cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վիդյա Բալան
Անհաջող փորձեր և առաջին հաջողություն կինոյում (2000-2003 թվականներ)
Այն ժամանակ, երբ Վիդյա Բալանի դերասանական կարիերան չէր դասավորվում, նա նկարահանվել է մոտավորապես վեց տասնյակ գովազդային տեսահոլովակներում և երաժշտական տեսանյութերում, մասնավորապես, «Euphoria (Indian band)» խմբի և երգչուհի Շուբհա Մուդգալի հետ ։ Վերջապես, 2003 թվականին նա խաղացել է Գոութամ Հալդերի «Bhalo Theko» բենգալերեն դրամայում, որը դարձել է նրա առաջին ֆիլմը, որը վարձույթի է հանվել ։ Նա խաղացել է Անանդիի՝ երիտասարդ կնոջ դերը, որը տարված է իր անցյալի մասին հիշողություններով, որի շնորհիվ Վիդյան լավագույն կանացի դերի համար արժանացել է իր առաջին «Anandalok Awards» մրցանակին ։
Առաջընթաց Բոլիվուդում (2005-2008)
Նրա դեբյուտը կինոյում հինդիով կայացել է 2005 թվականին Պրադիպա Սարկարայի «Սիրո հրեշտակ» երաժշտական դրամայում (Սարատ Չանդրայի նույնանուն վեպի էկրանավորումն իդեալիստ Լալիտայի և էգոիստ Շեկհարի սիրո մասին ), որտեղ դերասանուհին կես տարի ընթացող լարված քասթինգից հետո ընտրվել է գլխավոր դերում ։ Լալիտայի դերի նրա կատարումը հիացմունքով է ընդունվել քննադատների, մասնավորապես, «Variety» ամսագրից Դերեկ Էլիի կողմից, որը Վիդյայի կերտած կերպարն անվանել է «ֆիլմի հոգին ու սիրտը» ։
Բոլիվուդի մրցանակների հանձնման «Filmfare Awards» ամենամյա արարողության ժամանակ «Հրեշտակը» ֆիլմը բերել է նրան մրցանակ «Լավագույն կանացի դեր» կատեգորիայում և «Լավագույն դերասանուհի» կոչման անվանակարգ ։ Հաջորդ տարի Վիդյան Սանջեմ Դատի հետ նկարահանվել է Ռաջկումար Հիրանիի «Մունա եղբայր 2» կատակերգությունում՝ կատարելով ռադիոհաղորդավարուհի Ջհանվիի՝ գլխավոր հերոսի սիրեցյալի դերը։ Նկարահանումներին պատրաստվելու ժամանակ նա դիմել է մի քանի ռադիոկայանների հաղորդավարների և հետևել է նրանց աշխատանքին ։ Նրա այս աշխատանքը քննադատների կողմից ստացել է դրական արձագանք, ինչպես նաև լսարանի կողմից, ինչը ֆիլմին բերել է մոտավորապես 1,18 միլիարդ ռուպի գումար ։
2007 թվականին Վիդյան ակտիվորեն աշխատել է՝ նկարահանվելով ամենաքիչը հինգ կինոժապավենում, որոնք առաջացրել են հեռուստադիտողի և կինոքննադատների նկատելի արձագանքը։ Մանի Ռաթնամի «Գուրու» դրամայում նա խաղացել է ցրված սկլերոզով տառապող կնոջ դեր։ Ֆիլմը, որում խաղացել են Միթհուն Չակրաբորտին, Աբհիշեկ Բաչչանը, Այշվարիա Ռայը և Մադհավան, հավաքել է մեծ գումար ։ Վիդյա Բալանի դերակատարման մասին քննադատներն արձագանքել են ինչպես «չնչին դերի վրա վատնված տաղանդ» ։
Նրա հաջորդ աշխատանքն է եղել վեց առանձին պատմություններից կազմված Նիհիլ Ադվանիի «Ողջույն, սեր» ռոմանտիկ կատակերգությունը, որտեղ դերասանուհին, որը կատարել է վնասվածքից հետո հիշողությունը կորցրած կին-հեռուստահաղորդավար Տեհզիբ Հուսեյնի դերը, զույգով խաղացել է Ջան Աբրահամի հետ։ Ֆիլմը ձախողվել է վարձույթում և արժանացել խիստ քննադատության, սակայն Վիդյայի խաղին նրանք դրական են արձագանքել, մասնավորապես, Rediff.com պորտալի քննադատ Սուկանյա Վերման գնահատել է «Վիդյայի կերպարանափոխումն ինքնավստահ կնոջից խոցելի և անօգնական էակի» որպես «աչքի ընկնող» ։
Դերասանուհու հինգերորդ և վերջին ֆիլմն է եղել ռեժիսոր Պրիյադարշանի «Լաբիրինթոս» հոգեբանական թրիլլերը՝ 1993 թվականի «Կոտրված կողպեք» հինդի-ռեմեյկը։ Վիդյան խաղացել է անձնավորության երկատմամբ տառապող Ավանի Չատուրվեդի դերը, որի դերը բնօրինակ ֆիլմում կատարել է դերասանուհի և պարուհի Շոբանան ։ Ֆիլմն ունեցել է մեծ հաջողություն՝ վաստակելով շուրջ 830 միլիոն ռուպի (13 միլիոն դոլար) ։ Միևնույն ժամանակ քննադատները բացասական են արձագանքել ֆիլմին, չնայած դերասանուհու խաղին վերաբերվել են ավելի դրական գնահատելով այն «հաճելի» և «հիասքանչ» ։
Անցում կայուն հաջողության (2009 թվականից)
2009 թվականին Վիդյան Ռ. Բալակրիշնանի «Հայրիկ» ֆիլմում խաղացել է չամուսնացած կին գինեկոլոգի գլխավոր դերը, որն ապրում է պրոգերիայով հիվանդ դեռահաս որդու հետ։ Ֆիլմը, որում խաղացել են նաև Բաչչանայի հայրը և որդին (գործառել է հիվանդ դեռահաս Աուրոյի դերը, նրա որդին՝ Աուրոն), արժանացել է քննադատների դրական արձագանքին՝ վաստակելով ավելի քան 40 անվանակարգ և մրցանակ տարբեր ինստիտուտներում, Վիդյա Բալանին բերելով 7 մրցանակ լավագույն կանացի դերի համար (չհաշված չխաղարկված անվանակարգերը) և դառնալով, քննադատների կարծիքով, կարևոր շրջադարձային կետ նրա կարիերայում ։ «Rediff.com» պորտալի գրախոս Սուկանյա Վերմանը, նախկինում արդեն արտահայտելով իր հավանությունը, Վիդյայի խաղը համեմատել է Դիմփլ Կապադիայի խաղի հետ և նշել, որ իր մարմնավորած զուսպ և հուզիչ կերպարը «իր շնորհով տպավորիչ է ամբողջականությամբ» ։ «The Times of India»-ի սյունակագիր Նիկհաթ Կազմին նաև ընդգծել է, որ ինքը «կարողացել է հազվագյուտ արժանապատվություն հաղորդել մոր բոլիվուդյան կերպարին» ։
Այս ֆիլմի հաջողությանը հաջորդել է «Սիրո համար ոչ մի պատճառ չկա» սև կատակերգությունը (2010, Աբհիշեկ Չաուբեյի ռեժիսորական դեբյուտը), որտեղ Վիդյայի հետ միասին խաղացել են Նասիրուդին Շահը, Արշադ Վարսին և Սալման Շահիդը։ Կրիշնա Վերմի այս ֆիլմում Վիդյայի կերպարը միաժամանակ արդարության փնտրող և «ճակատագրական կին» է, որը տղամարդկանց մանիպուլյացիայի է ենթարկում իր սեռական գրավչության միջոցով։ Դերասանուհին իր հերոսուհուն բնորոշել է որպես կինոյում կանանց ավանդական պատկերից լուրջ շեղում ։ Ֆիլմը, ինչպես նաև նրա կատարումը (որի համար նա հատուկ դասեր էր վերցնում տեղի ուտար-պրադեշի բարբառից ) ստացել են քննադատների աղմկոտ հավանությունը։ Դելիի հեռուստատեսության հաստիքային կինոքննադատ Անուպամա Չոպրան մեկնաբանել է․ «Վիդյա Բալանի այրող հայացքները կարող են այրել էկրանը, մինչդեռ նրա աչքերում ողբերգություն է թաքնված։ Նա ցույց է տվել, որ կարող է պատասխան տալ ցանկացածին «Բարբի» դրոշմապիտակով, որն այժմ հեղեղել է Բոլիվուդը, զգայականությունը ոչ մի կապ չունի փոքր երեխաների մայր լինելու հետ» ։ Այս ֆիլմում աշխատելու համար դերասանուհին առաջադրվել է Filmfare Awards-ի «հանդիսատեսի ընտրության գծով» լավագույն դերասանուհի տիտղոսին՝ շահելով նույն «քննադատների ընտրությամբ» մրցանակի համանման մրցանակը և զուգահեռաբար աշխատելով Screen հանդեսի լավագույն կին առաջատարի համար իր երկրորդ մրցանակը ։
2011 թվականի դերասանուհու ֆիլմագրությունն առանձնանում է մի քանի նշանակալի դերերով։ Նրանցից առաջինը վարձույթի հանված Ռաջկումար Գուպտայի «Ոչ ոք չի սպանել Ջեսիկային» կիսաինքնասենսագրական թրիլլերն է, որը հիմնված է պառլամենտի նախարարի որդի Մանու Շարմայի կողմից ռեստորանի մոդել և մատուցողուհի Ջեսիկա Լալի սպանության իրական դեպքի վրա, որտեղ Վիդյան կատարել է զոհի քրոջ՝ Սաբրինա Լալի դերը, որը կարևոր դեր է խաղացել գործը դատարան հասցնելու և դատավճիռը կայացնելու գործում նահանգի և երկրի կառավարությունում իր բազմաթիվ կապերի շնորհիվ։ Ռեժիսորի որոշմամբ, որը կարծում էր, որ «ներկայիս Սաբրինան տարբերվում է 10 տարի առաջվա Սաբրինայից, երբ ամեն ինչ սկսվել էր», Վիդյան չի հանդիպել իր կերպարի նախատիպին՝ ինքնուրույն մշակելով այն ։ Ֆիլմը ստացել է քննադատների խառը արձագանքներ, սակայն կարծիքներից շատերը համամիտ են եղել միմյանց հետ՝ առաջատար դերասանուհու կատարման խանդավառ գնահատման հարցում, այդ աշխատանքը Վիդյա Բալանին «Filmfare Award»-ի ևս մեկ անվանակարգ է բերել՝ կանանց լավագույն դերի համար ։ Ֆիլմի ընդհանուր հավաքները կազմել են շուրջ 490 միլիոն ռուփի (շուրջ 10,8 միլիոն ԱՄՆ դոլար՝ 2011 թվականի միջին փոխարժեքով), ինչը հատկապես նշվել է մամուլում՝ հաշվի առնելով կինոյում առաջատար դերի բացակայությունը ։
2011 թվականի մարտին նրա ստեղծագործությունը նշվել է Ավստրալիայում Bollywood and Beyond փառատոնի շրջանակներում իր ֆիլմերի հետահայաց ցուցադրությամբ ։
Վիդյա Բալանի հաջորդ նշանավոր աշխատանքը դարձել է Էկտա Կապուրի կենսագրության մեջ գլխավոր դերի կատարումը՝ «Կեղտոտ կինոն», որը հիմնված է դերասանուհի Սիլկ Սմիթի կյանքի և մահվան պատմության վրա, որը հայտնի է (կատարողի ձևակերպմամբ) իր «հանդուգնությամբ մինչև անամոթություն և սեքսուալություն առաջացնող» ։ Վիդյան այդ դերը բնութագրել է որպես իր կարիերայում ամենահամարձակ և հանդուգն դեր, հավելելով, որ դերը նրանից պահանջել է ինչպես հասնել բարոյական լուրջ պատրաստվածության, այնպես էլ ավելորդ 12 կիլոգրամ քաշ հավաքել ։ Ֆիլմն արժանացել է հիացական գնահատականների, այդ թվում՝ մարմնավորած կերպարի միահամուռ հիացմունքի, որը մի շարք քննադատների կողմից ճանաչվել է դերասանուհու լավագույն դեր ։ Դերը դերասանուհուն բերել է Ազգային կինոմրցանակ և Filmfare Award՝ կանանց լավագույն դերի համար ։
2015 թվականին նա կրկին նկարահանվել է Էմրան Հաշմիի հետ «Անավարտ սիրավեպ» ֆիլմում։ Մեկ տարի անց նա կատարել է Te3n ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը և դեբյուտ է կատարել մարատհալեզվական կինոյում՝ Ekk Albela կենսագրական ֆիլմում խաղալով Բալի Գիտանի դերը ։ 2017 թվականի սկզբին թողարկվել է Begum Jaan ֆիլմը, որտեղ նա հայտնվել է հասարակաց տան տիրուհու դերում՝ վաստակելով քննադատների դրական գնահատականը։ Նույն թվականին կայացել է Tumhari Sulu-ի պրեմիերան, որտեղ նա հանդես է եկել որպես ռադիո-դիջեյ։ Ֆիլմը կոմերցիոն հաջողություն ունեցավ, ինչպես նաև նրան բերեց չորրորդ Filmfare Award-ը՝ կանանց լավագույն դերի համար ։
Անձնական կյանք և հասարակական գործունեություն
2012 թվականի մայիսին Press Trust of India գործակալությանը հարցազրույց տալով՝ Վիդյա Բալանը հայտարարել է, որ հանդիպում է UTV Motion Pictures (Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության հնդկական կինոարտադրության) պրոդյուսեր և ղեկավար Սիդհարտհ Ռոյ Կապուրի հետ ։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Վիդյան և Սիդհարթն ամուսնացել են Մումբայի Բանդրա արվարձանում ։
Վիդյան բացի դերասանական արվեստից, տիրապետում է կարնաթակի հնդկական ավանդույթի երաժիշտի հմտություններին, ինչպես նաև ուսումնասիրել է բհարաթանատյամի և կատհակի պարային ձևերը ։
Իր կրոնական հակումները Վիդյա Բալանն արտահայտել է հետևյալ կերպ. «Ես խորապես կրոնական անձնավորություն եմ, որն անընդհատ շփվում է աստծո հետ, բայց ես առանձնապես կրոնական չեմ՝ ավանդական «կազմակերպված» իմաստով» ։ Նա զբաղվում է բուսակերությամբ, և, ըստ PETA-յի 2011-2012 թվականների հարցումների, ճանաչվել է «Հնդկաստանի ամենակրքոտ բուսակերը» չնայած նրան, որ նրա խնդիրները, մասնավորապես անկայուն քաշը, մամուլում ոչ պակաս լուսաբանում ստացան   ։
Կինոյում նկարահանումներից բացի, Վիդյան հայտնի հասարակական գործիչ է, որը մարդասիրական արժեքներ քարոզող և բարեգործական կազմակերպությունների գործունեությանը մասնակցող է։ 2011 թվականի մարտին Վիդյա Բալանը քարոզել է մասնակցել Բնության համաշխարհային հիմնադրամի կողմից անցկացվող «Երկրի ժամ» միջոցառմանը ։ Նա նաև մասնակցեց Կալկաթայի CINI կազմակերպության (Child in Need Institute) արշավին` ընդդեմ մանկական սովի , իսկ 2012 թվականի սեպտեմբերին այցելել է Միրզապուր (Ուտար Պրադեշ նահանգ) գյուղ՝ մանկական կրթության առաջխաղացման և կանանց իրավունքների պաշտպանության համար պայքարի ակցիայի շրջանակներում ։ Կանանց իրավունքների համար պայքարում նրա մասնակցության համար Վիդյան 2012 թվականին Կոլկատի առևտրական պալատի կողմից պարգևատրվել է Պրաբհա Կհայտանի անվան (Prabha Khaitan Puraskar) մրցանակով, դառնալով այս մրցանակի ամենաերիտասարդ հաղթողը ։ Ավելի ուշ Վիդյա Բալանի վաստակը նույնպես նշվել է Հնդկաստանի կառավարության կողմից, որը նրան իր ներկայացուցչի լիազորություններն է տվել երկրում սանիտարական պայմանների բարելավման շարժման մեջ ։ Վերջապես, 2013 թվականի օգոստոսին, նա հանդես է եկել՝ որպես Հնդկաստանի անկախության օրվա առթիվ Նյու Յորքի ցերեկույթների «մարշալ», և նույն թվականի սեպտեմբերին Թանափուրի Ուտար Պրադեշ գյուղում բացել է բարձր տեխնոլոգիաների կրթական հարթակ` գյուղի բնակչության ոչ արտոնյալ խավերի երեխաների համար ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
<!-- Anandalok Awards: IFAA Awards: Filmfare Awards, IFAA Awards, Zee Cine Awards: Премия Гильдии продюсеров Апсары, Frames Excellence Honours, Filmfare Awards, IFFA Awards, Lion Gold Awards, Screen Awards: Премия имени Смиты Патиль -->
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ դերասանուհիներ Կատեգորիա:1978 ծնունդներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Մոդելներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հնդիկ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Մումբայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆրից կատվի ինը կյանքերը
Սյուժե
Մուլտֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում 1970-ականներին։ Ֆրից կատուն ամուսնանում է, և ունենում է Ռալֆ անունով որդի, որը հաճախ էր զբաղվում ձեռնաշարժությամբ։ Ընտանիքում ոչ ոք չի աշխատում, սակայն Ֆրիցը չի ազատվում իր վնասակար սովորությունից՝ կանեփ ծխելուց։ Դա դուր չի գալիս իր կնոջը, և այդ պատճառով նա հաճախ նախատում է վերջինիս։ Ինքը՝ կատուն հերթական բանավեճի ժամանակ հեռանում է իր փոքրիկ աշխարհ՝ պատկերացնելով իր համար նոր կյանք։
Նա հանդիպում է Պուերտո Ռիկոյի իր ընկեր Հուանի հետ։ Նրանք քննարկում են Հուանի քրոջ Չիտային։ Դրանից հետո դեպքերը զարգանում են Հուանի տանը։ Ֆրիցը նտած է բազմոցին Չիտայի հետ, որը գիրք է կարդում։ Չիտային դուր չեկավ կանեփի հոտը, բայց կատուն ստիպեց աղջկան ծխել։ «Թեթևություն» զգալով՝ նա Ֆրիցի հետ սեքսով է զբաղվում։ Միևնույն ժամանակ տան մոտ սպասում էին ագռավ-կողոպտիչները, որոնք ցանկանում էին կողոպտել Ֆրիցին, բայց այնուհետև փոխում են իրենց միտքը և սկսում են հետևել զույգին։ Սակայն սեքսը ընդհատվում է Չիտայի հոր այցի պատճառով։ Տեսնելով Ֆրիցին նա վերցրեց որսորդական հրացանը և կրակեց Ֆրիցի վրա։
Երկրորդ կյանքում ֆրիցը հանդիպում է մի հարբած մարդու, որն բոլորին համոզում էր, որ նա Աստված է։ Այնուհետև դեպքերը շրջվում են և շարունակվում է Նացիստական Գերմանիայում։ Այստեղ գլխավոր հերոսը պատկերացնում է իրեն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զինվոր։ Նա սեքսով է զբաղվում իր սպայի կնոջ և աղջկա հետ, բայց երբ դրա մասին իմանում է սպան, Ֆրիցը փախչում է և հայտնվում Ադոլֆ Հիտլերի մոտ, որը նոր հանձնակատար էր փնտրում։ Ֆյուրերը, ընտրելով կատվին, խոսում է նրա հետ Գերմանիայի աշխարհակալության ծրագրի մասին։ Հայտնի է դառնում, որ այդ ծրագրով Հիտլերը ցանկանում էր գրավել այլ երկրների քաղաքական գործիչների ուշադրությունը։ Սակայն Ֆրիցը զոհվում է ամերիկացի տանկիստի կողմից ստացված վերքից։
Հաջորդ կյանքում Ֆրիցը փորձում է կանխիկացնել չեկը գրավատան սեփականատեր Մորիսի մոտ։ Փրիցը նրան գործարք է առաջարկում. Մորիսը կանխիկացնում է չեկը, և փոխարենը ստանում է զուգարանակոնք։ Սեփականատերը սկզբում չի համաձայնվում, սակայն թթու վարունգների պատճառով իր մոտ փորլուծություն էր սկսվել, և նա ստիպված համաձայնվում է։ Բայց փողի փոխարեն նրան տիեզերական սաղավարտ։ Դրա շնորհիվ Ֆրիցն իրեն պատկերացնում է իրեն ՆԱՍԱ-ի իր երազած տիեզերագնացի դերում։ Այտեղ կատուն պետք է իրականացներ առաջին թռիչքը դեպի Մարս։ Լրագրողների հետ հարցազրույցի ժամանակ Ֆիցը սիրահարվում է մի աղջիկ-ագռավի, որին նա հրավիրում է շաթլ՝ սեքսով զբաղվելու համար։ Թռիչքի կառավարման կենտրոնից տիեզերանավը նախատեսվածից շուտ է սկսում թռիչքը, իսկ տիեզերքում պայթյուն է տեղի ունենում։
Հետո Ֆրիցը տեսնում է իր մահացած ընկերոջ՝ Դյուկի ուրվականը։ Այնուհետև գլխավոր հերոսն ուղևվորվում է ապագա։ ԱՄՆ-ում կայացող հերթական նախագահական ընտրություններին ընտրվում է Հենրի Քիսինջերը։ Նա ընդունում է Նյու Ջերսի նահանգի անկախությունը, և նոր երկիը անվանվեց Նոր Աֆրիկա։ Ֆրիցն այդ ժամանակ ցրիչ էր աշխատում, և ամերիկական կառավարությունը պատվոգիր է տալիս Ֆրիցին Նոր Աֆրիկայի նախագահ դառնալու համար։ Սև տանը երկրի վարչապետը սպանում է նախագահին, իսկ մեղավոր է անվանում «սպիտակ կատվին»։ Երկրների միջև պատերազմ է սկսվում։ Քիսենջերը հայտարարում է կապիտուլյացիայի մասին։ Իսկ անմեղ Ֆրիցին մահվան են դատապարտում։
Ստեղծում
«Ֆրից կատվի արկածները» մուլտֆիլմից հետո ռեժիսոր Ռալֆ Բաքշին սկսեց զբաղվել «Բարդ ճանապարհ» մուլտֆիլմի ստեղծմամբ ։ Այդ պատճառով «Ֆրից կատվի ինը կյանքերը» մուլտֆիլմում ռեժիսոր դարձավ Ռոբերտ Թեյլորը, որը մինչ այդ սռեղծել էր «The Mighty Heroes» մուլտֆիլմը  ։
Սցենարիստները որոշեցին Ֆրիցին ստեղծել ընտանիքասեր, որը սակայն ոչ մի կերպ չազդեց նրա վնասակար սովորության վրա։ Նա շարունակում էր կանեփ ծխել։ Մուլտֆիլմը բաժանվում էր մի քանի մասերի։ Հիմնական ուշադրությունն այն էպիզոդների վրա էր, որտեղ իրադարձությունները կատարվում էին Երրորդ Ռայխում ։
Մուլտֆիլմի երաժշտությունը գրվել է կոմպոզիտոր Թոմ Սքոթի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր
Վարդան Մկրտչյան
Վարդան Վանիկի Մկրտչյան, հայ դերասան։ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրեն (2017)։ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2022)։
Դերասան Վանիկ Մկրտչյանի որդին է։
Կենսագրություն
Վարդան Մկրտչյանը ծնվել է 1982 թվականին Երևանում։ 1991-1995 թվականներին սովորել է Սայաթ-Նովայի, ապա՝ Զեյթունի թիվ 1 երաժշտական դպրոցներում (փողային բաժնում), 1989-1999 թվականներին՝ Հ. Օշականի անվան թիվ 172 միջնակարգ դպրոցում, 1999-2003 թվականներին՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում՝ Սոս Սարգսյանի արվեստանոցում, ստացել թատրոնի և կինոյի դերասանի որակավորում։ 2003-2006 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, պաշտպանել գիտական թեզ՝ «Վաղարշ Վաղարշյան. մտքի արտիստը» վերնագրով, գիտական ղեկավար՝ Հենրիկ Հովհաննիսյան։ 2006 թվականին Վարդան Մկրտչյանին շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
2000-2008 թվականներին՝ Համազգային թատրոնի դերասան, 2001-2008 թվականներին եղել է Հակոբ Պարոնյանի անվան պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի դերասան։ 2006-2017 թվականներին դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2015 թվականից՝ «Սոցիալ մշակութային գործունեություն» (արվեստի կառավարում) ։ 2009-2017 թվականներին եղել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության ենթակայությամբ գործող Սոս Սարգսյանի անվան համազգային թատրոն ՊՈԱԿ-ի տնօրեն, 2017 թվականի հուլիսից՝ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրեն ։
2002 թվականին Սուբոտիցա քաղաքում մասնակցել է Բելգրադի արվեստների համալսարանի կողմից կազմակերպած «Արվեստի ամառային դպրոց-2002» ծրագրին, 2008 թվականին «Համայնքային կապեր» ծրագրի շրջանակներում Բոստոնում և Նյու-Յորքում (Բրոդվեյ, Ջուջամսին թատրոններ) մասնակցել է «Թատրոնի կառավարում» ծրագրին, 2008-2009 թվականներին դարձել է JFDP ծրագրի հաղթող և վերապատրաստման կուրսեր է անցել Ֆլորիդայի պետական համալսարանում, ԱՄՆ (արվեստների կառավարում մասնագիտությամբ)։
Ռոնդա (Կոժալայի վտակ)
Ռոնդա (Ронда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոժալա գետի աջ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Pop That
«Pop That», ամերիկացի ռեփեր Ֆրենչ Մոնտանայի երգը, որում իրենց մասնակցությունն ունեն նաև ռեփերներ Ռիք Ռոսը, Դրեյքն ու Լիլ Ուեյնը։ Այն թողարկվել է 2012 թվականի հունիսի 15` որպես Մոնտանայի «Excuse My French» անվանումը կրող առաջին ալբոմի առաջին սինգլ ։ Երգը գրվել է Ֆրենչ Մոնտանայի, Ռիք Ռոսի, Դրեյքի, Լիլ Ուեյնի, Lee On the Beats-ի և Լյութեր Քեմփբելի կողմից։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2012 թվականի մայիսին Մայամիում և ներկայացվել է նույն տարվա հուլիսի 8-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:Ֆրենչ Մոնտանայի երգեր Կատեգորիա:Ռիք Ռոսի երգեր Կատեգորիա:Դրեյքի երգեր Կատեգորիա:Լիլ Ուեյնի երգեր Կատեգորիա:2012 երգեր
Գաուտենգ
Գաուտենգ (Gauteng [], Gauteng [xɑ́.ú.ˈtʼè.ŋ̀], Gauteng, Gauteng, eGoli, Gauteng/eXilungwini, iRhawuti, I-Gauteng, Gauteng), Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ինը նահանգներից մեկը։ Սոթո-տսվանա լեզուներով նշանակում է «ոսկու տեղ»։ Կազմավորվել է 1994 թվականին վարչական բարեփոխումների արդյունքում։ Գաուտենգը ՀԱՀ֊ի տնտեսապես ամենազարգացած նահանգն է։ Ըստ տարածության այն զբաղեցնում է վերջին տեղը (երկրի 1,4 %֊ը) ։ Նահանգի վարչական կենտրոնը Յոհաննեսբուրգ քաղաքն է։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Գաուտենգը երկրի միակ նահանգն է, որը չունի ո՛չ առափնյա գիծ, ո՛չ սահման այլ երկրների հետ։ Սահմանակից է ֆրի Սթեյթ (հարավում), Հյուսիսարևմտյան (արևմուտքում), Մպումալանգա (արևելքում) և Լիմպոպո (հյուսիսում) Նահանգներին։ Գաուտենգի հարավային սահմանն անցնում է Վաալ գետով։ Տարածքի մեծ մասը գտնվում է Բարձր Վելդ սարավանդի վրա (մոտ 1500 մ ծովի մակերևույթից)։ Պրետորիայի և Յոհանեսբուրգի միջև ձգվում են Մագալիսբերգ և Վիտվատերսրանդ լեռների լեռնաշղթաները և բլուրները։
Տարածաշրջանի կլիման մերձարևադարձային է, սակայն խիստ կախված է ծովի մակերևույթից բարձրությունից։ Պրետորիայում (1300 մ ծովի մակերևույթից) և Յոհանեսբուրգում (1700 մ) այն բավականին զով է։ Ձմռանը հաճախ սառնամանիքներ են լինում, հատկապես հարավային շրջաններում։ Ձյան տեղումները հազվադեպ են, սակայն նույնպես տեղի են ունենում մի շարք շրջաններում ։ Յոհանեսբուրգում տեղումների միջին տարեկան մակարդակը կազմում է 713 մմ, հունվարյան առավելագույնը՝ 26 °C, նվազագույնը՝ 15 °C, հունիսյան առավելագույնը՝ 16 °C, նվազագույնը՝ 4 °C, Պրետորիայում տեղումների միջին տարեկան մակարդակը 647 մմ է, Յոհանեսբուրգի ջերմաստիճանային ցուցանիշներից փոքր-ինչ բարձր են ։
Բնակչություն
[[Պատկեր:Gauteng population density map.svg|thumb|left|Գաուտենգի բնակչության խտությունը 1 կմ² համար. [[Պատկեր:Gauteng dominant language map.svg|thumb|Գաուտենգի լեզուները Նահանգի բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով կազմում է ավելի քան 12,2 մլն մարդ (ամենաբնակեցված նահանգն է, երկրի ընդհանուր բնակչության գրեթե 20 տոկոսը)։ Բացի դրանից, այստեղ բնակչության աճի ամենաբարձր մակարդակն է. 1996 թվականից մինչև 2001 թվականը բնակչությունն աճել է 20%֊ով։ Բնակչության խտությունը հասնում է 680 մարդու/կմ²։ 15 տարեկանից պակաս մարդկանց բաժինը 23,7 % է, 65 տարեկանից մեծ՝ 4,3 %: Միջին տարիքը 27 տարի է։ Սեռերի հարաբերակցությունը կազմում է 100 կին յուրաքանչյուր 101,2 տղամարդու դիմաց։
Բնակչության 19,8%համար առաջին լեզուն զուլուսերենն է, 13,3%համար՝ անգլերենը, 12,4%համար՝ աֆրիկաանսը, սեսոթոն որպես առաջին լեզու օգտագործում է բնակչության11,6%, հյուսիսային սոթոն՝10,6%, տսվանան՝9,1%, տսոնգան և կոսան՝6,6%, հարավային նդեբելեն՝3,2%, վենդան՝2,3%, սվատին՝1,1%։ Մոտ 76%քրիստոնյաէ, 1,7%՝մուսուլման, 0,8%՝հինդուիստ, 18,4%իրենց որևէ կրոնին չի վերագրում։ Գործազուրկների բաժինը կազմում է 25,8տոկոս ։
Վարչատարածքային բաժանում
Նահանգը բաժանվում է 3 քեղաքային շրջանի և 2 գավառի.
Տնտեսություն
Գաուտենգը Հարավային Աֆրիկայի և ամբողջ աֆրիկյան մայրցամաքի կարևոր տնտեսական կենտրոնն է, կարևոր դեր է խաղում արտադրության, ֆինանսական, փոխադրամիջոցային ոլորտներում, տեխնոլոգիաների և հեռահաղորդակցության ոլորտներում։
Ունենալով ՀԱՀ֊ի տարածության ընդամենը 1,4 %֊ը, Գաուտենգը տալիս է հարավաֆրիկյան ՀՆԱ֊ի 34 տոկոսը ։ Գաուտենգում է գտնվում Յոհանեսբուրգի ֆոնդային բորսան ՝ խոշորագույնը Աֆրիկայում։ Աֆրիկայի և արտերկրյա խոշորագույն ընկերություններից մի քանիսը հիմնավորվում են Գաուտենգում կամ ունեն գրասենյակներ և մասնաճյուղեր, օրինակ՝ Vodacom֊ը , MTN-ը , Neotel֊ը , Microsoft South Africa֊ն և աշխարհի խոշորագույն Porsche կենտրոնը ։
Այստեղ գտնվում են ոսկու հանքեր։
Հնամարդաբանություն
Homo naledi տեսակի ներկայացուցիչները, որոնք հայտնաբերվել են քարանձավի մոտակայքում ( » տեղանքում), ապրում էին 236—335 հազար տարի առաջ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ Կատեգորիա:1994 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:1994 հիմնադրումներ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նահանգներ
Յուզելի
Յուզելի (Юзели), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի ձախ ափով՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մարգարիտ Նավառացի
Մարգարիտ Նավառացի (Marguerite de Navarre, ), Նավառայի թագուհի, գրող։ Համակրել է չափավոր Ռեֆորմացիային։ Պաշտպանության տակ է առել նրա կողմնակիցներին։ Մարգարիտ Նավարացու շուրջ խմբված էին ֆրանսիացի ականավոր հումանիստներ (Մարոն, Դեպերյեն, Դոլեն, Ռաբլեն)։
Ստեղծագործությունները
Առավել հայտնի ստեղծագործությունը՝ «Հեպաամերոնը» (1559, գրված է Բոկաչչո յի ազդեցությամբ), պատկերում է 16-րդ դարի կեսի ֆրանսիացի ազնվականության բարքերն ու ապրելակերպը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թագուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Կին դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Էստոնիայի երաժշտության և թատրոնի ակադեմիա
Էստոնիայի երաժշտության և թատրոնի ակադեմիա (Eesti Muusika- ja Teatriakadeemia), բարձրագույն երաժշտա-մանկավարժական ուսումնական հաստատություն և երաժշտագիտության, բանահյուսության, գեղագիտության, երաժշտության մանկավարժության գիտական կենտրոն Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։
Պատմություն
Տալլինի բարձրագույն երաժշտական դպրոցը (էստոներեն` Tallinna Kõrgem Muusikakool) հիմնադրվել 1919 թվականի սեպտեմբերի 28-ին որպես մասնավոր ուսումնական հաստատություն։ 1923 թվականին վերանվանվել է Տալլինի կոնսերվատորիա։ 1925 թվականին տվել է առաջին շրջանավարտները։ Ազգայնացվել է 1935 թվականին։
1940 թվականին Խորհրդային միության կողմից Էստոնիայի անեքսիայով` երաժշտական ​​կրթությունը իրականացվել է համաձայն Խորհրդային գաղափարների, որի հետևանքով վերացվել է եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրությունը որպես մասնագիտություն, սկսվել է քաղաքական առարկաների ուսուցանումը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից կոնսերվատորիայի խորհրդային ղեկավարությունը տարհանվել է և կոնսերվատորիա է վերադարձել նախկին ուսուցչական խումբը՝ Յուհան Աավիկի գլխավորությամբ։ Կոնսերվատորիան շրջանավարտներ է տվել նույնիսկ 1944 թվականին, չնայած այն հանգամանքին, որ 1944 թվականի մարտի 9-ին օդային հարձակման հետևանքով քանդվել է կոնսերվատորիայի շենքը։
1944 թվականին կոնսերվատորիայում դասընթացներն անցել են արդեն իսկ խորհրդային ղեկավարության ներքո։ Հատկապես դժվար գաղափարական ճնշում կոնսերվատորիայի վրա եղել է 1950 թվականին՝ Էստոնիայի կոմունիստական ​​կուսակցության 8-րդ պլենումից հետո։ Ձերբակալվել են երեք պրոֆեսորներ՝ Ռիխո Պյատսը, Ալֆրեդ Կարինդին և Տուուդուր Վետիկը։ 1950-ականների կեսերից իրավիճակը կոնսերվատորիայում սկսել է կարգավորվել։ 1957 թվականին բացվել է դրամատիկական ֆակուլտետը, 1970-ականներին վերաբացվել է 1950 թվականին փակված երգեհոնային դասարանը։ 1989 թվականին վերականգնվել է Տալլինի կոնսերվատորիայի նախկին անունը, 1993 թվականին այն վերանվանվել է Էստոնիայի երաժշտության ակադեմիա։
1999 թվականին ակադեմիան տեղափոխվել է նոր շենք։ 1997 թվականից Տարտուում գործում է ակադեմիայի մասնաճյուղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի համալսարաններ
Ալեքսանդր Մարգարյան
Ալեքսանդր Սիմոնի Մարգարյան, հայ լեզվաբան, բանասիրական գիությունների դոկտոր (1967 թ.), պրոֆեսոր (1969 թ.)։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Մարգարյանը 1938 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, 1941 թվականին՝ Գորիսի մանկավարժական ուսումնարանը, 1949 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը։ 1950 թվականից մինչև կյանքի վերջը աշխատել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի հայոց լեզվի ամբիոնում որպես դասախոս, ապա՝ դոցենտ, 1970 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1953 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, 1967 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն։
Զբաղվել է հայոց լեզվի քերականության և պատմության, հայերենի բառագիտության, բառարանագրության, հայ բարբառագիտության հարցերի ուսումնասիրությամբ։
Հրատարակել է «Արդի հայերենի կապերը» (1955 թ.), «Միքայել Նալբանդյանի լեզվագիտական գործունեությունը» (1957 թ.), «Խաչատուր Աբովյանը և աշխարհաբարը» (1958 թ.), «Հայերենի հարադիր բայերը» (1966 թ.), «Գորիսի բարբառը» (1975 թ.), «Ժամանակակից հայոց լեզու» (1990 թ., 1993 թ., 1997 թ.), «Հայոց լեզվի քերականություն. ձևաբանություն» (2004 թ.) աշխատությունները ։
Կազմել է Ղազար Փարպեցու «Հայոց պատմության» համաբարբառը (3 գիրք)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Քարաշեն (Սյունիքի մարզ) գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող Ֆրանսիայի Հանրապետության օրենք
Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող Ֆրանսիայի Հանրապետության օրենք (Loi visant à réprimer la contestation de l’existence des génocides reconnus par la loi), ցեղասպանությունների կանխարգելմանն ուղղված և Ֆրանսիայի Հանրապետության ազգային օրենսդրությամբ ամրագրված իրավական ուժ ունեցող նորմատիվ ակտ, որը քրեականացնում է միջազգային քրեական իրավունքի կոպտագույն խախտումներից մեկի՝ ցեղասպան գործունեության ժխտումը (մատնանշելով կոնկրետ արևմտահայության ցեղասպանությունը) ։
Ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրենքի օրինագիծը Ֆրանսիայի խորհրդարանում ներկայացվել է 2011 թվականի դեկտեմբերին և մեկ ամիս անց՝ 2012 թվականի հունվարին, օրինական ուժ ստացել։ Օրենքն արգելում է ցեղասպանության գործողությունների խրախուսումը, ինչպես նաև Ֆրանսիայի կողմից ճանաչված ցեղասպանությունների (Հայոց ցեղասպանություն) պաշտոնապես և ի լուր հանրության մերժումն ու ժխտումը։ Օրինազանցները կրում են վարչական տույժ 45 հազար եվրոյի չափով կամ դատապարտվում մեկ տարի ազատազրկման։
2012 թվականի հունվարի վերջին Ֆրանսիայի սահմանադրական խորհրդի 140 պատգամավորներ սկսեցին օրենքն անվանել հակասահմանադրական։ Նախաձեռնությանը միացել էին ժողովի յոթանասուն սենատորներն ու վաթսունհինգ անդամները, որոնք ցանկանում էին օրենքը չեղյալ հայտարարել։ Թուրքիայի կառավարությունը ի ցույց բոլորի հայտարարեց, որ ողջունում է ֆրանսիացի պատգամավորների այդ դիրքորոշումը։ Արդյունքում՝ 2012 թվականի փետրվարին սահմանադրական խորհուրդն ընդունեց, որ օրենքը խախտում է խոսքի ազատությունը։
Նմանատիպ օրենքներ մինչ օրս գոյություն ունեն Կիպրոսում, Հունաստանում, Սլովենիայում, Արգենտինայում և Սլովակիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի Հանրապետության օրենքներ Կատեգորիա:Հայ-ֆրանսիական հարաբերություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քրեական իրավունք Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության ժխտում Կատեգորիա:Իրավական դոկտրիններ և սկզբունքներ
Դանկա Բարտեկովա
Դանկա Բարտեկովա (սլովակերեն՝ Danka Barteková, ), սլովակ մարզուհի, «ստենդային հրաձգություն» մարզաձևի համբավավոր ներկայացուցիչ։ Սլովակիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին և նվաճել բրոնզե մեդալ։ Համաշխարհային ռեկորդի հեղինակ է։ 2013 թվականի հուլիսին ընտրվել է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ՝ ութ տարի ժամկետով ։ 2016 թվականի Ռիո դե Ժանեյրոյի ամառային օլիմպիական խաղերում նրան է վստահվել լինելու Սլովակիայի հավաքականի դրոշակակիրը ։
2009 թվականին Դանկան ավարտել է Բանսկա Բիստրիցայի Մատեյ Բելի անվան համալսարանի քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը՝ միջազգային հարաբերությունների մասնագետի որակավորումով ։
2018 թվականի օգոստոսին նա երրորդ անգամ նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնուհու տիտղոսը ։ Մեկ ամիս անց չորրորդ տեղն է գրավել աշխարհի առաջնությունում և իրավունք ստացել մասնակցելու 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարզիկներ Կատեգորիա:Մարզուհիներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Եզոլո
Եզոլո (իտալ. Jesolo) առողջարանային քաղաք և համայնք Իտալիայում Ադրիատիկ ծովի ափին, Վենետո մարզում՝ Վենետիկ գավառում, Վենետիկից 16 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչությունը կազմում է 24 449 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 247 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 95 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսներ՝ 30016, 30017։ Հեռախոսային կոդ՝ 0421։
Քույր քաղաքներ
Ֆելդեն ամ Վյորտեր Զե, Ավստրիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Գայոս Սեքստոս Կալվին
Գայոս Սեքստոս Կալվին (Gaius Sextius Calvinus, ), Հին Հռոմի հանրապետության հյուպատոս, զորավար և քաղաքական գործիչ, "Սեքստիյան Ակվա" քաղաքի հիմնադիր (ժամանակակից անվանում՝ Էքս-ան-Պրովանս)։
Իսկ այնտեղ թատրոն կա
Իսկ այնտեղ թատրոն կա, 2011 թվականին ռեժիսոր Նանա Ջանելիձեի կողմից նկարահանված վրացական ֆիլմ ։
2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Ֆիլմեր առանց սահմանների» ծրագրում ։
Պեցանա
Պեցանա (Pezzana), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 1127 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ 0161 ։ Փոստային ինդեքս 13010։ Խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։
Իսկ այնտեղ թատրոն կա
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը վրաց ճանաչված դերասան Կախի Կավսաձեն է, սակայն ֆիլմը միայն դերասանի մասին չէ։ Այստեղ ներկայացված է ժողովրդական երգեր կատարող Կավսաձեների մեծ ընտանիքի և նրան բաժին ընկած ծանր փորձությունների պատմությունը՝ որպես նախկին ԽՍՀՄ-ում ապրած միլիոնավոր մարդկանց կյանքի արտացոլում։ Մարդիկ, ովքեր մասնակցել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, գտնվել են նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում։ Չնայած այս դառը ճակատագրին, Կախին դառնում է հայտնի ու սիրված դերասան ոչ միայն Վրաստանում, այլև նրա սահմաններից դուրս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր
Պեցանա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անդրիա
Անդրիա (Andria) կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարլետա-Անդրիա-Տրանի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 100357 մարդ (2016 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 249,09 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 402,89 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 76123, հեռախոսային կոդ՝ 0883։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կոտարո Սուձումուրա
Կոտարո Սուձումուրա (鈴村 興太郎, Suzumura Kōtarō, ), ճապոնացի տնտեսագետ, Հիտոցուբասի համալսարանի պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Կոտարոն ծնվել է 1944 թվականի հունվարի 7-ին ճապոնական Այտի պրեֆեկտուրայի Տոկոնամե քաղաքում։ Ուսում է ստացել Հիտոցուբասի համալսարանում, որտեղ 1966 թվականին ստացել է տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան, իսկ 1968 թվականին՝ մագիստրոսի կոչում, արդեն 1971 թվականին էլ ՝ Հիտոցուբասի համալսարանի բարձրագույն դպրոցի դոկտորական աստիճան ։
Դասավանդման գործունեությունը սկսել է Հիտոցուբասի համալսարանի տնտեսագիտության ամբիոնում դասախոսի կարգավիճակում 1971-1973 թվականներին։ Եվ շարունակել է Կիոտոյի համալսարանի Տնտեսագիտական հետազոտությունների ինստիտուտում՝ որպես դոցենտ 1973-1982 թվականներին։ Ինչից հետո վերադարձել է Հիտոցուբասի համալսարան դոցենտի կարգավիճակով 1982-1984 թվականներին, իսկ սկսած 1984 թվականից՝ նշանակվել է համալսարանին կից տնտեսագիտական հետազոտությունների ինստիտուտի պրոֆեսոր։
Նույն ժամանակահատվածում՝ 1973-1974 թվականներին, դասախոսություններ է կարդացել Քեմբրիջի համալսարանի տնտեսագիտության ամբիոնում։
Իսկ 1974-1976 թվականներին դասավանդել է Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի Տնտեսագիտության ամբիոնում։
1979-1980 թվականներին Կոտարոն Սուձումարան եղել է Սթենֆորդի համալսարանի տնտեսագիտության ամբիոնի դոցենտ։
Գիտական աշխատանքն սկսել է 1984 թվականին որպես Social Choice and Welfare ամսագրի խմբագիր, երկու տարի շարունակ՝ 1984-1986 թվականներին, եղել է The Japanese Economic Review ամսագրի խմբագիր։ 1986-1991 թվականներին եղել է Journal of the Japanese and International Economies ամսագրի խմբագիր, իսկ սկսած 1986 թվականից մինչ օրս՝ Journal of Industrial Economics ամսագրի խմբագրի օգնականն է ։
1990-1992 թվականներին աշխատել է Տոկիոյի տնտեսագիտական հետազոտությունների կենտրոնի գլխավոր խմբագիր։
1990 թվականից սկսած՝ եղել է Էկոնոմետրիկական համայնքի անդամ։
1999-2000 թվականներին եղել է Ճապոնական տնտեսագիտական ասոցիացիայի նախագահ, ապա՝ 2000-2001 թվականներին, նշանակվել է Հասարակական ընտրության և բարեկեցության համայնքի նախագահ։ 2006-2011 թվականներին զբաղեցրել է Ճապոնիայի Գիտական խորհրդի փոխնախագահի պաշտոնը, 2010-2011 թվականներին եղել է Տնտեսության և իրավունքի ասոցիացիայի նախագահը ։
Հիմնական գաղափարներ
Կոտարոն, հետազոտելով բարեկեցության տնտեսագիտոթյունը և հասարակական ընտրության տեսությունը, առաջադրել է «Սուձումուրայի կոնսիստենցիա» հասակցությունը, որը հետագայում սկսել է ակտիվորեն օգտագործվել և լրացվել ։
Իր աշխատանքներում նա նշում է, որ.
Մրցանակներ
Բազմաթիվ աշխատանքների համար Կոտարոն մեկ անգամ չէ, որ մրցանակների է արժանացել.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնացի տնտեսագետներ
Բիմմեն
Աշխարհագրական դիրքը
Բիմմենը գտնվում է Կլեվե քաղաքի արևմուտքում՝ Ռեյնում, Նիդերլանդների հետ սահմանին։ Այստեղ հնում տեղակայված է եղել Գերմանիա-Նիդերլանդներ սահմանագծային անցումը, որը ներկայումս կորցրել է իր նշանակությունը ։
Պատմություն
Բիմմենը, ըստ հնագիտական հետազոտությունների, որպես բնակավայր հիմնադրվել է պատմության հռոեական շրջանում, բայց Հռենոսի վրա գտնվելու հետևանքով, այն մասամբ տեղափոխվել է։ 891-892 թվականներին Բիմմենն առաջին անգամ փաստաթղթերով հիշատակվում է Լորշի վանքի տարեգրություններում։ 1242 թվականին հիշատակվում է Բիմմենի եկեղեցում ծառայած քահանա։ Սուրբ Մարտինի ժամանակակից եկեղեցին կառուցվել է XV-XVI դարերում, և դրա կառուցման համար օգտագործվել են հին կառույցի տուֆե մեծաղյուսներ։ Միջնադարում և դրանից քիչ հետո բնակավայրը պատկանել է Դյուֆելի վարչական կառավարմանը ։
Տնտեսությունը
Լինելով փոքր բնակավայր՝ Բիմմենն ունի գյուղատնտեսական վառ արտահայտված մասնագիտացում. ինտենսիվ կաթնային անասնապահություն`ընդարձակ արոտավայրերով։ Տարածքի մի մասը օգտագործվում է բուսաբուծության համար։ Բիմմենը մինչ այսօր սերտ տնտեսական կապեր ունի հարևան Նիդերլանդական Միլինգեն բնակավայրի հետ։
Բնության պահպանություն
Ձմռանը Բիմմենի տարածքը ձմեռելու վայր է հանդիսանում Սկանդինավիայից և Եվրոպական Ռուսաստանի հյուսիսային տարածքներից ժամանող վայրի սագերի համար, ուստի այն նշված է որպես հատուկ պահպանվող բնական արգելոց։ Հռենոսի վրա գործում է հիդրոլոբիոլոգիական միջազգային կայան, որի խնդիրն է որոշել գետի ջրի որակը` գետային կակղամորթերի հետազոտման օգնությամբ։ Այն բացվել է 1970 թվականիին, և այդ ժամանակվանից ի վեր մի շարք կենսաբանական դիտարկումներ է իրականացրել Նիդերլանդների մասնագետների հետ։ 1974 թվականին նիդերլանդական հատվածում՝ Լոբիխեյում, բացվեց դրա մասնաճյուղը։ 11 մասնագետ 35 խորհանարդ մետր ջրի ամենժամյա հետազոտություն են իրականացնում կենսաբանական, քիմիական և ֆիզիկական մեթոդներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի աշխարհագրություն
Յուլենժուլար
Յուլենժուլար (Юленжулар), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարագայ գետի ձախ ափով՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կոկիա
Կոկիա (վրացերեն՝ გოკიო՝ Կոկիա), հայաբնակ բնակավայր Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, պատմական Ջավախքի գավառի տարածքում, շրջկենտրոն Ախալքալաքից 18 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղում բնակվում է 128 ընտանիք։ Բնակչության ընդհանուր քանակը կազմում է 550 մարդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սիգերու Բան
Սիգերու Բան (坂 茂, ), ճապոնացի ճարտարապետ, 2014 թվականի Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի դափնեկիր։ Իր աշխատանքներում օգտագործում է այնպիսի ոչ ավանդական նյութեր, ինչպիսին են բամբուկը, կտորը, թուղթն ու պլաստմասսան։
Աշխատանքներ և ստեղծագործական ոճ
Սիեգրու Բանը հայտնի է դարձել ի շնորհիվ իր արագ առաջ քաշած էժան տների նախագծերի, որոնք նախատեսված էին անտուն մարդկաց համար և որոնց ստեղծման համար օգտագործվում էր թուղթ և ստվարաթուղթ։ Նման բնակարանի առաջին նախագիծը Բանը մշակել է Ռուանդայի ճամբարային փախստականների համար սեփական տեխնոլոգիայով․ լինոլեումը, կտորը, փաթեթավորման տոպրակները մտցնում են ստվարաթղթե ամուր խողովակների մեջ, որոնք ունեն գերան հիշեցնող ձև, և ստեպլերի և սկոչի օգնությամբ նրանցով կառուցում են շենքեր։ Ռուանդա գնալուց հետո նա դիմել է ՄԱԿ-ի բարձրագույն կոմիսարին փախստականների գործով և առաջարկել նրան այդ նախագիծը ։ Ավելի ուշ Բանն օգտագործել է այդ փորձը 1995 թվականին Կոբայում տեղի ունեցած երկրաշարժից տուժածներին կացարաններ կառուցելու համար։ Այնտեղ նրա նախագծով կառուցվել է ստվարաթղթային կաթոլիկ եկեղեցի, որը կանգուն է մնացել տաս տարի, իսկ ավելի ուշ նավով բերվել Թայվանի Նանտոու շրջան, որտեղ դրաձել է երկրաշարժի զոհերի համար աղոթելու վայր ։ Բանի նախագծերը օգտագործվել են նաև Թուրքիայում, Հնդկաստանում և Հաիթիում տարերային աղետների շրջանում  ։
2007 թվականին նրա նախագծով Ֆրանսիայի հարավում գտնվող Գարդոն գետի վրայով հետիոտնային կամուրջ է կառուցվել Պոն դյու Գարից 8 մետր հեռավորության վրա՝ ամենամեծ հռոմեական վիադուկից, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը ։ Կամուրջը պատրաստված է 281 ստվարաթղթե խողովակից՝ 11,5 սանտիմետր տրամագծով, յուրաքանչյուրը՝ 11,9 միլիմետր պատի հաստությամբ ։ Աստիճանները պատրաստված են վերամշակված թղթային և պլաստմասե երկրորդային հումքից, իսկ հիմք են ծառայել ավազով լցված փայտե տուփերը ։ Թղթե կամուրջի քաշը կազմում էր 7,5 տոննա, և այն կարող էր դիմանալ 20 մարդու միաժամանակ։ Կամուրջն աշխատել է վեց շաբաթ, որից հետո ապամոնտաժվել է ։ 2006-2009 թվականներին Սիգերու Բանն ընդգրկվել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի ժյուրիի կազմում ։ Չինաստանում 2008 թվականի երկրաշարժից հետո, Բանը կառուցել է Չենդու դպրոցը իր ստվարաթղթե խողովակներից ։ Նրա նախագծերով Նոր Զելանդիայում երկրաշարժից տուժած Քրայսթչերչում կառուցվել է ստվարաթղթե տաճար, իսկ երկրաշարժից հետո՝ Լ'Աքվիլայում, Իտալիայում՝ թղթե համերգային դահլիճ։
Հրաժարվելով հոնորարից՝ Բանը նախագծել է Լ'Աքուիլի դահլիճը և մտածել է իրականացման գործընթացի մասին` առանց կառավարությունից լրացուցիչ ներդրումների (պետք է կառուցեին ճարտարապետ ուսանողները, ֆինանսավորումն ապահովել են բարերարները)։ Արդյունքում ստացվել է 700 քմ ուղղանկյուն շենք, որի տանիքը հենվում է պարագծով դասավորված 44 ստվարաթղթե հենասյուների վրա։ Ներսում կա օվալաձև սրահ, 230 նստատեղով, բալաստի պայուսակներով պատերով։ 2011 թվականի մայիսին "Թղթե համերգասրահը" բացվել էր տոնական համերգով, դիրիժորական սեղանի հետևում կանգնած էր Թոմոմ Նիսիմոտոն ։
Ճապոնիայում 2011 թվականի երկրաշարժից և ցունամիից հետո Բանը հոգացել է արդեն գոյություն ունեցող ժամանակավոր կացարաններում միջնապատերի ստեղծման մասին, որպեսզի անօթևան մնացած ընտանիքները կարողանան ունենալ անձնական տարածք ։
Սիգերու Բանի նախագծով կառուցվել է նաև Մոսկվայի «Գարաժ» ժամանակակից մշակույթի կենտրոնի ժամանակավոր տաղավարը, որը բացվել է Գորկու այգում 2013 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ «Գորկու այգու ժամանակավոր ճարտարապետությունը. Մելնիկովից մինչև Բան» ցուցահանդեսի շրջանակներում ։
Սիգերու Բանն աչքի է ընկել նաև ինտերիերի և կահույքի նախագծմամբ։ Նա մշակել է ոչ միայն աթոռներ և բազկաթոռներ, այլև Furniture House-ի հավաքովի կիսաֆաբրիկատների մի շարք շենքեր, որոնք ճանաչում են ստացել Ճապոնիայում, Չինաստանում և ԱՄՆ-ում ։
Պրիտցկերյան մրցանակի դափնեկիր
2014 թվականի մարտի 24-ին Սիգերու Բանը դարձել է Պրիտցկերյան մրցանակի դափնեկիր ։ Պիտեր Պալումբոն, Պրիտցկերյան ժյուրիի նախագահը, մեկնաբանելով ընտրությունը, ասել է, որ «Սիգերու Բանն տարերք է։ Նման համեմատությունը միանգամայն տեղին է նրա կամավոր աշխատանքի լույսի ներքո՝ տարերային աղետներից տուժած շրջաններում անօթևանների և աղքատ մարդկանց համար» ։ Իմանալով մրցանակի շնորհման մասին, Բանն ասել է. «Ինձ համար մրցանակը մոտիվացիա է շարունակել անել այն, ինչ ես անում եմ, և անընդհատ աճել։ Երբ ես սկսեցի զբաղվել ճարտարապետությամբ, մոտ 30 տարի առաջ, ոչ ոք չէր խոսում շրջակա միջավայրի մասին։ Ինձ համար նման ընտրությունը դարձել է բնական։ Ես միշտ հետաքրքրվել եմ էժան վերամշակված նյութերով» ։ Բրոնզե մեդալով պարգևատրման պաշտոնական արարողությունը և 100 հազար ԱՄՆ դոլարի կտրոնի հանձնումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունիսին Ամստերդամում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Յուլիա (Սարակոպշայի վտակ)
Յուլիա (Юля), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սարակոկշա գետի ձախ ափով՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մարգերիտա դի Սավոյա
Մարգերիտա դի Սավոյա (Margherita di Savoia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզի Բառլետա-Անդրիա-Տրանի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 11876 մարդ (2016 թ.), բնակչության խտությունը՝ 332,66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35,7 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71044, հեռախոսային կոդ՝ 0883։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոնզ (Օդի գավառ)
Մոնզ (Monze), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 178 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 11 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 123 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 91-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 91 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (45 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (3 տղամարդ և 6 կին)։ 32 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Յուրտոկ
Յուրտոկ (Юрток), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիա գետի աջ ափով՝ 299 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ֆրանսուա Մանսար
Ֆրանսուա Մանսար (François Mansart, ), ֆրանսիացի ճարտարապետ։ XVII դարի ֆրանսիական կլասիցիզմի հիմնադիրներից։ Աշակերտել է Ս. դը Բրոսսին։ Մանսարի կառույցներում (Բլուայի դղյակը, վերակառուցվել է 1635-1638 թվականներին, Մեզոն-Լաֆֆիտ պալատը, 1642-1650, Փարիզում՝ Վալ դե Գրաս եկեղեցին, 1645-1646, շինարարությունը շարունակել է Ժ. Լեմերսիեն, Կառնավալե հյուրանոցը, վերակառուցվել է 1660-1661 թվականներին և այլն) ճակատների պլաստիկ, ճոխ հարդարանքը (բարոկկոյի տարրերով) համադրված է ընդհանուր ծավալատարածական հորինվածքի պարզությանն ու հստակությանը, կանոնավոր հատակագծին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ
Աիդա Սարգսյան
Աիդա Սարգսյան, հայ երգչուհի։ 2010 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալով, Լոս Անջելեսում՝ հայ ժողովրդական երգի լավագույն ներկայացնող և Տարվա լավագույն երգչուհի մրցանակներով, իսկ Մոսկվայում արժանացել է դափնեկրի կոչման։ Արժանացել է նաև ՀՀ սպորտի և մշակույթի նախարարությունների ոսկե մեդալների։
Կյանք
Աիդա Սարգսյանը ծնվել է Երևանում՝ 1974 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։ 1991 թ. ավարտել է Երևանի թիվ 158 միջնակարգ դպրոցը, որից հետո սովորել է Հայպետֆիլհարմոնիային կից ջազային ստուդիայում, որտեղ աշխատել է` որպես մենակատար։ Զուգահեռ սովորել է Երևանի Բեկնազարյանի անվան կինոստուդիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ
Ասատուր Մարգարյան
Ասատուր Եփրեմի Մարգարյան, հայ խորհրդային պտղաբույծ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1962), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1967)
Կենսագրություն
Ավարտել է Սուխումի մերձարևադարձային կուլտուրաների համամիութենական ինստիտուտը (1934)։ 1938 թվականից Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի պտղաբանջարաբուծության ամբիոնի վարիչ։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում պտղաբուծության զարգացման, սորտաշրջանացման և գրոտեխնիկայի հարցերին։ Ուսումնասիրել է ՀԽՍՀ խնձորենու ձևագոյացման կենտրոնները, հեռավոր հիբրիդացման եղանակով նոր սորտերի ստացումը, նկարագրել է խնձորենու տեսակային և սորտային կազմի կենսաբանական առանձնահատկությունները, հայտնաբերել դրա տեղական 60 սորտ, որոնցից 4-ը (Ղափար, Չխչխկան, Սյունիքախնձոր, Կարմրկենի) ներդրել է ՀԽՍՀ հյուսիսարևելյան շրջաններում։ Մշակել է ՀԽՍՀ լեռնային և նախալեռնային շրջաններում պտղատու այգիների հիմնադրման և մշակության ագրոմիջոցառումներ։