cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
JJ Project (խումբ)
2017: Verse 2
2017 թվականի հուլիսի 31-ին թողարկվեց «Verse 2» մինի ալբոմը, որը հինգ տարի դադարից հետո ազդարարեց դուետի վերադարձը ։ Մինի ալբոմը կոմերցիոն մեծ հաջողություն արձանագրեց՝ մեկ ամսում վաճառքը կազմել է 116 հազար օրինակ ։ ԱՄՆ-ում ալբոմը Billboard World Albums Chart չարթում զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը և ճանաչվել ամենաշատ վաճառված կորեական ալբոմը Ամերիկայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր
Բորիս Կուպրիյանով
Բորիս Կուպրիյանով (Борис Александрович Куприянов, ), ռուս հրատարակիչ և հրապարակախոս, Մոսկվայի «Ֆալանստեր» գրախանութի համահիմնադիրներից մեկը, Մոսկվայի Միջազգային բաց գրքի փառատոնի ծրագրային տնօրեն և ինտելեկտուալ Non/fiction գրականության միջազգային տոնավաճառի փորձագիտական խորհրդի անդամ։
Կենսագրություն
1995 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտի թռչող սարքերի ռադիոէլեկտրոնիկայի ֆակուլտետը։ 1999 թվականին ընդունվել է աշխատանքի «Գիլեյա» գրախանութում  ։
2002 թվականին դարձել է «Ֆալանստեր» գրախանութի համահիմնադիրներից մեկը։ Հանդիսանում է կոոպերատիվ խանութ, բոլոր աշխատակիցները համարվում են հավասար՝ տնօրենի պաշտոնը գոյություն չունի ։ Այդուհանդերձ, Բորիս Կուպրիյանովը հաճախ է մամուլում հանդես գալիս որպես խանութի տնօրեն    ։ Բորիս Կուպրիյանովը նաև հանդիսանում է «Գինու գործարան» արվեստի կենտրոնում Ֆալանստեր խանութի  և «Գարաժ» ժամանակակից մշակույթի կենտրոնում ինտելեկտուալ գրականության խանութների կազմակերպիչը ։
2009 և 2010 թվականներին եղել է Մոսկվայի Միջազգային բաց գրքի փառատոնի ծրագրային տնօրենը:Non/fiction տոնավաճառի փորձագիտական խորհրդի անդամ։ Գրական ակադեմիայի (ժյուրիի) Ազգային գրական «Մեծ գիրք» մրցանակի անդամ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:«Մեծ գիրք» մրցանակի դափնեկիրներ
Տրապիզոնի բանակցություններ (1918)
Տրապիզոնի բանակցություններ, 1918 թվականի մայիսի 11, հաշտության բանակցություններ մի կողմից՝ Անդրկովկասյան սեյմի պատվիրակության (նախագահ՝ Ա. Չխենկելի, անդամներ՝ Հ. Քաջազնունի, Ա. Խատիսյան, Կ. Աբաշիձե, Գվաչավա, Հաջինսկի, Հայդարով և ուրիշներ), մյուս կողմից՝ Թուրքիայի պատվիրակության (նախագահ՝ Ռեուֆ բեյ) միջև։ Տեղի են ունեցել մարտի 14-ին, Անդրկովկասում գերմանա-թուրքական հարձակման պայմաններում։
Պատրվակ բռնելով ոուսական զորքերի (իսկ 1918-ի սկզբից նաև նրանց փոխարինած հայկական և վրացական զորամասերի) զբաղեցրած տարածքում իբրև թե մուսուլմանների հալածանքները՝ թուրք, հրամանատարությունը, խախտելով 1917-ի Երզնկայի զինադադարը, 1918 թվականի փետրվարի 12-ին զորքերը (մոտ 25 հազար մարդ) շարժեց Էրզրումի, Վանի և մերձսևծովյան ուղղությամբ։ Նրանց դեմ կանգնած էին հայկական (մոտ 17 հազար մարդ) և վրացական (12 հազար մարդ) կորպուսներ։ Վրացական զորքերը նահանջում էին գրեթե առանց դիմադրության, և հայկական զորամասերը, միայնակ կրելով կռվի ծանրությունը, չէին կարողանում կասեցնել թուրք, գերակշիռ ուժերի հարձակումը։ Մինչև մարտի կեսը թուրքերը գրավեցին Երզնկան, Բայբուրդը, Տրապիզոնը, Դերջանը և Էրզրումը։ Սպառնալիք ստեղծվեց Կարսի և Բաթումի համար։
Այդ պայմաններում Անդրկովկասյան կոմիսարիատը, մերժելով մասնակցել Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության բանակցություններին, իսկ այնուհետև չընդունելով Անդրկովկասի վերաբերյալ այդ պայմանագրի կետերը, որոշեց անջատ բանակցություններ սկսել Թուրքիայի հետ Տրապիզոնում։ Տրապիզոնի բանակցություններում վճռական նշանակություն ունեցավ ուժերի իրական հարաբերակցությունը, հաղթող թուրքերը անդրկովկասյան պատվիրակությունից պահանջեցին ընդունել Բրեստի հաշտության պայմանները, որոնք նախատեսում էին ռուս, զորքերի դուրսբերումը Կարսի, Արդահանի և Բաթումի օկրուգներից, տեղական բնակչությունը ինքն էր որոշելու օկրուգների ապագա իրավակարգը՝ այն համաձայնեցնելով հարևան պետությունների հետ։ Մերժելով Բրեստի պայմանագիրը՝ անդրկովկասյան պատվիրակությունը հույս ուներ ավելի նպաստավոր պայմաններով կնքել անջատ հաշտությունը Թուրքիայի հետ՝ պահանջելով մինչև 1914 թվականը եղած պետական սահմանները Ռուսաստանի (իսկ այժմ՝ Անդրկովկասի) և Թուրքիայի միջև, ինչպես նաև՝ մասնավորապես ինքնավարություն արևմտյան Հայաստանի համար՝ թուրքական պետականության շրջանակներում։
Հաղթանակած թուրքերը լսել անգամ չէին ուզում այդ մասին և առանց Բրեստի հաշտության պայմանագրի ընդունման հրաժարվեցին շարունակել բանակցությունները։
Բրեստի պայմանագրի քննարկումը հատկապես պարզորոշ դրսևորեց Անդրկովկասի ազգային կուսակցությունների միջև եղած խոր հակասությունները։ Վրացական մենշևիկները Ա. Չխենկելու գլխավորությամբ, պատրաստ էին զիջել Կարսի, Կաղզվանի և Օլթիի օկրուգները։ Դաշնակցականները գտնում էին, որ Թուրքիային առաջին հերթին պետք է անցնեն այն հողերը, որոնց բնակչության համար «իրենց կազմով ու քաղաքական կողմնորոշմամբ» ավելի հեշտ ու անցավագին կլիներ անջատվել Անդրկովկասից, այսինքն՝ Արդվինի ու Արդահանի օկրուգները։ Ապրիլի 5-ին, հաշվի առնելով թուրքերի շարունակվող հարձակումը և ռազմաճակատի ծանր վիճակը, սեյմից «արտակարգ լիազորություններով» օժտված Չխենկելին պատրաստականություն հայտնեց Թուրքիային զիջել Օլթիի օկրուգը, Արդահանի օկրուգի հարավը, Կարսի օկրուգի արևմտյան մասերը, ինչպես նաև առաջ քաշել հայկական հարցի այնպիսի լուծում, որպիսին հարմար կնկատեր թուրքական կողմը, և որը միաժամանակ հնարավորություն կտար թուրքահպատակ հայերին ու այլ ժողովուրդների փախստականներին վերադառնալ իրենց տեղերը և ստանալ ապահովության որոշ երաշխիքներ։ Այսպիսով, Արևմտյան Հայաստանի ինքնավարության հարցը օրակարգից դուրս էր գալիս և դառնում զուտ գաղթականական հարց զուրկ՝ որևէ գործնական արժեքից։
Այնուհանդերձ, թուրքական պատվիրակությունը մերժեց բոլոր այդ առաջարկները և 48-ժամյա վերջնագիր ներկայացրեց Բրեստ-Լիտովսկի դաշնագիրը ընդունելու և Անդրկովկասը «անկախ» հայտարարելու պահանջով։ Անդրկովկասյան պատվիրակությունն այդ մասին տեղյակ պահեց իր կառավարությանը, որը, սակայն, համաձայնություն տվեց զիջել միայն Կարսի մարզը և Արդվինի օկրուգը՝ մերժելով զիջել Բաթումը։ Հետևեց Թուրքիայի նոր վերջնագիրը՝ նույն պայմաններով, և քանի որ պատասխանը Թիֆլիսից ուշացավ, Չխենկելին, պատվիրակության անդամների ընդհանուր համաձայնությամբ, ամբողջությամբ ընդունեց Բրեստի հաշտության պայմանագիրը։ Բայց դա արդեն չէր բավարարում թուրքերին, որոնք մտադիր էին խախտել նաև 1877 - 78-թվականների ռուս-թուրքական սահմանը և ռազմական գործողությունները փոխադրել Անդրկովկասի խորքերը։ Սեյմն ընդհատեց բանակցությունները և պատվիրակությանը հետ կանչեց Տրապիզոնից՝ պաշտոնապես պատերազմի մեջ մտնելով Թուրքիայի հետ, որը շուտով ավարտվելու էր Անդրկովկասյան Ֆեդերատիվ Հանրապետության (հռչակվել էր 1918-ի ապրիլի 22-ին) զորքերի պարտությամբ և ավելի ծանր հաշտության ստորագրմամբ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետություն
Ջովաննի Բատիստա Ռուբինի
Ջովաննի Բատիստա Ռուբինի,, իտալացի երգիչ։
1814-թվականից երգել է տարբեր երկրների օպերային թատրոնների բեմերում, 1843—1845 և 1847 թթ.՝ Ռուսաստանում։ Զ․ Ռոսսինիի, Գ․ Դոնիցետտիի, Վ․ Բելլինիի օպերաներում հատկապես հերոսական դեր երգերի լավագույն կատարողներից էր։
Գրել է քնարական երգեր «Հրաժեշտ» ժողովածուն, կազմել «Տենորի և սոպրանոյի ժամանակակից երգեցողության 12 դաս» ժողովածուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի երգիչներ Կատեգորիա:Դիզենտերիայից մահացածներ Կատեգորիա:Իտալացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Իտալացի հնագետներ Կատեգորիա:Իտալացի վիպասաններ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ
Yours Truly
Yours Truly (Հարգանքով), ամերիկացի երգչուհի և դերասանուհի Արիանա Գրանդեի ստուդիական առաջին ալբոմը։ Թողարկվել է 2013 թվականի օգոստոսի 30-ին Republic Records լեյբլով։ Սկավառակի հիմնական ժանրը R&B է, որում Արիանային ոգեշնչել են այնպիսի երգչուհիներ, ինչպիսիք են Ուիթնի Հյուսթոնը, Քրիստինա Ագիլերան և Մրայա Քերին, ինչպես նաև Էմի Ուայնհաուսը։ Գրանդեն ալբոմի առաջին մասը բնութագրում է որպես 1990-ականների R&B-ի «վերադարձ», իսկ երկրորդ մասը՝ որպես «շատ յուրահատուկ և առանձնահատուկ»։ Սկավառակի ստանդարտ տարբերակում ընդգրկված են 12 երգեր, իսկ դելյուքս հրատարակությունում կա «The Way» երգի իսպանական տարբերակը։ Արիանան եղել է ալբոմի 5 երգերի համահեղինակ։
2014 թվականի ապրիլի տվյալներով՝ սկավառակը ստացել է ոսկե կարգավիճակ ԱՄՆ-ում։
Նախապատմություն և թողարկում
Ալբոմի ձայնագրումը սկսվել է 2010 թվականին, երբ Արիանա Գրանդեն նկարահանվում էր «Վիքտարիուս» հեռուստասերիալի գլխավոր դերերից մեկում ։ 2010 թվականի սեպտեմբերին հայտնի է դարձել, որ ալբոմի համար Գրանդեն գրել է շուրջ քսան երգ, բայց ցանկը կրճատել են մինչև 13-ի։ Առաջին սինգլը՝ «Put Your Hearts Up»-ը, թողարկվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ։ Երգն ուղղված էր երգչուհու դեռահաս երկրպագուների համար։ 2012 թվականի հարցազրույցում Արիանան բնութագրել է ալբոմը՝ որպես «նախորդ դարի 50-ականների և 60-ականների երաժշտություն»։ Նա նաև հայտարարել է, որ մինչ սկավառակի թողարկումը պետք է թողարկվեն ևս երկու սինգլներ, որոնցից մեկը կոչվում է «Do You Love Me?», և տվել է նաև այլ երգերի անուններ, որոնք նույնպես պետք է ներառվեին ալբոմի մեջ. դրանք են՝ «Honeymoon Avenue», «Voodoo Love», «Daydreamin», «Boyfriend Material», «You’re My Only Shorty» (Դեմի Լովատոյի երգի քավեր տարբերակը) և «Tattooed Heart»:
2013 թվականի սկզբին Արիանայի լեյբլը հայտնեց իր դժգոհությունը սկավառակի առթիվ, և դժգոհությունը ընդունվեց։ Հարցազրույցի ժամանակ Գրանդեն ասել է, որ դժգոհ է իր «Put Your Hearts Up» սինգլից, և հետաքրքրված չէ այդ ժանրի երգերով ։ Նա բացատրել է, որ ցանկացել է թողարկել երաժշտություն, որն իրեն ավելի հարազատ է ։ Իգի Ազալիան մերժել է Արիանայի՝ իր հետ աշխատելու առաջարկը, բայց նրանք 2014 թվականին ձայնագրեցին երգ Գրանդեի երկրորդ սկավառակի համար։
Սինգլներ
«The Way» երգը գրվել է 2013 թվականի մարտի 26-ին որպես ալբոմի պաշտոնական գլխավոր սինգլ։ Երգն զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում և ստացել է պլատինե կարգավիճակ ԱՄՆ-ում ։
«Baby I» թողարկվել է 2013 թվականի հուլիսի 22-ին որպես ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգն զբաղեցրել է 21-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում և առաջին շաբաթվա ընթացքում վաճառվել է 141 000 օրինակ ։
«Right There» թողարկվել է 2013 թվականի օգոստոսի 6-ին որպես ալբոմի պաշտոնական վերջին սինգլ ։ Երգն զբաղեցրել է 84-րդ հորիզոնականը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում ։ Ռադիոյով առաջին անգամ հաղորդվել է նույն թվականի սեպտեմբերի 10-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արիանա Գրանդեի ալբոմներ Կատեգորիա:2013 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Կամպլի
Կամպլի (Campli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7533 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 99 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 73 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64012, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հայաստանի ազգային ակադեմիական երգչախումբ
Հայաստանի ազգային ակադեմիական երգչախումբ, հիմնադրվել է 1937 թվականին։ 1961 թվականից երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավարն է Հովհաննես Չեքիջյանը։
Հայաստանի ազգային ակադեմիական երգչախումբը գործունեություն է ծավալել Հայաստանի բոլոր շրջաններում, Հայաստանից դուրս հանդես է եկել 180 քաղաքներում 820 համերգով։ Նյու Յորքում, Լոնդոնում, Փարիզում, Պրահայում, Բեյրութում և այլուր երգչախումբը 27 լեզուներով երգել է հայ և համաշխարհային դասական կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ ։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 1937 թվականին Երևանում՝ որպես Հայֆիլհարմոնիայի կոլեկտիվ (25–30-հոգանոց)։ Հիմնադիր-գեղարվեստական ղեկավարը եղել է Թաթուլ Ալթունյան (1937-1940, 1947-1949), որի գործունեության առաջին իսկ տարիները նշանավորվել են ազգային դասական երգարվեստի լավագույն ավանդույթների զարգացմամբ, 1939 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է հայ արվեստի ու գրականության առաջին տասնօրյակին, ապա հյուրախաղերով հանդես եկել Լենինգրադում և Բաքվում։ Երգչախմբի ստեղծագործական առաջընթացին, պրոֆեսիոնալ մակարդակի բարձրացմանը, երկացանկի հարստացմանը մեծապես նպաստել է Արամ Տեր-Հովհաննիսյանը (գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր խմբավար՝ 1940-1941, 1955-1960): Նրա ղեկավարությամբ հնչել է Վ. Ա. Մոցարտի «Requiem»-ը (1941), Երևանում առաջին անգամ՝ Լ. վան Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիան, իրագործվել Պ. Ի. Չայկովսկու «Իոլանտա» օպերայի համերգային կատարումը։
1955 թվականից սկսվել է երգչախմբի ստեղծագործական նոր շրջանը. 1956 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է հայ արվեստի և գրականության տասնօրյակին, երկացանկը հարստացվել է Հ. Ստեփանյանի, Ա. Հարությունյանի, Արամ Քոչարյանի, Էդգար Հովհաննիսյանի, Կարո Զաքարյանի, Մ. Մազմանյանի, Վ. Արարատյանի լավագույն խմբերգերով, Է. Բաղդասարյանի և Ս. Ջրբաշյանի «1905 թվական» վոկալ սիմֆոնիկ պոեմով, ռուս դասական և ժամանակակից կոմպոզիտորների խմբերգային մի քանի գործերով։
Ա. Տեր-Հովհաննիսյանը պատրաստել է համերգային նոր ծրագիր՝ ներառելով հայ դասական երաժշտության՝ համերգասրահներում դեռևս չհնչած լավագույն նմուշներ՝ Կոմիտասի ու Մակար Եկմալյանի հոգևոր երկերը։ Երգչախումբը համերգներով հանդես է եկել Լենինականում, Կիրովականում, հանրապետության շրջաններում։ 1950 թվականին երգչախմբի խմբավարը եղել է Լ. Տումաշևը, 1951 թվականին՝ Էմմա Ծատուրյանն ու Ջեյմս Գյոզալյանը, 1952 թվականին՝ Ա. Աբգարյանը, Է. Ծատուրյանն ու Ջ. Գյոզալյանը, իսկ 1953-1954 թվականներին՝ Ա. Աբգարյանն ու Է. Ծատուրյանը, 1957 թվականին՝ Նուբար Սնկրյանը։
Երգչախմբի ստեղծագործական առաջընթացի առավել նշանակալի շրջանն սկսվել է 1961 թվականից՝ գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր խմբավար Հովհաննես Չեքիջյանի ղեկավարությամբ։ Շարունակելով հայ դասական խմբերգային երաժշտության լավագույն ավանդույթները՝ երգչախումբը հասել է հայ խմբերգային արվեստի չգերազանցված մակարդակի, դարձել հայկական և համաշխարհային դասական խմբերգային երաժշտության լավագույն մեկնաբանը. երկացանկում ընդգրկվել են Յ. Ս. Բախի, Գ. Հենդելի, Վ. Ա. Մոցարտի, Լ. վան Բեթհովենի, Ֆ. Շուբերտի, Վ. Բելլինիի, Ջ. Ռոսսինիի, Ջ. Վերդիի, Ռ. Վագների, Ֆ. Մենդելսոնի, Յ. Բրամսի, Հ. Բեռլիոզի, Շ. Գունոյի, Գ. Ֆորեի, Բ. Սմետանայի, Ջ. Գերշվինի, Մ. Ի. Գլինկայի, Ա. Պ. Բորոդինի, Մ. Պ. Մուսորգսկու, Պ. Ի. Չայկովսկու, Ս. Ի. Տանեևի, Կոմիտասի, Մ. Եկմալյանի, Ք. Կարա-Մուրզայի, Բ. Կանաչյանի, Տ. Չուխաճյանի, Ա. Տիգրանյանի, Ա. Սպենդիարյանի, նաև ժամանակակից հեղինակների՝ Դ. Դ. Շոստակովիչի, Տ. Ն. Խրեննիկովի, Գ. Վ. Սվիրիդովի, Դ. Բ. Կաբալևսկու, Ռ. Կ. Շչեդրինի, Ա. Խաչատրյանի, Ա. Բաբաջանյանի, Ա. Հարությունյանի, Ա. Հովհաննեսի, Է. Միրզոյանի, Է. Հովհաննիսյանի, Գ. Հախինյանի, Ա. Սաթյանի և ուրիշների ավելի քան 700 (այդ թվում՝ շուրջ 40 խոշոր կտավի) ստեղծագործություն (15-ը ԽՍՀՄ-ում կատարվել են առաջին անգամ՝ Հ. Բեռլիոզի «Ռեքվիեմը», 1967, Երևան, Մոսկվա, «Տե Դեում», 1977, Լենինգրադ, «Ռոմեո և Ջուլիետ» դրամատիկական սիմֆոնիան, 1983, Մոսկվա, Գ. Ֆորեի «Ռեքվիեմը», 1971, Երևան, Մոսկվա, Շ. Գունոյի «Մահ և կյանք» օրատորիան, 1971, Մոսկվա, Ջ. Վերդիի «Ազգերի հիմը», Կ. Լամբերտի «Ռիո Գրանդե»-ն, վերջին երկուսը՝ 1982, Լենինգրադ, և այլն)։
Երգչախումբը համաշխարհային խմբերգային արվեստում միակն է, որը բեմում երգում է առանց նոտաների։ Թողարկել է ձայնասկավառակներ Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իսպանիայում, ԱՄՆ-ում։ Ձայնագրություններից մեկն արժանացել է ֆրանսիական «Charles Gros» ակադեմիայի Մեծ մրցանակի (1970, Փարիզ), երգչախումբը՝ Շվեյցարիայի «Montreux» միջազգային փառատոնի մրցանակի (1999)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երգչախմբեր Կատեգորիա:Հայկական երաժշտություն Կատեգորիա:1937 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սեն Պիեռ լա Ռոշ
Սեն Պիեռ լա Ռոշ (Saint-Pierre-la-Roche), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 52 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.92 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 125 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 10 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Էմիլ Վիխերտ
Յոհան Էմիլ Վիխերտ (Johann Emil Wiechert, ), գերմանացի ֆիզիկոս, Երկրի կառուցվածքի, միջուկի առկայության, սալերի շարժման, սեյսմիկ ալիքների և սեյսմագրաֆիայի հիմնադիր։
Սեն Պիեռ լա Ռոշ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էմիլ Վիխերտ
Կենսագրություն
Էմիլ Վիխերտը ծնվել է Յոհան և Էմիլի Վիխերտների ընտանիքում։ Հոր մահից հետո նա մոր հետ տեղափոխվել է Քյոնիգսբերգ (այժմ Կալինինգրադ), որպեսզի երիտասարդ Էմիլը սովորի համալսարանում։ Ֆինանսական խնդիրների պատճառով ուսման գործընթացը հետաձգվել է, բայց 1889 թ. նա կարողացել է Քյոնիգսբերգի համալսարանում (հետագայում աշխատել է այստեղ) ստանալ գիտությունների թեկնածուի կոչում։ Մեկ տարի անց համալսարանում ֆիզիկա դասախոսելու իրավունք է ստացել։
Մինչեւ 1897 թ. Էմիլ Վիխերտը Քյոնիգսբերգի համալսարանում Փոլ Ֆոլկմանի գլխավորությամբ դասավանդել և հետազոտական աշխատանքներ է կատարել։ 1898 թվականից աշխատել է Գյոթինգենի համալսարանում։ Սկզբնական շրջանում եղել է Վոլդեմար Ֆոյգթի (Woldemar Voigt) օգնականը, ապա 1905 թվականին, դառնալով պրոֆեսոր, Վիխերտն աշխատել է լաբորատորիայում մինչև կարիերայի ավարտը։
Էմիլ Վիխերտն ամուսնացել է իրավաբանի դուստև Հելեն Զիբարտի հետ, զավակներ չի ունեցել։
Գիտական գործունեություն
Ջոզեֆ Ջոն Թոմսոնից անկախ հայտնաբերել է էլեկտրոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քյոնիգսբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Լիլի Ջեյմս
Լիլի Ջեյմս (Lily James, ), բրիտանացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Լիլի Քլոյե Նինետտ Թոմսոնը ծնվել է 1989 թվականի ապրիլի 5-ին Էշերում, Սուրրեյ, Անգլիա։ Սովորել է Տրինգեի արվեստի ավագ դպրոցում։ 2010 թվականին Լոնդոնում ավարտել է Գիլդգոլլի երաժշտության և թատրոնի դպրոց։ Պարբերաբար խաղացել է անգլիական թատրոններում։ Օգտագործում է Լիլի Ջեյմս կեղծանունը։ Լիլին իր առաջնելույթն է ունեցել հեռուստասերիալում 2010 թվականին, նկարահանվելով «Ուղղակի Ուիլիամ» սերիալի չորս էպիզոդներում ։ 2011 թվականին նկահանվել է« Անբարոյական աղջկա գաղտնի օրագիրը» սերիալի ութ էպիզոդներում։ 2012 թվականին Կորրինի դերում խաղացել է «Տիտանների զայրույթը» ֆիլմում։ 2012 թվականից նկարահանվում է «Դաունթոն աբբայություն» սերիալում ։ 2015 թվականին էկրան է բարձրացել «Մոխրոտը» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է գլխավոր դերը ։ 2015 և 2016 թվականներին Լիլին ստացել ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակը՝ «Դրամատիկական սերիալում լավագույն աշխատանքային կազմ» անվանակարգում։
Անձնական կյանքը
2014 թվականից հանդիպում է անգլիական թատրոնի և կինոյի դերասան Մետ Սմիթի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ
Ռադիոընդունիչ
Ռադիոընդունիչ, սարքավորում, որն ապահովում է անհրաժեշտ ռադիոազդանշանի ընդունումը, ուժեղացումը, փոխակերպումը ցածր հաճախային ազդանշանի և փոխանցումը բարձրախոսին, էլեկտրոնաճառագայթային խողովակին։ Ըստ նշանակման ռադիոընդունիչները լինում են ռադիոհաղորդման, հեռուստատեսային (տես Հեռուստացույց), կապի (տես Ռադիոկապ), ռադիոլոկացիոն (տես Ռադիոլոկացիոն կայան) և այլ տեսակների։ Հիմնական ֆունկցիաներն են․ հաճախային ընտրումը, ուժեղացումը, համուղղումը, որոնք իրականացվում են հաճախաընտրողական ռեզոնանսային շղթաներով (տատանողական համակարգեր, ծավալային ռեզոնատորներ, էլեկտրական զտիչ ներ) էլեկտրական տատանումների ուժեղացուցիչներով և դետեկտորով։ Ռադիոընդունիչում կատարվում է նաև ուժեղացման ավտոմատ կառավարում և հաճախականության ավտոմատ ենթալարում։ Ուժեղացումը կատարվում է կամ մինչև դետեկտորը՝ ռադիոհաճախային կամ դետեկտորից հետո՝ ցածրհաճախային ուժեղացուցիչների օգնությամբ։ Հիմնական ուժեղացումը կատարվում է ռադիոհաճախային ուժեղացուցիչներում, որտեղ միաժամանակ ապահովում է ազդանշանի ընտրումը (զտումը ռադիոազդանշաններից)։ Կախված մինչդետեկտորային ուժեղացումից տարբերում են ուղղակի ուժեղացումով (ռադիոազդանշանը ուժեղացվում է առանց հաճախականության փոխակերպման), ռեգեներատիվ (ընդունվող ռադիոազդանշանի նկատմամբ համալարված ռեզոնանսային շղթա է ներմուծվում բացասական դիմադրություն), գերռեգեներատիվ (ռադիոհաճախային ուժեղացուցիչի կոնտուրին միացվում է ընդհատվող հակադարձ կապի շղթա, որը կոնտուրում պարբերաբար առաջացնում է ինքնագրգռման տատանումներ), ֆլեքսային (միևնույն ուժեղացուցիչը միաժամանակ օգտագործվում է մինչդետեկտորային և հետդետեկտորային ուժեղացման համար), սուպերհետերոդինային (առավել տարածված է և ունի ռադիոընդունման լավագույն որակ)։ Ռադիոընդունիչի աշխատանքը բնութագրվում է զգայունությամբ (թույլ ռադիոազդանշանների ընդունման հատկությամբ), ընտրողականությամբ (անհրաժեշտ ռադիոազդանշանը օտար ռադիոհաճախային տատանումներից անջատելու հատկությամբ), կայունությամբ (առանց լրացուցիչ կարգավորումների տևական ընդունման հատկությամբ)։ Գործնականում իրագործվող զգայունությունը կախված է ռադիոազդանշանի սպեկտրի հաճախային շերտում գործող ռադիոխանգարումներից։ Ռադիոընդունիչի սահմանային զգայնությունը կախված է նրա ներքին՝ ֆլուկտուացիոն աղմուկներից։ Վերջինների խանգարիչ ազդեցությունը թուլացնելու համար օգտագործվում են ցածր աղմուկով մուտքային ուժեղացուցիչներ։ Դրանցից պարզագույնը թունելային դիոդով ռեգեներատիվ ուժեղացուցիչն է։ Ավելի լավ արդյունքներ են տալիս պարամետրական և քվանտային ուժեղացուցիչները։
Կատեգորիա:Տեխնիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Բարբադոսի զինանշան
Բարբադոսի զինանշանը ընդունվել է 1966 թվականի փետրվարի 14-ին Ելիզավետա 2-րդի հրամանով։ Բարբադոսի զինանշանը ներկայացվել է թագուհու կողմից Սենատի ղեկավարին։ Ինչպես այլ Բրիտանական գաղութների, որոնք գտնվում էին Կարիբյան ծովում, Բարբադոսի զինանշանի վերևում նույնպես գտնվում էր սաղավարտ և երկու կենդանիներ, որոնք բռնած պահում են վահանը։
Զինանշանը ձևավորվել է Նևիլ Քոնելի կողմից, սակայն նրան օգնել է նաև Բարբադոս թանգարանի դասախոս Հիլդա Այնսը, ով ցուցաբերել է գեղարվեստական աջակցություն ։
Բարբադոսի զինանշանի վերևում գտնվող սաղավարտից բարձր ձեռքը պահում է խաչվող շաքարի ցողունները, որոնք նմանվում են Ս. Անդրեյի խաչին։ Այդ խորհրդանշում է շաքարի արդյունաբերությունը, իսկ Բարբադոսի անկախությունը նշվում է Ս. Անդրեյի օրը։
Վահանը ոսկեգույն է, որի վերևի հատվածում պատկերված է ազգային ծաղիկը, որը հայտնի է Բարբադոսի հպարտություն անունով։ Վահանի կենտրոնում բարձրանում է թզենի։ Վահանը բռնում են երկու կենդանիներ՝ դելֆին (մահի-մահի) և հավալուսան, որը խարհրդանշում է ձկան արդյունաբերությունը և հարգանքը Հավալուսնի կղզիների հանդեպ ։
Ներքևում Բարբադոսի ազգային կարգախոսն է «Pride and Industry» (Հպարտություն և Արդյունաբերություն)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զինանշաններ Կատեգորիա:Զինանշաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Զինանշաններ ըստ տարրի
Լյուսի Հեյլ
Կառեն Լյուսիլ «Լյուսի» Հեյլ (Լյուսի Քեյթ Հեյլ) (Karen Lucille «Lucy» Hale (Lucy Kate Hale), ), ամերիկացի դերասանուհի, քանթրի երգչուհի, երգահան, դիզայներ, մոդել։ Ծնվել է 1989 թվականի հունիսի 14-ին Մեմֆիս, Թենեսի։ Լյուսին American Juniors ռեալիթի շոուի հաղթողներից մեկն է։ Նա հայտնի է դարձել Հմայիչ խաբեբաները հեռուստասերիալում Արիա Մոնթոգոմերիի դերով։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է Մեմֆիսում։ Լյուսիլ անունը նա ստացել է իր նախատատիկի պատվին։ Նա ունի մեծ քույր։ Ջուիլիան՝ Լյուսիի մայրը և Ջոնը՝ Լյուսիի հայրը ամուսնալուծվել են, երբ Լյուսին և Մեգգին (Լյուսիի քույրը) դեռ դեռահաս էին։ 8 տարեկանում նա հաճախում էր վոկալի դասերի, 12 տարեկանից նա անցավ տնային կրթության։ 2012 թվականին Լյուսին խոստովանել է, որ դեռահասության ժամանակ տառապել է անորեքսիայով։ 13 տարեկանում Լյուսին մոր հետ միասին տեղափոխվել է Լոս-Անջելես, որպեսզի մասնակցի American Juniors մրցույթին։
Անձնական կյանք
2008 թվականին Լյուսին հանդիպում էր Դեկվիդ Հենրիի հետ, ով հայտնի է «Կախարդները Վեյվերլի Պլեյսից» հեռուստասերիալից։ 2012 թվականի հունվարից նա հանդիպում էր Քրիս Զիլկայի հետ, բայց նույն թվականի սեպտեմբերին զույգը բաժանվեց։ 2013 թվականի ամռանը Լյուսին հանդիպում էր Գրեհեմ Ռոջերսի հետ։ 2014 թվականի ապրիլին Հեյլը սկսեց հանդիպել քանթրի երգիչ Ջոել Կրաուսի հետ, սակայն զույգը որոշեց բաժանվել և մնալ ուղղակի ընկերներ։ Հիմա Լյուսին հանդիպում է «Lawson » խմբի թմբկահար Ադամ Փիթսի հետ։
Մրցանակներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Ալեքսանդր Բուդիխո
Ալեքսանդր Էֆիմովիչ Բուդիխո, սովետական ռազմական ղեկավար, գեներալ-մայոր (1940), Առաջին համաշխարհայինի, Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից։ 1941 թվականին գերության մեջ է հայտնվել, համագործակցել Նացիստական Գերմանիայի ուժերի հետ, մտել է Ռուսական ազատագրական բանակ, փախել նացիստական գերությունից, ձերբակալվել ԽՍՀՄ-ում և այնտեղ էլ գնդակահարվել։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Բուդիխոն ծնվել է 1893 թվականի օգոստոսի 12-ին Վիտեբսկի նահանգի Վելիբս քաղաքում (այժմ՝ Սմոլենսկի մարզ)՝ աշխատանքային դասի ընտանիքում։
1914 թվականին 4-րդ կարգի քաղաքային ուսումնարանն ավարտելուց հետո զորակոչվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատ։ 1916 թվականին Բուդիխոն ավարտել է ենթասպաների դպրոցը, պատերազմի ավարտին ստացել է լեյտենանտի կոչում։
1918 թվականի ապրիլի 18-ին կամավոր մեկնել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ Անտոն Դենիկինի Ալեքսանդր Կոլչակի հետ միասին մասնակցել է ավազակային խմբավորումների դեմ քաղաքացիական պատերազմի մարտերին։
1922 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգում կարմիր բանակի հրամանատարական կազմի առաջադեմ դասընթացները։ 1924 թվականին նրան շնորհվել է Կարմիր դրոշի շքանշան ։
1930 թվականին Բուդիխոն ավարտել է «Կրակոց» բարձրագույն հրամանատարական դասընթացները։ 1930-1938 թվականներին ծառայել է որպես շտաբի պետ և գնդի հրամանատար։ 1938 թվականին Բուդիխոն նշանակվել է 38-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ։
1939 թվականի օգոստոսի 19-ից եղել է 171-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, 1940 թվականի հունիսի 4-ին նրան շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ 1941 թվականի գարնանը դիվիզիան վերատեղաբաշխվել է Կիևի հատուկ ռազմական օկրուգում՝ Չերքասի շրջանում։
Պոլտավսկի և Վլադիմիրո-Վոլինյան ճամբարներում մնալուց հետո 1942 թվականի ապրիլին Բուդիխոյին տեղափոխել են Համելբուրգ համակենտրոնացման ճամբար։ Հունիսին ընդունել է «Բոլշևիզմի դեմ պայքարի քաղաքական կենտրոն» մտնելու Բեսոնովի առաջարկը։ 1943 թվականի փետրվարից մինչև ապրիլի վերջը Բուդիխոն կատարում էր հակահետախուզության պետի պարտականությունները։ 1943 թվականին մայիսին, «Բոլշևիզմի դեմ պայքարի քաղաքական կենտրոն»-ի լուծարումից և Բեսոնովի, Լյուբիմովի և Բրոդնիկովի ձերբակալությունից հետո, ցանկություն է հայտնել տեղափոխվել Ռուսական ազատագրական բանակ՝ Արևելյան զորքերի գեներալ-լեյտենանտ Հելմիխի տրամադրության տակ։ Սեպտեմբերի 7-ին Հելմիխի հրամանով գեներալ-մայոր ՌՈԱՆ նշանակվել է «Հյուսիս» բանակային խմբի գերմանական 16-րդ բանակային խմբի 710-րդ Արևելյան գնդի Արևելյան զորքերի ուսուցման և պատրաստման շտաբի սպա։ Սեպտեմբերի 16-ին, ժամանել է Չուդնայա Գորա գյուղի հերթապահ կայան։ Հոկտեմբեր 13-ի լույս 2-ի գիշերը, առանց սպասելու նրա համակենտրոնացման ճամբար վերադառնալուն, որը նախատեսված էր հոկտեմբերի 14-ին, Բուդյխոն փախել է՝ դավադրություն կատարելով  Խիժինսկու դեմ։ Հոկտեմբերի 19-ին հանձնվել է Լենինգրադի 4-րդ կուսակցական բրիգադի ներկայացուցիչներին։ Նոյեմբերի 7-ին, ինքնաթիռով նրան տեղափոխել են Մոսկվա և կալանավորվել։ Նրան ձերբակալել են նոյեմբերի 11-ին՝ «հայրենիքի դավաճանության» մեղադրանքով։ Հենց Բուդիխոյից է առաջին անգամ հայտնի դարձել Խորհրդային մի խումբ գեներալների մասին, որոնք գերմանական գերության մեջ են հայտնվել Համելբուրգում, որոնց մեծ մասը համարվում էր անհետ կորած ։
1950 թվականին ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիան դատապարտել է նախկին գեներալ-մայորին մահապատժի։ 1950 թվականի ապրիլի 19-ին կատարվել է պատիժը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում գնդակահարվածներ
Մեր միջև լեռներ են
«Մեր միջև լեռներ են» (The Mountain Between Us), 2017 թվականի ամերիկյան արկածային դրամա ՝ նկարահանված Խանի Աբու Ասադի կողմից Չարլզ Մարտինի համանուն գրքի (2011) հիման վրա ։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում ։ ԱՄՆ-ում այն կինոթատրոններում թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 6-ին ։
Սյուժե
Բժիշկ Բենն ու լրագրող Ալեքսը շտապ պետք է հասնեն Նյու Յորք (բժիշկը պետք է կատարի շտապ վիրահատություն, իսկ Ալեքսը պետք է հասցնի իր հարսանիքին), բայց օդանավակայանում բոլոր թռիչքները հետաձգվում են վատ եղանակի պատճառով։ Նրանք վարձում են ոչ մեծ ինքնաթիռ, բայց ճանապարհին օդաչուի հետ պատահած նոպայի պատճառով ինքնաթիռն ընկնում է ձյունածածկ լեռան վրա։ Օդաչուն մահանում է, իսկ Ալեքսը՝ կոտրում ոտքը։ Բենը կարողանում է կրակ վառել, բայց նրանք ունեն շատ քիչ ուտելիք՝ ընկույզ և շոկոլադ։
Երեք օր անց Բենը բարձրանում է լեռան գագաթը, որ գտնի ճանապարհը, բայց ոչինչ չի գտնում և հետդարձի ճանապարհին քիչ է մնում, որ ընկնի խորխորատը։ Նրա բացակայության ընթացքում վթարված ինքնաթիռում մնացած Ալեքսի վրա է հարձակվում կուգուարը, և Ալեքսն սպանում կենդանուն՝ նրա վրա կրակելով ազդանշանային հրթիռով։ Այդպես նրանք ձեռք են բերում ուտելիք։ Վթարից մեկ շաբաթ անց Ալեքսն առաջարկում է օգնություն սպասելու փոխարեն (որը դժվար թե գա, որովհետև արդեն բավական ժամանակ է անցել) իջնել և փորձել օգնություն գտնել։ Բենը պնդում է, թե պետք է սպասել, և Ալեքսը հեռանում է միայնակ այն ժամանակ, երբ Բենը քնած էր։ Շուտով Բենը հասնում է նրա հետևից, և նրանք միասին առաջ են շարժվում։ Եվս երկու շաբաթ անց նրանք գտնում են որսորդական տնակ։ Մի շարք փորձություններից հետո նրանք տեսնում են բնակավայր, բայց ճանապարհին Բենն ընկում է արջի համար տեղադրված թակարդը։ Ալեքսը գնում է օգնություն կանչելու։ Բենն արթնանում է հիվանդանոցում։ Նրանց հաջողվել էր փրկվել միասին։
Սակայն պատմությունը դրանով չի ավարտվում։ Ալեքսը երկար ժամանակ չի կարողանում նույնիսկ նայել լեռներում իր արած լուսանկարներին, չի ուզում թռչել ինքնաթիռով, իսկ հարսանիքն այդպես էլ տեղի չի ունենում։ Բենը չի զանգահարում նրան, չնայած Ալեքսը բազմիցս զանգում և խնդրում է հետ զանգել իրեն։
Մի քանի ամիս անց նրանք հանդիպում են ռեստորանում։ Բենն Ալեքսին ասում է, թե չի զանգահարել, որովհետև մտածել է, որ նա ամուսնացել է, և ինքը կորցրել է նրան։ Իսկ Ալեքսն ասում է, թե լեռներում հարաբերություններն այլ էին, իսկ սա այլ աշխարհ է։ Նրանք դուրս են գալիս ռեստորանից ու բաժանվում, բայց անմիջապես հասկանում են, որ չեն ցանկանում բաժանվել։
Արտադրություն
Նախագիծն առաջին անգամ մշակվել է 2012 թվականի հունվարին ռեժիսոր Գերարդո Նարանխոյի կողմից, որը ֆիլմի սցենարիստ է նշանակել Ջ. Միլս Գուդլոյին ։ 2012 թվականի օգոստոսին Սքոթ Ֆրենկին հանձնարարվել է վերանայել սցենարը ։ 2014 թվականի նոյեմբերին Խանի Աբու Ասադը փոխարինել է Նարանխոյին ֆիլմի ռեժիսորի պաշտոնում ։ Ավելի ուշ Քրիս Վայցին հանձնարարվել է նորից վերանայել սցենարը ։
Քասթինգ
Դերասանական կազմում հաճախ են փոփոխություններ եղել։ 2012 թվականի մարտին հայտարարվել է, որ Մայքլ Ֆասբենդերը կմարմնավորին Բենին, բայց 2014 թվականի սեպտեմբերին նա հեռացել է նախագծից, և նրան փոխարինել է Չարլի Հանեմը։ Ալեքսի դերը կատարելու համար ընտրվել է Մարգո Ռոբին , բայց 2014 թվականի նոյեմբերին նա նույնպես հրաժարվել է նախագծին մասնակցելուց, իսկ Ալեքսի դերին հավակնում էր Ռոզամունդ Փայկը ։ 2015 թվականի դեկտեմբերին և՛ Հանեմը, և՛ Փայկը հրաժարվել են ֆիլմում նկարահանվելուց ։
2016 թվականի փետրվարին դերասանական կազմին միացել է Իդրիս Էլբան, հունիսին՝ Քեյթ Ուինսլեթը ։ 2017 թվականի փետրվարի սկզբին Դերմոթ Մարուլին ընտրվել է Ալեքսի փեսացուի դերի համար ։
Քննադատություն
Ֆիլմն արժանացել է կինոքննադատների խառը արձագանքներին։ Rotten Tomatoes կայքում այն ունի 40 % վարկանիշ՝ հիմնված 151 գրախոսությունների վրա 10-ից 5,2 միջին միավորով ։ Metacritic կայքում ֆիլմը 100 հնարավորից գնահատվել է 48 քննադատների 37 գրախոսությունների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «խառը կամ միջին արձագանքների» կարգավիճակին ։ CinemaScore կայքում հանդիսատեսը ֆիլմին տվել է A- գնահատականը A+-ից մինչև F համակարգում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:2000-ականների արկածային ֆիլմեր
Միխայիլ Նագիբինի պողոտա
Միխայիլ Նագիբինի պողոտա (Проспект Михаила Нагибина), փողոց ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Անցնում է Վորոշիլովսկի շրջանով, մի մասը` Օկտյաբրսկի շրջանի և Կիրովսկի շրջանի սահմանով։ Սկսվում է Տեկուչովի փողոցի հետ հատումով, Նարիմանովի փողոցը հատելուց հետո վերածվում է Պլիևի փողոցի և Օլխովսկի նրբանցքի։ Ուղղությունը Գագարինի հրապարակից սկսած հատվածում` հարավից հյուսիս, Լենինի հրապարակից հետո թեքվում է դեպի հյուսիս-արևելք։ Պողոտան ամբողջ երկայնքով ունի երթևեկության վեց շերտ։
Անվանում
Մինչև 1967 թվականը կոչվել է Հյուսիսային պողոտա, հետո ստացել է Հոկտեմբերի պողոտա անվանումը։ 2000 թվականին մայրուղին հերթական անգամ փոխել է անվանումը` դառնալով Միխայիլ Նագիբինի պողոտա։ Միխայիլ Նագիբինը (1935-2000) եղել է Ռոստովի ուղղաթիռների գործարանի երկարամյա ղեկավարը (1980-2000) ։
Պատմություն
1940-ական թվականների սկզբին - 1950-ականների վերջին Դոնի Ռոստովը սկսել է արագորեն զարգանալ հյուսիսային ուղղությամբ։ Այն ժամանակ զարգացող շրջանի հետ ավտոմոբիլային կապն իրականացվում էր Բուդյոննու պողոտայով, որը նույն մակարդակի վրա հատում ուներ երկաթգծի հետ, ինչը ստեղծում էր հսկայական դժվարություններ։ Որոշվեց հյուսիսային ուղղությամբ շարունակել Վորոշիլովի պողոտան։ Նոր մայրուղում կառուցվեց ուղի, որն ապահովում էր երկու մակարդակով հատում Վորոնեժի ուղղության երկաթգծի հետ։ Հետագայում կառուցվեց ամբարտակ, որը փակեց Բեզիմյաննայա հեղեղատը և արդեն 1950-ական թվականների սկզբին պողոտայում անցկացվեց տրամվայի գիծ, իսկ վեց տարի անց հայտնվեց նաև տրոլեյբուսը։
Տրանսպորտ
Մ. Նագիբինի պողոտան ունի կարևորագույն նշանակություն Հյուսիսային բնակելի զանգվածի բնակիչների համար, հենց նրանով է անցնում հիմնական ուղևորահոսքը քաղաքի այդ հատվածից։ Պողոտայով անցնում են մեծ թվով համայնքային և մասնավոր ավտոբուսային երթուղիներ (22, 33, 42, 45, 46, 47, 49, 65, 77, 78, 83, 90, 99), թիվ 6 տրոլեյբուսը և մեծ թվով երթուղային տաքսիներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի փողոցներ
Կայսհայմ
Կայսհայմ (Kaisheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4331 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 41,56 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 169։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Ռոբբիա
Ռոբբիա (Robbia), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի քանդակագործների ընտանիք, որը հարթաքանդակում և կլոր քանդակում առաջինն է կիրառել գունավոր մայոլիկայի տեխնիկան։
Կենսագրություն
Ապրել և ստեղծագործել են Ֆլորենցիայում։ Ընտանիքի ավագը՝ Լուկա դելլա Ռոբբիա ն է (1399 կամ 1400-1482), գեղարվեստական կրթությունն ստացել է ոսկերչական արհեստանոցում։ Կրել է Լ․ Գիբերտիի ազդեցությունը։ Սկզբում օգտագործել է բրոնզ և մարմար, Լուկա դելլա Ռոբբիա․ «Երգող հրեշտակները», Ֆլորենցիայի Սանտա Մարիա դել Ֆիորե տաճարի երգիչների դասի բարձրաքանդակ, հատված, մարմար (1431 թվականի և 1438 թվականի միջև, տաճարի թանգարան, Ֆլորենցիա) 1440-ական թվականներին ստեղծել շենքերը և խորանները զարդարող մայոլիկայից հարթաքանդակներ (13 մեդալիոն Սանտա Կրոչե եկեղեցու Պացցի կապելլայում)։
Առանձնապես շատ է կերտել Տիրամոր պատկերով կոմպոզիցիաներ (Պալլացո դեի Կապիտանի դի Պարտե Գուելֆայի մահիկները, 15-րդ դար)։
Լուկա Ռոբբաի զարմիկը, հոգեզավակն ու աշակերտը՝ Անդևադելլա Ռոբբիա (1435-1525 թթ.), աշխատել է միայն մայոլիկայի տեխնիկայով, ընդլայնել նրա կիրառման ոլորտը, (կլոր քանդակ և այլն), օգտագործել ավելի բազմազան տոներ։
Գործեր
Կատեգորիա:Քանդակագործներ
Հոֆբուրգ (Ինսբրուք)
Հոֆբուրգ (Hofburg), Հաբսբուրգների պալատական համալիր Ավստրիայի Տիրոլ նահանգի Ինսբրուք քաղաքում ։
Նստավայրի շինարարությունը սկսել է էրցհերցոգ Սիգիզմունդը 1460-ական թվականներին։ Հաջորդ 250 տարիների ընթացքում պալատը մի քանի անգամ վերակառուցվել է։ Ժամանակակից Հոֆբուրգն ունի հինգ թեմատիկ թանգարանային հատվածներ` Մարիա Թերեզայի 18-րդ դարի ապարանքի հատվածներ, կայսրուհի Էլիզաբեթի 19-րդ դարի ապարանքի հատվածներ, Կահույքի թանգարան, Նախնիների պատկերասրահ և Կտավների պատկերասրահ։ Այս սրահները ներկայացնում են նախկին կայսերական տան մեծ պատմության տարբեր մանրամասներ, որոնք Հաբսբուրգների տիրապետության ներքո են եղել ավելի քան 450 տարի ։
Պատմություն
Հոֆբուրգի կառուցման վայրում նախկինում կանգնած են եղել միջնադարյան քաղաքի ամրոցներ և պաշտպանական կառույցներ։ 14-րդ դարում, երբ Ինսբրուքը ղեկավարվում էր Տիրոլի և Հորիցիայի կայսրերի կողմից, կառուցվել է քաղաքի պաշտպանական պատը։ Մի քանի վաղ շրջանի հին ամրություններ պահպանվել և ներառվել են պալատական համալիրի կազմի մեջ  ։
1361 թվականին Հաբսբուրգների դինաստիան սկսեց ղեկավարել Տիրոլը, և Լեոպոլդ IV թագավորը տներ և անշարժ գույք ձեռք բերեց պալատական համալիրի և հարող տարածքներում։ 1406 թվականին Թիրոլը սկսեց ղեկավար Լեոպոլդի եղբայրը` հերցոգ Ֆրիդրիխ IV-ը։ Նա Մերանո քաղաքում գտնվող իր նստավայրից տեղափոխվեց Ինսբրուք, որտեղ հիմնեց Հոֆբուրգի հարևանությամբ գտնվող իր նոր նստավայրը   ։
1446 թվականին Տիրոլի կառավարիչը դարձավ էրցհերցոգ Սիգիզմունդը, ով ընդարձակեց Հոֆբուրգի տարածքը՝ մոտակա տները ձեռք բերելու հաշվին։ Նույն թվականին նա սկսեց պալատի շինարարությունը, իսկ 1463 թվականին դրա ջեռուցվող դահլիճում տոնական խնջույք տեղի ունեցավ։ Պալատի հետագա տարածքային ընդլայնումներն ու տարբեր մասերի էական փոփոխությունները տեղի ունեցան հաջորդող տարիներին։ 1500 թվականին՝ կայսր Մաքսիմիլիան I-ի օրոք, ավարտվեց պալատի շնարարությունը (իրականացված ուշ գոթական ոճով), որն ուներ նույն չափսերն ինչ այսօր է առկա։ Այդ ժամանակվա Հոֆբուրգի պալատի ներքին հարդարանքը պատկերված է Ալբրեխտ Դյուրերի երկու ջրաներկով աշխատանքներում, որոնք թվագրվում են 1495 և 1496 թվականներով  ։
1520 և 1530 թվականների միջև Հոֆբուրգը սյուներով փակ համալիրի է ձևափոխվել, որն իրականացվել է ճարտարապետ Գեորգ Թյուրինգի կողմից։ 1533 թվականին Հոֆբուրգը դարձավ մեկ այլ կայսեր՝ Ֆերդինանդ I-ի մշտական կեցավայրը։ 1534 թվականին բռնկված հրդեհը ավերեց համալիրի մի քանի հատվածներ, և իտալացի ճարտարապետ Լուչիոս դե Սփացիսը վերականգնելով դրանք՝ իր փոփոխությունները մտցրեց պալատական որոշ հատվածների մեջ։ Այդպես կառույցների բարձր գոթական տանիքները աստիճանաբար փոխարինվեցին Վերածննդի ժամանակաշրջանի ոճի տանիքներով։ Գոթական ոճից դեպի ռենեսանսի ոճը պալատի վերափոխումը շարունակեց իրականացնել ավստրիական էրցհերցոգ Ֆերդինանդ II-ը, ով իտալական ոճով փոփոխություններ կատարելու համար պալատական համալիր հրավիրեց իտալացի վարպետ-շինարար Ջիովանի Լուչեսին։ Փոփոխություններ մտցվեցին պալատի ներքին հարդարման մեջ՝ ավելացան նկարիչ Հենրիխ Թոյֆելի կողմից իրականացված որմնանկարները, պատերին ավելացվեցին կտավներ, ձեռք բերվեց թանկարժեք կահույք  ։
17-րդ դարում պալատը զբաղեցված էր էրցհերցոգ Լեոպոլդ V-ի կողմից և Երեսնամյա պատերազմի ընթացքում Հոֆբուրգում փոփոխություն տեղի չունեցավ։ Այդ ժամանակահատվածում պալատում միայն փոքրիկ վերանորոգումներ իրականացվեցին։ Այնուհետև կայսերական ընտանիքը տեղափոխվեց Ինսբրուքի Հոֆգարտեն այգու Ռուելուստ ամրոց։ 1665 թվականին Հաբսբուրգների ընտանիքը տեղափոխվեց կայսրության կենտրոնը դարձած Վիեննա, ուր գտնվում էր Հաբսբուրգների համանուն ձմեռային նստավայրը։ Ինսբրուքի Հոֆբուրգ պալատը կայսերական ընտանիքի անդամները այցելում էին իրենց ճանապարհորդությունների ընթացքում  ։
17-րդ դարում պալատը բարոկկո ոճով ձևափոխվեց կայսրուհի Մարիա Թերեզայի կողմից։ Վերակառուցման աշխատանքները տևեցին 1754-ից մինչև 1776 թվականները և ընդհատվեցին Յոթնամյա պատերազմի տարիներին։ 1765 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, Մարիա Թերեզան Հոֆբուրգն ընտրեց իր որդու՝ ապագա կայսր Լեոպոլդ II- ի և Իսպանիայի Մարիա Լուիզայի հարսանիքի կազմակերպման վայր։ Հարսանիքը ճոխ կերպով նշվեց 1765 թվականի օգոստոսի 4-ին, տոնախմբությունը շարունակվեց 14 օր, մինչև որ օգոստոսի 18-ին անսպասելիորեն մահացավ կայսրուհի Մարիա Թերեզայի ամուսինը՝ կայսր Ֆրանց I Ստեֆանը։ Կայսրուհու ցանկության համաձայն այն սենյակը, որտեղ մահացավ նրա ամուսինը, 1766 թվականին վերափոխվեց մատուռի։ 1767 թվականին Մարիա Թերեզան ճարտարապետ Նիկոլո Պակասիին հրավիրեց Շյոնբրունի ամառային նստավայրը բարոկկո ոճի բնակելի պալատի վերափոխելու համար։ Հենց նա էլ ոճային փոփոխություններ մտցրեց Հոֆբուրգի պալատական համալիրում  ։
Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ, երբ Հաբսբուրգները Տիրոլը զիջեցին Բավարիային, որը այդ ժամանակ Նապոլեոնի դաշնակիցն էր, 1805 թվականից հետո Հոֆբուրգը ծառայեց որպես Բավարիայի թագավոր Մաքսիմիլիան I-ի նստավայր։ 1809 թվականին տիրոլյան ժողովրդական հերոս Անդրեաս Հոֆերը ապստամբություն բարձրացրեց Բավարիայի օկուպացիոն իշխանությունների դեմ և 2 ամսվա ընթացքում նա Հոֆբուրգի պալատում բնակվեց որպես Տիրոլի առաջնորդ։ Վիեննայի վեհաժողովից հետո՝ 1814-1815 թվականներին, Տիրոլը վերադարձվեց Ավստրիային, և միայն 1858 թվականին պալատում վերջին խոշոր ձևափոխությունը տեղի ունեցավ, որով կայսերական նստավայրը Շյոնբրուն պալատի ոճով փոփոխությունների ենթարկվեց։ Էրցհերցոգ Կառլ Լյուդվիգը, ով Ինսբրուքի կառավարիչն էր, հրամայեց պալատան համալիրի ներքին շինությունները կայսրուհի Էլիզաբեթի համար ձևափոխել։ Վիեննայի պալատական քանդակագործ Ավգուստ Լա Վիգնեն բարոկկո ոճին համապատասխան ներքին փոփոխություններ իրականացրեց, պալատում կահույքի նոր մասեր ավելացան, որոնք առ այսօր էլ գտնվում են պալատում։ Կայսրուհի Էլիզաբեթն ընդամենը մի քանի անգամ այցելեց պալատ, իսկ նրա ամուսինը՝ կայսր Ֆրանց Իոսիֆը պարբերաբար այցելում էր Տիրոլ և բնակվում Հոֆբուրգում։ 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը պալատ այցելեցին և ապրեցին նաև Հաբսբուրգների ընտանիքի այլ անդամներ՝ Կառլ Ֆերդինանդին Ավստրիացին, Եվգենի Ավստրիացին, Հայնրիխ Ֆերդինանդը ։
2006-ից 2010 թվականներին ավարտվեց Հոֆբուրգի պալատի որոշ կառույցների վերջին վերանորոգումը, որոնք հաճախ են օգտագործվում բարձրաստիճան պաշտոնյաների մասնակցությամբ կարևոր միջոցառումների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիայի պալատներ Կատեգորիա:Ինսբրուքի շենքեր և կառույցներ
Լորենցի կոր
Լորենցի կորի յուրաքանչյուր կետի համապատասխանում է այն եզրակացությանը, որ «բնակչության 20 ամենաաղքատ տոկոսները ստանում են ամբողջ եկամտի 7 %–ը»։ Հավասարաչափ բաշխման դեպքում յուրաքանչյուր խումբ ունի իր եկամուտը՝ համապատասխան իր բնակչության թվին։ Նման դեպքը նկարագրվում է հավասարության կորով (line of perfect equality), որն ուղիղ գիծ է ՝ միացնող կոորդինատի սկզիբը և (1;1) կետը։ Լիովին անհավասարության դեպքում (երբ հասարակության միայն մի անդամն ունի եկամուտ) կորը (line of perfect inequality) սկզբում միանում է աբսցիսների առանցքին, իսկ հետո (1;0) կետից «աճում է» դեպի (1;1) կետը։ Լորենցի կորը գտնվում է հավասարության և անհավասարության կորերի միջև։
Լորենցի կորերն օգտագործում են ոչ միայն եկամուտների, այլև տնային տնտեսությունների ունեցվածքի, ընկերությունների մասնաճյուղի շուկաների մասնաբաժնի, պետությունների բնական ռեսուրսների օգտագործման համար։ Լորենցի կորը կարելի է հանդիպել նաև տնտեսագիտության սահմաններից դուրս։
Որոշումը
Հորիզոնական առանցքի վրա յուրաքանչյուր կետ ցույց է տալիս եկամուտ ունեցող բնակչության գումարային թիվը, օրինակ՝ ստորև տրված նկարում աղքատ բնակչության մոտավորապես 3/4–ը ստանում է ողջ եկամտի մոտավորապես կեսը։
Եթե F(x) բնակչության բաժինն է յուրաքանչյուր անձին բաժին ընկնող եկամտով, որ ավել չէ x–ից, այսինքն՝ բաշխման գործառույթը եկամտի համար, ապա բնակչության յուրաքանչյուր շնչի համար միջին եկամուտը μ կարելի է հաշվարկել որպես․
որտեղ f(x) բաշխման հավանականությունն է F(x)–ի համար, եթե այն գոյություն ունի, իսկ Լորնեցի ֆունկցիան գրի առնել՝
Անհավասարության ցուցանիշներ
Ռոբին Հուդի ինդեքսը (Robin Hood index), հայտնի նաև ինչպես Հուվերի ինդեքս (Hoover index), եկամուտների անհավասարության ևս մեկ ցուցանիշ է, որը կապ ունի Լորենցի կորի հետ։ Այդ հավասար է հասարակության եկամուտների այն մասին, որը անհրաժեշտ է վերաբաշխել հավասարության հասնելու համար։ Գրաֆիկորեն այն ամենաերկար հորիզոնական հատվածն է, որը միավորում է Լորենցի կորը հավասարության ուղղի հետ (կոորդինատային համակարգի I քառորդի բիսսետրիսայի հետ)։
Եկամուտների բացարձակ բաժանելիության դեպքում Հուվերի ինդեքսը պատկանում է կիսաբաց ինտերվալին՝ [0;1)։ Իսկ եթե եկամուտը չի բաժանվում մինչև անվերջության, ապա խոսում են եկամտի այն բաժնի մասին, որի վերաբաշխումը առավելագույն չափով պատկանում է տվյալ հասարակությանը հավասարապես։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսական վիճակագրություն
Համբուրգի օպերային թատրոն
Համբուրգի օպերային թատրոն (Hamburgische Staatsoper), Գերմանիայի հանրամատչելի ամենահին երաժշտական թատրոնը, որը գտնվում է Համբուրգ քաղաքում։ Այն հիմնադրվել է 1677 թվականին։ Համբուրգյան օպերային թատրոնի ձևավորմամբ՝ հետազոտողները կապում են գերմանական ազգային օպերային դպրոցի կազմավորումը ։
Պատմություն
Թատրոնի հիմնադրումը սկսվել է 1677 թվականից, քաղաքային ինքնակառավարության նախաձեռնությամբ։ Թատրոնը բացվել է 1678 թվականի հունվարի 2-ին։
Ի տարբերություն գերմանական այլ քաղաքային օպերային թատրոնների՝ համբուրգյան օպերային թատրոնը պալատական չէր․ սկզբնակամն շրջանում առաջին խումբը կազմված էր սիրողական երգիչներից, բացի այդ թատրոնը կախված էր ոչ թե պալատի հակումներից, այլ միջին բողոքական դասի ճաշակից և մտավորականությունից, ինչն արտացոլվել է վերջինիս խաղացանկում։ Թատրոնի գոյության առաջին տարիներին բեմադվում էին կրոնական թեմաներով ստեղծագործություններ։ Հետագայում բեմադրությունների շրջանակն ընդլայնվեց մինչև առասպելաբանական, և լեգենդար-պատմական, կենցաղային, ինչպես նաև «ըստ օրվա հրամայականի» օպերաները։
1695 թվականին թատրոնի երաժշտական ղեկավար է դարձել կոմպոզիտոր և դիդրիժոր Կուսսերը, ով ավելի վաղ բեմադրել է իր սեփական օպերաները Լյուլլիի հետ՝ գտնվելով ֆրանսիացի կոմպոզիտորի ազդեցության տակ։ Համբուրգում նա Լյուլլի ստեղծագործությունների օրինակով ներմուծել է քառյակներ, պարային բաղկացուցիչներ և առհասարակ ձգտել է դրսևորել ֆրանսիական ոճ։
Այդ շրջանում թատրոնում մնացածի հետ միասին բեմադրվում են նաև Գեորգ Ֆիլիպ Տելեմանի կոմիկական օպերաները, Հենդելի, Յոհան Մատտեզոնի ստեղծագործությունները, որն արդյունքում Կուսսերին փոխել է երաժշտական ղեկավարի պաշտոնում, այնուհետև դարձել է նաև թատրոնի տնօրեն։
Քաղաքային թատրոնի նոր շենքում, որը կառուցվել է 1765-1766 թվականներին, ընթանում են ոչ միայն երաժշտական, այլև դրամատիկական ներկայացումներ։
2005 թվականին ժամանակակից թատրոնի կառույցի շինարարությունը ավարտվեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի օպերային թատրոններ Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանիայի թատրոններ Կատեգորիա:Գերմանիայի մշակույթ Կատեգորիա:1677 թատրոններ Կատեգորիա:1827 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Մայհինգեն
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1229 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 14.16 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 176։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Էրմիոնի
Էրմիոնի, Հերմիոնա (Ερμιόνη ), փոքր քաղաք Հունաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 7 մետր բարձրության վրա ՝ Արգոլիդա թերակղզու հարավարևելյան ափերին՝ Պրոն լեռան ստորոտին, Իդրա ծովախորշի ափին, Իդրա նեղուցի վրա ։ Մայրաքաղաք Աթենքից հեռու է 79 կիլոմետր, իսկ Նաֆպլիոնից՝ 85 կիլոմետր։ Էրմիոնիդա համայնքի մաս է կազմում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության թիվը կազմում է  2505 մարդ ։
19-րդ դարում հայտնի էր Կաստրի անվանումով։
Պատմություն
Հույն-պարսկական պատերազմների ժամանակ երեք նավ է տրամադրել Սալամինի ճակատամարտում, ինչպես նաև 300 մարտիկ՝ Պլատիայի ճակատամարտին։ Բնակավայրը Պելոպոնեսյան միության մեջ էր։ Ախեյայի խորհրդի մեջ էր մինչև մ.թ.ա. 146 թվականը, երբ Հռոմը նվաճեց բնակավայրը։
2-րդ դարում քաղաքը նկարագրել է Պավսանիասը ։ Ֆրանկոկրատիայի շրջանը սկսվում է 1210 թվականից, երբ Ժոֆրուա դը Վիլարդուենը նվաճում է Ակրոկորինֆը և Արգոլիդը։ Էրմիոնին մտավ Օտտոն դը լա Ռոշի տիրապետության տակ։ 1388 թվականին քաղաքը փոխանցվեց Վենետիկի հանրապետությանը։ Հենց այդ ժամանակ արնաուտները եկան Արգոլիդ։ Թուրք-վենետիկյան 1537-1540 թթ. պատերազմի ժամանակ քաղաքն անցնում է Օսմանյան կայսրությանը։ 1821 թվականին Հունաստանի անկախության պատերազմի ժամանակ Էրմիոնին իր մասնակցությունն է ցուցաբերում։
Էրմիոնի համայնք
Էրմիոնի համայնքը ներառում է 5 բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 3062 մարդ ։ Տարածքը 59,225 քառակուսի կիլոմետր է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Արթուրը և Արգելված քաղաքը
«Արթուրը և Արգելված քաղաքը», Լյուկ Բեսոնի «Արթուր» շարքի երկրորդ գիրքը, որտեղ պատմվում է փոքրիկ մինիպուտների կախարդական երկրում տասնամյա տղայի արկածների մասին։ Գիրքը լույս է տեսել 2005 թվականին։ Ռուսաստանում ընդհանուր առմամբ գիրքը վաճառվել է 1,5 միլիոն տպաքանակով ։