cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարան
Պատմություն
Համալսարանը ճանաչված է Կրթության նախարարության կողմից և 2006 թվականի մայիսի 10-ից անվանվել է «Հումանիտար գիտությունների տելեմատիկ համալսարան»` համաձայն Նախարարության դեկրետի ։ 2011 թվականի հուլիսին ընդունվել է նոր կանոնադրություն և համալսարանն անվանափոխվել է «Նիկոլայ Կուզանսկու համալսարան UNICUSANO»:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Կրթությունը Հռոմում Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Եվրոպական համալսարաններ
Ֆրակ
Ֆրակ (fraс), պաշտոնական արարողությունների համար նախատեսված, տղամարդու՝ հատուկ ձևվածքով, երեկոյան կոստյում է՝ առաջնամասը՝ կարճ, իսկ հետնափեշը՝ նեղ, երկար բաճկոնից և կերպասե գունաժապավենով տաբատից։
Պատմություն
Ֆրակի առանձնահատուկ տեսքը պայմանավորված է նրանով, որ սկզբում այն հանդիսացել է հեծելազորի սպաների համազգեստ, և նրա ձևը թույլ է տվել հարմարավետ նստել ձիու թամբի վրա և միաժամանակ հրաշալի տեսք ունենալ։
Ֆրակը հայտնվել է Ֆրանսիայում 18-րդ դարում և եղել է բացառապես զինվորական, ոչ թե շքահանդեսային հագուստ։ Սակայն այն փաստը, որ այդ ժամանակներում սպաներ են դարձել վերնախավի ներկայացուցիչները, և նրանք հաճախակի մասնակցել են պարահանդեսների և երեկույթների, աստիճանաբար հանգեցրել է նրան, որ ֆրակը համարվել է նշանավոր միջոցառումների համար նորաձև հագուստ։
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ հայտնվել են «Ինկրուայաբլ» (անհավանական) ոճի Ֆրակներ։ Դրանք ունեին անհավանական մեծ օձիք և դարձածալ, դրանց ավելացվել է մեծ փողկապ, որը ծածկում էր  կրկնակզակը, իսկ վերնաշապիկի օսլայած օձիքը հասնում էր մինչև այտերի կեսը։ Ռուսաստանում՝ Պավել I-ի օրոք, այդպիսի ֆրակները, որոնք խռովարար Ֆրանսիայի խորհրդանիշն էին, արգելվել էին, և միայն կայսեր մահից հետո նորից հայտնվել են մայրաքաղաքային սրահներում, հետո վեր են ածվել ամենօրյա հագուստի։
Պատահական չէ, որ Ա․ Ս․ Գրիբոյեդովի՝ «Խելքից պատուհասը» ստեղծագործության մեջ հանդիպում են ֆրակի մասին մի քանի անբարյացակամ խոսքեր։
Պոչը հետևից, առջևից ինչ–որ հրաշալի կտրվածք, Բանականությանը հակառակ, ընդդեմ տարերքի։
Հնում ֆրակը սովորաբար կարել են բարակ մահուդից, երբեմն էլ՝ կապույտ, շագանակագույն և կանաչ թավիշից։ Սկզբում սև գույնը նույնացվում էր սգո արարողությունների հետ՝ գերադասելով ամենօրյա կյանքում և միջոցառումների ժամանակ կրել այլ գույնի ֆրակներ, ինչի մասին ռուս գրականության մեջ  պահպանվել են շատ վկայություններ։
19-րդ հարյուրամյակի վերջին ֆրակը գրեթե անհետացել է փողոցներից՝ իր տեղը զիջելով բաճկոնին և սմոքինգին, և վեր է ածվել տոնական արդուզարդի՝ տոնական և պաշտոնական միջոցառումների համար, որոնք ընթանում են խիստ արարողակարգերով։ Ժամանակի հետ այն սկսել են կրել նաև պարողներն ու երաժիշտները։
Նկարագիր
Ֆրակի տակից հագել են վերնաշապիկ՝ օսլայված կրծքակալով, ծալված անկյուններով բարձր օձիքով և համեստ ճարմանդներով, կապվում է սպիտակ բամբակե գործվածք կամ մետաքսե փողկապ–թիթեռնիկ, վերնաշապիկի վրայից հագել են սպիտակ պիկեի բաճկոն՝ երեք կոճակով, որոնք միշտ պետք է կոճկված լինեն։
Պիջակի կրծքի գրպանում դնում են սպիտակ թաշկինակ (եթե կրծքին շքանշաններ ամրացված չեն)։ Պետք է ունենալ նոր, սպիտակ ձեռնոցներ։ Ֆրակի հետ պետք է կրել ոչ թե ձեռքի, այլ շղթայով գրպանի ժամացույց։
Ֆրակե տաբատը ունենում է կերպասե գունաժապավեն։
Ֆրակը պետք է հագնել միայն սև լաքե կոշիկներով և սև գուլպաներով։ Եթե ցուրտ է, ֆրակի վրայից հագնում են սև վերարկու, որը կարող են լրացնել սպիտակ շարֆով, սպիտակ ձեռնոցներով և սև լայնեզր գլխարկով։
Միջոցառման մասնակցին սպասարկող անձնակազմից տարբերելու համար, ովքեր նույնպես ֆրակ են կրում, անձնակազմը հագնում է ոչ թե սպիտակ, այլ սև բաճկոն և փողկապ–թիթեռնիկներ։
Ֆրակն ընդգծում է կեցվածքի նույնիսկ աննշան թերությունները, դրա համար էլ մարդիկ, ովքեր ողնաշարի խնդիրներ ունեն կամ կուզիկ են, պետք է խորհուրդ տալ ֆրակի փոխարեն կրել սմոքինգ, սակայն պետք է ի նկատի ունենալ, որ ֆրակը պաշտոնական, իսկ սմոքինգը՝ տոնական, բայց ոչ պաշտոնական միջոցառումների համար նախատեսված հագուստ է։
Ֆրակը ձիասպորտում
Ֆրակը հանդիսանում է ձիասպորտի պարտադիր համազգեստ։ Այսպիսի ֆրակի ձևվածքը մի փոքր տարբերվում է աշխարհիկ և պարահանդեսային ֆրակներից, որպեսզի հեծյալի համար ավելի հարմար լինի՝ կառավարելու ձիուն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հագուստ
Քարիմ Ռաշիդ
Քարիմ Ռաշիդ (كريم رشيد, (Karim Rashid; ), հայտնի արդյունաբերական դիզայներ։ Քարիմ Ռաշիդը մոտ 2500 մշակումների արտադրություն է սկսել, ներառյալ կահույքի, սպասքի, նորաձևության աքսեսուարների, փաթեթավորման, ֆուրնիտուրայի, լուսավորման սարքերի, ինչպես նաև ինտերիերի ինստալյացիաների և այլ ճարտարապետական նախագծեր։
Կենսագրություն
Վերապատրաստումից հետո վերադարձել է Կանադա և յոթ տարի աշխատել «KAN Industrial Designers»-ի հետ։ Այդ ժամանակվանից նա սկսում է սերտ համագործակցել այնպիսի ընկերությունների հետ, ինչպիսիք են Սոնի-ն, Citibank-ը, Իսսեյ Միյակե-ը և այլն` քայլ առ քայլ տեղափոխվելով մեր ժամանակների ամենահաջողակ, նորաձև և հեղինակավոր դիզայներների մերձավոր շարքը։
1985-ից 1991 թվականներին նա եղել է «Babel Fashion Collection and North»-ի հիմնադիրներից և դիզայներներից մեկը։
1993 թվականին Նյու Յորքում բացել է իր սեփական դիզայնի ստուդիան։
Քարիմի աշխատանքները ներկայացված են աշխարհի 20 մշտական թանգարաններում, ներառյալ MoMA- ն,Կենտրոն Ժորժ Պոմպիդուն և SFMOMA-ն ։
2012 թվականին Քարիմ Ռաշիդը համագործակցել է նկարիչ Տերենս Կոյի հետ՝ սահմանափակ քանակությամբ ձմեռային վերարկուներ թողարկելով իտալական Peuterey ապրանքանիշի 10-ամյակի համար ։
2016 թվականին հայտարարվել էր, որ Ռաշիդը ձեռնամուխ է եղել Մեքսիկայում «Temptation Resort and Spa»-ի բազմամիլիոնանոց արդիականացմանը ։
Գործունեություն
Ամեն քայլափոխի Քարիմ Ռաշիդը հետաքրքրություն է ցուցաբերում ոչ միայն առանձին առարկաների կամ տարածքների նախագծման կամ ստեղծման նկատմամբ, այլ բառի ամենալայն իմաստով բնակության միջավայրի դիզայնի նկատմամբ։ «Մի սահմանափակիր քո հնարավորությունները նեղ մասնագիտացմամբ՝ մասնագիտացիր ընդհանրապես կյանքում», — ասում է դիզայների ձևակերպած 50 պատվիրաններից մեկը ։
Մոռանալ ոճի մասին, մտածել հարմարավետության մասին։ Հասկանալ ազատության շքեղությունը` նյութի շքեղության փոխարեն։ Սա է Քարիմ Ռաշիդի ստեղծագործական և աշխարհընկալման էությունը հասկանալու բանալին։ Մաքուր և վառ գույների անհոգություն, հարթ փայլուն մակերեսներ, պարզ և փափուկ ուրվագծեր…
Ռաշիդը գերադասել է ժամանակակից սինթետիկ նյութերը, քան ավանդական բնականը։ Վերջին տեխնոլոգիաները օգնել են յուրաքանչյուր առարկան դարձնել գործնական, հարմար և էժան։ Դիզայները համոզված է, որ հնարավոր է աշխարհը դեպի լավը փոխել միայն այն ժամանակ, երբ մարդիկ հրաժարվեն անցյալի կարոտից՝ ցանկացած ձևով։ «Ես ուզում եմ փոխել աշխարհը», - ասել է նա աշխարհին իր առաջին մանիֆեստի գրքի շապիկից, որը լույս է տեսել 2001 թվականին «Universe Publishing»- ի կողմից։
Ռաշիդի աշխատանքները ցուցադրվել են աշխարհի բազմաթիվ թանգարաններում. Ժամանակակից արվեստի թանգարան Նյու Յորքում, Musee des Arts Decoratifs- ը` Մոնրեալում, Tokyo Gas- ը ` Տոկիոյում, Գրոնինգենի թանգարանը` Հոլանդիայում և շատ այլ թանգարաններ։ Դիզայները ավելի քան երեք հարյուր պարգևատրումների և մրցանակների է արժանացել, այդ թվում ` Daimler Chrysler Design Award (1999), George Nelson Award (1999), Silver IDEA Award (1999), Industrial Design Excellence Award (1998), ոսկե մրցանակ կահույքի համար Ամերիկայի արդյունաբերական դիզայներների ընկերությունից (IDSA) (2001 թ.), Լավագույն նոր ռեստորանային դիզայն Esquire ամսագրի կողմից (2003 թ.) և IDSA - ի (Արդյունաբերական դիզայնի գերազանցության մրցանակ, 2005 թ.) և շատ ուրիշներ։
Նա դասախոսություններ է կարդացել, շնորհանդեսներ և վարպետության դասեր անցկացրել աշխարհի տարբեր երկրներում և մասնակցել է միջազգային դիզայներական մրցույթների ժյուրիի կազմում։ Ռաշիդը դասավանդել է արդյունաբերական ձևավորումը Ֆիլադելֆիայի Արվեստի համալսարանում, դիզայնի արհեստ է դասավանդել Պրատի ինստիտուտում, Ռոդ Այլենդի Դիզայնի դպրոցում և Օնտարիոյի Արվեստի քոլեջում և ունի պատվավոր դոկտորի կոչում Վաշինգտոնի Կոնկորան արվեստի և դիզայնի քոլեջից (Corcoran College of Art + Design) Վաշինգտոնում։
Անձնական կյանք
Քարիմ Ռաշիդը ծնվել է ազգամիջյան ընտանիքում՝ նրա հայրը եգիպտացի է, իսկ մայրը՝ անգլիացի։ Պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ծննդաբերության ընթացքում պորտալարը փաթաթված էր Քարիմի պարանոցին, նա ունեցել է զարգացման ձգձգումների և խոսքի խնդիրներ։ Քարիմի եղբայրն ու քույրը նույնպես ստեղծագործական մասնագիտությունների ներկայացուցիչներ են. Հաննի Ռաշիդը դարձել է հայտնի ճարտարապետ, իսկ քույրը՝ Սորայա Ռաշիդը զբաղվում է գեղանկարչությամբ և երաժշտությամբ ։
Ռաշիդի առաջին ամուսնությունը եղել է Web-դիզայներ Մեգան Լանգի հետ 1995 թվականին։ Ավելի ուշ զույգը բաժանվել է 2005 թվականին։ Նա ծանոթացել է Լանգին 1991 թվականին, երբ Ռաշիդը որոշ ժամանակ դասավանդել է որպես դոցենտ Ռոդ Այլենդի դիզայնի դպրոցում, որտեղ նա այդ ժամանակ ուսանող էր։
2008 թվականին Ռաշիդն ամուսնացել է Իվանե Պուրիչի հետ։ Քարիմ Ռաշիդը Իվանե Պուրիչից բաժանվել է 2018 թվականին։ Նրանք հանդիպել են Բելգրադում կայացած երեկույթին 2006 թվականին, երբ Քարիմը Բելգրադի դիզայնի շաբաթվա դեսպանն էր։ Զույգը ունի երեխա՝ Կիվա Ռաշիդը, որը ծնվել է 2013 թվականին։
Քարիմ Ռաշիդը, ինչպես նաև մի շարք ստեղծագործական գործիչներ ունեն հագուստի սեփական ոճը, նա հայտնի է սպիտակ և վարդագույն գույների հանդեպ իր սիրով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1960 ծնունդներ Կատեգորիա:Կահիրե քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Կահույքի դիզայներներ
(8141) Նիկոլաև
(8141) Նիկոլաև (Nikolaev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,391413 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6968 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,086 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1350,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,53° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բունդեսլիգա 2010-11
Ռմբարկուներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլը Գերմանիայում
Միխայիլ Շչեպկինի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն (Բելգորոդ)
Միխայիլ Շչեպկինի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն (ռուս․՝ Белгородский государственный академический драматический театр имени М. С. Щепкина), թատրոն Բելգորոդ քաղաքում, ՌԴ։
Թատրոնի պատմությունը
1989-1993 թվականներին թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն էր Վալենտին Վարեցկին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դրամատիկական թատրոններ Կատեգորիա:Ակադեմիական թատրոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
(8142) Զոլոտով
(8142) Զոլոտով (Zolotov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,405469 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8711 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9399 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1362,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264183 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,05° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հվան Գյոան
Հվան Գյոան, ԶԼՄ-ում հիշատակվում է նաև որպես Հվան Գյո Ան, հարավկորեացի իրավաբան և պետական գործիչ, Կորեայի Հանրապետության արդարադատության 63-րդ նախարարը և Կորեայի Հանրապետության 44-րդ վարչապետը, ով 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 10-ը նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատարն է։
Կենսագրություն
Ավարտել է Սեուլի հեղինակավոր Կյոնգի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1981 թվականին Սոնգյունգվան համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Երեսուն տարուց ավել աշխատել է դատախազական մարմիններում։ Զբաղեցրել է Չհանվոն, Դեգու և Բուսան քաղաքների դատախազների պաշտոնները։
2013 թվականի մարտից Կորեայի Հանրապետության արդարադատության նախարար է, 2015 թվականի մայիսի 21-ին առաջադրվել է երկրի վարչապետի պաշտոնում, 2015 թվականի հունիսի 18-ին խորհրդարանը հաստատեց նրան որպես կառավարության ղեկավար։
2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ըստ սահմանադրության, կապված նախագահ Փակ Կըն Հյեի դեմ իմպիչմենտի հետ, դարձավ Կորեայի Հանրապետության նախագահի ժամանակավոր պաաշտոնակատար ։ Կորեայի Հանրապետության նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնում Հվան Գյոանը մնաց մինչև 2017 թվականի մայիսի 10-ը։ Այդ օրը Կորեայի Հանրապետության նոր նախագահ դարձավ Մուն Ջեինը։
2017 թվականի մայիսի 11-ին Հվան Գյոանը հարաժարական տվեց երկրի վարչապետի պաշտոնից։ Նրա հետ հանդիպման ժամանակ նախագահ Մուն Չժե Ինը նրան առաջարկեց պաշտոնավարել մինչև նոր կառավարության կազմավորումը։ Սակայն Հվան Գյոանը մերժեց ։
Անձնական կյանքը
Գյոանը ամուսնացած է և ունի երկու զավակ՝ որդի և դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի նախագահներ
Շուշիյա
Շուշիյա (Шушия, Шушими), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Նովոլակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 606 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:2005 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Նովոլակսկի շրջանի բնակավայրեր
Վոլկովսկոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Վոլկովսկոե (Вовківське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կրիշտոպովկա։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վոլկովսկոե գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1026 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 190,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1870 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դովիդ Կնուտ
Դովիդ Կնուտ (իսկական անունը՝ Դուվիդ Մեերովիչ (հետագայում՝ Դավիթ Միրոնովիչ) Ֆիքսման, Նինա Բերբերովայի հուշերի համաձայն՝ Կնուտը մոր օրիորդական ազգանունն է, ), հրեա և ռուս բանաստեղծ, ֆրանսիական Դիմադրության շարժման մասնակից։
Կենսագրություն
Դուվիդ (Դավիթ) Ֆիքսմանը ծնվել է Բեսարաբիայի Օրգեև գավառային քաղաքում, որ տեղակայված է Քիշնևից 41 վերստ հեռավորության վրա՝ Ռեուտ գետի ափին (ներկայում՝ Մոլդովայի Օրգեևի շրջանի շրջկենտրոնն է)։ Եղել է նպարավաճառ Մեեր Դուվիդովիչ Ֆիքսմանի (մահացել է 1932 թվականին) և Խայաի (մահացել է 1930 թվականին) բազմազավակ ընտանիքի ավագ որդին ։ Դովիդ Կնուտը մանկությունն անցկացրել է Քիշնևում (հետագայում այդ տարիների մանրամասն պատկերել է «Քիշնևյան պատմվածքներ» շարքում), ուր նրա ծնողները տեղափոխվել են 1903 թվականի սկզբից ոչ ուշ ։ Սովորել է խեդերում և հրեական պետական ուսումնարանում ։ 1920 թվականին, երբ Բեսարաբիան դարձել էր Ռոմինիայի գավառ, Ֆիքսմանների ընտանիքը տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ապագա բանաստեղծը սկզբում ծառայել է շաքարակշռաբաժանման ֆաբրիկայում, կատարել է սևագործ բանվորի աշխատանք, զբաղվել է նյութերի ներկմամբ և հեծանիվով ապրանք է տեղափոխել, սովորել է ֆրանսերեն Ալյանս Ֆրանսեզ երեկոյան դպրոցում և ի վերջո բացել է սեփական սրճարան Լատինական թաղամասում, որտեղ աշխատել է նրա ողջ ընտանիքը։ Հետագայում նա սովորել է Նորմանդիայի Կան համալսարանի քիմիական ֆակուլտետում և աշխատել որպես ինժեներ։
Բանաստեղծություններ գրել սկսել է դեռ Քիշնևում․ առաջին հրատարակությունը եղել է «Բեսարաբիական լրաբեր» թերթում 1914 թվականին, ապա նրա ստեղծագործությունները հրատարակվել են «Курьер», «Бессарабия», «Свободная мысль» թերթերում ու «Молодая мысль» ամսագրում (1918 թվականից), որը նա խմբագրել է մի որոշ ժամանակ։ 1920-ական թվականների սկզբին Փարիզում մասնակցել է «Գատարապակ» գրական-գեղարվեստական խմբակի (1921 թվականին՝ փոխնախագահ) և Կուկլիմատի շրջիկ թատրոնի աշխատանքներին, ընդգրկված է եղել «Через» խմբի կազմում (1922-1923) ։ 1922 թվականի հուլիսին Բորիս Բոժնևի հետ կազմակերպել է «13-ի ցուցահանդեսը» («Выставка 13-ти»), որին կազմակերպիչներից բացի մասնակցել են նաև բանաստեղծներ Ալեքսանդր Գինգերը, Գեորգի Եվանգուլովը, Վլադիմիր Պոզները, Անատոլի Յուլիուսը, Վալենտին Պարնախը, Մարկ Տալովը, ինչպես նաև նկարիչներ Վիկտոր Բարտը, Վոլովիկ Լազարը, Պինխուս Կրեմենը, Կոնստանտին Տերեշկովիչը․ բացման խոսքով ելույթ է ունեցել Սերգեյ Ռոմովը։ 1925 թվականին Դովիդ Կնուտը միացել է «Երիտասարդ բանաստեղծների ու գրողների միությանը», 1925-1927 թվականներին խմբագրել է «Новый дом» ամսագիրը, անդամակցել է «Зелёная лампа» (Զինաիդա Գիպիուսի և Դմիտրի Մերեժկովսկու տներում, 1927) և «Перекрёсток» (1930) միություններում ։ Կնուտի երկու բանաստեղծություններ («В поле» և «Джок») 1924 թվականին տպագրվել են ԽՍՀՄ-ում («Недра», Մոսկվա, գիրք 4, էջ 262-263)․ դա եղել է նրա առաջին հրատարակությունը «Դովիդ Կնուտ» կեղծանունով ։ 1930-ական թվականների սկզբին Դովիդ Կնուտը բաժանվել է իր կնոջից՝ Սառա (Սոֆյա) Գրոբոյսից, որի հետ նա ծանոթ էր դեռ Քիշնևից, և ունեին մեկ որդի՝ Դանիելը ։
Տարագրության մեջ Դովիդ Ֆիքսմանի առաջին գրական փորձերն արժանացել են Վլադիսլավ Խոդասևիչի հավանությանը և 1925 թվական Փարիզում լույս է տեսել Դովիդ Կնուտի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն, որ կոչվել է «Իմ հազարամյակների» («Моих тысячелетий»)։ Դրան հետևել են բանաստեղծությունների ու պատմվածքների «Բանաստեղծությունների երկրորդ գիրք» («Вторая книга стихов», 1928), «Սատիր» («Сатир», 1929), «Փարիզյան գիշերներ» («Парижские ночи», 1932), «Կենսական սեր» («Насущная любовь», 1938), ժողովածուները, որոնք բոլորը հրատարակվել են Փարիզում։ Հրեական ծովային լիգայի «Սառա Ալեֆ» առագաստանավով (կապիտան՝ Իրմա Գալպերն, 1937) դեպի Պաղեստին կատարած ճանապարհորդությանը նվիրված «Նախահայրենիք» («Прародина») շարքի բանաստեղծությունների վերջին խումբը տպագրել է, որ 1939 թվականին (այդ բանաստեղծությունների մի մասը թարգմանվել է եբրայերենով Ավրաամ Շլյոնսկու կողմից)  ։ 1938 թվականին Դովիդ Կնուտը հրատարակել է ճանապարհորդական նոթեր՝ «Ճանապարհորդի ալբոմ», որ նվիրված է այդ ուղևորությանը ։ Նույն թվականին նա սկսել է խմբագրել իր, Արիադնա Սկրյաբինայի ու Եվա Կիրշների կողմից հրատարակվող «L’Affirmation» հրեական ֆրանսերեն ամսագիրը (1938-1939)։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են «Воля России» (Պրահա), «Числа» (Փարիզ), «Современные записки» (Փարիզ), «Русские записки» (Հարբին) ամսագրերում, «Последние новости» և «Дни» թերթերում (երկուսն էլ՝ Փարիզ)։ 1930-ական թվականներին մտերիմ է եղել բանաստեղծներ Յուլիան Տուվիմի և Լև Գոմոլիցկու հետ։ 1939 թվականին Արիադնա Սկրյաբինայի հետ այցելել է Սիոնիստական 21-րդ կոնգրես, որ անցկացվել է Ժնևում։
1940 թվականին Դովիդ Կնուտը զորակոչվել է բանակ, իսկ նացիստների կողմից Փարիզի գրավումից հետո իր երկրորդ կնոջ՝ կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սկրյաբինի դուստր Արիադնա Սկրյաբինայի (1905-1944) ու նախորդ ամուսնություններից նրա երեք երեխաների հետ փախել է Ֆրանսիայի հարավ՝ Թուլուզ, որ ազատ էր գերմանացիներից։ Այնտեղ նա եղել է Հրեական բանակի (Armee Juive – հրեական ընդհատակյա պարտիզանական կազմակերպություն) կազմակերպիչների թվում ։ Այնտեղ Դովիդ Կնուդտն ու Արիադնա Ֆիքսմանն ակտիվորեն մասնակցել են Ֆրանսիական դիմադրությանը, զբաղվել են զենքի ուղարկմամբ օկուպացված տարածքներ ։ 1942 թվականին լույս է տեսել Դովիդ Կնուտի «Que faire?» (Ի՞նչ անել) ֆրանսերեն բրոշյուրը՝ նվիրված նացիստներին ցույց տրվող դիմադրությանը։ 1943 թվականի մայիսի 26-ին ծնվել է Դովիդ Կնուտի ու Արիադնա Ֆիքսմանի որդին՝ Յոսլը (Յոսի)։ Մեկ տարի անց Արիադնան հայտնվել է Թուլուզում Վիշիի ոստիկանության ուշադրության կենտրոնում (վերջիններս զբաղվում էին փախստականների ուղարկմամբ Շվեյցարիա), և 1944 թվականի հունիսի 22-ին նա զոհվել է ձերբակալման փորձի ժամանակ տեղի ունեցած փոխհրաձգության ընթացքում ։ Դովիդ Կնուտը որդու հետ ուղարկվել է Ժնև, որտեղ մնացել է մինչև պատերազմական գործողությունների ավարտը։
1944 թվականի աշնանը Դովիդ Կնուտը երեխաների հետ վերադարձել է Փարիզ, սակայն կարծես թե հետևելով Ադորնոյի խոսքին, թե անհնար է ստեղծագործել Օսվենցիմից հետո, այլևս չի ստեղծագործել։ 1946 թվականին դարձել է «Le Monde Juif» (Հրեական աշխարհ) ամսագի խմբագիր։ հետագայում խմբագրել է «Buletin du Centre de Documentation Juive Contemporaine» ամսագիրը, իսկ 1947 թվականին հրատարակել է Մաքս Ցվեյգի «Թել Հայ» պիեսի ֆրանսերեն թարգմանությունը, լույս է ընծայել Ֆրանսիայում նացիսմի դեմ ուղղված հրեական դիմադրությանը նվիրված «Contributions a l’histoire de la resistance juive en France» գիրքը։ Նույն թվականին նա ամուսնացել է դերասանուհի Վիրջինիա Շարովսկայայի հետ (ամուսնությունից հետո՝ Լեե Ֆիքսման)։ 1949 թվականին Դովիդ Կնուտը հրատարակել է ընտրյալ բանաստեղծությունների մեծ հատոր և նույն թվականին կնոջ ու երեխաների հետ հեռացել Ֆրանսիայից (սեպտեմբերի 26) ու տեղափոխվել Իսրայել։ Ապրել է Թել Ավիվում՝ Աֆիկիմ կիբուցում (1949-1950), սովորել է եբրայերեն Կիրյատ Մոցկինի ուլպանում։ 1950 թվականից ապրել է Թել Ավիվում, որտեղ մահացել է 1955 թվականի փետրվարի 15-ին ուղեղի չարորակ նորագոյացությունից։
Դովիդ Կնուտի «Քիշնևյան թաղում («Кишинёвские похороны», սկզբնապես՝ «Я помню тусклый кишиневский вечер») բանաստեղծությունն ընդգրկվել է ռուսական պոեզիայի արտասահմանյան անթոլոգիաների մեծ մասում։
Բանաստեղծի կյանքին է նվիրված Սվետլանա Բլոմբերգի «Դովիդ Կնուտի կենսական սերը» («Насущая любовь Довида Кнута», 2004) վեպը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հրեա բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Էդմունդ Յոհանսոն
Էդմունդ Յոհանսոն (Edmunds Johansons, հուլիսի 22, 1936, Ռիգա, Լատվիա — փետրվարի 7, 2017, Լատվիա), պետանվտանգության մարմինների խորհրդային, լատվիացի աշխատակից, գեներալ-մայոր, Լատվիական ԽՍՀ Պետական անվտանգության կոմիտեի վերջին նախագահ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ռիգայում։ 1956 թվականին ավարտել է Ռիգայի արդյունաբերական պոլիտեխնիկումը և աշխատել է Ռիգայի «Ավտոէլեկտրոպրիբոր» գործարանում։ Այնուհետև զորակոչվում է Խորհրդային բանակ։ 1960-1991 թվականներին ԽՄԿԿ անդամ էր։ 1959 թվականից աշխատել է Լատվիայի Երիտասարդության լենինյան կոմունիստական միությունում։ 1963 թվականից Լատվիայի Լենկոմի Բաուսի շրջկոմի առաջին քարտուղարն էր։ 1965 թվականից Ռիգայում Լատվիայի Լենկոմի Կիրովի շրջկոմի առաջին քարտուղարն էր և Լատվիայի Լենկոմի կենտկոմի բաժնի պետը։ 1971 թվականին ավարտել է Լիտվայի ԿԿ Կենտկոմին կից Բարձրագույն կուսակցական դպրոցը և ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին կից գործող ՊԱԿ-ի բարձրագույն դպրոցի օպերատիվ անձնակազմի ղեկավարման բարձրագույն դասընթացները։ 1992 թվականի մարտից աշխատել է կոմերցիոն բանկերում և տրանզիտային բիզնեսում ։
ՊԱԿ
1972 թվականից աշխատել է պետանվտանգության մարմիններում։ 1984 թվականից Լատվիական ԽՍՀ ՊԱԿ-ի 5-րդ բաժնի պետն էր։ 1986-1989 թվականներին Լատվիական ԽՍՀ ՊԱԿ-ի նախագահի տեղակալն էր, այնուհետև ԽՍՀՄ ՊԱԿ 5-րդ բաժնի պետի տեղակալը։ 1990 թվականի մարտից 1991 թվականի օգոստոսը Լատվիական ԽՍՀ ՊԱԿ-ի նախագահն էր։
Ռոստոկա (գյուղ, Վոլովեցի շրջան)
Ռոստոկա (Розтока), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոստոկա գյուղում բնակվում էր 483 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1628 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 296,68 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Խումբ H
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 խումբ H խաղերը տեղի կունենան 2018 թվականի հունիսի 19-ից 28-ը : Խմբում ընդգրկված են Լեհաստանի, Սենեգալի, Կոլումբիայի և Ճապոնիայի հավաքականները: Լավագույն երկու հավաքականները կանցնեն 1/8 եզրափակիչ :
Դիրք
1/8 երզափակչում`
Հանդիպումներ
Բոլոր ժամերը տեղի ժամանակով են :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Կատեգորիա:2018 ֆուտբոլում
Մորից Շտոպպելկամպ
Մորից Շտոպպելկամպ (Moritz Stoppelkamp, Мо́риц Што́ппелькамп, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, «Պադերբորն 07» ակումբի կիսապաշտպան ։
Կարիերա
Խաղալով «Վիկտորիա», «Դույսբուրգ» և «Ֆորտունի» երիտասարդական ակումբներում, Շտոպպելկամպը 2004 թվականին եկավ «Էսսանից» «Ռոտ Բայս» ։ Նա ակումբի համար խաղաց մինչև 19 տարեկանը, ապա 2005 թվականին անցավ առաջին ակումբ ։ 2006 թվականին վարձավճարով խաղացել է Էրֆրուրտաի մեկ անուն անվանումում, որտեղ նա դարձավ հիմնական խաղացող։
08/09 մրցաշրջանի սկզբին Շտոպպելկամպը գնաց «Ռոտ Վայս» Օբերխազենից, հանդես գալով Երկրորդ Բունդեսլիգայում ։ Նա դեբյուտ եղավ 2008 թվականի օգոստոսի 17-ին։ Ընդամենը երկու տարում Շտոպպելկամպը անցկացրեց 46 խաղ Օբերհաուզեն ակումբում։
Նվաճումներ
«Հաննովեր 96»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Բելգորոդի պետական տիկնիկային թատրոն
Բելգորոդի պետական տիկնիկային թատրոն (ռուս․՝ Белгородский государственный театр кукол), տիկնիկային թատրոն Բելգորոդ քաղաքում, ՌԴ։
Թատրոնի պատմությունը
Թատրոնն իր գործունեությունն սկսել է Բելգորոդի Միխայիլ Շչեպկինի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոնում 1961 թվականին Ա․ Շիկովայի ղեկավարությամբ։ «Տիկնիկային խումբ» ինքնուրույն մշակութային հաստատության կարգավիճակ թատրոնն ստացել է 1965 թվականի նոյեմբերի 2-ին։ 1976 թ հունվարի 4-ին թատրոնն սկսեց հանդես գալ իր սեփական շենքում, որը կառուցվել էր ճարտարապետ Վ․ Լիմարենկոյի սեփական նախագծով։ Թատրոնը բաղկացած է 246 տեղանոց հանդիսասրահից, փորձասրահից և դիմահարդարման համար նախատեսված սենյակներից։
Կատեգորիա:Թատրոններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տիկնիկային թատրոններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ
Էքսպրեսիոնիզմ (ճարտարապետություն)
Էքսպրեսիոնիզմ, ճարտարապետական ոճ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և 1920-ական թվականների ընթացքում Գերմանիայում («աղյուսե էսպրեսիոնիզմ»), Նիդերլանդներում (ամստերդամյան դպրոց) և սահմանակից երկրներում, որին հատուկ է ավանդական ճարտարապետական ոճերից շեղումը՝ հանդիսատեսի վրա զգայական առավելագույն տպավորություն թողնելու նպատակով։ Հաճախ առավելությունը տրվում է այնպիսի ճարտարապետական ձևերին, որոնք հիշողության մեջ արթնացնում են բնական լանդշաֆտներ (լեռներ, ժայռեր, քարանձավներ, շթաքարեր և այլն)։
Նկատի ունենալով Վայմարյան հանրապետության ֆինանսական ծանր դրությունը՝ էքսպրեսիոնիզմի ոգով ստեղծվող շինությունների առավել համարձակ նախագծերը մնացին թղթի վրա։ Իրական շինությունների կառուցման փոխարեն շատ ճարտարապետներ ստիպված էին բավարարվել ցուցահանդեսների համար ժամանակավոր տաղավարներ, ինչպես նաև թատրոնների և կինեմատոգրաֆիայի բեմադրությունների համար դեկորացիաներ մշակելով։
Էքսպրեսիոնիզմի դարաշրջանը Գերմանիայում և սահմանակից երկրներում կարճ տևեց։ 1925 թվականից հետո առաջատար ճարտարապետները, ներառյալ Վ․ Գրոպիուսին և Է․ Մենդելսոնին, սկսում են հրաժարվել ցանկացած դեկորատիվ տարրից և ռացիոնալ կերպով օգտագործել տարածությունը՝ գնալով «նոր նյութականության» հունով (տես՝ Բաուհաուզ)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ճարտարապետական հուշարձաններ
Այն (վեպ)
«Դա»֊ն, 1986 թվականին գրված ամերիկյան սարսափ վեպ է, որը գրվել է Սթիվեն Քինգի կոմղից։ Այն պատմում է յոթ դեռահասների մասին, ովքեր տեռորի են ենթարկվում գերբնական ուժի կողմից, որն օգտագործելով երեխաների վախերն ու ֆոբիաները՝ դիմակավարելով իրեն և հարձակվելով որսի վրա։ «Դա»֊ն սկզբում հայտնվում է ծաղրածուի հագուստով, որպեսզի փոքրիկ երեխաների մոտ ուշադրություն գրավի։ Վեպը պատմվում է երրորդ դեմքով՝ առանձին պատմությունների միջոցով, որոնք նկարագրում են երկու ժամանակաշրջաններ։ Այն վերաբերում է այնպիսի թեմաներին, որոնք Սթիվեն Քինգի վեպերի հիմնական մասն են դարձել։ Դրանք են՝ հիշողության ուժը, մանկական տարիքի հոգեկան տրավմաները և տգեցությունը, որը թաքնված է գյուղական ավանդույթների մեջ։ Վեպը 1987֊ին հաղթել է British Fantasy Award մրցանակը և նույն տարում ստացել անվանակարգեր Locus and World Fantasy Awards մրցանակաբաշխություններում ։ «Publishers Weekly» պարբերականը այն ճանաչել է որպես 1986 թվականի Միացյալ Նահանգների բեսթսելլեր։
Սյուժե
1958 թվականի ամառ։ Մեն նահանգի ոչ մեծ քաղաք Դերրիում կատարվում է ահաբեկչություն առեղծվածային սերիական մարդասպանի կողմից, որն անմարդկային դաժանությամբ սպանում է երեխաներին։ Տասնմեկամյա յոթ ընկերներն (Ռիչի Թոզիեր, Բիլ Դենբրո, Բեվերլի Մարշ, Մայք Հենլոն, Էդդի Քասփբրաք, Բեն Հենքսոն և Սթեն Ուրիս) առանձին առանձին բախվում են հանելուկային չարի հետ՝ սարսափելի հրեշի, որն ունակ է ընդունելու տարբեր տեսքեր։ Միավորվելով «Անհաջողակների ակումբ»֊ում, երեխաները որոշում են գտնել և ոչնչացնել հրեշին, որին անվանում են Դա։ «Անհաջողակներ»֊ի ղեկավար է դառնում Բիլ Դենբրոն, ում եղբայրը սպանվում է Դրա կողմից՝ մեկ տարի առաջ։ Բացի հրեշից, «Անհաջողակներին» հետապնդում է նաև տեղի ավազակ Հենրի Բաուերսն իր ընկերների հետ, սակայն դա ավելի է միավորում ընկերներին։
Դիմադրությունը «Անհաջողակներին» ստիպում է շատ բաներ հասկանալ։ Մեծերից ոչ ոք չի կարող օգնել իրենց՝ մեծանալով, հասունները չեն կարողանում պատկերացնել, որ մարդասպանն իրական մարդ չէ, նրանք նույնիսկ չեն կարողանում տեսնել Դրան։ Նորովի նայելով իրենց հայրենի քաղաքին, «Անհաջողակները» հասկանում են, որ իրենց միությունն ավելին է, քան ուղղակի յոթ երեխաների ընկերությունը։ Առճակատումը տեղի է ունենում կոյուղու կոլեկտորիներիում՝ Դերրի քաղաքի տակ, որտեղ երեխաները մարտնչում են հրեշի դեմ։ Ստանալով լուրջ, բայց ոչ մահացու վերքեր, «Այն» փախչում է և քուն մտնում։ «Անհաջողակները» երդում են տալիս, որ, եթե հրեշը կրկին վերադառնա, ուրեմն նրանք պետք է գան և վերջնականապես սպանեն նրնա։ Վերադառնալով սովորական կյանք, երեխաները մոռանում են կատարվածի մասին, մոռանում միմյանց և ժամանակի ընթացքում լքում Դերրին։
Անցնում է 27 տարի։ 1985 թվականի ամռանը Դերրիում կրկին բարձրանում է սարսափելի սպանությունների ալիքը։ Մայք Հենլոնը, միակը, որը մնացել էր Դերրիում, հասկանում է, որ Դա վերադարձել է և հիշեցնում է «Անհաջողակներին» մանկական տարիքում տված երդման մասին։ Վեց ամերիկացի մեծահարուստների համար մանկական սարսափներ վերադառնալը շոկային է լինում։ Միայն հինգն են կարողանում ուժ գտնել իրենց մեջ Դերրի վերադառնալու համար և շարունակելու մարտը։ Սթեն Ուրիսը ինքնասպանություն է գործում Մայքլի հետ հեռախոսային խոսակցությունից անմիջապես հետո։ Կրկին միավորվելով, չափահաս «Ահաջողակները» սկսում են մանր֊մանր վերականգնել իրենց մանկական հիշողությունները։ Դրա հետ մեկտեղ նրանցից յուրաքանչյուրը բաղվում է Դրա հետ։
Չեն Ցզինժուն
Չեն Ցզինժուն (陳景潤; ), չինացի մաթեմատիկոս, թվերի տեսության մասնագետ, Չինաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1980)։ Ազգային բնագիտական մրցանակի առաջին աստիճանի դափնեկիր (1982), He-Liang-He-Li Prize և Loo-Keng Hua Mathematics Award (1992)։ 1966 թվականի հրապարակման մեջ նա ապացուցեց իր անունը ստացած թեորեմը (Չենի թեորեմ)։
Այն (վեպ)
Սյուժե
Վրեժխնդրության ծարավով լցված, «Այն» իր սատանակայան խաղում ներգրավվում է նոր մասնակիցների՝ հոգեբուժարանից փախած հասուն Հենրի Բաուերսին, որը մահացու վիրավորում է Մայք Հենլոնին, և Բեվերլի Մարշի խելքը գցած ամուսնուն, որը առևանգում է Բիլլ Դենբրոյի կնոջը։ Հինգ «Անհաջողակները» կրկին իջնում են կոյուղի, որպեսզի այս անգամ վերջնականապես ոչնչացնեն հրեշին։ Չարագործի հետ մարտն ընդանում է գետնի տակ՝ ամրոպի և ջրհեղեղի մակերեսի վրա, որը հանգեցնում է Դերրի քաղաքի մասնակկի ոչնչացմամբ։ Էդդի Քասբրակի մահի գնով «Անհաջողակներին» հաջողվում է ոչնչացնել Դրան։ Ինչպես և 27 տարի առաջ, վերադառնալով սովորական կյանք, «Անհաջողակները» կրկին մոռանում է կատարվածի մասին և լքում Դերրին։ Այս անգամ ամեն ինչ ընթանում է ավելի արագ։ Մայք Հենլոնը բացահայտում է, որ ընկերների անունները, որոնց հետ նա շբել է մի քանի օր առաջ՝ վերացել են հիշողությունից, սակայն նշումների գրքույկից հասկանւոմ է, որ իր առաքելությունն իրականացել է և Այն վերջնականապես ոչնչացվել է։
Դա
Դրա ծննդավայրը ակնհայտ է, որ դատարկությունն է, որը շրջապատում է տիեզերքը։ Դրա իսկական անունը Ռոնժբերտ Գրեյ է, սակայն երբեմն իրեն անվանում է «Փեննիվայզ, որն ավելի հայտնի է որպես Պարող ծաղրածու»։ Իր իսկական տեսքն անհնար է ճիշտ ասել։ Վերջնական տեսքը, որը Դա ընդունում է՝ հսկայական սարդն է, որը միայն ամենամոտ տեսքն է, որ կարող է ընդունել մարդկային գիտակցությունը։ Իր իսկական ձևակերպությունն ապրում է ոչ ֆիզիկական իրականությունում, այնտեղ, որտեղ Դրան անվանում են «մեռած կրակներ»։ Նույնիսկ «մեռած կրակների» աշխարհում Դա մնում է անտեսանելի և նկարագրվում է որպես «անվերջ ծորացող մազոտ արարած, որը ստեղծված է նարնջագույն լույսից»։ Յուրաքանչյուր բանական էակ, որը կհայտնվի «նարնջագույն կրակներում»՝ կխենթանա և կմահանա։
Չեն Ցզինժուն
Տարբերվում էր վատ առողջությամբ, 1984 թվականից տառապում էր Պարկինսոնի հիվանդությամբ։
Այն (վեպ)
Դա
«Մակրոտիեզերքի» ավելի հինավուրց բնկիչ է կրիան, որն ըստ սյուժեի մեր տիեզերքը ստեղծել է (հնարավոր է նաև ուրիշ) ստամոքսի ցավի ժամանակ։ Կրիան նաև հայտնվում է Քինգի ուրիշ գրքում՝ «Մութ ամրոցը»։ Դա֊ն և Կրիան ստեղծվել են ամենակարող արարածի կողմից, որը գրքում հիշատակվում է որպես «Ուրիշը», համարվում են մշտական թշնամիներ, որոնք նշանակում են Ավերում և Հորինում։
Չեն Ցզինժուն
1978 և 1982 թվականներին՝ Մաթեմատիկոսների միջազգային կոնգրեսի զեկուցող է։
Հրապարակել է ավելի քան 70 աշխատանք։
Այն (վեպ)
Դա
Նրանք Երկիր են եկել մի քանի հազար տարի առաջ՝ ավերածությունների տեսքով, որը նման է աստերոիդի ընկնելուն։ Սպասվելով մարդկանց հայտնմանը, Այն հարյուրամյակներ շարունակ գտնվում էր քնած վիճակում։ Երբ աստերոդի ընկած տեղում հայտնվում են մարդիկ և Դերրի քաղաքը, Դա արթնանաում է և սկսում է ապրեց հետևյալ ցիկլով․
Չեն Ցզինժուն
Ամուսնացած է եղել 1980 թվականից, ունեցել է որդի։
1999 թվականի հուլիսի 28-ին Քսիլոնգ կայանում, ՉԺՀ-ում 1996 թվականի դեկտեմբերի 24-ին հայտնաբերված աստղակերպին ի պատիվ Չեն Ցզինժունի, շնորհվեց 7681 Chenjingrun անվանումը  ։
Այն (վեպ)
Դա
Ֆիլմի դերակատարներ՝ Թիմ Քարրի
Անհաջողակների ակումբը
«Անհաջողակների ակումբը», դա յոթ երեխաներ են, ովքեր կապել իրար իրենց կյանքը և ճակատագիրը՝ Նրա հետ կռվի համար։ Անհաջողակները համարվում ենտիպիկ հերոսներ, որոնց տեսքը բնորոշ է Քինգին և դրա համար է, որ նա հաճախ է նրանց օգտագործում իր ստեղծագործություններում։
Ուիլիամ «Բիլ» Դենբրո
Ունի «Մեծ Բիլ» մականունը։ «Անհաջողակների ակումբի» ղեկավարը։ Եղբոր մահից հետո տառապում է իրեն մեղավոր զգալով․ հենց ինքն էր պատրաստել թղթե նավակը, որով նա գնաց իր վերջին զբոսանքին միայնակ։ Ջորջի մահից հետո ծնողները պարփակվում են իրենց մեջ և այլևս ուշադրություն չեն դարձնում Բիլի վրա։ Մեծաանալով, ինչպես Քինգի հերոսների մեծ մասը, դառնում է հաջողված գրող և ստեղծագործում է սարսափ գրականության մեջ։
Ֆիլմի դերակատարներ՝ Ջոնաթան Բրենդիս, Ռիչարդ Թոմաս
Բենջամին «Բեն» Հենքսոմ
Ունի «Հեյսթեք» մականունը (Haystack)։ Իր քաշի և չաղության պատճառով դառնում է ծաղր ու ծանակի առարկա։ Գաղտնի սիրահարված է Բեվերլի Մարշին։ Մեծանալով դառնում էհայտնի քանդակագործ և ազատվում է ավելորդ քաշից։
Հիշատակվում է Քինգի «Անքունը» վեպում։
Զեյվա (Խոյ)
Պատմություն
Մեծ Հայքի թագավորության ժամանակաշրջանում գյուղի տարածքը մտել է Նոր Շիրականի բդեշխության Հեր գավառի մեջ։ Հետագա ժամանակներից գտնվում է Պարսկահայաստանում, նախկինում գտնվում էր Խոյի գավառում։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում է 293 ընտանիք՝ 1,417 բնակչով ։
Այն (վեպ)
Բեվերլի Մարշ
«Անհաջողակների ակումբի» միակ աղջիկը։ Ծագումով աղքատ ընտանիքից է։ Յուրաքանչյուրս սխալի համար ծեծի է ենթարկվում հոր կողմից։ Չունի հասակակից ընկերուհիներ, սակայն իրեն գտնում է տղաների շրջապատում և պահում է իրեն համապատասխան ձևով՝ ծխում է, կռվում է և շատ լավ կրակում պարսատիկով։ Սիրահաված է Բիլլ Դենբրոյին։ Մեծանալով դառնում է դիզայներ և ամուսնանում է դաժան մարդու հետ, որն իրեն հիշեցնում է հորը։
Զեյվա (Խոյ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Ադրբեջան օսթանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խոյ գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խոյի շահրեսթանի բնակավայրեր
Այն (վեպ)
Բեվերլի Մարշ
Ֆիլմի դերակատարներ՝ Անեթ Օ'թուլ, Էմիլի Փերքինս
Ռիչարդ «Ռիչի» Թոզիեր
«Անհաջողակներից» ամենաթեթևամիտը։ Իր տարիքի համեմատ չափազանց զարգացած։ Կարողանում է խոսել տարբեր ձայներով։ Մեծանալով դառնում է հայտնի։
«Մութ ամրոց» շարքի Քաթբերթ Օլլգուդի նախակերպարը։
Ֆիլմի դերակատարներ՝ Սեթ Գրին, Հարրի Անդերսոն
Էդդի Քասփբրաք
«Անհաջողակներից» ֆիզիկապես ամենաթույլը։ Տառապում է աստմայով։ Մոր հետ ունի դժվար հարաբերություններ։ Մեծանալով՝ դառնում է մեքենաներ արտադրող ընկերության տեր և ամուսնանում մի աղկա հետ, ով նման է մորը։
Ֆիլմի դերակատարներ՝ Դենիս Քրիստոֆեր, Ադամ Ֆարայզլ
Մայքլ Հենլոն
«Անհաջողակների ակումբի» վերջին անդամը։ Սևամորթ է, որի պատճառող դառնում է Հենրի Բաուերսի և իր ընկերների հետապնդման պատճառ։ Միակը, ով մնում է Դերրիում՝ Դրա դեմ պայքարելուց հետո և պահպանում է հիշողությունները։ Ֆիլմի դերակատարներ՝ Թիմ Ռեյդ, Մարլոն Թեյլոր
Սթենլի «Սթեն» Ուրիս
Ունի «Տղամարդ» մականունը։ Անհաղավատ մի տղա, ով «Անհաջողակների ակումբի» միակն հրեա ներկայացուցիչն է։ Նրան բնորոշ են տրամաբանությունը, մաքրությունը և կարգ ու կանոնը։
Չնայած տված երդմանը, Սթեն Ուրիսը չի վերադառնում Դերրի՝ Դրա հետ կռվելու։ Չկարողանալով դիմանալով կեղտին, նա ինքնասպանություն է գործում։ Ֆիլմի դերակատարներ՝ Բեն Հելլեր, Ռիչարդ Մազուր
Վեպի ստեղծումը
1978 թվականին Քինգն իր ընտանիքի հետ ապրում էր Բոլդուեր քաղաքում, Կոլորադո նահանգում։ Մի անգամ երեկոյան նա միայնակ գնաց իր մեքենան վերցնի վերանորոգմն սրահից։ Ճանապարհին նրան հանդիպում է հին փայտյա կամուրջ, որով անցնելով նա հիշում է մի մանկական հեքիաթ, որը պատմում է երեք ուլիկների և կամրջի տակ ապրող հրեշի մասին։ Հեքիաթը ժամանակակից կյանք տեղաթոխելու գաղափարն իրեն դուր եկավ։ Սակայն Քինգը դրան վերադարձավ մայն երկու տարի անց՝ հավաքելով նոր մտքեր և գաղախարներ։ Վեպը սկսում է գրել 1981 թվականին։
Էկրանավորում
1990 թվականին դուրս է գալիս վեպի համանուն ֆիլմը։
2009 թվականի մարտի 12֊ին Warner Bros.֊ը հատյարարում է, որ Քինգի վեպը կրկին կնկարահանվի ։ 2010 թվականին Սցենարը կրկինգրվում է Դաեյվ Քեյգենիչի կողմից։ Ֆիլմի նկարահանումմները դեռ չեն սկսվել, հիմա ընթանում են դերակատարների լսումները։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1986 վեպեր Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի վեպեր Կատեգորիա:Սթիվեն Քինգի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Էկրանավորված ամերիկյան վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր
Արխիպ Կուինջի
Արխիպ Իվանովիչ Կուինջի (Архи́п Ива́нович Куи́нджи, Αρχίπ Κουίντζι. ), հունական ծագումով ռուս նկարիչ    (որոշ աղբյուրներում հիշատակվում է որպես ուկրաինացի նկարիչ ): Համարվում է բնանկարի մեծ վարպետներից մեկը։ Անունը, հունարենից թարգմանած, նշանակում է «վարպետ նժույգավար» (Ἄρχιππος = ἄρχος (կառավարող) + ἱππος (ձի, նժույգ), իսկ ազգանունը նրա մայրենի ուռումերենում «ոսկեձեռիկ վարպետ» կամ ոսկերիչ իմաստն ունի ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մարիուպոլում, մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացել Տագանրոգում։ Հայրը, որ Պոնտոսի հույներից էր, ընտանիքի ավուր հացը ստեղծում էր կոշկակարությամբ, այն էլ՝ մեծ դժվարությամբ։ Վեց տարեկանում Արխիպը զրկվել է ծնողներից և ստիպված է եղել մանուկ հասակից աշխատել։ Բարեկամներից մեկը նկատել է տղայի նկարչական օժտվածությունը և օգնել է, որ 14-ամյա պատանին գնա Թեոդոսիա՝ աշակերտելու մեծահամբավ ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկուն։ Այստեղ նրան հանձնարարել են ներկերը խառնելու գործը, իսկ նկարչության դասեր առել է մեծ վարպետին աշակերտող ու նրան բարեկամ մի երիտասարդից ։ 1903 թվականին հրատարակված հանրագիտարանային մի հոդվածում հեղինակը պնդում է, որ «թեև դժվար է Կուինջիին համարել Այվազովսկու սանը, սակայն հատկապես իր ստեղծագործական առաջին շրջանում վերջինս, անկասկած, կրել է մեծ վարպետի որոշակի ազդեցությունը, նրանից ընդօրինակել նկարելու եղանակներ» ։ Անգլիացի արվեստաբան և արվեստի պատմաբան Ջոն Էլլիս Բոուլթն էլ գրել է. «Կուինջիի լույսի զգացողությունն ու արտացոլման ձևերը զուգադրվում են Այվազովսկու մայրամուտերի, փոթորիկների, օվկիանոսի մոլեգին ընդվզումների հետ, որոնք մշտապես իրենց ազդեցությունն են թողել նախ՝ պատանի, ապա՝ նաև երիտասարդ Կուինջիի վրա» ։
1868 թվականից Կուինջին սովորել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում (նույն ակադեմիայի իսկական անդամ՝ 1893 թվականից)։ 1870-ական թվականների կեսին, կապվելով պերեդվիժնիկների (Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների) ընկերության հետ, ստեղծել է սոցիալական մոտիվներով ներթափանցված բնանկարներ («Մոռացված գյուղ», 1874 թվական, Տրետյակովյան պատկերասրահ)։ Հասուն շրջանում ձգտել է բանաստեղծորեն վերարտադրել բնության լուսավորությունը, կոմպոզիցիոն հնարքներով հասնել համայնապատկերային տեսարանների, ինտենսիվ գույներով՝ պատրանքայնության («Ուկրաինական գիշեր», 1876 թվական, «Ամպրոպից հետո», 1879 թվական, երկուսն էլ՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում)։ Դասավանդել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում (1892 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1894-ից՝ բնանկարի արվեստանոցի ղեկավար)։ Բայց 1997 թվականին հեռացվել է դասախոսական աշխատանքից՝ ուսանողական խռովությանը պաշտպան կանգնելու պատճառով։ Կուինջիի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է նկարիչների ընկերություն (1909 թվական, ավելի ուշ՝ Ա. Ի. Կուինջիի անվան ընկերություն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Պերեդվիժնիկներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Աննաբա
Աննաբա (արաբերեն՝ عنابة, ֆրանսերեն՝ Annaba), 1830-1963 թթ.՝ Բոն (ֆր. Bône), հին պատմությունում հայտնի էր Հիպպոն (Hippo) անունով - քաղաք Ալժիրի հյուսիս-արևելքում, Միջերկրական ծովի նշանավոր նավահանգիստ և Աննաբա նահանգի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Բոնի ծոցի ափին, Սեյբուզ գետի գետաբերանի մոտ, Թունիսի սահմանից ոչ հեռու։
Պատմություն
Իր հարմար դիրքը, որը բնական նավահանգիստ է հանդիսանում շնորհիվ քաղաքի երկու կողմերից իրեն պաշտպանող Գարդ և Ռոզա հրվանդանների, հրապուրել էր հին փյունիկացիներին, որոնք առաջին անգամ այդտեղ բնակություն հաստատեցին մոտավորապես մ.թ.ա. 12-րդ դարում։ Այն անցավ հռոմեացիներին որպես Հիպպոն Ռեգիոս (Hippo Regius)՝ Նումիդիայի արքայանիստ քաղաք, իսկ հետագայում անկախություն ձեռք բերեց՝ Պունիկյան պատերազմներից հետո։
Հիպպոնը դարձավ քրիստոնեական փիլիսոփայության կարևոր կենտրոն, որտեղ գտնվում էր Հիպպոնի Սինոդը, և որը Սուրբ Օգոստինոսի աստվածաբանական գործունեության հենակետն էր։ 431 թ. Հիպպոնը ենթարկվեց վանդալների ներխուժմանը, որի հետևանքով քաղաքն ամբողջովին ավերվեց և թալանվեց։ 533 թ. Հիպպոնը անցավ Բյուզանդիայի կայսր Հուստինիանոսի իշխանության ներքո, երկու դար անց՝ մատնվեց այդ կողմերը ներխուժած արաբների տիրապետությանը, որի հետևանքով տեղական բնակչությունը ենթարկվեց զանգվածային բռնի մուսուլմանացմանը։ Երկար ժամանակ Հիպպոնը ծովահենության հայտնի հենակետ էր և կառավարվում էր իրար հաջորդող տեղական իշխանների կողմից, մինչև Ֆրանսիան գրավեց այն 1832 թ.։ 1848-ին ֆրանսիացիների կողմից քաղաքին տրվեց «համայնքի» (commune) վարչական կարգավիճակ և այն կառավարվում էր անմիջականորեն Փարիզից։
Ճարտարապետություն
Աննաբան տեղադրված է ծովափից դեպի խցանածառերի պուրակներով ծածկված Էդուղ բլուրների գեղատեսիլ ստորոտները։ Հին քաղաքը՝ իր նեղ փողոցներով և գաղութատիրական շրջանից պահպանված ճարտարապետությամբ ներկայանում է քաղաքի կենտրոն, որտեղ գերակշռում են հին ֆրանսիական շինությունները և քաղաքի տեսարժան կառույցներից մեկը՝ Սալահ Բեյի մզկիթը (1787)։ 11-րդ դարի Սիդի-Բու-Մերուան մզկիթը ունի անսովոր մզկիթային ճարտարապետություն՝ այն կառուցված է հին հռոմեական շինությունների կործանման հետևանքով ձեռք բերված հիանալի սյուներից։ Նոր քաղաքը, որը հիմնականում կառուցվել է 1870-ից սկսյալ, հայտնի է իր Մայր Տաճարով (1850) և Սուրբ Օգոստինոսի բազիլիկայով (1881), պետական վարչական շենքերով, դպրոցներով, Հիպպոնի թանգարանով և հանրային զբոսայգիներով։
Տնտեսություն
Աննաբան հանքերի ամենակարևոր արտահանողն է Ալժիրում (հիմնականում՝ երկաթաքար և ֆոսֆատներ)։ Շրջապատված լինելով գյուղատնտեսական բերրի դաշտերով, անտառներով և հանքերով, այն նաև ծառայում է որպես առևտրական և ձկնորսական նավահանգիստ։ Արդյունաբերական բնագավառում կարևոր տեղ են զբաղեցնում երկաթի և պողպատի ձուլման և մշակման գործարանային համալիրը, մեքենաշինական և երկաթուղու սարքավորումների գործարանները և քիմիական գործարանը։
Բնակչություն
1998 թ. մարդահամարով Աննաբայի բնակչությունը կազմում էր 348.000, 2008 թ. նախահաշվարկով՝ ամբողջ կոնգլոմերացիայի բնակչության թիվը մոտ կես միլիոն է։ Քաղաքի գրեթե բոլոր բնակիչները մուսուլման արաբներ են, խոսակցական լեզուն՝ արաբերեն (Ալժիրի բարբառ)։
Կատեգորիա:Ալժիրի քաղաքներ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի նավահանգիստներ
Շուշնուր
Շուշնուր (Шушнур, Шушнур), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 495 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի բնակավայրեր
Բոինգ 314
Boeing 314 Clipper, ամերիկական միջքաղաքային ուղևորատար հիդրոինքնաթիռ (թռչող նավակ)։ Նախագծվել և արտադրվել է Boeing Airplane Company ընկերության կողմից 1938 թվականից մինչև 1941 թվականը։ Ընդհանուր արտադրվել է 12 ինքնաթիռ։
Նախագծում
Boeing 314-ը ստեղծվել է Pan American-ի հրամանով։ Նախատիպի նախագծման ընթացքում Boeing ընկերությունն օգտագործել է Boeing XB-15 ահաբեկչի նախագիծը (որն այդպես էլ չմտավ սերիական արտադրության մեջ)։ Մասնավորապես օգտագործվել է նրա թևը։ Տեղադրվել են հզոր շարժիչներ Wright Twin Cyclone: Վերջնական նախատիպը ընդունվել է Pan American-ի կողմից, և 1936 թվականի հուլիսի 21-ին ստորագրվել է հրաման վեց ինքնաթիռների թողարկման մասին։ Բացի այդ, Pan American-ը պատվիրել է ևս վեց ինքնաթիռ՝ ավելի հզոր շարժիչներով։ Առաջին թռիչքը այս շարքի ինքնաթիռի, Boeing 314A, տեղի է ունեցել 1941 թվականի մարտի 20-ին։
Կառուցվածք
Boeing 314, ամբողջապես մետաղական չորս շարժիչով աշխատող մոնոպլան թևերի բարձր տեղադրությամբ։ Մարմինը թռչող նավակ է։ Տրանսատլանտյան երթուղիներում գորելու համար ինքնաթիռն ուներ 16100 լիտր վառելիքի պաշար։
Օգտագործում
Առաջին Boeing 314, որն անվանվել է Honolulu Clipper, սկսեց իր կանոնավոր չվերթները Սան Ֆրանցիսկո–Հոնկոնգ երթուղիով 1939 թվականի հունվարին։ Այս երթուղիով ամբողջական մեկ թռիչքը կազմում էր ավելի քան վեց օր։ Ուղևորների կանոնավոր փոխադրումը այս երթուղիով շարունակվել է մոտ երեք տարի և ավարտվել է 1941 թվականի դեկտեմբերին ԱՄՆ–ի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ մտնելով։ Yankee Clipper անվանումով ինքնաթիռը կատարել է չվերթներ Նյու Յորք–Սաութհեմթոն երթուղիով 1939 թվականի հունիսի 24–ից։
Պատերազմի սկսվելով թռչող նավակներ Boeing 314–ները սկսեցին օգտագործվել որպես ռազմական–տրանսպորտային ինքնաթիռներ։ Մասնավորապես, դրանցով տեղափոխում էին Կահիրեում գտնվող բրիտանական զորքերի համար օգնական բեռներ և զորքեր։ Կատարվում էին թռիչքներ և բեռների փոխադրում նաև ԽՍՀՄ(Թեհրանով)։ Ինքնաթիռի անձնակազմը կազմված էր զինվորական կոչում ունեցող օդաչուներից, որոնք ունեին մեծ փորձ։
Boeing-314–ը դարձավ առաջին ինքնաթիռը, որն օգտագործվել է ԱՄՆ–ի գործող նախագահի օգտագործման համար։ Դա տեղի է ունեցել 1943 թվականի հունվարի 14–ին։ ԱՄՆ–ի նախագահ Ֆրանկլին Ռուզվելտը Մայամիից ուղևորվել է Մարոկկո՝ հանդիպելու Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլի հետ ։
Պատերազմից հետո մի քանի ինքնաթիռներ վերադարձել են Pan American–ի իրենց կանոնավոր թռիչքներին։ Սակայն նոր ինքնաթիռների գտագործման պատճառով այն համարվեց հնացած ինքնաթիռ։ Ինքնաթիռները դուրս եկան իրենց կանոնավոր օգտագործումից 1946 թվականին, իսկ 1951 թվականին սկսվեց օգտագործվել որպես մետաղ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդատար ինքնաթիռներ Կատեգորիա:Boeing ընկերության ինքնաթիռներ
(8143) Նեզվալ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,431702 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9458 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9176 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1385,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259919 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,99° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արմանիսի բազմամետաղային հանքավայր
Արմանիսի բազմամետաղային հանքավայր, հանքավայր ՀՀ Լոռու մարզում՝ Ստեփանավան քաղաքի շրջագծում՝ Չքնաղ գետի ավազանում։
Բնութագրություն
Հետախուզվել է 1967-1985 թվականներին։ Տեղադրված է խորքային բեկվածքների հատման հանգույցում։ Հանքայնացման հասակը օլիգոցեն է։ Հանքավայրը ներփակված է միջին ու վերին էոցենի հրաբխային ու հրաբխանստվածքային ապարներով։ Ջրաջերմային հանքավայր է՝ ներկայացված առանձին երակներով, դրանց համակցություններով, բներով ու ցանային ներփակումներով։ Հանքամարմինների երկարությունը մի քանի հարյուր մ-ից մինչև 1000 մ է, լայնությունը՝ մի քանի մ։ Հանքանյութը կազմված է հիմնականում սֆալերիտ, խալկոպիրիտ, պիրիտ, գալենիտ, հեմատիտ միներալներից։ Կան նաև բնածին ոսկի (քվարցային երակներում), արծաթ, քվարց, գիպս, կարբոնատներ, բիսմութի միացություններ։ 1998 թվականից շահագործում է «Մետալ Պրինց» ընկերությունը՝ բաց եղանակով։
Կատեգորիա:Հանքավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հանքավայրեր
Հովհաննես Երզնկացի
Հովհաննես Երզնկացի, հայ նշանավոր վարդապետ և մատենագիր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1225-1230 թվականների միջև, Մեծ Հայքի Եկեղյաց գավառում։ Երզնկացի է կոչվել կամ իր ծննդավայրի անունով և կամ տեղի հռչակավոր վանքերում կրթություն ստացած լինելու պատճառով։ Պլուզ մականունը նրան, հավանաբար, տրվել է կարճահասակության համար։ Դրա մասին է ակնարկում նաև ժողովրդական ավանդությունը, ըստ որի նա եղել է փոքրամարմին։
Երզնկացու մանկությունն անցել է հայրենի երկրի Լուսավորչի լեռներում գտնվող դպրանոցներում։ Ուսման ծարավը նրան տարել է աշակերտելու ժամանակի նշանավոր ուսուցիչ Վարդան Արևելցի, որին և հետագայում հիշում է երախտագիտությամբ, անվանում իր հոգևոր հայրը։ Երզնկացին հմտացել է փիլիսոփայության, տիեզրագիտության, քերականության մեջ, խորամուխ է եղել արվեստների, երաժշտության, բժշկության ու զանազան բնական գիտությունների մեջ։