cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samsung Galaxy S6/S6Edge+
Samsung Galaxy S6 (SM-G920, SM-G925, SM-G928), սմարթֆոն վեցերորդ սերնդի Galaxy S, թողարկել է Samsung Electronics, 2015 թվականի մարտի 1 Բարսելոնա քաղաքում MWC միջազգային ցուցահանդեսում ։ Միևնույն ժամանակ 2015 թվականի օգոստոսի 15 ներկայացվել է Galaxy Unpacked 2015 ցուցահանդեսում Samsung Galaxy S6 Edge+ սմարթֆոնը ։ Սմարթֆոնի hետևի վահանակն ամբողջովին պատրաստված է մետաղից, ունի 16 մեգապիքսելանոց հիմնական տեսախցիկ, մատնահետքի սկաներ և իմպուլսային սենսոր։
Սարքավորման դրույթը
Սմարթֆոնը կառավարվում է 64-բիթանոց ութմիջուկանի Exynos 7420 պրոցեսորով, կատարելով 14 նմ տեխնոլոգիական պրոցես և ունի արագացնող գրաֆիկական Mali-T760 պրոցեսոր։ Ընկերությունը սմարթֆոնը պետք է թողարկեր նաև Snapdragon 810 պրոցեսորով, սակայն փորձերի ընթացքում այն շատ ուժեղ տաքանում էր։ Օպերատիվ հիշողությունը կազմում է 3 ԳԲ S6 և 4 ԳԲ S6 Edge ու S6 Edge+։ Սարքը ունի 32,64 և 128 ԳԲ մշտական հիշողություն։ Մարտկոցի հզորությունը կազմում է 2550 միլիամպեր ժամում, նաև ունի անլար լիցքավորման հնարավորություն։ Էկրանը պատրաստված է նոր  Quad HD Super AMOLED տեխնոլոգիայով։ Հեռախոսի էկրանը հնարավորություն ունի ցուցադրել պիքսելների խտությունը 577 ppi (պիքսել դյուրմում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ Կատեգորիա:Սամսունգ
Իսլամը Հունաստանում
Իսլամը Հունաստանում միակ կրոնն է, որի իրավունքները որպես փոքրամասնություն պաշտոնապես ճանաչված են ավանդական բնակավայրի տարածաշրջանում՝ Արևմտյան Ֆրակիայում՝ երկրի հյուսիսային մասում։ Ինչպես նաև դա Հունաստանի հանրապետության երկու ճանաչված մշակութա֊լեզվային փոքրամասնություններից մեկն է, իսկ մյուսը՝ հայերն են (տես՝ Հայերը Հունաստանում)։
1991 թվականի մարդահամարը ցույց է տվել, որ Արևմտյան Ֆրակիայում ապրում էր 97604 մուսուլման, որը կազմում է ամբողջ բնակչության 0,95 %֊ը, իսկ տարածաշրջանի 29 %֊ը։ Բնակչությունը ժամանակակից պահին գնահատվում է 140 000 մարդ և համապատասխանաբար 32 %։ Ընդհանուր առմամբ հունական կառավարությունը պատմականորեն բարեհաճ կերպով մոտենում է մուսուլմանների իրավունքներին երկրի այդ տարածաշրջանում, սակայն ունի մի շարք չլուծված հարցեր մշակույթի և կրթության ոլորտում ։
Պատմություն
Խոշոր իսլամադավան համայնքը ձևավորվել է Ֆրակիայի համայնքում թուրքերի զանգվածային ներխուժման ժամանակ 14֊16֊րդ դարերում, երբ այստեղ հիմնված են եղել մի շարք նոր թուրքական բնակավայրեր, տարածվել է իսլամը և բնիկ ժողովրդի մի մասը (ուղղափառ բուլղարները և հույները) ինքնակամ կամ ստիպողաբար ընդունել են թուրքական մեծամասնության նոր կրոնը։ Թյուրքալեզու քոչվորներն ակտիվ կերպով խթանել են տարածաշրջանի իսլամացման պրոցեսը։ Այնուամենայնիվ բուլղարների մի մասը դավանափոխվել են, ընդունելով իսլամը սակայն չեն անցել թուրքերենին՝ պահպանելով սլավոնական լեզուն։ Այդպես են ձևավորվել ժամանակակից պոմակները։ 20֊րդ դարի սկզբներին ուղղափառ հույները կազմել են տարածաշրջանի բնակչության 17%-ը։ Սակայն հաճախակի լեզուների, կրոնի ինքնագիտակցման չհամապատասխանության պատճառով օսմանական կառավարությունը կարևորություն է դրել միայն բնակչության կրոնին, զարկագացել է միլլետական համակարգը։ Դրանով, տարածաշրջանի բոլոր մուսուլմանները (մոտ 75 %) ավտոմատ կերպով համարվել են թուրքեր։ Իսկ տարածաշրջանի քրիստոնյաները համարվել են հույները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի հասարակություն Կատեգորիա:Իսլամը Հունաստանում Կատեգորիա:Արևմտյան Թրակիա Կատեգորիա:Պոմակներ Կատեգորիա:Թուրքերը Հունաստանում * Կատեգորիա:Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Թամանյան փողոց (Երևան)
Փողոցի տեղադրություն
Թամանյան փողոցը Հյուսիսային պողոտայի շարունակությունն է ։ Այն ձգվում է Մոսկովյան փողոցից դեպի հյուսիս, հատում Իսահակյան փողոցը և ավարտվում է Երևանի Կասկադում։ Թամանյան փողոցն ունի մոտ 200 մ երկարություն և մոտ 55 մ լայնություն։
Պատմություն
Թամանյան փողոցը նախագծվել է 1924 թվականի գլխավոր պլանով որպես Հյուսիսային Կասկադի մի մասը, որը պետք է կապեր քաղաքի կենտրոնական և հյուսիսային հատվածները։ Փողոցի կառուցումն ավարտին է հասցվել 1960-ական թվականներին, իսկ Կասկադի համալիրն ավարտվել է ավելի ուշ։ Փողոցը զարդարվել է ջրավազաններով, շատրվաններով և ծաղկաթմբերով։ Նրա սկզբում՝ Թատերական հրապարակի կողքին, կառուցվել են 9 հարկանի երկու շենք-աշտարակներ (ճարտարապետներ՝ Օ.Բաբաջանյան և Վ. Գուսյան) ։
Տեսարժան վայրեր
Փողոցի հենց սկզբում է գտնվում ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի հուշարձանը, որը կանգնեցվել է 1974 թվականին քանդակագործ Արտաշես Հովսեփյան և ճարտարապետ Սեդա Պետրոսյանի նախագծով։ Ալեքսանդր Թամանյանը ներկայացված է երկար ուղղանկյուն քարե բլոկին հենված, որը դրված է երկու փոքր բլոկների վրա։ Ըստ հուշարձանի քանդակագործի, «ձախ քարը հին ճարտարապետությունն է, աջը՝ նորը, իսկ մեծ ճարտարապետը կամուրջ է գցում այդ երկու ժամանակաշրջանների միջև և նրա միջոցով ստեղծում նորագույն ճարտարապետությունը և կերտում մեր մայրաքաղաքը» ։
Փողոցի երկայնքով ձգվում է Գաֆեսճյան արվեստի կենտրոնին կից «Գաֆեսճյան քանդակների» այգին։ Փողոցն ավարտվում է Կասկադ համալիրի աստիճաններով։
Քանդակների այգին փողոցում բացվել է 2009 թվականին ։ Այնտեղ ցուցադրվում են շատ հայտնի նկարիչների ստեղծագործություններ, որոնց թվում ներառված են կոլումբիացի քանդակագործ Ֆեռնանդո Բոտերոյի «Կատու», «Հռոմեացի զինվոր» և «Ծխող կինը» քանդակները։
Թամանյան փողոցում է գտնվում նաև Ռուսական արվեստի թանգարանը։
Փողոցում կան բազմաթիվ սրճարաններ, խանութներ, բարեր, ռեստորաններ և պանդոկներ։
Պատկերասրահ
<!-- == Արվեստի == -->
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Լատվիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Լատվիայի օբյեկտները թվով 2-ն են (2014 թվականի դրությամբ), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,2 % -ը (1073-ը 2017 թվականին)։ Օբյեկտները ցանկում ներառված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում դրանցից 1-ը ճանաչվում է, որպես մարդկային հանճարեղության գլուխգործոց (Համաշխարհային ժառանգություն)։ Բացի այդ, 2014 թվականի դրությամբ Լատվիայի տարածքում տեղակայված են 3 օբյեկտ, որոնք Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու թեկնածուներ են։ Լատվիայի Հանրապետությունը 1995 թվականի հունվարի 10–ին վավերացրել է ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան։ Լատվայի առաջին օբյեկտն ընդգրկվել է ցանկում 1992 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 21-րդ նստաշրջանում։
Ցանկ
Այս աղյուսակում օբյեկտները տեղակայված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Նախնական ցանկ
Այս ցանկը ցույց է տալիս Լատվիայի կառավարության կողմից առաջարկված օբյեկտները՝ Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ընդգրկվելու համար։
Բացառված օբյեկտներ
Օբյեկտների մի մասը նախկինում բացառվել էր ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից, մեկ կամ մի քանի պատճառով։ Աղբյուրներ, ,
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության ցանկեր Կատեգորիա:Հյուսիսային Եվրոպա Կատեգորիա:Լատվիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Մանեսի կամուրջ
Մանեսի կամուրջը ավտո- և տրամվայի կամուրջ Չեխիայում` Պրահայում, Վլտավա գետի վրայով։ Կամրջի վրայով անցնում է տրամվայի գիծ, որն իրար է կապում Հին քաղաքի Յան Պալախի հրապարակը և Փոքր քաղաքի Կլարով հրապարակը։ Մանեսի կամուրջը կառուցվել է 1869 թվականին կառուցված Ռուդոլֆի կամրջակի տեղում : Կամուրջն անվանակոչվել է չեխ նկարիչ Յոզեֆ Մանեսի պատվին ։
Կամրջի ճարտարապետն է Մեչիսլավ Պետրուն, որի օգնականներն են եղել Ֆրանցիշեկ Մենցլը և Ալոիս Նովին։ Կամուրջը կառուցվել է բետոնից և քառակամար է։ Կամուրջը բացվել է 1914 թվականին, սակայն շինարարությունն ավարտվել է միայն 1916 թվականին։ Կամուրջն ի սկզբանե կոչվում էր Ֆրանց Ֆերդինանդի անունով, սակայն 1920 թ. քաղաքական պատճառներով անվանափոխվեց։ 1960-ական թվականներին մայթերն ասֆալտապատվեցին, սակայն 1992-1994 թթ. վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում վերականգնվեց դրանց խճանկարը։
Պատմությունը
Մանեսի կամրջից առաջ այդ տեղում գտնվում էր Ռուդոլֆի հետիոտնային կամրջակը, որը կառուցվել է 1868-1869 թթ.: Նոր կամրջի մտահղացումը պատկանում էր Ֆրանցիշեկ Մենցլին և Ալոիս Նովիին, իսկ ճարտարապետական նախագիծը` Մեչիսլավ Պետրուին։ Կամրջի բացումը տեղի է ունեցել 1914 թ., սակայն շինարարական աշխատանքներն ավարտին են հասցվել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին` 1916 թ.։ Առաջին համաշխարհային պատերզամի տարիներին և մինչև 1920 թ. կամուրջը կոչվում էր Արքիդուքսի կամուրջ` Ավստրո-Հունգարիայի արքիդուքս Ֆրանց Ֆերդինանդի պատվին։ 1920 թ. կամուրջը վերանվանվեց չեխ հռչակավոր նկարիչ Յոզեֆ Մանեսի պատվին։ 1960-ականներին կամրջի երթևեկելի մասի և մայթերի յուրօրինակ խճապատկերն ասֆալտապատվեց։ Դա առաջացրեց որոշ խնդիրներ և 1992-1994 թթ. վերականգնողական աշխատանքների ընթացքում մայթերի ասֆալտը հեռացվեց։
Ճարտարապետությունը
Կամուրջն ամբողջովին բետոնե է և ունի չորս կամարաթռիչք։ Ավելի ուշ ավելացվել են որոշ երկաթբետոնե հատվածներ։ Կամուրջը կառուցված է 1910 թվականի համար ժամանակակից ոճով, չեխական կուբիզմի որոշ դետալներով (չեխ քանդակագործ Էմանուել Հալմանի շատրվանը և այժմ գոյություն չունեցող տոմսավաճառների կրպակը)։ Կամրջի կողքերին կան վլտավյան լողորդների կյանքից դրվագներ պատկերող նախշաքանդակներ։ Հին քաղաքի կողմից կամուրջը զարդարված է գարգուլյաներով, շատրվաններով, իսկ Փոքր քաղաքի կողմից` քաղաքի և պետության խորհրդանիշերով։ Հին քաղաքի կողմի կամրջագլխում` Յան Պալախի հրապարակի ծայրամասում 1951 թ. տեղադրվել է Յոզեֆ Մանեսին պատկերող արձան, որի հեղինակն է Բոհումիլ Կաֆկան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պրահայի կամուրջներ Կատեգորիա:Վլտավա գետի կամուրջներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Չեխիայում
Nomura Holdings
Nomura Holdings (ճապ.` 野村ホールディングス株式会社), ճապոնական ֆինանսական հոլդինգային ընկերություն, որը «Nomura» խմբի մասն է։ Համարվում է Ճապոնիայի բրոքերային խոշորագույն ընկերությունը ։ Այն առանձնացել է Osaka Nomura բանկից 1925 թվականի դեկտեմբերի 25-ին։ Nomura Securities-ը վերակազմավորվել է որպես դուստր ընկերություն ։ 2008 թվականի սեպտեմբերին հայտարարվել է, որ Nomura Holdings-ը 225 միլիոն դոլարով գնում է Lehman Brothers ընկերության ակտիվները Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և ասիա-խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ճապոնական ընկերություններ
Հարի Մարշալ
Հարի Քենտ Մարշալ (Garry Kent Masciarelli, ), ամերիկացի դերասան և կինոռեժիսոր։ Իր ավելի հայտնի ռեժիսորական գործերն են՝ «Սիրունիկը», «Փախչող հարսնացուն», «Սուրբ Վալենտինի օրը», «Արքայադստեր օրագրերը» և «Հին Նոր տարի» ֆիլմերը։
Կենսագրություն
Հարի Մարշալը ծնվել է ծնվել է 1934 թվականի նոյեմբերի 13-ին Բրոնքսում (նահանգ Նյու-Յորք, ԱՄՆ), չեչոտկա պարի ուսուցչուհի և չեչոտկա պարի դպրոց հիմնադրած Մարժորի Իռենի և գովազդային ֆիլմերի ռեժիսոր, հետագայում պրոդյուսեր Անտոնի Վալաս Մարշալի ընտանիքում։ Նա երգչուհի, ռեժիսոր Պեննի Մարշալի և հեռուստաալիքային ռեժիսոր Ռոնի Մարշալի եղբայրն է։ Նրա հայրը ունի իտալական ծագում, իսկ մայրը ունի գերմանական, անգլիական, շոտլանդական արմատներ։ Նրա հայրը փոխել է ազգանունը Մասկիարելիից Մարշալի մինչև Հարիի ծնվելը։ Մարշալը կնքվել է Պրեսբիտերականների կողմից և մեծացել Լյութերականությունում որոշ ժամանակ։ Նա հաճախել է De Witt Clinton High դպրոցը, որտեղ նա Սարդ-մարդ ֆիլմի դերասան՝ Սթիվ Դիթկոյի դասընկերն էր։ Հաճախել է հյուսիսարևմտյան համալսարան, որտեղ գրել է The Daily Northwestern ամսագրի համար, և Alpha Tau Omega խմբի անդամ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Shin-Etsu Chemical
Shin-Etsu Chemical (ճապ.`信越化学工業株式会社), քիմիական ընկերություն Ճապոնիայում։ Հիմնադրվել է 1926 թվականին։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Տոկիոյում։ Մասնագիտացված է կարծքարային ապրանքների արտադրության մեջ ։
Մասերը
Shin-Etsu-ն իր բիզնեսը բաժանել է 3 խմբի`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ճապոնական ընկերություններ Կատեգորիա:Ճապոնական ապրանքանիշեր
Սվետլանա Ալեքսեևա
Սվետլանա Ալեքսեևա (Светлана Львовна Алексеева, ), գեղասահքի ռուս մարզիչ, նախկինում՝ խորհրդային գեղասահորդուհի, ԽՍՀՄ գավաթի կրկնակի հաղթող։ Միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ, Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։
Կարիերա
Սվետլանա Ալեքսեևան ավարտել է այժմյան Ռուսաստանի պետական ​​ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի և զբոսաշրջության պետական ​​ինստիտուտը։ Նրա պարընկերն է եղել Ալեքսանդր Գրիգորևիչ Բոյչուկը, իսկ մարզիչը՝ Վիկտոր Իվանովիչ Ռիժկինը։
Մարզական կարիերայի ավարտից հետո աշխատում է որպես գեղասահքի մարզիչ։ Մասնագիտանում է պարեր սառույցի վրա ձևում։ Տարբեր ժամանակներում Սվետլանա Ալեքսեևան մարզել է այնպիսի պարային զույգերի, ինչպիսիք են՝ Սվետլանա Լյապինան և Գեորգի Սուրը, Ելենա Ռոմանովսկայան և Ալեքսանդր Գրաչևը, Անաստասիա Պլատոնովան և Ալեքսանդր Գրաչևը , Եկատերինա Ռյազանովան և Ջոնաթան Գուրեյրոն , Մարիա և Եվգենի Բորունովները ։
Ներկա պահին Սվետլանա Ալեքսեևան աղջկա և նախկին սանուհու՝ Ելենա Կուստարովայի հետ միասին աշխատում է Մոսկոմսպորտի «ՄԴ №2»-ում  («Մեդվեդկովո» սպորտային կոմպլեքսի սառույց)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ
Dai Nippon Printing
Dai Nippon Printing (ճապ.`大日本印刷株式会社), ճապոնական տպարան, հիմնադրվել է 1876 թվականին։ Nikkei 225-ի մասն է ։ 1949 թվականին ներկայացվել է Տոկիոյի ֆոնդային բորսայում, 1957 թ.-ին` Օսակայի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տպարաններ
Pierce the Veil
Pierce the Veil-ը ամերիկական ռոք խումբ է Սան Դիեգոյից, Քալիֆորնիա։ Այն ստեղծվել է 2006 թվականին եղբայրներ Վիք և Մայք Ֆուենտեսների կողմից, նրանց Before Today փանք ռոք խմբի (նախկինում՝ Early Times ) կազմալուծումից հետո։ Խմբի մյուս անդամներն են Ջեյմի Փրեսիադոն (բաս կիթառ) և Թոնի Փերրին (կիթառ)։ Pierce the Veil-ը թողարկել է երեք ստուդիո ալբոմներ և 2007 թվականին առաջին դեբյուտային ալբոմի՝ A Flair for the Dramatic-ի թողարկումից հետո հաճախ է մասնակցել շրջագայությունների։ Խումբը թողարկել է երկրորդ ալբոմը, որը կոչվում էր Selfish Machines, 2012 թվականին։ Նրանց երրորդ և ամենավերջին ալբոմը՝ Collide with the Sky-ը, թողարկվել է 2012 թվականին, և սա նրանց առաջին ալբոմն է Fearless Records-ի հետ համագործակցության շրջանակներում, որի մեջ էր մտնում առաջին հիթ սինգլը՝ "King for a Day"-ը,որը Billboard 200-ի 12 հորիզոնականում է գտնվել։
Վաղ տարիները և A Flair for the Dramatic-ը (2007, 2013, 2009)
2007 թվականի նոյեմբերին, Pierce the Veil-ը մասնակցեց Vans Warped Tour 2007 թվականին և նաև 2008 թվականի շրջագայությանը։ Նրանք նաև 2008 թվականին մասնակցեցին Bamboozle Left փառատոնին։ Նրանց առաջին շրջակայությանը, որը կրում էր The Delicious Tour խորագիրը, մասնակցում էին Breathe Carolina, Four Letter Lie և Emarosa խմբերը։ Նրանք Bring Me the Horizon, Thursday, Four Year Strong և Cancer Bats խմբերի հետ մասնակցեցին Taste of Chaos 2009 շրջագայությանը։ Վիք և Մայք Ֆուենտեսները, ինչպես նաև Այրտոն Հարան, հաստատեցին նոր Isles & Glaciers ծրագրին մասնակցելը, որի շրջանակներում նրանք համագործակցեցին D.R.U.G.S. խմբի վոկալիստ Քրեյգ Օուենսւ և Emarosa, Dance Gavin Dance խմբերի վոկալիստ Ջոնի Քրեյգի հետ։ Isles & Glaciers-ը թողարկեց իր առաջին ալբոմը, որը կոչվում էր The Hearts of Lonely People, 2010 թվականի մարտի 9-ին։ Այնուամենայնիվ, Isles & Glaciers կազմալուծվեց, քանի որ նրան երկար կյանք չէր նախատեսված։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քառյակներ
Մանուկ Մահտեսյան
Մանուկ (էմանուել) Ակոբջանի Մահտեսյան, հայ ծովանկարիչ։
Կենսագրություն
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1878 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա, 1892 թվականին ստացել «ոչ դասական նկարչի» կոչում։ 1892 թվականին վերադարձել է Թեոդոսիա և աշխատել Հովհաննես Այվազովսկու արվեստանոցում, կրել նրա գեղանկարչության բարերար ազդեցությունը, բնակություն հաստատել Սիմֆերոպոլում ։
1886 թվականից ցուցադրվել է Պերեդվիժնիկների, ինչպես և այլ ցուցահանդեսներում (Պետերբուրգ, Մոսկվա, Օդեսա, Խարկով և այլն), 1895 թվականին բացել իր առաջին պատկերահանդեսը։ 1909 թվականին Միմֆերոպոլում (ետմահու) կազմակերպվել է նկարչի անհատական ցուցահանդեսը։ Աշխատանքներից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Սիմֆերոպոլի կերպարվեստի թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում ։
Ստեղծագործություններ
Մահտեսյանի պատկերման նյութը ծովն է, մեծ մասամբ առանց մարդու ներկայության։ Ձգտել է բնության վավերական հավաստիության, ծովային ագատ տարածությունների երևակման, գունապատկերի ընդհանրականության («Փրկության սպասողները», «Գիշեր Սև ծովի վրա», «Փոթորիկը», «Առավոտը», «Պուշկինի ժայռը», «Միջօրե», «Առագաստանավն անհանգիստ ծովում»)։ Մահտեսյանը հայ գեղանկարչության մեջ Հովհաննես Այվազովսկու ստեղծագործական մեթոդի առավել հետևողական ներկայացուցիչն է։ Նրա աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի պետական պատկերասրահում («Ծովի տեսարան առագաստանավով», 1898 թ., «Փոթորիկ ծովի վրա», 1898 թ.), Սիմֆերոպոլի կերպարվեստի թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ծովանկարիչներ
Սավիչևա (այլ կիրառումներ)
Սավիչևա (ռուս.` Савичева), ռուսական ազգանուն։ Հայտնի կրողներն են`
Կատեգորիա:Ազգանուններ
Հայք (ամսագիր)
Արտատպել է եվրոպական և ամերիկյան մամուլի արձագանքները հայկական կոտորածների առթիվ։ Ամսաթերթը մեծ տեղ է հատկացրել ամերիկահայերի առօրյային, պատմել նրանց նյութական և բարոյական դժվարությունների մասին։ Ունեցել է անգլերեն բաժին։
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական բժշկական մամուլ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Կովբոյները քաղաքում
Կովբոյները քաղաքում«» («Ковбои в городе»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված ռեժիսոր Վլադիմիր Տարասովի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1973 թվականին։ Երգիծական էքսցենտրիկ ձևով նկարահանված գիտահանրամատչելի մուլտֆիլմ է, որը ծաղրանմանակում է կովբոյական ֆիլմերը, հանդիսատեսին հիշեցնում ճանապարհային երթևեկության կանոնների պահպանման անհրաժեշտության մասին։
Սյուժե
Մուլտֆիլմն ամերիկյան վեստերնների ծաղրանմանակում է և կազմված է չորս մասից։
Առաջին մասում երկու կռվարար կովբոյներ մենամարտ են կազմակերպում ճանապարհի երթևեկելի հատվածում։ Նրանց կրակոցները դիպչում են որտեղ պատահի, բայց ոչ մեկը մյուսին։ Քաղաքացիները հանգիստ են վերաբերվում այդ իրադարձությանը։ Սակայն անվասայլակով գալիս է ծեր կովբոյը, որը չի կարողանում անցնել այդ խաղերի պատճառով։ Առանց երկար մտածելու նա վերցնում է գնդացիրն ու սպանում երկու կովբոյներին։ Բարոյախոսությունը՝ երեխաներին չի կարելի խաղալ երթևեկելի մասում։
Երկրորդ պատմությունը լացող երեխայի մասին է, որ նպատակ ունի հիշեցնել երթևեկելի մասը հատելու կանոնների մասին։ Անցնել միայն նշված հատվածով, միայն կանաչ լույսի դեպքում, ասում է պատմությունը։
Երրորդ պատմության մեջ կովբոյը սլանում է բեռնատարով, որը ծանրաբեռնված է կահույքով։ Նա ոչ միայն բոլորի հետ բախվում է ճանապարհին, այլև կահույքը տեղ է հասցնում ջարդված վիճակում։ Մեկնաբանն զգուշացնում է, որ երբեք չպետք է ճանապարհ դուրս գալ տեխնիկական թերություն ունեցող մեքենայով։
Վերջին պատմությունը հիշեցնում է, որ բոլորովին անթույլատրելի է մեքենա վարել ոչ սթափ վիճակում։
Վերաթողարկում
2008 թվականին մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Крупный план» ընկերության կողմից։ Ձայնագրության ժամանակ կատարվել է պատկերի և ձայնի վերականգնում։ Սկավառակում ընդգրկվել են նաև հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Контакт», «Վերադարձ», «Հոբելյան», «Լեռնանցք»։
Մուլտֆիլմի մասին
«Կովբոյները քաղաքում» (1973) ֆիլմ-պաստառը, որը երեխաներին կոչ է անում պահպանել փողոցային երթևեկության կանոնները, եղավ ոչ միայն հաջողակ, այլև որոշակի առումով ճակատագրական ռեժիսորի կենսագրության մեջ։ Ուսուցողական բովանդակությունը հիանալիորեն փաթեթավորված է էկսցենտրիկ ձևով, սրամտորեն ծաղրանմանակված են վեստերնի շաբլոնները։ Հաջողության մի զգալի մասն ապահովել է բեմադրող նկարչի ճիշտ ընտրությունը, որ ծաղրանկարիչ հայտնի վարպետ Վիտալի Պեսկովն է։ Ֆիլմը դիտել է խաղարկային կինոյի վարպետ, իմիջիայլոց, խորհրդային ամենաակնառու ծավալային ֆիլմերից մեկի՝ «Շոգեբաղնիքի» հեղինակ Սերգեյ Իոսիֆովիչ Յուտկևիչը։ Վարպետը պատրաստվում էր «Մայակովսկին ծիծաղում է» («Փայտոջիլ» պիեսի մոտիվներով) էքսպերիմենտալ «կոլաժային» ֆիլմի բեմադրմանը, որում խաղարկային էպիզոդները պետք է օրգանապես ձուլվեին տիկնիկային, նկարված ու վավերագրական կինոյի հետ։ Յուտկևիչը որոշել է, որ Պարասով-Պեսկով տանդեմը լավագույն ընտրությունն է եզրափակիչ էպիզոդի համար. Պրիսիպկինը ժամանակակից Ամերիկայում։ Էպիզոդում վճռորոշը պետք է լինի հենց ծաղրանմանակումը, և ոչ միայն ամերիկյան կինոարտադրությանը, այլ նաև խորհրդային փորձերինը՝ պատկերելու այն կինոյում, գրականության մեջ, ծաղրանկարներում։ Երիտասարդ նկարիչները փայլուն կերպով կատարել են իրենց առջև դրված դժվարին խնդիրը։ Եվ հավանաբար այդ ժամանակից Տարասովն արդեն կարողացել է ընտրել թեման, նյութը, համահեղինակներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1973 մուլտֆիլմեր
Սամի Նասերի
Սամի Նասերի (Samy Naceri, իրական անունը` Սաիդ Նասերի, ), բերբերական ծագումով ֆրանսիացի դերասան և ռեփեր։ 2006 թվականին Կաննի կինոփառատոնում տղամարդու լավագույն դերի համար արժանացել է արծաթե մրցանակի։
Կենսագրություն
16 տարեկանում Սամի Նասերին լքել է դպրոցը և հետագա տարիներին վաստակում էր` պատահական աշխատանքներ կատարելով։ 18 տարեկանում սկսել է թմրանյութ օգտագործել։ 1984 թվականին դատապարտվել է հինգ տարվա ազատազրկման` կողոպուտ կատարելու համար (բանտում անցկացրել է չորս տարի)։
Մի քանի տարի անընդմեջ Սամի Նասերին փորձել է իր տեղը գտնել բեմի վրա, սակայն նրա ճիգերն սպասված արդյունքը չէին տալիս, և նա մասնակցում էր ընդամենը խմբակային տեսարաններին։ Նրա առաջին իրական դերը ռեժիսոր Թոմաս Ժիլուի «Ճաղ» (1995) կինոնկարում խաղացած դերն էր, որի արդյունքում Սամի Նասերին տպավորություն գործեց քննադատների վրա և Փարիզի կինոփառատոնում, ինչպես նաև Լոկարնոյի միջազգային կինոփառատոնում շահեց մրցանակներ։
Սամի Նասերիին մեծ հաջողություն բերեց հանդիպումը ռեժիսոր և պրոդյուսեր Լյուկ Բեսոնի հետ։ Նրանք հանդիպել էին 1994 թվականին` «Լեոն» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Նրանց ճանապարհները կրկին խաչվել են մի քանի տարի անց` IAM խմբի «Nés sous la même étoile» տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ։
Իր «Տաքսի» (1998) ֆիլմում Լյուկ Բեսոնը Սամի Նասերիին նկարահանել էր Դանիելի` մարսելցի երիտասարդ տաքսիստի դերում, ով թուլություն ուներ հզոր ավտոմեքենաների և արագության նկատմամբ։ Կինոնկարն արժանացավ սառը ընդունելության, սակայն կոմերցիոն տեսակետից հաջողված էր։ Այդ հանգամանքը ստիպեց պրոդյուսերներին նկարահանել ֆիլմի շարունակությունը` «Տաքսի 2» (2000), «Տաքսի 3» (2003) և «Տաքսի 4» (2007թ.), որոնցում Սամի Նասերիի կերպարը, հակառակ իր կամքին, ծառայում է կառավարությանը։
2006 թվականին Սամի Նասերին «Հայրենասերները» ֆիլմում խաղացած դերի համար Կաննի կինոփառատոնում արժանացել է մրցանակի` տղամարդու լավագույն դերակատարման համար։ 2015 թվականին հիմնականում հանդես է եկել թատրոնում։
Խնդիրներ օրենքի հետ
2007 թվականին գիշերային ակումբներից մեկի պահապանի վրա հարձակվելու համար, դատապարտվել է 9-ամսյա կալանքի, որից վեց ամսվա համար կիրառվել էր պայմանական պատժաչափ ։ Դերասանի համար նշանակվել էր նաև երեքամյա փորձաշրջան` հարկադրաբար բուժման կուրս անցնելու պայմանով։ Այդ նույն դատավարության ընթացքում դատարանը որոշում է կայացրել նաև ոստիկաններին վիրավորանք հասցնելու համար, ովքեր ներկայացել էին Նասերիին` այն բանից հետո, երբ վերջինս ընդունել էր դեղանյութերի վտանգավոր չափաբաժին։ Դատարանը դերասանին տուգանել էր 5000 եվրոյով և դատապարտել մեկամսյա կալանքի։
2008 թվականին Սամի Նասերին, վարորդական իրավունքից զրկված լինելով հանդերձ, անուշադրության պատճառով վրաերթի էր ենթարկել Փարիզի ոստիկանության աշխատակցուհուն։ Վրաերթի ենթարկվածը լուրջ վնասվածքներ չէր ստացել։ Այդ միջադեպի համար Սամի Նասերին դատապարտվեց վեցամսյա խիստ օրակարգի և 7500 եվրո տուգանքի, նաև պարտավորվեց ալկոհոլամոլության դեմ բուժման կուրս անցնել ։
2009 թվականին նա կրկին հսկողության տակ առնվեց` այս անգամ դանակահարության համար ։ 2011 թվականին 16 ամսով հայտնվեց բանտում` փորձաշրջանը խախտելու համար ։ Որոշ ժամանակ անց նրան տեղափոխել են բանտային հիվանդանոցի հոգեբուժական բաժանմունք` ինքնասպանության փորձ կատարելու համար։ Նա փորձել էր կտրել իր կոկորդը։ Բանտի աշխատակիցների հայտարարության համաձայն՝ Նասերին ինքնասպանության փորձ չէր կատարել, այլ հոսպիտալացվել էր երիկամի փոխպատվաստման վիրահատության ենթարկվելու համար ։
2013 թվականին Սամի Նասերին ձերբակալվել է թմրավաճառների հետ կռվելու համար ։ 2014 թվականին կռվել էր իր ընկերուհիներից մեկի հետ։ Նրանք երկուսով կանգնել են դատարանի առջև ։ Նույն թվականին ձերբակալվել է` կնոջը դանակով սպառնալու համար, իսկ մի քանի ամիս անց` ընտանեկան բռնության համար ։ 2016 թվականի մայիսին ոստիկանությունը նրան Կաննում կանգնեցրել է ուկրաինական վարորդական վկայականի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Կինոպրոդյուսերներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
DJI (ընկերություն)
SZ DJI Technology Co., Ltd. (Dajiang Innovation Technology Co., (չինարեն՝ 大疆创新科技有限公司), չինական մասնավոր ընկերություն, վիդեո սարքավորումների և միկրոկոտրոլերների արտադրող։ Անօդաչու թռչող սարքերի (ԱՕԹՍ) շուկայի առաջատարներից մեկը։ Թռչող դռոնների, ԱՕԹՍ-ների համար կոնտրոլերների և վիդեոսդաբիլացման սարքավորումների շուկայի նորարար ։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Շենչժենում։
Պատմություն
Առաջին մտահղացումները և փորձերը հավաքել թռչող սարքեր կատարվել են 2006 թվականին։ Ընկերության հիմնադրողը համարվում է Վան Տաոն։ Առաջին մոդելը վաճառվել է 6000 դոլար արժողությամբ։ Դրանք գնում էին հիմնականում այն ընկերությունները, որոնք կատարում էին փորձեր թռչող սարքերի հետ։ Առաջին սերիական կոնտռոլեռները, որոնք օգնում էին թռչող սարքերին թռչել տրված ուղղությամբ և ետ դառնալ, թողարկվել են 2010 թվականին և վաճառվել են շատ բարձր՝ մոտ 10 հազար դոլար սկզբնական գնով ։ 2010 թվականին  ընկերությունում աշխատում էր 10-20 մարդ, իսկ ընկերության եկամուտը կազմում էր մի քանի հարյուր հազար դոլար։
Ներկայիս մոդելները կատարելագործելու փորձերի ժամանակ ստեղծվեցին նոր ավելի մասայական մոդելներ 800 դոլարից պակաս, որը առաջացրեց անսպասելի մեծ հետաքրքրություն դեպի ընկերությունը։ Արտադրանքը գնում էին անգամ հասարակ մարդիկ, ովքեր ցանկանում էին ունենալ թռչող տեսախցիկ։ Որը ի վերջո բերեց վաճառքների ավելացման։
2013 թվականին ընկերությունը թողարկեց իր Phantom շարքը։ Դրանով նա ավարտեց տարին 130 մլն դոլար եկամուտով։ Իսկ արդեն 2014 թվականին վաճառվեց 400 000 այդպիսի մոդել։ 2015 թվականին ընկերության եկամուտը կազմել է 500 մլն դոլար։ Ի տարբերություն մի շարք չինական ընկերությունների DJI ընկերությունը չի պատրաստում ապրանքներ այլ ապրանքների հիման վրա, այլ հենց ինքը համարվում է նորարար ԱՕԹՍ շուկայում։ Մամուլը հաճախ է զուգահեռներ տանում DJI ընկերության և Apple միջև կամ ասում «DJI դռոնները Apple դռոնների շրջանում»  ։
Ընկերության ներկայիս վիճակը
Ընկերության տնօրենը և հիմնադիրը Վան Տաոն է ։ Տնօրենների կազմի մասին այլ մանրամասներ հայտնի չեն ։ Հիմնական շուկաները բաժանված են հավասար 30%-ը ԱՄՆ-ում, 30%-ը Եվրոպայում և 30%-ը Ասիայում, մնացած 10%-ը Լատինական Ամերիկայում և Աֆրիկայում։ 2015 թվականի արդյունքում DJI ընկերություը Frost & Sullivan ընկերության վերլուծության արդյունքներով գրավեց ԱՕԹՍների համաշխարհային շուկայի 70%-ը։
2014 թվականին ընկերությունը TIMES պարբերականի կողմից հայտնվեց 10 լավագույն նորարար տեխնոլոգիաների ցանկում։ Ընկերության կարգախոսն է The Future of Possible (Ապագան հնարավոր է) ։ Ուսումնասիրման մեջ իր հակառակորդներից առաջ անցնելու համար 2015 թվականին ստեղծել է ծրագրավորման և ուսումնասիրման կենտրոն Science Park Hong Kong-ում ։ DJI աշխատողների միջին տարիքը կազմում է 26 տարի ։ Ընկերության մասնաճյուղերը բացվել են Չինաստանում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Նիդերլանդներում, Ճապոնիայում և Կորեայում ։
PCMag Digital Group պարբերականի կարծիքով 10 լավագույն դռոնների ցանկից 4-ը DJI-ի արտադրանք է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի ընկերություններ Կատեգորիա:Չինական ապրանքանիշներ
Թագավորների երկիրը
Թագավորների երկիրը (Tierra de reyes), իսպանալեզու հեռուստանովել է, նկարահանված Տելեմունդո հեռուստաընկերության կողմից։ Նկարահանումները իրականացվել են՝ Մայամիում և Հյուսթոնում, սեպտեմբերի 22-ից։ Սա Թաքնված Հույզեր հեռուստանովելի վերափոխված տարբերակն է։ Տելեմունդոն հեռարձակում է հեռուստանովելը 2014–2015 եթերաշրջանում։ Ինչպես Տելեմունդոյի մնացած հեռուստանովելները, սա նույնպես հեռարձակվել է Անգլերեն ենթավերնագրերով։ (CC3)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ
Խոսե Լեանդրո Անդրադե
Խոսե Լեանդրո Անդրադե (José Leandro Andrade; ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և պաշտպան, 1930 թվականի աշխարհի չեմպիոն, 1924 և 1928 թվականների Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
Խաղացել է Մոնտեվիդեոյի «Պենյառոլ» (մինչև 1920 թվականը և 1932-1935 թվականներին), Միրամար Միսյոնես» (1921 թ.), «Բելյա Վիստա» (1922 թ., 1924 թ., 1936 թ.), «Ռեֆորմերս» (1923 թ.), «Նասյոնալ» (1925-1931 թթ.), «Ուոնդերերս» (1937 թ.), արգենտինական «Ատլանտա», «Արգենտինոս Յունիորս» (1936 թ.) ակումբներում
Կենսագրություն
Վաղ տարիքում Ժոզեն տեղափոխվել է մայրաքաղաքի Պալերմո թաղամասում և դաստիարակվել մորաքրոջ մոտ։ Նախքան պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլով զբաղվելը որպես երաժիշտ աշխատել է պարահանդեսներում (նվագել է հարվածայիններ, ջութակ և դափ), ինչպես նաև կոշիկ մաքրող և լրագրավաճառ։
Անդրադեն իր վիրտուոզ խաղի և գնդակը վարելու տեխնիկայի (որ հիշեցնում է պար) շնորհիվ Եվրոպայի հանդիսատեսին գրավել է դեռ 1924 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ Փարիզում։ Ֆրանսիական մամուլը նրան տվել է «Սև հրաշք», «Սև մարգարիտ», ինչպես նաև «ֆուտբոլի երաժիշտ» մականունները։ 1928 թվականին հավաքականի հետ նա Եվրոպայում երկրորդ անգամ հաղթեց Օլիմպիական խաղերում, այս անգամ՝ Ամստերդամում։
Անդրադեն հանդես է եկել եզրային կիսապաշտպանի դիրքում։ 1930 թվականի աշխարհի առաջնությունից առաջ ստացել է լուրջ վնասվածք և վտանգ կար, որ նա ստիպված կլինի ավարտել կարիերան, սակայն նա ապաքինվել է ու մասնակցել մրցաշարին՝ դառնալով աշխարհի չեմպիոն։
1950 թվականին Խոսե Լեանդրոն հրավիրվել է որպես պատվավոր հյուր ներկա գտնվելու Բրազիլիայում անցկացվող 1950 թվականի աշխարհի առաջնությանը։ Նրա զարմիկը՝ Վիկտոր Ռոդրիգես Անդրադեն դարձել է աշխարհի չեմպիոն այդ մրցաշարում և եղել է Ուրուգվայի հավաքականի առաջատարներից մեկը։
1956 թվականին լրագրող Ֆրից Հակը գտել է Անդրադեին, որ ապրում էր Մոնտեվիդեոյի աղքատ թաղամասերից մեկում՝ փոքր բնակարանում և տառապում էր ալկոհոլիզմով։ Մեկ տարի անց ֆուտբոլիստը մահացել է տուբերկուլյոզից աղքատների «Պինեյրո-դել-Կամպո» կացարանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուրուգվայցի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Արգենտինոս Խունիորսի ֆուտբոլիստներ
Էպուաս (պանիր)
Էպուաս (Époisses), ֆրանսիական փափուկ պանիր՝ պատրաստված կովի կաթից։
Պատմություն
Էպուաս պանրատեսակը հորինել են ցիստերիանական վանական-ճգնավորները։ 1968 թվականին ստեղծվել է «Էպուասի պաշտպանության խորհուրդը» ։ 1991 թվականին էպուասը սերտիֆիկացվեց Appellation d'origine contrôlée կողմից։
Պատրաստում
Մեկ գլուխ պանիր ստանալու համար անհրաժեշտ է շուրջ երկու լիտր կովի կաթ։ Կաթի պատրաստման ժամանակ դրանում ավելացնում են մի քիչ խմորիչ, որի պատճառով պանիրը սկսում է դանդաղորեն թթվել։ 16-24 ժամ անց ձևավորվում է մակարդը, որը տեղափոխում են հատուկ պանրի համար նախատեսված կաղապարների մեջ։ Այդտեղ մնում է այնքան ժամանակ, մինչև սիճուկը լրիվ չի քամվում։ Հետո պանիրն հանում են կաղապարներից, աղ են անում, և տեղադրում փայտե վանդակների վրա մինչև հասունացումը։ Առաջին շաբաթում օրը երկու-երեք անգամ կեղևը լվացվում է աղաջրով։ Դրանից անմիջապես հետո, որբ կեղևը ստանում է կարմրավուն երանգավորում, ջրի մեջ ավելացնում են բուրգունդական Marc de Bourgogne օղի և կրկին լվանում պանրի կեղևը։ Պանիրը հասունանում է 5-8 շաբաթների ընթացքում։
Մահուդի ֆաբրիկա
Երևանի մահուդի ֆաբրիկա, խորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն ՀՀ մայրաքաղաք Երևանում։
Էպուաս (պանիր)
Նկարագիր
Պանրի գլուխները ունեն սկավառակի տեսք և լինում են երկու տեսակի՝ մեծ շառավղով՝ 16,5-19 սմ, որի բարձրությունը 3-4,5 սմ է, իսկ զանգվածը՝ 700—1100 գրամ։ Եվ մյուս տեսակը փոքրն է՝ 9,5-11,5 սմ շառավղով, 3-4,5 սմ բարձրությամբ և 250—350 գրամ զանգվածով։ Գլուխը պատված է ողորկ և փայլուն կեղևով, որի տակ գտնվում է նրբահամ միջուկը՝ վառ բեժագույն, որն ունի անկրկնելի բուրմունք։ Երիտասարդ պանրատեսակի կեղևը ունի փղոսկրի երանգ, իսկ հներինը՝ կարմիր աղյուսագույն։ Էպուաս պանիրը կտրատում են չորս մասերի և ուտում են աղանդերային գդալներով։ Պանրի հետ օգտագործում են թեթև բուրգունդական գինիներ կամ էլ կիսաքաղցր սպիտակ Chablis և Sauternes գինիներ։
Մահուդի ֆաբրիկա
Հիմնադրվել է 1947 թվականին։ Թողարկել է 70 գունակցության 10 տեսակի մահուդ։ Սերիական արտադըրությունը սկսել է 1948 թվականից։ Հիմնական արտադրամասերն են եղել՝ ապարատ-մանարանը, գործվածքայինը, հարթմանը։ Հումքը ստացել է Ղազախական, Վրացական և Ադրբեջանական ԽՍՀ-ներից (բուրդ), Ուկրաինական ԽՍՀ-ից և ՌԽՖՍՀ-ից (շտապել), Երևանի նուրբ բրդյա գործվածքների ֆաբրիկայից (ազբ)։ Մանվածքը մատակարարել է Սովետաշենի (այժմ՝ Նուբարաշեն) և Օրգեևի (Մոլդովական ԽՍՀ) տրիկոտաժի ու Երևանի ձեռնոցների ֆաբրիկաներին։
Էպուաս (պանիր)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ Կատեգորիա:Պանիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ
Մահուդի ֆաբրիկա
Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի տվյալների, 1980-ին, 1948 թվականի համեմատ, արտադրանքի ծավալն աճել է 5,3 անգամ, կազմելով 25 միլիոն խորհրդային ռուբլի։
Ֆաբրիկայի արտադրանմուշները Բուենոս Այրեսի, Բելգրադի, Սան Ֆրանցիսկոյի ցուցահանդեսներում արժանացել են բարձր գնահատականի։ Գիտատեխնիկական հարցերով կապված է եղել ՀԽՍՀ թեթև արդյունաբերության մինիստրության կոնստրուկտորական բյուրոյի, Մոսկվայի բրդի կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտի և այլ կազմակերպությունների հետ։
Կատեգորիա:Երևանի գործարաններ Կատեգորիա:1947 հիմնադրումներ Հայաստանում
Վորշա (այլ կիրառումներ)
Վորշա, կարող է վերաբերել.
Վորկուտա (այլ կիրառումներ)
Վորկուտա, կարող է վերաբերել.
Ուզեիր Հաջիբեկով
Ուզեիր Աբդուլ Հուսեյն օղլի Հաջիբեկով (Üzeyir bəy Əbdülhüseyn oğlu Hacıbəyli, Узеир Абдул-Гусейн оглы Гаджибеков, ), ադրբեջանցի խորհրդային կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, հասարակական գործիչ, Ադրբեջանի ժամանակակից պրոֆեսիոնալ երաժշտության հիմնադիրը ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1938), Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1945)։ Նա իսլամական աշխարհում առաջին օպերայի հեղինակն է  ։
Կենսագրություն
Սովորել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ ընկերությանը կից երաժշտական դասընթացներում (1911-1912) և Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում (1913-1914)։
Հաջիբեկովը «Լեյլի և Մեջնուն» օպերայով (1907, բեմ.՝ 1908) սկզբնավորվել է մուղամային օպերայի ժանրը։ Գրել է ևս 5 մուղամային օպերա՝ «Շեյխ Սանան» (1909), «Ոուստամ և Զոհրաբ» (1910), «Շահ Աբբաս և Գուրշիդ բանու» (1912), «Ասլի և Քյարամ» (1912), «Գարուն և Լեյլա» (1915, չի բեմադրվել)։ Հաջիբեկովը նաև ադրբեջանական երաժշտական կոմեդիայի հիմնադիրն է՝ «Ամուսինը և կինը» (1909), «Սա չլինի, նա լինի» (1910), էկրանավորումը՝ 1958) և լայն ճանաչման արժանացած «Արշին սալ ալան» (1913, մի քանի անգամ էկրանավորվել է, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1946)։ Սովետական իշխանության տարիներին Հաջիբեկովը նպաստել է հանրապետությունում երաժշտական կրթության զարգացմանը հիմնել է երաժշտական դպրոց (1922), 1938-1948 թվականներին եղել է Ադրբեջանի կոնսերվատորիայի (1949 թվականից՝ Հաջիբեկովի անվան) պրոֆեսոր և տնօրենը, կոմպոզիտորների միության նախագահը (1938 թվականից)։
1926 թվականին կազմակերպել է ադրբեջանական առաջին բազմաձայն երգչախումբը, 1931 թվականին՝ նոտա կարդացող ժողովրդական երաժիշտների նվագախումբ, 1936 թվականին՝ պետական երգչախումբ, ստեղծել է ադրբեջանական առաջին մասսայական երգերը, կամերա-գործիքային երկեր են։ 1945 թվականից գլխավորել է Ադրբեջանի ԽՍՀ ԳԱ ադրբեջանական արվեստի ԳՀԻ։
Հաջիբեկովի ստեղծագործության բարձունքն է «Քյոռօղլի» հերոսա-վիպական օպերան (1937, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), որն առանձնանում է ժողովրդական կերպարային-ինտոնացիոն կառուցվածքի և արտահայտչական դասական միջոցների միասնությամբ (Երևանում բեմադրվել է 1942 թվականին)։ Նրա գրչին են պատկանումնում նաև հայրենասիրական երգեր, «Հայրենիք և ճակատ» կանտատը, «Սենսիզ» («Առանց քեզ») և «Սևգիլի ջանան» («Սիրուհի») ռոմանս գազելները (Նիզամու խոսքերով), «Ադրբեջանական ժողովրդական երաժշտության հիմունքները» տեսական աշխատությունը (1945)։ Հաջիբեկովը նաև Ադրբեջանի ԽՍՀ հիմնի երաժշտության (1945) ու գրական երկերի հեղինակ է։
1975 թվականին Բաքվում հիմնադրվել է Ուզեիր Հաջիբեկովի տուն-թանգարանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դիրիժորներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երաժշտական մանկավարժներ Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով պարգևատրված կազմակերպություններ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ
Վորգաշոր (այլ կիրառումներ)
Վորգաշոր, կարող է վերաբերել.
Մահուբի Գևորգ
Մահուբի Գևորգ (իսկականը՝ Գևորգ Մանուկի Մանուկյան, 1857, գ. Ղարաբոլլաղ (այժմ՝ գյուղ Երնջատափ, Արագածոտնի մարզ - 1935, գ. Երնջատափ), հայ աշուղ, աշուղական նոր դպրոցի վերջին ներկայացուցիչը։
Կենսագրություն
Աշակերտել է աշուղ Մահջուբին, որից ստացել է Մահուբի (արաբերեն՝ ուշիմ) աշուղական անունը։ Շրջել է հիմնականում հայրենի գավառում, նաև՝ Արևմտյան Հայաստանում։ Երգերը կատարել է ինքնաշեն ջութակի նվագակցությամբ։ Ստեղծագործել է աշուղական գրեթե բոլոր ժանրերով։ Երգերի մի մասը չի պահպանվել։ Մահուբի գործերն առաջին անգամ լույս են տեսել 1912 թվականին, Թիֆլիսում, «Մահուբի Գևորգի գլխի անցքերը և խրատական երգերը» (կազմ.՝ Ե. Խաչատրյան) խորագրով։ Աշուղի ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ, 1957 թվականին հրատարակվել է առավել համահավաք և ճշգրտված «Ջութակ» (կազմ.1 Ա. Սահակյան) ժողովածուն։ Մահուբի երգերի հիմնական թեման մարդն է, ընկերասիրությունը, ժողովուրդների բարեկամությունը, հայրենիքը։ Նա փառաբանում է արդար վաստակով ապրող աշխատավորին, դատապարտում «գոռոզ տգետներին», պորտաբույծներին, ուրացողներին։ ճանաչված են Մահուբի «Անցավոր աշխարհ», «Գործ չունիս», «Հայրենիք», «Աշխարհս երազ է», «Բախտ» և այլ երգեր։
Կատեգորիա:Հայ աշուղներ Կատեգորիա:1857 ծնունդներ Կատեգորիա:1935 մահեր
Սքրիլլեքս
Սոնի Ջոն Մուր (Sonny John Moore,), ավելի հայտնի է Սքիլլեքս   (Skrillex) բեմական կեղծանունով, ամերիկյան երաժիշտ և պրոդյուսեր։ From First to Last ռոք խմբի նախկին անդամ։ Մասնակցել է Korn խմբի The Path of Totality ալբոմի ձայնագրությանը։
2012 թվականին Սքրիլլեքսը հայտնվել է երկրորդ տեղում թոփ-10 ամենաբարձր վարձատրվող դիջեյների շարքում, ըստ Forbes-ի և իր 15 մլն դոլար եկամտով առաջ է անցել այնպիսի աստղերից ինչպիսիք են Դեյվիդ Գետտան, Swedish House Mafia-ն և այլն ։
Սոնի Մուրին ունի երկու ակտիվ նախագծեր՝ Dog Blood (դուետ Boys Noise-ի հետ) և Jack Ü (դուետ Diplo-ի հետ)։
Skrillex-ը 2011 թվականին «Գրեմմի» մրցանակաբաշխության համար առաջադրվել էր հինգ մրցանակների, այդ թվում նաև «Լավագույն նոր կատարող» անվանակարգում ։ «Գրեմմիի 54-րդ մրցանակաբաշխություն»-ում նա ստացել է մրցանակներ երեք անվանակարգերում՝ Scary Monsters and Nice Sprites Լավագույն պարային/էլեկտրոնային ալբոմ, «Scary Monsters and Nice Sprites» Լավագույն պարային ձայնագրություն, «Benny Benassi — Cinema (Skrillex Remix)» Լավագույն ռեմիքս։ Գրեմմիի 55-րդ մրցանակաբաշխությանը, նա առաջադրվել է և պարգևատրվել է երեք կատեգորիաներում՝ Bangarang լավագույն պարային ձայնագրություն, Bangarang EP լավագույն էլեկտրոնային ալբոմ, Promises (Skrillex & Nero Remix) լավագույն ռեմիքս։
Մանկություն
Մուրը ծնվել է Հայլենդ այգում՝ Լոս Անջելեսի հարավարևելյան նահանգոմ, բայց երկու տարեկանում տեղափոխվել է Ֆորեստ Հիլլում, որը գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոյում, որտեղ նա հաճախեց տարրական դպրոց։ Ինից տաս տարեկաններում հաճախել է տեղի գիշերօթիկ դպրոցը, որը տեղակայված է Մոջովե անապատում, բայց, ի վերջո, վերադարձել է Հյուսիսային Կալիֆորնիա։ Այդ ժամանակ նա եղել է 12 տարեկան, նրա ընտանիքը տեղափոխվեց հյուսիս-Լոս-Անջելեսի հարավ արևելք, որտեղ նա ընդունվել է մասնավոր դպրոց-ակադեմիան։ Ավելի ուշ, 14 տարեկանում, Մուրը սկսեց կրթություն ստանալ տանը, դպրոցում ծաղրանքների արժանանալու պատճառով։ 2004 թվականին նա իմացավ, որ որդեգրված է և լքեց ընտանիքը  ։ Երիտասարդ դեռահաս Սոնի Մուրը մասնակցում է փանք-համերգների Լոս Անջելեսի հարավարևելյան մեքսիկա-ամերիկյան թաղամասերում  ։
From First to Last (2004 — 2007)
2004 թվականին, Մուրը պայմանավորվեց From First to Last խմբի Մետ Հուդի հետ, որ նվագի կիթառի վրա, իրենց դեբյուտային ալբոմի համար։ Ջորջիա մեկնելուց հետո, Մուրը ընտրվեց երեք պրոդյուսերների՝ Դերիկ Թոմասի, Էրիկ Դեյլի և Մակհեյլ Բատլերի կողմից և ընտրվեց խմբի սոլիստ։ 2004 թվականի հունիսին, Epitaph Records-ը թողարկեց նոր ալբոմ, նոր մասնակիցներով՝ Dear Diary, My Teen Angst Has և Body Count: Երկու հաջող շրջագայություններից հետո՝ Vans Warped Tour և Dead by Dawn tour, նրանք ձեռնամուխ եղան ձայնագրել իրենց Heroine երկրորդ ալբոմը, պրոդյուսեր Ռոս Ռոբինսոնի հետ։ Ալբոմը թողարկվել է 2006 թվականի մարտին Epitaph Records-ում։  Ալբոմի հաջող վաճառքից հետո նրանք կազմակերպեցին շատ շրջագայություններ, բայց, Մուրի ձայնի հետ կապված խնդիրներ առաջացան, ինչի պատճառով ստիպված եղան չեղյալ համարել դրանք։ From First to Last-ի վերջին շոուն Մուրի հետ տեղի է ունեցել նրանց հայրենի քաղաքի Բլյուզի տանը, Atreyu-ի հյուրախաղերի ժամանակ։
Սոլո կարիերա (2007 — ներկա)
Մուրը հայտարարել է, որ հեռացել է From first to Last խմբից, որպեսզի զբաղվի սոլո կարիերայով։ Ապա իր MySpace էջում, նա տեղադրել է իր նոր երգերի երեք դեմո հոլովակները (Signal, Equinox և Glow-Virus)։ Դա իր առաջին ելույթներն էին, առանց From First to Last: 2007 թվականի ապրիլի 7-ին Քերոլ Ռոբինսի հետ միասին, նա նվագեց մի քանի երգեր տեղի արվեստի շենքում։
Մի քանի ամիս անց, Մուրը նվագել է Team Sleep Tour-ում ամբողջ խմբի հետ։ Շրջագայությանը մասնակցել են նաև Monster in the Machine և Strata խմբերը։ Սոնին ձայնագրեց մի քանի սկավառակներ և 30 շոու կազմակերպեց։ Դրանք հատուկ դիսկեր էին փաթեթավորված ծրարների մեջ, որի վրա Մուրի և նրա կոլեգաների նկարներն էին։
2008 թվականի փետրվարին Alternative Press Magazine-ը հայտարարեց ամենամյա AP Tour-ի մասին, որին մասնակցելու էին All Time Low, The Rocket Summer, The Matches, Forever the Sickest Kids խմբերը, ինչպես նաև Սոնի Մուրը։ Բոլոր խմբերը, որոնք մասնակցում էին շրջագայությանը, հայտնվեցին Alternative Press Magazine-ում 100 Խմբեր, որոնց մասին դուք պետք է իմանաք (անգլ.  100 Bands You Need to Know ) բաժնում և նրանց վերցրեցին հարցազրույց Alternative Press Podcast ռադիո հաղորդման շրջանակներում։
2009 թվականի ապրիլի 7-ին Մուրը թողարկեց Gypsyhook մինի ալբոմը, որը բաղկացած է երեք երգից և չորս ռեմիքսիցԼ Նաև հրատարակվեց Mora երգի ճապոներեն տարբերակը, որը կոչվում է 海水 (Kai Sui): Մայիսի 2-ին Innerpartysystem և Paper Route խմբերի հետ հյուրաղացերից հետո, ինչպես նաև Chiodos բացման շոուից և նրանց եվրոպական շրջագայությունից հետո, Մուրը հանդես է գալիս Bamboozle-ում։ 2009 թվականի ապրիլին նա մասնակցել է Hollywood Undead խմբի հետ, ելույթ ունենալով Sonny and the Blood Monkeys անունով։
Մուրը հայտարարեց, որ Bells ալբոմը չի թողարկվի։
Կարիերայի զարգացում
2008 թվականին Լոս Անջելեսի ակումբներում Մուրը սկսեց հանդես գալ Skrillex կեղծանունով։ Ավելի վաղ համացանցում հայտնի էր Twipz կեղծանունով։ 2010 թվականի հունիսի 7-ին Սոնին Skrillex կեղծանունով թողարկեց My Name is Skrillex EP անվճար դեբյուտային ալբոմը
Մուրը Bring Me the Horizon խմբում զբաղեցրեց վոկալիստի դիրք, իրենց երրորդ ալբոմի There Is a 'Hell, Believe Me I' ve Seen It.There Is a Heaven, Let ' s Keep It a Secret երրորդ ալբոմի համար ։ Ավելի ուշ Մուրը սկսեց շրջագայություն երկրով Deadmau5-ի հետ, այն բանից հետո, երբ պայմանագիր է ստորագրեց mau5trap Records-ի հետև թողարկեց իր երրորդ EP Scary Monsters and Nice Sprites ալբոմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիջեյներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Սեմ Ֆենդեր
Սեմյուել Թոմաս Ֆենդեր (Samuel Thomas Fender; ), անգլիացի երգիչ, երգերի հեղինակ, կիթառահար և դերասան։ Դերասանական կարիերայից հետո, նա որպես երգիչ թողարկել է ինքնուրույն մի քանի սինգլներ, անվանվելով BBC-ի Sound of 2018-ից մեկը ։ 2018 թվականի հունիսին Դենդերը պայմանագիր է կնքել Polydor Records-ի հետ և թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ «Dead Boys»-ը, 2018 թվականի նոյեմբերին ։ Նա հաղթել է 2019 Brit Awards-ի Քննադատների ընտրության մրցանակը և թողարկել առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Hypersonic Missiles»-ը ։ 2019 թվականի սեպտեմբերին ալբոմը զբաղեցրել է UK Albums Chart-ի առաջին հորիզոնականը ։
Վաղ տարիներ
Ֆենդերը մեծացել է Անգլիայի հյուսիսարևելքում՝ Նորթ Շիլդս քաղաքում։ Նա հաճախել է John Spence Community ավագ դպրոցը և Whitley Bay High School Sixth Form քոլեջը կիթառահար և ստեղնահար Ջո Աթքինսոնի հետ ։ Նա Նյուքասլ Յունայթեդի երկրպագու է ։
Կարիերա
Ֆենդերի հայրը՝ Ալանը, և եղբայրը՝ Լիամը, երգիչներ և երգերի հեղինակներ են ։ Լիամը նաև դաշնամուր և հարվածայիններ է նվագում ։ 2010 թվականին Սեմի ելույթը փաբում նկատել է Բեն Հովարդի մենեջեր Օուեյն Դեյվիսը, ով վերցրել է նրան որպես հաճախորդ։ 2011 թվականին Սեմը հայտնվել է բրիտանական «Վերա» հեռուսատասերիալի առաջին դրվագներում, կատարելով Լյուք Արմստրոնգի դերը։ Նա նաև կատարել է Դինի դերը «Գայլի արյուն» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանի վեցերորդ դրվագում, մինչև երգչի պայմանագիր կնքելը։
Նրա 2017 թվականին «Play God» սինգլը ներառվել է FIFA 19 տեսախաղում ։ 2019 թվականին՝ շրջագայությունից հետո, Ֆենդերը մի շարք համերգներ է չեղարկել, ներառյալ Glastonbury փառատոնը, ձայնային կապաններում ունեցած արյունահոսության պատճառով ։ Մի ամիս հանգստից հետո նա վերականգնվել է, և ելույթ է ունեցել է Հայդ Պարկում՝ որպես աջակցություն Բոբ Դիլանին և Նիլ Յանգին ։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Ֆենդերը թողարկել է իր առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Hypersonic Missiles»-ը։ Դրան նախորդել են «Hypersonic Missiles», «Will We Talk?» և «The Borders» սինգլները։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ֆենդերը թողարկել է նոր թրեք՝ «All Is On My Side» անվանմամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Անգլիացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացիներ Կատեգորիա:Ալտերնատիվ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Թափառախումբը գնում է երկինք
Թափառախումբը գնում է երկինք (Табор уходит в небо), խորհրդային լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկար։ Նկարահանվել է 1975 թվականին, ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի կողմից, Մաքսիմ Գորկու «Մակար Չուդրա» պատմվածքի հիման վրա։ 1976 թվականին ԽՍՀՄ կինովարձույթի առաջատարն էր, այն դիտել են 64,9 միլիոն հանդիսատեսներ ։
Սյուժեն
Ֆիլմի գործողություններն ընթանում են XX դարի սկզբին՝ Անդրկարպատներում, Տիսա գետի հովտում։ Այն պատմում է երիտասարդ ու հպարտ ձիագող Լոյկո Զոբարի և գեղեցկուհի գնչուհի Ռադայի սիրո մասին։ Չնայած, որ նրանք սիրում են միմյանց, սակայն կարծում են, որ ընտանեկան կյանքը դա մի շղթա է, որով կաշկանդվում է իրենց ազատությունն ու անկախությունը։ Լոյկոն հանդիպել էր Ռադային, երբ վիրավոր էր, իսկ Ռադան գտել ու բուժել էր իրեն։ Հետո նրանք կրկին հանդիպեցին, երբ Լոյկոն գնչու Բուչայի հետ գնաց գնչուների թափառախումբ, որտեղ ապրում էր Ռադան։
Տեղացի կալվածատեր, ազնվական Անտոլ Սիլադին նույնպես սիրահարվել էր Ռադային, երբ պատահաբար փողոցում հանդիպել էր նրան։ Սակայն Ռադան բոլորի ներկայությամբ մերժել էր նրան, որի պատճառով ազնվականը նախատինքով անիծել էր գնչուհուն։
Ձիագող Լոյկոն հանդուգն էր ու հաջողակ իր արհեստում։ Նա հաջողությամբ կատարում է Ռադայի ցանկությունը և գողանում է սպիտակ հովատակը։ Սակայն դրանով նա իր վրա է ուղղում իշխանությունների ցասումը։ Լոյկոյի հայրը իր մոտ եկած ժանդարմներին մատնում է որդու տեղը։ Իշխանությունները Լոյկոյին դատապարտում են մահվան, սակայն նա կարողանում է փախչել՝ կորցնելով օգնության եկած ընկերոջը։ Նա հասնում է Ռադայի հեռացող թափառախմբին և Ռադային նվիրում սպիտակ հովատակը։ Ռադան գետի ափին գիշերում է Լոյկոյի հետ։
Ֆիլմի վերջում Լոյկոն, չնայած ծեր գնչուհու մռայլ գուշակությանը, ընկերոջ հետ գալիս է Ռադայի թափառախումբ՝ խնդրելու նրա ձեռքը։ Մինչ այդ Ռադան պայման էր դրել Լոյկոյի առջև, որ նա ողջ թափառախմբի ներկայությամբ պետք է ծնկի գա իր առջև, որը սակայն Լոյկոյի համար ստորացուցիչ էր և նա ընդդիմանալով Ռադայի պահանջին, դաշույնով հարվածում է Ռադային ու սպանում։ Ռադայի հայրը՝ Դանիլոն, տեսնելով այդ ամենը, դանակով հարվածում է Լոյկոյին և սպանում նաև նրան։
Երաժշտական համարներ
Ֆիլմում հնչում են դեռևս 1930-ական թվականներից հայտնի «Маляркица», «Дывес и рат», «Яблоко», «Нанэ цоха» և այլ երգեր, որոնք կատարում են Մոսկվայի «Ռոմեն» երաժշտական դրամատիկական թատրոնի գնչու երգիչները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր