cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լիսե Մյուրե
Լիսե Մյուրե (Lise Myhre, ), նորվեգական «Նեմի» կատակերգության ստեղծող, որը նորվեգական հանրաճանաչ կոմիքսների մեջ զբաղեցնում է երկրորդ տեղը։ Նորվեգացի երաժիշտ Սիմեն Հեստնեսի կինն է (ICS Vortex): Նրանք ունեն մեկ որդի` Սթորմը, ծնվել է 2007 թվականին։
Կենսագրություն
Կալիֆոռնիայում կարճատև ուսումից հետո նա սկսել է գումար աշխատել՝ պատկերումներ անելով։ Բացի «Նեմի»-ի ստեղծումից, Լիսեն նկարազարդել է Էդգար Ալլան Պոյի և նորվեգացի բանաստեղծ André Bjerke-ի բանաստեղծությունները։
«Նեմի» կոմիքս
«Նեմի» կոմիքսի գլխավոր հերոսը Մոնտոյան է, որն անվանվել է ի պատիվ Նեմի և Ինիգո Մոնտոյա լճերի (Լիսե Մյուրեի սիրելի ֆիլմի կերպարը)։ Կոմիքսն առաջին անգամ հրատարակվել է 1997 թվականին «Larsons Gale Verden» ամսագրում, կոչվել է «Սև կողմ/Սև էջ» (Den svarte siden): Սկզբից սա մռայլ կոմիքս էր գոթերի ենթամշակույթի մասին, իսկ Նեմին ընդամենը հերոսներից մեկն էր։ Ավելի ուշ նա դարձել է գլխավոր հերոսը, կոմիքսը կոչվել է նրա անունով և դարձել է ավելի կենսուրախ (սակայն հաճախ անդրադառնում է լուրջ խնդիրների)։ Առաջին կոմիքսները սև ու սպիտակ էին, ավելի ուշ դարձել են գունավոր, բայց Նեմին միշտ ամբողջությամբ կամ գրեթե ամբողջությամբ պատկերվել է սև ու սպիտակ։
Նեմիի մասին կոմիքսները տպագրվել են 60 տարբեր թերթերում, ամսագրերում և Նորվեգիայի, Շվեդիայի, Ֆինլանդիայի, Իռլանդիայի, Անգլիայ և Շոտլանդիայի վեբ-կայքերում։ Դրանցից խոշորագույններն են` «Մետրո» (Metro), «Dagens Nyheter», «Ilta-Sanomat» և «Dagbladet»: Նորվեգիայում, Շվեդիայում և Ֆինլանդիայում տպագրվում է «Նեմի (Nemi)» ամսագիրը, որտեղ բացի Նեմիից և այլ հայտնի կոմիքսներից («Լենոր (Lenore)» Roman Dirge-ից, «LibertyMeadows» Frank Cho-ից, «WayLay» Carol Lay-ից, EC Comics classics и «Sinfest» от Tatsuya Ishida) ներկայացվում են սկսնակ նորվեգացի նկարիչների աշխատանքները։ Ամսագրի թողարկումներից մեկի նախաբանը գրել է ամերիկյան երգչուհի Թորի Էյմոսը։
Սանկտ Պետերբուրգի դրոշ
Սանկտ Պետերբուրգի դրոշ՝ Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտ, Սանկտ Պետերբուրգ դաշնային նշանակության քաղաքի խորհրդանիշ։ Ներկայացնում է քաղաքի սահմանադրական իրավական կարգավիճակը, բնակիչների միասնությունը, Սանկտ Պետերբուրգի մշակութային միասնությունը։ Ընդունվել է 1992 թվականի հունիսի 8–ին, համապատասխան որոշումն ընդունելուց ինը ամիս անց, և ՌԴ զինանշական պետական գրանցման մեջ ներկայացված է 49 համարով։
Լիսե Մյուրե
«Նեմի» կոմիքս
2010 թվականի ամռանը դուրս է եկել «Աստղային փոշի և սուտ» առաջին ռուսերեն կոմիքսապատումը։ Նաև Նեմին սկսել է հայտնվել ռուսական «Մթնշաղ» ամսագրում։
Սանկտ Պետերբուրգի դրոշ
Նկարագրություն
Սանկտ Պետերբուրգի դրոշը կարմիր ուղղանկյունաձև պաստառ է, որի կենտրոնում պատկերված են խաչաձև դրված, շրջված երկու սպիտակ խարիսխներ, որոնցից մեկը ծովային, մյուսը՝ գետային խարիսխ է, և դրանց վրա ոսկե գավազանն է՝ գագաթին՝ երկգլխանի արծիվ։
Դրոշի հարաբերակցությունը իր երկարության համեմատ 2։3 չափն է։
Սանկտ Պետերբուրգի դրոշի հակառակ կողմը իր դիմային կողմի հայելային անդրադարձն է։
Ժամանակակից դրոշի իրավական կարգավիճակը
1998 թվականի հունվարի 14–ին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի կանոնադրությունը, որի վեցերորդ հոդվածի երրորդ կետի համաձայն՝ «Սանկտ Պետերբուրգի դրոշը կարմիր ուղղանկյունաձև պաստառ է, որի կենտրոնում պատկերված են խաչաձև դրված, շրջված երկու սպիտակ խարիսխներ, որոնցից մեկը ծովային, մյուսը՝ գետային խարիսխ է, և դրանց վրա ոսկե գավազանն է՝ գագաթին՝ երկգլխանի արծիվ։ Դրոշի հարաբերակցությունը իր երկարության համեմատ 1:2 չափն է»։ Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքային խորհուրդը նույն ժամանակ չհաստատեց 1992 թվականի կանոնադրությունը, որի երկրորդ կետի համաձայն նախատեսված էր դրոշի հարաբերակցությունը իր երկարության համեմատ սահմանել 1։1,5, այնսինքն՝ 2։3։ 2003 թվականի մայիսի 13–ի № 165-23 «Սանկտ Պետերբուրգի պետական խորհրդանիշների մանրամասն նկարագրման և դրանց կիրառման մասին», հաստատվում է 2։3 հարաբերակցությունը, և, այդ օրենքի 22–րդ հոդվածի համաձայն, այն փոփոխությունները, որոնք վերաբերում են Սանկտ Պետերբուրգի դրոշի լայնության ու երկարության հարաբերակցությանը, այն է՝ 2։3, ուժի մեջ կմտնեն Սանկտ Պետերբուրգի կանոնադրության 6–րդ հոդվածում փոփոխություն մտցնելուց հետ։
2004 թվականի հոկտեմբերի 22–ին Սանկտ Պետերբուրգի № 499-73 օրենքի համաձայն, այն է՝ «Սանկտ Պետերբուրգի կանոնադրության մեջ փոփոխություններ մտցնելու մասին», որոնք օրենքի ուժ են ստացել 2004 թվականի նոյեմբերի 9–ին, «Санкт-Петербургские ведомости» թերթի № 208 համարի հրապարակումից տասը օր անց, Սանկտ Պետերբուրգի կանոնադրության 6–րդ հոդվածի 5–րդ կետի համաձայն, մտցվել են հետևյալ փոփոխությունները՝ "5. Սանկտ Պետերբուրգի զինանշանի, Սանկտ Պետերբուրգի դրոշի, ինչպես նաև Սանկտ Պետերբուրգի օրհներգի և նրանց օգտագործման վերաբերյալ մանրամասնությունները հաստատվում են Սանկտ Պետերբուրգի օրենքով։"
Այսպիսով, չնայած նրան, որ Սանկտ Պետերբուրգի կանոնադրության վեցերորդ հոդվածի երրորդ կետում դրոշի հարաբերակցությունը ներկայացված էր որպես 1։2, վեցերորդ հոդվածի հինգերորդ կետում Սանկտ Պետերբուրգի պաշտոնական դրոշը հաստատվեց 2։3 հարաբերակցությամբ պաստառով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՌԴ քաղաքների դրոշներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1992 դրոշներ
Փրատ շրջան (Կանզաս)
Կատեգորիա:Կանզասի շրջաններ
Չույունչի (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)
Չույունչի (Чуюнчи, Суйынсы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 420 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Եֆրեմկինո (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)
Եֆրեմկինո (Ефремкино), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 537 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիա (Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası), բարձրագույն պետական ինքնակառավարվող ոչ առևտրային հաստատություն։ Նախագահությունը գտնվում է Բաքվում, ունի մասնաճյուղեր Գանձակ և Նախիջևան քաղաքներում։ Այն Ադրբեջանի հիմնական գիտական հաստատությունն է։
Ադրբեջանի գիտությունների ազգային ակադեմիան միավորում է ակադեմիայի գործադիր և թղթակից, ինչպես նաև՝ արտասահմանցի անդամներին։ Այստեղ աշխատում են պատվավոր դոկտորներ, գիտական աշխատողներ, գիտահետազոտական, կրթական և սոցիալական ոլորտներում աշխատող մասնագետներ։
Պատմություն
Ակադեմիան սկզբում տեղակայված էր Բաքվի պետական համալսարանում, ավելի ուշ կցվում է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիային։ 1945 թվականին ԽՍՀՄ Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը ճանաչում է Ադրբեջանական ԽՍՀ ակադեմիայի առանձնացումը, երբ արդեն հիմնադրվել էին Վրացական ԽՍՀ (1941 թ.) և Հայկական ԽՍՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիաները (1943 թ.)։ Առաջին տարում այն ուներ 15 անդամ, որոնցից էին Ուզեիր Հաջիբեկովը և Սամադ Վուրգունը ։
1991 թվականին ԽՍՀՄ փլուզումից և երկրի անկախության հռչակումից հետո Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱԱ-ն վերանվանվել է Ադրբեջանական Հանրապետության Գիտությունների ակադեմիա ։ 2003 թվականից կոչվում է Ադրբեջանի Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա ։
Պրեզիդիումն այժմ տեղակայված է Բաքվի կենտրոնում՝ պատմական Իսմայիլիա պալատում՝ Իստիկլալիաթ (Istiglaliyyat՝ անկախության) փողոցի վրա։
Ակադեմիայի նախագահներ
2013 թվականի փետրվարի 20-ին պրեզիդիումը Ակադեմիայի նախագահի իրավասու է նշանակել ԳԱԱ փոխնախագահ, երկրաբանության ինստիտուտի տնօրեն Ակիֆ Ալիզադեն ։ Սույն թվականի ապրիլի 25-ին ակադեմիկոսը հաստատվում է Ակադեմիայի նախագահի պաշտոնում ։
Նոր նախագահի ընտրության պատճառը նախկին նախագահի՝ իշխանափոխության և հեղաշրջման դեմ մեղադրանք ներկայացնելն էր ։
Ստորաբաժանումներ
Ադրբեջանի Գիտությունների ակադեմիան ունի 5 բաժին՝
Գործունեություն և ծրագրեր
Երկրում գոյություն ունի «Ադրբեջանական Հանրապետության գիտության զարգացման ռազմավարությունը 2009-2015 թվականներին» և դրա իրականացման պետական ծրագիր։ Դրանք հաստատված են Իլհամ Ալիևի կողմից՝ 2009 թվականի մայիսի 4-ին ։ Ակիֆ Ալիզադեի կարծիքով, ադրբեջանական գիտությունը դեռ ԽՍՀՄ տարիներին մտնում էր առաջին հնգյակ ։ Մինչդեռ վիճակագրությունն այլ է. նույնիսկ Ադրբեջանի խորհրդարանը՝ Միլլի Մեջլիսը, հանդես է եկել ակադեմիայի քննադատությամբ ։ Ադրբեջանի ԳԱԱ աշխատակիցները չեն վարանում թշնամական քարոզչություն տարածել՝ հարևան երկրների հանդեպ։ 2013 թվականի մարտի 28-ին ակադեմիկոս Ադիլ Գարիբովը հանդես էր եկել Մեծամորում գործող Հայկական ԱԷԿ-ի շրջանում արհեստական երկրաշարժ ստեղծելու առաջարկով ։
Բացասական է արձագանքը նաև արտասահմանում։ Ադրբեջանի նկրտումները հատկապես նշանակալի են Իրանի հյուսիսային շրջանների՝ պատմական Ատրպատական նահանգ-պետության հանդեպ, ինչով զբաղվում է նաև ակադեմիայի պատմության և գրականության ինստիտուտները։ 2013 թվականի ապրիլի 30-ին Իրանի Թավրիզ քաղաքում ձերբակալվել էր ակադեմիկոս Խալիդ Խալիդը, ով մեղադրվում էր լրտեսության մեջ ։
2015 թվականի փետրվարին Ադրբեջանի պատմության ինստիտուտի աշխատակից Յաղուբ Մահմուդովը տարածքային պահանջներ է ներկայացրել հարևաններին՝ ժամանակակից Ադրբեջանը նշելով Հյուսիսային Ադրբեջան՝ ընդգծելու Իրանական Ատրպատականի բռնազավթվածությունը, իսկ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունների տարածքը՝ ադրբեջանական պատմական հող ։
2014 թվականի հուլիսին հաստատվել է «Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի զարգացման կոնցեպցիան մինչև 2020 թվականը», որպեսզի պահպանվի ու մեծացվի երկրի գիտական պոտենցիալը ։ Այն մշակվում էր դեռ 2011 թվականի վերջից ։ Նոր կոնցեպցիայի հիմքում ու շրջանակներում դրված է ֆիզիկայի, քիմիայի, նավթի ու նավթաքիմիայի, երկրաբանության, բիոտեխնոլոգիաների, մոլեկուլային գենետիկայի և այլ գիտությունների զարգացումը։ Դրա արդյունքում կարող է լինել կրճատում, և աշխատանքից հեռացվեն 2-3 հազար գիտնականներ։ Նախատեսված է իրենց տեղն աշխատանքի ընդունել արտասահմանցի, առաջին հերթին՝ ադրբեջանական սփյուռքի ներկայացուցիչներ։ Մեծ կարևորություն է տրվելու այն գիտնականներին, ում աշխատանքները հրատարակվում են այլալեզու հրատարակություններում։ Նրանք պետք է ակտիվություն ցուցաբերեն գրանտային մրցույթներում, միջազգային սիմպոզիումներում ։
2014 թվականից Իլհամ Ալիևի նախաձեռնությամբ Ադրբեջանի Գիտությունների ակադեմիան զբաղվելու է ճշգրիտ տեղեկության, Ադրբեջանի ազգային շահերի ու արժեքների պահպանմամբ, զարգացմամբ և առաջընթացով՝ Վիքիպեդիա ազատ հանրագիտարանի շրջանակներում ։ Այդ նպատակով ստեղծվել են վիքի-խմբեր ։
Բյուջե և ֆինանսավորում
2014 թվականի կտրվածքով Ադրբեջանի բյուջեն նախատեսել էր 147 միլիոն մանաթ (ընթացիկ դրամական կուրսով՝ 187 միլիոն ԱՄՆ դոլար)՝ գիտության զարգացման նպատակով ։ Այս ծախսերը չեն ներառում կրթության և այլ ֆոնդերը, հոդվածներ գրելու խրախուսումը, գիտահետազոտական նպատակներով արված փորձերը, գիտության և տեխնիկայի զարգացումը։
Վերջին տասը տարիներին գիտության համար արվող ներդրումները տասնապատկվել են Համաշխարհային բանկի տվյալներով, գիտության վրա արված ծախսը կազմել է Ադրբեջանական Հանրապետության Համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) 0.21%-ը ։
2011 թվականի մայիսի 1-ից ամենամսյա աշխատավարձերը, որոնք տրվում են Ադրբեջանի գիտությունների ակադեմիայի գործադիր անդամ դառնալու համար, գնահատվել են 1200 մանաթ, իսկ աշխատակից անդամների ամենամսյա աշխատավարձը՝ 850 մանաթ ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ից 10 տոկոսով բարձրացվել են պետական բյուջեով վարձատրվող աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ԳԱԱ պրեզիդիումի և ապարատի, Գանձակի և Նախիջևանի մասնաճյուղերի գիտնականների աշխատավարձերը ։
Աշխատավարձերը 10 տոկոսով բարձրացվել էին նաև 2010 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիա Կատեգորիա:Օրվա հոդված Կատեգորիա:1945 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1945 հիմնադրված կրթական հաստատություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ Կատեգորիա:Ադրբեջանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ
Յուեն Բյաո
Յուեն Բյաո (Yuen Biao, ), հոնկոնգցի դերասան, պրոդյուսեր, ռեժիսոր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Նախագիծ Ա», «Խորտկանոց անիվների վրա», «Հավերժ վիշապները», «Մի անգամ Չինաստանում» և «Երիտասարդ վարպետը» ֆիլմերից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հոնկոնգցի դերասաններ Կատեգորիա:Չինացի պրոդյուսերներ
Էրիչե
Էրիչե (Erice) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիայի մարզում՝ Տրապանի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 28 684 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 606 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 47 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 91016։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0923։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության փոփոխություն։
Լաբսկղալդի
Լաբսկղալդի (ლაბსყალდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 24 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 19 մարդ ։
Թոց
Թոց, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զալուժիե (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զալուժիե գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,835 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 365,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1850 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոուլինս շրջան (Կանզաս)
Ռոուլինս շրջան (Rawlins County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.771 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.966 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Աթվուդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Կատեգորիա:Կանզասի շրջաններ
Գոնես
Գոնես (Gonesse), համայնք Ֆրանսիայի Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դ՛Ուազ դեպարտամենտում։ Ընկած է Փարիզից մոտավորապես 15 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք, դեպարտամենտի դե ֆակտո վարչական կենտրոնից՝ Սերժիից 29 կիլոմետր դեպի արևելք ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 26 152 :
Բնակավայրը հյուսիսում գրեթե սահմանակից է Բուրժե օդանավակայանին, իսկ Փարիզի մեկ ուրիշ՝ Շառլ դը Գոլի անվան օդանավակայանից հեռավորությունը ընդամենը վեց կիլոմետր է ։
Պատմություն
Կարոլինգների ժամանակներից սկսած՝ Գոնեսում զբաղվել են հացահատիկի արտադրությամբ։ 12-ից 16-րդ դարերում դրան գումարվել է գործվածքեղենի, մասնավորապես՝ բրդե կոշտ գործվածքի՝ gaunace-ի արտադրությունը ։ Մինչև 18-րդ դարի ավարտը Գոնեսը եղել է Փարիզի շուկան հացահատիկով ապահովող կարևոր համայնքներից մեկը։
Գոնեսի պատմության հիշարժան էջերից է 1783 թվականի օգոստոսի 27-ը. այդ օրը մերձակա դաշտում վայրէջք է կատարել Փարիզի Մարսյան դաշտից Ժակ Շառլի և Ռոբեր եղբայրների արձակած առաջին ջրածնային անուղևոր օդապարիկը, և վախեցած գյուղացիները, կարծելով, թե դա մի անծանոթ հրեշ է, եղաններով հարձակվել ու քրքրել են այն։
1815 թվականի հուլիսին Գոնեսում է գտնվել դուքս Վելինգտոնի զորքերի շտաբը։
1939 թվականի հունիսից քաղաքի միջնադարյան ամրոցը ծառայել է որպես համայնքի վարչական շենք ։
Գոնեսցիներ էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին հակաֆաշիստական Դիմադրության շարժման աչքի ընկած մասրտիկներ Ժան Կամյուն, Լուի Ֆուրմանեկը, Պիեռ Լոռնիեն, Ալբեր Դրուոն:.
2000 թվականի հուլիսի 25-ին Air France-ի գերձայնային «Կոնկորդ» ինքնաթիռն ընկել է Գոնեսի քաղաքային հյուրանոցի վրա, որի հետևանքով ընդհանուր առմամբ զոհվել է 113 մարդ ։
Քույր քաղաքներ
Լեոնեսա, Ռիետիի մարզ, Իտալիա, 1981 թվականից
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի տեսարժան վայրերից են Սբ. Պողոս-Պետրոս եկեղեցին, հին Hotel-Dieu-ն, Գառլան ու Օրժեմոն աշտարակերը, Մալմեզոն և Կուլանժ դաստակերտները...
Կրթություն
2015 թվականի տվյալներով համայնքն ուներ 20 հանրային միջնակարգ դպրոց՝ 3.526 աշակերտներով,ինը տարրական դպրոց՝ 2.137 սաներով ։
Ավագ դպրոցներ.
Ռենե Կասսենի անվան լիցեյ
Անվանումը
Բնակավայրի անվանումը միջնադարյան պատմական փաստաթղթերում հիշատակվել է Gaunissa՝ 832 թվականին, Gonesa՝ 1110-ին, Gonessa՝ 1226-ին ։
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ Գոնեսը հնագույն Connicia villaբնակավայրի հետնորդն ու շարունակողն է ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով համայնքի աշխատունակ տարիքի 17 345 մարդկանցից (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ էին 12 579-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,5 տոկոս՝ 1999 թվականի 73,2 %-ի դիմաց։ Տնտեսապես ոչ ակտիվ 4.766 անձանցից 1.891-ը սովորողներ էին, 915-ը՝ թոշակառուներ, 1.960-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով ։
2010 թվականին համայնքում հաշվվում էր 8.906 հարկատու տնային տնտեսություն։ Յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 14 999 եվրո ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները(INSEE):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆերգանայի հովիտ
Ֆերգանայի հովիտը բարձր սեյսմիկության շրջան է։ Կան նավթի, գազի, ածխի, պղնձի, բազմամետաղների և այլ հանքավայրեր։ Կլիման ցամաքային է, չոր։ Գլխավոր գետը Սիրդարյան է, որի ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։ Կառուցվել են Մեծ Ֆերգանայի և Հարավային Ֆերգանայի ջրանցքները, Կայրակկումի ջրամբարը։ Կան ավազային անապատների և աղուտային տեղամասեր։ Հատակի եզրամասերով ձգվում է օազիսների շերտը (Ֆերգանայի օազիս)։
Ֆերգանայի հովիտը բամբակագործության, շերամապահության և գինեգործության կարևոր շրջան է։ Խոշոր քաղաքներն են Խուդջանդը, Կոկանդը, Ֆերգանան, Նամանգանը, Անդիժանը, Օշը։
Կատեգորիա:Հովիտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Միջին Ասիա
Կլուբովկա (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)
Կլուբովկա (Клубівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլուբովկա գյուղում բնակվում էր 1 971 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,96 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 665,88 մարդ/կմ²։
Չույունչի-Նիկոլաևկա
Չույունչի-Նիկոլաևկա (Чуюнчи-Николаевка, Суйынсы-Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 555 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի բնակավայրեր
Հերոնիմո Ռուլի
«Էստուդիանտես»
Իր ֆուտբոլային կարիերան Ռուլին սկսել է արգենտինական «Էստուդիանտեսում»։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2013 թվականի ապրիլի 9-ին` «Արսենալի» դեմ խաղում ։
«Ռեալ Սոսիեդադ»
2014 թվականին Ռույին տեղափոխվել է իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեալ Սոսիեդադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էստուդիանտեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Դևիդ Ռովիքս
Դևիդ Ռովիքս (Ռովիչ, David Rovics, ),  ամերիկացի երգիչ, անարխիստ և քաղաքական ակտիվիստ։
Կենսագրություն
Դևիդ Ռովիքսը ծնվել է 1967 թվականի ապրիլի 10-ին Նյու Յորքում՝ հրեական ընտանիքում ։ Մանկությունն անցկացրել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Ուիլթոն քաղաքում։ 1985 թվականին տեղափոխվել է Կալիֆոռնիայի Բերքլի քաղաք։ Նա փոխել է մի շարք մասնագիտություններ։ Աշխատել է որպես բարիստա, քարտուղար և մեքենավար։ Այնուհետև դարձել է ձախ գաղափարների կողմնակից։
Ռովիքսը երաժշտության հանդեպ հետաքրքրություն է ցուցաբերել երիտասարդ տարիքից, բայց մշտապես զբաղվել է միայն 1993 թվականից, այն բանից հետո, երբ իր ընկերը զոհվել է փոխհրաձգության ժամանակ։
Ռովիքսն իր աշխատանքում շոշափում է Իրաքի պատերազմի թեման, քննադատում է ԱՄՆ իշխող շրջանակների արտաքին և ներքին քաղաքականությունը, դեմ է գլոբալացմանը, սոցիալական արդարության կոչեր է անում։ Նա ունի նաև մի շարք երգեր, որոնք շոշափում են պատմական թեմաներ։ Օրինակ, Saint Patrick's Battalion երգը նվիրված է իռլանդական Սուրբ Պատրիկ գումարտակին ։
Ռովիքսը հակապատերազմական և հակագլոբալացման ցույցերի կանոնավոր մասնակից է։ Դաժանորեն քննադատում է ԱՄՆ Հանրապետական և Դեմոկրատական ​​կուսակցությունների ղեկավարներին։ Ռովիքսի խոսքերով՝ ԱՄՆ արտաքին քաղաքականությունն իրականացվում է անդրազգային կորպորացիաների շահերից ելնելով, իսկ ԱՄՆ կառավարությունը «չի սիրում ժողովրդավարությունը ոչ տանը, ոչ էլ դրսում»։ Հավատում է, որ Իսրայելը վարում է ապարտհեյդի և պաղեստինցիների նկատմամբ ցեղասպանության քաղաքականություն ։
Ռովիքսը խրախուսում է իր երգերի անվճար տարածումը ինտերնետում։ Բացի այդ, Ռովիքսի երգերը կարելի է ներբեռնել և լսել անվճար՝ իր իսկ կայքում։
Նա « Աշխարհի արդյունաբերական աշխատողներ » արհմիութենական կազմակերպության անդամ է ։
Անձնական կյանք
Այժմ Ռովիքսը բնակվում է Օրեգոնի Պորտլենդ քաղաքում։ Ամուսնացած է, ունի դուստր՝ Լեյլան (ծնված՝ 2006 թվականին) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ
Վերածննդի հումանիզմ
Վերածննդի հումանիզմ, եվրոպական մտավորական շարժում, որը վերածննդի կարևոր բաղադրիչն է։ Առաջացել է Ֆլորենցիայում 14-րդ դարի կեսերին և իր գոյությունը շարունակել և պահպանել է մինչև 16-րդ դարավերջերը։ 15-րդ դարից սկսել է տարածվել եվրոպական այլ երկրներում՝ Իսպանիա, Ֆրանսիա, Գերմանիա, մասամբ նաև Անգլիա։
Վերածննդի մարդասիրությունը հումանիզմի զարգացման առաջին փուլն է։ Այն շարժում էր, որտեղ հումանիզմը առաջին անգամ հանդես եկավ որպես հայացքների ամբողջական համակարգ և հասարակական մտքի լայն ընթացակարգ՝ առաջացնելով իսկական հեղաշրջում մշակույթի և ժամանակի մարդու աշխարհայացքում ։ Վերածննդի հումանիստների հիմնական գաղափարը մարդկության բարելավումն էր, որն արտացոլում էին անտիկ գրականության միջոցով։
Եզրույթը
Եզրույթի նախնական տարբերակը ծագել է լատիներենից՝ studia humanitatis: Այս տեսքով այն ի հայտ է եկել Ցիցերոնին հետևած հումանիստների կողմից։ Վերջինս ժամանակին ձգտում էր ընդգծել, որ «մարդկայնություն» և «մարդասիրություն» հասկացությունները՝ որպես հունական հնագույն մշակույթի կարևորագույն արդյունք, իր արմատները գցել է նաև հռոմեական հողին։
15-րդ դարում «մարդասիրություն» բառը համարժեք էր «Վերածնունդ» հասկացությանը։ Լատիրենեն այն նշանակում էր «մարդու բնության ամբողջականությունը և տարանջատումը» ։ Բացի այդ՝ այս հասկացությունը հակադրվում էր աստվածային սխոլաստիկ մեկնաբանությանը և ամբողջ միջնադարին։ Հումանիզմը՝ որպես նախնական զարգացման փուլ, իր գաղափարական մեկնաբանությունը ստացել է Պետրարկայի գրվածքներում։
Վերածննդի մարդասիրության նպատակը մարդու իրավունքների պաշտպանությունը չէր, այլ առհասարակ մարդու, ինչպիսին, որ նա կար։ Մարդասիրությունը, Պետրարկայի և այլ փիլիսոփաների տեսանկյունից, նշանակում էր մարդուն տեղափոխել աշխարհի կենտրոն, ամենից առաջ՝ ուսումնասիրել մարդուն։ Այս իմաստով մարդասիրությունը հոմանիշ է անթրոպոցենտրիզմին։ Ի հակադրություն Արևմտյան Եվրոպայի կրոնական փիլիսոփայության՝ մարդասիրական փիլիսոփայությունն իր առջև խնդիրն էր դնում ուսումնասիրել մարդուն՝ իր աշխարհիկ զգացմունքներով .:
«Հումանիստ» բառը հայտնվել Է 15 դարի վերջին։ Ըստ էության՝ «մարդասիրություն» եզրույթը ժամանակակից իմաստով առաջին անգամ 1808 թվականին կիրառեց մանկավարժ Ֆ. Նիթհամերը։ Գ. Ֆոգտի «Դասական արվեստի վերածնունդը և մարդասիրության առաջին դարը» (1859) աշխատությունից հետո գիտության մեջ սկսվեց տվյալ հասկացության պատմական բովանդակության և հասկացության քննարկումը։
XV դարի հումանիստներն իրենք իրենց սովորաբար անվանում էին հռետորներ՝ դրանով իսկ ընդգծելով իրենց տարբերությունը համալսարանական գիտնականներից, ինչպես նաև կապը անտիկ հնագույն ավանդույթներին ։
Հայացքներ
Ժամանակակից գիտնականները հստակեցնում են մեկնաբանությունները. Է. Գարենը վերածննդի հումանիզմը մեկնաբանում է որպես նոր աշխարհընկալում, որը հանգեցրել է մշակույթի համապարփակ փոփոխության, և որը պատմության և փիլիսոփայության ընդհանուր մտածողության կարևոր փուլ է։ Հումանիստների շահերի կենտրոնն էր լեզվաբանությունը, բանասիրությունը և հռետորաբանությունը, իսկ փիլիսոփայության կենտրոնում բառն էր. իշխում էր գեղեցիկ և մաքուր դասական խոսքի պաշտամունքը։ Խոսքը նույնացվում էր գիտելիքի և առաքինության հետ, այն ընկալվում էր որպես ունիվերսալ և աստվածային և մարդկային բնության մարմնավորում, որպես նրա ներդաշնակ էթոս և մարդու գործնական գործունեության գործիք ընկերների, ընտանիքի և հարազատ համայնքի շրջանակներում։
Հումանիզմը թույլ տվեց մշակել նոր աշխարհայացք, որը ներթափանցված էր քննադատությամբ, աշխարհիկությամբ, հակադրվում էր միջնադարյան սխոլաստիկայի թեմաներին և մեթոդներին, բացի այդ՝ հնարավորություն է տվել առաջին անգամ հասկանալու պատմական հեռավորությունը դեպի դասականություն։
Հումանիստների կենսակերպը և գաղափարները
Վերածննդի հումանիստները համախոհների ոչ ֆորմալ խումբ էին, որոնց տարբերում էր ներքին բովանդակությունը, այլ ոչ թե գործունեության պաշտոնական տեսակը։ Հումանիստները բոլորովին տարբեր խավերի, վիճակների ու մասնագիտությունների տեր անձինք էին։ Չնայած հումանիստներից մի քանիսը հին արտադրամասերի և կորպորացիաների անդամներ էին, բայց այն, ինչ միավորում էր նրանց, կապ չուներ դրա հետ. «Նրանց հանդիպումների վայրը եղել է ամառանոցը, վանական գրադարանը, գրապահարանը, պետական պալատը կամ պարզապես մասնավոր տունը, որտեղ հարմարավետ էր խոսել, թերթել ձեռագրեր»։ Բատկինը նշում է, որ, ըստ երևույթին, հումանիստները եվրոպական պատմության մեջ առաջին մտավորականներն էին։ Այլ հետազոտողներ համաձայնում են, որ այն անձանց կատեգորիայի հայտնվելը, որոնց հետագայում սկսել են անվանել հումանիստներ, ըստ էության, սկիզբ է դրել այդ դարաշրջանում աշխարհիկ մտավորականության առաջացման գործընթացին։ Մի խումբ հումանիստների միավորող հատկանիշը բացառապես հոգևոր ընդհանրությունն էր։ Վերջերիոն նշում է, որ մարդասիրությունը մասնագիտություն չէ, այլ կոչում, և հանդիմանում է այն մարդկանց, ովքեր փող ու պատվի համար են «դիմում» լեզվին, այլ ոչ թե հանուն գիտության ու առաքինության։
Հումանիստների կարևոր բաղադրիչը մարդասիրական միջավայրի պատկերացումներում եղել է «Ժամանց» (otium, ozio), որը լի էր բարձր և հաճելի դասերով՝ միշտ հակադրվելով ծառայությանը և տարբեր գործնական պարտականություններին։ Իր ժամանակը և ինքն իրեն տնօրինելու ազատությունը հումանիստ դառնալու նախապայման է։ Լորենցո Վալլան թվարկում է հինգ կարևոր պայմաններ, որոնք անհրաժեշտ են հումանիստական ուսումնական պարապմունքների համար.
Մարդասերները քարոզում էին էպիկուրականություն, այսինքն՝ կյանքից պետք է քաղել միայն հաճույք, բայց առաջին հերթին հոգևոր, այլ ոչ թե՝ զգայական։
Ընդ որում գոյություն ուներ հայեցողական կյանքի իդեալներ, ընդ որում, վերջինս պետք է ուղղված լիներ ի շահ հասարակության։ Հումանիստ-գիտնականներն իրենց համարել են մանկավարժներ և իրենց գլխավոր խնդիրն են համարել դաստիարակել կատարյալ մարդու, որը հումանիտար կրթության շնորհիվ կարող է իդեալական քաղաքացի դառնալ։ Գիտությունները ուսումնասիրվում են մարդկանց ազատ դարձնելու համար։ Կոլուչչո Սալուտատին և Լեոնարդո Բրունին առաջ են քաշել քաղաքացիական կյանքի իդեալը, որտեղ դասական կրթությունն անբաժան էր դառնում ակտիվ քաղաքական գործունեությունից՝ ի շահ Հանրապետության։ Միապետության մեջ ապրող հյուսիսիտալական հումանիստները, կատարյալ քաղաքացու մասին պատկերացումն ավելի շատ ասոցացնում էին կատարյալ պետության իդեալի հետ։
Նոր մարդու իդեալը
Այս միջավայրում առաջացել է անձի նոր իդեալը, որը ծնունդ է առել հումանիստական աշխարհայացքի աշխարհիկ և դասական ձգտումներից։ Մարդասիրական գրականության մեջ նա ստացել է իր զարգացումը։
Վերածննդի հումանիստական ողջ բարոյականության հիմնական սկզբունքը մարդու բարձր նշանակությունն է և նրա արժանապատվության մասին վարդապետությունն էր։ Նրանք ասում էին, որ բանականությամբ և անմահ հոգով օժտված, առաքինությամբ և ստեղծագործական անսահման հնարավորություններով մարդը ազատ է իր արարքներում և մտահղացումներում։ Մարդը բնության և տիեզերքի կենտորնն է։ Այս վարդապետությունը հիմնված էր հին փիլիսոփայության և մասամբ միջնադարյան աստվածաբանական դոկտրինի վրա, ըստ որի՝ մարդը ստեղծվել է Աստծո պատկերով և նմանությամբ։ Այս գաղափարի անտիկ աղբյուրներից մեկը Ցիցերոնի «Օրենքների մասին» երկխոսությունն էր։
Լեոն Բատիստա Ալբերտին գրում է. "«Բնությունը, այսինքն՝ Աստված, մարդու մեջ երկնային և աստվածային տարր է դրել, անհամեմատ ավելի գեղեցիկ և ազնիվ, քան որևէ արարածի։ Նա տվեց նրան տաղանդ, սովորելու ունակություն, բանականություն, աստվածային հատկություններ, որոնց շնորհիվ նա կարող է ուսումնասիրել, տարբերակել և իմանալ, թե ինչից պետք է խուսափի և ինչին պետք է հետևի։ Այս մեծ ու անգին պարգևների հետ Աստված մարդու հոգու մեջ դրեց չափավորություն, զսպվածություն կրքերի և չափազանց ցանկությունների դեմ, ինչպես նաև ամոթ, համեստություն և գովասանքի արժանանալու ձգտում։ Բացի այդ՝ Աստված մարդկանց մեջ դրել է փոխադարձ ամուր կապի կարիքը, որը պահպանում է հասարակությունը, արդարադատությունը, արդարությունը, առատաձեռնությունն ու սերը։ Աստված մարդուն տվել է մեծ սիրտ՝ դիմակայելու ամեն աշխատանքի, ամեն դժբախտության, ճակատագրի յուրաքանչյուր հարվածի։ Մարդը կարող է հաղթահարել բոլոր դժվարությունները, հաղթահարել վիշտը, չվախենալ մահից։ Նա մարդուն տվել է ամրություն, ուժ, արհամարհանք չնչին մանրուքների դեմ։ Այդ իսկ պատճառով համոզված եղիր, որ մարդը ծնվում է ոչ թե անգործության մեջ տխուր գոյության, այլ մեծ ու վիթխարի գործի համար։ Դրանով նա կարող է նախ գոհացնել Աստծուն և պատվել նրան, և երկրորդ՝ ձեռք բերել իր համար ամենակատարյալ գոհացումներն ու լիակատար երջանկությունը»։"
Նրանց բոլոր դատողությունները տոգորված էին մի գլխավոր գաղափարով՝ խոնարհվել մարդկային մտքի և նրա ստեղծագործական հզորության առջև։ Միտքը բնության անգին պարգևն է, որը մարդուն առանձնացնում է ամեն ինչից՝ նրան աստվածանման դարձնելով։ Հումանիստների համար իմաստությունը բարձրագույն բարիք էր, ուստի իրենց կարևորագույն խնդիրը համարում էին դասական գրականության քարոզը։ Նրանք հավատում էին, որ գիտությամբ և իմաստությամբ մարդը ձեռք կբերի իսկական երջանկություն։
Ի տարբերություն անձի միջնադարյան և ֆեոդալական իդեալի՝ նոր իդեալը՝ հումանիստականը, հստակ արտահայտված աշխարհիկ և սոցիալական կողմնորոշում է ունեցել։
Առաքինություն
Առաքինությունը անձի հումանիստական իդեալի հիմնական որոշիչ կատեգորիան է համարվել։ Բայց այս հասկացությունը, որը ավանդաբար թարգմանվում է ռուսերենից որպես «առաքինություն» կամ «բարություն», ավելի լայն նշանակություն ուներ։ Այն ընդգրկում էր բարոյական նորմերի և պատկերացումների մի ամբողջ շրջանակ, բացի այդ՝ XV դարից ձեռք է բերում նոր իմաստներ։ Ի տարբերություն քրիստոնեության, որի համար առաքինությունները աստվածաբանական էին (Հույս, Հավատ, Սեր), հումանիստները ելնում էին անտիկ էթիկայի դրույթներից։
Արիստոտելը առաքինության երկու տեսակ է առանձնացնում, որի մասին խոսել էր նաև Ցիցերոնը.
Արիստոտելյան առաքինության ըմբռնումը նաև որպես կրքերի և կարիքների խելամիտ զսպվածությունն էր, ինչպես նաև մարդու ֆիզիկական և հոգևոր աշխարհի ներդաշնակությունը։ Իսկ Ցիցերոնը ձևակերպել էր այն միտքը, որ առաքինությունը մարդու բնածին հատկությունն է, և որը կատարելագործվում է իր կյանքի ընթացքում։ Բոլոր հումանիստների համար առաքինությունը ունիվերսալ կատեգորիա էր, որը սահմանում էր մարդու կարևորագույն հատկությունները, բնույթն ու կենսակերպը։ Նրանք նաև կարծում էին, որ հենց միտքն է մարդուն ուղղորդում դեպի ճշմարիտ առաքինություն և իմաստություն։ Մարդու առաջին պարտականությունն է զարգացնել միտքը՝ անխոնջ գիտելիքների և օգտակար գործունեության միջոցով։
'' Ա. Ալֆոնսի այն հարցին, թե որն է մարդու իրական նպատակը, Մանետտին համառոտ պատասխանել է. «Գործել և մտածել»։ ''
Իդեալական մարդը ոչ միայն իմաստուն և երջանիկ է, այլև՝ գործուն։ Ալբերտին գրում է.
"«Եվ մենք այսպես ենք ընդունում. բարության միջոցով մարդը ստեղծում և ամրացնում է իր մեջ ճշմարիտ և անսահման հոգևոր հանգստությունը, ապրում է ինքն իրենով ազատ, և այնքան, որքան իրեն օգտակար է, այնքան էլ ուրիշներին, գոհ է իր մտքերից, և նրան խորթ է ամեն մտահոգություն։ Իսկական երջանկությունը հոգու հանգստությունն ու համերաշխությունն է՝ ազատ ու ինքն իրենից գոհ»։"
Այլ թեզեր
Մյուս հասկացությունները, որոնք կարևոր են հումանիստների աշխարհայացքի համար, հետևյալներն են.
Հումանիստների հմտությունները, գիտելիքները և համոզմունքները
Նրանք ոչ թե նեղ, այլ ընդհանրապես մշակույթի մասնագետներ էին։ Նրանք նոր ազնվականության կրողներն էին, որոնք նույնացվում են անձնական խիզախության և գիտելիքի հետ։ Հումանիստների հիմնական գործիքը բանասիրությունն էր։ Լատիներենի և հունարենի անբասիր իմացությունը, հատկապես դասական լատիներենի հմուտ իմացությունը անհրաժեշտ պահանջ էր հումանիստի հեղինակության համար, չափազանց ցանկալի էր բանավոր լատիներենի տիրապետումը։ Անհրաժեշտ էր նաև հստակ ձեռագիր և անդավաճան հիշողություն։ Հումանիստները հետաքրքրվում էին հետևյալ առարկաներով՝ քերականություն, հռետորաբանություն, էթիկա, պատմություն, պոեզիա և այլն։ Հումանիստները հրաժարվում էին միջնադարյան գեղարվեստական ձևերից, որոնցից ծնվում էին նորերը՝ բանաստեղծություններ, թղթի և նամակի գրական ժանր, փիլիսոփայական տրակտատներ։
"«Հումանիստների ձեռքում վերածննդի բանալին ոչ թե իտալերենն էր, այլ լատիներենը։ Սակայն հարկավոր էր երկու լեզուների կատարալ տիրապետում» ։"
Վերաբերմումքը դեպի անտիկ ժամանակաշրջան
Հումանիստները ուշադրություն են դարձրել սկզբնական աղբյուրների ուսումնասիրությանը, այլ ոչ թե ուրիշների կողմից դրանց մեկնաբանությանը։ Բացի այդ՝ նրանք խորը նողկանք էին զգում այն լատիներենի նկատմամբ, որոնցով խոսում էին եկեղեցում և համալսարաններում։
Անտիկության հանդեպ հետաքրքրությունը դառնում է Վերածննդի մարդասիրության որոշիչ միտքը։ Միջինադարը հումանիստների համար ներկայացվում են մի ինչ-որ «մութ թագավորություն», որը գալիս է անտիկ մշակույթից հետո։ Հումանիստների կարծիքով՝ հենց հին մշակույթի նմանակման, անտիկ աշխարհընկալման վերածննդի մեջ է իրական փիլիսոփաների խնդիրը։ Նրանք թարգմանեցին հին հունարենից և լատիներենից ժամանակակից լեզուներով գրեթե բոլոր ստեղծագործությունները։ Այդ աշխատանքները ոչ թե պարզապես թարգմանվում էին, այլ մեկնաբանվում, ընդ որում՝ մեկնաբանությունները գրվում էին ոչ թե աստվածաբանական, այլ տեքստաբանական և բանասիրական տեսանկյունից։ Ժամանակակից լեզվով ասած՝ կատարում էին գեղարվեստական վերլուծություն։
Վաղ հումանիստների աշխարհայացքի ընդհանուր գիծը, որը բխում էր անտիկ մշակույթի գաղափարներն ու ոգին առավելագույնս վերակենդանացնելու իրենց հատուկ ձգտումից, միաժամանակ պահպանում էին քրիստոնեական դավանանքի ողջ գլխավոր բովանդակությունը։ Օրինակ՝ Պիոս II-ը՝ այդ դարաշրջանի հումանիստներից մեկը, գրել է, որ քրիստոնեությունը ոչ այլ ինչ է, քան հինավուրց բարձրագույն բարիքի մասին վարդապետության նոր ավելի ամբողջական շարադրանք։
Հումանիստների ցանկացած հիմնավորում ամրապնդվում էր անտիկ պատմության օրինակներով։ Հետևել անտիկ դարաշրջանին, չէր նշանակում «մեռյալների հարություն»։
Վերաբերմունքը դեպի քրիստոնեություն
Հումանիստները երբեք չեն հակադրվել կրոնին։ Նրանք հավատում էին, որ պետք է վերականգնել ճշմարիտ եկեղեցին և հավատը Աստծո հանդեպ, և ոչ մի հակասություն չէին գտնում քրիստոնեության և անտիկ փիլիսոփայության համադրության մեջ։ Մարդու միտքը գովաբանելով՝ հումանիստները մարդու բանական բնույթով տեսել են Աստծո պատկերը։ Աստված մարդուն տվել է ամեն բան, որպեսզի նա կատարելագործի և բարելավի իր երկրային կյանքը։ Որպես բանական էակ՝ մարդը Արարիչ է։ Հետևաբար, մարդը պետք է բարելավի իրեն շրջապատող աշխարհը։
Հրաշալի է ամբողջ աշխարհը, որ Աստված ստեղծել է մարդու համար, բայց նրա ստեղծման գագաթնակետը միայն այն մարդն է, որի մարմինը բազմիցս գերազանցում է բոլոր մյուս մարմիններին։ Նրա ձեռքերը, այդ «կենդանի գործիքները» կարող են աշխատել։ Մարդը խելամիտ, հեռատես և շատ խորաթափանց էակ է։ Նա տարբերվում է կենդանիներրից, որ եթե յուրաքանչյուր կենդանի կարող է ինչ-որ բան անել, ապա մարդը կարող է զբաղվել ցանկացած բանով։ Աստված Արարիչն է բոլոր արարածների, իսկ մարդը՝ մշակույթի, նյութական և հոգևոր թագավորության։
Միաժամանակ, հոգևորականների նկատմամբ հումանիստներն ավելի բացասական զգացմունքներ էին տածում։ Նրանցից շատերը ապրում էին իրենց մասնագիտական գործունեությունից ստացված եկամուտներով։ Հոգևորականները իրենց հերթին տանել չէին կարողանում հումանիստներին. նման անբարյացակամությունը վերաճել է կտրուկ քննադատական վերաբերմունքի գիտության ողջ համակարգի, նրա տեսական և փիլիսոփայական հիմքերի, ավտորիտարիզմի նկատմամբ։ Պակաս կարևոր չէ նաև հիշեցնել, որ մարդասիրական շարժումն սկսվել է Իտալիայում պապական բարոյաքաղաքական հեղինակության անկման ժամանակաշրջանում, որը կապված է նրա Ավինյոնի գերության իրադարձությունների հետ (1309-1375)։
Հումանիստական արվեստի տեսություն
Այս թեմայով աշխատած կարևոր տեսաբանն Լեոն Բատիստա Ալբերտին էր։ Ավելի վաղ հումանիստական գեղագիտության հիմքում ընկած էր արվեստի ընդօրինակումը՝ բնությունից։ Բնությունը ամենակատարյալն էր, և պետք է արվեստը ստեղծվեր դրա հիման վրա։
Թուղթ
Նամակը կամ թուղթը (epistols) հումանիստների ստեղծագործության ամենատարածված ժանրերից մեկն էին։ Նամակները այս դեպքում ոչ թե անձնական կյանքի, այլ դատողությունների փոխանցման միջոց էր։ Թուղթը հաճախ ուղարկվում էր ոչ միայն հասցեատիրոջը, այլև նրա ընկերներին, ովքեր իրենց հերթին, պատճենում էին։ Ըստ էության՝ դա ոչ թե նամակ էր, ինչպես այս հասկացությունը մեկնաբանում են մեր օրերում, այլ հատուկ գրական ժանրի շարադրություն։ Պետրարկայից սկսած՝ հումանիստների նամակները հրապարակվում են։ Այդ նամակների ոճին բնորոշ էր հանդիսավորությունն ու հրապարակայնությունը։ Ինչպես նշում են հետազոտողները, հնարավոր է՝ գրական ժանրի ոչ մի այլ տեսակ այդպես արտահայտիչ ցույց չի տվել կյանքի, հարաբերությունների հնարամտությունը և ոճը, որքան նամակը։
Վերածննդի հումանիզմի ժամանակաշրջանները
Հումանիզմի տարածմանը հող նախապատրաստեց քաղաքների ծաղկումը, տնտեսական և սոցիալական տեղաշարժերը, նոր մարդու ծնունդը և նրա գիտակցված ինքնահաստատման և դաստիարակության անհրաժեշտությունը։ Ընդունված է հետևյալ բաժանումը.
Հայտնի հումանիստներ
Իտալիայում առաջին հումանիստը համարում են Ֆրանչեսկո Պետրարկային, ապա՝ Ջովաննի Բոկաչչո, Լորենցո Վալլա, Ջովանի Պիկո դելլա Միրանդոլա, Լեոնարդո դա Վինչի, Ռաֆայել Սանտի, Միքելանջելո։ Եվրոպական այլ երկրներից հայտնի հումանիստները՝ նկարիչներ, գրողներ, մտածողներ, մեծ ավանդ են բերում հումանիզմի զարգացման գործին՝ Միշել դը Մոնտեն, Ֆրանսուա Ռաբլե (Ֆրանսիա), Ուիլյամ Շեքսպիր, Ֆրենսիս Բեկոն (Անգլիա), Միգել դե Սերվանտես (Իսպանիա), Ուլրիխ ֆոն Հութթեն, Ալբրեխտ Դյուրեր (Գերմանիա)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հումանիզմ Կատեգորիա:Վերածնունդ
Եֆրեմովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Եֆրեմովկա (Ефремовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Վալտեր Բենիամին
Վալտեր Բենիամին (Walter Benjamin, ), գերմանացի փիլիսոփա, մշակույթի տեսաբան, էսթետիկ, գրական քննադատ, էսսեիստ և թարգմանիչ։ 20-րդ դարի մշակույթի ամենաազդեցիկ փիլիսոփաներից մեկը ։ Բենիամինի աշխատանքներն ընկած են ժամանակակից մոդեռնիզմի հիմքում ։ Ժամանակակից լուսանկարչության տեսության հիմնադիր, կանգնած էր մասմեդիայի ուսումնասիրության ակունքներում։
Կենսագրություն
Վալտեր Բենեդիկտ Շյոնֆլիս-Բենիամինը ծնվել է 1892 թվականի հուլիսի 15-ին Բեռլինում՝ միջին խավի ներկայացուցիչներ Էմիլ Բենիամինի և Պաուլինա Շյոնֆլիսի հրեական հարուստ ընտանիքում։ Հայրը զբաղվում էր առևտրով և ներդրումներով։ Վալտերից բացի ընտանիքում եղել է երկու երեխա՝ Գեորգ ((գերմ.), ծնվել է 1895 թվականին) և Դորան ((գերմ.), ծնվել է 1901 թվականին) ։
Մայրական գծով արյունակից է Հայնրիխ Հայնեի հետ։ 1917-1930 թվականներին ամուսնացած է եղել Դորա Քելների հետ, ում հետ բաժանվել է Աննա Լացիսի համար։ 1926-1927 թվականների դեկտեմբեր-հունվար ամիսներին, ձգտելով հարաբերություններ հաստատել Լացիսի հետ, այցելել է Մոսկվա։ Դեպի ԽՍՀՄ ճանապարհորդությունը ձեռնարկվել Է Մարտին Բուբերի կողմից ԽՍՀՄ-ի մասին «Die Kreatur» ամսագրում ապագա հոդվածների համար հատկացված կանխավճարների հաշվին։ Փիլիսոփա Միխայիլ Ռիկլինի խոսքերով, Բենիամինի ճանապարհորդության մեկ այլ պատճառ դարձավ նրա հոր անտիկ ձեռնարկության սնանկությունը. փիլիսոփան գնաց Խորհրդային Միություն նաև հրատարակությունների որոնման համար, որոնց հետ նա կարող էր համագործակցել որպես թղթակից, ինչը նրան չհաջողվեց։ Մոսկվայում Բենիամինը պարբերաբար թատրոն էր գնում, շատ էր գրում, աշխատում էր արխիվներում։ Ուղևորության արդյունքը դարձան 1927 թվականի հունվարին հրապարակված չորս հոդվածները և «Մոսկվա» էսսեն, որն ավարտվել էր արդեն ԽՍՀՄ-ից վերադառնալուց հետո։ Լինելով Մոսկվայում՝ Բենիամինը նաև պարբերաբար օրագիր է վարել, որում նկարագրել է խորհրդային մայրաքաղաքի մասին տպավորությունները և անդրադարձել է Աննա Լացիսի և Բերնհարդ Ռայխի հետ իր տառապալից հարաբերություններին։ Արխիվային նյութերի մեջ պահպանված «Մոսկովյան օրագիր»-ը հետագայում հրապարակվեց։
Լինելով հրեա, հակաֆաշիստ և ձախ ծայրահեղական՝ նացիստների իշխանության գալուց հետո արտագաղթել է Ֆրանսիա։ 1940 թվականին Ֆրանսիայի բռնազավթումից հետո պատրաստվում էր Իսպանիայի տարածքով մեկնել ԱՄՆ՝ արդեն այնտեղ տարհանելով արխիվի մեծ մասը։ Սակայն Իսպանիայի հետ սահմանային կետում՝ Պորտբոուում, նրան հայտարարվել է, որ վիզա չունեցող անձինք պետք է վերադարնան Ֆրանսիա։ Բենիամինին թույլ են տվել գիշերել տեղի Hotel de Francia հյուրանոցում, որտեղ նա 1940 թվականի սեպտեմբերի 26-ի լույս 27-ի գիշերը ինքնասպան է եղել՝ թունավորվելով մորֆինով։
Մյուս օրը, ողբերգության տպավորության տակ, իսպանացիները բաց թողեցին ամբողջ խումբը (այն բարեհաջող հասավ Լիսաբոն սեպտեմբերի 30-ին), իսկ մի քանի օրից ընդհանրապես հանեցին սահմանափակումները։ Դրա շնորհիվ իսպանական սահմանով կարողացել է անցնել նաև Հանա Արենդտը, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել Բենիամինի գաղափարների վրա, որն էլ ԱՄՆ է տեղափոխել նրա «Պատմության հասկացության մասին» տեքստի տարբերակներից մեկը, որը նա հրապարակել է «Պատմության փիլիսոփայության թեզիսներ» վերնագրով։
Բեռլինում, Պրինցրեգենտենշտրասեի 66-րդ տան վրա, որտեղ Բենիամինն ապրել է 1930-1933 թվականներին, գտնվում է հուշատախտակը։ Իսկ Կուրֆյուրստենդամմից ոչ հեռու՝ Վալտեր Բենիամինի հրապարակը (գերմ.):
Բենիամինի կյանքին ու մահվանը նվիրված է Բրունո Արփայի «Պատմության հրեշտակը» (2001) վեպը, Բրայան Ֆերնիխոուի «Մութ ժամանակ» օպերան (2004) և այլն։
Հայացքներ
Զգացել է մարքսիզմի ուժեղ ազդեցությունը (որը յուրովի համադրել է ավանդական հրեական միստիցիզմի և հոգեվերլուծության հետ), կանգնած էր Ֆրանկֆուրտի դպրոցի ակունքներում։ Ռուսաստանում ամենահայտնի աշխատանքը «Արվեստի ստեղծագործությունը նրա տեխնիկական վերարտադրության դարաշրջանում» աշխատանքն է. նրան է պատկանում աուրայի մասին մեր ժամանակներում տարածված գաղափարը, որը կորցնում է տարածվող գլուխգործոցը։ Ֆրանսիական մշակույթի ուղեկցորդն է, թարգմանել է Մարսել Պրուստին և Շառլ Բոդլերին, ում նվիրեց մի շարք աշխատանքներ, որտեղ շարադրված են նրա պատմական հայացքները։ Շատ աշխատանքներ (Օրինակ՝ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի Պատմական մոտեցումը կանխակալ ներկայացնող «Բեռլինյան մանկությունը դարերի սահմանին» գիրքը) հետմահու են հրատարակվել։ Պատմության փիլիսոփայությանն ու մեթոդաբանությանը վերաբերող իր հայացքները ենթադրում էր շարադրել 19-րդ դարի փարիզյան պասսաժներին նվիրված աշխատությունում, որը մնաց անավարտ (էսքիզները և արխիվային նյութերը այսօր նույնպես հրատարակված են)։ Առավել կենտրոնացված ձևով Բենիամինի պատմական հայեցակարգը շարադրված է նրա «Պատմության հասկացության մասին» հոդվածում։
«Արվեստի աշխատանքը նրա տեխնիկական վերարտադրության դարաշրջանում» (1936) հայտնի հոդվածը հիմնականում արձագանքում է Գեորգի Լուկաչի «Վեպի տեսություն» (1916) և Էռնստ Բլոխի «Ուտոպիայի ոգին» (1918) աշխատանքներին։
Հանա Արենդտը, որը լավ գիտեր Բենիամինին, նրան անվանում էր բանաստեղծական մտքի վարպետ ։
Հայտնիություն
Ադորնոն Բենիամինի աշխատությունները չի բաժանել ըստ նշանակության և «կարիքի»։ Այդ պատճառով մտածողի կյանքի օրոք հրապարակված և չհրապարակված բոլոր նյութերը, այդ թվում՝ ձայնագրությունները, նշումները, որոնք վերաբերում են առանձին հետազոտությունների վրա աշխատելու գործընթացին, Ադորնոն փորձել է հավաքել մեկ վայրում և դրա արդյունքում Մայնի Ֆրանկֆուրտի համալսարանում, որտեղ աշխատել է փիլիսոփան, առաջացել է «Բենիամինի արխիվը», որը նա պահել և տրամադրել է ուսումնասիրության համար։ Հենց այդ արխիվի նյութերն են դրվել Բենիամինի «Gesammelte Schriften»- ի հիմքում, որի պատրաստման վրա Ադորնոն աշխատել է կյանքի վերջին տարիներին։
Այսօր Բենիամինի ժառանգության ուսումնասիրությունն իրականացվում է Վալտեր Բենիամինի արխիվի նյութերի հիման վրա, որը գտնվում է Բեռլինի արվեստների ակադեմիայում, որտեղ 2004 թվականին փոխանցվել են Մայնի Ֆրանկֆուրտի «Բենիամինի արխիվի» նյութերը և որտեղ այդ ժամանակ կենտրոնացվել էին Գերմանիայի դեմոկրատական հանրապետությունում հավաքված նյութերը։
Ժամանակակից հետազոտող, Ֆրանկֆուրտի դպրոցի մասնագետ Դեյվիդ Կաուֆմանի տվյալներով, 2005-ից մինչև 2010 թվականը միայն անգլերենով է հրապարակվել ավելի քան 300 գիրք և հոդված, նվիրված Բենիամինին։ Կաուֆմանը գրում է.
Միշտ էլ դժվար էր ճշգրիտ որոշել Բենիամին։ Մարքսիստ-ուկլոնիստ, հրեա-հերետիկոս, այլախոհ սոցիալական տեսաբան, ապանախագծման ոգին, նա այնքան շատ էր նշանակում շատերի համար։ Հավասարապես դժվար է նկարագրել, թե ինչ է նա արել, մասամբ այն պատճառով, որ Ամերիկան նման մտավորականներ չի արտադրում։ Նրա հիմնական աշխատանքները գրվել են Բեռլինում 1920-ական թվականներին, իսկ հետո Փարիզում՝ 1930-ական թվականներին. Նա հազիվ թե լրագրող լիներ, թեև նրա բազմաթիվ աշխատանքներից մի զգալի մասը գրվել էր թերթերի համար։ Նա փիլիսոփա չէր, բայց նրան դիտարկում են որպես այդպիսին։ Եթե դուք օգտագործում եք հին մոդայիկ արտահայտություն, Բենիամինը գրական էր։ Բայց նույնիսկ դա չի լինի արդար:
Հիմնական ստեղծագործություններ
Բենիամինի գրեթե բոլոր գործերն ու արխիվային փաստաթղթերն, ինչպես նաև նամակները հրապարակված են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ինքնասպան փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Գրաքննադատներ
Վասիլևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Վասիլևկա (Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1928 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1928 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պալեխ
Պալեխ (ռուս.՝ Па́лех ), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության եվրոպական մասի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ Իվանովոյի մարզում, երկրի մայրաքաղաք Մոսկվայից մոտավորապես 350 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Պալեշկա գետի ափին։ Նույնանուն շրջանի և համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 5,8 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2017 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 4821։ Պալեխը արվեստների և արհեստների ավանդական կենտրոն է և պատմական այլ քաղաքների պես երբեմն ներառվում է Ռուսաստանի ոսկե օղակ անվանումով հայտնի զբոսաշրջային երթուղում։
Տասնչորսերորդ և տասնհինգերորդ դարերում Պալեխը եղել է գավառային իշխանությունների կենտրոն, հետագայում պատկանել է Բուտուռլինների ազնվականական տոհմին։ 1762–1774 թվականներին բնակավայրում կառուցվել է Տիրոջ Համբարձման ուղղափառ եկեղեցին, որը բարոկկո ոճի ճարտարապետության գեղեցիկ նմուշ է։ 18-րդ դարից գյուղը համբավվել է նաև որպես սրբապատկերների ստեղծման կենտրոն ։ Բոլշևիկների իշխանության գալուց հետո տեղի արվեստագետները ստիպված են եղել կենտրոնանալ աշխարհիկ թեմաների վրա, ստեղծել են գունավոր լաքապատ պապիե-մաշե տուփերի նոր, ինքնատիպ ժանր։ 1947 թվականին Պալեխն ստացել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ (մինչ այդ՝ խորհրդային առաջին տարիներին նրան տրվել էր բանավանի՝ բանվորական ավանի կարգավիճակ ): Խորհրդային Միության փլուզումից հետո այստեղ տեքստիլ և սննդի արդյունաբերությունը գրեթե վերացել է, ուստի քաղաքն ապրում է հիմնականում զբոսաշրջության, հուշանվերների արտադրության հաշվին։
Պալեխում է ծնվել նշանավոր նկարիչ Պավել Կորինը, ում տունը վերածվել է թանգարանի ։ Քաղաքում գործում է նաև լաքապատ մանրանկարչության թանգարան։
Ժողովրդագրություն
Anmerkung: Volkszählungsdaten
Տես նաև
Պալեխի մանրանկարչություն
Hippie Sabotage
Hippie Sabotage՝ էլեկտրոնային երաժշտական դուետ՝ Սակրամենտոյից (ԱՄՆ), կազմավորվել է 2005 թվականին՝ Քևին և Ջեֆֆ Սաուրերամ եղբայների կողմից։ Սկսելով ինդի երաժշտությունից, երաժիշտները անցել են հիփ հոփ գրելուն ։ Հետագայում դուետը զարգացրել է իր հնչումը՝ մշակելով սեփական ոճը։ Hippie Sabotage-ի հաջորդ մինի ալբոմը վերնագրվել է Drifter, որը դուրս է եկել 2017 թվականին։ Իրենց կարիերայի համար երաժիշտները համագործակցել են այնպիսի կատարողների հետ, ինրպիսիք են Էլլի Գոլդինգը, Թովե Լուն, Yukmouth-ը, Azizi Gibson-ը և այլք։
2014 թվականին դուետը հասել է Billboard’s Next Big Sound-ի առաջին հորիզոնականին ։
Ծանոթագրություն
<references group="" responsive="1">
Կատեգորիա:2005 հիմնադրված երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Երաժշտական դուետներ