cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յասոնաս Ապոստոլոպուլոս
Ակտիվիզմ
2022 թվականին, Եվրախորհրդարանի միջոցառման ժամանակ ելույթից հետո, որտեղ նա մեղադրում էր Հունաստանի առափնյա պահակախմբին Եգեյան ծովն անցնելու փորձ կատարած ներգաղթյալների խեղդվելու մեջ, նա դարձավ հունական աջակողմյան լրատվամիջոցների առցանց ոտնձգությունների թիրախը  ։
Նա քննադատում է Հունաստանի վերաբերմունքը փախստականների նկատմամբ։ Նա պնդում է, որ Հունաստանը մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ է կատարում և Եգեյան ծովում՝ փախստականներին հետ մղում, ինչը անօրինական է ։
Նա հեղինակել է «Հենց Սիցիլիայի առջև. միգրացիոն ճգնաժամ Միջերկրական ծովում» գլուխը ''«Նորեկները որպես սոցիալական փոփոխության գործակալներ. սովորելով իտալական փորձից»'' (2021) գրքում, որը հրատարակվել է «FrancoAngeli»-ի կողմից։
Իտալիայի տնտեսություն
Իտալիան զարգացած ինդուստրիալ-ագրարային պետություն է։ Արժույթը 2002 թվականից եվրոն է։ Իտալիան տնտեսության մեծությամբ եվրագոտում երրորդն է ։ Երկրի տնտեսության համար ավանդաբար բնորոշ են եկամուտների մակարդակի և տնտեսական մասնագիտացման մեծ տարածաշրջանային տարբերությունները ։ Երկրի հյուսիսում արդյունաբերական զարգացած ինդուստրիալ և հետինդուստրիալ օջախներին բարձր համամասնությամբ ստվերային տնտեսությամբ դիմակայում է հետամնաց ճգնաժամային հարավը ։
2008 թվականի համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամից հետո երկիրը մտել է երկարաժամկետ ռեցեսիայի մեջ, որը բնորոշվում էր արտաքին պարտքի աճով, գործազրկության մինչև ռեկորդային հասնող բարձրացմամբ, արտադրության և այլ գործարար ակտիվության անկմամբ  ։ Երկրի համար կարևոր խնդիրներից է նաև ներգաղթի հաշվին բնակչության արագ աճը, որը 2000-ական թվականներին մի քանի անգամ գերազանցել է ՀՆԱ-ի աճման տեմպերը ։
Վիճակագրություն
Աղյուսակում ներկայացված է 1980-2018 թվականների Իտալիայի հիմնական տնտեսական ցուցիշները ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի տնտեսություն
Թոմաս Դելանի
Թոմաս Ժոզեֆ Դելանի (Thomas Joseph Delaney, ), դանիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ով ներկայումս հանդես է գալիս գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդ» ակումբում։
Կոպենհագեն
Դելանին նորամուտը նշել է 2008 թվականի օգոստոսին՝ մասնակցելով «Կոպենհագենի» ոչ պաշտոնական ընկերական հանդիպման։ 2008-09 մրցաշրջանի առաջին կեսը երիտասարդական թիմում անցկացնելուց հետո նա ընդգրկվեց առաջին թիմի կազմում։ Նա իր նորամուտը նշեց «Նորդվեստի» դեմ անցկացված կիսաեզրափակչում։ Պատասխան հանդիպումը Դելանին սկսեց մեկնարկային կազմում և փոխարինվեց 60-րդ րոպեին։
2009 թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց հիմնական թիմ։ Առաջին խաղն անցկացրեց 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ «Սյոններիյուսկ» ակումբի դեմ։
2013 թվականի հուլիսի 6-ին Դելանին երկարաձգեց պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2015 թվական և ստացավ 8-րդ համարի մարզաշապիկը ։ Հաջորդող մրցաշրջանում նա պարբերաբար հայտնվում էր մեկնարկային կազմում՝ իր նախընտրած դիրքում, նաև այն խաղերում, ինչպիսիք են Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում անցկացվող խաղերը «Յուվենտուս», «Ռեալ Մադրիդ» և «Գալաթասարայ» ակումբների դեմ անցկացված խաղերը։ Ընդամենը կես տարի անց էլ Դելանին ստացավ ավագի թևկապը։
2015 թվականի մայիսի 16-ին «Կոպենհագենը» նվաճեց դանիական գավաթը, իսկ Դելանին ճանաչվեց խաղի լավագույն խաղացող։
Վերդեր Բրեմեն
2016 թվականի օգոստոսի 17-ին «Վերդերը» հայտարարեց, որ 2017 թվականի հունվարին Թոմաս Դելանին կհամալրի թիմի շարքերը ։ 2017 թվականի փետրվարի 17-ին նա հեղինակեց իր առաջին գոլը ակումբի կազմում՝ ապահովելով իր թիմի հաղթանակը «Մայնցի» դեմ 2:0 հաշվով։ Դա թիմի առաջին հաղթկանակն էր 2017 թվականին՝ իրար հաջորդող 4 պարտություններից հետո ։
2017 թվականի ապրիլի 1-ին Դելանին հողինակեց իր կարիերայի առաջին հեթ-թրիքը «Ֆրայբուրգի» դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց 5-2 հաշվով ։
Կարիերան հավաքականում
Դելանին Դանիայի Մ18 հավաքականում նորամուտը նշեց 2008 թվականի հոկտոմբերին, անցկացրեց ընդհանուր 3 հանդիպում։ Նա անցկացրեց 11 հանդիպում Դանիայի Մ19 հավաքականում։
2010 թվականի օգոստոսի 11-ին նորամուտը նշեց Դանիայի Մ21 հավաքականում։
Դանիայի ազգային հավաքականում նորամուտը նշեց 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ 2014 թվականի Աշխարհի Առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում Մալթայի հավաքականի դեմ անցկացվող հանդիպման ժամանակ։ 2018 թվականի մայիսին հայտարարվեց, որ Դելանին իր հավաքականի հետ մեկնելու է Ռուսաստան՝ մասնակցելու Աշխարհի առաջնությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Պիտ Թաունսենդ
Փիթեր (Փիթ) Դենիս Բլենդֆորդ Թաունսենդ (Peter Dennis Blandford Townshend,), բրիտանացի ռոք կիթառահար, երգիչ, երգերի հեղինակ ։ Հայտնի է որպես The Who խմբի հիմնադիր և գրեթե բոլոր երգերի հեղինակ, որը կոչվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ խմբերից մեկը ։
Չնայած դրան, որ նա հիմնականում հայտնի է որպես կիթառահար, նա նաև հանդես է եկել որպես երգիչ, ստեղնահար, ինչպես նաև այլ գործիքներ է նվագել՝ բանջո, ակորդեոն, սինթեզատոր, դաշնամուր, բաս կիթառ և հարվածային գործիքներ, ձայնագրելով իր սոլո ալբոմները, The Who-ում, որպես այլ արվեստագետների հյուր երաժիշտ։
Բրիտանական Classic Rock ամսագիրն ընդգրկել է նրան բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն կիթառահարների ցանկում ։
Ունի լուրջ լսողական խնդիրներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի երգիչներ Կատեգորիա:Անգլիացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Անավարտ հոդվածներ երաժշտության մասին Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ
Վիտալի Սյոմին
Վիտալի Նիկոլաևիչ Սյոմին (Вита́лий Никола́евич Сёмин, ), ռուս գրող։
Սմբատ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
Սմբատ Բագրատունի անունով անձինք Հայաստանում իշխել են՝
Վիտալի Սյոմին
Կենսագրություն
Վիտալի Սյոմինը ծնվել է 1927 թվականին Դոնի Ռոստովում` ծառայողի ընտանիքում։ 1942-1945 թվականներին հարկադիր աշխատանք է կատարել Գերմանիայում, 1948-1953 թվականներին սովորել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ֆակուլտետում (հեռացվել է, երբ հայտնի է դարձել նրա Գերմանիայում լինելու մասին), 1953-1954 թվականներին աշխատել է Կույբիշևի ՀԷԿ-ի շինարարությունում, 1954-1957 թվականներին հեռակա սովորել է Տագանրոգի մանկավարժական ինստիտուտում, 1954-1956 թվականներին եղել է գյուղական դպրոցի ուսուցիչ։ 1956-1957 թվականներին Սյոմինին թույլատրել են վերադառնալ Ռոստով և դասավանդել ավտոտրանսպորտային տեխնիկումում, 1958-1962 թվականներին եղել է «Երեկոյան Ռոստով» թերթի գրական աշխատակից, 1963 թվականից` Ռոստովի հեռուստատեսության գրական-դրամատիկական հաղորդումների խմբագիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ
Թայլեր Բլեքբերն
Թայլեր Բլեքբերն (Tyler Blackburn, ), ամերիկացի դերասան և երգիչ։
Մանկություն
Թայլեր Բլեքբերնը ծնվել է 1986 թվականի հոկտեմբեր 12֊ին, Կալիֆորնիա նահանգի՝ Բերբանկ քաղաքում։ Նա ունի երեք եղբայր ու քույր։ Ունի Չեխիական, Շվեդական արմատներ։
Կարիերա
Թայլեր Բլեքբերն, ամերիկացի երգիչ և դերասան էֆկ։ Նա սկսել է իր կարիերան 2002 թվականից, երբ նկարահանվում էր Nickelodeon Unfabulous սերիալում։ Հաջորդ տարում նա նկարահանվեց կարճամետրաժ ֆիլմում։ 2005 թվականին նա նկարահանվում էր «Ամենամոտ հարազատները» ֆիլմում։ 2010 թվականին նա նկարահանվում է «Մեր կյանքի օրերը» ֆիլմում։ 2010 թվականի հոկտեմբերից նա սկսեց նկարահանվել «Հմայիչ խաբեբաները» ֆիլմում, Կալեբ Ռիվերսի դերում։
Ֆիլմագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Անդրեյ Եշչենկո
Անդրեյ Օլեգովիչ Եշչենկո (Андрей Олегович Ещенко, ), ռուս ֆուտբոլիստ, ռուսական «Սպարտակ» ակումբի պաշտպան։
Կենսագրություն
Անդրեյը ծնվել է 1984 թվականի փետրվարի 9-ին Իրկուտսկում ։ Նա յոթ տարի զբաղվել է բասկետբոլով։ Երբ Անդրեյը եղել է 9 տարեկան, նրա ծնողները զոհվել են բնակարանում տեղի ունեցած հրդեհից։ Դրանից հետո ապրել է տատի հարազատ քրոջ՝ Լյոբով Անդրեևնայի մոտ ։ 9 տարեկան հասակում Եշչենկոն ընկերոջ խորհրդով սկսել է հաճախել ֆուտբոլի խմբակ ։
Նրա առաջին մարզիչը եղել է Եվգենի Լենսկին։ Եվգենին սկսել է խաղալ հարձակվողի դիրքում ։ Մանկական և պատանեկան տարիքում աչքի է ընկել աշխատունակությամբ և ուժեղ բնավորությամբ ։ Եշչենկոն եղել է Իրկուտսկի հավաքականի ավագը. հավաքականը, որում ընդգրկված էին 1984 թվականին ծնված ֆուտբոլիստներ, հանդես էր գալիս Ռուսաստանի առաջնությունում և զբաղեցրել է 2-րդ տեղը խմբային փուլում՝ եզրափակիչ խաղերում զիջելով միայն Նովոկուզնեցկին ։ Այդ խաղերին ներկա էր Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության նախագահ Վյաչեսլավ Կոլոսկովը, ում հետ Անդրեյ լուսանկարվել է ։
«Զվեզդա» (Իրկուտսկ)
Իր մասնագիտական կարիերան սկսել է 2003 թվականին Իրկուտսկի «Զվեզդա» ակումբում, որը հանդես էր գալիս Ռուսաստանի Երկրորդ դիվիզիոնում ։ Թիմում ընդգրկվել է հավաքների ժամանակ լավ հանդես գալու շնորհիվ. այդ հանդիպումներից մեկում նա գլխով գոլ է խփել ։ Հավաքների ավարտին նրան առաջարկվել է եռամյա պայմանագիր ։ Առաջին մրցաշրջանի ընթացքում նա թիմում անցկացրել է 15 հանդիպում և դարձել 1 գոլի հեղինակ, ինչպես նաև հանդես է եկել «Զվեզդայի» 2-րդ կազմում ։ «Զվեզդան» այդ մրցաշրջանում զբաղեցրել է 4-րդ տեղը՝ միայն խփած և բաց թողած գոլերի տարբերությանմբ զիջելով բրոնզե մեդալակիր Օմսկի «Իրտիշկին»։ 2004 մրցաշրջանում Եշչենկոն ակումբի կազմում անցկացրել է 27 խաղ և խփել 2 գնդակ, «Զվեզդան» այդ մրցաշրջանում զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։
Ինքը՝ Եշչենկոն, նշում է, որ հենց «Զվեզդայում» է ինքը ձևավորվել որպես ֆուտբոլիստ և ձեռք բերել ֆիզիկական լավ մարզավիճակ ։ Նա նաև բարձր է գնահատել իր մարզիչ Բորիս Լավրովի աշխատանքը ։ Ակոմբի կազմում նա ընդհանուր անցկացրել է 47 խաղ և դարձել է 3 գնդակի հեղինակ։
«Խիմկի»
2004 թվականի նոյեմբերին Սարանսկում անցկացվել է «Հույս» երիտասարդական մրցաշարը, որտեղ «Արևելք» հավաքականի կազմում հանդես եկող Եշչենկոյին նկատել են Խիմկիի սկաուտները։ Մրցաշարում իր թիմը զբաղեցրել է վերջին 6-րդ տեղը ։ 2005 թվականի հունվարի սկզբին նա առանց զննման պայմանագիր է կնքել «Խիմկիի» հետ, որը հանդես էինք գալիս Առաջին դիվիզիոնում ։ Նրա տեղափոխության նախաձեռնողներից մեկը եղել է Անդրեյ Չերվիչենկոն ։ Ակումբը նրա համար վճարել 400 000 եվրո ։ Ակումբում նա հանդես է եկել 13 համարի մարզաշապիկով։
«Խիմկիում» նա դարձել է հիմնական կազմի խաղացող մարզիչ Պաուլ Յակովենկոյի օրոք ։ Յակովենկոն նրա հետ պարապել է ֆիզիկական վարժություններ և տեխնիկա՝ երբեմն մեկ օրում անցկացնելով չորս մարզում ։
2004/05 մրցաշրջանում Եշչենկոն ակումբի հետ հասավ մինչև Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակիչ, որտեղ «Խիմկին» զիջել է «ԲԿՄԱ»-ին նվազագույն հաշվով (1:0)։ Եշչենկոն մասնակցեց եզրափակիչ հանդիպմանը, շատերը նշել են, որ նրա հաջող խաղը ընդդեմ ԲԿՄԱ-ի հարձակվող Վագների Լավի դեմ Խաղալով «Խիմկի» Եշչենկոն լավագույնս է դրսևորվել աջ պաշտպանի դիրքում, որից հետո շատերը նրան ճանաչել են մրցաշրջանի հայտնություն և Ռուսաստանի ամենահեռանկարային խաղացողներից մեկը ։. 2005 մրցաշրջանում ակումբի կազմում՝ Առաջին դիվիզիոնում, անցկացրել է 34 խաղ և խփել 2 գոլ։ «Խիմկին» այս մրցաշրջանում գրավել է 4-րդ տեղը՝ զիջելով միայն «Կամազին», Նալաչիկի «Սպարտակին» և «Լուչ-Էներգիային»։
«Դինամո» (Կիև)
2006 թվականի հունվարին Կիևի «Դինամոյի» հետ մեկնել է հավաքների ԱՄԷ-ում ։ «Դինամո» տեղափոխվելու գործերով զբաղվում էր իր գործակալը Ալեքսեյ Սաֆոնովը ։ Եշեկոն կարող էր տեղափոխվել նաև «Մոսկվայի Դինամո», Սպարտակ կամ Լոկոմոտիվ ։ 2006 թվականի փետրվարին մասնակցել է Առաջին ալիքի գավաթի խաղարկությանը, որը տեղի է ունեցել Իսրայելում ։
«Դինամոում» նա սկզբում խացղացել է վարձավճարով ։ 2006 թվականի ապրիլին նա հնգամյա պայմանագիր է կնքել «Դինամոյի» հետ. Նրա տրանսֆերի համար Դինամոն վճարել է 1 200 000 եվրո ։ Ակումբի կազմում նա հադես էր գալիս 33 համարով։ 2006 թվականի մարտի 5-ին Եշչենկոն նշեց իր նորամուտը Ուկրաինայի առաջնությունում՝ Մարիուպոլի «Իլիչևեց» ակումբի դեմ արտագնա խաղի (1:2) 72-րդ րոպեին փոխարինելով Օլեգ Գուսևին։
2005/06 մրցաշրջանում Եշչենկոն Դինամոյի հետ դարձել է Ուկրաինայի առաջնության արծաթե մեդալակիր և Ուկրաինայի գավաթակիր։ 2006 թվականի հուլիսի 16-ին, «Դինամոն» նվաճել է Ուկրաինայի Սուպերգավաթը, եզրափակչում հաղթելով Դոնեցկի «Շախտյորին» (2:0)։ «Դինամոյի» կազմում առաջնությունում անցկացրել է 11 հանդիպում և խփել 1 գոլ, Գավաթի խաղարկությունում՝ 2 խաղ, իսկ Ուկրաինայի երիտասարդական առաջնությունում՝ 3 խաղ։
2006 թվականի ամռանը Եշչենկոն վարձակալական հիմունքներով կես տարով տեղափոխվեց Մոսկվայի «Դինամո»։ Թիմում վերցրել է 28 համարը։ Ռուսաստանի առաջնությունում Անդրեյ իր նորամուտը նշել է 2006 թվականի օգոստոսի 4-ին մոսկվայի «Տորպեդոյի» դեմ արտագնա խաղում (3:0), մասնակցեդլով ամբողջ խաղին։ Այս խաղից հետո, որում "Դինամոն" պարտվել էր Դինամոյի գլխավոր մարզչի պաշտոնից հեռացվել է Յուր Սյոմինը ։ 2006 մրցաշրջանում Եշչենկոն Մոսկվայի «Դինամոյի» կազմում անցկացրել է 9 խաղ։
2007 թվականի հունվարին նա վերադարձել է «Դինամո» (Կիև)։ 2006/07 Եշչենկոն խաղացել է «Դինամո-2» ակումբում, որը հանդես էր գալիս Առաջին լիգայում։ «Դինամո-2»-ի կազմում նա անցկացրել է 9 հանդիպում, որոնցում խաղացել է ընդհանուր առմամբ 90 րոպե։
2007 թվականի ամռանը Եշչենկոն վարձակալական հիմունքններով տեղափոխվեց Դնեպրոպետրովսկի Դնեպր ակումբ։ Թիմում վերցրել է 13 համարը ։ Դնեպրի կազմում իր նորամուտն նշել է 2007 թվականի օգոստոսի 26-ին Ուժգորոդի «Զակարպատյա» ակումբի դեմ տնային խաղում (0:0)։ Դնեպրի կազմում առաջնությունում ընդհանուր առմամբ անցկացրել է առաջնությունում նա անցկացրել է 20 հանդիպում, իսկ երիտասարդական առաջնությունում՝ 7 հանդիպում։ 2008 թվականի օգոստոսին անցկացրել է 2 հանդիպում ՈՒԵՖԱ-ի Գավաթի որակավորման փուլում ընդդեմ շվեյցարական «Բելինցոնա» ակումբի։ Երկու հանդիպումների արդյունքում «Դնեպր» լքել է մրցաշարը։ 2009 թվականի սկզբին վարձավճարով տեղափոխվել է Կիևի «Արսենալ»։ Եշչենկոն թիմում վերցրեց 29 համարը ։ Նոր ակումբի կազմում Ուկրաինայի առաջնությունում իր նորամուտը նշեց 2009 թվականի մարտի 1-ին «Խարկովի» դեմ տնային խաղում խաղում որն ավարտվեց (1:0) հաշվով, հօգուտ «Արսենալի»։ 2008/09 մրցաշրջանում Եշչենկոն Արսենալի կազմում անցկացրել է 11 խաղ։ 2010/11 Մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ թիմում վերցրել է 99 համարը ։ Այս մրցաշրջանում նա թիմի հետ հասավ մինչև Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակիչ, որտեղ Արսենալը պարտվել է Կիևի «Դինամոյին» (2:0) հաշվով։ Ուկրաինայի առաջնությունում 2010/11 մրցաշրջանում Եշչենկոն Արսենալի կազմում առանց փոխարինման խաղացել է բոլոր 30 խաղերում, ինչպես նաև ստացել 2 դեղին քարտ։ Ընդհանուր «Արսենալի» կզմում նա խաղացել է առաջնության 67 խաղերում, որոնցում խփել է 1 գնդակ։ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում «Արսենալի» կազմում նա անցկացրել է 5 հանդիպում։
«Վոլգա»
2011 թվականի ամռանը պայմանագիր է կնքել Նիժնի Նովգորոդի «Վոլգայի» հետ որպես ազատ գործակալ։ Եշչենկոն վերադարձել է Ռուսաստան, որպեսզի ընդգրկվեի ազգային հավաքականի կազմում. :Թիմում նա վերցրեց 50 համարի մարզաշապիկ ։ Թիմում մնացել է կես տարի և մասնակցել Ռուսաստանի առաջնության 12 խաղերի։
«Լոկոմոտիվ» (Մոսկվա)
2012 թվականի նոյեմբերի 4ին Մոսկվայի «ԲԿՄԱ»-ի հետ արտագնա խաղում Եշչենկոն խփել է իր առաջին գոլն Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» կազմում (1:2) ։
«Անժի»
2013 թվականի հունվարի 12-ին «Լոկոմոտիվի» և «Անժիի» կայքերը հայտարարեցին, որ պաշտպանը տեղափոխվելու է Մախաչկալայի ակումբ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 1 միլիոն եվրո ։ Պայմանագիրը ստորագրվել է 3 տարով ։
Վնասվածքից հետո «Անժիի» կազմում առաջին հանդիպումն անցկացրել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, Եվրոպայի լիգայի 2013/2014 մրցաշրջանի խմբային փուլի «Տոտենհեմի» դեմ, խաղադաշտ դուրս գալով 56-րդ րոպեին Սերդերա Սերդերովայի փոխարեն.
«Կուբան»
2014 թվականի հուլիսի 1-ին, Անդրեյ Եշենոկն վարձավճարով «Անժից» տեղափոխվել է «Կուբան» հետագայում ֆուտբոլիստին գնելու իրավունքով.
«Անժի»
2015/2016 մրցաշրջանում Եշչենկոն վերադարձել է «Անժի»։
2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Գավաթի խաղարկության 1/8 եզրափակչում՝ «Կրասնոդարի» դեմ խաղում խփեց իր առաջին գոլը հօգուտ Մախաչկալայի ակումբի, սակայն «Անժին» զիջել է 1:3, և դուրս մնացել խաղարկությունից։.
«Դինամո»
2016 թվականի փետրվարին Եշչենկոն վարձավճարով «Անժիից» տեղափոխվեց Մոսկվայի «Դինամո» :.
«Սպարտակ»
2016 թվականի հունիսի 16-ին ազատ գործակալի կարգավիճակով պայմանագիր է ստորագրել «Սպարտակի» հետ։
Կարիերան հավաքականում
2005 թվականին Եշչենկոն նշեց իր նորամուտը Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի (մինչև 21) կազմում ։ Ընդհանուր առամամբ ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական մրցաշարերում երիտասարդական հավաքականում անցկացրել է 9 խաղ ։ Ռուսաստանի օլիմպիական հավաքականում անցկացրել է 4 խաղ :Խաղում էր Ռուսաստանի երկրորդ հավաքականի կազմում, որտեղ անցկացրել է 2 խաղ և խփել 1 գնդակ (Լիտվայի դեմ խաղում)։
2012 թվականի օգոստոսի 15-ին Ռուսաստանի ֆուտբոլի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ֆաբիո Կապելլոն Եշչենկոյին հրավիրել է Կոտ դ՛Իվուարի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին, սակայն նա խաղադաշտ այդպես էլ դուրս չի եկել ։ Եշչենկոյի դեբյուտ հավաքականի կազմում տեղի է ունեցել 2012 թվականի սեպտեմբերի 11-նի 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում, Իսրայելի հավաքականի դեմ խաղում ։
2013 թվականի մարտի 31-ին Անդրեյ պատռել է ծնկի խաչաձև կապանները և չի մասնակցել մրցաշարի ընտրական փուլի հանդիպումներին, որոնք տեղի են ունեցել 2013 թվականին։ 2013 թվականի նոյեմբերին, Անդրեյը ապաքինվել է վնասվածքից և նորից հրավեր ստացել ազգային հավաքականից, նոյեմբերի 15-ին մասնակցելով Սերբիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին, երկրորդ խաղակեսում փոխարինման դուրս գալով՝ Ալեքսեյ Կոզլովի փոխարեն ։
Աշխարհի առաջնություն 2014
Եշչենկոն ընդգրկվել է Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի վերջնական կազմում մասնակցելով Բրազիլիայում կայանալիք 2014 թվականի աշխարհի առաջնությանը և մասնակցել երկու հանդիպման (Հարավային Կորեայի և Բելգիայի դեմ)։ Այդ խաղերի, ինչպես նաև Ալժիրի հավաքականի հետ հանդիպման արդյունքներով Ռուսաստանի հավաքականը զբաղեցրել է երրորդ տեղը խմբում և դուրս մնացել առաջնությունից, չանցնելով փլեյ-օֆֆ։
Անձնական կյանք
2006 թվականին Անդրեյ ամուսնացել է Մարիի Եշչենկոյի հետ, 2013 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Ալիսան. 2014-ին զույգը բաժանվել է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Դինամո Կիևի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խիմկիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Նաչո Ֆերնանդես
Ակումբային կարիերա
Նաչոն Մադրիդի տեղաբնիկ է։ Նա Ռեալ Մադրիդի սան է, որի անդամ է դարձել 10 տարեկան հասակում։ Պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշել է 2009-2010 մրցաշրջանում Սեգունդայում։ Սեգունդայում անց է կացրել 2 ամբողջական մրցաշրջան։ 2011 թվականի ապրիլի 23-ին Իսպանիայի առաջնության Վալենսիայի դեմ խաղում իր առաջին խաղն է անցկացրել Ռեալ Մադրիդի հիմնական կազմում, որի ժամանակ «թագավորական ակումբը» հաղթել է 6:0 հաշվով ։ Երկրորդ հանդիպումն անցկացրել է մեկ շաբաթ անց, սակայն նրա ակումբը պարտվել է Ռեալ Սարագոսային ։
2011 թվականի ամռանը մասնակցություն է ունեցել հյուսիսամերիկյան տուրնիրում, խաղացել է «Լոս Անջելես Գալաքսի», «Գվադալախարա», «Ֆիլադելֆիա Յունիոն» ֆուտբոլային ակումբների դեմ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 2-ին պաշտոնապես ստացել է 27 համարի մարզաշապիկը, բայց Ժոզե Մոուրինյոյի որոշմամբ որոշ ժամանակ շարունակել է խաղալ Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայում ։ Ռաուլ Ալբիոլի հեռանալուց հետո սկսեց խաղալ 18 համարի մարզաշապիկով։
2013 թվականի նոյեմբերի 27-ին Չեմպիոնների լիգայի խաղի 27-րդ րոպեին փոխարինել է Խեսե Ռոդրիգեսին, իսկ Սերխիո Ռամոսը հեռացվել էր։
2017 թվականի փետրվարի 11-ին՝ Օսասունայի դեմ խաղում Նաչոն անցկացրեց իր 100-րդ հանդիպումը Ռեալի կազմում։
Միջազգային կարիերա
Մասնակցել և հաղթել է Իսրայելում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում։
Առաջին անգամ Իսպանիայի ազգային հավաքական է հրավիրվել 2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ Շվեյցարիայի դեմ ընկերական խաղի համար։ Իր դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 10-ին՝ փոխարինման դուրս գալով Չիլիի դեմ խաղում ։
Անձնական կյանք
Նաչո Ֆերնանդեսի եղբայրը՝ Ալեխանդրո Ֆերնանդես Իգլեսիասը, նույնպես ֆուտբոլիստ է։
Սաշա Չաջո
Սաշա Չաջո (Саша Чађо, ), սերբ բասկետբոլիստուհի, ով խաղում է հարձակվող պաշտպանի դիրքում։ Հանդես է գալիս թուրքական «Իստանբուլ» ակումբում (Թուրքական լիգա)։ 2015 թվականին Սերբիայի հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն։
Նաչո Ֆերնանդես
Անձնական կյանք
2014 թվականի մայիսի 31-ին ամուսնացել է իր վաղեմի ընկերուհի Մարիա Կորտեսի հետ։ Ունի 2 զավակ՝ դուստրը՝ Ալեխանդրան և որդին՝ Խոսե Իգնասիոն։
Սաշա Չաջո
Հավաքականում
Սաշա Չաջոն հրավիրվել է խաղալու Բոսնիա և Հերցեգովինայի, սակայն նա որոշել է խաղալ Սերբիայի հավաքականում։ 2013 թվականին Սաշա Չոջան Սերբիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը, ինչը եղել է նրա առաջին մասնակցություն խոշոր մրցություններին։ Այդ առաջնության շրջանակներում Սերբիայի հավաքականն անցկացրել է ինը հանդիպում, որոնց ընթացքում Սաշա Չոջան հավաքել է 33 միավոր (դրանից 11 միավորը նա հավաքել է Թուրքիայի հավաքականի, իսկ 10 միավորը՝ Իսպանիայի հավաքականի դեմ խաղում), կատարել է 18 նետում և արժանացել 18 անհատական նկատողության ։ 2014 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ Սերբիայի հավաքականը հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ. Սաշա Չոջան մասնակցել է 7 խաղերից վեցին և հավաքել 22 միավոր (վեցական միավոր է վաստակել Չինաստանի, Թուրքիայի ու Անգոլայի հավաքականների դեմ խաղերում), կատարել 10 նետում և արժանացել 11 անհատական նկատողության ։
Նաչո Ֆերնանդես
Ակումբային վիճակագրություն
2017 թվականի մայիսի 14-ի դրությամբ
Սաշա Չաջո
Հավաքականում
Սերբիայի հավաքականի համար հաղթական դարձած 2015 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Սաշա Չոջան մասնակցել է 10 խաղերից վեցին՝ չխաղալով վերջին վեց հանդիպումներում։ Այդ առաջնությունում նա վաստակել է մեկ միավոր Խորվաթիայի հավաքականի դեմ խաղում, կատարել 7 նետում և արժանացել 7 անհատական նկատողության ։ Դա Եվրոպայի բասկետբոլի կանանց առաջնությունում Սերբիայի հավաքականի առաջին հաղթանակ էր, ինչի շնորհիվ նրանք իրավունք ստացան մասնակցելու 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվելիք Ամառային օլիմպիական խաղերին, որ առաջինն է Սերբիայի բասկետբոլի կանանց հավաքականի պատմության մեջ ։
Նաչո Ֆերնանդես
Միջազգային վիճակագրություն
2017 թվականի հունիսի 7-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Սաշա Չաջո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Մարգարիտա I Դանիացի
Մարգարիտա (Մարգրետե) Դանիացի (Margrete Valdemarsdatter, ), Դանիայի թագուհի 1387 թվականի օգոստոսի 10-ից մինչև 1396 թվականի հունվարի 24-ը, Նորվեգիայի ռեգենտ` 1388 թվականի փետրվարի 2-ից մինչև 1389 թվականի սեպտեմբերի 6-ը և Շվեդիայի թագուհի` 1389 թվականի մարտի 22-ից մինչև 1396 թվականի հունիսի 23-ը ։
Կենսագրություն
Մարգարիտան Դանիայի թագավոր Վալդեմար IV Ատտերդագի դուստրն էր, Նորվեգիայի թագավոր Հակոն Մագնուսսոնի կինը։ Որպես խելացի ու վճռական քաղաքական և պետական գործիչ` նա մեծ հեղինակություն էր վայելում Սկանդինավյան երկրներում ։
Պայքար իշխանության համար
1375 թվականին, երբ Վալդեմար IV-ը մահանում է, նրա անմիջական սերունդներից կենդանի են լինում կրտսեր դուստրը` Մարգարիտան, նրա որդին` Օլաֆը, և մյուս թոռը` ավագ դստեր որդին։ Մարգարիտան հասնում է նրան, որ ռիքսրոդը (թագավորական խորհուրդը) նրան գերադասում է Օլաֆից՝ որպես հանգուցյալ թագավորի ժառանգ։
1380 թվականին` Հակոնի մահից հետո, Օլաֆը ժառանգում է նաև Նորվեգիայի գահը։ Այսպիսով, որպես ռեգենտ Մարգարիտան Օլաֆի անունից ղեկավարում է Դանիան և Նորվեգիան, իսկ 1387 թվականին նրա վաղաժամ մահից հետո Դանիայի և Նորվեգիայի լանդսթինգները (տեղական իշխանությունները) նրան հռչակում են «երկրի տիկին և տիրուհի»։
1380-ականների վերջին Շվեդիայում կրկին պայքար է սկսվում ֆեոդալների և թագավորի միջև։ 1388 թվականին ֆեոդալները դիմում են Մարգարիտային՝ Մեքլենբուրգի արքա Ալբրեխտի դեմ պայքարում իրենց օգնություն ցուցաբերելու համար։ 1389 թվականին Մարգարիտայի զորքերը ջախջախում են Ալբրեխտի զորքերին, որից հետո Մարգարիտան հռչակվում է Շվեդիայի «տիրուհի և տիրակալ»։
Այսպիսով, Շվեդիան, Դանիան և Նորվեգիան, ի դեմս Մարգարիտայի ունենալով մեկ տիրակալ, փաստորեն միավորվում են մեկ պետության մեջ։ Երեք ազգակից սկանդինավյան ժողովուրդների քաղաքական միասնությունն ապահովելու համար Մարգարիտան ամուր իրավական հիմք է ստեղծում։ Մարգարիտան հասնում է նրան, որ սկանդինավյան երեք գահերի ժառանգորդ է ճանաչվում Մարգարիտայի քրոջ` Ինգեբորգե Դանիացու թոռը` Էրիկ Պոմերանցին, և երբ 1397 թվականին Էրիկը չափահաս է դառնում, թագադրվում է որպես ամբողջ Սկանդինավիայի (Կալմարյան միություն) թագավոր։ Միևնույն ժամանակ, իրական իշխանությունը շարունակում մնալ Մարգարիտայի ձեռքում, որը տասնհինգ տարի՝ մինչև իր կյանքի վերջը, կառավարում է որպես բոլոր երեք թագավորությունների դե ֆակտո տիրակալ։
Ներքին քաղաքականություն
Մարգարիտայի ներքին քաղաքականությունն ուղղված էր ազնվականների քաղաքական դերի նվազեցմանը և թագավորական իշխանության ամրապնդմանը։ Նրա օրոք ռիքսրոդը հազվադեպ է գումարվում, բայց ամրապնդվում է կապը թագին ենթակա կենտրոնական և տեղական վարչակազմերի հետ, և հետագա զարգացում է ստանում լանդսթինգի ինստիտուտը` ուղիղ կապ հաստատելով երկրի բնակչության լայն խավերի հետ։ Նա ստեղծում է հատուկ դատական համակարգ, որտեղ հողի սեփականատերերը պետք է հաշվետու լինեին, թե ինչ ճանապարհով են այն ձեռք բերել։ Ֆինանսական ոլորտում նա վարում էր խիստ տնտեսման քաղաքականություն և միայն մեկ անգամ է դիմում արտակարգ հարկի սահմանմանը` սեփական դանիական մետաղադրամի հատումը վերսկսելու նպատակով։
Մարգարիտան երկար ժամանակ բնակվում էր Շվեդիայում։ Այստեղ, օգտվելով այն զիջումներից, որոնց շվեդական ֆեոդալները գնացել էին դեռևս Ալբրեխտ Մեքլենբուրգցու հետ պայքարի ընթացքում, նա իրականացնում է ֆեոդալական հողերի կրճատում` վերդարձնելով դրանք պետությանը և դրանով իսկ իրականացնելով այն, ինչին նախկինում ապարդյուն կերպով փորձում էր հասնել Մագնուս Էրիկսոնը։ Կրճատումն անդրադառնում է նաև եկեղեցական կալվածքների վրա, և հոգևորականությունը հայտնվում է հատկապես ծանր իրավիճակում, քանի որ եկեղեցական հողերի կրճատմամբ զբաղվում էր շվեդական ֆեոդալական վերնախավը` Մարգարիտայի վերահսկողության ներքո։
Արտաքին քաղաքականություն
Մարգարիտան խուսափում էր անդամագրվել սկանդինավյան երկրների այնպիսի միություններում, որոնք պարտավորեցնում էին մասնակցել արտաքին պատերազմներին։ Կազմակերպելով Էրիկ Պոմերանցու ամուսնությունը Անգլիայի թագավոր Հենրի IV-ի դստեր` Ֆիլիպայի հետ՝ Մարգարիտան խուսափում է Ֆրանսիայի դեմ հարձակողական դաշնագրի կնքումից (Հարյուրամյա պատերազմ)՝ սահմանափակվելով հասարակ պաշտպանական դաշնագրով։
Մարգարիտան հետևողական, բայց և զգույշ ու ճկուն քաղաքականություն էր վարում` բանակցային ճանապարհը գերադասելով հարցի ուժային լուծումից, ինչը նրան թույլ էր տալիս խուսափել շվեդական արիստոկրատիայի հետ լուրջ բախումներից։
Համախմբելով ողջ Հյուսիսային Եվրոպան՝ Մարգարիտա Դանիացին դառնում է սկանդինավյան պատմության ամենահայտնի գործիչը։
Թաղված է Ռոսկիլե քաղաքի տաճարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի թագավորներ Կատեգորիա:Իշխող թագուհիներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի միապետեր Կատեգորիա:Ռեգենտներ Կատեգորիա:14-րդ դարի ղեկավարներ Կատեգորիա:Միջնադարյան կանայք Կատեգորիա:Միջնադարյան կառավարիչներ Կատեգորիա:14-րդ դարի անձինք
Կինդեր Սյուրպրիզ
Շոգ կլիմայով երկրների համար Ferrero ընկերությունն ստեղծեց նոր շոկոլադե ձվիկներ և անվանեց Kinder Joy (մանկական ուրախություն)։
«Կինդեր Սյուրպրիզ»-ները հայտնի են ոչ միայն երեխաների շրջապատում, այլ նաև մեծահասակների, որոնք ձվի անակնկալներն են հավաքում։
«Կինդեր Սյուրպրիզ»-ն արգելվում է ներմուծել և վաճառել ԱՄՆ-ի տարածքում, տուգանքը՝ 2500 դոլար՝ յուրաքանչյուր ձվիկի համար։ 1938 թվականին Ամերիկայում ընդունվեց օրենք՝ չվաճառել ոչ ուտելի կոնֆետները, եթե միայն «Կառավարումը հսկողության տակ որակով սննդի, մթերքի և դեղային միջոցների» չնախատեսեց, որ այդպիսի ներդիրները կարող են ունենալ ֆունկցիոնալ նախանշում ։ ԱՄՆ-ում չի թույլատրվում վաճառել այնպիսի կոնֆետներ, որոնք իրենց մեջ պարունակում են խաղալիքներ կամ հուշանվերներ ։
Այն բանից հետո, երբ մշակվեցին շոկոլադե ձվերի պատրաստման նոր ստանդարտներ, որոնք հարմարեցված էին FDA-ի չափանիշներին, այդպիսի քաղցրավենիքի վաճառքը թույլատրվեց (2013 թվականի մարտի 20-ից)։ FDA-ի ներկայացուցիչները և ԱՄՆ հանձնաժողովի կողմից հավաստագրված լաբորատորիայի աշխատակիցներն ավելացրել են արտադրողներին ներկայացվող պահանջները՝ յուրաքանչյուր ձվի մեջ անպայման պետք է լինի պլաստիկ պատիճ, որն այն կբաժանի երկու մասի։ Յուրաքանչյուր պատիճ պետք է ունենա հարմարեցված փոքրիկ գոգավորություն՝ այն բացելու համար, ինչի շնորհիվ անգամ փոքրիկ երեխան կհասկանա, որ դրա ներսում ինչ-որ բան կա։ Բացի այդ, պատիճի մեջ դրված խաղալիքի մասերը չպետք է այնքան փոքր լինեն, որ երեխան կարողանա կուլ տալ ։
Նկարագրություն
Անակնկալով շոկոլադե ձու, ներքին պարունակությունը՝ պլաստիկ կոնֆետներ՝ խաղալիքով կամ հուշանվերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոկոլադ Կատեգորիա:Խաղալիքներ Կատեգորիա:Հավաքորդություն
Կապանու
Կապանու, Դամլիկ Գյադուկ, լեռնագագաթ Հայաստանի Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերի սահմանագլխին, Ծաղկունյաց լեռնաշղթայի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Գտնվում է Վանաձոր քաղաքից մոտ 21 կմ հարավ, Լուսագյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը կազմում է 2781 մ ։ Լեռան լանջին է գտնվում «Թուխ Մանուկ» (Վերիվանք) եկեղեցին (VII դար) և բուժիչ աղբյուր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լոռու մարզի լեռնագրություն
Ոսկեգույն տրախիլեպիս
Տարածվածությունը Հայաստանում
Հայաստանում տարածված Է Արմավիրի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Հանդիպում է թփուտային կամ նոսրանտառային և կիսաանապատային բուսականությամբ խիստ քարքարոտ վայրերում։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմինը բարեկազմ է կամ փոքրինչ լայն, երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (3,8-10,5 սմ), պոչը 1,2-1,5 անգամ երկար է, ինքևահատվող։ Գլուխը մարմնից տարանջատված չէ և ծածկված է խոշոր վահանիկներով։ Աչքերը փոքր են՝ ձուլված շարժուն կոպերով։ Արտաքին ականջային անցքը շատ փոքր է։ Ոտքերը բավական կարճ են։ Մեջքային մակերեսը ծածկված է միանման, մանր, հարթ ու փայլուն թեփուկներով։ Մեջքի ընդհանուր գունավորումը գորշավուն է՝ ոսկեգույն երանգով։ Մեջքային մակերեսի երկայնքով ձգվում են մանր սև խալերից կազմված երկայնակի զոլեր, որոնք, լավ արտահայտված լինելով մարմնի առջևի հատվածում, կարող են անհետանալ հետևի վերջույթների մակարդակին։ Գլխի վահանիկների վրա կա մուգ, տձև խալերից բաղկացած համաչափ նախշ։
Մարմնի կողմնային մակերեսներով, քթանցքից դեպի հետին վերջույթները, անցնում են միաձուլված մուգ բծերից բաղկացած երկայնակի լայն զոլեր՝ սպիտակավուն եզրագծերով։ Զույգ մուգ զոլեր են անցնում նաև պոչի կողմնային մակերեսներով, պոչի եզրն ունի պուտիկավոր նախշ։ Որովայնային մակերեսը բաց դեղնավուն կամ մոխրագույն է։ Երիտասարդ անհատների պոչը կապարագույն է։ Ձմեռում է աշնան կեսերից գարնան կեսերը։
Սննդառություն
Սնվում է մանր հոդվածոտանիներով և փափկամարմիններով։ Զուգավորումը տեղի է ունենում մայիսին։ Հուլիսի կեսերից սեպտեմբերի վերջը էգը ծնում է 3-8 ձագ։ Օգտակար է. ոչնչացնում է վնասատու միջատներին։
Հատուկ պահպանություն
Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Կատեգորիա:Սցինկներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Մոսկովյան հոգևոր կոնսիստորիայի շենք
Մոսկովյան հոգևոր կոնսիստորիայի շենք (Здание Московской духовной консистории), շենք կեղծռուսական ոճով, որը կառուցվել է 1890-ական թվականներին Մոսկվայում։ Նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Վասիլի Սրետենսկին։ Հասցեն՝ Մյասնիցկայա փողոց, տուն № 3։
Պատմություն
Եկատերինա II-ի օրոք այստեղ տեղակայվել է Գաղտնի գրասենյակը (քաղաքական հետախուզության և դատական մարմին XVIII դարի Ռուսաստանում) մենախցերով, որոնք հայտնաբերվել են XIX դարի վերջին շենքերը քանդելու ժամանակ։ Այդ մենախցերից մեկում նստել է Եմելյան Պուգաչովը։ 1801 թվականին շենքերը փոխանցվել են Հանրային խնամածության վարչությանը ։
1833 թվականին երկհարկանի շենքում տեղակայվել է հոգևոր կոնսիստորիան իր արխիվով, որը պարունակում էր մոսկովյան բոլոր եկեղեցիների չափաբերական մատյանները։ 1890-ական թվականներին շինությունները քանդվել են, և 1895 թվականի հուլիսի 31-ին կայացել է նոր շենքի հիմնարկեքը։ Շենքի նախագիծը կեղծռուսական ոճով ստեղծել է ճարտարապետ Վասիլի Սրետենսկին։ Հարևանությամբ ճարտարապետ Պ. Պ. Վինոգրադովի նախագծով կցակառուցվել է եկամտաբեր տուն, որի կահավորված սենյակները հանձնվել են վարձակալությամբ, իսկ առաջին հարկում տեղակայված էին «Մազուրինյան բորսայական արտելի» գրասենյակը և Յուրի Նեչաև-Մալցովի խանութը ։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո շենքում տեղակայվել է Ժողովրդական տնտեսության բարձրագույն խորհուրդը, որի գիտատեխնիկական բաժնին կից ստեղծվել է մեծ ընթերցասրահով գրադարան։ Այստեղ նաև գտնվել են «Տեխնիկատնտեսական բանբերի» խմբագրությունը և պետական տեխնիկական հրատարակչությունների գրախանութը ։
Այժմ շենքում տեղակայված է ՌԴ ՆԳՆ ճանապարհային ոստիկանության գլխավոր վարչությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1895 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Ինչու Հայաստանը պետք է անկախ լինի. Հայաստանի դերն այս պատերազմում
'''Ինչու Հայաստանը պետք է անկախ լինի. Հայաստանի դերն այս պատերազմում''' (Why Armenia should be free: Armenia’s role in the present war), Արամայիսի 1916 թվականին Ժնևում հրատարակված գիրքն է։
Գրքի մասին
Գրքի հրատարակությունը մեծապես պայմանավորված էր Փարիզի Խաղաղության առաջիկա վեհաժողովից առաջ ամերիկյան հանրությանը պատերազմի ընթացքում հայ ժողովրդի դերի, նրա կրած կորուստների, զանգվածային տեղահանությունների ու կոտորածների մասին իրազեկելու և ներկայացնելու անհրաժեշտությամբ։ Ցույց են տրվում և փաստարկվում բոլոր այն հիմնական կռվանները, որոնք ապացուցում են Արևմտյան Հայաստանի՝ Օսմանյան կայսրությունից անկախ լինելու անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կազմված է ներածությունից, թարգմանչի առաջաբանից, վեց գլխից և ամփոփումից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1918 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (Սևերոուրալսկ)
Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (Церковь святых апостолов Петра и Павла), ուղղափառ եկեղեցի Սվերդլովսկի մարզի Սևերոուրալսկ քաղաքում, դաշնային նշանակության հուշարձան ։
Պատմություն
1767 թվականին Կոլոնգա գետի ձախ ափին, ուրալցի հանքարդյունաբերող Մաքսիմ Պոխոդյաշինի միջոցներով և Տոբոլսկի մետրոպոլիտ Պավելի օրհնությամբ դրվեցին Սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալների անվան քարե եկեղեցու հիմքերը։
Պոխոդյաշինի մահվան պատճառով եկեղեցու շինարարությունը ձգձգվեց 30 տարի։ Ներքնահարկը պատրաստ էր 1787 թվականին և օծվեց Սուրբ Ասվածամոր Կազանի սրբապատկերի պատվին, իսկ վերնահարկն օծվեց 1798 թվականին (սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալների պատվին)։ Եկեղեցու ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 57,5 մ, երկարությունը՝ 37,81 մ, լայնությունը՝ 12,25 մ։
Տաճարը համարվում է 19-րդ դարի ուրալյան բարոկկոյի և դասական  գավառականության համադրության օրինակ։ Կամարակալների արտաքին հարդարման տարրերը իրականացվել են  հատուկ ձևավորված աղյուսով։ Եռաստիճան զանգակատունը կառուցված է դասական ռուսական ոճով և բաղկացած է ոչ վառ արտահայտված տարրերից, չորս հիմքերի վրա գտնվող ութանկյունից։
Եկեղեցին գործել է մինչև 1929 թվականի գարունը, երբ վայր գցվեց գլխավոր զանգը, իսկ սպասքն ու սրբապատկերները բռնագրավվեցին դուրս հանվեցին և անդառնալիորեն կորան։ Եկեղեցու փակվելուց հետո առաջին 20 տարիների ընթացքում ավերվեցին գեղարվեստորեն ձուլված չուգունե ցանկապատը, քահանաների գերեզմանները և ամբողջովին ավերվեց եկեղեցու ներքին հարդարանքը։
ՌՍՖՍՀ Նախարարների Խորհրդի 1960 թվականի օգոստոսի 31-ի № 1327 որոշմամբ Պողոս -Պետրոսի եկեղեցին ընդգրկվեց մշակութային հուշարձանների ցանկի մեջ։
Ժողովրդական դեպուտատների քաղաքային գործադիր կոմիտեի 1988 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ եկեղեցու շենքը հանձնվեց ուղղափառ համայնքին։
Լուծելիության արտադրյալ
Լուծելիության արտադրյալ, նստվածքի լուծելիության պատճառով գոյացած իոնների մոլյար կոնցենտրացիաների (ավելի ճիշտ՝ ակտիվ կոնցենտրացիաների) արտադրյալ, որը հագեցած լուծույթում միևնույն ջերմաստիճանի պայմաններում հաստատուն մեծություն է։ Լուծելիության արտադրյալը նստվածքը բնութագրող կարևորագույն հաստատուններից է։ Լուծելիության արտադրյալի արժեքը հնարավորություն է տալիս նախօրոք կանխատեսել նստեցման ռեակցիայի ուղղությունը, այս կամ այն իոնների նստվածք անցնելը, նստվածքների գոյացման հաջորդականությունը և այլ օրինաչափություններ։
Կատեգորիա:Ընդհանուր քիմիա Կատեգորիա:Անալիտիկ քիմիա Կատեգորիա:Լուծույթներ
Վոլդեմար Վալդմանիս
Վոլդեմար Վալդմանիս (Voldemārs Valdmanis, ), խորհրդային և լատվիացի գծանկարիչ, բեմանկարիչ։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ
Կենսագրություն
Վոլդեմար Վալդմանիսը ծնվել է 1905 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Տամբովի նահանգի Խորոշովկա գյուղում (այժմ` Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջան)։ Եղբայրը նկարիչ Վիլիս Վալդմանիսն է (1906-1980)։
Ավարտել է Ցեսիսի գեղարվեստական համալսարանը (1924), սովորել է Ուգա Սկուլմեի գեղարվեստի արվեստանոցում (1924-1927)։
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Նրա անունը պատկանում է այնպիսի տաղանդավոր երաժիշտների անվան շարքին, ինչպիսիք են Բախը, Մոցարտը, Բեթհովենը, Չայկովսկին։
Վոլդեմար Վալդմանիս
Կենսագրություն
Աշխատել է Ազգային և Աշխատավորների թատրոնում որպես նկարչի օգնական (1928-1933), Լատվիայի ազգային թատրոնում (1933-1940), Ազգային թատրոնում (1941-1944), Դրամատիկական թատրոնում (1944-1946)` որպես գեղարվեստական դեկորատոր, եղել է Ռիգայի կինոստուդիայի գլխավոր նկարիչ (1946-1947), Լատվիայի գեղարվեստի ազգային թանգարանի տնօրեն (1940-1941)։
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Շոպենի երաժշտության հրաշալի հատկություններից է նրա հասանելիությունը։ Այն կարծես հոսում է «սրտից դեպի սիրտ»։ Նա օժտված էր բացառիկ մեղեդայնության զգացումով։ Նրա երաժշտությունը բխում էր ինչպես գյուղական հին մեղեդիներից, այնպես էլ իր ժամանակակից քաղաքի երգից ու ռոմանսից։ Նրա պարային ստեղծագործությունները՝ մազուրկաները, պոլոնեզները, վալսերը սերտ կապ ունեն ժողովրդական երաժշտության հետ։
Վոլդեմար Վալդմանիս
Կենսագրություն
Մահացել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, թաղված է Լենսոյ գերեզմանատանը ։
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Ընտանիք
Շոպենի հայրը՝ Նիկոլայ Շոպենը, որը ֆրանսիացի էր, լոթարինգիացի գեղջուկի զավակ, 1787 թվականին 16 տարեկան հասակում գաղթել էր Լոթարինգիայից և տեղափոխվել Լեհաստան, որն իր համար հայրենիք էր համարում և ջերմ մասնակցություն էր ցուցաբերում նրա ճակատագրին։ Նա նաև իրեն էր լեհ համարում ։
Վոլդեմար Վալդմանիս
Ստեղծագործություն
Ցուցահանդեսների մասնակցել է 1928 թվականից։ Աշխատել ջրաներկով, զբաղվել է պաստառային արվեստով և գրքերի գծագրությամբ։
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Ընտանիք
1774 թվականի ընթացքում նա ծառայել է Վարշավայի քաղաքային ոստիկանությունում՝ ստանալով լեյտենանտի կոչում։
Վոլդեմար Վալդմանիս
Ստեղծագործություն
Առավել հայտնի բեմանկարչական աշխատանքներից են` Լատվիայի ազգային թատրոնի (Դրամատիկական թատրոն)` Իվան Տուրգենևի «Ազնվականի բույն» (1932), Վիլիս Լացիսի` «Ձկնորսի որդին» (1934), Եկաբ Զեյբոլտուի «Բունդուլսի խենթ պարոնները» (1935), Ուիլյամ Շեքսպիրի «Վինձորի զվարճասեր կանայք» (1936), Ռուդոլֆ Բլաումանիսի «Կրակի մեջ» (1940), Արվիդ Գրիգուլիսի «Ինչպես էին Գերպատերում պատմություն կերտում» (1946) պիեսների ձևավորումը։ Ազգային թատրոնում ձևավորել է Ռուդոլֆ Բլաումանիսի «Անառակ որդի» (1942), Վիլիս Լապենիեկսի «Մելանխոլիկ վալս» (1944) պիեսների բեմադրությունները։
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Ընտանիք
Երբ որոշվում էր երկրի պատմական ճակատագիրը, Նիկոլայ Շոպենը լեհ հայրենասերների հետ միասին պայքարում էր երկրի անկախության համար։ Կոստյուշկոյի ապստամբության ջախջախումից և Լեհաստանի վերջնական բաժանումից հետո՝ 1795 թվականին, նա, որ Կոստյուշկոյի բանակի կապիտան էր, չնայած իր անկայուն վիճակին, որոշեց մնալ Լեհաստանում։
Վոլդեմար Վալդմանիս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ Կատեգորիա:Լատիշ արվեստագետներ
Ֆրեդերիկ Շոպեն
Ընտանիք
Լինելով լայն մտահորիզոնի և կրթության տեր մարդ, նա զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ և նույնիսկ Վարշավայում լավ մանկավարժի համբավ է ձեռք բերել։ Բացի այդ, նա նաև, երեխաներին բարեկրթության դասեր է տվել։
1802 թվականին կոմս Սկարբեկը նրա հրավիրվեց իր կալված, որպես երեխաների դաստիարակ, և նա բնակություն հաստատեց Ժելյազովա Վոլյայում, Սկարբեկների տանը ։
1806 թվականին Նիկոլայն ամուսնացավ նրանց հեռավոր ազգականուհու Յուստինա Կժիժանովսկայայի հետ ։ Նա լավ դաշնամուր էր նվագում և գեղեցիկ ձայն ուներ։
Ամուսինների բարեկրթությունն ու դյուրազգացությունը սիրով կապեցին ընտանիքի բոլոր անդամներին և բարերար ազդեցություն ունեցան տաղանդավոր երեխաների զարգացման վրա։
Մանկություն
Շոպենը զույգի երկրորդ երեխան էր և միակ որդին (ավագ երեխան՝ Լուդվիկան (1807–1855) հաճախ էր դաշնամուր պարապում եղբոր հետ, մյուս քույրերն էին Իզաբելան (1811–1881) և Էմիլիան (1812–1827)) ։ Ըստ Շոպենի՝ լեհական գրականագետների ասոցացիայի նախագահին ուղղված նամակի՝ վերջինս ծնվել է 1810 թվականի մարտի 1-ին Վարշավայից 46 կմ հեռավորության վրա գտնվող Ժելազովա Վոլա գյուղում ։
Շոպենին մկրտել են 1810 թվականի ապրիլի 23-ին կիրակի օրը՝ Զատիկին, հենց այն եկեղեցում, որտեղ ամուսնացել են իր ծնողները ։ Լեհական մատենագրում նրա անունը գրված է լատիներեն և հնչում է այսպես. «Ֆրիդերիկուս Ֆրանսիսկուս» ։ Նրա կնքահայրը Ֆրայդերիկ Սկարբեկն է եղել, իսկ վերջինիս որդին 1841 թվականին ամուսնացել է Ֆրեդերիկի երբեմնի հարսնացուի՝ Մարիա Վոձնիսկայի հետ։
1810 թվականի հոկտեմբերին, երբ փոքրիկ Ֆրեդերիկն ընդամենը 7 ամսական էր, Շոպենի ընտանիքը տեղափոխվում է Վարշավա, քանի որ հայրն առաջարկ էր ստացել Վարշավայի վարժարանում (Warsaw Lyceum) դասավանդել ֆրանսերեն։ Դպրոցը տեղակայված էր սաքսոնյան պալատում, և Շոպենի ընտանիքը ապրում էր պալատի գետնահարկում։ 1817 թվականին մեծն դուքս Կոնստանտինը ռազմական նպատակներով բռնագրավում է սաքսոնյան պալատը և դպրոցը տեղափոխում են Կազիմերց Պալատ։ Այստեղ ընտանիքին տրամադրում են ընդարձակ բնակարան, որը երկրորդ հարկում գտնվող առանձին բնակատեղի էր։ Շոպենը հաճախում է Վարշավայի ճեմարան 1823-1826 թվականներին։
Շոպենի ընտանիքում բոլորն էլ օժտված էին երաժշտական ունակություններով։ Հայրը նվագում էր ֆլեյտա և ջութակ, մայրը ՝ դաշնամուր, ինչպես նաև դպրոց-ինտերնատում մանկահասակ տղաներին դաշնամուր էր դասավանդում ։ Այսպիսով, Շոպենը, վաղ հասակից, հմտանում է երաժշտության ասպարեզում։
Շոպենի՝ դաշնամուրի առաջին և միակ պրոֆեսիոնալ ուսուցիչն է եղել ազգությամբ չեխ, Վոյցեխ Ժիվնին ։ Չնայած շուտով տղան գերազանցում է իր ուսուցչին՝ հետագայում նա շատ բարձր է գնահատում իր ուսուցչի աշխատանքը, քանի որ հենց նա էր, որ Շոպենի մեջ սեր արթնացրեց Բախի և Մոցարտի նկատմամբ։
7-ամյա «փոքրիկ Շոպենը» սկսում է համերգներ տալ, որոնք շուտով, արժանիորեն համեմատվում են Մոցարտի և Բեթհովենի հետ։ Նա ժամերով չէր բաժանվում Մոցարտի պարտիտուրաներից և Բախի ստեղծագործություններից, փակվում էր սենյակում շաբաթներով և նախապատրաստվում համերգներին։
Նույն տարում 7-ամյա տղան ստեղծագործում է երկու պոլոնեզ ՝ սոլ մինորում և սի բեմոլ մաժորում (G minor և B-flat major) ։ Նրա ստեղծագործությունները գերազանցում էին նույնիսկ Վարշավայի ամենահայտնի երաժիշտների ստեղծագործություններին։ Նրա հաջորդ աշխատանքը լա բեմոլ մաժոր (A-flat major) պոլոնեզն էր, գրված 1821 թվականին, որը նվիրել էր իր ուսուցչին ։
Փոքրիկ կոմպոզիտորը 12 տարեկան էր, երբ Ժիվնին ինքը հրաժարվեց հետագա պարապմունքներից, համարելով, որ այլևս ոչինչ չի կարողանա տալ իր աշակերտին։
1820-ականներին, երբ պատանի Շոպենը հաճախում էր Վարշավայի վարժարան և Վարշավայի կոնսերվատորիա, ամառային արձակուրդն անց էր կացնում Վարշավայից դուրս՝ Szafarnia-ում, Duszniki-ում, Pomerania-ում և Sannikithe-ում։
Կրթություն
Մինչև 13 տարեկանը Շոպենը կրթություն է ստացել տան պայմաններում։ Այնուհետև, 1823 թվականին, տեղափոխվել է Վարշավայի վարժարան՝ միաժամանակ շարունակելով դաշնամուրային դասընթացները Ժիվնիի մոտ։ 1825 թվականին նա, Մոշելեցի ստեղծագործությունը կատարելիս, պարզապես ցնցեց հանրությանը իր իմպրովիզացիաներով և արժանացավ «Վարշավայի լավագույն դաշնակահար»-ի կոչմանը։ 1826 թվականի աշնանը Շոպենը սկսեց երեքամյա դասընթացների կուրսը սիլեզիացի կոմպոզիտոր Ժոզեֆ Էլսների մոտ Վարշավայի կոնսերվատորիայում։ Շոպենն առաջին անգամ Էլսների հետ հանդիպել է դեռևս 1823 թվականին։ Վերջինս օգնել է իր խորհուրդներով նրան, իսկ 1826 թվականից Շոպենը պաշտոնապես սկսել է Էլսների հետ ուսումնասիրել երաժշտության տեսություն, կոմպոզիցիա ։ Պարապմունքների առաջին տարվա վերջում Էլսներն արդեն խոսում էր Շոպենի «չտեսնված տաղանդի» և «երաժշտական հանճարի» մասին և 1827 թվականի տարեվերջյան հաշվետվության մեջ գրում է. «բացառիկ ընդունակություններ», 1828 թվականին ՝ «բացառիկ տաղանդ», 1829 -ին կոնսերվատորիայի ավարտման տարին. «բացառիկ տաղանդ, երաժշտության հանճար»։ Էլսներն ավելի շատ վերահսկել է, քան ուղղորդել կամ իր ազդեցությունն է թողել Շոպենի փթթող տաղանդի զարգացման վրա։ Էլսները սկզբունքորեն չէր ուզում տղային դնել «նեղ, ակադեմիական և վաղուց հնացած» կաղապարների մեջ, այլ ուզում էր, որ արտիստը հասունանա «սեփական բնության կանոններով»։
Շոպենը մեծ երախտագիտությամբ ու հարգանքով էր խոսում իր ուսուցիչների մասին և խոստովանոմ, որ հենց նրանք են օգնել իրեն գտնելու իր ճանապարհը։ Մի անգամ վիեննական լրագրողի հետ զրուցելիս նա ասել է. "… Ժիվնու և Էլսներնի մոտ մինչև իսկ ամենամեծ ավանակը կսովորեր։"
1827 թվականից Շոպենների ընտանիքը տեղափոխվում է Վարշավայի Կրասինսկի պալատի հարավային կցակառույց (այժմ՝ Վարշավայի կերպարվեստի ակադեմիա)։
Ինքը Շոպենը երբեք թեմատիկ վերնագրեր չի կցել իր գործերին, այլ դրանք առանձնացրել է ըստ ժանրերի և համարների։ Այնուամենայնիվ, իր ստեղծագործությունների ոգեշնչման աղբյուր են հանդիսացել իր իսկ կյանքի զգայական և հուզական ապրումները։ Այդպիսի ոգեշնչումներից առաջինն եղել է Վարշավայի կոնսերվատորիայի գեղեցիկ երգչուհին՝ Կոնստանցիա Գլադովսկան։ Իր արտիստական ոգին հարստացել է նաև ընկերներից։
Պատանեկություն և արտիստական առաջին ուղևորություն
1828 թվականի սեպտեմբերին, տասնութամյա Շոպենը, իր ընկերոջ՝ կենդանաբան Ֆելիքս Ժարոչկի ղեկավարած ընկերության հետ մեկնեց երկարաժամկետ ճանապարհորդության։ Այդ ժամանակ, Ֆելիքսը ծրագրել էր մասնակցել Բեռլինի գիտական համաժողովին։ Այնտեղ, Շոպենը ներկա եղավ մի քանի ոչ այդքան հայտնի օպերաների, որոնց դիրիժորը Գասպարե Սպոնտինին էր, մասնակցեց մի քանի համերգների և հանդիպեց Կառլ Ֆրիդրիխի, Ֆելիքս Մենդելսոնի և այլ հայտնիների հետ։ Վերադարձին Շոպենը հյուրընկալվեց արքայազն Անտոնի Ռաձիվիլի՝ Պոզանի դքսության ղեկավարի մոտ, ով կոմպոզիտոր և ջութակահար էր։ Արքայազնի և նրա դաշնակահարուհի աղջկա՝ Վանդայի համար դաշնամուրի և ջութակի երաժշտություն գրեց (Introduction and Polonaise brillante in C major for cello and piano) Op. 3. ։ 1829 թվականին վերադառնալով Վարշավա՝ Շոպենը սկսեց ունկնդրել Նիկոլո Պագանինիին և ծանոթացավ դաշնակահար գերմանացի Յոհան Նեպոմուկ Հյումելի գործերի հետ։ Երեք տարի անց՝ ավարտելով ուսումը Վարշավայի կոնսերվատորիայում, Շոպենը փայլուն ելույթ ունեցավ Վիեննայում։ Նա տվեց դաշնամուրային համերգներ և մեծ ընդունելության արժանացավ։ 1829 թվականի դեկտեմբերին հաջորդեց համերգ՝ Վարշավայի առևտրականների ակումբում։ Այս շրջանում էլ նա սկսեց գրել իր էտյուդները ։
Շոպենի ունեցած հաջողությունները որպես կոմպոզիտոր և որպես կատարող իր առջև բացեցին դռները դեպի Արևմտյան Եվրոպա, իսկ 1830 թվականի նոյեմբերին ուղևորվեց Ավստրիա՝ նպատակ ունենալով այնուհետև ուղևորվել Իտալիա։ Ավելի ուշ այդ ամսին Վարշավայում ծագեց Նոյեմբերյան ապստամբությունը, և իր ընկեր ու ուղեկցող Տիտուս Վոյցիչովսկին վերադարձավ Լեհաստան՝ զինվորագրվելու։ Մենակ մնալով Վարշավայում ՝ Շոպենն ընկնում է հոգևոր ճգնաժամի մեջ։ Սգալով Լեհաստանի ողբալի վիճակը, և, որ Ֆրանսիան ոչ մի կերպ օգնություն չի տրամադրում ՝ Շոպենը գրում է «Հեղափոխական էտյուդը» սի մինորում։
Պատանի կոմպոզիտորը որոշում է մեկնել Փարից։ Բայց բավականին դժվար էր լեհի համար Ֆրանսիա մեկնելու վիզա ստանալը։ Երկար ջանքերից հետո հաջողվեց ստանալ Լոնդոն մեկնելու անձնագիր՝ Փարիզով անցնելու համար։
Հուլիսի 20-ին իր լեհ բարեկամ Կումելսկու հետ նա մեկնեց Վիեննայից, ուղևորվելով Մյունխենով Շտուտգարտ և Փարիզ։
Լեհաստանի հեղափոխության խորտակումը, դրան հաջորդած հալածանքներն ու հետևանքներն ընդմիշտ փակեցին Շոպենի հայրենիք վերադառնալու ճանապարհը։ 1831 թվականի աշնանը նա տեղափոխվեց Փարիզ, ուր մնաց մինչև իր կյանքի վերջին օրերը։
Փարիզ
1830 և 1848 թվականների երկու հեղափոխությունների միջև ընկած ժամանակաշրջանում Փարիզն ապրում էր մի անորոշ լարվածության մեջ։ Բայց միևնույն ժամանակ այն արևմտաեվրոպական քաղաքակրթության և մշակույթի առաջատար կենտրոնն էր։ Փարիզը դառնում է բոլոր երկրների և ազգությունների ազատամիտ մտավորականության ուխտագնացության վայրը։ Ֆրանսիայի մայրաքաղաքն իր փառքով պարտական էր օտարերկրյա արվեստագետներին՝ Հայնեին, Միցկևիչին, Լիստին, Շոպենին ։