cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անատոմիա
Ժամանակակից անատոմիա
Ժամանակակից անատոմիայի զարգացումն սկսվել է Վերածննդի ժամանակաշրջանից։ Բազմաթիվ դիահերձումների հիման վրա Լեոնարդո դա Վինչիի կատարած անատոմիական նկարները թույլ էին տալիս դատել մարդու օրգանիզմի ընդհանուր օրինաչափությունների մասին, որով նա իրավամբ համարվում է պլաստիկ անատոմիայի հիմնադիրը։ Վեզալիուսը «Մարդու մարմնի կազմության մասին» աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացրեց մարդու անատոմիան։ Նա առաջինն ուղղեց Գալիանոսի մի շարք սխալները (օրինակ՝ ապացուցեց, որ սխալ է աջ և ձախ սրտերի միջև անմիջական հաղորդակցության գաղափարը) ։ 1628 թվականին անգլիացի բժիշկ Ու. Հայվեյը հայտնաբերեց արյան շրջանառությունը։ Անատոմիայի հետագա զարգացումը կապված է մորֆոլոգիական գիտությունների (հատկապես՝ համեմատական անատոմիայի և միկրոսկոպիական անատոմիայի) զարգացման հետ։
Անատոմիան Հայաստանում
Հայաստանում միջին դարերում կատարում էին կենդանահատումներ և դիահերձումներ։ Անատոմիայի հարցերով զբաղվել են Մխիթար Հերացին, Ներսես Լամբրոնացին, Գրիգորիսը, Գրիգոր Տաթևացին, Ամիրդովլաթ Ամասիացին և ուրիշներ։ Առանձնահատուկ տեղ են գրավում Ամիրդովլաթ Ամասիացու աշխատությունները։ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում կա շուրջ 80 ձեռագիր անատոմիայի և ֆիզիոլոգիայի վերաբերյալ։ Ժամանակակից անատոմիան կոչվում է նկարագրական կամ նորմալ անատոմիա, քանի որ նկարագրում է նորմալ, չախտահարված ու չձևափոխված օրգանների և հյուսվածքների ձևն ու կառուցվածքը։
Բաժիններ
Օրգանիզմի ֆունկցիոնալ համակարգերին համապատասխան նորմալ անատոմիան բաժանվում է՝ 19-րդ դարից սկսած, որպես ինքնուրույն գիտություններ, անատոմիայից անջատվել են հյուսվածաբանությունը՝ օրգանների և հյուսվածքների միկրոսկոպիական կազմության մասին ուսմունքը, ախտաբանական անատոմիան, որն ուսումնասիրում է ախտահարված և ձևափոխված օրգանների ու հյուսվածքների ձևն ու կառուցվածքը, և տեղագրական անատոմիան, որն ուսումնասիրում է մարդու մարմնի այս կամ այն շրջանի օրգպնների ու հյուսվածքների փոխադարձ դասավորությունը շերտ առ շերտ՝ կիրառական բժշկագիտության, հատկապես վիրաբուժության, նպատակներով (այս առումով էլ կոչվում է նաև վիրաբուժական անատոմիա)։ Բացի այդ, ինքնուրույն կիրառական նշանակություն ունեն դինամիկ անատոմիա (ուսումնասիրում է մարմնի շարժումները), պլաստիկ անատոմիա, տարիքային անատոմիա (ուսումնասիրում է օրգանիզմի և նրա առանձին օրգանների փոփոխությունները՝ կապված տարիքի հետ), տիպային անատոմիա (ուսումնասիրում է օրգանների, հյուսվածքների և համակարգերի անհատական փոփոխությունները), ֆունկցիոնալ կամ տեսական անատոմիան (ուսումնասիրում է օրգանների ձևերն ու կառուցվածքը՝ կապված նրանց դերի հետ)։
Ժամանակակից անատոմիայի ուսումնասիրություններ
ժամանակակից անատոմիայի ուսումնասիրության առարկաներն են՝ ուղեղի նուրբ կառուցվածքը (ցիտոարխիտեկտոնիկա)՝ կապված նրա ֆունկցիաների հետ, արյան և ավշային անոթների կառուցվածքը, մարմնի տարբեր մասերի անոթների միացումները ։ Անատոմիայի ուսումնասիրության հնագույն և հիմնական մեթոդներն են՝ հերձումը և մարմնի խոռոչների բացումը։ Մարմնի հյուսվածքների նեխումը և նրանց կծկումը կանխելու նպատակով, նախքան հերձելը, դիակին ներարկում են ֆորմալինի լուծույթ։
Կմախքի ոսկրերի պատրաստուկները պատրաստում են կակղեցման (մացերացիայի) տարբեր եղանակներով։ Արյան ու ավշային անոթները, գեղձերի արտատար ծորանները և տարբեր օրգաևների խոռոչներն ուսումնասիրելու նպատակով նրանց մեջ ներարկում են հեղուկ կամ պնդացող ներկեր։ Ներարկվող զանգվածների համար որպես հիմք օգտագործում են բևեկնայուղ, մոմ, բևեկնախեժ, սոսինձ, ժելատին, ցելոիդին, արհեստական ռետին, օրգանական ապակի, զանազան պլաստմասսաներ և այլն։ Պնդացող զանգվածների ներարկման ժամանակ թթուների ազդեցությունից անոթը շրջապատող հյուսվածքները հաճախ քայքայվում են։ ժամանակակից անատոմիայում լայնորեն կիրառվում են՝ Մարդու անատոմիա դասավանդվում է բժշկական ինստիտուտներում և կենսաբանական ֆակուլտետներում։ ՀԽՍՀ-ում մարդու անատոմիայի առաջին դասախոսը եղել է Վ. Արծրանքն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անատոմիա
Գասենկի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)
Գասենկի (Гасенки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գասենկի գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռոբերտ Միլիկեն
Կենսագրություն
1891 թվականին ավարտել է Օբեռլինի քոլեջը (Օհայո)։ Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է դոկտորի աստիճան (1895)։ 1895-1896 թվականներին աշխատել է Բեռլինի և Դյոթինգենի, 1896 թվականից՝ Չիկագոյի համալսարաններում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1914-1818) եղել է Ազգային հետազոտական խորհրդի նախագահի տեղակալը (մշակել է սուզանավերի հայտնաբերման և օդերևութաբանական սարքեր)։ 1921-1945 թվականներին եղել է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի Նորման Բրիջի լաբորատորիայի տնօրենը։ Իր մշակած մեթոդով ճշգրիտ չափել է էլեկտրոնի լիցքը։ Փորձով ստուգել է Էյնշտեյնի ֆոտոէֆեկտի հավասարումը, առաջինը որոշել Պչանկի հաստատումի թվային արժեքը (1912-1915)։ Մշակել է հեռավոր ուլտրամանուշակագույն տիրույթի ատոմային սպեկտրոսկոպիայի մեթոդիկան։ Իոնացման խցիկով հետազոտել է տիեզերական ճառագայթները։ Արժանացել է նոբելյան մրցանակի (1923)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կանտյուկովկա
Կանտյուկովկա (Кантюковка, Кантюковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1907 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Плакала (երգ, KAZKA)
Плакала (Արտասվել եմ), ուկրաինական «KAZKA» երաժշտական խմբի «KARMA» դեբյուտային ալբոմի երգերից։ Առաջին անգամ հնչել է 2018 թվականի մայիսի 17-ին ։ Ստեղծագործության խոսքերի հեղինակը Սերգեյ Լոկշինն է, իսկ երաժշտության հեղինակը՝ Սերգեյ Երմոլաևը և Անդրեյ Իգնատչենկոն։
Տեքստ
Երգի խոսքերի հեղինակ Սերգեյ Լոկշինը նշել է, որ ինքը հաջողություն չի կանխատեսել հենց «Плакала» երգի համար՝ ավելի շատ հենվելով «Танцы» երգի վրա։ Ըստ նրա խոսքերի՝ երգի սյուժեն տեսել է իրական կյանքում․ հանդիպել է իր ծանոթին, որն ընկերոջ հետ վիճելուց հետո դառնորեն արտասվում էր։ Սակայն 15 րոպե հետո աղջիկը դադարել է արտասվել՝ ասելով․ «Լավ, ես կմտածեմ այդ մասին վաղը»։ Այդ հանդիպումից անմիջապես հետո գրվել է երգի առաջին տողը՝ «Ես արտասվել եմ, և բավական է» (поплакала и стоп) ․
Ռեկորդներ
Ուկրաինայի երաժշտության ոլորտում երգը գրանցել է բազմաթիվ ռեկորդներ։ Այն առաջին անգամ գլխավորել է ուկրաինական YouTube-յան շքերթը և 12 շաբաթվա ընթացքում վստահորեն պահպանել առաջատարի դիրքը ։ 2018 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ «Плакала» երգը YouTube-ի ուկրաինալեզու բաժնի հեղինակազորված տեսահոլովակների շարքում ունի դիտումների ամենամեծ թիվը՝ ավելի քան 90 միլիոն դիտում։
«Shazam Music Awards»-ում երգը զբաղեցրել է աշխարհում 12-րդ տեղը, և բազմաթիվ մրցանակային տեղեր այլ երկրներում ։
2018 օգոստոսին երգը գլխավորել է այն թրեքների վարկանիշային աղյուսակը, որոնք Ուկրաինայի օգտատերերը հաճախ լսում են «Deezer» երաժշտական օնլայն ծառայությամբ ։ Նույն տարվա նոյեմբերին երգն առաջին տեղն է զբաղեցրել «Муз-ТВ» ռուսական երաժշտական հեռուստաալիքի հիթ շքերթում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2018 երգեր Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Սաբուռի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ալացկիվի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Անդրիածմինդա
Անդրիածմինդա (ანდრიაწმინდა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1320 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 295 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ախալցխայի շրջան
Սոսնովկա (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)
Սոսնովկա (Соснівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոսնովկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1019 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,36 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մանամակ
Մանամակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ցյուրիխ
Ցյուրիխ (Zürich, շվեյց․՝ Züri ), քաղաք Շվեյցարիայի հյուսիս-արևելքում , Ցյուրիխ լճի հյուսիսարևմտյան ափին։ Երկրի ամենաբնակեցված քաղաքային ագլոմերացիան է՝ 1,315 միլիոն մարդ , իսկ Ցյուրիխի մետրոպոլիսային տարածքում՝ 1.83 միլիոն ։
Մինչև 6-րդ դարը քաղաքի անունն էր Տուրիկում։ Արևելյան Ֆրանկիայի թագավոր Լյուդովիկ II Գերեմնացին (գերմ.` Ludwig der Deutsche, 804/805 - 28 օգոստոսի 876) Տուրիկումի տարածքում հիմնում է դղյակ, ավելի ուշ` 853 թվականին Ցյուրիխի մարզի տարածքում հիմնում է Ֆրամյունստեր վանքը իր դստեր համար։
Ցյուրիխը տրանսպորտային կարևորագույն հանգույց է. նրա օդանավակայանն ու երկաթուղային կայարանը ամենարնդարձակն ու ամենաբանուկն են Շվեյցարիայում։
Քաղաքի ներկայիս տարածքում մարդիկ մշտապես բնակվում են արդեն ավելի քան երկու հազար տարի։ Բնակավայրը հիմնադրել են հին հռոմեացիները, մեր թվականությունից առաջ 15 թվականին, թեև հնագիտական պեղումների արդյունքում պարզվել է, որ մարդկային ամենավաղ բնակավայրերն այստեղ հայտնվել են ավելի քան 6.400 տարի առաջ ։ Միջին դարերում Ցյուրիխն անկախ և արտոնյալ քաղաքի կարգավիճակ է ձեռք բերել, իսկ 1519 թվականին դարձել է բողոքական ռեֆորմացիայի առաջին կենտրոնը Եվրոպայում ։
Քաղաքում գործում են բազմաթիվ թանգարաններ ու պատկերասրահներ, այդ թվում՝ Շվեյցարիայի ազգային թանգարանը, Ցյուրիխի Կունստհաուսը ։ Schauspielhaus Zürich-ն էլ ամենահարգի թատրոններից մեկն է ամբողջ գերմանախոս աշխարհում ։
Չնայած համեմատաբար քիչ բնակչությանը (բուն քաղաքում ընդամենը 409 հազար մարդ է ապրում), Ցյուրիխը համարվում է աշխարհի ֆինանսական կարևորագույն կենտրոններից մեկը. ֆինանսական ու բանկային բազմաթիվ ընկերություններ գրասենյակներ ունեն այստեղ։ Մեծ թիվ են կազմում նաև գիտահետազոտական հիմնարկությունները։
Monocle ամսագիրը 2012 թվականին հրապարակած «Կյանքի որակի մակարդակ» ցանկում Ցյուրիխին հատկացրել է առաջին տեղը աշխարհում ։ 2006-ից 2008 թվականներին իրականացված ուսումնասիրությունների հիման վրա Ցյուրիխը ճանաչվել է ապրելու տեսակետից աշխարհի ամենալավ քաղաքներից մեկը և Եվրոպայի ամենահարուստ քաղաքը բնակչության մեկ շնչին ընկնող համախառն ներքին արդյունքի ծավալի տեսակետից  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:2-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:1450 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Եվրոպական մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի քաղաքներ Կատեգորիա:1-ին դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Շվեյցարիայի համալսարանական քաղաքներ
Կարլ Միլլես
Կարլ Էմիլ Վիլհելմ Միլլես (Carl Emil Wilhelm Milles, ), շվեդ քանդակագործ։
Սովորել է Փարիզում (1897-1904) և Մյունխենում (1905- 1906)։ 1920-1931 թվականներին Ստոկհոլմի Թագավորական գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ 1931 թվականից ստեղծագործել է ԱՄՆ-ում։ 1910-ական թթ․ վերջերից ստեղծել է դեկորատիվ-մոնումենտալ քանդակներ (հիմնականում շատրվանների) ոչ սակավ՝ սալոնային Էֆեկտներով։ Միլլեսի շատրվանային կոմպոզիցիաները (հիմնականում դիցաբանական սյուժեներով) առանձնանում են գեղանկարչությամբ, որի ստեղծման համար մեծ դեր են կատարում ջրաշիթերը («Պոսեյդոն», 1930 թվական, Գյոտեբորգ, «Օրփեոս», 1936 թվական, Ստոկհոլմ, «Ջրերի հանդիպումը», 1940 թվական, Սենթ Լուիս, Միսուրի, ԱՄՆ, բոլորը՝ բրոնզ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ քանդակագործներ Կատեգորիա:1875 ծնունդներ Կատեգորիա:1955 մահեր Կատեգորիա:Շվեդ ճարտարապետներ
Ռոբերտ Շերվուդ
Ֆիլմագրություն
Ռոբերտ Շերվուդը հեղինակել է հետևյալ կինոնկարների սցենարները. Ռոբերտ Շերվուդի «Վաթեռլոոյի կամուրջը» (Waterloo Bridge) թատերգության հիման վրա սցենարներ են գրվել հետևյալ երեք կինոնկարների համար.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոքննադատներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Թատերագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոսցենարիստներ Կատեգորիա:Օսկար կինոմրցանակ
Էպինեֆելուս
Էպինեֆելուս, քարե պերկեսների (Serranidae) ընտանիքին պատկանող ձկների տեսակ։ Գոյություն ունի ընդհանուր 100 տեսակ, որոնք տարածված են հիմնականում Հնդկական և Խաղաղօվկիանոսյան շրջաններում. 8 տեսակ հանդիպում ենք Խաղաղ օվկիանոսի արևելյան հատվածում, 11 տեսակ արևմտյան Ատլանտիկայում և 9 տեսակ արևելյան Ատլանտիկայում և Միջերկրական ծովում։ Ունեն վառ և զանազան երանգավորում՝ սև ֆոնի վրա մեծ թվով վառ խալեր, գծեր և կետեր։ Էպինեֆելուսների երանգավորումը շատ փոփոխական է, այն կարող է փոխվել որոշակի իրավիճակներից և շրջակա պայմաններից։
Էպինեֆելուսը գիշատիչ է ամենաշարժ վերին ծնոտով, որը խողովակի ձև է ստանում բերանը բացելուց։ Բերանի նման կառուցվածքն էպինեֆելուսներին թույլ է տալիս ուժով ներքաշել որսը։ Սնվում են փոքր շնաձկներով, ձկներով, օմարներով, կատվաձկներով, ծովային երիտասարդ կրիաներով։
Ձկների երկարությունը տատանվում է 20 սմ-ից մինչև 2,5 մետր, մարմնի քաշը՝ 100 գ-ից մինչև 450 կգ։ Հնդկական և Խաղաղ օվկիանոսների արևադարձային հատվածներում բնակվում է հսկայական Epinephelus lanceolatus, որի երկարությունը 270 սմ է, իսկ քաշը՝ 400 կգ։ Ատլանտյան օվկիանոսում բնակվում է Epinephelus itajara, 250 սմ երկարությամբ և 455 կգ քաշով։
Որոշ տեսակներ ունեն արդյունաբերական նշանակություն։ Որոշ երկրներում դրանք բուծվում են ակվամշակույթում։
Դասակարգում
Ցեղատեսակի մեջ մտնում են 99 տեսակ՝
(1561) Ֆրիկե
(1561) Ֆրիկե (Fricke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի փետրվարի 15-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,198312 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7892 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6074 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2089,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172315 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1941 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Փակղի
Փակղի (ფაყი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Լենտեխի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լենտեխիից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 22 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լենտեխի շրջան
Մումիֆիկացիա
Մումիֆիկացիա, ( momification - « վերածվում է մումիայի » ) մահացած մարդու (կամ կենդանու) մարմնից մումիա ստեղծելու գործընթաց է։ Որոշակի հանգամանքներում այս գործընթացը կարող է տեղի ունենալ բնական ճանապարհով, առանց մարդու միջամտության։ Վերջին դեպքում բոլոր ներքին օրգանները մնում են իրենց տեղում։
Մումիֆիկացիայի առաջացումը Եգիպտոսում
Որոշ գիտնականներ ավելի հին են դարձնում մումիֆիկացման գործընթացը։ ավստրալացի եգիպտագետ Յանա Ջոնսը կարծում է, որ մումիֆիկացիան արդեն օգտագործվել է բադարյան հնագիտական մշակույթի դարաշրջանում, այսինքն՝ մոտավորապես 4500-4100 տարի մ.թ.ա. (չնայած, ինչպես նշում է հետազոտողը, այստեղ դժվար է ասել՝ հանգուցյալի մարմինը փաթաթելը ընդամենը թաղման ծես էր, թե՞ պարզապես մումիֆիկացում)։
Հին եգիպտական դիցաբանության համաձայն Անուբիսի կամ Թոթի օգնությամբ աստվածուհի Իսիսը հավաքել է Օսիրիսի ամուսնու մարմինը, որը կտրել է Սեթը, և Անուբիսը զմռսել է նրան՝ ստեղծելով առաջին մումիան։
Բնական մումիֆիկացում
Բացի այդ,հողի մեջ ջրի առկայությունը կրաքարի բարձր պարունակությամբ ( H-արժեքը զգալիորեն մեծ է 7-ից)։ Այս դեպքում մահացածների մարմինները կարծես քարացած լինեն։
Չոր օդի գործողության ազդեցության պատճառով տեղի է ունենում դիակի չորացում կամ մումիֆիկացում, քանի որ չոր քամին խանգարում է կենդանի միկրոօրգանիզմների գործունեությանը կամ դադարեցնում այն։
19-րդ դարում Իտալիայի Տարհնա հնագույն բնակավայրի պեղումների ժամանակ երբ հնագետները մտան 3000 տարեկան ստորգետնյա դամբարաններ, տեսան էտրուսկների զրահներով դիակներ, որոնք նույնիսկ դեմքեր ունեին ։ Սակայն երբ հնագետների հետ թթվածինը մտավ տարածք, դրանից հետո մահացածների մարմինները սկսեցին քայքայվել ։
Մի շարք դեպքերում մահացածների մարմինները, որոնք գտնվում են շրջակա միջավայրի որոշակի պայմանների ազդեցության տակ, որոնք կանխում են քայքայումը (չորություն, ցրտահարություն, աղի բարձր պարունակություն և այլն), բնական ճանապարհով մումիֆիկացվում են։ Այսպես են մումիաֆիկացվում սառցադաշտերի վրա մահացածներին (մասնավորապես՝ լեռնագնացներին, որոնց մարմինները չի հաջողվել տարհանել կամ չեն գտել)։ Երբեմն սառցե մումիաներ հայտնաբերվում են սառցադաշտերում և հավերժական սառույցներում, որտեղ մնացել են շատ դարեր ( Kwadai Dan Sinchi ) կամ նույնիսկ հազարամյակներ ( Ötzi ): Տորֆի ճահիճներում պահպանված դիակները մումիֆիկացված են։ Դրանք «ճահճային մարմիններ» են, որոնք հայտնաբերվել Հյուսիսային Եվրոպայի տորֆային տարածքներում, որոնցից շատերն ունեն փափուկ հյուսվածքների պահպանության բարձր աստիճան։ մինի|Երեխայի մումիա հունահռոմեական ժամանակաշրջանի Եգիպտոս Պենի թանգարան։
Մումիա Ստորին Տուրայից
2009 թվականին Նիժնյայա Տուրա քաղաքում կոմունալ ծառայությունների աշխատակիցները գտել են մի մարդու մումիֆիկացված մարմին, ով մահացել է իր բնակարանում գրեթե 13 տարի առաջ՝ 1996 թվականին։ Քանի որ հարազատներ չեն մնացել, հարևանների հետ ընկերական հարաբերություններ չեն ունեցել, ոչ ոք պարզապես չի կարևորել նրա անհետացումը, հարեւանները որոշել են, որ նա ինչ-որ տեղ է գնացել։ Նախ՝ 1999-ին չվճարելու պատճառով հոսանքազրկվել է, իսկ 2005-ին դատարանը տղամարդուն հեռակա զրկել է բնակելի տարածքից օգտվելու իրավունքից և հանել հաշվառումից։
Ատակամա հումանոիդ
2003 թվականի հոկտեմբերին Չիլիի լքված Լա Նորիա քաղաքում, որը գտնվում է Ատակամա անապատում՝ Իկիկե քաղաքից մոտ 56 կմ հեռավորության վրա, հայտնաբերվել է փոքրիկ մումիա՝ այսպես կոչված Atacama Humanoid, որը հատուկ երկարաձգված գանգի պատճառով ոմանց կողմից նույնացվում էր այլմոլորակայինի մումիայի հետ։
Ձեռագործ մումիֆիկացում
Հայտնի են մումիֆիկացիայի մի քանի եղանակներ, սակայն ամենատարածվածը բուսական կամ կենդանական ծագման քիմիական նյութերի կիրառումն էր (զմռսումը)։ Մումիացումը հատկապես տարածված էր Հին Եգիպտոսում, որտեղ հանգուցյալի մարմինը (մարդու կամ կենդանու) վերածում էին մումիայի։
Ներկայումս մումիֆիկացումը կիրառվում է Կենտրոնական Աֆրիկայի և Հարավային Ամերիկայի ցեղերի կողմից։ Ռուսաստանում առավել հայտնի է պետության ղեկավարի մումիֆիկացման դեպքը՝ 1924 թվականին զմռսվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության առաջնորդ Վ.Ի.Լենինի մարմինը։
Մումիաների տարբեր տեսակներ
Մարմինները, որոնք մումիֆիկացվել են բիտումի միջոցով, ունեն սև երանգ ։ Բիտումը խորը թափանցում է հյուսվածքի մեջ և այնքան խառնվում դրա հետ, որ երբեմն տեսողական զննությամբ դժվար է որոշել, թե որտեղ է բիտումը և որտեղ՝ ոսկրային հյուսվածքը։
Որոշ տեսակի տեսակի մումիաները մշակվում են նատրիումի աղերով (սուլֆատներ, կարբոնատներ և այլն)։ Այս մումիաները նման են վանականների միջնադարյան մումիաներին, որոնք հայտնի են՝ Մալթայում կամ Իսպանիայում։
Հետաքրքիր և անսովոր են նաև նախատոհմական և վաղ տոհմային ժամանակաշրջանների առանձին գտածոները,որտեղ մարմինները պարզապես ծեփել և ներկել են այնպես, որ «պատյանը» պահպանվի, իսկ ներսում եղած ամեն ինչ քայքայվի։
Մումիայից կարելի է որոշել, թե որ դարաշրջանում է այն ստեղծվել։ Օրինակ, XI դինաստիայի մումիաները սովորաբար պատրաստվում են վատ ու անփույթ կերպով։ Որպես կանոն, դրանք դեղին են։ Բայց արդեն հաջորդ՝ XII դինաստիայի մումիաները սև են։ Շուրթերը վատ են արտահայտված Միջին Թագավորության մումիաների վրա, դրանցից մի քանիսը իսպառ բացակայում են։ Սակայն հետագա անցումային շրջանի՝ XIII-XVII դինաստիաների մումիաներն ավելի վատ են պահպանվել։ Լավագույն մումիաները գալիս են Նոր Թագավորությունից։ Օրինակ, XVIII-XXI դինաստիաների թեբական մումիաներում վերջույթները թեքվում են և չեն կոտրվում։
Ինկերի մումիաներ
1615 թվականի ապրիլի 8-ին Իսպանիայի թագավորի համար նահանգապետ Ֆրանցիսկո դե Բորխայի կողմից կազմված զեկույցի համաձայն՝ Պերուի հնդկացիներն ունեին 10422 կուռք, որոնցից 1365-ը մումիա էր, որոնք՝ իրենց տոհմերի, ցեղերի և գյուղերի հիմնադիրներն էին։
Պլաստինացիա
Այն անատոմիական պատրաստուկների զմռսման և պահպանման մեթոդ է, որն իրականացվում է կենսաբանական հյուսվածքներում ջուրը և լիպիդները սինթետիկ պոլիմերներով և խեժերով փոխարինելու միջոցով:Պլաստինացիան հայտնագործվել է 1970-ականներին դոկտոր Գյունթեր ֆոն Հագենսի կողմից։ Պլաստինացիայի մեթոդով արտադրված անատոմիական առարկան կոչվում է «պլաստինատ»։ Կախված օգտագործվող պոլիմերից, կան երեք հիմնական պլաստինացման տեխնիկա.
Պլաստինացիա սիլիկոնով Ռուսաստանում այս տեխնիկան կոչվում է «պոլիմերային զմռսում», որը թույլ է տալիս արտադրել օրգանների, անատոմիական շրջանների և ամբողջ մարմնի թիթեղները։ Սիլիկոնե թիթեղները առաձգական են և պահպանում են անատոմիական պատրաստուկների բնական ձևը, ծավալը և գույնը։
Էպոքսիդային խեժով պլաստինացումը հնարավորություն է տալիս կատարել օրգանների և մարմնի մասերի հարթ և թափանցիկ հատվածներ և կտրվածքներ։ Էպոքսիդային թիթեղները ունեն 1-ից 10 մմ հաստություն, ունեն կոշտություն և կարծրություն, կարող են հետազոտվել ինչպես անզեն աչքով, այնպես էլ փոքր խոշորացմամբ՝ արտացոլված և փոխանցվող լույսի ներքո։
Պլաստինացումը պոլիեսթերային խեժերով թույլ է տալիս ստանալ հարթ և անթափանց կտրվածքներ և կտրվածքներ՝ 3 մմ-ից մինչև մի քանի սանտիմետր հաստությամբ։ Այս տեխնիկան հիմնականում օգտագործվում է ուղեղի պլաստինացված հատվածներ պատրաստելու համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հստակ տարբերակել սպիտակ և մոխրագույն նյութը ուղեղի պատրաստուկների վրա։
Բժշկական կրթության համար օգտագործվող ուսումնական անատոմիական պատրաստուկների արտադրության հետ մեկտեղ պլաստինացումը լայնորեն կիրառվում է անատոմիական և կլինիկական հետազոտություններում։
Հին եգիպտացիների մումիֆիկացման նյութեր ու մեթոդներ
Հաջողվել է բացահայտել հին եգիպտացիների մումիֆիկացման մեթոդներըը, դրանք հետևյալն են. 1- Ուղեղի դուրս բերումը գանգից՝ քթի միջով։ Օգտագործելով ճարմանդ և մուրճ՝ քթի պատը կտրելու համար, այնուհետև ուղեղը քթածակով քաշում էին։ Տաքացած կեռիկով և դուրս են հանվում մարմնի աղիքները, բոլոր օրգանները, բացի սրտից (հոգու և հույզերի կենտրոնը), և այդպիսով դիակի մեջ չի մնում որևէ փափուկ նյութ, որը փտում է բակտերիաների հետ։ Այնուհետև սոճու յուղ էին ներարկում ներքին օրգաններ։
2- Կրծքավանդակի և որովայնի խոռոչները լցնում էին նատրիումի լուծույթով և խեժով, օծանելիքով, ներծծված բամբակի  գլանափաթեթներով, չեզոքացնում քայքայիչ բակտերիաների միջավայրը։
3- Մարմինը չորացնելով՝ դնում էին այն չոր նատրիումական աղի մեջ, որպեսզի դուրս գա օրգանիզմից  ջուրն ամբողջությամբ, ներծծելով ճարպերը և ամբողջությամբ չորացնելով հյուսվածքները։
4- Դիակը խեժով պատվում էր մաշկի բոլոր ծակոտիները փակելու համար և այնպես, որ այն խոնավության մեկուսիչ և վանող լինի միկրոօրգանիզմների և միջատների համար, նույնիսկ եթե դիակը դրվի ջրի մեջ կամ թողնվի բաց տարածքում։
5- Ժամանակակից փարավոնական առաջադեմ մումիֆիկացման ժամանակ ավազը մաշկի տակ լցվում էր մկանային շերտի և մաշկի միջև՝ մարմնի տարբեր մասերի բացվածքների միջոցով, այնպես որ վերջույթները լիքն էին թվում և որևէ թուլացում չէին երևում մաշկի վրա։
6- Օգտագործվում էր մեղրամոմ քիթը, աչքերը, բերանը և որովայնը փակելու համար։
7- Շրթունքների և այտերի ներկում էր կոսմետիկ միջոցներով։
8- Մումիան փաթաթում էին բազմաթիվ կտավատի ժապավեններով, որոնք կարող են հասնել հարյուրավոր մետրերի, ներկված խեժով, կարմիր երկաթի օքսիդներով (կարմիր օխրա), մեղրամոմով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մումիաներ Կատեգորիա:Դամբարաններ Կատեգորիա:Զմռսված մարմին Կատեգորիա:Մումիֆիկացում Կատեգորիա:Սարկոֆագներ
Լաուրիա
Լաուրիա (Lauria), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 13 801 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 175 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85044։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973։
Պատմականորեն այն ամենամեծ քաղաքն է հարավ-արևմտյան Լուկանիա շրջանում։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Հակոբոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի փետրվարի 25-ին։
Երվանդ Քոչար
Կենսագրություն
Երվանդ Քոչարը ծնվել է 1899 թվականի հունիսի 15-ին Թիֆլիսում, շուշեցի Սիմեոն Քոչարյանի և Ֆեոկլա Մարտիրոսյանի ընտանիքում։ 1906-1918 թվականներին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ 1915-1918 թվականներին, միաժամանակ, սովորել է Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության նկարչության և քանդակի դպրոցում (Շմերլինգի դպրոց)։ Սովորում է հայ մեծ նկարիչ Եղիշե Թադևոսյանի (1870-1936)  դասարանում։  1918 թվականին, չնայած տիրող հեղափոխական թոհուբոհին՝ քաղաքացիական կռիվներին, Երվանդ Քոչարը Կարո Հալաբյանի հետ ուղևորվում է Մոսկվա։ Վլադիկավկազում հանդիպում են Վահան Տերյանին, որի հանձնարարականը դյուրացնում է հաղթահարել այդ արկածախնդիր ուղևորությունը։ Հասնելով Մոսկվա՝ Երվանդ Քոչարը 1918 - 1919 թթ. ուսումնառում է Մոսկվայի Պետական ազատ գեղարվեստական արվեստանոցներում` Պ. Կոնչալովսկու դասարանում։
1919 թվականին վերադառնալով Թիֆլիս՝ մասնակցում է «Վրաց նկարիչների աշնանային երկրորդ ցուցահանդեսին»։ 1919-1921 թթ. նկարչություն է դասավանդում Թիֆլիսի գիմնազիաներում։ 1920 թվականներին մասնակցում է «Վրաց նկարիչների ընկերության կազմակերպած Երրորդ Աշնանային» և «Малый круг» ցուցահանդեսներին (Թիֆլիս)։ 1921 թվականին Վրաստանի ԽՍՀ Ժողկոմը Քոչարին շնորհում է Պետական բարձրագույն գեղարվեստատեխնիկական արվեստանոցների գեղանկարչության պրոֆեսորի վկայական։
1922 թվականի ապրիլին ուղևորվում է արտասահման՝ Կոստանդնուպոլիս, ուր հունիսի 14-ին բացում է անհատական ցուցահանդես։ Նոյեմբերին ժամանում է Վենետիկ՝ Մխիթարյան միաբանություն, դասավանդում  Մուրադ-Ռաֆայելյան վարժարանում, ստեղծում է կարդինալ Լաֆոնտենի, հայր Կյուրեղյանի, բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանի, Ժ. Զաքարյանի դիմաքանդակները, ուսումնասիրում միաբանության հին հայկական մանրանկարչության հարուստ հավաքածուն։ Այցելում է Պադուայի, Հռոմի, Ֆլորենցիայի թանգարանները։ Վենետիկում ստեղծած դիմաքանդակների համար արժանանում է արծաթե մեդալի։
1923 թվականի ամռանը հաստատվում է Փարիզում։ Նույն տարվա սեպտեմբերին «Ապագա» թերթի խմբագրության «Societe des savantes» սրահում Արշակ Չոպանյանի աջակցությամբ բացվում է Քոչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Ներկայացված աշխատանքները, ի թիվս այլոց, բարձր են գնահատում Էդգար Շահինը և Հակոբ Գյուրջյանը։ 1924 թվականի փետրվարին մասնակցում է «Անկախականների սալոնի» («Salon des Indépendants») 35-րդ ցուցահանդեսին «Հարություն» և «Փոխակերպում» կտավներով, որոնք իրենց վրա են բևեռում արվեստի նշանավոր քննադատների ուշադրությունը։ Տարբեր ամսագրերում՝ «Revue du vrai et du beau» («Ճշմարիտի և գեղեցիկի հանդես»), «La Revue Moderne» («Արդիական արվեստ») և այլն, լույս են տեսնում արվեստաբանական հոդվածներ։ «Տեսիլք. Քրիստոսը և Մագթաղինացին», «Բաքոս», «Աղջկա դիմանկար» աշխատանքներով մասնակցում է «Salond’Automne» /«Աշնանային սալոնի»/ ցուցահանդեսին։ Քոչարի արվեստի մասին գրում են նշանավոր քննադատներ Կլեման Մարոն, Ռայմոն Սելինգը, Ժյուլ դը Սենթ Հիլլերը և այլք։
1925 թվականի հունվարին ամուսնանում է Վարդենիի հետ։ Այդ տարի մասնակցում է նաև՝ «L’art d’Aujourd’hui» («Ժամանակակից արվեստ») միջազգային ցուցահանդեսին, որին մասնակցում էին Պիկասոն, Արպը, Բրանկուզին, Դելոնեն, Լեժեն, Էռնստը, Գրիսը, Կլեեն, Լիպշիցը, Միրոն, Մոնդրիանը, Օզանֆանը և այլք։
1926 թվականին «Salon des Indépendants»-ի («Անկախականների սալոնի») կազմակերպած ցուցահանդեսին մասնակցում է «Աղջկա դիմանկար», «Պտուղներով հուրին» կտավներով, որից հետո «Les Artistes d’Aujourd’hui» («Այսօրվա արվեստագետները») հանդեսում տպագրվում է հայտնի քննադատ Անդրե Պասկալ-Լեվիի հիացական հոդվածը։ Նույն տարում մեկ այլ ՝«La Sacre du Printemps» պատկերասրահում բացվում է Երվանդ Քոչարի 20 գեղանկար և 21 գրաֆիկ աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը,որի առթիվ հրատարակվում է կատալոգ Վալդեմար Ժորժի կողմից։ Ցուցահանդեսին արձագանքում են նաև ՝«Revue du vrai et du beau», «Les Artistes d’Aujourd’hui», «La Revue Moderne» հանդեսները և պարբերականները։
1927 թվականին Քոչարը Կերամիկական զարդա-կիրառական իրերի  '' SAMARA” ֆաբրիկայում կատարում է ձևավորման աշխատանքներ։
1928 թվականի դեկտեմբերին թոքախտից մահանում են Քոչարի կինը՝ Վարդենին, և դուստրը։
1929 թվականին «BONAPART» հրատարակչության սրահներում կազմակերպված «Panorama de l`art contemporain» («Ժամանակակից արվեստի համայնապատկեր) միջազգային ցուցահանդեսում Քոչարը ներկայացնում է «Տարածական նկարչություն» շարքի գործերը։ Ցուցահանդեսին մասնակցում էին Պիկասոն, Բրաքը, Շագալը, Դելոնեն, Լյուրսան, Մատիսը, Միրոն, Պիկաբիան, Սյուրվաժը, Ուտրիլոն, Վլամինկը և այլք։ Ծանոթանում է հայտնի մեկենաս, ժամանակակից արվեստի գիտակ՝ «L’Effort Moderne» պատկերասրահի տնօրեն, ամենամսյա համանուն հանդեսի հրատարակիչ-խմբագիր Լեոնս Ռոզենբերգի հետ, որը հետագայում դառնում է Քոչարի տաղանդի երկրպագուն։
1930 թվականի հունվարին Քոչարը ամուսնանում է Մելինե Օհանյանի հետ։ Նույն տարում Լոնդոնում՝ «The Leicester Galleries» պատկերասրահում, բացվում է «Pictures  by Fernand Leger, Gino Severini, Jean Metzinger, Jean Viollier also Paintings in space by Kotchar» («Լեժեի, Մեցենժեի, Սեվերինիի, Վիոլեի ստեղծագործությունների և  Քոչարի «Տարածական նկարչությունը») ցուցահանդեսը։
1932 թվականին մասնակցում է Լեոնս Ռոզենբերգի պատկերասրահում կազմակերպված «Exposition d`oeuvres  Cubites,  Surrealistes et  Abstraites» («Կուբիստական, սյուրռեալիստական, աբստրակտ ստեղծագործությունների») ցուցահանդեսին, ուր ներկայացված էին Բրաքի, Մեցենժեի, դը Կիրիկոյի, Գրիսի, Պիկաբիայի, Կզակիի, Լեժեի, Էռնստի, Հերբինի և  այլոց աշխատանքները։
1934 թվականին «Galerie Vignon» պատկերասրահում բացվում է «Kotchar – Peinures, Sculptures,   Dessingns» («Քոչարի գեղանկար, գրաֆիկ, քանդակ ստեղծագործությունները») հերթական անհատական ցուցահանդեսը, որին անդրադառնում են Մորիս Ռեյնալը, Մաքսիմիլլիան Գոթիեն, այլ քննադատներ։
Ռաուլ Խիմենես
Ռաուլ Ալոնսո Խիմենես Ռոգրիգես, ավելի հայտնի որպես Ռաուլ Խիմենես (իսպ.՝ Raúl Alonso Jiménez Rodríguez, ), մեքսիկացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս պորտուգալական « Բենֆիկա » ֆուտբոլային ակումբում և Մեքսիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։
Երվանդ Քոչար
Կենսագրություն
1935 թվականին «Խնձորով աղջիկը» և «Սրճարանում»  նկարներով մասնակցում է Բուդապեշտում կազմակերպված ցուցահանդեսին։ Նույն տարում մասնակցում է նաև՝  «Les Artistes Musicalistes» («Երաժշտամետ նկարիչներ») ցուցահանդեսին, որի կազմակերպիչն եղել է Անրի Վալենսին (Henri Valensi ) /1883-1960/: Հուլիսին Փարիզում հրապարակվում է «ՈւՂԵՐՁԸ», որտեղ առաջին անգամ Քոչարն ամբողջությամբ ներկայացնում է տարածական նկարչության մասին իր արվեստաբանական հիմնավորումները։
Հաջորդ տարի ՝1936 թվականի մարտի 18-ին, «Տարածական նկարչությունը» թեմայով Քոչարը ելույթ է ունենում «REGAIN»-ի կողմից կազմակերպված կոնֆերանսում։ 1936 թվականին նաև ստորագրում է «Դիմանսիոնիզմի մանիֆեստը» (  Manifeste Dimensioniste  ), որի գաղափարներն ըստ նշանավոր արվեստաբան Վ. Ժորժի, նախորդող տասնամյակում արդեն իսկ իրենց արտահայտությունն էին գտել Քոչարի ստեղծագործություններում։ Մանիֆեստը ստորագրել են Պիկասոն, Արպը,Կալդերը, Միրոն, Դելոնեն, Դյուշանը, Կանդինսկին, Պիկաբիան և  այլք։
Այնուհետև 1936 թվականի մայիսին, փառքի շեմին, 14 տարվա բացակայությունից հետո վերադառնում է Թիֆլիս՝ բնավ չկասկածելով, որ ընդմիշտ է լքում Փարիզը և Մելինեին։ Վրաստանի նկարիչների միության շարքերն անցնելու նրա դիմումը մերժվում է և նույն տարվա աշնանը տեղափոխվում է Երևան։
Ռաուլ Խիմենես
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի ֆուտբոլիստներ‎ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Չեզարա (Իտալիա)
Չեզարա (Cesara), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։ Բնակչությունը՝ 604 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 55 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28010։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։
Երվանդ Քոչար
Կենսագրություն
Դառնում է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ Պարբերաբար մասնակցում է հանրապետական ու միութենական ցուցահանդեսների։ 1937 թվականի հոկտեմբերի 2-ին «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում տպագրվում է «Գեղարվեստի ֆրոնտից դուրս շպրտենք ժողովրդի թշնամիներին» հոդվածը, որից հետո Քոչարը  մեղադրվում է «Հակահեղափոխական քարոզչության և հակահեղափոխական գործունեության մեջ։ Երվանդ Քոչարի ներսիսյանցի ընկերները՝ Անաստաս Միկոյանը և ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության փոխնախագահ Կարո Հալաբյանը, սատարում են նրան՝ պաշտպանելով զրպարտանքներից։
Չեզարա (Իտալիա)
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Երվանդ Քոչար
Կենսագրություն
1941 թվականի հունիսի 23-ին բանտարկվում է։ Երկու տարի անց միայն Անաստաս Միկոյանի և Կարո Հալաբյանի միջամտությամբ ազատվում է բանտից։
1946 թվականին Երևանի Կ. Մարքսի անվ. Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետական բաժանմունքում դասավանդում է գծանկարչություն։ Այդ նույն տարի Կոմիտասի գրաֆիկական դիմանկարի համար արժանանում է երկրորդ մրցանակի (առաջին մրցանակ չի շնորհվել)։ 1946 թվականին Քոչարը ամուսնանում է Մանիկ Մկրտչյանի հետ։
Չեզարա (Իտալիա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Երվանդ Քոչար
Կենսագրություն
1965 թվականին Հայրենիք վերադառնալուց  30  տարի անց Երևանում բացվում է Քոչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Հայաստանի ԽՍՀ Գերգույն Խորհրդի նախագահության հրամանագրով Ե. Քոչարին շնորհվում է Հանրապետության ժողովրդական նկարչի կոչում։ 1967 թվականին շնորհվում է Հայաստանի ԽՍՀ պետական մրցանակ։
1971 թվականին Երևանում բացվում է Քոչարի ստեղծագործությունների երկրորդ անհատական ցուցահանդեսը։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանագրով պարգևատրվում է Աշխատանքային  Կարմիր  դրոշի շքանշանով։
1974 -1975 թվականին կազմակերպվում են անհատական ցուցահանդեսներ Բաքվում և Թբիլիսիում։ Տրետյակովյան պատկերասրահը (Մոսկվա) և Ռուսական թանգարանը (Ս. Պետերբուրգ) ձեռք են բերում Քոչարի գեղանկար և գծանկար աշխատանքներից։
1978 թվականին Երևանում՝ Նկարչի տանը, բացվում է Քոչարի գրաֆիկական աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը։
Երվանդ Քոչարը վախճանվեց 1979 թվականին Երևանում։ Նրա անունով է կոչվում Երևանի փողոցներից մեկը։
1984 թվականին Երևանում բացվեց Երվանդ Քոչարի թանգարանը, որտեղ արվեստասերը կարող է հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմել մաեստրոյի ստեղծագործական ուղու մասին։ Միայն Երվանդ Քոչարի թանգարանում և Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնում կարելի է տեսնել Քոչարի տարածական նկարները։
2015 թվականին Հայաստանի ազգային պատկերասրահը Երվանդ Քոչարի թանգարանի հետ համատեղ ներկայացրել է «Երվանդ Քոչար. սերունդների երկխոսություն» ցուցահանդեսը (գեղանկար, գրաֆիկա, քանդակ և տարածական նկարչություն) ։
Առաջին շրջան
Ստեղծագործության առաջին շրջանը կապված է թիֆլիսյան տարիների հետ։ Քոչարին ի վերուստ տրված գեղարվեստական ընդունակությունները դրսևորվեցին դեռ վաղ հասակում՝ Ներսիսյան դպրոցի առաջին դասարանում, որտեղ նա կրթվեց 1906-1918 թվականներին։ Շուտով Քոչարի վրա ուշադրություն է դարձնում նրա գեղանկարչության դասատուն՝ Հարություն Շամշինյանը։ Վերջինիս խորհրդով Քոչարն ընդունվեց Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության նկարչական դպրոց, որի տնօրենն էր Թիֆլիսում հայտնի գեղանկարիչ և ծաղրանկարիչ Օսկար Շմեռլինգը։ Այդ շրջանում նրա ստեղծած աշխատանքները հիմնականում դիմանկարներ ու կենցաղային տեսարաններ են։ Ստեղծագործական ավելի կայուն ու երկարատև հափշտակության մասին են վկայում արվեստագետի՝ իմպրեսոնիզմին հարող աշխատանքները։ Դրանք փոքրադիր յուղանկարներ, ջրանկարներ, մատիտանկարներ են, որոնք կատարվել են 1918 թվականին՝ մինչ Մոսկվա մեկնելը։ Դրանցից են «Պարտեզ Թիֆլիսում», «Պարտեզում», «Զրույց», «Երեքը պարտեզում», «Մտերմական խոսակցություն»։ Իմպրեսիոնիզմով Քոչարի տարվելը գալիս է նրա ուսուցիչներից մեկի՝ հայ ականավոր գեղանկարիչ Եղիշե Թադևոսյանից ։ 1918 թվականին նկարչի վրձնած  կտավներում` «Արդուկով նատյուրմորտ», «Սրճամանով նատյուրմորտ», «Տներն ու ծուխը», «Թասով նատյուրմորտը», «Խաղաթղթով նատյուրմորտը» աշխատանքներում սեզանիզմին բնորոշ տարրեր են նկատվում։ Այս աշխատանքերում գույնին վերապահված է ոչ թե դեկորատիվ, այլ ձևակազմական դեր։
Մինչև 1922 թվականը  Քոչարը մնացել է Թիֆլիսում՝ շարունակելով իր ստեղծագործական ակտիվ որոնումները, մի կողմից հենվելով անտիկ արվեստի և Վերածննդի դասական ավանդույթների վրա, իսկ մյուս կողմից` հաշվի առնելով Սեզանի ու  սեզանիստների, հատկապես կուբիստների նվաճումները։ Դասական միտումն առավել ցայտուն է դրսևորվում Քոչարի գրաֆիկական առանձին թերթերում, որոնցից են «Տղայի գլուխը», «Կանացի դիմանակարը», «Արփենիկ Հովսեփյանի դիմանկարը» աշխատանքներում։
Լեյն Սթեյլի
Լեյն Սթեյլի, լրիվ անունը՝ Լեյն Թոմաս Սթեյլի, ի ծնե անունը՝ Լեյն Ռեզերֆորդ Սթեյլի (Layne Thomas Staley, ), ամերիկացի վոկալիստ, մի շարք երգերի հեղինակ, Alice in Chains ռոք-խմբի հիմնադիրներից մեկը, Mad Season և Class of ’99 խմբերի անդամ։
Երվանդ Քոչար
Առաջին շրջան
Դասական և նորարարական այդ երկու միտումները հաշտեցնելու փորձ է արված վաղ շրջանի առավել հաջող գործերից մեկում` 1919-ին վրձնած «Ի խորոց» մեծադիր յուղանկարում։ Ներկայացված պատանում մերկ մարմինը անշարժացել է, իսկ նրա կիսախուփ կոպերով, փակ շրթունքներով և սուր այտոսկրերով նիհարուն դեմքը թվում է անշունչ, անկենդան։ Կտավում արտահայտչական գլխավոր միջոցներն են գծանկարն ու  լուսաստվերը։ Ֆունկցիոնալ դեր է կատարում նաև գունաշարը։ Սևաստվեր մուգ ու մարմնագույն բաց կոլորիտը պատկերին խստաշունչ և մռայլ երանգ է տալիս։
Լեյն Սթեյլի
Վաղ տարիներ
Լեյն Սթեյլին ծնվել է Վաշինգտոն նահանգի Կիրկլենդ քաղաքում, Ֆիլ Սթեյլի (Phil Staley) և Նենսի ՄակԿոլլումի ընտանիքում (Nancy McCallum): Երբ Սթեյլին 7 տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվեցին, որից հետո նրան մեծացրեց մայրը և խորթ հայրը՝ Ջիմ Էլմերը։ 2002 թվականի սկզբին, մահից կարճ ժամանակ առաջ, Լեյնը հիշել է իր ծնողների ամուսնալուծության մասին. «Իմ աշխարհը վերածվեց մղձավանջի, իմ շուրջը միայն ստվերներ էին։ Ինձ ասացին, որ հայրս մահացել է, սակայն իմ ընտանիքը միշտ գիտեր, որ նա մոտակայքում է և թմրամոլ է։ Այդ ժամանակվանից ես միշտ ինձ հարցնում էի. «Որտե՞ղ է հայրիկը»։ Ես շատ էի տխրում և կարոտում նրան։ Նա դուրս եկավ իմ կյանքից 15 տարի»։ Միևնույն հարցազրույցում նա ասաց, որ ինքն իրեն խոստացել է, որ եթե հայտնի դառնա, ապա հայրը կվերադառնա։
Երվանդ Քոչար
Երկրորդ շրջան
1922 թվականին Քոչարը Եվրոպական արվեստին մոտիկից ծանոթանալու և այն ուսումնասիրելու նպատակով ուղևորվում է Եվրոպա։ Առաջին կանգառը Կոստանդնուպոլիսն էր, այնուհետև՝ Վենետիկը։ Վենետիկում  արվեստագետը մնում է Սուրբ Ղազար կղզու հայ մխիթարյան վանականների կաթոլիկ միաբանության հովանու տակ։ Այստեղ նա առաջին անգամ լրջորեն զբաղվում է քանդակագործությամբ` կերտում է Ավ. Իսահակյանի, Վենետիկի կարդինալ Լաֆոնտենի, Ժ. Զաքարյանի և Աբբահայր Կյուրեղյանի քանդակները։ Այս դիմաքանդակներում համոզիչ կերպով բացահայտել է մարդկային բնավորությունը, իսկ պլաստիկական առումով դրանք լուսաստվերով հագեցած և լավ մշակված ծավալներ են։ Վենետիկում ստեղծում է նաև մի քանի երփնագիր գործեր` «Իտալացի բանաստեղծը», «Ղազարոսի հարություն»։ «Իտալացի բանաստեղծը» նկարում պատկերված է սրճարանի սեղանի մոտ հանգիստ նստած, գինու գավաթով և  ճխամորճով մի երիտասարդ։ Նրա աչքերի արտահայտության մեջ նկատվում է մտքի լարված ու կենտրոնացած աշխատանքը, իսկ ազնվական նուրբ դիմագծերը բանաստեղծի խոր ինտելեկտի կնիքն են կրում։
1923 թվականին Քոչարը հաստատվում է Փարիզում։ 1923 -1925 թվականներին նրա աշխատանքները ներկայացվում են Աշնանային սալոնում, Անկախականների սալոնում, Գիտական ընկերության ցուցահանդեսում, ժամանակակից արվեստի միջազգային ցուցահանդեսում, իսկ 1926 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Փարիզի,,Le Sacre du Printemps,, (Սրբազան գարուն ) պատկերասրահում բացվում է նրա անհատական անդրանիկ ցուցահանդեսը ։ 1923 -1926 թվականներին Քոչարը մի շարք ուշագրավ աշխատանքներ է ստեղծում՝ «Հաստլիկը հարդարվելիս», «Հուրին», «Պտուղներով հուրին», «Խնձորով աղջիկը», «Արևելյան կանայք», «Տեսիլք» և «Ընտանիք։ Սերունդներ»։ Նկարչի նշված աշխատանքները գրավում են Վալդեմար Ժորժի, Սենտ-էնյանի, Անդրե Պասկալ-Լևիի, Ռայմոն Սելիգի, Մորիս Ռեյնալի և ֆրանսիացի այլ հայտնի քննադատների ուշադրությունը։ Քոչարի մասին գրում են «L Art Vivant» (Կենդանի արվեստ ), «La Revue   Moderne das Arts es de la Vie» (Արվեստների և կյանքի ժամանակակից հանդես), «La Revue du Vrai et du Beau» (ճշմարտության և գեղեցկության հանդես), «Les  Artistes daujourdhui» (Արդի արվեստագետները ), «Cahiers d Art» (Արվեստի տետրեր) գեղարվեստական լրագրերը և ամսագրերը։ Քոչարին մեծ ճանաչում է բերում նրա երկրորդ ցուցահանդեսը՝ «Le peinture dans l'espace» (Նկարչություն տարածության մեջ կամ տարածական նկարչություն)  վերնագրով, որը կայացել է 1928 թվականի նոյեմբերին փարիզյան «Van Leer» պատկերասրահում։ «Տարածական նկարչություն» անվան տակ էլ արվեստի պատմության մեջ են մտնում Քոչարի այդ ստեղծագործությունները, որոնցում փորձ է արվում ժխտել մեր սովորական պատկերացումները նկարչության հստակ ձևերի և արտահայտչական հնարավորությունների մասին։ «Տարածական նկարչությունը» հանդիսանում է Քոչարի մտքի փայլուն նվաճումը։
Լեյն Սթեյլի
Ալիսան շղթաների մեջ
«Alice in Chains» խումբը 1990 թվականի օգոստոսի 21-ին հրատարակեց «Facelift» դեբյուտային ալբոմը։ Երկրորդ սինգլը՝ «Man in the Box»-ը, որի խոսքերի հեղինակը Սթեյլին էր, դարձավ հանրահայտ հիթ։ «Man in the Box»-ը լայն ճանաչում գտավ ի շնորհիվ Լեյն Սթեյլիի ուժեղ վոկալին բնորոշ «անբառ առաջաբան երաժշտությամբ, որը համահունչ էր կիթառների ծանրաբեռնված ձայնին, ինչպես նաև Քանթրելլի չոր ու ոչ պակաս կոշտ ձայնին»։ Ըստ RIAA-ի՝ «Facelift»-ը դարձավ կրկնակի պլատինե, վաճառվեց ավելի քան երկու միլիոն օրինակ ԱՄՆ-ում։ 1992 թվականանի սեպտեմբերին «Alice in Chains» խումբը հրատարակեց ամենահաջողակ ալբոմը՝ Dirt: Քննադատների կողմից ընդունված՝ այն առաջին անգամ ներկայացվեց Billboard 200 – ի վեցերորդ տեղով և հավաստագրվեց որպես քառակի պլատինե։ Սթեյլիի թմրանյութերից կախվածության պատճառով խումբն ալբոմի աջակցման համար երկարատև շրջագայություններ չի ունեցել։ Շրջագայություւների ընթացքում բասիստ Սթարը անձնական պատճառներով լքեց խումբը։ Նրան փոխարինման եկավ Մայք Այնեզը։
Երվանդ Քոչար
Երրորդ շրջան
1936 թվականի մայիսին Քոչարը փառքի շեմին, 14 տարվա բացակայությունից հետո վերադառնում է Թիֆլիս, բնավ չկասկածելով, որ ընդմիշտ է լքում Փարիզը և  Մելինեին։ Վրաստանի նկարիչների միության շարքերն անցնելու նրա դիմումը մերժվում է։ Աշնանը տեղափոխվում է Երևան։ Դառնում է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ Պարբերաբար մասնակցում է հանրապետական ու միութենական ցուցահանդեսների։ 1937 թվականին Պուշկինի մահվան 100-ամյակի կապակցությամբ Քոչարը ստեղծում է բանաստեղծին նվիրված քանդակային շարք։ Սունդուկյանի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում ձևավորում է «Քարե հյուրը» ներկայացումը։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 2-ին «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում տպագրվում է «Գեղարվեստի ֆրոնտից դուրս շպրտենք ժողովրդի թշնամիներին հոդվածը։ 1930-1940 թվականներին Քոչարի ստեղծագործության մեջ առանձնանում են նրա գրաֆիկական աշխատանքները։ 1939 թվականին Քոչարը ստեղծում է «Սասունցի Դավիթ» գրաֆիկական աշխատանքների շարքը, որը արժանանում է ակադեմիկոս Հովսեփ Օրբելու հիացական գնահատականին, և նրա ընտրությամբ էպոսի համահավաք տեքստի լենինգրադյան, ակադեմիական հրատարակությունը տպագրվում է այդ նկարազարդումներով։ Գրաֆիկական յոթ պատկերներից բաղկացած շարքում, գրական աղբյուրին համապատասխան, ներկայացված են առասպելական հերոսների չորս սերունդները։ Առաջին թերթը անվանակոչված է «Բերդի անվանադրում». պատկերված են տոհմի ավագ դյուցազուններ Սանասարն ու Բաղդասարը։ Ցուցադրված է ավանդավեպի այն պատահարը, երբ երկվորյակ եղբայրների կառուցած անառիկ ամրոցի շուրջը Սանասարի ձեռքերում պտույտ կատարած ծեր սերմնացանն այն անվանում է «Սասուն»։ Հաջորդ թերթում՝ «Առյուծաձև Մհեր», էպիկական երկրորդ ճյուղի հերոս Մեծ Մհերը ներկայացված է գիշատչի հետ մենամարտելիս։ Հաջորդ չորս թերթերը նվիրված են զրույցի գլխավոր գործող անձին՝ Սասունցի Դավթին։ «Սասունցի Դավիթ» դյուցազնավեպը նկարազարդելիս Քոչարը դիմում է ինչպես հին արևելյան և միջնադարի հայ քանդակագործության ավանդույթներին, այնպես էլ եվրոպական նոր՝ ռենեսանսյան պլաստիկայի գեղարվեստական լեզվին։ Ներկայացված պատկերների հերոսները ներքուստ լարված են, սակայն նկարաշարի բոլոր թերթերն էլ կոմպոզիցիոն զուգակշիռ, հաստատուն կառուցվածք ունեն։ Կերպարները հիմնականում պատկերված են խոշոր պլանով՝ զբաղեցնելով թերթերի ամբողջ մակերեսը։
Այդ տարի Քոչարը նաև «Սասունցի Դավիթ» ազգային էպոսի հազարամյակի տոնակատարության շրջանակներում, անհավատալի կարճ ժամկետում՝ 18 օրում, ստեղծում է «Սասունցի Դավթի» գիպսե արձանը (առաջին տարբերակ)։ Այն տեղադրվում է կայարանամերձ հրապարակում և այնտեղ մնում մոտ 2 տարի։ 1941 թվականին՝ պատերազմի սկսվելու հենց առաջին օրը, Քոչարը ձերբակալվում է։ Քանդակագործին առաջադրված մեղադրանքներից մեկն էլ այն էր, որ «մերկացրած սրով հեծյալը նայում է դեպի բարեկամ Թուրքիա...»։ Քոչարը մեղավոր է ճանաչվում հակահեղափոխական քարոզչության և հակահեղափոխական  գործունեության մեջ։ Դատավճռի հրապարակումից հետո Սասունցի Դավթի արձանը բարբարոսաբար ոչնչացվում է։ Սովետահայ մտավորականները բազմաթիվ դիմումներ են գրում Մոսկվա՝ խնդրելով ազատ արձակել Երվանդ Քոչարին։ Քոչարը 1943 թվականի օգոստոսին՝ 2 տարի 2 ամիս բանտում անցկացնելուց հետո, ազատ է արձակվում։ Բանտում ստեղծում է Մովսես Մովսիսյանի դիմանկարը սատինե թաշկինակի վրա` թվագրված 22.X.1942։
Բանտից հետո Քոչարը կարևոր մի հայտնագործություն է կատարում իր առանձին կտավներում՝ «Կանացի դիմանկար», 1945, «Տղայի գլխանկար», 1945, « Կապույտ  սափորով  նատյուրմորտ», 1946, «Կոմիտաս», 1946. նա սովորական յուղաներկերի կամ արծնաներկերի փոխարեն օգտագործել է հատուկ մոմաներկեր, որոնց պատրաստման համար 1948 թվականի փետրվարի 19-ին ՍՍՌՄ Մինիստրների խորհրդին առընթեր Գյուտարարությունների և հայտնագործությունների կոմիտեի որոշմամբ նրան հեղինակային վկայագիր է տրվում։ Մ․թ․ա. 5-րդ դարում հույները մշակել էին մոմաներկերի կիրառման «տաք եղանակը», որը կոչվում է «էնկաուստիկայի» տեխնիկա, դրանով երկար ժամանակ նկարում էին նաև բյուզանդացի նկարիչները։ Բայց երկար չանցած՝ այդ տեխնիկան իր տեղը զիջեց տեմպերային և ապա յուղաներկին։ Մոմաներկերի պատրաստման դեղագիրը ժամանակի ընթացքում աստիճանաբար մոռացվում է։ 18-20-րդ դարերի հնագիտական պեղումները, նոր լույս սփռեցին էնկաուստիկայի վրա։ Քոչարը կարողանում է վերականգնել «սառը եղանակը»՝ որը մի շարք առավելություններ ուներ։ Յուղաներկերի համեմատությամբ դրանք չեն ենթարկվում քիմիական քայքայիչ հակազդումներին, չեն մգանում ժամանակի ընթացքում, չեն ծածկվում մանր ճաքերով ու ճեղքվածքներով, չեն վախենում ցրտից և շոգից, ընդունակ են դարերով պահպանել իրենց սկզբնական թարմությունը։
Լեյն Սթեյլի
Ալիսան շղթաների մեջ
«Alice in Chains»- ի հարկադիր «արձակուրդի» ընթացքում Սթեյլիի հերոինի կախվածության մասին լուրերը սկսեցին լայնորեն տարածվել ԶԼՄ-ների և հանդիսատեսի շրջանում, որը մասամբ պայմանավորված էր հերոինի երկարատև օգտագործման արդյունքում երաժիշտի ֆիզիկական վիճակի և արտաքին տեսքի փոփոխություններով։ Tool -ի համերգից հետո, որտեղ Սթեյլին հրավիրված երաժիշտ էր, «Opiate» -ի («Ընդդիմություն» երգ) կազմի մեջ, Սիեթլի «Հետախուզական» ՝ Seattle Post-Intelligencer ամսագիրը նշել է հետևյալը. «1994 թվականի Բրեմերտոնի Կիտապի շրջանի տարածքում տեղի ունեցած KISW-FM ռադիոկայանի Rockstock համերգին Կուրտ Քոբեյնի մահից ամիսներ անց, Սթեյլին պատահական հայտնվեց համերգին։ Նա հիվանդ տեսք ուներ և կրում էր դահուկային դիմակ, թաքցնելով դեմքը նրա հետևում»։ Այս ընթացքում Սթեյլիի առողջության վատթարացման մասին սկսեցին շրջանառվել համառ և չհաստատված լուրեր՝ գանգրենայից մինչև մատների բացակայություն։ Mudhoney-ից Մառկ Արմն ասել է հետևյալը.
Երվանդ Քոչար
Երրորդ շրջան
Գրաֆիկական աշխատանքների մեջ նշանակալից է նաև պարսիկ հանճարեղ բանաստեղծ Նիզամու «Խամսե» հնգամատյանի երրորդ գրքի՝ «Լեյլի ու Մեջնուն» սիրո տաղերգի գրաֆիկական ձևավորման աշխատանքը սիրավեպի հայերեն հրատարակության համար, որը Մկրտիչ Խերանյանի ու Սողոմոն Տարոնցու թարգմանությամբ և Ավետիք Իսահակյանի խմբագրությամբ 1947 թվականին տպագրվեց Մոսկվայում՝ Նիզամու ծննդյան 800-ամյա տարեդարձի առթիվ։ Նիզամու դիմանակարի և պոեմի հիմնական բովանդակությունը բացահայտող սյուժետային գծանկարների հետ մեկտեղ Քոչարը գեղարվեստական ուրույն տեսք է տալիս նաև հատորի գրաշապկին, կազմակալին, ճակատանկարին ու անվանաթերթին, ոճավոր նրբաճաշակ գլխազարդերով և վերջնազարդերով եզրապատում է սիրավեպի առանձին դրվագները։ Գրաֆիկական ուշագրավ աշխատանքներից է նաև Սերվանտեսի « Դոն Կիխոտ» վեպի մոտիվներով  1951 թվականին կատարված համանուն պատկերը։
Լեյն Սթեյլի
Ալիսան շղթաների մեջ
Alice in Chains կրկին հավաքվել է 1995-ին «Alice in Chains» համանուն ալբոմի ձայնագրման համար, երբեմն անվանելով «Tripod»՝ «Եռոտանի» (ալբոմի շապիկին երեք ոտանի շան լուսանկարի պատճառով)։ Ալբոմը մեկնարկեց ամերիկյան աղյուսակների վերևում և Facelift- ի և Jar of Flies- ի հետ միասին պարգևատրվեց երկակի պլատինե ալբոմի կարգավիճակով։