cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆերենց Լիստ
Ֆրանց Լիստ (Liszt Ferenc, Franz Liszt, ), կոմպոզիտոր, դաշնակահար, երաժշտական և հասարակական գործիչ Ֆրանց Լիստը լուրջ ներդրում ունի համաշխարհային երաժշտարվեստի զարգացման, հունգարական և այլ ազգային կոմպոզիտորական դպրոցների ստեղծման մեջ, դաշնամուրային արվեստում հիմնադրել է նոր ուղղություն։
Մեծ ազդեցություն է թողել Ռիխարդ Վագների, Հեկտոր Բերլիոզի, Քամիլ Սեն-Սանսի, Էդվարդ Գրիգի և Ալեքսանդր Բորոդինի երաժշտության վրա։ Որպես երգահան Լիստը Նոր գերմանական դպրոցի ("Neudeutsche Schule") նշանավոր ներկայացուցիչ է։ Նա թողել է հարուստ և բազմազան երաժշտական ժառանգություն՝ հիմնականում ստեղծագործություններ դաշնամուրի և նվագախմբի համար։ Լիստը սիմֆոնիկ երաժշտության մեջ նոր՝ սիմֆոնիկ պոեմի ժանրի ստեղծողն է։
Մանկություն
Ֆրանց Լիստի հայրը՝ Ադամ Լիստը, նվագել է երաժշտական տարբեր գործիքներ, երգել և գրել է երաժշտություն, եղել է որդու դաշնամուրի առաջին ուսուցիչը։ 6 տարեկանում Ֆրանցը սովորել է դաշնամուր նվագել, իսկ 3 տարի անց փայլուն ելույթներ է ունեցել։ 1821-1822 թվականներին կրթությունը շարունակել է Վիեննայում, որտեղ աշակերտել է Կարլ Չեռնիին (դաշնամուր) և Անտոնիո Սալիերիին (կոմպոզիցիա)։ 1822-1823 թվականներին Վիեննայում ունեցել է մի քանի համերգ, որոնցից մեկին ներկա է եղել Լյուդվիգ վան Բեթհովենը։ 1823 թվականին կրթությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ապրել է մինչև 1835 թվականը, կոմպոզիցիայի մասնավոր դասեր առել հայտնի երաժիշտներից։
Ստեղծագործական գործունեություն
1830 թվականին՝ Հուլիսյան հեղափոխության ազդեցութամբ, Լիստը գրել է «Հեղափոխական սիմֆոնիան», 1834 թվականին՝ Լիոնի ջուլհակների ապստամբությունից հետո՝ «Լիոն» դաշնամուրային պիեսը։
Դաշնակահարի կարիերա
1838-1847 թթ-ին՝ որպես դաշնակահար, ելույթներ է ունեցել Եվրոպայում։ Լիստը մեծ ճանաչման է արժանացել 1830-ական թվականներին ստեղծած «Ճանապարհորդի ալբոմ», 12 մեծ էտյուդներ, «Պետրարկայի երեք սոնետը», «Մահվան պարը» (նվագախմբի հետ) դաշնամուրային երկերով։ Սիմֆոնիկ երաժշտության բնագավառում նրա մեծագույն նվաճումներն են առաջին «վայմարյան շրջանում» (1848-1861 թվականներին Վայմարյան դպրոցը գլխավորել է Լիստը) գրած խոշոր երկերը՝ «Ֆաուստ-սիմֆոնիա», «Սիմֆոնիա առ Դանթեի «Աստվածային կատակերգություն», 12 սիմֆոնիկ պոեմ, «Մազեպա», «Երկու դրվագ Լենաուի «Ֆաուստից» և այլն։ Երաժշտական նոր ժանր են սկզբնավորել Լիստի ստեղծած 13 մեկմասանոց ծրագրային սիմֆոնիկ պոեմները։ Երաժշտության միջոցով կոմպոզիտորը վերամարմնավորել է համաշխարհային արվեստի «հավերժական կերպարները» (Ֆաուստ, Պրոմեթևս, Օրփեոս, Համլետ)։ Վայմարում Լիստը հանդես է եկել որպես դիրիժոր (կատարել է իր ժամանակի կոմպոզիտորների ստեղծագործություններից), գրել հոդվածներ Հեկտոր Բեռլիոզի, Ռոբերտ Շումանի, Ռիխարդ Վագների, գիրք՝ Ֆրեդերիկ Շոպենի մասին, մշակել օպերային թատրոնի բարեփոխումների ծրագիրը։
To the Moon and Back
«To the Moon and Back», ավստրալիական Savage Garden խմբի երգը։ Թողարկվել է Ավստրալիայում 1996 թվականի նոյեմբերին՝ որպես «Savage Garden» դեբյուտային ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգը հասել է UK Singles Chart-ի երրորդ հորիզոնականին, հայտնվել Billboard Hot 100-ի 25 լավագույն երգերի ցանկում, ինչպես նաև դարձել է խմբի առաջին սինգլը, որը հասել է Ավստրալիայի հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականին ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
«To the Moon and Back» երգի հիման վրա նկարահանվել են երեք տարբեր երաժշտական տեսահոլովակներ։ Քեթրին Քեյնսի և Քրիս Բենթլիի կողմից նկարահանված առաջին տեսահոլովակը թողարկվել է Ավստրալիայում երգի թողարկման հետ ժամանակ և սև-սպիտակ հոլովակ է ։ Ավելի ուշ թողարկվել է տեսահոլովակի տարբերակը երգի պարային տարբերակի համար։
Երկրորդ տեսահոլովակը նկարահանվել է ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում «To the Moon and Back» երգի թողարկման համար։ Տեսահոլովակի այս տարբերակը նկարահանվել է ռեժիսոր Նայջել Դիքի կողմից Լոս Անջելեսում ։
Տեսահոլովակի երրորդ տարբերակը թողարկվել է 1998 թվականին «To the Moon and Back» երգի թողարկման համար։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է Նյու Յորքում, որտեղ երիտասարդ աղջիկը մետրոյով գնում է, որպեսզի հանդիպի իր ընկերների հետ։
Միացյալ Թագավորություն
CD1 (1997)
CD2 (1997)
Cassette (1997)
CD2 (1998)
Cassette (1998)
Եվրոպա
CD1 (1997)
CD2 (1997)
CD1 (1998)
CD2 (1998)
Ամերիկա
CD1 (1997)
CD2 (1997)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1997 սինգլներ Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոք երգեր Կատեգորիա:Փոփ երգեր
Բազու (Մշո գավառ)
Բազու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառում՝ Սուրբ Կարապետ վանքից հարավ։
Գյուղը եղել է գրչության կենտրոն։ Տեղի Ս. Աստվածածին եկեղեցում ընդօրինակվել էն մի քանի հայերեն ձեռագրեր, որոնք հասել են մեզ։
Բնակչություն
Զենոբ Գլակը (IV դար) հիշատակում է 3200 տուն բնակիչ ունեցող ավան, որը հայոց զորքին տալիս էր 1040 հեծյալ, 840 աղեղնավոր, 680 տեգավոր և 280 պարսավոր հետևակ զինվոր։ Հնում եղել է մեհենապատկան գյուղ, քրիստոնեության հաստատումից հետո՝ վանքապատկան։ Մշո Ս․ Կարապետ վանքի 12 կալվածքներից մեկն էր։
1914–1915 թվականներին ուներ 50 տուն հայ և 15 տուն քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ամֆիթատրոն Դուրրասում
Նկարագիր
Ամֆիթատրոնը գտնվում է Դուրրասի կենտրոնում, Ադրիատիկ ծովի ափից 350 մետր հեռավորության վրա ։ Էլիպսաձև է, երկարությունը կազմում է 132,4 մետր, լայնությունը՝ 113,2 մետր, բարձրությունը՝ 20 մետր, ասպարեզի պարամետրերը` 61,4x 42,2 մետր ։ Հուշարձանի արևմտյան մասը հենված է բլրի վրա, արևելյան մասը գտնվում է բլրի ստորոտի հարթությունում։ Ամֆիթատրոնը կարող է տեղավորել 15-20 հազար հանդիսական։
Ամֆիթատրոնի ներսում կան կամարաձև շինություններ, որտեղ պահվել են կենդանիներ գլադիատորական մարտերին մասնակցելու համար, այդ շինություններից մեկում տեղակայված է եղել մատուռ, որտեղ պահպանվել են հնագույն քրիստոնեական խճանկարներ ։ Ամֆիթատրոնի տրիբունաները ծածկված են եղել սպիտակ կավով ։
Պատմություն
Դուրրասի ամֆիթատրոնը կառուցվել է 1-ին կամ 2-րդ դարում։ Մինչև 5-րդ դարն այն օգտագործվել է գլադիատորական մարտեր կազմակերպելու համար ։ Ամֆիթատրոնի գործունեության դադարեցման պատճառները անհայտ են, հետազոտողների կարծիքով այն կարող է կապված լինել 345-346 թվականների երկրաշարժերի հետ, կամ էլ կապվում է բյուզանդական կայսր Ֆեոդոսիա Ավագի 391 թվականի հրամանով բոլոր հեթանոսական կենտրոնների փակման հետ ։ Մոտավորապես 5-րդ դարից ամֆիթատրոնը սկսվեց օգտագործվել քրիստոնեական կարիքների համար։ 6-րդ դարում ամֆիթատրոնի սրահներից մեկում կառուցվեց մատուռ առաջին քրիստոնյա եպիսկոպոս սուրբ Աստիայի պատվին ։
Ամֆիթատրոնը հայտնաբերվել է 20-րդ դարի սկզբին։ 1966 թվականին սկսվեցին ամֆիթատրոնի նպատակային պեղումները և ուսումնասիրությունները ։ 1996 թվականին  Դուրրասի ամֆիթատրոնը մտավ Ալբանիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների նախնական ցանկի մեջ ։
Խնդիրներ
Ամֆիթատրոնը գտնվում է հողմահարության և հոսող ջրերի ողողման վտանգի մշտական ազդեցության ներքո, բացի այդ իրենցից վտանգ են ներկայացնում հարակից տարածքներում կատարվող շինարարական աշխատանքները ։ 2004 թվականին Մշակութային հուշարձանների ինստիտուտի և Պարմայի համալսարանի միջև կնքվել է  շինության պահպանման և ռեստավրացիայի վերաբերյալ համաձայնագիր, որի համաձայն ամֆիթատրոնը նախատեսվում է օգտագործել մշակութային միջոցառումների անցկացման նպատակով, իսկ տեղական իշխանությունները պարտավորվել են հուշարձանի շուրջը ստեղծել համապատասխան ենթակառուցվածքներ։ Մշակութային հուշարձանների ինստիտուտը Դուրասի քաղաքապետարանի հետ համատեղ ամֆիթատրոնի վերակառուցման նպատակով հատկացրել է 40000 լեկ ։
2013 թվականին Եվրոպա Նոստրան ամֆիթատրոնը մտցրել է ոչնչացման առավել մեծ սպառնալիքի ներքո գտնվող եվրոպական մշակութային յոթ հուշարձանների ցանկի մեջ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին Հռոմի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ալբանիայի հնագիտական վայրեր Կատեգորիա:Ալբանիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ալբանիայում Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
Արհեստ համարողության
«Արհեստ համարողութեան», թվաբանության դասագիրք վաճառականների համար, որը տպագրվել է 1675 թվականին Մարսելի՝ Սբ․ Էջմիածնի և Սբ․ Սարգսի տպարանում։
Պատմություն
Դասագրքի առաջաբանը և վերջաբանը գրաբար է, տեքստը՝ աշխարհաբար։ «Աշխարհաբար հայերեն» աշխարհաբար առաջին հրատարակչությունն է և մաթեմատիկայի հայկական առաջին տպագիր գիրքը։
Ըստ հայ մաթեմատիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր Գարեգին Պետրոսյանի՝ «Արհեստ համարողութեանն» ազատ թարգմանություն է գերմանացի մաթեմատիկոս Քրիստափոր Կլավիուսի «Գործնական թվաբանության համառոտ շարադրանք» լատիներեն ձեռնարկից։ Գրքում չկան մաթեմատիկական սահմանումներ և ապացույցներ, տրված են միայն գործնական հաշվումներ կատարելու եղանակներ, գործածված են տարբեր երկրների (Իտալիա, Ֆրանսիա, Իրան) չափ ու կշռի միավորներ։
Գրքի թարգմանիչը հայտնի չէ. կան տարբեր կարծիքներ, որ այն թարգմանել է Ոսկան Երևանցին, Հովհաննես Հոլովը, Մատթեոս Վանանդեցին։
«Արհեստ համարողութեան» նախապես ծրագրված է եղել հրատարակել «Գիրք վայելուչ եւ հարկաւոր հանուրց»-ի մեջ՝ որպես նրա մի մաս։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական հոդվածներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական գրականություն
Սպանություն փակ սենյակում
Սպանություն փակ սենյակում (սպանություն փակ սենյակում, փակ սենյակի հանելուկը), դետեկտիվ արձակի համար դասական սյուժեի սխեմա, երբ սպանությունը (ավելի քիչ՝ գողությունը) կատարվում է հանցագործության այնպիսի վայրում, որտեղ ոչ ոք չէր կարող գալ և որտեղից ոչ ոք չէր կարող դուրս գալ ։ Ընդորում, տպավորություն է ստեղծվում, որ հանցագործությունը չէր կարող կատարվել, քանի որ հանցագործը անէանում է օդում։
Ներսից փակված սենյակում հանցագործությունը (սպանություն) մինչ օրս մնում է դետեկտիվ գրականության հիմնական թեմաներից մեկը ։
Պատմություն
Փակ տարածքում կատարվող անբացատրելի իրադարձությունները համաշխարհային գրականությանը հայտնի են խոր հնությունից։ Նման պատմություններ հանդիպում են Հերոդոտոսի մոտ (պատմություն Ռամպսինիտի մասին «Պատմություններ»-ի 2-րդ գրքում) և Դանիել մարգարեի աստվածաշնչյան գրքում (Պատմություն Վիլի և վիշապի մասին 15-րդ գլխում) ։ Այդ սյուժեները ժամանակակից քննադատության համար համարվում են «փակ սենյակի գաղտնիքի» նախատիպեր ։
Առաջին դետեկտիվ ստեղծագործությունը, որը հիմնված է «փակ սենյակում սպանություններ» սյուժեի վրա, համարվում է Էդգար Պոյի «Սպանություն Մորգ փողոցում» պատմվածքը (1841), նույն ստեղծագործությունը համարվում է նաև դետեկտիվ ժանրի առաջին ստեղծագործությունը։ Գոյություն ունեն նաև ավելի հին պատմություններ, որոնք հիմնված են «փակ սենյակի գաղտնիքներ» բացահայտման վրա, սակայն դրանք հայտնի չեն դարձել ։
«Փակ սենյակում սպանություն» նախատիպի վրա հիմնված դետեկտիվ վեպերից առաջինը դարձավ գրող Իսրայել Զանգվիլի «Բիգ-Բուի գաղտնիքը» վեպը (The Big Bow Mistery), հրատարակված 1891 թվականին ։
1907 թվականին Գաստոն Լերը հրատարակում է «Դեղին սենյակի գաղտնիքը» վեպը, որը ֆրանսիական հասարակության մեջ խլացուցիչ հաջողություն է ունեցել և առաջացրել է շատ ընդօրինակություններ։ Ջոն Դիքսոն Կարը (գրող, որը մասնագիտացել է փակ սենյակներում սպանությունների մեջ) Լերայի գիրքը համարում էր էթալոն։ Նրա «Երեք դագաղներ» վեպը (1935) գնահատվել է բարձր դետեկտիվ գրականության փորձագետների կողմից։ Վեպում նկարագրված են մի քանի կատարյալ կառուցված հանցագործություններ փակ տարածքներում, իսկ գլուխներից մեկում դետեկտիվ Գիդեոն Ֆելը կարդում է մի ամբողջ դասախոսություն տեխնիկական ասպեկտների և նման հանցագործությունների դասակարգման վերաբերյալ («Դասախոսություն փակ սենյակի մասին»)։
Փակ սենյակում կատարված հանցագործությունը բազմաթիվ հեղինակների ստեղծագործությունների հիմքն էր, այդ թվում դետեկտիվ ժանրի դասական պատմվածքներից են նաև Քոնան Դոյլի պատմվածքները («Պարող մարդուկներ», «Խայտաբղետ ժապավեն» և այլն ), փակ վայրերում բազմաթիվ հանցագործություններ են գրել Ագաթա Քրիստին («Եվ ոչ ոք չմնաց...», Թակարդ, «Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում»» և այլն), Գիլբերտ Կիտ Չեսթերտոնի («Անտեսանելի»), Բուալո Նարսեժակի («Ինժեները շատ էր սիրում թվեր») և այլ հեղինակների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպանություններ ըստ ձևի Կատեգորիա:Դետեկտիվ Կատեգորիա:Գլուխկոտրուկներ
Կին և տղամարդ
Պատմություն
«Կին և Տղամարդը», բժշկական երկշաբաթաթերթ է, որը լույս է տեսել 1991–1999 թվականներին՝ Երևանում։ Հիմադիրն է «Հույս» հրատարակչությունը։ Խմբագիրներն են Արտավազդ Խաչիկանը, Կառլեն Ակունցը։ Թերթի հիմնական խնդիրը առողջությանը վերաբերող հարցերի լուսաբանումն էր։ Անհրաժեշտ գիտելիքներ է հաղորդել ամուսնական ինտիմ հարաբերությունների, անպտղության, առողջ ապրելակերպի, հոգեբուժության, ասեղնաբուժության և այլ հարցերի մասին։
Երեք աղբյուրների աբբայություն
Երեք աղբյուրների աբբայություն (Abbazia delle Tre Fontane, ), կաթոլիկ աբբայություն Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Տեղակայված է եղել Հռոմի քաղաքի պարիսպներից դուրս, իսկ ներկայումս՝ Հռոմի մետրոպոլիտենի B գծի վերջին կայարանի մոտ։ Ենթադրվում է, որ այնտեղ նահատակվել է Պողոս առաքյալը։
Նախապատմություն
Ըստ եկեղեցական ավանդույթի այս վայրում 67 թվականի (կամ 65) հունիսի 29-ին Ներոն կայսեր հրամանով գլխատվել է Պողոս առաքյալը։ Երբ վերջինիս գլուխն ընկնում է, երեք տարբեր տեղերում հարվածում է գետնին, որտեղից էլ բխում են երեք շատրվաններ։ Դրանք դեռևս հոսում են այս սրբավայրում։ Այս պատմությունը վկայող վաղ փաստաթղթերից է Գրիգոր I Պապի Ֆելիքս սարկավագին ուղղված նամակը։ 298 թվականի հունիսի 9-ին այս վայրում Դիոկղետիանոսի հրամանով պատժվել են նաև Սուրբ Զենոնն ու իր 10203 լեգիոներները։
Հունա-հայկական վանք
Վանքի մասին առաջին գրավոր վկայությունները վերագրվում են 6-րդ դարին։ Հայազգի հրամանատար Նարսեսը հիմնում է հունական վանք և եկեղեցի՝ նվիրված Պողոս առաքյալի նահատակությանը։ 7-րդ դարում վանական համալիրում հաստատվում են հույն և հայ վանականներ, որոնք փախել էին Կիլիկիայից, քանի որ այն զավթել էին արաբները։ Շուտով հայազգի կայսր Հերակլիոս Փլավիոսը եկեղեցուն նվիրաբերում է 628 թվականին սպանված Անաստասիո նահատակի մասունքները։ Հայ վանականների ներկայությունը այս վանական համալիրում հիշատակվում է մինչև 14-րդ դարի սկիզբ։
1867 թվականի պեղումների ժամանակ հնագետ Ջովաննի Բատիստա դե Ռոսսին հայտնաբերում է փոքր վանքի մնացուկներ և երկու մատուռներ։ Նրանցից մեկում գտնվում էին աղբյուրներից երկուսը, իսկ մյուսում՝ երրորդը։ Ինչպես վկայել են գտնված արձանագրությունները, շինությունները կառուցվել են Սարգիս I Պապի օրոք, 687 թվականին։ «Liber Pontificalis» գրքում հիշատակվում է հրդեհի մասին, որի ժամանակ ոչնչացել է Անաստասիոյի վանքը։ Հիշատակվում է նաև այն մասին, որ եկեղեցին վերականգնվել է Ադրիանոս I Պապի միջոցներով (772-795)։ Ըստ միևնույն «Liber Pontificalis» գրքի 805 թվականի հունվարի 22-ին Կառլոս Մեծ կայսրը և Լևոն III Պապը Սուրբ Անաստասիոյի վանքին նվիրաբերում են կալվածքներ Տոսկանայում։ Հետագա դարերի ընթացքում դրանք կորստի են մատնվում, իսկ վանքը աստիճնաբար կործանվում է։ 1080 թվականին Գրիգոր VII Պապը Կլյունիի Բենեդիկտյան միաբանության վանականների մի խումբ ուղարկում է այստեղ՝ ցանկանալով վերականգնել վանական կյանքը։
Եկեղեցիներ
Վանական համալիրում գտնվում են երեք եկեղեցիներ։ Առաջինը Սանտ Պաոլո ալլե Տրե Ֆոնտանե եկեղեցին է։
Կառլոս Մեծի կամար
Երեք աղբյուրների աբբայությունը սկզբնական շրջանում շրջապատված էր պարսպով, որի մնացուկները տեսանելի են ցայսօր։ Միակ ամբողջական պահպանված հատվածը Կառլոս Մեծի կամարն է, որը հանդիսանում է վանական համալիրի մուտքը։
Կամարը կառուցվել է մոտավորապես 13-րդ դարում։ Նրա անվանումը կապված է այն բանի հետ, որ կամարի ներքին պատերը սկզբում զարդարված են եղել ֆրեսկոների շարքով։ Դրանցում արտացոլվել է 805 թվականի Կառլոս Մեծի Տոսկանայի կալվածքների նվիրատվությունը Լևոն III Պապին։ Ֆրեսկոները վերացել են, բայց նրանց պատկերները պահպանվում են Վատիկանի գրադարանում։ Հետագայում կամարը զարդարվել է մեկ այլ ֆրեսկոյով, որում պատկերված են եղել Քրիստոսն ու չորս ավետարանիչները՝ իրենց խորհրդանիշներով, սակայն դա ևս չի պահպանվել։
Պրոմիշլեննայա
Պրոմիշլեննայա (Промышленная), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Պրոմիշեննովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17979 մարդ։
Էնրիկո Կարուզո
Էնրիկո Կարուզո (Enrico Caruso, ), իտալացի նշանավոր օպերային երգիչ (տենոր)։
Կենսագրություն
Բեմի վրա դեբյուտը կայացել է 1895 թվականի մարտի 15-ին Պալերմոյում Պոնկիելլիի «Ջոկոնդա» օպերայում Էնցիոյի դերերգի կատարմամբ։ 1900 թվական բարձրանում է Միլանի «Լա Սկալա» օպերային թատրոնի բեմ Նեմորինոյի դերով (Դոնիցետի «Սիրո ըմպելիք»), 1902 թվականին՝ Լոնդոնի Քովենթ-Գարդեն թատրոնում կատարում է Դքսի դերերգը (Վերդի «Ռիգոլետտո»)։ Համաշխարհային փառքի է հասնում Նյու Յորքում՝ «Մետրոպոլիտեն օպերա» թատրոնի բեմի վրա 1903-1920 թվականներին։ Երգչի համաշխարհային հռչակի ամրապնդման գործում մեծ դեր են խաղացել իր կյանքի ընթացքում թողարկվող ձայնապնակները։
Էնրիկո Կարուզոն վախճանվել է 48 տարեկան հասակում՝ 1921 թ. օգոստոսի 2-ին Նեապոլում՝ թարախային պլևրիտից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Նեապոլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Տենորներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Ռեյնոլդս շրջան (Միսսուրի)
Ռեյնոլդս շրջան (Reynolds County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.100 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.696 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սենտերվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1845 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Լա Պուեբլա դե Վալվերդե
Լա Պուեբլա դե Վալվերդե  (իսպ.` La Puebla de Valverde), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Տերուել պրովինցիայում (Արագոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Գուբար Խավիլամբրե շրջանում։ Զբաղեցնում է 195.0 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 571 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
(5161) Վայթման
(5161) Վայթման (Wightman), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,847201 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6147 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0797 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1754,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205153 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,51° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Լեոշկովո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Ջորջ Հարիսոն
Ջորջ Հարիսոն (George Harrison, ), անգլիացի ռոք երաժիշտ, կիթառահար, երգիչ, հեղինակ և կիթառիստ, հայտնի է որպես The Beatles-ի առաջին կիթառահար և անդամ։ Խմբի ցրումից հետո Հարիսոնն ունեցավ հաջող սոլո կարիերա, նաև հանդես եկավ Traveling Wilburys խմբի կազմում։ Նա նաև կինոպրոդյուսեր էր (Handmade Films)։ Դեռևս The Beatles-ի կազմում աչքի էր ընկնում իր կրոնական հետաքրքրություններով։
The Beatles-ից հետո Հարիսոնը խմբի մյուս անդամների պես սկսեց երգել առանձին՝ որպես անհատ կատարող Give me love, That's the way it goes, Horse to the water, I've got my mind set on you, Where we was Fab, I'll see you in my dreams, This song, Creckerbox palace, This is love, My sweet lord, Here comes the moon" և շատ ու շատ այլ երգեր։
Վաղ տարիներ (1943-1959)
Ջորջ Հարիսոնը ծնվել է Անգլիայում՝ Լիվերպուլում, 1943 թվականի փետրվարի 25-ին կաթոլիկ՝ Լուիզի և Հարոլդ Հարիսոնի ընտանիքում ։ Հարիսոնը կրտսեր և չորրորդ երեխան էր։ Ջորջը ուներ մեկ քույր՝ Լուիզան, որը ծնվել էր 1931 թվականի օգոստոսի 16-ին և երկու եղբայր՝ Հարրին, որը ծնվել էր 1934 թվականին և Պիտերը՝ ծնված 1940 թվականի հուլիսի 20-ին։ Նրա մոր հայրը՝ Ջոն Ֆրենչը, ծագումով Իռլանդիայից էր՝ Ուեկսֆորդ կոմսությունից։ Նա գաղթել էր Լիվերպուլ և ամուսնացել էր տեղացի աղջկա հետ ։ Ջորջի հայրը՝ Հարոլդը, սկզբում նավաստի էր աշխատում, բայց հետո, որպեսզի հոգա ընտանիքի կարիքները փոխում է մասնագիտությունը և դառնում է ավտոբուսի վարորդ։
Սկսած Ջորջի ծնունդից մինչև 1950 թվականը Հարիսոնների ընտանիքը ապրում էր 12 Arnold Grove հասցեում՝ Ուեյվերտրի լիվերպուլյան թաղամասում։ Դա փոքրիկ, երկհարկանի տուն էր։ Ջեռուցման համար ձմռանը օգտագործում էին վառարան, որը տեղադրված էր քարե անկյունում, իսկ սանհանգույցը եղել է բակում՝ հավերի բույնի կողքին։ 1950 թվականին քանի որ ավելացել էր վարձակալության վճարը Հարիսոնների ընտանիքը տեղափոխվում է քաղաքի մեկ այլ շրջան՝ Սպեկ, և բնակություն է հաստատում 25 Upton Green, Speke հասցեում։
Ջորջը ոչ միայն բավականին արագ է սովորում ակորդները, այլև կատարում է բավականին բարդ հատվածներ։ Հարիսոնը հետո ասում է, որ իր վրա ոչ մեծ ազդեցություն են ունեցել Կառլ Պերկինսը, Բո Դիդդլին ,, Չաք Բերրին և The Everly Brothers ։ Հետագայում Ջորջը հանդիպում է Փոլ Մաքքարթնիի հետ, որը նույնպես սովորում էր այդ դպրոցում։
1957 թվականին Ջորջը հիմնադրում է խումբ-միօրյակը՝ «Կոմբո» անվանումով, իսկ հետագայում իր եղբոր Պիտերի և Արթուր Քելլի հետ ստեղծում է The Rebels խումբը ։ 1957 թվականի մարտին Ջոն Լեննոնը ստեղծում է The Quarrymen նվագախումբը։ Մի քանի ամիս անց նրանց խումբ է ընդունվում նաև Փոլ Մաքքարթնին։ Մասնավորապես Մաքքարթնին Լեննոնի ուշադրությունը հրավիրում է Հարիսոնի վրա, խորհուրդ է տալիս ինչպես իր ընկերոջը, որ կարող է կիթառ նվագել «Raunchy» երգի համար։ Լեննոնը սկզբում դեմ էր Հարիսոնի՝ նվագախմբի շարքերը համալրելու միտումներին, և ասում էր, որ Հարիսոնը դեռ բավականին երիտասարդ է ։ Միայն երբ լրացավ Հարիսոնի 16-ամյակը, այդ ժամանակ նրան ընդունեցին խումբ ։ Քանի որ Հարիսոնը երիտասարդ էր Լեննոնը և Մաքքարթնին մյուս տարիներին նրան վերաբերում էին ինչպես երեխայի ։
16 տարեկանում Հարիսոնը թողեց ուսումը և ինչ-որ ժամանակ լիվերպուլյան Blacklers հանրախանութում աշխատում էր, որպես էլեկտրատեխնիկի օգնական ։ 1959 թվականի սկզբին Լեննոնը խմբի անունը սկզբում փոխում է The Silver Beetles, իսկ հետո The Beatles։ Հարիսոնի երաժշտական փորձերը, որի մի մասը կիթառի դասերն էին, ձեռնարկվում է Թոնի Շերիդանի կողմից և դրանով ստեղծվում է Հարիսոնի մասնագիտական իմիջը ։
Պրոնիխա
Մտնում է Ազլեցկոե գյուղական համայնքի կազմի մեջ, վարչատարածքային բաժանման տեսանկյունից՝ Ազլեցկի գյուղխորհրդի կազմի մեջ։
Ջորջ Հարիսոն
Սկզբնական շրջան (1960-1970)
1960 թվականին The Beatles-ը շրջագայում է Շոտլանդիայով, որպես ուղեկից ունենալով երգիչ Ջոնի Ջենթլային։ Հենց այդ տարի նրանք շարունակում են շրջագայությունները Համբուրգում և Հարրիսոնը մի կողմ է նետում լիվերպուլյան հանրախանութի իր աշխատանքը և մյուս բիթլերի հետ գնում է Գերմանիա։ Նա նախատեսել էր, որ մի քանի տարի աշխատի երաժիշտների հետ, իսկ հետո ընդունվի երաժշտական դպրոց ։ Հարրիսոնի առաջին ուղևորությունը Համբուրգ կարճ է տևում, քանի որ գերմանական ոստիկանությունը նրան արտաքսեց Անգլիա, գտնելով, որ նա անչափահաս է ։
Պրոնիխա
Շրջանի վարչական կենտրոնից՝ Խարովսկից, գտնվում է 57,5 կմ հեռավորության վրա, իսկ մունիցիպալ կազմավորման կենտրոն Պոպովկայից՝ 3,5 կմ։ Ամենամոտ բնակավայրերն են՝ Զասուխինո, Պիչիխա, Սերգեիխա։
Ջորջ Հարիսոն
Սկզբնական շրջան (1960-1970)
Խմբի առաջին սինգլը եղավ «Love Me Do»-ն (որտեղ Հարիսոնը նվագում էր Gibson J-160E կիթառով)  ,, թողարկվում է 1962 թվականին և գրավում է 17-րդ հորզոնականը բրիտանական չարթերում ։ Please Please Me դեբյուտային ալբոմի թողարկման ժամանակ՝ 1963 թվականին, խմբի փառքը արդեն ողջ Մեծ Բրիտանիայում տարածվել էր և արդեն սկսել էր տարածվել «բիթլմանիա» երևույթը ։
Պրոնիխա
2002 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է ընդամենը 4 մարդ ։
Ջորջ Հարիսոն
Սկզբնական շրջան (1960-1970)
Այն ժամանակ, երբ Փոլ Մաքքարթնին համարվում էր «լավ բիթլ», իսկ Լեննոնը դիտվում էր որպես խմբի առաջնորդ, Հարրիսոնը մեծ հեղինակություն էր վայելում աղջիկ երկրպագուների շրջանում։ Իր 21 ծնունդների ընթացքում նա ստացել է ավելի քան 30 000 նվեր և շնորհավորական բացիկ։ Խմբի համերգների ժամանակ նրան հաճախ ողողում էին մարմելադային կոնֆետներով («jelly babies»), որոնցից սիրում էր Հարրիսոնը։ ԱՄՆ-ում այդ կոնֆետներից չէին վաճառվում, իսկ ամերիկայն երկրպագուները նրանց հեղեղում էին ամուր դոնդողային հատիկներով, որից խումբը դժգոհ էր ։
Պրոնիխա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խարովսկի շրջան Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Յաանիվեսկի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ջորջ Հարիսոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:2001 մահեր Կատեգորիա:Բրիտանացի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Լիվերպուլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Բիթլզ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Անգլիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Անգլիացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Բրիտանացի պրոդյուսերներ
Ռիպլի շրջան (Միսսուրի)
Ռիպլի շրջան (Ripley County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.632 կմ² է, բնակչությունը՝ 14.100 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դոնիֆան բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Սոֆիայի տաճար (Կիև)
Սոֆիայի տաճար, ճարտարապետության նշանավոր հուշարձան։ Հիմնադրվել է 1037 թվականին։
Եղել է Կիևյան Ռուսիայի գլխավոր պաշտամունքային և հասարակական կառույցը, կիևյան մոնոպոլիտների գլխավոր տաճարը։ Սոֆիայի տաճարը (կառուցված է հիմնականում պլինթոսով՝ տափակ, լայն, քառակուսի թրծված աղյուս) մեծաչափ (37 մետր x 55 մետր), հնգանավ, հնգաբսիդ, 13 գմբեթով խաչաձև-գմբեթավոր կառույց է։ Երեք կողմից շրջապատված է երկհարկանի սրահով, որին արևմուտքից ներկցված 2 աշտարակների աստիճանները տանում են դեպի ընդարձակ վերնադասերը։ Ներսում պահպանվել են 11-րդ դարի խճանկարներ և որմնանկարներ։
Սոֆիայի տաճարը հայ-ռուսական և հայ-ուկրաինական մշակութային կապերի հնագույն հուշարձաններից է։ Տաճարի արտաքին հարավային սրահի արևելյան մասում պահպանվել են որմնանկարների հետքեր՝ Գրիգոր Լուսավորչի և Հռիփսիմեի պատկերներով, ինչպես և 16-17-րդ դարերի 22 հայերեն արձանագրություններ։ Հայերեն արձանագրություններ կցագրերի տեսքով պահպանվել են նաև Յարոսլավ Իմաստունի սարկոֆագի (11-րդ դար) կափարիչի վրա։
Ուկրաինական բարոկկոյի ձևերով Սոֆիայի տաճարի այժմյան տեսքը 17-րդ դարի վերջից մինչև 1707 թվականը վերակառուցումների արդյունք է։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում Սոֆիայի տաճարը վերականգնվել է։ 1934-ին հիմնվել է «Սոֆիայի տաճար» պատմաճարտարապետական թանգարան-արգելոցը, որն ընդգրկում է ոչ միայն Սոֆիայի տաճարը, այլ նրան շրջապատող 17-18 դարերի կառույցների համալիրը ։
Կոնստանցա
Կոնստանցա (Constanta), քաղաք և նավահանգիստ Ռումինիայում, Սև ծովի ափին, Կոնստանցա գավառի վարչական և առողջարանային շրջանի կենտրոնն է։ 260 հզ. բն. (1979)։ Տրանսպորտային հանգույց է, օդանավակայան, նավթամուղով կապված է Պլոեշտիի հետ։ Ձկնորսական բազա է։ Զարգացած է սննդի և թեթև արդյունաբերությունը, մեքենաշինությունը։ Ունի հնագիտական և գեղարվեստի թանգարաններ։ Կոնստանցայի տեղում հոնիացի-հույները VI դ. հիմնել են Տոմիս քաղաք-պետությունը, որը մ. թ. ա. 29-ին նվաճել են հռոմեացիները։ Մ. թ. 8—17-ին այստեղ աքսորված է եղել բանաստեղծ Օվիդիոսը։ Հռոմեական կայսր Կոստանդին Մեծը (իշխել է 306—337 թվականներին) քաղաքը վերանվանել է Կոստանդինիանա։ 1413—1878 թվականներին Կոնստանցան (թուրք. Քյոսթենջե) գտնվել է օսմանյան տիրապետության տակ։ 1878-ից Ռումինիայի կազմում է։
Անվանում
Մ․ թ․ ա․ 6-րդ դարում հոնիացի հույներն այստեղ հիմնել են Տոմիս քաղաք-պետությունը, որը մ․ թ․ ա․ 29 թվականին նվաճել են հռոմեացիները։ Մոտ 320 թվականին հռոմեական Կոնստանտին Մեծը Տոմիսը վերանվանեց Constantiniana (իր քրոջ անունով)․ այստեղից էլ այժմյան Կոնստանցա անվանումը։ Օսմանյան տիրապետության տարիներին (1413-1878) քաղաքի թուրքերեն անվանումը եղել է Քյոսթենջե ։
Հայերը Կոնստանցայում
Հայերը Կոնստանցայում սկսել են բնակություն հաստատել XVIII դ. (1760 թ.-ին ունեցել են մատուռ)։ 1877—1878 թ.-ի ռուս-թուրքական պատերազմից հետո, երբ Կոնստանցան անցավ Ռումինիային, հայերի վիճակը բարելավվեց, նրանք 1879—1880 թ.-ին կառուցեցին Ս. Աստվածածին եկեղեցին և դպրոց։ Հետագայում հայերի թիվը ստվարացավ ի հաշիվ 1894—1896 թ.-ի հայկական կոտորածներից և 1922 թ.-ի Զմյուռնիայի աղետից փրկված հայերի (1926 թ.-ին՝ 3000, 1932 թ.-ին՝ 3200 մարդ)։ Հիմնականում զբաղվել են արհեստներով ու առևտրով, ոմանք ունեցել են աղյուսի, հյուսվածքեղենի, երկաթաձուլական փոքրիկ գործարաններ։ Բացի 1879 թ.-ին ստեղծված թաղական խորհրդից, հայերի կյանքը ղեկավարել և կազմակերպել են բարեգործական-մշակութային ընկերությունները՝ «Հայ երիտասարդների միությունը» (հիմն. 1900 թ.-ին), «Բարեգործական ընկերությունը» (հիմն. 1901 թ.-ին), ՀԲԸՄ Կ թ.-ի մասնաճյուղը՝ 1911 թ.-ից, 1920-ական թթ. ՀՕ Կոնստանցայի մասնաճյուղը, որին 1940 թ.-ին փոխարինել է «Զանգու» կազմակերպությունը։ 1945 թ.-ին ստեղծվել է «Հայաստանյան ճակատ» թերթի մասնաճյուղ, որը կարևոր դեր է կատարել կոնստանցահայերի՝ Սովետական Հայաստան հայրենադարձման գործում։ 1948—1959 թ.-ին գործել է Հայ դեմորատական կոմիտեն։ Թատերական, երաժշտական, մարզական ևն միջոցառումներ են անցկացրել «Քնար» երգեցիկ-թատերական ընկերությունը (1905), «Արաքս» թատերասրահը (1908) ու կրթական միությունը (1920-ական թթ.)» «Երևան», «Րաֆֆի» մշակութային միությունները, «Կոմիտաս», «Քնար», «Մևան» երգչախմբերը, ՀՄԸՄ, «Աշակերտական միությունը»։ Առաջին հայկ. վարժարանը՝ «Լուսավորչյան»-ը, բացվել է 1879 թ.-ին, որին հաջորդել է «Հայկազյան»-ը (1896—1959)։ 1979 թ.-ին Կոնստանցայում ապրել է շուրջ 1200 հայ, որոնք ակտիվորեն մասնակցում էին սոցիալիստական հասարակարգի կառուցմանը Ռումինիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքներ
Անձրևասնկեր
Անձրևասնկեր, ագարիկոմիցետների դասի շամպինյոնայինների ընտանիքի (նախկինում դասվել է անձրևասնկայինների ընտանիքին) ցեղ։ Հայտնի է 100, ՀՀ-ում՝ 16 տեսակ՝ , և այլն։ Առավել տարածված է ։ Աճում է բոլոր մարզերի սաղարթավոր և խառնանտառներում, մարգագետիններում, դաշտերում, տափաստաններում, հողի վրա՝ մեծ խմբերով (900-1700 մ բարձրություններում)։
Ձևաբանություն
Պտղամարմինը (բարձրությունը՝ 2-9 սմ) տանձաձև է կամ կլոր, երբեմն՝ կարճ ոտիկով։ Արտաքին թաղանթն սկզբում սպիտակ է կամ սպիտակավուն, հետագայում՝ դեղնադարչնագորշավուն, շատ կարճ ժամանակում պատռվում է ստորին թաղանթի վրա թողնելով ցանցաձև նախշեր։ Երիտասարդ սնկի պտղամիսը սպիտակ է, սպունգանման, նուրբ, հաճելի հոտով ու համով, ապա դառնում է դեղնաշագանակագույն, փխրուն ն. վերածվում փոշու (նման է քթախոտի)։ Լավորակ ուտելի սունկ է։ Սպիտակուցների պարունակությամբ գերազանցում է նույնիսկ շամպինյոնին։ Օգտագործում են թարմ, երիտասարդ պտղամարմինները (երբ պտղամիսը սպիտակ է)։
Կատեգորիա:Անձրևասնկայիններ Կատեգորիա:Ուտելի սնկեր
Արտբրիջ
«Արտբրիջ», գրատուն-սրճարան Երևանում։ Բացվել է 2001 թվականին։
Պատմություն
«Արտբրիջ» սրճարանում մշտապես ցուցադրվում են ժամանակակից նկարիչների ու արվեստագետների աշխատանքներ, կազմակերպվում գրքերի շնորհանդեսներ, հանդիպումներ ժամանակակից գրողների հետ, Հայաստանի Հանրապետության մարզերում, սահմանամերձ գյուղերում, Ջավախքում անցկացնում գրքի բարեգործական ցուցահանդեսներ, ցուցահանդես-վաճառքներ։ Գրատուն-սրճարանը նվիրատվություններ է կատարում գյուղական գրադարաններին և մասնակցում գրքի միջազգային ցուցահանդեսների։
Զբաղվում է նաև հրատարակչական գործունեությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սրճարաններ
Պոզադա
Պոզադա (Posada), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2394 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 71.42 մարդ/կմ², ընդգրկում է 33.52 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8020։ հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բելֆորտե Մոնֆերատո
Բելֆորտե Մոնֆերատո  (Belforte Monferrato), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 449 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 51 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0143։
Կոմունայում սեպտեմբերի 8-ին հատկապես նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։
Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2014
Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2014, անցկացվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 8-ից 14-ը Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդում  ։
Մասնակից երկրներ
692 մասնակիցներ 81 երկրներից
Հղումներ
Կատեգորիա:2014 ըմբշամարտում Կատեգորիա:Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություններ Կատեգորիա:2014 սեպտեմբերի իրադարձություններ
Պրոմիշլեննի (քաղաքատիպ ավան, Վորկուտա քաղաքային օկրուգ)
Պրոմիշլեննի (Промышленный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Վորկուտա քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1956 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Վորկուտա քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Լքված բնակավայրեր
Պուեյո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը (նկար)
«Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» (Staande virginaalspeelster), բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ Յան Վերմեերի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1670 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 51,7 × 45,2 սմ։ Այսօր «Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա)։
Նկարագիր
«Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» ստեղծագործության մեջ Վերմեերը պատկերել է շքեղ հանդերձանք հագած մի կնոջ, ով կանգնած վիճակում վիրջինալ է նվագում։
Սենյակը, որտեղ տեղի է ունենում նկարի գործողությունը, ըստ էության Դելֆտում է, քանի որ հատակը սպիտակաերկնագույն սալիկներով է, որոնք պատրաստել են հենց այդ քաղաքում։ Պատերին փակցված են նկարներ շրջանակներով ։
Ըստ Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի աշխատակիցների, դեռևս անհայտ է մնում, թե պատին ինչ նկարներ և դրանք արդյո՞ք պատկանում են Վերմեերի վրձնին, չնայած, որ կենտրոնական նկարից ձախ գտնվող բնատեսարանը, հնարավոր է, պատկանի Վերմեերին կամ էլ հոլանդացի մեկ այլ նկարիչի՝ Ալլարտ վան Էվերդինգենին։ Երկրորդ նկարում Վերմեերը պատկերել է Հին Հունաստանի դիցաբանության հերոսներից մեկին՝ Էրոսին, ով ձեռքին պահել է քարտեզ և աղեղ. այս նկարի բնօրինակն էլ վերագրում են Ալլարտի եղբորը՝ Ցեզար վան Էվերդինգենին։ Էրոսի հայտնվելը «Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» ստեղծագործությունում նշանակում է, որ կամ աղջիկը հավատարիմ է իր սիրեցյալին, կամ էլ, գտնվելով վիրջինալի մոտ, կապված է երաժշտության և սիրո հետ։
Նկարի ստեղծման ժամանակագրությունը հնարավոր է եղել պարզել նկարի հերոսուհու հանդերձանքից, որը բնորոշ է 1670-ական թվականներին։ Կա նաև Վերմեերի կողմից ստեղծված մեկ այլ նկար, որը կոչվում է «Վիրջինալի մոտ նստած աղջիկը», որի չափերը գրեթե հավասար են «Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» նկարի չափերին։ Հնարավոր է, որ այդ երկու ստեղծագործությունները ծնվել են որպես զույգ կտավներ։
Այսօր «Վիրջինալի մոտ կանգնած աղջիկը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում (Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1670 նկարներ Կատեգորիա:Յան Վերմեերի նկարներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստ Կատեգորիա:Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Կանանց դիմապատկերներ
Սենտ Լուիս շրջան (Միսսուրի)
Սենտ Լուիս շրջան (Saint Louis City), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 160 կմ² է, բնակչությունը՝ 319.294 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սենտ Լուիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1876 թ.։
Կատեգորիա:Միսսուրիի շրջաններ
Չերկասի
Չերկասի (ուկր.՝ Черкаси), կենտրոնական քաղաք Ուկրաինայում։ Չերկասիի մարզի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքը գտնվում է մայրաքաղաք Կիևից 200 կմ հեռավորության վրա։
Ժողովրդագրություն
1926 թվականի տվյալներով.
1959 թվականի տվյալներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1284 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եեռյա
Եեռյա (Jäärja), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մարդու թանգարան (Փարիզ)
Մարդու թանգարան (Musée de l'Homme), Փարիզի բնագիտության թանգարանի մարդաբանական ֆիլիալ։ Թանգարանը տեղակայված է Փարիզի 16-րդ թաղամասում՝ Շայո պալատի հարավային տաղավարում։
Թանգարանի պատմությունը
Թանգարանը հիմնադրվել է 1937 թվական, մինչպատերազմյան համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ։ Թանագարնի նախորդողը եղել էր Տրոկադերոյի Ազգագրական թանգարանը (Musée d'Éthnographie du Trocadéro), որը բացվել էր 1878 թվականին։ Թանգարանի հավաքածուն պարբերաբար թարմացվում է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, թանգարանի աշխատակիցներ Բորիս Վիլդեի և Անատոլի Լևիտսկի կազմակերպած «Մարդու թանգարնների ցանց»-ը դիմադրության շարժման բջիջներից մեկն է ։
Թանգարանի ազգագրական հավաքածուն 2006 թվականից ի վեր գտնվում են Բրանիլիի առափին գտնվող Պարզագույն արվեստի թանգարում։
2009-2015 թվականներին բնագիտության թանգարանի վերականգնման ծրագրի շրջանակներում, մարուդ թանգարանը փակվել է վերակառուցողական աշխատանքների համար։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 15-ին տեղի է ունեցել թանգարանի բացման հանդիսավոր արարողությունը Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդի մասնակցությամբ, իսկ հոկտեմբերի 17-ից թանգարանը կրկին բացվել է այցելությունների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1937 հիմնադրված թանգարաններ
Լեուզա
Լեուզա (Леуза, Ләүйылға), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1155 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զիմբաբվեի նահանգներ
Զիմբաբվեի նահանգներ (Provinces of Zimbabwe)։ Ներկայումս Զիմբաբվեն ունի տաս նահանգ, որոնցից երկուսը գավառական կարգավիճակ ունեցող քաղաքներ են։ Զիմբաբվեն ունիտար պետություն է, և նրա նահանգներն իրականացնում են միայն այն լիազորությունները, որոնք ընտրում է կենտրոնական կառավարությունը։ Մարզերը բաժանվում են շրջանների, իսկ շրջանները՝ բաժանմունքների։
Զիմբաբվեի Սահմանադրությունը սահմանում է նահանգային կառավարումն ու լիազորությունները։ 1988թ․-ի սահմանադրական փոփոխություններից հետո նահանգները ղեկավարվում էր Զիմբաբվեի նախագահի կողմից ուղղակիորեն նշանակված նահանգապետը ։ Թեև մարզպետները գործնականում մնում են որպես մարզային գործերի պետնախարարներ, սակայն 2013 թվականին սահմանադրական փոփոխություններից ի վեր տեխնիկապես այլևս մարզպետներ չկան։ 2013թ-ի Սահմանադրությունը նաև կոչ է անում անհարժեշտության դեպքում վեր հանել կառավարական լիազորություններն ու պարտականոությունները, չնայած Զիմբաբվեի ընդդիմադիր կուսակցությունները պնդում են, որ կենտրոնական կառավարությունը դեռ պետք է կատարի իր պարտականությունները ։
1890-ական թվականներին Ռոդեզիայում Ընկերության կարգի հաստատմամբ երկիրը բաժանվեց երկու գավառների՝ Մատաբելլանդն արևմուտքում և Մաշոնալանդը՝ արևելքում։ Բրիտանական գաղութատիրական իշխանության ներքո՝ որպես Հարավային Ռոդեզիա, գաղութը բաժանված էր հինգ գավառների։ Ավելի ուշ, Ռոդեզիայի կառավարությունը մարզերի թիվն ընդարձակեց յոթի՝ Մանիկալենդ, Հյուսիսային և Հարավային Մատաբելլանդ, Հյուսիսային և Հարավային Մաշոնալենդ, Միդլենդս և Վիկտորիա (ներկայումս՝ Մասվինգո) ։ 1980-ական թվականներին Հյուսիսային և Հարավային Մաշոնալանդ վերակազմավորվեց երեք նահանգներում՝ դառնալով Կենտրոնական Մաշոնալանդ, Հյուսիսային և Հարավային Մաշոնալանդ։ 1997-ին ստեղծվել են ամենաերիտասարդ նահանգները՝ Բուլավայոն և Հարարան։
Ծանոթագրություններ
4.Zimbabwe census2012 https://www.citypopulation.de/Zimbabwe-Cities.html
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նահանգներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Զիմբաբվե Կատեգորիա:Զիմբաբվեի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Զիմբաբվեի վարչական բաժանում
Բաղլու (Մուշի գավառ, Ս. Կարապետի մոտ)
Բաղլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում` Տարոնում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 26 կմ հյուսիս-արևմուտք` Մերգեմեր գետի ձախ ափին, Քարքե լեռան հարավում՝ Ս. Կարապետ վանքի մոտակայքում։
Տարածքը հարուստ էր ջրով և ծառազարդ էր։
Պատմություն
Ամբողջ բնակությունը տեղահանվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բաղլուն ուներ 2 հայկական եկեղեցի, որոնցից մեկը կառուցվել էր 1271 թ.-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օլգա Բուկրեևա
Օլգա Բուկրեևա, ռուս վոլեյբոլիստուհի, Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։ Եզրային հարձակվող։ Հանդես է եկել հետևյալ թիմերում. 2004—2008 — ԲԿՄԱ, 2008—2010 — «Դինամո-Յանտար» (Կալինինգրադ/Մոսկվա), 2010—2012 — «Դինամո» (Կրասնոդար), 2013—2014 — «Զարեչիե-Օդինցովո» (Մոսկվայի մարզ), 2014—2015 — «Լենինգրադկա» (Սանկտ Պետերբուրգ) ։ Ռուսաստանի առաջնությունների արծաթե և բրոնզե մեդալակիր է, Ռուսաստանի գավաթակիր։ Խաղացել է նաև վոլեյբոլի Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս վոլեյբոլիստներ
Վեհմիր Խաչիկյան
Վեհմիր Վլադիմիրի Խաչիկյան, հայ դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984)։
Գործունեություն
Եղել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական, «Գոյ» ազգային փորձարարական թատրոնների դերասան  ։
Դերեր ֆիլմերում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ
Իվոն Դե Կառլո
Երիտասարդ տարիներ
Ապագա դերասանուհին ծնվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում՝ Մարգարետ Իվոն Միդլթոն անունով։ Նրա ծնողները եղել են դերասանուհի Մարի դե Կառլոն և վաճառական Ուիլյամ Միդլթոնը։ Երբ նա 3 տարեկան է եղել, հայրը թողել է ընտանիքը։ Մայրն էլ, նոր երկրպագուներով տարված, ժամանակ չի ունեցել աղջկա խնամքով զբաղվել։ Այդ պատճառով Իվոնը իր մանկությունը անց է կացրել պապիկի՝ սիցիլիացի Մայքլ դե Կառլոյի և տատիկի՝ շոտլանդացի Մարգարետ Պյորվիսի հետ։
Դպրոցում սովորելու տարիներին ուսուցիչները նկատել են աղջկա երաժշտական տաղանդը։ Չնայած մայրը նրա երաժշտական հակումներին դեմ չի գնացել, սակայն վաղուց արդեն որոշել էր, որ իր աղջիկը պետք է բալետի պարուհի դառնա։ Մարգարետը մոր հետ տեղափոխվել է Հոլիվուդ։ Այստեղ նա շարունակել կրթությունը և հաճախել պարի դպրոց։ Դրանից հետո նրանք ևս մի քանի անգամ ճանապարհորդել են մի երկրից մյուսը և կրկին հաստատվել Կանադայում։ Իվոնը շարունակել է պարարվեստով զբաղվել։ Սակայն շուտով դպրոցից զգուշացրել են, որ աղջկա մարմինը ճկուն չէ և նա չի կարող բալետի պարուհի դառնալ։ Մոր երազանքը այդպես էլ չի կատարվել։ Իվոնը որոշել է չհրաժարվել իր գիտելիքներից և շարունակել ուսուցումը որպես սովորական պարուհի։
Պարային կարիերա
17 տարեկանում Իվոնին հրավիրել են պարելու տարբեր երաժշտական շոուներում և ռևյուներում։ Այդ ժամանակ նա իր անունին ավելացրել է մոր ազգանունը և դարձել Իվոն դե Կառլո։ Հաջող են եղել նրա ելույթները վանկուվերյան «Պարոմար» ակումբում։ Բայց այստեղ նա երկար չի մնացել և աշխատանքից հեռացել է, երբ նրան առաջարկել են թոփլես պարել։
1940 թվականին ԱՄՆ կատարած հերթական ուղևորության ժամանակ նրան հաջողվել է դառնալ Նիլս Գրաունլունդի երաժշտական շոուի պարուհի ։ Բայց շուտով նա բերման է ենթարկվել ներգաղթի ծառայության աշխատակիցների կողմից և ստիպված հետ վերադարձել Կանադա ։ Իվոնը կրկին կարողացել է ԱՄՆ-ում հայտնվել միայն այն բանից հետո, երբ շոուի հաղորդավարը հեռագիր է ուղարկել ներգաղթի ծառայության գրասենյակ և հայտարարել, որ նա Իվոնին աշխատանքով և կայուն աշխատավարձով կապահովի ։
Կինոկարիերայի սկիզբը
Մեկ տարի չանցած Իվոն հեռացել է ցուցադրությունից կինոնկարում կարիերա սկսելու հույսով ։ Նա արագ հաջողության հասավ, և 1941 թվականին նա առաջին անգամ հանդես է եկել կինոյում։ Կինոարդյունաբերության աշխատանքի առաջին երեք տարիները նա հայտնվել է միայն դրվագներում, բայց միևնույն ժամանակ հաճախ բավականին սիրված ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Վարձակալության զենք» (1942), «Ճանապարհ դեպի Մարոկկո» (1942) և «Ում համար է հնչում զանգը» (1943)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Դե Կառլոն մասնակցում էր ամերիկացի զինվորականների ժամանցային ծրագրերին, դառնալով նրանց սիրելին ու նրանցից ստանալով բազմաթիվ նամակներ։ 1940-ականներին աստղեր վարձելու պրակտիկան շատ տարածված էր, քանի որ եթե մեծ աստղ հրաժարվեր դերասանությունից կամ նրա ժողովրդականությունը ընկներ, ապա նրան հեշտությամբ կարելի էր փոխարինել նմանատիպ երիտասարդ դերասանուհով։ Իվոն դե Կառլոն նույնպես դա անցավ. «Paramount Pictures»-ում նրան պահեցին Դորոթի Լամուրի հետ նմանության պատճառով, իսկ «Universal Studios»-ում նա երկրորդ կարգի ֆիլմերում կրկնօրինակել է Մարիա Մոնտեսին ։
Նրա կարիերան սկսեց զարգանալ միայն 1940-ականների վերջին, երբ Իվոնն ստացավ իր առաջին խոշոր դերերը «Դաժան ուժ» (1947) և «Քրիս-խաչ» (1949) ֆիլմերում ՝ Բերտ Լանկաստերի մասնակցությամբ։ Հետագա տարիներին նա շարունակում էր ակտիվորեն նկարահանվել ֆիլմերում, բայց առանց կարիերայի մեծ առաջընթացի ։
Հաջողություն և ճանաչում
Իվոնը հաջողության և ժողովրդականության հասավ միայն 1956 թվականին՝ «Տասը պատվիրանները» հայտնի ֆիլմում Մովսեսի կնոջ ՝ Սեփորայի դերը խաղալուց հետո։ Դրան հաջորդեցին ոչ պակաս հաջողված դերերը «Հրեշտակների բանդա» (1957) և «Սուր և խաչ» (1958) ֆիլմերում։
Չնայած նման բեկմանը, 1960-ականների սկզբին նրա կարիերան սկսեց աստիճանաբար մարել, և Իվոն դե Կառլոն հիմնականում նկարահանվում էր միայն հեռուստատեսությամբ։ 1964 թվականին մեկնարկեց նոր Հեռուստասերիալ, որը կոչվում էր «Հրեշների ընտանիք», որտեղ Դե Կառլոյին առաջարկվում էր գլխավոր դերերից մեկը։ Սկզբբում այդ ոչ այնքան ուշագրավ սիթքոմը շուտով դարձավ ամենահայտնիներից մեկը ամերիկյան հեռուստատեսությունում։ Երկու տարի շարունակ Իվոնը այդտեղ խաղում էր Հրեշ Լիլիի դերը, բայց «Բեթմեն» հեռուստասերիալի թողարկմամբ «Հրեշների ընտանիք»-ի ժողովրդականությունը սկսեց աստիճանաբար նվազել։ Նույն թվականին, սերիալի նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացնելու հույսով, էկրաններին հայտնվեց «Հրեշներ, գնացեք տուն» ֆիլմը, որում իր դերը կատարեց նաեւ Դե Կառլոն։ Չնայած դրան, սերիալի վարկանիշը շարունակում էր ընկնել, և ցուցադրումը շուտով չեղարկվեց։
Իվոն դե Կառլոն մանկուց ունեցել է հզոր կոնտրալտո և 1957 թվականին, կոմպոզիտոր Ջոն Ուիլյամսի հետ համագործակցելով, ձայնագրեց «Yvonne De Carlo Sings» երաժշտական ​​ալբոմը։
1955-1988 թվականներին Իվոնն ամուսնացած էր կասկադյոր Ռոբերտ Մորգանի հետ, որից նա լույս աշխարհ բերեց երկու երեխա։ 1962 թվականին, «Ինչպես նվաճվեց Արևմուտքը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, Ռոբերտն ընկավ գնացքի տակ և ստիպված էր անդամահատել ոտքը։ Այդ ամբողջ ընթացքում Իվոնն ամուսնու կողքին էր, իսկ այն բանից հետո, երբ MGM ընկերությունը միջոցներ չհատկացրեց ամուսնու բուժման համար, նրանց դատի տվեց ՝ ընկերությունից 1,4 միլիոն դոլար բռնագանձելու համար։
1960-ականների վերջից նա սկսեց շատ խաղալ թատերական բեմում, որտեղ զգալի հաջողությունների հասավ Բրոդվեյում։ Նրա թատերական կարիերայում ամենահաջողը Սթիվեն Սոնդհայմի «Խենթություն» մյուզիքլն էր, որը բեմադրվել է 1971-ից 1972 թվականներին ։
1949 թվականին ֆիլմերից մեկի նկարահանման հրապարակում նա հանդիպում է դերասան Ջոկ Մահոնիի հետ, որի հետ սկսվում է սիրային կապը։ Շուտով Իվոնը հղիացել է նրանից, և նրանք արդեն պատրաստվում էին հարսանիք անել, բայց դերասանուհու վիժումից հետո նրանց հարաբերություններն ավարտվել են։
Կարմրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Կարմրաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 20 հուշարձան (15 միավոր)։
Մասջիդ է Տուբա
Մասջիդ է Տուբա կամ Տուբա մզկիթ (مسجد طوبٰی), մզկիթ Պակիստանի Սինդ նահանգի Կարաչի քաղաքում։ Տեղի բնակիչների կողմից մզկիթը հայտնի է նաև Գոլ Մասջիդ անվանմամբ։
Պատմություն
Մասջիդ է Տուբան կառուցվել է 1969 թվականին Կարաչի քաղաքում։ Տեղակայված է Korangi Road փողոցից ոչ շատ հեռու։ Մզկիթը, համեմատած աշխարհի մյուս մզկիթների հետ, ունի ամենամեծ գմբեթը (նրա տրամագիծը կազմում է 72 մետր)։ Վերջինս նաև հանդիսանում է Կարաչիի հիմնական տուրիստական գրավչությունը։ Մասջիդ է Տուբան կառուցվել է մաքուր սպիտակ մարմարից ։ Գմբեթի տրամագիծը կազմում է 72 մետր (236 ոտնաչափ)։ Մինարեի բարձրությունը հասնում է 70 մետրի։ Մզկիթը, իր աղոթքի դահլիճի ընդարձակությամբ աշխարհի 18-րդ խոշորագույն մզկիթն է, որտեղ կարող են տեղավորվել մինչև 5 000 մարդ ։
Ներսից խոսող մարդու ձայնը մի ծայրից լսվել է նույնիսկ մզկիթի մյուս ծայրը։ Մզկիթը նախագծվել է պակիստանցի ճարտարապետ Բաբար Համիդ Չաուհանի և ինժեներ Զահիր Հայդեր Նակվի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պակիստանի մզկիթներ Կատեգորիա:Գմբեթավոր կրոնական շենքեր և կառույցներ
Կարմրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Բանվիլ լա Կամպան
Բանվիլ լա Կամպան (Banneville-la-Campagne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 142 մարդ, բնակչության խտությունը` 22.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.44 կմ² տարածք։