cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արտաշես Հովհաննիսյան (քաղաքական գործիչ)
Արտաշես կամ Արտաշիր Հովհաննիսյան (պարսկերեն. آرداشس آوانسیان, ), հայկական ծագումով իրանցի կոմունիստ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1905 թվականին Իրանի Ռաշթ քաղաքում։ Նրա ընտանիքը Սալմաստից եկող հայկական ընտանիք է եղել ։ Ստանալով դեղագործի կրթություն, որը նաև իր հոր մասնագիտությունն է եղել, Հովհաննիսյանը ներգրավվեց արմատական քաղաքականության մեջ։ Նա դարձավ Ռաշթի արմատական Մշակութային միության անդամ։ 1923 թվականին Հովհաննիսյանը դարձել է Իրանի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1925 թվականին նրան ուղարկել են Արևելքի աշխատավորների կոմունիստական համալսարանում սովորելու։ 1926 թվականին վերադառնալուց հետո Հովհաննիսյանը հիմնադրել է տեղի դեգագործների արհմիությունը։ Հովհաննիսյանը կարևոր դեր է խաղացել Ադրբեջանում կումունիստական կուսակցության ստեղծման գործում՝ այցելելով շրջանի տարբեր քաղաքներ ։
Հովհաննիսյանին իր գործունեության 11 տարի անցկացրել է Կասր բանտում, որտեղ նա և մյուս բանտարկված կոմունիստները ծավալել են կրթական և մշակութային գործունեություն մյուս բանտարկյալների համար ։ Բանտում Հովհաննիսյանը ֆրանսերեն է սովորել ։ 1941 թվականին բանտից ազատ արձակվելուց հետո դարձել է Իրանի Թուդե կուսակցության անդամ և կուսակցության Կենտրոնական կոմիտերի ժամանակավոր անդամ ։ Ազատազրկվելուց հետո Հովհաննիսյանը գրել է ինքնակենսագրական գիրք իր բանտարկման տարիների և այնտեղ անցած փորձությունների մասին ։
1944 թվականին Հովհաննիսյանը ընտրվել է Մեջլիսի հայկական փոքրամասնությունների ներկայացուցիչ ։ Նույն թվականին եղել է Թուդե կուսակցության համագումարի կենտրոնական կոմիտեի նախագահ և կենտկոմի անդամ։ Ամիր Կիզիի հետ եղել է հին Իրանի կոմունիստական կուսակցության անդամներից մեկը, որը ընդգրկված է եղել կենտկոմում ։ Հովհաննիսյանը եղել է Թուդեի գլխավորած արհմիութենական շարժման գլխավոր դեմքը ։
1945 թվականին Հովհաննիսյանը Ադրբեջանում կազմակերպել է գյուղացիական ապստամբություն։ Ավելի ուշ ոստիկանությունը Թեհրանում մի շարք փաստաթղթեր է գտել, որոնք հաստատում էին այն փաստը, որ Հովհաննիսյանը հակակառավարական դավադրության էր պատրաստվում։ Նա փախել է Ռաշթ, որտեղ դարձել է Ադրբեջանի ժողովրդական կառավարության գլխավոր տնօրեն։ Վերջինիս անկումից հետո նրան աքսորել են Խորհրդային Միություն։
1949 թվականի մայիսի 18-ին Իրանի դատարանի կողմից հեռակա ձևաչափով մահապատժի է ենթարկվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանահայեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ
Կալանսուա
Պատմություն
Հին Կալանսուան գոյություն է ունեցել արդեն Սուրբ հողում խաչակիրների հայտնվելու ժամանակ և եղել է Կահիրե-Դամասկոս մեծուղու երկայնքով տեղակայված բնակավայրերի շարքում ։ Ժամանակագրություններում արձանագրվել է Կալանսուա ամրոցի փոխանցումը հիվանդախնամների միաբանությանը, որ 1128 թվականին կատարել է ասպետ Գոդֆրուա դը Ֆլյուժակը։ Հավանաբար հիվանդախնամներն ամրոցի վերահսկողությունը իրենց ձեռքում պահել են մինչև 1265 թվականն ընկած ժամանակահատվածի մեծ մասում (բացառությամբ 1887-1891 թվականների), երբ այն գրավել է մամլուք սուլթան Բեյբարս I-ը։ Խաչակիրների ամրոցի ավերակները պահպանվել են մինչև այժմ ։
1870-ական թվականներին գյուղի բնակչությունը կազմել է շուրջ 500 մարդ ։ 1882 թվականին Կալանսուան, որտեղ գերակշռում էին ամրոցի շուրջը կառուցված սամանից տները, եղել է կայմակների բնակավայր ։
Բնակչություն և կառավարում
Իսրայելի կենտրոնական վիճակագրական բյուրոյի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը 2018 թվականի սկզբին կազմել է 22 370 մարդ։ Բնակչությունը գրեթե ամբողջապես կազմված է արաբներից ու մուսուլմաններից։ Բնակչության թվաքանակն աճում է տարեկան 2,6 %-ով։ Բնակչության շուրջ 45 %-ը կազմում են մինչև 17 տարեկան երեխաները, իսկ 65 և ավելի տարեկանները կազմում են միայն 3,3 % ։
Քաղաքում գործում է 10 դպրոց, որոնցում ընդհանուր առմամբ կա 185 դասարան, որոնցից յուրաքանչյուրում սովորում է միջինը 30 աշակերտ։ 2012 թվականին դպրոդն ավարտածների 42,6 %-ը կրթության շրագիրը կատարել են ավարտական վկայական ստանալու մակարդակով, 27,4 %-ը՝ համալսարան ընդունվելու համար անհրաժեշտ մակարդակով ։
Քաղաքային խորհրդում ընտրվում է 12 պատգամավոր ։ Քաղաքապետն ընտրվում է քվեարկությամբ սկսած 1978 թվականից։ 2011 թվականին կաշառակերության և հանցագործ պայմանավորվածության մեղադրանքով ձերբակալվել է Կալանսուայի գործող քաղաքապետ Մահմուդ Հաջիջան ։ Նրա գործով դատավարությունն ավարտվել է նրա ու նրա խորհրդական Յուսուֆ Մերիի դեմ մեղադրական դատավճռով ։
Տնտեսություն
Քաղաքի շուրջ 6000 բնակիչներ վարձու աշխատողներ են, որոնց 46,5 %-ը վաստակում է նվազագույն աշխատավարձից էլ քիչ գումար։ Քաղաքի 617 բանկիչներ անհատ ձեռներեցներ են։ 2011 թվականի տվյալներով՝ քաղաքում միջին աշխատավարձը կազմել է 5385 շեկել (տղամարդկանցը՝ միջինը 6264 շեկել, կանանցը՝ 3797), իսկ անհատ ձեռներեցի ամսական միջին եկամուտը կազմել է 5500 շեկել ։
2011 թվականին քաղաքային բյուջեի եկամուտը կազմել է 63 486 շեկել, ծախսերը՝ 64 111 շեկել։ Քաղաքային խորհրդի ընդհանուր պարտքը կազմել է 28,5 հազար շեկել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելի քաղաքներ
Անալենա Բերբոք
Անալենա Շարլոտ Ալմա Բերբոք կամ Բերբոկ (Annalena Charlotte Alma Baerbock, ), գերմանացի քաղաքական գործիչ «Միություն 90 / Կանաչներ» կուսակցությունից։ Բերբոքը 2013 թվականից Բունդեսթագի պատգամավոր է։ 2018 թվականից զբաղեցնում է կուսակցության նախագահի պաշտոնը (Ռոբերտ կիսապաշտպանի հետ համատեղ)։ 2021 թվականի ապրիլի 19-ին կուսակցության դաշնային վարչությունը նրան առաջադրել է որպես Գերմանիայի Դաշնային կանցլերի թեկնածու 2021 թվականի ընտրություններում։
Կենսագրություն
Աննալենա Բերբոքը մեծացել է Պատենզենի ֆերմայում՝ Հաննովերի (ԳԴՀ) մոտ, մեքենաշինական ինժեների և սոցիալական մանկավարժի ընտանիքում, ունի երկու քույր ։ Սովորել է Հաննովերի Հումբոլդտի դպրոցում ։
1980-ական թվականներին նա ծնողների հետ մասնակցել է սպառազինությունների մրցավազքի դեմ կենդանի շղթաներին և հակամիջուկային ցույցերին  ։
16 տարեկանում Ֆլորիդայում դպրոցական փոխանակման տարի է անցկացրել ։ Երիտասարդ տարիքում Բերբոքը բարձր նվաճումների մակարդակով զբաղվել է բատուտի թռիչքով , մասնակցել է Գերմանիայի առաջնություններին և երեք անգամ նվաճել բրոնզե մեդալ ։
2005-2008 թվականներին աշխատել է Եվրոպական խորհրդարանում Էլիզաբեթ Շրյոդերի գրասենյակում ։ 2008-2009 թվականներին նա Բունդեսթագում «Կանաչների» կուսակցության խորհրդարանական խմբում աշխատել է որպես արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հարցերով խորհրդական։
2020 թվականից Բերբոքը մասնակցում է Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի երիտասարդ առաջնորդների ծրագրին ։
Քաղաքական կարիերա
2005 թվականին Բերբոքը դարձել է «Միության 90/կանաչ» անդամ։ 2008 թվականի հոկտեմբերին նա ընտրվել է Բրանդենբուրգում իր կուսակցության պետական խմբի գործադիր խորհրդի անդամ, իսկ հաջորդ տարի զբաղեցրել է խորհրդի նախագահի պաշտոնը, որը նա զբաղեցնում էր մինչև 2013 թվականը։ 2008-2013 թվականներին նա եղել է Եվրոպայի հարցերով Դաշնային աշխատանքային խմբի ներկայացուցիչը։ Այսպիսով, Բերբոքը նպաստել է կուսակցության եվրոպական քաղաքականությանը բովանդակության, հայեցակարգի և ռազմավարության տեսանկյունից ։ 2009-2012 թվականներին նա նաև ընդգրկված էր Եվրոպական կանաչների կուսակցության գործադիր խորհրդի կազմում ։
Կուսակցական խորհրդի անդամ
2012-2015 թվականներին Բերբոքը եղել է 16 հոգուց բաղկացած «Միություն 90 /Կանաչ» կուսակցության խորհրդի անդամ ։ Հանձնաժողովը խորհուրդ է տալիս, մասնավորապես, Կանաչների դաշնային խորհուրդը և ծառայում է որպես դաշնային ասոցիացիայի միջև կապող օղակ, ռեգիոնների ասոցիացիաների և կուսակցության անդամների կողմից ։
Խորհրդարանի անդամ, 2013 թվականից մինչ օրս
2009 թվականին Բերբոքն անհաջող էր առաջադրվել դաշնային ընտրություններում իր կուսակցության ընտրական ցուցակում տեղ զբաղեցնելու համար։ 2013 թվականին նա Կանաչների կուսակցության թեկնածու էր Պոտսդամ – Պոտսդամ-Միտելմարկ 2-րդ Դելտով-Ֆլեմինգ 2-րդ ընտրատարածքում, ինչպես նաև առաջատար տեղ էր զբաղեցրել Բրանդենբուրգում կուսակցության ընտրական ցուցակում։ Ընտրացուցակով նա դարձել է Բունդեսթագի պատգամավոր։
Իր առաջին ժամկետի ընթացքում Բերբոքը եղել է տնտեսության և էներգետիկայի հարցերով կոմիտեի, ինչպես նաև Եվրոպական հարցերով կոմիտեի անդամ։ Իր խորհրդարանական խմբում նա հանդես է եկել որպես կլիմայական քաղաքականության հարցերով խոսնակ ։ Վերջին անգամ նա մասնակցել է Վարշավայում (2013), Լիմայում (2014), Փարիզում (2015) և Մարաքեշում (2016) ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության շրջանակային կոնվենցիայի կոնֆերանսներին։
Կանցլերի թեկնածու (2021)
2021 թվականի ապրիլի 19-ին Աննալենա Բերբոքը և Ռոբերտ Խաբեկը հայտարարել են, որ Կանաչների դաշնային վարչությունը 2021 թվականի դաշնային ընտրություններում առաջադրել է Բերբոքի կանցլերի պաշտոնի թեկնածու ։ Դա պետք է պաշտոնապես հաստատվի կուսակցության համագումարում, որը տեղի կունենա հունիսի 11-13-ը։ Պատմականորեն Բերբոքը երկրորդ կինն Է Անգելա Մերկելից հետո, որը հավակնում է բարձրագույն պետական պաշտոնի։ Կանցլերի նախկին ոչ մի թեկնածու ավելի երիտասարդ չէր, քան Բերբոքը  ։
Անձնական կյանք
Անալենա Բերբոքը ամուսնացած է քաղաքական խորհրդատու Դանիել Հոլեֆլեյշի հետ (ծնված 1973), որից նա ունի երկու դուստր՝ ծնված 2011 և 2015 թվականներին ։ Ընտանիքը բնակվում Է Պոտսդամում, Բրանդենբուրգ ։
Գրագողության հետ կապված սկանդալ
Բերբոքի «ծրագրային գրքում», որը կոչվում է «հիմա։ Քանի որ մենք նորացնել մեր երկիրը» պարունակում է բազմաթիվ ոչ նշված մեջբերումներ առցանց բլոգերում և հոդվածների (ոմանք նույնիսկ պարզապես Վիքիպեդիայի)։ Այս մասին իր բլոգում գրել է Զալցբուրգի համալսարանի մեդիա հետազոտող Շտեֆան Վեբերը. Գրագողության մեղադրանքներին ի պատասխան «Կանաչների» կուսակցության ներկայացուցիչը հայտարարել է, որ դրանք լուրջ չի համարում. նա դրանցում տեսնում է Աննալենա Բերբոկի հեղինակությանը վարկաբեկելու նպատակասլաց փորձ և կարծում է, որ իր գրքում քաղաքական գործիչը ոչ ոքի հեղինակային իրավունքները չի խախտել։ Բերբոքի վարձած փաստաբանը այս տեսակետը լիովին կիսում է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Արամուս կամավորական ջոկատ
Արամուս կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1990 թվականին, Կոտայքի շրջանի Արամուս գյուղում (այժմ՝ Կոտայքի մարզում)։ 1990-1993 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Վայքի (Խնձորուտ, Բարձրունի), Արարատ (քաղաք)ի (Երասխ), Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Սիսիանիի (Բազարչայ), Եղեգնաձորի (Խաչիկ) և Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Կիչան, Սրխավենդ), Կուբաթլուի, Լաչինի (Ղոչազ) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրամանատար՝ Ա. Խաչատրյան։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Սթինգ
Գորդոն Մեթյու Թոմաս Սամներ (անգլ.` Gordon Matthew Thomas Sumner, ), առավել հայտնի որպես Սթինգ (անգլ.՝ sting - մեղվի խայթոց), անգլիացի երաժիշտ, երգիչ-երգահան, հասարակական գործիչ և ֆիլանտրոպիստ, ով մինչ որպես սոլո-կատարող հանդես գալը, հանդիսանում էր The Police խմբի երգերի մեծ մասի հեղինակը, վոկալիստը և բաս-կիթառահարը։ 1984 թվականից միայնակ է հանդես գալիս։
Կենսագրություն
Երաժիշտը ծնվել է 1951 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Անգլիայի հյուսիսում գտնվող Ուոլլսենդ նավահանգստային քաղաքում։
Հայրը՝ Էռնեստ Մեթյու Սամները, երկար տարիներ աշխատում էր տեղի մեքենաշինական ընկերությունում։ Ավելի ուշ ձեռք է բերել փոքրիկ կաթնամթերքի խանութ։ Լինելով տակավին երեխա՝ Սթինգը օգնում էր հորը առավոտյան տեղափոխել և բաժանել կաթը։
10 տարեկան հասակում հոր ընկերոջից Սթինգը նվեր է ստանում իր առաջին կիթառը։ Այդ գործիքը նրան այնքան է գրավում, որ իր ամեն ազատ րոպե նա իր ձեռքն է վերցնում կիթառը և փակվելով իր սենյակում՝ սովորում է ակորդները։ Սովորելով դպրոցում՝ Սթինգը հաճախ էր այցելում երաժշտական ակումբներ, որպեսզի Ջիմի Հենդրիքսի երաժշտությունը վայելեր։ Այս ամենը, ըստ երաժշտի, մեծագույն հետք թողեցին նրա ապագայի վրա։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո Սթինգը որոշ ժամանակ աշխատում է որպես գնացի ուղեկցորդ, հարկային տեսուչ, դպրոցում վերապատրաստվում է որպես անգլերենի ուսուցիչ։ Հենց ուսուցիչ աշխատելու ժամանակ նա հասկանում է, որ իր գլխավոր կիրքը երաժշտությունն է, և նա պատրաստ է իր ողջ կյանքը կապել նրա հետ։ Ընկերոջ խորհրդով՝ Սթինգը անցնում է տեղական Newcastle Big Band ջազային խմբի լսումների փուլը և այնտեղ հանդես գալիս որպես բասիստ և երբեմն երգում է։ Հետագայում տեղափոխվում է Phoeniх Jazzmen: Այստեղ շնորհիվ բազում ելույթների՝ նա սկսում է վարպետորեն տիրապետել գործիքին, ծանոթանում է ջազին և նվագախմբի ղեկավարի՝ Գորդոն Սոլոմոնի կողմից ստանում Սթինգ մականունը։ Միևնույն ժամանակ այդ երաժիշտների հետ Սթինգը հավաքում է իր առաջին խումբը՝ Last Exit, որը նրան բերում է առաջին մեծ շահույթը և փառքը հարազատ քաղաքում։ I Burn for You երգի շնորհիվ այդ ժամանակ դեռևս անհայտ խումբը կարողանում է հասնել Լոնդոն և ձայնագրվել։
1977 թվականին Սթինգին նկատում է ամերիկացի հարվածային գործիքների վրա նվագող Ստյուարտ Քոուլենդը և համոզում է նրան ռոքով զբաղվել։
The Police
1977 թվականին հարվածային գործիքների վրա նվագող Ստյուարտ Քոուլենդը, կիթառահար Էնդի Սամմերսը և Սթինգը ստեղծեցին The Police խումբը։ Առաջիյն երկու սինգլները՝ «Fall Out» և «Roxanne», հաջողություն չունեցան մինչև այն ժամանակ, երբ նրանց լսեց ձեռներեց Մայլզ Քոուլենդը (Ստյուարտի ավագ եղբայրը)։ Դառնալով խմբի մենեջերը՝ նա պայմանագիր կնքեց A&M-ի հետ, որը նույն ժամանակաընթացքում թողարկեց «Outlandos d’Amour» (#6 U.K., 1978 թվականի նոյեմբեր) դեբյուտային ձայնասկավառակը։ 1979 թվականին կրկին թողարկված «Roxanne» երգը Անգլիայում բարձրանում է մինչև 12-րդ հորիզոնական և դառնում է եվրոպական հիթ։ Միանգամից առաջին ձայնասկավառակից հետո հերթագայում են «Reggatta de Blanc», «Zenyattà Mondatta», «Ghost in the Machine» և «Synchronicity» («Every Breath You Take» մեգա-հիթով) ալբոմները։ Համաշխարհային փառահեղ շրջագայությունից հետո՝ 1984 թվականին, Սթինգը որոշում է, որ խմբի հետ հասել է ամենին, ինչ կարող էր, և խումբը դադարում է գոյություն ունենալուց, երբ գտնվում էր փառքի գագաթնակետին։
«The Police»-ը կրկին հավաքվեց «Roxanne» սինգլի 30-ամյակի կապակցությամբ։ Նրանց շրջագայությունը սկսվեց 2007 թվականի մայիսի վերջին Վանկուվերում և ավարտվեց 2008 թվականի օգոստոսի 7-ին Նյու-Յորքի համերգով։ Այդ ընթացքում խումբը 152 համերգ է ունեցել և դարձել բազում երաժշտական փառատոնների մասնակից։ 2008 թվականի հունիսին այդ ժամանակվա ամենաբարձր վարձատրվող եռյակը հանդես եկավ «Isle of Wight» փառատոնում, որ հավաքեց 70000 հանդիսատես։
Անհատական կարիերան
Սթինգի անհատական կարիերան դասավորվեց ոչ պակաս հաջողությամբ։ Նրա առաջին ձայնասկավառակը՝ ջազի տարրերով, The Dream of the Blue Turtles-ն էր, որ դարձավ պլատինե։ Այդ ձայնասկավառակի սինգլը դարձավ «Russians» երգը։ Վերջինս գրված է սառը պատերազմի ժամանակ (1985 թվական)։ Սթինգը վախենում է միջուկային հարվածներից և հուսով է, որ «ռուսները նույնպես սիրում են իրենց երեխաներին», և նշանակում է, որ դա կօգնի աշխարհին հետ պահել սարսափելի պատերազմից։ Ռուսների մասին այս երգում Սթինգը օգտագործել է Սերգեյ Պրոկոֆևի «Ռոմանս»-ի երաժշտությունը՝ «Լեյտենանտ Կիժե» սյուիտից։
1987 թվականին The Dream of the Blue Turtles շրջագայությունից հետո Սթինգը ձայնագրում է … Nothing Like the Sun (անվանումը վերցված է Շեքսպիրի 130-րդ սոնետից) ձայնասկավառակը։ Վերջինս ձայնագրվել է Մարսալիսի և The Police-ի կիթառահար Էնդի Սամմերսոնի հետ։ Ձայնասկավառակի վրա աշխատել են նաև այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Էրիկ Կլեպտոնը և Մարկ Նապֆլերը։ Ձայնասկավառակը թողարկվեց 1987 թվականի աշնանը և միանգամից հայտնվեց հիթ-շքերթների առաջին հորիզանականներում։ Հատուկ ժողովրդականություն էր վայելում «They Dance Alone (Cueca Solo)» երգը, որ Սթինգը գրել էր Չիլիի ռեպրեսիայի զոհերի հիշատակին։ 1988 թվականին երաժիշտը սկսում է սատարել «Միջազգային ամնիստիա» (անգլ. Amnesty International) կազմակերպության գործունեությունը, ինչպես նաև հոգ է տանում բրազիլական անտառների և այնտեղ բնակվող հնդկացիների մասին։
1991 թվականին Սթինգը թողարկում է The Soul Cages ինքնակենսագրական ձայնասկավառակը, որի սինգլը՝ «All This Time» գրավում է Billboard ամսագրի լավագույն հարյուրյակի 5-րդ հորիզոնականը։ Շարունակելով նույն ոգով՝ նա ձայնագրում է Ten Summoner’s Tales ձայնասկավառակը, որ ներառում է իր մեջ այնպիսի հիթեր, ինչպիսիք են՝ «If I Ever Lose My Faith in You» և «Fields of Gold»: 1993 թվականին «All for Love» երգը՝ ձայնագրված Բրայան Ադամսի և Ռոդ Ստյուարտի հետ միասին և դարձած «Երեք հրացանակիրները» ֆիլմի սաունդթրեքը, գլխավորում է ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթները, իսկ 1994 թվականի դեկտեմբերին Մեծ Բրիտանիայում այն հասնում է 2-րդ հորիզոնական։ Fields of Gold: The Best of Sting 1984–1994 երգերի հավաքածուն ապացուցում է, որ Սթինգը բրիտանական «երկրորդ ալիքի» (1977 թվականից հետո) ամենատաղանդավոր երգահաններից մեկն է։ Բացի մի շարք հանրահայտ երգերից՝ ձայնասկավառակում ներառված են նաև 2 նոր երգեր՝ «When We Dance» և «This Cowboy Song»: 1995 թվականի ամռանը Սթինգը մեղադրական ցուցմունքներ է տալիս իր հաշվապահի դեմ և մեղադրում նրան իր եկամուտի գողության համար։ Հաշվապահը՝ Կիտ Մուրը, ազատազրկվում է 6 տարի ժամկետով։ Mercury Falling ձայնասկավառակը չի լինում այնքան հաջողակ, ինչքան եղավ Ten Summoner’s Tales-ը, բայց դա էլ բավական էր երկրպագուներին և մամուլին բավարարելու համար։ Նոր ալբոմի երգերից մեկը՝ Brand New Day, ապացուցեց, որ Սթինգը դեռ կարողանում է հիթեր թողարկել։ Երգը գրավեց 13-րդ տեղը բրիտանական հիթ-շքերթներում։ Ձայնասկավառակը հաջողություն ունեցավ նաև ԱՄՆ-ում, որտեղ բավականին երկար ժամանակ մնաց չարթերում։ Ձայնասկավառակը ստացավ 2 Գրեմմի։ Ավելի համեստ էր երգչի …All This Time ձայնասկավառակը՝ թողարկված 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ սգո օր ԱՄՆ-ի համար։ Այդ կենդանի ձայնասկավառակի ձայնագրման մեջ մասնակցել են ջազ երաժիշտներ Քրիստիան Մաքբրայդը և Ջեյսոն Ռեբելլոն։
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի իրադարձությունները խորը ազդեցություն ունեցան Սթինգի վրա ոչ միայն որպես մարդու, այլև որպես արտիստի։ «Ես ստիպված էի լրջորեն մտածել այն մասին, թե ես՝ որպես երաժիշտ, ինչ պետք է գրեմ», - ասում է նա։ - «Ես չէի ցանկանում ուղղակիորեն խոսել կատարվածի մասին, սակայն ես հիմա նայում եմ այն երգերին, որ գրել եմ այդ ժամանակվանից, նրանց բոլորին համակում է միևնույն տրամադրությունը։ Ես կարծում եմ, որ մարդկանց հետ տեղի է ունենում ինչ-որ ընդհանուր բան. մենք բոլորս՝ անկախ մեր ազգությունից կամ կրոնից, կապված ենք միևնույն էներգիայով, որ միմյանց հետ է պահում ողջ աշխարհը»։ Այդ էներգիայի անվամբ Սթինգը վերնագրեց իր նոր ձայնասկավառակը՝ Sacred Love: 2003 թվականի առաջին կեսին Փարիզում ձայնագրված ձայնասկավառակը կրում է իր վրա այդ ժամանակ աշխարհում կատարվածի խորը հետքը։ Սթինգի խոսքերը վերաբերում են պատերազմին, կրոնին, հասկանալուն և չհասկանալուն, սակայն հիմնական միտքը, որ կարելի է առաջարկել՝ ելնելով ձայնասկավառակի անունից, մնում է սերը։ «Send Your Love» երգը Սթինգին բերեց Գրեմմիի անվանակարգ։
2013 թվականի մայիսի վերջին Սթինգի պաշտոնական կայքում հայտարարվեց նոր՝ The Last Ship, ձայնասկավառակի ձայնագրման մասին, որը թողարկվեց նույն թվականի սեպտեմբերի 24-ին։
Հասարակական և ընտանեկան կյանքը
Սթինգը իր կնոջ՝ դերասանուհի Տրուդի Սթյալերի (ծնվ. 1954), երեխաների և շների հետ երկար տարիներ ապրում է Նյու-Յորքում։ Նա ունի 6 երեխա։
Բրազիլական արևադարձային անտառներով շրջելուց հետո Սթինգը դարձել է բնության պաշտպան և ստեղծել է Արևադարձային անտառների պաշտպանության ֆոնդը։ Նրա պատվին գորտի մի տեսակ են անվանել (Dendropsophus stingi).
2010 թվականի ապրիլի Սթինգը կոչ արեց ապաքրեականացնել մարիխուանայի օգտագործումը։ Իր կարծիքով՝ հետապնդումը, բանտում պահելը և ընդհանրապես թմրանյութերի դեմ պայքարը անիմաստ են և վնասակար են հասարակության համար։ 2010 թվականի դեկտեմբերին հյուրընկալվելով Վլադիմիր Պոզներին՝ Սթինգը նշում է, որ առաջարկում է գտնել նոր ուղիներ թմրանյութերի խնդիրը լուծելու համար։ Առաջին հերթին, իհարկե, հասարակությանը տեղեկացնելով թմրանյութերի վնասակար ազդեցության մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Անգլիացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Բրիտանացի պրոդյուսերներ
(1024) Հեյլ
(1024) Հեյլ (Hale), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից Ուիլիամս Բեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,863988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2166 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5114 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1770,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203351 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1923 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արարատ Գոլեցյան կամավորական ջոկատ
Արարատ Գոլեցյան կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1992 թվականին, Արտաշատում։ 1992-1994 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Արարատ (քաղաք)ի (Երասխ, Սևակավան), Կապանի (Սրաշեն) և Արցախի Հանրապետության Ասկերանի, Հադրութի (Կարմիր Շուկա), Ֆիզուլիի (Մուսաբեյլի, Սեյիդահմեդլի) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրամանատար՝ Ս․ Մանջիկյան։ Ջոկատից զոհվել է 1 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Արամ Մանուկյան կամավորական ջոկատ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Ար-40
Ար-40, ռազմականացված կամավորական միավորում։ Կազմավորվել է 1988 թվականին, Երևանում։ Ունեցել է կանոնադրություն, ռազմական խորհուրդ, վարչություն, մարտական խմբավորումներ Հոկտեմբերյանի, Էջմիածնի, Նոյեմբերյանի, Ստեփանավանի, Իջևանի, Թումանյանի, Կապանի, Մեղրիի շրջաններում, զենքի նախագծման և արտադրության բաժին, որի հիմքի վրա ստեղծվել է «Հայկ-1» ձեռնարկությունը։ 1988-1994 թվականներին կազմակերպության Երևանի ու շրջանների կամավորական ջոկատները և առանձին խմբեր մասնակցել են ՀՀ Գորիսի (Կոռնիձոր), Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Տավուշի, Մեղրիի և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի, Հադրութի (Տող), Մարտակերտի (Լենինավան, Կարմիրավան) շրջանների, Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրամանատարներ՝ Գ. Գևորգյան, Ռ. Եղոյան, Ա. Հովակիմյան, Հայր-Վահան քահանա, Ա. Փարսադանյան, Կ. Դանիելյան, Ա. Մաքսուդյան, Ա. Մելիքբեկյան, Ա. Մելիքսեթյան, Ս. Սարիբեկյան։ 1992-1994 թվականներին միավորման բազմաթիվ ազատամարտիկներ համալրել են ՀՀ ԶՈՒ շարքերը, Ս. Մաքսուդյանը, Ա. Հովակիմյանը նշանակվել են գնդի հրամանատարներ, Գ. Գևորգյանը՝ ՊՆ վարչության պետ, Գ. Բաղդասարյանը և Ս. Շահինյանն ընտրվել են ՀՀ ԳԽ պատգամավոր (1990)։ Ջոկատից զոհվել է երևանցի 7, շրջաններից՝ 63 ազատամարտիկ։
Ջամբոլոնիա
Ջամբոլոնիա, Ջովանի դե Բոլոնյա (Giambologna, Giovanni da Bologna, ), իսկական անունը` Ժան դե Բուլոն (Jean de Boulogne), ֆլորենտացի քանդակագործ-մաներիստ և վաղ բարոկկոյի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Ջամբոլոնիան ծագում է Ֆլանդրիայի Հաբսբուրգներներից։ Գեղանկարչություն է սովորել Անտվերպենում, այնուհետև տեղափոխվել է Իտալիա և Հռոմում ուսումնասիրել է անտիկ քանդակագործություն։ Ջամբոլոնիան գտնվել է Միքելանջելոյի ուժեղ ազդեցության տակ (ում ղեկավարությամբ մոտ երկու տարի աշխատել է Հռոմում) ։ Միևնույն ժամանակ` ստեղծել է մաներիստական ուղղվածության սեփական գեղարվեստական ոճը, որը տարբերվում է սառը էլեգանտությամբ և գեղեցկությամբ։ Ջամբոլոնիան իր առաջին խոշոր հոնորարն ստացել է Հռոմի Պիոս 4-րդ պապից` Բոլոնյայում Նեպտունի շատրվանի համար պատրաստված Նեպտունի հսկայական արձանի դիմաց։ Ջամբոլոնիան ստեղծել է մեծաթիվ քանդակներ մարմարից և բրոնզից, այդ թվում և` զարդարանքներ շատրվանների, իտալական ազնվականության, հատկապես` Մեդիչիների համար։ Իր կյանքի մեծագույն մասն անց է կացրել Ֆլորնցիայում, որտեղ տեղափոխվել է 1553 թվականին։ Ջամբոլոնիան թաղված է իր սեփական նախագծով ստեղծված եկեղեցու ժամատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իտալացի քանդակագործներ
Բարդի նրբագեղ
Բարդի նրբագեղ, ուռազգիների ընտանիքի, բարդի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Գեղեցիկ, սյունաձև սաղարթով ծառ է'30—40 մ բարձրությամբ և մինչև 1,5 մ բնի տրամագծով։ Երիտասարդ տարիքում բունը և բազմամյա ճյուղերը ծածկված են սպիտակ, թեթևակի ճաքճքված կեղևով։ Ավելի տարիքավոր ծառերի բնի և խոշոր ճյուղերի կեղևը ունի և սպիտակավուն, հարթ, լի գորշ-մոխրագույն, ճաքճքված հատվածներ, որոնք հերթագայում են մեկը մյուսին։ ճյուղերի կեղևը սպիտակականաչավուն է։ Երիտասարդ ընձյուղները գլանաձև են, գորշադեղնավուն, բողբոջները կպչուն են։ Տերևները ռոմբաձևեն կամ լայն-ռոմբաձև, սղոցաեզր, գագաթում'երկարավուն սրված։ Կողմնային ջղերի թիվը կազմում է 5 —7 զույգ։ Ծաղկակիցները գորշավուն են, մինչև 4 մմ երկարությամբ, լայն, համարյա կլորավուն։ Ծաղկի սկավառակը կանաչասպիտակավուն է, 8—45 առէջներով, որոնց Փոշանոթները ծիրանագույն են։ Վարսանդը ունի լայն-ձվաձև սերմնարան, որի սպին դեղնավուն է։ Ծաղկում է մարտին (երբեմն՝ ապրիլին), պտուղները հասունանում են մայիս-հունիսին։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, հիմնականում Արևելյան և Արևմտյան Անդրկովկասում։ Պատկանում է այն բույսերի թվին, որոնք բնական պայմաններում վերացել են, այլևս չեն հանդիպում և պահպանվել են միայն մշակության մեջ։ Տիպիկ արխեոֆիտ է։ Հատկապես շատ է տարածված Արարատյան դաշտում, որտեղ արդեն մի քանի հազարամյակ է, ինչ մշակվում է։ Այն աստիճան բնորոշ է արարատյան լանդշաֆտի համար, որ շատերն այն համարում են տեղական ծառատեսակ։
Չափազանց լուսասեր է, խոնավասեր, պահանջկոտ է հողի բերրիության նկատմամբ և միաժամանակ ցրտադիմացկուն է։ Դրա շնորհիվ հաջողությամբ է աճում մեր հանրապետության բարձրլեռնային շրջաններում։ Ապրում է 60—80 տարի։
Կիրառություն
Խորհուրդ է տրվում օգտագործել որպես սոլիտեր, ծառուղիներում և գեղատեսիլ խմբերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուռազգիներ
Շլդիկների խռովությունը
«Շլդիկների խռովությունը» (Hop), Թիմ Հիլլի ֆիլմը։ Այս ֆիլմում նկարահանվել են թե՛ իրական դերասաններ, թե՛ համակարգչային անիմացիոն հերոսներ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է ԱՄՆ-ում, 2011 թվականի ապրիլի 1-ին ։
Սյուժե
Նապաստակ Հեպը չէր ուզում շարունակել ընտանեկան բիզնեսը և չէր ուզում երեխաններին Զատիկի տոնին նվերնել բաժանել, այլ ուզում էր թմբակահար լինել և նվագել ռոքնռոլ։ Նա փախչում է տնից և հայտնվում է Հոլիվուդում, որտեղ փորձում է հասարակության մեջ մտնել, բայց հանկարծ ընկնում է անբան Ֆրեդի չաշխատող մեքենայի տակ։ Հիմա Ֆրեդը պետք է իր վրա պատասխանատվություն կրի պատահածի համար և ժամանակավորապես կատարի հեքիաթային ճագարի քմահաճույքները, մինչև, որ վերջինս կապաքինվի։ Հեպի հետևից ուղարկում են «Վարդագույն գլխարկների» ջոկատը, որոնց հանձնարարել են բռնել Հեպին և բերել տուն։ Հեպը Ֆրեդին մատնեց և նրան ուղարկում են Զատիկի կղզի՝ զատիկային ճագարների նստավայրը։ Հեպը մտափոխվեց ցանկանալով հետ վերադառնալ Զատիկի կղզի։ Իսկ այդ ժամանակ չար ճուտիկ Կառլոսը Հեպի հորը պաշտոնից հանեց և տիրացավ կղզու իշխանությանը։ Բայց մինչ տիրանալը կան կադրեր, որտեղ իմանում են, որ Ֆրեդը գիտի ճապոներեն լեզուն, ինչպես նաև թե ինչու ճապոնացիները չեն ընդունում Զատիկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր նապաստակների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր խոսող կենդանիների մասին Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Relativity Media ֆիլմեր
D (խումբ)
D-ն ճապոնական մետալ խումբ է, որն իր հևի մետալ ժանրը համադրում է սիմֆոնիկայի, դեթ մետալի և փոփ երաժշտության տարրերի հետ։ Խումբը հանրահայտ է իր վամպիրական թեմատիկայով, գործիքների տիրապետմամբ և դասական «վիզուալ քեյ» կերպարին իրենց հավատարմությամբ։ Այս պահին D-ն համարվում է «վիզուալ քեյ» ոճի ամենահայտնի և սիրված խմբերից մեկը ։
Անդամներ
Ասագի (Asagi) (浅葱) — վոկալ (2003—մեր օրեր)
Լուիզա (Ruiza) (涙沙) — սոլո-կիթառ (2003—մեր օրեր)
Խիրոքի (Hiroki) (大城) — հարվածային (2003—մեր օրեր)
Խիդեզո (Hide-Zou) (英蔵) — ռիթմ-կիթառ (2003—մեր օրեր)
Ցնէխիտօ (Tsunehito) (恒人) — բաս-կիթառ (2005—մեր օրեր)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ռոք խմբեր Կատեգորիա:Մետալ երաժշտություն Կատեգորիա:Մետալ խմբեր Կատեգորիա:2003 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Կարինա
Յու Ջի Մին (유지민, Yu Ji Min,, առավել հայտնի է որպես Կարինա), հարավկորեացի երգչուհի և պարուհի։ Հանդիսանում է հարավկորեական Aespa գըրլ բենդի անդամ, որտեղ զբաղեցնում է լիդերի և գլխավոր պարուհու դիրքերը։
Վաղ կյանք
Ծնվել է 2000 թվականի ապրիլի 11-ին` Հարավային Կորեայի Գյոնգի նահանգի Սոննամ քաղաքում։ 2016 թվականին դարձել է SM Entertainment-ի թրեյնի։
2019 թվականին Կարինան նկարահանվել է Թեմինի «Want» երգի տեսահոլովակում ։ Նա նաև մասնակցել է հետագա ելույթներին որպես պարուհի։ 2020 թվականի նոյեմբերի 2-ին նա EXO խմբի անդամ Քայիի հետ նկարահանվել է Hyundai Tucson-ի գովազդում ։
2020-ներկա։ Դեբյուտը Aespa խմբում
2020 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Կարինան ներկայացվել է SM Entertainment-ի նոր` Aespa գըրլ բենդի երկրորդ անդամ ։ Խումբը դեբյուտ է կատարել 2020 թվականի նոյեմբերի 17-ին` «Black Mamba» սինգլով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի արտիստներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի ռեփերներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի պարային երաժիշտներ
Ֆորդ-ֆալկերսոնի ալգորիթմ
Ֆորդ–Ֆալկերսոնի ալգորիթմը որոշում է տրանսպորտային ցանցերում առավելագույն հոսքերի հայտնաբերման խնդիրը։
Ալգորիթմի գաղափարը հետևյալում է. սկզբնապես հոսքի մեծությանը վերագրվում է 0։ f(u, v)=0 նշանակություն՝ բոլոր u, v \in V համար։ Ապա հոսքի մեծությունը ինտերատիվ մեծանում է՝ մեծացնող ուղու ընդլայնման հետևանքով ( s աղբյուրից t հոսանքին ուղին, որի երկայնքով կարելի է ավելի շատ հոսք ուղարկել)։ Գործընթացը շարունակվում է, քանի դեռ հնարավոր է գտնել մեծացնող ուղի։
Ոչ պաշտոնական բնութագրում
Կարևոր է, որ ալգորիթմը չի հստակեցնում, թե կոնկրետ որ ուղին ենք մենք փնտրում 2-րդ քայլում կամ, թե ինչպես ենք մենք դա անում։ Այդ իսկ պատճառով ալգորիթմը համապատասխանում է միայն ամբողջ բացթողնման հնարավորություններին, սակայն անգամ դրանց համար, բացթողնման հնարավորությունների մեծ նշանակությունների դեպքում, այն կարող է շատ երկար աշխատել։ Եթե բացթողնման հնարավորությունները նյութական են, ապա կարող է անվերջ երկար աշխատել՝ չհամընկնելով օպտիմալ որոշմանը։ (տես օրինակը ներքևում).
Եթե փնտրենք ոչ ցանկացած ուղի, այլ ամենակարճը, կստացվի Էմոնդս-Կարպի ալգորիթմը կամ Դինիցի ալգորիթմը.
Պաշտոնական նկարագրություն
Տրված է G(V, E) գրաֆը c(u, v) բացթողնման հնարավորությունով և f(u, v)=0 հոսքով՝ u-ից v եզրերի համար։ Պետք է գտնել s աղբյուրից t հոսանքին առավելագույն հոսքը։ Ալգորիթմի յուրաքանչյուր քայլի համար գործում են բոլոր հոսքերի համար գործող պայմանները։
Մնացորդային ցանց G_f(V, E_f) - բացթողման հնարավորությունով ցանց և առանց հոսքի։
Մուտք Գրաֆ \, G բացթողման հնարավորությունով \, c, աղբյուր \, s և հոսանք \, t Ելք Առավելագույն հոսք \, f \, s-ից \, t
Ուղին կարող է գտնվել.օրինակ, լայնությամբ փնտրման (Էմոնդս-Կարպի ալգորիթմ) կամ խորությամբ փնտրման G_f(V, E_f)։
Բարդությունը
Արդեն գոյություն ունեցող հոսքերին հոսք ավելացնելով առավելագույն հոսքը կստացվի այն դեպքում, երբ հնարավոր չի լինի գտնել մեծացող հոսք։ Այդուհանդերձ, եթե բացթողնման հնարավորության մեծությունը իռացիոնալ թիվ է, ապա ալգորիթմը կարող է անվերջ աշխատել։ Ամբողջ թվերի դեպքում այդպիսի խնդիր չի առաջանում և աշխատանքի ժամանակը սահմանափակ է O(E*f), որտեղ E - գրաֆում եզրերի թիվն է, f - գրաֆում առավելագույն հոսքը, քանի որ ամեն մեծացող ուղի կարող է գտնվել O(E) համար և մեծացնում է հոսքը առնվազն 1-ով։
Չհամընկնող ալգորիթմի օրինակ
Դիտարկենք հետևյալ ցանցի օրինակը \ s աղբյուրով, \ t հոսանքով, \ e_1 = \ 1, \ e_2 =, \ e_3 = \ 1 եզրերի բացթողնման հնարավորություններով և մնացած բոլոր եզրերի բացթողնման հնարավորություններով, որոնք հավասար են M \ge 2 ամբողջ թվին. \ r հաստատունը ընտրված է այնպես, որ. Օգտագործում ենք ուղիներ մնացորդային գծագրից, որոնք բերված են աղյուսակում, ընդ որում՝, և.
Նկատենք, որ 1 քայլից հետո, ինչպես և 5 քայլից հետո e_1, e_2 և e_3 եզրերի մնացորդային հնարավորությունները ունեն r^n, r^{n+1} և 0 ձևը, համապատասխանաբար, որևէ բնական n համար։ Դա նշանակում է, որ կարող ենք օգտագործել p_1, p_2, p_1 և p_3 մեծացող ուղիները անվերջ անգամներ և այդ եզրերի մնացորդային բացթողնման հնարավորությունները միշտ կլինեն նույն ձևով։ 5-րդ քայլից հետո ամբողջական հոսքը հավասար է ։ Անվերջ ժամանակահատվածում ամբողջական հոսքը կհամընկնի, այն դեպում, որ առավելագույն հոսքը հավասար է 2M + 1" Այսպիսով, ալգորիթմը ոչ միայն անվերջ երկար է աշխատում, այլ նաև լավագույն որոշմանը չի համընկնում ։
Օրինակ
Հետևյալ օրինակը ցույց է տալիս Ֆորդ-Ֆալկերսոնի ալգորիթմի առաջին քայլերը չորս կապերով տրանսպորտային ցանցում` A աղբյուրով ևD հոսքով։ Այս օրինակը ցույց է տալիս ամենավատ դեպքը։ Լայնությամբ փնտրման դեպքում ալգորիթմին պետք կգա ընդամենը 2 քայլ.
Հղումներ
Կատեգորիա:Ալգորիթմներ
Սպանդարյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Սպանդարյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 26 հուշարձան (10 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Գամբիայի Ազգային թանգարան
Գամբիայի Ազգային թանգարանը գամբիական մշակութային թանգարան է տեղակայված Բանջուլում։ Այն Գամբիայի պատմությանն առընչվող պատմական փաստաթղթերի և տեսագրությունների տունն է ։
Պատմությունը
Ազգային թանգարանի հիմնադրման մասին քննարկումները սկսեցին 1960-ական թվականներին, և երկու տասնամյակ նախապատրաստվելով թանգարանի օծմանը, պատմաբաններն ու հնէաբանները հավաքագրեցին Գամբիայի և Արևմտյան Աֆրիկայի պատմության ու մշակույթի մասին արվեստի նմուշներ ու տեղեկատվություն։ Բաքարի Սիդիբը, Աբդուլի Բայոն և Բաբա Սիզեյը նոր թանգարանի անձնակազմի պիոներներն էին։
Թանգարանի նկարագրությունը
Թանգարանն ունի երեք ցուցասրահներ։ Առաջին հարկի ցուցասրահում ցուցադրվում են Բանջուլ մայրաքաղաքի ազգային քաղաքական ու պատմական կտավները։ Ներքնահարկում կարելի է իմանալ Գամբիայի երաժշտական ժառանգության մասին և տեսնել ամբողջ երկրում հայտնի երաժշտական գործիքներ։ Երրորդ հարկում կարելի է իմանալ Արևմտյան Աֆրիկայի ու Գամբիայի հնէաբանական պատմության մասին։ Թանգարանի հատակը պատկերում է ազգային գաղութային ու նախքան անկախ քաղաքական ու տնտեսական պատմությունը։ Թանգարանն ունի հնչեղ կրթական արժեք։ Գամբիայի դպրոցահասակ աշակերտները, ովքեր սովորում են արվեստի, նախնական դասարաններում, ինչպես նաև պատմական վիդեոցուցադրության բաժնում, թանգարանի կրթական ծրագրի այցելուների խմբի մեծ մաս են կազմում, դարձել են քաղաքացիական ու սոցիալական դասընթացների լրացուցիչ մասնակիցներ։ Թանգարանը հանդիսանում է նաև Մեծ Բանջուլի ամենակարևոր զբոսաշրջային գրավիչ վայրը։ Այն կարևոր դեր է խաղում տուրիզմի խթանման գործում։ Թանգարանը մարմնավորում է երկրի մշակութային և պատմական անհատականությունը Գամբիայի պատմության ավելի քան 70 տարիների արխիվային լուսանկարների մանրամասնությունների շնորհիվ։
Կանանց դիմանկարներ
Ըստ սկզբնական դիտարկումների, կանանց ներկայությունը ցուցահանդեսների շրջանակներում կենտրոնացված են մայրաքաղաքի ազատագրմանն ու հաստատմանը և աչքի ընկնող են։ Կանայք ներկայացված են այնպիսի տարբեր գյուղատնտեսական և տնային գործերի մասնակիցներ, ինչպիսիք են զամբյուղագործությունն ու սննդի պատրաստումը։ Բացի տնային գործերում ներառված լինելուց, կանայք, անշուշտ, անկանխատեսելիորեն երևում են այն լուսանկարներում, որտեղ մեծ դեր են խաղացել արմատական մտքի ու քաղաքական արշավների շրջանակներում։ Անհատ կանանց դիմանկարները ուղեկցվում են կալանքներով, որոնք վկայակոչում են այն փաստը, որ նրանք անկասկած խտրականության ու հարգանքի դիրք են պահել վաղ Բաթուրսի հասարակությունում։ Որպես եզրակացություն, կանայք ցուցադրված են ավանդական հագուստներով, ինչպես դպրոցների ուսուցիչներ, որպես ակտիվ սոսցիալական ակումբների անդամներ, Մեքքայի կրոնական ուխտագնացության մասնակիցներ, գեղեցկության սրբապատկերներ և որպես մայրեր, ովքեր ջանքեր են գործադրում իրենց ընտանիքների շարունակականության համար։
VIP այցելուներ
2012 թվականին Գամբիայի Ազգային թանգարանի տարբեր այցելուների թվում են Թայվանի Նախագահ Ման և Միացյալ Նահանգներից Ջես Լուի Ջեքսոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:1985 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Գամբիայի թանգարաններ
Քրիստափոր ֆոն Արութին
Հովհաննես Գեորգ Յոզեֆ Կառլ Մարիա Ֆրեյերր ֆոն Արութին (Johann Georg Josef Karl Maria Freiherr von Aretin, դեկտեմբերի 2, 1772, Ինգոլշտադտ, Բավարիա – դեկտեմբերի 24, 1824, Մյունխեն, Բավարիա), հայազգի բարոն Բավարիայում, քաղաքական գործիչ, իրավաբան, տնտեսագետ։ Արութինների բարոնական, ազնվական տոհմից, Կառլ Ալբերտ ֆոն Արութինի և Մարիա Աննա Ռոսինայի որդին, Ադամ ֆոն Արութինի և Գեորգ ֆոն Արութինի եղբայրը, Կառլ Մարիա ֆոն Արութինի հայրը։
Կենսագրություն
Քրիստափոր ֆոն Արութինը Ադամ ֆոն Արութինի և Գեորգ ֆոն Արութինի կրտսեր եղբայրն է։ Ծնվել է 1772 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Ինգոլշտադտ քաղաքում։ 1799 թվականին եղել է հողային կառավարման խորհրդական, իսկ վանքերի լուծարման համար 1803 թվականին գործուղվել է վանքերի գրադարանները ստուգելու, որպես կառավարության հանձնակատար։ 1806 թվականին նշանակվել է Մյունխենի կենտրոնական գրադարանի գլխավոր պահապան։ Նրա «Die Pläne Napoleons und seines Gegner in Deutschlands» (1809) ստեղծագործությունը, որտեղ նա խոսում է Նապոլեոն Բոնապարտի դեմ դավադրության մասին և նրան անվանում գերմանիզմի, կամ աշխարհաքաղաքացիության ներկայացուցիչ, որն էլ հանգեցնում է Մյունխենի գիտնականների դաժան գիտական բանավեճերին, ինչի արդյունքում Քրիստափոր ֆոն Արութինը 1811 թվականին, թագավորի հրամանով թողնում է իր պաշտոնը և նշանակվում Նոյբուրգի վերաքննիչ դատարանի տնօրեն, իսկ 1819 թվականից Ամբերգի վերաքննիչ դատարանի նախագահ։ Նրա բազմաթիվ ստեղծագործությունները, իրավաբանական և քաղաքական պարունակությունը՝ գրված ազգային ոգով, մեծ մասամբ վերաբերվել են իր ժամանակների իրադարձություններին։ Նրա վերջին աշխատանքը եղել է՝ «Staatsrecht der Konstitutionellen Monarchie»-ը (նոր հրատարակություն, որտեղ շարունակությունը գրվել է Ռոտտեկի կողմից, 3 т., Լայպցիգ, 1838—40): Քրիստափոր ֆոն Արութինը մահացել է 1824 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Մյունխեն քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արութիններ Կատեգորիա:Բարոններ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ գրադարանավարներ
Տինկա Կուրտի
Տինկա Կուրտի (Tinka Kurti, ), ալբանացի դերասանուհի, Ալբանիայի ժողովրդական արտիստուհի։ Նրա աշխատանքային գործունեությունն ընդհանուր առմամբ կազմում է 60 տարի, նա նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմում և խաղացել է ավելի քան 150 թատերական ներկայացումներում։
Կենսագրություն
Տինկան ծնվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սարաևո քաղաքում (այդ ժամանակ Հարավսլավիայի մաս) խառնազգ ընտանիքում. նրա հայրն ալբանացի էր, իսկ մայրը՝ հունգարուհի ։ Նա եղել է ընտանիքի ավագ երեխան։ Նրա մանկական տարիներին ընտանիքը տեղափոխվել է Ալբանիայի հյուսիսում գտնվող Շկոդեր քաղաքը։ Շկոդերում է նա անցկացրել է իր կյանքի մեծ մասը և թատերական գործունեության սկիզբը։
1947 թվականին նա հեռացվել է գեղարվեստի դպրոցից և չի կարողաել բարձրագույն կրթություն ստանալ։ Այդ ժամանակ նա որոշել է զբաղվել թատերարվեստով։ 16 տարեկանում՝ 1948 թվականին, նա առաջին անգամ հանդես է եկել «Dasma Shkodrane» ներկայացման մեջ փոքր դերով ։ Հետագայում մի քանի տարվա ընթացքում նա վերև է բարձրացել կարիերայի աստիճաններով։
Տինկան որոշել է կանգ չառնել միայն թատրոնով և փորձել իրեն նաև կինեմատոգրաֆիայում։ 1958 թվականին նրան ընտրել են «Տանա» ֆիլմի գլխավոր դերի համար։ Հաջորդող ֆիլմերը, որոնցում նա նկարահանվել է, նրա անունը հավերժ անմահացրել են ալբանական մշակույթում։
Նրա պատվին են անվանակոչվել երկու կինոթատրոններ (Տիրանայում և Դուրրասում) և դպրոց (Լեկբիբաժ գյուղում)։
2003 թվականին ալբանացի ռեժիսոր Էսատ Տելիտին վավերագրական կենսագրական ֆիլմ է նկարահանել Տինկայի կյանքի մասին, որը պարզապես կոչվել է «Տինկա» ։
Ֆրանսահայ գրականություն
Ֆրանսահայ գրականություն, Ֆրանսիայում է ձևավորվել Կարոտի գրականությանն ընդդիմադիր գրական ուղղությունը։ Շահան Շահնուրը և նրա կողքին ստեղծագործող համեմատաբար երիտասարդ սերունդը, առաջադրելով նոր հայացք, նոր վերաբերմունք ազգային գրականության զգացական ավանդույթի նկատմամբ, համարձակվել են կասկածի տակ դնել այդ ուղղության հեռանկարայնությունը՝ իբրև գեղարվեստական արտացոլման եղանակ։ Այդ տեսանկյունից շրջադարձային է Շ. Շահնուրի «Նահանջը առանց երգի» վեպը (1929 թվական) և «Յարալէզներուն դաւաճանութիւնը» (1933 թվական) պատմվածքների ժողովածուն։ Վեպի խորագրի ծրագրային արժեքների շնորհիվ 1930-ական թվականներից հայ գրականության մեջ ծավալվել է Նահանջի գրական շարժումը։ Շարժման թելադրանքով Փարիզում ստեղծվել է «Մենք» գրական խմբակը, որի նպատակը համախմբելն էր բոլոր նրանց, ովքեր փորձում էին սթափ հայացքով քննել Սփյուռքում կատարվող իրադարձությունները, հայ ազգային ինքնության կորստյան վտանգները։ Շարժումն առաջադրել է պատմության և անցյալի, հիշատակների բեռից, հայրենի եզերքին կառչած մնալու սևեռումից ազատագրման պահանջը, որը, իհարկե, չէր նշանակում ազգային ավանդույթների ուրացում։ Սփյուռքահայ գրականության մեջ կենսական է դարձել իրապաշտական մոտեցումը, հայ մարդը հանդես է գալիս օտար միջավայրի բարքերի և քաղաքակրթության յուրացմամբ, հայեցի տեսանելի ու անտես բարդույթներով։
Օտար ափերում հաստատված տարագիր հայ մարդու հոգեկան փոթորկումներն են պատկերել Զարեհ Որբունին («Փորձը», 1929 թվական, «Եվ եղև մարդ», 1964 թվական, «Ասֆալթը», 1972), Վագգեն Շուշանյանը («Ամրան գիշերներ», 1930 թվական, «Գարնանային սիրոյ հեզ նամակներ», 1930 թվական, «Դառն հացը», 1939 թվական), Փայլակ Միքայելյանը («Արե՜լ, արե՜լ», 1933 թվական), Հրաչ Ձարդարյանը («Մեր կեանքը», 1934 թվական), Լասը (Լուիզա Ասլանյան, «Հարցականի ուղիներով», 1936 թվական) և ուրիշներ։
Նահանջի շարժումն արտացոլվել է նաև չափածո խոսքում, ուշագրավ գործեր են ստեղծել Նիկողոս Սարաֆյանը («Անջրպետի մը գրատւմը», 1928 թվական, «14», 1933 թվական, «Տեղատոտւթիւև և մակընթացութիւն», 1939 թվական), նշանավոր «Անդաստան» հանդեսի խմբագիր Բյուզանդ Թոփալյանը («Այգահանդէս», 1930 թվական, «Արևագալ», 1937 թվական, «Հրախաղութիւն», 1952 թվական), Հարութ Կոստանդյաևը («Օրերի իմաստութիւնը», 1935 թվական, «Բանաստեղծութեամբ...», 1974 թվական), Սեման (Գեղամ Աթմաճյան, «Զրահատր գարուն», 1936 թվական), Միսաք Մանուշյանը («հմ երգը» ժողովածուն լույս է տեսել հետմահու՝ 1946 թվականին) և ուրիշներ։
Թեև «Փարիզի տղաքը», ինչպես անվանել են ֆրանսահայ գրողներին, իրապաշտական զգացողություններով գիտակցաբար հակադրվել են «հիշատակների» շարունակությանը, այնուհանդերձ, նրանց մի մասին նաև խորթ չէին կարոտի բարոյահոգեբանական հիմնարար սկզբունքները։ Նշանակալի գործերով հանդես են եկել Վ. Շուշանյանը, Բ. Թոփալյանը, Շավարշ Նարդունին և ուրիշներ։
19-րդ դար
Դեռ 19-րդ դարի վերջերից Ֆրանսիայում հաստատվել էին հայ գրողներ։ Վիթխարի է Արշավ Չոպանյանի դերը ֆրանսահայ գրական կյանքի կազմակերպման գործում, հայ գրականությունը ֆրանսիացի ընթերցողին ներկայացնելու առաքելության մեջ («Վարդենիք Հայաստանի», 1918-1929 թվականներ)։ Փարիզում նա հրատարակել է նաև «Անահիտ», «Ապագա» պարբերականները։ Այնտեղ էին համախմբվել Տիգրան Կամսարականը, Լևոն Բաշալյանը, Զապել Եսայանը, Վահրամ Թաթուլը, Վահան Մալեգյանը, Ռուբեն Որբերյանը, Ահարոն Տատուրը։ 1920-ական թվականներին քաղաքական հանգամանքների բերումով այնտեղ է հանգրվանել նաև Ավետիս Ահարոնյանը, որն այլևս չէր ստեղծագործում։ Նորահաս սերնդի մեջ առանձնացել են նաև արձակագիրներ ու թատերագիրներ Նշան Պեշիկթաշլյանը («Ընկեր Շահազար», 1927 թվական, «Երգիծական», 1933 թվական, «Ծաղրանկարներ», 1938 թվական, «Նոր ծաղրանկարներ», 1952 թվական, «Մումիաներ կամ նորագոյն ծաղրանկարներ», 1954 թվական), Պետրոս Զարոյանը («Մեռնողները», 1928 թվական, «Սև և ճերմակ», 1941 թվական, «Մենք ալ հայրենիք ունինք», 1965 թվական), Շ. Նարդունին («Մեղեդինե՜ր, մեղեդինե՜ր», 1933 թվական, «Երուսաղէ՜մ, Երուսաղէ՜մ», 1938 թվական, «Բանե՜ր, բանե՜ր, ի՛նչ բաներ», 1941 թվական, «Նարդեան բաժակ», 1968 թվական), Կարո Փոլադյանը («Կը հրաժարիմ հայութենէ...», 1949 թվական) և ուրիշներ։
Նորագույն շրջան
Ֆրանսահայ գրականության ավանդույթները նորագույն շրջանում պաշտպանել են Զուլալ Գազանճյանը («Կեանքը,քոյրս», 1964 թվական, «Արևածաղկի մը նման», 1975 թվական, «Շարունակելի», 1988 թվական, «Նորատուզ», 1992 թվական), Կարիկ Պասմաճյանը («Լուսատտիկ», 1971 թվական, «Շթաքարեր», 1973 թվական, «Բեղմնափոշի», 1976 թվական, «Վերադառնում եմ իմ սկիզբը», 1978 թվական, «Անաւարտ խաղ», 1980 թվական, «Աւարտախաղ», 2005 թվական), Հիլդա Գալֆայան-Փանոսյանը («Կաթիլ մը», 1980 թվական, «Լեզուէն անդին», 1982 թվական), Գրիգոր Պըլտյանը («Մանտրաներ», 1986 թվական, «էր», 1992 թվական, «Հարուածը», 1998 թվական, «Նշան», 2000 թվական, «Անունը լեգուիս տակ», 2003 թվական, «Երկունք», 2006 թվական), Վահե Պերպերյանը («Յանուն հօր և որդտյ», 1999 թվական, «Նամակներ Զաաթարէն», 2006 թվական), Մովսես Պչաքճյանը («Մինչև վերջինը արևներուն», 2001 թվական, «Լուսատր աչքերով օտարականը», 1993 թվական, «Անցողիկը և անժամանցելին», 2005 թվական) և ուրիշներ։
Համեմատաբար ուշ՝ 1930-ական թվականներից ազգ-մշակութային հաստատություններ են գործել Մերձավոր Արևելքում՝ Սիրիայում, Լիբանանում, Եգիպտոսում, Պաղեստինում։
Պոեզիա
Ֆրանսահայ բանաստեղծությունը իր խորքում պահելով ազգային ոգին, մեր բանաստեղծությունը հարստացրեց թե՛ ձևի, թե՛ բովանդակության առումով, քանի որ հաղորդակցվեց սոցիալ-քաղաքական նոր խնդիրների ու եվրոպական նորագույն պոեզիայի հետ։
Փարիզահայ բանաստեղծի մեջ հայ մարդու տառապանքին գումարվեց ընդհանրապես մարդու տառապանքը, որ հետևանք էր նաև դարաշրջանի առաջադրած խնդիրների։ Մի քիչ ավելի ուշ, իր սերնդի գրողների մասին փարիզահայ բանաստեղծ Բյուզանդ Թոփալյանը գրեց. «Արդի բանաստեղծին մեջ ներկա հյուլեական դարու մարդը իր ծայրահեղ զգացողությամբ և անանուն տառապանքով։ Եվ արդիական արվեստը արտահայտությունն է ներկա կյանքին։ Դարը կերտած է իր լեզուն և արվեստագետը պետք է ջանա խոսել ապրող մարդկության»։
Նիկողոս Սարաֆյանն ու Բյուզանդ Թոփալյանը ֆրանսահայ նոր բանաստեղծության առավել շնորհալի ու աչքի ընկնող դեմքերն են, առաջինները, որ ազգային բանաստեղծության ավանդների վրա փորձեցին եվրոպական բանաստեղծության պատվաստը դնել։ Նրանք Սեմայի ու Միսաք Մանուշյան հետ սկզբնավորողներն էին նոր գաղափարների, որոնք ասպարեզ էին իջել գրեթե միաժամանակ։ Այս շրջանում իր ինքնատիպ բանաստեղծություններով աչքի ընկավ նաև Հարութ Կոստանդյանը, ոևը, սակայան, բեղուն գրիչ չունեցավ։
Ֆրանսահայ այս սերնդի բանաստեղծներից առաջինը առանձին գրքով հանդես եկավ Նիկողոս Սարաֆյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ գրականություն
Դիտավանք (լեռնագագաթ)
Դիտավանք, Դիտվանք, Դիտավանք, Դիտեվան, Դիտվանք, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի և Վայոց ձորի մարզերի սահմանագլխին, Գեղամա և Վարդենիսի լեռների հանգուցման կետում։ Բարձրություն 2835 մ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի լեռներ Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի լեռներ
Կուրախ
Կուրախ (Кьурагь), գյուղ Դաղստանում, Կուրախսկի շրջանի և «Սելսովետ Կուրախսկի» գյուղական համայնքի մունիցիպալ կրթության վարչական կենտրոնն է։
Պոլնոե (ավան, Վոլնովախսկի շրջան)
Պոլնոե (Пільне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլնոե ավանում բնակվում էր 332 մարդ։
Կուրախ
Վաղ պատմություն
14-րդ դարում աճել է Կուրախի հասարակությունը ։
1356 թվականին ստեղծվել է Կուրախի անկախ պետությունը։ 1585 թվականին թուրք զորավար Ջաֆար փաշան բազմաթիվ փորձերից հետո գրավել է Կուրախ գյուղը և ավերել այն։ Նույն ճակատագրին են արժանացավ նաև հարևան գյուղերը։ Կեսդարյա պայքարից հետո շիրվանշահի զորքերը ջախջախել և հարկի տակ են դրել կուրախցիներին։ 1734 թվականին Կուրախը թալանել են Նադիր շահի զորքերը ։
1811 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ռուսական զորքերը ջախջախել են լեզգիական ջոկատները Շիխիկենտ գյուղի ճակատամարտում և գրավել են Կուրախը։ 1812 թվականին գյուղ են մտել ռուսական զորքերը՝ գեներալ Խոտունցովի հրամանատարությամբ ։ Այնուհետև ձևավորվել է Կյուրինի խանությունը Կուրախում գտնվող նստավայրով, իսկ խան նշանակվել է տեղի ավագ Ասլանբեկը։ Խոտունցով գյուղում թողել է փոքրիկ զինվորական կայազոր՝ շիրվանշահերի հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ 1824 թվականին Կուրախում 39 լեռնականների գերեզմանին կառուցվել է սրբավայր, որոնք զոհվել էին 1812 թվականին ռուսական զորքերի դեմ կռվում։ 1866 թվականից մինչև 1928 թվականը Կուրախը Կյուրինի շրջանով մտնում էր Կուրախական նաիբստվոյի կազմի մեջ։ Եղել է Կուրախական գյուղական միավորման միակ բնակավայրը։ 1886 թվականին Կուրախում ապրել է 1867 մարդ ։
1967 թվականից գործում է Կուրախի ինքնագործ թատրոնը։
Բնակչություն
Գյուղում ապրում են լեզգիներ, դավանանքով սուննի մուսուլմաններ են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դաղստանի բնակավայրեր
Ֆրանսիսկո Սուրբարան
Ֆրանսիսկո դե Սուրբարան (Francisco de Zurbarán, ), իսպանացի նկարիչ։