cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հարավսլավիայի թագավորություն
Պատմություն
1921 թվականին սերբերի, խորվաթների և սլովենների թագավորությունը սահմանադրություն է ընդունում, որը նախատեսում էր մի շարք դեմոկրատական ազատություններ։ Ալեքսանդր I-ը սահմանադրությունն ընդունելուց հետո դառնում է թագավոր։ Միայն թե արդեն 1921—1929 թթ. ընդունվում է քաղաքական կուսակցության գործունեությունը սահմանափակող օրենքների շարք (1921 օգոստոսի 1)։ «Օրենք պետության պաշտպանությանը» արգելում է Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության ործունեությունը ։ 1923 թվականի ամռանը Ժողովրդական համագումարը դատարանին է տալիս այս օրենքի վերահսկողության պատասխանատվութլունը, իսկ Խորվաթիայի կոմունիստական կուսակցության գործունեությունը դադարեցվում ։ Թագավորի կառավարումը այդ ժամանակաշրջանում բնութագրվում էր ավտորիտար-պահպանողական միտումներով։ Հարավսլավիայի թագավորությունը էթնիկական կոնֆլիկտներից խուսափելիս և անկման վտանգից բաժանվեց՝ չհամապատասխանելով հարավսլավական հիմնական ժողովուրդներից ոչ մեկի տարածքին։ 1929 թվականի հունվարի 6-ին Ալեքսանդրը հրապարակում է մանիֆեստ, որով փաստորեն հիմնադրում է իր դիկտատուրան՝ արգելելով քաղաքական կուսակցությունների գործունեությունը։ Միայն 1931 թվականի նոյեմբերի 3-ին ցարը երկրին պարգևում է նոր սահմանադրություն թույլատրում պառլամենտի ընտրությունները։ Միայն 1931 թվականի ընտրություննեևին կանանց պահանջով ցուցադրվել է կառավարական ցուցակը։Նրանում ընտրված էին պատգամավորներ միայն մեկ թույլատրված կուսակցությունից՝ Հարավսլավիայի արմատական- գյուղացիական -դեմոկրատական կուսակցությունից ։ 1932 թվականի նոյեմբերի 7-ին Գյուղացիական դեմոկրատական կոալիցիան ընդունում է կետեր, որոնցում խոսվում է բազմազգ և դաշնային Հարավսլավիայի մասին Ի պատասխան կոալիցիայի առաջնորդ Մաչեկի Վլադկոյի՝ փաստաթուղթը առաջինը ստորագրելուն՝ 1933 թվականին նրան 3 տարով բանտային խիստ ռեժիմով ազատազրկում են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին միապետություններ Կատեգորիա:Բալկանյան թերակղզի Կատեգորիա:1918 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Պատմական սլավոնական երկրներ Կատեգորիա:1918 հիմնադրումներ Եվրոպայում
Հատրա
Հատրա կամ էլ-Հադր (الحضر), Պարթևական թագավորության հնագույն քաղաք, որի ավերակներն այժմ գտնվում են Հյուսիսային Իրաքի Նայնավա մուհաֆազայում։ Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը կազմել է ավելի քան 500 հեկտար, իսկ հատակագիծը եղել է օվալաձև։ Քաղաքը հիմնադրվել է մեր թվարկությունից առաջ և ծաղկման գագաթնակետին է հասել 1-2-րդ դարերում։ Քաղաքի ավերումը տեղի է ունեցել 257 թվականին։
Իր պատմական նշանակության շնորհիվ Հատրան ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Պատմություն
Մ.թ.ա. 7-րդ դարում արաբական ցեղերը բնակություն են հաստատել այս վայրում։ Ենթադրվում է, որ Հատրա քաղաքը ձևավորվել է մ.թ.ա. 3-րդ դարում Սելևկյանների կայսրության կազմում։ Հաջորդ հարյուրամյակում, որպես կիսաինքնավար Արաբական թագավորության մայրաքաղաք, իր ծաղկման գագաթնակետին է հասել, քանի որ գտնվում էր կարևոր առևտրային ճանապարհների հատման տեղում ։
Հատրայի ամրոցը կազմված էր երկու բարձր, հաստ պատերից, որոնք ունեին բազմաթիվ աշտարակներ։ Առաջինը՝ արտաքինն ուներ 8 կիլոմետր երկարություն և 7 մետր բարձրություն և կառուցված էր կավից։ Ներքին պատը քարից էր և ուներ 9 մետր բարձրություն։ Դրա դիմաց փորված էր 20-30 մետր լայնությամբ փոս։ Պատի երկայնքով՝ միմյանցից 50-60 մետր հեռավորության վրա, տեղակայված էին պաշտպանական աշտարակներ։ Դրանք թվով 163 էին։ Քաղաք կարելի էր մտնել 10 դարպասների միջով, որոնք ունեին լավ պաշտպանություն։ Այս ամենի շնորհիվ 116 և 198 թվականներին Հատրան երկու անգամ դիմակայել է հռոմեական զորքերի պաշարմանը ։
Քաղաքի կենտրոնում գտնվում էր մոտ 30 000 քառ. մ մակերեսով պալատ-տաճարային համալիր։ Իր տարանցիկ դիրքի պատճառով քաղաքը ներառում է տարբեր հավատքների կրոնական կառույցներ։ Այստեղ եղել են տաճարներ՝ ի պատիվ հունական Հերմես, շումերական Ներգալ, արամական Ատարգատիս, արաբական Ալլաթ, ասորական Շամաշ աստվածների և տարբեր պանթեոնների այլ բարձրագույն մարմինների։ Դա ներգործել է, որ քաղաքը դառնա կարևոր կրոնական կենտրոն, և նույնիսկ մի ժամանակ այն անվանել են «Աստծո տուն» ։
Սակայն 241 թվականին Հատրան անկում է ապրել՝ Սասանյանների տոհմի տիրակալ Շապուհ I-ի պաշարման արդյունքում։ Շուտով քաղաքը ավերվել է։ Հայտնի է մի պատմություն այն մասին, թե ինչպես Հատրայի արքայի դուստր Նադերան հանձնել է քաղաքը Շապուհին, որը սպանել է թագավորին և ամուսնացել նրա հետ։ Բայց հետո Նադերան ևս սպանվել է ։
Ներկայում
1907-1911 թվականներին գերմանացի հնագետները պարբերաբար հետազոտել են Հատրայի շրջանն ու ավերակները։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսից սկսած այդ տարածքում հետազոտություններ են իրականացնել իրաքցի գիտնականները։ Հնագույն քաղաքը համարվում է Պարթևստանի լավագույն պահպանված հուշարձանը, ինչը վկայում է տեղի քաղաքակրթության մեծությունը։
1985 թվականին Հատրան ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցուցակում։
2015 թվականի մարտի 7-ին Հատրայի ավերակները ոչնչացվել են ԻԼԻՊ-ի զինյալների կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իրաքում
Բերեզովո-Ֆյոդորովկա
Բերեզովո-Ֆյոդորովկա (Березово-Фёдоровка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանի բնակավայրեր
(1353) Մաարտյե
(1353) Մաարտյե (Maartje), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի փետրվարի 13-ին Հենրիկ վան Գենտի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,010228 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7245 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2959 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1907,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188714 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,2° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1935 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրիկ վան Գենտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չերնեևո (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)
Չերնեևո (Чернеево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Թատրոն (հանդես)
«Թատրոն», գրական, հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, երգիծական հանդես։ Լույս է տեսել 1874 թվականի ապրիլից 1877 թվականը ներառյալ, Կոստանդնուպոլսում։ Հիմնադիր-խմբագիրն է եղել նշանավոր երգիծաբան Հակոբ Պարոնյանը։ «Թատրոնի» նյութերը լույս են տեսել հայերեն, հայատառ թուրքերեն և թուրքախառն հայերեն։
Ստեղծման պատմություն
Երբ Կոստանդնուպոլսի «Մեղու» բանասիրական, գրական, գիտական, տնտեսական և երգիծական կիսամսյա հանդեսը, որի խմբագրությունը Հարություն Սվաճյանից հետո ստանձնել էր Հակոբ Պարոնյանը, դադարեցրեց իր գործունեությունը, վերջինս 1874 թվականի ապրիլին հիմնեց «Թատրոն» հանդեսը։ «Թատրոն»-ը, հավատարիմ մնալով «Մեղու»-ի սկզբունքներին, շարունակում էր երգիծանքի և հրապարակախոսության սուր նետերն ուղղել ժամանակաշրջանի արատավոր կողմերին։
«Թատրոնի» հրատարակության առթիվ Պարոնյանը թերթի էջերից երախտագիտություն է հայտնում Հարություն Սվաճյանին, որից ժառանգել էր «Մեղուն», և այժմ այն լույս էր տեսնում «Թատրոն» անունով։ Մի քանի տողերից կազմված երախտագիտական ջերմ խոսքը կոչվում է «Շնորհակալություն»․ «Թատրոնիս հրատարակության սկսած ատեննիս երախտագիտությունը պարտք մը կը դնե մեր վրա հրապարակավ շնորհակալություննիս հայտնել Մեղուի արտոնատեր մեծապատիվ Հարություն էֆենտի Սվաճյանի, որ Մեղուի հրատարակության իրավունքն ձրիաբար մեզ տալ բարեհաճելով առիթ տվավ մեզ հրապարակավ ելնելու և մերովսանն ազգին ծառայելու» ։
Հանդեսի հրատարակումն անխափան և անխոչընդոտ չի եղել։ Խմբագիրն այն հրատարակելիս բախվել է մի շարք խնդիրների։ «Թատրոն»-ի հիմնադրման վերաբերյալ Գառնիկ Ստեփանյանը գրում է․«Հայտնի է, որ «Մեղվի» խափանումից հետո Պարոնյանը այդ պարբերականի արտոնությունը օգտագործեց, բայց նոր թերթը «Թատրոն» կոչեց․ ինչով էր վատ «Մեղուն», որ այնքան ժողովրդականացած անուն էր և փնտրված հասարակական լայն խավերի կողմից։ Անկախ այն բանից, թե Սվաճյանը «Մեղվի» արտոնությունը սիրահոժար տրամադրել էր Պարոնյանին, խմբագրի առաջ կանգնել էր մեծ դժվարություն՝ թերթը իր անունով հրատարակելու գործում։ Եվ այստեղ նրան օգնել է Վարդովյանը, մի անձնավորություն, որ կապված էր թուրք մտավորականության հետ և նրանց միջոցով նաև պալատական բարձրաստիճան պաշտոնյաների հետ։ Ամենայն հավանականությամբ Վարդովյանին հաջողվել է թույլտվություն ձեռք բերել Պարոնյանի համար, որպեսզի նա հրատարակի «Թատրոնը»։ Այս ենթադրությունը ավելի հավանական կարող է թվալ, եթե հաշվի առնենք, որ Պարոնյանը նախ հրատարակել է «Թիաթրո» թուրքերեն պարբերականը, ապա միայն հայերեն «Թատրոնը»» ։
Բովանդակություն
Հանդեսը լուսաբանել է Թուրքիայի ներքին և արտաքին քաղաքականությունը, անդրադարձել է գավառի իրադարձություններին, մերկացրել համիդյան հայահալած քաղաքականությունը։ Ծաղրել է Ազգային «Թատրոն» շաբաթաթերթի գլխագիրը, սահմանադրությամբ կամ դիվանագիտական ճանապարհներով արևմտահայերին «փրկել» ցանկացող պոլսահայ սահմանադրականներին, Արևելյան հարցի վերաբերյալ եվրոպական քաղաքագետների դիրքորոշումը և 1876-ի միջազգային կոնֆերանսի (Կ. Պոլիս) կազմակերպումը։ Պարզաբանելով Սան Ստեֆանոյի դաշնագիրը և Բեռլինի վեհաժողովի որոշումները՝ շեշտել է արևմտահայության համար դրանց անօգուտ լինելը ։
Հանդեսում հիմնականում տեղ են գտել Հակոբ Պարոնյանի ինչպես ստորագրված, այնպես էլ անստորագիր և տարբեր ծածկանուններով (Հուշարար, և այլն, Փորձառու, Կարկուտ, Ով է նե, Անաքարսիս, Թաղես, Դիոգենես, Ապտակող, Գող, Փյունիկ) ստորագրված գործերը։
Տարաբնույթ են անստորագիր նյութերը. կան դեպքեր, երբ հեղինակը հանդես է գալիս որպես խմբագիր և իրավասու «Թատրոնի»՝ իր վրա կրելով թերթի հետ կապված բազմաթիվ պարտավորություններ, խոսում է առաջին դեմքով, ընթերցողի հետ կիսում իր մտատանջությունները, հոգսերը, դժվարությունները և ուրախությունը։ Այս պարագայում, բնականաբար, պարզ է, որ հեղինակը Պարոնյանն է։
Անստորագիր նյութերի այլ շարք են կազմում ազգային կյանքի առօրյային ու հրատապ հարցերին նվիրված առաջնորդողներն ու զանազան հոդվածները, որոնց շարադրման ոճից ևս պարզ է, որ հեղինակը կրկին Հակոբ Պարոնյանն է։
«Թատրոնում» Հակոբ Պարոնյանի «Քաղաքական» և ապա «Կսմիթներ» խորագրերի տակ տպագրված պամֆլետներից ու ֆելիետոններից է ստեղծվել նրա «Կսմիթներ» ծավալուն երկը, իսկ «Կենսագրականք» և «Նկարագրություն դիմաց և բնավորությանց մայրաքաղաքիս թաղեր ու ազգայնոց» պարբերաբար լույս տեսնող նյութերից՝ «Ազգային ջոջեր»-ը և «Պտույտ մը Պոլսո թաղերուն մեջ»-ը։
«Թատրոնի» 1874 թվականի տարբեր համարներում է լույս տեսել նաև երգիծաբանի «Տաղ յուրյումեսե ապտալ յուրյուր» («Լեռը մարգարեին քովը չերթա նե՝ մարգարեն լեռան քովը կ’երթա») երգիծավեպը ։
Գրաքննությունը մշտապես հալածել է թերթը, որը բազմիցս փակվել է և վերստին հրատարակվել։
Ասույթներ
«Թատրոն» հանդեսի համարները հարուստ են խորիմաստ, ուսուցողական երգիծական ասույթներով․
(9222) Չուբեյ
(9222) Չուբեյ (Chubey), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123561 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5582 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6889 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178537 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,36° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վուպերտալ
Վուպերտալ (Wuppertal), քաղաք Գերմանիայում, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա երկրում, Վուպեր գետի ափին։ 395 հազար բնակչությամբ (1980)։ Ռուրի արդյունաբերական և առևտրական կենտրոնն է։ Զարգացած է տեքստիլ մեքենաշինությունը, տեքստիլ, քիմիական դեղագործական արդյունաբերությունը։ Կա գլոցվածքի, էլեկտրոնային սարքավորումների արտադրություն։ Ունի վարչական, տնտեսագիտական, մանկավարժական, տեխնոլոգիական ակադեմիաներ, կոնսերվատորիա, օպերային թատրոն։
Անվանում
Առաջացել է 1929 թվականին՝ Բարմեն (Է․ Էնգելսի ծննդավայրը) և Էլբերֆելդ քաղաքների միաձուլումից։ Կոչվել է Վուպեր գետի անունով (Tal — «հովիտ») ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1929 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ցյուրիխի գեղարվեստի համալսարան
Ցյուրիխի գեղարվեստի համալսարան (ZHdK, Zürcher Hochschule der Künste), Շվեյցարիայի ամենամեծ գեղարվեստի համալսարանը, ունի շուրջ 2500 ուսանող ։
Պատմություն
Համալսարանը հիմնադրվել է 2007 թվականին Ցյուրիխի արվեստի և դիզայնի դպրոցի (HGKZ) և երաժշտական, դրամատիկական ու պարի դպրոցի (HMT) միավորման արդյունքում։ Ցյուրիխի կիրառական գիտությունների համալսարանի չորս փոխկապակցված համալսարաններից մեկն է։
Համալսարանը տրամադրում է բակալավրի և մագիստրոսի աստիճաններ, այստեղ դասավանդվում է արվեստ, դիզայն, երաժշտություն, թատրոն, կինո, պար։ Իրականացնում են նաև հետազոտություն, մասնավորապես՝ գեղարվեստական հետազոտություններ և դիզայնի հետազոտություններ ։
Ցյուրիխի գեղարվեստի համալսարանին փոխկապակցված են Ցյուրիխի դիզայնի թանգարանը, Գեղարվեստի թատրոնը, Mehrspur երաժշտական ակումբը և մեդիա-տեղեկատվական կենտրոնը (MIZ)։
Ֆակուլտետներ
Համալսարանն ունի 5 ֆակուլտետ
Երաժշտության ֆակուլտետը համալսարանի ամենամեծ ֆակուլտետն է։ Ապահովում է գործիքային և ձայնային վերապատրաստումներ դասական, ջազ և ժողովրդական երաժշտության, ինչպես նաև խմբավարության և կոմպոզիցիայի դասընթացներ։ Ֆակուլտետը ներառում է նաև համակարգչային երաժշտության և ձայնային տեխնոլոգիայի ինստիտուտը (ICST) և իրականացնում է երաժշտության մեկնաբանման հետազոտություն։ Ֆակուլտետն ունի իր ձայնագրման լեյբլը։
Թատերական արվեստի և կինոյի ֆակուլտետը տրամադրում է թատրոնի (դերասանական խաղ, ռեժիսուրա, դրամատուրգիա, բեմանկարչություն, թատերական կրթություն), կինոյի և պարի մասնագիտացված դասընթացներ։ Ֆակուլտետը ներառում է Թատերական արվեստի և կինոյի ինստիտուտը (IPF)։
Արտ և մեդիա ֆակուլտետը ապահովում է գեղարվեստական կրթությամբ մասնագետներ՝ վիզուալ արվեստ, մեդիա արտ, լուսանկարչություն, արվեստի տեսություն։ Ֆակուլտետի կազմի մեջ է մտնում Ժամանակակից արվեստի հետազոտության ինստիտուտը (IFCAR) և Գերազանցության հասարակական կենտրոնը։
Մշակութային վերլուծության ֆակուլտետը ապահովում է դասընթացներ նկարչության ուսուցիչների, արվեստի գծով լրագրողների, ցուցահանդեսների կազմակերպիչների համար։ Տրամադրում է նաև արվեստի մագիստրոսի կոչում, ունի փոխկապակցված հետազոտական ինստիտուտներ՝ Արվեստի տեսության ինստիտուտ (ith), Արվեստի կրթության ինստիտուտ (IAE), Արվեստի կրթական ծրագրերի ինստիտուտ (ICS)։
Դիզայնի ֆակուլտետը առաջարկում է արտադրանքի նախագծման, արդյունաբերական նմուշների և վիզուալ հաղորդակցման կրթական ծրագրեր։ Ֆակուլտետի կազմում ներառվում է Դիզայն հետազոտության ինստիտուտը ։
Բաց զվարճալի ֆուտբոլի դպրոցներ
Բաց զվարճալի ֆուտբոլի դպրոցներ (Open fun football schools, OFFS), մարդասիրական նախագիծ, որի նպատակն է օգտագործել մանկական ֆուտբոլի զարգացումը որպես քաղաքական նպատակների հասնելու միջոց, այն է՝ խաղաղ գոյակցություն, ժողովրդավարություն և քաղաքացիական հասարակության զարգացում ։
ԲԶՖԴ-ն Հայաստանում
ՀՖՖ-ն 2003 թվականին առաջարկություն է ստանում ԲԶՖԴ-ի դանիացի ղեկավար Անդերս Լևինսենից՝ ծրագրին մասնակցելու համար։ Նույն թվականին փորձնական ծրագիր է անցկացվում Մալաթիայի և «Փյունիկի» մարզադպրոցներում։ 2004 թվականին մասնակից մարզադպրոցների թիվը հասնում է 8-ի՝ ներառելով նաև մարզերի դպրոցները։ Արդեն 2005 թվականին ծրագրին մասնակցեցին 15 դպրոցներ, որոնցից միայն երկուսն էին մայրաքաղաքը ներկայացնում։ Նույն թվականից ծրագրի հայաստանյան ղեկավար է նշանակվում Մարինա Թաշչյանը ։ 2009 թվականին ևս մասնակցել են տասնհինգ դպրոցներ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային կազմակերպություններ
Նեգևի գեղարվեստի թանգարան
Նեգևի գեղարվեստի թանգարան (מוזיאון הנגב לאמנות), գեղարվեստական թանգարան Իսրայելի Նեգև քաղաքում։ Գտնվում է Բեեր Շևայի հին քաղաքում։ Տեղակայված է 1906 թվականին օսմանների կառուցված նախկին կառավարական առանձնատանը՝ ընդգրկված կառավարական կառույցների կազմում, որտեղ ներառված էր նաև Սերայա շենքը և տեղական մզկիթը։
Շենք
1948 թվականին Իսրայելի Անկախության պատերազմից հետո շենքը ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակին։ Այն կրկին դարձել է հանրային օգտագործման վայր Բեեր Շևա քաղաքի հիմնադրվելուց հետո` որպես առաջին քաղաքապետարանի շենք։
1970-ական թվականներին քաղաքապետարանը տեղափոխվել է նոր շենք և նահանգապետի նստավայրում տեղակայվել է նախկին Օսմանյան մզկիթում գտնվող Նեգևի հնագիտական թանգարանի արվեստի ճյուղը։ 1998 թվականին հայտարարվել է, որ շենքը վտանգված է, և այն փակվել է հանրության համար։
Հին կառույցների պահպանման վարչությունը սկսել է պահպանման գործընթացը ճարտարապետ Զեև Գուրի գլխավորությամբ։ Վերականգնման աշխատանքների ընթացքում շենքը հարմարեցվել է ժամանակակից թանգարանային պահանջներին, ներառյալ հաշմանդամների մատչելիություն և կլիմայի հսկողության հնարավորություն՝ այն դարձնելով Իսրայելի թանգարանային խորհրդի կողմից պաշտոնապես ճանաչված թանգարան ։ Շենքը վերաբացվել է 2004 թվականին որպես Նեգևի գեղարվեստի թանգարան։
Թանգարան
Նեգևի գեղարվեստի թանգարանը քաղաքային թանգարան է, հիմնականում ունի ժամանակակից իսրայելական արվեստի հավաքածու, ներառյալ տեղական և տարածաշրջանային արվեստագետների աշխատանքները։ Իր ստեղծման վաղ փուլերում, որպես Նեգևի հնագիտական թանգարանի մի ճյուղ, ներկայացրել է իր մշտական հավաքածուն, պարբերաբար ունեցել է ցուցադրություններ։ 1987 թվականից Նոա Թալի ղեկավարությամբ թանգարանը սկսեց գործել ինքնուրույն` ցուցադրելով իսրայելական և միջազգային արվեստի ժամանակավոր ցուցադրություններ։ 1990-ական թվականներին Գալիա Գավիշի ղեկավարությամբ թանգարանը ընդարձակել է իր հավաքածուն, մասնավորապես եթովպիացի հրեաների կերամիկական և ազգագրական աշխատանքներով։ Գավիշը նաև նախաձեռնել է Բեեր Շևայի կերամիկայի միջազգային բիենալեն։
Թանգարանի տնօրենի և համադրողի պաշտոնում 2002-2010 թվականներին Նոգա Ռավիդը իրականացրեց վերանորոգման աշխատանքներ և թանգարանային չափանիշներին հարմարեցում, ինչպես նաև եղավ երկու ցուցահանդեսների համադրող ՝ 2006 թվականին Մայքլ Գրոսի ու Օրի Ռեյզմանի և 2008 թվականին "60-90-60" պատմական ցուցահանդեսը Բեեև Շևայի 60-ամյակի և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի բանակային կորպուսի (ANZAC) կողմից քաղաքի նվաճման 90-ամյակի կապակցությամբ, այսպիսով վերջ դնելով Պաղեստինում Օսմանյան կառավարմանը ։
Շանթալ Յուդում
Շանթալ Յուդում (Chantal Youdum), կամերունցի կին կինոգործիչ՝ ռեժիսոր, պրոդյուսեր
Նեգևի գեղարվեստի թանգարան
Ցուցահանդեսներ
2011 թվականին թանգարանը դարձել է Բեեր Շևայի «Կիվունիմ» հանգստի մշակույթի ընկերության մի մասը, նոր տնօրեն և համադրող դարձավ արվեստաբան դոկտոր Դալիա Մանորը։ Թանգարանում ինտենսիվ ծրագրով կազմակերպվել են իսրայելցի մեծ արվեստագետների և միջազգային արտիստների ցուցահանդեսներ։ Առաջին ցուցադրությունը խմբակային Southern Spirit ցուցահանդեսն էր, որի մասնակիցների թվում էին Միշել Ռովները, Ռոի Կուպերը, Գիլադ Օֆիրը, Գիլադ Էֆրաթը, Պավել Վոլբերգը և այլք։ Հաջող ցուցադրությունից հետո ցուցահանդեսը ներկայացվեց Թել Ավիվի համալսարանի պատկերասրահում։ Հաջորդ ցուցահանդեսը նվիրված էր Իսրայելի նշանավոր նկարիչ և քանդակագործ Մենաշե Կադիշմանին, որի ընթացքում ներկայացվեցին տպագրություն, քանդակներ և նկարներ, որոնցից առաջինը ցուցադրվել է առաջին անգամ։ Տարին ավարտվել է թղթային արվեստի In Between միջազգային ցուցահանդեսով, որը սկսվել է Հազորեա կիցուցի Վիլֆրեդ Իսրայելական թանգարանից, որը նախաձեռնել էր այն։ Այս ցուցահանդեսի շրջանակներում Նեգևի թանգարանը հարգանքի տուրք է մատուցել Ջոյս Շմիդտին, որը հիմնադրվել է Բեեր Շևայի առաջին թղթի գործարանը և Իսրայելում նախաձեռնել է թղթային արվեստը ։ Այս ցուցահանդեսի ընթացքում թանգարանի կրթական ծրագրերն ընդլայնել են՝ բացի հանրային այցելությունները երեխաների համար ներառելով կանոնավոր ստեղծագործ դասընթացներ։
Շանթալ Յուդում
2011 թվականին Յուդումը նկարահանել է «Au coeur de l'amour» հեռուստասերիալը, որը հեռարձակվել է TV5 և Canal 2 հեռուստաալիքներով։ Այդ ստեղծագործության մեջ հետաքրքրաշարժ դրվագներով ներկայացվել է մի երիտասարդ կնոջ ինտրիգներով հագեցած կյանքի պատմությունը։ Առաջին սերիաներում գլխավոր հերոսուհու կերպարը մարմնավորել է դերասանուհի Ռուենը, այնուհետև վերջինիս փոխարինել է Վալերի Դյուվալը ։ Տավորիչ դերակատարմամբ հանդես է եկել նաև Ալեն Բոմոն ։ Յուդումի ռեժիսորական հիշարժան աշխատանքներից է նաև 2014 թվականին նկարահանած «Քաղցր պար» ֆիլմը  (գլխավոր դերերում՝ Պելաժի Նգիատեու և Ալեն Բոմո Բոմո ), որի գլխավոր հերոսուհին՝ Տատյանան, «հազար կտոր է լինում», որպեսզի կարողանա սահուն կերպով համատեղել իր երկու սերերը՝ սերը պարի և սերը Ժակ անունով մի երիտասարդի նկատմամբ ։ 2017 թվականը կին ռեժիսորի համար նշանավորվել է AISSA վեբ-սերիալի բեմականացումների ղեկավարմամբ և Rêve Corrompu ֆիլմի նկարահանումներով  ։ Ընդսմին՝  Aissa-ն ներկայացվել է Vues d'Afrique կինոփառատոնում և Ուագադուգուում կայացած կինոյի և հեռուստատեսության համաաֆրիկյան փառատոնում, իսկ Rêve Corrompu-ն 2018 թվականին Central African Écrans Noirs Festival կինոփառատոնում մրցանակի է առաջադրվել «Լավագույն վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում  ։
Նեգևի գեղարվեստի թանգարան
Ցուցահանդեսներ
2012 թվականին Նեգևի արվեստի թանգարանում բացվել է Իսրայելական «Հիլելա Թալ» գեղանկարչության առաջին ցուցահանդեսը, որին մասնակցել են նկարիչներ Մոշե Գերշունին, Մոշե Կուպֆերմանը, Լեա Նիկելը, Բաքի Շվարցը, Նահում Թևետը, Իգաել Թումարկինը, Ավիվա Ուրին և այլք ։ Ցուցադրությանը հաջորդել է Սիգալիտ Լանդաոյի 'Caryatid' սոլո ցուցահանդեսը, որի ընթացքում ներկայացվել է ինստալյացիա, քանդակներ, վիդեո և ձայնային աշխատանքներ։ 2013 թվականին թանգարանում ցուցադրվել են միջազգայնորեն ճանաչված նկարիչ Միշա Բար-Ամի լուսանկարների սոլո ցուցադրությունը, որը ներկայացրել է 1950-ական թվականներից մինչև 2000-ական թվականներին Իսրայելի հարավում արված լուսանկարներ։ 2013 թվականի հոկտեմբերին Յոմ Քիփուրի պատերազմի 40-ամյակին բացվել է խմբակային պատմական ցուցահանդես։ 2014 թվականին կազմակերպվել է Նեգևի բրիգադի հուշարձանի 50-ամյակին նվիրված ցուցադրություն, որի ընթացքում ներկայացվել է արձանի հեղինակ Դանի Կարավանի սոլո ցուցադրությունը, ինչպես նաև այն արվեստագետների աշխատանքները, որոնք ոգեշնչված ստեղծագործությունից, լուսանկարել են այն։ Ցուցահանդեսի ժամանակահատվածում կազմակերպվել են միջոցառումներ, ինչպես նաև Նեգևի Բեն Գուրիոնի անվան համալսարանում կայացել է միջազգային սիմպոզիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Իսրայելի գեղարվեստական թանգարաններ Կատեգորիա:2002 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ Իսրայելում Կատեգորիա:Բեեր Շևայի շենքեր և կառույցներ
Շանթալ Յուդում
2018 թվականին Յուդումը Ֆրենսիս Տենեի հետ համատեղ նկարահանել է Mimi la Bobonne հեռուստասերիալը, որը ներկայացվել է Յաունդեում անցկացված Films de Femmes («կանանց ֆիլմեր») միջազգային կինոփառատոնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կամերունցի կինոռեժիսորներ
Մորիս Ռոլլինա
Մորիս Ռոլլինա (Maurice Rollinat, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ։
Վաղ տարիներ
Մորիս Ռոլլինան ծնվել է 1846 թվականին Բերրի գավառի Շատորու քաղաքում՝ Ֆրանսիայի միջին գոտում։ Նրա հայրը՝ Ֆրանսուա Ռոլլինան, 1848 թվականից եղել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր Էնդրի դեպարտամենտից, եղել է հանրաճանաչ Ժորժ Սանդի լավագույն ընկերը, որի ստեղծագործությունները մեծապես ազդել են երիտասարդ Ռոլլինայի վրա։ Ռոլլինան վաղ մանկությունից ընդունակություններ է դրսևորել երաժշտության նկատմամբ՝ անդադար նվագելով հայրական տան մեծ դաշնամուրի վրա։ 1870-ական թվականների սկզբներին են վերաբերում Ռոլլինայի առաջին գրական փորձերը։ 1877 թվականին նա ավարտում է աշխատանքներն իր առաջին «Հավամրգի դատարկություններում» («Dans les brandes» 1877) բանաստեղծությունների ժողովածուի վրա, որում փորձում է ամբողջությամբ ընդօրինակել Սանդի ոճը։ Մորիսը ընթերցում է իր բանաստեղծությունները նրա համար, և Սանդը համոզում է նրան փորձել իր բախտը Փարիզի գրական ասպարեզում։ Մինչ կհետևեր բանաստեղծուհու խորհրդին, Մորիսը ժառանգում է հոր մասնագիտությունը՝ դառնալով նոտար։ 19 տարեկանում ստանում է բակալավրի կոչում։ Ռոլլինան իրեն բացարձակապես չէր տեսնում այդ դերում, ավելի շատ ժամանակ էր հատկացնում երաժշտությանը և պոեզիային, բայց հայրը նրա վրա մեծ ազդեցություն ուներ, որն էլ ակնհայտ է դարձնում նրա մասնագիտության ընտրությունը։
Ռոլլինան չի ցանկանում մնալ Շատորուում, և համալսարանն ավարտելուց հետո, Ժորժ Սանդի հովանավորության շնորհիվ, երիտասարդ փաստաբանը տեղափոխվում է Փարիզ, որտեղ աշխատում է քաղաքապետարանի VII օկրուգի քաղաքացիական կացության բաժնում։ Աշխատանքը հասարակության մեջ որևէ կարգավիճակ չէր տալիս, բայց հնարավորություն էր տալիս բնակվել մայրաքաղաքում առանց կարիքի։ Գալուց մի քանի տարի հետո Մորիսն ամուսնանում է Մարիի հետ, ընտանիք կազմում և հրատարակում իր առաջին՝ «Հավամրգի դատարկություններում» («Dans les brandes» 1877) բանաստեղծությունների ժողովածուն, որը չի արժանանում ընթերցողի համակրանքին։ Մորիսը կնոջ հետ միասին բնակվում է Լատինական թաղամասի Սեն Ժերմեն փողոցում։ Այստեղ նա ծանոթանում է շատ եղբայրակից պերուացիների հետ, տարվում այդ տարիների երիտասարդ ֆրանսիացի գրականագետների կյանքի ոճով, ամբողջությամբ ընկղմվում կյանքի բոհեմի մեջ՝ այդպիսով ընդօրինակելով այդ ժամանակների հայտնի երիտասարդ գրող և գյուտարար Շառլ Կրոյին։ 1878 թվականին Ռոլլինան միացավ Էմիլ Գոդոյի կողմից ստեղծված «Հիդրոպատների» («Hydropathes») հասարակությանը, այնուհետև, 1881 թվականին մասնակցություն ունեցավ «Սև կատու» կաբարեի ստեղծմանը։ Այդ կաբարեում, որտեղ շաբաթը մի քանի անգամ հավաքվում էին Փարիզի տաղանդավոր գրողներն ու երաժիշտները, Ռոլինան  առաջին հերթին հարգանքի է արժանանում որպես Շառլ Բոդլերի՝ Շառլ Լըկոնտ դը Լիլի և Օսկար Ուայլդի բանաստեղծությունների հիման վրա գրված երգերի կատարող։ Բայց համընդհանուր իսկական փառքին Մորիսը հասավ 1883 թվականին, երբ նա թողարկեց իր հանրաճանաչ «Նեվրոզները» («Les Névroses», 1883) բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ ներշնչվելով Բոդլերի ստեղծագործություններով։ «Նեվրոզների» բանաստեղծությունները հատկապես մասսայական դարձան ընթերցող լայն հասարակության շրջանում այն բանից հետո, երբ Ռոլլինան  դրանցից մի քանիսը իր իսկ երաժշտությամբ երգեց Սառա Բեռնարի սալոնում։ Այդպիսի տասը կոմպոզիցիաներ լույս տեսան «Dix mélodies nouvelles» անվանումով։ Ռոլլինան անմիջապես հանրաճանաչ դարձավ, բայց ընդհանուր առմամբ նրա կյանքը չդասավորվեց։ Ֆրանսիայի ստեղծագործական մտավորականությունը բաժանվեց երկու ճամբարի, մի մասը նրան համարում էին մեծագույն ստեղծագործող, շնորհալի բանաստեղծ, տաղանդավոր երաժիշտ, մյուսները նրան կոչում էին միայն «փոքրիկ Բոդլեր»։
Վերջին տարիներ
Ֆրեսսելին տեղափոխվելուց հետո Ռոլլինայի նյութական վիճակը վատանում է։ Նա այլևս չէր աշխատում, բանաստեղծությունների համար հոնորար չէր ստանում։ Նրա մոտ առողջական խնդիրներ առաջացան, ընկերուհին սկսեց թմրադեղեր օգտագործել։ 1903 թվականի օգոստոսի վերջին կատաղած շունը կծում է Սեսիլին, որից էլ նա շուտով մահանում է։ Մորիսը երկու անգամ փորձում է ինքնասպան լինել, բայց նրան ուղարկում են դոկտոր Մորոյի հոգեբուժական կլինիկա, որտեղ էլ հանկարծամահ է լինում հոկտեմբերի 26–ին։ Նրան հուղարկավորում են Շատորուի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Գորիսուբանի
Գորիսուբանի (გორისუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 36 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ամբրոլաուրի շրջան
Ստանիսլավ Նոակովսկի
Ստանիսլավ Նոակովսկի (Stanisław Noakowski, ), ռուս և լեհ ճարտարապետ և գծանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Կենսագրություն
Ստանիսլավ Նոակովսկին Վլոցլավեկ քաղաքի ռեալական դպրոցում ուսումն ավարտելուց հետո ճարտարապետություն է սովորել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում (1886-1894 թվական)։ Գեղարվեստի ակադեմիայում «Հյուրանոց` մայրաքաղա այցելածների համար» ծրագրի համար ստացել է արծաթե փոքր (1890 թվական), արծաթե մեծ մեդալներ (1891 թվական), ոսկե փոքր մեդալ (1893 թվական)։ Ստացել է առաջին աստիճանի բարձրակարգ նկարչի կոչում (1894 թվական)։ Որպես Գեղարվեստի ակադեմիայի թոշակառու` 1896 թվականին երեք տարով գործուղվել է Ֆրանսիա, Գերմանիա և Իտալիա։
1899 թվականից արվեստի պատմության դասընթաց է դասախոսել և կոմպոզիցիա է դասավանդել Մոսկվայի Ստրոգանովի տեխնիկական նկարչության կենտրոնական ուսումնարանում ։ Դասախոսությունների ժամանակ նա սահուն, բայց ճշգրիտ կերպով կավիճով գրատախտակին նկարել է ճարտարապետության հուշարձանների հանքակտրվածքներ և հեռանկարներ։ Նոակովսկու հրապարակային դասախոսությունները և նրա նկարները հսկայական հաջողություն են ունեցել։ Դասախոսությունների մոտ երկու հազար նկար, որոնք նկարիչը տեղափոխել է թղթի վրա, Նոակովսկուն ճարտարապետության յուրահատուկ նկարչի համբավ են բերել ։
1899 թվականի մարտի 29-ից Նոակովսկին դարձել է Ստրոգանովի ուսումնարանի թանգարանի վարիչ, իսկ 1900 թվականի հունվարի 1-ից եղել է այդ ուսումնարանի տեսուչը։ 1906 թվականից եղել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի պրոֆեսոր։ 1905 թվականից համարվել է Մոսկվայի ճարտարապետության ընկերության նախագահի տեղակալը։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո 1918 թվականին դարձել է Մոսկվայի արվեստի գործերի և Ժողովրդական կոմիսարիատի լուսավորության գեղարվեստական արդյունաբերության կոլեգիաների անդամ։
1918 թվականին տեղափոխվել է Լեհաստանի երկրորդ հանրապետություն։ 1919 թվականից եղել է Վարշավայի պոլիտեխնիկկական ինստիտուտի ճարտարապետության ֆակուլտետի ժամանակակից ճարտարապետության պատմության պրոֆեսոր։
Նոակովսկին չի դարձել գործող ճարտարապետ, իր ամբողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքում նա ստեղծագործել է ջրաներկով, որի հիմնական թեման համարվում էր Լեհաստանի հնագույն ճարտարապետությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ճարտարապետներ Կատեգորիա:Լեհ արվեստագետներ Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ
Նունե Խաչատրյան
Նունե Վալոդյայի Խաչատրյան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարարի տեղակալ։
Աշխատանքային գործունեություն
Ունի մեկ որդի։ Անկուսակցական է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Աղրավիս
Աղրավիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Աշխարօվա դաշտում, Արաբկիր-Երզնկա-Տեվրիկ ճանապարհի վրա։
Պատմություն
Աղրավիսի հայ բնակիչները տեղահանվեցին և թուրքերի կողմից զանգվածաբար ոչնչացվեցին 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 55 տուն հայ և 2 տուն թուրք բնակիչ։ 1915 թվականի նախօրեին ուներ շուրջ 1600 հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն, այգեգործությունն ու արհեստներն էր։ Տարանցիկ առևտրական ճանապարհի վրա գտնվող գյուղի բնակիչները պահում էին նաև գիշերային պանդոկներ առևտրականների համար։
Պատմամշակութային կառույցներ
Աղրավիսն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Եկեղեցուն կից 1860-ական թվականներից սկսած գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռասվետ (Եգորլիկսկի շրջան)
Ռասվետ (Рассвет), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Ռոգովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանի բնակավայրեր
Քերոլ Բեյքեր
Քերոլ Բեյքեր (Carroll Baker, ), թոշակի անցած ամերիկյան կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության դերասանուհի։ 1950-1960 թվականների ընթացքում Բեյքերի խաղացած դերերը կարևոր նշանակություն ունեցան նրա գործունեության մեջ՝ դարձնելով նրան և՛ լուրջ դրամատիկ, և՛ փին ափ դերասանուհի և մոդել։ Լի Ստրասբերգի դերասանական ստուդիայում սովորելուց հետո Բեյքերը 1954 թվականից սկսել է ներկայանալ Բրոդվեյում։ 1956 թվականին Էլիա Կազանը դերասանուհուն առաջարկել է խաղալ Թենեսի Ուիլյամսի երկու պիեսների հիման վրա նկարահանված «Տիկնիկը» ֆիլմի գլխավոր դերում։ Ֆիլմում անտեղյակ պչրուհու դեր մարմնավորելուց հետո Քերոլը Լավագույն դերասանուհի անվանակարգում արժանացել է BAFTA, «Ոսկե գլոբուս», «Օսկար» մրցանակների։
Վաղ շրջանի ֆիլմերում խաղացած դերերից են Ջորջ Սթիվենսի «Հսկա (1956)» ֆիլմը, որտեղ նա համակրանք է տածում Ջեյմս Դինի նկատմամբ և «Բայց ոչ ինձ համար (1959 ֆիլմ)» ռոմանտիկ կատակերգությունը։ 1961 թվականին Բեյքերը հայտվել է «Ինչ-որ վայրի բան» վիճահարույց ֆիլմի կենտրոնում, որի ռեժիսորը նրա այդ ժամանակվա ամուսինն էր՝ Ջեք Գարֆեյնը։ Բեյքերին առաջարկվել էր խաղալ բռնաբարության զոհի խոցելի կերպար։ Դրանից հետո՝ 1950-1960-ականներին, Բեյքերը շարունակել է նկարահանվել մի քանի քննադատության արժանացած արևմտյան ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Մեծ երկիրը» (1958), «Ինչպես արևմուտքը հաղթեց» (1962), «Շայենների աշուն» (1964) ֆիլմերը
1960-ականների կեսերին դերասանուհին պայմանագիր է կնքել Paramount Pictures-ի հետ։ «Կարպետագողերը» (1964) ֆիլմում հեդոնիստական այրու կերպարով հանդես գալուց հետո նա սկսել է համարվել սեքս սիմվոլ։ Ֆիլմի պրոդյուսեր Ջոզեֆ Լևինը, մինչ կենսագրական «Հարլոու» ֆիլմում Բեյքերին Ջին Հարլոուի կերպարում ներկայացնելը, նրան նկարահանել է «Սիլվիա» նովելում։ Չնայած նշանակալի նախահրապարակումներին՝ «Հարլոու» ֆիլմն արժանացել է մեծ քննադատությունների, որի պատճառով 1966 թվականին Բեյքերը խզել է կապերը Paramount Pictures-ի և Levine-ի հետ՝ տեղափոխվելով Իտալիա։ Եվրոպայում ապրելով 10 տարի՝ նա նկարահանվել է ջալլո ոճի և սարսափ ֆիլմերում՝ ինչպիսիք են «Օրգազմո», «Սառույցի դանակ» ֆիլմերը։
1980-ական թվականներին Բեյքերը հայտնվեց մի շարք ճանաչված ֆիլմերի հիմնական դերերում, ինչպիսիք են՝ «Star 80» իրական հանցագործական դրաման, որտեղ նա մարմնավորում էր սպանության զոհ դարձած Դորթի Ստրաթենի մոր կերպարը։ Դերասանուհին խաղացել է նաև Ռիչարդ Վրայթի նովելի մոտիվներով նկարահանված «Native Son» (1986) ֆիլմում։ 1987 թվականին եղել է «Ironweed» ֆիլմի (1987) աշխատանքներին աջակցող խմբի մեջ։
1990-ականների ընթացքում բազմաթիվ հեռուստատեսություններ նրան հրավիրում էին մարմնավորելու տարբեր դերեր, ինչպես օրինակ՝ «Murder, She Wrote», «L.A. Law», «Roswell» ֆիլմերում ստանձնած կերպարները։ Նա նաև մասնակցություն է ունեցել մեծ եկամուտ ապահովող ֆիլմերի՝ «Մանկապարտեզի ոստիկանը» (1990), «Խաղը» (1997) ստեղծման գործընթացներում։ Նա պաշտոնապես թոշակի է անցել 2002 թվականից։ Դերասանությունից բացի, Բեյքերը նաև հեղինակն է երկու ինքնակենսագրական գործի և մեկ նովելի։
Վաղ կյանք
Քերոլ Բեյքերը ծնվել և մեծացել է Փենսիլվանիայի Ջոնսթաուն քաղաքում, հռոմեական կաթոլիկ Էդիթ Գերթրուդի դստեր և վաճառական Վիլյամ Վոթսոնի ընտանիքում ։ Նա ունի լեհական ծագում, ինչն էլ հիմք հանդիսացել կարծելու, որ նրա իրական անունը Կարոլինա Պիեկարսին է։ Այնուամենայնիվ, դա չի ընդունվում որպես հիմնավոր վարկած։ Բեյքերի ծնողներն ամուսնալուծվել են, երբ նա եղել է ութ տարեկան։ Նա մոր և կրտսեր քրոջ հետ տեղափոխվել է Վիրջինիա ։ Բեյքերի հաղորդմամբ իր մայրը՝ որպես միայնակ ծնող, շատ է տանջվել և պայքարել, հաճախ նաև թերացել աղջկա դաստիարակության գործում։
Բեյքերը հաճախել է Փենսիլվանիա նահանգի Գրինսբուրգ քաղաքի Սալեմ ավագ դպրոցը, որտեղ նա եղել է բանավեճի ակումբի անդամ և դպրոցական մյուզիքլների, երաժշտական խմբերի ակտիվ մասնակից։ 18 տարեկանում նա ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Ֆլորիդա նահանգի Պետերսբուրգ քաղաք և շարունակում ուսումը տեղի երիտասարդական քոլեջում ։ Քոլեջում սովորելու առաջին տարում Բեյքերը սկսել է աշխատել՝ որպես աճպարարի օգնական վոդևիլյան կրկեսում և միացել է պարային համույթին՝ դառնալով պրոֆեսիոնալ պարուհի ։ 1949 թվականին Բեյքերը հաղթել է «Միսս Ֆլորիդա մրգեր և բանջարեղեններ» անվանակարգում ։ 1951 թվականին Բեյքերը տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ ապրել է Քուինս թաղամասի վարձով և անհարմար բնակարաններից մեկում։ Նա աշխատել է որպես գիշերային ակումբի պարուհի, ինչպես նաև որպես երգչուհի շրջագայությունների էր գնում Վինձոր, Դետրոյթ և Նյու Ջերսի քաղաքներ։
Բեյքերը դերասանական արվեստ է սովորել HB ստուդիայում ։ 1952 թվականին նա ընդունվել է Actors ստուդիա՝ աշակերտելով Լի Ստրասբերգի մոտ ։ Այնտեղ նրա համադասարանցիներն են եղել Մայք Նիքոլսը, Շելի Վինթերսը, Մերիլին Մոնրոն։ Նա իր կյանքի ողջ ընթացքում շատ մոտ ընկերական հարաբերություններ է ունեցել Ջեյմս Դինի հետ ։
1952-1957: Վաղ տարիներ և քննադատական հաջողություն
«Winston» և «Կոկա-Կոլա» ընկերությունների հեռուստատեսային գովազդներում հայտնվելուց հետո Բեյքերը հայտնվեց քննադատների ուշադրության կենտրոնում։ Բացի դրանից, Բեյքերը Մոնոդրամա թատրոնում ներկայացավ մոնոդրամատիկական կերպարով, որը հերարձակվեց 1952 թվականին DuMont հեռուստատեսությամբ ։ Հաջորդ տարում նա կատարեց իր առաջին դեբյուտը «Հեշտ է սիրել» (Easy to Love, 1953) ֆիլմում։ Դա հիմք հանդիսացավ նրա՝ Բրոդվեյում երկու նոր դերեր ստանալու համար․ առաջինը՝ Ռոջեր Մաքդուգալի Escapade (1953) և երկրորդը՝ Ռոբերը Անդերսոնի All Summer Long (1954) ֆիլմերը ։ 1955 թվականին նա հավակնում էր դառնալ «Պիկնիկ» ֆիլմի գլխավոր դերակատարուհին, բայց նշյալ դերը ստանձնեց Քիմ Նովակը։ Ջեյմս Դինը առաջարկել էր ֆիլմի ռեժիսոր Նիկոլաս Ռեյին, դերասանուհուն ընտրել «Ապստամբել առանց պատճառի» ֆիլմի գլխավոր դերակատար, սակայն վերջինս մերժել էր։
Բեյքերի մարմանվորած ամենագլխավոր էկրանային դերը եղել է «Հսկան» ֆիլմում, որտեղ նրա խաղընկերներն են եղել Էլիզաբեթ Թեյլորը, Ռոք Հուդսոնը, Ջեյմս Դինը և այլք։ Համաձայն Բեյքերի հայտնած տեղեկությունների՝ մինչ այս ֆիլմը եղել են ավելի նշանավոր գլխավոր դերեր, բայց նա ընտրել է «Հսկան» ֆիլմը, քանի որ նա սկզբից իրեն անպաշտպան է զգացել և ցանկացել է սկսել իր գործունեությունը փոքր պրոֆիլից ։ «Հսկան (Giant)» ֆիլմը հիմնականում նկարահանվել է Տեքսասի Մարֆա քաղաքում, 1955 թվականին ։ Բեյքերը հեռուստատեսությամբ իր տպավորությունների մասին պատմելու ժամանակ, նշել է, որ ինքն ու Ջեյմս Դին շատ են հավանել Ռոք Հուդսոնի և Էլիզաբեթ Թեյլորի խաղաոճը։
Անձնական կյանք
Բեյքերն ամուսնացել է երեք անգամ։ Առաջին անգամ դերասանուհին ամուսնացել է 1953 թվականին Լուի Ռիթերի հետ, բայց ամուսնությունը տևել է մոտ մեկ տարի, որից հետո դերասանուհին տեղափոխվել է Նյու Յորք՝ դերասանական կրթությունը շարունակելու համար։ Բեյքերը հայտնում է, որ Ռիթերը բռնաբարել է նրան իրենց հարաբերությունների վաղ փուլում, երբ նա դեռ կույս էր ։ Երկրորդ անգամ նա ամուսնացել է կինոռեժիսոր Ջեք Գարֆեյնի հետ, որը եղել է հոլոքոստի ականատեսներից և ում համար Բեյքերը հրաժարվել է կաթոլիկությունից և ընդունել հուդայականություն ։ Նրանք ունեցել են դուստր՝ Բլանչ Բեյքերը (ծնված 1956), ով նույնպես դերասանուհի է և որդի՝ Հերշչել Գարֆեյնը (ծնված 1958), ով մասնագիտությամբ կոմպոզիտոր է։ Ամուսինները բաժանվել են 1969 թվականին։ Բեյքերն ունի վեց թոռնուհի։
Բեյքերի երրորդ ամուսինը եղել է բրիտանացի թատրոնի դերասան Դոնալդ Բուրթոնը։ Նրանք ամուսնացել են 1978 թվականի մարտի 10-ին և հաստատվել Լոնդոնում 1980 թվականին ։ Զույգը մինչ Բուրթոնի մահը (08․12․2007) բնակվում էր իրենց Կալիֆորնիայի տանը ։
Հոլիվուդը լքելուց հետո՝ 1960-ական թվականների կեսերին, Բեյքրը Բոբ Հոփի հետ զինվորներին զվարճացնելու համար ճանապարհորդեց Վիետնամ և Հարավային Ասիա։ Դերասանուհին այսպես է ներկայացնում այդ ռեֆորմատիվ փորձը․ «Հիվանդանոցում ես բռնում էի երիտասարդ վիրավոր մարդկանց ձեռքերը և հասկանում, որ իմ ցավը դրա դեմ ոչինչ է, որ աշխարոհւմ մարդիկ տառապում են շատ ավելի դաժանորեն քան իմ ցավն է»։
1950-1960-ական թվականներին նախքան Հռոմ տեղափոխվելը Բեյքերը հիմնական հաստատվել էր Նյու Յորքում և Լոս Անջելեսում՝ իր կարիերան շարունակելու համար։ 1990-2000 թվականներին Բեյքերը ապրել է Կալիֆորնիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Մեն դը Բիրան
Մարի Ֆրանսուա Պիեռ Մեն դը Բիրան (Maine de Biran, ), ֆրանսիացի վոլյունտարիստ փիլիսոփա, քաղաքական գործիչ, միապետական (ռոյալիստ)։
Փիլիսոփայական հայացքները ձևավորվել են ֆրանսիական լուսավորության և մատերիալիզմի դեմ մղած պայքարում։ Մեն դը Բիրանը հիմնականում զբաղվել է ճանաչողության տեսության հարցերով։ Քննադատել է սենսուալիզմը, հիմնավորել ինքնադիտման հոգեբանությունը, զարգացրել է քրիստոնեական մետաֆիզիկայի գաղափարները։ Մեն դը Բիրանի հայացքները ազդել են Ֆրանսիայում իդեալիստական փիլիսոփայության զարգացման վրա, օգտագործվել պերսոնալիզմի և էկզիստենցիոնալիզմի փիլիսոփայության մեջ։
Ցերապոդներ
Ցերապոդներ դինոզավրերի երկու ենթակարգերից մեկը կամ թռչնակոնքավոր (Ornithischia - օրնիթիխիա)՝ դինոզավրերի խումբ։ Ցերապոդները եղել էին խոտակեր դինոզավրեր, որոնք ապրել են բոլոր մայրցամաքներում։ Տաքսոնի գիտական անվանումն ստացել է 1986 թվականին Փոլ Սերենոյի կողմից՝ «Nanorder»։ Ներկայումս սկզբնական անունը չի պահպանվել։ Բատլերի և իր կոլեգաների կողմից 2008 թվականին կարծիք է հայնտվում խմբի մոնոֆիլետիկության մասին, ինչպես նաև նույն կարծիքն է հայտնում Սալիվանը 2009 թվականին ։
Դասակարգում
Որոշ գիտնականներ նրանց վերագրել են որպես Micropachycephalosaurus hongtuyanensis թռչնակոնքավոր։ Բեթլին և Ցին նրանց համարել են Ceropoda խմբի մի մաս։
Դիագրամ
Кладограмма представлена Батлером и его коллегами в 2011 году ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դինոզավրեր Կատեգորիա:Յուրայի դարաշրջանի դինոզավրեր
Թոնդրակ (Մանազկերտի գավառ)
Թոնդրակ, ավան Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Ապահունիք գավառում, ավելի ուշ ավան կամ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում ։ Գտնվում է Մանազկերտից 8-9 կմ հարավ-արևմուտք՝ Արածանիի ձախ կողմում՝ լեռնալանջի վրա։
Անվան ստուգաբանություն
Գյուղում կային բնական փոսեր, որոնք բնակիչները որպես թոնիր էին օգտագործում։ Այստեղից էլ առաջացել է Թոնդրակ անվանում։
Պատմություն
Թոնդրակ գյուղը 9-11-րդ դարերում մեծ է դեր է ունեցել Հայաստանի քաղաքական կյանքում։ Այստեղ են կենտրոնացել այն ժամանակների աղանդավորական շարժման մասնակիցները, որոնք գյուղի անունով կոչվեցին թոնդրակյաններ։ Շարժումը կոչվեց Թոնդրակյան շարժում։ 1051-1052 թվականներին Գրիգոր Մագիստրոսը դաժան պատժի է ենթարկում աղանդավորներին։
Տնտեսություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ և թուրք բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Թոնդրակն ուներ '''Ս. Հովհաննես''' անունով եկեղեցի։
Գրչություն
Ս. Հովհաննես եկեղեցին հանդիսանում էր գրչության կենտրոն։ Մեզ են հասել մի քանի ձեռագրեր, որոնցից մեկը 1331 թվականի է պատկանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արմեն Նազարյան (այլ կիրառումներ)
Արմեն Նազարյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Ռեիցվեռե
Ռեիցվեռե (Räitsvere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ծրագրակազմի անվտանգության էթիկա
Նշանակությունը
Ծրագրակազմի անվտանգությունը գործողությունների հաջորդականություն է, որի ընթացքում հաքերը մուտք է գործում համակարգչային համակարգեր և ցանցեր, օգտագործում բոլոր այն գործիքները և գիտելիքները, որոնք օգտագործում է սովորական «համակարգիչ կոտրող»-ը, որպեսզի կարողանա գտնել համակարգչի թույլ և խոցելի կողմերը։ Ծրագրակազմի անվտանգության էթիկաով զբաղվող հաքերներին շատ հաճախ անվանում են «Սպիտակ գլխարկավոր հաքերներ»։
Անվտանգության էթիկայի տարատեսակներ
Անվտանգության էթիկայի տարատեսակներն են՝
Կարևոր կետեր
Գոյություն ունեն մի քանի կարևոր կետեր, որոնց պետք է ենթարկվել ծրագրակազմի անվտանգությամբ զբաղվելիս։
Հմտություններ
«Սպիտակ գլխարկավորները» պարտավոր են ունենալ այնպիսի համակարգչային հմտություններ, ինչպիսին են՝
Գոյություն ունեն բազմաթիվ որակավորումներ և դասընթացներ, որոնց ուսումնասիրման միջոցով հնարավոր է դառնալ հիանալի մասնագետ այս ոլորտում։
Խնդիրներ
Գոյություն ունեն հիմնական խնդիրներ, որոնք պարտավոր է ալգորիթմորեն լուծել յուրաքանչյուր այս ոլորտի մասնագետ։
Դրանք են՝
Աղբյուրներ
Ինչ է էթիկական հակերությունը
Էթիկական հակերության ձևերը
Էթիկական հակերի որակավորում
Գրականություն
A Comprehensive Beginners Guide to Learn and Understand the Concept of Ethical Hacking
Hacking Essentials: The Beginner's Guide To Ethical Hacking
Hands-On Ethical Hacking and Network Defense
Վինիլային եթերներ
Վինիլային եթերներ, չհագեցած եթերներ։ Վինիլսպիրտի ածանցյալներն են։ Ընդհանուր բանաձեը CH2=CHOR (R-ալկիլ կամ արիլ խումբ է)։ Սեծ մասամբ անգույն հեղուկներ են, վատ են լուծվում ջրում։ Քիմիապես ակտիվ են, մտնում են պոլիմերման, համատեղ պոլիմերման և միացման այլ ռեակցիաների մեջ։ Երկվինիլեթերը՝ СН2=СН—О—СН= =СН2, նարկոտիկ է և խիստ թունավոր, եռում է 39 °C-ում, 360 °C-ում ինքնաբոցավառվում է օդում։ Օգտագործվում է վինիլքլորիդային սոպոլիմեր ստանալու համար։ Վինիլմեթիլեթերը՝ СН2-= =СН—О—СН3, եռում է 6°Cում, օգտագործվում է պոլիվինիլմեթիլեթերի և սոպոլիմերների ստացման համար, ինչպես նաև որպես թաղանթանյութի նիտրատների պլաստիֆիկատոր և պոլիստիրոլի, ալկիդային խեժերի, իոնամերների մոդիֆիկատոր։ Նման կիրառություններ ունեն նաև վինիլբուտիլ և իզոբուտիլեթերները։
Կատեգորիա:Եթերներ
ԱՄՆ դոլար
ԱՄՆ դոլար (նշան՝ $, արժույթի կոդ՝ USD, կրճատ գրառումը՝ US$, ինչպես նաև հիշատակվում է որպես՝ դոլար, ԱՄՆ դոլար կամ ամերիկյան դոլար), Միացյալ Նահանգների Սահմանադրության համաձայն՝ ԱՄՆ-ի և նրա տարածքների պաշտոնական արժույթն է՝ սկսած 1792 թվականից։ Մեկ դոլարը հավասար է 100 ցենտի (¢), սակայն երբեմն հաշվառման համար օգտագործվում է նաև 1$=1000₥ (միլլ)։ Շրջանառվող թղթադրամները բաղկացած են Դաշնային պահուստային ֆոնդի բանկոտներից, որոնք վերանվանվել են ԱՄՆ դոլար։
ԱՄՆ դոլարը առավել հաճախ օգտագործվում է միջազգային գործարքներում, ինչով պայմանավորված այն  հանդիսանում է հիմնական պահուստային արժույթ ։ 1971 թվականի դադարից հետո որոշ երկրներում այն օգտագործվում է որպես  պաշտոնական արժույթ, իսկ շատ այլ երկրներում այն պաշտոնական արժույթ է ։ Բացի Միացյալ Նահանգներից, այն որպես միակ արժույթ  օգտագործվում է նաև  Կարիբյան ավազանի  երկու բրիտանական  տարածքներում՝ Բրիտանական Վիրջինիա,  Թերքս և Քայքոս կզղինում։ Մի քանի երկրներ օգտագործում են դաշնության պահուստային թղթադրամները, դրա հետ մեկտեղ  թողարկում են իրենց սեփական մետաղադրամները, կամ էլ ընդունում են ամերիկյան մետաղադրամները (ինչպիսիք են ՝ սակագավեան կամ նախագահական դոլարը)։ 2018 թվականի հունիսի 27-ի դրությամբ, շրջանառության մեջ է եղել մոտ 1,67տրիլիոն $, որից 1,62տրիլիոն $-ը Դաշնության պահուստային թղթադրամներով(մնացած 50բիլիոն $-ը մետաղադրամներով) ։
Ակնարկ
ԱՄՆ սահմանադրության հոդված 1, բաժին 8-ով սահմանվում է, որ Կոնգրեսը իշխանություն ունի փող թողարկելու ։ Այս իշխանությունը սահմանող օրենքները այժմ ներկայացված են Միացյալ նահանգների օրենսգրքի 31-րդ գլխի 5112-րդ  բաժնում, որով  նախատեսվում է դոլարի թողարկման հիմնական ձևերը ։ 5112-րդ բաժնի համաձայն  իրականացվում  է  նաև այլ մետաղադրամների թողարկումը, որոնց արժեքը  մեկ ցենտից  է հասնում մինչև 100դոլարի ։ Սահմանադրությունը նախատեսում է ՝ «պարբերաբար  հրապարակել հանրային փողերի մուտքերի և ելքերի հերթական հաշվետվությունը և հաշիվը» ։ Այս դրույթը Սահմանադրությամբ հստակեցվում է Միացյալ Նահանգների օրենսգրքի 331-րդ բաժնի 31-րդ վերնագրում ։  Տեղեկագրում նշված գումարի չափը այժմ արտահայտվում է ԱՄՆ դոլարով, (օրինակ՝ նայել 2009թվականի ԱՄՆ ֆինանսական հաշվետվությունը) ։
«Դոլարը» Սահմանադրության առաջին գլխի 9-րդ բաժնի 1-ին հոդվածում ներկայացված տերմիններից մեկն է։ Դոլարը սահմանվում է հետևյալ կերպ․ այն իսպանական դոլարի հիման վրա ստեղծված  մետաղադրամ է, որն ունի  8 իսպանական արժույթի կամ ռեալին համարժեք դրամական արժեք։ 1972 թվականին Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսը հաստատեց «դրամական օրենքը»։ Այդ օրենքի 9-րդ բաժնով թույլատրվում է տարբեր մետաղադրամների արտադրությունը, այդ թվում «դոլար կամ յունիոն», որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է լինի արժողությամբ համարժեք իսպանական  դոլարին, ինչպես  հիմա է, և պարունակի երեք հարյուր յոթանասուն մեկ գրան և չորս տասնվեցերորդ մասը  մաքուր գրան, կամ չորս հարյուր տասնվեց գրան ստանդարտ արծաթ»։ Օրենքի 20-րդ բաժինը նախատեսում է, որ Միացյալ Նահանգների հաշվարկային գումարը արտահայտվի դոլարով կամ յունիթով, և  բոլոր հաշիվները պետական հաստատություններում պետք է պահվեն և իրականացվեն այդ կանոնների համաձայն։ Այլ կերպ ասած՝ այս օրենքը ճանաչում է ԱՄՆ դոլարը որպես Միացյալ Նահանգների միասնական արժույթ։
Ի տարբերություն իսպանական դոլարի՝ ԱՄՆ դոլարի հիմքում արժույթի տասական համակարգն է։ Ի հավելումն դոլարի՝ դրամական օրենքը որպես դրամական միավոր  պաշտոնապես  սահմանում է  միլլը կամ 1/1000 դոլարը (նշանակումը՝ ₥), ցենտը կամ 1/100 դոլարը (նշանակումը՝ ¢), ինչպես նաև դեման կամ 1/10 դոլարը, արծիվը կամ 10 դոլարը՝ ներկայացնելով քաշը և ոսկու, արծաթի, պողպատի կազմը յուրաքանչյուրի համար։ 1800-ականների կեսերին առաջարկվեց 100դոլարը ներկայացնել որպես  «յունիոն»։ Այնուամենայնիվ, որպես դոլարի տարատեսակ, ամենօրյա կիրառություն ունի միայն ցենտը, իսկ դեմին օգտագործվում է միայն որպես 10¢ մետաղադրամի անվանում, մինչդեռ արծիվը կամ միլլը հանրության շրջանակներում հայտնի չեն, սակայն միլլերը հաճախ օգտագործվում են հարկային վճարների պարագայում, իսկ բենզինը, որպես կանոն,  ներկայացվում է $X.XX9 յուրաքանչյուր գալոնը, օրիանակ  $3.599 հաճախ գրառվում է  $3.599⁄10 տեսքով։