cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մակրինոս
Կայսերական իշխանությունը
Հեծյալներից ծագող Մակրինոսին Սենատն ընդունել է երկու պատճառով։ Նախ, որ հեռացվել էր Կարակալլան և հետո՝ որպեսզի ապահովվի բանակի հավատարմությունը։ Սենատորները ավելի քիչ էին անհանգստացած Մակրինոսի մավրիտանական ծագմամբ, քան նրա հեծյալներից դուրս եկած լինելով և հետևում էին իբրև կայսր նրա գործողություններին։ Նրանց դուր չէր գալիս Մակրինոսի կողմից բարձր պաշտոններում անորոշ անցյալով մարդկանց նշանակելը։ Միայն Սենատն իրավունք ուներ իր կազմից կայսր ընտրել, ինչին-որ Մակրինոսը չէր համապատասխանում։ Մակրինոսը պետք է լուծեր իր նախորդից մնացած խնդիրները։ Կարակալլան դիվանագետ չէր, ռազմատենչ էր և իր հետևից թողել էր մի շարք հակամարտություններ։ Բացի այդ Կարակալլան անամոթաբար ծախսում  էր Հռոմի ստացած եկամուտը։ Փողի մեծ մասը հատկացվում էր բանակին։ Նա զորքի տարեկան վարձատրությունը 2000 սեստերցից  հասցրել է 3000-ի։
Մեծաքանակ ծախսերի արդյունքում Հռոմը հայտնվել էր ծանր հարկաբյուջետային իրավիճակում։ Այս խնդրի լուծումը ևս թողնվել էր Մակրինոսին։ Մակրինոսը 217 թվականին Մծբինի ճակատամարտից հետո հաշտություն է կնքել Արտավան V Պարթևի հետ և մեծաքանակ ռազմատուգանք վճարել Պարթևստանին։ Հռոմը խնդիրներ ուներ նաև Դակիայի և Հայաստանի հետ։ Կարակալլան Հայոց Խոսրով Ա-ին ընտանիքով հանդերձ բանտարկել էր, օգտագործելով հայր-որդիներ ընտանեկան խնդիրները։ Արդյունքում հռոմեական ներխուժումն ավարտվել էր հայերի կողմից նրանց ջախջախմամբ։ Մակրինոսը խաղաղության պայմանագիր է կնքել, թագը և ավարը վերադարձրել է Խոսրովի իրավահաջորդին, որդուն՝ Տրդատ ІІ-ին, ազատել նրա մորը, վերականգնվել է Հռոմի հետ բարեկամության կարգավիճակը։ Մակրինոսը խաղաղություն է հաստատել նաև դակերի հետ, պատանդներին ազատ արձակելով, որ Մարկուս Ագրիպպայի նախաձեռնությունն էր։ Արտաքին քաղաքականության հարցերում Մակրինոսը դրսևորել է հակամարտությունները, վեճերը դիվանագիտական միջոցներով կարգավորելու և ոչ ռազմական առճակատմամբ։ Դա ըստ երևույթին ավելի շատ պայմանավորված էր ռեսուրսների և աշխատուժի բացակայությամբ, քան կայսեր անձնական նախընտրությամբ։
Կարակալլայի մայր Յուլիա Դոմնային Մակրինոսի կայսր դառնալուց հետո հանգիստ են թողել։ Այդ վիճակը փոխվել է, երբ Մակրինոսն իմացել է իր դեմ ուղղված դավադրության մասին և Անտիոքում դատապարտել է տնային կալանքի։ Այդ կինը կրծքի քաղցկեղով էր տառապում և շուտով մահացել է, ըստ երևույթին իրեն սովամահության դատապարտելով։ Այնուհետև Մակրինոսը Դոմնայի քրոջը՝ Յուլիա Մեսային և երեխաներին ուղարկել է հետ՝ Սիրիայում գտնվող Եդեսիա քաղաքը։ Այստեղից Յուլիան իրականացրել է Մակրինոսի գահընկեցության պլանները։ Մակրինոսը մնացել էր Անտիոքում, Հռոմ գնալու փոխարեն, կայսր հռչակվելուց հետո, քայլ, որը չէր նպաստել Հռոմում նրա ժողովրդականությանը, արագացնելով նրա վերջնական անկումը։
Անկում
Յուլիա Մեսան հեռացել էր իր հայրենի Եդեսիա քաղաքը  քսան տարվա ընթացքում կուտակված հսկայական հարստությամբ։ Նա իր հետ տարել է իր երեխաներին՝ Յուլիա Սոհեմիային և Յուուլիա Մամեային, նաև թոռներին, այդ թվում՝ Հելիոգաբալոսին։ 14-ամյա Հելիոգաբալոսը Եդեսիայում գտնվող փյունիկյան արևի աստվածուհի Հելիոգաբալոս (կամ էլ-Գաբալ) գլխավոր քուրմն էր։ Գալլիական III լեգեոնի զինվորները, որոնք տեղակայված էին Ռափանեայի մոտակայքում գտնվող ճամբարում, հաճախ այցելում էին Եդեսիա, տեսնելու թե այնտեղ գտնվող լինելով, երբ Հելիոգաբալոսը ինչպես է  քրմական ծեսերն ու պարտականությունները։ Դրանից էլ օգտվել է  Յուլիա Մեսան  լեգիոներներին հավատացնելով, որ Հելիոգաբալոսն իսկապես Կարակալլայի անօրինական զավակն է։ Մայիսի 16-ին, Հելիոգաբալոսը Գալլիական III լեգեոնի կողմից կայսր է հռչակվել Ռափանեայի ճամբարում։ Հելիոգաբալոսի ապստամբությունից հետո Մակրինոսն ուղևորվել է  Ապամեա և իր որդուն՝ Դիադումենիանոսին տվել Օգոստոսի տիտղոսը և նրան դարձրել է գահակից։
Մահապատիժ
Մակրինոսը կարծել է, որ իր կյանքին վտանգ չի սպառնում, բայց տքնել է որոշելու համար հետագա գործողությունների ընթացքը և մնացել էր Անտիոքում։ Նա Ուլպինուս Յուլիանոսի հրամանատարությամբ հեծելազորէ ուղարկել վերահսկելու համար ապստամբներին, բայց նրանք պարտվել են և Ուլպինոսը սպանվել է։ Այս անհաջողությունն էլ ավելի է ամրապնդել Հելիոգաբալոսի բանակը։ Շատ չանցած Հելիոգաբալոսի դաստիարակ Գաննիսի հրամանատարությամբ մի զորք շարժվել է դեպի Անտիոք և մարտի մեջ մտել Մակրինոսի զորքի հետ 218 թվականի հունիսի 8-ին, Իմմա գյուղի մոտակայքում, որը գտնվում էր Անտիոքից մոտավորապես 24 մղոն հեռավորության վրա։ Հետագայում, Անտիոքի ճակատամարտի ընթացքում, Մակրինոսը լքել է մարտադաշտը և վերադարձել է Անտիոք։ Այնուհետև Մակրինոսին ստիպել են փախչել Անտիոքից, քանի որ քաղաքում կռիվներ են սկսվել։ Հելիոգաբալոսը հետագայում մտել է Անտիոք ՝ որպես Հռոմեական կայսրության տիրակալ։ Մակրինոսը փախուստի դիմեց դեպի Հռոմ։ Հասնելով Քաղկեդոն նա ճանաչվել և գերեվարվել է։ Նրա որդին և գահակից Դիադումենիանոսը, որ ուղարկվել էր Պարթևստանի Արտավան V-ի խնամքին, նույնպես գերեվարվել էր Զեգմայի գետանցման ժամանակ և սպանվել 218 թվականի հունիսին։ Դիադումենիանոսի գահակից լինելը տևել է ընդհանուր առմամբ 14 ամիս, սպանվելով 10 տարեկան հասակում։ Մակրինոսն իմանալով որդու մահվան մասին, փորձել է փախչել գերությունից, բայց վիրավորվել է այդ անհաջող փորձի արդյունքում  և այնուհետև մահապատժի ենթարկվել Կապադովկիայում։ Նրա գլուխը ուղարկվել է Հելիոգաբալոսին։ Մակրինոսի նման, Դիադումենիանոսի գլուխը նույնպես կտրվել և ուղարկվել է Հելիոգաբալոսին որպես գավաթ։
Հիշատակի ուրացում
Մակրինոսի և նրա որդու՝ Դիադումենիանոսի մահվան լուրը ստանալուն պես Սենատը նրանց հռչակել է պետության թշնամիներ։ Դա նաև պաշտոնական հայտարարության մասն էր գահը զավթած Հելիոգաբալոսի համար, ով Սենատում ճանաչվել էր որպես նոր կայսր։ Այդ հռչակագիրը հանգեցրել է երկու գործողության, որ ուղղված էին նախկին կայսրերի պատկերների դեմ։ Նախ և առաջ, նրանց դիմանկարները ոչնչացվել են և անունները ջնջվել են արձանագրություններից և պապիրուսներից։ Երկրորդ գործողությունը, որը ձեռնարկել են հօգուտ Հելիոգաբալոսի՝ Մակրինոսի դեմ ապստամբած զինվորներն այն էր, որ ոչնչացնեին Մակրինոսի բոլոր գործերն ու ունեցվածքը։ Մակրինոսի դեմ ուղղված հիշատակի ուրացումը Սենատի կողմից ընդունված նման պատժամիջոցներից առաջիններից մեկն է։ Մակրինոսի գոյություն ունեցած մարմարե կիսանդրիներից շատերը պղծվել և ջարդվել են ի պատասխան հիշատակի ուրացման։ Ոչնչացվել են նաև Մակրինոսին և Դիադումենիանոսին պատկերող մետաղադրամներից շատերը։ Մակրինոսի դեմ ուղղված այս գործողությունները Հռոմում նրա ոչ ժողովրդական լինելու վկայությունն են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմի կայսրեր Կատեգորիա:Հին Հռոմի քաղաքական գործիչներ
Կոտորած Կորեայում
Կոտորած Կորեայում (Masacre en Corea), Պաբլո Պիկասոյի Էքսպրեսիոնիզմի ոճով նկարը, որը վերջնական տեսքի է բերվել 1951 թվականի հունվարի 18-ին, վրձնված է յուղաներկով նրբատախտակի վրա, այժմ պահպանվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Նկարը քննադատություն է ԱՄՆ-ի` Կորեական պատերազմին միջամտությանը  ։ Հնարավոր է, որ նկարի վրա պատկերվել են 1950 թվականի Նոգիլ գյուղում կատարված սպանդի իրադարձությունները, երբ ամերիկյան զինվորները սպանել են անհայտ քանակությամբ հարավկորեացի գաղթականների, կամ նույն տարում Սինչոնի սպանդը, ենթադրյալ զանգվածային սպանությունները Հյուսիսային Կորեայում, Հունահե-Նեբդոյում։ Այնուհանդերձ, «Կոտորած Կորեայում» նկարը պատկերում է քաղաքացիական դեմքեր, որոնք սպանվում են հակակոմունիստական ուժերի կողմից։ Արվեստաբան Կիրստեն Հովինգ Կինը հաստատում է, որ կտավը «ոգեշնչված է եղել ամերիկյան գազանությունների մասին լուրերով» Կորեայում ։ Պիկասոյի աշխատանքի վրա ազդեցություն է թողել Ֆրանցիսկո Գոյայի «1808 թվականի մայիսի 3-ը Մադրիդում» նկարը, որի վրա պատկերված է, թե ինչպես են նապոլեոնյան զինվորները Յոախիմ Մյուրատի հրամանով գլխատում իսպանացի քաղաքական դեմքերին ։ 1867-1869 թվականներին վրձնված Էդուարդ Մանեի հինգ նկարների հիմքում ընկած է հենց այս սյուժեն, որտեղ պատկերված է կայսր Մաքսիմիլյան I-ի գնդակահարումը։
Ինչպես Գոյայի գլուխգործոցը, Պիկասոյի «Կոտորած Կորեայում» կտավը նույնպես առանձնանում է իր երկակի կոմպոզիցիաներով, բաժանված առանձին երկու մասերի։ Ձախ մասում գտնվում է մերկ կանանց և երեխաների խումբը, որը է կանգնած եղբայրական գերեզմանոցի ստորոտին։ Մի քանի ծանր զինված «ասպետներ» կանգնած են աջ մասում, նույնպես մերկ, բայց հիմնակաում հագեցած «խոշոր վերջույթներով և պինդ մկաններով՝ ինչպես նախապատմական հսկաները»։ Ինչպես Գոյայի աշխատանքում, այնպես էլ այս նկարում գնդակահարող խումբը վճռական է տրամադրված։ Ի տարբերություն Գոյայի, Պիկասոյի նկարում այդ խումբը գտնվում է ակնհայտ քաոսային վիճակում, ինչը կարող ենք նկատել Պիկասոյի նկարների և վիմագրությունների զրահապատ զինվորների պատկերներում։ Դա կարելի է մեկնաբանել որպես ծաղրական վերաբերմունք զինվորների հիմարությանը։
«Ասպետների» սաղավարտը ձևախախտված է, իսկ զենքերը ներկայացված են որպես նախնադարյան շրջանից մինչև մեր օրերի հարձակման գործիքների շիլափլավ։ Չնմանվելով զենքի կամ նիզակի, դրանք ավելի շատ մոմակալներ են հիշեցնում։ Բացի այդ, զինվորներից ոչ մեկը չունի առնանդամ։ Այդ առանձնահատկությունը ընդգծվում է նկարի ձախ հատվածում գտնվող կանանց հղի վիճակով։ Համաձայն տարածված մեկնաբանության` զինվորները, որպես կյանքի կործանիչներ, իրենց առնանդամները փոխարինել են զենքով՝ դրանով իսկ ամորձատելով իրենց և զրկելով աշխարհը մարդկային կյանքի հաջորդ սերնդից։ «Կոտորած Կորեայում» նկարը «Գեռնիկա» և «Դամբարան» նկարների հետ միասին պատկանում է Պիկասոյի օրխնդրական քաղաքականության թեմայով ստեղծված նկարների շարքին ։
Ունենալով 1,1 x 2,1 չափսեր` «Կոտորած Կորեայում» նկարը ավելի փոքր է, քան «Գեռնիկա» նկարը։
Այնուամենայնիվ, այն նման արտահայտիչ կիրք և հայեցակարգային նմանություն ունի այս նկարի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1951 նկարներ Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ
Մարկեղիանոս (Հռոմի պապ)
Կենսագրություն
Մարկեղիանոսի պոնտիֆիկատը սկսվել է այն ժամանակ, երբ Դիոկլետյանը հռոմեական կայսր էր, բայց դեռ չէր սկսել հալածել քրիստոնյաներին։ Նա այս ժամանակ հանգիստ հեռացավ քրիստոնեությունից, այդ պատճառով էլ քրիստոնյաների թիվը աճեց։ Կեսար Գալյեոսը ղեկավարում էր հեթանոսական շարժումը քրիստոնեության դեմ և 302 թվականին Դիոկլետյանին հանեց քրիստոնեության դեմ. առաջին քրիստոնյա զինվորները ստիպված էին դուրս գալ բանակից, այնուհետև եկեղեցու գույքը բռնագրավվել, իսկ քրիստոնեական գրքերը ոչնչացնել։ Դիոկլետյանի պալատում երկու հրդեհից հետո նա ավելի խիստ միջոցներ ձեռնարկեց քրիստոնյաների դեմ, նրանք ստիպված եղան կամ հալածվել կամ դատապարտվել մահվան ։
Մարկեղիանոսը հիշատակվեց «Գլխավոր Հռոմեական Օրացույց»-ում։ Նրա տոնը նշվում էր ապրիլի 26-ին։ Երկու տոների անորոշության պատճառով այս համատեղ տոնը հեռացվեց օրացույցից 1969 թվականին ։
Մարկեղիանոսի հովանու ներքո Հայաստանը դարձավ առաջին քրիստոնեությունը պաշտոնական ընդունած պետությունը 301 թ.-ին, Տրդատ III-ի գահակալության ժամանակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:4-րդ դարի քրիստոնեական սրբեր Կատեգորիա:4-րդ դարի հռոմեացիներ
Գայի շրջան
Գայի շրջան (Гайский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1960 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գայ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10775 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գրաչյովկայի շրջան
Գրաչյովկայի շրջան (Грачёвский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գրաչյովկա ։
Gjakmarrja
Կոմունիստական վարչակարգի տապալումից հետո պետական հսկողության թուլանացման կամ բացակայության պատճառով Ալբանիայի առանձին մասերում (հատկապես՝ հյուսիսային շրջաններում) և Կոսովոյում ջամկարյայի դեպքերի բռնկում տեղի ունեցավ ։ Մարդու իրավունքների հելսինկյան կոմիտեի ալբանական խմբի անդամների կարծիքով՝ երկրում արյան վրեժի տարածվածության պատճառը դատական համակարգում տեղ գտած թերություններն են. ալբանացիներից շատերը գտնում են, որ իրենց դատական մարմինները կոռումպացված են կամ անարդյունավետ են գործում և գերադասում են դիմել Kanun-ին ։
Գրաչյովկայի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1700 կմ²։
Gjakmarrja
Տիրանայի համալսարանի իրավունքի պրոֆեսոր Իսմեթ Էլեզին պնդում է, որ չնայած ալբանական հասարակությունը հավանություն է տալիս արյան վրեժին, այդուհանդերձ՝ դրա իրագործման հետ կապված՝ Kanun-ում սահմանված են խստագույն կանոններ ու սահմանափակումներ (ամբողջական Kanun-ը բաղկացած է 12 գրքից, որոնցում 1.262 հոդված է ամփոփված) )): Օրինակ՝ արգելված է որպես պատասխան հարված՝ սպանել կանանց, երեխաներին, ծերերին ։ Ոմանք էլ կարծիք են հայտնում, որ Kanun-ում շեշտը դրված է հաշտեցման, հարաբերությունների սրվածության խաղաղ ճանապարհով հանգուցալուծման վրա, և արյունահեղությունը Kanun-ի պատվիրանների ընտրովի ու սխալ մեկնաբանության հետևանք է ։ Ալբանացի գրող Իսմայիլ Կադարեն գտնում է, որ արյան վրեժի սովորույթը հատուկ է ոչ միայն ալբանական, այլև ընդհանրապես բալկանjան հասարակություններին, և դա նրանց պատմական առանձնահատկությունն է։ Իր «Կործանումների ապրիլ» (ալբաներեն՝ Prilli i Thyer) վեպում նա քննում է հողագործների երկու ընտանիքի նախնիների միջև արյան վրեժի հասրակական հետևանքները ։ Բրազիլական նույնանուն ֆիլմում, որը հենց այդ վեպի հիման վրա է նկարահանված, գործողությունները ծավալվում են Բրազիլիայի Բայի մարզի խուլ, հեռավոր շրջաններից մեկում։ Ալբանա-ամերիկյան «Արյան ներում» կինոնկարում էլ արտացոլված են արյան վրեժի հետևանքները ժամանակակից Ալբանիայի հեռավոր շրջաններից մեկում ։
Գրաչյովկայի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Իոսիֆ Պանչիչ
Իոսիֆ Պանչիչ (Јосиф Панчић, ), սերբ բժիշկ, բուսաբան և Սերբական թագավորական ակադեմիայի առաջին նախագահ։ Նա հայտնաբերել է նոր տեսակի փշատերև, որը կոչվում է Պանչիչի եղևնի կամ Սերբական եղևնի (Панчићева оморика)։ Կոպաոնիկ լեռան ամենաբարձր գագաթը կոչվում է Պանչիչի գագաթ (Панчичев-Врх, 2017 մ), որի վրա գտնվում է Պանչիչի դամբարանը նրա մարմնի մնացորդներով (այժմ Կոսովոյի տարածքում)։
Կենսագրություն
Պանչիչը ծնվել է Խորվաթիայի Վինոդոլսկա համայնքի Ուգրին գյուղում, (այդ ժամանակ Ավստրիական կայսրության կազմում), կաթոլիկ ընտանիքում, Պավելի եւ Մարգարիտայի չորրորդ երեխան է եղել։ Ըստ ավանդության, Պանչիչը ծնունդով Հերցեգովինայից է եղել, և հնագույն ժամանակներից նրանք եկել են Ուգրինի գյուղ, որը գտնվում է հյուսիսային մասում` Վինոդոլսկ համայնքի Վելեբիտի կազմում։
Կրթություն
Իոսիֆ Պանչիչի ծնողներն աղքատ էին, իսկ նրա հորեղբայրը Գոսպիչի ավագ սարկավագն է եղել (կամ եպիսկոպոսի օգնական), ով զբաղվել է տղայի կրթությամբ։ Իոսիֆը տարրական կրթությունը ստացել է Գոսպիչում, իսկ միջնակարգը` Ռիեկայում։ Ռիեկայից Իոսիֆը տեղափոխվել է Զագրեբ (1830), կրթությունը շարունակելով բարձրագույն դպրոցում {Regia Academica Scientiarum}։ Հունգարացիների հետ շփվելուվ նա իմանալով Բժշկական համալսարանի մասին, որտեղ այդ ժամանակ դասավանդվում էին բնագիտական առարկաներ, ցանկացել է ուսումը այնտեղ շարունակել։ Նա 1842 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ավարտել է Բժշկական համալսարանը` ստանալով բժշկության դոկտորի կոչում (թեզը` {Taxilogia botanica}), որը նա նվիրել է իր հորեղբորը` Գրգուրին։ Պանչիչը Բուդապեշտում սովորելու տարիներին մասնակցել է նաև Բուսաբանության դասընթացներին և ստիպված է եղել վաստակել` ֆրանսերեն և իտալերեն դասեր տալով։ Դա բավական երկար է տևել, քանի որ ուսումնառությունը տևել է 10 տարի։ Կրթության տարիներին նա ծանոթացել է անվանի պրոֆեսոր, բուսաբան Ջոզեֆ Սադլերի (Sadler József) հետ։ Ավելի ուշ, նրա դասախոսությունները հիշելով Իոսիֆը գրել է.
Բանատ
Պանչիչը չցանկանալով պետական ծառայության անցնել` մասնավոր բժիշկ է աշխատել։ Բայց բժշկական փորձառությունը ապրուստին չէր բավարարում, քանի որ բավականաչափ հիվանդներ չկային և եղածներն էլ հիմնականում աղքատներ էին։ Նա երկու տարի Բանատում` Ռուբսբերգում է անցկացրել, որտեղ զբաղվել է հանքահորի սեփականատիրոջ երեխաների դաստիարակությամբ։ Այդ ընթացքում նա ծանոթացել է Բանատի բնությանը, այցելել է Դելիբլատսկի ավազներ (Делиблатска пешчара) և բարձրացել է Կարպատներ, հանքերում հանդիպել է շատ հետաքրքիր լեռնային ապարների և հանքանքարերի։ Նա հավաքել է Բանատի ֆլորայի շատ հետաքրքիր բույսեր։
Երկու տարի անց նա գնացել է Կերպարի, որպեսզի այցելի իր բարերար հորեղբորը` Գրգուրին և եղբորը` Մատիին։ Այնտեղ նա շրջել է մերձակայքում, բարձրացել է Վելեբիտ և շատ բույսեր է հավաքել։
Վիեննա
Պանչիչը մեկնում է Վիեննա, որպեսզի լրացնի իր հերբարիումը, որը կուտակել էր Պեշտեում, Բուդիում, Էրդելսկինում և Տրանսիլվանիայում ։ Վիեննայի բնագիտության պատմության թանգարանում ուսումնասիրել է իր հավաքած բույսերը, նաև միաժամանակ մասնակցել է բուսաբան Էնդլերի դասախոսություններին։ Վիեննայում նա մնացել է մեկ տարի և այդ ընթացքում բախվել է Սերբիայի և Խորվաթիայի արտագաղթին, ծանոթացել է հայրենակիցներ Ֆրանց Միկլոշիչի և Վուկ Կարաջիչի հետ։ Վուկը նրա համար Սերբիայի իշխանություններին ուղղված երաշխավորագիր է գրում, որում ասվում է, որ նա ցանկանում է բնակվել Սերբական Իշխանությունում և ուսումնասիրել նրա բնությունը։ Նա ակնկալում էր, որ դրամական օգնություն կստանա Ռուսաստանից (որն այդպես էլ չի ստացել)։ Պանչիչի մոտ գրեթե գումար չկար և Վուկի խորհրդին հետևելով տեղափոխվում է Սերբիա` նպատակ ունենալով Ուժիցեում նշանակում ստանալ։
Սերբիա
Պանչիչը Սերբիա է եկել 1846 թվականի մայիսին, իշխան Ալեքսանդր Կարագեորգիևիչի իշխանության ժամանակ։ Բայց քանի որ Վուկը Սերբիայում շատ թշնամիներ ուներ, ապա նրա հանձնարարականը ոչինչ չարժեր, նույնիսկ Պանչիչին սկսեցին կասկածանքով նայել, մտածելով, որ նա արտասահմանում լրտեսական աշխատանք է կատարել։ Նա մեկնում է Ուցիչ` բուսականության ուսումնասիրությունը շարունակելու ։
Պանչիչը բժիշկ աշխատելու հրավեր է ստանում Արտաքին գործերի նախարար Ավրամ Պետրոնիևիչից, որը Յագոդինա մարզի Բելիցա գյուղում ապակեգործական գործարան ուներ։ Նա որպես բժիշկ աշխատել է` պայքարելով տիֆի վարակի դեմ, որը տարածվել էր գործարանի աշխատակիցների շրջանում։ Պանչիչը այդտեղ աշխատել է կես տարի և բարեհաջող ավարտել է իր գործը։ Յագոդինայում Պանչիչին սիրում էին և գնահատում` որպես բարեխիղճ բժիշկ և ազնիվ մարդ։
1847 թվականի փետրվարին Պանչիչը նշանակվեց Յագոդինայի մարզի ֆիզիկուս (ավագ բժիշկ)։ Սակայն նախորդ տարում սկսված փորձությունները շարունակվեցին. նա գնաց Տեմնից, հետո Օպարիկի օկրուգի մոտականքում գտնվող Լևաչ (Պրևեշկ լիճ) և Լյուբոստինե վանական համալիր։ Հունիսի կեսերին նա տեղափոխվեց Բանե Ալեքսինաչկա, որտեղից առաջին անգամ հայտնվեց Ռտան և Օզրեն լեռներում։ Նույն թվականին Ավստրո-Հունգարիայի քաղաքացիությունից հրաժարվելու և Սերբիայի քաղաքացիություն ընդունելու ցանկություն հայտնեց։
1847 թվականի նոյեմբերի 12-ին նա տեղափոխվում է Կրագուևաց և մարզային բժշկի ժամանակավոր նշանակում է ստանում։ Յագոդինում եղած ժամանակ Պանչիչը եղել է սերբական Չուպրիա քաղաքում և այնտեղ հանդիպել է Լյուդմիլա Միլևային և 1849 թվականի հունվարին` ուղղափառություն ընդունելով ամուսնացել է նրա հետ Չուպրիայի ուղղափառ եկեղեցում։ Նրանք ունեցել են երեք որդի և չորս դուստր, որոնցից երկու որդիները մահացել են մանուկ հասակում։
Ռեկտոր
Սերբիայի քաղաքացիություն ստանալուց հետո Պանչիչը Սերբական գիտական ընկերության անդամ է դարձել և լիցեյի պրոֆեսոր է նշանակվել չունենալով դոկտորական ատենախոսություն կամ գիտական հոդված։ Նրան պրոֆեսորի պաշտոնը տվել են իր գիտելիքների և համոզմունքների հիման վրա, քանի որ նա հանդիսանում էր Սերբիայի բուսաբանության լավագույն մասնագետը։ Նա բազմիցս ընտրվել է Բելգրադի բարձրագույն դպրոցի ռեկտոր (1866, 1868, 1869, 1870, 1871 և 1872)։ Պանչիչը տարիների աշխատանքի արդյունքում հայտնաբերել է 102 և նկարագրել է շուրջ 2500 տեսակի բույսեր։ Նա մինչև կյանքի վերջը աշխատել է Լիցեյում, որը հետագայում դարձավ Սերբիայի բարձրագույն դպրոց (ապագա` Բելգրադի համալսարան)։
Պանչիչի եղևնի
1855 թվականին Պանչիչը առաջինն էր, որ հայտնեց, որ Արևմտյան Սերբիայում սոճազգիների ընտանիքի մի հազվագյուտ ամորիկա (Սերբական եղևնի) փշատերև տեսակ կա ։ «Omorika» բառը բոսնիերեն և սերբերեն բանահյուսության մեջ խորհրդանշում է սլացիկություն ։ Տասը տարի անց նա ստացավ եղևնու երկու ճյուղեր։ Եվս տասը տարի պահանջվեց, որ Տարա լեռան վրա, Ջուրիչի գյուղակի մոտ 1877 թվականի օգոստոսի 1-ին (ըստ որոշ աղբյուրների ՝ 1875 թվականին)  գտնվեր մինչ այդ անհայտ մերկասերմը։ Այն կոչվել է բուսաբան Իոսիֆ Պանչիչի անունով «Պանչիչի սլացիկ» (Панчићева оморика, Pančićeva omorika)։ Դա փշատերև մշտադալար ծառ է կոնաձև թագով։
Պանչիչի կարդամին
Իոսիֆ Պանչիչի Կոպանիկում հավաքած հերբարիումի ցանկում գրանցված տեսակներից մեկը նույնպես կոչվում է նրա անունով Պանչիչի կարդամին (Pančićeva režuha (Cardamine pancicii))։ Դա ոչ մեծ սպիտակ ծաղիկներով բույս է, էնդեմիկ տեսակ, որը միայն Կոպանոնիկում է աճում ։
Մահ և հուղարկավորություն
Պանչիչը մահացել է 1888 թվականի փետրվարի 25-ին/մարտի 8-ին, «Բուսաբանական այգի» գիրքը ավարտելուց հետո և նախաբանը գրելուց մի քանի օր անց։ Նա մինչև կյանքի ավարտը աշխատել է, եղել է աշխույժ, գիտակից և բարեխիղճ։ «Բալկանյան թերակղզու առաջնեկը» («Првенац Балканског полуострова») գիրքը գրել է հիվանդության օրերի ընթացքում։
Պանչիչի դամբարանը գտնվում է Կոպաոնիկ լեռան ամենաբարձր գագաթին, որը նախկինում «Միլանի գագաթ» էր կոչվում։ Պանչիչի մահից հետո այն վերանվանվել է Պանչիչի գագաթ։
Նրա ցանկությունը կատարվել է 1951 թվականի հուլիսի 7-ին` լեռան գագաթն առաջին անգամ նրա բարձրանալուց հարյուր տարի անց, երբ 2000 մասնակիցներից կազմված լեռնագնացների հսկայական մի խումբ իր երթը սկսեց Բելգրադի Ուսանողական հրապարակից և ավարտեց Պանչիչի գագաթին։ Նրանք իրենց հետ տեղափոխեցին բուսաբանի մարմնի մասունքները, որոնք տեղադրվել էին նրա անունը կրող Սերբական եղևնուց պատրաստած դագաղի մեջ ։
1999 թվականին շինությունը փլուզվել է ՆԱՏՕ-ի ռազմական գործողությունների հետևանքով ։ Սակայն Պանչիչի բույսերը պահպանվել են և շարունակում են հիշեցնել նվիրված բուսաբանին։
Ներկայումս սարի գագաթին տեղադրված է նաև Սերբական բանակի ռազմական բազան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուրբ Սավվայի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սերբիայի կենսաբաններ Կատեգորիա:Սերբիայի գիտնականներ Կատեգորիա:Բուսաբաններ Կատեգորիա:Բելգրադի համալսարանի ռեկտորներ Կատեգորիա:Սերբ բժիշկներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կենդանաբաններ
Մարիո Բոլատտի
Մարիո Արիել Բոլատտի (Mario Ariel Bolatti, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Բոկա Ունիդոսի» կենտրոնական կիսպաշպան։
Ակումբային գործունեություն
2009 թվականին Բոլատտին կես տարվա վարձակալության ուղարկվեց «Ուրական» ակումբ։ Արգենտինական Olé ամսագիրը նրան ճանաչեց Կլաուսուր 2009-ի լավագույն խաղացող։ Նա մեծ ավանդ է ունեցել առաջնությունում «Ուրականի» հաջող ելույթների մեջ, որն առաջնության վերջին օրը շրջանցեց «Վելես Սարսֆիլդին»։
2010 թվականի հունվարի 18-ին Բոլատտին տեղափոխվել է «Ֆիորենտինա» ակումբ ։
2011 թվականի փետրվարի 9-ին Բոլատտին դարձավ «Ինտերնասիոնալի» խաղացող՝ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր։ Տեղափոխության գումարը կազմեց 4 մլն եվրո ։
Ազգային հավաքական
2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Բոլատտին Ուրուգվայի դեմ խաղում փոխարինման դուրս եկավ և 84-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, որը Արգենտինայի հավաքականին թույլ տվեց մտնել աշխարհի առաջնություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Հատուկ հոգեբանություն
Հատուկ հոգեբանություն (հուն․ specials՝ յուրահատուկ, յուրատիպ), հոգեբանության ճյուղ, որն ուսումնասիրում է հոգեբանական և ֆիզիկական խանգարումներով անձանց հոգեկան զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները և հոգեկան գործունեության առանձնահատկությունները ։
Պատմություն
Հատուկ հոգեբանությունը որպես առանձին գիտություն ձևավորվել է 20-րդ դարի 60-ական թվականին։ Սկզբում այն հանդես էր գալիս օլիգոֆրենո մանկավարժության, լոգոպեդիայի, տիֆլո և սուրդո մանկավարժության հետ միասին։ Հատուկ հոգեբանությունը որպես հոգեբանական գիտություն և պրակտիկայի ինքնուրույն բաժին, պաշտոնապես ընդունվեց 60-ականներից սկսած, սակայն մինչև այդ մի քանի տասնամյակ այն զարգանում էր արատաբանության շրջանակներում։ Այն որպես հոգեբանության ճյուղ զարգացել է Ռուսաստանում։ Հատուկ հոգեբանության հիմնադիրներից է համարվում Լև Սիմյոնովիչ Վիգոտսկին, որը մեծ ավանդ է ունեցել գիտության զարգացման մեջ։ Իր զարգացման ընթացքում հատուկ հոգանության մեջ ձևավորվել են առանձին բնագավառներ, որոնք հնարավորություն են ընձեռել ավելի մանրամասն ուսումնասիրելու և պրակտիկ կիրառել տվյալ գիտությունը։
Նպատակ
Հատուկ հոգեբանության ուշադրության կենտրոնում է այն անձը, ով ունի հոգեկան, սոմատիկ, ինտելեկտուալ, անձնային, սոցիալական զարգացման խանգարումներ, ինչպես նաև նրանք, ովքեր ունեն կրթության հատուկ պահանջներ՝ պայմանավորված առողջական վիճակով։
Ոլորտներ
Հատուկ հոգեբանության բնագավառներն են․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հատուկ հոգեբանություն
Սեդա Թութխալյան
Սեդա Թութխալյան, ռուսահայ սպորտային մարմնամարզուհի։ 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր , 2014 թվականի «Երիտասարդական Օլիմպիական խաղերի» չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2015) ։
Կենսագրություն
Սեդա Թութխալյանը ծնվել է 1999 թվականի հուլիսի 15-ին Գյումրիում, մարզիկների ընտանիքում։ Ունի հայկական արմատներ։ Նրա հայրը՝ Գուրգեն Թութխալյանը, ԽՍՀՄ սամբոյի քառակի չեմպիոն է, իսկ եղբայրը Բելառուսի դրոշի ներքո հանդես է գալիս սամբո ըմբշամարտ մարզաձևում։
Կարիերա
2013 թվականին Սեդա Թութխալյանը Ռուսաստանի առաջնությունում ոսկե մեդալների է արժանանում թիմային առաջնությունում, անհատական բազմամարտում, հենացատկում ու զուգապայտերի վրա կատարած վարժություններում, ինչպես նաև բրոնզե մեդալ վաստակեց ազատ վարժություններում, իսկ մարմնամարզական գերանի վրա կատարած վարժություններում գրավեց յոթերորդ տեղը ։ Ավելի ուշ «Օլիմպիական հույսեր» առաջնությունում ոսկե մեդալի է արժանացել թիմի կազմում, իսկ բազմամարտում ու ազատ վարժություններում վաստակել է արծաթե մեդալներ։ Միջազգային հարթակում նրա դեբյուտը կայացել է 2014 թվականի ձմռանը, երբ նա մասնակցել է Բրազիլիայում անցկացվող համաշխարհային գիմնազիադային. այդտեղ նա թիմային առաջնությունում արժանացել է ոսկե մեդալի, ազատ վարժություններում՝ բրոնզե մեդալի, մարզական գերանի վրա կատարած վարժություններում զբաղեցրել է չորրորդ, բազմամարտում ու հենացատկում՝ հինգերորդ, իսկ զուգափայտերի վրա կատարած վարժություններում՝ ութերորդ տեղը։
2014 թվականին Ռուսաստանի առաջանությունում Սեդա Թութխալյանը հաղթել է բազմամարտում, ինչպես նաև հենացատկում ու զուգափայտերի վրա կատարած վարժություններում։ Պատանիների Եվրոպայի առաջնությունում ոսկե մեդալի է արժանացել Ռուսաստանի հավաքականի կազմում, սակայն անհատական առաջնություններում ոչ մի մեդալ չի վաստակել։ Որակավորման փուլի արդյունքներով՝ Սեդա Թութխալյանն ընտրվել է մասնակցելու 2014 թվականին Նանկինում կայանալիք Երիտասարդական օլիմպիադային, որտեղ ոսկե մեդալի է արժանացել բացարձակ առաջնությունում ։ Առանձին մարզաձևերի եզրափակիչներում արժանացել է երկու մեդալների. զուգափայտերի վրա կատարած վարժություններում ստացել է ոսկե, իսկ ազատ վարժություններում՝ արծաթե մեդալներ։
2015 թվականին Սեդա Թութխալյանն ընդգրկվել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականում։ Բաքվում կայացած Եվրոպական խաղերում դարձել է թիմային առաջնության չեմպիոն, իսկ հենացատկում արժանացել է արծաթե մեդալի։ Գլազգոյում անցկացված աշխարհի առաջնությունում թիմի հետ գրավել է չորրորդ տեղը, գերանի վրա կատարած վարժություններում եղել է վեցերորդը, իսկ անհատական բազմամարտում՝ 15-րդը։
2016 թվականի հունիսի 4-ին Բեռնում (Շվեյցարիա) Սեդա Թութխալյանը Ռուսաստանի կանանց հավաքականի կազմում (Ալիա Մուստաֆինա, Քսենյա Աֆանասևա, Անգելինա Մելնիկովա, Դարյա Սպիրիդոնովա և Սեդա Թութխալյան) դարձել է Եվրոպայի թիմային առաջնության հաղթող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:Ռուս մարմնամարզիկներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ
Շայնֆելդ
Շայնֆելդ  (Scheinfeld), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 4662 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 45.12 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝  09 5 75 157։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 18 վարչական բաժանմունքների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Akcent
Akcent (Akcent), ռումինական փոփ-խումբ։
Դոմբարովսկի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Դոմբարովսկի շրջան (Домбаровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Akcent
Պատմություն
Խումբը ստեղծվել է 1999 թվականին Ադրիան Սինեի կողմից։ Սկզբնական կազմի մեջ էր մտնում նաև Սինեի ընկերուհին՝ Ռամոնա Բարտան։ Առաջին ալբոմը թողարկվել է 2000 թվականին և անվանվել է «Senzatia» («Սենսացիա»)։ Բացի այդ «Ultima Vara» («Վերջին ամառ») երգի համար տեսահոլովակ է նկարահանվել։ Ալբոմը հաջողություն չունեցավ և 2001 թվականին Ռամոնան լքեց խումբը՝ ամուսնանալով և մշտական տեղափոխվելով ԱՄՆ։
2002 թվականին խմբի կազմի փոփոխություն տեղի ունեցավ։ Ադրիանայի փոխարեն խումբ մտան Մարիուս Նեդելկուն, Սորին Բրոտնեյը և Միխայ Գրույան։ Նրանց դեբյուտային ռումինական «In Culori» ալբոմը Ռումինիայում թողարկվեց 2002 թվականի հունվարի 10-ին։ Այն ներառում էր «Ti-am Promis» ("Ես քեզ խոստացել եմ"), «Prima Iubire» ("Առաջին սեր") և «In Culori» ("Գույնի մեջ") հիթերը։ Այդ և հաջորդ ալբոմի կոմպոզիտորը համարվում է Մարիուս Մոգան, ով այն ժամանակ դեռ սկսնակ էր, իսկ այժմ Morandi խմբի առաջատարը և ռումինացի ամենահայտնի կոմպոզիտորներից ու պրոդյուսերներից մեկն է։
Դոմբարովսկի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18687 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,19 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Akcent
Պատմություն
2003 թվականին խումբը թողարկում է «100 BPM» ալբոմը՝ «Suflet pereche» երգի հետ միասին։ Վերջինս դարձավ 2003 թվականի սիրո օրհներգը։
2004 թվականի «Poveste De Viata» («Հեքիաթ կյանքի մասին») ալբոմը համարվում է կոլեկտիվի համար ստեղծագործական նոր էջ։ Գրեթե բոլոր երգերի հեղինակը (բացի «Hey, Baby (Spune-mi)»-ից) դառնում է Play & Win խումբը։
Անգլիալեզու դեբյուտային «French Kiss with Kylie» ալբոմը թողարկվել է Եվրոպայում 2006 թվականի օգոստոսի 23-ին և ընդգրկել է 2 եվրոպական գլխավոր հիթեր «Kylie»-ին և «Jokero»-ն։ Հիթ են դառնում նաև 2007 թվականին թողարկված «King of Disco» ալբոմի «King of Disco», «Let,s Talk About It» և «Phonesex» երգերը։
2008 թվականի ապրիլին Մարիուս Նեդելկուն լքում է խումբը՝ ընտրելով մեներգչի կարիերան։ Նրա փոխարեն 2008 թվականի մայիսին խումբ է գալիս ռումինական «Bliss» ռոք խմբի էքս-մասնակից Կորնելիու Ուլիչը։ Վերջինս խմբի հետ համագործակցում է ընդամենը կես տարի (Կորնելիուի մասնակցությամբ ձայնագրվել է «Umbrela Ta» երգը)։ Նույն թվականին «Akcent»-ը նոր կազմով հանդես է գալիս Մոսկվայում՝ «Europa plus» ռադիոկայանի համերգին։
2009 թվականին խումբը թողարկում է «Fara Lacrimi» կամ «No Tears» («Առանց արցունք») նոր ալբոմը։ «Stay With Me», «On & On (When the lights go down)» և «That’s My Name» երգերը հայտնի են ինչպես Ռումինիայի ռադիոկայաններում, այնպես էլ այլ եվրոպական երկրներում։ Այդ նույն թվականին Ադրիան Սանան, խմբի հետ զուգահեռաբար աշխատելով, սկսում է մեներգչի կարիերա։ 2013 թվականին խումբը լքում են Միխայը և Սորինը։ Ադրիանը հաղորդում է խմբի պատմության նոր գլխի մասին և թողարկում է «Nu Ma Tem De Ea» սինգլը։
Հետաքրքիր փաստեր
«Akcent»-ի յուրաքանչյուր մենակատար ունի տնային կենդանի. Ադրիանն ու Սորինն ունեն կատու և շուն, Միխային՝ 4 կատու և շուն։ Բացի ռումիներենից ընկերները տիրապետում են անգլերենին, ֆրանսերենին և իսպաներենին։ Իսպաներենը կարելի է լսել «Jokero» երգի ժամանակ, իսկ ֆրանսերենը՝ «French kiss» և «La passion» երգերի ժամանակ։ Հարցազրույցներից մեկում մենակատարները խոստովանել են, որ պաշտում են հանդես գալ բաց հրապարակներում, երգել ցնցուղի տակ և երգեր գրել թուրքական բաղնիքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1999 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Քրիս Սթեփլթոն
Քրիս Սթեփլթոն (Chris Stapleton, Christopher Alvin "Chris" Stapleton, ), ամերիկացի քանթրի երգիչ և հեղինակ-կատարող ։ Քրիսը 6 երգի հեղինակ է, որոնք հայտնվել են քանթրի չարթի 1-ին հորիզոնականում , որոնցից են՝ «Never Wanted Nothing More», «Come Back Song» և Love's Gonna Make It Alright»: Գրել է ավելի քան 150 երգ։ Նրա ստեղծագործությունները կատարել են՝ Ադելը, Լյուկ Բրայանը, Թիմ Մակգրոն, Բրեդ Փեյսլին և Դիրքս Բենթլին ։ Որպես համահեղինակ համագործակցել է Վինս Գիլլի, Peter Frampton-ի և Շերիլ Քրոուի հետ ։
2015 թվականին դեկտեմբերին Քրիսը թողարկել է իր դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ «Traveller»-ը։ Այն հայտնվել է «Billboard 200»-ի 1-ին հորիզոնականում։ Սթեփլթոնը հաղթել է 2015 թվականին կայացած «Country Music Association Award» մրցանակաբաշխության հետևյալ անվանակարգերում՝ «Տարվա երգիչ» (Best Male Vocalist), «Տարվա հայտնություն» (New Artist of the Year) և «Տարվա ալբոմ» (Album of the Year for):
The SteelDrivers
2008-ից 2010 թվականներին եղել է «The SteelDrivers» խմբի մենակատարն ու կիթառահարը։ 2009 թվականին խումբը հաղթում է«International Bluegrass Music Association» մրցանակաբաշխությունում՝ ստանալով «Տարվա նորահայտ արտիստ» (Emerging Artist of the Year) մրցանակը ։ 2010 խումբն առաջադրվում է Գրեմմի 3 նոմինացիաներում (Best Country Performance by a Duo or Group with Vocal՝ «Blue Side of the Mountain» և «Where Rainbows Never Die» երգերի համար, «Best Bluegrass Album» նոմիանցիան «Reckless» ալբոմի համար) ։
Սթեփլթոնը 2010 թվականի ապրիլին լքել է «SteelDrivers » խումբը ։
Մենակատարի (սոլո) կարիերա
2015 թվականի մայիսի 5-ին թողարկվում է Քրիսի դեբյուտային «Traveller» սոլո ալբոմը ։ Ձայնագրումը տեղի է ունենում RCA Studio A ստուդիայում, որը գտնվում է Նեշվիլում ։ 2015 թվականին Սթեփլթոնը ստանում է 3 մրցանակ 2015 Country Music Association Awards-ում (Album of the Year, Male Vocalist of the Year և «տարվա նոր արտիստ» անվանակարգերում) ։ «CMA Awards» արարողության ժամանակ Քրիսն ու Ջասթին Թիմբերլեյքը միասին կատարում են նոր «Tennessee Whiskey» և «Drink You Away»  երգերը՝ Սթեփլթոնի տարբերակով ։ 2015 թվականին Սթեփլթոնը ստացավ «Տարվա արտիստ» «CMT» հեռուստաալիքի կողմից   ։ Ալբոմը հաղթեց «Academy of Country Music Award» մրցանակաբաշխության ժամանակ՝ արժանանալով «Տարվա ալբոմ» (Album of the Year) մրցանակին ։ Դառնալով 2017 թվականի լավագույն քանթրի ալբոմը՝ 2017 թվականի հունիսին այն ԱՄՆ-ում վաճառվեց մոտ 2 մլն օրինակով ։ Առաջին ալբոմն հաջողված էր և առևտրային, և ստեղծագործական առումով։ Այն զբաղեցրեց 1-ին հորիզոնականը ամերիկյան հիթ-շքերթում, իսկ 2015 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Գրեմմի 58-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ առաջադրվեց 4 անվանակարգում՝ հաղթելով դրանցից երկուսում՝ «Լավագույն քանթրի ալբոմ» և «Լավագույն քանթրի ոճի մենակատար» ։
2018 թվականին Սթեփլթոնը դարձավ Ջաստին Թիմբերլեյքի ստուդիական ալբոմի՝ «Man of the Woods»-ի համահեղինակը (ալբոմում ներառված է 3 նոր երգ)։ Ալբոմի մեջ է ներառված «Say Something» երգը, որն հայտնվել է ամերիկյան «Billboard Hot 100» հիթ շքերթի լավագույն տասնյակում  ։ 2018 թվականի հունվարի 27-ին Սթեփլթոնն 2-րդ անգամ հրավիրվեց «Saturday Night Live»  երեկոյան երաժշտական շոուին, որտեղ Սթարջիլ Սիմփսոնի հետ կատարեց երգ իր՝ «From a Room: Volume 2 » ալբոմից ։ Մարտին «Broken Halos» երգը (« From A Room: Volume 1» ալբոմից) հայտնվում է «Country Airplay» քանթրի չարթի լավագույն հորիզոնականներում ։
Անձնական կյանք
Սթեփլթոնն ամուսնացած է երաժիշտ Մորգան Սթեփլթոն-Հեյզի հետ ։ Զույգը հանդիպել է հրատարակչությունում աշխատելիս ։ Նրանք ունեն 2 երեխա և ապրում են Նեշվիլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկայի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Ռիու Վերմելյուի գավառ
Ռիու Վերմելյուի (Microrregião do Rio Vermelho), գավառ Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 92 899 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 20 205,983 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,6 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի գավառներ
Բալոնյա
Բալոնյա  (Balogna), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A028։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 128մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 64 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 39-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 60,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 49,0 %)։ 39 աշխատունակ բնակիչներից 35-ը աշխատում էին (23 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 4-ը (3 տղամարդ և 1 կին)։ 25 անգործունակ մարդկանցից 11-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հարավային Եգեյան կղզիներ
Աշխարհագրություն
Հարավային Եգեյան կղզիների տարածքը՝ 5,285.99 քառ. կմ. է։
Վարչական բաժանում
Այս պերիֆերիան կազմավորվել է 1987-ին։ Մարզը վարչականորեն բաժանված է 13 տարածաշրջանային միավորի (նոմի) ՝
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հունաստանի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Հունաստանի պերիֆերիաներ Կատեգորիա:1987 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Հունաստանի վարչական շրջաններ Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Հունաստանի ավանդական աշխարհագրական բաժանում Կատեգորիա:Եվրոպայի տարածաշրջաններ Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Բեթհովենը (քանդակ)
Բեթհովենը, Լևոն Մուրադովի դիմաքանդակներից, որում զգացվում է Բեթհովենի խռովահույզ հոգին, անհանգիստ, որոնող, եռուն խառնվածքը։
Նկարագրություն
Բարձրաքանդակում դիմագծերն ունեն հուզված, անհանգիստ արտահայտություն, որպիսի վիճակ նրան ուղեկցել է ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Կարելի ենթադրել, որ հեղինակն երաժշտին կերպավորել է ստեղծագործական երկունքի պահին։ Մուրադովն օգտագործել է Օգյուստ Ռոդենի հաճախակի նիրառած մեթոդը` դեմքի կեսը թողնելով քարի անմշակ զանգվածում` ֆակտուրային զանազանություն ստեղծելու նկատառումով։ Դրա շնորհիվ երաժշտի դիմագծերի արտահայտությունն ավելի ցայտուն է դարձել, չնայած ֆոնն իր ծավալով մասամբ ճնշող է։
Մտահղացում
Ամենայն հավանականությամբ այս բարձրաքանդակի մտահղացման առիթ են տվել եվրոպական արվեստում գոյություն ունեցող մի քանի ռելիեֆներ Մաքս Քլինգերի, Ֆրանց Շտուկի, Բսւրդելի հեղինակությամբ։ Չի կարելի ասել, Մուրադովի գործը դրանցից մեկնումեկի կրկնողությունն է։
Կերպարի մշակման ոճ
Ընդհանրացումներով մշակված այս գլխաքանդակը կատարումով նորություն չէ, մանավանդ որ եվրոպական քանդակագործության մեջ կան հանճարեղ կոմպոզիտորին նվիրված այս կարգի գործեր, սակայն հայ արվեստագետը նույնպես ստեղծել է ուշագրավ գործ։ Չկա գեղարվեստական միջոցների նորություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Լևոն Մուրադովի նկարներ Կատեգորիա:Հայաստանի ազգային պատկերասրահի նկարներ
Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո
Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո (Enriqueta Estela Barnes de Carlotto, հոկտեմբերի 22, 1930, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի իրավապաշտպան, «Պլասա դե Մայո»-ի տատիկների ղեկավարը ։
Կենսագրություն
Էնրիկետա Էստելա Բուրնեսը (հետագայում՝ Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո) ծնվել է 1930 թվականին Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսում՝ անգլիական ծագումով ընտանիքում։
1940 թվականին նա իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լա Պլատա, իսկ 1950 թվականից դարձել տեղի հիմնական դպրոցներից մեկի ուսուցիչ։
Նրա մի դուստրը՝ Լաուրա Էստելա Կարլոտտոն եղել է Լա Պլատայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ուսանող և պերոնիստների երիտասարդական շարժման անդամ։
Էստելա Բարնես դե Կարլոտտոն ակտիվ գործունեություն է ծավալում որպես իրավապաշտպան և տարբեր քաղաքական հարթակներում պաշտպանում արգենտինացի և իսպանախոս կանանց շահերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:1830 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Բուենոս Այրես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կին իրավապաշտպաններ
Elbit Hermes 90
Elbit Hermes 90, կարճատև, մարտավարական, հետախուզային առաքելությունների համար նախատեսված ԱԹՍ, նախագծվել է իսրայելական Elbit Systems կազմակերպության կողմից։
Հետազոտողների կարծիքով Hermes 90 ԱԹՍ-ն նախագծվել է IAI I-View և ավելի ուշ BAE Skylynx II սարքերի հիման վրա, ավելի ուշ այս սարքերի սեփականութայն իրավունքը անցել է Elbit Systems կազմակերպությանը ։ Առաջին անգամ սարքը ցուցադրվել է Փարիզի ավիացուցահանդեսում 2009 թվականի հունիսին։ Առաջին փորձնական թռիչքը կատարել է 2009 թվականի սեպտեմբերին։ Elbit Systems-ը նաև ցուցադրել է այս ԱԹՍ-ն Հնդկաստանում անցկացվող Defexpo 2014 ցուցահանդեսում ։
Hermes 90-ի թռիչքի առավելագույն տևողությունը կազմում է մոտ 15 ժամ, իսկ հեռավորությունը 150 կմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անօդաչու օդանավեր Կատեգորիա:Իսրայելի անօդաչու օդանավեր
Կիրխենդեմենրոյթ
Կիրխենդեմենրոյթ (Kirchendemenreuth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 888 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 39,30 կմ2 տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ ̀09 3 74 128։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Վարդկակաչ Յուլիայի
Վարդկակաչ Յուլիայի, շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող սոխուկավոր, լուսասեր, չորադիմացկուն ու ցրտադիմացկուն բազմամյա բույս, որը տարածված է Արարատյան դաշտում և Հայաստանի մի շարք շրջաններում։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
Բույսի ծաղկապատը խոշոր է, պսակաթերթիկները հասնում են 2,5-4,5 սմ երկարության, վառ կարմիր են՝ հիմքում սև, դեղին եզրաշերտ ունեցող բծով։ Առէջաթերթիկները սև են, մերկ։ Սուխուկը համեմատաբար խոշոր է՝ 2,5-3 սմ տրամագծով, թաղանթը ներսի կողմից խիտ թաղիքանման մազմզուկապատ է։ Ծաղկակիրը հասնում է 20—40 սմ բարձրության և ավարտվում է մեկ ծաղկով։ Սոխուկավոր բազմամյա է, ծաղկում է ապրիլ-հունիս ամիսներին։ Տարածված է Արարատյան դաշտում և Հայաստանի մի շարք այլ շրջաններում։ Յուլիայի վարդկակաչը ներկայումս մշակության մեջ լայնորեն տարածված տեսակների սկզբնաղբյուրներից մեկն է համարվում։
Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, աճում է չոր, քարքարոտ լանջերում, սակայն լավ է ծաղկում սննդանյութերով հարուստ, փուխր, օդաթափանց և ջրաթափանց ավազակավային ստրուկտուրային հողերում։ Բավականին կրասեր է։ Յուլիայի վարդկակաչի տարածման սահմանը նույնպես ներկայումս մեր հանրապետությունում արագորեն կրճատվում է։ Պատճառը սոխերով բույսի հավաքումն է։ Մշակության մեջ մտցնելը կնպաստի այս տեսակի պահպանության գործին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ծաղկաբույսեր Կատեգորիա:Շուշանազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Սնուփի
Սնուփի (Snoopy՝ սիրալիր), Բինգլ ցեղատեսակի մտացածին շուն, որը Peanuts կոմիքսի հայտնի կերպարն է։ Կերպարը ստեղծվել է նկարիչ Չ. Շուլցի կողմից։ Կերպարը առաջին անգամ կոմիքսում հայտնվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Ռուսաստանում Սնուփիի մասին կոմիքսները լույս են տեսել մանկական «Ցուցակ» շաբաթաթերթում։
Կոմիքսներ
Կերպարը առաջին անգամ կոմիքսում հայտնվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Սկզբում Շուլցը ցանկանում էր կերպարին անվանել Սնիֆֆի, բայց հետո իմանում է, որ այդ անունը արդեն օգտագործվել է մեկ այլ կոմիքսում։ Սկզբի կոմիքսներում այդքան էլ հասկանալի չէր՝ ում է պատկանում Սնուփին, սակայն հաջորդող կոմիքսներից պարզ է դառնում, որ Սնուփին կոմիքսի գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Չարլի Բրաունի շունն է։ Սկզբում Սնուփին նման էր սովարական մի շան (նրա մտքերը բավականին պարզ էին, օրինակ՝ ուտելիք), իսկ հետո նա իրեն սկսեց բացահայտել, և չնայած այն բանին, որ նա ձայն չէր հանում՝ մնացած հերոսները նրան հասկանում էին։ Սնուփիի հետաքրքրություններից մեկը Լև Տոլստոյի Պատերազմ և խաղաղություն վեպի ընթերցումն էր՝ օրական մեկ բառի արագությամբ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Իլեկի շրջան
Իլեկի շրջան (Илекский район, Елек ауданы, Elek aýdany), վարչական և մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում, այդ մարզի 35 շրջաններից մեկը։ Զբաղեցնում է 3700 կմ2 տարածք։ Վարչական կենտրոնը Իլեկ գյուղն է։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանում բնակվում էր 28755 մարդ, ընդ որում՝ նրանց 38,8 տոկոսը ապրում էր շրջկենտրոնում։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ֆունդուխլի (գետ)
Ֆունդուխլի, գետակ Կուրի ավագանամ, նրա աջակողմյան Ձեգամ վտակի ձախ օժանդակը։ Հոսելով այժմյան Ադրբեջանի Գետաբեկի շրջանի Սարատովկա Նոր, նախկին Ֆունդուխլի գյուղի մոտով՝ միանում է Ձեգամ գետին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր Կատեգորիա:Գետաբեկի շրջան
KitKat
KitKat (ՔիթՔաթ)՝ շոկոլադային սալիկներ՝ «Nestlé» ընկերության կողմից։ Արտադրողն ԱՄՆ սահմաններից դուրս «Nestlé»-ն է, իսկ և երկրի տարածքում՝ «Hershey»-ը։
Պատմություն
KitKat առևտրային ապրանքատեսակը ստեղծվել է Rowntree շոկոլադային ընկերության կողմից։
1935 թվականի սեպտեմբերին՝ Rowntree’s գործարանում՝ Նյու Յորքում, առաջին անգամ ստեղծվեց Rowntree’s Chocolate Crisp անվամբ ապրանքատեսակ (crisp ճռճռան)։ Սկզբում այն ներառում էր 4 շոկոլադային սալիկներ՝ ճռճռան խորիզով, միավորված մեկ սալօջախում՝ լանչային արկղի չափսով։ 1937 թվականին ապրանքատեսակը ստացավ KitKat Chocolate Crisp անվանումը։
1989 թվականին շվեյցարական Nestlé-ն գնեց Rowntree ընկերությունը, և նոր տերը միանգամից սկսեց շուկայում ակտիվորեն առաջ մղել բրենդը։ 1990-ականներին Nestlé-ն Ասիայում և Արևելյան Եվրոպայում զբաղվում էր KitKat-ի հայտնիությամբ և շատ շուտով առևտրային ապրանքատեսակը դարձավ երկրորդը իր հայտնիությամբ՝ զիջելով Mars-ին, բայց Միացյալ Թագավորությունում՝ KitKat-ի հայրենիքում, Nestlé-ն չէր օգտագործում ռիսկային շուկայաբանական քաղաքավարություն, բացի այն շրջաններից, որտեղ սալիկները կարող էին ունենալ ոչ սովորական համ՝ արախիսենուց մինչև կանաչ թեյ։
Բայց 1999 թվականին ֆիրման որոշեց փոփոխություններ կատարել։ Nestlé-ն հրատարակեց նոր մեծ KitKat Chunky։ Դրա հայտնիությունը անգամ մեծ էր սպասելիքներից, այնպես որ գործարանները հազիվ էին հասցնում իրացնել խանութների պատվերները։ Բայց ավելի ուշ Chunky KitKat-ի վաճառքի ցուցանիշներն նվազեցին, ինչպես նաև «դասական» KitKat-ի գնորդները նույնպես սկսեցին հրաժարվել KitKat-ից։ Ծախսը չբավարարեց Double Cream նոր ծրագիրը։ Nestlé-ն որոշեց խնայել KitKat-ի վրա կատարվող ծախսերը՝ քչացնելով գովազդը և շոկոլադի պարունակությունը սալիկի մեջ, որոնք չէին կարող չիջացնել գնորդների պահանջարկը։ Ֆինանսական խնդիրներն լուծելու համար Nestlé ընկերությունը որոշեց միանգամից մեծացնել շոկոլադային սալիկների տեսակները։ Շվեյցարական կոնցեռնը ընդունեց ստրատեգիական միտքը մտածելով, որ հրապարակելով ապրանքի տարատեսակություններ ավելի էժան է, քան բրենդի նոր անծանոթ գնորդներին գովազդներ ցուցադրելը։
2003 թվականին սկսվեց KitKat-ի նոր տեսակների արտադրությունը։ Մեկ տարի անց շուկայում արդեն առկա էին KitKat-ի տարատեսակություններ։ Ամառային շրջանում արտադրվել էին ելակով, մանգոյով, կաթի սերուցքով և անտառային հատապտուղներով KitKat-ներ։ Ձմեռային շրջանում վաճառվում էին «Սուրբ ծննդյան փուդինգ»-ը և «Տիրամիսուն՝ գինով ու մասկարպոնե պանրով»։ Իրենց քաշին հետևողների համար ստեղծվեց հատուկ քիչ ածխաջրային KitKat։
Բրիտանական շուկայում KitKat-ի մի քանի տեսակներ հայտնվեցին, որոնք մեծ պահանջարկ էին ներկայացնում ուրիշ երկրներում (Լիմոն-յոգուրտային սալիկը՝ ճանաչված Գերմանիայում)։ Այդ շուկայաբանական քայլը ընկերության համար շատ թանկ չէր։ Հարկավոր էր միայն փոխել բաղադրատոմսերը, գնել նոր բաղադրատարրեր և աշխատել նոր տեսքի վրա։
2005 թվականին սկսվեցին տարածվել գաղափարներ, որ «սալիկները քաղցր են և համով տարօրինակ»։ Գնորդները չէին ցանկանում 2-րդ անգամ գնել էկզոտիկ համեր, և նոր KitKat-ի մնացորդները լցնում էին քաղցավենիքի մեջ՝ ամբողջ Մեծ Բրիտանիայում։ Խանութները սկսեցին սալիկներ վաճառել մեծաքանակ զեղչերով (90 %-ի հասնող) և երբեմն պահանջում էին անգամ Nestlé ընկերությանը վերցնել մնացորդները, քանի որ եթե դրանք նույնիսկ այդպիսի գներով չէին վաճառում, ստիպված խանութներն այն թափում էին։ Մրցակից հրուշակային բրենդներն՝ Mars-ը, Twix-ը և Snickers-ը, խանութների տնօրենների խոսքերով, համոզում էին նրանց KitKat-ը տեղափոխել գլխավոր վայրերից դեպի էժանացած ապրանքների վայրը։
ACNielsen-ի հաշվարկներով, 2005 թվականին KitKat-ի ընդհանուր վաճառքը ընկել է 16,8 % տոկոսով՝ 260 միլիոն ֆունտով։ 2005 թվականի աշնանը Nestlé-ի տնօրենները աշխատանքից ազատեցին մի շարք մենեջերների իրենց չգոհացնելու համար և բերեցին նորերին՝ ցանկանալով բարձրացնել KitKat ապրանքանիշի համբավը։
Ի սկզբանե կազմակերպեցին հեռախոսային գծի ներկայությունը՝ նոր համերի հանդեպ անգոհանակության պատճառների բացահայտման համար։ Շատ գնորդներ զանգում էին և ասում, որ չէին կարողանում բազմատեսակ KitKat-ների մեջ գտնել «դասական»-ը։ Մի քանի շաբաթվա ընթացքում էկզոտիկ նորություններն անհետացան խանութներից։ Դեռ վաճառվում էին կարամելն ու տիրամիսուն՝ ունենալով մեծ պահանջարկ։ Նոր ծրագիրը նաև ուներ կարգախոս «Ընդմիջում արա, կեր KitKat»։
Բնութագիր
Սալիկների բաղադրության մեջ մտնում է կաթնային շոկոլադը և ճռճռան վաֆլին։
Բաղադրություն
Շաքարավազ, չոր կաթ, կակաո-յուղ, ալյուր, մանրած կակաո, հրուշակային ճարպ, էմուլսիա գոյացնող (սոյայի լեցիտին, E476), խմորիչ, փխրեցուցիչ (նատրիումի հիդրոկարբոնատ), ալյուրն մեծացնող (Կալցիումի սուլֆատ), աղ, օսլա, արոմատիզատոր (վանիլին)։
Տարատեսակություն
Ռուսաստանում գոյություն ունեն հետևյալ տեսակի սալիկներ.
Աշխարհում գոյություն ունի 160 տեսակի KitKat։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոկոլադ Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Կոնֆետ
Փերիս Հիլթոն
Փերիս Ուիթնի Հիլթոն (Paris Whitney Hilton, )՝ ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի, երգերի հեղինակ, մոդել և դիզայներ։
Փերիս Հիլթոնը իր նախնիներից ժառանգել է աշխարհի խոշորագույն հյուրանոցային ցանցը՝ «Hilton Hotels» : Նա առավել հայտնի դարձավ «The Simple Life» ռեալիթի շոուում (2003—2007), որտեղ նա խաղում էր իր ընկերուհու՝ Նիկոլ Ռիչիի հետ։