cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պաուլինիո (ֆուտբոլիստ, ծնված 1988)
Կենսագրություն
Պաուլինյոն գործունեությունն սկսել է մինի ֆուտբոլում իր հայրենի Սան Պաուլոյի «Պորտուգեզա» ակումբում (մինչև 17 տարեկանների)։ 2006 թվականին հանդես է եկել նույն քաղաքի «Պան դե Ասուկար» ակումբում (2011 թվականից ի վեր կոչվում է «Աուդակս»)։ 2006 թվականին տեղափոխվել է մեծահասակների ակումբ, բայց անմիջապես վաճառվել է «Վիլնյուս» ՖԱ-ին։ Լիտվական ակումբում անցկացրել է հաջող խաղաշրջան, սակայն թիմն ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ։ Պաուլինյոն հետագայում տեղափոխվել է «Լոձ» ակումբ։ Նա անցկացրել է 17 խաղ Լեհաստանի առաջնությունում, դրանից հետո վերադարձել է «Պան դե Ասուկար», որը հանդես էր գալիս Պաուլիստայի լիգայի 4-րդ դիվիզիոնում։
2009 թվականին դարձել է «Բրանգանիտո» ակումբի խաղացող, որը հանդես է եկել Բրազիլիայի առաջնություն B սերիայում։ Թիմում նրա ելույթների շնորհիվ շուտով ուշադրություն է արժանանում Սան Պաուլոյի ամենամեծ ակումբներից մեկի՝ «Կորինտիանսե»-ի կողմից։ 2010 թվականին Պաուլինյոն տեղափոխվել է այս թիմ ։
Շուտով Պաուլինյոն դարձել է հիմնական խաղացող։ 2011 թվականին օգնել է իր թիմին հաղթել Բրազիլիայի մրցաշարում և ֆուտբոլիստով սկսել են հետաքրքրվել իտալական «Ռոմա» և «Ինտերանացիոնալ» թիմերը։ Սակայն Պաուլինյոն նախընտրել է մնալ ակումբում Լիբերտադորես 2012 գավաթին մասնակցելու համար ։ Խաղացողի սպասումներն արդարացվել են. «Կորինտիանս»-ն իր պատմության մեջ առաջին անգամ կարողացել է հասնել Հարավային Ամերիկայի գլխավոր միջազգային ակումբային մրցաշարի եզրափակիչ, որտեղ էլ նա հաղթել է «Բոկա Խունիորս»-ին։ Պաուլինյոն դարձել է «Տիմաո»-յի 6 խաղացողներից մեկը, որոնք խաղացել էին բոլոր 14 խաղերում։ Բացի այդ՝ կիսապաշտպանը աչքի է ր ընկել մրցաշարում երեք գոլով․ առաջին գոլը խմբային փուլում, երկուսը՝ փլեյ օֆֆում։ Երեք գոլը թիմի համար երրորդ արդյունք էր։ Ավելի շատ խփել էր Դանիլոն՝ 4 գոլ, Էմերսոն Շեյխը՝ 5, ինչպես նաև 3 գոլ է խփել Ժորժե Էնրիկեն։
2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Պաուլինյոն առաջին անգամ հանդես է եկել Ռոկայի գավաթի մրցաշարում Բրազիլիայի հավաքականի առաջին խաղում՝ ընդդեմ Արգենտինայի հավաքականի (0:0)։ Ֆուտբոլիստը խաղացել է գրեթե ամբողջ խաղը և փոխարինվել է 88-րդ րոպեին ։
2013 թվականի հուլիսի 2-ին տեղափոխվել է 17 միլիոն եվրոյով «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ակումբ։
2015 թվականի հունիսի 29-ին 4 տարով պայմանագիր է կնքել «Գուանչժու Էվերգրանդ» ակումբի հետ։ Տեղափոխության գինը կազմում է 14 միլիոն եվրո։
2017 թվականի մարտի 23-ին Պաուլինյոն հեթ տրիկ է խփել Ուրուգվայի հավաքականի դեմ խաղում ։
2017 թվականի օգոստոսի 14-ին 40 միլիոն եվրոյով պայմանագիր է կնքել «Բարսելոնա» ակումբի հետ։ Երկրպագուները շատ դժգոհ էին այդ պայմանագրից՝ մեղադրելով ղեկավարությանը սխալ տրանսֆերային քաղաքականության մեջ։
Պաուլինոյի դեբյուտը տեղի է ունեցել 2017 թվականի օգոստոսի 26-ին «Ալավեսա»-ի դեմ խաղում (2:0)։
Առաջին գոլը Պաուլինոն խփել է 77-րդ րոպեին փոխարինվելով «Խետաֆե»-ի դեմ խաղում (2:1)՝ 85-րդ րոպեին բերեց կապտանռնագույններին բերելով հաղթանակ։
Նվաճումներ
«Կորինտիանս» Ընդհանուր՝ 4 տիտղոս «Գուանչժոու Էվերգրանդ» Ընդհանուր՝ 3 տիտղոս «Բարսելոնա» Ընդհանուր՝ 2 տիտղոս
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 25 ծնունդներ Կատեգորիա:Տոտտենհեմ Հոտսպուրի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բրազիլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ
Պատանեկություն
Պատանեկություն, անհատի օնտոգենետիկ զարգացման փուլ, որը նախապատրաստություն է հասուն կյանքի։ Փաստացի, պատանեկությունը համարվում է երրորդ աշխարհ մանկության և չափահասության միջև։ Այս ժամանակ մարդը հայտնվում է մեծահասակի իրական կյանքի սահմանին։
Անցումային տարիք
15 (կամ 14-16) տարեկանում դեռահասության և պատանեկության միջև անցումային տարիքն է։ Հաշվի առնելով 11-ամյա կրթությունը՝ այս տարիքը համապատասխանում է իններորդ դասարանին։ Հենց այս ժամանակ էլ որոշվում է հետագա կյանքի խնդիրը. ի՞նչ անել՝ շարունակել ուսումը դպրոցում, թե քոլեջում, թե աշխատել։ Ըստ էության, ավագ դեռահասից հասարակությունը պահանջում է մասնագիտական ինքնորոշում, թեև նախնական։ Դրա հետ մեկտեղ, նա պետք է կողմնորոշվի սեփական ընդունակություններում, հետաքրքրություններում, պատկերացում ունենալ ապագա մասնագիտության վերաբերյալ, մասնագիտական վարպետության հասնելու կոնկրետ միջոցների մասին։ Սա, ինքնին, չափազանց բարդ խնդիր է։
Ոչ բոլոր պատանիները կարող են իններորդ դասարանի վերջում ընտրել մասնագիտություն և նրա հետ կապված ուսման հետագա ուղի։ Նրանցից շատերը անհանգստացած են, հուզականորեն լարված և վախենում են ցանկացած ընտրությունից։ Դրա համար էլ հակված են ուսումը շարունակելու դպրոցում։ Այս որոշման վրա ազդում է և ուժեղ կապվածությունը դպրոցին, հաստատված ընկերական հարաբերությունները դասարանցիների հետ, ուսուցիչների հետ բարենպաստ հարաբերությունները։ Այս տարիքի աշակերտներից շատերը, գոհ չլինելով իրենց առաջադիմությամբ և դասարանում ունեցած դիրքից, ձգտում են շուտ ավարտել դպրոցը։ Բայց նրանց էլ մինչև վերջ պարզ չէ, թե ինչ է իրենց սպասվում, իսկ այսպիսի անորոշ ապագան վախ է ներշնչում։ Իններորդ դասարանում աճում է ինքնագնահատականի հետ կապված անհանգստությունը։ Անցումային տարիքում մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում մեծահասակները, ում փորձը, գիտելիքները օգնում են կողմնորոշվել ապագա կյանքում։ Ապագա կյանքը նրանց հետաքրքրում է, առաջին հերթին, մասնագիտական տեսանկյունից։ Նրանք բավական հստակ ձևակերպում նե իրենց պատկերացումները հասարակական հարաբերությունների համակարգի մասին, այն մասին, թե ինչպես է ներգրավվում մարդը դրանց մեջ։ Ինչ վերաբերում է միջանձնային հարաբերություններին, ընտանեկան հարաբերություններին, ապա դրանք դառնում են պակաս նշանակալից։ Իններորդ դասարանցիները հիմնականում կլանված են մասնագիտական ինքնորոշման հարցերով։
Զարգացման պայմաններ
Հաճախ պատանեկությունը համարում են բուռն տարիք՝ միավորելով այն դեռահասության տարիքի հետ։ Կյանքի իմաստի, աշխարհում իր տեղի որոնումները կարող են դառնալ հատկապես լարված։ Ի հայտ են գալիս ինտելեկտուալ և սոցիալական նոր պահանջմունքներ, որոնց բավարարումը հնարավոր կդառնա միայն ապագայում, երբեմն ներքին կոնֆլիկտեր և շրջապատողների հետ հարաբերությունների դժվարություններ։ Բայց ոչ բոլորի մոտ է այս փուլը լարված։ Ընդհակառակը, որոշ ավագ դպրոցականներ սահուն և աստիճանաբար մոտենում են իրենց կյանքի բեկումնային պահին, իսկ այնուհետև հեշտությամբ ներառվում հարաբերությունների նոր համակարգի մեջ։ Նրանց հատուկ չէ ռոմանտիկ զեղումները, որոնք սովորաբար ասոցացվում են պատանեկության հետ, նրանց ուրախացնում է հանգիստ, կարգավորված կենսաձևը։ Նրանք ավելի շատ հետաքրքրվում են համընդհանուր արժեքներով, մեծապես կողմորոշվում շրջապատողների գնահատականի վրա, հենվում հեղինակության վրա։ Նրանց մոտ, որպես կանոն, լավ հարաբերություններ են ծնողների, ուսուցիչներ հետ։ Այնուամենայնիվ, վաղ պատանեկության այսպիսի բարեհաջող ընթացքի դեպքում առկա են և բացասական կողմեր անձնային զարգացման մեջ։ Երեխաները պակաս ինքնուրույն են, առավել պասիվ, երբեմն էլ՝ առավել մակերեսային իրենց հետաքրքրություններում, կապվածություններում։ Հանդիպում են զարգացման ևս երկու տարբերակներ։ Դա, առաջին հերթին, արագ, թռիչքաձև փոփոխություններն են, որոնք ինքնակարգավորման բարձր մակարդակի շնորհիվ՝ լավ վերահսկվում են՝ կտրուկ հուզական բռնկումներ չառաջացնելով։ Երեխաները վաղ որոշում են իրենց կյանքի նպատակները և հաստատակամորեն ձգտում դրանց իրականացմանը։ Սակայն, բարձր կամայնության, ինքնադիսցիպլինայի հետևանքով նրանց մոտ թույլ է զարգացած հուզական ոլորտը և ռեֆլեքսիան։ Եվս մի տարբերակ կապված է իրենց ուղու տանջալից որոնումների հետ։ Այսպիսի երեխաներն անվստահ են և իրենց դժվար են հասկանում։
Սիրո վերաբերյալ պատանեկան երազանքներն արտացոլում են, առաջին հերթին, հուզական ջերմության, հասկացման, հոգևոր միասնության պահանջմունքը։ Սիրո հակադրումը՝ որպես բարձրագույն զգացմունքի և կենսաբանական սեռական պահանջմունքի, հատկապես վառ արտահայտված է տղաների մոտ։ Սովորաբար, այսպիսի դեպքերում որպես հոգեբանական պաշտպանություն ծառայում են ասկետիզմը կամ ինտելեկտուալիզմը։ Իրենց զգայունույութունը վերահսկելու փոխարեն՝ նրանք ձգտում են այն ամբողջությամբ ճնշել։ Ավագ դպրոցականները, ինչպես դեռահասները, հակված են ընդօրինակել միմյանց և ինքնահաստատվել հասակակիցների աչքերում՝ իրական կամ «մտացածին» հաղթանակների միջոցով։ Ինտիմ պատանեկան ընկերության և ռոմանտիկ սիրո նկատմամբ ընդունակությունը այս տարիքում, ազդում է ապագա հասուն կյանքի վրա։ Այս՝ առավել խորը հարաբերությունները պայմանավորում են անձի զարգացումը, բարոյական ինքնորոշումը, և այն, թե ում, և ինչպես կսիրի արդեն հասուն մարդը։
Պատանեկություն (17-ից 20-23 տարեկան)
Պատանեկությունը կյանքի ուղու ընտրության ժամանակն է։ Պատանիները կառուցում են պլաններ, որոնք կիրականան կամ չեն իրականա հասուն կյանքում։ Սկսվում է և դրված նպատակների իրացումը. ուսումը բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, ընտրած մասնագիտությամբ աշխատանքը, երբեմն էլ՝ ընտանիքի ստեղծումը։
Պատանեկությունը միայն հասուն կյանքի սկիզբն է։ Այն բանի զգացումը, որ ամբողջ կյանքն առջևում է, փորձելու, սխալվելու և որոնելու հնարավորություն է տալիս։ Բայց ուղիները, որոնք մենք ընտրում ենք այս ժամանակ, սովորաբար շատ բան են պայմանավորում հասուն մարդու կյանքում։
17 տարեկանի ճգնաժամ
Մանկության ընթացքում տարիքային փուլերի սահմանները որոշակված են։ Երբ մանկությունը արդեն անցյալում է, բոլոր հոգեկան ֆունկցիաները հիմնականում ձևավորված են և սկսվել է անձի կայունացումը, առանձին տարիքիների շրջանակները դառնում է պայմանական։ Բայց 17 տարեկանի ճգնաժամը ծագում է դպրոցական և նոր հասուն կյանքի սահմանին։
Եթե վաղ պատանեկության տարիքում դեռահասը որոշում է չշարունակել ուսումը, ապա անցումային տարքիը (15 տարեկան) վերածվում է վառ արտահայտված ճգնաժամի, և 17 տարեկանի ճգնաժամն այս կերպ խառնվում է՝ ավելի վաղ սկսվելով։
15 տարեկանի ճգանժամը հիմնականում բնորոշ է նրանց, ովքեր ունեն ուժեղ հեդոնիստական դիրքորոշում, և որոշակիորեն էգոիստական ուղղվածությամբ դեռահասներին։
11-րդ դասարանն ավարտում են առավել բարեկեցիկ երեխաները։ Բայց 17 տարեկանի ճգնաժամն ընթանում է ոչ պակաս սուր, քան 15 տարեկանում։ Ինչպես նշում է Դ. Էլկոնինը, սա առավել ծանր ճգնաժամին փուլ է 3 և 11 տարեկանի ճգնաժամերի հետ միասին։
17 տարեկան դպրոցականների մեծանասնությունը կողմնորոշվում է կրթության շարունակմանը, որոշները աշխատանքի փնտրմանը։ Բարձրագույն կրթությունը նրանց պետք է մասնագիտությունը ստանալու համար, որը թույլ կտա «արժանավայել ապրել», «շատ գումար վաստակել», «ապահովել իրեն և ընտանիքին»։ Ինչ-որ մեկն էլ փայլուն կարիերայի հույս ունի։ Կրթության արժեքը մեծ բարիք է, բայց միևնույն ժամանակ դրված նպատակին հասնելը չափազանց դժվար է, և 11 դասարանի ավարտին հուզական լարվածությունը չափազանց ուժեղանում է։
Բարձրագույն ուսումնական հաստատության հետ իրենց կյանքի պլանները կապող շրջանավարտները երբեմն բաժանում են իրենց երկու կատեգորիայի. առաջինները ծնողների օգնության հույսն ունեն և չեն կորցնում հոգեկան հավասարակշռություն, երկրորդները հիմնվում են իրենց ուժերի վրա։ Հենց նրանք են ավելի շատ աշխատում՝ յուրացնելով դպրոցկան ծրագիրը և լրացուցիչ նյութ՝ հաճախելով տարբեր նախապատրաստական դասընթացների։ Նրանք պետք է կարողանան հաղթահարել բուհ ընդունվելու մրցակցությունը և ավելի շատ զգայուն են ընդունելության հետ կապված սթրեսի նկատմամբ։ Նրանց մի մասը՝ հոգևոր-արժեքային ուղղվածությամբ պատանիները, պատրաստ են պայքարելու իրենց կոչման համար, մի մասն էլ՝ էգոիստական ուղղվածությամբ, ուժեղ հեղինակային մոտիվացիայով պատանիների համար կարևոր է ուղղակի ընդունվելը ցանկացած բուհ։
Նրանք, ծանր են ապրում 17 տարեկանի ճգնաժամը, բնորոշ են տարբեր վախեր։ Իրենց և հարազատների նկատմամբ պատասխանատվությունը, իրական ձեռքբերումները արդեն իսկ մեծ ծանրաբեռնվածություն է։ Դրան էլ միանում է և վախը նոր կյանքի, սխալի հավանականության, բուհ ընդունվելու անհաջողության, պատանիների մոտ վախ բանակի նկատմամբ։ Բարձր տագնապայնությունը և դրա ֆոնին արտահայտված վախը կարող են հանգեցնել նևրոտիկ ռեակցիների, ինչպիսիք են ջերմության բարձրացումը քննություններից առաջ, գլխացավերը և այլն։ Կարող է սկսվել և գաստրիտի սրացում, նեյրոդերմիտ և այլ քրոնիկ հիվանդություններ։
17 տարեկանի ճգնաժամի ապրման անհատական տարբերությունները մեծ են։ Նույնիսկ եթե շրջանավարտը քիչ անահանգիստ է և նրա համար ամեն ինչ հաջող է ընթանում, կենսաձևի փոփոխությունը գործունեության նոր տեսակների մեջ ներգրավումը, նոր մարդկանց հետ շփումը առաջացնում են ուժեղ տագնապայնություն։ Նոր կենսական իրավիճակը պահանջում է ադապտացիա։ Ադապտացիային օգնում են հիմնականում երկու գործոններ. ընտանիքի աջակցությունը և վստահությունն ինքն իրեն, կոմպետենտության զգացումը։
Զարգացման պայմաններ
Պատանեկությունը անձի զարգացման մեջ երկրորդ անցումային տարիքն է։ Պատանին, ինչպես և դեռահասը, դեռ հասուն մարդ չէ։ Բայց դեռահասը սերտ կապված է անցնող մանկության հետ, իսկ պատանին ձգտում է երիտասարդության և հասունության, ավելի բարձր տարիքային փուլերի։
Տարիքը կոնկրետ պատմական կատեգորիա է։ Եվ դեռահասության, և պատանեկության տարիքը ի հայտ են եկել այն ժամանակ, երբ հասուն կյանքին նախապատրաստությունը հասարակության մեջ դարձել են առավել բարդ ու երկարատև։ Պատանեկության հետ է կապված ուսման շարունակությունը կամ մասնագիտության յուրացման սկիզբը։ Հոգեբանական պլանում պատանեկությունը լուծում է ինքնորոշման և մեծահասկաների հասարակության ինտեգրացիայի վերջնական խնդիրները։
Զարգացման սոցիալական իրադրությունը, ինչպես ավագ դպրոցական տարիքում կյանքի ուղու ընտրության իրավիճակն է։ Սկսվում է 16-17 տարեկաններում ձևավորված պլանների իրականացումը, երբեմն հաջող, բավարարվածություն պատճառող, երբեմն էլ՝ հիասթափեցնող, ինչը հանգեցնում է սխալ ընտրության գիտակցմանը, նոր նպատակների ձգտմանը։ Այս փուլում արված ընտրության սխալը չափազանց մեծ է, սա բաց թողնված տարիներ են, ամեն ինչ նորից սկսելու անհրաժեշտություն. 19-20 տարեկան պատանիներն իրենց կյանքի հիմնական դժվարությունները կապում են պատասխանատվության ի հայտ գալու հետ, որն նախկինում չկար։ Միևնույն ժամանակ, նրանք արժևորում են իրենց տարիքը, որը բերում է ոչ միայն խնդիրներ, այլև նոր, առավել լայն հնարավորություններ։ Պատանեկության համար բնորոշ են կյանքի ուսում երեք հիմնական տարբերակներ. ուսում բուհում, աշխատանքի որոնում, պատանիների համար բանակում ծառայություն։
Ուսումը բուհում
Բուհը տալիս է անհրաժեշտ գիտելիքներ և կարողություններ, այսինքն՝ որոշակի մասնագիտացում, և դևանով իսկ պատրաստում է հասուն կյանքին, հնարավորություն տալիս երկարացնելու «վերջնական ընտրությունը» և «դեռ մի փոքր երեխա մնալու»։ Բայց շարունակելով ուսումը՝ պատանին դեռ ձեռք չի բերում «պրակտիկ փորձ», և որ ամենակարևորն է՝ մնում է ծնորղներից կախված։
Աշխատանքը գրավում է, առաջին հերթին ձեռք բերված նյութական անկախությամբ, ինքնուրույնությամբ, ինչը բավարարում է մեծահասակ զգալու պահանջմունքը, բացի այդ տալիս է կենսական փորձ, պրակտիկ հմտություններ։
Աշխատանքը մեջ վաղ ներգրավման թերություններ են բարձր պատասխանատվությունը, հետաքրքիր աշխատանք գտնելու անհնարինությունը՝ կապված որակավորման բացկայության հետ։
Երբեմն ուսանողները համադրում են ուսումն աշխատանքի հետ՝ վաստակելով այս կամ այն չափով։
Այն, թե ինչ ընտրություն կարվի պատանեկության շրջանում՝ գնալու այս կամ այն բուհը, կախված է անձի ուղղվածությունից, գերակայող դրդապատճառներից, հիմնական արժեքային կողմնորոշիչներից։ Բուհ ընդունվելու դրդապատճառները պայմանավորում են և ուսանողական կյանքի ոճը։
Ուսանողը որպես ուսումնական գործունեության սուբյեկտ
Ուսանողական տարիքը մարդու կյանքի առանձնահատուկ փուլն է՝ կազմելով սկսզբնական օղակ ավելի հասուն տարիքների շղթայում։ Ուսանողին կարելի է բնութագրել որպես ուսումնական գործունեության յուրահատուկ սուբյեկտ սոցիլա-հոգեբանական և սոցիալ-մանկավարժական դիրքերից։
Ուսանողությունը հատուկ սոցիալական կատեգորիա է, մարդկանց սպեցիֆիկ հանրույթ՝ կազմակերպված բարձրագույն կրթական հաստատություններում։ Պատմականորեն այս սոցիալ-մասնագիտական կատեգորիան հաստատվել է ժամանակի մեջ՝ առաջին համալսարանների ի հայտ գալով՝ 12-13-րդ դարերում։ Ուսանողները նպատակաուղղված են՝ օժտված համակարգված գիտելիքներով և մասնագիտական կարողություններով։ Որպես սոցիալական խումբ՝ այն բնութագրվում է մասնագիտական ուղղվածությամբ, ապագա մասնագիտության նկատմամբ կայուն վերաբերմունքով։ Մասնագիտության մասին ուսանողի պատկերացումներն անմիջականորեն հարաբերակցվում են ուսման նկատմամբ վերաբերմունքի մակարդակի հետ։
Սոցիալ-հոգեբանական ասպեկտում ուսանողությունն առանձնանում է բարձր կրթական մակարդակով, առավել ակտիվ մշակութային ներգրավվածությամբ և ճանաչողական մոտիվացիայի բարձր մակարդակով, այսինքն՝ ինտելեկտուալ և սոցիալական հասունության ներդաշնակ համադրությամբ։ Անձնային-գործունեական մոտեցման տեսանկյունից ուսանողը դիտարկվում է որպես մանկավարժական փոխազդեցության, ակտիվ, իր գործունեությունը ինքնուրույն կազմակերպող սուբյեկտ։ Նրան բնորոշ է ճանաչողական և կոմմունիկատիվ ակտիվության սպեցիֆիկ ուղղվածություն։
Ուսման հիմնական ձևը նշանային-կոնտեքստային է։
Այս փուլը կապված է հարաբերական տնտեսական ինքնութրույնության հետ, հայրական տնից հեռանալու և սեփական ընտանիքի կազման հետ։ Ուսանող լինելը մարդու կայացման կենտրոնական շրջանն է, անձի և նրա բազմազան հետաքրքրություների դրսևորման փուլը։
Ուսանողի ուսումնական գործունեությունը պայմանավորված է դրդապատճառներով՝ ճանաչողական և ձեռքբերման։ Ճանաչողական մոտիվացիան համապաատսխանում է ուսանողի մտավոր գործունեության բնույթին։ Այդ գործունեությունը ծագում է խնդրային իրավիճակում և զարգանում ուսանող-դասախոս ճիշտ փոխազդեցության դեպքում։ Բուհում սովորելու ընթացքում ձևավորվում է ամուր աշխատանքային, մասնագիտական գործունեության հիմք։ Ուսանողի՝ որպես ուսումնական գործունեության սուբյեկտի, էական ցուցանիշը նրա կարողությունն է՝ կատարելու նրա բոլոր տեսակները և ձևերը։
Դասախոսն ունի պատասխանատու հոգեբանա-մանկավարժական խնդիր՝ ձևավորելու ուսանողին՝ որպես ուսումնական գործունեության սուբյեկտ, սովորեցնելու նրան իր գործունեությունը կազմակերպելու, պլանավորելու, հաղորդակցվելու։ Ուսանողի նոր արժեքային կողմնորոշիչների, մոտիվացիայի ձևավորման գործում դասախոսի դերը անգնահատելի է։
Ուսանողի աշխարհայացքի ձևավորումը նշանակում է նրա ռեֆլեքսիայի զարգացում, ինքն իրեն՝ որպես հասարակական արժեքների կրողի, սոցիալական օգտակար անձի գիտակցումը։ Սա իր հերթին նշանակում է, որ դասախոսը հնարավորություն տա ուսանողին՝ արտահայտելու իր հայացքները, նպատակները, դիրքորոշումները ուսումնական հաստատությունում ուսումնադաստիարակչական գործընթացի ընթացքում։
Աշխատանքի որոնում
Դպրոցի շրջանավարտները, ովքեր որոշել են աշխատել կամ չընդունվել բուհ, բախվում են տարբեր դժվարությունների հետ։ Նրանցից շատերի համար դժվար է ընտրել որոշակի գործունեություն։
Որակավորմամբ պաշտոնի թեկնածու լինելով՝ պատանին պետք է կարողանա շփվել մարդկանց հետ, որոնցից կախված է նրա ապագան, այսինքն՝ տիրապետի գործնական շփման տեխնիկային և բարենպաստ տպավորություն թողնելու կարողությանը։ Այս երկու խնդիրները՝ հատկապես ինքնաներկայացմանը, սրվում են փորձի, ինքնավստահության բացակայության պատճառով։
Աշխատատեղի գտնելը, մրցակիցներին հաղթելը նշանակում է համաձայնվել որոշակի աշխատավարձի։ Ամենամեծ դժվարությունը ապրելու համար գումար վաստակելն է, ծնողներից նյութական անկախության հասնելը։ Գումարի վաստակումը դառնում է անհրաժեշտություն, եթե ծնողական ընտանիՔը ապահովված չէ կամ ստեղծվում է սեփական ընտանիքը։ Այս ժամանակ իրականացված ամուսնություններն ընդունված է անվանել վաղ։ Վաղ ամուսնության դեպքում կտրուկ փոխվում է կենսաձևը, պատանին ստիպված թողնում է կրթությունը։
Ինչքան փոքր է ամուսնության տարիքը, այնքան մեծ է բաժանության հավանականությունը։ Պատանի ամուսինները բախվում են մեծ դժվարությունների հետ. նրանք դեռ ամբողջովին հասուն չեն, միանգամայն չեն հասկանում ուրիշին, հակված են թեթև տարվածությունը սեր համարել, բավարար պատասխանատու չեն, հույս ունեն ուրիշի օգնությանը։ Ֆինանսական խնդիրներն ու կենցաղային չկայացվածությունը, ընտանիքին ապահովելու անհրաժեշտությունը, երեխային հոգ տանելը, նրանց սովորաբար ճնշում են։ Լավ վճարվող աշխատանք գտնելու փորձերի ձախողումը, ծնողներից ֆինանսական կախվածությունը, որոնք հետ հաճախ կոնֆլիկտներ են առաջանում, ընդունակ են վերջնականապես կործանել հարաբերությունները, եթե նրանց հիմքում ընկած չէ խորը զգացմունք։ Եթե աշխատավարձն այնքան էլ կարևոր չէ և աշխատանքը գտնված է, պատանին կարիք ունի նոր աշխատավայրում ադապտացիայի։ Պրակտիկ կարողությունների ձեռքբերումը, մեծահասակների կոլեկտիվին և նոր պահանջներին հարմարումը տարբեր չափով է դժվար տարբեր բնավորությամբ և ինտելեկտով պատանիների համար։ Ադապտացիան հեշտացնում է մասնագիտության նկատմամբ կողմնորոշումը, որոշակի հմտությունների առկայությունը։
Պատանեկությանը բնորոշ է «ինքն իրեն որոնումը»։
Բանակ
Բանակում ծառայությունը կենսաձևի ևս մեկ կտրուկ փոփոխություն է։ Խիստ ռեժիմը, մեծ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը և անվերապահ ենթարկվածությունը կոչումով ավագներին շատերի համար դառնում են լուրջ փորձություն։ Միևնույն ժամանակ, բանակային կյանքը որոշակիորեն հեշտ է, պարզ քաղաքացիական կյանքից։ Այն հստակ կանոնակարգված է, զինվորը կարիք չունի ինքնուրույն պլանավորելու իր գործողությունները, պատասխանելու նրանց հետևանքների համար։
Որոշակի բնավորությամբ պատանու համար բանակային կյանքը հեշտ է ընթանում, իհարկե, ծառայության բարենպաստ պայմանների ներքո։
Ավելին, բանակային կյանքը չափազանց դժվարեցնում են հենց զինվորների շրջանում հիերարխիկ հարաբերությունները։ Այս տեսանկյունից հայտնի են զորամասից փախչելու, ինքնասպանության դեպքեր։ Բանային կյանքի արդյունավետության վրա էապես ազդում է և ծառայության վայրը. Սահմանին մոտ բնակավայրեր, քաղաքային բնակավայրեր և այլն։ ]
Եթե պատանին անցնում է այս բոլոր փորձությունների միջով նա փոխվում է անձնապես. դառնում հասուն և հոգեբանորեն ուժեղ։
Փախուստ հասարակությունից
Պատանեկության տարիքում կյանքի կազմակերպման ձևերից մեկն է։ Անկախ այն բանից, պատանին սովորում է, թե աշխատում, նա կարող է ընտրել այս ճանապարհը. փախուստ դեպի թմրանյութեր, կրոնական սեկցիաներ, նարցիսական ներառվածություն ինքն իր մեջ և այլն։ Եթե այսպիսի ձգտումը դառնում են գերակայող, պատանին թողնում է ուսումն ու աշխատանքը։
Փախուստի ծայրահեղ, ողբերգական ձև է ինքնասպանությունը, կյանքից հեռանալը։
Օնտոգենեզի հիմնական ուղիներ
Օնտոգենեզի հիմնական ուղիները պայմանավորված են վաղ պատանեկության տարքիում ձևավորված կենսաշխարհի տիպերով։
Անձի հեդոնիստական ուղղվածություն
Այս ուղու այլ տարբերակ կապված է ամուսնության հետ՝ կապված ամուսնու հաշվին մակաբուծային գոյությունն ապահովելու նպատակի հետ։ Այս տարբերակն առավել բնորոշ է աղջիներին։
Պարզ և դժվար կենսաշխարհի ատավիստական համարժեքի դեպքում հեդոնիստական դիրքորոշումը իրացվում է համբերատարության մեխանիզմի միջոցով։ Կենսակերպը ենթարկված է իրականության սկզբունքին՝ որպես հետաձգված հաճույքի սկզբունք։ Գոյության ապահովման, հաճույքի և զվարճանքների համար պատանին ստպված դիմում է այս կամ այն գործունեությանը, ակտիվությանը։
Օնտոգենզի այս ուղու տարբերակներից մեկը մանր խուլիգանության կամ քրեական կառույցներում պարզ կատարողի դերում հանդես գալն է։ Մյուս տարբերակը պատասխանատվություն չպահանջող, պարզ աշխատանքն է՝ առանց հատուկ որակավորման։ Երկու տարբերակների համար բնորոշ է այս կամ այն չափով ալկոհոլիզմը։ Շատ հաճախ այս տարբերակները համդրվում են միմյանց հետ. բարոյական սկզբունքների բացակայությունը պայմանավորում է ձգտումը գումար հայհայթելու ամեն միջոցի ընտրության։
Անձի էգոիստական ուղղվածություն
Այս ուղին բնորոշվում է արժեքների բավարար ձևավորված հիերարխիայով, և հետևաբար, այս կամ այն էգոիստական դրդապատճառների գերակայմամբ։
Տարբերակներից մեկը համապատասխանում է հեղինակային մոտիվացիային։ Կյանքի ուղին ընտրվում է՝ ելնելով կարիերայի ստեղծման, գիտության, արվեստի տեխնիկային և այլ ոլորտներում հաջողության հասնելու, ճանաչված մասնագիտություն ստանալու ձգտումից։ Ընտանիքի նյութական հնարավորություններից, ծնողների մասնագիտական և այլ կապերից, սեփական ընդունակություններից կախված՝ ընտրվում է համապատասխան մասնագիությունն ու բուհը։ Ընտրության գլխավոր սկզբունքը սովորաբար պարամետրերի հաջող համադրությունն է. կենսական նպատակների նշանակալիություն, նրանց հասանելությունը։
Այս տարբերակի շրջանակներում ինքնորոշումը առավել ենթակա է նորաձևությանը, այլ արտաքին պայմանների ու հանգամանքների։
Հեղինակային մոտիվացիայի դեպքում կյանքի ուղուն հասնելու ևս մեկ տարբերակ է ամուսնությունը համապատասխան մարդու հետ, ով ունի ազդեցություն ու հեղինակություն համապատասխան ոլորտում։ Այսպիսի ամուսնություններ հատկապես տարածված են դերասանների միջավայրում։ Համանման դեպքեր հայտնի են և գիտական միջավայրում։
Էգոիստական ուղղվածությամբ ուղիներում կարող են տեղ ունենալ և էական, բավական նշանակալից դրդապատճառներ։
Էգոիստական ուղղվածության ևս մե տարբերակ կապված է իշխանության, գերակայության դրդապատճառի հետ։ Բնավորության առանձնահատկություններից, կոնկրետ հետաքրքրություններից, ֆիզիկակական և ուսումնական պատրաստվածությունից, ինչպես նաև ծնողների հնարավորություններից կախված՝ այս մոտիվացիայով պատանիները ձգտում են դիմել կառավարման կադրեր նախապատրոստող կրթական հաստատություններ, ընտրում են այս կամ յան ռազմական հաստատությունները, հատուկ զորքերում ծառայությունը և այլ։
Էգոիստական ուղղվածության ևս մեկ տարածված տարբերակ է կյանքի նյութական կողմի վրա առավելագույն կողմնորոշվածությունը, հարստություն, նյութական արժեքներ կուտակելը։ Իհարկե այս դրդապատճառը այս կամ այն չափոց բնորոշ է անձի Էգոիստական ուղղվածության բոլոր տարբերակներին։ Այստեղ այն գերակայում է և որոշիչ դեր խաղում կյանքի ուղու ընտրության գործում։
Նյութական բարեկեցության դրդապատճառը պետք է տարբերակել հեդոնիստական դիրքորոշումից՝ կապված հաբերատարության մեխանիզմի հետ։ Այս դեպքում կարելի է խոսել ինքնորոշման, կոնկրետ կյանքի ուղու ընտրության, կոնկրետ պլաների առկայության մասին, ինչը բացակայում է անձի հեդոնիստական ուղղվածության դեպքում։
Հարստանալու դրդապատճառը երբեք մաքուր ձևով հանդես չի գալիս։ Փողերը, ինչպես և ցանկացած նյութական արժեք, իշխանության և զորության արտահայտություն են։ Եթե դա իրական իշխանություն է, որն իրացվում է որոշակի գործունեության մեջ, ապա հարստանալու դրդապատճառը դառնում է իշխանության դրդապատճառի դրսևորումներից մեկը։ Բայց եթե հարստությունը հանդես է գալիս միայն պոտենցիալ իշխանության աղբյուր, ապա փաստացի արժեք է ինքն իրենով։
Անձի հոգևոր-բարոյական ուղղվածություն
Ենթադրում է պատանեկության տարիքում կոչման որոնում, մասնագիտության ընտրություն, որն առավել պատասխանում է հակումներին։ Եթե կոչումը հայտնաբերված է. ապա մասնագիտության ընտրության հետ կապված դժվարությունները հաղթահարվում են համառությամբ և հաստատակամությամբ։
Դրա հետ մեկտեղ այս դեպքում ևս մասնագիտության ընտրությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել։ Այստեղ այն կապված չէ հեղինակության, նորաձևության, այլ արտաքին հանգամանքների հետ, այլ պայմանավորված է հետաքրքրությունների լայն շրջանակով։ Սակայն սա ոչ միշտ է երաշխավորում ընտրության օպտիմալ տարբերակ։ Այն, թե կատարված ընտրությունը կհամարվի մարդու առաքելությունը, կախված է շատ ու շատ, հաճախ պատահական պատճառներից։
Օնտոգենզի այս ուղու դեպքում նույնիսկ մարդու ոչ բոլոր էական կողմերն են բացահայտվում կյանքի ուղու ընտրության ժամանակ։ Երբեմն վերջանական ընտրություն իրականացվում է ավելի ուշ, պատանեկության ավարտին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պատանեկություն
Երևան (երկաթուղային կայարան)
Պատմություն
Երևանի կայարանը կառուցվել է 1899 թվականին։ Նույն թվականի փետրվարի 7-ին Թիֆլիսից Ալեքսանդրապոլ է ժամանել առաջին գնացքը։ 1902 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Երևանով է անցել առաջին երկաթուղային գիծը՝ կապելով Ալեքսանդրապոլ և Թիֆլիս երկաթուղային գծերը, 1908 թվականին՝ երկրորդը գիծը՝ միացնելով Ջուղայի և Պարսկաստանի երկաթուղային գծերը ։ Կայարանի նոր շենքը բացվել է 1956 թվականի հուլիսի 22-ին (ճարտարապետ՝ Էդմոնդ Տիգրանյան)։ 1970-ական թվականներին կայարանի տարածքում գործել է ռեստորան, մոր և մանկան սենյակ, հյուրանոց, խանութներ, թերթի կրպակ։ 2009 թվականին երկաթուղային կայարանում բացվել է Հայաստանի երկաթուղու թանգարանը ։ 2010 թվականին իրականացվել են վերակառուցման աշխատանքներ։ Վերանորոգման ընթացքում փոխվել է կայարանի ինտերիերը, տարբեր կոմունիկացիաներ։ Կայարանում առաջին անգամ տեղադրվել են տեղեկատվական լուսացուցային էկրաններ։ Ուղևորափոխադրումների զգալի աճով պայմանավորված ստեղծվել են երթևեկության միջքաղաքային և միջազգային սպասարկման սրահներ ։
Կայարանի շենք
Շենքի նախագծումը սկսվել է 1947 թվականին Անդրկովկասի երկաթուղու վարչության և Թբիլիսիի «Կովտրանսպրոյեկտ» նախագծային կազմակերպության հանձնարարությամբ։ Աշխատանքային գծագրերի վերջին փուլը մշակվել է Երևանում՝ «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտում։ Շինարարությունն սկսվել է 1952 թվականին և ավարտվել 1955 թվականին։ Կայարանի շենքը բացվել է 1956 թվականի հուլիսի 22-ին (ճարտարապետ՝ Էդմոնդ Տիգրանյան)։ Ճարտարապետը նախագծել էր կայարանի շենքի ոսկեզօծ գմբեթ, սակայն շենքը բացվել է առանց գմբեթի։ Գմբեթը կառուցվել է տարիներ անց` շենքին տալով այն ավարտուն տեսքը, որը մտածել էր ճարտարապետը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկաթուղային կայարաններ Կատեգորիա:Երևանի տրանսպորտ Կատեգորիա:1902 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայաստանի երկաթուղային կայարաններ
Բեթհովենյան ֆրիզ
Բեթհովենյան ֆրիզ (Beethovenfries), ֆրիզի ձևով իրականացված նկարների շարք։ Հեղինակը ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտն է, աշխատանքն արվել է Վիեննական սեցեսսիոնի 14-րդ ցուցահանդեսի համար, որն անց է կացվել 1902 թվականի ապրիլ-հունիս ամիսներին և նվիրված է եղել Լյուդվիգ վան Բեթհովենին։ Ֆրիզն ավստրիական մոդեռնի ամենանշանակալի ստեղծագործություններից մեկն է։ Այն երեք պատ է գրավել Վիեննական սեցեսսիոնի Բեթհովենյան ցուցադրության ձախ սրահում, ունեցել է 34 մետր երկարություն և երկու մետր բարձրություն։
«Բեթհովենյան ֆրիզը», որն ի սկզբանե հեղինակը մտահղացել էր զուտ որպես քանդակագործության ժամանակավոր շրջանակ, այժմ ցուցասրահ է զբաղեցնում Սեցեսսիոնի տանը` որպես ինքնուրույն ստեղծագործություն և Գուստավ Կլիմտի անվիճելի գլուխգործոցներից մեկն է։
Նկարագրություն
«Բեթհովենյան ֆրիզը» կարդալու ձևի մասին նկարագրված է Ver Sacrum ամսագրում։ Վագներյան տեքստի տեսական հիմքի վրա Կլիմտը ձախից աջ նկարագրում է լսած սիմֆոնիայի վերաբերյալ իր ապրումները` Շիլլերի օդայի հետ համադրված. թույլ մարդկության տառապանքները (երեք մերկ ու ծնկաչոք կանայք), դրա աղոթքներն առ լավ զինված Ուժին (ոսկե ասպետ)` արտաքին ուժին, կարեկցանք և սնապարծություն (կանացի երկու կերպար` ասպետի հետևում), ներքին ուժեր, որոնք ասպետին դրդում են պայքար սկսել թշնամական ուժերի դեմ, որոնցից են գիգանտ Տիփոնը, որին հեռացնել չեն կարողանում անգամ իրենք` աստվածները, նրանից ձախ երեք դուստր-գորգոններն են` Հիվանդությունը, Խելահեղությունը և Մահը, իսկ աջից` Վավաշոտությունը, Արատավորությունը և Անզսպությունը, որոնց հետևում միայնակ կանգնած է Ձանձրույթը, որի մոտով հեռանում են մարդկության ձգտումներն ու ցանկությունները, մաքուր երջանկությունը և մաքուր սերը։ Ֆրիզի երկու եզրափակիչ նկարները պատկերում են «Ուրախության օդայի» մեջբերումները. դրա առաջին տողը` Freude, schöner Götterfunken, «ուրախություն, երկնային հուր» (դրախտային հրեշտակների երգչախումբ) և երգչախմբի տողը` Diesen Kuß der ganzen Welt!, «Միաձուլվեք ուրախության մեջ» ։
1970-ական թվականներին տեսություն է առաջ եկել առ այն, որ կլիմտյան «Բեթհովենյան ֆրիզի» վրա ազդել է Կարլ Վիլհելմ Դիֆենբախի 70 մետրանոց «Փշերի միջով` դեպի աստղերը» ֆրիզը` արված 1892 թվականին։ Ինքը` նկարիչը, երբեք չի հիշատակել Դիֆենբախին որպես իր ոգեշնչման աղբյուր, սակայն երկու աշխատանքների միջև նկատվում է ոչ թե մոտիվների, այլ` ձևի ու բովանդակության նմանություն։
Քննադատություն
Ըստ Ֆելիքս Զալտենի հիշողությունների` Սեցեսսիոնի տանը Բեթհովենյան ցուցադրության բացումից երկու օր առաջ հրավիրվել են լրագրողներ, սեցեսսիոնին մոտ մեկենասներ և արվեստի գնահատողներ ու ընկերներ։ Կլիմտն իր կապույտ խալաթը հագին` առաստաղի տակ, սրահի ձախ հատվածում ավարտում էր ֆրիզի վրա կատարվող աշխատանքը, ուշադրություն չդարձնելով հյուրերի վրա, երբ ներկաներից մեկը բացականչել է. «Զազրելի է», և արագորեն դուրս է վազել սրահից։ Սրահի բոլոր հյուրերը սարսափով ու կատաղությամբ նայում էին փախչող ազնվական, մեկենաս և կոլեկցիոներ կոմս Կարլ Լանկորոնսկու հետևից։ Անգամ Կլիմտն է շեղվել աշխատանքից ու վերևից ներքև բարեհոգաբար նայել փախչող կոմսի հետևից, ինչպես կնայեն չարաճճի երեխային։
«Բեթհովենյան ֆրիզը» հանրությունը բաժանել է երկու հակադիր ճամբարների` միաժամանակ էյֆորիկ հիացմունք և միանշանակ մերժում առաջացնելով։ Երաժշտական քննադատ Ռոբերտ Հիրշֆելդը ֆրիզի մասին գրել է. «Կլիմտն այս անգամ նորից արվեստ է ստեղծել, որը հասանելի է միայն երեքին` մեկ բժշկի ու երկու սանիտարի»։ Հանրությունը Կլիմտին մեղադրել է պոռնոգրաֆիայի, գեղեցկության վերաբերյալ բոլոր պատկերացումների խախտման համար և կոչել է նրան «դուրս գրված հանճար»։
Բերտա Ցուկերկանդլը հիշում է, որ ի տարբերություն Կլինգերի քանդակագործության, «Բեթհովենյան ֆրիզը» մինչև հոգու խորքն ազդել է Սեցեսսիոնի տանը եղած Օգյուստ Ռոդենին։ Ռոդենը բռնել է Կլիմտի ձեռքն ու հիացել. «Դուք այս ինչպիսի նկարիչ եք։ Դուք գիտեք ձեր արհեստը»
Պրովենանս
Առաջ բերելով այն փաստը, որ Էրիխ Լեդերերին իր ժամանակին թույլ չեն տվել «Բեթհովենյան ֆրիզը» տանել արտասահման, նրա ժառանգները 2013 թվականին վիճարկել են 1973 թվականին ֆրիզի վաճառքի վերաբերյալ ձեռք բերված համաձայնությունը` ասելով, թե այն կայացել է ճնշման տակ։ Ավստրիայի մշակույթի նախարար Յոզեֆ Օստերմայերը հայտարարել է, որ ըստ իրավունքների վերականգման մասին ավստրիական օրենքի համապատասխան որոշումն ընդունվում է` անկախ փորձագիտական հանձնաժողովի խորհուրդը հաշվի առնելով։ Այն եզրակացրել է, որ չնայած Ավստրիական Հանրապետությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո իրեն անբարեխիղճ է դրսևորել Լեդերերների ընտանիքի հանդեպ, ֆրիզի` արտասահման տեղափոխելու արգելքը չի օգտագործվել որպես վաճառողի վրա ճնշման գործիք, և արգելքի ու վաճառքի մեջ ոչ ժամանակային, ոչ պատճառահետևանքային կապ առկա չէ` արվեստի գործը նախկին սեփականատիրոջ ժառանգներին վերադարձնելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գուստավ Կլիմտի նկարներ Կատեգորիա:1902 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Սիսիմադան
Սիսիմադան, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում ։
Գտնվում է Հայաստանի տարածքում։
Բնակչություն
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 317 հույն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Գուտա (գյուղ, Գլուխովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գուտա գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոլշոե (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)
Բոլշոե (Большое), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։ Փոստային ինդեքս՝ 309023:
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 260 մ բարձրության վրա։
Բնակչություն
Բոլշոե գյուղի բնակչությունը, ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյակլների կազմում է 343 մարդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի բնակավայրեր
Տուրանի
Տուրանի, հին աշխարհի մարմնավորված աստված, Ուրարտական դիցաբանության մեջ (Վանի թագավորության դիցարանում) համարվում է ծիածանների աստվածը ։
Խուբիի և հողմի և անձրևի աստված Թեյշեբայի որդին է։ Սեռը՝ արական։
Տուրանի աստծոն մատուցվող զոհաբերությունները լինում էին տնային անասունների՝ ոչխարների և ցլերի կարգավիճակով։ Ցլերի զոհաբերության թիվը կազմում էր մեկ, իսկ ոչխարներինը՝ մեկով ավելի։
Մարմնավորվում է մարտնչող ռազմիկի տեսքով՝ նստած թռչող այծի վրա՝ գահավորակը ձեռքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վանի թագավորության աստվածներ
Բալլադ
Բալլադ (ballare, «պարել», «պարերգ», «պարերգություն»), չափածո պատմողական բնույթի ստեղծագործություն ։
Բալլադը քնարա-վիպերգական բանաստեղծություն է, որի մեջ ավանդական, պատմական կամ այլ թեմայով ստեղծված սյուժեն ծավալվում է հեղինակի հույզերի և խոհերի բացահայտմանը զուգընթաց։
Միջին դարերում եվրոպական երկրներում (Իտալիա, Ֆրանսիա) բալլադ կոչվում էին երգի ու պարի ուղեկցությամբ կատարվող քնարական բանաստեղծությունները, որոնք հատուկ տաղաչափական կառուցվածք ունեին։ Բալլադը մեծ մասամբ բաղկացած էր 28 տողից և ուներ կառուցվածքի կայուն ձև (երեք ութտողանի տներ և վերջում մեկ քառատող, որոնց մեջ գործ են ածվում միևնույն հանգերը և կրկնվում է միևնույն եզրափակիչ տողը)։
18-րդ դարի վերջերից բալլադի թե՛ բովանդակությունը, թե՛ ձևը զգալի փոփոխության են ենթարկվում։ Ռոմանտիկ բանաստեղծները բալլադ սկսեցին կոչել որևէ ժողովրդական ավանդության գեղարվեստական մշակումը, որն ուներ անսովոր, հերոսական կամ ֆանտաստիկ թեմա, դեպքերի սեղմ ընթացք և քնարական ուժեղ գունավորում, ոչ մեծ ծավալի սյուժետային գործերը։ Բալլադի հիմքում դրված է որևէ լարված, սուր դրամատիկ, սրընթաց ու արագ զարգացող սյուժե։ Բնորոշ է որոշ տողերի ու տների կրկնությունը, երբեմն մեծ տեղ են գրավում երկխոսությունները, որոնց միջոցով էլ հաճախ առաջ է շարժվում գործողությունը։ Դեպքերի նկարագրությունը միշտ ենթարկվում էր հեղինակի քնարական մտահղացմանը, հուզական ուժեղ տպավորության հասնելու նպատակին։ Պատմվում են միայն գործողության հիմնական օղակները, առանց կապակցող բացատրությունների։ Այդ հատկանիշները, որոնք արդեն հատուկ էին Շիլլերի, Գյոթեի, Վալտեր Սքոթի բալլադներին, զգալի չափով պահպանվեցին նաև ժանրի պատմության հետագա փուլերում։
Ռոմանտիկ բանաստեղծների բալլադներում գործողությունը հաճախ իրական աշխարհից տեղափոխվում էր երևեկայության ոլորտը, ներկայացվում իբրև խորհրդավոր ուժերի և հրաշապատում երևույթների թատերաբեմ։ Հաճախ հանդես էին գալիս ուրվականներ, կենդանացող մեռելներ, ոգիներ, սատանաներ ու կմախքներ, չարագուշակ գերեզման ու խորհրդավոր լուսին։ Իսկ ռեալիստ բանաստեղծները՝ Ա. Պուշկինը, Ռոբերտ Բըրնսը, Հ. Թումանյանը, պահպանելով հադերձ սյուժեի ավանդական-լեգենդային հիմքը, շատ պատկերների պայմանական և անսովոր բնույթը, բալլադն օժտեցին կյանքի իրական գծերով, կենդանի խոսակցական լեզվով (օր.՝ Ա. Պուշկինի «Ջրահեղձը»)։
Ժանրի դասական օրինակներ են անգլիական ժողովրդական բալլադները Ռուբին Հուդի մասին, Գյոթեի «Անտառի արքան», Ալեքսանդր Պուշկինի «Օլեգի երգը», «Ջրահեղձը»։ Հայ գրականության մեջ բալլադի լավագույն օրինակներ են Հ. Թումանյանի «Փարվանան», «Ախթամարը», «Աղավնու վանքը», Ավետիք Իսահակյանի «Հավերժական սերը», «Ժողովրդի քնարը», «Ասպետի սերը», Հովհ. Հովհաննիսյանի «Արտավազդը» և այլն։
Բալլադի պատմությունը ցույց է տալիս, որ, չնայած բոլոր փոփոխություններին, նրա մեջ պահպանվել են մի քանի կայուն գծեր, որոնց վրա և հենվում է ժանրի միասնությունը։ Դա դեպքերի և դեմքերի քնարական ուժեղ գունավորումն է, լարվածությունն ու դինամիզմը, համեմատաբար ոչ մեծ ծավալը և այլն։ Ամենից կարևորը պետք է համարել բալլադի բովանդակության անսովոր, հաճախ հերոսական կամ ողբերգական բնույթը, պայմանական, նույնիսկ ֆանտաստիկ պատկերների առատություն։ Բովանդակության այդ կողմերն ընդգծելու համար երբեմն փոխաբերաբար բալլադ են կոչում այլ ժանրի երկեր, ինչպես՝ Օ. Ուայլդի «Ռեդինգի բանտի բալլադը» պոեմը, Լ. Ֆոյխտվանգերի «Իսպանական բալլադ» վեպը, Վ. Թոթովենցի «Արաբական քաղաք» պատմվածքը, Գ. Չուխրայի «Բալլադ զինվորի մասին» կինոֆիլմը և այլն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Քնարական սեռի ժանրեր Կատեգորիա:Էպիկական սեռի ժանրեր
Հասմիկ Ալեքսանյան
Հասմիկ Եղիշի Ալեքսանյան, հայ դերասանուհի։ Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2011)։
Կենսագրություն
Հասմիկ Ալեքսանյանը ծնվել է 1945 թվականին, Երևանում։ Վաղ հասակից ընտանիքով տեղափոխվել է Ռուսաստանի Մայկով քաղաք, որտեղ ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1969 թվականին վերադարձել է Երևան և ընդունվել Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետ՝ Վարդան Աճեմյանի արվեստանոց։ 1973 թվականին, ինստիտուտն ավարտելուց հետո, Վահե Շահվերդյանի հրավերով, աշխատել է Կիրովականի պետական դրամատիկական թատրոնում՝ որպես դերասանուհի։ 1999 թվականից Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի, 2011 թվականից, զուգահեռ՝ Վանաձորի դրամատիկական թատրոնի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Թուրքմենա-Խորասանի լեռներ
Թուրքմենա-Խորասանի լեռներ, լեռնային համակարգ Իրանում և Թուրքմենստանում, Իրանական բարձրավանդակի հյուսիսում, Էլբուրսի և Պարոպամիզի միջև։ Երկարությունն ավելի քան 600 կմ է, լայնությունը՝ մինչև 250 կմ, բարձրությունը՝ 1500–3314 մ (Կենգզոշկ)։
Կատեգորիա:Իրանի լեռներ Կատեգորիա:Թուրքմենստանի լեռներ
Մալիե Չերկասի
Մալիե Չերկասի (Малые Черкасы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Ասմար
Ասմար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում ։
Պատմություն
Հայ բնակչությունը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ գաղթել է Կովկաս։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 103 տուն հայ և թուրք բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թութաքի շրջանի համայնքներ
(3011) Չունցին
(3011) Չունցին (Chongqing), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 26-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,197465 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5479 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,847 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2088,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172383 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,22° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գիտական ֆանտաստիկա
Գիտական ֆանտաստիկա, գրականության, կինոյի և արվեստի այլ տեսակների ժանր։ Ֆանտաստիկայի այլ ժանրերից տարբերվում է նրանով, որ իր ֆանտաստիկ ենթադրություններում դուրս չի գալիս իրականության՝ գիտականորեն հիմնավորված պատկերացումներից ինչպես բնագիտության, այնպես էլ հումանիտար բնագավառներում։ Այլ կերպ ասած՝ տվյալ ժանրի ստեղծագործությունները հիմնված են գիտական ենթադրությունների վրա, հակառակ դեպքում դրանք կվերաբերեն ֆանտաստիկայի այլ ենթաժանրերին (ֆենտեզի, միստիկա)։
Գիտաֆանտաստիկ գրականության սկզբնավորողը համարվում է Ֆրենսիս Բեկոնը։ 17-18-րդ դարերին Երևան եկան միջմոլորակային ճանապարհորդությունների մասին վեպեր և ֆուտուրիստական պատմվածքներ։ 19-րդ դարի գիտաֆանտաստիկ գրականությանյան նշանավոր ներկայացացիչը Ժյուլ Վեռնն է՝ իր «Արտասովոր ճանապարհորդություններ» ընդհանուր խորագրի տակ ամփոփված վեպերով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Գրականություն Կատեգորիա:Արվեստի ժանրեր Կատեգորիա:Գրական ժանրեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկա Կատեգորիա:Կինոյի ժանրեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկայի ժանրեր Կատեգորիա:Գրականության պատմություն Կատեգորիա:Գրական տերմինաբանություն
Սրբիչի օր
Սրբիչի օրը նշվում է ամեն տարի մայիսի 25-ին՝ ի հիշատակ հայտնի բրիտանացի գրող Ադամս Դուգլասի։ Այս օրը Դուգլասի երկրպագուները իրենց հետ ունենում են սրբիչ և առանց դրա տնից դուրս չեն գալիս։ Առաջին անգամ սրբիչի օրը նշվել է 2001 թվականին՝ Դուգլասի վախճանից (մայիսի 11) 2 շաբաթ անց։
Այս տոնի այլ հնարավոր օրեր են՝ փետրվարի 11֊ը (տարվա 42-րդ օրը), մարտի 11֊ը (Դուգլասի ծննդյան օրը), ապրիլի 2֊ը (4/2, ամսաթվերի գրառման ամերիկյան համակարգով) փետրվարի 4֊ը (4/2, ամսաթվերի գրառման բրիտանական համակարգով), մայիսի 11֊ը (Դուգլասի վախճանի օրը), հունիսի 22֊ը (նրա վախճանից հետո 42-րդ օրը) և հոկտեմբերի 18֊ը (նրա վախճանի տարվա 42-րդ հինգշաբթին)։
Ծագում
Սրբիչի կարևորության մասին Դուգլասը գրել է իր՝ «Գալակտիկայում ավտոստոպով զբոսաշրջիկի ուղեցույցը» գրքում։
Սրբիչի օրվան սկիզբ է դրել «Towel Day: A Tribute to Douglas Adams» վերնագրով հաղորդագրությունը
"Սրբիչի օր։ Ի հիշատակ Դուգլաս Ադամսի Երկուշաբթի, մայիսի 14, 2001 թ․, 06:00am
Դուգլաս Ադամսին հիշելու են նրա բոլոր երկրպագուները։ Հանճարին հարգանքի տուրք մատուցելու համար, ես առաջարկում եմ այն օրը, երբ նրա վախճանից անցնում է 2 շաբաթ (մայիսի 25, 2001), նշել որպես «Սրբիչի օր»։ Բոլոր Դուգլաս Ադամսի երկրպագուներին խրախուսվում է իրենց հետ ունենալ սրբիչ ամբողջ օրը։
Առայժմ, Դուգլա՛ս, եւ շնորհակալություն ձկների համար։"
- Քլայդ Վիլլիամսոն, 2001-05-14
Քրիս Քեմփբելլը և նրա ընկերները ստեղծեցին towelday.org կայքը՝ մարդկանց՝ իրենց սրբիչների մասին հիշեցնելու համար։ Սրբիչի օրը միանգամից մեծ հաջողություն ունեցավ երկրպագուների մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 25
Նիկոլաևկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)
Նիկոլաևկա (Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1860 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 566 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3328 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1860 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Առնո Բաբաջանյանի հուշարձան (Երևան)
Առնո Բաբաջանյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Կարապի լճի մոտ՝ Տերյան և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից և գրանիտից, բարձրությունը 2,8 մետր է։
Պատմություն
Հայ մեծանուն կոմպոզիտոր և դաշնակահար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Առնո Բաբաջանյանի ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ որոշվեց Կարապի լճի մոտ՝ Տերյան և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում, տեղադրել նրա հուշարձանը։ Արձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2003 թվականի հուլիսի 4-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Դավիթ Բեջանյանի քանդակներ
Ֆոնդոն
Ֆոնդոն (Fondón), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալիպուխառա Ալիմերիենսե շրջանում։ Տարածքը կազմում է 92 կմ2։ Բնակչությունը` 989 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 63 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալմերիա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Թուրք-իրանական պատերազմներ (XVI-XVIII դարեր)
Թուրք–իրանական պատերազմներ XVI–XVIII դդ, Օսմանյան Թուրքիայի և Սեֆյան Իրանի միջև։ Երկու կողմերն էլ ձգտում էին տիրել Հայաստանը, Վրաստանը, Ադրբեջանը, Միջագետքը, ինչպես նաև տարանցիկ առևտրական ճանապարհները։ Կողմերը իրենց նպատակները թաքցնում էին կրոնական քողի տակ [թուրքերը հերձված հայտարարեցին շիիզմը (տես Շիաներ), պարսիկները՝ սուննիզմը (տես Սուննիներ)]։
1514–55-ի պատերազմը
Կզըլբաշ ցեղերի առաջնորդ շահ Իսմայիլ I (1502-24) 1507–08-ին գրավեց Ակ-Կոյունլուների տիրապետության տակ գտնվող Հայաստանի զգալի մասը, Քրդստանը, Իրաքը։ Սուլթան Սելիմ I (1512– 1520) 1514-ի օգոստ. 23-ին Չսղդրանի մոտ ջախջախեց շահի զորքերը և գրավեց Թավրիզը, Հայաստանի արմ. մասը, Քրդստանը, Իրաքի հս. մասը, Բադդադը (1530-ին այն ետ գրավեց շահ Թահմազ I, 1524–76): 1533–35-ին թուրքերը գրավեցին Դերջանը, Էրզրումը և Կարսը, մտան Հյուսիսային Իրան, գրավեցին Թավրիզը, 1534-ին՝ Բադդադը, 1536-ին՝ Վրաստանի հվ–արմ. շրջանները, 1538-ին՝ Վանը։ Կըզըլբաշները գրավեցին Շիրվանը։ 1548-ին թուրքական զորքերը արշավեցին Հյուսիսային Իրան, նվաճեցին Թավրիզը, հասան մինչև Քաշան և Ղում, գրավեցին Սպահանը, մտան Արևելյան Հայաստան, 1549-ին՝ Հարավային Վրաստան։ Շահի զորքերը, հակահարձակման անցնելով, 1549–52-ին ավերեցին Բասենի, Բարձր Հայքի, Վասպուրականի և Տուրուբերանի շրջանները։ Փոփոխակի հաջողություններից հետո, 1555-ի մայիսի 29-ին, Ամասիայում կնքվեց հաշտության պայմանագիր։ Թուրքիան ստացավ Վասպուրականն ու Ալաշկերտի հովիտը, Արևմտյան Վրաստանը, արաբական Իրաքը՝ Բաղդադով, Իրանը՝ Արևելյան Հայաստանը, Արևելյան Վրաստանը, Ադրբեջանը։ Կարսի շրջանը հայտարարվեց չեզոք, իսկ բերդը ավերվեց։
1578–90-ի պատերազմը
1578-ին թուրքերը զավթեցին Սամցխե–Սաաթաբագոյի արլ. մասը, օգոստ. 10-ին Չլդըրի մոտ հաղթեցին շահի զորքերին, մտան Արևելյան Հայաստան, Վրաստան, շարժվեցին Շիրվան, սակայն ետ շպրտվեցին։ 1579–89-ին թուրքական և Ղրիմի խանի զորքերը ասպատակեցին Շիրվանն ու Արևելյան Հայաստանը։ Հայ և օտար աղբյուրները նշում են Երևանից, Նախիջևանից, Շիրվանից տարված տասնյակ հազարավոր գերիների մասին։ 1590-ի մարտի 21-ի Ստամբուլի հաշտությամբ Արևելյան Հայաստանը, Վրաստանը, Ադրբեջանը, Քրդստանի և Լորստանի զգալի մասն անցան Թուրքիային։
1616–18-ի պատերազմը
1616-ի սեպտեմբեր–նոյեմբերին թուրքական զորքերը պաշարեցին Երևանն ու Նախիջևանը։ 1617-ին Ղրիմի թաթարները ասպատակեցին Գանձակն ու Ջուղան և թուրքական զորքերի հետ արշավեցին Թավրիզ։ 1618-ի սեպտ. 10-ին Աբբասը պարտության մատնեց նրանց։ 1619-ի սեպտ. 29-ի պայմանագիրը հաստատեց 1612-ի սահմանները։