cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մերի Ասթոր
Սկանդալներ
1936 թվականի դատական գործընթացները մամուլի ուշադրությունը կրկին գրավում են Ասթորի վրա։ Դոկտոր Ֆրանկլին Տրոպից նա բաժանվում է 1935 թվականի ապրիլին, որից հետո երկար ժամանակ դատվել է նրա հետ իրենց չորս տարեկան դստեր՝ Մերիլինի նկատմամբ խնամակալության իրավունքի համար։ Տրոպը սպառնում էր դատարանում դատական լսումների ժամանակ օգտագործել Ասթորի անձնական օրագիրը, որտեղ խոսվում էր բազմաթիվ հայտնի մարդկանց, այդ թվում՝ Ջորջ Կաուֆմանի հետ նրա կապերի մասին։ Պաշտոնապես օրագիրը դատական լսումների ընթացքում չի ներկայացվում, սակայն անընդհատ խոսում են Տրոպն ու փաստաբանները։ Հետագայում, երբ օրագիրը գողանում են, Ասթորը խոսում է դրա գոյության մասին։ Նա խոստովանում է նաև Կաուֆմանի հետ հարաբերությունների մասին։
Միջին տարիներ
Այդ ընթացքում Ասթորը կախում ուներ ալկոհոլից։ Նա իր ալկոհոլիզմի մասին խոսել է դեռևս 1930-ական թվականներին, սակայն դա երբեք չի խանգարել նրա աշխատանքային գրաֆիկին։ Բայց հետո Ասթորը խոստովանում իր թուլությունը և 1949-ին բուժման է գնում ալկոհոլիզմի դեմ պայքարի համար։
1951 թվականին Ասթորը հուսահատված զանգահարում իր բժշկին և ասում, որ չափազանց շատ քնաբեր է ընդունել։ Նա տեղափոխում են հիվանդանոց, իսկ ոստիկանությունը գալիս է այն եզրակացության, որ դերասանուհին փորձել է ինքնասպան լինել, քանի որ դա երկու տարվա ընթացքում արդեն երրորդ գերդոզավորումն է, ինչի արդյունքում այդ պատմությունը դարձել է թերթերի վերնագիր։ Դերասանուհին պնդում է, որ դա դժբախտ պատահար էր։ Նույն տարում դերասանուհին մտնում է «Անանուն հարբեցողների» հասարակություն և ընդունում կաթոլիկություն։ Ասթորին քահանա Փիթեր Սայքլիքն առաջարկում է որպես թերապիա գիրք գրել իր փորձի մասին։ Այդ ժամանակ նա հեռանում է իր չորրորդ ամուսնուց՝ Թոմաս Ուիլոկից, որի հետ ամուսնացել է Սուրբ ծնունդին՝ 1945 թվականին, բայց պաշտոնապես նրանք բաժանվել են միայն 1955 թվականին։
1952 թվականին Ասթորին գլխավոր դեր են առաջարկում «Կկուի ժամանակը» բեմադրությունում, որը հետագայում էկրանավորվել է «Ամառ» (1955) վերնագրով։ Ասթորն այդ բեմադրությամբ շրջագայում է մինչև 1953 թվականի մայիսը։ Հյուրախաղերից հետո նա չորս տարի ապրում է Նյու Յորքում՝ աշխատելով թատրոնում և հեռուստատեսությամբ։
Ասթորի հեռուստատեսային դեբյուտը տեղի է ունեցել «Քրաֆտի հեռուստատեսային թատրոն» - ի համար «Բացակայող տարիներ» (1954) էպիզոդում։ Հետագա տարիներին նա հաճախ հայտնվում է հեռուստատեսությունում և մասնակցում է խոշոր նախագծերում։ Մերի Ասթորը Բրոդվեյում կրկին խաղում է «Սթարկրոսի պատմությունը» (1954) բեմադրությունում, սակայն նրա ձախողումից հետո Հարավային Կալիֆորնիա է վերադառնում 1956 թվականին։ Այդ ժամանակ նա շարունակում է «Դոն Ժուանը դժոխքում» հաջող թատերական շրջագայությունը Ագնես Մուրհեդի ղեկավարությամբ, որտեղ գլխավոր դերը կատարել Է Ռիկարդո Մոնտալբանը։ Ասթորի ինքնակենսագրականը հրատարակվել է 1959 թվականին՝ մի օրում դառնալով սենսացիա և բեսթսելլեր։ Դա Սայքլիկի հոր աշխատանքի արդյունքն էր, որը նրան խորհուրդ էր տվել գիրք գրել։ Գրքում նա պատմում է իր անհանգիստ անձնական կյանքի, ծնողների, ամուսնությունների, սկանդալների, ալկոհոլիզմի դեմ պայքարի և իր կյանքի այլ դրվագների մասին։ Սակայն Ասթորը չի գրել կինոարդյունաբերության և իր կարիերայի մասին։ 1969 թվականին լույս է տեսել նրա երկրորդ կենսագրությունը՝ «Կյանքը կինոյում», որտեղ նա արդեն մանրամասն պատմել է իր կարիերայի մասին։ Այս գիրքը, ինչպես և առաջինը, դառնում է բեսթսելլեր։ Ասթորը նաև փորձել է իրեն գեղարվեստական գրականության մեջ՝ գրելով «Անհավանական Չառլի Կարե» (1963), «Օ'Կոնոր» (1964), «Ցտեսություն, Դարլինգ, երջանիկ եղեք» (1965), «Քեյթի կերպարը» (1966) վեպերը, որոնք թարգմանվել են գերմաներեն։
Վերջին տարիներ և մահ
1964 թվականին ճանապարհորդելուց հետո Մերի Աստորը լքում է Մալիբուի տունը, որտեղ զբաղվում էր այգեգործությամբ և աշխատում իր երրորդ վեպի վրա, որպեսզի նկարահանվի իր վերջին ֆիլմում։ Նրան առաջարկում են Ջուել Մեյհյուի ոչ մեծ, բայց առանցքային դերը «Հանգիստ, հանգիստ, քնքուշ Շառլոտա» ֆիլմում, որի գլխավոր դերը խաղացել է նրա ընկերուհին՝ Բեթ Դեյվիսը։ Նրա մասնակցությամբ եզրափակիչ տեսարանի նկարահանումներն անցկացվում են Լուիզիանայի պլանտացիայում՝ Սեսիլ Կելլաուեյի հետ։ Իր «Կյանքը կինոյում» գրքում Ասթորը նկարագրել է իր դերն այս ֆիլմում, որպես «մահվան սպասող ծեր կին»։ Նա նաև որոշում է, որ դերը կլինի իր «կարապի երգը» կինոյում։ Ավարտելով իր 45-ամյա կարիերան և նկարահանվելով 109 լիամետրաժ ֆիլմերում՝ նա մտնում Է ԱՄՆ կինոդերասանների գիլդիա և թոշակի անցնում։ Ավելի ուշ նա տեղափոխվում է Կալիֆորնիա՝ Վելլի, որտեղ ապրում է որդու՝ Տոնո դել Կամպոյի (ծնվ. 1939 թվականին մեքսիկացի մոնտաժողի հետ ամուսնությունից) և նրա ընտանիքի հետ մինչև 1971 թվականը։ Այդ նույն տարում նրա մոտ սրտի հետ կապված քրոնիկ խնդիրներ են առաջանում և տեղափոխվում է ծերերի բնակության համար նախատեսված «Motion Picture & Television Country» համալիր, որը կառուցվել էր Վուդլենդ Հիլզում կինոյի և հեռուստաինդուստրիայի վետերանների համար։ Այնտեղ նա ապրում էր իր սեփական փոքրիկ քոթեջում։ Թոշակի անցնելուց մի քանի տարի անց Ասթորին հրավիրում են նկարահանվել Բրաունլոուի ևս մեկ վավերագրական ֆիլմում։
Մերի Ասթորը մահացել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, 81 տարեկան հասակում, շնչառական անբավարարությունից առաջացած թոքերի լայնացումից։ Մահվան ժամանակ նա որպես հիվանդ է եղել «Motion Picture & Television Country» համալիրի հոսպիտալում։ Դերասանուհուն հուղարկավորել են Կալվեր Սիթիի Սուրբ Խաչ գերեզմանատանը։
Կինոարտադրության զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար Մերի Ասթորն Հոլիվուդյան «Փառքի ծառուղում» աստղի է արժանացել։ Նրա համարն է 6701։
Նրան է պատկանում հետևյալ արտահայտությունը.
Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր
Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր, նշվում է ամեն տարի ապրիլի 26-ին։
Մերի Ասթոր
Ֆիլմագրություն
Հիմնական հոդված՝ Մերի Ասթորի ֆիլմագրություն
Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր
Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության (World Intellectual Property Organization, WIPO) Գլխավոր Համաժողովը 1999 թվականի հոկտեմբերի նիստի ժամանակ այդ տոնի հաստատման վերաբերյալ որոշում ընդունեց։ Առիթը ապրիլի 26-ի Մտավոր սեփականության համաշխարհային կազմակերպության հիմնադրման նշանավորումը եղավ, որը կոչված է ամբողջ աշխարհում մտավոր սեփականության պահպանմանն ու զարգացմանն օժանդակելուն ։
Մերի Ասթոր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 25 մահեր Կատեգորիա:1987 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 26 մահեր Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Մտավոր սեփականության համաշխարհային օր
Մտավոր սեփականության Համաշխարհային օրը նշելու առաջարկությունը՝ ՄՍՀԿ-ի հայեցողությամբ, առաջադրել է Ճապոնիայի պատվիրակությունը 1999 թվականի օգոստոսի 9-ին։
Մտավոր սեփականության միջազգային օրը հնարավորություն է տալիս ընդգծել նորարարությունների նշանակությունը մարդու առօրյա կյանքում և հասարակության կատարելագործման մեջ։ Արտոնագրերը, ապրանքանիշերը, հեղինակային իրավունքը և կից իրավունքները՝ որպես ստեղծագործության և գիտելիքների արդյունք, համաշխարհային հանրության մշակութային և տնտեսական զարգացմանը օժանդակելու կարող գործիքներ են համարվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:Հեղինակային իրավունք Կատեգորիա:Մտավոր սեփականության իրավունք Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր Կատեգորիա:Ապրիլի տոներ
Զիկկուրատ
Զիկկուրատ (աքադերեն sigguratu բառից, որը նշանակում է «բարձունք» կամ «լեռան գագաթ»), բազմաստիճան պաշտամունքային կառույց Հին Միջագետքում, որը տիպիկ էր շումերական, ասորական, բաբելոնյան և էլամյան ճարտարապետության համար։ Այլ տիպերի կողքին առաջացել է մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակի վերջերին, այնուհետև դարձել հին Միջագետքի ամենաբնորոշ շինություններից։
Ձևով աստիճանավոր, հոծ զանգվածեղ բուրգ էր` բաղկացած հաջորդաբար փոքրացող, մեկը մյուսին դրված հատած բուրգերից, որոնց փոխադարձ անցումն աստիճանների և թեք հարթակների (պանդուսների) միջոցով էր։ Բուրգն ավարտվում էր տաճարով, որ քաղաքի գլխավոր աստծո «բնակատեղին» էր։ Շինանյութը հում, երբեմն թրծված աղյուսն էր։ Տարբեր գույնի (հիմնականում՝ սև, կարմիր, սպիտակ) հարկերի պատերը մշակվում էին ուղղանկյուն, ոչ խորը խորշերով կամ ելուստներով, իսկ հարթակները՝ կանաչազարդվում։ Չափերով շատ մեծ էին․ էտեմենանկի զիկկուրատի («Բաբելոնի աշտարակ») միայն առաջին հարկն ուներ 33 մ բարձրություն` 90մХ90մ հատակագծային չափերով։ Զիկկուրատի կողքին, որը «վերինն» էր, պարտադիր լինում էր մի այլ տիպի «ներքևի» տաճարը։ Զիկկուրատներ պահպանվել են ժամանակակից Իրաքի (Բորսիպպա, Բաբելոն, Դուր Շարրուքին, բոլորը` մ.թ.ա. 1 հազարամյակից) ու Իրանի (Չողա Զանբիլ հնավայր, մ.թ.ա. 2 հազարամյակ) տարածքներում։
Համեմատաբար լավ է պահպանվել Ուրի զիկկուրատը։
Որոշ աստվածաշնչագետներ Բաբելոնի աշտարակի առասպելը կապում են Միջագետքի բարձր զիկկուրատների հետ ։.
Ռոնելդա Կամֆեր
Ռոնելդա Կամֆեր (Ronelda Kamfer, ), հարավաֆրիկացի բանաստեղծուհի, ով գրում է աֆրիկաանսով։
Կենսագրություն
Ռոնելդա Կամֆերը ծնվել է 1981 թվականի հունիսի 16-ին, Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Կապի նահանգի Բլեքհիթ քաղաքում։
Մանկությունն անցկացրել է պապի ֆերմայում, որը նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել։ Այնուհետև ծնողների հետ ապրել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Քեյփթաուն քաղաքում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո (1999 թվականին) փոխել է մի քանի մասնագիտություն։ Այնուհետև սկսել է բանաստեղծություններ գրել, որոնք տպագրվել են հայրենի երկրի և Նիդերլանդների ամսագրերում։
Իր առաջին գիրքը (2008) արժանացավ քննադատների ուշադրությանը, և պարգևատրվեց Էժեն Մարիի հեղինակավոր մրցանակով, որ շնորհում է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության գիտության և արվեստների ակադեմիան։
Ստեղծագործություն
Գրողների շարքում, ինչպես Ռոնալդ Կամֆերն է խոստովանում, իր վրա ամենաշատն են ազդեցություն թողել Չարլզ Բուկովսկին, Դերեկ Ուոլքոթը, Անթե Քրոգը։
Ճանաչում
Ռոնելդա Կամֆերի ստեղծագործությունները թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, նիդերլանդերեն, պորտուգալերեն, թուրքերեն լեզուներով։ В 2010 թվականին Ամստերդամում լույս տեսավ երկլեզվյան (աֆրիկաանս-նիդերլանդերեն) Իսկ հիմա, երբ կատուն քնած է գիրքը։
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի բանաստեղծուհիներ
Բոմպորտո
Բոմպորտո  (Bomporto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 8274 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 194 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41030։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Հմայիչ արքայազն
Հմայիչ արքայազն (Geek Charming), ամերիկյան կատակերգական երիտասարդական ֆիլմ 2011 թվական, ստեղծված «Walt Disney Pictures», Ռոբին Պալմերի նույն անվամբ պատմավեպի հիման վրա։ Պրեմիերան եղել է 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին։
Բոմպորտո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Հմայիչ արքայազն
Սյուժե
Դիլան Շոունֆիլդ՝ դպրոցի ամենահայտնի աղջիկը։ Նրա երազանքն էր դպրոցի մրցույթում դառնալ գարնան թագուհին։ Ջոշ Ռոուզեն, ֆիլմի սիրահարների ակումբի նախագահը և տրվել էր իր երազանքին ամբողջ հոգով։ Թվում էր, թե հմայիչ ինքնասիրահարված աղջկա և տեսախցիկի սիրահարի միջև ընդհանրություններ կային։ Ջոշը ցանկանում էր մասնակցել ֆիլմերի մրցույթին ոչ պակաս, քան Դիլանը ուզում էր հաղթել գեղեցկության մրցույթում։ Մի անգամ Դիլանը, հայտնվելով շատրվանների մոտ, պատահաբար իր պայուսակը գցեց այնտեղ։ Ջոշը տեսնելով ջրից հանեց այն և վերադարձրեց Դիլանին։ Այսքանից հետո Ջոշը Դիլանին առաջարկեց դառնալ իր վավերագրական ֆիլմի հերոսուհին։ Դիլանը համաձայնում է։ Բայց Ջոշին դուր չէր գալիս նրա կերպարը։ Նա այդքան իրական չէր։ Մոր խորհրդով նա ավելի խորապես է մտածում և տեսնում է հմայիչ իրական աղջկան։ Եվ նա հաջողության է հասնում։ Հայտնվելով բազմաթիվ իրավիճակների մեջ, անկեղծ զրույցի ժամանակ Ջոշը բացահայտում է Դիլանին բոլորովին այլ էջից։ Դիլանը նույնպես փոխում է իր վերաբերմունքը Ջոշի նկատմամբ։ Չնայած նրան, որ իրենցից յուրաքանչյուրը համարում է իրեն ուղղակի ընկեր, և ուրիշ ոչինչ, իրենց հարաբերությունները գնալով խորանում են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Disney հեռուստաալիքի օրիգինալ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Disney Channel Կատեգորիա:Ֆիլմեր դեռահասների համար Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր
Ֆատու Գյովել
Կենսագրություն
Ֆատու Գյովելը ծնվել է 1964 թվականի հունիսի 9-ին, Սենեգալի Դակար քաղաքում ։ Նրա անունը գալիս է գրիտներիցից։ Այնպես որ, Գյովել-ը առաջացել է վոլֆերեն "griot" բառից։
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Աֆրիկացի երգիչներ
Ծաղկարի (գետ)
Ծաղկարի, Ծաղքար, Սակկար, Սակկարսու, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Ողջիի աջ վտակը։ Սկիզբ է առնում Զանգեզուրի լեռների Ծաղկարի լճից և Քաջարան քաղաքում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 12 կմ ։ Ծաղկարի գետի վերնամասում, Քաջարան քաղաքից մոտ 10 կմ հարավ-արևմուտք, 3271,5 մ բարձրության վրա գտնվում է «Ծաղկարի» լիճ ջրագրական հուշարձան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Ողջի գետի վտակներ
Ալիս Բաբեթ Տոկլաս
Գերտրուդ Սթայնի երկարամյա ընկերուհին։
Կենսագրություն
Եղել է լեհա-հրեական բարեկեցիկ ընտանիքից։ Սովորել է երաժշտություն։ 1907 թվականին Փարիզում հանդիպել է Գերտրուդ Սթայնին, որի հետ ապրել է գրեթե քառասուն տարի՝ ներառյալ գերմանական օկուպացիայի տարիները։
Ֆլերյուս փողոցի նրանց ֆրանսիական սալոնում եղել են Շերվուդ Անդերսոնը, Էռնեստ Հեմինգուեյը, Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդը, Թորնթոն Ուայլդերը, Փոլ Բոուլզը, նկարիչներ Պաբլո Պիկասոն, Անրի Մատիսը, Ժորժ Բրաքը։ 1933 թվականին Տոկլասը հասարակության առաջ հանդես է եկել Սթայնի «Ալիս Բ. Տոկլասի ինքնակենսագրություն» գրքի պատմողի կերպարում։
Ընկերուհու մահից հետո Տոկլասը հրատարակել է «Ալիս Բ. Տոկլասի խոհարարական գիրքը» (1954), որտեղ համատեղ կյանքի հիշողությունները միախառնվել են խոհարարական բաղադրատոմսերի հետ։ 1963 թվականին նա հրատարակել է հուշերի «Այն, ինչ հիշվել է» գիրքը։ Կյանքի վերջին տարիներին եղել է կաթոլիկության հետևորդ։
Թաղվել է Պեր Լաշեզի գերեզմանատանը՝ Գերտրուդ Սթայնի կողքին։
Արվեստում
Ալիս Տոկլասի դիմանկարը հեղինակել է Դորա Մարը (1952), նրանց բազմիցս լուսանկարել է Կառլ Վան Վեխտենը։ Ալիսի հնարամիտ խոհարարական բաղադրատոմսերից մեկը ձևավորել է «Ես սիրում եմ Ձեզ, Ալիս Տոկլաս» ֆիլմի (1968) սյուժեն ։ Որպես կերպար նա հանդես է եկել «Պիկասոյի արկածները» (1978), «Լուսնին սպասելիս» (1987) , «Կեսգիշերը Փարիզում» (2011) ֆիլմերում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Հայտնի գրողների մուսաներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Գրական կերպարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ պատմություն Կատեգորիա:ԼԳԲՏ գրողներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Լեսբուհի գրողներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ
Անտոն Դեդիկ
Անտոն Սամոյլովիչ Դեդիկ (Антон Самойлович Дедик, 1896, Մալայա Ջալգա, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 6, 1969, Կոնեզավոդ իմենի Բուդյոնոգո, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հովիվ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1949) ։
Կենսագրության
Անտոն Դեդիկը ծնվել է 1896 թվականին Մալայա Ջալգա գյուղում (ներկայումս՝ Ստավրոպոլի երկրամասի Ապանասենկովսկոեի շրջան)։
1915 թվականին զորակոչվել է ցարական բանակ։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային և Քաղաքացիական պատերազմներին։
1929 թվականի սեպտեմբերից Դեդիկն աշխատում էր ձիաբուծարանում, արածեցնում 1640 գլխից բաղկացած ոչխարների հոտ։ Բրդի և գառների ստացման բարձր ցուցանիշներ է ցուցաբերել։ 1941 թվականի աշնանը Դեդիկը ղեկավարել է ընտրատեսակ ոչխարների հոտի տարհանումը Ղազախական ԽՍՀ․ չնայած դժվարին պայմաններին՝ ոչ միայն ոչ մի ոչխար չի կորցրել, այլև ավելացրել է գլխաքանակը։ Պատերազմի ավարտից հետո Դեդիկը վերադարձել է Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանի Կոնեզավոդ իմենի Բուդյոնոգո գյուղ։ 1948 թվականին իրեն վստահված 671 գլուխ նրբագեղմ ոչխարների յուրաքանչյուր հարյուրից ստացել է 140 գառ և յուրաքանչյուր ոչխարից՝ 7,8 կգ բուրդ ։
1949 թվականի հուլիսի 26-ի ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահի հրամանով Անտոն Դեդիկին շնորհվել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում, հանձնվել է Լենինի շքանշան և «Մուրճ ու մանգաղ» մեդալ։
Դեդիկը մասնակցել է ոչխարների նոր տեսակի բուծմանը, որը կոչվել է Սալսկի մերինոս։ Ապրել է Կոնեզավոդ իմենի Բուդյոնոգո գյուղում։ Մահացել է 1969 թվականի փետրվարի 6-ին, թաղվել է Կոնեզավոդ գյուղի գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ոչխարաբույծներ
Վիսարիոն Ջուղաշվիլի
Վիսարիոն (Բեսո) Իվանովիչ Ջուղաշվիլի (ბესარიონ ივანეს ძე ჯუღაშვილი, ), Ի. Վ. Ստալինի հայրը։ Խորհրդային զինվորական գործիչներ՝ հրետանավոր Յ. Ի. Ջուղաշվիլու և ավիատոր Վ. Ի. Ստալինի, խորհրդային բանասեր Ս. Ի. Ալելուևայի պապիկը, խորհրդային սրտաբան Ի. Գ. Ալելուևայի, թատրոնի ռեժիսոր Ա. Վ. Բուրդոնսկու, ռուս բանասեր Գ. Հ. Ջուղաշվիլու և խորհրդային զինվորական գիտնական Ե. Յ. Ջուղաշվիլու նախապապը։
Կենսագրություն
Բեսո Ջուղաշվիլին ծնվել է Թիֆլիսի նահանգի Դիդի-Լիլո գյուղում, Մաչաբել ամրոցի քրիստոնյաների ընտանիքում։ Բեսոյի հայրը՝ Վանո Զազովիչ Ջուղաշվիլի (1825-1898 թթ.) զբաղվում էր խաղողի աճեցմամբ և վաճառքով ։ Բեսոյի մեծ եղբայրը՝ Գեորգի Իվանովիչ Ջուղաշվիլի (1845-1915 թթ.): Մանգլիս գյուղի ճանապարհին նա ուներ պանդոկ, որը վրաց ազնվականների շրջանում հայտնի ժամանցի վայր էր։ Ինչպես պնդում է ռուս պատմաբան Է. Ս. Ռադզինսկին, Բեսոյի պապը՝ Զազա Վիսարինովիչ Ջուղաշվիլին (1798-1847 թթ.) հաճախ մասնակցում էր գյուղացիական խռովություններին, ձերբակալվել է, նստել բանտ, իրականացրել փախուստներ։ Շուտով նա տեղափոխվեց Դիդի-Լիլո գյուղ, այնտեղ ամուսնացավ ։ Զազան նախրապան էր։ Սպանվել է 50 տարեկանում ։
Վիսարիոն Ջուղաշվիլին մասնագիտությամբ կոշկակար էր։ Բեսոն կարողանում էր վրացերեն կարդալ և, գիտեր նաև ռուսերեն, հայերեն և ադրբեջաներեն։ Ամենայն հավանականության գիտելիքները ձեռք են բերվել ինքնուրույն, քանի որ Բեսոն դպրոցում չէր սովորել։ Հոր մահից և եղբոր՝ Գեորգիի սպանությունից հետո Բեսոն քրոջ՝ Պելագեայի հետ հեռացավ Թիֆլիս և սկսեց աշխատել հայ Ադելխանովի արտադրամասում, որտեղ բավականին շուտ աչքի ընկավ և ստացավ վարպետի կոչում։
1860- ականների վերջին և 1870-ականների սկզբին հայ առևտրական Իոսիֆ Բարամովը (Բարամյանց ) Գորի քաղաքում բացեց կոշիկի կարման և վերանորոգման գործարան և այնտեղ հրավիրեց վրացական ամենալավ մասնագետներին, որոնց թվում էր նաև Վիսարիոն Իվանովիչ Ջուղաշվիլին։ Նա ամուսնացած էր Եկատերինա (Կեկե) Գելաձեի հետ, որը գյուղական իշխան Ամիլախվարի աղջիկն էր։ Հարսանիքի արարողությունը տեղի ունեցավ Գորի քաղաքի Վերափոխման տաճարում 1874 թվականի մայիսի 17-ին։
Երեխաներ
Գորիում Ստալինի մանկության ընկեր և հարևան Նիկո Տլաշաձեի հուշերից.
Մի շարք հիշողությունների համաձայն Սոսոյի ծնվելուց հետո Բեսոն սկսեց չարաշահել ալկոհոլը, հաճախ էր ծեծում կնոջը և երեխային (այլ տեղեկություններով Բեսոն տառապում էր ալկոհոլիզմով մինչ ամուսնանալը )։ Մոտավորապես 1883 թվականին նա թողեց ընտանիքը և տեղափոխվեց Թիֆլիս։ 1889 թվականին Բեսոն փորձեց որդուն հանել Գորիի հոգևոր գիմնազիայի նախապատրաստական դասարանից, որպեսզի սովորեցնի իր արհեստը, սակայն ընկերները նրան համոզեցին չանել դա։ 1890 թվականին Բեսոն Սոսոյի հետ տեղի ունեցած դժբախտ պատահարից հետո, տարավ որդուն Թիֆլիս, որտեղ նրան տեղավորեց Ադելխանովների կոշիկի գործարանում աշխատելու։ Սակայն Թիֆլիս՝ որդու ետևից եկավ Եկատերինա Գեորգիևնան և տարավ որդուն հետ՝ Գորի, որտեղ նա շարունակեց հոգևոր կրթություն ստանալ։ Վիսարիոն Ջուղաշվիլու հետագա ճակատագիրը մանրամասնորեն հայտնի չէ։ Թոռնուհու՝ Սվետլանա Ալելուևայի տեսակետով, նա մահացավ 1890 թվականին ընդհարման ժամանակ դանակի հարվածից (որի ժամանակ նա հարբած էր)։ Ստալինի ծագմանը նվիրված մի շարք աշխատանքներում, փաստվում է, որ Վիսարիոնը մահացել է 1909 թվականին։ Մասնավորապես պահպանվել է «Տեղեկատվություն Վոլգոգրադի ոստիկանության վերասկման N136 գործից »՝թվագրված 1909 թվականով. Մի շարք ուսումնասիրողներ փաստում են, որ Վիսարիոն Իվանովիչը մահացել է 1909 թվականի օգոստոսի 25-ին Թիֆլիսի հիվանդանոցներից մեկում տուբերկուլյոզից, կոլիտից և քրոնիկ թոքաբորբից։ Այդ նույն աղբյուրների համաձայն թաղվել է Թելավիում, սակայն թաղման իսկությունը ճշտված չէ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:1850-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Լյարդի ցիռոզից մահացածներ
Ամ Մոնակու
Ամ Մոնակու (Hem-Monacu), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 138 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.66 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 40 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 90 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 65-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 65 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 56 անձ (28 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (5 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մհեր Անդրեասյան
Մհեր Անդրեասյան, հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Մհեր Անդրեասյանը ծնվել է 1956 թ. հունվարի 3-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է կենցաղային սպասարկման կոմբինատում։ 1983 թ-ից աշխատանքի է անցել Առաջաձորի սպառընկերությունում որպես խանութի վարիչ, իսկ 1988-ից՝ որպես մատակարար։ Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրերից ծառայության է անցել Խաչենի գումարտակում։ Զոհվել է 1994 թ. ապրիլի 25-ին Թալիշ գյուղի մերձակայքում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
ԱՄՆ մշակույթ
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների մշակույթը ձևավորվել է պետության էթնիկ և ռասայական բազմազանության հիման վրա։ Զգալի փոփոխություններ են կատարել Իռլանդիայից, Գերմանիայից, Լեհաստանից, Իտալիայից գաղթածները, Աֆրիկայից տեղափոխված ստրուկների ժառանգները, հնդկացիները և Հավայան կղզիների տեղաբնիկները։ Այնուամենայնիվ, ամենազգալի փոփոխությունները կատարել է Մեծ Բրիտանիայից գաղթածների մշակույթը, որոնք տարածել են անգլերենը, իրավական համակարգը և այլ մշակութային ձեռքբերումներ ։
Ամերիկյան ֆիլմերը, հեռուստատեսությունը, բլյուզը, ջազը, ռեփը և ռոքը համաշխարհային արդի մշակույթի հիմքն են։ Հենց ԱՄՆ-ում առաջին անգամ ստեղծվեց համացանցը, արդի ավտոմոբիլները, զարգացան տեղեկատվական տեխնոլոգիաները։ Լինելով աշխարհի տնտեսական և ռազմական տերություն` այն է հիմնականում որոշում մարդկության կենսակերպը ։
Լեզուներ
Թեև Միացյալ Նահանգները դաշնային մակարդակով չունեն պաշտոնական լեզու, փաստացի ազգային լեզուն անգլերենն է, որին 30 նահանգներում օրենսդրորեն ամրագրվել է` որպես պետական կարգավիճակ։ Մարդահամարի տվյալներով` ԱՄՆ-ում 2000 թվականին ամերիկացիների ավելի քան 97%-ը լավ խոսում է անգլերեն, իսկ 81%-ի համար տնային պայմաններում հաղորդակցման միակ լեզուն է։ Բացի անգլերենից, Միացյալ Նահանգներում խոսում են ևս 300 լեզուներով, որոնց մի մասը բնիկ ժողովուրդների լեզուներն են։ Ամերիկյան անգլերենն ԱՄՆ-ում ունի չորս հիմնական տարածաշրջանային բարբառ` հյուսիսարևելյան, հարավային, հյուսիսային և Միջին Արևմուտքի բարբառ, որը վերագրվում է «ստանդարտ»։
Պուերտո Ռիկոյում և Նյու Մեքսիկո նահանգում իսպաներենն ունի պաշտոնական կարգավիճակ. այն հիմնական խոսակցական լեզու է համարվում տարբեր լեզվական տիրույթներում ։ Մարդահամարի տվյալներով` 2000 թվականին այդ լեզվով խոսում է մոտ 30 մլն մարդ։ Տեղին է նաև երկլեզվությունը` այսպես կոչված Spanglish-ը (կարդացվում է` սփանգլիշ)։
Կրոն
ԱՄՆ-ն աշխարհի կրոնական զարգացած երկրներից մեկն է։ 2002 թվականին «Pew Global Attitudes Project»-ի hետազոտության տվյալներով` ԱՄՆ-ն միակ զարգացած երկիրն է, որտեղ հարցված քաղաքացիների մեծամասնությունը հայտնել են, որ կրոնը շատ կարևոր դեր է խաղում նրանց կյանքում ։ Այսօր կառավարությունն առաջ է մղում եկեղեցու և պետության բաժանման սկզբունքը` ազգային, տարածաշրջանային և տեղական մակարդակներում։ Այնուամենայնիվ, Միացյալ Նահանգներում կրոնի մասին թեման առաջացնում է կատաղի քննարկումներ, էթիկական և իրավական խնդիրներ, որոնցից են աբորտները և միասեռականների ամուսնությունները  ։
Այսօր եկեղեցին ունի մեծ նշանակություն ամերիկացու գիտակցության և կյանքի մեջ, թեև այն անընդհատ կրճատվում է։ Եկեղեցիներին կից հաճախ գործում են սպորտային, ինտելեկտուալ, կրթական կառույցները, իսկ հենց եկեղեցու շենքը կարող է հանձնվել վարձակալության։
Տասներեքից ինը գաղութներում հիմնադրման ժամանակ պետությունն ունեցել է պաշտոնական պետական կրոն։ Սակայն 1787 թվականի Ֆիլադելֆիական կոնվենցիայի ժամանակ ԱՄՆ-ն դարձավ առաջին երկրներից մեկն աշխարհում, որոնք պնդում էին օրենքում դավանանքի ազատության սկզբունքը։
Կրոնական ազատամտությունը հանգեցրեց նրան, որ էմիգրանտների բերած գիտություններն արտահայտվեցին նոր տեսքով, տվել են նոր ճյուղեր։ Բացառապես ամերիկյան աղանդներում (հայտնված 19-րդ դարի սկզբին) մորմոնները, ներկայիս Յուտայի տարածքում կրոնապետական պետություն ստեղծելով, Մեծ աղի լճի հովտում, որը գոյատևել է մինչև դարի վերջը։ Այսօր մորմոնները կազմում են մոտ 2 միլիոն մարդ։
Կապիտալիզմի բարգավաճման ժամանակաշրջանում հայտնվել է այսպես կոչված սոցիալական քրիստոնեությունը` դատապարտելով բուրժուազիական հասարակության թերությունները և ձգտելով վերակառուցել հասարակությունն արդարադատության հիման վրա կապիտալիստական կարգերում։
Մոդեռնիստականները փորձել են հաշտեցնել կրոնը և գիտությունը։ Արմատականները, որոնք առավել հանրաճանաչ են հարավային նահանգներում, պաշտպանել են Սուրբ գրության ամրությունը և կրոնական դավանանքը։ Հատկապես մեծ արձագանք է ստացել նրանց հրահրմամբ "կապիկի գործընթացը", 1925 Թեննեսի նահանգում, երբ դարվինիզմը դասավանդման և քարոզչության պատճառով դատապարտվեց դպրոցական ուսուցիչ։
Այսօր Միացյալ Նահանգներում քարոզվում է ավելի քան 250 կրոնական համոզմունքներ, որոնց շարքում գերակշռում է քրիստոնեությունը։ Հայտնի է նաև հուդայականությունը, որն ընդգրկում է բնակչության մոտ 3% -ը։ Վերջին տարիներին թափ է առնում նաև իսլամը, հատկապես, սևամորթ բնակչության մոտ։
Կրթություն
ԱՄՆ-ի կրթական համակարգը կազմված է`
Չնայած համալսարանների հաջողություններին` միջնակարգ կրթությունը ունի մի շարք խնդիրներ։
Դպրոցներ
Ամերիկայում բացակայում է դպրոցական կրթության պետական կենտրոնացված համակարգը։ Չկան ուսուցիչների որակավորման ընդհանուր պահանջներ, ընդհանուր ստանդարտների համապատասխանող դասագրքեր և ուսուցիչներ։ Դպրոցական կրթությունը տրվում է նահանգներին և համայնքային մարմիններին, որի ժամանակ այն կլինի դաշնային իշխանության վերահսկողության տակ և նրանք 10%-ով կֆինանսավորեն դպրոցները։ Ուսումնական ծրագրերի ձևավորման համար հսկայական ազդեցություն ունեն ծնողական կոմիտեները, հատկապես, մասնավոր դպրոցներում ։
Նահանգներում դպրոց հաճախելը պարտադիր է։ Սովորողների 90 %-ը կրթվում է անվճար հասարակական դպրոցներում (public school), իսկ մյուս 10 %-ը` անհատական դպրոցներում, որոնց կեսը կաթոլիկական են։ Անհատական դպրոցները ցույց են տալիս անհատական մոտեցում ուսուցման գործընթացին` առաջարկելով ավելի հետաքրքիր և հագեցած կրթական ծրագրեր, որոնք տալիս են բարձրորակ կրթություն։ Անհատական դպրոց ընդունվել կարելի է ցանկացած դասարանում և սովորել այնքան, որքան թույլ են տալիս հնարավորությունները, այսինքն` ուսման արժեքը համեմատում են համալսարանի ուսման արժեքի հետ։
Դպրոցն ավարտելուց հետո նրանք հանձնում են երկու տիպի քննություն` SAT I և SAT II (Standard Aptitude Test): Երկրորդ տարբերակն ավելի դժվար է, բայց բուհերը հենց այդ տարբերակն են պահանջում ընդունվելու համար ։
Դպրոցները լինում են երեք տեսակ՝ տարրական, միջնակարգ և բարձրագույն։ Նախարարությունը նախատեսում է առանձին դասախոսական կազմ, աշխատակազմ և առանձին շենքեր, մարզադաշտեր, գրադարաններ և այլն։ Դա թույլ է տալիս կրտսեր դպրոցականներին չընկնել ավագների ազդեցության տակ, ինչպես նաև օգնում է ուսուցիչներին կենտրոնանալ համապատասխան տարիքային կարգի առանձնահատկություններին ։ Ուսումնական տարվա և օրվա տևողությունը զգալիորեն տատանվում է նահանգից նահանգ։ Դպրոցական ծրագիրը նաև ապակենտրոնացված է, այն ստեղծելու ավանդը կատարում են դպրացական խորհրդականները և ծնողական կոմիտեն ։ Դպրոցական կրթությունն ԱՄՆ-ում կենտրոնացված է անհատական մարդուն, այլ ոչ թե կոլեկտիվին, ինչն առաջացնում է ազատության խորը զգացում` աշակերտներին հնարավորություն տալով ընտրել ուսումնական կարգապահության շրջանակներում որոշակի կարգեր։
Տարրական դպրոցի բոլոր առարկաները վարում է մեկ ուսուցիչ։ Այդ նույն ժամանակ տեղի է ունենում աշակերտների վերլուծություն և ունակություններով որոշվում է, թե որ դասարանում կկարդա աշակերտը։ Ավելի տաղանդավոր աշակերտների համար ստեղծվում է առանձին ծրագիր և ուսումն ավելի դժվար է։
Միջնակարգ դպրոցում առարկանները ընտրովի են, այսինքն աշակերտն է ընտրում օտար լեզու, արվեստ և այլն։
9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ուսումը բաժանվում է երկու մասի` ակադեմիական (որը կենտրոնացված է բուհեր ընդունվելուն) և մասնագիտական (խորացված ուսուցմամբ կիրառական առարկաներ)։ Ավագ դպրոցներում աշակերտներն ուսուցման տարբեր փուլերում ունենում են կեղծանուններ` freshmen («նորեկ») իններորդ դասարանում, sophomores («երկրորդ կուրսեցիններ») տասերորդ դասարանում, juniors («պատանիններ») տասնմեկերորդ դասարանում և seniors («բարձր դասարանցիներ», «շրջանավարտներ») ուսման վերջին տարում։
Դպրոցներն ԱՄՆ-ում իրենցից ներկայացնում են մեկ կամ երկու հարկանի մասնաշենք։ Մոտակայքում գտնվում են ավտոկանգառներ, սպարտային մարզադաշտեր ու տարածքներ։ Նույնիսկ եթե ուսանողները չեն ապրում դպրոցում, դպրոցը ներկայանում է որպես փակ կամպուս։ Դասարաններում կանգնած են մեկտեղանոց սեղաններ։ Ամեն ուսանողի համար պատրաստված է առանձին անհատական փոքր պահարաններ` իր անձնական իրերը պահելու համար։ Միջանցքներում դրված են ուտելիքով և խմիչքով ավտոմատներ։ Դպրոցական համազգեստը տարածված է միայն անհատական, կրոնական դպրոցներում և գիշերօթիկ դպրոցներում։ Ամեն դպրոց ունի իր թալիսմանը, որի զգեստը սպորտային կամ աղջիկների աջակցության խմբի հագուստի նման է ։
Ամերիկյան դպրոցներում, ի տարբերություն հայկական դպրոցների, չկան ձմեռային, գարնանային և աշնանային արձակուրդներ։ Այնտեղ արձակուրդ լինում է միայն Սուրբ ծննդի և Նոր տարվա ժամանակ։ Լիարժեք արձակուրդ է ամառային արձակուրդը։ Սակայն դպրոցները կարող են իրենց աշակերտներին տրամադրել հանգիստ` կախված իրենց հայեցողությունից։
Դպրոցն ավարտելուց հետո շրջանավարտը կարող է ընդունվել մասնագիտական դպրոց կամ այսպես կոչված community, այսինքն` տեղական քոլեջ` երկու տարվա կրթական ծրագրով։ Բոլոր նման դպրոցները վճարովի են։ Սակայն շատերը փորձում են ընդունվել բուհեր, քանի որ ԱՄՆ-ում դիպլոմը շատ մեծ դեր է խաղում կարիերայի համար։ Վիճակագրության համաձայն` բարձրագույն կրթություն ստացած ամերիկացիները միջինում ստանում են ամբողջ կյանքում մի քանի միլիոն դոլար ավելին, քան մյուսները ։
Բարձրագույն կրթություն
Հեղինակավոր ոչ պետական բուհերում ուսուցման արժեքը շատ թանկ է` տարեկան 30-80 հազար ԱՄՆ դոլար ։
Ըստ ԱՄՆ կրթության և գիտության նախարարի` դպրոցական համակարգը գտնվում է լճացման մեջ և այլ երկրների հետ մրցակցությամբ պարտվում է։ Երկիրը 36-ից հայտնվել է 18-րդ տեղում` ըստ տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության։ Աշակերտների մոտավորապես 25 %-ը ժամանակին չի ավարտել ուսումը և չի կարողացել հանձնել քննությունները։ Այդ խնդիրները լուծելու համար բարեփոխումներ կատարեց Բարաք Օբամայի "«Մրցավազք դեպի գագաթը» (Race to the Top)" նախագիծը։
Խոհանոց
Սկսելով բրիտանական խոհանոցի 17 - 18-րդ դարերի ավանդույթներով, խառնվելով բուն ամերիկյան հնդկացինների խոհանոցային ավանդույթների հետ (ուտեստներ եգիպտացորենից, բատատից, թխկու մրգահյութից և այլն) ստեղծվեց ամերիկյան խոհանոցը։ Այն նշանակալից չափով փոփոխվել է վերջին երեք հարյուրամյակներում, տարբեր ներգաղթյալների զուգորդությամբ, ամերիկյան խոհանոցը խառնվելով ամբողջ աշխարհի խոհանոցների հետ այն դարձավ համաշխարհային խոհանոց։ Ամերիկյան ուտեստներ են դարձել գերմանական համբուրգերները և նրբերշիկները, իտալական պիցցան և պաստան, ճապոնական սուշին, չինական ռոլերը և այլն։
Հիմնականում արդի ամերիկացիք ուտում են արագ սպասարկման ռեստորաններում` ֆասթֆուդներում (արագ սնունդ)։
Այժմ ամերիկացիները հազվադեպ են տանը պատրաստում ճաշ, այդ պատճառով սնունդը բնութագրվում է կիսաֆաբրիկատների խիստ լայն տարածմամբ, արագ սննդի սպասարկման ռեստորաններով (այսինքն ֆասթֆուդներով) և ազգային խոհանոցի ռեստորաններով։ Ամենատարածված մեկն է կիսաֆաբրիկատների պիցցան ։
Նախաճաշին ամերիկացինները հաճախ ուտում են այդպես կոչված cereal ` եգիպտացորենի, բրնձի կամ ցորենի չոր փաթիլներ յուղազերծված կաթով (skim-milk): Կամ նույն հացահատիկից պատրաստած ալյուրի վրա լցնում են եռած ջուր։ Առավոտ նույնպես հաճելի է խմել մի բաժակ նարնջի կամ թուրինջի հյութ, իսկ երեխանների համար` խնձորի հյութ։ Երբեմն փոքր բլիթների հետ խմում են մի բաժակ սուրճ։ Առավոտները ամերիկացիները անց են կացնում նախաճաշ պատրաստելով՝ վաֆլի թխկի օշարակի հետ կամ ձվածեղ։
Ծաղկարի (այլ կիրառումներ)
Ծաղկարի անվանումը կարող է վերաբերել.
ԱՄՆ մշակույթ
Ընտանիք
Ամերիկայում հաստատվել է փոքր նուկլեարական ընտանիք, որի կենտրոնում կանգնած են երեխաները։ Մեծ ընտանիք, որը ներառում է մարդկանց մի քանի սերունդներ և հեռավոր բարեկամներ, հազվադեպ է նույնիսկ ֆերմաներում և ներգաղթյալ միջավայրում։ Ընտանիքների թիվը կազմում է ընդհանուր տնային տնտեսությունների թվի մոտ 70 % -ը ։
Ընտանեկան արժեքները հսկայական դերը են խաղում ամերիկացիների համար։ Բարի ընտանիքի գաղափարի վրա ստեղծվում է գովազդ, հեռուստաշոուներ, սերիալներ և այլն։ Նույնիսկ մանկական շոուներում պատմում են ընտանիքի մասին, որպես մեծագույն բարեկեցության։ Հոլիվուդյան ֆիլմերում մշակել են գաղափար` տուն, որը պետք է պաշտպանել, ընտանիք, որտեղ ուրախությունն ու ցավը բոլորի համար է ։
Բոլոր ժողովրդագրական ցուցանիշներով ԱՄՆ-ն առաջատարն է արևմտյան երկրներում, ինչը մեծապես բացատրվում է բարձր կենսամակարդակի, երկրի գերիշխող դիրքի և գաղթողների ներգրավման համար։ 1995 թվականից երկրում նկատվում է ամենաբարձր զարգացած ծնելիության մակարդակը։ Սա խոսում է այն մասին, որ 15-20 տարի անց ԱՄՆ-ը կարող է բավարարել կարիքները, ներքին ռեսուրսների հաշվին, իսկ Արևմտյան Եվրոպա պետք է ներմուծել շուրջ 40 միլիոն էմիգրանտներ մինչև 2025-ը ։
Փոխվել են նաև սոցիալական դերերը ընտանիքում։ կանանց և տղամարդկանց իրավունքներն ու պարտականությունները ավելի միատարր է։ Երեխաների դաստիարակությունը ավելի շատ շեշտ է դրվում ինքնավարության վրա, քան հնազանդությունը ավագին ։
2010-ի տվյալներով, ամուսնության մեջ չգտնվող ամերիկացիների թիվը հասել է պատմական նվազագույնին։ Pew Research Center -ի հարցումների համաձայն ամերիկացիների 39% -ը 2010 թվականին հավատում էին, որ ամուսնությունը դառնում է հնացած համալսարան ։
Տուն
Բացարձակ, ամերիկացիների մեծ մասը այժմ ապրում արվարձաններում` այսպես կոչված սուբուրբիայում (suburbia) : Միտումը դարձել է առավել բացահայտ քսաներորդ դարի 50-ական թվականներին և կապված էր ավտոմոբիլային տրանսպորտի, ճանապարհների կամ հեռախոսակապի զարգացման հետ։ Մեծ դեր են խաղացել նաև դրամական մեծ գումարները, որոնք ամերիկյան կառավարությունը տվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի զինվորներին ։
Այսօր միջինում ամերիկյան շենքերն ունեն երկու, ավելի հազվադեպ` երեք, չորս կամ մեկ (առանց նկուղը հաշվի առնելու) ։ Տների յուրաքանչյուր բնակիչ ունի իր սեփական ննջարանը։ Կան նաև մի շարք ընդհանուր սենյակներ` հյուրասենյակ, խոհանոց, ճաշասենյակ, ավտոտնակ և երբեմն ստորինծ ցոկոլային հարկ` նկուղ (անգլ.՝ basement): Նկուղը հաճախ վերափոխում են (finished basement) -ի, վերածելով այն հյուրերի համար սենյակ, գրասենյակ, մարզադահլիճ, գրադարան կամ երեկույթների համար տեղ, այն բարձրացնում է շենքի գինը վաճառքի դեպքում։ Հաճախ բակում, բաց երկնքի տակ ունեն փոքրիկ լողավազան։
Ընդհանուր առմամբ ամերիկյան տները արվարձաններում զրկված են ճարտարապետական ավելորդություններից ։ Արտաքին պատերը շատ բարակ, ներքին պատրաստված են գիպասակարտոնից( drywall): Պատուհաններ միաշերտ են։ Պատճառներից մեկը՝ համեմատաբար մեղմ կլիման է։
Շատ ամերիկացինները տանը ունեն զենք ։ Հաճախ հարուստ շրջաններում խլացրած է հեռախոսային կապը, որը կարող է խանգարել հանցագործներին իրար հետ կապվելու համար։ Ունևոր մարդիկ կարող են թույլ տալ իրենց գնել կոճակ` ոստիկանություն կանչելու համար կամ վարձել պահակ ։
Քաղաքներում սկսել են բնակվել անապահով ընտանիքներից երեխաններ, երիտասարդ մասնագետներ, թոշակառուներ, բանվորներ և անգործներ, ուսանողներ, ինչպես նաև նրանք, ովքեր ուզում են ապրել միայն քաղաքում ։
Երաժշտություն
2000-ական թվականներում ստեղծվեց մի նոր երաժշտության ժանրեր` R&B և Փոփ :R&B-ի ներկայացուցիչներից են` Rihanna, Beyonce, Բրունո Մարս, Akon, Chris Brown: Փոփ երաժշտության ներկայացուցիչներից են` Ջասթին Թիմբերլեյք, Թեյլոր Սվիֆտ, Բրիթնի Սփիրս, Քրիստինա Ագիլերա։
'
Թերթեր և Ամսագրեր
Թերթեր` Վաշինգտոն Փոստ, Նյու Յորք Թայմս, «USA Today», «Christian Science Monitor», «The Wall Street Journal», Լոս Անջելես Թայմս, «The Boston Globe», «New York Post», «The Philadelphia Inquirer», «The Baltimore Sun».
Ամսագրեր` «Newsweek», «Time» - ամենօրյա քաղաքական լուրեր ։
National Public Radio, «Ամերիկայի ձայնը», ռադիո «Ազատություն», «Ազատ Եվրոպա»
United Press International, Bloomberg.
Ծանոթագրություններ
29․ The Kendrick Academy Կատեգորիա:Ամերիկյան մշակույթ
Ծաղկարի (լիճ)
Ծաղկարի, Ծաղքարի, Սագքար, Սախկար, Սախկարսու, Սակկար, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռների կատարային հատվածում, Քաջարան քաղաքից 8 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակարդակից 3270 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը՝ 3 հա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լճեր
Օպտիկական արվեստ
Օպտիկական արվեստ կամ օպ արտ (optical art, op art), 20-րդ դարի երկրորդ կեսի գեղարվեստական ուղղություն, որ հիմնված է հարթ և տարածական պատկերների ընկալման առանձնահատկությունների վրա։
Պատմություն
Ուղղությունը շարունակում է մոդեռնիզմի տարատեսակ տեխնիցիզմի գիծը։ Հարում է այսպես կոչված «երկրաչափական աբստրակցիոնիզմին», որի ներկայացուցիչն է եղել Վիկտոր Վազարելին` օպ արտի հիմնադիրը։
Ուղղությունը ծագել է 20-րդ դարի 50-ական թվականներին աբստրակցիոնիզմի շրջանակներում` առավել մեծ տարածում գտնելով 60-ական թվականներին։
Օպ արտի առաջին փորձերը վերաբերում են 19-րդ դարավերջին։ Դեռևս 1889 թվականին «Das neue Universum» ամենամյա ամսագրում տպագրվել է գերմանացի պրոֆեսոր Թոմփսոնի (Thompson) հոդվածը տեսողական պատրանքների մասին։ Նա օգտագործում էր սև-սպիտակ շրջանակներ, որոնք նրա նկարներում «պտտվում» են` ստեղծելով շարժման պատրանք հարթության վրա։ Սակայն դա ավելի շուտ տեսողության առանձնահատկություններին վերաբերող գիտական հետազոտություն էր, ոչ թե արվեստ։
1955 թվականին Փարիզում իր արվեստանոցում օպ արտ է ներկայացրել Դենիս Ռենեն։ Սակայն օպ արտը համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել 1965 թվականին Նյու Յորքում կայացած «Զգայուն աչք» (The Responsive Eye) ցուցահանդեսում։ «Արտե Ֆիերա-77» ցուցահանդեսում, որ անց է կացվել 1977 թվականին Բոլոնյայում, ցուցադրվել են այս ուղղության ներկայացուցիչների` Վիկտոր Վազարելիի, Էնիո Ֆինցիի գործերը։ Հաճախ օպ արտի ներկայացուցիչները միանում են և խմբովի ցուցահանդես են կազմակերպում։
Տեսողական պատրանքներ
Օպտիկական արվեստը տեսողական պատրանքների արվեստն է, որ հենվում է հարթ և տարածական պատրանքների տեսողական ընկալման առանձնահատկությունների վրա։ Պատկերը գոյություն ունի ոչ միայն կտավին, այլ նաև դիտողի աչքերում և ուղեղում։
Տեսողական պատրանքները օգնում են բացահայտելու տեսողական ընկալման օրինաչափությունները, այդ պատճառով էլ նրան մեծ ուշադրություն են հատկացրել հոգեբանները։ Նրանց կառուցած տեսողական տեքստերն ունեին փորձնական բնույթ։ Իրական օբյեկտների դեպքում հազվադեպ են պատրանքներ առաջանում։ Այդ պատճառով էլ, որպեսզի պարզեն մարդու ընկալման մեխանիզմը, պետք է մարդու աչքը անսովոր պայմաններում հայտնվի` ստիպելով նրան լուծել ոչ ստանդարտ խնդիրներ։ Գեշտալտ հոգեբանության դպրոցի կողմից ստեղծված երկրաչափական պատկերները հանգեցրին որոշ օրինաչափությունների բացահայտմանը, որոնցով կատարվում է տեսողական ընկալումը։
Բրիջիթ Ռայլի
Նկարիչներն այս բացահայտումներն օգտագործել են յուրովի։ Այսպես, Բրիջիթ Ռայլիի «Հոսք» (1964) նկարում ամբողջ մակերևույթը ծածկված է բարակ ալիքանման գծերով։ Միջին հատվածում ճկումն ավելի մեծ է, ինչն էլ առաջացնում է հարթությունից հոսանքի պոկվելու տպավորություն։
Նկարչուհու «Կատարակտ III» նկարում (1967) ալիքների շարժման պատրանք է առաջանում։ Սև-սպիտակ մեկ այլ կոմպոզիցիայում` «Ուղիղ թեքություն» (1963), կենտրոնին միտված և հատվող գծերով ընդհատված շրջանները ստեղծում են պտտվող պարույրի տպավորություն։ Նկարչուհու «Դրվագ № 6/9» (1965) նկարում մակերևույթին սփռված սև սկավառակներն առաջացնում են անընդհատ երևացող ու անհետացող պատկերների թրթռում։
Օպ արտ և նրա ընկալում
Օպ արտի նպատակն է «խաբել աչքը», նրան դրդել կեղծ ռեակցիայի։ Տեսողական առումով հակասություն են առաջացնում փաստացի և թվացյալ ձևերի միջև։ Օպ արտը գիտակցաբար է կիրառում այդ մեթոդը։ Հոգեբանների ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ աչքը միշտ ձգտում է քաոսում ցրված կետերն ընդունել պարզ համակարգով (գեշտալտ)։ Օպտիկական նկարչության մեջ, ընդհակառակը, պարզ, միանման տարրերը դասավորվում են այնպես, որ ապակողմնորոշեն աչքին` թույլ չտալով ամբողջական կառուցվածքի ընկալումը։
Այսպես, Վիկտոր Վազարելիի «Տաու-Ձետա» նկարում (1964) քառակուսիներն ու ռոմբաները դասավորված են հունական այբուբենի սկզբունքով, սակայն այդպես էլ չեն ամբողջանում մեկ ընդհանուր տեսքում։
Վազարելիի մեկ այլ գործում` «Գերնորերը» (1959-1961) համանման երկու հակադիր ձևերը ստեղծում են պատրաստվող պայթյունի զգացողություն. նկարի արտաքին մակերևույթի ցանցը որոշ ժամանակ անց առանձնանում ու կախվում է, իսկ քառակուսիների մեջ գտնվող շրջանակներն անհետանում են և կրկին հայտնվում տարբեր կետերում։ Հարթությունն անընդհատ թարթում է։ Նկարի անվանումը նայողին ուղղորդում է տիեզերական էներգիայի պայթյունին և նոր աստղերի առաջացմանը։ Անընդհատ թրթռացող մակերևույթը դիտողին փակուղի է տանում. առաջանում է տեսողական շոկ։
Հանդիսատեսի նյարդային համակարգը հատկապես ուժգին հարվածի է ենթարկվում այն ցուցահանդեսներում, որտեղ ներկայացվում են շարժվող, փայլող, լույսն արտացոլող և թրթռացող համակարգեր։ Այդ ժամանակ ցուցահանդեսի մասնակիցները ունենում են գլխապտույտ, անգամ ուշագնացություն։
Այստեղ պետք է նկատի ունենալ մոդեռնիզմի զարգացման օրինաչափությունները։ Հրաժարվելով գեղարվեստական գաղափարախոսության ավելի բարձր եղանակներից (գաղափարական բովանդակություն, փոխաբերական սյուժե, ինքնարտահայտում)` ավանգարդիստական ուղղությունը միաժամանակ ցածրացրեց դիտողի տեսողական ռեակցիայի մակարդակը։ Երկրաչափական աբստրակտ նկարչության մեջ աշխատում է միայն տեսողական ընկալումը։ Հրաժարվելով մաթեմատիկական սկզբունքներից` նոր սերունդը մերժեց նաև ձևը։ Օպ արտի ականավոր ներկայացուցիչ Հոսուս-Ռաֆայել Սոտոն ասում էր. «Ես չեմ ընդունում պլաստիկ բառը։ Ես միշտ դեմ եմ եղել նեոպլաստիկ արվեստին և գիտեմ, որ Մոնդրիանն ինքը այդ նույն կարծիքին էր։ Պլաստիկը ձև է ենթադրում, իսկ ես դեմ եմ ձևին։ Ես երբեք չեմ հավատացել ձևերի մեջ գոյություն ունեցող պլաստիկ հարաբերություններին» ։
Այսպես, օպ արտը բախվել է մարդկային ընկալման մեխանիզմի առաջնային, հասարակ սխեմաների հոտ։ Աչքի հարկադրական ռեակցիան անբնական գեշտալտ ռեֆլեքսին նման է մաշկի այրվածքին ռեակցիային. Այստեղ գիտակցորեն մեկնաբանությունը բացառվում է։ Պատրանքը ավտոմատ կերպով է ընկալվում` որպես տեսողական ապարատի աշխատանքի ձախողման արդյունք։ Այս ուղղության կարկառուն ներկայացուցիչ և տեսաբան Վազարելին գրել է. «Մենք կենտրոնանում ենք ոչ թե սրտի, այլ ցանցաթաղանթի վրա. սուբյեկտի տվյալները ներառվում են հոգեբանական փորձարկման մեջ։ Սուր սև ու սպիտակ երանգները, լրացնող գույների տատանումը, ռիթմիկ ցանցի և փոփոխական կառուցվածքների երերումը, պլաստիկ բաղադրիչների տեսողական կինետիզմը, բոլոր այս ֆիզիկական երևույթներն առկա են մեր աշխատանքի մեջ ։
Օպտիկական արվեստի հետազոտությունների խումբը իր մանիֆեստում գրել է. «Այլևս չպետք է լինեն ստեղծագործություններ միայն մշակութային աչքի, զգացական աչքի, ինտելեկտուալ աչքի, էսթետիկ աչքի, սիրողական աչքի համար»։ Մարդկային աչքն է հանդիսանում մեր սկզբնական կետը ։
«Մարդկային աչք» ասելով հասկանում ենք հոգեկանի տիպիկ ռեակցիաները, որոնց հիման վրա ի հայտ են գալիս խաբկանքները։ Այդպիսի խաբկանքները իսկապես համընդհանուր բնորոշում ունեն և կախված չեն անհատական գիտակցումից, մշակույթից, համոզմունքներից և անձնական ճաշակից։ Այդ իմաստով օպ արտի ստեղծումը բոլորին հասանելի են ։
Օպարտի ներկայացուցիչները պնդում են, որ նրանց աշխատանքները դիտորդի մեջ ակտիվություն են առաջացնում արվեստի հանդեպ, քանի որ աչքն ինքը ձևափոխում է կտավը և տեսանելի պատկերի էներգիան։ Այս առումով օպ արտը կապված է ընդհանուր արվեստի հետ, հատկապես ակնհայտ են օպարտի տարածական կառուցվածքներում ։ Այս ոլորտում նշանակալի դեր ունեցան Յակով Ահամի, Հեսուս-Ռաֆայել Սոտոյի, Կառլոս Քրիս-Դիեսի, Խուլիո լե Պարկի, Ժոելյա Սթենի, Ջեֆրի Սթիլի և այլոց հայտնագործությունները, որոնք հաջողությամբ օգտագործվեցին դիսկոտեկների ձևավորման, գովազդային ցուցահանդեսների, լուսաձայնային շոուների և հասարակական այլ իրադարձությունների ժամանակ։
Օբյեկտներն իրականում կարող են շարժվել՝ օգտագործելով մեխանիկական ուժը կամ առանց դրա։ Առանց մեխանիկական ուժի շարժվող մոբիլները հայտնագործվել են Ա․ Ռոդչենկոյի կողմից, իսկ մի քանի տարի հետո կատարելագործվել են ամերիկացի Ալեքսանդր Կոլդերի կողմից։ Նրա քանդակները իրենցից ներկայացնում են աբստրակտ կոմպոզիցիաներ, որոնք շարժվում են օդի տատանման շնորհիվ։ Ի․ դե Սոտոյին հետաքրքրում էին օպտիկական էֆեկտները։ Նրա աշխատանքներում այդպիսի էֆեկտները ստացվում են մի շերտը մյուսի վրա վերադնելով։ Օրինակ՝ օրգանական ապակու վրա երկու նկարների վերադրումը՝ դրանց մինչև տարածք թողնելով։ Թվում է, թե դրանք միաձուլվում են տարածության մեջ։ Ավելի ուշ Սոտոն սկսեց փորձարկումներ անել գծերի հետ։
Օպարտի ամենավառ ներկայացուցիչը եղել է Վազարելին ինչպես իր մասշտաբային արվեստի, այնպես էլ իր մեթոդի տրամաբանական ավարտունության շնորհիվ։ Նա հետազոտել է այդ արվեստի ազդեցությունը և դրա կիրառումը ճարտարապետության և դիզայնի մեջ, ինչը բերեց օպ արտի զարգացմանը գովազդում և դիզայնի մեջ այն աստիճանի, որ նույնիսկ վտանգ առաջացավ, որ այն կվերածվի արհեստական արվեստի։
Ներքին օպտիկական էֆեկտների հասնելու համար օպ արտիստներն օգտագործում են գեղանկարին ընդհանրապես չվերաբերող նյութեր (մետաղ, ապակի, պլաստիկ), սակայն դրանք ունեն հարթ մակերևույթ։ Օպարտ նկարիչները սկսեցին օգտագործել նաև կտորի և թափանցիկ նյութերի հնարավորությունները, ինչը հետագայում դարձավ գովազդային պաստառների և տպագրության հայտնի և սիրված միջոց։ Նույն ոգով շարունակեցին աշխատել նաև 1925-1930 թվականներին ծնված նկարիչները, ովքեր համակարգում են նախկին բացահայտումները և մեծացնում օպ արտի կիրառման շրջանները առօրյա կյանքում։ Նրանք փորձում են համակարգել իրենց կոմպոզիցիոն որոշումները (Դեբուր Գարսիա-Ռոսի, Սոբրինո լե Պարկ, Դեմարկո Մորելլե) և հասնել բազմագույն էֆեկտների (Մորելլե, Սոտո, Սթեյն), որոշ նկարիչների աշխատանքներում նկատվում է կինետիզմ (Արամ Կրուս, Դիաս Սոտո, Իվարալ Վարդանեգ, Մարթա Բոտո)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր
Ռուբի Ռոուզ
Ռուբի Ռոուզ Լանգենհայմ (Ruby Rose Langenheim, առավել հայտնի է որպես Ռուբի Ռոուզ, ), ավստրալիացի մոդել, հեռուստահաղորդավարուհի , դիջեյ, երգչուհի և դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել Նեթֆլիքսի թողարկած «Նարնջագույնը նոր սևն է» հեռուստասերիալում կատարած դերի շնորհիվ։
Կենսագրություն
Ռուբի Ռոուզ Լանգենհայմը վաղ մանկությունն անցկացրել է Վիկտորիա նահանգի ֆերմայում (Ավստրալիա) ։ 20 տարեկանում մայրը փախել է հորից, երբ Ռոուզը եղել է մեկ տարեկան ։ Ռոուզը նշել է, որ մինչև Հոբարթ հասնող ինքնաթիռի տոմս գնելը, մայրը գողացել է հեռուստացույց և վաճառել է այն:մՍկզբում նրանք բնակություն են հաստատել Ռուբիի մորաքրոջ՝ Մարիամի մոտ, որի մասին նա պահպանել է ամենաջերմ հիշողությունները։ Հաջորդել են բազմաթիվ տեղափոխություններ, որոնց ընթացքում նրանք մշտապես ապրել են կարիքի մեջ, մինչև Մելբուռնում հաստատվել են տատիկի մոտ՝ Դայրե Ռոուզ Լենգեյհեմը ։
Մանուկ հասակում Ռուբին սեռական բռնություն է վերապրել նրա ազգականներից մեկի կողմից, որի պատճառով սկսել է տառապել մանիկալ-դեպրեսիվ պսիխոզով (երկբևեռ խանգարում) և փորձել է ինքնասպան լինել։
Մելբուռնում նա հաճախել է համալսարանական դպրոց և Ֆութսկրեյի քաղաքային քոլեջ ։
Կարիերա
Առաջին համբավը Ռուբի Ռոուզը ստացել է 2002 թվականին, երբ նա մասնակցել է ավստրալիական Girlfriend ամսագրի կողմից կազմակերպված մոդելների մրցույթին։ Նա զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը՝ զիջելով միայն Քեթրին Մակնիլին ։