cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Օզերինովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սզնի կովկասյան
Սզնի կովկասյան, Վարդազգիներ ընտանիքի, Սզնի ցեղի բույս։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում։ Հայաստանի սահմաններում հանդիպում է Ապարանում, Արարատյան դաշտի նախալեռնային գոտում, Վայքում, որտեղ աճում է ստորինից մինչև միջին լեռնային գոտիներում, նոսրանտառներում, լեռնային գետերի ու գետակների հովիտներում ։
Hostage (երգ, Բիլլի Այլիշ)
«Hostage», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի ձայնագրած երգը, իր Don’t Smile at Me դեբյուտային մինի ալբոմից։ Այն գրվել է Այլիշի և նրա եղբայր Ֆինիս Օ'Քոնելի կողմից, ով նաև երգի պրոդյուսերն է։ Երգի երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է 2018 թվականի հուլիսի 11-ին։ 2019 թվականի MTV երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխությունում տեսահոլովակը առաջադրվել է «Լավագույն կինեմատոգրաֆիա» անվանակարգում։ Այն ունի պլատինե հավաստագրում Մեծ Բրիտանիայում և ոսկե հավաստագրում Ավստրալիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի գրած երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր
Նոլվեն Լերուա
Նոլվեն Լերուա (Nolwenn Leroy, ), ազգությամբ բրետոնացի ֆրանսիացի երգչուհի։
Սինգլեր
* French Download Charts and Belgium Ultratip – denotes releases that did not chart.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Տաղանդների շոուների մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Ստարի Չուլտեմ
Ստարի Չուլտեմ (Старый Чультем), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 92 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պատարագ (երաժշտական)
Պատարագ, հայկական մասնագիտացված մոնոդիական երգարվեստի հնագույն ժանրերից է, իր արտասանվող, երգվող հատվածներով մտահղացված է որպես եկեղեցական, ծիսական ստեղծագործություն։ Ժամանակի ընթացքում հարստացվել է նոր երգերով, լրացվել վերախմբավորվել և այդ բանում նշանակալից դեր կատարել Ներսես Շնորհալին։ Խազերով գրված պատարագի մասեր պահպանվել են 11 և 12-րդ դարերից, ամբողջականը 13-րդ դարից։ Խազերի՝ գործածությունից դուրս գալուց հետո, բանավոր փոխանցվելով պատարագը կրել է փոփոխություններ։ Ն. Թաշչյանը և Մ. Եկմալյանը գրառել են (նոր հայկական ձայնագրությամբ) հիմնականում Գևորգ Դ Կոստանդնուպոլսցու երգածից, հրատարակվել է 1874 և 1878 թվականներին։
Մշակումները
Պատարագի երաժշտությունը երգչախմբի համար բազմաձայն մշակելու փորձեր են արել՝ ուկրաինացի Կրապիվնիցկին (հրատ. 1873 թ . Ակկերման ), իտալացի Բիանկինին (հրատ. 1877 թ. Վենետիկ) Ք. Կարա-Մուրզան 1886 թ., Էմի Աբգար (հրատ. 1896 թ., 1920 թ. Կալկաթա)։
Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին նվիրված մեսսա-օրատորիա է գրել (մեներգիչների և երգչախմբի համար, սիմֆոնիկ նվագակցությամբ) Ա. Պարթևյանը (1981 թ. Փարիզ)
Կատեգորիա:Երաժշտական ոճեր
Գիրք Մոլութեանց (2801, Պետրոս Արագոնացի)
Ժողովածու (2801), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1698-1699 թվականներին Մկրտիչ Երեց։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,3×15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 338 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝76բ, 146ա, 246ա, 319բ O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Փոքր Վատսա
Փոքր Վատսա (Малая Ватса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեծ Բատսա գետի աջ ափին՝ 3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Օրլովո Պոլե
2001 թվականի տվյալներով Օրլովո Պոլե գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,58 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ultraviolence
Ultraviolence («Ուլտրաբռնություն»), ամերիկացի երգչուհի Լանա Դել Ռեյի երրորդ ալբոմը, թողարկված լեյբլը Interscope և Polydor 2014 թվականի հունիսի 13-ին։
Քիշնև
Քիշնև (ռումիներեն՝ Chişinău), Մոլդովայի մայրաքաղաքն է և ամենախոշոր քաղաքը։
Ultraviolence
Ստեղծման պատմությունը
Նոր ալբոմի մասին շշուկներ պտտվում էին 2013 թվականից, երբ երգչուհին հրապարակեց Թվիթթերում ։ Նա ակնարկեց, որ ալբոմի երգերից մեկը անվանվելու է «Մռայլ գեղեցկություն» ։
Հուլիս ամսին հայտնի դարձավ «Black Beauty» երգի դեմո ձայնագրությունը։ Վերջնական տարբերակը պատրաստ կլիներ օգոստոսին ։ 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Լանան և Դեն Աուերբախը պոստեցին նկար Թվիթթերում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լանա Դել Ռեյի ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Քիշնև
Քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1818 թ. Ռուսական կայսրության կազմի մեջ մտնելուց հետո։ Հանդիսանում է Մոլդովայի տնտեսական և մշակութային կենտրոնը։ Բացի բուն Քիշնև քաղաքից, համանուն մունիցապալետի կազմի մեջ են մտնում 6 շրջանային քաղաքներ և 25 բնակավայրեր, միավորված 13 կոմունայի մեջ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Մոլդովայի քաղաքներ Կատեգորիա:1436 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մեդեա Ջուղելի
Մեդեա Նիկոլաևնա Ջուղելի (მედეა ჯუღელი, Медея Николаевна Джугели, ), խորհրդային մարմնամարզուհի, 1952 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1952)։
Մարզական կարիերա
1959 թվականին ավարտել է ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտը։ Եղել է ԽՍՀՄ-ի հավաքականի կազմում, որը թիմային մրցումներում հաղթել է Հելսինկիում անցկացվող (1952) ամառային օլիմպիական խաղերին, խմբային վարժություններում արծաթե մեդալակիր։  ԽՍՀՄ մարմնամարզության ութակի չեմպիոն, հաղթել է 1946-1947 թթ. և 1951-1955 թթ. ուղիղ թռիչքի մրցաշարերում։
Համաշխարհային ուսանողական խաղեր քառակի չեմպիոն։
1962 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Աշխատել է Վրաստանի սպորտային մարմնամարզության  հավաքականի մարզիչ (1962-1965) և ԽՍՀՄ հավաքականի (1965-1970) մարզիչ, եղել է միջազգային կարգի մրցավար, ինչպես նաև Վրաստանի  սպորտային մարմնամարզության ֆեդերացիայի փոխնախագահ (1991-2005)։
Պարգևներ և կոչումներ
Պարգևատրվել է «Պատվո շքանշանով»։
Վրացական ԽՍՀ-ի վաստակավոր մարզիչ (1971), Վրացական ԽՍՀ սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ (1973)։
Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացի։ 2012 թվականին Վրաստանի սպորտի նախարարության որոշմամբ նրան շնորհվեց Վրաստանի սպորտի ասպետ բարձրագույն սպորտային կոչումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ-ի վաստակավոր մարզիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
(6719) Գալայ
(6719) Գալայ (Gallaj), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի և Գրեգոր Կաստելի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,757937 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,54 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9758 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1672,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,215193 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,23° անկյուն։
Տուկմակբաշ
Տուկմակբաշ (Тукмакбаш, Туҡмаҡбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 52 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Տատիկ (գավառ)
Տատիկ, գավառ Մեծ Հայքի Աղձնիք աշխարհում, իսկ ավելի ուշ ժամանակներում գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գավառը գտնվում էր Տատիկ գետի հովտում, Բաղեշ քաղաքից հարավ-արևելք։
Համապատասխանել է հնագույն սեպագիր արձանագրություններում հիշատակված Տատի (Դադի) երկրամասին։
Նշանավոր գյուղը Խուլթիկն է։
Աշխարհագրություն
Տատիկն ունի լեռնային ռելիեֆ։ Ջրառատ գավառ է։
Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը բնակչության 80 %-ը հայեր էին։
Թուրքերի կողմից գավառակն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ, իսկ հայ բնակիչները կոտորվել կամ տարագրվել են։
Տնտեսություն
Բնակիչները հիմնականում զբաղվել են անասնապահությամբ, երկրագործությամբ, արհեստներով և առևտրով, իսկ ձորահովիտներում նաև պտղաբուծությամբ, այգեգործությամբ և ծխախախոտագործությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Ակփունար (Արղանա-Մադենի գավառ)
Ակփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։ Գտնվում էր գավառի հյուսիս-արևելքում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2012 (ընտրական փուլ, խումբ A)
Հղումներ
Կատեգորիա:2010 ֆուտբոլում Կատեգորիա:2011 ֆուտբոլում Կատեգորիա:Եվրո 2012
Clocks
«Clocks», բրիտանական Քոլդփլեյ խմբի A Rush of Blood to the Head ալբոմի երրորդ սինգլը։ Այս ստեղծագործությունով խումբը հաղթել է Գրեմմի 2004 մրցանակաբաշխության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2002 սինգլներ Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր ձայնագրություններ
Կյուլի (Կալվադոսի գավառ)
Կյուլի (Cully), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 173 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.55 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մարտրանի, Կուլոն և Ռյուքվիլ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Մուլին ան Բեսեն համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 15 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 108 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (37 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (4 տղամարդ և 2 կին)։ 32 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պապիկի մեծ փախուստը
Պապիկի մեծ փախուստը (Grandpa's Great Escape), մանկական գիրք, որը գրել է Դեյվիդ Վիլյամսը և պատկերազարդել է Թոնի Ռոսսը։ Այն հրապարակվել է Հարփեր Քոլինսի կողմից, 2015 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Պատմությունը պատմում է Ջեք անունով մի տղայի մասին, որը փորձում է փրկել իր պապիկին չար օրիորդ Սվայնի ծերանոցից ։
Գիրքը վերամշակվել է BBC One հեռուստաընկերության համար, սցենարի հեղինակներն են Վիլյամս և Քևին Սեսիլները։ Պապիկի դերում խաղացել է Թոմ Քոուրթենին ։ Բրիտանական հեռուստատեսությամբ պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի Նոր Տարվա օրերին։
Սյուժե
Գրքում նկարագրվող իրադարձությունները տեղի են ունենում Լոնդոնին մոտ գտնվող քաղաքում, 1980-ական թվականներին և պատմում են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջավոր օդաչու պապիկի պատմությունը, որը հիմա շփոթված է` կարծելով, թե Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմը դեռ չի ավարտվել։ Երբ նրա ընտանիքն այլևս չի կարողանում հոգ տանել նրա մասին, նա տեղափոխվում է ծերանոց, որը ղեկավարվում է օրիորդ Սվայնի կողմից։
Շուտով պարզ է դառնում, որ օրիորդ Սվայնը ղեկավարում է ծերանոցը միայն իր շահի համար, և պապիկը ու նրա թոռնիկ Ջեքը, որը միակն էր, որ կարող էր հասկանալ պապիկին, պետք է կազմակերպեն վտանգավոր փախուստ։ Պապիկը վերջին հնարավորությունն ունի վերապրելու իր անցյալը և մեկ անգամ ևս թռչելու իր սիրելի ինքնաթիռով։
Արձագանք
Book Bag կայքի մեկնաբան Լինդա Լովերը Պապիկի մեծ փախուստ ֆիլմին տվել է 4.5 աստղ` ասելով. «Սկզբից մինչև վերջ հիմարություն լինելով` այնուամենայնիվ այն ընթերցողի մոտ թողնում է ջերմ, մտերմիկ զգացողություն։ Մոռացիր այն մասին, թե արդյոք սյուժեի մեջ թեկուզ մի փոքր իմաստ կա, պարզապես հարմար նստիր և վայելիր ընթացքը, Թոնի Ռոսսի հիանալի պատկերազարդումները և անհոգ տեքստը» ։
Հեռուստացույցային վերամշակում
2017 թվականի սեպտեմբերի 22-ին հայտարարվել է, որ գիրքը վերամշակվելու է BBC One հեռուստաընկերության համար և հեռարձակվելու է 2017 թվականին, Ամանորին։ Ֆիլմի սցենարը գրվել է Վիլիամ և Քևին Սեսիլների կողմից, պապիկի դերում խաղացել է Թոմ Քոուրթենը, Ջեքի դերում` Կիթ Քոնորը, օրիորդ Դենդի դերում` Ջենիֆեր Սաունդերսը Ջեքի ծնողների` Պատրիսիայի և Բարրի դերերում` Սամանթա Սփիրոն և Վալիամսը ։ Ֆիլմը հեռարձակվել է 2018 թվականի Ամանորին և ունեցել ավելի քան 5 միլիոն հանդիսատես։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Մանկական գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Ստարի Չումոյ
Ստարի Չումոյ (Старый Чумой), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Սիկկիմի օրենսդիր ժողով
Սիկկիմի օրենսդիր ժողով (केरल विधान सभा), Հնդկաստանի Սիկկիմ նահանգի երկպալատ օրենսդիր ժողով։ Սիկկիմի օրենսդիր ժողովն այժմ ունի 32 ընտրված անդամ։ Սիկկիմի օրենսդիր ժողովը անդիպում է Սիկկիմ նահանգի Վիդհան Բհավանում ։
Սիկկիմի օրենսդիր ժողովի անդամներն ընտրվում են նահանգի մեծահասակ բնակիչների կողմից փակ քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուր ընտրատարածք ընտրում է օրենսդիր ժողովի մեկ անդամ։ Ժողովն ընտրվում է հարաբերական մեծամասնության համակարգի կամ պարզ բազմության համակարգի օգտագործմամբ։ Ընտրություններն անցկացվում են Հնդկաստանի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիկկիմի օրենսդիր ժողով Կատեգորիա:Հնդկաստանի նահանգների ստորին պալատներ Կատեգորիա:Ազգային ստորին պալատներ Կատեգորիա:Հնդկաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հնդկաստանի կառավարություն Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ
Քլիֆ Բերքեթ
Քլիֆֆորդ Բերքեթ (Clifford Birkett, ), ավելի հայտնի է որպես Քլիֆֆ Բերքեթ (անգլ.՝ Cliff Birkett), անգլիացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող ։
Կենսագրություն
Ծագումով Հայդոկից է (Լանկաշիր կոմսություն), 1948-1949 թվականներին Բերքեթը հանդես է եկել Անգլիայի ֆուտբոլի դպրոցական հավաքականում ։ 1949 թվականին սիրողական պայմանագիր է կնքել «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հետ, իսկ 1950 թվականի հոկտեմբերին՝ պրոֆեսիոնալ պայմանագիր ։ 1950 թվականի դեկտեմբերի 2-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» հիմնական կազմում նշել է նորամուտը «Նյուքասլ Յունայթեդի» դեմ առաջին դիվիզիոնի խաղում ՝ փոխարինելով վնասվածք ստացած Թոմի Բոգանին ։ Մեկ շաբաթ անց առաջին գոլն է խփել «Յունայթեդի» կազմում՝ աչքի ընկնելով «Հադերսֆիլդ Թաունի» դեմ խաղում ։ 1950/51 մրցաշրջանում ընդհանուր առմամբ թիմի կազմում մասնակցել է 9 հանդիպման, խփել է 2 գոլ։ Հետագա մրցաշրջաններում հիմնական թիմում հանդես չի եկել՝ մրցակցությունում պարտվելով Հարի Մաքշեյնին ու Ջոնի Բերիին, և խաղացել է պահեստայինների թվում ։ Եղել է ակումբի խաղացող մինչև 1956 թվականի հունիսը, որից հետո տեղափոխվել է «Սաութպորտ» ։
«Սաութպորտում» նորամուտը նշել է 1956 թվականի օգոստոսի 1-ին «Սկանտորպ Յունայթեդի» դեմ Հյուսիսային երրորդ դիվիզիոնի խաղումէ աչքի ընկնելով խփած գնդակով։ Թիմի կազմում անցկացրել է 1956/57 մրցաշրջանը՝ խաղալով 19 հանդիպում (14 հանդիպում՝ լիգայում, 2՝ Անգլիայի գավաթում, 3՝ Լանկաշիրի գավաթում) և խփելով 5 գոլ ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբից հեռացել է ազատ գործակալի կարգավիճակով։
Հետագայում հանդես է եկել «Կրոմպտոն Ռեքրիեյշն», «Ուիգան Ռովերս» և «Մաքլսֆիլդ Թաուն» թիմերում։ «Մաքլսֆիլդում» մասնակցել է 23 հանդիպման և խփել 7 գնդակ 1959/60 մրցաշրջանում ։
Մահացել է Հեյդոկում 1997 թվականին՝ 63 տարեկանում ։ Նրա երկու եղբայրները՝ Ռոնին և Ուիլֆը, նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստներ էին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մակլսֆիլդ Թաունի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Էլեն Վիտիվիլիա
Էլեն Վիտիվիլիա-Լեն (Hélène Vitivilia Leune, Էլեն Վիտտիրիվիլյա, Hélène Vittiviglia, հայտնի է նաև բանասիրական կեղծանվամբ Լեն Կանդիլլի՝ Lène Candilly բանասիրական կեղծանվամբ, ), հունական ծագմամբ 20-րդ դարի առաջին կեսի ֆրանսիացի գրող, որը դարասկզբին հայտնի էր, որպես ռազմական թղթակից և Կարմիր խաչի բուժքույր։
Երիտասարդություն
Էլեն Վիտիվիլիա-Լենի ծննդյան վայրի մասին տեղեկություններ չկան, բայց հայտնի է, որ Էլեն Վիտիվիլիան ծագումով Կոստանդնուպոլսի հույն բնակիչներից էր ։ Սովորել է Սորբոնի համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1909 թվականին։ Այստեղ նա հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն` Ժան Լենին, ով 1912 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետը ։ Ժան Լենը և Էլեն Վիտիվիլիան ամուսնացել են 1911 թվականի փետրվարի 7-ին Փարիզում ։ Պատանեկության տարիներից սկսած Հելենը մոլի ճանապարհորդ էր։  1911 թվականին նա այցելում է Կերասուն ՝ Փոքր Ասիայի Սև ծովի ափին գտնվող Կերասուն քաղաք, որտեղ այդ տարիներին դեռևս շարունակում էին ապրել բնիկ հույները, որոնք կազմում էին քաղաքի 35 հազար բնակչության կեսից ավելին։
Դրանից անմիջապես հետո նա մեկնում է Աթենք, որտեղ Պառնասի բանասիրական ընկերությունում դասավանդում է քսենոմանիա ։ Իր կյանքի այս շրջանի հոդվածներում և գրքերում նրան հաճախ անվանում էին «տիկին Լեն» (Mrs. Leune), «տիկին Էան Լեն» (Mrs. Jean Leune) կամ «տիկին Էլեն Լեն» (Mrs. Hélène Leune):
Քրիստափոր Զաքիև
Քրիստափոր Յակովի (Հակոբի) Զաքիև (Զաքիյան) (1908, հունիսի 3, Դոնի Ռոստով - 1998, Դոնի Ռոստով), բևեռախույզ։
Էլեն Վիտիվիլիա
Ռազմական թղթակից Բալկանյան պատերազմի ժամանակ
Ավարտելով արշավը Էպիրայում՝ հունական ստորաբաժանումները շտապ ծովով նորից տեղափոխվեցին Մակեդոնիա (նախկին դաշնակից) բուլղարական բանակի հարձակումը հետ մղելու համար։ Էլենը և նրա ամուսինը ֆրանսիացի ընթերցողի համար լուսաբանեցին ինչպես Հունական բանակի հաղթանակը Կիլկիսում, այնպես էլ բուլղարական նահանջող զորքերի վայրագությունները Մակեդոնիայի հունական բնակչության նկատմամբ։
Քրիստափոր Զաքիև
Կենսագրություն
1941 թվականին ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանը։ 1932-1933 թվականներին Միջազգային II բևեռային տարում ղեկավարել է Կովկասյան սառցադաշտաբանության արշավախումբը։ Մասնակցել Ալթայան, Տյան-Շանյան արշավախմբերին։ 1957-1959 թվականներին Անտարկտիկական III արշավախմբում ղեկավարել է սառցադաշտաբանների խումբը։
Էլեն Վիտիվիլիա
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական շրջանում Էլեն Վիտիվիլիան ծառայում էր Ֆրանսիայում որպես Կարմիր խաչի բուժքույր։ 1914 թվականի օգոստոսի 6-ին նա ժամանում է Կամբրե, որտեղ ծառայում է առաջնագծի Léon-Gambetta փողոցում գտնվող հիվանդանոցում ։ Հարձակման ժամանակ գերմանական բանակի կողմից գերեվարվեց և հինգ ամիս մնաց գերմանական գերության մեջ Կամբրեում։ Ավելի ուշ, Լիլի և Աախենի միջոցով, նա մեկնում է Շվեյցարիա, որտեղից էլ վերադառնում է Ֆրանսիա ։ Պատերազմի սկզբում և գերության ժամանակ ունեցած ապրումները նա նկարագրում է 1915 թվականին հրատարակված «Կարմիր խաչի բուժքույրը» (Tels qu'ils sont. Notes d’une infirmière de la Croix-Rouge) գրքում։ Այնուհետև նա նորից իր ամուսնու հետ մեկնում է Հունաստան, որտեղ նա որոշել էր  ծառայել որպես օդաչու։ Այստեղ Էլենը ծառայում է որպես  բուժքույր Լեմանոս կղզու Սալոնիկի և Մուդրոսի հիվանդանոցներում։ Ի նշան երախտագիտության զինվորական հոսպիտալներում իր ծառայության, Էլենին շնորհվում է Ֆրանսիայի ռազմական խաչ և զինվորական սանիտարական ծառայության մեդալ (Médaille des Épidémies) : Հետագայում նա տեղափոխվում է Սերբիա ֆրանսիական  առաքելություն, այնուհետև` կրկին Սալոնիկ ։
Քրիստափոր Զաքիև
Կենսագրություն
Աշխատել է «Սիռնի» կայանում, ուսումնասիրել Անտարկտիդայի ջերմային ռեժիմը։ 1958 թվականին հասել է անմատչելիության բևեռ (Անտարկտիդայի երկրաչափական կենտրոն)։
Էլեն Վիտիվիլիա
Ընտանիք
Էլենի և Ժան Լենի միակ դուստրը՝ Իրինին, ծնվել է 1917 թվականին, Սալոնիկում։ Իրինի Leune–ն 1942 թվականին ամուսնանում է ֆրանսիացի օդաչու և դիմադրության անդամ Բարոն Ալֆրեդ Տեստո-Ֆերրիի (Alfred Testot-Ferry) հետ, իսկ ավելի ուշ հայտնի դարձավ Իրինի Терре (Irène Terray) անվանումով։ Այս անվան տակ նա հայտնի դարձավ որպես 50-ականների ավտոմոբիլային մրցավազքում ամենաընդունակ և հաջողակ կանանցից մեկը, հաղթել և մրցանակներ է ստացել Լիեժ-Հռոմ-Լիեժ մրցավազքում և Մոնտե Կառլոյում։ 1920-ականների սկզբին Էլենը ամուսնալուծվեց, քանի որ 1923 թվականի հունվարի 3-ին Ժան Լենն ամուսնացավ իր երկրորդ կնոջ ՝ Germaine Berthe Emilie Fougères-ի հետ ։
Քրիստափոր Զաքիև
Կենսագրություն
Հետախուզական աշխատանքներն ամփոփվել են «Անտարկտիդայի ձնածածկույթը» (ռուսերեն, 1960) մենագրության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բևեռախույզներ Կատեգորիա:1998 մահեր Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Էլեն Վիտիվիլիա
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո
1920-ականներին նա եղել է «Ալյանս Ֆրանսեզ» կազմակերպության ներկայացուցիչ և մասնակցել է Հունաստանի, Թուրքիայի, Սերբիայի և Ռումինիայի առաքելություններին ։ 1924 թվականի փետրվարին նա ծովով Ռումինիայի Կոնստանցա քաղաքից ժամանեց դեպի Կոնստանդնուպոլիս, այնուհետև շարունակելով ճանապարհը դեպի Սաղոնիկ և Պիրեյ։ Ներկայացնելով Դաշինքը՝ նա ելույթներ ունեցավ Անգլիայում, Եգիպտոսում, Բելգրադում, Բուխարեստում և Աթենքում ։ 1927 թվականի մայիսին, որպես Le Figaro թերթի թղթակից, Էլենը մասնակցեց Դելֆյան տոնակատարություններին, որը նախաձեռնել էին բանաստեղծ Անգելոս Սիկելիանոսը և նրա կինը՝ Եվա Պալմերը։ Դելֆիում նա ականատես եղավ շղթայված Պրոմեթևսի առաջին ներկայացմանը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ
Երկրորդ աշխարհամարտի բռնկումից հետո Էլեն Վիտիվիլիան կրկին ծառայեց որպես Կարմիր խաչի բուժքույր այն բանից հետո, երբ Ֆրանսիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային 1939 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ ի պատասխան Գերմանիայի Լեհաստան ներխուժման, որն իր հերթին ներխուժել էր Գերմանիայի Սաար քաղաք։ Այնուհետև Էլենը գործուղվում է հոսպիտալային գնացք, որտեղ ծառայում է մինչև 1940 թվականի մայիսի 15-ը, երբ նրան տեղափոխում են Վիտրի-լե Ֆրանսուա քաղաքի վիրաբուժական շտապօգնության ծառայություն։
Այստեղ գերմանական զորքերի Նիդեռլանդներ և Ֆրանսիա ներխուժման ժամանակ, Էլեն Վիտիվիլիան մահացավ 1940 թվականի մայիսի 18-ին՝ քաղաքի ռմբակոծության ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ռազմական թղթակիցներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բուժքույրեր Կատեգորիա:Կին ռազմական թղթակիցներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Կիևնաուչֆիլմ
«Կիևնաուչֆիլմ» («Київнаукфільм»), գիտահանրամատչելի ֆիլմերի կիևյան կինոստուդիա, որը գործել է Ուկրաինական ԽՍՀ-ում 1941 թվականի հունվարի 1-ից։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ստուդիայի իրավահաջորդն է դարձել «Національна кінематека України» պետական ձեռնարկությունը ։
Պատմություն
«Տեխֆիլմ» ստուդիան կազմակերպվել է Կիևի կինոգործարանի Տեխֆիլմ բաժնի հիման վրա 1941 թվականի հունվարի 1-ին։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ստուդիան տարհանվել է Տաշքենդ, որտեղ Կարմիր բանակի համար պատրաստել են կրթական և քարոզչական ֆիլմեր։ 1944 թվականին ստուդիան վերադարձել է Կիև։ 1954 թվականին «Տեխֆիլմ» անվանումը փոխվել է «Կիևնաուչֆիլմ»-ի, որը «Կիևի հանրաճանաչ գիտական ֆիլմերի կինոստուդիա»-ի հապավումն է։
1959 թվականին ստուդիայում ստեղծվել է մուլտիպլիկացիոն աշխատանոց։ Բացի այդ, 1966 թվականին Անդրեյ Մալիշկո փողոցի երկայնքով (1971 թվականից՝ Կիոտոյի փողոց 27) կառուցվել է ժամանակակից համալիր, որը ներառել է ֆիլմերի նկարահանման և ձայնային ձևավորման տաղավարներ, գեղարվեստական, տիկնիկային և տեխնիկական անիմացիայի աշխատանոցներ, ինչպես նաև կինոլաբորատորիա։
Ամեն տարի ստուդիան արտադրել է ավելի քան 400 գիտահանրամատչելի, գեղարվեստական անիմացիոն, տեխնո-քարոզչական, կրթական և գովազդային ֆիլմեր, բայց ամենից շատ ստուդիան հայտնի է դարձել ծովահենների, կազակների և նավաստիների մասին արկածային մուլտֆիլմերի կատակերգություններով։ Ամենահայտնի օրինակներից են ստուդիայի այնպիսի գործեր, ինչպիսիք են Վլադիմիր Դախնոյի «Կազակները», «Կապիտան Վրունգելի արկածները», «Գանձերի կղզին» և «Բժիշկ Այբոլիտը» Դավիդ Չերկասսկու սերիալները։
Ստուդիայում ստեղծված ավելի քան 300 ֆիլմեր արժանացել են մրցանակների և պատվոգրերի համամիութենական և միջազգային կինոփառատոներում։ 1984 թվականին կինոստուդիան պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1990-ականներին՝ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, ստուդիան աստիճանաբար քայքայվել է և գրեթե դադարել է գոյություն ունենալ։
Հանրաճանաչ գիտական ֆիլմերի Կիևի կինոստուդիայի իրավահաջորդն է դարձել Ուկրաինայի ազգային կինոթատրոնը ։
Կոլեկտիվ
Ստուդիայի առաջատար ստեղծագործողներից են եղել ռեժիսորներ Իպպոլիտ Լազարչուկը, Ֆելիքս Սոբոլևը, Դավիդ Չերկասսկին, Վլադիմիր Դախնոն, Ռոման Դեմինը, Անատոլի Բորսյուկը, Ալմար Սերեբրենիկովը, Անդրեյ Զագդանսկին, Օլգա Սամոլևսկայան, Վալենտին Սոկոլովսկին, Եֆրեմ Պրուժանսկին, Վյաչեսլավ Պրոկոպենկոն, Ալեքսանդր Վիկենը, Ալեքսանդր Ռոդնյանսկին, Թայմուրազ Զոլոևը, սցենարիստ և ստուդիայի գլխավոր խմբագիր (1961-1979) Եվգենի Զագդանսկին, սցենարիստ և գլխավոր խմբագիր (1979-1988) Յուրի Ալիկովը, սցենարիստներ Էդուարդ Դուբրովսկին, Վլադլեն Կուզնեցովը, Միխայիլ Վեպրինսկին։
Բորիս Օստախնովիչը երկար տարիներ աշխատել է որպես ստուդիայի տնօրեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատեգորիա:Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիա Կատեգորիա:1941 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:1990 կազմալուծումներ
Ելիսեյան պայմանագիր
Ելիսեյան պայմանագիր (Élysée-Vertrag, Traité de l'Élysée), Ֆրանսիայի և Գերմանիայի միջև բարեկամության պայմանագիր, որը ստորագրվել է նախագահ Շառլ դը Գոլի և կանցլեր Կոնրադ Ադենաուերի կողմից 1963 թվականի հունվարի 22-ին Փարիզի Ելիսեյան պալատում։ Այս պայմանագրի ստորագրմամբ Գերմանիան և Ֆրանսիան նոր հիմք դրեցին հարաբերությունների համար, դրանով իսկ վերջ դնելով դարավոր մրցակցությանը ։
Շարժառիթներ
Երկու պետական գործիչների անձնական կապերը վճռորոշ դեր խաղացին ֆրանս-գերմանական բարեկամության ձևավորման գործում շ։ Առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել 1958 թվականի սեպտեմբերին Շառլ դը Գոլի առանձնատանը՝ Կոլոմբե Լե դեզ Էգլիզում (Վերին Մարնա)։ Այդ ժամանակից ի վեր Գերմանիայի դաշնային կանցլեր Ադենաուերի և Ֆրանսիայի Հանրապետության նախագահ դը Գոլի կողմից աջակցվող բարի հարաբերությունները դարձել են երկկողմ համագործակցության շարժիչ ուժը։ Նախագահ դը Գոլն առաջնորդվում էր Գերմանիայի նկատմամբ ֆրանսիական քաղաքականության հիմնական մոտիվով, որը նա մշակել էր դեռևս 1943 թվականին հետպատերազմյան առումով. ամեն դեպքում անգլո-սաքսոնական աշխարհին պետք էր խանգարել Ֆրանսիայի հաշվին Գերմանիայի հետ միավորվելուն ։
Համատեքստ և նպատակներ
Պայմանագիրը հաստատում է վստահության և բարեկամության հարաբերությունները, որոնք հաստատվել են նախկին «Ժառանգական թշնամիների» միջև, 1950 թվականի Շումանի հռչակագրով նախաձեռնված հաշտեցման մեկնարկից ընդամենը մեկ տասնամյակ անց, որը նշանավորվեց եվրոպական ածուխի և պողպատի ասոցիացիայի (1951) և Եվրոպական տնտեսական համայնքի (1957) ստեղծմամբ։ Այսպիսով, նա վերջապես թաղեց պատմության մութ շրջանը, որը խլեց միլիոնավոր ֆրանսիացի և գերմանացի զինվորների կյանքեր (ֆրանս-պրուսական պատերազմ, Առաջին համաշխարհային պատերազմ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ)։ Այս պայմանագիրը ներառում է Ֆուշեի ծրագրի հիմնական դրույթները (1961), որոնք ձախողվեցին, բայց նաև սահմանափակվեցին միայն երկու երկրներով ։
Հակասություններ և վեճեր
Պայմանագրի ստորագրումից երկու շաբաթ անց Խորհրդային միությունը բողոքի նոտա ուղարկեց Գերմանիայի և Ֆրանսիայի կառավարություններին։ Դաշնային կառավարությունը պատասխանեց, բայց Խորհրդային Միությունը կրկին բողոքեց Բունդեսթագի կողմից պայմանագրի վավերացումից հետո՝ կրկնելով բողոքի առաջին նոտայի փաստարկները ։ Ֆրանսիայի և Գերմանիայի միջև բարեկամության պայմանագրի ստորագրումից ընդամենը երկու ամիս անց նոր հակասություն առաջացավ։ Նախագահ դը Գոլը ցանկանում էր, որ պայմանագիրը ստիպեր Արևմտյան Գերմանիային հեռանալ և, ի վերջո, հեռանալ իր ամերիկացի գործընկերից։ Նա Արևմտյան Գերմանիան (և Եվրոպական տնտեսական համայնքի մյուս անդամ պետությունները) համարեց Վաշինգտոնի վասալներ։ Պայմանագիրը ուշագրավ էր նրանով, որ այն չէր նշում ԱՄՆ-ը, Մեծ Բրիտանիան, ՆԱՏՕ-ն կամ Սակագների և առևտրի գլխավոր համաձայնագիրը ։
Իրականացում
Հիմնական թեզը հիմնված է երկու երկրների ժողովուրդների մերձեցման վրա։ Երկու ստորագրող կողմերի համար կարևոր էր, որ այս համաձայնագիրը ոչ միայն ընդունվեր պետությունների ղեկավարների կողմից, այլ որ երկու երկրների քաղաքացիներն իրենք ավելի մոտենային միմյանց։ Նպատակ դրվեց, որպեսզի գերմանացի և ֆրանսիացի երիտասարդները միտված լինեն երկարաժամկետ հեռանկարային համագործակցությանը, ընդ որում շեշտը դրվեց լեզվի ուսուցման, ինչպես նաև դիպլոմների համարժեքության (փոխադարձ ճանաչման) վրա։ Հիմնադրվել են երիտասարդության հարցերով ֆրանս-գերմանական բյուրոն, ֆրանս-գերմանական միջնակարգ դպրոցները, կազմակերպվել են ուսանողների միջազգային փոխանակումներ երկու երկրների միջև։ Այս ամենը պայմանագրի ստորագրման ուղղակի հետևանքներն են։ Այդ ժամանակից ի վեր բազմաթիվ քաղաքներ, դպրոցներ, ֆրանսիական և գերմանական շրջաններ դարձել են քույր քաղաքներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանս-գերմանական հարաբերություններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պայմանագրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պայմանագրեր
Վալետա
Զարգացման պատմություն
Մալթա կղզու ափերը ներկայացնում են ոլորուն գիծ՝ կտրատված հարմարավետ շատ խորշերով։ Աշխարհագրական այս առանձնահատկությամբ է բացատրվում այն հանգամանքը, որ այժմյան Վալետայի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս մ.թ.ա.9-րդ դարից, երբ կղզին գաղութացրել են փյունիկեցիները։ Դարերի ընթացքում Մալթան ձեռքից ձեռք է անցել. մ.թ.ա.7-րդ դարում այն պատկանում էր հույներին, մ.թ.ա 6-րդ դարից՝ Կարթագենին, մ.թ. 218 թվականից՝ Հռոմին։ Այնուհետև այն գրավեցին վանդալները, որոնց փոխարինեցին բյուզանդացիները, իսկ 869 թվականին՝ արաբները։ Նորմանները, ովքեր 11-րդ դարում Մալթան միացրին Սիցիլիային, դարձան կղզու վերջին տերերը՝ 16-րդ դարի սկզբին այն նվիրելով Մալթայի օրդենին։
Վալետայի պատմությունն սկսվում է այն պահից, երբ մալթացի ասպետների բազում ջոկատներ Ժան դե Լա Վալետի գլխավորությամբ հետ մղեցին Սուլեյման Iի ղեկավարությամբ կղզեխումբը նվաճելու եկած թուրքական զորքերին։ Մալթայի բնակիչների համար հաղթանակը բավական ծանր եղավ, որն էլ հանգեցրեց այն գաղափարին, որ քաղաքը պետք է ամրացնել թշնամու հետագա հարձակումներից պաշտպանվելու համար։
Մալթայի օրդենի մագիստրը 1566 թվականի մարտի 28-ին անձամբ առաջին քարը դրեց նոր քաղաքի հիմքում։ Քրիստոնեական ողջ աշխարհի առատ նվիրաբերումների շնորհիվ՝ շինարարական աշխատանքները մեծ արագությամբ զարգացան։ Շինարարությունը ղեկավարում էր իտալացի ճարտարապետ Ֆրանչեսկո Լապարելին, որը ողջ Եվրոպայի քաղաքաշինության մեջ առաջին անգամ հնարավորություն ստացավ ամեն ինչ անել ճարտարապետական նորմերի և օրենքների համաձայն։ Մշակվեց կեղտաջրերի հեռացման և աղբահանության հատուկ համակարգ, ինչը թույլ տվեց աշխատանքներն իրականացնել առանց շինարարական աղբի կուտակման։ Փողոցները նախագծվել էին այնպիսի եղանակով, որ ծովից փչող բրիզը, ամենուր թափանցելով, մաքրում էր օդը՝ ստեղծելով օդորակիչի էֆեկտ։
Անմիջապես ստեղծվեց քաղաքի նախագծման բաժին, որը գործում է մինչ օրս։ Բաշինը որոշել էր քաղաքի տները կառուցել մեկ գծով, դրանց անկյունները զարդարել քանդակներով, իսկ բակում ջրհոր կառուցել՝ անձրևաջրերը հավաքելու համար։ Արգելված էր այգիներ հիմնել տների առաջ։
Տների և հասարակական շինությունների ստեղծմանը զուգահեռ՝ մայրաքաղաքի շուրջը ստեղծվեցին պաշտպանական կառույցներ։ Հինգ տարվա ընթացքում այդ աշխատանքներն ավարտվեցին։ Փորվեցին նաև խոր խրամներ՝ առանձնացնելով Վալետան կղզու հիմնական մասից։ Խրամների երկարությունը կազմում էր 1000, խորությունը՝ 18, իսկ լայնությունը՝ 20 մետր։
Սան Ջակոմո դելե Սենյատե
Սան Ջակոմո դելե Սենյատե (San Giacomo delle Segnate), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1702 մարդ, խտությունը կազմում է 106 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 16 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46020, հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Վալետա
Զարգացման պատմություն
1570 թվականից քաղաքի շինարարությունը շարունակեց Լապարելիի աշակերտ Ջերոլամո Կասարը։ Նրա ղեկավարությամբ քաղաքում կառուցվեցին պալատներ և եկեղեցիներ։ Վալետայում զարգանոմ էին առևտուրը, արհեստներն ու արվեստը։ Վալետայի զարգացմանը նպաստեց և այն հանգամանքը, որ օրդենի ասպետները, ազատվելով թուրքական նվաճումների սպառնալիքներից, սկսեցին հոգալ սեփական հարմարավետ կյանքի մասին և կառուցեցին շքեղ առանձնատներ ու պալատներ։
Սան Ջակոմո դելե Սենյատե
Սուրբ Հակոբոս Ավագ առաքյալը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վալետա
Զարգացման պատմություն
1798 թվականին ասպետները, կորցնելով մարտական ոգին և կարգուկանոնը, չկարողացան, ավելի շուտ չուզեցին պայքարել Նապոլեոնի զորքերի դեմ։ Ընդհակառակը, նրանցից շատերը, ֆրանսիական արմատներ ունենալով, ոգևորությամբ ընդունեցին կայսրին։ Ասպետների այսպիսի դիրքորոշումը հնարավորություն տվեց քաղաքին խուսափելու ավերումից։ 1800 թվականին Վալետան ամբողջ կղզու հետ անցավ անգլիացիների ձեռքը և մնաց նրանց տիրապետության տակ մինչև 1974 թվականը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը լուրջ վնասներ կրեց գերմանացիների ռմբակոծության հետևանքով։ 1974 թվականի Վալետան դարձավ անկախացած Մալթայի Հանրապետության պաշտոնական մայրաքաղաքը։
Կլիմա
Վալետան գտնվում է Մալթա կղզու հյուսիսարևմտյան մասի՝ ժեռուտ թերակղզու վրա՝ Միջերկրական ծովի բնական երկու նավահանգիստների միջև՝ Մարսամշետ և Գրանդ Հարբոր։ Քաղաքի փողոցների մի մասը ձգվում է Սկիբերաս լեռան լանջերով։ Քաղաքում իշխում է միջերկրածովյան կլիման, որն աչքի է ըմկնում շոգ, չոր ամառներով (հուլիսին ջերմաստիճանը հասնում է +36°-ի) և մեղմ, անձրևոտ ձմեռներով (ջերմաստիճանը չի իջնում +4°-ից)։ Տեղումների տարեկան քանակը 550 մմ է։ Քաղաքում, ինչպես և երկրում, գետ չկա։ Ստորգետնյա ջրերը մասամբ աղի են. այդ պատճառով բնակչությունը ստիպված է հավաքել անձրևաջուրը գյուղատնտեսական նպատակներով։ Բուսականությունն աղքատ է, հիմնականում՝ թփուտային։ Բույսերի որոշ տեսակներ օգտագործվում են դեղորայքի և օծանելիքի արտադրության մեջ։
Բնակչություն, լեզու, կրոն
Վալետան ունի մոտ 9.000 բնակիչ, որոնք հիմնականում մալթացիներ են՝ հետնորդները փյունիկեցիների, ովքեր հնում գաղութացրել էին Մալթան։
Քաղաքի բնակիչները խոսում են երկու լեզվով՝ անգլերեն և մալթայերեն։ Մալթայերենը արաբերենի մի բարբառ է, որն իր վրա է կրել իտալերենի, մասնավորապես՝ սիցիլական բարբառի ազդեցությունը։
Բնակչության մեծ մասը դավանում է կաթոլիկություն։
Մշակութային նշանակություն
Վալետայի գլխավոր փողոցը՝ Հանրապետության փողոցը, որն իր անունը ստացել է 1974 թվականին, անցնում է կենտրոնով, քաղաքը կիսում երկու մասի և ավարտվում Սուրբ Էլմոյի ամրոցի մոտ, որը Վալետան պաշտպանող գլխավոր ամրոցներից է եղել։ Մեր օրերում ամրոցում տեղակայված է ռազմական թանգարանը։ Հանրապետության փողոցի շինությունները հարավեվրոպական ոճի վառ օրինակներ են։
Քաղաքի դարպասները բերում են Ազատության հրապարակ, որտեղ աջից գտնվում է Սենտ Ջեյմս Կավալյերի աշտարակը. անմիջապես նրա մոտ գտնվում է Օբերժ դե Կաստիլ (Auberge de Castille, բառացի՝ կաստիլական պանդոկ) ասպետական ապարանքը, որը Մալթայի վարչապետի նստավայրն է։ Ազատության հրապարակի դիմաց Պալացո Ֆերերին է՝ իտալական դասական ոճով կառուցված ամենագեղեցիկ պալատներից մեկը։ Փոքր-ինչ հեռվում արքայական օպերայի շենքն է։ Օբերժ դե Պրովանսի շենքը, որը կառուցվել է 1574 թվականին անգլիական կառավարման ժամանակ, Մալթայի հասարակական կյանքի կենտրոնն էր և կոչվում էր Յունիոն ակումբ։ Այժմ այդտեղ գտնվում է հնագիտության ազգային թանգարանը։
Վալետայում է գտնվում ամբողջ հանրապետության միակ համալսարանը, որը հիմնադրվել է 1769 թվականին և համաշխարհային ճանաչում ունի բժշկական գիտությունների դասավանդման ասպարեզում։ Քաղաքում է գտնվում նաև կղզու անգլիկան առաջին եկեղեցին՝ Սուրբ Պետրոսի տաճարը։
Քաղաքի տեսարժան վայրերից են Կասա-Ռոսա-Պիկոլան՝ Մալթայում վերջինը կառուցված պալատներից մեկը, և քաղաքի ամենահին եկեղեցիներից մեկը՝ ճիզվիտների եկեղեցին։
Վալետան հռչակվել է 2018 թվականի՝ Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրոպական մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:1566 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Շախմատային օլիմպիադաներ հյուրընկալած քաղաքներ
Անար
Անար Ռասուլ օղլի Ռզաև (Anar Rəsul oğlu Rzayev, )—ադրբեջանցի գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ, սցենարիստ; Ադրբեջանի գրողների միության նախագահ ;
Կենսագրություն
Անարի հայրը `բանաստեղծ Ռասուլ Ռջան, նրա մայրը` բանաստեղծուհի Նիգյար Ռաֆիբեյլին է։ Անարը ծնվել է 1938 թվականի մարտի 14-ին Բաքվում։ Անարը 1945 թվականին ընդունվել է Բյուլ-բյուլի անվան երաժշտական դպրոց։ 1955 թվականին ավարտել է այդ դպրոցը `արծաթե մեդալով։ 1955 թվականին Անարն ընդունվել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում ։
Գործունեություն
Անարը 1991 թվականի մարտին գրողների միության IX համագումարում ընտրվել է Ադրբեջանի գրողների միության նախագահ։ 1997 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, գրողների X համագումարում նա կրկին ընտրվել է Ադրբեջանի գրողների միության նախագահ։ Անարը 1995 և 2000 թվականներին ընտրվել է Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիսի պատգամավոր։ Նա եղել է Միլլի Մեջլիսի մշակութային հանձնաժողովի նախագահը։ 1995 թվականին եղել է Ադրբեջանի Հանրապետության Սահմանադրական հանձնաժողովի անդամ։
Անարը ընտրվել է 2014 թվականին Թուրքախոս երկրների գրողների միության առաջին նախագահ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի գրողներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դրամատուրգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բաքվի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Ամմանե
Ամմանե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում ։ Գտնվում էր Զիբենե գետի ստորին հոսանքի տարածքում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Աստերոիդների ցանկ (223101-223200)
Աստերոիդների ցանկ (223001-223100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (223201-223300)
Դենուդացիա
Դենուդացիա ( - մերկացում), ապարների հողմնահարման արդյունքների հեռացում։ Լեռնային շրջաններում դենուդացիան ծանրության ուժի ազդեցության տակ ապարների բեկորները գլորվում են փոսորակները, քշվում, տարվում են մակերեսային ջրահոսքերի, գետերի, շարժվող սառցադաշտերի և ձյունահոսքերի, ինչպես նաև քամու միջոցով։ Ստորգետնյա ջրերը լուծում են մեծ քանակությամբ նյութեր, առաջացնում հսկայական դատարկություններ (կարստեր) այս երևույթը նույնպես դենուդացիա է։ Դենուդացիան տեղի է ունենում ծովերի և օվկիանոսների հատակում ստորջրյա սողանքների ժամանակ, ծովային հոսանքների, մակընթացություն-տեղատվության և ցունամիների միջոցով, ինչպես նաև ջրավազանների ափերին, ալեբախության հետևանքով։
Ներկայումս Հայաստանի տարածքի մեծ մասը ենթարկվում է դենուդացիայի։ Այն առավել ինտենսիվ է ընթանում Վեդի գետի ավազանում, Վայքում և Զանգեզուրում։
(6720) Գիֆու
(6720) Գիֆու (Gifu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Մոսկվայի դեկտեմբերյան զինված ապստամբություն
Մոսկվայի դեկտեմբերյան զինված ապստամբություն (Декабрьское восстание в Москве), 1905-1907 թվականների ռուսական առաջին հեղափոխության բարձրակետը։ Տեղի է ունեցել 1905 թվականի դեկտեմբերի 7 (20)-ից մինչև 18 (31)-ը։
Հոկտեմբերյան համառուսաստանյան գործադուլը (1905) Ռուսաստանի բանվոր դասակարգին ընդհուպ մոտեցրեց զինված ապստամբության։ Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Ուկրաինայի, Կովկասի, Մերձբալթիկայի մի շարք քաղաքներում ստեղծվեցին բանվորական մարտական դրուժինաներ, ռումբերի պատրաստման արհեստանոցներ, զինապահեստներ։ Արտասահմանից զենք գնվեց և փոխադրվեց Ռուսաստան։ Ստեղծվեցին բանվորական մասսայական կազմակերպություններ՝ գործադուլային կոմիտեներ, մարտակաև դրուժինաներ, բանվորների դեպուտատների խորհուրդներ․ Աշնանը գործադուլի դուրս եկավ 1277 հազար բանվոր, միայն նոյեմբերին տեղի ունեցավ 796 գյուղացիական ելույթ։
Դեկտեմբերի սկզբին, հոկտեմբերի 17-ի մանիֆեստի հրապարակումից հետո ստեղծված ուժերի հավասարակշռությունը խախտվեց։ Մոսկվայի պրոլետարիատն առաջինն սկսեց ապստամբությունը։ Դեկտեմբերի 5-ին բոլշևիկների համաքաղաքային կոնֆերանսը որոշեց դեկտեմբերի 7-ից սկսել քաղաքացիական գործադուլ՝ այն զինված ապստամբության վերածելու նպատակով։ Բանվորների դեպուտատների սովետի գործադիր կոմիտեն դեկտեմբերի 6-ին ընդունեց քաղաղաքացիական գործադուլը զինված ապստամբության վերածելու վերաբերյալ բոլշևիկների առաջարկությունը։
Դեկտեմբերի 7-ին սովետի օրգան «Իզվեստիա»-ն հրապարակեց մանիֆեստ՝ «Բոլոր բանվորներին, զինվորներին և քաղաքացիներին», որտեղ վճռական և անզիջում պայքար էր հայտարարվում ընդդեմ ցարական արքունիքի։ Դեկտեմբերի 7-ին, ժամը 12-ին ապստամբությունն սկսվեց։ Առաջին օրը նրան մասնակցեց 100 հազար, հաջորդ օրը՝ 150 հազար մարդ։ Բարիկադային կատաղի կռիվներ տեղի ունեցան Կրասնայա Պրեսնյայի, Զամոսկվորեչիեի, Ռոգոժսկի, Սիմյոնովսկի շրջանում և Կազանյան կայարանի երկաթուղային հանգույցում։ Զորամասերին ապստամբությանը մասնակից դարձնելը համարվեց կենտրոնական խնդիր։
Ապստամբությունը ճնշելու համար ցարական կառավարությունը Պետերբուրգից և այլ քաղաքներից զորամասեր տեղափոխեց Մոսկվա։ Դեկտեմբերի 17-ին հակաբոլշևիկյան ուժերը ճնշեցին ապստամբությունը Կրասնայա Պրեսնյայում, հաշվեհարդար տեսան դրա մասնակիցների հետ։ Բոլշևիկների Մոսկվայի կոմիտեն և Մոսկվայի խորհուրդը, վերլուծելով ստեղծված իրադրությունը, որոշեցին դեկտեմբերի 18-ի լույս 19-ի գիշերը ապստամբությունը դադարեցնել։ Մոսկվայի զինված ապստամբությունը պարտվեց։
Մոսկվայի բանվորների զինված ապստամբության անմիջական ազդեցությամբ ապստամբություններ բռնկվեցին Կրասնոյարսկում, Պերմում, Նովորոսիյսկում, Սևաստոպոլում, Կրոնշտադում։ Խոշոր ապստամբություններ տեղի ունեցան Ուկրաինայում, Լատվիայում, զինված ընդհարումներ՝ Անդրկովկասում, մասնավորապես Բաքվում և Թիֆլիսում։ Արձագանքելով Ռուսաստանի, Բաքվի, Թիֆլիսի երկաթուղայինների կոչին՝ Ալեքսանդրապոլի երկաթուղայինները 1905 թվականի դեկտեմբերի 10-ին միացան ընդհանուր գործադուլին։
Բոլշևիկներն ու մենշևիկներն արմատապես տարաձայնվեցին ապստամբության գնահատման հարցում։ Մենշևիկների լիդեր Գեորգի Պլեխանովը հայտարարեց․— «Հարկավոր չէր զենք վերցնել»։ Լենինը և բոլշևիկները գտնում էին, որ «․․․ պետք էր ավելի վճռականորեն, ավելի եռանդագին և ավելի հարձակողական կերպով զենքի դիմել, պետք էր զանգվածներին բացատրել միմիայն խաղաղ գործադուլի անհնարինությունը և աներկյուղ ու անխնա զինված պայքարի անհրաժեշտությունը»։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն
Ալեքսանդրոդար (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)
Ալեքսանդրոդար (Олександродар), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրոդար գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,993 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1890 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ստարի Ռժավեց
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Միջերկրածովյան սննդակարգ
Բնորոշ հատկանիշներ
«Միջերկրածովյան սննդակարգ» տերմինը գործածության մեջ է դրվել Անսել և Մարգարետ Քեյսերի կողմից 20-րդ դարի 50-ական թվականներին։ Միջերկրածովյան սննդակարգը ինչ-որ հատուկ համակարգ կամ հրահանգ չէ, այլ սնվելու սովորույթների և սկզբունքների հավաքածու, որոնց ավանդաբար հետևում են միջերկրածովյան շրջանի մարդիկ։ Սննդակարգը հայտնի է դարձել այսպես կոչված ֆրանսիական պարադոքսի կապակցությամբ․ չնայած նրան, որ Ֆրանսիայի հարավում բնակվողները օգտագործում են բավականին մեծ քանակությամբ ճարպեր, նրանք ունեն սրտանոթային հիվանդություների ավելի ցածր ցուցանիշ, քան այնպիսի պետության բնակիչները, ինչպիսին ԱՄՆ է։
Միջերկրական ծովին առափնյա առնվազն 16 պետություններ կան, և սննդակարգի ավանդույթները այդ պետություններում տարբերվում են մշակույթի, էթնիկ ֆոնի ու կրոնի պատճառով։ Բայց նրանց բոլորի համար կան ընդհանուր բազմաթիվ հատկանիշներ ։
Ազդեցությունը առողջության վրա
22000 մարդու մասնակցությամբ անցկացված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ միջերկրածովյան սննդակարգի հակումը, համեմատած ավանդական ամերիկյան սննդակարգի հետ, 33%-ով նվազեցնում է սրտի և 24%-ով քաղցկեղային հիվանդությունների ռիսկը ։ Բազմաթիվ բժշկական հետազոտություններ ցույց են տվել, որ միջերկրածովյան շրջանի բնակիչները ավելի քիչ են ենթակա սիրտ-անոթային հիվանդությունների ռիսկի, հազվադեպ են տառապում ճարպակալմամբ , գերճնշմամբ, դիաբետով։ Միջերկրածովյան սննդակարգը նաև նվազեցնում է Ալցհայմերի հիվանդությամբ հիվանդանալու ռիսկը ։ Դա առաջին հերթին պայմանավորված է սննդում թարմ մրգերի և բանջարեղենների, հացահատիկային բույսերից պատրաստված ուտեստների, չափավոր քանակությամբ մսի ու ձկան օգտագործմամբ (ճարպերն օրգանիզմ են անցնում հիմնականում ձիթապտղի յուղի միջոցով)։ Ռովիրայի և Վերգիլիոսի (Իսպանիա) համալսարանի գիտականներն անցկացրած հետազոտություններից եզրակացրել են, որ միջերկրածովային սննդակարգը, ֆիզիկական վարժությունների համադրությամբ նպաստում է սկզբնական քաշի  առնվազն 5%-ի իջեցմանը, ածխաջրերի յուրացման բարելավմանը և ժամանակի ընթացքում դրական դինամիկայի պահպանմանը։ Հետազոտությանը մասնակցել են ճարպակալմամբ կամ ավելաքաշով, ինչպես նաև մետաբոլիկ սինդրոմով տառապող 55-ից 77 տարեկան ավելի քան 600 պացիենտ  ։
Պարբերաբար փորձեր էին արվում նման ուժեղ բժշկական ազդեցություն ունեցող բաղկացուցիչ սննդակարգեր առանձնացնելու, և այդպիսիք հայտարարվեցին յուղոտ ձուկը, ծովամթերքը, ձիթապտղի յուղը, կարմիր գինին և այլն ։ Բայց համակարգված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ հնարավոր չէ առանձնացնել մեկ կամ երկու առանձին բաղադրիչ, չնայած դրանց դրական ազդեցությանը ։
Բնորոշ մթերքներ
Սննդակարգի հավասարակշռություն։
One More Time (երգ, Twice)
«One More Time», սինգլ, որը ձայնագրվել Է հարավկորեական գըրլ բենդ Twice-ի կողմից։ Սա խմբի առաջին լիարժեք ճապոնական սինգլն է, որը պարունակում է նաև մյուս երեք թրեքերը։ Թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 18-ին` Warner Music Japan լեյբլով։
«One More Time»-ը թողարկումից հետո առաջին օրը դարձել Է Կորեայի կանանց խմբի ամենավաճառվող ալբոմը Ճապոնիայում. այն նաև դարձել է շաբաթական վաճառքի արդյունքներով ամենավաճառվողը ։
Ղելիսվակե
Ղելիսվակե (ღელისვაკე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 73 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 3 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Ազնվաց ձոր
Ազնվաց ձոր (նաև՝ Ազնվաձոր,, ), գավառ Մեծ Հայքի Աղձնիք աշխարհում , Վանա լճից հարավ-արևմուտք, Տատիկ գավառից հյուսիս, համապատասխանում է Արևմտյան Հայաստանի Գյոզալդարա և Կեցան գավառակների տարածքին ։ Աղձնիքի բդեշխության 6-րդ գավառը՝ 202 կմ2 տարածությամբ ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Վանա լճից հարավ-արևմուտք, Տատիկ գավառից հյուսիս, համապատասխանում է Արևմտյան Հայաստանի Գյոզալդարա և Կեցան գավառակների տարածքին ։ Ընդգրկել է Տատիկ (այժմ՝ Գյուզելդերե) գետի արգավանդ ձորահովիտը ։ Գավառը հայտնի էր կապարի ու երկաթի հանքավայրերով ։
Պատմություն
Գավառը մտնում էր Աղձնիքի բդեշխության մեջ ։ Ազնվաց ձորը ոմանք նույնացնում են մատենագրության մեջ հիշատակված Բարիձորի հետ՝ վիրջինիս համարելով նրա անվան տարբերակը ։ 9-րդ դարում Ազնվաց ձորը արաբական նվաճողներից ազատագրել է Վասպուրականի արքա Գագիկ Արծրունին ։ 14-րդ դարի 1-ին կեսին գավառը զավթել են օսմանյան թուրքերը ։ Մինչև 19-րդ դարի 1-ին կեսը գավառը մտել է Բիթլիսի գավառի մեջ ։ 1878 թվականից եղել է գյուղախումբ Բիթլիսի վիլայեթի Կարճկանի գավառակում, այնուհետև դարձել է ինքնուրույն գավառակ ։
Բնակչություն
1895 թվականին գավառը ունեցել է մոտ 3000 հայ բնակչություն ։ Զբաղվել են հողագործությամբ, անասնապահությամբ և ձկնորսությամբ ։ 1895-1896 թվականների հայկական կոտորածների հետևանքով Ազնվաց ձորը մասամբ (Երեցթաղ, Զններ, Սառնուս և այլն), իսկ 1915 թվականի Մեծ Եղեռնի ժամանակ՝ ամբողջովին զրկվել է հայ բնակիչներից ։ Փրկվածներն ապաստանել են Արևելյան Հայաստանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աղձնիքի գավառներ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Վլադիմիրովսկի գյուղական խորհուրդ)
Ալեքսանդրովկա (Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 398 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1174 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սեզար (կինոմրցանակ)
«Սեզար» (César), Ֆրանսիայի ազգային կինոմրցանակ։
Շնորհվում է սկսած 1976 թվականից Ֆրանսիայի Տեխնիկայի և կինեմատոգրաֆիական արվեստի ակադեմիայի կողմից (Académie des arts et techniques du cinéma)։ Մրցանակն իր անվանումը ստացել է քանդակագործ Սեզար Բալդաչինիի անունից։ Մրցանակաբաշխության արարողությունը կատարվում է ամեն տարի փետրվար ամսին Փարիզի «Շատլե» թատրոնում։