cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փիթրբալդ (կատու)
Ցեղատեսակի ստեղծման պատմություն
Հիմա, ոչ բոլոր կատուների ռեգիստրներն են ճանաչում Փիթրբալդ կատուներին։ Կան որոշ մտահոգություններ ցեղի գենետիկական առողջության հետ կապված։ Կան մարդիկ, ովքեր մատծում են, որ կատվի դոմինանտ գեները մազաթափության գեներ են և դրանք առաջացնում են կատվի մոտ գենետիկական մուտացիա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատուներ
Սեղանաձև լեռներ
Սեղանաձև լեռներ, հարթ գագաթներով, զառիթափ, երբեմն աստիճանաձև լանջեր ունեցող լեռներ։ Սեղանաձև լեռների հարթ մակերևույթը սովորաբար զրահապատ շերտ է՝ բաղկացած կարծր ու դիմացկուն ապարներից։ Առաջանում են էրոզիոն մասնատումից կամ հարթավայրային զանգվածների դիֆերենցված տեղաշարժից։ Սեղանաձև լեռների գերակշռությամբ ընդարձակ տարածքները կոչվում են սեղանաձև երկրներ (օրինակ՝ Կառու սարավանդը Հարավային Աֆրիկայում)։
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռելիեֆի տեսակներ
Սլենդեր (ֆիլմ, 2015)
«Սլենդեր» (Always Watching: A Marble Hornets Story), ամերիկյան սարսափ ֆիլմ, նկարահանված ռեժիսոր Ջեյմս Մորանի կողմից։ Ֆիլմի սցենարիստն է եղել Յեն Շորան։ Ֆիլմը նկարահանվել է «Մարմարյա Հորնեթս» (Marble Hornets) վեբ-սերիալի մոտիվներով։
Ֆիլմի պրեմիերան Ռուսաստանում կայացել է 2015 թվականի մայիսի 7-ին, իսկ Ամերիկայում՝ 2015 թվականի ապրիլի 7-ին։ Ֆիլմի գլխավոր դերերը մարմնավորել են Քրիս Մարկեթը, Ալեքսանդրա Բրեկենրիջը և Ջեյք Մակդորմանը։
Սյուժե
Իրադարձությունները սկսվում են նոր տարվա երեկույթով։ Բանկերը երկար ժամանակով վտարում են ընտանիքին, բայց պարզվում է, որ Վիտոլկների ընտանիքին ոչ ոք չէր հեռացրել։ Նրանց ավտոմատ պատասխանատուի մոտ մնացել էր շատ նոր նամակներ։ Նկարահանող խումբը, լրագրող Սառա Կոուվիկը (Ալեքսանդրա Բրեկենրիջ), օպերատոր Մայլո Բուրսը (Քրիս Մարկեթ) և պրոդյուսեր Չարլ ՄակՆիլը (Ջեյք Մակդորման) որոշում են զբաղվել ընտանիքի անհետացման գործով։ Նրանք հայտնվում են նրանց նկուղում, որտեղ շատ կասկածելի նշաններ են լինում՝ շրջանակ և խաչ, և Վիտոլկ ընտանիքի հոր ֆիլմային տեսախցիկի արկղը։
Դաշնային հեռուստալիքի ղեկավար Բարբարան Մայլոյին տալիս է վերանայել ֆիլմի հանձնարարություն։ Այնտեղ Մայլոն նկատում է, որ ոչ մի տարօրինակ բան չկա. բոլոր տեսանյութերում երևում էր շատ բարձրահասակ արարած, ով առանց դեմքի է, հագել է փողկապով սև համազգեստ։ Նրանց թվաց, որ դա Սլենդերմենն է։ Մայլոն տեսաերիզները ցույց տվեց նաև իր կոլեգաններին, որից հետո նրանք հարցազրույց վերցրեցին ոստիկաններից։ Նա էլ խոստովանեց, որ ընտանիքի գլխավորը՝ Դեն Վիտոլկը (Մայքլ Բունին) պնդել է, որ իր տանն ու ընտանիքին ինչ-որ մեկն հետևում է։ Նրանց հիշողության մեջ հայտնվում են 60-ական թվականների վերջում տեղի ունեցած սերիական մարդասպանությունը։ Դրանից հետո Բարբարան արգելում է նկարահանող խմբին աշխատել այդ սյուժեի վրա։
Ընկերները պարզում են, որ Սլենդերմենը հետևում էր Դենայի աղջկան՝ Տերա Վիտոլկին (Մորգան Ե. Բաստին)։ Գիշերը, Մայլոյի տանը, այն ժամանակ, երբ նա վերանայում էր տեսաերիզը, հանկարծակի անջատվեց լուսերը։ Զինվելով տեսախցիկով և լուսարձակով, Մայլոն իր շան Մարտինի հետ միասին գնում են ստուգելու տունը։ Շունը նկատում է մի տարօրինակ անտեսանելի արարծի, որից հետո Մայլոն իր պարանոցի շրջանում գտնում է հենց այն նշանը՝ շրջանակը և խաչը։
Մայլոն, Չարլին և Սառան հայտնվում են ուրիշ տան մեջ, և սկսում են Սլենդերի հետևողական աշխատանքների իրագործումը։ Նրանք նայեցին նոր տեսաերիզներ, որից հետո հեռացան քաղաքից։ Ճանապարհին հանկարծ վառվեց մեքենայի լույսերը, և նրանք կանգնեցին։ Հետո դուրս եկան պարզելու, թե ինչն է խնդիրը, Մայլոն հանկարծակի հանդիպեց Սլենդերին։ Սակայն նրանք շարունակեցին ճանապարհը և ընկերները որոշեցին կանգնել և գիշերել հյուրանոցում։
Մայլոն թաղում է Մարտինին, և նկարահանողական խումբը շարունակում է իր ճանապարհը։ Նրանք գնում են անտառ, որտեղ գտնվում էր Վիտոլկների տան մնացորդները։ Հետո նրանք հայտնվում են ստորգետնյա բունկերում և գտնում են այնտեղ տեսաերիզներով լի մի համակարգիչ։ Պարզվում է, որ Ջոնը խեղդամահ է արել իր սեփական աղջկան, իսկ իր կին Ռոուզը տեսնելով դստեր սպանությունը, սպանում է իր ամուսնուն, ցած նետելով նրան աստիճաններից, որից հետո դստեր և ամուսնու դիակների հետ միասիան այրեց տունը, և նրան տարան հոգեբուժարան։ Նկարահանողական խումբը գալիս է նրա մոտ, և այնտեղ Ռոուզի մոտ սկսվում է նյարդային խանգարումներ։
Ոչինչ չես ավելացնի, խումբը հեռանում է և գնում են մեկ այլ դատարկ տուն։ Նրանք հետևում էին Սլենդերին տեսախցիկի օգնությամբ, և նա գտնում է նրանց։ Մայլոն, Սլենդերի տուն ներխուժելու հետ, ինքնասպան է լինում, որպեսզի փրկի իր ընկերներին։ Այնուհետրև նա վերածվում է զոմբիի, վերցնում է բիտան և մի քանի անգամ դրանով հարվածում Չարլիին։ Որից հետո Չարլին մահանում է։ Այդ ժամանակ էլ Սառան փախչում է անտառ, և այտնեղ նրան գտնում է Սլենդերը։ Նա նորից փախչում է, բայց նրան այդ ժամանակ էլ արդեն գտնում է Մայլո-զոմբին և անհավատալի ուժով նրան նետում է տուն, որից հետո հենց նույն բիտայով էլ սպանում է նրան։
Ոչնչացնելով ընկերներին, Մայլոն դադարում է լինել զոմբի և նրանց հետ միասին մահանում է տան մեջ։ Այդ դրամատիկական սցենարից հետո ֆիլմում ցուցադրվում է Վիտոլկ ընտանիքի տեսախցիկի ձայնագրությունները։
Դիրքերում (հաղորդաշար)
«Դիրքերում»-ը Հայաստանի զինված ուժերի մասին հեռուստանախագիծ է Շանթ հեռուստաընկերության եթերում։ Եթեր է հեռարձակվում քառօրյա պատերազմից հետո շաբաթը մեկ անգամ։ Նախագծի հեղինակն է կինոռեժիսոր Արշակ Զաքարյանը։
Նպատակը
Նախագծի նպատակն է ցուցադրել աշխարհի հայությանը դիրքերում կատարվող իրադարձությունների մասին՝ անմիջապես դիրքերից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդումներ
Բոնավենտուրա
Հովհան Ֆիդանցա, Ջովաննի Ֆիդանցա, մականունը՝ Բոնավենտուրա (Bonaventura, ), իտալացի փիլիսոփա և աստվածաբան, ֆրանցիսկյան միաբանության գեներալ, կյանքի վերջում՝ կարդինալ։ Կաթոլիկ եկեղեցու ականավոր գաղափարախոս և ուղղափառ-միստիկական ուղղության ներկայացուցիչ։ Դասվել է սրբերի և եկեղեցու հինգ մեծագույն ուսուցիչների շարքը։
Փիլիսոփայության մեջ՝ արիստոտելականության հետևորդ է, բայց այն զուգորդել է միստիցիզմի և ֆրանցիսկյաններին հատուկ Օգոստինոս Ավրելիոսի նեոպլատոնականության հետ։ Ունիվերսալիաների խնդիրը լուծել է ռեալիզմի դիրքերից, ընդհանուրը համարել է իրերի աստվածային նախատիպ։ Իմացության մեջ վճռական դեր է հատկացրել միստիկական հայեցողությանը և էքստազին։ Հայտնի էր որպես առաջադեմ գաղափարների և մտածողների, մասնավորապես՝ Ռ. Բեկոնի հալածողներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Եկեղեցու ուսուցիչներ
Բրանիսլավ Տրայկովիչ
Բրանիսլավ Տրայկովիչ (Бранислав Трајковић, ), սերբ ֆուտբոլիստ, սերբական «Զեմուն» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպանն է։
Ակումբային կարիերա
Տրայկովիչը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է 16 տարեկան հասակում «Հայդուկ» ակումբի կազմում։ Հաջորդ երկու տարիները խաղացել է վարձավճարով։ 2008 թ․ ֆուտբոլիստը վերադառնում է Հայդուկ և տեղ զբաղեցնում թիմի հիմնական կազմում խաղալով կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։
2010 թ․ օգոստոսին Տրայկովիչը պայմանագիր է ստորագրում «Վոյվոդինա» ակումբի հետ ։ Ֆուտբոլիստը իր խաղի շնորհիվ կարողանում է դառնալ Վոյվոդինայի ավագը ։ 2013 թ․ սկզբին ֆուտբոլիստը մերժում է իտալական «Ուդինեզե» ակումբի առաջարկը և ցանկանում է մնալ սերբական ակումբում։
2014 թ․ հունվարի 11֊ին Տրայկովիչը տեղափոխվում է Բելգրադի «Պարտիզան»։
Ազգային հավաքականի կազմում
Տրայկովիչ առաջին խաղը Սերբիայի ազգային հավաքականի կազմում եղել է 2013 թ․ հոկտեմբերի 15-ին, երբ թիմը մրցում էր Մակեդոնիայի ազգային հավաքականի հետ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոյվոդինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պարտիզան Բելգրադի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Կամական
Կամական (Camacan), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բարիա մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 703 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 679,556 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 42,2 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվոլ է 1842 թվականի մայիսի 27-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1961 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սերբական Հանրապետության դինար
Սերբական Հանրապետության դինար (Динар Републике Српске), Սերբական Հանրապետության դրամական միավոր, շրջանառության մեջ է եղել 1992-1998 թվականներին։ Սերբական հանրապետության դինարը նույնը չէ, ինչ սերբական դինարը, որը շրջանառվել է միջնադարից (1459) և այսօր տարադրամ է հանդիասանում։ Սակայն պատմական նշանակություն է ունեցել Սերբական պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո յոթ տարի շարունակ «միջպետական» արժույթ է ներկայացրել։ Թողարկվել է երեք շարքով` 1992 թվականին, 1993 թվականին և 1994 թվականին։ Ավելի ուշ փոխարինվել է հարավսլավական դինարով, բայց որպես տարադրամ 1998 թվականից օգտագործվել է գերմանական փոխարկելի մարկը։
Պատմություն
Դինարը շրջանառության մեջ է մտել 1992 թվականին և զուգահեռաբար շրջանառվել է հարավսլավական դինարի հետ 1:1 հարաբերությամբ։ Գրառումները կիրիլիցայով էր արված, թղթադրամի վրա պատկերված էր Սերբական Հանրապետության գերբը և դինարի արժողությունը։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկի 1992 թվականի թղթադրամների նմուշները արձակվել են հետևյալ անվանական արժեքներով Այնուհետև թողարկվել են 1993 թվականի նմուշի համանման ձեւավորմամբ թղթադրամներ հետևյալ արժեքներով. 1993 թվականին թողարկվել են 1992 թվականի նմուշի 50 դինար անվանական արժեքով թղթադրամներ, որոնք փոփոխված էին 50 մլն դինարի` «ՄԻԼԻՈՆ ԴԻՆԱՐ» վերադրում կատարելու ճանապարհով։
1992 թվականի օգոստոսի 12-ին փոփոխվել է բանկի անվանումը. այն սկսվել է կոչվել Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկ։ Նոր անվանումով բանկի թղթադրամները թողարկվել են 1993 թվականին պահպանելով թղթադրամների նախորդ թողարկումների դիզայնը։ Բանկի նոր անվանումով 1993 թվականի նմուշի թղթադրամների նոմինալներն էին. 1993 թվականի հոկտեմբերի 1-ին իրականացվել է դինարի 1 000 000:1 դենոմինացիա, հարավսլավական դինարի դենոմինացիայի հետ միաժամանակ։ Սկսվել է 1993 թվականի նմուշի շարքի թղթադրամների թողարկումը։ Այդ թողարկման բոլոր թղթադրամների վրա պատկերվել է Պետար Կոչիչ դիմանկարը։ Թողարկվել են հետևյալ արժողությամբ թղթադրամներ. 1994 թվականի հունվարի 24-ին Հարավսլավիայում ներդրվել է «նոր դինար», որի փոխարժեքը կցվել է գերմանական մարկին։ 1994 թվականի փետրվարի 15-ի «Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետության, Սերբական Հանրապետության և Սերբական Կրաինա Հանրապետության միասնական դրամաշրջանառության մասին արձանագրությունով» հաստատվեց, որ նոր դինարը հանդիսանում է նրանց միասնական դրամական միավորը։ Սերբական Հանրապետության դինարի թողարկումը դադարեցվեց։
1998 թվականին, ըստ Դեյթոնյան համաձայնագրի, Սերբական Հանրապետությունում գործածության մեջ մտավ բոսնիական փոխարկելի մարկը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դինար Կատեգորիա:Եվրոպական արժույթներ Կատեգորիա:Դրամական միավորներ Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ Եվրոպայում Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Հարբուրգ (Շվաբիա)
Հարբուրգ  (Harburg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5424 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով )։ Զբաղեցնում է 73.17 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 155։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պաուլ Լանգերհանս
Պաուլ Լանգերհանս (Paul Langerhans, ), գերմանացի ախտաբան-անատոմ։ 1875 թվականին Ֆրեյբուրգի էքստրաօրդինար պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Աշխատել է Նեապոլում, Կապրի Տեներիֆ Մադեյրա կղզիներում։ Ռ. Վիրխովի ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է ենթաստամոքսային գեղձի միկրոսկոպիական կառուցվածքը (1869) և առաջին անգամ նկարագրել է գեղձի կղզյակները» (հետագայում անվանվեցին նրա անունով)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Գերմանացի կենսաբաններ
Սեն Ժան լը Սանտենիե
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 686 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.25 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 135 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 17 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 292-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 292 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 254 անձ (133 տղամարդ և 121 կին)։ Գործազուրկ են եղել 38 անձ (17 տղամարդ և 21 կին)։ 117 անաշխատունակներից 37-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նյութ
Այն ամենը, ինչ տեսնում ենք մեր շուրջը, նյութ է։ Այն կառուցված է ատոմներից, որոնք կազմում են ավելի մեծ ու համալիր խմբեր, ինչպիսիք են, օրինակ մոլեկուլները (ատոմների հավաքածուները) և բջիջները, որոնցից կառուցված են կենդանի էակները։ Ատոմների ներսում կան նույնիսկ ավելի մանր մասնիկներ, ինչպիսիք են պրոտոններն ու նեյտրոնները, և սա դեռ վերջը չէ, քանի որ դրանք էլ իրենց հերթին պարունակում են ավելի մանր միավորներ։ Մեր մարմինը հիմնականում կառուցված է ընդամենը 4 տեսակի ատոմներից՝ թթվածնից, ածխածնից, ջրածնից և ազոտից։ Սակայն աշխարհաստեղծ գործի համար ընդհանուր առմամբ 100 տեսակի ատոմներ են հարկավոր։ Միացնելով դրանք մենք պատրաստ կլինենք ստեղծելու ցանկացած բան։
Երկրի նյութը
Մեր շուրջբոլորը նյութ է կամ էներգիա։ Օրական մենք օգտագործում ենք հազարավոր նյութեր։ Կարող ենք բաժանել այդ բոլորը կենդանի կամ անկենդան նյութերի։ Չնայած որ երկու դեպքում էլ դրանք կառուցված են ատոմներից, սակայն գործում են տարբեր եղանակներով։ Կենդանի նյութերը մշտապես ինքնանորոգվում են, իսկ անկենդանները միայն այն դեպքում են փոփոխվում, երբ արտաքին ուժն է ստիպում դա անել։
Կենդանի նյութը
Կենդանի գոյացություններն աճում են և փոփոխվում՝ միջավայրից ներծծելով էներգիա և նյութ։ Դրանք սնուցվում են արևի լույսով, որը զորացնում է բույսերի աճը՝ դրանով իսկ ապահովելով կերի ստեղծումը կենդանիների համար։ Կենդանի աշխարհը հիմնականում կառուցված է չորս տեսակի ատոմներից։ Բույսերի մեջ յուրաքանչյուր բջիջը կառուցված է մոլեկուլների համալիրներից, ինչպիսին է օրինակ բջջանյութը՝ ցելյուլոզան։
Անկենդան նյութը
Երկիրը հիմնականում քարակերտ է և պարունակում է տասնյակ քիմիական նյութեր, որոնք մարդն օգտագործել է տարբեր կարիքների համար։ Անկենդան նյութը մեր առօրյա առարկաների և նոր գյուտերի հումքն է հանդիսանում։ Անկենդան աշխարհն էլ բույսերի պես կերտված է ատոմներից և մոլեկուլներից։
Պարող եղնիկների քարանձավը
Սյուժե
Հնէաբանների խումբը պատահաբար քարանձավ է հայտնաբերում, և դրա մեջ` հնադարյան ժայռապատկերներ։ Ռադիոածխածնային հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ պատկերները ստեղծվել են շուրջ 20 հազար տարի առաջ։ Հնէաբաններից մեկը՝ Բոյդը, մի շարք պատահական իրադարձություններից հետո գալիս է այն եզրակացության, որ նկարի հեղինակը եղել է նրա խմբում, և նրա տարիքը 200 դար է։
Նյութ
Նյութի փոփոխումը
Կենդանի աշխարհն անվերջ փոփոխվում է, մինչդեռ անկենդանը նույնն է երևում։ Երբ կենդանի գոյացություններն մեռնում են, ապա կարող են դառնալ մեկ այլ կենդանի գոյացություն։ Հաճախ կենդանի գոյացություններն վերածվում են անկենդանի։
Պարող եղնիկների քարանձավը
Թողարկում
Առաջին անգամ պատմվածքը հրապարակվել է Astounding Science Fiction ամսագրում, 1980 թվականի ապրիլին։ Ավելի ուշ մի քանի անգամ անգլերենով հրապարակվել է տարբեր անթոլոգիաների մեջ։
Ռուսերենով առաջին անգամ Ալեքսանդր Կորժենևսկու թարգմանությամբ հրապարակվել է «Գիտությունը ուժ է» ամսագրում, 1988 թվականին ։ Հետագայում պատմվածքն այս թարգմանությամբ հրատարակվել է Քլիֆորդ Սայմակի մի քանի հրատարակություններում, 1994, 2002 , 2005 և 2009 թվականներին ։
Նյութ
Նյութի փոփոխումը
Ջրածին + Թթվածին = Ջուր։ Սա քիմիական փոփոխություն է։ Ջրածնի և թթվածնի խառնուրդի արդյունքում առաջանում է ջուր. փոփոխվում են սկզբնական նյութերը։
Երկթթու ածխածին + Ջուր + Արևի լույս = Բույսերի աճ։ Սա կենսաբանական փոփոխություն է։ Բույսերը ջուրն օգտագործում են աճի համար. սկզբնական նյութը անհետանում է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նյութ Կատեգորիա:Ընդհանուր քիմիա Կատեգորիա:Քիմիական միացություններ
Լուիզա Կուեստա
Մարիա Լուիզա Կուեստա Վիլա (Maria Luisa Cuesta Vila, ), ուրուգվայցի իրավապաշտպան։ Լուիզա Կուեստա իրեն նվիրեց Ուրուգվայի ռազմական դիկտատուրայի ընթացքում ձերբակալված անհայտ կորածների որոնմանը։ Նրա որդին՝ Նեբիո Մելո Կուեստան, անհետացել էր ռազմական դիկտատուրայի ժամանակահատվածում և համարվում է անհետ։
Կենսագրություն
Լուիզա Կուեստան ծնվել է 1920 թվականին, Սորիանո քաղաքում, որտեղ աշխատել է թերթերի և ներկերի պատրաստման արտադրամասում մինչև 1973 թվականի հունիսը։ Այնուհետև նրան ձերբակալեցին, և նա գտնվում էր բանտում 1973 թվականի հունիսի 28-ից մինչև 1974 թվականի հունվարի 31-ը՝ թիվ 5 հետևակային գումարտակում ։
Նրա որդին՝ Նեբիո Մելո Կուեստան, կնոջ և դստեր հետ աքսորվեց Արգենտինա։ 1976 թվականին Նեբիոին առևանգեցին և նրա գտնվելու վայրի մասին որևէ տեղեկության չկար։ Լուիզա Կուեստան սկսեց որոնել իր որդուն ։
1985 թվականին կազմավորվեց «Բանտարկված և անհետ կորած ուրուգվայցիների մայրեր և ընտանիքը» (Family of Uruguayans Detained Disappeared was formed) խումբը ։
Հիշատակ
2013 թվականի օգոստոսի 30-ին Հանրապետության համալսարանը նրան շնորհեց դոկտոր Հոնորիս Կաուզի կոչում` արժեքների ձևավորման և մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում ունեցած ավանդի համար  ։
2014 թվականի մարտի 7-ին Կանանց միջազգային օրվա կապակցությամբ Ուրուգվայի փոստային ծառայությունը թողարկեց նամականիշ` նվիրված Լուիզա Կուեստեի հիշատակին ։
2015 թվականի ապրիլի 20-ին Մոնտեվիդեոյի քաղաքապետարանը թիվ 1694/15 որոշմամբ հուշատախտակ տեղադրեց Լուիզա Կուեստայի պատվին՝ Դ քաղաքապետարանի Հասարակական կենտրոնի շենքի վրա, որը տեղակայված է Կազավալլեի նախկին պոլիկլինիկայի շենքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրավապաշտպաններ
Թիթեռնակներ (մինիսերիալ)
Սյուժե
1986 թվականին ապրիլի 25-26-ը, Կիևում ապրող 10-րդ դասարանի աշակերտուհի Ալյա (Ալևտինա) Շիրոկովան իր ավագ քրոջ Մարիանաի հետ որոշում են շաբաթ և կիրակի անցկացնել բարեկամների մոտ՝ Պրիպյատյում։ Իրենց մեքենան ջարդվում է ատոմակայանի մոտ։ Չեռնոբիլի ատոմակայանի 4-րդ զանգվածում պայթյուն է տեղի ունենում հենց աղջիկների աչքերի առաջ։ Այնուհետև իրենք ոտքով հասնում են իրենց բարեկամների տուն։
Նրանց հայրը ներգրավված է պատահարի լուծարման մեջ որպես ուղղաթիռի օդաչու։ Նա ուզում է դուստրերին հանդիպի, բայց քանի որ իրեն չեն թողնում լքել տարածքը հրամայում է ստորաբաժանում ծառայող Պավելին նամակը հասցնի նշված հասցեին և բանավոր փոխանցի, որ իրեն սպասեն։ Պաշան և Ալյան միանգամից սիրահարվում և խոստանում եմ միմյանց, որ կլինեն միասին անկախ ամեն ինչից։
Փորձանմուշների վերցնելու ընդացքում ուղաթիռի թևը դիպչում է շինությանը և այդ պատահարում Շիրոկովը մահանում է։ Պայթյունի ընթացքում ճառագայթման չափաբաժին արդեն ստացած Մարիյանան կամավոր մասնակցում է զոհերի փրկությանը և լրացուցիչ ճառագայթվում է, որից հետո նրան ուղարկում են Մոսկվա բուժման։ Մի անգամ 4-րդ էներգաբլոկի տանիքում Պավելը նույնպես ճառագայթվում է և լրջորեն հիվանդանում է ճառագայթային հիվանդությամբ, բայց Ալեի հանդեպ նրա սերը ստիպում է նրան ոտքի կանգնել և վերադառնալ նրա մոտ…
1 սերիա
1986 թվականի ապրիլի վերջ։ Բժիշկ Մարիանա Շիրոկովան որոշում է հանգստյան օրերին այցելել Պրիպյատ հարազատների մոտ և իր հետ տանում կրտսեր քրոջը՝ ավագ դպրոցի աշակերտուհի Ալյային։ Ճանապարհին աղջիկները տեսնում են Չեռնոբիլի ատոմակայանի պայթյունը։ Մարիյանան ստանում է ճառագայթահարման մահացու չափաբաժին, բայց երբ իմանում է, որ քաղաքում բժշկական օգնություն է պահանջվում, նա միանգամից մեկնում է հիվանդանոց՝ ուրիշներին օգնելու… Շարքային Պավել Դերժավինը Ալյաին նամակ է փոխանցում վերջինիս հոր՝ ՌՕՈՒ մայոր Նիկոլայ Շիրոկովից։ Զինվորը և աղջիկը սիրահարվում են առաջին հայացքից։
2 սերիա
Պրիպյատում հայտարարվել է տարհանման մասին, բայց Ալյան մնում է քաղաքում, քանի որ պատրաստվում է սպասել իր հորը, սակայն այրվող ռեակտորին բեռնաթափման ժամանակ «Շիրոկով» ուղղաթիռը վթարի է ենթարկվում, և նա մահանում է։ Մահվան մասին նա իմանում է Պաշայից և հուսահատության մեջ խնդրում է երիտասարդին չթողնել իրեն միայնակ, բայց զինվորը վերադառնում է բաժին, խոստանալով ետ դառնալու մասին։ Իրենց հանձնարարում են փտող ռեակտորի տանիքը ազատել քարերգիչների կտորներից։ Աշխատանքի ժամանակ նա նկատում է իր ղազախ պաշտոնակցին՝ Ռիսկուլովին, ով խելագարվել է վախից և գտնվում է առանց շնչադիմակի և փորձում է փրկել։ Պավելը տալիս է իրենը, բայց նա հարձակվում է իրա վրա։ Պավելը ինքնապաշտպանության սահմաներում հանկարծակի քցում է ղազախին ռեակտորի խառնարան և միանգամից վազում է ղազախին փրկելու, բայց ստանում է ճառագայթահարման մահացու չափաբաժին…
3 սերիա
Երբ Պաշան իրեն քիչ լավ է զգում փախչում է զինվորական հիվանդանոցից, որպեսզի կատարի իր խոստումը։ Սիրահարներն ամբողջ օրը անցկացնում են բոլորովին դատարկ քաղաքում։ Սննդի բացակայունթյան պատճառով իրենք ստիպված օտար բնակարանի կողպեքը ջարդում և գտնում սառնարան լի ուտելիքով և խմիչով։ Այնտեղ էլ իրենք գիշերում են։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ամենուր քաո ու մահ է, նրանք ուրախ են, բայց առավոտյան Պաշան վատանում է։ Նրանք որոշում են ոտքով լքել քաղաքը, օգնություն գտնելու նպատակով…
4 սերիա
Պաշային հրաշքով հասցնում են Մոսկվա, որտեղ իրեն փորձում են օգնել։ Ալյան գնում է նրա հետ և բժիշկներին խնդրում է թույլ տալ տեսնել սիրելիիին։ Նա դեռ հավատում է, որ իր սերը կփրկի նրա կյանքը, բայց ապարդյուն։ Նույն հիվանդանոցում մահանում է Մարյանան, իսկ Կիևում՝ քույրերի պապիկը։ Ալյան մնում է միայնակ, և այն փաստը, որ նա ունի դեռ չծնված երեխա, ստիպում է շարունակել կյանքը։ Սակայն բժիշկները պահանջում են, որպեսզի նա ազատվի երեխայից։ Ալյան փախչում է հիվանդանոցից…
Գրախոսություն
Ըստ «Աֆիշա» ամսագրի սերիալը ընգրկվել է «2014 թվականի ռուսական 10 լավագույն սերիալներ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտսերիալներ
Հովհաննես Արծկեցի
Հովհաննես Արծկեցի, XV դարի 2-րդ կեսի հայ գրիչ։ Սովորել և գործել է Մեծոփա վանքի գրչության դպրոցում։ Աշխատել է այն վայրում, որտեղից ընդօրինակելու պատվեր է ստացել (Արծկե, Բաղեշ, Մզուք, Կած և այլն)։ Նրա ընդօրինակությունները գտնվում են Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում, Վենետիկում, ԱՄՆ-ում, Լենինգրադում, Եղվարդում և այլուր։ Հովհաննես Արծկեցին իր հիշատակարանները հաճախ գրել է չափածո։ Երբեմն համագործակցել է ծաղկող Մինասի հետ, որը նկարազարդել է ձեռագրերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գրիչներ
Վազգեն Բադալյան
Վազգեն Արշակի Բադալյան, բռնցքամարտի հայ մարզիչ, ոստիկանության գնդապետ, նկարիչ։ Վախթանգ Դարչինյանի անձնական մարզիչը։ ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ (2013), Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (2012)։ Վանաձորի պատվավոր քաղաքացի (2012)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Վանաձորի թիվ 7 միջնակարգ դպրոցը, Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը, Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Չորս տարի ուսանել է նաև ոստիկանության ակադեմիայում։
1965 թվականից զբաղվել է բռնցքամարտով (մարզիչ՝ ՀՀ վաստակավոր մարզիչ Ալբերտ Տեր-Հովհաննիսյանց)։ 1971 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մեդալակիր։
1973-1975 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։
Մարզչական գործունեություն
Մարզիկի կարիերան ավարտելուց հետո Վազգեն Բադալյանն անցել է մարզչական գործունեության։ Մոտ 23 տարի աշխատել է Վանաձորի քաղաքապետարանի «Օլիմպիական հերթափոխի» մարզադպրոցում և «Աշխատանքային ռեզերվներ» մարզական ընկերությունում որպես մեթոդիստ, ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ, մարզիչ։
1986-1992 թթ. եղել է Վանաձորի «Հայաստան» մարզական ընկերության համալիր և բռնցքամարտի մարզադպրոցների տնօրենը, միաժամանակ շարունակել մարզչական գործունեությունը։ 1993 թվականից Վանաձորի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի նախագահն է։
1993-2008 թթ. եղել է ՀՀ ազգային օլիմպիական կոմիտեի անդամ, 1997-2009 թթ.՝ ՀՀ բռնցքամարտի ֆեդերացիայի փոխնախագահ։
1986 թվականից՝ ԽՍՀՄ համամիութենական կարգի մրցավար, 1998-ից՝ միջազգային կարգի մրցավար։ 1990 թ. հիմնադրել է «Ռինգ», իսկ 2004-ին՝ «Վազգեն Բադալյան» մարզամշակութային ակումբները, որտեղ մարզվում են ավելի քան 100 մարզիկ։ Բադալյանի սաներից 5-ը միջազգային կարգի սպորտի վարպետներ են (Ս. Օհանյան, Բ. Սահրադյան, Լեռնիկ Պապյան, Վ.Վ. Բադալյան, Վախթանգ Դարչինյան), 2-ը՝ օլիմպիական խաղերի մասնակից (Լեռնիկ Պապյան, Վախթանգ Դարչինյան)։ Նրա սաներն աշխարհի, Եվրոպայի և ԽՍՀՄ առաջնություններում արժանացել են 43 ոսկե, արծաթե և բրոնզե մեդալների։ Նրանցից ամենահանրաճանաչը՝ Վախթանգ (Վիկ) Դարչինյանը, 2000 թ. տեղափոխվելով պրոֆեսիոնալ ռինգ, 2004 թ. դարձել է աշխարհի չեմպիոն, իսկ 2008 թ. դարձել է աշխարհի բացարձակ չեմպիոն։
2013 թվականին նշանակվել է ՀՀ բռնցքամարտի երիտասարդական հավաքականի ավագ մարզիչ։
Արցախյան շարժում, ոստիկանություն
1988-1995 թվականներին Բադալյանը ներդրում է ունեցել Արցախյան շարժման, Վանաձորի 1992-1995 թթ.՝ զորակոչերի և ոստիկանական խմբերի կազմավորման գործում, բազմիցս մեկնել է Արցախ։ Վանաձորի երկրապահ կամավորների միության խորհրդի անդամ է։
1991-2013 թվականներին ծառայել է ոստիկանության համակարգում, կրում է ոստիկանության գնդապետի կոչում։ 1993-1996 թթ. եղել է ոստիկանության Վանաձորի բաժնի պետը։ 2007-2013 թթ. եղել է Լոռու մարզային վարչության պետի կադրերի և անձնակազմի գծով տեղակալը։ 2013-ից անցել է կենսաթոշակի։
Նկարչություն
Վազգեն Բադալյանը զբաղվում է նաև նկարչությամբ։ Նկարել սկսել է հասուն տարիքում, նկարչական կրթություն չունի։ 2000 թվականին Վանաձորում բացվել է նրա անհատական ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացված էր տուշով, մատիտով արված շուրջ 60 գծանկար։ 2013-ին, Լևոն Իգիթյանի նախաձեռնությամբ, Երևանի Գեղագիտության ազգային կենտրոնում կայացել է նրա ցուցահանդեսը։ Սկզբնապես աշխատում էր գծանկարի ժանրում, հետագայում սկսեց աշխատել նաև յուղաներկով և կենցաղային լաքով, սիրում է աշխատել խառը նյութերով ։ Բազմաթիվ հանրապետական ցուցահանդեսների մասնակից է, ունեցել է չորս անհատական ցուցահանդես (Վանաձոր, Ստեփանավան, Ալավերդի և Երևան քաղաքներում)։
2012 թվականին Բելառուսում մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսին։ Նրա գրաֆիկական աշխատանքներով ձևավորվել են բանաստեղծական 6 գրքեր, 3 աշխատանք մշտական ցուցադրման է Վանաձորի կերպարվեստի թանգարանում։
Հասարակական գործունեություն
1990-2004 թթ. եղել է «Ինտերկապ» բարեգործական կենտրոնի հիմնադիր փոխնախագահն էր։ Բարեգործական գործունեություն է ծավալել սպորտի, մշակույթի, առողջապահության և կրթության բնագավառներում։ 2007 թվականին ընտրվել է Վանաձորի Բակունցի անվան թիվ 7 հիմնական դպրոցի կառավարման խորհրդի նախագահ։
1991-1995 թթ. եղել է Վանաձորի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր։
2009 թ. ընտրվել է Բնության և հասարակության մասին միջազգային ակադեմիայի իսկական անդամ։
Ստեղծել է բռնցքամարտի պատմության թանգարան, շարունակում է աշխատանքը Լոռու բռնցքամարտի պատմության գրքի վրա։
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ, վեց թոռնիկ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բռնցքամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Վանաձորի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով
Ասըմ Օրհան Բարութ
Ասըմ Օրհան Բարութ (Asım Orhan Barut, ), թուրքական ծագմամբ ամերիկացի ֆիզիկոս-տեսաբան, ով համարվում է Բարութի բանաձևի հեղինակը։
Կրթություն
Ասըմ Օրհան Բարութը 1949 թվականին ավարտել է Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոցը, իսկ 1952 թվականին միևնույն ուսումնական հաստատությունում ստացել է դոկտորական աստիճան։ 1953- 1954 թվականներին իր հետդոկտորական ուսումնասիրությունները իրականացրել է Չիկագոյի համալսարանում։
Ակադեմիական կյանք
1954- 1955 թվականներին Բարութը ասոսացված պրոֆեսոր է եղել Ռիդ քոլեջում։ 1956 թվականին աշխատանքի է անցել Սիրաքյուսի համալսարանում։ 1959 թվականից սկսած՝ շուրջ 32 տարի աշխատել է Բոուլդերի Կոլորադոյի համալսարանի ֆիզիկայի համալսարանում ։
Ուսումնասիրությունների ոլորտներ
Բարութի ուսումնասիրությունների կենտրոնում եղել է խմբերի տեսությունը ։ Նրա հեղինակած գրքերից է Ցրման մատրիցայի տեսությունը ։ 1966 թվականին Ասըմ Օրհան Բարութը անդամակցել է ԱՄՆ ֆիզիկոսների միությանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թուրք ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Անձինք Մալաթիայից Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Մի՞թե դժվար է
«Մի՞թե դժվար է», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1913 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1918 թվականին հունվարի 2-ին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթում (№1): Այնուհետև 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» (էջ 238-239) գրքում ։
Հետո՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 224-225)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներ Կատեգորիա:1913 գրականությունում
Ռոտոր (տեխնիկա)
Ռոտոր (roto), մեքենայի պտտվող մաս, սովորաբար տեղադրվում է ստատորի ներսում։ Բացի ռոտորավոր մեքենաներից ռոտորները ունեն նաև էլեկտրաշարժիչներ, տուրբիններ, օդափոխիչներ, որոշ ներքին այրման շարժիչներ ու պոմպեր, կոմպրեսորները և այլ մեքենաներ։ Նշված բոլոր մեքենաներում աշխատանքային օրգանը ռոտորն է։ Օրինակ, հիդրոտուրբինի ռոտորը բաղկացած աշխատանքային անվից և լիսեռից, ծառայում է ջրի մեխանիկական էներգիան պտտվող լիսեռի էներգիայի փոխակերպելու և այդ էներգիան հիդրոգեներատորի ռոտորին հաղորդելու համար։
Խեչո
Խեչո (Խաչատուր Ամիրյան,, թաղված է Վանում), հայ ազգային-ազատագրական շարժման մարտիկ։ ՀՅԴ կուսակցության անդամ։ 1904 թվականին եղել է Իրանում, Նիկոլ Դումանի խմբում փորձել է անցնել Սասուն։ 1905-1906 թվականներին՝ Թիֆլիսում հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ մասնակցել է հայերի ինքնապաշտպանությանը, 1908-1910 թվականներին՝ իրանական հեղափոխական շարժմանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) սկզբնական շրջանում եղել է հայկական կամավորական 2-րդ գնդի հրամանատար Դրաստամատ Կանայանի օգնական։ 1915 թվականին հեծյալ վաշտի գլուխն անցած մասնակցել է Վանի ազատագրական մարտերին (1915-ի մայիսի 5) և առաջինը մտել ազատագրված Վան։ Այնուհետև Խեչոյի վաշտն ուղղվել է դեպի Բաղեշ և Մուշ օգնելու Տարոնի և Սասունի ազատագրական և ինքնապաշտպանական համար կռվող ֆիդայիներին։ Զոհվել է մարտում՝ Բաղեշի մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ ազգայնականներ
Բրուզասկո
Բրուզասկո (Brusasco, Brusasch), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.663 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 119 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10020։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Ալոիզիուս (Լուիջի) Գոնզագան, ով ապրել ու գործել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին, Իտալիայում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ղազախ-վրացական հարաբերություններ
Ղազախ-վրացական հարաբերություններ, դիվանագիտական հարաբերություններ Վրաստանի և Ղազախստանի միջև ։
Տնտեսական համագործակցություն
Համաձայն Ղազախստանի Վիճակագրության գործակալության՝ երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունը, 2012 թվականի տվյալներով, կազմել է ավելի քան 150 միլիոն դոլար։ Այդ համագործակցությունը կայանում է հիմնականում արդյունաբերության և զբոսաշրջության ոլորտներում ։
Խնդիրներ
2014 թվականի մայիսի 12-ին Ղազախստանի Հանրապետության Արտաքին գործերի նախարարությունում անցկացվեց հանդիպում Վրաստանի դեսպան Զուրաբ Պատարաձեի հետ՝ վերջին շրջանում Վրաստանի տարածք Ղազախստանի քաղաքացիների մուտք գործելու մերժման վերաբերյալ և պաշտոնական նոտա հղվեց Ղազախստանում Վրաստանի դեսպանին։
Դեսպանատներ
1992 թվականին Վրաստանը իր դեսպանատունն է բացել Ալմաթիում, որը 2003 թվականին տեղափոխեցին Ասթանա։
1996 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանում Ղազախստանի դեսպանատունը սկսեց համատեղությամբ գործել նաև Վրաստանում։ 2003 թվականին Թբիլիսիում բացվեց Ղազախստանի Դիվանագիտական առաքելությունը, որը 2008 թվականի հունվարին վերափոխվեց դեսպանատան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի երկկողմ հարաբերություններ
Սերմնագռավները վերադարձան
Սերմնագռավները վերադարձան (Грачи́ прилете́ли), Ալեքսեյ Սավրասովի 1871 թվականին ստեղծած կտավն է։ Ստեղծագործությունը ցուցադրվում է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում ։ Սավրասովի ամենահայտնի ստեղծագործությունն է։ Այն Սավրասովի բնապատկերային խնդիրների որոնումների հանրագումարն է։
Ստեղծագործության նկարագիրը
Կտավի էսքիզը նկարվել է Կոստրոմովսկի մարզի Մոլվիտինո գյուղում (այժմ Կոստրոմովսկի մարզի Սուսանինո ավան)։ Կտավում պատկերված է Սուրբ Հարություն եկեղեցին (ներկայումս եկեղեցում է գտնվում Իվան Սուսանինի թանգարանը) ։ Նկարը ստեղծվել է Մոսկվայում, նկարչի արվեստանոցում։ 1871 թվականի վերջում «Սերմնագռավները վերադարձան» կտավը ցուցադրվել է «Ճամփորդող արվեստի ցուցահանդես ընկերակցությունում»։ Պավել Տրետյակովն անմիջապես ձեռք է բերել աշխատանքը՝ իր հավաքածուի մեջ ներառելու համար։ 1872 թվականին Սավրասովին պատվիրեցին ստեղծել «Սերմնագռավները վերադարձան» կտավի կրկնությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալեքսեյ Սավրասովի նկարներ Կատեգորիա:1871 նկարներ Կատեգորիա:Տրետյակովյան պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Ահարոն Բեր
Ահարոն Բեր (Aaron Burr, Jr., ), ամերիկացի պետական և քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ երրորդ փոխնախագահ, Ամերիկայի անկախության պատերազմի հերոս, ճանապարհորդ։
Վաղ տարիներ
Ահարոն Բերը ծնվել է 1756 թվականի փետրվարի 6-ին Նյուարկում։ Ահարոնը եղել է Նյու Ջերսիի քոլեջի (հետագայում՝ Փրինսթոնի համալսարան) երկրորդ նախագահ Ահարոն Բեր ավագի և Էսթեր Էդվարդսի ընտանիքի երկրորդ երեխան։
Բերը Փրինսթոն է ընդունվել 13 տարեկան հասակում։ 1772 թվականին՝ 16 տարեկան հասակում, ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։ Դրանից հետո դեռ մեկ տարի նա շարունակել է Փրինսթոնում աստվածաբանություն ուսումնասիրել։ 19 տարեկան հասակում Կոնեկտիկուտում սկսել է իրավունք ուսումնասիրել։ Երբ 1775 թվականին Լեքսինգթոնի և Կոնկորդի մոտ բրիտանական զորքերի հետ բախումների մասին լուրը հասել է Լիչֆիլդին (որտեղ այն ժամանակ սովորել էր Բերը), Ահարոնը դադարեցրել է ուսումը և ընդգրկվել Մայրցամաքային բանակի կազմում։
Ամերիկայի անկախության պատերազմ
Անկախության պատերազմում Բերը Քվեբեկում մասնակցել է գնդապետ Բենեդիկտոս Առնոլդի արշավախմբին։ Առնոլդը խորապես տպավորված էր երկար երթի ընթացքում Բերի «մեծ ոգով և վճռականությամբ»։ Երբ նրանց զորքերը հասել են Քվեբեկ, նա Բերին Սուրբ Լավրենտիոս գետի երկայնքով ուղարկել է կապնվելու գեներալ Ռիչարդ Մոնթոգոմերիի հետ, որը վերցրել էր Մոնրեալը, և ուղեկցել է նրան դեպի Քվեբեկ։ Դրանից հետո Մոնթոգոմերին Բերին կապիտանի կոչում է տվել և նրան դարձրել իր ադյուտանտ։ Նա աչքի է ընկել 1775 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Քվեբեկի ճակատամարտի ժամանակ, որտեղ, ըստ լուրերի, նա փորձում էր վերակենդանացնել Մոնթգոմերիին այն բանից հետո, երբ գեներալը գնդակահարվել էր։
1776 թվականի գարնանը Բերի խորթ եղբայր Մատիաս Օգդենը օգնել էր նրան տեղ զբաղեցնել Մանհեթենում գտնվող Ջորջ Վաշինգտոնի շտաբում։ Սակայն երկու շաբաթ անց, հունիսի 26-ին, Բերը թողել է շտաբը՝ ցանկանալով հայտնվել ռազմի դաշտում։ Շուտով գեներալ Իսրաել Փաթնեմը նրան «վերցրել է իր թևի տակ»։ 1777 թվականի հուլիսին նրան շնորհվել է փոխգնդապետի կոչում։
Բերը 1779 թվականի մարտին մայրցամաքային բանակից հեռացել է առողջական խնդիրների պատճառով և վերսկսել է իրավունքի ուսումնասիրությունը։ Տեխնիկապես նա այլևս ծառայության մեջ չէր, բայց շարունակում էր ակտիվորեն մասնակցել պատերազմին։ 1779 թվականի հուլիսի 5-ին նա հավաքել է Յեյլի համալսարանի մի խումբ ուսանողների Նյու Հեյվենում, որից հետո կապիտան Ջեյմս Հիլհաուսի և Կոնեկտիկուտի նահանգապետի երկրորդ հետևակային գվարդիայի հետ միասին հետ է մղել Բրիտանական հարձակումը՝ ստիպելով նրանց նահանջել Նյու Հեյվենից։
Չնայած այդ գործողություններին՝ Բերն ավարտել է ուսումը և 1782 թվականին ընդունվել Նյու Յորքում գտնվող Օլբանիի փաստաբանական կոլեգիա։ Նույն տարվա ընթացքում նա ամուսնացել Է Թեոդոսիա Բերտոուի (Theodosia Bartow Prevost, 1746-1794)՝ հինգ երեխաների այրի մոր հետ։ Հաջորդ տարի Նյու Յորքում սկսել է զբաղվել փաստաբանական գործունեությամբ, բրիտանացիների կողմից քաղաքը տարհանելուց հետո։ Նա և իր կինը հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում ապրել են Մանհեթենի Ուոլ Սթրիթի տանը։
Քաղաքական գործունեություն
1784-1785 թվականներին ծառայել է Նյու Յորք նահանգի վեհաժողովում։ Բացի այդ, նա իր զինվորական ծառայությունը շարունակել է աշխարհազորայինների բրիգադում՝ Ուիլյամ Մալքոլմի հրամանատարության ներքո ։ 1789 թվականին նա լրջորեն զբաղվել է քաղաքականությամբ, երբ Ջորջ Քլինթոնը նրան նշանակել Է Նյու Յորք նահանգի գլխավոր դատախազ։ Նա նաև 1791 թվականին եղել է հեղափոխական պատերազմների գործերով լիազորված անձ։ 1791 թվականին օրենսդիր մարմնի կողմից ընտրվել է որպես Նյու Յորքից ԱՄՆ սենատոր՝ հաղթելով գործող սենատոր Ֆիլիպ Սքայլերին։ Նա Սենատում աշխատել է մինչև 1797 թվականը։
1792 թվականին առաջին անգամ Բերը մասնակցել է նախագահական ընտրություններին, սակայն նա պայքարում էր գրեթե փոխնախագահի պաշտոնի համար։ Բանն այն է, որ գործող նախագահ Վաշինգտոնը ստացել է 100 % ձայն, այդ ընտրություններում Ահարոնը ստացել է ընտրողի միայն մեկ ձայն։
Բերը 1796 թվականի ընտրություններում առաջադրվել է նախագահի պաշտոնում՝ 30 ձայնով զբաղեցնելով չորրորդ տեղը Ջոն Ադամսից, Թոմաս Ջեֆերսոնից և Թոմաս Փինկնիից հետո։ Բերը ցնցված էր պարտությունից, քանի որ կարծում էր, որ Ջեֆերսոնի կողմնակիցների հետ պայմանավորվել էր, որ իրենք իրենց ձայնը կտան նրա օգտին։
1800 թվականի հաջորդ նախագահական ընտրությունների ժամանակ Ջեֆերսոնն ու Բերը կրկին նախագահի ու փոխնախագահի թեկնածուներ էին։ Ջեֆերսոնը համագործակցություն է սկսել Բերի հետ այն բանի դիմաց, որ նա պետք է աշխատեր Նյու Յորքի ընտրողների ձայները Ջեֆերսոնի օգտին ստանալու վրա։
Բերը ակտիվ է եղել տարբեր ժողովրդավարական ակումբներում և հաստատություններում։ Թեև Ալեքսանդր Համիլթոնն ու Բերը երկար ժամանակ լավ անձնական հարաբերություններ են ունեցել, Բերի հաղթանակը գեներալ Սքայլերի նկատմամբ, հավանաբար, առաջին խոշոր սեպն է գցել նրանց բարեկամության մեջ։
Այն բանից հետո, երբ 1798 թվականին Վաշինգտոնը նախագահ Ջոն Ադամսի կողմից նշանակվել էր ԱՄՆ զորքերի հրամանատար, նա մերժել էր Բերի հայտարարությունը Ֆրանսիայի հետ Կվազիվոյնի ժամանակ իր բրիգադի գեներալ նշանակելու մասին։ Վաշինգտոնը գնդապետ Բերին համարում էր խիզախ և ունակ, բայց ինտրիգան սպա։ Ջոն Ադամսը, որի թշնամանքը Ալեքսանդր Համիլթոնի նկատմամբ լեգենդար էր, հետագայում՝ 1815 թվականին, գրել է, որ Վաշինգտոնի պատասխանը զարմանալի էր՝ հաշվի առնելով Համիլթոնի առաջխաղացումը։
ԱՄՆ-ի նոր Սենատի անգործությունից շփոթված Բերը առաջադրել է իր թեկնածությունը և ընտրվել Նյու Յորքի նահանգի վեհաժողովում, որտեղ աշխատել է 1798 թվականից մինչև 1799 թվականը։ Այդ ընթացքում նա համագործակցել է հոլանդական հողատիրական ընկերության հետ՝ օտարերկրացիներին հողեր փոխանցելու թույլտվության մասին օրենքի մշակման ուղղությամբ։ Ջոն Ադամսի նախագահության շրջանում ազգային կուսակցությունները հստակ սահմանված են դարձել։ Բերը մի փոքր կապված էր Ժողովրդավարական Հանրապետական կուսակցության հետ, թեև նա ֆեդերալիստների շրջանում նշանավոր դաշնակիցներ ուներ, ինչպիսիք էին Նյու Ջերսիից սենատոր Ջոնաթան Դեյթոնը։
Ահեղ դատաստան
Ահեղ դատաստան (Il Giudizio Universale ), գեղանկարիչ Միքելանջելոյի ֆրեսկոն Սիքստինյան կապելլայի խորանի պատին` Վատիկանում։ Նկարիչը աշխատել է ֆրեսկոյի վրա չորս տարի՝ 1537 թվականից 1541 թվականը։ Միքելանջելոն Սիքստինյան կապելլայի առաստաղի նկարազարդումն ավարտելուց քսանհինգ տարի անց նորից վերադառնում է այնտեղ։ Ընդգրկուն ֆրեսկոն զբաղեցնում է Սիքստինյան կապելլայի խորանի ողջ հետին պատը։ Թեման է հանդիսացել Քրիստոսի երկրորդ գալուստը և Ապոկալիպսիսը։ «Ահեղ դատաստանը» համարվում է Վերածննդի դարաշրջանի ստեղծագործություն։ Չնայած այն արտահայտում է աշխարհի կործանման գաղափարը, Հիսուսի կերպարում հեղինակը փառաբանել է մարդու գեղեցկությունն ու ուժը, հավատը բարու նկատմամբ ։ Որմնանկարը հարուստ է սարսափահար, խելակորույս և հուսահատ բազմաթիվ կերպարներով, որոնցից մեկն էլ սուրբ Բարդուղիմեոսն է՝ ներկայացված նկարչի ինքնանկարով։
Ահարոն Բեր
Նյու Յորքում
Բերն արագ դարձել է Նյու Յորքի քաղաքականության կարևոր ներկայացուցիչ, ավելի հեղինակավոր, քան Համիլթոնը։ Դա պետք է Ջեֆերսոնին օգներ հասնել նախագահության։
Ահեղ դատաստան
Կղեմես VII
1533 թվականին Միքելանջելոն Ֆլորենցիայում աշխատել է Սան Լորենցոյի տարբեր նախագծերի վրա՝ Հռոմի պապ Կղեմես VII-ի համար։ 1533 թվականի սեպտեմբերի 22-ին նկարիչը մեկնում է Սան Մինիատո՝ պապին հանդիպելու։ Հնարավոր է հենց այդ ժամանակ Հռոմի պապը ցանկություն է հայտնել, որ Միքելանջելոն Սիքստինյան կապելլայի խորանի պատին պատկերի «Ահեղ դատաստանը»։ Այսպիսով, ավարտին կհասցվեր կապելլան զարդարող Հին և Նոր Կտակարանների թեմատիկ նկարների շարքը։
Ահարոն Բեր
Նյու Յորքում
1799 թվականին Բերը հիմնադրել է «The Manhattan Company» ընկերությունը։ Հետագա տարիներին նա կլանված էր «Chase Manhattan Bank» բանկի կողմից, որն իր հերթին դարձել էր «JPMorgan Chase» ընկերության մի մասը։ 1799 թվականի սեպտեմբերին Բերը մենամարտել է Ջոն Բարքեր Չերչի հետ, որի կինը՝ Անժելիկան, Համիլթոնի կնոջ՝ Էլիզաբեթի քույրն էր։ Չերչը պնդել է, որ Բերը կաշառք է ստացել հոլանդական ընկերությունից՝ իր քաղաքական ազդեցությունն իր անունից օգտագործելու դիմաց։ Բերն ու Չերչը կրակել են միմյանց վրա և վրիպել, որից հետո Չերչը խոստովանել է, որ ինքը սխալ է եղել՝ առանց ապացույցների մեղադրելով Բերին։ Բերը դա ընդունել է որպես ներողություն և նրանք հետ փոխանակվել են ձեռքսեղմամբ և ավարտել են վեճը։
Ահեղ դատաստան
Կղեմես VII
Հավանաբար Պապը ցանկացել է, որ իր անունը դասվի իր նախորդների անունների կողքին. Սիքստոս IV-ի, որի պատվերով 1480-ական թվականներին ֆլորենցիացի նկարիչները ստեղծել են ֆրեսկոյի շարքեր՝ Քրիստոսի և Մովսեսի պատմությունների թեմաներով, Հուլիոս II-ի, որի հովանավորությամբ Միքելանջելոն նկարազարդեց առաստաղը (1508-1512) և Լևոն X-ի, որի ցանկությամբ կապելլան զարդարվել էր Ռաֆայելի նկարների սկզբնական ուրվագծերով (մոտ. 1514-1519): Որպեսզի հայտնվի կապելլայի ստեղծմանը և նկարազարդմանը մասնակցած հավատարմատարների կողքին, Կղեմես VII -ը պատրաստ էր հրավիրելու Միքելանջելոյին, չնայած նրան, որ տարիքն առած նկարիչը Ֆլորենցիայում նախկին եռանդով չէր աշխատում և իր աշակերտներից ավելի ու ավելի շատ օգնականների էր ներգրավում։
Ահարոն Բեր
Նյու Յորքում
Համիլթոնի և Բերի միջև թշնամությունը, հնարավոր է, ծագել է նաև այն պատճառով, որ Ահարոնը բանկ է հիմնել։ Բերն աջակցության համար դիմել է Համիլթոնին և մյուս ֆեդերալիստներին՝ հայտնելով, որ ստեղծվող ընկերությունը պատասխանատու կլինի Մանհեթենի ջրամատակարարման համար։ Այնուամենայնիվ, Բերը գաղտնի կերպով փոխել է կանոնադրությունը` ներառելով բանկային գործ. հաստատումից անմիջապես հետո նա հրաժարվել է ջրատնտեսական ընկերության ստեղծման ցանկացած պահանջից։ Համիլթոնն ու մյուս կողմնակիցները կարծել են, որ Բերը խայտառակ կերպով խաբել է նրանց։ Բերի մանիպուլյացիաների պատճառով Մանհեթենի համար անվտանգ ջրամատակարարման համակարգ ստեղծելու հարցում տեղի է ունեցել կասեցում։ Սա, հավանաբար, նպաստել է մալարիայի հետագա համաճարակի ժամանակ լրացուցիչ մահերին։
Ահեղ դատաստան
Կղեմես VII
Հայտնի չէ, թե նկարիչը երբ է կնքել պաշտոնական պայմանագիրը, բայց 1534 թվականի սեպտեմբերին նա Ֆլորենցիայից տեղափոխվում է Հռոմ, որպեսզի սկսի զբաղվել նոր ստեղծագործությունով և շարունակի Հուլիոս II-ի դամբարանի աշխատանքները։
Ահարոն Բեր
Նյու Յորքում
Բերի ընկերությունն ավելին էր, քան պարզապես բանկը, դա իշխանության խթանման և հանրապետականների ազդեցության համար գործիք էր, և նրա վարկերն ուղղված էին աջակիցներին։ Վարկեր տրամադրելով փոքր ձեռնարկատերերին՝ բանկն օգնել է ավելացնել կուսակցության ընտրազանգվածը։ Նյու Յորքի ֆեդերալիստ բանկիրները սրությամբ են արձագանքել դրան, և կուսակցությունների դիմակայությունը սրվել է։
Ահեղ դատաստան
Պավել III
Նոր՝ Պողոս III պապը, չհրաժարվեց խորանի պատը նոր ֆրեսկոյով զարդարելու գաղափարից։ Իսկ Միքելանջելոն, որից Հուլիոս II-ի ժառանգները պահանջում էին դամբարանի աշխատանքների շարունակությունը, փորձում էր հետաձգել որմնանկարի աշխատանքների մեկնարկը։
Ահարոն Բեր
ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ (1880)
Նյու Յորքի 1880 թվականի նախագահական ընտրություններում Բերը, օգտագործելով իր հեղինակությունը և ընկերությունը, հասել է նրան, որ ընտրողների ձայները տրվել են Ջեֆերսոնին և հենց Բերին։ Սա իր և Համիլթոնի միջև ևս մեկ սեպ է խրել։ 1801 թվականի մարտի 4-ից մինչև 1805 թվականի մարտի 4-ը` ԱՄՆ նախագահ Թոմաս Ջեֆերսոնի օրոք, զբաղեցրել Է ԱՄՆ փոխնախագահի պաշտոնը։
Ահեղ դատաստան
Պավել III
Պապի հրամանով՝ 15-րդ դարում և 16-րդ դարասկզբում ստեղծված ֆրեսկոները պետք է ծածկվեին նոր նկարով։ Սա կապելլայի պատմության մեջ առաջին «միջամտություն» էր, որը կատարվում էր թեմատիկայով իրար նման նկարների հետ ՝ Մովսեսի հայտնությունը, Մարիամ Աստվածածնի համբարձումը', ծնկի իջած Սիքստոս IV-ը և Քրիստոսի ծնունդը, ինչպես նաև պատուհանների միջև գտնվող մի քանի պապերի նկարներ և կապելլայի առաստաղի ֆրեսկոյի շարքից՝ Հիսուսի նախնիներով, ավելի քան քսան տարի առաջ Միքելանջելոյի կողմից նկարված երկու լյունետ։
Նախապատրաստական աշխատանքների ժամանակ աղյուսե դարսերով փոփոխվում է խորանի ընդհանուր տեսքը, նրան տրվում է թեքություն դեպի շինության ներս (նրա վերին մասը առաջ է գալիս մոտ 38 սմ-ով)։ Այսպիսով, փորձել են խուսափել աշխատանքի ընթացքում ֆրեսկոյի մակերևույթին փոշու նստվածքից։ Նաև փակվել են խորանի պատին գտնվող երկու պատուհանները։ Հին ֆրեսկոների ոչնչացումը պետք է որ բարդ որոշում լիներ, առաջին նախապատրաստական նկարներում Միքելանջելոն փորձել է փրկել պատի ձևավորման մի մասը, բայց հետո անծայրածիր երկնքի տարածական վերացականությունը կոմպոզիցիայի ամբողջականությունում ապահովելու համար ստիպված է եղել հրաժարվել դրանից։ Պահպանված էսքիզները (մեկը՝ բայոննյան Բոննա թանգարանաում, մեկը՝ Կասա բուոնարոտիում և մյուսը՝ Բրիտանական թանգարանում) լուսաբանում են ֆրեսկոյի վրա նկարչի աշխատանքի ընթացքը։ Սրբապատկերների պատկերագրությանը բնորոշ՝ Միքելանջելոն կոմպոզիցիան բաժանել է երկու աշխարհների, սակայն իր ձևով է մեկնաբանել Ահեղ Դատաստանի թեման։ Նա կառուցել է արդարների և մեղսավորների միահյուսված մարմինների զանգվածների քաոսային չափազանց դինամիկ պտտվող շարժում, որի կենտրոնում է Քրիստոս դատավորը ։
Ահարոն Բեր
Փոխնախագահ
Ջեֆերսոնը երբեք չի վստահել Բերին։ Նա փաստացի հեռացվեց կուսակցական հարցերի քննարկումներից։ Բերը անկողմնակալության և դատական վարվելակերպի համար արժանացել է որոշ թշնամիների գովասանքին, նա որոշ ժողովրդավարական ավանդույթներ դրեց Սենատի նախագահի պաշտոնի համար ։ Բերը նախագահել է Սամուել Չեյզի իմպիչմենտի դատական գործընթացը, և նրա դիրքորոշումը գնահատվել է որպես դատական մարմինների անկախության սկզբունքի պահպանմանը նպաստող, որը սահմանվել է 1803 թվականին Մերբերիի՝ Մեդիսոնի դեմ գործով ։ Մի թերթ գրել է, որ Բերը վարվեց «հրեշտակի անկողմնակալությամբ, բայց դևի խստությամբ» ։
Ահեղ դատաստան
Պավել III
Երբ պատն արդեն պատրաստ էր նկարազարդման համար, վեճ է ծագում Միքելանջելոյի և Սեբաստիանո դել Պիոմբոյի միջև, որը մինչ այդ վարպետի ընկերն էր և աշխատակիցը։ Դել Պիոմբոն, այդ հարցում ունենալով պապի աջակցությունը, պնդում է, որ վաթսուն տարեկան Միքելանջելոյի համար ֆիզիկապես դժվար կլինի ֆրեսկոյի վրա աշխատելը և առաջարկում է պատի մակերևույթը նախապատրաստել յուղաներկով նկարելու համար։ Միքելանջելոն կտրականապես հրաժարվում է բացի «մաքուր ֆրեսկոյից», որևէ այլ տեխնիկայով կատարել պատվերը՝ հայտարարելով, որ նկարել պատը յուղաներկով «կանանց զբաղմունքն է և Ֆրա Բաստիանոյի նման ծույլ հարուստների» (այսինքն՝ Սեբաստիանո դել Պիոմբոյի)։ Նա պնդում է, որ արդեն յուղաներկի համար նախապատրաստված բազան մաքրվի և քսվի ֆրեսկոյի նկարազարդումների համար նախատեսված շերտը։ Արխիվային փաստաթղթերի համաձայն՝ նկարազարդման համար նախապատրաստական աշխատանքները շարունակվել են հունվարից մինչև 1536 թվականի մարտ։ Անհրաժեշտ ներկերի ձեռք բերման համար (մասնավորապես շատ թանկարժեք կապույտ ներկի, որի որակը ամբողջությամբ հավանության էր արժանացել նկարչի կողմից) ֆրեսկոյի նկարազարդումները հետաձգվել են մի քանի ամսով։
Ահարոն Բեր
Վերջին տարիներ
Այն բանից հետո, երբ պարզ դարձավ, որ նոր նախագահական ընտրություններին Ջեֆերսոնը գնալու է նոր փոխնախագահի հետ, Բերը որոշեց է մասնակցել Նյու Յորքի նահանգապետի աթոռի համար մղվող պայքարին։ 1804 թվականին նա քիչ հայտնի Մորգան Լյուիսից պարտություն կրեց ընտրարշավում։ Արշավի ընթացքում Ալեքսանդր Համիլթոնը բազմաթիվ վիրավորական պամֆլետներ է գրել Բերի դեմ, ինչի կապակցությամբ վերջինս նրան մենամարտի է հրավիրել և գնդակահարել։ Մենամարտից հետո Բերի քաղաքական կարիերան ավարտվել է։ 1807 թվականին նա մեկնում է ԱՄՆ-ի արևմուտք, որտեղ փորձում է անօրինական պատերազմ վարել իսպանական գաղութների դեմ։ Նա հանձնվել է Վիլկինսոնին ։ Գաղտնի ժամանել է Ֆիլադելֆիա և այնտեղ հանձնվել իշխանություններին։ Բերրը դատարանի առաջ է կանգնել դավաճանության մեղադրանքով, սակայն արդարացվել է։ Նա կամավոր արտաքսման է մեկնել դեպի Եվրոպա, իսկ ԱՄՆ վերադառնալուց հետո վարել է մեկուսի կյանք՝ լինելով պրակտիկ իրավաբան։