cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գնդեվազ)
Պատմություն
Հյուսիսային նավի ծածկի խոնարհված (մինչև 1870-ական թվականներ) կենտրոնական հատվածը, որը բնակիչները ծածկել էին փայտով, խորհրդային շրջանում փլուզվում է։ Գյուղի բնակիչների մետաղյա խողովակների և շվելերների կիրառմամբ վերականգնվում են փլուզված հատվածը, որը սակայն 2006 թվականին փլուզվում է, ինչպես նաև հյուսիսային պատի միջնամասը։ Մոտ մեկ տասնամյակ անց՝ 2015 թվականին, փլվում է նույն հյուսիսային նավի ծածկի արևմտյան հատվածը՝ հսկայական անցք բացելով եկեղեցու տանիքին, իսկ դրանից մեկ տարի անց՝ 2016 թվականին, հարավային նավի ծածկի արևմտյան հատվածը։ Եկեղեցին հայտնվում է խիստ անմխիթար վիճակում. վթարային հատվածները շարունակում են ընդլայնվել, իսկ բաց հատվածներից ներս թափանցած անձրևաջրերն ու խոնավությունը մեծ վնաս են հասցնում որմնանկարներին։
Վկայություններ
1. Արտաքինից անշուք, իր ճարտարապետությամբ գրեթե աչքի չընկնող այս եկեղեցին, սակայն, խիստ հետաքրքրական է իր որմնանկարներով։ Եկեղեցու վերաբերյալ քիչ տեղեկություններ են պահպանվել։ Մեզ հայտնի առաջին անդրադարձը Սարգիս արք. Ջալալյանցի համառոտ հիշատակությունն է
2. Գրող, ազգագրագետ և բժիշկ Գաբրիել Տեր-Հովհաննիսյանը (Քաջբերունի) գրում է.
3. Ղևոնդ Ալիշանը, հիմնվելով Քաջբերունու տվյալներին, տեղեկացնում է.
4. Երվանդ Լալայանը գրում է.
Ճարտարապետություն
Եկեղեցին կառուցված է թեք՝ հյուսիսից հարավ իջնող տեղանքի վրա։ Արևելք-արևմուտք առանցքը բավականին մեծ շեղվածություն ունի՝ մոտ 23˚:
Արտաքին չափսերն են՝
Թե ճարտարապետությամբ և թե շինարվեստով Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գրեթե նույնական է Սյունիքում (որը ներառում էր և Վայոց ձորը) 17-18-րդ դարերի լայն տարածում գտած եռանավ բազիլիկներին (Եղեգիսի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Լորի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Լիճքի Սուրբ Կարապետ և այլն)։
Որմածքը՝ արտաքին երեսները շարված են քարի շարվածքով, իսկ դրանց արանքում լցված է բուտոբետոն։ Օգտագործվել է սրբատաշ մոխրագույն բազալտ (անկյունաքարեր, մույթեր, որմնամույթեր, կամարներ, բեմ, մուտքերի և լուսամուտների շրջանակներ), կոպտատաշ կապտավուն բազալտ (արտաքին պատերի արտաքին երեսներ) և անմշակ կապտավուն բազալտ (արտաքին պատերի ներքին երեսներ, թաղերի ծածկեր)։
Ճարտարապետական հորինվածքով եկեղեցին սովորական եռանավ բազիլիկ կառույց է՝ երկթեք տանիքով, աղոթասրահը երեք նավերի բաժանող երկու զույգ «T»-աձև մույթերով և ավագ խորանին կից երկու ավանդատներով։ Միջին՝ գլխավոր նավի լայնության հարաբերակցությունը կողայինների նկատմամբ մոտավորապես 2։1 է (4.95:2.45մ), բարձրության հարաբերակցությունը՝ մոտավորապես 1.3։1 (6.30:4.80մ)։ Չորս մույթերի միջև եղած հեռավորությունը գրեթե հավասար է (ընդլայնական հատվածը ընդամենը 10սմ-ով է պակաս երկայնականից), ինչի հետևանքով, Մալևի (Մեղրիի մոտ) Կուսանաց անապատի բազիլիկի նման, այստեղ ևս գմբեթատակ քառակուսի է ։
Աղոթասրահում, կողային նավերի լայնական կամարներից բացի, մնացյալ բոլոր կամարները սլաքաձև են, ինչը խիստ հազվադեպ է պատահում Սյունիքի 17-18-րդ դարերի եկեղեցիների դեպքում։ Եռանավ բազիլիկներում այսպիսի կամարներ տեսնում ենք նաև Հոստինի կիսաքանդ եկեղեցում, սակայն միայն գլխավոր նավի լայնական կամարներում Արևելյան աբսիդը, հավանաբար, շինարարությունը կարճ ժամկետում ավարտելու նպատակով, չի պսակվել գմբեթարդով։
Եկեղեցին ունի երկու շքամուտք՝ արևմուտքից և հարավից։ Սլաքաձև կամարով ու պարանահյուս գոտիով պսակված արևմտյան շքամուտքի բարավորին կառույցի միակ վիմական արձանագրությունն է, որին դեռ կանդրադառնանք։ Հարավայինը, որը փոքր-ինչ ավելի նեղ է, ունի կիսաշրջան կամար՝ երիզված նույնատիպ պարանահյուս գոտիով։ Վերոնշյալ գոտիները, հարավարևմտյան մույթի արևմտյան երեսին քանդակված խաչն ու քառաթև ծաղկազարդն էլ ներկայացնում են ամբողջ կառույցի քանդակազարդ դեկորատիվ մասը, եթե, իհարկե, պատերի սվաղի տակ այլ զարդաքանդակներ չեն գտնվում։
Եկեղեցին լուսավորվում է կամարով պսակված և դեպի ներս լայնացող տասը լուսամուտներով. երկուական՝ հյուսիսային և հարավային պատերին, երեքական՝ արևմտյան պատին և մեկական՝ ավագ խորանի կենտրոնում և ավանդատներում։ Հյուսիսային պատի մեկ և արևմտյան պատի երկու լուսամուտների բացվածքները խորհրդային տարիներին քարերով շարվել ու փակվել են, այդպես էլ մնում են մինչ օրս:Ներսի կողմից եկեղեցում առկա են տասներկու որմնախորշեր, որոնցից մեկը (հյուսիսային պատի մեջ) ծառայել է որպես մկրտության ավազան, մյուսները՝ որպես պահարաններ. չորս որմնախորշ առկա է աղոթասրահում (երկուսը՝ հյուսիսային, երկուսը՝ հարավային պատին), չորսը՝ ավագ խորանում, մեկը՝ հյուսիսային և երկուսը՝ հարավային ավանդատներում։ Առանձնապես հետաքրքիր է հարավային ավանդատան հյուսիսային (հյուսիսարևելյան անկյանը կից) որմնախորշը՝ մոտ երկու մետրի հասնող իր խորությամբ։ Խորանալով՝ որմնախորշի բարձրությունը չի փոխվում. այն վերևից ծածկված է հարթ քարերով, սակայն որմնախորշ-պահարանին ոչ բնորոշ խորությունն ու հատակագիծը կարծես հուշում են դրա առաստաղից վեր գտնվող ևս մի դատարկ տարածության մասին։ Իր դիրքով և ձևով այս որմնախորշը հիշեցնում է Շատիվանքի Սուրբ Սիոն եկեղեցու հարավային գաղտնախուցը։ Վերջինիս մուտքը ավագ խորանի որմնախորշի միջով էր։ Սուրբ Աստվածածնի պարագայում, ցավոք, ավագ խորանը ծածկված է սվաղի շերտով, ինչը հնարավորություն չի տալիս ստուգելու նույնպիսի մի որմնախորշի և գաղտնախցի առկայությունը։
Որմնանկարներ
Վաղ շրջանի որմնանկարները 18-19-րդ դարերի հայ որմնանկարչության ամենայուրահատուկ և բարձրարժեք դրսևորումներից են։ Ստեղծման ստույգ ժամանակաշրջանը բավական դժվար է որոշել. որմնանկարների մասին առաջին հիշատակությունը Վաղ շրջանի որմնանկարներն արվել են ամենաուշը 19-րդ դարի սկզբին, իսկ որ առավել հավանական է՝ 18-րդ դարում։ Հարավարևմտյան մույթի հյուսիսային երեսին երևում են Սուրբ Ստեփանոսի քարկոծման (վերին հատվածում) և «Հոգեգալուստ» (ստորին հատվածում) տեսարանները։ Հարավարևելյան մույթի հյուսիսային երեսին «Ծննդյան» տեսարան է։ Հարավարևմտյան մույթի արևմտյան երեսին ևս երկու որմնանկար է առկա. վերին հատվածում Սուրբ Գևորգն է՝ ձիավորի տեսքով, ներքևում՝ Միքայել հրեշտակապետը։ Հյուսիսարևելյան մույթի արևմտյան երեսին՝ «Հարությունը», իսկ հյուսիսարևմտյան մույթի հարավային երեսին՝ «Համբարձումը» որմնանկարներն են։ Հարավարևելյան մույթի արևմտյան երեսին երկու որմնանկար է առկա. վերին մասում պատկերված է «Ավետումը», ստորին մասում «Խաչելությունն» է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի թեմի վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:17-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ
Շահրաման Աղաջանյան
Շահրաման Արամայիսի Աղաջանյան (17 մայիսի, 1961, Քարագլուխ, Ասկերանի շրջան - 12 հունիսի, 1992, Ասկերանի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Էմերալդ Փելես Կեմպինսկի Դուբայ
<mapframe latitude="25.119020" longitude="55.131369" zoom="13" lang="en" width="285" height="304" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 55.10980367660523,         25.11054920513659        ]      }    }  ] } «Էմերալդ Փելես Կեմպինսկի Դուբայ» (Emerald Palace Kempinski Dubai), 5-աստղանի հյուրանոցային համալիր Դուբայում, «Արմավենի Ջումեյրա» արհեստական թերակղզում, ցամաքից մոտ 7 կմ հեռավորության վրա։ Հյուրանոցը բացվել է 2018 թվականի նոյեմբերի 29-ին, իսկ հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 16-ին ։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Եվրոպայի կայսերական և թագավորական դինաստիաների 11 ընտանիքներ, բարձրաստիճան հյուրեր և համաշխարհային աստղեր  ։
Հյուրանոցային համալիրը գտնվում է արհեստական թերակղզու վրա, զբաղեցնում է 100․000 քմ տարածք, ունի 500 մ երկարությամբ մասնավոր լողափ, որի ավազը ներմուծված է Մալդիվներից։ Ներառում է 391 լյուքս դասի հյուրանոցային համարներ և վիլաներ (381 ընդարձակ համարներ, 10 «արքայական» և «կայսերական» վիլաներ)։ Կառուցմանը օրինակ են ծառայել 17 և 18-րդ դարի Եվրոպայի պալատները։ Հյուրանոցի կառուցման համար օգտագործվել են այնպիսի նյութեր ինչպիսիք են՝ հազվագյուտ տեսակի 250 միլիոն տարեկան մարմարը, որի համար Պորտուգալիայում երկու անգամ 200 մետր խորություններ են փորվել, մարմարը դուրս բերելու նպատակով ։ Հյուրանոցը ամբողջությամբ պատված է 24 կարատ (999պրոբ) մաքրության ոսկյա ձուլակտորներով , իսկ հյուրանոցային համարների ներքին հարդարման աշխատանքներում օգտագործվել են կամ պլատինե, կամ ոսկյա թիթեղներ։ Հյուրանոցում ջահերի թիվը անցնում է 6400-ը որոնք պատրաստված են սվարովսկյա բյուրեղներից, իսկ գլխավոր բյուրեղյա ջահը պատրաստված է ավելի քան 40․000 սվարովսկի քարերից և կշռում է 900 կգ ։
Համարները սկսվում են 65-75քմ-ից մինչև 1050քմ, իսկ գնային քաղաքականությունը վերջին տվյալով 650-750 ԱՄՆ դոլարից մինչև 17․000-18․000 ԱՄՆ դոլար (կամ համարժեք ԱՄԷ դիրհամ) մեկ գիշերվա համար, իսկ իմպերիալ վիլաները սկսվում են 19․000 ԱՄՆ դոլարից 1 գիշերվա համար։
Հյուրանոցը Դուբայի Էմիրությունում առաջինն է, որտեղ ամբողջական ներքին հարդարումը կատարվել է բնական ոսկով։ 1994-1999 թթ Դուբայում կառուցված Բուրջ ալ-Արաբ հյուրանոցային համալիրում ևս օգտագործվել է ոսկյա նրբաթիթեղներ (ոչ ամբողջական ներքին հարդարման համար) ։ Աբու Դաբիի «Էմիրատս Փելես» հյուրանոցային համալրի ամբողջական ներքին հարդարումը ևս կատարվել է բնական ոսկով (Աբու Դաբիի Էմիրություն)։
Որպես շինություն համարվում է երրորդ ամենաթանկարժեք շինությունը Դուբայի Էմիրությունում և ընդգրկված է աշխարհի ամենաթանկարժեք հյուրանոցային շինությունների ցանկում ։ Ն. Մխիթարյանին պատկանող 3 հյուրանոցային համալիրները, «Kempinski Hotels Dubai» և «EPG Hotels & Resorts » կազմակերպությունները գնահատվում են ավելի քան 2․5 միլիարդ դոլար ։
Մեկ րոպեանոց տեսաձայնագրություն բացման արարողությունից
= Ծառայություններ = Հյուրանոցն ունի միջազգային կարգի 8 ռեստորաններ, բարեր, միջոցառումների համար նախատեսված տարածքներ, հանդիպումների և կոնֆերանս 4 դահլիճներ, սպա և առողջության կենտրոններ, 80 անձի համար նախատեսված կինոդահլիճ, որը ամենամեծն է «Արմավենի Ջումեյրա» արհեստական թերակղզու վրա
= Հիմնադիր սեփականատեր = Հիմնադիր սեփականատերն է միլիարդատեր, ազգությամբ հայ, բարերար, ճարտարագետ, շինարար, տեխնոլոգ, ձեռնարկատեր, քաղաքական գործիչ՝ Նվեր Մխիթարյանը ։ Մխիթարյանը հանդիսանում է հիմնադիր-սեփականատեր 4 Կեմպինսկի հյուրանոցային համալիրների (որոնցից մեկը գտնվում է կառուցման փուլում)։ Ակադեմիկոսին են պատկանում մի շարք շինարարական հսկա կազմակերպություններ, որոնք գործունեություն են ծավալել տարբեր երկրներում։ Նրան պատկանող «EPG Hotels & Resorts » կազմակերպությունը շարունակում է լյուքս դասի հյուրանոցների շինարարությունը Դուբայում։
= «KEMPINSKI» հյուրանոցային համալիրներ = «Kempinski Hotels»-ը հյուրանոցային խումբ է, որը հիմնադրվել է 1897 թվականին Բերտոլդ Կեմպինսկիու կողմից Բեռլինում, որպես՝ «Hotelbetriebs-Aktiengesellschaft»։ Բերտոլդ Կեմպինսկին 1953 թվականին ձեռք է բերել նոր կազմակերպություն, որի հիման վրա հիմնադրել և զուգահեռ զարգացրել է «M. Kempinski & Co»-ն ։
Ներկա պահին կազմակերպության գլխավոր գրասենյակը գործում է Ժնևում։ Կեմպինսկի անվան ներքո 31 երկրներում գործում են 5-աստղանի, թվով 76 Կեմպինսկի հյուրանոցներ և հյուրանոցա-ռեզիդենցիաներ (ռեզիդենցիաները բնակարաններ են հյուրանոցային սպասարկմամբ) ։
Արաբական Միացյալ Էմիրություններում «EPG Hotels & Resorts »-ի կողմից հիմնվել են`
1. Kempinski Hotel & Residences Palm Jumeirah համալիրը Մխիթարյանի առաջին 5-աստղանի հյուրանոցա-ռեզիդենցիալ ծրագիրն էր Արմավենի Ջումեյրա թերակղզում, շինարարության մեկնարկը տրվել է 2006 թվականին և պետք է ավարտվեր 2009 թվականին, սակայն համաշխարհային տնտեսական անկման պատճառով ավարտվեց 2011 թվականին ։ Բացումը տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ։ Դեռ 2010 թվականին մինչև շինարարական աշխատանքների ավարտը արդեն վաճառվել էր բոլոր՝ 240-ից ավել, վաճառքի համար նախատեսված ռեզիդենցիաները, որոնց վաճառքը ապահովել է 500 միլիոն ԱՄՆ դոլարի եկամուտ ։  (ռեզիդենցիաների մեծամասնությունը վաճառվել են պայմանագրով ըստ որի հյուրանոցը վարձակալության է հանձնելու համարները և՛ որպես հյուրանոցային համարներ և՛ որպես ռեզիդենցիալ համարներ)
2. Emerald Palace Kempinski Dubai Էմերալդ Փելես Կեմպինսկին (ոչ ռեզիդենցիալ, միայն հյուրանոցային համալիր է) Ն. Մխիթարյանի երկրորդ 5-աստղանի հյուրանոցային համալիրի ծրագիրն էր Դուբայում, Արմավենի Ջումեյրաում։
3. Kempinski Hotel Business Bay
Դուբայի կենտրոնում աշխարհի ամենաբարձր շենքի՝ (828 մ բարձրություն) «Burj Khalifa»-ի հարևանությամբ կառուցվում է՝ 30 հարկանի, ավելի քան 120 մ բարձիություն ունեցող 277 համարներից բաղկացած 5-աստղանի հյուրանոցային համալիրը, որի բացումը նախատեսված է 2019 թվականի վերջին եռամսյակում։ Ներառում է՝ 205 դելյուքս, 63 գրանդ դելյուքս, 9 կոմպլեքս ապարտամենտային համարներ, ռեստորաններ, խանութ-սրահներ, հանդիպումնների և կոնֆերանս դահլիճներ, մարզասրահ, սպա կենտրոն և այլն ։
4.Palm Jebel Ali Hotel & Residences
5-աստղանի հյուրանոցա-ռեզիդենցիալ համալիրը նախատեսված է կառուցել Դուբայում «Palm Jebel Ali» անունը կրող արհեստական թերակղզում։ Արմավենու տեսք ունեցող նոր արհեստկան թերակղզին դեռ գտնվում է կառուցման փուլում։ Ըստ նախագծի կառույցը լինելու է 27 հարկ և 2 հարկ ստորգետնյա, բաղկացած 377 համարներից (117 հյուրանոցային համարներ և 260 լյուքս դասի համարներ) ։
= Ծանոթագրություններ =
Գրականություն
Երևան Անտարես 2013
(Գիրքը հասանելի է չորս լեզուներով՝ անգլերեն, հայերեն, ռուսերեն, ուկրաիներեն) Նվեր Մխիթարյանը հեղինակ է նաև ավելի քան 200 գիտական աշխատանքի, այդ թվում՝ 12 մենագրության և 10 արտոնագրի։
(տվյալները՝ 2013 թվականի)
Արտաքին հղումներ
__INDEX__ __ԱՌԱՆՑ_ԲԱԺՆԻ_ԽՄԲԱԳՐՄԱՆ__
Տայակի
Տայակի (鯛焼き, ճապոներենից թարգմանաբար նշանակում է «թխած ծովային բրամ»), ճապոնական թխվածքաբլիթ՝ ձկան տեսքով։ Ավելի հայտնի միջուկ է անկո ջեմը՝ ափուկի բակլայից։ Նաև օգտագործում են այնպիսի հավելումներ, ինչպիսիք են եփովի կրեմը, շոկոլադը և պանիրը։ Նաև հանդիպում է տայակի օկոնոմիակայով, գյոձայով և երշիկով։
Տայակին պատրաստում են՝ օգտագործելով քաղցրահամ կամ կարագով պատրաստված խմորից։ Խմորը երկու կողմից դնում են հատուկ ձկնանման կաղապարի մեջ, հետո ավելացնում են միջուկը և ամրացնում են բոլոր կողմերից։ Հետո պատրաստում են մինչև խմորի ոսկեգույն երանգ ստանալը ։
Տայակի առաջին անգամ սկսել են պատրաստել Տոկիոի Աձաբույի Նանիվայ հրուշակեղենի գործարանում, 1909 թվականին, իսկ հիմա տայակի կարելի է գտնել Ճապոնիայի բոլոր անկյուններում, հատկապես, սուպերմարկետների ֆուդ կորտերում և ճապոնական միջոցառումներին։
Հավատքի վերջը
Հավատքի վերջը (The End of Faith: Religion, Terror, and the Future of Reason), 2004 թվականին լույս տեսած և PEN/Martha Albrand Award 2005 մրցանակաը ստացած Սեմ Հարրիսի առաջին գիրքը ։ Էսսեն հայտնվել է բազմաթիվ հրապարակումներում և համացանցային ֆորումներում։
Տայակի
Այն նման է իմագավայակիին (今川焼き) – հաստ բլիթներ, նույնպես լցոնված աձուկի՝ բակլայի քաղցր մածուկով կամ կրեմով։
Հավատքի վերջը
Հարրիսը սկսել է «Հավատքի վերջը» գրել, իր խոսքերով, «կոլեկտիվ վշտի և զարմանքի» ժամանակ՝ Սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից հետո։ Գիրքը ընդգրկում է կրոնական հավատքի բոլոր ոճերի բազմակողմ քննադատություն այն բանի համար, որ դրանք չեն ձգտում համատեղելիության, առաջացնելով քաղաքակրթությունների հակամարտություններ և խոչընդոտելով առողջ համաշխարհային հասարակության ստեղծումը։
Տայակի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց
Հավատքի վերջը
2005 թվականի հոկտեմբերին «Հավատքի վերջը» գիրքը մտել է «Նյու Յորք Թայմս» ամսագրի բեսթսելերների ցանկի մեջ, զբաղեցնելով չորրորդ հորիզոնականը, և մնում էր ցուցակում 33 շաբաթ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2004 գրքեր Կատեգորիա:Հակաթեիզմ Կատեգորիա:Կրոնը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր աթեիզմի մասին Կատեգորիա:Մահմեդականությունը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Սեմ Հարրիսի գրքեր Կատեգորիա:W. W. Norton & Company գրքեր Կատեգորիա:Քրիստոնեությունը քննադատող գրքեր Կատեգորիա:Թերահավատություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Վացոլա
Վացոլա (Vazzola), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 6783 մարդ, խտությունը՝ 246 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31028, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
1497
Մահեր
Կատեգորիա:1497 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Վացոլա
Բնակչությունը իրենց հովանավոր է համարում սուրբ Հովհաննես Մկրտչին։
Հարևան կոմունաներն են՝ Չիմադոլմոն, Մարենո դի Պիավեոն, Սան Պոլո դի Պիավե, Ֆոնտանելե։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Յոսինոգավա
Յոսինոգավա (吉野川市) քաղաք Ճապոնիայում, ընդգրկված է Տոկուսիմա պրեֆեկտուրայի մեջ։ Քաղաքի տարածքը 144.19 կմ² է, բնակչությունը՝ 42.231 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1 մարդահամարով) , բնակչության խտությունը 292.88 մարդ/կմ է ։
Աշխարհագրական դիրք
Քաղաքը տեղակայված է Սիկոկու կղզու Սիկոկու շրջանի Տոկուսիմա պրեֆեկտուրայում ։ Նրա հետ սահմանակից են Միման, Ավան և Կամիտա, Կամիյամա, Իսի բնակավայրերը ։
Բնակչություն
Քաղաքի բնակչությունը 42.231 մարդ է (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի մարդահամար), իսկ խտությունը 292.88 մարդ/կմ² է։ Բնակչության փոփոխությունը 1980 թվականից 2005 թվականներին ՝
Խորհրդանիշներ
Քաղաքի խորհրդանիշ ծաղիկը համարվում է քրիզանթեմը, թռչունը՝ սովորական ալկեդոն ։
Նինա Սաղյան
Նինա Գրիգորի Սաղյան (1906, դեկտեմբերի 13 (26), Բաքու - 1993, դեկտեմբերի 15, Երևան), հայ դաշնակահարուհի, մանկավարժ։ Պրոֆեսոր (1981)։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967)։
Բժիշկ Գրիգոր Սաղյանի դուստրը։ Դիրիժոր Գևորգ Բուդաղյանի կինը։
Կենսագրություն
Նինա Սաղյանը ծնվել է Բաքվում։ 1932 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1933-1944 թվականներին աշխատել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնում։ 1944-1987 թվականներին դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում, 1950-1962 թվականներին վարել է կոնսերվատորիայի երգեցողության դասարանը (1981 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Նվագակցել է երաժիշտներ Հայկանուշ Դանիելյանին, Տաթևիկ Սազանդարյանին, Շարա Տալյանին, Պավել Լիսիցյանին և այլոց։ 1967 թվականին արժանացել է Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործչի կոչման։ Մահացել է Երևանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարուհիներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 13 ծնունդներ Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 15 մահեր Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
1498
Արվեստ
Կատեգորիա:1498 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Սերգեյ Ալեքսեև (գրող)
Սերգեյ Ալեքսեև (Алексеев, Сергей Петрович, ), խորհրդային և ռուս գրող, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1984 թվական)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի ապրիլի 1-ին, Կիևի նահանգի (այժմ` Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջան) Պլիսկով գյուղում, գյուղական բժշկի ընտանիքում։ 10 տարեկան հասակից ապրել է Մոսկվայում։ Դպրոցից հետո, 1940 թվականին ընդունվել է Պոստավա քաղաքի ավիացիոն ուսումնարան (Արևմտյան Բելառուսում)։ Պատերազմի սկսվելու ժամանակ նա եղել է դաշտային ճամբարում, սահմանի մոտ, բայց կուրսանտ Ալեքսեևը գործուղվել է Օրենբուրգի օդաչուական ուսումնարան։
Առանց ռազմական ուսումնարանում ուսումից կտրվելու ընդունվել է Օրենբուրգի մանկավարժական համալսարանի պատմական ֆակուլտետ, 1 տարի և 5 ամսվա ընթացքում անցել է ամբողջ կուրսը և 1944 թվականին դիպլոմ է ստացել։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո մնացել է այնտեղ որպես հրահանգիչ և մինչև պատերազմի ավարտը զբաղվել է կուրսանտների պատրաստմամբ։ 1945 թվականից եղել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցութան անդամ։ 1945 թվականի վերջին զորացրվել է վնասվածքի պատճառով, որն ստացել էր ուսումնական թռիչքի ժամանակ։ Եղել է «Մանկական գրականություն» հրատարակչության խմբագիրը, 1950 թվականից` պատասխանատու քարտուղար, ավելի ուշ` ԽՍՀՄ գրողների միության մանկական գրականության հանձնաժողովի նախագահ։ 1958 թվականին դարձել է գրողների միության անդամ ։ Մանկական գրականության զարգացման հարցերի վերաբերյալ հոդվածների հեղինակ է։ 1965-1996 թվականներին եղել է «Մանկական գրականություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Սերգեյ Ալեքսեևի առաջին` «ԽՍՀՄ-ի պատմությունը։ Դասագիրք 4-րդ դասարանի աշակերտների համար» (Վլադիմիր Կարցովի հետ համահեղինակությամբ) գիրքը լույս է տեսել 1955 թվականին։ Ալեքսեևը նաև երեխաների համար նախատեսված «Հարյուր հեքիաթ պատերազմի մասին» գրքի հեղինակն է ։ 40 տարում գրել է ավելի գան 30 գիրք` նվիրված Ռուսաստանի պատմությանը (16-րդ դարի կեսերից մինչև 20-րդ դարի կեսերը), որոնք հրատարակվել են 50 լեզուներով։
Մահացել է 2008 թվականի մայիսի 16-ին, Մոսկվայում ։ Թաղված է Պերեդելկինո գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս մանկագիրներ
Կումուլեններ
Կումուլեններ (կումուլեն — բութատրիեն, H2C=C=C=CH2), RR1C(=C)nR2R3 ընդհանուր քիմիական բանաձևով չհագեցած օրգանական միացություններ, որոնք պարունակում են կումուլացված կրկնակի ածխածին-ածխածին կապեր։ Ըստ IUPAC-ի անվանակարգի կումուլեններին են վերաբերվում այն միացությունները, որոնք պարունակում են երեք կամ ավելի կումուլացված կրկնակի կապեր։ Երկու կումուլացված կապերով ածխաջրածինների համար բնութագրական է ալլեններ անվանումը ։
Կառուցվածք և իզոմերիա
Կումուլենների առանձնահատկությունն այն է, որ ծայրային ածխածնի ատոմները գտնվում են sp²-հիբրիդացման վիճակում, իսկ կենտրոնական ածխածնի ատոմը գտնվում է sp-հիբրիդացման վիճակում։ Հետևանքն այն է, որ կումուլացված կապերով ածխաջրածիններին բնորոշ է գծայնությունը։ Հետևանքն այն է, որ այն կումուլենների մոտ, որոնք պարունակում են կենտ թվով կումուլացված կապեր, առաջ է գալիս ցիս-տրանս իզոմերիա, նաև քիրալություն (D2d կետային խումբ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կումուլեններ Կատեգորիա:Տիեզերաքիմիա
Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչ
Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչ (ימימה אבידר-טשרנוביץ, հոկտեմբեր, 1909, Վիլնո, Լիտվա - 20 մարտի, 1998, Երուսաղեմ), իսրայելցի գրող, ում ստեղծագործությունները դարձել են եբրայերեն ժամանակակից մանկական գրականության դասական նմուշներ ։
Կենսագրություն
Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը ծնվել է 1909 թվականի հոկտեմբերին Վիլնոյում (ներկայում՝ Վիլնյուս)։ 1921 թվականին, երբ նա 12 տարեկան էր, տեղափոխվել է Պաղեստին ։
1925 թվականին Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Թել Ավիվ։ Այնտեղ նա սովորել է Հերցլիի գիմնազիայում, որն ավարտել է 1928 թվականին։ Նույն թվականին նրա մայրը մահացել է. երկար ժամանակ նա տառապել է թոքերի հիվանդությունից։ Դրանից մեկ կամ մեկուկես տարի անց մալարիայից մահացել է Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչի հայրը։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը հրատարակել է Ցից անունով մանկական բրոշյուրներ, մասնակցել է Ցվի Ֆրիդլանդի (1898-1967) ղեկավարությամբ գործող մանկական թատերական ստուդիայի աշխատանքներին, գրել է պիեսներ այդ ստուդիայի համար։ 1931 թվականից մինչև 1932 թվականը նա սովորել է Բեռլինի և Վիեննայի համալսարաններում՝ կրթությունն ավարտելով Բեռլինում։ Վիեննայում նա ծանոթացել է Յոսեֆ Ռոխելի հետ (1906-1995), ով այդտեղ բուժվում էր զորավարժությունների ժամանակ նռնակի պայթյունի հետևանքով աջ ձեռքից զրկվելուց հետո։ 1932 թվականին նրանք ամուսնացել են և Պաղեստին վերադառնալուց հետո բնակվել Թել Ավիվում։
Պաղեստինում Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչն աշխատել է որպես ուսուցիչ ու դպրոցի տնօրեն, մանկական ռադիոյի եթերում հաղորդումներ է վարել լրագրող Կոլ Յերուշալաիմի հետ, նախդպրոցական ուսումնական հաստատություններում աշխատել է որպես դաստիարակ, աշխատել է Dvar HaPo’elet ամսագրի խմբագրությունում։ 1953 թվականից Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչն ապրել է Երուսաղեմում, որտեղ էլ մահացել է 1998 թվականի մարտի 20-ին։
Ստեղծագործություն
Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչն սկսել է ստեղծագործել դեռ վաղ տարիքում։ Նրա մահից հետո իր հարազատները գտել են եբրայերենով գրված վեց օրագրեր, որ գրվել են 1919 թվականին, երբ նա եղել է տասը տարեկան։ Այդ օրագրերում հանդիպում են առակների ու այլ գրական երկերի ստեղծման փորձեր։ Երբ Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը եղել է տասնչորս տարեկան, Իդեն մանկական թերթում տպագրվել է նրա «Ձիթենյաց լեռա վրա» պատմվածքը։
Մանկապարտեզում որպես դաստիարակ աշխատելու ընթացքում Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը գրել է իր առաջին մանկական պատմվածքները («Պատմություններ Ռամայի համար», «Անհնազանդ Մուկին», «Կուշին ու Նուշին»)։ Նրա մանկական գրքերը գրված են հիմնականում Sippurei havurah ժանրով և հիմնված են երեխաների առօրյա կյանքի դիտարկումների վրա ։ Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը նաև գրական ստեղծագործություններ է թարգմանել եբրայերեն։
Պարգևներ
Եմիմա Ավիդար-Չերնովիչը արժանացել է Իսրայելի մրցանակի մանկական գրականության բնագավառում (1984) և Յակիր Յերուշալաիմի մրցանակի (Yakir Yerushalaim) (1992) :
== Հրատարակություններ ==
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ
1499
Մահեր
Կատեգորիա:1499 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Շարովարկա
Շարովարկա  (Шароварка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիմկա գետի աջ ափին՝1,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
ՄԳԱԹ-ի դերասանների տուն Գլինիշչևսկի նրբանցքում
ՄԳԱԹ-ի դերասանների տուն Գլինիշչևսկի նրբանցքում (Дом актёров МХАТ в Глинищевском переулке), շենք և տեսարժան վայր Մոսկվայում , Գլինիշչևսկի նրբանցք, տուն 5/7 հասցեով։ Կառուցվել է 1938 թվականին` Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի (ՄԳԱԹ, այժմ` Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն) դերասանների համար։
Պատմություն
Տաճարը ոչնչացնելուց մեկ տարի հետո` 1935 թվականին, Գլինիշչևսկի նրբանցքում սկսվեց և 1938 թվականին ավարտվեց ՄԳԱԹ-ի դերասանների տան շինարարությունը։ Շենքի կառուցման նպատակն է եղել նրա բնակեցումը Մոսկվայի Գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի և Ստանիսլավսկու անվան թատրոնի ընկերակցության կոոպերատիվով ։
Ճարտարապետություն
Շենքի ճարտարապետներն են Վ. Ն. Վլադիմիրովը և Գ. Ի. Լուցկին։ Քանդակագործ Գ. Մոտիլովը ստեղծել է երկու խորաքանդակ` «Արվեստների կառնավալ» և «Ֆիզկուլտուրնիկների շքերթ» ։
Շենքը համատեղում է կոնստրուկտիվիզմի և ստալինյան ամպիրի ոճերը ։
Շենքն ունի 8 հարկ ։
7-րդ հարկում պատշգամբները միացված են ։
Մուտքերը զարդարված են սև մարմարով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոն Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1938 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Մոնրեալ Իմպակտ
«Մոնրեալ Իմպակտ» (Impact de Montréal, Montreal Impact), կանադական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Մոնրեալ քաղաքում։ 2012 թվականից հանդես է գալիս ԱՄՆ-ի և Կանադայի MLS-ում։ Ակումբը համարվում է «Մոնրեալ Իմպակտ» ֆուտբոլային լիգայի իրավահաջորդը։ 2014/2015 թվականների մրցաշրջաններում դարձել էր առաջին կանադական ակումբը պատմության մեջ, որը հասել էր ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ։
Պատմություն
2007 թվականին վերջին ավելացան «Մոնրեալ Իմպակտա» ակումբի թողարկման մասին սպեկուլյացիան։ « Սապուտո » նոր մարզադաշտի շինարարությունը հաստատեց «Իմպուլսի» խորհրդի հետաքրքրությունը մեծ լիգաներում թիմին միանալու մասին։ Չնայած Տորենտո ակումբը պայմանագիր էր կնքել  MLS-ի հետ, իսկ 2009 թվականին եղել է բացառիկ ակումբ։
Նախագահ Ջոուի Սապութոն բանուկցություններ էր վարել Ջորջ Ջիլլեթի հետ ակումբի համատեղելու միասին ։ 2008 թվական ին հունիսի 24-ին MLS-ն հայտարարեց, որ պլանավորում է 2011 թվական ի մրցաշրջանին լիգայում ընդունել երկու նոր ակումբներ, «Իմպակտ»-ը դիտելով որպես հավանական թեկնածու։
2008 թվականին նոյեմբերին «Իմպակտի» հայտը մերժվեց MLS-ի կոմիսար Ջոն Գարբերի կողմից։ Ի պատասխան «Վանկուվ Ուայտկեպս»-ի MLS հաջող ընդունման Իմպակտի գլխավոր մենեջերը մեկնաբանեց, որ ակումբի սեփականատերը՝ Ջոուի Սապուտան կշարունակի աշխատել լիգայում իր ակումբի հանդես գալու համար։ 2009 թվականին մայիսի 16-ին «Մոնրեալ Գազետտ» թերթը հայտարարեց, որ Գարդելը և Սարտոն վերսկսել են բանակցությունները MLS-ի նոր թիմի վերաբերյալ, որը կսկսի խաղալ 2011 թվական ին։
2011 թվական ի հունիսի 14-ին «Մոնրեալի Իմպակտ» հայտարարեց   Bank of Montreal (BMO) հետ հինգ տարվա պայմանագիր կնքելու մասին, համաձայն որի, BMO- ն դարձավ ակումբի գլխավոր հովանավորը և իր պատկերանիշն է տեղադրել թիմի համազգեստի վրա։
Մոնրեալի գլխավոր մրցակիցը Տորոնտոն է։ Քանի որ հոկեյում մրցակցությունը «Մոնրեալի Քանադիենս» և « Տորոնտո Մեյպլ Լիֆս » միջև սպորտում համարվում էր ամենաուժեղն, աապա այս մրցակցությունը Կանադայի երկու խոշոր քաղաքների միջև շարունակվել է MLS-ում «Մոնրեալ Իմպակտ» և «Տորոնտո» ակումբների միավորումից հետո։
Պատկերանիշ
2011 թվականին օգոստոսի 6-ին, «Մոնրեալ Իմպակտ» և «Միննեսոտա Ստարզ» միջև Հյուսիսային Ամերիկայի ֆուտբոլ ի լիգայի խաղից առաջ ներկայացվել էր նոր պատկերանիշը ։
Պատկերանիշը վահան է կապույտ, սպիտակ, սև և արծաթագույն ագուցումով, որը պարունակում է ոճավորված հերալդիկ լիլիա և չորս արծաթագույն աստղեր։ Լիլիա հանդիսանում է ֆրանսիական ծագման ճանաչելի խորհրդանիշ և տեսանելի տեղ է զբաղեցնում Կվեբեկի դրոշի վրա, որպես ֆրանսիա-կանադական մշակույթի արտացոլում։ Կապույտ գույնը կրկնօրինակում է Քվեբեկի գավառի պաշտոնական դրոշի գույնը։ Չորս աստղերը պատկերում են Մոնրեալի հիմնադիրների չորս համայնքները, որոնք տպագրվել են քաղաքի զինանշանի վրա ։
Մարզադաշտ
Իմպակտի տնային դաշտը հանդիսանում է «Ստադ Սապուտոն»։ Քվեբեկի կառավարությունը 23 մլն դոլար է հատկացրել մարզադաշտը 13-ից մինչև 20 հազար նստատեղի ընդլայնելու և սինթետիկ ծածկով մարզադաշտ կառուցելու համար։
«Իմպակտ»-ը նաև անցկացնում է ընտրված տնային խաղեր հարևան Օլիմպիական մարզադաշտում, որը ընդգրկում է ավելի քան 60,000 հանդիսատես ։
Հաղորդում և հեռուստատեսություն
TVA Sports՝ ֆրանսիալեզու հեռուստաալիք, ակումբի պաշտոնական գործընկերը ։
CGKM՝ ռադիոկայան, լուսաբանում է «Մոնրեալ Իմպակտ» անգլերեն լեզվով ։
Կազմ
2017 թվականին հոկտեմբերի 28-ի դրությամբ։ Աղբյուրը․ https://www.impactmontreal.com/en/players Ակումբի պաշտոնական կայքում խաղացողների ցանկը
1) в аренде из «Болонья»
Մարզչական անձնակազմ և աջակցության աշխատակիցներ
Մարզչական շտաբ Տեխնիկական շտաբ
Գործադիր շտաբ
1,1"/75 Mark 1
1,1" Mark 1/1, 28 մմ տրամաչափով մեխանիկական զենիթային թնդանոթ, որը 1930-ական թվականներին ստեղծել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի սպառազինությունների բյուրոն։ Արտադրվել է քառատված սարքավորման տեսքով, ամերիկյան նավատորմը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին այն կիրառել է որպես նավերի ՀՕՊ մոտ միջոց։ Հայտնի է ոչ պաշտոնական «Չիկագոյի դաշնամուր» անվամբ։ Թնդանոթի թերությունները, մասնավորապես անհուսալիությունը, ծանր քաշը և արկի համեմատաբար ոչ մեծ հարվածային գործունեությունը հանգեցրել են նրա փոխարինմանը շվեդական մշակմամբ 40 մմ «Բոֆորս» թնդանոթով, որը արտոնագրով արտադրվում էր ԱՄՆ-ում։
Ստեղծման պատմություն
1920-թվականնեի վերջին սպառազինման ամերիկյան մասնագետները հանգում են սպառազինման մեջ գտնվող Բրաունինգ M2 գնդացրի փոխարեն նավերի ՀՕՊ մոտ նոր միջոցների մշակման անհրաժեշտության եզրակացությանը։ Ենթադրվում էր դրանք փոխարինել արկի ավելի մեծ հզորությամբ ավելի հեռահար ավտոմատ զենքով։ 28 մմ զենիթային ավտոմատների առաջին նմուշները փորձարկվել են 1930-ական թվականների սկզբին և 1934 թվականիին Պետական զենքի գործարանը զենքի արտադրության պատվերներ է ստացել։ Սակայն տեխնիկական հուսալիության հետ կապված խնդիրների պատճառով զենքերը սկսել են նավատորմ մտնել միայն 1940 թվականին։
Այս զենքերի անբավարարությունը հանգեցրել է դրանք նավատորմում օգտագործելու սահմանափակությանը։ Խոշոր նավերի վրա տեղադրվում էին 4-12 սարքավորում, Էսկադրային ականակիրներին՝ 1-2։ 1,1" Mark 1/1-ի մարտական կիրառումը շատ հաջող չէր և այդ ժամանակ ԱՄՆ-ում սկսվում է «Բոսֆորի» զանգվածային արտադրությունը, որը «Չիկագոյի դաշնամուրին» գերազանցում էր բոլոր կողմերով, այս զենքները հետզհետե սկսվում են փոխվել։ Այնուամենայնիվ մի շարք փոքրատոննաժ նավերում մինչև պատերազմի վերջը դրանք կիրառվում էին։
Զենքը կրակում էր 416 գրամ (փամփուշտի ամբողջ զանգվածը 862 գրամ) զանգված ունեցող արկից, լուսածիրն այրվում էր մինչև 2750 մ։ Նշանառման արագությունները տատանվում էին վայրկյանում 24°-30° (տարբեր տեսակի մոդիֆիկացիաների համար)։
Գործնական արագաձգությունը վրիպումների և խափանումների պատճառով կազմում է 90 կրակ/վայրկյան ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Զենք Կատեգորիա:Զենիթահրթիռային համալիրներ
Ադրբեջանական անձնագիր
Ադրբեջանական անձնագիր (Azərbaycan pasportu), պետական փաստաթուղթ, որը տրվում է Ադրբեջանի Հանրապետության քաղաքացիներին և օգտագործվում է անձի նույնականացման և արտասահման մեկնելու համար։ Սովորական անձնագիրն ուժի մեջ է թողարկման պահից 10 տարի ժամկետով (2007 թվականից սկսած) և պարունակում է վիզայի 34 էջ։ Անձնագրի բովանդակությունը տպագրված է ադրբեջաներեն և անգլերեն։
2018 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Ադրբեջանի քաղաքացիներն ունեցել են 66 երկրներում և տարածքներում ազատ վիզայի կամ ժամանելիս վիզա ստանալու հնարավորություն, որով ադրբեջանական անձնագիրն ըստ Հենլիի վիզաների սահմանափակումների ինդեքսի տեղաշարժման ազատության մակարդակով 75-րդն է աշխարհում ։
Անձնագրի տեսակներ
18 տարեկանը չլրացած Ադրբեջանի քաղաքացիներին տրվում է 5 տարի վավերականությամբ անձնագիր, իսկ 18 տարեկանը լրացած քաղաքացիներին տրվում է 10 տարվա վավերականությամբ (կանաչ) անձագիր։
Ֆիզիկական տեսք
Ադրբեջանի զինանշանը պատկերված է անձնագրի կազմի կենտրոնում, որից վերև գրված է ադրբեջաներեն «Azərbaycan Respublikası» և անգլերեն «The Republic of Azerbaijan» («Ադրբեջանի Հանրապետություն»), իսկ զինանշանից ներքև նույն լեզուներով համապատասխանաբար՝ «PASPORT» և «PASSPORT» («ԱՆՁՆԱԳԻՐ») գրությունները։
Ըստ անձնագրի տեսակի, ադրբեջանական անձնագիրը կարող է ունենալ հետևյալ գույները․
Տղեկատվական էջ
Ադրբեջանական անձնագիրը տրամադրում է Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարարությունը։ Այն տեղեկատվական էջում պարունակում է հետևյալ տեղեկությունները․
Կենսաչափական անձնագիր
Ադրբեջանական նոր կենսաչափական անձնագիրը թողարկվել է 2012 թվականի հուլիսի 17-ին ։
Անձնագրային գրքույկի նոր դիզայնը համապատասխանում է քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպության 9303 նորմատիվ փաստաթղթին։
Էլեկտրոնային անձնագիրը կրում է RFID չիպ, որը գտնվում է կազմի վրա, ինչպես նաև տեղեկությունների էջում անձնագրի տիրոջ լուսանկարից վերև։
Նոր գրքույկի ընդհանուր դիզայնը, բացի վերը նշվածից, չի տարբերվում ոչ կենսաչափական գրքույկի նախորդ նախագծից։
Վիզայի պահանջներ
2018 թվականի հոկտեմբերի տվյալներով Ադրբեջանի քաղաքացիները ազատ վիզայի կամ ժամանման պահին վիզա ստանալու հնարավորությամբ կարող են այցելել 66 երկրներ և տարածքներ, որով Ադրբեջանի անձնագիրն ըստ Հենլիի վիզաների սահմանափակումների ինդեքսի տեղաշարժման ազատության մակարդակով 75-րդն է աշխարհում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձնագրեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական կառուցվածք
Հարժիս (այլ կիրառումներ)
Հարժիս կարող է վերաբերել.
Նորագյուղ (այլ կիրառումներ)
Նորագյուղ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Յուստիտ
Յուստիտ  (Юстыт), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չույա գետի ափին։ Գետի երկարությունը՝ 62 կմ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
16 մմ-անոց կինոժապավեն
Մինչև վերջերս օգտագործվել է կինոշրջիկների վրա և փոքր հանդիսատեսի համար ուսումնական հաստատություններում կինոցուցադրման ժամանակ։ Դրանից բացի, 16 մմ-անոց կինոժապավենը տարածված էր հետաքննական աշխատանքներում, օրինակ, արագացված նկարահանումներում։ 16 մմ-անոց կինոժապավենի տարատեսակներից է համարվում 32 մմ-անոց կրկնակի ժապավենը, որը նախատեսված է այս ձևաչափով ֆիլմերի տեսակավորման համար ։
Առանձնահատկություններ
Չհրկիզվող ացետիլցելյուլոզի ենթաշերտով 16 մմ-անոց նեղ կինոժապավենը թողարկվել է 1923 թվականին, Կոդակ ընկերության կողմից` որպես այլընտրանք 9.5 մմ-անոց սիրողական «Պատե բեյբի» ժապավենին, որն արտադրվում էր ֆրանսիական «Pathé» ստուդիայի կողմից։ Երկու ընկերությունների` ընդհանուր ձևաչափի հարցում պայմանավորվելու փորձերը ձախողվել են, և որոշ ժամանակ երկու ստանդարտները զուգահեռաբար գոյություն ունեին։ 16 մմ-անոց կինոժապավենի հնչյունի հաջող կցման ու առաջին գունավոր Kodachrome ժապավենի հաջողության արդյունքում ֆրանսիական մրցակիցը ճնշվել է։ Ի սկզբանե պրոֆեսիոնալ կինոյի համար նախատեսված կինոժապավենից սկզբունքային տարբերությունը ենթաշերտի նյութից բացի եղել է նաև կինոպրոյեկտոների կառուցվածը, որոնք նախատեսված էին նեղ ժապավենով նույնպիսի ֆիլմի համար, ինչպիսին կինոնկարահանման ապարատն էր. էմուլսիայով` օբյեկտիվին։ Դա բացատրվում է նրանով, որ կոնտակտային տպագրության գործընթացը ի սկզբանե չի նախատեսվել սիրողական կինոյի համար, որը ենթադրում է շրջանառվող կինոժապավենի օգտագործում։ Այդ պատճառով, 16 մմ-անոց ֆիլմի պատճենի տիրաժավորման համար էկրանին ուղիղ պատկերի ստացման նպատակով օգտագործվում է օպտիկական տպագրություն` նեգատիվի միջոցով։
7.62 մմ պերֆորացիայի դեպքում 16 մմ-անոց ժապավենի ստանդարտ չափը կազմում է 10,05×7,45 մմ։ Կինոպրոյեկտորի կադրի պատուհանի չափերը տարբերվում են` 9,45×7,05 մմ։ Այդպիսի ֆիլմի էկրանի կողմերի հարաբերակցությունը մոտ է ակադեմիականին և կազմում է 1.34:1: Պերֆորացիան տեղակայված է միջկադրային միջակայքի դիմաց, իսկ դրա չափը համընկնում է կադրի չափի հետ։ 16 մմ-անոց առաջին կինոժապավենը թողարկվել է միայն երկկողմանի պերֆորացիայով։ 1932 թվականին հնչուն կինոյի տարածման հետ հրաժարվել են պերֆորացիայի մեկ շերտից, և ամբողջ համակարգն սկսել է աջակցել միակողմանի պերֆորացիան։ Երկկողմանի պերֆորացիայով կինոժապավեններն օգտագործվել են այն դեպքերում, որոնք նախատեսված չեն եղել տպագրության համար և պիտանի են եղել արագ կինոնկարահանումների համար ։ Միակողմանի պերֆորացիայով որոշ նեգատիվ և շրջանառվող տեսակներ կցվում էին մագնիսային երկու գծերով. մեկը լայն է, որը տեղակայված է պերֆորացիայի բացակայող շարքի փոխարեն, մյուսը նեղ, «հավասարակշռված» գիծ է` հակառակ կողմում։ ԽՍՀՄ-ում 16 մմ-անոց կինոաժապավենը լայն տարածում էր գտել, իսկ կադրի և հնչյունավորման համադրությունը ֆիլմի պատճենների համար կարգավորում էր ըստ ԳՕՍՏ 25704-83-ի ։
16 մմ-անոց նեգատիվ և շրջանառվող կինոժապավենները կրում են ֆուտաժային համարներ` 20 կադրի ընդմիջումով` հետագա մոնտաժի համար։ Խորհրդային կինոժապավենների վրա ֆուտաժային համարների մեջ առկա տարածությունը կազմում է 40 կադր ։ 16 մմ-անոց կինոժապավենի պատճենի տիրաժավորման համար օգտագործվել է 32 մմ-անոց լայնությամբ կինոժապավեն` երկշարքանի պերֆորացիայով։ Տպագրությունից և լաբորատոր մշակումից հետո կինոժապավենը երկարությամբ կտրվել է` տալով 16 մմ-անոց երկու պատճեն` միակողմանի պերֆորացիայով և օպտիկական կամ մագնիսային համատեղ ֆոնոգրամայով։ Այդպիսի տեխնոլոգիան թույլ է տվել էժանացնել տպագրությունը, և դրա համար թողարկվել են հատուկ կինոպատճենահան ապարատներ, ինչպիսին էր, օրինակ, խորհրդային «25АМО—1»-ը:Լայնէկրան ֆիլմերը վերապատճենվում էին նմանատիպ կինոժապավենի վրա, «23ЮТО—1» ապարատով։ ԽՍՀՄ-ի սահմաններից դուրս որոշ տարածում էր ստացել 16 մմ-անոց կինոժապավենի վրա անամորֆիկ կադրով լայնէկրան կինոտպագրությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինեմատոգրաֆիական եզրեր
1500
Մահեր
Կատեգորիա:1500 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Խարագաուլ
Խորհրդային միության ժամանակ անվանվում էր Օրջոնիկիձե։ Հիմնադրվել է որպես երկաթուղային կայարան 1870-ական թվականներին։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1965 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Վագիֆ Աղաջանյան
Վագիֆ Աղաջանյան (20 նոյեմբերի, 1960, Հարավ, Ասկերանի շրջան - 22 մարտի, 1994, Հորադիզ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Վագիֆ Աղաջանյանը ծնվել է 1960 թ. նոյեմբերի 20-ին Ասկերանի շրջանի Հարավ գյուղում։ Մինչև վեցերորդ դասարանը սովորել է հայրենի գյուղի դպրոցում, այնուհետև ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ստեփանակերտ և ուսումը շարունակել է թիվ 2 դպրոցում, որտեղ ստացել է ութամյա կրթություն, իսկ Ստեփանակերտի պրոֆտեխուսումնարանում՝ ծեփագործի մասնագիտություն ու միջնակարգ կրթություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի՝ Ուկրաինայում տեղակայված զորամասերից մեկում։ Զորացրվելուց հետո Ստեփանակերտի էլեկտրատեխնիկական գործարանում աշխատել է իր մասնագիտությամբ։ Արցախյան գոյապայքարի ակտիվ մասնակից էր։ Ծառայել է ԿՊՇ-ում՝ որպես կապավոր։ Մասնակցել է Աղդամի, Հադրութի և Մարտակերտի շրջանների գյուղերի, Ջաբրայիլի, Ֆիզուլիի, Հորադիզի, Օմարի լեռնանցքի ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1994 թ. մարտի 22-ին Հորադիզում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու դուստր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի Հուշահամալիրում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 20 ծնունդներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 22 մահեր Կատեգորիա:1994 մահեր
Angels with Dirty Faces (ալբոմ, Sugababes)
Angels with Dirty Faces, բրիտանական Sugababes փոփ֊խմբի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկվել է 2002 թվականին։ Ալբոմի վերնագիրը նույնանուն ֆիլմին է վերաբերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2002 ալբոմներ
Գլինիշչևսկի նրբանցքի № 6 տուն
Գլինիշչևսկի նրբանցքի № 6 տուն (Дом № 6 по Глинищевскому переулку), շենք և տեսարժան վայր Մոսկվայում ։
Աշխարհագրական դիրք
Գտնվում է Մոսկվայի Կենտրոնական վարչական շրջանի Տվերսկոյ շրջանում ։
Պատմություն
XVIII դարում տարածքը պատկանում էր Ալեքսանդր Չերկասկուն ։
1778 թվականին տունը վաճառվել է Հայրենակալվածքային կոլեգիայի նախագահ Մատվեյ Վասիլևիչ Դմիտրի-Մամոնովին, որի օրոք էլ կառուցվել է մինչև մեր օրերը հասած տունը ։
Դրանից հետո տնատեր է դարձել Դ. Ա. Օլսուֆևան։ Նրանից էլ տունն անցել է կոմս գնդապետ, ազգությամբ ֆրանսիացի Լյուդվիկ դը Ժիլիին ։
1793 թվականին Ժիլին հայտնվեց այն մարդկանց ցուցակում, որոնք հրաժարվեցին Ֆրանսիական հեղափոխությունից։ Բացի նրանից այնտեղ հայտնվեց Մարի Շալմեն։ Նա, իր հերթին, Ժիլիի հավատարմատար Նիկոլայ Օբերի կինն էր։ Օբերը հետագայում տունը գնեց կոմսից ։
1803 թվականին Նիկոլայ Օբերը դարձավ հայտնի մարդ. նա թռավ օդապարիկով, և այդ մասին խոսում էր ամբողջ քաղաքը ։
Մարի Օբեր-Շալմեն տան առաջին հարկում ղեկավարում էր արժեքավոր իրերի խանութը։ Ըստ ժամանակակիցների հուշերի` խանութը վայելում էր մեծ ժողովրդականություն ։
1804 թվականի դեկտեմբերին խանութի խուզարկության ժամանակ հայտնաբերեց 200000 արգելված առարկա, սակայն մշտական հաճախորդները պաշտպան կանգնեցին Օբերի կնոջը ։
1812 թվականին Օբերն արտաքսվեց Մոսկվայից։ Այդ ժամանակ ֆրանսիական բանակը մտել էր Մոսկվա։ Չնայած դրան, Մարին մնաց ։
Շենքը չտուժեց հրդեհից, բայց Նապոլեոնի զորքի նահանջի ժամանակ Մարին երեխաների հետ ևս հեռացավ և ճանապարհին մահացավ տիֆից ։
Նույն թվականին Մոսկվայի օբեր-ոստիկանապետի գրասենյակը վերցրեց տունը։ Խանութի բոլոր առարկաները վաճառվեցին կամ գողացվեցին պաշտոնյաների կողմից ։
1816 թվականի հոկտեմբերին Օբերի որդիները վերադարձրին տունը և այն հանձնեցին վաճառական Իվան Կոպպին, որն այստեղ կազմակերպեց հյուրանոց։ Սկզբում այն կոչվում էր «Սևեր» («Հյուսիս»), այնուհետև` «Անգլիա»։ Այս հյուրանոցում մի քանի անգամ կանգ է առել Ալեքսանդր Պուշկինը։ Այստեղ 1829 թվականի մարտի 29-ին նա վերջին անգամ հանդիպել է Ադամ Միցկևիչի հետ, ինչի մասին վկայում է հուշատախտակը ։
1920 թվականին շենքի ձախ մասն այրվել է, հետո այն ապամոնտաժվել է ։
Խորհրդային տարիներին շենքը պատկանում էր խորհրդային կանանց կոմիտեին ։
XXI դարում այն պատկանում է Ռուսաստանի կանանց միությանը ։
Ճարտարապետություն
Շենքը պատկանում է կլասիցիզմի դարաշրջանին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Ժորժե Ջանինի Տավարեշ Սեմեդու
Ժորժե Ջանինի Տավարես Սևեդո (Jorge Djaniny Tavares Semedo, ), ֆուտբոլիստ Կաբո Վերդեից, «Ալ Ահլի» ակումբի և Կաբո Վերդեի հավաքականի հարձակվող։
Ակումբային կարիերա
Ջանինին ծնվել է Կաբո Վերդեում և տասնութ տարեկանում տեղափոխվել է Պորտուգալիա։ Ելույթներն սկսել է տարածաշրջանային լիգաներից մեկում և երկու մրցաշրջանի ընթացքում խփել 50 գոլ։ 2009 թվականին հրավիրվել է բարձրագույն դիվիզիոնի «Ունիան Լեյրիա» ակումբ։ Օգոստոսի 21-ին կայացած «Պասուշ դե Ֆերեյրա» ակումբի դեմ խաղում Ջանինին կատարել է նորամուտը Սանգրիշ լիգայում ։ Հոկտեմբերի 30-ին Ջանինին «Վիտորիա Սետուբալ» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը թիմում ։ Մրցաշրջանի ավարտին Ջանինին պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Լիսաբոնի «Բենֆիկա» ակումբի պահեստային կազմի հետ հետ, բայց երկու խաղ հետո վարձավճարով ուղարկվել է «Օլյանենսե»։
Մրցաշրջանի ավարտին Ջանինին խզել է պայմանագիրը «Բենֆիկայի» պահեստային կազմի հետ և տեղափոխվել «Նասիոնալ»։ 2013 թվականի օգոստոսի 17-ին կայացած «Էշտորիլի» դեմ խաղում կատարել է նորամուտը նոր ակումբում ։ Այդ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբում։ 2014 թվականի ամռանը Ջանինին տեղափոխվել է մեքսիկական «Սանտոս Լագունա»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 2 մլն եվրո ։ Հուլիսի 20-ին՝ «Վերակրուսի» դեմ խաղում նա կատարել է նորամուտը MX լիգայում՝ հանդիպման վերջում փոխարինելով Խավիեր Օրոսկոյին ։ Օգոստոսի 10-ին Ջանինին «Կերետարո» ակումբի դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը «Սանտոսի» կազմում ։ 2015 թվականին նա օգնել է թիմին հաղթել առաջնությունում։
2015/2016 ԿՈՆԿԱԿԱՖ չեմպիոնների լիգայի՝ Տրինիդադ և Տոբագոյի «Դաբլ Յու Կոնեկշն», Կոստա Ռիկայի «Սապրիսա» և ամերիկյան «Լոս Անջելես Գալաքսի» ակումբների դեմ խաղերում Ջանինին խփել է չորս գոլ։ 2018 թվականին Ջանինին դարձել է լավագույն ռմբարկու և ակումբին օգնել հաղթել առաջնությունում։ Լոբոս ԲՈՒԱՊ և «Լեոն» ակումբների դեմ խաղերում ձևակերպել է մեկական հեթ-տրիկ։
2018 թվականի ամռանը Ջանինին տեղափոխվել է Սաուդյան Արաբիայի «Ալ Ահլի» ակումբ։ Սեպտեմբերի 1-ին՝ «Ալ Տաավուն» ակումբի դեմ խաղում կատարել է նորամուտը Սաուդյան Արաբիայի առաջնությունում ։ Սեպտեմբերի 14-ին՝ «Ուհուդ» ակումբի դեմ խաղում Ջանինին խփել է իր առաջին գոլը «Ալ Ահլիի» կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականի հունիսի 2-ին Սիերա Լեոնեի դեմ ընկերական խաղում Ջանինին կատարել է նորամուտը Կաբո Վերդեի հավաքականում։ Հունիսի 16-ին՝ Աֆրիկայի գավաթի խաղարկության նախընտարական փուլի՝ Մադագասկարի հավաքականի դեմ խաղում Ջանինին խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում ։
Որակավորման փուլում Ջանինին աչքի է ընկել հինգ գոլով և 2013 թվականին մեկնել է ՀԱՀ՝ մասնակցելու Աֆրիկյան ազգերի գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Անգոլայի և Գանայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2015 թվականին Ջանինին երկրորդ անգամ մասնակցել է Աֆրիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Հասարակածային Գվինեայում անցկացված մրցաշարում նա մասնակցել է Թունիսի և Զամբիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Թիմային «Սանտոս Լագունա»
Անհատական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կաբո Վերդեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ջերմանավ
Ջերմանավ, նավ, որը շարժման մեջ է դրվում ներքին այրման շարժիչներով, ինքնագնաց նավի առավել տարածված տեսակ։ Հզորությունը նավի գլխավոր շարժիչից շարժասարքին է հաղորդվում անմիջականորեն կամ ռեդուկտորի օգնությամբ, երբեմն էլ միացնող կցորդիչներով մեխանիկական, հիդրավլիկական և այլն։
Դասկարգում
Սկզբում ջերմանավ կոչվում էր նաև դիզելէլեկտրագնացը՝ դիզելային գլխավոր շարժիչներով և թիավար էլեկտրաշարժիչներին հզորության էլեկտրական փոխանցմամբ նավ։ Որպես ջերմանավի գլխավոր շարժիչներ կիրառում են երկու և քառատակտ, փոքր, միջին և մեծ պտույտներով ներքին այրման շարժիչներ։
Գլխավոր շարժիչների մեծ հզորության դեպքում ջերմանավերը կարող են մրցել տուրբագնացների հետ։ Մեքենայական բաժանմունքի օժանդակ սարքավորումներն են․ օդային կոմպրեսորները, շարժիչների գործարկման համար նախատեսված սեղմված օդով բալոնները, գլանների և մխոցների հովացման համակարգը, վառելիքն ու քսայուղը մաքրելու և բարձր ճնշման տակ շարժիչ մատուցելու սարքավորումը։
Ընթացքի ժամանակ միջին և մեծ հզորության շարժիչներից հեռացող գազերի ջերմությունը օգտագործվում է ուտիլացման հնոցում շոգու արտադրման համար, շոգին օգտագործում են էլեկտրաէներգիայի արտադըրման և նավի այլ կարիքների համար։
Կատեգորիա:Նավի տեսակներ
Ա. Կորկունով
Ա․ Կորկունով, մերձմոսկովյան Օդինցովո քաղաքի հրուշակեղենի գործարանի, շոկոլադի արտադրության ապրանքանիշ։ Անվանակոչվել է ի պատիվ այդ ձեռնարկության հիմնադիր Անդրեյ Կորկունովի։