cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարմեն Պոլո
Վերջին տարիներ, մահ
1975 թվականի նոյեմբերի 20-ին մահանում է Ֆրանցիսկո Ֆրանկոն, և նրա կողմից նշանակված իրավահաջորդ արքայազն Խուան Կառլոս դե Բուրբոնը գահին է բարձրանում որպես Խուան Կառլոս I: Միապետը գեներալիսիմուսի կնոջը նշանակեց ցմահ թոշակ և շնորհեց գրանդեսի տիտղոս։ Ամուսնու մահից հետո դոնյա Կարմենը ստեղծում է Ֆրանկոյի կողմնակիցների կազմակերպություն, որի անունը «El Movimiento» էր։ Ֆրանկոյի մահվան յուրաքանչյուր տարելիցի օրը կազմակերպության անդամները հավաքվում և բազմահազարանոց երթով անցնում էին Մադրիդի փողոցներով։ Ֆրանկոյի այրին ամեն տարի մասնակցում էր ամուսնու պատվին կազմակերպվող ժամերգությանը, որը տեղի էր ունենում մայրաքաղաք Մադրիդից ոչ հեռու գտնվող Նահատակների հովիտ հուշահամալիրի մոտ ։
Կարմեն Պոլոյի կյանքի վերջին տարիներին ապրում էր մեկուսի կենսակերպով, հանդիպում միայն հարազատներին և հազվադեպ լքում տունը։ Նա չէր շփվում լրատվամիջոցների հետ և չէէր հետաքրքրվում երկրի քաղաքական կյանքով։ 1987 թվականի նա չկարողացավ մասնակցել Ֆրանկոյի կողմնակիցների հերթական երթին, որը տեղի ունեցավ կաուդիլիոյի մահվան տարելիցի օրը։ Դոնա Կարմենը ամուսնու մահվանից հետո ապրեց ևս 20 տարի և կյանքից հեռացավ 1988 թվականի փետրվարի 6-ին մադրիդյան իր բնակարանում։ Ըստ բժիշկ Վիսենտ Պոսուելո Էսկուդերոյի՝ մահվան պատճառը փետրվարի 1-ին սրված բրոնխիկ թոքաբորբն էր։ Բացի նշված հիվանդությունից Կարմեն Պոլոն ուներ նաև քրոնիկ հոդաբորբ ։ Հանգուցյալ ընտանիքին թագավորական ընտանիքի անունից ցավակցեց Սոֆիա թագուհին, ով անձամբ այցելեց դոնյա Կարմենի աղջկան և նրա ամուսսնուն ։
Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի այրուն թաղեցին Էլ Պարդո դղյակից ոչ հեռու՝ համանուն բնակավայրի գերեզմանատանը։ Վկաների գնահատականի համաձայն դոնյա Կարմենին վերջին հրաժեշտը տալու համար հավաքվել էր շուրջ 5 հազար մարդ, ովքեր կանգնել էին դեպի գերեզմանոց տանող փողոցի երկայնքով։ Երբ սգո թափորը անցնում էր հավաքվածների մոտով, նրանք ծածանում էին իսպանական ֆալանգայի արծվով կարմիր և դեղին գույնի դրոշները (դրոշի այդ տարբերակն օգտագործվել է Ֆրանկոյի կառավարման ընթացքում) և բղավում էին. - «Կեցցե՜ Ֆրանկոն»։ Մի քանի տասնյակ ներկաներ սուլեցին թագավոր Խուան Կառլոսի հետևից և կռվի բռնվեցին նրա թիկնապահների հետ ։ Գեներալիսիմուսի այրուն սգո պսակ էր ուղարկել Չիլիի նախագահ Աուգուստո Պինոչետ, ով անձամբ մասնակցել էր Ֆրանկոյի թաղման արարողությանը ։
Կերպարն ու բնավորությունը
Ֆրանկոյի կենսագիր Գաբրիել Խոդջեսը նշել է, որ գեներալիսիմուսի կնոջ «զոհի կերպարի» հետևում թաքնված է եղել «երկաթյա վճռականություն և լուրջ հավակնություններ»։ Հայտնի է, որ դոնյա Կարմենը եղել է ամբարտավան և ինքնահավան կին։ Ժամանակակիցները նշել են, որ նա քննադատությունն ընդունում էր էլ ավելի ցավոտ, քան իր ամուսինը։ Ավագ թոռնուհու՝ Ալֆոնսո դե Բուրբոն Դամպերայի հետ ամուսնության արարողության ժամանակ պահանջեց, որպեսզի Մարտինեսին դիմեն «Ձերդ գերազանցություն» դիմելաձևով և հարսնացուի սենյակ մուտք գործելու ժամանակ ծնկի գան։
Ֆրանկոյի կինը մշտապես արտաքին լավ տեսք է ունեցել հասարակության առջև երևալիս։ Կարմեն Պոլոյի կենսագիրը նշել է, որ նույնիսկ չլինելով գեղեցկուհի, ունեցել է ազնվական կեցվածք, նրբանկատ շարժումներ, աշխույժ կեցվածք։ Դոնյա Կարմենը շատ էր կարևորում իր արտաքին տեսքը։ 1947 թվականին Արգենտինայի նախագահ Խուան Պերոնի կնոջ Էվա ՊերոնԻ՝ Իսպանիա այցից հետո կաուդիլիոյի կինը դժգոհ էր մնացել այն հանգամանքի հետ կապված, որ հյուրի լայնեզր գլխարկը ավելի մեծ էր ու գրավիչ, քան իրենը։ Միևնույն ժամանակ մինչև իր կյանքի վերջ դոնյա Կարմենը, ինչպես նաև անձամբ Ֆրանկոն, մնաց որպես մոլի կաթոլիկ։ Ամուսնու հետ նա ամեն օր երեկոյան աղթոք էր արտասանում։ Ենթադրվում է, որ հենց կնոջ ազդեցության ներքո է Ֆրանկոն ամրապնդվել իր կրոնական հայացքներում ։
Դոնյա Կարմենը թուլություն ուներ հնավոճ և թանկարժեք իրերի նկատմամբ, ինչպես նաև հավաքում էր զարդեր և արվեստի առարկաներ, ինչի համար էլ իսպանացինեերը նրան տվեցին «դոնյա Ապարանաջան»։ Այդ հարցում նա տարբերվում էր Ֆրանկոյից։ Հետագայում նրա թոռ Խուան Կրիստոբալը հիշում է. - «Իմ տատիկը սիրում էր փող, այն դեպքում երբ իմ պապիկը դրա հանդեպ անտարբեր էր»։ Դեռևս 1930-ական թվականների սկզբներին, լինելով Մադրիդում, նա հաճախ էր այցելում օգտագործված իրերի շուկա և փնտրում հնավոճ առարկաներ։ Այդպիսի առարկաների նկատմամբ առաջին տիկնոջ մոլությունը ձևավորել է բազմաթիվ ասեկոսեներ։ Լուրեր էին պտտվում, որ ոսկերչական փոքր խանութների տերերը ստեղծել էին ոչ պաշտոնական ապահովագրական ֆոնդ, որպեսզի Ֆրանկոյի այցից հետո փոխհատուցվեր կորուստների դիմաց։ Մեկ այլ պատմություն էլ ասում էր, որ աղջկա հարսանիքից հետո, տեղեկանալով, որ հարսնացուի ադամանդե զարդը, որը պայմանավորվածության համաձայն պետք է վերադարձվեր ոսկերչական խանութին, դոնյա Կարմենը իր սպասավորին ուղարկում է այնտեղ և վերձնում զարդը։ Երբեմն նշվումէ, որ գեներալիսիմուսի կնոջ հետ կապված ասեկոսեները չափազանցացված են։ Լուրեր էին շրջանառվում նաև Կարմեն Պոլոյի անձնական կյանքի մասին:Ասվում էր, որ Ֆրանկոն ու նրա կինը երբեք սեռական կապ չեն ունեցել, իսկ նրանց աղջիկը չի ծնվել կաուդիլիոյից, այլ նրա կրտսեր եղբոր Ֆրանկո Ռոմանից ։ Այդ մասին, մասնավորապես, գրել է հայտնի ամերիկացի գրող Նայջել Քոտորնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1900 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 6 մահեր Կատեգորիա:1988 մահեր Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Օվիեդո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իսպանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ
Չերեմիսկա (Նինեդբայի վտակ)
Չերեմիսկա  (Черемиска), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նիդիբ գետի ձախ ափին՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գորնոմարիյսկի շրջան
Գորնոմարիյսկի շրջան (Горномарийский район, Кырык мары кымдем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոզմոդեմյանսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1730 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26083 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,08 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մանկական Նոր ալիք 2011
Մանկական Նոր Ալիք 2011 (New Wave Junior 2011, 2011. gada Jaunais Vilnis), «Մանկական Նոր Ալիք» ամենամյա միջազգային չորրորդ մրցույթ-փառատոնը, որի եզրափակիչը տեղի է ունեցել 2011 թվականի օգոստոսի 20-22-ը Ղրիմի «Արտեկ» մանկական միջազգային կենտրոնում։ Հաղթող է դարձել Ուկրաինայի ներկայացուցիչ Անդրանիկ Ալեքսանյանը, «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակը շնորհվել է Լատվիայի ներկայացուցիչ Ագաթե Ալբեքեյթեին։ Մրցույթը հեռարձակվել է «Ռոսիա 1» հեռուստաալիքով 2011 թվականի օգոստոսի 27-28-ը։
Անցկացման վայր
2010 թվականին՝ Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի հովանու ներքո մրցույթի անցկացման մասին հուշագրի ստորագրումից հետո, անցկացման վայր է ընտրվել Ղրիմում գտնվող «Արտեկ» մանկական ճամբարը ։
«Արտեկը» ԽՍՀՄ-ի ամենահայտնի պիոներական ճամբարն է և երկրի Պիոներական կազմակերպության այցեքարտը։ Երկար ժամանակ ծառայել է որպես սոցիալիստական երկրների ընդունելության պատվիրակությունների, ինչպես նաև մերձավոր և հեռավոր արտասահմանի պետությունների ղեկավարների վայր։
Ժյուրիի կազմ
Ժյուրիի կազմում ընդգրկված էր 11 մարդ.
Եզրափակիչ
Եզրափակիչն անցկացվել է 2011 թվականի օգոստոսի 20-22-ը «Արտեկ» միջազգային կենտրոնում ։ Մրցույթին մասնակցել է 11 երկիր՝ Ռուսաստանը, Հայաստանը, Ուկրաինան, Բելառուսը, Գերմանիան, Ղազախստանը, Չեխիան, Շվեդիան, Բուլղարիան, Լատվիան և Իտալիան։ Մրցույթի ժամանակ իրենց տաղանդը ցուցադրելու հնարավորություն է ունեցել 8-13 տարեկան 15 երեխա։ «Մանկական Նոր Ալիքի» հաղթող է դարձել Ուկրաինայի ներկայացուցիչ Անդրանիկ Ալեքսանյանը ։ Երկրորդ հորիզոնականն զբաղեցրել է Բուրգասից (Բուլղարիա) 11-ամյա Իվայլո Ֆիլիպովը։ Երրորդ հորիզոնականը գրավել է դարձյալ Ուկրաինայի ներկայացուցիչ 12-ամյա Նիկիտա Լուչկոն։
«Ամենավառ կատարում» մրցանակին արժանացել է Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Սոնյա Լափշակովան։ «Մենք տաղանդավոր ենք» մրցանակը հանձնվել է Ռուսաստանից 12-ամյա Պաշա Արտյոմովին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 երաժշտությունում
Ռացեմատներ
Ռացեմատներ, ռացեմիկ միացություններ, համարժեք քանակներով օպտիկական անտիպոդներ պարունակող, օպտիկապես ոչ ակտիվ կոմպլեքսներ։ Օպտիկական անտիպոդները օպտիկապես ակտիվ են՝ պտտում են բևեռացած լույսի հարթությունը (տարբեր ուղղություններով)։ Նրանց մոլեկուլները ասիմետրիկ ատոմ (սովորաբար ածխածին) պարունակող հայելային (տարածական) իզոմերներ են։ Ռացեմատներում օպտիկական անտիպոդները միացած են թույլ քիմիական կապերով։ Ռացեմատների առաջացումն անտիպոդներից ուղեկցվում է ջերմության անջատմամբ, Ռ․ և առանձին անտիպոդները միմյանցից տարբերվում են ֆիզիկական հատկություններով (հալ․ և եռ․ ջերմաստիճաններով, խտությամբ, լուծելիությամբ և այլն)։ Մոլեկուլում ասիմետրիկ ատոմ պարունակող նյութերի սինթեզի հետևանքում սովորաբար ստացվում են ռացեմատներ։ Ռացեմատներից անտիպոդները բաժանում են մեխանիկական, քիմիական և կենսբանական եղանակներով։
Կատեգորիա:Ստերեոքիմիա
ՌԿՍՎ ԴՍԳ
Րոմս Կաթոլիեկե Սպորտ Վերենինգինգ Դոր Կոմբինատի Գրոտ, որը նաև կրճատ ասում են ՌԿՍՎ ԴԿԳ-ն Նիդերլանդական սիրողական ֆուտբոլի թիմ է Ամստերդամից։
Պատմություն
Թիմը համաձուլվածքն է երեք նախորդ թիմերից, սեպտեմբերի 11-ին 1945 թվականին, Դոսս (հիմնադրվել է Նոյեմբերի 6-ին 1920 թվականին), Կոնստանտիուս (հիմնադրվել է Փետրվարի 27-ին 1921 թվականին) և Գեզելլեն Վիեր (հիմնադրվել է Ապրիլի 9-ին 1929 թվականին)։ Պաշտոնապես ԴԿԳ կարդացվում է ինչպես Դոր Կոմբինատի Գրոտ։ 1968 թվականին կիրակի օրվա սիրողական թիմը հաղթեց ազգային սիրողական Նիդերլանդների առաջնությունը ։
Դեյվիդ Ռոքֆելլեր
Դեյվիդ Ռոքֆելլեր ավագ (David Rockefeller Sr. ; ), ամերիկացի բանկիր, պետական գործիչ, գլոբալիստ, Ռոքֆելլերների տան գլուխը։ Նավթային մագնատ և դոլարային առաջին միլիարդատեր Ջոն Դևիսոն Ռոքֆելլերի թոռը։ Նրա եղբայրներն են եղել ԱՄՆ 41-րդ փոխնախագահ Նելսոն Ռոքֆելլերը և Արկանզաս 37-րդ նահանգապետ Ուինթրոփ Ռոքֆելլերը։ Ընտանիքի առաջին ներկայացուցիչն է, ով ապրել է 100 տարեկանից ավելի։ Անդամակցել է Բիլդերբերգյան ակումբին։
Դեյվիդ Ռոքֆելլերը ծնվել է Նյու Յորքում։ 1936 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը, այնուհետև սովորել է Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքագիտության դպրոցը։ 1940 թվականին թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանել է Չիկագոյի համալսարանում։ Ատենախոսության թեման եղել է՝ «Չօգտագործված ռեսուրսներ և տնտեսական կորուստներ» (Unused Resources and Economic Waste): Միևնույն տարում սկսել է աշխատել պետական ծառայության համակարգում՝ դառնալով Նյու Յորքի քաղաքապետ Ֆիորելո Լա Գուարդիայի քարտուղարը։ 1941- 1942 թվականներին աշխատել է Պաշտպանական դեպարտամենտում։ 1942 թվականին անցել է զինվորական ծառայության՝ 1945 թվականին ստանալով կապիտանի կոչում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է Հյուսիսային Աֆրիկայում և Ֆրանսիայում՝ ծառայելով զինվորական հետախուզությունում։ 1946 թվականին գլխավորել է «Chase Manhattan Bank»-ը ։ 1981 թվականի ապրիլի 20-ին անցել է թոշակի։ Բարեկամական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Հենրի Քիսինջերի և Զբիգնև Բժեզինսկիի հետ։ Մահացել է 2017 թվականի մարտի 20-ին՝ 101 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բիզնեսմեններ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Չիկագոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Սոֆի Օդուին-Մամիկոնյան
Սոֆի Օդուին-Մամիկոնյան (Sophie Audouin-Mamikonian, ), հայկական ծագումով ֆրանսուհի գրող, Տարա Դունկանի մասին գրքերի հեղինակ, որի հիման վրա նկարահանվել է անիմացիոն սերիալ Ֆրանսիայում։ 2011 թվականին գրքերը թարգմանվել են 17 լեզվով, վաճառվել ավելի քան 7 միլիոն օրինակով  ։
Սոֆի Օդուին-Մամիկոնյանը Հայաստանի հնագույն թագավորության գահաժառանգն է և կրում է թագավորական բարձր արքայադուստր Սոֆի Օդուեն-Մամիկոնյանի տիտղոսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացիներ հայկական սերմամբ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մանկագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Օ՜, ցած խոսքերով անդուռն բերանի․․․
«Օ՜, ցած խոսքերով անդուռն բերանի...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականի նոյեմբերի 1-ին ։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 272) պահվում է բանաստեղծի՝ 1890 թվականին նոյեմբերի 1-ին Թումանյանի՝ Ան․ Աբովյանին գրած նամակը և դրա մեջ՝ ինքնագիրը ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության հինգերորդ հատորում (էջ 31)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից ։
Ատրներսես Որդի Սահլի
Ատրներսես Որդի Սահլի Առանշահիկ տոհմի իշխաններից, Սահլ Սմբատյանի որդին։ 821-ին ամուսնացել է Միհրանյանների վերջին ներկայացուցիչ Սպարամի հետ։ Ա. ո. Ս. իշխել է Վերին Խաչենում։ Նստավայրն էր իր կառուցած Հանդաբերդ ամրոցը Ծար գավառում։ Մասնակցել է 9 դ. կեսերի հակաարաբական շարժումներին և 854-ին հոր՝ Սահլի, եղբոր՝ Հովհաննես-Մուավիայի և հայ այլ իշխանների հետ Բուղա զորապետի կողմից աքսորվել խալիֆայի նստավայրը՝ Սամառա։ Ա.-ի բացակայության ժամանակ իշխանությունը վարել է Ապարամը, որը օժանդակել է մշակույթի զարգացմանը Ծարում ու Գեղարքունիքում, իսկ Սոդքում կառուցել Նորավանքը։ Աքսորից վերադառնալով հայրենիք՝ Ա. ամրացրել է Հսւնդաբերդը, իսկ Վայկունիքը (Ծարը) դարձրել աթոռանիստ։ Մահացել է 870– ական թթ.։
Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Արցախի պատմություն
Աբենա Բուսիա
Աբենա Բուսիա, գանացի գրող, բանաստեղծ, ֆեմինիստ և դասախոս։ Նա Գանայի նախկին նախագահ Կոֆի Աբրեֆա Բուսիայի աղջիկն է։ Նա անգլերեն լեզվով գրականության և կանանց և գենդերային գիտությունների դոցենտ է Ռուտգերս համալսարանում   ։
Կրթություն
Աբենան 1976 թվականին հումաննիտար գիտությունների անգլերեն լեզու և գրականության բակալավրի կոչում է Օքսֆորդի Սուրբ Աննա քոլեջում և հասարակական մարդաբանության (ռասայական հարաբերություններ) գիտությունների դոկտորի աստիճան Սուրբ Անտոնի քոլեջում 1984 թվականին։ Նա եղել է արտաքին ուսուցիչ Ռասկին քոլեջում և Օքսֆորդի համալսարանի մասնաճյուղերից մեկի՝ Աշխատանքային Հարաբերությունների քոլեջում, ինչպես նաև Յեյլ համալսարանի կողմից հրավիրված դասախոս աֆրիկյան և աֆրոաֆրիկյան գիտության բնագավառի ծրագրին։ Նա նաև շահել է հետդոկտորոկան մի շարք կրթաթոշակներ, ինչպիսիք են Բրայան Մոր քոլեջի անգլիական բաժնի Էնդրյու Մելոն կրթաթոշակը և Կալիֆորնիայի Ամերիկյան մշակույթների գիտահետազոտական ինստիտուտի աֆրոամերիկյան տեսությունների կրթաթոշակ ։
Աշխատություններ
Աբենայի գիտական աշխատանքներն են․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գանացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Գանացի բանաստեղծուհիներ
Զվենիգովսկի շրջան
Զվենիգովսկի շրջան (Звениговский район, Провой кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զվենիգովո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2748 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 44872 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Այրիվանքի դպրոց
Այրիվանքի դպրոց, կրթական օջախ Գեղարդի վանքում (Այրիվսւնք)։ Հիմնվել է 7-րդ դարի 1-ին կեսին։ Այրիվանքի դպրոցում է գործել Աթենքում կրթված թարգմանիչ և երաժիշտ Գրիգոր Գռզիկը (Այրիվանեցի)։
Ուսումնական կյանքն Այրիվանքի դպրոցում աշխուժացել է 17-րդ դարի ՝ վարդապետներ Հովհաննես Գսանեցու և հատկապես Մխիթար Այրիվանեցու օրոք։ Այրիվանքի դպրոցն ունեցել է հարուստ մատենադարան։ Գրչության արվեստը Այրիվանքի դպրոցում սկսել է ծաղկել 15-րդ դարի Մխիթար Այրիվանեցու օրոք, ապա Աիմոն Այրիվանեցի վարդապետների ժամանակ։ Այրիվանքի դպրությունից մեզ հասել են բազմաթիվ ձեռագրեր, որոնց մեծ մասը պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։
Կատեգորիա:Ուշ միջնադարի հայկական դպրոցներ
Մոլացանա
Մոլացանա  (Molazzana), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լուկայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1187 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 38 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 55020։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0583։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Վարֆոլոմեյն է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժիվրի (Արդենների գավառ)
Ժիվրի (Givry), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 236 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.93 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 34 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Այդհաուզեն
Այդհաուզեն (Aidhausen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1792 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 37,30 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 74 111։
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Կիլեմարիի շրջան
Կիլեմարիի շրջան (Килемарский район, Кӹлемар кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիլեմարի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3350 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12821 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պեդրո Սարմիենտո դե Գամբոա
Պեդրո Սարմիենտո դե Գամբոա (Pedro Sarmiento de Gamboa, ), 16-րդ դարի իսպանացի հետազոտող, ճանապարհորդ, ծովագնաց, զինվոր, գրող, բանաստեղծ, պատմաբան, գիտնական (աստղագետ, մաթեմատիկոս, աշխարհագրագետ), հումանիստ։ Վերածննդի շրջանի ունիվերսալ մարդու (homo universale) կատարելատիպի վառ օրինակ է։ Մասնակցել է Սողոմոնյան կղզիների հայտնաբերմանը, հետազոտել է Չիլիի ափամերձ տարածքը։ Մագելանի նեղուցի երկրամասի առաջին նահանգապետն է եղել, որ իրականացրել է տարածքը իսպանացիներով բնակեցնելու նախագիծը։ Ինկերի պատմության մասին գրքի հեղինակ է։
Չշփոթել`
Վաղ տարիներ
Սարմիենտո դե Գամբոայի ծննդյան տեղը հայտնի չէ. այն կարող է լինել Գալիսիայի Պոնտեվեդրա քաղաքը, որտեղից ծագում էր նրա հայրական կողմը, կամ Կաստիլիայի Ալկալա դե Էնարեսը, որտեղ, ինչպես հայտնի է, սովորել է հետագայում։ Նա անձամբ պնդել է, որ ինքը երկու տեղից է։ Ծննդյան տարեթիվը նույնպես լիովին հայտնի չէ. ենթադրաբար այն կարող է լինել 1530 կամ 1532 թվականը։ Հայրը` Բարտոլոմե Սարմիենտոն (Bartolomé Sarmiento) ծնվել է Պոնտեվեդրայում, իսկ մայրը` Մարիա Գամբոան (María Gamboa), ծնվել է Բասկերի երկրում` Բիլբաոում։
Ռազմական ծառայություն
1550-1555 թվականներին նա գտնվել է ծառայության մեջ կայսր Կառլոս V կայսեր բանակում։ 1555 թվականին նա կտրել է Ատլանտյան օվկիանոսը և հասել Մեքսիկա, որտեղ ապրել է երկու տարի։ Այս շրջանում նա խնդիրներ է ունեցել ինկվիզիցիայի հետ։ Այստեղից տեղափոխվել է Պերու, որտեղ ապրել է ավելի քան քսան տարի։
Աստղագետ և աշխարհագրագետ
Հայտնի չէ, թե Պերուում լինելու առաջին տարիները Պեդրո Սարմիենտոն որտեղ է անցկացրել։ Նա շարունակել է ուսումնասիրել ծովային գործը` համառորեն յուրացնելով իրեն գրավող գիտությունները` աշխարհագրությունը և աստղագիտությունը։ Տիրապետելով տեսական մեծ գիտելիքների և ռազմական ծառայությունում ու ծովագնացության ոլորտի տարբեր բնագավառներում պրակտիկ փորձի` ժամանակի հետ նա ճանաչում է ձեռք բերել որպես լավ զինվոր, փորձառու ծովային, աշխարհագրագետ և աստղաբանության մասնագետ։ 1654 թվականին Սարմիենտոն ինկվզիցիայի պահանջով դարձյալ հայտնվել է դատարանում իր արած մի կատակի համար. նա մի քանի շղթա կամ թալիսման էր պատրաստել ոսկուց ու արծաթից, որպեսզի դրանք պատերազմում բերեն հաջողություն, կանանց` սեր, ազդեցիկ մարդկանց` ճանաչում։ Սրա համար նրան նորից արտաքսման են ենթարկել, սակայն ավելի ուշ արքեպիսկոպոս Հիերոնիմո դե Լոայսայի կողմից դատավճիռը փոփոխվել է։
Հեռավոր հնդկացիական կղզիների որոնումներում
Այն բանից հետո, երբ Սարմիենտոն դարձել է Մանդանիայի արշավախմբի նավի կապիտան, նա ավելի ու ավելի շատ հեղինակություն է ստացել։ Նահանգապետ Գարսիա դե Կաստրոն հրամայել է պատրաստել նավատորմիղը Ավաչումբի և Նինյաչումբի կղզիների բացահայտման ու բնակեցման համար, որոնք, համաձայն ինկերի լեգենդների, հայտնաբերվել են Հարավային ծովում Ինկերի կայսրության ղեկավար Տուպակ Ինկա Յուպանկայի կողմից։ Արշավախմբի ղեկավար է նշանակվել նրա զարմիկը` Ալվարո դե Մենդանիան։ Նավերը դուրս են եկել Կալյաո նավահանգստից 1567 թվականի նոյեմբերի 19-ին։ Չնայած գեներալի և Սարմիենտոյի միջև ծագած տարաձայնություններին` նրանք հասել են Սողոմոնյան կղզիներին, որոնք ենթարկել են արքայական գահին։ Փոխադարձ նախատինքները շարունակվել են ընդհուպ մինչև 1569 թվականի հունվարը Սանտյագո նավահանգստում և Կոլիմայում (Մեքսիկա), սակայն բավական հավանական է համարվում, որ ծովագնացները հասել են մինչև Ավստրալիայի ափեր ։
Ճանապարհորդություն Մագելանի նեղուց
Սարմիենտո դե Գամբոան եվրոպացիներից առաջինն է, որ անցել է Մագելանի նեղուցով արևմուտքից արևելք (1579-1580) ։ 1584 թվականին Սարմիենտո դե Գամբոան կազմել է Մագելանի նեղուցի առաջին հանգամանալից քարտեզը։
Վիլկաբամբայի գրավում
Սարմիենտոն կրտսեր լեյտենանտի և արշավախմբի քարտուղարի կարգավիճակում մասնակցել է ինկերի առաջնորդ Տուպակ Ամարուի դեմ պատերազմին։ Մարտին Ուրտադո դե Արբիետոյի գլխավորությամբ հավաքված իսպանացի զինվորները մոտ 250 մարդ էին, որոնք լավ զինված հեծյալներ էին, փորձառու վետերաններ։ Բացի այդ` նրանց սատարում էին մոտ 2.000 հնդկացի` բարեկամաբար տրամադրված երկու կասիկների գլխավորությամբ։ Նրանք բոլորը Կուսկոյից ուղևորվել են Վիլկաբամբա 1572 թվականի ապրիլի կեսերին։
Նամակներ ու զեկույցներ
Սարմիենտո դե Գամբոան գրել է ոչ քիչ թվով զեկույցներ, նամակներ և այլ փաստաթղթեր, որոնք պահպանվում են տարբեր հաստատություններում։ Նրա գրած նամակներն են`
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իսպանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Կոնկիստադորներ Կատեգորիա:Իսպանացի աստղագետներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանացի ճանապարհորդներ Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի աշխարհագրագետներ
Ապարոշ
Ապարոշ, ծամակալ, արտախուրակ, արևելյան որոշ ժողովուրդների տղամարդկանց և կանանց գլխի փաթթոց՝ իբրև զարդ, երբեմն էլ՝ տիտղոսանշան։ Արտաշեսյան և Սասանյան արքաները թագի շուրջը ագուցել են Ապարոշ, առավելապես՝ իբրև վարսակալ։ Արաբ խալիֆաները որպես թագ մեծածավալ փաթթոց էին կրում։ Բագրատունի Գագիկ Ա և Սմբատ Բ թագավորները Բաղդադի խալիֆից որպես թագ Ապարոշ են ընդունել։ Սպիտակ և կանաչ գույնի Ապարոշ կրում էին միայն մուսուլմանները։ Թրքահպատակ քրիստոնյաներին թույլատրված էր կապտավուն կամ գորշավուն Ապարոշի գործածությունը։
Կատեգորիա:Զարդարանքներ Կատեգորիա:Գլխարկներ
Չորրորդ տիեզերական արագություն
Չորրորդ տիեզերական արագություն, այն նվազագույն արագությունը, որն անհրաժեշտ է մարմնին, գալակտիկայի ձգողությունը տվյալ կետում հաղթահարելու համար։
Չորրորդ տիեզերական արագությունը գալակտիկայի բոլոր կետերում հաստատուն չէ, այլ կախված է կոորդինատից։ Ըստ հաշվարկների, մեր Արեգակի շուրջը Չորրորդ տիեզերական արագությունը կազմում է մոտ 550 կմ/վ: Արժեքը շատ կախված է ոչ միայն մինչև գալակտիկայի կենտրոնը հեռավորությունից, այլ նաև գալակտիկայում նյութերի զանգվածների բաշխումից, որոնց մասին դեռևս չկան ճշգրիտ տվյալներ, հաշվի առնելով այն, որ տեսանելի մատերիան կազմում է գրավիտացնող զանգվածի միայն մի փոքր մասը, իսկ մնացած ամենը՝ մութ մատերիա է։ Գալակտիկայի սկավառակից դուրս զանգվածների բաշխումը մոտավորապես կենտրոնաձև համաչափ է, ինչպես հետևում է գնդաձև աստղակույտերի արագությունների չափումներից և այլ սֆերիկ ենթահամակարգերի օբյեկտներից։
Ստացումը
Չորրորդ տիեզերական արագությունը թվապես հավասար է գալակտիկայի տվյալ կետում գրավիտացիոն պոտենցիալի քառակուսային արմատին (եթե համարենք, որ գրավիտացիոն պոտենցիալը անվերջությունում հավասար է զրոյի)։
որտեղ φ — գրավիտացիոն պոտենցիալ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Աստղադինամիկա
Հարրի Փոթերի նախապատմությունը
800 բառանոց, անվերնագիր մի կարճ պատմություն, որը հայտնի է որպես Հարրի Փոթերի նախապատմություն, գրվել է Ջոան Ռոուլինգի կողմից 2008 թվականին, բարեգործական աճուրդի միջոցառման շրջանակներում, որի համար նա 25,000 ֆունտ ստացավ։ Պատմությունը պատմում է Սիրիուս Բլեքի և Ջեյմս Փոթերի կյանքի մի դրվագի մասին, որոնք տեղի են ունենում Հարրի Փոթերի շարքային իրադարձությունների առաջ։ Ձեռնարկը գողացվել է 2017 թվականին։
Սյուժե
Նախկին ոստիկանական հրամանատար Անդերսոնը և սերժանտ Ֆիշերը հետապնդում էին մի մոտոցիկլետի, որը գերզանցել էր թույլատրելի արագությունը։ Նրանք հետապնդում էին երկու երիտասարդ օրինազանցների, ովքեր փակուղի ընկնելուց հետո ներկայացան որպես Սիրիուս Բլեք և Ջեյմս Փոթեր։ Ոստիկանները փորձում էին ձերբակալել նրանց արագությունը գերազանցելու և առանց սաղավարտի մոտոցիկլետ վարելու համար, սակայն այդ պահին նրանց ուղղությամբ գալիս էին 3 մարդ ցախավելի վրա նստած։ Սիրիուսը և Ջեյմսը իրենց փայտիկների օգնությամբ բարձրացնում են ոստիկանական ավտոմեքենան դեպի ժամանողները և ցախավելները վթարի են ենթարկվում։ Դրանից հետո Սիրիուսը և Ջեյմսը հեռացան ահաբեկված ոստիկաններից ։
Նախապատմություն
2008 թ. հունիսի 11-ին Waterstones-ը անցկացրեց բարեգործական միջոցառում՝ «Ինչ է ձեր պատմությունը» վերնագրով։ Տասներեք հեղինակներ, ներառյալ Ռոուլինգը, հրավիրվել էին աճուրդի համար A5 թղթի չափով պատմություն գրելու, որը աճուրդի էր հանվելու և որի հասույթը գնալու էր բարեգործությանը։ Ռոուլինգի պատմությունը վաճառվեց 25,000 ֆունտ ստերլինգով` Տոկիոյում գործող Red-33 ներդրումային բանկի խորհրդատվական ընկերության նախագահ Հիրա Դիփալին։ Տասներեք պատմությունների վաճառքից ստացված ընդհանուր գումարը կազմել է 47.150 £ :
Գողություն
2017 թ. ապրիլին Բիրմինգհեմ քաղաքում գողացվել է նախատիպի ձեռագիրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:2008 գրքեր Կատեգորիա:Ջոան Ռոուլինգ Կատեգորիա:Բրիտանական գրքեր Կատեգորիա:2008 վեպեր Կատեգորիա:Պատմվածքներ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ Կատեգորիա:21-րդ դարի գրականություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր
Պեզե Նոդուեն Ամբուրի
Պեզե Նոդուեն Ամբուրի (Paizay-Naudouin-Embourie), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 400 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.42 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 237 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 151-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,7 %։ 151 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 129 անձ (78 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (4 տղամարդ և 18 կին)։ 86 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ժոզեպ Լիմոնա
Ժոզեպ Լիմոնա ի Բրուգերա (Josep Llimona i Bruguera, ), իսպանացի քանդակագործ, կատալոնական մոդեռն արվեստի ականավոր ներկայացուցիչ ։
Կենսագրություն
Ժոզեպ Լիմոնան գեղարվեստական կրթություն ստացել է Բարսելոնի Escola de la Llotja դպրոցում։ Արժանանալով դրամաշնորհի՝ ուսումը շարունակել ու ավարտել է Հռոմում։ Իտալիայի մայրաքաղաքում սովորելու ժամանակամիջոցում (1880-1884 թթ.) պատրաստել է կոմս Ռամոն Բերենգեր Երրորդի ձիավոր արձանի մոդելը, որը հետագայում տեղադրվել է Բարսելոնում։ Երիտասարդ քանդակագործի այդ աշխատանքը միջազգային ժյուրիի կողմից արժանացել է ամենաբարձր գնահատականին. հեղինակին շնորհվել է 1888 թվականի համաշխարհային ցուցահանդեսի ոսկե մեդալ։
Վերադառնալով հայրենի երկրամաս՝ Ժոզեպ Լիմոնան իր նոր ստեղծագործություններում իրեն դրսևորել է որպես կատալոնական մոդեռնի աջակից և արվեստի այդ ոճի հաստատման նպատակով ծավալված շարժման ակտիվ անդամ։ Եղբոր՝ Ժուանի հետ նա հիմնել է կատալոնացի նկարիչների՝ Սուրբ Ղուկասի անվան միավորումը ։
Ստեղծագործությունը
Ստեղծագործական առաջին շրջանում Ժոզեպ Լիմոնայի աշխատանքներում զգացվում էր ակադեմիականության ազդեցությունը, սակայն Փարիզ այցելելուց և Օգյուստ Ռոդենի աշխատանքներին ծանոթանալուց հետո, վերջինիս ազդեցությամբ, նա դարձել է մոդեռնիզմի հետևորդ։
Անվանի քանդակագործը 1918-1924 թթ. և 1931 թվականից մինչև իր կյանքի վերջը եղել է Բարսելոնի թանգարանների միավորման նախագահը։ Հայրենի քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար նա Բարսելոնի քաղաքապետարանի կողմից արժանացել է ոսկե մեդալի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կատալոնացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Իսպանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քանդակագործներ
Քաջարի աղջնակ
«Քաջարի աղջնակ», Քրիստեն Վիսբալի հեղինակային բրոնզե արձանը, որը ստեղծվել է State Street Global Advisors (SSGA) ընկերության կողմից գովազդային նպատակներով, բայց դարձել է հանրահայտ մշակութային ֆենոմեն։ Արձանը կանգնեցվել է 2017 թվականի մարտի 7-ին՝ կանանց միջազգային օրվա նախօրեին, ուշադրություն դարձնելով գենդերային անհավասարության խնդրին, այդ թվում նաև կառավարական ոլորտում ։ Քանդակագործը կերտել է ծածանվող զգեստով և մազերով աղջիկ։ Արձանի բարձրությունը 1,3 մետր է, իսկ քաշը՝ 110 կիլոգրամ ։ 2019 թվականի նոյեմբերին այն տեղադրվել է Մանհեթեն շրջանի Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի մոտ։
«Քաջարի աղջնակը» գովազդել է ինդեքսային ֆոնդը, որի ռազմավարությունը կայացել է ֆոնդային ինդեքսի կրկնման մեջ, որն իր մեջ ներառել է տարբեր նպատակներով կենտրոնացված ընկերություններ, որոնք գլխավորել են հայտնի կանայք։ Ցուցանակի վրա, որտեղ ի սկզբանե եղել է աղջնակի ոտնահետքերը, գրված է եղել՝ «''Know the power of women in leadership. SHE makes a difference» («Ճանաչիր ղեկավարության մեջ կանանց ուժը։ Այն նշանակություն ունի»), ընդ որում «SHE''»-ն հանդիսանում է «նա» (իգական) դերանունը և NASDAQ-ի գովազդի թիքերը։
Ստեղծում
State Street Global Advisors-պատվերում ասվել է, որ արձանը պետք է լինի աղջկա կերպար, որի ձեռքերը պետք է հենված լինեն կոնքերին և դունչը պետք է վերև պահած լինի և ունենա 36 դյույմ բարձրություն (91,4 սմ)։ Քանդակագործ Քրիստեն Վիսբոլը մեծացրել է երկարությունը մինչև 50 դյույմ (127 սմ), որպեսզի արձանն ունենա «Հարձակվող ցուլի» համամասնական չափերը։ Վիսբոլը մեկնաբանել է, որ նա «այնպես է արել, որ նրա դիմագծերը նուրբ լինեն։ Այն գրավիչ չէ, նա համարձակ է, հպարտ և ուժեղ, բայց ոչ մարտական»։ Որպես արձանի բնորդներ եղել են երկու աղջիկներ՝ Դելավեր քաղաքից ։
Պատմություն
Ի սկզբանե աղջկա արձանը տեղադրվել է 2017 թվականի մարտի 7-ին՝ Բոուլինգ Գրինում, Բրոդվեյի և Ուայթհոլլ սթրիթի հատման կետում, դեմքով արձանը նայում է «Հարձակվող ցլի» արձանին ։ Քանի որ արձանը հանդիսացել է ինվեստիցիոն ֆոնդի գովազդ, արձանի տեղադրման թույլտվությունը կրել է ժամանակավոր բնույթ՝ մեկ շաբաթ։ Հետ ժամկետը երկարացվել է մինչև մեկ ամիս։ Ժամկետի երկարացմանն աջակցել է քաղաքապետ Բիլլ դե Բլազիոն , նշելով, որ «Կանանց երթ»-ից հետո Վիզբալի աշխատանքն ունի յուրահատուկ նշանակություն։
Սակայն «Հարձակվող ցլի» արձանի քանդակագործ Արթուրո դի Մոդիկան հայտարարել է, որ «Քաջարի աղջնակի» արձանը տեղադրվել է առանց իր համաձայնության, համադրել են ակցենտները և իր ստեղծած ցլի արձանի մտահղացման ընկալումը, որը խորհրդանշում է ֆինանսական ագրեսիվ օպտիմիզմը և ծաղկումը։ Նրա իրավաբանն ասել է, որ «Քաջարի աղջնակի» ներկայության դեպքում՝ ցուլն ընկալվում է որպես «արական իշխանության ներկայացուցիչ», ինչը խախտում է քանդակագործի հեղինակային իրավունքները ։ Նշանակալի է, որ ինքը Արթուրո դի Մոդիկան՝ 1989 թվականի դեկտեմբերին տեղադրել է իր երեք տոննա կշռով ցուլին՝ փողոցի մեջտեղում առանց որևէ թույլտվության կամ քաղաքական իշխանությունների հետ համաձայնեցման ։
Այնուամենայնիվ Նյու Յորքի տասնյակ հազարավոր բնակիչներ դիմում են գրել, որ ցանկանում են «Քաջարի աղջնակի» արձանը մշտական թողնել քաղաքում և այն կանգնեցվել է իր սկզբնական վայրում՝ սկսած 2018 թվականի նոյեմբերի 28-ից ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 10-ին հասարակությանը հոդված է ներկայացվել այն մասին, թե որտեղ է այժմ գտնվում արձանը՝ Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի կենտրոնական մուտքի դիմաց (NYSE) : Գտնվելու առաջնային վայրում տեղադրվել է աղջկա ոտնահետքերով սալիկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սեռական հավասարություն
Օքսանա Մուսիենկո
Օքսանա Մուսիենկո (Оксана Станиславівна Мусієнко, ), ուկրաինացի կինոքննադատ, կինոգետ, Կիևի Ի. Կ. Կարպենկո-Կարոգոյի անվան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանի կինոգիտության ամբիոնի վարիչ (1991-2013)։ 1973 թվականին դարձել է արվեստագիտության թեկնածու, 1998 թվականից՝ Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2001 թվականին՝ Ուկրաինայի արվեստների ազգային ակադեմիայի թղթակից-անդամ։
Կենսագրություն
Օքսանա Մուսիենկոն ծնվել է 1938 թվականի մայիսի 27-ին Կիևում։
Հայրը՝ Ստանիսլավ Վիշինսկին, 1920-ականների վերջից սերտորեն կապված է եղել կինոարվեստի հետ ։ Ծանոթ է եղել Ալեքսանդր Դովժենկոյի հետ, խմբագիր է աշխատել Օդեսայի և Կիևի կինոգործարաններում։
Մայրը՝ Նատալյա Կանդիբան (1916-1983), Իվան Ֆրանկոյի անվան ազգային ակադեմիական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի է եղել, ազնվական Կանդիբ տոհմի ներկայացուցիչ։
1960 թվականին Մուսիենկոն ավարտել է Տարաս Շևչենկոյի անվան Կիևի ազգային համալսարանը՝ «Փիլիսոփայություն, պատմություն» մասնագիտությամբ ։ 1962-1967 թվականներին № 15 մասնագիտական-տեխնիկական ուսումնարանում դասավանդել է էսթետիկական դաստիարակության հիմունքներ։ 1967 թվականից մինչև 1970 թվականը սովորել է Մ. Ռիլսկու անվան արվեստագիտության, բանահյուսության և ազգագրության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։
1971 թվականից դասավանդել է Ի. Կ. Կարպենկո-Կարոգոյի անվան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության Կիևի ազգային համալսարանում, 1991-2013 թվականներին համալսարանում եղել է կինոգիտության ամբիոնի վարիչ։ 1973 թվականին «Հայրենիքի պաշտպանի կերպարը էկրանին» թեմայով պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիա՝ ստանալով արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
Ավելի քան 70 կինոֆիլմերի, գիտական ձեռնարկների, ծրագրերի և սցենարների հեղինակ է։ Որպես կինոքննադատ տպագրվել է հայրենական և արտասահմանյան հրատարակություններում։
2003 թվականի մայիսին Օքսանան ուկրաինացի կինոմատոգրաֆիստների անունից դիմում է գրել երկրի այն ժամանակվա նախագահ Լեոնիդ Կուչմային՝ Ուկրաինայի մշակույթի նախարարի տեղակալ Աննա Չմիլի պաշտոնանկության կապակցությամբ ։ Ուկրաինայում քաղաքական իրադարձությունների պատճառով 2014 թվականի մարտին դրել է իր ստորագրությունը Ուկրաինական կինոարվեստի գործիչների դիմումի տակ ։
Դուստրն արվեստաբան Նատալյա Մուսիենկոն է։ Ապրում է Կիևում, Պուշկինի փողոցում։
Հայացքներ
Կարծում է, որ ժամանակակից կինոն ստագնացիայի վիճակում է։ «Եվ գուցե այդ պատճառով ուկրաինական կինոյում, չնայած նրա փոքրաթիվ լինելուն, շատ ավելի հետաքրքիր են ռեժիսորները, որոնք ձեռագիր ունեն, հեղինակներ են, որոնք ձգտում են փնտրել իրենցը և իրենցում… Կիրա Մուրատովան, Սերգեյ Մասլոբոյշչիկովը, Ալեքսանդր Շապիրոն…»,- ասել է Մուսիենկոն։ Գործընկերների կարծիքով՝ առանձնանում է «կինոյի ժանրային դասավորմամբ՝ կենտրոնացած զանգվածային ճաշակի և նախապատվությունների վրա»։ Տարված է արևմտյան կինոարվեստով, մի քանի գիրք է հրատարակել ֆրանսիացի և ամերիկացի կինոգործիչների աշխատանքների մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության թեկնածուներ
Պալուո
Պալուո (Palluaud), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 274 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 140 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 149 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 97-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,1 %։ 97 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (46 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (12 տղամարդ և 6 կին)։ 52 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կուժեների շրջան
Կուժեների շրջան (Куженерский район, Кужэҥер кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուժեներ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 852 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16132 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դանիել Վարուժանի անվան թիվ 89 հիմնական դպրոց
Դանիել Վարուժանի անվան թիվ 89 հիմնական դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում։
Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1932 թվականին։ Սկզբում ունեցել է 3 դասարան՝ 42 աշակերտով։ 1938-1939 ուսումնական տարում դպրոցը դարձել է միջնակարգ, 1961 թվականին տեղափոխվել է Սեբաստիա փողոցի 19 հասցեի քառահարկ կառույց։ 1962 թվականին դպրոցն անվանակոչվել է բանաստեղծ Դանիել Վարուժանի անունով ։ Բանաստեղծի ծննդյան 100-ամյակի տոնակատարությանը մասնակցել են աշխարհի 27 երկրներից ժամանած սեբաստացիներ, այդ թվում ԱՄՆ-ում ապրող նրա որդին՝ Հայկ Վարուժանը։ 1974 թվականին դպրոցի առջև տեղադրվել է Դանիել Վարուժանի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Թորգոմ Չորեքչյան)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի դպրոցներ
Մարի Տուրեկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1500 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23177 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,45 մարդ/կմ²։
Սեն Պորշեր
Սեն Պորշեր (Saint-Porchaire), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սենտի շրջանում։ Մտնում է Սեն Պորշեր կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17387:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1644 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կորճայք
Կորճայք (Կորճկահայք), Մեծ Հայքի վեցերորդ նահանգը, տարածվում էր Մոկքից և Վասպուրականից հարավ, Ուրմիա լճի և Տիգրիս գետի միջև ընկած շրջաններում։ Տարածքով Կորճեքը համապատասխանում է այժմյան Քրդստանի մի մասին,որը լեռնոտ և անտառներով հարուստ երկիր էր:Կորճեքի գրեթե կենտրոնով էր հոսում Տիգրիսի ձախակողմյան ամենախոշոր վտակը՝ Մեծ Զաբը։	Հարավից սահմանակից էր Ադիբենեին (Ասորեստան), արևմուտքից՝ Հայոց Միջագետք, հյուսիս–արևմուտքից՝ Աղձնիք, հյուսիսից՝ Մոկք և Վասպուրական, արևելքից՝ Նոր Շիրական նահանգներին։ Աղբյուրներում Կորճայքը հաճախ իր ամենաընդարձակ գավառի՝ Կորդուքի անունով կոչվել է «Կորդվաց աշխարհ»։
Վարչական բաժանում
Ըստ «Աշխարհացույց»–ի, Կորճայքը բաղկացած էր 10 գավառից.
Պատմություն
Կորճեքի մասին հիշատակություններ կան շատ հնուց։ «Հարաւային կողմէն Բարշամը հալածելով՝ տիրեց Ասորեստանի մէկ մասին,այսինքն Կորճայք, Մոկք և Պարսկահայք նահանգներուն»։ Առաջին անգամ այս երկրի վերաբերյալ մանրամասն տեղեկություններ հաղորդում է Քսենոփոնը։ Այդ տեղեկություններից երևում է, որ Կորճեքը հնագույն ժամանակներում բավական զարգացած երկիր էր։ Նրա բնակչությունն զբաղվում էր երկրագործուփյամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով և առևտրով։ Երկրում եղել են մի քանի քաղաքներ ու բերդեր։ Ինչպես երևում է, թե Աքեմենյանների, թե Սելևկյանների և թե Պարթևների տիրապետության ժամանակաշրջանում Կորճեքը պահպանում էր իր ներքին ինքնուրույնությանը։ Աշխարհակալ այդ պետությունների տիրապետությունը Կորճեքում կրում էր գերիշխանության բնույթ։ Տիգրան Բ-ի օրոք Կորճեքը միացվում է Հայկական պետությանը, սակայն նրա կազմում մնում է շատ կարճ:1-4 դարերում Կորճեքը, Միջագետքի երկրների հետ միասին, կռվախնձոր էր դարձել Հռոմի ու Պարսկաստանի միջև։ Այդ շրջանում նա մի քանի անգամ ձեռքից ձեռք է անցել՝ երբեմն ենթարկվելով Հռոմի, երբեմն էլ Պարսկաստանի գերիշխանությանը։ Կորճեքի որոշ մասեր մտել են Հայկական պետության մեջ։ 363 թվականին պայմանագրով այն ամբողջությամբ մնաց պարսիկներին՝ կազմելով սասանյան Պարսկաստանի մարզերից մեկը, իսկ հետագայում վերջինիս հետ միասին անցավ Արաբական խալիֆայության տիրապետության տակ։
Արտաշես Ա–ի օրոք (Ք.ա 189-160) հայկական հողերի վերամիավորումից հետո ըստ Հյուբշմանի Հայաստանն իր մեջ ներառում էր 13 գավառները ինչպես նաև Կորճայքի մեծ մասը մտել է Մեծ Հայքի մեջ, Արշակունիների ժամանակ եղել Մեծ Հայքի չորս բդեշխություններից կամ սահմանակալ զորաթևերից մեկը, որի բդեշխը, ըստ Ագաթանգեղոսի, կոչվել է «Երկրորդ սահմանակալն յԱսորեստանեայց կողմանէն»։ Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի միջև Մեծ Հայքի 387 թվականի բաժանումից հետո Կորճայքը անջատվել է՝ դառնալով նրանց միջև կռվախնձոր։ 5-6 դդ Սասանյան Իրանը Կորճայքը միացրել է Ադիաբենե–Հեդայաբին և մտցրել Խորավարան քուստակի մեջ։ Սակայն այդ վարչաքաղաքական բաժանումը չի խոչընդոտել Կորճայքի և կենտրոնական Հայաստանի ազգային միասնությանը, տնտեսական և մշակութային սերտ կապերին, մանավանդ, որ Կորճայքը կրոնա–եկեղեցական առումով մնում էր Հայոց կաթողիկոսի հոգևոր գերիշխանության ներքո։ Այդ դարերում հայերի կողքին Կորճայքում հաստատվել էին զգալի թվով ասորական, հատկապես՝ նեստորական համայնքներ։ Արաբական տիրապետության ժամանակ Կորճայքի զգալի մասը մտել է Զազիրա կուսակալության մեջ։ IXդ. Տմորիքի հյուսիսային մասը՝ Ալկի կամ Ալկեքար ամրոցով, և Մեծ Զավի հովտի գավառները՝ Ջլմար, Սրինգ և Ագարակ ամրոցներով, մտնում են Վասպուրականի Արծրունյաց իշխանության կազմում։
Սելջուկյան նվաճումների ժամանակ Կորճայքի հարավային շրջաններում գերիշխող են դառնում քրդական վաչկատուն ցեղերը։ Որոշ ուսումնասիրություներ «քուրդ» անվան ծագումը կապում են «Կորճայք» կամ «Կորդուք» անունների հետ։ Այլ ուսումնասիրողներ մերժում են այդ ենթադրությունները՝ պատճառաբանելով, որ հասարակական զարգացման համեմատաբար ցածր մակարդակում ապրող վաչկատուն ու խաշնարած քրդերը ցեղակցական որևէ կապ չունեն բարձր քաղաքակրթության հասած, երկրագործ կորճայեցիների կամ կորդվացիների հետ։ Օսմանյան տիրապետության հաստատումից հետո Կորճայքը մտնում է Վանի փաշայության՝ Հեքյարի սանջակի որը կազմավորված է եղել 1555 թվականին, իսկ նրա Կորդուք գավառը՝ Դիարբեքիրի վիլայեթի մեջ։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ՝ հայերի ու ասորիների կոտորածից ու բռնագաղթից հետո, Կորճայքը հիմնականում դարձավ քրդաբնակ։
Նշանավոր գավառներ
Կորդրիք, ավելի հնում այս գավառը հայտնի էր Տմորիք անունուվ։ Տարածվում էր Կորդուքից արևելք։ Կորդրիքը ուներ բազմաթիվ ամրություններ և դժվարամատչելի էր արտաքին թշնամիների համր։ Ֆիզիկաաշխարհագրական առումով այս գավառը բաժանված էր երեք մասի՝ Վերին, Միջին և Ստորին կամ Ներքին Կորդիքների։
Որսիրանք գավառն ընկած էր Տիգրիսի ձախակողմյան վտակ Մեծ Զաբ գետի վրա։ Այս գավառում էին գտնվում Թվայ գյուղը և Արյան լիճը։ Սրանց մոտ Վասպուրականի զորքերը 852 թվականին մեծ դիմադրություն են ցույց տվել Բուղայի բանակին, որը Խալիֆայության կողմից ուղարկվել էր Հայաստանում, Վրաստանում և Աղվանքում ծավալված ժողովրդաազատագրական ապստամբությունները ճնշելու։
Փոքր Աղբակ, այս գավառն արևելքից հարևան էր Վասպուրականի Մեծ Աղբակ գավառին։ Նրա գրաված տարածքի մոտ դրա մեծությունը տարբեր չափով է տրված։ Միայն անհերքելի է այն, որ այս գավառի մի մասն էր կազմում այժմյան Ջուլամերկի շրջանը։ Գավառի գլխավոր բերդերն էին՝ Ջլմարը և Սրինգը, որոնց մնասին գոյություն է ունեցել մի առասպելական ավանդություն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կորճայք Կատեգորիա:Մեծ Հայքի նահանգներ
Ռե մաժոր
Ռե մաժոր (D-dur), ռե տոնիկայով մաժոր տոնայնություն։ Բանալիի մոտ ունի երկու դիեզ՝ ֆա դիեզ և դո դիեզ։ Բարոկկոյի շրջանում ռե մաժորը համարվում էր «փառքի բանալին» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տոնայնություններ
Գլեր (Արդենների գավառ)
Գլեր (Glaire), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 922 մարդ, բնակչության խտությունը` 142.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.46 կմ² տարածք։
Պիեռ Բուլանժեր
Պիեռ Բուլանժեր (Pierre Boulanger, ), ֆրանսիացի դերասան։ Առավել հայտնի է 2003 թվականի «Մոնսինյոր Իբրայիմը և Ղուրանի ծաղիկները» ֆիլմում կատարած մոնսինյոր Իբրայիմ Շմիդտի դերով և 2008 թվականի «Մենք 18 տարեկան ենք» ֆիլմում կատարած Ռիչարդի դերով։ Երիտասարդ դերասանը նվիրված էր իր ուսմանը և չէր կարողանում նկարահանվել ֆիլմերում։ Երկու տարի անց նա ունեցել է հեռուստատեսային ելույթներ և կատարել է փոքր դերեր ֆիլմերում։ Նա առավել հայտնի է անգլերեն 2011 թվականի «Մոնտե Կառլո» ֆիլմում կատարած դերով, որտեղ խաղում է Սելենա Գոմեսի հետ ։
Գլեր (Արդենների գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 16 կմ հարավ-արևելք։
Պիեռ Բուլանժեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ
Գլեր (Արդենների գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 572 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 389-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 183։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,0 %։ 389 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 353 անձ (191 տղամարդ և 162 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (14 տղամարդ և 22 կին)։ 183 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 80-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սեն Պալե սյուր Մեր
Սեն Պալե սյուր Մեր (Saint-Palais-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Լա Տրամբլադ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17380:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 3958 մարդ։
Սենը Ռուանում
Նկարագիր
Նկարում Կլոդ Մոնեն պատկերել է Սեն գետը։ Գետի վրա կառանված առագաստանավեր են, որոնց առագաստներն իջեցված են։ Առաջին պլանում երևում են գետափի ծառերը, որոնց ճյուղերը մի քիչ ստվերածածկ են անում տարածքը՝ ի հակադրություն մյուս ափի, որտեղ գետափը վառ արևային լույսով է պատկերված։
Պատմություն
«Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունը Մոնեն նկարել է 1872 թվականին, երբ եղբոր՝ Լեոնի հրավերով մեկնում է Ռուան, որ մասնակցի Ռուանի մունիցիպալ ցուցահանդեսին։ Ուղևորությունը հեղինակի համար շատ բարեհաջող էր. Մոնեն այստեղ նկարեց մի քանի բնանկար և սկսեց հաճախակի այցելել, որ նորից նկարներ վրձնի։
Նկարը երկար ժամանակ մնացել է հեղինակի արվեստանոցում։ Այն առաջին անգամ հանրությանը ցուցադրվել է 1909 թվականի փետրվարին Դրուո հյուրանոցում։ Հետո այն գնվել է ֆրանկֆուրտցի առևտրական Հուգո Նատանի կողմից։ Վերավաճառվել է գերմանացի հայտնի կոլեկցիոներ Օտտո Կրեբսին ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը հափշտակվել է խորհրդային զորքի կողմից և ուղարկվել ԽՍՀՄ՝ որպես ռազմատուգանք ։ Երկար ժամանակ պահվել է Էրմիտաժի պահոցներում։ «Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունն առաջին անգամ Էրմիտաժում ցուցադրվել է 1995 թվականին՝ ռազմավարի ցուցահանդեսի շրջանակներում ։ 2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված Էրմիտաժում, իսկ 2014 թվականի վերջերից ցայսօր այն ներկայացված է Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբի շենքում (սրահ 403) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1872 նկարներ Կատեգորիա:Կլոդ Մոնեի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ Կատեգորիա:Էրմիտաժի նկարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի արվեստ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիզմ Կատեգորիա:Արվեստի գողացված գործեր
Բորիս Ռավենսկիխ
Բորիս Իվանովիչ Ռավենսկիխ, խորհրդային ռեժիսոր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1968)։ ՍՄԿԿ անդամ 1954 թվականից։