cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սևաչյա երեխաներ
Պատմությունը
Նաև եղել են այնպիսի դեպքեր, երբ  տարօրինակ երեխաները ցանկացել են մտնել ոչ թե ավտոմեքենայի մեջ, այլ  բնակարան։ Եղել են ականատեսներ, ովքեր այնուամենայնիվ նրանց ներս են թողել։ Հաճախ անկոչ հյուրերին պետք էր լինում զանգահարել, ջուր խմել կամ գնալ զուգարան, դրանք նրանց տարածված պատճառներից են։ Սովորաբար մարդիկ  սարսափից խուճապի մատնված կամ տնից փախել են, կամ թաքնվել են սենյակում։ Որոշ ժամանակ անցնելուց հետո, նրանք վերադարձել են տուն և այնտեղ այլևս ոչ մի սևաչյա  արարածներ չեն եղել ։
Տարբեր հիշատակումներ
2012 թվականին Բրայան Բեթելի մասնակցությամբ  ցուցադրվել է մի հեռուստասերիալ նախագիծ, որը  կոչվել է  «Monsters and Mysteries in America»,  որտեղ շեշտը դրված է եղել  նրանց իրական գոյության վրա ։
Այդ նույն թվականին ցուցադրվել է ֆիլմ սևաչյա երեխաների մասին՝ «Sunshine Girl and the Hunt for Black Eyed Kids» ։
Ենթադրություններ ու եզրահանգումներ
Տարբեր մարդիկ այս  սև աչքերով արարածների մասին տարբեր եզրակացություններ են արել  նրանց համարելով զուգահեռ աշխարհից եկածներ։ Շատերը նրանց համարել են ուրվականներ, դեմոններ, դևեր ։ Ելնելով  տարբեր մարդկանց եզրակացություններից, այդ արարածները բոլորովին էլ երեխաներ չեն։
Սակայն կան նաև այլ բացատրություններ։ Հաճախ որոշ կատակասերներ աչքերում տեղադրում են հատուկ կոնտակտային սև լինզաներ և որպես կանոն օգտագործում տարբեր դիմակահանդեսներում։ Կա նաև մի հիվանդություն, ըստ որի աչքերում կարող է բացակայել ծիածանաթաղանթը, և աչքերը ամբողջությամբ կլինեն սև։
Չնայած դրան, շատ մարդիկ դեռ սարսափում են այդպիսի տղաների տեսնելիս։ Նրանք ընդհանրապես հայտնվում են  օրվա մութ ժամերին,  և առանց թույլտվության չեն մտել որևէ մեկի տուն, կամ մեքենայի մեջ, և նրանց հետ հանդիպումները տեղի են ունեցել այնպիսի վայրերում, որտեղ սովորաբար երեխաները չեն լինում։ Չնայած տարբեր եզրակացությունների, դա մնում է քաղաքային լեգենդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաղաքային լեգենդներ Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անկանոն երևույթներ
Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան
Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան (Heydər Əliyev beynəlxalq hava limanı), Ադրբեջանական Հանրապետության վեց միջազգային օդանավակայաններից խոշորագույնը, որն ավելի վաղ կոչվել է «Բինա միջազգային օդանավակայան»։ 2004 թվականի մարտի 10-ին օդանավակայանը վերանվանվել է ի պատիվ Ադրբեջանի ազգային առաջնորդ և երրորդ նախագահ Հեյդար Ալիևի պատվին ։ Օդանավակայանի ինքնաթիռները պատկանում են Ադրբեջանի ազգային ավիափոխադրող կազմակերպությանը՝ «Ադրբեջանական ավիաուղիներ»-ին։
Օդանավակայանի ծառայությունների դիմաց վճարելու ժամանակ պլաստիկ քարտերից բացի կանխիկ ընդունվում է նաև ադրբեջանական մանաթ, ամերիկյան դոլար, եվրո և ռուսական ռուբլի։
Օդանավակայանը համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին։ Բարենպաստ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ այն դարձել է տարածաշրջանի լավագույն օդանավակայաններից մեկը, որը տարանցիկ չվերթներ է իրականացնում արևելք-արևմուտք և հյուսիս-հարավ ուղղություններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի օդանավակայաններ
Ուսկուչևկա (Փոքր Մարիլիխայի վտակ)
Ուսկուչևկա  (Ускучевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մար Մարալիխա գետի ձախ ափով՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Կերկեշ
Կերկեշ (Керкешь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Ստորին Կույտո լիճ։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ուսկուչևկա (Փոքր Մարիլիխայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Կերկեշ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Ուսկուչևկա (Փոքր Մարիլիխայի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կերկեշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պասո դե լոս Լիբրես
Պասո դե լոս Լիբրես (Paso de los Libres), քաղաք Արգենտինայում։
Պասո դե լոս Լիբրես քաղաքը գտնվում է Արգենտինայի հյուսիս-արևելքում, Ուրուգվայի գետի աջ ափին, որը բաժանում է Արգենտինան Բրազիլիայից։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1843 թվականի սեպտեմբերին։ Պասո դե լոս Լիբրեսը վարչության կենտրոնն է։ Պասո դե լոս Լիբրեսը միացնում է 1,5 կիլոմետր երկարությամբ ճանապարհային և երկաթուղային կամուրջ։ Քաղաքում գտնվում է օդանավակայան։
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ
Ռաֆայել Մանգասարյան
Ռաֆայել Արամի Մանգասարյան, հայ խորհրդային դիրիժոր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիայի լարային (պրոֆեսոր Կ. Դոմբաևի դասարան), 1963 թվականին՝ դիրիժորական (պրոֆեսոր Միքայել Մալունցյանի դասարան) բաժինները։ Ղեկավարել է (1966 թվականից՝ դիրիժոր, 1969 թվականից՝ գլխավոր դիրիժոր, 1974 թվականից՝ գեղարվեստական ղեկավար) Հայաստանի հեռուստատեսության և ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը։ Նրա կատարողական արվեստին հատուկ է երաժշտական կերպարի մեկնաբանման ժամանակակից զգացողությունը։ Համերգներով հանդես է եկել ԽՍՀՄ քաղաքներում, Չեխոսլովակիայում (1952-1970)։ 1951 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում (1977 թվականից՝ պրոֆեսոր)  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Հարլի (փողոց)
Պատմություն
1860 թվականի տվյալներով Հարլի-սթրիթում հաշվվում էր ընդամենը 20 բժիշկ, իսկ 1900 թվականին նրանց քանակը 4 անգամ մեծացավ։ 1914 թվականին բժիշկների քանակը աճեց մինչև 200։ Հաջողության հասած բժիշկները, հաճոյախոսական առաջարկություններ անելով իրենց գործընկերներին, բարձրացնում էին Հարլի-սթրիթի հեղինակությունը որպես բժշկություն մայր կենտրոններից մեկը։
Երբ 1948 թվականին հիմնադրվեց Մեծ Բրիտանիայի Ազգային առողջապահական ծառայությունը, Հարլի-սթրիթում սկսեցին աշխատել մոտ 1500 մարդ ։ 21-րդ դարի սկզբում այս հեղինակավոր շրջանում մոտ 3000 մարդ զբաղված էր բժշկության բնագավառում։
Ենթադրվում է, որ բժիշկների այսպիսի հոսքը Հարլի-սթրիթ պայմանավորված է նոր ընդարձակ կառույցների հիմնադրմամբ 19-րդ դարում։ Դրան նպաստել է նաև գնացքով ճանապարհորդելու ուղիներին մոտ գտնվելը. Քինգս-Քրոսս, Սենթ-Փանքրաս և այլն։
1873 թվականին Medical Society of London-ը նույնպես վերահաստատվեց այս շրջանում, տեղակայվելով Չանդոս-սթրիթի Lettsom House-ի առանձնյակներից մեկում։ Հարլի-սթրիթի մերձակայքը պատկանում է դե Վալդեն ընտանիքին և ղեկավարվում են de Walden Estate ընկերության կողմից։ Դե Վալդեն ընտանիքը այն ժառանգե է 1715 թվականին, նրանից հետո, երբ Օքսֆորդի 2-րդ կոմս Էդվարդ Հարլին սկսեց զարգացնել Քեվենդիշի հրապարակը և նրան հարող փողոցները։
Հարլի-սթրիթում բնակվել են այնպիսի հայտնի մարդիկ, ինչպիսին են Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուիլյամ Գլադստոնը, նկարիչ Ուիլյամ Թըրները և լոգոպետ Լայոնել Լոգը։
Այժմ Հարլի-սթրիթի շրջանում տեղակայված են հիմնականում մասնավոր կլինիկաներ պրեմիում դասի, ինչպես նաև պլաստիկ վիրաբույժները և ստոմատոլոգիական պրակտիկանտները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի փողոցներ
Մարդկային հարաբերությունների տեսություն
«Մարդկային հարաբերություններ» տեսություն, էմպիրիկ սոցիոլոգիայի (էկոնոմիկայի, արդյունաբերության և աշխատանքի սոցիոլոգիայի) շրջանակներում առաջացած ուսմունք, որն, ի հակադրություն թերորիզմի, արտադրության ոլորտում հարաբերությունները հանգեցնում է զուտ մարդկային՝ գաղափարական, հոգեբանական, բարոյական հարաբերությունների։ Ստեղծվել է ԱՄՆ-ում, XX դարի 20-ական թվականներին (Ֆ. Ջյոթլիսբերգեր, Ե. Մեյո), հետագայում տարածվել Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում։ «Մարդկային հարաբերություններ» տեսությունն արտադրական կոլեկտիվները դիտում է որպես սոցիալական խումբ՝ բնորոշ խմբային շահերով, նպատակներով ու դրդապատճառներով, որոնք կարող են լինել թե դրական, թե բացասական՝ դառնալ գործադուլի կամ արտադրական նորմաների գերակատարման պատճառ։ Բոլոր դեպքերում կոլեկտիվ գործունեության նպատակը անհատի մարդկային (ստեղծագործական և հոգևոր) պահանջների բավարարումն է։ «Մարդկային հարաբերություններ» տեսությունն արտացոլում է արդի կապիտալիզմին բնորոշ հակասությունները, սակայն դրանց վերագրում սոցիալ-հոգեբանական բնույթ։ Ըստ «Մարդկային հարաբերություններ» տեսության հակասությունները կարելի է չեզոքացնել սոցիալական միջոցառումների շնորհիվ և հասնել աշխատանքի արտադրողականության նկատելի աճի, դասակարգային համագործակցության և սոցիալական ներդաշնակության։ Գործնականում «Մարդկային հարաբերություններ» տեսությունը պահանջում է ուսումնասիրել բոլոր արտադրական բջիջների աշխատանքի սոցիալ-հոգեբանական պայմանները, ղեկավարի և ստորադասի փոխհարաբերությունները բարելավելու նպատակով։ Առաջարկվում է նաև միջոցառումների անհրաժեշտ ցանկ, որը նպաստում է կապիտալիստական արտադրության արդյունավետ ղեկավարմանը։ Աշխատանքի «մարդկայնացման» նշանաբանի ներքո հետապնդվում է արտադրության շահութաբերությունը։
Կատեգորիա:Մարդկային հարաբերություններ Կատեգորիա:Տեսություններ
Պանդորայի արկղ
Ժամանակակից շրջանում այն թևավոր խոսքի արժեք է ստացել, նշանակում է «մեծ ու անսպասելի տհաճությունների ցանկացած աղբյուր», «փորձանքների, դժբախտությունների աղբյուր» , «արտաքին փայլի և գեղեցկության տակ թաքցնել բազմաթիվ անախորժություններ» կամ «նվեր, որը թվում է արժեքավոր, սակայն իրականում անիծված է» ։ Կա նաև «Պանդորայի արկղը բացել» արտահայտությունը, որը նշանակում է «փորձանքների, դժբախտությունների սկիզբ տալ, պատճառ դառնալ»։ Ճակատագրական տարայի ավելի ուշ նկարագրությունները տարատեսակ են, ընդ որում առասպելի որոշ գրական և գեղարվեստական մշակումներում կենտրոնանում են ավելի շատ իդիոմատիկ արկղի, քան թե հենց Պանդորայի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Փոխաբերություններ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության առարկաներ Կատեգորիա:Թևավոր խոսքեր
Հազարից մի գիշեր
«Հազարից մի գիշեր» («Одна ночь из тысячи»), ռեժիսոր Ալեքսանդր Գորլենկոյի ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ-հեքիաթ, որը նկարահանվել է 2004 թվականին Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ուսումնական կինոստուդիայում։
Ֆիլմը 2005 թվականին Սուզդալում մասնակցել է Անիմացիոն կինոյի բաց ռուսական փառատոնի մրցութային ծրագրին։
Սյուժե
Սև մոգը կախարդության և նենգության շնորհիվ վերցրել էր Բաղդադի իշխանությունը։ Գուշակը կանխագուշակում է, որ Ֆաթիմա անունով աղջիկը նրա մահվան պատճառը կդառնա։ Կախարդը հրամայում է ծառաներին ազատվել նրանից։ Բայց Ֆաթիման հրաշքով փրկվում է և ձեռք է բերում յուրահատուկ ընկերներ։ Միասին նրանք ուղևորվում են Բաղդադ և հաղթում Սև մոգին ու նրա ծառաներին։ Բայց դա եզրափակումը չէր, այլ նոր պատմությունների սկիզբը…
Մուլտֆիլմի մասին
Սա «Հազար ու մի գիշեր» գրքի էկրանավորումը չէ, այլ յուրահատուկ պատմություն՝ ոգեշնչված կոմպոզիտոր Դավիթ Թուխմանովի և բանաստեղծ Յուրի Էնտինի համատեղ գործը, որը մի քանի տարի դրանից առաջ թողարկել էր «արևելյան» երգերի հավաքածու։ Գորլենկոն գեղեցիկ ֆիլմ է նկարահանել։ Նրա ոճը նկատելիորեն տարբերվում է նկարված դասական անիմացիայից, գույները բնական են ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ալեքսանդր Գորլենկոյի մուլտֆիլմեր
Սենյոր դու Բոնֆին (Բաիա)
Սենյոր դու Բոնֆին (Senhor do Bonfim), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սենյոր դու Բոնֆին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 72 574 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 816,697 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 68,9 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 28-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Նաբերեժնիե Չելնի
Նաբերեժնիե Չելնի (Яр Чаллы, նոյեմբերի 19, 1982 թվական – հունվարի 6, 1988 թվական — Բրեժնև), խոշոր քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան Հանրապետությունում։ Գտնվում է հանրապետության հյուսիս-արևելքում՝ Կամա գետի ձախ ափին։
Հանրապետական նշանակությամբ քաղաքը ձևավորում է «Նաբրեժնիե Չելնի քաղաքային շրջանի» քաղաքային կազմը և հանդիսանում է Տուկաևսկու շրջանի վարչական կենտրոնը (քաղաքը ներգրավված չէ)։
Խոշոր արդյունաբերական կենտրոն է, Նիժեկամսկի տարածքային արտադրության համալիրի գլխավոր քաղաքը և Նաբերեժնիե Չելնիի ագլոմերացիան։
Երկրորդ խոշորագույն քաղաքն է հանրապետությունում, 34-րդը Ռուսաստանում և երրորդը քաղաքների միջև, որոնք ֆեդերացիայի սուբյեկտների կենտրոններ չեն հանդիսանում։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի շրջանը սահմանակից է Տուկաևսկի և Ելաբուժսկի շրջաններին։
Քաղաքի հիմնական գետերն են՝ Չելնան, Շիլնան և նրանց Մելեկեսկա, Յալխով, Ռժավեց, Գարդալինկա վտակները։
Կլիմա
Կլիման բարեխառն ցամաքային է, սակայն լինում են բավականին մեծ ջերմաստիճանի տատանումներ։ Ձմեռը համեմատաբար երկար է, սովորաբար տևում է 3-4 ամիս, սառնամանիքներ հազվադեպ են լինում, ինչպես նաև ձնհալներ։ Ամենացուրտ ամիսը հունվարն է։ Ամռանը շոգ է, իսկ ամենաշոգ ամիսը հուլիսն է։ Տարվա ընթացքում տեղումների քանակը բաշխվում է ամռան և աշնան ամիսներին աննշան աճով։ Քաղաքի խոնավությանը մեծապես ազդում է Նիժնեկամսկի ջրամբարը, ինչի պատճառով քաղաքը շատ չոր չի լինում։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 555 մմ է։
Պատմություն
Ինչպես ցույց են տվել հնագիտական պեղումները, ժամանակակից Նաբերեժնիե Չելնիի տարածքում առաջին բնակավայրերը հիմնադրվել են մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակի կեսերին՝ բրոնզե դարաշրջանի ընթացքում՝ սրուբնա մշակույթի ցեղերի կողմից։
Նոր դարերում քաղաքի տեղում առաջին բնակավայրը՝ Չալնինսկի Պոչինոկը, հիմնադրվել է ռուս գյուղացիների կողմից, որոնք եկել են 1626 թվականին Էլաբուգա քաղաքից (1930 թվականից սկսած գյուղը կոչվել է Կարմիր Չելնի)։ Քաղաքը ձևավորվել է ավելի ուշ հիմնված հարակից Բերեժնիե Չելնի գյուղից։
1930 թվականի օգոստոսի 10–ին ԽՍՀՄ կենտրոնական գործադիր կոմիտեի կողմից Նաբերեժնիե Չելնի գյուղը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ Նաբերեժնիե Չելնիի արագ աճը սկսվել է 1970-ականների սկզբին, ինչը կապված էր Կամսկի ավտոմոբիլային գործարանի (КАМАЗ) և նոր գործարանի աշխատակիցների համար նոր բնակարանների կառուցման հետ։ Ամեն տարի տասնյակ հազարավոր մարդիկ Սովետական Միության բոլոր երկրներից գալիս էին գործարան կառուցելու համար։ Նախկին 35-հազարանոց քաղաքը վերջին 20 տարում արձանագրել է բնակչության թվի կես միլիոն աճ, մինչդեռ նախատեսված էր 350.000:
Նաբերեժնիե Չելնիի և հարակից Նիժեկամսկիի կտրուկ աճի արդյունքում (այստեղ 1961-1973 թվականներին կառուցվեցին նավթաքիմիական և անվադողերի համալիրներ) ձևավորվել է տարածաշրջան, կառուցվել են Բեգիշևո օդանավակայանը (1970-1971 թթ.), Նիժեկամսկի ՀԷԿ–ը (1963-1979), Նիժնեկամսկի ջրամբարը (1978-1979) (1976-1982թթ.)`Ագրզ-Կլոր Դաշտ երկաթգիծը (1976-1982 թթ.), թաթարական ատոմակայանը (1980-1990, ավարտված չէ), Ելաբուգում Կամասկ տրակտորի գործարանը (1984-1990թթ.):
1982-1988 թվականներին քաղաքը կոչվել է Բրեժնև (ԽՍՀՄ նախկին ղեկավար Լ․ Ի․ Բրեժնևից հետո, որի կառավարման ժամանակ քաղաքը կառուցվել է զրոյից), որից հետո քաղաքին վերադարձվել է իր պատմական անվանումը։
1990-ական թվականներին հետխորհրդային շրջանում ողջ երկրի արդյունաբերության անկման հետևանքով մոնոքաղաքը լճացում ապրեց, ինչպես նաև Կամազ շարժիչների գործարանում 1993 թվականին խհրդեհ բռնկվեց, որի պատճառով այն փլուզվեց։ 2000–ական թվականներին սկսվեց արտադրության աշխուժացում և քաղաքի վերածնունդ՝ նոր ժամանակների կարիքներին համապատասխան։
Արդյունաբերություն
Նաբերեժնիե Չելնին Կամայի խոշոր արդյունաբերական կենտրոնն է։ Արդյունաբերության հիմնական մասնաճյուղերն են` մեքենաշինությունը, էլեկտրաէներգետիկան, շինարարությունը, սննդի վերամշակումը։ Քաղաքի հիմնական (քաղաքային) ձեռնարկությունը Կամայի ավտոմոբիլային գործարանն է, որը կազմում է Չելնիում արտադրված արդյունաբերական արտադրանքի ծավալի գրեթե երեք քառորդը։ Նաբերեժնիե Չելնին միակ արդյունաբերական քաղաքն է և ընդգրկված է բարդ սոցիալ-տնտեսական իրավիճակ ունեցող քաղաքների ցանկում։ Նաբերեժնիե Չելնիի ստվարաթղթե գործարանը Թաթարստանում միակ թուղթ արտադրողն է։ Նաբերեժնիե Չելնին պատմականորեն սննդի արդյունաբերության ամենամեծ կենտրոններից մեկն է։ Քաղաքի արդյունաբերական գոտում կան Նաբերեժնիե Չելնիի մսի և Նաբերեժնիե Չելնիի կաթնամթերքի գործարաններ։ Իսկ Տուկաևսկի թռչնաբուծական ֆաբրիկայի արտադրանքը արտահանվում են քաղաքի և հանրապետության սահմաններից դուրս, մատուցվում են ջերմային, էլեկտրական և ճարտարագիտական կապի ծառայություններ։ 2010 թվականին սեփական արտադրության առաքվող ապրանքների ծավալը կազմել է 14.6 մլրդ ռուբլի։
Հիմնական կազմակերպություններն են․
Սննդի արդյունաբերությունը ներկայացված է 7 խոշոր ձեռնարկությունների կողմից․
Միջքաղաքային տրանսպորտ
Նաբերեժնիե Չելնին խոշոր երկաթուղային, ճանապարհային և օդային հանգույց է, Կամայի հայտնի նավահանգիստ։
«Круглое поле»-ն նախ և առաջ 28 ուղիների հատման կետն է, ունի վագոնների բեռնման և բեռնաթափման բակ։
Երկրորդ՝ Նաբերեժնիե Չելնին բեռնափոխադրող կայան է։ Այստեղ իրականացվում են վագոնների բեռնում և բեռնաթափում, որոնք բաշխվում են դեպի մեծածախ շուկաներ և վերամշակող ձեռնարկություններ։ Կայարանի տարածքում կառուցվել է ժամանակակից երկաթուղային և ավտոբուսային միացյալ, որը միաժամանակ ընդունում է 1500 ուղևորի։
Նաբերեժնիե Չելնիի կայարանից գնացքները ուղիղ երթևեկում են դեպի Մոսկվա, Կազան, Ուլյանովսկ, Իջևան, Բուգուլմա, Ադլեր, Պերմ, Վոլգոգրադ, Սարատով, Կրասնոդար:, իսկ ավտոբուսները՝ Մենդելևսկ և Բուգուլմա։
Բացի դրանից, «ԿԱՄԱԶ» ԲԲԸ և «Կամգեսէներգոստրոյ» ԲԲԸ էներգետիկ ընկերությունները ի վիճակի են սպասարկել օրական մինչև 1200 տոննա վագոն։
Երկաթուղին էլեկտրաֆիկացված չէ։
Մզկիթներ
• 5
Ուղղափառ եկեղեցիներ
• 2
Բողոքական համայնքներ
• 2
Այլ
Նաբերեժնիե Չելնին Ռուսաստանի այն քիչ քաղաքներից է, որտեղ անցկացվում են բարձր թռչող աղավնիների անվայրէջք թռիչքի երկարության մրցումներ։ Բարձր թռչող աղավնիների սպորտային մրցումներն անցկացվում են 1986 թվականից՝ Նաբերիժնիե Չելնի քաղաքի աղավնիների երկրպագուների ակումբում։
ԶԼՄ
Նաբերեժնիե Չելնիում ստեղծվել է մեկ տեղեկատվական տարածք, որը մեդիա խմբագիրներին օգնում է արագ ստանալ ցանկացած տեղեկատվություն և իրականացնել նոր մեդիա նախագծեր։ Ներկայումս Նաբերեժնիե Չելնիի մեդիա ոլորտում գործում են զանգվածային 61 լրատվամիջոց։ Դրանցից 6-ը պետական են, 3-ը՝ գերատեսչական, 52-ը՝ կոմերցիոն։
Նաբերեժնիե Չելնիի հետ կապված մարդիկ
2005 թվականի օգոստոսի 9-ին Նաբերեժնիե Չելնիում՝ քաղաքի 75-ամյակի տոնակատարության շրջանակներում տեղադրվել են հուշատախտակներ տների ճակատամասերում, որտեղ ապրում են Խորհրդային Միության և Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1626 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուստ-Կուչա
Ուստ-Կուչա  (Усть-Куча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարակոլ գետի ձախ ափով՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Անգլանկուր
Անգլանկուր (Englancourt), կոմունա Ֆրանսիայում, որը գընվում է Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Էնայի դեպարտամենտ։ Մտնում է Վերվեն կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Վերվենը։
Ուստ-Կուչա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Անգլանկուր
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 118 մարդ ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 71աշխատունակ բնակիչներից 54-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են,17-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝76,1%, 1999 թվականին 71,6% էր)։ 54 ակտիվ բնակիչներից 43-ը (26տղամարդ և 17կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 11-ը (7 տղամարդ և 4 կին)։ 17 պասիվներից 4-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 6-ը՝ թոշակառուներ, 7-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Նեթաֆիմ անցակետ
Նեթաֆիմ անցակետ (מעבר נטפים), սահմանային անցակետ Իսրայելի և Եգիպտոսի միջև։ Գտնվում է 12-րդ խճուղու մոտ, Էյլաթից մոտավորապես 12 կմ հեռավորության վրա, Էյն Նեթաֆիմից դեպի հյուսիս-արևմուտք 1 կմ հեռավորության վրա։ Նեթաֆիմ անցակետի վերահսկողությունը տրվել է Իսրայելի օդանավակայանների վարչությանը 1980 թվականին։
Այժմ Նեթաֆիմ անցակետը փակ է և երբեմն բացվում է, բայց հազվադեպ դեպքերում։ Ծրագրեր կան Եգիպտոսի կառավարության հետ համաձայնության դեպքում այլընտրանքային սահմանային անցակետ բացել բնակչության տարանցման նպատակով փառատոների ժամանակ ։
Պատմություն
«Ուվդա» գործողության վերջին օրը՝ 1949 թվականի մարտի 10-ին Նեգև բրիգադը գրավել է Ռաս ալ Նակավ հորդանանյան լեգեոնի լքված դիրքերը, որտեղ էլ առ այսօր գտնվում է Նեթաֆիմ անցակետը (ראס אל - נקב):
1956 թվականին Սուեզյան ճգնաժամի ժամանակ Ռաս ալ Նակավը Սինայան թերակղզու վերահսկողությունը ստանալու համար կարևորագույն ռազմավարական դիրքերից մեկն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայել-Եգիպտոս անցակետեր
Նասիբա Զեյնալովա
Նասիբա Ջահանգիր ղիզի Զեյնալովա (Nəsibə Cahangir qızı Zeynalova, ), ադրբեջանցի թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստուհի (1967), Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1974) ;
Մարի Պալյան
Կենսագրություն
Ընտանիքը սերում է Թուրքիայի Քյութահյա քաղաքից։ 1917 թվականին ընտանիքը Թուրքիայից փախել է Հունաստան, որտեղից էլ նավով տեղափոխվել են Ֆրանսիա։ Մարին մեծացել է Լիոնում։ Վեց տարեկանում սկսել է նկարել, տասը տարեկանից արդեն ստեղծել է դիմանկարներ ։ Ուսանել է Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում, սակայն ֆինանսական դժվարությունների պատճառով թողել է ուսումը։ 1953 թվականին հանդիպել է իր հեռավոր ազգական Սեդրակին, որը Ռեյ Ֆինչի և Բեռնար Լիչի հետ մեկնում էր Անգլիա՝ սովորելու կերամիկական տեխնոլոգիա։ 1954 թվականին Սեդրակն ու Մարին ամուսնացել են Բեթղեհեմում։
Նասիբա Զեյնալովա
Կենսագրություն
Նասիբա Զեյնալովան ծնվել է 1916 թվականի ապրիլի 20-ին Բաքվում ։ 1932 թվականին դարձել է Ռզա Թահմասիբի դրամա ասոցիացիայի անդամ։ 1934-1937 թվականներին նա սկսեց աշխատել Բաքվում գործող սովխոզական և կոլխոզական թատրոններում որպես դերասանուհի։ 1938 թվականին սկսեց իր գործունեությունը նորաստեղծ Ադրբեջանի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում։ Այդ տարի նա ընդունեց Բաքվի Թատրոնի դպրոց։ Աղասադիղ Գերայբեյլին եղել է նրա ուսուցիչը։ Երբ սովորել է տեխնիկումում Նասիբա Զեյնալովան բնորոշ էին մի շատ դերերը։ Լավագույններից են՝ Կատերինա (Ուիլյամ Շեքսպիր), Էլվիրա (Դոն Ժուան, Մոլիեր) և Ելիզավետա (Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլեր) ։ Կերտել է սոցիալական սրությամբ կատակերգական և տարբեր կերպարներ. Ջեննեթ խալա, Նարգիլե, Զուլեյխա և այլն ։
Մարի Պալյան
Կենսագրություն
Մերձավոր Արևելքի արվեստում Մարի Պալյանը ներմուծել է հայկական տարրեր`պատկերելով ծառեր, կենդանիներ և թռչուններ պարզունակ, վերականգնողական ոճով` բարձրացնելով կերպարվեստի դերը։ Ավանդական, ստատիկ կոմպոզիցիաներին նա ավելացրել է շարժում, ինչը հիշեցնում է բնության փառահեղ գեղեցկության մասին. գազելները թռվռում են, սիրամարգները կտուցներով հարդարում են, սիզամարգերը ծաղկում են։ Մշակվել և զարգացել է Մարի Պալյանի Դրախտի այգիները և տեսարանները հայտնի գաղափարը։ Նա անդրադարձլ է 13-րդ դարի պարսկական նկարիչներին, որոնք իրենց նկարած կերամիկական սալիկների համար ստեղծում էին պարտեզային տեսարաններ։ Սիմետրիան զիջեց դինամիկ ասիմետրիային։ Ավելի մեծ տարիքում Մարին գիտակցում է, որ ինքն այն օղակն է, որը վճռական դեր է խաղացել դարավոր ավանդույթի մեկ ճյուղը մոռացությունից փրկելու գործում։ «Ինձ համար դա շատ հեշտ է։ Կարծես ես դա արդեն արել էի ավելի վաղ տարիքում, ինչպես չորրորդ, հինգերորդ կամ վեցերորդ դարերում»։ Մարին դարձել է Արևելյան Երուսաղեմի Պալյան ատելիեի և պաղեստինյան կավագործության մեջ հայտնի և անվանի նկարիչ ։
Մարի Պալյանի կյանքի և գործունեության մասին պատմող «Դրախտի դրվագները» վավերագրական ֆիլմում նա նկարագրվում է որպես Երուսաղեմի արվեստի աշխարհի էկոնաներից մեկը ։ Հետագայում «Դրախտի թռչունները» գիրքը ներկայացնում է նրա կերպարվեստը ։ Մարի Պալյանի աշխատանքներին են անդրադարձել նաև ժամանակակից մեդաները՝ Google Images նախագիծը և Pinterest -ը։
Մարի Պալյանը մահացել է 2017 թվականին, Երուսաղեմում ։
Նասիբա Զեյնալովա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Մարի Պալյան
Պալյան ընտանիք
1600-ական թվականներին թուրքական Քյութահյա քաղաքում հայ արհեստավորները դեկորատիվ կերամիկայի մեջ ձևավորեցին տարբերակիչ «իսլամական» ոճը, միաժամանակ զարգացնելով տեղական ոճերի շարք՝ ներառյալ վառվռուն պատկերներ, կերամիկական ձվեր, սուրճի բաժակներ և տարբեր արտադրանքներ։ 1918 թվականի վերջում Երուսաղեմի բրիտանական ռազմական նահանգապետ Ռոնալդ Սթորսը նկարիչ Դավիթ Հովհաննիսյանին, որը 1907 թվականին Քյութահյայում հիմնադրել էր իր արվեստանոցը և նախկինում աշխատել էր Բրիտանիայում, սակայն 1916 թվականին հաստատվել էր Հալեպում, խնդրում է վերականգնել Երուսաղեմի Ժայռի գմբեթի արտաքին պատերի ապակեպատված սալիկները։ Տեղական նյութերի որոշ փորձարկումներից հետո Հովհաննիսյանը վերադառնում է Քյութահյա՝ անհրաժեշտ կավ և այլ հանքանյութեր ձեռք բերելու և մնացած հայ խեցեգործներին հավաքագրելու համար, որպեսզի իրեն միանան Երուսաղեմում։ 1919 թվականին նա Քյութահյայից իր հետ Երուսաղեմ է բերում 8-10 արհեստավորների, այդ թվում՝ հայտնի խեցեգործ Նշան Պալյանին և նկարիչ Մկրտիչ Կարակաշյանին ։ Պալյանը և Կարակաշյանը Հովհաննիսյանի համար աշխատել են մինչև 1922 թվականը, այնուհետև Երուսաղեմում բացել են հայկական երկրորդ կերամիկական ատելիեն, որը գտնվում է Նաբլուս ճանապարհի վրա։ 1966 թվականին Պալյան և Կարակաշյան ընտանիքները բաժանել են իրենց բիզնեսը և ստեղծել առանձին արվեստանոցներ։ Պալյան ատելիեն հայտնի է եղել որպես պաղեստինյան խեցեգործարան, իսկ Մարի Պալյանը՝ հայտնի խեցեգործ։ Մարիի որդին՝ Նշանը, շարունակել է Պալյան ընտանիքի ավանդույթը և կերամիկական արվեստ է սովորել Միացյալ Նահանգներում ։
Հռչակ և ճանաչում
«Դրախտի տեսարաններ» ցուցադրության աշխատանքները տեղադրվել են Նիդերլանդների Վասենար համայնքի Պարսկական պարտեզներում (Perzische Tuin Wassenaar):
Պարգևներ
ՀՀ սփյուռքի նախարարության Արշիլ Գորկի շքանշան, 2012
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ խեցեգործներ Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ
Ուստյուբա
Ուստյուբա (Устюба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 127 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։
Մարդ-մեքենա համակարգ
«Մարդ-մեքենա» համակարգ, մարդուց (օպերատորից) և մեքենայից բաղկացած համակարգ, որի միջոցով իրականացվում է նյութական բարիքների արտադրության, ինֆորմացիայի մշակման, կառավարման և այլ օպերացիաների հետ կապված աշխատանքային գործունեությունը։ «Մարդ-մեքենա» համակարգը մարդու աշխատանքային գործունեության հիմքում ընկած է նրա փոխազդեցությունը աշխատանքի, առարկայի (կառավարման օբյեկտի) և մեքենայի հետ՝ կառավարման օրգանների միջոցով։ «Մարդ-մեքենա» համակարգն ուսումնասիրման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է նրանով, որ լայն տարածում են ստացել այնպիսի համակարգեր (արտադրության, տրանսպորտի, կապի, տիեզերական թռիչքների կառավարման), որոնց արդյունավետությունը կախված է համակարգերում ընդգրկվող մարդու գործունեությունից և այն հանգամանքից, թե համակարգի ստեղծման ժամանակ ինչ չափով են բացահայավել ու հաշվի առնվել մարդու և մեքենայի առանձնահատկությունները, այդ թվում նաև սահմանափակումները և պոտենցիալ հնարավորությունները։ «Մարդ-մեքենա» համակարգի կառուցման կարևորագույն խնդիրը օպերատորի և տեխնիկական միջոցների միջև ֆունկցիաների ճիշտ բաշխումն է։ Տարբերում են ֆունկցիաների բաշխման երկու եղանակ, առաջին դեպքում մարդը միայն հսկում է խնդրի լուծման մեքենայական պրոցեսը և հաստատում լուծումը, երկրորդ դեպքում մի շարք օպերացիաներ մարդն ու մեքենան կատարում են համատեղ։ Այս երկու տարբերակներից որևէ մեկի ընտրությունը կատարվում է ելնելով մեթոդաբանական նկատառումներից (մարդու՝ որպես աշխատանքի սուբյեկտի սոցիալական դերից և կառավարման մասին գիտության և ինժեներական հոգեբանության տվյալներից)։
Կատեգորիա:Կիբեռնետիկա Կատեգորիա:Մեքենագիտություն
Ուստյուբա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Պատմություն Մոխրոտիկի մասին
«Պատմություն Մոխրոտիկի մասին» (シンデレラ物語), Մոխրոտիկի մասին անիմե սերիալ, որի առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1996 թվականի ապրիլի 4-ից նոյեմբերի 1-ը, բաղկացած է 26 մասից ։
Նկարագրություն
Մոխրոտիկը փոքրիկ աղջիկ է, որը ծանր էր տանում իր մոր մահը։ Նրա հայրը շատ չանցած ամուսնանում է երկու աղջիկ ունեցող այրի կնոջ հետ և մի անգամ երկար ժամանակով գործերով մեկնում է արտերկիր։ Խորթ մայրը տան գործերը դնում է Մոխրոտիկի վրա՝ ստիպելով նրան կատարել ամբողջ սև աշխատանքը՝ վտանգելով առողջությունը և կյանքը։ Այնուամենայնիվ, աղջիկը չի հուսահատվում և նախկինի պես երազում է դառնալ արքայադուստր՝ նվաճելով արքայազնի սիրտը։ Արքայազնի հետ կապված ծրագրեր ուներ նաև խորթ մայրը՝ ցանկանալով իր աղջիկներից մեկին ամուսնացնել արքայազնի հետ, և դուքս Զարալը, որը ցանկանում է նվաճել Զմրուխտե ամրոցի իշխանությունը իր աղջիկների և արքունի տիկին Իզաբելի օգնությամբ։ Սակայն հասարակ հագուստ հագած արքայազն Չարլզը ամրոցից դուրս է գալիս քաղաք և այնտեղ հանդիպում Մոխրոտիկին, որը չի ճանաչում նրան և արքայազնին անվանում է սուտասան Չարլզ։
Սյուժեի հիմքում ընկած է Շառլ Պերոյի «Մոխրոտը» հեքիաթը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1996 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոնական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Անդլեն
Անդլեն (Andelain), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնյե կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02016:
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 125աշխատունակ բնակիչներից 94-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են,31-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 75,2%, 1999 թվականին 64,4 էր)։ 94 ակտիվ բնակիչներից 81-ը (41տղամարդ և 43կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին)։ 31 պասիվներից 6-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 13-ը՝ թոշակառուներ, 12-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Գրեջո
Գրեջո (Greggio), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 381 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0161։ Փոստային ինդեքս 13030։ Խտությունը՝ 32 մարդ/կմ²։
Կիրիկը և Ջուլիտտան կոմունայի հովանավոր սրբերն են։ Տոնը նշվում է հուլիսի երրորդ կիրակի օրը։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իեզիկիիլ Լևիտ
Իեզիկիիլ (Եղեզկլ) Լևիտ (יחזקאל לעװיט‎, ), ռուս և հրեա բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ և թարգմանիչ, մանկավարժ։ Գրել է իդիշով, եբրայերեն և ռուսերեն։
Պատմությունը
Իեզիկիիլ Լևիտն ապրել է Քիշնևում, տպագրվել Բեսարաբիայի պարբերականներում։ Ռուսերեն առանձին գրքերով հրատարակվել են նրա «Դեբորա» պոեմը, (1900), բանաստեղծությունների և առակների երկու ժողովածուներ (1901 և 1904), «Փող, փող, դրանց մեջ է էականը» (1899) չորս գործողությամբ կատակերգությունը, «Մեկ ճշմարտություն» (1901) վիպակը։ Իդիշով լույս են տեսել նրա «Հանուկայի կրակները» (1903) մանկական գիրքն ու «לידער» (բանաստեղծություններ, 1909) ժողովածուն։
Հայտնի են Լևիտի բանաստեղծությունների հիման վրա ստեղծված ռուսերեն ռոմանսները։ 1896 թվականին Քիշնևում Լևիտի թարգմանությամբ հրատարակվել է Դանիիլ Մորդովցևի «Հայդամաչինա» («Բեյն Հա-Մերացիմ) գիրքը Ումանում հայդամակների կողմից հրեաների կոտորածի մասին ։ Իդիշի է թարգմանել Լև Տոլստոյի արձակը։ Պահպանվել է նրա նամակագրությունը գրող Իեհուդա Շտեյնբերգի հետ (1896) ։
Ամերիկա արտագաղթելուց հետո Լևիտն ապրել է Նյու Յորքում (Բրուքլին), Վաշինգտոնում և Բոստոնում, տպագրվել է իդիշով և եբրայերեն, ինչպես նաև անգլերեն թարգմանությամբ, գրել է բանաստեղծություններ (որոնց մի մասի համար նույնպես գրվել է երաժշտություն), առակներ, հրապարակախոսական աշխատանքներ  ։ Նրա ստեղծագործություններն անգլերեն թարգմանել է ամերիկացի հասարակական գործիչ, հրապարակախոս Ալիս Սթոուն Բլեքուելը։
Սովորել է Կոլումբիայի համալսարանում (մանկավարժության դոկտոր) ։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, «Jewish Voice» թերթի խմբագիր, Բոստոնում Hebrew Teachers College ուսուցիչների սեմինարիայի տնօրեն, զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Իգոր Պաշկևիչ
Իգոր Պաշկևիչ (Игорь Анатольевич Пашкевич, ), գեղասահորդ Ռուսաստանից, ով 1997 թվականից հանդես է գալիս Ադրբեջանի կողմից, 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնության տղամարդկանց մենասահքի արծաթե մրցանակակիր, պատանիների կարգում 1990 թվականի աշխարհի չեմպիոն։
Կենսագրություն
Իգոր Պաշկևիչը ծնվել է 1971 թվականին` ԽՍՀՄ-ում։ 1990 թվականին Կոլորադո Սպրինգսում, հանդես գալով ԽՍՀՄ-ի կազմում, հաղթեց երիտասարդական աշխարհի առաջնությունում` առաջ անցնելով Ալեքսեյ Ուրմանովից։ 1996 թվականին նա դարձավ Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Դրանից հետո նա սկսեց հանդես գալ Ադրբեջանի կողմից։ Տեղափոխվել է ԱՄՆ, հանդես է եկել որպես պրոֆեսիոնալ։ Աշխատել է որպես մարզիչ Ֆլորիդայում։
Մահացել է 2016 թվականի մարտի 25-ին` Մայամիում ։
Թաղվել է Մոսկվայի Պյատնիցկի գերեզմանոցում` 2016 թվականի ապրիլի իննին։
Ընտանիք
2010 թվականին ծնվել է դուստրը` Ալեքսանդրան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գեղասահորդներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
Մուրաբա
Բետ, անուշ (արաբ. Մուրաբաمربة‎, murabba "jam"), շաքարաջրում եփված պտուղների պահածո։ Պատրաստի մուրաբայում պտուղները պետք է լինեն եփված, սակայն չքայքայված, ամբողջական կամ կտրատած կտորներով, օշարակը՝ մածուցիկ, բայց ոչ դոնդողանման։
Մուրաբայում պտուղ - օշարակ հարաբերությունը պետք է կազմի 1։1։
Առավել լայն տարածում ունեն ծիրանի, սալորի, խնձորի, հաղարջի և որոշ տարածաշրջաններում՝ մանգոյի մուրաբաները, որոնք աչքի են ընկնում ինչպես երկարադիմացկունությամբ, այնպես էլ բուժիչ հատկություններով ։
Բոլոր պտուղները բացի ընկույզից, պետք է լինեն լրիվ հասունացած, սակայն ոչ գերհասունացած։ Խակ պտուղների օգտագործումը բերում է եփման ժամանակ պտուղների ծավալի փոքրացման և դրա հետևանքով պատրաստի մթերային ելքի փոքրացման։ Բացի այդ թերհասունացած հումքը, որը հարուստ է պեկտինով (սև հաղարջ, գետնամորի) առաջացնում է օշարակի ժելեացում։ Կանաչ հունական ընկույզը մուրաբայի եփման համար օգտագործվում է կաթնամոմային հասունացման շրջանում։ Վարդի մուրաբան պատրաստվում է ոչ լրիվ բացված ծաղիկների թերթիկներից։ Հոնի կորիզի զանգվածը չպետք է գերազանցի պտղի զանգվածի 30 %-ը։
Մուրաբայի պատրաստման համար կիրառվում են հետևյալ հաջորդական քայլերը՝ ջոկում-տեսակավորում, լվացում, հումքի նախապատրաստում, օշարակի պատրաստում, մուրաբայի եփում, լցնում, մակաափակում, ստերիլիզացիա և հովացում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պահածոյացված սնունդ Կատեգորիա:Արևելյան քաղցրավենիքներ Կատեգորիա:Մրգերով ուտեստներ
Տինի։ Ֆիլմ
Տինի։ Ֆիլմ (առավել հայտնի է, որպես Տինի։ Ֆիլմ՝ Վիոլետտայի նոր կյանքը և Տինի։ Վիոլետտայի նոր կյանքը, Tini: El gran cambio de Violetta, "Tini: The great change of Violetta"), իսպանա-իտալական ֆիլմ , ստեղծված Ռամոն Սալազար Հուգերսի կողմից։ Ֆիլմը Վիոլետտա հեռուստասերիալի սիքվելն է  ։ Մարտինա Շտոսսելը, Խորխե Բլանկոն, Մերսեդես Լամբրեն, Կլարա Ալոնսոն և Դիեգո Ռամոսը կրկնել են իրենց սերիալային դերերը։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Ադրիան Սալզեդոն, Սոֆյա Քարսոնը և Անջելա Մոլինան ։ Ֆիլմի պրեմեիրան Իսպանիայում տեղի է ունեցել 2016 թվականի մայիսի 6-ին, իսկ Իտալիայում 2016 թվականի մայիսի 12-ին։ Արգենտինայում ֆիլմի պրեմեիրան տեղի է ունեցել 2016 թվականի հունիսի 2-ին ։ ԱՄՆ-ում թվային տեսքով թողարկվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին  ։
Սյուժե
Վիոլետտան (Մարտինա Շտոսսել), պայծառ ու աշխույժ աղջիկ է, որը մեծ արտիստ է դարձել, ինչպես իր ընկեր Լեոնը (Խորխե Բլանկո)։ Վիոլետտան հանկարծակի հեռանում է այն բանից հետ, երբ իր մենեջերը ճնշում գործադրեց, թույլ չտալով հանգստանալ, և, երբ Մելանին (Սոֆյա Քարսոն) խաբեց իրեն և ստիպեց բոլորին հավատալ, որ նոր հարաբերությունների մեջ է Լեոնի հետ։ Վիոլետտան ընտանիքի ընկեր Իզաբելայից (Անջելա Մոլինա) նամակ է ստանում, որում նրան հրավիրում էին Իտալիա, այցելելու երիտասարդ արտիստների տուն։ Ինքնաճանաչման այս ճանապարհորդությանը, Վիոլետտան հանդիպում է Կաիո (Ադրիան Սալզեդո) անունով տեղաբնիկ գյուղացուն և ընկերանում է նրա հետ։ Մինչդեռ, Լյուդմիլան (Մերսեդես Լամբրե) պատմում է Լեոնին, որ Վիոլետտան փախել է և նրանք միասին որոշում են փնտրել նրան։ Իզաբելան օգնում է Վիոլետտային բացահայտել, որ իրականում իր մայրը իրեն անվանել է "Տինի", և խորհուրդ է տալիս նոր կյանք սկսել։
Երաժշտություն և սաունդթրեք
2016 թվականի ապրիլի 29-ին ֆիլմում հնչած երգերը ներառվեցին Մարտինա Շտոսսելի դեբյուտային ալբոմի թողարման մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ
Պորտուգալիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Պորտուգալիայի օբյեկտները թվով 15-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 1,4 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ 14 օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, այդ թվում՝ 3-ը համարվում են մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, մնացած 1-ը՝ բնական չափանիշներով։ Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 22 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում ։
Պորտուգալիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1980 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ։ Առաջին 4 օբյեկտները, որոնք գտնվում են Պորտուգալիայի տարածքում, ընդգրկվել են ցանկում 1983 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 7-րդ նիստում։
Ցանկ
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։
Թեկնածու օբյեկտների ցանկ
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Պորտուգալիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Պորտուգալիայում Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Պորտուգալիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Պորտուգալիայի մշակույթ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Պորտուգալիայում
Ռուսական կիթառ
Ռուսական կիթառ (sometimes referred to as a "Gypsy guitar"), յոթլարանի կիթառ, որը Ռուսաստանում մշակվել է 18-րդ դարի վերջին։ Իր օրգանաբանական առանձնահատկությունների մեծ մասով կապ ունի իսպանական կիթառի հետ, չնայած որոշ պատմաբաններ պնդում են, որ անգլիական կիթառին նմանությունն է գերիշխում ։ Ռուսաստանում այն ​​հայտնի է որպես յոթլարանի կիթառ։
Պատմություն
Յոթլարանի կիթառը հայտնվել է Ռուսաստանում 18-րդ դարի վերջին։ Նրա իրական ճակատագիրն անհայտ է։ Ըստ որոշ հետազոտողների՝ կիթառի գյուտը պատկանում է Անդրեյ Օսիպովիչ Սիխրային։ Չնայած մի շարք աղբյուրներում, ռուսական կիթառի գյուտը վերագրվում է Անդրեյ Սիխրային (1773–1850), կան հիմնավոր պատճառներ ենթադրելու, որ գործիքն արդեն գործածվում էր, երբ Սիխրան սկսեց իր կարիերան։ Սիխրան Ռուսաստանում կիթառային արվեստի հիմնադիր է, ով գրել է շուրջ հազար երաժշտական ​​կոմպոզիցիա։ Ռուսական կիթառ ստեղծելու և նվագելու առաջին փորձը նրա կողմից արվել է 1793 թվականին Վիլնյուսում, այնուհետև նա կատարելագործվել է Մոսկվայում, որտեղ տեղափոխվել է 1795 թվականին. : Սիխրան նաև նվագել է վեցլարանի կիթառ՝ օժտված լինելով երաժշտական ​​ուժեղ տաղանդով և նվագելով վիրտուոզ աստիճանի բծախնդրությամբ։ Նա կիթառին ամրացրել է յոթերորդ լարը՝ միևնույն ժամանակ փոխելով նրա կառուցվածքը։ Սիխրայի թողած ավելի քան հազար կոմպոզիցիայից յոթանասունհինգը վերահրատարակվել են 1840-ական թվականներին Ստելովսկու կողմից, իսկ այնուհետև 1880-ականներին՝ Գուտեիլի կողմից։ Դրանցից մի քանիսը հրատարակվել են դեռևս 1926 թվականին ԽՍՀՄ-ում։ Չնայած մեծ թվով ուսանողների և հետևորդների, Սիխրայի դպրոցի հիմնական կատարողը դարձավ Սեմյեն Նիկոլաևիչ Աքսենովը (1784-1853), որը համարվում էր Մոսկվայի լավագույն վիրտուոզ կիթառահարը ։ Սիխրան նրան նվիրեց «Վարժություններ յոթլարանի կիթառի համար»-ը, որը հրատարակվեց 1818 թվականին։ 1814 թվականին Ակսենովը հրատարակեց «Յոթլարանի կիթառի նոր հանդեսը», որն առաջին անգամ յոթլարանի կիթառին  հարմարեցնում էր  երաժշտական հնարները և բնաձայնական տարբեր նրբերանգները ։ Այնուհետև Ակսենովը ուսուցիչը  դարձավ 19-րդ դարի ամենաառաջատար յոթլարանի կիթառահարներից մեկին՝ Վիսոցկուն (1791-1837)։ Վիսոցկին ստեղծեց իր յոթլարանի կիթառի դպրոցը, որի սաներն էին Ալեքսի Ալեքսանդրովիչ Վետրովը (1812-1877), Պավել Ֆեդորովիչ Բելոշեյինը (1799-1869, Լյախով Իվան Եգորովիչը (1813-1877), Լիպկին Նիկոլայ Եգորովիչը, Ֆալեև Վասիլի Պետրովիչը, Կլադովշչիկով Պավել Գրիգորիևիչը, Պոլեժաև Ալեքսանդր Իվանովիչը(1804-1838), Գորբունով Իվան Ֆեդորովիչը (1822-1864) և Ապոլոն Գրիգորևը (1822-1864)՝ Վենգերկայի հեղինակը, որի շնորհիվ Ստախովիչը այնուհետև գրել է «Յոթլարանի կիթառների պատմությունը» ։
Յոթլարանի կիթառի ռուսական տարբերակը մասնագետների կողմից օգտագործվել է նրա մեծ ճկունության պատճառով, բայց սիրված է եղել նաև սիրողական նվագախմբերում (հատկապես՝ ռուսական բարդեր) որոշ հիմնական ակորդների հարաբերական պարզության և այլընտրանքային բասի նվագման հեշտության շնորհիվ ։
Կառուցվածք
Ռուսականի կառուցվածքը շատ նման է արևմտյան վեցլարանի կիթառին, բացի լրացուցիչ լարից։ Նույն հիմնական բաղադրիչները առկա են` գլուխ, ընկուզափող, պարանոց, մատնատախտակ, ստեղն, հենարան, ձայնային փոս, թամբ, կամրջակ։ Օգտագործված փայտանյութը, գործիքի հավաքակազմը նույնպես նման են։
Տեսակներ
Ռուսական կիթառի երկու հիմնական տեսակ կա՝ «դասական» մոդելը և «գնչուական» մոդելը։ Դասական մոդելը նման է արևմտյան վեցլարանի դասական կիթառին և ունի նեոնե կամ աղիքային լարեր։ Գնչուական մոդելը պողպատալարային է, և նման է արևմտյան վեցլարանի ակուստիկ կիթառին, չնայած որ ավելի մեծ չափի և ձևի տատանումներ են հայտնաբերվում գնչուական կիթառների մեջ։
Ռուսական կիթառի երկու պարանոցով տարբերակը նույնպես ժամանակին սիրված էր. այդ կիթառները սովորաբար ունեին 11 կամ 12 լար՝ մեկը պարանոցի յոթ նոսր լարերով, իսկ մյուսը՝ չորս կամ հինգ չմշակված լարերով։ Կան նաև հազվագյուտ նմուշներ, որոնք օվալաձև մարմնով կառուցվածք ունեն :
Ուստյուբեն
Ուստյուբեն  (Устюбень), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի ձախ ափով՝ 90 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սլովենիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական
Սլովենիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, ներկայացնում է Սլովենիան միջազգային խաղերում և վերահսկվում է Սլովենական ֆուտբոլային միության կողմից։ Թիմը գոյություն ունի 1920 թվականից։ ՖԻՖԱ-ի և ՈՒԵՖԱ-ի կողմից ընդունվել է 1992 թվականին։ Առաջին պաշտոնական խաղը անցկացրել է 1991 թվականի հունիսի 19-ին Խորվաթիայի ազգային հավաքականի դեմ, պարտվել է 0:1 հաշվով։ Ամենամեծ պարտությունը Սլովենիայի ազգային հավաքականը տարել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։ Սլովենիայի ազգային հավաքականին անվանում են Fantije (թարգմանաբար՝ տղաներ) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրոպայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականներ
Ռադիումի աղջիկներ
Ռադիումի աղջիկներ (Radium Girls), աղջիկներ, որոնք աշխատում էին Միացյալ Նահանգների Ռադիում ընկերությունում։ Այս կազմակերպությունը գտնվում էր Նյու-Ջերսիի Օրինջ քաղաքում, որը 1917-1926 թվականներին ստացել է ճառագայթային վնաս, երբ զբաղվում էր  ժամացույցի սլաքների ներկմամբ և  թվահարթակի ռադիոլուսարձակմամբ։
Ընկերության ղեկավարությունն աշխատակիցներին մոլորության մեջ գցեց՝ հայտնելով, որ ռադիումն անվնաս է, այդ պատճառով աշխատողներն ստացան ճառագայթահարման մահացու չափաբաժին․ նրանք լիզում էին վրձինների ծայրերը, որպեսզի վրձինն ստանար նախկին տեսքը, և զվարճանքի համար ներկում էին իրենց եղունգներն ու ատամները՝ փայլուն գունանյութով։ Հինգ կին վնաս կրեցին և կազմակերպության դեմ հայց ներկայացրին, ինչը նախադեպ ստեղծեց մասնագիտական ​​հիվանդություն ստացած անհատ աշխատողների իրավունքի հետ կապված՝ գործատուին դատի տալու համար։
Միացյալ Նահանգների Ռադիում կազմակերպություն
1917 թվականից մինչև 1926 թվականները Միացյալ Նահանգների Ռադիում կազմակերպությունն սկզբնական շրջանում կոչվում էր Ռադիում Լուսավոր Նյութերի կազմակերպություն, որն զբաղվում էր հանքաքարերից ռադիումի արդյունահանմամբ և մշակմամբ։ Նպատակն էր արտադրել փայլուն ներկեր, որոնք վաճառվում էին «Undark» պիտակով։ Որպես ռազմական արդյունաբերության ներդնող, ընկերությունը բանակի համար ռադիումի վրա հիմնված ռադիոլուսարձակող ժամացույցների առաջատար մատակարարն էր։ Ընկերության Իլինոյս գործարանում աշխատում էին 100-ից ավելի աշխատակից, մեծամասամբ, կանայք, ովքեր զբաղվում էին թվահարթակի և սլաքների ներկմամբ՝ ռադիումի ներկանյութով, որը ղեկավարության կարծիքով անվնաս էր։
Ճառագայթման ազդեցություն
Միացյալ Նահանգների Ռադիում կազմակերպությունն աշխատակազմում ուներ 70 կին աշխատակիցներ, ովքեր զբաղվում էին ռադիումի վերամշակմամբ, չնայած նրան, որ կազմակերպության ղեկավարները գիտեին այս նյութի վնասակար ազդեցության մասին։ Դա վկայում է այն փաստը, որ գործարանի քիմիկոսները ճառագայթահարման ընթացքում օգտագործել են հատուկ կապարի վահաններ, դեմքի դիմակներ և աքցաններ ։ Ընկերությունը նույնիսկ հոդված է հրապարակել, որտեղ նկարագրվում է ռադիումի վնասակար ազդեցությունը մարդու մարմնի վրա։ Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում աշխատող շուրջ 4000 աշխատակից ներգրավված էր ռադիումի ներկով թվահարթակների գունազարդմանը։ Նրանք ներկը խառնում էին ջրով և ռադիումի փոշով, այնուհետև, վրձնի օգնությամբ, որն արջի մաշկից էր․ ներկում էին ժամացույցի դետալները։ Օրական 250 թվահարթակ էին ներկում և  ամեն թվահարթակի համար կես ցենտ ստանում։ Քանի որ վրձինների ծայրերը կորցնում էին իրենց ձևը, ընկերությունն իր աշխատակիցներին հորդորում էր վրձինների ձևը վերականգնել լեզվի և շրթունքների միջոցով։ Զվարճանքի համար աշխատակիցների մի մասն այդ ներկով ներկում էին իրենց շրթունքները, եղունգները և դեմքը ։ Եվ մինչ այժմ հայտնի չէ, թե նրանցից քանիսն է մահացել ճառագայթման ազդեցությունից։
Ճառագայթման վնասներ
Գործարանի աշխատակիցներն սկսեցին տառապել անեմիայով, ինչպես նաև ծնոտի հաճախակի կոտրվածքներով, որը հայտնի է որպես« ռադիումի ծնոտ»։ Ըստ որոշ ենթադրությունների, հիվանդության ընթացքում աշխատողներին հետազոտող բժիշկների կողմից ռենտգեն սարքի օգտագործումը նպաստել է վիճակի վատթարացմանը, քանի որ այն լրացուցիչ ճառագայթում էր։ Ստուգումներից հետո պարզվեց, որ այս ամենն ապատեղեկատվություն էր ռազմական արդյունաբերության ներկայացուցչի կողմից ։ Միացյալ Նահանգների Ռադիում և այլ կազմակերպությունները, որոնք արտադրում էին ռադիոլուսարձակող ժամացույցներ, հերքեցին այն փաստը, որ աշխատակիցները վնաս են կրել ռադիումի օգտագործումից։ Մի որոշ ժամանակ բժիշկները, ատամնաբույժները և գիտնականները կատարում էին ընկերության հրամանը՝ չբարձրաձայնել իրական վնասների մասին։ Ընկերության ճնշման տակ բժիշկներն աշխատակիցների մահը կապեցին սիֆիլիս հիվանդության հետ ։
Դատական գործընթացը
Աշխատողների իրավունքների չարաշահման այս դեպքը տարբերվում էր նմանատիպ դեպքերի մեծ մասից, քանի որ գործով դատավարությունը, ի վերջո, լայնորեն տարածվեց լրատվամիջոցների կողմից։ Գրեյս Ֆրայերը ՝գործարանի աշխատակիցներից մեկը, հայց ներկայացրեց դատարանին, և միայն երկու տարի փնտրելուց հետո կարողացավ գտնել փաստաբան, որը համաձայնեց հանդես գալ ընդդեմ կազմակերպության։ Գրեյս Ֆրայերը, Էդնա Հասսմանը,  Քեթրին Շաուբը և քույրեր Քվինթա Մակդոնոլդը, Ալբինա Լարիսը հանդես եկան դատարանում և դարձան հայտնի ԶԼՄ-ում՝ «ռադիումի աղջիկներ» անվամբ։
1928թվականի աշնանը կողմերը եկան համաձայնության և դատական գործը չհասավ իր ավարտին։ Ըստ համաձայնագրի, նրանցից յուրաքանչուրը պետք է ստանար 10․000 դոլլար միանվագ փոխհատուցում և ամսական 600 դոլլար թոշակ մինչև իրենց կյանքի ավարտ, ինչպես նաև ընկերության հաշվին պետք է վճարվեր հիվանդության հետ կապված բոլոր իրավական և բժշկական ծախսերը  ։
Դատական գործընթացից և լրատավամիջոցների արձագանքից հետո ԱՄՆ-ում վտանգավոր արտադրության ոլորտում աշխատուժի պաշտպանության չափանիշները կարգավորող օրենք ընդունվեց։