cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նուշիկ Միքայելյան
Մեջբերումներ Նուշիկ Միքայելյանի մասին
«Նուշիկ Միքայելյանի բանաստեղծությունները պարտադրում են վստահությամբ խոսել իրենց մասին։ Վստահությամբ ու հարգանքով։ Վստահությամբ՝ ապրումների ու զգացումների անկեղծության, ակնհայտ ձիրքի համար, հարգանքով՝ բանաստեղծի իր շիտակ ու անխառն նկարագրի համար»։
Յուրի Խաչատրյան
Գրականագետ, արվեստաբան
Ստեղծագործություններ
«Ռեքվիեմ» շարքից
Խորհուրդն է երկյուղի,
Մկրտումը միջակության,
Նահանջը զորավարների
Աստծո դիմակի տակ
Արծիվների մորթ է,
Եվ մտրակո՛ւմ խնձորենու...
...Իսկ ես՝ Աստվածավախս,
Բանաստեղծ եմ
Եվ կառափնարանս եմ հրդեհում հիմա
Աստծո դիմակը պատռելուց առաջ։
2010 թ.
«Հրդեհ»
Ինձ ստիպեցին չափերս փոխել
և տեղավորվել...ասենք թե
փոքրիկ լուցկու տուփի մեջ...
...Իսկ հետո, նրանք
որ մեր քաղաքում, որտեղից - որտեղ
Առանց կրակի հրդեհ բռնկվեց։
2006 թ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ
Մարի-Քլեր Մաթիպ
Կենսագրություն
Մարի-Քլեր Մաթիպը ծնել է 1938 թվականին Էսեկա համայնքում։ Նրա հայրը եղել է ցեղի առաջնորդ և տարբեր կանանցից ունեցել է տասնհինգ երեխա։ Մարի-Քլերը սկզբում ուսանել է տանը, այնուհետև հաճախել է տեղական դպրոց, որից հետո սովորել է Դուալայում գտնվող աղջիկների դպրոցում, որտեղ գրել է «Նգոնդա» վեպը։ 1956 թվականին հաղթել է «Elle» ամսագրի և Էյր Ֆրանսի հայտարարած մրցույթում, ինչը նրան հնարավորություն է  ընձեռել ճամփորդել Ֆրանսիա, որտեղից վերադարձել է մեկ տարի անց։ 1958 թվականին Յաունդեում ավարտել է Lycée Général Leclerc բակալավրիատը։ Հետագայում Մոնպելիեի համալսարանում ուսանել է արվեստ և  աստվածաբանություն, Սորբոնի համալսարանում՝ փիլիսոփայություն, հոգեբանություն և սոցիոլոգիա՝ ստանալով դոկտորի աստիճան ։
Մաթիպը երիտասարդ կամերունցիների համար ստեղծել է «Les beaux Samedis» ռադիոհաղորդումը և վարել է այն ։
Մարի-Քլեր Մաթիպն ամուսնացել և ունեցել է հինգ երեխա։ Նրա ավագ դուստրը՝ Մա Տեժոմաե Դևին (ծննդյան անունը՝ Էսթեր Դոբոնգ՛Նա Էսսիեն, հայտնի է նաև որպես Էսթա Դիվայն, Էսթա և Մատաժի), երգիչ, երաժիշտ, հոգևոր առաջնորդ, յոգայի ուսուցիչ, ֆրանսիացի կատարող Princess Erika-ն, Մարի-Քլերի հանգուցյալ դուստր Էվան (հայտնի է որպես քույր Հյուվան) և կրտսեր դուստրը՝ Էգան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կամերունցի վիպասաններ Կատեգորիա:Կամերունցի կին գրողներ
Տրոնժե
Տրոնժե (Tronget), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Մոնտե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03292։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 933 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 592 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 404-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 188-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,1 %)։ 404 աշխատունակ բնակիչներից 357-ը աշխատում էին (200 տղամարդ և 157 կին), անաշխատանք էին 47-ը (28 տղամարդ և 19 կին)։ 188 անգործունակ մարդկանցից 29-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 92-ը թոշակառու, 67-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերգեյ Բախրուշին
Սերգեյ Վլադիմիրովիչ Բախրուշին (Серге́й Влади́мирович Бахру́шин, ), խորհրդային պատմաբան։ Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր (1927), ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1939), Ուզբեկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1943), ՌՍՖՍՀ ՄԳԱ իսկական անդամ (1945)։
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1904)։ Ուսումնասիրել է Սիբիրի ժողովուրդների և ռուս, պետության 16–17-րդ դարեր սոցիալտնտեսական պատմությունը։ Մասնակցել է նաև միջնակարգ և բարձրագույն դպրոցների համար ԽՍՀՄ պատմության դասագրքերի, «Դիվանագիտության պատմության» (1941, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1942) ստեղծմանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Ուզբեկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ‎ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ
Մոսթենինգ
Մոսթենինգ (Moosthenning), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 6 գյուղական համայնքների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մերի Դինյամ
Մերի Էլլա Դինյամ (Mary Dignam, ծննդյան անունը՝ Մարի Էլլա Ուիլյամս, ), կանադացի նկարիչ, ուսուցիչ, արվեստի կազմակերպիչ, Կանադայի կանանց արվեստի ասոցիացիայի (WAAC) հիմնադիր և առաջին նախագահ։
Կենսագրություն
Մերի Էլլա Ուիլյամսը ծնվել է Կանադայի Օնտարիո նահանգի Պորտ Բուրվել համայնքում։ Արվեստի դասեր է առել Օնտարիո նահանգի Լոնդոն քաղաքի Արվեստի և դիզայնի արևմտյան դպրոցում։ 1886 թվականին մեկնել է Նյու Յորք քաղաք, մասնակցել Նկարիչ-ուսանողների լիգայի դասընթացներին, այնուհետև մեկնել Փարիզ, մասնակցել նկարիչներ Ռաֆաել Կոլլենի (1850-1916) և Լյուկ Օլիվիեր Մերսոնի (1846-1920) դասընթացներին ։
1886 թվականին Դինյամը հիմնադրել է Կանանց արվեստի ակումբը, որը հետագայում վերաճեց Կանադայի կանանց արվեստի ասոցիացիայի։ Իր նախագահության տարիներին (1887-1913, 1935-1938) Դինյամը Կաբոտի հիշատակի ճաշի սպասքի արտադրության շարժիչ ուժն էր։ Այն ձեռքով ստեղծված ութ կերակրատեսակի համար նախատեսված, 24 կտոր ճաշի սպասքի հավաքածու է, որը ներկայացնում է կանադական թեմաներ, որոնք պատրաստել էին Կանադայի կանանց արվեստի ասոցիացիայի անդամները Ջոն Կաբոտի Կանադայի հայտնաբերման 400-ամյակի կապակցությամբ ։
1891 թվականին, Կանադա վերադառնալուց հետո, Մերին դասավանդել է Տորոնտոյի Կանանց արվեստի դպրոցում, այնուհետև ՄաքՄասթեր համալսարանի Կանանց Մուլտոն քոլեջում կազմակերպել է արվեստի ստուդիաներ։ 1898 թվականին Համայնքների պալատի խոսնակի տիկնոջ՝ Լեդի Էդգարի հետ Համայնքի և Սենատի անդամների համար կազմակերպել է 1000 դոլար բաժանորդագրություն սպասքի համար, որը պաշտոնապես ներկայացվեց Լեդի Աբերդին՝ նրա ամուսնու Կանադայի գլխավոր նահանգապետ նշանակվելու կապակցությամբ ։ Հետագայում նա օգնեց կազմակերպելու Կին նկարիչների և քանդակագործների միջազգային ընկերությունը և 1900 թվականին կազմակերպեց կանանց առաջին միջազգային արվեստի ցուցահանդեսը։
Դինյամը եղել է Մոնրեալի արվեստի ասոցիացիայի (1886-1931), Օնտարիոյի նկարիչների միության (1883-1912), Կանադայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի (1883-1924), Տորոնտոյի արդյունաբերական ցուցահանդեսի (1891-1900) անդամ։ Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Կանադայում և Նյու Յորքում, Լոնդոնում, Փարիզում և Չիկագոյում ։
Մահ
Մերի Դինյամը մահացել է 1938 թվականին Տորոնտոյում։
Symphony
«Symphony», բրիտանական Քլին Բենդիթ դասական քրոսովեր երաժշտական խմբի երգ՝ շվեդ երգչուհի Զառա Լարսոնի մասնակցությամբ։ Այն Քլին Բենդիթի երկրորդ՝ «What Is Love?» (2018) ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլն է։ Երգը նաև թողարկվել է որպես Լարսոնի երկրորդ՝ «So Good» (2017) ստուդիական ալբոմի վեցերորդ սինգլ ։ Սինգլը գլխավորել է UK Singles Chart-ը, դառնալով Լարսոնի առաջին և Քլին Բենդիթի երրորդ երգը, որը կարողացել է զբաղեցնել այս չարթի առաջին հորիզոնականը։ Մեծ Բրիտանիայից դուրս, սինգլը նաև գլխավորել է Լարսոնի հայրենի Շվեդիայի, ինչպես նաև հարևան Նորվեգիայի չարթերը։
2020 թվականի հուլիսի դրությամբ երգի երաժշտական տեսահոլովակը ՅուԹյուբում ավելի քան 957 միլիոն դիտում է հավաքել ։
Կենդանի ելույթներ
Այս երգով իրենց առաջին կենդանի ելույթը Քլին Բենդիթը և Լարսոնը ունեցել են «The Voice UK»-ում 2017 թվականի մարտի 18-ին ։
2017 թվականի ապրիլի 7-ին դրան հետևել է ելույթը «Ջիմի Ֆելոնի երեկոյան շոու» հեռուստաշոուում ։
Նկատելի օգտագործում
Երգի մշակված տարբերակն օգտագործվել է BBC-ի «Սուրբ Ծնունդ 2017» (Christmas 2017) կարճամետրաժ ֆիլմում։ Այն հեռարձակվել է BBC One-ով 2017 թվականի դեկտեմբերի ընթացքում ։
Հավաստագրումներ
!scope="col" colspan="3"| Սթրիմինգ
Հյու Բոնևիլ
Հյու Բոնևիլ (Hugh Bonneville, ամբողջական անունը՝ Հյու Ռիչարդ Բոնևիլ Վիլյամս Hugh Richard Bonneville Williams, ), թատրոնի, կինոյի, հեռուստատեսության և ռադիոյի անգլիացի դերասան։ Նկարահանվել է ավելի քան 80 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, այդ թվում՝ «Բժիշկ Ժիվագո», «Անգլիացի վարսավիր», «Նոթինգ Հիլ», «Ֆրանկենշտեյն Մերի Շելլի», «Դաունթոնի աբբայություն», «Պուարո Ագաթա Քրիստի», «Դոկտոր ով», «Սպանություն Միդսոմերում»։
Կենսագրություն
Սովորել է Լոնդոնի դրամատիկական արվեստի ակադեմիայում (Webber Douglas Academy of Dramatic Art)։
Պետր Կորդա
Պետր Կորդա (Petr Korda, ծնվել է 1968 թվականի հունվարի 23-ի, Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։ Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնության մենախաղի (1998 թվական) և տղամարդկանց զուգախաղի (1996 թվական) մրցաշարերի հաղթող, Մեծ Սաղավարտի գավաթի հաղթող 1993 թվականին։ 1998 թվականին որակազրկվել է դոպինգի օգտագործման համար։
Հյու Բոնևիլ
Կենսագրություն
1998 թվականին Հյու Բոնևիլն ամուսնացել է Լուլու Էվանսի հետ։ Նրանք ունեն մեկ որդի՝ Ֆելիքսը։
Մրցանակներ
«Այրիս» ֆիլմում Ջոն Բեյլի դերը կատարելու համար արժանացել է BAFTA մրցանակի՝ երկրորդ պլանի տղամարդու լավագույն դերակատարման համար և 2002 թվականին ստացել է «Նոր տաղանդ» մրցանակ Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ ։
Պետր Կորդա
1990-1993 թվականներ
1990 թվականին Կորդան իր առաջին հաղթանակն է տանում համաշխարհային թենիսի առաջին տասնյակի թենիսիստի նկատմամբ։ Դա տեղի է ունենում Ֆիլադելֆիայի մրցաշարում, որտեղ քառորդ եզրափակիչում նա հաղթում է աշխարհի 10-րդ ռակետ Ջեյ Բերգերին։ Սակայի գքխավոր հաջողությունների նա հասնում է կրկին զուգախաղում։ Սկզբում Շմիդի հետ հաղթում է ATP «Մասթերս» շարքի Մոնտե Կարլոյի մրցաշարում, ամենահեղինակավորը նոր կազմավորված ATP տուրում, իսկ այնուհետև, Գորան Իվանիշևիչի հետ միասին, հեսնում է մինչև Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչ, ճանապարհին առավելության հասնելով երեք «դասակարգված» զուչգերի նկատմամբ, այդ թվում աշխարհի առաջին զույգ Ռիկ Լիչին և Ջիմ Պյուին։ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունից հետո նա բարձրանում է զուգախաղի դասակարգման աղյուսակի 10-րդ հորիզոնական։
1991 թվականը Կորդայի համար դառնում է առավել հաջողակ մենախաղում։ Նա հինգ անգամ խաղում է ATP մրցաշարերի եզրափակիչներում և նրանցից երկուսում հաղթանակ է տանում՝ Նյու Հեյվենում և Բեռլինում։ Այդ նույն մրցաշարերում նա հաղթում է նաև զուգախաղում։ Մրցաշրջանի ընթացքում նա չորս անգամ առավելության է հասնում առաջին տասնյակի թենիսիստների նկատմամբ, այդպիսի երկու հաղթանակ տանելով Մոնրեալի ATP «Մասթերս» շարքի եզրափակիչի ճանապարհին։ Արդյունքում, նա մրցաշրջանի վերջում առաջին անգամ մտնում է մենախաղի ուժեղագույն տասնյակի մեջ։ 1992 թվականին նա հաղթում է մենախաղի երկու մրցաշարերում և, չհանդիպելով ոչ մի «դասակարգված» մրցակցի, հասնում է մինչև Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչ, որտեղ զիջում է աշխարհի առաջին ռակետ Ջիմ Կուրիեին։ Մրցաշրջանի վերջում նա խաղում է միանգամից երկու ամփոփիչ մրցաշարերում՝ ATP Աշխարհի առաջնությունում և Մեծ Սաղավարտի գավաթում։ Երկու դեպքում էլ նրան չի հաջողվում դուրս գալ քառորդ եզրափակիչ, սակայն նա մրցաշրջանն ավարտում է դասակարգման աղյուսակի 6-րդ հորիզոնականում։ Բացի դրանից, նա Չեխոսլովակիայի հավախականի հետ միասին հասնում է մինչև Աշխարհի թիմային գավաթի եզրափակիչ, մենախաղային և զուգախաղային յոթ հանդիպումներում տանելով հինգ հաղթանակ։
Հյու Բոնևիլ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ
Պետր Կորդա
1990-1993 թվականներ
1993 թվականին Կորդան հաղթում է զուգախաղի երեք մրցաշարերում, նրանցից երկուսը շարքում և Ստեֆան Էդբերգի հետ հասնում է մինչ Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչ։ Մենխաղում նա դուրս է գալիս Ավստրալիայի բաց առաջնության քառորդ եզրափակիչ և ԱՄՆ բաց առաջնության չորրորդ շրջան, երկրորդ տարին անընդմեջ իրավունք նվաճելով մասնակցելու Մեծ Սաղավարտի գավաթում, որը նա անսպասելիորեն հաղթում է, հերթականությամբ առավելության հասնելով Ալեքսանդր Վոլկովի, Սերխի Բրուգերայի, Փիթ Սամփրասի և Միխաել Շտիխի նկատմամբ։ Այդ մրցաշարը Կորդայի համար դառնում է այդ մրցաշրջանում շահած միակ մենախաղային մրցաշարը։
1994-1998 թվականներ
1994 և 1995 թվականներին Կորդային չի հաջողվում հաղթել ոչ մենախաղային, ոչ զուգախաղային մրցաշարերում։ Նա երկու անգամ հասնում է մենախաղի եզրափակչի և երեք անգամ՝ զուգախաղի։ 1995 թվականի կեսերին նա, չնայած որ շարունակում է առանձին խաղերում կանոնավորապես հաղթել համաշխարհային թենիսի էլիտայի ուժեղագույն ներկայացուցիչներին, ինքն անձամբ իջնում է հարյուրյակի երկրորդ կեսը՝ մայիսի վերջին նա զբաղեցնում է դասակարգման աղյուսակի 60-րդ հորիզոնականը։ Զույգերում նա 1994 թվականի երկրորդ կեսն անց է կացնում առաջին հարյուրյակի սահմաններից դուրս։
Կորդայի նոր առաջընթացը սկսվում է ճողվածքի հեռացման վիրահատությունից հետո, որից նա տառապում էր նախորդ տարիներին, 1996 թվականի հունվարին, երբ նա կրկին հաղթում է Դոհայի մրցաշարի մենախաղում, իսկ այնուհետև Ստեֆան Էդբերգի հետ զույգով հաղթում է Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, ճանապարհին պայքարից դուրս թողնելով երկու «դասակարգված» զույգի։ Դրանից հետո, նա կարիերայում երկրորդ անգամ դուրս է գալիս Աշխարհի թիմային գավաթի եզրափակիչ, մենախաղում հաղթանակի հասնելով չորս խաղից չորսում և զուգախաղում երկու հաղթանակ տանելով երեք խաղերում։ Այնուամենայնիվ, եզրափակիչում չեխերը զիջում են շվեյցարացիներին։ Կորդան մրցաշրջանն ավարտում է 30 ուժեղագույն թենիսիտների շարքում ինչպես մենախաղում, այնպես էլ զուգախաղում։
1997 թվականին Կորդան չորս անգամ հասնում է մինչև մրցաշարերի մենախաղի եզրափակիչ և հաղթում է նրանցից մեկում՝ Շտուտգարտում։ Այդ հաղթանակից հետո նա վերադառնում է ATP դասակարգման առաջին տասնյակ։ 1998 թվականը նա սկսում է երկու անընդմեջ հաղթանակով՝ Դոհայում և Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, որից հետո բարձրանում է վարկանիշային աղյուսակի երկրորդ հորզոնական։ Նա երրորդ անգամ հասնում է Աշխարհի թիմային գավաթի եզրափակիչ, հաղթելով մենախաղի իր չորս խաղերից երեքում։ Մրցաշրջանի ընթացքում նա չորս անգամ հնարավորություն ուներ զբաղեցնել վարկանիշային աղյուսակի առաջին հորիզոնականը, սակայն ոչ մի անգամ չկարողացավ իրացնել այդ հնարավորությունը։
1998 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի ընթացքում Կորդայի մեզի անալիզում հայտնաբերվում է նանդրոլան արգելված դեղամիջոցը։ Տարվա վերջին Կորդան, ով պնդում էր, որ չի օգտագործել նանդրոլոնը, Թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի (ITF) կողմից որակազրկման է ենթակվում մեկ տարով, սակայն նրանից հետո, երբ որակազրկման ժամկետն ավարտվում է, չի կարողանում վերականգնել մրցաշարերում լիակատար մասնակցությունը և ավարտում է մարզական կարիերան ։
Անձնական կյանք
Պետր Կորդան ամուսնացած է չեխ նախկին թենիսիստհուհի Ռեգինա Ռայխրտովայի հետ (ամուսնությունում Կորդովա)։ Կորդա զույգն ունի երեք երեխա՝ դուստրեր Ջեսիկան և Նելին զբաղվում են գոլֆով (Ջեսիկան Պրոֆեսիոնալ գոլֆի կանանց ասոցիացիայի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ հաղթողներից մեկն է ), իսկ որդին՝ Սեբաստիանը, գնացել է ծնողների հետքերով, հրապուրվելով թենիսով ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 23 ծնունդներ Կատեգորիա:Չեխ թենիսիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն
Մարիա ալ-Կիբտիա
Մարիա բինթ Շամուն ալ-Կիբտիա (مارية القبطية, ), Մուհամմադ մարգարեի կինը, որին 628 թվականին քրոջ հետ միասին որպես հարճ մարգարեին է նվիրել Եգիպտոսի տիրակալ Մուկաուկիսը ։ Նա կանանց ցանկում չի հիշատակվում մարգարեի այնպիսի կենսագիրների մոտ, ինչպիսիք են Իբն Հիշամը և Իբն Իսհակը ։ Բազմաթիվ աղբյուրներ համարում են, որ նա ընդամենը հարճ է եղել ։ Մարիան Մուհամմադ մարգարեից ունեցել է որդի՝ Իբրահիմին, որը մահացել է մանուկ հասակում։ Մարիան մահացել է մարգարեի մահից հինգ տարի անց։
Կենսագրություն
Մարիայի հորը կոչում էին Շամուն, նա հեղինակավոր ղպտի քրիստոնյաներից մեկն էր։ Մայրն ուներ հռոմեական ծագում ։
Հիջրայի 6 թվականին (627-628) թվականներին Մուհամմադ մարգարեն նամակ է ուղարկել Մերձավոր Արևելքի իշխանավորներին, որով նրանց տեղեկացրել է նոր հավատքի հայտնվելու մասին և հրավիրել միանալ նրան։ Եգիպտոսի տիրակալ Մուկաուկիսին նամակը հասցրել էր Հատիբ իբն Աբու Բալտան։ Ի պատասխան նամակին՝ Մուկաուկիսն ուղարկել է նվերներ, որոնց թվում եղել են երկու ստրկուհիներ (Մարիա և Սիրին), Մաբուր անունով ստրուկը, հազար միսքալ ոսկի, ատլասե քսան հագուստ, Դալդալ անունով ջորի և Յաֆուր անունով ավանակ ։ Մեդինայի ճանապարհին Հատիբ իբն Աբու Բալտան զրուցել է ստրուկների հետ։ Երկու աղջիկներն էլ ընդունել են իսլամն ու Մեդինա մտել որպես մուսուլման հավատացյալներ ։
Ժամանելով Մեդինա՝ Հատիբը Մուհամմադ մարգարեին է հանձնել նամակն ու նվերները, վերջինս պատվով ընդունել է նրանց։ Մարիային բնակեցրել են Մեդինայի շրջակայքում գտնվող «ալ-Ալիա» կոչվող վայրում (այժմ՝ ալ-Ավալի»)։ Մարիայի քրոջը՝ Սիրինին, կնության են տվել Հասսան իբն Սաբիթին, որը հայտնի բանաստեղծ էր ։ Սիրինը և Հասսանն ապրել են երջանիկ, ունեցել են մեկ որդի՝ Աբդուլրահման իբն Հասսանը, որը շարունակել է հոր բանաստեղծական ուղին ։
Մարիա ալ-Կիբտիան մահացել է 637 թվականին ծանր հիվանդությունից։ Խալիֆ Ումարը և Մեդինայի մյուս բնակիչները կատարել են հուղարկավորության աղոթք և հուղարկավորել «Ալ-Բաքի» գերեզմանոցում ։
Որդի
Հիջրայի 8 թվականի վերջին Մարիան ունեցել է որդի, որին անվանել են Իբրահիմ։ Մուհամմադ մարգարեն ուրախացել է որդու ծնունդով, նրա հետ շատ կապվել և ամենուր նրան տարել ձեռքերի վրա։ Որպես որդու ծննդի երախտագիտության նշան՝ Մուհամմադը Մարիային ազատություն է տվել՝ ասելով. «Նրա որդին ազատեց նրան» ։
Նոր իրավիճակը Մուհամմադ մարգարեի մյուս կանանց մոտ խանդ է առաջացրել և հանգեցրել նրան, որ Հաֆսան ու Աիշան նրա դեմ դավ են ծրագրել։ Դավադրության արդյունքում Մուհամմադն իրեն զրկել է Մարիայի ամուսնական քնքշությունից։
Մի անգամ, հիանալով որդով, նա Աիշային ասել է. «Տես՝ ինչ նման է [ինձ]», ինչին կինը փնթփնթալով պատասխանել է. «Նմանություն չեմ տեսնում»։ Հնարավոր է, որ այդ ժամանակ շշուկներ են տարածվել, որ Իբրահիմը Մարիայի մոտի ներքինի եգիպտացու որդին է։ Մի անգամ Աիշան նույնիսկ խոստովանել է. «Ոչ մի կնոջ ես այդպես չեմ խանդել, ինչպես Մարիային, այն պատճառով, որ նա գեղեցիկ էր, գանգուր մազերով, և Ալլահի պատգամաբերը հիանում էր նրանով, և նրան նրանից որդի է տրվել, իսկ մեզ չի տրվել»։ Սակայն սուննի աստվածաբաններն այդ պատմությունը համարում են հորինված ։
Փետրվարյան ապստամբություն
Փետրվարյան ապստամբություն, 1921 թվականի փետրվարի 18-ին սկիզբ առած հակախորհրդային շարժում Խորհրդային Հայաստանում։ Ճնշվել է 1921 թվականի ապրիլի 2-ին՝ բոլշևիկների կողմից Երևանի վերագրավումով։ Խորհրդային պատմագրության մեջ և մամուլում հիշատակվում էր որպես Փետրվարյան խռովություն ։ Երբեմն այն անվանում են քաղաքացիական պատերազմ Հայաստանում, սակայն իրականում դա ազգային ազատագրական ապստամբություն էր ընդդեմ գաղութային կարմիր ռուսական կայսրության ։
Մարիա ալ-Կիբտիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուհամմադի կանայք Կատեգորիա:Իսլամ ընդունած քրիստոնյաներ Կատեգորիա:Ստրուկներ Կատեգորիա:Նախկին Արևելյան հնագույն եկեղեցիների քրիստոնյաներ
Փետրվարյան ապստամբություն
Ապստամբության սկիզբ
Հայաստանի դեմ ռուս-թուրքական համատեղ ագրեսիան հանգեցրեց Հայաստանի հանրապետության կործանմանը. 1920 թվականի դեկտեմբերին դաշնակցականները Հայաստանի Հանրապետության կառավարումը հանձնում են բոլշևիկյան Ռուսաստանին։ Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո ձերբակալվեցին շուրջ 1000 դաշնակցականներ, որոնցից շատերն սպանվեցին, մյուսներն էլ ուղարկվեցին Բաքվի և Ռուսաստանի բանտեր ։
Խորհրդահայ պատմագրությունը այն տեսակետին էր, որ ապստամբությունը նախապատրաստեցին դաշնակցականները՝ իրենց գաղափարախոսությանն ու ծրագրերին ոչ հարիր վարչակարգը տապալելու համար՝ Հայաստանի խորհրդայնացումից անմիջապես հետո։ Իսկ դաշնակցականները պնդում էին, որ ապստամբությունը համաժողովրդական դժգոհության արդյունքներ էր և սկսվել է տարերայնորեն ու միայն որոշ փուլում է այն դարձել կազմակերպված ու ղեկավարվող շարժում, զինված կռիվ։ Ճիշտ է երկրորդ կարծիքը, քանզի բոլշևիկները խեղդել էին Հայոց պետականությունը, ճնշում էին ժողովրդին թէ՛ ֆիզիկապէս, թէ՛ բարոյապէս։ Ազգային զուտ ֆիզիկական գոյության և ազգային արժանապատվության հարց էր՝ ապստամբե՞լ, թէ՞ չապստամբել։
Ապստամբության պատճառներ
Խորհրդային իշխանության հաստատման պահին երկրի քաղաքական և տնտեսական վիճակն անմխիթար էր. նորաստեղծ հանրապետության տարածքի կեսից ավելին բռնազավթված էր թուրք նվաճողների կողմից։ Այդ օրհասական պայմաններում հայ ժողովուրդը նոր իշխանությունից, Երևանի համաձայնագրի դրույթներից և բոլշևիկների` բազմիցս տրված խոստումներից ու հայտարարությունից ելնելով, հույսով էր, որ կպաշտպանվեր Հայաստանի անկախությունը, կվերականգվեր պատերազմի հետևանքով քայքայված տնտեսությունը, վերջ կդրվեր պատերազմին, և թուրքերը կհեռանային Հայաստանի սահմաններից։ Բացի այդ, Ռուսաստանի միջամտությամբ բարեկամական հարաբերություններ կհաստատվեին Թուրքիայի և Հայաստանի միջև, կվերականգվեր երկրի խաղաղությունը, և ժողովուրդը խաղաղ շինարարության հնարավորություն կունենար։ Այն համոզումը կար, որ Ռուսաստանը տնտեսական խոշոր օգնություն ցույց կտար, կվերականգնվեր երկաթուղային հաղորդակցությունը Հայաստանի և հարևան Վրաստանի, Ադրբեջանի ու Պարսկաստանի միջև, Ռուսաստանից հագուստեղեն և այլ ապրանքներ կբերվեին, Բաքվից` վառելիք և վերջապես հալածանքի չէին ենթարկվի ոչ կոմունիստական քաղաքական կուսակցությունների պատկանող անդամները ։
Հայաստանի Հանրապետության բնակչության նկատմամբ վարվող դաժան «ռազմական կոմունիզմի» քաղաքականությունը և ընդհանրապես Հայաստանի Հանրապետությունը զավթած խորհրդային իշխանությունների ամբողջ ներքին և արտաքին քաղաքականությունը ուժեղ դժգոհություն առաջացրեց հայ հասարակություն բոլոր խավերում ։ Դժգոհությունը բառացիորեն սրվոմ էր օրեցօր՝ ճգնաժամային իրադրություն ստեղծելով երկրում իշխող և տակավին չամրապնդված ռուսական նոր գաղութային կարգերի, այսինքն՝ խորհրդային իշխանության համար ։ Դրությունը դառնում էր պայթյունավտանգ և հղի էր խորհրդային փաստորեն օկուպացիոն իշխանության նկատմամբ ապստամբության վտանգով ։ Եվ դա այնքան ակնառու էր, որ չէին թաքցնում նաև խորհրդայնացված Հայաստանի նոր՝ բոլշևիկ ղեկավարները ։ Այսպես՝ Այդ մասին բավական առարկայորեն գերլ է Հայաստանի կոմունիստների ղեկավարներից Ասքանազ Մռավյանը՝ Մոսկվայի իր ղեկավարներին ուղղված համապատասխան նամակում ։
1921 թվականի փետրվարի 1-10 ձևավորվում է Հայաստանի Փրկության Կոմիտեն ինը գործիչներից Սիմոն Վրացյանի գլխավորությամբ։ Փետրվարի 13-ին այն հայտարարեց քաղաքացիական ապստամբություն, որի ազդանշանը տվեցին Արագածի ստորոտում վերաբնակված սասունցիները։ Նրանք օգտվել էին այն հանգամանքից, որ Կարմիր բանակի զորամասերը դուրս էին եկել Հայաստանից՝ Վրաստանը խորհրդայնացնելու նպատակով։ Ժողովրդական ապստամբությունը և քաղաքացիական կռիվներն սկսվեցին տարերայնորեն և ընդգրկեցին մի քանի շրջաններ։ Փետրվարի 16-18-ը ապստամբները նախկին խմբապետերի գլխավորությամբ իշխանությունը վերցրին իրենց ձեռքը։ Փետրվարի 18-ին Կուռո Թարխանյանի և Բաշգառնեցի Մարտիրոսի գլխավորությամբ ապստամբները մտան Երևան, որտեղ ստեղծվեց «Հայրենիքի փրկության կոմիտե» ՝ նախկին վարչապետ Սիմոն Վրացյանի նախագահությամբ։ Մինչև հետ քաշվելը՝ բոլշևիկները մեկ գիշերվա ընթացքում կացնահարեցին Երևանի բանտում պահվող գրեթե բոլոր բանտարկյալներին։ Նրանց մեծ մասը նախկին պաշտոնյաներ ու ռազմական գործիչներ էին, ում բոլշևիկները ձերբակալել էին իշխանության գալուց անմիջապես հետո։ Սպանվածների թվում էին Համազասպ Սրվանձտյանը, գնդապետ Ղորղանյանը, ֆիդայիներ Սերգոն, Մակեդոնը, Գրիգորը և այլք ։
Բոլշևիկյան կուսակցության ղեկավար մարմինները մի քանի ջոկատներով և 2 զրահագնացքով լքեցին Երևանը և կենտրոնացան Ղամարլու (Արտաշատ) - Վեդի-Բասար (Արարատ) շրջանում, որտեղ ապստամբները շրջապատեցին նրանց։ Խորհրդային իշխանությունը պահպանվեց Հայաստանի հյուսիսում՝ Համամլու (Սպիտակ) - Ղարաքիլիսա (Վանաձոր) - Դիլիջան - Շամշադին (Տավուշ) գոտում։
Ապստամբության ընթացքը և ավարտը
Հայրենիքի Փրկության կոմիտեն շտապեց պետություններին տեղեկացնել իր հաղթանակի և Հայաստանում խորհրդային իշխանության տապալման մասին ։
Խորհրդային իշխանությունը, որ պահպանել էր իր դիրքերը Հայաստանի Հանրապետության հյուսիսային շրջաններում, նախապատրաստվում էր հակախորհդային ապստամբությունը, այսինքն՝ փաստորեն՝ հայկական ժողովրդական ազատագրական շարժումը ճնշելու, մայրաքաղաք Երևանը վերագրավելու ։
Փետրվարի 18–ին՝ Երևանի ազատագրման օրը, տապալված խորհրդային Հայաստանի չեկայի ղեկավար Շավարշ Ամիրխանյանը, զինվորական ժողկոմ Ավիս Նուրիջանյանը և հեղկոմի նախագահի տեղակալ Իսահակ Դովլաթյանը հայկական «կարմիր» բանակի շտաբի միջոցով Բաքու՝ Գրիգորի Օրջոնիկիձեին հեռագրեցին, թե Հայաստանում ռուսական զորամասեր չկան, քանզի դրանք դուրս են բերվել 11–րդ Կարմիր բանակի հրամանատար Գեկկերի պահանջով՝ այլ խնդիրներ կատարելու համար, իսկ հայկական «կարմիր» բանակի զորամասերը քիչ հույս են ներշնչում խորհրդային իշխանության վերականգնման համար պայքարի գործում ։
Պատերազմող կողմերի ուժերի հարաբերակցությունը
Մինչև ռուսական կարմիր զորքերի ժամանումը կռվող ուժերի փոխհարաբերությունը հօգուտ ապստամբած հայկական ժողովրդական ուժերի և նրանց կողմն անցած հայկական կարմիր բանակի զորամասերի էր ։ Բայց նրանց միջև թվաքանակի տարբերությունը շատ մեծ էր։
Համալուի (ներկայիս Սպիտակ) ուղղությամբ կարմիրներն ունէին մինչև հազար սուր և սվին ։
Ախտա–Սեմյոնովկայի կամ Հրազդան–Սևանի ուղղությամբ ևս կարմիրների ուժերը չէին անցնում հազարից ։
Հյուսիս–արևելյան կամ Սպիտակի ռազմաճակատում հայկական ապստամբական ուժերը գործում էին Բաշ–Ապարանից դեպի Սպիտակ գծով՝ ունենալով հինգ հարյուր կանոնավոր զորք, ինչպես նաև հազար հարյուր հոգի ժողովրդական վաշտերը։ Դրանց ընդհանուր հրամանատարն էր Քենդերյանը։ Նրա զորքերը պահում էին Սպիտակի բարձունքները և փորձում էին առաջանալ դեպի Ղարաքիլիսա՝ ներկայիս Վանաձոր։ Հյուսիս–արևելյան կամ Ախտայի, այսինքն ներկայիս Հրազդանի ռազմաճակատում ապստամբական ուժերի հրամանատարն էր Արամ Դավոյանը, որին հետագայում փոխարինեց գնդապետ Սարգսյանը։ Այստեղ ազգային ապստամբական զգալի ուժեր էին կենտրոնացվել, քանզի Երևան–Սևան ճանապարհը կարևոր նշանակություն ուներ Հայաստանի և նրա ազատագրական պայքարի համար։ Ռազմաճակատ էին ժամանել Հայաստանի փրկության կոմիտեի մի քանի անդամներ։ Այս ռազմաճակատի Նոր Բայազետի (ներկայումս՝ Գավառ) հատվածում, ապստամբներին օգնության էին եկել Գարեգին Նժդեհի վաշտերը ։
Մարտական գործողությունների ընթացքը
Մարտական գործողություններն ընթանում էին երեք ռազմաճակատում։
Հարավային ռազմաճակատը՝ Երևանից հարավ։
Հյուսիս–Արևելյան ռազմաճակատ՝ Ախտա–Սեմյոնովկա ուղղության վրա։
Ապստամբությունը հաղթելու որոշակի հնարավորություններ ուներ, քանզի հենվում էր ժողովրդական զանգվածների, առաջին հերթին՝ արևմտահայ գաղթական բնակչության աջակցության վրա։ Սակայն փոքրաթիվ բնակչությամբ, պատերազմներում հյուծված, եղեռնից գրեթե կիսով չափ ոչնչացված հայ ժողովրդի համար իր ունեցած սահմանափակ ռազմական ու տնտեսական ռեսուրսներով շատ դժվար էր պայքարել վիթխարի ռուսական կոմունիստական կայսրության դեմ։
Ռուսական 11-րդ բանակի ուժերի մի մասը Վրաստանից եկավ Հայաստան՝ ապստամբությունը ճնշելու և Երևանը վերագրավելու համար։
1921 թվականի մարտի 16-ին Մոսկվայում Բոլշևիկյան Ռուսաստանի և Քեմալական Թուրքիայի միջև կնքվում է բարեկամության և եղբայրության պայմանագիր։ Մարտի 20-ին ռուսական բանակի ռազմական խորհրդի անդամ Գեորգի Օրջոնիկիձեն վերջնագիր է ներկայացնում Հայաստանի ապստամբած ժողովրդին և նրա ղեկավարությանը։ Վերջնագիրը Թիֆլիսից Երևան է բերում բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանը։ Սակայն Թումանյանին չի հաջողվում համոզել Վրացյանին և վերջնագիրը մնում է անպատասխան։
Պարտություն
Դաշնակցական ապստամբների առաջին խնդիրն ընկերներին բանտարկությունից ազատելն էր։ Այնուհետև իշխանության գրավումը, ուժերի գոյություն ունեցող հարաբերակցության պայմաններում, կարող էր հեռանկար ունենալ, եթե խորհրդային Ռուսաստանը պարտություն կրեր այլ ճակատներում, կամ Հայաստանին օգնություն հասներ արտաքին աշխարհց։ Այնուամենայնիվ, Դաշնակցության կողմից ապստամբության ղեկավարումը անհրաժեշտ քայլ էր, և բխում էր ազգային շահերից։
Ապստամբությունը վրիժառության հանգեցրեց Ռուսաստանի բոլշևիկյան իշխանությունների կողմից։ Ապստամբության օրերին Մոսկվայում ընթացող Խորհրդային Ռուսաստան-Թուրքիա բանակցությունները հանգեցրին Հայաստանի համար ոչ ձեռնտու պայմանագրի կնքմանը։ Թեպետ առանց ապստամբության էլ, ռուսներն ու թուրքերն արդեն որոշել էին Հայաստանի սահմանների հարցը և Հայկական որևէ պատվիրակության չէր թույլ տրվելու մասնակցել բանակցություններին։ Նոր պայմանագիրը կրկնում էր ռուս–թուրքական համատեղ ագրեսիայի ճնշման տակ դաշնակցականների կնքած Ալեքսանդրապոլի պայմանագրի կետերի մեծ մասը։ Մոսկովյան բոլշևիկյան իշխանությունները՝ քեմալական թուրքերի հետ որոշել էին, որ հայաստանի խորհրդային հանրապետության սահմաններն անցնելու են Արաքս և Ախուրյան գետերով՝ կիսելով Արարատյան և Շիրակի դաշտերը։
Կոմունիստական վարչակարգի վերահաստատում
Խորհրդային իշխանության վերահաստատումից հետո Հայաստանի նախկին ղեկավար մարմինը՝ Ռազմհեղկոմը, վերակառուցվեց Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի (ԺողԿոմԽորհ), որի նախագահ նշանակվեց ՌԿ(բ)կ Կենտկոմի որոշումով Հայաստան ժամանած Ալեքսանդր Մյասնիկյանը («Մարտունի», 1886-1925)։ Մինչ այդ նա Բելառուսում ու Ռուսաստանում ձեռք էր բերել ղեկավար աշխատանքի մեծ փորձ։ Մեկ տարի գործելով Հայաստանում՝ նա մեծ դեր խաղաց քաղաքական լարվածության մեղմացման, հայ մտավորականությանը Հայաստանում համախմբելու, երկիրը խաղաղ շինարարության ուղի փոխադրելու գործում։ Այնուհետև Ալեքսանդր Մյասնիկյանը ղեկավար աշխատանքի տեղափոխվեց Թիֆլիս, որտեղ աշխատանքի նշանակվեց նորաստեղծ քաղաքական միավորի՝ Անդրկովկասյան Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության կազմում։ 1925 թվականին նա զոհվեց ինքնաթիռի վթարից։
Ապստամբության նշանակությունը
1921 թվականի Փետրվարյան ապստամբությունը Խորհրդային Միության տարածքում առաջին ապստամբություն էր խորհրդային արյունարբու իշխանության դեմ, որն ավարտվեց թեկուզ ժամանակավոր, բայց հաղթանակով։ Ավելի քան քառասուն օր շարունակ Հայաստանը անկախ էր։ Իսկ հետո այդ անկախությունը շարունակվեց Լեռնահայաստանում, որի ազատությունը վերջնականապես ճնշվեց խորհրդային Ռուսաստանի կարմիր զորքերի կողմից 1921 թվականի հուլիսի 15–ին։ Այսպիսով, Անկախ Հայաստանի պատմությունը ոչ թե տևել է ընդամենը երկուս և կես տարի, այլ գրեթե երեք տարի՝ մինչև 1921 թվականի հուլիսի 15–ը ։ 1921 թվականի Փետրվարյան Ապստամբության շնորհիվ բանտերից և վերահաս հալածանքներից ազատվեցին ապստամբության շնորհիվ բանտերից ազատվեցին պետական,հասարակական, քաղաքական, մտավորական գործիչներ, մարտական առաջնորդներ,ուսանողներ, որոնք փրկվեցին վերահաս մահից։ Փրկուած առաւել յայտնի գործիչների թւում էին, մասնաւորապէս, Հովհաննես Քաջազնունին, Լևոն Շանթը, Նիկոլ Աղբալյանը, բազմաթիվ այլ պետական գործիչներ, հոգևորականներ, մտավորականներ և սպաներ  ։
Գարեգին Նժդեհի պայքարի, ինչպես նաև ապստամբության ազդեցության շնորհիվ Զանգեզուրը չտրվեց Ադրբեջանին, այլ մնաց Հայաստանի կազմում ։
Փետրվարյան ապստամբությունը նպաստեց, որ խորհրդային իշխանությունները ձեռնամուխ լինեն հայկական բանակի աքսորված սպաներին ազատ արձակելու և նրանց Հայաստան վերադարձնելու գործին։ Եվ շուտով իշխանությունների ձեռնարկած քայլերը տվեցին իրենց արդյունքները. արդեն մայիսին ազատ արձակվեց ու աքսորից Հայաստան վերադարձավ սպաների մեծ մասը ։
Փետրվարյան ապստամբությունը թեկուզ ժամանակավորապես, այնուամենայնիվ, սթափեցնող ազդեցություն գործեց Խորհրդային կենտրոնական իշխանությունների և նրանց տեղական սատրապների սանձարձակ գործունեության վրա ։
Ապստամբության շնորհիվ հայությունը փրկվեց այսպես կոչված ՙՙՀայաստանի հեղափոխական կոմիտեի՚՚, համառոտ՝ Հայհեղկոմի կամ իրենց հարազատ ռուսերենով՝ ԱրմՌեվԿոմ–ի կողմից իրականացվող կործանարար քաղաքանությունից։ Ինչպես Մոսկվայում, այնպես էլ՝ Երևանում ռուսական խորհրդային իշխանությունները դաս առան, Խորհրդային Հայաստանի ոչ կոմունիստ տարրերի նկատմամբ սկսեցին վարել հանդուրժողական քաղաքականություն, դադարեցին բռնագրավումները, մտավորականության նկատմամբ բացահայտ անվստահությունը փոխարինվեց սիրաշահումով և հոգատարությամբ։ Ռուսական իշխանությունները և դրանց տեղական կամակատարները այսուհետև ստիպված էին առավել զգուշորեն իրականացնել իրենց քաղաքականությունը Հայաստանում։ Ի վերջո, դրական նշանակություններից մեկը նաև այն էր, որ խորհրդային իշխանության վերահաստատումից հետո քայլեր ձեռնարկվեցին Հայաստանում գտնվող ռուսական զորամասերի վերաբերմունքը հայ ժողովրդի նկատմամբ մեղմելու համար ։
Ապստամբության պատմությունը խորհրդային բռնազավթման տարիներին ոգեշնչել է վաթսունականների երկրորդ կեսից մինչև ութսունականների վերջերը գործած Ազգային միացյալ կուսակցության անդամներին և անկախության պայքարի մյուս նվիրյալներին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ պատմություն Կատեգորիա:Հայ ազատագրական շարժում Կատեգորիա:Հակակոմունիզմը Հայաստանում Կատեգորիա:1921 Հայաստանում
Քրիստինա Գրիմի
Քրիստինա Վիկտորիա Գրիմի (Christina Victoria Grimmie, ), ամերիկացի երգչուհի, երգերի հեղինակ և դաշնակահարուհի, ով ճանաչում է ձեռք բերել ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում հայտնի երգերի իր քավեր տարբերակները տեղադրելով։
2011 թվականին թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը, որը կրում է «Find Me» անվանումը ։ 2013 թվականի օգոստոսին վաճառքի դուրս եկավ Գրիմիի «With Love» կոչվող առաջին ստուդիական ալբոմը, որը Billboard 200 հիթ շքերթում զբաղեցրեց 101-րդ հորիզոնականը ։ 2014 թվականին մասնակցեց ամերիկյան «The Voice» նախագծի վեցերորդ եթերաշրջանին, որտեղ ընդգրկվեց Ադամ Լևինի թիմում և եզրափակչում զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը ։
Մահ
2016 թվականի հունիսի 10-ին Գրիմիի վրա ատրճանակով երեք անգամ կրակել են, երբ նա Օռլանդո քաղաքի Plaza Live համերգասրահում ունեցած համերգից հետո երկրպագուներին ինքնագրեր էր բաժանում։ Անհայտ մարդասպանը այնուհետև ինքն իր վրա կրակելով ինքնասպան է եղել այն բանից հետո, երբ Գրիմիի եղբայրը փորձել է բռնել նրան։ Գրիմիին տեղափոխեցին հիվանդանոց, սակայն հաջորդ օրը՝ հունիսի 11-ին հայտարարվեց նրա մահվան մասին ։ Այնուհետև ոստիկանությունը պարզեց նաև մարդասպանի ինքնությունը, ով 27-ամյա Քևին Ջեյմս Լոյբլն էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:2016 մահեր Կատեգորիա:Հունիսի 11 մահեր Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:«The Voice» հեռուստաշոուի մասնակիցներ Կատեգորիա:Սպանված դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Սպանված ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ
Ժուան Պեսոա
Ժուան Պեսոա (João Pessoa), քաղաք Բրազիլիայի Պարաիբա նահանգում, Զոնա դա Մատա Պարաիբանա մեզոշրջանի բաղկացուցիչ մասը։ Քաղաքը գտնվում է քաղաքային Ժուան Պեսոա ագլոմերացիայում։ 2016 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմել է 718 801 մարդ ։ Տարածքը կազմում է 211,475 կմ², բնակչության խտությունը՝ 421,28 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
2014 թվականին քաղաքի համախառն ներքին արդյունքը կազմել է 2.365.575,00 ռեալ (տվյալները ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի) ։ 2014 թվականին համախառն ներքին արտադրանքը բնակչության մեկ շնչի հաշվով կազմել է 22.366,71 ռեալ (տվյալները ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի) ։ 2010 թվականին մարդկային զարգացման ինդեքսը կազմել է 0,763 ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի կլիման արևադարձային է։ Ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման կլիման պատկանում է Aw կատեգորիային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1585 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տուլոն սյուր Ալյե
Տուլոն սյուր Ալյե (Toulon-sur-Allier), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Հարավային Մուլեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03286։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1112 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆադիլի
Ֆադիլի (Фадили), գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ 1907 թվականին ունեցել է 126 տուն՝ մեծամասնությամբ հայեր։ Հիշատակվել է «Кавказский календарь» տեղեկատվական հրատարակությունում, 1909 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Virgin Limited Edition
Virgin Limited Edition, Virgin ընկերության մասնաճյուղերից, ընտրում է հանգստի համար ավելի հանգիստ տեղեր։
Հանս Կրանկլ
Յոհան Կրանկլ (Johann Krankl, ), առավել հայտնի՝ Հանս Կրանկլ (Hans Krankl), ավստրիացի ֆուտբոլային մարզիչ։ Նախկինում խաղացել է հարձակվողի դիրքում։ Ավստրիայի պատմության առաջին և լավագույն ֆուտբոլիստը։ Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտել է 1989 թվականին։ Ավստրիայի ազգային հավաքականի պատմության մեջ երկրորդ ռմբարկուն է։
Ռյուդենհաուզեն
Ռյուդենհաուզեն (Rüdenhausen) կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կիտցինգեն շրջանի մեջ։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնայո վարչական շրջանին։ Զբաղեցնում է 6,88 կմ² տարածք։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալներով 809 մարդ։ Հեռախոսային կոդը՝ 09 6 75 162. ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Տիել սյուր Ակոլեն
Տիել սյուր Ակոլեն (Thiel-sur-Acolin), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շևան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03283։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 973 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 607 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 446-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 161-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,0 %)։ 446 աշխատունակ բնակիչներից 414-ը աշխատում էին (238 տղամարդ և 176 կին), անաշխատանք էին 32-ը (10 տղամարդ և 22 կին)։ 161 անգործունակ մարդկանցից 35-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 56-ը թոշակառու, 70-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անտարկտիկական օազիսներ
Անտարկտիկական օազիսներ, սառցածածկույթից ազատ ցամաքի տեղամասեր Անտարկտիդայում։ Առանձին վայրերում անտարկտիկական օազիսները գրավում են մեծ տարածություններ (մի քանի տասնյակից մինչև մի քանի հարյուր կմ2) և հարուստ են լճերով։ Ամռանն օազիսներում ջերմաստիճանը 0°–ից բարձր Է։
Առաջին անտարկտիկական օազիսը հայտնաբերել է Ռ. Ակոտի արշավախումբը (1901—1904)՝ Մակ-Մյորդո նեղուցի մոտ։ Մեծ անտարկտիկական օազիսներից է Ուիլքսի երկրի արմ-ում գտնվող Բանգերա օազիսը (425 կմ2). այն հանգամանորեն ուսումնասիրել է խորհրդային արշավախումբը (1956—1958)։ Անտարկտիկական օազիսներ կան Վիկտորիայի երկրում, Ալեքսանդր Առաջինի երկրռւմ, Ուիլքսի երկրում, Գրեյամի երկրում ևն։
Բուսական և կենդանական աշխարհ
Բուսական և կենդանական աշխարհը շատ աղքատ Է։ Տեղ-տեղ աճում են քարաքոսեր և մամուռներ։ Թռչուններից բնակալում են մրրկահավը, հյուսիսային ուրուրը, Ադելի պինգվինը։
Առաջացում
Կատեգորիա:Անտարկտիդա
Բադալյանի կոնստրուկցիա
Բադալյանի կոնստրուկցիա, բազմահարկ տիպային շենքերի տեսակ, որը նախագծել է ինժեներ-ճարտարապետ Ռուբեն Բադալյանը 1970-ական թվականներին Երևանի Շինարարության և Ճարտարապետության Հայկական Գիտա-Հետազոտական Ինստիտուտում (АрмНИИСА)։
Նկարագրություն
Հարկերի քանակը 10-16, կոնստրուկտիվ լուծումը հավաքովի միաձույլ երկաթբետոնե հիմնակմախքով (կարկաս)։ Շենքերը ունեն ինքնատիպ կոնտրուկտիվ համակարգ, որը առաջինը իրականացվել է Հայաստանում։
Տարածվածություն
Հայաստանում այս կոնտրուկցիայով շենքերը կառուցվել են միայն Երևանում, մարզերում չեն կառուցվել։ «Բադալյանական» շենքեր կառուցվել են նաև սահմանափակ քանակով ԽՍՀՄ մի շարք քաղաքներում, մասնավորապես Բելցիում (Մոլդովա), Կիսլովոդսկում, Նազիկում, Վլադիկավկազում (Ռուսաստան), Տաշքենդում (Ուզբեկստան) և այլուր ։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Շինարարություն Կատեգորիա:Բնակելի շենքերի տիպային տեսակներ Կատեգորիա:Հայաստանի բնակելի շենքեր
Լյուդմիլա Զիկինա
Լյուդմիլա Գեորգևնա Զիկինա (Людми́ла Гео́ргиевна Зы́кина, ), խորհրդային ռուս երգչուհի, ռուսական ժողովրդական երգերի, ռոմանսների և էստրադային երգերի կատարող։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1973), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1987), Լենինյան (1970) և Մ. Ի. Գլինկայի անվան ՌՍՖՍՀ պետական մրցանակների դափնեկիր (1983), «Ռոսիա» պետական ռուսական ակադեմիական ժողովրդական նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և մենակատար (1977-2009)։
Կենսագրություն
Լյուդմիլա Զիկինան ծնվել է 1929 թվականի հունիսի 10-ին Մոսկվայում` բանվորի ընտանիքում։ Մանկությունից զբաղվել է գեղարվեստական ինքնագործունեությամբ, նվագել կիթառ և բայան։ Մինչև 1942 թվականը սովորել է բանվորական երիտասարդության դպրոցում։ Պատերազմի տարիներին աշխատել է Սերգո Օրջոնիկիձեի անվան Մոսկվայի հաստոցաշինական գործարանում, որպես խառատ։ Արժանացել է «Վաստակավոր օրջոնիկիձեցի» պատվավոր կոչմանը։ Պատերազմից հետո աշխատել է Ա. Վ. Վիշնևսկու անվան մերձմոսկովյան ռազմա-կլինիկական հոսպիտալում որպես բուժքույր, այնուհետև որպես դերձակ Կաշչենկոյի անվան հիվանդանոցում։
1949 թվականին, մոր մահից հետո, երգչուհու ձայնը կորում է, և նա ժամանակավորապես հեռանում է երգչախմբից և աշխատանքի անցնում Առաջին նմուշարային տպարանում, բայց երկու տարի հետո դառնում է Համամիութենական ռադիոյի ռուսական երգերի երգչախմբի (այժմ` «Ռուսաստանի երգերը» ռուսական երգի Ակադեմիական երգչախմբի արտիստ ФГБУ «РГМЦ»):
1960 թվականից եղել է Մոսհամերգի մենակատար։ 1969 թվականին ավարտում է Մ. Իպոլիտով-Իվանովի անվան Մոսկվայի երաժշտական ուսումնարանը (այժմ` Մ. Մ. Իպոլիտով- Իվանովի անվան Պետական երաժշտա-մանկավարժական ինստիտուտ (Ե. Կ. Գեդեվանովոյի դասարան), 1977 թվականից` Գնեսինի անվան Պետական երաժշտա-մանկավարժական ինստիտուտ  (այժմ` Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիա) ։  Իր ուսուցիչն է համարում նաև Ն. Կ. Մեշկովին։ 1977 թվականին ստեղծում է «Ռոսիա» Պետական ակադեմիական ռուսական ժողովրդական համույթը, որի մենակատարն ու գեղարվեստական ղեկավարն էր մինչև կյանքի վերջը ։
Անդրեյ Տալալաև
Անդրեյ Վիկտորի Տալալաև, խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, ֆուտբոլային մարզիչ։ Ներկայումս մարզում է հայկական «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբը։
Լյուդմիլա Զիկինա
Կենսագրություն
Ռուսաստանի հետ միասին, ժողովրդականություն էր վայելում ԽՍՀՄ բոլոր հանրապետություններում և աշխարհի շատ երկրներում։ Իրականացնում էր մանկավարժական գործունեություն, դասավանդում էր Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտում (դոցենտ (1989 թվականից) և «ժողովրդական երգչախումբ » ամբիոնի պրոֆեսոր), Գնեսինների անվան Երաժշտության ակադեմիայում։ Նրա աշակերտներից շատերը դարձել են միջազգային և ռուսաստանյան մրցույթների դափնեկիրներ, վաստակավոր արտիստներ և մանկավարժներ։ Նրան հաճախակի հրավիրում էին երկրի ներսում և արտասահմանում անցկացվող տարբեր մակարդակի փառատոների և մրցույթների ժյուրիի կազմ։
Սահմանային վիճակների մեթոդ
Սահմանային վիճակների մեթոդ - շինարարական կառույցների նախագծային հաշվարկի մեթոդ, որի իմաստն այն է, որ նախագծման փուլում կառույցների համար նախատեսվում են սահմանային վիճակներ, որոնց նրանք չպետք է հասնեն բեռնվածքների ամենաանբարենպաստ ազդեցության և նյութերի ամրության բնութագրերի ամենափոքր արժեքների դեպքում։
Լյուդմիլա Զիկինա
Կենսագրություն
Երգչուհու ձայնը լիահնչուն էր, մեղմ և ձայներանգային մեցցո-սոպրանո։ Ողջ կյանքի ընթացքում պահպանել է ռուսական ժողովրդական երգեցողության ոճը, սկզբում երգչախմբային, այնուհետև մենակատարային։ Նրան համաժողովրդական ճանաչում բերեցին ոչ այնքան ռուսական ժողովրդական երգերը, որքան խորհրդային ժողովրդականի տակ ոճավորված երգերը, գրված կոմպոզիտորներ Մարկ Ֆրադկինի, Գրիգորի Պոնոմարենկոյի, Ալեքսանդր Ավերկինի, Վիկտոր Տեմնովի և Ն. Պոլիկարպովի կողմից, որը նրա առաջին մենակատարային երգերը գրել է Ա. Գադալովի բանաստեղծությունների հիման վրա, որոնցից են «Շագանակագույն աչերն իմ թարթում էին » և «Երկար գիշերներն անքուն»։
Սահմանային վիճակների մեթոդ
Հաշվարկի խնդիր այն է, որ նյութի հնարավոր նվազագույն ծախսումով ապահովվի կառույցի նորմալ ու հուսալի աշխատանքը ինչպես շինարարության ժամանակ, այնպես էլ կառույցի շահագործման ամբողջ ընթացքում։ Այս սկզբունքը վերաբերում է բոլոր շինարարական կառույցներին, այդ պատճառով էլ հաշվարկի դրույթները ընդհանուր են բոլոր տիպի կառույցների համար։
Անդրեյ Տալալաև
Ֆուտբոլիստի
Անդրեյ Տալալաևը Տորպեդոյի կազմում նորամուտը նշել է 1991 թվականին՝ ԽՍՀՄ առաջնությունում մասնակցելով 5 հանդիպման։ «Տորպեդոն» այդ տարի գրավել է 3-րդ հորիզոնականը ։ 1992 թվականին դարձավ հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ։ Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում մասնակցել է 18 հանդիպման՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ ։
Լյուդմիլա Զիկինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Անդրեյ Տալալաև
Ֆուտբոլիստի
Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում մասնակցել է 69 հանդիպման՝ դառնալով 8 գոլի հեղինակ։
Սահմանային վիճակների մեթոդ
Պատմություն
Երկար ժամանակ շինարարական, մասնավորապես ամրանաբետոնե կառույցների հաշվարկը կատարվում էր նյութերի դիմադրության բանաձևերով և կոչվում էր թույլատրելի լարումների մեթոդ։
Պորտոբելլոյի վհուկ
«Պորտոբելլոյի վհուկը» (A Bruxa de Portobello)՝ բրազիլացի գրող Պաոլո Կոելիոյի գեղարվեստական ստեղծագործությունն է, որը հրատարկվել է 2007 թվականին։ Սա մի կնոջ պատմություն է, ով ծնվել է Տռանսիլվանիա քաղաքում,  ցիգանների ցեղում մի ռումինացի կնոջից, որն ամուսնացած չի եղել։ Կենտրոնական կերպարը լքված է իրեն ծնունդ տված կնոջից, քանի որ իր հայրը օտարերկրացի էր։ Ավելի ուշ նրան որդեգրում է մի հարուստ լիբանանցի զույգ։
Անդրեյ Տալալաև
Մարզչական վիճակագրություն
Տվյալները 2018թ օգոստոսի 4-ի
Պորտոբելլոյի վհուկ
Թեմա
Այս գրքում, Կոելիոն, անձի իսկական ինքնության փնտրտուքների և աշխարհի էներգիաները բացելու թեմայի շրջանակներում, անդրադարձ է կատարում  աստվածուհու կրոնին վերադառնալուն, սիրո մեկնաբանությանը և Աստվածայինի կանացի կողմին : Պատմության գլխավոր հարցն է. «Ինչպե՞ս ենք մենք գտնում քաջություն ճշմարիտ լինելու ինքներս մեզ հետ, նույնիսկ եթե վստահ չենք, թե ո՞վ ենք մենք» ։
Անդրեյ Տալալաև
Հեռուստատեսային կարիերա
Որոշ ժամանակ աշխատել է ռուսական «Спорт» ալիքում։ Մեկնաբանել է Ռուսաստանի և Անգլիայի առաջնությունների, Չեմպիոնների Լիգայի և Եվրոպա Լիգայի խաղերը։
Պորտոբելլոյի վհուկ
Թեմա
Ստեղծագործությունը նաև մեկնաբանում է փիլիսոփայությունների մի հավաքածու, որը Կոելիոյի նախորդ վեպերի ուսմունքների հետ ունի որոշակի նմանություն և կրում է նրա սեփական գաղափարներին բնորշ հետքը, ինչպես նաև մի մեկնաբանություն, որը վերաբերում է ցանկությունների վաղանցիկ բնույթին, որը հայտնվում է Կեոլիոյի շատ վեպերում։
Սահմանային վիճակների մեթոդ
Պատմություն
1930-ական թվականների սկզբներին ամրանաբետոնե կառույցների հաշվարկի համար Խորհրդային Միությունում մշակվեց քայքայող ճիգերի մեթոդը, որում հաշվի էր առնվում ամրանաբետոնի առաձգապլաստիկ աշխատանքը։ 1938 թ. ընդունված նորմերի հիման վրա, 1939 թ. սկսած ամրանաբետոնե կառույցների հաշվարկը և նախագծումը կատարվում էր քայքայող ճիգերի մեթոդով։ Քայքայող ճիգերի մեթոդի հետագա զարգացման արդյունքը եղավ սահմանային վիճակների մեթոդը, որով հաշվի էր առնվում ոչ միայն ամրանաբետոնի առաձգապլաստիկ աշխատանքը, այլ նաև բեռնվածքների և նյութերի դիմադրությունների պատահական փոփոխելիությունը։ 1955 թվականից սկսած Խորհրդային Միությունում շինարարական կառույցների (մետաղե, ամրանբետոնե և այլն) հաշվարկը կատարվում է սահմանային վիճակների մեթոդով։
Անդրեյ Տալալաև
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Տորպեդո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տրևիզոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Պորտոբելլոյի վհուկ
Թեմա
Հեղինակը լուսաբանում է այն տարբերակն, որ եկեղեցին շեղվել է իր խիստ կանոններից այն աստիճան, որ այլևս չի ծառայում Հիսուս Քրիստոսին, կամ ինչպես նա է ասել իր հարցազրույցներից մեկում. «Շատ երկար ժամանակ է անցել այն պահից ի վեր ինչ նրանք ինձ թույլ են տվել այնտեղ (Եկեղեցի) » ։
Սյուժե
Երրբ գիրքը սկսվում է, Աթենան մահացած է լինում։ Թե ինչպես նա ունեցավ այդպիսի վախճան, ստեղծում է ինտրիգ որի վրա հիմնված է գիրքը : Երեխան՝ Շերին Խալիլը, իրեն վերանվանում է Աթենաս այն բանից հետո երբ իր մորեղբայրն ու մայրը իրար հետ քննարկում էին, թե ինչպես նրա անունը կմատնի նրո ծագումը և Աթենայի պես անունը, չէր կարող ոչինչ հայտնել։ Մանուկ հասակից նա ցուցաբերում է ուժեղ կրոնական հակումներ և հայտնում է, որ տեսնում է հրեշտակների և սրբերի, որը և՛ տպավորում, և՛ վախեցնում է նրա ծնողներին։