cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փորագրության և տպագրության գրասենյակ
Պատմական տեղավայրեր
Փորագրության և տպագրության գրասենյակը տեղափոխվեց իր սեփական շենքը 1880 թվականին 14-րդ փողոցի և Անկախության պողոտայում գտնվող SW, այժմ Sidney Yates շենքի ավարտից հետո։ 1891 թվականին շենքի հարավային մասում կառուցվեց ևս մեկ շենք։ 1915 թվականին գրասենյակը տեղափոխվել է Վաշինգտոնի ներկայիս վայրը, որը գտնվում է սկզբնական կառույցի ուղիղ հարավային մասում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արդյունաբերություն Կատեգորիա:1862 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1862 հիմնադրումներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Թղթադրամներ Կատեգորիա:Տպագրություն
Իբեզժայա
Իբեզժայա (Объезжая), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 12 կմ։ Թափվում է Կիրգանիկ գետի ձախ ափին՝ 108 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Օզյորնայա (Մեծ Խապիցայի վտակ)
Օզյորնայա (Озёрная), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 10 կմ։ Թափվում է Մեծ Խապիցա գետի ձախ ափին՝ 81 կմ հեռավորության վրա։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պակլին (դեպարտամենտ)
Պակլին (դեպարտամենտ) (իսպ.՝ Departamento de Paclin), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 985 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 4185 մարդ՝ 2001 թվականի 4290-ի փոխարեն, որը կազմում է 2,4% անկում ։ Բնակչության խտությունը՝ 4,2 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Լա Մերսեդն է։
Աշխարհագրություն
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի արևելքում։ Սահմանակից է՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Օլեգ Աֆանասև
Օլեգ Լվովիչ Աֆանասև (Олег Львович Афанасьев, ), ռուս գրող, արձակագիր, հրապարակախոս: Ռուս գրողների միության անդամ (1991) :
Կենսագրություն
Օլեգ Աֆանասևը ծնվել է 1937 թվականին Դոնի Ռոստովում: Մանկությունն անցել է նախապատերազմական և պատերազմական տարիների միջով: Ռմբակոծություններ, պայթեցված շինություններ, էշելոններ, սով, աղքատություն, ցուրտ և ոչնչացում` Հայրենական պատերազմի այս ողբերգական տեսարանները դրոշմվել են նրա հիշողության մեջ և իրենց գեղարվեստական արտացոլումն են գտել Աֆանասևի բազմաթիվ ստեղծագործություններում: Ավարտել է ավագ դպրոցը, աշխատել Ռոստովի ձեռնարկություններում որպես խառատ, էլեկտրաեռակցող, շինարար: Որպես արձակագիր հրապարակվել է 1980 թվականից  :
Ստեղծագործական ուղի
«Ստենդ» պատմվածքն առաջին անգամ հրատարակվել է Ռոստիզդատի «Ծաղիկներ բետոնի վրա» կոլեկտիվ հավաքածուում (1980): Հետագա տարիներին «Դոն», «Երիտասարդ գվարդիա», «Ավրորա» ամսագրերը տպագրում են Աֆանասևի «Հեռավոր եզերքում», «Փոթորկի միջով» վեպերը, «Բախտավորը» պատմվածքը: Հրապարակումները ճանաչում են գտնում ոչ միայն ընթերցողների շրջանակում, այլ նաև տեղական և կենտրոնական մամուլում, գրական թերթերում, այլ պարբերականներում:
Աֆանասևը մի քանի պիեսների հեղինակ է:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ
Սերեբրո (խումբ)
Ստեղծման պահից խումբը թողարկել է երկու ստուդիական ալբոմ՝ «ОпиумRoz» և «Mama Lover»: Նաև խումբը թողարկել է տասներեք սինգլներ, որոնցից հինգը գլխավորում էին ռուսական հիթ-շքերթները։ Խումբը նվագում է միանգամից մի քանի ոճերում, այնպիսիք, ինչպիսիք են փոփ, փոփ-ռոք, եվրոփոփ, թրիպ-հոփ և էլեկտրո-փոփ։
Մինչ խումբը
<div class="floatright" style="background-color:#EEEEEE;border:1px; font-size:90%; solid #C8C8C8;padding:1em;text-align:center"> Սերեբրո խմբի առաջին կազմի անդամները Ելենա Տեմնիկովա, Օլգա Սերյաբկինա և Մարինա Լիզորկինա
Խմբի առաջին կազմի ձևավորում
Նրանից հետո, երբ «Սերեբրո»-ի ապագա մենակատարուհի Ելենա Տեմնիկովան մասնակցություն է ունենում «Աստղերի ֆաբրիկա» նախագծի երկրորդ եթերաշրջանին, նա սկսում է համագործակցել պրոդյուսեր Մաքսիմ Ֆադեևի հետ։ Աշխատանքի ընթացքում Լենան որոշում է չսկսել մենակատարային կարիերա, այլ ձևավորել կանանց խումբ, կազմված առավելապես երեք անդամից։
2005 թվականից սկսվում է խմբի ապագա մենակատարուհիների փնտրտուքը։ Օլգա Սերյաբկինան բեկ-վոկալիստուհի էր աշխատում Ֆադեևի խնամակալ Իրակլիի մոտ, որտեղ էլ նա ծանոթանում է Լենա Տեմնիկովայի հետ։ Ձևավորվում է ընկերություն և Լենան Օլգային հրավիրում է խմբում լսումների։ Խմբի երրորդ անդամին՝ Մարինա Լիզորկինային, Մաքսիմ Ֆադեևը գտնում է համացանցում։ 2006 թվականին խումբը վերջնականապես ձևավորվում է և սկսում է փորձեր անել։ Առաջին սինգլի թողարկումը նախատեսված էր 2008 թվականին, իսկ մինչ այդ խումբը պետք է փորձեր կատարեր և նյութ ձայնագրել ստուդիայում։
2007 թվական. «Եվրատեսիլ»
2007 թվականին «Առաջին ալիք»-ի պրոդյուսերներից մեկը խնդրում է Մաքսիմ Ֆադեևին ցույց տալ թե ինչի վրա է նա տվյալ պահին աշխատում։ Ֆադեևը տալիս է լսելու «Song #1» երգի տնային տարբերակը։ Մի քանի օր անց Ֆադեևին զանգահարում են և ասում, որ ցանկանում են աղջիկներին «կենդանի» տեսնել, «Եվրատեսիլ 2007» երգի մրցույթի ազգային ընտրությունում։ Ընտրությունը կայանում է մարտի 10-ին, հանձնաժողովի միաձայն որոշումով որոշվում է, որ «Եվրատեսիլ» է մեկնում բոլորին անհայտ «Սերեբրո» խումբը, իսկ մարտի 14-ին երգի ստուդիական տարբերակը եթեր է դուրս գալիս «Եվրոպա Պլյուս»-ի եթերում։ Հետագայում նկարահանվում է տեսահոլովակ, որից դրվագներ օգտագործվում են «Առաջին ալիք»-ում «Եվրատեսիլ»-ի գովազդի համար։ Ըստ «Եվրատեսիլ 2006»-ի արդյունքների, որում Դիմա Բիլանը զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը, «Սերեբրո»-ն անցնում է եզրափակիչ, չմասնակցելով կիսաեզրափակիչին։ Մրցույթի եզրափակիչը, որը կայանում է 2007 թվականի մայիսի 12-ին, Հելսինկիի «Hartwall Areena» մարզա-ժամանցային համալիրում, համընկնում է եռյակի առաջին հրապարակային ելույթի հետ։ Աղջիկները ելույթ էին ունենում 15 համարի տակ և հանդիսատեսի քվեարկության արդյունքում հավաքում են 207 միավոր և զբաղեցնում երրորդ հորիզոնականը, զիջելով Սերբիայի ներկայացուցիչ Մարիա Շերիֆովիչին՝ «Աղոթք» («Молитва») երգով և Ուկրաինայի ներկայացուցիչ Վերկա Սերդյուչկային՝ «Dancing Lasha Tumbai» երգով։
2007-2008 թվականներ
Խմբի հաջող մեկնարկը նրան դարձնում է հանրաճանաչ ոչ միայն Ռուսաստանում, այլև մի ամբողջ շարք եվրոպական երկրներում։ Նորամուտային «Song #1» սինգլը գլխավորում է ռուսական ռադիոհիթ-շքերթը և մտնում է Շվեդիայի, Դանիայի, Շվեյցարիայի, Լատվիայի և Մեծ Բրիտանիայի սինգլների պաշտոնական հիթ-շքերթները։ 2007 թվականի հունիսին թողարկվում է երգի ռուսական տարբերակը՝ «Երգ № 1» («Песня № 1»)։ Նույն տարում հրապարակավ կատարվում են «Սերեբրո» խմբի ևս երկու նոր երգեր՝ «Շնչիր» («Дыши») լիրիկական բալադը, որի հիման վրա տեսահոլովակ է նկարահանվում, ինդպես նաև «Ինչն է քո խնդիրը» («Whats Your Problem»), անգլալեզու երգ փոփ-ռոք ոճում։ Ըստ 2007 թվականի արդյունքների, «Սերեբրո»-ն հաղթանակ է տանում «Տարվա նորամուտ» անվանակարգում, «MTV Russia Music Awards» մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ, ինչպես նաև նույնատիպ անվանակարգում «ZD Awards» մրցանակաբաշխությունում։ «World Music Awards» Միջազգային երաժշտական մրցանակաբաշխությունը խմբին ճանաչում է տարվա ամենավաճառվող խումբը ռուսական երաժիշտների մեջ։ Խումբն անվանվում է «Տարվա հայտնություն» «КоммерсантЪ» թերթի ռեյտինգում, ինչպես նաև, նշվում է «Նոր երգեր գլխավորի մասին», «Ոսկե Գրամոֆոն» և «Տարվա երգ» մրցանակաբաշխություններում։
2008 թվականի գարնանը երկրի առաջատար ռադիոկայանների պարբերականության մեջ է ընկնում խմբի նոր երգը՝ «Օփիում» («Опиум»)։ Տեսահոլովակի ռեժիսորն է դառնում խմբի պրոդյուսեր Մաքսիմ Ֆադեևը։ Նաև ձայնագրվում է երգի անգլալեզու տարբերակը՝ «Why»: 2008 թվականի նոյեմբերին սկսվում է «Խոսիր, մի լռիր» («Скажи, не молчи») նոր երգի պարբերականությունը, իսկ դեկտեմբերին այն գլխավորում է ռուսական ռադիո հիթ-շքերթը, դառնալով խմբի երրորդ ռադիոսինգլը, որը հասնում է հիթ-շքերթի բարձունքը և չորրորդ սինգլը անընդմեջ վերին եռյակում, քանի որ «Շնչիր» երգը հասնում է երկրորդ հորիզոնական։ Նաև այդ սինգլը 13 շաբաթ անընդմեջ գլխավորում է ռուսական ռադիո հիթ-շքերթը։ 2008 թվականի նոյեմբերին, «MTV Russia Music Awards» մրցանակաբաշխությունում, որտեղ «Սերեբրո»-ն ճանաչվում է «Լավագույն խումբ», աղջիկները կատարում են «Sound Sleep» նոր երգը։
«ОпиумRoz»
2009 թվականի ապրիլի 25-ին թողարկվում է «Սերեբրո»-ի նորամուտային ալբոմը՝ «ОпиумRoz», որի մեջ ընդգրկվում են 11 տրեկներ։ Նրանց շարքում են արդեն հայտնի «Song #1», «Շնչիր», «Օփիում», «Խոսիր, մի լռիր» երգերը, եռյակի անդամների մենակատարային կատարումները, ինչպես նաև անգլալեզու տրեկներ։ Երկրի առաջատար երաժշտական հրատարակությունները, մասնավորապես, «Billboard» համաշխարհային անվանումով հեղինակավոր ամսագիրը, «Սերեբրո» խմբի նորամուտային ալբոմը անվանում են «տարվա ամենասպասելի ռելիզը»։ Ալբոմի շնորհանդեսը, որին կարող էր ներկա գտնվել յուրաքանչյուր ցանկացող, կայանում է Պոկլոննի լեռան վրա։ Այդ օրը եռյակի ելույթը այցելում է մոտավորապես 70 հազար հանդիսատես ։
2009-2011 թվականներ
2009 թվականի հունիսին խումբը լքում է Մարինա Լիզորկինան և նրան փոխարինում է նոր մենակատարուհի՝ Անաստասին Կարպովան։ Նոր կազմով «Սերեբրո»-ն ձայնագրում է «Քաղցր» («Сладко», «Like Mary Warner») նոր երգը, որի տեքստի հեղինակ է դառնում եռյակի անդամ Օլգա Սերյաբկինան։ Առաջին օրերի ընթացքում «Tophit» պորտալում երգը բեռնում են ռեկորդային քանակի ռադիոկայաններ ։
Սեպտեմբերին «Քաղցր»-ը ընկնում է հեղինակավոր «Moskva.fm» համացանցային ռեսուրսի «100 ամենապարբերական երգեր» հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը և հասնում է «Top Hit 10 Weekly», «10 Audience Choice» և «10 Moscow Weekly» հիթ-շքերթների գագաթնակետին։
2009 թվականի դեկտեմբերին համացանցում լուրեր են տարածվում այն մասին, որ խմբի մենակատարուհի Ելենա Տեմիկովան լքում է խումբը ։ Հեռանալու վարկածներից մեկն է հանդիսանում սիրավեպը երգահան Արտեմ Ֆադեևի, պրոդյուսեր Մաքսիմ Ֆադեևի հարազատ եղբոր հետ, ով ստիպում է Ելենաին հրաժարվել խմբում հետագա աշխատանքներից ։ Նոյեմբերի 30-ին խմբի պաշտոնական կայքում հայտարարվում է քասթինգ մենակատարուհու տեղի համար ։ Սակայն մենակատարուհու փոփոխության մասին պաշտոնական հայտարարություն չի հետևում ։ Խումբը շարունակում է աշխատանքները նախկին կազմով՝ Ելենա Տեմնիկովա, Օլգա Սերյաբկինա և Անաստասիա Կարպովա։
2009 թվականի վերջին «Սերեբրո»-ն երրորդ անգամ անընդմեջ արժանանում է «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակին՝ «Խոսիր, մի լռիր» հիթի համար, իսկ «Քաղցր» երգը նշվում է «Տարվա երգ» մրցանակով։ Նաև խումբը ելույթ է ունենում «Լավագույն երգեր» համերգում, որտեղ նշվում է նրանց «Քաղցր» հիթը։
2010 թվականի ապրիլի 19-ին խումբը ձայնագրում է նոր սինգլ՝ «Ժամանակը չէ» («Не время»)։ Իսկ մայիսի 26-ին այդ երգի վրա թողարկվում է նույնանում հոլովակը։ Հոլովակը տասնում է երկրի երաժշտական հեռուսաալիքների հիթ-շքերթների գագաթնակետերը։ Օգոսիոսի 4-ին ներկայացվում է երգի անգլերեն տարբերակը՝ «Sexing U»: Օգոստոսին խումբը, որպես հյուր, հանդես է գալիս «Նոր Ալիք 2010» փառատոնում, Դավիդ Թուխմանովի ստեղծագործական երեկոյի ընթացքում, որտեղ կատարում է «Բարի գիշեր» («Good Night», «Доброй ночи») երգի իր տարբերակը։
Սեպտեմբերին «Սերեբրո» խումբը անվանակարգվում է «MTV EMA 2010» հեղինակավոր մրցանակին։ Իսկ հոկտեմբերին խումբը անվանակարգվում է «ОЕ Video Music Awards 2010» երաժշտական մրցանակաբաշխության միջազգային արարողությանը՝ հինգ անվանակարգում։ Քվեարկության արդյունքում «Սերեբրո»-ն արժանանում է մրցանակի «Best International Video» անվանակարգում՝ «Ժամանակը չէ» հոլովակի համար։
2010 թվականի նոյեմբերին թողարկվում է «Billboard» ամսագրի ռուսական հրատարկչության համարը՝ «Սերեբրո» խմբի շապիկի վրա լուսանկարով ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 1-ին, «Tophit» պորտալում կայանում է խմբի «Եկեք բռնենք ձեռքերը» («Давай держаться за руки») նոր սինգլի պրեմիերան։ Դեկտեմբերին «Սերեբրո»-ն կրկին մասնակցություն է ուենում «Տարվա երգ» փառատոնին, իսկ Օլգա Սերյաբկինան արժանանում է «Տարվա երգ 2010» մրցանակին, որպես «Ժամանակը չէ» և Յուլիա Սավիչևայի «Մոսկվա-Վլադիվոստոկ» երգերի տեքստերի հեղինակ։
«Mama Lover»
2011 թվականի հուլիսի 30-ին Սերեբրո խումբը «Europa Plus Live» փառատոնում ներկայացնում է իր նոր «Mama Lover» երգը։ Օգոստոսի 5-ին կայանում է տրեկի բացառիկ պրեմիերան «Love Radio» և «DFM» ռադիոկայաններում։ Այնուհետև թողարկվում է երգի ռուսալեզու տարբերակը՝ «Մամա Լյուբա» («Мама Люба») անվանումով։
2011 թվականի սեպտեմբերի 15-ին «Ello» պորտալում կայանում է «Մամա Լյուբա» երգի հոլովակի պրեմիերան, որը դառնում է YouTube-ի հիթը ։ Չորս օրվա ընթացքում այն հավաքում է ավելի քան 280 հազար դիտում, 10 օրվանից պակաս ժամանակում դիտումների քանակը անցնում է մեկ միլիոնը։ «Մամա Լյուբա» երգը գլխավորում է ամենավաճառվող թվային տրեկների տիթ-շքերթը Ռուսաստանում, ըստ «2М» և «Lenta.ru» ընկերությունների տվյալների, 9 շաբաթ անընդմեջ զբաղեցնում է առաջին տեղը ԱՊՀ ռադիոլսողների հայտերի հիթ-շքերթում (Tophit Топ-100 ըստ հայտերի) , մտնում է Իսպանիայի, Իտալիայի, Բելգիայի, Չեխիայի պաշտոնական հիթ-շքերթների մեջ ։ Մայիսն խումբը ուղևորվում է պրոմո-շրջագայության Եվրոպայի երկրներով, աղջիկները այցելում են Իտալիա, Ֆրանսիա և Իսպանիա, որտեղ մասնակցում են հեռուստաշոուի, ռադիոհաղորդումների, հարցազրույց են տալիս տեղական հրատարակություններին և մասնակցում են ֆոտոսեսիաների։ 2012 թվականի հունիսի 19-ին Եվրոպայում թողարկվում է «Mama Lover» դեբյուտային անգլալեզու ալբոմը, որը «պլատինե» է դառնում Իտալիայում վաճառքի արդյունքում։ Ըստ խմբի մենակատարուհիների խոսքերի, ալբոմը նախատեսված է Եվրոպայի երկրներում ռելիզի համար և Ռուսաստանում այն չի թողարկվի ։ Օգոստոսին խումբը առաջատարն է դառնում «RU TV» հառուստաալիքի երաժշտական մրցանակներին անվանակարգումների քանակով և սեպտեմբերի 29-ին խումբն արժանանում է այդ մրցանակաշխության մրցանակին «Լավագույն երաժշտական տրեկ» անվանակարգում՝ «Մամա Լյուբա» երգի համար։ Նաև սեպտեմբերին հայտնի է դառնում, որ աղջիկները անվանակարգված են «MTV EMA» մրցանակին՝ «Լավագույն ռուսական արտիստ» անվանակարգում։
2012 թվական-ներկա ժամանակներ
2012 թվականի սեպտեմբերին «Սերեբրո» խումբն այցելում է Մեքսիկա, ելույթ է ունենում El Gran Concierto խոշոր համերգում, ինչպես նաև մասնակցություն է ունենւմ «Արձակուրդներ Մեքսիկայում» ծրագրի նկարահանումներին։ 2012 թվականի հոկտեմբերի 4-ին իտալական EGO լեյբլի պաշտոնական ալիքում կայանում է «Gun» երգի հոլովակի պրեմիերան։ Հոլովակն իր առաջին մեկ միլիոն դիտումը հավաքում է արդեն 8 օր անց։ «Gun» սինգլը, որի պրեմիերան Իտալիայում կայանում է 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, դառնում է «պլատինե», վաճառելով ավելի քան 30 հազար կրկնօրինակ։ Հոկտեմբերի 11-ին խումբը թողարկում է «Mama Lover» ալբոմի ռուսական հրատարակչությունը։ Տրեկ-կազմը Եվրոպական հրատարակչությունից տարբերվում է միայն «Gun» երգի ռուսալեզու տարբերակով՝ «Տղա» («Мальчик»)։ Նոյեմբերի 4-ին, «Երեկոյան Ուրգանտ» («Вечерний Ургант») ծրագրում, «Սերեբրո»-ն կատարում է «Paradise» երգը, «Mama Lover» ալբոմից։ Դեկտեմբերին հայտնի է դառնում, որ «Սերեբրո» խումբը անվանակարգված է «World Music Awards 2012» մրցանակին՝ «Լավագույն խումբ» անվանակարգում։ Տարվա վերջին աղջիկները մասնակցութուն են ունենում «Կարմիր Աստղ» հիթ-շքերթի ամփոփիչ համերգում և արժանանում են պատվոգրի «Մամա Լյուբա» երգի համար։
2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, խմբի համերգներից մեկի ժամանակ, Անաստասիա Կարպովան հայտարարում է խմբից հեռանալու և իր մենակատարային կարիերա սկսելու մասին ։
Հոկտեմբերի 3-ին «Սերեբրո» խմբի պաշտոնական կայքը հայտարարում է խմբում նոր մենակատարուհու հայտնվելու մասին՝ Դարյա Շաշինա ։
Հոկտեմբերի 22-ին կայանում է «Կրակ» երգի տեսահոլովակի պրեմիերան։
2014 թվականը խմբի համար սկսվում է նոր սինգլի ռելիզով։ Հունվարի 19-ին «Սերեբրո»-ն հայտնվում է «Love Radio» ռադիոկայանի եթերում, որպեսզի ներկայացնի իր երկրորդ ռուսալեզու սինգլը և «Ես քեզ չեմ տա» («Я тебя не отдам») երրորդ ստուդիական ալբոմի աջակցության նպատակով։ Մեկ օր անց տրեկը պաշտոնապես թողարկվում է ։ Արդեն առաջին շաբաթի ընթացքում տրեկը գլխավորում է «iTunes»-ի ռուսական հիթ-շքերթը ։ Սինգլի տեսահոլովակի պրեմիերան կայանում է 2014 թվականի մարտի 13-ին։
Փետրվարի 14-ին Լենա Տեմնիկովան հայտնում է, որ դեկտեմբերի 3-ին ավարտվում է իր պայմանագրի ժամկետը և այն երկարաձգել նա չի նախատեսում՝ կապված ընտանիք կազմելու և երեխաներ ունենալու իր ցանկության հետ ։ Սակայն մայիսի 15-ին խմբի պաշտոնական կայքը տեղադրում է նորություն այն մասին, ր Լենան լքել է խումբը վաղաժամկետ՝ մենակատարուհու առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով։ Մաքսիմ Ֆադեևը որոշում է ընդունում, որ Լենայի փոխարեն խումբ կվերադառնա խմբի նախկին մենակատարուհի Անաստասիա Կարպովան, ով լքել էր խումբը 2013 թվականի սեպտեմբերին ։
Հունիսի 5-ին ներկայացվում է Պոլինա Ֆավորսկայան՝ խմբի նոր մենակատարուհին, ով փոխարինում է Ելենա Տեմնիկովային ։
Սեպտեմբերի 15-ին կայանում է «Պետք չէ ցավալի» («Не надо больнее») երգի ռելիզը, որը դառնում է առաջին ստեղծագործությունը, ձայնագրված Պոլինա Ֆավորսկայաի հետ։ Տրեկը նաև դառնում է երրորդ ռուսալեզու սինգլը՝ ի աջակցություն խմբի ապագա երրորդ ալբոմի ։
2015 թվականի ապրիլի 29-ին խումբը թողարկում է «Kiss» նոր սինգլը, նախատեսված, առաջին հերթին, արտասահմանյան ունկնդրի համար։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայանում է հունիսի 4-ին։ Հունիսի 28-ին տեղի է ունենում այդ նոր երգով ելույթը Հռոմում, «Coca-Cola Summer Festival» փառատոնում, որտեղ խումբն առաջին անգամ այն կատարում է Իտալիայում։
2015 թվականի մայիսի 21-ին ներկայացվում է «Շփոթել եմ» («Перепутала») նոր տրեկը։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայանում է հունիսի 18-ին։ 10 օրվա ընթացքում տրեկը հաղթահարում է մեկ միլիոն դիտումի շեմը։
Երաժշտական ոճ
Անաստասիա Կարպովայի գալուն պես, 2009 թվականին, և երկրորդ ստուդիական ալբոմի ձայնագրման սկզբի հետ միասին խմբի ոճը նորից որոշակի փոփոխությունների է ենթարկվում։ Նոր կազմով դեբյուտային «Քաղցր» տեսահոլովակը ներկայացվում է որպես խմբի «առաջին էրոտիկ տեսահոլովակ» ։ Նրան հետևող սինգլների՝ «Ժամանակը չէ», «Եկեք բռնենք ձեռքերը» և «Մամա Լյուբա», հիման վրա նույնպես նկարահանվում են անկեղծ սյուժեներով տեսահոլովակներ  ։
Լրագրողների կողմից «Սերեբրո»-ի նկատմամբ ուշադրության հերթական պոռթկում սկսվում է «Մամա Լյուբա» սինգլի թողարկումից հետո։ Ըստ Մաքսիմ Ֆադեևի խոսքերի, երգը ռուսական ռադիոկայանների մեծամասնության ղեկավարության կողմից ընդունվում է որպես «ոչֆորմատ» ։ Երգը և տեսահոլովակը արժանանում են բացասական արձագանքների տեաքստում անպարկեշտ խոսքերի առկայության պատճառով, ինչպես նաև հոլովակում մենակատարուհիների անկեղծ պահվածքի համար ։ Միևնույն ժամանակ, Բուլատ Լատիպովը «Աֆիշա»-ից, համեմատում է «Մամա Լյուբա»-ն «Duck Sauce»-ի տրեկների հետ ։ Մինչդեռ, Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում հանրաճանաչություն հավաքող «Մամա Լյուբա» սինգլը դեպի իրեն է հրավիրում օտարերկրյա լրատվամիջոցների ուշադրությունը։ Շատ քննադատներ այդ երգը անվանում են խմբի «այցեքարտ», չնայած «Եվրատեսիլ» մրցույթում «Song #1» երգով հանդես գալուն։ Իտալական «Corriere.it»-ը, այդ կապակցությամբ, «Սերեբրո»-ն իր «Մամա Լյուբա»-ով համեմատում է ռուսական «Տատու» խմբի հետ՝ իրենց «All The Things She Said» գլխավոր հիթի և նրա սկանդալային տեսահոլովակի հետ ։ Սերժիո Ցացեդուն, «Musicsite Italia»-ից, երգն անվանում է «բավականին թեթև, որպեսզի դառնա հանրաճանաչ, պարային, ուղղված հասարակությանը և առանց ամենայն մտքի», ինչպես նաև ավելացնում է, որ «երիտասարդ մարդիկ, վստահաբար, սինգլը կավելացնեն իրենց փլեյ-լիստերում մի քանի շաբաթով, հատկապես եթե երգին նրանք կցեն տեսագրություն և այդ գրավիչ աստղիկների լուսանկարները» «Excitenews.es»-ը երգը նկարագրում է որպես «հիշվող և պարային» ։ Իտալական լրագրողուհի Դիանա Գուլելմինին, խոսելով սինգլի մասին, ասում է «…«Մամա Լյուբա» սինգլը՝ դա այս ամռան նոր «երգ-կպչուկն է»։ Երգը թողարկվել է դեռևս 2011 թվականի օգոստոսին, իսկ այժմ ժամանել է Իտալիա։ Երեք աղջիկներով տեսագրությունը, ովքեր բացահայտ հագնված են և իրենց անպարկեշտ են պահում, գրավում են համացանցը։ Ընդ որում երիտասարդ սերունդը, հավանաբար, ավելի շատ է գնահատում հոլովակը, քան անձամբ երգը», ավելացնելով, որ ««Սերեբրո»-ն ունի բոլոր հնարավորությունները նվաճելու երաժշտական շուկաները Ռուսաստանի սահմաներից դուրս» ։
Քննադատություն
Ռոք-քննադատ Արտեմի Տրոիցկին մրցույթում հաղթելու խմբի հնարավորությունները գնահատում է որպես «մոտեցված զրոյին», խմբի անդամներին անվանելով «անդեմ, անբարետես և միևնույն ժամանակ կատարյալ անփորձ», ինչպես նաև, «Song #1» երգը համեմետալով Մաքսիմ Ֆադեևի հեղինակած մեկ այլ երգի՝ Կատյա Լելի «Իմ մարմելադե» («Мой мармеладный»), երգի հետ. «… նոր տարբերակում այլ կրկներգ է, իսկ ինչ վերաբերվում է քառյակներին, ապա նրանք նույնն են […], միայն կատարվում են անգլերեն լեզվով» ։ Բրիթնի Սփիրսի և Գլյուկոզայի երգերի հետ «Song # 1» երգի նմանության պատճառով, իսկ այդ ստեղծագործության հոլովակը Մայքլ Ջեքսոնի աշխատանքներին, խումբն արժանանում է «Արծաթե կրկնակոշիկ» հակա-մրցանակի հատուկ մրցանակին, որը հանձնվում է «շոու-բիզնեսի բնագավառում ամենակասկածելի նվաճումների համար»՝ «Երգեր, գրված գաղտագողի կամ Երգահանի վրա գլխարկը այրվում է» անվանակարգում ։
Ալեքսեյ Մաժաևը ենթադրում է, որ որակյալ անգլալեզւ տրեկները ալբոմում տեղ են գտել որպես «ներքին հպարտության առարկա. ահա, տեսեք մենք ինչպես կարող ենք», քանի որ «ОпиумRoz»-ը տարածվել է միայն ԱՊՀ երկրներում, իսկ Եվրատեսիլ-ից հետո խումբը հույսը դրել է դանդաղ ռուսալեզու ստեղծագործությունների վրա, որոնք արձագանքներում նկարագրվում են որպես «կանխատեսելի միատիպ» և «կարծես գրված սերիալների սաունդտրեկների համար» ։ «Իրականում, դա հենց «Սերեբրո»-ի ապագան է» - եզրափակում է իր գրաքննությունը Գուրու Կենը, - «այնպես որ, փորձը ստեղծելու «Deep Forest»-ի և «Depeche Mode»-ի հայրենական խառնուրդը տրեկով, շառաչյունով տապալվում է արդեն նախագծի նորամուտային ալբոմում։ Սակայն շնորհակալություն Ֆադեևին գոնե փորձի համար» ։
Ի հեճուկս մենակատարուհիների խոստումների, որ նրանք երբեք մասնակցություն չեն ունենա շողշողուն ամսագրերի համար բացահայտ ֆոտոսեսիաների, տրված կարերայի սկզբում, «Սերեբրո»-ն մասնակցում է «Billboard», «Rolling Stone» և «Maxim» ամսագրերի համար անկեղծ ֆոտոսեսիաների ։ Նաև «Սերեբրո»-ն որոշում է նոր ալբոմում կենտրոնանալ պարային անգլալեզու ստեղծագործություների վրա, հրաժարվելով լիրիկական երգերից ։
Գուրու Կենը «ОпиумRoz»-ի իր գրաքննություններում նշում է, որ ալբոմից «բուրում է պրոդյուսերական տարակուսանքով՝ ո՞ւր շարժվել հետագայում» ։ Ալբոմի կեսը կազմում են կոշտ էլեկտրոնային տրեկները անգլերեն լեզվով, երկրորդ կեսին՝ ռուսական ռադիոկայանների համար «չափագրված» լիրիկական ստեղծագործություններ ռուսերեն լեզվով։ Եվ եթե առաջին կեսը «Billboard», «NewsMusic» և «Intermedia» ամսագրերը բարձր են գնահատում, երկրորդ կեսը Գուրու Կենը անվանում է «նույն հեղեղի ուրախ փոփ, որ գրվում է նրա կողմից (Ֆադեևի) Ագուրբաշի կամ Լելի համար» ։ Ալեքսեյ Մաժաևը նաև նշում է երաժշտի ինքնակրկնությունը, համեմատելով ալբոմի ռուսալեզու ստհեղծագործությունները այդ նույն կատարողների ստեղծագործությունների հետ ։
Մյուս կողմից, «ОпиумRoz» ալբոմի անգլալեզու տրեկները Գուրու Կենը համեմատում է այնրպիսի խմբերի ստաղծագործությունների հետ, ինչպիսին են «Depeche Mode»-ը և «The Prodigy»-ն։ «Never Be Good»-ը, ըստ նրա կարծիքի, ««Personal Jesus»-ից փոխ է առնում համարյա բոլոր տոհմային գծերը» ։ Լև Կենտորը «Billboard»-ից ալբոմի այդ մասը նկարագրում է որպես «կոշտ, էլեկտրականացված հնյունություն համարյա սինթեզատորական փանկ-ռոքի և էլեկտրկլեշի հանգույցում, զարմանալիորեն ագրեսիվ և համառ վոկալ» ունեցող ։ Հատուկ նշվում է «Sound Sleep» ստեղծագործությունը, որը Ալեքսեյ Մաժաևի կողմից նկարագրվում է որպես «համարյա հոգեգործական», Իլյա Բուցը «Billboard»-ից, այդ բալադը նկարագրում է որպես «անսպասելի մոնումենտալ օստինանտ ձայնային կտավ «Massive Attack»-ի պատրանքներով», Գուրու Կենը գրում է, որ «Sound Sleep»-ը դա «արտ-ռոքային ուրվագիծ է կախարդական շշնջոցով և լայնածավալ էթնիկ օստինանտյան խութերով, որը հետ է տանում դեպի համարյա «Փինք Ֆլոյդ»»» ։ 2008 թվականին «MTV Russian Music Awards»-ում այդ ստեղծագործությունով ելույթը, ըստ «Billboard»-ի խոսքերի, տարբերվում էր ««Nine Inch Nails»-ի համերգային բեմադրությունների մասշտաբով» , Իլյա Բուցը գրում է. «առաջին անգամ տեղական մրցանակաբաշխությունում համարը չի դիտվում որպես «մոնղոլական» կրկնօրինակ արևմտյան համարին, իսկ «Սերեբրո»-ն ցուցադրում է իր ամբողջ անհամապատասխանությունը տիպիկ փոփ-նախագծի պլիստմասե բնությանը»։ Գուրու Կենը նաև ավելացնում է, որ այդ ամենը արվել է գուցե «ի սրտե, սակայն առանց շարունակության»։
Խմբի կազմը
Նախկին մասնակիցներ
Խմբի երաժիշտ
Սինգլներ
«ОпиумRoz»-ից
«Mama Lover»-ից
Նոր ստուդիական ալբոմից
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթ Կատեգորիա:Ռուսական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:«Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիրներ
Վալտեր Պենկ
Վալտեր Պենկ (Walter Penck, ), գերմանացի երկրաբան և երկրաձևաբան, գերմանական երկրաձևաբանական դպրոցի հիմնադիրներից։
Ա․ Պենկի որդին։
Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Բեռլինի և Հայդելբերգի համալսարաններում։ 1914 թվականին Լայպցիգի, 1915-1918 թվականներին եղել է Ստամբուլի համալսարանների պրոֆեսոր։
Ուսումնասիրել է Անդերի, Հավայան կղզիների, Ապենինների, Սիցիլիայի, Փոքր Ասիայի, Միջին Եվրոպայի և այլ շրջանների երկրաձևաբանությունը և երկրաբանությունը։ Զարգացրել է ռելիեֆի ձևավորման տեսությունը։ Երկրակեղևի մեծ ծալքերը դիտել է որպես լեռնային ռելիեֆի տեկտոնապես պայմանավորված ձևերից մեկը։ Պենկը մեծ ազդեցություն է գործել երկրաձևաբանության զարգացման վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի երկրաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի աշխարհագրագետներ Կատեգորիա:Գերմանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Գողձոր (ձոր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորեր
Գեորգի Բուլատով
Գեորգի Յակովլևիչ Բուլատով (Георгий Яковлевич Булатов, ), գրող, լրագրող։ Ռուս գրողների միության անդամ (1993)։
Կենսագրություն
Գեորգի Յակովլևիչը ծնվել է 1947 թվականին Լենինգրադում։ Մանուկ և պատանի հասակում այցելել է երկրի տարբեր մարզեր։ 1973 թվականին ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է շինհրապարակում, հետազոտական արշավախմբում, զբաղվել է լրագրությամբ։ Երիտասարդ լրագրողն ու գրողը հարուստ փորձ է ձեռք բերել Ղազախստանում, Կուրսկի մարզում, Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի, Մյասնիկովի շրջաններում։
Գեորգի Բուլատովը բանաստեղծություններ գրել է երիտասարդ տարիքից։ 1979 թվականից դարձել է «Դոն» տարածաշրջանային գրական ասոցիացիայի առաջատար բանաստեղծ, որը գլխավորում էր բանաստեղծուհի Ե. Նեստերովան։ Բանաստեղծությունների ժողովածուներ է հրատարակել նախ շրջանային թերթերում, ապա` «Դոն» ամսագրում, Ռոստիզդատի կոլեկտիվ հավաքածուներում։ Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը` «Գլխավոր կիսակայարան», լույս է տեսել 1987 թվականին։ Այդ փոքրիկ գիրքը ներառել է 42 բանաստեղծություններ։ Երկու տարի անց նույն Ռոստիզդատում տպագրվել է նրա երկրորդ գիրքը` «Անուններ» (1989)։ Այն ծավալով ավելի մեծ էր (115 բանաստեղծություններ)։ Չորս տարի անց լույս է տեսել երրորդ գիրքը` «Շտապիր, իմ մեղավոր հիշողություն»։
1990 թվականին հաջողությամբ համադրել է բանաստեղծական և հրատարակչական գործունեությունները։ 1993 թվականին Բուլատովը Դոնի Ռոստովում ստեղծել է «Բուլատ» հրատարակչական կենտրոնը և մինչև մահը ղեկավարել է այն։
«Բուլատ» հրատարակչությունում վերջին գիրքը լույս է տեսել 1993 թվականին։ Դրան նախորդել է երկար տարիների մարզային և քաղաքային պարբերական մամուլում աշխատանքային փորձը։
Մահացել է 2001 թվականի փետրավարի 2-ին Դոնի Ռոստովում։ Թաղված է Դոնի Ռոստովի Հյուսիսային գերազմանատանը։
Ստեղծագործություններ
Ընտրված հրատարակություններ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կախեթ (այլ կիրառումներ)
Կախեթ, պատմական տարածք Վրաստանում։ Անվանումը կարող է վերաբերել նաև՝
Կրան
Կրան (սլովեներեն՝ Kranj, Krainburg ), Սլովենիայի Հանրապետության՝ մեծությամբ չորրորդ քաղաքը (Լյուբլյանայից, Մարիբորից ու Ցելեից հետո)։ Նույնանուն համայնքի և Վերին Կառնիոլա երկրամասի վարչական կենտրոնն է։ Համայնքի բնակչության թվաքանակը 2018 թվականի տվյալներով եղել է 56.081, բուն քաղաքինը՝ 37.313 : Տրանսպորտային խոշոր հանգույց է, արդյունաբերական կենտրոն. զարգացած են հատկապես էլեկտրոնիկայի և կաուչուկի արտադրությունները։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի միջուկը լավ պահպանված միջնադարյան հին քաղաքամասն է՝ ընկած Սավայի և նրա վտակ Կոկրայի միախառնման վայրի մոտ։ Կրանով են անցնում Լյուբլյանա-Եսենիցե-Ֆիլլախ (Ավստրիա)-Մյունխեն (Գերմանիա) երկաթգիծն ու ավտոմայրուղին, նրա մերձակայքում է գտնվում Սլովենիայի ազգային կամ որ նույնն է՝ Լյուբլյանայի միջազգային օդանավակայանը՝ Ljubljana Jože Pučnik Airport-ը, որը Կրանին ավելի մոտ է, քան Լյուբլյանային (իսկ Կրանից Լյուբլյանա հեռավորությունը 20 կիլոմետր է)։
Պատմություն
Հնագիտական գտածոները վկայում են, որ քաղաքի ներկայիս տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս նախապատմական ժամանակներում։ Շրջակայքում հայտնաբերվել են բրոնզի դարի, ինչպես նաև՝ իլլիրիական, կելտական, հինհռոմեական, օստգոթական, լոմբարդական կամ լոնգոբարդական բնակավայրերի մնացորդներ, դամբաններ։ Սլավոնները ներխուժել և այս վայրերում բնակություն են հաստատել մեր թվականության 580 թվականին (ըստ այլ աղբյուրների՝ ավելի ուշ՝ 7-րդ դարի սկզբներին)։ Բնակավայրը լոնգոբարդների ժամանակներում՝ 6-րդ դարում անվանվել է Carnium, որից էլ առաջացել են նրա հետագա անվանումները ։ Գերմանական անվանումը եղել է Krainburg. : Առաջին հազարամյակի վերջերից Կրանը դարձել է Կառնիոլայի կոմսերի նստավայրը, կոմսության վարչական ու մշակութային կենտրոնը (այդ դերը հետագայում փոխանցվել է Լյուբլանային)։ 1221 թվականին արդեն բնակիչները հիշատակվել են որպես cives՝ քաղաքացիներ ։ Միջնադարյան քաղաքը զգալի վնաս է կրել Ֆրիուլիի 1348 թվականի երկրաշարժից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Սլովենիայի քաղաքներ
Օսսորա (գետ)
Օսսորա (Оссора), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիս-արևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 34 կմ է։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Կարագինսկի ծոց։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աթենական ծովային միություն
Աթենական ծովային միություն, ծովային միություն է, որը կազմավորվել է Ք.ա. 378 թվականին հույն-պարսկական պատերազմներում կրած հաղթանակից հետո և անկում ապրել Ք.ա. 338 թվականին։ Միության կազմավորման նպաստավոր նախադրյալներից մեկը հույն-պարսկական պատերազմից հետո Աթենքի հզորացումն էր։ Թերմոպիլեի ճակատամարտից հետո Հունաստանի ծովային գանձանակը տեղափոխվեց Աթենք։ Ք.ա. IV դարում Աթենական ծովային միությունը դարձավ հզոր ուժ և միավորեց հունական մի շարք մերձծովյան պոլիսների։ Թե Աթենքը և թե միության անդամ պոլիսները շահում էին այս միավորումից։ Նրանք կարող էին ազատ առևտուր կատարել միմյանց տարածքում և գաղութներում, համատեղ գործել թշնամու դեմ։
Առևտրական կապեր
Պոլիսների միավորումից հիմնականում շահում էր Աթենքը։ Նրա նավատորմը գերիշխում էր Էգեյան և Սև ծովերում։ Աթենական ապրանքները վաճառքի էին տարվում հեռավոր երկրներ։ Աթենական նավահանգիստներից Պիրևում կարելի էր հանդիպել տարբեր երկրներից եկած նավերի և առևտրականների։ Առևտրական ամուր կապեր ստեղծվեցին Եգիպտոսի, Փոքր Ասիայի, Կիպրոսի և այլ երկրների հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ռազմաքաղաքական դաշինքներ
IX բանակ (Օսմանյան կայսրություն)
IX բանակը (Dokuzuncu Ordu, «Դոքուզունջու օրդու»), Օսմանյան կայսրության զինված ուժերի մեծ ռազմական կազմավորում էր՝ զորամիավորում, դաշտային բանակ Օսմանյան ցամաքային զորքերի կազմում։ Այն ունեցավ բավական կարճ պատմություն։ Իններորդ բանակը կազմավորվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ավելի որոշակի՝ հունիսի 7, 1918 ՝ Օսմանյան կայսրության կողմից Արևելյան Հայաստանի նկատմամբ ռազմական ագրեսիայի ժամանակաշրջանում՝ Հայ ժողովրդի 1918 թվականի Մայիսյան հերոսամարտերից հետո, երբ Օսմանյան կայսրությունը, որը նպատակադրվել էր ցեղասպանության միջոցով վերջնականապես լուծել Հայկական հարցը, Արարատյան դաշտում, Ապարանում և Փամբակի ձորում հանդիպելով հայկական բանակային կորպուսի զորքերի հերոսական դիմադրությանը՝ ստիպված եղավ դառնալ աշխարհի առաջին պետությունը, որը ճանաչեց Հայկական անկախ պետականության վերականգնումը (1918 թվականի հունիսի 4, Բաթումի պայմանագիր) ։ Օսմանյան իններորդ դաշտային բանակը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմագործողություններին, մասնավորապես՝ Կովկասի ռազմաճակատում, այսինքն՝ փաստացի՝ Արևմտյան Հայաստանում, իսկ ապա՝ Արևելյան Հայաստանում։ Օսմանյան Զինված ուժերի՝ իններորդ բանակային կորպուսը լուծարվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի փաստացի ավարտը հանդիսացող Մուդրոսի զինադադրից գրեթե հինգ ամիս հետո՝ 1919 թվականի ապրիլի 3-ին ։
Մարտակազմը 1918-ի հունիսին
1918 թվականի հունիսին օսմանյան իններորդ բանակն ուներ հետևյալ մարտակազմը.
Մարտակազմը 1918-ի սեպտեմբերին
1918 թվականի սեպտեմբերին Օսմանյան կայսրության իններորդ դաշտային բանակն ուներ հետևյալ կառուցվածքը.
Մարտակարգը 1918-ի նոյեմբերին
1918 թվականի նոյեմբերին Իններորդ օսմանյան դաշտային բանակն ուներ հետևյալ կառուցվածքը.
Բանֆ ազգային պարկ
Բանֆ ազգային պարկ, Կանադայի առաջին ազգային պարկ, ստեղծվել է 1883, 1885 վարչապետ Ջոն Ա. Մակդոնալդի որոշմամբ քարանձավն իր մերձակա տարածքով համարվեց պաշտպանված տարածք։
Պատմություն
Գրիզլիների, գայլերի, իշայծյամների և կոյոտների ապրելավայր կանադական Ժայռոտ լեռներում գտնվող Բանֆ ազգային պարկն աշխարհի առավել տպավորիչ բնապատկերներից է՝ միաժամանակ ներառելով սարցադաշտեր, ջրավազանների սառցակալած մակերևույթներ, խիտ անտառներ, տաք աղբյուրներ և լճեր։ Պարկը ստեղծվել է 1883, երբ երկաթուղային բանվորները հայտնաբերեցին տաք աղբյուրներ Ալբերտա լեռան մեջ գտնվող մի քարանձավում։ Դրանով պայմանավորված՝ վարչապետ Ջոն Ա.Մակդոնալդի որոշմամբ 1885 քարանձավն իր մերձակա տարածքով համարվեց պաշտպանված տարածք։ Սա Կանադայի առաջին ազգային պարկն էր, որի սկզբնական անունը Քարքարոտ լեռների պարկ էր։ Ճանապարհներն ու երկաթուղին, ինչպես նաև երկու հյուրանոցների կառուցւմը տաք աղբյուրների հարևանությամբ հանգեցրին նրան, որ այդ տարածքում զարգացավ զբոսաշրջությունը։ Ձմեռային տուրիզմը սկզբնաորվեց 1917՝ Բանֆի ձմեռային տոնակատարությամբ, որի ուշադրության առանցքում հսկայական սառցե պալատն էր։ Տոնակատարությունը ժողովրդականացրեց դահուկացատկը, դահուկավազաքը և ձյունակոշիկներով ցատկը։
Որպես հետևանք՝ պարկը ընդլայնվեց մինչ իր այժմյան չափերը՝ 2564 քառ. մղոն (6666 կմ²) մոտ 5 անգամ ավելի քան Նյու-Յորքի տարածքն է, և վերանվանվեց Բանֆ ազգային պարկ։ Այսօր պարկը տարեկան հյուրընկալում է 5 մլն այցելու։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1885 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Կանադայում Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Ապրանքային արտադրություն
Ապրանքային արտադրություն, հասարակական արտադրություն, որի արդյունքները փոխանակվում են որպես ապրանք։ «Ապրանքային արտադրություն ասելով հասկացվում է հասարակական տնտեսության այնպիսի կազմակերպություն, երբ ապրանքներն արտադրում են առանձին, անջատ-անջատ արտադրողները, ըստ որում յուրաքանչյուրը մասնագիտանում է մեկ որևէ պրոդուկտ մշակելու մեջ, այնպես որ հասարակական պահանջմունքները բավարարելու համար անհրաժեշտ է պրոդուկտների առուծախ (որոնք դրա հետևանքով ապրանք են դառնում) շուկայում»։
Ապրանքային արտադրության զարգացման փուլեր
Ապրանքային արտադրությունը անցել է զարգացման պարզ ապրանքային, կապիտալիստական և սոցիալիստական փուլերը։ Պարզ ապրանքային արտադրությունը գոյություն է ունեցել ստրկատիրական, և ֆեոդալական արտադրաեղանակներում, սակայն տիրապետող չի եղել։ Այն հիմնված է եղել արտադրության միջոցների մասնավոր սեփականության և ապրանքարտադրողի անձնական աշխատանքի վրա։
Կապիտալիստական արտադրություն
Կապիտալիստական արտադրությունը ապրանքային արտադրության բարձրագույն ձևն է, որը կրում է համընդհանուր բնույթ, ապրանք է դառնում նաև աշխատուժը։ Ի տարբերություն պարզ ապրանքային արտադրության, կապիտալիստական արտադրությունը հիմնվում է արտադրության միջոցներից զուրկ վարձու բանվորների աշխատանքի վրա։
Սոցիալիստական արտադրություն
Սոցիալիստական ապրանքային արտադրության հիմքում ընկած է արտադրամիջոցների ենթադրյալ հանրային սեփականությունը։ Աշխատուժը դադարում է ապրանք լինելուց, սակայն ապրանքային արտադրության անհրաժեշտությունը պայմանավորվում է արտադրության հանրայնացմամբ և աշխատանքի արդյունքների բաշխման սոցիալիստական բովանդակությամբ։
Ապրանքադրամական հարաբերությունները տնտեսական կապի ձև են պետական ձեռնարկությունների, պետական ձեռնարկությունների ու կոլտնտեսությունների, ինչպես և տարբեր կոլտնտեսությունների միջև, որովհետև սրանցից յուրաքանչյուրը արտադրամիջոցների տարբեր սեփականատեր է համարվում։
Ապրանքային արտադրությունը Հայկական լեռնաշխարհում
Ապրանքային արտադրությունը Հայկական լեռնաշխարհում պատմականորեն ծագել է առնվազն մ. թ. ա. երկրորդ հազարամյակում, երբ արհեստներն անջատվեցին երկրագործությունից։ Դրան հետևել է համայնքի անդամների ունեցվածքային տարբերությունների խորացումը, ապա՝ մասնավոր սեփականության առաջացումը։ Այդ շրջանում արժեձևերի զարգացումը հասցրել է փողային ձևին։
Ապրանքային արտադրությունը Արտաշեսյան ստրկատիրական պետության շրջանում
Պարզ ապրանքային արտադրությունը Հայաստանում բավականին զարգացավ Արտաշեսյան ստրկատիրական պետության շրջանում։ 10-11-րդ դարերում, Բագրատունիների օրոք, ինչպես նաև Կիլիկիայի հայկական պետությունում (12-13-րդ դարերում), երբ բազարները զարգացան՝ դառնալով արհեստի ու առևտրի կենտրոններ, ապրանքային արտադրությունը ընդունեց ավելի մեծ չափեր։
Միջնադարյան Հայաստանում ապրանքային արտադրությունը
Միջնադարյան Հայաստանում ապրանքային արտադրությունն առևտուրը ծավալվելու պայմաններում առաջացել է առևտուրը և դրամաշրջանառությունը կարգավորելու անհրաժեշտություն։ Ապրանքային արտադրության զարգացման համար Հայաստանում համեմատաբար նպաստավոր պայմաններ ստեղծվեցին սկսած 19-րդ դարի երկրորդ քառորդից, Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանին միանալուց հետո։ Սակայն ցարիզմի քաղաքականությունը զգալիորեն կաշկանդում էր կապիտալիստական արդյունաբերության զարգացումը և, հետևաբար, պարզ ապրանքային արտադրությունը կապիտալիստական ապրանքային արտադրության վերածվելու պրոցեսը ամբողջ երկրում և հատկապես՝ ծայրամասերում։
Տնտեսապես քայքայվող հայ գյուղացին իր աշխատուժը հայրենի երկրում վաճառելու սահմանափակ հնարավորություններ ուներ։ Դրանով է բացատրվում Հայաստանից աշխատուժի հոսքը դեպի Բաքու, Թիֆլիս, ռուսական արդյունաբերական կենտրոնները։ Սոցիալիստական արտադրաեղանակի առաջացմամբ Հայաստանում կապիտալիստական ապրանքային արտադրությունը իր տեղը զիջեց սոցիալիստական ապրանքային արտադրությանը։
Պողոսյան թատերախումբ
Պողոսյան թատերախումբ, ԱՄՆ-ում գործունեություն ծավալած հայկական թատերախումբ։ Ղեկավարը Էդուարդ Պողոսյանն էր։ ԱՄՆ-ում գործել է մոտ 40 տարի։ Ներկայացումները խաղացել են բացառապես արևմտահայերենով, հիմնականում` պոլսահայ բարբառով ։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Թատերախմբի ղեկավարը` Էդուարդ Պողոսյանը, ԱՄՆ է հասել 1923 թվականի սկզբին։ Նույն թվականի մարտ ամսին ԱՄՆ-ի ամենահայաշատ քաղաքներում սկսել են հայտարարություններ տարածվել թատերախմբի ելույթների վերաբերյալ։
Թատերախումբ տերմինը, ըստ ամերիկահայ թատրոնի պատմություն ուսումնասիրող արվեստաբան Գառնիկ Ստեփանյանի, պայմանական է Պողոսյանի խմբի համար։
Էդուարդ Պողոսյանը հանդես է եկել ինչպես այլ դերասանների հետ, այնպես էլ` ելույթներ է ունեցել միայնակ, հաճախ նաև` ոչ թե բեմում, այլ մարդկանց տներում, նրանց դաշտային աշխատանքների ժամանակ, կազմակերպել է, այսպես ասած` «դաշտահանդեսներ»` այդպես ևս փորձելով լուծել թատերախմբերի առջև մշտապես կանգնած ֆինանսական խնդիրները։
Թատերախմբի ղեկավար
Թատերախմբի հիմնադիր և ղեկավար Էդուարդ Պողոսյանը ծնվել է 1900 թվականին, Կոստանդնուպոլսում, Պեզճյան վարժարանի ուսուցիչ Նազարեթ էֆենդիի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Կենտրոնական վարժարանում։ Այդ տարիներից հետաքրքրվել է թատրոնով, փոքր դերեր է ստացել հայերեն ներկայացումներում։ 1918 թվականին մի խումբ ընկերների հետ Գում Գափու թաղամասում ստեղծել է «Արևելյան թատերախումբ», որը հանդես է եկել ներկայացումներով։ Թատերախմբի երիտասարդ դերասանների հետ աշխատել է Միհրդատ Հայկազը։ Ժամանակի մամուլն անդրադարձել է թատերախմբի գործունեությանը` երիտասարդներին անվանելով «համեստ տղաք, որ իրենց հանապազորյան կշահեին գրաշարությամբ... անկեղծորեն կսիրեին թատրոնը և բեմին նվիրված էին երիտասարդական ամբողջ խանդավառությամբ» ։ Այլ հրապարակումներ անդրադարձել են Պողոսյանին, նկարագրել նրան որպես բարձրահասակ, արտահայտիչ աչքերով ։ Թատերախումբը, և Էդուարդ Պողոսյանն էլ նրա հետ, ապագայի մեծ ծրագրեր են ունեցել, սակայն 1922 թվականին Իզմիրում տեղի ունեցած մեծ հրդեհից հետո թատերախմբի բոլոր անդամները ցրվել են աշխարհով մեկ։ Պողոսյանը Նյու Յորք է հասել երկու ընկերների` Խաչիկ Չուխաճյանի և Գևորգ Սիմոնովի հետ։ Այստեղ սկզբնական շրջանում մեծ դժվարություններ է ունեցել ։ ԱՄՆ-ում ապրելու տարիներին էլ իր ներկայացումներում հիմնականում պատկերել է հայկական իրականություն` հանդիսատես ունենալով ամերիկահայ համայնքի ներկայացուցիչների։
Թատերախմբի հետ աշխատած դերասաններ
Թատերախմբում աշխատել են ինչպես ժամանակի հայտնի հայ դերասաններ, այնպես էլ սիրողական դերասաններ, որ հիմնականում եղել են Պոլսից ու Իզմիրից գաղթած արևմտահայեր։ Պողոսյան թատերախումբը շատ փոփոխություն է կրել` գրեթե չունենալով մշտական կազմ և շատ դերասաններ են որոշ ժամանակ աշխատել խմբի հետ, այնուհետև` հեռացել Պողոսյանից։ Պողոսյան թատերախմբի հետ համագործակցող քիչ թե շատ պրոֆեսիոնալ դերասանները հաճախ նաև ինքնուրույն ելույթներ են ունեցել, երբեմն` իրենք են ժամանակավոր թատերախմբեր հիմնել, սակայն դա որևէ կերպ չի խանգարել նրանց նաև համագործակցել Է. Պողոսյանի հետ։
Հիշատակված դերասաններից որոշները չեն բարձրացել սիրողական մակարդակից, որոշներն էլ կարողացել են անուն ձեռք բերել ու լայն գործունեություն ծավալել ԱՄՆ-ի տարբեր հայաշատ քաղաքներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական թատրոն Կատեգորիա:Հայկական թատերախմբեր Կատեգորիա:Հայկական թատրոնի պատմություն
Սաադեթ Աբդուլաևա
Կենսագրություն
Ծնվել է 1940 թվականի հունվարի 18-ին, Բաքու քաղաքում։ Աբութալիբ Աբդուլաևի դուստրն է։
1947-1957 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցում (այժմ՝ Բյուլբուլի անվան երաժշտական հատուկ միջնակարգ դպրոց)։
1957 թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիա (այժմ՝ Բաքվի երաժշտական ակադեմիա)։
1962 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիան` «Ադրբեջանական ժողովրդական երաժշտություն» մասնագիտացմամբ։
1965-1967 թվականներին սովորել է ինստիտուտում գործող ասպիրանտուրայի բաժնում։
1968 թվականին նրան շնորհվել է արվեստագիտության թեկնածուի կոչում։
1971-1979 թվականներին աշխատել է որպես դասախոս, ավագ դասախոս, 1979-1992 թվականներին եղել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայի Ադրբեջանական ժողովրդական երաժշտության պատմության և տեսության ամբիոնի դոցենտ։
1992-2017 թվականներին եղել է նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։
1978 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամ։
2004 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում, 2006 թվականին՝ արվեստագիտության դոկտորի կոչում։
Մահացել է 2017 թվականի մարտի 12-ին, Բաքվում։
Գիտական գործունեություն
Գիտական հետազոտությունները կապված են պատմության, կառուցվածքի, ձայնի և օգտագործման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության, թյուրքական տարածքում նմանատիպ գործիքների հետ դրանց համեմատության, ինչպես նաև` հետագա զարգացման հետ:Ժամանակակից ադրբեջանական երաժշտական գործիքագիտության հիմնադիրներից մեկն է։ Իր աշխատություններում նա առաջ է քաշել Ադրբեջանի տարածքում լայնորեն օգտագործված, այնուհետև` գործածությունից դուրս եկած երաժշտական գործիքների վերականգնման խնդիրը։
Մանկավարժական գործունեություն
Ս. Աբդուլաևան 1971-2017 թվականներին դասախոսություններ է կարդացել «Ադրբեջանական ժողովրդական երաժշտական ստեղծագործություն», «Գործիքավորում» մասնագիտացված առարկաների, «Ադրբեջանական ժողովրդական երաժշտության հիմունքներ» ընդհանուր դասընթացի վերաբերյալ, ուսանողների հետ անցկացրել է անհատական և կամընտրական դասընթացներ գործիքավորման վերաբերյալ։ Ղեկավարել է ուսանողների գիտական զեկույցները, դիպլոմներն ու ավարտական աշխատանքները։ Նա մեթոդական հիմք է մշակել ադրբեջանական ժողովրդական գործիքների նվագախմբի համար։ Նրա ղեկավարությամբ 15 հոգի կատարել են դիսերտացիոն աշխատանքներ և ստացել փիլիսոփայության դոկտորի կոչում արվեստագիտությունից։
Մրցանակներ
2000 թվականին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի կրթության նախարարության պատվավոր դիպլոմ՝ երաժշտագետների պատրաստման գործում արդյունավետ գիտական և մանկավարժական գործունեության համար։
2013, 2015, 2016 թվականներին պարգևատրվել է «Նախագահի կրթաթոշակով», որը նախատեսված է Ադրբեջանի կոմպոզիտորների միության անդամների համար։
Ցույցեր Իրանում (2017-2018)
Հակակառավարական ցույցեր Իրանում, հակակառավարական ցույցերի շարք Իրանի խոշոր քաղաքներում, որը սկսվել էր 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ի գիշերը և շարունակվել մինչև 2018 թվականի հունվարի կեսերը։ Ցույցերում ներգրավված քաղաքների թվում են՝ Թեհրանը, Մաշհադը, Սպահանը և Ռեշտը ։ Երկրի բազմաթիվ քաղաքներում, այդ թվում `Թեհրանում բողոքի ցույցերն ուղեկցվում են ուժայինների հետ բախումներով և պետական հաստատությունների վրա հարձակումներով ։ Նախնական տվյալներով՝ ցույցերի ժամանակ զոհերի թիվը հասել է 4-ի, մի քանի հոգի վիրավորվել են ։
Այս ցույցերը իրենց մասշտաբներով ամենախոշորն են՝ 2009 թվականին տեղի ունեցած ցույցերից հետո։ 2009 թվականին ցուցարարները բողոքում էին նախագահական ընտրությունների արդյունքները։ Վերջինս հայտնի է նաև «Կանաչ հեղափոխություն» անվամբ ։
Պատճառներ
Սկզբնապես ցույցերը ուղղված էին ծանր տնտեսական վիճակի և կոռուպցիայի դեմ բողոքներին, սակայն աստիճանաբար քաղաքական երանգներ ստացան։ Ցուցարարները բղավել են կարգախոսներ, որոնք ուղղված են եղել ոչ միայն նախագահ Ռոհանիի, այլև Ալի Խամենեի դեմ։ Ցուցարարները բողոքում են նաև Իրանում առկա բռնատիրական ռեժիմի դեմ։ Ցույցերը տեղի են ունենում նաև Իրանի հոգևոր Ղոմ քաղաքում, որտեղ բնակվում են բարձրաստիճան հոգևորականները։
Ժամանակագրություն
Բողոքի առաջին ցույցերը սկսվել են 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Իրանի հյուսիս-արևելքում գտնվող Մաշհադ քաղաքում։ Հաջորդ օրը ցույցեր են սկսվել ամենաքիչը վեց այլ քաղաքներում։ Որոշ քաղաքներում բախումներ են տեղի ունեցել ոստիկանների և ցուցարարների միջև։ Որոշ ցուցարարներ սկսել են բղավել քաղաքական լոզունգներ՝ պահանջելով ազատ արձակել քաղբանտարկյալներին և դադարեցնել ոստիկանների կողմից ցուցարարների նկատմամբ բռնի գործողությունները և ծեծը։
2017 թվական
Ցուցարարներին իրենց աջակցությունն են հայտնել տապալված Փեհլևիների դինաստիայի ներկայացուցիչները՝ կայսրուհի Ֆարահը և նրա ժառանգը՝ Ռեզա Կյուրոս Փեհլևին ։
Կառավարության արձագանքը
Դեկտեմբերի 31-ին Իրանի իշխանությունները երկրում զանգվածային բողոքների ֆոնին արգելափակում են երկրում հայտնի Telegram մեսենջերն ու Instagram լուսանկարների ծառայությունը ։ Միջոցները ձեռնարկվել էին Ազգային անվտանգության բարձրագույն խորհրդի հրամանով ։ Telegram-ի հեղինակ Պավել Դուրովը իր թվիթերյան էջում գրել է, որ իշխանությունները որոշել են արգելափակել Telegram-ը այն բանից հետո, երբ ծրագրի ղեկավարությունը հրաժարվել է փակել խաղաղ ցուցարարների ալիքները ։
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը իր թվիթերյան էջում քննադատում է Telegram-ի և Instagram-ի ծառայությունների արգելափակման մասին Իրանի իշխանությունների որոշումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բողոքի ցույցեր Իրանում Կատեգորիա:2017 Իրանում Կատեգորիա:2017 իրադարձություններ Կատեգորիա:2018 հունվարի իրադարձություններ Ասիայում Կատեգորիա:2018 բողոքի ցույցեր Կատեգորիա:2018 Իրանում
Օպուկա
Օպուկա (Опука), գետ Ռուսաստանում,Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 175 կմ է։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում ։ Թափվում է Բերինգի ծով։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Տասնչորսի խռովություն
Տասնչորսի խռովություն (Бунт четырнадцати), 1863 թվականի նոյեմբերի 9-ին (նոր տոմարով՝ նոյեմբերի 21) տեղի ունեցած սկանդալային դեպք Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում, երբ նրա տասնչորս լավագույն շրջանավարտները Իվան Կրամսկոյի գլխավորությամբ հրաժարվեցին մասնակցել մեծ ոսկե մեդալի համար անցկացվելիք մրցույթին, որ նվիրված էր Գեղարվեստի ակադեմիայի 100-ամյակին։ Դրան հետևել է նկարիչների հեռանալը ակադեմիայից, ինչը դարձել է ռեալիստական գեղանկարչության նոր ստեղծվող ազգային դպրոցի հետևորդների առաջին հրապարակային ելույթն ընդդեմ կլասիցիստական, ակադեմիական ուղղության, որ գերիշխում էր 19-րդ դարի կերպարվեստում ։