cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վոլժսկի ռազմական նավակազմի հերոսների հուշարձան (Նիժնի Նովգորոդ)
Պատմություն
1918 թվականի ամռանն Արևելյան ճակատը մոտեցավ Նիժնի Նովգորոդի նահանգի սահմաններին։ 1918 թվականի հունիսին սպիտակ գվարդիականների դեմ պայքարելու համար Նիժնի Նովգորոդում կազմավորվում է Վոլժսկի ռազմական նավակազմ կազմակերպությունը։ Ուշ աշնանը, Վոլգայի և Կամայի վրա արյունալի մարտերից հետո, որոնցից մեկի ժամանակ 1918 թվականի հոկտեմբերի 1-ին զոհվում է նավակազմի կոմիսար Նիկոլայ Մարկինը, նավերը վերադառնում են Նիժնի Նովգորոդ։ Սաֆրոնովկայա հրապարակի Ռեչնոյ կայարանի դիմացի տարածքն անվանվում է Մարկինի հիշատակին։ 1976 թվականին Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխության 60-ամյակի կապակցությամբ որոշվում է Մարկինի հրապարակում տեղադրել Վոլժսկի ռազմական նավակազմի խիզախ նավաստիներին և գետային տրանսպորտի աշխատողներին նվիրված հուշարձան։ Մրցույթում հուշարձանի ստեղծման նախագիծը հաղթում է քանդակագործ Պավել Գուսևը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի հուշարձաններ Կատեգորիա:1977 հիմնադրումներ
Լիեպայայի միջազգային օդանավակայան
Լիեպայայի միջազգային օդանավակայան, տարածաշրջանային օդանավակայան արևմտյան Լատվիայում, որը հավաստագրվել է միջազգային օդային երթևեկության համար։ Ռիգայի միջազգային օդանավակայանի և Վենտսպիլս օդանավակայանի հետ միասին այն Լատվիայի երեք խոշոր օդանավակայաններից մեկն է։
Նկարագրություն
2016 թվականիի սեպտեմբերի 20-ին, ութ տարի տևողությամբ ընդմիջումից հետո, օդանավակայանը նորից հավաստագրվել է առևտրային թռիչքներ իրականացնելու համար ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Air Baltic-ը Ռիգայից մինչև Լիեպայա փորձարկում է անցկացրել` օգտագործելով իրենց Bombardier CS300 ինքնաթիռները ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին հայտարարվեց, որ 2017 թվականի գարնանը կանցկացնեն թեստային թռիչքների հերթական շարքը ։ 2019 թվականի դրությամբ AirBaltic-ը թռիչք է իրականացնում Ռիգայի և Լիեպայայի միջև շաբաթական երեք անգամ ձմռան ամիսներին և ամռանը` շաբաթական հինգ անգամ Bombardier Dash 8 Q400 -ով։
Պատմություն
Սառը պատերազմի ժամանակ օդանավակայանը խորհրդային հակաօդային պաշտպանության բազա էր։ Նրա օդանավը 1950 թվականի ապրիլի 8-ին կրակելով վայրէջք է պարտադրել ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի PB4Y-2 BuNo 59645 ինքնաթիռին ։
Օդանավակայանը փակվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ից ենթակառուցվածքների վերակառուցման աշխատանքների համար, վերաբացումը` 2016 թվականի մայիսի 25-ին էր, լիարժեք գործառնական կարգավիճակը` 2016 թվականի սեպտեմբերից ։
Հիմնական տրանսպորտ
Ավտոբուսային #2 երթուղին անցնում է Լիեպայա միջազգային օդանավակայանի և քաղաքի կենտրոնի միջև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Լատվիայի տրանսպորտային ենթակառուցվածք
Միրոսլավ Սլաբոշպիցկի
Կենսագրություն
Միրոսլավ Սլաբոշպիցկին ծնվել է ուկրաինացի գրող և գրականագետ Միխայիլ Սլաբոշպիցկու ընտանիքում։ Մինչև 1982 թվականն ապրել է Լվովում։ Ավարտել է Կիևի Ի. Կ. Կարպենկո-Կարիի անվան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանը՝ կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսորի մասնագիտությամբ։ Աշխատել է որպես քրեական խրոնիկայի թղթակից, սցենարներ է գրել կինոյի և հեռուստատեսության համար։ Նրա սցենարներից մեկը՝ «Չեռնոբիլի Ռոբինսոնը», 2000 թվականին դարձել է «Խոսքի թագադրում» սցենարների առաջին համաուկրաինական մրցույթի դիպլոմակիր։ 1990-ականների սկզբին աշխատել է Ա. Դովժենկոյի անվան կինստուդիայում։ 2000 թվականից Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության անդամ է։ Եղել է Ուկրաինայի երիտասարդ կինեմատոգրաֆիստների ասոցիացիայի փոխնախագահ։
2002 թվականին Կինեմատոգրաֆիայի պետական ծառայության նախագահ Աննա Չմիլի հետ կոնֆլիկտի պատճառով մեկնել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ մի շարք նախագծերում աշխատել է որպես սցենարիստ և երկրորդ ռեժիսոր։ Նրա «Միջադեպ» դեբյուտային կարճամետրաժ ֆիլմը մասնակցել է 17 երկրների 27 փառատոների մրցութային ծրագրերին (Բելգիա, Իսպանիա, Իտալիա, Մեծ Բրիտանիա, Պարագվայ, Հունաստան, Չեխիա, Հունգարիա, Ռումինիա, Սերբիա, Ռուսաստան և այլն) և մրցանակ ստացել Ալգարվիի կինոփառատոնում (Պորտուգալիա)։ 2009 թվականի փետրվարին Միրոսլավ Սլաբոշպիցկու «Ախտորոշում» երկրորդ կարճամետրաժ ֆիլմը մտել է Բեռլինի կինոփառատոնի մրցույթ (7 տարվա ընթացքում առաջին ուկրաինական ֆիլմը Բեռլինալեում)։
2010 թվականի փետրվարին հեղինակի մեկ այլ կարճամետրաժ ֆիլմ («Խուլություն») ընդգրկվել է Բեռլինալեի մրցութային ծրագրում։ 2012 թվականի օգոստոսին Միրոսլավ Սլաբոշպիցկու «Միջուկային թափոններ» 23 րոպեանոց ֆիլմը, որը նկարահանվել է «Ուկրաինա, goodbye» նախագծի շրջանակներում, ստացել է «Արծաթե հովազ» Լոկառնոյի միջազգային կինոփառատոնի «Ապագայի հովազ» ծրագրում ։
2014 թվականի մայիսի 21-ին Կաննի կինոփառատոնի շրջանակներում կայացել է Միրոսլավ Սլաբոշպիցկու առաջին լիամետրաժ խուլ և համր դեռահասների մասին «Ցեղը» ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ ֆիլմը ստացել է երեք մրցանակ՝ Գան հիմնադրամի մրցանակ, «Բացահայտում» մրցանակ և Գրան Պրի մրցանակ ։
2014 թվականի հունիսի 15-ին «Ցեղը» ֆիլմը ստացել է Իվանովոյում անցկացված Անդրեյ Տարկովսկու անվան VIII «Զերկալո» միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը, ստացել է նաև Սերգեյ Դոբրոտվորսկու անվան «Սեանս» ամսագրի հատուկ մրցանակը։
Դյուրանս
Դյուրանս (Durance), գետ Ֆրանսիայի հարավ֊արևելքում, Ռոնի ձախի վտակը։ Ակիզբ է առնում Քոթյան Ալպերից։ Դյուրանսի վրա կառուցվել է հէկ֊երի կասկադ։ Երկարությունը 350 կմ է։ Գետաբերանում է Ավինյոն քաղաքը։
Անվանում
Անտիկ շրջանում հայտնի է եղել Durantia անունով, որն առաջացել է կելտական Dur՝ «ջուր» բառից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գետեր
ՀՀ ագրոարդյունաբերական համալիր
Երկրի ագրոարդյունաբերական համալիրը (ԱԱՀ) ներառում է հետևյալ խոշոր ոլորտները, կադրերի պատրաստման, համակարգում շինարարություն իրականացնող ծառայությունները։
Կատեգորիա:Հայաստանի տնտեսություն
Ստարոուսմանովո
Ստարոուսմանովո (Староусманово, Иҫке Уҫман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 66 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի բնակավայրեր
Էրիկա Կիրպու
Էրիկա Կիրպու (Erika Kirpu, ), էստոնացի սուսերամարտիկ (սուսեր), օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, աշխարհի առաջնությունների և Եվրոպական խաղերի մեդալակիր։
Կենսագրություն
Մայրը՝ Իրինա Սատանենկոն, ռուս է, իսկ հայրը՝ Վիկտոր Կիրպուն, էստոնացի։ Էրիկա Կիրպուն ծնվել է Մոսկվայում, բայց մեծացել է Տարտուում։ Նրա մայրենի լեզուն ռուսերենն է, բայց նա խոսում է նաև էստոներեն, անգլերեն և իտալերեն ։
Սպորտային նվաճումներ
2012 թվականին Լենյանոյում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Էրիկա Կիրպուն Յուլիա Բելյաևայի, Իրինա Էմբրիխի և Քրիստինա Կուսկի հետ թիմով նվաճել է բրոնզե մեդալ, իսկ 2013 թվականին Զագրեբում՝ ոսկե ։
2014 թվականի սուսերամարտի աշխարհի առաջնությունում Կազանում հաջողվել է բրոնզե մեդալ նվաճել անհատական ​​սուսերամարտում։ Այնուհետև, իր թիմակիցների հետ մրցման վերջին օրը Կիրպուն թիմային պայքարում նվաճել է արծաթ։ Եզրափակչում նրանք պարտվել են միայն ռուսներին։ 2015 թվականին շվեյցարական Մոնտրյո քաղաքում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում Էստոնիայի հավաքականը նվաճել է արծաթե մեդալներ ։ Նույն թվականին անցկացված առաջին Եվրոպական խաղերում Էրիկա Կիրպուն բրոնզե մեդալ է նվաճել է թրասուսեր դիսցիպլինայում ։
2016 թվականի հունիսին Թորունում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում թիմային մրցաշարում նվաճել է ոսկե մեդալ ։
2017 թվականի աշխարհի առաջնությունում Էրիկան ​​դարձել է աշխարհի չեմպիոն՝ Էստոնիայի պատմության մեջ առաջին հաղթանակը տանելով թիմային առաջնությունում։
2018 թվականին էստոնացի սուսերամարտիկը բարձրացել է մայրցամաքային առաջնության թիմային մրցաշարի պատվո հարթակի երրորդ տեղը։
2020 թվականին Տոկիոյում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերում Էրիկա Կիրպուն նվաճել է ոսկե մեդալ թիմային սուսերամարտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Էստոնացի օլիմպիական չեմպիոններ
Գորովանի
Գորովանի (გოროვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 457 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Ֆիլիպպոպոլիս
Ֆիլիպպոպոլիս (նաև՝ Ֆիլիպուպոլիս, Φιλιππούπολις, Φιλιππόπολις, կամ Φιλιπούπολις, այլ անվանումներից են՝, ), թրակիական հնագույն քաղաք, որը ներկայումս գտնվում է Բուլղարիայի Պլովդիվի մարզի վարչական կենտրոն Պլովդիվ քաղաքում։ Հետագա ժամանակներում քաղաքը դառնում է տարածաշրջանի ամենամեծ և կարևոր քաղաքներից մեկը ու Լուկիանոսի կողմից կոչվում է «բոլոր քաղաքներից ամենամեծն ու ամենագեղեցիկը»։ Իր արձանագրված պատմության մեծ մասի ընթացքում քաղաքը հայտնի է եղել Ֆիլիպպոպոլիս անվանումով (Φιλιππούπολις, թարգմանաբար՝ Philippoúpolis, բառացի՝ «Փիլիպոսի քաղաք»)՝ Փիլիպոս II Մակեդոնացու անունով։ Հետագայում Ֆիլիպպոպոլիսը դառնում է Հռոմեական կայսրության մի մասը և Հռոմեական Թրակիա պրովինցիայի մայրաքաղաքը։ Ամիանոս Մարկելլինոսի վկայությամբ՝ հռոմեական ժամանակաշրջանում Ֆիլիպպոպոլիսն ուներ 100,000 բնակչություն ։
Նախահռոմեական պատմություն
Ֆիլիպպոպոլիսի տարածքում բնակության ամենավաղ նշանները թվագրվում են մ.թ.ա. 6-րդ հազարամյակով, երբ ստեղծվեցին առաջին բնակավայրերը    ։ Հնագետները Նեբեթ Թեփեում հայտնաբերել են նուրբ խեցեղեն և առօրյա կյանքի առարկաներ դեռևս պղնձեդարյան դարաշրջանից, ինչը ցույց է տալիս, որ մ.թ.ա. 4-րդ հազարամյակի վերջում այնտեղ արդեն հաստատված բնակավայր է եղել  ։ Հայտնաբերվել են մ.թ.ա 2-3-րդ հազարամյակներով թվագրվող թրակիական նեկրոպոլիսներ, մինչդեռ Թրակիայի Էումոլպիաս քաղաքը հիմնադրվել է մ.թ.ա. 2-րդ և 1-ին հազարամյակների միջև ։
Պարսպապատված քաղաքը կառուցվել է թրակիական բեսսի ցեղի կողմից ։ Մ․թ.ա. 516 թվականին Դարեհ Մեծի տիրապետության ժամանակ Թրակիան ներառվել է Պարսկական կայսրության մեջ ։ Մ․թ.ա. 492 թվականին պարսիկ զորավար Մարդոնիոսը կրկին ենթարկեցնում է Թրակիան, և այն անվանականորեն դառնում է Պարսկաստանի վասալը մինչև Քսերքսես I-ի գահակալության վաղ շրջանը ։ Մ․թ.ա. 479 թվականից քաղաքն ընդգրկվել է Օդրիսյան թագավորության կազմում՝ մտնելով Թրակիական ցեղային միության մեջ։
Մ․թ․ա․ 342 թվականին քաղաքը գրավվում է Մակեդոնիայի արքա Փիլիպոս II Մակեդոնացու կողմից (իր անունը տալով նոր քաղաքին), իսկ օդրիսյան թագավորը գահընկեց է արվում ։ Սա նշանավորեց քաղաքի ընդլայնումը` կազմակերպված հունական փողոցների հատակագծով։ Մակեդոնիայի ներխուժումից տասը տարի անց Օդրիսյան Սևթիս Գ թագավորն ապստամբեց Ալեքսանդր Մակեդոնացու իշխանության դեմ, ինչը չհանգեցրեց ոչ հաղթանակի և ոչ էլ պարտության, այլ տարավ դեպի փակուղի։ Մակեդոնիայի գերիշխանության ներքո Թրակիայի թագավորները վերականգնեցին իրենց թագավորությունը և նորից սկսեցին ազդեցություն ունենալ ։
Քաղաքն ավերվում է կելտերի կողմից՝ Բալկանյան թերակղզի ներխուժելու ընթացքում, ամենայն հավանականությամբ մ.թ.ա. 270-ական թվականներին ։
Մ.թ.ա. 183 թվականին Փիլիպոս V Մակեդոնացին գրավում է քաղաքը, բայց կարճ ժամանակ անց թրակիացիները նորից ետ են գրավում այն։
Հռոմեական պատմություն
Հադրիանոսն (117-138) այցելել է քաղաք՝ կայսրությունում իր շրջագայության շրջանակներում, և նրա պատվին արևելյան դարպասից դուրս կանգնեցվել է հաղթական կամար։
172 թվականին կառուցվում է երկրորդ պարիսպը, որպեսզի ընդգրկվի քաղաքի այն մասը, որն արդեն տարածվում էր Երեք բլուրներից այն կողմ՝ դեպի հովիտ, բայց մնացած մասերը դրսից թողնվել էր անպաշտպան։
3-րդ դարի սկզբին այն դարձել է Թրակիայի նահանգային մայրաքաղաքը։
Մոտավորապես 250 թվականին տեղի ունեցած Ֆիլիպպոպոլիսի ճակատամարտը ներառում էր երկար պաշարում գոթերի կողմից՝ նրանց տիրակալ Կնիվայի գլխավորությամբ։ Ըստ Ամիանոս Մարկելլինոսի, դժգոհ քաղաքացու դավաճանությունից հետո, ով ցույց էր տվել նրանց, թե որտեղով պետք է բարձրանալ պատերը, քաղաքը այրվեց , և նրա 100,000 բնակիչները սպանվեցին կամ գերի ընկան ։
Քաղաքը՝ մինչև 4-րդ դարի կեսերը իր չափերով կրճատվել էր, բայց հետո բարգավաճեց ավելի ուշ՝ 4-րդ դարում, ինչպես տարածաշրջանի շատ քաղաքներ, և նորից սկսեց տարածվել հարթավայրում։ Ֆիլիպպոպոլիսը վերականգնեց 3-րդ դարի իր չափերը՝ իր մեծագույն բարգավաճմամբ։ Այս ընդլայնումն են վկայում ակրոպոլիսի (Trimontium) և նաև հարթավայրի վրա գտնվող նոր մեծ շինությունները, ինչպիսիք են արևելյան բաղնիքները և մեծ բազիլիկան։
Այնուամենայնիվ, այն կրկին ավերվում է Աթթիլայի հոների կողմից 441-442 թվականներին և Թեոդորիկ Ստրաբոնի գոթերի կողմից 471 թվականին ։
Միջնադար
Ֆիլիպպոպոլիսն ընկնում է Բուլղարական առաջին կայսրության բուլղարների ձեռքը 863 թվականին՝ Բորիս Ա-ի օրոք (852–889), որը կարճ ժամանակով լքվել էր քրիստոնյա բնակիչների կողմից 813 թվականին՝ բուլղարական խան Կրումի հետ վեճի ժամանակ (մոտ 803-814) ։ Դրանից հետո բնակավայրը փոքրանում է, թեև այն մնաց խոշոր քաղաք՝ վերակառուցված քաղաքի պարիսպներով և 4-րդ դարում կառուցված նոր քրիստոնեական բազիլիկներով և հռոմեական բաղնիքներով ։ Բյուզանդա-բուլղարական պատերազմների ժամանակ Բարսեղ Բ Բուլղարասպան (960–1025) կայսրը Ֆիլիպպոպոլիսը օգտագործում էր որպես հիմնական ռազմավարական ամրություն, որը ղեկավարվում էր Նիկեփորոս Քսիփիաս պրոտոսպաթարիոսի կողմից ։
11-րդ դարի կեսերին քաղաքը ենթարկվեց հարձակման պեչենեգների կողմից, որոնք կարճ ժամանակով գրավել են այն մոտ 1090 թվականին։ Քաղաքը շարունակել է ծաղկել, պարիսպները վերակառուցվել են 12-րդ դարում, երբ նրա կառավարիչն էր պատմաբան և քաղաքական գործիչ Նիկիտա Խոնիատեսը, իսկ մետրոպոլիտ-եպիսկոպոսը՝ բժիշկ Միքայել Իտալիկոսը։ Խաչակրաց չորրորդ արշավանքի լատին պատմաբան Ժոֆֆրուա դե Վիլլեհարդուենի խոսքերով, Ֆիլիպոպոլիսը Բյուզանդական կայսրության երրորդ խոշոր քաղաքն էր Կոստանդնուպոլսից և Թեսաղոնիկեից հետո ։
Այն տուժել է խաչակրաց արշավանքների ժամանակ քաղաքով անցած բանակներից, ինչպես նաև արևելյան ուղղափառների և հայ առաքելական ու պավլիկյան դավանանքների միջև տեղի ունեցած միջդավանական բռնություններից ։ Խաչակրաց երրորդ արշավանքի ժամանակ Ֆրիդրիխ I Շիկամորուսը 1189 թվականի օգոստոսի 26-ից մինչև նոյեմբերի 5-ը բանակել էր Ֆիլիպոպոլիսում։
Քաղաքը ավերվել է Բուլղարիայի ցար Կալոյանի կողմից (1196–1207) 1206 թվականին և հետագայում վերակառուցվել։ 1219 թվականին քաղաքը դարձավ Լատինական կայսրության մաս կազմող խաչակիրների Ֆիլիպպոպոլիսի դքսության մայրաքաղաքը։ Բուլղարական երկրորդ թագավորությունը վերադարձրեց քաղաքը 1263 թվականին, բայց կորցրեց այն բյուզանդական վերահսկողության տակ, նախքան այն նորից գրավելը 1323 թվականին ։ Օսմանյան կայսրությունը գրավել է Ֆիլիպոպոլիսը (Filibe) 1363 կամ 1364 թվականներին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ Կատեգորիա:Թրակիա Կատեգորիա:Պլովդիվի մարզ Կատեգորիա:Բուլղարիայի հուշարձաններ
Rockstar (երգ, DaBaby)
Երգը գլխավորել է բրիտանական UK Singles Chart սինգլային հիթ-շքերթը 2020 թվականի մայիսի 15-ին, իսկ մեկ ամիս անց ամերիկյան Billboard Hot 100-ը։ Այն ԱՄՆ-ում առաջին չարթփոփերն է DaBaby-ի համար և երկրորդը՝ Roddy Ricch-ի համար ։
Տեսահոլովակ
Թողարկումից մեկ շաբաթ առաջ DaBaby-ն ցուցադրել է տեսահոլովակի մի հատված Instagram-ում ։ The Reel Goats-ը հանդես է եկել որպես տեսահոլովակի պրոդյուսեր, որը թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 26-ին։ Նրանում ռեփերները դաշտում կռվում են զոմբիների դեմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 սինգլներ Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Բելովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Բելովկա գյուղում բնակվում էր 97 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,332 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ցենտներովկա
Ցենտներովկա (Центнеровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էնդր (դեպարտամենտ)
Էնդր (ֆրանսերեն՝ Indre), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի կենտրոնում։
Պատմություն
Էնդրը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Բնակչությունը 231.1 հազար մարդ է։
Աշխարհագրական տվյալներ
Դեպարտամենտն իր անունն ստացել է Էնդր գետից։ Գտնվում է Կենտրոն երկրամասում։ Սահմանակից է Էնդր և Լուար, Լուար և Շեր, Շեր, Կրյոզ, Վյեն և Վերին Վյեն դեպարտամենտներին
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գավառներ Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Գասպար Սինափյան
Գասպար Սինափյան, հայ բժիշկ, մանկավարժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1843 թվական)։
Դեր-Սահակ-Բաշուկ
Դեր-Սահակ-Բաշուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ջեյմս Ֆրանկ
Ջեյմս Ֆրանկ (James Franck, ), գերմանացի ֆիզիկոս։
1921—1934 թվականներին՝ Գյոթինգենի համալսարանի պրոֆեսոր և ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն։ Իշխանությունը ֆաշիստներին անցնելուց հետո հեռացել է Գերմանիայից։ 1934-1935 թվականներին աշխատել է Կոպենհագենում, ապա տեղափոխվել ԱՄՆ։ 1935-1938 թվականներին՝ Ջոնս Հոփկինսի (Բալթիմոր), 1938-1947 թվականներին՝ Չիկագոյի համալսարանների պրոֆեսոր։
Աշխատանքները վերաբերում են ատոմային և միջուկային ֆիզիկային, մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիային, ֆոտոսինթեզին։ 1913 թվականին, Գուստավ Հերցի հետ համաաեղ, փորձերով հետազոտել է էլեկտրոնների հարվածներով սնդիկի ատոմների գրգռման և իոնացման երևույթը (Ֆրանկ-Հերցի փորձ)։ Այդ հետազոտությունը (Նոբելյան մրցանակ, 1925) դարձել է ատոմների էներգիայի ընդհատուն մակարդակների գոյության ապացույց և հաստատել Բորի ատոմի տեսությունը։ Ձևակերպել է այսպես կոչված, Ֆրանկ-Կոնդոնի սկզբունքը (ատոմների հարաբերական դիրքի և արագությունների պահպանումը մոլեկուլների էլեկտրոնային անցումների դեպքում)։ 1945 թվականին հանդես է եկել ատոմային ռումբի օգտագործման դեմ։
Եղել է մի շարք ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների, այդ թվում նաև Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1964)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ
Ստարոուտկինսկ
Ստարոուտկինսկ (Староуткинск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ստարոուտկինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2969 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ստարոուտկինսկ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
(6879) Հյոգո
(6879) Հյոգո (Hyogo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Կազույոշի Իտոյի կողմից Սենգամինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,116937 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,565 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6689 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2009,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179107 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,57° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կազույոշի Իտոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Էրեդա (Մծխեթի շրջան)
Էրեդա (ერედა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 660 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 510 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մցխեթի շրջան
Տենեդոս
Բոզջաադա (Bozcaada), կամ Տենեդոս (Τένεδος), ոչ մեծ կղզի, որը գտնվում է Եգեյան ծովի հյուսիսային հատվածում, Դարդանելի նեղուցի մոտ։ Կղզին գտնվում է Թուրքիայի տարածքում։ Վարչատարածքային առումով Բոզջաադան մտնում է Չանաքքալեի մարզի կազմի մեջ։
Անվան ստուգաբանություն
Կղզու ժամանակակից թուրքերեն անվանումը՝ Բոզջաադան, նշանակում է «մոխրագույն կղզի» (bozca՝ մոխրագույն, հողագույն, իսկ ada՝ կղզի)։
Աշխարհագրություն
Կղզու տարածքը կազմում է 37,6 կմ²։ Սա տարածքի մեծությամբ Թուրքիայում երրորդ կղզին է Գյոկչեադայից և Մարմարայից հետո։
Պատմություն
Բոզջաադան գտնվում է 5 կմ արևմուտք Փոքր Ասիա թերակղզուց։ Անտիկ ժամանակաշրջանում կղզին սեփականացրել և գաղութացրել են հին հույները: Իր ռազմավարական դիրքի շնորհիվ կղզին դեռևս անտիկ շրջանից ունի հույժ փոթորկալից պատմություն։ Մեր թվարկությունից առաջ 86 թվականին կղզուն կից ջրերում տեղի են ունեցել ծովային արյունոտ բախումներ Հռոմի և Միհրդատ Եվպատորի նավատորմիղների միջև։ Տենեդոսի հույն բնակչությունը մինչև 1204 թվականը վերահսկում էր կղզու կյանքը, երբ այդտեղ Վենետիկի հանրապետությունը տիրեց և կառուցեց ամրոց։ Ամրոցի շինարարությունը միտված էր վերահսկելու սևծովյան ջրերը։
Ռոբերտո Ֆիրմինո
Ռոբերտո Ֆիրմինո Բարբոսա դե Օլիվեյրա (Roberto Firmino Barbosa de Oliveira, ), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Լիվերպուլի հարձակողական կիսապաշտպան։
Տենեդոս
Պատմություն
Բոզջաադայից 10 կմ հյուսիս գտնվում է ևս մեկ շատ կարևոր ռազմավարական նշանակությամբ կղզի՝ Ճագարի կղզիներ անմամբ, որը հենց Դարդանելի նեղուցին կից է գտնվում։ Կղզիներին տիրելու համար 13-րդ դարից մինչև 15-րդ դարերը հակամարտել են միմյանց դեմ Վենետիկն ու Ջենովան։ Մարտերին մասնակցել է նաև Բյուզանդիան, քանի որ կղզու հունական բնակչությունը պահպանել էր հավատարմությունը ուղղափառ կրոնի ու մշակույթի նկատմամբ։
Երկարատև ձգվող կռիվներից խուսափելու համար ուժերը դիմում են օգնության Հռոմի պապից։ Ուրբանոս VI պապը կղզու համար հաստատեց լիակատար չեզոքություն։ Նրա հրամանով կղզու 4 հազար հույն բնակիչները վերաբնակեցվեցին Կրետե և Եվբեա կղզիներում։ Դրանից հետո, 1470 թվականին կղզին գրավեց Օսմանյան կայսրությունը և այնտեղ բնակեցրեց հույն և թուրք բնակիչների։
Ռոբերտո Ֆիրմինո
Կարիերա
Ֆիրմինոն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ Տոմբենսեյում, որտեղից 2010 թվականին տեղափոխվել է Ֆիգերենսե։ 2010 թվականին խաղացել է 36 խաղ և խփել 8 գնդակ։ Իր լավ խաղի շնորհիվ նա կարողացավ գրավել Հոֆֆենհայմի ուշադրությունը։
Տենեդոս
Պատմություն
Օսմանյան կայսրության թուլացման պատճառով կրկին այստեղ ծագեցին զինված հակամարտություններ։ 1807 թվականի մարտի 10-ին ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ կղզին գրավվեց ռուսական էսկադրայի դեսանտների կողմից և ռուսական նավատորմիղը Դարդանելի նեղուցը ենթարկեց շրջափակման։
Ռոբերտո Ֆիրմինո
Հոֆֆենհայմ
2011 թվականի հունվարին Ֆիրմինոն պայմանագիր կնքեց Հոֆֆենհայմի հետ մինչև 2015 թվական, տրանսֆերը կազմեց 4 մլն եվրո ։ Գերմանական թիմում Ֆիրմինոյի դեբյուտը տեղի ունեցավ 2011 թվականի փետրվարի 26-ին՝ Մայնցի դեմ 24-րդ տուրի հանդիպման ժամանակ։ Այդ խաղն ավարտվեց 2-1 օգուտ Մայնցի, իսկ Ֆիրմինոն խաղադաշտ դուրս եկավ փոխարինման 75-րդ րոպեին, Սեբաստիան Ռուդի փոխարեն ։ Իսկ իր առաջին գնդակը նա խփել է 30 տուրում՝ Այնտրախտի դարպասին։ Այդ գոլը միակն էր, ինչպես նաև հաղթական էր Հոֆֆենհայմի համար։ 2010/2011 մրցաշրջանում Ֆիրմինոն խաղաց 11 խաղ, որոնցում աչքի ընկավ 3 անգամ։ 2011/2012 մրցաշրջանը Ֆիրմինոյի համար հաջող էր։ սեպտեմբերի 17-ին Բունդեսլիգայի 6-րդ տուրի խաղում Ֆիրմինոն ձևակերպեց դուբլ Վոլֆսբուրգի դեմ։ Հետաքրքիրն այն է որ վերջին 4 խաղում նա խփեց 3 գնդակ։
Տենեդոս
Պատմություն
1822 թվականի հոկտեմբերին Հունաստանի ազգային ազատագրական պատերազմի ժամանակ հունական հրդեհաձիգ նավերը հարձակվեցին թուրքական նավատորմիղի վրա՝ խորտակելով վիցե-ծովակալի նավը։
Հընթացս Առաջին Բալկանյան պատերազմի՝ 1912-1913 թվականներին հունական տորմիղի հաղթանակից հետո Տենեդոսը ազատագրվեց զավթիչներից։
Ռոբերտո Ֆիրմինո
Լիվերպուլ
2015 թվականի հունիսին Լիվերպուլը հայտարարեց Ֆիրմինոյի տեղափոխության մասին։ Բրիտանական լրատվամիջոց BBC-ն իր թերթերում գրեց, որ տրանսֆերը կազմել է 28 մլն ֆունտ։
Տենեդոս
Պատմություն
1918-1923 թվականներին Բոզջաադան, ինչպես նաև Իմվրոսը (ներկայում Գյոկչեադա) համարվեցին չեզոք գոտիներ։ Քեմալական շարժման հաղթանակը ավարտվեց Լոզանի հաշտության պայմանագրի ստորագրումով։ Ըստ այդ պայմանագրի կղզին մնաց Թուրքիայի կազմում, իսկ տեղի հույն բնակչությանը շնորհվեց ինքնակառավարման իրավունք։
Ռոբերտո Ֆիրմինո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հոֆֆենհայմի խաղացողներ Կատեգորիա:Ֆիգեյրենսեյի խաղացողներ Կատեգորիա:Լիվերպուլի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Տենեդոս
Պատմություն
Անտեսելով Լոզանի հաշտության պայմանագրի դրույթները, Թուրքիայի Հանրապետությունը այն չեղարկեց։ Դրանից հետո սկսվեց կղզու քրիստոնյա բնակչության հարկադիր գաղթը 1970-ական թվականներին. հիմնականում տեղացիները արտագաղթեցին Հունաստան, Գերմանիա, Միացյալ Նահանգներ, Կանադա և այլ երկրներ։
Բնակչություն
Կղզու բնակչության թվաքանակը ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների կազմում է 2354 մարդ, որոնցից միայն 30 հոգին են հույներ, մնացած բոլորը թուրքեր են ։
Տնտեսություն
Կղզին դեռև հնուց հռչակված էր գինեգործությամբ ։ 2000 թվականից կղզում սկսեց գործել հողմաէլեկտրակայանը։
Ներկա դրությամբ կղզու տնտեսության հիմքը կազմում են զբոսաշրջությունն ու դայվինգը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Թուրքիայի կղզիներ Կատեգորիա:Թուրքիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Հունաստանի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի հին հունական հնավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի ձկնորսական համայնքներ Կատեգորիա:Աթենական ծովային միության անդամներ Կատեգորիա:Հույն-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Չանաքքալեի մարզի ռելիեֆ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Չանաքքալեի մարզ Կատեգորիա:Մարմարածովյան տարածաշրջան
Վլադիմիր Բասով
Վլադիմիր Պավլովիչ Բասով, խորհրդային կինոռեժիսոր, դերասան և սցենարիստ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1983), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից. ԽՄԿԿ անդամ (1948) ։
Կենսագրություն
Վլադիմիր Բասովը ծնվել է 1923 թվականի հուլիսի 28-ին (կա կարծիք, որ նա իր ծննդյան տարին փոխել է, որպեսզի ռազմաճակատ գնա) Ուրազովո գյուղում (ներկայումս քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Վալույսկի շրջանում) Պավել և Ալեքսանդր Բասովների ընտանիքում։
1931-1941 թվականներին սովորել է Մոսկվայի № 64 միջնակարգ դպրոցում ։
1941 թվականի ամռանը գնացել է ՎԳԻԿ, որպեսզի իմանա՝ ընդունելության համար ինչ է անհրաժեշտ, սակայն պատերազմը խախտում է նրա ծրագրերը։
1941 թվականից մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ Չորրորդ հատուկ հրաձգային բրիգադայի ինտենդանտական ծառայության լեյտենանտը բրիգադայի ակումբի պետի պաշտոնի պարտականությունների օրինակելի կատարման համար 1943 թվականին պարգևատրվեց մեդալով՝ «Ռազմական ծառայության համար»։ Նրա կազմավորած գեղարվեստական ինքնագործունեությամբ զբաղվող համույթը ավելի քան 150 համերգ տվեց զինվորների համար։ 1945 թվականի փետրվարի 23-ին ստանձնելով գրոհային խմբի ղեկավարությունը՝ զավթեցին գերմանական պաշտպանության հենակետը։ Մարտի ժամանակ ծանր կոնտուզիայի է ենթարկվել և իր սխրագործության համար պարգևատրվել Կարմիր աստղի շքանշանով ։
1947 թվականին ընդունվել է ՎԳԻԿ-ի ռեժիսուրայի բաժին՝ Սերգեյ Յուտկևիչի և Միխայիլ Ռոմի արվեստանոց (ավարտել է 1952 թվականին)։
1950-1952 թվականներին եղել է ռեժիսորի օգնական, 1952 թվականից՝ Մոսֆիլմ կինոստուդիայի դերասան և ռեժիսոր։ Ռեժիսորական առաջին աշխատանքը 1952 թվականին «Նախլեբնիկ» թատրոն-ստուդիայի ներկայացման էկրանավորումն էր (Մ․ Կորչագինի և Բ․ Լիֆանովի հետ համատեղ)։ 1954 թվականին նկարահանեց «Խիզախության դպրոց» ֆիլմը, որտեղ խաղում էր նրա առաջին կինը՝ Ռոզա Մակագոնովան, ում հետ ծանոթացել էր ինստիտուտում։
Բասովը բազմակողմանի արտիստ էր։ Յուրօրինակ դեմք, արտահայտիչ միմիկա, մեծ արտիստիզմ և հմայիչ գրավչություն ուներ։ Դերասանի տաղանդն ավելի վառ բացահայտվում էր խարակտերային դերեր խաղալիս։ Բնատուր երաժշտական էր և թեև ձայնը փոքր-ինչ ուրույն էր (խռպոտ էր)՝ ֆիլմերում շատ երգեր է կատարել։ Դերասանի բոլոր բացասական հերոսները գրավիչ են, խորիմաստ և զվարճալի։
1983 թվականին կաթվածից հետո Բասովի ձախ մասը պարալիզվեց։ Նյութապես օգնելու համար նրան թողեցին ռեժիսոր-խորհրդականի պաշտոնում։
Մահացել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Մոսկվայում՝ երկրորդ կաթվածից։ Թաղված է Կունցևսկի գերեզմանոցում (հողատարածք № 10) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Ռուս կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային սցենարիստներ
Ցենտրալնայա Ուսադբա
Ցենտրալնայա Ուսադբա (Центральная Усадьба), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 117 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Պերեմոգա (ավան, Բախմաչի շրջան)
Պերեմոգա (Перемога), ավան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պետրովսկոե։
2006 թվականի տվյալներով Պերեմոգա ավանում բնակվում էր 167 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 83,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Մոսկինո
Մոսկինոն հիմա
Ռոսելա Ջարդինին ընկերության տնօրենն էր 1994 թվականից 2013 թվականի հոկտեմբերը, իսկ հետո այդ կոչումը անցավ Ջերեմի Սկոթին, ում առաջին ցուցադրությունը կայացավ 2014 թվականի աշնանը ։
2006 թվականին Մոսկինոն ձևավորել էր Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացվամ արարողության հագուստները Թուրինում ։ 2005 թվականին ձևավորոել Քայլի Մինոուգի Showgirl - The Greatest Hits Tour, Մադոննայի 2008 թվականի Sticky & Sweet Tour և Լեդի Գագայի 2011-2012 թվականների The Born This Way Ball համերգային շրջագայությունների հագուստները։
2011 թվականի հուլիսին ընկերության հավաքածուն ներկայացվեց The Brandery նորաձևության շոուի ժամանակ Բարսելոնայում։
Մոսկինոն արտադրում է նաև հագուստներ երեխաների համար՝ Moschino Teen 6–14 տարեկանների, Moschino Kid 12–18 ամսականներից մինչև 6 տարեկանների և Moschino Baby 1–3 ամսականներից մինչև 2 տարեկանների համար։
Ապրանքանիշեր
Ունի տարբեր ապրանքանիշեր՝ Մոսկինոն (կանանց և տղամարդկանց հիմանական ապրանքանիշ), Moschino Cheap and Chic (կանացի երկրորդային ապրանքանիշ, ստեղծվել է 1988 թվականին), Love Moschino (կանանց և տղամարդկանց դիֆուզիոն ապրանքանիշ, ճանաչված որպես Moschino Jeans 1986–ից 2008 թվականներին)։ Ապրանքանիշերը արտադրում են կանացի և տղամարդկանց հագուստ, աքսեսուարներ, զարդեր, ժամացույցեր, օծանելիքներ, կոսմետիկա և անգամ մոտոցիկլի սաղավարտներ ։ Գրեթե բոլոր ժամացույցերը ստեղծվում է Binda Group ընկերության կողմից։ 2009 թվականին Միլանում ստեղծվեց Մոսկինոյի հյուրանոց, որը կոչվեց «Maison Moschino» ։
Մոսկինոյի խանութները
Մոսկինոն ունի ավելի քան 150 բուտիկներ ամբողջ աշխարհում։ Վերջին տարիներում բացվել են խանութներ Եվրոպայում (Հռոմ, Կապրի, Լոնդոն, Փարիզ և Բեռլին), Նյու Յորքում (ԱՄՆ), Դնեպրոպետրովսկում և Կիևում (Ուկրաինա), Սանկտ Պետերբուրգում, Մոսկվայում և Եկատերինբուրգում (Ռուսաստան), Ալմաթիում (Ղազախստան), Ստամբուլում (Թուրքիա), Ալ-Ռիադում և Ջիդդայում (Սաուդյան Արաբիա), Դոհայում (Կատար), Դուբայում, Քուվեյթում, Բահրեյնում, Մումբայում և Բանգալորում (Հնդկաստան), Հոնգկոնգում, Օսակայում, Սինգապուրում, Թայբեյում, Գաոսյունում, Կուալա Լումպուրում, Շանհայում, Սեուլում, Բունդանգում, Պեկինում, Դալյանում, Հանգզուում, Շենզենում, Շենյանգում և աշխարհի այլ երկրներում։
Բացի առանձին խանութներից Մոսկինոն ունի նաև բուտիկներ բարձրակարգ հանրախանութներում, ինչպիսիք են Saks Fifth Avenue–ն ԱՄՆ–ում և Մեխիկոյում, Ճապոնիայի Isetan, Takashimaya, Daimaru, Կորեայի Shinsegae, Lotte և Hyundai, Լոնդոնի Harvey Nichols, Harrods և House of Fraser, Փարիզի Printemps, Մյունխենի Oberpollinger, Մադրիդի El Corte Ingles, Միլանի La Rinascente և Coin և այլ հանրախանութներում։
Ընկերության շահույթը ըստ երկրների (տոկոսներով)՝ Իտալիա 32%, Եվրոպա 23%, ԱՄՆ 6%, Արևելյան երկրներ 11%, մնացած երկրներ 28%։
Ինարի Օկամի
Ինարի Օկամի (稲荷大神, նաև՝ Օրինարի), սինտոիզմում՝ աղվեսների, բերրիության, բրնձի, թեյի, սակեի, երկրագործության և արտադրության կամին, որը նաև առհասարակ զարգացման և աշխարհիկ հաջողության հովանավորն է ու սինտոիզմի կարևոր կերպարներից մեկը։ Հին Ճապոնիայում Ինարին նաև զինագործների ու վաճառականների կամին էր։ Ներկայացված լինելով որպես արու, էգ կամ անդրոգին, Ինարին երբեմն դիտվում է որպես երեք կամ հինգ տարբեր կամիների միասնականացում։
Ինարիի պաշտամունքը տարածվեց Ճապոնիայում Էդոյի ժամանակաշրջանում, և 16-րդ դարում նա արդեն բոլոր դարբինների հովանավորն էր և զինվորների պաշտպանը։ Ինարին սիրված կերպար է Ճապոնիայի թե՛ սինտոյական, թե՛ բուդդայական հավատալիքներում։ Ճապոնիայում գտնվող սինտոյական սրբատեղիների մեկ երրորդից ավելին (32000) նվիրված է Ինարիին։ Բազմաթիվ կազմակերպություններ, ինչպես Շիսեյդո կոսմետիկ ընկերությունը, համարում են Ինարիին իրենց հովանավոր կամին և իրենց գլխավոր գրասենյակաների մոտ կառուցում են նրան նվիրված սրբատեղիներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինտոիզմ
Նելլի Խաչատրյան
Նելլի Խաչատրյան, հայ լեզվաբան, գրականագետ, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1989)։
Կենսագրություն
Նելլի Խաչատրյանը ծնվել է 1935 թվականի նոյեմբերի 25-ին Երևան քաղաքում ։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի Անտոն Չեխովի անվան թիվ 55 դպրոցում, որը ոսկե մեդալով ավարտել է 1955 թվականին։ 1960 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսական բաժինը։ 1961 թվականից դասախոսել է նույն ֆակուլտետում։
Բազմաթիվ մատենագիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Հայկական ֆակուլտետների համար տպագրված ռուսաց լեզվի բուհական դասագրքի հեղինակ է։ Իր մասնակցությունն է ունեցել ռուսաց լեզվի և գրականության դասավանդողների միջազգային ասոցիացիայի կոնգրեսներին ։ Մեծ Բրիտանիայում դասավանդել է ռուսաց լեզու (1988 թվական)։ Թարգմանել է հայ դասականների և ժամանակակիցների ստեղծագործությունները, գրականագիտական և քննադատական աշխատությունները, որոնք տպագրվել են համամիութենական մամուլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային բանասերներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Բանասերներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Թարգմանիչներ Կատեգորիա:Թարգմանիչներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Թարգմանիչներ ըստ լեզվի Կատեգորիա:Գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Գրականագետներ ըստ ազգության Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ
Բրեա դե Տախո
Բուիտրագո դել Լոսոյա(Brea de Tajo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լաս Վեգաս շրջանում։ Տարածքը 44.33 կմ²։ Բնակչությունը՝ 556 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 72 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Թյուրինգի մեքենա
Թյուրինգի մեքենա, վերացական մեքենա է, որը յուրաքանչյուր քայլի ժամանակ վերցնում է սլաքի ցույց տված նշանը, այնուհետև կարող է ցուցումներին համապատասխան դրանք փոխել՝ մեկ քայլ աջ կամ ձախ գնալով։ Ավելի ճշգրիտ՝ այն հաշվարկման մաթեմատիկական մեթոդ է։ Բացի մոդելի պարզությունից, Թյուրինգի մեքենան ստանալով ցանկացած համակարգչային ալգորիթմ, կարող է մոդելավորել այդ ալգորիթմի տրամաբանությունը։ Մեքենան գործում է անվերջ հիշողության ժապավենի վրա, որը բաժանված է բջիջների։ Այն տեղադրում է իր գլխավոր մասը բջջի վերևում և «կարդում է» (սքանավորում է) նշանն այնտեղ։ Այնուհետեև յուրաքանչյուր նշանն ու այդ նշանի ներկայիս վերջավոր աղյուսակում գտնվող տեղը օգտագործողի նշած ցուցումներով աշխատող (i) մեքենան կարդում է նշանը բջիջում, հետո (ii)-ն տեղափոխվում է ժապավենը մի բջիջ ձախ կամ աջ։ Այնուհետև (iii)-ին փոխանցվում է հաջորդ ցուցումը կամ հաշվարկը դադարեցվում է։
Պատմություն
Թյուրինգի մեքենան ստեղծվել է 1936 թվականին Ալան Թյուրինգի կողմից, ով կոչեց այն ա-մեքենա (ավտոմատ մեքենա)։ Այս մեքենայով Թյուրինգը ցույց տվեց, որ հետևյալ երկու հարցերն ունեն բացասական պատասխան.
Այսպիսով, կատարելով կամայական հաշվարկներ կատարող պարզ սարքերի մաթեմատիկական ուսումնասիրություն, նա հանգեց հաշվարկների մասին հետևյալ եզրակացությանը. մասնավորապես, թույլտվության (որոշման) խնդրի անհաշվելիությանը ։ Հետազոտությունների հիման վրա Թյուրինգը ձևակերպեց ալգորիթմների հիմնական հիպոթեզը։ Որևէ ֆունկցիայի արժեքներ գտնելու համար նախատեսված ալգորիթմ գոյություն ունի այն դեպքում, երբ կարելի է հաշվարկել Թյուրինգի մեթոդով՝ Թյուրինգի մեքենայի վրա։ Այս թեզը համարվում է աքսիոմ, և չի կարող խիստ ապացուցվել մաթեմատիկորեն, քանի որ ալգորիթմը հստակ մաթեմատիկական հասկացություն չէ։ Ժամանակակից համակարգիչը, որը մինչև ավելի արագ հիշողության սարքերի հնարումը օգտագործում էր տարբերության շարժիչներ, պատկանում է հաշվիչ մեքենաների թվային դասին, հետևաբար Թյուրինգի մեքենայի կատարելագործված տարբերակն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալգորիթմներ Կատեգորիա:Տեսական ինֆորմատիկա
Հակոբյան Սերգեյ
Սերգեյ Հակոբյան (սեպտեմբեր 10, 2001, Չարենցավան - հոկտեմբեր 30, 2020, Մարտունի ) Արցախի պաշտպանության բանակի զինծառայող։
Կյանք և ուսում
Ծնվել է 2001թ-ի սեպտեմբերի 10-ին Չարենցավանում ՝ Գևորգ Հակոբյանի և Լիանա Հակոբյանի ընտանիքում։
2007թ-ին ընդունվել է Չարենցավանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան դպրոց։
2018թ-ին ընդունվել է Առնո Բաբաջանյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջ։
Համեստ,խելացի,ընկերասեր տղա էր,աշխատասեր ու մի քիչ էլ համառ։Պաշտում էր կյանքը ու սիրում էր նվագել,ընկերները Նրան ասում էին "Երաժիշտ Սերգե" ։Դպրոցի հետ միարժամանակ զբաղվում էր շվիի և դուդուկի դասերով։Շատ մեծ բեմերում է նվագել, իսկ վերջին համերգը եղավ Ջիվան Գասպարյանի 90 ամյակին նվիրված համերգը։
Նվիրված էր հայրենիքին,որն էլ ապացուցեց հենց մարտի դաշտում։Լինելով ամենաթեժ կետերում Նա չհանձնվեց,պայքարեց մինչև վերջ։Անհնարինը հնարավոր դարձրեց և կռվի ամենածանր պահին հաց հասցրեց մարտական ընկերներին։
Զինվորական ծառայություն
Սերգեյ Հակոբյանը զորակոչվել է բանակ 2020թ-ի հունվարի 11-ին։
Ծառայության անցել է Արցախի Մարտակերտի զորամասում։
Արցախյան պատերազմ
2020թ-ի սեպտեմբերի 27-ին պատերազմի հենց առաջին րոպեյից Սերգեյը եղել է առաջնագծում։ Հերոսական պայքար է մղել թշնամու դեմ,օգնել դուրս բերել վիրավոր ընկերներին,կատարել բարդ մարտական խնդիրներ։Հոկտեմբերի 26-ին տեղափոխվել է Մարտունու շրջան կյանքի գնով պահել հայրենիքի սահմանները և արդեն հոկտեմբերի 30-ին անմահացել է ԱԹՍ-ի հարվածից։
Հուղարկավորություն
Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Չարենցավանի զինվորական պանթեոնում 2020թ-ի նոյեմբերին։
Արսեն Այտընյան
Արսեն Այտընյան, հայ բանասեր, լեզվաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսի Պերա թաղամասում։ Կրթությունն ստացել է Վիեննայի Մխիթարյան վանքում, ընդունել հոգևորականի կոչում։ 1840-ից հանդես է եկել Մխիթարյանների մամուլում և առանձին հրատարակություններով։
Դեռ փոքր հասակից Այտընյանը մեծ սեր է հանդես բերել լեզուների նկատմամբ. տասնվեց տարեկանում նա իմացել է լատիներեն, իտալերեն, ֆրանսերեն, թուրքերեն, արաբերեն, անգլերեն, գերմաներեն։ Սրանց հետագայում ավելացել են պարսկերենը, հունարենը, սանսկրիտը։ Այտընյանը հիանալի գիտեր իր մայրենի լեզուն՝ հայերենը՝ և' գրաբարը, և՛ աշխարհաբարը։ Դեռ 20 տարեկան հասակում գրաբար է թարգմանել մի շարք գործեր։
1887 թվականին, երբ Վիեննայի Մխիթարյանները հրատարակել են «Հանդես ամսօրյա» հայագիտական պարբերականը, դարձել է նրա մշտական աշխատակիցը, տպագրելով գերազանցապես լեզվաբանական հոդվածներ։ Դրանցից ուշագրավ է տառադարձության մասին հոդվածը (1888)։ Գիտական կյանքին զուգընթաց վարել է վարչական պաշտոններ։ 1886 թվականին ընտրվել է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության աբբա։ Այս պաշտոնը սահմանափակել է նրա գիտական գործունեությունը։ Այնուհետև հազվադեպ է տպագրել բանասիրական հետազոտություններ ։
Գիտական գործունեություն
«Եվրոպա» պարբերականում տպագրել է իր առաջին բանասիրական հետազոտությունը Ագաթանգեղոսի կրկնագիր օրինակի մասին։ 1845-1849 թվականներին հորինել է հայերեն «երկրագունդը» (գլոբուս)։ Նույն թվականներին նկատելի աշխատանք է տարել հայերեն տպագրական տառեր ստեղծելու ուղղությամբ, գծագրելով մի քանի տեսակ տառեր, որոնք հայտնի են «վիեննական» անունով։ 1866 թվականին Վիեննայում լույս է տեսել նրա գլուխգործոց «Քննական քերականություն աշխարհաբար լեզվի» գիրքը, որն ըստ էության առաջին գիտական լուրջ ուսումնասիրությունն է արևմտահայ աշխարհաբարի մասին։ Ուշագրավ է հատկապես գրքի «Ներածությունը», որտեղ գիտականորեն շարադրված է գրաբարի փոխարեն աշխարհաբար լեզուն զարգացնելու և գրական լեզու դարձնելու անհրաժեշտությունը։ 1867-ին լույս է ընծայել իր այդ աշխատության համառոտ շարադրությունը՝ «Արդի հայերենի համառոտ քերականություն» վերնագրով, 1884 թվականին՝ «Ոսկեդարյան գրաբարի ընդարձակ քերականությունը»։
Մանկավարժական գործունեություն
Արսեն Այտընյանը շուրջ քսան տարի զբաղվել Է մանկավարժությամբ, որպես ուսուցիչ և որպես վարժարանի վարիչ աշխատել Է Վիեննայում, Պոլսում և Զմյուռնիայում։ Իր մանկավարժական գործունեության ընթացքում փորձել է կիրառել դաստիարակության և ուսուցման առաջավոր մեթոդներ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ լեզվաբաններ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում
Մկրտիչ Այտընյան
Մկրտիչ Այտընյան ( - ՞), հայ կատակերգակ դերասան։
Ծնվել է Կ. Պոլիսում, որտեղ ստացել է տարրական կրթությունը, ապա սովորել Վենետիկի Մուրադ-Ռաֆայելյան վարժարանում (1851-1859)։ Ավարտելով կրթությունը, վերադարձել է Պոլիս, զբաղվել ուսուցչությամբ, միաժամանակ խանդավառվել թատրոնով։ 1861 թ. բարձրացել է բեմ, կատարել նախ երկրորդական, ապա արդեն կատակերգական լուրջ դերեր «Արևելյան թատրոնում», որի փակումից հետո խաղացել է Պոլսի տարբեր խմբերում։ 1881 թ. Ֆասուլաճյանի խմբի հետ մեկնել է Բրուսա, հանդես եկել Մոլիերի պիեսներում, որոնք այդ քաղաքում բեմադրվել են թուրքերեն։ Հետագայում թողնելով բեմը, մեկնել է Ֆրանսիա ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1841 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանի սաներ
Յորքի հուշարձան
Յորքի հուշարձան (Yorck-Denkmal, Памятник Йорку), հուշարձան Արևելյան Պրուսիայի Քյոնիգսբերգ քաղաքում (այժմ` Ռուսաստանի Կալինինգրադ), որը նվիրված էր պրուսական ֆելդմարշալ կոմս Յոհան Դավիդ Լյուդվիգ Յորք ֆոն Վարտենբուրգին (1759-1830)։ Հուշարձանը տեղադրված է եղել 1913 թվականին և գոյութուն է ունեցել մինչև 1947 թվականը։
Պատմություն
Հուշարձանը կանգնեցվել է Լայպցիգի մոտ տեղի ունեցած ժողովուրդների ճակատամարտում տարած հաղթանակի 100-ամյակի առթիվ։ Այդ իրադարձությունը լայնորեն նշվել է ամբողջ Գերմանիայում։ Արձանը առաջին բանակային կորպուսի սպաների պատվերով ստեղծել է քանդակագործ Վալտեր Ռոզենբերգը (1882-1945)։ Այն 1913 թվականին տեղադրվել է Վալտեր Սիմոնի անվան մարզադաշտի մոտ, որն այնուհետև վերանվանվել է Էրիխ-Կոխ-պլատց (այժմ` «Բալթիկա» մարզադաշտ), իսկ 1938 թվականին տեղափոխվել է Թագավորական դարպասի առջևի գլասիսի մոտ, քանի որ մարզադաշտում սկսել են անցկացվել նացիստական հավաքներ ու շքերթներ ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հուշարձանը կորսվել է (1947 թվականին բրոնզե քանդակն ուղարկվել է վերաձուլման)։ Քաղաքում պահպանվել է միայն Լյուդվիգ Յորք ֆոն Վարտենբուրգի պատկերով բարձրաքանդակը Զաքհայմի դարպասի մոտ ։
Հուշարձանի պատվանդանը մինչև 1961 թվականը սկզբում օգտագործվել է որպես Իոսիֆ Ստալինի կիսանդրու, այնուհետև Կառլ Մարքսի կիսանդրու պատվանդան, որը տեղադրված էր Կրասնի և Կառլ Մարքսի փողոցների հատման վայրում, բայց Կառլ Մարքսի նոր կիսանդրու ստեղծումից հետո անհետացել է ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1913 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Կալինինգրադի հուշարձաններ
Լատվէներգո
Լատվէներգո (Latvenergo), Լատվիայի պետական էներգետիկ ընկերություն, որն արտադրում է երկրի էլեկտրաէներգետիայի մոտ 70 տոկոսը ։ Այն հանդիսանում է ինչպես ձեռնարկությունների, այնպես էլ հանրապետության բնակիչների էլեկտրաէներգիայի մատակարարը։
Պատմություն և գործունեություն
Հիմնադրվել է 1958 թվականին Լատվիայի ԽՍՀ-ում։
Լատվէներգոյի կառուցվածքը ներառում է`
Լատվէներգո ընկերությունը հանդիսանում է էլեկտրաէներգիայի մատակարարման «Sadales tīkls» ձեռնարկության մայր ընկերությունը և «Latvijas elektriskie tīkli» գազատար համակարգի սեփականատերը, իսկ բաշխման համակարգը կառավարվում է Լատվէներգո ընկերության նախկին դուստր ձեռնարկություն «Augstsprieguma tīkls»-ի օգնությամբ։
Լատվէներգո ընկերությունը նաև «Liepājas enerasija» ընկերության համասեփականատերն է, որն ունի 12 ՄՎտ սահմանված հզորություն և 427 ՄՎտ ջերմային հզորություն։
1979-1987 թվականներին Լատվէներգո ընկերությունը մասնակցել է Դաուգավպիլսի հէկ-ի կառուցմանը։ Այս ծրագիրը ներկայումս դադարեցվել է. ընկերության ղեկավարությունը հայտարարել է, որ Լատվէներգո ընկերությունը չի վերադառնա այս հէկ-ի կառուցման գաղափարին, քանի որ այս դեպքում վնասվում է Բելառուսի տարածքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Լատվիայի ենթակառուցվածք Կատեգորիա:Էներգետիկա ըստ երկրի Կատեգորիա:1958 հիմնադրումներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Եվրոպայի ընկերություններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Լատվիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Լատվիայի շենքեր և կառույցներ ըստ տեսակի
Դիբրի
Դիբրի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ստարոուրազաևո
Ստարոուրազաևո (Староуразаево, Иҫке Уразай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Վազգեն Նազանյան
Վազգեն Կարապետի Նազանյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):
Կենսագրություն
Վազգեն Նազանյանը ծնվել է 1913 թվականի Շամշադինի շրջանի Այգեձոր գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ Նազանյանն ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1935 թվականին նշանակվել է ուսուցիչ շրջանի Արծվաբերդ գյուղում ։
1939 թվականի դեկտեմբերի 22-ին զորակոչվել է կարմիր բանակ և ծառայել է 22-րդ տանկային բրիգադում՝ Գրոդնո և Կաունաս քաղաքներում։ 1941 թվականի հունիսի 22-ին գունդը եղել է մարտական դիրքերում։ Մարտերից մեկում Վազգենը վիրավորվել է, բայց զորամասից չի հեռացել։ Ապաքինվելուց հետո նորից մեկնել է ռազմաճակատ։ 1943 թվականին ռազմաճակատում ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ 1943 թվականին ամառային հարձակմանը մասնակցել է 128-րդ առանձին հակատանկային գումարտակում որպես վաշտի ավագ։ Մարտնչել է 1-ին և 2-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատներում և նորից վիրավորվել է, բայց մնացել է ռազմաճակատում։ Նույն զորամասի կազմում մասնակցել է Լեհաստանի և Ռումինիայի ազատագրմանը։ 1944 թվականի մայիսի 23-ին վիրավորվել է, տեղափոխվել է հոսպիտալ, բուժվել է 7 ամիս։ 1944 թվականի դեկտեմբերին Նազանյանը գործուղվել է ռազմաքաղաքական ուսումնարան, ուր սովորել է մինչև 1945 թվականի հոկտեմբերը և այնտեղից էլ զորացրվել է ։
1951 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի Պուշկինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի հայկական հեռակա բաժինը։ Հայրենական մեծ պատերազմի վետերանը մարտական առաջադրանքները կատարելու համար գերագույն գլխավոր հրամանատարի կողմից ստացել է մի շարք շնորհակալագրեր և պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Արիության համար» մեդալներով, իսկ որպես ուսուցիչ՝ «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Սեն Մարտեն դը Միե
Սեն Մարտեն դը Միե (Saint-Martin-de-Mieux), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 411 մարդ, բնակչության խտությունը` 40.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.12 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ