cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տարիքային հաշվարկ Արևելյան Ասիայում
Կորեական տարիքի հաշվարկ
Կորեական տարիքի հաշվարկը սկսվել է չինական համակարգի միջոցով, սակայն 1896 թվականին Գրիգորյան օրացույցի ընդունմամբ օգտագործելով հունվարի 1-ը որպես Նոր տարի՝ փոխվել է տարիքի հաշվարկը։ Հյուսիսային Կորեայում հին համակարգը ամբողջությամբ վերացվել է 1980-ականներին ։ Հարավային Կորեայում միջազգային «փաստացի տարիքները» եզրը բազմաթիվ համատեքստերում՝ ինչպիսիք են մեքենա վարելու կամ ալկոհոլի և ծխախոտի տարիքային հասանելիության իրավունքներում աստիճանաբար փոխարինել են «կորեական տարիք» եզրով ։ Հարավային Կորեայի որոշ օրենքներով տարիքային հաշվարկի երրորդ միջանկյալ համակարգ է օգտագործվում։ Այս «տարիքային հհաշվարկը» տարբերությունն է ծննդյան տարեթվի և ընթացիկ տարվա միջև, որը համարժեք է հունվարի 1-ից սկսած տարիքը հաշվելուն, բայց 1 տարեկանիի փոխարեն 0 տարեկանից սկսած։ Այս խառը համակարգը դժվարություններ է առաջացրել COVID-19- ի դեմ պատվաստումների արդյունավետ պլանավորման հարցում, և կառավարությունը հայտարարել է, որ այն ամբողջությամբ կվերածվի տարիքի հաշվարկման միայն մինչև ծննդյան օրերը սկսած 2023 թվականի հունիսից ։
Ճապոնական տարիքի հաշվարկ
Ավանդական ճապոնական տարիքի հաշվարկման համակարգը կոչվում է կազոեդոշի՝ բառացի «հաշվված տարիներ», որը ավելացնում էր մարդու տարիքը յուրաքանչյուր Ամանորօր։ Հաշվարկը օրենքով հնացած է համարվել 1902 թվականին, երբ Ճապոնիան պաշտոնապես ընդունել է ժամանակակից տարիքային համակարգը  ։ Ներկայում ավանդական համակարգն օգտագործում են միայն տարեցները և գյուղական վայրերում։ Ուրիշ վայրերում դրա օգտագործումը սահմանափակվում է ավանդական արարողություններով, գուշակություններով և մահախոսականներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեայի մշակույթ Կատեգորիա:Չինաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ Կատեգորիա:Վիետնամի մշակույթ Կատեգորիա:Տարիք և հասարակություն Կատեգորիա:Մարդու զարգացում Կատեգորիա:Ժամանակի չափման միավորներ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի մշակույթ Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի պատմություն Կատեգորիա:Կորեայի Հանրապետություն Կատեգորիա:Մոնղոլիայի մշակույթ
Վերոնա (գավառ)
Վերոնա (Provincia di Verona), գավառ Իտալիայի Վենետո մարզում։ Գարդա լճի արևելյան ափը հարում է պրովինցիային ։ Գավառի մայրաքաղաքը Վերոնան է։ Այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։ Վերոնան հյուսիսից սահմանակից է իտալական Տիրոլին, իսկ արևելքից Վիչենցային և Պադովային։ Հարավում սահմանակից է Ռովիգո և Մանտուա գավառներին, իսկ արևմուտքում՝ Գարդա լճին։ Վերոնայի երկարությունը հյուսիսից հարավ 50 մղոն է, իսկ արևելքից արևմուտք՝ 25 մղոն ։
Ակնարկ
Վերոնան զբաղեցնում է 3109 քառ․կմ և ունի 0,9 միլիոն բնակչություն։ Այն ունի 98 կոմունաներ։ Նշանակալից են Բովոլոնե, Բոնավիգո, Բուսոլենգո, Չերեա, Իզոլա դելա Սկալա, Լենյագո, Նեգրար, Պեսկիերա դել Գարդա, Սան Բոնիֆաչո, Սան Ջովաննի Լուպատոտո, Սան Մարտինո Բուոն Ալբերգո, Սոավե, Սոնա, Վալեջո սուլ Մինչո, Վիլաֆրանկա դի Վերոնա կոմունաները ։ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ստեղծագործության դեպքերը կատարվում են Վերոնայում։ «Վերոնացի երկու ազնվական» պիեսի որոշ տեսարաններ ևս նկարագրվում են Վերոնայում։ Այն վիլլան, որտեղ «ապրել» է Ջուլիետան, մեծ մասսայականություն է վայելում այցելուների շրջանում։ Վերոնան ամեն տարի իրեն է ձգում մեծ թվով զբոսաշրջիկների։ Բազմաթիվ ամրոցները, աշտարակները, կացարանները, վանքերը, սրբավայրերն ու հին ռոմանական եկեղեցական օջախներն ունեն պատմական կարևոր նշանակություն։ Տարածքային զբոսայգին գտնվում է Լեսինիայում։ Վալպոլիչելան հայտնի է իր գինիներով, որոնք պատրաստվում են տեղական տեխնիկայով։ Եվրոպայում ամենախոշոր բնական կամուրջը՝ Պոնտե դի Վեժան, տեղակայված է մարզի տարածքում։ Գավառի հյուսիսային մասը հիմնականում լեռնային է։ Կիրճերով անցնում են մի քանի գետեր։ Դրանցից են Տարտարոն, Կասլագնարոն և Ադիջեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի գավառներ
Արամ Սաֆրաստյան
Արամ Խաչատուրի Սաֆրաստյան ՝ հայտնի հայ գիտնական-թուրքագետ, քաղաքական գործիչ, հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1888 թ. Վանի Այգեստան թաղամասում, ուսուցչի ընտանիքում։ Սովորել է Այգեստանի միջնակարգ կենտրոնական դպրոցում, որն ավարտելուց հետո նա մանկավարժական աշխատանք է տանում Վանի Հայնկույսերի դպրոցում, իսկ այնուհետև Աղթամարի վանքի, Բայազետի և Շապին Գարահիսարի դպրոցներում։ 1911 թ. նա մեկնում է Ստամբուլ և ընդունվում Ստամբուլի բարձրագույն մանկավարժական ինստիտուտի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետը, որը շուտով միանում է Ստամբուլի համալսարանի համանուն ֆակուլտետի հետ։ 1915 թ. գերազանց դիպլոմով ավարտելով համալսարանը, Սաֆրաստյանը ստանում է Թուրքիայի միջնակարգ դպրոցների մասնագետ-ուսուցչի կոչում և աշխատանքի անցնում Բերա թաղամասի Գալաթասարայի վարժարանում, որտեղ նա ավանդում է 1915-1917 թթ.։ Երիտթուրքական կառավարությունը պատերազմի առիթն օգտագործելով, 1915-1918 թթ. իրականացնում է արևմտահայության իսպառ բնաջնջման անմարդկային ծրագիրը, որի պատճառով Արամ Սաֆրաստյանը 1919 թ-ի սեպտեմբերին ընտանիքով տեղափոխվում է Հայաստան, իսկ 1920 թ՝ Թիֆլիս։
Երբ 1922-1923 թթ. սկսվեց արաբական տառերից հրաժարվելու շարժումը, Արամ Սաֆրաստյանը այդ գործի առաջին շարքերում էր։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունենում Թբիլիսիում նոր ադրբեջաներեն տառերով լույս տեսնող Յենի յոլ թերթին և Դան յըլդըզի ամսագրին, որպես վերջինիս պատասխանատու քարտուղար։ Շուտով նա ընտրվում է Վրաստանում նոր ադրբեջանական տառերի կոմիտեի անդամ-քարտուղար։ 1926 թ Սաֆրաստյանը մասնակցում է Բաքվում գումարված Համամիութենական թուրքագիտական կոնգրեսին՝ իբրև Վրաստանի պատգամավոր։ Խորհրդային իշխանության կողմից ենթարկվել է հալածանքների. 1937-1939 թթ. բանտարկվել է, 1949-1955 թթ. աքսորվել է Սիբիր։ Աքսորից վերադառնալուց հետո տեղափոխվել է Երևան։ Մահացել է 1966 թ. Երևանում։
Գործունեություն
Երիտասարդ տարիներից եղել է ՀՅԴ անդամ, Առաջին աշխարհամարտից հետո ղեկավարել է Կ.Պոլսի ՀՅԴ կազմակերպությունը։ Աշխատակցել է պոլսահայ մամուլում, հրատարակել է մանկավարժության նվիրված պարբերականներ։ Որպես արևմտահայության ներկայացուցիչ 1919 թ. ընդգրկվել է Հայաստանի խորհրդարանի կազմում, ընտրվելով նրա քարտուղարների կազմում։ 1921 թ. հեռանալով քաղաքական գործունեությունից զբաղվել է գիտական և դասախոսական աշխատանքով Թիֆլիսում։ 1958 թ. մինչև կյանքի վերջը եղել է ՀՀ ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, հիմք դնելով օսմանագիտական հետազոտություններին Հայաստանում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ թյուրքագետներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության Խորհրդարանի (1918-1920) 2-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Զա ռուբեժոմ (ամսագիր)
«Զա ռուբեժոմ» («За рубежом», «Արտասահմանում»), Խորհրդային Միությունում, այնուհետև Ռուսաստանում հրատարակվող արտասահմանյան մամուլի տեսության սկզբում թերթ, այնուհետև՝ ամսագիր։ Մինչև 1991 թվականը՝ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության հրատարակություն։ Լույս է տեսնում 1960 թվականից, Մոսկվայում։
1960-1970-ական թվականներ
1960 թ. հունիսի 18-ին խորհրդային լրագրող, «Կոմսոմոլսկայա պրավդա», «Իզվեստիա» թերթերի գլխավոր խմբագիր, ԽՄԿԿ կենտկոմի անդամ, ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր, Նիկիտա Խրուշչովի փեսա Ալեքսեյ Աջուբեյի աջակցությամբ լույս տեսավ «Զա ռուբեժոմ» թերթի առաջին համարը։ Արտասահմանյան մամուլի ամենշաբաթյա լուսաբանողն էր, տպագրում էր նյութեր արտասահմանյան մամուլից, խորհրդային և արտասահմանյան լրագրողների հոդվածներ։ Լուսաբանում էր արտասահմանի մշակութային, գիտատեխնիկական, քաղաքական և տնտեսական գործընթացները։ 1972 թվականին թերթի տպաքանակը 1 միլիոն օրինակ էր ։
2000-ական թվականներ
2000 թվականին թերթը հրատարակվում էր «Նովայա գազետա» հրատարակչատան կողմից։ Նույն թվականին հրատարակումը դադարեցվեց։
2010 թվականից փոխվում է ամսագրի արտաքին տեսքը, հայտնվում են նոր խորագրեր։ Ամսագրի տպաքանակը 90 հազար օրինակ է, կրկնակի համարներինը (հունվար-փետրվար և հուլիս-օգոստոս)՝ 180 հազար։
Մաշկագտակ
Մաշկագտակ (Գյոլբաշը, Gölbaşı), հայկական նախկին բնակավայր Արևմտյան Հայաստանում՝ Հայոց ձորի գավառում, ներկայում՝ քրդաբնակ բնակավայր Թուրքիայի Հանրապետության Վանի մարզում ։
Անուն
Հնագույն ժամանակներից բնակավայրի անունը Մաշկագտակ է։ Տարածված է եղել նաև Մաշտակ, Մաշկակտակ, Մաշկակ, Մեծկելտեկ անվանաձևերը։ Հայոց ցեղասպանության նախօրեին առավել կիրառելի էր Մաշտակ անունը։ Հայոց ցեղասպանությունից հետո, երբ բնակավայրն արդեն հայաթափվել էր, օսմանյան իշխանություններն այն վերանվանել են Գյոլբաշը ։
Աշխարհագրություն
Մաշկագտակ գյուղը գտնվում է Անգղ գետի աջ ափին՝ Վանա լճի ափից 4 կմ հեռու։ Ծովի մակարդակից բարձր է միջինը 1670 մ ։
Պատմություն
Մաշկագտակը հայկական հնագույն բնակավայրերից է։ Բնակավայրի տարածքում հայտնաբերվել է Վանի թագավորության Իշպուինիի որդու՝ Մենուա թագավորի սեպագիր արձանագրությունը։ Գյուղի մոտով է անցնում Մենուա թագավորի կառուցած ջրանցքը ։ Բնակավայրի մասին գրավոր ամենահին հիշատակությունը թվագրվում է 1490 թվականով և հանդիպում է Պարսամ գրչի կազմած հիշատակարանում ։
Օսմանյան տիրապետության ժամանակաշրջան
Հայկական Մաշկագտակ գյուղում 1870-ական թվականներից սկսած սկսել են աստիճանաբար բնակություն հաստատել փոքրաթիվ քրդեր։ Մոտավորապես 15 տարի անց քուրդ բնակչությունը քուրդ առաջնորդի՝ Սեյիդ բեյի գլխավորությամբ սկսել են հայ ազգաբնակչության նկատմամբ հալածանքները։ Սեյիդ բեյը մի քանի քրդերի հետ միասին հարձակվել է հայկական եկեղեցու վրա, կրակել և վիրավորել մի քանի հայի, հեռացրել քահանային ու փակել կրոնական հաստատության դուռը։ Դրանից հետո նա գյուղի դպրոցի ուսուցչին սպառնացել է և հայտնել, որ նա հեռանա գյուղից և ասել, որ կրթական հաստատությունը պետք է փակվի ։
1894-1896 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայ ազգաբնակչության նկատմամբ իրականացված ջարդերի ժամանակ, որոնք հայտնի են որպես Համիդյան ջարդեր, Մաշկագտակում սպանվել է 8-ից ավելի հայ և թալանվել հայերի 27 տուն ։
Համիդյան ջարդերից հետո Մաշկագտակի հայերի նկատմամբ հարձակումները շարունակվել են։ Այդպիսի դեպքերից են 1905 թվականին կատարված մի խումբ հայերի դաժան սպանությունները, որոնց թվում էին նաև կանայք և ծերեր։ Ըստ տեղեկությունների սպանելուց առաջ կանանց նկատմամբ տեղի են ունեցել բռնաբարություններ ։
Հայոց ցեղասպանություն
Հայոց ցեղասպանության նախօրեին Մաշկագտակի հայ ազգաբնակչության նկատմամբ թուրքական իշխանությունների կողմից սահմանվել է պատերազմական տուրք, որի հետևանքով գյուղից բռնագրավվել է 110 ոչխար, 100 չափ ցորեն, 16 չափ գարի, 12 չափ ձավար, 6 լիտր յուղ, 260 զույգ գուլպա, 52 զույգ ձեռնոց, 4 լիտր պանիր, 68 լիտր կարտոֆիլ, 250 ձու, 575 խուրձ խոտ, 25 սայլ հարդ, 1920 լիտր վառելափայտ, 40-ական շապիկ և վարտիք ։
Պատերազմական տուրքը վերցնելուց հետո օսմանյան իշխանությունները զորահավաքի անվան պատրվակով հավաքագրել են գյուղի 40 երիտասարդի, որոնցից ողջ է մնացել միայն երկուսը ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Մաշկագտակ բնակավայրը հարուստ է եղել տարբեր դարաշրջաններով թվագրվող պատմամշակութային հուշարձաններով, ինչպիսիք են՝ Վանի թագավորության ժայռափոր արձանագրություններ, հնագույն ջրանցքների հատվածներ, եկեղեցիներ, գերեզմաններ և այլն ։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի
Մաշկագտակ գյուղի ներսում գտնվում էր հայկական առաքելական Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, որն ուներ միանավ թաղածածկ բազիլիկ հորինվածք։ Եկեղեցու արտաքին չափերն էին 8,7 x 5,3 մ։ Այն կառուցված էր կիսամշակ և անմշակ քարերով ու կրաշաղախով։ Ներսի կողմից պատված է եղել սվաղի շերտով։ Եկեղեցու հիմնադրման մասին հստակ տեղեկություններ հայտնի չեն, սակայն այն կառուցվել է 1490 թվականից առաջ, քանի որ գրավոր հայտնի ամենահին հիշատակությունը թվագրվում է այդ թվականով։ Եկեղեցու ճարտարապետական հորինվածքը հուշում է, որ այն կառուցվել է 16-ից 17-րդ դարերում, քանի որ կառույցի մասին առկա են ավելի վաղ դարերի հիշատակություններ։ Ուստի, ըստ ուսումնասիրողների, այդ ժամանակահատվածում այն հիմնովին վերանորոգվել է, այլ ոչ թե նոր կառուցվել։ Հայտնի է, որ եկեղեցին վերանորոգվել է 1870 թվականին ։
Օսմանյան կայսրությունում հայ ազգաբնակչության նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության սկզբում՝ 1915 թվականին, եկեղեցին հրկիզվել է ։
Սուրբ Դանիել սրբատեղի
Մաշկագտակ գյուղում էր գտնվում Սուրբ Դանիել սրբատեղին, որը, ըստ ուսումնասիրողների, ժամանակին իրենից ներկայացրել է մատուռ ։
Սուրբ Հարություն եկեղեցի
Սուրբ Դանիել սրբատեղիից փոքր ինչ արևմուտք գտնվում էր հայ առաքելական Սուրբ Հարություն եկեղեցին։ Այն շրջապատված է եղել բազմաթիվ տապանաքարերով ։
Գերեզմանոց
Մաշկագտակ գյուղի հայկական գերեզմանոցը գտնվել է բնակավայրի հյուսիս-արևելքում՝ ծովի մակարդակից 1707 մ բարձրության վրա։ Հայկական գերեզմանոցին կից 1880-ական թվականներից սկսել է ձևավորվել այդտեղ հաստատված քրդերի գերեզմանոցը։ Հայոց ցեղասպանությունից հետո հայկական գերեզմանոցը ոչնչացվել է, իսկ գերեզմանաքարերն օգտագործվել շինարարական աշխատանքների մեջ։ Ներկայում հայկական գերեզմանոցը գոյություն չունի․ տեղում կառուցվել են բնակելի տներ և տնտեսական կառույցներ ։
Սրբատեղի
Մշկագտակ գյուղից 1,4 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Մենուայի ջրանցքի հարևանությամբ է գտնվում հայկական առաքելական սրբատեղի, որի անունը չի պահպանվել։ Այն իրենից ներկայացնում է կրային բաղադրությամբ ժայռ, որի վրա փորագրվել են խաչեր ։
Բնակչություն
Մաշկագտակ գյուղի բնակչության վերաբերյալ վիճակագրական հստակ տվյալները հայտնի են 1855 թվականից։ Ըստ տեղեկությունների՝ բնակավայրը նախկինում ունեցել է մոտավորապես 300 տուն հայ բնակչություն, սակայն հետագայում հայ ազգաբնակչության թվաքանակը նվազել է ։
Օսմանյան կայսրությունում հայ ազգաբնակչության նկատմամբ թուրքերի ու քրդերի կողմից իրականացված ցեղասպանության հետևանքով Մաշկագետակը մյուս հայկական բնակավայրերի նման զրկվել է հայ ազգաբնակչությունից ։ Ցեղասպանությունից փրկված Մաշկագտակի հայերի մի մասը հաստատվել է Էջմիածնում, Դաշբուռուն, Քանաքեռ, Սև Քար գյուղերում, Արտաշատի շրջանում, ինչպես նաև Բաքվի Հայոց գյուղում (Արմենիքենդ) ։ 1919 թվականի մարտի դրությամբ Բաղդադ քաղաքի մոտակայքում կառուցված փախստականների Պագուպայի ճամբարում է ապրել Մաշկագտակի բնակիչ Մելքոն Սանասարյանի ընտանիքը ։ Նույն թվականի ամռանը Թիֆլիսում էին գտնվում Մաշկագտակի բնակիչներ Արմենակ Մուրոյանի (ընտանիքը կազմված էր 2 անդամից), Ավետիս Հովսեփյանի (ընտանիքը կազմված էր 11 անդամից), Կարապետ Հակոբյանի (ընտանիքը կազմված էր 2 անդամից), Պատուր Զատոյանի (ընտանիքը կազմված էր 4 անդամից) և Ավետիս Հովսեփյանի (ընտանիքը կազմված էր 4 անդամից) ընտանիքները ։
Տնտեսություն
Մինչև Հայոց ցեղասպանությունը Մաշկագտակ գյուղի հայ ազգաբնակչությունը հիմնականում զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ՝ հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Հայտնի է, որ մինչև Մեծ եղեռնի նախօրեն հայերն ունեցել են շուրջ 1090 խոշոր և մանր եղջերավոր անասուն, որոնցից 570-ը՝ ոչխար։ Հողագործությունից տարեկան ստացել են 30.000 չափ ցորեն, 300 չափ տարեկան և 260 չափ գարի ։
Կրոն
Մաշկագետակ գյուղում եղել են հայկական առաքելական մի քանի եկեղեցիներ, մատուռներ և սրբատեղիներ ։
Հայտնի է, որ 1852 թվականին գյուղի քահանան է եղել տեր Մարտիրոսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մուլք (Հայոց ձորի գավառ)
Մուլք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հայոց ձորի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ֆլավիա Բերտոցիի սպանություն
Ֆլավիա Բերտոցիի սպանություն, 2002 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Պոնտե-Կապրիասկա (Շվեյցարիա) քաղաքում տեղի ունեցած աղմկահարույց հանցագործություն։ Շվեյցարացի սահմանապահի հղի կինը՝ 31-ամյա Ֆլավիա Բերտոցին, սպանվել է իր սեփական բնակարանում` Վոլգոգրադի մարզի բնակիչ, նախկին դեսանտավոր 33-ամյա Ալեքսանդր Բակաևի կողմից, Գերմանիայի և Ռումինիայի քաղաքացի գործարար Կլաուս Օպրիսի պատվերով ։
Նախապատմություն
Օրինախախտը խոստացել է վրեժխնդիր լինել հանցագործներից, որոնցից մեկը եղել է եֆրեյտոր Անդրեա Բերտոցին։ Իր ծանոթների օգնությամբ Կլաուս Օպրիսը Ռումինիա է կանչել Մոլդովայի չորս քաղաքացիների, որոնց խոստացել է 2 հազարական եվրո վճարել, եթե նրանք ծեծեն հանցագործներին։ Սակայն Ֆրանկֆուրտ է ժամանել միայն Ալեքսանդր Բակաևը ։
Սպանություն
Երկրորդ կնոջը ողջ են թողել՝ հրահանգելով հայտնել Անդրեա Բերտոցիին, թե ինչի համար են սպանել նրա կնոջը ։
Դատավճիռ
Ալեքսանդր Բակաևին դատել են Ռուսաստանում։ Դատական նիստերը հետաձգվել են մինչև 2007 թվականը։ Մոսկվայի քաղաքային դատարանը ամբաստանյալին դատապարտել է 20 տարվա ազատազրկման։ Բակաևը բողոք է ներկայացրել Գերագույն դատարան։ Սակայն տուժողների ներկայացուցիչ փաստաբան Ալեքսանդր Լիննիկովը հայտարարել է, որ մտադիր է հասնել պատժի խստացմանը․ «Դատախազը խնդրել է Բակաևին ցմահ ազատազրկում նշանակել։ Դա այն է, ինչին նա արժանի է» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սպանություն
Կոոսա
Կոոսա (Koosa), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 474 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բաբա Յագան դեմ է
«Բաբա Յագան դեմ է» («Баба Яга против!), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որ ստեղծվել է 1979 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1980 թվականի Օլիմպիական խաղերի առթիվ։
Սյուժե
Արջուկ Միշան ընտրվել է որպես Օլիմպիական խաղերի խորհրդանիշ, սակայն Բաբա Յագան Զմեյ Գորինիչի և Կոշչեյի հետ ձգտում են խանգարել նրանց՝ գնալ Օլիմպիադա, ապա մասնակցել նրան։ Այնուամենայնիվ, նրանց փորձերն ավարտվում են անհաջողությամբ։
Թողարկում տեսաերիզով
1980 թվականից «ԽՍՀՄ Պետկինոյի վիդեոծրագիրն» սկսել է թողարկում «Բաբա Յագան դեմ է» մուլտֆիլմը տեսաերիզներով SECAM համակարգում։ Թողարկվել է «Օլիմպիադա-80» թեմայով խորհրդային մուլտֆիլմերի հավաքածուներում (այլ մուլտֆիլմեր՝ «Ո՞վ կստանա մրցանակը», «Մեծ փոխանցավազք», «Սալյուտ, Օլիմպիադա», «Առաջին ինքնագիրը», «Դե սպասիր» (թողարկում 13)։ Հետխորհրդային Ռուսաստանում 1990-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է տեսաերիզներով այլ արտադրողների կողմից, օրինակ՝ 1990-ական թվականների կեսերին թողարկվել է «Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր» VHS-հավաքածուում (Studio PRO Video, «Союз Видео» ստուդիա, PAL համակարգ)։
2000-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Крупный план» կինոմիավորման կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1979 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Պահիր ռիթմը
«Պահիր ռիթմը» («Take the lead»), 2006 թվականի դրամատիկ ֆիլմ։ Ռեժիսորը Լիզ Ֆրիդլենդերն է։
Սյուժե
Ֆիլմը հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա։ Պրոֆեսիոնալ պարող Պիեր Դյուլեյնը (Անտոնիո Բանդերաս) դառնում է պարի դասավանդող խուլիգանների համար, ովքեր մնացել էին դասերից հետո նյույորքյան միջնակարգ դպրոցում։ Բայց իր աշակերտները նախընտրում են հիփ հոփ, և դասական պարերը նրանց հետաքրքիր չեն։ Աշակերտների բարեհաճությունը վաստակելու համար Պիերը ստիպված է լինում կիսել հիփ հոփի հանդեպ իրենց հետաքրքրությունը։ Այդ բանից հետո նրանք համատեղ ջանքերով ստեղծում են նոր պարային ոճ։ Նախկին խուլիգանները իրենց մեջ վստահություն են ձեռք բերում և մասնակցում են պարահանդեսային պարերի ամենամյա մրցույթին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2006 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Տորոնտոյում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Լայն Սինեմայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր
Կոնստանտինովկա (ավան, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Կոնստանտինովկա (Костянтинівка), ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա ավանում բնակվում էր 133 մարդ։
Սանկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Սանկովո (Саньково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Կալիկինո (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Կալիկինո (Каликино), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Սանկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Կալիկինո (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3309 մարդ։
Սանկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կալիկինո (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1627 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Լենտատե սուլ Սևեզո
Լենտատե սուլ Սևեզո (Lentate sul Seveso), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։
Բնակչությունը 14 774 մարդ է (ըստ 2005 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1136 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20030։ Հեռախոսային կոդը՝ 0362։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Վիտուսը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հոկտեմբերի 14-ին։
Արտաքին հղումներ
http://www.comune.lentatesulseveso.mi.it/
ԱՄՆ-ի առաջին տիկիններ
Ըստ Սպիտակ տան գրադարանի և Առաջին տիկինների ազգային գրադարանի (National First Ladies' Library) տվյալների՝ եղել են 45 առաջին տիկիններ և առաջին տիկնոջ 46 տիտղոսներ։ Թվերի անհամապատասխանության պատճառն այն է, որ Սթիվեն Գրովեր Կլիվլենդը երկու անգամ նախագահ է ընտրվել տարբեր ժամանակներում և եղել է ԱՄՆ 22-րդ ու 24-րդ նախագահը, և նրա կինը՝ Ֆլորենս Ֆոլսոմ Կլիվլենդը, առաջին տիկինների ցանկում ընդգրկվել է երկու անգամ։ ԱՄՆ առաջին տիկնոջ տիտղոսն առաջինը կրել է Ջորջ Վաշինգտոնի կինը՝ Մարթա Վաշինգտոնը։ Նախագահներ Ջոն Թայլերն ու Վուդրո Վիլսոնն ունեցել են երկու առաջին տիկին. երկուսն էլ իրենց պաշտոնավարության տարիներին ամուսնացել են երկրորդ անգամ։
ԱՄՆ նախագահներից տարիքով իրենց կանանցից փոքր էին հինգը՝ Ջորջ Վաշինգտոնը, Միլարդ Ֆիլմորը, Բենջամին Հարիսոնը, Ուորեն Հարդինգը և Ռիչարդ Նիքսոնը։
Չորս նախագահների կանայք մահացել են իրենց ամուսինների՝ նախագահի պաշտոնն ստանձնելուց առաջ, բայց նրանք համարվել են առաջին տիկիններ։ Նրանք են Մարթա Ջեֆերսոնը՝ Թոմաս Ջեֆերսոնի կինը, Ռեյչել Ջեքսոնը՝ Էնդրյու Ջեքսոնի կինը, Հաննա վան Բուրենը՝ Մարտին վան Բուրենի կինը, Էլեն Արտուրը՝ Չեսթեր Ա. Արտուրի կինը։
Հարիեթ Լեյնը՝ Ջեյմս Բյուքենենի զարմուհին, միակ կինն է, որ պաշտոնապես համարվել է առաջին տիկին, բայց ամուսնացած չի եղել նախագահի հետ։ Բացի նրանից՝ առաջին տիկնոջ պարտականությունները ոչ պաշտոնապես կատարել են Դոլի Մեդիսոնը (Թոմաս Ջեֆերսոնի պաշտոնավարության տարիներին), Էմիլի Դոնելսոնն ու Սառա Ջեքսոնը (Էնդրյու Ջեքսոնի պաշտոնավարության տարիներին)։ Բիլ Քլինթոնի պաշտոնավարության տարիներին Չելսի Քլինթոնը ոչ պաշտոնապես կատարել է առաջին տիկնոջ պարտականությունները մոր նախընտրական արշավի ընթացքում և Սենատում նրա պաշտոնավարության ժամանակ։
«Առաջին տիկին» տերմինն առաջին անգամ օգտագործվել է Ջեյմս Մեդիսոնի պանեգիրիկում, որ նվիրված էր Դոլի Մեդիսոնին։ Սակայն պաշտոնապես տերմինն սկսել է գործածվել միայն Սպիտակ տանը Հարիեթ Լեյնի հայտնվելուց հետո։
2007 թվականին ԱՄՆ-ի դրամահատարանն սկսեց թողարկել ոսկե մետաղադրամների շարք, որոնց դիմերեսին պատկերված են ԱՄՆ առաջին տիկինները ։ Այն դեպքում, երբ նախագահն ամուսնացած չէր, մետաղադրամի դիմերեսին պատկերվել է ազատության խորհրդանիիշը, իսկ դարձերեսին՝ նախագահի պատկերը։ Այդպիսին են Թոմաս Ջեֆերսոնի, Էնդրյու Ջեքսոնի, Մարտին վան Բուրենի և Ջեյմս Բյուքենեն առաջին տիկիններին նվիրված մետաղադրամները։ Չեսթեր Ալեն Արտուրի առաջին տիկնոջը նվիրված մետաղադրամի վրա պատկերված է կանանց ընտրական իրավունքների համար պայքարած Էլիս Պոլը ։
Թեոյդոս
Թեոյդոս Անբերդցի, հայ ռազմական և պետական գործիչ, Արարատյան կողմնակալության հրամանատար-կողմնակալ, իշխանաց-իշխան, Վաչուտյան իշխանատոհմի իշխան։
Գործունեությունը
Արարատյան կողմնակալության ազդեցիկ կողմնակալ-հրամանատար Քուրդ Բ Ամբերդեցու որդին է։ Արձանագրություններում կոչվել է նաև «Չրքին», որ թարգմանաբար նշանակում է տգեղ։ Կարբիի հաղթակամար-եկեղեցու պատին Քուրդ Բ-ի 1338 թ-ին փորագրված արձանագրության մեջ արդեն իսկ վավերացվել է Քուրդ Բ-ի իրավահաջորդի՝ Թեոյդոսի Անբերդի տեր և հոր գահակից լինելու փաստը.,, և հարազատ որդի մեր Չրքին, տէր Անբերդոյ գավառիս, , արտահայտությամբ։ Թեոյդոս իշխանաց-իշխանը հորը փոխարինել է 1340-ական թվականների կեսերից։ Նրա գահակալումը համընկել է իլխանության հոգեվարքի շրջանին, երբ մոնղոլական կենտրոնական իշխանությունը ներքին հակամարտությունների և սելջուկ-թուրքերի հարվածների տակ այքան էր թուլացել, որ այդ զգացվում էր նաև իլխանության ծայրամասերում և իր արտահայտությունն էր գտնում կենտրոնական իշխանության մեկուկես դար գոյատևած ձևերի վերացմամբ։ Նման մի վավերաթուղթ է Թեոյդոս Չրքինի 1343 թ-ին Կարբիի հաղթակամար-եկեղեցու հարավային պատին փորագրված արձանագրությունը։ Ահա այն., , Ես՝ Չրքինս, որդի Քրդին, տէր Անբերդոյ գաւառի, անիրաւունք տեսա, որ զճանապարհորդի ձիաւլուխ տաին։ Մենք զայս արձան գրեցաք, որ այլ ի Կարբի ճանապարհորդի ձիաւլուխ չտան, , ։ Այս արձանագրությամբ Թեոյդոսը վերացրել է, , ձիավլուխի, , ` իլխանական պետության մեջ սուրհանդակներին, երթևեկին և հարկահավաքներին ձիով, պարենով, անասնակերով ապահովելու պարտականությունը, որ ամբողջ ծանրությամբ ընկած էր բնակչության ուսերին։ Արձանագրությունից պարզվում է, որ թեև Թեոյդոսը իր իշխանատիրույթում նման հանդուգն որոշում կարող էր կայացնել, բայց իրեն իշխանաց-իշխան կոչում չի վերագրել, քանի որ հայրը` իշխանաց-իշխան øուրդ Բ-ն դեռևս կենդանի էր։ Միայն 1350 թ-ի Հովհաննավանքի նվիրատվական արձանագրության մեջ է նա իրեն իշխանաց-իշխան կոչել., , Ես՝ Թէոյդոս, մականուն Չրքին, իշխանաց-իշխան, որդի Անբերդեցի Քրդին իշխանաց իշխանին.., , ։ Արձանագրության շարադրման եղանակը հուշում է, որ գրվել է ի հիշատակ Քուրդ Բ-ի, որի մահը տեղի է ունեցել հենց այդ տարի՝ 1350 թ-ին։ Այս արձանագրությունն առանձնահատուկ է նրանով, որ արդեն իշխանատիրույթի լիիրավ տեր Թեոյդոսի հոր հիշատակին տված նվերների հաստատումը կատարել է մայրը՝ Խուանդ խաթունը։ Փաստորեն իշխանատիրույթի պատասխանատուն, երկրորդ դեմքը դեռևս Խուանդ խաթունն էր։ Հենց այս ժամանակներում իլխանության փլատակների վրա իշխանության գլուխ բարձրացավ Չոբանյան Մելիք Աշրաֆը ու արյունով ծածկեց Հայաստանն ու ոչնչացրեց Հայաստանի անկախ իշխանությունները։ 1350 թ-ից հետո, Թեոյդոս իշխանաց-իշխանի օրոք, հայկական շատ իշխանական տների նման Վաչուտյաններն էլ կորցրեցին իրենց տիրույթները և հեռացան պատմության թատերաբեմից։
Գրականություն
1. Զաքարիա Սարկավագ, Պատմագրութիւն, հ. 3, Վաղարշապատ, 1870 թ.։ 2. Տիգրան Պետրոսյանց, Վաչուտյաններ, Երևան, 2001 թ., էջ 95-97։ 3. Վիկտոր Պետրոսյանց /Տիգրան Պետրոսյանց/, Վաչուտյան իշխանական տան տոհմածառը,, , Բանբեր Երևանի համալսարանի, , , 1981 թ., թիվ 3։
Կատեգորիա:Հայ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Վաչուտյաններ
Singapore Airlines Cargo
Singapore Airlines Cargo, Սինգապուրի խոշորագույն ավիաընկերություններից մեկը, ունի դուստր ավիաընկերություն՝ Singapore Airlines։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1992 թվականին, և սկսել իր գործունեությունը 2001 թվականի հուլիսի 1֊ին ։ Ավիաընկերությունն ունի 10 ինքնաթիռ, Boeing 747-400 արտադրության։ Ընկերությունը մեկ տարում տեղափոխել է ավելի քան 1 200 000 տոննա բեռ ։ Ավիաընկերությունը դաշինք է կնքել WOW֊ի հետ։
Պատմություն
Ավաիընկերությունը հիմնադրվել է 1992 թվականի հուլիսին, իրականացնում է միայն բեռնափոխադրումներ։ 2001 թվականին ավիաընկերությունը ճանաչվեց լավագույն բեռնափոխադրող ավիաընկերություններից մեկը, և իրավունք ստացավ բեռնափոխադրումներ կատարել ամբողջ աշխարհում։ 2001 թվականին ավիաընկերությունը Lufthansa֊ի հետ դաշինք կնքեց WOW֊ի հետ ։ 2001 թվականի նոյեմբերի 31֊ին ավիաընկերությունը իր առաջին չվերթները Սինգապուրից դեպի Հոնկոնգ, Չիկագո, Բրյուսել և Շարջա։ 2003 թվականի մայիսի 22֊ին ավիաընկերությունը բացեց ևս երկու չվերթ դեպի՝ Չինաստան և ԱՄՆ ։
Չվերթ
2015 թվականի մայիդի 31֊ին ավիաընկերության չվերթը բաղկացած էր 10 ինքնաթիռներից-400F]] ։ Մինչև 2014 թվականի սեպտեմբերը ավիաընկերություն շահագործում էր Boeing 747-400BCF օդանավը, որը համատեղ թռիչքներ էր կատարում Delta Air Lines֊ի հետ միասին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օդային տրանսպորտի միջազգային ասոցիացիայի անդամներ
Նորգեղ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կոոսալաանե
Կոոսալաանե (Koosalaane), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էդիպյան բարդույթ
Էդիպյան բարդույթ (Ödipuskomplex), համարվում է հոգեվերլուծության գլխավոր կոնցեպցիաներից մեկը։ Առաջ է քաշվել հոգեվերլուծության հիմնադիր Զիգմունդ Ֆրոյդի կողմից 1910 թվականին։ Այն սահմանվում է՝ որպես երեխայի կողմից ենթագիտակցականի կամ անգիտակցականի մակարդակով հակառակ սեռի ծնողի հանդեպ ունեցած սեռական հակումն ու իր սեռի ծնողի նկատմամբ ունեցած երկակի զգացողությունները։ Այն Ֆրոյդի կողմից անվանվել է Սոֆոկլեսի հայտնի ողբերգության համանուն հերոսի՝ Էդիպ արքայի անունով, որտեղ Էդիպը անգիտակցորեն սպանում է սեփական հորը և ամուսնանում մոր հետ։
Էությունը
Ըստ Զիգմունդ Ֆրոյդի՝ այս բարդույթն ունի ունիվերսալ, համընդհանուր բնույթ։ Այն դրսևորվում է և՛ տղաների, և՛ աղջիկների մոտ։ Բայց առավել ցայտուն է տղաների մոտ։ Դեռևս 1897 թվականին Վիլհելմ Ֆլիսին ուղարկված նամակում Ֆրոյդը գրում է.
Ուսումնասիրելով երեխաների վարքն ու համադրելով չափահաս մարդկանց հիշողությունները՝ Ֆրոյդը վերջնականապես հաստատեց իր տեսությունը։ Բարդույթը դրսևորվում է երեքից հինգ տարեկան հասակում։ Ցանկացած երեխայի մոտ առաջանում է կենսական խնդիր՝ հաղթահարել բարդույթը։
Տղաների մոտ
Տղաներն այդ տարիքում սեռական հակումներ են ունենում դեպի իրենց մայրը և հակառակ՝ թշնամական, խանդի զգացողություններ հոր նկատմամբ։ Բարդույթը տղաների մոտ հաղթահարվում է հինգից վեց տարեկան հասակում, երբ առաջ է գալիս հոր կողմից պատժի՝ կրտման վախ։ Այդ տարիքում տղաների մոտ ձևավորվում է այսպես կոչված Գեր-Եսը, որի շնորհիվ երեխան սկսում է ճնշել իր հակումները մոր նկատմամբ և սկսում է իրեն նմանեցնել հորը։
Աղջիկների մոտ
Չնայած Ֆրոյդն ընդգծում է բարդույթի համընդհանրությունը, այնուամենայնիվ այն տարբեր դրսևորումներ է ունենում աղջիկների մոտ։ Երկուսից երեք տարեկան հասակում աղջիկները նույնպես սեռական հակումներ են ունենում դեպի մայրը, սակայն նկատելով իրենց մոտ առնանդամի բացակայությունը, նրանց մոտ սկսվում է այսպես կոչված խանդ առնանդամի նկատմամբ, որից էլ նրանց մոտ ուժեղանում է կախվածությունը հորից, և խանդն ու ատելությունը մոր նկատմամբ։
Դրական և բացասական Էդիպյան բարդույթ
Բարդույթն, ըստ հոգեվերլուծության հիմնադրի, կարող է ունենալ նաև դրական և բացասական բնույթ։ Քանի որ մարդն ունի բիսեքսուալ բնույթ, ուստի երեխան նույնպես կարող է սիրել ծնողներից մեկին և խանդ ու ատելություն տածել մյուսի նկատմամբ։ Եթե երեխայի սեքսուալ հակումն ուղղված է հակառակ սեռի ծնողին, ապա Ֆրոյդի տեսանկյունից, դա համարվում է պոզիտիվ բարդույթ։ Սակայն լինում են դեպքեր, երբ երեխան սեռական հակում է ունենում միևնույն սեռի իր ծնողի նկատմամբ և ատում հակառակ սեռի ծնողին։ Այստեղ արդեն ի հայտ է գալիս բարդույթի նեգատիվ բնույթը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բարդույթներ Կատեգորիա:Հոգեվերլուծություն Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Ֆրոյդական հոգեբանություն Կատեգորիա:Զիգմունդ Ֆրոյդ Կատեգորիա:Նարցիսիզմ Կատեգորիա:Զարգացման հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեբանական հասկացություններ Կատեգորիա:Հոգեբանական տեսություններ
Ֆրասինետո Պո
Ֆրասինետո Պո (իտալ.՝ Frassineto Po), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է՝ 1455 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 50 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գրանդի Ֆլորիանոպոլիսի մարզ
Գրանդի Ֆլորիանոպոլիս (Mesorregião do Leste Maranhense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սանտա Կատարինա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 939 064 հազար մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6999,431 կմ²։ Բնակչության խտությունը 134,2 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Կամո (Շիրակի մարզ)
Կամո (նախկին անվանումը` Հաջի Նազար), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Ախուրյանի տարածաշրջանում, Գյումրիից մոտ 7 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից մոտ 1660 մ բարձրության վրա։ Հիմնվել է 1772 թվականին և կոչվել Հաջի Նազար, այնուհետև 1935 թվականի հունվարի 3-ին վերանվանվել է Կամո ։
Կլիման
Միջին տարեկան, ինչպես  նաև  ամենաբարձր  և  ամենացածր  ջերմաստիճանը  տատանվում է -25-ից+25C: Ամռանը լինում են ուժեղ քամիներ և հաճախակի երաշտներ։
Բնակչություն
Կամոյում բնակչության հիմնական զբաղմունքը հանդիսանում են դաշտավարությունը և անասնապահությունը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Կամոյում է գտնվում 1878 թ.-ին կառուցված Սբ. Աստվածածին եկեղեցու փլատակները։ Գյուղից հարավ գտնվում է «Խոռոչավեր» (մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակ. - մ.թ. III դար) բնակատեղին, III դար համանուն դամբարանադաշտով և “Արե” գյուղատեղին (մ.թ.ա. IV դար - մ.թ. X դար)։
Համայնքում կառուցված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհված կամոցիներին նվիրված հուշարձան կոթող։
= Տես նաև =
Աղբյուրներ
http://shirak-agro.am/index.php?id=4134#.WQoGnlXyjIU
Կատեգորիա:Ախուրյանի շրջան Կատեգորիա:Շիրակի մարզի գյուղեր
Գոլթեթի
Գոլթեթի (გოლთეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 15 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 385 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
(5730) Յոնոսուկե
(5730) Յոնոսուկե (Yonosuke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,913785 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6276 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1816,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198161 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,86° անկյուն։
A Dal
A Dal (Երգը), Հունգարիայի ազգային ընտրության գործընթացն է Եվրատեսիլ երգի մրցույթի համար։ Այն գործում է սկսած 2012 թվականից։
Մրցույթի նպատակն է ընտրել Հունգարիայի ներկայացուցչին և երգը Եվրատեսիլ երգի մրցույթի համար։ Երգը ընտրվում է հունգարացի հանրության կողմից, մի շարք հատուկ շոուներից հետո։ Վերջնական հաղթողը ընտրվում է քվեարկության 2 փուլերի արդյունքում. Առաջին փուլի ընթացքում 4 լավագույն երգերը ընտրում է ժյուրին կամ հեռուստադիտողը, իսկ երկրորդ փուլում 4 լավագույն երգերից հեռուստադիտողի կամ ժյուրիի 100% քվեարկության արդյունքում ընտրվում է հաղթող երգը։
Հունգարիայում այս ընտրական գործընթացը սկսել են օգտագործել 2012 թվականից։ Առաջին մրցույթի հաղթողը եղել է Compact Disco խումբը իր «Sound of Our Hearts» երգով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Հունգարիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1912/1913
1912/1913 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսուներորդն էր։ Ընդամենը մեկ միավորի առավելությամբ միանձնյա հաղթող դարձավ յի հավաքականը։ Առաջին անգամ բոլոր մասնակից թիմերը տարան առնվազն մեկ հաղթանակ։
Մրցաշարային աղյուսակ
Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։
1 գոլ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի Միացյալ Թագավորության տնային առաջնություն
Սաննիկի (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Սաննիկի (Санники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոլպա (Լեկմայի վտակ)
Սոլպա (Сольпа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ և Յուրյանսկի շրջաներում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեկմա գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է լեռներում, Յուրյա գյուղից 22 կմ հարավ-արևելք։ Գլխավոր ուղղությամբ հոսում է դեպի արևելք։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Յուրի Լևիտանսկի
Յուրի Դավիդովիչ Լևիտանսկի (Ю́рий Дави́дович Левита́нский, ), ռուս բանաստեղծ և թարգմանիչ, լիրիկական ու ծաղրերգական բանաստեղծությունների վարպետ։ Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակի դափնեկիր գրականության և արվեստի բնագավառում (1994 թվական) ։
AlphaGo
AlphaGo֊ն(ԱլֆաԳո) Գո խաղացող համակարգչային ծրագիր է, որը մշակվել է Գուգլին պատկանող DeepMind ընկերության կողմից Լոնդոնում։2015 թվականին այն դարձավ առաջին համակարգչային ծրագիրը որ կարողացավ հաղթել պրոֆեսիոնալ Գո խաղացողի 19×19 չափսերի տախտակի վրա, առանց handicap-երի(նախնական առավելություն տվող քարեր) ։ 2016թ.֊ին առանց handicap֊երի հաղթեց 9 դան ռեյտինգ ունեցող և աշխարհի լավագույն Գո խաղացողներից մեկը համարվող Լի Սեդոլին. Science ամսագիրը սա համարեղ 2016-ի լավագույն հաջողություններից մեկը  ։
Յուրի Լևիտանսկի
Կենսագրություն
Յուրի Լևիտանսկին ծնվել է 1922 թվականի հունվարի 22-ին Ուկրաինական ԽՍՀ Կոզելեց քաղաքում (Չեռնիգովի մարզ)։ Տղայի ծնունդից կարճ ժամանակ անց նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Կիև, ապա Ստալինո (ներկայում՝ Դոնեցկ)։ 1938 թվականին Ստալինոյում ավարտելով դպրոցը՝ Յուրի Լևիտանսկին մեկնում է Մոսկվա, որտեղ 1939 թվականին ընդունվում է Փիլիսոփայության, գրականության ու պատմության ինստիտուտ։
Հայրենական մեծ պատերազմն սկսելուց հետո Յուրի Լևիտանսկին, որ սովորում էր երկրորդ կուրսում, թողել է ինստիտուտն ու որպես շարքային կամավոր մեկնել ռազմաճակատ. նա ծառայել է հատուկ նշանակության զորքերի առանձին մոտոհրաձգային բրիգադում, դարձել է լեյտենանտ, ապա՝ ռազմական թղթակից։ 1943 թվականից նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են ռազմաճակատային տարբեր թերթերում։
Գերմանիայի կապիտուլյացիայից հետո Յուրի Լևիտանսկին ռազմական գործողությունների է մասնակցել Մանչժուրիայում։ Ծառայության տարիներին պարգևատրվել է Կարմիր Աստղի և Հայրենական պատերազմի շքանշաններով, «Մարտական ծառայությունների», «Մոսկվայի պաշտպանության համար», «Բուդապեշտի գրավման համար», «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Ճապոնիայի դեմ հաղթանակի համար»մեդալների, ինչպես նաև Մոնղոլիայի երկու մեդալների ։ Զորացրվել է 1947 թվականին։
Յուրի Լևիտանի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Զինվորական ճանապարհ» (Солдатская дорога), լույս է տեսել 1948 թվականին Իրկուտսկում։ Այնուհետև հրատարակվել են «Հանդիպում Մոսկվայի հետ» (1949), «Ամենաթանկը» (1951), «Գաղտնի ազգանուն» (1954) և այլ ժողովածուներ։
1955-1957 թվականներին Լևիտանսկին սովորել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտին կից Գրական բարձրագույն դասընթացներում։ 1957 թվականից եղել է ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ ։ 1963 թվականին լույս է տեսնում «Երկրային երկինք» («Земное небо») ժողովածուն՝ հեղինակին բերելով ճանաչում։ Լևիտանսկին տեղափոխվում է Մոսկվա։
Բանաստեղծություններ գրելուց բացի Յուրի Լևիտանսկին կատարել է թարգմանություններ, գրել պարոդիաներ. 1963 թվականին «День поэзии» տարեգրքում տպագրվել են նրա պարոդիաները՝ նվիրված խորհրդային հայտնի գրողներ Լեոնիդ Մարտինովին, Անդրեյ Վոզնեսենսկուն, Բելլա Ախմադուլինային, Միխայիլ Սվետլովին և այլոց. դրանք բոլորն ստեղծվել են «Раз, два, три, четыре, пять, вышел зайчик погулять» (հեղինակ՝ Ֆեոդոր Միլլեր, 1851) մանկական ոտանավորի հիման վրա ։
Կալիմուլինո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 89 մարդ։
AlphaGo
Հղումներ
Կատեգորիա:Գուգլ Կատեգորիա:Համակարգչային ծրագրեր
Յուրի Լևիտանսկի
Կենսագրություն
1978 թվականին լույս է տեսել նրա պարոդիաների «Сюжет с вариантами» գիրքը, որում վերահրատարակվել են 1963 թվականին տպագրված ստեղծագործությունները։
Յուրի Լևիտանսկու շատ բանաստեղծություններ վերածվել են երգերի և կատարվել հայտնի բարդերի կողմից (Վիկտոր Բերկովսկի, Սերգեյ Նիկիտին, Վադիմ Միշչուկ) ։ Խորհրդային СВ խումբը 1984 թվականին թողարկել է «Московское время» ալբոմը, որում ընդգրկված են Լևիտանսկու բանաստեղծությունների հիման վրա գրված մի քանի երգեր ։
Յուրի Լևիտանսկու բանաստեղծությունների վրա գրված երգեր են հնչում «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» (1979, «Диалог у новогодней ёлки»), «Ասպետական սիրավեպ» (2000), «Արևային հարված» (2002) ֆիլմերում։
1993 թվականին Լևիտանսկին ստորագրել է «42-ի նամակը»։ 1995 թվականին՝ Պետական մրցանակի հանձնման արարողության ժամանակ, Յուրի Լևիտանսկին դիմել է Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինին՝ կոչ անելով դադարեցնել պատերազմը Չեչնիայում։
Յուրի Լևիտանսկին մահացել է սրտի կաթվածից 1996 թվականի հունվարի 25-ին՝ Մոսկվայի քաղաքապետարանում տեղի ունեցած մտավորականների հավաքի ժամանակ, որտեղ նա խոսում էր չեչենական պատերազմի մասին ։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Դոնեցկում տեղադրվել է Յուրի Լևիտանսկուն նվիրված հուշատախտակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Շախմատային օլիմպիադա 1994
Շախմատային 31-րդ օլիմպիադան կայացել է 1994 թվականի նոյեմբերի 30-ից մինչև դեկտեմբերի 17-ը, Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։
Օլիմպիադայում հանդես է եկել 124 թիմ (Ռուսաստանը հանդես է եկել 2 թիմով)։ Մրցաշարում հանդես է եկել 716 շախմատիստ, որից 145-ը գրոսմայստեր, իսկ 162-ը միջազգային վարպետ։
Խաղացվել է 3472 պարտիա (23 պարտիա չեղյալ է հայտարարվել) շվեյցարական մրցակարգով 14 փուլով։
Տեղերը բաշխվել են.
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1994 սպորտում
Կովալյովկա (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)
Կովալյովկա (Ковалівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովալյովկա գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժագուարիբիի մարզ
Ժագուարիբի (Mesorregião Oriental do Tocantins), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 526 133 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 18 451,033 կմ²։ Բնակչության խտությունը 28,5 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի մեզոշրջաններ
Էրմենի Սուլեյման Փաշա
Էրմենի Սուլեյման Փաշա (Ermeni Süleyman Paşa), ազգությամբ հայ քաղաքական գործիչ Օսմանյան կայսրությունում։ Ծնվել է Մալաթիա քաղաքում 1607 թվականին ։ Սուլթան Մուհամեդ Դ-ի օրոք եղել է Օսմանյան կայսրության գլխավոր վեզիրը 1655 թվականի օգոստոսի 19-ից մինչ 1656 թվականի փետրվարի 28-ը ։ Մահացել է 1687 թվականի փետրվարի 28-ին։
Ֆոնտան (Ծովափնյա Ալպեր)
Ֆոնտան (Fontan), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Բրեյ սյուր Ռուայա լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 49.61 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 300 մարդ, 2012 թվականին՝ 291 մարդ , բնակչության խտությունը՝ 5.9 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 259 մարդ, 2012 թվականին՝ 291 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 141 բնակիչներից 96-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 45-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 68.1 %, 1999 թվականին եղել է 71,3 %։ Աշխատունակ տարիքի 96 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (45 տղամարդ և 38 կին), 13 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (7 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 45 ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 12-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով  ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 164 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 319.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 14925 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ
Բերձոր
Բերձոր, քաղաք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում  ։ Հանդիսանում է ռազմավարական կարևորագույն հանգույց Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Արցախի Հանրապետության ենթակառուցվածքների միացման համար   ։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմից հետո՝ եռակողմ համաձայնագրով անցել է Արցախի Հանրապետությունում տեղակայված Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի խաղաղապահ զորամիավորման վերահսկողության ներքո ։
2022 թվականի օգոստոսի 25-ին Բերձոր քաղաքը, Աղավնո և Ներքին Սուս գյուղերի հետ միասին հանձնվել է Ադրբեջանին, իսկ օգոստոսի 26-ի առավոտյան Ադրբեջանի զինված ուժերի ստորաբաժանումները մտել են քաղաք ։
Անուն
Քաղաքի հայկական անունը Բերձոր է ։ Առկա են տեղեկություններ, որ այն նախկինում ունեցել է հայկական Սարալանջ անունը ։ Ադրբեջանական Լաչին անունն այն ստացել է Խորհրդային Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից 1923 թվականին ։ 1800-ական թվականների սկզբներին Բերձորի տարածքում անասնապահությամբ զբաղվող քրդական ցեղերի ներկայացուցիչները բնակավայրը սկսել են անվանել Աբդալյար կամ Աբդալլար ։
Մինչև 1800-ական թվականների վերջերը Բերձորի տարածքում և հարակից մոտակա վայրերում եղել են մի շարք հայկական բնակավայրեր, որոնց սկզբնական անունները գրեթե չեն պահպանվել։ Գյուղատեղիների վերածված վայրերը հետագայում այդտեղ բնակություն հաստատած քրդերի կողմից ստացել են քրդական ու թուրքական անուններ ։
Աշխարհագրություն
Բերձոր քաղաքը գտնվում է Արցախի Հանրապետության արևմտյան մասում։ Ունի լեռնային տարածք և տարածվում է Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախափնյա բլրալանջին։ Արևմուտքում սահմանակից է Քաշաթաղի շրջանի Սուս, Ներքին Սուս, հյուսիսում՝ Քարեգահ, հարավ-արևմուտքում՝ Աղանուս, հարավում՝ Ապարան, Աղավնո, հյուսիս-արևմուտքում՝ Շուշիի շրջանի Մեծ Շեն, Հին Շեն գյուղերին ։
Ունի 1670,4 հա տարածք, որից 351,95 հա-ը անտառային նշանակության հողեր են ։
Հին դարեր
Բերձորը Արցախի Հանրապետության հնագույն բնակավայրերից մեկն է։ Այդ մասին են վկայում քաղաքի տարածքում պահպանված հայկական պատմամշակութային շերտի հետքերը ։ Շրջակայքում գտնվող քարանձավներից հայտնաբերված սեպագիր արձանագրությունները վկայում են, որ այն եղել է Վանի թագավորության ժամանակաշրջանի՝ մ․թ․ա․ 9-ից 6-րդ դարերի բնակատեղի-բնակավայր ։ Մեծ Հայքի ժամանակաշրջանում՝ մ․թ․ա․ 4-րդ դարից մինչև մ․թ․ 5-րդ դարը, Բերձորի տարածքը ընդգրկված է եղել Արցախ նահանգի Բերդաձոր գավառի մեջ ։
15-ից 17-րդ դարերում Բերձորի տարածքը եղել է Սեֆյան Պարսկաստանի ենթակա կիսանկախ Քաշաթաղի մելիքության կազմում։ Մելիքությունը տարածված էր Հագարի գետի երկայնքով, որի մելիքանիստ կենտրոնը ներկայիս Սյունիքի մարզի Խնածախ գյուղն էր ։ Քաշաթաղի մելիքությունը հիմնադրել է հայկական Պռոշյան իշխանական տոհմի ամենաերիտասարդ ճյուղի՝ Մելիք-Հայկազյանների ներկայացուցիչ Հայկազ 1-ինը ։
Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջան
Ռուսական կայսրության տիրապետության շրջանում տարածաշրջանի բնակավայրերը, այդ թվում՝ նաև Բերձորն ու հարակից գյուղերը սկսել են հայաթափվել, որոնց փոխարեն բնակություն են հաստատել թյուրք-քրդական ցեղերի ներկայացուցիչներ ։
Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի ժամանակաշրջան
Տարածաշրջանի խորհրդայնացումից հետո Բերձոր բնակավայրը այլ տարածքների հետ միասին ընդգրկվեց Խորհրդային Միության Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի կազմում ։
1923 թվականի օգոստոսի 6-ից մինչև 1930 թվականը բնակավայրը հանդիսանում էր Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում նորաստեղծ Կարմիր Քրդստան անունը ստացած վարչատարածքային միավորի կենտրոնը  ։
Քանի որ Բերձորը գտնվում էր Խորհրդային Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի ճանապարհի մեջտեղում, ըստ ուսումնասիրողների, Խորհրդային Ադրբեջանի իշխանությունները, որպեսզի թույլ չտան 2 հայկական կազմավորումների միացումը, 1950-ական թվականներից սկսած սկսել են բնակավայրի ընդլայնում և լայնամասշտաբ շինարարություն, այլ վայրերից բերված ադրբեջանցիների բնակեցում։ Շուրջ 20 տարվա ընթացքում բնակավայրը մեծացել է 10 անգամ՝ ունենալով ադրբեջանական բնակչության թվաքանակի ակնհայտ գերազանցություն  ։
Եռակողմ համաձայնագիր
2020 թվականի նոյեմբերի 9-ին Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը համաձայնել է Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ միասին ստորագրել եռակողմ համաձայնագիր, որով Բերձոր քաղաքը, այն Գորիսին ու Ստեփանակերտին կապող ավտոճանապարհն անցել է Արցախի Հանրապետությունում տեղակայված Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի խաղաղապահ զորախմբի վերահսկողության ներքո ։
2020 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Արցախի Հանրապետությունում տեղակայված ռուս խաղաղապահների կարգադրությամբ Բերձոր քաղաքի պետական հաստատությունների վրայից իջեցվել է Արցախի Հանրապետության պետական դրոշը ։
Բերձորի հանձնում
2022 թվականի հունիսի 27-ին Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը մամուլի ասուլիսի ընթացքում հայտարարել է, որ Բերձոր քաղաքով անցնող Գորիս-Ստեփանակերտ ճանապարհի երթուղու փոփոխությունից հետո Բերձոր քաղաքն ու հարակից բնակավայրերն անցնելու են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո ։