cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արամյան թատրոն
Արամյան թատրոնի ստեղծումը և գործունեությունը
1847 թվականին Պոլսի եվրոպական թաղամասում՝ Բերայում, արդեն կառուցված էր Արամյան թատրոնի շենքը։
Գասպարյանի խումբը կազմակերպում էր կանոնավոր ցերեկույթներ։ Հրապարակախաղերը Պոլսում ավանդույթի պես մի բան են եղել։ Գասպարյանը իր ներկայացումները սկսում է բաց հրապարակում։ Արամյան թատրոնը հիմնականում կրկեսային է եղել։ Արամյան խումբն իր գործունեությունը ծավալում է նաև երկրից դուրս՝ հասնելով մինչև Թիֆլիս։ Այստեղ նրանք գրանցում են երկու թատերաշրջանային գործունեություն։ Ուշագրավ է, որ Գասպարյանը Թիֆլիսից գալուց հետո է խումբը համալրում կանանցով. մինչ այդ Զեննե Գևորգն էր կատարում կանանց դերեր։
Խմբի ներկայացումները բաղկացած են եղել հիմնականում երկու բաժնից։
Առաջին բաժնում եղել են ցուցադրումներ, լարախաղացական և մնջկատակային համարներ, Օրթա օյունուն հիշեցնող խաղեր (թուրքական ժողովրդական թատրոն, «Օրթա-օյունուում դերասանները սովորաբար թուրքեր էին. հազվադեպ…. ընդգրկվում էին նաև հայեր, ավելի հազվադեպ` հույներ։ Կանացի դերերում երբեմն հանդես էին գալիս հայուհիներ, ի դեպ, նրանց միայն հանդուրժում էին… Հանդիսատեսները նախընտրում էին կանացի դերերում տեսնել տղամարդ-թուրքի….») :
Երկրորդ բաժնում եղել են ներկայացումներ, որոնց մասնակցել են խմբի գրեթե բոլոր անդամները։ Եթե հաշվի չառնենք առաջին բաժնի մասնակիցներին, ապա կունենանք 20-22 հոգուց բաղկացած մի թատերախումբ, որն ունեցել է նյութական միջոցներ, անհրաժեշտ դրամագլուխը, թատերական հարմարություններ (շենք, դեկորներ և այլն), դերասանները վարձատրվել են կայուն աշխատավարձով, ունեցել է իր խաղացանկը, որը բաղկացած է եղել հայ և օտարազգի հեղինակների պիեսներից, թատրոնն ուներ կոմպոզիտոր-դիրիժոր, ով երաժշտություն է գրել ներկայացումների համար, ուներ թատերական ձևավորող նկարիչ, կային երգի-պարի խմբեր, որոնք հանդես էին գալիս ներկայացումներում, երբեմն էլ առանձին համարներով, խումբն իր ներկայացումները հայտարարել է գունավոր աֆիշներով, չորս տարբեր լեզուներով։ Խմբում խաղացել են նաև դերասանուհիներ, որոնց վարձատրման մեջ կիրառվել է նաև եվրոպական վարձատրման տարբերակը (եվրոպայում դերասանուհիներին վարձատրելու սովորություն կար թանկարժեք նվերներով և բենեֆիսների կազմակերպմամբ)։
Սրանք հատկանիշներ են, որ հատուկ էին միայն պրոֆեսիոնալ թատրոնին։
Արամյան թատրոնի դերասանները
Միքայել Բամպուքչյան
Զեննե Գևորգ
Մելքոն Գասպարյան
Ալիքսան Սվաճյան
Մարտիրոս Խանճյան
Համբարձում Իտարեճյան
Հարություն Պաղտատլյան
Կարապետ Տեոքմեճյան
Սերովբե Պերպերյան
Քերովբե Հյուսեինճյան
Մկրտիչ Էլմայեմեզ
Գրիգոր Մարանկոզ
Գրիգոր Թերզյան
Եղիա Թերզյան
Նշան Թերզյան
Խաչատուր Գրիգորյան
Հաճի Ղազար Բլածյան (Օհաննեսյան)
Ճարտոն Պեթրի
Տիկին Լիզա Ֆերնանտեզ
Տիկին Հայտե
Օրիորդ  Ռոզա (իտալացի)
Կարևոր տարեթվեր և իրադարձություններ
1946 թ. մայիս - առաջին ներկայացումը, լարախաղացային խաղերով և երկրորդ մասում զավեշտալի սիրահարական ներկայացում։
1847 թ. մայիս - բարձրաստիճան պաշտոնյաներ և պալատականներ՝ Սյուլիեն և Կալեթանոն հրավիրում են, որպեսզի թատերախումբը մասնակցի նաև իրենց ներկայացումներին։ Գասպարյանը համաձայնում է։
1849 թ. - երևանցի մի վաճառական Հակոբ աղա անունով, տեսնելով Արամյան խմբի ներկայացումները, առաջարկում է խումբը տեղափոխել Թիֆլիս։ Թիֆլիսում կառուցվում է թատրոնի շենք, որտեղ կարող էր տեղավորվել 1000 մարդ։ «Շինեցին նաև 72 հատ կրկնահարկ օթյակներ, բավական շքեղորեն հարդարված. անոնցմե մեկը մանավանդ, որ բեմին ուղղակի դեմը կը գտնվեր և որ փոխարքային պիտի հատկանար, ամբողջովին թավիշներով ծածկված էր» ։
1849 թ. հոկտեմբեր - խումբը հասնում է Փոթի։
1850 թ. հունիսի վերջ - Արամյան թատրոնը հասնում է Երևան, կանգ է առնում Ցախի մեյդանում (ներկայիս Արարատ գինու կոմբինատի տարածքում, նախկինում կոչվում էր Բերդի փողոց ), որտեղ 10 օրվա մեջ կառուցվում է ժամանակավոր թատրոն։ «Տախտակյա մի շրջափակ պարիսպ, առանց առաստաղի, երկու դռնով, բեմով և պարզ  նստարաններով» ։
1850 թ. հուլիս - խումբը մեկնում է Նախիջևան, այնտեղից Թավրիզ, աշնանը նորից վերադառնում է Թիֆլիս։
1851 թ. գարուն - թատերախումբը վերադառնում է Կ.Պոլիս։
Խաղացանկը
Թատրոնի խաղացանկի մասին շատ նյութեր չկան։ Գասպարյանը կիսագրագետ էր, նշանակում է, որ խմբում պետք է լիներ մեկը, ով կզբաղվեր պիեսների վերամշակմամբ։ Այդպիսի դեր կարող էր ստանձնել խմբի ամենազարգացած անդամներից Աղասի Մինասյանը։ Նա եղել է նաև ռեժիսորը։
Օտար լրագրի տվյալներից երևում է, որ Արամյան խմբին հետաքրքրել են ոչ միայն Նապալեոնի, Ալեքսանդր մեծի կյանքն ու գործունեությունը, այլև «թագավորացն հայոց»։
«Արևելքում» տպագրված հոդվածում ասված է, որ խումբը խաղացել է զավեշտներ։ Դրանք մեծ մասամբ շոշափում էին կենցաղային հարցեր։
Արամյան խումբն առաջին անգամ հայ իրականության մեջ ներկայացրել է Շիլլերի «Ավազակների» սյուժեի վրա գրված «Ռոբերտ ավազակապետ» պիեսը, որը հետագայում տեղ գրավեց «Արևելյան թատրոնի» խաղացանկում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայկական թատերախմբեր Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:1846 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1866 կազմալուծումներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության մշակույթ‎
Լուսինյաններ
Լուսինյաններ, արքայական հարստություն Կիպրոսի թագավորությունում (1192-1489) և Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում (փաստացի՝ 1341-1362, 1373-1375, տիտղոսակիր՝ 1375-1489)։ Որպես խաչակիր ասպետներ, նախ հաստատվել էին Պաղեստինում։
Պատմություն
Լուսինյանների իշխան Գյուին կամ Գվիդոնը, որը Բալդուին I (Երուսաղեմի արքա) (Baudouin de Boulogne) թագավորի փեսան էր, նրանից ժառանգեց Երուսաղեմի գահը։ 1187 թվականին Գվիդոնին հաղթեց և գերվեց Եգիպտոսի սուլթան Սալահ ալ–Դինի կողմից, սակայն Անգլիայի միջնորդությամբ ազատվեց և կարգվեց Կիպրոսի թագավոր՝ հիմնադրելով Լուսինյանների արքայատունը Կիպրոս 1192-1489 թվականներ։ Գվիդոնին հաջորդեց եղբայրը՝ Ամորին, իսկ նրան՝ որդին՝ Հենրիկոսը։ Վերջինիս գահաժառանգ որդի Ամորի Բ 1293 թվականին ամուսնացավ Կիլիկիայի Հայոց թագավոր Լևոն Գ Հեթումյանի դստեր՝ Զապելի հետ։ 1310 թվականին Ամորի Բ–ի դավադրական սպանությունից հետո Զապելը հինգ զավակի հետ ապաստանեց Կիլիկիայի լատինամոլ թագավոր Լևոն Ե–ի արքունիքում։ 1342 թվականին Լևոն Ե-ն հանկարծամահ եղավ 22–ամյա հասակում՝ առանց գահաժառանգ թողնելու։ 1343 թվականին Զապելի կրտսեր որդի Գվիդոնը հայկական ծեսով օծվեց Կիլիկիայի Հայոց թագավոր՝ Կոստանդին Գ անունով։ Նրա լատինամոլ քաղաքականությունը սրեց դժգոհությունները երկրում։
1344 թվականին ժողովուրդն ապստամբեց՝ Օշին Բակուրան իշխանի գլխավորությամբ, Ադանայի պալատում սպանեց Գվիդոն–Կոստանդնին և կոտորեց նրան շրջապատող ֆրանսիական պալատականներին։ Լուսինյանների մյուս գահակալը Կիլիկիայում եղել է Կոստանդին Գ–ի եղբայր Ջիվանի որդին՝ Լևոն Զ, որը մոր հետ 1344 թվականին փախել է Կիպրոս։
1375 թվականին Եգիպտոսի սուլթանության զորքերը համառ կռիվներով գրավեցին Սիսը և գերեցին Լևոն Զ թագավորին, որը գերությունից ազատվեց Իսպանիայի թագավորի միջնորդությամբ։ Այնուհետև Կիպրոսի Լուսինյանները կրում էին նաև Կիլիկիայի Հայոց թագավոր տիտղոսը, որը հետագայում փոխանցվեց Սավոյների արքայատանը և մինչ օրս ներառված է նրանց տիտղոսաշարի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լուսինյաններ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի թագավորներ Կատեգորիա:Եվրոպայի նախկին միապետություններ Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստան
Սլոբոդկա-Օխրիմովեցկայա
Սլոբոդկա-Օխրիմովեցկայա (Слобідка-Охрімовецька), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա-Օխրիմովեցկայա գյուղում բնակվում էր 930 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2936 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 316,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1493 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արավետ
Արավետ (նախկին անվանումը` Չայբասար, ավելի վաղ անցյալում նաև` Իլանլի), լքված գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ամասիայի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 25 կմ հյուսիս, Ալվար գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Արավետ է վերանվանվել 1991 թվականի ապրիլի 3-ին ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արավետը մշտական կամ առկա բնակչությունը չի ունեցել ։ Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով ։
Արավետի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում էր անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Արավետն ունի 19-րդ դարի եկեղեցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Ամասիայի շրջան
Բաումքուխեն
Բաումքուխեն (Baumkuchen ծառ-թխվածք), թխվածքի անսովոր տեսակ, ավանդական ուտեստ Գերմանիայում։ Բաումքուխենի տեսքը հիշեցնում է հատած ծառի, որտեղից էլ եկել է դրա անվանումը։ Այդպիսի արդյունք տալիս է թխելու առանձնահատուկ տեխնոլոգիան՝ փայտե գլանիկը թաթախվում է հեղուկ խառնուրդի մեջ, կարմրեցնում է, նորից թաթախվում և կարմրեցնում, և այսպես մի քանի անգամ։
Փոստ (մուլտֆիլմ, 1929)
«Փոստ» («Почта»), 1929 թվականի մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ԽՍՀՄ-ում և ընկած է խորհրդային մուլտիպլիկացիայի պատմության հնչուն շրջանի սահմանին ։
Բաումքուխեն
Պատմություն
Ստուգապես հայտնի չէ, թե ով է բաումքուխենի առաջին գյուտարարը, բայց Քիլի Մարիա-Սոֆյա Շելխամերի խոհարարական գրքում, լույս տեսած 1692 թվականին, հրապարակվել են թխվածքի 4 բաղադրատոմսեր։ 18-րդ դարում այն ստացել է առաջին ճանաչումը։ 1745 թվականին Հանս Օտտո 2-րդ իշխանն, Քրոնսբերգ այցելության ժամանակ, ճաշակել է բաումքուխեն, որը մատուցել է Մարթա Պփալը՝ տեղական պանդոկի տիրուհին։ Այդ տորթն այնքան էր դուր եկալ իշխանին, որ նա ցանկացավ, որ պանդոկատիրուհին տանի դրանք և դնի իր իշխանական սեղանին։
Փոստ (մուլտֆիլմ, 1929)
Միխայիլ Ցեխանովսկու առաջին կինոաշխատանքն է, որը հիմնված է Սամուիլ Մարշակի՝ 1927 թվականին հրատարակված բանաստեղծության համար իր ստեղծած նկարազարդումների վրա, որ արվել են գրքում արտացոլում գտած կոնստրուկտիվիզմի գրաֆիկական ոճի դինամիկայով։
Բաումքուխեն
Պատմություն
Բաումքուխենի ժամանակակից տեսքն որոշել է Էրնստ-Ավգուստ Գարդեսը, ով Շվեդտ քաղաքի իշխանի գլխավոր խոհարարն էր և, ավելի ուշ՝ 18-րդ դարում, Գարդեսն Բերլինից տեղափոխվեց Զալցվեդել՝ Ֆրիդրիխ Վիլհելմի մոտ, որտեղ մեծ հաջողությամբ դարձավ մի ռեստորանի գլխավոր խոհարար։ Պարոն Գարդեսի թոռնուհին, Լուիզա Լենցը, գտնելով պապի բաղադրատոմսը, մեծ հաճույքով սկսեց բաումքուխեններ պատրաստել։ 1841 թվականին հրուշակեղենի հետ պատմությունն կրկնվում է, այս անգամ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ 4-րդի կողմից, ով իր հավանությունն է տալիս Լուիզա Լենցի պատրաստած բաումքուխենին։ Թագավորն դա վերցնում է իր կնոջ համար։ Արդյունքում, այն դառնում է «Արքայական տորթ», իսկ Սուրբ Ծննդյանը ուղարկված բաումքուխենի համար Լուիզա Լենցը ստանում է արքայական մանուֆակտուռայի սերվիս։
Փոստ (մուլտֆիլմ, 1929)
Մուլտֆիլմի թողարկումից հետո փոխվել է վերաբերմունքը մուլտիպլիկացիայի նկատմամբ, այն սկսել են համարել արվեստի ինքնուրույն ճյուղ ։
Բաումքուխեն
Պատմություն
Ավելի ուշ Լուիզա Լենցը տանում է իր «Արքայական տորթերն» և ուրիշ քաղաքներ (Օրինակ. Սանկտ Պետերբուրգ և Վիեննա)։ Զալցվեդել քաղաքը դառնում է բաումքուխենի հայրենիքը։
Ժամանակակից Գերմանիայում բաումքուխեններ վաճառվում են խանութներում և դարձել են Սուրբ Ծննդյան թխվածքներ։
Փոստ (մուլտֆիլմ, 1929)
«Փոստը» դարձել է խորհրդային առաջին մուլտֆիլմը զանգվածային վարձույթում, առաջին խորհրդային մուլտֆիլմը, որ լայնորեն ցուցադրվել է արտասահմանում, իսկ գունավոր տարբերակը՝ խորհրդային առաջին գունավոր մուլտֆիլմը։ Ֆիլմում առկա նորարարություններից են նաև անսպասելի անկյունագծային ռակուրսները և նկարի ռիթմիկ, ձայնի հետ համաձայնեցված կազմակերպումը ։
Բաումքուխեն
Պատմություն
Գոյություն ունի տորթի լիտվական տեսակը՝ Շակոտիսը, որը տարբերվում է իր տեսքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Գերմանական խոհանոց
Փոստ (մուլտֆիլմ, 1929)
Սյուժե
Ճանապարհորդող Բորիս Պրուտկովին (Մարշալի բանաստեղծության մեջ՝ գրող Բորիս Ժիտկովին) հասցեագրված նամակը նրա հետևից շրջում է աշխարհի տարբեր երկրներում և հասնում հասցեատիրոջը միայն նրա՝ Լենինգրադ վերադառնալուց հետո։
Ֆիլմի տարբերակներ
1929 թվականի նոյեմբերի 25-ին էկրան բարձրացած մուլտֆիլմը նախապես եղել է համր (միջանկյալ տիտրերով) և սև-սպիտակ։
Արդեն 1930 թվականին թողարկվել է ֆիլմի հնչուն տարբերակը՝ Դանիել Խարմսի ասմունքով և կոմպոզիտոր Վլադիմիր Դեշևովի երաժշտությամբ, որը դարձել է խորհրդային առաջին հնչուն մուլտֆիլմը։
Գոյություն ունի նաև գունավոր, ձեռքով ներկված (դրական) տարբերակ ։
1964 թվականին Միխայիլ Ցեխանովսկին կնոջ՝ Վերա Ցեխանովսկայայի հետ համատեղ «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանել է ֆիլմի հեղինակային ռեմեյքը լայնէկրան ձևաչափով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1929 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր երեխաների մասին
Երկի (այլ կիրառումներ)
Երկի, կարող է վերաբերել՝
Ասկուռաս
Ասկուռաս, ամրոց, Կիլիկիայի Հայկական Թագավորության իշխանանիստ բերդերից։ Մինչև 12-րդ դարի կեսը Ասկուռասին տիրում էին հայ իշխանները՝ Նաթանայելյանները, ապա՝ Օշինյանները։ 1165–1190 թվականներին Ասկուռասը շրջակա բերդերի հետ միացվեց Ռուբինյանների իշխանությանը և դարձավ արքունի տիրույթներից մեկը։ Ասկուռասի դիրքը վերջնականապես չի ճշտված։ Հավանաբար գտնվում Էր ներկայիս Մերսին քաղաքից հյուսիս, Տավրոս լեռան վրա, այժմյան Էսկիկալե բերդի մոտակայքում։ Մինչև 14-րդ դարի սկզբները Ասկուռասը հայաբնակ բերդավան էր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կիլիկիայի բերդեր Կատեգորիա:12-րդ դարի հայկական բերդեր և ամրոցներ
(20335) Չարմարտել
(20335) Չարմարտել, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի ապրիլի 21-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1998 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:LINEAR ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ
Նիկոլայ Զաբոլոցկի
Նիկոլայ Ալեքսեևիչ Զաբոլոցկի, ռուս սովետական բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Նիկոլայ Զաբոլոցկին ծնվել է 1903 թվականի ապրիլի 24-ին(կամ մայիսի 7-ին)՝ Կազանում։ Առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1929 թվականին։ Զաբոլոցկին 1950 թվականների ստեղծագործություններում արծարծում է քաղաքացիական, հոգեբանական, բարոյական խնդիրներ («Ձախորդը»՝ 1953 թվականին, «Տգեղ աղջիկը»՝ 1955 թվականին, «Պառավ դերասանուհին»՝ 1956 թվականին)։ Թարգմանել է Շ․ Ռուսթավելու «Ընձենավորը», նմուշներ գերմանական դասական պոեզիայից։ Մահացել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ Մոսկվայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
(5019) Էրֆյորդ
(5019) Էրֆյորդ (Erfjord), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանոր Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,425587 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2448 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6063 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1379,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260903 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,57° անկյուն։
Անվանում
Աստերոիդն իր անվանումն ստացել է Նորվեգիայի արևմուտքում գտնվող Էրֆյորդ բնակավայրի անունից։ Էրֆյորդի դպրոցը 2009 թվականին, որը Նորվեգիայում «աստղաբանության տարի» էր հռչակված, «Աստղաբանության դասավանդման լավագույն դպրոց» մրցույթի երեք հաղթողներից մեկն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Չըրալը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի փոքր քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքական ռիվիերա Կատեգորիա:Անթալիայի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Պուստոսել
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Is This the World We Created...?
«Is This the World We Created…?», բրիտանական Քուին ռոք խմբի երգը, որը սկզբնապես թողարկվել է «The Works» ալբոմում 1984 թվականին։
Համերգների ժամանակ կատարվում էր 1984-1986 թվականներին։ Ընդգրկված է Live Aid համերգի եզրափակիչ հատվածում։ Ալբոմի ամենակարճատև երգն է ։
Պատմություն
«Is This the World We Created…?» երգը ստեղծվել է Մյունխենում դրանից հետո, երբ Ֆրեդի Մերկուրին և Բրայան Մեյը լսել են Աֆրիկայում աղքատության մասին։ Մերկուրին գրել է հիմնական տեքստը, Մեյը այն լրացրել և դարձել է երաժշտության հեղինակը։
Երգը ձայնագրվել է Ovation կիթառի վրա, սակայն կենդանի կատարումների ժամանակ Մեյը օգտագործել է թմբկահար Ռոջեր Թեյլորի գործիքը՝ Gibson Chet Atkins CE, որի առանձնահատկությունը նեյլոն լարերն են։ Դաշնամուրի հատվածը օգտագործվել է ձայնագրման ժամանակ, սակայն վերջնական տարբերակի մեջ չի մտել։
«The Works» ալբոմը ավարտվում է «Is This the World We Created…?» երգով, սակայն սկզբում ենթադրվում էր, որ ալբոմի վերջին երգը կդառնա «There Must Be More to Life Than This» երգը (ընդգրկված է Մերկուրիի դեբյուտային «Mr. Bad Guy» ալբոմում)։
Քավերներ
Երգը ընդգրկված է Էլեն Փեյջի «The Queen Album» տրիբյուտ ալբոմում, որը նվիրված է Քուին խմբին և թողարկվել է 1988 թվականին։ Անդրեա Կոռը, ով The Corrs կելտական ֆոլկ ռոք և փոփ ռոք խմբի վոկալիստն է, Մեյի նվագակցմամբ կատարել է երգը Նելսոն Մանդելայի 90-ամյակի առիթով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1984 սինգլներ Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Քուին խմբի երգեր
(5020) Ազիմով
(5020) Ազիմով (Asimov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,153925 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6956 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6123 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1154,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,311787 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,1° անկյուն։
Անվանում
Աստերոիդն անվանվել է ի պատիվ ամերիկացի գրող-ֆանտաստ և կենսաքիմիկոս Այզեկ Ազիմովի (Isaac Asimov, 1920-1992)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նատալյա Անսիսո
Նատալյա Անսիսո (Natalia Anciso, ), ամերիկյան չիկանո-տեխանո ցեղախմբին պատկանող ժամանակակից արվեստագետ ու ուսուցիչ։ Նրա արվեստի գործերը հիմնականում կենտրոնացած են կերպարվեստի և ինստալյացիայի միջոցով նույնականացման խնդիրների վրա, հատկապես, քանի որ դա վերաբերում է ԱՄՆ-Մեքսիկա սահմանին մեծանալու նրա կենսափորձին ։ Նրա վերջին շրջանի աշխատանքներն ընդգրկում են թեմաներ, որոնք վերաբերում են կրթությանը, մարդու իրավունքներին և սոցիալական արդարությանը, որը հիմնվում է նրա՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ծովածոցի տարածքում որպես քաղաքային մանկավարժ աշխատելու փորձի վրա ։  Ծնունդով Հարավային Տեխասի Ռիո Գրանդե հովտից է և ներկայումս ապրում և աշխատում է Օքլենդում ։
Կենսագրություն
Նատալյա Անսիսոն ծնվել է 1985 թվականին Տեխաս նահանգի Վեսլակո քաղաքում և հանդիսացել Արմանդո և Իդալիլա Անսիսոների երեք զավակներից ավագը ։ Տեխասի անկախության պատերազմից հետո հինգերորդ սերնդի տեխանոների նրանց ընտանիքը բնակություն է հաստատել Տեխասում ։
Նրա ծնվելուց կարճ ժամանակ անց ընտանիքը տեղափոխվել է Օստին, որտեղ բնակվել են մինչև աղջկա տասը տարեկան դառնալը։ Ի վերջո նա տեղափոխվել է Մերսեդես քաղաքը և 2003 թվականին ավարտել տեղի ավագ դպրոցը․ միգրանտ աշխատողների իրենց ընտանիքում առաջինն էր, ով քոլեջ է ավարտել ։ 2008 թվականին արվեստի բակալավրի կոչում է ստացել Օստինի տեխասյան համալսարանում, որից հետո տեղափոխվել Ֆրութվեյլ ու 2011 թվականին Կալիֆոռնիայի արվեստի քոլեջից ստացել կերպարվեստի մագիստրոսի կոչում ։ Կալիֆոռնիայի համալսարանի պատվավոր շրջանավարտը 2015 թվականին կրթության ոլորտում արվեստի մագիստրոսի կոչում է ստացել Կալիֆոռնիայի համալսարանի Բերքլիի կրթության ավարտական դպրոցից ։
Արվեստ
Անսիսոն ստեղծում է արվեստ, որը թելադրված է իր դաստիարակության իրողություններով ու լեգենդներով։ Նրա աշխատանքները ընտանիքի, համայնքի և Ռիո Գրանդեի ափամերձ մշակույթի տեսողական գրառումներ են։ Նրա աշխատանքը պատմականորեն լուսաբանել է Սահմանային տարածքներում առկա խնդիրները, որոնք ծագում են աղքատությունից, մարդկանց թրաֆիքինգից և թմրանյութերի պատերազմից ։ Իր աշխատանքում պատկերել է Չիկանոյի պատմությունն ու պայքարը սահմանի երկու կողմերում, մանավանդ երբ այն վերաբերում է ինքնություն հասկացությանը ։
Անսիսոն ուսումնասիրում է ժողովրդական արվեստը, ինչպիսիք են պանո արտեն, թաշկինակների արվեստը, որը ենթադրաբար ստեղծվել է 1940-ական թվականներին չիկանո բանտարկյալների կողմից, ու վիպիլը՝ մայաների ասեղնագործված գործվածքներ, որոնք կրում են տեղաբնիկ կանայք Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայում։ Արվեստի այս ձևերը վերաձևակերպվել են՝ Տեխաս / Մեքսիկա սահմանին ընթացող կյանքի ժամանակակից պատմություններ պատմելու համար։ Տնային գործվածքների վրա, ինչպիսիք են թաշկինակները, բարձի երեսներն ու անկողնային սավանները գրիչ, մատիտ և ներկ օգտագործած Անսիսոյի աշխատանքն ուսումնասիրում է սահմանամերձ կյանքի հոգեբանական-քաղաքական պայքարը։
Կամրջելով իր երկակի ինքնությունները՝ թե՛ որպես տեխասցի, և թե՛ որպես ծնունդով ամերիկացի-մեքսիկացի, Անսիսոն հասել է իր ինքնության նոր գիտակցմանը։
Ինձ դուր են գալիս այդ երկու մշակույթները։ Ինձ դուր է գալիս այդ երկակիությունը, որը գտնվում է մեջտեղում։ Սկզբում դա ինձ դուր չէր գալիս, բայց հիմա, երբ արդեն մեծ եմ, դա ինձ դուր է գալիս։ Հպարտ եմ, որ մեքսիկացի եմ, հպարտ եմ, որ տեխանա եմ ։
Նրա վերջին աշխատությունն ընդգրկում է կրթությանը, մարդու իրավունքներին, դասին և ռասային վերաբերող հարցեր, որոնք ակնհայտ են մարդու իրավունքների կրթության գրքի շապիկի վրա պատկերված նրա «Չկրակեք» (2014) աշխատանքում ։
Անսիսոյի արվեստը ներառվել է ներերկրային ու միջազգային ցուցահանդեսներում, և ցուցադրվել այնպիսի վայրերում, ինչպիսիք են՝ Սան Խոսեի արվեստի թանգարանը, Կալիֆոռնիայի օքլենդյան թանգարանը, Մեքսիկական արվեստի ազգային թանգարանը, Սան Ֆրանցիսկոյի Գալերիա դե լա Ռացան, Ալբուկերկեի Իսպանական ազգային մշակույթի կենտրոնը և Բրյուսելը։
Կրթություն
Բացի արվեստով զբաղվելն ու իր աշխատանքները ցուցադրելը նաև արվեստ է դասավանդել շահույթ չհետապնդող կազմակերպությունների միջոցով երիտասարդության բազմազան զանգվածների։ Նաև աշխատել է որպես Սան Ֆրանցիսկոյի տղաների և աղջիկների ակումբների գեղարվեստական ղեկավար ։
Մի քանի տարի շարունակ որպես փոխարինող ուսուցիչ դասավանդել է K-8 դասարաններում Սան Լորենցոյի, Սան Լեանդրոյի և Օքլենդի միացյալ դպրոցական շրջաններում ։ Ներկայումս ամբողջական դրույքով դասավանդում է Իսթ Բեյի քաղաքային տարրական դպրոցում ։
Անսիսոն համագործակցել է Պրինսթոնի հոգևոր ճեմարանի Zoe Project- ի հետ և Rex Foundation կազմակերպության «Աշխարհը, ինչպես կարող էր լինել» մարդու իրավունքների կրթության ծրագրի հետ ։
Եֆրեմովկա (այլ կիրառումներ)
Եֆրեմովկա, կարող է վերաբերել՝
Նատալյա Անսիսո
Կրթություն
Որպես հրավիրյալ դասախոս և խոսնակ մասնակցել է բակալավրիատի և դոկտորական կրթություն ստացող ուսանողների համար նախատեսված արվեստի տարբեր սեմինարների Սան Ֆրանցիսկոյի համալսարանի կրթության դպրոցի և Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանի միջոցով ի թիվս այլոց։
Ճանաչում
Որպես նկարիչ Անսիսոյի ներդրումները ճանաչվել են The Huffington Post ընկերության կողմից, որը նրան հռչակել է որպես «Մինչև 35 տարեկան լատինա-նկարիչներից մեկը, որը դուք պետք է ճանաչեք», ինչպես նաև Latina Magazine ամսագրի կողմից, որը նրան նորարար է անվանել «30 տարեկանից ցածր 30 լատինոների» «Կինոյի, երաժշտության, սոցիալական մեդիայի և ակտիվության ամենավառ երիտասարդ աստղերը» ցուցակում ։
Ընդգրկվել է նաև Elle ամսագրի 30-ամյակի թողարկման մեջ ։
Վերջերս մեքսիկական TVyNovelas ամսագիրը նրան ընդգրկել է կայացած լատինոների «Lideres de la Hispanidad / 50 ամենակարևոր իսպանախոսները այսօր» ցուցակում ։
Իր նշանակման օրը Միացյալ Նահանգների կրթության 10-րդ նախարար Ջոն Քինգ կրտսերը «Մեդիում» կայքին տրված հարցազրույցում ժամանակակից այլ նկարիչների կողքին նշել է նաև Անսիսոյին ։
Փյունիկեցիներ
Փյունիկեցիներ (Phoenicianism), հնագույն սեմական ցեղեր, պատկանել են արևմտասեմական ցեղերի քանանական ճյուղին։ Բնակվել են Փյունիկիայում՝ ներկայիս Լիբանանի տարածքում Ք.ա.1200-146 թվականներին։ Եղել են արհեստավորներ, առևտրականներ և ծովագնացներ, ստեղծել են առաջին հնչյունային այբուբենը։ Հիմնել են մի շարք գաղութներ, որոնցից հայտնի է հատկապես Կարթագենը։ Խոսել են փյունիկերենով։ Նրանց մշակույթը ոչնչացավ, երբ Ալեքսանդր Մեծը գրավեց այդ տարածքը։
Անվան ծագումնաբանություն
Փյունիկեցիների անվանումը ծագել է հունական «ֆոինոս» բառից, որը թարգմանաբար «կարմիր» է նշանակում։ Նրանց այդպես էին կոչում, որովհետև նրանք մյուրեքս կոչվող ծովային խխունջներից պատրաստում էին վառ ծիրանագույն ներկ։ Այդ ներկով ներկված կտորեղենը շատ թանկ էր, այդ պատճառով էլ Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում միայն կայսրերն էին հագնում մյուրեքսից պատրաստված հագուստներ։
Զբաղմունք
Փյունիկեցիները առաջինն էին, որ մեծ քանակով թափանցիկ ապակեղեն արտադրեցին։ Նաև կարողանում էին «ապակի փչել» և ստանալ հրաշալի ապակեղեն։ Փյունիկեցի արհեստավորները վաճառքի համար պատրաստում էին կավե, փղոսկրե և մետաղե իրեր, կտորեղեն, ինչպես նաև մայրի ծառի փայտը։ Նրանք նաև հմուտ նավաստիներ են եղել և ունեցել են լավ կառուցված նավեր,  որով նավարկել են դեպի  Բրիտանիա, ապրանքներ փոխանակել անագով և արծաթով։ Ք.ա. 600 թվականին Արևմտյան Աֆրիկայի հետազոտության ժամանակ փյունիկեցիները օգնել են եգիպտացիներին։ Նրանք կառուցել են նաև աստվածներին նվիրված բազմաթիվ տաճարներ և սրբավայրեր։ Ռազմիկ աստված Բաալն նրանց գերագույն աստվածն էր։ Քրմերն ու քրմուհիները անհաջողությունների ժամանակ աստվածներին երեխաներ էին զոհաբերում։
Կարթագեն
Կարթագենը փյունիկեցիների ամենամեծ քաղաքն էր։
Լեգենդի համաձայն Կարթագենը հիմնել է փյունիկյան թագուհի Դիդոն։ Հյուսիսային Աֆրիկայի ափ իջնելով` Դիդոն քաղաք կառուցելու համար տարածք է խնդրում։ Կառավարողը թույլատրում է վերցնել այնքան տարածք, որքան հնարավոր կլինի շրջափակել ցուլի կաշվով։ Թագուհի Դիդոն կաշին շերտերի է բաժանում և այդպես նշում մի ընդարձակ տարածք։ Կարթագենը դառնում է տարածաշրջանի առևտրական ամենակարևոր քաղաքներից մեկը։
Փյունիկեցիների գիր
Փյունիկեցիները առաջին ժողովուրդներից էին, որոնք պատկերագրերի փոխարեն այբուբեն են օգտագործել, որը բաղկացած էր 30 բաղաձայնից, և չկային ձայնավորներ։ Այդ տառերը հիմք դարձան ժամանակակից այբուբենի համար։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հնագույն քաղաքակրթություններ Կատեգորիա:Փյունիկեցիներ Կատեգորիա:Փյունիկիա Կատեգորիա:Հին կտակարանի ժողովուրդներ Կատեգորիա:Ասիայի անհետացած ազգեր Կատեգորիա:Էթնիկ խմբեր Կատեգորիա:Հին աշխարհ Կատեգորիա:Հին Լևանտ Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի հին ազգեր Կատեգորիա:Հնագույն պատմություն ըստ տարածաշրջանի
Զաբարա (այլ կիրառումներ)
Զաբարա, կարող է վերաբերել՝
Կվաութի
Կվաութի (კვაუთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 23 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 76 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սենակի շրջան‎‎‎
Լադիժիցի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
1930-ականների բռնաճնշում
1930-ականների բռնաճնշումները Խորհրդային միությունում ճնշման միջոցների շարան էր 1930-1940-ական թվականներին։ 1936-1938 թվականներին «Մեծ զտումն» հասել է իր գագաթնակետին՝ ունենալով ավելի մեծ զոհեր և ավելի խիստ պատիժներ և իր շրջանակում ներառել Խորհրդային Միության ամբողջ բնակչության քան Խորհրդային Միության այլ «զտումները» ։
1930-ականների բռնաճնշումները Հայաստանում
1930-1940-ական թվականններերին Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում չկար մի կոմունիստ կամ մի մարդ, որն իրեն ապահով զգար կոմունիստական կուսակցությունից վտարման, աքսորման, ձերբակալման կամ մահի դիմաց։ Խորհրդային Հայաստանում «Մեծ զտումն» սկսվեց 35-ամյա Հայաստանի ԿԿ Կենտկոմի առաջին քարտուղար Աղասի Խանջյանի ձերբակալումով և սպանությունով, որը տեղի ունեցավ 1936 թվականի հուլիսի 9-ին Թիֆլիսում ։ Դրանից հետո բռնությունները ծավալվեցին, 1937 թվականի սեպտեմբերի 15-21-ի շաբաթվա մեջ հասնելով գագաթնակետին, երբ զանգվածային ձերբակալումները բանտերը հեղեղեցին։ Ամենալուրջ մեղադրանքները և բազում մահապատիժներ ներկայացվեցին 1937 թ.-ի դեկտեմբերին։ 1938 թվականի հունվարից հոսանքը շուռ եկավ և «զտիչների զտումն» սկսվեց, որը տևեց մինչև 1939 թվականի փետրվարը։
Թեև Հայաստանում տարբեր բնույթի մեղադրանքներ էին ներկայացվում, ներկայացրած մեղադրանքների զգալի մասը «ազգայնականությունն» էր։ 1926 թվականին որոշում էր ընդունվել այն մասին, որ եկեղեցին հրաժարվի Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակի օրը՝ ապրիլի 24-ը նշելուց։ Մինչև 1937 թվականի վերջը Հայաստանում փակվել էր շուրջ 800 եկեղեցի։ 1930–1938 թվականներին բռնություն էր գործադրվել 164 հոգևորականի նկատմամբ, որոնցից 91-ը գնդակահարվել էին։ Իսկ ՀԿԿ Կենտկոմը 1938 թվի օգոստոսի 4-ին որոշում ընդունեց Էջմիածնի վանքը փակելու և հայ հոգևորականության համազգային կենտրոնը՝ Էջմիածնի կաթողիկոսությունը վերացնելու մասին ։
1920-1930-ական թվականներին Խորհրդային Հայաստանում բռնաճնշումների է ենթարկվել 18.315 մարդ, որից 4585-ը գնդակահարվել է։ Խորհրդային մեկ այլ աղբյուրի համաձայն, 1937 թվին 854 ուսուցիչ աշխատանքից ազատ են արձակվել, իսկ 448-ը ստաժավորվել են։ Ըստ մեկ արտագաղթողի զեկույցի, Գառնի գյուղի չափահաս բնակչության 18%-ը մեկ գիշերում ձերբակալվել է ։ Միայն 1930-1938 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում ձերբակալվել է 14.904 մարդ, որից 4531-ի համար ընդունվել է գնդակահարության որոշում ։
Յազիբեկ Գասպարյան
Կենսագրություն
Յազիբեկ Գասպարյանը ծնվել է 1922 թվականին, Վայքի Գորադիզ գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ուսումնարանը, 1939-1940 թվականների ուստարում հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Գորադիզի 7-ամյա դպրոցում։ 1939-1940 թվականների ուսումնական տարում արժանացել է հանրապետության գերազանցիկ ուսուցչի կոչման ։
1941 թվականի ապրիլին զորակոչվել է բանակ և սովորել ու ավարտել Վլադիմիր քաղաքի հետևակային ուսումնարանը և որպես ականանետային դասակի հրամանատար 30-րդ բրիգադում մասնակցել գերմանաֆաշիստական զորքերի ջախջախմանը։ 1943 թվականին Ռժև քաղաքի համար մղված մարտում վիրավորվել է, բայց շարունակել է կռվել։ Հոսպիտալ է տեղափոխվել մարտական առաջադրանքը կատարելուց հետո, բուժվելուց հետո շարունակել է մարտնչել ռազմաճակատում մինչև պատերազմի հաղթանակը ։
Գասպարյանը մարտերում ցուցաբերած սխրանքների ու լավագույն ծառայության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով և արժանացել փոխգնդապետի զինվորական կոչման ։
Պատերազմից հետո շարունակել է ծառայությունը բանակում և հեռակա սովորել համամիութենական իրավաբանական ինստիտուտում։ Հետագայում զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել դատախազական մարմիններում և փաստաբանական կոլեգիայում ու իրավաբանական կոնսուլտացիայում ։
Գերմանա-խորհրդային պատերազմի ակտիվ մասնակից փոխգնդապետ Յազիբեկ Գասպարյանի ծառայությունն արժանացել է բարձր պարգևների` շքանշանների ու մարտական մի շարք մեդալների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ
Հեիբռի
Հեիբռի (Heibri), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ստանիսլավովկա (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)
Ստանիսլավովկա (Станіславівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստանիսլավովկա գյուղում բնակվում էր 693 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 277,2 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1509 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զաբոլոտ (այլ կիրառումներ)
Զաբոլոտ, կարող է վերաբերել՝
Նորավան (այլ կիրառումներ)
Նորավան, անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ հայկական գյուղերին՝
Մարիա Բելկինա
Մարիա Իոսիֆովնա (Օսիպովնա) Բելկինա (Мари́я Ио́сифовна (Осиповна) Бе́лкина, ), ռուս գրող, հուշավիպագիր և գրականագետ։ ԽՍՀՄ գրողների միության (1961) և Մոսկվայի գրողների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Մարիա Բելկինան ծնվել է 1912 թվականի հունիսի 12-ին Եկատերինբուրգում (Ռուսական կայսրություն)։ 1940 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտ-ը։
«Մարինա Ցվետաևայի ճակատագրի մասին» գրքի հեղինակ ։
Մարիա Բելկինան մահացել է 2008 թվականի հունվարի 26-ին 95 տարեկան հասակում՝ Մոսկվայում։ Հուղարկավորվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Անձնական կյանք
Ամուսինը եղել է գրաքննդատ և գրականագետ Անատոլի Տարասենկովը, իսկ որդին՝ գրող և լրագրող Դմիտրի Տարասենկովը ։
Բրյուս Վեբեր
Բրյուս Վեբեր (Bruce Weber, ), ամերիկացի նորաձևության լուսանկարիչ և կինոռեժիսոր։
Հայտնի է Calvin Klein, Ռալֆ Լորեն կորպորացիա, Pirelli, Revlon և Ջաննի Վերսաչե ապրանքանիշների հետ համագործակցությամբ, նաև Vogue, GQ, Vanity Fair, Elle, Life, Interview, Rolling Stone ամսագրերի հետ աշխատանքով։ Նրա լուսանկարները զարդարում են Հարրի Քոնիք Կրտսերի, Քրիս Այզեկի և Ջեքսոն Բրաունի ալբոմների շապիկները։
Համալսարանն ավարտելուց հետո Բրյուսը սկսել է իր կարիերան որպես մոդել, նկարահանվել է անգամ Ռիչարդ Ավեդոնի մոտ։ Ավելի ուշ Վեբերը խոստովանել է, որ այդպիսով նա ուզում էր ավելի լավ հասկանալ լուսանկարչի մասնագիտությունը։ 1970-ական թվականների վերջերին նա արել է իր առաջին ֆեյշն-նկարահանումը, որը հայտնվել է GQ-ի համարներից մեկի շապիկին։ 1978 թվականին Վեբերի հետ պայմանագիր է ստորագրել հանրախանութների գլխավոր ամերիկյան ցանցը և նա աշխատել է Bloomingdales կատալոգի համար։ 1983 թվականին լուսանկարիչը առաջին մեծ հաջողությունն է ունեցել։ Նա նկարահանել է Calvin Klein-ի գովազդային արշավը տղամարդկանց ներքնաշորերի համար։
Բրյուս Վեբերը համագործակցել է Էնդի Ուորհոլի հետ և լուսանկարել է Pirelli-ի երկու օրացույց։ Հայտնի է որպես արտ-լուսանկարիչ և տղամարդկանց նորաձևության լուսանկարման բնագավառի նորարար։
Որպես ռեժիսոր նկարել է 6 ֆիլ՝ բռնցքամարտիկ դեռահասների մասին պատմող «Կոտրված քթեր» (1987), ջազ երգիչ Չեթե Բեյքերի մասին «Եկեք կորչենք» (1988) (մասնակցություն «Սանդես» կինոփառատոնին և առաջադրում «Օսկար» մրցանակին լավագույն վավերագրական ֆիլմ անվանակարգում), կարճամետրաժ «Հետնաբակի մասին ֆիլմ» (1991) և «Նուրբ հսկաներ» (1995) ֆիլմերը, ջազի մասին պատմող վավերագրական ժապավեն և «Չինական ռագու» (2001) և «Նամակ ճշմարտությանը» (2004), նաև մի քանի երաժշտական տեսահոլովակներ։
Վեբերը ամուսնացած է Նեշ Բուշի հետ, որի հետ երբեմն համագործակցում է նաև աշխատանքի բերումով։ Նա 1998 թվականից ապրում է Մայամիում ։
2003 թվականին նա ստեղծել է իր Weberbilt լեյբլը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Ալիսը հրաշքների աշխարհում (ֆիլմ, 1972)
«Ալիսը հրաշքների աշխարհում» (Alice’s Adventures In Wonderland, բառացի՝ Ալիսի արկածներն հրաշքների աշխարհում), բրիտանական արտադրության 1972 թվականի երաժշտական կինոֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ուիլյամ Սթերլինգ։ Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» (1864) գրքի էկրանավորումն է։ Գունեղ մյուզիքլը նախատեսված էր ընտանեկան դիտման համար և օպերատորական աշխատանքի ու զգեստների լավագույն ձևավորման համար արժանացավ երկու BAFTA-ի։
Գրքի այլ էկրանավորումներից սա տարբերվում էր մասնակցող դերասանների «աստղային» կազմով՝ Ֆիոնա Ֆուլլերտոնը Ալիսի դերում, Մայքլ Քրոուֆորդը Սպիտակ ճագարի դերում, Ռալֆ Ռիչարդսոնը Կապույտ թրթուրի դերում, Ռոբերտ Հելփմանը՝ Գլխարկագործի, Փիթեր Սելլարեսը՝ Մարտյան նապաստակի, Ռոյ Քիննիրը՝ Չեշիրյան կատվի, Դադլի Մուրը, Մայքլ Հորդերնը։
Ֆիլմի երաժշտության հեղինակը Ջոն Բարրին էր։
Մրցանակներ
Մրցանակների և անվանակարգերի ցանկը IMDB կայքում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1972 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ալիսը հրաշքների աշխարհում գրքի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ կատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ
Աստերոիդների ցանկ (186101-186200)
|} Աստերոիդների ցանկ (186001-186100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (186201-186300)
Սորգոնո
Սորգոնո (Sorgono), կոմունա Իտալիայում` Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։ Սահմանակից է Ատցարա, Աուստիս, Բելվի, Նեոնելի, Օրտուերի, Սամուգեո, Տիանա, Տոնարա համայնքներին ։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.722 : Բնակչության խտությունը կազմում է 34,69 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 56,19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8038։ Հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆրախտ
Ֆրախտ (freight, vracht, fracht), տրանսպորտային միջոցի տիրոջը փոխադրումների համար տրվող վարձավճար։ Կիրառվում է գլխավորապես ծովային, ինչպես նաև գետային, օդային ու ավտոմոբիլային փոխադրումների ժամանակ։
Ֆրախտ եզրով երբեմն անվանում են նաև բեռի փոխադրումը, փոխադրման պայմանագիրը, տեղափոխողի պարտականությունները, պայմանագրի առաջկա հանդիսացող բեռը։
Ֆրախտի չափը կարող է որոշվել ինչպես կողմերի նախօրոք համաձայնությամբ, այնպես էլ ելնելով տվյալ պահին բեռնաթափման պայմաններով։ Փոքր նավների վրա, ինչպիսիք են զբոսանավերը, առաջամասը կոչվում է նախասրահ և կարող է ծառայել կամ որպես պահարան, կամ դա կարող է լինել նավի ներսում առաջին մեծ սենյակի անունը։
Կատեգորիա:Տրանսպորտային միջոցների վարձավճար
Կիմ Արզումանյան
Կենսագրություն
Կիմ Գուրգենի Արզումանյանը ծնվել է 1926 թ. մարտի 31-ին, Գորիսում։ 1944 թ. գերազանց ավարտելով Երևանի Շահումյանի անվան թիվ մեկ դպրոցը՝ ընդունվում և 1949 թ. ավարտում է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը՝ Վավիկ Վարդանյանի ղեկավարությամբ։ «Հասունության վկայական» պիեսի դիպլոմային բեմադրությունից հետո Արզումանյանը հրավիրվում է Սունդուկյանի անվան պետական ակադեմիական թատրոն։ Առաջին իսկ բեմադրություններով (Յա. Գալան, «Սերը լուսաբացին», Ա. Մովզոն, «Մի խուլ նրբանցքում») Արզումանյանը հաստատուն տեղ ապահովեց մայր թատրոնում, որտեղ նրա հաջողված բեմադրություններից են Վ․ Ս․ Ռոզովի «Երեկոյից մինչև կեսօր»-ը (1971), Վ․ Սարդուի և Է․ Մորոյի «Մադամ Սան-ժեն»-ը (1972), որը երկար տարիներ մնաց թատրոնի խաղացանկում։ Այնտեղ նա աշխատեց ռեժիսուրայի անվանի վարպետներ Արմեն Գուլակյանի, Լևոն Քալանթարի և Վարդան Աճեմյանի հետ։
1956-1957 թթ., երբ Հայաստանում հիմնադրվում էր հեռուստատեսությունը, Կիմ Արզումանյանը դարձավ էկրանի ռեժիսուրայի հիմնադիրներից մեկը և զբաղեցրեց դրամատիկական հաղորդումների խմբագրության գլխավոր ռեժիսորի, իսկ 1964-1971 թթ.՝ հեռուստատեսության ստուդիայի գլխավոր ռեժիսորի պաշտոնները։ Հեռուստատեսությունում նա բեղմնավոր գործունեություն ծավալեց և իրականացրեց մի քանի տասնյակ բեմադրություններ, այդ թվում՝ Վ. Թոթովենցի «Արաբական բալլադը», Գ. Սարյանի «Իրանին», Գր. Զոհրապի «Փոստալը», Շիրվանզադեի «Արտիստը», Կ. Չապեկի «Սպիտակ հիվանդությունը», Վ. Սարոյանի «Ֆրեզնո. սրճարան Արաքսը» և այլն։ Բարձր գնահատման արժանացան Ֆր. Դյուրենմաթի «Ֆիզիկոսները» պիեսի էկրանավորումը՝ Սոս Սարգսյանի, Իշխան Ղարիբյանի, Մհեր Մկրտչյանի, Մարգո Մուրադյանի փայլուն դերակատարումներով, Էդ. դե Ֆիլիպոյի «Սանիտայի քաղաքագլուխը»՝ Գուրգեն Ջանիբեկյանի հրաշալի անձնավորմամբ, Արտ. Քալանթարյանի «Բացեք ձեր աչքերը», Ռ. Վիվիանիի «Փողոցային վերջին շրջմոլիկը»` Կարպ Խաչվանքյանի տրագիկոմիկական հիանալի դերակատարմամբ, Իվ. Բուկովչանի «Լուիջիի սիրտը»` Ռաֆայել Քոթանջյանի ինքնատիպ մեկնաբանությամբ, մեծանուն երգիծաբան Երվանդ Օտյանի «Միջնորդ տեր պապան» եռամաս կատակերգությունը, որտեղ հեղինակը պարսավում է շահադիտական նպատակներով միջնորդված ամուսնությունները, որոնք մեծ մասամբ ձախողվում են։
Կիմ Արզումանյանի կենսագրության վառ էջն է կազմում «Սայաթ-Նովա» հայկական հեռուստատեսային առաջին գեղարվեստական կինոնկարը (սցենարը՝ Հր. Մուրադյանի), որը նվիրված էր մեծանուն երգչի ծննդյան 250-ամյակին (1960)։ Հեռուստատեսային սուղ միջոցներով, դժվարին պայմաններում ռեժիսորը ստեղծեց մի այնպիսի մեծարժեք կտավ, որը տասնյակ տարիներ ի վեր իր պատվավոր տեղն է գրավում հայկական էկրանի ոսկե ֆոնդում։ Մամուլի բնորոշմամբ՝ժապավենն ասես ժողովրդի հոգու կանչով էր ստեղծվել, ու կերպարներն էլ կերտվեցին ժողովրդին հոգեհարազատ այնպիսի դերասանների կողմից, որպիսիք էին Բաբկեն Ներսիսյանը, Մետաքսյա Սիմոնյանը, Ավետ Ավետիսյանը, Գեղամ Հարությունյանը, Հեղինե Հովհաննիսյանը, Մամիկոն Մանուկյանը և այլք։ Հիշատակության արժանի են երգիչ Նորայր Մնացականյանի սրտառուչ կատարումները, աշուղական մրցամարտը, Սայաթ-Նովայի և Աննայի հանդիպման տեսարանները՝ հագեցած բանաստեղծական գեղեցկությամբ, գետի շառաչող ալիքների ֆոնին միայնակ դեգերող, Հաղպատի վանքում աղոթող երգչի տեսարանը, երբ Սաղմոսագրքի միջից հայտնվում է Աննայի չքնաղ պատկերը...
Կարծիքներ
Սոս Սարգսյան (2003 թ.). «Մարդիկ կան, որոնց հետ տասնյակ տարիներ ես ապրել կողք կողքի, աշխատել ես, մինչև անգամ մտերիմ ես եղել ու ընկեր, բայց և էնպես, մի ինչ-որ բան ունեն իրենց մեջ, որից ակամա ակնածում ես ու չես կարողանում նրանց ներկայությամբ հավաք ու ձիգ չլինել, չես կարող քեզ թույլ տալ փնթիանալ։ Էդպիսին էր Կիմ Արզումանյանը, որի պահվածքը կիրթ էր, խոսքը՝ մտածված, ասածը՝ հստակ։ Անցյալ դարի հիսնական թվականների սկզբին թատերական ինստիտուտն ավարտած, թատրոնով արբեցած մի ստվար խումբ երիտասարդներ ընդունվեցինք Սունդուկյանի անվան թատրոն, ընկերացանք, ու մեր ընկերությունը և՛ անկեղծ էր, և՛ անմիջական ու նաև բուռն ու խառնիխուռն։ Կիմը մեր մեջ էր, բայց նաև մեզնից վեր, մի առանձին բարձրության վրա։ Էդպես էլ մնաց իր էդ տեղում մինչև իր կյանքի վերջը։ Մեկ խոսքով՝ մեզ հետ էր, բայց բոլորիցս տարբեր։ Քչերին է տրված լինել էդքան օժտված ու շնորհաշատ ու դրա հետ միասին՝ էդքան ինքնակազմակերպված էդ տարիքում, էդքան կարգապահ ու իր գործի նկատմամբ էդքան պատասխանատու։
Կիմը փայլուն բեմադրություններ արեց Սունդուկյանի անվան թատրոնում, հետո ինչ-որ ժամանակ տեղափոխվեց հեռուստատեսություն ու էստեղ էլ գտավ իր տաղանդի դրսևորման լայն ասպարեզ։ Մի անգամ չէ, որ մասնակցել եմ նրա հեռուստատեսային բեմադրություններին. ափսոս, որ էն ժամանակ դրանք չէին տեսագրվում, ու էդպես էլ չմնացին ժապավենի վրա, ափսոս, քանի որ արված էին պատշաճ պրոֆեսիոնալիզմով, գեղարվեստական բարձր մակարդակով»։
Երվանդ Մանարյան (2003 թ.). «Այսօր շատ ենք խոսում այն օրերի անազատ մթնոլորտի մասին։ Դա, իրոք, այդպես էր, բայց ոչ բոլորի համար։ Նա, ով ցանկանում էր, շատ էր ցանկանում ազատ լինել, ազատ էր լինում ներքուստ և իր վճիռները, գոնե դրանց մի որոշ մասը, այն վճիռները, որոնք նա շատ էր կարևորում, չէր պայմանավորում իշխող մտայնության, քաղքենիական նորմերի հետ։ Հասարակության անդամի համար դա շատ կարևոր և գնահատելի հատկանիշ էր, որը կրելու համար պետք էր արիություն ունենալ։ Կիմ Արզումանյանն այդպիսին էր։ Նա մեծ ներդրում ունեցավ մեր թատերարվեստի պատմության մեջ»։
Վարդուհի Վարդերեսյան (1998 թ.). «Իմ առաջին ստեղծագործությունը հեռուստաթատրոնում եղավ Կիմ Արզումանյանի «Իրանի» (Գ. Սարյան) բեմադրության մեջ հերոսուհու դերը։ Այս բեմադրությունն առանձնանում էր խորը հուզականությամբ, քնարական շնչով։ Ներկայացմանը մի առանձին հմայք էր պատճառում Հովհաննես Բադալյանի զուլալ երգեցողությունը։ Այնուհետև ես դարձա Կիմի նախապատվելի դերասանուհին հեռուստաթատրոնում՝ իբրև հիմնական հերոսուհիների դերակատար։
Կիմն օժտված էր հումորի նուրբ զգացողությամբ։ Ընթանում էին «Միջնորդ տեր պապան» ներկայացման փորձերը։ Այդ օրերին ես երազում էի ունենալ թանկարժեք մուշտակ, և այդ գիտեր Կիմը ու փորձի ժամանակ կատակեց. «Մի՛ անհանգստացիր, Վարդուհի՛, դու կունենաս այդ մուշտակը, երբ ավարտվեն նկարահանումները»։ Ավարտվեցին բեմադրության առաջին մասի նկարահանումները։ «Վարդուհի՛, այսօր դու վաստակեցիր մուշտակիդ թևերը»։ Կիմի խոսքերն ընկալեցի իբրև հերթական կատակ։ Երկրորդ մասի նկարահանման ավարտից հետո ասաց. «Այսօր դու վաստակեցիր մուշտակիդ թիկունքը»։ Երրորդ մասի ավարտից հետո Կիմը մոտեցավ ինձ՝ ժպիտը շուրթերին, ու ասաց. «Շնորհավորում եմ մուշտակդ, Վարդուհի՛»: «Ի՞նչ մուշտակ, այդքան դրամ ինձ որտեղի՞ց»։ «Քո փայլուն դերակատարության համար ես գրել եմ այնքան հոնորար, որ դու կարողանաս գնել քո կամեցած մուշտակը»։ Եվ ես գնեցի իմ երազած մուշտակը։ Կիմը գիտեր գնահատել դերասանին և իր հնարավորության սահմաններում անում էր ամեն բան, որ դերասաններս ապրենք համեմատաբար անկարիք»։
Երվանդ Ղազանչյան (1998 թ.). «Կիմ Արզումանյան. մի բեմադրիչ, որի ծառայությունները հայ թատրոնին, հեռուստատեսությանը, հայկական ռադիոյին, մանկավարժությանը պարզապես անգնահատելի է։ Նրա ստեղծագործությունը կարելի է բաժանել երեք մասի։ Առաջինը ես ուզում եմ առանձնացնել հայկական հեռուստատեսությունը, որի հիմնադիրներից է նա։ Կիմ Արզումանյանի բեմադրությունները, ֆիլմերը, բազմաթիվ ու բազմապիսի հաղորդումները կազմում են հայ ազգային հեռուստատեսության փառքը։ Երկրորդը ես առանձնացնում եմ Կիմ Արզումանյանի մանկավարժական գործունեությունը՝ մոտ չորս տասնամյակ։ 100-ից ավելի երիտասարդ տղաներ ու աղջիկներ, որոնք պատիվ ու բախտ են ունեցել ուսանելու Կիմ Արզումանյանին, այժմ արդեն զարդարում են Հայաստանի Հանրապետության թատրոնները, հեռուստատեսությունը և ռադիոն։ Եվ երրորդը՝ թատրոնը, նրա առաջին սերը, որտեղ նրա բոլոր ներկայացումներն էլ շնչում են պրոֆեսիոնալիզմով։ Մեր ազգային թատրոնի բեմադրիչների մեջ ավելի կազմակերպված, ավելի պահանջկոտ (առաջին հերթին ինքն իրենից), «անթույլատրելիության» աստիճանի բծախնդիր, իր գործի հարկն իմացող երկրորդ անուն դժվարանում եմ տալ։ Կիմ Արզումանյա՛ն, Դուք փնտրված Մարդ եք»։
Ռաֆայել Քոթանջյան (2003 թ.). «Կան արվեստագետներ, որոնց ստեղծագործական էությունը հասկանալու համար պիտի ծանոթանաս նրա ողջ ստեղծածներից, կան և այնպիսի արվեստագետներ, որ բավական է մի քանի պատառ իր ստեղծագործություններից տեսնես, և դա բավարար է, որ տպավորություն կազմես ամբողջությամբ։ Այդպիսին էր հրաշալի հեռուստատեսային ռեժիսոր Կիմ Արզումանյանը։ Ես շեշտում եմ՝ հեռուստատեսային ռեժիսոր, թեև Կիմ Գուրգենիչը շատ ազատ էր զգում իրեն նաև թատրոնում։ Նրա ստեղծագործական ողջ թափը և երևակայությունը հնարավորին չափ բացահայտվեցին հեռուստատեսային ներկայացումներում, և բոլորովին էլ կարևոր չէր՝ դրանց հիմքում ինչ էր՝ երգիծական մանրապատումնե՞ր, թե՞ լուրջ դրամատուրգիական գործ։ Բոլորն էլ դառնում էին երևույթ և արժանանում համընդհանուր ուշադրության»։
Հրաչյա Աշուղյան (2003 թ.). «Կիմ Արզումանյան. իմ ճանաչած ռեժիսորներից ամենապարտաճանաչը, ճշտապահը, գործնականն ու եռանդունը, որը չէր զգում իր տարիքը։ 1960 թվականին, երբ Մոսկվայում, ունենալով այն տարիների հեռուստատեսային հզոր տեխնիկան և կարողությունները, չէին համարձակվում հեռուստաֆիլմ նկարել, Կիմ Արզումանյանը հայկական հեռուստատեսությունում ցուցաբերեց մեծ հերոսություն։ Մի բնակարանի տարածք ունեցող ստուդիայում, կիսատ-պռատ տեխնիկայով, սակայն հնարամիտ միջոցներով, նկարահանեց «Սայաթ-Նովա» առաջին հեռուստատեսային ֆիլմը»։
Հերբերտ Գասպարյան (2003 թ.). «Հեռուստատեսությամբ ընթանում էր «Վիտոշի փեշերին» ներկայացումը, որի ընթացքում հեռուստատեսության գլխավոր ռեժիսոր Կ. Արզումանյանը, ստանալով շախմատի աշխարհի առաջնությունում Տիգրան Պետրոսյանի հաղթանակի լուրը, ստիպում է դերակատար Թաթուլ Դիլաքյանին դուրս գալ կերպարից, փոխվել հաղորդավարի և հայտնել այդ լուրը։ Այդպիսի բան լսված չէր. հեռուստատեսությունում, որտեղ մի թեքված փողկապը կարող էր խոսակցության ու քննարկման նյութ դառնալ, նա համարձակորեն փշրեց այդ քարացած օրենքները։»
Հայկազ Երանոսյան (2003 թ.). «Կիմ Արզումանյանը հայկական հեռուստատեսության հիմնադիրներից մեկն էր, սակայն նրա ամենամեծ ծառայությունը հեռուստատեսությանը հեռուստաթատրոնի հիմնադրումն էր։ «Միջնորդ տեր պապան» ոչ միայն Կիմ Արզումանյանի լավագույն բեմադրությունն է, այլև հեռուստաթատրոնի էտապային աշխատանքներից մեկը»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Թոխմախի գերեզմանատանը թաղվածներ