cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միխայիլ Կապուստին
Կենսագրություն
Նա մասնակցել է 1868 թվականի Սանկտ Պետերբուրգի կոնվենցիայի նախապատրաստմանը, որն արգելում էր 400 գրամից պակաս կշռով պայթուցիկ արկերի օգտագործումը։
Նա եղել է Ա. Ն. Ստրեկալովայի հիմնադրած «Օգտակար գրքերի բաշխման» ընկերության քարտուղարը և ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ռուսաստանում անչափահաս հանցագործների համար առաջին ուղղիչ հիմնարկի կազմակերպման գործում՝ ուղղիչ դպրոց, որը հետագայում վերածվել է Ռուկավիշնիկովսկու կացարանի։
1867 թվականից եղել է մանկատան տնօրենը, մինչև 1870 թվականի հունիսի 1-ը նշանակվել է Յարոսլավլի` վերափոխված Դեմիդովի իրավաբանական ճեմարանի տնօրեն և պրոֆեսոր: Նույն թվականի օգոստոսի 30-ին բարձրացվել է պետական խորհրդականի աստիճանի։
Նա ներգրավեց նշանավոր գիտնականների դասավանդելու այնտեղ, նրա ղեկավարությամբ հիմնադրվեց 13 իրավաբանական բաժին, ձևավորվեց իրավաբանական գրադարան, ներդրեց դասախոսությունների ընթերցման և ձայնագրման համակարգ, դասախոսների և ուսանողների միջև խոսակցություններ, տարեկան անցումային քննություններ, 1871 թվականին ստացավ թույլտվություն հրատարակել «Դեմիդովի ճեմարանի ժամանակը», որում տպագրվել են ուսուցիչների և ուսանողների գիտական աշխատությունները և ճեմարանի նորությունները, 1871 թվականի ապրիլին նախաձեռնել է ստեղծել Յարոսլավլի միություն՝ անապահով ուսանողների խնամակալության համար։ Նրա աշխատանքը շատ շուտով գնահատվեց. չորս տարի անց նա ստացավ գաղտնի խորհրդականի կոչում:
Նա միջազգային իրավունքի մասին դասախոսություններ է կարդացել կայսր Նիկոլայ II-ին։ 1898 թվականին նա Գվինայի հարցով Ֆրանսիայի և Նիդեռլանդների միջև արբիտրաժային տրիբունալի անդամ էր։
Մահացել է 1899 թվականի նոյեմբերի 11-ին (23) Սանկտ Պետերբուրգում։ Նա թաղվել է Ալեքսանդր Նևսկի Լավրայի Նիկոլսկի գերեզմանատանը ։
Գործունեության բնույթը
Որպես հմուտ իրավաբան Կապուստինը պատմական, փիլիսոփայությանը խորթ ցանկացած, իրավունքի ուսումնասիրության պաշտպան է. «իրավունքի ոլորտը թույլ չի տալիս կամայական կեղծիքներ. մետաֆիզիկան և մետաքաղաքականությունը պետք է խորթ լինեն իրավաբանին»: Որպես իրավական կրթության հիմք նա ճանաչել է քաղաքացիական իրավունքը. փաստաբանի քաղաքական կրթությունը պետք է հասցվի նվազագույնի:
Կապուստինը հետապնդել է այդ տեսակետները մի շարք ելույթներում և իր մանկավարժական գործունեության ընթացքում՝ որպես Դեմիդովի իրավաբանական ճեմարանի տնօրեն: Իր տեսական հայացքներում, սակայն, Կապուստինը միշտ չէ, որ հետեւողական էր։
1876 թվականի ելույթում նա գրում է. «Իրավական դիրքորոշումը մաթեմատիկական բանաձև չէ: Նրանում լսվում է մխիթարված վիշտ, ապահով աշխատանք, ընտանիքի երջանկություն, կամայականության զսպվածություն, արյունահեղության սահմանափակում»: 1882 թվականի ելույթում, ընդհակառակը, նա պաշտպանում է իրավունքի գիտությունը, քանի որ «այն չոր է, անշունչ, անկայուն. դրա խիստ և ճշգրիտ սկզբները և առանց սոցիալական և քաղաքական բնույթի որևէ գունավորման, իրավաբանի համար նույնքան գրավիչ են, որքան թվային բանաձևերը մաթեմատիկոսի համար»:
Որպես ադմինիստրատոր, Կապուստինը Դերպտի կրթական շրջանում հետևողական էր, բայց համեմատաբար չափավոր ղեկավարն էր Բալթյան տարածաշրջանում գերմանական կրթական հաստատությունների վերափոխման գործում:
Որպես Սանկտ Պետերբուրգի ուսումնական շրջանի հոգաբարձու՝ Կապուստինը մի շարք շրջաբերականներով իր վրա ուշադրություն է հրավիրել՝ ուղղված գիմնազիայի ուսուցիչների վերաբերմունքն իրենց սաների նկատմամբ բարելավելու մասին:
Կապուստինի գրվածքների մեծ մասը նվիրված է հանրային իրավունքի պատմությանն ու տեսությանը. «Ռուսաստանի և Արևմտյան Եվրոպայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները երկրորդ կեսին. 17-րդ դար» (Մոսկվա, 1852), «Միջազգային իրավունքի սուբյեկտների ակնարկ» (Մոսկվա, 1856); «Միջազգային իրավունք» (Յարոսլավ, 1873); «Իրավունքի պատմություն (համընդհանուր)» (Յարոսլավ, 1872), «Ընթերցումներ քաղաքական տնտեսության և ֆինանսների մասին» (Յարոսլավ, 1879), «Միջազգային իրավունքում ազգության կարևորության մասին» (Մոսկվա, 1863) և այլն։ Միջազգային իրավունքի ռուսերեն առաջին դասագրքերի հեղինակն է։ Պատմության դասերից նա երբեմն ուսմունքներ է քաղում իրավունքի առաջանցիկ զարգացման ընթացքի և ուղղության մասին և պաշտպանում տեսական որոշ գաղափարներ։
«Ազգությունները հաշտվում են ազատությամբ և ինքնակառավարմամբ. նրանք թշնամանում են ճնշումների, հալածանքների, նվաստացումների պատճառով… Փորձը ցույց է տվել, որ երկրի ազատ ինստիտուտները, ժողովուրդների քաղաքական հավասարությունը միշտ բերում են նրանց մերձեցմանը»։ Կապուստինի զուտ իրավաբանական աշխատություններից ամենամեծ նշանակությունն ունի «Հին ռուսական երաշխիքը» (Կ., 1855), մյուսները («Իրավական դոգմատիկա» և «Հռոմեական իրավունքի ինստիտուտներ», Մ., 1881) շատ ավելի քիչ արժեքավոր են:
Կապուստինին է պատկանում նաև մի շարք ամսագրերի հոդվածներ` իրավունքի, քաղաքականության և մատենագիտության վերաբերյալ:
Կենսաբանական մոդելավորում
Կենսաբանական մոդելավորում, կիրառվում է մոդելների օգնությամբ կենսաբանական կառուցվածքների, գործողությունների և պրոցեսների ուսումնասիրման համար՝ կենդանի օրգանիզմի կազմակերպման տարբեր մակարդակներում (մոլեկուլային, ենթաբջջային, բջջային, օրգանային և այլն)։
Կենսաբանական գիտություններում կիրառվում են մոդելավորման տարբեր տեսակներ։ Մի դեպքում, որպես մարդու կամ այլ կենդանի օրգանիզմի մոդել, հանդես է գալիս փորձակենդանին (շուն, առնետ, կապիկ), որի միջոցով վերարտադրվում են որոշակի վիճակներ կամ հիվանդություններ։ Դա թույլատրում է փորձնականորեն ուսումնասիրել տվյալ վիճակի կամ հիվանդության մեխանիզմը և ներգործել նպատակահարմար ձևով։ Մեկ այլ դեպքում, ֆիզիկական կամ քիմիական միջոցներով վերարտադրվում են կենսաբանական կառուցվածքներ, գործողություններ կամ պրոցեսներ։ Մոդելավորումը, որպես կանոն, մոդելավորվող կենսաբանական երևույթի մոտավոր նմանակն է։ Կենսաբանական գիտությունների արդի զարգացումը զգալի չափով պայմանավորված է մաթեմատիկական (տրամաբանական) մոդելների կիրառմամբ, որոնց օգնությամբ տրվում է կենդանի համակարգերի կառուցվածքի, կապերի և գործողության օրինաչափությունների մաթեմատիկական կամ տրամաբանական-մաթեմատիկական նկարագրությունը։ Կենդանի համակարգերի մաթեմատիկական (տրամաբանական) մոդելները կառուցվում են կամ փորձնական տվյալների հիման վրա, կամ մտահայեցողաբար՝ ինչ-որ հիպոթեզի օրինաչափության նկարագրությամբ։ Մոդելավորման ճանաչողական դերը նոր տեսությունների ստեղծմանը նպաստելն է։ Հաճախ տեսությունը ծագում է ուսումնասիրվող երևույթը մոտավոր, պարզեցված արտացոլող մոդելի տեսքով, որպես նախնական, աշխատանքային հիպոթեզ։ Հետագայում մոդելավորման ընթացքում առաջ են գալիս նոր գաղափարներ, բացահայտվում մինչ այդ անհայտ փաստեր, որոնց հիման վրա ճշգրտվում է նախկին մոդելը, ստեղծվում ավելի կատարյալ և ամբողջական մոդել։
Կատեգորիա:Կենսաբանության բաժիններ Կատեգորիա:Մոդելավորում
Գուրևների տուն Լյալինի նրբանցքում
Գուրևների տուն Լյալինի նրբանցքում (Дом Гурьевых в Лялином переулке), տեսարժանություն Մոսկվայում։
Հասցեն` Կենտրոնական վարչական շրջան, Լյալինի նրբանցք, շենք 3, շինություն 1, Բասմաննի շրջան ։
Պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության օբյեկտ։
Պատմություն
Գուրևների տունը Լյալինի նրբանցքում կառուցվել է XVIII դարում։ Այն եղել է գավառական դոկտոր Գ. Ա. Սկիադանի, որն ակտիվորեն պայքարում էր 1771 թվականի Մոսկվայի ժանտախտի համաճարակի դեմ, գույքի (թիվ 3, թիվ 5 տներ և Լյալինի հրապարակի մի հատվածը) մասը։ Դրանից հետո տանտիրուհին եղել է Մ. Վ. Գուրևան։ Շենքն ավերվել է 1812 թվականի հրդեհի պատճառով։ 1820-ական թվականներին վերակառուցվել է։ 1830-ական թվականներից` եկամտաբեր շենք էր։ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբը վերակառուցվել է։ 1961 թվականին ճակատը վերակառուցվել է ։
Ճարտարապետություն
Շենքը կառուցվել է աղյուսից, ունի երկու հարկ, ներառում է մանրամասներ սպիտակ քարից։ Կողային պատերը Լյալինի նրբանցքի դիմաց են։ Տունը զարդարված է կորնթոսյան օրդերի չորս որմնասյուներով, որոնք միացնում են շենքի առաջին և երկրորդ հարկերը։ Երկրորդ հարկի վերևում գտնվում են ցցուն կտրված երեք մեծանկարներ։ Առկա է մինչև 1812 թվականը կառուցված միջնահարկ։ Տունը հագեցած է բնակելի սենյակների սրահաշարերով, վառարաններով, նկուղով, նկուղի կամարներով, քիվերով, առաստաղազարդերով և դռներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Ռուտա Մեյլուտիտե
Ռուտա Մեյլուտիտե (Rūta Meilutytė, ), լիտվացի լողորդուհի, օլիմպիական չեմպիոն (2012) և աշխարհի չեմպիոն (2013) 100 մ տարածությունում (բրաս), աշխարհի փոխչեմպիոն 50 մետր տարածությունում (բրաս, 2013), աշխարհի առաջնության երկու ոսկե և մեկ արծաթե մեդալների դափնեկիր կարճ մրցատարածությունում (2012)։ 50 և 100 մետր մրցատարածություններում բրաս լողաձևի ռեկորդակիր։ Լիտվացի միակ լողորդն է, որ մեդալի է արժանացել Օլիմպիական խաղերում։ Ապրում և մարզվում է Մեծ Բրիտանիայում։
Կենսագրություն
Ռուտա Մեյլուտիտեն ծնվել է 1997 թվականի մարտի 19-ին Լիտվայի Կաունաս քաղաքում։ Նա ունի երկու եղբայր։ 2001 թվականի մարտին, երբ Ռուտա Մեյլուտիտեն չորս տարեկան էր, նրա մայրը մահացել է ավտովթարից ։ Ռուտա Մեյլուտիտեն լողով զբաղվել սկսել է յոթ տարեկան հասակում ։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Հեդրյուս Մարտինիոնիսը ։ Չլինելով շատ բարձրահասակ՝ 13 տարեկան հասակում նա հագնում էր 43 համարի կոշիկ, իսկ ներկայում՝ 44 համարի  ։ 13 տարեկանում Ռուտա Մեյլուտիտեն Կաունասից տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիայի Պլիմուտ քաղաք, որտեղ բնակվում էին հայրն ու եղբայրները։ Այդ ժամանակվանից էլ նա մարզվում է Ջոն Ռուդի (Jon Rudd) մոտ ։
2012 թվականին Լոնդոնում անցկացված Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ 15-ամյա Ռուտա Մեյլուտիտեն եղել է ամենաերիտասարդ մասնակիցների շարքում։ Նա մասնակցել է երեք մարզաձևերի մրցություններին, որոնցում հաղթող էր ճանաչվել 2011 թվականին անցկացված Եվրոպայի պատանեկան ամառային օլիմպիական փառատոնի ժամանակ։ 50 և 100 մետր մրցատարածություններում ազատ ոճով լողում Ռուտա Մեյլուտիտեն նախնական մրցության ժամանակ գրավել է 26-րդ և 29-րդ տեղերը համապատասխանաբար, ընդ որում՝ 50 մետր մրցատարածությունում սահմանել է ազգային ռեկորդ։ 100 մետր մրցատարածությունում (բրաս) Ռուտա Մեյլուտիտեն նախնական մրցության ժամանակ ցույց է տվել լավագույն ժամանակը՝ սահմանելով ազգային ռեկորդ, իսկ կիսաեզրափակչում սահմանել է Եվրոպայի նոր ռեկորդ՝ 1:05.21 : Հաղթանակ տանելով նաև եզրափակչում (1:05.47 )՝ նա արժանացել է ոսկե մեդալի և դարձել լիտվացի առաջին լողորդուհին, որ վաստակել է օլիմպիական մեդալ, ինչպես նաև լողի ամենաերիտասարդ օլիմպիական չեմպիոնը վերջին 16 տարիների ընթացքում։
Ընտանիք
Ռուտա Մեյլուտիտեի հայրը Սաուլյուս Մեյլուտիսն է։ Նրա մայրը՝ Ինգրիդան, մահացել է ավտովթարից 34 տարեկան հասակում ։ Այդ ողբերգությունից մեկ տարի անց Սաուլյուս Մեյլուտիսն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա և բնակություն հաստատել Պլիմուտ քաղաքում, որտեղ նա աշխատանքի է ընդունվել հիվանդանոցում։ Տեսնելով դստեր տաղանդը՝ Սաուլյուս Մեյլուտիսը նրան ուղարկել է Plymouth Leander լողի ակումբ, որ Մեծ Բրիտանիայի ամենահեղինակավոր ակումբներից մեկն է։
Ռուտա Մեյլուտիտեն ունի երկու եղբայր՝ Մարգիրիսն ու Մինդաուգասը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի լողորդներ Կատեգորիա:Լիտվացի օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Համակրանք
Համակրանք (συμπάθεια «կարեկցանք, համակրանք», συμ «միասին» + πάθος «զգացմունք, կիրք, ձգողություն»), ինչ-որ մեկի կամ ինչ-որ բանի հաստատուն հուզական հակվածության զգացում ։ Հակադրվում է հակակրանքին ։
Համակրանքը, որպես օրենք, առաջանում է ընդհանուր հայացքների, հետաքրքրությունների և արժեքների հիման վրա, ինչպես նաև տվյալ մարդու արտաքինի, պահվածքի և բնավորության գծերի նկատմամբ ընտրական դրական ռեակցիայի արդյունքում ։ Մի մարդու համակրանքը մյուսի նկատմամաբ արտահայտվում է որպես բնազդային հակվածություն, նրանց միջև ներքին հարազատության զգացում ։ Արտահայտվում է մարդու նկատմամբ բարձր հետաքրքրությամբ, բարյացակամությամբ, ուշադրության և օգնության ցուցաբերմամբ ։ Որոշ մշակույթներում համակրանքը կարող է նշանակել այլ մարդկանց համար երջանկության ցանկություն, նրանց խնդիրների և դժբախտությունների հանդեպ կարեկցանքի զգացողություն (այն մարդկանց, ում հանդեպ համակրանք ես տածում)։ Համակրանք կարող է առաջանալ ընկերության մեջ, երբ մարդիկ միմյանց հետ շփվելուց հաճույք են ստանում և կապվածություն են զգում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զգացմունքներ Կատեգորիա:Սեր
Վանական համալիր Սեդվու Սբ. Նշան
Սեդվու վանքը գտնվում է Թումանյանի շրջանի Կաճաճկուտ գյուղից 3 կմ դեպի հարավ` Աքորի-Կաճաճկուտ ավտոճանապարհին մոտ՝ Սեդվու ձորում։ Վանական համալիրից պահպանվել են Սուրբ Նշան եկեղեցին (XIII դ.)՝ կից մատուռով, որոշ օժանդակ շինություններ և պարսպապատերի մնացորդներ։ Հուշարձանի պահպանությունն իրականացնում է նախարարության ենթակայության «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ը։
Սուրբ Նշան եկեղեցի
Սուրբ Նշան եկեղեցին  կառուցվել է XIII դարում ։ Այն ուղղանկյուն (8,8 X 7,0 մ չափերով) միանավ դահլիճ տիպի եկեղեցի է` ծածկված կիսագլանաձև թաղով, որը հենված է երեք զույգ որմնասյուների վրա։  Որմնամույթերն իրար հետ կապված են երկայնական պատերին կից երեքական որմնակամարներով (այս ճարտարապետական հորինվածքը լայն տարածում ուներ Լոռվա 13-րդ դարի այլ հուշարձաններում` Քոբայրում, Մեծավանի Սուրբ Հովհաննեսում և այլն)։ Արտաքին հարդարանքը զուսպ է։ Համեմատաբար շեշտված են շքամուտքերի եզրակալները, որոնք ունեն կիսաշրջանաձև և սլաքաձև վերնամասեր։ Եկեղեցու կտուրը երկլանջ է, ունի մեծ թեքություն, որով պայմանավորված է ճակտոնների վերասլացությունը։ Այն կառուցված է կապտավուն բազալտե սրբատաշ քարերով։ Եկեղեցու արևելյան կողմում գտնվում է կիսաշրջանաձև խորանը՝ առաջ ընկած ցածրադիր բեմով։ Եկեղեցին ունի երեք մուտք՝ արևմտյան, հարավային և հյուսիսային ճակատներում (հյուսիսային մուտքը բացվում է դեպի մատուռը)։
Հարավային մուտքից առաջ գտնվում է քառակուսի հատակագծով կամարակապ սրահ, որը նույնպես կառուցվել է XIII դարում։ Այն ծածկված է ութաթև թաղով, որն ունի եռանկյունաձև նիստեր և զուգակցված է միջին մասի փոխուղղահայաց գոտիների հետ, որտեղ անցումը քառակուսի հիմքից իրականացված է եռանիստ տրոմպների միջոցով։
Վանքի տարածքը շրջապատված է եղել անկանոն պարիսպներով, որոնք կառուցված են եղել կապտավուն բազալտի մեծ քարերով։ Պարիսպն հարավային և արևելյան կողմերից ունեցել է 2 կամարակապ դարպաս, իսկ անկյուններում՝ կիսաբոլոր աշտարակներ։ Ներկայումս մնացել են միայն պարսպի չնչին հետքերը։
Վանքից մոտ կես կմ հեռավորությամբ գտնվող "Ղուլի Ղաշ" կոչվող վայրում եղել է Սեդվու ամրոցը ("Սեդվա ղալա"), որից չնչին մնացորդներ են պահպանվել։ Համեմատաբար լավ վիճակում է եռահարկ աշտարակաձև կառույցը, որի 3 հարկում էլ եղել են քառակուսի հատակագծով սենյակներ, որոնք ունեցել են դրսից բացվող մուտքեր։
Վանքի հարավարևելյան կողմում պահպանվել են կացարանների և տնտեսական շինությունների մնացորդներ։ Սեդվու ձորում կան հին գյուղատեղեր, միջնադարյան գերեզմանոցներ և մեծաթիվ խաչքարեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գուգարաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ
Պրեչենիկո
Պրեչենիկո (Precenicco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1524 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0431։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Տուրի Մարտինը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆուլյեդա
Ֆուլյեդա (Fulleda), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լեյդա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Կատալոնիա պրովինցիայում։ Գտնվում է Գառիգես շրջանում։ Զբաղեցնում է 15,96 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 102 (2010 թվական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Արա Բերբերյան
Արա Բերբերյան, հայ օպերային երգիչ, բաս։
Կենսագրություն
Նախական կրթությունն ստացել է տեղի հանրային վարժարանում։ Սովորել է Ինդիանայի Culver ռազմական ակադեմիայում։ Այնուհետև ընդունվել է Միչիգանի համալսարանը։ Համալսարանում սովորելու տարիներին հրապուրվել է խմբերգային արվեստով, մասնակցել մի շարք երգչախմբերի։ Դետրոյթում ձայնամարզման դասեր է ստացել ուսուցիչ դոկտոր Քենեֆ Ռեստերմանից, ով նպաստել է Արա Բերբերյանի արտիստական ընդունակության զարգացմանը։
Միչիգանի համալսարանում Դոկտոր Բարտոլոյի դերերգով հանդես է եկել Մոցարտի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» օպերայում, որից հետո ընդունվել է համալսարանի ուսանողական օպերային խումբ։ Այս ելույթը Արա Բերբերյանի անդրանիկ բեմական հաջողությունն է լինում, որն էլ հիմք է դառնում, որ նրան ընդունեն համալսարանի ուսանողական օպերային խմբի մեջ և առաջադրվում է Ֆիլադելֆիայի նվագախմբի հետ մի քանի մեներգերի կատարման համար։
1958 թվականին հրավեր է ստացել երգելու Աբրահամի դերերգը Էլզա Լադերմանի «Սառա» օպերայի հեռուստատեսային ներկայացման մեջ, որից հետո համերգային ելույթներ է ունեցել Վաշինգտոնի «Ֆիլիպս» պատկերասրահում։
1959 թվականին տեղափոխվել է Նյու Յորք և համագործակցել Նյու-Օրլեանս օպերային ընկերության հետ։
1962 թվականին Նյու-Յորքում ելույթ է ունեցել «Լինքըլն» համերգային մեծ սրահի բացման ժամանակ։ Մշտական մասնակցություն է ունեցել հայկական երեկույթներին։ 1962 թվականին ամերիկահայության մշակութային տոնին մասնակցել է հայկական երգերի կատարմամբ՝ Արամ Խաչատրյանի, Հ. Պերպերյանի, Արմեն Տիգրանյանի ստեղծագործություններով։ 1970 թվականին մենահամերգով հանդես է եկել Երևանում։ 1979 թվականինից երգել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թատրոնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բասեր Կատեգորիա:Ամերիկահայ երգիչներ Կատեգորիա:Հայ օպերային երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ
Երազ (նկար, Պիկասո)
«Երազ» (Le Rêve, The Dream) Պաբլո Պիկասոյի ամենահայտնի նկարներից մեկը։ հեղինակն այն վրձնել է սյուռեալիզմի ժամանակաշրջանում՝ 1932 թվականին։ Նկրիչն ընդամենը մեկ օրում պատկերել է իր 22-ամյա սիրած աղջկան՝ Մարիա-Թերեզա Վալտերին։
Տիրապետման պատմություն
1941 թվականին 7 հազար դոլարով նկարը գնել են գործարար և կոլեկցիոներ Վիկտոր Գանցն ու իր կինը՝ Սալիին ։ Նա հիմք է դրել հինգ նկարիչների՝ Պաբլո Պիկասոյի, Ջասպեր Ջոնսի, Ռոբերտ Ռաուշենբերգի, Ֆրենկ Ստելլայի և Եվա Գեսսեի ստեղծագործությունների հավաքածուի 50-ամյակի ձևավորմանը։
Գանցերի մահից հետո (Վիկտորը մահացել է 1987 թվականին, Սալիին՝ 1997 թվականին), հավաքածուն վաճառվել է Քրիստիս աճուրդում՝ 1997 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ «Երազ» նկարը վաճառվել է 48,4 միլիոն դոլարով՝ դառնալով այդ ժամանակի ամենաթանկ նկարը։ Նկարի տերը դարձել է ավստրիացի բանկիր Վոլֆգանգ Ֆլյոտլը։ Ամբողջ հավաքածուն վաճառվել է 206,5 միլիոն դոլարով, այն դեպքում, երբ Գանցերների ընտանիքի ներդրած գումարը չի գերազանցել 2 միլիոն դոլարը ։
2001 թվականին, ֆինանսական դժվարությունների պատճառով, Ֆլյոտլը նկարը վաճառել է ամերիկացի միլիարդատեր Սթիվ Ուիննին։ Գործարքի գումարը փորձագետները գնահատել են 60 միլիոն դոլար։
2013 թվականի մարտի 26-ին «Նյու Յորք Փոստի» հաղորդմամբ, Սթիվ Քոենը 155 միլիոն դոլարով Ուինից գնել է նկարը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1932 նկարներ Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ Կատեգորիա:Մասնավոր հավաքածուներում գտնվող նկարներ
Վերվերի
Վերվերի (Վեր-վեր, Վերվերուկ), պարը համայնքային պար է, որը պատկանում է «երկու գնալ, մեկ դառնալ» պարերի ընտանիքին։
Ստուգաբանություն
«Վեր» արմատը կամ «վերանալ» բայը նշանակում է ձգտել դեպի վեր, բարձրանալ, աճել։ Այսպիսի ուրախ, ցնծալի պարերի առաջնորդները կոչվել են «վերվերիչներ», որոնք պետք է իրենց բարձր թռչելու արվեստով օրինակ ծառայեին երիտասարդների համար։
Խորհուրդը
Բովանդակությամբ վերվերին կապված է նախնիների պաշտամունքին, կենդանական և բուսական աշխարհի պտղաբերության աճի, երիտասարդ սերնդի բազմացման ու հասակի բարձրացման հմայություններին։ Կոմիտասի բնութագրությամբ վերվերին «թռնոցի» պար է, կատարվում է միշտ արագ տեմպով։
Պարային քայլեր
Արագ հատվածի պարային քայլերն են.
Դառնի (Սոմի գավառ)
Դառնի (Dargnies), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1364 մարդ, բնակչության խտությունը` 371.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.67 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ամյեն քաղաքից 60 կմ արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 843 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 572-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 271։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 572 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 469 անձ (268 տղամարդ և 201 կին)։ Գործազուրկ են եղել 103 անձ (52 տղամարդ և 51 կին)։ 271 անաշխատունակներից 68-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 96-ը` թոշակառուներ, իսկ 107-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գիվաթ Շմուել
Գիվաթ Շմուել (גבעת שמואל, թարգմանաբար՝ Սամուելի բլուրը), քաղաք Իսրայելի Կենտրոնական մարզում, Շարոն դաշտավայրում, Բնեյ Բրաք, Փեթահ Տիկվա, Կիրյատ Օնո քաղաքների մոտ։ Բնակչությունը՝ ։
Լատվիայի ազգային գրադարան
Լատվիայի ազգային գրադարան (Latvijas Nacionālā bibliotēka), Լատվիայի ամենախոշոր գրադարանը։ Ազգային գրադարանը Լատվիայի մշակույթի նախարարության պետական հաստատություն է։ Գրադարանը կարևոր դեր է խաղում Լատվիայում տեղեկատվական հասարակության զարգացման, ինտերնետ հասանելիության ապահովման, գիտական հետազոտությունների և շարունակական կրթության աջակցման գործում։
Պատմություն
1919 թվականի օգոստոսի 29-ին Լատվիայի նախարարների կաբինետը հիմնել է Լատվիայի պետական գրադարանը ։ Գրադարանի տնօրինությանն է հանձնվել Լիվոնիայի նախկին փոխնահանգապետի նստավայրը, որը գտնվում էր Յաուինելայում։ 1920 թվականի հունիսի 1-ին բացվել է 40-տեղանոց ընթերցասրահը։ 1920 թվականին գրադարանը ստացել է տարածք Պիլսի հրապարակում գտնվող Ռիգայի ամրոցի դիմաց։ Գրադարանի առաջին ղեկավարը եղել է Յանիս Միսինշը (1862-1945)։
Գործունեություն
1924 թվականին Լատվիան միացել է Բրյուսելի կոնվենցիային, որը նախատեսում էր տպագիր արտադրանքի՝ պաշտոնական փաստաթղթերի, գիտական և գրական հրատարակությունների միջազգային փոխանակություն։
1950 թվականից գրադարանին կից սկսվել է «Ամսագրերի և թերթերի հոդվածների տարեգրության» հրատարակությունը։ 1968 թվականին գրադարանը կազմակերպել է մերձբալթյան գրադարանների (Լատվիայի, Լիտվայի և Էստոնիայի) համար առաջին սեմինարը (LiLaEst)։
1992 թվականին Լատվիայի Հանրապետությունում օրենք է ընդունվել «Լատվիայի ազգային գրադարանի մասին»։ 2002 թվականին Լատվիայի Բանկը թողարկել է մեկ լատ հուշադրամ, որի վրա պատկերված էր Լատվիայի գրադարանը (Letonica), 2007 թվականին գրադարանը ներառվել է Լատվիայի գիտահետազոտական ինստիտուտների ցանկում։
Լատվիայի ազգային գրադարանը մասնակցում է միջազգային գրադարանային կազմակերպություններին՝ IFLA, CENL, CDNL, CERL, EBLIDA, LIBER, IBBY, Bibliotheca Baltica և այլ միջազգային կազմակերպությունների՝ IASA, BAAC, AABS, IGeLU, хAEPM, օգտագործել ISBN, ISSN և ISMN ստանդարտներն ու կոդիֆիկատորները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային գրադարաններ Կատեգորիա:Լատվիայի մշակույթ
Սերգեյ Ամիյան
Սերգեյ Բորիսի Ամիյան (6 դեկտեմբերի, 1961, Ստեփանակերտ - 29 մարտի, 1992, Ղայբալիշեն), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Սերգեյ Ամիյանը ծնվել է 1961 թ. դեկտեմբերի 6-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել հացի գործարանում։ Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակիցներից է։ Մարտական ուղին սկսել է Շահումյանից։ Վիրավորվել է Ջանհասանի մատույցներում, ապաքինվելուց հետո մասնակցել Ղայբալիշենի ու շրջակա տարածքների համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. մարտի 29-ին Ղայբալիշենում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով և «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ
Լաուրի Ինգման
Կենսագրություն
Ծնվել է 1868 թվականի հունիսի 30-ին Էստերմարկում, Ֆինլանդիայի մեծ իշխանություն ։ 1907 -1919 -ական թվականներին և 1922 -1929-ական  թվականներին եղել է Ֆինլանդիայի խորհրդարանի անդամ՝ Ազգային կոալիցիոն կուսակցությունից։ 1918 թվականին նա Էդուսկունտայի բանախոսն էր ։ 1916 -1930-ական թվականներին Հելսինկիի համալսարանում աստվածաբանության պրոֆեսորի կոչում ուներ։ 1930- 1934-ական թվականներին ընտրվել է Տուրկի արքեպիսկոպոս, հանդիսանում էր Ֆինլանդիայի Ավետարանական -Լյութերական եկեղեցու առաջնորդ ։
Մահացել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Տուրկում։ Նրա անունն է կրում Թեուվա քաղաքի դահլիճը, որտեղ անց են կացվում տարբեր մշակութային միջոցառումներ։
Ալլահի 99 անունները
Ալլահը Ղուրանում
Ի տարբերություն իսլամական գաղափարի, աստվածաշնչյան Աստվածն իր սրբությունը հազորդում է իր արարածներին. «Սուրբ եղեք, ինչպես ես՝ ձեր Տեր Աստվածը, սուրբ եմ»։ Աստվածաշնչյան Աստվածը մարդուն ստեղծեց իր նմանությամբ, մի բան, որ արմատապես տարբերվում է իսլամի Աստծուց, որի մասին Հայտնությունն ասում է՝ «Ոչ ոք և ոչինչ չկա նրա նմանությամբ»։
Ալլահն իր մասին խոսում է եզակի երրորդ դեմքով՝ «Նա շուտով կբերի մարդկանց, ում սիրում է, և նրանք էլ կսիրեն իրեն» (5։54), հաճախ անցնում է մեծություն բնորոշոշ հոգնակիի (2։151), երբեմն՝ եզակի առաջին դեմքի (2։186, 2։152, 16։2)։ Նա գործում է որպես գերագույն էակ՝ իր պարզ խոսքով։ Հերիք է, որ նա ասի՝ եղիցի և դա կատարվում է։
Նշենք, որ իսլամական ավանդության համաձայն՝ նա, ով անգիր գիտի բոլոր 99 անունները, դրախտ կմտնի։
Ալլահի 99 անունները
Ալլահի 99 անունները (أسماء الله الحسني՝ Ալլահի գեղեցկագույն անունները) իսլամում Ղուրանից և Սուննայից վերցրած աստվածային անուններն են։ Ղուրանի համաձայն՝ «Ալլահը ունի գեղեցկագույն անուններ. «Անվանեք Նրան (Ալլահ) դրանցով (անուններով) և թողեք այն մարդկանց, ովքեր պառակտում են մտցնում Նրա անուններով»(Ղուրան 7:179)։
Ակադեմիական աշխատանքներում անունները դասավորվում են ըստ Ղուրանում դրանց հիշատակման հերթականության։ Գոյություն ունի նաև արաբական այբուբենով դասավորելու սկզբունքը։ «Ալլահ» անվանումը սովորաբար չի ներառվում այս ցուցակի մեջ՝ բնութագրվելով որպես վեհագույն՝ ալ-Իսմ ալ-Ա’զամ՝ الإسم الأعظم և հաճախ համարվում է 100-րդը։ Քանի որ Ղուրանը չի տալիս անվանումների հստակ ցուցակը, տարբեր ավանդույթներում այն կարող է տարբերվել մեկ կամ մի քանի անուններով։ Բոլոր 99 անվանումները պայմանականորեն կարել է բաժանել մի քանի խմբերի։
Առաջին հերթին առանձնացնում են Ալլահի էության՝ ազ-զաթ՝الذات և Նրա որակների՝ աս-սիֆաթ՝ الصفة խմբերը։ Առանձնացնում են նաև անվան ծագումը՝ ավանդական անուններ և անուններ, որոնք անմիջականորեն կամ անուղղակի ձևով ելնում են Ղուրանից։ Իսլամում գոյություն ունեն ավելի մանրամասն դասակարգումներ, մասնավորապես՝ որակների. անունների շարքում կարող են տարբերակվել մեծահոգության և խստության, գեղեցկության և վեհության և այլ խմբեր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իսլամ Կատեգորիա:Ղուրան
Մ. Ժուրավսկայայի եկամտաբեր տուն
Հասցեն` Մոսկվա, Կենտրոնական վարչական շրջան, Դենեժնի նրբանցք, 12։ Խամովնիկի շրջան։
Պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության օբյեկտ։
Պատմություն
2015 թվականի մայիսի դրությամբ շենքում տեղակայված էին Ռուսաստանի Դաշնության Կամչատկայի երկրամասի և Ուլյանովսկի մարզի ներկայացուցչությունները, ինչպես նաև «Պիֆագոր և ընկ.» մասնավոր դպրոցը ։
Ճարտարապետություն
Շենքի ճարտարապետն է Վլադիմիր Դմիտրիևիչ Ադամովիչը։ Եկամտաբեր տան մեծ մասը կառուցված է մոդեռն ոճով։ Սակայն տունը, ատտիկոսը ունեն նաև այլ ոճի` անգլիական գոթական ճարտարապետության, Թյուդորների ոճի առանձնահատկություններ։ Ճակատը պատված է կերամիկական սալիկներով, ինչն ընդգծում է գոթական ճարտարապետության տարրերը։ Ճակատի կողային մասից դուրս ցցվող ելունը շենքին հաղորդում է անհամաչափություն ։ Տան ձեղնահարկում գտնվել է նկարիչների արվեստանոց ։
Անվանի մարդիկ
Այս տանը 1918-1922 թվականներին բնակվել է ռուսական և խորհրդային դերասան, ռեժիսոր Եվգենի Վախթանգովը։ Այդ մասին վկայում է պատին փակցված հուշատախտակը ։ Տանն ապրել և աշխատել են նաև ճարտարապետներ Վեսնին եղբայրները ։
Արտաքին հղումներ
Страница в реестре объектов культурного наследия.
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ
Մանյանո ին Ռիվիերա
Մանյանո ին Ռիվիերա (Magnano in Riviera), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2351 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 273 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2017
Ռեալ Մադրիդը իրավունք ստացավ մրցել Եվրոպայի լիգայի հաղթող «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հետ ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ 2017 մրցույթում։ Նրանք նաև որակավորվեցին Աշխարհի 2017 թվականի ակումբային առաջնության կիսաեզրափակիչ։
Մարզադաշտ
Միլենիում մարզադաշտը հայտարարվեց եզրափակիչը ընդունող մարզադաշտ 2015 թվականի հունիսի 30-ին Չեխիայի Պրահա քաղաքում կայացած ՈՒԵՖԱ հատուկ կոմիտեի քննարկման ժամանակ ։ Մարզադաշտի անվանման իրավունքը 2016 թվականից պատկանում էր «Principality Building Society» ընկերությանը և այն վերանվանվել էր Պրինցիպալիթի մարզադաշտ, սակայն քանի որ ըստ ՈՒԵՖԱ կանոնների մարզադաշտերի անվանումները չպետք է պարունակեն գովազդային տարրեր, այն շարունակեց կոչվել Միլենիում մարզադաշտ պաշտոնական աղբյուրներում  ։
Նախապատմություն
Այս հանդիպումը 1998 թվականի եզրափակչի կրկնությունն էր` դառնալով ութերորդ եզրափակչի կրկնությունը ։ 1998 թվականի եզրափակչում հաղթել էր Ռեալ Մադրիդը 1-0 հաշվով ։
Սա Յուվենտուսիս իններորդ եզրափակիչն էր, որին հասել էր Մոնակոյի նկատմամբ կիսաեզրափակչում տարած 4-1 հաղթանակից հետո և մնացել էր անպարտելի Չեմպիոնների լիգայի այս մրցաշրջանում։ Յուվենուսը հասել էր եզրափակիչն նաև լավագույն պաշտպանությամբ` բաց թողնելով ընդամենը երեք գնդակ ։ Նախկինում Յուվենտուսը հաղթել էր 1985 և 1996 թվականների եզրափակչներում և պարտվել էր ռեկորդային վեց եզրափակչում (1973, 1983, 1997, 1998 և 2015 եզրափակիչներում)։ Սա Յուվենտուսի ՈՒԵՖԱ մրցությունների 14-րդ եզրափակիչն էր` հաղթելով նաև մեկ Գավաթակիրների Գավաթ և չորս ՈՒԵՖԱ Գավաթի եզրափակիչներում և պարտվելով ՈՒՖԱ գավաթի մեկ եզրափակչում։ Եթե Յուվենտուսը պարտվեր, այն պետք է հավասարվեր Բենֆիկայի ռեկորդին` հինգ անընդմեջ եզրափակչի պարտություն։
Գործող չեմպիոն Ռեալ Մադրիդի համար սա ռեկորդային 15-րդ եզրափակիչն էր, որին հասել էր կիսաեզրափակչում Ատլետիկո Մադրիդին 4-2 հաշվով հաղթելուց հետո ։ Ռեալ Մադրիդը եզրափակչին հասավ ամենաշատ գոլ հեղիանակած ակում` ունենալով 32 գոլ։ Սա 2014 թվականից սկսած նրանց երրորդ եզրափակիչն էր` հնարավորություն տալով Ռեալին նվաճել իրենց 12-րդ տիտղոսը։ Նախկինում նրանք հաղթել էին 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966, 1998, 2000, 2002, 2014 և 2016 թվականների եզրափակիչներում և պարտվել էին 1962, 1964 և 1981 թվականների եզափակիչներում։ Սա Ռեալի 19-րդ եզրափակիչն էր ՈՒԵՖԱ բոլոր մրցություննեում։ Ռեալ Մադրիդը հավակնում էր դառնալ առաջին ակումբը, որը Չեմպիոնների լիգային ժամանակաշրջանում (սկսած 1993 թվականից) հաղթում է եզրափակչում երկրորդ տարին անընդմեջ ։
Երկու ակումբները Եվրոպայի մրցություններում հանդիպել են տասնութ անգամ` ութական հաղթանակով և երկու ոչ ոքիով։ Առաջին անգամ ակումբները հանդիպել են Եվրոպական գավաթ 1961–62 մրցաշրջանի քառորդ եզրափակչում, որտեղ Ռեալը հաղթել է Յուվենտուսին 3-1 հաշվով վերախաղարկությունում, երբ յուրաքանչյուր ակումբ տարավ նույն 1-0 հաշվով հաղթանակ։ Ակումբների վերջին հանդիպումը կայացել էր ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա 2014-2015-ի կիսաեզրափակչում, որտեղ Յուվենտուսը երկու խաղերի արդյունքով առավելության հասավ 3-2 հաշվով ։
Ճանապարհ դեպի եզրափակիչ
''Նշում. Եզրափակչի մասնակիցների հաշիվները գրված են սկզբում (Տ` տանը, Մ` մրցակցի հարկի տակ):''
Դեսպան
Խաղի դեսպանն էր նախկին ուելսցի ֆուտբոլիստ Յան Ռաշը, ով հաղթել էր Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթը Լիվերպուլի կազմում 1981 և 1984 թվականներին և խաղացել էր Յուվենտուսի կազմում 1987—ից 1988 թվականներին ։
Տոմսեր
Մարզադաշտի տարողությունն էր 66.000, ընդհանուր 41.500 տոմս հասանելի էր երկրպագուներին և հասարակ մարդկանց, այդ թվում երկու եզրափակչի մասնակից ակումբի բաժին ընկավ 18.000-ական տոմս։ Տոմսերի գները չորս գնային մակարդակի էին` £390, £275, £140 և £60: Մնացաց տոմսերը բաշխվեց ՈՒԵՖԱ և ազգային ասոցացիաների, առևտրային գործընկերների և հեռահաղորդակցման ծառայությունների միւև ։
Բացման արարողություն
Ամերիկյան հիփ-հոփ խումբ The Black Eyed Peas խումբը ներկայացրեց բացման արարողությունը եզրափակչից առաջ ։
Նշանակալի իրադարձություններ
Երկու օր առաջ տեղի ունեցավ ՈՒԵՖԱ Կանանց Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2017-ը Կարդիֆ Սիթի մարզադաշում և գործող չեմպիոն Լիոնը հաղթեց Պարի Սեն-Ժերմենին։
Ամենամյա ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների փառատոն անցավ 1-4 հունիսին Կարդիֆ ծոցում ։
Պաշտոնյաներ
Գերմանացի մրցավար Ֆելիքս Բրիխ հայտարարվեց երզափակչի մրցավար ՈՒԵՖԱ-ի կողմից 2017 թվականի մայիսի 12-ին ։
Տեսություն
Յուվենտուսը տիրեց նախաձեռնությանը խաղի առաջին 19 րոպեներին և ունեցավ դարպասը գրավելու երեք հնարավորություն։ Գոնսալո Իգուաինը երկու հարված կատարեց դարպասին, որոնք հեշտությամբ որսաց Կեյլոր Նավասը, մինչդեռ Միրալեմ Պյանիչի հարվածը ավելի վտանգավոր էր և Նավասը մեծ դժվարությամբ այն հետ մղեց։ Չնայած Յուվենտուսի առավելությանը Ռեալ Մադրիդի հակագրոհը ավարտվեց Կրիշտիանու Ռոնալդու գոլով 20-րդ րոպերին։ Դանի Կարվախալը պատ խաղարկելով աջ թևում փոխանցեց Ռոնալդուին, ով հարվածեց ձախ անկունը և գնդակը դիպելով Լեոնարդո Բոնուչիին, հայտնվեց դարպասում ։ Յուվենտուսը կարողացավ հավասարեցնել հաշիվը յոթ րոպե անց։ Մարիո Մանջուկիչը, ստանալով գնդակը Իգուաինից, գեղեցիկ շրջադարձ հարվածով գրավեց դարպասը 15 մետրից ։ Գոլը հավակնում է դառնալ Չեմպիոնների լիգայի պատմության լավագույն գոլերից մեկը և մրցում է Զինեդին Զիդանի 2002 թվականի եզրափակչում խփած գոլի հետ ։ Առաջին խաղակեսի մնացած ժամանակում հավասար պայքար էր, իսկ Ռեալի երկու պաշտպաններ Սերխիո Ռամոսը և Դանի Կարվախալը ստացան դեղին քարտեր  ։
Ռեալ Մադրիդը սկսեց երկրորդ խաղակեսը կերպարանափոխված, չնայած հանդիպումը կանգնեցվեց մի քանի անգամ տուգանայինների և վնասվածների պատճառով ։ Ռեալը հաշիվը դարձրեց 2-1 61-րդ րոպեին, Կազեմիրոյի հեռու տարածությունից հարվածից հետո, որը դիպավ Սամի Խեդիրային և շեղեց ուղղությունը դեպի դարպասը, Ջանլուիջի Բուֆֆոնը անզոր էր այս դրվագում ։ Երեք րոպե անց Ռոնադուն խփեց իր երկրորդ գոլը` ավարտելով Լուկա Մոդրիչի փոխանցումը աջից ։ Յուվենտուսը հազիվ էր դիմակայում Ռեալի հետագա գրոհներին` ստանալով երեք դեղին քարտ ։ Կուարդադոն ստացավ երկրորդ դեղին քերտտը ստացավ Ռամոսի հետ ընդարվելիս և հեռացվեց խաղադաշտից ։ Մադրիդի վերջին գոլի հեղինակ դարձավ Մարկո Ասենսիոն` դարձնելով հաշիվը 4-1 ։
Մանրամասներ
Որպես տնային ակումբ պայմանականորեն ընտրվեց կիսաեզրափակիչների վիճակահանության ժամանակ, որը կայացավ Նիոնում 2017 թվականի մայիսի 21-ին ։
Խաղից հետո
Այս պարտությամբ Յուվենտուսը դարձավ ռեկորդակիր եզրափակիչներում պարտությամբ` հասցնելով յոթի։
Արձագանքներ
Հետխաղյա մամլո ասուլիսում, Ալեգրին ասաց, որ Յուվենտուսը խաղաց շատ լավ առաջին խաղակեսում և ձախողեց շատ հիանալի պահեր։ Նա հավելեց, որ նրան հոգեբանորեն անկում ապերցին երկրորդ գոլից հետո։ Ալեգրին նաև ասաց, որ անգամ եթե Մադրիդը ուներ ավելի լավ երկրորդ խաղակես և ունի գերազմանց խաղացուղներ, որոնք կարող են փոխել խաղի ընթացքը ամեն րոպե, նրանց հիասթափեցրեց միայն երկրորդ գոլը ։ Յուվենտուսի ավագ Բուֆոնը ասաց, որ այս պարտությունը իր համար մեծ հիասթափություն էր, նա կրկնեց նաև որ նրանք ունեին գերազանց առաջին խաղակես և Մադրիդին խնդրիների առաջ կանգնեցրեցին, սակայն երկրորդ խաղակեսում Մադրիդի ուժերը, մակարդակը և խաղային որակները ավելի լավն էինև նրանք արժանի էին հաղթանակի։ Եթե Յուվենտուսը հաղթեր, Բուֆոնը կդառնար ամենատարեց ֆուտբոլիսը, ով հաղթում է Չեմպիոնների լիգայում և կանցներ իր համաերկրացի Պաուլո Մալդինիին։
Զիդանը հայտարարեց, որ իր ֆուտբոլիստները արժանի էին երկրորդ անգամ անընդմեջ նվաճելու գավաթը և ակումբը դարձավ առաջինը Չեմպիոնների լիգայի պատմության մեջ, որը հասավ այս հաջողությանը։ Զիդանը նշեց,-«Մենք կերտեցինք պատմություն։ Ոչ ոք այդ չէր արել մինչ այդ և մենք դա արեցինք։ Այսօր պատմական օր է մեր ֆուտբոլիստների, ինձ, մադրիդիստների և մեր ընտանիքների համար։ Մյուս տարի ավելի դժվար է լինելու։ Մենք պետք է շատ աշխատենք և փորձենք նորից հաղթել։ Բայց այսօր կարող ենք ասել, որ մենք լավ թիմ ենք և կարողացել ենք հաղթել Լա Լիգայում և Չեմպիոնների Լիգայում։ Դա հեշտ չէր»։ Նա նաև նշեց որ թիմի հաջողությունների հետևում մեծ աշխատանք կա ։
Ռամոսը ասաց, որ ինքը հպարտ է Մադրիդի համար պատմական օր կերտելու հարցում։ Մադրիդի ավագն ասաց որ 59 տարի հետո նրանք կարողացան դուբլ ձևակերպել և առաջինն էին, ով նվաճեց Չեմպիոնների Լիգայի գավաթը երկրորդ տարին անընդմեջ։ Նա ավելացրեց, որ այս հաղթանակները հեշտ չեն տրվել, սակայն նրանք ունեն հզոր թիմ և հզոր մարզիչ հանձին Զիդանի։ Երեք գավաթ չորս տարում դա խելահեղություն է։ Կրոսը ասաց, որ նա չէր հավատում, որ Ռեալը կարող էր պաշտպանել տիտղոսը` ասելով,-«Ես չէի սպասում, որ կարելի է պաշտպանել տիտղոսը քանի որ շատ դժվար է հաջողության հասնել անգամ մեկ անգամ, իսկ երկրորդ անգամ անընդմեջ, դա անհավատալի է։ Երեք հաղթանակը չորս տարում շատ բանի մասին է խոսում։ Դա նշանակում է, որ Ռեալը միայն լավ թիմ չէ, այն եզակի է։ Ես շատ երջանիկ եմ լինելով այս թիմի կազմում»։ Կրոսը նաև նշեց, որ Յուվենտուսը միայն երեք գոլ էր բաց թողել Չեմպիոնների լիգայի մրցաշրջանում և չորս գոլ խփել նման ակումբին խոսում է Ռեալի բարձր որակի մասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ֆուտբոլում Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի հանդիպումներ
Էլլի Մաքդոնալդ
Էլլի Մաքդոնալդ (Allie MacDonald ), կանադացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Էլի Մակդոնալդը ծնվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Պորտ Հոկսբեր քաղաքում (Նոր Շոտլանդիա, Կանադա)։ Կինոյում առաջնաելույթը կահացել է 1998 թվականին։ Խաղացել է Բրոդվեյի «Էննի» մյուզիքլում ։ 2012 թվականին խաղացել է «Տուն ճանապարհի վերջին» ֆիլմում, իսկ 2014 թվականին՝ «Բեմի վախ» ֆիլմի գլխավոր դերում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Կանադացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասանուհիներ
Դավենեսկուր
Դավենեսկուր (Davenescourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 502 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 321 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 238-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 83։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,1 %։ 238 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 216 անձ (121 տղամարդ և 95 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (8 տղամարդ և 14 կին)։ 83 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
ԷԼԱՍ
ԷԼԱՍ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), հունական ազգային ազատագրական բանակի զինվորական կազմակերպություն։
Ստեղծվել է 1941 թվականին։ Ուներ շուրջ 70 հազար զինվոր և մինչև 1943 թվականի ամառը Ֆաշիստական Գերմանիայի օկուպացումից ազատագրել էր Հունաստանի տերիտորիայի 1/3ը։ 1944 թվականին, երբ սովետական բանակը մտավ Բալկաններ, և հիտլերյան զորքերը ստիպված սկսեցին հեռանալ Հունաստանից, ԷԼԱՍ-ը եռանդուն գործունեություն ծավալեց երկիրը օկուպանտներից լրիվ ազատագրելու համար։ 1945 թվականին, հունական կառավարության և ԷԱՄ-ի ներկայացուցիչների միջև կնքված համաձայնագրով, ԷԼԱՍ-ի զորամասերը զինաթափվեցին և արձակվեին։
Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն Կատեգորիա:Պարտիզանական շարժումներ
Արմեն Ամիրբարյան
Կենսագրություն
Արմեն Ամիրբարյանը ծնվել է 1969 թ. մարտի 18-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը, սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Զինվորական ծառայությունն անց է կացրել Բելառուսիայում։ Զորացրվելուց հետո երրորդ կուրսից տեղափոխվելով հեռակա բաժին՝ կամավորագրվել է թիվ 1 վաշտին, մասնակցել Շահումյանի, Հադրութի շրջանների գյուղերի պաշտպանությանը, Խոջալուի, Մարտակերտի շրջանի ազատագրական ու պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. մայիսի 8-ին Ջանհասանում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով և «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Մարտի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 8 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Ստեփանակերտ քաղաքում ծնվածներ
Սան Լեոնարդո
Սան Լեոնարդո (San Leonardo), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1202 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0432։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Արմա (քաղաք)
Բնակչություն
Այն իր բնակչության թվով Հյուսիսային Իռլանդիայի և ընդհանուր Իռլանդիա կղզու ոչ մեծ քաղաք է։ Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 14590 մարդ ։
Կրոն
Արաման դեռևս կելտական ժամանակներից համարվում է Իռլանդիայի կրոնական կարևոր կենտրոններից մեկը։ Ներկայումս այն քրիստոնեական երկու ճյուղերի երկու թեմերի կենտրոն է (կաթոլիկ և բողոքական)։
Պատմամշակույթային կառույցներ
XIX դարում քաղաքում կառուցվել է Սուրբ Պատրիկի կաթոլիկական տաճար, որի հեղինակն է Թոմաս Դաֆֆան։ Արմայում կա նաև հայական աստղադիտարան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Իռլանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի քաղաքներ
Մոդեռն
Մոդեռն (moderne - ժամանակակից, նորագույն, արդիական), արվեստի (կիրառական և հատկապե՝ս դեկորատիվ) և ճարտարապետության ոճ, 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին առաջացած եվրոպական և ամերիկյան արվեստի ոճական ուղղության անվանումներից մեկը։ Բելգիայում, Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում հայտնի է որպես «Նոր արվեստ» (Art Nouveau), Գերմանիայում` «Յուգենդստիլ» (Jugendstil), Ավստրիայում՝ «Սեցեսիոն» (Sezession), Իտալիայում՝ «Լիբերտի ոճ» (stile Liberty), Իսպանիայում՝ մոդեռնիզմ (modernismo)։
Արվեստի այս ոճը, առաջացել է որպես նեոռոմանտիկական բողոքի տարատեսակ՝ ընդդեմ գռեհկության, քաղքենիության, հակաէսթետիզմի, պոզիտիվիզմի և պրագմատիզմի։ «Մոդեռն»-ի գեղագիտությունը ձևավորվել է սիմվոլիզմի և էսթետիզմի, Ֆրիդրիխ Նիցշեի «Կյանքի փիլիսոփայության» գաղափարների ազդեցությամբ։ Ըստ նրա մի շարք տեսաբանների, ինրպիսին էր օրինակ բելգիացի ճարտարապետ և նկարիչԱնրի վան դե Վելդեն, մոդեռնը պետք է դառնար իր իսկ ազդեցությամբ ձևավորվող նոր հասարակության կյանքի ոճը։ Գեղագիտորեն հագեցված, առարկայական տարածական ամբողջական միջավայր ստեղծեր, նոր, ոչ ավանդական ձևերով ու հնարներով օժտված արվեստների սինթեզի, ժամանակակից նյութերի ու կոնստրուկցիաների օգնությամբ արտահայտեր դարաշրջանի հոգևոր բովանդակությունը։ Մոդեռնը ամենից ավելի հետևողականորեն իրագործվել է մենատների ճարտարապետության մեջ, բայց կառուցվել են նաև վարչական շենքեր, կամուրջներ, կայարանատներ, թատրոններ։
Մոդեռնի գաղափարը, մերժում էր 19-րդ դարի մշակույթին բնորոշ գեղարվեստական և ուտիլիտար սկզբունքները։ Մոդեռն ոճի նպատակն էր, գեղագիտորեն իմաստավորել կառուցվածքային նոր համակարգերը, արվեստին հաղորդակցել կյանքի բոլոր ոլորտներն ու մարդուն դարձնել գեղարվեստական ամբողջության մասնիկ։  Կապիտալիստական հասարակության շրջանակներում, արվեստի միջոցով աշխարհը վերափոխելու ձգտումը խորապես ուտոպիստական էր։ Գործնականորեն այն դարձավ բուրժուական կենցաղը ձևավորող առաջին, համեմատաբար ամբողջական գեղարվեստական ոճը։ «Մոդեռն»-ը 19-րդ դարի էկլեկտիզմին հակադրել է ոճավորված, ընդհանրացված, ռիթմիկորեն կազմավորված ձևի միասնությունը, ամբողջականությունն ու զարգացման ազատությունը, որի խնդիրն էր շնչավորել նյութաառարկայական միջավայրը, արտահայտել բեկումնային դարաշրջանի տագնապն ու լարվածությունը։ Մոդեռնի կազմավորման շրջանին (19-20-րդ դարերի սահմանագիծ) բնորոշ են ազգային-ռոմանտիկական հովերը, միջնադարի և ժողովրդական արվեստի նկատմամբ հետաքրքրությունները։
Կատեգորիա:Մոդեռն Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Էնդրյու Շոն Գրիր
Էնդրյու Շոն Գրիրի (Andrew Sean Greer, ), ամերիկյան գրող, «Մաքս Տիվոլի խոստովանությունը» (2004), «Ամուսնության պատմություն (2008) и « (2017) վեպերի հեղինակ։ 2018 թվականին «Լավագույն գեղարվեստական գիրք» անվանակարգում արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի։
Անձնական կյանք
Ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Վաշինգտոնում։ Նրա ծնողները գիտությամբ էին զբաղվում։ Մանկությունը անցել է Մերիլենդ նահանգի Ռոկվիլ քաղաքում։ Ավարտել է Ջորջթաունի ցերեկային դպրոցը և Բրաունի համալսարանը, որտեղ սովորել է Ռոբերտ Կուվերի և Էդմունդ Ուայթի մոտ։ Դասավանդել է Բեռլինի Ազատ համալսարանում։ Այովա նահանգում գրական դասախոսություններ է վարել։ Այժմ ապրում և աշխատում է Ֆլորենցիայի մերձակայքում գտնվող գրողների վիլլայում  ։
Էնդրյու Շոն Գրիրը բաց համասեռամոլ է։ 2002 թվականից նա հարաբերությունների մեջ է տեխնոլոգիաների ասպարեզում կառավարման խորհրդատու Դևիդ Ռոսի հետ։ Էնդրյուն երկվորյակ եղբայր ունի` մասնագիտությամբ լրագրող Մայքլ Գրիրը, վերջինս հետերոսեքսուալ է, ամուսնացած է, ունի որդի  ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Գրիրի փոքր արձակը տպագրվել է «Էքսվայր», «Պերիս Ռեվյու», «Նյու-Յոքեր» և այլ ամեիկյան հրատարակչություններում։ Նա ամերիկյան ժամանակակից 23 գրողներից մեկն էր, որի պատմվածքը ընդգրկվել է « (2008) անթոլոգիայի մեջ։ Հեղինակի պատմվածքներից մեկը` «Մթությունը» ընդգրկվել է 2009 թվականի Օ. Գենտրի մրցանակի անթոլոգիայի մեջ։
Նրա երրորդ վեպը` «Մաքս Տիվոլիի խոստովանությունը» հրատարակվել է 2004 թվականին, և բեսթելլեր է դարձել։ «Նյու Յորքերի» համար հոդվածում Ջոն Ապդայքը այն անվանել է «հիասքանչ, բուրյան հիասթափության մեջ, նրբենի ոճում, բնորոշ Պրուստի և Նաբոկովի գործերին»։
Գրիրի չորրորդ գիրքը` «Ամուսնության պատմությունը» լույս է տեսել 2008 թվականին։ «Նյու Յորք թայմսի» գրախոսության մեջ գրքի մասին ասվում էր. «Պարոն Գրիրը անխնդիր կարողանում է հաջողությամբ հաղթահարել խճճված պատմավծքի բարդ խոերոգրաֆիան, որը հուսալիորեն խոսում է նրա կերպարների ցանկություննների և ձգտումների մասին» վեպը կոչվել է «լրջախոհ, բարդ և նրբին գրված»։ Գրողի երկու վեպեր`«Գրետա Ուելսի անհնարին կյանքը» և «Լեսս»-ը հրատարակվել են համապատասխանաբար 2013 և 2017 թվականներին։ «Լեսս» վեպի համար Գրիրը 2018 թվականին ստացել է Պուլիցերյան մրցանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Բրաունի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ
Իվան Ֆոկինի եկամտաբեր տուն
Իվան Ֆոկինի եկամտաբեր տուն (Доходный дом Ивана Фокина), շենք Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, Սադովոյե կոլցոյում (Զեմլյանոյ Վալ փողոց, 7)։ Եկամտաբեր տունը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին - 20-րդ դարի սկզբին` ճարտարապետ Էռնստ-Ռիխարդ Կառլովիչ Նիռնզեեի նախագծով վաճառական Իվան Յակովլևիչ Ֆոկինի համար։ Այն ունի մշակութային ժառանգության հայտարարված օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
1898-1901 թվականներին ճարտարապետ Էռնստ-Ռիխարդ Կառլովիչ Նիռնզեեն վաճառական Իվան Յակովլևիչ Ֆոկինի համար կառուցել է չորսհարկանի բնակելի շենք Զեմլյանոյ Վալ փողոցում, այնուհետև, որոշ ժամանակ անց, ձախ կողմում կցակառուցել է ևս մեկը։ 1903 թվականին ժամանակակից Կազակովի փողոցի կողմում գտնվող տան մասում բացվել է Աշխատասիրության խրախուսման ընկերության չորրորդ ազգային ճաշարանը։ Հասարակական սննդի հաստատություն այս շենքում գտնվել է նաև խորհրդային ժամանակներում ։ Կազակովի փողոցի անկյունում երկար ժամանակ աշխատել է հացաբուլկեղենի խանութ, որի մուտքը զարդարված էր ոսկե քաղցրահացով։ Խորհրդային տարիներին շենքի վերին հարկերում կոմունալ բնակարաններ էին։ Այժմ նախկին եկամտաբեր տունը զբաղեցնում են տարբեր ընկերությունների գրասենյակները, իսկ առաջին հարկում ռեստորաններ են ։
Ճարտարապետություն
Եկամտաբեր տունը կառուցվել է էկլեկտիզմի ոգով` մոդեռն ոճի տարրերի կիրառումով։ Տան ձախ կողմի մուտքի խումբը պսակված է կլոր պատուհան ունեցող բարդ ճակտոնով։ Նրա վերևում վրանիկ է և տուփաձև թաղ։ Եկամտաբեր տան ճակատը, հատկապես նրա ձախ կողմը, հարուստ է ծեփվածքով։ Ճակտոնի տակ, չորրորդ հարկի մեծ պատուհանի վերևում, երկու կանացի գլուխներ են, որոնք միանում են դրասանգով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1901 հիմնադրումներ
Դևը կարող է լաց լինել
«Devil May Cry» (ճապ. デビルメイクライԴեբիրու մեյ կուրայ, «Դևը կարող է լաց լինել»), անիմե հեռուստասերիալ, որը նկարահանել է «Madhouse» ստուդիան, համանուն խաղի հիմքի վրա։ Բաղկացած է 12 սերիայից  ։
Սյուժե
Դանթեն, որի երակներում հոսում է մարդու և դևի արյուն, ստեղծում է «Devil May Cry» գործակալությունը, որը զբաղվում է չար ուժերի ոչնչացմամբ։ Սակայն նրա գործունեությունը միայն կորուստներ է տալիս։ Նա պարտվում է գրազը կամ վճարում է այն ավերածությունների վնասը, որը նա հասցրել է՝ զբաղվելով այդ աշխատանքով։