cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հիրիկ
Նշանակություն
Ներկատու է, դեղատու և գեղազարդիչ։ Որոշ տեսակներ բնական բուսուտների կրճատման, մարդկանց անխնա վերաբերմունքի պատճառով գտնվում են գրեթե անհետացման եզրին։
Դասակարգում
Դասեի դասակարգումը ըստ Brian Mathew, 1989 թվականին ։
Ընդհանուր տեսակների թիվը հաշվում մոտ են ավելի քան՝ 270.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Հիրիկազգիներ
Սեն Դենի Մեզոնսել
Սեն Դենի Մեզոնսել (Saint-Denis-Maisoncelles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 101 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.36 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Բոլիե, Լը Բենի Բոկաժ, Բյուր լե Մոն, Կամպո, Կարվիլ, Էտուվի, Լա Ֆերիեռ Արան, Լա Գրավրի, Մալուե, Մոնտամի, Մոն Բերտրան, Մոնշովե, Լը Ռեկյուլե, Սենտ Մարի Լոմոն, Սեն Մարտեն դը Բեզաս, Սեն Մարտեն Դոն, Սենտ Ուան դե Բեզաս, Սեն Պիեռ Տարանտեն և Լը Տուրներ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սուլևր ան Բոկաժ համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 61 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 48-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 48 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (25 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 13 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարդան Մատթեոսյան
Վարդան Մատթեոսյան, սփյուռքահայ պատմաբան, թարգմանիչ և խմբագիր։ Հայ Առաքելական եկեղեցու Արևելյան առաջնորդարանի (Նյու Յորք) գործադիր տնօրենը և «Արմինիըն Ռիվյու» ամսագրի գրախոսության խմբագիրը ։
Կենսագրություն
Վարդան Մատթեոսյանը ծնվել է Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյում 1964 թվականի մարտի 6-ին։ 1973 թվականին նա տեղափոխվել է Բուենոս Այրես։ Հայեցի ուսումը ստացել է Բուենոս Այրեսի Խրիմյան կրթական հիմնարկությունում (1973-1981)։ 1991 թվականին ավարտել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի տնտեսական գիտությունների դպրոցը։ 1992-2000 թվականներին եղել է Ունիվերսիդադ դել Սալվադորի (Բուենոս Այրես) Արևելյան ուսումնասիրությունների դպրոցի հայոց պատմության և կրոնի դոցենտ։ 2000 թվականից բնակվում է ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի քաղաքում։ 2006 թվականին Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայից ստացել է պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճան ։
2010-2019 թվականներին եղել է Հայ դատի կրթական հանձնախմբի (Նյու Յորք) տնօրենը ։
Նրա հետաքրքրությունների ոլորտներն ընդգրկում են հայոց պատմությունն ու գրականությունը, ինչպես հին, այնպես էլ ժամանակակից։ Հայերեն, անգլերեն և իսպաներեն պարբերականների ակտիվ թղթակիցն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ խմբագիրներ
Դեզամինացում
Դեզամինացում (դեզամինացումն ամիններ), ապամինացում, օրգանական միացությունից ամինախմբի (NH_2) պոկում։ Դեզամինացման դեպքում ամինախումբը փոխարինվում է այլ խմբերով (օրինակ, H, OH, OR, հալոգեն) կամ առաջանում է կրկնակի կապ։ Առաջնային ամինների դեզամինացում տեղի է ունենում ազոտային թթվի (HNO_2) ազդեցությամբ, այս դեպքում ալիֆատիկ շարքի առաջնային ամիններից առաջանում են սպիրտներ և օլեֆիններ։ Ցիկլավոր ալիֆատիկ ամինների դեզամինացումն ուղեկցվում է օղակի մեծացմամբ կամ փոքրացմամբ։ Արոմատիկ ամիններն ազոտային թթվի ազդեցությամբ (հանքային խիտ թթուների ներկայությամբ) տալիս են դիազոնիումի աղեր։ Որոշ ֆերմենտներ և բակտերիաներ դեզամինացնում են ամինաթթուները՝ անջատելով ամոնիակ։ Դեզամինացումն կարևոր դեր է խաղում կենդանիների, բույսերի և միկրոօրգանիզմների կենսագործունեության պրոցեսներում։
Կատեգորիա:Նյութափոխանակություն
Պար վիշապների հետ
Պար վիշապների հետ, (A Dance With Dragons), «Սառույցի և կրակի երգ» շարքի հինգերորդ վեպը՝ Ջորջ Մարտինի կողմից, որ հրապարակվել է 2011 թվականի հուլիսին։
Ի սկզբանե երբ շարքը հեղինակի կողմից մտածվել է որպես եռերգություն, «Պար վիշապների հետ» անվանումը վերաբերվում էր շարքի երկրորդ գրքին՝ զիջելով «Գահերի խաղ»֊ին։ «Պար վիշապների հետ» և «Անգղների խրախճանք» վեպերը ի սկզբանե գրվել են որպես մեկ հատոր, սակայն գրքի մեծ ծավալը ստիպեց հեղինակին առանձնացնել հերոսներին և սյուժետային գծերն՝ հինգերորդ գրքում։ Գրքում զուգահեռաբար կատարվում են այնպիսի իրադարձություններ, որոնք կան նաև մյուս գրքերում։
Վեպը էկրանավորվել է «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալի հինգերորդ եթերաշրջանում՝ չորրորդ գրքի հետ միասին և «Պար վիշապների հետ» ու «Անգղների խրախճանք» վեպերի իրադարձություններն տեղի են ունենում միաժամանակ, չնայած մի քանի հերոսների՝ Բրան Ստարկի, Դեյեներիս Թարգարիենի, Տեոն Գրեյջոյի և ուրիշների դրվագներն օգտագործվել են նաև հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանում։ Միգուցե հեռուստասերիալի վեցերորդ եթերաշրջանում օգտագործվեն նաև դրվագներ «Պար վիշապների հետ» վեպից, որոնք չեն օգտագործվել չորրորդ և հինգերորդ եթերաշրջաններում։
Կոմպոզիցիաների առանձնահատկություններ
Ինչպես սերիայի մյուս գրքերում՝ գրքում իրադարձությունները պատմվում են երրորդ գրքից՝ տարբեր հերոսների տեսակետներից, և նաև գոյություն ունեն չհատվող սյուժետային գծեր։
Սյուժե
«Պար վիշապների հետ» վեպի իրադարձությունները լրացնում է չորրորդ հատորի իրադարձությունները, պատմելով հերոսների ճակատագրերի մասին, որոնք չեն եղել «Անգղների խրախճանք»֊ում, իսկ մոտենալով գրքի կեսին հայտնվում են հերոսներ «Խնջույք»֊ից, և զրուցավեպը շարունակվում է։ Լինում են միայն զուգահեռական մասեր, նկարագրելով մի քանի իրադարձություններ, որ նկարագրվել են «Խնջույք»֊ում, բայց ուրիշ հերոսի տեսակետից։ Բացի դրանից, հինգերորդ եթերաշրջանում կրկին սկսվում են Երկաթե գահի համար մարտերն, Հյուսիսի ենթարկեցումը և Հյուսիսում Ստանիս Բարատեոնի ծրագրերը՝ Վինտերֆելը գրավելու համար։
Ձմեռվա քամիներ
Հայտնի է թե ովքեր հաստատ կլինեն «Ձմեռվա քամիներ» գրքի հերոսները՝ Արյա Ստարկը, Տիրիոն Լաննիստերը, Սանսա Ստարկը, Տեոն Գրեյջոն, Էյրոն Գրեյջոն, Վիկտարիոն Գրեյջոն, Արիանա Մարտելը և Բարիստան Սելմին։ Որոշների բախտը (Օրինակ՝ Ջոն Սնոու) հայտնի չէ։
Ջորջ Մարտինը հայտարարել է, որ ի տարբերություն «Խնջույք»֊ին և «Պարին», «Ձմեռվա քամիներ» և «Գարնան մասին անուրջներ» վեպերի իրադարձություններն տեղի կունենան ոչ թե միաժամանակ, այլ միմյանց հաջորդելով։
Գրքի իրադարձություններն սկսվում են Քլիֆհենգերների ավարտով՝ մարտ Միերինում, պատերազմ Վինտերֆելում, մենամարտ Թագավորական Գավանում, որով որոշվում է թագուհի֊ռեգենտի ճակատագիրը։ Ջորջ Մարտինը նաև հաղորդել էր, որ գրքում կվերադառնան Ուրիշներն։
Գլխավոր հերոսների (Տիրիոն Լաննիստեր և Դեյեներիս Թարգարիեն) սյուժետային գծերն մեծ մասամբ կբաժանվեն ։
Գիրքը կլինի «Սառույցի և կրակի երգ» շարքի նախավերջին վեպը և կհրատարակվի 2015 թվականի հոկտեմբերին կամ նոյեմբերին ։ 2014 թվականի մայիսի 29֊ին Ջորջ Մարտինի խմբագիր՝ Աննա Գրոելը, գրքի թողարկման ամսաթվի մասին հայտարարել է հետևյալը․ «Ես միայն կարող եմ ասել, որ Ջորջի առջև ծանր աշխատանք է դրված և մենք հույսով ենք, որ գիրքը շուտով կհրատարկվի» ։
Ջորջ Մարտինը հայտարարել է, որ կլինի հինգերորդ եթերաշրջանի սցենարիստը (նախկին եթերաշրջաններում նա եղել է յուրաքանչյուր եթերաշրջանի 10֊ից մեկի սցենարիստը), քանի որ նա պետք է կենտրոնանա վեցերորդ գրքի՝ «Ձմեռվա քամիներ»֊ի վրա ։
Ջեյն Ջոնսոնը՝ Մարտինի գրքի խմբագիրը, անգլերեն HarperCollins֊ի՝ The Guardian հարցազրույցում՝ 2014 թվականի մարտին ասել է, որ գրքի հրատարակման ամսաթիվ դեռևս գոյություն չունի, և գրքի լույս տեսնելը կլինի 2015 թվականին։ Ավելի ուշ ասեկոսեներ տարածվեցին հրատարակման մասին ։
Նոյեմբերի 20֊ին Ջորջ Մարտինը հաղորդեց թե ինչպես են ընթանում աշխատանքներն գրքի վրա․ «Ես դեռ գրքի կեսին եմ, ուստի ունեմ ժամանակ այնպիսի դրվագներ գրելու, որոնցում հերոսները կմահանան» ։
Վաճառք
2011 թվականի հուլիսի տվյալներով վեպը վաճառվել է 298 հազար հատ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Սառույցի և կրակի երգը Կատեգորիա:2011 վեպեր Կատեգորիա:Ֆենտեզի վեպեր Կատեգորիա:2011 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Electronic Entertainment Expo 2018
Electronic Entertainment Expo 2018, թվով 24-րդ ցուցահանդեը շարքում, որը կայացել է 2018 թվականի հունիսի 12-ից 14-ը ընկած ժամանակահատվածում, Los Angeles Convention Center-ում ։
Electromic Arts
EA-ի կոնֆերանսը կայացավ հունիսի 9-ին, տեղի ժամանակով 11։00-ին։ Կոնֆերանսի ընթացքում խոսվեց հետևյալ խաղերի մասին՝ Battlefield V, FIFA 18 և FIFA 19, Star Wars: Jedi Fallen Order, Star Wars Battlefront II, Unravel Two, Sea of Solitude, NBA Live 19, Madden NFL 19, Command & Conquer: Rivals և Anthem։ EA-ն նաև ցուցադրեց նոր թարմացումները Origin-ի վրա պրեմիում-բաժանորդագրությամբ, որը թույլ է տալիս խաղալ խաղերը թողարկումից առաջ, ինչպես նաև նոր ամպային խաղային ընթացքի ապահովումը ։
Xbox (Microsoft)
Microsoft-ը անց կացրեց իր կոնֆերանսը 2018 թվականի հունիսի 10-ին Microsoft Theater-ում։ Խաղերի ուղղությամբ Microsoft-ի նախագահ՝ Ֆիլ Սպենսերը կոնֆերանսից առաջ հայտարարեց, որ պրեսս-կոնֆերանսի ընթացքում կլինեն դրական փոփոխություններ։ Ցուցադրման ընթացքում հիշատակվեց ավելի քան հիսուն խաղ այդ թվում՝ Halo Infinite, Ori and the Will of the Wisps, Sekiro: Shadows Die Twice, Fallout 76, The Awesome Adventures of Captain Spirit, Crackdown 3, Nier: Automata, Metro Exodus, Kingdom Hearts III, Sea of Thieves, Battlefield V, Forza Horizon 4, We Happy Few, PlayerUnknown's Battlegrounds, Tales of Vesperia, Tom Clancy’s The Division 2, Shadow of the Tomb Raider, Session, Black Desert Online, Devil May Cry 5, Cuphead, Tunic, Jump Force, Dying Light 2, Battletoads, Just Cause 4, Gears Pop, Gears Tactics, Gears 5 և Cyberpunk 2077 ։
Ֆիլ Սպենսերը նաև հաստատեց, որ ընկերությունը գնել է այնպիսի ստուդիաները, ինչպիսիք են՝ Undead Labs, Playground Games, Ninja Theory և Compulsion Games, նաև հաստատվեց նոր՝ The Initiative ստուդիաի ստեղծման մասին ։
Bethesda
Bethesda Softworks-ը անց կացրեց իր կոնֆերանսը հունիսի 11-ին։ Խաղերը որոնց մասին խոսք է գնացել հետևյալն էին՝ Rage 2, The Elder Scrolls: Legends, The Elder Scrolls Online, Doom Eternal, Quake Champions, Prey, Wolfenstein II: The New Colossus, Wolfenstein: Youngblood, Wolfenstein: Cyberpilot, Fallout 76, Fallout Shelter, The Elder Scrolls: Blades, Starfield և The Elder Scrolls VI։
Devolver Digital
Devolver Digital իր կոնֆերանսը անց կացրեց հունիսի 11-ին տեղի ժամանակով 20։00-ին ։ Կոնֆերանսի ընթացքում խոսք գնաց  Scum, My Friend Pedro и Metal Wolf Chaos XD խաղերի մասին։
Ubisoft
Ubisoft-ը իր պրես-կոնֆերանսը անց կացրեց հունիս 11-ին տեղի ժամանակով 13։00-ին։ Ներկայացվեցին արդեն ռելիզի պատրաստ մի քանի խաղեր այդ թվում՝ Just Dance 2019, Beyond Good & Evil 2, Tom Clancy’s Rainbow Six Siege, Trials Rising, Tom Clancy’s The Division 2, Mario + Rabbids Kingdom Battle, Skull & Bones, Transference, Starlink: Battle for Atlas, For Honor, The Crew 2 և Assassin’s Creed Odyssey։
PC Gaming Show
Հրատարակիչ PC Gamer-ը հունիսի 11-ին անց կացրեց PC Gaming Show ցուցահանդեսը, տեղի ժամանակով 15։00-ին։ Շոուի ընթացքում հանդես եկան բազմաթիվ հրատարակիչներ և ծրագրողներ, ինչպիսիք են Sega, Square Enix, Crytek, Double Fine Productions, Hi-Rez Studios, Skydance Media, Digital Extremes, Raw Fury, Klei Entertainment, Modern Storyteller, tinyBuild, Cloud Imperium Games, Starbreeze և 505 Games ։
PlayStation (Sony)
Սոնիի պրես-կոնֆերանսը կայացավ հունիս 11-ին տեղի ժամանակով 18։00-ին։ Այս տարի նույնպես ընկերությունը անց կացրեց իր ցուցահանդեսը ոչ մեծ կինոթատրոնում։ Ի պատասխան անցած տարիների քննադատություններին առ այն, որ ընկերությունը քիչ ժամանակ է տրամադրում խաղային թրեյլերներին, այս տարվա կոնֆերանսին Sony-ին խաղերի թեմաներին անդրադարձավ ավելի խորը։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացված էր՝ The Last of Us Part II, Ghost of Tsushima, Death Stranding և Spider-Man ։
Nintendo
Nintendo-ն իր կոնֆերանսը անցկացրեց 2018 թվականի հունիսի 12-ին։
Խաղերի ցանկ
Ներքևում ներկայացված է E3 2018-ի ընթացքում ներկայացված խաղերի ցանկը։
Իրժի Վոլկեր
Իրժի Վոլկեր (Jiří Wolker, ), չեխ բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Իրժի Վոլկերը ծնվել է 1900 թվականի մարտի 29-ին Պրոսնիցում, Ֆերդինանդ Վոլկերի հարուստ ընտանիքում։ Սովորել է հայրենի քաղաքի գիմնազիայում, որից հետո իրավունք է ուսումնասիրել Պրահայում։
Իրժի Վոլկերը հրատարակել է բանաստեղծությունների մի շարք ժողովածուներ՝ «Հյուր տանը» (Host do domu), «Դժվար ժամ» (Těžká hodina), «Հետմահու բանաստեղծություններ» (Pozůstalost), ինչպես նաև «Սուրբ Կոպոչեկկ» (Svatý Kopeček) պոեմը, որ գրվել են 1918-1923 թվականներին։ Նրա ստեղծագործությունները նշանակալի ներդրում են չեխական գրականության մեջ։ Իր ստեղծագործություններում Իրժի Վոլկերը ուշադրության է արժանացնում գլխավորապես բարոյագիտության հարցերին («Բալլադ հնոցապանի աչքերի մասին», «Բալլադ չծնված երեխայի մասին» և այլն)։ Իրժի Վոլկերի ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել չեխական գրականության վրա։
Իրժի Վոլկերը մահացել է 1924 թվականի հունվարի 3-ին տուբերկուլյոզից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Չեխ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
(7366) Ագաթա
(7366) Ագաթա (Agata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,152134 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7163 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,588 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2044,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176115 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,34° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կենովո (այլ կիրառումներ)
Կենովո, կարող է վերաբերել՝
Լուիզ Ջոփլինգ
Լուիզ Ջեյն Ջոփլինգ (Louise Jane Jopling,, նախկինում՝ Ռոմեր, ավելի ուշ՝ Ռոուվ), Վիկտորյական դարաշրջանի նկարչուհի, իր սերնդի ամենահայտնի կին նկարիչներից մեկը ։
Վաղ կյանք
Լուիզը ծնվել է Մանչեստրում, ընտանիքի ինը զավակներից հինգերորդն է։ Ծնվել է երկաթուղային կարգավորիչ Թոմաս Սմիթի և նրա կնոջ՝ Ֆրանսիսի ընտանիքում։ Տասնյոթ տարեկանում ամուսնացել է քաղաքացիական ծառայող Ֆրանկ Ռոմերի հետ։ Ռոմերի բարեկամուհի բարոնուհի Շառլոտան քաջալերել է Լուիզին շարունակել կատարելագործել իր արվեստը։ 1860-ականների վերջին նա սովորել է Փարիզում, Չարլզ Ջոշուա Չապլինի և Ալֆրեդ Սթիվենսի հետ։ Նրա առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Փարիզյան սալոնում։ Նրա աշխատանքները 1870-73-ական թվականներին ցուցադրվել են Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։
1872 թվականին Ռոմերի մահից հետո նա 1874 թվականին ամուսանցել է Vanity Fair ամսագրի նկարիչ Ջոզեֆ Միդլթոն Ջոփլինգի հետ ։
Առաջին ամուսնությունից նա մի որդի է ունեցել՝ Փերսի Ռոմերը։ Մյուս ամուսնությունից ծնվել է երկրորդ որդին՝ Լինդսի Միլլե Ջոփլինգը, որն իր անունն ստացել է երկու պապիկներից՝ Սըր Քոութս Լինդսիից և Ջոն Էվերեթ Միլլեից ։
Ջոփլինգն իր կարիերայում հաջողության է հասել։ Նրա «Ժամը հինգի թեյախմություն» կտավը £400-ով վաճառվել է 1874 թվականին։ Նրա «Հինգ քույրերը Յորքում» կտավը ցուցադրվել է Ֆիլադելֆիայի ցուցահանդեսում 1876 թվականին, և նրա «Ժամանակակից Մոխրոտիկը» ցուցադրվել է Փարիզի ցուցահանդեսում, 1878 թվականին ։
Այդ ժամանակ նա դեռ չէր կարողանում պայքարել իր ժամանակի սեռային խտրականության դեմ։ 1883 թվականին նա 150 գինեայի դիմաց դիմանկարի պատվեր է ստանում, սակայն նույն աշխատանքի համար Սըր Ջոն Էվերեթ Միլլեին վճարում են 1000 գինեա ։ Ջոփլինգն իր աշխատանքները ցուցադրել է Չիկագոյի գիտության և արդյունաբերության թանգարանում և Չիկագոյի Կնոջ շենքում, 1893 թվականի Կոլումբիայի համաշխարհային ցուցահանդեսի շրջանակներում ։
Նա անդամակցել է Կին նկարիչների համայնքին (1880) և Դիմանկարիչների արքայական համայնքին (1891)։ Լյուսի Քեմփ Ուելխի հետ նա դարձել է առաջին կին նկարիչը, որ ընդունվել է Բրիտանացի նկարիչների արքայական համայնք (1901) ։
Ջոփլինգի հետ ամուսնության տարիներին նա եղել է ընտանիքի հիմնական վաստակողը։ Նշվել է, որ «պատասխանատվությունը նրա համար ծանր ու ստրեսային է եղել, նա ստիպված է եղել անընդհատ գնորդներ գտնել՝ ընտանիքին անհրաժեշտ ամեն ինչով ապահովելու համար։ 1879 թվականին, չնայած իր և իր որդու հիվանդությանը, նա ստեղծել է տասնութ աշխատանք» ։
Սոցիալական կյանք
Ջոփլինգը «պատկերել է տիտղոսավոր անձանց, ֆինանսապես կայացած մարդկանց ու հայտնի դերասանուհիների», և սոցիալական այս դասին համապատասխանելու համար նա շքեղ ու նորաոճ կենսակերպ է վարել՝ ապրելով Վիլյամ Բուրգեի նախագծած տուն-ստուդիայում ։ Նա եղել է այնպիսի սոցիալական շրջանակներում, որտեղ հայտնվել են Ջեյմս Ուիսթլերը, Օսկար Ուայլդը, Քեյթ Պերուիջին և Էլեն Ալիս Թերրին։ Օգոստոս Դուբուրգը 1892 թվականին իր «Անգելիկա» պիեսը նվիրել է նրան։ 1887 թվականին The Lady’s World ամսագիրն այսպես է նկարագրել նրա սոցիալական շրջանակը.
"Մի տարի մենք ստացանք նրա դիմանկարը, որը կախարդական կերպով պատկերել էր Միլլեն, մյուս տարի նրա մասին պիես է գրում հայտնի գրողը։ Մի շաբաթ մենք տեսնում ենք, որ նրա սալոնը պատկերազարդում է հայտնի նկարիչ Դու Մաուրերը՝ պատկերելով տեսարաններ իր և իր ընկերների կյանքից, հաջորդ շաբաթ նա հայտնվում է մեկ այլ հերոսուհու անունով պատմությունների մեջ, որոնք հաճույքով կարդում են ընթերցողները...Բուխարու վերևում հայտնվում է նրա դիմանկարը, որը պատկերել է նրա հին ընկեր Սըր Ջոն Միլլեն, և այն սենսացիա է առաջացնում Գրոսվենորում։ Նրա կողքին միշտ հայտվում է Ջեյմս Ուիսթլերն ու Օսկար Ուայլդ ը, որոնք նրա հետ քննարկում են արվեստի տիեզերական հարցեր։ Լեդիներ Արքիբալդն ու Ուոլթեր Քեմփելը հազվադեպ են բաց թողնում նրա հետ կազմակերպվող երեկույթները ։"
1883 թվականին Ջոփլինգի տանը Ուիսլեթն ու Օսկար Ուայլդը կատարել են իրենց հայտնի փոխառությունը։ Ուայլդն ասել է Ուիսթլերին. «Որքան կցանկանայի՝ ես դա ասած լինեի», ինչին Ուիսլեթը պատասխանել է. «Դու կասես դա, Օսկար»։
Այլ կին նկարիչների նման Ջոփլինգը ևս բնորդուհի է եղել այլ նկարիչների համար։ Միլլեն ու Ուիսթլերը նկարել են նրա դիմանկարները ։ Ուիսլեթը Միլլեի աշխատանքը բնութագրել է որպես «հրաշալի աշխատանք և գերազանց դիմանկար»։
Ուշ կյանք
Ջոզեֆ Ջոփլինգը մահացել է 1884 թվականին, ինչից հետո Լուիզը 1887 թվականին ամուսնացել է իրավաբան Ջորջ Ռուոի հետ՝ շարունակելով օգտագործել Ջոփլինգի անունն իր մասնագիտական կյանքում։ Նա ստեղծել է կին նկարիչների իր սեփական դպրոցը և 1887 թվականին մի քանի հոդված է գրել արվեստի դասավանդման թեմայով ։
Լուիզ Ջոփլինգը երկար տարիներ աջակցել է Կանանց ընտրական իրավունքին, ակտիվ է եղել ֆեմինիստական թեմաներում։ Նա եղել է Առողջ և գեղարվեստական հագուստի միության փոխնախագահ ։ Հրապարակել է գրքեր. արվեստի վերաբերյալ ուղեցույց և ինքնակենսագրական գիրք՝ «Իմ կյանքի քսան տարիները» վերնագրով ։ Գրել է նաև մի քանի բանաստեղծություններ և զբաղվել է լրագրությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Բրիտանացի ֆեմինիստներ
Բեյբի բում
Բեյբի բում (baby boom), ծնելիության նշանակալի և կայուն աճի ժամանակաշրջան, որը տեղի է ունեցել 20-րդ դարի կեսերին աշխարհի մի շարք երկրներում, հատկապես, Արևմուտքի զարգացած պետություններում։ Երկրների մեծ մասում, որտեղ կիրառվել է այս պրակտիկան, բեյբի բումը սկսվել է կա՛մ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, կա՛մ 30-ական թվականների վերջին։ Բեյբի բումը մեծ ինտենսիվություն է գրանցել Նոր Զելանդիայում, Ավստրալիայում, Իսլանդիայում, Կանադայում, Նորվեգիայում և ԱՄՆ-ում։ Հարավային Եվրոպայի երկրներում բեյբի բումը բացակայել է կամ եղել է թույլ արտահայտված։ Երկրների մի մասում բեյբի բումը բաղկացած է եղել երկու ալիքներից․ սկզբում պիկը գրանցվել է պատերազմից հետո, այնուհետև անկում է ապրել ծնելիությունը, որին նորից հաջորդել է ծնելիության աճը, իսկ նոր պիկը գրանցվել է 1960-ական թվականներին ։
Բեյբի բումը համընկել է ամուսնության բարձր և կայուն աճի՝ «The Marriage Boom»-ի ժամանակաշրջանի հետ ։
Բեյբի բումին հաջորդել է ծնելիություն անկման ժամանակաշրջանը՝ «baby-bust»-ը ։ Օրինակ, 1976 թվականին ԱՄՆ-ում ծնելիության գործակիցը հասել է մինիմումի։ Մեկ կնոջը բաժին է հասել 1,75 երեխա։ Այս ցուցանիշը ցածր է բնակչության վերարտադրության ցուցանիշից և երկու անգամ ավելի ցածր քան, 1950-ական թվականներին գրանցված միջինից։
Բեյբի բումերների սերնդի հայտնի ներկայացուցիչներ
ԱՄՆ երեք նախագահներ ծնվել են 1946 թվականի ամռանը՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից 9 ամիս անց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակչություն Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատմություն Կատեգորիա:Մշակութային սերունդներ Կատեգորիա:Time-ի վարկածով «Տարվա մարդ» ճանաչվածներ
Քարաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Քարաձոր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (6 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ալբերտ Ֆեյսի
Վաղ տարիներ
Ժոսեֆ Ֆեյսիի և Մերի Էն Ֆեյսիի (նախկինում Քար) որդին՝ Ֆեյսին, ծնվել է Մեյդսթոունում, Վիկտորիա։ 1896 թվականին՝ երբ Ալբերտը երկու տարեկան էր,  մահացավ նրա հայրը Արևմտյան Ավստրալիայի ոսկու հանքերում՝ որովայնային տիֆից։ 1898 թվականին, թողնելով իր փոքր երեխաներին իրենց տատիկի խնամակալությանը, Ալբերտի մայրը ժամանեց Արևմտյան Ավստրաիայի ոսկու հանքեր իր մեծ որդու մոտ, ով այստեղ օգնում էր հորը։ Երբ Ալբերտի պապիկը 1898 թվականին մահացավ, երեխաների տատիկը՝ տիկին Ջեյն Քարը (նախկինում Բարնեթ) Ալբերտի, Ռոյի (ծնվել է 1890 թվականին), Էրիկի (ծնվել է 1889 թվականին) և Միրայի (ծնվել է 1892 թվականին) հետ 1899 թվականին Բարքերս Քրիքից տեղափոխվեց Քալգուրլի, Արևմտյան Ավստրալիա։ Ֆեյսին սկսեց աշխատել մոտ ութ տարեկան հասակից և այլևս նորից ընտանիքի հետ չի ապրել։ Չնայած որ նա երբեք հնարավորություն չունեցավ հաճախելու դպրոց, Ֆեյսին դեռահասության տարիներին ինքնուրույն սովորեց գրել ու կարդալ։
Ֆերմայում իր առաջին աշխատանքի ընթացքում Ալբերտի գործատուն ենթարկում էր նրան ստրկության և ձիու մտրակով դաժան ծեծի։ Ամիսներ շարունակ նման շահագործումների ենթարկվելուց հետո ավելի քան 20 կիլոմետր (12 մղոն) քայլելուց հետո նրան հաջողվեց փախչել այդտեղից և բարեբախտաբար գտնել ճամբար դրած նոր մարդկանց։ Չնայած ոստիկանությունը տեղեկացվել էր նման շահագործումների մասին, Ֆեյսիի գործատուն երբեք չենթարկվեց պատասխանատվության։ Ֆեյսիի մեջքի և վզի վրայի սպիները մնացին որպես ակներեվ հիշատակ նրա ողջ կյանքի ընթացքում։
1908  թվականին Ֆեյսիի մայրը նորից ամուսնացավ, և նրա պահանջով Ֆեյսին մեկնեց Պերթ՝ ապրելու մոր և նրա երկրորդ ամուսնու՝ Արթուր «Բիլլ» Դաունիի հետ։ Սակայն նա նրանց հետ մնաց շատ քիչ և հետո ընդունեց Արևմտյան Ավստրալիայում գյուղական աշխատանքի առաջարկությունը։ Դրանից հետո Ֆեյսին և նրա մայրը ժամանակ առ ժամանակ հանդիպում էին՝ մինչև վերջինիս հանկարծակի մահը՝ 1914 թվականի սեպտեմբերին՝ 51 տարեկան հասակում։ Ֆեյսիի մանկությունը Արևմտյան ավստրալիայում  հիմնականում անցել է Քալգուրլիում, Նարրոգինում, Բրյուս Ռոքում, Մերրեդինում, Յալերինգում, Վիկպինում, Պինգելիում և Պոպանյինինգի մոտակայքում գտնվող Քեյվ Ռոքում, որի մասին նա գրել է «Բախտավոր կյանք»-ի երկրորդ գլխում։
14 տարեկան հասակում նա արդեն փորձառու ֆերմերային բանվոր և բուշմեն էր, իսկ արդեն 2- տարեկան հասակում նա պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ էր և իր խմբի հետ շրջում էր Հարավային Ավստրալիայում, Վիկտորիայում և Նոր Հարավային Ուելսում։ Նրա բռնցքամարտիկի կարիերան շարունակվեց մինչև 1915 թվականի հունվար ամիս, երբ Ֆեյսին արդեն անցավ Ավստրալիական Իմպերալ Ուժերի (ԱԻՈւ) կազմի մեջ։
Զինվորական ծառայություն
Ֆեյսին միացավ AIF-ին 1915 թվականի հունվարի 4-ին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկումից ոչ շատ ուշ։ Նա որպես հետևակի զինվոր 11-րդ գումարտակի հետ, 3-րդ ամրապնդման ժամանակ HMAT Itonus ռազմանավով մեկնել է Եգիպտոս և կռվել է Դարդանելի օպերացիա ում, ներառյալ Լինի խրամատի կռիվը։ Իր ինքնակենսագրության մեծամասնությունը կազմում են սարսափի տեսարանները, որոնց միջով նա անցել էր պատերազմի ընթացքում, և նրա վառ հիշողությունների մասին Գալիպոլիում ANZAC Դիգերների վիճակի մասին։ Նրա երկու եղբայրները՝ Ռոյ Բարքեր Ֆեյսին (1890–1915) և Ժոսեֆ Թոմաս Ֆեյսին (1883–1915) սպանվեցին պատերազմի ընթացքում։
Ֆեյսին իր գրքում ներկայացնում է Դարդանելիում մեկից ավելի իր վնասվածքների մասին։ Այս ամենը հասավ իր գագանթնակետին 1915 թվականին, երբ արկի պայթյունից նա ստացավ ոտքի և ներքին ծանր վնասվածքներ, չնայած որ Ֆեյսին «համոզված չէր տարեթվերի վերաբերյալ» ։ Այնուամենայնիվ նրա ռազմական գրառումներում բացի սրտի խնդիրներից ոչ մի ապացույց չկա նրա՝ այլ վնասվածքներ ունենալու մասին։ Չնայած 11-րդ գումարտակի մոտակայքում օգոսոտոսի 19-ին  ոչ մի զինամթերքի պայթյունի մասին չէր արձանագրվել , բայց և այնպես 11-րդ գումարտակը մեկ շաբաթ անց Անզակի մոտ վերաբաշխվել էր 9-րդ և 10-րդ գումարտակների միջև։
Ֆեյսին, ճանաչվելով ոչ պիտանի պատերազմի համար, HMAT Aeneas նավով 1915 թվականի հոկտեմբերի 31-ին վերադարձավ Ավստրալիա ։
Ամուսնություն
Ավստրալիա վերադառնալուց հետո Ֆեյսին հանդիպեց Էվելին Մերի Գիբսոնին (1897-1976), ում հետ էլ ամուսնացավ 1916 թվականի օգոսոտոսի 24-ին Բանբերիում։ Նրանք միասին երջանիկ ապրեցին մոտ 60 տարի մինչև Էվելինի մահը՝ 1976 թվականի օգոստոսի 3-ին։ Նա սգաց կնոջ մահը իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Զույգն ունեցել է յոթ երեխա 1919 թվականից 1939 թվականների միջև ընկած հատվածում։
Պատերազմից վերադառնալուց հետո Ֆեյսին աշխատել է որպես տրամվայի վարորդ(1916-1922) և Պերտում՝ տրոլեյբուսի վարորդ(1934-1946)։ Այնուհետև նա իր ողջ կյանքն անցկացրեց որպես հաջողության հասած ինքնուրույն թռչնաբույծ ու խոզաբույծ և բիզնեսմեն(1947–1958) Թուարթ Հիլլում, Ուաններուում, Գոսնելլսում և Մունդարինգի) մոտակայքում գտնվող Մաունթ Հելենայում։
Ֆեյսին հասարակական կյանքում ակտիվ և ճանաչված էր 1920-ական թվականներից մինչև 1950-ական թվականները, երբ նա անցավ թոշակի։ Նա հինգ տարի շարունակ եղել է Պերտի տրամվայների միության նախագահ, ավելի ուշ քսան տարի շարունակ եղել է տեղի կառավարության և Պերտի ճանապարհաշինարարության ընտրված անդամ և արդարադատության դատավոր։
Որդու կորուստը
Ֆեյսիի ավագ որդին՝ Ալբերտ Բարնետ Ֆեյսին, հայտնի որպես Բարնի (1919–1942) Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում միացավ Երկրորդ ԱԻՈւ-ին և ծառայեց 2/4 գնդացիր գումարտակում։ Նա մահացավ Սինգապուրի ռմբակոծության ժամանակ՝ 1942 թվականի Մարտի 15-ին, ճապոնական բանակի դեմ կռվի ընթացքում։ Չնայած, որ նրա ընտանիքը տեղյակ էր որդու անհետ կորելու մասին, նրա մահը չհաստատվեց մինչև 1945 թվականի մայիս ամիս ։ Ֆեյսին իր հուշերում նշել է, որ չնայած ինքն ու իր կինը ենթադրում էին, որ իրենց որդուն սպանել են, բայց և այնպես նրանք հուսախաբ չէին լինում։ Ավելի քան երեք տարի սպասելուց հետո նրա կնոջ վիճակն այնքան վատթարացավ, որ նա տարավ ծանր սրտի կաթված։ Նրանց մյուս երկու որդիները՝ Ժոսեֆն ու Ջորջը, ևս ծառայել են Ավստրալիական բանակի կազմում երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում Նոր Գվինեայում։ Նրանք ապահով վերադարձան տուն 1945 թվականի վերջերին։
Հետագա առողջություն
Ֆեյսին իր հետագա առողջական խնդիրները վերագրեց առաջին աշխարհամարտի ընթացքում Դարդանելում իր ստացած վնասվածքներին, այդ թվում նաև գնդակի վերքերին և պատռված փայծաղին, բայց նրա պատերազմի մասին գրառումները ոչ մի ապացույց չեն տրամադրում նման վնասվածքների մասին։ Նա  Դարդանել ժամանել է 1915 թվականի մայիսի 7-ին, որից հետո նրա միակ առողջական խնդիրը եղել է հաճախասրտություն, որն ախտորոշվել է որպես սրտի խնդիր օգոստոսի 19-ին և և 1915 թվականի հոկտեմբերին Ավստրալիա տարհանման պատճառը։ Նա կրկին չի զորակոչվել ։
Ֆեյսին 1958 թվականին (64 տարեկան հասակում) տարավ ծանր սրտի կաթված և անցավ թոշակի։
Հուշեր և համբավ
Ֆեյսին սկսեց գրառումներ անել իր կյանքի մասին, և կնոջ և երեխաների բազում հորդորների արդյունքում, ի վերջո, նա իր գրառումների հիման վրա տպեց գիրք։ Ֆեյսին ավարտեց իր հուշերը իր 83 ամյակի օրը՝ 1977 թվականին։ Երկու տարի անց՝ 85 տարեկան հասակում, նա իմացավ, որ իր «Բախտավոր կյանք»  ինքնակենսագրությունը հաստատվել է տպագրության։ Այն հրատարկվել է 1981 թվականին՝ իր մահից հենց ինն ամիս առաջ։
Թեև Ֆեյսին հիացած էր, որ իր կյանքի պատմությունը գնահատվում էր այսքան մեծ մասշտաբով, սակայն նրա առողջությունը գնալով վատթարանում էր և նա կորցնում էր իր տեսողությունը։ Նրան նաև սայլակ էր պետք ազդրի կոտրվածքի պատճառով։ Նրա գիրքը դարձավ բեսթսելեր և արժանացավ Նոր Հարավային Ուելսի վարչապետի գրական մրցանակին`գեղարվեստական գրականության և Գրքի ազգային խորհրդի մրցանակի։ Կյանքի վերջին վեց ամիսների ընթացքում Ֆեյսին դարձավ ազգային հայտնին և առաջադրվեց 1981 թվականի Ավստրալիայի տարվա մրցանակին։
Մահ
Ծերանոցում մնալու տարիներին, չնայած կոնքի կոտրվածք ունենալուն, 1982 թվականի փետրվարի 11-ին՝ 87 տարեկան հասակում, Ֆեյսին մահացավ իր բնական մահով Միդլանդում։ Նրա մարմինը թաղված է Միդլանդի տեղական գերեզմանոցում։ Նրա կենդանի ժառանգությունն են իր յոթ երեխաներից վեցը և 28 թոռները ։
Էկրանավորում
1985 թվականին Ֆեյսիի «Բախտավոր կյանք» նովելը,  որը բովանդակում էր նրա 1897 թվականից 1916 թվականների կյանքը, վերածվել է չորս մասանի հեռուստաֆիլմի։ Դերասանական կազմն ընդգրկում էր Բիլլ Հոնթերին, Վալ Լեհմանին և Ռեյ Մեգհերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիացի գրողներ
Անդրեյ Օլխովսկի
Անդրեյ Ստանիսլավովիչ Օլխովսկի (Андре́й Станисла́вович Ольхо́вский, ծնվել է 1966 թվականի ապրիլի 15-ին, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։ Պրոճեսիոնալ է դարձել 1989 թվականին։ Ելույթներն ավարտել է 2005 թվականին (մենախաղում՝ 1998 թվականին)։ Ռուս ամենահաջող զուգախաղի թենիսիստ Եվգենի Կաֆելնիկովից հետո։
Օլխովսկին առաջին ռուս թենիսիստն է, ով խաղացել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչում (1992 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության տղամարդկանց զուգախաղ) և առաջին ռուս թենիսիստը, ով հաղթանակ է տարել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում (1994 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության խառը զուգախաղում՝ ռուս Եվգենիա Մանյուկովայի հետ)։ Բացի այդ, նա առաջնա ռուսն է, ով հաղթել է Ավստրալիայի բաց առաջնությունում (1994 թվականի խառը զուգախաղում՝ Լարիսա Նեյլանդ-Սավչենկոյի հետ) և առաջին ռուսաստանցին, ով խաղացել է Ուիմբլդոնի մրցաշարի եզրափակիչում (1997 թվականի խառը զուգախաղում՝ Լարիսա Նեյլանդ-Սավչենկոյի հետ)։
Կիզիլ-Յար (այլ կիրառումներ)
Կիզիլ-Յար, կարող է վերաբերել՝
Անդրեյ Օլխովսկի
1992 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարի երրորդ շրջանում, Ջիմ Կուրիեին հաղթելով 6-4, 4-6, 6-4, 6-4 հաշվով, Օլխովսկին սահմանել է ռեկորդ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի համար, որպես ամենացածր վարկանիշ ունեցող թենիսիստ, ով հաղթել է աշխարտի թիվ 1 ռակետին՝ այդ պահին Օլխովսկին համաշխարհային դասակարգման աղյուսակում է զբաղեցնում էր 193-րդ հորիզոնականը ։
Նվաճումներ
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում Օլխովսկին 1992-1997 թվականների ընթացքում 5 անգամ խաղացել է տղամարդկանց զուգախաղի և խառը զուգախաղի եզրափակիչներում և 2 անգամ արժանացել է մրցաշարի հաղթողի տիտղոսին։
Ռուսաստանի հավաքականի կազմում Դևիսի գավաթի մրցաշարի եզրափակիչի (1994 և 1995 թվականներ) կրկնակի մասնակից։
Մենախաղում հաղթանակ է տարել ATP երկու մրցաշարերում և ևս երկու անգամ խաղացել է եզրափակիչներում։
Զուգախաղում հաղթանակ է տարել 20 մրցաշարերում, այդ թվում «Մասթերս» շարքի մեկ մրցաշարում։
1988 և 1996 թվականների Ամառային Օլիմպիական խաղերի մասնակից, որտեղ 1996 թվականին հասել է քառորդ եզրափակիչ։
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք Անդրեյ Օլխովսկին ATP կայքում Անդրեյ Օլխովսկին ITF կայքում Անդրեյ Օլխովսկին Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում
Կատեգորիա:Ռուս թենիսիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 15 ծնունդներ
Արտավան Ե Պարթև
Արտավան Ե Պարթև (, Ardawān, ), Պարթևստանի վերջին արքայից արքան (213-224)։
Գահակալական կռիվներ
Արտավանի հոր՝ Վաղարշ Դ-ի մահից հետո (208), Պարթևստանի գահին բազմում է նրա ավագ որդին՝ Վաղարշ Ե-ն։ 213 թվականին Արտավանը իրեն հռչակում է արքայից արքա և գահակալական կռիվներ է սկսում մղել եղբոր դեմ, որը ավարտվում է 222 թվականին՝ Արտավանի հաղթանակով ։
Ըստ հայ պատմիչների, Մեծ Հայքի արքա Խոսրով Ա-ն և նրա որդի Տրդատ Բ-ն Արտավանի դաշնակիցներն էին և նրա հետ միասին պայքարում էին Վաղարշ Ե-ի և Պարսքում հեղաշրջում կատարած Պապակի և նրա որդու՝ Շապուհի դեմ։ Ըստ Ագաթանգեղոսի և Մովսես Խորենացու՝ Խոսրով Ա-ն մի շարք արշավանքներ է ձեռնարկում դեպի հարավ՝ Պապակի դեմ և վերադառնում հարուստ ավարով ։ Հավանական է համարվում, որ Խոսրով Ա-ն արշավանքներ է ձեռնարկել նաև Արտավանի մրցակից Վաղարշ Ե-ի դեմ։ Ի վերջո, Վաղարշ Ե-ն պարտության է մատնվում եղբորը և հեռանում Տիզբոնից։ Արտավան Ե-ն հաստատվում է մայրաքաղաք Տիզբոնում և փորձում է ամրացնել իր դիրքերը ։
Հռոմեա-պարթևական պատերազմ
Հռոմում Անտոնինոս Կարակալլային հաջորդած Մակրինոս կայսրը (217-218) փորձում է շարունակել վերջինիս պատերազմը Արտավան Ե-ի դեմ։ Մծբինի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում Արտավանը կրկին պարտության է մատնում հռոմեական զորքերին։ Մակրինոս կայսրը ստիպված է լինում հաշտության պայմանագիր կնքել։ Ըստ պայամանգրի՝ հռոմեացիները վերադարձնում են պարթևական ռազմագերիներին, Մակրիանոսը Արտավանին վճարում է 5000 բյուր դրախմե ռազմատուգանք, քանի որ «ինքը պարտվել էր» ։ Երկու տերությունների միջև հաստատվում է խաղաղություն։ Հռոմին է անցնում Միջագետքը, որով էլ սահմանափակվում են հռոմեացնիների հավակնությունները տարածաշրջանում։ Արտավան Ե-ի այս հաղթանակները, սակայն, պարթևների վերջին հաջողություններին էին՝ նրանց թագավորության անկման նախօրյակին ։
Սասանյանների ապստամբություն
220-ական թվականներին ուժեղանում է Պարսքում իշխող Սասանյան տոհմը, որի առաջնորդ և հիմնադիր Արտաշիր Պապականը ապստամբություն է բարձրացնում Արտավան Ե-ի դեմ։ Արտաշիր Պապականը չորս տարավա ընթացքում կարողանում է ջլատել թուլացած պարթև Արշակունիների վերջին ուժերը։ 224 թվականի ապրիլի 28-ին տեղի ունեցած Որմիզդականի ճակատամարտում պարտվում և սպանվում է Պարթևստանի վերջին թագավոր Արտավան Ե-ն, որով կործանվում է Պարթևստանը և սկզբնավորվում է Սասանյան տերությունը ։
Պարթևական շատ իշխաններ անցնում են Սասանյանների կողմը։ Արտավան Ե-ի որդի Արտավազդը ամրանում է Ատրպատականում և մի քանի տարի դիմադրում է Սասանյաններին՝ Մեծ Հայքի արքա Տրդատ Բ-ի օգնությամբ, ով ստանձնել էր Արշակունյաց արքայատան գլխավոր միապետի դերը։ Բայց ի վերջո Արտավազդը պարտվում է և Ատրպատականն էլ է նվաճվում Արտաշիր Պապականի կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պարթև Արշակունիներ
Պավլո-Մարյանովկա
Պավլո-Մարյանովկա (Павло-Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։
Վտանգավոր չարաճճիություն
Սյուժե
Խաղալիքների աշխարհում ապրում են խաղալիքներն ու շրջում լարովի մեքենաներով։ Երկու տիկնիկ-աղջիկներ զբոսնում են մեքենայով և այն կարճ ժամանակով թողնում առանց հսկողության։ Երկու տղաներ նստում են մեքենան և սեղմում տարբեր ստեղներ, չնայած չգիտեն մեքենա վարել։ Մեքենան առաջ է նետվում զիգզագ գծով, խաղալիքները փորձում են հասնել նրա հետևից, և միայն մոտոցիկլով ոստիկանն է կարողանում փրկել վարորդներին։ Իսկ ջարդված մեքենան ստիպված են լինում ուղարկել վերանորոգման։
Պավլո-Մարյանովկա
2001 թվականի տվյալներով Պավլո-Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 564 մարդ։
Փյանջ
Փյանջ (Панҷ), գետ Ասիայում, Ամուդարյայի ձախ վտակը։ Ձևավորվում է Պամիր և Վախանդարյա գետերի միախառնումից ։ Ակունքի բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 2817 մ։ Սահմանային գետ է, բաժանում է Աֆղանստանը (ձախ ափ) և Տաջիկստանը (աջ ափ)։ Բացառություն է կազմում Խատլոնի մարզի Խամադոնի շրջանում մի փոքր հատված, որտեղ գետի հունի փոփոխման պատճառով Տաջիկստանի մի փոքր հատված հայտնվել է ձախ ափում ։ Երկարությունը 921 կմ է, ջրահավաք ավազանի մակերեսը՝ 114 հզ. կմ², ջրի միջին ծախսը՝ 1000 մ³/վ ։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։
Անվան ստուգաբանություն
Անվանումը իրաներեն նշանակում է «հինգ», բայց քանի որ վտակները զգալիորեն շատ են այդ թվից, ապա տարբեր մեկնաբանողներ այդ հնգյակի մեջ են ներառում տարբեր գետեր, ամենից հաճախ՝ Պամիր, Վախանդարյա, Գունտ Բարտանգ և Վանչ։
Պատմություն
Փյանջի հովտով է անցնում Դուշանբե-Խորոգ ավտոմայրուղու մի հատվածը։ Յորխդարայի և Փյանջի միախառնման մոտ գտնվում է Յորխ գյուղը (կիշլակը)։ Փյանջի վերին հոսանքներում հնագետները հայտնաբերել են հնագույն ժամանակների բնակատեղիներ։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Ուզբեկստանի գետեր Կատեգորիա:Ասիայի միջազգային գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Վտանգավոր չարաճճիություն
Վերաթողարկում
Մուլտֆիլմը թղարկվել է VHS-ով և DVD-ով մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներում՝
Պավլո-Մարյանովկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վտանգավոր չարաճճիություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1954 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Խորհրդային բանակի հրապարակ
Խորհրդային բանակի հրապարակ (Площадь Советской Армии), հրապարակ Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Հրապարակը գտնվում է քաղաքի պատմական մասում, Քաղաքային լճակից դեպի արևելք։ Սահմանափակվում է Լունաչարսկու, Մամին-Սիբիրյակի և Մայիսմեկյան փողոցներով։
Նկարագրություն
Հրապարակում գտնվում են նաև «Սև վարդակակաչ» և «Չեչնիա» հուշարձանները, Աֆղանստանում և Չեչնիայում զոհված եկատերինբուրգցի հերոսների ծառուղին։
Հրապարակի մի կողմը զբաղեցնում է այն շենքը, որտեղ տեղակայված են պետական գերատեսչությունները, մասնավորապես՝ Սվերդլովսկի մարզի պետական գույքի կառավարման նախարարությունը։
Կիզիլյարովո (այլ կիրառումներ)
Կիզիլյարովո, կարող է վերաբերել՝
Հերթև
Հերթև, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։ Գտնվում էր Հասանկալա քաղաքից 10-15 կմ հարավ։
Պամտություն
Բնակչության մեծ մասը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ կոտորվել է Կամախի կիրճում։ Փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 80 տուն, իսկ 1909 թվականին` 133 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու արհեստներն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Հերթևն ուներ հայկական եկեղեցի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Միշինա (Սելյուգայի վտակ)
Միշինա  (Мишина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սելյուգայ գետի ձախ ափին՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հայ միջնադարյան պատմագրություն
Հայ մշակույթի ոսկեդարը (5-րդ) նշանավորվել է նաև հայ պատմագրության ստեղծմամբ։ Առաջին պատմագիրների (Ագաթանգեղոս, Փավստոս Բուզանդ, Կորյուն, Եղիշե, Մովսես Խորենացի, Ղազար Փարպեցի) երկերն ունեն ազգային բովանդակություն, գրվել են գործնական նպատակադրումով՝ կապված ժամանակի առաջադրած որոշակի խնդիրների հետ։ Ագաթանգեղոսի երկը պայմանավորվել է քրիստոնեության դարձով, Կորյունինը՝ հայ գրերի ստեղծմամբ, Եղիշեինը՝ պարսկական գերիշխանության դեմ Ավարայրի ճակատամարտով (451), Փավստոս Բուզանդինը, Մովսես Խորենացունը և Ղազար Փարպեցունը՝ քաղաքական և հոգևոր մաքառմամբ։
Պատմագիտության նոր մեթոդները
Օգտագործելով աստվածաշնչյան և հունա-հռոմեական պատմափիլիսոփայական միտքը՝ 5-րդ դարի պատմիչներն ստեղծել են պատմագրության նոր մեթոդներ ու բարոյագիտական նորմեր, նոր պատկերացում՝ պատմության նշանակության մասին։ Մովսես Խորենացին (անվանվել է Պատմահայր) «Պատմութիւն Հայոց»-ում գրում է, որ «առանց ժամանակագրության պատմությունն ստույգ չէ։ Նա բարձր է գնահատել նախորդ մատենագիրների (հայ և օտար) երկերն ու հմտորեն օգտագործել դրանք իր պատմությունը շարադրելիս։ Ղազար Փարպեցին պատմագրից պահանջում է չեղածը չավելացնել, եղածները չպակասեցնել և չկրճատել, այլ բոլորը հրապարակ հանել բարեմիտ զգուշավորությամբ։ Մովսես Խորենացին իր երկի վերջում զետեղած «Ողբում» անդրադառնում է Հայաստանի 5-րդ դարի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակին, մերկացնում հասարակական կյանքում արմատացած արատավոր բարքերը։ Համաբնույթ գործ է նաև Ղազար Փարպեցու նամակը՝ հղած սպարապետ Վահան Մամիկոնյանին։ Փավստոս Բուզանդի «Պատմութիւն Հայոց»-ը, ստեղծված լինելով ժողովրդական ավանդույթների հենքի վրա, ներշնչված է հայրենիքի, հայրենի հողի և ջրի հզորության գաղափարով, քաղաքական գործիչները ներկայացված են ժողովրդական վեպին բնորոշ գեղարվեստական գծերով։ Եղիշեի «Վասն Վարդանայ Եւ Հայոց պատերազմին» երկն արժեքավոր է պատմական ճշմարտացիության և բանաստեղծական շարադրանքի միահյուսմամբ։
«Պատմութիւն Հայոց»-ը՝ հայ դասական պատմագիտության հիմնասյուն
Հայ դասական պատմագիտության հիմնասյունը Մովսես Խորենացու «Պատմութիւն Հայոց»-ն է, որը Հայաստանի առաջին համակարգված պատմությունն է։ Սկսվում է հայ ժողովրդի ծննդաբանությունից և հասցվում մինչև 5-րդ դարի 40-ական թվականներ։ Մովսես Խորենացին քննադատաբար է վերաբերվել իր օգտագործած բազմաթիվ աղբյուրներին (Աստվածաշունչ, հայկական, հունական, ասորական աղբյուրներ, ժողովրդական ավանդություններ և այլն), արել հայոց պատմության ժամանակագրության մշակման առաջին փորձը։
6-7-րդ դարեր
6-7-րդ դարերի (մինչև 661 թվականը) իրադարձությունների մասին կարևոր սկզբնաղբյուր է Սեբեոս Եպիսկոպոսի «Պատմութիւն»-ը, որտեղ Հայաստանի պատմությունը շարադրված է համաշխարհային նշանակության իրադարձությունների ծիրում։ Սեբեոսը մերկացնում է Բյուզանդիայի ու Սասանյան Պարսկաստանի վարած հայահալած քաղաքականությունը։
7-8-րդ դարեր
7-8-րդ դարերի պատմիչ Մովսես Կաղաևկատվացին «Պատմութիւն Աղուանից աշխարհի» երկում, չնայած ժամանակի ավատատիրական մասնատվածությունից բխող անջատողական տրամադրությանը, Արցախ և Ուտիք նահանգների պատմությունը ներկայացրել է Հայաստանի պատմությանը միահյուսված։ Նույն ժամանակաշրջանի մատենագիր Հովհան Մամիկոնյանը «Պատմութիւն Տարօնոյ» երկում կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում վաղմիջնադարյան Հայաստանի պատմության մասին։ 8-րդ դարի հեղինակ Ղևոնդ Վարդապետի «Պատմութիւնը» արաբական արշավանքների, հայ նախարարական տների ոչնչացման, հայրենասեր ուժերի ապստամբության և պարտության մասին պատմող ճշմարտացի սկզբնաղբյուր է։ 9-րդ դարի վերջից սկսվել է հայ պատմագրության նոր վերելքը՝ պայմանավորված հայկական պետականության վերականգնմամբ։
5-րդ դարի մատենագիրների ավանդույթների շարունակումը
9-12-րդ դարերում շարունակվել են 5-րդ դարի մատենագիրների, հատկապես Մովսես Խորենացու ավանդույթները։ Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցին (9-րդ դարի 2-րդ կես-929, Ամենայն հայոց կաթողիկոս՝ 898 թվականից) դատապարտել է երկիրը պառակտող իշխաններին և պաշտպանել միասնական պետության պահպանման անհրաժեշտությունը։Ուխտանես եպիսկոպոսը (մոտ 935-1000) շարադրել է Հայոց Աբգար թագավորի՝ քրիստոնեություն ընդունելու, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի, Սուրբ Տրդատ Գ Մեծ թագավորի, Սուրբ Հռիփսիմյաևց կույսերի, Հայ եկեղեցուց Վրաց եկեղեցու պառակտման ու քաղկեդոնականությունը հարելու պատմությունը։ Միաժամանակ ստեղծվել են նշանավոր ավատատիրական տոհմերի տեղական շահերն արտահայտող պատմական երկեր։ Թովմա Արծրունին (9-րդ դարի 2-րդ կես-10-րդ դարի սկիզբ) և նրան շարունակող Անանուն պատմիչը գրել են Արծրունիների և Վասպուրականի, Մովսես Դասխուրանցին (10-րդ դար)՝ Արցախի և Ուտիքի պատմությունները։
Հայ պատմագիտության ուժեղացումը
Բագրատունյաց թագավորության հզորացման ժամանակաշրջանում (10-րդ դարի կես-11-րդ դարի 1-ին քառորդ) հայ պատմագրության մեջ վերստին ուժեղացել է համայն Հայաստանի և նույնիսկ հարևան Երկրների պատմությունն ընդգրկող երկեր ստեղծելու միտումը, որի վկայությունն է Ստեփանոս Ասողիկի Տարոնեցի (10-րդ դարի վերջ-11-րդ դարի սկիզբ) «Պատմութիւն Տիեզերականը»։ Արիստակես Լաստիվերցու (11-րդ դար) «Պատմութիւնը», որն ստեղծվել է սելջուկ թուրքերի ավերիչ արշավանքների ժամանակ, ունի ողբի բնույթ։ Պատմիչն անդրադարձել է նաև երկրում բռնկված սոցիալական շարժումներին։ Ընդհանրապես 9-13-րդ դարերի հայ պատմագրությունը համեմատաբար հաճախ է անդրադարձել երկրի ներքին կյանքին (տնտեսական վիճակ, քաղաքների զարգացում և այլն)։
Ժամանակագրական ժանրի տարածումը
Սելջուկ թուրքերի տիրապետության հաստատմամբ, սկսված տնտեսական և մշակութային անկման պայմաններում 12-րդ դարի հայ պատմագրության մեջ տարածվել է ժամանակագրության ժանրը (Մատթեոս Ուռհայեցի, Սամուել Անեցի, Մխիթար Անեցի և ուրիշներ)։ 13-րդ դարում Հայաստանի հյուսիսարևելյան նահանգների ագատագրմամբ և, ի դեմս Զաքարյանների ավատատիրական իշխանապետության, հայ պետականության վերականգնմամբ, հայ պատմագրությունն ապրել է նոր առաջընթաց, որը բնորոշվում է պատմական հարցերի ավելի խոր ու բազմաբովանդակ ընդգրկումով, աշխարհիկ մտածողությամբ, նյութի մատուցման ավելի պարզ ու դյուրըմբռնելի եղանակով։
Վանական Վարդապետը՝ հայ պատմագրության նոր դպրոցի հիմնադիր
Հայ պատմագրության այդ նոր դպրոցի հիմնադիր համարվում է Վանական Վարդապետը, որի «Պատմութիւնը» թեև մեգ չի հասել, բայց մեծ ազդեցություն է թողել նրա հաջորդների՝ Կիրակոս Գանձակեցու, Վարդան Արևելցու, Գրիգոր Ակներցու երկերի վրա։Կիրակոս Գանձակեցին իր «Պատմութիւն Հայոց»-ում, օգտագործած աղբյուրներին ցուցաբերելով քննական-վերլուծական մոտեցում, շարադրել է 4-13-րդ դարերի Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական, հոգևոր և մշակութային պատմությունը՝ այն կապակցելով հարևան երկրների առավել կարևոր իրադարձությունների հետ։ Ի թիվս այլ իշխանական տների՝ մեծ տեղ է հատկացրել Խաչենի իշխանական տան պատմությանը։ Վարդան Արևելցին իր «Հաւաքումն պատմութեան» երկում բացահայտում է հայ ժողովրդի նկատմամբ Արևմուտքի երկրների և Հռոմի պապի վարած նենգ քաղաքականությունը և հանգում այն կարևոր եզրակացության, որ քաղաքական կողմնորոշման համար անհրաժեշտ է 2 գործոն՝ դաշնակցի աշխարհայացքային-կրոնական ընդհանրությունը և աշխարհագրական մերձավորությունը։ Ստեփանոս Օրբելյանի (1250-ական թվականներ-1305) «Պատմութիւն նահանգին Սիսական» երկը շարադրված է վավերագրական աղբյուրների հմուտ օգտագործմամբ։ Տալով Սյունյաց նահանգի աշխարհագրական նկարագիրը՝ նա պատմությունը կապել է որոշակի տարածքի հետ՝ հաստատելով, որ տարածքից դուրս չկա պատմություն։
Կիլիկյան Հայաստանի պատմագրության խոշոր ներկայացուցիչները
Կիլիկյան Հայաստանի պատմագրության խոշոր ներկայացուցիչներն են Սմբատ Սպարապետը և Հեթում պատմիչը։ Վերջինիս «Պատմութիւն թաթարաց» երկը Արևելքի ընդհանուր պատմությունը շարադրելու փորձ է (ներկայացված է ասիական 14 երկրի պատմա-աշխարհագրական տեսությունը)։ Այն միջնադարյան Եվրոպայում օգտագործվել է որպես Արևելքի երկրների աշխարհագրության, տնտեսության և քաղաքական կյանքի տեղեկատու ձեռնարկ։ 14-16-րդ դարերի հայ պատմագրության անկումը հետևանք էր Հայաստանի նվաճման, նրա տարածքում մղված արյունահեղ պատերազմների և հայկական խոշոր ավատատիրական տների ու իշխանապետությունների վերացման։ Այդ ժամանակաշրջանի պատմագրությունը ներկայացված է հիմնականում մանր ժամանակագրություններով (բացառություն է Թովմա Մեծոփեցու «Պատմութիւն Լանկ-Թամուրաեւ յաջորդաց իւրոց» երկը)։
Պատմագրությունը՝ ազգապահպանման համար պայքարի զարթոնքի շրջանում
17-րդ դարում՝ ազգապահպանման համար պայքարի զարթոնքի շրջանում, վերելք է ապրել նաև հայ պատմագրությունը։ Պատմությունը կրկին դարձել է ազգային ինքնաճանաչման և արժանապատվության բարձրացման, հայրենիքի ու դավանանքի նկատմամբ սեր ու նվիրվածություն դաստիարակելու միջոց։ Ի տարբերություն նախորդների՝ 17-18-րդ դարերի պատմագիրներ Գրիգոր Դարանաղցին, Առաքել Դաիժեցին, Զաքարիա Սարկավագ Քանաքեռցին, Զաքարիա Ագուլեցին, Աբրահամ Գ Կրետացին, Խաչատուր Ջուղայեցին, Սիմեոն Ա Երևանցին, Երեմիա Չելեպի Քյոմուրճյանը, Ստեփանոս Շահումյանը, Եսայի Հասան-Ջալալյանը, Աբրահամ Երևանցին իրենց երկերում զգալիորեն անդրադարձել են ժողովրդի նիստ ու կացին, ավանդույթներին ու սովորություններին, հայկական գաղթավայրերին, հետևողականորեն զարգացրել լուսավորության, քաղաքական ու մշակութային վերածնության, ազատության գաղափարը, ներբողել նորն ու առաջավորը։ Հայ պատմագրությունը հարստացել է օրագրության և ուղեգրության ժանրերով (Զաքարիա Ագուլեցի, Երեմիա Չելեպի Քյոմուրճյան)։ Ընդհանուր առմամբ, 17-18-րդ դարերի հայ պատմագրությունը կրում է նոր շրջանին բնորոշ զարգացող բուրժուական հարաբերությունների ազդեցությունը, որով Էլ պայմանավորված էր նրա աշխարհականացումը։ 18-19-րդ դարերում է ստեղծագործել նաև Միքայել Չամչյանը (1738-1823), որի եռահատոր «Պատմութիւն Հայոց...»-ը Հայաստանի և հայ ժողովրդի քննական պատմություն ստեղծելու առաջին փորձն է հայ պատմագրության մեջ։ Այն էականորեն տարբերվում է հայ ավանդ, պատմական երկերից՝ իրավամբ համարվելով հայ նոր պատմագիտության նախակարապետը։ Արժեքավոր են նաև Ղուկաս Ինճիճյանի, Հովսեփ Գաթըրճյանի ու մյուս Մխիթարյանների հայագիտական գործերը։
Կատեգորիա:Հայ պատմագիտություն
Նովայա Զարյա (գյուղ, Կիզներսկի շրջան)
Նովայա Զարյա (Новая Заря), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի բնակավայրեր