cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բիր դղյակ
Պատմություն
1620 թվականին Չառլզ ՕՙՔերոլի մահից հետո Բիր Դղյակի 1,277 ակր (5,2կմ²) տարածքն անցնում է Լորենս Պարսոնսին։ Պարսոնսը նույն վայրում նոր դղյակ կառուցելու նպատակով անգլիացի քարագործների է հրավիրում։ Նոր շենքը կառուցվելու էր ոչ թե Օ՛քերոլների Սև դղյակի տեղում, այլ դրա դարպասի մոտ գտնվող պահակային տնակի տեղում։ Տնակի բոլոր կողմերն անկյունագծով ֆլիգելներ են ավելացվում, որոնք էլ արդյունքում ձևավորում են կառույցի ներկայիս գծագիրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իռլանդիայի ամրոցներ
11-մետրանոց հարված
Տասնմեկմետրանոց հարված (11-մետրանոց հարված, պենալտի penalty — տուգանային, պատիժ), ֆուտբոլում հատուկ նշանակված հարված դեպի դարպասը, որը պաշտպանում է միայն դարպասապահը, 11 մետր հեռավորությունից (անգլիական չափման համակարգ օգտագործող երկրներում` 12 յարդ) դարպասի նշանագծից։
Տասնմեկմետրանոց հարվածի իրացումը կանոնակարգվում է ֆուտբոլ խաղի կանոնների 14-րդ կետով։
Պատմություն
11-մետրանոց հարվածի գյուտարարն է իռլանդացի Վիլյամ Մաքրամը։ Նրա գաղափարը անվանեցին death penalty (մահացու կատարում) ։
Հարվածը ֆուտբոլի կանոնների մեջ մտել է 1891 թվականին ։
Տասնմեկ մետրանոց հարվածի նշանակում
11-մետրանոց հարվածը նշանակվում է այն ժամանակ, երբ խաղացողը խախտում է ցանկացած կանոն իր իսկ տուգանային հրապարակում, պատժամիջոց է հանդիսանում տուգանային հարվածը, և գնդակը այդ ժամանակ մտնում է խաղի մեջ։ Հարվածը խփվում է ուղիղ տասնմեկ մետր հեռավորությունից, որը հաշված և նշանակված տեղ ունի։
Պենալտիից գոլ խփելու հավանակություն
Պենալտին իրականացնելու ժամանակ դարպասը գրավելու հավանականությունը դառնում է 72 %-ից մինչև 86 % ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Սան Մարտինո սուլա Մարուչինա
Սան Մարտինո սուլա Մարուչինա  ( San Martino sulla Marrucina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1035 մարդ։ Խտությունը՝ 147 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7կմ²։ Փոստային ինդեքս 66010։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0871։
Սուրբ Հովսեփը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Իվակուրա
Ժողովրդագրություն
Ճապոնիայի մարդահամարի տվյալներով, Իվակուրայի բնակչությունը աճում է վերջին 70 տարիների ընթացքում :
Կլիմա
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է տաք և խոնավ ամառներով և համեմատաբար մեղմ ձմեռներով (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa): Իվակուրայի տարեկան միջին ջերմաստիճանը 15.6 °C է։ Սեպտեմբերը ներառյալ՝ որպես թաց ամսվա, միջին տարեկան տեղումները 1758 մմ է։ Ջերմաստիճանը միջինից բարձր է օգոստոսին՝ 28.2 °C ջերմաստիճան, իսկ հունվարին ամենացածրը՝ 4.3 °C ջերմաստիճան ։
Տնտեսություն
Իվակուրայում որպես ամենազարգացած ավանդաբար հիշատակվող ճյուղ հանդիսանում է շերամապահությունը։ Ներկայումս տնտեսության մեջ գերակշռում է գյուղատնտեսությունը և թեթև արդյունաբերությունը։
Կրթություն
Իվակուրան ունի հինգ հանրակրթական տարրական դպրոց և երկու հանրակրթական միջնակարգ դպրոցներ, որոնք վարում են քաղաքի կառավարությունը և մեկ հանրակրթական ավագ դպրոցը, որը գործում է Այչի պրեֆեկտուրայի կրթության խորհրդի կողմից։ Իվակուրան ունի զարգացած կրթական համակարգ, որը խթանում է օտար լեզուներն ու մշակույթները ։
Նան Գրեյ
Նան Գրեյ(Nan Grey, ), ամերիկացի կինոդերասանուհի։
Կենսագրություն
Էշալ Լոլիտ Գրեյ Միլլերը (անգլ. ՝ Eschal Loleet Grey Miller) ծնվել է 1918 թվականի հուլիսի 25-ին, Տեխաս նահանգի Հյուստոն քաղաքում։ Գրեյը սովորել է Universal Studios- կողմից շահագործվող դպրոցում որը նախատեսված էր ֆիլմի պայմանագրեր ունեցող երեխաների համար ։
1934 թվականին Գրեյը մոր հետ Հոլիվուդ է մեկնել արձակուրդներին։ Ընկերներից մեկը համոզել է նրան մասնակցել կինոփարձարկումնեի։ Նրա դեբյուտային ֆիլմը 1934 թվականին Warner Brothers ընկերության «Firebird» էր։ 1936 թվականին Ջոն Ուեյնի հետ նկարահանվել է «Ծովային սփոյլեր» ֆիլմում։ Նա հայտնվել է նաև «Դրակուլայի դուստրը» ֆիլմում (1936) և 1936 թվականի հանրաճանաչ երաժշտական ​​կատակերգության «Երեք խելոք աղջիկներ»-ի մեջ, ինչպես նաև իր «Երեք խելոք աղջիկները մեծացել են» ֆիլմում։
Կարճ ալիքներ
Կարճ ալիքների մոտ դիտվում է մարում՝ ընդունող ազդանշանի մակարդակի փոփոխություն։ Նրանք ի հայտ են գալիս կրող հաճախության ամպլիտուդայի կարճաժամյա փոքրացման փոփոխությամբ։ Մարում առաջանում է այն պատճառով, որ ռադիոալիքները հաղորդիչից ընդունիչ են գնում տարբեր ճանապարհով և փուլով, ինտերֆերենցվում է անտենային և դրա հետևանքով թուլացնում են իրար։
Նան Գրեյ
Կենսագրություն
1960 թվականին հայտնագործել և շուկա է ներդրել կոսմետիկ հայելին` կարճատես կանանց համար ։
Կարճ ալիքներ
Իոնոսֆերայի շերտերի ազդեցությունը կարճալիք ընդգրկույթով ռադիոալիքների տարածման վրա
Շերտ F2  - Իոնոսֆերայի ամենավերևի շերտն է։ Այս շերտի կոնցենտրացիան մեծանում է կեսօրին, իսկ ամռանը այն ավելի բարձր է, քան ձմռանը։ Մեկ թռիչքով կապի համար առավելագույն տարածումը մինչև 4000կմ է։ Որքան մեծ է շերտի կոնցենտրացիան, այնքան ավելի բարձր հաճախություն կարող է անդրադառնալ իոնոսֆերայից։ Առավելագույն հաճախությունը, որի դեպքում տեղի է ունենում անդրադարձում կոչվում է առավելագույն հաղորդվող հաճախություն ՝ (ԱՀՀ) ։ Անդրադարձման անկյան մեծացմանը զուգընթաց մեծանում է նաև ԱՀՀ-ն։
Նան Գրեյ
Կենսագրություն
1950 թվականի հունիսից Նան Գրեյը ամուսնացել է ամերիկացի երգիչ Ֆրենկի Լեյնի հետ, ով որդեգրել է նրա երկու դուստրերին (Փեմ և Ջան)։ Ամուսնությունը տևել է մինչև դերասանուհու մահը 1993 թվականի հուլիսի 25-ին `սրտի անբավարարությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Կարճ ալիքներ
Իոնոսֆերայի շերտերի ազդեցությունը կարճալիք ընդգրկույթով ռադիոալիքների տարածման վրա
Շերտ E  - Իոնոսֆերայի անդրադարձման շերտն է։ Մեկ թռիչքով կապի համար առավելագույն տարածումը մինչև 2000կմ է։ ԱՀՀ-ն կախված է միայն անդրադարձման անկյունից։
Շերտ D  - Իոնոսֆեևայի ամենաներքևի շերտն է և միակ կլանողը կարճալիք ընդգրկույթի ռադիոալիքների համար։ Գոյություն ունի միայն ցերեկը, գիշերն այն անհետանում է։ Գիշերը D շերտի անհետացման դեպքում հնարավոր է դառնում թույլ և հեռվում տեղակայված ռադիոկայաններից ընդունումը։ F2 շերտի անդրադարձման պատճառով և ԱՀՀ-ի փոքրացումը և գիշերը D շերտի անհետացման պատճառով պրոֆեսիոնալ ռադիոկապը կարճալիք ընդգրկույթում դժվարանում է։ Ավրորա  - Հյուսիսափայլից անդրադարձած ռադիոալիքներն են։ Այս կապը առաջին անգամ օգտագործել է Գ.Ա.Ռումյանցևը ՝ լեգենդար ռադիո կենստրուկտորը։
Հեռարձակվող կարճալիքների ընդգրկույթ
Կարճալիք ռադիոհեռարձակումը իրականացվում է մոտորապես հետևյալ երկարությունն ունեցող ալիքներով ՝
1. 11 մետր, 25.600 - 26.100 ՄՀց (11,72 - 11,49 մետր). 2. 13 մետր, 21.450 - 21.850 ՄՀց (13,99 - 13,73 մետր). 3. 15 մետր, 18.900 - 19.020 ՄՀց (15,87 - 15,77 մետր). 4. 16 մետր, 17.480 - 17.900 ՄՀց (17,16 - 16,76 մետր). 5. 19 մետր, 15.100 - 15.900 ՄՀց (18,87 - 18,87 մետր). 6. 21 մետր, 13.500 - 13.870 ՄՀց (22,22 - 21,63 մետր). 7. 25 մետր, 11.600 - 12.100 ՄՀց (25,86 - 24,79 մետր). 8. 31 մետր, 9.400 - 9.990 ՄՀց (31,91 - 30,03 մետր). 9. 41 մետր, 7.200 - 7.600 ՄՀց (41,67 - 39,47 մետր). 10. 49 մետր, 5.730 - 6.295 ՄՀց (52,36 - 47,66 մետր). 11. 60 մետր, 4.750 - 5.060 ՄՀց (63,16 - 59,29 մետր). 12. 75 մետր, 3.900 - 4.000 ՄՀց (76,92 - 75 մետր). 13. 90 մետր, 3.200 - 3.400 ՄՀց (93,75 - 88,24 մետր). 14. 120 մետր, 2.300 - 2.495 ՄՀց (130,43 - 120,24 մետր).
Ցերեկային ընդգրկույթ — 11, 13, 15, 16, 19, 21 մետր, գիշերային ընդգրկույթ — 120, 90, 75, 60 մետր։
Սիրողական կարճալիքների ընդգրկույթ
Ռադիոյի գոյության առաջին տասնամյակում կարծում էին, որ 250 մ-ից պակաս ալիքները քիչ պիտանի են գործնական նպատակների համար։ Այդ պատճառով գրեթե ամբողջ կարճալիք ընդգրկույթը տրվել է սիրողականների տրամադրության տակ՝ փորձարկումների համար։ Առաջին օրենսդրական ակտը, որը կանոնակարգում է սիրողական ռադիոկապը եղել է «ռադիոյի մասին օրենք» ՝ ընդունված ԱՄՆ Կոնգրեսի կողմից 1912 թվականին։ Ռադիոկապի տեխնիկայի զարգացմանը զուգընթաց պարզ դառնում, որ հնարավոր է կարճալիք կապը հեռավոր ռադիոկայանների՝ ընդհուպ հաղորդչի փոքրագույն հզորության դեպքում։ Սիրողական կարճալիք կապի համար առանձնացված է հետևյալ ընդգրկույթները։
Կատեգորիա:Ռադիոկապ Կատեգորիա:Ռադիոհաճախականությունների միջակայք
Յան Ռուստեմ
Հովհաննես Ֆրանցիսկի Ռուստեմ, հայազգի գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Յան Ռուստեմը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Հայրը եղել է պոլսահայ, մայրը՝ ֆրանսուհի։ Վաղ հասակում զրկվել է ծնողներից։ 1774 թվականին իշխան Ադամ Կազիմեժ Չարտորիյսկին Ռուստեմին բերել է Լեհաստան, և նրա հովանավորչությամբ Ռուստեմն ստացել է սկզբնական գեղարվեստական կրթությունը։ Այնուհետև սովորել է Վարշավայում՝ Ժան-Պյեր Նորբլինի և Մարչելլո Բաչչարելլիի մոտ։ 1788-1790 թվականներին ուսումը շարունակել է Գերմանիայում։ 1798-1832 թվականներին դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանում, 1811 թվականից՝ պրոֆեսոր ։
Հիմնականում ստեղծել է վաղ ռոմանտիզմի ոգով դիմանկարներ՝ Գծանկարներ՝ գյուղացիների և քաղաքացիների կյանքից (բոլորը՝ Վիլնյուսի գեղարվեստի թանգարան)
Նարա Շլեպչյան
Նարա Սուրենի Շլեպչյան, հայ հաղորդավարուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1986)։ Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ։
Կենսագրություն
1957 թվականին ավարտել է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան պետական ռուսական և օտար լեզուների ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ 1956 թվականի նոյեմբերի 29-ից, Հայաստանի հեռուստատեսության ստուդիայի բացման առաջին օրվանից աշխատել է որպես հաղորդավար և եղել է Հայաստանի հեռուստատեսության առաջին հաղորդավարը ։ 1964-1983 թվականներին դասավանդել է Վալերի Բրյուսովի անվան օտար լեզուների և Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտներում` որպես ռուսաց լեզվի, ապա` խոսքի կուլտուրայի և հաղորդավարի վարպետության դասախոս։ 2011 թվականից Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ է։
Հեռուստահաղորդումներ
Հեղինակել և վարել է բազմաթիվ և բազմաբովանդակ ծրագրեր՝ լրատվական, գրական, գեղարվեստական, երաժշտական, մասսայական երեկույթներ, կառավարական միջոցառումներ, տոնական հանդեսներ, հարցազրույցներ։ Հայկական ծրագրերը ներկայացրել է խորհրդային երկրների և արտասահմանյան հեռուստաընկերություններով։ 2000-2001 թվականներին վարել է «Մեր էկրանը» հաղորդումը (սցենարի հեղինակ, պրոդյուսեր)։ 2001-2011 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի հանրության հետ կապերի հասարակական խորհրդի նախագահը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երևանի պատվավոր քաղաքացիներ
Նիկոտին
Նիկոտին, ալկալոիդ, մտնում է մորմազգիների ընտանիքի բույսերի կազմի մեջ՝ հիմնականում ծխախոտի, մախորկայի և քիչ քանակությամբ՝ լոլիկի, կարտոֆիլի, սմբուկի և կանաչ պղպեղի։
Նիկոտինը ծխախոտում պարունակվող ալկալոիդն է։ Նիկոտինի սուլֆատը շագանակագույն, յուրահատուկ հոտով, ցնդող հեղուկ է։ Նրա մահացու դեղաչափը 0,05 գ է։ Նիկոտինը ուժեղագույն թույներից է. ազդում է նյարդահանգույցային բջիջների խոլինառեակտիվ համակարգերի, մակերիկամների միջուկային շերտի քրոմաֆիլ բջիջների և զոլավոր մկանների վրա։ Նիկոտինի փոքր քանակը սկզբում դրդում, գրգռում, ապա ընկճում է այդ համակարգի ֆունկցիան։ Ծանր թունավորման ժամանակ, բացի բբերի նեղացումից, թքարտադրությունից, փսխումից և լուծից, նկատվում է ջղաձիգ ցնցումներ, գիտակցության կորուստ։ Մահվան անմիջական պատճառը օրգանիզմի սուր թթվածնային քաղցն է, շնչառական կենտրոնի վրա նիկոտինի ունեցած անմիջական ազդեցության հետևանքը։
Դատաբժշկական փորձաքննությունը հիմնված է կլինիկական պատկերի և դատաքիմիական հետազոտության արդյունքների վրա։ Դիահերձմամբ բնորոշ փոփոխություններ չեն հայտնաբերվում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալկալոիդներ Կատեգորիա:Ծայրահեղ վնասակար նյութեր Կատեգորիա:Թմրամիջոցներ Կատեգորիա:Նիկոտին պարունակող պատրաստուկներ Կատեգորիա:Պիրիդիններ Կատեգորիա:Ծխախոտ
Լաբաստիդ սյուր Բեզորգ
Լաբաստիդ սյուր Բեզորգ (Labastide-sur-Bésorgues), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 222 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 125 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 24 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 139 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 95-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %։ 95 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (43 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (9 տղամարդ և 4 կին)։ 44 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ալ-Դարբասիա
Ալ-Դարբասիա կամ Դիրբեսիե (الدرباسية), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության տարածքում՝ սիրիա-թուրքական սահմանի վրա։ Վարչականորեան գտնվում է Ալ-Հասաքայի գավառում։ Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի Ալ-Դարբասիա քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 8 551 մարդ ։ Բնակավայրի գերակշիռ մասը սուննի ուղղության մուսուլմաններ են։ 2012 թվականից քաղաքն անցել է քրդերի վերահսկողության տակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ռաս ալ-Այնի գավառ Կատեգորիա:Քրդաբնակ տարածաշրջաններ
Ռիչարդ Թոդ
Ռիչարդ Թոդ(Richard Todd, ), իռլանդացի դերասան։
Կենսագրություն
Նա ճանաչում է ստացել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին ֆիլմերում մարմնավորած կերխարների շնորհիվ։ «Ջերմ սիրտ» ֆիլմի համար (1949) Թոդին շնորհվել է «Ոսկե գլոբուս» ՝ որպես լավագույն նոր դերասան, ինչպես նաև առաջադրվել է «Օսկարի» լավագույն դերասան անվանակարգում ։ Իր հերոսների մեջ Թոդը վերամիավորել է իր մարտական ​​ընկերներին և փոքր ինչ իրեն. 1944 թվականին նա մասնակցել է Նորմանդիում օդային հարձակմանը։
Նրա մասնակցությամբ ամենահայտնի ֆիլմերն են ՝ «Բեմի երկյուղ» (1950), «Ամբարտակների կործանիչները» (1954), «Ամենաերկար օրը» (1962), «Պետրոս անունով մի մարդ» (1954), «Արյան բաղնիք» (1966), «Դորիան Գրեյի դիմանկարը» (1970), «Երկար ստվերների տունը» (1983), «Առաջին կարգի սպանություն» (1988), ինչպես նաև «Նա գրել է սպանությունը», «Սպանություն Միդսոմերում» և «Անխոս ականատեսը» սերիալները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իռլանդացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Տուն-թանգարան
Տուն-թանգարան, անվանի մարդու կամ իրադարձության հուշային թանգարան։ Տուն-թանգարանի ինտերիերում վավերագրական հիմունքներով պահպանվում կամ վերականգնվում է հուշահամալիր կամ պատմական վայր, հետևաբար՝ կազմակերպվում է անսամբլային ցուցահանդես։ Կարող է ներառել թեմատիկ էքսպոզիցիա։ Տուն-թանգարանը կարող է ստեղծվել որպես անկախ թանգարան կամ լինել թանգարանային ասոցիացիայում, թանգարան-ունեցվածք կամ թանգարան-արգելոց ։
Տուն-թանգարանների տեսակները
Թանգարանային բիզնեսի համաշխարհային պրակտիկայում, բացի հուշահամալիրից, առանձնանում են պատմաառօրյական կամ տիպաբանական տուն-թանգարանները, որոնք կապված չեն որևէ անձի կամ իրադարձության հետ, որտեղ պահպանվում է որոշակի դարաշրջանի, սոցիալական շերտի կահավորումը և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ
Ժուսելինու Կուբիչեկ
Ժուսելինու Կուբիչեկ դի Օլիվեյրա (Juscelino Kubitschek de Oliveira, ), բրազիլացի պետական և քաղաքական գործիչ, 1956 թվականից մինչև 1961 թվականը Բրազիլիայի նախագահը։
Ղեկավարման ընթացքում Կուբիչեկի ամենակարևոր փոփոխություններից է եղել Բրազիլիայի մայրաքաղաքը Ռիո դե Ժանեյրոյից Բրազիլիա տեղափոխելը։
Կարիերայի սկիզբ
Ժուսելինու Կուբիչեկը ծնվել է 1902 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Մինաս Ժերայս նահանգի Դիամանտինա քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Խուան Սեզար դի Օլիվեյրան (1872-1905) եղել է շրջիկ գործակալ և մահացել է, երբ որդին ընդամենը երկու տարեկան էր։ Մայրը՝ Ժուլիա (Յուլիա) Կուբիչեկը (1873-1971), աշխատել է որպես ուսուցիչ և ունեցել է չեխական և գնչուական ծագում։ Նրանից Ժուսելինուն ստացել է իր ազգանունը։ Բրազիլացի պատմաբանները նշում են, որ Ժուսելինուն աշխարհի միակ նախագահն էր, որը գնչուական արմատներ ուներ։
Կուբիչեկը բժշկական կրթություն է ստացել։ Նրա քաղաքական կարիերան սկսվել է 1934 թվականին, երբ նա դարձել է Մինաս Գերասի օրենսդիր ժողովի անդամ։ 1950 թվականի հունվարի 31-ից մինչև 1955 թվականի մարտի 31-ը Կուբիչեկը եղել է իր նահանգի նահանգապետը։ Չնայած նրան, որ որպես քաղաքական գործիչ Կուբիչեկը Վարգասից էր, նա ուներ լևոլիբերալ համոզմունքներ և դեմ էր հանդես գալիս կառավարման ամբողջատիրական ձևին։
Որպես նախագահ
Կուբիչեկը նախագահ է ընտրվել 1955 թվականին։ Նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ նա խոստացել է 5 տարվա ընթացքում ապահովել երկրի զարգացումը։ 1956 թվականի հունվարի 31-ին պաշտոնապես ստանձնել է պաշտոնը։
Նախագահ դառնալուց հետո Կուբիչեկն ակտիվ բարեփոխումներ է սկսել տարբեր ոլորտներում՝ տնտեսություն, կրթություն, ինֆրակառուցվածք և այլն։ Նվազեցվել են արտասահմանյան կապիտալի հարկերը։ Բուռն տեմպերով սկսել են զարգանալ մեքենաշինությունը, ավտոմոբիլաշինությունը և այլ գիտատար ճյուղեր։
Որպես իր կառավարության կարևորագույն խնդիրներից մեկը՝ Կուբիչեկը հայտարարել է նոր մայրաքաղաքի՝ Բրազիլիա քաղաքի շինարարությունը, որը պետք է դառնար ամբողջ երկրի վերափոխման խորհրդանիշը։ Մայրաքաղաքը Ռիո դե Ժանեյրոյից պաշտոնապես տեղափոխվել է Բրազիլիա 1960 թվականի ապրիլի 21-ին։ Կուբիչեկի հիմնական հակառակորդը աջակողմյան պահպանողական ուժերը գլխավորող նահանգապետ (և նախկին կոմունիստ) Կառլոս Լասերդան էր։
Կարիերայի ավարտ
Պաշտոնաթող է եղել 1961 թվականի հունվարի 31- ին։ Երկրի նոր նախագահ է դարձել Ժանիու Կուադրուսը։ 1964 թվականի հեղաշրջումից հետո Կուբիչեկը (ինչպես Կուադրուսը) 10 տարի ժամկետով զրկվել է քաղաքական իրավունքներից։
Մահացել է 1976 թվականի օգոստոսի 22-ին ավտովթարի հետևանքով։
2013 թվականին հատուկ քննչական հանձնաժողովը, որի կազմում ընդգրկված են եղել Սան Պաուլուի քաղաքային խորհրդի անդամները, եկել են այն եզրակացության, որ Ժուսելինու Կուբիչեկը ռազմական բռնապետության կողմից կազմակերպված դավադրության զոհ է եղել։ Հանձնաժողովի ամբողջական զեկույցը հրապարակվել է դեկտեմբերի 10-ին։ Կուբիչեկի մահվան հետաքննության ժամանակ, որը մահվան պահին ազդեցիկ ընդդիմադիր գործիչ է եղել, հանձնաժողովը պաշտոնական փաստաթղթերում կեղծ գրառումներ է հայտնաբերել, ինչպես նաև դատավարական սխալներ և հակասություններ պաշտոնական տվյալներում։ Քաղաքական սպանության վարկածը հաստատվում է նաև վկաների ցուցմունքներով, ներառյալ ավտոբուսի վարորդը, որի մեքենայի հետ բախվել է նախկին պետության ղեկավարի մեքենան 1976 թվականի օգոստոսի 22-ին։
Կուբիչեկի հետ միասին դավադրության զոհ է համարվում նաև Ժուան Գուլարտին, որը նույնպես մահացել է 1976 թվականին։ Գուլարտի մահը հարազատների խնդրանքով հետաքննվում է նաև իշխանությունների կողմից, 2013 թվականին նրա մնացորդները հանվել են հետաքննության համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի նախագահներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Բրազիլացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքական գործիչներ
Սիսեռի շիլա
Սիսեռի շիլա, լիովին եփված սիսեռից պատրաստված շիլա՝ կարագի և համեմունքների ավելացմամբ կամ առանց դրանց։
Սիսեռի շիլան կարող է լինել ինքնուրույն, առանձին ճաշատեսակ (հաճախ օգտագործվում է բուսական յուղի մեջ տապակված սոխով և սև պղպեղով), ինչպես նաև օգտագործվում է որպես ձկան և մսի խավարտ։
Հատկանիշներ
Ինչպես նաև կիրառվում է հավատացյալների կողմից՝ Պահքի ժամանակաշրջանում, երբ կենդանական ծագմամբ սպիատկուցների հասանելիությունը խիստ սահմանափակ է։
Պատմություն
Ամենայն հավանականությամբ՝ ազդրապուխտով համեմված սիսեռի շիլան Լեհաստանում կիրառվել է միջնադարյան ժամանականերից։ Հայտնի է, որ ազդրապուխտով սիսեռը Սիգիզմունդ III արքայի սիրելի ճաշատեսակն էր։ XVI դարում այն արքունական սեղանների մշտական ճաշատեսակն էր ։
Ազգային ուտեստ
Սիսեռի շիլան Թերքս և Քայքոս կղզիների ազգային ուտեստն է և կոչվում է «գրիթս», որն իրենից ներկայացնում է ծովամթերքով սիսեռի շիլա՝ կակղամորթների, ապխտած ձկան կամ թռչնամսի, ինչպես նաև տարատեսակ բանջարեղենի ավելացմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձավարով ուտեստներ
Փյունիկ (քանդակ, Երևան)
«Փյունիկ» քանդակ, գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայնքում՝ Երգի պետական թատրոնի շենքի պատին, տեղադրվել է 1990 թվականին։
Տվյալներ
Քանդակի նյութը կոփածո պղինձ է, բարձրությունը 4 մետր է։ Ձախ ձեռքին պսակով կնոջ պատկերող հիմնական քանդակի կողքին հայոց այբուբենի Ա, Յ և Բ տառերն են՝ ԱՅԲ։
Պատմություն
Քանդակը ստեղծվել է 1989 թվականին, Փավստոս Բուզանդի փողոցում գտնվող Երգի պետական թատրոնի շենքի պատին ամրացվել է 1990 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ
Ռեպա (Սոգոժայի վտակ)
Ռեպա (Репа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Չերեպովեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոգոժա գետի ձախ ափում՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 47 կմ է։ Ավազանի տարածքը 423 կմ² է։ Ռեպաի ակունքը գտնվում է Գուրլևո գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Kamisama Hajimemashita
Kamisama Hajimemashita (Ճապ.神様はじめました Կամիսամա Հաջիմեմաշիտա), մանգա, որը ստեղծվել է Սուձուկի Ջուլիետայի կողմից։ Գլխավոր մանգան հետագայում հրատարակվել է Hakusensha ընկերությունում տանկոբոն ձևաչափով։ Առաջին մասը լույս է տեսել 2008 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։ Ռեժիսոր Դաիտի Ակիտարոն մանգայի հիման վրա ստեղծել է անիմե, ցույց է տվել 2012 թվականին։ Երկրորդ մասը լույս է տեսել 2015 թվականի հունվարին։ Մանգայի վերջին գլուխը դուրս է գալիս 2016 թվականի մայիսին։
Սյուժե
Մոմոձոնո Նանամիի հայրը մեծ գումար է պարտք վերցնում և գնում է անհայտ ուղղությամբ։ Դրանից հետո Նանամին հանդիպում է Միկագեին` տարօրինակ ակնոցներով մարդ, ով վախեցավ շնից։ Նանամին փրկում է նրան շնից և պատմում է նրան իր պատմությունը։ Օգնության դիմաց, նա թույլ է տալիս Նանամիին ապրել իր տանը։ Քանի որ նա բնակվելու տեղ չուներ, ստիպված նրա առաջարկը ընդունում է։ Միկագեն տալիս է այցեքարտ, որը նրան կուղեկցի դեպի սրբավայր։ Տաճարի օգնականները Օնիկիրին և Կոտեցուն դիմավորում են Մոմոձոնոուին, որպես երկրի տաճարի նոր աստվածուհի, որից հետո աղջիկը հանդիպում է ևս մեկ հրեշի` Տոմոյե-պահապանին։ Սակայն, Տոմոյեն չի ընդունում Նանամին և հեռանում է տաճարից, բայց հետագայում աղջկա հետ կնքում է համաձայնագիր, այնուամենայնիվ նա դառնում է նրա պահապանը։ Շուտով Նանամին սիրահարվում է Տոմոյեին, սխալմամբ նրա հավատարմությունը ընդունում է, որպես սեր։ Հետո նա նույնպես սիրահարվում է Մոմոձոնոին։
Հերոսներ
Նանամի Մոմոձոնո (ճապ.桃園 奈々生) 17 տարեկան դպրոցական, որի հայրը պարտվել է մեծ գումար և նա մնում է անտուն։ Դրանից հետո, նա փրկում է անծանոթ տղային շնից և նա պատմում է իր պատմությունն այդ տղային, նա օգնության դիմաց առաջարկում է ապաստանել իր մոտ:Նանամին իմանում է, որ նա դարձել է երկրի աստվածուհին, բայց դրա հետ մեկտեղ նա մնում է մարդ, որը ստացել է աստծու կողմից շնորհ։ Նա համաձայնագիր է կնքում Տոմոյե աղվեսի պահապանի հետ, նա կարող է խոսքի ուժով ստիպել նրան կատարել հրամանները։ Հետո Նանամին սիրահարվում է Տոմոյեին, նրա հավատարմությունը սխալմամբ ընդունում է որպես սեր։ Հաճախ լսում է Տոմոյեի քննադատությունները, նրա հագուստի վերաբերյալ։ Մանգայում պարզվում է, որ Տոմոյեի նախկին սերը, որն անցյալում մահացել է, դա Նանամին է։ Երեք ճանապարհորդությունների ժամանակ, 500 տարի առաջ Նանամին, եղանակ է փնտրում, որպեսզի Տոմոյեին ազատի անեծքից։ Առաջին այցելության ժամանակ, նա փրկում է Տոմոյեին, երբ ծանր վիրավոր է եղել և խնդրում է ապաստարան Յուկիձիից, որի հետ նա զգում էր տարօրինակ հոգևոր կապ։ Նանամին շատ էր անհանգստանում պահապանի համար, բայց իրավունք չուներ խառնվելու նրա անցյալի մեջ, միշտ այցելում էր նրան գիշերները և ներկայանում էր Յուկիձիի անունով, նրա նախնին, որը պատմության սկզբում ներկայացել է ինչպես Տոմոյեի առաջին սերը։ Այդ օրը երբ Նանամին հեռանում է Յուկիձիի տնից, Տոմոյեն նույնպես հեռանում է նրա տնից։ Երկրորդ անգամ Նանամին այցելում է ավելի ուշ ժամ։ Յուկիձին պատրաստվում է հարսանիքի, բայց Տոմոեյի ընկեր Ակուրա-ոու հրեշը, որոշում է իմանալ, թե ում համար է աղվեսը թողել իր ապրելակերպը։ Յուկիձիի ընտանիքը իմանում է մահափորձի մասին և Մոմոձոնն առաջարկում է լինել կեղծ հարսնացուի դերում։ Ճանապարհին նրան հետապնդում էին, բայց Տոմոյեն փրկում է աղջկան լուրջ մտադրությամբ, որպեսզի նրան ընդմիշտ տանի իր հետ, քանի որ նա արդեն սիրահարված էր նրան։ Նանամիին հաջողվում է ազատվել նրանից միայն մի պայմանով, որ նա կդառնա նրա կինը։ Հետո պարզվում է, որ Նանամին Յուկիձիի ժառանգն է, ավելի ճիշտ նրա նախատատիկը։ Սեյու Սուձուկո Միմօրի
Տոմոյե Միկագե (ճապ.巴御影)-հրեշ-աղվես է։ Երկրի աստվածուհու պահապանն է (իսկական ժամանակով Նանամի), Միկագեն։ Նանամիին չէր ընդունում, որպես Երկրի Աստվածուհի և հրաժարավում էր նրան օգնելուց, բայց դրանից հետո, Նանամին կնքում է համաձայնագիրը համբույրով, և նա ստիպված նրան հնազանդվում է։ Միկագեն և Նանամին կապված էին միմյանց հետ։ Երկար ժամանակ նա չէր կարողանում կողմնորոշվել իր զգացմունքներում Մոմոձոնի հանդեպ, բայց հետո նա սիրահարվում է նրան։ Հետո նա իմանում է, որ նա 500 տարի առաջ ևս սիրահարվել է Նանամիին։ Նրա մազերը արծաթագույն էին և սպիտակ։ Անիմեյում աչքերի գույնը մանուշակագույն է։ Սեյու Սիննոսուկե Տատիբանա
Միկագե (ճապ. ミカゲ)-նախկին Երկրի Աստված, 20 տարի առաջ նա փախել է և տաճարը թողել է Տոմոյեի հսկողության տակ։ Մոմոձոնոն իր պարտականությունը և տաճարը հանձնում է Նանամիին, դնելով նրա ճակատին Աստծո կնիքը։ Բայց ամբողջ պատմության ժամանակ մեկ-մեկ է իր գոյության մասին իմաց տալիս։ Նա շիկահեր էր, կրում էր ակնոց, գլխարկ և թիկնոց։ Նա վախենում է շներից։ Վերադառնում է տաճար այն ժամանակ, երբ Տոմոյեին վտանգ էր սպառնում։ Սեյու Ակիրա Իսիսդա
Օնիկիրի-Միկագեի տաճարի երկու օգնականներից մեկն է։ Հայտնվում է երեխայի դիմակով, յոկայ։ Սպիտակ ժպտացող դիմակ է, սև նեղ աչքերով և կարմիր շրթունքներով։ Նա շատ է սիրում Նանամիին և Տոմոյեին։
Կոտեցու- Տաճարի երկրորդ օգնականն է։ Նա նման է Օնիկիրիին,միայն տարբերվում է դիմակով։ Դիմակի վրա պատկերված էր ծռմռված դեմք։ Նա նույնպես սիրում է Նանամիին և Տոմոյեին։
Սինձիրո Կուրամա (ճապ.鞍馬)-հանրաճանաչ կուռք «ընկնող հրեշտակ» կերպարով, գոթական դիմահարդարմամբ և «վատ տղայի» պահվածքով։ Բայց նա իրականում գող-տենգուն է, 17 տարի առաջ նա հեռացել է Կուրամայի լեռներից և մինչև հիմա ապրում է մարդկային աշխարհում։ Ցանակնում էր դառնալ Երկրի Աստվածը, ուտելով Նանամիի սիրտը։ Բայց նրա մոտ չստացվեց դառնալ Երկրի Աստված և նա ուղղակի դարձավ նրա ընկերը։ Ամիի հանդեպ զգացմունքներ ուներ:Տոմոյեի հանդեպ ուներ փոխադարձ թշնամանք։
Միձուկի (ճապ.瑞希)-Յենոմորի տաճարի օձ պահապանն է ։ Նանամին փրկել է նրան դաժան դասընկերներից, որից հետո նա սիրահարվում է նրան, թողնելով նրա դաստակի վրա հետք և հմայելով տարել է իր տաճար, ցանականալով, որ նա ընդմիշտ մնա իր տաճարում։ Պարզվում է, որ տաճարի Աստվածուհին անհետացել է այն բանից հետո, երբ մարդիկ սկսել են դադարել այցելել նրա մոտ, որից հետո տաճարը վառվել է։ Բացի դրանից նա հայտնի է որպես Նանամիի պահապան։ Ապրում է Միկագեի տաճարում։ Ամիին փրկելու ժամանակ, նա դառնում է Ունարիի ամուսինը, քանի որ նա նրա մեջ տեսնում է մենակություն, ինչպես որ նա է։ Վերադառնալով ընկերների մոտ, խոստանում է նրանց այցելել տարին մեկ անգամ։
Օտոխակի (ճապ.乙比古)- քամու Աստված:Միկագեյի ընկերն է, ունի իր յուրահատուկ ոճը։ Փորձելով Նանամիին, թե արդյոք կարող է լինեն Աստվածուհի, նա զվարճանում էր։
Ամի Նեկոտա- Նանամիի ընկերուհին է, նման է երեխայի։ Սովորում է 2-1 դասարանում։ Ամին միշտ լավատես և ուրախ աղջիկ է, սիրահարված է Կուրամային։ Ներկայացված է ինչպես Իդձանամի։ Երբ Ունարին նրան սխալմամբ առևանգում է, նա գործնականորեն դառնում է դյուգոնե, իմանում է Նանամիի իրական էության և մնացածի մասին, բայց շարունակում է նրանց հավատալ և սիրել Կուրամային։ Երբ նրան փրկում են, նա կրկին մարդ է դառնում։
Քեյ- Նանամիի և Ամիի ընկերուհին է։ Նա իր երկրորդ կեսի մշտական փնտրտուքների մեջ է։ Երբ Ամիին առևանգել էին, նա նույնպես իմանում է Նանամիի իրական էության մասին, նա նույնպես շատ հանգիստ է ընդունում այդ փաստը և անգամ Կուրամային ստիպում է, որ նա էլ մասնակցի Նեկոտայի փրկությանը։
Ակուրա-օու (Կիրիհիտո)- հայտնի է, ինչպես Արյունալի Թագավոր, հայտնի է եղել յոկաեյում, որն արդեն ապրում է 600 տարի։ Տոմոեյի լավագույն ընկերն է եղել, երկուսով աշխարհով մեկ քաոս էին ցանում։ Նրանք անհաղթ էին այնքան ժամանակ, մինչև որ Տոմոյեն չի սիրահարվում մարդու`Յուկիձեին։ Այդ բանից հետո, նա ընկնում է գերի, նրան ուղարկում են Յոմի-նո-կունի, որտեղ անցկացրել է 100 տարի մինչև այն պահը, երբ նրա մոտ գալիս է մահացած երիտասարդ տղայի հոգին (Կիրիհիտո) և խնդրում է իր մորը փոխանցել, որ նա (զղջում է), որովհետև նա կռվել էր իր մահից առաջ մոր հետ։ Ակուրա-օուն ձանձրույթից և հետաքրքրությունից վերցնում է տղայի մարմինը և արթանանում է հիվանդանոցում։ Իր նպատակն է ամեն գնով իր մարմինը հետ բերել։ ԻՆչպես հրեշ, 600 տարի առաջ, նա եղել է հպարտ, դաժան և վստահ է եղել իր ուժերի վրա։ Լինելով մարդկային կերպարանքի մեջ, նա փորձում էր չխառնել Կիրիհիտոյի «իսկական» մորը։
Յատորի- Ակուրա-օուի (Կիրիհիտո) կամակատարն է։ Կա աչք, որը իր բառերով «անհնար է ստել»։ Գլխին դնում է սպիտակ գլխարկ, որից դուրս են սողում երկու սև ձեռքեր։ Իրականում այն հանդես է գալիս ինչպես «խառնուրդ» կամակատար Ակուրա-օուի, որպես մորթե գունդ և Սուկե անունով մարդ։
Ունարի- կիսաջրահարս, կիսավիշապ, Օկինավի ծովի պահակ և ջրահարսների ղեկավար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մանգաներ
LAN Airlines
LAN Airlines, ամենախոշոր ավիաընկերություններից է Հարավային Ամերիկայում։ Հիմնված է Սանտյագոյում։ Ավիաընկերության չվերթը 2007 թվականի տվյալներով, կազմել է 77 ինքնաթիռ։ Մինչև 2004 թվականը ավիաընկերությանը անվանել են LAN Chile։ Հիմնադրվել է 1929 թվականի մարտի 5-ին Սանտյագոյում։ Հիմնականում չվերթներ է իրականացնում հետևյալ մայրցամաքներում` Լատինական Ամերիկա, Ավստրալիա, Օվկիանիա, ԱՄՆ և Եվրոպա։ Ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել Oneworld-ի հետ։
Չվերթը
2013 թվականի դեկտեմբերին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Ֆրանսիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Ֆրանսիայի օբյեկտները թվով 42-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 4,0 %-ը (2016 թվականի դրությամբ)։ 38 օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, 20-ը՝ որպես մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, 3-ը՝ բնական չափանիշներով, և 1 խառը (բնական և մշակութային)։ Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 38 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում ։ Ֆրանսիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1975 թվականի հունիսի 27-ին ։ Ֆրանսիայի առաջին 5 օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1979 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 3-րդ նիստում։
Ցանկ
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։
Թեկնածու օբյեկտների ցանկ
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Ֆրանսիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Ցանկեր:Ֆրանսիա Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի մշակույթ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն ըստ երկրի
Լաբատի դ'Անդոր
Լաբատի դ'Անդոր (Labatie-d'Andaure), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 197 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 34 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 114 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (39 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (6 տղամարդ և 0 կին)։ 38 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոնտեֆլավիո
Մոնտեֆլավիո (Monteflavio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը` 1408 մարդ (2008 թ.), բնակչության խտությունը` 82 մարդ/կմ2, տարածքը՝ 17 կմ2, փոստային ինդեքսը՝ 10, հեռախոսային կոդը՝ 0774։
Օգոստոսի 16-ին կոմունայում նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վադիմ Բրազովսկի
Վադիմ Միխայլովիչ Բրազովսկի (Вадзім Міхайлавіч Бразоўскі, ), բելառուս նախկին ֆուտբոլիստ, մարզիչ։
Ակումբային կարիերա
Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Մոզիրում, իսկ խորհրդային տարիներին խաղացել է Ժոդինոյի «Տորպեդո» ակումբում։ Հետո հանդես է եկել Բելառուսի ֆուտբոլի առաջնության բարձրագույն լիգայի տարբեր ակումբներում, որոշ ժամանակ խաղացել է Լատվիայում։ 1999 թվականին նա վերադարձել է «Տորպեդո», որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Բելառուսի առաջին լիգայում։ Նա ավարտել է իր կարիերան 2002 թվականին «ՄՏԶ-ՌԻՊՕ» ակումբում։
Մարզչական կարիերա
2003 թվականից Վադիմ Բրազովսկին աշխատել է «Դարիդա» ակումբում։ Եղել է երկրորդ կազմի մարզիչ, երկրորդ մարզիչը, երկու անգամ կատարել է գլխավոր մարզչի պարտականությունները (2006 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր և 2007 թվականի հունիս)։ 2008 թվականի հունվարին նշանակվել է «Դարիդայի» գլխավոր մարզիչ։
2012 թվականի մարտին Վադիմ Բրազովսկին գլխավորել է Ժոդինոյի երկրորդ կազմը, 2012 թվականի մայիսին՝ Սերգեյ Գուրենկոյի հրաժարականից հետո, նշանակվել է գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար, իսկ հետագայում գլխավոր մարզիչ։ Սկզբում Բրազովսկու գլխավորությամբ «Տորպեդո-ԲԵԼԱԶ» ակումբը միավորներ է վաստակել, սակայն հետո հայտնվել է սանդղակի վերջին հորիզոնականում, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերին (առաջնության ավարտից երկու տուր առաջ) Բրազովսկին ազատվել է պաշտոնից։
2013 թվականի հունվարից աշխատել է որպես «Տորպեդո-ԲԵԼԱԶ» ակումբի երիտասարդական բաժնի վարիչ ։
Հողատիրություն
Հողատիրություն, որոշակի հողամասի նկատմամբ տվյալ անձի (ֆիզիկական և իրավական) իրավունքի ճանաչում՝ պատմականորեն ձևավորված հիմունքներով (սեփականության, օգտագործման, տնօրինման իրավունք), որոնք պայմանավորում են նրա տիրոջ համապատասխան իրավունքներն ու պարտականությունները։ Այն դեպքում, երբ հողը տնօրինողը և սեփականատերը միևնույն անձն Է, հողատիրություն հասկացությունը նույնանում Է հողասեփականության հետ։ Հողասեփականության որոշակի ձևի սահմաններում սովորաբար առաջանում են մանր, միջին և խոշոր հողատիրության տարատեսակներ, որոնց համար բնորոշ են իրավական տարբեր ռեժիմներ։ Ռուսաստանում, օրինակ, տարբերվում Էին տերունական, ավատական, վանքապատկան, մասնավոր կալվածատիրական (ազնվականական), գյուղացիների, ֆաբրիկատերերի մասնավոր հողատիրությունները։ Սակայն միշտ չէ, որ հողատիրությունը (հողի տնօրինումը) համընկնում է հողասեփականության (մասնավոր, պետական) հետ։ Այն կարող է ծագել նաև հողասեփականությունից առաջ կամ անջատ լինել նրանից։ Օրինակ, Հին Հռոմում հողատիրությունը դիտվում էր որպես առանձնահատուկ, սեփականությունից անկախ իրավահարաբերություն, իսկ ֆեոդալական Արևելքում, ուր հողի գերագույն սեփականատերը պետությունն էր, հողի մասնավոր սեփականություն գոյություն չուներ, մինչդեռ առկա էին մասնավոր ու համայնական տնտեսություններ։ Մինչև XYIII դարի սկիզբը հողատիրությունից հողասեփականության սահմանազատումը բնորոշ էր նաև Ռուսաստանին։ Զարգացած կապիտալիստական երկրներում տեղի է ունենում հողասեփականությունից և հողասեփականատիրոջից հողի՝ որպես տնտեսության օբյեկտի, անջատման պրոցես։
Հողատիրության ձևերը Հայաստանում
Հայկական լեռնաշխարհում նախնադարյան համայնական հասարակարգի քայքայումով և ստրկատիրական կարգերի հաստատմամբ, հողը, որը համայնքի սեփականությունն էր, հիմնականում կենտրոնացավ ստրկատերերի ձեռքին։ Արևելյան տիպի հին ստրկատիրական պետությունում՝ Վանի թագավորությունում (մեր թվարկությունից առաջ IX-VI դարերում.) Հողատիրության ձևերն էին. արքունականը (պետական), տաճարայինը, մասնավորը (ազնվական դասի, ինչպես նաև զինվորների ու աստիճանավորների տնտեսությունները), համայնականը։
Վերոհիշյալ հողատիրության ձեերը հիմնականում պահպանվեցին մ. թ. ա. VI դարում Հայաստանում հաստատված Երվանդունիների տիպի միապետություններում։ Մ. թ. ա. VI դարի 2-րդ կեսից մինչև մ. թ. ա. IV դարի, երբ Հայաստանը Աքեմենյան աշխարհակալության կազմում էր, հողի սեփականատերը նվաճող պետությունն էր։ Արտաշեսյան Հայաստանում (մ. թ. ա. II-I դարերում), հելլենիստական մյուս պետությունների օրինակով, հողը բաժանված էր երկու մասի, առաջին՝ միապետի անձնական, երկրորդ՝ տեղական տոհմապետ իշխողների, թագավորի հարազատների, տոհմիկ ավագանու, քաղաքների, տաճարների, առանձին քաղաքացիների ու քրմերի սեփականության։ Տնտեսական միավոր էին դաստակերտներն ու ագարակները, որոնք որոշ ձևափոխումներով պահպանվեցին նաև ֆեոդալական դարաշրջանում։ Ագրարային հարաբերությունների հիմքում շահագործվող գյուղական համայնքն էր, որը, լինելով միջանկյալ օղակ տոհմատիրական և ֆեոդալական հարաբերությունների միջև, վաղ ֆեոդալական հարաբերությունների հատկանիշների կրողն էր հելլենիստական ժամանակաշրջանի Հայաստանում։
Ֆեոդալական հողատիրության ձևավորման գործում զգալի դեր խաղաց նաև պայմանական հողատիրությունը, որը հետագա զարգացում ստացավ Արշակունյաց Հայաստանում։ Արշակունիների օրոք Մեծ Հայքի թագավորության ամբողջ տարածքը հայոց թագավորի ժառանգական սեփականությունն էր (՞Երկիր արքունի՞)։ Հայոց թագավորը հողը որպես սյարգև բաժանում էր աստիճանավորներին ու զինվորականներին։ Կենտրոնական գավառը Արտաշատ մայրաքաղաքով թագավորի անմիջական սեփականությունն էր։ Քրիստոնեության հաստատումից (մեր թվարկության 301 թվական) հետո զարգացավ եկեղեցական հողատիրությունը։ Հռոմեական և պարսկական նվաճողական քաղաքականության պայմաններում Հայաստանի ներքին զարգացումը հանգեցրեց ժառանգական հողատիրության (հայրենիք) հաստատմանը։ Հողը կենտրոնացավ աշխարհիկ և հոգևոր ֆեոդալների ձեռքին, գյուղացի-համայնականն ընկավ ֆեոդալական կախվածության մեջ։ Արշակունիների թագավորական հարստության անկումից (մ.թ. 428 թվականին) հետո Սասանյան Պարսկաստանը ճանաչեց հայ նախարարների հողատիրական իրավունքները։ Բյուզանդիայի տիրապետության տակ գտնվող Հայաստանի արևմտյան մասում կայսրությունը, հատկապես VI դարում, փորձեց վերացնել նախարարական տների ժառանգական հողատիրությունը։
Արաբական տիրապետության ժամանակաշըրջանում (VII-IX դարերում) հողը խալիֆայության սեփականությունն էր, հողատիրության իրավունքը տրվում էր խալիֆայի հայեցողությամբ։ Նախարարականtժառանգական հողատիրության կողքին առաջացավ ռազմական, հանձինս արաբների, հետագայում նաև ռազմա-ծառայողական ավագանու։ Ի տարբերություն նախարարների, վանքերը ենթարկվեցին իսլամական իրավունքային նորմերին՝ շարիաթին, և եկեղեցական հողատիրությունն ավելի ամրապնդվեց։
IX դարի 2-րդ կեսին, երբ Հայաստանում հաստատվեց Բագրատունիների թագավորությունը, և Հայաստանը թևակոխեց զարգացած ֆեոդալիզմի փուլը, հայոց թագավորը ճանաչեց նախարարական տների հողատիրական իրավունքները վասալական պարտավորությունների հիման վրա։ Մանր նախարարները վասալական կախվածության մեջ ընկան խոշոր նախարարներից, ամրապնդվեցին ֆեոդալական ժառանգական խոշոր տնտեսությունները, ձևավորվեց նաև եկեղեցական խոշոր հողատիրություն։ Սելջուկյան տիրապետության ժամանակաշրջանում (XI-XII դարեր) վերականգնվեց Արաբական խալիֆայության օրոք ստեղծված ռազմաավատական հողատիրություն։ Զինվորական ծառայողներին տրվում էին հողային տիրույթներ (իքւոա), որոնք ժառանգաբար փոխանցվելով՝ դառնում էին սեփականատիրական իքտաներ (ավելի ուշ կոչվեց մուլք)։
Զաքարյան Հայաստանում (XIII-XIV դարեր) վերականգնվեցին և ավելի ամրապնդվեցին զարգացած ֆեոդալիզմին հատուկ հողատիրության նախկին ձևերը։ Զաքարյան տոհմի երեք ճյուղերը պարգևականի ձևով տիրացան Հյուսիս-Արևելյան Հայաստանին՝ այդ հողերից մեծ տիրույթներ նվիրաբերելով իրենց վասալներին։ Պայմանական հողատիրությունը շուտով վերածվեց ժառանգականի՝ հայրենիքի։ Ամրապնդվեց և ընդարձակվեց նաև եկեղեցական հողատիրությունը։ Հայաստանում մոնղոլական (իշխանական) տիրապետության շրջանում գրավված հողերի մեծ մասը հայտարարվեց մոնղոլ իլխանների կամ պետության սեփականություն։ Հայերի ժառանգական հայրենիք համարվող հողերը դիտվեցին մուլք, որոնք ենթակա էին օտարման, եթե տվյալ ընտանիքում զինվորական ծառայող չկար։ Հայոց եկեղեցու հողերը մնացին անձեռնմխելի և անօտարելի սեփականություն։
XVI-XVII դարերում Արևելյան Հայաստանում գերիշխող էին հողատիրությանյան 5 հիմնական ձևեր, արքունի, պետական (դիվանի), մասնատիրական (մուլք), վանքապատկան կամ մզկիթապատկան (վակֆ) և համայնքապատկան հողեր։ Պետական հողերը զանազան ավատների (թիուլ, համեսալե ) ձևով ծառայության դիմաց տրվում էր պաշտոնյաներին։ Նադիր շահի սպանությունից (1747 թվական) հետո Իրանում հաստատված անիշխանության պայմաններում պետական (դիվանի) հողերը դարձան տեղական խանությունների սեփականությունը և վերանվանվեցին խալիսե, թիուլները վերածվեցին ժառանգական սեփականության։ Կաջարական դինաստիան, գրավելով իրանական գահը, այդ հողերը հայտարարեց պետական։ XVI-XVII դարերի օսմանյան Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող Արևմտյան Հայաստանում լավագույն հողերը որպես խաս սուլթանական ընտանիքինն էին։ Մերի կամ մեմլեքե կոչվոդ պետական հողերը զիամեթ կամ թիմար անուններով, որպես ավատ տրվում էին զինվորական և պետական ծառայության դիմաց։ Քրդական ցեղերի առաջնորդների ու ամիրների խոշոր տիրույթները (արփալըք, յուրթլուք, օջալըք) ունեին հարկային իմունիտետ։ Եկեղեցապատկան հողերը ապահարկ էին և անօտարելի։ Մասնատիրական կամ մալիքանե հողերը հաստատվում էին սուլթանի հրովարտակով։ Հողատիրության այդ ձևերը Արևմտյան Հայաստանում մասնակի փոփոխություններով պահպանվեցին մինչև XIX դարը։
XIX դարում և XX դարի սկզբին ցարական Ռուսաստանի կազմում գտնվող Արևելյան Հայաստանում հողատիրության հիմնական ձներն էին. պետական (ամենաընդարձակն էր՝ 91, 4%-ը), կալվածատիրականը (մուլքադարական, թիուլդարական, աղայական, բեգական, մելիքական), վանքապատկանը, գյուղացիականը։ Պետական և կալվածատիրական հողերը մշակվում էին վարձու և կապալային աշխատանքով կամ օգտագործման տրվում գյուղացիներին՝ գանձվող հարկերի դիմաց։ Գյուղացիները պետական վարելահողերից օգտվում էին համայնական, իսկ կալվածատիրականից և վանքապատկանից՝ ծխական կարգով (տես՝ Գյուղացիության)։ 1870 թվականի հողային ռեֆորմով կալվածատիրական գյուղացիներն իրավունք ստացան փրկագնել իրենց հողաբաժինները, բայց 1917 թվականի նախօրյակին գյուղացիության միայն 5% էր դարձել սեփականատեր (տես՝ Գյուղացիական ռեֆորմ Հայաստանում 1870)։
XIXդարում և XX դարի սկզբին Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող Արևմտյան Հայաստանում հողատիրության հիմնական ձևը պետականն էր, բայց դրանք փաստորեն կալվածատիրական հողեր էին։ 1830-1840-ական թու թվականներին, թուրք կառավարությունը վերացրեց ռազմա-ավատական հողատիրությունը, հողատերերի դերեբեյությունը, էմիրների օջալըքությունը։ Դրանց փոխարեն առաջ եկան աղայական և բեգական հողատիրությունը։ Թուրքիայի 1858 թվականի ապրիլի 21-ի հողային օրենքում արձանագրվեցին հողատիրության 5 ձև. մուլք (մասնավոր), մերի (պետական), վակֆ (մզկիթապատկան), մետրուքե (հասարակական), մևաթ (անօգտագործելի)։ Հայ գյուղացիները չունեին սեփական հող, կայքագրով (թաֆու) վարձակալում էին պետական տարածությունները կամ մարաբայության (տես՝ Մարաբա) սկզբունքով՝ կալվածատիրական ու վանքապատկան-մզկիթապատկան հողերը։ XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին դրամատերերից ոմանք ձեռք բերեցին հողեր և կազմակերպեցին վարձու աշխատանքով վարվող չիֆթլիկային տնտեսություններ։
1908 թվականին երիտթուրքերի հեղափոխությունը փոփոխություն չմտցրեց Արևմտյան Հայաստանի հողատիրության ձևերի մեջ։ 1920 թվականին Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումով հողը ազգայնացվեց, հողատիրությանյան բոլոր մասնավոր ձևերը վերացվեցին։
Կատեգորիա:Ավատատիրություն Կատեգորիա:Հողային իրավունք
Սան Ջովաննի Տեատինո
Սան Ջովաննի Տեատինո  ( San Giovanni Teatino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 10 048 մարդ։ Խտությունը՝ 558 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս 66020։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085։ Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Սան Վինցենզոն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բավարական ազգային թանգարան
Բավարական ազգային թանգարան, (Bayerisches Nationalmuseum), թանգարան Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Բավարիայի երկրամասի Մյունխեն քաղաքում։
Թանգարանը հիմնադրվել է XIX դարում` 1855 թ., Բավարիայի թագավոր Մաքսիմիլանո II-ի կողմից։ Թանգարանը գտնվում է Մյունխենի արվարձաններից մեկում` Պրինցրեգենտեշտրասսեի փողոցում (Printsregentenshtrasse)։ Շենքի ճարտարապետական ոճը ընտրվել է 1894-1899 թվականներին՝ Գաբրիել ֆոն Զաիդլի նախագծով։ Թանգարանի մուտքի հատվածը զարդարված է ձիասպորտի արձանիկով, որը համարվում է Բավարիայի արքայաժառանգ Լուիտպոլդի հաջողության խորհրդանիշը։
Թանգարանի ցուցահանդեսի առաջին հարկում ներկայացվա են Բավարիայի պատմությանը, մշակույթինին և արվեստին վերաբերվող տարբեր թանգարանային նմուշներ, որոնք հայտնաբերվել են Գերմանիայի տարածքից և թվագրվում Միջնադարի ժամանակներ։ Թանգարանում է պահվում նաև հայտնի Զեենյան Մադոննան։ Երկրորդ հարկում ներկայացված են ճենապակե մասնագիտացված հավաքածուներ։ Կան նաև աստվածաբանական արձաններ փղոսկրից, ոսկուց և արծաթից։
Վերջին՝ երրորդ հարկի ցուցադրությունը պատմում է Բավարիայի միջնադարյան գյուղական կյանքի մասին։ Այստեղ է պահվում նաև աշխարհի ամենամեծ քանդակների հավաքածուն, որոնք նվիրված են Հիսուս Քրիստոսի ծնունդին (Սուրբ Ծնունդ) և մասուրի մեջ գտնվող Հիսուսին։ 2005 թ. Բավարական ազգային թանգարանը պարգևատրվել է իր զանազան հավաքածուի և 150-ամյակի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մյունխենի թանգարաններ Կատեգորիա:1855 հիմնադրված թանգարաններ
Թանգեր (անձնանուն)
Թանգեր, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թանգ բառի հոգնակի ձևից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Feelin' Myself
«Feelin' Myself», ամերիկացի ռեփեր Will.i.am-ի երգը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն երգչուհի Մայլի Սայրուսն, ռեփերներ Ֆրենչ Մոնտանայի և Վիզ Խալիֆայի հետ։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին՝ որպես Will.i.am-ի «#willpower» անվանումը կրող երրորդ անհատական ալբոմ առաջին սինգլ։ Երգը գրվել է Will.i.am-ի, Ջին Բապտիստի, DJ Mustard-ի, Ֆրենչ Մոնտանայի, Մայք Ֆրիի և Վիզ Խալիֆայի կողմից ։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին Will.i.am-ի VEVO ալիքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Will.i.am երգեր Կատեգորիա:Մայլի Սայրուսի երգեր Կատեգորիա:Ֆրենչ Մոնտանայի երգեր Կատեգորիա:Վիզ Խալիֆայի երգեր Կատեգորիա:2013 երգեր
Թուրքիայի գիտությունների ակադեմիա
Թուրքիայի գիտությունների ակադեմիա (Türkiye Bilimler Akademisi, TÜBA), ինքնավար գիտական ընկերակցություն, որի նպատակն է Թուրքիայում խթանել գիտական գործունեությունը։ Չնայած համարվում է վարչապետին կից մարմին և ֆինանսավորվում է կառավարության կողմից, պահպանում է ֆինանսական և վարչական ինքնավարություն։
Պատմություն
Ակադեմիան հիմնադրվել է 1993 թվականի սեպտեմբերին։ Ակադեմիայի գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Անկարայում։ Ի լրումն ականավոր գիտնականներին մրցանակներ և կրթաթոշակներ շնորհելուն, ակադեմիան նաև պատասխանատու է որոշելու գիտական գերակա ոլորտները և կառավարությանն առաջարկելու օրենսդրական անհրաժեշտ փոփոխություններ, ֆինանսավորել երիտասարդ գիտնականների ծրագրերը, թուրքերեն լեզվով բուհական դասագրքեր թարգմանել և տպագրել։ Ակտուալ հետազոտական ծրագրերը փաստացի իրականացնում և կառավարում է Թուրքիայի գիտատեխնոլոգիական հետազոտական խորհուրդը (TUBITAK):
2010 թվականի փետրվարին ակադեմիայի անդամներ են ընտրվել 135 անձ (19 կին և 116 տղամարդ), որոնցից 83-ը՝ իսկական անդամ, 37-ը՝ պատվավոր, 15-ը՝ փոխկապակցված։ Ակադեմիայի 79 անդամներ տեխնիկական գիտությունների բնագավառի գիտնականներ են, 32-ը՝ բժշկական, 24-ը՝ հումանիտար։ Ավանդաբար ակադեմիան ընտրում էր իր երկու անդամներին, սակայն 2011 թվականի նոյեմբերից ակադեմիայի անդամների մեկ երրորդը նշանակվում է  Թուրքիայի գիտատեխնոլոգիական հետազոտական խորհրդի կողմից ։ Ակադեմիայի մնացած անդամները ընտրվում են ակադեմիկների կողմից, որի արդյունքում ակադեմիայի գործող 70 անդամներ հրաժարական են տվել և հիմնադրել մեկ այլ ըկերակցություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիտությունը Թուրքիայում Կատեգորիա:Գիտությունների ազգային ակադեմիաներ Կատեգորիա:1993 հիմնադրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Զաքար Խաչատրյան
Զաքար Ավագի Խաչատրյան (, թաղված է Երևանի քաղաքային պանթեոնում ), հայ նկարիչ, ՀՀ (1983) և ՌԴ (2005) վաստակավոր նկարիչ։ ՀՀ ժողովրդական նկարիչ (2012) ։ Սանկտ Պետերբուրգի գիտության և արվեստի պետրովյան ակադեմիայի անդամ (1995)։
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, քանդակագործ Արտաշես Հովսեփյանի եղբայրն է։