cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ագնես ֆոն Կուրովսկի
Կենսագրություն
Ծնվել է գերմանական ծագումով ընտանիքում, որը նրա մանկության տարիներին անընդհատ տեղափոխվում էր մի վայրից մյուսը։ Նա Նյու-Յորքում բուժքույրական ուսուցման ծրագիր է ուսուցանել և 1917 թվականին ստացել  բարձրագույն կրթություն։ Նա խնդրել է  ծառայելԿարմիր Խաչին և 1918 թվականին մեկնել Եվրոպա, որտեղ էլ աշխատնքի է անցել Միլանում ։
Կուրովսկին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատել է որպես բուժքույր Միլանի Ամերիկյան Կարմիր Խաչի հոսպիտալում։ Նրա հիվանդներից մեկը եղել է Հեմինգուեյը, որը սիրահարվել էր նրան ։ Պատերազմից հետո Հեմինգուեյը վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ  և հույս ուներ, որ Կուրովսկին շուտով կմեկնի նրա մոտ և նրանք կամուսնանան։ Սակայն դրա փոխարեն նա նրանից ստացավ նամակ իրենց բաժանման մասին։ Թեպետ Կուրոսկին վերջին հաշվով վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ, սակայն նրանք այլևս  չեն հանդիպել։
Նա ամուսնացել է երկու անգամ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրա ամուսինը ծառայում էր ռազմածովային կայանում, իսկ Ագնեսը աշխատում էր Նյու-Յորքում Կարմիր Խաչի հովանավորությամբ գործող Արյան և պլազմայի բանկում։ Նա իր երկրորդ ամուսնու՝ Ուիլյամ Ստենֆիլդի հետ ապրել մինչև իր մահը։ Մահացել է 92 տարեկան հասակում։ Նրան հուղարկավորլ էին Վաշինգտոնում Միացյալ Նահանգների զիվորների և օդաչուների Ազգային գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆիլադելֆիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բուժքույրեր Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի վիպասաններ
Benetton B189
Բոլիդ Benetton B188 (Benetton B188), մրցարշավային ավտոմեքենա։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1988 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար ։
Աստերոիդների ցանկ (80001-80100)
Աստերոիդների ցանկ (79901-80000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (80101-80200)
1979
Մահեր
Կատեգորիա:1979 Կատեգորիա:Տարեթվեր
Ռազլոգի համայնք
Ռազլոգ (Община Разлог), համայնք Բուլղարիայում։ Մտնում է Բլագոևգրադի մարզի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 22 237 մարդ (մայիսի 15 2008) :
Վարչական կենտրոնը՝ Ռազլոգ քաղաքը։
Համայնքի քմեթը Լյուբեն Պետրով Թաթարսկի։
Համայնքի կազմը
Համայնքի տարածքում է գտնվում նաև ձմեռային զբոսաշրջության կենտրոն Կուլինոտոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզի համայնքներ
Օլգա Ալեքսանդրովա-Գնեսինա
Օլգա Ֆաբիանովնա Ալեքսանդրովա-Գնեսինա (О́льга Фабиа́новна Александрова-Гне́сина, ), խորհրդային դաշնակահար, երաժշտության ուսուցիչ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935), ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։
Գնեսինա քույրերից մեկը։
Կենսագրություն
Օլգա Ֆաբիանովնա Գնեսինան ծնվել է 1881 թվականին Դոնի Ռոստովում, քաղաքային ռաբբունի Ֆաբիան Օսիպովիչ Գնեսինի և Բելլա Իսաևնա Ֆլետզինգեր-Գնեսինայի ընտանիքում։ 1895 թվականին ընդունվել է քույրերի՝ Ելենա և Մարիա Գնեսինաների հիմնադրած «Ե. և Մ. Գնեսինաների անվան երաժշտական ուսումնարանի» դաշնամուրի բաժինը՝ Ելենա Ֆաբիանովնայի դասարան։ 1901 թվականին ավարտել է դպրոցի լիարժեք դասընթացը՝ ստանալով դիպլոմ («2» համար). եղել է երկու հոգուց բաղկացած ուսումնական հաստատության առաջին շրջանավարտներից։ Բացի մեծ քրոջ մոտ սովորելուց, կարճ ժամանակով դասեր է առել երաժիշտ Վասիլի Սաֆոնովից։ 1901-1902 թվականներին նույնիսկ սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի վերջինիս դասարանում, բայց շուտով թողել է այդ դասընթացները, ըստ երևույթին, վատ առողջության պատճառով։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո մինչև կյանքի վերջն աշխատել է Գնեսինյան ուսումնական հաստատություններում։ Երկար ժամանակ դասավանդել է սկսնակներին։ Երկար փորձառությունից հետո քույրերը վստահել են նրան պատրաստելու ավագ դասարանների աշակերտներին։
Մահացել է 1940 թվականին։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ
Կոռնելյա դել Տեռի
Կոռնելյա դել Տեռի (Cornellá del Terri, Cornellà del Terri), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խիրոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պալա դե լ Էստան շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 27,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2210 մարդ ( 2010 թվականի տվյալներով)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սմերդյա
Սմերդյա  (Смердья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի ձախ ափին՝ 199 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 50 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Վախուշտի Կոտետիշվիլի
Վախուշտի Կոտետիշվիլի (ვახუშტი ვახტანგის ძე კოტეტიშვილი, ), վրացի խորհրդային գրականագետ, քննադատ, թարգմանիչ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Վրաստանի մանկավարժական ակադեմիայի ակադեմիկոս, «Սաբա» մրցանակի դափնեկիր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է վրացի անվանի գրականագետ, արվեստաբան, հասարակական գործիչ Վախթանգ Կոտետիշվիլու (1893—1937) ընտանիքում։ 1937 թվականին հորը գնդակահարել են՝ մեղադրելով հակախորհրդային գործունեության մեջ ։
Վախուշտին 1959 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը։ 1965-ից 1977 թվականներին դասավանդել է համալսարանում։
Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսել 1954 թվականին, առաջին թարգմանությունները՝ 1958-ին;
1964 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Հաֆիզի քնարերգության մեկնաբանության հարցի շուրջ» թեմայով ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի արժանացել է «Պարսկական դասական տաղաչափության կառուցվածքի մասին» ատենախոսական աշխատության համար, որը պաշտպանել է 1975 թվականին ։
Ապրել է Թբիլիսիում, հոր՝ Վախթանգ Կոտետիշվիլու անունը կրող փողոցի 7-րդ շենքումում ։
Գրականություն
Мой век минутный. 2005 ISBN 5-94542-174-X
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Վրացի թարգմանիչներ
Լուիջի Գալվանի
Լուիջի (Ալոիզի) Գալվանի (Luigi Galvani, ), իտալացի անատոմ և ֆիզիոլոգ, էլեկտրաֆիզիոլոգիայի հիմնադիր։ Սովորել է Բոլոնիայի համալսարանում, այնտեղ էլ հետագայում դասավանդել է բժշկագիտություն։
1771-ից ուսումնասիրել է էլեկտրականության առաջացումը կենդանի օրգանիզմներում։ Հետազոտել է անշարժացված գորտի մկանների կծկման ընդունակությունը էլեկտրական հոսանքի ազդեցության ներքո։ Դիտել է մկանների կծկումը՝ դրանք նյարդերի կամ ողնուղեղի հետ մետաղով միացնելիս, ուշադրություն դարձրել այն բանի վրա, որ մկանը կծկվում է երկու տարբեր մետաղների հետ միաժամանակյա շփումից, ապացուցել, որ մկանը կծկվում է նաև անմիջապես նյարդին միանալիս։
Գալվանիի փորձերը նպաստեցին հոսանքի նոր աղբյուրի՝ գալվանական էլեմենտի հայտնագործմանը։ 1791-ին հրատարակել է «Մկանային շարժման ժամանակ էլեկտրականության ուժի մասին տրակտատ»–ը։
Ռուսոկաստրո
Ռուսոկաստրո (Русокастро), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կամենոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կամենո քաղաքից գտնվում է 15 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 1183 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի գյուղեր Կատեգորիա:Բուրգասի մարզի գյուղեր
Լիոնի տաճար
Սեն Ժան տաճար (Cathédrale Saint-Jean) կամ Հովհաննես Մկրտչի տաճար (Primatiale Saint-Jean-Baptiste-et-Saint-Étienne), 12-րդ դարից սկսած Լիոնի գլխավոր տաճարը։ Տեղակայված է Սեն Ժան թաղամասում․ վերջինս էլ մտնում է Հին Լիոնի մեջ, որը քաղաքի միջնադարյան մասն է և ընկած է Ֆուվրիեր բլրի և Սոն գետի միջև։ Ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Սեն Ժան տաճարը պրիմատալային տաճար է (primatiale, primatie՝ «պրիմաս» բառից), քանի որ այն պրիմասի կարգավիճակը գրող Լիոնի արքեպիսկոպոսի մայր տաճարն է։
Տաճարում է գտնվում 14-րդ դարի աստղագիտական ժամացույց, որն աշխարհի ամենահին ժամացույցներից մեկն է։
Տաճարի կողքին է գտնվում «հնագիտական այգին» (jardin archéologique)՝ երկու եկեղեցների (Սուրբ Ստեփանոսի և Սուրբ Խաչի) ավերակներով։ Վերջիններս ավերվել են Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ։
Շինարարություն
Շինարարությունը սկսվել է 12-րդ դարում՝ Մերովինգների ժամանակաշրջանի հնագույն եկեղեցու վայրում։ Աբսիդի ստորին հատվածը կառուցվել է 1165-1180 թվականներին։
Գլխավոր ճակատամասի շինարարությունը սկսվել է 14-րդ դարում, և ավարտվել է 1481 թվականին։ Դրա համար օգտագործել են 9-րդ դարում ավերված և այդ տարածքում մնացած կառույցի քարերը։ Շինարարության տևողության երկարության հետ կապված, տաճարի արևելյան, ավելի հին հատվածը՝ ուղղված դեպի Սոնը, որը ներառում է նաև աբսիդը և երգչախումբը, կառուցվել է ռոմանական ոճով, իսկ ավելի նոր արևելյան հատվածը, որն էլ ներառում է ճակատամասը՝ գոթական ոճով։
Տաճարն ավերվել է 1562 թվականին, հուգենոտների կողմից, սակայն ավելի ուշ վերականգնվել է։
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության տարիներին վերակառուցվել է երգչախումբը, տաճարը ենթարկվել է հեղափոխական վանդալիզմի։
1935-1936 թվականներին երգչախումբը վերականգնվել այն տեսքով, ինչպիսին էր 13-րդ դարում։
1982 թվականին վերականգնվել է ճակատամասը, 1986 թվականին՝ աբսիդը։
Աստղագիտական ժամացույցներ
Տաճարում գործող աստղագիտական ժամացույցները ամենահինն են Ֆրանսիայում։ Դրանք իրենց պատմությունը սկսում են 14-րդ դարից։ Հուգենոտների կողմից ոչնչացվելուց հետո վերականգնվել են 1572-1600 թվականներին։ Իրենց բարկայի տեսքն ընդունել են 1655 թվականին։
18-րդ դարում դրանց վրա հայտնվել է սլաքով րոպեանոց թվատախտակ։ Չնայած բազմաթիվ վերանորոգումների և վերափոխումների, ժամացույցները պարունակում են որոշ երկաթյա դետալներ՝ ձուլված 16-րդ դարի վերջին։
Ցույց են տալիս ժամերը, րոպեները, ամսաթիվը, Լուսնի և Արևի դիրքը Երկրի նկատմամբ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լիոնի տաճարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կաթոլիկ եկեղեցիներ
(8533) Օոհիրա
(8533) Օոհիրա (Oohira), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հունվարի 20-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,762441 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0084 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1677,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214667 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,51° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակեշի Ուրատայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Օկտյաբրսկոե (գյուղ, Միչուրինի գյուղական խորհուրդ)
Օկտյաբրսկոե (Октябрське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկտյաբրսկոե գյուղում բնակվում էր 137 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մամակ Մամիկոնյան
Մամակ Մամիկոնյան, հայ նախարար Բյուզանդական Հայաստանում, Մամիկոնյանների նախարարական տոհմից  ։
Կենսագրություն
595 թվականին, Մամակ Մամիկոնյանը, Ատատ Խորխոռունին, Սամուել Վահևունին, Ստեփանոս Սյունին, Կոտիտ Ամատունին, Թեոդորոս Տրպատունին ու այլ նախարարներ՝ 2000 հեծելազորով Թրակիա բանակաթեմում ապստամբություն են բարձրացնում Բյուզանդիայի Մորիկ կայսեր դեմ և իրենց ենթակա զորքով անցնում Հայկական մարզպանություն ։ Ենթադրվում է, որ ապստամբության շարժառիթը Հուստինիանոս Ա կայսեր բարեփոխումներն էին, որոնք խիստ թուլացրել էին 591 թվականին կնքված նոր պայմանագրով Բյուզանդիային անցած Հայաստանի արևմտյան հատվածի դիմադրողականությունը ։
Սասանյան արքա Խոսրով Բ Փարվեզը օգտվելով Բյուզանդիայի դեմ բռնկված ապստամբությունից, իր մոտ է ընդունում փախստական հայ նախարարներին, մեծարում և արժանացնում պարգևների ։ Ապստամբ նախարարները մտադիր չէին ենթարկվել պարսիկներին, այլ նոր ուժեր հավաքելու համար էին ներթափանցել Մարզպանական Հայաստան։ Նրանք մտադրվել էին ազատվել պարսկական ու բյուզանդական տիրապետությունից հոների հետ դաշնակցելու միջոցով։ Խոսրով Բ-ն տեղեկանալով նրանց մտադրությունների մասին, փոխում է իր քաղաքականությունը, դուրս գալիս նախարարների դեմ և դիմում կայսեր օգնությունը։ Մորիկի հրամանով Բյուզանդական Հայաստանում գտնվող բյուզանդական զորքը՝ Հերակլիոսի գլխավորությամբ, Նախճավանի մոտ միանում է պարսիկներին և շարժվում ապստամբների դեմ։ Մորիկը և Խոսրովը միաժամանակ պատգամավորություն են ուղարկում ապստամբների մոտ՝ առաջարկելով առանց կռվի հնազանդվել, խոստանալով շնորհել ներում։ Տեղի ունեցած բանակցությունները քայքայում են ապստամբության հետագա ծրագրերը։ Մամակ Մամիկոնյանը, Կոտիտ Ամատունին, Ստեփանոս Սյունեցին և այլ նախարարների ենթարկվում են Պարսկաստանին։ Ատատ Խորխոռունին և Սամուել Վահևունին իրենց զորքերով շարժվում են Աղվանք՝ անցնում Կուր գետը և բանակ դնում նրա ձախ ափին, բայց հոներից սպասվող վարձկան զորք չստանալով, ստիպված են լինում ենթարկվել Բյուզանդիային։ Վերջինիս կողմն է անցնում նաև Թեոդորոս Տրպատունին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ
Բարեկենդանը (հեքիաթ)
«Բարեկենդանը», Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից ։
Պատմություն
Առաջին անգամ տպագրվել է 1910 թվականին Թիֆլիսում լույս տեսած «Հասկեր» մանկական ամսագրի № 11-ում (էջ 318-319)` «Հեքիաթ» ենթավերնագրով, տպագրվել է նաև վրացերեն «Չեչիլի» ամսագրում, (Թիֆլիս, 1911, № 2), Լ․ Կարապետյանի թարգմանությամբ ։
Հեքիաթի համար Թումանյանը նկատի է ունեցել հայկական «Рамазан», իմերեթական «Кто глупее», «Где есть дураки?» և այլ հեքիաթներ, հիմնականում օգտագործելով հայկական տարբերակի առաջին մասը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներ
Պուչվերդ դե Ագրամուն
Պուչվերդ դե Ագրամուն (Puigverd d'Agramunt), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիռոնիա պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ուրժել համայնքում։ Բնակչությունը կազմում է 275 մարդ (2010 թվականի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 17 քառ. կմ տարածք։
Ժողովրդագրություն
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
HandyGames
www.handy-games.com GmbH, ավելի հայտնի է ինչպես՝ HandyGames, գերմանական ընկերություն, հիմնադրված 2000 թվականին, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ և հրատարակչությամբ, 2018 թվականից համարվում է THQ Nordic-ի մասը։
Պատմություն
Ընկերությունը հիմնադրվել է 2000 թվականին Քրիտափոր և Մարկուս Կասսուլկե եղբայրների կողմից։ 2006 թվականին ընկերությունը թողարկեց իր առաջին խաղը, և այդ ժամանակվաից անցում կատարեց f2p բիզնես մոդելի։ 2010 թվականից սկսված բոլոր բջջային խաղերը, որոնք թողարկվում էին HandyGames-ի կողմից, կամ անվճար էին, կամ Freemium։ 2014 թվականին HandyGames-ի հավելվածների ներբեռնումների քանակը հասավ 150000-ի, իսկ ընդհանուր առմամբ 1 մլն-ի ։
2012 թվականին HandyGames-ը սկսեց մշակում իրականացնել այլ պլատֆորմների համար, այդ թվում անհատական համակարգիչների և Smart T-ների համար։ 2014 և 2015 թվականներին ընկերությունը դարձավ բարեգործական օրվա գլխավոր հովանավոր Վյուրցբուրգ քաղաքում, որի նպատակը քաղցկեցի հետաքննության համար միջոցների հավաքումներ։ Երկու անգամ էլ միջոցառումների ընթացքում հավաքվեց 50000 եվրո գումար ։
2014 թվականին HandyGames-ը թողարկեց իր առաջին խաղեը, նախատեսված խելացի համազգեստի համար ։ Խաղերը համաձայնվեցվում էին Android Wear-ի ժամացույցների հետ՝ Moto 360, Sony SmartWatch և LG G Watch ։
2015 թվականին ընկերությունը սկսեց վիրտուալ իրականության համար նախատեսված խաղի մշակումը՝ «Hidden Temple — VR Adventure» ։ Այս խաղը թույլ էր տալիս բացել խաղը՝ 360° ռեժիմով, օգտագործելով Oculus Rift, Samsung Gear VR կամ Google Cardboard վիրտուալ ակնոցները ։ Միառժամանակ, HandyGames-ը սկսեց 8-րդ սերնդի խաղային համակարգերի համար նախատեսված խաղերի մշակումը ։
2018 թվականի հուլիսի 9-ին THQ Nordic-ը հայտարարեց, որ HandyGames-ը և նրան պատկանող մտովոր սեփականությունը ամբողջությամբ անցում է կատարում իր ղեկավարման տակ։ Ողջ աշխատակազմը պահպանեցին իրենց աշխատանքային դիրքերը ։
2018 թվականին Creative Europe MEDIA ֆինանսավորեց «Townsmen Expeditions» անվանումը կրող խաղի մշակումը՝ տրամադրելով ավելի քան՝ 150000 եվրո ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր
Փոքր Լունդյուգա
Փոքր Լունդյուգա  (Малая Лундюга≥), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լունդյուգա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ալֆան
Ալֆան, քիմիական պատրաստուկ, միջատասպան-տզասպան ։ Ազդող նյութը՝ ալֆացիպերմետրին։ Թողարկվում է 100 գ/լ խտությամբ էմուլսիայի ձևով։
Կիրառություն
Կիրառվում է լվիճների, լվիկների, թրիպսների, ցիկադների, երկարակնճիթների, մլուկների և այլնի դեմ՝ սրսկումների ձևով։ Պատրաստուկի ծախսի չափաքանակը (լ/հա)՝ հացահատիկայինների վնասատուների (լվիճներ, ցիկադներ, թրիպսներ, տզրուկաթրթուր) համար՝ 0,1–0,15, ոլոռի (ոլոռի ընդակեր, լվիճներ)՝ 0,1, կարտոֆիլի (կոլորադյան բզեզ)՝ 0,07–0,1, առվույտի (սերմնադաշտերում երկարակնճիթներ, լվիճներ, մլուկներ)՝ 0,2, շաքարի ճակնդեղի (երկարակնճիթներ, ականող ճանճեր)՝ 0,2–0,3: Մշակումներն իրականացվում են վեգետացիայի ընթացքում, վերջինը բերքահավաքից՝ հացահատիկայինների համար՝ 20, ոլոռի՝ 20, կարտոֆիլի՝ 21, շաքարի ճակնդեղի՝ 45 օր առաջ։ Մշակումների առավելագույն քանակը հացահատիկայինների համար՝ 2, ոլոռի՝1, կարտոֆիլի՝ 2, շաքարի ճակնդեղի՝ 1 անգամ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քիմիական միացություններ Կատեգորիա:Պարարտանյութեր
Ամալյա Հարությունյան
Ամալյա Հայկի Հարությունյան, խորհրդահայ ջուլհակ, ջուլհակագործության առաջատար։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1981) ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր վարպետ, երիտասարդության դաստիարակ։ ԽՍՀՄ 10-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Կենսագրություն
Ամալյա Հարությունյանը ծնվել է 1933 թվականին Հայկական ԽՍՀ Իջևանի շրջանի Սևքար գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզ)։ Նա ընտանիքի չորս երեխաներից ամենամեծն է եղել։ 1942 թվականին, երբ Ամալյան ինը տարեկան էր, հայրը զոհվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ռազմաճակատում՝ Կերչի համար մղվող մարտերում։ Ամալյայի մայրը, ով աշխատել է կոլտնտեսությունում, հիվանդացել և մահացել է, երբ Ամալյան տասներեք տարեկան է եղել։ Այդ ժամանակվանից ընտանիքի հոգսն ընկել է նրա ուսերին․ նա օգնել է պապիկին և տատիկին քույրերի և եղբոր դաստիարակության գործում։ Մանկուց հրապուրված է եղել ջուլհակագործությամբ։
1947 թվականին ավարտելով գյուղական յոթնամյա դպրոցը՝ Ամալյա Հարությունյանը որոշել է աշխատանքի անցնել Լենինականի Մայիսյան ապստամբության անվան տեքստիլ կոմբինատում, որը կոչվել է Մայիսյան ապստամբության անվան (այնուհետև՝ Հայկական ԽՍՀ Թեթև արդյունաբերության նախարարության Լենինականի Մայիսյան ապստամբության անվան բամբակագործական միավորում)։ Վեց ամիս Հարությունյանը սովորել է ֆաբրիկա-գործարանային ուսումնարանում (ՖԳՈՒ) դաստիարակներ Կարո Սարգսյանի և Երանակ Գրիգորյանի մոտ, որից հետո աշխատանքի է անցել կոմբինատում՝ որպես ջուլհակ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1981 թվականի մարտի 17-ի հրամանագրով արտադրական ակնառու ձեռքբերումների, տասներորդ հնգամյա պլանի առաջադրանքների և սոցիալիստական ​​պարտավորությունների վաղաժամկետ կատարման և ցուցաբերած աշխատանքային արիության համար Հարությունյանն արժանացել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման՝ նրան հանձնելով Լենինի շքանշան և Մուրճ ու մանգաղ ոսկե մեդալ ։
Ամալյա Հարությունյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել Լենինականի տեքստիլ կոմբինատի նոր կադրերի պատրաստմանն ու կրթությանը։ Նրա սաներից շատերը եղել են գործարանի թիվ 17 արհեստագործական ուսումնարանի շրջանավարտներ, որոնք հետագայում բարձր արդյունքներ են գրանցել, գերազանցել են սահմանված պլանները և արժանացել պետական ​​պարգևների։ Նրանց թվում են եղել Լենինի շքանշանակիր Է․ Կարապետյանը, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր Ա. Գևորգյանը։ Ջուլհակագործների կրթության գործում ունեցած վաստակի համար Ամալյա Հարությունյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ երիտասարդության վաստակավոր վարպետ-դաստիարակի պատվավոր կոչում։
Ամալյա Հայկի Հարությունյանը ակտիվորեն զբաղվել է նաև հասարակական գործունեությամբ։ Լինելով անկուսակցական՝ ընտրվել է ԽՍՀՄ 10-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի միությունների խորհրդի պատգամավոր ։ Եղել է ՀԽՍՀ արհմիությունների խորհրդի անդամ։ Ամալյա Հարությունյանը ակտիվորեն պայքարել է աշխատանքային կարգապահության հաստատման համար, նրա առաջարկով Լենինականի տեքստիլ կոմբինատի բաժիններում ստեղծվել են աշխատանքային կարգապահության և սոցիալիստական ​​ունեցվածքի անվտանգության հանձնաժողովներ, որոնք հետևել են գործարանում կարգապահության ամրապնդմանը։ Որպես ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր՝ Հարությունյանն ամեն կերպ օգնել է Լենինականի բնակիչներին բնակարանային և կոմունալ հարցերով։
Ամալյա Հայկի Հարությունյանը մահացել է 1997 թվականին Գյումրի քաղաքում։ Թաղվել է Գյումրու գերեզմանատանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ
Բրիստոլ ծոց
Այն 320 կիլոմետր մխրճված է ցամաքի մեջ, մուտքը սահմանափակվում է Ալյասկա թերակղզու հարավային ծայրից մինչև Նևենհեմ հրվանդանի հյուսիսը՝ 480 կմ ձգվածությամբ։ Խորությունը կազմում է 27–84 մ, նավարկությունը սահմանափակված է միայն փոքրիկ ձկնորսական նավերով։ Ծոց են թափվում Տոգիակ, Նուշագակ, Կվիչակ (հոսում են Իլիամնա լճից) և Ուգաշիկ գետերը ։
Նոյեմբերից մինչև մարտ-ապրիլ ծոցը ծածկված է լողացող սառույցներով։ Օրվա կեսը դիտվում է անկանոն մակընթացություն ,մինչև 3,7 մետրի հասնող։ Ծովածոցի ջրատարածքում զարգացել է ձկան արդյունաբերությունն ու արդյունահանումը ներկա, կետա, արծաթե սաղմոն, սաղմոն սեզոնին, ձողաձուկ, կամբալա, ածուխ ձուկ և այլն ։
Բրիստոլի ծոցը բացահայտվել է Ջեյմս Կուկի կողմից 1778 թվականի հուլիսին և անվանումը ստացել է կոմս Օգուստուս Ջոն Հերվիի պատվին ։ XIX դարի սկզբին և կեսերին ինտենսիվորեն ուսումնասիրվել է ռուս ծովագնացների կողմից։
Ամլոդիպին
Ամլոդիպին, զարկերակային գերճնշումը և սրտի իշեմիկ հիվանդությունը բուժելու նպատակով կիրառվող դեղ ։ Ամլոդիպինը կարող է կիրառվել այլ դեղերի հետ համատեղ, եթե անհրաժեշտ է բուժել զարկերակային գերճնշումը կամ սրտային ծագման կրծքավանդակային ցավը ։ Ամլոդիպինը կիրառվում է բերանացի եղանակով և ազդում է մոտ 24 ժամ ։
Կողմնակի էֆեկտներին են պատկանում՝ այտուցների առաջացումը, հոգնածության զգացումը, որովայնացավը և սրտխառնոցը ։ Վտանգավոր կողմնակի էֆեկտներին են պատկանում ցածր զարկերակային ճնշման առաջացումը և սրտային նոպաները ։ Դրա կիրառման անվտանգությունն անհայտ է հղիության և կրծքով կերակրման ընթացքում ։ Լյարդային խնդիրներով և մեծ տարիքով մարդականց մոտ կիրառելուց դեղաչափը պետք է փոքրացվի ։ Ամլոդիպինը լայնացնում է զարկերակները ։ Այն երկար ազդող կալցիումական անցուղիների պաշարիչ է, պատկանում է դիհիդրոպիրիդինային խմբին ։
Ամլոդիպինն առաջին անգամ պատենտավորվել է 1986 թվականին, իսկ վաճառքը սկսվել է 1990 թվականից ։ Այն մտնում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության էսենցիալ դեղորայքի խմբի մեջ ։ Այն հասանելի է նաև ջեներիկ տարբերակով ։ 2015 թվականի տվյալներով՝ ամլոդիպինի գինը տատանվում է 0.003 դոլարից մինչև 0.066 դոլար ։
Բժշկական կիրառում
Ամլոդիպինը կիրառվում է հիպերտենզիայի և սրտի իշեմիկ հիվանդությամբ պացիենտների շրջանում՝ կայուն ստենոկարդիայի և վազոսպաստիկ ստենոկարդիայի բուժման մեջ, եթե հիվանդը չունի սրտային անբավարարություն այն կարող է կիրառվել և՛ որպես մոնոթերապիա, և՛ որպես համակցված դեղ։ Ամլոդիպինը կարող է նշանակվել նաև 6-17 տարեկան երեխաներին ։
Համակցված թերապիա
Ամլոդիպինը կարող է համակցվել ներքոնշյալ դեղերի հետ.
Հակացուցումներ
Ամլոդիպինը կիրառելու միակ բացարձակ հակացուցումը ալերգիան է ամլոդիպինի կամ այլ դիհիդրոպիրիդինների նկատմամբ ։
Կան նաև իրավիճակներ, երբ ամլոդիպինի կիրառումը ցանկալի չի։ Կարդիոգեն շոկով հիվանդների շրջանում կալցիումական անցուղիների պաշարիչների կիրառումը կարող է ավելի վատթարացնել իրավիճակը ։ Ծանր աորտալ ստենոզով հիվանդների մոտ այս դեղի կիրառումը կարող է վտանգավոր լինել և առաջացնել կոլապս ։ Անկայուն ստենոկարդիայի դեպքում ամլոդիպինը կարող է առաջացնել ռեֆլեքսային հաճախասրտություն, որը կբերի սրտի կողմից թթվածնի պահանջի բարձրացմանը ։ Սուր հիպոտենզիայիով հիվանդին տալու դեպքում կարող են էլ ավելի իջեցնել ճնշումը, իսկ սրտային անբավարարությամբ հիվանդի մոտ կարող է առաջանալ թոքի այտուց։ Լյարդի թերֆունկցիայով հիվանդների մոտ դեղի փոխակերպումը ավելի դանդաղ է իրականանում և կիսատրոհման ժամանակը մեծանում է ։
Կոգուլ
Կոգուլ (El Cogul), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեյդա՝ Կատալոնիա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գարիգես տարածքի մի մասում։ Ընդգրկում է տարածքի 17,51 կմ2։ Բնակչություն՝ 193 (2010 թվական)։
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ամլոդիպին
Հակացուցումներ
Նրանք, ովքեր ունեն սրտային անբավարարություն կամ վերջերս ունեցել են ստենոկարդիայի նոպա, պետք է զգուշորեն կիրառեն ամլոդիպինը ։
Կողմնակի էֆեկտներ
Ամլոդիպինի հաճախ հանդիպող դեղաչափ կախյալ էֆեկտներին են պատկանում ծայրամասային այտուցները, գլխապտույտը, սրտխփոցը, կարմրության առաջացումը ։ Ծայրամասային այտուցները հանդիպում են 10 մգ դեղաչափի կիրառման դեպքերի 10.8%-ի շրջանում։ Կանանց շրջանում սա երեք անգամ հաճախ է դիտվում ։ Ամլոդիպինն առաջացնում է ավելի շատ զարկերակիկների և նախամազանոթային անոթների լայնացում, քան հետմազանոթային անոթների և երակիկների շրջանում։ Տեղի է ունենում արյան կուտակում, այնուհետև հեղուկն անցնում է ինտերստիցիալ տարածություն ։ Ամլոդիպին-ասոցացված այտուցից կարելի է խուսափել, եթե բուժմանն ավելացվի ԱՓՖ արգելակիչ կամ անգիոտենզին II ընկալիչների ներհակորդ ։ Մյուս դեղաչափ կախյալ կողմնակի էֆեկտները` սրտխփոցն ու կարմրությունը ավելի շատ հանդիպում են տղամարդկանց շրջանում, քան կանանց ։
Դոզա ոչ կախյալ կողմնակի էֆեկտներից հաճախ հանդիպում է թուլությունը (4.5% ընդդեմ. 2.8% պլացեբո), սրտխառնոցը(2.9% ընդդեմ 1.9%), որովայնային ցավը (1.6% vs. 0.3%), և քնկոտությունը (1.4% vs. 0.6%) : 1%-ից պակաս հաճախականությամբ հանդիպող կողմնակի էֆեկտներն են արյան խանգարումները, իմպոտենցիան, դեպրեսիան, պերիֆերիկ նեյրոպաթիան, անքնությունը, հաճախասրտությունը, լնդերի մեծացումը, հեպատիտը, դեղնուկը ։
Ամլոդիպինը սկսելու կամ դեղաչափը մեծացնելու ժամանակ կարող է մեծացնել ստենոկարդիայի կամ սրտամկանի սուր ինֆարկտի ռիսկը հատկապես պսակաձև անոթների ծանր խցանման դեպքում։ Համենայնդեպս, կախված իրավիճակից, ամլոդիպինը արգելակում է անոթների նեղացմանը պայմանավորված դրա` անթների հարթ մկանները թուլացնելու ունակությամբ, պերիֆերիկ անոթային դիմադրությունը և արյան ճնշումը իջեցնելու հատկությամբ ։
Գերդոզավորում
Ամլոդիպինի գերդոզավորումը կարող է առաջացնել ճնշման կտրուկ անկում, հաճախասրտություն ։ Այս դեպքում հիվանդին տրվում են հեղուկներ, ԷՍԳ մոնիտորինգ է կազմակերպում, ուշադրություն է դարձվում շնչառական ֆունկցիային, գլյուկոզի մակարդակին արյան մեջ, երիկամային ֆունկցիային, էլեկտրոլիտների մակարդակին, մեզի քանակին ։ Եթե ճնշման անկումը կրիտիկական է, և հեղուկները չեն օգնում, ապա բուժմանն ավելացվում են վազոպրեսորներ ։
Փոխազդեցություն այլ դեղերի հետ
Որոշ դեղեր փոխազդելով ամլոդիպինի հետ մեծացնում են դրա քանակն օրգանիզմում։ CYP3A արգելակիչները ազդում են ամլոդիպինը մետաբոլիզող ֆերմենտի վրա մեծացնելով ամլոդիպինի մակարդակն արյան մեջ։ Այդ դեղերի շարքին են պատկանում դիլթիազեմը, կլարիթրոմիցինը, հակասնկայինները ։ Ամլոդիպինն իր հերթին կարող է բարձրացնել ցիկլոսպորինի, սիմվաստատինի, տակրոլիմուսի մակարդակն արյան մեջ ։ Ամլոդիպինի համակցումը 20 մգ-ից ավել սիմվաստատինի հետ մեծացնում է միոպաթիայի ռիսկը ։ Ամլոդիպինի համակցումը Վիագրայի հետ մեծացնում է հիպոտենզիայի առաջացման ռիսկը ։
Ֆարմակոլոգիա
Ամլոդիպինը երկար ազդող կալցիումական անցուղիների ներհակորդ է, որ ընտրողաբար արգելակում է կալցիումի իոնների անցումը բջջապատով ։ Նրա թիրախը L-տիպի կալցիումական անցուղիներն են մկանային բջիջներում և N-տիպի կալցիումական անցուղիները կենտրոնական նյարդային համակարգում, որոնք ընդգրկված են ցավի ընկալման պրոցեսում ։ Ամլոդիպինը ազդելով անոթների պատերի հարթ մկանների վրա, արգելակում է դրանց կծկմանը։
Ի տարբերություն վերապամիլի, ամլոդիպինը չի իջեցնում սրտային արտամղման ծավալը ։ Հակառակը` ամլոդիպինի կիրառումը մեկ ամիս և ավել բերում է սրտային արտամղման մեծացման ։
Ազդեցության մեխանիզմ
Ամլոդիպինը անգիոսելեկտիվ կալցիումական անցուղիների ներհակորդ է, որ թույլ չի տալիս կալցիումի իոններին անցնել անոթի պատի հարթ մկանների և սրտամկանի բջիջների մեջ` խանգարելով դրանց կծկմանը։ Ամլոդիպինը արգելակումը կալցիումի իոնների անցումը բջջաթաղանթով հատկապես հենց անոթների հարթ մկանունքի մոտ։ Սա բերում է անոթալայնացման և ծայրամասային անոթային դիմադրության թուլացման և ճնշման իջեցման։ Այդ էֆեկտը կանխում է նաև պսակաձև անոթների հավելյալ կծկումը ։
Բացասական ինոտրոպ էֆեկտները կարող են հայտնաբերվել in vitro, բայց այս էֆեկտները թերապևտիկ դեղաչափերով չեն հայտնաբերվել ինտակտ կենդանիների մոտ։ Երկու ստերեոիզոմերների շրջանում [R(+), S(–)], (–) իզոմերը ավելի ակտիվ է, քան (+) իզոմերը ։ Շիճուկային կալցիումի կոնցենտրացիան չի փոխվում ամլոդիպինի ազդեցությամբ։ Սովորաբար այն արգելակում է մակերիկամի հատիկավոր զոնայի L -տիպի Cav1.3 անցուղիները  ։
Ամլոդիպինի` ստենոկարդիկ ցավն անցկացնելու մեխանիզմներին են պատկանում
Ամլոդիպինը միներալոկորտիկոիդային ընկալիչների անտագոնիստ է ։
Ֆարմակոկինետիկա
Ամլոդիպինը ուսումնասիրվել է առողջ կամավորների շրջանում ։ Ամլոդիպինը լավ ներծծվում է բերանացի ընդունման ժամանակ. կենսահասանելիությունը 60% է; կիսատրոհման ժամանակը 30-50 ժամ, 7-8 օր անց հասնում է պլազմայում կայուն կոնցենտրացիայի ։ Դա պայմանավորված է բարձր pKa-ով (8.6): Այն իոնիզացված է ֆիզիլոգիական pH-ի սահմաններում, հետևաբար կարող է ուժեղ կապել սպիտակուցներին ։ Այն դանդաղորեն մետաբոլիզվում է լյարդում CYP3A4 միջոցով, ամինային խումբը օքսիդացվում է և էսթերային ճյուղը հիդրոլիզվում է` բերելով ինակտիվ մետաբոլիտ պիրիդինի առաջացման ։ Երիկամով հեռացումը էքսկրեցիայի հիմնական միջոցն է. մոտ 60%-ը անցնում է մեզ ինակտիվ պիրիդինային մետաբոլիտի տեսքով։ Սակայն երիկամային ֆունկցիայի խանգարումը նշանակալիորեն չի ազդում ամլոդիպինի հեռացման վրա ։ Դեղի 20-25 %-ը հեռանում կղանքով ։
Պատմություն
Պֆայզերի կողմից Նորվասկի պատենտավորումը ավարտվեց մինչև 2007 թվականին ։ Հասանելի են բազմաթիվ ջեներիկ տարբերակներ։ Միացյալ թագավորությունում կան ամլոդիպինի տարբերակներ, որոնք տարբեր աղեր են պարունակում։ 1250 հիպերտոնիկ հիվանդների շրջանում այժմ անցկացվում է պրոսպեկտիվ, բազմակենտրոն հետազոտություն, որ համեմատում է ամլոդիպինի և պերինդոպրիլի էֆեկտիվությունն ու տանելիությունը։
Կիրառվում են բեսիլատը, մեսիլատը և մալեատը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղեր Կատեգորիա:Ամիններ Կատեգորիա:Կարբոնաթթուների էսթերներ Կատեգորիա:Եթերներ
Տալկան (ուտեստ)
Տալկան (талҡан; талхан; талқан; талкан; толокно, փոխինդ),  բովված գարուց կամ ցորենից պատրաստված կոպիտ ալյուր  ։
Տալկանը տարածված է ալթայցիների, նողայների, բաշկիրների, բույաթների, ղազախների, ղրղզների, մոնղոլների, թաթարների, տուվացիների, ուզբեկների, չուվաշների, խակասների խոհանոցում։
Պատրաստում և պահպանում
Ավանդաբար, հատիկներն աղում են ջրաղացի քարի վրա կամ հարվածում հավանգի մեջ, ապա մաղում մաղի միջով՝ առանձնացնելով տարբեր աստիճանի աղացած ալյուրը։ Ըստ այդմ, տալկանը լինում է խոշոր աղացած և մանր աղացած ալյուր։ Թթվասերով կամ կարագով տալկանը օգտագործվում է շիլա պատրաստելու համար։ Մատուցվում է մեղրով թեյի հետ՝ թխենու պտղի աղացած փշրանքով փոքր գնդիկների տեսքով ։
Ավանդաբար, ուտեստը սեղանին մատուցվում է բիշեկտույ, կարգատույ, կյակուկ սյայա, սաբանտույ, սիրգատույ տոներին և գյուղատնտեսական ծիսակատարությունների տոներին։ Տալկան հաճախ օգտագործվում է ջարմա և մակսիմ զովացուցիչ ըմպելիքներ պատրաստելու համար։ Չոր տալկանը պահվում է կտավի տոպրակների, կեչու կեղևից հյուսված տուփերի մեջ, իսկ հալած յուղի հետ խառնած վիճակում պահվում է լայնաբերան, գլանաձև տակառի (չանի) մեջ, օգտագործվում է ուղևորությունների, որսորդության ժամանակ, մահմեդական ծոմ պահելու ընթացքում։
Հետաքրքիր փաստեր
Տալկանը պարունակում է մարդու օրգանիզմին անհրաժեշտ միկրոէլեմենտներ, ցածր կալորիականություն ունեցող մթերք է համարվում, լուծում է արյան անոթների, հոդերի, ողնաշարի, լյարդի և երիկամների խոլեստերինի և աղի կուտակումները, հանդիսանում է էնտերոսորբենտ (աղեստամոքսային տրակտի սորբենտ)։ Տալկանից պատրաստվող ըմպելիքը կոչվում է ջարմա կամ մակսիմ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Մոնղոլական խոհանոց Կատեգորիա:Բաշկիրական խոհանոց
Պալացցո Ալտեմպս
Պալացցո Ալտեմպս (Palazzo Altemps), ազնվական նստավայր մասնավոր թատրոնով, մատուռով և բելվեդեր աշտարակով։ Գտնվում է Հռոմի Պիացցա Նավոնայից ոչ հեռու։ Կառուցվել է 1570-ական թվականներին կարդինալ Ալտեմպսայի համար, Մարտինո Լոնգիի նախագծով։
Պալացցոյում պահպանվել են Ջիրոլամո Ռիարոյի որոշ սենյակները, որոնք նրա համար ժամանակին կառուցել էր Մելոցցո դա Ֆորլին։ Սենյակներից մեկում պահպանվել է մի ամբողջ որմնանկար, որը պատկերում է Ռիարիոյի ամուսնությունը «Ռոմանի վագրի» հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պալատներ
Օրլովսկոե (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)
Օրլովսկոե (Орлівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրլովսկոե գյուղում բնակվում էր 370 մարդ։
Աշտանակ
Աշտանակ, լուսատու աղբյուրը պահող, բազմազան հորինվածքներով հարմարանք (մոմակալ, ճրագակալ, ջահակալ և այլն), որը սովորաբար ունենում է երեք ոտք, բուն և դրա ծայրին ձուլված մեկ կամ մի քանի ստեղների վրա ամրացված ղամբար (լամբար՝ ջահ, ճրագ, կանթեղ, լապտեր)։ Աշտանակները պատրաստվում են տարբեր մետաղներից (հնում՝ պղնձից, արծաթից), հախճապակուց, կավից, դրվում են սեղանին, տարբեր պատվանդանների վրա, բարձրերը՝ հատակին, և հաճախ ունենում են գեղարվեստական ձևավորում։ Հայաստանում աշտանակներ հայտնաբերվել են Անիի, Ամբերդի և այլ պեղավայրերից։ Օգտագործվել են նաև անուշահոտ յուղեր և խունկ վառելու համար։ Ներսես Շնորհալու մոտ հիշատակվում է «եօթնալոյս աշտանակ»-ը։ Արաբ մատենագիր Իբն Բատուտան վկայում է Երզնկայում պատրաստված աշտանակների մասին, որոնք ունեին երեք ոտք, պղնձե ճրագ, պատրույգը շտկելու մկրատ։ Աշտանակը օգտագործվել է նաև եկեղեցիներում։ Հրեական կրոնական արարողությունների մեջ յոթնաստեղյան աշտանակը կարևոր անոթներից է։
Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Արպաժոն սյուր Սեր
Արպաժոն սյուր Սեր (Arpajon-sur-Cère), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում ։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 6009 մարդ, բնակչության խտությունը` 126.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 47.67 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 3 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սարսանգի ջրամբար
Սարսանգի ջրամբար, ջրամբար Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում՝ Մարտակերտ քաղաքից շուրջ 15 կմ հարավ-արևմուտք։ Կառուցվել է 1970 թվականին Թարթառ գետի միջին հոսանքում և շահագործման հանձնվել 1976 թվականին։ Ջրամբարի վրա կառուցվել է Սարսանգի ջրէկ-ը, որն ունի 110 մեգավատտ հզորություն ։
Նկարագրություն
Արցախի Հանրապետության խոշորագույն ջրամբարն է, որը կառուցվել է 1970 թվականին և գտնվում է Ստեփանակերտից մոտ 60 կմ դեպի հյուսիս։ Ջրատարողությունը՝ շուրջ 600 մլն մ³ է, օգտակարը՝ 550 միլիոն մ³, իսկ 50 մլն մ³-ը մեռյալ է համարվում և չի թույլատվում օգտագործել ջրթողքը՝ 900 մ³/վ։ Պատվարը հողային է, բարձրությունը՝ 120 մ, երկարությունը՝ 550 մ, ստորին հատվածի լայնությունը՝ մոտ 500 մ։ Այդպիսի պատվարաններ աշխարհում շատ քիչ են։ Պատվարը կառուցվել է ավազակավային միջուկով՝ ճալաքարակոպճային գրունտներից։
Հանրապետության էլեկտրաէներգիայի պահանջարկի 60 %-ը ապահովում է Սարսանգի ջրամբարի վրա կառուցված ջրէկ-ը։ Այն Արցախում առաջինն է հզորությամբ։ Ամբարտակն ունի 730 մ բարձրություն և 550 մ լայնություն։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման և էներգետիկ նպատակներով։ Ձմռանը չի սառցակալում։ Կա ձկնաբուծություն։ Շրջակայքը անտառածածկ է։
Ամբարտակը ծառայել է ոչ միայն էլեկտրաէներգիա ստանալու, այլ նաև դաշտերը ոռոգելու համար։ Ազատագրական պատերազմի ժամանակ Սարսանգի ջրամբարի շրջակայքում կատաղի մարտեր են տեղի ունեցել, որոնց ժամանակ կասեցվել է ադրբեջանական բանակի 1992 թվականի ամառային հարձակումը և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Զինված ուժերի կողմից վերականգնվել է Սարսանգի ջրամբարի նկատմամբ վերահսկողությունը։
2003 թվականից Սարսանգի ջրամբարին հարող տարածքում՝ Դրմբոն գյուղի մոտ, գործում է Դրմբոնի ոսկու արդյունահանման կոմբինատը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ջրամբարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության ջրամբարներ
Փոքր տատրակ
Փոքր տատրակ, աղավնիների ընտանիքի թռչուն։ Տարածված է Աֆրիկայում, հարավարևմտյան Ասիայում, Արաբիայում, Իրաքում, Հնդկաստանում, Կաշգարիայում, Միջին Ասիայում։ Զգալի փոքր է սովորական տատրակից։ Հայաստանում համարվում է նստակյաց թռչուն։ Այստեղ առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1970-ական թվականներին։ Մինչ այդ տարածված էր միայն միջին Ասիայում։ Ներկայումս հանդիպում է նաև Ադրբեջանում։ Հայաստան է թափանցել Իրանից կամ Փոքր Ասիայից։ Մեծ քանակությամբ հանդիպում է Երևան քաղաքի ոչ մարդաշատ փողոցներում, քաղաքի ծայրամասերում։ Փոքր տատրակները աստիճանաբար տարածվում են նաև Արարատյան հարթավայրի բնակավայրերում։
Արտաքին տեսքը
Մեջքը գորշաավազագույն է, գլուխը և մարմնի ստորին մասը մոխրավարդագույն են։ Պարանոցի կողերին ունի գորշ, սև բծեր, թևերը կարճ են, պոչը երկար՝ երիզված սպիտակ շերտով։ Քաշը՝ 95-120 գրամ ։
Բնադրումը և հասարակական վարքը
Բնադրվում է շենքերի տանիքներին, քիվերի ու ծառերի վրա և այլ հարմար տեղերում։ Բույնը պատրաստում է չոր խոտաբույսերի ցողուններից կամ բարակ ճյուղերից։ Ձվադրում է փետրվարից մինչև սեպտեմբեր, դնում է 2 սպիտակ ձու։ Տարեկան կարող է տալ 4 սերունդ ։ Չափազանց մարդամոտ թռչուն է և լավ ընտելանում է տնային պայմաններին։ Ձայնը նման է խուլ գվգվոցի ։ Սնվում է հացահատիկի սերմերով, կերի մնացորդներով։ Մեծ երամներ չի կազմում, հետեևաբար նրա թվաքանակի աճը չի կարող մեծ քաղաքների ճարտարապետության շինությունների աղտոտման պատճառ դառնալ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տատրակներ Կատեգորիա:Աֆրիկայի թռչուններ Կատեգորիա:Աղավնազգիներ Կատեգորիա:Աղավնանմաններ Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:Կենդանիներ Կատեգորիա:Եվրասիայի թռչուններ
Ռոբինզոնների դպրոցը
«Ռոբինզոնների դպրոցը» (L'École des Robinsons), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպը, որը գրվել և հրատարակվել է 1882 թվականին։ Հայերեն հրատարակվել է 2022 թվականին ։
Սյուժե
Վեպի գլխավոր հերոսներն են հանդիսանում Գոդֆրի Մորգանը՝ 22 տարեկան երիտասարդ անձնավորություն, ռոմանտիկ տրամադրված, հմայված արկածային վեպերի ընթերցմամբ և ջերմեռանդորեն երազող Ռոբինզոն Կրուզոյի փոխարեն հայտնվելու մասին, հարուստ ամերիկացի մուլտիմիլիոնատեր Ուիլյամ Կոլդերուպի ազգականը, որը ծնողների մահից հետո ապրում էր քեռու մոտ, և նրա սիրելի Ֆիննը՝ Կոլդերուպի որդեգրուհին։ Վեպի գործողությունները սկսում են նրանից, որ Միացյալ Նահանգների ղեկավարությունը որոշում է վաճառքի հանել Սպենսեր կղզին՝ Սան-Ֆրանցիսկոյից 462 մղոն դեպի հարավ-արևմուտք գտնվող մի փոքրիկ կղզյակ։ Բայց աճուրդին որոշում են մասնակցել միայն երկու մարդ՝ ինքը՝ պարոն Կոլդերուպը, և նրա վաղեմի մրցակից պարոն Թասկինարը։ Վերջիվերջո աճուրդում հաղթանակ է տանում պարոն Կոլդերուպը, և պարոն Թասկինարը խոստանում է վրեժ լուծել։
Որոշ ժամանակ անց պարոն Կոլդերուպը իր ազգականին առաջարկում է ամուսնանալ Ֆիննի հետ։ Գոդֆրին համաձայնվում է, բայց որոշում է մինչ ամուսնությունը կատարել ճանապարհորդություն՝ պատճառաբանելով նրանով, որ ինքը շատ երիտասարդ է և դեռ շատ քիչ բան է տեսել իր կյանքում, իսկ ամուսնությունը կխլի իրենից իր ազատությունը։ Կոլդերուպը որոշում է ընդունում հովանավորել Մորգանի ամբողջ աշխարհով մեկ կատարվող ճանապարհորդությունը՝ հուսալով, որ վերջինս՝ ճանապարհորդության ավարտից հետո, կամուսնանա իր որդեգրուհու հետ, որի համար սարքավորւմ է իր սեփական «Երազանք» զբոսանավը։ Նաև, նավի անձնակազմից բացի, Մորգանին է միանում պրոֆեսոր Տ. Արտելետը՝ Գոդֆրիի և Ֆիննի դաստիարակը։
Նավը ճանապարհվում է արկածներին ընդառաջ։ Նավարկության ժամանակ նավի վրա հայտնաբերվում է անտոմս ուղևոր՝ չինացի Սենգ Վուն, որը նավ էր սողոսկել նրա համար, որ չունենալով բավարար փող մինչև Չինաստան տոմս գնելու համար, որպեսզի վերադառնա հայրենիք։ Քանի որ նավը գտնվում էր բաց ծովում և չինացուն չէին կարող ոչինչ անել, Գոդֆրին որոշում է թույլատրել նրան «Երազանքով» լողալ մինչև չինական ափ։
Մի քանի օր անց նավը գիշերով ենթարկվում է նավաբեկության, բայց Գոդֆրին և Տ. Արտելետը հեռանում են նավից, և ալիքները նրանց տանում են տեսքից անապատային մի կղզու մոտ։ Չնայած այն բանին, որ կղզին անապատային է, այնտեղ կարելի է գոյատևել և Գոդֆրին ու պրոֆեսորը մնում են այնտեղ ապրելու՝ ինչպես ռոբինզոնները։ Կղզու վրա նրանք անցկացնում են մի քանի ամիս։ Այդ ժամանակահատվածում նրանց հաջողվում է մի քիչ վարժվել կղզուն։ Նրանք ապաստարան են գտնում մեծ փչակում՝ սեքվոյայի բնում, սովորում են կրակ ստանալ և կերակուր հայթայթել, վարժեցնել վայրի այծերի և ոչխարների։ Նրանց հետ կատարվում են նույն դեպքերը, ինչ տեղի են ունեցել Ռոբինզոն Կրուզոյի հետ՝ մի հրաշալի օր նրանք կղզում գտնում են մի արկղ՝ անհրաժեշտ պիտույքներով, որոշ ժամանակ անց կղզի են ժամանում մարդակեր-վայրենիներ և իրենց հետ բերում են կապկպված գերու՝ իրենց նման մի վայրենու՝ երևի նպատակ ունենալով ուտելու։ Գոդֆրիին և պրոֆեսորին հաջողվում է փրկել նրան, ընդ որում՝ այդ դեպքը՝ ինչպես և Դեֆոյի վեպում, տեղի է ունենում ուրբաթ օրը։ Տ. Արտելետը առաջարկում է Գոդֆրիին այդպես էլ անվանել նրան՝ Ուրբաթ, բայց վայրենին ներկայանում է որպես Կարեֆինոտու և Գոդֆրին որոշում է նրան անվանել հենց այդպես և, ինչպես և Դեֆոյի վեպում, վայրենին դառնում է Գոդֆրիի և պրոֆեսորի հավատարիմ ծառան, օգնականը և ընկերը՝ նա տիրապետում է վայրենի բնության մեջ ապրելու հմտություններին, օգնում է նրանց գտնել ուտելի բույսեր, խնամում է Գոդֆրիին, երբ նա հիվանդանում է։
Նավաբեկությունից հինգ ամիս անց կենդանիները անսպասելի հարձակվում են Գոդֆրիի, պրոֆեսորի և Կարեֆինոտուի կացարանի վրա։ Նրանք փորձում են հետ մղել հարձակումը, բայց կենդանիներին հաջողվում է թափանցել տուն։ Նրա բնակիչներին հաջողվում է փրկվել, բայց ստիպված են օջախը թողնել առանց հսկողության և արդյունքում կացարանում հրդեհ է սկսվում, և այն մոխրանում է։ Սակայն, հենց այդ պահին անսպասելի գալիս է փրկությունը, ընդ որում ամենաանսպասելի կողմից՝ դեպի կղզի է նավարկում պարոն Կոլդերուպը՝ բացարձակապես անվնաս «Երազանք»-ով, և հենց այդտեղ էլ ամեն ինչ պարզվում է։ Պարզվում է՝ պարոն Կոլդերուպը, իմանալով իր ազգականի հրապուրանքը արկածների և նրա կրքոտ երազանքը հայտնվել Ռոբինզոն Կրուզոյի տեղը, մի կողմից անհանգստանալով, որ նա կմեծանա երազող, բացարձակապես կտրված իրական կյանքից, իսկ մյուս կողմից՝ տեսնելով նրա նուրբ և երես առած բնավորությունը, որոշում է փորձել նրա խիզախությունը, տոկունությունը և բնավորության հաստատակամությունը և այդ պատճառով օգնում է իրականալու նրա վաղեմի ցանկությանը՝ խաղարկելով ներկայացում ռոբինզոնադայով։ Իրականում այդ ամենը նախապես պատրաստված էր՝ նավաբեկությունը բեմադրված էր, «վայրենի-մարդակերների» ժամանումը կղզի միայն ներկայացում էր, իսկ իրենք «վայրենիները»՝ դերասանններ և այլն։ Իսկ ինքը՝ կղզին, որի վրա հայտնվել էին Գոդֆրին և պրոֆեսորը, հենց նույն Սպենսեր կղզին էր, որը պարոն Կոլդերուպը ձեռք էր բերել վեպի սկզբում։ Բայց հիմա, տեսնելով, որ իր ազգականը կղզում անցկացրած կյանքի մի քանի ամիսների ընթացքում բացարձակապես փոխվել է բնավորությամբ, պարոն Կոլդերուպը հանգիստ է նրա համար, որովհետև համոզված է, որ Գոդֆրին դարձել է իսկական տղամարդ։
Էկրանավորում
1981 թ. նկարահանվել է «Հրեշների կղզին» իսպանա-ամերիկյան ֆիլմը, որը հանդիսանում է «Ռոբինզոնների դպրոց»-ի խիստ ազատ էկրանավորումը։
Օզուրգեթի շրջան
Օզուրգեթի շրջան (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი՝ օզուրգեթիս մունիցիպալիտետի)՝ 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Գուրիայի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Օզուրգեթ քաղաքն է։
Պատմություն
Շրջանի տարածքը ժամանակին եղել է Գուրիայի իշխանության մասը։ 1810 թվականին վերջինիս կազմում անցել է Ռուսական կայսրությանը։
1840 թվականին կազմվում է Գուրիայի գավառը՝ Օզուրգեթ կենտրոնով։ Այն մտնում էր Վրացա-Իմերեթական նահանգ նահանգի մեջ։ 1846 թվականին նահանգը լուծարվում է երկու մասի՝ Թիֆլիսի և Քութայիսի։ Վերջինիս կազմում էլ հայտնվում է Գուրիայի գավառը։
1918-1921 թվականներին Օզգուրեթը Գուրիայի գավառի մյուս շրջանների հետ եղել է Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության մասը։
Վրացական ԽՍՀ (1921-1990) կազմում Գուրիայի գավառը պահպանվում է, ապա 1930 թվականից բաժանվում 3 շրջանի։
1995 թվականին 3 շրջանները միավորվում են Գուրիայի մարզի մեջ (გურიის მხარე)։ 2006 թվականին Օզգուրեթի շրջանն անվանափոխվում է որպես «Օզգուրեթի մունիցիպալիտետ»։
Վարչական բաժանում
Վարչական կենտրոնը Օզուրգեթ քաղաքն է։ Շրջանը բաժանված է 29 սակրեբուլոյի, որոնցից 1-ը քաղաքային է (ներառում է Օզուրգեթ քաղաքը), 4-ը՝ ավանային (Լաիթուր, Նարուջա, Ուռեկի, Քվեդա Նասակիրալ)։ Շրջանի 70 գյուղերը միավորված են 20 համայնական և 4 գյուղական սակրեբուլոների մեջ։ Դրանք են՝
Բնակչություն
2014 մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունը ավելին էր՝ 62 863 մարդ. 2002 մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունը ավելին էր՝ 78 760 մարդ ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Տնտեսություն
Օզուրգեթի շրջանը գտնվում է Սև ծովի ափին և աչքի է ընկնում մեղմ կլիմայով։ Այստեղ բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է՝ երկրագործություն, անասնապահություն և այգեգործություն։
Քաղաքային տնտեսությունը հիմնականնում կենտրոնացած է շրջկենտրոն Օզուրգեթում։
Շրջանում որոշ չափով զարգացած է զբոսաշրջությունը։ Ամռանը շատերը հանգստանում են Սև ծովի ափին գտնվող բնակավայրերում ու լողափներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Սասունաշեն (գետ)
Սասունաշեն, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում՝ Մաստարայի սելավի համակարգում։ Երկարությունը 22 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 19 կմ²։ Սկիզբ է առնում Արագածի հարավարևմտյան լանջից։ Հոսքը միայն գարնանն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արագածոտնի մարզի գետեր Կատեգորիա:Մաստարայի սելավ գետի վտակներ
Քեդայի շրջան
Քեդայի շրջան (ქედის მუნიციპალიტეტი՝ քեդաս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Քեդա քաղաքն է։
Գևորգ Քոլոզյան
Գևորգ Աղաբեկի Քոլոզյան (1917, Նոր Բայազետ (այժմ Գավառ), Երևանի գավառ - հունիսի 25 1944, Ջերֆալկո, Սկարլինո, Տոսկանա, Իտալիա), կարմիր բանակային, հետո իտալական պարտիզան, պատերազմի ժամանակ մարմնով ծածկել է ֆաշիստական Գերմանիայի ռազմական կրակակետը։
Կենսագրություն
1942 թվականի մայիսի 8-ից մայիսի 11-ը ընկել է շրջապատման մեջ և գերվել։ 1942 թվականից համարվում է անհետ կորած։ Ըստ այլ վարկածի ՝ գերվել է 1943 թվականին սլովակյան պարտիզանների հետ կապ հաստատելու համար հակառակորդի թիկունք նետվելու ժամանակ։
Գերությունն անց է կացրել Իտալիայում, 1944 թվականին փախել է և միացել «Գուիդո Բոսկալիա» պարտիզանական բրիգադին։ 1944 թվականի հունիսի 25-ին պարտիզանների ջոկատը շրջապատվում է։ Շրջապատումից դուրս գալիս ոտքից վիրավոր Քոլոզյանը սեփական մարմնով ծածկում է հակառակորդի հրակնատը, որը փակում էր նահանջի ճանապարհը։ Թաղված է Ջերֆալկոյում։
«Գատզետտա Ուֆիչիալե» պաշտոնաթերթը իր 1957 թվականի հունիսի 19-ի համարում հրապարակեց Գևորգ Քոլոզյանին հետմահու «Մարտական քաջության համար» բրոնզե մեդալով պարգևատրելու մասին։ 1966 թվականի մարտի 4-ին պարզվեց հերոսի ինքնությունը, գտնվեցին նրա ազգականները և Իտալիայի դեսպանը ԽՍՀՄ-ում նրանց հանձնեց մեդալը։
Տես նաև
Կատեգորիա:1917 ծնունդներ Կատեգորիա:1944 մահեր Կատեգորիա:Հայազգի պարտիզաններ Կատեգորիա:Հունիսի 25 մահեր Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Գավառ քաղաքում ծնվածներ
Ջավերա դել Մոնտելո
Ջավերա դել Մոնտելո (Giavera del Montello), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 4930 մարդ (2005), բնակչության խտություն՝ 259 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0422։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ առաքյալ Հակոբոս Զեբեդյանը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։
Ալասիա
Ալասիա, Ալաշիա, հնագույն երկիր։ Ավերվեց մ.թ.ա 1200-ական թվականներին փռյուգացիների, թրակացիների, մոկսերի և այլոց կողմից։ Ոմանք նույնացնում են Կիպրոս կղզու, ոմանք ել Աղձնիքի հետ։ Աշխարհագրական ստույգ դիրքն անհայտ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատմական երկրներ