cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diabolik Lovers
Կերպարներ
Այատո Սակամակի (逆巻　アヤト - Սակամակի Այատո) - տան երրորդ երեխան, ամենամեծը եռյակից (Այատո, Կանատո, Ռայտո)։ Երեսառած և ինքնահավան, իրեն համարում է ամենալավը ամեն ինչում։ Ինքն իրեն կոչում է Օրէ-Սամա (Ճապոներնում ինքն իրեն ներկայացնելու ձև է, նշանակում է մեծ և սիրահարված, բառից բուն իմաստով «մեծն ես»), իսկ Յուիին նրա ոչ ավելին քան «նրբաբլիթ»։ Սիրում է տանջանքի գործիքներ, ամենաշատը երկաթե կույսը։ Շատ է ուտում, հիմնականում տակոյակի։ Չնայած նա միշտ ստորացնում է Յուիին, բայց չի թողնում, որ մյուս եղբայրները նրան դիպչեն։ Շուն բացատրում է դա նրանով, որ նա սեփականացրել է Յուիին և չի ուզում բաց թողնել իր զոհին։ Մանկության տարիներին նրա մայրը՝ Կորդելիան, պահանջում էր դառնալ ամենալավը և օգնել նրան հաղթել «այն կնոջը», այսինքն իր ամուսնու երկրորդ կնոջը՝ Բեատրիչեին, իսկ որպես պատիժ նշանակում էր ամենադաժան մեթոդները։ Այդպես նա մի օր նա երեխային գցում է ջրի մեջ և ոչ մի ռեակցիա չէր տալիս երեխայի օգնության կանչերին, անվանելով դա «պատիժ»։ Այսիպիսով, Այատոին մանկուց ներշնչել են, որ նա պետք է ամեն տեղ սիրված լինի և ամեն ինչում իդեալական։ Բայց չի կարելի ասել, որ Այատոն ամբողջովին ատում է իր մորը՝ նա ուզում էր խոստովանվեր իր մոր կողմից և պաշտպանել նրան ամեն ինչից, նա մի անգամ նույնիսկ ոտնատակ էր արել Կորդելիային ուղարկված հոր վարդը, որը նրա համար նշանակում էր մորը հասնելլու անհնարինությունը։ Մեծանալով նա Կորդելիայի հանդեպ ունեցավ խառը զգացմունքներ սիրուց մինչև ատելություն, մի անգամ նա ատելությունից Կորդելիային մահացու հարված հասցրեց։ Նա առաջինն է ով տեսել է Յուիին և փորձել նրա արյունը։
Սեյու. Հիկարու Միդորիկավա
Սեյու. Յույի Կաձի
Սեյու. Դայսուկե Հիրագավա
Սուբարու Սակամակի (逆巻 スバル - Սակամակի Սուբարու) - վեցերորդը և Սակամակիներից ամենափոքրը։ Հակված է ֆիզիկական բռնությանը և ամեն ինչ կարող է ոչնչացնել զայրույթի պահին։ Երիտասարդը բավականին տաքարյուն է և ներվային, նա սիրում է մենակություն և չի սիրում երբ իրեն անհանգստացնում են։ Բայց նա հանկարծակիորեն կարող է շատ բարի դառնալ։ Դրա համար էլ նա Սակամակիներից ամենալավն է վերաբերվում Յուիի հետ, նրա ներկայությամբ նա փորձում է զսպել իրեն։ Չնայած առաջին հանդիպման ժամանակ իրեն բավականին ագրեսիվ էր պահել, բայց հետագայում նա ինքն է Յուիին առաջարկում ամրոցից փախչել, հասկանալով, որ նա դատապարտված է մահվան ու նրան տալիս է դանակ, որով կարելի է վամպիրին սպանել։ Իր ժամանակը անցկացնում է իր սենյակի դագաղում։ Մյուս եղբայրներից աշխատում է հեռու մնալ և որ մեկի հետ հաշտ չի կարող մնալ։ Պատմության սկսվելուց 16 տարի առաջ, Քրիստան՝ Սուբարիի մայրը, իր կամքին հակառակ ամուսնացել է, ապա բռնաբարվել։ Այդ գիշերը ազդել է Քրիստայի հոգեկանի վրա և երբ նա տեսնում էր Սուբարուին, Քրիստան խնդրում էր նրան սպանել իրեն։ Փոքրիկ Սուբարուն չէր կարողանում դա անել, չնայած մոր այդքան աղաչանքների, դա լսելը արդեն ցավոտ էր դառել Սուբարուի համար։ Մի անգամ, նույնիսկ, Քրիստան տվեց դանակ, որով կարելի էր սպանել վապիրին։ Խելագար մայրը չէր էլ փորձել երեխային դաստիարակել, ոչ մի նուրբ զգացմունքներ չի լսել մորից, միակ բանը որ լսել է մորից դա անվերջանալի խնդրանքներ էին մահվան մասին։ Լարվածությունից և մոր հանդեպ ունեցած խղճահարությունից, նա փակվեց ինքն իր մեջ և սկսեց կոտրել իրերը։ Սակամակիներից վեցերորդն է, ով փորձել է Յուիի արյունը։
Սեյու. Տակասի Կոնդո
Ռուկի Մուկամի (無神 ルキ - Մուկամի Ռուկի) - սկզբում նա վամպիր չի եղել և պատկանել է ազնվական ընտանիքի։ Նա երես առած երեխա է եղել և հաճույք էր ստանում իր ծառաներին պատժելով։ Ռուկիի հայրը շատ բարի էր և առատաձեռն, սակայն չէր կարողանում ընկերությունը կառավարել, այդ պատճառով նա արագ սնանկացավ։ Ռուկին իմացավ այդ մասին ոչ այդքան լավ մեթոդով, երբ նա արթնացավ, նա տեսավ, ար ծառաները թալանում են իր տունը, բայց երբ փորձեց նրանց կանգնեցնել, նրանք միավորվեցին և դաժանորեն ծեծեցին։ Ավելի ուշ նրա նախկին ծառաներից մեկը նրան պատմեց, որ իր մայրը ուրիշ տղամարդու հետ փախել է, թողնելով միայն մեկ երկտող, որտեղ գրած էր, որ իրեն սիրում է։ Ծեծվելուց հետո, նա փորձում է գտնել հորը, բայց գտնում է նրան գտնում է մահցած այգում (ինքնասպան էր եղել)։ Որոշ ժամանակ նա մնում է այդ տանը, հույս ունենալով, որ ետ կգա (նա բազմիցս մտածել, թե ինչպես է իր մայրը կարող էր ասել, որ նա սիրում է նրան, բայց թողել մենակ)։ Հետո նա մնում է փողուցում, որտեղ նրան անընդհատ ազնվականները ծաղրում էին։ Վերջի վերջո նա հայտնվում է մանկատանը, այնտեղի աշխատողների և որբերի վերաբերմունքը ոչնով լավ չէր, որովհռտև նա սովոր էր ազնվականին վայել կյանքին և ուրիշ աշխարհայացքներ ուներ։ Նրան լավ էին վերաբերվում միայն Կոուն, Յուման և Ազուսան։ Հետո նրանք որոշեցին պլան կազմել, որպեսզի փախչեն այդ «դժոխքից»։ Սակայն այդ ծրագիրը ձախողվեց՝ նրանք կարողացան փախչել, բայց արագ բռնվեցին։ Հետևաբար, ոչպես պատիժ, նրա մեջքին դաջեցին, որպես «կենդանի»։ Նա չարացավ աշխարհի դեմ և նրա մեջ ծնվեց հիասթափությունը, երբ Կարլը (Սակամակիների հայրը) նրան հանդիպեց, նա առաջարկեց նրան դառնալ վամպիր, որպեսզի վրեժ լուծի այս աշխարհից։ Արդյունքուն Կոուն, Յուման և Ազուսան նույնպես դարձան վամպիր, Կարլը Ռուկիին ընտրեց, որպես լիդեր, հասկանալով, որ նա ավելի խելացի է և կարող է ուղղորդել իր «եղբայրներին»։ Ռուկիի այն հարցին, թե ինչու է Կարլը միայն նրան կրթություն տվել, նա պատասխանել է, որ դա իր պլանի մասն է կազմում։ «Ադամն ու Եվան» պլանի իմաստն այն է, որ մարդու աղջիկը՝ դևերի տիրակալի աղջկա սրտով, ում պայմանականորեն կոչում են «Եվա», պետք է իրեն ընտրի «Ադամին», ով կկարողանա դրա շնորհիվ կառավարել աշխարհը։ Ռուկին իրոք պարտքի զգացում ունի Կարլի առաջ, ինչի պատճառով աշխատում է նրա մոտ, որպեսզի կատարի նրա ցանկությունները։
Սեյու. Տակահիրո Սակուրահա
Կոու Մուկամի (無神 コウ - Մուկամի Կոու) - նա Ռուկիի նման որբ է եղել, բայց ի տարբերություն Ռուկիի, նա չի հիշում իր ծնողներին և որեղից է նա, նրան ծնվելուց հետո գցել են կոյուղու փոսի մեջ։ Մի օր Կոուն ականատես է եղել թե ինչպես են մի մոր և երեխայի սպանում, նա փոքր է եղել և ոչինչ չի հասկացել, չհաշված ինչ էին ուզում նրա հետ անել զինվորները, երբ նրան նկատեցին։ Այսիպով նրան տարան մանկատուն, դա նրա համար դրախտային վայր էր, քանի որ նա կարող էր ստանալ իր ուզածը, ինչը առաջ չուներ, երբ ապրում էր կոյուղում։ Բայց այդ կարծիքը փոխվեց, երբ նա միացավ այսպես ասած «ակումբին»։ Պատերազմի տարիներին մարդկանց գումար էր պետք, այդ պատճառով մանկատնից գեղեցիկ երեխաներ էին վերցնում՝ հարուստներին զվարճացնելու համար։ Երևում էր, որ նա շատ հայտնի է դարձել, նա նույնիսկ ժամանակ ուներ իր վերքերը մշակել, որովհետև ամեն նման «խաղը» վերջանում էր կռիվներով։ Սկզբում նրա համար դա շատ լավ էր, բայց հետո հասկացավ թե ինչ դժոխքում է գտնվում, նա սկսեց այլանդակել ինքն իրեն՝ իր աջ աչքը վնասելով։ Բայց դրանից հետո, արտիստները նրան սկսեցին ավելի շատ գնահատել, նրանց խոսքերով. «Բարձր արվեստը ավելի գեղեցիկ է, երբ այն վնասված է», ինչպես Թևավոր Վիկտորիա Սամոֆրիկիսկին։ Նա վախենալով, որ վիճակը կվատթարանա, որոշեց ինքնասպան լինել, բայց նրան չհաջողվեց իր ծրագիրը իրականացնել։ Այդ դեպքերից հետո, նա հանդիպե Ռուկիին, ով նրան դարձրեց վամպիր։ Նա նույնպես մասնակցում է «Ադամ և Եվա» պլանին։ Նա, ինչպես Ռուկին, Կարլի հանդեպ պարտավորվածության զգացում ունի։
Սեյու. Ռյոխեհ Կիմուրա
Յումա Մուկամի/Էդգար (無神 ユーマ/エドガ - Մուկամի Յումա/Էդոգա) - բոլորին հայտնի է, որ Յուման Էդգարն է՝ Շուի մանկության ընկերը։ Հրդեհի պատճառով այրվածքներ է ստացել և կորցրել է հիշողությունը։ Երբ նա ուշքի եկավ, նա հայտնվել էր իրեն անծանոթ վայրում։ Ամեն գիշեր նա տեսնում էր մի երազ, որտեղ նա փախչում էր վառվող գյուղից։ Փողոցներում շարունակ թափառելուց, հետո նրան տարան մանկատուն, որտեղ նա ծանոթացավ Ռուկիի Կոուի և Ազուսաի հետ։ Փախուստի ժամանակ նա խորը վնասվածքներ է ստանում և Կարլը նրան առաջարկում է հավերժական կյանք։ Նա համաձայնում է և Կարլը նրան տալիս է Յումա անունը։ Շուին հանդիպելու ժամանակ, Շուն պատմում է Յումաի անցյալը, մեղքը վերցնելով իր վրա։
Աձուսա Մուկամի (無神 アズサ - Մուկամի Ադզուսա) - նրա ծնողներին մահապատժի էին ենթարկել, այդ պատճառով նա ստիպված էր ապրել փողոցում։ Նա արդեն սովից մեռնում էր, բայց ուրիշ թողոցային երեխաներ՝ Ջասթինը, Մելիսան և Կրիստինան, միացան նրան։ Նրանք Ադզուսային ծեծում էին և ձեռք առնում, բայց նա դրանից հաճույք էր ստանում։ Դրանով նա իր կյանքի իմաստն էր գտել։ Մի անգամ երբ նա գնացել էր ուտելիքի հետևից, նա լսեց թե ինչպես էին մարդիկ խոսում սպանված գողերի մասին, ովքեր մտել էին ազնվնականների տուն։ Այդ գողերը Ջասթինը, Մելիսան և Կրիստինան էին։ Չնայած, որ նրանք ծեծում էին նրան, բայց նրանք Ադզուսայի համար ընկերներ էին։ Նա դրանից հետո հայտնվեց մանկատանը։ Քանի որ, Ադզուսան գող էր եղել, նրա հետ որ մեկ չէր շփվում ու ծեծում էին նրան։ Ադզուսայի կյանքը կրկին իմաստ ստացավ։ Երբ նրանք փախուստն էին կազմակերպում, նա վարանեց։ Այդ ժամանակ Ռուկին նրան ասաց, որ նա որոշումներ կայացնել չգիտի և ուժեղ խփեց նրան։ Դրանից հետո նա գնաց Ռուկիի հետևից։ Երբ նրանց պլանը ձախողվեց կրկին կորցրեց իր կյանքի իմաստը և ուզում էր մեռնել։ Այդ ժամանակ հայտնվեց Կարլը և նրանց հավերժական կյանք առաջարկեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիմե Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով
Հաքեր (ամսագիր)
Հաքեր, ամենաամսյա թվային ամսագիր, որը նվիրված է տեղեկատվական անվտագությանը, ծրագրավորմանը և համակարգչային ցանցերի անդմինիստացիային։ Ամսագրի թղթե տարբերակը հրապարակվել 1999-2000 թվականներին «Gameland» մեդիաընկերության կողմից և եղել ռուսական ամենահայտնի ամսագրերից մեկը այս ոլորտում և ունեցել է վաճառքի բարձր մակարդակ ։ Հավաքածուն իրենից ներկայացնում էր 2 CD սկավառակ, հեռագայում նրան փոխարինեց երկուկողմանի DVD, իսկ արդեն 2014 թվականից ամսագիրը սկսվեց թողարկվել առանց DVD, որը կապված է մեծ արագությամբ համացանցի հետ ։ 2013 թվականից ամսագիրը վաճառվում է ոչ միայն թղթե, այլև թվային տարբերակով՝ Google Play-ում և AppStore-ում PDF ֆորմատով։
2015 թվականի հուլիսից վաճառքից հանվեց թղթե տարբերակը ։ Սակայն ամսագիրը չվրածվեց կայքի և շարունակվեց թողարկվել ամեն ամիս PDF ֆորմատով։ Ամսագրի պաշտոնական կայքում ամենօր հրապարակվում են նյութեր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասին։
Գնահատականներ
Փաստաբան Ռ․ Դրեմլյուգան համարում է, որ «Հաքեր» ամսագիրը համարվում է, որ այն պարունակում է կրիմինալ բովանդակություն և այն համարում է «Գրպանահատ» ամսագրի հետ, որում պատմվում է դրամապանակներ գողանալու տարբերակների մասին ։
Հայտնիություն
Ամսագիրը համարվում է ամենահայտնի ամսագրերից մեկը երիտասարադների շրջանում ։
Ամսագիրը պահանջարկ ունի Ռուսաստանում և Ուկրանիայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ամսագրեր
Սեն Լամբերտ է Մոն դը Ժե
Սեն Լամբերտ է Մոն դը Ժե (Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 32 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կորալպե
Կորալպե (Կորալպեր, Կորալմ) (Koralpe, Golica), լեռնաշղթա Ավստրիայի հարավում, որը արևելյան Կարինթիան բաժանում է Շտիրիայից ։ Հարավային մասում լեռնաշղթան ձգվում է Սլովենիա ։ Հյուսիսից ձգվում է հարավ, արևմուտքում սահմանակցում է Լավանտ գետին, իսկ արևելքում՝ Զյուլմ գետին։ Հարավում՝ Սլովենիայի տարածքում, Կորալպեն սահմանակցում է Կոզյակ լեռնաշղթային։ Կորալպե լեռնաշղթայի արևելյան լանջերին ձգվում է Զեկար Բերենտալի՝ պահպանության տակ գտնվող տարածքը ։
Լեռնագագաթներ
Լեռնաշղթային ամենաբարձր գագաթը Գրոսեր Շպայկոգելն է՝ 2140 մ բարձրությամբ։ Այն արշավային զբասաշրջության հանրաճանաչ վայր է։ Լեռան վրա տեղադրված են հեռուստա-ռադիո ալեհավաքներ, նաև ավստրիական բանակի ռադիոտեղորոշիչ սարքեր։ Լեռնաշղթայի հյուսիսարևելյան հատվածում է խոյանում Ռայնիշկոգել գագաթը (1463 մ)։ Այն զբոսաշրջային կարևոր ուղղություն է Գրաց քաղաքի բնակիչների ու զբոսաշրջիկների համար։
Աշխարհագրություն
Կորալպե լեռնաշղթան բաղկացած է հիմնականում մետամորֆ հանքապարներից, որոնց որոշ տեսակներ զգալի հետաքրքրություն են ներկայացնում աշխարհագրագետների ու կիսաթանկարժեք քարերի հավաքորդների համար։ Միջին հատվածում և Վայնեբենի շրջակայքում (հանրաճանաչ զբոսաշրջային ուղղություններ են) կան պեգմատիտային շերտեր, որոնք պարունակում են զգալի քանակությամբ սպոդումեն, ինչի շնորհիվ այն լիթիումի ծագման ամենահայտնի տեղն է Եվրոպայում։ Դաշտային սպաթների ու քվարցի հանքաշերտերը և խիտ անտառները ապակու, կերամիկայի, ճենապակու և մեկուսիչ նյութերի արդյունաբերական արտադրության հիմք են հանդիսացել նախկինում ։
Երկաթուղային տրանսպորտ
Կորալպեում երկաթուղին կառուցման ընթացքում է։ Այն պետք է կապի նահանգային մայրաքաղաքներ Կլագենֆուրտը և Գրացը Կորալպեի թունելի միջոցով։ Շինարարության ավարտը նշված է 2022 թվականը։ Թունելի նախագծային երկարությունը 32,9 կմ է։ Շինարարութան ավարտից հետո այն պետք է դառնա աշխարհի ամենաերկար թունելներից մեկը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավստրիայի լեռներ
Լիլիանա Լյուբինսկա
Լիլիանա Լյուբինսկա (Liliana Lubińska, 14 հոկտեմբերի, 1904, Լոձ - 19 նոյեմբերի, 1990, Վարշավա), լեհ գիտնական, նյարդաբան, որ զբաղվել է պերիֆերիկ նյարդային համակարգի ուսումնասիրությամբ և հայտնաբերել է երկկողմ ուղղվածություն ունեցող աքսոնային փոխադրումը ։ Լիլիանա Լյուբինսկան ու իր ամուսինը՝ Եժի Կոնորսկին, 1946 թվականին Նենցկու անվան փորձարարական կենսաբանության ինստիտուտում հիմնադրել են նյարդաֆիզիոլոգիայի բաժին ։
Կենսագրություն
Լիլիանա Լյուբինսկան ծնվել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Լոձ քաղաքում։ Ամուսնացել է իր գործընկերոջ՝ նյարդաբան Եժի Կոնորսկու հետ ։ 1923 թվականին Լիլիանա Լյուբինսկան ընդունվել է Վարշավայի համալսարան, որպեսզի սովորի կենսաբանություն, սակայն մեկ տարի անց տեղափոխվել է Փարիզի համալսարան։ 1927 թվականին նա ստացել է կենսաքիմիայի ու ֆիզիոլոգիայի բակալավրի աստիճան, 1932 թվականին՝ դոկտորի աստիճան։ Դոկտորական ատենախոսության վրա աշխատելու ընթացքում Լիլիանա Լյուբինսկան Լուի Լապիկի ու Մարսել Լապիկի հետ աշխատել է նրանց՝ ֆիզիոլոգիայի լաբորատորիայում՝ ուսումնասիրելով խրոնաքսիա և ռեֆլեքսներ ։ Լիլիանա Լյուբինսկայի ատենախոսությունը նվիրված էր ոչ իտերատիվ ռեֆլեքսներին և արժանացել է Փարիզի ակադեմիայի մրցանակի ։
Փարիզում ատենախոսությունը գրելուց հետո Լյուբինսկան սկսել է ինքնուրույն հետազոտությունը, ինչպես նաև մասնակցել է Եժի Կորոնսկու ու Ստեֆան Միլլերի կատարած հետազոտություններին, ովքեր Նենցկիի անվան փորձարարական կենսաբանության ինստիտուտում ուսումնասիրում էին պայմանական ռեֆլեքսներ։ Երբ 1939 թվականին սկսվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, Լիլիանա Լյուբինսկան ու Եժի Կոնորսկին փորձել են անցնել հյուսիսային սահմանը՝ որպեսզի գնան Անգլիա՝ Կոնորսկու եղբոր մոտ։ Սակայն սահմանապահ ուժերը արգելում են, և ննրանք ստիպված են լինում մնալ Բելոստոկում։ Շուտով Առանցքի ուժերը գրավել են Լեհաստանի ողջ արևմտյան հատվածը, և Լյուբինսկան ու Կոնորսկին փախել են Կովկաս ։ Այնտեղ՝ Սուխումիի փորձարարական բժշկության ինստիտուտում, նրանք 1940-1945 թվականներին ուսումնասիրել են պերիֆերիկ նյարդերի վերականգնումը։
Պատերազմից հետո Գալինա Լյուբինսկան շարունակել է ուսումնասիրել պերիֆերիկ նյարդային համակարգը։ 1945 թվականից մինչև թոշակի անցնելը՝ 1982 թվականը, նա ուսումնասիրել է նեյրոնների կառուցվածքն ու ֆիզիոլոգիան և մասնավորապես ցույց է տվել, որ աքսոնային փոխադրումը կարող է լինել երկկողմանի ուղղված ։ Իր կարիերայի ընթացքում Լիլիանա Լյուբինսկան հրատարակել է շուրջ 80 գիտական հոդվածներ և եղել է իր բնագավառի առաջատար մասնագետներից մեկը ։
Լիլիանա Լյուբինսկան մահացել է 1990 թվականի նոյեմբերի 19-ին Վարշավայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ նյարդաբաններ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ կին գիտնականներ
Ստարոյուրևոյի շրջան
Ստարոյուրևոյի շրջան (Староюрьевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տամբովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարոյուրևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1040 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14553 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տամբովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մումի տրոլլը և ուրիշները
Մումի տրոլլը և ուրիշները (Муми-тролль и другие), 1978 թվականին նկարված խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Աիդա Զյաբլիկովայի կողմից, ըստ Տուվե Յանսոնի «Մումի տրոլլը և գիսաստղը» հեքիաթների մոտիվների։ Հանրաճանաչ «Մումի տրոլլներ» շարքի երեք մուլտֆիլմերից առաջինն է։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը այն մասին է, թե ինչպես են Մումի տրոլլը և իր ընկերները ճանապարհորդում դեպի Մումի հովիտ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր
Ալթմյուհլի Դիթֆուրթ
Ալթմյուհլի Դիթֆուրթ  (Dietfurt an der Altmühl), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց օկրուգին։ Գտնվում է Նոյմարկտ Վերին Պֆալցի շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 8523 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Տարածքը 131,18 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 73 112։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Գիյոմ Ռեյնալ
Գիյոմ Թոմաս Ֆրանսուա Ռեյնալ (Guillaume-Thomas François Raynal, ), ֆրանսիացի պատմաբան և սոցիոլոգ։
Սովորել է ճիզվիտական քոլեջում։ Հրաժարվելով կրոնավորի գործունեությունից՝ 1747 թվականից Փարիզում զբաղվել է գրական աշխատանքով, համագործակցել «Հանրագիտարանին»։ «Երկու Հնդկաստաններում եվրոպացիների հաստատությունների և առևտրի փիլիսոփայական և քաղաքական պատմությունը» (հ․ 1-6, 1770) երկում քննադատել է ֆեոդալական-միապետական կարգերը, գաղութատիրությունը, եկեղեցին։ Այդ երկը դատապարտվել է այրման (1781), իսկ հեղինակը՝ բանտարկության, որի պատճառով փախել է և մինչև 1787 թ.-ը ճանապարհորդել։ Ռեյնալը թեև մեխանիստական մատերիալիզմի ներկայացուցիչ էր, սակայն ընդհանուր ձևով արտահայտել է բնության փոփոխության, այդ թվում աստիճանական քանակական փոփոխությունների և հեղաշրջման գաղափարը։ Ռեյնալի հասարակության պատմության վերլուծության մեկնակետը ոչ թե անհատն էր, այլ հասարակությունը։ Նա առաջին մտածողներից էր, որոնք փորձում էին պատմագիտությանը տալ մատերիալիստական հիմք։ Պատմության ընդհանուր ընթացքը նա պատկերացնում էր որպես մարդկանց տարասեռ խմբերի պայքար հանուն ազատության և հարստության արդարացի բաշխման։ Ռեյնալի ազդեցությունը նկատելի է Աեն-Միմոնի պատմության փիլիսոփայությունում, Ռեստավրացիայի դարաշրջանի ֆրանսիական պատմաբանների հայացքներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ‎ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Ֆրանսալեզու գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Էրլս Կորտ
Ցուցադրության կենտրոն «Էրլս Կորտ» (Earls Court Exhibition Centre), բրիտանական ցուցադրության և սպորտի կենտրոն, որը տեղակայված է Քենսինգթոն և Չելսի բորոյում՝ Էրլս-Կորտ և Վեսթ-Բրոմթոն մետրոյի կայարաններից ոչ հեռու։ Եղել է Լոնդոնի ամենախոշոր նմանատիպ կառույցը։ Սպորտային մրցությունների ժամանակ կարողացել է ընդունել մինչև 19 հազար հանդիսական։
Կայացած միջոցառումներ
«Էրլս Կորտը» եղել է բազում մշակութային և սպորտային միջոցառումների անցկացման վայր։ Այսպես, 11 տարի՝ 2000 թվականից մինչև 2010 թվականը այստեղ անցկացվել BRIT Awards-ը, նաև այստեղ 1988 թվականին կայացել է «Աիդա» օպերայի ցուցադրությունը, իսկ 1994 թվականին այստեղ համերգ է ունեցել Pink Floyd խումբը՝ The Division Bell ձայնասկավառակի ներկայացման շրջանակներում։ 1948 և 2012 թվականներին կենտրոնում անցկացվել են Օլիմպիական խաղերի մրցությունները. 1948 թվականին այստեղ անցկացվել են բոքսի, ըմբշամարտի, ծանր ատլետիկայի և մարմնամարզության մրցություններ, իսկ 2012 թվականին անցկացվել են կանանց և տղամարդկանց վոլեյբոլի մրցաշարերը։
Ապամոնտաժում
Ապամոնտաժում կատարելու իրավունքները պատկանում է Capital & Counties Properties PLC ընկերությանը, որը առավելապես հայտնի է որպես Սարսո։ Երկար ժամանակ քննարկումներ էին ընթանում կենտրոնի հնարավոր ապամոնտաժման և նոր կենտրոնի կառուցման վերաբերյալ. ազատ վայրը պետք է զբաղեցվեր բնակելի տներով՝ 8 հազար բնակարաններով։ Ապամոնտաժումը սկսել են 2014 թվականի դեկտեմբերից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտային կառույցներ
Ռոբերտ Քրամբ
Դեննիս Ռոբերտ Քրամբ (Robert Dennis Crumb, ), ամերիկացի գեղանկարիչ-նկարազարդող, ծաղրանկարիչ, ընդհատակյա կոմիքս (underground comix) շարժման հիմնադիր ։
Կենսագրություն
Դեննիս Ռոբերտ Քրամբը ծնվել է 1943 թվականին Ֆիլադելֆիայում։ Հայրը՝ Չարլզը, եղել է կադրային սպա Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ծովային հետևազորի զորամիավորումում, իսկ մայրը՝ Բեատրիսը, տնային տնտեսուհի։ Զույգը Դենիսից բացի ունեցել է ևս երկու որդիներ՝ Չարլզ կրտսերը (1942-1992) և Մաքսսոն (ծն. 1944), որոնք երկուսն էլ տառապել են հոգեկան հիվանդությամբ, և երկու դուստրեր՝ Քերոլը (ծն. 1940) և Սանդրան (1946- 1998) ։ Ամուսիններն անհաշտ են եղել և երեխաներն հաճախ ներկա են եղել ընտանեկան տեսարաններին ։
Ընտանիքը տեղափոխվել է Միլֆորդ, Դելավեր, երբ Քրամբը տասներկու տարեկան էր, և որտեղ նա եղել է միջակ աշակերտ, որի ուսուցիչները մտահոգված էին նրա ծաղրանկարներով ։
Ազդվելով նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, Pogo կոմիքսների շարքի հեղինակ Ուոլտեր Քելլիից, Եղբայրներ Ֆլեյշերների և այլոց կոմիքսներով՝ Քրամբը եղբայրների հետ միասին սկսել են նկարել իրենց կոմիքսները ։
Ստեղծագործություն
1960-ական թվականներին Քրամբը տեղափոխվել է Քլիվլենդ, որտեղ սկսել է կատարել American Greetings Corporation բացիկների դիզայներական աշխատանքներ։ Կարճ ժամանակ անց թողարկվել է նրա զարդանկարների առաջին կոմիքսը՝ Հարվի Պիկարի «Ամերիկյան շքեղությունը»։
1967 թվականին Քրամբը տեղափոխվել է Սան-Ֆրանցիսկո՝ հակամշակութային շարժման կենտրոն։ Այստեղ նա պատրաստվում էր հրապարակել իր Zap կոմիքսների առաջին համարը, սակայն նրա հրատարակիչը  անսպասելիորեն անհետացել  Քրամբի բոլոր օրիգինալ աշխատանքներն իր հետ տանելով։ Բարեբախտաբար Քրամբի մոտ պահպանվել էին աշխատանքների պատճենները, և շնորհիվ  գրող Չարլզ Պլայմեի՝ 1968 թվականին լույս է տեսնում անդերգրաունդյան կոմիքսների առաջին համարը։ «Zap» անվամբ առաջին թողարկման հաջողությունից հետո, Քրամբի կոմիքսներին զուգահեռ, հրատարակվում են նաև Ռիկ Գրիֆֆինի, Վիկտոր Մոսկոսի, Հիլբերտ Շելտոնի և այլ նկարազարդողների աշխատանքները։ Այդ ընթացքում Քրամբը հեղինակում է Big Brother & the Holding Company խմբի  Cheap Thrills ալբոմի շապիկը։ Քրամբն ինքը խոստովանել է, որ իր յուրահատուկ ոճը ձևավորելու գործում նրան օգնել է LSD թմրանյութի օգտագործումը ։
Քրամբը մեծ հռչակ ձեռք բերեց  «Ֆրից կատուն» կոմիքսների շարքով, որը կատվազգիների ընտանիքի մարդակերպ ներկայացուցչի  սեքսուալ արկածների մասին էր։ Կոմիքսը տպագրվել է 1965 թվականին Help! և Cavalier ամսագրերում։ 1972 թվականին կոմիքսի մոտիվներով թողարկվել է համանուն անիմացիոն կինո, բայց Քրամբն այնքան դժգոհ է եղել դրանից, որ հենց այդ նույն տարում թողարկել է կոմիքսի վերջին թողարկումը, որտեղ Ֆրից կատվին սպանում է իր նախկին ընկերուհին։
Վերադառնալով Ֆրանսիա՝ Քրամբը նոր թողարկումներ է ստեղծել այնպիսի հիշարժան կերպարների պատկերազարդումներ, ինչպիսիք են «Mr. Natural», «Mr. Snoid», «Angelfood MacSpade» և «Devil Girl»։ 2009 թվականին թողարկվել է «Կեցություն» (անգլ. The Book of Genesis) գիրքը, որն իրենից ներկայացնում էր Քրամբի ոճով պատկերազարդված Աստվածաշունչ։ Ինչպես նաև ամերիկյան Fantagraphics հրատարակչությունը թողարկել է բազմահատորանոց The Complete Crumb Comics շարքը՝ Քրամբի բոլոր աշխատանքների հավաքածուն։
Վավերագրական ֆիլմ
1994 թվականին ռեժիսոր Ցվիգով Թերրին նկարահանել է«Քրամբ» փաստագրական ֆիլմ ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Կոմիքսների նկարիչներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պատկերազարդողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Պոնտոսի թագավորություն
Պոնտոսի թագավորություն կամ Պոնտական կայսրություն, եղել պարսկական Միհրդատների տոհմի կողմից հիմնադրված պետություն  , որը հնարավոր է ուղղակի սերում է Դարեհ I Մեծից և Աքեմենյան դինաստիայից ։ Թագավորությունը հռչակվել է Միհրդատ I-ի կողմից մ.թ.ա. 281 թվականին մինչ այն նվաճեց Հռոմեական հանրապետությունը մ.թ.ա. 63 թվականին։ Այն իր հզորության գագաթնակետին հասավ Միհրդատ VI Եվպատորի օրոք, ով նվաճեց Կողքիսը, Կապադովկիան, Բյութանիան, Խերսոնես Տավրիկյան հունական գաղութները և Ասիա հռոմեական պրովինցիան։ Հռոմի հետ երկարատև Միհրդատյան պատերազմներից հետո, Պոնտոսը պարտվեց և դրա մի մասը կցվեց Հռոմեական հանրապետությանը որպես Բյութանիա և Պոնտոս պրովինցիա, իսկ արևելյան մասը շարունակեց գոյատևել որպես կախյալ թագավորություն։
Մշակութապես թագավորությունը հելլենացված էր, որի պաշտոնական լեզուն հունարենն էր ։
Պոնտոսի առանձնահատկություններ
Պոնտոսի թագավորությունը բաժանվում էր երկու տարբեր շրջանների, ափամերձ տարածաշրջան և ներքին Պոնտոս։ Ափամերձ հատվածը սահմանակցում էր Սև ծովին և մյուս կողմից բաժանվում էր լեռներով, որոնք կոչվում էին Պոնտական լեռներ և զուգահետ անցնում էին ափի հետ։ Պոնտոսի գետերի ավազանները նույնպես զուգահեռ էին ափի հետ և բավականին բերքառատ էին, ինչը թույլ էր տալիս աճեցնել հացահատիկ, պտղատու ծառեր և բուծել խոշոր եղջերավոր անասուններ։ Ափամերձ հատվածում կային մեծ թվով հունական քաղաքներ, ինչպիսիք էին Ամաստրիսը և Սինոպը, վերջինս դարձավ Պոնտոսի մայրաքաղաքը։ Ափամերձ հատվածը հարուստ էր անտառափայտով, ձկնորսությանմ և ձիթապտուղով։ Պոտնոսը նաև հարուստ էր երկաթով և արծաթով հիմնականում Կերասունի մոտակայքում։ Կար նաև պղինձ, կապար, ցինկ և արսեն։ Ներքին Պոնտոսը ուներ հարուստ գետերի ավազաններ, որտեղով անցնում էին Գայլ և Իրիս գետերը։ Ներքին Պոնտոսի գլխավոր քաղաքն էր Ամասիա, որը Պոնտոսի վաղ շրջանի մայրաքաղաքն էր, որեղ Պոնտոսի թագավորները կառուցել էին իրենց թագավորական պալատները։ Բացի Ամասիայից և մի քանի այլ քաղաքներից ներքին Պոնտոսը հիմնականում բաղկացած էր փոքր գյուղերից։ Պոնտոսի թագավորությունը բաժանվում էր շրջանների, որոնք կոչվում էին Էպարխներ ։
Ներքին և ափամերձ Պոնտոսները նաև բաժանվում էին մշակութային առումով։ Ափամերձ մասում հիմնականում ապրում էին հույներ և նրանք զբաղված էին գլխավորապես ծովային առևտրով։ Ներքին Պոնտոսի բնակչությունը հիմնականում ուներ պարսկական արմատներ։ Ներքին Պոնտոսը նույնպես ուներ հզոր ամրոցներ և մեծ պարիսպներ։ Թագավորության աստվածները հիմնականում սինկրետիկ էին, որոնք նմանվում էին պարսկական և հունական աստվածներին։
Միհրդատյան դինաստիա
Պոնտոս տարածաշրջանը սկզբնական շրջանում պարսկական Կապադովկիա սատրապության մասն էր կազմում։ Պարսկական դինաստիան, որը հիմնեց թագավորությունը, մ.թ.ա. 4-րդ դարում կառավարում էր Կիոս քաղաքը Միսիայում, որի առաջին անդամն էր Միհրդատ Կիոսեցին։ Նրա որդի ԱրիոբարզանեսII-ը դարձավ Փռյուգիայի սատրապ։ Նա դաշնություն կնքեց Աթենքի հետ և ապստամբեց պարսկաստանի թագավոր Արտաքսերքսես II-ի դեմ, սակայն կահընկեց եղավ իր որդու` Միհրդատ II Կիոսեցու կողմից ։ Միհրդատը մնաց կառավարիչ Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումներից հետո և դարձավ Անտիգոնես I Միաչքանու վասալը, ում անցավ Փոքր Ասիան Տրիպարադիսուսի բաժանումից հետո։ Միհրդատը սպանվեց Անտիգոնուսի կողմից մ.թ.ա. 302 թվականին, քանի որ վերջինս կասկածում էր, որ Միհրդատը բանակցություններ է վարում նրա թշնամի Կասսանդերի հետ։ Անտիգոնեսը մտադիր էր սպանել նաև Միհրդատի որդուն, ում անունը նույնպես Միհրդատ էր, սակայն ԴեմիտրիոսI-ը զգուշացրեց նրան և Միհրդատը կարողացավ փախչել վեց ձիավորի հետ ։ Միհրդատը սկզբում գնաց Պափլոգոնիա և հետո Ամասիա։ Նա կառավարեց մ.թ.ա. 302-ից 266 թվականները և սկզբում մարտնչեց Սելևկոս I Նիկատորի դեմ և մ.թ.ա. 280 թվականին հռչակեց իրեն հյուսիսային Կապադովկիայի և Պափլոգոնիա թագավոր։ Հետագայում նա ընդարձակեց թագավորությունը դեպի Սանգրիուս գետը արևմուտքում։ Նրա որդի Արիոբարզանեսը նվաճեց Ամասրա քաղաքը մ.թ.ա. 279 թվականին, որը առաջին կարևոր նավահանգիստն էր Սև ծովի ափին։ Միհրդատը նաև դաշնություն կնքեց նոր ժամանած գալաթիացիների հետ և պարտության մատնեց Պտղոմեոս Լագոսի ուղարկած զորքին։ Պտղոմեոսը ներխուժեց նրա տարածք Առաջին Սիրիական պատերազմի ժամանակ ընդդեմ Անտիոքի մ.թ.ա. 270-ական թվականների կեսերին և դաշնություն կնքեց Միհրդատի թշնամի Հերակլեա Պոնտացու հետ ։
Պոնտոսի թագավորություն
Պատմությանը քիչ բան է հայտնի Արիոբարզանեսի կարճատև կառավարումից, նրա մահից հետո թագավոր դարձավ նրա որդի ՄիհրդատII-ը, ով հարձակման ենթարկվեց գալաթիացիների կողմից։ ՄիհրդատII-ին օգնության ձեռք մեկնեց Հերակլեա Պոնտացին, ով նույնպես պատերազմում էր գալաթիացիների դեմ այդ ժամանակ։ Միհրդատը օգնեց Անտիոք Հիեաքսին ընդդեմ նրա եղբայր ՍելևկիոսII-ի։ Սելևկիոսը պարտություն կրեց Անատոլիայում Հիերաքսի, Միհրդատի և գալաթիացիների կողմից։ Միհրդատը նաև հարձակվեց Սինոպի վրա մ.թ.ա. 220 թվականին, սակայն չկարողացավ նվաճել քաղաքը։ Նա ամուսնացավ ՍելևկիոսII-ի քրոջ հետ և իր դստերը կնության տվեց ԱնտիոքIII-ի հետ, որի դիմաց ճանաչվեց նրա նոր թագավորությունը և սերտ կապեր հաստատվեցին Սելևկյանների կայսրության հետ։ Աղբյուրները լռում են ՄիհրդատII-ի մահից հետ ՄիհրդատIII-ի կառավարման տարիների վերաբերյալ ։
Ֆարնակաս I Պոնտացին (մ.թ.ա. 189–159) ավելի հաջողակ էր, քան իր նախորդները, քանի որ կարողացավ նվաճել ափամերձ հունական քաղաքները։ Նա միացավ Պրուսիաս I ընդդեմ Էումենես Պերգամոնեցու դեմ պատերազմին և հաշտություն կնքեց մ.թ.ա. 183 թվականին։ Նա նվաճեց Սինոպը մ.թ.ա. 182 թվականին և չնայած Հռոմից սպառնացին դրա վերաբերյալ, ոչինչ չարվեց։ Ֆարնակեսը նաև նվաճեց ափամերձ քաղաքներ Օրդուն, Կերասունը և Տրապիզոնը, արդյունքում վերահսկողություն ձեռք բերեց Անատոլիայի հյուսիսային առափնյա հատվածի հանդեպ։ Չնայած Հռոմի ջանքերին խաղաղություն հաստատել տարածքում, Ֆարնակասը պատերազմում էր ընդդեմ Էումենես Պերգամոնեցու և Արիարաթես Կապադովկացու դեմ։ Չնայած սկզբում հաջող էր մարտնչում, սակայն մ.թ.ա. 179 թվականին ստիպված հաշտություն կնքեց։ Նա վերադարձրեց բոլոր հողերը, որոնք նվաճել էր գալաթիացիներից և Պափլոգոնիան, և թողեց Սինոպ քաղաքը ։ Իր ազդեցությունը հյուսիսում վերադարձնելու համար նա հաշտություն կնքեց Խերսոնես Տավրիկյան և Սև Ծովի քաղաքների հետ, ինչպիսիք էր Վառնան բուլղարական ափին։ Ֆարնակասի եղբայր Միհրդատ IV-ի կառավարման տարիներին խաղաղ էր և նա վարում էր հռոմամետ քաղաքականություն։ Նա օգնություն ողղարկեց Հռոմի դաշնակից Ատտալոս II-ին ընդդեմ Պրուսիաս II-ի մ.թ.ա. 155 թվականին ։
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)
Տամբովի շրջան (Тамбовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տամբովի մարզում։
Պոնտոսի թագավորություն
Պոնտոսի թագավորություն
Քանի որ Միգրդաի մահից հետո նրա որդիները դեռ երեխա էին, Պոնտոսը անցավ նրա կնոջը` Լեոդիսիային։ Նա իր որդիներից նախընտրեց Խրեստուսին և ՄիհրդատVI-ին զրկեց գահից։ Ըստ առասպելների Միհրդատը դրանից հետո ճանապարհորդել է Փոքր Ասիայով և սովորել բազմաթիվ լեզուներ։ Նա վերադարձել է մ.թ.ա. 113 թվականին, որպեսզի գահընկեց անի մորը, որից հետո նրա մայրը նետվել է բանտ և իր եղբոր հետ սպանվել ։
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տամբով ։
Պոնտոսի թագավորություն
Միհրդատ VI Եվպատոր
Միհրդատ VI Եվպատորը վարում էր հակահռոմեական քաղաքականություն` գովաբանելով հունական և պարսկական մշակույթները ընդդեմ հռոմեական ազդեցության։ Հռոմը մինչ այդ հիմնադրել էր Ասիա պրովինցիան Անատոլիայում և հետ էր վերցրել Մեծ Ֆրիգիան Պոնտոսից Լեոդիսիայի կառավարման ժամանակ։ Միհրդատը սկսեց ընդարձակել իր երկիրը` ժառանգելով Փոքր Հայքը թագավոր Անտիպատերից և նվաճելով Կողքիսի թագավորությունը։ Կողքիսը կարևոր տարածաշրջան էր Սև ծովի աձին, հարուստ ոսկով, մոմանյութերով և մեղրով։ Խերսոնես Տավրիկյան քաղաքը օգնող նրան սկյութների հյուսիսում։ Միհրդատը ուղարկեց 6.000 զինվոր գեներալ Դիոֆանտուսի գլխավորությամբ։ Դեպի Ղրիմ մի շարք արշավանքներից հետո նա վերահսկեց ամբողջ Խերսոնեսի վրա։ Միհրդատը նաև զարգացրեց առևտրական կապերը Սև ծովի արևմտյան ափի քաղաքների հետ ։
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2630 կմ²։
Պոնտոսի թագավորություն
Միհրդատ VI Եվպատոր
Այդ ընթացքում հռոմը կռվում էր Յուգուրթական և Կիմբրական պատերազմներում։ Միհրդատը և Նիկոմեդեսը միասին ներխուժեցին Պափլոգոնիա և բաժանեցին միմյանց միջև։ Հռոմը դեսպան ուղարկեց, սակայն նրա պահանջները մերժվեցին։ Միհրդատը նաև նվաճեց Գալաթիայի մի մասը, որը իր հոր թագավորության մասն էր կազմում և ներխուժեց Կապադովկիա, որտեղի թագուհին էր նրա քույր Լեոդիսիան։ Մ.թ.ա. 116 թվականին Կապադովկիայի թագավոր ԱրիարատեսVI-ը սպանվեց կապադովկիացի ազնվական Գորդիուսի կողմից Միհրդատի ցուցումով և Լեոդիսիան կառավարեց որպես Արիարատեսի որդիների ռեգենտ մինչև մ.թ.ա. 102 թվականը։ Երբ Նիկոմեդես III-ը ամուսնացավ Լեոդիսիայի հետ, նա փորձեց նվաճել տարածաժրջանը, սակայն Միհրդատը ավելի շուտ նվաճեց այն, իր զարմիկ Արիարատես VII-ին կարգեց Կապադովկիայի գահին։ Շուտով պատերազմ բռնկվեց երկուսի միջև և Միհրդատը մեծ բանակ հավաքեց, սակայն Արիարատես VII-ը սպանվեց մինչ որևէ ճակատամարտ տեղի կունենար։ Դրանից հետո Միհրդատը իր ութ տարեկան որդուն` Արիարատես IXին կարգեց Կապադովկիայի թագավոր, իսկ Գորդիուսին` ռեգենտ։ Մ.թ.ա. 97 թվականին Կապադովկիան ապստամբեց, սակայն Միհրդատը արագորեն ճնշեց այն։ Դրանից հետո Միհրդատը և ՆիկոմեդեսIII-ը դեսպաններ ուղղարիեցին Հռոմ։ Հռոմի սենատը որոշեց, որ Միհրդատը պետք է զորքերը հանի Կապադովկիայից, իսկ Նիկոմեդեսը` Պափլոգոնիայից։ Միհրդատը մերժեց և Հռոմը նվաճեց Կապադովկիան։ Մ.թ.ա. 91/90 թվականին, մինչ Հռոմը զբաղված էր Դաշնակցային պատերազմով Իտալիայում, Միհրդատը դաշնություն կնքեց իր փեսա և Հայաստանի թագավոր Տիգրան Մեծի հետ և նվաճեցին Կապադովկիան, իսկ Հռոմի կողմից նշանակված Արիոբարզանեսը փախավ Հռոմ։ Միհրդատը դրանից հետո նվաճեց Բյութանիան և Նիկոմեդեսի փոխարեն գահին նստացրեց Սոկրատես Խրեստուսին ։
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)
Բնակչություն
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 105476 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 40,1 մարդ/կմ²։
Պոնտոսի թագավորություն
Առաջին Միհրդատյան պատերազմ
Հռոմեական բանակը Մանիուս Ակուիլիուսի գլխավորությամբ մ.թ.ա. 90 թվականին ժամանեց Փոքր Ասիա, մինչև ստիպեց Միհրդատին և Տիգրանին նահանջել։ Կապադովկիայում և Բյութանիայում Հռոմի կողմից նշանակվեցին միապետներ, որոնք Հռոմի սենատորներին տրված կաշառքների պատճառով մեծ պարտքեր կուտակեցին Հռոմի հանդեպ և ՆիկոմեդեսIV-ը Ակուիլիուսի թույլտվությամբ հարձակվեց Պոնտոսի վրա, որպեսզի մարի պարտքերը։ Նա թալանեց Ամաստրա քաղաքը և վերադարձավ մեծ ավարով։ Միհրդատը ներխուժեց Կապադովկիա և Հռոմը պատերազմ հայտարարեց ։
Տամբովի շրջան (Տամբովի մարզ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տամբովի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պոնտոսի թագավորություն
Առաջին Միհրդատյան պատերազմ
Մ.թ.ա. 89 թվականի ամռանը Միհրդատը ներխուժեց Բյութանիա և պարտության մատնեց Նիկոմեդեսին և Ակուիլիուսին։ Նա արագորեն շարժվեց դեպի Հռոմեական Ասիա և դիմադրությունը կոտրեց։ Մ.թ.ա. 88 թվականին նա նվաճեց պրովինցիայի մեծ մասը։ Նրան ջերմորռն ընդունեցին շատ քաղաքներում, քանի որ դժգոհ էին Հռոմի հարկերից։ Նույն տարում Միհրդատը հրամայեց կոտորել մոտ 80.000 հռոմեացիների և իտալացիների, ինչը հայտնի դարձավ 'Էֆեսյան երեկույթ' անվամբ։ Փոքր Ասիայի շատ հունական քաղաքներ ուրախությամբ կատարեցին հրամանները, ինչը նշանակում էր, որ այլևս Հռոմի հետ դաշնակից չեն լինելու։ Նույն թվականի ամռանը Միհրդատը պաշարեց Հռոդոսը, սակայն չկարողացավ այն նվաճել ։
Սառնակունք (գետ, Սյունիքի մարզ)
Սառնակունք, Սայբալու, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակից, և համանուն գյուղից 2 կմ արևմուտք ձախից միախառնվում Որոտանին։ Երկարությունը 14 կմ է ։ Գետի վրա կարուցվել է փոքր ՀԷԿ
Պոնտոսի թագավորություն
Առաջին Միհրդատյան պատերազմ
Աթենքում հակահռոմեական ուժերը բավականություն ստացան նորություններով և շուտով դաշինք կնքեցին Միհրդատի հետ։ Միասնական պոնտա-աթենական նավատորմը Դելոսը մ.թ.ա. 88 թվականին և ճանապարհ բացեց դեպի Աթենք։ Շատ հունական քաղաքներ միացան Միհրդատին, ներառյալ Սպարտան, Աքեյան լիգան և Բեոտիյան լիգայի մեծ մասը, բացառությամբ Ֆեսպիից։ Մ.թ.ա. 87 թվականին Լուցիոս Կոռնելիուս Սուլլան Իտալիայից ուղարկեց հինգ լեգիոն։ Նրանք շարժվեցին դեպի Բեոտիա, որն արագորեն անձնատուր եղավ, դրանից հետո պաշարեցին Աթենքը և Պիրեյոսը։ Աթենքը ընկավ մ.թ.ա. 86 թվականին։ Ուժեղ դիմադրությունից հետո պոնտական զորավար Արխելաուսը թողեց Պիրեյոսը և Սուլան կարողացավ ավերել քաղաքը։ Դրանից հետո Միհրդատը իր որդի Արկաթիասի գլխավորությամբ մեծ բանակ ուղարկեց Հունաստան Թրակիայով ։
Սուլլան այժմ շարժվեց դեպի հյուսիս` Բեոտիայում համալրելով իր բանակը։ Խերոնեայի ճակատամարտում Սուլլան մեծ կորուստներ պատճառեց Արխելաուսին, ով այնուամենայնիվ չնահանջեց և շարունակեց հարձակվել հունական քաղաքների վրա պոնտական նավատորմի օգնությամբ։ Արխելաուսը վերախմբավորվեց և երկրորդ անգամ ճակատամարտեց մ.թ.ա. 85 թվականին, սակայն նորից պարտվեց և կրեց ծանր կորուստներ։ Այս կորուստների արդյունքում նա վերադարձավ Փոքր Ասիա` ճանապարհ բացելով հռոմեացիների համար դեպի Բյութանիա և Միհրդատը ստիպված էր հաշտություն խնդրել։ Միհրդատը և Սուլլան հանդիպեցին մ.թ.ա. 85 թվականին Դարդանիա քաղաքում։ Սուլլան պահանջեց, որ Միհրդատը վերադարձնի Հռոմեական Ասիան, Բյութանիան և Կապադովկիան։ Նա նաև ստիպված էր վճարելու ռազմատուգանք 2.000 տաղանդ։ Միհրդատին մնում էր մնացած տարածքները և նա դառնում էր Հռոմի դաշնակիցը ։
Սառնակունք (գետ, Սյունիքի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Որոտան գետի վտակներ
Պոնտոսի թագավորություն
Երկրորդ և երրորդ Միհրդատյան պատերազմներ
Սուլլայի հետ կնքված հաշտությունը երկար չտևեց։ Մ.թ.ա. 83-ից 82 թվականների Միհրդատը պատերազմեց և հաղթեց Լիցինիոս Մուրենային, ում Սուլլան նշանակել էր Ասիայի պրովինցիայում։ Այսպես կոչված Երկրորդ Միհրդատյան պատերազմը ավարտվեց առանց որևէ տարածքային փոփոխության։ Հռոմեացիները արդեն սկսել էին պաշտպանել Լիկիայի և Պամփիլիայի ափամերձ հատվածները ծովահեններից` վերահսկողություն հաստատելով Պիսիդիայի և Լիկաոնիայի նկատմամբ։ Երբ մ.թ.ա. 74 թվականին կոնսուլ Լյուցիոս Լուկուլլոսը նվաճեց Կիլիկիան, Միհրդատը ստիպված էր կռվել հռոմեական զորավարների դեմ երկու ճակատով։ Կիլիկիայի ծովահենները վերջնական պարտություն չէին կրել և Միհրդատը դաշինք կնքեց նրանց հետ։ Նա նաև դաշինք կնքեց Իսպանիայի Կվինտոս Սերտորիոսի հետ, ով օգնեց վերակազմավորել նրա զինվորների մեծ մասին հռոմեական լեգիոնական ոճով։
Երրորդ Միհրդատյան պատերազմը բռնկվեց, երբ մ.թ.ա. 75 թվականին մահացավ Բութանիայի թագավոր ՆիկոմեդեսIV-ը առանց ժառանգի և թագավորությունը թողեց Հռոմին։ Մ.թ.ա. 74 թվականին Հռոմը մոբիլիզացրեց իր բանակները Փոքր Ասիայում, հավանաբար Միհրդատի դեմ, սակայն աղբյուրները միանշանակ չեն այս հարցում։ Մ.թ.ա. 73 թվականին Միհրդատը ներխուժեց Բութանիա և նրա նավատորմը հաղթեց հռոմեացիներին Քաղկեդոնում և պաշարեց Կիզիկուսը։ Լուկուլլոսը իր հինգ լեգիոններով շարժվեց դեպի Պիսիդիա և Միհրդատը ստիպված էր նահանջել Պոնտոս ։ Մ.թ.ա. 72 թվականին Լուկուլլոսը ներխուժեց Պոնտոս Գալաթիայով և Հալիս գետի հյուսիսային ափով շարժվեց առաջ ու պաշարեց Ամիսուսը, որը անառիկ մնաց մինչև մ.թ.ա. 70 թվականը։ Մ.թ.ա. 71 թվականին նար Իրիս և Լիկուս գետերի ավազանով շարժվեց և իր տեղակայման վայրը հիմնեց Կաբերիայում։ Միհրդատը ուղարկեց իր հեծելազորը, որպեսզի կտրի հռոմեացիների մատակարարման ուղիները, սակայն մեծ կորուստներ կրեց։ Միհրդատը չէր ցանկանում ճակատամարտել հռոմեացիների դեմ և նահանջեց Փոքր Հայք, որտեղ իր դաշնակից Տիգրան Մեծից օգնության հույս ուներ։ Նրա թուլացած հեծելազորի և նահանջի պատճառով պոնտական բանակը շարքից դուրս էր եկել։ Այս իրադարձություններից օգտվելով Միհրդատի որդի Մաչարեսը, ով Ղրիմյան Բոսֆորի ղեկավարն էր, Հռոմի հետ դաշինք էր փնտրում։ Միհրդատը փախավ Հայաստան ։
Մ.թ.ա. 69 թվականին Լուկուլլոսը 12.000 զրոքով Կապադովկիայից ներխուժեց Հայաստան։ Նպատակը Տիգրանի նոր մայրաքաղաք Տիգրանակերտն էր։ Տիգրանը նահանջեց, որպեսզի հավաքի իր զորքերը։ Լուկուլլոսը պաշարեց քաղաքը և Տիգրանը վերադարձավ իր զորքով, ներառյալ մեծ թվով ծանր զինված հեծյալներով Կատաֆրակտոսներով, ինչը մի քանի անգամ գերազանցում էր Լուկուլլոսի բանակին։ Չնայած դրան Լուկուլլոսը հաղթանակ տարավ Տիգրանակերտի ճակատամարտում։ Տիգրանը նահանջեց հյուսիս, մինչդեռ Լուկուլլոսը ավերեց քաղաքը և շարժվեց դեպի հարավ` անկախություն շնորհելով Ծոփքին և վերադարձնելով Սիրիան Սելևկյան թագավոր Անտիոք XIII-ին։ Մ.թ.ա. 68 թվականին Լուկուլլոսը ներխուժեց Հյուսիսային Հայաստան` թալանելով երկիրը և նվաճելով Մծբինը, սակայն Տիգրանը խուսափեց ճակատամարտելուց։ Միևնույն ժամանակ Միհրդատը ներխուժեց Պոնտոս և մ.թ.ա. 67 թվականին պարտության մատնեց հռոմեական մեծաքանակ զորքին Զելայի մոտ։ Լուկուլլոսի զորքը արդեն հյուծվել էր և նա ստիպված էր նահանջել Պոնտոս, որից հետո Գալաթիա։ Նրան փոխարինեցին երկու նոր կոնսուլներ իրենց թարմ լեգիոններով, Մարցիոս Ռեքսը և Ացիլիոս Գլաբրիոն։ Միհրդատը այժեմ վերադարձրեց Պոնտոսը, իսկ Տիգրանը ներխուժեց Կապադովկիա ։
Միջերկրական ծովում ծովահենների ակտիվության աճի հետ Հռոմի սենատը Գնեոս Պոմպեոսին նշանակեց կայրության գլխավոր կոնսուլ Միջերկրական ծովում մ.թ.ա. 67 թվականին։ Պոմպեոսը հաղթեց ծովահեններին և դարձավ Փոքր Ասիայում զորքերի հրամանատար ընդդեմ Պոնտոսի։ Պոմպեոսի զորը հաշվվում էր մոտ 45.000 լեգիոներ, ներառյալ Լուկուլլոսի զորքերը և հաշտություն կնքեց պարթևներին, որոնք հարձակվում և շեղում էին Տիգրան Մեծին արևելքից։ Միհրդատի բանակը հաշվվում էր 30.000 զինվոր և 2.000-3.000 ձիավոր, որոնք տեղակայված էին Փոքր Հայքի բարձունքներում։ Պոմպեոսը շրջափակեց Միհրդատին և վեց շաբաթ անց վերջինս ստիպված հեռացավ հյուսիս։ Պոմպեոսը անակնկալի բերեց Միհրդատի զորքին գիշերային հարձակմամբ և ծանր կորուստներ պատճառեց։ Ճակատամարտից հետո Պոմպեոսը հիմնադրեց Նիկրոպոլիս քաղաքը։ Միհրդատը նահանջեց Կողքիս, որից հետո մ.թ.ա. 65 թվականին Ղրիմ, իր որդի Մաչարեսի մոտ։ Պոմպեոսը դրանիշց հետո շարժվեց արևելք դեպի Հայաստան, որտեղ նրան հանդիպեց Տիգրան Մեծը և նրա ոտքերի մոտ դրեց իր թագը։ Պոմպեոսը Տիգրանից վերցրեց կայսրության մեծ մասը, սակայն թույլատրեց Տիգրանին մնալ Հայաստանի արքա։ Մինչդեռ Միհրդատը կազմակերպում էր Ղրիմի պաշտպանությունը, նրա որդի Պարնակեսը ապստամբեց նրա դեմ, Միհրդատը կամ սպանվեց կամ ինքնասպան եղավ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ասիայի պատմական միապետություններ Կատեգորիա:Ասիայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Պոնտոս Կատեգորիա:Պոնտոսի թագավորություն Կատեգորիա:Իրանական տոհմեր Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարի հիմնադրումներ Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Քվանտային ինքնասպանություն
Քվանտային ինքնասպանություն (Quantum suicide and immortality), մտային փորձ քվանտային մեխանիկայում։ Սկզբնապես տպագրվել է 1987 թվականին ռոբոտատեխնիկայի և արհեստական ինտելեկտի ոլորտում հայտնի ավստրիացի Հանս Մորավեկի և 1988 թվականին Բրունո Մարշալի կողմից, ապա 1998 թվականին մշակվել և առաջարկվել է տիեզերաբան Մաքս Տեգմարկի կողմից ։
Քվանտային ինքնասպանությունը փորձում է Շրյոդինգերի կատվի փորձի միջոցով ցույց տալ տարբերությունը քվանտային մեխանիկայի կոպենհագենյան մեկնաբանության և բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանության միջև ։
Քվանտային մեխանիկայի մեկնաբանություններ
Կոպենհագենյան մեկնաբանությունը (Copenhagen interpretation) մշակել են Նիլս Բորը և Վերներ Հայզենբերգը 1927 թվականին, Կոպենհագենում։ Ըստ կոպենհագենյան մեկնաբանության ֆիզիկական համակարգերը հիմնականում չունեն որոշակի հատկություններ մինչև դրանք չափելը, իսկ քվանտային մեխանիկան միայն կարող է կանխատեսել հավանականությունները, որ չափումները որոշակի արդյունք կտան։ Չափման գործողությունն ազդում է համակարգի վրա՝ այդպիսով պատճառ դառնալով, որ հավանականությունների համակարգը չափումից անմիջապես հետո նվազի մինչև մեկ հնարավոր արժեքը։ Այս երևույթը կոչվում է ալիքային ֆունկցիայի կոլապս ։
Համաձայն կոպենհագենյան մեկնաբանման կատուն սուպերպոզիցիոն վիճակում չի էլ եղել, քանի որ կատուն մակրոսկոպիկ օբյեկտ է, իսկ մակրոսկոպիկ համակարգերում մենք հիմնականում չենք կարող դիտարկել քվանտ երևույթներ։
Բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանման համաձայն չափումը չի համարում յուրահատուկ գործողություն։ Շրյոդինգեր կատվի երկու վիճակներն էլ գոյություն ունեն, բայց դեկոհերենցիայի են ենթարկվում։ Փորձի յուրաքանչյուր հավանական շարունակության դեպքում էլ կատուն ողջ է մնում։
Փորձի էությունը
Քվանտային ինքնասպանություն մտային փորձի էությունը նման է Շրյոդինգերի կատու մտային փորձին։ Շրյոդինգերի կատուն, ինչպես նաև քվանտային ինքնասպանությունը՝ որպես լուսաբանություն քվանտային մեխանիկայի կոպենհագենյան մեկնաբանության խնդրին, երբեմն նկարագրվում է որպես պարադոքս։ Այն առաջարկել է ավստրիացի ֆիզիկոս Էրվին Շրյոդինգերը 1935 թվականին։ Փորձի էությունն այն է, որ փակ տուփում տեղադրված է կատու, թունավոր գազով լի սրվակ և ռադիոակտիվ միջուկի հիման վրա մեխանիզմ։ Փորձի պարամետրերն ընտրված են այնպես, որ ռադիոակտիվ միջուկը մեկ ժամվա ընթացքում 1/2 հավանականությամբ կարող է տրոհվել։ Եթե միջուկը տրոհվի, ապա դա կհանգեցնի նրան, որ մեխանիզմը կաշխատի, որի հետևանքով սրվակը կջարդվի և կատուն կմեռնի ։
Քվանտային ինքնասպանության միակ տարբերությունն այն է, որ փորձարկողն էլ ինքը լինում է փակ տուփի ներսում, հետևաբար փորձերը կատարում է տուփի ներսից։ Դա այնքանով է կարևորվում, որ մարդը, ում կյանքը վտանգի տակ է, կարող է տարբերել քվանտային մեխանիկայի մեկնաբանությունները, իսկ տուփի դրսից հետազոտողը՝ ոչ։
Ըստ քվանտային մեխանիկայի, քանի դեռ միջուկի վրա փորձ չի կատարվել, նրա վիճակը նկարագրվում է քվանտային վերադրման սկզբունքով՝ տրոհված և չտրոհված միջուկների վիճակում, հետևաբար, եթե կատուն նստած է տուփում, նա միաժամանակ և՛ ողջ է, և՛ մահացած։
Փորձի առաջին փուլից հետո երկու մեկնաբանությունների հավանականությունն էլ 50% է։ Երկրորդ փուլում, եթե հաշվի առնենք կոպենհագենյան մեկնաբանությունը ճիշտ է, ապա ալիքային ֆունկցիան պետք է արդեն փլուզված լինի, այսինքն հետազոտողն արդեն մահացած է։ Այնուամենայնիվ, եթե բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանությունն է ճիշտ, ապա ողջ հետազոտողի սուպերպոզիցիոն վիճակը պահպանված է։
Եթե հնարավոր համարենք, որ գոյություն ունի կյանք մահվանից հետո, ապա բոլոր փուլերից հետո հետազոտողներից միայն ողջ հետազոտողը սուպերպոզիցիոն վիճակում կարող է գիտակից փորձ ունենալ։ Իսկ բազմաթիվ աշխարհների մեկնաբանման համաձայն փորձարկողը ամեն դեպքում ողջ է մնում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Հավանականությունների տեսություն Կատեգորիա:Ֆիզիկա Կատեգորիա:Պարադոքսներ
Հրաձգություն Ահվազում (2018)
Հրաձգություն Ահվազում կամ Ահվազի ահաբեկչական հարձակում, ահաբեկչություն, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խուզիստանի նահանգի Ահվազ քաղաքում՝ նախագահ Հասան Ռոհանիի մասնակցությամբ ռազմական շքերթի ժամանակ։ Ամենայն հավանականությամբ ահաբեկչության թիրախակետը եղել է Իրանի նախագահը, ով բազմիցս աչքի է ընկել հակաահաբեկչական հայտարարություններով։
Ահաբեկչության հետևանքով զոհվել են 29 անձինք, այդ թվում՝ 25 խաղաղ բնակիչ և 4 գրոհային ։ Ըստ վերջին տվյալների՝ կան 53-ից ավելի վիրավորներ, որոնցից շատերի վիճակը գնահատվել է ծայրահեղ ծանր։
Ահաբեկչական հարձակում
Ահաբեկչական հարձակումը տեղի է ունեցել Իրանի Ահվազ քաղաքում ամեն տարի անցկացվող ռազմական շքերթի ժամանակ, որը նվիրված էր իրանա-իրաքյան պատերազմում իրանական բանակի տարած հաղթանակին։ Հրաձգությունը սկսվել է սեպտեմբերի 22-ին, տեղական ժամանակով՝ 09։00-ի շրջակայքում։
Գրոհայինների հարձակումից վայրկյաններ առաջ իր ելույթն ավարտել էր Իրանի Իսլամական Հանրապետության նախագահ Հասան Ռոհանին։ Ըստ հրապարակված տվյալների՝ ահաբեկչության հեղինակները եղել են չորս գրոհայիններ, իսկ կազմակերպիչը՝ Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետությունը։ Բնակչության վրա անկանոն կրակահերթ բացած չորս ահաբեկիչներից երկուսը սպանվել են ուժային կառույցների կողմից, իսկ մյուս երկուսը՝ ձերբակալվել։ Ձերբակալվածներից մեկն ունեցել է մարմնական վիրավորում։ Ըստ Իրանի սահմանադրության՝ ձերբակալված անձի համար պետք է սահմանվի մահապատիժ։
Արձագանք
Խուզիստանի նահանգապետն ահաբեկչական հարձակումից րոպեներ հետո հայտարարում է վիրավորվածների և զոհերի թվաքանակը և իրավիճակը գնահատում կայուն՝ գրոհայինների ձերբակալմամբ պայմանավորված ։ Հոջորդիվ համապատասխան հայտարարությամբ հանդես է եկել Իրանի Իսլամական Հանրապետության արտգործնախարարությունը։ Իսկ արտաքին գործերի նախարար Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆի՝ Ահվազի գործողությունների համար մեղավոր են ահաբեկչության տարածաշրջանային հովանավորները և նրանց ամերիկացի հրահանգիչները։ Իրանի կառավարությունը չի բացառել այն կանխավարկածը, որ հրաձգությունը կարող է կազմակերպված լինել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Իսրայելի կողմից, սակայն ավելի ուշ հայտարարել է, որ ահաբեկչությունը ֆինանսավորվել է Պարսից ծոցի երկու արաբական պետությունների ղեկավարության կողմից։
Վինյոլ
Վինյոլ (Vignolles), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Հրաձգություն Ահվազում (2018)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Իրանում Կատեգորիա:2018 Իրանում Կատեգորիա:2018 զանգվածային սպանություններ
Վինյոլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 181 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.80 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 25 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 106 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 71-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,0 %։ 71 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 66 անձ (34 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 35 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շաղատ (գետ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր
Կար-չկար մի շուն (մուլտֆիլմ)
Կար-չկար մի շուն (Жив-був пес), 1982 թվականի արտադրության խորհրդային պատկերային մուլտֆիլմ, որի ռեժիսորը Էդուարդ Նազարովն է ։ Սկզբում կոչվել է «Շան կյանք» ։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ուկրաինական «Сірко» ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներով։