cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Վադիմ Շաբալին
Վադիմ Իվանովիչ Շաբալին (Вадим Иванович Шабалин, ), խորհրդային, ռուս դիվանագետ, տնտեսագետ։ Արտաքին և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ է։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը (1954)։ Տնտեսագիտության դոկտոր։ 1961 թվականից դիվանագիտական աշխատանքում է։
Հրապարակումներ
Վադիմ Շաբալինը միջազգային տնտեսական հարաբերությունների, Չինաստանի տնտեսության հարցերով, այդ թվում՝ 9 մենագրությունների, գիտական հոդվածների հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային տնտեսագետներ
Սնիտինո (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Սնիտինո (Снітине), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սնիտինո գյուղում բնակվում էր 270 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հայկական ռուբլի
Հայկական ռուբլի, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և ՀԽՍՀ անկախ արժույթը 1919-ից 1923 թթ.։ Մտցվել էր շրջանառության մեջ առաջին անդրկովկասյան ռուբլու փոխարեն և հետագայում փոխարինվել է երկրորդ անդրկովկասյան ռուբլով։ Հայկական ռուբլին ուներ միայն թղթադրամներ և չուներ մետաղադրամներ։
Թղթադրամները
Հայաստանի Հանրապետությունում գործել են 5, 10, 25, 50, 100, 250, 500, 1000, 5000 և 10000 ռուբլի արժողությամբ թղթադրամներ։ Առաջին թղթադրամները թողարկվել են Մեծ Բրիտանիայում, Waterlow and Sons ընկերությունում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հայաստանի տնտեսություն Կատեգորիա:Հայաստանի առաջին հանրապետություն Կատեգորիա:1923 կազմալուծումներ Հայաստանում Կատեգորիա:1919 հիմնադրումներ Հայաստանում Կատեգորիա:Շրջանառությունից հանված դրամներ
Կենտրոնական հրապարակ (Տոլյատի)
Տոլյատիի Կենտրոնական հրապարակ (Центральная площадь), հրապարակ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Տոլյատի քաղաքի Կենտրոնական շրջանում։
Նկարագրություն
Կենտրոնական հրապարակը ձևավորվել է Խաղաղության և Լենինի փողոցների հատման վայրում։ Կենտրոնական հրապարակը համարվում է հասարակական, գործարար գոտի և քաղաքի մշակութային ու քաղաքական կյանքի միջուկը։ Հրապարակի հարավային հատվածը ուղղված է դեպի Լենինի զբոսայգի, որը համարվում է պուրակային և զբոսավայրային գոտի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տոլյատիի հրապարակներ
Երկրների ցանկ ըստ կյանքի միջին տևողության
Հոդվածը երկրների ցուցակն է ըստ ծննդյան պահին կյանքի միջին տևողության, որը ներկայացված է տարբեր աղբյուրներով։
Մեթոդաբանություն
Կյանքի միջին տևողությունը ներկայացվում է առանձին կանանց և տղամարդկանց համար։ Որոշ ոչ անկախ երկրներ նունպես ներառված են ցանկում։
Արժեքները ցույց են տալիս երկրների աողջապահության համակարգը, ինչպես նաև կախված են այլ գործոններից ինչպիսիք են պատերազմները, տարբեր հիվանդությունները։
Ըստ ՄԱԿ-ի աշխարհի բնակչության 2015 թվականի ամփոփման աշխարհում կյանքի միջին սպասվող տևողությունը 71 տարի է (70 տղամարդկանց համար և 72 կանանց համար) 2010-2015 թվականների համար, իսկ ըստ Փաստերի գրքի 2016 թվականի համար 69  է (67 տղամարդկանց համար և 71.1 կանանց համար)։ Ըստ Աշխարհի առողջպահական կազմակերպության կանայք միջինում ապրում են ավելի երկար, քան տղամարդիկ բոլոր երկրներում բացառությամբ Սվազիլենդում և Մալիում ։
Կյանքի միջին տևողության ամենացածր ցուցանիշ ունեն Սիերա Լեոնեն, Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունը, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունը, Գվինեա Բիսաուն, Լեսոթոն, Սոմալին, Սվազիլենդը, Անգոլան, Մալին, Բուրունդին, Կամերունը և Մոզամբիկը։ Այս երկրներից միայն Լեսոթոն, Սվազիլենդն ու Մոզամբիկն ունեին ՄԻԱՀ-ի բարձր մակարդակ ։
Կյանքի սպասվող տևողությունը ծննդյան պահին հաշվելը կարող է լինել խնդրահարույց։ Քիչ զարգացած երկրների համար տվյալները այնքան էլ հավաստի չեն ։
Ցանկը ըստ ՄԱԿ-ի 2010-2015
2015 թվականի հուլիսիինՄիավորված ազգերի կազմակերպության տնտեսական և սոցիալական հարցերով հանձնաժողովը հրապարակեց այս ցանկը ։ Այս ցանկը ցույց է տալիս կյանքի միջին տևողությունը 2010-2015 թվականների համար։
[[File:Life Expectancy 2005-2010 UN WPP 2006.PNG|thumb|upright=2.05|ՄԱԿ-ի բնկաչության սպասվող տևողույթւոնը 2005-2010 թվականներ։
Ցանկ ըստ ՀՀԲ-ի 2010 թվական զեկույցի
Հիվանդությունների համաշխարհային բեռը 2010 թվականի ուսումնասիրությամբ հրապարակել է 2012 թվականին կյանքի սպասվող տևողությունը, որն բավական տարբերվում է ՄԱԿ-ի հրապարակած կյանքի սպասվող տևողությունից։ Այստեղ այն ներկայացվում է միջակայքերով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժողովրդագրական ցանկեր
Արջեր
Բարև ձեզ ես արջ Ժակ Բայադյանն եմ
Արջեր, գիշատիչների կարգի կաթնասունների ընտանիք։ Աշխարհում հայտնի է 8, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ գորշ արջը։ Ունեն մեծ գլուխ, սուր դունչ, հզոր, հնգամատ թաթեր։ Արջերը ամենակեր են, ունակ են լավ մագլցելու և լողալու, արագ վազում են, կարող են կանգնել ու անցնել կարճ տարածություններ ետին թաթերի վրա։ Ունեն կարճ պոչ, երկար և խիտ մորթի, ինչպես նաև՝ գերազանց հոտառություն ու լսողություն։ Որսի են դուրս գալիս երեկոյան կամ արևածագի կողմը։ Սովորաբար վախենում են մարդուց, բայց կարող են լինել վտանգավոր այն վայրերում, որտեղ նրանք ավելի հաճախ են շփվում մարդկանց հետ, հատկապես սպիտակ արջը և գրիզլին։ Զգայուն չեն մեղվային խայթոցների հանդեպ։ Բնության մեջ բնական թշնամիներ գրեթե չունեն։
Ընդհանուր նկարագրություն
Համեմատած այլ ընտանիքների գիշատիչների կարգին պատկանող կենդանիների հետ՝ արջերն առանձնանում են արտաքին տեսքի առավելագույն միօրինակությամբ, բացառությամբ որոշակի տեսակների՝ չափերով, ներքին կառուցվածքի շատ հատկություններով։ Նրանք ժամանակակից ամենախոշոր ցամաքային գիշատիչ կենդանիներն են։ Սպիտակ արջի մարմնի երկարությունը կարող է հասնել 3 մետրի՝ 750 և անգամ 1000 կգ քաշի պայմաններում։ Էգերը արուներից փոքր են, վերջիններիս մարմնի առավելագույն երկարությունը հասնում է 3, 4 մետրի։ Սպիտակ արջերի մոտ արուների և էգերի միջև չափերի ու քաշի տարբերությունը մոտ է կրկնապատիկի։
Մորթին բավականին կոպիտ է, մազածածկույթը բարձր է. տեսակների մեծ մասի մոտ թանձր է։ Գույնը միատիպ է. սև երանգներից մինչև սպիտակավուն. մեծ պանդայի մոտ՝ սև-սպիտակ։ Կրծքերի կամ աչքերի շուրջը նկատվում, ակների մոտ կան մորթու գույնի անհատական կամ աշխարհագրական տարբերություններ։ Գույնը, սեզոնի հետ կապված, չի փոխվում. սեզոնային դիմորֆիզմը (երկձևություն) արտահայտվում է մորթու բարձրությամբ և թանձրությամբ:Սա Նանի տւտզն է։
Տարածվածություն
Արջերը բնակվում են Եվրասիայում, Հյուսիսային ու Հարավային Ամերիկաներում (գլխավորապես Հյուսիսային կիսագնդում)։ Մարդու գործունեության պատճառով արջերի բնական արեալը կրճատվել է, և այժմ նրանք վերացել են Եվրոպայի տարածքի մեծ մասից, ամբողջովին վերացել են Հյուսիսային Աֆրիկայից, տեղի է ունեցել նրանց բնական արեալի կրճատում նաև Հյուսիսային Ամերիկայում և Ճապոնիայում։
Դասակարգում
Արջերի ընտանիքը ներառում է 8 ժամանակակից և շուրջ 50 անհետացած տեսակ՝
*Գրիզլի և կադյակ ենթատեսակները երբեմն համարվում են առանձին տեսակներ
Աստերոիդների ցանկ (254801-254900)
Աստերոիդների ցանկ (254701-254800) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (254901-255000)
Ուգրինովո
Ուգրինովո (Угриново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Բեքդելի թեստ
Գենդերների պատկերում հանրաճանաչ հորինվածքներում
1950 թվականից 2006 թվականներին լույս տեսած ֆինանսապես ամենահաջող ֆիլմերից 855–ում միջին հաշվով երկու անգամ ավելի շատ տղամարդկանց դերեր կային քան կանանց։ 2014 թվականին կատարված հետազոտության համաձայն 2010 թվականից 2013 թվականներին նկարահանված 120 ֆիլմերում անվանված դերերի միայն 31%-ն են կանայք և միայն 23%-ն ունեն կին պրոտագոնիստ կամ համապրոտագոնիստ։ Ռեժիսորների 7%-ը կանայք էին ։ Ըստ մեկ այլ ուսումնասիրության 2007 թվականից 2014 թվականներին նկարահանված ֆիլմերի խոսող դերերի միայն 30%-ն են կանայք ։
Բեքդելի թեստը
Բեքդելի թեստն առաջին անգամ հայտնվեց 1985 թվականին Dykes to Watch Out For կոմիքսում։ Երկու կին քննարկում էին ֆիլմ դիտելու մասին․ առաջինը բացատրում է երկրորդին, որ կտեսնի ֆիլմ միայն, եթե այն
Երկրորդ կինը ասում է, որ կանոնները խիստ են, բայց լավը։ Չգտնելով ֆիլմեր, որոնք հետևում են այդ կանոններին՝ կանայք վերադառնում են տուն ։ 2010-ական թվականներից այն սկսվել է բնութագրվել, որպես «ստանդարտ, որով ֆեմինիստ քննադատները քննադատում են ֆիլմեր, սերիալներ, գրքեր և այլն» ։ Թեստը մատնանշում է ոչ թե կանանց բացակայությունը ֆիլմերում, այլ նրանց պատմությունների և մտահոգությունների մակերեսությունը։ 2013 թվականին չորս Շվեդական կինոթատրոններ և Սկանդինավյան Viasat Film հեռուստատեսությունը սկսեց ընդգրկել Բեքդելի թեստը իրենց որոշ վարկանիշերի մեջ ։
Ֆինանսական ասպեկտներ
Ֆիլմերը, որոնք անցել են Բեքդելի թեստը վաստակել են ընդհանուր $4.22 միլիարդ ԱՄՆ-ում, իսկ ֆիլմերը որոնք չեն անցել՝ $2.66 միլիարդ։ Ըստ 2014 թվականին կատարած ուսումնասիրության, որը հիմնված է 1990 թվականից 2013 թվականներին լույս տեսած 1615 ֆիլմերի հիման վրա, եկավ այն եզրակացությանը, որ թեստն անցած ֆիլմերի բյուջեների միջինը 35%-ով ավելի քիչ էր քան մյուսներինը ։
Սահմանափակումներ
Ինչ-որ գործ կարող է անցնել թեստը, բայց ընդգրկել սեքսիստական բովանդակություն, կամ հակառակը ։
Քննադատում
Բեքդելի թեստի ամենամեծ քննադատումներից մեկը՝ ֆիլմի որակի անտեսումն է։ Լավ ֆիլմերը հաճախ ձախողում են թեստը, իսկ վատ ֆիլմերը՝ անցնում։ Էնդի Զայսլերը նշել է, որ թեստը անցնող ֆիլմերի ֆեմինիստ լինելու սխալ ենթադրության պատճառով շատ ստեղծագործներ կխուսափեն քննադատումից բավական կին դեր և խոսակցություն ավելացնելով, սակայն նաև շարունակելով կանանց անիրական պատկերումը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գրականագիտություն Կատեգորիա:Ֆեմինիզմ Կատեգորիա:Ֆեմինիզմ և արվեստ Կատեգորիա:Սեքսիզմ
Կեսարիանի
Կեսարիան(Καισαριανή), քաղաք և համայնք Հունաստանում։ Այն գտնվում է ծովի մակարդակից 130 մ բարձրության վրա, Աթենքի կենտրոնում գտնվող Օմոնիաս հրապարակից 4 կմ հարավ-արևելք։ Ներառված է Աթենքի քաղաքային ագլոմերացիայի արևելյան մասում։ Ներառված է Կենտրոնական Աթենքի ծայրամասային ստորաբաժանում Ատտիկայի ծայրամասում։ Արևելքում գտնվում է Իմիտոս լեռը, որի լանջին գտնվում է 11-րդ դարի Կեսարիանի վանքը։
Այն արևմուտքից սահմանակից է Աթենքի համայնքին, հյուսիսում ` Զոգրաֆոսին, արևելքում` Պեանիայի հետ, հարավ-արևելքում `Կրոպիայի հետ, հարավում` Վիրոնի հետ։
Քաղաքը հիմնադրվել է փախստականների կողմից 1922 թվականի Փոքր Ասիայի աղետից հետո, հիմնականում Ուրլա քաղաքից։ Մի քանի ընտանիքներ էին` Էրիֆրից (այժմ ՝ Իլդիր), Սիվրիհիսարից, Չեսմեից, Ալակատիից, Իզմիրից, Բուջայից, Գազիմիրից և Ալթինդագից, ինչպես նաև պոնտացիներ։ Այն տխրահռչակ է հրաձգության պատճառով, որտեղ «200 պահակները» մահապատժի են ենթարկվել 1944 թվականի մայիսի 1-ին ՝ Առանցքի ուժերի կողմից օկուպացման ընթացքում։
1934 թվականին Աթենքի համայնքից առանձնացված Կեսարիան ստեղծել է նորի համայնք։
Ժողովածու (4973)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կարապետ (անձնանուն)
Կարապետ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն կարապետ բառից, որ նշանակում է «առաջնորդ, թագավորի առջևից գնալով ճանապարհ բաց անող» (ակնարկությամբ Հովհաննես Մկրտչի)։ Անվան համազորն է հունարեն Πρόδρομος անունը, որը թարգմանաբար նշանակում է «առաջնորդ»։ Այս անվամբ հայտնի է Թեոդոր Պրոդրոմոսը՝ աշխարհաբար հունարենի առաջին հեղինակը (12-րդ դար)։
Կարապետ անունը սկսվել է գործածվել 11-րդ դարից։ Անվան կրճատ ձևերն են՝ Կարպիս, Կրպե, Կրպո, Կարո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Բիրթե Վիլկե
Բիրթե Վիլկե (դան.՝ Birthe Wilke, ), դանիացի երգչուհի։
1957 թվականին Բիրթե Վիլկեն մասնակցել է Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթին։ Նա Գուստավ Վինքլերի հետ ներկայացրել է Դանիան «Skibet Skal Sejle I Nat» («Նավը կարող է լողալ այս գիշեր») երգով։ Երգը մրցույթի եզրափակչում 10 միավորով զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը։ Երկյակի կատարումը հանդիսատեսին հիշվել է ելույթից հետո տեղի ունեցած 13 վայրկյան տևողությամբ համբույրով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Դանիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Դանիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Կոպենհագեն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Դանիացի դերասանուհիներ
Մարերեն
Մարերենը մարական թագավորության ժամանակի լեզուն է, որը տարածված էր ներկայիս Իրանի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Ուրմիա լճից մինչև արդի Իրանի կենտրոն։ Գրավոր տեղեկությունները մարերենի մասին չափազանց քիչ են։ Ընդամենը պահպանվել են մի քանի բառ։ Հայերենում կան մի շարք բառեր, որոնք ունեն մարական ծագում։ Ըստ Հյուբշմանի դրանք գանձ, բրինձ, պղինձ բառերն են, որոնք մարերենում ձ-ի փոխարեն ունեն ջ։ Մարերենը համարվում է արևմտիրանական լեզու և մոտ է գտնվել հին Հին պարսկերենին։
Տյաչև
Տյաչև (Тячів), քաղաք Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում, շրջկենտրոն։
Եվգենի Չումաչենկո
Եվգենի Վիկտորովիչ Չում́աչենկո (Евгений Викторович Чумаченко, ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։
Տյաչև
2011 թվականի տվյալներով Տյաչև քաղաքում բնակվում էր 9 600 մարդ։
Եվգենի Չումաչենկո
Կարիերա
Վոլժսկի քաղաքի № 4 ՕՌՄՄՊՄԴ-ի սան է։ Խաղացել է «Տորպեդո» (Վոլժսկի), «Ռոտոր» (Վոլգոգրադ), «Լադա Գրադ» (Դիմիտրովգրադ), «Լադա Տոլյատի ՎԱԶ» (Տոլյատի), «Մետալուրգ» (Լիպեցկ), «Մետալուրգ Կուզբաս» (Նովոկուզնեցկ) ֆուտբոլային ակումբներում։ Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է 1993-94 թվականների Եվրոպայի առաջնությանը և 1995 թվականի աշխարհի առաջնությանը ։ Խաղացողի կարիերայի ավարտից հետո 2013 թվականին աշխատել է որպես Վոլժսկիի «Էներգիա» ակումբի ղեկավար։ Հետագայում դարձել է Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքի № 3 մարզադպրոցի տնօրենի տեղակալ։ Քաղաքի ГТО թեստավորման կենտրոնի ղեկավարն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Տյաչև
Անվանումներ
Այս քաղաքի համար օգտագործվում են մի քանի այլընտրանքային անուններ.
ռուսին` Тячево, իդիշ` טעטש կամ Tetch, գերմաներեն` Groß-Teutschenau, հունգարերեն` Técső, ռումիներեն` Teceu Mare, սլովակերեն` Ťačiv կամ պատմականորեն` Tačovo, Тячев, Tiaczów, Цячаў (լատինկա` Ciačaŭ):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Սոլոնիցա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Սոլոնիցա (Солониця), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոնիցա գյուղում բնակվում էր 1 002 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ամրիտա Շեր-Գիլ
Ամրիտա Շեր-Գիլ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰਗਿਲ, հունվարի 30, 1913, Բուդապեշտ, Հունգարիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 5, 1941, Լահոր, Փենջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան (այժմ՝ Պակիստան)), հունգարացի-հնդիկ նկարչուհի։ Նրան համարում են «20-րդ դարի սկզբի մեծագույն ավանգարդ նկարիչ կանանից մեկը» և ժամանակակից հնդկական արվեստի «ռահվիրաներից»։ Նկարելով վաղ տարիքից՝ Շեր-Գիլը սկսեց արվեստի պաշտոնական դասեր ստանալ 8 տարեկանում։ Ճանաչում ձեռք բերեց 19 տարեկանում՝ «Երիտասարդ աղջիկներ» (1932) յուղաներկով կտավի համար։
Շեր-Գիլն ամբողջ կյանքի ընթացքում ճանապարհորդել է տարբեր երկրներով․ եղել է Թուրքիայում, Ֆրանսիայում և Հնդկաստանում, մեծապես ներշնչվելով նախագաղութային հնդկական արվեստի ոճերով և մշակույթով։ Շեր-Գիլը համարվում է 20-րդ դարի Հնդկաստանի նշանավոր նկարիչներից մեկը, ում ժառանգությունը բենգալյան վերածննդի առաջնորդների ժառանգության հետ նույն դիրքում է գտնվում։ Նա նաև բուռն ընթերցող էր և դաշնակահար։ Հնդիկ կին նկարիչներից Շեր-Գիլի նկարները այսօր ամենաթանկերից են, չնայած կյանքի ընթացքում քչերն են գնահատել նրա աշխատանքները։
Կենսագրություն
Ամրիտա Շեր-Գիլը ծնվել է 1913 թվականի հունվարի 30-ին Հունգարիայի Բուդապեշտ քաղաքում ՝ արիստոկրատ, սանսկրիտ ու պարսկերենի գիտակ Ումրաո Սինգհ Շեր-Գիլ Մաջիթիայի և բուրժուական հարուստ ընտանիքից սերող հունգարա-հրեացի օպերային երգչուհի Մարի Անտոնիետ Գոտեսմանի ընտանիքում ։ Շեր-Գիլի ծնողները առաջին անգամ հանդիպել են 1912 թվականին՝ Մարի Անտուանետի Լահոր այցելության ժամանակ ։ Նրա մայրը Հնդկաստան էր եկել որպես Մահարաջա Րանջիտ Սինգհի թոռնուհու՝ արքայադուստր Բամբա Սաթերլանդի ուղեկից ։ Ամրիտան ընտանիքի երկու դուստրերից ավագն էր. նրա կրտսեր քույրը՝ Ինդիրա Սունդարամը (Շեր-Գիլը)՝ հնդիկ ժամանակակից արտիստ Վիվան Սունդարամի մայրը, ծնվել է 1914 թվականի մարտին։
Ամրիտան մանկության մեծ մասն անց է կացրել Բուդապեշտում ։ Նա հնդկագետ Էրվին Բակթայի զարմուհին էր։ Բակթայը նկատեց Շեր-Գիլի նկարչական ​​տաղանդը 1926 թվականին Շիմլա այցի ժամանակ և Շեր-Գիլի արվեստի ջատագովներից էր ։ Բակթայն ակադեմիական ​​կրթության համար հիմք էր նախապատրաստում՝ ուղղորդելով և քննադատելով նրա աշխատանքները․ երբ Ամրիտան փոքր աղջիկ էր, ժամերով նկարում էր նրա տան ծառաներին ։
Նրա ընտանիքը ֆինանսական խնդիրներ է ունենում Հունգարիայում և 1921 թվականին ընտանիքով տեղափոխվում են Հնդկաստանի Շիմլայի Սամեր Հիլլ արվարձան, որտեղ Ամրիտան սկսում էսովորել դաշնամուր և ջութակ նվագել ։ Ինը տարեկանում նա իր կրտսեր քրոջ՝ Ինդիրայի հետ միասին, համերգներ էր տալիս և խաղում էր Շիմլայի գեղարվեստի թատրոնի ներկայացումներում ։ Չնայած արդեն հինգ տարեկանից նկարելուն՝ նա պաշտոնապես նկարչություն սկսեց սովորել ութ տարեկանից ։ Շեր-Գիլը սկսեց արվեստի դասեր ստանալ Մայոր Վիթմարշի մոտ, ում հետագայում փոխարինեց Բևեն Պատեմանը։ Շիմլայում Շեր-Գիլն ապրում էր համեմատաբար արտոնյալ ապրելակերպով ։
1924 թվականին Ամրիտան տեղափոխվում է Իտալիա և ընդունվում է Ֆլորենցիայի Սանտա Անունցիատայի գեղարվեստի ուսումնարանը։ Ամրիտան երկար չմնաց այս դպրոցում և նույն տարի էլ վերադարավ Հնդկաստան ։
Տասնվեց տարեկան հասակում Ամրիտան մոր հետ ուղևորվեց Փարիզ՝ որպես նկարիչ փորձ ձեռք բերելու։ Նա նախ ուսանում է Պիեռ Վիլենտի և Լյուսիեն Սիմոնի անվան Գրանդ Շոմեր ակադեմիայում (որտեղ հանդիպում է Բորիս Տասլիցկիին), ավելի ուշ՝ Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում (1930-1934)  ։ Նա ազդվել է եվրոպական այնպիսի նկարիչներից, ինչպիսիք են Պոլ Սեզաննը և Պոլ Գոգենը ։ Ամրիտան Փարիզում գտնվելու տարիներին նկարել է այնպիսի համոզմամբ և հասունությամբ, որը հազվադեպ է հանդիպում 16 տարեկանի դեռահասի մոտ ։
1932–1936: Եվրոպական և արևմտյան ոճի վաղ շրջանի ստեղծագործությունները
Շեր-Գիլի վաղ շրջանի նկարները ազդված են արևմտյան գեղանկարչությամբ, մասնավորապես, հետիպրեսիոնիզմի ոճով։ 1932 թվականին նկարված յուղաներկով կտավը՝ «Երիտասարդ աղջիկները», նրա համար բեկումնային եղավ. աշխատանքը նվաճեց բազմաթիվ շնորհակալագրեր, նաև ոսկե մեդալ, իսկ Շեր-Գիլը 1933 թվականին ընտրվեց Փարիզի Գրանդ Սալոնի անդամ։ Նա ամենաերիտասարդ անդամն էր, և այդ ճանաչմանը արժանացած միակ ասիացին ։ Այս շրջանի նրա աշխատանքները ներառում են մի շարք ինքնադիմանկարներ, կյանքը Փարիզում, նատյուրմորտներ, ընկերների և համակուրսեցիների դիմանկարներ ։ Նյու Դելիի Ժամանակակից արվեստի ազգային պատկերասրահը Փարիզում Ամրիտայի նկարած ինքնանկարների մասին այսպես է գրում է․ «Նկարիչը գրավում է իր տարբեր տրամադրություններով` մռայլ, մտազբաղ,ուրախ, միաժամանակ ցույց տալով իր անհատականության նարցիստիկ բնույթը» ։
Երբ Շեր-Գիլը գտնվում էր Փարիզում, դասախոսներից մեկը հաճախ ասում էր, որ դատելով գունազարդման հարստությունից,նա արևմուտքում իր տեղը չի գտնի, իսկ արևելքում նրա գեղարվեստական ​​անհատականությունը իր իսկականն արտահայտությունը կգտնի ։ 1933 թվականին Ամրիտան Հնդկաստան վերադառնալու մեծ ցանկություն ուներ․ ինչ-որ տարօրինակ ձևով կարծես զգալով, որ այնտեղ ձևավորվելու է նկարչի իր ճակատագիրը։ Շեր-Գիլը վերադարձավ Հնդկաստան 1934 թվականի վերջին ։ 1935 թվականի մայիսին հանդիպելով անգլիացի լրագրող Մալկոլմ Մագերիջին՝ սկսում է աշխատել Կալկաթայի «Սթեյթսման» թերթում որպես խմբագրի օգնական և առաջնային գրող :1935 թվականի սեպտեմբերին Ամրիտան վերադառնում է Անգլիա ։
1937–1941։ Հնդկական արվեստի ազդեցությունը ուշ շրջանի ստեղծագործություններում
Ավելի ուշ 1937 թվականին Շեր-Գիլը, շրջելով Հարավային Հնդկաստանում, Աջանթայի քարանձավներ այցելելուց հետո, երբ նա գիտակցաբար փորձու էր վերադառնալ դասական հնդկական արվեստին, ստեղծեց իր հարավային հնդկական տրիլոգիան՝ «Հարսնացուի հարդարանքը», «Բրահմաչարիս» և «Հարավային Հնդկաստանի՝ շուկա գնացող գյուղացիները»։ Այս նկարները ցույց են տալիս նրա գույնի զգացողությունը և կարեկցանքը իր սուբյեկտների նկատմամբ, որոնք հաճախ պատկերված են իրենց աղքատության և հուսահատության մեջ ։ Այժմ նրա աշխատանքների վերափոխումն ավարտված էր, և նա գտել էր իր «գեղարվեստական ​​առաքելությունը», որը, ըստ նրա, հնդիկների կյանքը իր կտավներում ցույց տալն էր : Սարայայում գտնվելու ընթացքում Շեր-Գիլը ընկերոջը գրել էր. «Ես կարող եմ նկարել միայն Հնդկաստանում։ Եվրոպան պատկանում է Պիկասոյին, Մատիսին և Բրաքին ... Հնդկաստանը պատկանում է միայն ինձ» :Հնդկաստանում մնալը նշանավորում է նրա աշխատանքների գեղարվեստական ​​զարգացման նոր փուլի սկիզբը, որն առանձնանում էր միջպատերազմյան տարիների եվրոպական փուլից ։
Երբ Շեր-Գիլը 25 տարեկան էր, ամուսնացավ իր հունգարացի առաջին զարմիկի՝ դոկտոր Վիկտոր Էգանի հետ, և միասին տեղափոխվեցին Հնդկաստան։ Այսպիսով սկսվեց Շեր-Գիլի արվեստի երկրորդ փուլը։ Նկարիչների «Կալկաթա» խումբը, որը փոխակերպելու էր հնդկական արվեստը, պետք է ձևավորվեր միայն 1943 թվականին, իսկ Ֆրենսիս Նյուտոն Սոուզայի, Արայի, Բակրեի, Գադեի, Մ.Հ. Հուսեյնի և Շ.Ռազայի մասնակցությամբ «Առաջադեմ նկարիչների խումբը»՝ 1948 թվականին ։ Ամրիտայի արվեստի վրա մեծ ազդեցություն են թողել Բենգալի գեղանկարչության դպրոցի ռահվիրաների՝ Ռաբինդրանաթ Թագորի և Աբանինդրանանթ Թագորի գործերը։ Շեր-Գիլի կանանց դիմանկարները նման են Ռաբինդրանաթի գործերին, իսկ լուսաստվերի և պայծառ գույների օգտագործումը արտացոլում են Աբանինդրանանթի ազդեցությունը ։ Սարայայում գտնվելու ընթացքում նա նկարել էր «Գյուղական տեսարանը» և «Սիեստան», որոնք պատկերում են Հնդկաստանի գյուղական վայրերում կյանքի հանգիստ ռիթմերը։ «Սիեստան» արտացոլում է նրա փորձարկումները մանրանկարչության մեջ, մինչդեռ «Գյուղական տեսարանը» արտացոլում է Փահարի գեղանկարչության դպրոցի ազդեցությունը ։ Չնայած ճանաչված լինելով որպես դարի մեծագույն նկարիչ արվեստի այնպիսի քննադատների կողմից, ինչպիսիք են Կառլ Խանդալավալան՝ Բոմբեյում, և Չարլզ Ֆաբրին՝ Լահորում, Ամրիտայի նկարները քիչ են վաճառվել ։
Չնայած սերտ կապ ուներ ունենալով Բրիտանական Հնկաստանում, Շեր-Գիլը Կոնգրեսի համակիրներից էր։ Նրան գրավում էին աղքատները, նեղվածներն ու զրկվածները, իսկ հնդիկ գյուղացիների և կանանց նկարները նրանց վիճակի մասինմտածմունքների արտացոլումն է։ Նա նաև հետաքրքրվում էր Գանդիի փիլիսոփայությամբ ու կենցաղով։ Ներուն հիացած էր նրա գեղեցկությամբ և տաղանդով, ու, երբ նա 1940 թվականի հոկտեմբերին գնաց Գորախպուր, այցելեց նաև Սարայայում գտնվող Շեր-Գիլին։ Նրա նկարները մի շրջափուլում նույնիսկ փորձում էին օգտագործել Կոնգրեսի քարոզչությունում` գյուղի վերակառուցման խնդիրը վեր հանելու համար ։
1941 թվականի սեպտեմբերին Վիկտորը և Ամրիտան տեղափոխվեցին Լահոր, այնուհետև Հնդկաստան։ 1941 թվականին, 28 տարեկան հասակում, Լահորում իր առաջին գլխավոր ցուցահանդեսը բացելուց մի քանի օր առաջ, Շեր-Գիլը ծանր հիվանդացավ և ընկավ կոմայի մեջ ։ Նա մահացավ 1941 թվականի դեկտեմբերի 5-ի կեսգիշերին ։ Ամրիտան դիակիզվել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ Լահորում ։
Ժառանգություն
Շեր-Գիլի արվեստը իր ազդեցությունն է թողել հնդիկ նկարիչների սերունդների վրա՝ Սայեդ Հայդեր Ռազայից մինչև Արփիտա Սինգհ ։ Հնդկաստանի Կառավարությունը Շեր-Գիլի աշխատանքները հռչակել է Ազգային գանձեր , և դրանց մեծ մասը գտնվում է Նյու Դելիի Ժամանակակից արվեստի ազգային պատկերասրահում ։ Նրա նկարներից մի քանիսը կախված են նաև Լահորի թանգարանում ։ Ամրիտան կարողացավ արևմտյան հասարակություններին ապացուցել, որ հնդիկները կարող են կերպարվեստի գործեր ստեղծել։ Նրա աշխատանքը հնդկական մշակույթի համար այնքան կարևոր է, որ երբ այն վաճառվում է, Հնդկաստանի կառավարությունը պարտադրում է, որ այն պետք է մնա երկրի ներսում. Շեր-Գիլի գործերից տասից մի քիչ վաճառվել է ամբողջ աշխարհում ։ 2006 թվականին Նյու Դելիի աճուրդում Շեր-Գիլի «Գյուղական տեսարան» նկարը վաճառեց այն ժամանակվա համար ամենաբարձր գնով, որ երբևէ վճարվել էր Հնդկաստանում նկարի համար ։ Հնդկաստանի ժամանակակից նկարիչները վերստեղծում և վերաիմաստավորում են նրա գործերը ։
Բուդապեշտի հնդկական մշակույթի կենտրոնը կոչվում է Ամրիտա Շեր-Գիլ մշակութային կենտրոն ։
Նաստասյա Կինսկի
Նաստասյա Կինսկի (գերմ. Nastassja Kinski; իսկական անունը՝ Նաստասյա Ագլայա Նակշինսկի, գերմ. Nastassja Aglaia Nakszyński; 1961 թվական, հունվարի 24, Բեռլին), գերմանուհի և ամերիկուհի դերասանուհի։ «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիր (1981 թվական ), «Deutscher Filmpreis» մրցանակի կրկնակի դափնեկիր (1975 թվական, 1983 թվական)։ Հանրահայտ է «Տեսս» (1979 թվական) ֆիլմում խաղացած գլխավոր դերով և Վիմ Վենդերսի ֆիլմերում խաղացած դերերով։ Դերասան Կլաուս Կինսկու դուստրը։
2015 թվականին Երևանում Նաստասյա Կինսկին եղել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր հյուրը ։
Ամրիտա Շեր-Գիլ
Ժառանգություն
2016 թվականի հունվարի 30-ին Google-ը իր Google Doodle-ով նշում էր Ամրիտա Շեր-Գիլի 103-ամյակը ։
Նաստասյա Կինսկի
Մանկություն
Ծնվել է 1961 թվականի հունվարի 24-ին, Արևմտյան Բեռլինում, գերմանացի դերասան Կլաուս Կինսկու և Ռութ Բրիջիթ Տոկի ընտանիքում ։ Նրա մայրը վաճառող էր աշխատում խանութում, երբ Կլաուս Կինսկին ծանոթանում է նրա հետ։ Իսկական անունը՝ Նաստասյա Ագլայա Նակշինսկի։ Հայրը նրան անվանել է Դոստոևսկու «Ապուշը» վեպի հերոսուհու պատվին ։ Հետագայում նա վերցնում է հոր կեղծանունը։
Ամրիտա Շեր-Գիլ
Ժառանգություն
2018 թվականինին «Նյու Յորք Թայմսը» հրապարակեց իր՝ Շեր-Գիլի ուշացած մահախոսականը ։
Նաստասյա Կինսկի
Մանկություն
Նաստասյայի ծնողները բաժանվում են 1968 թվականին։ Նրանց բաժանումից հետո, մինչև 1971 թվականը, նա ապրում է մոր հետ Մյունխենում, 1971 թվականին Կարակասում, 1972 թվականից՝ նորից Մյունխենում։ Դերասանուհին հիշում է, որ այդ ժամանակ նրանք դրամական դժվարություններ ունեին, նրա մայրը չէր աշխատում՝ վաճառելով մնացած իրերը, նրանք ապրում էին ավտոֆուրգոնում՝ մոր սիրեկանի հետ ։ Նրա խոսքերով, նա խանութներից գողանում էր մթերքներ և մանր իրեր, որոնք բերում էր տուն։ Նրան, նաև, բռնում են ավտոբուսում անտոմս ուղևորվելու համար։ Սակայն Կինսկին խուսափում էր տուգանքների վճարումներից և դատական ծանուցումներից։ Ավելի ուշ, 1978 թվականին, Կինսկին ձերբակալվում է օդանավակայանում, երբ վերադառնում էր «Մնա ինքդ քեզնով» («Cosi` come sei») ֆիլմի նկարահանումներից, և նա ստիպված է լինում երեք ամիս անցկացնել անչափահասների համար նախատեսված բանտում ։ 1977 թվականին Կինսկին ավարտում է դպրոցը։ Նա ասում է, որ 13-ից մինչև 15 տարեկանը վարում էր անկանոն ապրելակերպ. «Ես նման էի վայրի գազանի։ Գիշերներն անքուն էի անցկացնում և անընդհատ երեկույթների է մասնակցում», իսկ նրա մայրը չէր խոչընդոտում։
Ամրիտա Շեր-Գիլ
Ժառանգություն
2018 թվականին Մումբայում կայացած Սոթեբիի աճուրդում Ամրիտա Շեր-Գիլի «Կապույտ հագած փոքրիկ աղջիկը» կտավը աճուրդի է հանվել ռեկորդային գնով՝ 18,69 կրորով։ Այս կտավը Ամրիտայի զարմիկ, Շիմլայի բնակիչ Բաբիթի դիմանկարն է, որը նկարվել է 1934 թվականին, երբ աղջիկը 8 տարեկան էր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1913 ծնունդներ Կատեգորիա:Հնդիկ նկարիչներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:1941 մահեր Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Նաստասյա Կինսկի
Մանկություն
15 տարեկան հասակում նրա մոտ սիրավեպ է սկսվում ռեժիսոր Ռոման Պոլանսկու հետ ։ 1976 թվականին Կինսկին նկարահանվում է ֆրանսիական Վոգ ամսագրի ֆոտոսեսիայում, որի հրավիրված խմբագիրն էր հանդիսանում Ռոման Պոլանսկին  ։ Նա ծովահենների կողմից առևանգված արքայադստեր դերում էր։ Պոլանսկու մասնակցությամբ ֆոտոսեսիան անց էր կացվում Սեյշելյան կղզիներում։ Մի քանի տարի անց նա դրականորեն է արտահայտվում Պոլանսկու մասին, նշելով, որ նա իր նկատմամբ վերաբերվում էր «հարգանքով և իրեն պահում էր ջենթլմենին վայել», ճանապարհորդում էր նրա հետ, տանում էր թատրոն և գրքեր էր նվիրում ։ ԱՄՆ -ում Պոլանսկու քրեական հետապնդման մասին, նա ասում էր, որ ամերիկյան հասարակության մի մասը շատ կեղծավոր է և երեսապաշտ. «Տեսեք ինչ են արել նրանք Չառլի Չապլինի հետ։ Իսկ այժմ Ռոմանը» ։
Կինոկարիերա
Նորամուտը նշել է գերմանացի կինոռեժիսոր Վիմ Վենդերսի «Կեղծ շարժում» («Falsche Bewegung», 1975 թվական) ֆիլմում։ Գյոթեի «Վիլհելմ Մեյստերի ուսման տարիները» վեպի հիման վրա նկարահանված այս ֆիլմում նա խաղում էր իր իսկական ազգանվան տակ՝ Նակշինսկի։ Նրան, Մյունխենի դիսկոտեկում, նկատում է Վիմ Վենդերսի կինը՝ դերասանուհի Լիզա Կրեյցերը, որը Նաստասյային առաջարկում է խաղալ Մինյոնի համր դերը ։ Իր առաջին դերակատարման համար նա արժանանում է Գերմանիայի «Deutscher Filmpreis» կինեմատոգրաֆիական մրցանակին «ակնառու նվաճումների համար» անվանակարգում՝ բաժանելով այն Լիզա Կրեյցերի, Հաննա Շիգուլայի և Մարիաննա Հոպպի հետ ։
1976 թվականին Կինսկին ծանոթանում է ռեժիսոր Ռոման Պոլանսկու հետ, որը նրան առաջարկում է դերասանական վարպետության դասընթացներ անցնել Լոս Անջելեսի Լի Ստրասբերգի դերասանական ստուդիայում, որտեղ էլ նա տեղափոխվում է վեց ամսով ։ 1979 թվականին Պոլանսկին սկսում է Թոմաս Հարդի «Տեսսը՝ դ՛ Էրբերվիլների տոհմից» վեպի էկրանավորումը և Կինսկուն հրավիրում է գլխավոր դեր խաղալ «Տեսս» ֆիլմում։ Դերի նախապատրաստման համար Կինսկին մի քանի ամիս անց է կացնում անգլիական Դորսետ կոմսությունում և Լոնդոնի Ազգային թատրոնում, որպեսզի տիրապետի ճիշտ արտասանություն և ազատվի իր շեշտադրությունից։ Դորսետում նա ապրում էր ագարակում, որտեղ աշխատում էր և կով կթում՝ ինչպես այդ անում էր ֆիլմի հերոսուհին ։ Պոլանսկին նրա հետ Անգլիա չի մեկնում՝ վախենալով, որ իրեն կհանձնեն ամերիկյան արդարադատությանը ։
Կինոնկարում Կինսկին խաղաց աղքատ գյուղացիական ընտանիքի մանկամիտ աղջկա դերը, որը բռնաբարվում է ենթադրյալ զարմիկի կողմից, ստիպված է լինում ապրել նրա հետ և այնուհետև սպանել նրան։ Ինչպես հիշում է Կինսկին, նկարահանումների ժամանակ նրանք որոշում են, որ կինոնկարը չպետք է ցուցադրվի ԱՄՆ-ում։ «Մոռացիր Ամերիկայի մասին» ասել է նրան Պոլանսկին ։ Սակայն ֆիլմը հաջողություն է ունենում, ինչպես ամերիկյան կինոթատրոններում, այնպես էլ քննադատների մոտ և դերասանուհուն հրավիրում են մասնակցելու «Օսկարի» հանձնման հանդիսությանը ։ Ֆիլմի նկարահանումներից հետո, իր հարցազրույցում, դերասանուհին նշում է, որ ինքն ունեցել է նման կյանքի փորձ և իրեն կարող է նույնացնել Տեսսի հետ ։
Տեսսի դերը, որի համար Կինսկին ստանում է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ («Տարվա նոր աստղ» անվանակարգում) և անվանակարգվում է «Սեզար»-ում, նրան հանրաճանաչություն է բերում և համաշխարհային մակարդակի է բարձրացնում։ Չնայած, որ 1981 թվականին ֆիլմը վեց անվանակարգում առաջադրվում է «Օսկար» կինոմրցանակի, այնուամենայնիվ, Պոլանսկին մրցանակ չի ստանում։ Նույն թվականին Կինսկին, մերկ վիճակում, հայտնվում է հայտնի ֆոտոնկարիչ Ռիչարդ Ավեդոնի պաստառում՝ վիշապօձի գրկում ։
«Տեսս»ից հետո, Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի հրավերով, նկարահանվում է «Ամբողջ սրտով» («One from the heart» (1982 թվական)) ֆիլմում՝ կրկեսային լարախաղաց Լեյլայի դերում ։ Ամերիկացի կինոքննադատ Ռոջեր Էբերտը գրում է, որ Կինսկու գեղեցկությունը դարձել է ավելի հասուն, քան «Տեսս»-ում ։ Բազմաբյուջե ֆիլմը, որի նկարահանման համար ռեժիսորը պատվիրել էր թանկարժեք դեկորացիաներ, ձախողվում է ։ Դերասանուհին, հետագայում, Կոպպոլային համեմատում է փոքրիկ տղայի հետ. «Դա հիշեցնում է ինձ երեխայի, որը ասում է.«Ես ցանկանում եմ, որ ինձ համար դղյակ պատրաստեն։ Գումարը նշանակություն չունի։» ։ Ռեժիսոր Պոլ Շրեդերի «Մարդ-կատուներ» («Cat people» (1982 թվական)) սարսափ ֆիլմում Կինսկին խաղում է աղջիկ-փոխակերպուկի դերը, որը սեքսից հետո ունակ է փոխակերպվել ընձառյուծի։ Այդ դերի համար նա անվանակարգվում է կինոֆանտաստիկայի բնագավառում «Սատուրն» ամերիկյան մրցանակի։ Ռոջեր Էբերտը բարձր է գնահատում այդ կինոնկարում Կինսկու խաղը ։
1983 թվականին էկրան է բարձրանում Ջեյմս Տոբեկի «Տեսադաշտում» («Exposed») ֆիլմը, որտեղ Կինսկին նկարահանվում է բալետի դերասան Ռուդոլֆ Նուրիևի և Հարվի Կեյտելի հետ։ Կինսկին հանդես է գալիս ֆոտոմոդելի դերում, որին, տեռորիստի խայծի նպատակով, օգտագործում է հատուկ ծառայությունների գործակալը։ Նկարահանման խմբի աշխատանքներում մասնակցություն է ունենում դերասանուհու ապագա ամուսին Իբրահիմ Մուսան ։ «New York Times»-ի կինոտեսաբան Ջանեթ Մասլինի խոսքերով, Կինսկին ֆիլմում նայվում է «այնքան աշխույժ և ինքնակամ», որ դա չի կապվում նրա «խաղաքար հատուկ ծառայությունների ձեռքում» կերպարի հետ ։ Ինչպես ասում է Տոբեկը, նա սցենարը գրել է հատուկ Կինսկու համար ։
Նովա Լևանտե
Նովա Լևանտե (Nova Levante), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Նաստասյա Կինսկի
Կինոկարիերա
«Գարնանային սիմֆոնիա» («Frühlingssinfonie») ֆիլմում նա կատարում է դաշնակահարուհի Կլարա Վիկի դերը՝ գերմանացի երգահան Ռոբերտ Շումանի կնոջ, երկրորդ անգամ արժանանալով «Deutscher Filmpreis» մրցանակին՝ «Ակնառու նվաճումների համար» դասակարգում ։
Նովա Լևանտե
Բնակչությունը կազմում է 1825 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը կազմում է 37 մարդ/կմ²։ Տարածքը 50 կմ² է։ Փոստային ինդեքս` 39056։ Հեռախոսային կոդ` 0471։
Նաստասյա Կինսկի
Կինոկարիերա
1984 թվականին Կինսկին նկարահանվում է Վենդերսի արտհաուսային «Փարիզ, Տեխաս» («Paris, Texas») ֆիլմում և Անդրեյ Կոնչալովսկու «Մարիայի սիրելիները» («Maria’s lovers») կինոնկարում։ Կոնդալովսկու կինոնկարում, որը նկարահանվել է Անդրեյ Պլատոնովի «Պոտուդան գետը» պատմվածքի հիման վրա, Կինսկին խաղում է պատերազմից վերադարձած ամերիկյան զինվորի կնոջ դերը, որը շատ է սիրում նրան, որ քնի հետը և հեռանում է նրանից։ Նրա կերպարը՝ Մարիան, հղիանում է ճանապարհորդ կիթառահարից, սակայն, արդյունքում, վերամիավորվում է ամուսնու հետ։ «Հոթել «Նյու Հեմփշիր»» («The Hotel New Hampshire»), «Երդվում եմ անհավատարմության մեջ» («Unfaithfully yours»), «Հեղափոխություն» («Revolution») (Ալ Պաչինոյի հետ) ֆիլմերը ամերիկյան կինոթատրոններում հաջողություն չեն ունենում։
Համարյա երկու տարվա ընդմիջումից հետո, դերասանուհին, 1987 թվականին, նկարահանվում է ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժակ Դերեի «Սիրային հիվանդություն» («Maladie d’amour») կինոնկարում։ Դերակատարման համար նա երկրորդ անգամ անվանակարգվում է «Սեզար» մրցանակին՝ «Լավագույն դերասանուհի» դասակարգում։ 1988 թվականին հանդիսանում է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ ։
Նովա Լևանտե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ
Նաստասյա Կինսկի
Կինոկարիերա
1980-ական թվականների վերջին - 1990-ական թվականների սկզբին նկարահանվում է իտալական ֆիլմերում։ 1989 թվականին, Իտալիայում, դերակատարում է ունենում Իվան Տուրգենևի «Գարնանային ջրեր» վեպի էկրանավորումում։
Նովա Լևանտե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նաստասյա Կինսկի
Կինոկարիերա
1991 թվականին Կինսկին նկարահանվում է Դոստոևսկու վեպի հիման վրա ռեժիսոր Անդրեյ Էշպայի խորհրդա-շվեյցարական «Նվաստվածները և վիրավորվածները» ֆիլմում։ Ֆիլմում, որի պրոդյուսերն էր նրա ամուսին Իբրահիմ Մուսան, Կինսկին խաղում էր Նատաշա Իխմենևաին։ Ռեժիսորը, հիշելով Կինսկիի նկարահանումները, ասում է․ «ինձ ամենից շատ զարմացնում էր իր նկատմամբ բացարձակ անողոքությունը։ Նա երբեք չէր խղճում իրեն, բացարձակ երբեք, ոչնչում, մինչև վերջ» ։
1993 թվականին երրորդ անգամ նկարահանվում է Վիմ Վենդերսի մոտ՝ «Այդքան հեռու, այդքան մոտ» («In weiter Ferne, so nah!») կինոնկարում։ 1990 թվականների կեսերից հաճախ նկարահանվում է ամերիկյան ֆիլմերում՝ առավելապես երկրորդական դերերում։ Ամերիկյան «Անկման արագություն» («Terminal velocity» (1994 թվական)) մարտաֆիլմում, որը ցածր գնահատական է ստանում քննադատների կողմից, նա խաղում էր ՊԱԿ-ի նախկին գործակալի դերը, որը, Չառլի Շինի կերպարի հետ միասին, փրկում է խորհրդային ոսկին։ 1990-ական թվականների կեսերին նա հայտնվում է բազմաթիվ հառուսասերիալներում՝ խաղալով աննշան դերեր։ Որոշ ուշադրության են արժանանում նրա դերերը «Մեկ գիշերվա տեսակցություն» («One night stand» (1997 թվական)), «Օրինախախտուհին» («The Intruder» (1999 թվական)), «Ամերիկյան ռապսոդիա» («An American rhapsody» (2001 թվական)) ֆիլմերը։ 1997 թվականին Կինսկին խաղաց Դևիդ Գրինի «Կնքամայրը» («Bella Mafia») ֆիլմում, որը նկարահանվել է Լինդա Լա Պլանտի «Մաֆիայի լավագույն կեսը» պատմվածքի հիման վրա։ Այս ֆիլմում Կինսկին խաղում է հասարակ աղջիկ Սոֆիայի դերը, որը սիրավեպ ուներ Սիցիլիայի մաֆիայի պարագլուխներից մեկի՝ դոն Ռոբերտո Լուչանոյի որդու հետ։
Կինսկու վերջին հայտնվելը կինոյում դարձել է դրվագը Դևիդ Լինչի «Ներքին կայսրություն» («Inland Empire» (2006 թվական)) կինոնկարում, որտեղ նրա մասնակցությամբ ավելի երկարատև դրվագը, ըստ ռեժիսորի խոսքերի, հանվել է մոնտաժման ժամանակ ։ 2008 թվականին ռեժիսոր Քվենտին Տարանտինոն բանակցություններ էր վարում Կինսկու հետ՝ «Անփառունակ սրիկաները» («Inglourious Basterds») ֆիլմի նկարահանումներում նրա հավանական մասնակցության շուրջ, սակայն, արդյունքում, այդ դերը ստանում է դերասանուհի Դայան Կրյուգերը ։
Մունտանյոլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Նաստասյա Կինսկի
Անձնական կյանքը
1980-ական թվականների սկզբին Կինսկու հարևանուհին էր սկսնակ մոդել Դեմի Մուրը, որը, ըստ նրա խորհրդի, որոշում է դերասանուհի դառնալ ։
1984 թվականի հուլիսին Կինսկին ունենում է որդի Ալյոշային (Aljosha)։ Երեխայի ծնունդից երկու ամիս անց Կինսկին ամուսնանում է եգիպտական ծագումով պրոդյուսեր Իբրահին Մուսայի (Ibrahim Moussa) հետ, որը նրանից մեծ էր տասնհինգ տարով ։ 1986 թվականին նրանք տեղափոխվում են Շվեյցարիա, որտեղ ծնվում է նրանց դուստրը՝ Սոնյան (Sonia Leila) , այժմ ֆոտոմոդել ։ 1990 թվականին Մուսան հանդես է գալիս որպես «Նվաստվածները և վիրավորվածները» ֆիլմի պրոդյուսեր, որում խաղում էր Կինսկին։ 1992 թվականին նրանք բաժանվում են։ Մուսան դատական հայց է ներկայացնում՝ երեխաներին դաստիարակելու իրավունքի համար։ Իր հարցազրույցներում Կինսկին անբարեհաճ է արտահայտվում նախկին ամուսնու վարաբերյալ ։
Նրա հայրը՝ Կլաուս Կինսկին, հրատարակում է «Kinski Uncut» հուշագրությունը, որտեղ ակնարկում է, որ արյունապղծական կապի մեջ է մտել դստեր հետ՝ երբ նա դեռ դեռահաս էր ։ 1999 թվականի հարցազրույցում Կինսկին ասում է, որ նա ափսոսանք չի զգացել, երբ հայրը մահացել է և նա ներկա չի եղել նրա թաղմանը ։ 2013 թվականի հունվարին Նաստասյա Կինսկին մեկնաբանում է Կլաուսի մյուս աղջկա՝ Պոլա Կինսկիի, խոստովանությունը նրանում, որ հայրը բռնաբարել է նրան մանկական և դեռահաս տարիքում. «Ես քրոջս կողմն եմ, ես աջակցում եմ նրան։ Եբ խորապես ցնցված եմ։ Բայց ես հպարտ եմ, որ նա իր մեջ ուժ է գտել այդ գիքը գրելու համար։ Ես գիտեմ բովանդակությունը, ես կարդացել եմ։ Եվ ես երկար ժամանակ լացում էի» ։
1991-1997 թվականներին Կինսկին ապրում էր ամերիկացի երգահան Քուինսի Ջոնսի հետ, որը նրանից մեծ էր 28 տարով ։ 1993 թվականին Կինսկին նրանից ունենում է դուստր՝ Կենիա (Kenya Julia Miambi Sara) : Նաստասյա Կինսկիի զարմուհին՝ Լառա Նակշինսկին, եղբայրը և քույրը՝ Նիկոլայ Կինսկին և Պոլա Կինսկին, նույնպես, դերասաններ են։ Կինսկին տիրապետում է գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և ռուսերեն լեզուներին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ոսկե ծիրան Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Ենովք Շահեն
Ենովք Շահեն, հայ դերասան ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Պարտիզակ գյուղում։ Գյուղում նախնական կրթություն ստանալուց հետո մոր և եղբոր (մաթեմատիկոս Գրիգոր Անգութի) հետ տեղափոխվոել է Կ. Պոլիս, որտեղ յուրացնել է դերասանական արվեստի գաղտնիքները։ Աշխատել է որպես դերասան, երբեմն բեմադրել է նաև ներկայացումներ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է Մնակյանի թատրոնում, այնուհետև անդամակցել է նորակազմ հայ դրամատիկ թատրոնին, որտեղ այդ ժամանակ աշխատում էր նաև Վահրամ Փափազյանը։ Այստեղ Ենովք Շահենը ընկերացել է Վահրամ Փափազյանի հետ և մինչև կյանքի վերջը նրանք մնացել են սրտակից ընկերներ։
Նրա մասին
Ենովք Շահենի մասին կենսագրական շատ տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Նրա մասին բազմաթիվ այլ տեղեկություններ մեզ են հասել Վահրամ Փափազյանի շնորհիվ։ Շահենը եղել է հայրենասեր, թուրքատյաց և ճշտապահանջ։ Փափազյանը նրան նմանացրել է համաշխարհային արդարության հետամուտ Սերվանտեսի հերոսին։ Գռփող կլիներ, որբերի իրավունքը իրացնող, թե առավել ևս ազգատյաց սրիկա, ով մեր ժողովրդի անցյալի մասին կաներ անպատկառ արտահայտություն կարժանանար Ենովքի դաժան ծեծին։ Եվ ով էլ հանդգներ իր կերած արդար ծեծի համար ոստիկանությանը բողոքել, անպայման կարժանանար երկրորդ ծեծին։ Ոստիկանությունը նույնպես խուսափում էր Ենովքի հետ գործ ունենալուց, որին այդտեղ անվանում էին «Պաղչեճիկցի ֆիդային»։
Ենովք Շահենը մահացել է 1915 թվականի ողբերգական իրադարձությունների ժամանակ։ Երբ Զոհրապի, Թոլայանի, Կոմիտասի և այլ հայ մտավորական ձերբակալվածների հետ Ենովքը փոխադրվեց Պոլսից նախ Բորսա, որտեղից պետք է սկսվեր նրանց տարհանությունը դեպի Միջագետք՝ անհանգրվան և անջրդի ճանապարհներով, հետիոտն ու մտրակի տակ, նա գազանացավ ու պոկելով ձեռնակապերը, հարձակվեց նավակայքի առաջ խմբված դատապարտյալներին տեսնել ցանկացող վայրագոչ ամբոխի վրա և բռունցքներով ու ատամներով խեղդեց, տրորեց ու պատառոտեց այնքան, մինչև անակնկալ հարձակումից շփոթված շնագայլերի ոռնոցով ամբոխը առավ նրան իր օղակի մեջ և մի րոպեում Ենովքի գլուխն ու հոշոտված մարմնի մասերը մեղավոր քաղաքի քաղցած շների բաժինը դարձան։
Բայց դա դեռ պայքարի ավարտը չէր։ Մի գիշեր, երբ այն տաղավարի տերը, որի պահապան էր վարձված Ենովք Շահենի մայրը, գինարբուքի մեջ էր գողտրիկ շենքի երկրորդ հարկում, տարաբախտ մայրը իր զավակների աղետալի կորուստը երկար ժամեր սգալուց հետո, ներքևի հարկում բռնկեցրել էր հարակից մրգաստանի ծառերից հավաքած չոր ցախի կույտերը, մի րոպեում մոխիր դարձնելով գողտրիկ շենքն ու նրա տիրոջը՝ թուրք բարձրագույն ոստիկանության մի պաշտոնյայի, որը Համիդի օրոք ահավոր նախճիրների կազմակերպիչը լինելուց բացի Թալիաթի կառավարության աջ ձեռքն էր և հայ մտավորականության ջնջման ծրագրի դաժան հեղինակը։ Վիլլան հեռու էր բնակելի շենքերից, այնպես որ ոչ ոք օգնության չէր հասել։ Համոզվելով, որ բոլորը մեռած են, ծեր կինը ինքնաբավ ու գոհ սրտով, իր պարտքը կատարածի թեթև խղճով, կախել էր իրեն մրգաստանի մի ծառից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում
Շատվան
Շատվան, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս համայնքում ։
Գտնվում է Վարդենիս քաղաքից մոտ 4 կմ արևելք, Վարդենիս-Սոթք ճանապարհի աջ կողմում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 2004 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Հուսեյնղուլի Աղալու անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Վարդենիսի շրջանի։ Վերանվանվել է Շատվան 1991 թ. ապրիլի 3-ին ։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Շատվանի մշտական բնակչությունը կազմել է 612, առկա բնակչությունը` 562 մարդ ։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով ։
Շատվանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Գուստավ Վինքլեր
Գուստավ Ֆրանդս Վիլցեկ Վինքլեր (Gustav Frands Wilzeck Winckler, ), դանիացի էստրադային երգիչ, կոմպոզիտոր և երաժշտական հրատարակիչ։
1957 թվականին Գուստավ Վինքլերը մասնակցել է Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթին։ Նա Բիրթե Վիլկեի հետ ներկայացրել է Դանիան «Skibet Skal Sejle I Nat» (Նավը կարող է լողալ այս գիշեր) երգով։ Երգը մրցույթի եզրափակչում 10 միավորով զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը։ Երկյակի կատարումը հանդիսատեսին հիշվել է ելույթից հետո տեղի ունեցած 13 վայրկյան տևողությամբ համբույրով։
Զոհվել է ավտովթարից։
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Դանիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Դանիացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Դանիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ
Ուգրիցա
Ուգրիցա (Угрица), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
(8202) Գուլի
(8202) Գուլի (Gooley), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի փետրվարի 11-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,921643 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,698 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1453 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1824,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197362 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,07° անկյուն։
Սնորրի Սթուրլուսոն
Վաղ տարիները
Սնորրի Ստուրլուսոնը ծնվել է Իսլանդիայի հարուստ և հզոր Ստուրլունգար ընտանիքներից մեկում 1179 թվականին Հվամմուր ի Դոլում բնակավայրում։ Սովորաբար գրվում է որպես Hvamm կամ Hvammr : Նրա ծնողներն էին հվամմուրցի Ստուրլա Շորարսոն Ավագը և նրա երկրորդ կին Գուդնի Բոդվարսդոտիրը ։ Նա ուներ երկու ավագ եղբայր՝ Թհորդր (ծն. 1165) և Սիգվատր Ստուրլուսոնը (ծն. 1170), երկու քույր՝ Հելգա և Վիգդիս, և ինը խորթ եղբայրներ և քույրեր։
Երեք-չորս տարեկանից Սնորրին մեծացել է Նորվեգիայի թագավորների ազգական Ջոն Լոֆթսոնի տանը՝ Օդիում։ Դա պայմանավորված էր նրանով, որ երբ Սնորի հայրը՝ Ստուրլան, դատի է տվել Պալ Սոլվասոնին, վերջինիս կինը դանակով հարձակվել է Ստուրլայի վրա՝ ցանկանալով, ինչպես ինքն էր ասում, նրան նմանեցնել իր հերոս Օդինին (այսինքն՝ միաչքի), բայց կնոջը հաջողվել է միայն վնասել Շտուրլայի այտը։ Քանի որ փոխհատուցման գումարը Պալին կդարձներ մուրացկան, Լոֆթսոնն առաջարկեց Ստերլին ստանձնել Սնորրիի դաստիարակությունը որպես փոխհատուցում։
Այս կերպ Սնորրին կրթվեց և կապեր հաստատեց, որոնք չէր կարող ունենալ, եթե տանը մնար։ Ջոն Լոֆթսոնը և՛ Նորվեգիայի թագավորի, և՛ հայտնի գիտնական Սամունդ Իմաստունի թոռն էր, ինչը թույլ տվեց Սնորրիին ստանալ կրթաթոշակ։ Նա այդպես էլ չվերադարձավ իր ծնողների տուն։ Ստուրլա Թորդարսոնը մահացել է 1183 թվականին, իսկ Սնորրիի մայրը՝ Գուդնյուն, վատնել է ժառանգության նրա բաժինը։ Ջոն Լոֆթսոնը մահացավ 1197 թվականին, իսկ 1199 թվականին Սնորրին ամուսնացավ Հերդիս Բերսադոտտիրի հետ և նրա հորից ստացավ Բորգի հարուստ ագարակը։
Սնորրին և Հերդիսը Բորգում ապրել են չորս տարի և ունեցել երկու երեխա՝ Հալբերա և Ջոն անուններով։ Ի վերջո, Հերդիսը հոգնել է Սնորրի մշտական ​​դավաճանություններից, և 1206 թվականին նա տեղափոխվեց Ռեյկյահոլտ (Իսլ. Reykjaholt), այժմ՝ Ռեյխոլտի կալվածք, կինը մնաց Բորգում ։ Ռեյկյահոլտում Սնորրին ևս 5 երեխա է ունեցել այլ 3 կանանցից ։
Հասարական գործունեություն
Սնորրին արագ համբավ ձեռք բերեց որպես բանաստեղծ և միևնույն ժամանակ որպես իրավաբան։ 1215 թվականին ընտրվել է Ալտինգի՝ Իսլանդիայի խորհրդարանի խոսնակ։ 1218 թվականի ամռանը Սնորրին թողեց պաշտոնն ու թագավորի հրավերով մեկնեց Նորվեգիա, որտեղ նրան ընդունեցին թագավոր Հակոն IV-ը և յարլ Սկուլի Բարդարսոնը, որը նրա օրոք ռեգենտ էր։ Նա ձմեռը անցկացրել է յարլ Սկուլիի մոտ։ Նա թագավորից և յարլից որպես նվեր ստացավ մի նավ, որով նավարկեց Շվեդիա և գրեց բանաստեղծություններ՝ վերջիններիս գովաբանող։ 1219 թվականին Սնորրին հանդիպեց շվեդ օրենսդիր Էսկիլ Մագնուսոնի և նրա կնոջ՝ Քրիստինայի հետ, որոնցից հավանաբար տեղեկություններ ստացավ Շվեդիայի վաղ պատմության մասին։
1220 թվականին Սնորրին վերադարձավ Իսլանդիա, իսկ 1222 թվականին կրկին դարձավ խորհրդարանի խոսնակ՝ մնալով պաշտոնին մինչև 1232 թվականը։ Ալտինգում Սնորրին հանդես էր գալիս որպես Նորվեգիայի թագավորի աջակից, ինչը բազմաթիվ ազդեցիկ անձանց դարձրեց իր դեմ։ Շատերը անընդունելի համարեցին, որ Սնորրին Նորվեգիայի թագավորի պալատականն էր և միևնույն ժամանակ Ալթինգի անդամ։ Սնորրին իր հերթին ցանկանում էր ամրապնդել իր ազդեցությունը Իսլանդիայում և օգտագործել այն՝ երկիրը Նորվեգիայի միացնելու գործում։ 1222 թվականին նա փորձեց ամուսնանալ Ջոն Լոֆթսոնի թոռնուհու՝ Սոլվեյգի հետ, բայց վերջինիս որպես կին ընտրեց իրեն Սնորրիի եղբորորդի Ստուրլա Սիգվացոնը։ Սա հանգեցրեց ներքին բախումների, և Սնորրին բանակ հավաքեց իր առաջնեկ Օրեկյայի և մեկ այլ եղբորորդի Բոդվար Թորդարսոնի գլխավորությամբ։ Բայց ճակատամարտի նախօրեին իր եղբոր՝ Սիգվաթի և որդու՝ Ստուրլա Սիգվացսոնի հետ զինադադար կնքվեց։ Սիգվաթը և Ստուրլան հարձակվեցին Սնորրիի վրա և վերջինս ստիպված գաղթեց դեպի արևմտյան Իսլանդիայի ֆյորդները։
1224 թվականին Սնորրին ամուսնացավ Հալվեյգ Օրմսդոտիրի հետ (մոտ 1199–1241)՝ Յոն Լոֆթսոնի թոռնուհու հետ, որն այդ օրերին մեծ հնարավորություններով այրի էր՝ երկու երիտասարդ որդիներով, և նրա հետ կնքեց համատեղ սեփականության պայմանագիր (կամ helmingafélag): Նրանց երեխաները մահացել են մինչ հասուն տարիքի հասնելը ։
Վերջին տարիներն ու մահը
1237 թվականին Սնորրին որոշեց մեկնել Նորվեգիա։ Իր երկրորդ այցելության ժամանակ Սնորրին մնաց Յարլ Սկուլիի մոտ, սակայն վերջինիս ազդեցությունն արդեն նվազում էր։ 1240 թվականին Սկուլի Բարդարսոնը սպանվում է Հաակոնի կողմնակիցների կողմից։ 1239 թվականին թագավորը բոլոր իսլանդացիներին արգելեց լքել երկիրը, սակայն Սնորրին չհնազանդվեց նրան։ 1241 թվականին Ստուրլունգների թշնամի Գիցուր Թորվալդսոնը թագավորից թույլտվություն ստացավ բռնելու Սնորրին և նրան անհնազանդության համար բերել Նորվեգիա։ 1241 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Գիցուրի կողմից ուղարկված յոթանասուն զինյալ ներխուժեցին Ռեյկյահոլտ և, շորթելով քահանա Առնբյորնից, որ Սնորրին թաքնվել էր նկուղում, կացնահարեցին նրան և այրեցին ամբողջ ագարակը ։
Ժառանգություն
Սնորրի Ստուրլուսոնի գրվածքները տեղեկատվություն փոխանցում հյուսիսային Եվրոպայում բնակվող ժողովուրդների վրա ազդող անձանց և իրադարձությունների վերաբերյալ այն ժամանակաշրջաններում, որոնց մասին համապատասխան տեղեկատվությունը սակավ է։ Այսպիսով, օրինակ, այն նկարագրում է 10-րդ և 11-րդ դարերի Անգլիայի և Սկանդինավիայի միջև հարաբերությունները ։ Սնորրին համարվում է այս առումով հարատև նշանակություն ունեցող գործիչ ։ Հալվդան Կութը գրում է, որ նրա աշխատանքը «գերազանցում է այն ամենը, ինչ միջնադարը մեզ թողել է պատմական գրականության մեջ» ։ Նա նաև ներկայացրել է Վինլանդի հայտնաբերման վաղ պատմությունը ։
Խորխե Լուիս Բորխեսը և Մարիա Կոդաման ուսումնասիրել են և թարգմանել իր Gylfaginning-ը իսպաներեն՝ նախաբանում ներկայացնելով Սնորրիի կենսագրական պատմությունը։