cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կազիմիրի էֆեկտ
Կազիմիրի ուժի մեծությունը
Այստեղից երևում է, որ Կազիմիրի ու ժը խիստ փոքր է։ Հեռավորությունը, որի դեպքում արդեն ինչ-որ չափով սկսում է նկատելի դառնալ Կազիմիրի ուժը, մի քանի միկրոնների կարգի է։ Սակայն, հակադարձ համեմատական լինելով հեռավորության չորրորդ աստիճանին, այն շատ արագ աճում է հեռավորության նվազմանը զուգընթաց։ Ատոմի չափերի հարյուրապատիկ՝ 10 նմ կարգի հեռավորության վրա Կազիմիրի էֆեկտի հետևանքով առաջացած ճնշումը համեմատելի է մթնոլորտային ճնշման հետ։ Ավելի բարդ երկրաչափության դեպքում (օրինակ՝ գնդի և հարթության կամ ավելի բարդ օբյեկտների փոխազդեցության ժամանակ) փոխվում է գործակցի նշանը և թվային արժեքը, ուստի Կազիմիրի ուժը կարող է լինել ինչպես ձգողական, այնպես էլ՝ վանողական։ Չնայած Կազիմիրի ուժի բանաձևում բացակայում է էլեկտրամագնիսական փոխազդեցության հիմնական բնութագրիչ նուրբ կառուցվածքի հաստատունը`~\alpha-ն, այս երևույթը, այնուհանդերձ, էլեկտրամագնիսական ծագում ունի։ Ինչպես ցույց է տրված ` թիթեղների վերջավոր հաղորդականությունը հաշվի առնելու դեպքում ի հայտ է գալիս կախում ~\alpha-ից, իսկ ուժի ստանդարտ արտահայտությունը սահմանային դեպքի համար է, որտեղ n-ը էլեկտրոնների խտությունն է թիթեղում։
Բացահայտման պատմությունը
Հենդրիկ Կազիմիրը աշխատում էր Հոլանդիայի Philips Research Laboratories-ում, որտեղ ուսումնասիրում էր կոլոիդային լուծույթները` մածուցիկ նյութեր, որոնց կազմության մեջ առկա են միկրոնային չափերի մասնիկներ։ Նրա կոլեգաներից մեկը` Թեո Օվերբեքը (Theo Overbeek), նկատեց, որ կոլոիդային լուծույթների վարքը ամբողջությամբ չի համաձայնեցվում գոյություն ունեցող տեսության հետ, և Կազիմիրին խնդրեց հետազոտել այդ խնդիրը։ Շուտով Կազիմիրը եկավ այն եզրակացության, որ տեսությամբ կանխորոշված վարքից առկա շեղումները կարելի է բացատրել՝ հաշվի առնելով վակուումի ֆլուկտուացիաների ազդեցությունը միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների վրա։ Դա նրան մղեց հարց բարձրացնել, թե ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ վակուումի ֆլուկտուացիաները երկու զուգահեռ հայելային մակերևույթների վրա, և ի վերջո եկավ հանրահայտ կանխատեսման, որ մակերևույթների միջև գոյություն ունի ձգողական ուժ։
Փորձարարական հայտնաբերումը
Երբ 1948 թ. Կազիմիրը հայտնեց իր կանխատեսումները, գոյություն ունեցող տեխնոլոգիաների անկատարությունը և էֆեկտի խիստ թույլ լինելը դրա փորձարարական ստուգումը ծայրահեղ բարդ խնդիր դարձրեցին։ Առաջին փորձերից մեկը 1958 թ. անցկացրեց Մարկուս Սպաարնին (Marcus Spaarnay) Էյնդհովենում գտնվող Philips կենտրոնում։ Սպաարնին եկավ այն եզրակացության, որ իր ստացած արդյուքները «չեն հակասում Կազիմիրի տեսական կանխատեսումներին»։ 1997 թ. մի շարք ավելի նուրբ փորձեր կազմակերպվեցին, որոնցում ավելի քան 99% համաձայնություն հաստատվեց տեսության և դիտարկվող արդյունքների միջև։
2011 թ. Չալմերսի տեխնիկական համալսարանի մի խումբ գիտնականներ հաստատեցին Կազիմիրի դինամիկ էֆեկտը։ Գերհաղորդիչ քվանտային ինտերֆերաչափի օգնությամբ անցկացված գիտափորձում գիտնականները ստացան հայելու նմանակ, որը մագնիսական դաշտի ազդեցությամբ տատանվում էր լույսի արագության 5%-ի արագությամբ։ Դա բավարար էր Կազիմիրի դինամիկ էֆեկտ դիտարկելու համար. Գերհաղորդիչ քվանտային ինտերֆերաչափը ճառագայթում էր միկրոալիքային ֆոտոնների հոսք, որոնց հաճախությունը հավասար էր «հայելիների» տատանման հաճախության կեսին։ Հենց նման երևույթ էր կանխատեսել քվանտային տեսությունը ։ Սպասվում է գիտնականների այլ խմբի գիտափորձ։
Կուրաժ մայրիկն ու նրա երեխաները
«Կուրաժ մայրիկն ու նրա երեխաները» (Mutter Courage und ihre Kinder), գերմանացի բանաստեղծ և դրամատուրգ Բերտոլդ Բրեխտի պիեսը, որի ենթավերնագիրն է «Երեսնամյա պատերազմի տարեգրություն»։ Գրվել է 1938-1939 թվականներին և համարվում է «էպիկական թատրոնի» տեսության մարմնավորման ամենավառ օրինակներից մեկը։
Ստեղծման պատմություն
«Կուրաժ մայրիկն ու նրա երեխաները» պիեսի վրա Բրեխտը սկսել է աշխատել վտարանդիության տարիներին` Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին։ «Երբ ես գրում էի, ավելի ուշ խոստովանել է նա, ինձ թվում էր, թե մի քանի խոշոր քաղաքների բեմահարթակներից դրամատուրգները նախազգուշացնում են, որ յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է նախաճաշել սատանայի հետ, պետք է ունենա  երկար գդալ։ Միգուցե այդ պահին ես միամտություն դրսևորեցի ... Ներկայացումները, որոնց մասին երազում էի, չիրականացան։ Գրողները չեն կարող գրել այնպիսի արագությամբ, որով կառավարությունները սկսում են պատերազմները, ի վերջո, ստեղծագործելու համար պետք է մտածել ... «Կուրաժ մայրիկն ու նրա երեխաները» պիեսն ուշացավ» ։ Այն սկսվեց Դանիայում, որը Բրեխտը ստիպված եղավ լքել 1939 թվականի ապրիլին և ավարտվեց Շվեդիայում այդ տարվա աշնանը, երբ պատերազմն արդեն ընթանում էր։
Բրեխտի համար որպես սկզբնաղբյուր ծառայեց «Երեսնամյա պատերազմի» անմիջական մասնակից գերմանացի արձակագիր Հանս Յակոբ Քրիստոֆֆել ֆոն Գրիմմելսհաուզենի «Տխրահռչակ խաբեբայի և Կուրաժի մանրամասն և զարմանալի կենսագրությունը» (Ausführliche und wunderseltsame Lebensbeschreibung der Erzbetrügerin und Landstörzerin Courage) վիպակը, որը գրվել է 1670 թվականին ։ Բայց եթե Գրիմմելսհաուզենի Կուրաժը արկածախնդիր էր, ով, քարշ գալով գնդի սպաների հետ, հարստանում էր, իսկ հետո ձախողվելով` դառնում խմիչքի մանրավաճառ, ապա Բրեխտն իր պիեսում կիսում է Կուրաժի ճակատագիրը երկու հերոսուհիների` Իվետա Պոտիեի և Աննա Ֆիրլինգի միջև ։ Ստոկհոլմում ևս մեկ աղբյուր ավելացվեց Գրիմմելսհաուզենի ստեղծագործությանը, խմիչքի մանրավաճառ Լոտա Սվերդի պատմությունը, Ի. Լ. Ռունեբերգի «Պրապորշչիկ Ստոլյայի պատմություն»-ից։
«Էպիկական թատրոնի» տարրերը, որոնք թույլ են տալիս համատեղել դրամատիկ գործողությունը էպիկական պատումի հետ` ներառյալ Բրեխտի պիեսի համար նախատեսված ավանդական զոնգերը, որոնք ներկայացվում են պիեսում` մեկնաբանելով յուրաքանչյուր տեսարան և ըստ դրամատուրգի, դրանք պետք է տեղադրվեն վարագույրի ետևում կամ բեմի ետնամասում, վերստեղծելով (ինչպես ավելի ուշ «Արթուրո Ուի կարիերայում») պատմական կտավը ։ Բրեխտը չէր արդարացրել Կուրաժին, բայց նաև չէր մեղադրել հերոսուհու անկարողությունն իր ռազմական բիզնեսի աղետալի արդյունքները գիտակցելու համար, դրամատուրգի համար կարևոր չէր, թե արդյոք Կուրաժը կըմբռնի յուրահատկությունը, հանդիսատեսը պետք է ըմբռնի դա, և, չկար ակնարկների ժամանակայնության պակաս, դրամատուրգը հավատում էր, որ իր պիեսում արտահայտել է «մարդկանց մեծամասնության ժամանակակից գիտակցությունը» ։
«Կուրաժ մայրիկի» առաջին խմբագրումը բեմադրվել է 1941 թվականին Շվեյցարիայում` ցյուրիխյան «Շաուշպիլհաուզ» թատրոնում, Էրվին Պիսկատորի աշակերտ Լեոպոլդ Լինդտբերգի կողմից պիեսում հանդես էին գալիս գերմանացի և ավստրիացի ներգաղթյալներ, երաժշտությունը գրել էր Պաուլ Բուրկհարդը։ Քննադատները հավանություն տվեցին պիեսին, բայց, դրամատուրգի կարծիքով, դրանում չհասկացվեց հիմնականը, քննադատների կարծիքով Բրեխտի մոտ տպավորություն էր ստեղծվել, որ թատրոնը ներկայացրել է «Նիոբեյի ողբերգությունը», «բուրժուական մամուլը հնարավոր համարեց նշել...մայրական սկզբի հսկայական անխորտակելի կենսունակության մասին», ինչը նրան դրդեց, գրել 1-ին և 5-րդ պատկերների նոր տարբերակները և խստացնել գլխավոր հերոսի բնավորությունը ։ Այսպիսով, նախնական խմբագրման V պատկերում Կուրաժի հոգում մարդկությունը գերակշռում է ագահությունից և նա դժկամորեն, թանկարժեք սպայական վերնաշապիկները պատռում է վիրավորների վիրակապի համար` վերջնական վարկածով, Եկատերինան այդ վերնաշապիկները ուժով է վերցնում նրանից ։ Հեղինակի անմիջական մասնակցությամբ, «Կուրաժ մայրիկի» նոր խմբագրումը, բեմադրվել է Բեռլինում 1949 թվականին և այդ ներկայացմամբ էլ սկսվել է «Բեռլիներ Անսամբլ» թատրոնի պատմությունը ։
Պիեսը գրելուց շատ տարիներ անց Բրեխտը Աննա Ֆիերլինգի կերպարում բացահայտեց «խորհրդանշական նշանակություն», ...իր «աշխատանքային նոթատետրում» 1953 թվականի հունվարին նա գրել է. «Հառնում է Գերմանիայի կերպարը, որը վարում է ավազակային պատերազմ, որը ոչնչացնում է մյուսներին և ինքն իրեն և դասեր չի քաղում իր ստեղծած աղետներից» ։
Սյուժե
Ներկայացման գործողությունները տեղի են  ունենում երեսնամյա պատերազմի ժամանակ, որը Գերմանիայի համար ազգային աղետ դարձավ ։
1624 թվականի գարնանը շվեդ հրամանատար Աքսել Օքսենշերնան զորահավաք է կազմակերպում Լեհաստանի վրա հարձակվելու համար, բայց զորակոչը լավ չի ընթանում։ Ֆելդֆեբելը և հավաքագրողը ճանապարհին հանդիպում են մարկիտանտուհի «Կուրաժ մայրիկ» մականունով Աննա Ֆիրլինգի ֆուրգոնին։ Պատերազմի ճանապարհներին նա թափառում էր իր մեծահասակ որդիներ՝ Էյլիֆի և Շվեյցերկասի և համր դստեր՝ Կետրինի հետ։ Մինչ Ֆելդֆեբելը զրուցում էր Կուրաժ մայրիկի հետ, հավաքագրողը համոզում է ավագ որդուն։ Չնայած մոր բողոքներին ու սպառնալիքներին` հավաքագրողը տանում է Էյլիֆին։
Անցնում է երկու տարի, Լեհաստանում, շվեդ ռազմական հրամանատարի վրանի մոտ, Կուրաժ մայրիկը հոլանդացի խոհարարի հետ սակարկում է բտած աքաղաղի գնի վերաբերյալ, այդ պահին հայտնվում է հրամանատարը Էյլիֆի հետ միասին, որը, ինչպես պարզվում է, սխրանք է կատարել`գյուղացիներից խլել է 20 գլուխ անասուն և դրանցից 4-ին մորթել։ Գնդի քահանան արդարացնում է Էյլիֆին, «Մեր Տերը կարողացավ հինգ հացից հինգ հարյուր ստեղծել, նա դրա կարիքը չուներ։ Հետևաբար նա կարող էր պահանջել. Սիրիր մերձավորիդ։ Մարդիկ կուշտ  էին։ Հիմա այդ ժամանակները չեն»։
Անցնում է ևս երեք տարի, Շվեյցերկասը դառնում է ֆիննական գնդի գանձապահը, այդ գործին ներգրավվում է նաև Կուրաժ մայրիկը։ Պատերազմի ընթացքը «կարգավորվում է», և նրա համար ամեն ինչ ընթանում է նորմալ հունով, բողոքելը մեղք է։ Քահանայի ուղեկցությամբ խոհարարը հաճախ է այցելում Կուրաժ մայրիկին և նրանք զրուցում են քաղաքականության և պատերազմի մասին, որտեղ, ըստ նրա տեղ են գտնում «մի փոքր թալան, մի փոքր սպանդ, մի փոքր հրկիզում և մի փոքր բռնաբարություն»։ Մինչ այդ կաթոլիկները մոտենում են, լյութերական բանակը արագորեն նահանջում է, թաքնվել չհասցրած քահանայի հետ միասին, դուստրը և Շվեյցերկասը, վերջին պահին վազում էին մոր մոտ ֆուրգոնում թաքցնելու գնդի գանձը, բայց նրանք հայտնվում են կաթոլիկների կողմից գրավված տարածքում։ Շվեյցերկասը փորձում է հասնել իր գնդին, բայց, հազիվ հասցնելով թաքցնել սնդուկը, ընկնում է կաթոլիկների ձեռքը, որոնք վաղուց փնտրում էին գանձապահին։ Ֆելդֆեբելին կաշառելու և մահապատժի ենթակա իր որդուն փրկելու համար, Կուրաժը պատրաստ էր գրավ դնել իր ֆուրգոնը, նախկին գնդային մարմնավաճառ Իվետտան գրավի դիմաց տալիս է 200 գուլդեն և ինքն էլ է բանակցում Ֆելդֆեբելի հետ։ Կուրաժն ակնկալում էր մարել պարտքը գնդի գանձարանից, նա իմանում է Իվետայից, որ կտտանքների տակ Շվեյցերկասը խոստովանել է, որ, նկատելով հետապնդողներին, նա սնդուկը գետն էր գցել։ Կուրաժը խնդրում է Իվետտային սակարկել և իջեցնել իր որդու փրկագինը, մինչ նրանք սակարկում էին, Շվեյցերկասին մահվան են դատապարտում։
Անցավ ևս մի քանի տարի, Կուրաժ մայրիկը իր ֆուրգոնով շրջեց Եվրոպայի կեսը։ Նրա գործը ծաղկում էր, բայց Լյուտցենի ճակատամարտում շվեդ թագավոր Գուստավ Ադոլֆը մահանում է և պատերազմող կողմերը հաշտություն են կնքում։ Կուրաժի համար խաղաղությունը կործանում էր, հիմա ոչ ոք նրա ապրանքի կարիքը չուներ և, այնուամենայնիվ, նա ուրախ էր խաղաղության համար, գոնե պատերազմի պատճառով երկրորդ որդուց չի զրկվի։ Նրա վրանի մոտ նորից հայտնվում է խոհարարը։
Կուրաժը գնում է շուկա իր ապրանքները վաճառելու, քանի դեռ դրանց դիմաց ինչ-որ բան կվճարեն։ Նրա բացակայության ժամանակ պահակախմբի ուղեկցությամբ բերում են Էյլիֆին, նա կրկնել էր իր վաղեմի «սխրանքը». գյուղացուց խլել էր անասունները և մորթել տիրուհուն, խաղաղ ժամանակ նրանք կգնդակահարեին նրան դրա համար, և նրան թույլատրվել է նախքան մահապատիժը տեսնել իր մորը։ Կուրաժը վերադառնում է իր իրերով և ուրախ է, որ ժամանակ չունեցավ դրանք վաճառելու, ինչպես պարզվեց, խաղաղությունն ավարտվել է և երրորդ օրն է պատերազմը նորից սկսվել է։ Նա նորից ճանապարհ է ընկնում իր հետ վերցնելով խոհարարին, ով իրեն ոչինչ չի պատմում Էյլիֆի մասին։
1634 թվականի աշուն, «պատերազմը հանուն հավատի» շարունակվում է արդեն տասնվեց տարի։ Եվ խոհարարը, և Կուրաժը հոգնել են թափառելուց, առևտուր չկա, մարդիկ վճարելու բան չունեն. խոհարարը տեղեկություն է ստանում այն մասին, որ մայրը մահացել է և իր համար փոքրիկ պանդոկ է թողել, նա իր հետ ցանկանում է տանել նաև Կուրաժին, բայց առանց Կատրինի, երեք հոգու պանդոկը չի կերակրի, Կուրաժը հրաժարվում է լքել իր դստերը։
Երկու տարի Կուրաժը և Կատրինը շրջում էին Գերմանիայով զորքերի գումակով։ Ֆուրգոնը գիշերը կանգ է առնում մի գյուղացու տան մոտ և Կատրինը լսում է, թե երեք կաթոլիկներ ինչպես են պահանջում, որ գյուղացին ցույց տա քաղաք տանող ճանապարհը, նրանց հետևից գունդ է շարժվում։ Կատրինը տագնապ է բարձրացնում և մահանում է։ Ողբալով իր դստեր մահը` Կուրաժը կրկին լծում է իր ֆուրգոնը. «Մենք պետք է նորից առևտուր անենք»։
«Կուրաժ Մայրիկը» Բրեխտի թատրոնում
Գրելուց տաս տարի անց Կուրաժ մայրիկի դերը դարձավ լավագույններից մեկը դրամատուրգի կնոջ՝ դերասանուհի Ելենա Վայգելի ստեղծագործական կենսագրության մեջ, որն էլ նպաստեց պիեսի ստեղծմանը ։ Սկզբնապես, հույս ունենալով պիեսը բեմադրել Շվեդիայում, Բրեխտը նրա համար գրեց համր Կատրինի դերը, քանի որ համր հերոսուհին կատարողին կազատեր շվեդերեն խոսելու պարտականությունից, բայց ոչ Շվեդիայում, ոչ էլ Ֆինլանդիայում, որտեղ 1940 թվականի ապրիլին տեղափոխվեցին Բրեխտը և Վայգելը, «Կուրաժ մայրիկը» բեմադրել չհաջողվեց. շվեյցարական պրեմիերան տեղի է ունեցավ առանց Վայգելի մասնակցության, գլխավոր դերը խաղաց մեկ այլ նշանավոր դերասանուհի` Թերեզա Գիզեն ։
Ներկայացումը, որը բեմադրվեց 1941 թվականին Ցյուրիխի «Շաուշպիլհաուսում», իրադարձություն դարձավ Ցյուրիխի թատերական կյանքում, բոլորովին այլ ճակատագիր էր սպասվում 1949 թվականի բեռլինյան բեմադրությանը։ 1948 թվականի աշնանը վերադառնալով Բեռլին՝ նրա արևելյան հատվածում գերմանացի ներգաղթյալների մի խմբի` Ցյուրիխի թատրոնի դերասանների և Բրեխտի վաղեմի զինակից Էրիչ Էնգելի հետ միասին, իր փոքրիկ թատերախմբի օգնությամբ պիեսը բեմադրեց Գերմանական թատրոնի փոքր բեմում ։ Այդ տարիներին Գերմանիայի արևելյան մասում արդեն բեմադրվել էին Բրեխտի «Երեք գրոշանոց օպերան», «Տերրեսա Կարարի հրացանները» պիեսները, և տեսարաններ «Վախը և հուսահատությունը Երրորդ կայսրությունում» պիեսից` լիովին անտեսելով «էպիկական թատրոնի» սկզբունքները, որն առանձին քննադատների կողմից ներկայացվել էր որպես «կեղծ տեսության» հաղթահարում, Բրեխտը պետք է ապացուցեր իր գաղափարների կենսունակությունը։
Նկարիչներ Հենրիխ Կիլգերը և Կասպար Նեերը, օգտագործելով ցյուրիխյան ներկայացման ձևավորող Տեո Օտտոյի մոդելը, բեմական տարածքը ձևավորել էին մեծ շինություններով, որոնք «իրականության» պատրանք չէին ստեղծում և ցնցող էին իրենց խորությամբ։ Ներկայացման հետ կապված Էռնստ Շումախերը գրել է. «Բեմական տարածության իմաստաբանության մեջ «Կուրաժի ֆուրգոնը» դարձել է անօթևանության, աննպատակասլացության և անհանգստության խորհրդանիշ ...»: 1946 թվականին ներկայացման համար օգտագործվեց Պաուլ Դեսաուի երաժշտությունը, հետագայում նրա երաժշտությունը հնչեց «Կուրաժ մայրիկ»-ի շատ բեմադրություններում ։ Ներկայացումը անկասկած հաջողությամբ ընդունվեց հանդիսատեսի կողմից, բայց դժգոհություն առաջացրեց քննադատների մի մասի մոտ, այսպես, «Թատրոն դեր-Զայթ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, «էպիկական թատրոնի» սկզբունքային հակառակորդ Ֆրից Էրպենբեկը կանխագուշակեց, որ «Կուրաժ մայրիկը» ներկայացման թատերական ուղղությունը մոռացության կմատնվի որպես «ժողովրդին խորթ մշակութային հետադիմություն»։
Ինքը` Բրեխտը, իր բեմական որոշումը չի համարել միակ հնարավորը, բայց նա հրապարակման համար պատրաստել է ներկայացման «մոդել», որում նշել է. «Ի՞նչ պետք է ցույց տա «Կուրաժ մայրիկ» ներկայացումը,« Ըստ էության պատերազմում մեծ առևտուր են իրականացնում բնավ ոչ փոքր մարդիկ։ Որ պատերազմը համարվում է նույն առևտրի իրականացումը, բայց այլ միջոցներով, որը ոչնչացնում է անգամ ամենաառաքինի մարդկանց մարդկային առաքինությունները։ Որ կարելի է գնալ ցանկացած զոհաբերության, որպեսզի հաղթահարենք պատերազմը»։ Եվ 1949 թվականին նա արգելեց պիեսի բեմադրությունը Դորտմունդում, քանի որ ներկայացումը, ինչպես պարզվեց գլխավոր փորձի ժամանակ, չի բավարարել այդ պահանջները ։
«Բեռլիներ անսամբլ»-ը հետագայում բազմիցս բեմադրեց «Կուրաժ մայրիկ»-ը, այսպես, 1978 թվականին պիեսը բեմադրեց Մանֆրեդ Վեկվերտը, իսկ գլխավոր դերում հանդես եկավ Գիզելա Մեյը, 2005 թվականին այն բեմադրեց թատրոնի նոր գեղարվեստական ղեկավար Կլաուս Պայմանը, Աննա Ֆիրլինգի դերը կատարեց Կարմեն-Մարիա Էնթոնին, խոհարարի դերը՝ Մանֆրեդ Քարգին։ Երկու ներկայացումներում էլ օգտագործվել է Պաուլ Դեսաուի երաժշտությունը ։
Այլ թատրոններում
50-ականներին սկսվեց «Կուրաժ մայրիկ»-ի հաղթական երթը աշխարհի բեմերում։ 1950 թվականին Բրեխտը, համագործակցելով նկարիչ Թեո Օտոյի հետ, պիեսը բեմադրեց Մյունխենի «Կամմերշպիլե»-ում, որտեղ գլխավոր դերում հանդես եկավ Թերեզա Գիզեն, իսկ Էլիֆի դերում Հանս Քրիստիան Բլեխը։ Բրեխտի մասնակցությամբ այն բեմադրվեց նաև Ամստերդամում։ Արդեն 50-ականներին «Կուրաժ մայրիկ»-ը ներկայացվել էր Արևմտյան Գերմանիայի շատ բեմերում, դրանից անմասն չմնաց նաև Էրվին Պիսկատորը, ով 1960 թվականին պիեսը բեմադրեց Կասելի քաղաքային թատրոնում ։
1951 թվականին Ժան Վիլարը բացեց իր դարաշրջանը Ազգային ժողովրդական թատրոնում (TNP) թատերաշրջանը բացեց երկու ծրագրային ներկայացումներով՝ Պիեռ Կոռնեյլի «Սիդոմ»-ով և Բրեխտի «Կուրաժ մայրիկ»-ով Աննա Ֆիրլինգի դերը խաղացել էր Ժերմեն Մոնտերոն և, ինչպես նշել էր քննադատներից մեկը, «չնայած, Բրեխտի սկզբունքներից հեռու խաղին, նա ստեղծել էր անմոռանալի կերպար» ։ 1955 թվականին պիեսի պրեմիերան կայացել էր Անգլիայում, 1959 թվականին` ԱՄՆ-ում; 1961 թվականին ամերիկացի ռեժիսոր Քեյթ Ֆոուլերը, Բրեխտի պիեսի հիման վրա բեմադրեց քննադատների կողմից բարձր գնահատված ներկայացումը Շեքսպիրի հայրենի Ստրատֆորդ ըփոն Էյվոն քաղաքում ։
«Կուրաժ մայրիկ»-ը Ռուսաստանում
1957 թվականին «Կուրաժ մայրիկ»-ը ցուցադրվեց Մոսկվայում և Լենինգրադում «Բեռլինիներ անսամբլ» թատրոնի հյուրախաղերի ընթացքում. Բրեխտի «էպիկական թատրոնը» չափազանց ակնհայտորեն հակասում էր ռուսական թատրոնի ավանդույթներին, որն էլ ազդում էր ընկալման վրա։ Այսպես, հայտնի թատերական քննադատ Յու. Յուզովսկին «Թատրոն» ամսագրի էջերում գրել է. «Մենք գտնում ենք, որ ... թատրոնում բանականության և զգացմունքների միջև հավասարակշռությունը ինչ-որ չափով խանգարվում է, այդ իրավական գերիշխանությունը և, ասենք, բանականության բռնատիրությունը բարձրացնում է իրավական դաշտը, այդ կասկածը, ինչը թատրոնը բացահայտում է հուզական ոլորտը, միշտ չէ, որ արդարացված է և ավելի խելամիտ կլիներ այդ զգացմունքները բերել մտքի ծառայությանը՝ նրանց ավելի մեծ վստահություն հաղորդելով, ինչը, իհարկե, կխրախուսվի» ։ Այնուամենայնիվ, «Թատրոն»-ի նույն համարում տպագրվել են նաև այլ կարծիքներ, Ա. Մացկինը գրում է. «Կուրաժ մայրիկ»-ը ներկայացման մեջ, «Բրեխտը հայտնվում է դրամատուրգ, ռեժիսոր և տեսաբան, երջանիկ միասնության մեջ, որը նրա էպիկական, այսպես կոչված, «հակաարիստոտելական» արվեստի գագաթնակետն է։ Եվ հանդիսատեսի և մեր դիրքը լիովին համահունչ է Բրեխտի իդեալին ...Միայն գործողությունների դրամատիկ պահերին ... հակառակ Բրեխտի վարքագծին, մենք հանդիսատեսին դիտորդից վերածում ենք համակիր հանդիսատեսի» ։
Այնուամենայնիվ, «Կուրաժ մայրիկ»-ի, ինչպես նաև Բրեխտի այլ պիեսների բեմադրությունները Ռուսաստանում միշտ հղի են եղել անսովորության խնդրով։ Առաջին անգամ պիեսը բեմադրել է 1960 թվականին, ռեժիսոր Նիկոլայ Օխլոպկովի կողմից ղեկավարվող Մոսկվայի Մայակովսկու անվան թատրոնում։ Մաքսիմ Շտրաուխի կողմից բեմադրած ներկայացումը (գլխավոր դերում հանդես է եկել Յուդիֆ Գլիզերը), ըստ քննադատների, հեռու էր էպիկական թատրոնի սկզբունքներից, բայց ապացուցեց Բրեխտի դրամատուրգիայի հնարավորությունները և այլ ռեժիսորական մեկնաբանությունները և ամեն դեպքում, բավարարվեց Նիկոլայ Օխլոպկովի «ցնցումների թատրոն» ստեղծելու ցանկությունը ։ Քննադատ Ն. Տոլչյոնովան գրել է. «Այստեղ Բրեխտը հանդես է գալիս վտանգավոր և մռայլ։ Նա ընդգրկուն է և հանդիսավոր, ինչպես Բեթհովենի երգեհոնային երաժշտությունը։ Միջնադարյան մարդկանց՝ երեսնամյա պատերազմի մասնակիցների կերպարանքում հստակ երևում է ագրեսիայի մարդատյաց էությունը։ Բեմում, կերպարների միջոցով վերակենդանանում է կողոպուտի և բռնության սարսափելի փիլիսոփայությունը, երևան են գալիս նրա այլանդակ պտուղները, որոնք առաջացել են շահի գիշատչական ձգտումներից ...» :
Հետագայում պիեսը շարունակեց իր երթը ռուսական բեմերում և միութենական հանրապետությունների թատրոններում, բայց, որպես կանոն, այդ ներկայացումները Բրեխտական չէին և գրեթե երբեք չէին դառնում հայտնություններ ։ 1972 թվականին Մարկ Զախարովը Սատիրայի թատրոնում բեմադրեց «Կուրաժ մայրիկ»-ը Անատոլի Կրեմերի երաժշտությամբ, իսկ գլխավոր դերում հանդես էր եկել Տատյանա Պելտցերը, բայց ռեժիսորն ինքն այս աշխատանքն իր հաջողությունը չհամարեց ։ Քննադատների բարյացակամ վերաբերմունքին պիեսն արժանացավ 2012 թվականին, երբ Միխայիլ Լևիտինի կողմից բեմադրվեց Մոսկվայի «Էրմիտաժ» թատրոնում ։ Վ. Կոլյազինը «Նեզավիսիմայա գազետա» թերթում գրել է. «Գուցե Գոյայի նկարագրությունից հետո «Պատերազմի աղետները» և «Կուրաժը» պատերազմի մասին ամենամեծ ստեղծագործություններն էին։ Պարենավաճառ կնոջ մտքերը, ով ռազմի դաշտում կորցրեց իր ամբողջ ընտանիքը հանուն շահի, միևնույն ժամանակ զարմանում է ստրկամտության, աղքատության և իրերի չափի զգացողության խորության և գոյատևման արվեստի դրսևորումների համար։
Օբերիո-էքսպերիմենտի հավերժական ծարավով համակված՝ Միխայիլ Լևիտինը խիզախություն ունեցավ հակառակ գնալ Բրեխտին` փնտրելով իր արտասանական երանգավորումը և դրա համապատասխանությունը Բրեխտի հեռացման մեթոդին։ 1949 թվականի Բրեխտը (…) Լևիտինի որոշումը անվանեց ծաղրանք իր պիեսի նկատմամբ։ Իր կյանքի վերջին տարիների Բրեխտը կարող էր նաև դա ընդունել» ։
Գրականություն
Կատեգորիա:1939 պիեսներ Կատեգորիա:Հակապատերազմական պիեսներ Կատեգորիա:Գերմաներեն գրքեր Կատեգորիա:Գերմաներեն գրականություն
Կառկսի-Նուիա
Կառկսի-Նուիա (Karksi-Nuia), քաղաք Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 1573 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի քաղաքներ
Դմիտրովկա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Դմիտրովկա (Дмитрівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1734 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովկա գյուղում բնակվում էր 4 250 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13674 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 310,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1734 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
SOLID
Օբյեկտ-կողմնորոշված ծրագրավորման մեջ SOLID֊ը ծրագրավորման 5 գործելակերպերի մնեմոնիկ հապավում է, որը նպատակ ունի ծրագրային մշակումը դարձնել ավելի հասկանալի, ճկուն և կառավարելի։ Այս սկզբունքները ենթաբազմություն են այն բազմաթիվ սկզբունքների, որ առաջ են քաշվել ամերիկացի ծրագրային ապահովման ճարտարագետ և դասախոս Ռոբերտ Ս․ Մարտինի կողմից առաջին անգամ ներմուծված 2000 թ․֊ի իր Նախագծման սկզբունքներ և նախագծման ձևանմուշներ հոդվածում
Միակ պատասխանատվության սկզբունք
Յուրաքանչյուր դաս պետք է լուծի միայն մեկ խնդիր։ Դասը պետք է պատասխանատու լինի միայն մեկ խնդրի լուծման համար ։
Բաց-փակ սկզբունք
Ծրագրային սուբյեկտները (դասեր, մոդուլներ, ֆունկցիաներ) պետք է բաց լինեն ընդլայնման համար, փակ լինեն փոփոխությունների համար ։
Լիսկովի փոխարինման սկզբունք
Անհրաժեշտ է, որ ժառանգ դասերը կարողանան փոխարինել ծնող դասերին։ Այս սկզբունքի նպատակը կայանում է նրանում, որ ժառանգ դասերը կարող են օգտագործվել ծնող դասերի փոխարեն, որոնցից նրանք ձևավորվում են՝ առանց խափանելու ծրագիրը ։
Ինտերֆեյսի առանձնացման սկզբունք
Ծրագրային ապահովման սուբյեկտները չպետք է կախված լինեն այն մեթոդներից, որոնք նրանք չեն օգտագործում ։
Կախվածության ինվերսիայի սկզբունք
Կախվածության առարկան պետք է լինի աբստրակցիա, այլ ոչ թե կոնկրետություն.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծրագրավորում
Ալեքսան (Ալաշկերտի գավառ)
Ալեքսան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի վտակ Մանկասարի փոքրիկ օժանդակի ափին՝ ձորակում։
Բնակչություն
1877-1878 թվականներին ուներ 15 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կորդեբուգլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 125 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.97 կմ² տարածք։
Ազիմ Պրեմժի
Ազիմ Պրեմժի (Azim Hashim Premji) અઝીમ પ્રેમજી,, հնդիկ գործարար, բարերար և Wipro Limited-ի տնօրենների խորհրդի նախագահ, որը պատկանում է Wipro Technologies-ին, որը Հնդկաստանի ամենամեծ ծրագրային անվտանգություն ապահովող ընկերություններից է։
Կորդեբուգլ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 60 կմ արևելք։
Ազիմ Պրեմժի
Պրեմժին աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից մեկն է (երկրորդը՝ Հնդկաստանում)՝ 17 միլիարդ ԱՄՆ դոլար զուտ կարողությամբ՝ ըստ Forbes-ի ։ Պրեմժիին հաճախ անվանվում է հնդկական Բիլ Գեյթս ։
Կորդեբուգլ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Ազիմ Պրեմժի
Կենսագրություն
Պրեմժին ծնվել է Բոմբեյ մուսուլման Գուջարաթի ընտանիքում։ Նրա հայրը ուներ Արևմտյան հնդկական սննդի մի ընկերություն, որը հիդրոգենացված բուսական ճարպերի ընկերություն էր։ Նրա պապը Բիրմայում բրնձի մագնատ էր։ Հայրը մերժել է Մուհամմադ Ալի Ջիննայի հրավերը՝ տեղափոխվելու Պակիստան Նախնական կրթությունը ստացել է Սուրբ Մարիա դպրոցում։ Այնուհետև նա սովորել է Սթենֆորդի համալսարանի (ԱՄՆ) Էլեկտրատեխնիկայի բաժնում, սակայն 1966 թվականին, 21 տարեկան հասակում, նա ստիպված է եղել ընդհատել ուսումը և տնօրինել ընտանեկան բիզնեսը հոր անսպասելի մահվան պատճառով։ Պրեմժին էլեկտրատեխնիկական կրթություն է ստացել միայն 30 տարի անց ։ 2010 թվականին Ազիմ Պրեմժի հիմնադրամը Բանգալորում հիմնադրում է Ազիմ Պրեմժի համալսարանը, որը կրում է նրա անունը։ Ազիմ Պրեմժին այս համալսարանի ռեկտորն է։
Կորդեբուգլ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ազիմ Պրեմժի
Կենսագրություն
Նա կինոյի սիրահար է։ Սիրում է քայլարշավ և բարեխիղճ է միջավայրի հանդեպ ։
Կորդեբուգլ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 91 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 75-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,4 %։ 75 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (41 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ազիմ Պրեմժի
Կենսագրություն
Ճանաչվել է որպես 2020 թվականի ամենաառատաձեռն հնդիկը։ 2019 թվականի ապրիլից 2020 թվականի մարտն ընկած ժամանակահատվածում նրա նվիրատվությունները կազմել են 79 միլիոն ռուփի (մեկ միլիոն դոլարից քիչ ավելի)։
Կորդեբուգլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ազիմ Պրեմժի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միլիարդատերեր
Իմունոլոգիա
Կատեգորիա:Իմունիտետ Կատեգորիա:Իմունաբանություն
Գրքերի և կարտոֆիլի կեղևից կարկանդակների սիրահարների ակումբ
«Գրքերի և կարտոֆիլի կեղևից կարկանդակների սիրահարների ակումբ» (The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society), ռեժիսոր Մայք Նյուելի` 2018 թվականին նկարահանված ֆիլմը։ Սցենարը գրել են Դոն Ռուսը և Թոմաս Բեզուչը, հիմնված է Մերի Էնն Շաֆերի և Էնն Բերոուզի համանուն վեպի (2008) վրա։ Պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի ապրիլի 9-ին Լոնդոնում։
Սյուժե
1941 թվականին Գերնսի կղզում չորս ընկերների կանգնեցնում են գերմանացի զինվորները պարետային ժամը խախտելու համար։ Ձերբակալությունից խուսափելու համար նրանք ասում են, որ վերադառնում են գրական ակումբի հանդիպումից, որը կոչվում է «Գրքերի և կարտոֆիլի կեղևից կարկանդակների սիրահարների ակումբ»։
Հինգ տարի անց Ջուլիետ Էշթոնը զբաղվում է իր վերջին գրքի առաջխաղացմամբ։ Նրա հրատարակիչ Սիդնի Սթարկը խնդրում է նրան «The Times Literary Supplement» ամսագրի համար գրել հոդվածներ գրականության օգուտի մասին։ Ջուլիետը Դոուս Ադամսից ստանում է նամակ։ Նա գրել էր, որ իրեն բաժին է հասել Չարլզ Լեմի գրքի օրինակը և խնդրում է նրան հուշել, թե որտեղ կարելի է գնել այդ հեղինակի մյուս գրքերը։ Նա նաև պնդում է, որ «Գրքերի և կարտոֆիլի կեղևից կարկանդակների սիրահարների ակումբի» անդամ է։ Ջուլիետը նրան է ուղարկում Լեմի մեկ այլ գիրք և խնդրում կիսվել ակումբի մասին տեղեկատվությամբ և այն մասին, թե ինչպես է այն ձևավորվել։
Քննադատություն
Կինոքննադատները ֆիլմին հիմնականում տվել են դրական գնահատականներ։ «Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմն ունի 82 % վարկանիշ` հիմնված քննադատների 61 գրախոսության վրա, միջին բալը 10-ից կազմում է 6,3 ։ «Metacritic» կայքում ֆիլմը 100-ից ստացել է 65 միավոր` հիմնված 10 գրախոսության վրա, որը համապատասխանում է «հիմնականում դրական արձագանքներ» կարգավիճակին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայք Նյուելի ֆիլմեր Կատեգորիա:StudioCanal ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերնսի Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Ժիրայր Սեֆիլյան
Ժիրայր Սիմոնի Սեֆիլյան, հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, Արցախյան պատերազմի մասնակից-ազատամարտիկ, ռազմական գործիչ, հայաստանյան մի շարք հասարակական-քաղաքական շարժումների նախաձեռնող , ՀՀ Զինված ուժերի փոխգնդապետ  ։ «Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցության վարչության անդամ ։
Կենսագրություն
Ժիրայր Սեֆիլյանը ծնվել է Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութում՝ 1967 թվականին։ Ավարտել է Բեյրութի «Գևորգ Չաթալբաշյան» հայկական վարժարանը։
1983-1990 թվականներին Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության շարքերում մասնակցել է Լիբանանյան քաղաքացիական պատերազմին՝ որպես հայկական թաղամասերի պաշտպան։ 1990 թվականին Արցախյան շարժմանը մասնակցելու նպատակով ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան։ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության կազմում սկզբնական շրջանում մասնակցել է հայկական ջոկատների կազմավորման գործընթացին՝ որպես ռազմական հրահանգիչ։ 1991 թվականից եղել է ջոկի, 1992 թվականից՝ վաշտի հրամանատար, այնուհետև՝ Շուշիի առանձնակի գումարտակի հրամանատար։ Արցախյան ազատամարտի ավարտից հետո՝ 1997 թվականից նշանակվել է Մարտակերտի դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, 1997-1998 թվականներին ՊԲ 6-րդ պաշտպանական շրջանի հրամանատար։
Մասնակցել է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի, Արցախի Շահումյանի, Հադրութի, Մարտունիի, Ջաբրայիլի, Զանգելանի, Ֆիզուլիի շրջանների, Շուշի, Ասկերան, Աղդամ քաղաքների, Կրկժան, Հասանաբադ, Կարմիրավան, Թալիշ, Մաղավուզ, Գյուլաթաղ, Սրխավենդ, Չլդրան, Կուսապատ, Զառսլու, Լեսնոյ, Քյոսալար, Սեյդիշեն, Ալի Աղալի, Ալի Մադաթլի, Փափրավենդ գյուղերի, «Սարիբաբ» բարձունքի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։
Հանրային-քաղաքական գործունեություն
Երիտասարդ տարիքում անդամակցել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցությանը։ Արցախյան ազատամարտից հետո դադարել է անդամակցել Դաշնակցությանը։
2001 թվականին հիմնադրել է «Ազատագրված տարածքների պաշտպանություն» կազմակերպությունը, հանդես է եկել Արցախի վերաբնակեցման օգտին, քննադատել գործող իշխանությունների վարած քաղաքականությունը։
2006 թվականին իր մարտական ընկեր Վարդան Մալխասյանի հետ անօրինական զենք պահելու մեղադրանքով ձերբակալվել և դատապարտվել է ազատազրկման ։ 2008 թվականին բանտից դուրս գալուց հետո հիմնադրել է «Միացում» ազգային նախաձեռնությունը, 2008 թվականի նախագահական ընտրություններում բանտից սատարել է «Հայ ազգային կոնգրես» դաշինքին, ակտիվ ընդդիմադիր պայքար ծավալել։ 2009 թվականին հիմնադրել է «Սարդարապատ» շարժումը։ Հետագայում հիմնադրել է «Նախախորհրդարան» հասարակական–քաղաքական կազմակերպությունը, որը չէր ընդունում ընտրությունների միջոցով Հայաստանում անցկացվող ընտրություններն և ձգտում էր Հայաստանի բնակչությանը համախմբել Հիմնադիր Խորհրդարանի շուրջ։ Նրա կարծիքով այդ կազմակերպության կողմից պատգամավորներ հռչակված անձինք Հայաստանի քաղաքացիների ստորագրություններով պետք է լեգիտիմացնեին այդ կառույցը։ Եղել է Հիմնադիր խորհրդարան հասարակական-քաղաքական կազմակերպության ղեկավար ։ Նախաձեռնել է «100-ամյակը առանց ռեժիմի» շարժումը, որի նպատակն էր հեռացնել Հայաստանի գործող իշխանություններին և իշխանությունը փոխանցել «Հիմնադիր Խորհրդարանին»։
2015 թվականի հունվարի 31-ին իրականացրել է ավտոերթ դեպի Արցախ։ Բերձոր բնակավայրի մոտակայքում շուրջ 150 մասնակիցներիով ավտոերթը կանգնեցվել է Արցախի ոստիկանության և ազգային անվտանգության աշխատակիցների կողմից։ Երթի մասնակիցներից ոմանք ենթարկվել են ծեծի, վնասվել են ավտոմեքենաներ և լրագրողների տեսախցիկներ։
2015 թվականին «Նոր Հայաստան հանրային փրկության ճակատ» նախաձեռնության խորհրդի անդամ է եղել, հանդես եկել Հայաստանում սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեի դեմ։
2016 թվականի հունիսի 22-ին Ժիրայր Սեֆիլյանին մեղադրանք առաջադրվեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ապօրինի կերպով զենք, ռազմամթերք, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը, որի համար նախատեսված է ազատազրկում 2-ից 6 տարի ժամկետով ։ 2018 թվականի մարտի 20-ին դատապարտվել է 10 տարի և 5 ամիս ազատազրկման ։ 2018 թվականի հունիսի 13-ին Ժիրայր Սեֆիլյանը դատապարտվեց 5 տարի 5 ամիս ազատազրկման, պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել։ Նա ազատ է արձակվել 6 500 000 դրամ գրավի դիմաց։
Հիմնադրել է «Սասնա ծռեր» համահայկական կուսակցությունը, որի պատվավոր անդամ, վարչության ներկայացուցիչ է։ Արցախում հիմնադրել է կուսակցության արցախյան մասնաճյուղը, որը կոչվել է «Սասնա ծռեր» արցախյան կուսակցություն։
Պարգևներ
Ժիրայր Սեֆիլյանը պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հիմնադիր խորհրդարանի անդամներ Կատեգորիա:Շուշիի առանձնակի գումարտակի անդամներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Լիբանանահայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Հայաստանի քաղաքական բանտարկյալներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ կալանավորներ և ձերբակալվածներ Կատեգորիա:Սասնա Ծռեր համահայկական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ գնդապետներ Կատեգորիա:Լիբանանցիներ հայկական սերմամբ
Սավոյսկոե (այլ կիրառումներ)
Սավոյսկոե, կարող է վերաբերել՝
Անտոնիո Տայանի
Անտոնիո Տայանի (Antonio Tajani, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, տրանսպորտի կոմիսար (2008-2010), արդյունաբերության և ձեռնարկատիրության հարցերով կոմիսար (փետրվարի 9, 2010 - հոկտեմբերի 31, 2014)։ Եվրոպական կոմիտեի փոխնախագահներից մեկը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Հռոմի Լա Սապիենցա համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, աշխատել մամուլում և ռադիոյում։
1993 թվականի հունիսի 29-ին Չեզարե Պրեվիտիի, Ջուլիանո Ուրբանիի, Անտոնիո Մարտինոյի և Մարչելո ԴելՈւտրիի հետ մասնակցել է իրավաբանների և այլ անձանց հավաքին, որոնք կապված էին Սիլվիո Բերլուսկոնի Ֆինինվեսթ ընկերության հետ և որոնք սկիզբ դրեցին «Առա՜ջ, Իտալիա՛։ Ասոցիացիա՝ հանուն լավ կառավարության» (Forza Italia! Associazione per il buon governo) խմբին, որը հետագայում դարձավ «Առա՜ջ, Իտալիա՛» կուսակցություն ։
1994 թվականին ընտրվել է Եվրախորհրդարանի պատգամավոր, Եվրախորհրդարանում եղել «Առա՜ջ, Իտալիա՛» կուսակցության նախագահ, ինչպես նաև մի շարք կոմիտեների և պատվիրակությունների անդամ։ 2008 թվականի մայիսին փոխարինել է Ֆրանկո Ֆրատինիին Եվրոպական կոմիտեում Իտալիայի ներկայացուցչի պաշտոնում, որը նշանակվել էր որպես Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար։ Նրա՝ տրանսպորտի կոմիսարի պաշտոնում նշանակելուն կողմ արտահայտվեց Եվրախորհրդարանի 507 պատգամավոր, իսկ դեմ՝ 53։ 2010 թվականի փետրվարի 9-ին Եվրոպական կոմիտեի նորացված կազմում ստացել է արդյունաբերության և ձեռնարկատիրության հարցերով կոմիսարի պաշտոն, ինչպես նաև պահպանել կոմիտեի փոխնախագահի պաշտոնը։ 2014 թվականին վերադարձել է Եվրախորհրդարանում իր պատգամավորական աշխատանքին, երբ զբաղեցրեց փոխնախագահի պաշտոնը։ 2014 թվականից նաև «Առա՜ջ, Իտալիա՛» վերածնված կուսակցության գործադիր կոմիտեի անդամն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրախորհրդարանի նախագահներ Կատեգորիա:Եվրոպական կոմիսարներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հռոմի Սապիենզա համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի իրավաբաններ
Ռոմանովկա (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)
Ռոմանովկա (Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6129 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
(5458) Այզման
(5458) Այզման (Aizman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,17238 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0874 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2573 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2063,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174432 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,18° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջեկ Լոնդոն
Ջոն Գրիֆֆիտ «Ջեկ» Լոնդոն (իրական անունը՝, Ջոն Գրիֆֆիտ Չեյնի ), ամերիկացի հեղինակ, լրագրող և հասարակական գործիչ։ Հայտնի ստեղծագործություններից են «Նախնիների կանչը», «Սպիտակ Ժանիք», Քլոնդայկի և Ոսկե տենդի մասին պատմվածքները։
Նա պրոֆմիությունների, սոցիալիզմի և բանվորության վառ կողմնակիցներից էր և գրել է այդ թեմաներին նվիրված մի քանի մեծ գործեր, որպիսիք են «Երկաթե կրունկ» մռայլ վեպը և «Անդունդի մարդիկ» գիտահանրամատչելի բացահայտումը։
Ստեղծագործությունները
Ջեկ Լոնդոնը (իսկական անուն-ազգանունը՝ Ջոն Գրիֆիթ) ծանր մանկություն է ունեցել. ստիպված թողել է ուսումը և աշխատել լրագրավաճառ, գործարանի բանվոր, նավաստի, լվացքատան արդուկող, հնոցապան։ Ապագա գրողը կրթվել է կյանքի համալսարանում, որն էլ հետագայում նրան օգնել է ներկայացնելու իրականության տարբեր բնագավառներ, կերտելու տարբեր խավերի մարդկանց համոզիչ կերպարներ։ 1897 թ-ին, երբ Ալյասկայում ոսկի է հայտնաբերվել, շատերի նման, «ոսկու տենդով» բռնված, հյուսիս է մեկնել նաև սկսնակ գրող Ջեկ Լոնդոնը։ Նրան այնտեղ հարստանալ չի հաջողվել, բայց փոխարենը ստեղծագործելու համար հարուստ նյութ է կուտակել։ 1899 թ-ից հրատարակել է պատմվածքներ, որոնք այնուհետև զետեղվել են «Գայլի որդին» (1900 թ.), «Նրա նախնիների աստվածը» (1901 թ.), Սառնամանիքի զավակները (1902 թ.) և այլ ժողովածուներում։ Հյուսիսի թեմայով են ստեղծվել նաև «Ձյուների դուստրը» (1902 թ.) վեպը, «Նախնիների կանչը» (1903 թ.) և «Սպիտակ ժանիք» (1906 թ.) վիպակները։ Սառցապատ, գերանակապ տներով բնակավայրեր, սարսափելի սառնամանիք, բևեռային երկար գիշերներ, վիճաբանություններ, որտեղ հաղթում է ամենաուժեղը, մահացու վտանգներով լի կյանք. այսպիսի պայմաններում էին ապրում ու մաքառում այս երկերի հերոսները՝ սպիտակամորթ ոսկեխույզներն ու բնիկ հնդկացիները։ Լոնդոնի հերոսները խիզախ անհատներ են, որոնց բնավորությունները ձևավորվում ու կոփվում են բնության արհավիրքների դեմ պայքարում։ Նրա այդ շրջանի գործերի գլխավոր թեման ոչ թե պայքարն էր ոսկու համար, այլ մարդու մեջ մարդկայինը, կյանքի նկատմամբ սերը պահելու ձգտումը։ Լոնդոնի լավագույն ստեղծագործություններից է «Մարտին Իդեն» (1909 թ.) վեպը, որտեղ պատկերված է տաղանդավոր արվեստագետի ճակատագիրը նյութապաշտ իրականության մեջ։ Լոնդոնի երկերում կյանքի օրենքները դաժան են, բայց և արդարացի։ Դժբախտությունը վրա է հասնում այն ժամանակ, երբ մարդն անտեսում է այդ օրենքները, հարստանում ու դառնում է ագահ, ձգտում է՜լ ավելի հարըստանալու՝ ոտնահարելով ամեն ինչ։ Այդ թեման արծարծել է նաև «Ժամանակը չի սպասում» (1910 թ.), «Երկաթե կրունկ» (1912 թ.), «Լուսնի հովիտը» (1913 թ.), «Մեծ տան փոքրիկ տիրուհին» (1916 թ.) վեպերում։ Լոնդոնի գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով, մեծ մասն էկրանավորվել է։ Գրողի երկերը 12 հատորով լույս են տեսել նաև հայերեն՝ 1965–75 թթ-ին։
Պատմվածքների ժողովածուներ
Ջեկ Լոնդոնը գրել է ավելի քան 200 պատմվածքներ, որոնք ընդգրկված են 16 ժողովածուներում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Արկածային գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիալիստներ Կատեգորիա:Դիզենտերիայից մահացածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆանտաստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ
Խաշտուկ
Խաշտուկ (Хаштук, Хьащтыку ), աուլ Ռուսաստան Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Տախտամուկայի շրջանի կազմում։
Բնակչություն
Բնակչությունը թվականի տվյալներով կազմում է  մարդ։
Աուլում բնակվում են հիմնականում շապսուղներ (ադըղեներ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ադըղեայի Տախտամուկայի շրջանի բնակավայրեր
Վինչենցո Ալբերտո Աննեզե
Վինչենցո Ալբերտո Աննեզե (Vincenzo Alberto Annese, ), իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։ Ունի ՊՐՈ ՈՒԵՖԱ-ի արտոնագիր։
Խաղային կարիերա
Աննեզեն ցանկանում էր գնալ հոր հետքերով, որը «Մոլֆետտա Սպորտվա» ակումբի ֆուտբոլիստ էր և միացել է «Բելենենսեշ» երիտասարդական ակումբին։ Աննեզեն սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան «Վենեցիա» երիտասարդական ֆուտբոլային ակումբում, որը այն ժամանակ հանդես էր գալիս Սերիա A-ում (1999-2001 թվականներ)։ Նա խաղացել է նաև «Մարտինա Ֆրանկ 1947» (2001-2002), «Նոյչատտարո Տերմոլի» (2002-2003) և «Լեոնեսա Ալտամուրա» (2003-2004) թիմերում։
Կրթություն
Աննեզեն որոշել է ավարտել իր ֆուտբոլային կարիերան 23 տարեկանում և կենտրոնանալ ֆուտբոլի մարզիչ դառնալու վրա և ընտրել է Ֆոջեի համալսարանի Ֆիզիկական դաստիարակության բարձրագույն ինստիտուտը (ISEF) (Università degli Studi di Foggia) և 2006 թվականին ավարտել է իր երկրորդ բարձրագույն կրթությունը Վերոնայի համալսարանում, մասնագիտանում է հաշմանդամություն ունեցող անձանց սպորտին հարմարեցնելու գործում։ 2008 թվականին Աննեզեն ձգտում էր ընդլայնել իր դպրոցական փորձը մինչև ֆուտբոլի մարզչի դերակատարությունը՝ խառնելով GROW մարզչական մոդելը (նպատակների սահմանման և խնդիրների լուծման պարզ մեթոդ) մոտիվացիոն և հոգեբանական մեթոդների հետ։ 2013 թվականին Աննեզեն աշխատել է Իտալիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեում, նաև աշխատել է որպես ուսուցիչ Բարիում (2009—2012), որպես երկրորդ աստիճանի հրահանգիչ լողավազանում և որպես անձնական մարզիչ՝ շատ մարզադահլիճներում ։
Մարզչի կարիերա
Աննեզեն սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան Ֆիդելիս Անդրիա 1928 երիտասարդական ֆուտբոլային ակումբում՝ որպես գլխավոր մարզիչ (2010—2012)։ Նա իտալական երրորդ դիվիզիոն 2012-13 Lega Pro Prima Divisione-ում հասել ի մինչև մարզչական շտաբի մակարդակին, որից հետո շարունակել է աշխատել 2013-14 Lega Pro Prima Divisione-ի «Ֆոջե Կալչիո» (Foggia Calcio) թիմում։
Դրանից հետո Աննեզեն սկսել է մարզել տարբեր երկրներում, ինչպիսիք են՝ Լիտվան, Լատվիան, Էստոնիան և Հայաստանը, եղել է «Սալդուսի» և «Պայդե Լիննամեսսկոնդի» գլխավոր մարզիչը։
Նա եղել է նաև Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի մինչև 14, 15, 16, 17, 19 տարեկանների պատանեկան հավաքականների տեխնիկական և տակտիկական մարզիչը ։
Աննեզեի ղեկավարությամբ «Բեչեմ Յունայթեդը» 2017 թվականին խաղացել է «Մ.Ս. Ալժիրի» դեմ Աֆրիկայի երկրորդ կարևորագույն ակումբային մրցաշարում Confederation of African Football (CAF):
2017 թվականի հուլիսի 25-ին Աննեզեն պայմանագիր է կնքել Պաղեստինի Պրեմիեր լիգայի «Ահլի Ալ-հալել» ակումբի հետ, որտեղ խաղում է պաղեստինյան ֆուտբոլի գլխավոր աստղերից մեկը՝ Շադի Շաբանը, նա նաև խաղում է Պաղեստինի ազգային հավաքականում ։
2018 թվականի մարտի 24-ին Աննեզեն մեկ սեզոնային պայմանագիր կնքեց «Պ.Ս.Ի.Ս. Սեմարանգ» Ինդոնեզական ակումբի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Տղամարդիկ Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Հանս Քրիստիան Գրամ
Հանս Քրիստիան Գրամ (Hans Christian Joachim Gram, ), դանիացի բակտերիոլոգ։ Լուիսի Քրիստինա Ռոլանսի և Ֆրեդերիկ Տերկել Ջուլիուս Գրամի որդին (վերջինս իրավագիտության պրոֆեսոր էր)։
Գրամի մեթոդ
Այն աշխատանքը, որը Գրամին հռչակ բերեց կապված էր բակտերիայի գունավորման, ներկման մեթոդի հետ։ Մեթոդը կարևոր դեր էր կատարում բակտերիաների դասակարգման համար։ Իր աշխատության մասին Գրամն ասել է, որ գիտակցում է, թե իր հրատարակած աշխատությունը իր ապրած ժամանակների համար թերի է և շատ լրացումերի կարիք ունի, սակայն հուսով է, որ այն այլ հետազոտողների ձեռքերում կվերածվի ինչ-որ օգտակար բանի։
Բակտերիան գունափոխվելիս, եթե վերածվում է մանուշակագույնի՝ Գրամի գունափոխիչը կոչվում է «Գրամ դրական», իսկ, երբ գունափոխվում է կարմրի՝ «Գրամ բացասական»։ Գրամի սկզբնական աշխատանքները կապված էին մարդկային կարմիր արյան հետ։ Նա առաջինն էր, ով հասկացավ, որ մակրոցիտները բնորոշվում են վնասակար անաեմիա հիվանդությամբ կամ Ադդիսոնի հիվանդությամբ։
Անուն (քերականություն)
Անուն, քերականության մեջ` նյութական նշանակություն ունեցող մի քանի խոսքի մասերի՝ գոյականի, ածականի, թվականի ընդհանուր անվանում։ Իբրև քերականական հասկացություն գործածվել է դեռևս անտիկ քերականագիտության մեջ։ Հին քերականներն անունն առանձնացրել են որպես ուրույն խոսքի մաս՝ հակադրելով այն այլ խոսքի մասերի և առաջին հերթին՝ բային։ Ժամանակի ընթացքում, քերականագիտության զարգացման համապատասխան, փոխվել է նրա նշանակությունը։ Արդի ըմբռնմամբ անունն առանձին խոսքի մասի ամբողջական անվանում չէ, քանի որ ընդհանուր անուն–խոսքի մասի փոխարեն ճանաչվում են միայն անվանական առանձին–առանձին խոսքի մասեր՝ գոյական անուն, ածական անուն, թվական անուն, որոնք այժմ արդեն ավելի շատ հանդես են գալիս առանց «անուն» բառի հարադրման՝ գոյական, ածական, թվական։ Ավելի սովորական են հատուկ անուն, հասարակ անուն, հավաքական անուն քերականական անվանումները, որոնք բովանդակում են գոյականին հատուկ համապատասխան հասկացություններ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քերականություն
Դոլինա (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)
Դոլինա (Долина), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,474 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 94,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դոմինիկ Ուիլքինս
Ժակ Դոմինիկ Ուիլքինս (Jacques Dominique Wilkins, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, որը հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի հինգ տարբեր ակումբների կազմում։ 1982 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Յութա Ջազ» ակումբի կողմից՝ առաջին ռաունդի ընդհանուր առաջին համարի ներքո։ Խաղացել է թեթև հարձակվողի դիրքում։ Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամ։
Պրոֆեսիոնալ կարիերա
Դոմինիկ Ուիլքինսը 1982 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Յութա Ջազ» ակումբի կողմից՝ առաջին ռաունդի ընդհանուր առաջին համարի ներքո, բայց ակումբի ոչ բավական ֆինանսավորման պատճառով հրաժարվել է հանդես գալ թիմի կազմում։ Դրանից հետո փոխարինվել է «Ատլանտա Հոքս», որի կազմում անցկացրել է տասներկու ոչ լրիվ մրցաշրջան (1982-1994), և մինչ օրս համարվում է ակումբի հավաքած միավորների քանակով առաջնորդ (23 292)։ Հետագայում հանդես է եկել «Լոս Անջելես Կլիպերս» (1994), «Բոստոն Սելտիքս» (1994-1995), «Սան Անտոնիո Սփըրս» (1996-1997) և «Օռլանդո Մեջիք» (1999), ինչպես նաև հունական «Պանատինաիկոս» (1995-1996) և իտալական «Ֆորտիտուդո» (1997-1998) ակումբների կազմում։ Ըստ դեբյուտային մրցաշրջանի արդյունքների ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի կազմում։ Բացի դրանից, ըստ մրցաշրջանի արդյունքների 7 անգամ ընդգրկվել է բոլոր աստղերի սիմվոլիկ հավաքականների կազմում (1986, առաջին հավաքական, 1987-1988, 1991 և 1993, երկրորդ հավաքական, 1989 և 1994, երրորդ հավաքական), ինչպես նաև 9 անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1986-1994)։ 1985-86 թվականների մրցաշրջանին դարձել է NBA պարբերական առաջնության ամենաարդյունավետ խաղացող։ Երկու անգամ դարձել է սլեմ դանքերի մրցույթի հաղթող, որը ընթանում էր NBA ոսկե ուիքենդի շրջանակներում (1985, 1990)։
Ուիլքինսը 1996 թվականին հունական «Պանատինաիկոս»-ի կազմում հաղթել է Եվրալիգան՝ միաժամանակ դառնալով քառորդ եզրափակչի ամենաարժեքավոր խաղացող։ Բացի դրանից նա դարձել է Հունաստանի գավաթի հաղթող և նրա ամենաարժեքավոր խաղացողը։
2006 թվականին Ուիլքինսի անունը տեղ է գտել Բասկետբոլի փառքի սրահում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլանտա Հոքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Կլիպերսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Յութա Ջազի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Օռլանդո Մեջիքի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Բոստոն Սելտիքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Սան Անտոնիո Սփըրսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Աշխարհի առաջնությունների մեդալակիրներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Բասկետբոլի փառքի սրահի անդամներ Կատեգորիա:Չօգտագործվող համարներով NBA բասկետբոլիստներ
Մեծ Խոզյա
Մեծ Խոզյա (Большая Хозья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Ունյա գետի ձախ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝