cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անդրեա Պինամոնտի
Ինտեր Միլան
Պինամոնտին Ինտեր Միլանի ակադեմայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի Սպարտա Պրահայի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց 2017 թվականի փետրվարի 12-ին՝ փոխարինելով Էդերին Էմպոլիի դեմ խաղում  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Պինամոնտին տեղափոխվեց Ինտերի առաջին թիմ, սակայն շարունակեց հանդես գալ ՈՒԵՖԱ Երիտասարդական գավաթում, որտեղ անցկացրած 6 հանդիպումներում դարձավ 6 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2018 թվականի օգոստոսի 17-ին Պինամոնտին 1 տարվա վարձավճարով միացավ Ֆրոզինոնեին   ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 20-ին՝ փոխարինման մտնելով Ատալանտայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց հոկտեմբերի 28-ին՝ ՍՊԱԼ-ի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 9-ին Պինամոնտին գոլ խփեց Ֆիորենտինայի դեմ հանդիպման 89-րդ րոպեին՝ փրկելով Ֆրոզինոնեին պարտությունից  ։ 2019 թվականի ապրիլի 3-ին իտալացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Պարմայի դեմ խաղում ։ Ֆրոզինոնեի կազմում Պինամոնտին անցկացրեց 27 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2019 թվականի հունիսի 30-ին Պինամոնտին վարձավճարով տեղափոխվեց Ջենոա   ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 25-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ռոմայի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլի ու գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Միջազգային կարիերա
Պինամոնտին ներկայացրել է Իտալիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2016 թվականին նա Իտալիայի Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը ՝ խաղադաշտ դուրս գալով բոլոր 3 հանդիպումներում և գոլի հեղինակ դառնալով Իսպանիայի դեմ խաղում ։ Իտալիան դուրս մնաց մրցաշարի խմբային փուլից՝ զիջելով Իսպանիային և Նիդերլանդներին ։ 2018 թվականին Պինամոնտին մասնակցեց մինչև 19 տարեկանների Եվրոպայի առաջնությանը ՝ անցկացնելով 4 հանդիպում, իսկ Իտալիան հասավ առաջնության եզրափակիչ , որտեղ հանդիպման ավելացված ժամանակում 3-4 հաշվով պարտվեց Պորտուգալիային ։ 2019 թվականին նա որպես թիմի ավագ մասնակցեց աշխարհի Մ20 առաջնությանը ՝ անցկացրած 6 հանդիպումներում դառնալով 4 գոլի հեղինակ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դրությամբ
Միջազգային
Իտալիա Մ19
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրոզինոնեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ
Յոհան Ֆորսթեր
Յոհան Ֆորսթեր (Johann Reinhold Forster, ), գերմանացի օրնիտոլոգ, բուսաբան, կենդանաբան և անգլիական ծագմամբ ճանապարհորդ։
Գեորգ Ֆորսթերի հայրը։
Դանցիգի մոտ ապագա քահանան սովորել է մաթեմատիկա, փիլիսոփայություն, աշխարհագրություն, ազգագրություն և հին լեզուներ։
1756 թվականին ռուսական կառավարության անունից գնաց Վոլգա։ Հետո նա գնաց Սանկտ Պետերբուրգ։
1766 թ.-ին տեղափոխվեց Անգլիա և որպես բնագետ ուղեկցում էր Ջեյմս Կուկին նրա երկրորդ շուրջերկրյա նավարկության ժամանակ։
Չստանալով կառավարությունից վարձահատույց, Ֆորսթերն ընկավ ծայրահեղ աղքատության մեջ և ենթարկվեց ազատազրկման չվճարված պարտքերի համար։
Վոլֆրամի աքսիոմ
Վոլֆրամի աքսիոմը համարվում է Սթիվեն Վոլֆրամի այն հետազոտությունների արդյունքը, որի ընթացքում փնտրվում էր Բուլյան հանրահաշվին համարժեք հավասարումների ամենակարճ աքսիոմը։ Արդյունքը եղան վեց «ոչ-և» տրամաբանական էլեմենտները և երեք փոփոխականները, որոնք համարժեք են բուլյան հանրահաշվին։ «Ոչ-և» տրամաբանական էլեմենտը ներկայացնող նշանը (հայտնի է նաև Շեֆերի շտրիխ) հետևյալ իմաստով p ոչ-և q ճիշտ է, միայն եթե և՛ p-ն, և՛ q-ն ճիշտ են։ Սա անվանված է Հենրի Մորիս Շեֆերի անունով, ով ապացուցել է, որ բոլոր Բուլյան հանրահաշվի սովորական էլեմենտները (Ոչ, Եվ, Կամ, նշանակումները) կարող են արտահայտվել ըստ «Ոչ-և» էլեմենտի։ Դա նշանակում է տրամաբանություն կլինի օգտագործելով մեկ եզակի էլեմենտ։
Վոլֆրամը առանձնացրեց Շեֆերի 25 նույնություն՝ կազմված ոչ ավելի քան 15 էլեմենտներից (ներառյալ հայելային նկարները), որոնք չունեն 4 (փոփոխականներ) կամ պակաս չափսի ոչ կոմուտատիվ մոդելներ ։
Յոհան Ֆորսթեր
Ֆորսթերն առաջինն առաջարկեց դիտարկել Ավստրալիան որպես ինքնուրույն աշխարհամաս և Հին աշխարհը Նորից բաժանող նեղուցը կոչել Բերինգի նեղուց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի կենդանաբաններ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի բուսաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Գերմանացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Վոլֆրամի աքսիոմ
Հետազոտողները իմացել են բուլյան հանրահաշվին համարժեք հավասարման աքսիոմի մասին, որը կարելի է արտահայտել դեզյունկցիայի, ժխտման և Շեֆերի շտրիխի տերմիններով։ Վոլֆրամը ապացուցել է, որ գոյություն չունի ավելի կարճ աքսիոմ, քան իր հայտնաբերածը։ Ապացույցը տրված է Վոլֆրամի «A New Kind of Science» գրքում երկու էջով։ Այսպիսով Վոլֆրամի աքսիոմը միակ ամենապարզ աքսիոմն է Բուլյան հանրահաշվի վերարտադրման համար անհրաժեշտ էլեմենտների քանակով և փոփոխականներով։ Շեֆերի նույնությունները իրարից անկախ ստացվել են տարբեր ճանապարհներով և հրապարակվել տեխնիկական հուշագրում 2000 թվականի հունիսին՝ հաստատելով Վոլֆրամի հետ, ով գտել էր աքսիոմը 1999-ին իր գրքի նախապատրաստության ընթացքում։ Տեխնիկական հաշվետվության մեջ նաև ցույց է տրված բուլյան հանրահաշվին համարժեք հավասարումների զույգի աքսիոմ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տրամաբանություն Կատեգորիա:Բուլյան հանրահաշիվ
Եգիպտամոլություն
Եգիպտամոլություն, հրապուրվածությունը հին եգիպտական պարագաներով (հագուստ, մշակույթ, ճարտարապետություն, գիր, դեկոր)։ Մարդկության պատմության զարգացման վերջին շրջանում նորաձևության դրսևորում է։ Եգիպտամոլությունը հաճախ դիտարկվում է դեպի անցյալ, դեպի մարդկային քաղաքակրթության ակունքներ վերադառնալու գաղափարով։ Արվեստում դրսևորվում է եգիպտականացման ոճով։
Նշանակություն
Հատկանշական է, որ «եգիպտամոլություն» ասելով հիմանականում հասկացվում է տարվածությունը Հին Եգիպտոսով, ոչ թե ուշ անտիկ շրջանի քրիստոնեական Եգիպտոսով կամ ժամանակակից իսլամա-արաբական պետությունով, որ ձևավորվել է 7-րդ դարում։ Երկու դարաշրջանների միջակայքում Եգիպտոսը եղել է Արևելյան Հռոմեական կայսրության քրիստոնեական գավառներից մեկը։
Եգիպտամոլությունը ռոմանտիզմի շրջանում
Եվրոպայում եգիպտամոլության առաջին նշաններն ի հայտ են եկել 18-րդ դարի սկզբից, երբ Իտալիայի տարածքում հայտնաբերվել են հին եգիպտական հուշարձաններ, որոնք լքվել են ուշ անտիկ շրջանից։ Եգիպտամոլության ծաղկման շրջանը համընկել է ռոմանտիզմի դարաշրջանին, երբ Նապոլեոնի եգիպտական արշավանքի ժամանակ (1798-1799) շատ եվրոպացիներ իրենց աչքերով տեսել են Հին Եգիպտոսի փառաբանված հուշարձանները։ Արշավանքի մասին հրատարակվել է «Եգիպտոսի նկարագրություն» երկը, որը ցնցել է Եվրոպային նախօրոք չտեսնված գեղարվեստական մոտիվներով։ Այդ պատճառով Հին Եգիպտոսին հղումները գերիշխում են նապոլեոնյան ամպիրի գեղարվեստական մոտիվներում։
Ինչպես և «չինականությունը» մի քանի սերունդ առաջ, եգիպտամոլությունը դառնում է Եվրոպայի արձագանքը` ուղղված գեղարվեստական նոր աշխարհի բացահայտմանը։ Միջազգային ռեզոնանսը, որ առաջ էր եկել Ժան Ֆրանսուա Շամպոլյոնի կողմից Ռոզեթյան արձանագրության բացահայտումից հետո (1822), ավելացնում է հետաքրքրությունը նեոեգիպտական ոճի հանդեպ ճարտարապետության և կիրառական արվեստի մեջ։
Եգիպտամոլությունն անուղղակիորեն արտացոլվում է նաև գրական ստեղծագործություններում։ Դրա վկայությունն են Պրոսպեր Մերիմեի «Էտրուսկյան սկահակ», Ալեքսանդր Պուշկինի «Եգիպտական գիշերներ», Թեոֆիլ Գոթիեի «Մումիայի ոտքերը», Էդգար Պոյի «Զրույց մումիայի հետ» ստեղծագործությունները։
Եգիպտամոլության հետագա ալիքները
Եգիպտամոլությունը Ֆրանսիայում 19-րդ դարի վերջին ստացավ «ռետուր դ'եժիպտ» (բառացի` Եգիպտոսի վերադարձ) անվանումը։ Հենց այդ ժամանակ էլ առաջացել է նեգրիտյուդ ոճը` որպես տարվածությունը աֆրիկյան ամեն դրսևորումով։ Դա կապված էր ֆրանսիացիների և բելգիացի արդյունաբերողների կողմից Աֆրիկայի գաղութացմամբ։
Եգիպտամոլության նոր հզոր ալիք բարձրացավ Հովարդ Քարթերի կողմից Թութանհամոնի դամբարանը 1922 թվականին բացելուց հետո։ Համընդհանուր հետաքրքրվածության ֆոնին եգիպտական ճարտարապետության ու կիրառական արվեստի ոճային բնորոշ գծերը դրսևորվեցին ոչ միայն ար-դեկո ոճում, այլև հագուստի դիզայնում, կինոյում. նկարահանվեցին մումիայի մասին ֆիլմեր։
Վերջին անգամ եգիպտամոլությունը Եվրոպայում դրսևորվել է 20-րդ դարի վերջին, երբ Լուվրում կառուցեցին ապակյա բուրգը, իսկ Նևայի ափին` հերթական սֆինքսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի պատմություն Կատեգորիա:Եգիպտագիտություն
Կոժետին
Կոժետին (Кожетин), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբիայի գյուղեր Կատեգորիա:Ալեքսանդրովացի շրջանի բնակավայրեր
Իվան Կավալեյրու
Իվան Ռիկարդու Նեվեշ Աբրեու Կավալեյրու (Ivan Ricardo Neves Abreu Cavaleiro;), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Վուլվերհեմպտոն» ակումբի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականի հարձակվող։
Ակումբայն կարիերա
Կավալեյրուն սկսել է իր կարիերան «Բենֆիկայի» ակադեմիայում։ 2012 թվականին նա բավականին հաջող սկսեց իր ելույթները «Բենֆիկայի» երկրորդ թիմի կազմում՝ գոլ խփելով գրեթե ամեն երկրորդ խաղում։ Հոկտեմբերի 23-ին Չեմպիոնների գավաթի խաղարկության՝ հունական «Օլիմպիակոսի» դեմ խաղում Կավալեյրուն նշեց իր դեբյուտը «արծիվների» կազմում՝ երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Օլա Ջոնին ։ Հոկտեմբերի 27-ին՝ «Նասիոնալի» դեմ խաղում, Իվանը նշել է իր դեբյուտը Պորտուգալիայի առաջնությունում ։ 2014 թվականի հունվարի 15-ին Պորտուգալիայի գավաթի խաղարկության «Լեյշաոյնշի» դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլը «Բինֆիկայի» կազմում. խաղն ավարտվել է 2:0 հաշվով հոգուտ «Բենֆիկայի» ։
2014 թվականի ամռանը Իվանը խաղային պրակտիկա ստանալու համար վարձավճարով տեղափոխվել է իսպանական «Դեպորտիվո Լա Կորունյա»։ Օգոստոսի 23-ին «Գրանադայի» դեմ խաղում, նա նշեց իր նորամոտը Լա Լիգայում ։ Հենց այդ խաղում Կավալեյրուն  խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում, իսկ խաղն ավարտվել է 2:1 հաշվով հոգուտ «Գրանադայի»։
Հուլիսի 10-ին հարձակվողը տեղափոխվեց ֆրանսիական «Մոնակո», որի հետ կնքեց պայմանագիր մինչև 2020 թվականը ։ Հուլիսի 28-ին Չեմպիոնների լիգայի խմփային փուլի շվեյցարական «Յանգ Բոյզ» դեմ խաղում Իվանը նշեց իր նորամուտը «Մոնակոի» կզմում. խաղն ավարտվել է 3:1 հաշվով հոգուտ «Մոնակոյի» ։ Օգոստոսի 4-ին պատասխան հանդիպմանը Կավալեյրուն խփեց իր առաջին գոլը «Մոնգեգասկների» կազմում. խաղն ավարտվել է 4:0 հաշվով հոգուտ «Մոնակոյի», իսկ երկու խաղերի արդյունքում Մոնակոն հաղթել է 7:1 հաշվով և շարունակել պայքարը Չեմպիոնների լիգայում ։
2016 թվականին Իվանը տեղափոխվեց անգլիական «Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերս», ակումի հետ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր։ Հարձակվողի տրանսվերի արժեքը կազմել է 8 միլոն եվր։ Սեպտեմբերի 10-ին «Բերտոն Ալբիոնի» դեմ խաղում նա նշեց իր դեբյուտը Չեմպիոնշիպում. խաղն ավարտվել է ոչ-ոքի 1:1 հաշվով ։ Սեպտեմբերի 24-ին «Բրենտֆորդ» ակումբի դեմ խաղում Կավալեյրուն խփել է իր առաջին գոլը «Վուլվերհեմպտոնի» կազմում. խաղն ավարտվել է 3:1 հաշվով հոգուտ «Վուլվերհեմպտոնի» ։
Միջազգայնի կարիերա
2013 թվականին Կավալեյրուն Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցեց Թուրքիայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ Առաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Հյուսիսային Կորեայի, Կումբանի , Նիգերիայի և Գանայի հավաքականի դեմ խաղեին ։ օգոստոսի 14-ին Շվեյցարիայի երիտասարդական հավքականի դեմ խաղի ժամանակ Իվանը ձևակերպել է Հեթ-տրիկ ։
2014 թվականի մարտի 5-ին Կամերունի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Կավալեյրուն նշեց իր դեբյուտը Պորտուգալիայի ազգային հավաքականում, երկրորդ խաղակեսում փոխարինման Սիլվեստրե Վարելաին ։
2015 թվականին Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Իվանը Չեխիայում նվաճեց Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության արծաթե մեդալ։ Անռաջնության ընթացքում նա մասնակցել է Անգլիայի, Գերմանիայի երկու անգամ Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականի հետ խաղերին  ։
Ձեռքբերումններ
Ակումբային
«Բենֆիկա» Միջազգային
Պորտուգալիայի երիտասարդական հավաքական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բենֆիկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դեպորտիվո Լա Կորունյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պորտուգալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սանտա Կրուս դա Վիտորիա
Սանտա Կրուս դա Վիտորիա (Santa Cruz da Vitória), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավային մարզզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7296 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 250,035 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,2 մարդ/կմ²։ Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 14-ին։
Զուլֆիա Աթոյի
Զուլֆիա Աթոյի (Зулфия Атоӣ, ), տաջիկ բանաստեղծ, գրող-վիպասան, թարգմանչուհի, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1979)։ Տաջիկստանի ժողովրդական բանաստեղծ (2010) : Լենինյան Կոմերիտմիության Տաջիկստանի ԽՍՀ մրցանակի դափնեկիր, Տաջիկստանի գրողների միության Ա. Լախուտի անվան մրցանակակիր (2005) : Ապրում է Դուշանբեում։ ԽՄԿԿ անդամ 1982 թվականից։
Կենսագրություն
Զուլֆիա Աթոյին ծնվել է 1954 թվականին Ազիմ Գանչինայի շրջանի Կալայի ղշլաղում, ուսուցչի ընտանիքում։ Սովորել և ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1972 թվականին հաջողությամբ հանձել է քննությունները և ընդունվել Տաջիկստանի ազգային համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետ, այնուհետև ուսումը շարունակել է Մոսկվայի գրականության ինստիտուտում։ 1977 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը և ուղեգրով աշխատանքի անցել Տաջիկստանի ԽՍՀ-ում։ 1979-1993 թվականներին որպես թղթակից աշխատել է տարբեր թերթերում`«Тоджикистони Совети» (այժմ՝ «Джумхурият») և «Омузгор»: 1982 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ, 1979 թվականին՝ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1993 թվականից եղել է «Ֆիրուզա» կանանց ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։
Ստեղծագործություններ
Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1975 թվականին շրջանային թերթում։ 15 բանաստեղծական ժողովածուների հեղինակ է, ներառյալ ռուսերեն «Գարնան թռչուն» (2004), պարսկերեն «Վայրի աստղ» և «Ընտրյալ» (2009), ինչպես նաև «Վիշտը չեն վաճառում» պատմվածքը։ Նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, արաբերեն, ուկրաիներեն, ռումիներեն, ղրղզերեն ։
Պարգևներ
«Շարաֆ» շքանշան (1997) Տաջիկստանի ժողովրդական բանաստեղծ, 2010 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Պոեզիայի ժամանակակից ասպեկտները» միջազգային մրցույթի հաղթող, «Փարվին Էտիսոմի» (Իրան) և «Ոսկե սիրամարգ» (Սանկտ Պետերբուրգ) միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Տաջիկ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի խմբագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ալոֆի
Ալոֆի (Alofi, Niue), Նիուեի մայրաքաղաքն է և ամենամեծ բնակավայրը։ Բնակչության թիվը քաղաքում կազմում է 1611 մարդ (ըստ 2011 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալոֆի Կատեգորիա:Նիուեի բնակավայրեր Կատեգորիա:Օվկիանիայի երկրների մայրաքաղաքներ
Պեր Գյունտ (մուլտֆիլմ)
Պեր Գյունտ (Пер Гюнт), 1979 թվականին նկարահանված խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ` մեծահասակների համար, որը ստեղծվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում, ռեժիսոր Վադիմ Կուրչևսկու կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ Հենրիկ Իբսենի համանուն դրամայի, ֆիլմում օգտագործվում է Էդվարդ Գրիգի երաժշտությունը։
Սյուժե
Պեր Գյունտը մի գեղեցիկ տղա է, աղջիկներն անընդհատ նայում էին նրան, իսկ ինքը երազում էր թագավոր դառնալ և հարստանալ։ Նա հարսանիք է գնում և այնտեղ տեսնում Սոլվեյգին։ Պերը հարբում է, վիճում հյուրերի հետ և հեռանում լեռներ, որտեղ նա հանդիպում է տրոլ աղջկա։ Պերը ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ և դառնալ թագավոր, բայց տրոլների թագավորը բացատրում է նրան, որ դրա համար հարկավոր է տրոլ դառնալ և ապրել իրենց սովորությունների համաձայն։ Պերին հաջողվում է փախչել, և նա հեռանում է նավի վրա։ Երկար տարիներ նա լողում և հարստություն է կուտակում։ Իսկ երբ վերադառնում է հայրենի եզերք, նրա նավը փոթորկից խորտակվում է` կործանելով թղջ բեռը։ Ճանապարհորդության ընթացքում մահանում է Պերի մայրը, իսկ Սոլվիգը դեռ սպասում էր նրան անտառային խրճիթում։ Ճանապարհների խաչմերուկում նստած էր մի ծեր տրոլ, որն ասում է, որ Պերն ապրել է տրոլների նման՝ միայն իր համար։ Հուսահատ Պերը կրակ է տեսնում, մոտենում է տանը և կանչում Սոլվեյգին։ Վերջինս ասում է, որ նրա համար ինքը միշտ մնացել է այնպիսին, ինչպիսին կար։
Նկարահանող խումբ
Նկարահանող խումբը ներկայացված է ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1979 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր
Ինքնասպանների ջոկատ (ֆիլմ)
«Ինքնասպանների ջոկատը» (Suicide Squad), ամերիկյան ֆանտաստիկ ժանրի մարտաֆիլմ, որ նկարահանվել է DC Comics-ի համանուն կոմիքսի հիման վրա։
Աշխարհում պրեմիերան նշանակված կայացել է 2016 թվականի օգոստոսի 3-ին, ԱՄՆ-ում` օգոստոսի 5-ին ։
Սյուժե
Սուպերմենի մահվանից հետո կառավարությունը հավաքում է սուպեր չարագործների ջոկատ, որի մեջ մտնում են՝ խելագար հոգեբան–մարմնամարզուհի Հարլի Քուինը, վարձու մարդասպան Դեդշոթը, գանկստեր Էլ Դիաբլոն, գող Կապիտան Բումերանգը, հրեշ–մարդակեր Մարդասպան Կռոկը և Սլիպնոտը։ Ամանդա ՈՒոլլերը նրանց համար ղեկավար է նշանակում Ռիք Ֆլագին։ Նրանց են միանում նաև Կետանան և Ջուն Մունը։ Ամանդան նրանց հավաքել էր, որպեսզի կատարեն անհավանական դժվար և վտանգավոր առաջադրանք, քանի որ միայն նրանք կարող են փրկել աշխարհը։ Եթե նրանց առաքելությունը ձախողվի՝ ամբողջ մեղքը կընկնի չարագործների վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:DC-ի ընդարձակ տիեզերքի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Վաշինգտոն ԿՇ-ում Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Չիկագոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:DC կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:DC-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերք Կատեգորիա:Ֆիլմեր Բեթմենի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր
Բորգարո Տորինեզե
Բորգարո Տորինեզե (Borgaro Torinese) կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչության թվաքանակը, ըստ 2008 թվականի տվյալների, եղել է 13 455։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք ։ Խտությունը կազմում է 323 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10071 ։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Հրահանը
«Հրահանը» (Fyrtøiet), դանիացի գրող և բանաստեղծ Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1835 թվականի մայիսի 8-ին «Հեքիաթներ, որ պատմվել են երեխաներին» («Eventyr, fortalte for Børn») հեքիաթների ժողովածուում։
Սյուժե
Զինվորը վերադառնում էր պատերազմից։ Ճանապարհին հանդիպում է մի տգեղ ծեր կնոջ (վհուկի)։ Վհուկը զինվորին խնդրում է մտնել հին ծառի փչակը և խոստանում, որ նա այնտեղ շատ փող կգտնի, որը կարող է վերցնել իրեն։ Սակայն փողերը 3 սնդուկների մեջ էին, որոնք գտնվում էին առանձին սենյակներում։ Յուրաքանչյուր սնդուկի վրա նստած էր մի շուն, և շները մեկը մյուսից սարսափելի էին։ Առաջին շան աչքերը նման էին թեյի գավաթի, երկրորդինը՝ ջրաղացքարի, իսկ երրորդի, որն ամենասարսափելին էր, ամեն մի աչքը նման էր Կլոր աշտարակին։ Վհուկը զինվորին բացատրում է, թե ինչպես վարվի շների հետ, որպեսզի նրանք վնաս չհասցնեն։ Իսկ իր համար խնդրում է բերել հին հրահանը։
Զինվորը բարձրանում է ծառը, մտնում փչակի մեջ և ցած իջնում։ Այնտեղ նա գտնում է 3 սենյակ, որոնցից յուրաքանչյուրում կար մի սնդուկ, ամեն սնդուկի վրա էլ նստած էր մի շուն։ Ինչքան կարողանում է փող է վերցնում, այնուհետև վերցնում է հրահանն ու դուրս գալիս։ Նրան շատ է անհանգստացնում այն հարցը, թե վհուկի ինչին է պետք հին հրահանը։ Վհուկը չի պատասխանում։ Զինվորը զայրանում է ու թրով պառավի գլուխը կտրում։ Իսկ ինքը գնում է քաղաք, որտեղ ապրում էր արքայադուստրը։ Բայց արքայադստերը ոչ ոք տեսնել չէր կարող, որովհետև գուշակել էին, որ նա ամուսնանալու է հասարակ զինվորի հետ։ Նրան փակել էին մի բարձր աշտարակում, որպեսզի այդպիսի բան տեղի չունենա։
Զինվորն ամբողջ փողն արագ ծախսում է և այդ ժամանակ էլ հանկարծ հիշում է հրահանի մասին։ Պարզվում է՝ հրահանը կախարդական է։ Այն կարող էր կանչել փչակի շներին, իսկ շները կարող էին կատարել նրա բոլոր ցանկությունները։
Զինվորը շանը խնդրում է իր մոտ բերել արքայադստերը։ Շունը 3 անգամ կատարում է այդ պահանջը։ Զինվորին արքայադուստրը դուր է գալիս, վերջինիս էլ զինվորը։ Երրորդ անգամ թագավորը պարզում է, թե արքայադուստրն ուր է կորչում։ Նա հրամայում է զինվորին ձերբակալել և հաջորդ օրը գլխատել։ Բայց հրահանը նորից ազատում է զինվորին։ Շները նրան փրկում են։ Եվ քանի որ, զինվորին փրկելով, նրանք սպանել էին թագավորին, քաղաքի բնակիչները զինվորին խնդրում են դառնալ իրենց թագավորը և ամուսնանալ արքայադստեր հետ։
Զինվորը դառնում է թագավոր և ամուսնանում արքայադստեր հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթներ Կատեգորիա:1835 հեքիաթներ
Ալեքս Բենաշվիլի
Ալեքս Բենաշվիլի (ალექსი ბენაშვილი, ), վրացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս «Տորպեդո» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։
Հանդես է գալիս 9 համարի ներքո՝ կիսապաշտպանի դիրքում։ Հասակը կազմում է 1.77 մետր։
Անգլո-իսպանական պատերազմ
Անգլո-իսպանական պատերազմ, 1585-1604 թվականներին տեղի ունեցած ռազմական հակամարտություն մի կողմից Իսպանական կայսրության, մյուս կողմից՝ Անգլիայի թագավորության միջև՝ վերջիններիս դաշնակցային զորքերի գործուն դերակատարությամբ։ Այս պատերազմի կարևորագույն առանձնահատկությունն էր կողմերի ձեռնպահ մնալը միմյանց պաշտոնապես պատերազմ հայտարարելուց, որի արդյունքում էլ հակամարտությունն ընթանում էր բազմաթիվ ինքնաբուխ ռազմական դրվագներով։ Փաստացիորեն, պատերազմը սանձազերծվել է 1585 թվականին՝ Ռոբերտ Դադլիի գլխավորած Անգլիայի ռազմական արշավախմբի կողմից Իսպանական Նիդերլանդներում բռնկված հակահաբսբուրգյան հեղափոխությանը միջամտելուց և ապստամբական ուժերին աջակցելուց հետո։
Պատերազմի սկզբնամասում անգլիացիները նշանակալի հաղթանակ են տոնում իսպանական ուժերի նկատմամբ՝ կործանելով, այսպես կոչված, Անպարտելի արմադան։ Ի պատասխան իսպանացիների արշավանքի՝ Անգլիայի թագուհին Իսպանական թերակղզի է ուղարկում Անգլիական արմադան («Հակաարմադա»), որը նույնպես իր նպատակին չի ծառայում։ Իսպանական նավատորմը Բրիտանական կղզիների ուղղությամբ նավարկում է 1596 և 1597 թվականներին ևս, սակայն գլխավորապես ջախջախվում է՝ եղանակի ոչ բարենպաստ լինելով պայմանավորված։
Երկարատև և հյուծիչ կռիվներից հետո պատերազմն իր տրամաբանական ավարտը գտնում է 17-րդ դարի վերջին՝ Նիդերլանդներում, Ֆրանսիայում և Իռլանդիայում իրականացված ակտիվ ռազմական գործողություններից հետո։ 1604 թվականին Իսպանիայի և Անգլիայի նորընծա թագավորներ Ֆիլիպ III-ի և Հակոբ I-ի միջև Լոնդոնում կնքվում է հաշտության համաձայնագիր, որով կողմերը պարտավորվում էին ձեռնպահ մնալ Իռլանդիայում և Նիդերլանդներում ռազմական միջամտությունից։ Անգլիան իր հերթին պարտավորվում էր վերացնել կապերությունը։
Նախապատմություն
1560-ական թվականներին Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ի իշխանությանը պատուհասում են կրոնական հակասությունները, որոնք վերաճում են անջատողական պայքարի։ Մասնավորապես, քննարկվող ժամանակահատվածում իսպանահպատակ Նիդերլանդներում օրեցօր աճում է բողոքականության շարժումը , որն Իսպանիայի կայսերական իշխանության անսասանության դեմ ուղղված կարևորագույն մարտահրավերներից էր։ Իսպանիայի թագավորը, հանդիսանալով Կաթոլիկ եկեղեցու պաշտպան , ձգտում էր հնարավորինս ճնշել իր իշխանության ներքո գտնվող տարածքներում բռնկված բողոքականության շարժումները, որը, ի վերջո, դառնում է Անգլիայի շահերի ոտնահարման պատճառ։ Անգլո-իսպանական հարաբերություններն էլ ավելի են բորբոքվում Անգլիայի պառլամենտի կողմից, այսպես կոչված, «Գերակայության ակտերի» ընդունումից հետո, որով ամրապնդվում էին Ռեֆորմացիայի շարժման փաստական նվաճումներն ու նշանավորում Անգլիայի եկեղեցու վերջնական անջատումը Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցուց ։ Անգլիայի պառլամենտի ընդունած ակտը կաթոլիկների կողմից որակվում է որպես Հռոմի պապի օրինական իշխանության ուզուրպացիա։ Հընթացս անգլիացիների շրջանում աճում էր այն համոզմունքը, որ Անգլիայի թագավորությունը պետք է օժանդակի Նիդերլանդների բողոքականների՝ Ֆիլիպ II-ի իշխանության դեմ բարձրացված ընդվզումներին։ Այս կոչերը ևս պայթյունավտանգ լարվածություն են մտցնում երկկողմ հարաբերություններում։ Անգլո-իսպանական դիվանագիտական ճգնաժամը պարզագույնս դրսևորվում էր Ֆրանսիայում ստեղծված կրոնական հակամարտության պայմաններում, երբ Իսպանիան աջակցում էր կաթոլիկների շահերը պաշտպանող «Սրբազան լիգային» , իսկ Անգլիան՝ բողոքականներին ։
Առևտրային վեճերն էլ ավելի էին բարդացնում իրավիճակը։ Անգլիացի ծովագնացները՝ նավապետ Ջոն Հոոուկինսի գլխավորությամբ, 1562 թվականին սկսում են իրենց նավարկությունը Կարիբյանում՝ Վեստ Ինդիայի ափերին։ Հոուկինսի արշավախումբը վայելում էր անգլիական թագի, մասնավորապես՝ Եղիսաբեթ I թագուհու անձնական հովանավորչությունը։ Ֆիլիպ II-ի գլխավորած կառավարությունն իր հերթին պնդում էր, որ Հոուկինսի առևտրային գործունեությունն Իսպանիայի գաղութային տարածքներում հանդիսանում է մաքսանենգություն։ Ի պատասխան դրա՝ 1568 թվականի սեպտեմբերին Հոուկինսի և Ֆրենսիս Դրեյքի գլխավորած ծովային արշավախումբերը Նոր Իսպանիայի մատույցներում՝ ժամանակակից Վերակրուս քաղաքի մոտ, գերեվարում և խորտակում են Իսպանիայի կայսերական նավատորմին պատկանող մի քանի նավեր ։ Ֆրանսիսկո Լուխանի գլխավորած իսպանական ռազմածովային նավատորմը Կարիբյան ավազանում բաց ծովամարտի է բռնկվում անգլիացիների դեմ և Սան Խուան դե Ուլուայի ճակատամարտում բացարձակ հաղթանակ տոնում նախահարձակների նկատմամբ ։ Հաջորդ տարի Ատլանտյան օվկիանոսում Անգլիական թագի նավատորմն արգելափակում է Նիդերլանդներ գանձ տեղափոխող մի քանի իսպանական նավեր։ Շուտով Դրեյքը և Հոուկինսը գրավում են Պանամայի պարանոցի Նոմբրե դե Դիաս քաղաքը, Կարտախենայի նավահանգստի նավերը, այրում Պորտոբելլո քաղաքը։ Վերստին շրջանցելով Պանամայի պարանոցը՝ վերջիններս թալանում իսպանական «Արծաթե քարավան»-ը ։ Պորտուգալական ժառանգության ճգնաժամը 1580 թվականին դառնում է անգլո-իսպանական հակասությունների նոր թատերաբեմ։ Այդ տարում Եղիսաբեթ թագուհին սկսում է աջակցել Անտոնիու I-ին, որը պայքարում էր «Պորտուգալիայի թագավոր» տիտղոսը կրող Իսպանիայի միապետ Ֆիլիպ II-ի դեմ։ Ի պատասխան սրա՝ Ֆիլիպն իր զորակցությունն է հայտնում Եղիսաբեթի կրոնական ռեֆորմերի դեմ պայքարող իռլանդացի անջատողական ապստամբներին։ 1584 թվականին Ֆիլիպ II-ը Ֆրանսիայի Կաթոլիկ լիգայի («Սրբազան լիգա») հետ կնքում է Ժոինվիլիի պայմանագիրը , որով կողմերը դաշնակցային պարտավորություններ էին ձեռք բերում միմյանց նկատմամբ։
Փորձելով հակառակորդին դուրս մղել Հյուսիսծովյան ավազանից՝ Անգլիան սկսում է գաղտնի կերպով աջակցել Հոլանդիայի բողոքական միավորումներին, որոնք պայքարում էին Իսպանական կայսրությունից անկախանալու համար ։ 1584 թվականին սպանվում է Նիդերլանդական հեղափոխության առաջամարտիկ, Օրանի արքայազն Վիլհելմ I Օրանացին ։ Հոլանդացիների հերթական ձախողումը տեղի է ունենում հաջորդ տարի՝ 1585 թվականին, իսպանացիների կողմից Անտվերպենի գրավումը ՝ Պարմայի դուքս Ալեքսանդր Ֆարնեսեի գլխավորությամբ։ Այսպիսով, հոլանդացի ապստամբները ստիպված են լինում օգնություն խնդրել Լոնդոնից։ Եղիսաբեթը քաջ գիտակցում էր, որ Նիդերլանդական հեղափոխության պարտությունից հետո Իսպանիան կարող էր լուրջ վտանգ հանդիսանալ նաև Բրիտանական կղզիների համար, ուստի համաձայնություն է տալիս հոլանդացի ապստամբներին։ Վերջիններիս միջև կնքվում է Նոնսաչի պայմանագիրը, որով Անգլիան ինքնահռչակ Հոլանդական հանրապետությունը պարտավորվում է տրամադրել հետևակային և հեծյալ զորքեր, ինչպես նաև դոտացիաներ ։ Այսուհանդերձ, Անգլիան հրաժարվում էր Նիդերլանդները ճանաչել որպես ինքնիշխան սուբյեկտ։ Հոլանդացիներն իրենց հերթին արտոնում էին անգլիական կայազորների կայանումը Նիդերլանդներում՝ Բրիլեում, Վլիսինգենում և ևս երկու այլ քաղաքներում։ Այս քայլն Իսպանիայի կայսերական արքունիքի և անձնապես Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի կողմից դիտարկվում է որպես պատերազմի բացահայտ հայտարարություն։
Պատերազմի սանձազերծում և սկզբնամաս
Անգլո-իսպանական պատերազմը սանձազերծվում է 1585 թվականին՝ իսպանական նավահանգիստներում անգլիական առևտրային նավերի գրավման արդյունքում։ Ի պատասխան Իսպանիայի ցուցաբերած ագրեսիայի՝ Անգլիական գաղտնի խորհուրդը Դրեյքի գլխավորած նավատորմին լիազորում է արշավանք իրականացնել Նոր Իսպանիայի Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր երկրամասերի ձկնորսական արդյունաբերությունների դեմ ։ Արշավանքը նշանավորվում է հաջողությամբ, որի արդյունքում Անգլիայի թագավորությունը ձեռք է բերում իր առաջին կախյալ տարածքները Նոր աշխարհում՝ Ամերիկայում ։ Օգոստոս ամսին Անգլիան միանում է Ութսունամյա պատերազմի ռազմական գործողություններին՝ ի զորակցություն Իսպանիայից իր անկախությունը հռչակած Միացյալ նահանգների հանրապետության։
Հեղափոխության բռնկումը Նիդերլանդներում
1585 թվականին Լեսթերի առաջին կոմս, Եղիսաբեթ Թյուդոր թագուհու սիրելի Ռոբերտ Դադլին պատվավոր կերպով մեկնում է Նիդերլանդներ՝ ինքնահռչակ Միացյալ նահանգների հանրապետություն։ Նիդերլանդներում Դադլին համաձայնության է գալիս հոլանդացի ապստամբների հետ, որն առաջացնում է պաշտոնական «Թագ»-ի վրդովմունքը, քանզի Եղիսաբեթը բազմաթիվ անգամներ ընդգծել էր, որ Անգլիան երբեք չի ստանձնի անկախ Նիդերլանդների սյուզերենությունը։ Նոնսաչի պայմանագրի կնքումից անմիջապես հետո անգլիական զորքերը Ջոն Նորիսի գլխավորությամբ հայտնվել էին Նիդերլանդներում։ Անգլո-իսպանական բախումը գնալով դառնում էր անխուսափելի․ նավապետ Նորիսը և իր ղեկավարած նավատորմը պատրաստվում էր դիմակայել Եվրոպայի հզորագույն տերության՝ Իսպանական կայսրության բանակին, որը գլխավորում էր Պարմայի դուքս Ալեքսանդր Ֆարնեսեն ։
Իսպանական զորքերի առաջին խոշոր առավելությունը հակառակորդների նկատմամբ նկատվում է 1586 թվականի ապրիլ-հունիս ամիսներին, երբ Ֆարնեսեի բանակը կոտրելով անգլո-հոլանդական պաշտպանությունը սկսում է պաշարել Հյուսիսային Բրաբանտի Խրավե բնակավայրը ։ Իրավիճակի լրջությունը ընկալելով Դադլին ստիպված է լինում իր զորախմբերով մեկնել ինքնահռչակ Հոլանդական հանրապետություն, սակայն մինչև օժանդակիչ զորքերի ժամանելը՝ հոլանդական ապստամբների հրամանատար Հադևի վան Հեմերտը հանձնում է քաղաքը։ Ավելի ուշ այդ քայլի համար վան Հեմերտն անգլիացիների կողմից դատապարտվում է մահապատժի, որն էլ կաթվածահար է անում հոլանդական ապստամբության ոգին՝ պայքարը տեղափոխելով այլ հարթություն։
Հաջորդիվ անգլիական զորքերը տոնում են մի շարք հաջողություններ․ հոկտեմբերին գրավվում է Թերնեուզենի Աքսել բնակավայրը, հաջորդ ամիս՝ Դուսբուրխը ։ Այնուամենայնիվ, անգլո-հոլանդական ներքին հակասությունները գնալով վատթարացնում էին իրավիճակը ։ Զուտֆենի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում անգլիացիները կրում են ջախջախիչ պարտություն․ մարտում ընկնում է նշանավոր գրող Ֆիլիպ Սիդնին , որն առավելապես բարոյալքում է մարտնչող անգլիացիներին։ Դիվանագիտական հակասություններն առկա էին նաև անգլիական արքունիքի և Նիդերլանդներում կռվող հրամանատարության միջև։ Իրավիճակի բարդությունը հասկանալուց հետո Ռոբերտ Դադլին պաշտոնապես դիմում է «Թագ»-ին՝ իրեն պաշտոնանկ անելու խնդրանք-հայցով։ Այդկերպ, Լեսթերի կոմսը հրաժարվում է նահանգապետի պաշտոնից ։ Վերջինիս հրամանատարական ձախողումների արդյունքում Իսպանական կայսրության դեմ բաց պատերազմի բռնկված Անգլիայի թագավորությունը հայտնվում է անելանելի իրավիճակում ։ Դադլիի պաշտոնանկ արվելուց հետո հոլանդացիների կողմից շտատհալտեր է ընտրվում Օրանի արքայազն Մորից Օրանացին։ Միևնույն ժամանակ, Նիդերլանդներում գտնվող անգլիական զորքերի հրամանատարությունը ստանձնում է Պերեգրին Բերտին։
«Անպարտելի Արմադա»
1587 թվականի փետրվարի 8-ին կաթոլիկ Եվրոպան ցնցվում է Անգլիական գահին հավակնող Շոտլանդիայի թագուհի Մարի Ստյուարտի գլխատման լուրից։ Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ը, ի հիշատակ Մարի թագուհու, խոստանում է ներխուժել Անգլիա և անգլիական գահին բազմեցնել կաթոլիկ միապետի ։ Այնուամենայնիվ, այդ տարում Անգլիա ներխուժելու Ֆիլիպի բոլոր ջանքերը որևէ արդյունք չեն ունենում, փոխարենը՝ Ֆրենսիս Դրեյքի գլխավորած զորախումբը Կադիս նավահանգստում այրում է Իսպանիայի կայսերական նավատորմին պատկանող 37 նավեր ։ Այսպիսով, Ֆիլիպ II-ի անգլիական արշավանքը հետաձգվում է ևս մեկ տարով։ Հուլիսի 29-ին Իսպանիայի արքան ձեռք է բերում Հռոմի պապ Պիոս V-ի կարգադրագիրն ու համաձայնությունը՝ Եղիսաբեթ Թյուդորին գահընկեց անելու կապակցությամբ։ Այդ նպատակի իրագործման ճանապարհին Իսպանիան հավաքագրում է 130 ռազմանավ, 8 հազար նավաստի և 18 000-անոց բանակ։ Ֆիլիպի ծրագիրը մասնակիորեն ֆինանսավորելու համար Հռոմի պապը վերջինիս արտոնում է Եվրոպայի կաթոլիկ հանրույթից հավաքել խաչակրաց հարկեր։ 1588 թվականի մայիսի 28-ին իսպանացիների «Անպարտելի արմադա»-ն Լա Կորունայից շարժվում է դեպի Նիդերլանդներ, որտեղ նավատորմը պետք է համալրվեր լրացուցիչ-օժանդակող ուժերով։ Շարունակելով հյուսիսծովյան երթուղին՝ արմադան կտրում է Բրիտանիա կղզին մայրցամաքային Եվրոպայից բաժանող Լա Մանշ նեղուցը և շարժվում Անգլիայի ափերի ուղղությամբ։ Թագավորական ռազմածովային ուժերը՝ Չարլզ Հովորդի և Ֆրենսիս Դրեյքի հրամանատարությամբ իսպանացիներին դուրս են մղում Անգլիայի նավահանգստներից՝ Պլիմուտից, Փորթլենդից և Սոլենտից ։ Ստեղծված իրավիճակում «Անպարտելի արմադա»-ի համար ամենաբարենպաստ տարբերակը ֆրանսիական Պա դե Կալե նավահանգստի ուղղությամբ նահանջելն էր։ Օգտվելով ռազմավարական առավելությունից՝ անգլիացիները խափանում են հակառակորդի նահանջը՝ ցանկանալով ցիրուցան անել կայսերական նավատորմը։ Անգլո-իսպանական ուժերի միջև տեղի ունեցած Գրավելինյան ծովային ճակատամարտն ավարտվում է անգլիացիների փայլուն հաղթանակով՝ կանխորոշելով արշավանքի հետագա ընթացքը։ Մարտից անմիջապես հետո անգլիական ռազմանավերն արգելափակում են Լա Մանշը, որի արդյունքում «Անպարտելի արմադա»-ն ստիպված է լինում կատարել շրջադարձ և Իսպանիա հասնել Բրիտանական կղզիները հյուսիսից շրջանցելու միջոցով։ Հասնելով Բրիտանիայի հյուսիս՝ ինտերվիստներն ուղղություն են բռնում դեպի արևմուտք, սակայն ուժգին ծովային հոսանքները նավերի ուղղությունը փոխում են հյուսիս-արևելք։ Շոտլանդիայի ափերին մոտ նավատորմը հանդիպում է հզոր արևմտյան քամիներին, որոնք ստիպում են վնասված նավերին շարժվել առաջ և բախվել ժայռերին։ Հետագայում տեղի բնակիչների կողմից նավերը թալանվում են։ «Անպարտելի արմադա»-ի ձախողված արշավանքի արդյունքում ցրտից, սովից և անգլիացիների ձեռքն ընկնելուց մահանում են շուրջ 5 հազար իսպանացի զինվորականներ։
Արշավանքից տուն են վերադառնում թվով 67 նավեր և 10 հազար զինվորներ ։ Ողջ մնացածներից որոշները հիվանդության պատճառով իրենց մահկանացուն կնքում են հայրենիքում։ «Անպարտելի արմադա»-ի ձախողման պատճառը ոչ միայն եղանակային անբարենպաստ պայմաններն էին, այլ նաև ոչ արդյունավետ կառավարումն ու անգլո-հոլանդական ուժերի օպորտունիստական ջանքերը։ Որոշ աղբյուրներ հավաստում են, որ տեղեկանալով արշավանքի արդյունքների մասին, Ֆիլիպ II-ն ասել է. «Ես Արմադան ուղարկել էի մարդկանց դեմ, այլ ոչ թե Աստծո կողմից ուղարկված փոթորկի»։ Իսպանացիների պարտությունն Անգլիայում նշվում է մեծ ոգևորությամբ, քանի որ անգլիացիները կարծում էին, որ «Անպարտելի արմադա»-ի անկումը եղել է Աստծո կամարտահայտման ուղղակի դրսևորումը ։ Նույնիսկ Լա Մանշի նեղուցում տեղի ունեցած այս բախումներից հետո կողմերը նույն ոգով շարունակում են մարտնչել նիդերլանդական ճակատում։
Անգլիական արմադա՝ «հակաարմադա»
«Անպարտելի արմադա»-ի պարտությունից հետո Անգլիայի թագուհի Եղիսաբեթ I-ը որոշում է Ֆիլիպ II-ին ստիպել հարկադիր խաղաղություն։ Այսպիսով, 1589 թվականին Ֆրենսիս Դրեյքի և Ջոն Նորիսի գլխավորած նավատորմը «Թագ»-ի հովանավորչությամբ դուրս է գալիս Ատլանտյան օվկիանոս՝ ճանապարհ բռնելով դեպի Պիրենեյան թերակղզի ։ Դեպի Իսպանիա անգլիացիների արշավանքը կազմակերպվել էր ի պատասխան Ֆիլիպի ուղարկած «Անպարտելի արմադա»-ի և դա է պատճառը, որ անգլիական նավատորմը սկսում է կրել «հակաարմադա» անվանումը (երբեմն՝ «Անգլիական արմադա»)։ Այսպիսով, Դրեյքի և Նորիսի գլխավորած նավատորմը նպատակադրված էր խորտակել Լա Կորունյա, Սան Սեբաստիան և Սանտանդեր նավահանգիստներում կայանված Իսպանիայի Ատլանտյան նավատորմի նավերը, իսպանացիներին վտարել Պորտուգալիայի թագավորությունից , Ազորյան կղզիներում ստեղծել մշտական ռազմաբազա և շրջափակել Իսպանական կայսրության «Արծաթյա նավատորմ»-ը։
Ապրիլի 13-ին Անգլիական արմադան Պլիմուտից շարժվում է հարավ։ Անգլիացիները ստիպված են լինում շուրջ երկու շաբաթ հապաղել բաց ծովում՝ վատ եղանակային պայմաններով պայմանավորված։ Այնուհետև Դրեյքի նավերը դիտավորյալ շրջանցում են Սանտանդերը, որտեղ էլ կենտրոնացած էր Իբերական միության (Իսպանական կայսրության և Պորտուգալիայի դաշինքը) նավատորմի մեծ մասը։ Մայիսի 4-ին անգլիական ուժերը ժամանում են Լա Կորունյա․ վերջիններս գրավում են ստորին քաղաքը և թալանի ենթարկում այն, առգրավվում են մի շարք առևտրային նավեր։ Ավելի ուշ Նորիսը հաղթանակ է տոնում նաև Պուենտե դել Բուրգոյի ղեկավարած իսպանական փրկարար միլիցիայի նկատմամբ։ Այնուամենայնիվ, անգլիացիներին ի վերջո չի հաջողվում գրավել Լա Կորունյան և վերջիններս էական վնասներ կրած լքում են Բիսկայան ծոցը։ Անգլիացիների հերթական ձախողումը տեղի է ունենում Պորտուգալիայում, մասնավորապես՝ Լիսաբոնի մատույցների մոտ կազմակերպվածության և համակարգվածության բացակայությամբ պայմանավորված Անգլիական արմադան կորուստներ կրելով դուրս է շպրտվում պորտուգալական ափերից ։ Չցանկանալով ցամաքային պատերազմի մեջ ներքաշվել Պորտուգալիայում, Դրեյքը նահանջի ճանապարհ է բռնում դեպի հյուսիս և ճանապարհին պաշարում ու հրկիզում Վիգո նավահանգիստը ։ Անգլիական արմադայի նպատակակետը Ազորյան կղզիներն էին, որտեղ արշավանքի ողջ ընթացքում իսպանացիներն ամրապնդել էին իրենց դիրքերը։ Շուտով ակնհայտ է դառնում, որ ստեղծված պայմաններում Ազորյան կղզիներում ափ դուրս գալու մասին խոսք գնալ չէր կարող։ Սա մեծապես պայմանավորված էր Պորտուգալիայի ափերի մոտ կրած կորուստներով և անգլիացիների ծովային անձնակազմի շրջանում տարածվող ծովային տենդով։ Ճանապարհին Բիսկայան ծոցում բռնկված հուժկու փոթորիկը վնասում է անգլիական մի շարք նավեր, որի արդյունքում նավապետ Դրեյքը վերջնական որոշում է կայացնում վերադառնալ Պլիմուտ։ Ճանապարհին Դրեյքն ու իր անձնակազմը հաջողում են թալանել Մադեյրայի Պորտու Սանտու բնակավայրի ափամերձ շրջանները ։
Անգլիական արմադայի արշավանքը, ըստ երևույթին, ավարտվում է անհաջողությամբ ։ Էղիսաբեթի արքայական գանձարանն էական վնասներ է կրում։
Իրադարձությունների զարգացումը պատերազմի միջնամասում
«Անպարտելի արմադա»-ի և Հակաարմադայի արշավանքների ձախողումի հետո անգլո-իսպանական զինված հակամարտությունը տեղափոխվում է նոր շրջափուլ։ Այսպիսով, պատերազմական գործողությունների միջնամասում հակամարտող կողմերը ձեռնպահ են մնում սեփական տարածքներում ռազմական առճակատումներից․ պայքարը մեծապես շարունակվում է Նիդերլանդներում՝ հոլանդացի անջատողականների բարձրացրած ապստամբության շրջանակներում, գաղութային (անդրծովյան) տարածքներում, ինչպես նաև սահմանակից պետություններում (Ֆրանսիա, Պորտուգալիայի թագավորություն, Իռլանդիա)։
«Փառքի տասը տարիներ»-ը Հոլանդիայում
Իսպանական արմադայի պարտությունից անմիջապես հետո, Պարմայի դուքս Ալեքսանդր Ֆարնեսեն Նիդերլանդներում անցնում է գրոհի։ Աշնանը Ֆարնեսեն իր զորքերը տեղափոխում է հյուսիս և բանակում Բերխեն օպ Զոմ բնակավայրի շրջակայքում։ Կարճաժամկետ հանգստից հետո իսպանացիները զգալի ուժերով սկսում են պաշարել Անգլիայի վերահսկողության ներքո գտնվող քաղաքը։ Օգտվելով դիրքային առավելությունից՝ անգլիացիները կարողանում են դուրս մղել իսպանացի ինտերվիստներին․ վերջիններս ծանր կորուստներ կրելով նահանջում են ։ Հաջորդ տարի Պերեգրին Բերտին թագուհու հրամանով մեկնում է Ֆրանսիայի թագավորություն՝ ի զորակցություն Կաթոլիկների լիգայի դեմ պայքարող բողոքականների։ Ավելի ուշ, անգլիական զորքերի հրամանատարությունը ստանձնում է Ֆրենիսիս Վիրը։ 1590 թվականին Մորիցի և Վիրի գլխավորած անգլո-հոլանդական զորքերը շարժվում են Բրեդայի ուղղությամբ՝ դեպի հարավային Նիդերլանդներ ։ Քննարկվող տասնամյակը նշանավորվում է որպես Նիդերլանդների պատմության «փառքի տասը տարիներ», որի ընթացքում անգլո-հոլանդական զորքերը՝ Նիդերլանդներում, իսկ բողոքականները՝ Ֆրանսիայում մեկը մյուսի հետևից տոնում էին ռազմական հաջողություններ ։ Բրեդայի նվաճումից հետո Միացյալ նահանգների հանրապետությանն է անցնում նաև Զուտֆենն ու Դեյվենտերը ։ Երկարատև ձախողումներից հետո «հաջողության աստղ»-ը վերստին սկսում է Իսպանիային շողալ միայն 1591 թվականին՝ Կնոդսենբուրգի ճակատամարտում վերջիններիս վճռական հաղթությունից հետո ։ Մինչ այդ պահը, անգլիացիները կազմում էին Հոլանդիայի հանրապետության ապստամբական բանակի գրեթե կեսը։ 1591-1593 թվականներին անգլո-հոլանդական բանակը մեկը մյուսի հետևից գրավում է Հուլստը, Նեյմեյխենը, Խեյրտրաուդենբերխը, Ստեյնվեյկերլանդը և Կուվորդենը։ 1593 թվականին Ֆրանսիսկո Վերդուգոյի գլխավորած իսպանական բանակը Կուվորդենը վերադարձնելու անհաջող փորձ է կատարում։ Փոխարենը՝ 1594 թվականի ամռանը հոլանդացի ապստամբները պաշարում և նվաճում են հյուսիսային Նիդերլանդների խոշորագույն քաղաքներից մեկը՝ Գրոնինգենը։ Արդյունքում ինքնահռչակ Միացյալ նահանգների հանրապետությունը սկսում է լիարժեքորեն վերահսկել Նիդերլանդների յոթ հյուսիսային նահանգներին ։
1595 թվականին հրամանատար Մորից Օրանացին սկսում է հերթական արշավանքը՝ իսպանացիների վերահսկողության տակ գտնվող Տվենտեի շրջանի քաղաքներին տիրանալու համար։ Այնուամենայնիվ, ապստամբական ուժերը ստիպված էին հրաժարվել այդ ծրագրից՝ հարավային ճակատում կորուստներ ունենալու հանգամանքով պայմանավորված (մասնավորապես՝ իսպանական ուժերը վերանվաճել էին ներկայիս Բելգիայի տարածքում գտնվող Յուի քաղաքը)։ Ավելին, Ռեյնբերգի մոտ տեղի ունեցած վճռական մարտում անգլո-հոլանդական բանակը կրում է ջախջախիչ պարտություն, որով պայմանավորված էլ Մորիցը ստիպված է լինում հրաժարվել իր հետագա հարձակվողական գործողություններից։ Սա գլխավորապես պայմանավորված էր նաև այն իրողությամբ, որ անգլիական և շոտլանդական զորքերի մեծ մասն առժամանակ լքել էին Նիդերլանդները՝ Կադիս նավահանգստի ուղղությամբ արշավանքին նախապատրաստվելու համար։ Ստեղծված իրավիճակից նպաստավոր կերպով օգտվում է Իսպանական Նիդերլանդների նոր կառավարիչը՝ Ալբրեխտ VII Ավստիացին, որը համառ դիմադրությունից հետո կարողանում է վերանվաճել Հուլստը՝ ապստամբներին գցելով փակուղու մեջ։
Պատերազմական գործողությունները բաց ծովում
Պատերազմական գործողությունների հաջորդ պայմանական շրջափուլում իսպանացիները կարողանում են վերազինել իրենց ռազմածովային նավատորմը՝ շատ դեպքերում կիրառելով անգլիացիների հաջողված փորձը։ Արդիականացված ռազմածովային ուժերի զարդը համարվում էր «Տասներկու առաքյալներ» նավախումբը՝ բաղկացած 12 գալլեոններից ։ Իսպանիայի կայսերական նավատորմն իր հերթին այս շրջանում ապացուցում է, որ կարող է կռվել շատ ավելի արդյունավետորեն, քան մինչև 1588 թվականը։ Այս ամենի մասին լավագույնս փաստում են 1560-ականներին իսպանական նավերը խորտակելու «Թագ»-ի նավատորմի բազմաթիվ անհաջող փորձերը։ Օրինակ՝ 1591 թվականին Ազորյան կղզիների մերձակայքում տեղի ունեցած ծովամարտում Ռիչարդ Գրենվիլի համառ դիմադրությունից հետո իսպանացիներին հաջողվում է գրավել անգլիական «Վրեժ»-ը ՝ սպանելով ու գերեվարելով նավի ողջ անձնակազմին։ Միևնույն ժամանակ, նավապետ Ալոնսո դե Բասանի մոտ է հայտնվում անգլիական նավի դրոշը։ 1590-ական թվականներին իսպանական նավերը կարողանում են երեք անգամ ավելի շատ արծաթ տեղափոխել, քան նախորդ տասնամյակում։ Այնուամենայնիվ, անգլիացի որոշ առևտրականներ, որոնք հայտնի էին որպես Եղիսաբեթի «ծովային շներ», վայելում էին ավելի շատ հաջողություններ ։ «Թագ»-ն արքայական գանձանակը հարստացնելու համար ծովագնացության անվան ներքո խրախուսում էր կապերությունը (պետության հատուկ լիազորությամբ` կապերային վկայականով, մասնավոր նավերի ռազմական գործողությունները բաց ծովում)։ Եղիսաբեթի կողմից լիցենզավորված կապերությունը շուտով վերածվում է պետական մակարդակով օրինականացված ծովահենության ։ 1589 թվականին կազմակերպվում է Ազորյան ծովագնացությունը, որի նկատմամբ թշնամական դիրք է ընդունում Ֆիլիպ II-ը։ Կապերների և Իսպանիայի նավատորմի միջև առաջին խոշոր ճակատամարտը տեղի է ունենում 1591 թվականին, որն էլ կանխորոշում է արշավանքի ելքը։ Պորտուգալիայի ափերի մոտ՝ Բերլենգաշյան ծովամարտում Ֆրանսիսկո Կոլոմային հաջողվում է խորտակել հակառակորդի նավն ու ծովագնացներին դուրս մղել հյուսիս։ Հաջորդ տարի՝ 1592 թվականին տեղի ունեցած հերթական ծովամարտում (Ազորյան կղզիների մերձակայքում) Իբերական միությունը ծանր պարտություն է կրում․ անգլիացիները խորտակում են հակառակորդի նավերը, որոշները՝ թալանում և հրկիզում, սպանում անձնակազի շուրջ 2 հազար անդամների։ Ի պատասխան այս ամենի՝ անգլիացի կապերները մեծաքանակ պարգևավճարներ են ստանում անգլիական արքունիքից։ Այս ամենից ոգևորված մի շարք անգլիացի նավաստիներ սկսում են զբաղվել եկամտաբեր այդ գործով։ Արդյունքում, իսպանահպատակ Հարավային Ամերիկայում Անգլիայի հովանավորչության ներքո գտնվող նավերը գրավում են Կարակասը ։
Արշավախմբերից շատերը ֆինանսավորվում էին ոչ միայն թագավորական միջոցներով, այլ նաև լոնդոնցի առևտրականների կողմից (նրանցից ամենանշանավորը Ջոն Վոթսն էր)։ 1595 թվականին Վոթսի ֆինանսավորած արշավախումբը՝ նավապետ Ջեյմս Լանկաստերի հրամանատարությամբ, Պորտուգալական Բրազիլիայի հյուսիս-արևելքում գրավում է Ռեսիֆի և Օլինդա քաղաքները ։ Ի պատասխան դրա՝ Իսպանական կայսրությունը բաց ծով է դուրս բերում Դյունկերկյան կորսարներին, ինչպես նաև արշավ սկսում անգլիացի անպաշտպան ձկնորսների դեմ։ Անգլիացիների ամենահաջողակ կապերներից էր Քրիստոֆեր Նյուպորտը, որը ևս ֆինանսավորվում էր Վոթսի կողմից։ Վերջինս 1590 թվականին արշավում է Իսպանական Վեստ Ինդիա և մեկը մյուսի հետևից հաջողություններ տոնում հակառակորդի նկատմամբ։ Իրավիճակը փոխվում է այն ժամանակ, երբ Կարիբյան ծովում՝ Կուբա կղզու ափերի մոտ տեղի ունեցած ծովամարտում Նյուպորտը կորցնում է իր աջ ձեռքը։ Չընկրկելով, վերջինս շարունակում է կապերական արշավանքը և հասնում էական հաջողությունների։ 1591 թվականի արևմտյան Կուբայի շրջափակումը պատերազմի տարիներին անգլիացիների ամենահաջող կապերական ձեռնարկումներից մեն էր ։ Համապատասխանաբար 1595 և 1596 թվականներին ծովային պայմաններում սրացած դիզենտերիայից մահանում են Հոուկինսը և Դրեյքը՝ Պուերտո Ռիկոյի ափերի մոտ տեղի ունեցած Սան Խուանի ճակատամարտում կրած պարտությունից հետո ։ Վերջիններիս մահից հետո անգլիացիները ծանր կորուստներ կրելով դուրս են շպրտվում Կարիբյանից։ 1595 թվականի օգոստոսին Բրետանում պարեկային ծառայություն իրականացնող իսպանական ուժերը՝ Կառլոս դե Ամեսկիտայի գլխավորությամբ, ափ են դուրս գալիս Կոռնուոլում և խորանալով ցամաքում՝ հրկիզում են Փենզանսն ու հարակից մի քանի գյուղական բնակավայրերը։
1596 թվականի ամռանն անգլո-հոլանդական ուժերը Եղիսաբեթի երիտասարդ սիրելիի՝ Ռոբերտ Դևերյոյի հրամանատարությամբ արշավում են դեպի Կադիս նավահանգիստ։ Արյունալի ճակատամարտի արդյունքում նախաձեռնությանը տիրում են անգլիացիները, որոնք ավերում են ռազմավարական նշանակություն ունեցող քաղաքի նավահանգիստն ու ափամերձ հատվածը։
Կադիսի գրավման ու կողոպուտի լուրը Անգլիայում և Հոլանդիայում տոնվում է նույնքան մեծ տոնախմբությամբ, որքան «Անպարտելի արմադա»-ի նկատմամբ հաղթանակը ։ Այնուամենայնիվ, գնալով ահագնանում էր նաև կապերների միջև մրցակցությունը, որը միտում ուներ վերաճել ընդհուպ մինչև ռազմական բախման։
Իր հերթին, «Թագ»-ը պարտավոր էր վերահսկել և հարկել իր վերահսկողության ներքո գտնվող սուբյեկտներին, որը, գնալով անհնարին էր դառնում, իսկ մեծ ծովային արշավախմբերն ու ճանապարհորդություններն այլևս ծախսատար էին (շատ դեպքերում նաև անարդյունավետ)։ Անգլիայի թագավորության երաշխավորությամբ ծով դուրս եկած վերջին մեծ արշավանքը (պատմությանը հայտնի է «Կղզային ճանապարհորդություն» անվանումով) տեղի է ունենում 1597 թվականին՝ մեծ ժողովրդականություն վայելող Ռոբերտ Դևերյոյի հրամանատարությամբ։ Նպատակը Ազորյան կղզիները պաշտպանող «Արծաթյա նավատորմ»-ի կործանումն էր։ Արշավանքն ավարտվում է Իսպանիայի վճռական հաղթանակով, թագավորական նավատորմն ունենում է զգալի կորուստներ։ Էսեքսի կոմս Ռոբերտ Դևերյոն ձախողված արշավանքից հետո Լոնդոն վերադառնալով արժանանում է թագուհու նախատանքին՝ Բրիտանիայի ափերը չպաշտպանելու համար։
Չնայած այս ամենին, կապերությունը շարունակվում է նաև պատերազմի վերջին տարիներին՝ Իսպանական նավատորմի հզորացման պայմաններում։ Ջորջ Քլիֆորդի արշավախումբը 1598 թվականին Կարիբյան ծովում կարողանում է նվաճել Սան Խուանը (անգլիացիների վերջին արշավանքն այստեղ իրականացվել էր նավապետ Դրեյքի ղեկավարությամբ և մատնվել էր ձախողման)։ Քրիստոֆեր Նյուպորտի գլխավորությամբ անգլիացի կապերները 1603-ին պաշարում են Պուերտո Կաբայոսը ։
Մի շարք նավաստիներ, որոնք ժամանակին մանևրում էին որպես ծովահեններ, հանդես գալով Անգլիայի դրոշի ներքո սկսում են էական սպառնալիք հանդիսանալ Իսպանիայի համար ։ Ընդհանուր հաշվով, կապերները միևնույն ծովահեններն էին, որոնք պարզապես հանդես էին գալիս թագավորական երաշխավորության ներքո ։ «Թագ»-ի հովանավորչության տակ հանդես եկող նավերի չափազանց մեծ քանակությունը ծովում արգելք էր իսպանական առևտրանավերի գործունեության համար։ Սա է պատճառը, որ իսպանացի և պորտուգալացի մի շարք առևտրականներ սկսում են ծով դուրս գալ անգլիական կամ հոլանդական նավերով։ Այնուամենայնիվ, նույնիսկ պատերազմական գործողությունների ամենագրգռված փուլում «Արծաթյա նավատորմ»-ն անխոչընդոտ իրականացրել է իր նավարկությունը։