cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անի Դիֆրանկո
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1970 ծնունդներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ-ն երաժշտության մեջ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ
Մխիթարին
Պատմություն
Մխիթարինի մասին առաջին հիշատակությունը հանդիպում է 1680 թ. մատյանում։ Նախքան ավելի մեծ ծավալի արտադրության անցնելը այն արտադրվել է Հունաստանի Մեթոն քաղաքում (1701-1715), Վենետիկում (1717-1773), Տրիեստում (1773-1810) և Վիեննայում (1811 թ-ից)։ 1889 թ. խմիչքը սկսեց արտադրվել որպես առաջին կարգի լիկյոր ։
Ի սզբանե խմիչքը պատրաստվել է միաբանության հիմնադիր Մխիթար Սեբաստացու կողմից և հետագայում փոխանցվել վանականների միջոցով։
Մխիթարինը վաճառվում է Մխիթարյան միաբանությանը կից խանութում, մի շարք բարձրակարգ ռեստորաններում և հյուրանոցներում ։
Ապրանքատեսակներ
Մխիթարինն ունի հինգ ապրանքատեսակ՝
Պարգևներ
Մխիթարինն արժանացել է մոտ 30 տարբեր մրցանակների ու մեդալների, ներկայացվել տարբեր ցուցադրություններում՝ ներառյալ Գրացում, Զալցբուրգում և Լինցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալկոհոլային խմիչքներ Կատեգորիա:Վիեննայի Մխիթարյան միաբանություն
Ռեգիստր (այլ կիրառումներ)
Ռեգիստր,
RCA Records
RCA Records (նախկինում իրավաբանորեն վաճառվել է որպես RCA Records Label), Sony Music ընկերության կողմից հիմնադրված ամերիկյան ձայնագրման լեյբլ՝ Sony Corporation of America-յի դուստր ընկերություն։ Այն Sony Music-ի չորս առաջատար լեյլբներից մեկն է, RCA Records-ի նախկին մրցակից Columbia Records-ի, ինչպես նաև Arista Records-ի և Epic Records-ի հետ միասին։ Լեյբլը տարբեր ժանրերի երաժշտություն է թողարկում, ներառյալ փոփը, դասականը, ռոքը, աֆրոբիթը, էլետրոնայինը, ռիթմ ընդ բլյուզը, ջազը և քանթրին։ Լեյբլի անվանումը ծագում է դրա արդեն գոյություն չունեցող մայր ընկերության՝ Radio Corporation of America (, RCA) սկզբնատառերից ։ Այն ամբողջությամբ ձեռք է բերվել Bertelsmann ընկերության կողմից 1986 թվականին, ինչը դարձրել է այն Bertelsmann Music Group-ի մի մասը)։ Սակայն 2004 թվականին RCA Records-ը դարձել է Sony BMG Music Entertainment-ի՝ BMG-ի և Sony Music-ի միաձուլման մի մասը և ձեռք է բերվել վերջինիս կողմից 2008 թվականին՝ Sony BMG-ի կազմալուծումից և Sony Music-ի վերակառուցվելուց հետո։ Այն երկրորդ ամենահին ձայնագրման լեյբլն է ամերիկյան պատմության մեջ՝ Columbia Records քույր լեյբլից հետո։
Օբլուչենսկի շրջան
Օբլուչենսկի շրջան (Облученский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հրեական ինքնավար մարզում։
RCA Records
2019 թվականի դեկտեմբերի դրությամբ՝ RCA Records-ի հետ պայմանագիր կնքած արտիստների թվում էին Քրիստինա Ագիլերան, A$AP Rocky-ն, Քրիս Բրաունը, Մայլի Սայրուսը, Dave Matthews Band-ը, Դևիդ Քրեյգը, Foo Fighters-ը, Բեքի Ջին, G-Eazy-ն, Չայլդիշ Գամբինոն, Մարտին Գարիքսը, Բադի Գայը, H.E.R-ը, Էնրիկե Իգլեսիասը, Կեշան, Ալիշա Քիզը, Քալիդը, Նորմանին, Pentatonix-ը, Փինքը, Մարկ Ռոնսոնը, Շակիրան, SZA-ը, Բրայսոն Թիլերը, Ջասթին Թիմբերլեյքը, Աշերը, Walk the Moon-ը և Զեյնը ։
Օբլուչենսկի շրջան
Ստեղծվել է 1945 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օբլուչյե ։
RCA Records
Լեյբլի գոյության ընթացքում այն որոշ վիճաբանությունների է մասնակցել տարբեր արտիստների հետ, այդ թվում նաև Քելլի Քլարկսոնի , Ավրիլ Լավինի   և Քենի Ռոջերսի հետ ։
Օբլուչենսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 13300 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 33241 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրեական ինքնավար մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բրայան Ռոբսոն
Բրայան Ռոբսոն (Bryan Robson, ), աշխարհահռչակ անգլիացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Խաղացել է հարձակողական կիսապաշտպանի դիրքում։ Ճանաչումը ձեռք է բերել Մանչեսթեր Յունայթեդում, որտեղ 12 տարի եղել է թիմի ավագ, ինչը ռեկորդ է թիմի պատմության մեջ։ Ռոբսոնը 90 խաղ անցկացրել է հավաքականում, որից 65-ը ավագի թևկապով։ Հավաքականում նա հեղինակել է 26 գնդակ։ Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո անցել է մարզչական աշխատանքի Միդլսբրոյում, Բրեդֆորդ Սիթիում, Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնում և Շեֆիլդ Յունայթեդում։ 2008 թվականին վերադառնում է Մանչեսթեր Յունայթեդ, և դառնում թիմի միջազգային դեսպանը։
Մանչեսթեր Յունայթեդ
"Փողը երբեք ինձ չի մոտիվացրել, ես պարզապես ցանկացել եմ հաղթել Բրայան Ռոբսոնն ասաց այս խոսքերը, երբ տեղափոխվեց Մանչեսթեր Յունայթեդ ։"
Ռոբսոնը տեղափոխվել է Յունայթեդ 1,5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգի դիմաց, 1981 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Դա տրանսֆերային ռեկորդ էր, մինչև որ 1987 թվականին Լիվերպուլը Նյուքասլ Յունայթեդից գնեց Պիտեր Բարդսլիին, 1.9 միլիոն ֆունտի դիմաց։ Յունայթեդում դեբյուտը նշել է հոկտեմբերի 7-ին, Լիգայի գավաթի խաղարկությունում, Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում։ Այդ խաղում Յունայթեդը պարտվեց 1-0 հաշվով ։ 3 օր անց նա դեբյուտը նշեց Պրեմիեր Լիգայում, Մանչեսթեր Սիթիի դեմ խաղում։ Դա առաջին խաղն էր, որտեղ նա հանդես եկավ «7» համարի մարզաշապիկով ։ Առաջին գնդակը թիմի կազմում հեղինակել է նոյեմբերի 7-ին Սանդերլենդի դեմ խաղում(5-1)։ Յունայթեդում անցկացրած առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 32 խաղ և հեղինակեց 5 գնդակ։ 1982 թվականի ԱԱ-ը Հյուսիսային Իռլանդիայի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի հեղինակ, իսկ հետո իրեն լավ դրսևորեց Ֆինլանդիայի դեմ կայացած խաղում։
1983 թվականի Լիայի Գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչում նա վնասվածք ստացավ և բաց թողեց Լիվերպուլի դեմ կայացած եզրափակիչը ։ Նա շարք վերադարձավ Գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչում, որտեղ թիմը մրցեց Արսենալի դեմ, և նա դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ, որտեղ Յունայթեդը հաղթեց 2-1 հաշվով ։ Եզրափակչում, Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի դեմ կայացած խաղը ավարտվեց 2-2 հաշվով, իսկ վերախաղարկումում Յունաթեդը հաղթեց 4-0 հաշվով, որտեղ նա դարձավ 2 գոլի հեղինակ, դա առաջին գավաթն էր, որը նա պահեց իր գլխավերևում ։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա իր ներդրումն է ունենում Գավաթակիրների Գավաթի խաղարկությունում։ 1/4 եզրափակչում, Օլդ Թրաֆորդում, Բարսելոնայի դեմ կայացած պատասխան խաղում, նա դարձավ դուբլի հեղինակ, և Յունայթեդը հաղթեց 3-0 հաշվով։ Չնայած առաջին խաղում 2-0 հաշվով կրած պարտությանը, Յունայթեդը 2 խաղերի արդյունքում դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ ։ Վնասվածքի պատճառով նա բաց թողեց կիսաեզրափակչում Յուվենտուսի դեմ կայացած խաղը։ Պատասխան խաղից հետո, լուրեր տարածվեցին նրա Յուվենտուս հավանական տեղափոխության մասին։ Սակայն նրա տեղափոխությունը չկայացավ, քանի որ ոչ մի ակումբ պատրաստ չէր վճարել Յունայթեդի պահանջած 3մլն ֆունտ ստեռլինգը ։ Իտալիայից ժամանելուց հետո Ռոբսոնը 7 տարվա պայմանագիր ստորագրեց Յունայթեդի հետ, տարեկան 1 միլիոն ֆունտ աշխատավարձով ։ 1985 թվականին Յունայթեդը ևս 1 անգամ նվաճեց երկրի գավաթը, այս անգամ հաղթելով Էվերթոնին։ Հաջորդ մրցաշրջանը թիմը սկսեց հիանալի տեմպով, տանելով 10 անընդմեջ հաղթանակ։ Բոլորը կարծում էին, որ Յունայթեդը կդառնա չեմպիոն, առաջին անգամ 1967 թվականից հետո, սակայն մրցաշրջանի ավարտից հետո թիմը մնաց առանց տիտղոսի։ Յունայթեդը մնաց առանց տիտղոսի, իր առջևում թողնելով համապատասխանաբար Լիվերպուլին, Էվերթոնին և Վեստ Հեմ Յունայթեդ-ին։
1991-1992 թվականների մրցաշրջանում նա պահանեց իր տեղը հիմնական կազմում, չնայած նրան, որ դրա համար պայքարում էին Փոլ Ինսը, Նիլ Ուեբը և Անդրե Կանչելսկին։ Այդ տարի նա անցկացրեց իր վերջին, 90-րդ հանդիպումը Անգլիայի ազգային հավաքականում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միդլսբրոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի մարզիչներ
Հիմեշ Պաթել
Հիմեշ Ջիթենդրա Պաթել (Himesh Jitendra Patel, ), հնդկական ծագում ունեցող բրիտանացի դերասան։
Կենսագրություն
Հիմեշ Պաթելը ծնվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Հանթինգդոնում (Քեմբրիջշիր)։ Նրա ծնողները ծնունդով Հնդկաստանի Գուջարաթ նահանգից են, բայց ծնվել են Աֆրիկայում։ Ավելի ուշ նրանք մեկնել են Հնդկաստան, ապա տեղափոխվել Անգլիա ։ Տասնմեկ տարեկանում Հիմեշ Պաթելը մասնակցել է դպրոցական բեմադրության։ Նրա ուսուցիչը համարում էր, որ նա տաղանդ ունի, և այդ մասին ասել է նրա ծնողներին, որից հետո նրանք տղային գրանցել են թատերական դպրոցում ։
Տասնվեց տարեկանում Հիմեշ Պաթելը դեր է ստացել «Իսթ-Էնդի բնակիչները» հեռուստասերիալում, որտեղ 2007 թվականից սկսած մի քանի տարի կատարել է Թամվար Մասուդի դերը ։ Նա նաև մասնակցել է 2011 թվականին թողարկված «Իսթ-Էնդի բնակիչներ։ E20» սերիալի ստեղծմանը։ 2016 թվականից մինչև 2018 թվականը Հիմեշ Պաթելը կատարել է սոցիալական աշխատողի դեր «Damned» հեռուստասերիալում, որը հեռարձակվել է Channel 4 ալիքով ։
2019 թվականին Հիմեշ Պաթելը դեր է խաղացել «Երեկ» ֆիլմում, որը դարձել է նրա նորամուտային աշխատանքը կինոյում, ինչպես նաև նկարահանվել է «Օդագնացները» ֆիլմում։ Նույն տարվա օգոստոսին հայտնի է դարձել, որ Հիմեշը դեր է ստացել Քրիստոֆեր Նոլանի «Փաստարկ» ֆիլմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ
Իգոր Տալկովի սպանություն
Երաժիշտ, կինոդերասան, բանաստեղծ և երգահան Իգոր Տալկովի սպանությունը տեղի է ունեցել 1991 թվական ի հոկտեմբերի 6-ին, կիրակի օրը, Սանկտ-Պետերբուրգ ի «Հոբելյանական» մարզահամալիր ում ԼԻՍ'Ս պրոդյուսեր ական ընկերության կողմից կազմակերպված խորհրդային էստրադայի աստղերի հավաքական համերգի ժամանակ։
Իգոր Տալկով ը սպանվեց Մոսկվա յի ժամանակով ժամը 16:00-ի և 16:30-ի միջակայքում, մինչ իր չկայացած բեմելը, իր իսկ գրիմանոցին կից միջանցքում՝ հրազենից, ենթադրաբար՝ Նագան տիպի ատրճանակ ով։ Սպանությունը տեղի է ունեցել Իգոր Տալկով ի պահակախմբի և նրա համերգային տնօրեն Վալերի Շլյաֆման ի և երգչուհի Ազիզա յի՝ նախկինում դատապարտված պահապան, քիքբոքսինգ Իգոր Մալախով ի (1963—2016) միջև ծագած ծեծկռտուքի ժամանակ։ Զենքը, որով սպանվել է երաժիշտը, չի գտնվել, ծեծկռտուքի մասնակիցների լիարժեք կազմը անհայտ է, իսկ սպանությունը մինչ այժմ համարվում է չբացահայտված։
Իրադարձություններ սպանությունից առաջ
Ժամանակակից փաստագրության և լրագրության մեջ սպանության քննարկումը, որպես կանոն, ուշադրության է արժանացնում դրան նախորդած մի շարք իրադարձություններ, որոնք, ենթադրաբար, ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն առնչություն ունեն սպանությանը։
Իգոր Տալկովի կինը՝ Տատյանան, նշել է, որ սպանությունից քիչ առաջ ամուսինը դիմել էր կա՛մ ՆԳՆ-ին, կա՛մ ՊԱԿ-ին՝ իրեն հրազեն կրելու իրավունք ունեցող պրոֆեսիոնալ պահապան տրամադրելու խնդրանքով, որպեսզի սա մշտապես գտնվի խմբում, իսկ սպանությունից մի քանի օր առաջ, երբ Տալկովը տանը չի եղել, իրեն զանգել են և այդ մարմիններից մեկի ներկայացուցիչը խնդրել է փոխանցել ամուսնուն, որ այդ հարցը դրականապես է լուծվել։ 1991 թվական ի սկզբին Տալկովը գազային ատրճանակ է ձեռք բերել, ստիպել է կնոջը այն մշտապես պահել իր մոտ՝ ասելով, որ եթե իրեն ուզեն վատություն անել, ապա կփորձեն վնասել ընտանիքը  ։
1991 թվական ի հունիս ից կամ օգոստոսից Տալկով ի մոտ աշխատում էր Վալերի Շլյաֆմանը՝ նրա նոր կոմերցիոն տնօրենը, և հաճախ է նշվում, որ նրա հայտնվելով խմբում մշտական էին դարձել կոնֆլիկտները, և Տալկով ը ակամայից հրաժարվում էր ներազդել դրանց լուծման վրա։ Տատյանա Տալկովայի կարծիքով Շլյաֆմանը հատուկ էր մտել Տալկով ի խմբի մեջ՝ երգչի շուրջ տարատեսակ վտանգավոր իրավիճակներ ստեղծելու նպատակով ։
Տատյանա Տալկովան հիշում է ՝
Երաժշտի որդին՝ Իգոր Տալկով-կրտսերը, ասել է, որ հայրը մահվանից առաջ հեռախոսով ահավոր վիճել է «Ի՞նչ եք կպչել ինձ։ Ինձ, առանց այն էլ, մեկ ամսից քիչ է մնացել ապրելու» բառերով ։
Տալկովի ժամանումը Սանկտ-Պետերբուրգ
1991 թվական ի հոկտեմբերի 5-ի երեկոյան Տալկով ը գնացքով Մոսկվա յից մեկնեց Սանկտ-Պետերբուրգ, որտեղ հոկտեմբերի 6-ին իր «Փրկաշրջան» («Спасательный круг») երաժշտական կոլեկտիվի հետ նախատեսել էր ելույթ ունենալ «Հոբելյանական» մարզահամալիր ում խորհրդային էստրադայի աստղերի հավաքական համերգին, որը կազմակերպվել էր ԼԻՍ'Ս պրոդյուսեր ական ընկերության կողմից՝ Սանկտ-Պետերբուրգ ում վերջինիս մասնաճյուղի բացման կապակցությամբ ։ Համերգին պետք է մասնակցեին նաև «Կաբարե-դուետ «Ակադեմիա»»-ն (Ալեքսանդր Ցեկալո և Լոլիտա Միլյավսկայա), Ժենյա Բելոուսով ը, Իգոր Նիկոլաև ը, Օլեգ Գազմանով ը, Օլգա Կորմուխինա ն, Միխայիլ Մուրոմով ը, Անդրեյ Դերժավին ը, Ազիզա ն ։
Այգեշատ (գինի)
Հնեցման ընդհանուր ժամկետը 3 տարի է։ Համամիութենական և միջազգային մրցույթներում ու համտեսների ժամանակ Այգեշատին շնորհվել են 6 ոսկե, 4 արծաթե մեդալներ, 1 դիպլոմ ու 1 ատեստատ։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Տալկովի ժամանումը Սանկտ-Պետերբուրգ
Սանկտ-Պետերբուրգ ժամանելուն պես Տալկովը Մոսկովյան կայարանում գնացքից իջնելուց հանդիպեց սանկտ-պետերբուրգյան հեռուստատեսության ներկայացուցիչներին, կարճ հարցազրույց տվեց։ Այնուհետև նա մոսկովյան այլ արտիստների հետ տեղավորվեց «Ալեքսեյ Սուրկով» ջերմանավի վրա, որի ռեստորանում ևս մեկ հարցազրույց տվեց հեռուստատեսությանը. դա երաժշտի համար դարձավ վերջինը։ Հարցազրույցի ժամանակ նա հայտարարեց, որ այդուհետ նա հանդես է գալու ընդդեմ իրենց ժողովրդավար ներկայացնող կոմունիստների։ Հեռուստաընկերության աշխատակիցները նրան հրավիրեցին Պալատական հրապարակ ի՝ 1991 թվական ի օգոստոսի 22-ին կայացած համերգի տեսաձայնագրությունը նայելու, որտեղ ելույթ էր ունեցել Տալկով ը՝ քաղաք, այն ժամանակ՝ դեռևս Լենինգրադ կոչվող, կատարած նախորդ այցելության ժամանակ։ Ըստ Իգոր Տալկովի ընկեր, երաժիշտ Գենադի Բերկովի տեղեկության, նրանք երեքով (Տալկովը, Բերկովը և Շլյաֆմանը) գնացին հեռուստատեսություն, որտեղից վերադարձան բարձր տրամադրությամբ ։ Մոտ ժամը 16:00-ին նրանք հասել են «Հոբելյանական» մարզահամալիր, այստեղ արդեն սկսվել էր ցերեկային համերգը, որի ժամանակ Տալկովը պետք է ելույթ ունենար ։
Ժեսպենսար
Ժեսպենսար (Gespunsart), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Սպանություն
Ըստ Տալկով ի խմբի հիմնական երաժիշտ Գենադի Բերկովի տեղեկատվության, ինչը հաստատել են նաև այլ աղբյուրներ, այդ երեկո իրենք Տալկով ի հետ «Հոբելյանական»-ի համերգին պետք է կատարեին «Պարոն նախագահ» («Господин президент») երգը ։
Այգեշատ (գինի)
Կատեգորիա:Գինիներ
Ժեսպենսար
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1133 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.02 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Կոնֆլիկտ Տալկովի և Ազիզայի ելույթների հերթականության շուրջ
Տալկով ի ելույթը պետք է լիներ ժամը 16:20-ին : Տալկով ի՝ «Հոբելյանական» հասնելու պահին այստեղ արդեն Ազիզայի պահապան և սիրեցյալ 28-ամյա Իգոր Մալախովի նախաձեռնությամբ կոնֆլիկտ էր առաջացել Տալկով ի և երգչուհու ելույթների հերթականության շուրջ։ Ըստ ծրագրային հերթականության, համերգի ավարտին պետք է ելույթ ունենար Օլեգ Գազմանովը, նրանից առաջ՝ Տալկովը, իսկ Տալկովից առաջ՝ Ազիզան ։ Այդ ժամանակների շոու բիզնեսում համերգի եզրափակումը ավելի հեղինակավոր էր, քան միջոցառման միջնամասի ելույթները, և Մալախովը սկզբում հաղորդավարից, հետո՝ նաև համերգի կազմակերպչից համառորեն պահանջում էր փոխել մասնակիցների ելույթների հերթականությունը՝ Ազիզային ներկայացնելով Տալկովից հետո. նա պատճառաբանում էր, որ Ազիզան չի հասցնում նախապատրաստվել բեմ ելնելուն ։ Համերգի ռեժիսոր Տատյանա Պրիգոժինան բացատրել է Մալախովին, որ նման ռոտացիան բավականին դժվար է, քանի որ համերգը ուղիղ եթերով չէ, այլ ընթանում է ձայնագրությամբ և ֆոնոգրամմայով, որոնցում հերթականությունը սահմանվել է նախապես, սարքավորումների սենյակում, և, որ ֆոնոգրամմայի տեղափոխությունը տեխնիկապես փոփոխելը բավականին բարդ է ։ Մալախովի կողմից սպառնալիքների շարքից հետո փոփոխությունն ի կատար ածվեց, իսկ Տալկովի գրիմանոց գնաց ադմինիստրատոր-աղջիկը՝ նրան այդ մասին հաղորդելու համար ։
Ժեսպենսար
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Իգոր Տալկովի սպանություն
Կոնֆլիկտ Տալկովի և Ազիզայի ելույթների հերթականության շուրջ
Տալկովի տնօրեն Վալերի Շլյաֆմանը, հեռուստատեսությունից վերադառնալով, ինքը գնաց պարզելու, թե երբ է նշանակված Տալկովի ելույթը։ Իմանալով, որ Տալկովի և Ազիզայի ելույթների հերթականությունը փոփոխվել է Ազիզայի ընկերոջ՝ Իգոր Մալախովի նախաձեռնությամբ՝ Շլյաֆմանը մտավ Տալկովի գրիմանոց և ասեց, որ այդ ամենը ինչ-որ Մալախովի նախաձեռնությունն է։ Տալկովը Շլյաֆմանին ուղարկում է պարզելու կատարվածի պատճառները։ Շլյաֆմանը գնում է բանակցելու Մալախովի հետ, իսկ վերադառնալով ասում, որ վերջինս իրեն անվանել է «Վասկա» և հորդորել «ստվերային տնտեսության գործերին» չընդդիմանալ ։ Դրանից հետո Տալկովը խնդրում է իր մոտ՝ գրիմանոց, կանչել Մալախովին  ։
Ժեսպենսար
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 727 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 466-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 261։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,1 %։ 466 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 386 անձ (220 տղամարդ և 166 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (39 տղամարդ և 41 կին)։ 261 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 111-ը` թոշակառուներ, իսկ 97-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Կոնֆլիկտ Տալկովի և Ազիզայի ելույթների հերթականության շուրջ
Մոտավորապես 16:15-ին Մալախովը գալիս է Տալկովի գրիմանոց, այստեղ լարված խոսակցություն է տեղի ունենում (Մալախովը «Վասկա» է անվանում նաև Տալկովին ), որից հետո Տալկովի թիկնապահներ Ալեքսանդր Բարկովսկին, Արկադի Բոնդարենկոն և Սերգեյ Իգնատենկոն Մալախովին դուրս են բերում միջանցք ։ Օլեգ Գազմանովի, ով գտնվել է հարևան գրիմանոցում, պնդմամբ՝ Մալախովը  հարբած վիճակում եղել ։
Ծեծկռտոց Տալկովի գրիմանոցին կից միջանցքում
Մոտավորապես 16:17-ին միջանցքում Մալախովը դուրս բերեց զենքը։ Ըստ ականատես ների վկայության, դա Նագան տիպի հրազեն էր ։ Կարծիք կա, որն արտահայտել է Տալկովի հանդերձապահուհի Մարիա Բերկովան, որ զենքը նա հանել է այն բանից հետո, երբ Շլյաֆմանը, դուրս գալով գրիմանոցից, նրա հասցեին վիրավորական սադրիչ  արտահայտություն նետեց։ Տալկովի թիկնապահները հայտնվեցին Մալախովի նշանառության տակ։ Շլյաֆմանը վազեց գրիմանոց և ճչալով դիմեց Տալկովին՝ «Իգո՛ր, ինչ-որ բան տուր, նա հրացան է հանել»։ Տալկովը «Նրա հրացանի դիմաց մեզ մոտ մի բան կգտնվի» բառերով դուրս բերեց իր գազային ատրճանակը և դուրս եկավ միջանցք ։
Միջանցքում Տալկովը իր գազային ատրճանակից մի քանի կրակոցներ արձակեց Մալախովի ուղղությամբ։ Կրակոցներն անհրաժեշտ էֆեկտ չտվեցին, քանի որ գազային փամփուշտները կա՛մ լիցքավորված չէին, կա՛մ՝ վնասված էին ։ Կամ էլ ինքը՝ Տալկովը, չտիրապետելով գազային զենքի առանձնահատկություններին, կրակում էր մեծ հեռավորությունից, ինչի հետևանքով գազային ամպը ուղղակիորեն չէր հասնում նպատակակետին։ Բայց այդ ժամանակ Տալկովի պահակախումբը, օգտագործելով պահը, հարձակվեց Մալախովի վրա։ Տալկովի թիկնապահ Ալեքսանդր Բարկովսկին թևերի մեջ առավ Մալախովին և տապալեց գետնին։ Մալախովը հասցրեց երկու կրակոց արձակել իր նագանից։ Փամփուշտներից մեկը գնաց հատակի մեջ, երկրորդը հայտնվեց սարքավորման տակ գտնվող արկղի մեջ։ Տալկովը հարձակվեց Մալախովի վրա և սկսեց իր գազային ատրճանակի կոթով խփել նրա գլխին ։ Այնուհետև ծեծկռտուքի ականատեսների խոսքերով, Մալախովի ձեռքից զենքը խլվեց  ։
Ըստ Ազիզայի, ով այդ մասին խոսել է 2016 թվական ի սեպտեմբերին, կրակոցի ձայնել լսելով՝ նա վազել է դեպքի վայր և տեսել գլխին ուժեղ հարված ստանալու հետևանքով այստեղ պառկած իր սիրեցյալ Իգոր Մալախովին, երգչուհին վախեցել է և նետվել դեպի նա՝ բաճկոնով ծածկելով վերջինիս գլուխը։ Շլյաֆմանը փորձել է ոտքով հրել Մալախովին, սակայն վրիպել է՝ հարվածելով անմիջապես հղի Ազիզայի փորին (արդյունքում նա կորցրել է երեխային) ։ Տալկովի խմբի պարուհի Ելենա Կոնդաուրովան 2011 թվական ին հայտարարել է, որ Ազիզան բաճկոնը նետել է Բարկովսկու վրա՝ վախենալով Մալախովի կյանքի համար (6 տարի անց Ազիզան հաստատել է, որ բաճկոնը նետել է Տալկովի թիկնապահի վրա ):
Մահացու կրակոց
Այս ամենից հետո ևս մեկ կրակոց լսվեց, որը մահացու դարձավ Տալկովի համար։ Ծեծկռտուքի ականատեսների մոտ միանշանակ կարծիք չկա, թե ով և ինչ զենքից կրակեց։ Ըստ հանդերձապահուհի Մարիա Բերկովայի պատմածի, ով հղում է անում թիկնապահների վկայություններին, Մալախովի մոտից խլված ատրճանակը ընտրել էր Շլյաֆմանը։ Հետ գնալով՝ նա գոռացել է՝ «Բոլորը կանգ առնեն», իսկ հետո կրակել է Տալկովի վրա ։ 2006 թվական ին Առաջին ալիք ի լրագրող Սերգեյ Մեդվեդևի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ երգիչ Իգնատենկոյի թիկնապահներից մեկը հայտարարել է, որ չի տեսել, թե ով կրակեց Տալկովի վրա ։ Կարծիք կա նաև, որ երրորդ կրակոցի հեղինակը Մալախովն է եղել, կամ էլ՝ ականատեսները դժվարանում են որոշակիացնել կրակոցի հեղինակին։ 2011 թվական ին «Փրկաշրջան» խմբի պարուհի Ելենա Կոնդաուրովան հայտարարել է, որ երբ Մալախովի ատրճանակը հայտնվել է Շլյաֆմանի ձեռքում, այդ ժամանակ այնտեղ փամփուշտներ չեն եղել, քանի որ Մալախովը բոլոր փամփուշտները արդեն կրակել էր, և Տալկովն էլ այդ ժամանակ արդեն հեռացել էր. այդ մասին նա պատմել է քննիչներին ։ Տալկովն ասել է՝ «Ցավում է», բեմի վրայով մի քանի մետր անցնելով՝ ընկել է մեծ հայելու մոտ և հաշված րոպեների ընթացքում մահացել է։ Համերգը դադարեցվել է։ Այդ ժամանակ բեմի վրա ելույթ է ունեցել Իգոր Նիկոլաևը ։ Համերգը վարող Սերգեյ Կալվարսկին լսարանին հուզված հայտնել է, որ բեմից այն կողմ կրակել են Իգոր Տալկովի վրա, և բժիշկներին, եթե այդպիսիք ներկա են, խնդրել է անցնել կուլիսներ։ Մինչ Շտապ օգնության ժամանելը, «Հոբելյանական»-ի բուժկետի ղեկավար բժիշկ Իգոր Պետուշինը և բուժքույր Զոյա Կոզլովան Տալկովին երկու ներարկում են արել՝ կորդիամին ի լուծույթ և արյունը կանգնեցնող ։ Որոշ  պնդում են, որ նրանք Տալկովին սրտի մերսում են արել, ինչը ոչ մի կերպ չէր կարելի անել նման վնասվածքի դեպքում.
Ժամը 16:37-ին արձանագրվել է Շտապ օգնություն արված առաջին զանգը ։ Առաջինը զանգահարողներից էր արտիստ Օլեգ Գազմանով ը. 4-5 րոպեների ընթացքում իրար հաջորդող ևս վեց զանգեր են գրանցվել «Հոբելյանական»-ից ։ 16:39-ին Շտապ օգնության առաջին կայարանից դեպքի վայր են ժամանել երկու մեքենաներ՝ վերակենդանացման-վիրաբուժական և ինտենսիվ թերապիայի բրիգադներով ։ 16:51-ին բժիշկները արդեն դեպքի վայրում էին։ Տալկովի հիվանդության պատմության մեջ 16:53-ի դրությամբ գրվել է՝ «Սրտախփոցը, շնչառությունը, երակազարկը բացակայում են։ Բիբերը մաքսիմալ լայնացած են»։ Այնուհետև արդեն մահացած Տալկովին, արտիստին անհապաղ կենդանացնելու պահանջ ներկայացնող երկրպագուների բուռն գրոհի պայմաններում, դեպքի վայր ժամանած բժիշկները, վախենալով իրենց հանդեպ հաշվեհարդարից, կաթիլային են միացնում, տեղավորում են շտապ օգնության մեքենայի մեջ և դուրս բերում  «Հոբելյանական»-ից, 17:00-ին հասցնում են Շտապ օգնության N 10 հիվանդանոց, որտեղ բժիշկները մահացածին բարձրացնում են վերակենդանացման բաժին, իսկ ապա՝ տեղափոխում դիահերձարան ։
Վնասվածքի գնահատականներ
« Շտապ բժշկական օգնության » քաղաքային կայանի գլխավոր բժիշկ Ա. Ուշակովի խոսքերով՝ « կրծքավանդակ ի հրազենային, գնդակային ներթափանցող վիրավորում՝ սրտի և թոք ի վնասվածքով, չափից դուրս արյան կորստով» ախտորոշմամբ, որը արվել էր Տալկով ի դեպքով, ապրելու հնարավորությունը բացառվում էր ։ Դատաբժշկական փորձաքննության բյուրոյի հերթապահ բաժանմունքի ղեկավար Անդրեյ Ալեքսեևը, 1991 թվական ի հոկտեմբերին հանցագործության վայրի կրկնակի զննություն իրականացնելով, «Մարդը և օրենքը» հաղորդմանը տված հարցազրույցի ժամանակ Տալկովի վնասվածքը բնութագրել է որպես սրտի ներթափանցող՝ մեծ արատով վիրավորում և կարծիք հայտնել, որ անկախ շտապ օգնության ժամանելու պահից նրան փրկելը անհնարին էր ։ Ըստ հետաքննության նյութերի, նախքան կրծքավանդակին դիպչելը՝ փամփուշտն անցել է Տալկովի ձախ ձեռքի ափի միջով, սակայն, գրիմարար Մարիա Բերկովան և Տալկովի դիակին հագուստ հագցրած Միխայիլ Մուրոմովը ժխտում են, որ նրա ափում հրազենային կրակոցի հետք է եղել ։
Քանի որ Տալկովը ի սկզբանե էր մահացու վիրավորում ստացել, ապա գրիմանոցում բժիշկների կատարած սրտի մերսումը սկզբունքայնորեն ոչինչ չի արժեցել ։
«Շտապ օգնության» բրիգադի՝ կանչով ժամանած բժիշկներից մեկի կարծիքով, որը հրապարակվել է միայն կատարվածից 8 տարի անց ՝
Հարցին, թե ինչու է Տալկովի մահացած մարմինը տարվել, հակառակ «Շտապ օգնության»՝ մահացածներ տեղափոխելու արգելքին, բժիշկը պատասխանել է ՝
Վնասվածքին գնահատական տալու խնդրանքին ի պատասխան՝ բժիշկը պատասխանել է ՝
2000 թվական ի փետրվարին, Տալկովի սպանությունից 8 տարի անց, ՆՏՎ (НТВ ) հեռուստաալիքով «Հոբելյանական»-ի բուժքույր Զոյա Կոզլովան, ով օգնություն է ցուցաբերել Տալկովին, նույնպես հայտարարել է, որ կրակոցը նման չի եղել պատահական կրակոցի ։
Սպանությունից հետո
Ըստ համեմատաբար լայն տարածում գտնած վարկածի, դեպքից հետո Վալերի Շլյաֆմանը Մալախովի ատրճանակը տարել է Տալկովի գրիմանոց և թաքցրել զուգարանում՝ զուգարանակոնքի մեջ։ Այնուհետև այստեղից նագանը հանել է Ազիզան և փոխանցել է իր օգնականուհուն՝ Էլլա Կասիմատին, սա էլ՝ վերադարձրել է այն Մալախովին ։ Վերջինս, «Հոբելյանական»-ի մոտակայքից տաքսի վերցնելով, ատրճանակով հանդերձ փախուստի է դիմել դեպքի վայրից։ Ճանապարհին նա քանդել է նագանը և դրա մասերը նետել է Մոյկա յի և Ֆոնտանկա յի ջրերի մեջ ։ 2017 թվական ին Ազիզան ենթադրություն է հայտնել, որ իր նախկին սիրեցյալը ազատվել է ատրճանակից, որպեսզի խույս տա ապօրինի զենք պահելու համար քրեական պատասխանատվությունից ։
Իգոր Տալկովի դիակը ինքնաթիռով Սանկտ-Պետերբուրգ ից տեղափոխվել է Մոսկվա, մարմնի տեղափոխմանն ուղեկցում էր այդ համերգի արտիստներից մեկը՝ Միխայիլ Մուրոմովը ։ Հոկտեմբերի 9-ին Մոսկվայի Երիտասարդական պալատ ում տեղի ունեցավ երաժշտի հրաժեշտի բազմամարդ արարողություն, և այդ նույն օրը Իգոր Տալկով ը պատվով և արտիսիտն հրաժեշտ տալու եկած ներկաների մեծ կուտակումների պայմաններում հուղարկավորվեց Վագանկովյան գերեզմանատանը:Սիմվոլիզմ համարվեց այն, որ Տալկով ը թաղվեց 1991 թվական ի Օգոստոսյան պուտչի երեք զոհերի կողքին ։
Պաշտոնական հետաքննություն
Տալկով ի սպանության փաստով Սանկտ-Պետերբուրգ ի դատախազության կողմից հարուցվել է № 381959 քրեական գործը ։ Որպես վկաներ չեն հարցաքննվել երգիչ Իգոր Նիկոլաև ը, այդ չարաբաստիկ համերգի հաղորդավար Սերգեյ Կալվարսկին, պրոդյուսեր Մարկ Ռուդինշտեյնը և երգիչ Եվգենի Բելոուսովը ։
Հետաքննչական գործողություններ Իգոր Մալախովի հետ
Տալկովի սպանության մեջ առաջին մեղադրանքը ներկայացվել է Ազիզայի թիկնապահ Իգոր Մալախովին, որը փախուստի էր դիմել դեպքի վայրից. 1991 թվականի հոկտեմբերի 10-ին նրա նկատմամբ համամիութենական հետախուզում է հայտարարվել ։ Ըստ «Կոմերսանտ» թերթի տեղեկության, հոկտեմբերի 11-ին (ըստ ԽՍՀՄ ՆԳՆ հեռուստաստուդիայի տեղեկատվության՝ հոկտեմբերի 16-ին ) Իգոր Մալախովը կամավոր հանձնվել է դատախազության աշխատակիցներին։ Այդ պահի դրությամբ նա արդեն հասցրել է ազատվել ատրճանակից ։ 1991 թվականի հոկտեմբերի 25-ին և դեկտեմբերի 2-ին քննիչ Վալերի Զուբարևի կողմից Իգոր Մալախովի հետ քննչական փորձարկումներ է անցկացվել, որոնց արդյունքում որոշակիացվել է, որ Մալախովը չէր կարող կրակել Տալկովի վրա։ 1992 թվական ի հունվարի 29-ից մինչև ապրիլի 7-ը Սանկտ-Պետերբուրգի դատախազությունը համալիր դատաբժշկական, բալիստիկ և իրավիճակային փորձաքննություններ անցկացրեց (այդ թվում՝ նաև Շլյաֆմանի վերնաշապիկի փորձաքննությունը, ինչը միայն 1992 թվական ի փետրվարի 21-ին առգրավվել էին նրա ընկերուհու՝ Լյուբով Դուբինկովի տնից ): Այդ փորձաքննությունների արդյունքների համաձայն՝ Տալկովին սպանող կրակոցի հեղինակը կարող էր լինել միայն Տալկովի խմբի տնօրեն Վալերի Շլյաֆմանը ։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոչ, փորձագետ-քրեագետ Վադիմ Պլեսկաչևսկու կարծիքով տվյալ եզրակացությունը քննադատության չի դիմանում, քանի որ Շլյաֆմանի վերնաշապիկի վրա վառոդ կարող էր հայտնվել նաև այն դեպքում, երբ կրակողը նա չլիներ ։ Ինքը՝ Շլյաֆմանը, իր վերնաշապիկի վրա վառոդի առկայությունը բացատրել է նրանով, որ ձեռքն է վերցրած եղել ատրճանակը ։ Անցկացված համալիր փորձաքննությունը Տատյանա Տալկովայի մոտ կասկածներ է հարուցել՝
Իսրայելական վիզա ստանալով՝ Շլյաֆմանը Ուկրաինա յի տարածքով (իր համար հարազատ Ժիտոմիր քաղաքից) երկիրը լքել է 1992 թվական ի փետրվարի 12-ին ՝ մեկնելով մշտական բնակության և Ռուսաստան ում չի գտնվել ։ Տատյանա Տալկովան, հղում անելով հենց Շլյաֆմանին, վերհիշում է, որ քննիչ Զուբարևը ինքն է համոզել Շլյաֆմանին՝ մեկնել Իսրայել ։
Ըստ հեռուստահաղորդավար Դմիտրի Դիբրովի հիշողությունների՝ 1992 թվական ին Իգոր Մալախովը իր հետ զրույցում հայտարարել է, որ ինքն էլ է ուզում պարզել, թե ով է սպանել երգչին ։
1994 թվական ի մայիսի 24-ին Սանկտ-Պետերբուրգի Պետրոգրադյան շրջանային դատարանը Իգոր Մալախովին դատապարտեց երկու տարվա պայմանական ազատազրկման՝ ապօրինի զենք ձեռք բերելու և կրելու համար ։
20 տարի շարունակ Իգոր Մալախովի գտնվելու վայրի մասին ոչինչ հայտնի չի եղել, քանի դեռ 2011 թվականին նա հեռախոսով հարցազրույց չտվեց Առաջին ալիք ին ։ 2013 թվականին, լյարդի ցիռոզով հոսպիտալացվելուց հետո, պարզվեց, որ նա փոխել էր ազգանունը և անձնագրով արդեն Իգոր Վիկտորովիչ Ռուս էր։ Բնակություն էր հաստատել գյուղական շքեղ մի տան մեջ, ամուսնացել էր հայտնի դերասանուհի Քսենիա Կուզնեցովայի հետ և երկու երեխա ուներ։ Ի հայտ եկան նաև մանրամասներ առ այն, որ 1990-ական թվականներին նա իբր կապեր է ունեցել Կուրգանական հանցագործ խմբավորումների հետ ։ 2016 թվական ի օգոստոսի վերջին «Էքսպրես-գազետա»-ն, հղում անելով Մոսկվայի քրեական հետախուզության նախկին աշխատակից, պաշտոնաթող փոխգնդապետ Սերգեյ Վալերևին, հայտարարեց, որ Մալախովը մահացել է ։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 28-ին «Ռոսիա» հեռուստաալիքով ցուցադրվող «Ուղիղ եթեր» («Прямой эфир») հաղորդման ժամանակ Մալախովի մայրը հայտնեց որդու՝ նույն թվականի հուլիսի 4-ին մահվան մասին ։ Ըստ Վալերևի կողմից առաջ քաշված վարկածի՝ Տալկովին հասցված մահացու կրակոցը պատահականորեն արձակել է Մալախովը։ Մոսկվայի քրեական հետախուզության (ՄՔՀ) նախկին աշխատակիցը հայտնում է նաև, որ Մալախովը Մարյինա Ռոշայի և «Կոսմոս» հյուրանոցի շրջակայքում գործող Մազուտկինյան կազմակերպված հանցավոր խմբավորման անդամ է եղել ։ Համառուսաստանյան պետական հեռուստաընկերությանը համանման հարցազրույց տալու համար Վալերևը 150 հազար ռուբլու հոնորար է պահանջել ։ Մոտավորապես նույն տարվա մեջ մահացավ նաև նախկին քննիչ Վալերի Զուբարևը :Զուբարևը երրորդ ինսուլտով հայտնվեց վերակենդանացման բաժանմունքում ։
2018 թվականի մայիսին ՄՔՀ-ի նախկին աշխատակից Վալերևը Առաջին ալիքով եթեր դուրս եկավ՝ բացահայտելով իր իսկական անունը՝ Սերգեյ Լոմով։ Նա կրկնեց այն ամենն, ինչը ասել էր«Էքսպրես-գազետա»-ին տված հարցազրույցի ժամանակ, բայց հստակեցրեց, որ Մալախովը իրեն չի խոստովանել Տալկովի համար ճակատագրական դարձած երրորդ կրակոցի մասին։ Մալախովը Լոմովին միայն ասել է, որ երրորդ կրակոցը Շլյաֆմանը չի արել ։
Հետաքննչական գործողություններ Վալերի Շլյաֆմանի հետ
1997 թվական ին Ռուսաստանի և Իսրայելի միջև կնքվեց կողմերի իրավապաշտպան մարմինների՝ կազմակերպված հանցագործությունների դեմ համատեղ պայքարի միջկառավարական համաձայնագիր, որով իրավական հիմք առաջացավ բարձրացնելու հանցագործներին փոխադարձաբար հանձնելու հարցը ։ Իգոր Տալկովի թանգարանի նախաձեռնությամբ 1997 թվականի ապրիլի 23-ին Ռուսաստանում Իսրայելի ոստիկանական կցորդ Արոն Տալի դիմումին 1997 թվական ի հունիսի 25-ին պատասխանվեց, որ Իսրայելի Արդարադատության նախարարությունը Իգոր Տալկովի գործի հետաքննության շրջանակներում պատրաստ է համագործակցել ռուսական իրավապաշտպան մարմինների հետ և Վալերի Շլաֆմանի հանդեպ պատրաստ է քննչական գործողություններ սկսել Ռուսաստանի դատախազության կողմից հանձնարարական ստանալուց հետո։ Նույն թվականին Սանկտ-Պետերբուրգի դատախազության 1992 թվական ի համալիր փորձագիտության նյութերը թարգմանվեցին անգլերեն և պաշտոնապես առաքվեցին Իսրայելի Արդարադատության նախարարությանը։ Ռուսաստանի գլխավոր դատախազ Յուրի Սկուրատովը հաղորդեց, որ այն դեպքում, երբ ներկայացված ապացույցները Իսրայելում բավարար համոզիչ համարեն, Շլյաֆմանին կդատեն Իսրայելում ։ Այսքանով ռուսական դատախազությունը տվյալ գործում լիովին ավարտեց իր գործողությունները, իսկ Իսրայելում գործը չբացվեց։
Արոն Տալը՝ Ռուսաստանում Իսրայելի ոստիկանական նախկին կցորդը և Մոսկվայում՝ Իսրայելի ներքին անվտանգության նախարարության պաշտոնական առաջին ներկայացուցիչը, 2011 թվական ին ասել է, որ Իսրայելում Շլյաֆմանը երբևէ չի կասկածվել Իգոր Տալկովի սպանության մեջ։ Նա ուշադրություն է դարձրել այն փաստի վրա, որ Շլյաֆմանը հայրենադարձվել է Տալկովի սպանությամբ բացված քրեական գործից ոչ անմիջապես հետո և հետաքննությունից չի թաքնվել։ Տալը հաղորդել է, որ ծանոթացել է այդ քրեական գործի նյութերին և ժխտում է Շլյաֆմանի մեղավորությունը ։
2012 թվական ի նոյեմբեր ին Վալերի Շլյաֆմանը, ով փոխել էր ազգանունը և այժմ ներկայանում էր որպես Վիսոցկի, ռուսական ԶԼՄ-ներին տեսահարցազրույց տվեց՝ հայտարարելով, որ իրեն մեղավոր չի համարում սպանության մեջ, իր Իսրայել մեկնելը պետք չէ որակել որպես փախուստ արդարադատությունից, քանի որ ինքը մեկնել է ոչ թե սպանությունից անմիջապես, այլ՝ մոտ կես տարի հետո։ Նա հայտարարել է նաև, որ իր համար «մեղավորը բացահայտվել է հենց սպանության օրը» և, որ «ոչ ոք չի ուզում, որ քրեական գործը ավարտին հասցվի»։ Շլյաֆմանը կատարվածի հիմնական մեղավոր համարում է Իգոր Մալախովին ։
Ներկա պահին Իգոր Տալկովի սպանության փաստով քրեական գործը կարճված է, բայց փակված չէ ։
Ոչ պաշտոնական հետաքննություն
Տարբեր կազմակերպությունների և կառույցների կողմից սպանության պաշտոնական հետաքննությունից բացի, անցկացվել են և շարունակում են անցկացվել բազմաթիվ ոչ պաշտոնական (սեփական) հետաքննություններ։
Լրագրողական հետաքննություններ
ԶԼՄ-ների՝ 1991 թվական ի աշնան հրապարակումներում («Արգումենտի ի ֆակտի», «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց», «Օգոնյոկ») լայն տարածում գտավ Տալկովի սպանության այն վարկածը, որը հիմքում ընկած էր շոու բիզնեսի աստղերի միջև կենցաղային մակարդակի կոնֆլիկտը համերգին ելույթ ունենալու հերթականության շուրջ ։ Իրավիճակի, որի ժամանակ սպանվեց Տալկովը, առաջացման մեղավոր համարվում էր երգչուհի Ազիզան ։
Նույն 1991 թվական ին «Վեչերնայա Մոսկվա» и «Տրուդ» թերթերը գրեցին, որ Իգոր Տալկովի սպանությունը, ըստ սանկտ-պետերբուրգյան դատախազության տվյալների, «խելացիորեն հրահրվել է մի շարք մարդկանց կողմից, որոնց ազգանունները հայտնի են», սակայն ներկա ժամանակներում նրանց քրեական պատասխանատվության ենթարկելը հնարավոր չի ։
2000 թվական ին ՆՏՎ հեռուստաալիքի ուղիղ եթերում Նիկոլայ Նիկոլաևի «Անկախ հետաքննություն» հաղորդման ժամանակ սպանության հետ կապված լրագրողական հետաքննություն իրականցվեց ։ Լրագրողական հետաքննության ևս մի քանի վարկածներ հրապարակվեցին 2006 թվական ին, մասնավորապես՝ Լեոնիդ Կանևսկու «Հետաքննությունը վարում էին» հաղորդման մեջ՝ «Իգոր Տալկով՝ փամփուշտ կուռքի համար» և Օստանկինո հեռուստաընկերության փաստագրական ֆիլմը՝ «Իգոր Տալկով. արդյոք ոչ ոք չէր ուզում սպանել»։ 2011 թվական ին Օստանկինո հեռուստաընկերության փաստագրական նոր՝ «Իգոր Տալկով. կռվում պարտվածը» ֆիլմում առաջ քաշվեց սպանության լրագրողական հետաքննության ևս մեկ վարկած։ Բազմաթիվ լրագրողական այլ հետաքննություններ ևս կատարվել են։
Լրագրողական հետաքննության արդյունքներով սպանության հիմնական վարկածների մեջ գերիշխողը կենցաղայինը, կոմերցիոնը և քաղաքականն էին։ Բարձրաձայնվել է նաև սպանությանը շոու բիզնեսի քրեական կողմի (Տալկովի անձնական թշնամիներ, սևհարյուրակայիններ, ազգայնականներ, կոմունիստներ կամ այլ քաղաքական կառույցներ, հատուկ ծառայություններ և այլն) մասնակցության մասին տարբերակը ։
Փորձագետների, մասնագետների և մասնավոր անձանց կարծիքներ
Սպանությանը հաջորդած ժամանակահատվածում այդ իրադարձությունը մեկնաբանել և գնահատել են բազմաթիվ գիտնականներ, փորձագետներ, վկաներ և դեպքի մասնակիցներ՝ նրանք, ովքեր մտերիմ են եղել Տալկովի ընտանիքին և ուղղակի մասնավոր անձինք։ Լայն հասարակության առջև դրվել են ինչպես գիտական հետևություններ և իրադարձությանը տրված գնահատականներ, այնպես էլ էմոցիոնալ և սուբյեկտիվ հայացքներ, ինչպես նաև արվել են էպատաժային, սենսացիոն ռեզոնանսային հայտարարություններ։
Ռուսաստանի Արդարադատության նախարարության Պրիվոլժսկյան շրջկենտրոնի դատական փորձաքննության առաջատար փորձագետ Գենադի Գրիգորևի՝ 2006 թվական ին հնչեցրած կարծիքով Տալկովի գրիմանոցի մոտ տեղի ունեցած ծեծկռտուքի իրավիճակը մտածված պրովոկացիա է եղել, իսկ Շլյաֆմանը միասնաբար է գործել Մալախովի հետ։ Որպես ապացույց փորձագետը նշում է, որ Շլյաֆմանը ատրճանակը թաքցրել է զուգարանակոնքում, Ազիզան զենքն այնտեղից դուրս է բերել և փոխանցել Մալախովին, իսկ վերջինս այն մաս-մաս է արել և դեն նետել՝ ավելի ուշ խոստովանելով իր մեղքը միայն ատրճանակն ապօրինի պահելու մեջ։ Գրիգորևը կարծիք է հայտնել, որ Շլյաֆմանը գործել է ինչ-որ մեկի հրահանգով և նրա թիկունքում լուրջ մարդիկ են կանգնած եղել ։
Տալկովի ընկերը՝ դերասան Ալեքսանդր Պանկրատով-Չոռնի ն, հայտնել է մի քննիչ-գնդապետից լսած տեղեկատվություն, որ կրակոցը արվել է Մակարով տիպի ատրճանակից և որ Տալկովի սիրտը երկու՝ իրար վրա «նստած» փամփուշտներ են խոցել է, որի հիման վրա էլ դերասանը եզրահանգում է, որ ո՛չ Մալախովը, ո՛չ Շլյաֆմանը չէին կարող կրակած լինել, քանի որ ոչ մեկն էլ կրակելու նմանօրինակ փորձառություն չեն ունեցել ։
Միխայիլ Կրիժանովսկին՝ ԽՍՀՄ ԱԱԾ հետախուզության նախկին (1983 թվական ից մինչև 1992 թվական ը) աշխատակիցը, ով հետո աշխատել է Ուկրաինայի Անվտանգության Ծառայությունում, ապա արտագաղթել է ԱՄՆ, 2010 թվական ին վարկած առաջ քաշեց առ այն, որ Տալկովը սպանվել է քաղաքական պատճառներով, դիպուկահար ի կողմից, իսկ սպանությունը հավանության է արժանացել իշխանությունների կողմից։ Սպանության շարժառիթը, ըստ նրա, Տալկովի «Պարոն նախագահ» երգն է եղել՝ գրված ժողովրդի անունից, ուղղված Ելցին ին՝ պահանջելով Գորբաչով ին հեռացնել քաղաքական իշխանությունից։ Այս երգը Տալկովը նախատեսել էր երգել «Հոբելյանական»-ում,ապա նաև՝ «Օլիմպիական»-ում ։ Կրիժանովսկին պնդում է, որ քանի որ սպանվածի այրուն հրաժարվել են ծանոթացնել քրեական գործին, դա նշանակում է, որ նրա վրա «Գաղտնի» կամ «Միանգամայն գաղտնի» գաղտնիության կնիք կա։ Նման կնիք դրվում է, երբ գործի մեջ թեկուզ մեկ գաղտնի կամ միանգամայն գաղտնի փաստաթութ է լինում ։ Սակայն տվյալ վարկածը վիճահարույց է՝ հաշվի առնելով 1991 թվական ի հոկտեմբերին երկրում տիրող քաղաքական իրավիճակը. ԽՄԿԿ-ն դադարել էր լինել իշխող կուսակցություն և ռուսական իշխանությունների գործունեության դադարեցմամբ ըստ էության կազմալուծվել էր, ինչի մասին խոսել էր ինքը՝ Տալկովը Գժելում ունեցած իր վերջին համերգի ժամանակ (պաշտոնապես արգելվել է Տալկովի մահից մեկ ամիս անց). ԽՍՀՄ ԱԱԾ-ն ԳԿՉՊ-ի ելույթից հետո «մաքրման» էր ենթարկվում և այդ պատճառով, ինչպես ենթադրում է լրագրող Թամարա Մարտինովան, անվտանգության մարմիններին «հետաքրքիր չէին երգիչները՝ իրենց սուր-սոցիալական երգերով հանդերձ» ։
Ռուս գրող և ոստիկանության պաշտոնաթող փոխգնդապետ Անդրեյ Կիվինովը, ով Տալկովի սպանության ժամանակ քրեական հետախուզության օպերլիազոր է եղել, միտք է արտահայտել այն մասին, որ 1990-ական թվականների սկզբի համար փոխհրաձգությունները սովորական երևույթ էին հանդիասնում, և «ցանկացած հիմար և էժանագին բանի համար կարող էր կրակել։ Ընդ որում, հասարակությանը հատուկ էր նյարդային վիճակը. ինչ-որ փոքր բան՝ ձեռքը գցում էին հրանոթին»։ Կիվինովը Տալկովի մահը համարել է դժբախտ պատահար՝ քրեական ժամանակների ֆոնի վրա ։
Նիեյ
Նիեյ (Nieuil), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Փորձագետների, մասնագետների և մասնավոր անձանց կարծիքներ
Խորհրդային և ռուս գիտնական և քրեագետ Դմիտրի Շեստակովը Տալկովի սպանությունը համարել է քաղաքական նշանային սպանություն։ Նա դեպքը, Քենեդու սպանության հետ հավասարապես բնութագրել է, որպես հատուկ տեսակի քաղաքական սպանության տարատեսակ՝ կազմակերպված վերազգային քաղաքական-տնտեսական ուժերի կողմից, որի իրագործման համար օգտագործվել են զանգվածային տեղեկատվության միջոցներ և պետական իրավապաշտպան կառուցվածքներ ։ Նույն հեղինակը (համահեղինակությամբ հրապարակված աշխատության մեջ) Տալկովի սպանությունը գնահատել է որպես գաղտնի սպանության օրինակ, որում զգալի քանակությամբ վկաներ եղել են անմիջապես Տալկովի գործընկերները (նրանց թվում եղել են Անդրեյ Դերժավինը, Օլեգ Գազմանովը, Միխայիլ Մուրոմովը, դուետ «Ակադեմիան»). ըստ հեղինակի՝ նրանք ոչ միայն չկարողացան, այլ նաև չցանկացան որևէ բան հաղորդել իրենց տեսածի մասին՝ վախենալով սեփական կյանքից ։
Նիեյ
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 918 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.90 կմ² տարածք։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Փորձագետների, մասնագետների և մասնավոր անձանց կարծիքներ
«Փրկաշրջան» խմբի երաժիշտ Գենադի Բերկովը գտել է, որ Տալկովին սպանել է Մալախովը ։
2011 թվական ին ուկրաինացի լրագրող Դմիտրի Գորդոնին տված հարցազրույցի ժամանակ Տալկովի ընկեր երգիչ Միխայիլ Մուրոմովը հայտարարել է, որ կրակոցի հեղինակը Մալախովն է եղել ։
2018 թվական ի մայիսին Մոսկովյան քրեական հետախուզության նախկին ավագ օպերլիազոր Սերգեյ Լոմովը հայտարարեց, որ Իգոր Մալախովը 1994 թվական ին իրեն ասել է, թե Շլյաֆմանը կապ չունի Տալկովի սպանության հետ և խնդրել է իրեն այդ մասին ոչ ոքի չասել.
Նիեյ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Բիդիրգի
Բիդիրգի, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Ուրմիա լճի մոտ տեղադրվող Զամվա (Զամուա) հնագույն երկրում։ Լարա լճից բաժանված է եղել մի կիրճով։ Հիշատակված է ասուրական սեպագիր արձանագրություններում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռներ այբբենական կարգով
Իգոր Տալկովի սպանություն
Փորձագետների, մասնագետների և մասնավոր անձանց կարծիքներ
Տալկովի սպանության վերաբերյալ գոյություն ունեն նաև այլ վարկածներ և դրան տրված՝ այլ գնահատականներ։ Մինչ օրս սպանությունը բացահայտված չէ։
Բեգլեր Դերեսի
Բեգլեր Դերեսի, գետակ Եփրատի ավազանում, հոսում է Մալաթիայի շրջանով ։
Իգոր Տալկովի սպանություն
Հետևանքներ
Ամենատարածվածն է համարվում այն գնահատականը, որ Իգոր Տալկովի սպանությունը վերջ դրեց խորհրդային և ռուսական էստրադայի ծագող աստղ, երգչուհի Ազիզայի կարիերային ։
«Բուլվար Գորդոնա» թերթում նշվել է, որ տարօրինակ դասավորվեց Իգոր Տալկովի թիկնապահների ճակատագիրը։ Ալեքսանդր Բարկովսկուն 1996 թվականին սպանեցին ռեստորանում տեղի ունեցած ծեծի ժամանակ, Անդրեյ Բոնդարենկոն ինքնասպանություն գործեց՝ գլխիվայր նետվելով իր երրորդ հարկի բնակարանի լուսամուտից (նա նախօրոք կտրել էր իր աջ ձեռքի ցուցամատը, կամ դա արել էր մեկ ուրիշը) ։ 2015 թվականի տվյալներով Սերգեյ Իգնատենկոն թաքնված է և ապրում է այլ անվամբ, նրա նկատմամբ մի քանի մահափորձեր են արվել, այդ թվում՝ դանակի հարված որովայնին, բայց նա ապրել է ։
Սպանության քաղաքական որակման կողմնակից, ՊԱԿ-ի նախկին հետախույզ, իսկ այժմ իրեն ԿՀՎ-ի աշխատակից ներկայացնող Միխայիլ Կրիժանովսկին գտնում է, որ Տալկովի սպանությունը ռուսական էստրադայի աստղերի մոտ ընդմիշտ սպանեց քաղաքական երգեր երգելու ցանկությունը, և Տալկովի սպանությունից հետո «բոլորը համերաշխորենвсе երգում են սեքսի և ծաղիկների մասին» ։
Հայրենական շոու բիզնես ի տեսաբան Ֆյոդր Ռազզակովը գրել է, որ Տալկովի սպանությունը լրջորեն վախեցրել է շոու բիզնես ի գործիչներին. շատերը սկսել են հսկայակն գումարներ ծախսել անձնական թիկնապահներ պահելու վրա, ժամանակավորապես մինիմալի են հասցրել շոու բիզնեսի ստվերային ֆինանսական մեքենայությունները (եկամտային օրդերներով կրկնակի հաշվապահություն, համերգների հաճախելիության ցուցանիշների նենգափոխում, մեքենայություններ մուտքի տոմսերով, մեկօրյա կեղծ գրասենյակների ստեղծում և դրանց միջոցով կանխավճարների վճարում)։ Ռազզակովը գրել է, որ այդ ժամանակ շատերին թվում էր, որ Տալկովի սպանությունը իշխանական կառույցների ցասման դրսևորումն էր և  շոու բիզնեսը արմատապես մաքրելու սպառնալիք էր ներկայացնում, սակայն այս վախերն ու կասկածները արդարացված չեղան ։
Կլոր (սպանության օրվա 10-րդ, 15-րդ, 20-րդ, 25-րդ) տարելիցերին իրադարձության թեման լուսաբանվել է Ռուսաստանի և մերձակա արտասահմանյան երկրների ԶԼՄ-ների կողմից, նկարահանվել են ֆիլմեր, սպանությունը դարձել կամ դառնում է հեղինակային հեռուստահաղորդումների քննարկման թեմա։
Սպանությունը որպես կանոնականացումը քննարկելու առիթ
Սպանության հանգամանքների հետ կապված 1990-ական թվականների սկզբին հասարակության մեջ որոշակիորեն տարածվածություն գտավ Իգոր Տալկով ին կանոնականացնելու գաղափարը։ Տալկով ին նվիրված անանուն օրհներգություն գրվեց, որում հաստատվում էր, որ նա Ռուսաստան ի թշնամիների զոհն է դարձել, «ստորաբար սպանվել է բոլոր նրանց նման, ովքեր համարձակվել են ռուս ժողովրդին հզոր կոչել» : Այս օրհներգությունը հայտնվել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Տուլա յի թեմի վանական համալիրների եկեղեցիական կրպակներում, որպես այս թեմի «տեղի սուրբ»՝ ի հայտ եկան «մարտիրոս Իգորի» վկայությունները։ Սանկտ-Պետերբուրգ ի պետական համալսարանի կրոնագետ Սերգեյ Ֆիրսովը Ռուսաստան ի հոգևոր կյանքի գիտակցության ընդհանուր մարգինալացման ենթատեքստում Տալկով ի կանոնականացում ը անվանել է «վտանգավոր կուրյոզ» ։ Ռուս խորհրդային և եկեղեցիական գիտնական, ուղղափառ աստվածաբան, Ռուս ուղղափառ եկեղեցու ավագ սարկավագ Անդրեյ Կուրաևը, վերլուծելով Տալկով ի «Մենախոսություն» գիրքը և հղում անելով դրան, գտել է, որ Տալկով ը կենդանության օրոք ի ցույց է դրել  օկուլտական աշխարհընկալման օրինակներ, իսկ «սերը Ռուսասատան ի հանդեպ դեռ պատճառ չի նրան կանոնականացնելու համար»  ։ Ներկա ժամանակներում Ռուս ուղղափառ եկեղեցին Տալկովի կանոնականացման հանգամանքը չի դիտարկում։
Ժուռնալիստիկայում
Շատ փաստագրագետներ, լրագրողներ և դեպքի ականատեսներ ուշադրություն են դարձրել մի շարք ոչ սովորական իրադարձությունների, որոնք նախորդել են Տալկով ի սպանությանը ։ Դրանց հիմքում հաճախ ընկած են Տատյանա Տալկովայի հիշողությունները կամ վերջինիս կողմից ամեն տեսակ համընկնումներն ու նշաններին դարձրած ուշադրությունը։ Այդպես, օրինակ, նշվել է, որ մահվանից ուղիղ մեկ տարի առաջ, 1990 թվական ի հոկտեմբերի 6-ին նկարահանվում էին այն հերոսի սպանության տեսարանները, ում մարմնավորում էր Տալկով ը «Վերջից հետո» («За последней чертой») ֆիլմում (Տալկով ի սպանության օրը հեռուստացույցով այս ֆիլմը նայել է Վալերի Լեոնտև ը, երբ հյուրախաղերով գտնվում էր ԱՄՆ-ում ): Հոկտեմբերի 5-ին, սպանությունից մեկ օր առաջ և նախքան Սանկտ-Պետերբուրգ գնալը, Տալկով ը Գժելում ակուստիկ մենահամերգ է ունեցել և ելույթի ժամանակ նրա կիթառ ի նվագալարը կտրվել է ։ Այս իրադարձությունը տեղի է ունեցել մոտավորապես օրվա այն պահին (ժամը 16:00-ին մոտ), որ պահին որ՝ սպանությունը հաջորդ օրը ։ Ուշագրավ է նաև այն, որ Տալկով ը Սանկտ-Պետերբուրգ է մեկնել 13-րդ վագոնով։ Տատյանա Տալկովան հիշել է, որ մի անգամ պատահականորեն հանդիպել է մի մարդու, ով ասել է, թե 1991 թվական ի օգոստոսի 26-ին Կառավարության շենք ի մոտ համերգից հետո հանդիպել է Տալկով ին և ասել, որ վերջինիս դեմքին «մահվան դիմակ» է տեսնում։ Տալկով ն այդ ժամանակ իրենից վանել է այդ մարդուն և  չի ուզել որևէ բան լսել նրանից ։ Տալկով ի դեմքի «մահվան դիմակի» վարկածը  առաջ է քաշվել նաև երգչի՝ կենդանության օրոք ունեցած վերջին լուսանկարների վերլուծության ժամանակ ։
Հաճախ լրագրողական և հրապարակախոսական աշխատանքների հեղինակները հիշատակում են հենց Տալկով ի խոսքերը՝ ասված 1983 թվական ին ինքնաթիռով թռիչքներից մեկի ժամանակ ։ Թռիչքից անհանգստացող գործընկերներին երգիչն ասել է (ըստ ոմանց կարծիքների՝ խմբի հիմնական երաժիշտ Գենադի Բերկովի կնոջը՝ հանդերձապահուհի Մարիա Բերկովային ), որ իր հետ թռչելը չպետք է սարսափելի լինի. ինքնաթիռ ը երբեք չի ջախջախվի, քանի որ ինքը օդում չի մեռնելու, այլ նրան սպանելու են կուտակված ժողովրդի ներկայությամբ, և որ մարդասպանին էլ չեն գտնելու ։
Հարցազրույց
Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԽՍՀՄ-ում
Նիեյ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 595 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 414-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 181։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 414 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 363 անձ (205 տղամարդ և 158 կին)։ Գործազուրկ են եղել 51 անձ (21 տղամարդ և 30 կին)։ 181 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 71-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Օլգա Միլլես
Օլգա Միլլես (Olga Milles, ծննդյամբ՝ Գրաններ, ), ավստրիական ծագմամբ շվեդ նկարիչ։
Քանդակագործ Կարլ Միլլեսի կինը։
Կենսագրություն
Օլգա Գրանները ծնվել է Գրացում (Ավստրիա), 1874 թվականին։ Դեռևս վաղ տարիքից նա ցուցաբերում էր նկարելու իր ունակությունը և արդեն տասներկու տարեկան հասակում ստացավ կրթաթոշակ Landschaftliche Zeichenakademie-ում սովորելու համար։ Այնուհետև նա շարունակեց նկարչություն ուսումնասիրել Փարիզում և Մյունխենում և շուտով դարձավ պահանջված նկարիչ՝ մեծ թվով պատվերներով։ Օլգան հիմնականում նկարում էր ավստրիական արիստոկրատների և նրանց երեխաների դիմանկարները։
Օլգան ծայրաստիճան հավատացյալ էր և նույնիսկ մտածում էր կանանց մենաստանում նկարչության ուսուցչի տեղ գտնելու մասին։ Նա չէր ձգտում ամուսնանալ, բայց 1898 թվականին Փարիզում ծանոթացավ շվեդ քանդակագործ Կարլ Միլլեսի և նրա քրոջ՝ Ռութ Միլլեսի հետ։ Երբ Կառլն առաջարկություն արեց Օլգային, նա սկզբում հրաժարվեց, քանի որ ցանկանում էր իրեն ամբողջովին նվիրվել արվեստին։ Այնուամենայնիվ, 1900 թվականին տեղի ունեցավ նրանց գաղտնի նշանադրությունը, իսկ 1905 թվականին՝ ամուսնությունը Գրացում։ Հարսանիքից մեկ տարի անց Օլգան ամուսնու հետ տեղափոխվեց Շվեդիա։ Ամուսինները երեխաներ չունեին։
Ամուսնությունից հետո Օլգան շարունակեց զբաղվել գեղանկարչությամբ, չնայած փոքր ծավալով։ Նրա գործերից ոչ բոլորն են պահպանվել, քանի որ նա ծայրաստիճան ինքնաքննադատաբար էր վերաբերվում իր գործերին և հավանաբար ոչնչացրել էր իր նկարների ու էսքիզների մի մասը։ 1931 թվականին Կառլ Միլլեսին հրավիրեցին դասավանդելու Դետրոյթի Կրենբրուկսի արվեստի ակադեմիայում  և հետագա  20 տարիները ամուսիններն անցկացրեցին Միացյալ Նահանգներում ՝ Շվեդիա վերադառնալով միայն 1951 թվականին։