cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆայլիչ
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2894 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 30,21 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 123։
Ֆարինդոլա
Ֆարինդոլա  (Farindola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1805 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 40 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 45 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65010, հեռախոսային կոդ՝ 085:
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին՝ Միրլիկիի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 6-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջասիմ
Ջասիմ (جاسم), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Դառաայի մարզում։ Հանդիսանում է Դառաայի մարզ 3 գավառներից մեկի՝ Ջասիմի շրջանի կենտրոնը։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է մարզի արևմտյան մասում, բարձրությունը ծովի մակարդակից 331 մետր է։ Դառաա քաղաքից 38 կմ հյուսիս-արևմուտք է, Դամասկոսից՝ 55 կմ հարավ-արևմուտք։ Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Ալ-Սուեյդա քաղաքում։
Բնակչություն
Ըստ 2004 թ մարդահամարի տվյալներով, քաղաքի բնակչության 31 683 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իզրաայի գավառ
Լևոն Թևանյան
Լևոն Սամվելի Թևանյան, հայ բլուլահար, շվիահար։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2012) ։
Կենսագրություն
Լևոն Թևանյանը ծնվել է 1975 թվականին, Երևանում։ Ավարտել է Ալեքսեյ Հեքիմյանի անվան 7-ամյա երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարանը և Գեղագիտության ազգային կենտրոնի փողային գործիքների դասարանը։ 1997 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան (Արարատ Պետրոսյանի դասարան)։ 1992-2010 թվականներին եղել է «Տկզար» պետական անսամբլի մենակատար, 2000 թվականից՝ Շողակն համույթի մենակատար, 2011 թվականից՝ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի ժողովրդական գործիքների «Ֆոլկ մոդերն» նվագախմբի մենակատար, գլխավոր դիրիժոր և գեղարվեստական ղեկավար
2009 թվականին դասախոսությամբ և համերգով («Թևանյան քառյակ»-ի հետ միասին) հանդես է եկել Տարտուի համալսարանում ։ Երաժշտական կատարմամբ հանդես է եկել նաև Ռիգայի սիմֆոնիկ համույթի հետ։
2011-2012 թվականներին 17 մենահամերգներ է ունեցել Իտալիայի 12 քաղաքներում։ Հայաստանի հանրային ռադիոյի արխիվում կա Լևոն Թևանյանի ավելի քան 20 ձայնագրություն։ Թևանյանի ճանաչված ձայներիզը Traditional Crossroads կազմակերպության Old song new dance հավաքածուն է։ Լևոն Թևանյանը տիրապետում է հայկական բոլոր փողային երաժշտական գործիքներին (բլուլ, շվի, թավ շվի, դուդուկ, պկու, պարկապզուկ, զուռնա), ինչպես նաև դաշնամուրի։ Դաշնամուրային համերգներով հանդես է եկել Երևանում՝ կատարելով հայկական կոմպոզիցիաներ ջազային իմպրովիզացիաներով։ Ջազային արվեստ ուսումնասիրել է կոմպոզիտոր և պրոֆեսոր Ծովակ Համբարձումյանի մոտ։
Համերգներով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ավստրիայում, Հոլանդիայում, Սլովենիայում, Սլովակիայում,Թուրքիայում, Լիբանանում, Բուլղարիայում, Սիրիայում,Ռուսաստանում, Միացյալ Արաբական Էմիրություններում, Լատվիայում, Էստոնիայում, Հորդանանում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում,Ավստրալիայում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բլուլահարներ Կատեգորիա:Հայ շվիահարներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Սուխայա Գնիլուշա
Սուխայա Գնիլուշա (Сухая Гнилуша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գնիլուշա գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է,ավազանի տարածքը 93,7 կմ2 է։ Սուխայա Գնիլուշաի ակունքը գտնվում է Ստորին Բեդուգա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Խորհրդային սոցիոլոգիական ասոցացիայի հայկական բաժանմունք
Խորհրդային սոցիոլոգիական ասոցիացիայի հայկական բաժանմունք, Խորհրդային սոցիոլոգիական ասոցիացիայի (Советская социологическая ассоциация) ստորաբաժանում Հայկական ԽՍՀ-ում։ Հիմնվել է 1984 թվականին։
Ղեկավար մարմինը եղել է ընդհանուր ժողովը, որն ընտրել է բյուրո։ Կոորդինացրել է սոցիոլոգիական ստորաբաժանումների և ծառայությունների գործունեությունը, սոցիոլոգիայի բնագավառում աշխատող մասնագետների գիտահետազոտական աշխատանքները, կազմակերպել սեմինարներ, գիտական կոնֆերանսներ և այլն։ Ունեցել է 20 կոլեկտիվ և 120 անհատ, անդամ։
1930-ական թվականների վերջերին Խորհրդային Հայաստանի էկոնոմիկայի գրեթե բոլոր բնագավառներում հաստատվեց արտադրամիջոցների հասարակական սեփականությունը, և սոցիալիստական տնտեսության բաժինը կազմեց շուրջ 99%։
Հայկական ԽՍՀ ժողտնտեսության կառավարումը, ինչպես ԽՍՀՄ միասնական ժողտնտեսական համալիրինը, իրականացվում էր վարչահրամայական սկզբունքով։ Այն ընդգրկում էր արտադրության, բաշխման, փոխանակության և սպառման պրոցեսները, ամբողջ հասարակության մասշտաբով կենտրոնացնում տնտեսական կառավարման՝ առանցքային համարվող ֆունկցիաները և միաժամանակ ենթադրում ձեռնարկությունների, մյուս տնտեսական օղակների հարաբերական տնտեսական ինքնուրույնություն։
1985 թվականին սոցմրցության բոլոր ձևերում ընդգրկված էր 1,2 միլիոնից ավելի մարդ։ Հաղթողի կոչման համար պայքարում էին շուրջ 1,2 հազար ձեռնարկություն ու կազմակերպություն, 8 հազար արտադրամաս, բաժին ու բաժանմունք, 18 հազար բրիգադ։ ՀԽՍՀ 10 անգամ անընդմեջ հաղթող է ճանաչվել համամիութենական սոցմրցության մեջ (1985)։
Կատեգորիա:Հասարակագիտություն Կատեգորիա:Գիտությունը Հայաստանում
Լինքոլնի հուշահամալիր
Լինքոլնի հուշահամալիր, հուշահամալիր, որը գտնվում է Վաշինգտոնի կենտրոնում՝ Ազգային ծառուղում։ Կառուցվել է ի պատիվ ԱՄՆ տասնվեցերորդ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի։ Նրա նախագահությունն անցել է Քաղաքացիական պատերազմի (1861-1865) տարիներին։ 1914-1922 թվականներին կառուցված հուշահամալիրը խորհրդանշում է Լինքոլնի հավատն առ այն, որ բոլոր մարդիկ պետք է ազատ լինեն։
Պատմություն
Նախագահի հիշատակը հավերժացնելու համար արժանի հուշակոթող կառուցելու պահանջներն ի հայտ եկան նրա մահվան պահից։ Աբրահամ Լինքոլնի՝ առաջին հրապարակային հուշակոթողը բացվեց նրա մահից երեք տարի անց՝ 1868 թվականին Վաշինգտոնում՝ Կոլումբիա շրջանի քաղաքապետարանի շենքի դիմաց (որտեղ այժմ գտնվում է Կոլումբիա շրջանի Վերաքննիչ դատարանի շենքը) ։
1867 թվականի մարտին ԱՄՆ Կոնգրեսը որոշում ընդունեց ազգային հուշահամալիրի ստեղծման վերաբերյալ։ Նախագծի իրականացման հետ կային շատ բացթողումներ. շինարարության որոշումը բազմիցս հետաձգվում էր (1901, 1902 և 1908 թվականներին), և միայն 1913 թվականին Կոնգրեսը հաստատեց հուշակոթողի տեղադրության դիզայնը։ Ի սկզբանե հանձնախմբի շինարարության նախագիծը դրված էր կասկածի տակ. ճարտարապետ Հենրի Բեքոնի կողմից առաջարկված հունական տաճարի տեսքով հուշակոթողը չափից դուրս վեհաշուք էր թվում Լինքոլնի նման համեստ մարդու հիշատակը հավերժացնելու համար, բացի այդ «Արևմտյան Պոտոմակ» զբոսայգու ճահճային տեղանքը հարմար չէր նման հսկայական կառույցի շինարարության համար։ Այնուամենայնիվ նախագիծը հաստատվեց, դրա իրականացման համար հատկացվեց 300 000 դոլար։ Առաջին քարը տեղադրվեց 1914 թվականի փետրվարի 12-ին։ Հուշակոթողը բացվեց 1922 թվականի մայիսի 30-ին, իսկ բացման արարողությանը ներկա էր նախկին նախագահի միակն ողջ մնացած որդին՝ Ռոբերտ Թոդ Լինքոլնը ։ Շինարարության համար օգտագործվեցին Ինդիանայից բերված կրաքարը և Կոլորադոյի մարմարը։ Նախագահի արձանը պատրաստվեց Ջորջիայից բերված մարմարը։ Ի սկզբանե հուշակոթողը վերահսկում էր Հասարակական շենքերի և տարածքների վարչությունը, բայց 1933 թվականի օգոստոսի 10-ից հուշահամալիրը հանձնվեց Ազգային պարկերի ծառայությանը։
1963 թվականի օգոստոսի 28-ին հուշակոթողը վկան դարձավ ամերիկյան պատմության ամենամեծ ցույցերից մեկին՝ Աշխատատեղերի և ազատության համար դեպի Վաշինգտոն երթին։ Շատ ճառեր հնչեցին այն ժամանակ հուշահամալիրի աստիճաններից, այդ թվում Մարտին Լյութեր Քինգի հանրաճանաչ «Ես երազանք ունեմ» ճառը։ Ի հիշատակ այդ իրադարձության՝ մուտքից ոչ հեռու տեղադրվել է հուշատախտակ։
Հորինվածք
Շենքի հորինվածքը խորհրդանշում է Միությունը։ Պարագծով տեղադրված են 36 սյուներ՝ հենց այդքան նահանգներ էին միավորվել Լինքոլնի մահվան պահին։ Վերջին երկու միացած նահանգների՝ Ալյասկայի և Հավայան կղզիների անվանումներով ցուցատախտակները տեղադրվեցին հուշահամալիրի մուտքի մոտ։
Հուշահամալիրի կենտրոնում տեղադրված է Դենիել Չեսթեր Ֆրենչի հեղինակած Լինքոլնի արձանը։ Ճարտարապետն օգտագործել է Մեթյու Բրեդի լուսանկարները, որտեղ նախագահը նստած է մտածկոտ դեմքով, իսկ նախագահի հայացքն ուղղված է Վաշինգտոնի հուշակոթողին և Կապիտոլիումին։ Լինքոլնի արձանն ունի 19 ֆուտ (5.79 մ) բարձրություն և կշռում է 175 տոննա։ Հենց արձանի վերևում փորագրված է. Շինության ներսում գտնվում են նաև երկու հսկա քարասալեր. մեկի վրա փորագրված է Լինքոլնի երկրորդ երդմնակալության ճառի տեքստը, իսկ մյուսի վրա՝ Գեթիսբերգյան ճառը։ Պատերի վրայի երկու նկարազարդումները խորհրդանշում են ազատության, արդարության, միասնականության, եղբայրության և բարեգործության սկզբունքները։
Մեր օրերում
Հուշահամալիրը բաց է շուրջօրյա։ Ամեն տարի ավելի քան 6 միլիոն մարդ է այցելում այստեղ։ 2007 թվականին հուշակոթողը զբաղեցրեց 7-րդ տեղը ԱՄՆ 150 ամենահանրաճանաչ շենքերի ու շինությունների ցանկում, որը կազմել էր Ճարտարապետների ամերիկյան ինստիտուտը։
Դրամների վրա
1959 թվականից 2008 թվականը Լինքոլնի հուշահամալիրը պատկերվել է 1 ցենտանոցի դարձերեսին, որի թողարկումը սկսվեց նախագահի ծննդյան 150-ամյակի կապակցությամբ։ Պատկերը ստեղծվեց մի փորագրանկարչի կողմից, որը երբեք չէր տեսել հուշահամալիրը։ Եվ չնայած ֆինանսների նախարարին այն դուր եկավ, դրամագետներն այն ընդունեցին քննադատորեն, որը «նման էր տրոլեյբուսի» ՝ անվանելով «գեղարվեստական դժբախտություն» ։ Հուշահամալիրի պատկերը կարելի է տեսնել նաև ԱՄՆ հինգդոլարանոց թղթադրամի դարձերեսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1922 հիմնադրումներ
Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի որոշումը հայերի ցեղասպանության մասին
Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի որոշումը հայերի ցեղասպանության մասին, ընդունվել է Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի համագումարում 1989 թ. մայիսին (Սան Անտոնիո, ԱՄՆ)։ Հայերի ցեղասպանության հարցի վերաբերյալ միաձայն (350 ներկայացուցիչներ) ընդունված որոշումը Խորհրդի անդամ բոլոր եկեղեցիներին կոչ է անում «դիմել իրենց երկրների կառավարություններին՝ ճնշում գործադրելու Թուրքիայի վրա հայերի ցեղասպանության փաստը ընդունելու նպատակով»։ Որոշումը Թուրքիայից պահանջում է «ազատել զավթած Հայաստանը և ապահովել իրենց հայրենիք վերադառնալու սփյուռքահայերի իրավունքը», «ձեռնամուխ լինել վերջին 75 տարում երկրում ավերված ավելի քան երկու հազար տաճարների ու եկեղեցիների վերաշինմանն ու վերանորոգմանը»։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանությանն առնչվող փաստաթղթեր
Արմյանսկի վեստնիկ (1916-1918)
Խմբագիր-հրատարակիչ՝ Ի. Ամիրով։ Նրա հետ սերտ գործակցել է Ա. Ջիվելեգովը։ Շաբաթաթերթը հրապարակել է հոդվածներ, ուսումնասիրություններ, գեղարվեստական ստեղծագործություններ, թարգմանություններ, հայ և ռուս հասարակայնության հայտնի ներկայացուցիչների (Լեո, Վ. Թոթոմյանց, Տ. Հախումյան, Խ. Քուչուկ-Հովհաննիսյան, Գ. Ձուբար, Գ. Ձալխուշյան, Ս.Գորոդեցկի, Վ. Բրյուսով, Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկո, Յու. Վեսելովսկի, Ս. Կոտլյարևսկի, Պ. Դոլգորուկով և ուրիշներ) թղթակցությունները, որոնք լուսաբանել են հայ ժողովըրդի հասարակական-քաղաքական կյանքը, բացահայտել Արևմտյան Հայաստանում թուրքական կառավարության քաղաքականության հակահայկական էությունը, անդրադարձել փախըստականների վիճակին, բարձրացրել Հայաստանի տնտեսական վերածննդի հարցեր։ «Արմյանսկի վեստնիկ»-ում հրապարակվել են հայերի 1915 թվականի ցեղասպանության մասին համաշխարհային հասարակայնության արձագանքները, կարևոր ուշադրություն է դարձվել հայկական հարցին, ռուսական Կովկասյան բանակի գործողություններին, հայ կամավորական շարժմանը, հայերի ազգային ինքնորոշման խնդիրներին։
Շաբաթաթերթն ունեցել է մշտական խորագրեր՝ «Հայկական կյանքի ժամանակագրություն», «Պատերազմը Թուրքիայի հետ», «Եվրոպան և հայերը», «Հայկական գաղթավայրերը», «Մամուլի տեսություն» և ուրիշներ։ Թերթը գտնում էր, որ «Թուրքահայաստանը Թուրքիայից անջատել՝ նշանակում է ոչնչացումից փրկել հայերի մնացորդները և սկիզբ դնել երկրամասի խաղաղ զարգացմանը» (1918, N 4-50)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ
Գործառնական սեգմենտներ
Գործառնական սեգմենտներ, ֆինանսական գործառնության մաս, որում կան ընկերության կողմից թողարկված տեղեկություններ տարբեր տեսակի ապրանքների և ծառայությունների և այնպիսի աշխարհագրական տարածքների վերաբերյալ, որոնցում այն տրամադրվում է ըստ սեգմենտի (բիզնես բաղադրիչները (աշխարհագրական, ճյուղային), որոնք գործում և կառավարվում են առանձին, և որոնց շահույթներն ու ռիսկերը ձևավորվում են միմյանցից անկախ)։
Հաշվետու սեգմենտների առանձնացում
Յուրաքանչյուր դեպքում հաշվետու սեգմենտների բաշխման կարգը մոտավորապես նույնը կլինի.
IAS 14
Ճյուղային սեգմենտն ընկերության այն առանձնահատուկ բաղադրիչն է, որը ներգրավված է առանձին ​​արտադրանքի, ծառայության, հարակից ապրանքների կամ ծառայությունների խմբերի արտադրության մեջ, և որը ենթակա է ռիսկերի և շահույթի, քան ճյուղային այլ սեգմենտների ռիսկերը և շահույթները։
Աշխարհագրական սեգմենտն ընկերության այն առանձնահատուկ բաղադրիչն է, որը զբաղվում է որոշակի տնտեսական միջավայրում ապրանքների կամ ծառայությունների արտադրությամբ, և որը ենթակա է ռիսկերի և շահույթների, բացառությամբ այլ տնտեսական պայմաններում գործող բաղադրիչների ռիսկերի և շահույթների։
Քննադատություն
Համաձայն ստանդարտի՝ ընկերությունը պետք է տեղեկատվություն տրամադրի խոշոր հաճախորդներից իր գործունեության կախվածության աստիճանի մասին։ Եթե ​​մեկ հաճախորդին վաճառքից ստացված հասույթն ավելի քան 10% է, ապա յուրաքանչյուր այդպիսի փաստ արտացոլվում է ընկերության հայտարարություններում` նշելով ընդհանուր եկամուտը ամեն հաճախորդի դեպքում։ Տեղեկատվության այդպիսի բացահայտումը հաճախ հանգեցնում է առևտրային գաղտնիքների բացահայտմանը և հազվադեպ է ընդունելի լինում ընկերության կառավարման շրջանում ։
Տարածաշրջանային կարգավորում
Ամերիկայում գործում է FAS-131 «Ձեռնարկությունների գործունեության սեգմենտնորի և հարակից տեղեկատվության վերաբերյալ տվյալների բացահայտում» (Disclosures about an Enterprise and Related Information) ։
Ռուսաստանում գործում է Ռուսաստանի ֆինանսների նախարարության կողմից 08.11.2010 № 11н հրամանով հաստատված հաշվապահական հաշվառման «Սեգմենտի տեղեկատվություն» (12/2010) դրույթը ։
Ուկրաինայի հաշվապահական հաշվառման 29 «Սեգմենտների հաշվետվությունը» ստանդարտը սահմանում է եկամտի վերաբերյալ տեղեկատվության ստացման մեթոդական սկզբունքները, հաշվետվությունների սեգմենտների ծախսերը, ֆինանսական արդյունքները, ակտիվները և պարտավորությունները, ֆինանսական հաշվետվություններում դրա արտահայտումը ։ Ուկրաինական ստանդարտը IAS 14 «Սեգմենտային հաշվետվության» նմանօրինակն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տնտեսական վերլուծություն Կատեգորիա:Հաշվապահություն
Ամենամեծ ընկերը
Ամենամեծ ընկերը (Самый большой друг), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորը Պյոտր Նոսովն է։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Սոֆյա Պրոկոֆևայի հեքիաթի։ Մուլտֆիլմը երեխաների համար է և պատմում է իսկական ընկերության մասին։
Սյուժե
Աղջկա ընկերների մեջ գետաձին ամենամեծն էր (բառի բուն իմաստով)։ Ակնհայտ է, որ այս արտահայտությունը բառացի հասկանալով` նա իրեն անվանում էր աղջկա ամենամեծ ընկերը։ Աղջիկն ինքն էլ գրեթե հավատացել էր դրան և առատորեն կերակրում էր գետաձիուն խոշոր տանձերով։ Բայց միևնույն ժամանակ գետաձին վիրավորում էր իր մյուս ընկերներին` ճուտիկին, շնիկին և զանգակին։ Բայց երբ աղջկան բռնում և դեպի գետն է քաշում չար կոկորդիլոսը, բոլորը մասնակցում են նրա փրկությանը։ Զանգակը տագնապի ազդանշան է տալիս, ճուտիկը կանչում է շանը և նրանք գորտերի հետ միասին փրկում են աղջկան։ Միայն գետաձին է վախենում և փախչում է թաքնվելու բլուրի ետևում։ Երբ նա գնում է, որպեսզի աղջկան շնորհավորի կոկորդիլոսից հաջողությամբ փրկվելու համար, աղջիկը նրան նկատողություն է անում, որ նա իր ընկերը չէ և նա հեռանում է նրանից։ Գետաձին լաց է լինում։ Միշտ չէ, որ նա, ով բոլորից ուժեղ և մեծ է, ամենամեծ ընկերն է։
Կերպարներ
Աղջիկ, գլխավոր հերոսուհին։ Մուլտֆիլմում նա հինգ տարեկան էր։ Բարի է և հետաքրքրասեր։ Սիրում է իր երեք ամենալավ ընկերներին` զանգակին, ճուտիկին և շնիկին։
Շնիկ, սպիտակ գույնի փոքրիկ շնիկ։ Նա չորս ամսական է։ Կարողանում է խոսել։ Կրում է կարմիր վզկապ։ Նա ճուտիկի և աղջկա լավագույն ընկերն է։ Ապրում է բակում։
Ճուտիկ, դեղին գույնի ճուտիկը աղջկա և շնիկի լավագույն ընկերն է։ Նա չորս ամսական է և կարողանում է կտցահարել։ Սիրում է հացահատիկային բույսեր։ Նա նույնպես կարողանում է խոսել, ինչպես իր ընկեր շնիկը։ Նա շատ հետաքրքրասեր էր և շատ հեշտ գալիս է օգնության։
Զանգակ, իմաստուն և շատ խելացի ծաղիկ է։ Նա չի խոսում, բայց նրան հասկանում են։ Նա կարողանում է ազդանշան տալ և հենց ինքն է տագնապի ազդանշան տալիս այն մասին, որ պետք է աղջկան փրկել կոկորդիլոսից։
Գետաձի, անհոգ է և եսասեր, չգիտի ընկերություն անել։ Վախկոտ է, քանի որ նա վախենում է կոկորդիլոսից և չի գնում փրկելու աղջկան։ Նա սկզբում աղջկան ասում է, որ ինքն աղջկա ամենամեծ ընկերն է, բայց հետո աղջիկը հեռանում է նրանից։
Կոկորդիլոս, գլխավոր հակահերոսը։ Նա մարդկային տարիքի հաշվարկով քսանութ տարեկան է։ Նա շատ վիրավորված էր քանի որ չուներ ընկեր և դրանրց չարանում է։ Նա ցանկանում է ուտել աղջկան, բայց նրան չի հաջողվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Պյոտր Նոսովի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1968 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Սենտ Ալբան դ'Է
Սենտ Ալբան դ'Է (Saint-Alban-d'Ay), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1305 մարդ, բնակչության խտությունը` 54.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 70 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 835 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 631-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 204։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,6 %։ 631 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 589 անձ (312 տղամարդ և 277 կին)։ Գործազուրկ են եղել 42 անձ (24 տղամարդ և 18 կին)։ 204 անաշխատունակներից 67-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 84-ը` թոշակառուներ, իսկ 53-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էդուարդ Խաչատուրով
Էդուարդ Իոսիֆի Խաչատուրով (մարտի 27, 1936, Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ), խորհրդային, ուզբեկ, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան։ Ռեժիսոր Ալբերտ Խաչատուրովի կրտսեր եղբայրը։
Կենսագրություն
Էդուարդ Խաչատուրովը ծնվել է 1936 թվականին Տաշքենդում։ 1958-1959 թվականներին աշխատել է Ուզբեկֆիլմում որպես ռեժիսորի օգնական։ 1959-1966 թվականներին սովորել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում (Սերգեյ Գերասիմովի և Թամարա Մակարովայի արհեստանոցը)։ Դիպլոմային աշխատանքը իր սցենարի հիման վրա Թուքմենֆիլմում նկարահանած «Անապատը» գեղարվեստական ֆիլմն էր ։
1965-1966 թվականներին աշխատել է Թուքմենֆիլմում որպես ռեժիսոր։ 1966-1968 թվականներին աշխատել է Տաշքենդի գիտահանրամատչելի և փաստագրական ֆիլմերի ստուդիայում, նկարահանել մոտ 20 կարճամետրաժ ֆիլմեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Մարտի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:Տաշքենդ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Գաթենդորֆ (Վերին Ֆրանկոնիա)
Գաթենդորֆ (Gattendorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Հոֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1119 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 22,18 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 75 127։
Ինգա Ժոլուդե
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռիգայում 1984 թվականին։ Սկսած 2002 թվականից՝ տպագրվում է մշակութային և գրական տարբեր հանդեսներում։ Նրա պատմվածքներն ընդգրկված են լատվիերեն և այլ լեզուներով՝ գերմաներեն, ֆրանսերեն, շվեդերեն, լեհերեն, հունգարերեն, չեխերեն, լիտվիերեն լույս տեսած անթոլոգիաներում։ 2008 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին վեպը՝ «Տաք հող» վերնագրով, 2010 թվականին՝ «Հանգստություն Ադամի ծառին» պատմվածքների ժողովածուն, ուր մեկտեղված են 13 պատմվածք կյանքի ու մահվան մասին։ Ժողովածուն 2011 թվականին ստացել է Եվրամիության գրական մրցանակ։ 2012 թվականին լույս է տեսել «Կարմիր երեխաներ» վեպը, որն արժանացել է Լատվիայի գրողների միության և Ռայմոնդ Գերկենի սահմանած մրցանակի «Լավագույն ձեռագիր» անվանակարգում, «Արծաթյա թանաքաման» մրցանակին, 2012 թվականի «Դիենա» թերթի Տարվա մշակութային մրցանակին։ Ապրում է Ռիգայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լատիշ կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Լատիշ արձակագիրներ
Ջիբրալթարի օրհներգ
Ջիբրալթարի օրհներգ (Gibraltar Anthem), Բրիտանական անդրծովյան տարածք Ջիբրալթարի ազգային օրհներգ։ Ինչպես Մեծ Բրիտանիայի մնացյալ անդրծովյան տարածքներում, այնպես էլ Ջիբրալթարում օգտագործվում է համաբրիտանական «Աստված, պահպանիր Թագուհուն» օրհներգը։ Սակայն կա նաև տեղական օրհներգ, որը ազգային երգ է և գրվել է 1994 թվականին։ Բառերի և երաժշտության հեղինակը Պիտեր Էմբերլին է, որը ջիբրալթարցի չէ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օրհներգեր Կատեգորիա:Ջիբրալթար
Կունոլի
Կունոլի (Cugnoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1666 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 111 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65020, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085:
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Ստեփանոսը։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 19-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռոս Սոֆեապ
Ռոս Սոֆեապ (Ros Sopheap, ), կանանց իրավունքների ակտիվիստ Կամբոջայից։
Գործունեություն
Ռոսը Gender and Development for Cambodia-ի (Կամբոջայի Գենդերային հարցերի և զարգացման) ավագ մենեջեր է ։ GADC- ը ստեղծվել է կանանց նկատմամբ բռնությունները կանխելու համար։ Բացի այդ, կազմակերպության ակտիվիստները խրախուսում են կանանց և հատկապես երիտասարդ աղջիկներին դառնալ արդյունավետ և վստահ առաջնորդներ։ Միևնույն ժամանակ, հասարակության մեջ GADC-ի ակտիվիստները աջակցում են կանանց առաջնորդությանը և գենդերային հավասարությանը և մասնակցում գենդերային հավասարությանը աջակցող ազգային և տարածաշրջանային համաժողովներին ։
Կամբոջայում ՄԱԿ-ի ներկայացուցիչը հայտարարել է, որ ուսումնասիրությունները պարզել են, որ Կամբոջայի հինգ կանանցից յուրաքանչյուրը իրենց պարտնյորների կողմից ֆիզիկական կամ սեռական բռնության է ենթարկվում։ Այդ կանանց գրեթե կեսը չի վստահում որևէ մեկին և չի հայտնում իշխանություններին չարաշահումների մասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամբոջացի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ակտիվիստներ
Ռոքսանա Գեյ
Ռոքսանա Գեյ (Roxane Gay, ) , ամերիկացի գրող, խմբագիր և մեկնաբան ։ The New York Times-ի վարկածով բեսթսելլեր դարձած Bad Feminist (2014) էսսեների հավաքածուի, ինչպես նաև «Ayiti» (2011) պատմվածքների ժողովածուների, «An Untamed State» (2014) վեպի, «Difficult Women» (2017) պատմվածքների ժողովածուների և «Սով» հուշագրությունների (2017) հեղինակն է ։
Գեյը 4 տարի եղել է Արևելյան Իլինոյսի համալսարանի դոցենտ, իսկ հետո միացել Պերդյու համալսարանին՝ որպես անգլերենի դոցենտ։ 2018 թվականին նա հայտարարել է, որ հեռանում է Պերդյուից՝ Եյլի համալսարանում պրոֆեսոր դառնալու նպատակով ։
Ռոքսանան The New York Times-ում հրապարակումների հեղինակ է, Tiny Hardcore Press-ի հիմնադիր, The Rumpus-ում էսսեների խմբագիրը, ինչպես նաև ոչ կոմերցիոն PANK գրական արվեստի խմբագիր ։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Գեյը ծնվել է Նեբրասկա նահանգի Օմահա քաղաքում, հայիթյան ծագում ունեցող ընտանիքում ։ Սովորել է Նյու Հեմփշիրի Ֆիլիփս Էքսետերի ակադեմիայի միջնակարգ դպրոցում ։
Սկսել է ուսումը Եյլի համալսարանում, սակայն թողել է այն, որպեսզի շարունակի ռոմանտիկ հարաբերություններն Արիզոնայում ։ Ավելի ուշ ստացել է բակալավրի աստիճան Նեբրասկա նահանգում, ինչպես նաև մագիստրոսի աստիճան ստեղծագործական նամակի խորացված ուսումնասիրությամբ Նեբրասկա Լինքոլնի համալսարանում ։ 2010 թվականին Միչիգանի տեխնոլոգիական համալսարանում հռետորաբանության և տեխնիկական հաղորդակցությունների գծով ստացել է «Subverting the Subject Position: Toward a New Discourse About Students as Writers and Engineering Students as Technical Communicators» ատենախոսությամբ դոկտորական աստիճան, որի գիտական ղեկավարն Է դարձել դոկտոր Էնն Բրեյդին ։
Bad Feminist
2014 թվականին թողարկել է «Bad Feminist» էսսեների ժողովածուն, որը լայն ճանաչում է ստացել և դարձել New York Times վարկածով բեսթսելեր ։ Time ամսագրի գրախոսը «Bad Feminist»-ն անվանել է «ձեռնարկ այն մասին, թե ինչպես լինել մարդ» («a manual on how to be human»), իսկ Ռոքսանային՝ «տաղանդ, որը չի դադարում զարմացնել» («gift that keeps on giving») ։ Ամսագրին տված հարցազրույցում նա բացատրել է իր դերը՝ որպես ֆեմինիստուհու, և ինչպես է դա ազդել նրա գրական գործի վրա.
«Յուրաքանչյուր այդ էսսեներում առավելապես փորձում եմ ցույց տալ, թե ինչպես է ազդում ֆեմինիզմն իմ կյանքի վրա․ ավելի լավ կամ ավելի վատ. այս շարադրությունները պարզապես ցույց են տալիս, թե ինչ է նշանակում ապրել այս աշխարհում՝ որպես կին. դա նույնիսկ ֆեմինիզմի մասին չէ, դա մարդկության և կարեկցանքի մասին է» ։
Ռոքսանա Գեյի գենդերային տեսության դիտարկումն առաջին հերթին նախաձեռնվել է փորձի տեսանկյունից, ոչ թե ակադեմիական գիտելիքների․
«Մեզ բոլորիս վրա ազդել է մշակույթը, որտեղ կանայք տղամարդկանցից ցածր են համարվում… Ի պատասխան այդ սահմանափակումների, որոնցով մենք խոսում ենք, մտածում ենք գենդերի մասին, թե ինչպես ենք մենք պաշտպանում մեր իրավունքները, այդ վակումները, որտեղ մենք մշակութային զրույցներ ենք վարում, անկախ նրանից, թե որքան լավն են մեր մտադրությունները, անկախ նրանից, թե որքան նուրբ է մտածված մեր մոտեցումը, ես չեմ կարող դադարել մտածել, այստեղ մենք բոլորս ենք պարտվում։ Ես չգիտեմ, թե մենք ինչպես կարող ենք դառնալ այդ խոսակցությունների վարման մեջ լավագույնները, բայց ես գիտեմ, որ մենք պետք է հաղթահարենք մեր խորն ամրապնդված դիրքերը և նրբությունները դեն նետելու մեր հակումը։ Մենք պետք է ավելի շատ հետաքրքրված լինենք մեր շրջապատն ավելի լավը դարձնելով, քան հետաքրքիր կամ զվարճալի լինելով» ։
The Guardian-ում քննադատ Քիրա Քոքրեյնն առաջարկել է նման գնահատական. «Չնայած առցանց դիսկուրսը հաճախ բնութագրվում է ծայրահեղ, բևեռացված կարծիքներով, նրա ստեղծագործությունները տարբերվում են նրանով, որ դրանք նրբագեղ և դիսկուրսային են, որոնք կարող են նայել այլ անկյուններից, ճանաչել այլ տեսակետներ և միևնույն ժամանակ զգուշորեն զարգացնել իրենց։ Տպագիր տեսքով, Twitter-ում և անձամբ, Ռոքսանայի ձայնն ընկերոջ ձայնն է, որին խորհրդ ստանալու նպատակով դուք առաջինն եք դիմելու․ նա հանգիստ, խելքը տեղը, ինչպես նաև զվարճալի է նա, ով շատ բան է տեսել և բացարձակապես հաստատակամ է իր նպատակին հասնելու ձգտման մեջ» ։
«Short Takes: Provocations on Public Feminism»-ի համար՝ «Signs: Journal of Women in Culture and Society» ֆեմինիստական ամսագրի նախաձեռնությամբ մի խումբ ֆեմինիստ գիտնականներ և ակտիվիստներ վերլուծել են Ռոքսանայի գրական էսսեների հավաքածուն ։ Այն դրվել է Ռոքսանա Գեյ-ի TED-ի ելույթի հիմքում ։
Այլ նախագծեր
Գեյը 2014 թվականի նոյեմբերից մինչև 2015 թվականի օգոստոսը եղել է «The Butter» ֆեմինիստական օնլայն-հրատարակչության խմբագիրը ։ «The Butter»-ում հրապարակվում էին ամենատարբեր թեմաներով նյութեր, այդ թվում հաշմանդամության, գրականության, ընտանիքի և երաժշտության մասին ։ «The Butter»-ը դադարել է գոյություն ունենալ 2015 թվականի օգոստոսին, երբ Գեյը հայտարարել է, որ նա «չափազանց ծանրաբեռնված է» («Simply stretched too thin»)։ Ռոքսանան 2015-2018 թվականներին եղել է ամերիկական «Guardian»-ի միակ հեղինակը ։ 2017 թվականին եղել է ամենամյա անթոլոգիայի ժյուրիի անդամն ու հյուր-խմբագիրը։
2016 թվականին Ռոքսանա Գեյը ներառվել է «Կանանց ընկերակցության մեջ։ 100-ից ավելի հեղինակների, նկարչուհիների և գործարարների ոգեշնչումն ու խորհուրդները» գրքի մեջ ։
Հրապարակումներ
Գեյի գրավոր աշխատանքների մեծ մասը վերաբերում է ֆեմինիստական և ռասայական հարցերի վերլուծությանը և ապամոնտաժմանը` ռասայական, գենդերային ինքնության և սեռականության՝ իր անձնական փորձի պրիզմայով ։
Անձնական կյանք
Ռոքսանան սկսել է էսսեներ գրել պատանեկության տարիներին ։ Նրա աշխատանքի վրա մեծապես ազդել է սեռական բռնությունը, որն իր հետ տեղի է ունեցել 12 տարեկան հասակում ։ Նա բաց երկսեռական է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ
Սեսիլիա Մարիա Սարա Իսաբել Սիգաներ
Սեսիլիա Մարիա Սարա Իսաբել Սիգաներ, ծննդյամբ՝ Սիգաներ Ալբենիս Cecilia María Sara Isabel Ciganer-Albéniz, առաջին ամուսնությունից՝ Մարտեն Martin, երկրորդ ամուսնությունից՝ Սարկոզի  Sarkozy, երրորդից՝ Ատտիաս  Attias, , ֆրանսիացի մոդել, 2007 թվականի մայիսից մինչև հոկտեմբեր եղել է Ֆրանսիայի առաջին տիկին։
Նիկոլա Սարկոզիի երկրորդ կինը, որի հետ ամուսնացել է 1996 թվականին և 2007 թվականի հոկտեմբերին նրանք ամուսնալուծվել են։
Ընտանիք
Սեսիլիա Սիգաների ծնողներն ամուսնացել են ծանոթությունից 10 օր անց։ Հայրը՝ Արոն Ցիգաները, եղել է Բեսարաբիայից, ծնվել է Բելց քաղաքում, հրեաների ընտանիքում, Ֆրանսիա արտագաղթելուց հետո զբաղվել է  մուշտակագործությամբ։ Սեսիլիայի մայրը՝ Տերեսիտա «Դիանա» Ալբենիս դե Սվերտը, 21 տարի փոքր է եղել ամուսնուց։ Սեսիլիայի մայրական պապը՝  Ալֆոնսո Ալբենիս Խորդանը, երիտասարդ տարիքում եղել է Մադրիդի «Ռեալի» ֆուտբոլիստ, այնուհետև՝ ՄԱԿ-ի  Իսպանիայի դիվանագետն ու ներկայացուցիչը Ֆրանսիայում։  Սեսիլիայի նախապապը եղել է իսպանացի կոմպզիտոր և դաշնակահար Իսաակ Ալբենիսը։ Մորական տատը ծագումով նիդերլանդացի է։
Սեսիլիան ունի երեք ավագ եղբայր. Պատրիկն աշխատում է NASA-ում, Քրիստիանը ֆինանսական խորհրդատու է, Իվան-Անտուանը զբաղվում է Ֆրանսիայի  և Պերուի միջև առևտրային գործունեությամբ։
Վաղ տարիներ
Սեսիլիան մանկության տարիներին տառապել է սրտի հիվանդությամբ, նա դանդաղ էր աճում, 13 տարեկանում սրտի բաց վիրահատություն է տարել, այնուհետև հասակն աճել է մինչև 178 սմ։ Սեսիլիան Սարկոզիից բարձր է 12 սմ ։
Ամուսնություն և երեխաներ
1984 թվականին, Սեսիլիան գտնվելով հղիության վերջին ամսում (մեծ աղջկա՝ Ժյուդիտի ծնունդից 12 օր առաջ),  ամուսնացել է հեռուստահաղորդավար Ժակ Մարտենայի հետ, որը մեծ էր իրենից 24 տարով։ Ամուսնության արարողությունը ղեկավարել է  Նյոյի սյուր Սեն քաղաքի քաղաքապետ Նիկոլա Սարկոզին։ Մարտենայի հետ ամուսնությունից նա ունի երկու աղջիկ՝ Ժյուդիտը և Ժաննա-Մարին (1987)։
Ամուսնության արարողության ժամանակ, Նիկոլա Սարկոզին, որն այդ ժամանակ եղել է ամուսնացած սիրահարվել է հարսնացուին և հետագա 4 տարիների ընթացքում այցելել է նրան։ 1988 թվականին Սեսիլիան թողեց Մարտենային և գնաց Սարկոզիի մոտ։ Ամուսնալուծությունը տեղի է ունեցել 1989 թվականին, իսկ Սարկոզիի ամուսնալուծությանը նրանք սպասեցին մինչև 1996 թվականը, ինչից հետո հոկտեմբերի 23-ին ամուսնացան։ Երկրորդ ամուսնության ընթացքում Սեսիլիան նորից երեխայի է սպասելուց եղել, և 1997 թվականի ապրիլի 28-ին ծնվել է Սարկոզիի և Սեսիլիայի որդին՝ Լուին։
2005 թվականին, երբ Սարկոզին արտգործնախարար էր,  Սեսիլիան առնչվել է մեծ սկանդալի հետ՝ լրագրող Ռիշար Ատտիասի հետ սիրային կապի համար (հետագայում Ռիշար Ատտիասի եղել է Սեսիլիայի երրորդ ամուսինը)։ Սեսիլիայի դավաճանությունից և Սարկոզին սիրուհի ունենալուց հետո թվում էր թե նրանք պետք է ամուսնալուծվեին, բայց հաջորդ տարին նրանք մակերեսորեն հաշտվեցին։
Մ․ Լեսկոյի «Գեղջկուհին» լրագրում արված ակնարկում ․
Քաղաքական դեր
Ըստ որոշ աղբյուրների Սեսիլիան նախարարությունում առանձնասենյակ է ունեցել և աշխատել է որպես Սարկոզիի տեխնիկական խորհրդատու։
2007 թվականի Ֆրանսիայի նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի առաջին փուլում  Սեսիլիան եղել է ամուսնու կողքին և աջակցել է նրան, իսկ քարոզարշավի երկրորդ փուլի ժամանակ չի եղել ամուսնու կողքին և չի աջակցել նրան։ Ըստ որոշ աղբյուրների  Սեսիլիան ընտրություններին չի մասնակցել ։
Ամուսնալուծություն և երրորդ ամուսնություն
2007 թվականի հոկտեմբերի 17-ին մամուլում նշվել է, որ հոկտեմբերի 15-ին Սարկոզի ամուսիններն ամուսնալուծվել են ։ Հաջորդ օրը այդ լուրը՝ որ ամուսնալուծությունը տեղի է ունեցել փոխադարձ համաձայնությամբ, պաշտոնապես հաստատվեց։ Որդին՝ Լուին մնաց մոր մոտ։
Ամուսնալուծությունից հետո Սեսիլիան հարաբերությունները շարունակել է Աթթիասի հետ և նրանք 2008 թվականի մարտի 23-ին ամուսնացել են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քաղաքական գործիչներ
Սեն-Մանդե
Սեն-Մանդե՛ (Saint-Mandé), համայնք Ֆրանսիայում` Իլ-դը-Ֆրանս արևելյան արվարձանի Վալ-դը-Մարնե հատվածում։ Այն գտնվում է Փարիզի կենտրոնից 5.3 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը Իլ-դը-Ֆրանսի վեցերորդ ամենափոքր տարածքն է, և հետևաբար, Եվրոպայի ամենախիտ բնակեցված համայնքն է։ Այն տեղակայված է Փարիզի 12-րդ շրջանի եզրին` Պորտ դը Վինսենի և Պորտ դը Սեն-Մանդե՛ի մոտակայքում։ Քաղաքի նշանաբանն է «Կրեսկո և Ֆլորեսկո», որը նշանակում է «Ես մեծանում և ծաղկում եմ»։
Պատմություն
1860 թ. հունվարի 1-ին Փարիզը ընդարձակվեց՝ միանալով հարևան համայնքներին։ Այդ պատճառով, Սեն-Մանդե՛ համայնքի շուրջ 2/3-ը միացավ Փարիզին, և այժմ այն կազմում է Փարիզի ստորաբաժնի Բել-Աիր և Փիքփուս թաղամասերը։
1929 թվականին Սեն-Մանդե՛ համայնքը կորցրեց տարածաշրջանի մեկ-քառորդը, երբ Փարիզը միացավ Բուա դը Վենսենին (Bois de Vincennes), որի մի փոքր մասը պատկանում էր Սեն-Մանդե՛ին։ 1860 և 1929 թթ. տարածաշրջանային կորուստներից հետո վերջինս դարձավ որպես փոքր ծայրամասային համայնք։
Տրանսպորտ
Քաղաքապետարանն անցնում է հյուսիս-հարավային հիմնական "Avenue du Général-de-Gaulle" առանցքով, (նախկինում հայտնի "Rue de la République" անվանմամբ), իսկ արևելք-արևմտյան առանցքով անցնում է "Avenue de Paris"-ն։ Համայնքի մյուս կարևոր և պատմական փողոցը "Chaussée de l'Étang"-ն է, որը ձգվում է  "Bois de Vincennes"-ի երկայնքով։ Սեն-Մանդե՛ն սպասարկվում է Փարիզի մետրոյի N1 գծի Սեն-Մանդե՛ կայարանի կողմից։
Կրթություն
Դպրոցները ներառում են. Կրտսեր դպրոցականներին սպասարկում են Ecole & Collège Decroly-ն և Collège Jacques Offenbach-ը ։
Ensemble Scolaire St Michel de Picpus մասնավոր դպրոցի համակարգը շարունակում է մնալ Սեն-Մանդե՛ի երկրորդային լսարանը ։
Քույր քաղաքներ
Սեն-Մանդե՛ի հետ քույր քաղաքներ են.
Նիկոլայ Լանգե
Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Լանգե (Николай Николаевич Ланге, ), ռուս հոգեբան։
Կենսագրություն
Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը (1882)։ Աշխատել է Լայպցիգի Վ. Վունդի հոգեբանության լաբորատորիայում (1883)։ Օդեսայի համալսարանի փիլիսոփայության պրոֆեսոր (1888-1921), որտեղ և կազմակերպել է Ռուսաստանում առաջին փորձարարական հոգեբանության լաբորատորիաներից մեկը։
Արամ Չոբանյան
'''Արամ Վ. Չոբանյան''', հայազգի բժիշկ, սրտաբան, բժշկական գիտությունների պրոֆեսոր, Բոստոնի համալսարանի նախագահ (2003-2005), ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (1994)։
Կենսագրություն
1951 թվականին ավարտել է Փրովիդենսի (Ռոդ Այլենդ) Բրաուն համալսարանը, 1955 թվականին՝ Հարվարդի բժշկական դպրոցը (Բոստոն, Մասաչուսեթս), պրոֆեսոր՝ 1971։ 1967-1975 թվականներին եղել է Բոստոնի քաղաքային հիվանդանոցի հիպերտոնիայի բաժնի վարիչ, 1999 թվականից՝ Բոստոնի համալսարանի պրոֆեսոր, Բոստոնի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի անդամ, միաժամանակ՝ բժշկական հիպերտոնիայի բաժնի վարիչ, սրտաբանության բաժանմունքի փոխտնօրեն։ 1973 թվականից Վիտակեր սրտանոթային ինստիտուտի հիմնադիր-տնօրեն։ 1975-1995 թվականներին եղել է Ազգային առողջապահական կենտրոնի հիպերտոնիկ հետազոտության բաժնի վարիչ։ 1988 թվականին եղել է բժշկական դպրոցի դեկանը, 1996 թվականին՝ Բոստոնի համալսարանի բժշկական կամպուսի ռեկտորը։ 2003-2005 թվականներին եղել է Բոստոնի համալսարանի նախագահը ։
Նիկոլայ Լանգե
Գործեր
Ձևակերպել է ընկալման օրենքը, մշակել ուշադրության մոտորային տեսությունը, որը ըստ Լանգեի, ընկալման պայմանները բարելավող օրգանիզմի շարժողական ռեակցիան է։
Արամ Չոբանյան
Կենսագրություն
Արամ Չոբանյանը Հայ օգնության ֆոնդի տնօրենների խորհրդի անդամ է։ Մասնակցել է Հայաստանում առողջապահական խնդիրների բարելավմանն ուղղված բազմաթիվ ծրագրերի։ Կազմակերպել է հայ բժիշկների և բուժաշխատողների վերապատրաստումներ, հետբուհական ծրագրեր Հայաստանում ։
Նիկոլայ Լանգե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գիտությունների թեկնածուներ
Արամ Չոբանյան
Գիտական գործունեություն
Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են զարկերակի պատի բջջային և մոլեկուլային կենսաբանության վրա հիպերտոնիայի ազդեցության և աթերոսկլերոզի կանխարգելման մեթոդների զարգացման ուսումնասիրությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ բժիշկներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ սրտաբաններ Կատեգորիա:Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բրաունի համալսարանի շրջանավարտներ
Բրայան Չեսքի
Բրայան Ժոզեֆ Չեսքի, (ծնվ․ է՝ 1981 թվական, օգոստոսի 29) ամերիկացի ինտերնետային ձեռնարկատեր, Airbnb հյուրընկալության փոխանակման ծառայության համահիմնադիր։ Չեսքին ընկերության համահիմնադիրն է, և հայտնվել է Թայմս ամսագրի «2015 թվականի 100 ամենաազդեցիկ մարդիկ» ցանկում։
Վաղ կյանքը և կրթություն
Բրայան Չեսքին ծնվել է 1981 թվականի օգոստոսի 29-ին, Նյու Յորքի Նիսկայունա քաղաքում։ Նա Դեբորայի և Ռոբերտ Հ․ Չեսքիի որդին է, նրա ծնողները սոցիալական աշխատողներ են եղել ։ Նա ունի փոքր քույր՝ Ալիսոնը ։ Փոքր հասակում Չեսքին հետաքրքրված է եղել արվեստով, գեղանկարչությամբ և դիզայնով, վերափոխում էր կոշիկներ և խաղալիքներ ։ Հետագայում նա սկսեց հետաքրքրվել լանդշաֆտային ճարտարապետությամբ և դիզայնով։
1999 թվականին Չեսքին սկսեց հաճախեկ Rhode Island դիզայնի դպրոց։ Նա 2004 թվականին ստացավ արդյունաբերական դիզայնի գեղարվեստական արվեստի իր բակալավրիատի աստիճանը։ RISD-ում Չեսքին Հանդիպեց Ջո Գեբբիաին, ով շուտով կլիներ Airbnb-ի համահիմնադիրներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի միլիարդատերեր Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Չեպագատի
Չեպագատի (Cepagatti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զունական հովիտ
Զունական հովիտ (Zuunvallei), արգելավայր, որը տեղակայված է Բելգիայի արևմուտքում գտնվող Ֆլամանդական Բրաբանտ նահանգի Սինթ Պիտերս Լեուվ համայնքում։ Կառավարող կազմակերպությունը «Naturpunt VZV»-ն է, որը գործում է Ֆլամանդիայի կառավարության և Սինթ Պենտրես Լուի քաղաքապետարանի աջակցությամբ ։ Զբաղեցնում է 0,175 կմ2 տարածք։ Գտնվում է Պյոտտենլադ շրջանում։ Բաժանվում է 3 միկրոշրջանի՝ Հին Զուն, Վոլզեմբրուկ և Բաեսբերգ։ Հին Զունն իրենից ներկայացնում է լայնածավալ մարգագետին, Վոլզեմբուրկը՝ ճահճային ցածրավայր է, որտեղ ձվադրում են շատ թռչուններ։ Բասբերգը գեղատեսիլ բլուր է, որը գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մետր բարձրության վրա։ Հովիտը բնակեցված է մորակտցարներով, փոքր սուզակներով, լայնակտուց բադերով, վայրի սագերով և բվերով։ Շատ են նաև բուսատեսակները ու միջատները։
Ոսկե ափ
Ոսկե ափ (Colony of the Gold Coast), բրիտանական գաղութային տարածք, որը գտնվում է Գվինեական ծոցում՝ Արևմտյան Աֆրիկայում։ 1957 թվականին գաղութը ստանալով անկախություն սկսում է հանդես գալ Գանա անվան տակ ։
Պատմություն
Ոսկե ափում՝ ժամանակակից Գանայում, հաստատված առաջին եվրոպացիները եղել են պորտուգալացիները, ովքեր հաստատվել են արևմտաաֆրիկյան այս տարածքում դեռևս 1471 թվականին։ Այն բազմիցս միավորվել է աֆրիկյան տարբեր պետական կազմավորումների մեջ։ Իր անվանումը՝ ոսկե ափ, ստացել է ազնիվ մետաղի պաշարների առատությամբ պայմանավորված։ 1482 թվականին պորտուգալացիներն այստեղ կառուցել են Էլմինա բերդը, որը դարձել է առաջին եվրոպական հենակետն այս երկրի տարածքում։
Ոսկե ափում առևտրատնտեսական հարաբերությունների արագ տարածվելուն զուգընթաց այն սկսում էր հայտնվել Նիդերլանդների, Դանիայի, Շվեդիայի և Պրուսիայի առևտրականների ուշադրության կենտրոնում։ Շուտով եվրոպացի առևտրականները Գանայի ջրափնյա գծի ամբողջ երկայնքով մեկ սկսեցին կառուցել մի շարք պաշտպանական ամրություններ։ Ստրկատիրությունը հարյուրավոր տարիներ շարունակ համարվում էր առևտրի հիմնական միջոցն այս երկրում։
Պատերազմների ավարտից հետո 1901 թվականին Ոսկե ափի ամբողջ տարածքը միավորվեց բրիտանական համանուն պրոտեկտորատի կազմի մեջ։ Այստեղից բրիտանացիներն արտահանում էին Մետաղներ, հանքաքարեր, ադամանդներ, փղոսկր, պղպեղ, փայտ, հացահատիկ, կակաո և, որ ամենից կարևորն է՝ ոսկի։ Բրիտանացի գաղութարարները այստեղ կառուցեցին երկաթուղի և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների համալիր, որն էլ համարվում է ժամանակակից Գանայի տրանսպորտային ցանցի հիմքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աֆրիկայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Գանայի պատմություն
Լետոմանոպելո
Լետոմանոպելո (Lettomanoppello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3090 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 206 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65020, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 085:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հայերի ցեղասպանություն։ Նորությունների տեղեկագրեր ամերիկյան մամուլից (1915-1922)
«Հայերի ցեղասպանություն։ Նորությունների տեղեկագրեր ամերիկյան մամուլից (1915-1922)» (անգլ.` "The Armenian Genocide. News Accounts the American Press (1915 ”), հայերի ցեղասպանությանը վերաբերող՝ ամերիկյան մամուլից արտատպված լուսանկարների ժողովածու։ Հրատարակել է Բերկլիի (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ) համալսարանը 1985 թ.։ Կազմել է Ռիչարդ Կլոյանը։ ժող. ամփոփում է ԱՄՆ-ի 15 թերթերում («Նյու Յորք Թայմս», ինչպես նաև «Լիթըրըրի Դայջեսթ», «Աութլուք», «Աըր վեյ», «Աթլանթիք մանթլի» և այլն) տպագրված ավելի քան 260 հոդվածների և ականատեսների լուսանկարչական արտատպվածքներ։ Լրատվության աղբյուր են ծառայել Անգլիայից, Ֆրանսիայից, Ռուսաստանից, Իտալիայից, Գերմանիայից, Հունաստանից և այլ երկրներից ստացված տեղեկատվությունները։
Ժողովածուի նյութերը վկայում են, որ ամերիկյան հասարակայնությունը լավատեղյակ էր ցեղասպանությանը, և որ դեռևս 1915-22 թթ. կասկած չէր հարուցում մի ամբողջ ժողովրդի ոչնչացման կազմակերպված բնույթը։
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն
Վիլնյով սյուր Ալյե
Վիլնյով սյուր Ալյե (Villeneuve-sur-Allier), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Իզեր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03316։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 966 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 604 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 434-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 170-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,5 %)։ 434 աշխատունակ բնակիչներից 401-ը աշխատում էին (215 տղամարդ և 186 կին), անաշխատանք էին 33-ը (17 տղամարդ և 16 կին)։ 170 անգործունակ մարդկանցից 51-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 58-ը թոշակառու, 61-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վերա Վարդ-Պատրիկյան
Վերա Վասիլի Վարդ-Պատրիկյան, խորհրդային և հայ գեղանկարչուհի, մանկավարժ ։
Կենսագրություն
Վերա Վարդ-Պատրիկյանը ծնվել է 1897 թվականին, Քութայիս քաղաքում։ 1921–1930 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ Եղիշե Թադևոսյանի և Ե․ Լանսերի մոտ։ Վարդ-Պատրիկյանի ստեղծագործություններն առաջին անգամ ցուցադրվել են 1923 թվականին, Թբիլիսիում՝ Պանի անվան տակ։ 1930-1938 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Երևանում ։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Հիմնական գործերից են՝ «Բեկովի դիմանկարը», «Սևանի Նավահանգիստը», «Պիոները», «Լերմոնտովի տնակը», «Լվացարարները», «Օդային գիմնաստները», «Հինը և նորը», «Պուշկինը Բզովդալի լեռնացքում»։
Ենթադրվում է, որ կյանքի վերջին տարիները ապրել է Մոսկվայում ։ Մահացել է 1988 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարչուհիներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Deutsche Bank
Deutsche Bank (Deutsche Bank AG ), գերմանական բանկ։ Շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
19-րդ դար
Դոյչեբանկը ֆինանսական կայունության խորհրդի և 29 ամենակարևոր տրանսազգային բանկերից մեկն է։ Նա ներառում է առևտրային, հիպոտեկային և ներդրումային բանկերը, լիզինգային ընկերությունները և այլն, ինչպես նաև 28 միլիոն հաճախորդ, 2814 գրասենյակներ, որոնցից 1845 թ.֊ը գտնվում են Գերմանիայում, բազմաքանակ մասնակցություններ, մասնաճյուղեր, արտասահմանյան ներկայացուցչություններ աշխարհի 76 երկրներում, որոնց թվի մեջ մտնում է Նյու֊Յորքը, Լոնդոնը, Սինգապուրը, Սիդնեյը և Մոսկվան։ Արժութային շուկայում համարվում է ամենախոշորը, մեծ նշանակություն ունի ներդրումային գործունեության և սեփական արժեթղթերի թողարման գործում։ Դոյչեբանկը հիմնադրվել է Բեռլինում 1870 թ մարտի 10-ին Պրուսիայի թագավորի հրահանգով։ Բանկը ղեկավարել է Գեորգ ֆոն Սիմենսը (Georg von Siemens), բանկի կապիտալը կազմում էր 5 միլիոն թալեր։ Ընկերության ստեղծումը համընկնել է Գերմանիայի միավորման և ֆրանկ֊գերմանական պատերազմի հաղթանակի հետ։ Ֆրանսիայի փոխհատուցումը, որը կազմում էր 5 միլիարդ ֆրանկ, նպաստեց Գերմանիայի տնտեսության զարգացմանը, 1871 թ թալերը փոխարինվեց մարկով։ Դոյչե բանկը շատ արագ զարգացում ապրեց, առաջին իսկ 2 տարվա ընթացքում բացվեցին մասնաճյուղեր Բրեմենում և Համբուրգում, այդ թվում նաև Շանհայում։ 1873 թ մասնաճյուղ բացվեց նաև Լոնդոնում, որի կապիտալը հասնում էր 15 միլիոն թալերի։ Շնորհիվ այն բանի, որ բանկը կենտրոնացել էր օտարերկրյա գործառնությունների վրա, նրան հաջողվեց առանց կորուստների հաղթահարել 1873-75 թթ․ ֆինանսական անկումը, որը բերեց շատ մրցակիցներին բանկրոտի։ «Դոյչե Յունիոն» և «Բերլիներ Բանկվերեյն» բանկերի ձեռք բերումը Դոյչեբանկին դարձրեց ամենախոշոր բանկը Գերմանիայում։ Մասնակցեց կառավարության վարկերի տեղաբաշխմանը, հատկանշական էր 1899 թ Պրուսիայի թագավորությանը տրամադրած վարկը, որը կազմում էր 125 միլիոն մարկ։ 19-րդ դարի 80- ից 90-ական թթ բանկը ակտիվ մասնակցում էր էլեկտրացանցերի և երկաթուղիների շինարարության ֆինանսավորմանը, ինչպես Գերմանիայում, այնպես ել նրա սահմաներից դուրս։ Այդ ժամանակահատվածում առավել նշանակալի էր ներդրումը ԱՄՆ֊ում գտնվող «Edison General Electric»֊ընկերությունում, ինչպես նաև Արգենտինայի էլեկտրակայնի, Թուրքիայի «Անատոլիա» երկաթուղու շինարաության ֆինանսավորման մեջ։
20-րդ դարի սկիզբ
1901 թ հոկտեմբերին մահացավ Ֆոն Սիմենսը, և քանի որ գերմանական բանկերում որոշումները կայացվում էին տնօրենների խորհրդի որոշմամբ, բանկի գործունեությանը վտանգ չէր սպառնում։ Այն սկսեց ընդարձակվել և 1914 թ ուներ 46 մասնաճյուղ, իսկ կապիտալը մեծացավ 6 անգամ։ Դոյչեբանկը ընդարձակվեց Առաջին Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, գնելով մյուս բանկերը, բայց պատերազմում պարտությունը Գերմանիայի տնտեսությունը բերեց փլուզման եզրին։ 1929 թ, տնտեսության անկման ժամանակ, տեղի ունեցավ միաձուլում հիմնական մրցակից բանկի (Deutsche Bank) և Դոյչե բանկի միջև, որը թույլ տվեց կրճատել վարչական ծախսերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բանկեր Կատեգորիա:Գերմանիայի ընկերություններ
Վաղ երեկո
«Վաղ երեկո» («Taperaa mahana», «Իրիկնադիմի ժամ»), ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենի նկարը Էրմիտաժի հավաքածուից։ Մտնում է նրա նկարների տահիտական ցիկլի մեջ։
Նկարում պատկերված է վեց կանանցից բաղկացած մի խումբ, որոնք նստած են ծառի տակ և զրուցում են, կանանցից մեկի կողքին պառկած է շունը, ևս երեք կանայք նրանց կողքից գնում են տարբեր ուղղություններով։ Նկարի աջ և ձախ անկյուններում ծառերի արանքից երևում են հյուղակները։ Առաջին պլանում կռվում են երկու աքաղաղ։ Աջից ներքևում Գոգենը գրել է նկարի տահիտերեն անվանումը՝ Taperaa mahana, նաև դրել է ստորագրությունը և ամսաթիվը՝ P Gauguin — 92։ Շուրջ 2 սմ լայնությամբ կտավի մի մասը բոլոր կողմերից թեքված է եզրերի վրա. հավանաբար նկարը Ֆրանսիա է ուղարկվել գլանափաթեթ արված և վաճառքի է պատրաստվել արդեն Փարիզում եղած ժամանակ ։
Էրմիտաժի արևմտաեվրոպական արվեստի բաժնի գիտաշխատող արվեստագիտության դոկտոր Ա. Գ. Կոստենևիչը նշում էր․
Գոգենի նկարը պարադոքսալ է։ Մի կողմից դա զուտ ժանրային ստեղծագործություն է, որը կազմված է առօրյա կյանքի տարբեր մանրամասներից։ Կանայք անշտապ զրուցում են, շունը կուչ եկած պառկած է, երկու աքաղաք կռվում են։ Սակայն սա և մյուս մանրամասները չեն բերում զգալի ժանրային հետաքրքրականություն։ Գլխավոր շեշտադրությունը արվում է ոչ թե սյուժեի պատմողական հրապուրանքի, այլ մաքուր գույնի ներշնչող, սուգգեստիվ ուժի վրա ։