cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժողովածու (1259)
Ժողովածու (1259), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1259 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1563 թվականին Պողոս նոտար գրիչի կողմից, Լովում։ Ստացողը եղել է Թումա քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,9X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 324 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 253ա, 324ա, վերանորոգողի՝ 10բ (1792 թվական), նվիրողի՝ 324բ (17-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Մորալեդա դե Սաֆայոնա
Մորալեդա դե Սաֆայոնա (Moraleda de Zafayona), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Գրանադա շրջանում՝ Անդալուզիա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոխի շրջանում։ Տարածքը՝ 48,31 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3076 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Գոդոֆրեդու Վիանա
Գոդոֆրեդու Վիանա  (Godofredo Viana), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Գուրուպիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6715 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 640,093 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 10,5 մարդ\կմ2
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Լյապունովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Լյապունովո (Ляпуново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռեբոլովո
Ռեբոլովո (Реболово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կերոն (Կալվադոսի գավառ)
Կերոն (Cairon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1571 մարդ, բնակչության խտությունը` 265.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 9 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1156 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 822-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 334։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 822 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 786 անձ (396 տղամարդ և 390 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (13 տղամարդ և 23 կին)։ 334 անաշխատունակներից 178-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 113-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սերգեյ Կռիլով
Սերգեյ Կռիլով, ռուս երգիչ, շոումեն և դերասան, «Ռուսաստանի երեխաների միություն» («Союз детей России») կազմակերպության ղեկավար ։
Կենսագրություն
Սերգեյ Կռիլովը ծնվել է 1961 թվականի օգոստոսի 25-ին Տուլայում Վալենտինա Իլյինիչնայի և Լև Կռիլովի ընտանիքում։ Մայրն ամբողջ կյանքում աշխատել է զենքի գործարանում։ Խորթ հայրը Սերգեյի հետ լավ հարաբերություններ ուներ։ Վերջինս օգնել է նրան կոկորդի քաղցկեղի վիրահատության հարցում ։ 2004 թվականի հուլիսին Կռիլովի մայրը խորթ հոր հետ սպանվել է կողոպտիչների կողմից։
1977 թվականին Կռիլովն ավարտել է երաժշտական դպրոցը։
Գրանդատե
Գրանդատե (Grandate), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2896 մարդ, խտությունը՝ 1448 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Հեռախոսային կոդը` 031, իսկ փոստային ինդեքսը` 22070։
Գրանդատեն սահմանակից է Կազնատե կոն Բեռնատե, Կոմո, Լուիզագո, Լուսինո, Գվարդիա համայնքներին։
Սերգեյ Կռիլով
Կենսագրություն
1981-1985 թվականներին սովորել է Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտում։
Գրանդատե
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։
Սերգեյ Կռիլով
Կենսագրություն
1987 թվականի մարտին ձայնագրել է 11 երգից բաղկացած «Կյանքի պատրանք» («Иллюзия жизни») ալբոմը։
Գրանդատե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սերգեյ Կռիլով
Կենսագրություն
Որպես շոումեն՝ առաջին ելույթը կայացել է 1987 թվականի ապրիլի 1-ին Ծիծաղի օրվա տոնակատարության ժամանակ։ Նույն տարվա հոկտեմբերին կայացել է դեբյուտային հեռուստաեթերը։
1989 թվականին Վալերի Լեոնտևի և նրա «Էխո» խմբի հետ իրականացրել է այց դեպի Հնդկաստան և նկարահանել «Made in India» ֆիլմ-համերգը։
1992 թվականին Վասիլի Պիչուլի «Հիմարի երազանքները» («Мечты идиота») ֆիլմում խաղացել է Օստապ Բենդերի դերը։
1994 թվականին իրականացրել է «Հրեշտակ` 421» «Ангел-421» ծրագիրը ։ Այն ցուցադրվել է Սամարայում, Տուլայում, Տոլյատիում։
1994 թվականին թողարկվեց «Պորտ Սաիդ» («Порт Саид») ալբոմը 1988-1993 թվականների լավագույն հիթերով։ Վաճառքի արդյունքներով սկավառակը ճանաչվել է «ոսկե»։
1995 թվականին կայացավ Կռիլովի մենահամերգը Նյու Յորքի համերգասրահում։
1996 թվականի դեկտեմբերից 1997 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածում ձայնագրել է «Պարոն Վիսոցկի, վերադարձեք մեզ մոտ» («Мсье Высоцкий, вернитесь к нам») ալբոմը՝ նվիրված Վլադիմիր Վիսոցկու ծննդյան 60-ամյակին։ Ալբոմում ընդգրկված է 12 երգ, որոնք գրված են քաղաքային ռոմանսի ոճով։ Դրանցից մեկը Վիսոցկու երգն է։
2008 թվականին Սոչի քաղաքի ձմեռային թատրոնի ղեկավարությունը Սերգեյ Կռիլովին առաջարկեց ստեղծել թատերականացված ներկայացում «Ադամանդե ձեռքը» ֆիլմի մոտիվներով։ Երգիչը համաձայնեց, սակայն ֆինանսական ճգնաժամի պատճառով ծրագիրը հետաձգվեց անորոշ ժամկետով ։
Կռիլովը մասնակցել է նաև «Վերջին հերոսը» («Последний герой») ռեալիթի շոուին և «Դու սուպերսթար ես» («Ты суперстар!») ծրագրին։
Պարգևներ
2006 թվականի օգոստոսի 25-ին հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար պարգևատրվել է Լոմոնոսովի անվան շքանշանով ։
Մուսիևկա (այլ կիրառումներ)
Մուսիևկա, կարող է վերաբերել՝
Դրյաժնո (այլ կիրառումներ)
Դրյաժնո, բնակավայրերի անուններ՝
Սվետլանա Սուրգանովա
Սվետլանա Սուրգանովան (Светла́на Сурга́нова, ), ռուս ժամանակակից ռոք երգիչ, կոմպոզիտոր, բանաստեղծ և դերասան։ 1993-2002 թվականներին եղել է ռուսական Ночные снайперы ռոք խմբի հիմնադիր և ջութակահար, իսկ 2003 թվականից մինչև օրս Сурганова и Оркестр ռոք խմբի հիմնադիրն ու ղեկավարն է։
Մանկությունը և պատանեկությունը
Ծնվել է 1968 թվականի նոյեմբերի 14-ին Լենինգրադում։ Իր իրական ծնողներին երբեք չի տեսել ։ Կենսաբանական մայրը նրան մանկատուն է հանձնել ծնվելուց անմիջապես հետո ։ Ստվետլանային երեք տարեկանում որդեգրել է Սուրգանովա Լիա Դավիդովնան՝ փոխելով Սվետլանայի Վլասովա ազգանունը Սվետլանա Սուրգանովայի։ Կրթությունը ստացել է Լենինգրադի թիվ 163 միջնակարգ դպրոցում, դրան զուգահեռ ավատել է երաժշտական դպրոցի ջութակի բաժինը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել և ավարտել է Լենդինգրադի բժշկական համալսարանի մանկաբուժական բաժինը։ Նա ունի մանկաբույժի դիպլոմ։
Ստեղծագործական կյանք
Սվետլանան սկսել է ստեղծագործել վաղ տարիքից և 14 տարեկանում արդեն գրել է իր հանրահայտ «Дождик» (1983), «22 часа разлуки» (1985), «Музыка» (1985), «Время» (1986) և այլ երգեր։ 9-րդ դասարանում հիմնում է իր առաջին ռոք խումբը, որի անունն էր «Камертон»։
Սվետլանայի մասնակցությամբ երկրորդ ռոք խումբը, «Лига»-ն, ստեղծվում է բժշկական համալսարանում ուսանելու տարիներին։ Այս խումբը շուտով բավականին հայտնի է դառնում Լենինգրադի երաժշտական միջոցառումների ու փառատոների շրջանում։ Այնուհետև Սվետլանան համագործակցում է Պյոտր Մալախովսկու, Սվետլանա Գոլուբևայի և մի քանի այլ հայտնի ժամանակակից ռոք երաժիշտների հետ։
Ночные Снайперы
1993 թվականի օգոստոսի 19-ին Սվետլանան ծանոթանում է Դիանա Արբենինայի հետ և գրեթե անմիջապես որոշվում է ստեղծել ռոք խումբ, անվանելով այն «Ночные Снайперы»: Սկզբնական շրջանում խումբը ակուստիկ դուետ էր, սակայն հետագայում ընդլայնվեց և դարձավ էլեկտրական ռոք խումբ։ Այս խմբում Սվետլանան մասնակցել է հետևյալ ալբոմների ձայնագրություններին, որտեղ հանդես է եկել որպես ջութակահար, կիթառահար,վոկալ և բեք վոկալ․ «Капля дёгтя в бочке мёда», «Детский лепет», «Алмазный британец»,«Канарский», «Рубеж», «Живой» (ջութակ, կիթառ, վոկալ, բեք վոկալ) և «Цунами» (ջութակ)։ Երգերից բացի Սվետլանա Սուրգանովան և Դիանա Արբենինան հրատարակել են բանաստեղծությունների երկու ժողովածու՝ «Дрянь» և «Цель», իհքնահրատ ֆորմատով։ 2002 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Սուրգանովան, Արբենինայի հետ ունեցած կոնֆլիկտի պատճառով ստիպված է եղել լքել խումբը։ Սվետլանան և Դիանան եղել են զուգընկերներ ինը տարի։
Сурганова и Оркестр
Սուրգանովան 2003 թվականին հիմնում է «Сурганова и Оркестр» ռոք խումբը։ Իր հիմնադրման օրից ի վեր խումբը արդեն թողարկել է 12 ստուդիական ալբոմ․ «Неужели не я», «Живой», «Корабли», «Возлюбленная Шопена», «КругоСветка», «Соль», «Проверено временем. Часть 1. Вечное движение», «Чужие как свои», «Увидимся скоро»: Այս խումբը ներկայումս Ռուսաստանում ամենաակտիվ համերգային գրաֆիկ ունեցող ռոք խմբերից է։ Յուրաքանչյուր տարի խումբը համերգներ է ունենում Ռուսաստանի ավելի քան 100 քաղաքներում։
Աննա Ախմատովայի ծննդյան 120 ամյակի առթիվ Սվետլանան համերգներ է ունենում Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում, այնհուհետև աուդիոգիրք է ձայնագրում՝ արտասանելով Ախմատովայի մի քանի տասնյակ բանաստեղծություններ։ Սվետլանան նաև հանդես է եկել որպես դերասան երկու մոնո թատրոններում։ 2015 թվականի հոկտեմբերից լատվիացի դերասանուհի Սվետլանա Իվաննիկովայի հետ խաղում է «Моя счастливая жизнь» մոնոթատրոնում, որը քննարկում է այն բոլոր խնդիրները, որոնք ունենում են կանայք՝ ապրելով պատրիարխալ ավանդական հասարակություններում։
Անձնական կյանք
Սվետլանա Սուրգանովան նույնասեռական է և բազմիցս հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգի ամենամյա ԼԳԲՏ ֆիլմերի մրցույթին որպես ընտրող ժյուրիի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուս երգիչներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս ջութակահարներ
Վլադիկ Ներսեսյանց
Վլադիկ Սմբատի Ներսեսյանց (Вла́дик Сумба́тович Нерсеся́нц, ), ռուսաստանյան գիտնական-իրավաբան, իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքական և իրավական ուսմունքների մասնագետ։ Իրավունքի փիլիսոփայության, պետության և իրավունքի տեսության, քաղաքական և իրավական ուսմունքների մեծալուրջ աշխատությունների հեղինակ, պետության և իրավունքի տեսության լիբերտար-իրավաբանական բնօրինակ փիլիսոփա-իրավական կոնցեպցիայի մշակող։ Եղել է Սոցիալական և իրավական փիլիսոփայության միջազգային ասոցիացիայի ռուսաստանյան բաժնի նախագահ, «Փիլիսոփայական ժառանգություն» սերիայի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, Նոր փիլիսոփայական հանրագիտարանի հեղինակակից։
Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՌԴ ԳԱ ակադեմիկոս (2000 թվականից)։
Կենսագրություն
Վլադիկ Ներսեսյանցը ծնվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Ստեփանակերտում (ԽՍՀՄ)։ Հայրը՝ Սմբատ Մելիքսեթի Ներսեսյանը ձերբակալվել է 1941 թվականին և 1942 թվականին մահացել է (ենթադրաբար, գնդակահարվել է), ինչը իր հետքն է թողել խորհրդային իրավունքի նկատմամբ Վլադիկ Ներսեսյանցի վերաբերմունքին։ Հետագայում հայրը հետմահու արդարացվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի իրավաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային իրավաբաններ Կատեգորիա:Իրավունքի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պետության և իրավունքի տեսության մասնագետներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ
Գալաթա
Գալաթա (Galata, Γαλατά, Galata), Թուրքիայի Բեյօղլու շրջանում, Ստամբուլի եվրոպական մասում պատմական շրջան։ Հիմնել են ջենովական գաղութարարները ուշբյուզանդական շրջանում Կոստանդնուպոլսի արվարձանում։ Հետագայում դարձել է քաղաքի հիմնական առևտրական շրջանը։ Գալաթայի սահմանները համընկնում են ներկայիս Ղարաքեյ շրջանին։
Անվան ծագում
Հավանաբար անունը սերում է հունարեն «գալակտոս»՝ կաթնային բառից, առաջին հազարամյակի սկզբին Գալաթայում այծերի և ոշխարների արոտավայրեր էին։ Մեկ այլ վարկածով անունը ծագել է կելտական՝ գալթերի ցեղի անունից։ Իտալացիները հաճախ անունը կապում են «կալատա»՝ լանջ, բառի հետ, բայց դա հավանաբար ժողովրդական մեկնաբանություն է։
Բյուզանդիոն և վաղ Բյուզանդիա
Գալաթայի առաջին բնակիչները հայտնվել են, երբ քաղաքը կրում էր Բյուզանդիոն անունը։ Տարածքը հայտնի էր Սիկե անվաբ (Sycae, թզենի կամ թուզ) ։
Գալետան քաղաքի մաս է դարձել Կոստանդին Մեծի օրոք, այդ ժամանակ էլ նա շրջափակվել է պարսպով ։ 5-րդ դարում Թեոդոս Բ կայսրը քաղաքը բաժանել է 14 շրջանի, Գալաթային տալով 13 համարը։
Ջենովական շրջան
1273 թվականին Կոստանդնուպոլսի հյուսիսային մասը ընկնում է ջենովացի արևտրականների հսկողության տակ, որոնք այստեղ հիմնել էին բանկեր, առևտրական տներ, և պահեստներ։ Ջենովացիները մինչև 1453 թվականը՝ կայսրության անկումը առևտրում գերիշխող դիրք են ունեցելև շարունակել են առաջատար դիրք գրավել օսմանյան կայսրության օրոք։ Ջենովացիները բյուզանդացիների օրոք շրջանը շրջափակել են պատով, որը այժմ չկա և շրջանի հյուսիսում կառուցել են Գալաթայի աշտարակը ։
Օսմանական շրջան
Օսմանյան շրջանում, 1942 թվականին շրջանում բնակություն հաստատեցին Իսպանիայից հեռացված մորիսկները; Նրանք Սուրբ Պողոսի դոմինիկյան եկեղեցին վերածեցին Արապ ջամի մզկիթի։
Կապված անուններ
Գալաթայի աշտարակից ոչ հեռու, բայց նախկին ջենովական տարածքներից դուրս գտնվում է Գալաթասարայ (բառացի «գալաթայի պալատ») լիցեյը, նախկին սուլթանական դպրոցը։ Այս տարածքում է ստեղծվել Թուրքիայի ֆուտբոլային ամենատիտղոսավոր ակումբը՝ Գալաթասարայը։ Գալաթայի և Կոստանդնուպոլսի միջև կամուրջը մինչև այժմ կոչվում է Գալաթայի կամուրջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Ստամբուլի թաղամասեր Կատեգորիա:Ստամբուլի նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բեյօղլու Կատեգորիա:Ոսկեղջյուր Կատեգորիա:Թուրքիայի հրեական համայնքներ Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ստամբուլի պատմություն
Մուրաֆա (այլ կիրառումներ)
Մուրաֆա, կարող է վերաբերել՝
Աստերոիդների ցանկ (11601-11700)
Աստերոիդների ցանկ (11501-11600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (11701-11800)
Յաբլոնևոե (այլ կիրառումներ)
Յաբլոնևոե, կարող է վերաբերել՝
Մոլեգին հողմերի դարավանդ
Մոլեգին հողմերի դարավանդը (Wuthering Heights), XIX դ. անգլիացի գրող և պոետ Էմիլի Բրոնտեի միակ վեպը և ամենահայտնի ստեղծագործությունը։
Սյուժե
1801 թվական. Լոնդոնի երիտասարդ բնակիչ պարոն Լոքվուդը միայնության որոնումներով բնակություն է հաստատել գավառական կալվածքում, որը կոչվում է Կեռնեխների ագարակատուն։ Նա որոշում է այցելել Մոլեգին հողմերի դարավանդից իր հարևան կալվածատիրոջը՝ պարոն Հիտքլիֆին։ Չնայած առաջին հանդիպման ժամանակ սառը ընդունելության արժանանալուն՝ Լոքվուդը որոշում է երկրորդ անգամ այցելել։ Մոլեգին հողմերի դարավանդի ճանապարհին եղանակը վատանում է, սկսում է ձյուն տեղալ։ Տանտերերն առանձնապես ցանկություն չցուցաբերեցին հյուրին ընդունելու, բայց Լոքվուդը, այնուամենայնիվ, մտնում է տուն։ Այստեղ նա ծանոթանում է Մոլեգին հողմերի դարավանդի այլ բնակիչների՝ Հիտքլիֆի հարսին՝ նրա որդու այրուն, և Հերթոն Էրնշոյին։ Բնակիչների միջև փոխհարաբերությունները չէին առանձնանում ջերմությամբ ինչպես միմյանց, այնպես էլ Լոքվուդի հանդեպ։ Այցելուն ցանկանում է հեռանալ, բայց ոչ ոք չցանկացավ ուղեկցել նրան այդ մութ ժամին, Լոքվուդը մնում է Հիտքլիֆի տանը գիշերելու։ Զիլլան՝ տան աշխատակցուհին, նրան ուղեկցում է ննջարան, որից վաղուց ոչ ոք չի օգտվում։ Այստեղ Լոքվուդը գտնում է Քեթրին Էրնշոյի օրագիրը, ով պատմում է երկու երեխաների պատմություն՝ հենց Քեթրինի և Հիտկլիֆի մասին։ Առավոտյան Լոքվուդը վերադարձավ Կեռնեխների ագարակատուն։ Լոքվուդը հիվանդանում է։ Հիվանդության ժամանակ լինելով հարկադրված անգործության մեջ՝ պարոն Լոքվուդը խնդրում է Էլեն Դինին պատմել Մոլեգին հողմերի դարավանդի բնակիչների մասին։ Էլենը պատմեց Հիտքլիֆի ողբերգական պատմությունը։
Շատ տարիներ առաջ պարոն Էրնշոն՝ Մոլեգին հողմերի դարավանդի տերը, իր խնամակալության տակ է վերցրել մահացող երեխային և ընդունել սեփական որդու պես։ Տղային Հիտքլիֆ էին անվանում։ Սկզբում տղան դաստիարակվում էր տանտիրոջ երեխաների հետ, շատ էր ընկերացել Քեթրինի՝ Էրնշոյի դստեր հետ, բայց Էրնշոյի որդին՝ Հինդլին, ատում էր Հիտկլիֆին, ծեծում և ծաղրում էր նրան։ Հինդլիին ուղարկեցին քոլեջ, իսկ երեք տարի անց ավագ Էրնշոն մահացավ։
Հինդլին հոր հուղարկավորությանը վերադարձավ իր կնոջ հետ և դարձավ նոր տանտերը։ Հիտքլիֆն ու Քեթրինը անբաժան էին, քանի դեռ Քեթրինը չէր հայտնվել Լինթոնների մոտ, ովքեր Կեռնեխների ագարակատան տերերն էին։ Այստեղ նա ծանոթանում է Լինտոնների երեխաների՝ Էդգարի և Իզաբելլայի հետ։ Ի տարբերություն Հիտկլիֆի՝ Էդգարը առանձնանում էր դաստիարակությամբ, բարությամբ, որոնք գրավեցին Քեթրինին։ Նա սկսեց բացահայտ ծիծաղել Հիտքլիֆի վրա, կշտամբել տգիտության համար, ինչի պատճառով էլ աստիճանաբար Հիտքլիֆին տրամադրում էր Լինթոնների դեմ։ Հոգու խորքում գիտակցելով իր սերը Հիտքլիֆի հանդեպ՝ Քեթրինը որոշեց ամուսնանալ Էդգար Լինթոնի հետ։ Հիտքլիֆը, լսելով, թե ինչպես է իր որոշման մասին Քեթրինը պատմում Նելլի Դինին, առանց որևէ մեկին հրաժեշտ տալու լքեց Մոլեգին հողմերի դարավանդը։ Քեթինը շատ ծանր տարավ այս հանգամանքը, բայց, այնուամենայնիվ, ամուսնացավ Էդգարի հետ և լքեց Մոլեգին հողմերի դարավանդը՝ տեղափոխվելով Կեռնեխների ագարակ։ Իր հետ նա վերցրեց Նելլիին, փոքրիկ Հերթոնն մնաց հոր խնամքի տակ։
Հինդլի Էրնշոն որդի ունեցավ, ում Հերթոն անվանեցին, բայց անմիջապես երեխայի ծնունդից հետո Հինդլիի կինը մահացավ։ Կորցնելով ամենաթանկը, որ նա ուներ՝ Հինդլին դարձավ գորշ, ծանր մարդ։
Երեք տարի անց Հիտքլիֆը վերադառնում է և խախտում Էդգարի և Քեթրինի կյանքի խաղաղ ընթացքը։ Պարզ է, որ Քեթրինն ու Հիթքլիֆը սիրել և շարունակում էին միմյանց սիրել։ Հիտքլիֆը բնակություն հաստատեց Մոլեգին հողմերի դարավանդում, շատ հաճախ այցելում էր Կեռնեխների ագարակատուն։ Հինդլին այս ընթացքում շարունակում է խաղաքարտերով և արբեցողությամբ զբաղվել, իսկ Հիթքլիֆը, ով հարստացել էր երեք տարիների ընթացքում, նրան գումարով էր ապահովում։ Էդգարը չէր սիրում Հիթքլիֆին, սակայն հանուն Քեթրինի հանդուրժում էր էր։ Հիթքլիֆին սիրահարվում է Իզաբելլա Լինթոնը։ Քեթրինը, լավ իմանալով իր ընկերոջ չարացած հոգին, փորձում էր համոզել Իզաբելլայնի հետ կանգնել այդ մտքից, սակայն ապարդյուն։ Հիտքլիֆը սկսում է ուշադրության նշաններ ցուցաբերել աղջկա նկատմամբ։
Քեթրինը տեսնում է այս ամենը և վիճում Հիտքլիֆի հետ։ Հիթքլիֆը բացահայտ ասում է, որ սիրում է Քեթրինին և ցանկանում է վրեժ լուծել Լինթոնից։ Այս խոսակցությունը լսում է Էլենը և փոխանցում Էդգար Լինթոնին։ Էդգարը, չցանկանալով հանդուրժել Հիթքլիֆի ներկայությունը, փորձում է նրան ընդմիշտ հեռացնել իր տնից։ Սրա արդյունքում Քեթրինի մոտ նյարդային պոռթկում է տեղի ունենում։ Նելլին թաքցնում է Էդգարից Քեթրինի հիվանդությունը՝ մտածելով, որ սա ընդամենը տանտիրուհու խորամանկ հնարներն են, սակայն հիվանդությունը գնալով խորանում է, և երբ այս մասին իմանում է Էդգարը, Քեթրինի ֆիզիկական և հոգեկան առողջությունը գտնվում են չափազանց ծանր վիճակում։ Իսկ այս ժամանակահատվածում Քեթրինը երեխայի էր սպասում։
Իզաբելլան փախչում է Հիթքլիֆի հետ միասին։ Նա համաձայնել էր ամուսնանալ Հիթքլիֆի հետ։ Հարսանիքից հետո բացահայտվեցին Հիթքլիֆի իրական դրդապատճառները, Իզաբելլան բախվեց ստորացումների, դաժանության, ամուսնու սառնության հետ։ Էդգարը հրաժարվում է քրոջը օգնելուց՝ մեկնաբանելով այնպես, որ դա քրոջ ընտրությունն է։ Որպեսզի փոխանցի այս նորությունը Իզաբելլային, Նելլին գալիս է Մոլեգին հողմերի դրավանդ, որտեղ Հիտքլիֆը նրանից իմանում է Քեթրինի հիվանդության մասին։ Անցնելով զգուշությոան բոլոր սահմանները՝ Հիտքլիֆը գնում է Քեթրինի մոտ։ Քեթրինը զգացմունքների խառնաշփոթից կորցնում է վերջին ուժերը։ Հենց այդ գիշերն էլ ծնվում է Քեթրինի դուստրը, իսկ Քեթրինը երկու ժամից մահանում է։
Հիտքլիֆը կորցրեց իրեն Քեթրինի մահից հետո, Իզաբելլան փախչեց Հիթքլիֆից։ Քեթրինի մահից կես տարի հետո մահացավ նաև նրա եղբայրը՝ Հինդլի Էրնշոն։ Հիտքլիֆին անցավ Մոլեգին հողմերի դարավանդը Էրնշոյի որդու՝ Հերթոնի հետ։
Իզաբելլան որդի ունեցավ, ում անվանակոչեց Լինթոն Հիտքլիֆ։ Երբ տղան տասներկու տարեկան էր՝ Քեթրինի մահից երեսուն տարի անց, Իզաբելլան մահացավ։
Քեթրինի դուստրը ապրում էր հոր հետ։ Երբ Իզաբելլայի մահվան լուրը հասավ Էդգարին, Էդգարը Իզաբելլայի որդուն՝ նյարդային և հիվանդ Լինթոնին, բերեց իր մոտ։ Հիթքլիֆը անմիջապես պահանջեց իր որդուն բերել իր մոտ։ Նելլին ստիպված էր տղային տանել Մոլեգին հողմերի դարավանդ։ Ամռանը՝ զբոսանքի ժամանակ, Նելլին և Քեթրինը հանդիպեցին Հիթքլիֆին ու Հերթոնին։ Հիտքլիֆը Քեթրինին ու նրա դայակին տարավ Մոլեգին հողմերի դարավանդ, որտեղ Քեթրինը հանդիպեց մեծացած Լինթոնին։
Հիտքլիֆը Նելլիին տեղեկացրեց, որ մտադիր է ամուսացնել որդուն Քեթրինի հետ, որպեսզի ամրապնդի իր իրավունքները Կեռնեխների ագարակատանը և վրեժ լուծի Լինթոնների ընտանիքից։ Ըստ ժառանգության, եթե Էդգարը չունենա արական սեռի ժառանգներ, ապա ժառանգությունը անցնում է իր դստերը և նրա որդուն։ Քեթրինի և Լինթոնի միջև սկսվեց գաղտնի սիրային նամակագրություն, որը Քեթինը ստիպված էր դադարեցնել հոր և Նելլի Դինի ճնշումների տակ։ Էդգար Լինթոնի առողջությունը գնալով վատանում էր, իսկ Հիտքլիֆը իր ծրագրերից չէր հրաժարվում։
Լինթոն Հիթքլիֆը լուրջ հիվանդ էր և Քեթրինը, բոլորից թաքուն, սկսեց պարբերաբար այցելել նրան՝ հոգ տանելով Լինթոնի մասին։ Հերթոնը կարդալ սովորեց, որպեսզի Քեթրինի հավանությանը արժանանա, բայց ապարդյուն։ Հայրն ի վերջո իր համաձայնությունը տվեց, որ Քեթրինը և Լինթոնը հանդիպեն չեզոք գոտում։ Լինթոնը լրիվ թուլացել էր, նույնիսկ Քեթրինի հետ հանդիպումների ժամանակ կանգնելու ուժ չուներ։
Այսպիսի հանդիպումներից մեկի ժամանակ Հիթքլիֆը, մոլորեցնելով Նելլիին ու Քեթրինին, տանում է Մոլեգին հողմերի դարավանդ, կողպում նրանց՝ չթողնելով մահացող Էդգարի մոտ գնալ։ Քեթրինը, լինելով վերջնական հուսահատության մեջ, պատրաստ էր ամեն ինչի, միայն թե կարողանար հրաժեշտ տալ իր ամենասիրելի մարդուն՝ իր հորը։ Քեթրինը ամուսնացավ Լինթոն Հիթքլիֆի հետ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ նույնիսկ ամուսնությունից հետո Հիթքլիֆը բաց չի թողնում նրանց, նրանց այնուամենայնիվ հաջողվում է դուրս գալ Մոլեգին հողմերի դարավանդից և Էդգար Լինթոնին տեսնել իր կյանքի վերջին ժամերին։ Մեկ ամիս անց մահանում է Քեթրինի ամուսինը։ Ըստ ժառանգության, որը գրել էր Լինթոնը, ողջ իր ունեցվածքը անցնելու էր հորը։ Քեթրինը զրկվեց իր ողջ ժառանգությունից։ Նա հայտնվեց Հիթքլիֆի իշխանության տակ։
1802 թվականին՝ կես տարի անց, Լոքվուդը նորից այցելում է Մոլեգին հողմերի դարավանդ։ Այստեղ նրան նոր փոփոխություններ էին սպասում։ Քեթրինը կրկին Կեռնեխների ագարակատան տիրուհին է, իսկ նրա և Հերթոնի միջև թագավորում է սերը և համաձայնություն։ Նրանք պատրաստվում են ամուսնանալ։ Հիթքլիֆը մահացել էր։
Լոքվուդի հեռանալուց շատ շուտով Քեթրինի և Հերթոնի միջև ընկերություն էր ծնվել։ Ինչպես նախկինում Քեթրինն ու Հիթքլիֆը ընկերություն էին անում և հանդուրժում էին Հինդլիին, այնպես էլ հիմա ընկերություն էին անում Քեթրինն ու Հերթոնը՝ տառապելով Հիթքլիֆի ներկայությունից։ Հիթքլիֆն իր կյանքի վերջին օրերին գտնվում էր տարօրինակ գրգռված վիճակում՝ գիշերները պտտվում էր դաշտերում, չէր ուտում, և նրա բոլոր մտքերը Քեթրին Էրնշոյի հետ վերամիավորվելու մասին էին։ Մի անձրևոտ առավոտ Նելլին, մտնելով Հիթքլիֆի սենյակ, տեսնում է, որ նա մահացել է։ Մոլեգին հողմերի դարավանդը դառնում է խաղաղ և հանգիստ վայր։
Գրականություն
Կատեգորիա:1847 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Ինքնասպանությունը հորինվածքներում Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Հրաշեկ նժույգներ
Բովանդակություն
Ժողովածուի մեջ տեղ են գտել հետևյալ պատմվածքները.
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռաֆայել Նահապետյան Կատեգորիա:1983 գրքեր
Վասիլևկա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)
Վասիլևկա (Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1082 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 306,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժողովածու (1240)
Ժողովածու (1240), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1240 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Խաչատուր Կ.Պոլսեցի գրիչի կողմից ենթադրաբար Կ. Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.8X15.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 234 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի թուղթ 4 էջ, գրված է՝ տպագիր Պարզատոմար։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 210բ ։
Ռեդոնդեսկո
Ռեդոնդեսկո (Redondesco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1387 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 73 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46010։ Հեռախոսային կոդ՝0376։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Լյասկելյա
Լյասկելյա (Ляскеля, Läskelä), գյուղ Ռուսաստանի, Կարելիայի հանրապետության Պիտկյարանտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3621 մարդ։
Յաբլոնովկա (այլ կիրառումներ)
Յաբլոնովկա, կարող է վերաբերել՝
Հակասեմականությունը Թուրքիայում
Հակասեմությունը Թուրքիայում, հրեաների ազգային և կրոնական պատկանելիության պատճառով թշնամության արտահայտությունը Թուրքիայում։
2009 թվականի դրությամբ Թուրքիայում բնակվում էր իսլամադավան երկրներում ամենամեծ հրեական համայնքներից մեկը, ունենալով 23 հազար մարդ։ Դա կազմում է երկրի բնակչության ընդամենը 0,03%-ը ։ 2010 թվականի սեպտեմբերին Իսրայել հայրենադարձի արդյունքու համայնքի թիվը նվազել է և հասել 17 հազար մարդ ։ Թուրքիայի հրեաների մեծամասնությունը ապրում է Ստամբուլում ։ Այժմ Թուրքիայում գործում է 23 սինագոգ, այդ թվում է 16-ը Ստամբուլում ։
Չնայած Թուրքիայում հրեական բնակչության չնչին թվի, հակասեմական տրամադրությունները շատ ուժեղ են Թուրքիայի հասարակության մեջ։ Նման տրամադրությունների բուռն արթնացում է նկատվել 2006 թվականին տեղի ունեցած Երկրորդ լիբանանյան պատերազմի, Իրայելի կողմից Գազայի հատվածում 2008 թ. դեկտեմբերին - 2009 թ. հունվարին իրականացված «Ձուլածո կապար» գործողության, ինչպես նաև «Խաղաղության նավատորմի» շուրջ հակամարտության պատճառով։ Խնդիրներից մեկն այն է, որ իսրայելի քաղաքականության քննադատությունը հաճախակի վերածվում է ընդհանրապես հրեաների նկատմամբ թշնամանքի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրք-իսրայելական հարաբերություններ
Գոնսալվիս Դիաս (Մարանիան)
Գոնսալվիս Դիաս  (Gonçalves Dias), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Պրեզիդենտի Դուտրայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 980 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 875,975 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 19,4 մարդ\կմ2
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Ռեբրիխա
Ռեբրիխա (Ребриха), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Ռեբրիխինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8900 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1779 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Ռեբրիխինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վոլպելինո
Վոլպելինո (Volpeglino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 156 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 48 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։
Մաքսիմ Սարգսյան
Մաքսիմ Տիգրանի Սարգսյան, հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1988), պրոֆեսոր (1990):
Կենսագրություն
Մաքսիմ Սարգսյանը ծնվել է 1936 թվականի մարտի 12-ին, Արցախում (Ստեփանակերտի շրջան, գ. Բալլուջա)։ 1953 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը:1958 թվականին, ավարտելով համալսարանը, մի քանի տարի աշխատել է Արցախում՝ մշակույթի բնագավառում։ 1962-1966 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի Քաղաքատնտեսության ամբիոնի ասպիրանտ։ 1963-1972 թվականներին եղել է ԵՊՀ Քաղաքատնտեսության ամբիոնի ավագ դասախոս, դոցենտի պաշտոնակատար, 1972-1975 թվականներին` ՀԽՍՀ ԳԱ ինֆորմացիայի սեկտորի ավագ գիտաշխատող, 1975-2002 թվականներին` ՀՊՄՀ Տնտեսագիտության ամբիոնի դոցենտ և պրոֆեսոր, 2002-2014 թվականներին` նույն ամբիոնի վարիչ ։ Հետագայում մինչև այժմ նույն ամբիոնում պրոֆեսոր-խորհրդատու ։
Աշխատությունները վերաբերում են սեփականության, բնակչության պահանջմունքների և կենսակերպի սոցիալ-տնտեսական հիմնահարցերրին, ինչպես նաև երիտասարդության ռազա-հայրենասիրական դաստիարակության խնդիրներին։ Հեղինակ է յոթ մենագրության և գիտական ավելի քան 60 հոդվածների։ Ռուսերենից թարգմանել է քաղաքատնտեսության մեկ դասագիրք (ավելի քան 300 էջ)։
Տիրապետում է հայերենին, ռուսերենին, թուրքերենին և գերմաներենին։
Մասնակցել է արցախյան պատերազմին։ 1990 թվականին Երևանում կազմակերպել և ղեկավարել է «Մեղրագետ» հայրենակցական միությունը, որը ամբողջ պատերազմի և նրանից հետո ընկած շրջանում ըստ ամենայնի օգնել է Արցախին։
Մանկավարժական համալսարանում երախտապարտությամբ կերտվել է նրա դիմաքանդակը (քանդակագործ Միսաք Մելքոնյան)։
Մահացել է 2022 թվականի հունվարի 19-ին ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է ութ մեդալով (չորս աշխատանքային, չորս մարտական) և մի շարք պատվոգրերով։
Ժողովածու (2382)
Ժողովածու (2382), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2382 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1403 թվականին Գրիգոր վարժապետ գրիչի կողմից Տաթևում։ Ստացողը եղել է Հովհաննես Որոտնեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12×8,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 456 թերթից։ Գրված է միասյուն,բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ, երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ աստառը՝ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 260բ, 454ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Աբաղա (բերդաքաղաք)
Աբաղա, բերդաքաղաք Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Առբերանի գավառում, Վանա լճից հյուսիս-արևելք։
Անվան ստուգաբանություն
Քաղաքի անվան ստուգաբանության համար կա հետևյալ վարկածները.
Բնակչություն
20-րդ դարի սկզբին Աբաղայի 3000 բնակչից 1000-ը հայ էր, մնացածը՝ թուրք և քուրդ։ Բերդաքաղաքում կար եկեղեցի և հայկական ուսումնարան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին թուրքական ցեղասպաններն ավերեցին և ամայացրին Աբաղայի հայկական թաղերը, hայ բնակիչների մեծ մասը զոհվեցին, իսկ սակավաթիվ փրկվածները՝ գաղթեցին տարբեր երկրներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Բերդաքաղաքն ուներ 4 ամուր բերդ, որոնցից մեկն ավերվել է 1788 թվականին՝ Վանի փաշայի կողմից։
Տես նաև
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Լյասկովկա
Լյասկովկա (Лясковка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
(5315) Բալմոնտ
(5315) Բալմոնտ (Balʹmont), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,263461 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8208 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7061 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1243,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289431 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,18° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վարլամովկա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)
Վարլամովկա (Варламівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարլամովկա գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1017 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 55,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռուփոլդինգ
Ռուփոլդինգ (Ruhpolding), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6286 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 147.83 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 140։
Կոմունան բաժանված է 55 գյուղական շրջանների։
Պատմություն
Առաջին գրավոր հիշատակումը տարածքի մասին թվագրվում է 924 թվական, իսկ Ռուփոլդինգի մասին թվագրվում է 1193 թվական։ 1585 թվականին այն դարձավ վարչական միավոր։ 1895 թվականին Ռուփոլդինգում սկսեցին երկաթուղային գծերի կառուցումը։ 1933 թվականին Կառլ Դենեգերը հիմնեց ձմեռային սպորտի համար նախատեսված առողջարան։ Առողջարանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ երկար չգործեց, բայց 1950-ական թվականներին զբոսաշրջության բումի ժամանակ այստեղ զբոսաշրջիկների ռեկորդ սահմանվեց։ Զբոսաշրջիկների թիվը հասավ 600000-ի, այս ռեկորդը գերազանցվել է 1991 թվականին, երբ զբոսաշրջիկների թիվը հասավ 1122732 ։
Սպորտ
Ռուփոլդինգում է գտնվում «Chiemgau Arena»-ն, որտեղ անցկացվում է բիատլոն սպորտաձևի մրցումներ (1979, 1985, 1996, 2012 թվականներին)։ Նաև Ռուփոլդինգում անցկացվում է բիատլոն սպորտաձևի աշխարհի առաջնությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Աննա Կասպարսոն
Աննա Կասպարսոն (Anna Casparsson, լրիվ անունը` Anna Charlotta Sophia Casparsson, ծննդյամբ` von Feilitzen, ), շվեդ դաշնակահարուհի և տեքստիլ նկարչուհի ։
Կենսագրություն
Աննա Կասպարսոնը ծնվել է 1861 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Սկեդա օկրուգում (1971 թվականից՝ Լինչյոպինգի քաղաք) գրող Ուրբան ֆոն Ֆեյլիտցենի և նրա կնոջ ՝ դաշնակահար, կոմպոզիտոր Ադոլֆ Լինդբլադի դուստր Լոտեն ֆոն Ֆեյլիտցենի ընտանիքում։
Աննա Կասպարսոնը և նրա ամուսինն աշխատել են Skandia ապահովագրական ընկերությունում և ունեցել բազմաթիվ շփումներ, այդ թվում Շվեդիայի նկարիչների միության արվեստագետների հետ։ Զույգը առաջիններից մեկն էր, որ Սալտշյոբադենում պատրիցիական ոճով կառուցեց Villa Snäckan վիլլան, որի սրահում, Աննան նվագում էր դաշնամուր, իսկ արվեստանոցում աշխատում էր Աննայի դուստրը և հաճախակի հանդիպում նկարիչների հետ։
Ամուսնու և որդու մահից հետո՝ 1920-ականներին, Աննա Կասպարսոնը սկսեց զբաղվել ասեղնագործությամբ, որը շարունակեց իր կյանքի հետագա 60 տարիների ընթացքում։ Նա ստացել էր միայն երաժշտական կրթություն, բայց ինքնուրույն սովորեց տեքստիլի վրա ասեղնագործել։ Եվ միայն 1945 թվականին` 84 տարեկան հասակում, Աննան իր աշխատանքները ցուցադրեց Սալտշյոբադենի ցուցահանդեսում։
Նույն թվականին նա մասնակցեց Ստոկհոլմում գտնվող Լիլյեվալչայի (շվեդ արդյունաբերող և բարերար) արվեստի պատկերասրահում բացված «Nordiska konstnärinnor» ցուցահանդեսին։ 1960 թվականին նրա աշխատանքները ցուցադրվեցին Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանում կայացած անհատական ցուցահանդեսում, որոնք հետագայում կրճատված տարբերակով ներկայացվեցին Շվեդիայի բազմաթիվ արվեստի պատկերասրահներում և թանգարաններում։ Ասեղնագործությունը սովորաբար կատարվում էր մետաքսե կամ թավշյա գործվածքներից պատրաստված նյութերով։ Կասպարսոնն իր կոմպոզիցիաներին ավելացնում էր գործվածքների, սրբիչների, ժանյակի և ապակու գույնզգույն կտորներ, որոնք էլ երբեմն նկարազարդում էր յուղաներկով։ Նա հաճախ իր ստեղծագործությունների համար հիմք էր ընդունում հեքիաթների աշխարհից վերցված դրվագները։ Նրա գործերը հաճախակի ցուցադրվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանում և Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Աննայի գործվածքներից երեքը գտնվում են Դանիայի ազգային թանգարանում ։
2013 թվականի ամռանը Nacka konsthall-ում կազմակերպվեց Աննա Կասպարսոնի և նրա դստեր Մարյայի աշխատանքների ցուցահանդեսը ։
Ընտանիք
Աննա Կասպարսոնը ամուսնացած էր Էդվարդ Կասպարսոնի հետ (1856–1923), ով անվանի նկարիչներ Անդերս Լեոնարդ Ցորնի և Էռնստ Յուսեֆսոնի լավ ընկերն էր։ Ունեցել են չորս երեխաներ, այդ թվում դուստրը` Մարյան, որը նկարչուհի է դարձել։
Հիշատակ
Աննա Կասպարսոնի հիշատակին է նվիրված 1960 թվականին ռեժիսոր Պետեր Վայսի կողմից նկարահանված համանուն կարճամետրաժ ֆիլմը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ Կատեգորիա:Շվեդ թարգմանիչներ
Յաբլոչնոե (այլ կիրառումներ)
Յաբլոչնոե, կարող է վերաբերել՝
Հայնրիխ ֆոն Քլայսթ
Հայնրիխ ֆոն Քլայսթ (Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist; ), գերմանացի դրամատուրգ, բանաստեղծ և արձակագիր։ Պատմվածքի ժանրի սկզբնավորողներից մեկը («Մարկիզուհի դ'Օ» 1808 թ., «Երկրաշարժը Չիլիում», «Պսակ Սան-Դոմինգոյում»)։ Քլայսթի 8 պիեսներից առավել հայտնի են և հեղինակի գլուխգործոցներ են համարվում վերջին երկուսը՝ «Հերմանի ճակատամարտը» (1808 թ.) և «Իշխան Ֆրիդրիխ Հոմբուրգցին» (1810 թ.)։
1811 թ. Քլայսթը ինքնասպանություն է գործել քաղցկեղով հիվանդ իր ընկերուհու՝ Հենրիետա Ֆոգելի հետ միասին։
Պիեսներ
1912 թ., երբ լրացավ գրողի մահվան 100-ամյակը, ստեղծվել է Հայնրիխ Քլայսթի անվան հեղինակավոր գրական մրցանակը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:19-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռեբրովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)
Ռեբրովո (Реброво), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի բնակավայրեր
Ոսկե գլոբուս (2019)
76-րդ ամենամյա Ոսկե գլոբուս մրցանակի հանձնման արարողություն (2018 թվականին կինեմատոգրաֆիայի և հեռուստատեսության բնագավառում ունեցած վաստակի համար), տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 6-ին Բևեռլի Հիլզի հյուրանոցում (Բևեռլի Հիլզ, Լոս-Անջելես, Կալիֆորնիա)։ Թեկնածուները հայտարարվել էին միջոցառումից մեկ ամիս առաջ։ Արարողությունը հեռարձակվել է NBC հեռուստաալիքի ուղիղ եթերում, որպես հաղորդավարներ առաջին անգամ հանդես են եկել դերասաններ Սանտրա Օհը և Էնդի Սեմբերգը  ։
Դերասան Ջեֆ Բրիջեսը կինեմատոգրաֆիայի բնագավառում ձեռքբերումների համար արժանացել է Սեսիլ Բլաունտ դե Միլլի անվան պատվավոր մրցանակի ։
Արարողությանը առաջին անգամ շնորհվել է նոր հատուկ մրցանակ հեռուստատեսության ոլորտում նվաճման համար (Սեսիլ Բլաունտ դե Միլլի անվան մրցանակի հեռուստատեսային անալոգ)։ Մրցանակը կոչվում է ի պատիվ դերասանուհի, «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի հնգակի թեկնածու Քերոլ Բյորնեթի, վերջինս դարձավ նոր մրցանակի առաջին հավակնորդը ։
Խաղարկային կինո
Մրցանակների քանակ․
Հեռուստատեսային մրցանակներ
Մրցանակների քանակ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կինոմրցանակներ
Ժողովածու (2696)
Ժողովածու (2696), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2696 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19֊րդ դարին Եփրեմ Ալթունյան գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 30×20,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 136 թերթից։ Գրված է միասյուն, շեղագիրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ, աստառը՝ գունավոր թուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ պահպանակ Բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նիկոլայ Լեսկով
Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Լեսկով (ռուս.՝ Никола́й Семёнович Леско́в, ) ռուս արձակագիր, պատմվածքներ գրող, դրամատուրգ և լրագրող է ՝ ով գրել է նաև Մ. Ստեբնիցկի կեղծանվամբ։ Գովաբանվելով յուրօրինակ գրելու ոճի և ձևով նորարարական փորձերի համար, ինչպես նաև մեծարգո Լև Տոլստոյի, Անտոն Չեխովի և Մաքսիմ Գորկու և այլոց կողմից, Լեսկովը արժանացել է հարգանքի որ ստեղծում է ժամանակակից ռուսական հասարակության համապարփակ պատկեր ՝ օգտագործելով հիմնականում կարճ գրական ձևեր ։ Նրա հիմնական գործերից են Մցենսկի Լեդի Մակբեթը (1865) (որը հետագայում Օստերան դարձրեց Շոստակովիչը), Մայր տաճարի հոգևորականությունը (1872), Կախարդված թափառաշրջիկը (1873) և Տուլայից և պողպատից մնացած ձախլիկ հեքիաթը (1881) :
Լեսկովը իր պաշտոնական կրթությունը ստացել է Օրյոլի լիցեյում։ 1847 թվականին Լեսկովը միացավ Օրյոլի քրեական դատարանի գրասենյակին՝ հետագայում տեղափոխվելով Կիև, որտեղ նա աշխատել է որպես գործավար, մասնակցել է համալսարանի դասախոսություններին, խառնվել տեղի մարդկանց և մասնակցել ուսանողական տարբեր շրջանակներում։ 1857 թվականին Լեսկովը թողեց գործավարության իր աշխատանքը և աշխատանքի անցավ Շկոտ և Վիլկենսը մասնավոր առևտրային ընկերությունում, որը պատկանում էր Ալեքսանդր Սքոթին ՝ իր մորաքրոջ շոտլանդացի ամուսնուն։
Նրա գրական կարիերան սկսվել է 1860 թվականների սկզբին `Մարված բոցը (1862 թվականի) պատմվածքի, Մասկ-եզ (1863 թվականի Մայիս) և Գյուղացի կնոջ կյանքը վեպերի հրատարակմամբ։ Նրա Ոչ մի ելք վեպը լույս է տեսել Մ. Ստեբնիցկի կեղծանվամբ 1864 թվականին։ 1860-ականների կեսերից մինչև 1880 թվականների կեսերը Լեսկովը հրատարակել է աշխատանքների լայն տեսականի, այդ թվում `լրագրություն էսքիզներ, պատմվածքներ և վեպեր։ Այս ընթացքում գրվել են Լեսկովի հիմնական աշխատությունները, որոնցից շատերը շարունակում են հրատարակվել ժամանակակից տարբերակներով։ Նրա հետագա մի շարք աշխատանքներ արգելվեցին ՝ Ռուսական Ուղղափառ եկեղեցու և նրա գործիչների հանդեպ երգիծական վերաբերմունքի պատճառով։ Լեսկովը մահացավ 1895 թվականի մարտի 5-ին, 64 տարեկան հասակում և հուղարկավորվեց Սանկտ Պետերբուրգի Վոլկովո գերեզմանատանը ՝ գրական գործիչներին վերապահված հատվածում։
Պատանեկություն
Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Լեսկովը ծնվել է 1831 թվականի Փետրվարի 4-ին, Օրյոլի մարզում, հարգված քրեական հետաքննիչ և տեղական դատարանի պաշտոնյա Սեմյոն Դմիտրիևիչ Լեսկովի (1789–1848) և Մարիա Պետրովնա Լեսկովայի աղքատ մոսկովյան ազնվականի դուստրը, ով առաջին անգամ հանդիպեց իր ապագա ամուսնուն շատ փոքր տարիքում, երբ նա աշխատում էր նրանց տանը որպես դաստիարակ։ Հոր կողմից Լեսկովի նախնիները բոլորը հոգևորականներ էին Օրյոլ Գուբերնիայի Լեսկա գյուղում, այստեղից էլ ստացել է Լեսկով անվանումը։ Սեմյոն Դմիտրիևիչը լավ կիրթ մարդ էր. ընկերները նրան անվանում էին որպես «տնային մտավորական») : Նրա մոր կողմից գտնվող Նիկոլայի մորաքույրերից մեկը ամուսնացած էր Օրախոլի հարուստ տանտիրոջ հետ, որը կոչվում էր Ստրախով, որը պատկանում էր Գորոխովո գյուղին («գեղեցիկ, հարուստ և խնամված կալվածք որտեղ տանտերերը շքեղ էին ապրում», ըստ Լեսկովի) մյուսը անգլիացու կինն էր, մի քանի տեղական կալվածքների գլխավոր տնտեսուհի և խոշոր առևտրային ընկերության սեփականատեր ։ Լեսկովն իր առաջին ութ տարիներն անցկացրել է Գորոխովոյում, որտեղ ապրում էր նրա տատիկը, իսկ մայրը միայն երբեմն հյուր էր լինում։ Իր նախնական կրթությունը նա ձեռք է բերել Ստրախովի տանը, ով իր երեխաների համար ուսուցիչներ էր աշխատում Գերմանիայից և Ֆրանսիայի ։ Երբ գերմաներենի ուսուցիչը սկսեց գովաբանել Լեսկովին իր նվերների համար, նրա կյանքը դժվարացավ `տանտերերի նախանձի պատճառով։ Տատիկի խնդրանքով, նրա հայրը Նիկոլային հետ տարավ Օրյոլ, որտեղ նա հաստատվեց Դվորյանսկայա փողոցի թիվ 3 տան ընտանեկան տանը ։
1839 թվականին Սեմյոն Լեսկովը կորցրեց իր աշխատանքը վեճի և խարդավանքների միջոցով ՝ իր վրա բերելով նահանգապետի բարկությունը։ «Այսպիսով, մենք դուրս եկանք Օրյոլում գտնվող մեր տանից, վաճառեցինք այն, ինչ ունենք քաղաքում և գեներալ Ա.Ի.Կռիվցովից Կրոմի շրջանում 50 գյուղացի ունեցող գյուղ գնեցինք։ Գնումն արվել էր հիմնականում ապառիկ, որովհետև մայրը դեռ հույս ուներ ձեռք բերել իրեն հինգ հազար Ստրախովից դուրս, որը երբեք չէր եկել։ Գնված փոքրիկ գյուղացի հայրը ի վերջո վաճառվեց պարտքերի դիմաց », - հետագայում հիշեց Լեսկովը ։ Այն, ինչ մնացել էր լեսկովցիներին ՝ իրենց երեք որդիներով և երկու դուստրերով, մի փոքրիկ Պանին խուտոր էր, մեկ շատ աղքատ տուն, ջրաղաց, այգի, երկու գյուղացիների տուն և 40 դեզիատին հող։ Հենց այստեղ է, երբ Նիկոլայը ունեցել է իր առաջին փորձը բանավոր բանահյուսության և «հողային» ռուսական դիալեկտիզմների հետ կապված, որոնք հետագայում նա կդառնար իր գրական ստեղծագործություններում վերակենդանացնելով ։
1841 թվականի օգոստոսին Լեսկովը սկսեց իր պաշտոնական կրթությունը Օրյոլի ճեմարանում ։ Հինգ տարվա վատ առաջադիմությունից հետո այն ամենը, ինչ նա կարող էր ղեկավարել, ավարտել էր երկամյա ավարտական վկայականը։ Հետագայում, գիտնական Բ. Բուխստաբը, համեմատելով Լեսկովի դպրոցական անհաջողությունները նմանատիպ խնդիրներ ունեցող Նիկոլայ Նեկրասովի հետ, պնդեց, որ «... ակնհայտորեն, երկու դեպքում էլ պատճառներն էին, մի կողմից, առաջնորդող ձեռքի բացակայությունը, մյուս կողմից ՝ երկուսն էլ երիտասարդները ատում են հոգնեցուցիչ կուտակման առօրյային և պետական կրթության մահացու համրությանը ՝ երկուսն էլ ունենալով աշխույժ խառնվածքներ և իրական կյանքից ավելին իմանալու ցանկություն» ։
1847 թվականի հունիսին Լեսկովը միացավ Օրյոլի քրեական դատարանի գրասենյակին, որտեղ ժամանակին աշխատել էր Սերգեյ Դմիտրիևիչը։ 1848 թվականի մայիսին Լեսկովի ընտանիքի ունեցվածքը ոչնչացավ հրդեհի պատճառով ։ Նույն տարվա հուլիսին Լեսկովի հայրը մահացավ խոլերայից ։ 1849 թվականի դեկտեմբերին Լեսկովը խնդրեց իր վերադասներին տեղափոխել Կիև, որտեղ նա միացավ տեղական ինքնակառավարման մարմինների գանձապետական պալատին ՝ որպես օգնական և աշխատեց իր մորեղբոր ՝ բժշկության պրոֆեսոր Ս. Պ. Ալֆերևի հետ ։
Կիևում, որպես աուդիտոր ուսանող, հաճախում էր դասախոսությունների համալսարանում, ուսումնասիրում էր լեհերեն և ուկրաիներեն լեզուները և սրբապատկերային արվեստը, մասնակցում էր ուսանողների կրոնական և փիլիսոփայական շրջանակներում, հանդիպում ուխտավորների, աղանդավորների և կրոնական այլախոհների հետ։ Ասում էին, որ Դմիտրի ժուրավսկին ՝ տնտեսագետ, Ռուսաստանում ճորտատիրության քննադատ, նրա հիմնական ազդեցություններից մեկն է ։ 1853 թվականին Լեսկովն ամուսնացավ Օլգա Սմիրնովայի հետ; նրանք ունեցան մեկ որդի ՝ Դմիտրի (որը մահացավ միայն մեկ տարի անց) և դուստր ՝ Վերա ։
1857 թվականին Լեսկովը թողեց իր աշխատանքը գրասենյակում և միացավ Շկոտ և Վիլկենս (Шкотт и Вилькенс) մասնավոր առևտրային ընկերությանը, որը պատկանում էր Ալեքսանդր Սքոթին, նրա մորաքույր Պոլլիի շոտլանդացի ամուսնուն։ Ավելի ուշ նա այդ մասին գրեց իր կարճ ինքնակենսագրական ուրվագծերից մեկում. «Ղրիմի պատերազմից անմիջապես հետո ես վարակվեցի այդ ժամանակ տարածված հերետիկոսությամբ, մի բան, որի համար ես նախատում էի ինքս ինձ։ Ես հրաժարվեցի պետական պաշտոնական կարիերայից, որը կարծես թե խոստումնալից էր սկսվում և միացավ նորածին առևտրային ընկերություններից մեկին » ։
1857 թվանի մայիսին Լեսկովն ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Պենզա նահանգի Ռաիսկոյե գյուղ, որտեղ բնակվում էին շոտլանդացիները, և այդ ամսվա սկզբին սկսեց իր առաջին գործուղումը, որը ներառում էր կոմս Պերովսկու օրիոլցի ճորտերի տեղափոխումը Ռուսաստանի հարավային տափաստաններ, ոչ ամբողջությամբ հաջող, ինչպես հետագայում նկարագրեց իր «Բնության արտադրանքը» ինքնակենսագրական պատմվածքում ։ Աշխատելիս այս ընկերությունում՝ Լեսկովի խոսքերով, «ցանկանում էր շահագործել այն, ինչ կարող էր տարածաշրջանը», նա արժեքավոր փորձ ստացավ ՝ նրան դարձնելով արդյունաբերության և գյուղատնտեսության բազմաթիվ ճյուղերի փորձագետ։ Ֆիրման նրան աշխատում էր որպես գործակալի դեսպան. ճանապարհորդելով Ռուսաստանի հեռավոր շրջաններով ՝ երիտասարդը սովորեց տեղական բարբառներ և սրտացավ հետաքրքրվեց ռուս ժողովուրդների տարբեր էթնիկ և տարածաշրջանային խմբերի սովորույթներով և ձևերով։ Տարիներ անց, երբ հարցրին, թե որն է պատմությունների անվերջ հոսքի աղբյուրը, որոնք թվում էր, թե անդադար թափվում են նրա միջից, Լեսկովն ասաց ՝ ցույց տալով ճակատին. պահվելուց ՝ սկսած այն ժամանակներից, երբ ես Ռուսաստանում ճանապարհորդում էի գործուղումների ժամանակ։ Դրանք իմ կյանքի լավագույն տարիներն էին։ Ես շատ բան տեսա, և կյանքն ինձ համար հեշտ էր » ։
Փարիզի Ռուսական հասարակությունում նա գրել է. «Կարծում եմ, որ ես գիտեմ ռուս մարդուն իր էության խորքում, բայց ես դրանում ոչ մի վարկանիշ չեմ տալիս։ Պարզապես ես երբեք չեմ փորձել հետաքննել« մարդկանց ուղիները »՝ ունենալով Խոսակցություններ Պետերբուրգի կաբմենների հետ. ես պարզապես մեծացել եմ հասարակ մարդկանց մեջ » ։ Մինչև 1860 թվականը Լեսկովը բնակվում էր իր ընտանիքի (և Ալեքսանդր Սքոթի ընտանիքի) հետ Ռայսկիում, Պենզայի նահանգապետարան։ 1860 թվականի ամռանը, երբ Շկոտ և Վիլկենսը փակվեց, նա վերադարձավ Կիև ՝ որոշ ժամանակ աշխատելու այնտեղ որպես լրագրող, ապա տարվա վերջին տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգ ։
Բազումի լեռներ
Բազումի լեռներ, Բազումի լեռնաշղթա, Բեզոբդալ, Բզովդալ, Զամանալուի լեռնաշղթա, Պեսովդալ, լեռնաշղթա Հայաստանի հյուսիսային մասում։
Սկսվում է Խոնավ լեռների հարավային մասից՝ Քարախաչի լեռնանցքից և զուգահեռականի ուղղությամբ ձգվում դեպի արևմուտք՝ մինչև Գայլաձոր կիրճը, Ախուրյան գետի վերին հոսանքից մինչև Աղստև գետի միջին հոսանքը՝ շուրջ 90 կմ երկարությամբ, լայնություն 15—20 կմ։ Ամենաբարձր գագաթը Ուրասար լեռն է (2992 մ), միջին բարձրություն 2800 մ։