cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դպրոցական դասադուլ հանուն կլիմայի
Քաղաքական գործիչների կարծիքներ
ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Բարաք Օբաման նշել է «խիզախ, իրենց գործին նվիրված երիտասարդ առաջնորդների վաստակը, որոնք հանդես են գալիս միակ մոլորակի փրկության օգտին, որը մենք ունենք»։ Նրանք այնպիսի մարդիկ են, ինչպիսիք են 16-ամյա Գրետա Թունբերգը, որոնց բողոքները Շվեդիայի խորհրդարանի մոտ հանգեցրել են շարժման ստեղծմանը ։
Որոշ դպրոցներում տարբեր երկրներում կանոնադրությամբ նախատեսված են տուգանքներ՝ առանց հարգելի պատճառի դասերը բաց թողնելու համար։ Այսպես, օրինակ, Գերմանիայում Հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիա երկրամասի կառավարության մակարդակով հավանություն է տրվել 100-ից մինչև 150 եվրոյի չափով տուգանքների կիրառմանը այն ծնողների նկատմամբ, որոնց երեխաները կմասնակցեն դասադուլների և բաց կթողնեն դասերը ։
Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Թերեզա Մեյը քննադատել է բնապահպանական դասադուլներին մասնակցող դպրոցականներին ուսումնական և ուսուցչական ժամանակի վատնման համար ։
Ավստրալիայի վարչապետ Սքոթ Մորիսոնը ցուցարարներին կոչ է արել «ավելի շատ սովորել և քիչ ակտիվությամբ զբաղվել» ։
Նեֆյոդովցի
Նեֆյոդովցի (Нефедівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նեֆյոդովցի գյուղում բնակվում էր 634 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2191 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 289,37 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1460 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չակրաս դե Պայսանդու
Չակրաս դե Պայսանդու (Chacras de Paysandú), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Դուրասնո դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 3965 մարդ.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Պետրիշչևո (գյուղ, Ռուզսկի շրջան)
Պետրիշչևո (Петрищево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռուզսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռուզսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուրծքս երբեմն եռ է գալիս և հուզվում...
«Կուրծքս երբեմն եռ է գալիս և հուզվում...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին ։
Պատմություն
Հովհանես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականին ։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1891 թվականին՝ « Մուրճ» ամսագրի № 6-ում (էջ 746), այնուհետև՝ Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 83-84), թվագրված՝ «1890 թ․»։ Ապա Երևանում՝ 1940-1959 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 54)։
Արտատպվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Զելյոնոե (գյուղ, Ուստ-Աբականսկի շրջան)
Զելյոնոե (Зелёное, Кiк аал), գյուղ Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1457 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1928 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կուրոս
Կուրոս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մոսկալևշչինա
Մոսկալևշչինա (Москалівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էնդոպլազմային ցանց
Էնդոպլազմային ցանց (նաև՝ ցիտոպլազմային ցանց), էնդոպլազմայի կոմպոնենտ։ Կազմված է բազմաթիվ խոռոչներից։ Համարվում է էուկարիոտ (կորիզավոր) բջիջների պարտադիր օրգանոիդը և նրանցում լավ զարգացած է։ Պրոկարիոտների (նախակորիզավորներ) մոտ բացակայում է։ Էնդոպլազմային ցանցի ծավալը կազմում է բջջի ծավալի միջինը 30%-50% ։
Հայտնագործում
Հայտնագործվել է 1945 թվականին ամերիկացի գիտնական Ք. Պորտերի կողմից։
Կառուցվածք
Էնդոպլազմային ցանցը խողովակների, խորշերի կամ բշտաձև մանր հատիկների մի բարդ համակարգ է՝ կազմված լիպոպրոտեիդների 7,5 նմ տրամագծով երկու շերտերի թաղանթից։ Էնդ. ցանցը ունի մինչև 50 նմ երկարություն։ Խողովակներն ու խորշերը կազմում են մի ճյուղավոր, ամբողջ բջջապլազմայի մեջ ներթափանցված ցանց, որը պայմանավորում է նրա անվանումը։ Նա առավել զարգացած է այն բջիջներում, որոնցում սպիտակուցի սինթեզը ավելի ակտիվ է ընթանում (երիտասարդ բջիջներում, գեղձերի բջիջներում), և, ընդհակառակը, թույլ է զարգացած այն բջիջներում, որոնցում ոչ մեծ քանակությամբ սպիտակուց է սինթեզվում (լիմֆատիկ հանգույցների բջիջներում, փայծաղի բջիջներում)։ Էնդոպլազմային ցանցը լինում է հարթ կամ ողորկ և հատիկավոր։ Հարթ էնդ. ցանցի արտաքին շերտը հարթ է, այսինքն զուրկ է ռիբոսոմներից, իսկ հատիկավոր էնդ. ցանցի արտաքին շերտը գրանուլյար է՝ հատիկավոր։ Այդ հատիկները, որոնց տրամագիծը հասնում է մինչև 15 նմ, հարուստ են ՌՆԹ-ով և կրում են ռիբոսոմներ անվանումը։ Հարթ էնդ. ցանցի վրա կան ճարպեր և մոնոսախարիդներ սինթեզող ֆերմենտային համակարգեր, իսկ ռիբոսոմներ կրող էնդոպլազմային ցանցի վրա՝ սպիտակուցներ սինթեզող համակարգեր ։
Ֆունկցիաները
Հարթ էնդ. ցանցի ֆունկցիաներն են՝
Ճարպերը և մոնոսախարիդները (ածխաջրերը) կուտակվում են էնդ. ցանցի խողովակներում և խորշերում (ցիստերներում) և տեղափոխվում են համապատասխան օրգանոիդներ, որոնցում նրանք օգտագործվում են կամ կուտակվում որպես բջջային ներառուկներ։
Հատիկավոր էնդ. ցանցի ֆունկցիան՝
Էնդ. ցանցը բջջապլազման բաժանելով առանձին հատվածների՝ իջեցնում է նրանում միաժամանակ տեղի ունեցող քիմիական ռեակցիաների միմյանց խանգարելու հավանականությունը։ Հաճախ տվյալ բջջի կողմից արտադրված արգասիքները օգտագործվում են բջջից դուրս։ Այսպես, օրինակ՝ մարսողական ֆերմենտները արտազատվում են ենթաստամոքսային գեղձի բջիջների կողմից, բայց անցնում են բարակ աղիք։ Նման դեպքերում ռիբոսոմների վրա սինթեզված սպիտակուցներն անցնում են էնդ. ցանցի թաղանթներով և փաթեթավորվում են նրանց շուրջը ձևավորված բշտերում, որոնք հետագայում անջատվում են էնդ. ցանցից ։ Էնդ. ցանցի ֆունկցիաներից է նաև ներբջջային և հարևան բջիջների միջև նյութերի փոխադրումը, բջջում կոնպարտմենտացիայի ապահովումը։ Այսպիսով, էնդ. ցանցը օրգանոիդ է, որը ոչ միայն մասնակցում է նյութերի սինթեզին, այլև դրանք տեղափոխում է բջջի տարբեր մասեր։
Էնդ. ցանցից անջատված բշտերը, խտանալով և իրար վրա դասավորվելով, առաջացնում են հատուկ կառուցվածք՝ Գոլջիի համալիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրգանոիդներ
The Remix Collection
Երգերի ցանկ
Կատեգորիա:1995 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Պետրիշչևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Պետրիշչևո (Петрищево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Արթուր Բախտամյան
Արթուր Լեոնիդի Բախտամյան, հայ հաղորդավար, ռեժիսոր, սցենարիստ, լրագրող ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1963 թ. հունվարի 28-ին Երևանում։ 1984 թ. ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է ՀԽՍՀ Պետկինոյի «Ֆիլմ» թերթում՝ ժամանակակից հայ կինոյի թեմաներով տպագրվել է հանրապետական և միութենական մամուլում։ 1989 թ-ից աշխատել է Հեռուստառադիոպետկոմում՝ որպես խմբագիր, այնուհետև՝ կինոծրագրերի բաժնի վարիչ։ Հեղինակել և վարել է «Կինոճեպընթաց» ծրագիրը։ Կոմպոզիտոր Արթուր Գրիգորյանի հետ հիմնել է «Ասուպ» ամենամյա երաժշտական մրցանակաբաշխությունը։ Ղարաբաղյան հակամարտության տարիներին, որպես ԱՄՆ-ում «Հորիզոն» հեռուստաընկերության թղթակից, ռեպորտաժներ է պատրաստել ռազմաճակատի թեժ կետերից։ 1996-1999 թթ եղել է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի ամենամյա հեռուստատեսային մարաթոնների կազկոմիտեի անդամ, առաջին «ՀայFM 105.5» անկախ ռադիոկայանի լրատվական ծառայության ղեկավար, «Ռադիոբուրգ» ռադիոկայանի համահիմնադիր, տնօրեն։ 1999-2003 թթ.-ին Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունում հեղինակել և վարել է «Կեսգիշերային ճեպընթաց» ծրագիրը։ Բազմաթիվ հեռուստանախագծերի, ակցիաների հեղինակ և ռեժիսոր է։ Հայաստանի կինոքննադատների ասոցացիայի, Հեռուստատեսային արվեստի և գիտության միջազգային ակադեմիայի և «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի գեղարվեստական խորհրդի անդամ է։ 2006 թ-ից դասավանդում է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետում։ Բազմաթիվ ֆիլմերի սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր է՝ «Հաբեշական օրագիր», «Հայոց հարց», «Մենք հայ ենք», «Հայուհու խորհուրդը», «Պղնձասար», «Էքսպրեսիա», «Երկիր Նաիրի», «Հայերի Վենետիկը» և այլն։ Վերջին ֆիլմն արժանացել է «Թեքեյան» մշակութային միության ամենամյա մրցանակին ։
Պարգևներ
2007 թ. արժանացել է ՀՀ վաստակավոր լրագրողի կոչմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ
Ռոտոնդա
Ռոտոնդա (rotonda, - բոլորակ), բոլորակ հատակագծով, սովորաբար գմբեթով պսակված կենտրոնակազմ կառույց։ Ռոտոնդայի պարագծով հաճախ տեղադրված են սյուներ։ Ռոտոնդայի ձև ունեն հին հունական թոլոսները, որոշ հին հռոմ․ տաճարներ (օրինակ, Պանթեոնը) և դամբարաններ, մկրտատներ, եկեղեցիներ (հիմնականում՝ ռոմանական ոճի, Վերածննդի ժամանակաշրջանի և կլասիցիզմի ոճի), դահլիճներ, 18-րդ դարից՝ պուրակային տաղավարները։
Կատեգորիա:Տաճարների տեսակներ Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր Կատեգորիա:Շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռոմանական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Գմբեթներ Կատեգորիա:Շինարարական տարրեր և կառուցվածքներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հին Հռոմի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Վերածննդի ճարտարապետություն
Դիոգենես Լայերտացի
Դիոգենես Լայերտացի (, Diogenes Laertios, ), հույն փիլիսոփաների և Անտիկ հունական փիլիսոփայության կենսագիր և պատմագիր։ Հեղինակի մասին կենսագրական տվյալ գրեթե չեն պահպանվել։ Նրա «Նշանավոր փիլիսոփաների կյանքը, ուսմունքն ու հայացքները» (Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων) 10 գրքից բաղկացած երկը համարվում է հույն փիլիսոփայության պատմության ուսումնասիրության կարևորագույն աղբյուրներից մեկը։
Անունն ու անվան ծագումնաբանության խնդիր
Առ այսօր անհայտ է մնում կենսագրի իսկական և անվան ճիշտ գրությունը։ Դիոգենես Լայերտացի անվանաձևը ենթադրում է, որ ինչպես ընդունված է եղել անտիկ աշխարհում, նրա անվան երկրորդ հատվածը նշանակում է, թե որտեղ է նա ծնվել։ Սակայն Լայերտ կամ նման այլ քաղաքի անվանում չի հանդիպում ու հիշատակվում հին աշխարհի տեղանունների թվում։ Ուսումնասիրողները տարբերակ են առաջ քաշում, որ նա կարող է ծնված լինել Կիլիկիայի Լաերտի քաղաքում։ Լայերտի անվան մեկ այլ ստուգաբանությամբ, այն կարող է փոխառնված լինել Հոմերոսի հայտնի ստեղծագործությունից, որում διογενής (Զևսի որդի), и հին հունարեն. Λᾱερτιάδης (Լայերտաի որդի) - նշանակությունն ունի և Ոդիսևսին բնորոշող մականուններից մեկն էր։ Մասնագետների շրջանում քննարկվում է նաև տարբերակ, որ հեղինակը որպես այդպիսին մտացածին է և իրականում հայտնի չէ այդ անվան տակ ստեղծագործած հեղինակ-հեղինակների իրական անունները։
«Նշանավոր փիլիսոփաների կյանքը, ուսմունքն ու հայացքները» աշխատություն
Որոշակի դժվարություն է առաջացնում նաև Լայերտացու կենսագործունեության թվագրությունը։ Հայտնի է, որ նա ապրել և ստեղծագործել է ավելի ուշ քան Սեքստ Էմպիրիկը, ում նա հիշատակում է իր աշխատության մեջ, սակայն և ապրել է ավելի վաղ, քան նեոպլատոնական, փիլիսոփա Ստեփանոս Բյուզանդացին` 527—565 ։ Ի դեպ, Ստեփանոս Բյուզանդացին առաջինն է, ով վկայակոչում է Դիոգենես Լայերտացուն։
Ամենաուշ շրջանի փիլիսոփան, ով արժանանում է Դիոգենեսի Լայերտացու հիշտակմանը, դա Սատուրնինն է` Սեքստ Էմպիրիկի ամենահայտնի աշակերտը, որ ապրել է մ.թ. 200-ականներին։ Սակայն և հեղինակը որևէ կերպ ուշադրության չի արժանացնում ուշ շրջանի հելլենիստական փիլիսոփայության ամենահայտնի նեոպլատոնական Պլոտինոսին (203 - 269)։ Իսկ եթե հաշվի առնենք, որ հայտնի է Պլոտինոսի ստեղծագործելու թվագրության գործոնը` սկսած 250 թվականից, ապա ստացվում է, որ Դիոգենես Լայերտացու կյանքն ու ստեղծագործությունը կարելի է թվագրել մ.թ. 200- 250 թվականներով ։
(4498) Շինկոյամա
(4498) Շինկոյամա (Shinkoyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 5-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Դիոգենես Լայերտացի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անտիկ դարաշրջանի հույն փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հռետորներ Կատեգորիա:Կենսագիրներ Կատեգորիա:3-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Նախասոկրատեսյան փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հույն պատմաբաններ Կատեգորիա:Հույն բանաստեղծներ
(4498) Շինկոյամա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,000766 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,64 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3616 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1898,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189608 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Երբ խոսում էիր, պատմում էիր ինձ...
Պատմություն
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 82), այնուհետև, մասնակի փոփոխություններով, Բաքվում՝ 1908 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում (էջ 24)։
Ապա՝ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 75)։
Արտատպվել է Բաքվում՝ 1908 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Հայերը բալթյան երկրներում
Հայերը բալթյան երկրներում, հայ ժողովրդի մի զանգված, որը հաստատվել է բալթյան տարածաշրջանում 19-րդ դարից սկսած։ Ներկայումս կազմում են 20.500 մարդ (ներառյալ նաև ՌԴ Կալինինգրադի մարզը)։
Էստոնիա
Համաձայն 2000 թվականին տեղի ունեցած մարդահամարի, Էստոնիայում բնակվել է ազգությամբ հայ 1444 մարդ ։ 2011 թվականին տեղի ունեցած մարդահամարի, էթնիկ հայերի թիվը կրճատվել է և հասել 1042-ի ։ 1989 թվականին, համաձայն ԽՍՀՄ մարդահամարի, հայերի թիվը կազմել է 1669 ։ Հայերի մեծ մասը բնակվում են մայրաքաղաք Տալլինում։ 2000 թվականին մայրաքաղաքում բնակվում էր երկրի հայ բնակչության 58 %-ը ։
1991 թվականին ԽՍՀՄ կազմից Էստոնիայի անկախացման արդյունքում՝ խորհրդային այլ երկրների ներգաղթյալները և Էստոնիայում ծնված նրանց երեխաները միանգամից չստացան էստոնական քաղաքացիություն։
Տալլինում ներկայումս գործում է «Արարատ Տալլին» ֆուտբոլային ակումբը, որը համագործակցում է Երևանի «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։
Լատվիա
Համաձայն armeniandiaspora.com էլեկտրոնային կայք էջի՝ Լատվիայում բնակվում են մոտ 5 000 հայեր ։ Համաձայն 2008 թվականին Լատվիայում իրականացված մարդահամարի, օրինական գրանցում ունեցող հայերի թիվը կազմել է 2 742 ։ Հայերը հիմնականում բնակվում են մայրաքաղաք Ռիգայում։
1887 թվականին հիմնադրվել է Լատվիայի հայ համայնքը։ Յագերի զեկույցի մեջ նշված է, որ 1941 թվականին Դաուգավպիլսի շրջանում նացիստական խմբավորումներից մեկի կողմից սպանվել է մեկ հայ ։ 1999 թվականին Ռիգայի կենտրոնում խաչքար է տեղադրվել։ 1991 թվականին սկսել է հրատարակվել հայալեզու «Արարատ» շաբաթաթերթը։ 2001 թվականին ձևավորվել է Ռիգայի հայ համայնքը։ 2002 թվականին «Արարատ» շաբաթաթերթը հրատարակումը վերսկսվել է։
Լիտվա
Լիտվայում 2011 թվականին տեղի ունեցած մարդահամարի համաձայն՝ հայերի թիվը երկրում կազմել է 1,233 ։ Համաձայն Լիտվայում գործող հայկական կազմակերպությունների՝ հայերի թիվը երկրում կազմում է մոտ 2 500 մարդ ։ 1989 թվականին, համաձայն ԽՍՀՄ մարդահամարի, հայերի թիվը կազմել է 1 655 մարդ ։ Հայերը հիմնականում բնակվում են մայրաքաղաք Վիլնյուսում։ Հայ-լիտվական մշակութային կապերը սկիզբ են առել XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին, երբ լիտվական մամուլում տպագրվեցին հայ իրականությանը, պատմությանն և մշակույթին նվիրված հոդվածներ։ Լիտվերեն են թարգմանվել հայոց նշանավոր գրողների՝ Հակոբ Պարոնյանի, Նար-Դոսի, Րաֆֆու, Գրիգոր Զոհրապի, Սիլվա Կապուտիկյանի, Խաչատուր Աբովյանի ստեղծագործությունները։ 16-րդ դարում Վիլնյուսում բացվել է հայկական դպրոց, որը գործել է ընդհուպ մինչև 18-րդ դարի կեսերը ։ Լիտվայի ամենահայտնի նկարիչներից մեկը եղել է հայազգի Յան Ռուստեմը։
Ծանոթագրություններ
մ
Սահակ Կարապետյան (պետական գործիչ)
Կենսագրություն և կարիերա
1996-2000 ընտրվել է Պետական դումայի պատգամավոր «Յաբլոկո խմբակցությունից, անվտանգության կոմիտեի ներկայացուցչի տեղակալ։ Այդ տարիներին ակտիվ զբաղվել է նոր օրենսդրական փաթեթների մշակմամբ, մասնավորապես տարբեր օրենսդրական ակտերի սահմանադրական փոփոխություններով՝  «Փաստաբանության մասին», «Չստուգված ուղիով եկամուտների օրինականացման պատասխանատվության մասին» և այլ օրենքներ։ Նրա ակտիվ գործունեության արդյունքում ընդունվել են «ՌԴ ՆԳՆ ներքին զորքերի մասին», «Միլիցայի մասին օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու» դաշնային օրենքները ։ Նաև մասնակցություն է ունեցել  «Փաստաբանության մասին» օրենքի մշակման աշխատանքներին ։
2006-2016 թվականներին աշխատել է ՌԴ գլխավոր դատախազությունում որպես միջազգային իրավունքի համագործակցության գլխավոր վարչության պետ։
Ծիծեռնակ ճամբար
Ամեն տարի Հայաստանի տարբեր մասերից, ինչպես նաև սփյուռքից հազարավոր երեխաներ և պատանիներ են իրենց ամառային հանգիստն անցկացնում «Ծիծեռնակ» հոգևոր ճամբարում՝ ստանալով քրիստոնեական գիտելիքներ։
«Մանկանց ուխտագիր»
«Ես ճամբարականս ուխտում եմ. Հավատարիմ լինել Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուն, հայրենիքիս ու իմ ազգային սրբություններին։ Ժառանգորդն ու շարունակողը լինել Ավարայրի, Սարդարապատի, Բաշ Ապարանի, Ղարաքիլիսայի և Արցախյան ճակատամարտերում ինձ համար իր արյունը հեղած հայ զինվորի սրբազան գործին, որով և հավատարիմ կլինեմ Քրիստոսին ու Նրա Ավետարանին»։ Ճամբարում ամենօրյա տողանների ժամանակ ճամբարականները բարձրաձայն արտասանում են այս ուխտագիրը։
«Սրբոց Մանկանց» մատուռ
Ճամբարում է գտնվում 2006 թվականին կառուցված Բաց Խորան Սրբոց Մանկանց մատուռը, որի հարավային ճակատին է զետեղված այս արձանագրությունը.
Սահակ Կարապետյան (պետական գործիչ)
Կենսագրություն և կարիերա
2018 թվականին որպես գլխավոր դատախազի տեղակալ քննել է Սերգեյ և Յուլիա Սկրիպալների թունավորման գործը, ընդ որում գլխավոր դատախազությունը հայտարարել է որ նրա մահը կապ չունի այդ գործի հետ ։
Ծիծեռնակ ճամբար
«Սրբոց Մանկանց» մատուռ
Յուրաքանչյուր հերթափոխի մատուռում մատուցվում է Սուրբ Պատարագ։
Սահակ Կարապետյան (պետական գործիչ)
Կենսագրություն և կարիերա
2014 թվականին Շվեյցարիայի գլխավոր դատախազ Միխայել Լաուբերի համար կազմակերպել է ուղևորություն դեպի Վոլգա և որս Կամչատկայում ։
Ծիծեռնակ ճամբար
«Սրբոց Մանկանց» մատուռ
Մատուռի ճարտարապետն է Վանաձորի Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Վահան քահանա Ազարյանը։
Կատեգորիա:Հայաստանի ճամբարներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական կրթություն
Սահակ Կարապետյան (պետական գործիչ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պետական դումայի անդամներ Կատեգորիա:«Յաբլոկո» կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ փաստաբաններ
Լճաշեն (Քաշաթաղի շրջան)
Լճաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Մտնում է Այգեհովիտ համայնքի մեջ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Արցախի Մյուս Հաբանդ գավառում։ Բնակավայրը տեղաբաշխված է Հակարի գետի ստորին հոսանքի ձախափնյա վտակ փոքր Հակարիի ձախ կողմի ձորալանջի վրա։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին քրդական ցեղերի և Ղարաբաղի խաների ճնշման ներքո Լճաշենը հայաթափվել է։ Այս հանգամանքն էլ պատճառ հանդիսացավ, որ գյուղի պատմական անցյալի մասին  տեղեկությունները և անգամ անունը մոռացության մատնվեն ։
Պատմություն
19-րդ դարի սկզբներին ամայության մատնված գյուղում հաստատվել են քուրդ և թուրք խաշնարած մի քանի ընտանիքներ ։
Հայկական գյուղը նրանք անվանեցին Դաղմաշանլի։ Մի քանի տասնամյակի ընթացքում գյուղում հաստատված քրդերն ու թուրքերը ամբողջովին կործանել են հայկական պատմամշակութային արժեքները։ Խորհրդային տարիներին դա առավել ծրագրված բնույթ ստացավ։ Այսօր այդ հուշարձանների հետքերը նույնիսկ չեն երևում։
Մոսկվայի կենտրոնական բոլշևիկյան իշխանության որոշմամբ այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին՝ Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո։
1923 թվականին Դաղմաշանլին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստնի օկրուգի,     իսկ 1930 թվականին՝ Ջաբրայիլի շրջանի կազմի մեջ ։
Գյուղը ազատագրվեց ի շնորհիվ Արցախի Հնրապետության պաշտպանության բանակի հարվածների՝ 1993 թվականին։
1998 թվականին այստեղ սկսվեց բնակավայրի վերաբնակեցումը։ Գյուղում հաստատվեցին Հայաստանի Հնրապետությունից և Ադրբեջանից բռնագաղթված մի քանի ընտանիքներ։ Գյուղը անվանափոխվեց և դարձավ Լճաշեն ։
Լճաշենն ընդգրկված է Այգեհովիտ համայնքի կազմում ։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Լճաշեն գյուղում բնակվում էր 8 մարդ, կա 3 տնտեսություն ։
Հասարակական կյանք
Գյուղն էլեկրաֆիկացված է։ Խմելու ջրի հարցը լուծվել է շնորհիվ տեղի անհատական ջրհորների։
Ռադիոն, հեռուստատեսությունը, ինտերնետ ծառայությունները, բջջային և անլար հեռախոսակապը հասանելի են բնակչությանը։
Լճաշենում 2010 թվականին կար 13 մարդ, 2015 թվականին կար 3 տուն և 8 մարդ, 2018 թվականին՝ 2 տուն, 6 մարդ։
Նրանց հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Հայերը Լատվիայում
Հայերը Լատվիայում (Armēņi Latvijā), ազգային փոքրամասնություն Լատվիայում։ 2021 թվականի հունիսի 30-ի դրությամբ Լատվիայի հայերի թիվը կազմել է 2551 մարդ, որից 1219-ը Լատվիայի քաղաքացիներ են, իսկ 646-ը՝ Լատվիայի քաղաքացիություն չեն ունեցել ։ 2022 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Լատվիայում բնակվել է 352 ՀՀ քաղաքացի ։
Հայ-լատվիական հարաբերությունները սկզբնավորվել են դեռևս XIX դարի վերջին։ Լատվիերեն են թարգմանվել Րաֆֆու և Վրթանես Փափազյանի մի քանի պատմվածքներ։ Լատվիացի մեծ բանաստեղծ Յան Ռայնիսը թարգմանություններ է կատարել հայ պոեզիայից, հոդվածներ գրել Հայաստանի պատմության, նաև Մեծ եղեռնի մասին։ Ռիգայի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորել են հայ ուսանողներ։ Ավելի ուշ երկու երկրների միջև զարգացել են տնտեսական ու մշակութային հարաբերություններ։
Լատվիական բալետի պատմության մեջ հատուկ տեղ ունի հայ ազնվական տոհմի ներկայացուցիչ, Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1956) Ելենա Տանգիևա-Բիրզնիեցեն (1907-1965), Լատվիայի ազգային օպերայի պրիմա-բալերինա, ապա՝ գլխավոր բալետմայստեր ։
Լատվիայում կռվող ԽՍՀՄ բանակների հրամանատարը Խորհրդային Միության մարշալ Հովհաննես Բաղրամյանն էր։ Արդյունաբերական դիզայներ Սվետլանա Միրզոյանը մի շարք RAF միկրոավտոբուսների ձևավորման հեղինակն էր ։ Ներկայումս Լատվիայում բնակվում է 5 հզ. հայ. նրանք հաստատված են հիմնականում Ռիգայում, նաև Լիեպայա, Յուրմալա, Ելգավա, Վենտսպիլս, Դաուգավպիլս քաղաքներում։ Մեծ մասամբ մտավորականներ են, կան գործարարներ, պետական ծառայողներ, նկարիչներ, երաժիշտներ և այլք։
1988 թվականին հիմնադրվել է հայ ազգային մշակութային կազմակերպությունը՝ Լատվիա-հայկական ընկերությունը, որի նպատակն է համախմբել տեղի հայերին, պահպանել ազգային ավանդույթները, ներկայացնել հայ մշակույթը Լատվիայում։ 1993 թվականին հիմնադրվել է Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու Ռիգայի համայնքը, 1997 թվականին սկսվել և 2002 թվականին ավարտվել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու շինարարությունը։ 1989 թվականից Ռիգայում գործում է հայկական կիրակնօրյա դպրոց։
Պատմություն
1959 թվականի մարդահամարի տվյալներով Լատվիական ԽՍՀ-ում բնակվել է 1060 հայ, 1989 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 3069, որոնք հիմնականում կենտրոնացած են եղել Ռիգայում, Յուրմալայում, Դաուգավպիլսում, ավելի քիչ՝ Լիեպայայում և Ելգավայում։ 1887 թվականին Ռիգայում ստեղծվել է հայ ուսանողների «Սևան» կորպորացիան։ Այստեղ մի քանի տարի աշխատել է դերասան Վահրամ Փափազյանը, սովորել է քաղաքական գործիչ Ստեփան Շահումյանը։ Ռիգայի բանվորական թատրոնի հիմնադիրը (փակվել է 1934 թվականին) թիֆլիսահայ, դերասան և ռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Յուրի Յուրովսկին է (իսկական ազգանունը՝ Սարուխանով, Ռիգայի հետ առնչվել է 1924 թվականից մինչև կյանքի վերջ՝ 1959 թվական)։ Էմիլս Դարզինիշի անվան միջնակարգ հատուկ երաժշտական դպրոցում հետպատերազմյան տարիներին իր գործունեությունն է սկսել Մոսկվայի կատարողական դպրոցի դաշնակահարուհի Նինա Բինաթյանը։ Նրան հաջողվել է դաստիարակել միջազգային ճանաչում ունեցող արտիստներ Իլզե Գրաուբինին և Դինա Յոֆեին։
Լատվիական բալետի պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ է գրավում հայկական ազնվականական տոհմի ներկայացուցիչ Լատվիայի ազգային օպերայի պրիմբալերինա, Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Ելենա Թանղիևա-Բիրզնիեկն (1907-1965)։ Պետրոգրադի պարարվեստի դպրոցում նա սովորել է Ագրիպինա Վագանովայի մոտ։ 1928 թվականին Ռիգայում բացել է բալետի իր դպրոցը, եղել է Լատվիայի ԽՍՀ օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր պարուսույցը։ Նա մեծ հաջողությամբ բեմադրել է «Կորսար» (ոսկե մեդալ Litteriset Artibus, Շվեդիա), «Լայմա», «Բոլերո», «Ռիգոնդա», «Շակունտալա» բալետները։ Ռիգայում Տանգիևայի տան վրա (Վիլանդես փողոց 4) տեղադրվել է հուշատախտակ։
1945-1954 թվականներին Ռիգայում է գտնվել մարշալ Հովհաննես Բաղրամյանի նստավայրը, ով Բալթյան ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատարն է եղել։ Լատվիական ԽՍՀ Օպերայի և բալետի թատրոնում հեղինակների ներկայությամբ մեծ հաջողությամբ բեմադրվել են Արամ Խաչատրյանի «Գայանե», «Սպարտակ» և Սերգեյ Բալասանյանի «Շակունտալա» (հնդկական թեմայով) բալետները։ Ծնունդով ռիգացի է ջութակահար Ռուբեն Ահարոնյանը, ով նախնական երաժշտական կրթությունը ստացել է Ռիգայի Էմիլս Դարզինիշի անվան միջնակարգ հատուկ դպրոցում։
Լատվիացի բանաստեղծներ Յան Ռայնիսը և Մարիս Չակլայսը սերտորեն կապված են եղել Հայաստանի հետ, գրել են երկրի և նրա պատմության մասին, թարգմանելով հայերենից, իսկ նրանց ժողովածուները թարգմանվել են հայերեն ։
1988 թվականին ստեղծվել է Լատվիայի հայերի ընկերությունը (ԼՀԸ), որի կազմում ընդգրկվել են Լատվիայում բնակվող բազմաթիվ հայեր, հիմնականում մտավորականության ներկայացուցիչներ՝ լրագրողներ, արվեստագետներ, երաժիշտներ, բժիշկներ, ինժեներներ և այլն։ Ընկերության առաջին նախագահը եղել է դասախոս Ս. Կ. Գասպարյանը (նախկինում աշխատել է Լատվիական ԽՍՀ Կենտկոմի ապարատում)։ Իր գոյության ընթացքում կազմակերպությունը մշակույթի ոլորտում բազմաթիվ հասարակական նշանակության միջոցառումներ է անցկացրել՝ որոնք նվիրված են եղել Կոմիտասի, Հովհաննես Թումանյանի, Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Ա. Սպենդիարյանի, Ս. Կապուտիկյանի, Մհեր Մկրտչյանի, Շառլ Ազնավուրի, Մարտիրոս Սարյանի, Հրանտ Մաթևոսյանի, Արմեն Ջիգարխանյանի և այլոց պատվին։ 1991 թվականին Լատվիայի մայրաքաղաքում անցկացվեց «Փարաջանովյան օրեր» 4 հաղորդումներից բաղկացած շարքը՝ ի հիշատակ հանգուցյալ հանճարեղ հայորդու, որին մասնակցել են կինեմատոգրաֆիստներ Հայաստանից։ Շարքի գեղարվեստական ղեկավարներն էին ռիգացիներ Ավգուստս Սուկուտսը և Րաֆֆի Խարաջանյանը։ 2005 թվականին, Հայոց ցեղասպանության 90-րդ տարելիցի կապակցությամբ, Ռիգայում տեղի է ունեցել «Արմենիադա-2005» 4 տարբեր տեսակի միջոցառումների շարք։ Հայոց ցեղասպանության 90-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումը կազմակերպել էր Լատվիայի հայ մշակութային ընկերությունը (ԼՀԸ) (գեղարվեստական ղեկավար Րաֆֆի Խարաջանյան)։ Լատվիայի Ի.Կոզակևիչի անվան ազգային մշակութային ընկերությունների ասոցիացիայի տան դահլիճում բացվել է տարբեր ազգերի 25 պրոֆեսիոնալ հեղինակների նկարների ցուցահանդես։ Այն կոչվում է «Լեռների ափերում»։ Ապրիլի 16-ին և 17-ին Ռիգայի կինոցուցասրահում ցուցադրվեցին «Մայրիկ-2» և «Արարատ» ժապավենները։ Իսկ ապրիլի 24-ին հանրահայտ «Ավե Սոլ» սրահում տեղի ունեցավ գրական-երաժշտական հիշարժան երեկո, ինչպես նաև՝ Րաֆֆի Խարաջանյանը՝ քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի կապակցությամբ կազմակերպել էր նկարների բազմազգ ընդարձակ ցուցահանդես Սևագլուխների տան երեք հարկերում, որը բացվել էր 2001 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։ 1990 թվականին Ռիգայում, Հին քաղաքում, Մեյերովիցա բուլվարում տեղադրվել է Հայաստանից բերված տուֆից պատրաստված խաչքար (քանդակագործ՝ Սամվել Մուրադյան)։ Խաչքարը տեղադրվել է ի հիշատակ Օսմանյան Թուրքիայի տարածքում Հայոց ցեղասպանության (1915-1923) միլիոնավոր անմեղ զոհերի, ինչպես նաև ի երախտագիտություն Լատվիայի ժողովրդին 1988 թվականի երկրաշարժի ժամանակ Հայաստանին օգնելու համար։ Շուտով խաչքարի շուրջը կառուցվեց մի փոքրիկ ճարտարապետական համալիր, որը օծվեց Էջմիածնից ժամանած Նավասարդ արքեպիսկոպոսի կողմից։ Վերջին տարիներին խաչքարի մոտ տեղադրվել է երեք լեզվով բացատրական ցուցատախտակ։ 2022 թվականի ապրիլի 20-ին Լատվիայի Ի. Կոզակևիչի անվան ազգային մշակութային ընկերությունների ասոցիացիայի տան Բուխարու  սրահում բացվեց Լատվիայից (Կ. Հակոբյան, Բ. Ստեփանյան, Ա. Հակոբյան, Վարուժ) և Հայաստանից հայ նկարիչների նկարների ցուցահանդեսը։ Լատվիացի նկարիչ Նիլս Ջումիտիսը այդ միջոցառման ժամանակ դուդուկ է նվագել։ Ցուցահանդեսը նվիրված է եղել Հայոց ցեղասպանությանը։
1991 թվականին լույս է տեսել «Արարատ» թերթի առաջին համարը(ռուսերեն)։ 2001 թվականին ստեղծվել է Ռիգայի հայկական համայնքը, մեկ տարի անց այն վերսկսել է «Արարատ» թերթի թողարկումը։ 2011 թվականից իրգործունեությունն է սկսել Լատվիայի հայկական մշակութային կենտրոնը (համանախագահներ՝ Րաֆֆի Խարաջանյան և Հասմիկ Նուրիջանյան), որը ժառանգել է Լատվիայի հայերի ընկերության մշակութային ավանդույթները։ 2012 թվականից ի վեր Լատվիայի հայերի կյանքը, նրանց էթնիկ հայրենիքի խնդիրներն ու նորությունները պարբերաբար լուսաբանվում են ЛАКЦ կայքում՝ www.karap.lv:
2017 թվականի ապրիլին Լատվիայում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության նախաձեռնությամբ Ռիգայում անցկացվել են բազմաբնույթ «Հայկական մշակույթի օրեր»։ Դրանց անցկացմանը նպաստել է նաև  Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան Ողբերգության» լատվիերեն թարգմանված հրատարակությունը (Jumava հրատարակչություն, գրաբարից թարգմանությունը կատարել է բանասեր Վալդա Սալմինան, ով բարձրագույն կրթություն է ստացել Երևանում)։ 2019 թվականին հայտնի ռուսալեզու գրող Նարինե Աբգարյանը Մոսկվայից Ռիգա է եկել հեղինակային հանդիպումների։ Նրա գիրքը լատվիերեն թարգմանությամբ հրատարակվել է Իլզե Պաեգլե-Մկրտչյանի կողմից, ով իր աշխատանքով նպաստել է նաև լատիներեն լեզվով Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան 40 օրը» և Քրիս Բոջալյանի «Tuksnešameitenes» վեպերի հրատարակմանը։ 2019 թվականին միջոցառումներ կազմակերպվեցին երգահան Կոմիտասի և բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան 150-ամյակի կապակցությամբ։ Հայաստանի ֆինանսավորմամբ և Լատվիայում ՀՀ դեսպանության (դեսպան Տիգրան Մկրտչյան) օժանդակությամբ լույս է տեսել Հովհաննես Թումանյանի 20 հեքիաթներից բաղկացած ժողովածուն՝ Վ. Սալմինի լատիներեն թարգմանությամբ։ Ռիգայի մայր տաճարում հնչել է Կոմիտասի Պատարագը (երգչախմբի համար կազմակերպել էր պրեմիերային ժամանած Վաչե Շարաֆյանը), որին մասնակցում էին Երևանից և Փարիզից ժամանած հայ մենակատարները, ինչպես նաև Լատվիայի ռադիոյի երգչախումբը (դիրիժոր՝ Սիգվարդս Կլյավա)։ Մեկնաբանությունը ձայնագրված էր ձայնասկավառակի վրա, որն ուներ լայն շրջանառություն։ 2017 թվականին, Ռիգայի մայր տաճարում վերոնշյալ երգչախումբը հեղինակի ներկայությամբ հանդիսատեսի դատին է հանձնել Տիգրան Մանսուրյանի «Ռեքվիեմը»։ Ավելի վաղ Ռիգայի մայր տաճարում տաճարում, Ս. Կլյավայի ղեկավարությամբ, հնչել էր Ա. Շնիտկեի երգչախմբի համար ընդլայնված համերգ Գրիգոր Նարեկացու տեքստերի հիման վրա։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Լատվիայի Հայկական մշակույթի կենտրոնը նախաձեռնել է խաղաղ երթ և ցույց, որի նպատակն է եղել հասարակության ուշադրությունը հրավիրել Լեռնային Ղարաբաղում սկսված իրադարձությունների վրա և հակամարտության խաղաղ կարգավորման կոչ անել։ Ավելի վաղ՝ 2012 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Ռիգայում Հունգարիայի դեսպանատան դիմաց հայկական դրոշներով և կարգախոսներով տպավորիչ բողոքի ակցիա է տեղի ունեցել՝ կապված Հունգարիայում հայ սպայի սպանության համար դատապարտված զինվորական Ռամիլ Սաֆարովի արտահանձնձնման հետ, քանի որ Ադրբեջանի նախագահը նրան ներում էր շնորհել։
2021 թվականի մարտի 17-ին Լատվիայի 53 հայտնի մշակութային գործիչներ և մտավորականներ (ինչպիսիք են ռեժիսոր Ալվիս Հերմանիսը, ակադեմիկոս Մայա Կուլեն, պրոֆեսորներ Լեոնս Թայվանսը և Իննա Դրուվիետեն, բանաստեղծ Վիկտորս Ավոտինշը, կոմպոզիտորներ Պետերիս Վասկսը, Արթուր Մասկացը, Գեորգս Պելեկրոնիսը, դիրիժոր Ա․ Ռուբիկսը) բաց նամակով դիմել են Ադրբեջանի իշխանություններին՝ կոչ անելով չխոչընդոտել ռազմական գործողությունների ընթացքում զոհված և սպանված զինծառայողների մարմինների տեղափոխմանը Հայաստան, ինչպես նաև ռազմագերիների և մյուս կալանավորված անձանց վերադարձն իրենց հայրենիք ։
2021 թվականի մայիսի 6-ին Լատվիայի խորհրդարանը ձայների մեծամասնությամբ ընդունել է Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հռչակագիրը (կողմ է քվեարկել 58, դեմ՝ 11, ձեռնպահ՝ 7, 24 պատգամավոր չի մասնակցել քվեարկությանը)։ Այսպիսով, Լատվիան դարձել է 33-րդ երկիրը, որը պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը։ 2022 թվականից Հովհաննես Իգիթյանը համարվում է Բալթյան երկրներում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանը (նստավայրը՝ Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուս)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի ազգեր լ լ
Հովհաննես Օվանօղլյան
Հովհաննես Սեդրակի Օվանօղլյան (1901, ք․ Ախալքալաք-28․6․1958, Մոսկվա), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր (1953), տեխնիկական, գիտատեղնիկական թեկնածու (1951), ԽՄԿԿ անդամ (1919)։
Ավարտել է Բաքվի հրամանատարական կազմի (1921) և հրետանային (1922) դասընթացները, Ֆ․ Զերժինսկու անվան հրետանային ակադեմիան (1931)։ Պատանեկան տարիներից մասնակցել է հեղափոխական խովություններին, 1919 թվականի սկզբին անդամակցել Թիֆլիսի «Սպայաակ» կոմունիստական երիտասարդական միությանը։ 1919 թվականի ամռանը փոխադրվել էր Ալեքսանդրապոլ, այնուհետև՝ Կարս, աշխատել որպես հեռագրիչ, կապ հաստատել տեղի բոլշևիկյան կազմակերպության հետ, Ղուկաս Ղուկասյանի ղեկավարությամբ մասնակցել է Կարսի ամրոցի կայազորի ապստամբության կազմակերպմանը, որի ճնշումից հետո բանտարկվել է, ապա՝ արտաքսվել Բաքու։ Մասնակցել էր Վրաստանում մղվող քաղաքացիական կռիվներին։ 1922 թվականին նշանակվել էր Բաթումի ամրացված շրջանի 2-րդ հրետանային դիվիզիայի դասակներից մեկի, այնուհետև՝ առափնյա մարտկոցների հրետանային դիվիզիոնի, 1924 թվականին՝ Կրոնշտադտի «Կրասնայա Գորկա», ամրոցի մարտկոցի հրամանատար։ 1931 թվականին փոխադրվել էր Երևան՝ որպես հայկական հրետանային գնդի շտաբի պետ։ 1932 թվականից՝ Բաքվի հակաօդային պաշտպանության առանձին զենիթահրետանային գնդի հրամանատարի պաշտոնակատար, ապա՝ հրամանատար, 1935 թվականից՝ ՀՕՊ–ի 3-րդ առանձին բրիգադի շտաբի պետ։ 1936 թվականից՝ կարմիր բանակի հրետանային վարչության 2-րդ բաժնի պետի տեղակալ, զենիթային բաժնի պետի օգնական, 1939 թվականից՝ զենիթային հրետանու հրաձգային–տեխնիկական կոմիտեի պետ։ Օվանողյանը հեղինակ էր զենիթային հրետանու տեսությանը և պրակտիկային վերաբերող մի շարք աշխատությունների, որոնց մեջ առաջ քաշված դրույթները հաջողությամբ կիրառվել էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1956 թվականին զորացրվել է։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեներալներ
Ռայխենբերգ (Բավարիա)
Ռայխենբերգ  (Reichenberg), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4015 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Տարածքը կազմում է 34,79 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 176։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նիվերկա
Նիվերկա (Ніверка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զեկզյուլինո
Զեկզյուլինո (Зекзюлино), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Վոլֆսբուրգ (այլ կիրառումներ)
Վոլֆսբուրգ անվանումը կարող է վերաբերել.
Սեկեյրա
Սեկեյրա (Sequeira) բնակավայր Ուրուգվայի արևելյան մասում, Արտիգաս դեպարտամենտում։
Բնակչություն
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 1149 մարդ ։ Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուրուգվայի բնակավայրեր
Շումսկ
Շումսկ (Шумськ), քաղաք Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Շումի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1149 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Շումսկ քաղաքում բնակվում էր 5 010 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,19 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1149 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ղարաջորան
Ղարաջորան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Պետրիշչևո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)
Պետրիշչևո (Петрищево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստղերի հետ
«Աստղերի հետ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1891 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականի հուլիսի 17-ին Դսեղում։
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվող №11 ծոցատետրում կա մեկ ինքնագիր, առանց վերնագրի, թվագրված՝ «17 հուլիսի, Դսեղ»։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է «Մուրճ» ամսագրում 1891 թվականին, №11 համարում (էջ 1304), այնուհետև, «Գիշերային մտածմունք» վերնագրով՝ 1892 թվականին Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից (էջ 108-109) ։
Թումանյանը հետագայում բանաստեղծությունը ենթարկել է վերամշակման։
Արտատպվել է 1922 թվականին Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Արծաթե ժապավեն
«Արծաթե ժապավեն» (Nastro d’argento), ամենամյա կինոմրցանակաբաշխություն՝ հիմնադրված 1946 թվականին Իտալական կինոլրագրողների ազգային ասոցիացիայի (Sindacato nazionale giornalisti cinematografici italiani. SNGCI) կողմից։ Մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունենում Տավրոմենիայի թատրոնում։
Պատմություն
Կինոլրագրողների միությունը հիմնադրվել է 1946 թվականին կինոլրագրողների և էսսեիստների խմբի կողմից, որոնցից մի քանիսը հետագայում դարձել են ռեժիսորներ (Ստենո, Մարիո Սոլդատի, որը նրանց առաջին նախագահն էր) և հեղինակներ (Միքելանջելո Անտոնիոնի, Անտոնիո Պիետրանջելի)։ Մրցանակը հիմնադրվել է նույն թվականին, որի նպատակն էր «խթանել իտալական կինեմատոգրաֆիայում գեղարվեստական, տեխնիկական և արդյունաբերական շարունակական բարելավումը և պարգևատրել համապատասխան ձեռքբերումները» ։
Առաջին անգամ շնորհվել է Հռոմում։ Մի քանի մրցանակաբաշխություններ անցկացվել են վիլլա Մեդիչիիում գտնվող ֆրանսիական ակադեմիայի գլխավոր գրասենյակում։ Այն անցկացվում է նաև Հռոմի 21-րդ դարի արվեստի ազգային թանգարանի տարածքում։ Ավանդաբար մրցանակի հանձնումը տեղի է ունեցել Սիցիլիայի Տաորմինա քաղաքում, սակայն 2005 թվականից մրցանակը հանձնվում է «Չինեչիտտա» կինոստուդիայում, որը գտնվում է Հռոմի արվարձանում ։
Համարվում է իտալական երկու ամենանշանակալի կինոմրցանակներից մեկը (Դավիթ դի Դոնատելոյի մրցանակի հետ մեկտեղ) ։
Մրցանակների կատեգորիաներ
Ներկայումս շնորհվում են հետևյալ մրցանակները.
Մրցանակներն այլևս չեն հանձնվում.
Ժեմնոս
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 6007 մարդ, բնակչության խտությունը` 183.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.75 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 21 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 3882 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2689-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1193։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,3 %։ 2689 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2456 անձ (1265 տղամարդ և 1191 կին)։ Գործազուրկ են եղել 233 անձ (117 տղամարդ և 116 կին)։ 1193 անաշխատունակներից 434-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 425-ը` թոշակառուներ, իսկ 334-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժան Ֆիլիպ Ռամո
Ժան Ֆիլիպ Ռամո, բարոկկո դարաշրջանի նշանավոր ֆրանսիացի երգահան և երաժշտագետ, հաջորդել է Ժան-Բատիստ Լյուլիին ֆրանսական օպերայի բնագավառում, հայտնի է նաև կլավեսինի համար գրված իր ստեղծագործություններով։
Զարգացրել է ֆրանիսական օպերայի ոճը՝ ստեղծելով այնպիսի գլուխգործոցներ, ինչպիսիք են՝ «Հիպոլիտ և Արիսիա» (Hippolyte et Aricie, 1733), «Կաստոր և Պոլուքս» (Castor et Pollux, 1737), «Դարդանուս» (Dardanus, 1739) քնարերգական ողբերգություններ-օպերաները, «Պլատեա» կոմիկական օպերան, «Նրբակիրթ Հնդկաստաններ» օպերա-բալետը (Les Indes galantes, 1735), որոնք այսօր էլ մեծ հաջողությամբ բեմադրվում են Ֆրանսիայի և եվրոպական այլ երկրների օպերային թատրոններում։
(4499) Դևիդալեն
(4499) Դևիդալեն (Davidallen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 4-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արտավազդ Եղոյան
Արտավազդ Ֆրունզեի Եղոյան,, հայ հաղորդավար, դերասան, թարգմանիչ, ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Արտավազդ Եղոյանը ծնվել է 1950 թվականին, Երևանում։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 միջնակարգ դպրոցը։ 1968-1969 թթ. աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում` որպես պրեպարատոր։ Մինչ 1980 թվականին աշխատել է հարավային հեռախոսային հանգույցում` որպես մոնտյոր։ Զուգահեռ երգել և նվագել է «Նաիրի», ապա՝ «Էրեբունի» վոկալ գործիքային անսամբլներում։ 1976-1979 թթ. խաղացել է Երգիծանքի և հումորի թատրոնում, որի ընթացքում դարձել է համամիութենական փառատոների դափնեկիր և ոսկե մեդալակիր՝ որպես լավագույն դերասան և երգիչ։ Այդ տարիներին է խաղացել նաև Չարենցի «Կապկազ թամաշա» երկի «Ղարայի» կերպարում, որի համար Մոսկվայում արժանացել է ոսկե մեդալի։ 1976 թվականից եղել է հայերեն լեզվով խոսող առաջին դիջեյը։ 1979 թվականից մոտ 10 տարի աշխատել է ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարությունում՝ որպես էլեկտրիկ, ապա՝ բաժնի վարիչ։ Արցախյան շարժման տարիներից մինչ պատերազմի ավարտը եղել է օպերատոր և աշխատել է ռազմի դաշտում։ Եղել է «Տիգրան Մեծ» կամավորական ջոկատի անդամ։ 1989 թվականից աշխատել է «Խճանկար» հեռուստանախագծում՝ որպես թարգմանիչ, ապա՝ գործող անձ։
1991 թվականին եղել է հայկական առաջին անկախ «3-րդ ալիք» հեռուստաընկերության հիմնադիրներից մեկը, որտեղ ունեցել է հեղինակային հաղորդումներ։ 1999-2001 թթ. աշխատել է «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում, որտեղ վարել է «3-րդ վագոն» հաղորդումը։ Ապա տեղափոխվել է «Երևան» հեռուստաընկերություն, որտեղ իրականացրել է «Կես կատակ, կես լուրջ», «Ժողովրդական վարպետներ» և այլ հեռուստաէջեր։ Հետագայում «Կենտրոն» հեռուստաընկերությունում վարել է «Փողոց» հաղորդաշարը, իսկ «Հայ TV» հեռուստաընկերությունում, Կարեն Քոչարյանի և Մարտին Վարդազարյանի հետ, վարել է «3-րդ ակումբ» հաղորդումը։ Տարիներ շարունակ եղել է բազմապիսի պետական մեծ ու փոքր միջոցառումների և նախագծերի հնչյունային ռեժիսոր։ 2000-ականների կեսերից աշխատում է «Մհեր Մկրտչյան» թատրոնում՝ որպես ներկայացումների երաժշտական ձևավորող։ Տիրապետում է 11 լեզուների, թարգմանել է շուրջ 350 բազմաժանր ֆիլմ, որոնցից հիշարժան են «Մայրիկ», «Մուսա լեռան 40 օրը», «Սիրանո դը Բերժերակ» և այլ ժապավեններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հաղորդավարներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ
Պետրիշչևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Պետրիշչևո (Петрищево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 210 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արկանջելո Կորելլի
Արկանջելո Կորելլի (Arcangelo Corelli, ), բարոկկո դարաշրջանի նշանավոր իտալացի կոմպոզիտոր և ջութակահար։ Գրել է ջութակի համար սոնատներ («Sonate di chiesa») և նվագախմբի համար ստեղծագործություններ («Կոնչերտո գրոսսո», իտալերեն՝ concerto grosso), որոնք այսօր էլ հաճախ կատարվում և ձայնագրվում են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռավեննա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իտալացի ջութակահարներ Կատեգորիա:Իտալացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իտալացի դիրիժորներ
Խոստովանություն (բանաստեղծություն)
«Խոստովանություն», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1891 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականին ։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1892 թվականի լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 157), թվագրված՝ «1891 թվականի նոյեմբերի 9», այնուհետև Երևանում՝ 1940-1959 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 76)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է Մոսկվայում 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից ։
Ագլոնի շրջան
Ագլոնի շրջան (Aglonas novads), վարչա-տարածքային միավոր Լատվիայի Հանրապետության արևմուտքում՝ Լատգալիայի մարզում։ Կենտրոնը համարվում է Ագլոնա քաղաքը։
Բնություն
Շրջանի ընդհանուր տարածքից՝ 392,7 կմ2, դրա մեծ մասն օգտագործվում է գյուղատնտեսությունում, դրանք կազմում են 16938,6 հա։ 87.3 հա-ն օգտագործվում է բնակելի կառուցապատման, իսկ 4.1 հեկտարը` առևտրային գործունեության համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Նովովլադիմիրովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Նովովլադիմիրովկա (Нововолодимирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովովլադիմիրովկա գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,178 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 280,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1930 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հերիկ
Հերիկ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Մտնում է Մոշաթաղ համայնքի մեջ։
Հերիկ-Վարազգուն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Հերիկ գյուղում բնակվում էր 50 մարդ, կար 11 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության աշխարհագրություն
Նեղ օրերից մեկը
Նեղ օրերից մեկը, Նար-Դոսի պատմվածքներից, որ տպագրվել է 1904 թվականին ։
Սյուժե
Պատրիկյանը տանտիրոջը խնդրում է մի քանի օրով երկարացնել սենյակի վարձը տալու ժամանակը, քանզի ինքը հիմա աշխատանք չունի։ Պատրիկյանը նախկինում եղել է ուսուցիչ գավառական մի դպրոցում, սակայն դպրոցը փակել են։ Դրանից հետո նա ցանկացել է գնալ արտասահման՝ ուսումը շարունակելու, սակայն հովանավոր չի գտել, իսկ հիվանդանալուց հետո էլ ծախսել է խնայած ամբողջ փողը։ Պատրիկյանը հույս ուներ, թե իր երկու գրքույկներից բավականին վաճառված կլինեն, բայց գրախանութում ասում են, որ վաճառվել է միայն մեկ գրքի 5 օրինակ։ Երբ Պատրիկյանը գնում է խմբագրատուն, որտեղ նա հաճախ էր լինում, և նրան խնդրում են թերթը լրացնելու համար որևէ նյութ գրել, Պատրիկյանն սկսում է հոդված գրել մի գրողի մասին, որ գրքից երեք ամսվա ընթացքում վաճառվել է ընդամենը 5 օրինակ։