cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բոլոր դռների բանալին (ֆիլմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2005 ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր կրոնի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր անկանոն երևույթների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմեր
Գոդլևո (Բլագոևգրադի մարզ)
Բնակչություն
Ըստ 2010 թվականի Բուլղարիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմել է 525 մարդ։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում բնակվել է 503 մարդ, որոնց ազգության գերակշռող մասը բուլղարներն են եղել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի բնակավայրեր
Պեդրո Ակինո
Պեդրո Խեսուս Ակինո Սանչես (Pedro Jesús Aquino Sánchez, ), պերուացի ֆուտբոլիստ, Լոբոս ԲՈՒԱՊ ակումբի և Պերուի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Ակինոն «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբի սան է։ 2013 թվականի հունիսի 2-ին կայացած «Սիենսիանո» ակումբի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Պերուի առաջնությունում ։ 2014 թվականին Պեդրոն օգնել է թիմին հաղթել առաջնությունում։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին «Ռեալ Գարսիլասո» ակումբի դեմ խաղում Ակինոն խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Սպորտինգ Կրիստալի» ։ Նույն թվականին նա երկրորդ անգամ դարձել է Պերուի չեմպիոն։
2017 թվականի ամռանը Պեդրոն տեղափոխվել է մեքսիկական «Մոնտերեյ»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1 մլն եվրո։ Խաղային պրակտիկա ստանալու համար Ակինոն անմիջապես վարձավճարով ուղարկվել է Լոբոս ԲՈՒԱՊ։ Հուլիսի 23-ին «Սանտոս Լագունայի» դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Մեքսիկայի առաջնությունում ։
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Պերուի պատանեկան հավաքականի կազմում Պեդրո Ակինոն մասնակցել է Էկվադորում անցկացված Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Արգենտինայի և Ուրուգվայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2015 թվականին Ակինոն մասնակցել է Պանամերիկյան խաղերին Կանադայում։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Կանադայի և Բրազիլիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Նույն թվականին Ակինոն Պերուի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Ուրուգվայում անցկացվող Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Բոլիվիայի, Էկվադորի , Պարագվայի , Ուրուգվայի , Բրազիլիայի և երկու անգամ Արգենտինայի հավաքականների դեմ խաղերին։
2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Պեդրո Ակինոն 2018 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի՝ Բոլիվիայի հավաքականի դեմ խաղում կատարել է իր նորամուտը Պերուի ազգային հավաքականում ։
2018 թվականին Ակինոն մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող աշխարհի առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Ֆրանսիայի, Դանիայի և Ավստրալիայի հավաքականների դեմ խաղերին։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
«Սպորտինգ Կրիստալ»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերուացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պերուի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
You’re Not Alone
You’re Not Alone, (Դու մենակ չես), բրիտանական Joe & Jake փոփ խմբի երգը, ներկայացնող երգը Եվրատեսիլ մրցույթում։ Երգը թողարկվել է 2016 թվականի մարտի 11-ին։
Երգի մասին
Ջո Վուլֆորդը և Ջեք Շեյկշաֆթը մասնակցել են բրիտանական "The Voice" հեռուստատեսային շոուին, որից հետո նրանք սկսել են հանդես գալ միասին։ 2016 թվականի փետրվարին Ջոն և Ջեքը մասնակցեցին ազգային Eurovision: You Decide-ի նախընտրական փուլին և նրանք լավագույն հնգյակում էին։ Բոլորդ վեղ երգերը առաջին անգամ թողարկվել են փետրվարի 22-ին BBC Radio 2-ով։ Փետրվարի 26-ին O2 Forum դահլիճում կատարվեց ընտրությունը։ Ջոն և Ջեքը դարձան օնլայն քվեարկության հաղթողները։
Հրապարակման ժամանակագրություն
Կատեգորիա:2016 սինգլներ
Սանկտ Պետերբուրգի պարադոքս
Պարադոքսի ձևակերպում
Դիտարկվում է հետևյալ խնդիրը։ Մտնելով խաղի մեջ՝ խաղացողը վճարում է որոշակի գումար, և ապա նետում մետաղադրամ (հավանականությունը յուրաքանչյուր արդյունքի 50 % է) այնքան, մինչև արծիվ ընկնի։ Երբ արծիվ է ընկնում, խաղն ավարտվում է, իսկ խաղացողը ստանում է շահույթ, որը նախատեսված է հետևյալ կանոնների համաձայն։ Եթե արծիվը ընկում է առաջին նետումից, ապա խաղացողը ստանում 2^0 դուկատ (հին արծաթե կամ ոսկե դրամ Եվրոպայում), երկրորդ նետումով՝ 2^1 դուկատ և այլն (n նետումով՝ 2^{n-1} դուկատ)։
Այլ կերպ ասած՝ շահույթները, որոնք աճում են նետումից նետում, հետևողականորեն անցնում են կրկնակի աստիճանի՝ 1, 2, 4, 8, 16, 32 և այլն։
Հարց. Ինչպիսի՞ ներածական վճարման դեպքում է խաղը դառնում արդար։
Դժվար չէ գտնել շահող խաղացողի մաթեմատիկական սպասումը, որը հավասար է անվերջության․
Պարադոքսն այն է, որ, չնայած այս արդար ներդրման հաշվարկված արժեքը հավասար է անսահմանության, այսինքն՝ ավելի բարձր է, քան ցանկացած հնարավոր շահույթ, իրական խաղացողները կարծում են, որ նույնիսկ 25 դուկատը չափազանց բարձր գին է խաղի մեջ մտնելու համար։
Լուծում իրական աշխարհի սահմանափակումների միջոցով
Փորձենք պարադոքսի լուծումների համար գնահատականներ տալ՝ սահմանափակելով խաղերի քանակն ու ժամանակը։
Հավանականությունը, որ որոշակի խաղում նետումների քանակը կգերազանցի մի ինչ-որ n, հավասար է ։ Պետք է խաղացողը խաղա ոչ ավելին, քան k խաղեր։ Այդ դեպքում հավանականությունը, որ նետումների քանակը գոնե մեկ խաղում կգերազանցի n-ը, հավասար է ։ Մեծ n համար այն մոտավոր հավասար է ։
Ենթադրենք, որ եթե իրադարձությունը հավանականություն ունի փոքր լինել մի ինչ-որ p-ից, երբեք տեղի չի ունենա։ Այդ դեպքում նետումների «իրական» թիվը չի գերազանցի \log_2(k/p)-ը։ Նման ենթադրության դեպքում միջին շահույթը մեկ խաղի համար մոտավոր հավասար է․
որտեղ
Այսինքն, միջին շահույթը հավասար է
Օրինակ, 1000 խաղի և p = 10−6-ի համար միջին շահույթը մոտ 15 ենք ստանում։
Լուծում օգտակար գործառույթի միջոցով
Լուծման մեկ այլ տարբերակ է փողի օգտակարության ֆունկցիայի միջոցովը։ Դիտարկելով սահմանային օգտակարության տեսության գործառույթը (հաճախ՝ լոգարիթմական)՝ մենք կրկին ապահովում ենք դրա մաթեմատիկական սպասումների ամբողջականությունը։
Այնպես որ, եթե ենթադրենք, որ խաղացողի համար կարևոր է ավելացնել ոչ թե որոշակի գումար, այլ մի ինչ-որ քանակ, ապա դա կգնահատի շահույթը ըստ լոգարիթմական ֆունկցիայի օգտակարության, առավելագույն արժեքը՝, որտեղ X՝ շահույթ, X_0՝ մուտքի վճարը, իսկ Սանկտ Պետերբուրգի պարադոքսի դասական հայտարարության մեջ պարադոքսի ծառայությունների մաթեմատիկական սպասումը կդառնա վերջնական․ Այստեղից հեշտ է ստանալ խաղի իրական արժեքը՝ X_0=4։
Այս լուծումը կարելի է կատարելագործել՝ հաշվի առնելով շահույթի օգտակարությունը՝ խաղացողի արդեն իսկ առկա կապիտալի ավելացումը w-ի (1000 դուկատ աճը մեծացնում է մուրացկանի օգտակարության գործառույթը ավելի մեծ չափով, քան միլիարդատիրոջ օգտակարության գործառույթը), սակայն պատասխանը միայն մի փոքր է փոխվում։ Ավելին, հնարավոր է փոխել վճարային համակարգն այնպես, որ այս որոշումն անընդունելի լինի․ յուրաքանչյուր «անսահմանափակ» օգտակար գործառույթի համար գոյություն ունի արծվի կորստի համար վճարների հերթականության n-м քայլեր, որ սպասվող օգտակար ծրագիրը կրկին հավասար կլինի անսահմանությանը։
Կշռադատված հավանականություններ
Նիկոլայ Բերնուլին պարադոքսի լուծման համար մեկ այլ գաղափար է առաջարկել։ Նա ուշադրություն հրավիրեց այն բանին, որ մարդիկ անտեսում են անհավանական իրադարձությունները (Դե Մոնմոր, 1713 )։ Քանի որ Սանկտ Պետերբուրգի պարադոքսում միայն քիչ հավանական իրադարձություններն են բերում բարձր շահույթներ, որոնք հանգեցնում են մաթեմատիկական շահույթի անսահման արժեքի, ապա դա կարող է օգնել լուծել պարադոքսը։
Կշռված հավանականությունների գաղափարը վերստին հայտնվել է շատ ավելի ուշ՝ Դենիել Կահնեմանի և Ամոս Տվերսկու հեռանկարների տեսության վրա աշխատելու ընթացքում։ Սակայն նրանց փորձարկումները ցույց են տվել, որ մարդիկ, ընդհակառակը, հակված են չափազանցնելու առանձին քիչ հավանական իրադարձությունների ծանրությունը։ Հնարավոր է, որ հենց այդ պատճառով Նիկոլայ Բերնուլիի առաջարկած որոշումը ոմանց կողմից չի դիտվում որպես լիովին բավարար։
Հեռանկարային ընդհանուր (կուտակային) տեսությունը ակնկալվող օգտակարության տեսության տարածված ընդհանրացումներից մեկն է, որը կարող է բազմաթիվ վարքագծային օրինաչափությունների բացատրություններ առաջարկել (Թվերսկի, Կանեման, 1992 )։ Այնուամենայնիվ, անհավանական իրադարձությունների ծանրության չափազանցությունը, որը ներկայացվել է հեռանկարների համախմբված տեսության մեջ, կարող է վերականգնել սանկտ-պետերբուրգյան պարադոքսը։ Հեռանկարների համախմբված տեսությունը պարադոքսը լուծում է միայն այն դեպքերի համար, երբ օգտակարության ֆունկցիայի ցուցանիշը պակաս է կշռադատված հավանականության ֆունկցիայի ցուցանիշից (Բլավացկին, 2005 )։ Ինտուիտիվորեն, պարադոքսը լուծելու համար օգտակարության գործառույթը չպետք է լինի պարզապես գոգավոր, բայց այն պետք է լինի հակիրճ՝ կապված կշռված հավանականության գործառույթի հետ։
Դրա համար կարելի է հակադարձել, որ հեռանկարների տեսության մեջ օգտակարության ֆունկցիայի ցուցանիշը ստացվել է ոչ ավելի, քան 400 ԱՄՆ դոլարի տվյալների հիման վրա (Թվերսկի, Կանեման, 1992 )։ Միևնույն ժամանակ, Սանկտ Պետերբուրգի պարադոքսը առաջանում է, երբ չափերը գնահատվում են մինչև անսահմանություն։ Այսինքն, Կանեման-Թվերսկիի բանաձևերի օգտագործումը այս դեպքում ճիշտ չէ։
Մաթեմատիկական սպասումը՝ որպես հաշվարկման մեթոդ օգտագործելու մերժում
Այլ կերպ ասած՝ եթե խաղատունն առաջարկում է խաղալ այս խաղը 25 դուկատով, խաղացողների ճնշող մեծամասնությունը կհրաժարվի՝ համարելով, որ ավելի հավանական է, որ հաղթելու է խաղի գումարների ավելի քիչ մասը, քան 25 դուկատը։
Պատասխան՝ օգտագործելով թեստեր
Թեստերի կիրառմամբ մաթեմատիկորեն ճիշտ մոտեցում է առաջարկվել 1937 թվականին Ուիլյամ Ֆելերի կողմից։ Խիստ նկարագրությունից խուսափելու պարագայում ինտուիտիվ բացատրությունը հետևյալն է։ Մեթոդն օգտագործում է տեխնիկան՝ «խաղալ այս խաղը բազմաթիվ մարդկանցով, և ապա հաշվարկել մաթեմատիկական սպասումը հաղթելու փորձությունները»։ Այս մեթոդիկայի համաձայն՝ եթե շահույթների գումարային սպասումների հաջորդականությունը տարբերվում է, ապա պահանջվում է անվերջ ժամանակի ենթադրություն խաղի համար, իսկ եթե խաղերի քանակը մեկ անձի կողմից սահմանափակված է որոշակի թվով, ապա մաթեմատիկական սպասումը շատ ավելի փոքր է, քան այս թիվն ու արժեքը։
Ծագման պատմություն
Պարադոքսն առաջին անգամ հրապարակվել է Դանիել Բեռնուլիի կողմից «Սանկտ Պետերբուրգի ակադեմիայի մեկնաբանություններում» ։ Ավելի վաղ իրավիճակը նկարագրվել էր Դանիելի եղբորորդու՝ Նիկոլայ I Բերնուլիի կողմից, ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Պիեռ Մոնմորի հետ նրա նամակագրության մեջ։
Երբեմն պարադոքսի հեղինակությունը վերագրվում է Լեոնարդ Էյլերին, իսկ անվանումը կապում են այն հանգամանքի հետ, որ Էյլերը երկար ժամանակ ապրել և աշխատել է Պետերբուրգում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Տնտեսական պարադոքսներ Կատեգորիա:Հավանականությունների տեսություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական պարադոքսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական տնտեսագիտություն Կատեգորիա:Մաթեմատիկական մեթոդները տնտեսագիտության մեջ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ Կատեգորիա:Վիճակագրություն
Դոբիրսկո
Դոբիրսկո (Добърско), գյուղ Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքում՝ Բլագոևգրադի մարզի Ռազլոգի համայնքում ։
Փոստային ինդեքսը՝ 2799:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի բնակավայրեր
Ну, господа! այսուհետև...
'''«Ну, господа! այսուհետև...»''', Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանի այս բանաստեղծության գրության ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ ։
Ինչպես երևում է 15-րդ տողից, գրելու ժամանակ բանաստեղծն արդեն ութ երեխա է ունեցել։ Ութերորդ երեխան Արեգն է, որ ծնվել է 1901 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Հաջորդ՝ իններորդ երեխան՝ Սեդան է, որ ծնվել է 1905 թվականին հունվարի 5-ին։ Այստեղից հետևում է, որ բանաստեղծությունը գրված է 1901 թվականին նոյեմբերի 27-ից մինչև 1905 թվականի հունվարի 5-ը ընկած ժամանակամիջոցում ։
Թումանյանի ընտանեկան արխիվում պահվում է երկու սևագիր-ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1979 թվականին «Լրաբեր» ամսագրում (էջ 32, №1)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Բ» ինքնագրից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանաստեղծություններ Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Դանիել Լիսիցյան
Դանիել Քրիստափորի Լիսիցյան, հայ հասարակական գործիչ, զինվորական բժիշկ։ Բանակի գեներալ, ավագ պետական խորհրդական (1878):
Ստեփան Դանիելի Լիսիցյանի հայրը։
Կենսագրություն
Դանիել Լիսիցյանը ծնվել է՝ 1826 թվականին, Մոզդոկ քաղաքում (Ռուսաստան), Մոզդոկի քաղաքագլուխ Քրիստափոր Լիսիցյանի ընտանիքում։ Լիսիցյանը մշտական բնակության է տեղափոխվել Վրաստան։ Բժշկական կրթություն ստացել է Մոսկվայի կայսերական համալսարանում։ 1854-1855 թվականներին Լիսիցյանն աշխատել է Թիֆլիսի նահանգի Սիղնաղի շրջանում՝ որպես բժիշկ։ 1865 թվականից նույն շրջանում եղել է խորհրդատու։ 1866 թվականին եղել է 4-րդ քաղաքային շրջանի բժիշկ, Թիֆլիսի բժշկական խորհրդի վարժարանի խորհրդական, 1868 թվականից՝ Կովկասի բժշկական ընկերության լիիրավ անդամ, 1870 թվականից՝ Տերսկի շրջանի Խասավուրտի զինվորական հոսպիտալի բժիշկ, ավագ օրդինատոր՝ քոլեջի խորհրդականի կոչումով (համապատասխան գնդապետի կոչմանը)։ 1872 թվականին նշանակվել է Թիֆլիսի Կովկասյան շրջանային ռազմական բժշկական կառավարման IV կարգի գործուղումների բժիշկ, 1874 թվականից՝ Կովկասյան ժամանակավոր թիվ 31 զինվորական հիվանդանոցի գլխավոր և Կովկասյան օկրուգային զինվորական բժշկական վարչության բժիշկ։ Մասնակցել է 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին։ Զորացրվելուց հետո 1878 թվականին ծավալել է հասարակական և բարեգործական գործունեություն։ Թիֆլիսում հիմնադրել է աղքատների համար անվճար հիվանդանոց   ։
Մահացել է 1893 թվականին, Թիֆլիսիում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուսական բանակի գեներալներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կայսերական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ռազմական բժիշկներ
Հնագիտական հուշարձաններ
Հնագիտական հուշարձաններ, մարդու ձեռքով կերտված հնագույն առարկաներ, կառույցներ, դամբարաններ, որոնք պահպանվելով հողի մակերևույթին կամ ընդերքում, ջրի տակ՝ հանդիսանում են հնագիտական ուսումնասիրության օբյեկտներ։
Բացատրություն
Հնագիտական հուշարձանները պատմական առարկայական աղբյուրներ են, որոնցով կարելի է վերականգնել մարդկային հասարակության անցյալը։
Որոնք են հնագիտական հուշարձանները
Հիմնական հնագիտական հուշարձանների թվին են պատկանում աշխատանքի գործիքները, զենքերը, կենցաղային պիտույքները, հագուստներն ու զարդերը, բնակավայրերը (կայաններ, քաղաքատեղիներ, գյուղատեղիներ), հնագույն ամրությունները, հիդրոտեխնիկական կառույցների մնացորդները, երկրագործական դաշտերը, ճանապարհները, օգտագործված լեռնային հանքավայրերն ու արհեստանոցները, դամբարաններն ու վերդամբարանային և պաշտամունքային զանազան կառույցները (քարակոթողներ, վիշապներ, մենաքարեր, կրոմլեխներ, դոլմեններ, մատուռներ են), արձանագրությունևերն ու այռաժպատկերները, ճարտարապետական կառույցները։ Հնագիտական հուշարձաններ են նաև գետերում, ծովերում սուզված հնագույն նավերն ու նրանց բեռները, երկրի կեղևի ճեղքման հետևանքով ջրի տակ մնացած բնակավայրերը։
Կատեգորիա:Հուշարձաններ
Հովհաննես Միրզոյան
Կենսագրություն
Թիֆլիսի բնիկ Հովհաննես Միրզոյանը հայկական առևտրական կապիտալի տիպիկ ներկայացուցիչ էր, որը ամբողջ Կովկասում առաջինն էր, որ նկատեց նաթարդյունաբերության հեռանկարայնությունը, դարձավ առաջին նավթաարդյունաբերողը և Բաքվի նավթաբիզնեսի «հայրերից» մեկը։ Սկզբնական շրջանում զբաղվում էր մի գործունեությամբ, որը հայկական վաճառականության շրջանում բազմադարյա ավանդույթներ ուներ՝ մետաքսի առևտրով։ 1853 թվականին չթի խանութ ուներ։ Այնուհետև Նուխա քաղաքում մետաքսի գործարան կառուցեց և մեծ կապիտալ վաստակեց։
1855-1863 թվականներին տարեկան վճարելով մեծ գումար՝ 312000 ռուբլի Կուրի՝ Կասպից ծով թափվելու վայրում վարձակալում էր Սալյանսկի ձկնորսարանները, որտեղ աշխատում էր 2500 մարդ։ 1867 թվականից վարձակալում էր նաև Կայտագո-Տաբասարանսկի նավթահանքը։
1965 թվականից տարեկան վճարելով 13250 ռուբլի Գրոզնիում վարձակալում էր 2 նավթահանքեր, որոնց արտադրողականությունը հասցրեց 66500 փութի, հիմնեց կերոսինի գործարան, որտեղ աշխատում էին հիմնականում հայեր։
Բացի այդ 1878-1886 թվականներին տարեկան 7850 ռուբլով Ելիզավետպոլի նահանգում վարձակալում և շահագործում էր Զագլիկի շբի գործարանը։
Միրզոյանն առաջինն էր Սուրախանում, որ 1868 թվականին կառուցեց կերոսինի 2 գործարան և ստացավ 160000 փութ կերոսին՝ 260000 ռուբլի արժողությամբ (մեկ միավոր նավթից ստանում էին 30% կերոսին), դարձավ նաև կերոսինի առաջին արտահանողը։
1871 թվականի ապրիլին Միրզոյանը Բաքվում և Աշպերոնյան թերակղզում ավարտեց ամերիկյան առաջին հորատման կայանքը։ Նոր մեթոդով հորատած նավթի քանակը մի քանի անգամ գերազանցում էր հորերից ստացված հումքին։ Միրզոյանի մահից հետո (1885) նրա այրին՝ Դարյան և զավակները՝ Մոսկվայի առաջին գիլդիայի ժամանակավոր վաճառականներ, ազնվականներ Գրիգորն ու Մելքոնը, ինչպես նաև դուստրը՝ իշխանուհի Մարիա Արղության-Երկայնաբազուկը, 1886 թվականին հիմնադրեցին «Միրզոյան եղբայրներ» նավթարդյունաբերական և առևտրական ընկերակցությունը՝ 2,1 մլն ռուբլի հիմնական կապիտալով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:Հայ նավթարդյունահանողներ Կատեգորիա:Հայ բարերարներ
Դոլնո Դրիգլիշտե
Դոլնո Դրիգլիշտե (Долно Драглище), գյուղ Բուլղարիայի հարավ-արևմուտքում՝ Բլագոևգրադի մարզի Ռազլոգի համայնքում ։
Փոստային ինդեքսը՝ 2798:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի բնակավայրեր
Սուրբ Գևորգի մասունքներով խաչ-մասնատուփ
Սուրբ Գևորգի մասունքներով խաչ-մասնատուփ, պատրաստվել է 1746 թվականին հայ վարպետների կողմից Վանա լճի Լիմ կղզու վանքային համալիրի Սուրբ Գևորգ եկեղեցում։ Ընդգրկված է Էջմիածնի Մայր Տաճարի թանգարանի հավաքածուում N161 ինվենտարի համարի ներքո ։ Սրբի մասունքներից կան ՀՀ Արագածոտնի մարզի Մուղնի գյուղի սուրբ Գևորգի անունը կրող եկեղեցում։
Սուրբ Գևորգի մասունքներով խաչ-մասնատուփը ներկայացվել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում բացված «Արմենիա» ցուցահանդեսում (22/09/2018-13/01/2019) :
Նկարագրություն
Սուրբ Գևորգի մասունքներով խաչ-մասնատուփը պատրաստվել է Լիմ կղզում գտնվող Սուրբ Գևորգին նվիրված տաճարում։ Մասունքի կենտրոնում սրբի գանգն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մասունքներ Կատեգորիա:Էջմիածնի Մայր Տաճարի թանգարանի նմուշներ Կատեգորիա:1746 հիմնադրումներ
Մյունիբա Մազարի
Կենսագրություն
Մյունիբա Մազարին ներկայումս ՄԱԿ-ի Կանանց Պակիստանի ազգային դեսպանն է։ Նա մասնակցել է տարբեր համաժողովների և ֆորումներում որպես մոտիվացիոն խոսնակ՝ առաջին անգամ ելույթ ունենալով TEDx Իսլամաբադում։ Նա այն երկու պակիստանցիներից մեկն է, որոնք 2015 թվականին ընդգրկվել են BBC-ի 100 առավել ոգեշնչող կանանց ցանկում և Պակիստանի հեռուստատեսային կորպորացիայում աշխատում է որպես ոչ մշտական հաղորդավար՝ լինելով սայլակ օգտագործող առաջին աշխատակիցը։ Բացի այդ, Մյունիբան Toni&Guy-ի սայլակ օգտագործող առաջին մոդելն է Պակիստանում։
Մյունիբան մոտիվացիոն ելույթներ է ունեցել տարբեր հարթակներից, ինչպիսիք են TEDx, Ձեռնարկատերերի կազմակերպություն (EO), Երիտասարդ նախագահների կազմակերպություն (YPO), Երիտասարդական ձեռնարկատիրական կազմակերպություն (ԵԿԿ), Համաշխարհային առաջնորդների համաժողով (GLC) 2016, VCON Մալայզիա 2017, Vcon Դուբայ 2017, Պակիստանի առաջնորդության գագաթնաժողով և այլն։ Նա Պակիստանի առաջին բարի կամքի դեսպանն է ՄԱԿ-ի կանանց համար։ Մյունիբան 2016 թվականին Ֆորբսի մինչև 30 տարեկան 30-ներից մեկն է մեդիա և մարկետինգ անվանակարգում, ինչպես նաև հանդիսանում է Պակիստանի ազգային հեռուստատեսության հաղորդավար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պակիստանցի նկարիչներ Կատեգորիա:Հաշմանդամություն ունեցող անձինք Կատեգորիա:Պակիստանցի մոդելներ Կատեգորիա:Պակիստանցի կին գրողներ Կատեգորիա:Պակիստանցի կին արվեստագետներ
Բրիթ Էկլանդ
Բրիթ Էկլանդ (Britt Ekland, ), շվեդացի դերասանուհի, մոդել։
Կենսագրություն
Շատերի մոտ հիշվել է, որպես Ջեյմս Բոնդի ընկերուհի, իններորդ ֆիլմում, որը անգլիացի լրտեսի մասին է, «Ոսկե ատրճանակով մարդը»։ Դրանից բացի դերասանուհին հայտնվել է նաև այլ հայտնի բրիտանական ֆիլմերում, որոնց թվին են պատկանում՝ «Հեռացնել Կարտերին» (1971), «Հյուսված մարդը» (1973), «Baxter» (1973) և «Թագավորական փայլը» (1975) ։
1964 թվականին Էկլադը ամուսնացել է բրիտանացի դերասան Պիտեր Սելլերսի հետ, ումից մեկ տարի անց ունեցել է աղջիկ։ Ամուսանլուծությունից հետո՝ 1968 թվականին եղել է մի շարք սիրավեպեր, դրանց թվում են երաժիշտներ Լու Ադլերը և Ռոդոմ Ստյուարտը։ 1984 թվականին նա ամուսնացել է «Stray Cats» խմբի հարվածային գործիքներ նվագող Սլիմ Ջիմ Ֆենտոմի հետ, ում հետ հետագայում բաժանվել է։
2004 թվականին էկրաններ է դուրս եկել «Պիտր Սելլերսի կյանքը և մահը» ֆիլմը, որում Բրիթ Էկլանդի դերը մարմանվորել է՝ դերասան՝ Շարլիզ Թերոնը։ Ներկա պահին Էկլանդը նկարահանվում է հեռուստատեսությունում։
Մարգարետ Լորենս
Մարգարետ Լորենս (Margaret Laurence, ի ծնե՝ Ջին Մրգարետ «Պեգի» Ուեմիս, ), կանադացի անգլախոս գրող։
Սողոմոն Լևոնյան
Կենսագրություն
Սողոմոն Լևոնյանը ծնվել է մոտ 1620 թվականին։ 1662 թվականին Ոսկան Երևանացու հետ Էջմիածնից մեկնել է Ամստերդամ, ապա՝ Լիվոռնո, Մարսել և հմտացել տպագրության գործում։ Ոսկան Երևանցու մահից հետո ժառանգել է նրա տպարանը և իր հավատարմատար Նասիբ Գրիգորյանի, գրաշար Մատթեոս Վանանդեցու ընկերակցությամբ 1674-1677 թվականներին Մարսելում ավարտել Ոսկանի սկսած «Գիրք ժամակարգութեան որ կոչի Ատենի»-ի տպագրությունը, հրատարակել Հովհաննես Հոլով Կոստանդնուպոլսեցու «Համառօտութիւն ճարտասանականի արհեստի» (1674), առաջին տպագիր աշխարհաբար գիրքը՝ «Արհեստ համարողութեան» (1675) թվաբանական ձեռնարկը, «Կանոնք զգուշութեամբ պահելո գանձն» (1675) առողջապահական խրատները, «Գիրք վայելուչ և հարկաւոր...» (1675) օրացույցը, Այբբենարան, Մաշտոց, Սաղմոսարան և այլն։ Տպարանի ժառանգության և դավանաբանական խնդիրների վերաբերյալ վեճերի հետևանքով վեցամյա դադարից հետո, 1683 թվականին կարողացել է հրատարակել ևս 3 գիրք՝ «Ակն հոգեկան», «Գիրք աշխարհաց և առասպելաբանութեանց», «Պարտէզ հոգևոր»  ։
Սողոմոն Լևոնյանը մահացել է մոտ 1680 թվականին։
Մարգարետ Լորենս
Կենսագրություն
Այդ ժամանակ Պեգին իր խորթ մոր շնորհիվ 15 տարեկանում սկսում է հոդվածներ գրել Նիպավի համալսարանի միջնակարգ դպրոցի Բլեք նդ Գոլդ թերթի համար։
Սողոմոն Լևոնյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հրատարակիչներ
Մարգարետ Լորենս
Կենսագրություն
1944 թվականին ավարտելով միջնակարգ դպրոցը (High School), նա պատրաստվում էր ժամանակակից Վինիպեգի համալսարանում ստանալ բակալավրի աստիճան արվեսների բաժնում, ինչը տեղի է ունենում 1947 թվականին։
Նրա ստեղծագործություններում հետազոտվում են անգլոկանադական հասարակության մեջ մարդկանց և հատկապես կանանց դիրքին վերաբերող թեմաներ։ Նրա մի շարք վեպեր կապված են Մանիտոբում գտնվող հորինված Մանավակա գյուղի հետ, չնայած կերպարները ծագում են երկրի տարբեր շրջաններից՝ Վանկուվերից մինչև Օնտարիա։
Տառապելով թոքերի քաղցկեղից 1987 թվականի հունվարի 5-ին Մարգարետը իր տանը ինքնասպանություն է գործել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Կանադացի գրողներ
Ալեքսանդր Վան դել Բելեն
Ալեքսանդր Վան դել Բելեն (Alexander Van der Bellen, ), ավստրիացի տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի Կանաչներ կուսակցության առաջնորդ (1997-2008 թթ.), Ավստրիայի նախագահ (2017 թ.-ի հունվարի 26-ից)։
Նախնիներ և ծագում
Ալքեսանդր Բելենի հայրական կողմից նախնիները 17-րդ դարի վերջերին Հոլանդիայից տեղափոխվել են Ռուսական կայսրություն և 18-րդ դարից ապրել Պսկովի նահանգում ։ Ալեքսանդր Վան դել Բելենի հայրական կողմի նախապապերից մեկը՝ Գեորգ Մաքսիմիլիան Ռեիմանը, ծնվել է 1826 թվականին Ռուսական կայսրության Պոլտավայի նահանգում, որն այժմ հանդիսանում է ժամանակակից Ուկրաինայի տարածքը։ Նրա պապը՝ Ալեքսանդր ֆոն դել Բելենը (1859-1924 թթ.), ծնվել է Պսկովում և նշել է իր ազգությունը որպես «ռուսաստանցի», զբաղեցրել է Պսկովի և գումբերնիայի վարչական տարբեր պաշտոններ, մասնավորապես, 1917 թվականի մարտ-հուլիս ամիսներին եղել է Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարության՝ Պսկովի գումբերնիայի կոմիսար ։ Ալեքսանդր Վան դել Բելենի հայրը՝ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Բելենը (1898-1966 թթ.), ծնվել է Պսկովում ։ 1919 թվականի ամռանը, երբ Պսկովը «Էստոնիայի անկախության պատերազմի» ընթացքում (1918 թվականի նոյեմբեր - 1920 թվականի փետրվար) մի քանի ամիսով վերցվեց էստոնական զորքերի կողմից, Ալեքսանդրի ընտանիքը բնակություն հաստատեց Էստոնիայում ։ Տարտուի համալսարանում ուսումնասիրել է իրավագիտություն։ ԽՍՀՄ-ի կողմից Էստոնիայի բռնակցումից հետո՝ 1940 թվականին, կնոջ հետ տեղափոխվում է Գերմանիա։ Որոշ ժամանակ Վյուրցբուրգում գտնվող փախստականների ճամբարում մնալուց հետո ընտանիքը տեղափոխվում է Վիեննա։ Ալեքսանդր Վան դել Բելենը ծնվել է Վիեննայում 1944 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին Խորհրդային զորքերի՝ Վիեննա մոտենալու ժամանակ, ընտանիքը, վախենալով ԽՍՀՄ զորքերի կողմից հաշվեհարդարից, տեղափոխվում է Ավստրիայի արևմտյան մաս ՝ Տիրոլի Գեմեյնդե (Կաուներթալ) համայնք։
Վան դել Բելեն բազմիցս ընդգծել է, որ սերում է փախստականների ընտանիքից։ 1958 թվականին ընտանիքը ստանում է Ավստրիայի քաղաքացիություն (մինչ այդ նրանց փաստաթղթերում գրված էր Էստոնիայի քաղաքացիներ, չնայած 1940 թվականից Էստոնիան հանդիսանում էր ԽՍՀՄ-ի մաս)։ Վան դել Բելենի ծնողները իրար հետ խոսել են ռուսերեն, բայց Ալեքսանդրը չի տիրապետում ռուսերենին։
Կրթություն և գիտական գործունեություն
1962 թվականին Ալեքսանդր Վան դել Բելենը ավարտել է Ինսբրուքի գիմնազիան։ 1970 թվականին году получил докторскую степень в области экономических наук в Ինսբրուքի համալսարանում տնտեսագիտության ոլորտում ստացել է դոկտորական կոչում ։ 1968-1971 թվականներին դասավանդել է Ինսբրուքի համալսարանում, 1972-1974 թվականներին՝ Արևմտյան Բեռլինում գտնվող Internationales Institut für Management und Verwaltung կառավարման և մենեջմենթի ինստիտուտում։ 1975 թվականին ստացել է հաբիլիտացիա (որոշ եվրոպական երկրներում դոկտորական կոչումից հետո գիտական աստիճանի ստացում)։ 1976 թվականին դարձել է Ինսբրուքի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1977 թվականին բնակության նպատակով տեղափոխվել է մայրաքաղաք Վիեննա։ 1977-1980 թվականներին դասավանդել էՄենեջմենթի ակադեմիայում (Verwaltungsakademie des Bundes): 1980 թվականին դարձել է Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1990-1994 թվականների ընթացքում զբաղեցրել տնտեսագիտության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալի պաշտոնը։
Նրա գիտական ուսումնասիրությունները վերաբերում էին հետևյալ ոլորտներին՝ հասարակական հատվածի նախագծման և ֆինանսական քաղաքականությանը,ենթակառուցվածքների ֆինանսական քաղաքականությանը, հարկահավաքությանը, պետական ծախսերին, պետական կարգավորմանը, հասարակական ձեռնարկություններին, շրջակա միջավային պաշտպանության և տրանսպորտի քաղաքականությանը։
Քաղաքական գործունեություն
Մինչ 1992 թվականը Ալեքսանդր Վան դել Բելենը հանդիսանում էր Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության (հակիրճ՝ SPÖ) անդամ։ 1994 թվականին Կանաչների կուսակցության ընտրական ցուցակով ընտրվում է Ավստրիայի Ազգային ժողովի ստորին պալատի պատգամավոր։ 1997 թվականին դառնում է կուսակցության առաջնորդ, իսկ 1999 թվականին՝ «ակումբ» խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար։ Նրա ղեկավարությամբ Կանաչների կուսակցությունը առաջին անգամ կարողացավ հատել ընտրական 10 % ձայների շեմը խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ։ Կանաչների կուսակցությունը Ավստրիայի խորհրդարանական ընտրություններին 1999 թվականին հավաքել էր 7,4 % ձայն (14 տեղ), 2002 թվականին՝ 9,5 % ձայն (17 տեղ), в 2006. 11 % (21 место) На 2008 թվականին՝ 10,4 % ձայն։ Այնուհետև Ալեքսանդր Բելենը հեռանում է Կանաչների կուսակցության առաջնորդի և խորհրդարանական խմբակցության ղեկավարի պաշտոններից ։ 2012-2015 թվականներին եղել է Վիեննայի դաշնային ժողովի (Landtag) և քաղաքային խորհրդի (Gemeinderat) պատգամավոր։
Հասարակական կարծիքի հարցումներից արդյունքներով հաճախ Ալեքսանդր Վան դել Բելենի ցուցանիշները էապես ավելի բարձր էին, քան կուսակցության ցուցանիշները։ Նա ունի շատ արժանապատիվ և գիտակից քաղաքական գործչի համբավ ։
2016 թվականի նախագահական ընտրություններ
2016 թվականի հունվարի հունվարին Ալեքսանդր Վան դել Բելենը հայտարարեց, որ իր թեկնածությունն առաջադրում է Ավստրիայի 2016 թվականի նախագահական ընտրություններին ։ Նա հանդես էր գալիս որպես Կանաչների կուսակցության կողմից աճակցություն վայելող անկախ թեկնածու։ Նախագահական ընտրությունների առաջին փուլը տեղի ունեցավ 2016 թվականի ապրիլի 24-ին, որին մասնակցեցին վեց թեկնածու։ Սկզբնական շրջանում Վան դել Բելենը, ըստ հարցումների, ակնհայտ ֆավորիտ էր համարվում, այնուհետև նա դարձավ երկրորդ փուլում հաղթանակի հավակնորդ ։ (եթե թեկնածուներից ոչ մեկը չի ստանում ձայների 50 %-ից ավելին առաջին փուլում, ապա ամենաշատ ձայներ հավաքած երկու թեկնածուները մրցապայքարը շարունակում են երկրորդ փուլում, այնուամենայնիվ մարտ-ապրիլ ամիսների ընթացքում կտրուկ աճեցին աջ ծայրահեղական ուղղվածության Ազատություն կուսակցության (հակիրճ՝ FPÖ) թեկնածու Նորբերտ Հոֆերի ցուցանիշները։ Ընդհուպ մինչև ընտրությունների օրը հարցումների մեծ մասի արդյունքները ցույց էին տալիս, որ Ալեքսանդր Բելենը իր մրցակիցների համեմատ գտնվում է առաջատար դիրքում ։ Այնուհանդերձ Վան դել Բելենը առաջին փուլում զգալի տարբերությամբ զիջեց Նորբերտ Հոֆերին և հայտնվեց երկրորդ հորիզոնականում՝ չնչին թվով ձայներով առաջ անցնելով երրորդ տեղը զբաղեցրած անկախ թեկնածու Իրմհարդ Գրիսին։ Առաջին փուլում Հոֆերը ստացավ ընտրողների ձայների 35,05 %-ը, Վան դել Բելենը՝ 21,34 %-ը, Գրիսը՝ 18,94 %-ը։ Համաձայն քվեարկության արդյունքների ամփոփիչ տվյալների՝ Վան դել Բելենը առաջ էր անցել իր մրցակիցներին հիմնականում խոշոր քաղաքներում՝ Վիեննա, Գրաց, Լինց, Բրեգենց:Բացի այդ, քվեարկության արդյունքների տվյալները ցույց տվեցին, որ Ալեքսանդրի օգտին քվեարկել են բարձրագույն կրթություն ստացողների 35 %-ը և միջին կրթական մակարդակ ունեցողների 39 %-ը ։ Նորբերտ Հոֆերը և Ալեքսանդր Վան դել Բելենը դուրս եկան նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլ, որը տեղի ունեցավ 2016 թվականի մայիսի 22-ին։ Երկրորդ փուլում Վան դել Բելենը ստացավ ընտրողների ձայների 50,35 %-ը և հաղթեց ընտրությունները։ Նա պետք է ստանձներ Ավստրիայի նախագահի պաշտոնը 2016 թվականի հուլիսի 8-ին, սակայն Ազատություն կուսակցությունը քվեների հաշվարկման ընթացակարգում տեղ գտած որոշակի խախտումների համար բողոքարկեց ընտրությունների արդյունքները՝ հայտարարելով, որ այդ խախտումները տեսականորեն կարող էին ազդել ընտրույթունների վերջնական արդյունքների վրա։ Այդպիսի խախտումներից էին փոստային ձայների վաղաժամ հաշվարկը, նախքան բոլոր ընտրատեղամասերի փակվելը որոշ ընտրատեղամասերում գրանցված արդյունքների հրապարակումը, ընտրատեղամասի հանձնաժողովի որոշ անդամների բացակայությունը ձայների հաշվարկի ժամանակ և այլն։ 2016 թվականի հուլիսի 1-ին Ավստրիայի սահմանադրական դատարանը որոշում կայացրեց չեղյալ համարել նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլի արդյունքները և նշանակել կրկնակի ընտրություններ։ Կրկնակի ընտրությունները նշանակվեցին 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, սակայն ավելի ուշ ընտրությունների անցկացման օր նշանակվեց դեկտեմբերի 4-ը, քանի որ բազմաթիվ քվեաթերթիկների վրա առկա էին դեֆեկտներ։ Լարված նախընտրական պայքարից հետո՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, Ալեքսանդր Վան դել Բելենը հաղթեց նախագահական ընտրություններում՝ հավաքելով 53,69 % ձայն։ Նա ստանձնեց նախագահի պաշտոնի լիազորությունները 2017 թվականի հունվարի 26-ին ։
Պարգևներ
2004 թվականին Ալեքսանդր Վան դել Բելենը պարգևատրվել է «Ավստրիայի Հանրապետության հանդեպ մատուցած ծառայությունների համար» պատվո նշանով ։
Այլ տեղեկություններ
Ալեքսանդր Վան դել Բելենը բնակվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Ամուսնացած է եղել իր առաջին կնոջ հետ ավելի քան 50 տարի, ունի երկու զավակ։ 2015 թվականին ամուսնացել է երկրորդ անգամ։
Վան դել Բելենը հայտնի է նաև որպես մոլի ծխող, ինչը արտահայտվում է նրա հետ կապված բազմաթիվ ծաղրանկարներում։ Նրան հաճախ կարելի է տեսնել առանց անվտանգության աշխատակիցների ուղեկցության աշխատանքի գնալիս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի նախագահներ Կատեգորիա:Ավստրիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ինսբրուքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ավստրիացի տնտեսագետներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Ավստրիացի ակադեմիկոսներ
Մատյո Արրասացի
Մատյո Արրասացի (Mathieu d’Arras, 1290, Արրաս, Ֆրանսիա - 1352, Պրահա), ֆրանսիացի ճարտարապետ, քարագործ, որն իր գործունեությունը հիմնականու ծավալել է Բոհեմիայում, (Չեխիա)։ Հայտնի է իր Սուրբ Վիտուսի Մայր Տաճարով, որը գտնվում է Պրահայում։
Կենսագրություն
Մատյո Արրասացին ծնվել է 1292 թվականին՝ Ֆրանսիայի Արրաս քաղաքում, որտեղ էլ անց է կացրել իր կյանքի սկզբնական շրջանը։
Մատյո Արրասացին վախճանվել է 1352 թվականին՝ Չեխիայի Պրահա քաղաքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ ճարտարապետներ
Սյուզան Հեֆընա
Սյուզան Հեֆընա (سوزان هافونا, Susan Hefuna, ), գերմանացի-եգիպտացի վիզուալ նկարիչ ։ Ստեղծագործում է տարբեր բնագավառներում, այդ թվում՝ նկարչություն, լուսանկարչություն, քանդակագործություն, ինստալյացիա, վիդեո և ներկայացում։ Ապրում և ստեղծագործում է Կահիրեում և Գերմանիայում ։
Կենսագրություն
Հեֆընան իր եգիպտական և գերմանական արմատները համատեղում է աշխատանքում՝ օգտագործելով քաղաքային պատկերներ, տպագրություն և երկու երկրների ավանդույթները՝ կամրջելու նրանց մշակույթները ։
Ստեղծագործություններ
Ընդհանուր առմամբ կտավներում Հեֆընան մեկ շերտից ավել աշխատանքների համար օգտագործում է թանաք, իսկ մեկ շերտի համար սովորաբար օգտագործում է ջրաներկ ։ Նրա ստեղծագործություններում կրկնվող թեմա է արաբական ճարտարապետության մաշրաբիյա էլեմենտը. ավանդական եգիպտական ճարտարապետությամբ առանձնացող փայտե կամ քարե վանդակավոր էկրան ։ Այս էկրանները Հեֆընայի ստեղծագործություններում հայտնվել են 1990 թվականին նրա փոքր տեսախցիկով արված լուսանկարներում։ 2008 թվականին Սերպենտայն պատկերասրահում կազմակերպվել է Հեֆընայի «Edgware ճանապարհին» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը, որը բխել է վերջին Արաբական գարուն հեղափոխական ալիքից ։ 2009 թվականին նրա շուրջ 300 թանաքե և մատիտային աշխատանքներ ցուցադրվել են Fare Mondi Giardini և Arsenaleof վայրերում, Վենետիկի 53-րդ բիենալեում ։ Հեֆընայի նախագծերը փաստագրվել են «Pars Pro Toto» տրիլոգիայում, խմբագիր՝ Հանս Ուլրիխ Օբրիստ, հրատարակիչ՝ Քեհրեր Վերլագ ։
Ցուցահանդեսներ
2014 թվականին Հեֆընայի ստեղծագործությունները ցուցադրվել են Նյու Յորքի Նոր թանգարանի «Այստեղ և այլուր» ցուցահանդեսում, ինչպես նաև Շարժայի բիենալեյում, Կահիրեի քաղաքապետարանի պատկերասրահում, Լոնդոնում, Վիեննայում ։
Հղկանյութեր
Հղկանյութեր, կարծր ապարներ և միներալներ (բնական և արհեստական), որոնք գործածվում են մետաղների, համաձուլվածքների, ապարների, ապակու, թանկարժեք քարերի, փայտի, կաշվի մեխանիկական մշակման համար։ Արհեստական հղկանյութեր (էլեկտրակորունդ, սիլիցիումի կարբիդ, բորի կարբիդ, սինթետիկ ալմաստ) կիրառում են XIX դարի վերջից։ Հղկանյութերի հիմնական բնութագրերն են՝ կարծրությունը, ամրությունը, ճլությունը, հղկահատիկի ձևը, հղկունակությունը, հատիկայնությունը։ Կիրառվում են հղկանյութային գործիքների պատրաստման, բարձր հրահեստության շինվածքների արտադրության համար։
Կատեգորիա:Նյութեր
Կորին Կլերի
Կորին Կլերի (Corinne Cléry, իրական անունը՝ Կորինո Պիկոլո, ծնվել է՝ մարտի 23ին 1950 թվականին, Սեն Ժերմեն ան Լեում)- Ֆրանսիացի՝ ֆիլմերի և հեռուստատեսության դերասանուհի։
Կենսագրություն
Կլերիին ճանաչման արժանացել է «Օ-ի պատմություն» ֆիլմով (1975)։ Նա ճանաչված է նաև Ջեյմս Բոնդի ֆիլմաշարի «Լուսնային մրցարշավորդ» (Moonraker) ֆիլմով (1979)։ Նրա հաջորդ ֆիլմերի մեծամասնությունը նկարահանվել են Իտալիայում և իտալերենով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Մարդն առանց հատկանիշների
Մարդն առանց հատկանիշների, Ռոբերտ Մուզիլի անավարտ վեպը։ Հեղինակն իր գլխավոր վեպը գրել է մոտ 20 տարի՝ մինչև իր մահը։ Կյանքի ընթացքում հրատարակել է մի մասը։
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում 1913 թվականին՝ Ավստրիայում և Հունգարիայում։ Անխորտակելի կայսրության կառավարությունը որոշում է արժանի պատասխան գտնել 1918 թվականին Վիլհելմ II- ի 30-ամյակի տոնակատարության համար։ Ստեղծվում է հատուկ հանձնաժողով, որը կիրականացնի Ֆրանց Յոզեֆի գահակալության 70-ամյակի տոնակատարությունը, որը պիտի լինի ոչ պակաս հարևան Գերմանիայից։ Զավեշտալին այն է, որ ընթերցողը գիտակցում է, որ 1918 թվականին ոչ ոք չի մտածի տոնակատարության մասին, իսկ կայսր Ֆրանց Իոսիֆը մինչ այդ տարի չի ապրի։ Հեղինակը գրում է անհայտ կորածների և զվարճալի կայսրության մասին։
Սա ընդգծվում է հեգնանքով, վեպում միշտ հիշատակվում են Թ. և Կ. տառերը, ինչը նշանակում է Թագավորական և Կայսերական, իսկ երբեմն թագավորակայսերական։ Այս ամենին հետևում է հեգնական հատվածը. «Մենք դա կկոչենք պարզապես Կաքանիա։ Բարի, հին Կաքանիան ազատ էր իր սահմանադրությամբ, բայց իշխում էր կղերականությունը։ Նա հոգևոր առաջնորդ էր, բայց ապրում էր ազատ մտածողության մեջ։ Օրենքի առաջ բոլոր քաղաքացիները հավասար էին, բայց բոլորը քաղաքացիներ չէին»։
Հանձնաժողովը ղեկավարում է հյուպատոսի կինը՝ Հերմելինդա Տուցին, վեպում անվանվելով Դիոտիմա։ Այս մականունը նրան տվեց գլխավոր դերակատար Ուլրիհը, ով նույնպես հանձնաժողովի անդամ է։ Երեսուներկու ամյա Ուլրիհը՝ «առանց հատկանիշների մարդ»-ը արդեն սպա էր, ինժեներ և մաթեմատիկոս, իսկ հիմա իր ուժերը փորձում է հանրային ոլորտում։ Աստիճանաբար վեպի գործողության մեջ ընդգրկվում են ավելի շատ կերպարներ։ Գերմանական արդյունաբերող Արնհեյմը (այս անվան տակ ընդգծվում է Վալտեր Ռատենաուն   ), ում սիրահարվում է Դիոտիման, անհասկանալի ձևով գալիս է և բոլորին զարմացնում իր գիտելիքներով, մշակույթով և հարստությամբ։ Արնհեյմը ուներ նորաոճ վիլա Բեռլինում, որոնք հայտնվել էին ժամանակակից ճարտարապետության բոլոր հրատարակություններում և ամրոց, որն ուներ հին ամրոցների ամրությունը Սակայն հրեա բանկիր Ֆիշելը բացահայտում է Արնհեյմի գաղտնիքը, ով հետաքրքրված էր Գալիցյան նավթային հանքերով։ Բանկիր Հերդայի դուստրը պատմում է Ուլրիհի գաղտնիքը, իսկ նա դստերն անընդհատ հալածում է։ Սակայն նրան հետաքրքրում էր միայն Դիոտիման։ Ուլրիհի մանկության ընկերուհի Կլարիսան նույնպես ցանկանում է հրապուրել նրան, չնայած նա ամուսնացած էր նրա ընկերոջ՝ Վալտերի հետ։
Բացի բարձր խավից, վեպը ներառում է Դիոտիմայի ծառային, ով կապի մեջ է սև արքա Արնհեյմի հետ, ինչպես նաև սերիական մանյակ֊մարդասպան Մոոսբուրգերին։ Ավստրիական արդարադատությունը ոչ մի կերպ չէր կարողանում որոշել արդյոք նա մաքուր է, խելագար թե մասամբ մեղավոր։ Այս ամենի պատճառով երկու հին իրավաբան ընկերները վիճում են, որանցից մեկը Ուլրիհի հայրն էր։ Վեպի երկրորդ մասն ավարտվում է հոր հեռագրով. «Քեզ հայտնում եմ իմ սպասվող մահվան մասին»։ Ուլրիհը գալաիս է թաղման արարողությունը կազմակերպելու համար և այնտեղ հանդիպում է քրոջը՝ Ագաթային, ով պատրաստվում է ամուսնալուծվել երկորդ ամուսնուց։ Անսպասելիորեն պարզվում է, որ եղբայր և քույր կապված են յուրօրինակ ոգով, ինչպես «սիամական երկվորյակներ»֊ը։ Ագաթան գալիս է Ուլրիհի մոտ, վերջինս նրա հետ շատ ժամանակ է անցկացնում, որպես հոգեհարազատ։ Հանձնաժողովը դեռևս տատանվում էր, իսկ Դիոտիման նույնպես չէր իմանում գնալ Արնհեյմի մոտ, թե մնալ ամուսնու հետ։ Արնհեյմի կողմից նավթի շահագործման փաստը արդեն շատերին էր հայտնի։ Նա Ուլրիհին առաջարկում է քարտուղարի պաշտոն, սակայն վերջինս հրաժարվում է։
Բազմաթիվ փորձեր են արվել հեղինակի հանկարծակի մահվան պատճառով ընդհատված վեպի վերջը վերականգնելու համար, բայց այդ առեղծվածը նրա հետ գնաց գերեզման։
Գրելու պատմություն
Մուզիլը վեպը գրել է ավելի քան 20 տարի՝ 1921-ից մինչ իր հանկարծակի մահը՝ 1942 թվականի շվեյցարական աքսորի պատճառով։ Վեպի ընդհանուր երկարությունը շուրջ 1700 էջ է։ Նա իրեն նվիրեց աշխատանքին, ինչի պատճառով աղքատության եզրին էր։ Իրենց ազդեցությունն ունեցան 1920-ականների գնաճը և արտագաղթը։ Առաջին երկու գրքերը հրատարակվել են 1930 թվականին և ընկալվել որպես երկար վեպ` առանց հին թեմայի հատուկ պատմության և հետաքրքրություն չառաջացրեց։ Մնացածը հրատարակվել է գրողի այրու կողմից։ Միայն 1950-ական թվականներին, նոր հրատարակությունից հետո գիրքը սկսեց ուշադրություն գրավել։ Ոգու բարկության մասին վեպը, կայսրության փլուզումը նրա անսովոր ոճով և երկար երկխոսություններով, «գաղափարների վեպը» այժմ քննադատների կողմից համարվում է քսաներորդ դարի դասական ստեղծագործություններից մեկը։
Քաղդեացիներ
Քաղդեացիները սեմական անասնապահ ցեղեր են, որոնք մ․թ․ա․ I հազարամյակի 1-ին կեսի տարաբնակվել են Բաբելոնիայի ծայրագավառներում (Պարսից ծոցի հյուսիսարևմտյան ափին)։ Ենթադրում են, որ ունեն արամեական կամ, որ ավելի քիչ հավանական է՝ հարավ արաբական ծագում։ Լեզվական պատկանելությունը վիճելի է, քանի որ քաղդեացիների ավագանին արագ բաբելականացվել է և կրել աքքադական անուններ, իսկ քաղդեական գրավոր հուշարձաններ չկան (Աստվածաշնչում և ետաստվածաշնչյան ավանդություններում քաղդեերեն է անվանվել բաբելա-արամեական խոսվածքը)։ Հաստատվելով Միջագետքի հարավում քազդեացիները աստիճանաբար անցել են նստակեցության և ստեղծել մի շարք իշխանություններ։ Դաշնակցելով Էլամի հետ, մ․թ․ա․ IX դարից քաղդեացիները պայքարել են Ասորեստանի դեմ՝ Բաբելոնին տիրելու համար, որի հետևանքով քաղդեացի իշխանները մ․թ․ա․ VIII դ․ 2-րդ կեսին - VII դ․ սկզբին բազմիցս զավթել են բաբելական գահը։ Մ․թ․ա․ 626-538 թվականին Բաբելոնում կառավարել է քաղդեական դինաստիան (Նաբոպալասար, Նաբուգոդոնոսոր II և ուրիշներ), որն ստեղծել է Նոր Բաբելոնյան հզոր թագավորությունը։ Հին Հունաստանում և Հին Հռոմում քաղդեացիներին անվանել են բաբելական ծագում ունեցող քրմեր, գուշակներին։ XIX դ. վերջին — XX դ․ սկզբին քաղդեացիներ տերմինը սխալմամբ գործածվել է շումերների վերաբերմամբ։
Կատեգորիա:Սեմական ազգեր
Լեժա
Պատմություն
Լեժայի ներկայիս տարածքում և շրջակայքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռևս բրոնզի դարի ժամանակներից։ Դարերի ընթացքում այստեղ միմյանց հերթագայել են իլլիրիական ցեղերը, հին մակեդոնացիները, հին հռոմեացիները, բյուզանդացիները, թուրքերը, ալբանացիները... 1344 թվականին Ալբանիայի ազգային հերոս Սկանդերբեգի նախաձեռնությամբ այստեղ է կնքվել ալբանացի ու սերբ ֆեոդալների հակաօսմանյան ռազմաքաղաքական դաշինքը, որի նպատակը թուրքական լծից ազատագրումն էր, և որը պատմության մեջ է մտել Լեժայի լիգա անվանումով։
Քաղաքում պահպանվել են բազմաթիվ պատմաճարտարապետական հուշարձաններ, որոնք յուրահատուկ հմայք ու գրավչություն են հաղորդում նրան։
Անվանումը
Հին հունական աղբյուրներում քաղաքը հիշատակված է որպես Lissos (հին հունարեն՝ Λισσός), լատինական աղբյուրներում՝ Lissus (լատիներեն՝ Lissus).: Ժամանակի ընթացքում փոփոխությունների ենթարկվելով՝ հնագույն Lissus-ը ալբաներենում դարձել է Lezhë (արխաիկ անվանաձևը՝ Lesh): Քաղաքի անվան թուրքական տարբերակներն են՝ Leş կամ Eşim, իտալականը՝ Alessio: Տարբեր աղբյուրներում հանդիպում են նաև քաղաքի Alise, Alexiensis, Eschenderari,  Mrtav անվանաձևերը։
Հնագիտական պեղումները
2004 թվականից Լիսոսի ակրոպոլիսի և Սկանդերբեգի հուշահամալիրի շրջակայքում հնագիտական պեղումներ են սկսվել, որոնց արդյունքում արդեն իսկ հայտնաբերվել են հելլենիստական, հինհռոմեական, վաղ բյուզանդական կառույցների մնացորդներ, գերեզմաններ, այլ գտածոներ ։
Սաուիպե
Սաուիպե (պորտուգալերեն՝ Sauipe), ծովափնյա առողջարանային բնակավայր Բրազիլիայի Բաիա նահանգի հյուսիսային մասում, Մատա դե Սան Ժուան համայնքի կազմում։ Բնակարանների չափազանց բարձր գների պատճառով այստեղ մշտապես բնակվողները սակավաթիվ են։ Տարածքը գրեթե ամբողջությամբ զբաղեցրել են բարձրակարգ հյուրանոցներն ու առողջարանները՝ կազմավորելով Բրազիլիայի ամենաընդարձակ զբոսաշրջային համալիրը ։
Լեժա
Հնագիտական պեղումները
Ավելի վաղ իրականացված պեղումների ժամանակ գտնվել էին C և D տիպի հնագույն թրեր, որոնք վկայում են այս վայրերի հին բնակիչների ունեցած առնչությունները Հին Հունաստանի միկենյան քաղաքակրթության հետ (մեր թվականությունից առաջ 1600-1450 թթ.) : Հայտնաբերված առավել հին շինությունները իլլիրիական բնույթ ունեն և կառուցվել են ուշ բրոնզի - վաղ երկաթի դարաշրջաններում։ Դրինի գետաբերանի մերձակայքում՝ բլրի վրա հայտնաբերվել է մ. թ. ա. 8-րդ դարի ամրացված բնակավայր՝ Mal i Shëlbuemit-ը։
Սաուիպե
Անվանումն ստացել է տեղի գետի անունից։
Լեժա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալբանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ալբանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալբանիայի աշխարհագրություն
Սաուիպե
Զբոսաշրջություն
Բնակավայրը լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել առաջին հերթին Կոստա դու Սաուիպե զբոսաշրջային-առողջարանային համալիրի շրջանակում գործող չորս ընդարձակ ու բարձրակարգ առողջարանների շնորհիվ, որոնք ընդհանուր առմամբ զբաղեցնում են ավելի քան 176 հեկտար տարածք՝ մերձակա միջազգային օդանավակայանից՝ Սալվադորի Deputado Luís Eduardo Magalhães International Airport-ից գտնվելով մոտավորապես 75-80 կիլոմետր հեռավորության վրա ։
Իր մեծ չափերի ու հարմարավետության շնորհիվ Սաուիպեն հյուրընկալել է այնպիսի նշանակալից միջոցառումներ, ինչպես՝ թենիսի Բրազիլիայի բաց առաջնությունը (2001-2011), լողափնյա ֆուտբոլի 2001 թվականի աշխարհի առաջնությունը, Mercosur անվանումը կրող ընդհանուր շուկայի խորհրդի XXXVI ժողովը, ֆուտբոլի աշխարհի 2014 թվականի առաջնության (ՖԻՖԱ-ի գավաթի խաղարկության) կիսաեզրափակիչ խաղերից մեկը ։
Զբոսաշրջա-առողջարանային համալիրի մերձակայքում է գտնվում Eco Parque Sauipe բնապահպանական տարածքը, որի 66 հեկտարի վրա կազմակերպվել է մերձատլանտյան անտառների բուսական ու կենդանական հարուստ աշխարհների նմուշատեսակների պահպանությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր
Կարլի թատրոն
Կարլի թատրոն (Carltheater), երաժշտական թատրոն Լեոպոլդշտադտում (Վիեննա, Ավստրիա)։ Բացվել է 1847 թվականի դեկտեմբերին ավստրիացի թատերական գործիչ, ռեժիսոր, դերասան Կարլ Կարլի ջանքերով։ Գործել է մինչև 1929 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խիստ տուժել է ավիառմբակոծություններից և 1951 թվականին քանդվել է։
Պատմություն
Կարլի թատրոնը բացվել է Կարլ Կարլի ջանքերով Վիեննայի Լեոպոլդշտադտ թաղամասում 1847 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։ Լեոպոլդշտադտի հին թատրոնը ձեռք էր բերել ու վերանորոգել Կարլ Կարլը, սակայն այն շուտով քանդվել էր։ Նոր թատրոնը, որը կառուցվել էր յոթ ամսվա ընթացքում, թատրոնի հին շենքից ավելի տարողունակ ու շքեղ էր։ Կարլը, ով հոգնել էր հին շենքի ոչ ապահով հանդիսատեսից, դրանով մտադրվել էր գրավել ավելի կայացած ու բարեկեցիկ հանդիսատեսների։ Կարլի թատրոնը կառուցվել է ճարտարապետ Վան դեր Նյուլի և Ֆոն Զիկարսդբուրգի նախագծով, ովքեր հետագայում հեղինակել են Վիեննայի պետական օպերան։ Շենքն ունեցել է 29 մ երկարություն և 15 մ լայնություն, հանդիսասրահի երկարությունը կազմել է 17 մ, իսկ բեմի խորությունը` 10 մ։ Բացի հիմնական սրահի 804 աթոռից` թատրոնն ունեցել է նաև օթյակներ` նստարաններով ու կանգնելու համար նախատեսված տեղերով, այնպես որ ընդհանուր տարողունակությունը կազմում էր մոտ 2.000 տեղ։ Թատրոնը ներսից լուսավորվել է գազային լապտերներով, ինչը նորություն էր. դրանից միայն երկու տարի անց այն կիրառվել է Ան դեր Վին թատրոնում։ Ավելի ուշ կատարված վերանորոգումների ընթացքում հանդիսատեների համար նախատեսված տեղերի քանակը փոփոխվել է` 1900 թվականին կազմելով մոտ 1400 տեղ (դա ավելի քիչ է եղել, քան առաջատար մրցակիցներինը, որոնք կարող էին ընդունել 1600-1900 հանդիսատես)։
Հին թատրոնի ձեռքբերումը, վերանորոգումը ապա քանդումը և նոր շենքի կառուցումը Կարլին արժեցել է մոտ կես միլիոն ֆլորին, սակայն անդ ներդրումը շահութաբեր չի եղել. նոր թատրոնը, չնայած իր շքեղ հարդարանքին, լավ ակուստիկա չուներ, և հանդիսատեսներն ու կատարողները դժգոհում էին ձայնի արձագանքից ։ Ացելությունները քիչ էին. թատրոնը հազվադեպ էր լցվում ամբողջությամբ, և Կարլը, հետագայում նաև մնացած ղեկավարները, ստիպված էին անընդհատ թարմացնել թատերացանկը` հանդիսատեսներին գրավելով նոր խաղացանկով, և հեղինակներին տրվող բարձր հոնորարների համար դերասաններին ցածր վճարել։ Թատրոնի գործունեության առաջին տասնամյակներին բազմաթիվ պրեմիերաներն ապահովում էր արգասավոր դրամատուրգ Յոհան Նեստրոյը, ով լավ հանդիսատես էր հավաքում նաև որպես կոմիկ դերասան։ 1860-ական թվականներին Կարլի թատրոնը տարին մեկ անգամ պրեմիերայով ներիկայացնում էր Օֆենբախի օպերաները, ում նրա հիմնական գործատուն` «Ան դեր Վին» թատրոնը թույլ չէր տալիս ընդարձակել համագործակցությունը մրցակից թատրոնի հետ ։
Հետագայում Կարլի թատրոնը վերածվում է մի տեսակ վարիետեի, որի խաղացանկը կազմում էին հիմնականում ֆրանսիական օպերետները. թատրոնի ղեկավարությունը ստիպված էր մոռանալ բարձր օպերայի մասին։ Կարլի օպերայի հիմնական ծրագիրը մեկ երկար ստեղծագործության փոխարեն բաղկացած էր լինում երեք-չորս կարճ պիեսներից մեկ երեկոյի ընթացքում։ Հանդիսատեսին դեպի թատրոն էին գրավում «հատուկ էֆեկտներով». այսպես, Ժյուլ Վեռնի «Աշխարհի շուրջը 80 օրում» ստեղծագործության թատերական բեմադրման ժամանակ բեմ էին հանում կենդանի փղի։ 1875 թվականին ավստրիական ամսագրերից մեկում հայտնվում էր այն մասին, որ Կարլի թատրոնը Բուրգթատրոնի հետ եղել է վիեննական այն քիչ թատրոններից մեկը, որ հաջողությամբ հաղթահարել է ֆինանսական ճգնաժամը, սակայն եթե Բուրգթատրոնը դա անում է պետական դոտացիաների հաշվին, ապա Կարլի թատրոնը` «ամեն տեսակ ինքնատիպ զվարճանքների հաշվին` առանց հաշվի առնելու գեղագիտական որակները» ։ Ընդհանուր առմամբ նացիոնալիստական ու հակասեմական մամուլը միշտ հարձակում էր գործում Կարլի թատրոնի վրա, հատկապես այն շրջանում երբ թատրոնը ղեկավարում էր ազգությամբ հրեա Անտոն Աշերը. Կարլ թատրոնի «օտար», «էքստրավագանտ» և «ամբողջովին սեքսուալ» ակնարկները խորթ էին «Ան դեր Վին» և Յոզեֆշտադտի թատրոնների «ժողովրդական», «հասարակ» և «անմեղ» բեմականացումներին ։