cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրիպ
Կլինիկա
Ինկուբացիոն շրջանը մի քանի ժամից 1-2 օր է։ Հիվանդությունը սկսվում է սուր, դողով, սարսուռով, ջերմաստիճանի բարձրացմամբ, ուժեղ գլխացավով, մկանահոդացավերով, ախորժակի բացակայությամբ։ Գրիպի կլինիկան դրսևորվում է 2 հիմնական համախտանիշով՝ ինտոքսիկացիոն և վերին շնչուղիների, հատկապես շնչափողի ախտահարման։ Չբարդացած գրիպի դեպքում տենդը տեվում է մինչև 7 օր։ Տենդային կորագիծը չունի որևէ օրինաչափություն։ Հենց հիվանդության առաջին ժամերից տենդը ուղեկցվում է ընդհանուր ինտոքսիկացիոն ախտանիշներով՝ ընդհանուր թուլություն, դեմքի և կոնյուկտիվայի գերարյունալեցում, ցավ ակնագնդերում, մկանահոդացավեր, գերքրտնարտադրություն, լուսավախություն, արցունքահոսություն։ Շնչուղիների ախտահարումը դրսևորվում է կոկորդում և հետկրծոսկրային շրջանում քերոցի զգացումով, չոր հազով, քթահոսությամբ, ձայնի խռպոտությամբ։ Այս ֆոնի վրա կարող է ակտիվանալ հերպեսային վարակը։ Օբյեկտիվ զննման ժամանակ ըմպանը հիպերեմիկ է, մի փոքր ցիանոտիկ, հատիկավորված։ Քթից արտադրությունը սկզբում ունի շճային, հիվանդության վերջին օրերին՝ շճա-թարախային բնույթ։ Գրիպի ծանր ձևը բնութագրվում է հանկարծակի սկզբով, հիպերպիրեքսիայով, տանջող գլխացավերով, սրտխառնոցով։ Ընդհանուր ինտոքսիկացիոն նշանները խիստ արտահայտված են, կարող է դիտվել նաեվ մենինգեալ համախտանիշ։ Երբեմն հիվանդները կորցնում են գիտակցությունը, դիտվում են ցնցումներ, հեմոռագիկ համախտանիշ։ Ծանր ընթացքի ծայրահեղ դրսևորում է կայծակնային գրիպը, որի դեպքում դիտվում է նեյրոտոքսիկոզ, գլխուղեղի այտուց, սիրտ-անոթային և շնչական անբավարարություն, ինֆեկցիոն-տոքսիկ շոկ՝ բերելով մահացու ելքի։ Հեմոգրամման հետևյալն է՝ լեյկոպենիա, լիմֆոցիտոզ, էոզինոպենիա, ԷՆԱ-ն նորմալ է կամ իջած։ Միջէպիդեմիկ շրջանում գրիպը դրսեվորվում է սպորադիկ դեպքերով՝ ունենալով հիմնականում թեթև ընթացք։
Բարդություններ
Գրիպի ամենից հաճախ հանդիպող և ծանր բարդություններից մեկը թոքաբորբն է, որը կարող է դիտվել հիվանդության ցանկացած շրջանում և կարող է ունենալ ինչպես առաջնային վիրուսային, այնպես էլ երկրորդային բակտերիալ ծագում։ Ֆիզիկալ տվյալներն աղքատիկ են, դիտվում է տախիպնոե, լեյկոպենիան փոխարինվում է լեյկոցիտոզով։ Հաջորդն ըստ հաճախականության քիթ-կոկորդ-ականջ օրգանների ախտահարումն է։ Դիտվում են թարախային, հեմոռագիկ օտիտներ, եվստախիտներ, լսողական նյարդի նեվրիտներ, ինչպես նաև հայմորիտ, ֆրոնտիտ, էթմոիդիտ։
Ախտորոշում
Գրիպի ախտորոշման համար կարևոր են կլինիկո-համաճարակաբանական տվյալները։ Վիրուսոլոգիական հետազոտության համար նյութ են ծառայում քթի, ըմպանի արտադրությունը, ինչպես նաև արյունը հիվանդության առաջին օրերին։ Ախտորոշման համար օգտագործում են իմունոֆլյուորեցենցիայի, իմունոֆերմենտային անալիզի, մոլեկուլյար հիբրիդիզացիայի, ռադիոիմունային մեթոդները, ինչպես նաև պոլիմերազային շղթայական ռեակցիան (ՊՇՌ)։
Բուժում
Անց է կացվում էթիոտրոպ, պաթոգենետիկ և սիմտոմատիկ թերապիա։
Հակավիրուսային քիմիեպրեպարատներից արդյունավետ են Օզելտամիվիրը (Տամիֆլյու), Ռեմանտադինը, Արբիդոլը։ Կարելի է կիրառել նաեվ ինտրանազալ օքսոլինի և տեբրոֆենի քսուկներ։ Ծանր դեպքերում կիրառում են հակագրիպային իմունոգլոբուլին։
Կանխարգելում
Յուրահատուկ կանխարգելման համար կիրառում են կենդանի և թուլացված հակագրիպային վակցինաներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրիպ
Ազգային վերածնունդ վարժարան
Ազգային վերածնունդ վարժարան, հիմնվել է 1929 թվականին, Յագուպիեում՝ ՀԲԸՄ հովանավորությամբ։ Սկզբնապես կոչվել է Վերածնունդ վարժարան։ 1953 թվականից դպրոցը հովանավորում է Բերիո թեմի ազգային առաջնորդարանը։ Ունի մանկապարտեզ, նախակրթարան, 45 աշակերտ (2000 թվական)։
Կատեգորիա:Սիրիայի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Նորագույն շրջանի հայկական դպրոցներ
Սելիշչե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Սելիշչե (Селище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուռկսե
Կուռկսե (Kurkse), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
Վերխնի Կրասնի Յար
Վերխնի Կրասնի Յար (Верхний Красный Яр), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Լիսկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուռկսե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սալտո (քաղաք)
Բնակչություն
Բնակչությունն ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 104 028 մարդ ։
Աղբյուր՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1756 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուրուգվայի քաղաքներ
Արինոք
Արինոք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։ Գտնվում էր Սևասարի Լանջին։
Բնակչություն
XIX դարի երկրորդ կեսին ուներ 15 տուն՝ 47 հայ բնակչով։ 1910 թ.-ին գյուղը քրդաբնակ էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Թեոդոզիա Բրիժ
Թեոդոզիա Մարկովնա Բրիժ (Теодо́зія Ма́рківна Бриж, ), խորհրդային և ուկրաինացի քանդակագործ։
Կենսագրություն
Սառնի քաղաքի գիմնազիան ավարտելուց հետո մասնագիտական ​​կրթություն է ստացել Լվովի կիրառական և դեկորատիվ արվեստի ինստիտուտում։ Ապրել և ստեղծագործել է Լվովում։ Բրիժը աշխատել է հաստոցային և մոնումենտալ քանդակագործության ժանրում։ Մասնակցել է բազմաթիվ մարզային և հանրապետական ​​ցուցահանդեսների։ 1960 թվականին Լվովում կայացած առաջին անհատական ​​ցուցահանդեսում ցուցադրվել են Թեոդոզիա Բրիժի երեսուն աշխատանքներ ։ Թաղված է Լվովի Լիչակիվ գերեզմանատանը՝ № 33 տեղամասում ։
Ստեղծագործություն
Բրիժը բազմաթիվ քանդակների հեղինակ է․ հուշարձաններ, տապանաքարեր, հուշատախտակներ, զբոսայգիների դեկորատիվ քանդակներ, այդ թվում՝
Բրիժը մի շարք գեղարվեստական ​​նախագծեր է իրականացրել ամուսնու՝ լվովցի հայտնի որմնանկարիչ և գծանկարիչ Եվգենի Բեզնիսկոյի հետ։ Նրանք համատեղ ձևավորել են Մակովկա լեռան վրա գտնվող ուկրաինացի սեչյան հրաձիգների հուշահամալիրը, Զոլոչևյան ամրոցում կոմունիստական ​​ռեպրեսիաների զոհերի հիշատակը հավերժացնող մատուռը և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային քանդակագործներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին քանդակագործներ
Կատարինա Ֆելիցիա վան Ռես
Կատարինա Ֆելիցիա վան Ռես (Catharina Felicia van Rees, ), նիդերլանդացի գրող, կոմպոզիտոր և ակտիվիստ ֆեմինիստ ։ Երբեք չապրելով Հարավային Աֆրիկայում, նա մտել է երկրի պատմության մեջ որպես Հարավային Աֆրիկայի առաջին օրհներգերից մեկի հեղինակ։
1831-1869
Ռիխարդուս վան Ռիսի (ըստ տարբեր աղբյուրների՝ հարկային տեսուչ, կամ նոտար ) և Կոնստանս Վիլհելմինա Պիպերի բազմանդամ ընտանիքի կրտսեր դուստրն էր։ Նրա հայրը մահացել է, երբ նա ընդամենը 7 տարեկան է եղել։ Ընտանիքի կարիքները հոգացել է մոր չամուսնացած եղբայրը , որը, մասնավորապես, զբաղվել է Կատարինայի կրթությամբ և օգնել է նրան զարգացնել իր երաժշտական ​​տաղանդը ։ Արդեն 5 տարեկանից Կատարինան ստեղծագործություններ է գրել դաշնամուրի համար , իսկ 18 տարեկանից ինքն է կատարել իր ստեղծագործությունները։ 1855 թվականին նրա կյանքի համար վճռորոշ իրադարձություն է տեղի ունեցել․ նրա «Դեբյուտանտներ» կատակերգական օպերան բեմադրվել է Ուտրեխտում՝ փոքրիկ հանդիսատեսի համար։ Մոր պնդմամբ, ով կարծել է, որ երաժշտությամբ զբաղվելը իրենց արժանապատվությունից ցածր է, նա ստիպված է եղել հրաժարվել Փարիզ մեկնելու և երաժշտություն սովորելու առաջարկից։
1862-1867 թվականներին Կատարինան ապրել է հայտնի բարերար և հասարակական գործիչ Ժաննա Մերկուսի հետ Առնհեմի մոտակայքում։ Քանի որ նրա համար, որպես չամուսնացած կնոջ, դժվար է եղել այդ պայմաններում ապրուստ վաստակել՝ զբաղվելով միայն կոմպոզիտորական գործունեությամբ։ Կատարինան իրեն նվիրեց կանանց իրավունքների պաշտպանությանը՝ սկսելով պաշտպանել նրանց կրթության և տարբեր մասնագիտություններով զբաղվելու իրավունքների ընդլայնումը։ Այդ ժամանակվանից նա երաժշտությամբ զբաղվելու հետ մեկտեղ անցել է իր գրական կարիերայի զարգացմանը։ «Ժամանակի հայելի» թերթում հրապարակվող  հոդվածաշարում նա անդրադարձել է չամուսնացած կանանց կարգավիճակի խնդիրներին։
1870-1889
1870 թվականին նա հանդես եկավ ազատագրական պամֆլետով, որը գրվել է որպես բաց նամակ Հոլանդիայի կանանց։ Այդտեղ նա առաջ է քաշել կոնկրետ առաջարկներ՝ Հոլանդիայում միջնակարգ կրթության զարգացման շրջանակներում ստեղծել ավելի շատ դպրոցներ աղջիկների համար, ինչպես դա տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում և Գերմանիայում։ Նա մատնանշել է «Ժամանակի հայելին» թերթի խմբագիր Յան Պիտեր դե Կեյզերի նախաձեռնությունը, ով 1860 թվականին հիմնել է հանրային դպրոց Արնեմում ։
Պամֆլետի հրապարակումից մեկ տարի առաջ նա տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ կենսամակարդակը շատ ավելի բարձր է եղել։ Ապրել է Բոնում, որտեղից շարունակել է բազմաթիվ հոդվածներ և գրական ստեղծագործություններ ուղարկել Հոլանդիա՝ տպագրության համար։ Գերմանիայում նա սերտ կապեր է պահպանել ֆեմինիստ, Համագերմանական կանանց միության (Allgemeine Deutsche Frauenverein) նախագահ Լուիզա Օտտո-Պետերս ի հետ, համագործակցել է նաև «Նոր ուղիներ» (Neue Bahnen) պարբերականի հետ ։ Բացի այդ, 1870-1873 թվականներին նա լայնորեն հրապարակվել է «Մեր կոչումը» (Onze Roeping) հոլանդական նոր ֆեմինիստական ​​հրատարակությունում, որը խմբագրել է Բեթսի Պերկը։
Միաժամանակ նա գրել է երկհատոր ստեղծագործություն Ֆրանսիայի հարավում և Իտալիայում իր ճանապարհորդությունների մասին՝ «Հիշողություններ հարավի մասին» (Herinneringen aan het Zuiden) վերնագրով, որը լույս է տեսել 1872 թվականին։
1873 թվականին «Մեր կոչումը» ամսագրի հրատարակության դադարեցումից հետո նա սկսել է համագործակցել «Մեր նպատակը» (Ons Streven) հրատարակության հետ (1870-1878), բայց այստեղ նրան հաջողվել է հրապարակել միայն մեկ հոդվածաշար և քննադատական ​​ակնարկ Մեծ Բրիտանիայում սպիրիտիզմի վերաբերյալ։ Անհաջող է եղել նրա փորձը՝ դե Կեյզերի հետ միասին ստեղծել կանանց համար նախատեսված նոր ամսագիր, ինչպես նաև խմբագրել նիդերլանդացի գրողների գրքերի շարք գերմանական «Բոն» հրատարակչության համար։
Չնայած 1870-ական թվականներին գրական աշխատանքը նրա հիմնական զբաղմունքն է եղել, Կատարինան վերադարձել է երաժշտական ստեղծագործություն գրելուն։ Իր վաղեմի ծանոթ՝ Տրանսվաալի 4-րդ նախագահ (1871–1876) Թոմաս Ֆրանսուա Բյուրգերսի խնդրանքով, ով Բոն է եկել նրան հանդիպելու, նա գրել է այդ հանրապետության օրհներգը։ Սակայն 1876 թվականին Տրանսվաալն այլ օրհներգ է ընդունել, բացի այդ, մամուլը սխալմամբ նրա մեղեդին վերագրել է մեկ այլ կոմպոզիտորի։ Ինչպես ինքն է գրել․ «Տրանսվաալյան երգն ինձ այնքան տառապանք պատճառեց, որ ավելի լավ կլիներ, եթե ես այն չգրեի»։ Միայն 19-րդ դարի վերջին նրա երգը աստիճանաբար հայտնի է դարձել բուրերի շրջանում և համարվում է աֆրիկաներների մշակութային ժառանգության խորհրդանիշներից մեկը։
1870-ականների վերջից նրա վեպերը գնալով ավելի քիչ հաջողություններ են ունեցել։ Այդ պատճառով էլ նա ավելի քիչ է գրել և ձեռնամուխ է եղել   կոմպոզիտորների ու երաժշտական ​​ստեղծագործությունների մասին քննադատական ​​հոդվածներ գրելուն։ Այդ պահին նա կարճ ժամանակով վերադարձել է Հոլանդիա։
1890-1915
1890-ական թվականներին Վան Ռեսը վերադարձել է Գերմանիա և բնակություն հաստատել Դարմշտադտում, որի հիմնական պատճառը փողի բացակայությունն է եղել, քանի որ այդ ժամանակ Հոլանդիայում կյանքն ավելի թանկ էր։ 1901 թվականին ֆեմինիստական ​​շարժումը մեծ շուքով նշել է նրա 70-ամյակը։ Այդ առիթով հավաքված գումարները նա որոշել է ուղարկել մարտնչող բուրերին օգնելու համար ։ Առողջական խնդիրների պատճառով նա ավելի ու ավելի քիչ է գրել։
Կատարինա Ֆելիցիա վան Ռեսը մահացել է 83 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հոլանդացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հոլանդացի կին գրողներ
(5860) Դինկունց
(5860) Դինկունց (Deankoontz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 28-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,427238 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9414 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9131 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1381,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260637 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,53° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Զդենկա Վավրովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (204801-204900)
Աստերոիդների ցանկ (204701-204800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (204901-205000)
Կվերնաուլա (Թիանեթի շրջան, Ղուլելեբի)
Կվերնաուլա (კვერნაულა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1050 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 32 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 74 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թիանեթի շրջան
Մալայա Օլշանկա (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)
Մալայա Օլշանկա (Мала Вільшанка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Օլշանկա գյուղում բնակվում էր 403 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1887 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վիլյաֆուֆրե
Վիլյաֆուֆրե (Villafufre), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կանտաբրիա պրովինցիայում (Կանտաբրիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոս Վալես Պասեգոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 30.1 կմ² Բնակչությունը՝ 1140 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 30 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու պատվո աստիճաններ և պարգևատրումներ
Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու պատվո աստիճաններ և պարգևատրումներ, վաստակաշատ հոգևորականներին և նշանակալից ծառայություններ մատուցած աշխարհականներին շնորհվող պատվավոր պարգևներ։
Պարգևատրումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ Կատեգորիա:Շքանշաններ
Ուլիս Վորգաշոր
Ուլիս Վորգաշոր (Улыс-Воргашор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուչյա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վերխնի Մույնակ
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 620 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պեսկիերա Բոռոմեո
Պեսկիերա Բոռոմեո (Peschiera Borromeo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 22 515 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 978 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20068։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։
Արտաքին հղումներ
http://www.peschieraborromeo.com/
Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Իսպանիան 2014 թվականի Աշխարհի խաղերի ընտրական փուլի շրջանում
Մարզումները թողեցին իրենց արդյունքները և Իսպանիան կարճ ժամանակահատվածով ոտքի կանգնեց։ Ընտրական փուլում Իսպանիան համալրված էր վերջին խմբում և խմբակիցներն էին Ֆրանսիան, Ֆինլանդիան, Վրաստանը և Բելառուսը։
Իսպանիան 2014 թվականի Աշխարհի խաղերի շրջանում
Ինչպես տեսանք Ընտրական փուլի շրջանում Իսպանիան վերածնունդ ապրեց՝ աշխատանքի շնորհիվ։ Իր խմբում առաջատարի կարգավիճակով Իսպանիան մեկնեց Բրազիլիա։ ՖԻՖԱ-ի որոշմամբ Իսպանիան հանգրվանեց Բ խմբում, ուր և Նիդերլանդների, Չիլիի և Ավստրալիայի հավաքականներն էին։ Իսպանիայի առաջին տուրի հանդիպումը ըեղի ունեցավ Սալվադոր քաղաքի Ֆոնտե Նովա ստադիոնում։ Այստեղ Իսպանիան մրցելու էր Նիդերլանդների ընտրանու հետ։ Խաղի սկզբերին Իսպանիան խփեց իր գնդակը հեշտությամբ, և պատասխան ստացավ հինգ գնակ։ Իսպանիան տանուլ տվեց խաղը։ Նիդերլանդներից կրած պարտությունից հետո Իսպանիայի երկրպագուները մտածում էին, որ դա զուգադիպություն է։ Հաջորդ հակառակորդը դա Չիլին էր, ում Իսպանիան բազմիցս էր հասցրել հաղթել։ Մրցակցությունը տեղի ունեցավ Ռիո դե Ժանեյրոի Մարականա մարզադաշտում։ Այստեղ ևս առաջին խաղակեսում եվրոպացիները խփեցին իրենց առաջին գնդակը, իսկ երկրորդով եզրափակին իրենց հաջողությունը։ Չիլիից կրած պարտությունը ջնջեց վերջին հույսը հաջորդ փուլ հասնելու։ Իսպանացիները հուսալքված էին։ Հաջորդ մրցակիցը Ավստրալիան էր, որին պետք է հաղթեին իրենց արժանապատվությունը պահելու համար։ Սուրիտիբա քաղաքի Բաիխադա արենայում Իսպանացիները երեք անպատասխան գնդակ ուղարկեցին Ավստրալիայի դարպասը տանելով ապարդյուն հաղթանակ։
Հավաքականի կազմ
Ապրիլի 25, 2010
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական Կատեգորիա:ՖԻՖԱ Աշխարհի գավաթ նվաճած երկրներ Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Արուք (Խութի գավառ)
Արուք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին
Սելիշչի (գյուղ, Իչալկովսկի շրջան)
Սելիշչի (Селищи), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Իչալկովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Իչալկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուռլա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Don’t Tell Me (երգ, Ավրիլ Լավին)
Don’t Tell Me, համարվում է Ավրիլ Լավինի առաջին սինգլի երկրորդ ստուդիական ալբոմը՝ Under My Skin֊ը։ Երգը գրել են Ավրիլ Լավինը և Էվան Տոբենֆելդը։
Համբարձում Գրիգորյան
Համբարձում Գրիգորի Գրիգորյան, իրանահայ կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն
Համբարձում Գրիգորյանը ծնվել է Իրանի Թավրիզ քաղաքում։ 1913 թվականին ավարտել է Ատրպատականի թեմական-կենտրոնական դպրոցը, մինչև 1923 թվականը պաշտոնավարել Ղազվինի ազգային դպրոցում։ 1923-1927 թվականներին սովորել է Փարիզի Երգեցողության դպրոցում (Schola Cantorum)՝ աշակերտելով Վենսան դ’Էնդիին։ 1927 թվականին շարունակել է երաժշտական֊ մանկավարժական գործունեությունը Ռաշթում, ապա՝ Թեհրանում, ուր 1928 թվականին հիմնել է «Կոմիտաս» երգչախումբը (ղեկավարել է մինչն 1969 թվականը)։ Գրել է 200-ից ավելի հայկական երգ, խմբերգ, պարերգ, արևելյան-պարսկական էսքիզներ։
Don’t Tell Me (երգ, Ավրիլ Լավին)
Կոմպոզիցիաների ցանկ
(82876614112; Released April 14, 2004)
Համբարձում Գրիգորյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանահայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Don’t Tell Me (երգ, Ավրիլ Լավին)
Կոմպոզիցիաների ցանկ
International Maxi՝ CD single
Մեծ Բրիտանիա, Գերմանիա և Ֆրանսիա՝ CD single
Ճապոնիա՝ CD single
(BVCA-29607; Released April 28, 2004)
Կվիրիասխևի
Կվիրիասխևի (კვირიასხევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1080 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 31 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թիանեթի շրջան
Վերխնի Նուգուշ
Վերխնի Նուգուշ (Верхний Нугуш, Үрге Нөгөш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Բաբնթաղ
Բաբնթաղ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։ Գտնվում էր Մոտկանի լեռների ստորոտում, Մահրբանքից 12 կմ հարավ-արևելք՝ Մահբբանք-Բիթլիս ճանապարհի աջ կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Այլընտրանքային էներգիայի ինստիտուտ
Պատմություն
AEI-ը հիմնադրվել է Արևմյան Տեխաս նահանգի համալսարանում (այժմ Արևմյան Տեխասի A&M համալսարան) 1977 թվականին դոկտոր Վոն Նելսոնի, դոկտոր Ըրլ Գիլմորի և դոկտոր Ռոբերտ Բարիոի կողմից։ Ստեղծման գաղափարը ծնվել է 1973 թվականի նավթային ճգնաժամի ժամանակ ։ Արևմտյան Տեխաս նահանգի ֆիզիկայի բաժանմունքն արդեն փորձեր էր կատարում քամու էներգիայի հետ կապված, և այս երեք անձինք նախաձեռնեցին հիմնել բաժին՝ հատկապես քամու ուսումնասիրության վրա կենտրոնանալու համար։ Բաժնի հիմնական նպատակներն էին`
Առաջին տասնամյակ. 1977-1987 թվականներ
Սկզբնապես, կազմակերպության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած էր փոքր հողմատուրբինի հետազոտության և սայրերի նախագծերի բարելավման վրա։ Այս պահին ամբողջ Տեխասում տեղադրել են փորձնական տուրբիններ և ջրի պոմպեր։ Այս նախագծերը թույլ տվեցին, որ AEI-ն զարգանա և բարելավվի սայրերի ձևավորման տեսության և արտադրության վրա։ Այս ժամանակահատվածում կազմակերպությունը խորհրդատվություն է անցկացրել նաև Լատինական Ամերիկայում, Ջամայկայում, Հավայան կղզիներում և Եվրոպայում։ Այնտեղ AEI-ն վերապատրաստում էր գյուղեր և խմբեր` հողմային էներգիայի համակարգերում։
Այս պահին AEI-ն գործում է երեք վայրում` մեկը համալսարանից դուրս և երկուսը` համալսարանում։ Այս վայրերում են իրականացվում թեստերի նմուշների, տուրբինների գեներատորների և ամբողջական նմուշների փորձարկումները։
Երկրորդ տասնամյակ։ 1987-1997 թվականներ
Կազմակերպությունը մի քանի էլեկտրական ֆուրգոն է նվեր ստացել, որոնցից երկուսը պահպանվել են մի քանի տարի։ Այս ֆուրգոններն օգտագործվում էին տվյալների հավաքագրման և քամու էներգիայի տեղական նախագծերն ավարտին հասցնելու, ինչպես նաև համալսարանական և փորձադաշտային շրջայցեր կատարելու համար ։
Հիմա։ 1998 թվականից ներկա ժամանակներ
2010 թվականին AEI թեստային կայքը տեղափոխվել է Nance Ranch : Այս պահին կազմակերպության գրասենյակները նույնպես տեղափոխվել են WTAMU-ի Palo Duro հետազոտական հաստատություն ։
1990-ական թվականների վերջին AEI-ն սկսեց նաև մշակել ֆորտրան ծրագիր, որը կոչվում էր ROTOR: Ծրագիրը կարող էր կանխատեսել ուժի տեսական ուրվագծերը սայրերի նմուշների համար և թողարկել այս արտադրանքը։ Ծրագիրը դրանից հետո մի քանի անգամ փոփոխվել է և մինչ այժմ օգտագործվում է ։
Այս ընթացքում AEI-ի «Wind Data» (քամու տվյալներ) ծրագիրը մեծապես ընդլայնվել է։ Հողմային ֆերմերներին ու հասարակությանը տվյալներ տրամադրելուց բացի, կազմակերպությունը նաև վերլուծում և հրապարակում է տվյալներ մասնավոր կազմակերպությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, կազմակերպություններն այժմ տվյալներ են հավաքում Տեխասում գտնվող 75 կայքերից։ Տվյալների այս կայքերից 50-ը արխիվացվում են առցանց, որոնցից 31-ը առաջարկում են տվյալներ հետազոտողների և մշակողների կողմից հանրային օգտագործման համար ։
Դասընթաց
2009 թվականից AEI-ն առաջարկում է առցանց այլընտրանքային էներգիայի դասընթացներ WTAMU-ում՝ քամու, արևի և վերականգնվող էներգիայի վերաբերյալ։ Ներկայումս WT-ն առաջարկում է մեկ դասընթաց յուրաքանչյուր կիսամյակի ընթացքում։ Դասընթացները դասավանդում են AEI-ի աշխատակիցները և բաց են WT ուսանողների և սերտիֆիկացում փնտրողների համար։
Բացի WTAMU-ի կողմից առաջարկվող առցանց դասընթացներից, AEI-ն հեղինակել է նաև վերականգնվող էներգիայի դասագրքեր [10] և կրթական ձայնասկավառակներ։ Ձայնասկավառակներում խոսվում է քամու էներգիայի, հողմային տուրբինների, արևային էներգիայի և հողմային ջրերի թեմաներ շուրջ։ Որոշ սկավառակներ մատչելի են նաև իսպաներենով։ [11]
«Windy Land Owners»
1989 թվականից սկսած AEI-ը սեմինարներ է անցկացնում Windy Land Owners-ի համար։ Նախագծված է հողատերերին և այլ շահագրգիռ կողմերին քամու արդյունաբերության վերաբերյալ ընդհանուր տեղեկություններ սովորեցնել։ Սեմինարների մեծ մասը տեղի ունեցան Տեխասի հարակից նահանգներում։ Հետաքրքրության մեծացման պատճառով 2001 թվականից սկսած AEI-ը սկսեց սեմինարներ անցկացնել Տեխասում [12]:
Այս սեմինարների ընթացքում ընդգրկված թեմաներն են`
WEATS
AEI-ի Արևային էներգիայի կառույցը
1998 թվականին մեկնարկած «Քամու էներգիայի կիրառական ծրագրերի ուսուցման սիմպոզիումը» (WEATS) միջազգային ճանաչում ունեցող սեմինար է` նախատեսված բնիկ ամերիկացիների համայնքի համար։ Նախագծված է ծրագրավորողների, մշակողների, կոմունալ ծառայությունների ոլորտում աշխատողների և ինժեներների համար, որոնք անմիջականորեն ներգրավված են էներգետիկ նախագծերում։
Համայնքների ներգրավում
Որպես համայնքի իրազեկման մաս, կազմակերպությունը նաև ներկայացվում է «Caprock Science Fair»-ում և այլ տեղական դպրոցներում՝ տարրական, կրտսեր և ավագ դպրոցների աշակերտներին` պրեզենտացիաների, սեմինարների և գրքույկների միջոցով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Էներգիա
Չիստոպոլիե (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Չիստոպոլիե գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիկտոր Տկաչենկո
Վիկտոր Տկաչենկո (Ви́ктор Алекса́ндрович Ткаче́нко, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
1965 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1965 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Տրիզոբիո
Տրիզոբիո  (Trisobbio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 674 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Սամոյլովներ
Սամոյլովներ, ռուս դերասանների ընտանիք։
Վասիլի Միխայլովիչ Սամոյլով (1782-1839)։ Պետերբուրգի Մեծ թատրոնի արտիստ (1803-39)։
Սոֆյա Վասիլևնա Սամոյլովա (Չեռնիկովա, 1787-1854), դրամատիկ և օպերային արտիստուհի։ Վասիլի Միխայլովիչ Սամոյլովի կինը։
1804 թվականից հանդես է եկել օպերայում (Մաշա, Կավոսի «Իվան Սուսանին») և օպերավոդևիլում։ Բեմը թողել է 1843 թվականին։
Վասիլի Վասիլևիչ Սամոյլով (1813-1887), Վասիլի Միխայլովիչ և Սոֆյա Վասիլևնա Սամոյլովների որդին։
1835-75 թվականին խաղացել է Ալեքսանդրյան թատրոնում։ Իբրև դերասան ձևավորվել է ռեալիստական դպրոցի ազդեցությամբ, հումանիստորեն մեկնաբանել «փոքր մարդու» կերպարը։ Հատուկ փայլով է խաղացել, այսպես կոչված, զգեստափոխման դերեր (Մակար Գուբկին, Կոնիի «Ուսանող, խմբերգիչ, արտիստ և աֆերիստ»)։ Լավագույն դերերից են նաև՝ Ռաստակովսկի (Գոգոլի «Ռևիզոր»), Ռիշելյե (Բուլ- վեր-Լիտոնի «Ռիշելյե») են։
Վերա Վասիլևնա Սամոյլովա (1824-1880), Վասիլի Միխայլովիչ և Սոֆյա Վասիլևնա Սամոյլովների դուստրը 1841-53 թվականին աշխատել է Ալեքսանդրյան թատրոնում։ Աչքի է ընկել քնարադրամատիկական և կատակերգական դերերով (Օլգա, Եֆիմովիչի «Վլադիմիր Զարևսկի», Էլմիռա, Մոլիերի «Տարտյուֆ» են)։ Տուրգենեը նրա համար գրել է «Որտեղ բարակ է, այնտեղ էլ կկտրվի» Սամոյլովի «Գավառուհին» կատակերգությունները։
Նադեժդա Վասիլևնա Սամոյլովա (1818-1899), Վասիլի Միխայլովիչ և Սոֆյա Վասիլևնա Սամոյլովների դուստրը։ 1838-59 թվականին խաղացել է Ալեքսանդրյան թատրոնում, եղել իժենյու ամպլուայի դերասանուհի։
Պավել Վասիլևիչ Սամոյլով (1866-1931)։ Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1923)։ Վասիլի Վասիլևիչ Սամոյլովի որդին։ Բեմային գործունեությունն սկսել է Պետերբուրգում 1888 թվականին։ Խաղացել է գավառներում ապա Մոսկվայի Կորշի (1891- 1893), Վասիլևիչ Կոմիսարժևսկայայի դրամատիկական(1904-05, Պետերբուրգ) թատրոններում, 1900-04 Սամոյլովի 1920-24 թվականին՝ նախկին Ալեքսանդրյան թատրոնի խմբում։ Դերերից են՝ Համլետ (Շեքսպիրի «Համլետ»), Չացկի (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»)։ Սամոյլովի արվեստը նոր գույներով հարստացել է սովետական շրջանում (Լունաչարսկու «Կանցլերը և փականագործը»)։
Կատեգորիա:Գերդաստաններ
Կարգովա (Զիմնյայայի վտակ)
Կարասկա (Կարգովա), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիմնայա աջ ձախ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ուլիս Կոյյու
Ուլիս Կոյյու (Улыс-Койю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի աջ ափին՝ 188 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սելիշչի (գյուղ, Չուդովսկի շրջան)
Սելիշչի (Селищи), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Չուդովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Չուդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լեոպարտի
Լեոպարտի (Léaupartie), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 71 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.20 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 30 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 47 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 33 անձ (18 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 12 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը...
«Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը...» («Где-то плачет иволга…»), ռեժիսոր Էդմոնդ Քեոսայանի 1982 թվականի խորհրդային ֆիլմը։
Սյուժե
«Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը...» ֆիլմի հերոսուհի Մարինա Օռլովան իրական դեմք է։ Պատերազմի դժվար տարիներին, երբ մահացու վտանգը կախված էր Խորհրդային երկրի վրա, նա, ինչպես և որոշ այլ էմիգրանտներ, պայքարում է ֆաշիզմի դեմ բելգիական Դիմադրության շարքերում։
Սյուժեի հիմքում 1-ին կարգի ռուս կապիտան Շաֆրովի դստեր՝ Մարինա Շաֆրովայի մասին վավերագրական նյութերն են, որին էլ նվիրված է ֆիլմը։
1918 թվական, հեղափոխություն, գեներալ Շաֆարովի ընտանիքը վեցամյա դստեր՝ Մարինայի հետ լքում է Ռուսաստանը և հայտնվում է արտասահմանում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, Բելգիա։ Ռուս աղջիկ Մարինան միանում է Դիմադրության շարժմանը։ Նա իրականացնում է հատուկ լիազորված կայսերական անվտանգության ծառայության լիկվիդացիան Բելգիայում։ Նացիստները հեռակա կարգով աղջկան դատապարտում են մահապատժի, նրա նկատմամբ հայտարարում է հետախուզում, բայց Մարինան անորսալի է նրանց համար։ Հույս չունենալով գտնել այն՝ ֆաշիստները պատանդ են վերցնում Բրյուսելի 60 բնակիչների, այդ թվում՝ կանանց ու երեխաների, և հայտարարում են, որ եթե ութ օրվա ընթացքում պարետի տեղակալի մարդասպանը չհանձնվի, ապա պատանդները գնդակահարվելու են…
Դերերում
Գլխավոր դերերում
Մնացած դերերում
Նկարահանումներ
Երբ Տալլինում մեքենայի պայթյունը նկարահանել են, պիրոտեխնիկը չափից ավելի պայթուցիկ է դրել, և Տալլինը ցնցած պայթյունը բնակիչներին հիշեցրել է պատերազմի մասին, իսկ դրա կազմակերպիչներին մի փոքր ավելի ուշ դա հիշեցրել են Մոսկվայում. պայթյունից կոտրվել է ավելի քան վեց հարյուր ապակի՝ հյուրանոցում, դպրոցում, թանգարանում, միլիցիայի բաժանմունքում և շրջակա տներում, հրաշքով ոչ ոք, այդ թվում՝ երեք կասկադյորները, չի տուժել ։
Քննադատություն
Դերասանուհի Լյուդմիլա Նիլսկայայի առաջին գլխավոր դերերից մեկն է և ամենասիրելիներից մեկը․ Իր սիրելի դերերի թվում Լյուդմիլա Նիլսկայան նշել է «Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը» է ֆիլմի հերոսուհուն։ Հերոսական ռուս հայրենասեր Մարինա Շաֆրովան, որը մասնակցել է Բելգիայի Դիմադրության շարժմանը պատերազմի տարիներին, դաստիարակվել է գեղեցկության ձգտման, չարի նկատմամբ անհաշտության, հայրենի հողի հետ հոգևոր կապի ընկալման ոգով։ Դերասանուհին այս կերպարում ճիշտ ցույց է ներկայացրել բարոյական ուժի և կանացիության կապը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1982 ֆիլմեր Կատեգորիա:Էդմոնդ Քեոսայանի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
(5861) Գլինջոնս
(5861) Գլինջոնս (Glynjones), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,22391 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8083 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6396 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1211,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297186 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,12° անկյուն։
Կամբոջայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Բացի այդ, 2017 թվականի դրությամբ, պետության տարածքում 8 օբյեկտներ գտնվում են համաշխարհային ժառանգության թեկնածուների ցանկում, բոլորն էլ՝ մշակութային չափանիշներով։
Կամբոջան վավերացրել է Համաշխարհային մշակութային և բնական ժառանգության պահպանության կոնվենցիան 1991 թվականի նոյեմբերի 28-ին ։ Առաջին օբյեկտները Կամբոջայի տարածքում ընդգրկվել են ցանկում 1992 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 16-րդ նստաշրջանում։
Ցանկ
Օբյեկտները դասավորված են համաշխարհային ժառանգության ցանկում դրանց ընդգրկվելու հերթականությամբ։ Եթե օբյեկտները ավելացվել են միաժամանակ, այսինքն՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի նույն նստաշրջանում, ապա օբյեկտները դասավորված են համարներով։
Նախնական ցանկ
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Կամբոջայի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ասիայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Կամբոջայում
Ալեքսեյ Յանուկևիչ
Ալեքսեյ Անտոնովիչ Յանուկևիչ (Аляксе́й Анто́навіч Януке́віч, ), Բելառուս քաղաքական գործիչ, ԲԱՃ կուսակցության նախագահ 2009-2017 թվականներին։
Կենսագրություն
1997 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական տնտեսագիտական համալսարանը՝ Արտաքին տնտեսական գործունեության կառավարում մասնագիտությամբ, սովորել է ԲՊՏՀ-ի ասպիրանտուրայում (2003-2004)։ Աշխատել է որպես դասախոս Յակուբ Կոլասի անվան պետական հումանիտար վարժարանում (2002-2003), «Արկադիա» տուրիստական ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ (2004-2005)։
1996 թվականից ԲԱՃ կուսակցության անդամ է, 1999 թվականից՝ ԲԱՃ-ի (ղեկավար մարմնի) անդամ, 2003 թվականից՝ ԲԱՃ-ի նախագահի տեղակալ։
2006 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է Ալեքսանդր Միլինկևիչի վստահված անձը։
2009 թվականին ընտրվել է ԲԱՃ կուսակցության նախագահ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Լեոնիդ Բորշչևսկուն։ 2011 և 2014 թվականներին վերընտրվել է ԲՆՖ կուսակցության նախագահ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին պաշտոնը թողել է՝ այդ պաշտոնում երկու ժամկետից ոչ ավելի գտնվելու սահմանափակման հետ կապված ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ԲԱՃ կուսակցության 18-րդ համագումարում ընտրվել է կուսակցության փոխնախագահ։ 2010 թվականին գլխավորել Է նախագահի թեկնածու Գրիգորի Կոստուսևի նախընտրական շտաբը։ 2011 և 2014 թվականներին ընտրվել է կուսակցության նախագահ։
Բարձենք
Բարձենք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։
Ալեքսեյ Յանուկևիչ
Կենսագրություն
Տիրապետում է բելառուսերեն, լեհերեն, անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին։ Ըստ դավանանքի՝ կաթոլիկ է։
Բարձենք
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 30 տուն բնակիչ։
Ալեքսեյ Յանուկևիչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուսի քաղաքական գործիչներ
Բարձենք
Տնտեսություն
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր ։
Մոն դը Մարսան
Մոն դը Մարսան (ֆր.՝ Mont-de-Marsan. mɔ̃ də maʁsɑ̃, Occitan: Lo Mont de Marçan ), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հարավարևմտյան մասում՝ Նոր Ակվիտանիա երկրամասում, որի կազմի մեջ մտնող Լանդեր դեպարտամենտի, ինչպես նաև Մոն դը Մարսան շրջանի վարչական կենտրոնն է ։ Փռված է Դուզ և Միդու գետերի միախառնման վայրի շուրջ, Արևմտյան Եվրոպայի ամենախոշոր անտառազանգվածի՝ Լանդյան անտառների հարավային մասում, որտեղից հեշտությամբ կարելի է հասնել Արծաթե ափի և Պիրենեյան լեռնազանգվածի հանգստավայրեր։ Համայնքն զբաղեցնում է  36,9  քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2012 թվականի տվյալներով մի փոքր գերազանցել է 31 հազարը։
Ռազմական բազա
Քաղաքից մոտավորապես երկու կիլոմետր դեպի հյուսիս տեղակայված է Ֆրանսիայի օդա-տիեզերական ուժերի Կոնստանտին Ռոզանոֆի անվան բազան (Constantin Rozanoff Mont-de-Marsan Air Base), որի կազմում գործում են փորձարկումների գործակալությունը, հակաօդային պաշտպանության ռադարային կենտրոնը, հակաօդային պաշտպանության հսկողության վարժական կենտրոնը։ Նախկինում այստեղ է հանգրվանել Ֆրանսիայի միջուկային ռմբակոծիչների առաջին էսկադրոնը՝ Dassault Mirage IV-A մակնիշի ինքնաթիռներով։
Մշակույթ
Քաղաքում գործող ցլամարտի մարզադաշտում 1976 և 1977 թվականներին անց են կացվել փանք ռոքի պատմական երկու փառատոն։
1989 թվականից ի վեր Մոն դը Մարսանում ամեն տարի կազմակերպվում է ֆլամենկո երաժշտության միջազգային հնգօրյա փառատոն՝ Festival Arte Flamenco, որն այդ երաժշտության ամենախոշոր միջոցառումն է Իսպանիայի սահմաններից դուրս։
Երկու տարին մեկ՝ գարնանը քաղաքում անց է կացվում քանդակի փառատոն՝ Մոն դը Մարսանին պարգևելով ժամանակակից քանդակագործության ֆրանսիական մայրաքաղաքի համբավ։
Քույր քաղաքներ
Մոն դը Մարսանի քույր քաղաքներն են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վերխնի Ունալ
Վերխնի Ունալ (Верхний Унал, Уæллаг Уынал), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1609 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուռնա (գյուղ, Վիռու-Նիգուլա շրջան)
Կուռնա (Kurna), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Վինյատե
Վինյատե (Vignate)` քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8237 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 981 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 8 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20060։ Հեռախոսային կոդ՝ 02։
Լելովանի (Թիանեթի շրջան)
Լելովանի (ლელოვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1100 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 4 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 57 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թիանեթի շրջան
Պլոսկո-Զաբուգսկոե
Պլոսկո-Զաբուգսկոե (Плоско-Забузьке), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
Հայկ Դավթյան (ճարտարապետ)
Հայկ Լևոնի Դավթյան, հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1965)։
Պլոսկո-Զաբուգսկոե
2001 թվականի տվյալներով Պլոսկո-Զաբուգսկոե գյուղում բնակվում էր 627 մարդ։
Հայկ Դավթյան (ճարտարապետ)
Կենսագրություն
1937 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1953-1963 թվականներին եղել է Հայպետնախագիծ և Հայգունմետգիտնախագիծ ինստիտուտների գլխավոր հատակագծի բաժնի պետ։ Որպես նախագծի հեղինակ, համահեղինակ, ճարտարապետական խմբի ղեկավար՝ կազմել է Կազմել է նաև այլ քաղաքների և 22 ավանների գլխավոր հատակագծերը, 1951 թվականին մասնակցել է Երևանի գլխավոր հատակագծի կազմմանը։ Հայկ Դավթյանի նախագծերով կառուցվել են Ստեփանավանի թատրոնի շենքը, Հրազդանի շինանյութերի կոմբինատը։ Վերակառուցվել է Ալավերդի քաղաքի կենտրոնը և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թիֆլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարարներ
Պլոսկո-Զաբուգսկոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Source Filmmaker
Source Filmmaker կամ SFM - տեսահոլովակների և պաստառների ստեղծման ծրագիր է՝ հիմնված Source շարժիչի վրա հիմնված տեսարանների վրա, որը ստեղծվել է Valve-ի կողմից, որը դեռ բետա փուլում է։ Չի թարմացվել 2015 թվականից։
Valve-ն օգտագործում է Source Filmmaker-ը՝ խաղերի թրեյլերներ և կարճամետրաժ ֆիլմեր ստեղծելու համար։ Առավել ուշագրավ են «Meet the Team» տեսաշարը և Team Fortress 2, Left 4 Dead և Left 4 Dead 2-ի ներածական տեսահոլովակները։ SFM-ը սովորաբար օգտագործվում է, երբ պահանջվում են գործառույթներ, որոնք ներխաղային շարժիչը չի աջակցում, օրինակ՝ հատուկ։ դեմքի արտահայտություններ և կինոյի անիմացիաներ։ Ընդհանուր առմամբ, Valve-ն օգտագործեց Source Filmmaker-ը Left 4 Dead, Left 4 Dead 2, Team Fortress 2, Day of Defeat: Source և Half-Life 2-ի համար, մասնավորապես, macOS պլատֆորմին աջակցելու համար։ Այդ ժամանակից ի վեր աշխատանքի սկզբունքը չի փոխվել. տեսահոլովակ ստեղծելու համար հեղինակը պետք է, հաջորդաբար կառավարելով յուրաքանչյուր կերպար, արձանագրի շարժումները, այնուհետև տեսախցիկի շարժումը գրանցի, ավելացնի ձայներ, դեմքի անիմացիա, լույս, հատուկ էֆեկտներ։ Այս ամենը կարելի է անել առանց Source Filmmaker-ից հեռանալու։
Source Filmmaker-ն աջակցում է մեծ թվով կինոյի հատուկ էֆեկտների և հետմշակման ֆիլտրերի, ընթացիկ տարբերակում կարող եք օգտագործել Team Fortress 2, Left 4 Dead 2, Half-Life 2 բովանդակությունը և մաքսային փոփոխությունները Source շարժիչի վրա։ Բացի այդ, Valve-ը թույլ տվեց մուտք գործել «Հանդիպեք Ծանրին», «Հանդիպեք Ինժեներին» և «Հանդիպեք Զինվորին» տեսանյութերի աղբյուրի ֆայլերը։ Արդյունքում YouTube-ում հայտնվեցին այս տեսանյութերի մեծ թվով պարոդիաներ։
Գրոզնենյան ոչխարի ցեղ
Գրոզնենյան ոչխարի ցեղ, չորադիմացկուն ոչխարի ցեղ։ ստեղծվել է 1938—51 թվականներին՝ Խորհրդային Միության Դաղստանի ԻՍՍՀ-ում (այժմ՝ Դաղստանի Հանրապետություն)՝ տեղական մերինոսների և ավստրալիական ոչխարների տրամախաչմամբ, խառնածինների հետագա ընտրությամբ ու զույգընտրությամբ։
Ոչխարները հարմարված են տափաստանային չոր կլիմայական պայմաններին։ Խոյերի կենդանի քաշը՝ մինչն 70—90, մաքիներինը՝ 45—50 կգ, բրդատվությունը՝ համապատասխանաբար 10—15 ն 5,5—7,5 կգ (առավելագույնը մինչն 25 կգ) է։ Բուրդը երկար է, խիա, փափուկ, նուրբ, մետաքսափայլ։ Մաքուր բրդի ելքը 45—55% է։ Պտղատվությունը՝ 100 մաքուց 120—140 գառ։
Տարածված է Մերձկասպյան ցածրությունում, Կալմիկիայում, Աստրախանի մարզում։
Կատեգորիա:Ոչխարի ցեղեր Կատեգորիա:Աոստրալիական ոչխարներ
Օսիկա (գյուղ)
Օսիկա (大鹿村), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 248,35 կմ², բնակչությունը՝ 1060 մարդ, իսկ խտությունը 4,27 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Գյուղը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Ինա, Կոմագենե քաղաքների և Ագեմացու, Կիսո ավանների հետ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 1060 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտությունը՝ 4,27 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Գյուղի ծաղիկը համարվում է ճապոնական սալորի ծաղիկը ։
Մարտական մուրճ
Հին մուրճեր
Մուրճը կիրառվել է նեոլիթյան և բրոնզեդարյան դարաշրջաններում ու միջնադարում։ Այն եղել է երկակի նշանակության գործիք (գործիք և զենք)։ Ի սկզբանե, այն ունեցել է քարե կամ փայտե գագաթ։ Հաճախ մուրճը ծառայել է որպես մարտական կամ արարողակարգային քարե կացին։ Միջնադարում երբեմն օգտագործվում էին երկար բռնակով, սովորական երկաթե դարբինի մուրճեր, որոնք, ինչպես մականը, խլացնում, կոտրում կամ դեֆորմացնում էին զրահները։ Ամենհայտնի մարտական մուրճը եղել է Թորի դիցաբանական Մյոլլնիր մուրճը։ Այն դարձել է կրոնական խորհրդանիշ, թալիսման և հերալդիկական խորհրդանիշ։ Մինչև XI դարը գերմանացիները շարունակում էին օգտագործել նման մուրճեր։
Ուշ միջնադար
Ձիավորները մուրճերը ավելի լայնորեն սկսեցին օգտագործել XIII դարում։ Այդ ժամանակաշրջանում դրանք տարածում գտան նաև զենք ու զրահի ասպարեզում։ Քանի որ ուշ միջնադարաում, երբ ի հայտ եկավ պաշտպանության նոր միջոց լատը, սերտ մարտերի այլ զենքեր, ինչպիսիք են թրերը, մականները և այլ զենքեր լատի դեմ քիչ արդյունավետ չէին, լայնորեն սկսեցին օգտագործվել մարտական մուրճերի տարբեր տեսակներ։ Այն հին զենք է, որի զավազանագլխիկն կարող էր իրենից ներկայացնել բուն մուրճը։ Այն կարող էր մի կողմից ունենալ մուրճ, իսկ մյուս կողմից սայր, որը կարող էր լինել տարբեր երկարության և հաստության, լինել ամբողջությամբ ուղիղ կամ մի փոքր կոր, ունենալ հատիկավոր  կամ սեպավոր շեղբ։ Մուրճի անունը գալիս է մարտական գլխի տարրերից մեկից և այն պահպանվում է, նույնիսկ եթե իրականում մուրճով չենք կարող հարվածել։ Քանի որ այդ տեսակի մուրճերը բաղկացած են մուրճերից և շեղբերից, դրանք ունեն նաև այլ անվանումներ։ Օրինակ՝ Իսպանիայում դրանց անվանել են ագռավի կտուց (հին bec de corbin), Իտալիայում և Ֆրանսիայում՝ բազեի կտուց (հին bec de faucon), Գերմանիայում և Լեհաստանում՝ թութակի կտուց կամ հենց թութակ։ Հաճախ դրանք ունենում են դեպի վեր ուղղված սայրեր և հենց ջախջախող մուրճի վրա գտնվող, դեպի կողք ուղղված սեպ։ Ծայրը շեղբը կարող է ճեղքել օղազրահը կամ կոտրել զրահը։ Մուրճով կարելի է շշմեցնել թշնամուն կամ դեֆորմացնել նրա զրահը։ Շեղբը առաջին հերթին օգտագործվում է թշնամուն ձիուց իջեցնելու և բռնելու համար։ Բայց դրա համար էլ ավելի հարմար էին երկարակոթ մուրճերը։
Երկարակոթ մուրճեր
Երկարակոթ մուրճերը լայն ժողովրդականություն են ձեռք բերել XIV դարի կեսերից։ Այս մուրճերի կոթերը կարող են ունենալ 1,2-ից 2 մետր երկարություն։ Դրանք նման են սակրատեգի մի տեսակի, որը ի տարբերություն մյուս տեսակների, չունի ամբողջական մարտական մաս, այլ բաղկացած է առանձին տարրերից։ Հաճախ մուրճը վերևում ունեցել է նաև սայր՝ նիզակ կամ տեգ։ Մուրճին միշտ չէ, որ կցվում է շեղբ։ Կցում են նաև փոքր կամ բավականաչափ խոշոր կացին։ Այդպիսի զենքը կոչվում է նաև պոլեքս (պոլաքս)։ Մուրճի ջախջախիչ գագաթը կարող է լինել հարթ, ատամիկներով փոքր-ինչ փորված (ալմաստային սահամագիծ), իր վրա ունենալ որոշակի գրություններ (Լյուցերնի մուրճ), սեպեր կամ բաժանված լինել 4 մասերի կամ ավելի մեծ սեպերի։ Կան զենքի տեսակներ, որտեղ մարտական գլխիկը չորս կողմերից ունի մուրճը, կտուց, եռաժանի կտուց և կացնի բերան, իսկ վերևից՝ տեգ։ Հակառակ ծայրը կարող է ունենալ սրված վերջավորություն, որը նույնպես կարելի էր օգտագործել հակառակորդին վիրավորելու համար։ Երկարակոթ մուրճը օգտագործել են սովրոկան զինվորները ձիավոր հակառակորդների դեմ պայքարելու համար։ Դրանք օգտագործել են նաև քայլող ասպետները։ Այսպիսի երկարակոթ զենքի շղարշով շրջապատված տարբերակները օգտագրծվել են սուսերամարտում։