cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էնդրյու Յաո
Վաղ կյանքը
Յաոն ծնվել է Չինաստանի Շանհայ քաղաքում։ 1967 թվականին ավարտել է Թայվանի պետական ​​համալսարանի ֆիզիկայի բաժինը։ Ստացել է Փիլիսոփայության դոկտորի երկու աստիճան։ Առաջինը՝ 1972 թվականին Հարվարդի համալսարանում ֆիզիկայի բնագավառում, իսկ երկրորդը՝ 1975 թվականին համակարգչային գիտության ոլորտում Իլինոյսի Ուրբանա-Շամպայն համալսարանում։
Ակադեմիական կարիերիան
Նա եղել է պրոֆեսորի օգնական՝ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (1975–1976), Ստենֆորդի համալսարանում (1976–1981), և պրոֆեսոր՝ Բելկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանում (1981–1982) : 1982 թվականից մինչև 1986 թվականը եղել է Ստենֆորդի համալսարանի լիարժեք պրոֆեսոր ։ 1986 թվականից մինչև 2004 թվականները նա եղել է Ուիլյամի և Էդնա Մաքալեերի Փրինսթոնի համալսարանի ճարտարագիտության և կիրառական գիտությունների պրոֆեսոր, որտեղ նա շարունակում էր աշխատել ալգորիթմների և հաշվարկների բարդությունների տեսության շուրջ։ 2004 թվականին դարձավ Պեկինի Ցինգխուա համալսարանի Հեռանկարային հետազոտությունների կենտրոնի պրոֆեսոր (CASTU) և տեսական համակարգչային գիտության ինստիտուտի (ITCS) տնօրեն։ 2010 թվականից Ցինխուայի համալսարանում աշխատում է որպես միջառարկայական տեղեկատվական գիտությունների ինստիտուտի (IIIS) դեկան։ Նա նաև Հոնկոնգի չինական համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի գիտնականներ Կատեգորիա:Թյուրինգի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ինֆորմատիկայի տեսաբաններ
Սրբո Իվանովսկի
Սրբո Իվանովսկի (Србо Ивановски, ), մակեդոնացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ, մանկագիր։
Ծնվել է 1928 թվականին Շտիպ քաղաքում։ Սկոպյեի համալսարանում ստացել է բանասիրական կրթություն։ Հրատարակվել սկսել է Մակեդոնիայի ազատագրումից հետո։
Լույս են տեսել Իվանովսկու «Լիրիկա» (1950), «Հանդիպումներ և անջատումներ» (1953), «Սպիտակ ճիչեր» (1957) բանաստեղծությունների գրքերը, «Կինը պատուհանի մոտ» (1956), «Ափի դիմաց» (1969) խորագրերը կրող, պատմվածքների ժողովածուները, «Միայնակները» վեպը (1958):
Հետագայում հրատարակվել է «Փրփուր և լեռներ» (1971) բանաստեղծությունների գիրքը, իսկ 1976 թվականին Սարաևոյում սերբախորվաթերեն՝ «Կախարդված ճամփորդը» երգերի գիրքը։
Իվանովսկին հայտնի է որպես Սերգեյ Եսենինի թարգմանիչ, թարգմանել է նաև հարավսլավական շատ բանաստեղծների ։
Ելենա Բորիսովա
Ելենա Անդրեևնա Բորիսովա (Елена Андреевна Борисова, ), արվեստի խորհրդային և ռուս պատմաբան, արվեստագետ, արվեստագիտության դոկտոր, Ռուսաստանի ճարտարապետության և շինարարական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Ելենա Բորիսովան ծնվել է 1928 թվականի ապրիլի 25-ին ։ 1952 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը՝ ստանալով արվեստագետի մասնագիտացում։ 1955-1958 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գիտությունների ակադեմիայի արվեստի պատմության ինստիտուտում (գիտական ղեկավար՝ Իգոր Գրաբար)։ 1964 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա «Ճարտարապետական կրթությունը Պետերբուրգում 18-րդ դարի առաջին կեսին» («Архитектурное образование в Петербурге в первой половине XVIII века») թեմայով։ 1953-1955 թվականներին եղել է Լենինգրադի հուշարձանների պաշտպանության պետական տեսչության գիտական բաժնի աշխատակից։ 1958 թվականին սկսել է աշխատել Արվեստաբանության պետական ինստիտուտում՝ Կերպարվեստի ու ճարտարապետության բաժնում (2013 թվականից՝ Նոր և նորագույն ժամանակների ռուսական արվեստի բաժին)։ 1987 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա «19-րդ դարի երկրորդ կեսի ռուսական ճարտարապետությունը» («Русская архитектура второй половины XIX века») թեմայով։ Հեղինակել է աշխատություններ ռուսական արվեստի և ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ։ 2004 թվականին արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի «Ռուսական մոդեռն» («Русский модерн») և «Ռուսական նեոկլասիցիզմ» («Русский неоклассицизм») գրքերի համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս արվեստագետներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ Կատեգորիա:Ռուս արվեստաբաններ
Սան Վինչենցո Վալե Ռովետո
Բնակչությունը կազմում է 2555 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 58,91 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 43,37 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 67050։ Հեռախոսային կոդ` 0863։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կոնրադ III (Գերմանիայի արքա)
Կոնրադ Հոհենշտաուֆեն (Konrad der Dritte, 1093, Բամբերգ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն – 1152, փետրվարի 15), Գերմանիայի առաջին թագավորը (1138-1152) Հոհենշտաուֆենների թագավորական դինաստիայից։
1116 թվականից սկսված Կոնրադ Հոհենշտաուֆենը համարվում էր ոչ միայն Սրբազան Հռոմեական Կայսրության, այլ նաև Ֆրանկոնիայի թագավորը։
Ֆրանկոնիայի դուքս
1116 թվականին Կոնրադ Հոհենշտաուֆենը փոխարինելով եղբորը՝ Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆենին, ստանում է Ֆրանկոնիայի դուքս արքայական տիտղոսը։
Չնայած սրան, այն հանգամանքը թե Ֆրանկոնիայի դքսությունը կանցներ Կոնրադին, թե ոչ, դա հայտնի չէր։ Հենրի V-ի մահից հետո Շվաբիայի և Ֆրանկոնիայի կառավարությունները Գերմանիայի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության արքա Կոնրադ III-ին ընտրում են իրենց արքա։
Նրա կառավարությունը օրհնում են գերմանացի եպիսկոպոսները, իսկ որոշ ժամանակ անց նաև Հռոմի պապը Միլանում։
Գերմանիայի արքա
Սրբազան Հռոմեական կայսրության արքա Լոթարի մահից հետո 1138 թվականի մարտի 7-ին Կոնրադ III-ը օծվում է արքա, դառնալով անկախ Գերմանական թագավորության առաջին արքան։
1138 թվականին Կոնրադ III-ը ռազմակալում է Սաքսոնիան և միացնում Գերմանիային։ Սակայն այստեղ ստեղծվում է ոչ թե Կոնրադի, այլ նրա ազգական Ալբրեխտ Արջի կառացարությունը։
1146 թվականին Կոնրադը կարողանում է վերադարձնել Բոհեմիայի արտաքսված դուքս Վլադիսլավ II-ին, ով էլ ընդունում է Կոնրադ III Հոհենշտաուֆենին իր թագավոր։
1147 թվականին Կոնրադ III-ի զորքերը՝ գերմանացի խաչակիրները, Ուրբանոս III պապի կոչով մասնակցում են Երկրորդ խաչակրաց արշավանքին, որը անհաջողության է մատնվում։
Այն բանից հետո, երբ Կոնրադը վերադարձավ Սիրիայից, այստեղ վերսկսեցին ռազմական գործողությունները։ 1152 թվականին արքան մահացել է և քանի որ նրա որդին անչափահաս էր, նրան փոխարինում է իր զարմիկը՝ Ֆրեդերիկ Բարբարոսան, ով պատմությանը հայտնի է դառնում Ֆրիդրիխ I Շիկամորուս անունով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի թագավորներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Բուրսիե լը Ռուա
Բուրսիե լը Ռուա (Boucieu-le-Roi), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 277 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.94 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 35 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 172 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 132-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 132 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 112 անձ (69 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ 40 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Էյմի-Ֆիոն Էդվարդս
Էյմի-Ֆիոն Էդվարդս (Aimee-Ffion Edwards, ), ուելսցի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Սուր հովարներ» հեռուստասերիալում Էսմիի դերով ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Նյուպորտ քաղաքում։ Մինչև 14 տարեկան նա տեղի ռեգբիի թիմի միակ աղջիկ անդամն էր։ Նա նաև բալետով էր զբաղվում։ Դպրոցում գերազանց գնահատական է ստանում դերասանական վարպետությունից և սկսում է ելույթ ունենալ Ուելսի ազգային երիտասարդական թատրոնում։ Էդվարդսը ազատ տիրապետում է անգլերենին և ուելսերենին։
Էյմին իր առաջին դերը խաղացել է 2002 թվականին կարճամետրաժ ֆիլմում, իսկ առաջին նկատելի դերը` 2008 թվականին, «Skins» հեռուստասերիալում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Աննա Դիմնա
Աննա Դիմնա (Anna Dymna, օրիորդական անունը՝ Աննա Ձյադիկ Anna Dziadyk, ), հայկական արմատներով կինոյի և թատրոնի լեհ դերասանուհի, գրող, հաղորդավար, հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Աննա Դիմնան ծնվել է 1951 թվականի հուլիսի 20-ին Լեհաստանի Լեգնիցա քաղաքում՝ հայկական արմատներ ունեցող ընտանիքում ։ Ավարտել է Կրակովի բարձրագույն թատերական ուսումնարանը։ 1971՝ թվականից սկսած նկարահանվում է զանազան ֆիլմերում, իսկ 1973 թվականից ընդգրկված է Կրակովի հին թատրոնի հիմնական դերասանական կազմում։ 1990 թվականից սկսած դասավանդում է Կրակովի համալսարանում։ Աննա Դիմնան ծավալել է նաև բեղուն հասարակական գործունեություն։ Նրա նախաձեռնությամբ տեղի են ունեցել բազմաթիվ բարեգործական միջոցառումներ, որոնց նպատակն է եղել օգնություն ցուցաբերել փախստականներին և հաշմանդամներին։ 2001 թվականին, հաշմանդամների համար նա կազմակերպում է երաժշտության և թատրոնի փառատոն, որը հետագայում ստանում է ամենամյա բնույթ։ Աննա Դիմնան պարգևատրվել է մի շարք լեհական և միջազգային հեղինակավոր մրցանակներով և պարգևներով։
Անձնական կյանք
Աննա Դիմնան ամուսնացել է երեք անգամ։ 1973 թվականին նա ամուսնանում է լեհ դերասան և սցենարիստ Վեսլավ Դիմնիի (Wiesław Dymny) հետ, ով դժբախտ պատահարի հետևանքով վախճանվում է 1978 թվականին։ Երկրորդ անգամ Աննան ամուսնանում է 1983 թվականին՝ Զբիգնեվ Շոտայի (Zbigniew Szota) հետ։ Այս ամուսնության արդյունքում 1986 թվականին ծնվում է Աննայի միակ զավակը՝ Միխալ Շոտան (Michał Szota)։ 1989 թվականին Աննան ամուսնալուծվում է։ Նրա այժմյան ամուսինը լեհ դերասան, թատերական ռեժիսոր, Կրակովի հին թատրոնի տնօրեն Կշիշտով Օժեխովսկին (Krzysztof Orzechowski) է։
Եժի Շտուր
Կենսագրություն
Եժի Շտուրը ծնվել է Կրակովում։ Հայրը ավստրիացի էր, իսկ մայրը՝ լեհուհի։ 1972 թվականին ավարտել է Կրակովի պետական բարձրագույն թատերական դպրոցը, որից հետո մինչև 1991 թվականը աշխատել է Կրակովի Հին թատրոնում։ Արժանացել է բազմաթիվ պատվավոր պարգևների, ինչպես թատրոնում, այնպես էլ կինոյում խաղացած դերերի համար։ 1980-ական թվականներին ելույթներ է ունեցել Իտալիայում և 1982 թվականին արժանացել քննադատների մրցանակին։ Դասավանդում է Կրակովի պետական բարձրագույն թատերական ուսումնարանում և 1991-1996 թվականներին եղել է այդ հաստատության ռեկտորը։
Եժի Շտուրը նկարահանվել է լեհ հայտնի ռեժիսորների ֆիլմերում։ Այդ ֆիլմերից են «Միլիոն Լաուրայի համար» (1971թ.), «Գիշերվա երրորդ մասը» (1971թ.), «Կինոսիրողը» (1979թ.), «Պատահար» (1981թ.), «Աշխարհների պատերազմը. Հաջորդ հարյուրամյակը» (1981թ.), «Նոր ամազոնուհիներ» («Սեքս առաքելություն» 1983թ.), «Հանդարտ արևի տարին» (1985թ.), «Օ-բի, օ-բա. Քաղաքակրթության վերջը» (1984թ.), «Կինգսայզ» (1987թ.), «Դեժա Վյու» (1989թ.), «Երեք գույն. Սպիտակ» (1993թ.), «Վարձու մարդասպանը» (1997թ.), «Դաուն Հաուս» (2001թ.) և այլն։ Եժի Շտուրի ռեժիսորական աշխատանքներից են «Մեղսագործուհիների ցուցակը» (1994թ.), «Սիրային պատմություններ» (1997թ.), «Մեկ շաբաթ տղամարդու կյանքից» (1999թ.), «Շուրջպար» (2007թ.) և այլ ֆիլմեր։ 2000-2010 թվականներին Եժի Շտուրը զբաղվում էր աուդիոգրքերի ձայնագրմամբ։
Անձնական կյանքը
Եժի Շտուրը ամուսնացել է ջութակահարուհի Բարբարա Շտուրի հետ։ Ունի երկու երեխա։ Որդին դերասան Մացեյ Շտուրն է, իսկ դուստրը՝ նկարչուհի Մարիաննա Շտուրը։
2011 թվականին Եժի Շտուրը կոկորդի հետ կապված խնդիրների պատճառով հայտնվել էր հիվանդանոցում։ Նրա մոտ հայտնաբերել էին կոկորդի քաղցկեղ։ Նա լուրջ խնդիրներ ուներ նաև նախկինում տարած ինֆարկտի պատճառով, որի արդյունքում գրել էր «Սրտային հիվանդություն, կամ իմ կյանքն արվեստում» գիրքը։
Մասնակի ֆիլմագրությունը
Դերասան
Ռեժիսոր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Լեհ սցենարիստներ Կատեգորիա:Լեհ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Լեհ մանկավարժներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ
Գաղտնի դոկտրին
«Գաղտնի դոկտրին, գիտության, կրոնի և փիլիսոփայության սինթեզ» (The Secret Doctrine, the Synthesis of Science, Religion and Philosophy), Ելենա Բլավատսկայայի երեք հատորով գլխավոր ստեղծագործությունը: Ի սկզբանե գիրքը հրատարակվել է երկու հատորով 1888 թվականին, երրորդ հատորը հրատարակվել է Բլավատսկայայի մահվանից հետո 1897 թվականին։ «Գաղտնի դոկտրինի» հիմնքն են կազմում հեղինակի մեկնաբանություններով և պարզաբանումներով գաղտնի «Ձիան գրքից» թարգմանված ստանսերը: Նաև գրքում մանրամասն քննության է ենթարկվում աշխարհի հզորագույն կրոնների և դիցաբանությունների կողմից կիրառվող հիմնարար սիմվոլիկան։ Առաջին հատորում խոսքը Տիեզերքի կազմավորման մասին է։ Երկրորդ հատորը նվիրված է մարդու ծագումնաբանությանը և էվոլյուցիային:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 գրքեր Կատեգորիա:Էզոթերիկ ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Օկուլտականություն Կատեգորիա:Օկուլտական գրքեր Կատեգորիա:Թեոսոֆիա Կատեգորիա:Մետաֆիզիկայի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Կեցություն Կատեգորիա:Կրոնափիլիսոփայական ստեղծագործություններ
Սատուրնի վեցանկյուն
Սատուրնի վեցանկյուն, վեցանկյուն ամպերի հաստատուն գոյացություն Սատուրն մոլորակի հյուսիսային բևեռի շուրջ, գտնվում է մոտ 78° հյուսիսային լայնության վրա  ։ Վեցանկյան կողմերը ունեն մոտ 13800 կմ երկարություն, ինչը գերազանցում է Երկրի տրամագծին (մոտ 12 700 կմ (7900 մղոն))։ Այն պտտվում է 10 ժ 39 րոպե 24 վայրկյան պարբերությամբ, այս պարբերությունը համընկնում է Սատուրնի ընդերքից ժայթքող ռադիո ճառագայթման պարբերության հետ ։ Այնուամենայնիվ, վեցանկյունը չի տեղափոխվում լայնություններով ինչպոս մյուս տեսանելի մթնոլորտային ամպային գոյացությունները ։
Սատուրնի հարավային բևեռում համաձայն Հաբբլ տիեզերական աստղադիտակից կատարված դիտարկումների այսպիսի գոյացություն չկա ։ Սակայն այնտեղ կա հողմապտույտ, ինչպիսինն առկա է հյուսիսային բևեռում։
Սատուրնի հյուսիսային վեցանկյունը հայտնաբերվել է Վոյաջեր ծրագրի ժամանակ 1981 - 82 թվականներին, դրանից հետո 2006 թվականին այն ևս մեկ անգամ դիտարկվել է Կասինի-Հյուգենս տիեզերական սարքից ։ Միայն Կասինի սարքի միջոցով է հնարավոր եղել լուսանկարել վեցանկյունը ինֆրակարմիր լույսում, երբ այն հայտնվել է Արեգակի լույսի տակ 2009 թվականին ։ Կասինի սարքի միջոցով հնարավոր է եղել նաև չափել վեցանկյուն գոյացության շարժման արագությունը, երբ սարքը շարժվում էր մոլորակի հետ նույն արագությամբ, այսպիսով գրանցում էր միայն վեցանկյան արագությունը ։ Հայտնաբերումից հետո, և երբ վեցանկյունը հայտնվեց Արեգակի լույսի տակ, աստղագետներին նաև հաջողվեց դիտարկել այն Երկրից ։
Բացատրություն
Համաձայն մի վարկածի, որը առաջ է քաշվել Օքսֆորդի համալսարանում, վեցանկյունը առաջացել է Սատուրնի մթնոլորտում քամիների արագության կտրուկ լայնությունային գրադիենտի պատճառով ։ Նմանա կանոնավոր ուրվագծեր են ստացվել լաբորատորիայում, երբ շրջանաձև հեղուկով լի տարողության կենտրոնական և արտաքին մասերը պտտվում էին տարբեր արագություններով։ Ամենաշատ հանդիպող երկրաչափական մարմինը վեց կողմ ուներ, սակայն հնարավոր է եղել ստանալ նաև մինչև ութ կողմ ունեցող մարմիններ։ Այս մարմինները առաջանում էին երկու տարբեր արագությամբ պտտվող տարբեր հեղուկների շփման մասում, որտեղ առաջանում էին մրրկային հոսքեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սատուրն Կատեգորիա:Մոլորակների գոյացություններ
Requiem (երգ, Ալմա)
Requiem, ֆրանսիացի երգչուհի Ալմայի մասնակցային երգը։ Երգը թողարկվել է 2017 թվականի հունվարի 13-ին Warner Music France-ով, երգը գրել է Նազիմ Խալեդը : Այս երգը  Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթ կներկայացնի Ֆրանսիան։ The Eurovision տարբերակը թողարկվել է 2017 թվականի մարտի 11-ին ։
Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթ
2017 թվականի փետրվարի 9-ին, հայտարարվեց Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթում կներկայանա Ալման՝ "Requiem" երգով։ Քանի որ Ֆրանսիան "Big Five"-ի անդամ է, նա ինքնաբերաբար կգնա մինչև եզրափակիչ, որը կանցկացվի 2017 թվականի մայիսի 13-ին Ուկրաինա, Կիևում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի երգերը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:2017 սինգլներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն երգեր
Բոկա (քաղաք)
Բոկա (Boca), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը 1186 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով) ։ Բնակչության խտությունը 132 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 9 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սան Գաուդեզիոն։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 22-ին ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսեր
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսեր, բուժկանխարգելիչ մասնագիտացված հիմնարկ։ Հիմնվել է 1950-ին, Երևանում։ Հիմնական նպատակը հանրապետության առաջատար մարզիկների դիսպանսերացումն էր՝ մարզական կոլեկտիվներում (կամավոր մարզական ընկերություններ, ուսումնական հաստատություններ, մարզադպրոցներ) բժշկական վերահսկողության կազմակերպչական ու մեթոդական ղեկավարությունը, ֆիզիկական դաստիարակությամբ, սպորտով պարապողների և ՊԱՊ համալիրի նորմերը հանձնողների բժշկա-մանկավարժական հսկողությունը։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերը փորձում էր նպաստել նաև հիմնարկներում ու ձեռնարկություններում բժշկական ֆիզկուլտուրայի ցանցի ընդարձակման ու բարելավման աշխատանքներին, ապահովում սպորտ-մասսայական միջոցառումների բժշկական սպասարկումը, կազմակերպում բուժական ֆիզկուլտուրայի աշխատանքները հիվանդանոցներում, պոլիկլինիկաներում, առողջարաններում։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերի բազայի վրա, տարբեր հիվանդություններով (սիրտ-անոթային համակարգի հիվանդություններ, կեցվածքի արատներ, հենաշարժական ապարատի վնասվածքներ, նյութափոխանակության խանգարումներ) տառապողների վերականգնողկան բուժման նպատակով կազմակերպվում էին սպորտային բժշկության մշտական գործող խմբեր։
Բժշկական ֆիզկուլտուրայի հանրապետական դիսպանսերը զբաղվում էր նաև մասնագիտացված կադրերի (բժիշկներ, մեթոդիստներ) որակի բարձրացման հարցերով, կոլեկտիվներում ապահովում բժշկական ֆիզկուլտուրայի կոնսուլտացիոն աշխատանքները։
Անտոնի Հյուիշ
Հյուիշ Անտոնի (Antony Hewish, ), անգլիացի աստղագետ։
Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1968 թվական)։ Ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը և դարձել նույն համալսարանի ռադիոաստղագիտության պրոֆեսոր (1971 թվականից)։ Ուսումնասիրել է փոքր անկյունային չափի ռադիոաղբյուրների սցինտիլյացիան և այդ երևույթն օգտագործել արևապսակի արտաքին շերտերի հետազոտման համար։ 1967 թվականին Հյուիշն իր աշխատակիցների հետ հայտնագործել է պուլսարները։ Հյուիշը և Մ. Ռայլը առաջին աստղագետներն են, որ ռադիոաստղաֆիզիկայի բնագավառում կատարած աշխատանքների համար արժանացել են նոբելյան մրցանակի (1974 թվական)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Բրիտանացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ
Սիբիլ Անժուացի
Սիբիլ Անժուացի (Սիբիլ Երուսաղեմցի (Sibylle de Jérusalem, ), Երուսաղեմի թագուհի 1186 թվականից։ Ամորի I-ի դուստրը Ագնես դը Կուրտենեի հետ առաջին ամուսնությունից, Բալդուին IV-ի և Իզաբել Անժուացու ավագ քույրը։ Ամուսնացած է եղել Գիլյոմ դը Մոնֆերացի Երկարաթուրի հետ, որից ունեցել է որդի, ապագա արքա Բալդուին V-ին։ Գիլյոմի մահից հետո երկրորդ անգամ են ամուսնացրել՝ Գի դը Լուզինյանի հետ, քանի որ նա գահի ժառանգ էր և իր դիրքն անհրաժեշտ էր ամրապնդել ամուսնությամբ։
Սիբիլի պատանեկությունը
Սիբիլը Ամորի դուստրն էր, ով Ֆուլկի և Ագնես դը Կուրտենեի որդին էր։ Երբ Ամորին բարձրանում է Երուսաղեմի գահին, Ագնեսայի հետ նրա ամուսնությունը անօրինական է համարվում՝ արյունակցական կապի պատճառով, սակայն այդ ամուսնությունից ծնված երկու երեխաներն էլ՝ Սիբիլը և նրա կրտսեր եղբայր Բալդուինը, համարվում են օրինական զավակներ ։
Սիբիլը մեծանում է Բեթղեհեմի մենաստանում, Յովետա տատի՝ թագուհի Մելիսենդաի կրտսեր քրոջ, հսկողության տակ ։ 1169 թվականին Ամորի I-ը Տյուրոսի արքեպիսկոպոս Ֆրեդերիկ դե լա Ռոշին դեսպանությամբ ուղարկում է Եվրոպա, մյուս գործերի հետ միաժամանակ Սիբիլի համար արժանի ամուսնություն կազմակերպելու հանձնարարությամբ։ Քանի որ նրա եղբայր Բալդուինը անբուժելի հիվանդ էր բորոտությամբ և թագավորությանը չէր կարող ժառանգ տալ, Սիբիլից էր կախված տոհմի շարունակությունը, իսկ նրա ապագա ամուսինը պետք է դառնար թագավորության պաշտպանը ։ Ֆրեդերիկ դե լա Ռոշը նրա ձեռքը առաջարկում է Ստեֆան Սանսերացում։ Ստեֆանը համաձայնվում է ամուսնանալ Սիբիլի հետ, սակայն, հայտնվելով Երուսաղեմում, անհայտ պատճառներով, փոխում է որոշումը և վերադառնում է Ֆրանսիա։ Հնարավոր պատճառներից կարող է հանդիսանալ այն, որ նա վասալային երդում էր տվել Բյուզանդիայի կայսր Մանուիլ I Կոմնենոսին, որը նա, հնարավոր է, պետք է դրժեր, եթե դառնար Երուսաղեմի արքա ։
Ամուսնություն Գիլյոմ դը Մոնֆերացու հետ
Ամորի I-ի մահից հետո, 1174 թվականին, գահը ժառանգում է Բալդուին IV-ը՝ սկզբից սենեշալ Միլ դը Պլանսիի խնամակալության տակ, իսկ այնուհետև Տրիպոլիի կոմսության կոմս Ռայմունդ III-ի։ 1176 թվականի աշնանը տասնվեցամյա Սիբիլը ամուսնանում է Գիլյոս դը Մոնֆերացու հետ՝ «Երկարաթուր» մականունով, Խաչակրաց երկրորդ արշավանքի մասնակից Վիլհելմ V Մոնֆերացու որդին, Ֆրանսիայի արքա Լուի VII Երիտասարդ-ի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆրիդրիխ I Շիկամորուսի ազգական ։ Գիլյոմը հասցրել էր արժանանալ ասպետական փառքի, ինչի մասին հավաստում է նրա մականունը։ Որպես օժիտ Գիլյոմը ստանում է Երուսաղեմի թագավորության հպատակ պետություն Յաֆայի և Ասկալոնի դքսությունը։ Գիլյոմը՝ խիզախ մարտիկ և ուղղամիտ մարդ, դյուրագրգիռ և բռնության նկատմամբ հակում ունեցող է լինում նաև մարտի դաշտից դուրս, սակայն նրա այդ հաիտկությունները ոչ մի կերպ չեն հասցնում ազդել Երուսաղեմի թագավորության ճակատագրի վրա։ Սիբիլի և Գիլյոմի ամուսնությունը տևում է ընդամենը յոթ ամիս։ 1177 թվականի ամռանը Գիլյոմը մահանում է մալարիայից, սակայն հասցնելով որդի բեղմնավորել, ով լույս աշխարհ է գալիս նրա մահից մի քանի ամիս անց ։ Ավանդույթի համաձայն, Սիբիլը որդուն անվանում է Բալդուին։
Ամուսնություն Գի դը Լուզինյանի հետ
1177 թվականի օգոստոսի 2-ին Երուսաղեմ է ժամանում արքա Ֆիլիպ Էլզասցու ազգական կոմս Ֆլանդրիացին, ով պահանջում է, որ թագուհին ամուսնանա նրա վասալներից մեկի հետ։ Բարձրագույն կուրիան՝ Երուսաղեմի դատական և օրենսդրական իշխանության մարմինը, մերժում է նրա պահանջը, իսկ Բալդուին դը Իբելինը՝ Երուսաղեմի ազդեցիկ բարոններիցծ մեկը, ով, համաձայն պատմագիրների, ինքն էր տենչում այրի արքայադստեր ձեռքը, Ֆիլիպին հրապարակային վիրավորանք է հասցնում, որից հետո Ֆիլիպը հոկտեմբերին լքում է Երուսաղեմը և ուղևորվում դեպի հյուսիս, մարտնչելու մուսուլմանների դեմ Անտիոքի կողմից ։ Սիբիլի այրիությունը տևում է երեք տարի։ Սկզբում թագուհու ամուսնության բանակցություններ էին ընթանում Բուրգունդիայի հերցոգ Հուգո III-ի հետ, սակայն դրանք հաջողություն չեն ունենում։ 1180 թվականի ամռանը, երբ վտանգ է առաջանում, որ Սիբիլի հաջորդ ամուսնուն կընտրեն նրա հարազատներ Բոհեմունդ Անտիոքցին և Ռայմունդ III Տրիպոլցին, արքան որոշում է ընդունում նրան կնության տալ վերջերս Արևելք ժամանած Գի դը Լուզինյանին՝ Երուսաղեմի կոնետաբլ Ամորի դը Լուզինյանի եղբորը և Անգլիայի թագավոր Հենրի II Պլանտագենետի վասալին, ով Բալդուինին խորթ եղբայր էր գալիս հայրական կողմից։ Բալդուինն անձամբ է ընդունում քրոջը ամուսնացնելու որոշումը, չնայած Տրիպոլիի դքսի և իբելինների ընտանիքի ակտիվ հավանություն չտալուն։ Նույն թվականին Բալդուինը նշանադրում է իր խորթ քրոջը՝ ութամյա արքայադուստր Իզաբելին, իր հավատարիմ ազնվական Օնֆրուա IV-ի հետ՝ Տորոնի լորդի։ Իզաբելին վերցնում են մորից և Իբելիններից և դաստիարակության են հանձնում փեսացուի ընտանիքին՝ Ռենո դը Շատիլյոնին և Ստեֆանիա դը Միլին։
Սիբիլը Գիի հետ ամուսնությունում ունենում է երկու դուստր՝ Ալիս և Մարի (նրանց ծննդյան ճշգրիտ ամսաթվերը հայտնի չեն)։ Սկզբնական շրջանում Բալդուինը ամբողջությամբ վստահում էր նրա ամուսնուն։ 1183 թվականին, իր անգործունակության պատճառով, այդ ժամանակ նա ամբողջությամբ կուրացել էր և դժվարությամբ էր քայլում, Բալդուինը նրան նշանակում է թագավորության խնամակալ ։ Սակայն, նույն թվականի նոյեմբերին Գին, ով գլխավորելով քրիստոնեական բանակը հանդիպում է ներխուժած Սալահ ալ-Դինի բանակին և նրան թույլ տալով առանց մարտի նահանջելու, անբարյացակամների կողմից մեղադրվում է քաջության անբավարարության համար ։ Արքան, ունկնդրելով այդ ձայներին, փեսային տույժի է ենթարկում։ Նա Գիին հեռացնում է իշխանությունից և, որպեսզի կանխարգելի դեպի գահը նրա ճանապարհները, իր ժառանգորդ է հայտարարում Բալդուին դը Մոնֆերացուն՝ Սիբիլի հնգամյա որդուն առաջին ամուսնությունից։ Նա Բալդուինի անձնական խնամակալ է նշանակում իր քեռուն՝ Ժասլեն դը Կուրտենեին, իսկ թագավորության նոր կոնետաբլ է նշանակում Տրիպոլիի դուքսին, շնորհելով նրան Բեյրութը՝ ծախսերի վճարների համար ։ Բացի այդ, 1184 թվականի սկզբին նա փորձում էր տասնել Սիբիլի և Գիի ամուսնության խզմանը ։ Այնուամենայնիվ, չնայած նրան, որ Գին գտնվում էր տույժի մեջ, արքայի անբարեհաճությունը չոր տարածվում քրոջ վրա։ Համաձայն արքայի ցուցումների, մինչև չափահասության տարիք հասնելը Բոլդուին V-ի մահվան դեպքում, նրա ժառանգորդուհին պետք է դառնար քույրերից մեկը՝ Սիբիլը կամ Իզաբելը։ Համատեղ ուժերով ընտրությունը պետք է կատարեին Անգլիայի և Ֆրանսիայի արքաները, Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրը և Հռոմի Պապը ։
Պայքար գահի համար
1185 թվականի մարտի 16-ին Բալդուին IV-ը մահանում է։ Գահը, ինչպես և պայմանավորված էր ավելի վաղ, ժառանգում է Սիբիլի որդի Բալդուին V-ը, Տրիպոլիի կոմսի խնամակալությամբ։ Յոթնամյա արքայի անձնական թիկնապահն է մնում Ժոսլեն III-ը, Եդեսիայի կոմսը ։ Բացի այդ, Երուսաղեմ է ժամանում Բալդուինի պապը՝ Գիլյոմ V-ը, Մոնֆերի դուքսը, որպեսզի աջակցություն ցուցեբերի թոռանը։ Սակայն Բալդուինը հիվանդագին երեխա էր մեծանում և 1186 թվականի ամռանը նա մահանում է Աքքայում։ Ժոսլեն III-ը և դուքս Մոնֆերացին Բալդուինի մարմինը տանում են Երուսաղեմ և նրան թաղում են Տիրոջ Գերեզմանի Տաճարում։ Տրիպոլիի կոմսը ներկա չի գտնվում թաղման արարողությանը։ Երկյուղելով ազդեցության կորստից, նա ուղևորվում է Նաբլուս և խորհուրդ է հրավիրում, որին ներկա էին իրեն նվիրված բարոններ։ Թագավորությունում տարաձայնություն էր հասունանում։ Ազնվականների համակրանքը բաժանվում էր՝ Ռենո դը Շատիլյոնը և այլ բարոններ օրինական ժառանգորդ էին համարում Սիբիլին, Ռայմունդ III-ի կողմնակիցները՝ այրիացած թագուհի Մարիա Կոմնենեն, իսկ Իբելինները ցանկանում էին գահին տեսնել Մարիայի դուստր Իզաբելին ։
Սիբիլի հակառակորդները հայտարարում են, որ նա իրավունք չունի հավակնելու գահին, քանի որ այն բանի արդյունքում, որ նրա ծնողների ամուսնությունը չեղարկվել է, նա համարվում է անօրինական ծնունդ։ Սակայն այդ մեղադարնքը ուժ չուներ։ Դեռևս 1163 թվականին Երուսաղեմի եկեղեցին Սիբիլին ճանաչում է Ամորի I-ի օրինական ժառանգորդուհի։ Արդյունքում, չնայած մի կողմի բողոքներին և մյուս կողմի աջակցությամբ, Բարձրագույն կուրիան որոշում է ընդունում Երուսաղեմի գահը հանձնել Սիբիլին։ Նրա դիրքերը ամրապնդվում են, երբ Օնֆրուա IV-ը, Իզաբելի ամուսինը և Ռենո դը Շատիլյոնի որդեգիրը, անձամբ ժամանում է Երուսաղեմ, նրան և Գի դը Լուզինյանին հավատարմության երդում է տալիս, այդպիսով հրաժարվելով գահին տիրելու հավակնություններից ։
Բարձրագույն կուրիան պայման է դնում, որ թագադրումը կարող է կայանալ միայն այն դեպքում, եթե Սիբիլը ամուսնալուծվի Գի դը Լուզինյանի հետ։ Նոր ամուսնու ընտրությունը թողնվում է նրա հայեցողությանը և Սիբիլը թագադրվում է որպես Երուսաղեմի միանձնյա կառավարչուհի։ Արդյունքում բարոնների պայմանները չեն իրագործվում՝ ստանձնելով գահը, Սիբիլը հայտարարում է, որ որպես ամուսին ընտրում է Գի դը Լուզինյանին և թագադրում է նրան ։
Սիբիլի թագավորումը
Սիբիլի և Գիի կառավարման ժամանակ թագավորությանը հիմնական վտանգ էր ներկայացնում Սալահ ալ-Դինը, ում բանակները սրընթացորեն գրավում էի քրիստոնեական տարածքներ։ 1187 թվականի հուլիսի 4-ին Գիի և Ռայմունդ III-ի ղեկավարությամբ քրիստոնյաների և Սալահ ալ-Դինի միջև տեղի է ունենում Հաթթինի ճակատամարտը։ Այդ հակամարտությունում մուսուլմանները վճռական հաղթանակ են տանում և գերի են վերցնում բազմաթիվ ռազմիկների, այդ թվում և Գի դը Լուզինյաին։ 1187 թվականի սեպտեմբերին Սալահ ալ-Դինը պաշարում է Երուսաղեմը և Սիբիլը անձամբ է գլխավորում քաղաքի պաշտպանությունը, պատրիարք Իրակլիի և Բալիան դ'Իբելինի աջակցությամբ, ովքեր ողջ էին մնացել Հաթթինի ճակատամարտում։ Սակայն քաղաքը չի կարողանում դիմադրել մուսուլմանների ճնշմանը և 1187 թվականի հոկտեմբերի 2-ին քաղաքը հանձնվում է թշնամուն։ Սիբիլը դուստրերի հետ փախչում է Տրիպոլի։
1188 թվականի ամռանը Սիբիլը Գիին փրկագնում է գերութունից, ամուսնու փոխարեն Սալահ ալ-Դինին հանձնելով Ասկալոնը ։ 1189 թվականին նա Գիի հետ ուղևորվում է Տյուրոս, միակ քաղաքը, որը մինչ այժմ չէր ենթարկվել մուսուլմաններին։ Տյուրոսի պաշտպանությունը ղեկավարում էր Կոնրադ Մոնֆերացին, Սիբիլի առաջին ամուսնու եղբայրը։ Նա իր շուրջն է հավաքում Գիի դեմ տրամադրված բարոնների խումբ և հրաժարվում է ամուսիններին քաղաք թողնել և նրանց հանձնել իշխանությունը։ Բալդուին IV-ի կամքի համաձայն, Կոնրադը մտադրված էր սպասել Եվրոպայից արքաների ժամանմանը և նրաց տրամադրել ընտրությունը՝ ում կհասնի իշխանությունը թագավորությունում։ Այդ ժամանակ Գին գլխավորում է ասպետների փոքրիկ ջոկատը, Սիբիլի հետ միասին օգոստոսի վերջին ուղղություն է վերցնում դեպի Աքքա և պաշարում է քաղաքը (ավելի ուշ նրան է միանում խաչակրաց երրորդ արշավանքի բանակը) ։
Մահ
Աքքայի պաշարումը տևում է երկու երկարատև տարիներ։ 1190 թվականի ամռանը ճամբարում համաճարակ է բռնկվում, որը սկզբում խլում է Սիբիլի երկու դուստրերի կյանքը, իսկ այնուհետև նաև անձամբ նրա։ Սիբիլը մահանում է 1190 թվականի հուլիսին կամ օգոստոսին (հավանաբար դա տեղի է ունեցել հուլիսի 25-ին), երեսուն տարեկան հասակում ։ Կոնրադ դը Մոնֆերացին անմիջապես Գի դը Լուզինյանին մեղադրում է նրանում, որ նա թունավորել է կնոջը և դուստրերին ։ Իզաբելին, Սիբիլի խորթ քրոջը, նրա մայր Մարիա Կոմնենեն շուտով ստիպում է բաժանվել Օնֆրուա IV-ից և ամուսնանալ Կոնրադի հետ, որպեսզի այդ զույգը այլընտրանք դառնա Գի դը Լուզինյանի, որպես հավակնորդ երուսաղեմյան գահին ։ Կոնրադ դը Մոնֆերացին որոշում է թագադրվել ողջ արքայի դեպքում, սակայն 1192 թվականի ապրիլի 28-ին հրապարակայնորեն սպանվում է ասասինների կողմից։ Երուսաղեմի հաջորդ տիրակալ (սակայն ոչ արքա) դառնում է Հենրիխ II Շամպայնցին, ով ամուսնանում է այրիացած Իզաբելի հետ, Գի դը Լուզինյանից հետո գահի միակ ժառանգորդուհին (Գի դը Լուզինյանը հանդիսանում էր Երուսաղեմի արքան մինչև 1194 թվականին իր մահը), նրանից ստանալով Երուսաղեմի թագավորությունը ղեկավարելու ցմահ արտոնություն։
Սիբիլի կերպարը Երուսաղեմյան մշակույթում
Ավելի ուշ ժամանակների տարեգիրների աշխատանքներում Սիբիլ Անժուացու կերպարը հարմարեցվում է ասպետական վեպերի համար սովորական ուրվագծերին։ Նրա կերպարին հաղորդվում են գծեր, որոնք հեղինակների ենթադրություններում սազական են կատարյալ թագուհուն՝ ամուսնական հավատարմություն, իմաստություն, բարեգործություն, բարեպաշտություն, Եկեղեցու նկատմամբ առատաձեռնություն։ Համաձայն Ռոջեր Հովեդենսկու, նա ոչ մի քայի չէր ձեռնարկում առանց աղոթքի և Աստվածաշնչից հատվածի։ Միևնույն ժամանակ նա ցուցադրում է շաբլոնային «կանացի» խորամանկություն, մասնավորապես, Գի դը Լուզինյանի հետ կրկնակի ամուսնության դրվագում։ Այդ դեպքում, երբ նրան արգելում են ակտիվ դերակատարում ունենալ կարևոր հարցերի լուծման ժամանակ, նա իր նպատակին հասնում է շրջանցիկ ճանապարհով։ Ռոջեր Հովեդենսկու կողմից ստեղծված կատարյալին մոտ կերպարը իր արտացոլումն է գտնում ավելի ուշ աշխատություններում, հիմնականում անգլո-նորմանական հեղինակների մոտ։ Ֆրանսիական տարեգիրները, սկսած Էռնուլից, Իբելինների տոհմի կողմնակցի, նրան պատկերում են ավելի քննադատական գույներում, սակայն Երուսաղեմի թագավորության պատմության ռոմանտիկական տարբերակում, ստեղծված XIII դարի կեսերին Ֆրանսիայում, այսպես կոչված Ռեյմյան Մենեստրելի կողմից, նրա կերպարը նույնպես իդեալականացվում է նրա հետ, որպեսզի ավելի ուժեղ ընդգծվի նրա թշնամիների ստորությունը և անարգությունը, ովքեր այս ստեղծագործությունում ցույց են տրվում որպես դավաճաններ ։
Ժամանակակից գրական ստեղծագործություններում, որտեղ հիշատակվում է Սիբիլը՝ Սոֆիա Կոսակ-Շուցկու «Բորոտ արքա», Գրեմ Շելբիի «Մութ փառքի ասպետներ» և Սեսիլիա Հոլլանդի «Երուսաղեմ»։ Հոլլանդը Սիբիլին դարձնում է իր վեպի գլխավոր հերոսուհին, որտեղ պատմվում է նրա մտացածին սիրո մասին ասպետ-տամպլիերի հանդեպ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երուսաղեմի թագուհիներ Կատեգորիա:Յաֆֆայի և Ասկալոնի կոմսեր Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Սան Պիո դելե Կամերե
Սան Պիո դելե Կամերե (San Pio delle Camere), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակավայրի տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 11-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Լիպկան
Ալեքսանդր Միխայլովիչ Լիպկան (Alexandru Lipcan, ), մոլդովացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ։ Մոլդովայի ԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967)։
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Լիպկանը ծնվել է 1908 թվականին Բեսարաբիայի հարավում գտնվող Կագուլ գյուղում։ Սովորել է գիմնազիայում, 1934 թվականին ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ Մոլդովայի միավորումից հետո աշխատել է որպես լրագրող։ Պատերազմի ավարտից հետո 1945 թվականին զորացրվել է և զբաղվել գրական գործունեությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մոլդովացի գրողներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բուխարեստի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Մոլդովացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Մոլդովացի լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ
Ստալինի հուշարձան (Երևան)
Ստալինի հուշարձան, բացվել է Երևանում 1950 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը և ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանը։ Այն ԽՍՀՄ-ի տարածքում Ստալինի ամենամեծ հուշարձաններից մեկն է եղել (բարձրությունը պատվանդանի հետ կազմել է 50 մ) ։ 1962 թվականին Ստալինի արձանը հանվել է պատվանդանից, իսկ 1967 թվականին նրա տեղում կանգնեցվել է «Մայր Հայաստան» արձանը (քանդակագործ՝ Արա Հարությունյան) ։
Պատմություն
Երևանում Ստալինի արձանը տեղադրելու գաղափարը ծագել է Հայրենական մեծ պատերազմի վերջում։ Հուշարձանը կառուցվել է մի քանի ամսում ։ Տեղացիների շրջանում լեգենդ է պտտվել, որ Ստալինը գիշերը ժամանել է Երևան, որպեսզի տեսնի հուշարձանը (այն նրան դուր է եկել), որից հետո անմիջապես վերադարձել է Մոսկվա ։
Հուշարձանը հանդիսավոր բացվել է 1950 թվականին հոկտեմբերի 29-ին։ Բացումը զուգադիպել է Խորհրդային Հայաստանի 30-ամյակի հետ։ Բացման օրը մառախուղ է եղել, որից հուշարձանի վերին մասը ծածկվել է։ Լուսանկարիչ Նեմրութ Բաղդասարյանը բացման արարողության լուսանկարը մոնտաժել է ավելի վաղ արված նկարների հետ, և լուսանկարն այդ տեսքով հայտնվել է խորհրդային բազմաթիվ թերթերի էջերում ։
Սկզբում նախատեսված է եղել հուշարձանի վիթխարի պատվանդանում բացել Հայրենական մեծ պատերազմի և այդտեղ Ստալինի ունեցած դերի վերաբերյալ թանգարան ։ 1951 թվականին հուշարձանի հեղինակներ Սերգեյ Մերկուրովն ու Ռաֆայել Իսրայելյանն իրենց աշխատանքի համար արժանացել են Ստալինի առաջին աստիճանի մրցանակի ։
1962 թվականին՝ Ստալինի անձի պաշտամունքի դեմ պայքարի ընթացքում, արձանը հանվել է պատվանդանից։ Գոյություն ունի լեգենդ, ըստ որի՝ ապամոնտաժման ժամանակ զինվոր է մահացել, սակայն այն չի համապատասխանում իրականությանը։ 1967 թվականին նրա տեղում տեղադրվել է «Մայր Հայաստան» հուշարձանը, որը քանդակագործ Արա Հարությունյանի աշխատանքն է ։
Ստալինի հուշարձանի աչքը ներկայումս պահպանվում է Ա. Ա. Հարությունյանի արվեստանոցում ։
Նկարագրություն
Հուշարձանը կանգնեցվել էր Ստալինի պողոտայի վերջում՝ բլրի գագաթին (այժմ՝ Մաշտոցի պողոտա) ։ Նրա բարձրությունը պատվանդանի հետ կազմել է 50 մետր, Ստալինի բրոնզե արձանն ունեցել է 16,5 մետր բարձրություն։ Այսպիսով, այն կարելի էր տեսնել ոչ միայն քաղաքի բոլոր կետերից, այլ նաև մոտակա բազմաթիվ գյուղերից ։
Հուշարձանի հիմնական գաղափարը եղել է Ստալինի կերպարի ու Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակների նույնացումը։ Աստիճանաձև ավարտվող վիթխարի պատվանդանը նախատեսված է եղել Հաղթանակի թանգարանի համար։ Ներսում տեղակայված են եղել մեծ սրահներով երեք հարկեր ։ Դրսից Պատվանդանի դրսից հայկական սև տուֆով արված է ստորին հարթակ, իսկ բազալտից՝ աստիճաններ։ Դիմային մասում Հաղթանակի շքանշանի տեսքով հարթաքանդակ կա ։
Պատվանդանին կանգնեցվել է Ստալինի պղնձե հուշարձանը։ Նա քանդակված է հրամանատարի շինելով, ձախ ձեռքին զինվորական գլխարկ է, իսկ աջ ձեռքը դրել է շինելի կոճակափեշին։ Քանդակագործը Ստալինին ներկայացրել է վեհ ու առնական, բայց միևնույն ժամանակ նրա կերպարանքում նկատելի է պարզությունն ու մարդկայնությունը։ Գլխի և ուսերի թեթև շրջված լինելը հաղորդում է ներքին էներգիա ու մտքերի լարվածություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի չպահպանված հուշարձաններ Կատեգորիա:Սերգեյ Մերկուրովի քանդակներ Կատեգորիա:1950 հիմնադրումներ Երևանում Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Քանդված հուշարձաններ Կատեգորիա:1962 կազմալուծումներ Երևանում
Հղիություն (կենդանիներ)
Հղիություն կենդանիների, էգի օրգանիզմում բեղմնավորված Ձվաբջիջից պտղի առաջացման և հետագա զարգացման ֆիզիոլոգիական պրոցես։ Հատուկ է միայն կենդանածին օրգանիզմներին և բնականոն պայմաններում ավարտվում է ծինով։ Կաթնասուն կենդանիների (բացառությամբ ձվածինների) Հղիությունը էականապես տարբերվում է որոշ կենդանածին ձկների (շնաձուկ, կատվաձուկ), սողունների (իժ, կենդանածին մողես են) համապատասխան վիճակից։ Կաթնասունների բեղմնավորված ձվաբջջի կամ զիգոտի զարգացումն սկսվում է ձվատար խողովակում, ապա անցնում է արգանդ, որոշ ժամանակ անց տեղի է ունենում ներպատվաստում (իմպլանտացիա), այսինքն՝ սաղմն ամրանում է արգանդի պատին։ Զարգացող սաղմի և մայրական օրգանիզմի միջև կապ է ստեղծվում ընկերքի միջոցով, և առաջանում են սաղմնային թերթիկները։ Հղի էգի արգանդը ծավալով մեծանում է 10-15 անգամ։ Տարբեր կենդանիների հղիությունը տևում է. մկներինը՝ մոտ 20 օր, ճագարինը՝ 29-33, շանը՝ 58-66, առյուծինը՝ 103-110, այծինը և ոչխարինը՝ 145-157, գորշ արջինը՝ մոտ 210, կովինը՝ 270-300, ձիունը՝ 320-355, փղինը՝ մինչև 660 են։ Սմբակավոր կենդանիների ձագերը ծնվում են լավ զարգացած և անմիջապես կարող են ինքնուրույն շարժվել։ Այդպիսի կենդանիների Հղիությունը ավելի երկարատև է, քան գիշատիչներինը, որոնց ձագերը ծնվում են կույր, առանց ատամների և մայրական խնամք են պահանջում։ Պարկավորների ձագերը ծնվում են թերզարգացած և զարգացումն ավարտում են մոր «պարկում»։ Հյան տևողությունը միևնույն տեսակի կենդանու մոտ կարող է փոփոխվել կախված տարվա եղանակից (ամռանը կարճ է, ձմռանն ավելի երկար), ձագի սեռից (էգ ձագերն ավելի շուտ են ծնվում), ձագերի քանակից։ Կաթնասունների տարբեր խմբեր մեկ ծինում ունենում են. գիշատիչները՝ 2-20, կրծողները՝ 2-10, սմբակավորները՝ 1-5, կնճիթավորները՝ 1 ձագ։
Կատեգորիա:Հղիություն
Բոգոնիո
Բոգոնիո (Bogogno), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 1251 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 148 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 28010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Ագնեսան։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բորիս Վիշինսկի
Բորիս Վիշինսկի (Борис Вишински, ), մակեդոնացի արձակագիր, դրամատուրգ։ Մակեդոնիայի ՊԵՆ ակումբի անդամ։ Մակեդոնիայի գրողների ընկերակցության անդամ (1958):
Բորիս Վիշինսկին ծնվել է 1929 թվականին Սկոպյե քաղաքում։ Ավարտել է Սկոպյեի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1953 թվականից զբաղվել է գրական գործունեությամբ։
Հրատարակվել են Վիշինսկու «Ստվերներ և ծարավ» (1958), «Ծիածան» (1971) վեպերը, այնուհետև «Աղջիկը» (1962) և «Փայաբաժին» (1975) դրամաները։
1972 թվականին լույս է տեսել «Մակեդոնիայի Վիզիան» գիրքը, իսկ 1974 թվականին «Հնադարյան ափեր» պատմվածքների ժողովածուն։
Վիշինսկու ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մակեդոնացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Սկոպիեի համալսարանի շրջանավարտներ‏ Կատեգորիա:Մակեդոնացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի գրողներ
Բուլիե լեզ Անոնե
Բուլիե լեզ Անոնե (Boulieu-lès-Annonay), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2070 մարդ, բնակչության խտությունը` 219.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.45 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 60 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1329 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 967-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 362։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 967 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 888 անձ (463 տղամարդ և 425 կին)։ Գործազուրկ են եղել 79 անձ (37 տղամարդ և 42 կին)։ 362 անաշխատունակներից 94-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 178-ը` թոշակառուներ, իսկ 90-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Figma
Figma, վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչ։ Սա իրենից ներկայացնում է վեբ-միջերես հավելյալ ավտոմատացված ֆունցկիաներով, որոնց մեջ մտնում է macOS-ի և Windows-ի համար նախատեսված ծրագիր։ Figma Mirror ծրագիրը, թույլ է տալիս դիտել Անդրոիդ և iOS համակերգերի համար մշակված հավելվածների պրոտոտեսակները։ Figma-ի հնարավորությունների հավաքածուն կետրոնացված է օգտատիրոջ միջերես մշակելու և դիզայնի վրա ։
Պատմություն
Figma-ն իր ծառայությունները սկսել է մատուցել 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ից ։ Առաջին հրապարակային թողարկումը կայացավ 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։
2019 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Figma թողարկեց Figma Community-ին, որը դիզայներներին թույլ էր տալիս հրապարակել իրենց աշխատանքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեկտորային գրաֆիկական խմբագրիչներ Կատեգորիա:Գրաֆիկական ծրագրային ապահովումներ
Չիրլիդինգ
Չիրլիդինգ (cheerleading, cheer [ʧɪə] բառից, որը նշանակում է խրախուսանք, ոգևորող կանչեր և lead [liːd]՝ ուղեկցել, ղեկավարել) սպորտի տեսակ, որը համատեղում է շոուի տարրերը և թատերական սպորտի տեսակները (պարեր, մարմնամարզություն, ակրոբատիկա)։
Չիրլիդինգի միջազգային ֆեդերացիա
1998 թվականին հիմնադրվեց Չիրլիդինգի միջազգային ֆեդերացիան (IFC) (International Federation of Cheerleading)։ Ավելի ուշ եվրոպական ասոցիացիայի անդամ երկրներից միանում է Ճապոնիան, մի երկիր, որտեղ 2001 թվականին Տոկիոյում կայացավ համաշխարհային չիրլիդինգի առաջին չեմպիոնատը։
Մրցույթներ
Չիրլիդինգն առանձին անկախ սպորտի տեսակ է։ Ըստ այդմ, մրցույթներ են կազմակերպվում եվրոպական և համաշխարհային մասշտաբներով։ Չերլիդինգի առաջնություններն անց են կացվում մի քանի անվանակարգերով.
Հայտնիներ, նախկին չերլիդերներ
Որոշ հայտնի մարդիկ, ովքեր նախկինում զբաղվել են չիրլիդինգով.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարզաձևեր Կատեգորիա:Սպորտային մշակույթ Կատեգորիա:Պարեր
Garuda Indonesia
Garuda Indonesia խոշորագույն ավիաընկերություններից է Ինդոնեզիայում։ Հիմնադրվել է 1947 թվականի օգոստոսի 1-ին։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Սուկարնո Խատայում։ «Garuda Indonesia» մտնում է յոթ լավագույն ավիաընկերությունների մեջ ողջ աշխարհում, ինչպես նաև ամենաբարձր վարկանիշ ունեցող հինգ աստղերի և ամենաարագ աճող ավիաընկերություններից է ։ Պաշտոնական ավիափոխադրող է Լիվերպուլ ֆուտբոլային ակումբի հավաքականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Մայքլ Պատրիկ Մերֆի
Մայքլ Պատրիկ Մերֆի, ամերիկացի զինծառայող, ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի լեյտենանտ, ԱՄՆ հետմահու  Պատվո շքանշանակիր։ ԱՄՆ Զինված ուժերի առաջին զինծառայողն էր, որ արժանացավ Պատվո շքանշանի Աֆղանստանում կատարած մարտական գործողությունների համար և առաջին շքանշանակիրը ռազմածովային ուժերում՝ Վիետնամի մարտական գործողություններին մասնակցելու համար։
Կենսագրություն
Մայքլ Մերֆին ծնվել է 1976 թվականի մայիսի 7-ին Նյու Յորք նահանգի Սմիթաուն քաղաքում, իռլանդական ծագմամբ ամերիկացիների ընտանիքում։1994 թվականին ավարտել է Մեդֆորդի բարձրագույն դպրոցը, ընդունվել Փենսիլվանիայի համալսարանը և ավարտել 1998 թվականին՝ քաղաքագետի և հոգեբանի մասնագիտությամբ ։
Ծառայությունը Զինված ուժերում
Մայքլը շուտով որոշում է ընդունվել զինծառայության՝ «Ծովային կատուներ» բաժինը և անցնում է հատուկ ուսուցման նախապատրաստական կուրսեր ԱՄՆ-ի ծովայինների (United_States_Merchant_Marine_Academy) ակադեմիայում։ 2000 թվականի սեպտեմբերին ստանում է սպայի թեկնածուի կոչումը ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի Պենսակոլի Ռազմածովային ուժերում։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 13-ին ավարտում է ուսումը և ստանում էնսինի կոչում և սկսում պարապմունքները Կալիֆորնիա նահանգի Կորոնադոյի ստորջրյա ապամոնտաժողների հատուկ բազային կուրսերում ։ Մի շարք կուրսեր ու թրեյնինգներ անցնելուց հետո, այդ թվում նաև ԱՄՆ զինված ուժերի օդային դեսանտների դպրոցում ուսուցումը, 2002 թվականի հոկտեմբերին հանձնարարություն է ստանում լինելու Հորդանանում՝ «Ծովային կատուներ»  անվանումով բաժնում։ Դրանից հետո երիտասարդ սպան սկսում է կատարել հանձնարարություններ Ֆլորիդայում, Քաթարում, Ջիբութում ։ 2005 թվականի սկզբներին Մերֆին մտնում է «Ծովային կատուներ»  անվամբ մարտական խումբ՝ մասնակցելու Աֆղանստանում «Չընդհատվող ազատություն» մարտական օպերացիային ։
Մահը
«Կարմիր թևեր» մարտական օպերացիան, որը Աֆղանստանի Կունար գավառում էր տեղի ունենում, ձախողվեց, և հատուկջոկատայինները խայտառակ պարտություն կրեցին։ Ռազմածովային ուժերի սպա Մայքլ Մերֆին զոհվեց ապստամբների հետ մարտի ընթացքում իր երկու սպա SEAL ընկերների հետ․ զոհվեցին նաև հետախույզ խմբին օգնության եկող ուղղաթիռում գտնվող 16 հատուկջոկատայինները։ Մարտի ընթացքում կենդանի մնաց միայն մեկը, ում փրկել էին տեղաբնիկները։ 2005 թվականի հունիսի 28-ին սպա Մայքլ Մերֆին ղեկավարում էր հետախույզների խումբը, որը առաջադրանք էր ստացել ոչնչացնելու Պակիստանին սահմանակից քաղաք Ասադաբադի մոտ գտնվող Թալիբների պարագլուխ Ահմադ Շահ, որը ղեկավարում էր «Լեռնային վագրեր» ապստամբների խումբը։ Խումբն ուղղաթիռով հասցվել էր հեռավոր արևելյան Ասադաբադի մոտակայք, և օպերացիայի սկզիբը, թվում էր, հաջող է, սակայն տեղի հովիվները, որոնց ամերիկացի հետախույզները կենդանի էին բաց թողել, ձախողեցին օպերացիան․ մեկ ժամվա ընթացքում մոջահեդները շրջապատեցին տարածքը և սկսեցին գրոհը ։ Սպա Մերֆին ռադիոկապի միջոցով ամրակայում պահանջեց, ինչի արդյունքում  MH-47 Chinook ուղղաթիռը, որը եկել էր հետախույզներին օգնելու, և որի մեջ գտնվում էին 16 հատուկջոկատայիններ, խոցվեց հակատանկային նռնակաձիգից հենց մարտավայրից։ Մարտի ընթացքում, որը տևել է 2 ժամ, զոհվել են  Մերֆին, նրա 2  սպա ընկերները, նաև թալիբականներ ։ Կենդանի մնացած զինվորին թաքցրել էին սերումով փշտունի ցեղից տեղաբնակ գյուղացիները։ Զինվորին մի քանի օրից գտել են փրկարար-որոնողները։
Մարտական ողջ անձնակազմը արժանացել է ԱՄն Ռազմածովային ուժերի բարձրագույն պարգևի՝ Ռազմածովային խաչի, իսկ Մերֆին, որպես խմբի հրամանատար, արժանացել է Պատվո շքանշանի ։
Պարգևատրման հանդիսավոր տեքստը
Սպա Մայքլ Պ․Մերֆի, Ռազմածովային ուժեր, ԱՄՆ․ցուցաբերել է խիզախություն և անձնվիրություն՝մոռանալով սեփական անձը։ 2005 թունիսի հունիսի 27-ից 28-ը Աֆղանստանի Կունար գավառի Ասադաբադ քաղաքի մոտակայքում կատարելով ծառայողական պարտքը՝ հայտնաբերելու ապստամբների դաշտային հրամանատարին, սպա Մերֆին  մարտական գործողությունների ընթացքում ցուցաբերել է բացառիկ հերոսականություն՝ գիտակցելով մահվան սպառնալիքը։ 2005 թվականի հունիսի 28-ին ջոկատը, որը պետք է իրականացներ հատուկ առաջադրանք, գտնվում էր բարդ իրավիճակում, որը կառավարվում էր հակառակորդի կողմից․ ջոկատը հանձնվում է տեղաբնակներին, որոնք թալիբականների կողմնակիցներն էին։ 30-40 զինվոր, շրջապատելով   4 հոգու, սկսում են կռվել նրանց դեմ։ Ցուցաբերելով աննախադեպ վճռականություն՝ որպես առաջնորդ, սպա Մերֆին ղեկավարում է մարտը թշնամու դեմ, որոնք զգալիորեն գերազանցում էին։ Կատաղի մարտում թշնամին զգալի կորուստներ է  ունենում, իսկ մնացած բոլոր զինվորները վիրավորվում են։ Անտեսելով սեփական վերքերը և ցուցաբերելով էքստրեմալ սառնարյունություն՝ սպա Մերֆին շարունակում էր մարտը՝ խրախուսելով ընկերներին։ Երբ կապավորը  ստանում է մահացու վիրավորում, Մերֆին ինքն է անձամբ փորձում օգնության կանչել։ Գիտակցելով լեռնային տեղանքի դժվարությունները՝ սպա Մերֆին դուրս է գալիս իր հրամանատարության ազդանշանները տալու բաց տարածությունում։ Գիտակցաբար ինքնազոհողության հերոսական այդ փաստը թշնամու գնդակի առաջ  նրան  անպաշտպան է դարձնում։ Սակայն նա շարունակում է  համառորեն պահել կապը և կռվել մոջահեդների գերազանցող ուժերի դեմ այնքան, մինչև ստանում է մահացու վիրավորում՝ տալով իր կյանքը իր  երկրին, իր արարքը՝ աշխարհին։ Իր անձնվիրաբար արարքով սպա Մերֆին անձնավորում է  ԱՄՆ ռազմածովային ուժերում տիրող զինվորական ավանդույթների չափանիշները և ակնառու հարգանքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Hard Times (երգ, Paramore)
«Hard Times» (Ծանր ժամանակներ), ամերիկյան Paramore ալտերնատիվ ռոք խմբի երգը, որը դարձել է նրանց After Laughter հինգերորդ ստուդիական ալբոմի առաջին սինգլը։ Սինգլը թողարկվել է 2017 թվականի ապրիլի 19-ին թվային տարբերակով, Fueled by Ramen լեյբլում ։
Պատմություն
Երգում համադրված են այնպիսի ոճեր, ինչպիսիք են՝ նոր ալիք, փոփ ռոք, synth-pop : The Guardian-ը այն համեմատում է Lionel Richie-ի և Daft Punk-ի ոճի հետ , իսկ Billboard ամսագիրը երգը համեմատել է Talking Heads-ի և Blondie-ի երգերի հետ ։