cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նադալամա (գյուղ, Կեհտնա շրջան)
Նադալամա (Nadalama), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կեհտնա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Ներքին Դվին)
Սուրբ Հարություն եկեղեցի, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Արարատի մարզի Ներքին Դվին գյուղում։
Պատմություն
Սուրբ Հարություն եկեղեցու հիմնօրհներքը կատարվել է 1996 թվականին Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Ա-ի կողմից։ Խորհրդային իշխանության փլուզումից հետո սա հիմնադրված առաջին եկեղեցին է։ Գարեգին Ա կաթողիկոսը ոգևորված ասել է, թե մեր եկեղեցին կրկին հարություն է առել, և որոշվել է եկեղեցին անվանել Սուրբ Հարություն։
Եկեղեցու բարերարը Սամվել Տիգրանյանն է, ճարտարապետը՝ Բաղդասար Արզումանյանը ։
Եկեղեցին օծվել է 2000 թվականին Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի կողմից։ Կառուցված է կարմիր տուֆից, ունի ուղղանկյուն հատակագիծ, խորանի երկու կողմերում ավանդատներն են, կառուցվածքով նման է Օդեսայի հայկական եկեղեցուն, միայն չափերով ավելի փոքր է։
Ծանոթագրություններ
հ հ
Jazz ist anders
Geräusch (Աղմուկ ), գերմանական Die Ärzte խմբի տասնմեկերորդ ալբոմն է թողարկվել է 2007 թ. նոյեմբերի 2-ին։ Գերմանական չարթերում ալբոմը հասել է 1-ին հորիզոնականին, և կրկնակի պլատինե կարգավիճակ ստացել ։
Ծանուցումներ
Կատեգորիա:2003 ալբոմներ Կատեգորիա:Die Ärzte ալբոմներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու ալբոմներ
Սուբոտովո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Սուբոտովո (Субботово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Էվա Կոպա
Մոնիկա Էվա Կոպա Մուրգա (Mónica Eva Copa Murga, ), բոլիվիացի ձախամետ քաղաքական գործիչ, որը Բոլիվիայի Սենատի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնում էր 2019 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ը և ընտրվել է Էլ Ալտոյի քաղաքապետ 2021 թվականի տարածաշրջանային ընտրություններում։ Մասնագիտությամբ սոցիալական աշխատող։
Կենսագրություն
Էվա Կոպան արհեստավորների ընտանիքում 7 երեխաներից նախավերջին դուստրն էր, ծնունդով Պուկարանիից։ Կոպի ընտանիքը նախ գաղթել է Լա Պաս քաղաքից 1980-ականներին, իսկ հետո տեղափոխվել է Էլ Ալտո քաղաք։
Նա շարունակել է իր մասնագիտական ուսուցումը և, քանի որ սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների պատճառով չէր կարողանում ընդունվել Սան Անդրեսի բարձրագույն համալսարան (UMSA), գնացել է սովորելու էլ Ալտոյի պետական համալսարան (UPEA), որն ավարտել է 2011 թվականին «սոցիալական աշխատանք» մասնագիտությամբ։
Արդեն համալսարանում ուսանելու տարիներին ընտրվել է ուսանողական շարժման առաջնորդ. սկսելով որպես իր կուրսի պատվիրակ՝ սկսել է ղեկավարել ուսանողական կենտրոնը, ապա ընտրվել է Էլ Ալտո քաղաքի համալսարանների Տեղի ֆեդերացիայի (ful) գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում։
Նա նաև հայտնի է դարձել որպես «քաղաքական ակտիվիստ, որը պաշտպանում է էլ Ալտոյի երիտասարդների և կանանց իրավունքները», այդ թվում՝ սոցիալականացման և կանանց իրավունքների ու երաշխիքների մասին իրազեկվածության բարձրացման հարթակներում։
Այսպիսով, նա դեռ 27 տարեկան հասակում մտել է երկրի քաղաքական կյանք, երբ որպես իշխող «Սոցիալիզմի շարժում» քաղաքական կուսակցության անդամ ընտրվել էր Սենատ 2014 թվականի ընտրություններում։ Նա Լա Պաս դեպարտամենտի սենատորն է 2015 թվականի հունվարից։
2019 թվականի քաղաքական ճգնաժամի թեժ պահին, ուժայինների ճնշման տակ, որը հանգեցրել է սոցիալիզմի համար շարժումից բարձրաստիճան պաշտոնյաների հրաժարվելուն, սկսած երկրի նախագահ Էվո Մորալեսից և վերջացրած Սենատի նախագահ Ադրիանա Սալվատիերայից, Կոպան զբաղեցրել է վերջինիս պաշտոնը։ Նա շարունակել է գլխավորել Սենատը՝ որպես նրա քաղաքական հակառակորդ Ժանին Անյեսի ժամանակավոր նախագահ իշխանության գալուց հետո՝ հանդես գալով որպես այդ երկրի գլխավոր քննադատներից մեկը ։ 2020 թվականի ընտրություններից հետո Էվա Կապան Սենատի նախորդ շարքը փակել է 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ լիազորությունները փոխանցելով Անդրոնիկով Ռոդրիգեսին։
Էվա Կոպան համարվում էր Էլ Ալտոյի քաղաքապետի ընտրություններում սոցիալիզմի շարժման ենթադրյալ թեկնածուն 2021 թվականի տարածաշրջանային ընտրական փուլի ժամանակ։ Չնայած դրան, ինչպես նաև տեղի հասարակության աջակցությունը, կուսակցության ղեկավարությունը առաջադրել է Զաքարիաս Մակերին։ Սակայն Կոպան, այնուամենայնիվ, առաջադրել է իր թեկնածությունը որպես Jallalla խմբի ներկայացուցիչ՝ Ֆելիպե Կիսպեի գլխավորությամբ։ Արդյունքում՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 30-ին սոցիալիզմի շարժումը իր շարքերից հեռացրել է ոստիկանին, սակայն նա ինքն է հայտարարել, որ միշտ ձախ է լինելու, իսկ МАС կուսակցությունը «կմնա իր սրտում»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սոցիալական աշխատողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
(6417) Լիբերատի
(6417) Լիբերատի (Liberati), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Անտոնիո Վանյոցիի կողմից Ստրոնկոնեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,588641 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1115 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0658 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1521,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236645 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,95° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնիո Վանյոցիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սուրբ Թորոս (այլ կիրառումներ)
Սուրբ Թորոս եզրը կարող է վերաբերել.
Արիան Ասկարիդ
Արիան Ասկարիդ (Ariane Ascaride, ), ֆրանսիացի դերասանուհի, սցենարիստ, Ճանապարհորդություն դեպի Հայաստան ֆիլմի սցենարի համահեղինակ։
Դերասան Պիեռ և գրող Գիլ Ասկարիդների քույրն է։
Կենսագրություն
Սովորել է Aix-en-Provence համալսարանում, որտեղ ծանոթացել է Ռոբեր Գետիկյանի հետ։ 1979 թվականին ավարտել է Փարիզի դրամատիկական արվեստի ազգային կոնսերվատորիան (National Conservatory of Dramatic Art of Paris)։
1998 թվականին «Մարիուս և Ժանետ» ֆիլմի համար ստացել է Սեզար մրցանակաբաշխության լավագույն դերասանուհի մրցանակը և երկու անգամ ևս ներկայացվել է լավագույն դերասանուհի անվանակարգում՝ «Մարի-Ժոն և նրա 2 սերերը» (Marie-Jo et ses 2 amours), երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Brodeuses («Ընդհանուր թեմաներ») ֆիլմերի համար։ Valladolid միջազգային կինոփառատոնում «Քաղաքը խաղաղ է» ֆիլմի համար արժանացել է «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին։
Ձմռան վերջին օրը
«Ձմռան վերջին օրը» («Последний день зимы»), խորհրդային ֆիլմ, ռեժիսոր Վլադիմիր Գրիգորևի «արտադրական» դրաման։ Նկարահանվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1974 թվականին։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1975 թվականի մարտին։
Սյուժե
Սիբիրում խոշոր շինհրապարակում մշտապես լինում է արտադրական խնդիրներ. պատվիրատուն խափանում է ֆինանսավորումը, մատակարարները բերում են շինանյութ, արդեն հանձնված արտադրամասերը չեն համապատասխանում տեղադրվող սարքավորումներին։ Մայրաքաղաքի պաշտոնյան շտապում է հանձնման պլանային ժամկետների կատարման հարցում և անկեղծորեն կոչ է անում կեղծել հաշվետվությունները։ Խնդիրներին դիմակայում են շինարարության տնօրեն ընկեր Իլգունասը և բրիգադիր Նիկոլայ Իվանովիչ Կորոտկիխը։ Մեկ բարդ օրվա ընթացքում Նիկոլայ Իվանովիչը հասցնում է ստանալ պարգև՝ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի աստղ, հարսին տանել ծննդատուն, վիճել մի ընկերոջ հետ, օգնել մյուսին։ Արդեն երեկոյան Նիկոլայ Իվանովիչը դիմում է հանդիսատեսին և մենախոսություն է արտասանում, որում շնորհակալություն է հայտնում պարգևի համար և կոչ է անում շարունակել աշխատանքը. երկրում դեռ այնքան անելիք կա։
Քնադատություն
Ֆիլմը լայնորեն քննարկվել է խորհրդային ԶԼՄ-ներում, ընդ որում՝ բացասական արձագանքները գերակշռել են։ «Նևա» ամսագիրը (№ 4, 1976 թվական) ֆիլմն անհաջող է անվանել՝ ընդգծելով, որ նույնիսկ «նուրբ հոգեբանական վերլուծության վարպետը», ինչպիսին Եֆիմ Կոպելյանն է, չի կարողացել ազդել գեղարվեստական աշխատանքի արդյունքի վրա, իսկ Լև Դուրովի կատարմամբ գլխավոր հերոսի կերպարը չափազանց անշարժ է և ստատիկ ։ «Խորհրդային էկրան» ամսագիրը ֆիլմին ուղղակիորեն մեղադրել է ֆոնի ակնարկայնության, ավելորդ ազդագրային լինելու, բացահայտ բեմադրական անփութության մեջ ։
Չդիմակավորված կեղծամ, լարված դերասանական ժեստիկուլյացիա։ Կարված տաղավարային բեմավարագույր՝ թաց տոնածառերի և վրանների ետևում… Սա առաջին բանն է, որ աչքի է զարնում, երբ դիտում ես «Ձմռան վերջին օրը»՝ բեմադրված «Լենֆիլմում» ռեժիսորի Գրիգորևի սեփական սցենարով։ Առաջինը, բայց ոչ ամենագլխավորը։ <…> Նույնիսկ Լ․ Դուրովի հիանալի վարպետությունը, նրա հայտնի նուրբ ինտոնացիաները չեն փրկում․ միտք է ծագում, որ այս ամենը տեսել ես, ու տեսել ես ոչ մեկ անգամ։
Կինոգետ Սերգեյ Կուրդրյավցևը, համեմատելովԼև Դուրովի այս աշխատանքը նրա մի քանի նախորդ աշխատանքների հետ, ենթադրել է, որ դերասանի մոտ ձևավորվում է «բարի լուրջ մարդկանց» կերպարների պատկերասրահի ստեղծման անհաջող տենդենցը ։ «Звезда» ամսագիրը, ընդհակառակը, ֆիլմը համարել է մեծ գեղարվեստական իրադարձություն ։ Գեղարվեստական միջոցների ընտրության հարցում խելացի ու ստույգ է անժամանակ մեզնից հեռացած ականավոր դերասան Ե․ Կոպելյանը, իսկ գլխավոր հերոսը՝ շինարարների բրիգադիր Նիկոլայ Կորոտկիխը Լ․ Դուրովի կատարմամբ շատ անկեղծ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Վիլյոտա դել Պարամո
Վիլյոտա դել Պարամո (իսպ.՝ Villota del Páramo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Վեգա Վալդավիա շրջանում։ Բնակչությունը` 362 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Տարասովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Տարասովո (Тарасово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (36101-36200)
Աստերոիդների ցանկ (36001-36100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (36201-36300)
Դոբրոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)
Դոբրոե (Добре, Mamut Sultan), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մամուտ-Սուլտան։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրոե գյուղում բնակվում էր 3 461 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարսել Կոռեա
Մարսել Կոռեա (գերմաներեն՝ Marcel Correia, ), պորտուգալացի պաշտպան, ով հանդես է գալիս գերմանական «Այնտրախտում»։
«Կայզերսլաուտերն»
6 տարեկան հասակից Մարսելը հաճախել է «Կայզերսլաուտերն» ֆուտբոլային դպրոց։ 2007/2008 մրցաշրջանում Մարսելը իր դեբյուտ է նշել երկրորդ թիմի կազմում՝ «Պիրմազենսի» դեմ խաղում ։
«Այնտրախտ»
2011 թվականին Մարսելը պայմանագիր է կնքել «Այնտրախտի» հետ։ Բունդեսլիգայում Մարսելը իր դեբյուտը նշել է «Վերդերի» դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Այնտրախտ Բրաունշվեյգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Գուդրուխի
Գուդրուխի (გუდრუხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 960 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 22 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 53 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Դմիտրի Եկիմով
Դմիտրի Վլադիմիրովիչ Եկիմով (Дзмітрый Уладзіміравіч Якімаў; ), խորհրդային, բելառուսական և ռուսական ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս դարպասապահի դիրքում։ Անցկացրել է մեկ հանդիպում Բելառուսի հավաքականի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Մեծահասակների մակարդակում սկսել է հանդես գալ ԽՍՀՄ առաջնության վերջին մրցաշրջանում, Լիդայի «Օբուվշիկ» ակումբի կազմում, որը խաղում էր ֆիզիկական կուլտուրայի կոլեկտիվների մրցումներում։ Նույն մրցաշրջանում տեղափոխվել է Բրեստի «Դինամո» և ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայում անցկացրել է 7 հանդիպում։
2000 թվականից հանդես է եկել Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում «Տոմի», «Գազովիկ-Գազպրոմի» և «Չիտայի» կազմում, ինչպես նաև «Չիտայի» և Ռյազանի «Սպարտակի» կազմում խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնում։
2007 թվականին կրկին վերադարձել է Բրեստ և մեկ մրցաշրջան անցկացրել ակումբի կազմում։ 2007 թվականին դարձել է Բելառուսի գավաթակիր, սակայն եզրափակիչ խաղում չի խաղացել։ Բելառուսի բարձրագույն խմբում Բրեստի և Մինսկի «Դինամոյի» կազմում մասնակցել է 154 խաղի։
2014 թվականին «Վոլոգդա» ֆուտբոլային ակումբում աշխատել է որպես դարպասապահների մարզիչ, հետագայում աշխատել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» ակադեմիայում ։
2020 թվականի հունվարից սկսել է աշխատել «Սպարտակի» ակադեմիայի դարպասապահների հետ ։
Կարիերան հավաքականում
Իր միակ խաղը Բելառուսի հավաքականի կազմում անցկացրել է 1996 թվականի օգոստոսի 20-ին ԱՄԷ հավաքականի դեմ (0:1), անցկացրել է առաջին խաղակեսը և խաղի 15-րդ րոպեին գոլ է բաց թողել ։
Բայրամ-գոմ
Բայրամ-գոմ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նեդուվեռե
Նեդուվեռե (Näduvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գրեյս Ջոնս
Բեվերլի Գրեյս Ջոնս (Beverly Grace Jones, ), արմատներով Ճամայկայից ամերիկացի երգչուհի, կինոդերասանուհի, մոդել։
Մանկություն Ճամայկայում
Գրեյսը ծնվել է Ճամայկայում՝ Սփենիշ Թաունում 1948 թվականի մայիսի 19-ին ՝ եկեղեցական քարոզչի և քաղաքագետի ընտանիքում  ։ Մինչ ծնողներն աշխատում էին Միացյալ Նահանգներում, Գրեյսին, քույրերին և եղբայրներին խնամում և դաստիարակում էին տատիկն ու պապիկը։ Ջոնսը շատ խիստ դաստիարակություն է ստանում ճամայկյան հիսունականների եկեղեցու ազդեցության ներքո։ Նա այցելում էր եկեղեցի շաբաթական երեք անգամ։ Ընտանիքի երկու կողմերն էլ, թե՛ հայրական, թե՛ մայրական կողմերը հավատացյալներ էին։ Գրեյս Ջոնսի ընտանիքում շատ եպիսկոպոսներ կային՝ պապը, ապուպապը, եղբայրը՝ Նոելը նույնպես դարձավ եպիսկոպոս։
Փոքրիկ Ջոնսը շատ ամաչկոտ աղջնակ էր, որն ուներ միայն մեկ ընկերուհի՝ դասընկերուհին։ Դասընկերները հաճախ էին բարկացնում Գրեյսին՝ անվանելով նրան «բարակ փայտ»։ Ջոնսը զբաղվում էր սպորտով և հանգստություն էր գտնում հայրենի Ճամայկայի բնության գրկում ։
Պատանեկություն ԱՄՆ-ում և կարիերայի սկիզբ
Գրեյս Ջոնսը երբ դարձավ 13 տարեկան, ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվեցին Միացյալ Նահանգների Նյու Յորք նահանգի Սիրակյուս քաղաք։ Այստեղ նա ապրեց ծնողների հետ ։ Ջոնսը դպրոցն ավարտելուց հետո կրթությունը շարունակեց Սիրակյուսի համալսարանում։ Այստեղ նա ուսանում էր իսպաներեն, որտեղ դարձավ լեզվի մասնագետ (Spanish major) : Համալսարանում Ջոնսին ուշադրություն դարձրեց դրամայի պրոֆեսորը, ով առաջարկեց աշխատել իր հետ Ֆիլադելֆիայում մի պիեսի աշխատանքներում։ Ջոնսը համաձայնեց և մեկնեց նրա հետ ։ Երբ Գրեյսը դարձավ տասնութ տարեկան, տեղափոխվեց Նյու Յորք։ Այստեղ պայմանագիր կնքեց «Wilhelmina Modelling agency» ընկերության հետ և սկսեց որպես մոդել աշխատել։ Հետո տեղափոխվեց Փարիզ 1970 թվականին ։ Փարիզի նորաձևության աշխարհը միանգամից ուշադրություն դարձրեց անսովոր խափշիկ Ջոնսի վրա։ Իվ Սեն Լորենը, Կլոդ Մոնտանան և Կենզո Տակադան անմիջապես նրան դարձրին պոդիումի մոդել։ Գրեյսը սկսեց նկարահանվել Elle, Vogue, Stern ամսագրերի համար։ Նրա հետ աշխատեցին այնպիսի լուսանկարիչների, որպիսիք էին Հելմուտ Նյուտոնը, Գի Բուրդենը և Հանս Ֆեյերը ։ Փարիզյան տարիներին նա տուն վարձակալեց Ջերի Հոլի և Ջեսիկա Լենգի հետ։ Վերջիններս հաճախակի էին այցելում 1970-1980-ականներին «Club Sept» փարիզյան ամենահայտնի գեյ-ակումբներից մեկը. այստեղ շփվում էին Ջորջիո Արմանիի և Կարլ Լագերֆելդի հետ ։
Առաջին դիսկո-ալբոմներ, համագործակցություն Թոմ Մուլտոնի հետ
Գրեյս Ջոնսն իր երաժշտական կարիերան սկսեց Նյու Յորքի գեյ-ակումբներում։ Նա խիստ ուշադրություն էր դարձնում իր արտաքին տեսքի և հանդերձանքի վրա ու հաճախակի համասեռական իմիջով էր հանդես գալիս։ Իր առաջին պայմանագիրը Գրեյս Ջոնսը ստորագրեց «Island Records» լեյբլի հետ դիսկո ժանրում։ Նրա պրոդյուսերը դարձավ Թոմ Մուլտոնը։ Վերջինս աշխատում էր Ֆիլադելֆիայի «Sigma Sound Studios» ընկերությունում։ Գրեյսի դեբյուտային ալբոմը դարձավ «Portfolio», որը լույս ընծայվեց 1977 թվականին։ Ալբոմը պարունակում էր երեք երգ բրոդվեյյան մյուզիքլներից։ Ալբոմի երկրորդ երեսին նույնպես կային երգեր։
Իմիջ
Գրեյս Ջոնսը հայտնի է իր անդրոգին տեսքով, այսինքն նա կարողանում է և՛ տղամարդու տեսքով բեմ բարձրանալ, և՛ կնոջ։ Նրան բնորոշ է քառակուսի սանրվածքը և կոշտուկոպիտ հանդերձանքը։ Ի դեպ, զգեստների դիզայները Ժան Պոլ Գուդն է (Jean-Paul Goude): Ջոնսը հայտնի է իր էքսցենտրիկ խառնվածքով ։ Ցայսօր էլ նա հայտնի է իր արտառոց և տարօրինակ կերպարով, որը խորը ազդեցություն է թողել շատ արտիստների վրա, այդ թվում՝ Էնի Լենոքսի, Լեդի Գագայի, Ռիհաննայի , Brazilian Girls , Գրայմսի , Ռոշին Մյորֆիի , Նայլ Ռոջերսի , Santigold և Basement Jaxx :
Գրեյս Ջոնսը 2013 թվականին Guardian ամսագրի կողմից դարձավ 50 լավ հագնվող կանանցից մեկը (հիսունամյա կանանց շրջանում) ։
Ձայն
Գրեյս Ջոնսը հանդես է գալիս կոնտրալտո ձայնատեսակով։ Կատարում է երկու եղանակով։ Առաջինը մոնոտոն կիսաձայն երգելու ոճն է, ինչպես "Private Life", "Walking in the Rain" և "The Apple Stretching": Երկրորդը գրեթե սոպրանո կատարումն է, ինչպես հետևյալ երգերում՝ "La Vie en Rose", "Slave to the Rhythm" և  "Victor Should Have Been a Jazz Musician": Երգչուհու ձայնը երկուսուկես օկտավայի է հասնում ։
Անձնական կյանք
Ջոնսը ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Առաջին ամուսինը պրոդյուսեր Քրիս Ստենլին էր։ Վերջինիս հետ ամուսնացավ 1989 թվականին։ Երկրորդ ամուսնությունը 1996 թվականին էր թիկնապահ Աթիլա Ալտոնբեյի հետ ։
Լուսանկարիչ Ժան Պոլ Գուդի հետ Գրեյս ունի զավակ՝ Պաուլուն։ Վերջինս երեխա ունենալով տատիկ է դարձրել Գրեյսին ։
Երգչուհին չորս տարի անընդմեջ հանդիպել է շվեդ դերասան Դոլֆ Լունդգրենի հետ, ով աշխատում էր որպես թիկնապահ սիդնեյյան ակումբներից մեկում և հետագայում դարձավ Գրեյսի անձնական թիկնապահը ։ 1990 թվականից Գրեյսը սկսեց հանդիպել դանիացի դերասան Սվեն Օլե Տորսենի հետ։ Երկուսի միջև հարաբերությունները շարունակվեցին ընդհուպ 2007 թվականը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ճամայկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ճամայկացի ռեգգի երաժիշտներ
Ժորժ Ֆեյդո
Ժորժ Ֆեյդո (Georges Feydeau, ), ֆրանսիացի կատակերգու, դրամատուրգ։
Ստեղծագործություն և ճանաչում
Ժորժ Ֆեյդոն մշակել և խորացրել է վոդևիլի ժանրը։ Դարձել է ամենահայտնի հեղինակը նրանց մեջ, ովքեր հասարակության մեջ կիսալույս կյանքի ֆարսեր ունեին։ Նա հեղինակ է մի շարք ստեղծագործությունների, որոնցից էին Տիկինը Մաքսիմից, Սեր և դաշնամուր, Տիկնանց դերձակը, Ոսկե դար և այլն։ Դրանք հաջողությամբ բեմադրվել էին Փարիզի զբոսայգիներում։ Հաճախ գրել և համագործակցել է դրամատուրգ Գենեկենի հետ։
էկրանավորում
Ֆեյդոյի պիեսները էկրանավորվել են 1912 թվականից։ Ռուսաստանում նրա կատակերգություններից մեկը՝ Ննջասենյակի բանալին, նկարահանվել է 2003 թվականին Էլդար Ռյազանովի կողմից։
Հարազատներ
Ֆեյդոյի աները նկարիչ Կարոլուս-Դյուրանն էր։ Գրողի թոռը՝ Ալեն Ֆեյդոն (1934–2008), դերասան և ռեժիսոր էր։
Տարասովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Տարասովո (Тарасово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կառավարվող արկեր
Կառավարվող արկեր, անօդաչու թռչող ապարատներ՝ հանդերձված մարտական լիցքով և թռիչքի կառավարման սարքերով։ Կառավարվող արկերը բաժանվում են 4 դասի.
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Ռազմական տեխնիկա
Ալբա դե Սեռատո
Ալբա դե Սեռատո  (իսպ.՝ Alba de Cerrato) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սիեռատո Պալենտինո շրջանում։ Զբաղեցնում է 35.21կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 101 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 29 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Հաջիշեն
Հաջիշեն (Հաջիքենդ, Աջիքենդ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Խանլարի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է շրջկենտրոն Խանլարից (այժմ՝ Գյոլգյոլ) (հնում՝ Շակաշեն) 8 կմ հարավ՝ սաղարթախիտ անտառների գրկում, ծովի մակերևույթից 1210-1290 մ բարձրության վրա, Ալհարակ (այժմ՝ Գյոյգյոլ) լիճ տանող ճանապարհին ։
Պատմություն
Տեղում պահպանված կիսավեր եկեղեցին և խաչքարով գերեզմանոցը փաստում են Հաջիշենի գոյությունն առնվազն միջնադարում ։ Սակայն գրավոր աղբյուրներում գյուղն առաջին անգամ «Հաճիշին» անվամբ հիշատակվում է Փիլիպոս Ա Աղբակեցի կաթողիկոսի (1638-1655) կոնդակներից մեկում ։
Հաշվի առնելով հանգստի համար անհրաժեշտ բնական պայմանների առկայությունը՝ 1870 թ.–ին կառավարությունը (Բուտալով նահանգապետի օրոք) որոշում է բնության այդ գողտրիկ անկյունում Գանձակ քաղաքի մեծահարուստների և պաշտոնյանների համար հիմնել ամառանոց։ Տեղացիներին էլ առաջարկվում է վերաբնակվել պատմական Բախշիք գյուղատեղիում։ Բնակիչների մեծ մասն անմիջապես փոխադրվում և հիմնավորվում է նոր բնակավայրում. «Այստեղ մի քանի տարի յառաջ բնակելիս են եղել հայեր, որոնք ցրուել են ուրիշ գիւղեր, թողնելով իրանց շէնքերն և աւերակ, եկեղեցին իւր շրջապատ գերեզմանատնով»  ։ Ի դեպ, 1889 թ.–ին այս առթիվ մեկ այլ հոդվածագիր նշել է. «...Հաջի-Քեանդն առաջները եղել է հայի գիւղ, որը ապացուցւում է կիսաւեր հայոց եկեղեցով և բազմաթիւ հին գերեզմաններով. բայց տեղի ժողովուրդը հետզհետէ թողել է Հաջի-Քեանդը և նրանից մի քիչ հեռու (2-3 վերստ) հիմնել մի նոր գիւղ «Բախշիկ» անունով...» :
19–րդ դարի վերջերին Վերին Հաջիքենդն արդեն իրենից ներկայացնում էր մի փոքր քաղաք, որտեղ ամռան ամիսներին գործում էին նաև հեռագրատունը, փոստը և դատարանը ։ Հայտնի է նաև, որ գյուղում եղել են բազմաթիվ հյուրանոցներ, այդ թվում 1895 թ.–ին Ա. Միրզոյանցի կառուցածը ։
Բնակչություն
Հայտնի է, որ մինչև 1870 թ.–ը զուտ հայաբնակ Հաջիշենում բնակվել են 25-30 տուն հայեր ։ 1870 թ․-ից հետո Վերին թաղամասում, որը հենց սկզբից պաշտոնապես կոչվեց Հաջիքենդ, սկսում են բնակություն հաստատել տարբեր ազգությունների ներկայացուցիչներ։ Հատկապես մեծաթիվ էին ռուսները, որոնք ունեին իրենց առանձին թաղամասը ։ Միաժամանակ 19–րդ դարի վերջերին բնակավայրի մերձակայքում տարվա ամառային ամիսներին հաստատվում էին խաշնարած թափառական թուրքերը. «Հաջիքենդի շուրջը անտառի մէջ հարիւրաւոր վրաններ, ալաչուխներ կան, սրանցում էլ բնակվում են թուրքերը, մանաւանդ դէպի Սուլուք գիւղը տանող ճանապարհի վերայ «Դաղդան»-ում մի ահագին բազմութիւն է թուրքերի այս կամ այն անկիւնում վրանների մէջ պատսպարուած» ։
1892 թ.–ի հունիսի 28-29-ին կազմված վիճակագրական տեղեկանքում խաշնարած թուրքերի թվաքանակը ցույց է տրված 631 շունչ ։ Վիճակագրական նույն աղբյուրի համաձայն՝ Հաջիշենն ունեցել է նաև 585 հայ, 478 ռուս, 7 հայ կաթոլիկ, 631 շիա մուսուլման, 99 լյութերական, 56 հրեա, 51 հռոմեական կաթոլիկ, 9 աղանդավոր, 6 օտարերկրացի, ընդամենը՝ 1924 բնակիչ (1104 ար., 820 իգ.)  :
Խորհրդային տարիներին ևս Հաջիշենը շարունակում է պահպանել ամառանոցային բնակավայրի իր համբավը և մինչև 1949 թ.–ը բացառապես բնակեցված էր հայերով ու ռուսներով։ Այնուհետև այստեղ բնակություն են հաստատում Խորհրդային Հայաստանից փոխադրված թուրք (ադրբեջանցի) ընտանիքներ։ Այդուհանդերձ, մինչև 1988 թ.–ի գարդմանահայերի բռնագաղթը մոտ 60 տուն կազմող հայերը Հաջիշենում կազմում էին բնակչության մեծամասնությունը։ Բռնագաղթից առաջ մասամբ հայաբնակ էին ինչպես Ներքին, այնպես էլ Վերին թաղերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Sega Saturn Magazine
Sega Saturn Magazine, բրիտանական ամսագիր, նվիրված Sega խաղային համակարգի համար նախատեսված խաղերին, որը լույս է տեսել Մեծ Բրիտանիայում 1994 թվականից մինչև 1998 թվականը։
Պարբերականը սկսել է իր գործունեությունը 1994 թվականին Official Sega Magazine անունով և պաշտոնապես լիցեզավորված է եղել Sega ընկերության կողմից։ Սկզբնական շրջանում ամսագրում հայտնվում էին նյութեր տարբեր խաղային համակարգերի համար, սակայն արդեն 1995 թվականից ամսագրում հայտնվեցին նյութեր միայն Sega Saturn-ի մասին, և անվանափոխվեց դառնալով Sega Saturn Magazine։ Ամսագրի գլխավոր խմբագիրը դարձավ Ռիչարդ Լիդբեթթեր, ով Mean Machines-ի հիմնադիրն էր ։
1997 թվականին Mean Machines Sega ամսագիրը դադարեցրեց իր գործունեությունը, իսկ աշխատակիցները տեղափոխվեցին Sega Saturn Magazine։ Իր հերթին Sega Saturn Magazine-ը դադարեցրեց իր գործունեությունը 1998 թվականին։ Ամսագրի վերջին համարը դարձավ նոյեմբերին թողարկված տարբերակը ։
Sega Saturn-ում տեղադրված ակնարկները հիմնականում վերաբերվում էին Ճապոնիայի շուկայի համար նախատեսված խաղերին, ինչն էլ դարձավ Մեծ Բրիտանիայում փոքր պահանջարկի պատճառ։ Խաղացողները պետք է կարգավորեյին իրենց խաղային համակարգերը, այդ խաղերը խաղալու համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ ըստ տեսակի Կատեգորիա:Համակարգչային տեխնոլոգիաներ
Սուբոր (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Սուբոր (Суборь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Արամ Նազարյան
Արամ Ղազարի Նազարյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1968 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1979 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1995 թվականից՝ Հայաստանի նկարիչների միության Վանաձորի բաժանմունքի նախագահ։
Ստեղծագործություններ
Նազարյանի երփնագրերին բնորոշ են ինքնատիպ գունազգացողությունը, ազատ և ցայտուն վերացարկումները ։ Գործերից են՝
Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Դոնսկոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)
Դոնսկոե (Донське, Beş Terek), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կերնեուչ։
2001 թվականի տվյալներով Դոնսկոե գյուղում բնակվում էր 1 939 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դավաթի
Դավաթի (დავათი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 24 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 157 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Վիկտոր Արեֆև
Վիկտոր Լեոնիդովիչ Արեֆև (Віктор Леонідович Ареф'єв, ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Ալչևսկի «Ստալում»և Դոնեցկի «Օլիմպիկում» ։ 2001-2002 մրցաշրջանում Վասիլի Սաչկոյի հետ դարձել է Ուկրաինայի առաջին լիգայի լավագույն ռմբարկու։
Կենսագրություն
Իր երիտասարդական կարիերան Արեֆևը սկսել է դեռ ԽՍՀՄ-ում՝ հանդես գալով Դոնեցկի ՕՀՈՒ-ում։  Մեծահասակների մակարդակում նորամուտը նշել է «Սիլուր Խարցիզսկ»-ի հետ։ 1993-1994 մրցաշրջանում նա իր առաջին երեք հանդիպումներն անցկացրեց Ալչևսկի «Ստալ» ակումբի կազմում, այս ակումբում տեղի ունեցավ Արեֆևի՝ որպես ֆուտբոլիստի ձևավորումը։  Ընդհանուր առմամբ, նա ակումբի կազմում անցկացրել է 269 հանդիպում և դարձել 71 գոլի հեղինակ։ 1999-2000 մրցաշրջանում խաղացել է Կիևի «Արսենալ»-ում և նրա ֆարմ ակումբում, իսկ նրա թիմը՝ «Ստալ»-ը, բարձրացել է Պրեմիեր լիգա։  Թիմին չի հաջողվել ամրապնդվել էլիտայում, բարձրագույն դիվիզիոնում Արեֆևը մասնակցել է 19 հանդիպման և դարձել 3 գոլի հեղինակ։ Այնուամենայնիվ, հաջորդ մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը 29 խաղում խփել է 17 գոլ, ինչը նրան դարձրել է առաջին լիգայի լավագույն ռմբարկու։ 2004/05 մրցաշրջանում նա լքել է ակումբը և մեկ տարի անցկացրել «Նեֆտյանիկ-Ուկրնեֆտ»-ում։ Հաջորդ մրցաշրջանում Արեֆևը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Օլիմպիկ», որտեղ անցել է նրա կարիերայի երկրորդ մասը՝ 126 հանդիպում և 42 գոլ։ 2005-2006 մրցաշրջանում նա վարձավճարով երեք հանդիպում է անցկացրել Խմելնիցկի «Պոդոլ»-ում։ 2007-2008 մրցաշրջանը Արեֆևի համար ամենահաջողվածներից մեկն էր «Օլիմպիկ»-ում․ նա 32 խաղում խփել է 20 գոլ՝ մեծ տարբերությամբ դառնալով ակումբի լավագույն ռմբարկուն մրցաշրջանում։ Արեֆևը կարիերան ավարտել է 2011-2012 մրցաշրջանում՝ երկու հանդիպում անցկացնելով « Մակեևուգոլ »-ի կազմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
(6418) Հանամիգահարա
(6418) Հանամիգահարա (Hanamigahara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,260305 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0191 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5015 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1241,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290037 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նաելավեռե
Նաելավեռե (Naelavere), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լե Մոնսո
Լե Մոնսո (Les Monceaux), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 174 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.72 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 112 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 86-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 86 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (46 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (4 տղամարդ և 1 կին)։ 26 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ելենա Տեմնիկովա
Ելենա Վլադիմիրովնա Տեմնիկովա (Еле́на Влади́мировна Те́мникова, 18 ապրիլի, 1985, Կուրգան, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս երգչուհի, «Սերեբրո» խմբի նախկին մենակատարուհի, հեռուստա- և ռադիոհաղորդավարուհի, դիզայներ ։
Կենսագրություն
2002 թվականին Ելենա Տեմնիկովան՝ որպես մրցույթներից մեկի շրջանային փուլի հաղթող, ուղարկվել է Մոսկվա՝ մասնակցելու Քրիստոս Փրկիչ տաճարում անցկացվող համառուսաստանյան մրցույթին, որտեղ արժանանում է Գրան-պրիի ։
2003 թվականի ձմռանը Տեմնիկովան տեղափոխվում է Մոսկվա, որպեսզի վերջնական որոշում կայացնի, թե ուր պիտի ընդունվի սովորելու (թատերական ինստիտուտի կամ որևէ այլ բուհի փիարի բաժին), սակայն տեսնելով «Աստղերի ֆաբրիկայի» հայտարարությունը՝ տուն մեկնելուց առաջ մասնակցում է լսումների և ընտրվում նախագծին մասնակցելու ։ Տեմնիկովան սկսում է աշխատել Մաքսիմ Ֆադեևի հետ (ով նույնպես ծնունդով Կուրգանից է), «Աստղերի ֆաբրիկա» նախագծում հասնում է մինչև եզրափակիչ, համերգային շրջագայություններ է ունենում 2003—2004 թվականներին, մասնակցում է Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Վերջին հերոսը-5։ Սուպերխաղ» հաղորդմանը , որպես մենակատար հրավիրվում է մասնակցելու Մոսկվայի ուսանողական բաց թատրոնի (Театр МОСТ, Московский Открытый Студенческий Театр) «Օդանավակայան» («Аэропорт») մյուզիքլին ։
2006 թվականի սկզբին Մաքսիմ Ֆադեևը որոշում է ստեղծել «SEREBRO» նախագիծը ։
2007 թվականի մարտին Առաջին ալիքի հանձնաժողովը որոշում է, որ Եվրատեսիլ 2007 միջազգային երգի մրցույթում Ռուսաստանը կներկայացնի Serebro խումբը ։ Մրցույթում նրանք զբաղեցրին երրորդ հորիզոնականը ։
Սերեբրո խմբի «Song#1», «Дыши», «Опиум», «Скажи не молчи», «Сладко» երգերը գլխավորել են հիթ-շքերթներ, իսկ խումբն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների և հանդիսատեսի ու գործընկերների համակրանքին։ 2009 թվականին խմբի թողարկած «ОпиумRoz» ալբոմի շնորհանդեսը կատարվել է մեծ համերգի ձևով, որին ներկա էր 70 000 հանդիսատես ։ 2009 թվականի դեկտեմբերին համացանցում լուրեր տարածվեցին, թե SEREBRO խմբի մենակատար Լենա Տեմնիկովան լքում է կոլեկտիվը ։ Ըստ վարկածներից մեկի՝ Տեմնիկովայի հեռանալու պատճառներից մեկը համարվում էր նրա սիրավեպը կոմպոզիտոր Արտյոմ Ֆադեևի հետ, ով պրոդյուսեր Մաքսիմ Ֆադեևի հարազատ եղբայրն է։ Մաքսիմ Ֆադեևն էլ Տեմնիկովային ստիպել է լքել խումբը ։ Նոյեմբերի 30-ին խմբի պաշտոնական կայքում հայտարարություն տրվեց, որ սկսվում են լսումներ նոր մեներգչուհու ընտրության նպատակով ։
2011 թվականի մայիսի 24-ից Ելենա Տեմնիկովան վարում է МУЗ-ТВ ալիքի «Իրական սեր» («Реальная любовь») դետեկտիվ հեռուստաշոուն ։
2011 թվականի հուլիսի 30-ին տեղի ունեցով «Mama Lover» երգի պրեմիերան, իսկ 2012 թվականի հունիսի 13-ին՝ «Мальчик» երգի պրեմիերան ։
2013 թվականին խումբը նկարահանեց երեք տեսահոլովակ՝ «Mi-Mi-Mi», «Мало тебя» և «Угар»: Վերջինս՝ որպես դուետ DJ M.E.G.-ի հետ, ներկայացվել է «Премию МУЗ-ТВ 2014. Эволюция» մրցանակաբաշխության «Լավագույն զուգերգ» անվանակարգում ։
2014 թվականի փետրվարին տեղի ունեցան «Я тебя не отдам» երգի տեսահոլովակի նկարահանման աշխատանքները։ Երգը ներկայացվեց նաև Big-Love-Show-ում։
2014 թվականի փետրվարի 14-ին Ելենա Տեմնիկովան հայտարարեց, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 3-ին լրանում է Մաքսիմ Ֆադեևի պրոդյուսերական կենտրոնի հետ կնքված պայմանագրի ժամկետը, և դրանից հետո ինքը կլքի SEREBRO խումբը ։ Սակայն Տեմնիկովան խմբից դուրս եկավ 2014 թվականի մայիսի 15-ին առողջական խնդիրների պատճառով ։ Խմբում Ելենա Տեմնիկովային սկզբում փոխարինեց խմբի նախկին մենակատար Անաստասիա Կարպովան, ապա «Արձակուրդ Մեքսիկայում» («Каникулы в Мексике») շոուի նախկին մասնակից Պոլինա Ֆավորսկայան ։
2014 թվականի ամռան վերջին Տեմնիկովան դարձել է Տեմնիկովան դարձել է «Սրտերի համաստեղություն» («Созвездие сердец») հիմնադրամի հոգաբարձական խորհրդի անդամ. հիմնադրամն օգնում է հիվանդ ու հաշմանդամ երեխաներին ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 9-ից գործում է Տեմնիկովայի ալիքը Rutube վիդեոհոսթինգում ։ Նա նաև ռուսական Marmalato ապրանքանիշի հետ համատեղ ստեղծել է Вy Temnikova աքսեսուարների հավաքածուն, որ վաճառքի է հանվել դեկտեմբերի 1-ին ։
2014 թվականին Ելենա Տեմնիկովան գլխավորել է Maxim ամսագրի կազմած «Երկրի 100 ամենագրավիչ կանանց» ցանկը ։
2014 թվականի նոյեմբերի 18-ին թողակել է իր առաջին լիարժեք սինգլը՝ «Зависимость»: Սինգլի թողարկման առիթով նկարահանվել է հատուկ լիրիկական տեսահոլովակ, որի մտահղացման հեղինակը Տեմնիկովան է։ Տեսահոլովակը նկարահանել է հայտնի լուսանկարիչ Կլաուդիո Պորկարելին ։ Տեսահոլովակն առաջին տեղն է գրավել ELLO ալիքի ռեյտինգում՝ որպես «2014 թվականի լավագույն լիրիկական տեսահոլովակ»։ 2015 թվականի ապրիլի 6-ին տեղի է ունեցել երգչուհու «Навстречу» սինգլի ու տեսահոլովակի պրեմիերան։ «Навстречу» երգը ներկայացվել է երեք տարբերակներով՝ ռոմանտիկ, պարային և ակուստիկ ։
Հուլիսի 13-ին Ելենա Տեմնիկովան հանրությանը ներկայացրեց «Улетаем» պարային սինգլը, որն ընդգրկվեց նրա դեբյուտային ալբոմում ։
2015 թվականի օգոստոսի 31-ից Ելենա Տեմնիկովան Մաքսիմ Պրիվալովի հետ համատեղ վարում է Love Radio ռադիոալիքի «Пара напрокат» շոուն ։ Սեպտեմբերի 20-ից մասնակցում է Ռուսաստանի առաջին ալիքի «Точь-в-точь» հեռուստահաղորդման երրորդ եթերաշրջանին ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 29ին տեղի ունեցավ Ելենա Տեմնիկովայի ու Natan-ի «Наверно» երգի պրեմիերան, որի տեսահոլովակը հանրության դատին հանձնվեց հոկտեմբերի 13-ին։
Անձնական կյանք
2014 թվականից ամուսնացած է Դմիտրի Սերգեևի հետ ։ 2015 թվականի մարտի 27-ին նրանք ունեցել են դուստր, ում կոչել են Ալեքսանդրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Աստղերի ֆաբրիկա (Ռուսաստան) Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Գրիգորիս Ալեաթճյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ հոգևոր գործիչներ
ՀՀ ԳԱԱ մաթեմատիկայի ինստիտուտ
Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի մաթեմատիկայի ինստիտուտը մաթեմատիկական հետազոտություններով զբաղվող ակադեմիական ինստիտուտ է Հայաստանում։
Պատմություն
Կազմավորման առաջին տարիներին ինստիտուտը հիմնականում զբաղվում էր ֆունկցիաների տեսությամբ։ Ժամանակի ընթացքում հետազոտությունների դաշտը ընդլայնվելով ներառեց նաև դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշիվը, ֆունկցիոնալ անալիզը, հավանականությունների տեսությունը և մաթեմատիկական վիճակագրությունը։
1971 թ. Մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ինստիտուտից առանձնացավ Մաթեմատիկայի ինստիտուտը։ Ինստիտուտի տնօրեններ են եղել ակադեմիկոս Մխիթար Ջրբաշյանը (1971-1989, 1989-1994 թվականներին պատվավոր տնօրեն), ակադեմիկոս Նորայր Առաքելյանը (1989-1991, 1997-2006 թթ.), ակադեմիկոս Ալեքսանդր Թալալյանը (1991-1997 թթ.), ֆ.մ.գ.դ. Բագրատ Բատիկյանը (2006-2010 թթ.), ԳԱԱ թղթ. անդամ Վալերի Մարտիրոսյանը (2011-2012 թթ.)։ Ակադեմիկոսներ Սերգեյ Մերգելյանը, Ռաֆայել Ալեքսանդրյանը, Ռուբեն Համբարձումյանը, Անրի Ներսեսյանը նույնպես կարևոր ներդրում են ունեցել ինստիտուտի կայացման և զարգացման հարցում։
Տնօրեններ
1971-1989 թթ. Մխիթար Ջրբաշյան
1989-1991 թթ. Նորայր Առաքելյան
1991-1997 թթ. Ալեքսանդր Թալալյան
2006-2010 թթ. Բագրատ Բատիկյան
2011-2012 թթ. Վալերի Մարտիրոսյան
2012-2019 թթ.Ռաֆայել Բարխուդարյան
2019-2022 թթ. Գրիգորի Կարագուլյան
2022 թ. Ռաֆիկ Արամյան
Արտաքին Հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ինստիտուտներ ու կազմակերպություններ
Սթիր ֆրայ
Սթիր-Ֆրայ (to stir-fry), կանտոնական խոհանոցի համար ավանդական տեխնիկա է` թեք պատերով, խորը տապակի մեջ, տաք յուղով ուտելիքը տապակելու, անընդհատ խառնելով։
Կիրառում
Մսով և ծովամթերքով, բանջարեղենով և արիշտայով ուտեստները տապակվում են վոկի մեջ։ Այսպիսի բարձր ջերմաստիճանում պատրաստվելու արդյունքում մթերքները պահպանում են իրենց թարմությունը, բույրը և օգտակար հատկությունների զգալի մասը։ Վոկում տապակելու երկու հիմնական եղանակ կա ։
Հարավչինական խոհարարների վարպետության չափանիշը համարվում է ուտեստին հատուկ «տապակի համը» տալու ունակությունը (wok hei) : Այս համային երանգը մասամբ պայմանավորված է կարամելիզացմամբ, մասամբ Մայարի արձագանքով ։ Առավել փորձառու խոհարարները ոչ միայն անընդհատ խառնում են պատրաստվող սնունդը, այլև արագորեն այն թավայի մեջ օդ են նետում, ինչը թույլ է տալիս, որ սնունդը անմիջապես սառչի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական խոհանոց Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ Կատեգորիա:Խոհարարություն
Մայքլ Թիլսոն Թոմաս
Մայքլ Թիլսոն Թոմաս (Michael Tilson Thomas), ամերիկացի երաժիշտ, Սան Ֆրանցիսկոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի երաժշտական տնօրենն է, Նոր աշխարհի սիմֆոնիկ նվագախմբի հիմնադիրը և գեղարվեստական տնօրենը, Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր հրավիրյալ դիրիժորը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Լոս Անջելեսում (դեկտեմբերի 21, 1944), ընտանիքում երրորդ սերնդի արվեստագետն է։ Պարոն Թիլսոն Թոմասն իր պաշտոնական ուսումը սկսել է Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարանում, որտեղ դաշնամուր է ուսանել Ջոն Քրոունի, իսկ դիրիժորական և կոմպոզիտորական արվեստ՝ Ինգոլֆ Դալի մոտ։ Տասնինը տարեկանում նա դարձել է Պատանի երաժիշտների հիմնադրամի ՙԴեբյուտ՚ նվագախմբի երաժշտական տնօրեն։ Աշխատել է Ստրավինսկիի, Բուլեզի, Շտոկհաուզենի և Քոփլանդի հետ՝ Լոս Անջելեսի «Երկուշաբթի երեկոյան համերգների» ընթացքում վերջիններիս ստեղծագործությունների առաջին կատարումների ժամանակ։ Այս նույն ժամանակահատվածում որպես դաշնակահար և դիրիժոր համագործակցել է Գրեգորի Պյատիգորսկու և Յաշա Հեյֆեցի հետ։
Ստեղծագործական գործունեությունը
Ձայնագրել է ավելի քան 120 սկավառակ, որոնք ներառում են Բախի, Բեթհովենի, Մալերի, Պրոկոֆևի և Ստրավինսկու ստեղծագործությունները, ինչպես նաև նրա հետ աշխատած երգահաններ Չարլզ Այվզի, Կարլ Ռագլզի, Սթիվ Ռայխի, Ջոն Քեյջի, Ինգոլֆ Դալի, Մորթոն Ֆելդմանի, Ջորջ Գերշվինի, Ջոն Մքլաֆլինի և Էլվիս Կոստելլոյի գործերի առաջին կատարումները։ Վերջերս ավարտել է Գուստավ Մալերի բոլոր նվագախմբային գործերի ձայնագրությունը Սան Ֆրանցիսկոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։
Թիլսոն Թոմասի հեռուստատեսային աշխատանքը ներառում է մի շարք Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ Բի Բի Սի հեռուստատեսության համար, Նյու Յորքի ֆիլհարմոնիկի երիտասարդների համերգների հեռուստաշարքը (1971–1977) և բազմաթիվ նկարահանումներ Փի Բի Սիի ՙՄեծ կատարումներ՚ շարքով։
1988 թ. փետրվարին նա կատարել է Նոր աշխարհի սիմֆոնիկ նվագախմբի բացումը, որը նվագախմբային ակադեմիա է հեղինակավոր երաժշտական ծրագրերի շրջանավարտների համար։ Մայամի Բիչում ունեցած իրենց պարբերական համերգաշրջանից բացի, նրանք հյուրախաղերով հանդես են եկել Ավստրիայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Հարավային Ամերիկայում, Ճապոնիայում, Իսրայելում, Հոլանդիայում, Իտալիայում և ԱՄՆ-ում։ Նոր աշխարհի սիմֆոնիկ նվագախմբի շրջանավարտները կարևոր պաշտոններ են զբաղեցրել ամբողջ աշխարհի նվագախմբերում։ 1991 թ. ԱՄՆ-ում Թիլսոն Թոմասը և նվագախումբը հանդես են եկել ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի կազմակերպած համերգաշերում, որոնց ընթացքում Օդրի Հեփբըրնն ընթերցել է Թիլսոն Թոմասի՝ ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի հանձնարարությամբ գրած ՙԱննա Ֆրանկի օրագիրը՚ երաժշտական ստեղծագործության տեքստային մասը։ Այս գործը թարգմանվել և ներկայացվել է աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով։
Թիլսոն Թոմասը որպես 1988–1995 թթ. Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր հյուրախաղերով բազմիցս հանդես է եկել Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում և Ճապոնիայում, ինչպես նաև Զալցբուրգի փառատոնում։ Լոնդոնում նա և նվագախումբը մասնակցել են փառատոների, որոնք կենտրոնացած են Սթիվ Ռայխի, Ջորջ Գերշվինի, Յոհաննես Բրամսի, Տորու Տակեմիցուի, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի և նրա պետերբուրգյան դպրոցի, Կլոդ Դեբյուսիի և Գուստավ Մալերի երաժշտության վրա։ Նրա տասնյոթամյա պաշտոնավարումը որպես Սան Ֆրանցիսկոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի երաժշտական տնօրեն լայնորեն լուսաբանվել է միջազգային մամուլում։ Այդ նվագախմբի հետ բազմիցս հանդես է եկել Եվրոպայում, Միացյալ Նահանգներում և Հեռավոր Արևելքում։
Ստացած պարգևները
Թիլսոն Թոմասը Ֆրանսիայի արվեստների և գրականության ասպետ է, ՙԵրաժշտական Ամերիկա՚ հանդեսի կողմից ճանաչվել է Տարվա երաժիշտ և Տարվա դիրիժոր, ՙԳրամոֆոն՚ ամսագրի կողմից՝ Տարվա արվեստագետ և ներկայացվել Սի Բի Էսի ՙ60 րոպե՚ և Էյ Բի Սիի ՙՆայթլայն՚ հաղորդումներում։ Իր ձայնագրությունների համար արժանացել է տասնմեկ ՙԳրեմի՚ պարգևների։ 2008 թ. ստացել է Փիբոդի մրցանակը Էս Էֆ Էս մեդիայի իրականացրած ՙՄայքլ Թիլսոն Թոմասի արխիվը՚ ռադիոշարքի համար։ 2010-ին ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման նրան պարգևատրել է ամերիկյան կառավարության կողմից արվեստագետներին տրվող բարձրագույն պարգևով՝ Արվեստի ազգային մեդալով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Վալյե դե Սեռատո
Վալյե դե Սեռատո  (իսպ.՝ Valle de Cerrato), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սիեռատո Պալենտինո շրջանում։ Բնակչությունը` 102 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Բաշ-Շորագյալ
Բաշ-Շորագյալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Խոակին Տոռես Գարսիա
Խոակին Տոռես Գարսիա (Joaquín Torres García, ), ուրուգվայցի, իսպանացի նկարիչ։
Կյանքն ու գործունեությունը
Խոակին Տոռես Գարսիան ծնվել է ոչ հարուստ կրպակատիրոջ ընտանիքում։ Դպրոց չի հաճախել, նախնական կրթությունը ստացել է տանը, մորից։ Երբ դարձավ 17 տարեկան, ընտանիքը տեղափոխվում է Կատալոնիա, հոր հայրենիքը։ Բարսելոնի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (Llotja) Խոակինը ուսումնասիրում է գծանկար և երփնանկար։ Խոակին Տոռես Գարսիան Բարսելոնում ապրել է 1892—1914 թվականներին։ Ուսման ավարտից հետո նա նկարիչ-ձևավորող է աշխատում, և՛ գեղարվեստական գրականության ասպարեզում, և՛ տարբեր կաթոլիկակական ամսագրերի համար (օրինակ՝ Revista Popular)։ Խոակին Տոռեսի այդ շրջանի գծանկարը կրում է Տուլուզ-Լոտրեկի արվեստի ազդեցությունը ։ Նա զբաղվել է նաև մոնումենտալ գեղանկարով, տարբեր եկեղեցիներում և հասարակական շենքերում ապակու վրա նկարչությամբ։ Այդ տարիներին Խոակին Տոռես Գարսիան դառնում է կատալոնական նովեսենտիզմ մշակութային շարժման առաջատար վարպետներից մեկը։ 1910 թվականին նա կատարում է Բրյուսելի Համաշխարհային ցուցահանդեսի ուրուգվայան տաղավարի ձևավորումը։
1920 թվականին նկարիչը տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ փորձում է կազմակերպել իր հնարած փայտե խաղալիքների արտադրությունը։ Երկու տարի անց նա վերադառնում է Եվրոպա, և որոշ ժամանակ ապրում է Իտալիայում։ 1924 թվականին Խոակին Տոռես Գարսիան տեղափոխվում է Ֆրանսիա և ապրում Նիսին կից միջերկրական ծովափնյա Վիլֆրանշ սյուր Մեր քաղաքում, իսկ հետո տեղափոխվում է Փարիզ։ Այստեղ նա նկարիչ Ժան Էլիոնի հետ բացում է աշխատանքային ատելիե և 1930 թվականին Միշել Սյոֆորի աջակցությամբ ստեղծում է «Շրջան և քառակուսի» (Cercle et Carré) խումբը։ Արդեն այդ ժամանակ Խոակին Տոռես Գարսիան սկսում է հետաքրքրվել նախնադարյան, պարզ և Ամերիկայի նախակոլումբոսյան արվեստով։ Կրելով նյութական դժվարություններ Խոակին Տոռես Գարսիան տեղափոխվում է Փարիզից Մադրիդ։ 1934 թվականին նա վերադառնում է հայրենիք՝ Ուրուգվայ։ Մոնտեվիդեոյում նա հիմնում է «Կառուցողական արվեստի ասոցիացիա» (Asociacíon de Arte Constructivo, AAC), դասավանդում գեղանկարչություն և զբաղվում իր լատինաամերիկյան արվեստի ուղղու գեղարվեստա-էսթետիկական տեսության պրոպագանդայով ։ Խոակին Տոռես Գարսիայի գործունեությունը նպաստել է եվրոպական մոդեռնիստական ուղղությունների, հատկապես կուբիզմի և աբստրակցիոնիզմի ներթափանցմանը Ուրուգվայ։
Ցուցադրություն
1921 թվականին Նյու Յորքի Ուիթնիի ամերիկյան արվեստի թանգարանում բացվում է Խոակին Տոռես Գարսիայի աշխատանքների ցուցահանդեսը, իսկ 1933 թվականի Մադրիդի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Նկարչի մահվանից հետո նրա աշխատանքների հետահայաց ցուցահանդեսներ են բացվել Արգենտինայում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Նիդերլանդներում, Կանադայում, ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում և այլ երկրներում։ Ուրուգվայի մայրաքաղաքում այժմ գործում է «Տոռես Գարսիայի թանգարան»-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի նկարիչներ Կատեգորիա:Ուրուգվայցի քանդակագործներ
Աբդուլլահ եղբայրներ
Աբդուլլահ եղբայրներ (Abdullah Frères), լուսանկարչական ընկերություն Օսմանյան կայսրությունում։ Հիմնել են ազգությամբ հայ Աբդուլլահ երեք եղբայրները 1858 թվականին Կոստանդնուպոլսում, որոնք փայլուն կրթություն են ստացել Եվրոպայում։ Ընկերությունն իր ժամանակին համարվել է լավագույնը՝ ամբողջ Օսմանյան Թուրքիայում։