cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երկրի դրոշ
ՄԱԿ-ի դրոշը
1946 թվականի դեկտեմբերի 7-ին հաստատած ՄԱԿ-ի դրոշը իրենից ներկայացնում է ՄԱԿ-ի պաշտոնական խորհրդանիշները, որոնք տեղակայված են երկնագույն պաստառի կենտրոնում։ ՄԱԿ-ի դրոշը օգտագործվել է համաշխարհային հանրության միասնության ցուցադրման համար, թեև տեխնիկապես ներկայացնում է միայն ՄԱԿ-ը։ Այս դրոշի հանրաճանաչությունը բավականին ներկայացնում է մոլորակի շահերն ընդհանուր առմամբ։ Ընդ որում, չնայած ՄԱԿ-ի դրոշը կարող է ազատորեն ցուցադրվել ՄԱԿ-ի և նրա աշխատանքի համար աջակցություն ցուցաբերելու համար, ՄԱԿ-ի խորհրդանշանի օգտագործումը, նրա անունը կամ նշումները կոմերցիոն նպատակներով սահմանափակվում են Գլխավոր ասամբլեայի 92 (I) բանաձևի դրույթներով, որը ընդունվել են 1946 թվականին։ Այդ բանձևում ասամբլեան սահմանեց, որ ՄԱԿ-ի լոգոյի և կնիքի չարաշահումը կանխելու համար նրանք չեն կարող օգտագործվել առանց գլխավոր քարտուղարի թույլտվության։
Երկրի միջազգային դրոշ
Քահանա Յանգսթաունից՝ Ջեյմս Ուիլյամ վան Կիրկն եղել է առաջիններից մեկը, ով մշակել է երկրի դրոշը 1913 թվականին և այդ դրոշով երկու անգամ անց է կացրել խաղաղության երթ Եվրոպայով ։ Խաղաղության համաշխարհային կոնգրեսսը ընդունել է այդ տարբերակը, որպես Խաղաղության միջազգային դրոշ ։
Օլիմպիական դրոշ
1914 թվականին Պյեր դե Կուբերթենի կողմից մտածված և 1920 թվականին Օլիմպիական խաղերում ընդունած դրոշն է ։ Օլիմպիական դրոշը ներկայացնում է ամբողջ մարդկությունը և ունի սպիտակ մետաքսյա պաստառ, հինգ գույնի հյուսված 5 օղակներով։ Հակառակ տարածված տարբերակի, ամեն մի օղակ չի խորհրդանշում բնակեցված մայրցամաքներից մեկը ։ Վեց գույները զետեղված են այնպես, որ ներկայացնում են իրենցից երկրի բոլոր պետությունների ազգային գույները ։
«Երկրի քաղաքացիների համաշխարհային կառավարության» դրոշ
Կան այսպես կոչված սոցիալական շարժումներ՝ աշխարհի քաղաքացիներ, որոնք պաշտպանում են համաշխարհային քաղաքացիությունը և համաշխարհային կառավարությունը։ Այդ ակտիվիստներից մեկը Հարրի Դեվիսն է, ով 1953 թվականի հիմնադրել է Երկրի քաղաքացիների համաշխարհային կառավարությունը, որը թողարկում է Երկրի քաղաքացու անձնագիրը (որը ճանաչված է որպես անձնագիր միայն մի քանի երկրների կողմից) առաջարկած երկրի դրոշի հետ։
Փ. Քերոլի առաջարկը
2006 թվականին Փոլ Քերոլը առաաջարկեց դրոշի տարբերակ, որը նա կոչել է «World Flag»՝ խորհրդանշելով ժամանակակից աշխարհի գլոբալիզացիան։ Փոլ Քերոլի դրոշը իրենից ներկայացնում է ուղղանկյունաձև պաստառ, որի մեջտեղում զետեղված է աշխարհի քարտեզը և շրջապատված է 216 պետությունների, տարածքների դրոշները, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի դրոշը ։
Խաշտա (Խութի գավառ)
Խաշտա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։ Գտնվում էր Բիթլիս-Սասուն ճանապարհի ձախ կողմում։
Պիրիս դու Ռիուի գավառ
Պիրիս դու Ռիուի գավառ (Microrregião de Pires do Rio), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 94 452 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 9418,370 կմ²։ Բնակչության խտությունը 10,0 մարդ/կմ²։
Խաշտա (Խութի գավառ)
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 8 տուն բնակիչ ։
Պիրիս դու Ռիուի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի գավառներ
Երկրի դրոշ
Օսկար Պերնֆելդի առաջարկը
2015 թվականին շվեդ նկարիչ Օսկար Պերնֆելդը առաջարկեց Երկիր մոլորակի միջազգային դրոշի իր տարբերակը (The International Flag of the Planet Earth) : Պերնեֆելդի մտահղացմամբ, այս դրոշը պետք է օգտագործվի ապագա տիեզերական արշավանքներում (մասնավորապես, դեպի Մարս թռիչքի) և նախատեսված է այս երկու հիմնական նպատակների համար՝
Դրոշը իրենից ներկայացնում է 7 օղակից բաղկացած պատկեր, որոնք հատում են իրար մուգ կապույտ ետնաշերտի վրա։ Հատվող օղակների մեջտեղում կա ծաղիկ, որը խորհրդանշում է կյանքը Երկիր մոլորակի վրա, իսկ հատումը խորհրդանշում է այն, որ Երկրի վրա ցանկացած գոյություն ունեցողը բան կապված են իրար հետ ուղղակիորեն և անուղղակիորեն։ Մուգ կապույտ ետնաշերտը խորհրդանշում է օվկիանոսը և Երկրի վրա կյանքի համար ջրի կարևորությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դրոշներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երկիր
Խոշյան (Մշո գավառ)
Խոշյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 32 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալեքսանդրովսկի շրջան
Ալեքսանդրովսկի շրջան (Александровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալեքսանդրովկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3100 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19291 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սիվոզա (Կուզայի վտակ)
Սիվոզա (Сивоза), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուզա գետի աջ ափին 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Անաստասիա Նազարենկո
Անաստասիա Կոնստանտինովնա Նազարենկո (Анастасия Константиновна Назаренко, ), ռուս մարմնամարզուհի (գեղարվեստական մարմնամարզություն), Ռուսաստանի խմբային բազմամարտի հավաքականի անդամ ։ 2012 թվականին Լոնդոնում անցկացված Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն գեղարվեստական մարմնամարզությունից (խմբային բազմամարտ), աշխարհի և Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն։
Բահիա
Բահիա (Bahia), նահանգ Բրազիլիայում, Բրազիլական բարձրավանդակի արևելյան մասում։ Տարածությունը 561 հզ․ կմ2 է, բնակչությունը՝ 14,175,341 (2012)։ Վարչական կենտրոնը և գլխավոր նավահանգիստը Սալվադորն է։ Տալիս է երկրի նավթի արդյունահանման և վերամշակման 90%-ը, ալմաստի հանույթի 25%-ը։ Հարավ ծովափնյա շրջանում տարածված են կակաոյի (հավաքի 95%), հյուսիսում՝ ծխախոտի և շաքարեղեգի պլանտացիաներ։ Ներքին շրջաններում զարգացած է էքստենսիվ մսատու անասնապահությունը։ Ունի սննդի, տեքստիլ, կաշվի, կոշիկի, քիմյական արդյունաբերություն։
Անաստասիա Նազարենկո
Կենսագրություն
Անաստասիա Նազարենկոն ծնվել է 1993 թվականի հունվարի 17-ին Կալինինգրադում։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի Պ․ Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի և առողջության համալսարանը։
Բահիա
Աշխարհագրություն
Նահանգը գտնվում է Բրազիլական սարահարթի արևելյան մասում, հյուսիսում սահմանակից է Ալագոաս, Պերնամբուկու և Ալագոաս նահանգների, արևմուտքում Տոկանտինս և Գոյաս, և հարավում Մինաս Ժերայս և Էսպիրիտու Սանտու նահանգների հետ։ Հյուսիսից հարավ նահանգը հատում է Սյերա-դու-Էսպինյասու լեռնաշղթան, որի ամենաբարձր գագաթն է 1850 մ բարձրությամբ Ալմաս լեռը։ Նահանգի արևմտյան սահամի երկայնքով անցնում է Սերա-Ժերալ-դի-Գոյաս լեռնաշղթան։
Նահանգի հյուսիսային մասում գետերը հիմնականում չորացող են, իսկ նահանգի արևմտյան մասում Սյերա-դու-Էսպինյասու լեռնաշղթայից այն կողմ տեղաբաշխված է Սան-Ֆրանսիսկու գետի ավազանը։ Այս գետի վրա է կառուցված երկրի ամենամեծ ջրամբարներից մեկը՝ Սոբրադինյուն (տարածքը — 4214 կմ²)։
Անաստասիա Նազարենկո
Կենսագրություն
2012 թվականին Անաստասիա Նազարենկոն Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մանսակցել է Լոնդոնում անցկացված Օլիմպիական խաղերին՝ հաղթելով գեղարվեստական մարմնամարզության խմբային բազմամարտում։ Նազարենկոյի հետ միասին չեմպիոն են դարձել Ուլյանա Դոնսկովան, Անաստասիա Բլիզնյուկը, Քսենյա Դուդկինան, Ալինա Մակարենկոն և Կարոլինա Սևաստյանովան։
Բահիա
Բնակչություն
Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների նահանգի բնակչությանը հետևյալն է՝
Անաստասիա Նազարենկո
Կենսագրություն
2013 թվականին Անաստասիա Բլիզնյուկը դարձել է Կազանի Ունիվերսիադայի եռակի չեմպիոն՝ հաղթելով 10 գուրզերով և երեք գնդակով ու երկու օղակներով վարժություններում, ինչպես նաև խմբային բազմամարտում։
Բահիա
Բնակչություն
2006 թվականին բնակչության 67,4 % ապրում էր քաղաքներում։ 1991-ց 2000 թվականները բնակչության աճը կազմել է 1,1 %։ 2006 թվականին նահանգում կար 3,826 միլիոն տուն։
Ընկերուհիներ (քանդակ, Գյումրի)
Տվյալներ
Քանդակը կառուցված է հրակավից ու ջնարակից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձաններ Կատեգորիա:Գյումրի Կատեգորիա:Հռիփսիմե Սիմոնյանի քանդակներ
Սյուզան (Արդենների գավառ)
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 29 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 39 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 25-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,1 %։ 25 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 25 անձ (12 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 14 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ակբուլակի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Ակբուլակի շրջան (Акбулакский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ակբուլակ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5000 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29937 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Խոփ (Դիարբեքիրի գավառ)
Խոփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Պատմություն
Գյուղը կողոպտվել և ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վադիմ Ֆիլատով
Վադիմ Նիկոլաևիչ Ֆիլատով(Вадим Николаевич Филатов, ), ռուս պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ և մարզիչ։ Այժմ «Ուրալ» բասկետբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչն է։
Գործունեություն
Վադիմ Ֆիլատովը սկսել է բասկետբոլ խաղալ 8 տարեկանում։ Նա դարձել է Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր խաղալով Ռուսաստանի երիտասարդների ազգային հավաքականի կազմում։ «Ուրալ ԲՍԱ» Եկատերինբուրգի թիմի կազմում Ֆիլատովը Ռուսաստանի առաջնության բարձրագույն լիգայից անցել է ռուսական բասկետբոլի սուպեր լիգա։
2000 թվականին Ֆիլատովը մեկնել է Վլադիվոստոկ, որտեղ 7 տարիների ընթացքում «Սպարտակ Պրիմորյե» թիմում եղել է լավագույններից մեկը։ 2005 թվականին սկսել է նրա մարզչական գործունեությունը և աշխատել է մանկապատանեկան բասկետբոլի լիգայում։
2006 թվականին Ֆիլատովը դարձել է Եկատերինբուրգի «Ուրալ ՈւՊԻ» թիմի գլխավոր մարզիչը, իսկ հաջորդ տարի թիմը հայտնի է դարձել «Ուրալ» անունով։ 3 տարի հետո նա վերադարձել է Վլադիվաստոկ, որտեղ մեկ տարի մարզիչ աշխատելուց հետո դարձել է սանպետերբուրգցի հայտնի մասնագետ՝ Բորիս Լիվանովի օգնականը։ Նրանց գլխավորությամբ «Սպարտակ Պրիմորյե» թիմը հաղթել է սուպեր լիգան 2010-2011 թվականների մրցաշրջանում և վերցրել են արծաթ Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում, իսկ հաջորդ տարի Ռուսաստանի բասկետբոլի չեմպիոնատում գրավել է 7-րդ տեղը։
2013 թվականին Ֆիլատովը իր տաս տարվա ակտիվ գործունեության ավարտից հետո Սանկտ Պետերբուրգի «Ռուսկոն Մարդովիա» հետ մեկնել է Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության մասնակցությանը։
2015-2016 թվականների խաղաշրջանը Ֆիլատովը անցկացրեց «Զենիթ»-ում՝ գլխավոր մարզիչ Վասիլիա Կարասյովի մարզչական շտաբում ։
2016 թվականի օգոստոսին Ֆիլատովը ստացել է «Ուրալ»-ի գլխավոր մարզչի կոչում ։ 2016-2017 թվականների խաղաշրջանում Եկատերինբուրգ թիմը զբաղեցրեց 9-րդ տեղը։ Խաղաշրջանի վերջում ակումբի հետ պայմանագիրը երկարաձգվեց ևս մեկ տարի ։
2017-2018 թվականների խաղաշրջանում «Ուրալ»-ը Ֆիլատովի գլխավորությամբ 2015 թվականից առաջին անգամ հայտնվեց սուպեր լիգա 1 առաջնության խաղացանկում և կանոնավոր խաղաշրջանում զբաղեցրեց 6-րդ տեղը։
2018 թվականի ապրիլին Ֆիլատովը ըստ «1+1» ծրագրի ստորագրել է նոր համաձայնագիր Եկատերինբուրգի ակումբի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս բասկետբոլիստներ
Կանտինֆլաս
Կենսագրություն
Կանտինֆլասը ծնվել է փոստային ցրիչ Պեդրո Մորենո Էսկիվելի և Մարիա դե լա Սոլեդադ Ռեյես Գիսարի ընտանիքում։ Բացի նրանից ընտանիքում եղել են ևս 7 երեխաներ։ Կալիֆոռնիայով ԱՄՆ մեկնելու անհաջող փորձից հետո, դեռևս անչափահաս տարիքից սկսում է ապրուստի միջոցներ վաստակել, զբաղվում է պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտով ։ Սակայն կատակերգուի էությունը գերակշռեց մենամարտության կրքին և Ռեյեսը հայտնվեց վրանային կրկեսում, այնուհետև պրոֆեսիոնալ թատրոնում և կինոյում։ 1936 թվականին նա ամուսնանում է ռուս աղջկա` Վալենտինա Իվանովնա Զուբարեֆֆի հետ և ապրում են միասին միչև նրա մահը, 1966 թվականի հունվարը ։ 1961 թվականին Վալենտինան ընդունում է Կանտինֆլասի  մեկ այլ կնոջից  ունեցած երեխային, որին կոչում էին Մարիո Մորենո Արտուրո Իվանովա, որի հետևանքով էլ նրան սխալմամբ համարում էին հոգեորդի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Մեքսիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Նիկոլայ Ռիբակով
Ռիբակով Նիկոլայ Խիսանֆովիչ, ռուս դերասան, ռուսական գավառական թատրոնի բարեփոխողներից։ Առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1826 թվականին, Կուրսկի թատրոնում։
Գործունեություն
1833-1841 թվականներին աշխատել է Լ․ Յու․ Մլոտկովսկու թատերախմբում, ապա Ռուսաստանի հարավի, Պովոլժիեի և այլ թատրոններում։ Ռիբակովի ստեղծագործության վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Պ․ Ս․ Մոչալովը, Մ․ Ս․ Շչեպկինը։
Ռիբակովն ավելի շատ խաղացել է մելոդրամներում։ Վաղ դերերից լավագույնը Համլետն է (Շեքսպիրի «Համլետ»)։ Հետագայում հանդես է եկել հիմնականում ռուսական խաղացանկով։ Եղել է Նեսչաստլիվցևի (Ա․ Օստրովսկու «Անտառ») դերի փառաբանված կատարողը։ Այլ դերերից են՝ Կուրոսլեպով (Ա․ Օստրովսկու «Ջերմ սիրտ»), Սկոտինին (Ֆոնվիզինի «Տհասը»), Սկոլոզուբ (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»)։ Ռիբակովը հետևողականորեն արտահայտել է դեմոկրատական միտումները ռուսական թատրոնում։
Եղել է Պ․ Մ․ Սադովսկու, Ա․ Ե․ Մարտինովի, Պ․ Վ․ Վասիլևի և այլ նշանավոր դերասանների համախոհը։
Քեմփ Դեյվիդի համաձայնագրեր
Քեմփ Դեյվիդի համաձայնագրեր, ստորագրվել են Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթի և Իսրայելի վարչապետ Մենաչհեմ Բեգինի կողմից 1978 թվականի սեպտեմբերի 17֊ին 12 օր շարունակ Քեմփ Դեյվիդում (ԱՄՆ) ընթացած գաղտնի բանակցություններից հետո ։ Երկու շրջանակային համաձայնագրերը ստորագրվել են Սպիտակ տանը։ Այս համաձայնագրերից երկրորդը՝ «Եգիտոսի և Իսրայելի միջև խաղաղություն կնքելու շրջանակային համաձայնագիրը» անմիջականորեն հանգեցրեց Եգիպտա֊իսրայելական խաղաղության պայմանագրի կնքմանը 1979 թվականին։ Համաձայնագրի շնորհիվ Սադաթը և Բեգինը կիսեցին 1978 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակը։ Իսկ առաջին համաձայնագիրը՝ «Մերձավոր Արևելքում խաղաղության շրջանակային համաձայնագիրը», որը վերաբերում էր Պաղեստինի տարածքներին, կնքվել էր առանց պաղեստինցիների մասնակցության և այդ պատճառով արժանացավ ՄԱԿ֊ի քննադատությանը։
Մասնակից կողմեր
Քարթերը այցելեց այն պետությունների ղեկավարներին, որոնց դեպքում խաղաղության հասնելը իրատեսական էր թվում։ Մինչև իր նախագահության առաջին տարվա ավարտը նա արդեն հանդիպել էր Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթի, Հորդանանի Հուսեյն Թագավորի, Սիրիայի նախագահ Հաֆեզ ալ֊Ասադի և Իսրայելի վարչապետ Իցհակ Ռաբինի հետ։ Չնայած այն փաստին, որ սատարում էր Սադաթի խաղաղության նախաձեռնությանը, Հուսեյն թագավորը հրաժարվեց մասնակցել խաղաղ բանակցություններին․ Բեգինը քիչ ձեռքբերում էր առաջարկել Հուսեյնին․ և նա զգուշանում էր նաև, որ Հորդանանը կարող էր մեկուսանալ Արաբական աշխարհում ։ Հաֆեզ ալ֊Ասադը, որը չուներ որևէ հստակ շահ այս բանակցություններում, նույնպես հրաժարվեց մեկնել ԱՄՆ և միայն համաձայնեց Քարթերին հանդիպել Ժնևում։
Բեգինի նախաձեռնություն
Բեգինի և Սադաթի համաձայնությունը կայացավ 1978 թվականի օգոստոսի 6֊ին, որը արդյունքն էր այդ առավոտ Իսրայելի վարչապետին ԱՄՆ֊ի մեկ քաղաքացու կատարած զանգի, որով նա հայտնում էր խաղաղության իր գաղափարը։ Վարչապետը դեռ չէր գնացել իր գրասենյակ և զանգողը խոսել էր աշխատակազմի ղեկավար Քադիշիի հետ։ Քադիշին պատասխանել էր, որ ոչ մեկը չէր խոսում մյուսի հետ, և հոկտեմբերին սպասվում է պատերազմ։ Նա նաև նշել էր, որ եթե որևէ բանակցություններ ընթանան բարձր մակարդակով, ապա իրենք կօգտագործեն նրա գաղափարները։ Երբ ԲԵգինը ժամանեց, նրան տեղեկացրին այդ ծրագրի մասին։ Ապա նա կապվեց Սադաթի հետ, ով ևս համաձայնեց այդ ծրագրին։ Հաջորդ օրը պետքարտուղար Վենսը մեկնեց Մերձավոր Արևելք ձեռք բերելու համաձայանգրի համաձայնեցված տարբերակը։ Նույն օրը՝ օգոստոսի 8֊ին, ծրագրվեց Քեմփ Դեյվիդի հանդիպումը անկացնել չորս շաբաթ անց՝ սեպտեմբերի 5֊ին։ Ծրագիրը նախատեսում էր, որ Իսրայելը համաձայնում է գրաված հողերը վերադարձնել Եգիպտոսին։ Սրա արդյուքնում Սադաթի հեղինակությունը բավականին կմեծանար։ Իսկ Իսրայելի անվտանգությունը ապահովելու համար պետք է իրականացվեին որոշ գործողություններ անցումային շրջանում։ Այս գործողությունները ևս նշվում էին այդ զանգահարողի ծրագրում։
Սադաթի նախաձեռնություն
Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթը գիտակցում էր, որ Ժնևի բանակցություններն ավելի շատ ցուցադրական բնույթ ունեին և արդյունավետ չէին։ Դրա հիմնական պատճառն արաբական երկրների՝ մասնավորապես Սիրիայի, Լիբիայի և Իրաքի հետ ունեցած տարակարծություններն էին։ Նա նաև թերահավատ էր Իսրայելի վրա արևմտյան պետությունների՝ մասնավորապես ԱՄՆ֊ի ճնշման արդյունավետության վերաբերյալ։ Սադաթը առաջին արաբ առաջնորդն էր, որ 1977 թվականին այցելեց Իսրայել․ այդ այցը գաղտնի մնաց անգամ ՆԱՏՕ֊ի անդամ երկրների համար։ 1977 թվականի նոյեմբերի 9֊ին նախագահ Սադաթը ցնցեց աշխարհը՝ հայտարարելով խորհրդարանին, որ մտադիր է մեկնել Երուսաղեմ և ելույթ ունենալ Կնեսեթի առջև։ Կարճ ժամանակ անց Իսրայելի կառավարությունը հրավիրեց նրան Կնեսեթում ելույթ ունենալ, որը փոխանցեց Եգիպտոսում ԱՄՆ֊ի դեսպանը։ 10 օր անց Սադաթը եռօրյա այցով այցելեց Իսրայել․ սա առաջին խաղաղ բանակցային գործընթացն էր Իսրայելի և արաբական երկրի միջև։ Սադաթի այցը կայացել էր այն ելույթից հետո, որտեղից պատրաստակամություն էր հայտնել մեկնել ամեն տեղ, թեկուզ և Երուսաղեմ խաղաղության հարցը քննարկելու համար ։ Այդ ելույթից հետո Բեգինի կառավարությունը հայտարարեց, որ եթե Իսրայելը իմանա, որ Սադաթը կընդունի իրենց երկիր այցելելու հրավերը, ապա կհրավիրի։
Քնեսեթում ունեցած իր ելույթում Սադաթը ներկայացրեց խաղաղության իր տեսլականը, Իսրայելի գրաված տարածքների կարգավիճակը և Պաղեստինի փախստականների խնդիրը։ Այս ռազմավարությունը դեմ էր և՛ Արևելքի, և ՛ Արևմուտքի մտադրություններին, որը կենտրոնացած էր Ժնևի կոնֆերանսի վերսկսման վրա։ Քաղաքական այս ժեստը նպատակ ուներ ՆԱՏՕ֊ի անդամ երկրներից ստանալ օգնություն Եգիպտոսի քայքայվող տնտեսությունը բարելավելու համար․ սա քաղաքականություն էր, որ հենվում էր Եգիպտոսի, այլ ոչ թե արաբական աշխարհի շահերի վրա։ Ենթադրվում էր նաև, որ հանրավոր համաձայանգիրը Իսրայելի հետ օրինակ կծառայեր արաբական մյուս պետությունների համար և նաև կնպաստեր Պաղեստինի խնդրի լուծմանը։ Բեգինի պատասխանը ժեստին, թեպետ անսպասելի էր Սադաթի և Քարտերի համար, Իսրայելի՝ բանակցությունների մեջ մտնելու պատրաստակամաության ցուցադրումն էր։ Սադաթի նման Բեգինը ևս տեսնում էր բազմաթիվ պատճառներ, որոնք երկկողմ բանակցությունների դեպքում բխում էին Իսրայելի շահերից։ Դա հնարավորություն կտար Իսրայելին բանակցել միայն Եգիպտոսի հետ, այլ ոչ թե բոլոր շահագրգիռ արաբական պետությունների։ Նա կարծում էր, Եգիպտոսը կարող էր օգնել պաշտպանել Իսրայելը արաբական երկրներից և արևելյան կոմունիստներից։ Սադաթի ելույթի հիմնական բովադակությունը ՄԱԿ֊ի Անվտանգության խորհրդի 242 և 338 բանաձերի կատարման կոչ էր։ Սադաթի այցը բանակցությունների առաջին քայլն էր, ինչպես նաև 1977 թվականի դեկտեմբերին կայացած Կահիրեի բանակցությունների հիմքը։
Եգիպտաիսրայելական բանակցություններ
Պետք է ստեղծվեր որևէ մեխանիզմ Իսրայելի և Եգիպտոսի համար Երուսաղեմում սկսված բանակցությունները շարունակելու համար ։ Եգիպտոսի նախագահը առաջարկել էր Բեգինին, որ գաղտնի ներկայացուցիչ ունենա Կահիրեի ամերիկյան դեսպանատանը ։ Սադաթի այցը Երուսաղեմ փաստում էր Եգիպտոսի քաղաքական կողմնորոշվածության փոփոխության մասին ԽՍՀՄ֊ից դեպի ԱՄՆ ։ Իսրայել֊Եգիպտոս գագաթնաժողովը նախատեսվում էր իրականացնել դեկտեմբերի 25֊ին Իսմայիլիայում՝ Սուեզի ջրանցքի մոտ ։ Ուղեկցվելով իրենց պատվիրակությունների կողմից՝ երկու ղեկավարները 1978 թվականի սեպտեմբերի 5֊17֊ը լարված և դրամատիկ բանկցություներ էին անցկացնում Քեմփ Դեյվիդում։ Քարթերի անդադար մղումները հաջողության հասնելու համար և համաձայնության հասնելու իր վճռականությունը առանցքային դեր խաղաց բանակցությունների հաջողվելու համար։ Քարթերի խորհրդատուները պահանջում էին կնքել Եգիպտաիսրայելական համաձայնագիր, որը կառաջնորդեր դեպի Պաղեստինի խնդրի լուծմանը։ Երկու երկրների համաձայնությունը համարում էին հետագա հաջող բանակցությունների հիմքը։ Բայց Քարտերը կողմ էր «հող կարգավիճակի դիմաց» սկզբունքի գրավոր ձևակերպմանը և հաստատմանը, որի համաձայն Իսրայելը վերադարձնելու էր Սինայի թերակղզին և Արևմտյան ափը ։ Բազմաթիվ անգամներ Բեգինը և Սադաթը որոշել են դադարեցնել բանակցությունները, բայց միայն Քարթերի անձնական կոչերի արդյունքում կրկին շարունակել են։ Լինելով գերազանց միջնորդ՝ Քարտերը անդադար փորձում էր գտնել ձևակերպումներ, լուծումներ, որպեսզի հաղթահարի կողմերի անհանգստությունն ու վախը և ճանապարհ հարթի համաձայնության կայացման համար։ Բեգինը և Սադաթը փոխադարձ հակակրանք ունեին մեկը մյուսի նկատմամբ և հազվադեպ էին անմիջականորեն ուղղակի կապի մեջ լինում։ Քարտերը ստիպված էր մաքոքային դիվանգիտություն (shuttle diplomacy) իրականցնել՝ առանձին հանդիպումներ անցկացնելով Սադաթի և Բեգինի հետ։
Մասնավորապես բարդ կացություն էր ստեղծվել բանակցությունների 10֊րդ օրը։ Իսրայելի զորքերի դուրսբերումը Սինայից և Արևմտյան ափի կարգավիճակի հարցը բանակցությունները մտցրել էին փակուղի։ Քարտերը առաջարկեց Սադաթին զիջումներ իրականացնել Արևմտյան ափի կարգավիճակի հարցում, իսկ Բեգինին՝ այդ զիջման դիմաց զորքերը ամբողջապես դուրս բերել Սինայից։ Բայց կողմերը պատրաստակամ չէին գնալ այդ զիջումներին։ Քարտերը որոշեց ևս երեք օր շարունակել բանակցությունները։ Այս ընթացքում նա անգամ երկու պետությունների ղեկավարներին ուղեկցեց Գեթսբուրգի Ազգային Ռազմական այգին՝ նպատակ ունենալով համեմատել Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմը իրենց պայքարի հետ։ Ի վերջո 13 օր ընթացած բանցկությունները ավարտվեցին հաջողությամբ։ Հաջողությունը զգալիորեն պայմանավորված էր Քարտերի ջանքերով։ Նաև լրատվամիջոցների բացակայությունը նպաստեց հաջողության հասնելուն։
Մասնակի համաձայնագրեր
Քեմփ Դեյվիդի համաձայնագրերը բաղկացած են երկու առանձին համաձայանագրերից․ «Մերձավոր Արևելքում խաղաղության շրջանակային համաձայնագիր» և «Եգիտոսի և Իսրայելի միջև խաղաղություն կնքելու շրջանակային համաձայնագիր»։ Երկրորդը հիմք հանդիսացավ 1979 թվականի մայիսին «Իսրայել֊Եգիպտոս խաղաղության պայմանագրի» կնքման համար. ։
Մերձավոր Արևելքում խաղաղության շրջանակային համաձայնագիր
«Մերձավոր Արևելքում խաղաղության շրջանակային համաձայնագրի» նախաբանը՝ պրեամբուլան սկսվում է Արաբաիսրայելյան հակամարտության խաղաղ կարգավորման հիմունքներով։ «Հակամարտության խաղաղ կարգավորման համար համաձայնեցված հիմքը Իսրայելի և իր հարևանների միջև ՄԱԿ֊ի Անվտանգության խորհրդի 242 բանաձևն է» ։ Շրջանակային համաձայանգիրը բաղկացած է 3 մասից։ Առաջին մասը կոչված է ձևավորելու ինքնավար իշխանություն Արևմտյան ափում և Գազայի հատվածում, ինչպես նաև ՄԱԿ֊ի Անվտանգության խորհրդի 242 բանաձի ամբողջական կատարում։ Համաձայնագրերը ճանաչում էին Պաղեստինի ժողովրդի օրինական իրավունքները․ սա գործընթաց էր, որի նպատակն էր հինգ տարում ապահովել այդ ժողովրդի երաշխավորված ամբողջական ինքավարությունը։ Բեգինը շեշտում էր «ամբողջական» բառը հաստատելու համար, որ այն քաղաքական ամենաբարձր կարգավիճակն է։ Այս լիակատար ինքնավարությունը քննարկվելու էր Իսրայելի, Եգիպտոսի, Հորդանանի և Պաղեստինի մասնակցությամբ։ Արևմտյան ափից և Գազայից Իսրայելի զորքերի դուրսբերումը իրականցվելու էր ինքակառավարման մարմինների ընտրությունից հետո, որոնք փոխարինելու էին Իսրայելի ռազմական կառավարությանը ։ Համաձայնագրերը չէին անդրադառնում Գոլանի բարձունքներին, Սիրիային և Լիբանանին։ Սա Հենրի Քիսինջերի, Ջերալդ Ֆորդի,Ջիմի Քարթերի կամ Անվար Սադաթի պատկերացրած համընդգրկուն խաղաղությունը չէր ։ Համաձայանգիրը չէր անդրադառնում նաև Երուսաղեմի կարգավիճակին ։ Համաձայնագրի երկրորդ հատվածը վերաբերում էր Եգիպտոս֊Իսրայել հարաբերություններին, իսկ երրորդ հատվածը՝ Ասոցացված սկզբունքերին․ հռչակված սկզբունքներ, որոնք պետք է կիրառվեին Իսրայելի և հարևան արաբական պետությունների հարաբերություններում։
Գազայի հատվածի և Արևմտյան ափի առանցքային դրույթներ
Համաձայնագիրը չէր անդրադառնում Երուսաղեմի կարգավիճակին և պաղեստինցիների վերադարձի հարցին ։
Մերձավորաևելյան համաձայնագրի մերժում ՄԱԿ֊ի կողմից
ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեան մերժեց «Մերձավոր Արևելքում խաղաղության շրջանակային համաձայնագիրը», քանի որ այն կնքվել էր առանց ՄԱԿ֊ի և Պաղեստինի ազատագրման կազմակերպության մասնակցության և չէր ամրագրում պաղեստինցիների վերադարձի, ինքնորոշման և ինքնիշխանության իրավունքը։ 1978 թվականի դեկտմեբերին այն 33/28 A բանաձևում հռչակեց, որ պայմանագրերը իրավազոր են միայն այն դեպքում, երբ դրանք կնքվում են ՄԱԿ֊ի, ՄԱԿ֊ի Կանոնադրության և դրա բանաձևերի շրջանակներում, ամրագրում են պաղեստինցիների վերադարձի, ինքնիշխանություն ունենալու իրավունքը և կնքվում են Պաղեստինի ազատության կազմակերպության մասնակցությամբ։ Քննադության ենթարկվեց նաև Անվտանգության խորհրդի պասիվ կեցվածքը ։ 1979 թվականի դեկտմեբերի 6֊ին ՄԱԿ֊ը քննադատեց բոլոր մասնակի համաձայնագրերը և առանձին պայմանագրերը, որոնք չէին հանգեցնում համընդգրկուն խաղաղության։ Այն պահանջում էր Իսրայելից զորքերը դուրս բերել բոլոր օկուպացված տարածքներից ։ Դեկտեմբերի 12֊ին ընդունված «34/65 B» բանաձևում այն քննադատեց նաև Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերի այն մասերը, որոնք չէին բավարարում վերոհշյալ պայմաններին։ Պաղեստինի ապագային վերաբերող հատվածը համարվեց անվավեր ։
Եգիպտոս Իսրայել խաղաղության շրջանակային պայմանագիր
Երկրորդ շրջանակային համաձայանգիրը հիմք հանդիսացավ վեց ամիս անց Իսրայել֊Եգիպտոս խաղաղության շրջանակային պայմանագրի կնքման համար․ մասնավորապես այն վերաբերում էր Սինայի թերակղզու ապագային։ Իսրայելը համաձայնեց դուրս բերել իր զինված ուժերը թերակղզուց, հեռացնել իր 4․500 քաղաքացիական բնակչությանը և այն վերադարձնել Եգիպտոսին։ Սրա փոխարեն Եգիպտոսը պետք է բնականոն դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեր Իսրայելի հետ, երաշխավորեր Սուեզի ջրանցքով անցման իրավունքը, ինչպես նաև պետք է լիներ քանակային սահմանափակում թերակղզում տեղակայված եգիպտական զորքերի համար։ Այս գործընթացը նախատեսվում էր իրականցնել երեք տարում։ Իսրայելը պետք է զորքերը դուրս բերեր նաև թերակղզու արևմտյան հատվածում գտնվող նավթահորերից, որոնք կարող էին մեծ շահույթ բերել։ Համաձայնագրի արդյունքերից էր նաև այն, որ ԱՄՆ֊ը հսկայական ֆինանսական օգնություն էր ցույց տալու երկու պետություներին էլ․ այս սուբսիդիաները տարբեր ծավալներով շարունակվում են մինչև օրս։ 1979֊1997 թվականներին Եգիպտոսը ստացել է տարեկան շուրջ 1․3 միլիարդ դոլարի ռազմական օգնություն, որն էլ օգտագործվել է զինված ուժերի արդիականացման համար ։ Իսկ ոչ ռազմական ֆինանսական օգնությունը կազմել է շուրջ 25 միլիարդ դոլար։ Իսկ Իսրայելը 1985 թվականից ի վեր ստանում է տարեկան 3 միլիարդ դոլար օգնություն ։
Հետևանքներ
Եգիպտոսի նախագահ Անվար Սադաթի՝ Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերը ստորագրելը և 1978 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակը Իսրյալեի վարչապետ Մենաչեմ Բեգինի հետ կիսելը պատճառ դարձան նրա սպանության իսլամիստ ծայրահեղականների կողից։ 1981 թվականի հոկտեմբերի 6֊ին նախագահ Սադաթը սպանվեց Եգիտոսի իսլամական ջիհադ կազմակերպության կողմից ամենամյա հաղթանակի շքերթի ժամանակ, որով տոնում էին Եգիպտոսի՝ Սուեզի ջրանցք դուրս գալը։ Նախագահի անձնական պաշտպանության խումբ ներթափանցել էին կազմակերպության չորս անդամներ․ նրանք թաքնվել էին ռազմական մեքենաներից մեկի մեջ։ Երբ մեքենան մոտեցավ նախագահին, նրանցից մեկը երեք նռնակ շպրտեց նախագահի ուղղությամբ, որոնցից պայթեց միայն մեկը։ Մյուս երեքը կրակ բացեցին ինքնաձիգներից, որի արդյուքնում էլ նախագահը վիրավորվեց։ Նրան հասցրեցին ռազմական հոսպտիալ, որտեղ էլ, չնայած 11 բժիշկների ջանքերին, նա մահացավ։ «Մերձավոր Արևելքի քաղաքական հանրագիտարանի» համաձայն․ "Եգիպտոսի և Իսրայելի միջև հարաբերությունների նորմալացումը տեղի ունեցավ 1980 թվականի հունվարին։ Փետրվարին դեսպանների նշանակում տեղի ունեցավ։ 1980 թվականի մարտին կանոնավոր թռիչքներ սահմանվեցին։ Եգիպտոսը սկսեց Իսրայելին մատակարարել նաև չմշակված նավթ ։"Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերից հետո ընկած ժամանակը ցույց տվեց, որ այն հսկայական փոփոխություն մտցրեց մերձավորարևելյան քաղաքականության մեջ։ Մասնավորապես փոխվեց արաբական աշխարհի՝ Եգիպտոսի հանդեպ ունեցած վերաբերմունքը։ Եգիպտոսը ավանդաբար արաբական պետություններից ռազմականապես ամենաուժեղն էր, իսկ Ջամալ Աբդլ Նասերի օրոք նաև առաջնորդը և ուներ լծակներ, ավելի քան մյուսները, արաբական աշխարհի շահերը առաջ տանելու համար։ 1979֊1989 թվականներին Եգիպտոսի մասնակցությունը Արաբական լիգային կասեցվել էր։ Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերը մասնատեցին Իսրայելի դեմ արաբական միացյալ ճակատը։ Եգիպտոսի այս քայլը ստեղծեց ուժային վակում։ Համաձայանագրերում առկա անորոշ ձևակերպումների պատճառով Պաղեստինի խնդիրը դարձավ Արաբաիսրայելական հակամարտության առաջնային հարցը։ Շատ արաբական պետություններ մեղադրում էին Եգիպտոսին Իսրայելի վրա ոչ բավարար ճնշում գործադրելու համար, որը կարող էր հանգեցնել պաղեստինյան խնդրի ցանկալի տարբերակով լուծմանը։ Սիրիան ևս տեղեկացրեց Եգիպտոսին, որ նախկին հարաբերությունները կարող են վերականգնվել այդ համաձայանգրերից հրաժարվելու դեպքում միայն ։ Ամենամեծ հետևանքը, թերևս, Արաբաիսրայելական հակամարտության մասնակիցների հոգեբանության փոփոխությունն էր։ Քարթերի, Բեգինի և Սադաթի դիվանագիտական հաջողությունը ցույց տվեց արաբական մյուս պետություններին, որ հնարավոր է բանակցել Իսրայելի հետ։ Չնայած 1993 թվականին Իսրայելի և Պաղեստինի ազատության կազմակերպության միջև ընթացած Օսլոյի բանակցությունների հիասթափեցնող արդյունքին և անգամ  1994 թվականի Իսրայել֊Հորդանան խաղաղության պայմանգրի հարաբերությունները չնորմալացնելուն՝ դրանք տեղի չէին ունենա առանց Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերի նախադեպի։
Հանրային աջակցություն
Չնայած իսրայելցիների մեծամասնությունը աջակցում էին Համաձայնագրերի կնքմանը, բայց կար նաև ընդդիմություն, քանի որ Սադաթը չէր համաձայնել Սինայում  Իսրայելի զորքերի մնալուն, իսկ Իսրայելը պարտավորվել էր զոքերը դուրս բերել ամբողջ Սինայի թերակղզուց ։ Համաձայն 2001  թվականին անցկացված հարցումների՝ իսրայելցիների 85 տոկոսը կողմ էր Քեմփ Դեյվիդի Համաձայնագրերի կնքմանը․ սա ազգային կոնսենսուս էր ։ Սակայն կան նաև որոշ շրջանակներ, որոնք խաղաղության պայմանագրի կնքման համար Իսրայելի վճարած գինը համարում են շատ բարձր․ Իսրայելը հանձել էր ողջ Սինայի թերակղզին իր նավթահորերով և բնական պաշարներով։ Իսրայելի ամենամեծ ձեռքբերումը Համաձայնագրերում խաղաղ սահման ունենալն էր Եգիպտոսի հետ․ սա հնարավորություն տվեց Իսրայելի պաշտպանական ուժերին իջեցնել մարտական պատրաստության բարձր աստիճանը պետության հարավարևմտյան սահմանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելք Կատեգորիա:Եգիպտոսի պատմություն Կատեգորիա:Արաբա-իսրայելական հակամարտություն
Տյուտեշ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Թիլ (Մեծ Հայք)
Թիլ, ավան Մեծ Հայքի Բարձր Հայք Աշխարհի Եկեղյաց գավառում, այժմ՝ Էրզրումի նահանգի Երզնկայի գավառում՝ Երզնկա քաղաքից մոտ 8 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Սեպուհ լեռան փեշերին՝ Եփրատ գետի աջ կողմում՝ այգեվետ ու պարտեզներով հարուստ վայրում։ Այն Հայաստանի հնագույն բնակավայրերից էր, Հայաստանի հնագույն հեթանոսական պաշտամունքի կենտրոններիից, որտեղ վաղ ժամանակներից կառուցված էր Հայոց մայրության Նանեի մեհյանը (Նանեի դիք)։ Այստեղ էր գտնվում նաև Աթենաս աստվածուհու արձանը։ Այս շինութունը չորրորդ դարում պաշտամունքային մյուս շինությունների հետ մեկտեղ կործանվել է, սակայն չի կորցրել իր նշանակությունը։
Պատմություն
Թիլը Հայաստանի հնագույն բնակավայրերից է։ Նրա մասին հիշատակություններ ունեն Ագաթանգեղոսը, Փավստոս Բուզանդը, Մովսես Խորենացին։ Չորրորդ դարից սկսած՝ Թիլը դարձել է Հայոց կաթողիկոսների նստավայրը։ Այն եղել է Գրիգոր Լուսավորչի անձնական կալվածքը։ Այստեղ են թաղվել Հայոց կաթողիկոս Արիստակես Ա-ն, Ներսես Մեծը և Պապ Արշակունի թագավորը։ Կաթողիկե եկեղեցին ոչնչացվել է 7-րդ դարի կեսերին արաբական հրոսակների կողմից և չի վերականգնվել։ Այն հետագայում կոչվել է Հանգած Եկեղեցի, որի տարածքում կառուցվել է Թիլ վանքը։ Միջին դարերում Թիլը եղել է Հայ գրչության կենտրոն, իսկ թուրքական տիրապետության ժամանակ անշքացել է։ 1915 թվականին Թիլը բնակեցվել է 200 տուն բնակչով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մեծ Հայքի բնակավայրեր
Ասեկեևսկի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)
Ասեկեևսկի շրջան (Асекеевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ասեկեևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2400 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22244 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սեդլովկա
Սեդլովկա  (Седловка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեժի գետի ձախ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սպարտակ Ղարաբաղցյան
Սպարտակ Սերգոյի Ղարաբաղցյան, հայ լրագրող, պատմաբան, հրապարակախոս, սցենարիստ։
Կենսագրություն
1973 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Աշխատել է հանրապետության միջնակարգ դպրոցներում, Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապերի, մամուլի կոմիտեներում, թղթակցել է «Գարուն», «Նորք», «Սովետական Հայաստան» հանդեսներին։
Սպարտակ Ղարաբաղցյանի սցենարներով նկարահանվել են բազմաթիվ փաստավավերագրական ֆիլմեր՝
1992-1994 թվականներին զբաղեցրել է Հայաստանի Սպայի տան պետի պաշտոնը, 1997 թվականից ՀՀ մշակույթի, երիտասարդության հարցերի և սպորտի նախարարության սփյուռքի հետ համագործակցության վարչության պետի, ապա նախարարի խորհրդականի պաշտոնները, «Մեկ ազգ, մեկ մշակույթ» համահայկական փառատոնի կազմկոմիտեի նախագահի պաշտոնը։
Նոթեր
Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Սեբաստիան Պրյոդլ
Սեբաստիան Պրյոդլ (Sebastian Prödl, )՝ ավստրիացի ֆուտբոլիստ, ով պաշտպանի դիրքում հանդես է գալիս Ավստրիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում և անգլիական «Ուոթֆորդ» ֆուտբոլային ակումբում։ Խաղում է «5» համարի մարզաշապիկով։
Ավստրիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում 2016 թվականին մասնակցել է Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությանը։
Իր սկզբնական քայլերը Սեբաստիանը կատարել է ավստրիական «Կիրչբերգ», «Ֆելդբախ» և «Սթորմ» ֆուտբոլային ակումբներում։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2006 թվականին դեկտեմբերի 9-ին անցկացնելով իր դեբյուտային հանդիպումը։ Առաջին հանդիպումը անցկացրել է ընդդեմ «Մաթերսբուրգ» ֆուտբոլային ակումբի, իսկ առաջին գոլը ուղարկել է «Ռայնդորֆի» դարպասը՝ 2007 թվականի մայիսի 9-ին։ 2008 թվականի հուլիսի 1-ին չորսամյա պայմանագիր է կնքել գերմանական Վերդերի Բրեմեն ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Բրեմենը նրա համար վճարել է 2,5 միլիոն եվրո։ 2015 թվականին՝ պայմանագրի լրանալուց հետո, նրան գնել է Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի «Ուոթֆորդ» ֆուտբոլային ակումբը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուոթֆորդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ավստրիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Աֆա (համայնք)
Աֆա (Afa, Afà), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկա գավառում։ Մտնում է Այաչչոյի շրջանի Գրանովա-Պրունելլի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A001։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2718 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1829 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1262-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 567-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,5 %)։ 1262 աշխատունակ բնակիչներից 1152-ը աշխատում էին (648 տղամարդ և 504 կին), անաշխատանք էին 110-ը (35 տղամարդ և 75 կին)։ 567 անգործունակ մարդկանցից 173-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 166-ը թոշակառու, 228-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Փարիզի ազգային օպերա
Փարիզի ազգային օպերա (կրճատ` Փարիզի օպերա, Opéra National de Paris, Opéra de Paris), բալետային և դասական երաժշտական արվեստի պետական հաստատություն ֆրանսիայի մայրաքաղաքում, որն զբաղվում է օպերային, բալետային և դասական երաժշտական արվեստի զարգացմամբ։ Այժմ Փարիզի ազգային օպերան ունի թատրոնի երկու շենք` Գրանդ օպերան և Բաստիլի օպերան։
Բաստիլի օպերայի շենքի կառուցումից հետո առաջին շենքում սկսել են հիմնականում ցուցադրվել բալետներ և դասական օպերաներ։
Պատմություն
Փարիզի օպերան գոյություն ունի ավելի քան չորս հարյուր տարի` տարբեր թատրոնների բեմերում։ 1669 թվականին ստացել է պաշտոնական այլ անվանում և կարգավիճակ` «Երաժշտության թագավորական ակադեմիա» (ֆր.` Académie Royale de musique): 1671 թվականին այն միավորվել է թագավորական պարի ակադեմիայի հետ և վերաանվանվել է Երաժշտության և պարի թագավորական ակադեմիա» ։
Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո Փարիզի օպերան մի քանի անգամ փոխել է իր անվանումը («Արվեստի թատրոն», «Հանրապետության և արվեստի թատրոն», «Օպերայի թատրոն»), Նապոլեոն Բոնապարտի թագադրումից հետո կոչվել է Երաժշտության կայսերական ակադեմիա, իսկ Բուրբոնների վերահաստատումից հետո նրան վերադարձվել է նախկին` «Երգի և պարի թագավորական ակադեմիա» անվանումը ։ 1871 թվականին հանրապետության հաստատումից հետո թատրոնն ստացել է «Գրանդ օպերա» անվանումը ։
1858 թվականի հունվարի 14-ին Լյո Պյոլետե (Le Peletier) փողոցում գտնվող օպերայի հին շենքում Նապոլեոն 3-րդի դեմ մահափորձից հետո կայսրը հրաժարվել է այցելել այնտեղ և պահանջել է կառուցել նոր շինություն։ Լավագույն ծրագրի համար մրցույթ է հայտարարվել, որտեղ հաղթող է ճանաչվել երեսունհինգամյա անհայտ Շառլ Գարնիեն։
17-րդ դարի վերջին «Օպերան» Փարիզում պաշտոնական պալատական թատրոն էր։ «Կոմեդի Ֆրանսեզ» թատրոնի համեմատ, որն ուներ հավասար կարգավիճակ և ի տարբերություն Օպերայի, ստացել էր թագավորական նպաստ, գտնվում էր նյութական ավելի ծանր դրությունում։ 18-րդ դարի վերջում Փարիզում որպես պալատական հակամշակույթ ստեղծվել է Կատակերգության օպերան (Opéra-Comique), որն ուներ բուրժուական կողմնորոշում։ 19-րդ դարի վերջում ազնվականությունը թուլացնում է հետաքրքրությունը օպերային բեմադրությունների հանդեպ, և օպերան աջակցություն է գտնում Փարիզի քաղաքային շերտում, զարգանալով Գրանդ օպերայում` Կատակերգության օպերայի հետ զուգահեռ։ Օպերային պարային խմբերից զարգանում է թատերական արվեստի անկախ ուղղություն՝ բալետը, որը միշտ շատ նշանակալի տեղ է ունեցել ֆրանսիական օպերայի բեմում։ Փարիզի օպերան մինչև մեր օրերը պահպանել է «ազգային» արվեստի տեսակներից մեկի նշանակությունը։
Արևմտյան կիսագունդ
Արևմտյան կիսագունդ, երկիր մոլորակի մի հատվածը, որը գտնվում է Գրինվիչի միջօրեականից դեպի արևմուտք և 180 աստիճանի միջօրեականից դեպի արևելք։ Արևմտյան կիսագնդի միջօրեականները նշանակվում են արևմտյան երկայնության միջօրեականներով։ Արևմտյան կիսագնդի մեջ են մտնում Եվրոպայի մի ստվար հատվածը՝ Լոնդոնից դեպի ձախ ընկած հատվածները, ինչպես նաև Աֆրիկայի որոշակի հատվածը, Ատլանտյան օվկիանոսը, Ամերիկան, Չուկոտսկի թերակղզին և Խաղաղ օվկիանոսի մեծ մասը։
Քաղաքական մասնագիտական գրականության մեջ «Արևմտյան կիսագունդ» ասելով հաճախ ի նկատի են ունենում Ամերիկա աշխարհամասը (այսինքն Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկաները միասին վերցրած)։
Արևմտյան կիսագունդը շատ հաճախ անվանում են նաև «նոր աշխարհ»։ Արևմտյան կիսագնդի բնակչությունը կազմում է մոտավորապես մեկ միլիարդ։ Արևմտյան կիսագնդի ամենաբարձր գագաթը Ակոնկագուա լեռն է Արգենտինայում՝ 6,960.8 մետր բարձրությամբ։
Երկրներ, որոնք գտնվում են և՛ արևմտյան, և՛ արևելյան կիսագնդերում
Ստորև ներկայացված է այն երկրների ցանկը, որոնք աշխարհագրորեն տեղակայված են և արևմտյան, և արևելյան կիսագնդերում։
Երկրներ, որոնք գտնվում են արևմտյան կիսագնդում, բայց ոչ Ամերիկա աշխարհամասում
Ստորև ներկայացված է այն երկրների ցանկը, որոնք գտնվում են արևմտյան կիսագնդում, բայց ոչ Ամերիկա աշխարհամասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրի կիսագնդեր
Բելյաևկայի շրջան
Բելյաևկայի շրջան (Беляевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բելյաևկա ։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19487 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,29 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օրենբուրգի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Խիրուրգիա (այլ կիրառումներ)
Խիրուրգիա, կարող է վերաբերել՝
Հեղինակային իրավունքի մասին համաշխարհային կոնվենցիա
Բովանդակությունը
ՀԻՀԿ -ն ապահովում է հեղինակային իրավունքի պաշտպանության ավելի ցածր մակարդակ, քան Բեռնի կոնվենցիան։ Դա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ Ժնևյան կոնվենցիան մշակվել և ընդունվել է հնարավորինս շատ պետություններ իրեն միացնելու նպատակով, այդ թվում նաև այն՝ պետություններին, որոնք ինչ-որ կամ ինչ պատճառով չի կարող ապահովել հեղինակային իրավունքի պաշտպանության մակարդակը Բեռնի կոնվենցիայով։
Հեղինակային իրավունքի մասին համաշխարհային կոնվենցիան սահմանեց հատուկ կանոններ Բեռնի կոնվենցիայի անդամ պետությունների համար։ Առաջին կանոնից բխում է, որ եթե 01.01.1951 թվականից հետո որևէ երկիր դուրս գա Բեռնի միությունից, այն արտադրանքը կամ որևէ այլ բան, որի ծագման երկիրը համարվում է տվյալ պետությունը, չի օգտագործվի Բեռնի միության երկրներում, ըստ Համաշխարհային կոնվենցիայի ։
Երկրորդ կանոնը սահմանում է, որ ՀԻՀԿ-ի դրույթները չեն կիրառվում Բեռնի կոնվենցիայով կապված երկու երկրների հարաբերությունների միջև ։
1971 թվականի փետրվարի 5-ից 24-ը Փարիզում տեղի ունեցավ կոնֆերանս, որը նվիրված էր ՀԻՀԿ-ի դիտմանը, ըստ, որի 24.07.1971 թվականին ընդունվեց Կոնվենցիայի նոր վավերական տարբերակը։
ԽՍՀՄ-ը 1973 թվականի հունիսի 27-ին միացել է ՀԻՀԿ-ին ։
Լինա Ցալդարի
Լինա Ցալդարի (Λίνα Τσαλδάρη, ծննդյան անունը՝ Լամբրոս (Λάμπρου), ), հույն քաղաքական և պետական գործիչ, սուֆրաժիստուհի, Կոնստանտինոս Կարամանլիսի կառավարությունում սոցիալական ապահովության առաջին կին նախարարը ։
Կենսագրություն
Լինա Լամբրոսը ծնվել է 1887 թվականին Աթենքում Սպիրիդոն Լամբրոսի (1851-1919 թթ.) ընտանիքում, որը Հունաստանի վարչապետ է եղել 1916 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 1917 թվականի ապրիլի 21-ը։ Հայրը սերել է առումիններից ։ Լինան Պավլոս Լամբրոսի թոռնուհին է։
Զբաղվել է քաղաքական գործունեությամբ։ 1953 թվականի հունվարից մինչև 1967 թվականի ապրիլ եղել է Հունաստանի խորհրդարանի անդամ, 1956 թվականի փետրվարի 29-ից մինչև 1958 թվականի մարտի 5-ը Կոնստանտինոս Կարամանլիսի կառավարությունում զբացրել է սոցիալական ապահովության նախարարի պաշտոնը։ 1967-1974 թթ. ռազմական խունտայի ժամանակ երկրում խորհրդարանական գործունեությունը դադարեցվել է, և Լինա Ցալդարին Միավորված ազգերի կազմակերպությունում եղել է Հունաստանի պատվիրակ։
Ամուսնացած է եղել հույն հանրապետական քաղաքական գործիչ Պանագիս Ցալդարիսի հետ, ով 1932-1935 թթ. Երկու անգամ զբաղեցրել է Հունաստանի վարչապետի պաշտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հույն կին դիվանագետներ Կատեգորիա:Հույն կին դեսպաններ
Միջին տարիքի ճգնաժամ
Ախտանիշները
Ախտանիշները սրվում են ֆիզիկական վիճակի վատթարացմամբ`քաշի ավելացում, տոկունության նվազեցում, կնճիռներ, մաշկի կախ ընկնել, մազերի թափվելը, հակառակ սեռի նկատմամբ նվազեցված պահանջարկ    ։
Ստեփան Արսլանյան
Ստեփան Արսլանյան Փաշա Եղիայի (գրվել է նաև Ասլանյան կամ Ստեփան Եղիա, ), բժշկապետ, ուսուցչապետ, զորավար, բանասեր, հասարակական-կրթական գործիչ, Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի բազմիցս ատենապետ։
Սինդոշ (գետ)
Սինդոշ (Синдошь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզի Վոլոգոդսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլոգդա գետի աջ ափին՝ 102 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է։
Ստեփան Արսլանյան
Կենսագրություն
Ստեփան Արսլանյանը ծնվել է 1822 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Կոստանդնուպոլ­սի Բերա թաղամասում՝ Եղիա և Վարդենի Արսլանյանների ընտանիքում։ Հայրը եղել է վանեցի և հանձնակատար ծեփագործ արհեստավոր։ Ընտանիքում եղել են 4 եղբայր՝ Հակոբ, Հովհաննես, Հայրապետ, Ստեփան։ Եղբայրներից Հայրապետը ևս եղել է զինվորական բժիշկ։ Նախնական կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի Բերա թաղամասի սբ. Էջմիածին ազգային դպրոցում / Գառնաուլա թաղի ծխական վարժարանում։ 1838/1839-1841 թվականներին սովորել է Կ. Պոլսի ասիական կողմի Սկյուտար թաղամասի Սուրբ Երուսաղեմ ազգային գիշերօթիկ ճեմարանում, որտեղ կատարյալ յուրացրել է հին և նոր հայերենը, հայ մշակույթի պատմությունը։ 1841-1842 թվականներին սովորել է Կ. Պոլսի Սուլթանիե (պետական) լիցեյում։ 1842-1847 թվականներին, օգտվելով Թանզիմաթի ընծայած թույլտվությունից, սովորել է Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանում (այդ վարժարանի առաջին հայ շրջանավարտն է համարվում)։ 1847 թվականին վարժարանը գերազանց ավարտելուց հետո ստացել է բժշկի վկայական և հազարապետի (քոլ-աղասը) աստիճան։ 1847 թվականին որպես լավագույն ուսանող, սուլթան Աբդուլ Մեջիդից արժանացել է պետական կրթաթոշակի և օսմանյան բանակի զինվորական համազգեստով ուղարկվել Ավստրիա՝ Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում և նրա կլինիկաներում վիրաբուժական մասնագիտություն ստանալու։ 1848 թվականին քննությունները հանձնելուց և դոկտորական թեզ պաշտպանելուց հետո Վիեննայի համալսարանից դոկտորի վկայագիր է ստացել։
Միջին տարիքի ճգնաժամ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոգեկան վիճակներ Կատեգորիա:Վերլուծական հոգեբանություն Կատեգորիա:Զարգացման հոգեբանություն
Ստեփան Արսլանյան
Կենսագրություն
1848 թվականին վերադարձել է ծննդավայր, և լինելով վիրաբույժ (այլ ոչ թե վարակաբան), օգոստոսին նշանակվել է Կ. Պոլսի Բեյլերբեյի հիվանդանոցի բժշկապետ, որտեղ բուժվում էին խոլերայով հիվանդ թուրք զինվորները (Օսմանյան կայսրության ներքին օրենքներով որոշված էր, որ բժշկության բոլոր վտանգավոր բնագավառներում միայն հայ բժիշկները պետք է աշխատեին)։ Այնուհետև նշանակվել է Սպարապետության (Սերասքեր կափուսու) հիվանդանոցի բժիշկ։ 1849 թվականի վերջին ստացել է դեր-գնդապետի (կայմակամ) աստիճան, «բեյ» տիտղոս և նշանակվել Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանի վիրաբուժության օգնական դասախոս։ 1849 թվականին նրա ջանքերով վերականգնվել է «Նա­րե­կյան ըն­կե­րու­թյու­նը»։ 1849-1850 թվականներին դասավանդել է «Առա­ջին օգ­նու­թյուն» առարկան։ 1853 թվականին ամուսնացել է արքունի ճարտարապետ Օհաննես (Հովհաննես) Սերվերյան ամիրայի դստեր հետ։ 1857 թվականին Խասգյուղից տեղափոխվել է Բերա։ 1857 թվականին, բարեխիղճ ծառայության համար գնդապետի (միրալայ) աստիճանին է արժանացել։ 1859 թվականին պրոֆեսորի կոչում է ստացել։ 1857/1858-1870/1872/1879 թվականներին ծառայել է Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանի արտաքին ախտաբանության, տեսական և գործնական վիրաբուժության կարգավորյալ պրոֆեսոր (ամբիոնի վարիչ)։ Այդ տարիներին պատրաստել է բազմաթիվ որակյալ բժիշկներ, որոնցից շատերը Օսմանյան կայսրության բժշկության երևելի դեմքերն են դարձել հետագայում։
Սինդոշ (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր