լոնդոնյան «Թայմս» ամսագրի շապիկին (1927 ապրիլ)։ Նելլի Մելբան Ադելինա Պատտիի հետ եղել է առաջին երգչուհին, ում ձայնը ձայնագրվել է։ Նրանց մարմարե կիսանդրիները երգչուհիների միակ արձաններն են լոնդոնյան Քովենթ Գարդենի ճեմասրահում։ Մելբաի անունը կրում է Մելբուրնի կոնսերվատորիան, իսկ Մելբուրնի համալսարանը ունի Մելբա սրահ։ Մելբաի անունով է կոչված Կանբերայի արվարձաններից մեկը։ Երգչուհու մասին ֆիլմեր են նկարահանվել 1953 և 1987 (հեռուստասերիալ) թվականներին։
Հետաքրքիր փաստեր
Հայտնի ֆրանսիացի խոհարար Օգյուստ Էսկոֆեն երգչուհու համար, որը անհանգստանալով իր կոկորդի համար և վախենալով ուտել պաղպաղակ, ստեղծեց քաղցրավենիք «Մելբայի դեղձ» անունով․ դեղձի կեսը ավելացրած վանիլային պաղպաղակ և Մելբայի սոուս՝ պատրաստված թեթևակի քաղցրացրած թարմ ազնվամորուց ։ Մելբայի հացիկները (խրթխրթան հացի բոված կտորներ) նույնպես Էսկոֆեն կոչել է նրա պատվին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Կին ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ
Ենս Հեգելեր
Ենս Հեգելեր (Jens Hegeler, ), գերմանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս անգլիական «Բրիստոլ Սիթիի» կազմում։
Վաղ տարիներ
Ենսը սկսել է իր կարիերան 1993 թվականին, «Վեստհովենի» կազմում, որտեղ երկու տարի խաղալուց հետո տեղափոխվել է «Պորց ՖԱ»։ «Պորցի» կազմում 3 տարի հանդես գալուց հետո, ֆուտբոլիստը միացել է «Քյոլնի» ակադեմիային։ «Քյոլնի» երիտասարդական թիմերի կազմում նա հանդես է եկել 6 տարի, ապա 2004 թվականին միացել է Գերմանիայի Օբերլիգայում հանդես եկող «Յուրդումսպոր Քյոլնին»։ Մեկ տարի անց նա պայմանագիր է կնքել «Լևերկուզեն ՖԱ»-ի հետ, որտեղ երկու տարի հանդես գալուց հետո 2006 թվականին Հեգելերը տեղափոխվել է «Բայեր 04»։
2009 թվականի հունվարի 7-ին մինչև 2009-10 մրցաշրջանի ավարտը Ենս Հեգելերը վարձավճարով տեղափոխվել է «Աուգսբուրգ» ։ 2010 թվականի հուլիսին Ենսը 2 տարի վարձակալության ժամկետով տեղափոխվել է «Նյուրնբերգ» ։ Նա թիմի կազմում դարձել է հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ և յուրաքանչյուր մրցաշրջանի ընթացքում մասնակցել է 34 հանդիպման։ 2012-13 մրցաշրջանի սկզբում Հեգելերը վերադարձել է «Բայեր 04»։
2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Հեգելերը իր գոլի շնորհիվ հաղթանակ է ապահովել գերմանական թիմի համար Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում կայացած «Ռեալ Սոսիեդադի» դեմ խաղում ։
«Հերտա»
2014 թվականի մայիսի 8-ին Ենս Հեգելերը 3 տարվա պայմանագիր է կնքել «Հերտայի» հետ ։ Թիմի կազմում նա իր դեբյուտը նշել է օգոստոսի 23-ին՝ «Վերդեր Բրեմեն»-ի դեմ խաղում։ Թիմի կազմում իր առաջին գոլը գերմանացի ֆուտբոլիստը խփել է 2015 թվականի փետրվարի 7-ին, «Մայնց 05»-ի դեմ խաղում։
«Բրիստոլ Սիթի»
2017 թվականի հունվարի 4-ին Հեգելերը տեղափոխվել է Չեմպիոնշիպում հանդես եկող «Բրիստոլ Սիթի»։ Թիմի հետ նա կնքել է 2․5 տարվա պայմանագիր։ Անգլիական թիմի կազմում գերմանացի ֆուտբոլիստն իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի հունվարի 7-ին՝ Անգլիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Ֆլեթվուդ Թաունի» դեմ խաղում ։ 2017 թվականի օգոստոսի 8-ին Ենսը խփել է իր առաջին գոլը «Բրիստոլի» կազմում՝ Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Պլիմուտ Արգայլի» դեմ խաղում ։
Միջազգային կարիերա
Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Հեգելերը իր դեբյուտը նշել է 2009 թվականի օգոստոսի 11-ին՝ Թուրքիայի հավաքականի դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բայեր Լևերկուզենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աուգսբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նյուրնբերգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բեռլինի Հերտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Քյոլնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Բրիստոլ Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կայա Ռայմոնդ
Կայա Ռայմոնդ Մարկես (պորտուգալերեն՝ Cauã Reymond Marques, բրազիլացի դերասան ։ Տպավորիչ դերակատարումներով հանդես է եկել  Malhação, Cordel Encantado, Belíssima, Passione, A Favorita, Avenida Brasil հեռուստաֆիլմերում ու սերիալներում ։ Նրա ծնողները Բրազիլիայում պրոֆեսիոնալ հոգեբաններ են, Կայան ունի հնդկացիական, գերմանական, պորտուգալական, շվեյցարական ծագում։ Կայա տարօրինակ անունը նրան տվել է իր մայրը, որը Հիպի է, անունը թարգմանաբար նշանակում է Արևի որդի։
1998 թվականին նա իր կարեիրան սկսեց որպես մոդել, ապրել և աշխատել է Ֆրանսիայում։ 2000 թվականին նա ԱՄՆ -ում լավագույն մոդելներից մեկն էր, այնուհետև վերադառնում է Բրազիլիա և սկսում սովորել հոգեբանության կաթոլիկ համալսարանում, և հաճախում է դասերի հանրահայտ դերասանուհի Սուսան Բասթոնի մոտ, 2008 թվականին ըստ սոցիոլոգիական հարցումնների նա ճանաչվել է լավագույն սեքսուալ դերասան։ 2003-2005 թվականներին նա ամուսնացած էր Ալիս Մորայիշի հետ, 2007 թվականին ամուսնացավ Գրազի Մասաֆերրայի հետ, 2012 թվականին նրանք ունեցան դուստր փոքրիկ Սոֆին, խոսակցություններ էին պտտվում, որ զույգը ցանկանում է ամուսնալուծվել և որի պատճառն էր Բրազիլիայի պողոտա (հեռուստասերիալ) սերիալը։ Հայ հանդիսատեսը նրանով հիացավ 2005 թվականին, Արմենիա թվի-ով հեռարձակվող Մեղքի գույնը սերիալում, որտեղ նա մարմնավորում էր Թոուրին։ Կայան չի ծխում, չի օգտագործում ալկոհոլ, ունի սև գոտի, զբաղվում է յոգայով։ 2015 թվականին նկարահանվել է Խաղի օրենքները սերիալում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրազիլացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Գուրրեն Լագանն
Գուրրեն Լագաննը, որը Ճապոնիայում հայտնի է նաև Tengen Toppa Gurren Lagann (天元突破グレンラガン Տէնգեն Տոպպա Գուրեն Րագան, բառ․` «Երկինքը Ճեղքող Գուրրեն Լագանն») անունով, ճապոնական մեխա անիմե սերիալ է, որի անիմացիան մշակել է Gainax ստուդիան, և որը արտադրվել է Aniplex-ի և Konami-ի միահամուռ ուժերով։ Այն բաղկացած է քսանյոթ սերիայից, որոնք եթեր էին դուրս գալիս 2007 թ․ ապրիլի 1-ից 2007 թ․սեպտեմբերի 30-ը ճապոնական TV Tokyo հեռուստաալիքով։ Անիմեի ռեժիսոր էր հանդիսացել Հիրոյուքի Իմաիաշին, իսկ սցենարը գրվել էր փորձառու թատերագիր Կազուքի Նաքաշիմայի կողմից։ Սերիալի ցուցադրումից հետո լույս տեսավ «Gurren-Lagann: ore no ganmen pika pika» (ճապ՝ グレンラガン　俺の顔面ぴかぴか Գուրրեն Լագանն – Իմ գանմենը փայլում է) 12-րոպեանոց հատուկ սերիան։ Սրանից բացի լույս տեսան երկու լիամետրաժ ֆիլմեր, որոնց պարունակությունը նման էր սերիալի պարունակությանը՝ բացառությամբ մի քանի տեսարանների։
ANN-ի կարծիքով՝ «այս ստեղծագործությունը «Եվանգելիոնի» նման նորարարական չէ, և նրա ոգին ավելի շատ համապատասխանում է «Gunbuster 2» անիմեին։ Սակայն սա բացարձակապես չի խանգարում այն դիտելիս հաճույք ստանալուն»։
Գուրրեն Լագաննում գործողությունները տեղի են ունենում երևակայական ապագայում, որտեղ Երկիրը կառավարում է Սպիրալային Արքա Լորդգենոմը, որ ստիպում է մարդկությանը ապրել առանձնացված ստորգետնյա գյուղերում։ Սյուժեն կենտրորանում է ստորգետնյա գյուղերից մեկում ապրող երկու երիտասարդների՝ Սիմոնի ու Կամինայի վրա, որոնցից վերջինը ձգտում է բարձրանալ Մակերես։ Լագանն անունով մեխայի օգնությամբ Սիմոնը և Կամինան հասնում են Մակերեսին և սկսում են այլ մարդկանց հետ միասին մարտնչել Լորդգենոմի ուժերի դեմ։
Սյուժեն
Մարդիկ հազարամյակներ շարունակ ապրում են գետնի տակ՝ անընդհատ վախենալով ցնցումներից և փլուզումներից։ Այդպիսի գյուղերից մեկում՝ Ջիհայում ապրում են գլխավոր հերոսները՝ Կամինան և Սիմոնը։ Սիմոնը գտնում է շաղափ-բանալի (コアドリル Քոա Դորիրու, core drill) և փոքրիկ ռոբոտ, որին Կամինան հետագայում անվանեց Լագանն (ラガン Րագան)։ Հաջորդ օրը ստորգետնյա գյուղ անսպասելի փլվում է կենդանամարդու՝ մարդկանց և կենդանիների ուժերը իր մեջ համադրող արարածի ռոբոտը։ Ռոբոտից հետո ներքև է ընկնում նաև հրաձիգ աղջիկ Յոկոն՝ Րիտոնա գյուղից։ Շաղափ-բանալու միջոցով Սիմոնը աշխատեցնում է Լագաննին, հաղթում է գանմենին և դուրս է գալիս Մակերես։
Կամինա
Կամինա (カミナ), Գուրրեն-դան խմբավորման առաջին առաջնորդը, ով երազում էր գետնի տակից դուրս գալ մակերես։ Հենց նրանից էլ ամեն ինչ սկսվում է։ Կամինան դառնում է այն խթանը, որը ստիպում է գետնի տակ ապրող մարդկանց դուրս գալ մակերես և պայքարել իրենց ազատության համար։ Հենց նա է ստեղծում Գուրրեն-դանի միությունը։ Իր երազանքն իրականացնելուց հետո Կամինան իմանում է, որ Սպիրալային Արքան մարդկանց քշում է ընդհատակ, և որոշում է հաղթել նրան ու ազատել մարդկությունը։ Կամինան դառնում է Սիմոնի ուսուցիչը, հավատում է նրան և բոլոր ուժերով խրախուսում։  Կռվի ժամանակ հաճախ դիմում է անսպասելի և խելահեղ քայլերի, սակայն ամեն անգամ հասնում է դրական արդյունքի։
Իր ամենամասշտաբային և հերոսական մտահաղացումը թշնամու հսկայական ամրոցի գրավումն էր, ինչը նրան հաջողվեց, բայց շատ թանկ գնով։ Ու թերորդ սերիայում Կամինան վիրավորվում է, և Սպիրալային Արքայի գեներալներից մեկին՝ Տիմիրուֆին պարտության մատնելուց հետո մահանում է։ Բայց նրա մահը անիմաստ չեղավ․ Գուրրեն-դանի բոլոր անդամներին միավորեց մի ընդհանուր նպատակ՝ ազատել մարդկանց Սպիրալային Արքայի լծից։ Երբ կառուցվում է Կամինաքաղաքը, զբոսայգում  տեղադրվում է Կամինայի հսկայական արձանը։ Նրա այցեքարտային «Ինձ ու՞մ տեղն ես դնում» արտահայտությունը նրա մահից հետո սկսեցին հաճախ արտասանել Սիմոնը և Գուրրեն-դանի այլ անդամները։
Սեյուն  Կացույուքի Կոնիշին է։
Անձնական Գանմեններն են․
Սիմոն
Սիմոն (シモン), պատմության սկզբում իր գյուղի լավագույն անցքափորն է՝ երկրաշարժի ժամանակ ծնողներին կորցրած։ Չնայած որ նրան գնահատում են որպես լավագույն շաղափողի, շատերը նրան արհամարանքով են նայում, իսկ աղջիկները խուսափում են նրանից, անվանելով նրան "կեղտոտ", կամ "անփույթ": Զրկված լինելով ծնողների խնամքից և բնածին վախ ունենալով երկրաշարժների հանդեպ՝ Սիմոնը ինքն ինքն իր մասին շատ ցածր կարծիքի է և զուրկ չէ որոշ վախկոտությունից։ Նույնսիկ իր միակ և լավագույն ընկեր Կամինայի հետ ծանոթանալուց հետո նա երբեմն ցուցադրում է վախի պոռթկումներ, սակայն Կամինայի ոգևորիչ խոսքերից և խրախուսանքներից աստիճանաբար ինքնավստահություն է ձեռք բերում։ Սերիալի սկզբում սիրահարվում է Յոկոյին, ինչը բացատրում է այն, որ նա անընդհատ նյարդային հայացքներ է նետում աղջկա կողմը և շատ է հոզվում, երբ նրա կողքին է լինում։
Սերիալի երկրորդ մասում ընկնում է խորը դեպրեսիաների մեջ՝ իրեն մեղադրելով կամինայի հետ պատահած դժբախտության համար, ինչի պատճառով էլ առանձնանում է իր ընկերներից։ Նրա հոգեկան տանջանքները շարունակվում են մինչև նրա՝ առեղծվածային աղջիկ Նիային հանդիպելը։ Վերջինս օգնում է նրան վերականգնել կորցրած ինքնավստահությունը և բացահայտել սեփական ուժն ու խիզախությունը։ Նա նույնիսկ մշակում է իր սեփական ոգեշնչված խոսքերը, թեև Գուրրեն-դան թիմի կարծիքով դրանք դեռ մշակման կարիք ունեն։ Նոր ոգեշնչում և նպաըակներ ունենալով Սիմոնը սպիրալային էներգիան օգտագործելով, հաղթում է Սպիրալային Արքային և ազատում նրա լծի տակ ապրող մարդկությանը։
Սեյուն Տեցույա Կակահիրան է։
Յոկո Լիթթներ
Յոկո Լիթթներ (ヨーコ・リットナー), Րիտոնայի լավագույն հրաձիգը։ Պատմության հենց սկզբից հետևում է մարդկությանը պաշտպանել ձգտող անսասան Կամինային ու Սիմոնին։ Սպիրալային Արքայի մահից հետո սկսում է Յոմակո անվան տակ ուսուցչուհի աշխատել, բայց Հակասպիրալայինների հարձակման ժամանակ կրկին զենքը ձեռքն է առնում և օգնում է Սիմոնին փախչել բանտից։ Մասնակցել է Հակասպիրալայինների դեմ մղվող մարտին։
Յոկոն հագնում է կարճ շորտեր և բիկինի․ ըստ նրա՝ 5-րդ սերիայում արված հայտարարության՝ խուսափում է իր շարժումները սահմանափակող հագուստից։ Չնայած նրան, որ սերիալի սկզբում շատ անգամ ծաղրում էր Կամինային, ի վերջո ներշնչվում է նրա խոսքերից և սիրահարվում նրան։ Կիտանի հանդեպ նույնպես զգացմունքներ ունի, ինչի մասին խոսում է 25-րդ սերիայի նրանց համբույրը։ Հակասպիրալայինների հանդեպ տարած հաղթանակից հետո վերադառնում է դպրոց և տարիներ անց դառնալով տնօրեն` աշխատում է այնտեղ մինչ ծերություն։
Չնայած այն փաստին, որ Յոկոն ու Սիմոնը համարվում են տարիքակիցներ, սերիալում ակնարկվում, որ Րիտոնայում ժամանակի չափումները զգալիորեն տարբերվում են ստորգետնյա գյուղերի ստանդարտներից։ Այսպիսով, իր գյուղի համար նա արդեն բավականին հասուն է, ինչն էլ բացատրում է նրա սառը դատողությունը կրիտիկական պահերին։
Սեյուն Մարինա Ինոուէն է։
Անձնական գանմեններն են․
Նիա Տեպպելին
Նիա Տեպպելին (ニア・テッペリン), առեղծվածային աղջիկ է, ում Սիմոնը, ով դեռ ցնցված էր Կամինայի մահից հետո, գնտում է մի լքված աղբանոցում փակ արկղի մեջ քնած։ Ավելի ուշ պարզվում է, որ նա Սպիրալային արքայի դուստրն է, և բացահայտվում է, թե ինչու է Սպիրալային արքան նրան դուրս նետել։ Նա բացի իր հայրիկից ոչ մի այլ մարդկանց հետ չէր շփվել, բայց չնայած սրան, նա ծատ արագ լեզու է գտնեւմ Գուրրեն-դանի անդամների հետ և գրավում նրանց իր միամտությամբ և երեխայական բարությմաբ։ Ճանապարհորդության ընթացքում նա շատ մեծ կապվածությաուն է զգում Սիմոնի հանդեպ և միշտ խրախուսում և օգնում է նրան դժվար պահերին։
Յոթ տարի անց Նիան ամուսնության առաջարկություն է ստանում Սիմոնից, բայց իր տարօրինակ տրամաբանության պատճառով սկզբում մերժում է նրան։ Կիյոյի և Կիյալի հետ խոսելուց հետո նա համաձայնվում է ամուսնանալ Սիմոնի հետ, սակայն այդ ժամանակ մարդկության բնակչության թիվը հասնում է մեկ միլիոնի, և բացահայտվում է, որ Նիան իրականում Հակասպիրալայինների կողմից ստեղծված և ինֆորմացիա հավաքելու համար երկիր ուղարկված էակ է։ Հակասպիրալայինների հարձակումից առաջ Նիան  նույնիսկ գլխի չէր ընկնում, թե ինչպիսին է իր իրական բնույթը։ Արք-Գուրրենի պաշտպանության ժամանակ նա փորձեց խանգարել Սիմոնին ոչնչացնել Լուսինը, սակայն Սիմոնը կարողացավ համոզել նրան, որ մարդկությունը պետք է ապրի։ Հակասպիրալայինների ոչնչացումից հետո կարողացավ ողջ մնալ ուղիղ այնքան, որ ամուսնանա Սիմոնի հետ, բայց դրանից հետո չքվեց, քանի որ հակասպիրալայինների կողմից էր ուղարկված և նրանց անհետացումից հետո չէր կարող գոյություն ունենալ։
Անձնական գանմեններն են․
Վիրալ
Վիրալ (ヴィラル), Մարդկության Արմատահանման բաժնի անդամ և Լորդգենոմի համար կռվող կենադանամարդ։  Հպարտ է, արժևորում է մարտիկի պատիվը։ Արտաքնապես համարյա թե չի տարբերվում մարդուց` հաշվի չառնելով կատվի աչքերը, շնաձկան ատամները և ճանկերով թաթերը։
Ի սզբանե նետվում էր մարդկանց դեմ մարտերի մեջ, բայց անընդհատ պարտություն էր կրում՝ կրկնելով իր անիմաստ փորձերը։ Կամինային ընդունում է որպես իր շատ ուժեղ հակառակորդ այն բանից հետո, երբ նոր ստեղծված Գուրրեն Լագաննը նրանից խլեց իր սաղավարտը։ Նա շատ նվիրված է Լորդգենոմին և նրա չորս Մեծ Գեներալներին, և մեն ինչ անում է, որ լավ ծառայի նրանց։ Ունի Էնկի անունով գանմեն, որով կռվում էր Տիմիրուֆ գեներալի ղեկավարության ներքո։ Հիմնականում մարտում օգտագործում է թրեր կամ իր գանմենի լազերային հարվածը։ Կամինայի մահից հետո, կարծելով, որ վերջինս դեռ ողջ է,  նա շարունակում է կռվել Գուրրեն Լագաննի հետ՝ իր կորցրած արժանապատվությունը վերականգնելու համար։ Իմանալով, որ Կամինան մահացել է, կենտրոնացնում է իր զայրույթը Սիմոնի վրա, սակայն չի համաձայնվում սպանել նրան, երբ Ցիտոմանդրան գերի է վերցնում Յոկոյին և դրանով փորձում է կոտրել Սիմոնի մարտական ոգին։ Լորդգենոմին հանդիպելով՝ իմանում է կենդանամարդկանց մասին ճշմարտությունը և նրանից ստանում անմահ մարմին, որ գրի առնի սպիրալային արքայի փառքի պատմությունը։ Գուրրեն-դանի՝ Տեպպելինը գրավելուց հետո օգնում է մարդկանց, որոնք չէին ուզում լքել իրենց ստորգետնյա գաղութները, ինչի համար բանտարկվում է նույն բանտում, որ նետում են նաև Սիմոնին։
Սեյուն Նոբույուկի Հիյաման է։
Անձնական գանմեններն են․
Ռոսիու Ադայ
Ռոսիու Ադայ (ロシウ・アダイ), որբ, ով ապրում էր գյուղում, որտեղ կարող էին ողջ մնալ միայն հիսուն մարդ։ Շատ բարդ կերպար է․ նրա մայրը դարձել էր  գյուղի 51-րդ բնակիչը և զոհաբերվել էր։  Ինքը` Ռոսիուն, մեծացել էր և դաստիարակվել որպես կրոնի հանդեպ խորը հավատքի տեր մարդ, բայց իր հավատքը կորցնում է այն բանից հետո, երբ իմանում է մակերեսի և գանմենների մասին ճշմարտությունը։ Սակայն դրանից հետո էլ նա հավատարիմ է մնում իր բարոյական արժեքներին։ Կամինայի մահից հետո կառավարում էր Գուրրենին։ Սպիրալային Արքայի անկումից հետո դառնում է Երկրի Փոխնախագահը (այլ կերպ՝ Գլխավոր Քարտուղարը)՝ Սիմոնի աչ ձեռքը, և անընդհատ փորձում է ստիպել Սիմոնին ավելի լուրջ նայել Կամինաքաղաքւմ ունեցած իր պարտականություններին։ Չնայած նրան, որ նա շատ ժամանակ էր անցկացրել Գուրրեն-դան թիմի հետ, նա լրջորեն է ընդունոմ Լորդգենոմի վերջին խոսքերը Հակասպիրալայինների հետ կապված և ձեռնարկում է գաղտնի նախագիծ՝ ուղղված Լորգենոմի ուղեղի վերականգնման և ավելի շատ ինֆորմացիա հավաքելու վրա։ Երբ Հակասպիրալայինները հանձակվում են Կամինաքաղաքի վրա, Ռոսիուն համարում է, որ ճիշտ կլինի մեղքւ գցել Սիմոնի վրա, որպեսզի ամբոխը բավարարվի մեկ մահով և իրարանցման մեջ չընկնի։ Չնայած նրան, որ նա Սիմոնին դատապարտում է մահվան սառը հայացքով և քարե դեմքով, ներսում նա շատ է զղջում իր արարքի համար, բայց որպես քաղաքական գործիչ համարում է, որ դա է միակ ելքը։ Այնուհետև Ռոսիուն և իր ղեկավարության տակ գտնվողները մշակում են մարդկության որոշ մասին փրկելու պլանը, որը կայանում էր նրանում, որ ընտրյալները պիտի տեղափոխվեն հսկայական Արք-Գուրրեն տիեզերանավ, որը դուրս կգա տիեզերք, իսկ մնացածը պետք է թաքնվեն ստորգետնյա գյուղերում։ Սակայն Ռոսիույի նախագիծը տապալվում է, քանի որ Հակասպիրալայինները կազմ-պատրաստ սպասում էին մարդկանց տիեզերանավին՝ ան ոչնչացնելու միտումով։ Այն պահին, երբ Ռոսիուն արդեն համարյա հրաժեշտ էր տվել հույսին, հայտնվում են Սիմոնն ու մնացածը և օգնում նրան։
Տաղանդավոր քաղաքական գործիչ է, խելացի է, հավասարակշռված, ի զորու է պետք եղած պահին ընդունելու դաժան որոշումներ՝ սեփական էմոցիաները զսպելով։ Հակասպիրալայիններին պարտության մատնելուց հետո դառնում է Երկրի Գլխավոր Հրամանատարը և շատ տարիներ անց արտաքնապես, ձայնով և բնավորությամբ նմանվում է սեփական գյուղի քահանային։
Կերպարի երիտասարդ ժամանակ սեյուն Միցուկի Սաիգան է, իսկ ծերության ժամանակ՝ Ջոուջի Նակատան։
Կիտան Բաչիկա
Կիտան (キタン), «Սև Եղբայրության» ավագ եղբայրն է։ Գուրրեն-դանի հետ իր առաջին հանդիպման շամանակ Կամինային սխալմամբ կենդանամրդու տեղ է դնում, բայց հետո համոզվում է, որ վերջինս պարզապես գողացել է Գուրրենին։
Մեգա-Գուրրեն-դանի օդաչուներից մեկն է, Կամինայի մահից հետո կատարում է առաջնորդի դերը։ Սիմոնի հետ առաջին հանդիպման ժամանակ նրան լուրջ չի ընդունում։ Հաճախ լինում է շատ կտրուկ և կոպիտ, բայց սերիալի երկրորդ կեսում զգալիորեն մեծանում է։
Պատերազմի ավարտից հետո դառնում է Կամինաքաղաքի Օրենսդիր Բյուրոյի ղեկավարը, բայց մեղադրում է Ռոսիուին, երբ վերջինս անարդար կերպով բանտարկում է Սիմոնին և թւոյլ է տալիս, որ նրա կրտսեր քույրը՝ Կինոնը, պայթուցիկներ հագնի՝ Սիմոնին փախչել չթողնելու համար։ Հետագայում մասնակցում է նաև Հակասպիրալայինի դեմ ճակատամարտին։
10-րդ և 11-րդ հարթությունների միջև ինքնազոհություն է անում՝ Գիգա-Շաղափի Հարվածի սեփական տարբերակով ոչնչացնելով Սպիրալային Վախճանի Մեքենան։ Սիրում էր Յոկոյին։
Սերիալի վերջում կարելի է տեսնել, որ Կամինայի հուշարձանի կողքին կա նաև Կիտանին պատվին կանգնեցված թրանման հուշարձան, ինչպես նաև Գուրրեն-դան թիմի այլ զոհված հերոսներին նվիրված հուժշարձաններ։ Ֆիլմում կա կարճ տեսարան, որտեղ Կիտանի հարազատները ողբում են նրա մահը նույն հուշարձանի մոտ։
Անձնական գանմեններն են․
Բուտա
Բուտա (ブータ), փոքրիկ խլուրդախոզուկ, որ Սիմոնի մոտ ընկավ Կամինայի՝ Ջիհայից փախչելու փորձի ժամանակ։ Հաճախ օգնում է գլխավոր հերոսներին։ Գանմենի հետ մարտերից մեկում, երբ Սիմոնը և Կամինան ուժասպառ էին եղել սովից, նվիրաբերեց իր պոչը, որպեսզի նրանք ուժ հավաքեն։ Մուտացիայի ենթարկվեց և ստացավ սպիրալային ուժը, որը Հակասպիրալայինի հետ մարտում օգտագործեց Գուրրեն Լագաննին լիցքավորելու համար։ Հաղթանակից հետո ճանապարհորդում էր Սիմոնի հետ միասին։
Սեյուն Շիզուկա Իտոուն է։