cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարիա Յուրիչ Զագորկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Կին գրողներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Լրագրողներ Կատեգորիա:Խորվաթ արձակագիրներ Կատեգորիա:Խորվաթ դրամատուրգներ
Լենինի հուշարձան (1970, Տագանրոգ)
Լենինի հուշարձան (Памятник Ленину), Վլադիմիր Լենինի հուշարձան, որը 1970 թվականին տեղադրվել է ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հոկտեմբերյան հրապարակում։ Քանդակագործն է Նիկոլայ Տոմսկին, ճարտարապետը` Ալեքսանդր Զավարզինը, ճարտարագետը` Սերգեյ Խաջիբարոնովը։ ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, մոնումենտալ արվեստի հուշարձան ։
Հուշարձան
Բրոնզե քանդակի բարձրությունը 4,62 մետր է, պատվանդանինը` 2,74 մ ։ Պատվանդանը երեսպատված է ողորկված մարմարե սալիկներով։
Պատմություն
Սա քաղաքում Լենինի երրորդ արձանն է։ Առաջինը (որը նաև առաջինն էր ամբողջ Ռոստովի մարզում) 1925 թվականին տեղադրվել էր Պետրոս I-ի հուշարձանի փոխարեն։ Հեղինակը լենինգրադցի քանդակագործ Վ. Վ. Կոզլովն էր։ Իսկ երկրորդ արձանը տեղադրվել և բացվել է 1935 թվականին Ապստամբության հրապարակում` երկաթուղային կայարանի շենքի առջև։ Քանդակագործը Դավիդ Յակերսոնն էր։ 1941 թվականի աշնանը, Տագանրոգի օկուպացիայի ժամանակ, հուշարձանը ոչնչացվել է գերմանացիների կողմից ։
Լենինի արձանի հիմնադրումը Հոկտեմբերյան հրապարակում տեղի է ունեցել առաջնորդի 100-ամյակի օրը` 1970 թվականի ապրիլի 22-ին ։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1970 թվականի նոյեմբերի 6-ին։
ՌԽՖՍՀ Նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի № 624 որոշմամբ հուշարձանը դասվել է ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտների շարքին որպես մոնումենտալ արվեստի հուշարձան։
Ամեն տարի Լենինի ծննդյան օրը` ապրիլի 22-ին, ՌԴ կոմկուսի Տագանրոգի բաժանմունքի անդամները ծաղիկներ են տեղադրում հուշարձանի մոտ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1970 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Յահյա Հակկի
Յահյա Հակկին (يحيى حقي, ), եգիպտացի վիպասան է, էսսեիստ և կարճ պատմվածքների գրող, համարվում է ժամանակակից եգիպտական կարճ պատմվածքի հիմնադիրներից մեկը։ Յահյա Հակկին ծնվել է 1905 թվականին Կահիրեում, թուրքական միջին խավին պատկանող ընտանիքում։ Նա ավարտել է Կահիրեի իրավաբանական ֆակուլտետը և որոշ ժամանակ Ալեքսադրիայում է աշխատել իր մասնագիտությամբ։ 1929 թվականին միանում է դիվանագիտական կորպուսներին և ծառայության է անցնում Ջիդդայում, Հռոմում, Փարիզում և Անկարայում։ 1952 թվականին նշանակվել է Լիբիայում դեսպան։
Իր գրական գործունեության ընթացքում նա հրապարակել է կարճ պատմվածքների 7 ժողովածու և չնայած դրանց քչությանը, այս ժողովածուները մեծ դեր են խաղացել իրենց գեղարվեստական արժեքով և իրենց ազդեցությունն են ունեցել հետագա եգիպտացի գրողների վրա։
Հակկին իր պատմվածքներում գրական նոր մեթոդներ էր կիրառում, փորձում էր պատմվածքին նոր ձև տալ։ Նա իր պատմվածքներում ալեգորիա մտցրեց։ Ի տարբերություն իր շատ ժամանակակիցների Հակիի ուշադրության կենտրոնում հասարակության միջին խավը չէր և նա չէր փորձում տեսնել աշխարհը այս խավի տեսանկյունից։ Իր պատմվածքներում մեծ տեղ էր գտել Եգիպտոսի քաղաքային և գյուղական աղքատ խավը։ Այս մասին խոսելով Հակին դիպչում էր Եգիպտոսի հենց սրտին և բացահայտում էր Եգիպտոսի ստորին սոցիալական կյանքը։
Իր գրական գործունեության սկզբում Հակին համոզված էր, որ լավ նովելիստը պետք է հասկանա ոչ միայն առարկան և իր կերպարների բնույթը, բայց նաև սոցիալական ծիսակարգերը, կյանքի մանրամասները, արժեքների և հավատալիքների ամբողջությունը, ասացվածքները և այլն։ Հակիի ստեղծագործությունները բնորոշվում են գեղարվեստական հարստությամբ և յուրօրինակությամբ ի հակադրություն Թեյմուրի, ով նմանակում էր Մոպասանին կամ Լաշինի, ով ակնհայտորեն կրում էր Չեխովի ազդեցությունը։ Հակին չէր հանդիսանում եվրոպական որևէ գրողի ստվերը չնայած իր եվրոպական գրականության լավ իմացությանը։ Չնայած նա հիացած էր գերմանացի նովելիստ կոնկրետ նկարագրությունների տեխնիկայով և Դոստոևսկու հակվածությամբ անալիզի ենթարկել ներքին զգացմունքները։
Հակիի պատմվածքները կենտրոնանում են մարդու անհատականությունն է։ Կոնֆլիկտն իր պատմվածքում ունի 2 կողմ՝ ներքին կոնֆլիկտը, ինչպես նաև պայքարը գլխավոր հերոսի արտաքին աշխարհի հետ։ Յահյա Հակին իր ազդեցությունն է թողել շատ եգիպտացի նովելիստների վրա, որոնց թվում էր նաև Նագիբ Մահֆուզը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ Կատեգորիա:Վիպասաններ Կատեգորիա:Կահիրեի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռոկոկո
Ռոկոկո (rococo, rocaille), ոճ արվեստում, որը ծագել է Ֆրանսիայում 18-րդ դարի առաջին կեսին բարոկկո ոճի զարգացման արդյունքում։ Ռոկոկոյի բնորոշ գծերն են շքեղությունը, ինտերիերի դեկորատիվ ծանրաբեռնվածությունը, ռիթմը, դիցաբանության նկատմամբ մեծ հետաքրքրությունը, հարմարավետությունը։ Ճարտարապետության մեջ ամենաբարձր զարգացումն է ունեցել Բավարիայում։
«Ռոկոկո» (կամ ռոկայլ) եզրույթը գործառության մեջ է մտել 19-րդ դարում։ «Ռոկայլը» ինտերիերի, շատրվանային բաժակների և նման կառույցների՝ տարբեր քարերով ձևավորումն է այնպես, որ բնականի տպավորություն է թողնում։ Այն, ինչը մենք այժմ անվանում ենք ռոկոկո, իր ժամանակին կոչվում էր «գեղեցիկ ճաշակ», բայց 1750-ական թվականներին ուժեղացավ քննադատությունը, և գրականության մեջ սկսեց հանդիպել «փչացած ճաշակ» արտահայտությունը։ Իրենց որակումներում հատկապես խիստ էին էնցիկլոպեդիստները, որոնց կարծիքով՝ «փչացած ճաշակում» բացակայում էր խելամիտ սկիզբը։
Ոճի հիմնական տարրերն են խոպոպիկները և կարտելը՝ այժմ մոռացված մի եզրույթ, որոնցով բնութագրվում է կարծես կտրված եզրերով թղթերի կլորավուն փաթեթը, որում կարող է տեղադրվել խորհրդանիշ, զինանշան կամ մակագրություն։
Չնայած նոր «անտիկ ձևերը» հանրաճանաչ էին և նորաձև 1750-ական թվականներին (այդ ուղղությունը ստացավ «հունական ճաշակ» անվանումը), ռոկոկոն իր դիրքերը պահեց մինչև հարյուրամյակի վերջը։ Ֆրանսիայում ռոկոկոյի շրջանը կոչվեց Կուպիդոնի և Վեներայի շրջան ։
Ճարտարապետություն
Ռոկոկոյի ճարտարապետական, ավելի ճիշտ՝ դեկորատիվ ոճը ծագել է Ֆրանսիայում Լյուդովիկոս 15-րդի խնամակալ Ֆիլիպ Օռլեանցու օրոք և իր գագաթնակետին է հասել Լյուդովիկոս 15-րդի օրոք՝ ներթափանցելով Եվրոպայի մյուս երկրներ։
Մի կողմ թողնելով Լյուդովիկոս 14-րդի շրջանի և իտալական բարոկկոյի սառը շքեղությունը, ծանր ու ձանձրալի ձևերը՝ ռոկոկոյի ճարտարապետությունը ձգտում էր լինել թեթև, բարեհաճ, խուսափում է խիստ համաչափությունից, դետալների անվերջ տարբերակներ է ստեղծում։ Այս ճարտարապետության մեջ գրեթե գրեթե անհետանում են ուղիղ գծերն ու հարթ մակերևույթները, ճիշտ նույնությամբ չի պահպանվում ընդունված և ոչ մի կարգ. սյուները մեկ երկարում են, մեկ՝ կարճանում, մեկ՝ պտտվում շրջանակաձև, խոյակները փոփոխվում են, որմնասյուները առաջ ձգվող քիվեր ունեն։ Ճակտոններն ունեն ուռուցիկ և խոռոչավոր գծեր, թագադրված են սկիհներով, բուրգերով, քանդակներով։ Դռների, պատուհանների, շենքերի ներսի պատերի ձևավորման մեջ իրենց դերն ունեն խճճված, «սվաղած զարդարանքները», որոնք ներկայացնում են տերևներ հիշեցնող խոպոպներ, դիմակներ, ծաղկաշղթաներ ևն։ Չնայած ռացիոնալության բացակայությանը և քմահաճությանը՝ ռոկոկո ոճով մեզ են հասել շատ հուշարձաններ, որոնք աչքի են ընկնում յուրօրինակությամբ, շքեղությամբ, զվարթ գեղեցկությամբ։
Գեղանկարչություն
Ռոկոկոյի առաջացումը պայմանավորված էր փիլիսոփայության, ճաշակի, պալատական կյանքի փոփոխություններով։ Ոճի գաղափարական հիմքն են կազմում հավերժ երիտասարդությունն ու գեղեցկությունը, իրականությունից փախուստը, հովվերգության ձգտումը։ Ռոկոկո ոճը ծագել է Ֆրանսիայում և տարածվել Իտալիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Չեխիայում և եվրոպական այլ երկրներում։ Սա վերաբերում է և գեղանկարչությանը, և արվեստի մյուս տեսակներին։ Գեղանկարչության մեջ վառ գույների և դրանց հակադրությունների փոխարեն գերիշխում են գունային նոր երանգները՝ մեղմ վարդագույնը, երկնագույնը։ Թեմատիկ առումով գերիշխում են հովվերգությունը, բուկոլիկան, հովվական թեմաները, ուր կերպարները չեն կքել հոգսերի տակ, այլ գեղեցիկ բնապատկերի ֆոնին տրվում են սիրո վայելքներին։ Առաջին անգամ ոճի այս հատկությունները դրսևորվել են Անտուան Վատտոյի ստեղծագործություններում։ Նա ռեալիստ է. բավական ճիշտ պատկերել է պալատական կյանքը։ Բայց նրա նկարներում իր դրսևորումն է գտնում և նոր ոճը։ Ժամանակի բնորոշ գծերից մեկը մերկ մարմինների պատկերումն էր։ Ֆրանսիայում ռոկոկոյի ամենանշանավոր ներկայացուցիչը Ֆրանսուա Բուշեն էր։
Իտալիայում ռոկոկոյի ամենանշանավոր ներկայացուցիչը Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոն է (1696, Վենետիկ- 1770, Մադրիդ)։ Այն ժամանակ մեծ ուշադրություն էր տրվում ֆրեսկոներին, առաստաղերի, պատերի ձևավորմանը։ Կային նույնիսկ հատուկ նկարիչներ, ովքեր մասնագիտացած էին քառակուսիներ պատկերելու մեջ։ Նրանք պատկերում էին քառակուսիներ, ճարտարապետական ձևեր, որոնք որպես շրջանակ կամ ֆոն էին ծառայում։ Այդ դեպքում հարթության վրա նկարվածը քանդակ էր թվում։ Հայտնի նկարիչ է Լոնգին։ Նրա կենցաղային թեմաները լիովին համապատասխանում են ռոկոկոյի ոճին՝ հարմարավետ հյուրընկալումներ, տոներ, դիմակահանդեսներ։ Բացի դրանից՝ Իտալիայում այդ ժամանակ զարգանում էր և ուրիշ ուղղություն, որն այնքան էլ չէր տեղավորվում ոճի սահմաններում։ Դա վեդուտիզմն էր՝ քաղաքային պատկերների՝ ամենից առաջ Վենետիկի ռեալիստական պատկերումը։ Այստեղ գերիշխում է իրականությունը ճշտորեն փոխանցելու սկզբունքը։ Վենետիկի տեսարաններ են պատկերում Ջովաննի Կանալետտոն, Ֆրանչեսկո Գվարդին։ Բեռնարդո Բելոտոն էլ աշխատում էր Գերմանիայում. նրա վրձնին են պատկանում Դրեզդենի և այլ տեղերի հիասքանչ պատկերներ։
Երաժշտություն
Նույնիսկ մեծածավալ ստեղծագործություններում՝ օպերա, բալետ, կանտատ, ռոկոկոյին բնորոշ գծերը արտահայտված են լիովին։ Այսպես, Ռամոյի և Կամպրայի օպերաները կազմված են ոչ մեծ համարներից, որոնք իրար կապված են սյուիտի սկզբունքով, իսկ երբեմն էլ գրեթե չեն կապվում ընդհանուր սյուժեով։ Այս տեսակի առավել հայտնի գործերից են Ռամոյի «Նրբակիրթ Հնդկաստանը», Կամպրայի «Նրբակիրթ Եվրոպան»։ Դիցաբանական հերոսները ներկայանում էին որպես բարեկիրթ երիտասարդներ և տիկնայք, որոնք հագնված էին դիմակահանդեսի սկզբունքով։
Հայտնի էր նաև հովվերգական ժանրը՝ նույնպիսի բարեկիրթ հովիվներով, հովվուհիներով, որոնք, բնականաբար, կապ չունեին գյուղական իրական կերպարների հետ։
Գործիքային երաժշտության մեջ ևս իշխում էին համանման հովվերգական թեմաները։ Տարածված էր սյուիտը, որի մասերը աստիճանաբար շատանում էին և հարստանում բազմաթիվ մանրամասնություններով։ Բարոկկոյին բնորոշ դասական սյուիտը, որ կազմված էր 3-5 պարից, հարստացավ ֆրանսիական այնպիսի նոր պարերով, ինչպիսիք են պասպիեն, բուրեն, մենուետը, պավանան, գալյարդան, իսկ հետո սկսեց ընդգրկել բնապատկերներով ֆանտազիաներ։ Ռոկոկոյի համեմատաբար կարճ դարաշրջանում սյուիտի ժանրը հասավ իր զարգացման գագաթնակետին, իսկ հետո գրեթե հարյուր տարով դուրս մնաց երաժշտական միջավայրից։
Քանի որ երաժշտությունը հնչում էր ազնվականների ընդունելության և ճաշի ժամանակ, կիրառվում էին արիստոկրատ ունկնդիրներին զվարճացնող տարբեր միջոցներ։ Սալոններում հաճախ կատարվում էին սիրային երգեր, Ռամոյի, Կամպրայի և Լյուլլիի օպերաների հանրաճանաչ մեներգեր։
Դեկորատիվ-կիրառական արվեստ
Ռոկոկո ոճը լավագույնս դրսևորվել է գեղարվեստական արդյունաբերության բոլոր ճյուղերում. հատկապես տարածված է եղել ճենապակու արտադրության մեջ։ Դրա շնորհիվ այս ճյուղը մեծ զարգացում ապրեց և վայելեց արվեստի սիրահարների համակրանքը։
1708 թվականին ալքիմիկ Ֆրիդրիխ Բյոտգերը գտավ ճենապակի պատրաստելու գաղտնիքը և գտավ դրան հարմար կավը։ Մեյսեն քաղաքում բացվեց առաջին գործարանը։ Ճենապակին ստացավ հանրաճանաչություն. առաջացան արտադրության այլ կենտրոններ։ Առավել հայտնի էր Սևրի մանուֆակտուրան, որտեղ աշխատում էր Էթիեն Մորիս Ֆալկոնեն։
Նորաձևություն
Ռոկոկոյի դարաշրջանի նորաձևությունը տարբերվում էր մաքրության, նրբության ձգտմամբ, մարդու մարմնի բնական գծերի միտումնավոր խեղաթյուրմամբ։
Ռոկոկոյի նորաձևությունը ընդունված է համարել կանացի նորաձևություն։ Նորաձև են համարվում բարակ իրանը, նուրբ ուսերը, կլոր դեմքը։ Կանայք հագնում են ուռուցիկ շրջազգեստեր, որ շրջված բաժակի տպավորություն են թողնում։
Ռոկոկոյի դարաշրջանը իր հետ բերում է պաստելային, խուլ գույներ՝ բաց կապույտ, բաց դեղին, վարդագույն, մոխրագույն-կապույտ։
Գրականություն
Գրականության մեջ ռոկոկո ոճը առավել լայն տարածում է գտել Ֆրանսիայում 18-րդ դարում։ Այդ շրջանի գրական գործերն աչքի են ընկնում շքեղությամբ, զուրկ են քաղաքական-հայրենասիրական թեմաներից։ Դրանց հատուկ է ազատակամությունը, անհոգությունը։ Բնորոշ են դառնում հեդոնիզմի գաղափարները, որոնք դառնում են շատ գրողների, բանաստեղծների ստեղծագործության հիմքը ։ Գերիշխում են փոքածավալ ժանրերը՝ հովվերգություն, դիմակային կատակերգություններ, բաց տեսարաններով պոեմներ, նովելներ։ Առավել հայտնի գործերից են մարքիզ դե Պեզաիի «Զելիդայի լոգանքը», Լուվե դե Կուվրեի հեքիաթները։ Պոեզիան կլասիցիզմի վեհապանծ ոճից մի փոքր ավելի պարզ է, որի առթիվ էլ ստանում է «թեթև պոեզիա» (poésie fugitive) անվանումը։ Մեծ տարածում են ստացել մադրիգալը, սոնետը, էպիգրամը։ Իտալիայում հայտնի են ռոկոկո ոճի ներկայացուցիչներ Պիետրո Մետաստազիոն, Պաոլո Ռոլին, Գերմանիայում՝ Հագեդորնը, Գլեյմը ։ Անգլիայում այս ոճի գրականությունը լայն տարածում չի ունեցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Վաղ ժամանակակից պատմություն
Կոմակիո
Կոմակիո (Comacchio), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում ։
Բնակչությունը՝ 22385 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 283 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44022։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0533։
Բնակավայրի հովանավորն է Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 13-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Խորխե Վագենսբերգ
Խորխե Վագենսբերգ Լյուբինսկի (Jorge Wagensberg Lubinski, ), իսպանացի ֆիզիկոս, հետազոտող, գրող, հրատարակիչ, դասախոս, թանգարանագետ և թանգարանային ցուցահանդեսների նախագծման փորձագետ։ 1981-2016 թվականներին եղել է Բարսելոնայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Բարսելոնայի Կոսմոկայշա գիտական թանգարանի հիմնադիրն է և նրա ղեկավարը մինչև 2014 թվականը։
Կրթություն, դասախոսական ու գիտական գործունեություն
Վագենսբերգը ծնվել է Բարսելոնայում, Լեհաստանից եկած հրեական ընտանիքում ։ Նրա հայրը` Իցեկ Վագենսբերգը, որպես փաթեթավորող աշխատում էր ֆաբրիկայում ։ Մայրը` Սարա Լյուբինսկայան, ծագում էր Լոձի հրեական ունևոր ընտանիքից ։ Խորխեն 1971 թվականին ավարտել է Բարսելոնայի համալսարանի` ֆիզիկայի ֆակուլտետը։ 1976 թվականին նույն ֆակուլտետում պաշտպանել է ատենախոսություն` ֆիզիկայի փիլիսոփայության թեմայով։ 1981-2016 թվականներին նույն ֆակուլտետում դասավանդել է անդառնալի գործընթացների տեսություն, ինչպես նաև ղեկավարել է բիոֆիզիկայի ոլորտում հետազոտական խմբի աշխատանքը։ Նա հրավիրվել է դասախոսելու Կրեմս ան դեր Դոնաուի համալսարանում (Ավստրիա)։
Խորխե Վագենսբերգը ավելի քան 1.200 գիտաժողովների ու նիստերի մասնակից է, որոնք տեղի են ունեցել տեղեկատվության մաթեմատիկական տեսության, ռացիոնալ մեխանիզմների, ոչ հավասակշռված ջերմադինամիկայի, ինչպես նաև ժամանակակից թանգարանագիտության (Total Museology) թեմաներով։
Լուսավորական, ստեղծագործական ու հրատարակչական գործունեություն
Վագենսբերգը գիտական բազմաթիվ աշխատանքների հեղինակ է, որոնք տպագրվել են միջազգային մասնագիտական հրատարակություններում։ Նա նաև մեծ թվով գիտահանրամատչելի գրքերի և հոդվածների հեղինակ է, որոնցում շոշափում է տարբեր թեմաներ և գիտական ոլորտներ` ջերմադինամիկ հավասարակշռություն, գիտության փիլիսոփայություն, տեսական կենսաբանություն, հնէաբանություն, նաև կրթություն ու գիտական թանգարանագիտություն։
2002 թվականին լույս է տեսել գիտնականի` «Եթե բնությունը պատասխան է, ապա ո՞րն է հարցը» գիրքը, որը կարծես Վագենսբերգի աֆորիզմների հավաքածուն լինի։
Վագենսբերգը ակտիվորեն համագործակցել է իսպանական (El País, La Vanguardia, El Periódico) ու արտասահմանյան որոշ պարբերականների հետ` գիտությունը հասանելի դարձնելով ընթերցողների առավել լայն շրջանակի։
1983 թվականից Խորխե Վագենսբերգը Tusquets հրատարակչությունում հրատարակում է «Metatemas» գիտական հավաքածուն` նվիրված գիտական մտքին։ Այս շարքի` առավել քան 30 տարիների հրատարակման արդյունքում լույս է տեսել մոտ 130 գիրք, այդ թվում` Էրվին Շրյոդինգերի, Ալբերտ Այնշտայնի, Կոնրադ Լորենցի, Ռիչարդ Ֆեյնմանի, Սթիվեն Ջեյ Գուլդի, Ժակ Մոնոյի, Ֆրանսուա Ժակոբի, Նորբերտ Վիների, Մարի Գել-Մանի, Մարտին Գարդների, Ռենե Թոմի, Մարտին Ջոն Ռիսի, Ռիչարդ Դոկինզի, Բենուա Մանդելբրոտի, Լին Մարգուլիսի, Դուգլաս Հոֆշտադտերի, Շելդոն Գլեշոուի, Արիեխ Բեն-Նաիմի գործերը։
Այս նույն շարքի շրջանակներում լույս են տեսել Վագենսբերգի մի քանի գրքեր։
Թանգարանային գործ. Վագենսբերգի տոտալ թանգարան
Նոր թանգարանի ստեղծման գործընթացին, ինչպես նաև դրա ցուցադրության նախագծման գլխավոր գաղափարներին ու դրույթներին է նվիրված Վագենսբերգի` «Կոսմոկայշա. տոտալ թանգարան» գիրքը, որն իր տեսակի մեջ մանիֆեստ է այն մասին, թե ինչպիսին պետք է լինի ժամանակակից գիտական թանգարանը ։ Տոտալ թանգարանի հիմնասյունը իրականությունն է, իրական օբյեկտը։ Մնացած ամեն ինչ` տեխնիկական միջոցներ, խթաններ, ֆիլմեր և այլն, ունի միայն լրացուցիչ նշանակություն։ Կարևորը, ինչին պիտի ձգտի նմանատիպ թանգարանը, այն է, որ այցելուի մտքում ավելի շատ հարցեր պիտի առաջանան, քան մինչև այնտեղ մտնելը ։
Տոտալ թանգարանի գաղափարները մարմնավորվել են նաև Արքիմեդի թանգարանում (Սիրակուզա, Իտալիա, 2011), Կլիմայի և շրջակա միջավայրի թանգարանում (Լլեյդա, Իսպանիա, 2010), Ժամանակի թանգարանում (Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), Անտառի թանգարանում (Սան Սելոնի, Իսպանիա), Անտարկտիկայի թանգարանում (Պունտա Արենաս, Չիլի)։ Շատ երկրներում նա հանդես է գալիս որպես թանգարանների գծագրման խորհրդատու։
Էրմիտաժ Բարսելոնայում
2013 թվականին պաշտոնապես հայտնի դարձավ, որ Խորխե Վագենսբերգը կգլխավորի Բարսելոնայում հիմնադրվելիք Էրմիտաժ թանգարանը։
Հենց իր Վագենսբերգի խոսքերով իր մտադրությունն այն է, որ ներկայացնի մարդկության պատմությունը` հենվելով Էրմիտաժի հավաքածուի վրա. «Գիտության ու արվեստի մշտատև երկխոսությունը պետք է ընդգծի նրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Դրա համար կընդունվի ժամանակակից թանգարանային նախագծում` առարկաների, երևույթների և թանգարանային փոխաբերության ինքնատիպ կիրառմամբ» ։
Մրցանակներ և պարգևատրումներ
2005 թվականինԽորխե Վագենսբերգն արժանացել է Կատալոնիայի ազգային մրցանակին գիտական մշակույթն ու միտքը զարգացնելու նպատակով։ 2007 թվականին Կատալոնական կառավարությունը նրան հանձնել է ազգային ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը` Սուրբ Գևորգի խաչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բարսելոնայի համալսարանի շրջանավարտներ
Մուլտֆիլմ
Մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, մուլտֆիլմ (կազմված multiplicatio` «բազմապատկում» և film՝ «ժապավեն» բառերից; խոսակցական՝ մուլտիկ կամ մուլտ)՝ ֆիլմի տեսակ է, որը ստեղծված է կադրերի հաջորդական մատուցման միջոցներով (այդ թվում 3D-մոդելավորումը), նախատեսված է կինոթատրոններում, հեռուստատեսությամբ և համակարգչի ու այլ էլեկտրոնային միջոցների էկրաններին ցուցադրելու համար։
Անիմացիայի պատմությունը սկսվում է 1877 թվականի հուլիսի 20-ից, երբ Ֆրանսիայում Էմիլ Ռենոն ստեղծեց և ներկայացրեց բոլորին առաջին մուլտֆիլմը։ 1892 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Էմիլ Ռենոն ցույց է տվել առաջին անիմացիաին մուլտֆիլմը։ Առաջին անիմացիոն մուլտֆիլմը եղել է նկարի տեսակով։ Հետագայում մուլտֆիլմերը դարձան ավելի հետաքրքիր, և նա շարունակեց ստեղծել նոր անիմացիայի տարբեր ժանրեր։ Այժմ մուլտֆիլմերի արտադրությունը կազմում է աշխարհի կինոարտադրության շուրջ 40%-ը։
Ըստ տարիքային ցենզի
Երկրորդ և երրորդ կատեգորիաների համար են նախատեսված ճապոնական անիմեների մեծ մասը։
Տես նաև
Մուլտիպլիկացիա
Animal Magnetism
Animal Magnetism, Scorpions ռոք խմբի 7-րդ ալբոմն է։ «Animal Magnetism» ալբոմը լույս է տեսել 1980 թվականին։ Այս ալբոմում կա 10 երգ։ Բոլոր 10 երգերը կատարել է Քլաուս Մայնը։ Այս ալբոմի ամենահայտնի երգն է՝ «Make It Real»-ը։ Կան նաև այլ երգեր, որոնք նույնպես հայտնություն են ձեռք բերել, դրանք են՝ «Don’t Make No Promises (Your Body Can’t Keep)» և «Falling in Love» երգերը։
Հայդարաբադի հայկական գերեզմանոց
Հայդարաբադի հայկական գերեզմանոց (Ուպպուգուդայի գերեզմանոց)։ Պատմական գերեզմանատուն Հնդկաստանի Անդհրա-Պրադեշ նահանգի Հայդարաբադ քաղաքում։ Գտնվում է Հայդարաբադի Ուպպուգուդա շրջանում, որից էլ ստացել է իր անվանումը։
Պատմություն
Գերեզմանատունն իրենից ներկայացնում է պատմական վկայություն այն մասին, որ ժամանակին Հայդարաբադում գոյություն է ունեցել հայկական համայնք։ Հայերը Հայդարաբադում երևացել են 16-րդ դարից սկսած, հիմնականում եկել են Պարսկաստանից։ Արդեն 18-րդ դարում այնտեղ գոյություն ուներ կազմակերպված հայկական գաղթավայր։
Գերեզմանոցը հիմնադրվել է 17-րդ դարում` բազմաքանակ հայ համայնքի կողմից։ Այնտեղ, բացի հայերից, հուղարկավորվել են նաև եվրոպական այլ ազգերի ներկայացուցիչներ ևս (հոլանդացիներ, անգլիացիներ և այլն), քանի որ իրենք չունեին իրենց (քրիստոնեական) գերեզմանոցները։ Ներկայումս գերեզմանատանը պահպանվել է 19 մարդու գերեզման և տապանաքար, որոնց թվում երկու հայ վանականի` հայր Հովհաննես (թաղված 1680 թվականին) և հայր Սիմոն (թաղված 1724 թվականին)։
19-րդ դարում Հայդարաբադում այլևս չի հիշատակվում հայ համայնք, իսկ նշված դարի կեսերին, այնտեղ ապրել է ընդամենը մի քանի հայ, որոնցից Մովսես Մանուկը (Մովսես Մանուկյան) 1837-1851 թվականներին պաշտոնավարել է Հայդարաբադի զորքում` գնդապետի աստիճանով։
Գերեզմանատունն ունի պատմական հուշարձանի պետական կարգավիճակ և պահպանվում է հնագիտության դեպարտամենտի կողմից, որը ամրապնդված է 1960 թվականի օրենքով  ։ Երկար ժամանակ գերեզմանոցը լքված վիճակում էր և վերածվել էր աղբանոցի։ 2015 թվականին քաղաքի իշխանություններն իրականացրել են վերականգնողական աշխատանքներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական գերեզմանատներ Կատեգորիա:Գերեզմանատներ այբբենական կարգով
Ֆուրդրինուա
Ֆուրդրինուա (Fourdrinoy), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 356 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.04 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.12 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 14 կմ արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 226 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 170-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,2 %: 170 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 164 անձ (92 տղամարդ և 72 կին): Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին): 56 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վեզանսի
Վեզանսի (Vesancy), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Ջոկս կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ջոկս է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01436։
Աշխարհագրություն
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 120 կմ է և 70 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից ։
Կոմունայի հյուսիսային մասը ծածկված է անտառներով։
Կլիմա
Կլիման Ցամաքային է ՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 526 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 361 մարդկանցից 290-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 71-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,3% է, 1999 թվականին՝ 75,2%)։ 290 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 271-ը (137 տղամարդ, 134 կին), գործազուրկ եղել են 19-ը (10 տղամարդ, 9 կին)։ 71 պասիվներից 26 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 29-ը՝ թոշակառու, 16 պասիվ են եղել այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Յուոզաս Գրուշաս
Յուոզաս Գրուշաս (Juozas Grušas, ), լիտվացի գրող, խմբագիր, դրամատուրգ։ Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական գրող, Լիտվական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։
Կենսագրություն
Յուոզաս Գրուշասը ծնվել է 1901 թվականին։ Գրուշասի առաջին ոգեշնչող ուսուցիչը եղել է լիտվացի բանաստեղծ Յովորասը, ով սովորեցրել է նրան գրել և նրա մեջ հետաքրքրություն է առաջացրել գրականության հանդեպ։ 1920 թվականին ընդունվել է Շյաուլյայի գիմնազիան, որն ավարտել է 1924 թվականին։ 1924-1931 թվականներին սովորել է Լիտվայի համալսարանի (1930 թվականից՝ Վիտովտի անվան համալսարան) աստվածաբանության և փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1928 թվականին ընտրվել է ուսանողական «Šatrija» կազմակերպության նախագահ։ 1930 թվականից սկսել է դասավանդել լիտվերեն։ 1931 թվականին Բալիս Սրուոգայի հետ հիմնադրել են Լիտվայի գրողների ընկերությունը, որը նախագահել է 1937-1938 թվականներին։ 1928-1938 թվականներին Գրուշասը եղել է «Mūsų laikraštis» («Մեր թերթը») քրիստոնեական շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1935 թվականին հրատարակել է Karjeristai («Կարիերիստը») երգիծական վեպը, որը լիտվական վեպերի շարքում համարվել է «առանցքային» ստեղծագործություն։
1940-1941 թվականներին աշխատել է պետական հրատարակչությունում որպես գեղարվեստական խմբագիր։ 1948 թվականին դարձել է Լիտվական ԽՍՀ գրողների միության անդամ։ 1949 թվականին վերադարձել է Կաունաս և վերսկսել գրել՝ դառնալով Լիտվայի առաջատար դրամատուրգներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, լեհերեն, լատվիերեն, էստոներեն, հայերեն։
Մահը
Մահացել է 1986 թվականին Կաունասում։ Թաղված է Կաունասի Պյատրաշյունսկոե գերեզմանատանը։
Հիշատակ
Սիլաինիայի Յուոզաս Գրուշաս միջնակարգ դպրոցն անվանվել է գրողի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի գրողներ Կատեգորիա:Խմբագիրներ Կատեգորիա:Դրամատուրգներ Կատեգորիա:Վիտովո Մեծի համալսարանի շրջանավարտներ
Գուրամ Դոչանաշվիլի
Գուրամ Դոչանաշվիլի (გურამ დოჩანაშვილი, ), վրացի գրող։ Հայտնի է իր 1970-ական թվականներին գրված կարճ պատմություններով։
Կենսագրություն
Դոչանաշվիլին ծնվել է 1939 թվականի մարտի 26-ին Խորհրդային Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։ 1962 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը։ Աշխատել է համալսարանի պատմության, հնաբանության և ազգագրության բաժիններում 1962-1975 թվականների ընթացքում։ 1985 թվականին եղել է «Վրացական-ֆիլմ» ընկերության նախագահ։
Որպես գրող Դոչանաշվիլին իր նորամուտը նշել է 1961 թվականին։ Իր պատմությունների և նովելների շնորհիվ նա արժանացել է բազում մրցանակների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի գրողներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Վրացի հնագետներ Կատեգորիա:Վրացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Երբ քեզ հետ են ընկերներդ (ֆիլմ)
Երբ քեզ հետ են ընկերներդ, 1956 թվականին «Երևան» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։
Սյուժե
Սիրած աղջիկը և ընկերները օգնում են երիտասարդ բանվորին խուսափել անձնական կյանքում աղետալի սխալներից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1956 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրիգորի Սարգիսովի ֆիլմեր
Վեզին
Վեզին (Vésines), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Բաժե լե Շատել կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01439։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆրամերվիլ Ռենեկուր
Ֆրամերվիլ Ռենեկուր (Framerville-Rainecourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 416 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.98 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.91 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 30 կմ արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 259 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 221-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 85,3 %: 221 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 201 անձ (119 տղամարդ և 82 կին): Գործազուրկ են եղել 20 անձ (4 տղամարդ և 16 կին): 38 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Audio Secrecy
Audio Secrecy, ամերիկական Stone Sour ռոք խմբի, երրորդ ստուդիական ալբոմ։ Ալբոմը ձայնագրել և թողարկել են խմբով։ Հունիսի 10-ին խումբը թողարկել է «Mission Statement» տրեկը, որը հետագայում ազատ է առձակվել iTunes սինգլով։ 2010 թվականի հուլիսի 10-ին թողարկվել է նրանց երկրորդ սինգլը՝ «Say You’ll Haunt Me»: Audio Secrecy՝ խմբի միակ ստուդիական ալբոմն է, որը չի ներառում բանավոր խոսք։
Audio Secrecy-ը թողարկվել է 10 երկրներում։ ԱՄՆ-ում մեկ շաբաթում վաճառվել է 46000 օրինակ, իսկ Billboard 200-ում զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանություն
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանություն, քվանտային մեխանիկայի մեկնաբանություն, որը հաստատում է տիեզերական ալիքային ֆունկցիայի օբյեկտիվ ռեալիզմը և ժխտում է ալիքային ֆունկցիայի կոլապսի իրականությունը։ Բազմաթիվ աշխարհները նշանակում են, որ բոլոր հնարավոր այլընտրանքային պատմությունները և ապագաները իրական են․ դրանցից յուրաքանչյուրը իրական «աշխարհ» (կամ «տիեզերք») է նկարագրում։ Պարզ ասած, այս հիպոթեզը պնդում է, որ կան շատ մեծաթիվ, հավանաբար անսահման քանակով տիեզերքներ, և որ ամեն ինչ, որ հնարավոր է տեղի ունենար մեր անցյալում, բայց չի կատարվել, տեղի է ունեցել մեկ այլ տիեզերքի կամ տիեզերքների անցյալում։ Այս տեսությունը հայտնի է նաև հարաբերական վիճակի ձևակերպում, Էվերետի մեկնաբանություն, տիեզերական ալիքային ֆունկցիայի տեսություն, բազմաթիվ տիեզերքների մեկնաբանություն կամ պարզապես բազմաթիվ աշխարհներ անունով։
Հարաբերական վիճակի սկզբնական ձևակերպումը տվել է Հյու Էվերետը 1957 թվականին ։ Ավելի ուշ՝ 1960-ականներին և 1970-ականներին, Բրյուս Դևիթը ձևակերպումը հանրամատչելի դարձրեց և անվանեց բազմաթիվ աշխարհներ    ։ Քվանտային տեսության մեկնաբանության վերաբերյալ դեկոհերենտության մոտեցումը ընդլայնվեց և մշակվեց   ՝ դառնալով հանրաճանաչ։ Ֆիզիկայում և փիլիսոփայության մեջ բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը բազմատիեզերքի հիպոթեզներից մեկն է։ Ներկայումս այն մյուս դեկոհերենտության մեկնաբանությունների հետ (կոլապսի տեսությունը, ներառյալ պատմական կոպենհագենյան մեկնաբանությունը և թաքնված փոփոխականների տեսությունը, ինչպես օրինակ դը Բրոյլ-Բոմի տեսությունը) համարվում է գերիշխող մեկնաբանություն։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունից առաջ իրականությունը միշտ դիտարկվում էր որպես միակ բացահայտ պատմություն։ Մինչդեռ բազմաթիվ աշխարհներում իրականությունը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ ճյուղերով ծառ, որտեղ յուրաքանչյուր հնարավոր քվանտային ելք իրականանում է ։ Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը հաշտեցնում է ոչ դետերմինիստական իրադարձությունը, ինչպես օրինակ պատահական ռադիոակտիվ տրոհումն է, քվանտային մեխանիկայի ամբողջապես դետերմինիստական հավասարումների հետ։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանության մեջ ալիքային ֆունկցիայի կոլապսի սուբյեկտիվ տեսքը բացատրվում է քվանտային դեկոհերենտության մեխանիզմով, և ենթադրվում է, որ սա պետք է լուծի քվանտային մեխանիկայի բոլոր կոռելյացիոն պարադոքսները, ինչպես օրինակ Այնշտայն-Պոդոլսկի-Ռոզենի պարադոքսը և Շրյոդինգերի կատուն, քանի որ յուրաքանչյուր իրադարձության յուրաքանչյուր հնարավոր ելք գոյություն ունի իր սեփական «պատմության» մեջ կամ «աշխարհում» կամ սահմանում է դրանք։
Հիմունքներ
Չնայած մինչև Հյու Էվերետի սկզբնական աշխատանքը բազմաթիվ աշխարհների մի քանի տարբերակներ էին առաջարկվել, դրանք բոլորը մեկ գաղափար էին արտահայտում․ ֆիզիկայի հավասարումները, որոնք մոդելավորում են համակարգերի ժամանակային էվոլյուցիան առանց դիտորդներ ներառելու, բավական են մոդելավորելու համար այնպիսի համակարգեր, որոնք ներառում են դիտորդներ․ մասնավորապես, գոյություն չունի դիտման հետևանքով առաջացած ալիքային ֆունկցիայի կոլապս, ինչն առաջարկում է կոպենհագենյան մեկնաբանությունը։ Եթե ընդունենք, որ տեսությունը գծային է ալիքային ֆունկցիայի նկատմամբ, ապա մոդելավորված քվանտային մեխանիկայի ճշգրիտ տեսքը, լինի դա ոչ ռելյատիվիստական Շրյոդինգերի հավասարումը, ռելյատիվիստական քվանտային դաշտի տեսությունը կամ քվանտային գրավիտացիայի կամ լարերի տեսության որևէ տարբերակ, չի խախտում բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանության հիմնավորվածությունը, քանի որ բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը մետատեսություն է, որն ընդունելի է բոլոր գծային քվանտամեխանիկական տեսություններում, և ֆիզիկայում ալիքային ֆունկցիայի ոչ գծայնությունը վկայող որևէ փորձնական հաստատում չկա ։ Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանության հիմնական եզրակացությունն այն է, որ տիեզերքը (կամ, այս կոնտեքստում, մուլտիվերսը) կազմված է շատ, հավանաբար անհաշվելի անվերջ ճյուղավորվող, չփոխազդող զուգահեռ տիեզերքներից կամ քվանտային աշխարհներից ։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը սկզբնավորվել է Էվերետի «Տիեզերական ալիքային ֆունկցիայի տեսությունը» դոկտորական թեզում (Պրինստոնի համալսարան), որը մշակվել է թեզի խորհրդատու Ջոն Արչիբալդ Ուելլերի ղեկավարությամբ։ Թեզի ավելի կարճ ամփոփ տարբերակը հրապարակվել է 1957 «Քվանտային վիճակի հարաբերական վիճակի ձևակերպումը» վերնագրով (վերնագրի «հարաբերական վիճակի» ձևակերպումը Ուելլերին է) ։ Սկզբնապես Էվերետն իր մոտեցումն անվանել է «կոռելյացիոն մեկնաբանություն», որտեղ «կոռելյացիոնը» վերաբերում է քվանտային խճճվածությանը։ «Բազմաթիվ աշխարհներ» արտահայտությունը Բրյուս Դևիթինն է, որը շնորհիվ Էվերետի տեսությունը ավելի հանրաճանաչ դարձավ։ Դևիթի «բազմաթիվ աշխարհները» ավելի հանրաճանաչ դարձավ, քան Էվերետի «տիեզերական ալիքային ֆունկցիան» կամ Էվերետ-Ուելլերի «հարաբերական վիճակի ձևակերպումը», այնպես որ շատերը մոռացան, որ սա պարզապես տերմինների տարբերություն է, և Էվերետի ու Դևիթի հանրամատչելի հոդվածների բովանդակությունը նույնն է։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը շատ նմանություններ է կիսում քվանտային մեխանիկայի հետագա, «հետէվերետյան» մեկնաբանությունների հետ, որոնք նույնպես կիրառում են դեկոհերենտությունը՝ բացատրելու համար չափումների պրոցեսը կամ ալիքային ֆունկցիայի կոլապսը։ Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունը մյուս պատմություններին կամ աշխարհներին վերաբերում է որպես իրականի, քանի որ տիեզերական ալիքային ֆունկցիան համարում է «հիմնական ֆիզիկական էություն» կամ «հիմնարար էություն, որը բոլոր ժամանակներում ենթարկվում է դետերմինիստական ալիքային ֆունկցիային» ։ Մյուս դեկոհերենտային մեկնաբանությունները, ինչպիսիք են կայուն պատմությունները, էկզիստենցիալ մեկնաբանությունը և այլն, կամ վերաբերում են հավելյալ քվանտային աշխարհներին որպես մետաֆորիկ ինչ-որ իմաստով, կամ ագնոստիկ են իրենց իրականության նկատմամբ։
Վիկտոր Բալագերի գրադարան-թանգարան
Շենք
Թանգարանի շենքը կառուցվել է 1882 թվականից մինչև 1984 թվականն ընկած ժամանակահատվածում ճարտարապետ Ժերոնի Գրանելի նախագծով։ Թանգարանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում, երկաթուղային կայարանից, Կատալոնիայի պոլիտեխնիկական համալսարանից և համալսարանի գրադարանից ոչ հեռու։ Այն նախագծվել էր որպես թանգարան և գրադարան, այդ ժամանակների համար ոչ այնքան տիպիկ համադրություն։ Շինությունը ուներ տաճարի տեսք նոր եգիպտական և նոր հունական ոճի զարդանախշերի տարրերով։ Շինության ճակատային մասը զարդարված էր 19-րդ դարում Վիլանովի պատվավոր քաղաքացու կոչման արժանացած, արքեպիսկոպոս Ֆրանսիսկո Արմանիայի և պոետ Մանուել դե Կաբանեսայի քանդակապատկերներով։
Մուտքի վերևի մասում կարելի է կարդալ Surge et Ambula («Բարձրացիր և գնա») ասույթը։ Ուշադրության է արժանի շինությունը շրջապատող 19-րդ դարի այգին։
Գրադարան
Գրադարանում հավաքված են տարբեր առարկաներ և փաստաթղթեր, որոնց նպատակն է տարբեր ոլորտների վերաբերյալ գիտելիքների տարածումը։ Հիմնադիրը գրադարանին է նվիրաբերել զանազան գրքեր, ամսագրեր և փաստաթղթեր։
Այսօր գրադարանի ֆոնդերում հաշվառված են 40000 գրքեր և շուրջ 2000 հատ 18-20-րդ դարերի պարբերական  հրատարակություններ։ Բացի այդ, ուշադրության է  արժանի Վիկտոր Բալագերի 50000 նամակների, գրական և քաղաքական ձեռագրերի  հավաքածուն։ Այս նյութերի շնորհիվ Վիկտոր Բալագերի գրադարան-թանգարանը համարվում է Կատալոնիայի 19-րդ դարի ամենահարուստ մատենագիտական հավաքածուներից մեկը։ Գրադարանում, ի թիվս այլ նյութերի, պահպանվում են նաև Ժոան Ալեմանիայի, Ժոան Ռիուս Վիլայի, Էդուարդ Տոլդրի, Խոսե Կրուսետի և Էնրիկ Քրիտափոր Ռիկարտի փաստաթղթերը։
Պատկերասրահ
Թանգարանի պատկերասրահին է պատկանում 19-20-րդ դարերի կատալոնական գեղանկարչության լավագույն հավաքածուներից մեկը։ Այստեղ ներկայացված են նկարիչներ Սանտյագո Ռուսինոլի, Ռամոն Կասասի, Ժոակիմ Վայրեդի, Մարտի Ալսինի, Իզիդրա Նոնելի, Ռաֆաել Դուրանկամպսի և Շավիեր Նոգեսի ստեղծագործությունները։ Սա թանգարանի հիմնադրի յուրահատուկ հավաքածուն է։ Նկարները ցուցադրվում են ժամանակագրական կարգով, վերարտադրելով 19-րդ դարի պատկերասրահը, որտեղ կարելի է տեսնել Հռոմեական դպրոցի ժամանակաշրջանի կատալոնական արվեստի կտավներ։
Հավաքածուում կան Պրադոյի թանգարանի կողմից ներկայացված նկարներ, նկարիչ Խոակին Սորոլյայի  «Մայիսի երկուսը»,  Էլ Գրեկոյի «Սուրբ ընտանիք»,  ինչպես նաև այնպիսի նկարիչների կտավներ, ինչպիսիք են Լուկա Ջորդանոն, Բարտոլոմե Էստեբան Մուրիլիոն, Ռուբենսը, Խոսե դե Ռիբերան, Գոյան և ալն։
Երկրորդ հարկում ներկայացված են «Վիլյանովի դպրոցի» նկարիչների հավաքածուները մոդեռնիստներ Խոան Ֆերերի, Միրոյի, Խոակիմ Միրի, Ժոզեպ դե Տոգորեսի, Էրմենեհիլդո Անգլադ Կամարասի, Խոան Լիմոնի և այլ նկարիչների կտավներ։
Հավաքածուներ
Վիկտոր Բալագերի անտիկ հավաքածուն վկայում է նրա շահերի բազմազանության մասին և դասակարգվում է հետևյալ բաժինների (19-րդ դարի մյուս բանահավաքների հավաքածուների կազմակերպման նմանությամբ)։
Ֆոմենտո սրճարան
Հավաքածուն ունի եգիպտական դահլիճ, որտեղ կարելի է տեսնել Հին Եգիպտոսի դարաշրջանի յուրահատուկ առարկաներ, այդ թվում երեխայի մումիա։ Թանգարանում ցուցադրվում են նաև Վենանս Վալմիջանի և Մանոլո Ուգեի քանդակները։ Այստեղ կա նաև ժամանակավոր ցուցադրությունների դահլիճ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իսպանիայի գեղարվեստական թանարաններ Կատեգորիա:Իսպանիայի ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:Կատալոնիայի թանգարաններ
Շերմանի օրենք
Շերմանի օրենք 1890 (Sherman Act), օրինագիծ ԱՄՆ-ում, որը սահմանում էր առևտրով զբաղվողների միջև ազատ մրցակցության սահմանման մասին։ Օրինագծի հեղինակն էր սենատոր Ջոն Շերմանը (John Sherman)։
Շերմանի օրենքը լայնորեն արգելում էր 1) հակամրցակցային համաձայնագրերի կնքումը և 2) միակողմանի վարքագիծը, որը մենաշնորհում կամ փորձում էր մենաշնորհել համապատասխան ապրանքների և ծառայությունների շուկան։
Կատեգորիա:Իրավաբանություն
Ֆրամիկուր
Ֆրամիկուր (Framicourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 163 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.47 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.02 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 107 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %: 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 72 անձ (42 տղամարդ և 30 կին): Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին): 27 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
World Championship Wrestling
«Դաբլյու-Սի-Դաբլյու» (անգլ.՝ WCW World Championship Wrestling, թարգմանաբար՝ «Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն»]), պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի (ռեստլինգ) ամերիկյան նախկին կազմակերպություն։ Սկզբնապես գործել է որպես «National Wrestling Alliance» (NWA) համազգային ռեստլինգ-պրոմոշենի տարածքային ստորաբաժանում։ 1988 թվականի հոկտեմբերի 11-ին վաճառվել է մեդիա մագնատ Թեդ Թըրներին, և սեփականության իրավունքը հանձնվել «Turner Broadcasting System» ընկերությանը։ Կարճ ժամանակ կրել է «Universal Wrestling Corporation» (UWC) անվանումը։
1990-ականների կեսերին «WCW»-ին հաջողվում է ներքին կայունություն ապահովել, որում մեծ ներդրում են ունենում գործադիր պրոդյուսեր Էրիկ Բիշոֆի մշակած ռազմավարական քայլերը։ Ընկերությունը սառը պատերազմ է հայտարարում ըմբշամարտի արդյունաբերության հսկա համարվող «World Wrestling Federation» (այժմ՝ World Wrestling Entertainment) կազմակերպությանը՝ թողարկելով «Nitro» կոչվող շաբաթական հեռուստաշոուն, որն սկսվում է ցուցադրվել երկուշաբթի օրերին և նույն ժամին, ինչ որ «WWF»-ի այցեքարտային «Monday Night Raw» շոուն։ Մրցակից հաղորդումների վարկանիշային պայքարն ստանում է «Երկուշաբթի օրերի պատերազմներ» (Monday Night Wars) անվանումը։ Այնուամենայնիվ 90-ականների մայրամուտին ընկերությունը սկսում է թուլացնել դիրքերը՝ անկում գրանցելով թե՛ ֆինանսապես, և թե՛ անբարեհաջող սցենարային լուծումներով։ Ի վերջո «WCW»-ն կանգնում է սնանկացման եզրին, և 2001 թվականին ընկերությունն ամբողջապես վաճառվում է մրցակից «WWF»-ին ։
Ներկայումս «WCW»-ի թողած ժառանգությունը՝ հաղորդումները, փեյ-փեր-վյու իրադարձությունները, լուսանկարները և մտավոր սեփականության մի շարք այլ տեսակներ ամբողջապես պատկանում է «WWE»-ին ։
Ընկերության գլխամասը տեղակայված է եղել Ջորջիա նահանգի վարչական կենտրոն Ատլանտայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:2001 կազմալուծված ընկերություններ Կատեգորիա:Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտ Կատեգորիա:Պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի կազմակերպություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:WWE
Խաղաղ Դոն (հեռուստասերիալ, 2015)
Հեռուստասերիալի պրեմիերան կայացել է 2015 թվականի նոյեմբերի 29-ից մինչ դեկտեմբերի 3-ը «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով։
2017 թվականին հեռուստասերիալը ստացել է «Ոսկե արծիվ» մրցանակ, լավագույն հեռուստասերիալ (ավելի քան 10 սերիա) անվանակարգում։
Սյուժե
Սյուժեի կենտրոնում կազակ Մելեհովիների ընտանիքի և Թաթարական ֆերմայի Վյոշենսկի ստանցիայի բնակիչների կյանքն է։
Գլխավոր հերոսը՝ Գրիգորի Մելեխովտը, դոնկական կազակ է հարուստ ընտանիքից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին Գրիգորիի հոգում զգացմունքներ են առաջանում ամուսնացած կազակուհի Ակսինա Աստախովայի հանդեպ, ում մասին չի կարող ստիպել մոռանալ ո՛չ պատերազմը, ո՛չ հոր՝ Պանտալեյի օրինական կինը՝ Նատալիան, ո՛չ հեղափոխությունը…
Արտադրություն
Հեռուստասերիալի նկարահանումները սկսվել են 2014 թվականի հունիսին Ռոստովի մարզում ։ Նկարահանման հրապարակը տեղակայել են Դոն գետի երկու ափերին Ելանսկայա ստանիցայում (Կոշևոգոյի վանատանը, Մոհովի վանատանը, ստանիցայի կառավարում և կազական վանատանը ), ստանցիայից (Թաթարական ֆերմա) ոչ հեռու՝ անապատում և Փոքր Գրոմչոնոկ ֆերմայում (Մելեհովի, Աստանհովի վանատանը) ։ Նկարահանումները ավարտվել են 2015 թվականի ապրիլին  ։
«Խաղաղ Դոն» վեպի էկրանավորումը զուգադիպել է նրա հեղինակի՝ Միխայիլ Շոլոխովի 110 ամյակի հետ ։
Քննադատություն
«Накануне.ru» (Եկատերինբուրգ) կայքի քննադատության բաժնում, նվիրված հեռուստասերիալին, նշվում է էական տարբերություն գրքից. գաղափարական բաղադրիչը կրճատվել է նվազագույնի, հեռացվել են մի քանի կարևոր հերոսներ և տեսարաններ։ Այսպես, օրինակէ չկա Օսիպ Շտոկմանը և նրա խմբակը Թատարստանում մինչ հեղափոխությունը, որը դժվարեցնում է հետագա զարգացումների իմաստի հասկանալը .:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին
Էտրուսկերեն
Էտրուսկերեն, էտրուսկների մեռած լեզու, որի ծագման հիմքը հայտնի չէ, դիտվում է որպես մեկուսացած լեզու։ Իտալիայի հին լեզուներից մեկն է՝ ավանդված շուրջ ինը հազար արձանագրություններով, որոնց մեծ մասը տապանագրեր են։ Մեր թվարկության սկզբներին դուրս մղվեց լատիներենի կողմից՝ չնայած 360 թ. դեռևս գործածական էր որպես կրոնական՝ գուշակների ծիսական լեզու։ Հնագույն գրավոր հուշարձանները Ք. ա. 7-րդ դարի են։ Այբուբենն ունի 26 նշան, գրվում էր աջից ձախ։ Ցեղակցական կապերը այլ լեզուների հետ պարզված չեն։ Էտրուսկյան այբուբենի հիման վրա է առաջացել լատինական գիրը ։
Ձայնավորներ
Էտրուսկերենի ձայնավորային համակարգը բաղկացած է չորս պարզ ձայնավորներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեռած լեզուներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեզուներ Կատեգորիա:Էտրուսկներ Կատեգորիա:Կցական լեզուներ Կատեգորիա:Եվրոպայի հին լեզուներ
Ջաբար Ռասուլով
Ջաբար Ռասուլով, սովետական կուսակցական և պետական գործիչ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1981 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։
Կենսագրություն
Ավարտել է Միջինասիական բամբակի ինստիտուտը (1934)։ 1934-1838 թվականներին աշխատել է իբրև գյուղատնտես, 1938-1941 թվականներին եղել է Տաջիկստանի ՍՍՀ հողժողկոմատի վարչության պետ, ապա՝ հողժողկոմի տեղակալ։ 1941 թվականից՝ ԽՍՀՄ մթերումների մինիստրության լիազոր Տաջիկստանի ԽՍՀ-ի գծով։ 1945 թվականից՝ Տաջիկստանի ԽՍՀ հողագործության, 1946 թվականից՝ տեխնիկական կուլտուրաների ժողկոմ։ 1946-1955 թվականներին Ջաբար Ռասուլովը Տաջիկստանի ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահն էր, 1955 թվականից՝ ԽՍՀՄ գյուղատնտեսության մինիստրի տեղակալը, 1958 թվականից՝ Տաջիկստանի կոմկուսի ԿԿ քարտուղարը։ 1960-1961 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպանը Տոգոյում։ 1961-1982 թվականներին Տաջիկստանի կոմկուսի ԿԿ առաջին քարտուղար։ Եղել է ԽՄԿԿ Կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ (1952-1956 թթ.), ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ (1961-1982 թթ.), ԽՍՀՄ II—X գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Պարգևատրվել է Վ․ Ի․ Լենինի 9 և 4 այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տաջիկ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Ալիսան հրաշքների աշխարհում (ֆիլմ, 2010)
Ալիսը Հրաշքների աշխարհում (Alice in Wonderland), արկածային հեքիաթ 2010 թվականի։ Ֆիլմը կարելի է համարել Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» և «Ալիսը Հայելու աշխարհում» գրքերի շարունակությունը։
Սաունդթրեքեր
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է կոմպոզիտոր Դեննի Էլֆմանը։ Ալբոմը թողարկվել է 2010 թվականի մարտի 2-ին և ներառում է հետևյալ կազմը՝
Շարունակություն
2012 թվականի դեկտեմբերի 7-ին «Variety» ամսագիրը հայտարարել էր ֆիլմի զարգացման մասին։ Ֆիլմի սցենարի վրա կրկին աշխատում է Լինդա Վուլվերտոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Թիմ Բարթոնի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր խոսող կենդանիների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում Կատեգորիա:Ամերիկյան ռիմեյք ֆիլմեր Կատեգորիա:Դիսնեյյան ֆիլմեր Կատեգորիա:3D ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմերի երաժշտություն ըստ Դենի Էլֆմանի Կատեգորիա:Ալիսը հրաշքների աշխարհում գրքի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Բրիտանական ընտանեկան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Միջնադարի թեմատիկ ֆիլմեր
Սիրտն է երգում (ֆիլմ)
Սիրտն է երգում, 1956 թվականին «Երևան» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։
Սյուժե
Տաղանդավոր կույր երգիչը իր երջանկությունն ու սերն է գտնում հայրենիքում՝ Հայաստանում ։
Ֆրանսիեռ (Սոմի գավառ)
Ֆրանսիեռ (Francières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 174 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.95 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.81 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 113 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %: 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 78 անձ (41 տղամարդ և 37 կին): Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին): 33 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Սալբի (վեպ)
Սալբի, Րաֆֆու անդրանիկ վեպը։ Վեպը գրվել է 1855 թվականին գրաբարով, սակայն հետագայում Րաֆֆին այն վերամշակել է և փոխադրել աշխարհաբարի։ Առաջին հատորը լույս է տեսել 1911 թվականին Վիեննայում, իսկ երկրորդ և երրորդ հատորների բնագրերը առ այսօր մնում են անհայտ։
Ընդհանուր նկարագիրը
«Սալբի» վեպի գաղափարական էությունը կազմում է ազգային ազատագրության հարցը։ Վեպի հերոս Ռուստամը, որ ձեռք է բարձրացնում բռնապետության վրա, ըստ հեղինակի` ազատ բնության և մարդկային անարդար կյանքի ծնունդ է։ Ռուստամին և հայ առաջավոր կնոջ պատկերը ներկայացնող Սալբուն հակադրված են հայ հոգևորականությունը, վաճառականությունը և պարսիկ խաների հլու ծառա տեր-Մարուքը, տեր-Մարկոսը, ռես Վասակյանը, Սոլոմոն-բեկ Ավազակյանցը և ուրիշներ։ Սրանք բոլորն իրենց դասակարգային էությամբ դաշնակից են պարսկական ֆեոդալական-բարբարոսական իշխանության հետ և վայելում են նրա հովանավորությունը։
«Սալբի» վեպը ռոմանտիկական ստեղծագործություն է։ Նրանում կերպարները կառուցված են դրական և բացասական, ներքին և արտաքին հատկանիշների բացարձակ հակադրությամբ։ Վեպի սյուժետային դրությունները ևս ռոմանտիկակակն են, նրանք բացառիկ են գերբնական և պարուրված առասպելական խորհրդավորությամբ։ Վեպում գործողությունները դինամիկ են։ Հեղինակի երևակայությունը ծնել է աշխույժ տեսարաններ, որոնք տրված են ճոխ նկարագրություններով։