cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պապամոբիլ
1960 — Mercedes-Benz Typ 300 d Landaulet
Der Wagen hatte ein 3-Gang-Automatikgetriebe und den serienmäßigen Reihensechszylinder mit drei Litern Hubraum und 160 PS. Bei Bedarf schaffte der Papstwagen eine Höchstgeschwindigkeit von 160 km/h. Meist wurde das Fahrzeug aber in gemäßigtem Tempo bei offiziellen Anlässen eingesetzt. Zu diesen Gelegenheiten konnten die Seitenscheiben im Fond bei geöffnetem Verdeck komplett herausgenommen und in eigens im Kofferraum eingebauten Halterungen verwahrt werden. Im Gegensatz zu diesen hinteren Steckfenstern waren die Trennscheibe zwischen Fond und Vordersitzen sowie die vorderen Fenster mit elektrischen Antrieben ausgestattet und konnten versenkt werden. Die Verschlüsse für den Verdeckmechanismus waren vom Fahrersitz aus zu erreichen, das Verdeck selbst ließ sich innerhalb weniger Sekunden öffnen und schließen. Beim Öffnen der hinteren Türen fuhren automatisch Trittbretter aus dem Wagenboden, um dem Papst das Ein- und Aussteigen zu erleichtern. Die Anordnung der Sitze im Fond des Fahrzeugs entsprach dem Aufbau des «Rom-Wagens» von 1930 mit dem Thronsessel des Pontifex Maximus in Fahrtrichtung und zwei Klappsitzen für Begleiter des Papstes an der Trennwand zu den Vordersitzen.
Der Sitz des Papstes hatte eine elektrische Längsverstellung, eine ebensolche Verstellmöglichkeit der Sitzlehne und war mit Bedienelementen für Klimaanlage, Sprechfunk und weiteren Funktionen versehen. Stabile Griffe an der Zwischenwand des 300 d gaben dem Papst Halt, wenn er während der Fahrt stehend den Segen erteilte. -->
1980 — Mercedes-Benz 230 G mit Sonderaufbau
<!-- Alle bisherigen Papstfahrzeuge waren Reiselimousinen, die vor allem Repräsentativität und Komfort auf langen Strecken bieten sollten. Unter Johannes Paul II. dagegen entstand ein völlig neues «Lastenheft»; gefordert war möglichst enger Kontakt mit den Menschenmassen bei öffentlichen Auftritten:
Viele Jahre war dieses Fahrzeug der Papstwagen schlechthin: Der im Farbton Perlmutt lackierte Geländewagen Mercedes-Benz 230 G begleitete Papst Johannes Paul II. auf zahlreichen Reisen in aller Welt. Mercedes-Benz stellte dem Papst das Fahrzeug erstmals für dessen Deutschlandbesuch im Spätherbst 1980 zu Verfügung — zunächst leihweise.
Weil auch Strecken abseits befestigter Straße mit dem Papstwagen bewältigt werden sollten, fiel die Wahl des Basisfahrzeugs auf die Mercedes-Benz G-Klasse (Baureihe W460) mit langem Radstand. Bei der Konstruktion des Aufbaus gingen die Entwickler von Mercedes-Benz neue Wege. Denn klassische Karosserieformen wie das Landaulet ließen sich kaum mit der Basis des Geländewagens verbinden. So schuf Mercedes-Benz den Papstwagen mit der hohen, transparenten Kuppel aus Kunststoff, unter welcher der Papst stehend oder im Sitzen gefahren wurde. Anfangs war die Kuppel so ausgeführt, dass sie bei schönem Wetter abgenommen werden konnte. Aber nach dem Anschlag auf Papst Johannes Paul II. am 13. Mai 1981 blieb aus Gründen der Sicherheit die Konstruktion aus Kunststoffglas stets auf dem Wagen.
Eine leistungsstarke Klimaautomatik für den Fond des Papstwagens sorgte im Sommer für angenehme Temperaturen in dem Abteil des Papstes, bei Regenwetter und hoher Luftfeuchtigkeit verhinderte die Anlage, dass die Scheiben beschlugen. Außerdem waren in Seiten, Boden und Dach der Kuppel verschiedene Scheinwerfer eingebaut, mit denen der Papst indirekt und direkt beleuchtet werden konnte, um seine Person auch bei Dunkelheit gut sichtbar zu machen.
Wie schon in den Mercedes-Benz-Landaulets wurde der Boden im Fond erhöht. Wo diese Maßnahme bei den Personenwagen jedoch lediglich den Kardantunnel verdeckte, hoben die Konstrukteure den Boden der G-Klasse gleich um 40 Zentimeter an und schufen so für den Papst und seinen Sitz eine erhabene Plattform. Darunter fanden die Batterien Platz, die das umfangreiche elektrische System des Fahrzeugs unabhängig vom Generator kontinuierlich betrieben. Zu diesen Geräten zählten unter anderem auch elektrische Trittbretter, deren Stufen ausgefahren werden konnten, um dem Pontifex Maximus den Ein- und Ausstieg zu erleichtern.
Die G-Klasse mit ihrem zweistufigen Aufbau aus transparentem Kunststoff war das erste Papst-Automobil mit einer ganz neuen Formensprache. Dazu gehörte neben der Sichtkuppel auch der Einbau einer durchgehenden Sitzbank im Fond statt eines Thronsessels. Papst Johannes Paul II. bestand auf diesem Detail. Aber nicht nur die Karosserie unterschied das neue Papstauto von den etablierten Staatsfahrzeugen des Vatikans: Statt in schwarzem Lack wurde die G-Klasse in den Farben des Papstes, Weiß und Gold, ausgeführt. Den Lack im Farbton Perlmutt ergänzten goldfarben eloxierte Zierteile und Messingprofile. Im Innern wurden weißes Wollvelours und weißes Leder verarbeitet.
Verändert wurde beim Österreich-Besuch des Papstes 1983 außerdem ein Detail am Äußeren des Wagens: Statt des Mercedes-Sterns auf dem Kühlergrill wurde das Abzeichen von Puch montiert. Denn unter dieser Marke wurde die G-Klasse, Gemeinschaftsprodukt von Mercedes-Benz und Steyr Daimler Puch, in Österreich vertrieben. Das Konzept des Geländewagens mit transparentem Sicherheitsaufbau übernahmen in den folgenden Jahren auch andere Hersteller von Mercedes-Benz, um dem Papst bei seinen Reisen lokal Fahrzeuge zur Verfügung zu stellen. -->
2002 — Mercedes-Benz ML 430
2002 թվականին Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ի հրապարակային շրջագայությունների համար ստեղծվել է նոր պապամոբիլ՝ Mercedes-Benz M-դասի։ Հերթական պապամոբիլի ապակեպատ խցիկը եղել է փամփշտապով պաշտպանված։ Հռոմի պապը նստած տեղից հնարավորություն ուներ ողջունելու մարդկանց։ Խցիկի ետնամասում կար ծալովի հարթակ, որտեղով հնարավորություն կար բարձրանալ խցիկ և նստել պապի մոտ։ Խցիկի մեջ կար հատուկ խոսափող և բարձրախոս, որով Հռոմի պապը կարող էր հաղորդակցվել վարորդի հետ, կամ խոսել ամբոխի մարդկանց հետ։
Այս պապամոբիլի համար սովորական M դասի ամենագնացը ենթարկվել է լուրջ փոփոխության, ինչն էլ անհարմար էր մեքենայի թափքի հետնամասի համար։ Անփոփոխ է մնացել միայն վարորդի խցիկն ու 4,3 լիտր աշխատանքային ծավալով շարժիչը։ Ամենագնացի հիմքն ավելի է ամրացվել՝ դարձնելով միակ ուղևորի նստելատեղն  ավելի փափուկ և հարմար ։
2012 — Mercedes-Benz ML
2012 թվականին Mercedes-Benz ընկերությունը Հռոմի պապին է նվիրել նոր պապամոբիլ, որը պատրաստված էր «Mercedes-Benz W166» մեքենայի հիմքի վրա։ Ինքնաթիռում փոխադրումները ավելի հեշտացնելու համար մեքենան մի քանի սանտիմետր ցածր էր պատրաստված։ Մեքենայի անվտանգությունը եղել է ապահովված՝ հովվապետի նստարանի տակ տեղադրված է եղել զրահապատ պարկուճ ։
SEAT
1982 թվականին Իսպանիա կատարած այցի ժամանակ Հովհաննես Պողոս II-ի պապամոբիլը եղել է SEAT S.A. (իսպ.՝ Sociedad Española de Automóviles de Turismo, «Զբոսաշրջության մարդատար ավտոմեքենաների իսպանական միություն») ընկերության «Seat Marbella» մակնիշի եզակի ավտոմեքենան։ Այն  օգտագործվել էր միայն մեկ անգամ։
Lancia
Հովհաննես Պողոս II-ն օգտագործել է նաև իտալական «Lancia Thesis Giubile» մակնիշի ավտոմեքենա ։
Renault
2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին ֆրանսիական Renault ընկերությունը Բենեդիկտոս XVI պապին երկու էլեկտրամոբիլ են նվիրել։ «Renault»-ի գլխավոր տնօրեն Կառլոս Գոնը Գանդոլֆո Ամրոցի ամառային նստավայր այցելության ժամանակ սպիտակ և կապույտ մեքենաները փոխանցել է հովվապետին։
Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսը իր հրապայակին շրջագայությունների ժամանակ երբեմն  հրաժարվում է պապամոբիլից՝ ցույց տալու համար, թե որքան մոտ է նա ժողովրդին ։
Պատահարներ
2007 թվականի հունիսի 6-ին՝ Բենեդիկտոս XVI-ի հերթական շրջագայության ժամանակ նրա բաց թափքով սպիտակ «Fiat»-ի մեջ է փորձել ցատկել 27-ամյա Գերմանիայի քաղաքացի։ Հովվապետը չի վնասվել և չի նկատել նույնիսկ, թե օրինախախտը ինչպես է ցատկել պարսպի վրայով և փորձել  ցատելու պապամոբիլի մեջ։ Մոտ 8 անվտանգության աշխատակից կանխել են օրինախախտի արարքն ու տապալել նրան գետնին։ Տղամարդը ձերբակալվել է Վատիկանի ոստիկանների կողմից և տեղափոխվել հիվանդանոց՝ բուժզննության։
2011 թվականին Դորտմունդի բնակիչներից մեկը ոստիկանություն բողոք է ներկայացրել Բենեդիկտոս XVI-ի դեմ, որ նա Ֆրայբուրգ կատարած շրջագայության ժամանակ մեքենայի մեջ չի կապել իր ամրագոտին։ Կարճ ժամանակ անց  բողոքը մերժվել է, քանի որ վթարի հավանականությունը շատ քիչ է եղել  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պապություն Կատեգորիա:Մեքենաներ
Այտուգան (այլ կիրառումներ)
Այտուգան, կարող է վերաբերել՝
Սուս (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Սուս, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։ 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի համատեղ ստորագրված համաձայնագրով Քաշաթաղի շրջանի Սուս համայնքի Սուս, Գիհուտ, Ուրմիա բնակավայրերը հանձնվել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողությանը, իսկ Ներքին Սուս գյուղը՝ Արցախում Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորամիավորման վերահսկողությանը որպես այսպես կոչված Բերձորի միջանցքի մաս։
Լեջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Լեջան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 10 հուշարձան (7 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձանների ցանկեր
Սուս (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Աշխարհագրություն
Սուս համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի արևմտյան հատվածում։ Շրջանի վարչական կենտրոն Բերձորից հեռու է 6 կմ, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 53 կմ։ Համայնքը լեռնային է։ Ունի 2079,2 հա տարածք, որից 1318,1 հա-ը անտառային հողեր են ։
Համայնքային կյանք
Բացի Սուս գյուղից, համայնքում ընդգրկված են նաև Ներքին Սուս, Գիհուտ և Ուրմիա գյուղերը։
Համայնքում առկա էր միջնակարգ դպրոց, գյուղապետարան ։
Մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերը Սուս, Ներքին Սուս, Գիհուտ գյուղերն ապահովված էին էլեկտրաէներգիայով ։
Համայնքի բնակավայրերի ջրամատակարարումը ինքնահոս է։ Բնակավայրեր առանձին հատվածներ ջրամատակարարում են ստացել տարբեր բնական աղբյուրներից։ Հասանելի է հեռուստատեսությունը, ռադիոն, բջջային հեռախոսակապը և համացանցային կապը ։
Համայնքի ճանապարհները մասսամբ ասֆալտապատ էին, մյուսները՝ գրունտային և խճապատ ։
Մինչև 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սկսված պատերազմը համայնքում գործել է հասարակական տրանսպորտ ։
Բնակչություն
2015 թվականի Սուս գյուղի բնակչության թվաքանակը կազմում է 26 մարդ, կա 13 տնտեսություն։ Ներքին Սուս գյուղում բնակվում է 94 մարդ, կա 26 տնտեսություն, Գրհուտ գյուղում՝ 46 մարդ, կա 12 տնտեսություն, իսկ Ուրմիա գյուղում՝ 2 մարդ, կա 2 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։ Համայնքի տարածքի 609,4 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության հողեր են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի համայնքներ
Ֆյոդորովսկոե (գյուղ, Պուշկինսկի շրջան)
Ֆյոդորովսկոե (Фёдоровское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Անանինո (այլ կիրառումներ)
Անանինո, կարող է վերաբերել՝
Բանդուրկա (ավան, Պերվոմայսկի շրջան)
Բանդուրկա (Бандурка), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1784 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բանդուրկա ավանում բնակվում էր 903 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,001 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ Կատեգորիա:1784 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ներքին Խնձորիկ
Խնձորիկ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Դիբոլդ Շիլլինգ Ավագ
Դիբոլդ Շիլլինգ Ավագ (Diebold Schilling der Ältere,  ), բեռնցի պատմաբան և մատենագիր, շվեյցարական պատկերազարդ տարեգրությունների ավանդույթներով ստեղծված մի քանի պատմական աշխատությունների հեղինակ։
Կենսագրություն
Ըստ որոշ տվյալների՝ Դիբոլդ Շիլլինգ Ավագը ծնվել է մոտավորապես 1430 կամ 1435 թվականներին Հագենաուում (այժմ՝ Ագնո) Էլզասում, այլ տվյալներով՝ մոտավորապես 1445 թվականին Զոլոթուռնում, համանուն կանտոնի մայրաքաղաքում, տեղացի կաշվի վաճառական Նիկլաուս Շիլլինգի (մահացել է 1461 թվականին), ծագումով Բիլից (կանտոն Բեռն) և Կատարինա Բաումգարտների (մահացել է  1461 թվականին) ընտանիքում ։
1456 թվականին, հետևելով իր ավագ եղբորը՝ Իոհանին, տեղափոխվել է Լյուցեռն՝ դառնալով քաղաքի գրագրի աշակերտը, իսկ 1460 թվականին ստանում է քաղաքային գրագրի օգնականի պաշտոն և քաղաքացիություն ։ Այստեղ հանդիպել է տեղի դատական գործավար Հանս Ֆրյունդին, Շվից քաղաքի նախկին գործավարին և «Հին Ցյուրիխյան պատերազմի տարեգրության» (1447) հեղինակին։
1460 թվականին ծառայության է անցել Բեռնի քաղաքային գրասենյակում՝ ստանալով քաղաքացիական իրավունքներ այդ քաղաքում։ 1462 թվականին ընդունվել է տեղական հեղինակավոր «Տատասկափուշ ընկերություն» (Gesellschaft zum Distelzwang) 1468 թվականին դարձել է քաղաքային խորհրդի (այսպես կոչված՝ «Երկու հարյուրի խորհուրդ») անդամ ։
Շիլլինգ Ավագը մասնակցել է Վալդսխուտյան (1468) և Բուրգունդյան պատերազմներին, մասնավորապես՝ Գրանդսոնի և Մուրթենի (1476) մարտերին ։ Կատարել է դիվանագիտական ​​առաքելություններ, 1473, 1474 և 1478 թվականներին մասնակցել է Ստրասբուրգում գտնվող դեսպանություններին։
Ծանոթանալով քաղաքային խորհրդական և մատենագիր Հենրիխ Դիտլինգերին (մահացել է 1478 թվականին) և նրա ընկերոջը՝ տեղացի մատենագիր Բենեդիկտ Չախթլանին (մահացել է 1493 թվականին), ենթադրաբար դարձել է տարեգրության վերջին մասի խմբագիրը։ 1481 թվականին ստացել է Բեռնի դատարանի քարտուղարի պաշտոնը, որը զբաղեցրել է մինչև մահ՝ 1485 կամ 1486 թվականները ։
Ստեղծագործություններ
Դիբոլդ Շիլլինգ Ավագի ամենահայտնի պատմական աշխատությունը «Բեռնյան ժամանակագրություն»-ն է (Berner Chronik), որը կազմվել է 1483 թվականին գերմաներենով, երեք հատորով և ընդգրկում է 1152-1480 թվականները։ Շիլլինգ Ավագը համարվում է նաև «Մեծ Բուրգունդյան ժամանակագրության» (Die grosse Burgunder Chronik) կամ «Ցյուրիխյան շիլինգի մատենագրության» (Zürcher Schilling), որը գրվել է 1484 թվականին և «Շպիցյան մատենագրության» (Spiezer Bilderchronik) հեղինակ, որը թվագրվում է 1480-ական թվականներով։
Որպես հիմնական աղբյուրներ՝ օգտագործել է Ցյուրիխի, Լյուցեռնի, Բեռնի և այլ քաղաքների քաղաքային և պետական ​​արխիվների փաստաթղթերը, ինչպես նաև իր նախորդների՝ Կոնրադ Յուստինգերի, Հանս Ֆրյունդի, Հանս Շրիբերի, Բենեդիկտ Չախթլանի աշխատությունները ։ Ինչպես Ջասթինգերը, նա իր տարեգրության մեջ ներառել է վավերական փաստաթղթերից և ժողովրդական պատմական երգերից հատվածներ, ինչը դրանք դարձնում է հատկապես արժեքավոր աղբյուրներ ժամանակակից հետազոտողների համար։ Բացի դրանցից, զգալի պատմական և կենցաղային հետաքրքրություն են ներկայացնում դրանց նկարազարդումները, որոնցից միայն «Բեռնյան ժամանակագրություն»-ում հաշվվում է մոտ 600-ը ։
Նրա հարազատ եղբորորդին՝ Դիբոլդ Շիլլինգ Կրտսերը, կազմել է 1509-1513 թվականների Լյուցեռնյան պատկերազարդ ժամանակագրությունը՝ օգտագործելով, ի թիվս այլոց, նրա ժամանակագրությունները որպես աղբյուրներ։
Չնայած այն հանգամանքին, որ 15-րդ դարի վերջի` 16-րդ դարի առաջին կեսի շվեյցարացի այլ մատենագիրներ (Պետերման Էտերլին, Վալերիուս Անսելմ և Վերներ Շոդոլեր) ակտիվորեն օգտագործում էին իրենց աշխատություններում Շիլլինգ Ավագի ժամանակագրություններից տեղեկատվությունը, դրանք արագ մոռացվեցին և միայն 19-րդ դարում դրանք հայտնաբերվեցին, հրատարակվեցին և գիտական ​​շրջանառության մեջ մտան հայտնի լյուցեռնյան պատմաբան և արխիվագետ Թեոդոր ֆոն Լիբենաուի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի մատենագիրներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի պատմաբաններ
Աստերոիդների ցանկ (53801-53900)
Աստերոիդների ցանկ (53701-53800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (53901-54000)
Սալահլը
Սալահլը (նաև՝ Սալահլի), գյուղական բնակավայր Ադրբեջանի հանրապետության Եվլախի շրջանում։ Այն ունի 2569 բնակիչ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվլախի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Չվավերացված պնդումներով հոդվածներ
ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիա
ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիա (Школа-студия МХАТ), Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնին կից բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։ Պետական կրթական հաստատություն է։ Լրիվ անվանումը՝ Ա․ Չեխովի անվան ՄԳԱԹ-ին առընթեր Վլ. Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիա (բուհ)։ Նախկին անվանումը (1943-1989 թվականներ)՝ ԽՍՀՄ Մ. Գորկու անվան ՄԳԱԹ-ի Վլ. Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիա (բուհ)։ Գոյություն ունի 1943 թվականից։
2002 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ (2002 2002) դպրոց-ստուդիայի ուսանողների թիվը կազմում է 281 մարդ, պրոֆեսորադասախոսական կոլեկտիվը՝ 86 մարդ ։ Ունի երեք ֆակուլտետ՝ դերասանական (ուսուցումը՝ 4 տարի, մրցույթը՝ 30 մարդ մեկ տեղի համար), բեմադրական (ուսուցումը՝ 5 տարի, մրցույթը՝ 3 մարդ մեկ տեղի համար) և պրոդյուսերական (ուսուցումը՝ 5 տարի, մրցույթը՝ 4 մարդ մեկ տեղի համար)։ Ուսուցման ձևը ցերեկային է ։ 2009 թվականին դպրոց-ստուդիայում սովորում էր 252 ուսանող՝ 85 ուսանող դերասանական, 71-ը՝ բեմադրական և 96-ը՝ պրոդյուսերական ֆակուլտետում։
Պատմություն
Ես բոլորին հրավիրել եմ, որպեսզի խոսենք դպրոցի մասին։ Ինձ թվում է, որ կարելի է անմիջապես սկսել դրա ստեղծումը։ Ինձ մոտ ձևավորվել է որոշակի հասկացություններ՝ «Դպրոց-ստուդիա-թատրոն» կամ «ստուդիա-դպրոց-թատրոն»... Գեղարվեստական առումով դպրոց-ստուդիան պետք է լինի ինքնավար։ Այո, նա պետք է իմանա, թե ինչ է գեղարվեստական թատրոնի արվեստը, բայց դա չի նշանակում, որ պետք է ամբողջովին ենթարկվի նրան։ Սկզբում, գուցե և կլինի տարվածություն, և աստիճանաբար ստուդիականների աճին զուգընթաց թող ձևավորվի արվեստի սեփական ըմբռնումը։
Ռեկտորներ
ՄԳԱԹ-դպրոց-ստուդիայի ռեկտորները ժամանակագրական կարգով․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի բուհեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի համալսարաններ
Ռիտա Գրիգորյան
Ռիտա Մարի Գրիգորյան, ամերիկյան ծագմամբ հայ ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս Հայաստանի կանանց հավաքականի հարձակվողի դիրքում։
Վաղ կյանք
Գրիգորյանը մեծացել է Կալիֆորնիա նահանգի Գլենդել քաղաքում։
Ավագ դպրոցի կարիերա
Գրիգորյանն սովորել է իր հայրենի քաղաքում` Գլենդելի միջնակարգ դպրոցում։
Համաշխարհային կարիերա
Գրիգորյանը Հայաստանի հավաքականում նորամուտը նշել է 2021 թվականի ապրիլի 8-ին՝ 67-րդ րոպեին` Լիբանանի նկատմամբ 2:0 հաշվով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ կին ֆուտբոլիստներ
Օլոմոուց
Օլոմոուց (Olomouc, Olmütz), քաղաք Չեխիայում, Օլոմոուցի շրջանի կենտրոնը։ Գտնվում է Չեխիայի արևելյան մասում` Մորավիա պատմական կենտրոնում` Մորավա գետի երկու կողմերում։ Քաղաքն ունի մոտ 100.000 բնակիչ, բնակչության խտությունը 993 մարդ է 1 կմ²-ում ։ Բացի դրանից` Օլոմոուցում ապրում է ավելի քան 10.000 ուսանող, ովքեր սովորում են Պալացկու համալսարանում և ուսումնական այլ հաստատություններում։ Օլոմոուցը Չեխիայի` մեծությամբ վեցերորդ քաղաքն է։
Ներկայումս Օլոմոուցը համարվում է Չեխիայի պատմական ամենագեղեցիկ քաղաքներից մեկը` մշակութային հարուստ կյանքով։ Հաճախ ասում են, որ Օլոմոուցը երկրորդ Պրահան է, բայց ավելի հանգիստ ու խաղաղ։ Քաղաքում պատմական բազմաթիվ տեսարժան վայրեր կան։
Օլոմոուցը արքեպիսկոպոսական նստավայր է։ Քաղաքում են գտնվում երկրի ամենահին համալսարանը` Պալացկու համալսարանը, Չեխիայի ցամաքային զորքերի շտաբը և մշակութային ու քաղաքական շատ այլ հաստատություններ։ Քաղաքին յուրահատուկ գրավչություն են հաղորդում շատրվաններով ընդարձակ հրապարակները, որոնք կառուցվել են 18-րդ դարի սկզբին բարոկկո ոճով։
Պատմություն
Ըստ վերածննդի շրջանում ստեղծված լեգենդի` Օլոմոուցը հիմնել է Հուլիոս Կեսարը հռոմեական ճամբարի տեղում։ Հիշատակվում է քաղաքի լատիներեն առաջին անվանումը` Juliomontium կամ Juliamons: Եվ չնայած լեգենդը պատմականորեն չի հաստատվել, սակայն պատմաբանները վստահությամբ պնդում են, որ քաղաքը Հուլիոս Կեսարը չի հիմնադրվել։ Պեղումների ժամանակ այստեղ հայտնաբերվել է Ք. ա. II դարի հռոմեական ճամբար, որը Կենտրոնական Եվրոպայում ամենից հյուսիսայինն է։
Օլոմոուցը IX—X դարերում եղել է Մեծ Մորավական տերության կարևորագույն կենտրոն։ Երկար ժամանակ գոյատևել է որպես ամրոց։ 1253 թվականին Օլոմոուցն ստացել է արքայական քաղաքի կարգավիճակ։ Մինչև 1641 թվականը քաղաքը եղել է Մորավիա պատմական շրջանի մայրաքաղաքը։ Օլոմոուցի եպիսկոպոսությունը հիմնադրվել է 1063 թվականին և արքեպիսկոպոսության է վերածվել 1777 թվականին։
Չեխ Վացլավ III արքան Լեհական իշխանություն գնալու իր ճանապարհին կանգ է առել Օլոմոուցում։ Հենց այստեղ էլ նա սպանվել է խորհրդավոր հանգամանքներում։ Նրա մահով ավարտվում է չեխական Պրժեմիսլովիչների արքայատոհմի կառավարումը։
Երեսնամյա պատերազմի ժամանակ` 1640 թվականին Օլոմոուցը գրավվել է շվեդական բանակի կողմից։ Ռազմակալումը տևել է 8 տարի։ Շվեդները քաղաքը վերածել են ավերակների, ինչը հանգեցնում է մայրաքաղաքային դիրքերի զիջմանը։ Այդ կարգավիճակը աստիճանաբար ձեռք է բերում Բռնո քաղաքը։
1758 թվականին Ֆրիդրիխ II-ը փորձում է գրավել Օլոմոուցի ամրոցը։ Շրջապատումը տևում է 6 շաբաթ, սակայն ամրոցն այդպես էլ անառիկ է մնում։
1848 թվականին, Ավստրո-Հունգարիայում տիրող անհանգիստ վիճակից ելնելով, կայսերական պալատը ժամանակավորապես տեղափոխվում է Օլոմոուց։ Կայսր Ֆերդինանդ I-ը հրաժարվում է գահից` հօգուտ իր զարմիկ Ֆրանց Յոզեֆ I-ի։
Քաղաքը, գտնվելով Ավստրիայի հարևանությամբ, միջնադարում կրել է գերմանական ազդեցություն։ Քաղաքական հետագա փոփոխությունները, որոնք վրա հասան երեսնամյա պատերազմի հետևանքով, ուժեղացրին Հաբսբուրգների մշակութային ազդեցությունը։ Օլոմոուցը իրեն էր գրավում բնակիչների ողջ Եվրոպայից։ Չնայած գերմանական ազդեցությանը` գլխավոր լեզուն չեխերենն էր, սակայն ավելի ու ավելի շատ մարդիկ էին սկսում խոսել գերմաներենով. 19-րդ դարի վիճակագրական տվյալներով Օլոմոուցում գերմանախոս բնակչությունը երեք անգամ գերազանցում էր չեխախոս մասին ։ Դրությունը փոխվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ 1918 թվականին ձևավորվում է Չեխոսլովակիա պետությունը։ Մերձակա բնակավայրերին ձուլվելու հանգամանքով պայմանավորված` քաղաքի բնակչությունն սկսում է աճել։ Չեխ և գերմանացի բնակիչների միջև առկա հակասությունը հատկապես մեծանում է Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին, երբ գերմանախոս հատվածը հարում է նացիոնալիստներին։ Պատերազմի վերջին օրերին գերմանական բանակը այրում է քաղաքապետարանի շենքի աստղագիտական ժամացույցը. այն ոչնչանում են։ Ժամացույցից մնացած որոշ մասեր այժմ ցուցադրված են քաղաքային թանգարանում։ Ներկայիս ժամացույցը պատրաստված է հնի օրինակով սոցռեալիզմի ոգով։ Պատերազմի ավարտից հետո գերմանախոս բնակչության մեծ մասը լքում է քաղաքը։
Օլոմոուցը զբոսաշրջիկների շրջանում պակաս հետաքրքրություն է վայելում, քան Պրահան, Չեսկի Կրումլովը կամ Կառլովի Վարին` չնայած պատմական կենտրոնի պահպանման չափով երկրորդն է Պրահայից հետո։
Տեսարժան վայրեր
Օլոմոուցն ունի ընդարձակ մի քանի հրապարակներ, որոնցից գլխավորը Վերին հրապարակն է (Horní Náměstí), որ զարդարված է Սուրբ երրորդությանը նվիրված ժանտախտի սյունով։ Բարոկկո ոճով քանդակախումբը ներառված է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Սյան բարձրությունը 35 մ է։ Սա համանման կառույցներից ամենից բարձրն է Կենտրոնական Եվրոպայում։ Այն կառուցվել է 1716-1754 թվականներին` քաղաքում ժանտախտի համաճարակի վերացման առթիվ։
Մեկ այլ տեսարժան շինություն է քաղաքապետարանի շենքը, որը կառուցվել է 15-րդ դարում։ Նրա աշտարակը, որն ունի 75 մ բարձրություն, զարդարում է աստղագիտական ժամացույցը։ Սուրբ Հիերոնիմի գոթական մատուռը, որ գտնվում է քաղաքապետարանի հարավային մասում, ներկայումս վերածվել է թանգարանի։ Ներկայումս շենքում է գտնվում քաղաքային վարչության նիստերի դահլիճը և և հարսանիքների գրանցման սրահը։
Օլոմոուցը հնուց եղել է Մորավիայի հոգևոր և կրոնական կենտրոն։ Նշանակալից է Սուրբ Վացլավի տաճարը, որը երկար պատմություն ունի. բազմիցս փոխվել է նրա արտաքին տեսքը։ Վերջին նշանակալից վերանորոգումը կատարվել է 19-րդ դարի վերջին նեոգոթիկայի ոճով։ Հարավային աշտարակի բարձրությունը 100.65 մ է։ Այն Չեխիայի Հանրապետությունում երկրորդն է Սուրբ Վիտուսի մայր տաճարից հետո։
Եկեղեցու հարևանությամբ գտնվում է Պրժեմիսլովիչների պալատը և Արքեպիսկոպոսական թանգարանը, որը բացվել է 2006 թվականի հունիսի 1-ին։ Թանգարանի այցելուները կարող են ծանոթանալ Օլոմոուցի եպիսկոպոսության հարուստ հավաքածուին։ Այն մորավիական յուրահատուկ «Լուվրն» է։
Օլոմոուցում կան մի քանի այլ տաճարներ ևս` Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի, Սուրբ Յան Սարկանդերի, Սուրբ կույս Մարիամի։
Քաղաքի հպարտությունն են բարոկկո ոճով կառուցված շատրվանները։ Միջնադարում դրանք քաղաքում ջրամատակարարման դեր են կատարել։ Այն ժամանակ, երբ եվրոպական շատ քաղաքներում քանդվել են բազմաթիվ շատրվաններ, Օլոմոուցում որոշել են վերականգնել դրանք` որպես ջրի լրացուցիչ պաշար հրդեհների դեպքում։ Շատրվաններում օգտագործվել են հռոմեական դիցաբանության տարրեր. շատ քանդակներում պատկերված են Յուպիտերը, Նեպտունը, Տրիտոնը, Մերկուրին, Հերկուլեսը։ Մի շատրվան պատկերում է Հուլիոս Կեսարին, որը, ըստ ավանդության, հիմնադրել է քաղաքը։
(40) Հարմոնիա
(40) Հարմոնիա (Harmonia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1856 թվականի մարտի 31-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,266731 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1597 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3738 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հարմոնիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,1607 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288805 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,26° անկյուն։ Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
*Անվանման բացատրությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում
Հարմոնիա
Հարմոնիա Հարմոնիա Հարմոնիա
Քրիստոսի եկեղեցի (Ալեքսանդրիա, Վիրջինիա)
Քրիստոսի եկեղեցի (Christ Church), 1767-1773 թվականներին Ջոն Կարլիլի կողմից կառուցված եպիսկոպոսական եկեղեցի ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Ալեքսանդրիա քաղաքում։
Տվյալներ
Եկեղեցին նախագծվել է Ջեյմս Ռենի կողմից գաղութային ոճի ճարտարապետությամբ ։ Այս եկեղեցի են այցելել Ջորջ Վաշինգտոնը, Ռոբերտ Լին, Ֆիլիպ Ռիչարդ Ֆենդալ I-ը։ 1942 թվականի հունվարի 1-ին եկեղեցի են այցելել Ֆրանկլին Ռուզվելտն ու Ուինսթոն Չերչիլը խաղաղության աղոթքի համաշխարհային օրվա կապակցությամբ։ Ներկայումս եկեղեցին ունի 2,400 անդամ։
Նկարագրություն
Եկեղեցին երկհարկանի 60 մետր բարձրությամբ աղյուսե կառույց է։ Հայտնի աշտարակը կառուցվել է 1785-1815 թվականներին ։
1970 թվականից եկեղեցին համարվում է պատմական ազգային հուշարձան ։
Եկեղեցու գերեզմանոցում են թաղված 34 ռազմագերիները, ովքեր մահացել են Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ համակենտրոնացման ճամբարներում։ Եկեղեցու բակում նրանց հիշատակին կանգնեցվել է հուշատախտակ։
Անաստասևկա (այլ կիրառումներ)
Անաստասևկա, կարող է վերաբերել՝
Ստրոբոսկոպիական էֆեկտ
Ստրոբոսկոպիական էֆեկտ (-պտտում, անկանոն շարժում և ότοπέω-դիտել), տեսողական խաբկանք, որն առաջանում է այն դեպքում, երբ որևէ առարկա կամ պատկեր դիտվում է ոչ թե անընդհատ, այլ ժամանակի առանձին, պարբերաբար միմյանց հաջորդող միջակայքերի ընթացքում (օրինակ, էկրանին պրոյեկտվող պատկերը օբտյուրատորով պարբերաբար ծածկելու կամ մութ սենյակում լույսի պարբերական բռնկումների դեպքում)։ Ստրոբոսկոպիկական էֆեկտը պայմանավորված է դիտորդի տեսողության իներցիայով, այսինքն՝ ընկալած դիտապատկերը որոշ (կարճ) ժամանակ գիտակցության մեջ պահելու հատկությամբ, երբ այդ պատկերն առաջացրած առարկան արդեն անհետացել է։ Եթե ընդհատուն դիտումների միջև ընկած ժամանակը փոքր է դիտապատկերի «մարման» ժամանակից, ապա առանձին դիտումների առաջացրած պատկերները ձուլվում են, և դիտումը սուբյեկտիվորեն ընկալվում է որպես անընդհատ։ Ստրոբոսկոպիկական էֆեկտը կարող է լինել երկու տեսակ․
1․ շարժման խաբկանք՝ առանձին պատկերների ընդհատուն դիտման դեպքում, եթե պատկերներից յուրաքանչյուրի վրա առարկաների դիրքերը որոշ չափով շեղված են նախորդ պատկերի համեմատությամբ։ Ստրոբոսկոպիկական էֆեկտի այս տեսակի վրա է հիմնված շարժման ընկալումը կինեմատոգրաֆում և հեռուստատեսության մեջ։
2․ Անշարժության (կամ դանդաղեցված շարժման) խաբկանք, որն առաջանում է, երբ շարժվող առարկան պարբերաբար (f1 հաճախականությամբ) գրավում է նախորդ դիրքը։ Ընդ որում լրիվ անշարժության խաբկանքի համար անհրաժեշտ է, որ դիտման պահերի f հաճախականությունը հավասար լինի f1-ին։ Ստրոբոսկոպիկական էֆեկտի իրականացման սարքերը կոչվում են ստրոբոսկոպներ։ Տես նաև Օպտիկական խաբկանք։
Կատեգորիա:Տեսողական պատրանքներ
Էրեբունի պետական արգելոց
Էրեբունի պետական արգելոց, արգելոց Հայաստանի Արարատի մարզում, Երևան քաղաքից 8 կմ հարավ-արևելք ։
Կազմավորվել է 1981 թվականին՝ Էրեբունի վարչական շրջանի տարածքում, կիսաանապատային և լեռնատափաստանային գոտիների անցումային հատվածում՝ ծովի մակերևույթից 1300-1450 մ բարձրություններում՝ դաշտավլուկազգիների վայրի ազգակիցների (մասնավորապես վայրի ցորենների աշխարհում եզակի գենոֆոնդի) պահպանության նպատակով։ Այժմ արգելոցն զբաղեցնում է 120 հա տարածք ։
Բուսական աշխարհ
Բուսական աշխարհն ընդգրկում է բարձրակարգ բույսերի 176 ցեղի և 42 ընտանիքի 278 տեսակ, որոնցից 7-ը գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։ Տարածքում հանդիպում են աշխարհում հայտնի վայրի ցորենի 4 տեսակից 3-ը (արարատյան, ուրարտու և միահատիկ)` ներտեսակային մեծ բազմազանությամբ (շուրջ 110 տարատեսակ)։ Վայրի դաշտավլուկազգիներից աճում են նաև վայրի միամյա աշորան (Վավիլովի աշորա), այծակնի և գարու մի քանի տեսակներ, ինչպես նաև շատ հազվագյուտ անքիստ բթաթեփուկը և արևելյան արմատագլխիկը։
Հանդիպում են բազմաթիվ հազվագյուտ տեսակներ` Տուրնֆորի կանգարը, խոշորածածկոց ակտինոլեման և անցողուն հոհենակերիան։ Կիսաանապատային բույսերից տարածված է հաստասռնակ բոշխը, հիմնական մասն զբաղեցնում են դաշտավլուկատարախոտային համակեցությունները, որտեղ գերակշռում են վայրի ցորենները։ Հանդիպում են լեռնաչորասեր բույսեր՝ գազի մի քանի տեսակների գերակշռությամբ։
Կենդանական աշխարհ
Կենդանական աշխարհն ընդգրկում է երկկենցաղներ` կանաչ դոդոշ, լճագորտ, փոքրասիական ծառագորտ, սիրիական սխտորագորտ, սողուններ` անդրկովկասյան գյուրզա, ոսկեգույն տրախիլեպիս, սահնօձի տարբեր տեսակներ, միջերկրածովյան կրիա և այլն, թռչուններ` լորը, մոխրագույն կաքավը, տատրակը, բազեն, կաթնասուններ` աղվես, աքիս, կզաքիս, գայլ, գորշուկ, փորսուղ, բազմաթիվ կրծողներ և այլն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի արգելոցներ
Ֆյոդորովսկոե (գյուղ, Ստուպինսկի շրջան)
Ֆյոդորովսկոե (Фёдоровское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերյակովշչինա
2006 թվականի տվյալներով Սերյակովշչինա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 93,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Բաղանիս)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Բաղանիս գյուղում ։
Պատմություն
Բաղանիսի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 10-րդ դարում ։
Ճարտարապետություն
Արտաքուստ ճիշտ 2։1 հարաբերությամբ կողմերով ուղղանկյան մեջ ամփոփված միանավ դահլիճ է՝ 8,75×4,7 մետր չափերով։ Եղել է թաղակապ՝ երկլանջ կտուրով։ Շեշտված պայտաձևություն ունեցող խորանի երկու կողմում կան ուղղանկյուն կտրվածքով պատուհաններ։ Հյուսիային պատի հետ օրգանապես կապված են երկու միջանկյալ և արևմտյան անկյունային որմնամույթերը, որոնց վրա բարձրացել են թաղակիր կամարները։
Կառուծվացք
Կառուցված է հիմնականում դեղնավուն ֆելզիտե սրբատաշ խոշոր (ստորին մասերում 60-65 սմ բարձրությամբ) քարերով։ Վերջին երեք շարքերի քարերն իրենց կանաչավուն երանգով տարբերվում են մյուսներից։ Մնացորդները աչքի են ընկնում քարի մշակման և շարվածքի բարձր մակարդակով, կրաշաղախե միջուկիբացառիկ ամրությամբ։
Ծանոթագրություններ
ա ա
Անդրեևո (այլ կիրառումներ)
Անդրեևո, կարող է վերաբերել՝
Տրուա Մոն
Տրուա Մոն (Trois-Monts), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 369 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.04 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 17 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 254 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 202-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,5 %։ 202 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 191 անձ (111 տղամարդ և 80 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (0 տղամարդ և 11 կին)։ 52 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լեռնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Լեռնահովիտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (4 միավոր)։
Մեանդր (զարդանախշ)
Մեանդր (հուն. - μαίανδρος)՝ ոլորանաշխ երկրաչափական զարդանախշի տարածված տիպ է։ Ունի ուղիղ անկյունով բեկված գծի տեսք։ Լայնորեն կիրառվել է Հին Հունաստանում և խորհրդանշում էր անմահություն։ Մեանդր է անվանվել փոքր Ասիայի ոլորապտույտ Մեանդր (Մեանդրոս) գետին նմանեցվելով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զարդապատկեր
Անդրեևսկայա (այլ կիրառումներ)
Անդրեևսկայա, կարող է վերաբերել՝
Դրոխիչին
Դրոխիչին (Drohiczyn, Дорогичин), քաղաք Լեհաստանում։ Մտնում է Պոդլասկի նահանգի Սիեմիատիչենսկի շրջանի կազմի մեջ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Արևմտյան Բուգիի բարձր աջ ափին։ Զբաղեցնում է 15,68 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2012 թվականի հունիսի 30-ի դրությամբ կազմում էր 2129 մարդ։ 2004 թվականին եղել է 2111 մարդ։
Պատմություն
Հին ռուսական Դորոգիչինը առաջին անգամ հիշատակվել է Կիևյան Ռուսիաի մատյանում մինչև 1142 թվականը, երբ Կիևի իշխան Վսեվոլոդ Օլգովիչը Բրեստյեին Դորոգիչինի հետ միասին տվեց Չեռնիգովյան իշխաններ Դավիդովիչին։ Հնագիտական հետազոտությունները հիմք են տվել ենթադրելու, որ Դրոխիչյան դետինցին կառուցվել է XI դարի երկրորդ կեսին։
Գալիսիա-Վոլին իշխանության արևմտյան սահմանին գտնվող քաղաքը կարևոր դեր է խաղացել Լեհաստանի և Արևմտյան Եվրոպայի երկրների՝ ներառյալ Մեծ սաթի ճանապարհի հետ Ռուսաստանի խոշոր տարանցիկ առևտրում։ Դրոխիչինը ծառայում էր որպես հիմնական սովորույթներից մեկը ։
Դրոխիչինի շրջանակներում հայտնաբերվել են մի քանի հազար կապարի կնիքներ (ըստ տարբեր աղբյուրների `ոչ պակաս, քան 8,5-ից ոչ ավելի, քան 15 հազար)։ Կնիքների գտածոների քանակով (ավելի քան 400 կնիք) Մեծ Նովգորոդը զբաղեցնում է երկրորդ տեղը, երրորդը Դուբնայի Ռատմինսկոյե բնակավայրն է (մոտ 50 կնիք), իսկ չորրորդը Կուրսկն է (40 կնիք) ։ Շատ դեպքերում կնիքները կրկնակի թեքված կապարի թիթեղներ են, որոնց միջով անցել է ժանյակը։ Դրոխիչինից կնիքների վրա հայտնաբերվել են Ռուրիկովիչների նշաններ՝ թեք և եռանախ, ինչպես նաև երկրաչափական գծեր, թվեր, լատինական և սլավոնական տառեր։ Դրոխիչինի կապարի կնիքների վրա Ռուրիկովիչների նշանների մեծ մասը Դրոխիչինի սահմաններից դուրս չի հայտնաբերվել․ ըստ երևույթին, դրանք պատկանել են փոքր Արևմտյան Ռուսաստանի իշխաններին  ։ Դրոխիչինը փոքր ուդելային իշխանության կենտրոնն էր։
13-րդ դարի առաջին կեսին քաղաքը ժամանակավորապես գրավել են լեհերը։ 1237 թվականի մարտի 3-ի պատվոգրով Մազովացի Կոնրադ I-ը Դոբժինյան ասպետներին հանձնեց Արևմտյան Բագի և Նուրա գետի միջև նշանակալի տարածք ունեցող Վոլին քաղաքում գտնվող Դրոխիչին (Դրոխիչին)։ 1238-ին (կամ 1237 թվականին) Դանիլ Ռոմանովիչը ետ գրավեց ասպետներից, ենթադրաբար Դոբժինսկի շքանշանով (Գալիցիա-Վոլին տարեգրության մեջ անվանվեց «Տեմպլիչս-Սողոմոնիչ», քանի որ կարգը կազմվել էր ըստ տաճարականների միաբանության) ։
Դրոխիչինում Դանիիլ Ռոմանովիչը ստացավ արևմտյան դեսպանատներ, այստեղ նա թագադրվեց Ռուսաստանի թագավորի թագով 1253 թվական։ XIV դարում Վոլինի իշխան Լյուբարտը Դրոխոչինի հողերը տեղափոխեց Կեյստուտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ
(7248) Ալվիսյո
(7248) Ալվիսյո (Alvsjo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 1-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,204854 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8167 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,593 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1195,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301047 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,44° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:UESAC ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Խարս (Թորթումի գավառ)
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 71 տուն բնակիչ ։
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Ոսկեվան)
Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Տավուշի մարզի Ոսկեվան գյուղում ։
Ծանոթագրություններ
հ
Անդրեևսկոե (այլ կիրառումներ)
Անդրեևսկոե, կարող է վերաբերել՝
Շալուա (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Շալուա, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։
Աշխարհագրություն
Տեղաբաշխված է հանրապետության հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 55 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 105 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը լեռնային է, ունի 15414,0 հա տարածք, որից 6629,0 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 8331,6 հա անտառային հողեր։ Շալուա համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Շալվա գետը։
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Ֆյոդորովսկոե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Ֆյոդորովսկոե (Фёдоровское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Շալուա (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Բնակչություն
Համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 55 մարդ, կա 18 տնտեսություն։
Ֆյոդորովսկոե (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի բնակավայրեր
Շալուա (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ դամբարանադաշտ (1-13-րդ դարեր), եկեղեցի «Պողես-Պետրոս» (17-րդ դար), խաչքար (12-13-րդ դարեր), 5 խաչքարեր (17-րդ դար), 2 տապանաքարեր (17-րդ դար), տապանաքար (1629 թ.), արձանագիր քար (17-18-րդ դարեր), կամուրջ (միջնադար)։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 19 աշակերտներ ։
Շտայնռայխ
Շտայնռայխ  (Steinreich), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասի Դամե Շպրևալդ շրջանում։ Բնակչությունը՝ 568 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ի տվյալների) ։ Տարածքը՝ 41,71 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 61 471.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Անդրիանովկա (այլ կիրառումներ)
Անդրիանովկա, կարող է վերաբերել՝
Մեծ Մենդերես
Մեծ Մենդերես (Μαίανδρος), նախկինում Մեանդր, գետ է այժմ Թուրքիայի արևմուտքում։ Երկարությունը 380 կմ է։ Սկիզբ է առնում անատոլիական սարահարթից, թափվում է Էգեյան ծով։ Ստորին հոսանքում առաջացնում է բազմաթիվ գալարներ։ Մեծ Մենդերեսի հին անվանումը դարձել է գետային գալար նշանակող հասարակ անուն ։
Ծանոթագրություններ
Մեծ Մենդերես Կատեգորիա:Էգեյան ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Թուրքիայի ազգային այգիներ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Գամբար Զուլալով
Գամբար Աբդուլ օկլի Զուլալով (Qəmbər Əbdül oğlu Zülalov, ), ադրբեջանցի խորհրդային երգիչ, խանենդե և դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1958) ։
Կենսագրություն
1919 թվականին տեղափոխվել է Բաքու։ 1926-1975 թվականներին եղել է Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական թատրոնի մենակատար։ Այստեղ նա կատարել է Մաջնունի հոր, Փաշայի, Նադիրի դերերը ՝ Ուզեիր Հաջիբեկովի «Լեյլի և Մաջնուն», «Ասլի և Քարամ», «Քյոռօղլի» օպերաներում։
1958 թվականի ապրիլի 26-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում ՝ օպերայի զարգացման գործում մատուցած ծառայությունների համար։
Նա մահացել է 1976 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ
Բանդուրկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Բանդուրկա (Бандурка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բանդուրկա գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։
Վայմուգա
Վայմուգա, գետ Արխանգելսկի մարզում, Եմցա գետի (Հյուսիսային Դվինայի ավազան) ձախ վտակը։ Պատկանում է Սպիտակ ծովի ավազանին։
Բնակավայրային կետեր
Վայմուգայի ափերին տեղակայված են 13 բնակավայրային կետեր (ակունքից գետաբերան)՝ Մալիե Օզերկի, Օբոզերսկիյ, Րեկա Վայմուգա, Սամոդեդ, Նովայա Իլմա, Վայմուժսկի, Վերխնյայա, Պրիլուկ, Կալաժմա, Գոռա, Օսերյոդոկ (Վայմուգա), Լոխտա, Պոգոստ։
Հիմնական վտակները
Հիմնական վտակներն են՝
Տեղագրական քարտեզներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(41) Դաֆնե
(41) Դաֆնե (Daphne), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1856 թվականի մայիսի 22-ին Հերման Գոլդշմիդտի կողմից Փարիզում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,76085 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0019 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5198 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Դաֆնե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0297 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1675,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214852 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,79° անկյուն։ Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին ։
Արտաքին հղումներ
*Անվանման բացատրությունը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում
Դաֆնե Դաֆնե Դաֆնե
Lista de asteroidi
(7249) 1992 SN
(7249) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,656279 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1907 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1218 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1581,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227664 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,54° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ացուշի Սուգիեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալբերտ Բրոկկոլի
Վաղ կյանքը
Բրոկկոլին ծնվել է Նյու Յորքի Քուինս շրջանում։ Նա Իտալիայի Կալաբրիա նահանգի ներգաղթյալներ Ջիովաննի Բրոկկոլիի և Կրիստինա Վենչեի երկու զավակներից կրտսերն էր ։ Ստացել է իր մականունը իր զարմիկից՝ մաֆիոզ Փաթ ԴիՉիկոյից,որը նրան անվանել է «Կաբիբբլ» համանուն մուլտֆիլմի հերոսի անունով։ Վերջինս կրճատվեց «Կուբբի» և ընդունվեց Բրոկկոլիի կողմից որպես «Կաբբի» ։ Շուտով ընտանիքը գնեց ֆերմա Սմիթթաունում՝ Նյու Յորք, Լոնգ Այլենդ, իրենց բարեկամներ ԴիՉիկկոների հարևանությամբ ։
Ընտանիքը տեղափոխվեց Ֆլորիդա, և իր հոր՝ Ջովաննիի մահից հետո Բրոկկոլին տեղափոխվեց ապրելու իր տատիկի՝ Աստորիայի հետ ապրելու Քուինսում, Նյու Յուրք։ Աշխատելով բազմաթիվ տեղերում, անգամ դագաղներ պատրաստող, Բրոկկոլին սկսեց հետաքրքրքվել կինոինդուստրիայով։ Նա սկսեց ամենաներքևից՝ աշխատելով որպես գոֆեր (օգնական) Հովարդ Հյուզի «The Outlaw»-ում (1941), որտեղ խաղում էր Ջեյն Ռասելը։ Այստեղ նա հանդիպեց իր լավագույն ընկեր Հովարդ Հյուզին առաջին անգամ, մինչ Հյուզը հետևում էր ֆիլմի արտադրությանը ռեժիսոր Հովարդ Հոուքսի պաշտոնանկությունից հետո։ Բրոկկոլին արագ բարձրացավ, դառնալով ռեժիսորի օգնական, երբ ԱՄՆ մտավ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի մեջ։
Թեդ Հիլի միջադեպը
Բրոկկոլին, ինչպես պնդում են, մասնակցել է կոմիկ և «Երեք Խամաճիկների» հիմնադիր Թեդ Հիլի հետ տեղի ունեցած վեճին «Տրոկադերո» գիշերային ակումբի մոտ, վերջինիս մահից առաջ՝ 1937 թվականին։ Աղբյուրը պնդում է, որ դերասան Ուոլես Բիրին, Բրոկկոլին և կինոպրոդյուսեր Փաթ ԴիՉիկոն ծեծել են Հիլիին այնքան ուժեղ, որ վերջինս ընկել է կոմայի մեջ և մահացել ։ Ժամանակակից լրահոսում չկա որևէ փաստաթուղթ այն մասին, որ թե Բիրին, թե ԴիՉիկոն ներկա են եղել, իբր այն պատճառով, որ հետաքննությունը և թերթերի հետագա լուսաբանումը պարբերաբար դուրս մնացին MGM ստուդիայի սրբագրողներ Էդի Մանքինսի և Հովարդ Աթրիքլինգի կողմից (Մանիքսը հետագայում դարձավ MGM-ի պրոդյուսեր և գործադիր տնօրեն), և քանի որ Ուոլես Բիրին MGM-ի ամենաբարձր վարձատրվող և կարևոր դերասաններից էր։ Բիրին միանգամից մեկնեց երկարատև արձակուրդի դեպի Եվրոպա մինչև պատմության մասին մոռացան ։ Բրոկկոլին ընդունեց, որ ինքը ներկա է եղել և իրոք ներգրավված է եղել Տրոկադերոյում Հիլիի հետ տեղի ունեցած բռնցքամարտին ։ Ավելի ուշ նա փոփոխեց պատմությունը, նշելով, որ Հիլին հարբած է եղել, երկուսով կարճ ժամանակ վիճել են, այնուհետև ձեռք սեղմել ու բաժանվել ։ Ուրիշ զեկույցներում Բրոկկոլին խոստովանել է, որ հրել է Հիլիին, բայց չի հարվածել նրան ։
Տարաձայնություններ կան այն մասին՝ արդյոք Հիլին մահացել է ծեծկռտուքի թե բոլորին լավ հայտնի ալկոհոլիզմի արդյունքում ։ Իշխանությունների՝ Հիլիի մահը հետաքննելու նկատմամբ հանգամանքների հետաքրքրվածության բացակայության պատճառով դիահերձում չի կատարվել մինչև Հիլիի մարմնի զմռսվելը, ինչից հետո քննիչը նշել է, որ Հիլիի օրգանները «թրջված են ալկոհոլով» և, հետևաբար, անօգուտ են մահվան պատճառը որոշելու հարցում ։
Դիահերձումից հետո Լոս Անջելեսի շրջանի դատաբժիշկը հայտնեց, որ Հիլին մահացել է սուր և քրոնիկ ալկոհոլիզմի հետևանքով և սուր թունավոր երիկամաբորբից։ Ոստիկանությունը փակեց հետաքննությունը, քանի որ զեկույցում չկար որևէ նշում, որ նրա մահը տեղի է ունեցել ֆիզիկական հարձակման հետևանքով ։
Մեծ Բրիտանիայի սուբսիդավորումը և Բոնդի ծագումը
1950-ականների սկզբին Բրոկկոլին նորից տեղափոխվեց, այս անգամ Լոնդոն, որտեղ բրիտականական կառավարությունը սուբսիդիաներ տրամադրեց Մեծ Բրիտանիայում նկարահանվող, բրիտանական դերասաններով և անձնակազմերով կինոարտադրություններին։ Իրվինգ Ալլենի հետ Բրոկկոլին ստեղծեց Ուորվիկ Ֆիլմսը, որը Կոլումբիա Փիքչըրզի համար ստեղծեց հաջողակ ու բեղմնավոր ֆիլմաշար։
Երբ երկուսին ծանոթացրեց ընդհանուր ընկերը՝ սցենարիստ Վոլֆ Մանկովիցը, Զալցմանը հրաժարվեց վաճառել իրավունքը, բայց համաձայնեց համագործակցել Բրոկոլիի հետ և համատեղ արտադրել ֆիլմեր, ինչը հանգեցրեց EON Productions-ի և Danjaq LLC ընկերությունների հիմնմանը։ Վերջինս անվանվեց իրենց երկու կանանց՝ Դանայի և Ժակլինի անուններով։
Զալցմանը և Բրոկկոլին նկարահանեցին Բոնդի մասին առաջին ֆիլմը՝ «Բժիշկ Նոու» 1962 թվականին։ Նրանց երկրորդ « Ռուսաստանից սիրով »-ը մեծ հաջողություն ունեցավ, և ֆիլմերը աճեցին արժեքով, գործողությամբ և ամբիցիաներով։ Ավելի մեծ դերասանական կազմով, ավելի բարդ հնարքներով, հատուկ էֆեկտներով և էկզոտիկ վայրերից շարունակական կախվածությունով ֆրանշիզան, ըստ էության, դարձավ ամբողջ դրույքով կարևոր աշխատանք։ Բրոկկոլին ևս մեկ ուշագրավ փորձ կատարեց ոչ Բոնդի մասին ֆիլմում՝ 1968 թվականին Յան Ֆլեմինգի Chitty Chitty Bang Bang-ի ադապտացիայով, և պատմության մի շարք տարրերի իրավունքների վերաբերյալ իրավական վեճերի պատճառով « Գնդաձև կայծակ »-ի պրոդյուսերական վարկը զիջեց Քևին ՄակՔլորիին։ Այնուամենայնիվ, 1960-ականների կեսերին Բրոկկոլին իր գրեթե ողջ էներգիան ներդրեց Բոնդի ֆիլմաշարում։ Զալցմանի հետաքրքրությունները շարունակվում էին տարբեր լինել ֆիլմաշարից բացի, ներառելով Լեն Դեյթոնի Հարրի Պալմերի հիման վրա  լրտեսական ֆիլմերի տրիլոգիայի ստեղծումը, մի կերպար, որը գործում է Բոնդի հետ զուգահեռ տիեզերքում, բոլոր վտանգներով, բայց ոչ մի շողոքորթությամբ և գադջետներով։ Զալցմանը և Բրոկկոլին տարաձայնություններ ունեին Զալցմանի արտաքին պարտավորությունների վերաբերյալ։ Ի վերջո, Զալցմանը, կրելով մի շարք ֆինանսական խնդիրներ, հեռացավ Դանջաքից և ԷՕՆ -ից։ Զալցմանի հեռանալը մեկ քայլով մոտեցավ ֆրանշիզայի կորպորատիվ վերահսկողությանը, Բրոկկոլին գործարքի արդյունքում կորցրեց համեմատաբար փոքր անկախություն կամ հեղինակություն։ Այդ ժամանակվանից մինչև նրա մահը, ԷՕՆ Բոնդի յուրաքանչյուր ֆիլմ սկսվում էր «Ալբերտ Ռ. Բրոկկոլին ներկայացնում է» բառերով։ Չնայած 1970-ականներից սկսած ֆիլմերը դարձան ավելի թեթև և սյուժեի մեջ ավելի թույլ ու երբեմն քննադատների շրջանում ավելի անհաջողակ, բայց ֆիլմաշարը առանձնացավ արտադրական արժեքով և շարունակեց գրավել հանդիսատեսին։