cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջակոբ Լևի Մորենո
Կենսագրություն
Ինչպես Մորենոյի ծնունդը,այնպես էլ մանկությունը ողողված է եղել լեգենդներով, որից ուշագրավ է մեկը,որն անմիջական կապ ունի հոգեդրամայի հետ։ Մի անգամ Ջակոբը հարևանի երեխաների հետ հայտնվում է տան նկուղում։ Ջակոբը առաջարկում է խաղալ Աստված։ «Ես կլինեմ Աստված, իսկ դուք իմ հրեշտակները»։ Երեխաները համաձայնվեցին և ընդհանուր ջանքերի շնորհիվ՝ աթոռներից և սեղաններից պատրաստեցին «երկինք»։ Ջակոբը բարձրացել և նստել էր այդ բուրգի ամենավերևում, երեխաները վազում էին նրա շուրջը,ձեռքով էին անում, երգում էին և ցուցադրում էին հրեշտակների պատկերներ։ Նրանցից մեկը Ջակոբին հարցնում է, թե ինչու նա չի թռչում։ Տղան փորձում է թռչել և հանկարծ ընկնում է և կոտրում ձեռքը։ Մորենոն այս դեպքը համարում էր հոգեդրամայի փորձ և իր այդ մեթոդն անվանում է «ընկնող աստվածների հոգեթերապիա»։
Ավարտել է Վիեննայի համալսարանը։ 1951-1966 թվականներին Նյու Յորքի համալսարանի պրոֆեսոր։ Բիկոն-հիլի կլինիկայի (այժմ՝ «Մորենո առողջարան») հիմնադիրը (1936) և գլխավոր բժիշկը (մինչև 1968 թվականը), Սոցիոմետրիայի և հոգեդրամայի ինստիտուտի (1940, Մորենո ինստիտուտ) հիմնադիրը։ Ելնելով գեշտալդ հոգեբանության և պսիխոանալիզի տեսություններից՝ Մորենոն ուսումնասիրել է մարդկանց հոգեբանական փոխհարաբերությունները փոքր խմբերում, գտնելով, որ այդ միջոցով կարելի է ըմբռնել ամբողջ հասարակության յուրահատկությունը։ Փոխադարձ համակրանքի և հակակրանքի հետազոտման համար Մորենոն մշակել է սոցիոմետրիկ փորձամիջոց, որի արդյունքները գրաֆիկորեն (սոցիոգիր) նկարագրում է մարդկանց փոխհարաբերությունների կառուցվածքը։ Մորենոյի առաջարկած սոցիոմետրիկ մեթոդները (սոցիոդրամա, հոգեդրամա) թեև տալիս են որոշակի գործնական արդյունքներ (աշխատանքի արտադրողականության աճ, հոգեբանական մթնոլորտի բարելավում, նևրոզների բուժում և այլն), սակայն դրանցում առկա է հոգեբանական գործոնի չափազանցումը։ Կապիտալիզմի արատների բուժման Մորենոյի հավակնությունները պատրանքային են, քանի որ չեն շոշափում այդ հասարակարգին ներհատուկ հակամարտ հակասությունները։
1895 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Վիեննա (Ավստրիա)։ Դրանից հետո,երբ 1905 թվականին ծնողները տեղափոխվում են Բեռլին, 14 տարեկան Ջակոբը մնում է Վիեննայում և նա այլևս չի ապրում ծնողների հետ։ Այդ ժամանակահատվածում Մորենոն վերապրում է մի ինչ որ առեղծվածային փորձ, որը հիմնականում որոշում է նրա ճակատագիրը։ Մորենոն նկարագրում է, թե ինչպես է նա Գերմանական մի փոքրիկ քաղաքում կանգնում Քրիստոսի արձանի առջև և զգում է, որ պետք է որոշում ընդունի․
Պավլովսկոե (գյուղ, Իստրինսկի շրջան)
Պավլովսկոե (Павловское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 1161 մարդ։
Պատմություն
Գյուղը գտնվում է Մոսկվայից 28 կիլոմետր դեպի արևմուտք, Մոսկվայի Փոքր օղակի վրա, Վոլոկոլամսկի մայրուղու հետ հատումից 3 կիլոմետր հարավ։ Կենտրոնական օղակաձև ավտոճանապարհը, որը պետք է անցկացվեր այս հատվածներում, «մղվել» է դեպի արևմուտք՝ Իստրա քաղաքից այն կողմ։
Գյուղի զարգացումն անհավասար է տեղաբաշխված։ Գյուղի կենտրոնում, օղակաձև ճանապարհի մոտ՝ 8 եռահարկ, չորսհարկանի տներ են, գյուղի հյուսիսային մասում՝ ճանապարհից դեպի արևելք, մեկուկես կիլոմետր երկարությամբ մեկ հարկանի առանձնատների փողոցն է, կենտրոնին մոտ են գտնվում նաև մի քանի առանձնատներ։ Գյուղում են գտնվում «Կույբիշևո» սովխոզը (մասամբ լուծարված), դպրոց, մանկապարտեզ։ Մեկ կիլոմետր դեպի արևմուտք և հարավ գտնվում է Իստրա գետը։ Կես կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք գտնվում է քաղաքային կոշտ թափոնների Իստրայի աղբավայրը։
Լեռնադահուկային լանջեր
Գյուղից ոչ հեռու կան լեռնադահուկային սահադաշտեր, որոնք հայտնի են այս վայրերից դուրս։ Լանջերը հետաքրքիր տեղանքով մի քանի արահետներ են՝ տարբեր բարձրությամբ և երկարությամբ 150-200 մետր, բարձրության տարբերությունը՝ 30-35 մետր է։ Առկա է 5 ճոպանուղի։ Դահուկորդների համար նախատեսված ենթակառուցվածքից բացի կան տարբեր կազմակերպությունների մի քանի տնակներ, որտեղ կարելի է տաքանալ և փոխել հագուստը, ստանալ բուգել և օգտվել տրամադրովող վարձակալությունից։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մոտակա երկաթուղային կայարանը կոչվում է Մանիհինո-1, տուրիստական կազմակերպություններն այդ լանջերն անվանում են «Մանիհինո» ։
Նուվել դ'Արմենի
«Նուվել դ’Արմենի» («Nouvelles d'Arménie magazine» - «Լուրեր Հայաստանից»), հասարակական-քաղաքական պատկերազարդ ամսագիր։
Պատմություն
Տպագրում է վերլուծություններ միջազգային քաղաքականության վերաբերյալ, Հայաստանում և Արցախում տեղի ունեցող կարևոր իրադարձությունների մասին հաղորդագրություններ, ծանոթացնում է հայկական մշակույթին, մարզական հաջողություններին։
Ունի գրասենյակ Երևանում, թղթակիցներ՝ Մոսկվայում, ԱՄՆ-ում, Լիբանանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պարբերականներ
Տիրան (այլ կիրառումներ)
Տիրան, արական անուն։ Այն կրել են երկու հայ թագավորներ՝
Օճառահանդ
Օճառահանդ, հանդ Տավուշ գետի աջափնյակում, Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղից 2 կմ հյուսիս։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի աշխարհագրություն
Նվենու յուղ
Նվենու յուղ, բնական եթերայուղ։ Ստացվում է նվենու տերևներից և երիտասարդ ընձյուղներից՝ ջրային գոլորշիներով թորելով։ Առավել կիրառական է գնդաձև նվենուց (Eucalyptus globulus) ստացվող յուղը, որն անգույն կամ բաց դեղնավուն հեղուկ է, ունի բնորոշ սուր հոտ և համ։ Խտությունը 915 կգ/մ3 է (15° աստիճանում)։ Նվենու յուղը օգտագործվում է բժշկության մեջ որպես հականեխիչ և հակաբորբոքային միջոց, ինչպես նաև օծանելիքի արտադրությունում։
Կատեգորիա:Եթերայուղեր
Մոսուլի հիմնահարց
Մոսուլի հարց (Musul Sorunu), նվաճումների արդյունքում Օսմանյան կայսրության կազմում ներառված Մոսուլի վիլայեթի շուրջ 20-րդ դարի առաջին տասնամյակում ծագած տարածքային հիմնախնդիր Թուրքիայի և Միացյալ Թագավորության (հետագայում՝ Իրաքի բրիտանական պրոտեկտորատի) միջև։
թՆախքան Առաջին համաշխարհային պատերազմը՝ Մոսուլի վիլայեթը ներառված էր Օսմանյան կայսրության կազմում։ Աշխարհամարտի ավարտին սակայն իրաքյան տարածքները նվաճվում են բրիտանական ուժերի կողմից և վերջինս անցնում է անգլիական խնամակալության ներքո։ Շուտով Թուրքիայում տեղի է ունենում հանրապետական հեղաշրջում, որից հետո իշխանության գլուխ եկած քեմալականները հրաժարվում են կատարել իրենց նախորդների ստանձնած պայմանագրային պարտավորություններից։
Թուրքիայի անկախության պատերազմի ընթացքում սակայն Քեմալի գլխավորած կառավարությունը չի կարողանում պահել Իրաքը, քանի որ թե՛ պատերազմի ժամանակ, և թե՛ բանակցային սեղանի շուրջ բրիտանական իշխանությունները կարողանում են առաջ տանել իրենց դիրքորոշումը Իրաքի պատկանելության հարցի շուրջ։ 1926 թվականին Ազգերի լիգայի միջնորդությամբ Թուրքիան ճանաչում է Մոսուլը Իրաքի կազմում, սակայն վերջիններս էլ իրենց հերթին պարտավորել են Մոսուլի նավթի պաշարների 10 %-ը 25 տարի շարունակ տրամադրել Թուրքիային։
Պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Օսմանյան կայսրությունը ստիպված էր ստորագրել Մուդրոսի զինադադարը՝ դաշնակիցների կողմից երկրի բռնազավթումը արգելակելու և կասեցնելու նպատակով։ Զինադադարի ստորագրումից երեք օր անց՝ 1918 թվականի նոյեմբերի 2-ին, բրիտանացի զորավար Ուիլյամ Մարշալը ներխուժում է Մոսուլի վիլայեթ և այն հռչակում Բրիտանական կայսրության պրոտեկտորատ ։ 1920 թվականի օգոստոսի 10-ին կնքված Սևրի պայմանագրով (այն վերջնականապես դադարեցնում է պատերազմը) Թուրքիան ճանաչում էր իր պարտությունը և դաշնակիցների ազդեցության գոտիների (այդ թվում՝ հույների և հայերի ազատագրված տարածքների) օրինականությունը, թեպետ հրաժրվում էր Բրիտանիային հանձնել Մոսուլի վիլայեթի (ներկայիս Իրաքի) նկատմամբ իր իրավունքները ։ Թուրքերը վախենում էին ռազմավարական նման կարևորության սուբյեկտի կորստից, քանզի կանխորոշում էին, որ Իրաքյան պետության ստեղծման պարագայում ապստամբելու են նաև Թուրքիայի տարածքում ապրող մյուս քրդերը։
Շուտով, Ազգերի լիգան հրապարակում է տարածքային փոփոխությունների մասին որոշումը, որտեղ Մոսուլը ներառված էր Բրիտանիայի կազմի մեջ։ Մասնավորապես, աղբյուրում նաև նշված էր որ ո՛չ Թուրքիան, և ո՛չ էլ որևէ երրորդ կողմ տարածքային պահանջներ չունի։ Ըստ Ազգերի լիգայի որոշման՝ Մեծ Բրիտանիան ամբողջությամբ պետք է տնօրիներ Իրաքի տարածքին, այդ թվում՝ Մոսուլի շահութաբեր նավթի հանքերին։ 1926 թվականին բրիտանական դիվանագետների ճնշման ներքո Ազգերի լիգայի միջնորդությամբ Թուրքիան դադարեցնում է Իրաքի նկատմամբ իր իրավունքները՝ այն հանձնելով Մեծ Բրիտանիայի խնամակալությանը։ Սակայն պայմանագրի առանցքային դրույթով Մոսուլի նավթի պաշարների 10 %-ը 25 տարի շարունակ պետք է տրամադրվեր Թուրքիային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի անկախության պատերազմ Կատեգորիա:Թուրքիայի տարածքային հիմնահարցեր Կատեգորիա:Թուրք-իրաքյան հարաբերություններ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Թուրքիայի Հանրապետության պատմություն
Հենրի Այրտոն
Հենրի Այրտոն, անգլիական բուրժուական հեղափոխության գործիչ, չափավոր ինդեպենդենտների (անկախների՝ բուրժուազիային բուրժուականացող ազնվականության արմատական թևի քաղաքական կուսակցություն) գաղափարախոս, Օլիվեր Կրոմվելի զինակիցը և փեսան (նրա դստեր՝ Բրիջիտի ամուսինը)։ Կողմնակից էր պետության միապետական ձևին, որտեղ գերիշխող պետք է լիներ նոր բուրժուազիան։ Հենրի Այրտոնը մասնակցել է լևելլերների (հավասարարների՝ մանրբուրժուական արմատական դեմոկրատական խմբավորում) շարժմանը և Իռլանդիայի նվաճմանը (1649)։ Իռլանդական Լիմերիկ քաղաքի պաշարման հաղթական ավարտին մահացել է տենդից։
Ռեստավրացիայից հետո, երբ Ստյուարտների արքայատոհմը վերստին անցել է իշխանության գլուխ, Անգլիայի արքա Չարլզ 2-րդի կարգադրությամբ Հենրի Այրտոնի դիակը 1661 թվականի հունվարի 30-ին հանվել է Վեստմինիստերյան աբբայությունում գտնվող գերեզմանից, կախաղան բարձրացվել, այնուհետև թաղվել կախաղանի տակ։ Այդ կերպ թագավորը վրեժ է լուծել Այրտոնից այն բանի համար, որ նա ստորագրել էր իր հոր՝ Չարլզ 1-ինի մահվան դատավճիռը (նույն կերպ վարվել է նաև Կրոմվելի և Ջոն Բրեդշոուի դիակների հետ)։ Ընդ որում՝ վրիժառության այդ գործողությունն իրականացվել է Չարլզ 1-ինի մահապատժից ճիշտ 12 տարի անց։
Ալաթալա
Ալաթալա, լքված բնակատեղի, որը գտնվում է Հայաստանի Տավուշի մարզի Նորաշեն գյուղից դեպի հարավ, Խնձորուտի լեռնաշղթայի ավելի բարձրադիր սարահարթում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լքված բնակավայրեր Կատեգորիա:Լքված օբյեկտներ
Նակիփարի
Նակիփարի (ნაკიფარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 22 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 34 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Ծովակ Ավագյան
Ծովակ Մինասի Ավագյան, կենսաֆիզիկոս։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (2003): Կենսաֆիզիկայի համահայկական ընկերակցության նախագահ (2003)։ Ավագյանը տեսականորեն և փորձարարորեն հիմնավորել է մարդու աչքով ռենտգենյան տեսանելիության երևույթը՝ ցույց տալով երկրորդային ֆիզիկական պրոցեսների ներդրումը ցանցաթաղանթում։
Կենսագրություն
Ծովակ Ավագյանը ծնվել է 1926 թվականի հունիսի 24-ին, Երևանում։ 1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կապի համամիութենական ինստիտուտը։ 1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կապի ինժեներների ինստիտուտի ռադիոտեխնիկայի ֆակուլտետը, 1956-1958 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում, այնուհետև աշխատել Հայաստանի ԳԱ Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում։ 1968 թվականին ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության նախարարության Երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտում կազմակերպել է Հայաստանում կենսաֆիզիկայի բնագավառի առաջին գիտական լաբորատորիան և նույն տարում, Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն ակադեմիկոս Արտեմ Ալիխանյանի հրավերով, այդ ինստիտուտում հիմնել ճառագայթային կենսաֆիզիկայի լաբորատորիա, որը ղեկավարել է երկար տարիներ։ Միաժամանակ, 1990-1996 թվականներին Ավագյանն աշխատել է նաև ՀՀ կրթության և գիտության նախարարությունում՝ որպես արտաքին կապերի վարչության պետ ։
Ավագյանը հեղինակ է բազմաթիվ աշխատությունների, այդ թվում` գիտական հոդվածների և թեզիսների, մենագրությունների, գիտահանրամատչելի հրապարակումների, ունի հայտնագործությունների վեց հեղինակային վկայականներ` նվիրված ճառագայթային կենսաֆիզիկայի, սինքրոտրոնային ռադիոկենսաբանության, քեմիլյումինեսցենցիայի, կենսաթաղանթների հետազոտման տարաբնույթ հիմնահարցերին։ Նա հետազոտել է ալիքի տարբեր երկարություններ ունեցող սինքրոտրոնային ճառագայթման ազդեցությունը օրգանիզմների վրա։ Գերմանիայի Կարլսռուե քաղաքի ռադիոկենսաբանության ինստիտուտի և Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքի կենսաֆիզիկայի ինստիտուտի մասնագետների հետ համատեղ ԷՊՌ մեթոդի կիրառմամբ ուսումնասիրել է գամմա ճառագայթների ազդեցության տակ օլեինաթթվի ազատ ռադիկալային վիճակները։
Ավագյանի աշխատանքների առավել նշանակալի արդյունքները, որոնք վերաբերում են ռենտգենյան ճառագայթների ,տեսանելիությանըե, տեղ են գտել ռադիոկենսաբանության դասագրքային գրականության մեջ։ Ուսումնասիրել է ճառագայթահարման ժամանակ աչքի ցանցաթաղանթի ֆունկցիայի խանգարումը, կենսաբանական օրգանիզմների վրա տարբեր բնույթի իոնացնող ճառագայթների ազդեցությունը։
Ավագյանը գիտակազմակերպչական գործունեությանը զուգընթաց եղել է ակտիվ հասարակական գործիչ։ Արցախյան ազատամարտի տարիներին կազմակերպել է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի մի խումբ գիտնականների այցը Արցախ, ամուր կապեր հաստատել Լեռնային Ղարաբաղի տարբեր կազմակերպությունների և անհատների հետ, կազմակերպել է օգնություն Ստեփանակերտի համալսարանին, բժշկական հիմնարկներին, ազատամարտիկներին ։ Ավագյանն ընտրվել է «Ամարաս» կազմակերպության անդամ, ակտիվ մասնակցություն ունեցել «Բժիշկներ առանց  սահմանի» միջազգային կազմակերպության  Ստեփանակերտի մասնաճյուղի ստեղծման գործում՝ նպաստելով Արցախ բերվող բժշկական օգնությանը, ակտիվ մասնակցություն ունեցել ԼՂՀ-ի  Ինքնապաշտպանության  Կոմիտեի ,Մարտիկե թերթի տպագրմանը։
2007 թվականին Ավագյանը կազմել և տպագրության է հանձնել «Սուրմալու-Իգդիր. պատմական քառուղիներում» ծավալուն գիրքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կենսաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Կենսաբանական գիտությունների դոկտորներ
Նորագույն ծաղիկ զորությանց
«Նորագույն ծաղիկ զորությանց», բարոյախրատական երկերի ժողովածու ։
Պատմություն
Ժողովածուն իտալերենից թարգմանել է Հովհաննես Հոլով Կոստանդնուպոլսեցին։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1675 թվականին Հռոմում՝ Ուրբանյան տպարանում։ Ա տիտղոսաթերթին գրված է՝ «Նորագոյն ծաղիկ զօրութեանց, Flos virtvtvm.…», Բ-ին՝ «Նորագոյն ծաղիկ զօրութեանց։ Թարգմանեցեալ ի Յոհաննիսէ վարդապետէ Կոստանդինուպօլսեցւոյ…» (248 էջ, 8°, 11x6,7 սմ)։ Տպագրվել է նաև՝ 1685 թվականին Վենետիկում՝ Միքելանջելո Բարբոնիի տպարանում. այդ հրատարակության տիտղոսաթերթին գրված է՝ «Նորագոյն ծաղիկ զօրութեանց» (237 էջ, 8°, 10,5 x 6,5 սմ), ինչպես նաև 1724 թվականին Կ. Պոլսում՝ Մարտիրոս Սարգսյանի տպարանում, որի տիտղոսաթերթին գրված է նույնը (256 էջ, 8°, 12,2 x 7,5 սմ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայերեն գրքեր
Կուստիչի
Կուստիչի (Кустичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուստիչի գյուղում բնակվում էր 256 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,997 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 256,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ուչփունար
Ուչփունար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ունիեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մարտինովկա (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)
Մարտինովկա (Мартинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարտինովկա գյուղում բնակվում էր 384 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 274,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տանձենի հիրկանյան
Տանձենի հիրկանյան, վարդազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ ծառ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
25 մ բարձրությամբ, փշեր չունեցող ծառ է։ 5-8 սմ երկարությամբ և 3-5 սմ լայնությամբ տերևները ձվաձև են, սուր մանր ատամնավոր։ Վերևում դրանք բթավուն կամ թեթևակի սրացած են, հիմքի մոտ՝ հատված կամ համարյա սրտաձև, իսկ տակից՝ բարակ թաղիքավոր։ Երկար, բարակ կոթերը հավասար են թիթեղի երկարությանը։ 2,5-3 սմ տրամագծով պտուղները միայնակ են կամ 2 (3)-ը։ Պտղի ժամանակ ուղիղ կանգնած բաժակի մասերը պսականման են, բարակ թաղիքավոր։ Կոթերը կարճ են ։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է Զանգեզուրի և Մեղրու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հայաստանից բացի, տեսակը հանդիպում է Թալիշում և Հյուսիսային Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է միջին և վերին լեռնային գոտում` ծովի մակարդակից 1200-2100 մ բարձրությունների վրա, անտառներում, անտառների եզրերին։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղակալում՝ հունիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի են երկու պոպուլյացիաներ։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում ։
Պավլովսկոե (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)
Պավլովսկոե (Павловское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 165 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Յոն Սան Հո
Յոն Սան Հո (연상호, ), հարավկորեացի մուլտիպլիկատոր, կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1978 թվականին Սեուլում։ Ավարտել է Սանգմյոնգ համալսարանը` «Արևմտյան գեղանկարչություն» մասնագիտությամբ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
2011 թվական` Բուսանի միջազգային կինոփառատոն
2012 թվական` Կաննի կինոփառատոն
2012 թվական` Էդինբուրգի կինոփառատոն
2012 թվական` Միջազգային կինոփառատոն Սիդնեյում
2013 թվական` Կինոփառատոն Սիջեսում
«Լավագույն անիմացիոն լիամետրաժ ֆիլմ» մրցանակ` «Կեղծիքը» մուլտֆիլմ («사이비», «Saibi»)
2014 թվական` Անսիի անիմացիոն ֆիլմերի Միջազգային փառատոն
2014 թվական` Fantasporto
2016 թվական` Միջազգային կինոփառատոն Մելբուռնում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոնտաժողներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասաններ
Օձաքար
Օձաքար, Օցակար, լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Հախումի լեռնաշղթայում, Աղստև և Հախում գետերի ջրբաժանում։ Կովկասի 5– և 10-վերստանոց քարտեզներում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ
Սպնդուկ միջին
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող, Հայաստանում լայնորեն տարածված տեսակ է, որի տարածման շրջանի մակերեսը 20000 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակին աճման պայմանների փոփոխության պատճառով սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Սպառնալիքի կատեգորիան, կապված շատ մեծ ընդհանուր տարածման հետ, նվազեցված է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Սպնդուկազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ
Նվենի
Նվենի, էվկալիպտ (Eucalyptus), տենդածառ, մրտենազգիների ընտանիքի մշտադալար ծառերի կամ թփերի ցեղ։ Բուսական աշխարհի հսկաներն են, երկրագնդի ամենաբարձր (մինչև 100 մ և ավելի) և արագ աճող ծառերը։ Տերևների ձևը և դասավորությունը (կախված տարիքից) տարբեր է, սակայն միշտ ամբողջական են, հոտավետ, ունեն եթերայուղեր արտադրող գեղձիկներ։ Ծաղիկները կանոնավոր են, երկսեռ՝ հովանոցանման ծաղկաբույլում կամ հուրանում հավաքված, հազվադեպ՝ մեկական։ Պտուղը 3-5 փեղկանի տուփիկ է։ Հայտնի է 525 տեսակ՝ տարածված Ավստրալիայում և մոտակա կղզիներում։ Կովկասի սևծովյան ափերին, մշակվում է 30 տեսակ․ Հայաստանում՝ Երևանում, 2 տեսակ՝ Eucalyptus viminalis և Eucalyptus cinerea։ Նվենիներն ունեն բարձր դեկորատիվ նշանակություն, չորացնում են խոնավ հողերը։ Կեղևից ստանում են դաբաղանյութեր, տերևներից ու երիտասարդ ընձյուղներից՝ եթերայուղեր։ Նվենու թուրմը և յուղը օգտագործվում է օծանելիքի արտադրությունում, բժշկության մեջ որպես հականեխիչ և հակաբորբոքային միջոց, բնափայտը՝ վագոնաշինության և նավաշինության մեջ։
Նկարագրություն
Էվկալիպտը պատկանում է երկարակյաց բույսերի թվին, ապրում է ավելի քան 1500 տարի։ Աճում է շատ արագ, հատկապես առաջին տարում աճը հասնում է 2-3 մ, հինգերորդ տարում՝ 12 մ, իսկ 20-30 տարում՝ 35 մ բարձրության։ Այդ տարիներին էվկալիպտի բնի հաստությունը հավասարվում է 200 տարեկան կաղնու բնի հաստությանը։
225 տարեկան էվկալիպտի փայտային զանգվածը նույն տարիքի կաղնու զանգվածից 200 անգամ ավելի է։
Էվկալիպտի անտառները լուսավոր են, որի համար էլ ավստրալիացիները դրանց տվել են «լուսավոր անտառ» անունը։ Դա բացատրվում է նրա տերևների յուրօրինակ դասավորությամբ։ Տերևները դեպի արևն ուղղված են եզրերով, որի համար էլ արեգակի ճառագայթները տերևների արանքից հեշտությամբ թափանցում են անտառի ներսը։ Այդ ծառն ունի ճահիճները չորացնելու հատկություն, որի համար նրան անվանում են «ջրհան պոմպ»։ Այն շրջաններում, որտեղ տարածված էին ճահիճները, կատարում էին էվկալիպտի զանգվածային տնկումներ, որի հետևանքով չորանում էին ճահիճները և ոչնչանում մալարիա տարածող միջատները։
1909 թվականին երկրի ճահճոտ շրջաններում տնկվել են էվկալիպտի մատղաշ ծառեր։ Ընդամենը 10 տարվա ընթացքում այդ տարածությունները վերածվել են էվկալիպտի չոր անտառների։ Այդ բույսը իր զարգացած ու խորը գնացող արմատներով ներծծում է շատ ջուր ու մեծ արագությամբ գոլրշիացնում այն։ Մեկ հեկտար էվկալիպտի անտառը, հողից գոլորշիացնում է տարեկան մեկ միլիոն դույլ ջուր։
Համաշխարհային շուկայում շատ թանկ է գնահատվում էվկալիպտի բնափայտը։ Այն ամուր է կաղնուց, ծանր է ինչպես երկաթը։ Բնափայտը չի փտում, չի ենթարկվում միջատների քայքայիչ գործունեությանը։ Բնափայտից պատրաստված ցցասյուները դիմանում են ծովային ամենաուժող փոթորիկներին։ Բնափայտի սպիտակ, դեղին, կարմիր գեղեցիկ ու դեկորատիվ գույներն ու երանգները ավելի են բարձրացնում նրա արժեքը։
Նշանակություն
Էվկալիպտն արտադրում է մեծ քանակությամբ ֆիտոնցիդներ, որոնք ունեն մանրէասպան հատկություն։ Հիվանդանոցներում օդը մաքուր պահելու, ճանճերին ու մոծակներին վանելու նպատակով էվկալիպտի ճյուղերը դնում են ջրի մեջ կամ կախում պատից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծառեր Կատեգորիա:Մրտենազգիներ
Հին թյուրքական ռունական գիր
Հին թյուրքական ռունական գիր (Օրխոնաենիսեյան գիր), VIII-X դարերում Կենտրոնական Ասիայում թյուրքական լեզուների գրման համար օգտագործված գրային համակարգ ։
Հայտնաբերվել են Ենիսեյի վերին հոսանքի Օրխոն գետի (Մոնղոլիա) շրջակայքում։ Դրված են հին սողդիերենի միջոցով արամեերենին մոտեցող ոունագրերով։
Օրխոնաենիսեյան գիրը սպասարկում էր այն ժամանակվա միասնական գրական վերբարբառային կոյնեն   , որը սովորաբար «Օրխոնաենիսեյան գրերի լեզու» են կոչում ։
Հետազոտողները գրերի 7 խումբ են առանձնացնում, որոնք պատկանում են համապատասխան միավորմանը.
Ունեն պատմակենսագրական, իրավաբանական, կրոնական, կենցաղային և այլ բնույթ։
Անվանումները տրված են գերմանական ռուներին նմանվող նշանագրերի ձևաչափի համար և դրանց գտնելու վայրերով՝ Օրխոն գետի դաշտավայրում (Թյուրքական երկրորդ խաքանություն) և Ենիսեյ գետի վերին հոսանքներում (Ղրղզական խաքանություն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թյուրքական այբուբեններ Կատեգորիա:Չինաստանի պատմություն Կատեգորիա:Թյուրքական ազգերի պատմություն Կատեգորիա:Ռուներ Կատեգորիա:Գյոքթյուրքեր Կատեգորիա:Թյուրքական ազգերի գրային համակարգեր Կատեգորիա:Թուրքիայի մշակույթ
Հնդիկներ
Հնդիկներ, (भारत के लोग) Հնդկաստանի ժողովուրդների մեծ մասն են։ Ամենաշատ թվով հնդիկներ ապրում են Հնդկաստանում։ Մեծ թվով հնդիկներ կան նաև ԱՄՆ-ում, Մյանմայում, Սաուդյան Արաբիայում, Միացյալ Թագավորությունում և այլ երկրներում։
Հնդիկները խոսում են հինդիով, սակայն պաշտոնական լեզու է համարվում անգլերենը, որը տարածվել է Միացյալ Թագավորության գաղութացման շրջանում։
Կրոն
Հնդկաստանը համարվում է հինդուիզմի, բուդդայականության, ջայնիզմի և սկիհիզմի հայրենիքը ։ Դրանք բոլորն էլ համարվում են Հնդկաստանի կրոններ։ Առավել տարածված են հինդուիզմը և բուդդայականությունը, որոնք աշխարհի երրորդ և չորրորդ խոշորագույն կրոններն են և ունեն համապատասխանաբար 2 և 2,5 մլն հետևորդներ  ։ Հնդկաստանը նաև համարվում է Ջայնիզմի որոշ հավատալիքների ծննդավայր։
Հնդկաստանը աշխարհի ամենաբազմազան կրոններ ունեցող երկրներից մեկն է։ Կրոնը այս երկրում իր հստակ դերը ունի երկրի մշակույթի, և հասարակության կյանքում։
Հնդիկների 80 %-ը դավանում են հինդուիզմ։ Հնդիկների 13 %-ը դավանում են իսլամ, իսկ 7 %-ը այլ հավատքներ (բուդդայականություն, ջայնիզմ, սինտոիզմ, քրիստոնեություն, աթեիզմ)։ Հնդկաստանում կան նաև զրադաշտներ, հուդդայականներ և բրահմաներ։ Այս կրոնների ներկայացուցիչները քիչ են և Հնդկաստանում ևս չնչին մաս են կազմում։
Հնդկական սփյուռք
Բացի Հնդկաստանի բուն բնակչությունից, Հնդկաստանից դուրս ապրում են 12 մլրդ 20 մլն հնդիկներ։
Միացյալ Թագավորություն
Հնդկական խոշոր համայնք կա Մեծ Բրիտանիայում։ Հնդիկները այստեղ հաստատվել են վաղ ժամանակներից, սակայն առավել արագ բանկեցումը սկսվել է այն ժամանակ երբ Հնդկաստանը դարձավ Միացյալ Թագավորության դոմինիոն։ Հնդիկները կենտրոնացած են հիմնականում Անգլիայում (99.3%)։ Անգլիայից հետո Շոտլանդիայում։ Ընդհանուր հաշվարկով Մեծ Բրիտանիայում ապրում է 647,000 հնդիկ։
Կանադա
Կանադայում կա հնդկական համայնք։ Կանադայի բնակչության գրեթե 4 %-ը հնդիկ են, կամ ունեն հնդկական ծագում։ Հնդիկները այստեղ եկել են հիմնակում Մեծ Բրիտանիայից և ԱՄՆ-ից։
Տանզանիա
Տանզանիայում ապրում են 40,000 հնդիկներ։
Աշխարհի բնակչություն
Աշխարհում ապրում են 1,250,000,000 հնդիկներ, որոնք կազմում են աշխարհի ամբողջ բնակչության 17.31%-ը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հնդիկներ
Քարհանք (լեռ)
Քարհանք, լեռ (1498 մ) Հայաստանի Տավուշի մարզում, Կենաց լեռների հյուսիսարևմտյան մասում, Իծաքար գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի լեռներ
Արագիլները
Սյուժե
Դարեր առաջ արագիլներն էին երեխաներ բերում մարդկանց համար, որոնց, նրանք ստեղծում էին Արագիլների սարի վրա գտնվող ֆաբրիկայում և այդտեղից էին երեխաններին ուղարկում՝ արագիլների միջոցով իրենց ծնողներին ըստ հասցեի։ Դա եղել է նրանց հիմնական միսիան։
Բայց մի օր արագիլներից մեկը՝ Ջասպերը, իր հերթական միսիայի ժամանակ կոտրում է այն տուփը, որտեղ երեխա էր և ստիպված վերցնում է այդ երեխային իր խնամակալության տակ։ Այդ ճակատագրական պատահարից հետո արագիլների ֆաբրիկայում տեղի ունեցավ երեխաներին տեղափոխելու ճգնաժամ և այդ իսկ պատճառով ֆաբրիկա եկավ հաղթանդամ, դաժան Հանտերը։ Հիմա արագիլների հիմնական աշխատանքը դարձավ տարբեր տարիքի երեխաների տեղափոխումը։
Շուրջ 18 տարի նոր կարգն էր գործում, իսկ փոքրիկին Ջասպերը զրկել էր ընտանիքից և ընդունել էր նրան, որպես իր խորթ աղջիկ և միակ մարդը հարյուր ազգականներից։
Ծեր Ջասպերի սանուհին, որին Ջունիորը բերել էր դեն նետված նամակների սենյակը, ակտիվացնում է երեխանների ֆաբրիկան և լույս աշխարհ է գալիս ոչ պլանավորված երեխա՝ հիասքանչ վարդագույն մազերով մի փոքրիկ։ Հիմա երկու անհաջողակները պետք է այդ երեխաներին անմիջապես հասցնեն իրենց ծնողներին և ցանկալի է մինչ երկուշաբթի։
Արտադրություն
Նախագծի մասին հայտարարել են 2013 թվականի հունվարին։ Նիկոլայ Ստոլլեր և Դագ Սվիթլենդ եղել են ռեժիսորներ. : 2015 թվականի ապրիլի 20-ին Էնդի Սեմբերգը և Կելսի Գրեմմերը առաջարկել են գլխավոր կերպարները հնչյունավորել ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր թռչունների մասին Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:3D մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Զապոլե (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1705 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Միխայլովկա (Շահումյանի շրջան)
Բնակչություն
Գյուղ հիմնել են ռուս վերաբնակիչները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կողմի բռնազավթված տարածքներ
Նոր ուղի (պարբերագիրք)
«Նոր ուղի», գրական, հասարակական, մշակութային եռամսյա, ապա՝ երկամսյա պարբերագիրք ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1945-1947 թվականներին Բեյրութում։ Խմբագիրներն են եղել Գրիգոր Քեշիշյանը, Գրիգոր Սիսվանը (Բեքմեզյան), Հարություն Գայայանը, Հրաչ Բուջիկանյանը, Վարսիկ Պոյաճյանը (Շաքե Վարսյան), Փանոս Չագրյանը։
Լուսաբանել է Հայաստանի տնտեսական, մշակութային ձեռքբերումները, Հայրենական մեծ պատերազմին հայ ժողովրդի մասնակցությունը, մասնավորապես՝ հայկական Թամանյան դիվիզիայի մարտական ուղին, Ֆրանսիայի Դիմադրության շարժման հայ մասնակիցների (Մ. Մանուշյան և ուրիշներ) հերոսական պայքարը, նպաստել է Հայրենիք-Սփյուռք կապերի ամրապնդմանը, խրախուսել 1946 թվականի հայրենադարձությունը։ Անդրադարձել է հայ գրողների հոբելյաններին, տպագրել խորհրդահայ հեղինակների գործեր, ինչպես նաև նմուշներ ռուս դասական գրականությունից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ
NBA չեմպիոնների ցանկ
Բասկետբոլի Ազգային Ասոցիացիայի (ԲԱԱ կամ NBA, 1946-1949 թվականներին հայտնի էր, որպես Ամերիկյան Բասկետբոլի Ասոցիացիա) եզրափակիչում հաղթողները ճանաչվում են ԲԱԱ չեմպիոններ։ Բոլոր եզրափակիչները խաղարկվում են 7 խաղանոց շարքով Արևելյան կոնֆերենցիայի և Արևմտյան կոնֆերենցիայի (մինչև 1970 թ. դիվիզիոն) հաղթողների միջև։ Բացառությամբ 1950 թվականին, որում Արևելյան դիվիզիոնի չեմպիոնը հանդիպեց Արևմտյան և Կենտրոնական դիվիզիոնների միջև հաղթողին։ Մինչև 1949 թվականը, Փլեյ-օֆֆը խաղարկվում էր, որպես երեք փուլով մրցաշար, որտեղ երկու կիսաեզրափակիչ խաղերում հաղթողները հանդիպում էին միմյանց եզրափակչում։ ԲԱԱ չեմպիոնը ստանում է Լարի Օբրայան առաջնության ավարը։
Տուն և դուրս ձևաչափը ԲԱԱ եզրափակիչներում 2-2-1-1-1 ձևաչափով էր (այսինքն, այն թիմը, որն պարբերական սեզոնում ավելի լավ չափանիշներ ունի, սեփական դաշտում է խաղում 1, 2, 5 և 7 խաղերը) մինչև 1985 (բացառությամբ 1949 և 1953-1955, 2-3-2 ձևաչափով, 1956 և 1971 թ. - ին, 1-1-1-1-1-1-1 ձևաչափով, 1975 և 1978, 1-2-2-1-1 ձևաչափով)։ Իսկ 1985 թվականից հետո, խաղերի ձևաչափը փոխվեց 2-3-2 ձևով (այսինքն, այն թիմը, որը պարբերական սեզոնում ավելի լավ չափանիշներ ունի, սեփական դաշտում է խաղում 1, 2, 6 և 7 խաղերը)։
Ըստ 2012 թվականի, Արևելյան կոնֆերենցիան (նախկինում դիվիզիոնը) առջևում է Արևմտյան կոնֆերենցիայից (նախկինում դիվիզիոնը) 35-27։ Լուծարված Կենտրոնական դիվիզիոնը հաղթել է մեկ առաջնություն։ Բոստոն Սելտիքսն և Մինեապոլիս / Լոս Անջելես Լեյքերսը 33 անգամ դարձել են չեմպիոն 66 առաջնություններում։
Ուոլթեր Բրաունի գավթ
Ուոլթեր Բրաունի անվան գավաթը պարգևատրվում էր 1949 թվականից մինչև 1977 թվականը ԲԱԱ չեմպիոններին։ Հաղթող թիմը գավաթը պահում էր մեկ տարով և տալիս էր հաջորդ տարվա հաղթողին, եթե նախորդ թիմը նորից հաղթող էր ճանաչվում, ապա այն ևս մեկ տարով էլ էր պահում գավաթն իր մոտ։ Շատ նման է NHL-ի Սթենլի գավաթին, որը շարունակում է այս ավանդույթը մինչ օրս։
Նոր գավաթի կառուցվածքը ստեղծվեց 1977 ԲԱԱ եզրափակչի համար, թեև պահպանեց Ուոլթեր Բրաունի անվանումը։ Ի տարբերություն առաջին գավաթի, նորը տրվում էր մշտապես հաղթող թմին և նորը պատրաստվում էր ամեն տարի։ Այն վերանվանվեց 1984 թվականին Լարի Օ՛Բրայենի գավաթ, նախկին ԲԱԱ-ի հանձնակատար Լարի Օ՛Բրայենի անվամբ։
Գավաթի անդրանիկ հաղթողն էր Ֆիլադելֆիա Ուորիորսը, որը հաղթեց Չիկագո Ստագսին։ Բոստոն Սելտիքսը հաղթել է այս գավաթը 14 անգամ, ամենաշատը առաջնության պատմության մեջ։ Թիմն հաղթել է 13-ից 11 անգամ 1957 թվականից մինչև 1969, այդ թվում ` ութ անգամ անընդմեջ։ Վերջին գավաթի ընդունողը Ֆիլադելֆիա Սեվնթիսիքսերսն էր, որը հաղթել էր 1983 թվականին Լոս Անջելես Լեյքերսին ԲԱԱ եզրափակիչում։
Լարի Օ՛Բրայենի գավաթ
Ինչպես վերը նշվեց, գավաթը վերանվանվեց 1984 թվականին Լարի Օ՛Բրայենի առաջնության գավաթ։ Օ՛Բրայենը ծառայել էր որպես ԲԱԱ-ի հանձնակատար 1975 թվականից մինչև 1983 ։ Գավաթը պատրաստվում է մոտ 7 կիլոգրամ արծաթով և 24 կարատանոց ոսկով ծածկած ոսկեջրած արծաթով, և ունի 61 սանտիմետր բարձրություն։ Այն կառուցված է, այնպես իբրև մի բասկետբոլի գնդակ համարյա մտնում է ցանցի մեջ։ Տարին և թիմի անունները փորագրված են լինում գավաթի վրա և հաճախ ականավոր ցուցադրվում են թիմի դաշտում։
Բոստոն Սելտիքսը վերանվանված գավաթի անդրանիկ հաղթողն էր։ 1984 թվականին Լոս Անջելես Լեյքերսին յոթ խաղերում պարտության մատնելով (4-3) 1984 ԲԱԱ եզրափակիչում։ Լոս Անջելես Լեյքերս թիմը հաղթել է գավաթն ութ անգամ, իսկ Չիկագո Բուլսը՝ վեց անգամ։ Մայամի Հիթը ներկայիս գավաթակիրն է։
Ծանոթագրություններ և նշումներ
Կատեգորիա:Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի ցանկեր
Սանտ Անդրեա Ֆրիուս
Սանտ Անդրեա Ֆրիուս (Sant'Andrea Frius), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը 1892 մարդ(2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 52 կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9040։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Նակրա (Մեստիայի շրջան)
Նակրա (ნაკრა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Սանտ Անդրեա Ֆրիուս
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Նակրա (Մեստիայի շրջան)
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 178 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
(4413) Միկերինոս
(4413) Միկերինոս (Mycerinos), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,364991 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1938 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5362 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1328,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270994 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,26° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ուչքյոփրի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Վասիլևսկոե (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևսկոե գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նոր Տիգրանակերտ
«Նոր Տիգրանակերտ», տեղեկատու հանդես։ Տիգրանակերտի հայրենակցական և վերաշինաց միության կենտրոնական վարչության հրատարակություն ։
Պատմություն
Լույս է տեսել 1918-1940 թվականներին Բրուքլինում, ապա՝ Նյու Յորքում։ Խմբագիրներն են եղել Եղիշե Տեպաշյան, Հ. Ստամպոլյանը։
Լուսաբանել է միության և մասնաճյուղերի աշխատանքները, համագործակցել ՀՕԿ-ի ընդհանուր վարչության հետ, հրապարակել միության պատգամավորական ժողովների նյութերը, հանձնարարականներ, հանգանակությունների ցուցակներ և այլն։ Նպաստել է հայաստանաբնակ և սփյուռքաբնակ տիգրանակերտցիների միջև կապերի հաստատմանը, աջակցել ներգաղթին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ
Քարագետիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի աշխարհագրություն
Հին անգլերեն
Հին անգլերեն կամ անգլո-սաքսոներեն (Ænglisc, Anglisc, Englisc), 5-6-րդ դարերում Անգլիան նվաճած ցեղերի՝ անգլերի, սաքսերի, յուտերի լեզուն։ Սա անգլերենի զարգացման հին շրջանն է, որը ներառում է զարգացման սկզբից մինչև 11-րդ դարի վերջերը։ Ունի գրավոր հուշարձաններ։ Մինչ 9-րդ դարն օգտագործվել է ռունական գիրը, ապա՝ անգլո-սաքսոնական գիրը, որը 9-րդ դարի լատինական գրի ձևափոխությունն է։ Նրանում կա ռունագիր երկու նշան։ Պահպանվել են այս գրով գրված ոտանավորներ և արձակ գործեր ։
Այս լեզվով խոսում էին Անգլիայում, հարավային և արևելյան Շոտլանդիայում՝ վաղ Միջնադարում։ Լեզուն Անգլիա են բերել անգլո-սաքսոնյան ցեղերը ենթադրաբար 5-րդ դարի կեսերին. առաջին հին անգլերեն գրական գործը թվագրվում է 7-րդ դարի կեսերով։ 1066 թվականին Նորմանդական նվաճումից հետո, հին անգլերենը որոշ ժամանակահատվածով փոխարինվում է անգլո-նորմաներենով, որը ֆրանսերենի ազգակից լեզու է, հին անգլերենը սկսում է ձևափոխվել միջին անգլերենի։
Հին անգլերենը ձևավորվել է անգլո-ֆրիզերեն կամ հյուսիսծովյան գերմանական բարբառներից, որոնցով սկզբնապես խոսում էին գերմանական ցեղերը՝ անգլերը, սաքսերը ու յուտերը։ Անգլիայում անգլո-սաքսոներենի գերակշռման հետ նրանց լեզուն փոխարինեց հռոմեական Բրիտանիայի լեզուներին՝ կելտական լեզու ընդհանուր բրիտոներենին և լատիներենին, որը Հռոմեական նվաճման արդյունք էր։ Հին անգլերենն ուներ չորս հիմնական բարբառ, որոնք հիմնականում կապված էին անգլ-սաքսոնական թագավորությունների հետ՝ մերսյան, նորթումբրյան, քենթիշ և արևմտասաքսոնական բարբառները։ Հենց արևմտյան սաքսոներենի հիման վրա էր ձևավորվել է հին անգլերեն գրական լեզուն, այն դեպքում, երբ միջին և ժամանակակից անգլերեն լեզուները ձևավորվել են մերսյան բարբառի հիման վրա։ Անգլիայի արևելյան և հյուսիսային  հատվածները սկանդինավյան իշխանության հետևանքով մեծ ազդեցություն են կրել հին նորվեգերենից։
Հին անգլերենը երևմտագերմանական լեզուներից մեկն է, որը շատ մոտ է հին ֆրիզերենին և հին սաքսոներենին։ Ինչպես մյուս գերմանական լեզուները, այն շատ տարբեր է ժամանակակից անգլերենից. ժամանակակից անգլերենով խոսողները չեն կարողանում հասկանալ այն։ Հին անգլերենի քերականությունը նման է ժամանակակից գերմաներենի քերականությանը՝ գոյականները, ածականները, դերանուններն ու բայերը ունեն շատ թեքումային վերջավորություններ և ձևեր, բառերի դասավորությունն ավելի շարժուն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն
Մացկովցի (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)
Մացկովցի (Мацьківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մացկովցի գյուղում բնակվում էր 1 076 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,94 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 554,64 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եղվարդ
Եղվարդ, քաղաք Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 39 կմ հարավ-արևմուտք, Արայի լեռան հարավային ստորոտին, Եղվարդի դաշտում, Արզնի-Շամիրամ ջրանցքի հատման տեղում։ Գտնվում է մայրաքաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա։
Բնակավայրի անվանում
Գոյություն ունի անվանվան ծագման երկու ավանդություն․
Պատմություն
Եղվարդը հին բնակավայր է։ Առաջին գրավոր տեղեկությունները կապված են 603 թվականի հայ-պարսկական պատերազմի և Մովսես Եղվարդեցի կաթողիկոսի հետ։
1972 թ․ եղել է Նաիրիի շրջանի վարչական կենտրոնը, 1995-ին ստացել է հանրապետական ենթակայության քաղաքի կարգավիճակ։ Այժմ հանդիսանում է Կոտայքի մարզի Նաիրիի տարածքային կենտրոնը։
Մորոզովներ
Մորոզովներ (Морозовы), ռուս հնահավատ մանածագործ գործարաար առևտրականների ընտանիք ։
Եղվարդ
Պատմամշակութային կառույցներ
Եղվարդից արևմուտք գտնվում են «Սեղանասար» գյուղատեղին (մ.թ.ա. 20-18 դարեր) և համանուն դամբարանադաշտը (մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակ)։
Մորոզովներ
Տոհմահայրը եղել է Սավվա Վասիլևիչ Մորոզովը (1770-1862), եղել է ճորտ, հովիվ, կառապան, վարձու ջուլհակ։ 1797 թվականին հիմնադրել է սեփական մետաքսագործական ձեռնարկությունը (Մոսկվայի մոտ, այժմ՝ քաղաք Օրեխովո-Զուևո)։ 1820 թվականին չորս որդիներով ազատագրվել է ճորտությունից։
1825-1840 թվականներին Մորոզովները հիմնել են 4 բամբակագործական ֆաբրիկաներ, որոնք XIX դարի 2-րդ կեսին վերաճել են խոշոր ընկերությունների։ Մորոզովներին պատկանող Նիկոլսկոյեի մանուֆակտուրայում է տեղի ունեցել Մորոզովյան գործադուլը (1885)։
Եղվարդ
Պատմամշակութային կառույցներ
Միջնադարյան ճարտարապետական հուշարձաններից արժեքավոր է V դարի դահլիճ-եկեղեցին, որի ստորին մասը մասամբ պահպանվել է։ Սրանից արևմուտք, 5-րդ դարի եռանավ բազիլիկ եկեղեցին է՝ կառուցված մեծադիր, սրբատաշ տուֆից, որի պատերին արտաքին պարագծով ձգվում է 660 թվականին կատարված արձանագրությունը։
Եղվարդից հյուսիս-արևելք՝ Արայի լեռան ստորոտին, 7-րդ դարում կառուցվել է Զորավար եկեղեցին՝ այժմ կիսավեր։ Եղվարդի կենտրոնական մասում կանգուն է Սուրբ Աստվածածին երկհարկ եկեղեցի-դամբարանը՝ կառուցված 1301 թվականին, որի յուրաքանչյուր ճակատի կենտրոնում սյուժետային պատկերաքանդակներ են։ Բազիլիկում 1987-1989 թվականներին կատարվել են կոնցերվացման աշխատանքներ, որոնք անավարտ են մնացել։ Հետաքրքրություն են ներկայացնում գերեզմանատան տարածքում գտնվող 14 խաչքարերը (11-ից 12-րդ դարեր), որոնք հիմնականում պահպանված են։
Մորոզովներ
Մորոզով եղբայրներ
Բոլոր Մորոզով որդիներն աշխատել են մորոզովյան գործարաններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գործարարներ Կատեգորիա:Ռուս ընտանիքներ
Եղվարդ
Պատմամշակութային կառույցներ
Քաղաքի հյուսիսարևմտյան մասում վեր է խոյանում 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմում զոհված եղվարդցիների հիշատակին նվիրված հուշարձան-կոթողը։ Քիչ հեռու արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների հուշաքարերն են։
Սուրբ Թեոդորոս վանք
Վանքը կոչվում է նաև Զորավար։ Այն գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Կառուցվել է 7-րդ դարում։ Ըստ կաթողիկոս, պատմիչ Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցու՝ Հայոց իշխան Գրիգոր Մամիկոնյանը, Արուճի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին կառուցելուց հետո, 666-685 թվականներին «Եղիվարդ մեծ դաստակերտի արևելյան կողմում կառուցում է պայծառազարդ եկեղեցի և կուսակրոնների համար՝ կացարաններ»։ Եղվարդի Սուրբ Թեոդորոս վանքի դարչնագույն սրբատաշ տուֆով կառուցված եկեղեցին ունի ութախորան, կենտրոնագմբեթ, երկաստիճան ծավալով հորինվածք։ Ստորին ծավալն արտաքուստ 18-նիստանի է, ութ խոշոր, եռանկյունաձև կտրվածքով խորշերով, վերին ծավալը 12 նիստանի թմբուկով գմբեթն է։ Հարդարանքի տարրերը (ցցուն, հյուսածո զարդադրվագով քիվ, տերևներով նռան քանդակներ, երկրաչափական գեղազարդով կամարաղեղներ) կրում են Զվարթնոց տաճարի ձևերի ազդեցությունը։ Եկեղեցու ներսը 7-րդ դարում նկարազարդվել է, որից միայն խորաններում հատվածներ են պահպանվել։ Դրանք հիմնականում զարդաձևեր են՝ իրականացված գորգային սկզբունքով, և իրենց գունային լուծումով սերտորեն առնչվում են Արուճի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու որմնանկարների հետ։
1191 թվականին Եղվարդի Սուրբ Թեոդորոս վանքը ոմն Արտաշիրից որպես նվիրատվություն ստացել է այգի։ XII դարի վանքն ունեցել է դպրոց և գրչատուն։ 1197 թվականին Սարգիս Կունտի աշակերտներ Դավիթն ու Ներսեսը գրչագրել են իրենց ուսուցչի «Մեկնութիւն Ավետարանին Ղուկասու» աշխատությունը։ XIII դ. Հովհաննեսը և Վարդանը նորոգել են եկեղեցու որմնանկարները, Ենոք քահանան և Սիոնը վանքին են նվիրել իրենց հայրենական այգիները։ 13-րդ դարում կառուցվել է վանքի միանավ, թաղածածկ մատուռը։ 1318 թվականին Ազիզբեկ և Վախախ ամուսինները վերանորոգել են մոնղոլական արշավանքներից ավերված վանքը։ 15-րդ դարում այստեղ բազմաթիվ ձեռագրեր են ընդօրինակվել, գործել է դպրոցը, որի ուսուցչապետն է եղել Սիմեոն Րաբունապետը։ 1628 թվականին վանքը նորոգվել է։ 1638 թվականին Եղվարդ ներխուժած թուրքական զորքն այրել է վանքը, որից հետո այն դադարել է եպիսկոպոսանիստ լինելուց։ 1735 թվականին Եղվարդի մոտ թուրք-պարսկական զորքերի ճակատամարտի հետևանքով Եղվարդի Սուրբ Թեոդորոս վանք ավերվել է ու լքվել։ 1975 թվականին եկեղեցու հյուսիսային կողմում, նրան կից, պեղումներով բացվել են քառախորան փոքր մատուռ-դամբարանի պատերը։ 1980-ական թվականներին վանքը մասնակի նորոգվել է։
Բնակչություն
Եղվարդի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է արդյունաբերությամբ և գյուղատնտեսությամբ։
Եղվարդն ունի 3780 տնտեսություն։ Քաղաքում իրենց մասնաճյուղն ունեն «Էկոնոմ», «Արդշինինվեստ», «ԱԿԲԱ-Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկերը։ Բնակավայրն ունի տնտեսական զարգացման 2 հիմնական ուղղվածություն՝ գյուղատնտեսական և արդյունաբերական։ Սեփականաշնորհված 2657.0 հա հողատարածքում մշակվում են հացահատիկային և կերային կուլտուրաներ, խաղողի և պտղատու այգիներ։ 42 ձեռնարկություններից 21-ը խոշոր տնտեսվարող սուբյեկտներ են՝ հացի և հացամթերքների, գինու, կոշկեղենի, մետաղյա առարկաների արտադրության։
Եղվարդ քաղաքում է գտնվում 1985 թվականին «Ադիդաս» ընկերության հետ համատեղ հիմնադրված Եղվարդի մարզակոշիկների ֆաբրիկան։
Տրանսպորտ
Եղվարդով են անցնում Արզնի-Շամիրամ ջրանցքը, Մասիս-Նուռնուս երկաթգիծը։ Գործում է Երևան-Եղվարդ N269 երթուղին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղվարդ
Փետի խաչ
Փետի խաչ, հանդ Տավուշի Տավուշի լեռնահամակարգում, Խնձորուտ գետի ձախափնյակում, Արծվաբերդ գյուղից 2,5 կմ հարավ-արևմուտք։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի աշխարհագրություն
Նոր Սեբաստիա (թերթ)
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1936 թվականից Նյու Յորքում՝ հայերեն և անգլերեն։ Խմբագիրներն են եղել Հովակիմ Տաղավարյանը, Մեսրոպ Պուճագյանը, Գրիգոր Ոսկանյան, ապա պարբերաթերթը հրատարակել է խմբագրակազմը։
Պարբերականը լուսաբանում է միության և նրա մասնաճյուղերի գործունեությունը, անդրադառնում համահայկական հիմնախնդիրներին, տպագրում է Հայաստանի տնտեսական, մշակութային կյանքը լուսաբանող նյութեր, հայ և օտարազգի գրողների ստեղծագործություններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ
Պավլուշկինո (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)
Պավլուշկինո (Павлушкино, Павлушкăнь), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժակ Օդիբերտի
Ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի անդամ։
Կենսագրություն
Որմնադրի որդի է։ 12 տարեկանից սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ 15 տարեկանից նրա բանաստեղծությունները տպագրվում էին տեղի թերթերում։
1925 թվականին տեղափոխվեց Փարիզ։ Այտեղ համագործակցում էր թերթերի և ամսագրերի հետ։
1938 թվականին պոեզիայի համար մրցանակ է ստացել ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի կողմից։ 1946-1952 թվականները համարվում են նրա ստեղծագործական կյանքի ամենաբեղուն տարիները։ Այդ շրջանում նա ստեղծել է պիեսների շարք, գրել և հրատարակել է պիեսներ, էսսեներ, բանաստեղծություններ։
1950-ական թվականներին Ժակ Օդիբերտին Լյուսի Ֆոր ամսագրում հրատարակել է մի քանի վեպ, այնտեղ նույն ժամանակաշրջանում տպագրվել են նաև Մարսել Օկլերի, Էրվե Բազենի, Էմիլ Դանոենի, Մորիս Դրյուոնի և ԱՆդրե Մորուայի ստեղծագործությունները։
Թաղված է Փարիզի մոտ գտնվող Պանտեն քաղաքում։
Ստեղծագործություն
Ժ. Օդբերտիի գրական ժառանգությունը ներառում է պոեզիա, դրամատուրգիա, վեպեր, էսսեներ, հուշագրություններ։ Ժ. Օդիբերտիի գրական ոճին բնորոշ է պատկերավորությունը, փոխաբերությունը, հարուստ է պոետական ռիթմով, շարահյուսական և հնչյունական մոտեցումներով։ Գրել է սիմվոլիզմի և սյուրռելաիզմի ոճով։
Որպես պոետ հանդես է եկել «Կայսրություն և թակարդ» («L’empire et la trappe», 1930) ժողովածուով։
Ժ. Օդիբերտիի պոեզիան չափազանց սուբյեկտիվ և նկատելի հակասոցիալական է, իրենից ներկայացնում է անսպասելի և չտարբերակված տպավորությունների հեղեղ, տարբեր ոճի անհասկանալի բառերի շարան և անհասկանալի նորաբանությունների հեղեղ, այնուամենայնիվ, նրա բանաստեղծությունները հստակ կառուցված են ձայնային և ռիթմիկ տոնով։
Ժ. Օդիբերտիի արձակը անվերջ ներքին մենախոսություններ են, և անգամ չեն կարողանում նկատել գրքի գլխավոր խնդիրը, օրինակ՝ «Կոտորած»  («Carnage», 1942), «Միլանի վարպետը» («Le maître de Milan», 1950) և այլ գրքեր։
Ժ. Օդիբերտին աբսուրդի թատրոնի ներկայացուցիչներից մեկն է։
1954-1964 թվականներին հրատարակում է վեպեր և հաջողությունների է հասնում նաև թատրոնում։
1964 թվականին ստացել է ազգային Գրականության մրցանակ։
Մալաթիայի գրչության կենտրոն
Մալաթիայի գրչության կենտրոն, միջնադարյան հայ հոգևոր և մշակութային կենտրոն։
Ձեռագրեր
Գրչության կենտրոնի մեզ հասած վերջին ձեռագրերից են 1577 թվականին (գրիչ՝ Գրիգոր), 1590 թվականին (գրիչ՝ Մարտիրոս), 1650 թվականին (գրիչ՝ Հովհաննես) ընդօրինակած մատյանները (Մատենադարան, ձեռագիր 9471, 1253, 1856) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զարգացած միջնադարի հայկական դպրոցներ Կատեգորիա:Ուշ միջնադարի հայկական դպրոցներ
Bim bam toi
«Bim bam toi», երգը, որով Կառլան (լրիվ անունը՝ Կառլա Լազզարի) ներկայացրել է Ֆրանսիան 2019 թվականի «Մանկական Եվրատեսիլում» Լեհաստանում։
2019 թվականի դեկտեմբերին ժողովրդականություն վայելող ֆիտնես-վլոգեր Ժուժու Ֆիտկատսի (Juju Fitcats) շնորհիվ, որը TikTok-ում այս երգի ներքո նկարահանել է լիպսինկ, այն վիրուսային ժողովրդականություն է ձեռք բերել Ֆրանսիայում։
Երաժշտություն և տեքստ
Էլեկտրոփոփ ոճի երգ է ։
Կատարվում է ֆրանսերեն, ներառում է նաև մի քանի անգլերեն բառեր ։ Երգը պատմում է առաջին հայացքից սիրո պատմությունը ։
։ Որպես ձայնագրության պրոդյուսեր հանդես է եկել Ժուլյան Կոմբլատը, որը մինչ այդ աշխատել էր այնպիսի երաժշտական կատարողների հետ, ինչպիսիք են Մ. Պոկորան և Arcadian խումբը ։