cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարիա Պոնյոն
Կենսագրություն
Ծնվել է Օնֆլերում 1844 թվականի փետրվարի 15-ին, Մարիա Ռեննեթը եղել է մասոնի թեկնածու Ժուլիեն Ռեննեթի դուստրը։ Մեծացած լինելով բարեկեցիկ ընտանիքում՝ 1873 թվականին ամուսնացել է ճարտարապետ Ռայմոնդ Պոնյոնի հետ, որից ունեցել է որդի և դուստր։ Նրա ամուսինը մահացել է 1876 թվականին տիֆից։ 1880 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ղեկավարել է բարձրակարգ պանսիոնատ ։
1889 թվականին, Կանանց իրավունքների կոնգրեսին մասնակցելուց հետո, Պոնյոնը դարձել է կանանց շարժման մոլի անդամ։ 1892 թվականից առաջատար գործիչ է եղել Ֆրանսիայի կանանց իրավունքների լիգայում (Ligue Française pour le Droit des Femmes)՝ երկու տարի անց դառնալով նախագահ և մնալով այդ պաշտոնում մինչև 1903 թվականը։ Նա ապացուցել է, որ արդյունավետ առաջնորդ և հրապարակախոս է՝ կազմակերպելով և նախագահելով Միջազգային Ֆեմինիստական Կոնգրեսը (Congrès Feministe International) Փարիզում և՛ 1882 ու 1896 թվականներին, և՛ Մարգարիտ Դյուրանի հետ միասին, 1900 թվականին Կանանց կարգավիճակի և իրավունքների միջազգային կոնգրեսը (Congrès international de la condition et des droits des femmes), նաև անցկացվել է Փարիզում։ 1901 թվականին նա մեկն է եղել այն վեց կանանցից, որոնք ստեղծել են Ֆրանսիացի կանանց ազգային խորհուրդը (Conseil National des Femmes Françaises) :
Պոնյոնը նաև սրաթափանց գրող է եղել՝ 1897-1900 թվականներին մոտ 70 հոդվածներ գրելով կանանց La Fronde ամսագրում։ 1893 թվականին նա մեկն է եղել այն 17 կանանցից, որոնք հիմնել են Droit Humain մասոնական օթյակը, որը բաց է եղել ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար ։
1905 թվականին, հանկարծակի փողի պակաս ունենալով, նա և նրա դուստր Մաթիլդան միացել են որդուն Նոր Կալեդոնիայում։ Երկու տարի անց դստեր հետ տեղափոխվել է Սիդնեյ, Ավստրալիա, որտեղ ակտիվ գործունեություն է ծավալել տեղի կանանց կազմակերպություններում ։
Մահացել է 1925 թվականի ապրիլի 17-ին Սիդնեյի Double Bay արվարձանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի խմբագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սուֆրաժիստներ
Սարիգյուղ կամավորական ջոկատ
«Սարիգյուղ» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1988 թվականին Սարիգյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ 1992 թվականին ջոկատի մարտիկներից ստեղծվել է հրետանավորների 30-հոգիանոց խումբ։ 1988-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է Սարիգյուղի, Իջևանի (Կիրանց, Բերքաբեր, «Սաթլմիշ» բարձունք, «Սպիտակ սար» դիրքեր), Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար, Կոթի) շրջանների ինքնապաշտպանական և Ղազախի շրջանի (Խրըմլու, Ղըզլհաջի, Բարխուդաղլու) հենակետերի ճնշման մարտերին։ Ջոկատի հրամանատարն է եղել Ա.Ամիրխանյան։ Ջոկատից զոհվել է 4 ազատամարտիկ։
Հոնիական օրդեր
Հոնիական օրդեր, Անտիկ Հունաստանի դասական երեք օրդերներից մեկը։ Մյուս երկուսը դորիականն ու կորնթականն են։ Այն զարգացել է գլխավորապես Հունաստանի փոքրասիական գաղութներում և կապված է ոչ միայն հույների այլև Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների ստեղծագործական ավանդույթների հետ։ Որպես օրդեր այն կազմավորվում է դորիական օրդերից հետո՝ մ․թ․ա․ 7-րդ դարի վերջում։
Նկարագրություն
Հոնիական օրդերին բնորոշ է համաչափությունների թեթևություն, ձևերի նրբագեղություն, վայելչություն և դեկորի հարստություն։ Ի տարբերություն դորիականի՝ հոնիական սյունն ուներ փոքրասիական խարիսխ՝ ատիկական տարբերակներով։ Սյուներն ավելի բարակ և բարեկազմ էին, քան դորիականը (h=8-9d): Սյան բունը պատած էր 20-24 կիսաշրջան կամ էլիպսաձև կանելյուրներով, որոնց արանքում թողնվում էին նոր շերտեր՝ ճանապարհներ։ Սյան խոյակը կապ ունի փայտյա ենթահեծանային բարձիկների հետ։ Ճակատային կողմից երկու խոյակներին կողքից համապատասխանում են գլանաձև բարձիկներ։ Տարածական այս առանձնահատկությունը ստիպել է մշակել հատուկ խոյակներ անկյուններում տեղադրված սյուները պսակելու համար։ Միջսյունային հեռավորությունը դորիականի համեմատությամբ մեծ էր, իսկ երբ արխիտրավը փայտից էր (ինչպես օրինակ Հերայի տաճարը Սամոսում) այն հասնում է մինչև 8,5 մետր։
Զարգացած հոնիական օրդերի անտաբլեմենտը բաղկացած էր արխիտրավից, ֆրիզից և քիվից։ Առանձին դեպքերում բացակայում էր ֆրիզը (օրինակ, Աթենքի Ակրոպոլիսի Էրեքթեոնի տաճարի հարևան սյունասրահում)։ Արխիտրավը բաղկացած էր 3 անհավասար հարթություններից (ֆասցիներից), որոնք իրար նկատմամբ առաջ էին կարկառված։ Ֆրիզը սովորաբար զարդարվում էր զարդաքանդակներով։ Քիվի սալը հենվում էր ֆրիզի վերևում տեղավորված ատամնաշարի վրա և պսակվում ջրահավաք տաշտակով՝ սեմայով։ Արխայիկ շրջանի հոնիական տաճարները մեզ հասել են սահմանափակ թվով և ավերված վիճակում, գլխավորապես փոքրասիական գաղութներում։ Դրանց թվին են պատկանում Հերայինը՝ Սամոսում, Արտեմիսինը՝ Եփեսոսում և Ապոլոնինը՝ Միլետոսում։ Սրանք բոլորն էլ կառուցված են մ․թ․ա․ 6-րդ դարում և մարմարակերտ են։ Իրենց չափերով սրանք անհամեմատ մեծ էին Սելենուտի և Պոսեյդոնիայի տաճարներից, սակայն նրանց հետ ունեին ընդհանրություն ։
Առանձնահատկություն
Հոնիական օրդերի գլխավոր առանձնահատկությունը նրա խոյակների բազմազանությունն է, որը դարձել է տեսական քննարկումների պատճառ ։ Հունական վերածննդի մասին ամերիկյան քննարկումներում հունական ճարտարապետական վերածննդի ոճը ներկայացվում է որպես անխուսափելի երևույթ, որը առաջացել է երիտասարդ ազգի ցանկությամբ և պայմանավորված է եղել հունական իդեալներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոնիական օրդեր Կատեգորիա:Հին Հունաստանի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Հին աշխարհի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Օրդերներ Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր Կատեգորիա:Ճարտարապետություն ըստ ժամանակաշրջանի Կատեգորիա:Հին Հունաստան
Աղջե կամավորական ջոկատ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Վինահարը (նկար, Կարավաջո)
«Վինահարը» (Suonatore di liuto), վաղ Բարոկկո դարաշրջանի իտալացի գեղանկարիչ Կարավաջոյի նկարը։ Առկա է նկարի երեք տարբերակ, որոնք պահվում են Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Նյու Յորք, Էրմիտաժում, Սանկտ Պետերբուրգ և Բատմինտոն հաուսում, ՄԲ։
Պատմություն
Նկարը ստեղծվել է 1595 թվականին իր հարուստ ու ազդեցիկ հովանավոր կարդինալ դել Մոնտեի պատվերով ում տանը նկարիչն ապրել է մի քանի տարի։ Նկարի մյուս անվանումն է «Վինով աղջիկը»։
Նկարագրություն
Կարավաջոյի մի քանի կտավներում կարելի է տեսնել վինահարի կերպարը` կլորերես, խիտ հոնքերով։ Այս կտավում Կարավաջոն դուրս է հանել ամբողջ պատահականությունը, փորձել է առավելապես կենտրոնանալ  հիմնական գաղափարի  վրա։ Նկարիչը  կտավում մարմնավորել է իր ամենասիրելի կերպարին ժողովրդի միջից։  Վինահարն ունի լիքը դեմք,  լայն հոնքերի տակ մեծ սև աչքեր, փարթամ շրթունքներ… Սև, անհնազանդ գանգուր մազերը հարդարված են  լայն ժապավենով, ոչ մեծ, գեղեցիկ ձեռքերը  շոշափում են վինի լարերը։ Սեղանի վրա դրված է ջութակ, նոտաների բացված տետր, մրգեր, ծաղիկներ` ապակե անոթում ։ Պատանին լարել է վինը և ամբողջովին կլանված է հնչյուններով, ինչի մասին են խոսում և' գլխի թեքվածությունը, և'  կիսաբաց բերանը, և' անուշադիր հայացքով դիտողին նայող աչքերի արտահայտությունը։
Կտավում պատկերված վինահարը, բացահայտորեն արիստոկրատ չէ, նրա կլորադեմ, առողջ դեմքում կա որոշ կոպտություն, բայց այն մեղմվում է նուրբ մաշկով, աղջկական խոնարհած գլխով, նրբագեղ երկարավուն մատներով, որոնք պատանու կերպարին հաղորդում են հմայիչ կանացիություն։
Ինչպես և իր վաղ շրջանի այլ կտավներում, այստեղ ևս Կարավաջոն չի փոխանցել տարածության խորություն, միայն ոչնչով չծածկված փայտե սեղանը բաժանում է  պատանուն դիտողից։ Կտավում վինահարի ֆիգուրն ու նատյուրմորտը  բավականին մոտեցված են միմյանց, տեղադրված  առաջին պլանում, բայց չեզոք ֆոն հանդիսացող մթնեցված պատի շնորհիվ պատանին դիտվում է  առանձնապես պարզորոշ։  Վերջինի սպիտակ շապիկի ճոխ ծալքերը ընդգծում են  լայն կուրծքն ու ուսը։  Նույնքան ծավալային է պատկերել նաև դիմագծերը` վարդագույն ամուր այտեր, հաստ քիթ, վառ շուրթեր, փոսիկով կզակ։ Նկատելի են պատանեկան աչքերի խոնավ սպիտակուցները, շագանակագույն մազերի փայլը, նուրբ մատների լուսավոր ծայրերը։ Տեղադրելով սեղանի վրա տարբեր իրեր` Կարավաջոն խիստ  սահմանազատում է մեկ առարկան մյուսից` ցուցադրելով  վինի  շագանակագույն  փայլը, նոտաների գրքի թերթերի դեղնավուն նրբությունը, լուսավոր-կանաչ պտուղների կլորությունը, ապակե ծաղկամանի թափանցիկությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1595 նկարներ Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ Կատեգորիա:Մետրոպոլիտեն թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ
Պերվոմայսկոե (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)
Պերվոմայսկոե (Первомайське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Պերվոմայսկոե գյուղում բնակվում էր 133 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դինատրիումկալիում
Դինատրիումկալիում, KNa2 քիմիական բանաձևով նատրիումի և կալիումի բինար անօրգանական միացություն։
Ֆիզիկական հատկություններ
Դինատրիումկալիումը առաջացնում է հեքսագոնալ սինգոնիայի և P 63/mmc տարածական խմբով բյուրեղներ։ Բյուրեղացանցի տարրական բջջի պարամետրերն են՝ a = 0,750 նմ, c = 1,230 նմ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նատրիումի միացություններ Կատեգորիա:Կալիումի միացություններ
Սարոյի կամավորական ջոկատ
«Սարոյի ջոկատ» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Իջևան քաղաքում։ Ունեցել է շտաբ, դրոշ, ռազմական խորհուրդ (Հ. Քալանթարյան, Ռ. Գզողյան, Դ. Խաչմանուկյան, Ս. Օհանյան, Դ. Վարդանյան)։ 1989-1994 թվականներին ջոկատը կամ նրա առանձին խմբեր մասնակցել են Հայաստանի Իջևանի, Ճամբարակի (Վահան), Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար), Տավուշի և Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի, Քարվաճառի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին (հրամանատար՝ Ռ. Գզողյան, շտաբի պետ՝ Դ. Խաչմանուկյան)։ Ջոկատից զոհվել է 8 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Բալաբեկ Միքայելյան
Բալաբեկ Սիրականի Միքայելյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Բալաբեկ Միքայելյանը ծնվել է 1918 թվականին, Մարտունու շրջանի Թազագյուղում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցում։ 1938 թվականին նշանակվել է շրջանի Վերին Գետաշեն գյուղի դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ ։
1942 թվականին վերադառնալով հայրենի գյուղ, Միքայելյանը նշանակվել է Թազագյուղի դպրոցի հայոց լեզվի ուսուցիչ։ 1948 թվականին ավարտել է Երևանի հայկական պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվի և գրականության ֆակուլտետը և աշխատել է որպես դպրոցի ուսմասվար։ 1850-1955 թվականներին Միքայելյանը նշանակվել է Երանոս գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1955 թվականին տեղափոխվել է Աբովյանի շրջան, Սարանիստ և Կապուտան գյուղերում աշխատել է որպես դպրոցի ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն ։
Բարձր են գնահատվել Միքայելյանի ծառայությունները։ Նա պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Աշխատանքային գերազանցության համար» և այլ մեդալներով ու պատվոգրերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծովասար գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ) Կատեգորիա:«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալակիրներ
Պրիովրաժնոե (ավան, Վոլոդարսկի շրջան)
Պրիովրաժնոե (Приовражне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիովրաժնոե ավանում բնակվում էր 253 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի ավաններ
Դոնալդ Վիննիկոտ
Վիննիկոտն առավել հայտնի է իր գաղափարներով ճշմարիտ «ես»-ի, կեղծ «ես»-ի, «լավ» ծնողի մասին և հավանաբար անցումային օբյեկտի գաղափարը փոխառել է իր երկրորդ կնոջից՝ Քլեր Վիննիկոտից, որը իր գլխավոր պրոֆեսիոնալ գործընկերն էր։ Գրել է մի քանի գրքեր, այդ թվում՝ «Խաղ և իրականություն» և ավելի քան 200 զեկույցներ ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Վիննիկոտը ծնվել է 1896 թվականի ապրիլի 7-ին Պլիմուտում, Դևոն, սըր Ջոն Ֆրեդերիկ Վիննիկոտի և Էլիզաբեթ Մարթայի (քիմիկոս և դեղագործ Ուիլյամ Վուդսի դուստրը, Պլիմուտից) ընտանիքում։ Սըր Ջոն Վիննիկոտը ընտանեկան ֆիրմայի գործընկեր էր, բիզնեսում որպես ապարատային վաճառողներ և արտադրողներ, և ասպետի կոչում ստացավ 1924 թվականին՝ երկու անգամ ծառայելով որպես Պլիմութի քաղաքապետ, նաև մագիստրատ և ավագանի էր։ Վիննիկոտների ընտանիքը հաստատակամ, քաղաքացիական մտածող մեթոդիստներ էին ։
Ընտանիքը բարեկեցիկ պայմաններում էր ապրում և թվացյալ երջանիկ էին, բայց իրականում Վիննիկոտն իրեն ճնշում էր զգում իր մոր կողմից, որը դեպրեսիաներ ուներ, ճնշումներ կային նաև իր երկու քույրերի և դայակի կողմից. նա, ի վերջո, պատրաստվում էր խոսել «իր վաղ մանկության փորձի մասին՝ փորձելով «իմ ապրուստը» ապահովել՝ իր մորը ողջ պահելով» ։ Նրա հոր ազդեցությունը նախաձեռնող ազատ մտածողի ազդեցությունն էր, ով խրախուսում էր իր որդու ստեղծագործական գործունեությունը։ Վիննիկոտն իրեն նկարագրել է որպես մտահոգ դեռահաս։ Պատճառն այն էր, որ արձագանքում է իր սեփական զսպող « բարիությանը », որը ձեռք է բերել մոր մութ տրամադրությունը մեղմելու փորձից ։ Ինքնագիտակցության փնտրտուքի այս սերմերը դարձան անհանգիստ երիտասարդների հետ աշխատելու նրա հետաքրքրության հիմքը։
Նա առաջին անգամ մտածել է բժշկություն սովորելու մասին Քեմբրիջի գիշերօթիկ դպրոցում սովորելու տարիներին՝ «The Leys» դպրոցում այն բանից հետո, երբ կոտրեց կլավիկուլը և իր օրագրում գրանցեց, որ ցանկանում է, որ ինքը կարողանա բուժել իրեն։ Նա սկսեց նախակլինիկական ուսումնասիրությունները կենսաբանության, ֆիզիոլոգիայի և անատոմիայի գծով Քեմբրիջի «Հիսուս» քոլեջում 1914 թվականին, սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուն պես նրա ուսումը ընդհատվեց, երբ նրան նշանակեցին բժշկական պրակտիկա Քեմբրիջի ժամանակավոր հիվանդանոցում ։ 1917 թվականին նա միացել է թագավորական նավատորմին որպես «HMS Lucifer» կործանիչի բժշկական սպա ։
Գրիգոր Մինասյան
Գրիգոր Արայի Մինասյան, հայ քաղաքական գործիչ, իրավաբան, Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարար ։ Մինչ այդ՝ 2022 հունվար-դեկտեմբեր ամիսներին, նա զբաղեցնում էր ՀՀ արդարադատության նախարարի տեղակալի պաշտոնը։ 2012-2022 թվականներին եղել է «AM» իրավաբանական ընկերության կառավարիչ բաժնետերը։ 2014-2022 թվականներին հանդիսացել է Եվրոպական հանրային իրավունքի կազմակերպության (EPLO) մասնաճյուղի տնօրենը Երևանում    ։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Վիննիկոտն ավարտել է իր բժշկական ուսումը 1920 թվականին, իսկ 1923 թվականին՝ նույն տարում ամուսնացավ նկարչուհի Էլիս Բաքսթոն Վիննիկոտի (իրական անունը՝ Թեյլոր) հետ։ Նա բրուտագործ էր և նրանք ամուսնացան 1923 թվականի հուլիսի 7-ին Ֆրենսեմի Սուրբ Մարիամ եկեղեցում։ Ալիսն ուներ «լուրջ հոգեբանական դժվարություններ», և Վիննիկոտը կազմակերպեց նրա և իր սեփական թերապիան՝ լուծելու այս պայմանի ստեղծած դժվարությունները ։ Բժիշկի պաշտոն է ստացել Լոնդոնի Պադինգթոն Գրին մանկական հիվանդանոցում, որտեղ պետք է 40 տարի աշխատեր որպես մանկաբույժ և մանկական հոգեվերլուծաբան։ 1923 թվականին կսեց տասը տարվա հոգեվերլուծություն Ջեյմս Սթրեյչիի հետ, իսկ 1927 թվականին սկսեց վերապատրաստվել որպես վերլուծական թեկնածու։ Սթրեյչին քննարկել է Վինիկոտի գործը իր կնոջ՝ Ալիքս Սթրեյչի հետ՝ ըստ երևույթին հայտնելով, որ Վիննիկոտի սեռական կյանքի վրա ազդել են նրա անհանգստությունները ։ Վինիկոտի երկրորդ վերլուծությունը սկսվեց 1936 թվականին Ջոան Ռիվիերի հետ։
Գրիգոր Մինասյան
Կրթություն
1990-2000 թվականներին Մինասյանը սովորել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան թիվ 8 դպրոցում։ 2000-2005 թվականներին սովորել է Հայ-ռուսական (Սլավոնական) համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում և գերազանցությամբ ավարտել, իսկ 2005-2008 թվականներին սովորել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայում։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Վիննիկոտը հայտնի դարձավ որպես հոգեվերլուծաբան, ճիշտ այնպես, ինչպես Աննա Ֆրեյդի հետևորդները հակասում էին Մելանի Քլայնի հետ՝ Զիգմունդ Ֆրեյդի «իսկական մտավոր ժառանգորդներ» կոչվելու իրավունքի համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հակասական քննարկումներից դուրս փոխզիջում է ձեռք բերվել հոգեվերլուծական շարժման շրջանակներում երեք քիչ թե շատ բարեկամական խմբերի հետ՝ «Ֆրեյդյանները», «Կլեյնյանները» և Բրիտանական հոգեվերլուծական ընկերության «Միջին խումբը» վերջինս կոչվում է «Անկախ խումբ», որին պատկանում էր Վիննիկոտը՝ Ռոնալդ Ֆերբեյրնի, Մայքլ Բալինթի, Մասուդ Խանի, Ջոն Բոուլբիի, Մարիոն Միլների և Մարգարետ Լիթլի հետ միասին։
Գրիգոր Մինասյան
Կրթություն
2008 թվականին Մինասյանը պաշտպանել է գիտական թեզը և ստացել իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Վիննիկոտը ծառայել է որպես մանկաբույժի խորհրդատու երեխաների տարհանում ծրագրին։ Պատերազմի ընթացքում նա հանդիպեց և աշխատեց հոգեբուժական սոցիալական աշխատող Քլեր Բրիթոնի հետ, ով դարձավ նրա գործընկերը պատերազմի ժամանակ տարհանման հետևանքով իրենց տներից տեղահանված երեխաների բուժման գործում։ Վիննիկոտը պատերազմից հետո դասախոսություն էր կարդում, և Ջանեթ Քուիգլին և Իսա Բենզին « BBC »-ն խնդրեց նրան ռադիոյով ավելի քան վաթսուն ելույթ ունենալ 1943-1966 թվականներին։ Նրա առաջին ելույթների շարքը 1943 թվականին վերնագրված էր «Երջանիկ երեխաներ»։ Այս բանակցությունների հաջողության արդյունքում Քուիգլին նրան առաջարկեց լիակատար վերահսկողություն ունենալ իր զրույցների բովանդակության վրա, բայց դա շուտով դարձավ ավելի խորհրդատվական, քանի որ Քուիգլին խորհուրդ տվեց նրան ճիշտ խաղադաշտի մասին ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2003-2004 թվականներին Մինասյանը որպես իրավաբան աշխատել է մասնավոր ընկերությունում։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Պատերազմից հետո նա հիվանդներին տեսել է նաև իր մասնավոր փորձառության ժամանակ։ Վիննիկոտի ազդեցության տակ գտնվող ժամանակակիցների թվում էր R. Դ. Լեյնգ, ով 1958-ին գրեց Վիննիկոտին՝ շնորհակալություն հայտնելով նրա օգնության մասին։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2004 թվականից մինչև 2009 թվականն աշխատել է «Հայաստանի Հանրապետության ԱՆ իրավաբանական ինստիտուտ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում՝ զբաղեցնելով տնօրենի իրավական հարցերով օգնականի, այնուհետև՝ իրավաբանական գծով տնօրենի տեղակալի պաշտոնները։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Վիննիկոտն իր առաջին կնոջից ամուսնալուծվել է 1949 թվականին և ամուսնացել է Քլեր Բրիթոնի հետ (1906–1984 թթ.) 1951 թվականին։ Որպես սոցիալական աշխատող և հոգեվերլուծաբան՝ նա կարևոր ազդեցություն է ունեցել իր տեսությունների զարգացման վրա և, հավանաբար, նրանց հանդիպելուց հետո աշխատել է որպես մանկաբարձ ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2008 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է «Արդարություն» ակադեմիական ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Աշխատանքային գործունեություն
Բացառությամբ 1931 թվականին լույս տեսած մեկ գրքի (Կլինիկական նշումներ մանկության խանգարումների մասին), Վիննիկոտի բոլոր գրքերը հրատարակվել են 1944 թվականից հետո, այդ թվում՝ «Սովորական նվիրված մայրը և նրա երեխան» (1949), «Երեխան և ընտանիքը» (1957), «Խաղ և իրականություն» (1971), և «Խնամք և մեկնաբանություն. վերլուծության հատված» (1986)։
Վիննիկոթը մահացավ 1971 թվականի հունվարի 25-ին սրտի կաթվածներից, դիակիզվեց Լոնդոնում։ Քլեր Վիննիկոտը վերահսկում էր իր մի քանի ստեղծագործությունների հետմահու հրատարակությունը ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2011-2012 թվականներին զբաղեցրել է փորձագետ-իրավաբանական խորհրդատուի պաշտոնը, այնուհետև վերանշանակվել է «Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության իրավաբանական ինստիտուտ» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում տնօրենի իրավախորհրդատուի պաշտոնում։
2011-2022 թվականներին Մինասյանը Հայաստանի Հանրապետության պաշտոնական ներկայացուցիչն էր Աթենքում գտնվող Եվրոպական հանրային իրավունքի կազմակերպությունում (EPLO)։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խնամքի հայեցակարգ
Վիննիկոտը գտնում էր, որ «մոր՝ գրկելու, լողանալու, կերակրելու տեխնիկան, այն ամենը, ինչ նա անում էր երեխայի համար, համալրում էր երեխայի առաջին պատկերացումը մոր մասին», ինչպես նաև խթանում էր մարմինը որպես ապահով վայր ընկալելու կարողությունը ։ Ընդլայնելով մորից ընտանիք և արտաքին աշխարհ պահելու հայեցակարգը՝ Վիննիկոտը առողջ զարգացման առանցքային համարեց «խնամքի հայեցակարգի շարունակությունը ընտանեկան, դպրոցական և սոցիալական կյանքի անընդհատ ընդլայնվող շրջանակի առումով» ։ Վիննիկոտը մեծ ազդեցություն ուներ հոգեթերապևտի աշխատանքը որպես փոխարինող պահելու միջավայր դիտելու համար՝ հիմնված մոր / մանկության կապի վրա ։ Վիննիկոտը գրել է. «Վերլուծական բուժման ժամանակ ճիշտ և ժամանակին մեկնաբանությունը տալիս է ֆիզիկապես բռնված լինելու զգացողություն, որն ավելի իրական է... քան եթե իրական պահում կամ սնուցում տեղի ունենար։ Փոխըմբռնումն ավելի խորն է դառնում» ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2012 թվականին եղել է ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի իրավական վերլուծության վարչության պետը։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խնամքի հայեցակարգ
Նրա տեսական աշխատանքները շեշտում էին կարեկցանքը, երևակայությունը և, փիլիսոփա Մարթա Նուսբաումի խոսքերով, ով եղել է իր աշխատանքի կողմնակիցը, «խիստ առանձնահատուկ աշխատանքները, որոնք սեր են կազմում երկու անկատար մարդկանց միջև» ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2012 թվականից Մինասյանը Հայաստանի Հանրապետության փաստաբանների պալատի անդամ է։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Հակասոցիալական միտում
Հոլդինգի հայեցակարգի հետ կապված է այն, ինչ Վիննիկոտն անվանեց հակասոցիալական միտում, մի բան, որը նա պնդում էր, որ «կարող է հայտնաբերվել նորմալ անհատի մոտ, կամ նևրոտիկ կամ հոգեկան հիվանդի մոտ» ։ Հանցագործ երեխան, կարծում էր Վիննիկոտը, փնտրում էր ապահով պահվածքի զգացում ամբողջ հասարակությունից, որը բացակայում էր իր ընտանիքում ։ Նա հակասոցիալական վարքագիծը համարում էր որպես օգնության ճիչ, որը սնվում է ամբողջականության կորստի զգացումով, երբ ընտանեկան միջավայրը անբավարար է կամ խզված է ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2013 և 2018 թվականներին Մինասյանը ՀՀԿ համամասնական ցուցակով ընտրվել է Երևանի ավագանու անդամ ։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խաղ և իրական ապրելու զգացում
Վիննիկոտը համարում էր, որ ապրելու զգացումը այն բաղադրիչներից մեկն է, որը կարող էր կորչել մանկության տարիներին։ Ապրելու զգացումը ներքուստ իսկական կենդանի զգալու կարողությունն է, որը Վիննիկոտը կարևոր էր համարում իրական ես-ի պահպանման համար, նրա կարծիքով դրաանից զարգացավ մանկական խաղերի պրակտիկան ։ Ի տարբերություն ուղղափառ հոգեվերլուծության շեշտադրման՝ անգիտակցական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացում ստեղծելու վրա, Վիննիկոտը համարում էր, որ խաղալը հուզական և հոգեբանական բարեկեցության բանալին է։ Հավանական է, որ նա առաջին անգամ եկել է այս գաղափարին պատերազմի ժամանակ հոգեբուժական սոցիալական աշխատող Քլեր Բրիթոնի հետ (հետագայում հոգեվերլուծաբան և նրա երկրորդ կինը) համագործակցությունից, ով 1945 թվականին հոդված է հրապարակել կարևորության մասին երեխաների համար խաղի մասին ։ «Խաղալ» ասելով նա նկատի ուներ ոչ միայն այն ձևերը, որոնցով խաղում են բոլոր տարիքի երեխաները, այլ նաև այն, թե ինչպես են մեծահասակները «խաղում» արվեստ ստեղծելու կամ սպորտով զբաղվելու, հոբբիների, հումորի և իմաստալից լինելու միջոցով, զրույց և այլն։ Ցանկացած տարիքում խաղը կարևոր էր համարում իսկական ինքնության զարգացման համար, քանի որ երբ մարդիկ խաղում են, նրանք իրենց իրական, ինքնաբուխ և կենդանի են զգում և խորապես հետաքրքրված են իրենց արածով։ Նա կարծում էր, որ հոգեվերլուծության մեջ խորաթափանցությունը օգտակար է, երբ խոսքը վերաբերում է հիվանդին որպես ստեղծագործական, իսկական հայտնագործության խաղային փորձի. վտանգավոր է, երբ հիվանդներին ճնշում են գործադրում կատարել իրենց վերլուծաբանի հեղինակավոր մեկնաբանությունները՝ այդպիսով պոտենցիալ կերպով պարզապես ամրապնդելով հիվանդի կեղծ «ես»-ը։ Վիննիկոտը հավատում էր, որ միայն խաղալով է, որ մարդիկ լիովին իրենց իրական ես-ն են, ուստի հետևում է, որ հոգեվերլուծության արդյունավետ լինելու համար այն պետք է ծառայի որպես խաղի ձև։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2012-2022 թվականներին եղել է «Էյ Էմ իրավաբանական ընկերություն» ՍՊԸ տնօրենը։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խաղ և իրական ապրելու զգացում
Երեխաների հետ աշխատանքում Վիննիկոտի խաղը օգտագործելու մեթոդներից երկուսն են՝ «squiggle» խաղը և «spatula» խաղը։ Առաջինը ներառում էր Վիննիկոտի ձևը, որով երեխան կարող է խաղալ և ընդլայնել (կամ հակառակը) պրակտիկան, որն իր հետևորդների կողմից տարածվել է մասնակի մեկնաբանությունների կիրառման՝ որպես հիվանդի համար օգտագործվող «խռմփոցի» պրակտիկա ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2014-2022 թվականներին հանդիսացել է Հանրային իրավունքի եվրոպական կազմակերպության (EPLO) երևանյան մասնաճյուղի տնօրենը։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խաղ և իրական ապրելու զգացում
Վիննիկոտի շատ աշխատանքներ ցույց են տալիս նրա ջանքերը՝ հասկանալու, թե ինչն է օգնում մարդկանց խաղալ կարողանալուն, իսկ մյուս կողմից՝ ինչն է խանգարում որոշ մարդկանց խաղալ։ Երեխաները կարող են ժիր լինել, երբ նրանց մասին խնամում են մարդիկ, ովքեր ջերմորեն և զվարճալի են արձագանքում նրանց, ինչպես մայրը, ով ժպտում է և ասում. «Բոո ծիկ»։ Երբ նա տեսնում է, որ իր երեխան կաշկանդված հայացքով նայում է նրա ձեռքերի հետևից։ Եթե մայրը երբեք զվարճալի չպատասխաներ, երեխան վաղ թե ուշ կդադարի փորձել նրանից խաղալ։ Իսկապես, Վիննիկոտը մտածեց, որ «խաղը տեղի է ունենում երեխայի և մոր կերպարի միջև պոտենցիալ տարածության մեջ...Խաղի սկիզբը կապված է երեխայի կյանքի փորձի հետ, ով վստահել է մորը ։ «Պոտենցիալ տարածքը» Վիննիկոտի տերմինն էր՝ հրավեր և անվտանգ միջանձնային դաշտի զգացումի համար, որտեղ կարելի է ինքնաբուխ խաղախաղ լինել, մինչդեռ միևնույն ժամանակ կապված լինել ուրիշների հետ (կրկին հասկացություն, որը կիրառվել է վերլուծության պրակտիկայում ։
Գրիգոր Մինասյան
Աշխատանքային գործունեություն
2022 թվականի հունվար-դեկտեմբեր ամիսներին հանդիսացել է ՀՀ արդարադատության նախարարի տեղակալ։
2022 թվականի դեկտեմբերի 26-ին նշանակվել է ՀՀ արդարադատության նախարար։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խաղ և իրական ապրելու զգացում
Խաղը կարելի է տեսնել նաև անցումային առարկայի օգտագործման մեջ, որը Վիննիկոտի տերմինն է այնպիսի առարկայի համար, ինչպիսին է արջուկը, որը փոքր երեխայի համար միաժամանակ և իրական և հորինված լինելու հատկություն ունի։ Վինիկոտը մատնանշեց, որ ոչ ոք չի պահանջում, որ փոքրիկը բացատրի, թե արդյոք իր Բինկին «իսկական արջ է», թե երեխայի սեփական երևակայության ստեղծածը, և շարունակեց պնդելով, որ շատ կարևոր է, որ երեխային թույլ տրվի զգալ Բինկիին որպես իր ներսում չսահմանված, «անցումային» կարգավիճակ երեխայի երևակայության և երեխայից դուրս իրական աշխարհի միջև ։ Վիննիկոտի համար զարգացման ամենակարևոր և անկայուն փուլերից մեկը կյանքի առաջին երեք տարին էր, երբ երեխան մեծանում է և դառնում երեխա, որն ավելի ու ավելի տարբեր է ինքնազգացողությամբ՝ կապված այլ մարդկանց ավելի մեծ աշխարհի հետ։ Առողջության մեջ երեխան սովորում է իր ինքնաբուխ, իրական եսը խաղալ ուրիշների հետ։ Կեղծ ինքնակառավարման խանգարման դեպքում երեխան գտնում է, որ դա անապահով կամ անհնար է, և փոխարենը ստիպված է զգում թաքցնել իրական ես-ը այլ մարդկանցից և ձևացնել, թե ինքն է այն, ինչ նրանք ուզում են ։ Անցումային առարկայի հետ խաղալը կարող է կարևոր վաղ կամուրջ լինել սեփական անձի և ուրիշի միջև, որն օգնում է երեխային զարգացնել հարաբերություններում անկեղծ և ստեղծագործ լինելու կարողությունը ։
Գրիգոր Մինասյան
Ընտանիք
Մինասյանը պրոֆեսոր Արա Մինասյանի որդին է, Երևանի նախկին քաղաքապետ Գրիգոր Հասրաթյանի թոռը, ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Միքայել Մինասյանի եղբայրը։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Խաղ և իրական ապրելու զգացում
Վինիկոտի համար խաղալը վերջիվերջո ընդլայնվեց՝ սկսած վաղ մանկության փորձից մինչև այն, ինչ նա անվանեց «քաղաքականության և տնտեսագիտության, փիլիսոփայության և մշակույթի աբստրակցիաներ... այս «երրորդ տարածքը», մշակութային փորձը, որը խաղի ածանցյալն է» ։
Գրիգոր Մինասյան
Ընտանիք
Գրիգոր Մինասյանն ամուսնացած է, ունի երեք դուստր ։
Բանկի իրացվելիություն
Բանկի իրացվելիություն, բանկի վճարունակությունը, այսինքն՝ ժամանակին և առանց կորուստների ավանդատուների և պարտատուների հանդեպ իր պարտավորությունների կատարելը։ Բանկը համարվում է իրացվելի, եթե նրա իրացվելի ակտիվների գումարը բավարար է ընթացիկ պարտավորությունները ժամանակին կատարելու համար։ Իրացվելի բանկի համար մատչելի են այն միջոցները, որոնք նա կարող է ներգրավել խելամիտ գնով և հենց այն պահին, երբ դրանք անհրաժեշտ են։ Այսպիսի իրավիճակը հուշում է, որ բանկը կա՛մ տնօրինում է իրացվելի միջոցների անհրաժեշտ գումարի, կա՛մ դրանք կարող է ստանալ փոխառությունների, ակտիվների վաճառքի միջոցով։ Սակայն իրացվելիության անբավարար մակարդակի դեպքում առևտրային բանկերը սովորաբար ունենում են ֆինանսական դժվարություններ, աստիճանաբար սկսում են կորցնել ավանդներ, ինչը փոքրացնում է վերջիններիս կանխիկ միջոցները և ստիպում հրաժարվել առավել բարձր իրացվելի արժեթղթերից։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Իրական «ես» և կեղծ «ես»
Վիննիկոտը գրել է, որ «ես-ի նման բառը... ավելին գիտի, քան մենք» ։ Նա նկատի ուներ, որ թեև ես-ի մասին փիլիսոփայական և հոգեվերլուծական պատկերացումները կարող էին լինել շատ բարդ և գաղտնի, մեծ մասնագիտացված բառապաշարով, սովորական «ես» բառը իր ավանդական իմաստներով պրագմատիկ օգտակարություն ուներ։ Օրինակ, երբ այլ հոգեվերլուծաբաններ օգտագործում էին էգոյի և իդ-ի (Id) ֆրոյդյան տերմինաբանությունը՝ նկարագրելու անձի հոգեբանության տարբեր գործառույթները, Վիննիկոտը երբեմն օգտագործում էր «ես»-ը՝ երկուսին էլ անդրադառնալու համար։ Վինիկոտի համար ես-ը մտավոր և էմոցիոնալ առողջության շատ կարևոր մասն է, որը կենսական դեր է խաղում ստեղծագործության մեջ։ Կարծում էր, որ մարդիկ ծնվում են առանց հստակ զարգացած ես-ի և մեծանալուն պես պետք է «փնտրեն» ինքնության իրական զգացում ։ «Վիննիկոտի համար իրական զգալու զգացումը, ուրիշների հետ կապի զգացումը և սեփական մարմնի և դրա գործընթացների հետ էական էր կյանք ապրելու համար» ։
Բանկի իրացվելիություն
Վերոնշյալ իրավիճակում բանկերը մեծ դժվարությամբ են տրամադրում փոխառություններ սնանկացման եզրին գտնվող բանկերին։ Փոխառություններ տրամադրելու դեպքում էլ պարտադիր վերցնում են գրավ և սահմանում բարձր տոկոսներ, ինչն էլ ավելի է մեծացնում դրանց ծախսերը։
Դոնալդ Վիննիկոտ
Իրական «ես»
«Միայն իրական «ես»-ը կարող է ստեղծագործ լինել, և միայն իրական «ես»-ը կարող է իրապես զգալ» : Վիննիկոտի համար Ճշմարիտ Ես-ը մարդու մտքում և մարմնում կենդանի և իրական լինելու զգացողությունն է, ունենալով ինքնաբուխ և չպարտադրված զգացմունքներ։ Իրական լինելու արդյունքն այն է, ինչը մարդկանց թույլ է տալիս անկեղծորեն մոտ լինել ուրիշներին և լինել ստեղծագործ։
Վիննիկոտը կարծում էր, որ «Իրական Ես»-ը սկսում է զարգանալ մանկության տարիներին՝ երեխայի և նրա հիմնական խնամակալի հարաբերություններում (Վիննիկոտը սովորաբար այս մարդուն անվանում է «մայր»)։ Այն ուղիներից մեկը, որով մայրն օգնում է երեխային ձևավորել իսկական ինքնություն, դա ողջունելի և հանգստացնող ձևով արձագանքելն է երեխայի ինքնաբուխ զգացմունքներին, արտահայտություններին և նախաձեռնություններին։ Այս կերպ երեխան վստահություն է զարգացնում, որ ոչ մի վտանգ չկա, երբ նա արտահայտում է այն, ինչ զգում է, ուստի իր զգացմունքները վտանգավոր կամ խնդրահարույց չեն թվում իրեն, և նա չպետք է ավելորդ ուշադրություն դարձնի դրանց վերահսկելու կամ խուսափելու համար։ Երեխան նաև ձեռք է բերում այն զգացումը, որ նա իրական է, որ կա, և իր զգացմունքներն ու արարքները իմաստ ունեն։
Կեղծ «ես»
Վիննիկոտի աշխատանքում «Կեղծ Ես»-ը պաշտպանություն է, վարքագծի դիմակավորված մի տեսակ, որը համապատասխանում է ուրիշների ակնկալիքներին։ Վիննիկոտը կարծում էր, որ առողջական առումով կեղծ Ես-ն այն է, ինչը թույլ է տալիս հասարակությանը ներկայացնել «քաղաքավարի և բարեկիրթ վերաբերմունք» ։
Բայց նա տեսավ ավելի լուրջ էմոցիոնալ խնդիրներ այն հիվանդների մոտ, ովքեր կարծես թե ի վիճակի չէին իրենց համար ինքնաբուխ, կենդանի կամ իրական զգալ որևէ տեղ, կյանքի որևէ հատվածում, բայց կարողացան հաջող «իրական լինելու ցուցադրություն» ցույց տալ։ Նման հիվանդները ներքուստ տառապում էին դատարկ, մեռած կամ «կեղծված» լինելու զգացումից ։
Հիմնական պաշտպանություններից մեկը, որին Վիննիկոտը կարծում էր, որ երեխան կարող է դիմել, դա այն էր, ինչ նա անվանում էր «համապատասխանություն», կամ վարքագիծ, որը դրդված է ուրիշներին հաճոյանալու ցանկությամբ, այլ ոչ թե իրապես արտահայտել սեփական զգացմունքներն ու գաղափարները։ Օրինակ, եթե երեխային խնամողը ծանր դեպրեսիայի մեջ լիներ, երեխան անհանգիստ կզգա արձագանքելու պակասից, չէր կարողանա վայելել ամենակարողության պատրանքը և փոխարենը կարող էր կենտրոնացնել իր էներգիան և ուշադրությունը երեխայի կողմից դրական արձագանք ստանալու ուղիներ գտնելու վրա։ շեղված և դժբախտ խնամող՝ լինելով «լավ երեխա»։ «Կեղծ ես»-ը պաշտպանություն է՝ անընդհատ ձգտելու ուրիշների պահանջները կանխատեսել և կատարել դրանք՝ որպես «Իսկական «Ես»-ը անապահով աշխարհից պաշտպանելու միջոց ։
Վիննիկոտը կարծում էր, որ «կեղծ Ես»-ը զարգանում է ինտրոյեկցիայի գործընթացի միջոցով (հայեցակարգ, որը մշակվել է Ֆրոյդի ուսումնասիրությունների վաղ շրջանում) կամ ուրիշների մասին սեփական փորձը ներքաշելու միջոցով։ Փոխանակ իր անհատականությունը հիմնավորելու իր սեփական չպարտադրված զգացմունքների, մտքերի և նախաձեռնությունների վրա, «Կեղծ ինքնակառավարման» խանգարում ունեցող անձը, ըստ էության, կկրկնօրինակի և կներշնչի այլ մարդկանց վարքագիծը. մայրը, հայրը, եղբայրը, բուժքույրը կամ ով տիրել էր իր աշխարհին, բայց ներքուստ նա իրեն ձանձրացրել էր, դատարկ, մեռած կամ «կեղծված»։ Վիննիկոտը դա տեսնում էր որպես անգիտակցական գործընթաց. ոչ միայն ուրիշները, այլ նաև ինքը՝ անձը, իր կեղծ ես-ը կհամարի իր իրական անհատականությունը։ Բայց նույնիսկ հաջողության և սոցիալական ձեռքբերումների առկայության դեպքում նա իրեն անիրական կզգա և կզրկվի իրոք կենդանի կամ երջանիկ լինելու զգացումից։
Իրական և կեղծ ես-ի բաժանումը մոտավորապես բխում է Սուպերէգոյի մասին Ֆրոյդի (1923թ.) հասկացությունից, որը Էգոյին ստիպում է փոփոխել և արգելակել լիբիդինալ իդ (Id) ազդակները, ինչը, հնարավոր է, հանգեցնի չափից դուրս ռեպրեսիայի, բայց, անշուշտ, փոխի շրջակա միջավայրի ընկալման և արձագանքման ձևը։ Այնուամենայնիվ, դա սերտ հավասարություն չէ, քանի որ իդ-ն (Id), էգոն և սուպերէգոն բարդ և դինամիկ փոխկապակցված համակարգեր են, որոնք այնքան էլ չեն տեղավորվում նման երկփեղկվածության մեջ։ Տեսությունը ավելի շատ նման է Կարլ Ռոջերսի պարզեցված պատկերացումներին իրական և իդեալական եսի մասին։ Ըստ Վիննիկոտի՝ յուրաքանչյուր մարդու մեջ իրական և կեղծ «ես»-ի բաժանման աստիճանը կարող է դրվել առողջի և պաթոլոգիականի միջև շարունակականության վրա։ Իրական ես-ը, որն առողջության մեջ մարդուն տալիս է կենդանի, իրական և ստեղծագործ լինելու զգացում, միշտ մասամբ կամ ամբողջությամբ թաքնված կլինի, կեղծ ես-ը շրջակա միջավայրին համահունչ հարմարվողականություն է, բայց առողջության մեջ այն չի գերակշռում մարդու ներքին կյանքում և չի խանգարում նրան ինքնաբուխ զգացմունքներ զգալու համար, նույնիսկ եթե նա նախընտրում է չարտայայտել դրանք։ Առողջ Կեղծ Ես-ը զգում է, որ դեռ հավատարիմ է ճշմարիտ ես-ին։ Այն կարող է համապատասխանել ակնկալիքներին, բայց առանց զգալու, որ դավաճանել է իր «իրական ես»-ին։
Վիննիկոտը Կառլ Յունգի մասին
Վիննիկոտի գնահատականը հոգեվերլուծության մեկ այլ մեծ ռահվիրայի ՝ Կառլ Յունգի մասին ի հայտ եկավ, երբ նա հրապարակեց Յունգի մասամբ ինքնակենսագրական "Հիշողություններ, երազներ, մտորումներ" աշխատության ծավալուն ակնարկը ։ Վիննիկոտը այդտեղ կենտրոնանում է աշխատանքի առաջին երեք գլուխների վրա, որոնք յուրաքանչյուր հոգեվերլուծաբան պետք է կարդա և մասնավորապես, առաջին գլուխը՝ «Առաջին տարիները»։ Նա քննարկում է Յունգի՝ մոտ չորս տարեկան հասակից հոգեկան հիվանդության ակնհայտ վաղ փորձառությունները՝ իր սեփական տեսական հիմքի վրա։ Նա շարունակում է մեկնաբանել Ֆրոյդի և Յունգի հարաբերությունները։ Նա նաև քննարկում է Յունգի «անգիտակցական» և Յունգի «ես»-ի հայեցակարգը։
Քննադատություններ և ազդեցություն
Վիննիկոտի տեսական խուսափողականությունը կապված է Կլեինյան հայացքները փոփոխել հետ ։ Այնուհանդերձ, եթե Կլեինյան տեսակետից, նախանձի և մահվան մղման հայեցակարգերից նրա մերժումը կայուն նահանջ էր այն դաժան իրականություններից, որոնք նա գտել էր մանուկների կյանքում, նաև մեղադրվել է Կլեինի հետ չափազանց մոտ լինելու, նրա հետընթացին մասնակցելու մեջ՝ ուշադրության տեղափոխում էդիպյան բարդույթից դեպի նախաեդիպյան   ։
Վիննիկոտին նաև մեղադրում են իր տեսական դիրքորոշման մեջ իրեն իդեալականացված մոր հետ նույնացնելու մեջ՝ մոր (Մադոննա) և երեխայի ավանդույթի համաձայն ։ Դրանց հետ կապված է նրա նսեմացումը իր ստեղծագործության մեջ էրոտիկայի կարևորության, ինչպես նաև մանկական խաղի պաշտամունքի ռոմանտիզմի մասին (նրա որոշ հետևորդների մեջ դեռևս չափազանցված է)  ։
Ճշմարիտ/կեղծ ես-ի մասին նրա տեսությունները կարող էին չափազանց մեծ ազդեցություն ունենալ դեպրեսիվ մոր համար խնամելու իր մանկության փորձից, որը հանգեցրեց վաղաժամ հասուն ես-ի զարգացմանը, որը նա կարողացավ լուծել միայն հետագայում։
Այնուամենայնիվ, Վիննիկոտը մնում է քսաներորդ դարի այն եզակի վերլուծաբաններից մեկը, ով իր բարձրությամբ, դիտարկումների մանրակրկիտությամբ և տեսական օգտակարությամբ կարելի է օրինականորեն համեմատել Զիգմունդ Ֆրոյդի հետ ։
Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ամերիկացի հոգեվերլուծաբան Թոմաս Օգդենի և իտալացի հոգեվերլուծաբաններ Ջուզեպպե Չիվիտարեզեի և Անտոնինո Ֆերոյի համար, որոնք բոլորն էլ նշել են, որ Վիննիկոտի հետաքրքրությունը խաղի նկատմամբ իրենց աշխատանքի համար առանցքային նշանակություն ունի։ Նա նաև մեծ ազդեցություն է ունեցել Ադամ Ֆիլիպսի աշխատանքի վրա։
Ժակ Դերիդան և Վիննիկոտը հիմնարար աղբյուր են փիլիսոփա Բեռնարդ Շտիգլերի «Ինչն է կյանքն ապրելուհամար արժեք հաղորդում։ Դեղագիտության մասին» (What Makes Life Worth Living: On Pharmacology) (2010) աշխատության համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հոգեվերլուծողներ Կատեգորիա:Անգլիացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Անձինք Կատեգորիա:Բրիտանացիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացիներ Կատեգորիա:Լոնդոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով
Ուլան Բատորի բնական պատմության թանգարան
Ուլան Բատորի բնական պատմության թանգարան (Монголын байгалийн түүхийн музей, նաև Բնագիտության թանգարան կամ Բնության թանգարան ), Մոնղոլիայի պետական թանգարաններից մեկը։ Գտնվում է Մոնղոլիայի մայրաքաղաքում՝ Ուլան Բատորում։
Կոստա Ռիկայի քարե գնդեր
Ընդհանուր տեղեկատվություն
Առաջին գնդերը հայտնաբերվել են 1930-ական թվականներին United Fruit Company ընկերության աշխատակիցների կողմից՝ բանանի պլանտացիաների համար տարածքների մաքրման ժամանակ։ Հավատալով տեղի հավատալիքներին՝ ըստ որի գնդի ներսում ոսկի է թաքնված, աշխատակիցները գնդերը կիսել են։ Վանդալիզմը հաջողվել է միայն կանգնեցնել ղեկավարության միջամտության շնորհիվ․ հետագայում տնօրենի դուստրը Կոստա Ռիկայի պետրոսֆերաների մասին մենագրություն է գրել։
Ուլան Բատորի բնական պատմության թանգարան
Թանգարանի հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուները սկսել են ստեղծվել 1924 թվականին։ Ժամանակակից շենքը, որն ունի 40 սրահ, կառուցվել է ամպիր ոճով, թանգարանը այստեղ է տեղափոխվել 1954 թվականից։ Թանգարանի մուտքը զարդարում են երկու քարե առյուծներ, որոնք հսկել են Բոգդո գեգենի պալատի մուտքը ։ Չնայած ցուցանմուշների սակավությանը, ամեն տարի թանգարան այցելում է ավելի քան 50 հազար մարդ։ Թանգարանում կա ավելի քան 12 հազար ցուցանմուշ, այդ թվում՝ դինոզավրերի մնացորդներ, նրանց քարացած ձվերը , այնպիսի կենդանիների խրտվիլակներ, ինչպիսիք են ձյունահովազը կամ անապատային մազալայ արջը, անհետացած մամոնտների կմախքները։ Թանգարանի ամենահայտնի ցուցանմուշը տիրանոզավրի լիաչափ 3-մետրանոց կմախքն է (որի լուսանկարումն այցելուներին արգելված է), ինչպես նաև դիպլոդոկը։ Շուրջ 65 մլն տարի առաջ ապրած երկու կենդանիներին 20-րդ դարի 40-ական թվականներին խորհրդային գիտնականները հայտնաբերել են Գոբի անապատում ։ Էքսկուրսիաները հասանելի են նաև ռուսերենով։
Կոստա Ռիկայի քարե գնդեր
Ընդհանուր տեղեկատվություն
1940-ական թվականներին քարե գնդերի ուսումնասիրություն սկսել է իրականացնել Հարվարդի համալսարանի հնագետ Կ․ Լոտրոպը․ նրանց մասին հոդվածներ հայտնվեցին հնագիտական ամսագրերում։ Զբոսաշրջիկների ուշադրությունը գրավելու համար պետրոսֆերաները ջունգլիներից տեղափոխել են թանգարաններ և կանգնեցրել քաղաքի հրապարակներում։ Ներկայումս միայն 6 գնդեր են գտնվում իրենց նախնական հայտնաբերման վայրում․ մնացած գնդերը կարելի է տեսնել ինչպես Կոստա Ռիկայի, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս գտնվող թանգարաններում, մասնավորապես, Վաշինգտոնում և Քեմբրիջում։
Թվագրում
Արտեֆակտների կիրառության ավանդական ստրատիգրաֆիկ մեթոդները այնքան էլ կիրառելի չեն քարե գնդերի համար, որոնք բազմիցս տեղից տեղ են տեղաշարժվել։
Ուլան Բատորի բնական պատմության թանգարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնագիտական թանգարաններ Կատեգորիա:Մոնղոլիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1924 հիմնադրված թանգարաններ
Կոստա Ռիկայի քարե գնդեր
Թվագրում
Քարե գնդերի կողքին հայտնաբերված հնագույն խեցեղենը հայտնաբերելուց հետո շատ գիտնականներ դրանք փորձում են վերագրել Կենտրոնական Ամերիկայի այս կամ այն հնագիտական մշակույթներին։ Ընդ որում, թվագրումը ընդգրկում է մ․թ․ա․ 200-մ․թ․ 1500 տարին, այսինքն ընդգրկում է մինչկոլումբոսյան քաղաքակրթության գոյության ժամանակաշրջանը։
Ստեղծման և նշանակության վարկածներ
Պետրոսֆերաների ստեղծումն ու նշանակությունը գիտնականների համար հանելուկ է։ Կարելի է ենթադրել, որ դրանք երկնային լուսատուների խորհրդանիշներ են կամ տարբեր ցեղերի հողերի միջև եղած սահմանային նշանագրեր։ Այդ մասին ավելի ճիշտ կարելի էր դատել, եթե գիտնականները տեղեկատվություն ունենային այդ գնդերի սկզբնական տեղաբաշխման մասին։ Ներկայումս ապացուցված է երբեմնի հայտնի թեորիայի անհիմն լինելը, ըստ որի քարերը գնդաձև տեսք են ստացել բնական ճանապարհով՝ ջրի ազդեցությամբ։
Այլ գնդեր
Նմանօրինակ քարե գնդեր հայտնաբերվել են նաև ռուսական Չամպ կղզու վրա ։ 1.5 մ տրամագծով խոշոր գնդանման օբյեկտներ հայտնաբերվել են նաև Բոսնիայում։ Վերը նշված օբյեկտների անկողմնակալ ուսումնասիրությունը, որպես կանոն, ներկայացնում է, որ այդ գնդերն ունեն բնական ծագում և իրենցից ներկայացնում են խոշոր կոնկրեցիաներ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգությունը Կոստա Ռիկայում Կատեգորիա:Նախնադարյան արվեստ
Ճանապարհորդություն «Կոն-Տիկիով» (գիրք)
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» կամ «Կոն-Տիկիի» գիտարշավը» (Kon-Tiki ekspedisjonen),  նորվեգացի ճանապարհորդ, ազգագրագետ, հնագետ և գրող Թուր Հեյերդալի գիրքը։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է «Կոն-Տիկի» լաստանավով 1947 թվականին ձեռնարկած գիտարշավի մանրամասները և Պերուի հնդկացիների Պոլինեզիայում վերաբնակեցման պատմությունը։
Ստեղծում
Գիրքն ստեղծվել է գիտարշավի ժամանակ հավաքված հարուստ նյութերի հիման վրա։ Այդ թվում նավի տեղեկամատյանների գրառումները, եղանակի օրագրերը, կենդանական և բուսական աշխարհների ներկայացուցիչների հավաքածուն, որոնք անձնակազմի անդամները հավաքել են ամբողջ ճանապարհորդության ընթացքում։ «Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գիրքը հրատարակվում է 1948 թվականին և վաճառվում ընդամենը տասնհինգ օրերի ընթացքում ։ Արդյունքում, գիրքը թարգմանվում է աշխարհի ավելի քան 70 լեզուներով։ Հայաստանում և Ռուսաստանումը գիրքը հրատարակվում է 1958 թվականին։ Դրանից հետո Ռուսաստանում այն մի քանի անգամ վերահրատարակվում է։ Վերջին անգամ Սանկտ Պետերբուրգում այն լույս է ընծայվել 2013 թվականի հունիսին «Պետրոգլիֆ» հատարակչությունում։
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գիրքը որպես սյուժե ծառայեց 2012 թվականին նկարահանված ֆիլմի համար. այդ ֆիլմը կոչվում էր «Կոն-Տիկի» և նվիրված էր Թուր Հեյերդալի հիշատակին։
Սյուժե
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գրքում մանրամասն, քայլ-քայլ ներկայացվում է Թուր Հեյերդալի տեսությունը, ըստ որի պոլինեզացիները Հարավային Ամերիկայի բնիկ հնդկացիների ժառանգներն են։ Հեյերդալը սովորում է նաև ազգագրություն։ Նրա մտացածին գաղափարները հանգեցնում են, որպեսզի ապացուցի այդ հանգամանքը։ Մյուս գլուխներում նկարագրվում արշավախմբի ծննդյան մանրամասները, թե ինչպես է Թուր Հեյերդալը ծանոթանում Գերման Վաթցինգերի հետ, ինչպես են ընտրում անձնակազմի մյուս անդամներին։ Հետո մանրամասնությամբ իր գրքում Հեյերդալը ներկայացնում է «Կոն-Տիկի» լաստանավի կառուցման բոլոր նրբությունները, թե ինչպես են հինպերուական գծագրերից օգտվել։
Ճանապարհորդությունը ներկայացված է հումորի մեծ զգացումով։ Գիտարշավի մասնակիցները, ինչպես հիշատակում է Հեյերդալը, չեն էլ հիշում, թե ինչպես են հավաքվել այդ խելահեղ ճանապարհորդությամնը մասնակից դառնալու համար։ Վերջին գլուխներում ներկայացված է Տուամոտու կղզեխմբի մոտ վթարային կանգառի մանրամասնությունները և տեղական փոքր գյուղի կենսապայմանները։
Գրքի կառուցվածք
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գիրքը բաղկացած է ութ գլուխներից և վերջաբանից.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի գրականություն Կատեգորիա:Գիտահանրամատչելի գրքեր Կատեգորիա:1948 գրքեր Կատեգորիա:Վավերագրական գրքեր
Նես (Բուսկերուդ)
Նես (Nes), կոմունա Նորվեգիայի Բուսկերուդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Նեսբյուեն բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 809.63 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին ։
Նեսի զինանշանը
Նես կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1979 թվականի հունիսի 29-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր և դեղին գույնի վահան, ներքևի մասը սուր:Դրոշի վրա գույների դասավորվածությունը ներկայացնում է կոմունայի աշխարհագրական դիրքը (հրվանդանը և գետերը) ։
Բնակչություն
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նես կոմունայում բնակվում է 3459 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ դրական շեղումով ։
Այգեստան (այլ կիրառումներ)
Այգեստան անունը կարող է վերաբերել՝
Դեղահատեր
Դեղահատերը պինդ դեղաձևեր են, որոնք ստացվում են մեկ կամ մի քանի դեղաձևերի մամլմամբ։ Դեղահատերն ունեն տափակ կամ երկկողմ ուռուցիկ տեսք։ Որոշ դեպքերում կարող են ունենալ գլանաձև տեսք։ Նրանց տրամագիծը կարող է հասնել 3-25 մմ։ Մեծ չափի դեղահատերը կոչվում են բրիկետներ։ Բարձրությունը պետք է լինի տրամագծի 30-40%-ը։ Մեկ դեղահատը սովորաբար նախատեսվում է միանգամայն ընդունման համար։ 9 մմ-ից մեծ հաբերը իրենց վրա ունեն գիծ, որը թողնում է մամլիչ մեքենան։ Ըստ նշանակման դեղահատերը դասակարգվում են հետևյալ խմբերի՝
1․Oriblettae(լատ․)- դեղահատերի խումբ են, որոնք ընդունվում են պերորալ ձևով՝ բերանի խոռոչով։ Դեղանյութը ներծծվում է ստամոքսով և աղիքների լորձաթաղանթով։ Դեղահատը խմում են ջրի միջոցով, որոշ դեպքերում լուծելով ջրում։ 2․Resoriblettae(լատ․)- դեղահատերն են, որոնք ընդունվում են սուբլինգվալ։ 3․Implantablettae(լատ․)- դեղահատերը կիրառվում են տրանսպլանացիայի համար։ Նախատեսված է դեղանյութի դանդաղ ներծծման վրա՝ բուժիչ ազդեցության երկարացման նպատակով։ 4․Injectablettae (լատ․)- դեղահատեր են, որոնք պատրաստվում են դեղանյութի ինյեկցիոն լուծույթների ստացման համար։ 5․Solublettae (լատ․)- դեղահատեր, որոնք կիրառվում են տարբեր ֆարմակոլոգիական նշանակության լուծույթներ պատրաստելու համար՝ մամլված նյութերից։
Դեղահատերի արտադրության դրական կողմեր
1․ Դեղահատերի մեջ մտնող դեղանյութերի ճշգրիտ դոզավորումը 2․ Արտադրության լրիվ մեքենայացումը, որն ապահովում է բարձր արտադրողականություն, հիգիենիկ պայմաններ և մաքրություն 3․ Դեղահատերի դյուրակրությունը, որն ապահովում է բաց թողնման, պահպանման և տեղափոխման հարմարավետությունը 4․ Դեղանյութերի պահպանումը մամլված վիճակում 5․ Տհաճ օրգանոլեպտիկ հատկությունների (համ, հոտ,ներկման հատլություններ) սքողումը 6․ Ֆիզիկո-քիմիական հատկություններով անհամատեղելի դեղանյութերի համակցման, համատեղման հնարավորությունը, որը հնարավոր չէ այլ դեղաձևերում 7․ Դեղանյութերի ազդեցության լոկալիզացիան 8․ Դեղանյութերի ազդեցության երկարաձգումը, պրոնգոլացումը 9․ Դեղահատերի կողմից մի քանի դեղանյութերի հաջորդաբար ներծծման կարգավորման հնարավորությունը որոշակի ժամանակահատվածում, բազմաշերտ դեղահատերի ստեղծում 10․ Բաց թողնման և ընդունման ժամանակ սխալների արագ և հեշտ հայտնաբերումը և կանխումը, որոնք բաց են թողնված հատերի վրա մամլման ժամանակ գրառումներ կատարելիս
Դեղահատերի թերությունները
1․ Նրանք պահպանման ժամանակ կորցնում են իրենց տեսքը, ցեմենտվում են և քայքայվում 2․ Դեղահատերի հետ օրգանիզմ են ներթափանցում նյութեր, որոնք չունեն թերապեվտիկ արժեք, որոշ դեպքերում առաջացնելով կողմնակի երևույթներ 3․ Որոշ դեղային պրեպարատներ լուծման զոնայում առաջացնում են բարձր կոնցենտրիկ լուծույթներ, որոնք կարող են առաջացնել լորձաթաղանտի ուժեղ գրգռում 4․ Ոչ բոլոր հիվանդները, առանձնապես երեխաները կարող են ազատ կուլ տալ դեղատերը
Դեղահատավորման տեսական հիմունքները
Փոշիներից դեղահատավորման ժամանամ առաջադրվում է երեք հիմնական պահանձներ՝
1. Դոզավորման ճշգրտություն- վերաբերվում է ինչպես դեղահատի կշռի ճշգրտությանը, այնպես էլ նրա մեջ մտնող դեղանյութերինշ 2. Մեխանիկական ամրությունը- դեղահատը չպետք է փշրվի, այն պետք է ունենա բավարար ամրություն 3. Քայքայումը- ժամանակին քայքայվելու և լուծվելու ընդունակությունը, որը նախատեսված է տվյալ տիպի դեղահատերի համար, ինչպես նաև դեղահատերի արտաքին տեսքը, զանգվածը և նրա թույլատրելի տատանումները
Դեղահատավորումը իրականացվում է հատուկ մամլիչների օգնությամբ, որոնք կոչվում են դեղահատավորման մեքենաներ։ Ներկայումս օգտագործվում են երկու հակառակ սկզբունքով աշխատող մեքենաներ՝ 1. անշարժ մատրիցայով և շարժական բեռնման ձագարով 2. շարժական մատրիցայով և անշարժ բեռնման ձագարով
Գրականություն
Կատեգորիա:Դեղագիտություն
Agriphila inquinatella
Agriphila inquinatella, թեփուկաթևավորների տեսակ Crambidae ընտանիքից։ Տարածված է Եվրոպայում, Հորդանանում, Անդրկովկասում և Թուրքմենսատանում ։ Թեևերի չափերը 21-27 մմ է ։ Թիթեռները ակտիվ են սեմին. թռչում են գիշերային արհեստական լույսի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թիթեռներ
Վահե Օշական
Վահե Օշական  (արևմտահայերեն՝ Վահէ Օշական,, սփյուռքահայ բանաստեղծ, արձակագիր։
Հակոբ Օշականի որդին է։
Կենսագրություն
Վահե Օշականը ծնվել է Բուլղարիայի Ֆիլիպե քաղաքում (այժմ՝ Պլովդիվ), գրող Հակոբ Օշականի ընտանիքում։ 1933 թվականին ավարտել է Կիպրոսի Մելքոնյան կրթական հաստատությունը, 1939 թվականին՝ Երուսաղեմի անգլիական Սեն Ջորջ քոլեջը, 1951 թվականին՝ Սորբոնի համալսարանը։ 1960-1975 թվականներին դասախոսել է Բեյրութի ամերիկյան միջազգային քոլեջում, 1962-1975 թվականներին՝ ամերիկյան համալսարանում, 1972-1975 թվականներին՝ Հայկազյան քոլեջում, եղել է հայագիտական բաժնի տնօրենը, 1976-1982 թվականներին՝ Ֆիլադելֆիայի Փենսիլվանիա համալսարանի հայագիտության ամբիոնում, 1985-1988 թվականներին՝ Քալիֆորնիայի Բերքլի համալսարանում ։ Եղել է ՀՀԴ կուսակության «Բագին» ամսաթերթի խմբագրական կազմում։ 1987 թվականին հիմնել և խմբագրել է «Լաստ» բանաստեղծական ու քննադատական անգլերեն տարեգիրքը։ Խմբագրել է «Քրիստափոր Միքայէլեան. Ամբողջական երկեր» (1990) հատորը և Հակոբ Օշականի «Երեք թատերախաղերը » (1991)։