cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լուֆթհանզա
Lufthansa (հայ.՝ Լուֆթհանզա), Գերմանիայի և Եվրոպայի խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկն է. ավիաընկերության անվանումը ծագում է գերմանական «Luft» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «օդ» և Hansa՝ Հանզեական լիգան է։ Օգտագործելով իր ֆրանկֆուրտյան և մյունիխյան հանգույցները, Լուֆթհանզանն ներկայումս թռիչքներ է իրականացնում 74 երկրների շուրջ 211 ուղղություններով. հիմնականում չվերթներ իրականացնում է Եվրոպայում։ Ավիաընկերության չվերթը բաղկացած է 620 ինքնաթիռներից, և 2013 թվականի ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 104,5 միլիոն ուղևոր։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Քյոլն քաղաքում։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1926 թվականի հունվարի 6-ին։ Ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել Star Alliance-ի հետ 1977 թվականին։ Lufthansa-ի ավիացիոն ծառայությունները ներառում են լոգիստիկ, MRO (սպասարկում, նորոգում և կապիտալ վերանորոգում), քեյթրինգ, լրացուցիչ այլ ծառայություններ և խմբային գործառույթներ։ Վերջիններիս մեջ մտնում են նաև Lufthansa AirPlus, Lufthansa Aviation Training և IT ընկերություններ ։ Lufthansa-ն իր ամրագրումների և ուղևորների սպասարկման համակարգի բոլոր բաղադրիչները 1990-ականներին ամբողջությամբ հանձնել է արտաքին կառավարման՝ հանձնելով այն Ամադեուսին ։ Ընկերության կարգախոսն է. «Լուֆթհանզա. Թռչելու ավելի լավ տարբերակ չկա։» ։ Lufthansa-ն բրիտանական հեղինակավոր SKYTRAX-ի կողմից գնահատվել է որպես 5-աստղանի ավիաընկերություն՝ իր օդանավակայանի, ինչպես նաև օդանավերի և անձնակազմի սպասարկման որակի համար ։ 2020 թ.-ի մարտի 19-ին Լուֆթհանզան չեղյալ հայտարարեց իր թռիչքների 95 տոկոսը` COVID-19 համաճարակով պայմանավորված։ Այնուամենայնիվ, որպես եվրոպական առաջատար  ավիաընկերությունների  խումբ, Lufthansa- ն մշտապես դիմագրավել է ավիացիոն շուկայի մարտահրավերներին և անընդհատ արդիականացվել է։
Չվերթը
2014 թվականի օգոստոսին, ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր հետևյալ ինքնաթիռներից ՝:
Դմիտրի Իոսիֆով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ
Լուֆթհանզա
Տուրիզմ
2006 թվականին ընկերությունը փոխադրել է ավելի 53,43 միլիոն ուղևոր ։ Lufthansa ավիաընկերության հասույթը 2006 թվականին կազմել է € 19,85 մլրդ, իսկ մաքուր շահույթը € 803 միլիոն։ Լուֆթհանզան թռիչքներ է իրականացնում Ֆրանկֆուրտից Երևան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Տետովոյի պետական համալսարան
Տետովոյի պետական համալսարան (Universiteti Shtetëror i Tetovës, Државен универзитет во Тетово), Մակեդոնիայի չորս պետական համալսարաններից մեկն է։ Գտնվում է Տետովոյում։ Հիմնադրվել է 1994 թվականի հունիսի 4-ին որպես ալբաներեն լեզվով Մակեդոնիայի առաջին բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, սակայն մինչև 2004 թվականի հունվար ազգային կառավարության կողմից չի ճանաչվել որպես պետական համալսարան։ Համալսարանում դասընթացները կազմակերպվում են ալբաներեն, մակեդոներեն և անգլերեն լեզուներով։
Պատմություն
Տետովոյի պետական համալսարանը հիմնադրվել է 1994 թվականի հունիսի 4-ին Մակեդոնիայի Ալբանական մշակութային ընկերության նախաձեռնությամբ։ Առաջին դասախոսությունները կազմակերպվել են 1995 թվականի փետրվարի 16-17-ին։
Ֆակուլտետներ և բաժիններ
Համալսարանն ունի 11 ֆակուլտետ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մակեդոնիայի համալսարաններ
Կակաշի Հատակե
Կակաշի Հատակե (はたけ カカシ, Kakashi Hatake), մանգայի հերոս, որը ստեղծվել է Մասաշի Քիշիմոտոյի կողմից։ Հանդես է եկել անիմե սերիալներում։ Առաջին անգամ Կակաշին հայտնվել է մանգայի 3-րդ գլխում։ Ի սկզբանե Քիշիմոտոն ծրագրել է այդ կերպարի մասին ավելի վաղ պատմել մանգայում, սակայն արդյունքում հետաձգել է նրա հայտնվելը, որպեսզի հնարավորություն ստանա զարգացնել մանգայի գլխավոր հերոսների՝ Նարուտո Ուզումակիի, Սակուրա Հարունոյի և Սասկե Ուչիհայի կերպարները ։
Սյուժեի համաձայն, Կակաշին Կոնոհա գյուղի ամենաուժեղ նինջան է, ինչպես նաև № 7 թիմի ուսուցիչը և դաստիարակը, որը բաղկացած է երիտասարդ նինջաներ Նարուտոյից, Սասկեից և Սակուրայից։ Սկզբում այս հերոսը ներկայացված է անվախ և անտարբեր, բայց պատմության ընթացքում նրա նվիրավածությունը ընկերներին և աշակերտներին դառնում է ավելի ակնհայտ։ Բացահայտվում է նրա անցյալը։ Մանգայի առաջին մասի վերջին 6 գլուխներում պատմվում է Կակաշիի մանկության և պատանեկության մասին (Կակաշի հայդեն)։ Մանգայից և անիմեից բացի, Կակաշին հայտնվում է «Նարուտո» աշխարհին վերաբերող այլ ստեղծագործություններում, ներառյալ երեք անիմացիոն ֆիլմեր, չորս OVA և որոշ տեսախաղեր։
Կակաշիի կերպարը, քննադատների կողմից, ստացել է ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական ակնարկներ։ Մեկնաբանները պնդել են, որ Կակաշին խորհրդավոր կերպար է, որը հանդիպում է շոնեն մանգաներում ։ Մյուս կողմից նշվում է, որ բնավորության որոշ առանձնահատկությունների շնորհիվ նա գրեթե ավելի հետաքրքիր հերոս է, քան երիտասարդ նինջան (Նարուտո), որին նա սովորեցնում է ։ Կակաշին շատ տարածված է մանգայի ընթերցողների շրջանում և կայուն կերպով բարձր հորիզոնական է զբաղեցնում Shonen Jump ամսագրի կողմից ստեղծված հերոսների վարկանիշներում ։ Կան բանալիների օղազարդեր և փափուկ խաղալիքներ, որոնք պատկերում են կերպարի դեմքը ։
Անցյալ
Կակաշիի անցյալը ոչ մի կերպ չի բացահայտվում մանգայի առաջին հատվածում։ Միայն այս մասի վերջում ընթերցողները իմանում են հերոսի մանկության և պատանեկության մասին։ Պարզվում է, որ Կակաշիի հայրը Սակումոն է, որը հարգված նինջա է գյուղում։ Նա տապալել է շատ կարևոր առաքելություն, որպեսզի փրկի թիմակիցներին։ Անհաջող առաքելության հետևանքներն այնքան լուրջ էին գյուղի համար, որ Սակումո Հատակեն, չդիմանալով համագյուղացիների, այդ թվում նաև նրա փրկած ընկերների ճնշումներին, ինքնասպան է եղել։ Կակաշին, ցանկանալով խուսափել անպատվությունից, որը առաջացել է հոր պատճառով, հանձնարարությունների ժամանակ խստորեն և անողոք հետևում է նինջայի բոլոր հանձնարարություններին, հատկապես նրան, որտեղ ասվում է, որ առաքելության հաջող կատարումն ավելի կարևոր է, քան ընկերների կյանքը ։
Ավելի ուշ Կակաշին դարձել է նինջայի թիմի առաջատար, որտեղ նրանից բացի եղել են Օբիտո Ուչիհան և Ռինը, իսկ նրանց ուսուցիչը դարձել է Մինատո Նամիկազեն։ Թյունինի կոչում ստանալու իր առաջին քննության ժամանակ Կակաշին դարձել է թյունին՝ հաղթելով Մայտո Գային։ Դրանից կարճ ժամանակ անց Կակաշիի թիմը գնացել է այն առաջադրանքին, որի կատարումը փոխելու էր պատերազմը, շահավետ կողմը՝ դեպի Կոնոհա գյուղ ։ Առաքելության ընթացքում Ռինը բռնվել է թշնամիների կողմից։ Կակաշին որոշել է նրան թողնել գերության մեջ և առաքելությունը հասցնել հաջող ավարտի, սակայն Օբիտոն հրաժարվել է ենթարկվել այդ հրամանին և գնացել է Ռինին միայնակ օգնության՝ հայտարարելով, որ Կակաշիի հայրը, որը փրկել է իր ընկերներին ձախողված առաջադրանքի գնով, ճիշտ է վարվել ։ Որոշ տատնումներից հետո Կակաշին որոշում է միանալ Օբիտոյին, կռվի ժամանակ Կակաշին կորցնում է իր ձախ աչքը ։ Կատաղած ու ոգևորված Կակաշիի արարքից՝ Օբիտոն առաջին անգամ ակտիվացնում է իր աչքերի՝ շարինգանի թաքնված ուժը, և նրանք միասին հաղթում են հակառակորդին։ Բայց արդեն Ռինին հայտնաբերելով և պատրաստվելով վերադառնալ, Կակաշիի թիմը հայտնվում է թշնամու թակարդում և Օբիտոն մնում է քարի տակ։ Չկարողանալով ազատվել, ընկերներին համոզում է փախչել առանց նրա, և որպես հրաժեշտի նվեր Ռինին խնդրում է (որը թիմի բժիշկն էր) Կակաշիի կորցրած ձախ աչքը փոխպատվաստել սեփական ձախ աչքով ։ Թողնելով Օբիտոյին, Կակաշին՝ Ռինի հետ միասին կարողացավ հաջողությամբ ավարտել առաքելությունը, բայց ողջ կյանքում զղջացել է ընկերոջ մահվան համար ։
Բնավորություն
Օբիտոյի մահից հետո, Կակաշին շատ է փոխվել և ձեռք է բերել որոշ բնավորության գծերը իր նախկին գործընկերոջից։ Նա ունի հատուկ հմտություններ։ Նա հատուկ ուշադրություն է դարձրել թիմում փոխօգնության և աշխատանքի վրա։ Նախքան № 7 թիմը ստեղծելը, Կակաշին առաջարկում է Նարուտոյին, Սասկեին և Սակուրային առաջադրանք, որի նպատակն է վերցնել 2 զանգակներ։ Երիտասարդ և անփորձ նինջաները կարող են անցնել այս թեստը միայն թիմային աշխատանքի շնորհիվ, առանց մտածելու, որ ինչ-որ մեկը չի ստանա մեկ զանգակ ։ Մանգայի 1-ին մասի ողջ ընթացքում Կակաշին շարունակում է պնդել թիմային աշխատանքի անհրաժեշտությունը, հատկապես փորձելով համոզել Սասկե Ուչիհային, որը իր ընկերների և զուգընկերների հետ աստիճանաբար հեռանում է՝ ուժեղանալու ցանկության պատճառով։ Չնայած Կակասին հաճախ է Սասկեին հիշեցնում թիմում աշխատելու կարևորության մասին և փորձում է ցույց տալ, որ ուժ կարելի է գտնել նաև բարեկամության մեջ, նա չի կարողանում հասնել Սասկեին, որը, ի վերջո, հեռանում է Կոնոհայից ։
Իր անձնական կյանքի մասին Կակաշին աշակերտներին ոչինչ չի պատմում՝ պնդելով միայն, որ նա դասեր և երազանքներ ունի, որոնց մասին նրանց հետաքրքիր չէ իմանալ ։ Բացի այդ, նա հայտնում է, որ իր բոլոր թանկագին մարդիկ արդեն մահացել են ։ Հայտնի է, որ Կակաշին ազատ ժամանակ հաճախ է այցելում այն հուշարձանը, որտեղ փորագրված են զոհված նինջաների անունները, մասնավորապես, Օբիտո Ուչիհայի անունը։ Գտնվելով այնտեղ, նա կորցնում է ժամանակի զգացումը և արդյունքում անընդհատ ուշանում է (մեկ այլ բնավորության գիծ, որը վերցվել է Օբիտոյից) ։ Կակաշիի դեմքի ստորին կեսը մանկուց ծածկում է դիմակը, և նրա արտաքինը մնում է առեղծված։ Հիմնվելով անիմեի 101-րդ սերիայի վրա, որը նվիրված է № 7 թիմի փորձերին՝ պարզելու, թե ինչ է թաքցնում Կակաշին դիմակի տակ, կարելի է ենթադրել, որ նա շատ գրավիչ է։ Նրա արտաքինը հիացնում է «Իտիրակու Ռամեն» բարի երկու աշխատակիցներին, երբ նա որոշ ժամանակ հանում է իր դիմակը ուտելու համար։ Բացի այդ, աշխարհի երրորդ պաշտոնական հանրագիտարանում՝ Նարուտոպեդիայում կա մի դրվագ, որտեղ ութ շներ, որոնց կարող է կանչել միայն Կակաշին, փորձում են հիշել, թե ինչ տեսք ունի իրենց տերը, ընդորում՝ յուրաքանչյուրը նրա դեմքը տարբեր կերպ է նկարագրում։ Երբ նրանք համաձայնության են գալիս Կակաշիի արտաքնի շուրջ, հասկանում են, որ ստացված նկարագրությունը բացարձակապես սխալ է ։ Ավելի ուշ պարզվում է, որ Կակաշին իր հոր պատճենն է, որը լեգենդար մարտիկ էր ։
Կակաշիի սիրելի զվարճանքը, որը նա չի համարում, որ անհրաժեշտ է թաքցնել նույնիսկ իր աշակերտներից, աշխարհում հայտնի «Նարուտո» էրոտիկ վեպերի շարքը կարդալն է, որը կոչվում է «Դրախտային խաղեր» (イチャイチャパラダイス), որի հեղինակն է Ջիրայա սենսեյը ։ Կակաշին սովորաբար կարդում է իր գրքերից մեկը, երբ շրջապատող միջավայրը նրանից ամբողջական կենտրոնացում չի պահանջում, օրինակ՝ առաջին մարզումների և № 7 թիմի հետ զրույցների ժամանակ ։ Իմանալով իր ուսուցչի հակվածության մասին՝ Նարուտոն մի անգամ մարզման ժամանակ սպառնացել է պատմել վերջին գրքի ավարտը և դրանով իսկ փչացնել ընթերցանությունը։ Կակաշին ստիպված է եղել շտապ փակել աչքերը և ականջները, որպեսզի ժամանակից շուտ չիմանա վեպի վերջը, ինչի պատճառով էլ անպաշտպան է մնացել ։
Մարտական հմտություններ
Կակաշիի գրեթե բոլոր ունակությունների հիմքը աչքն է, որը նրան է նվիրել Օբիտոն։ Շարինգանն իր տիրոջն առավելություն է տալիս մարտում՝ թույլ տալով պատճենել հակառակորդի շարժումներն ու ջյուցուն (տեխնիկան) ։ Շարինգանի օգնությամբ Կակաշին կարողացել է պատճենել և հիշել ավելի քան հազար տեխնիկա, ստանալով «պատճենող նինջա Կակաշի» մականունը (コピー忍者のカカシ)։ Այն պատճառով, որ Կակաշին Ուչիհա կլանի ժառանգորդ չէ, նրա մարմինը չի կարող երկար ժամանակ դիմանալ շարինգանի ուժին։ Խաղաղ պայմաններում Կակաշին ստիպված է փակել իր աչքը, որպեսզի պահպանի ուժերը ։ Մանգայի 2-րդ մասում նկարագրված իրադարձությունների ժամանակ Կակաշին անհայտ կերպով զարգացնում է շարինգանը՝ մանգոկյո շարինգանի կատարելագործված տարբերակը, որը սեփականատիրոջը հնարավորություն է տալիս օգտագործել «Կամուի» (神威, «աստծո զորություն»), երբ ուղղված է ցանկացած առարկայի վրա, այն ուղարկում է մեկ այլ հարթություն ։ Այս տեխնիկան նրան շատ է օգնել Օբիտոյի և Մադարայի դեմ պայքարում։ Սակայն այս տեխնիկան օգտագործելուց հետո Կակաշին երկարատև հանգստի կարիք ունի, և այդ պատճառով խուսափում է կիրառել այն, բացի ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքերից ։
Չնայած այն հանգամանքին, որ գրեթե իր բոլոր տեխնիկաները Կակաշին սովորել է շարինգանի շնորհիվ, նա ունի երկու սեփական տեխնիկան։ Այնպես որ, իր երիտասարդության ժամանակ, նա հորինել է «Չիդորի» ջյուցուն (雷切), դա կուտակում է չակրան ափի մեջ, որը վերածվում է էլեկտրաէներգիայի ։ Մանգայի 2-րդ մասում Կակաշին ցույց է տալիս այլ ջյուցուի հիման վրա ստեղծված տեխնիկա, օրինակ՝ ստեղծել սեփական կլոն, որը կարող է կաթվածահար իրեն դիպչել մարդկանց և գործել սեփականատիրոջ փոխարեն (թեև պարզ չէ, արդյոք այդ տեխնիկան պատկանում է Կակաշիին թե պատճենված է)։ Երկրորդ եզակի ունակությունն այն է, որ նա հնարավորություն ունի կանչել ութ շների (忍犬), որոնք կարող են խոսել և ունեն գերազանց լրտեսության հմտություն։ Ենթադրվում է, որ Կակաշին նրանց մասին հոգ է տարել երկար ժամանակ, երբ նրանք դեռ ձագեր էին։ Շներին նա օգտագործում է հակառակորդներին հետևելու համար կամ պահել նրանց մեկ տեղում, մինչև իր ժամանումը ։ Քանի որ Կակաշին փորձառու նինջա է, որը կարող է օգտագործել մի շարք տեխնիկաներ, նա դարձել է վեցերորդ Հոկագե ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նարուտոյի կերպարներ
Ստուդենկա (Իվնիցայի վտակ)
Ստուդենկա (Студенка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իվնիցա գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է,ավազանի տարածքը 85,4 կմ2 է։ Ստուդենկաի ակունքը գտնվում է Պչելնիկի գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Նավա (քաղաք)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Դառաա քաղաքից 14 կմ հեռավորության վրա, Դամասկոսից 85 կմ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 600 մ։ Քաղաք շրջապատված է լեռներով։
Բնակչություն
Բնակչության հիմնական մասը զբաղված է գյուղատնտեսությամբ. աճեցնում են բանջարեղեն (կարտոֆիլ, լոլիկ) և ձավարեղեն (աշորա, ցորեն, սիսեռ)։ Բացի այդ քաղաքի մոտակայքում կան ձիթենու ծառեր ու խաղողի այգիներ։ 2004 թվականի տվյալներով քաղաքն ունի 63676 բնակիչ ։ Գոյություն ունի հիվանդանոց, մշակութային տուն, սպորտային ակումբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իզրաայի գավառ Կատեգորիա:Ասիայի կաթոլիկ նստավայրեր
Արծվի Վասպուրական (թերթ)
«Արծվի Վասպուրական», ամսագիր, ապա՝ շաբաթաթերթ։ Հրատարակվել է Կ. Պոլսում 1855-1856 ու 1873-1874 թվականներին և Վարագավանքում 1858-64 թվականներին։ Արևմտյան Հայաստանի տարածքում հրատարակվող առաջին պարբերականը։
Խմբագիրներն են եղել Մկրտիչ Խրիմյան և Մ. Անանյան։ Լուսաբանել է եկեղեցական կյանքի. Հայաստանի պատմության, կրթության, բարոյական դաստիարակության խնդիրներ։ Մեծ տեղ է հատկացրել հայ մշակույթի գործիչների՝ Մեսրոպ Մաշտոցի, Սահակ Պարթևի, Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Դավիթ Անհաղթի և այլոց կյանքին ու գործունեությանը, նշել նրանց դերը և ներդրումը հայ ժողովրդի ինքնության պահպանման գործում։ Հրապարակել է հոդվածներ հայկական կենտրոնացված ուժեղ պետության ստեղծողների մասին, որով նպաստել է հայերի ազգային ինքնագիտակցության զարթոնքին։ Սկզբնական շրջանում հիմնականում լուսավորական ուղղություն ունեցող թերթը 1860 թվականից քարոզել է ազգային-ազատագրական գաղափարներ, դարձել Արևմտյան Հայաստանի գավառների ժողովրդավար մտավորականության հայացքների արտահայտիչ, պայքարել Ազգային սահմանադրության իրականացման համար։ «Արծվի Վասպուրական»-ի հետ համագործակցել են Գ. Սրվանձտյանը, Ա. Թոխմախյանը, Ա. Գրիգորյանը, Ա. Բժշկյանը, Րաֆֆին (Հակոբ Մելիք-Հակոբյանը) և ուրիշներ։
Լատտե-արտ
Լատտե-արտ (latte art՝ «կաթ» + «արվեստ»), փրփրեցված կաթն էսպրեսոյի վրա լցնելու հատուկ եղանակ, ինչի շնորհիվ սուրճի մակերեսին տարատեսակ զարդանախշեր են ստեղծվում։ Ինչպես նաև նախշը կարող է ստեղծվել փրփուրի վերին շերտի վրա սովորական նկարչության միջոցով, օրինակ՝ ատամնափայտիկով կամ այլ սուր առարկայով։ Լատտե-արտը պահանջում է կաթի և սուրճի հարաբերակցության ճշգրիտ պահպանում։
Սեղմ նկարագիր
Կաթը հարվում է սահմանված ձևով՝ մինչև 65—67 °C ջերմաստիճանին հասնելը։ Արդյունքում պետք է ստացվի միասեռ փրփուր՝ կրեմի կոնսիստենցիայով։ Կաթի նախապատրաստումն այն է, որ այն հասցվում է այն ջերմաստիճանին, որի դեպքում տարանջատվում է փրփուրի որոշակի քանակ։ Կաթը սուրճի մեջ լցնելու դեպքում կաթի փրփուրը խառնվում է սուրճի հետ և ձևավորում պաճուճալի նախշեր ։ Նկարի ձևավորման ընթացքը պահվում է բարմենի խիստ հսկողության ներքո։ Կաթը պետք է լինի առանց մեծ պղպջակների։
Ոճեր
Առավել տարածված ոճ է հանդիսանում «Վարդազարդ»-ը (նկարազարդման վրա), այն հիշեցնում է ծաղիկ կամ տերև։ Բարմենը, կաթը լցնելով, կաթով լի սափորը մի կողմից մյուս կողմն է շարժում, ինչի շնորհիվ թերթիկներ են ստացվում։ Բաժակը գտնվում է թեքության վրա, և այդ վիճակում դրա մեջ է լցվում կաթը, դրա արդյունքում փրփուրն անհամաչափ է բարձրանում, և թերթիկները տարբեր մեծության են ստացվում։ Հետո՝ վերջնարդյունքում, բարմենը կաթի վրայով՝ ներքևից վերև, բարակ գիծ է անցկացնում՝ դրանով հանդերձ ձևավորելով ծաղկի ցողունիկ։
Լատտե-արտում գոյություն ունեն 3 հիմնական ֆիգուրաներ՝ ծաղիկ, խնձոր և սիրտիկ։ Մնացյալը ածանցվում է այդ երեքից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրճի մշակույթ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստ
Անդրեա Նալես
Անդրեա Մարիա Նալես (Andrea Maria Nahles, ), գերմանացի քաղաքական գործիչ, ԳՍԴԿ առաջնորդ (2018-2019 թվականներ)։ Անգելա Մերկելի երրորդ աշխատասենյակում 2013-2017 թվականներին զբաղեցրել Է Գերմանիայի աշխատանքի և հասարակական գործերի դաշնային նախարարի պաշտոնը։ Բունդեսթագի ընտրություններից հետո 2017 թվականին զբաղեցրել Է Բունդեսթագում ԳՍԴԿ խմբակցության նախագահի պաշտոնը։
Կենսագրություն
18 տարեկանում անդամակցել է ԳՍԴԿ-ին, մի քանի տարի ղեկավարել է Կոբլենցայի տարածաշրջանային երիտասարդական կազմակերպությունը։ Ուսանողական տարիներին աշխատել է Բունդեսթագի պատգամավորի օգնական։ 1997 թվականին անդամակցել է կուսակցության վարչության կազմում, 2003 թվականից ԳՍԴԿ նախագահության անդամ։ ԳՍԴԿ-ում եղել է ժողովրդավարական ձախերի 21 ֆորումի համահիմնադիրը, միացել է կուսակցության ձախ թևին, խիստ քննադատել է Գերհարդ Շրյոդերի «Agenda 2010» ծրագիրը որպես նեոլիբերալ։
2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ընտրվել է Բունդեսթագի ԳՍԴԿ խմբակցության նախագահ՝ դառնալով այդ պաշտոնում առաջին կինը ։
2019 թվականի հունիսի 2-ին հրաժարական է տվել իր երկու պաշտոններից՝ կուսակցության առաջնորդ և Բունդեսթագի խմբակցության ղեկավար։ Պատճառը մայիսի 26-ի ընտրություններում անհաջողություններն էին. եվրոպական ընտրությունների արդյունքներով ԳՍԴԿ-ն ստացել է ձայների 15,8 %-ը, ինչը 11,5  %-ով ցածր է 2014 թվականին նրա արդյունքից և պատմության մեջ առաջին անգամ Կանաչների կուսակցության ցուցանիշներից, բացի այդ, նույն օրը Բրեմենի հողային ընտրություններում սոցիալ-դեմոկրատները վերջին 73 տարում առաջին անգամ զիջել են ՔԴՄ-ին ։ ԳՍԴԿ նախագահի լիազորությունները վայր դրեց հունիսի 3-ին, իսկ խմբակցության ղեկավարինը՝ հունիսի 4-ին։
Անձնական կյանք
2009 թվականին Անդրեա Նալեսն ամուսնացել է արվեստաբան Մարկուս Ֆրինգսի հետ։ 2011 թվականին ամուսինները աղջիկ են ունեցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Բոննի համալսարանի շրջանավարտներ
Սին (նկարիչ)
Սին (նկարիչ) Ռիչարդ «Ռիչի» Միրանդո, : Նա ամերիկյան գրաֆֆիտի ուղղության նկարիչ է, ով հայտնի է Սին ՅուԱ անունով ։ Սինը համարվում է գրաֆֆիտիի կնքահայր և այդ ուղղության աշխարհի ամենից հայտնի ներկայացուցիչներից մեկը ։ Սինը նկարել սկսել է Նյու Յորքի մետրոպոլիտենում 1973 թվականին ։ Նրա խմբում՝ Յունայթեդ արթիսթում միավորվել էին Դուստերը, Սինը, նրա եղբայր Մեդը։ Նրանք մեքենաներ էին նկարում։
Կյանքը
Հաջորդ 16 տարիների ընթացքում նա պաստառներ էր նկարում ամբողջ քաղաքում և մետրոյի բոլոր երթուղիներում, բայց դրանք հատկապես նկատվում էին 2-րդ, 5-րդ և 6-րդ գնացքների երթուղիներում։ Սինը նկարել էր տասնյակ մեքենաների՝ վերից վար ամբողջական նկարներ, որոնցից շատերը դարձել էին ժամանակի հանրաճանաչ «սրբապատկերներ»:
1980-ական թվակամների սկզբներին Սինն սկսել էր պատկերասրահներում համաշխարհային ցուցադրման արժանացած կտավներ ստեղծել, որոնք գնվում էին թանգարանների և մասնավոր հավաքածուներ ունեցողների կողմից։ Դրանք ոչ միայն անհատական ցուցահանդեսներ, այլև համատեղ ցուցադրություներ էին այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Քիթ Հարինգը, Էնդի Ուորհոլը, Ժան-Միշել Բասքիաթը, Դոնդին, Քվիկը, Բլեյդը և Լի Քվինոնեսը:
Չնայած ունեցած հաջողությանը և կայուն համաշխարհային շրջագայություններին, Սինը շարունակել է նկարել Նյու Յորքի մետրոյում մինչև 1989 թվականը, երբ նահանգի Մետրոպոլիտենի ուղևորափոխադրումների վարչության  ուժգնացող ճնշումը շատերին էր ստիպել  դադարեցնել մետրոյում նկարելու գործընթացը։
Սինի վերջին աշխատանքները ներառում են եռաչափ քանդակ, միքս մեդիա աշխատանքներ՝ պատրաստված առաքված կամ անպետք նյութերով, որ հաճախ թափվում էին փողոցներում, նաև՝ ձեռքով նկարված  Նյու Յորքի Մետրոպոլիտենի ուղևորափոխադրումների  վարչության քարտեզների նկարաշարեր։ Նա շարունակում է ցուցահանդեսներ ներկայացնել աշխարհում և ստեղծագործել այնպիսի նկարիչների հետ, ինչպիսիք է Բենքսին:
Փարիզում Սին արվեստանոցների բացմանը 2009 թվականին նախորդել է Սին պատկերասրահի բացումը ։ Նա նաև ցուցադրվել է Ժամանակակից արվեստի Կարտիե հիմնադրամում։ 2010 թվականին Սինն անհատական ցուցադրություն է ունեցել Մագդա Դենից պատկերասրահում։
2011 թվականին Օպերա պատկերասրահի հետ կնքված պայմանագրով նա ցուցադրվել է աշխարհով մեկ՝ 12 վայրերում, այդ թվում՝ Օպերա պատկերասրահի Փարիզյան պատկերասրահում։ [անհրաժեշտ է մեջբերում]
Տեսադարան
Սին գրաֆֆիտի նկարիչ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ
Նեապոլ (գավառ)
Նեապոլ Città metropolitana di Napoli, Մետրոպոլիտենական քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիայի մարզում` ճանաչված 2015 թվականի հունվարի 1-ին։ Գավառի մայրաքաղաքն է Նեապոլը, և գավառը ներառում է 92 կոմունաներ ։ Այն առաջին էր՝ ստեղծված տեղական իշխանությունների ռեֆորմով (Օրենք՝ 142/1990 թ.), այնուհետև ճանաչված 56/2014 թ.-ի օրենքով։
Նեապոլը ղեկավարվում է Մետրոպոլիտենի քաղաքապետի և խորհրդի կողմից։ Սկսած 2015 թ.-ի հունվարի 1-ից մայրաքաղաքի քաղաքապետ է Լուիդժի դը Մադժիստրիսը։
Ժողովրդագրություն և տարածքայնություն
Նեապոլը ունի որոշակի առանձնահատկություններ, որոնք պարզորեն առանձնացնում է նրան Իտալիայի մյուս Մետրոպոլիտենական քաղաքներից։ Այն զբաղեցնում է Կամպանիայի մարզի միայն 8.6%-ը (13,590 կմ²) և ներառում է մարզի բնակչության կեսից ավելին։: Այս գերբնակեցման երևույթը ստեղծել է ուժեղ ժողովրդագրական և տարածքային անհավասարակշռություն Կամպանիայի մարզի չորս գավառների հետ։
Նեապոլի հողատարածք 1,171 կմ² է՝ ներառելով նաև կղզիները։ Փաստ է, որ նրա մակերևույթը ավելի փոքր է քան Հռոմինը (1,287 կմ²) ։
Մետրոպոլիտենական քաղաքի բնակչության խտությունը կազմում է 2,672 բնակիչ/կմ² և մետրոպոլիտական 12 կոմունաներում այն գերազանցում է 50,000 բնակիչ։ Ներքևի աղյուսակում ներկայացված է իտալական 60 կումանաներից 11-ը, որը ներառում է նեապոլական 3 կոմունա՝ Ջուլիանո ին Կամպանիա, Տորե դել Գրեկո, Պոցուոլի։ Կազավատորեն իտալական առաջին կոմունան է, որի բնակչության խտությունը 12,000 բնակիչ/կմ² է, որին հաջորդում է Պորտիչին ։
Մետրոպոլիտենի խորհուրդը
Այս նոր մետրոն մարզի խոշոր քաղաքային տարածքներին տալիս է վարչական առավելություններ, որը նախատեսված է բարձրացնելու տեղական ադմինիստրատորների արդյունավետությունը և կրճատելու կոմունաներոմ տեղական բյուջեի ծախսերը՝ հիմնական ծառայությունների մակարդակի բարձրացման նպատակով (տրանսպորտ, դպրոցներ և սոցիալական ծրագրեր), ինչպես նաև շրջակա միջավայրի պաշտպանության համար ։ Այս քաղաքականության շրջանակում Նեապոլի քաղաքապետը նշանակված է իրականացնելու Մետրոպոլիտենի քաղաքապետի գործառույթները, կառավարելու Մետրոպոլիտենի խորհուրդը ձևավորված կոմունաների 24 քաղաքապետերի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ Կատեգորիա:2015 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լևոն Օսիպով
Լևոն Սուրենի Օսիպով, վրացահայ նկարիչ, խեցեգործ։ Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։
Կենսագրություն
Լևոն Օսիպովը ծնվել է 1936 թվականին, Թբիլիսիի Հավլաբար թաղամասում՝ Սուրեն Օսիպովի և Մարիա Օսիպովայի (Խալաթյան) ընտանիքում։ Սովորել է Թբիլիսիի Էլիայի թաղամասի թիվ 86 դպրոցում, որն ավարտելուց հետո մեկնել է Երևան։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ճարտարապետության և քանդակագործության ֆակուլտետը։ Դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի խեցեգործության տեխնոլոգիայի ֆակուլտետում։
Ձևավորել է Սոչիի «Մոսկվա» հյուրանոցը, Թբիլիսիի մետրոյի «Իսանի» կայարանում տեղակայված «Թամար թագուհու որսը» պաննոն, Կիևի «Բարեկամություն» հյուրանոցը։ Նրա ստեղծած պաննոները զարդարում են Մոսկվայի, Երևանի, Սարատովի, Բաքվի և այլ քաղաքների փողոցներ։ Օսիպովի պատրաստած խեցե սկահակը դրված է Ֆիդել Կաստրոյի նստավայրում։
Ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսաստանի, Հայաստանի, Լատվիայի թանգարաններում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի, Կանադայի, Կուբայի մասնավոր հավաքածուներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիրահայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Վիրահայ նկարիչներ
Վարդան Վահրամյան
Վարդան Գրիգորի Վահրամյան, իրանահայ կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, սյուրռեալիստ նկարիչ։ Հանդես է գալիս որպես մենակատար (բարիտոն), երգչախմբի ղեկավար։
Կենսագրություն
Վարդան Վահրամյանը ծնվել է 1955 թվականին Թավրիզում ՝ նկարիչ Գրիգոր Վահրամյանի և երաժիշտ-նկարիչ Մարուսյա Առաքելյանի ընտանիքում ։
Վարդան Վահրամյանը հարմոնիա է ուսանել ինչպես իրանցի, այնպես էլ հայաստանցի մաեստրոների մոտ։ 1980 թվականից «Կոմիտաս» եկեղեցական երգչախմբի հիմնադիրն ու դիրիժորն է։
2011 թվականին ռեժիսոր Ռեզա Շամսի Սուրբ Ստեփանոսի տաճար կարճամետրաժ ֆիլմի երաժշտության հեղինակը Վարդան Վահրամյանն է, ինչպես նաև 2013 թվականի հուլիսի 13-ին Երևանում Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի ժամանակ ցուցադրված «Մարուսյա» ֆիլմի երաժշտության հեղինակն է ։
Երգահանների և կոմպոզիտորների միջազգային գիլդիայի (Միացյալ Թագավորություն) թղթակից անդամ է ։
Նկարչություն
Վարդան Վահրամյանը նաև տաղանդավոր նկարիչ է, որը հայտնի է իր սյուրռեալիստական ոճով։ Նրա յուղաներկի վրա արված կտավները ներկայացվել են Իրանի տարբեր պատկերասրահներում, լուսաբանվել ինչպես իրանական, այնպես էլ օտարերկրյա թերթերում և լրատվամիջոցներում ։
Ֆիլմ
2006 թվականին Վարդան Վահրամյանը նկարահանվել է [http://www.tabrizmovie.com/Tabriz/Home.html Թավրիզ. պատկերներ մոռացված աշխարհից] ֆիլմում։ Վահրամյանը հանդիսանում է նաև ֆիլմի սաունդթրեքի հեղինակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանահայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Էթնիկ հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Ֆրոնթենհաուզեն
Ֆրոնթենհաուզեն (Frontenhausen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դինգոլֆինգ Լանդաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4408 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 86,00 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 79 115։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Նիազ Դիասամիձե
Նիազը ծնվել է Թբիլիսիում, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում։
1994 թվականին նա հիմնադրում է Ֆոլկ Ռոքի և Փոփ ռոքի խումբ 33a անվանմամբ։ Խմբի անունը գալիս է Դիասամիձեի ապրելավայրի հասցեից՝ 33a, Փալիշվիլիի փողոց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Վրացի երգահաններ Կատեգորիա:Վրացի երգիչներ Կատեգորիա:Վրացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրացի կոմպոզիտորներ
Բենժամեն Ռաբյե
Բենժամեն Ռաբյե (Benjamin Rabier), ֆրանսիացի նկարիչ-գրաֆիկ, գրականագետ, գրքեր նկարազարդող, կոմիքսների հեղինակ, անիմացիոն մուլտիպլիկացիայի պիոներներից մեկը ։
Կարո Սասունի
Կարո Սասունի, հասարակական-քաղաքական գործիչ, իրավաբան, պատմաբան։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։
Բենժամեն Ռաբյե
Մանկություն և պատանեկություն
Բենժամեն Ռաբյեnն ծնվել է 1864 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Լա-Ռոշ-Սյուր-Յոն քաղաքում` աշխատավորի ընտանիքում, արմատներով Էնդրայից է ։ Մայրը Մարի Մասսոնն է (ֆր.՝ Marie Masson), որը պանդոկապանի աղջիկ էր, իսկ հայրը ատաղձագործի օգնական։ Երբ Բենժամեն Ռաբյեն 5 տարեկան էր նրանք ընտանիքով տեղափոխվում են Փարիզ ։ Բենժամեն Ռաբյեի մոտ նկարելու տաղանդները հայտնվեցին մանուկ հասակում ։ Նկարչի ինքնակենսագրության համաձայն, նա իր նկարելու առաջին փորձերը կատարել է 5 տարեկան հասակում, դրա արդյունքը դարձավ ճաշարանի դռների գունավորումը` կանաչ գույնով, որը չգնահատվեց ծնողների կողմից ։ 1879-ից 1880-ական թվականներին Ռաբյեն քաղաքում տեղի ունեցած մրցույթում հաղթանակ ստացավ լավագույն նկարի համար ։
Կարո Սասունի
Կենսագրություն
Կարո Սասունին ծնվել է 1889 թ. հուլիսի 15-ին Սասնո Խուլբ գավառակի Ահարոնք գյուղում՝ Մամիկոնյանների իշխանական տոհմից սերված Ղազարի և հերոսուհի Աննայի (Աննա Մայրիկ) ընտանիքում։ Նա Ղազարի ութը զավակներից վեցերորդն էր։ Իր իսկ արտահայտությամբ՝ ծնողների ստեղծած «ծով հարստության» մեջ աչք բացած Կարոն կոչված էր գնալու ծուռ Դավթի ճանապարհով՝«իրենց թաղի հաւերն ու ընկոյզները քարկոծելով և կամ հօր հրացանը ձեռքը` սարերու վրայ որսորդութեան ելլելով»։ 1901 թվականին ավարտել է Մուշի Մխիթարյան վարժարանը, իսկ նույն տարվա աշնանից նա սովորում է Մշո Մուրադ - Մխիթարյան վարժարանում, որը շրջանի միակ միջնակարգ դպրոցն էր։ Կ. Սասունին Մխիթարյան վարժարանում սովորել է հինգ տարի` մինչև 1906 թվականը՝ աչքի ընկնելով ուսումնատենչությամբ և բացառիկ ընդունակությամբ։ 1912 թվականին նա ավարտել է Կ. Պոլսի համալսարանի իրավաբանաֆակուլտետըուղը։ Այնուհետև գործել է Տարոնում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է հայկական կամավորական շարժման գործուն մասնակից։ 1916 թվականին, երբ ռուսական զորքերը գրավել են Մուշը, Կարո Սասունին Տարոնում նշանակվել է ընդհանուր կառավարիչ և ռազմական խորհրդական։ Ռուսական զորքերի նահանջի ժամանակ կարողացել է փրկել շատ գաղթականների և կազմակերպել նրանց անցումը Արևելյան Հայաստան։ 1920 թվականի մայիսին նշանակվել է Ալեքսանդրապոլի նահանգապետ, մասնակցել տեղում մայիսյան ապստամբության ճնշմանը։ Ընտրվել է Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի անդամ։ 1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբության ղեկավարներից էր։ Հայրենիքի փրկության կոմիտեի կազմում եղել է ներքին գործերի նախարար։ Բոլշևիկների կողմից Երևանի վերագրավումից հետո անցել է արտասահման, նախ՝ Փարիզ, ապա՝ Բեյրութ, որտեղ զբաղվել է ստեղծագործական, հրատարակչական աշխատանքով։ Բեյրութում 1962-1974 թթ. եղել է «Բագին» գրական-գեղարվեստական ամսագրի վարիչ խմբագիրը։ Ուսումնասիրել է հայ ազգային-ազատագրական շարժման, Մեծ եղեռնի, Հայաստանի առաջին հանրապետության պատմության հիմնախնդիրները, որոնց հիման վրա գրել է մի շարք արժեքավոր պատմագիտական ուսումնասիրություններ և գեղարվեստական երկեր։
Բենժամեն Ռաբյե
Մանկություն և պատանեկություն
Նրա ընտանիքն ապրում էր աղքատության մեջ  ։ 14 տարեկանից Բենժամենը սկսեց ինքնուրույն փող վաստակել` գոյատևելու համար։ Առևտրականների համար զբաղվել է քարերի տեսակավորմամբ, Caisse commerciale ընկերությունում աշխատել է ավանդի և ընթացիկ հաշվեհամարների դրամարկղում։
Կարո Սասունի
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում
Բենժամեն Ռաբյե
Մանկություն և պատանեկություն
Կարան դ’Աշի հանձնարարությամբ նա սկսեց համագործակցել «Chronique Amusante», «Gil Blas illustrérufr» և այլ ամսագրերի հետ։ Մինչև 1895 թվականը նա հայտնի էր Անգլիայում (աշխատանքները հրատարակվել էին «Scraps», «Pictorial Comic Life», «Pick Me Up» ամսագրերում) և ԱՄՆ-ում («Puck» ամսագիրը) ։
Կարիերայի սկիզբ
1894 թվականին Ռաբյեն ամուսնացել է Սոֆի Ժիրի հետ (Sophie Giroux), որից հետո ընտանիքը հանգրվանել է Սեժուր փողոցում (Ségur): Զույգը ունեցավ երեք երեխա՝ տղան՝ Բենժամենը (1895) և աղջիկները Սյուզաննան (1897) և Սիմոնը (1911) ։
1890-ական թվականների կեսերին նա ունենում է մեծ հաջողություններ։ Ռաբյեի նկարները անընդմեջ հրատարակվում էին «Rirerufr» և «Pêle-Mêlerufr» ամսագրերում։ 1897 թվականին մասնակցում է կոլեկտիվային ալբոմի աշխատանքին։ Զուգահեռաբար առաջընթաց էր ապրում նաև Լա-Ալի բյուրոկրատի կարիերան ։
Naspers
Naspers (nasdaq: NPSNY), հարավաֆրիկյան մեդիա ընկերություն։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Քեյփթաունում։ Naspers գործունեություն է ծավալում տպագրական և էլեկտրոնային զանգվածային լրատվական միջոցների և համացանց տեխնոլոգիաների ոլորտում։ Բացի Հարավային Աֆրիկայից ընկերությունը գործունեություն է ծավալում Ասիայում, Եվրոպայում և Ամերիկայում։ Հիմնադրվել է 1915 թվականին, De Nationale Pers Beperkt անունով։
Բենժամեն Ռաբյե
Կարիերայի սկիզբ
1898 թվականին Ռաբյեն թողարկեց երեխաների համար իր առաջին «Tintin Lutinrufr» պատկերազարդ ալբոմը ։ Ճեփ-ճերմակահեր չուբչիկով, գոլֆի համար նախատեսված վանդակավոր բրիջներով չարաճճին առաջին անգամ հայտնվեց «Rire» ամսագրի էջերում (տեքստի հեղինակ՝ Ֆրեդ Իսլի (Fred Isly)) :
Naspers
Գործունեություն
Յոհաննեսբուրգի բիրժայում 2006 թվականի սեպտեմբերին ընկերությունը ուներ 5,66 մլրդ դոլլարի կապիտալ։ Hoover’s-ի տվյալներով ընկերության տարեկան եկամուտը 2005 թվականի մարտին կազմում էր 2,2 մլրդ դոլլար, մաքուր եկամուտը 417 միլլիոն դոլլոր։
Բենժամեն Ռաբյե
Կարիերայի սկիզբ
1900 թվականին Ռաբյեն տուն ձեռք բերեց Լիում (Վալանսե շրջանում) և վերադարձավ Էնդր՝ իր նախնիների հայրենիք ։
Արվեստի ծաղկում
20-րդ դարի սկզբին Ռաբյեն դարձավ հայտնի ծաղրանկարիչ, սկսեց համագործակցել Belle Époque — «L'Assiette au beurre», «Chat Noir» շրջանի հայտնի պատկերազարդ, երգիծական ամսագրերի հետ։ 1903 թվականից սկսեց աշխատել ֆրանսիական առաջին մանկական «La Jeunesse illustrée» կոմիքսների ամսագրի հետ, այնուհետև այլ մանկական և պատանեկան ամսագրերի հետ ։
1905 թվականին Ռաբյեի ընտանիքը տեղափոխվում է նրանց կողմից կառուցված առանձնատուն, որը գտնվում էր Chasseloup-Laubat փողոցում ։
Naspers
Գործունեություն
2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ընկերությունը ավարտին հասցրեց գործարքը՝ Авито-ի 50,5% տոկոսը գնելու համար։ Գործարքի չափը կազմեց 1,2 մլրդ դոլլար։
Բենժամեն Ռաբյե
Արվեստի ծաղկում
1907 թվականին նկարչի աշխատանքները ցուցադրվում են Salon de l'école française-ում, 1910-ին՝ Salon du peuple-ում։ Որպես ցուցադրության կատալոգի առաջաբանի հեղինակ հանդես եկավ Գիյոմ Ապոլիները ։
Վլադիսլավ Բորտնովսկի
Վլադիսլավ Բորտնովսկի լեհ պատմաբան, զորավար և ունեցել է բարձրագույն զինվորական կոչումներից մեկը Լեհական բանակում։ Նա հայտնի է դարձել Պոմորցի բանակ հրամանատարությամբ Բզուրայի ճակատամարտում, Լեհաստան ներխուժման ժամանակ 1939 թվականին։ Նաև հայտնի է Յուզեֆ Պիլսուդսկիի անվան ամերիկյան ինստիտուտում նախագահ լինելով 1961-ից 1962 թվականներին ։
Բենժամեն Ռաբյե
Արվեստի ծաղկում
Ռաբյեն զբաղվում էր նաև մանկական խաղալիքների ստեղծմամբ։ 1907 թվականի նոյեմբերից մինչև 1908 թվականի ապրիլը թողարկում է «Histoire comique et naturelle de animaux» կատակերգական պարբերական հրատարակություններ երեխաների համար։ 1910-ական թվականներին հանդես է գալիս նաև որպես թատերագիր ։
Naspers
Գործունեություն
2019 թվականի հունվարի 25-ին ընկերությունը գնեց Авито-ի բաժնետոմսերի 29%-ը։ Գործարքը կազմեց 1,16 մլրդ դոլլար։ Այդպիսով Naspers սկսեց ղեկավարել Авито բաժնետոմսերի 96,9 %-ը։
Վլադիսլավ Բորտնովսկի
Կրթություն և Առաջին աշխարհամարտ
Բորտնովսկին ծնվել է 1891 թվականի նոյեմբերի 12-ին Ռադոմ քաղաքում, այդ ժամանակ այն մտնում էր Ռուսական կայսրության կազմի մեջ։ Ավարտելով Ժիտոմիրի գիմնազիան՝ նա ընդունվում է Մոսկվայի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետըմ որտեղից մեկ տարի անց տեղափոխվում է Կրակովի համալսարան։ Այստեղ նա ավարտում է բժկական կուրսերը։ 1908 թվականից նա դառնում է Ակտիվ պայքարի միություն գաղտնի կազմակերպության անդամ և 1912 թվականից Հրացանակակիրների ասոցացիայի անդամ։ 1913 թվականին նա ավարտում է իր ուսուցումը որպես չզորակոչված սպա և դառնում է Հրացանակակիրների ասոցացիայի սպա։ Երբ սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը Բորտոնովսկին միացավ Լեհական լեգիոններին, որտեղ ստացավ հետևակային դասակի հրամանատարի պաշտոնը։ Դրանից հետո, որպես Երկրորդ լեյտենանտ, նա գլխավորեց 5-րդ հետևակային դասակը։ 1914 թվականի սուրբծննդյան օրերին Բորնովսկին վիրավորվեց Լովցովեկի ճակատամարտում։ 1917 թվականին նա ձերբակալվեց և տեղափոխվեց Ֆորտ Բենիամինով 1917 թվականի հուլիսին և մնաց մինչև 1918 թվականի ապրիլ։ Բենիամինովից ազատվելուց հետո մինրև 1918 թվականի հոկտեմբերը Բորտնովսկին դարձավ Կրակովում Լեհական զինվորական կազմակերպության հրամանատար։
Բենժամեն Ռաբյե
Արվեստի ծաղկում
1913 թվականին ստացել է Պատվո լեգեոնի շքանշան ։
Naspers
Տպագրվող ԶԼՄ և ինտերնետ սերվիսներ
• 3
Բենժամեն Ռաբյե
Արվեստի ծաղկում
Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերաբերյալ Ռաբյեն ստեղծում է մի շարք պատմություններ։ Դրանցից է 1916 թվականին գրված «»-ն։ Այս պատմության մեջ երեխաներին ներկայացվում է այն պատերազմի մասին, որը նրանք կարողանում են հասկանալ և իրենց մեջ դիմադրության ոգի դրսևորել։ Այստեղ ասվում է նաև, որ կան շներ, որոնք նույնպես դուրս են գալիս ռազմի դաշտ ։ Այդ շները պատկանում են «ֆակլ» ցեղատեսակին:։
Վլադիսլավ Բորտնովսկի
Միջպատերազմական շրջան
Լեհ-խորհրդային պատերազմի ավարտից հետո Բորտնովսկին մեկնեց Ֆրանսիայի Փարիզ քաղաք, որտեղ սկսեց ուսանել Սեն-Սիր զինվորական դպրոցում 1920 թվականի նոյեմբերի 1-ից։ 1922 թվականին նա ավարտեց դպրոցը և վերադարձավ Լեհաստան, որտեղ փորձաշրջաններ անցավ տարբեր պաշտոններում, այդ թվում բանակի շտաբի Վիլնոյի (ժամանակակից Վիլնյուս) մասնաճյուղում։ 1924 թվականի օգոստոսի 15-ին նրան շնորգվեց գնդապետի կոչում և հաջորդ տարվա հոկտեմբերին նա դարձավ Կուտնոյում տեղակայված 37-րդ հետևակային ստորաբաժանման հրամանատար ։ 1926 թվականի Մայիսյան հեղաշրջումից հետո նա ծառայեց բանակի 3-րդ մասնաճյուղի գլխավոր շտաբի պետ նոյեմբերից 2 ամսով։ 1928 թվականի փետրվարին նա նշանակվեց 26-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, որը տեղակայված էր Սկերնեվիցեում ։ 1930 թվականին նա տեղափոխվեց Պոզնան, որտեղ նշանակվեց 14-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար։ 1930 թվականի հոկտեմբերին նա նշանակվեց բանակի ներկայացուցիչ Տորունում։ 1931 թվականի նոյեմբերի 1-ին դարձավ Զամոշչում տեղակայված 3-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, որը Լեհական բանակի ամենաբարձ վարկանիշ ունեցող ստորաբաժանումներից մեկն էր։
Բենժամեն Ռաբյե
Արվեստի ծաղկում
1917 թվականի հուլիսին մահանում է Բենժամինի որդին, որի հետևանքով Բենժամինը Լիում վաճառում է իր տունը ։
Վլադիսլավ Բորտնովսկի
Միջպատերազմական շրջան
1932 թվականի հունվարի 1-ին Բորտնովսկիին տրվել է Բրիգադիր գեներալի կոչում Լեհաստանի նածագահ Իգնացի Մոսցիցկիի կողմից ։ Սկսած 1935 թվականի հոկտեմբերի 12-ից նա ծառայել է Տորունի զինված ուժերի գլխավոր ինսպեկտոր։ 1938 թվականի աշնանը Բորնովսկին դարձավ Սիլեսիայի անկախ օպերացիոն խմբի հրամանատար և գլխավորեց Չեխոսլովակիայի տարածքի օկուպացիայի նախապատրաստական գործողությունները համաձայն Մյունխենի համաձայնագրի։ Բորնովսկիի զորքերը օկուպացրին Չեխոսլովակիայի Զաոլզիե տարածքը։ Բորտնովսկիի իրականացրած հաջող օկուպացիայից հետո նրա հեղինակությունը կտրուկ բարձրացավ Լեհաստանում և կարծիք կար, որ նա ծրագրավորում է փոխարինել մարշալ Էդվարդ Ռիդզ-Շմիգլիին գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնում և դրանից հետո մասնակցել 1940 թվականի նախագահական ընտրություններին ։
Naspers
Արտաքին հղղումներ
Կատեգորիա:Մեդիաընկերություններ Կատեգորիա:Համացանցային ընկերություններ Կատեգորիա:Քեյփթաուն Կատեգորիա:Գրահրատարակչություններ Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ Կատեգորիա:2006 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Լրատվամիջոցներ
Սուխայա Բերյոզովկա (Բերյոզովկայի վտակ)
Աշխարհագրություն
Գետաբերանը տեղակայված է Բերյոզովկա գետի ձախ ափում՝ 22 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է, ավազանի տարածքը 104 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է հյուսիսում Սուխայա Բերյոզովկա գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Վլադիսլավ Բորտնովսկի
Միջպատերազմական շրջան
Մինչ 1939 թվականի սեպտեմբերին Գերմանիայի կողմից Լեհաստան ներխուժումը Բորտնովսկիին շնորհվեց դիվիզիայի գեներալի կոչում 1939 թվականի մարտի մեկին և դարձավ Պոմորցի բանակի հրամանատար, որը լեհական բանակներից ամենահյուսիսում տեղակայվածն էր։
Սեպտեմբերյան արշավանք
Լեհաստան ներխուժման ընթացքում, որը լեհերը կոչում էին Լեհաստանի ինքնապաշտպանական պատերազմ, Բորտանովսկին ղեկավարում էր Պոմորցի բանակը։ Լինելով շրջափակված երկու կողմից Նացիստական Գերմանիայի ուժերի կողմից՝ Պոմերցի բանակը ստիպված էր կռվել մի շարք արյունալի ճակատամարտերում և նահանջել Պոզնանի ու Վարշավայի ուղղությամբ։
Սեպտեմբերի 9-ից Բորտանովսկին և իր բանակը անցան Պոզնանի բանակի հրամանատարության ներքո գեներալ Տադեուշ Կուշեբայի գլխավորությամբ։ Դրանից հետո միավորված բանակները մասնակցեցին Բզուրայի ճակատամարտում և ձեռնարկեցին հակահարձակում, որի ժամանակ Բորտանովսկիի ուժերը կռվի բռնվեցին Լովիչի և Սոխաչևի մոտակայքում։
Սեպտեմբերի 14-ին հրամայվեց նահանջել Բզուրա գետի հյուսիսային ափ, որից հետո պարտված բանակները նահանջեցին Վարշավա։ Սեպտեմբերի 21-ին Բորտանովսկին գերի ընկավ գերմանացիների ձեռքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած լեհ զինվորականներ Կատեգորիա:Լեհ պատմաբաններ Կատեգորիա:Լեհ զորավարներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած լեհեր Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած լեհեր
Բենժամեն Ռաբյե
Ստեղծագործական նկարագրություն
Կենսագրագետ Ռավիի Օլիվյե Կալոնը նշում է, որ արվեստագետը հետևում է մատիտի կտրուկությանը և ճշգրտությանը։ Նաև նշել է, որ նրա նկարները կատարվել են արագ, հեշտ, ճշգրիտ։ Որպես ինքնակառավարվող անձնավորություն, Ռաբյեն ինքնուրույն ուսումնասիրել է մարդու անատոմիան, աշխատել է գծերի խճճվածության վրա, որոնք փոփոխում էին շարժման դինամիկան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմիքսների նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրաֆիկներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրականագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Տոնայնություն
Տոնայնություն (tonalite, Tonart), լադի հնչյունաշարի բացարձակ բարձրությունը, լադի հնչյունաշարի դիրքը ըստ բացարձակ բարձրության։ Կոչվում է նաև լադատոնայնություն։ Հավասարաչափ տեմպերացված համակարգում գոյություն ունեն 12 մաժոր և 12 մինոր տոնայնություններ։ Անհավասարաչափ տեմպերացված համակարգերում ամեն մի լադ, որպես կանոն, կապված է հնչյունաշարի որևէ աստիճանին, ուստի դիատոնիկ հնչյունաշարի ամեն մի աստիճանից սկսվում է մի նոր լադատոնայնություն։ Հայկական ժողովրդական երաժշտության մեջ դիատոնիկ հնչյունաշարի սահմաններում միևնույն լադը կարող է ունենալ մաքուր կվարտա հեռավորության վրա գտնվող տարբեր տոնայնություններ։ Դասական ստեղծագործությունը սկսվում և ավարտվում է մեկ՝ գլխավոր տոնայնությամբ, որով և հաճախ անվանվում է։ Ստեղծագործության ընթացքում փոխհաղորդվում են այլ՝ երկրորդական տոնայնություններ։ 20–րդ դարի երաժշտության վերաբերմամբ տոնայնություն հասկացությունը ստացել է ավելի լայն տարողություն՝ միավորելով երաժշտական ստեղծագործության ձայնաբարձրական կազմակերպման բազմաթիվ նոր տարրեր և օրինաչափություններ։ Ժամանակակից երաժշտության մեջ տոնայնությունյան նոր, լայն մեկնաբանումը հաճախ գոյատևում է հին, դասական մեկնաբանման հետ։
Սեբաստիան Ռուլի
Սեբաստիան Ռուլի (լրիվ անվանում՝ Սեբաստիան Օսկար Ռուլի Sebastián Óscar Rulli, ), արգենտինական ծագմամբ մեքսիկացի դերասան և ֆոտոմոդել ։
Կենսագրություն
Սեբաստիան Ռուլին իր կարիերան սկսել է որպես մոդել՝ հանդես գալով Իսպանիայի, Իտալիայի, Շվեյցարիայի, Ֆրանսիայի, Ճապոնիայի, ԱՄՆ-ի և Մեքսիկայի պոդիումներում։ Մեքսիկայում նա ընդունվել է Televisa հեռուստաընկերության արտիստական արվեստների կենտրոն։
Հեռուստատեսությունում Սեբաստիանի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1995 թվականին՝ նկարահանվելով արգենտինական «Ամերիկյան բլուրներ.վերադարձ» հեռուստասերիալում։ 2000 թվականին նկարահանվել է մեքսիկական «Առաջին սեր» հեռուստասերիալում։ Դրանից հետո նա մեծ ճանաչում է ձեռք բերել և նկարահանվել բազմաթիվ հեռուստասերիալներում, այդ թվում «Դասարան 406» և «Ռուբի» հեռուստասերիալներում։
Անձնական կյանք
Սեբաստիանը 2007 թվականի դեկտեմբերի 31-ին ոչ մեծ եկեղեցում, մոտ 30 ընկերների և բարեկամների ներկայությամբ ամուսնացել է իր մանկության ընկերուհի Սեսիլիա Գալյանոյի հետ։ Նրանք ունեցել են որդի՝ Սանտյագոն։ Զույգը բաժանվել է 2011 թվականին ։ Ներկայումս ամուսնացած է մեքսիկացի դերասանուհի Արասելի Արամբուլայի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասաններ Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Արգենտինացի մոդելներ
Ինտերոբանգ
Ինտերոբանգ կամ հարցականչական նշան (‽) (interrobang), 1960-1970-ական թվականներին ամերիկյան տիպոգրաֆիկայում սահմանափակ փորձառական կիրառություն ունեցած կետադրական նշան։ Կցագիր (լիգատուրա) է, որն իրենից ներկայացրել է հարցական և բացականչական նշանների վրադրում։ Շախմատի նշագրության մեջ «!?» նշանակում է քայլ, որն արժանի է ուշադրության, իսկ «?!»-ը՝ կասկածելի քայլ։
Պատմություն
Նշանը 1962 թվականին ստեղծել է New York Advertising Agency գովազդային գործակալության ղեկավար Մարտին Սպեկտրը՝ հաղորդելով հայտնագործության մասին իր սեփական «TYPEtalks Magazine» ամսագրում ։ Այն նախատեսված էր նշանակելու հռետորական հարցը, որն անգլերենում մեծ մասամբ (հատկապես մեկուսացած, այսինքն՝ ոչ տեքստային միջավայրում) համարվում է բացականչություն։
Նշանն առաջին անգամ պատրաստվել է 1966 թվականին Americana տիպոգրաֆիկական գարնիտուրի կազմում, որն արտադրել էր ամերիկյան American Type Founders (ATF) տառաձուլորդական ընկերությունը։ Երկու տարի անց «Remington Rand» ընկերությունը այն ներառել է իր թողարկած գրամեքենաների նշանների շարքում՝ պաշտոնական հաղորդման մեջ մեկնաբանելով, որ այդ նշանը «հանդիսանում է ժամանակակից կյանքի անհավանականությունների լավագույն արտահայտությունը»։ 1996 թվականին «New York Art Studio»-ի դիզայներները մշակել են դրա գծագիրը իրենց հավաքածուների բոլոր տիպոգրաֆիկական գարնիտուրների համար։
Այս նշանն ամենաակտիվ կիրառությունն ունեցել է ամերիկյան ԶԼՄ-ում 1960-ական թվականներին, սակայն հետագայում նրա հանդեպ հետաքրքրությունը մարել է, այդ իսկ պատճառով այն այժմ ավելի շատ ամերիկյան տիպոգրաֆիկայի այցեքարտն է, ոչ թե իրապես օգտագործվող նշան։ Թեպետ անգլիական կետադրության բացը, որն առաջարկել էր լրացնել Մարտին Սպեկտրը, այլ ձևով չի լուծվել։
Նշանն ընդունված է «Յունիկոդ» ստանդարտում, առկա է Arial Unicode MS, Calibri, DejaVu և շատ այլ տառատեսակների լրակազմերում։
Շրջված ինտերոբանգ
Շրջված ինտերոբանգը (⸘) կարող է կիրառվել իսպաներեն, գալիսերեն, աստուրերեն արտահայտությունների սկզբում, քանի որ այդ լեզուներում օգտագործվում են հարցական և բացականչական նշաննների շրջված տարբերակները, կոչվում է gnaborretni (interrobang հետևն առաջ) ։ Սակայն այդ լեզուների ավանդական կետադրության մեջ այս նշանի փոխարեն սովորաբար կիրառվում է հարցական և բացականչական նշանների համադրությունը (¿¡Verdad!? կամ ¡¿Verdad?! [Իրո՞՜ք]) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կետադրություն Կատեգորիա:Տիպոգրաֆիկա Կատեգորիա:Տպագրական նշաններ
Ջուլիան Բրիմ
Ջուլիան Ալեքսանդր Բրիմ (Julian Alexander Bream, ), անգլիացի դասական կիթառահար և լյուտնյա նվագող։ 20-րդ դարի ամենանշանավոր դասական կիթառահարներից մեկը ։
Կիթառ նվագել սովորել է հոր ղեկավարությամբ, տասնչորս տարեկանում առաջին անգամ մենահամերգով հանդես է եկել Չելտնեմում։ Բրիմը շարունակել է կատարելագործվել որպես կիթառահար Թագավորական երաժշտական քոլեջում  սովորելու ընթացքում (կիթառ այնտեղ չէին դասավանդում, և Բրիմը սովորել է  դաշնամուրի և թավջութակի դասարաններում)։ 1950-ականների առաջին կեսին նա հաջողությամբ ելույթ է ունեցել Բրիտանիայի քաղաքներում, իսկ 1954 թվականին Շվեյցարիայում ունեցած համերգներից հետո՝ ամբողջ Եվրոպայում։ 1957 թվականին Բրիմը դարձել է Բրիտանիայում առաջին կատարողը, որը կիթառի համերգ է տվել Էյտոր Վիլա Լոբոսի նվագախմբի հետ (դրանից մեկ տարի առաջ նա անձամբ ծանոթացել էր կոմպոզիտոր հետ), իսկ մեկ տարի անց նշել է նորամուտն ԱՄՆ-ում։
Կիթառահարի կարիերային զուգահեռ Բրիմը 1950 թվականից սկսել է նվագել Վերածննդի լյուտնյա և շուտով դարձել է այդ գործիքը նվագողներից լավագույններից մեկը։ Երգիչ Փիթեր Պիրսի հետ միասին նա կատարել է եղիսաբեթյան դարաշրջանի ստեղծագործություններ ձայնի և լյուտնյայի համար՝ վերածնելով հետաքրքրությունն այդ ժանրի հանդեպ և ոգևորելով մի շարք ժամանակակից կոմպոզիտորերի՝ հորինելու երգեր ձայնի և կիթառի համար։  1959 թվականին Բրիմը հիմնադրել է «Julian Bream Consort» անսամբլը, որը կատարել է հնադարյան երաժշտություն։ Բրիմի երգացանկում ընդգրկվել են նաև նոր ստեղծագործություններ, որ հատուկ նրա համար գրել են Մալքոլմ Առնոլդը (Համերգ կիթառի համար նվագախմբի հետ, Ֆանտազիա կիթառի համար սոլո), Բենջամեն Բրիտտենը (Նոկտյուրնալ Ջոն Դոոլենդի թեմայով), Լեննոքս Բերքլին (Համերգ, Սոնատինա, Թեմա վարիացիաներով), Լեո Բրաուերը (Համերգ №3, Սոնատ) և այլ շատ կոմպոզիտորներ։
Ջուլիան Բրիմն ընդգրկվել է Gramophone ամսագրի փառքի սրահում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Արմյանե ի վոյնա
«Արմյանե ի վոյնա» (ռուս.` "Армяне и война" - «Հայերը և պատերազմը»), պատկերազարդ ռուսերեն ամսագիր։ Հրատարակվել է Օդեսայում 1916 թ-ի մարտից 1917-ի փետրվարը։ Լուսաբանել է հայկական կյանքը առաջին աշխարհամարտի ժամանակ՝ նպատակ ունենալով ռուսական հասարակայնությանը ծանոթացնել հայ իրականությանը։ Հրապարակել է հոդվածներ հայկական հարցի, հայ կամավորական շարժման, Կովկասյան ճակատի ռազմական գործողությունների, հայ գաղթականների, հայկական գաղթավայրերի և այլնի վերաբերյալ, Հայաստանին նվիրված գեղարվեստական գործեր։ Ամսագրին գործակցել են հայ և ռուս գրականագետներ, հասարակական գործիչներ և թղթակիցներ Ա. Ջիվելեգովը, Մ. Բերբերյանը, Գ. Չալխուշյանը, Մ. Շահինյանը, Ա. Շատուրյանը, Յուրի Վեսելովսկին, Ս. Գորոդեցկին և ուրիշներ։ Ունեցել է մշտական խորագրեր՝ «Հայկական կյանքի ժամանակագրություն», «Հայկական կոմիտեներ», «Մամուլի տեսություն» և այլն։
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն (American Relief Administration; ARA), կազմակերպություն, որ հիմնել է ԱՄՆ-ի կոնգրեսը 1919 թվականի փետրվարին, առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի տուժած բնակչությանը օգնություն ցույց տալու նպատակով։ Ղեկավարն էր Հ. Հավերը։
Պոնս (Տրիպոլիի կոմս)
Պոնս Թուլուզցի (Pons de Toulouse, ), 1112 թվականից Տրիպոլիի կոմս։ Բերտրան Թուլուզցու որդին։
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն
Պատմություն
Կոնգրեսը 100 միլիոն դոլար է հատկացրել օժանդակելու Եվրոպայի ժողովուրդներին, ինչպես նաև «ներկայիս կամ անցյալին Փոքր Ասիայի մեջ Թուրքիայի հպատակ հայերին, սիրիացիներին, հույներին և այլ քրիստոնյա ու հրեա ազգաբնակչությանը»։