cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հաբսբուրգների միապետության գաղութային ընդարձակում
Օստենդեի ընկերություն
Ավստրիական կայսրության նախաձեռնությամբ 1713 թվականին Ուտրեխտում կնքվում է հաշտության պայմանագիր, որով նվիրագործվում է Օստենդեի ընկերությունը։ Այն ծառայում էր որպես առևտրաարդյունաբերական բնագավառի մասնավոր ձեռնարկություն։ 1722 թվականին Կառլ VI կայսրը իրեն իրավունք է վերապահում ազգայնացնել ձեռնարկության բոլոր բաժնետոմսերը՝ օտարելով մյուս տերությունների մասնաբաժինները։ Պատճառն այն էր, որ այդ ժամանակ Հարավային Նիդերլանդները (այժմ՝ Բելգիա) գտնվում է Ավստրիական կայսրության տիրապետության տակ։ Օստենդեի ընկերությունը շահութաբեր առևտուր էր կատարում Արևելահնդկական ընկերության հետ։
Հատկանշական է այն հանգամանքը, որ 1728-1731 թվականներին ընկերության նախաձեռնությամն կատարվել են կեղծ դրոշներով մի շարք գաղտնի գործարնքներ։ 1735 թվականին Օստերդենի ընկերությունը վերջնականապես հայտարարվում է սնանկ, իսկ գույքն օտարվում է։ 1744 թվականին Բենգալի գործարանային պահեստը ենթարկվում է ավազակային հարձակման։ Ենթադրաբար գողերի գլխավոր երաշխավորը եղել է Հոլանդական արևելահնդկական ընկերությունը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն Կատեգորիա:Գաղութատիրություն Կատեգորիա:Նախկին գաղութներ
Հենրի Ալբերտ
Հենրի Ալբերտ Գաբրիել Ֆելիքս Մարիան (Henri Albert Gabriel Félix Marie Guillaume, ) Լյուքսեմբուրգի Դուքսն է։ 2000 թվականի հոկտեմբերի 7-ին իր հոր՝ Լյուքսեմբուրգի Դուքս Ժան Բենոլտի մահից հետո Հենրի Ալբերը դարձավ Լյուքսեմբուրգի Դուքս։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ Կատեգորիա:Ժնևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Բոեն ան Վերմանդուա
Բոեն ան Վերմանդուա (Bohain-en-Vermandois), Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող քաղաք, մտնում է Պիկարդիա մարզի մեջ, քաղաքի շրջանն է համարվում Էնան, մտնում է նաև Սեն Կանտեն շրջանի մեջ, քաղաքի կենտրոնը համարվում է Բոեն ան Վերմանդուանը։ Քաղաքը գտնվում է Սեն Կանտենից 22 կմ դեպի հյուսիս-արևելք հեռավորության վրա։
Քաղաքի բնակչությունը ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 5 841 մարդ։
Պատմություն
Միջին դարերում, այն տարածքում, որտեղ հիմա գտնվում է քաղաքը, մինչև 1956 թվականը անվանվել է ընդամենը Բոեն, քաղաքը եղել է բազմաթիվ ֆեոդալների հետաքրքրության կենտրոնը, այս քաղաքը նաև եղել է բազմաթիվ մարտերի թատերաբեմ։ Քաղաքում և նրա մոտակայքերում կարելի է գտնել նաև ավերված պատերի մնացորդներ։
Երբ Բոենը վերջնականապես մտավ Ֆրանսիայի տարածքի մեջ, դրանից հետո այստեղ բոլոր մարդկանց ուշադրության կենտրոնը գրավեց առևտուրն ու արագ արդյունաբերության զարգացումը, և հետո քաղաքը դարձավ տեքստիլի արտադրության կենտրոնը ։ Քաղաքի պատմությունը մարդկանց առավել հայտնի է նրանով, որ Նապոլեոնը իր կնոջ՝ Ժողեֆինի համար պատվիրել է տեղային գորգագործներին շարֆ պատրաստել։ Այս ժամանակներում շատ հին գործարաններ արդեն փակված են, բայց քաղաքում շարունակվում է դարավոր ավանդույթների պահպանությունները։
Տնտեսություն
Զբաղված բնակչության կառուցվածքը.
Անաշխատունակների մակարդակը 2011 թվականին կազմել է 26,9 % (ամբողջ Ֆրանսիայում — 12,8 %, Էնա գավառում — 15,9 %)։
1 մարդու տարեկան եկամուտը 2011 թվականին կազմել է 14 928 եվրո (ամբողջ Ֆրանսիայում — 25 140, Էնա գավառում — 21 148)։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվի դինամիկա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Սատուռնոս
Սատուռնոս, առավել գործածական է Սատուռն անվանաձևը (Sāturnus ), հին հռոմեական աստված։ Պաշտամունքի նախնական իմաստավորումն անհայտ է։ Հետագայում ( մ.թ.ա. 3-րդ դար ) նույնացվել է իր զավակներին խժռող Կռոնոսին։ Այդ պատճառով Սատուռնոսը մեկնաբանվում է որպես ժամանակի անողորմ աստված, որը կլանում է այն ամենը, ինչ ստեղծել է ինքը։ Համարվել է նաև Լատիումի առաջին թագավոր։ Ըստ առասպելի, Սատուռնոսը տապալվելով իր որդի Յուպիտերի ձեռքով, հաստատվել է Լատիում երկրամասում և նրա բնակիչներին սովորեցրել երկրագործություն, այգեգործություն, քաղաքակրթել նրանց։ Սատուռնոսին նվիրված ամենամյա տոնը կոչվել է Սատուռնալիա։ Ըստ անտիկ հեղինակների՝ այդ տոնախմբության ժամանակ տերերն ու ծառաները փոխել են իրենց պարտականությունները, ընտրել խեղկատակ թագավոր, որի գլխավորությամբ տեղի են ունեցել թատերականացված անզուսպ խրախճանքներ, փոխադարձ նվիրատվություններ ևս։ Հին աստղագուշակները Սատուռնոսին նույնացրել են «պաղ ու մռայլ» մոլորակին, որը նրա անունով կոչվել է Սատուոն։
Կատեգորիա:Հռոմեական աստվածներ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Պորտու Ալեգրիի գավառ
Պորտու Ալեգրիի գավառ (Microrregião de Porto Alegre), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Սեարա նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզը։ Բնակչությունը կազմում է 3 754 096 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 5588,724 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 665,2 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի գավառներ
Վալդիվիայի միջազգային կինոփառատոն
Վալդիվիայի միջազգային կինոփառատոն (Festival Internacional de Cine de Valdivia (FICV o FICVALDIVIA)), միջազգային կինոցուցահանդես, մրցույթ, որն ամեն տարի տեղի է ունենում Չիլիի Լոս Ռիոս տարածաշրջանի Վալդիվիա քաղաքում։
Պատմություն
Փառատոնը սկսվել է 1993 թվականին՝ տոնելու Չիլիի Հարավային համալսարանի Սինե ակումբի ( Cine Club) 30-ամյա հոբելյանը։ Հաջորդ տարի կինոփառատոնին ավելացավ նաև «Valdivia Cine & Video» մրցույթը։ Այդ միջոցառումը կարևոր ուղենիշ դարձավ Հարավային Չիլիի մշակութային գործունեության համար։ Փառատոնի վաղ տարբերակները անդրադառնում էին բնապահպանական խնդիրներին, և ստեղծվեց բնորոշ հաղթանշանային մրցանակը՝ Պուդուն (Pudú: պուդուն Հարավային Չիլիին բնորոշ եղջերուի փոքր տեսակ է)։ 2001 թվականին մեկնարկեց խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ-փառատոնը, որը Չիլիում դարձավ  կարևորագույն ֆիլմ-իրադարձություն ։
Մրցանակներ
I. - Միջազգային լիամետրաժ ֆիլմեր
II. - Չիլիի Խաղարկային ֆիլմեր
III. - Միջազգային կարճամետրաժ ֆիլմեր
IV. - Ֆիլմ-դպրոցներ
Անվանակարգեր
II. - Լիամետրաժ չիլիական ֆիլմեր. միայն չիլիական արտադրության ֆիլմեր, առնվազն 60 րոպե տևողությամբ, գեղարվեստական կամ վավերագրական։ Այն ֆիլմերը, որոնք այս անվանակարգում նախկինում ցուցադրվել են Չիլիում ցանկացած իրավիճակում, չեն ընդունվում։
Մուտքի ձևաչափը երկու անվանակարգերի համար է։ Թիմը կորոշի, թե որ չիլիական ֆիլմերը կընտրվեն յուրաքանչյուր մրցույթի համար։
III. - Լատինամերիկյան կարճամետրաժ ֆիլմեր, ընդունվում են խաղարկային, վավերագրական, փորձարարական և / կամ անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմեր, ցանկացած ձևաչափով. ֆիլմերը պետք է լինեն ոչ ավելի, քան 30 րոպե տևողությամբ, չիլիական և լատինամերիկյան ֆիլմեր։
IV. - Ֆիլմ-դպրոցների կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցույթ. ընդունվում են խաղարկային, վավերագրական, փորձարարական և / կամ անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմեր՝ ստեղծված տեսալսողական կամ ֆիլմերի բաժնի ուսանողների կողմից (բակալավրիատ կամ ասպիրանտներ), ֆիլմերը կարող են լինել ցանկացած ձևաչափով և պետք է լինեն ոչ ավելի, քան 30 րոպե տևողությամբ։ ֆիլմերը պետք է լինեն չիլիական ընկերությունների կողմից կամ լատինամերիկյան ռեժիսորների աշխատանքներ։ Միջազգային պաշտոնական ընտրությանն ու Չիլիի պաշտոնական ընտրությանը մասնակցող խաղարկային ֆիլմերը եթե այլ լեզվով են, պետք է ունենան անգլերեն ենթագրեր։
Լատինական Ամերիկայի կարճամետրաժ ֆիլմերի ընտրության կարճամետրաժ իսպաներեն ֆիլմերը պետք է ներկայացնեն ցուցադրության պատճենը անգլերեն ենթագրերով։ Այն կարժամետրաժ ֆիլմերը, որոնք իսպաներեն չեն, պետք է ունենան իսպաներեն ենթագրեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ Կատեգորիա:Կինոփառատոներ Կատեգորիա:Միջազգային կինոփառատոներ
Գրիգոր Միքայելյան (այլ կիրառումներ)
Գրիգոր Միքայելյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
B.A.P
B.A.P (հանգըլ՝ 비에이피, հապավումը բացվում է որպես Best Absolute Perfect ), հարավ-կորեական երաժշտական խումբ։ Հանդես են եկել 2011 թվականի դեկտեմբերի 9-ին՝ TS Entertainment-ի հովանավորության ներքո։ Դեբյուտը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունվարի 28-ին, Սեուլում, «Warrior» տեսահոլովակով։
2011 թվական։ Մինչ դեբյուտը
B.A.P խումբը ձևավորվել է 2011 թվականին։ Հենց այդ տարում էլ ավագ Բան Յոնգ Գուկը Secret խմբի Սոնգ Ջիընի հետ ներկայացրեց «Going crazy» տեսահոլովակը։ 2011 թվականի օգոստոսի 11-ին դուրս եկավ նրա «I Remember» դեբյուտային երգը՝ B2ST խնբի վոկալիստի հետ։ Խմբի երկրորդ անդամը՝ Քիմ Հիմ Չանը, հանրությանը ներկայացավ կորեական MTV ալիքի «The Show» հաղորդման շրջանակներում։ Եվ վերջապես, 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին ներկայացավ խմբի երրորդ անդամը՝ Ջելոն, ով Յոն Գուկի հետ միասին ձայնագրեց «Never Give Up» երգը։
Մեքսիկական ագռավ
Մեքսիկական ագռավ (Corvus imparatus) ագռավների ցեղի թռչուն։
Բնութագիր
Մեքսիկական ագռավը ունի մոտ 34-38 սմ մեծություն։ Այս թռչունը Տեխասի ամենափոքր թռչունն է։ Փետուրները փայլուն կապտասև է, կտուցը մուգ սևավուն, ոտքերը սև, պոչը քառակուսու ձև ունի։ Արտաքուստ, այն նման է սպիտակ պարանոցային ագռավի (Corvus cryptoleucus), բայց այն ավելի մեծ է, և պոչն ունի այլ ձև՝ սեպաձև։ Մեքսիկական ագռավին գենետիկորեն ամենամոտ գտնվող ագռավներն են որսորդ ագռավը (Corvus ossifragus) և Սինալյան ագռավը (Corvus sinaloae):
Մեքսիկական ագռավը շատ շփվող թռչուն է, նրանք ձևավորում են մեծ հոտեր, միասին էլ գաղթում են ։
Ապրելակերպ
Այս թռչունների սիրած բնակավայրերն են տուգայի անտառները, փշատերև անտառները (փշոտ անտառ), ագարակները, քաղաքային բնակավայրերը, աղբավայրերը ։
Տարածվածություն
Մեքսիկական ագռավը տարածված է Տեխասի հարավում, երբեմն հանդիպում է Բրաունսվիլում, այն նաև հանդիպում է Ռիո Գրանդե գետի հովտի ստորին մասում։
Սնունդ
Սննդի հիմնական աղբյուրներն են սերմերը, միջատները և լեշերը։ Ծառերի վրա մեքսիկական ագռավը իր ձագերին կարող է կերակրել մրգերով և հատապտուղներով, ինչպես նաև կարող է ուտել ձվեր կամ այլ թռչունների ձագեր։
Բնադրում
Այն բնադրում է ծառի կամ խիտ թփերի մեջ, արտաքին տեսքով այն նման է ամերիկյան ագռավի բնի (Corvus brachyrhynchos) :
Ձայն
Մեքսիկական ագռավի ձայնը նկարագրվում է որպես ցածր սուր «ավվվվկ» կամ փափուկ «գար-լիկ», որը հիշեցնում է գորտի կռկռոցի։ Սա ագռավների համար շատ անսովոր աղաղակ է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ագռավներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի թռչուններ
Վոդսոն
Վոդսոն (Vaudesson), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի օկրուգը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 260 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 158 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 118-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 40-ը՝ անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 74,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,6 %)։ 118 աշխատունակ բնակիչներից 107-ը աշխատում էին (62 տղամարդ և 45 կին), անաշխատանք էին 11-ը (2 տղամարդ և 9 կին)։ 40 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 10-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Պուրաններ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պուրաններ Կատեգորիա:Պատմական ժամանակագրություն Կատեգորիա:Հինդուիզմ Կատեգորիա:Հնդկական գրականություն Կատեգորիա:Սանսկրիտ
Դոնի հոգևոր ճեմարան
Դոնի հոգևոր ճեմարան (Донска́я духо́вная семина́рия), Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, որը պատրաստում է հոգևորականների և դպիրների։ Գտնվում է ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքում։
Պատմություն
Ճեմարանը բացվել է 1868 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Դոնի արքեպիսկոպոս Պլատոնի (Գորոդեցկի) ջանքերով։ Գտնվել է Դոնի թեմի աթոռանիստ քաղաքում՝ Նովոչերկասկում։ 1883 թվականին տեղափոխվել է Ա. Յաշչենկոյի նախագծով ստեղծված գեղեցիկ երկհարկանի շենք Պլատովի պողոտայում (այժմ՝ կապի ուսումնարանի ուսումնական շենք)։
Հեղափոխությունից հետո նոր իշխանությունը որդեգրել էր հոգևոր կրթությունը վերացնելու ուղին։ 1918 թվականին ճեմարանի պարապմունքները դադարեցին։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ կարմիրբանակայինները ճեմարանի առաքյալ Հովհաննես Աստվածաբանի տաճարը վերածել էին զորանոցի, իսկ Նովոչերկասկի հոգևոր ուսումնարանի շենքում 1920 թվականից գործում էր մանկական աշխատանքային գաղութ։
2010 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Սուրբ Սինոդի որոշմամբ Ռոստովի միսիոներական հոգևոր ուսումնարանը վերակազմավորվեց Դոնի հոգևոր ճեմարանի։ Նույն թվականի նոյեմբերի 23-ին Դոնի Ռոստովում տեղի ունեցավ վերածնված ճեմարանի հանդիսավոր բացումը։ Ճեմարանը գտնվում է Դոնի Ռոստովի Պորտովայա փողոցում՝ Սերաֆիմյան տաճարի ուսումնական մասնաշենքում։
Մեծ օպերա
Մեծ օպերա (ֆր. Grand opéra), օպերային արվեստի ուղղություն՝ սկզբնավորված Փարիզում, ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից հետո։ Այն սկիզբ է առել լուրջ և երգիծական օպերաների տարրերից՝ լիրիկական ողբերգությունը (Tragédie lyrique) դարձնելով 19-րդ դարի երաժշտական թատրոնի գլխավոր ուղղություն։
Տեսություն
Մեծ օպերան իր պարունակությամբ բաղկացած է 5 ակտերից, ինչպես նաև բալետային (պարային) ընդգրկուն մասից։ Կայացման ընթացքում մեծ օպերան վերցրել է թատերական և երաժշտական մի շարք տարրեր։ Սկզբում օգտագործելով բացարձակապես անտիկ սյուժետներ, 1830-ական թվականներին մեծ օպերան անցում է կատարում ավելի վաղ ժամանակների դեպքերի խաղարկման։ Ակնհայտ կեպով սկսվում շոշափվել հասարակական մեծ նշանակություն ունեցող թեմաներ. ազգության ազատության համար պայքար՝ («Համրը Պորտիչիից» Դանիել Օբեր), կրոնական հետապնդումներ՝ («Հուգենոտներ» Ջ. Մեյերբեր), հակասեմիտիզմ՝ («Հրեուհի» Ֆ. Գալևի) և այլ թեմաներ։
Արշալույս (պատկերաքանդակ)
«Արշալույս», պատկերաքանդակ, գտնվում է Երևան-Սևան մայրուղում։ Հեղինակն է ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1977), ԽՍՀՄ և ՌԴ Գեղարվեստի Ակադեմիայի թղթակից անդամ (1988), պրոֆեսոր Արա Հարությունյանը։ Կանգնեցվել է 1963 թ․ :
Մեծ օպերա
Տեսություն
Մեծ օպերաների գերակշռող մասը գրված է երաժշտական թեթև, հասարակ և պարզ լեզվով։ Դրանցում նվագախմբին տրված է ուղեկցողի կարգավիճակ, մինչդեռ հիմնական հենարանը համարվել են վոկալային պարտիաները, ինչը նպատակաուղղված էր վերջիններիս տաղանդը ցուցադրելուն։ Մեծ օպերաներում կատարման մաքրությունն ու հարստությունը ամբողջ ստեղծագործության երաժշտական ներդաշնակությունից վեր է համարվել (ինչի համար էլ այդ օպերային ներկայացումները մեղադրվում էին պարունակություն չունենալու մեջ)։
Արշալույս (պատկերաքանդակ)
Պատմություն
1975 թ․ Վոգ (Vogue) ամսագրի բրիտանական բաժանմունքի ստեղծագործական խումբն առաջին անգամ այցելեց Խորհրդային Միություն, այդ թվում Միջին Ասիա և Խորհրդային Հայաստան։ Խումբը բաղկացած էր հինգ հոգուց՝ նշանավոր բրիտանացի մոդելային լուսանկարիչ և բրիտական արքունական լուսանկարիչ Նորման Պարկինսոնը և ամսագրի մոդելներ Ջերի Հոլը, Գրեյս Քոդինգտոնը, Վենդա Պարկինսոնն (Նորման Պարկինսոնի կինը) ու գեղանկարիչ-դիմահարդար Գերման Մոնտեյլը ։
Այդ տարիներին Հայաստանում ապրում և ստեղծագործում էր անվանի հայ քանդակագործ Արա Հարությունյանը։ Հայաստան ժամանած Նորման Պարկինսոնը, ով կարողանում էր ճշգրտորեն բացահայտել առօրյա երևույթներն ու ցուցադրել շրջակա աշխարհի բուն էությունը, հիացավ Արա Հարությունյանի արվեստով։ Նրան հատկապես դուր եկավ Հարությունյանի «Արշալույս» կոչվող քանդակը, որ գտնվում էր Երևան-Սևան ավտոմայրուղում։ Այն ի սկզբանե պատրաստվել էր Հարությունյանի կողմից ՍՍՀ Ազգային տնտեսության նվաճումների ցուցահանդեսում (ВДНХ) ներկայացնելու համար և հետո միայն տեղադրվել Երևան-Սևան մայրուղում ։
Մեծ օպերա
Պատմություն
Մեծ օպերան, որպես նոր ժանր, 1828 թվականին սկսվել է համարվել «լուրջ» ֆրանսիական օպերա։ Ի հայտ գալուց ի վեր՝ այն մրցակցել է ավելի հին, բայց պակաս «շքեղ» երգիծական օպերայի հետ, որը ստեղծվել է 18-րդ դարում՝ որպես այն ժամանակների «արիստոկրատական» օպերայի լրացում։
Արշալույս (պատկերաքանդակ)
Պատմություն
Նորման Պարկինսոնը չէր կարող բաց թողնել հնարավորությունը և որոշեց լուսանկարել մոդել Ջերի Հոլին Արա Հարությունյանի «Արշալույս» քանդակի մոտ։
Մեծ օպերա
Պատմություն
Ի տարբերություն «արիստոկրատական օպերայի»՝ մեծ օպերան քաղաքային բուրժուազիայի համար նախատեսված արվեստ էր։ Այն ավելի պարզ էր, հասկանալու համար թեթև, ավելի սենտիմենտալ, քան երգիծական օպերաները։ Սկսած Մեյերբերի «Ռոբերտ-սատանա» բեմադրումից՝ հերոսները, որպես կանոն, արդեն ոչ թե հասարակ մարդիկ էին, այլ գիտնականներ և արիստոկրատներ։ Նույնիսկ Գալևի «Հրեուհի» (1835) օպերայի վերջում պարզ դարձավ, որ հրեա աղջիկը՝ գլխավոր հերոսուհին, պալատական ծագում ուներ։ Մեծ օպերան մինչև 1920-ական թվականները եղել է օպերային ամենաճանաչված ժանրը։ Հետագայում այն աստիճանաբար իր դիրքը զիջում է մինչև 1980-ական թվականները, որից հետո կրկին նկատվում է օպերային արվեստի այդ ժանրի վերածնունդ։
Արշալույս (պատկերաքանդակ)
Պատմություն
Հոլն այդ ժամանակ ընդամենը 19 տարեկան էր, բայց հասցրել էր 40 անգամ հայտնվել Վոգ ամսագրի էջերում և հասել էր մեծ հաջողությունների ոչ միայն մոդայի, այլև կինոարվեստի մեջ ։
Մեծ օպերա
Օպերաների ցանկ
Մեծ օպերաների շարքերին կարելի է դասել նաև.
Գրականություն
Կատեգորիա:Օպերա Կատեգորիա:Օպերաներ Կատեգորիա:Օպերայի ժանրեր Կատեգորիա:Մեծ օպերա
Արշալույս (պատկերաքանդակ)
Պատմություն
Այսպիսով, Արա Հարությունյանի աշխատանքն ու ամերիկյան ֆոտոմոդել Ջերի Հոլը անմահացան մեկ լուսանկարում։ Պարկինոսոնը Ջերի Հոլին լուսանկարեց կարմիր լողազգեստով ։
1975 թվականին այդ լուսանկարը որպես Պարկինսոնի լավագույն գործերից մեկը տեղ գտավ Վոգ ամսագրում։ Լուսանկարը հայտնվեց այդ համարի ամսագրի էջում և կայքում ։
Հետագայում, երբ Վոգ ամսագիրը նշում էր Ռուսաստանում իր գործունեության 25-ամյակը, այդ լուսանկարը կրկին տեղ գտավ ամսագրում և դրա կայքում։
Պարկինսոնի խումբը մեկնեց Հայաստանից, և Արա Հարությունյանն ու Նորման Պարկինսոնը այլևս չհանդիպեցին։ Արա Հարությունյանն արժանացավ ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարչի կոչմանը (1977) և դարձավ ԽՍՀՄ ու ՌԴ Գեղարվեստի Ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Նա ստեղծագործեց մինչև կյանքի վերջ՝ ստեղծելով քանդակների և գծանկարների շարք ։
1982 թվականին Նորման Պարկինսոնն ամսագրային լուսանկարների ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից արժանացավ մրցանակի լուսանկարչության արվեստի մեջ ունեցած ներդրման համար։ Նա երկար աշխատեց և հեռացավ կյանքից Սինգապուրում՝ նկարահանման ժամանակ։ Պարկինսոնի արխիվում հաշվվում է մոտ 3000 լուսանկար և 140000 նեգատիվ ։
Ջերի Հոլն այսօր էլ շարունակում է ապրել հետաքրքիր ու հագեցած կյանքով։ Նա ժամանակին ամուսնության առաջարկություն էր ստացել Բրայան Ֆերիի և Ռոլինգ Սթոունզ խմբի Միք Ջագերի կողմից։ Ավելի ուշ նա ամուսնացավ միլիարդատեր Ռուպերտ Մերդոկի հետ, ով լրատվամիջոցների, կինոընկերությունների և հրատարակչությունների սեփականատեր էր ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում, Եվրոպայում, Լատինական Ամերիկայում, ինչպես նաև նախագահում էր News Corp և 21st Century Fox ընկերությունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արա Հարությունյանի քանդակներ Կատեգորիա:1963 հիմնադրումներ Հայաստանում
Տահա Հուսեյն
Տահա Հուսեյն (Եգիպտոսի նոր գրական դպրոցի խոշորագույն դեմքը )՝ մանկուց կույր գրողը գիտելիքի հանդեպ մեծ տենչ ու կամք ունենալով ավարտեց մուսուլմանական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն ալ-Ազհարը, Կահիրեի համալսարանը, Սորբոնի համասլարանը և դարձավ իր ժամանակի ամենակրթված մարդը։ Իր դոկտորական ատենախոսության մեջ, որ պաշտպանել է 1915 թվականին և որ նվիրված էր 11-րդ դարի արաբ պոետ-փիլիսոփա Աբու ալ-Ալա ալ-Մաարրիի ստեղծագործության վերլուծությանը, Տահա Հուսեյնը առաջին անգամ արաբական գրականագիտության մեջ փորձ է անում կիրառել քննադատական վերաբերմունքի գիտական մեթոդը աղբյուրների ուսումնասիրման գործում։ Ալ-Մաարրիի կենսագրությունից բացի նա դիտարկում է նաև սոցիալ-տնտեսական նախապայմանները հին պոետի ստեղծագործության համար։ Ընգծելով գրականության հին ժառանգության հանդեպ քննադատական վերաբերմունքի անհրաժեշտությունը՝ նա ուսումնասիրում է Ղուրանի լեզուն։
Տահա Հուսեյնը՝ հասարակական-քաղաքական գործիչ
1920-ական թթ.-ին, երբ եգիպտական հասարակության մեջ ուժեղ էին առաջադիմական տենդենցները, Տահա Հուսեյնը դառնում է նոր գրականական դպրոցի առաջատար գործիչ։ Նրա հոդվածները ծանոթացնում էին եգիպտական հասարակությանը համաշխարհային գրականության ստեղծագործությունների և առաջատար քննադատական մտքի հետ։ Նրա գաղափարները, որ մեծապես ազդված էին Արևմուտքից, համարձակորեն ներդրվում էին իր կողմից արաբական գրականագիտության մեջ։ Սիդկի փաշայի ռեժիմը փորձեց խանգարել առաջադեմ գրողին։ 1932 թ. Տահա Հուսեյնը զրկվում է համալսարանական ամբիոնից, հայտարարվում է հերետիկոս, ով ձեռք է բարձրացրել «անձեռակերտ» Ղուրանի լեզվի վրա։ Սակայն իշխանափոխության հետ միասին 1930-ական թթ. վերջերից գրողի դիրքը երկրում կրկին վերականգնվեց։ Այս տարիներին Տահա Հուսեյնը համատեղում է լարված ստեղծագործական աշխատանքը կառավարության պատասխանատու պաշտոններում աշխատանքի հետ՝ դառնալով նույնիսկ Լուսավորության նախարար։
Ռեստինգա Սեկաի գավառ
Ռեստինգա Սեկաի գավառ (Microrregião de Restinga Seca) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի արևմտակենտրոնական մաս (մարզ)ը։ Բնակչությունը կազմում է 68 118 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 3004,521 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 22,7 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.
Տահա Հուսեյն
Տահա Հուսեյնը՝ հասարակական-քաղաքական գործիչ
Նոր դպրոցի գործիչներից Տահա Հուսեյնը առաջիններից մեկը խոսեց Եգիպտոսի հատուկ դերի մասին արաբական աշխարհում։ Ըստ Հուսեյնի, Եգիպտոսը ընդունելով հունական մշակույթը և ոչ թե արևելյանը, հետ է մնում եվրոպականից միայն ժամանակով։ Նա գտնում էր, որ ժամանակակից Եգիպտոսը պետք է«հասնի Արևմուտքին» և միևնույն ժամանակ էլ ավելի «եգիպտականացվի», որպեսզի չկորցնի իր յուրօրինակությունը։ Եգիպտոսի արաբների պատմության մեջ նման դերի հատկացման Հուսեյնի գնահատականը կիսում էին Նոր դպրոցի բոլոր ներկայացուցիչները։
Ալ-Այյամ վեպը
1908-1915 թթ. Տահա Հուսեյնը հրապարակել է բանաստեղծություններ, քաղաքական լիրիկա, պատմվածքներ։ Արաբական երկրների գրական կյանքում կարևոր իրադարձություն դարձավ Տահա Հուսեյնի «Օրեր» (արաբերեն՝ الأيام) վեպի հրատարակումը (առաջին մասը 1929 թ., երկրորդը՝ 1939 թ.)։ Առաջին մասում պատմվում է կույր եգիպտացի տղայի մանկության մասին, իսկ երկրորդում՝ հեղինակի ալ-Ազհարում և Կահիրեի համալսարանում, ապացուցում է ինչպիսի մեծ հնարավորություններ և ընդունակություններ ունի մարդը շատ դժվարությունների հաղթահարման համար, նպատակաուղղված կենտրոնացնելով իր կամքը։ Այս ինքնակենսագրական ստեղծագործության մեջ նա պատմում է հասարակ աղքատ ընտանիքի կույր տղայի ճակատագրի մասին։ Չնայած կուրությանը, նա համառորեն սովորում է նախ հարազատ քաղաքում, հետո Կահիրեում։ Հերոսի կյանքը, նրա լավատեսությունը, կարծես մարմնավորում են իրենց մեջ իր հայրենիքի՝ Եգիպտոսի ճակատագիրը, դրա համար էլ լույս տեսնելու հենց առաջին իսկ օրերից վեպը մեծ հեղինակություն ձեռք բերեց։ Եգիպտական կյաքնի վառ պատկերների նկարագրության համոզիչությունը տրվում է ոչ միայն ազգային, երբեմն տարաշխարհիկ մանրամասների նկարագրությամբ, այլ նաև իրադարձություններին հասարակական նշանակության հատկացում։ Արվարձանային քաղաքը պատող կրքերը կարծես կանխատեսում են հսկայական սոցիալական ցնցումներ, որոնք կտիրեն ամբողջ երկիրը։ Վեպի գործողությունների ժամանակը 19-րդ դ. վերջն է և 20-րդ դ. սկիզբը՝ հին և նոր Եգիպտոսի սահմանգիծը, դարերով հաստատված հասկացությունների, գաղափարների բեկման շրջան։
Կույր տղային սովորելու են տալիս տեղի շեյխի մոտ։ Թվում է, թե դա լավագույնն է, ինչի մասին նա կարող էր երազել։ Սակայն, աստիճանաբար տղան ճանաչում է մուսուլմանական հասարակության կրոնական «սյուների» տգիտությունն ու մակաբուծությունը։ Այս ամենը հերոսի մոտ նախ հեգնանաք, իսկ այնուհետև զայրույթ է առաջացնում։ Բնութագրական է նրա հոգևոր հովվի կերպարը. «Կարճահասակ և գեր,կոպիտ և բարձր ձայնով, նա ողջ բերանը լցնում էր բառերով, երբ խոսում էր։ Եվ այդ բառերն ուղղվում էին քեզ գեր, ինչպես իրենց տերը և կոպպիտ,ինչպես իրենց տերը»։ Կահիրեում՝ ալ-Ազհարում, հերոսը կրկին հանդիպում է շեյխ-դասախոսների տգիտությանն ու կոպտությանը, որոնց համար իդեալ է հանդիսանում այն դասախոսը, որն Ալլահի բարեգթությամբ կարող է խոսել 2 ժամ և ոչ ոք ոչինչ չի հասկանա իր խոսքերից և ինքն էլ դրանցից ոչինչ չի հասկանա։ Վեպն ավարտվում է հերոսի ընդունմվելով Կահիրեի նոր բացված համալսարան՝ նոր Եգիպտոսի խորհրդանիշ։ Հերոսի հոգևոր աճը, նրա ձգտումը գիտելիքներին մարմնավորում են հեղինակի հավատը իր հայրենիքի լուսավոր ապագայի, արաբական մշակույթի առաջընթացի հանդեպ։
Վեպն առատ է կենցաղային նկարազարդումներվ, նրանում ցուցադրվում են նաև սոցիալական հակասությունները գավառային քաղաքի կյանքում, ուր արդեն սկսում էին ներթափանցել նոր գաղափարները՝ հետզհետե բարձրանալով պայքարի հին ավանդույթների դեմ։ Հեղինակը հերոսների արտաքին նկարագրության մեջ շատ հակիճ է, և հաճախ ընթերցողին դիմում է որպես իր զրուցակցի, որը բանավոր պատմվածքի տպավորություն է ստեղծում։ Վեպի գեղարվեստական ազդեցությունը մեծանում է հեղինակի կերպարների հոգեբանության մեջ խորանալու արդյունքում։ Հեղինակի կուրությունը, որ չէր խանգարել իրեն ստեղծել ստույգ սոցիալ-կենցաղային պատկերներ, կարծես հատուկ դրոշմ է դնում հերոսների հոգևոր ներաշխարհի նկարագրության վրա։ Շարադրանքն առանձնանում է անշտապ, էպիկական ոճը, յուրահատուկ կրկնությունները, լարվածության մթնոլորտի ճնշումները։ Հեղինակը հատուկ վարպետության է հասնում կերպարների ձայնի նկարագրության մեջ։ Տահա Հուսեյնը «Այամ» վեպում չի օգտագործում եգիպտական բարբառ, դրա համար էլ կերպարների խոսքային բնութագրման հնարավորությունները ինչ որ չափով սահմանափակված են։ Բայց, չնայած դրան, ստեղծագործական հմուտ մոտեցումը արաբական գրական ավանդույթի կերպարների համակարգին դարձնում են վեպի լեզուն հյութեղ և համոզիչ։
Այլ ստեղծագործություններ
1946 թ.-ին նա հրապարակեց ամսագիր՝ «Եգիպտական գրող» (արաբերեն՝ الكاتب المصري), որի էջերում 1946-47 թթ. հրապարակեց մի շարք հոդվածներ գյուղական, աղքատության և դժվարության մասին։ Դրանց սոցիալական արմատների մասին խոսում է այն փաստը, որ դրանց ողջ հրատարակությունը՝ «Հողի տառապյալները» բռնագրավվեցին։
1940-ական թթ. երկրորդ կեսին լույս տեսան հետևյալ գրքերը՝ «Շախրիզադայի երազներ»` սոցիալական ակնարկների ժողովածու, ակնարկներ և հոդվածներ ֆրանսիական հեղինակների ստեղծագործությունների գրական-քննադատական ուղղվածությամբ «Գլուխներ գրականության և քննադատության մասին», որոնք հետո կազմեցին «ألوان» ժողովածուն։ Տահա Հուսեյնի մյուս հայտնի գործերից են «في شعر الجاهلي», «Ամառը», «Թռչնի կանչը», «Դժբախտության ծառը», «Գրականագետը», «Կախարդված ամրոցը» գրականագիտական ակնարկների գիրքը, որ համատեղ ստեղծեցին Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի հետ և այլն։
1950-ական թթ. առաջ եկան հակասություններ Հուսեյնի և երիտասարդ գրողների միջև, որոնք գրականություն էին եկել հեղափոխությունից հետո և առաջ էին քաշում «ժողովրդականության և իրականության» լոզունգներ՝ գնահատելով արվեստի գործերը միայն էսթետիկ տեսանկյունից։ Հուսեյնն իր տեսակետն արտահատեց «Վեճ և քննադատություն» գրքում՝ 1954 թ.:
1960 թ. Հուսեյնը հրատարակեց գրական և սոցիալ-քաղաքական հոդվածների մի շարք՝ միավորելով դրանք «Միջև միջև» (بين بين) ժողովածուի և «Մեր ժամանակակից գրականությունից» ժողովածուների մեջ։ Այդ ժամանակ լույս տեսավ նաև «Օրինական խոստում» պատվածքը իսլամի ծագման ժամանակաշրջանի մասին։ 1967 թ. Բեյրութում հրապարակվեց «Հիշողություններ» («مذكرات» ) երկը, որն ընդգրկում էր նրա կյանքի 1920-1922 թթ.:
Նրա շատ ստեղծագործություններ հրատարակվել և թարգմանվել են այլ լեզուների և էկրանավորվել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ Կատեգորիա:1889 ծնունդներ Կատեգորիա:1973 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի արաբներ Կատեգորիա:Կույրեր Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Մուսուլման գրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Արաբ արձակագիրներ Կատեգորիա:Կահիրեի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Բութ (փողոց)
Բութ (Booth Street), խոշոր փողոց Օտտավայի արևմուտքում։ Հյուսիսից հատվում է Ալբերտ փողոցի հետ։ Բութ փողոցը Օտտավայում համարվում է ճյուղավորված փողոց։ Հասնելով Օտտավայի ամենաերկար կամրջին՝ նա միացնում է Օտտավան հարևան Գատինո քաղաքին։ Բութ փողոցում կա 6 թանգարան։ Ալբերտ փողոցի հարավը ամբողջովին բնակեցված է։ Այս փողոցը սկզբում համարվել է միգրանտների փողոց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օտտավայի փողոցներ
Կլաուդիո Բրավո
Կլաուդիո Անդրես Բրավո Մունյոս (Claudio Andrés Bravo Muñoz, ), «Մանչեսթեր Սիթիի» և Չիլիի ազգային հավաքականի դարպասապահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չիլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռեալ Սոսիեդադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հաշվարկային հաշիվ
Հաշվարկային հաշիվ, տնտեսական հաշվարկային ձեռնարկության դրամական հաշիվ բանկի համապատասխան շրջանային բաժանմունքում, միաժամանակ՝ հաշվապահական հաշիվ, որի օգնությամբ հաշվառվում են ձեռնարկության հիմնական տնտեսական գործունեության դրամական եկամուտներն ու ծախսերը։ Ըստ շրջանառության վարկավորվող ձեռնարկությունների հիմնական գործունեությունից ստացվող դրամական եկամուտների մուտքագրումն ու ծախսերի մեծ մասը կատարվում են հատուկ վարկային հաշվից։ Հաշվարկային հաշիվի միջոցների կարգադրիչը ձեռնարկությունն է։ Այն կարող է ունենալ միայն մեկ հիմնական հաշվարկային հաշիվ, իսկ որոշ դեպքերում՝ նաև հատուկ հաշվարկային հաշիվ (շրջանառու միջոցների վերաբաշխման, կապիտալ նորոգման և այլն) ու հաշվարկային ենթահաշիվ (տնտհաշվարկով չաշխատող ձեռնարկությունների դրամական ռեսուրսների կենտրոնացման համար)։ Հաշվարկային հաշվում կենտրոնացվում են ազատ դրամական միջոցները և արտադրանքից, կատարված աշխատանքներից ու ծառայություններից ստացված գումարները, կարճաժամկետ և երկարաժամկետ վարկերը և այլ մուտքագրումներ։ Հաշվարկային հաշվից կատարվում են կազմակերպության համարյա բոլոր վճարումները վճարում նյութական և ոչ նյութական ակտիվների ձեռք բերման, մատակարարաներից ստացված նյութերի դիմաց, բյուջեի, սոցիալական ապահովագրության հանդեպ պարտքի մարումը, դրամի ստացումը դրամարկղ աշխատավարձ, նյութական օգնություն, պարգևատրումներ վճարելու համար և այլն։ Հաշվարկային հաշվից կանխիկ գումարի բաց թողումը և բոլոր փոխանցումները բանկի կողմից կատարվում են միայն հաշվարկային հաշվի տիրոջ, կազմակերպության հրամանի հիման վրա կամ նրա համաձայնությամբ (ակցեպտով)։ Հաշվարկային հաշիվ ունեցող կազմակերպությունները իրենց տարածքից դուրս տեղաբաշխված մասնաճյուղերի, բաժանմունքների և այլ ստորաբաժանումների համար կարող են բանկում բացել ընթացիկ հաշիվներ։ Այդ հաշիվները նախատեսված են մասնաճյուղերի կողմից հետևյալ գործառնությունների կատարման համար, կանխիկ գումարների տրամադրում հաշվարկային հաշվից աշխատավարձի և գործուղման ծախսերի վճարման համար, միջոցների մուտքագրում կազմակերպության աշխատողների ավանդների և աշխատավարձից պահումների, ինչպես նաև արտադրական խնդիրների իրականացման համար փոխանցումներ։
Աուցե
Աուցե (Auce), քաղաք Լատվիայի հարավում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Ասուցեի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 3046 մարդ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Ռիգա քաղաքից 100 կմ դեպի հարավ-արևմուտք` Լիտվայի սահմանի մոտ։
Պատմություն
Մինչև 1949 թվականի դեկտեմբերի 31-ը քաղաքը Աուցեի շրջանի կենտրոնն էր։ Այն լուծարվելուց հետո քաղաքը կազմել է Դոբելեի շրջանի մի մասը (մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը)։
Քաղաքը հիմնականում ներգրավված է Վեցաուցե ամրոցի մեջ, որը կառուցվել է 1845 թվականին։
Ավտոճանապարհներ
Աուցե քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային Պուրի - Աուցե - Գրիվայշի և Տուկումս - Աուցե - Լիտվի ավտոճանապարհները։
Տեղական ավտոճանապարհների շարքում առավել կարևոր են` Դոբելե - Իլե - Աուցե և Աուցե - Վադակստե ավտոճանապահները։
Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն
Հիմնական երթուղիներն են ` Աուցե - Էլգավա - Ռիգա, Աուցե - Սալդուս և Աուցե - Դոբելե։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ
Վոքսայոն
Վոքսայոն (Vauxaillon), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Լան-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի օկրուգը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 490 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 306 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 237-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 69-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 77,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 237 աշխատունակ բնակիչներից 204-ը աշխատում էին (113տղամարդ և 91 կին), անաշխատանք էին 33-ը (16 տղամարդ և 17 կին)։ 69 անգործունակ մարդկանցից 25-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 23-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Էդվարդ Հակոբյան
Կենսագրություն
Ավարտել է Կահիրեի Գալուստյան ազգային, ապա՝ ֆրանսիական վարժարանները, Փարիզի «Ցեզար Ֆրանկ» երաժշտանոցը (1954)։ 1955 թվականից երգեցողության ուսուցիչ է Կահիրեի Գալուստյան և Նուբարյան ազգային վարժարաններում, ղեկավարում է «Շնորհալի», «Թաթուլ Ալթունյան», «Ազատ Մանուկյան» երգչախմբերը, հանդես գալիս համերգներով, դասախոսություններով։ Գրել է լարային տրիո, սիմֆոնիկ պարեր, սիմֆոնիկ սյուիտ, «Անտիկ պոեմ»։ Արժեքավոր են «Քնարական երգեր», «Քուչակյան տաղեր», «Սրբազան տաղեր» երգաշարերը, «Հայաստան, ապրիր հավիտյան», «Հարազատ դպրոց» դպրոցական երգերի պրակները։ Հայաստանում հանդես է եկել (1969, 1983) հեղինակային համերգներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Երաժշտա-հասարակական գործիչներ
Գևորգ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Գևորգ Հակոբյան անուն ազգանունը կրում են՝
Իբրահիմ Չելիքքոլ
Կենսագրություն
Իբրահիմ Չելիքքոլը ծնվել է 1982 թվականի փետրվարի 14-ին Թուրքիայի Քոջայելիի մարզի Իզմիթ քաղաքում։ Իբրահիմի հայրը մահացել է, երբ նա 18 տարեկան էր։ Դերասանն ունի քույր։ Իր կարիերան դերասանը սկսել է մոդելային բիզնեսում։ Չելիքքոլը զբաղվել է նաև պրոֆեսիոնալ բասկետբոլով։ Նա հանդես է եկել Թուրքիայի բասկետբոլի երիտասարդական ազգային լիգայում։ Իբրահիմի դերասանական կարիերայի վերելքը սկսվեց այն ժամանակ, երբ նրան նկատեց թուրք հայտնի ռեժիսոր և պրոդյուսեր Օսման Սինավը։ Սինավը առաջարկեց Իբրահիմին՝ նկարահանվել «Լեոպարդներ․նարկոահաբեկչություն» բազմասերիանոց հեռուստասերիալում։ Դերասանը կատարել է կապիտան Շամիլ Բատուրայայի դերը, իսկ նրա խաղընկերներն են եղել Օսման Սոյքութը, Ադեմ Յավուզ Օզաթը, Սեդա Բաքանը և ուրիշներ ։
Կարիերա
2011 թվականին դերասանին առաջարկել են նկարահանվել «Իֆֆեթ» հայտնի հեռուստասերիալում։ Տաքսիստ Ջեմալի դերով դերասանը հայտնի դարձավ Թուրքիայում և նրա սահմաններից դուրս։ 2012 թվականին էկրան է բարձրացել Ֆարուք Աքսոյի «1453․Նվաճում» ֆիլմը, որտեղ Չելիքքոլը մարմնավորել է էպիզոդիկ դերերից մեկը։ 2014 թվականին Իբրահիմ Չելիքքոլը Բելչիմ Բիլգինի հետ միասին նկարահանվել է Հաքան Յոնաթի «Միայն դու» ֆիլմում։ Բիրջե Աքալայի հետ միասին նկարահանվել է «Սև-սպիտակ սեր» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է թուրքական Kanal D հեռուստաընկերությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք դերասաններ Կատեգորիա:Թուրք կինոդերասաններ Կատեգորիա:Թուրք հեռուստադերասաններ Կատեգորիա:Թուրք տղամարդ մոդելներ Կատեգորիա:Թուրք մոդելներ
Տրուբադուր (այլ կիրառումներ)
Տրուբադուր կարող է վերաբերել՝
Վորզի
Վորզի (Vauxrezis), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոն շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02767։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 334 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 251 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 168-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 83-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը - 66,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,8 %)։ 168 աշխատունակ բնակիչներից 151-ը աշխատում էին (84 տղամարդ և 67 կին), անաշխատանք էին 17-ը (10 տղամարդ և 7 կին)։ 83 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 46-ը թոշակառու, 17-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ալեքսանդրա թագուհու անվան ռազմական հոսպիտալ
Ալեքսանդրա թագուհու անվան ռազմական հոսպիտալ (Queen Alexandra Military Hospital), բացվել է 1905 թվականի հուլիսին։ Այն անմիջապես կառուցված է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հյուսիսում՝ Լոնդոնի Վեսթմինսթեր քաղաքի Միլբանկ և Պիմլիկո թաղամասերի և Թեմզա գետի հարևանությամբ։ 1977 թվականին հոսպիտալը փակվեց, սակայն որոշ կառույցներ մնացին ։
Պատմություն
1907 թվականին Թեյթի պատկերասրահի հարավային մասում բացվեց Թագավորական բանակի բժշկական քոլեջը ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դարձավ Բրիտանական բանակի գլխավոր հոսպիտալը ։ Բացի զինված ուժերից վիրավորվածները, նաև հանդիպում էին խրամատային տենդի, ցրտահարության, խցանման և գազային գանգրենայի դեպքեր ։ Պատերազմից հետո այն ընդլայնվեց 200 մահճակալով և, Արքայական բանակի բժշկական քոլեջի հետ միասին, բացեցին թագավորական բանակի բժշկական կորպուսի և արտասահմանյան բրիտանական տարածքների, ինչպես նաև թագավորական նավատորմի և թագավորական օդուժի բժշկական սպաների համար ասպիրանտուրայի բաժինը : Դա բրիտանական միակ հաստատությունն էր, որը դասավանդում էր ռազմական վիրահատություն ։
Վեսթմինսթերի հիվանդանոցի հետ ամուր կապեր կային այն ժամանակվա հարևանության պատճառով (գտնվում է Սանկտաուրի փողոցում և 1939 թվականից՝ Հորսֆերի փողոցում) և նաև բանակի բժշկական ծառայություն, որին միացել էր նեոպլաստիկ կլինիկան ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում հիվանդանոցն իր քոլեջի հետ միասին կառուցեց մեծ տարածք, որը ռմբակոծման համար խոցելի էր, բայց միայն մակերեսային վնաս է ստացել ։ Պատերազմից հետո ստեղծվել է անոթային վիրաբուժական ստորաբաժանում Սուրբ Մերիի հիվանդանոցի հետ, Պադդինգթոնը և հետբուհական դասընթացները շարունակվել են բանակի բժշկական սպաների համար՝ վիրաբուժության, արևադարձային հիվանդությունների և պաթոլոգիայի (կանխարգելման և ախտորոշման գործում օգնության համար), իսկ մյուս շարքերը ստացել են ավելի շատ տեխնիկական բժշկական պատրաստվածություն ։
1957 թվականին հիվանդանոցը ընդլայնվեց 300 մահճակալով, երկու գործող թատրոնով և 11 բաժանմունքով, այդ թվում՝ մեկը երեխաների համար ։ Բուժեղբայրները արքայական բանակի բժշկական կորպուսներից էին, իսկ բուժքույրեր Ալեքսանդրա թագուհու թագավորական բանակի բուժքույրերի կորպուսից ։
Հիվանդանոցը փակվել է 1977 թվականին, այն բանից հետո, երբ ծառայությունները տեղափոխվեցին Վուլիջի Եղիսաբեթ թագուհու անվան զինվորական հոսպիտալ ։ Թագավորական բանակի բժշկական քոլեջը մնաց Միլբանկում, մինչ 2005 թվականին դասավանդումը տեղափոխվեց Ալեքսանդրա թագուհու անվան Քոշամի հոսպիտալ՝ Պորտսմուտի մոտ ։
2005 թվականին Միլբանկի ավելի ընդարձակ պահպանված տարածքի վրա Վեստմինստերի քաղաքային խորհուրդը ստեղծեց «պահպանման աուդիտ»։ Հաշվետվությունում հիվանդանոցի շենքը նկարագրվել է  հետևյալ կերպ․
Հոսպիտալացման վայրի մի մասն ի սկզբանե օգտագործվել է Թեյթի ընդարձակման համար, ասակայն շենքերի մեծ մասը մնացել է։ Դրանք Թեյթի վարչությունների տարբեր ստորաբաժանումներն են, ինչպես նաև գրադարանը, հանդիպումների սենյակները և պահպանողական գիտության բաժինը։ Մատուռը մնում է, բայց դրա վիտրաժային պատուհանը, որը պատկերում է Հիսուս Քրիստոսի Համբարձումը, զգուշությամբ տեղափոխվեց Եղիսաբեթ թագուհու անվան Վոլվիչի զինվորական հոսպիտալ։ Թեյթի շրջակայքում գտնվող տարածքը, ներառյալ նախկին ռազմական հոսպիտալը, նախկին Թագավորական բանակի բժշկական քոլեջը և հարակից այլ տարածքները, պահպանման տարածք է, չնայած 2005 թվականին, միայն հիվանդանոցի շենքերը նշված չէին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմական կազմակերպություններ Կատեգորիա:1905 հիմնադրումներ Անգլիայում
Հակոբ Արամյան
Հակոբ Սահակի Արամյան, հայ արձակագիր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1947 թվականից։
Ծնվել է Անտիոք քաղաքում։ 1922 թվականին տեղափոխվել է Եգիպտոս։ Ավարտել է Կահիրեի Գալուստյան վարժարանը և ֆրանսիական քոլեջը։ 1940 - 1947 թվականներին եղել է «Արև» թերթի (Կահիրե) խմբագիրը։ 1947 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ 1948-1949 թվականներին աշխատել է Հայպետհրատում։ Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Եգիպտոսից Հայաստան ներգաղթածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Ժակ Հակոբյան (բանաստեղծ)
Ժակ Ստեփանի Հակոբյան, հայ բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ժակ Հակոբյանը ծնվել է 1917 թ. Երուսաղեմում, Իսրայել։ 1922-1924 թվականներին հաճախել է Բյուզանդ-Ալիս Վարժապետյան հաստատություն, 1924-1929 թվականներին սովորել է Գալուստեան ազգային վարժարանում, 1929-1934 թվականներին՝ Պէրպէրյան քոլեջում։ 1942 թվականին ավարտել է Կահիրեի համալսարանը՝ քիմիագետ-դեղագործի մասնագիտությամբ։ 1968 թվականից հաստատվել է Փասադենայում (Կալիֆորնիայի նահանգ, ԱՄՆ) ։
Ստեղծագործություններ
Տպագրվել են Հակոբյանի հետևյալ ժողովածուները՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երուսաղեմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 1 ծնունդներ
Գրություն գիմնազիական կրթության կրճատման մասին
«Գրություն գիմնազիական կրթության կրճատման մասին» (Циркуляр О сокращении гимназического образования), որը հայտնի է նաև «գրություն խոհարարների երեխաների մասին» անվանմանբ циркуляр о кухаркиных детях, Ալեքսանդր III-ի հակաբարենորոգումների ժամանակաշրջանի, 1887 թվականի հունիսի 18-ին Ռուսական կայսրության կրթության նախարար Իվան Դելյանովի կողմից ստորագրված նորմատիվ ակտ։
Այն կազմվել է ներքին գործերի նախարարների, ֆինանսների նախարարության ղեկավարած պետական սեփականությունների և Ռուսական կայսրության սրբազան սինոդի օբեր-պրոկուրորի խորհրդակցության ժամանակ և հիմնվել Կոնստանտին Պոբեդոնոսցևի հայեցակետի վրա, ըստ որի անհրաժեշտ է «սառեցնել» ռուսական հասարակությունը՝ սահմանափակելով հաջորդող տարիներին հեղափոխական հիմնական ուժի՝ «անազնիվ» շերտերի թափանցումը դեպի ռազնոչինցներ և ուսանողություն։
Գրությունում չկար գիմնազիաներում արդեն իսկ սովորող հասարակության ցածր խավերի հեռացման որևէ ուղղեցույց, սակայն կան հաղորդագրություններ, որ նման հեռացումներ իրականացվել են։ Այսպես, Կոռնեյ Չուկովսկին իր «Արծաթագույն զինանշան» ինքնակենսագրական վիպակում գրել է, որ Օդեսսայի գիմնազիայից նրան հեռացրել են այդ գրության համաձայն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական կայսրության պատմություն
Տրուբադուր
Տրուբադուր, 11-13-րդ դարերում Ֆրանսիայի հարավում՝ Պրովանսում հանդես եկած բանաստեղծ-երգիչներ, որոնք տվյալ ժամանակի եվրոպական քաղաքակրթության առաջատարերից էին։
Ընդհանուր տեղեկություններ
11-13-րդ դարերում Ֆրանսիայում ժողովրդական պոեզիայի և եկեղեցական գրականության կողքին և դրանց ազդեցությամբ առաջ եկավ նաև գրական երրորդ հոսանքը՝ ասպետական բանաստեղծությունը։ Ծնունդ առավ անհատական քնարերգությունը, որն իր ամենավառ արտահայտությունը գտավ տրուբադուրների երգերում։ Տրուբադուրները հանդես եկան Պրովանսում։ Առաջին գրական լեզուն նորագույն ազգերի մեջ մշակվեց Պրովանսում, որը մատուցեց ինքնատիպ ու անկրկնելի քնարերգություն։
Պահպանվել են 2500-ից ավելի երգեր, որոնք վերագրվում են շուրջ 500 տրուբադուրների, որոնցից 30-ը կանայք են։ Առավել նշանավոր տրուբադուրների թիվը հասնում է չորս տասնյակի։ Այդ պոետների մեջ եղել են 4-5 արքաներ, մի քանի տասնյակ խոշոր ավատատերեր, ինչպես և ցածր խավի մարդիկ։ Սակայն տրուբադուրական պոեզիայի հիմնական օջախը ասպետական միջավայրն է։ Տրուբադուրների պոեզիայի վրա նկատելի է թե' պրվանսալական ժողովրդական բանարվեստի և թե' Արևելքի, հատկապես արաբաանդալուզյան պոեզիայի ազդեցությունը։ Այնուամենայնիվ տրուբադուրների պոեզիան խիստ ինքնատիպ է ու անհատական։
Նրանց սիրերգության մեջ արտահայտվել է սիրո կուրտուազական (պալատական, նրբակիրթ) ընկալումը։ Նրանք աստվածացնում էին սիրած կնոջը՝ Դոննային, որը, որպես օրենք, ամուսնացած կին էր։
Տրուբադուրները մեր հին գուսանների նման հորինում էին թե' երգերի տեքստերը և թե' մեղեդիները և իրենք էլ կատարում էին երաժշտական գործիքների նվագակցությամբ։ Նրանք ելնում էին մրցավեճերի, հրապարակային ելույթների։
Մեր օրեր հասած տեքստերում կան 900-ի հասնող տաղաչափական ձևեր։ Նախասիրած տաղաչափական ժանրերն էին կանցոնը (երգ), ողբը, ալբան (ցայգերգ), պաստորելը (հովվերգ), տենցոնը (վիճերգ), բալլադը (պարերգ) ։
Տրուբադուրական քնարերգության անկումն սկսեց 13-րդ դարի սկզբներին, հատկապես ալբիգոյան կոչված պատերազմների ժամանակ (1209 - 1229), երբ Պրովանսը նվաճեց հյուսիսֆրանսիական ավատատերերի կողից ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական գրականություն Կատեգորիա:Միջնադարի մշակույթ Կատեգորիա:Թափառական արտիստներ Կատեգորիա:Միջնադարյան գրականություն
Մանվել Գամբուրյան
Մանվել Գամբուրյան, հայազգի մենամարտիկ։
Հանդես է եկել մի շարք այնպիսի հաջողված մարտական ակումբներում, ինչպիսիք են «King of the Cage»-ը և «Ultimate Fighting Championship»-ը (UFC)։
Բոգդան Վերդյան
Կենսագրություն
Բոգդան Վերդյանը ծնվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Միր Բաշիրի շրջանի Բեգում Սարով գյուղում 1919 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։ 1941 թվականին ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, որտեղ և դասախոսել է 1948 թվականից, եղել է ֆակուլտետի դեկան (1964 թ. և 1978 թ.), պրոռեկտոր (1965—1969), 1973 թվականից՝ հայոց լեզվի ամբիոնի պրոֆեսոր։ Վերդյանը մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, վիրավորվել և զորացրվել 1943 թվականին։ 1943—1944 թվականներին ուսուցչություն է արել Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզում։ 1944 թվականին ընդունվել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1952 թվականին «Ձևաբանության հարցերը Մանուկ Աբեղյանի քերականական համակարգում» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1970 թվականին «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Մանվել Գամբուրյան
Մենամարտիկ Կարո Փարիզյանի զարմիկն է։
Բոգդան Վերդյան
Կենսագրություն
Բոգդան Վերդյանը մահացել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում 73 տարեկան հասակում։
Մանվել Գամբուրյան
Կենսագրություն
Մանվել Գամբուրյանը ծնվել է 1981 թվականի մայիսի 8-ին, Գյումրիում։ Տասը տարեկան հասակում ծնողների հետ մշտական բնակության է տեղափոխվել ԱՄՆ, որտեղ սկսել է լրջորեն զբաղվել ձյուդոյով, բազմիցս դարձել պատանեկան տարբեր մրցումների հաղթող և մրցանակակիր, ստացել է սև գոտի և երկրորդ դան այդ մարզաձևում։ Տասնհինգ տարեկանից տիրապետել է նաև կիոկուսին կարատեի։ Վերապատրաստվել է Հյուսիսային Հոլիվուդի Hayastan MMAA Academy-ում մարզիչներ Գոքոր Չիվիչյանի և Ջին Լեբելի ղեկավարությամբ ։
Բոգդան Վերդյան
Ստեղծագործությունը
Գրել է պատերազմական թեմայով «Քեզ համար, Լենինգրադ» (1951) և ետպատերազմյան տարիների աշխատավոր մարդու ներաշխարհն արտացոլող «Ինչպես է գալիս երջանկությունը» (1957) վեպերը։ Մարդու անձնական և հասարակական հետաքրքրությունների փոխհարաբերության մասին է «Լեռների որդին» (1962) վեպը։ Լայն ընդունելություն է գտել «Ծաղիկներս մնացին հեռվում» (1969) վեպը, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը 1915—1920 թթ. և ժողովրդական վրիժառու Սողոմոն Թեհլիրյանի կյանքն ու գործը 1915—1921 թվականներին՝ ընդհուպ մինչև երիտթուրքական պարագլուխ, մեծ ոճրագործ Թալեաթի սպանությունն ու Բեռլինյան դատավարությունը։ Վերդյանն իր եռերգության առաջին («Այրվող ալիքներ», 1977) և երկրորդ («Երկխոսություն», 1980) գրքերում պատկերել է հայ ժողովրդի ազգային վերածնունդն ու սփյուռքահայերի («այրվող ալիքների») ձգտումը դեպի Սովետական Հայաստան։ Ուսանողության կյանքը, նոր մարդու ձևավորման պրոցեսն է արտացոլված նրա «Երրորդ կուրսը» (1975) վիպակում։ Վերդյանը հեղինակ է նաև «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» (1970) մենագրության և լեզվաբանական այլ աշխատությունների։ Ռուսերեն լույս է տեսել Վերդյանի «Լեռների որդին» (Մոսկվա, 1965) գիրքը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Մանվել Գամբուրյան
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի սկիզբ
Խառը մենամարտերում պրոֆեսիոնալ մակարդակով Գամբուրյանն իր դեբյուտը կատարել է դեռևս 17 տարեկանում՝ 1999 թվականի փետրվարին։ Մի երեկո նա ստիպել է երկու հակառակորդի միանգամից հանձնվել՝ առաջինին 17 վայրկյանում, երկրորդին 16 վայրկյանում։ Նա մարտնչել է փոքր ամերիկյան KageKombat և Reality Submission Fighting խթանիչներով ։ 2001 թվականի մարտին նա կրեց իր առաջին պարտությունը պրոֆեսիոնալ կարիերայում՝ միավորներով պարտվելով UFC-ի ապագա չեմպիոն Շոն Շերկին։
2003 թվականի օգոստոսին նա մասնակցել է King of the Cage մրցաշարին, որտեղ 21 վայրկյանում նոկաուտի է ենթարկել հայտնի բրազիլացի Խորխե Սանտյագոյին։ Նրա զարմիկ Կարո Փարիզյանը նրան տվել է «Պիտբուլ» մականունը՝ հակառակորդից ամուր կառչելու ունակության համար։
The Ultimate Fighter
2007 թվականին իր մարզական կարիերայի երկար ընդմիջումից հետո Գամբուրյանը դարձել է հանրահայտ The Ultimate Fighter մարտական ռեալիթի շոուի հինգերորդ սեզոնի մասնակից՝ միանալով մարզիչ Յենս Պալվերի թիմին։ Միևնույն ժամանակ նրան տրվել է նոր մականուն՝ «Զնդան», քանի որ «Պիտբուլ»-ն այն ժամանակ արդեն օգտագործել են հայտնի մարտիկներ Անդրեյ Օրլովսկին և Տիագո Ալվիսը ։
Նախնական փուլում նա հաջողությամբ հաղթահարել է Նոա Թոմասին՝ օգտագործելով հետադարձ արմունկի հանգույցը, ապա քառորդ եզրափակիչ և կիսաեզրափակիչ փուլերում համապատասխանաբար միավորներով հաղթեց Մեթ Վիմանին և Ջո Լոզոնին։ Այս բոլոր մենամարտերում Գամբուրյանն իր փոքր հասակի պատճառով համարվում է անդերդոգ, իսկ Լոզոնի հետ մենամարտից հետո UFC-ի նախագահ Դեյնա Ուայթն անձամբ ներողություն է խնդրել նրանից՝ իրեն թերագնահատելու համար։