cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էդվարդ Օկուն
Կենսագրություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ապրել է Վարշավայում։ Վարշավայի ապստամբությունից հետո Օկունը տեղափոխվել է Սկիերնևիցե, որտեղ՝ 1945 թվականի հունվարին, սպանվել է թափառական գնդակից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի նկարիչներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սիմվոլիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի կորուստներ
Թամղալի
Շուրջ 5000 ժայռապատկերների մեծ մասը գտնվում են գլխավոր կիրճում, բայց կողային բազում ճյուղավորումներում ևս հայտնաբերվել են դրանցից:Ժայռապատկերների զգալի մասը բրոնզեդարյան է, թեև հանդիպում են նաև միջնադարյան և ավելի ուշ շրջանի փորագրություններ։ Տեղ-տեղ պատահում են երկաթեդարյան ժայռապատկերներ ևս ։ Թամղալը անվանումը ղազախերեն և թյուրքական այլ լեզուներով նշանակում է «նկարված, նիշված վայր»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ղազախստանում
Քոնկորդիա շրջան (Լուիզիանա)
Քոնկորդիա շրջան (Concordia Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.940 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.822 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վիդալիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Կատեգորիա:Լուիզիանայի շրջաններ
Ժողովածու (1784)
Ժողովածու (1784), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1784 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 261 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար՝ 26ա (1273 թ․) :
(4239) Գուդման
(4239) Գուդման (Goodman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հուլիսի 17-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Ժողովածու (1784)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Աբդուլքերիմ փաշա
Աբդուլքերիմ փաշա (Abdülkerim Paşa, ), հայտնի է նաև, որպես Աբդուլքերիմ Օպելիմի (Abdülkerim Öpelimi, 1872 — հունվարի 16, 1923, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), օսմանյան ռազմական գործիչ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ Ղեկավարել է թուրքական բանակը Առաջին համաշխարհային պատերազմի կովկասյան ճակատում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1872 թվականին Օսմանյան կայսրությունում։ Փաշան 1914 թվականին նշանակվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կովկասյան ճակատի ռազմահրամանատար։
Աբդուլքերիմի ձեռնարկած հակագրոհի արդյունքում ռուսները պարտություն կրեցին, սակայն Օհանովսկուն փոխարինած Նիկոլայ Յուդենիչը Մանազկերտի ճակատամարտում հաղթանակ տարավ Աբդուլքերիմի բանակի նկատմամբ։
Աբդուլքերիմիբանակը պարտության է մատնվեր նաև Ալաշկերտի ճակատամարտում։ Աբդուլքերիմ փաշան վերջնականապես լքեց Մանազկերտը։
1916 թվականին Աբդուլքերիմ փաշան վճռական դարձած Էրզրումի ճակատամարտում պարտության մատնվեց ևազատվեց հրամանատարությունից։ Պատերազմից հետո Աբդուլքերիմը նշանակվեց Վրաստանում Օսմանյան կայսրության դեսպան։
Մուդրոսի զինադադարից հետո վերադարձել է Ստամբուլ և մի կարճ ժամանակ դարձել ռազմական նավատորմի անդամ։ Մահացել է 1923 թվականին Ստամբուլում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պետական գործիչներ Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական քոլեջի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բալկանյան պատերազմներում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան բանակի գեներալներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Միություն և առաջադիմություն կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրք-իտալական պատերազմի օսմանյան ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Անձինք Սալոնիկից Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի օսմանյան մասնակիցներ Կատեգորիա:Օսմանյան գեներալներ
(4239) Գուդման
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7706 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5776 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1170,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307463 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,28° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բեթսի Ռոսս
Բեթսի Ռոսս (Betsy Ross, ), ծնված որպես Էլիզաբեթ Գրիսքոն (Elizabeth Griscom), դերձակ Ֆիլադելֆիայից, որը, համաձայն լեգենդի՝ կարել է առաջին ամերիկյան դրոշը։
Վաղ տարիներ
Էլիզաբեթ "Բեթսի" Գրիսկոմը ծնվել է 1752 թվականի հունվարի 1-ին Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում, և 17 երեխաներից բաղկացած ընտանիքի 8-րդ երեխան էր, որոնցից միայն 9 երեխաները կենդանի մնացին։ Քույրը՝ Սառան, և եղբայրը՝ Վիլյամը, մահացել են, երբ Ռոսը դեռ չէր ծնվել։ Մյուս քույրը՝ Մարթան, մահացել է, երբ Ռոսը 5 տարեկան էր, իսկ Աննան ապրել է մինչև 2 տարեկանը։ Եղբայրներ՝ Սամուել 1-ինը և Սամուել 2-րդը մահացել են 3 տարեկան հասակում, իսկ զույգ երեխաները՝ Ջոզեֆը և Աբիգեյլը, մահացել են 1762 թվականի աշնանը բռնկված ծաղիկ հիվանդությունից։ Ռոսը մեծացել է մի ընտանիքում, որտեղ հագել են հասարակ հագուստ, և տիրել է քվակերների խիստ կարգապահություն, քանի որ նրա ծնողները՝ Սամուել և Ռեբեկա Գրիսկոմները պատկանում էին քվակերների`« Բարեկամների Միություն » կազմակերպությանը։
Բեթսին կարել սովորել է իր տատիկի քրոջից՝ Սառա Գրիսկոմից։
Առաջին ամուսնություն
Քվակերական դպրոցն ավարտելուց հետո Բեթսիի հայրը նրան աշակերտության է տալիս կահույքի երեսպատող Ուիլիամ Ուեբսթերի մոտ։ Աշխատանքի ընթացքում նա սիրահարվում է Ուիլիամ Ուեբսթերի երիտասարդ աշակերտ Ջոն Ռոսսին, որը Ֆիլադելֆիայում Քրիստոսի եպիսկոպոսական եկեղեցու պաստորի օգնական՝ Ռեվ Աենիս Ռոսսի որդին էր։ 1773 թվականին Բեթսին և իր սիրեցյալը ծածուկ մեկնում են իրենց քաղաքից Նյու Ջերսի, որտեղ էլ շուտով ամուսնանում են։ Ամուսնությունը պատճառ է դառնում, որ նա վերջնականապես խզի կապերը իր ընտանիքի հետ, քանի որ քվակերիզմը չի ընդունում միջդավանական ամուսնությունները։
Երիտասարդ զույգը շուտավ սկսում է կահույքի երեսապատման իր սեփական գործը. իսկ հետագայում սկսում են հաճախել Քրիստոսի եկեղեցին։ Բեթսին և Ջենը երեխաներ չունեին։
Ամերիկյան դրոշի լեգենդ
Ավանդույթի համաձայն, 1776 թվականի հունիսին Բեթսի Ռոսսը հրավիրվում է հանդիպման, որին մասնակցում էին ԱՄՆնախագահ Ջորջ Վաշինգթոնը, ֆինանսիստ Ջորջ Ռոսսը և գնդապետ Ռոբերտ Մորիսը, որը նրա հանգուցյալ ամուսնու մորեղբայրն էր։ Հանդիպման ընթացքում Բեթսիին ներկայացվեց ամերիկյան դրոշի նախագիծը, որը պետք է ավարտին հասցվեր մինչև անկախության հռչակման օրը։ Դրոշի սկզբնական էսքիզը վեցաթև դրոշ էր, որը թվում էր, թե ավելի հեշտ է կարել։ Բայց Բեթսին առաջարկեց պատկերել հնգաթև աստղ, և որպես իր վարպետության ապացույց՝ այդպիսի աստղեր է կտրտում իր մկրատով։ Տեսածից տպավորված՝ հանձնաժողովը ընդունում է նրա առաջարկը։
Այսօրվա դրությամբ այդ հանդիպման վերաբերյալ ոչ մի փաստաթղթային ապացույց չկա, իսկ այդ մասին ինֆորմացիան վերցված է զուտ բանավոր պատմություններից։ Այդ պատճառով էլ ամերիկյան առաջին դրոշի ասեղնագործությունը Բեթսի Ռոսսի կողմից համարվում է լեգենդ։ Որոշ պատմաբաններ համարում են, որ ամերիկյան առաջին դրոշի ստեղծման մեջ առանցքային դեր է խաղացել Ֆրենսիս Հոփկինսոնը՝ անկախության հռչակագիրը ստորագրած քաղաքական գործիչներից մեկը ։
Հետագա կյանք
1777 թվականին Բեթսի Ռոսսը ամուսնանում է կապիտան Ջոզեֆ Աշբյորնի հետ։ Ծնվում են նրանց երկու երեխաները։ Բեթսի Ռոսսը երրորդ անգամ ամուսնանում է Ջոն Քլեյպուլի հետ, հին ընկերոջ, որը հայտնում է Բեթսիին բրիտանական բանտում իր ամուսնու՝ Աշբյորնի մահվան մասին։ Նրանք ունենում են 5 դուստրեր։ Բեթսիի երրորդ ամուսինը մահանում է երկարատև հիվանդությունից հետո, 1817 թվականին։ Ամուսնու մահվանից հետո, Բեթսին շարունակում է կահույքի երեսապատման գործը՝ ներառյալ դրոշների պատրաստումը։ Բեթսի Ռոսսը մահանում է 1836 թվականի հունվարի 30-ին, 84 տարեկան հասակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրոշ ստեղծողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ
Բրիզամբուր
Բրիզամբուր  (Brizambourg), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ’Անժելի շրջանում։ Մտնում է Սենտ Իլյեր դը Վիլֆրանշ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17070։
Մոկիևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մոկիևկա գյուղում բնակվում էր 388 մարդ։
Բրիզամբուր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոկիևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Միխայլովկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)
Միխայլովկա (Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 506 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1881 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 269,01 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կալվատոնե
Կալվատոնե  (Calvatone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1294 մարդ, խտությունը կազմում է 96 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 13 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26030, հեռախոսային կոդ - 0375։
Ֆեդերիկո Բրավո
Ֆեդերիկո Բրավո (Federico Bravo, հոկտեմբերի 5, 1993, Խեսուս Մարիա, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան: Հանդես է գալիս ամերիկյան «Նյու Յորք Սիթի» ֆուտբոլային ակումբի կազմում:
«Բոկա Խունիորս»
Ֆեդերիկո Բրավոն սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան արգենտինական «Բոկա Խունիորս»-ի կազմում:
Թիմի կազմում նա իր նորամուտը նշել է 2012/13 մրցաշրջանում: Նա թիմում հանդես է եկել որպես հենակետային կիսապաշտպան:
Կալվատոնե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ֆեդերիկո Բրավո
«Նյու Յորք Սիթի»
2016 թվականի փետրվարի 20-ին Բրավոն վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է ամերիկյան «Նյու Յորք Սիթի» : Թիմի կազմում իր նորամուտը Ֆեդերիկոն նշել է «Չիկագոյի» դեմ խաղում: Հանդիպումն ավարտվել է 4:3 հաշվով :
Կալվատոնե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ֆեդերիկո Բրավո
«Նյու Յորք Սիթի»
2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ «Նյու Ինգլանդի» դեմ կայացած խաղում Ֆեդերիկո Բրավոն ստացել է կարմիր քարտ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոկա Խունիորսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նյու Յորք Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհուրդ
Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհուրդ, էկումենյան միջազգային կազմակերպություն է, որը հիմնադրվել է 1948 թ․-ի օգոստոսի 23-ին Ամստերդամում։ Նրա կազմի մեջ են մտնում 350 քրիստոնեական եկեղեցիներ ավելի քան 100 երկրներից։ Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհուրդը ներկայացնում է մոտ 400մլն քրիստոնյա համայնք։
ԵՀԽ-ի աշխատանքը ֆինանսավորվում է անդամ երկեղեցիների, եկեղեցիների հետ կապված կազմակերպությունների, հիմնադրամների և անհատների նվիրաբերությունների միջոցով։ Այն եկամուտներ է ստանում նաև ներդրումներից, Էկումենիկ ինստիտուտի դասընթացների համար տրվող վճարներից, Ժնևի Էկումենիկ կենտրոնում վարձակալության տրված տարածքներից և հրատարակությունների վաճառքից։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին ԵՀԽ-ին միացել է 1962 թ․-ին, ինչը միանշանակ չի ընդունվում հայերի կողմից։ Հարավային Կորեայի Բուսան քաղաքում անցկացվող Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհրդի 10-րդ համաժողովի նոյեմբերի 4-ի նիստին համաժողովի պատվիրակների միաձայն քվեարկությամբ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ Ոսկեհատցին ընտրվեց Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհրդի նախագահ՝ առաջիկա ութ տարիների համար։
Աֆրիկայի եկեղեցիներ
Ժամանակակից էկումենիկ շարժումներում և Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի աշխատանքներում Աֆրիկայի եկեղեցիների դերը մեծ է եղել։ Աֆրիկայում դեռևս հին ժամանակներից քրիստոնեական երկու մեծ կենտրոններ են գոյություն ունեցել՝ Եգիպտոսը և Եթովպիան։ Հոլանդիայի և Անգլիայի գաղութային քաղաքականության արդյունքում Աֆրիկայի հարավային հատվածում կտրուկ մեծացան քրիստոնյաների թիվը։ Աֆրիկայի եկեղեցիները սկսել են մասնակցել եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի աշխատանքներին սկսած Աֆրիկայում անկախ պետությունների առաջացումից 1950-60-ական թվականներին։ Մեկը մյուսի ետևից աֆրիկյան եկեղեցիները ստանալով անկախացում իրենց «մայր» եկեղեցիներից (Եվրոպա և Հյուսիսային Ամերիկա) մտան եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի մեջ։ Նրանց մտնելը ԵՀԽ-ի մեջ մեծ փոփոխություններ առաջ բերեց ԵՀԽ-ի գաղափարախոսության մեջ հատկապես ռասիզմի դեմ պայքարի, սոցիալական անհավասարության, աստվածաբանական կրթության և այլ բնագավառներում։ Դեռևս 1963 թվականին աֆրիկյան եկեղեցիները ստեղծեցին իրենց էկումենիկ շարժման հիմք հանդիսացող Համաաֆրիկյան եկեղեցական խորհուրդը(AACC)։ Այսօր AACC-ն անդամներ ունի հարավային և արևելյան Սահարայում և Հնդկական օվկիանոսի մի շարք կղզիներում։ Եգիպտոսը մասն է կազմում մերձավոր արևելքի, սակայն այն մտնում է AACC-ի մեջ, ԵՀԽ-ի անդամ եկեղեցիների մեջ են մտնում նաև Ալժիրում և սկսած 2005 թվականին Բուրկինա-Ֆասոյում գոյություն ունեցող քրիստոնեական եկեղեցիները։ Այսօր ԵՀԽ-ն Աֆրիկայում ունի 94 անդամ եկեղեցիներ, և 165 միլիոն հետևորդ։ 20-րդ դարում Աֆրիկայում տարբեր վտանգավոր միսիոներական շարժումների դեմ պայքարելու համար ստեղծվեց Աֆրիկյան անկախ եկեղեցիների միությունը։ Աֆրիկայի եկեղեցիներ անդամագրվել են Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդին՝
Մի քանի ասիական եկեղեցիներ ևս մասնակցում են համաշխարհային էկումենիկ շարժմանը հենց սկզբից։ Հատկապես կոշտ դիրքորոշում ցուցաբերեցին չինական և հնդկական եկեղեցիները 1910 թվական Էդինբուրգում, դա պայմանավորված էր քրիստոնեական աշխարհում խառնաշփոթ իրավիճակով։ Նրանք նման վերաբերմունքով հանդես եկան նաև Լոզանում 1927 թվականին, այս իրադարձությունները հետագայում մաս կազմեցին էկումենիկ պատկերացումների ձևավորմանը։ Ասիական եկեղեցիները իրենց անկախության մասին առաջին անգամ հայտարարեցին 1947 թվական հարավային Հնդկաստանում, սա այնքնով էր կարևոր, որ նրանք սկսեցին մասնակցել էկումենիկ շարժմանը՝ իբրև ոչ մի ուրիշ եկեղեցուց կախում չունեցող եկեղեցիներ։ Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի ստեղծման ժամանակ, Ասիան լավագույնս է ներկայացված եղել։ Ասիայում էկումենիկ առաջին կազմակերպությունը ստեղծվել է 1957 թ., հարավային Ասիայում, որը կոչվեց Քրիստոնեական եկեղեցիների ասիական միություն, Ասիայում կա Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի անդամ 74 եկեղեցի և 60 միլիոն քրիստոնյա հավատացյալներ։ ԵՀԽ անդամ եկեղեցիները Ասիայում գտնվում են հիմնականում նրա արևելյան և կենտրոնական շրջաններում։ Այս կազմակերպության մեջ իրենց մասնակացությունն ունեն նաև Ավստրալիան և Նոր Զելանդիայում, որոնցում գտնվող եկեղեցիները ևս մասն են կազմում Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհրդի։ Ասիայի եկեղեցիների մեծ մասն ունի սեփական եկեղեցական խորհուրդ կամ վերլուծող կազմակերպություն։ Հարավային Ասիայի երկրներից Բանգլադեշի, Հնդկաստանի, Նեպալի, Պակիստանի և Շրի Լանկայի եկեղեցիները մտնում են Հարավային Ասիայի Եկեղեցական խորհրդի(SACC) մեջ, որը համարվում է տարածաշրջանի էկումենիկ շարժման գլխավոր կազմակերպիչը։ Ասիայի մյուս շրջանների մասին կարելի է ասել, որ նրանք ավելի ուշ են անդամագրվել էկումենիկ շարժմանը։ Դրանց թվում են Վիետնամը, Կամբոջայը, Լաոսը, Թայլանդը և այլ երկրներ, դրա վառ օրինակն է այն, որ Լաոսի կառավարությունը միայնն 2006 թ. է թույլ տվել այդ երկրի եկեղեցիներին մասնակցել էկումենիկ շարժումներին։ Տարածաշրջանային առումով եկեղեցիների միություններ են համարվում 1996 թ. OAC-ն և FABC-ն մտան ԵՀԽ-ի կազմի մեջ։ 2006 թ. ԵՀԽ-ի կազմի մեջ մտավ նաև Ասիայի ավետարանական կազմակերպությունը։ Ինչպես վերը նշվեց Ասիայից ԵՀԽ-ի կազմի մեջ մտնում են 74 եկեղեցիներ ահա դրանցից մի քանիսը՝
Կարիբյան ավազանի եկեղեցիներ
Կարիբյան ավազանի եկեղեցիները սկսեցին համագործակցել Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի հետ 1960-ական թվականների վերջում և1970-ական թվականների սկիզբներին։ Կարիբյան ավազանում առաջին եկեղեցիները եղել են Կաթոլիկ և Անգլիկան եկեղեցիները։ Մնացած եկեղեցիները այստեղ են եկել 18-րդ և 19-րդ դարերում ծայր առած միսիոներական շարժման ընթացքում։ Տարածաշրջանի էկումենիկ շարժմանը իր մասնակցությունն է ունեցել նաև տեղի Կաթոլիկ եկեղեցին։ Անգլիկան և բողոքական եկեղեցիները, որքան էլ, որ զարմանալի է ավելի շատ տարածում ունեն տեղի իսպանախոս երկրների շրջանում։ Այս եկեղեցիների ջանքերով 1973 թ. ստեղծվեց տեղի էկումենիկ շարժման հիմք հանդիսացողկազմակերպությունը, որը կոչվեց Կարիբյան ավազանի եկեղեցիների միություն։ Կարիբյան ավազանի եկեղեցիներից 13-ը մտնում են Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի մեջ, վերջիններս ունեն 1,4 միլիոն հետևորդ։ Այստեղ լուրջ թիվ են կազմում նաև Ավետարանական և հիսունական եկեղեցիները։ Տարածաշրջանային եկեղեցական կազմակերպություններն են՝ Այս բոլոր եկեղեցական կազմակերպություններն իրենց գրեթե բոլոր անդամ եկեղեցիներով մտնում են եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի մեջ։ Այդ եկեղեցիներից են՝
Եվրոպայի եկեղեցիներ
Եվրոպայի անգլիկան, ուղղափառ, բողոքական եկեղեցիները մեծ օգնություն են ցուցաբերել էկումենիկ շարժման զարգացման համար բոլոր առումներով մարդասիրական, ֆինանսական և այլ առումներով։ Սկզբնական շրջանում շարժումը բաժանված էր երկու հիմնական ուղղությունների Միացյալ թագավորության և Կենտրոնական Եվրոպայի եկեղեցիների միջև։ Եվրոպական եկեղեցին, էկումենիկ շարժման ներկայացուցիչները և եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդը սառը պատերազմի տարիներին միշտ էլ կողմ է եղել եվրոպական երկրների միասնությանը։ Որքան էլ, որ զարմանալի է Եվրոպայում տարածաշրջանային առաջին էկումենիկ կազմակերպությունը ստեղծվել է 1959 թվականին Եվրոպայի եկեղեցիների միություն։ Աշխարհագրական տեսանկյունից էկումենիկ շարժումը տարածված է գրեթե ողջ Եվրոպայում քաղաքական քարտեզի տեսքով Ուրալից մինչև Անտլանտյան օվկիանոս, ինչպես նաև Կովկասը, բայց ոչ Կիպրոսը, որը մտնում է մերձավոր արևելքի եկեղեցական խորհուրդների մեջ։ Եվրոպայում եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդը ներկայացված է 81 եկեղեցիներով, 292մլն հավատացյալ։ Եվրոպան համարվում է Քրիստոնեության ամենամեծ ճյուղավորում ունեցող տարածաշրջանը։ Այն ԵՀԽ-ի գլխավոր հիմքն է հանդիսանում։
Տարածաշրջանային եկեղեցական կազմակերպություններն են՝ Սրանց անդամ եկեղեցիներից գրեթե բոլորը մտնում են ԵՀԽ-ի մեջ
Եվրոպայի Եկեղեցիների Միություն
Եվրոպայում է գտնվում եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի գլխավոր գրասենյակը՝ Ժնևում։
Լատինական Ամերիկայի եկեղեցիներ
Լատինական Ամերիկայում քրիստոնեական համայնքներից բացարձակ մեծամասնություն է կազմում Կաթոլիկ եկեղեցին։ Որպես այդպիսին մյուս եկեղեցիները այստեղ ներմուծվել են միսսիոներական կազմակերպությունների կողմից։ Առկա են հիսունականներ, ուղղափառներ, ավետարանականներ և այլ եկեղեցիներ։ Լատինական Ամերիկայի եկեղեցիները էկումենիկ շարժմանը սկսեցին մասնակցել 1960-ականներից։ Կրոնական ազատությունը մեծ հնարավորություն տվեց էկումենիկ շարժման զարգացման համար։ 1978 թվականին Լատինական Ամերիկայի մի քանի եկեղեցիներ՝ մասնավորապես բողոքական, ավետարանական, հիսունական և այլ եկեղեցիներ ընդունեցին որոշում ստեղծել սեփական տարածաշրջանային էկումենիկ հանձնաժողով՝ Լատինական Ամերիկայի եկեղեցիների խորհուրդ(CLAL), որը ստեղծվեց 1983 թ-ին։ Այդ ժամանակից այն դարձավ Լատինական Ամերիկայի էկումենիկ կենտրոնը, որը կենտրոնացնում էր հարաբերությունները տարբեր եկեղեցիների միջև։ Լատինական Ամերիկայում կա ԵՀԽ-ի անդամ 27 եկեղեցի և դրանց հետևորդ 4,4 միլիոն մարդ։ Կան բազմաթիվ եկեղեցիներ, որոնք համարվում են էկումենիկ շարժման անդամներից մեկը։ Լատինական Ամերիկայում ևս կան ստեղծված տարածաշրջանային էկումենիկ միություններ, որոնք մաս են կազմում ԵՀԽ-ին։ Սրանց անդամ գրեթե բոլոր եկեղեցիները մտնում են ԵՀԽ-ի մեջ (բաց.` կաթոլիկների)
Հյուսիսային Ամերիկայի եկեղեցիներ
Հյուսիսային Ամերիկան համարվում է ավելի մեծ քրիստոնեական տարածում ունեցող տարածաշրջանը, որտեղ առավել մեծ ճյուղավորում է ստացել ԵՀԽ-ն։ Այստեղ կա 2 պետություն` ԱՄՆ և Կանադա։ Հյուսիսային Ամերիկայում գոյություն չունեն տարածաշրջանային էկումենիկ կազմակերպություններ։ Այստեղ գլխավոր դերը պատկանում է ԵՀԽ-ին։ Պատմականորեն Հյուսիսային Ամերիկայի եկեղեցիները գլխավոր դեր ունեն էկումենիկ շարժման և ԵՀԽ-ի ձևավորման գործում։ Սկզբնական շրջանում ԵՀԽ-ն ուներ 2 կարևոր կենտրոններ՝ Ժնևը և Նյու Յորքը, սակայն վերջինս ավելի ստորադասվեց։ Բյուրոն շարունակում է իր գործունեությունը ԱՄՆ-ում։ Կանադայում կա հատուկ ստեղծված խորհուրդ, որը քննարկում է այս կամ այն եկեղեցու անդամակցությունը ԵՀԽ-ին։ ԱՄՆ-ի և Կանադայի եկեղեցիները և նրանց ազգային եկեղեցական խորհուրդները շարունակում են համագործակցել ԵՀԽ-ի հետ։ Այս երկու երկրներում կա ԵՀԽ-ի անդամ 31 եկեղեցի, 50մլն քրիստոնյա։ ԱՄՆ-ում բացի ստեղծված տեղի եկեղեցիներց գոյություն ունեն նաև այլ ազգերի եկեղեցիներ։ Կանադայում գոյություն ունեն կաթոլիկ և ավետարանական եկեղեցիների առանձին խորհուրդներ, որոնք մտնում են Կանադայի եկեղեցական խորհրդի մեջ։ ԱՄՆ-ում նոր կազմակերպություն է լույս աշխարհ գալիս, որը պարունակում է կաթոլիկ, ավետարանական, հիսունական և այլ ազգային եկեղեցիներ։ Այստեղ առկա եկեղեցիներից են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ
Արմեն Ղասաբյան
Արմեն Հարությունի Ղասաբյան (հոկտեմբերի 2, 1963, Երևան), վիրաբույժ։ ՀՀ բանակի պահեստի մայոր (2003 թվական)։
Կենսագրություն
1982-1984 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը (1991 թվական)։ 1991-2003 թվականներին աշխատել է Երևանի շտապ օգնության երրորդ կայանում, երկաթգծի հիվանդանոցում, կենտրոնական կլինիկական, «Օմար» կայազորային հոսպիտալներում։ 1991-1994 թվականներին «Հատուկ գնդի», բժիշկների ուժեղացված հատուկ ջոկատի կազմերում մասնակցել է ՀՀ Գորիսի, Նոյեմբերյանի և ԼՂՀ Շահումյանի (Բուզլուխ, էրքեջ, Մանաշիդ), Մարտակերտի (Կիչան, Սխրավենդ), Լաչինի (Ղոչազ), Քելբաջարի (Օմարի լեռնանցք) ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Շրջանային կենտրոնական հիվանդանոցներում և ռազմադաշտային շարժական հոսպիտալներում բուժօգնություն է ցույց տվել վիրավոր ազատամարտիկներին։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ
Սուլի
Սուլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևմտյան սահմանի մոտ, Ջուլամերկ քաղաքից 70 կմ հարավ-արևմուտք, Խաբուր գետի աջակողմյան վտակներից մեկի աջ ափամերձ տարածքում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դե Սոտո շրջան (Լուիզիանա)
Կատեգորիա:Լուիզիանայի շրջաններ
Ժողովածու (2096)
Ժողովածու (2096), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2096 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1644-1648 թվականներին Յովհաննէս դպիր գրիչի կողմից,Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19X12.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 309 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորագրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 309 էջ, գրված է՝ թղթիի վրա։ Աստառը՝ հյուսածո ոսկեթել մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 64ա, 304բ, 161ա, 305ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ենինո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Ենինո (Енино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերգեյ Կուսևիցկի
Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ Կուսևիցկի (Сергей Александрович Кусевицкий, Serge Koussevitzky, ), ռուս և ամերիկացի կոնտրաբաս նվագող, դիրիժոր և կոմպոզիտոր։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Ծնվել է հրեական երաժշտական ընտանիքում. հայրը եղել է նախկին ռազմական երաժիշտ և մանր արհեստավոր Ալեքսանդր Կուսևիցկին, մայրը՝ դաշնակահարուհի Աննա Բարաբեիչիկին  ։ Սերգեյն ունեցել է քույր՝ Աննան (1866-1945), երեք հարազատ եղբայր՝ Ադոլֆը, Ալեքսանդրը (? -1941) և Նիկոլայը (1876-1942)  , և հոր երկրորդ ամուսնությունից մի եղբայր՝ Սողոմոնը (1902-?): 1877 թվականին մայրը մահացել է տուբերկուլոզից, ինչից հետո երեխաների դաստիարակությամբ զբաղվել է հայրը ։ Սերգեյը սովորել է նվագել ջութակ, թավջութակ և դաշնամուր տեղացի ուսուցչուհի Մարիա Ֆեոդորովնա Ռոզենբերգի ղեկավարությամբ։ 1881 թվականին ընտանիքն ընդունել է լյութերականություն, որպեսզի հրեաների համար նախատեսված բնակավայրերից դուրս բնակվելու իրավունք ունենա (այսպես կոչված «կեցության իրավունք»)  ։ Տասնյոթ տարեկան հասակում Կուսևիցկին մոսկվացի միլիոնատեր և բարերար Կ. Կ․ Ուշկովի կողմից կրթաթոշակ է ստանում, որպեսզի ուսումը շարունակի Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ ընկերության երաժշտական-դրամատիկական դպրոցում։ 1894 թվականից եղել է կոնտրաբաս՝ Մեծ թատրոնի նվագախմբում։ Նրա դեբյուտը Գերմանիայում տեղի է ունեցել 1903 թվականին։ 1905 թվականին, իր հովանավոր Կ. Ուշկովի դստեր՝ Նատալիա Կոնստանտինովնա Ուշկովայի հետ ամուսնանալուց և հսկայական օժիտ ստանալուց հետո, Կուսևիցկին ցուցադրական կերպով հեռանում է Մեծ թատրոնի նվագախմբից և մոսկովյան «Ռուսական խոսք» («Русское слово») թերթում հրատարակում է «Նոր իլոտներ» աղմկահարույց հոդվածը։ Իր հոդվածում, շատ կոշտ արտահայտություններով, թվերով և փաստերով, նա մեղադրել է Կայսերական թատրոնների տնօրինությանը նվագախմբի երաժիշտների անմարդկային շահագործման մեջ, որոնք նվիրում են իրենց ամբողջ ժամանակն ու էներգիան չնչին վարձատրության դիմաց, ինչը նրանց և նրանց ընտանիքներին կիսաքաղց գոյության է դատապարտում ։
Կուսևիցկին կնոջ հետ միասին հաստատվել է Բեռլինում, որտեղ դիրիժորություն է սովորել Արթուր Նիկիշի մոտ։ 1908 թվականին նա որպես դիրիժոր կատարել է նորամուտը Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ՝ Ս. Ռախմանինովի հետ կատարելով նրա Երկրորդ դաշնամուրային կոնցերտը։
1909 թվականին Ռախմանինովի նախաձեռնությամբ Կուսևիցկին, սկզբնական կապիտալը ներդնելով, հիմնադրել է Ռուսաստանի երաժշտական ​​հրատարակչությունը։ Ռախմանինովը գլխավորել է հրատարակչության գեղարվեստական ​​խորհուրդը, իսկ Կուսևիցկին սկզբնական շրջանում զբաղվել է կազմակերպչական աշխատանքներով։ Շուտով հրատարակչությունը լայն ժողովրդականություն է ձեռք բերել Ռուսաստանում, իսկ հետագայում նաև համաշխարհային մասշտաբով։ Հրատարակչությունը հրատարակել է Ա. Սկրյաբինի, Ս. Պրոկոֆևի, Ի. Ստրավինսկու, իսկ ավելի ուշ՝ անձամբ Ռախմանինովի բազմաթիվ աշխատությունների պարտիտուրներ։
1923 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ (քաղաքացիություն ստացել է 1941 թվականին)։ 1924-1949 թվականներին ղեկավարել է Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախումբը։ 1936 թվականից այս նվագախմբի հետ պարբերաբար մասնակցել է Թանգլվուդյան փառատոնին։ Դիրիժորել է Սիբելիուսի, Սատիի, Բարտոկի, Բրիտտենի, Հինդեմիթի, Մեսսիանի և այլոց ստեղծագործությունները։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Կուսևիցկին դարձել է Դ. Դ. Շոստակովիչի Յոթերորդ սիմֆոնիայի առաջին կատարողը Միացյալ Նահանգներում։ Համերգի մեկնարկից առաջ՝ դիմելով հանդիսատեսին, Կուսևիցկին ասել է. «Ես հայտարարում եմ իմ հավատը մարդկության հանդեպ, քանի որ հուսով եմ, որ Ռուսաստանը կհաղթի... Շոստակովիչի սիմֆոնիան մահվան նկատմամբ մարդկային ոգու հավատի և հաղթանակի ուղերձն է։ Մենք պետք է երախտապարտ լինենք այս մեծ ժողովրդին, ովքեր ամենածանր տառապանքների միջով մեզ տանում են դեպի հույս, լույս և հարություն» ։ Համերգի ողջ հասույթը (11 հազար դոլար) փոխանցվել է Ռուսաստանի օգնության հիմնադրամին։ 1946 թվականին նա գլխավորել է իր նախաձեռնությամբ ստեղծված Ամերիկա-սովետական ​​երաժշտական ​​կոմիտեն։ Նա ցանկացել է կազմակերպել իր նվագախմբի շրջագայությունը ԽՍՀՄ-ում, սակայն Համամիութենական կոմունիստական ​​կուսակցության կենտրոնական կոմիտեն մերժել է Մշակութային կապի համամիութենական ընկերության խնդրանքը՝ պատճառաբանելով, որ Կուսևիցկու նվագախումբը «չափազանց մեծ» է, և կարող է ներառել «հետախույզներ և այլ թշնամական տարրեր»։ Կուսևիցկին Բոստոն էր հրավիրել Ս. Ս. Պրոկոֆևին և Դ. Ֆ. Օյստրախին։ Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի հյուրախաղերը ԽՍՀՄ-ում, ինչպես նաև Դ. Օյստրախի շրջագայությունը ԱՄՆ-ի Բոստոնի նվագախմբի հետ, տեղի են ունեցել Կուսևիցկու մահից հետո ։
Զբաղվել է դիրիժորության դասավանդմամբ։ Կուսևիցկու ուսանողների թվում է եղել Լեոնարդ Բերնսթայնը։ Որոշ ժամանակ Կուսևիցկու քարտուղարն է եղել Հենրիետա Լեոպոլդովնա Գիրշմանը (հեղափոխությունից առաջ՝ մոսկվացի միլիոնատեր Վ.Օ. Գիրշմանի կինը)։
Ժառանգություն
1936 թվականին բացել է Բոստոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի ամենամյա ամառային համերգները, որը հետագայում վերածվել է Թանգլվուդի երաժշտական ​​փառատոնի և 1940 թվականին բացված Թանգլվուդի երաժշտական ​​կենտրոնը, որը Միացյալ Նահանգների ամենակարևոր ամառային երաժշտական ​​դպրոցներից մեկն է։
1942 թվականին հիմնադրել է «Կուսևիցկի» երաժշտական ​​հիմնադրամը, որի միջոցներով պարգևատրում են միջազգային երաժշտական ​​մրցանակով։
Սերգեյ Կուսևիցկին հեղինակ է կոնտրաբասի համար մի շարք կոմպոզիցիաների, ներառյալ բազմաթիվ տեխնիկական էտյուդների, կոնտրաբասի նվագախմբի համերգի, ինչպես նաև սիմֆոնիկ նվագախմբի համար ստեղծագործությունների, այդ թվում՝ «Passacaille sur un thème Russe», «Prelude and Fugue in C Major, No. 17», այլ հեղինակների ստեղծագործությունների կոնտրաբասի համար վերամշակումների ։
Կուսևիցկու անունով է կոչվել մի փոքր մոլորակ (1799 Koussevitzky):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրեաներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դասական երաժիշտներ
Մ.թ.ա. 401
Դեպքեր
Հույն զորավար և պատմիչ Քսենոփոնի այցելությունը Հայաստան։
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 401
Նիժնյայա Մակտամա
Նիժնյայա Մակտամա (Нижняя Мактама), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ալմատևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9703 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ալմատևսկի շրջանի բնակավայրեր
Մ.թ.ա. 402
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 402
Գեղիի ջրամբար
Գեղի ջրամբարը գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Գեղի գյուղի մոտ, Ողջի գետի ձախափնյա Գեղիի վտակի վրա։ Ջրամբարի պատվարը ճալաքարակոպճային է, ավազակավային միջուկով, ունի 70 մետր բարձրություն և 244 մետր երկարություն, կատարային մասում` 10 մետր։ Պատվարի շրջանում ֆիլտրացիոն երևույթների կանխման նպատակով 20-60 մետր խորության սահմաններում կատարվել են ցեմենտացման աշխատանքներ։ Ջրամբարի ընդհանուր ծավալը 15 միլիոն խորանարդ մետր է, իսկ օգտակար ծավալը՝ 12 միլիոն խորանարդ մետր, ջրի հայելին զբաղեցնում է 50 հեկտար տարածություն։ Ջրի հայելին գտնվում է 1402 մետր բարձրության վրա ։<mapframe latitude="39.219849" longitude="46.218997" zoom="10" width="400" height="300" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 46.219474618847016,         39.21981963127603        ]      }    }  ] }
Ջրամբարը նախագծվել է «Հայհիդրոէներգանախագիծ» ինստիտուտում 1980 թվականին և կառուցվել է 1989 թվականին։ Նախատեսվել է որպես էներգետիկ նշանակության ջրամբար, սակայն հետագայում սկսել է շահագորշվել մելիորատիվ նպատակներով ։ Ջրամբարի ջրով ոռոգվում են Կապանի տարածաշրջանի հողերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջրամբարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի ջրամբարներ
Լեսնյակի (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)
Լեսնյակի (Лісняки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1508 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեսնյակի գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,51 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1508 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (2163)
Ժողովածու (2163), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2163 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1663 թվականին Հովհաննես, Ստեփաննոս գրիչների կողմից, Զեյթունում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 16․5X11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 471 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ ոսկեզօծ թուղթ, շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 57ա, 398ա, 436ա և այլուր, հետագայի՝ 470բ (1674-ից Հետո) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Միրոն Պոլյակին
Միրոն Բորիսովիչ Պոլյակին, խորհրդային ջութակահար և մանկավարժ։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1940)։
1908-1918 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում (Լ․ Ս․ Աուերի ջութակի դասարան)։ Համերգներով հանդես է եկել 1909 թվականից (1918-1926 թվականներին ելույթներ է ունեցել Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում)։ Միրոն Պոլյակինը պետերբուրգյան ջութակի դպրոցի ճանաչված ներկայացուցիչներից է։ Դասավանդել է Լենինգրադի (1928 թվականից՝ պրոֆեսոր) և Մոսկվայի (1936 թվականից) կոնսերվատորիաներում։ Նրա մոտ են կատարելագործվել Մ․ Ի․ Ֆիխտենգոլցը, Մ․ Մ․ Կոզոլուպովան և ուրիշներ։
Սուրասարի
Սուրասարի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևելյան կողմում։ Մտնում էր Զերզանի գյուղախմբի մեջ ։
Հանճարը
«Հանճարը» Թեոդոր Դրայզերի կիսակենսագրական վեպն է, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1915 թ.։ Այն պատմում է մի նկարչի՝ Յուջին Վիտլայի կյանքի մասին, որի ուժեղ սեքսուալ ցանկությունները թույլ են տալիս գրքին բացահայտել արվեստի, բիզնեսի, սիրո, սեքսի և բարոյականության հիմնահարցերը։ Գիրքն անմիջապես արգելվեց «պոտենցիալ անպարկեշտ» բնորոշվելու պատճառով և չստացավ լայն տարածում մինչև 1923 թվականը, երբ վերահրատարակվեց և մեծ հաջողություն ունեցավ. կարճ ժամանակամիջոցում վաճառվեց ավելի քան 40 հազար օրինակ ։ Գիրքը բաղկացած է 3 մասից. առաջին մասը վերնագրված է «Երիտասարդություն», երկրորդ մասը՝ «Պայքար», երրորդ մասը՝ «Ապստամբություն»։
Սուրասարի
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Հանճարը
Դիպաշարը
«Հանճար»-ը բազմապլան վեպ է, որի բովանդակությունը լրիվ բացահայտելու համար տարբեր կողմերից պետք է մոտենալ։ Յուջին Վիթլան, որին բնաբանը դիմում է, վեպի գլխավոր հերոսն է «հանճարը»։ Կերպարի զարգացումն ու ամբողջացումը կատարվում է «սոցիալական կենսագրության» նկարագրության սկզբունքով՝ այսինքն տրված է բնավորության ձևավորման պրոցեսը։ Գիրքը սկսվում է Յուջին Վիտլայի պատանեկության տարիների նկարագրումից, ով ապրում էր իր ծնողների հետ։ Տղան ինքնամփոփ էր և սիրահարված էր Ստելլային։ Որոշ ժամանակ ընկերություն անելուց հետո Ստելլան լքում է նրան։ Յուջինի սիրտը կոտրվում է և նա որոշում է հեռանալ հայրական տնից և կառուցել սեփական կյանքը իր ուժերով։ Նա հակում ուներ դեպի նկարչությունը և, գնալով Չիկագո, ընդունվում է արվեստի դպրոց, որտեղ նրա տաղանդը էլ ավելի զարգանում է։ Հետագայում նա սկսում է աշխատել։ Նախ սկսում է նկարազարդել ամսագրերը, իսկ հետո՝ տեղափոխվելով Նյու-Յորք սկսում է նկարել կտավներ։ Նա նկարում էր քաղաքային տեսարաններ, և այդ ամենը շատ էր դուր գալիս արվեստասեր հասարակությանը։ Նրան մեծ ապագա էին խոստանում։ Նա սիրում էր ամեն գեղեցիկ բան, հատկապես գեղեցիկ կանանց։ Իսկ կանայք էլ նրան էին սիրում։ Նա, հետևելով իր տված խոստումին, ամուսնանում է Անջելայի հետ, ով տարիներ շարունակ մնում է նրա կողքին թե հիվանդության ժամանակ, թե աղքատության ու թշվառության ժամանակ։ Իսկ Յուջինը չնայած ամուսնացած լինելուն հրապուրվում և սիրահարվում էր երիտասարդ ու գեղեցիկ կանանց. նրա մտքին միայն տասնութամյա գեղեցիկ աղջիկներն էին, սեքսը և իր սիրելի աշխատանքը՝ նկարչությունը։
Սուրասարի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հանճարը
Դիպաշարը
Գիրքը վերջանում է այն տեսարանի նկարագրությամբ, թե ինչպես է Անջելան գտնում Յուջինի հերթական սիրուհուց ստացված նամակի կտորտանքները և համոզվում, որ տարիներ շարունակ իր կողմից աստվածացված ու սիրված ամուսինը դավաճանել ու ստել է իրեն անամոթաբար։
Դրայզերի վեպը ընթերցողի առջև դնում է մի ընտանեկան դրամա, որի մոտիվները պետք է որոնել Յուջին Վիթլայի անհատական խառնվածքի մեջ։ Վեպը ցույց է տալիս բարքերի քայքայումը, կրքերի հախուռն ու անպարկեշտ դրսևորումը, քաղքենիական միջավայրի կեղծավորությունը։ Սակայն, վեպի հիմնական խնդիրն արվեստի ու արվեստագետի ճակատագիրն է։ Գիրքը այնպիսի մի պատմություն է, որ նույնիսկ ամենաանհետաքրքիր ընթերցողին կարող է գցել իր ճիրանները և սարքել շատ զգացմունքային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1915 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Իստ Բատոն Ռուժ շրջան (Լուիզիանա)
Իստ Բատոն Ռուժ շրջան (East Baton Rouge Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.220 կմ² է, բնակչությունը՝ 440.171 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բատոն Ռուժ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1810 թ.։
Կատեգորիա:Լուիզիանայի շրջաններ
Մ.թ.ա. 403
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 403
Կասերիս (Մատու Գրոսու)
Կասերիս (Cáceres), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Ալտու Պանտանալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 94.861 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 24 398,399 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 3,45 մարդ/կմ2։
Քաղաքն ընկած է Պարչագվայ գետի ափերին և ամեն տարի սեպտեմբեր ամսին հյուրընկալում է ձկնորսական սիրված փառատոնը ։
Համայնքի սահմաններում են ընկած Սեռա դաս Արարաս ու Տայամա բնապահպանական կայանների և 2002 թվականին հիմնադրված Գիրա ազգային պարկի որոշակի հատվածներ ։
Կասերիսից է 1913 թվականին մեկնարկել Ռուզվելտի և Ռոնդոնի գիտարշավը ։
Կասերիսում են տեղակայված Մատու Գրոսուի նահանգային պետական համալսարանի վարչական մասնաշենքն ու մի շարք ֆակուլտետների և ասպիրանտուրայի մասնաշենքերը ։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1778 թվականի հոկտեմբերի 6-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1778 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մ.թ.ա. 404
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 404
Միխովկա
Միխովկա (Михівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխովկա գյուղում բնակվում էր 416 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,964 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 431,54 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(4240) Գրուն
(4240) Գրուն (Grun), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,938711 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6249 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2526 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1840,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,195645 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մ.թ.ա. 405
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 405
Ժողովածու (1350)
Ժողովածու (1350), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1350 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16-րդ դարում Փիլիպպոս գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,2X15 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 327 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ նախագաղափար՝ 323բ (1306 թ.), գրչի՝ 220բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Եպիշևո-1
Եպիշևո-1 (Епишево-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 241 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիժնյայա Մայկա
Նիժնյայա Մայկա (Нижняя Майка, Түбәнге Майҡы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իստ Քարոլ շրջան (Լուիզիանա)
Իստ Քարոլ շրջան (East Carroll Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.145 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.759 մարդ (2010 թվականին տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լեյք Փրովիդենս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1877 թվականին։
Մ.թ.ա. 406
Մահեր
Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 406
Մոսկալևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Մոսկալևկա (Москалівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոսկալևկա գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Եգիպտոսի վարչական բաժանում
Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունը բաժանված է 29 մուհաֆազի (محافظة muḥāfaẓä)։
2008 թվականին ստեղծվեցին Հելուանի և հոկտեմբերի 6-ի մուհաֆազները։ 2009 թվականին ստեղծվեց Լուքսոր մուհաֆազը։
Մուհաֆազները բաժանվում են վարչական կենտրոնների կամ շրջանների (մարքազներ) և քաղաքների։ Մարքազները իրենց հերթին բաժանվում են նահիաների (շրջաններ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ
Ժողովածու (1433)
Ժողովածու  (1433), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1433 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22 X 17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 84 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
We’re Good
«We’re Good», երգ, որը ձայնագրել է բրիտանացի երգչուհի Դուա Լիպան։ Թողարկվել է 2011 թվականի փետրվարի 11-ին որպես Future Nostalgia: The Moonlight Edition երկրորդ ստուդիական ալբոմի վերահրատարակության լիդ-սինգլ։
Պատմություն
Future Nostalgia ալբոմի թողարկումից հետո Լիպան հայտարարել է ալբոմի դելյուքս վերահրատարակման մասին՝ ավելի ուշ հայտարարելով 2021 թվականի թողարկման ամսաթիվը ։ 2020 թվականի նոյեմբերին նա հաղորդել է, որ իր լիդ սինգլը կթողարկվի 2021 թվականի սկզբին իր երաժշտական տեսահոլովակի հետ միասին, որը նկարահանվել է հաջորդ ամիս ։ 2021 թվականի փետրվարի սկզբին Լիպան թողարկել է նոր երաժշտության առաջին թիզերը ։ 2021 թվականի փետրվարի 3-ին Լիպան պաշտոնապես հայտարարել է, որ «We’re Good» անվանումով երգը կթողարկվի փետրվարի 11-ին ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Պաշտոնական լիրիկ-տեսահոլովակի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2021 թվականի փետրվարի 12-ին YouTube ալիքում ։ Տեսահոլովակը նկարահանվել են ռեժիսորներ Վանյա Հեյմանը (Իսրայել) Գալ Մուջիան (Gal Muggia), որոնք նախկինում աշխատել են Coldplay-ի և Սելենա Գոմեսի հետ։ Տեսահոլովակի գործողությունը և երգչուհու ելույթը տեղի է ունենում շքեղ նավի վրա՝ «Տիտանիկի» ոճով, որն ի վերջո նույնպես խորտակվում է ։
Ձայնագրության մասնակիցներ
Tidal-ի տվյալներով.
Կապույտ շնաձուկ
Կապույտ շնաձուկ, կարկարինակերպերի և մոխրագույն շնաձկների ընտանիքին պատկանող կռճիկային ձկնատեսակ, որը համարվում է օվկիանոսային ձկան տիպիկ օրինակ։
Տարածված է Համաշխարհային օվկիանոսում։ Մարդու համար վտանգավոր է։ Կապույտ շնաձուկն ունի ոչ մեծ արդյունագործածական նշանակություն։ Միսը օգտագործվում է միայն Ճապոնիայում ։
Կապույտ շնաձուկը սնվում է ձկներով և փափկամարմիններով։ Որոշ դեպքերում կապույտ շնաձուկը կարող է հետևել լողացող նավերին և սնվել նավերից թափված ուտելիքի մնացորդներով։
Կենդանածին կենդանի է։ Ձագերի քանակը հասնում է 4-54-ի, որոնցից յուրաքանչյուրի երկարությունը կազմում է 30 սմ։
Տարածվածություն
Կապույտ շնաձուկը ամենալայն տարածքում ունեցող կռճիկային ձուկն է։ Այն հայտնաբերվել է գրեթե ամենուր՝ բարեխառն ջրերից մինչև արևադարձային ջրեր։
Ապրում է մինչև 350 մետր խորություններում։ Նախընտրում են բնակվել ծովի խորքերում։ Ընդունված է կապույտ շնաձկան տարածվածության սահմանը համարել Չիլիից հյուսիս ընկած Համաշխարհային օվկիանոսի ջրերը։ Այս կռճիկային ձկները հայտնաբերվել են բոլոր մայրցամաքներում, բացի Անտարկտիդայից։ Ամենաբարձր կենտրոնացումը նկատվել է Խաղաղ օվկիանոսում։
Տարածման արեալը ենթակա է ուժեղ սեզոնային տատանումների։ Նախընտրում են ապրել 7-16 °C ջերմաստիճանային պայմաններում, սակայն կարող են բնակվել մինչև 21 °C-ի պայմաններում։ Կա ապացույց, որ կենդանիների կանոնավոր միգրացիան Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերում տեղի է ունենում ժամսլաքի ուղղությամբ։
Օրինակ՝ Նոր Զելանդիայի ափամերձ ջրերից կանոնավոր շարժվելով նա կհաստատվի Չիլիի ջրերում։
Նկարագրություն
Մարմնի երկարությունը հասնում է 4-ից 6 մետրի։ Մարմինը ունի համաչափ կառուցվածք։ Գույնը վերևից մուգ է, կապտավուն, ներքևից՝ սպիտակ։ Կապույտ շնաձկան քաշը կազմում է 204 կգ, սակայն կան որոշակի առանձնյակներ, որոնց մարմինը կշռում է մինչև 391 կգ։
Ատամները սուր են՝ եռնակյունաձև։ Ունի բավականին հզոր և երկար պոչ։ Օգնում է կենդանուն տեղաշարժվել օվկիանոսի ջրերի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շնաձկներ
Ֆեթս Դոմինո
Ֆեթս Դոմինո (Fats Domino, ), ամերիկացի դաշնակահար, վոկալիստ, ռոքնռոլ երաժշտական ժանրի հիմնադիրներից մեկը։ Գրեմի մրցանակի դափնեկիր ստեղծագործական ողջ կյանքում ձեռք բերած նվաճումների համար (1987) և ռոքնռոլի մեծագույն երաժիշտներից մեկը՝ ըստ «Rolling Stone» ամսագրի։ Նրա ամենահայտնի երգերից են «Ain't That A Shame»-ը և «Blueberry Hill»-ը։
Կենսագրություն
Անտուան Դոմինիկը ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Նոր Օռլեանում, եղել է ութ երեխաներից կրտսերը։ Հայրը եղել է ջութակահար, ելույներ է ունեցել ձիարշավարաններում ։ Անտուանը դաշնամուր սկսել է նվագել 7 տարեկանից. : Երաժիշտը զարգացրել է իր սեփական ոճը դաշնակահարներ Ալբերտ Ամմոնսի, Միդ Լյու Լուիսի և Փոքրիկ Ուիլի Լիտլֆիլդի ազդեցության տակ, որոնք հետպատերազմյան տարիներին նվագում էին բուգի-վուգի դաշնամուրային ոճով։
1949 թվականին Ֆետս (Չաղլիկ) բեմական անվան տակ Դոմինոն ձայնագրել իր առաջին «The Fat Man» սինգլը։ Այդ ժամանակ Գրամզապիս ֆիրմայի ղեկավարը ծանոթացրել է Դոմինոին երաժիշտ, գործիքավորող և երգահան Դեյվի Բարտոլոմի հետ, որն արդեն մի քանի տարի նվագում էր ջազ և Բուգի–վուգի Նոր Օռլեանում։ Հենց Դեյվ Բարտոլոմյուն էր Դոմինոյի հիթերի մեծ մասի երգահանը և պրոդյուսերը։
Համագործակցելով պրոֆեսիոնալ երաժիշտների՝ Լի Ալենի (տենոր սաքսոֆոն), Էլվին Թայլերի (բարիտոն սաքսոֆոն) և թմբկահար ԷՌլ Փալմերի հետ, Դոմինոն և Բատոլոմեյը հիմք դրեցին նորօռլեանական ռիթմ ընդ բլյուզին։ 1950-ականների կեսերին այդ երաժիշտների հետ մի քանի ձայնագրություններ է կատարել Լիթլ Ռիչարդը։
1950 թվականին «The Fat Man» կոմպոզիցիան վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն օրինակով և շատերի ուշադրությունը հրավիրել է զվարճալի տեսքով բարեսիրտ «չաղլիկի» վրա։
Ռասայական տարանջատման դարաշրջանում աֆրոամերիկացի կատարողները սիրված չէին Ամերիկայի սպիտակամորթ բնակչության կողմից։ Ռոք-ն-ռոլ նվագող առաջին երաժիշտներն էին Ֆաթս Դոմինոն, Լիթլ Ռիչարդը, Էլվիս Փրեսլին, Բիլ Հեյլին, որոնք կոտրեցին այդ կարծրատիպը։
Հանրաճանաչություն
1949 թվականին թողարկված նրա «The Fat Man» երգը համարվում է ռոքնռոլ ժանրի առաջին միլիոնանոց վաճառքի ռեկորդակիր։ 1955 թվականի ապրիլին «Imperial» ձայնագրման ընկերությունը, որի հետ Դոմինոն պայմանագիր էր կնքել, թողարկեց «Ain't That a Shame» սինգլը, որը երկրում դարձավ  հանրաճանաչ։ Նույն թվականի ամռանը հիթը երգեց սպիտակամորթ  հայտնի երգիչ Փեթ Բուն։ Դոմինոյի երգը զբաղեցրել է ամերիկյան չարթերի վերին հորիզոնականները։ Դոմինոյի վաթսունվեց ստեղծագործություն ընդգրկվել է «Billboard Hot 100» ԱՄՆ-ի պաշտոնական հիթ-շքերթում։ 1958-1960 թվականներին ԱՄՆ-ում Ֆեթսի սկավառակների վաճառքի քանակը գերազանցել է գերազանցել է Էլվիս Փրեսլիի սկավառակների վաճառքի քանակին։ Նույն ժամանակաշրջանում ունեցել է տասնմեկ լավագույն հիթ ։
1960-2017 թվականներ
Ֆեթս Դոմինոյի վերջին հիթը դարձել է «Heartbreak Hill» կոմպոզիցիան, որը թողարկվել է 1964 թվականին։ Դրանից հետո ԱՄՆ-ում Ֆեթսը չարթերում հայտնվել է միայն երկու անգամ՝ 1968 թվականին Ջոն Լենոն և Փոլ ՄաքՔարթնի «Lady Madonna» երգով և  1981 թվականին «Whiskey Heaven» երգով։
1987 թվականին Դոմինոն արժանացել է «Գրեմմի կյանքի նվաճումների համար» մրցանակի։ «Rolling Stone» ամսագիրը Դոմինոյին անվանել է դարաշրջանի ռոք-ն-ռոլի մեծագույն երաժիշտ։
Երաժշտության պատմության մեջ ամենավաճառվող կատարողների ցանկում Դոմինոն զբաղեցնում է 69-րդ տեղը։ Նրա սկավառակների վաճառքը հասնում է մոտ երկու հարյուր միլիոնին, վերահրատարակումները հավաքածուները թողարկվում են ամեն տարի։
Դոմինոյի երգերը կատարել են շատ հայտնի մարդիկ․ 2010 թվականի դեկտեմբերին Սանկտ Պետերբուրգում կայացած բարեգործական համերգում նրա «Blueberry Hill» երգը կատարել է Ռուսաստանի Դաշնության  այդ ժամանակվա վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը ։
1970-ական թվականներիին Դոմինո Ֆեթսը լքել իր ծննդավայրը՝ Նոր Օռլեանը։ 2005 թվականին «Կատրինա» Կատրինա (փոթորիկ) փոթորկի ժամանակ նա համարվում էր անհետ կորած, և նրա տան մոտ նույնիսկ սգո պաստառ էր տեղադրվել, սակայն հետագայում պարզվել է, որ երաժիշտը տարհանվել է Ազգային պահպանության ծառայության կողմից ձեռնարկված գործողության ընթացքում։
Չնայած մեծ տարիքին, Դոմինո Ֆեթսը շարունակում էր իր ակտիվ ստեղծագործական գործունեությունը։ Իր վերջին համերգը տեղի ունեցել է 2007 թվականին։
Մահացել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, Լուիզիանա նահանգի Խարվի քաղաքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկայի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ
Electric (երգ, Քեթի Փերրի)
«Electric», ամերիկացի երգչուհի Քեթի Փերիի երգը, որը դարձել է Pokemon 25-ի սաունդթրեք-ալբոմի սինգլ։ Երգը թողարկվել է 2021 թվականի մայիսի 14-ին Capitol Records լեյբլում։