cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հեռացատկ
Ներկա վիճակ
Հեռացատկը պատկանում է ամենապահպանողական մրցաձևերին։ Այսպիսով, տղամարդկանց համար 8 մետրանոց սահմանը (8.13) առաջին անգամ հաղթահարեց Ջեսսի Օուենսը դեռևս 1935 թվականին, և մինչ օրս այս արդյունքով կարելի է հաղթել խոշոր միջազգային մրցումներ՝ «Գրան պրիի» մակարդակում։
Այս մարզաձևի պատմության մեջ հայտնի են հետևյալ հակամարտությունները.
Լեգենդ դարձավ Ռոբերտ Բիմոնի ցատկը՝ 8,90 մետր, Մեխիկոյի Օլիմպիական խաղերում (1968)։ Մինչ այդ անհայտ մարզիկը անմիջապես գերազանցեց նախորդ համաշխարհային ռեկորդը միանգամից 55 սմ-ով։ Բիմոնի ռեկորդը ջախջախեց Մայք Պաուելը, որը 1991 թվականին Տոկիոյում անցկացվող աշխարհի առաջնությունում ցատկեց 8,95 մետր, և այդ արդյունքը մինչ օրս մնում է անգերազանցելի։
Գիդեոն Էրիելը, ով համակարգչային ուսումնասիրություն կատարեց սպորտում մարդկային կարողությունների սահմանների մասին, հաշվարկեց հնարավոր առավելագույն թռիչքը` 8.90 սմ։ Բիմոնի ռեկորդային փորձի կինոգրամման, որը դրվել է համակարգչում, որակվել է իդեալականին մոտ, իսկ հրման պահին կոնքազդրային հոդի վրա հաշվարկված բեռը (770 կգ)՝ մարդու համար մոտ է եղել կրիտիկականի ։
Լյուիսի և Պաուելի հակամարտությունը Տոկիոյի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում
Լուիսի և Պաուելի մենամարտը 1991 թվականին Տոկիոյում կայացած Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, իրավամբ, համարվում է ատլետիկայի պատմության մեծագույն մարզական մրցումներից մեկը։ Ցատկի համար նախատեսված հատվածում գերազանցվեց Բոբ Բիմոնի թվացյալ հավերժական համաշխարհային ռեկորդը, որը գրանցվել էր 1968 թվականին Մեխիկոյի օլիմպիական խաղերում։
Մրցակցությունը սկսելու ժամանակ Լյուիսը 10 տարի անընդմեջ պարտություն չէր կրել՝ անընդմեջ նվաճելով 65 հաղթանակ։ Ավելի քիչ տիտղոսներ ունեցող Պաուելը 1988 թվականի Սեուլի օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր էր և գրանցել էր 1990 թվականի աշխարհի լավագույն արդյունքը։
Առաջին փորձի ժամանակ Լյուիսը սահմանեց աշխարհի չեմպիոնության ռեկորդ՝ նետվելով 8.68 մետր։ Նա իր մարզական կարիերայի ընթացքում ընդամենը երեք անգամ ցատկեց ավելի հեռու։ Առաջին փորձի ժամանակ Պաուելը քայլ կատարեց, իսկ հաջորդ փորձի ժամանակ 8,54 մ արդյունքով գրավեց երկրորդ տեղը։ Լարրի Միրիքսը, ով, սակայն, չկարողացավ մրցել առաջատարների հետ, երրորդ դիրքում էր։
Երրորդ փորձի ժամանակ, 2,3 մ/վ արագությամբ քամուն համընթաց, Լյուիսը ցույց տվեց լավագույն արդյունքներից մեկը աթլետիկայի ամբողջ պատմության մեջ՝ 8,83 մ։ Երրորդ փորձով Պաուելը թռավ 8,80 մ տարածք, այնուամենայնիվ տեղ չգրավեց։
Լյուիսի չորրորդ փորձը պատմական էր՝ 8,91 մետր, 23 տարվա ընթացքում առաջին ցատկը, որը գերազանցեց Բոբ Բեյմոնի համաշխարհային ռեկորդը։ Չնայած այն հանգամանքին, որ արդյունքը ցուցադրվեց ուժեղ համընթաց քամու պայմաններում (3 մ/վ) և չկարողացավ ամրագրվել որպես նոր համաշխարհային ռեկորդ, այն դեմ գնաց մրցակցությանը։ Այժմ Լյուիսին պարտության մատնելու համար Պաուելին անհրաժեշտ էր համաշխարհային ռեկորդ սահմանել։
Այս ինտրիգի չեղյալ հայտարարումը իրականացավ հինգերորդ փորձի ժամանակ։ 0.3 մ/վ արագությամբ քամուն համընթաց Պաուելը ցատկեց 8,95 մ և այդպիսով գերազանցեց Բեյմոնի «հավերժական ռեկորդը», և նա դա արեց հարթ մարզադաշտում։ Լյուիսի վերջին երկու ցատկերը գեղեցիկ էին՝ 8,87 և 8,84 մ։ Նա անձնական ռեկորդ է սահմանել (8.91 մետր ցատկելն անձնական ռեկորդ չէր համարվում, քանի որ այն իրականացել էր չափազանց ուժեղ համընթաց քամու պայմաններում), բայց նրան չհաջողվեց Պաուելին գերազանցել։
Լարի Միրիքսը 8,42 մ գերազանց արդյունքով երրորդ տեղում էր։
Ապագայում Պաուելը երկու անգամ ցատկեց համաշխարհային ռեկորդային նշանի վրա. 1992 թվականին՝ 8.99 մ և 1994 թվականին՝ 8.95 մ, սակայն երկուսն էլ իրականացել են ուժեղ քամուն համընթաց՝ գերազանցելով թույլատրելի նորմը՝ 2 մ/վ, և չեն գրանցվել որպես ռեկորդներ։
Լյուիսը, ով բացի ցատկի ոլորտում ունեցած փայլուն ներկայացումից` այս առաջնությունում 100 մ վազքով համաշխարհային ռեկորդ սահմանեց և ճանաչվեց 1991 թվականի լավագույն մարզիկ։
Հեռացատկ քամուն համընթաց
Քանի որ համընթաց քամին կարող է զգալիորեն մեծացնել ցատկի հեռավորությունը, ըստ կանոնների, արդյունքները չեն գրանցվում ռեկորդների ցուցակում եթե այն գրանցվել է 2 մ/վ համընթաց քամու պայմաններում։ Այդ պատճառով մրցումներում ցուցադրված լավագույն արդյունքները կարող են գերազանցել համաշխարհային պաշտոնական ռեկորդը։ Աթլետիկայի պատմության մեջ ամենաերկար թռիչքը Մայք Պաուելի  8,99 մ հեռացատկն է, որը տեղի է ունեցել 1992 թվականի հուլիսի 21-ին Սեստրիերե բարձրալեռնային գյուղական շրջանում անցկացվող մրցումներում` համընթաց քամու 4.0 մ/վ արագության պայմաններում։ Նույն մրցումներում Հեյկե Դրաքսլերը  ցատկեց 7,63 մ՝ համընթաց քամու 2,1 մ/վ արագության պայմաններում՝ սահմանելով բարձրագույն նվաճում կանանց ասպարեզում։ Հարկ է նշել նաև կուբացի Իվան Պեդրոսոյի 8,96 մ ցատկումը 1995 թվականի հուլիսի 29 թվականին Սեստրիերում, երբ համընթաց քամու արագությունը 1.2 մ/վ էր, բայց այս չափման արդյունքը համարվեցին սխալական ։
Տղամարդիկ
2019 թվականի սեպտեմբերի 28-ի դրությամբ
10 լավագույն արդյունքներ մարզադաշտերում.
Համընթաց քամու պայմաններում 8,90 մ նորման գերազանցած ցատկեր
Կանայք
10 լավագույն արդյունքները կանանց 2010 թվականի մարտի 20-ի մրցաշարի շրջանում ։
7.50 մ նորման գերազանցած հեռացատկեր համընթաց քամու պայմաններում։
Տղամարդիկ
Այն բանից հետո, երբ 1968 թվականին Բոբ Բիմոնը սահմանեց ֆենոմենալ համաշխարհային ռեկորդ՝ ցատկելով 8,90 մետր, շատ մասնագետներ մոտ տպավորություն ստեղծվեց, որ բարձրալեռները մարզիկ հեռացատկողներին առավելություն են տալիս ցածրադիր մարզադաշտի մարզիկների նկատմանմ։ Այս տպավորությունն ամրապնդվում էր նրանով, որ նախորդ ռեկորդները (8,35 մ Ռալֆ Բոստոն, Իգոր Տեր-Հովհաննիսյան) նույնպես գրանցվել են բարձրալեռնային տարածքներում։ Հետևաբար ոչ պաշտոնական պահպանում էր ցածր լեռնաշխարհի մարզադաշտերի համաշխարհային ռեկորդների աղյուսակը, որը 1964 թվականին Ռալֆ Բոստոնի 8,34 մ  ռեկորդից հետո այսպիսին էր.
1991 թվականին Մայկ Պաուելը գերազանցեց Բիմոնի ռեկորդը Տոկիոյի ցածրադիր մարզադաշտում, որից հետո ցածրադիր մարզադաշտերի ռեկորդների գրանցումները կորցրեցին իրենց նշանակությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթլետիկա Կատեգորիա:Սպորտ Կատեգորիա:Օլիմպիական մարզաձևեր
CMYK
Քառագույն ինքնատպություն (CMYK: Cyan, Magenta, Yellow, Key color), պոլիգրաֆիայում և ստանդարտ եռյակային տպագրության համար օգտագործվող գույնի ձևավորման հանելի գծապատկեր։ CMYK գծապատկերն RGB-ի համեմատությամբ օժտված է ավելի քիչ գունային ընդգրկմամբ։ CMYK-ին համապատասխան չորս ներկերով (երկնագույն, մանուշակագույն, դեղին, սև) տպագրությունն անվանում են եռյակ ներկերով տպագրություն։
CMYK -ում գույնը կախված է ոչ միայն ներկանյութերի սպեկտրիալ բնութագրերից և գծանշման եղանակից, այնպես էլ դրանց քանակից, թղթի բնութագերից և այլ գործոններից։ Փաստորեն, CMYK -ի թվերը լուսաշարվածքային ավտոմատի կամ CTP-ի համար ապարատային տվյալների հավաքածու են և միանշանակ չեն որոշում գույնը։
Այսպես, պատմականորեն տարբեր երկրներում ձևավորվել է օֆսեթ տպագրության մի քանի ստանդարտացված գործընթացներ։ Այսօր դրանք կավճային և ոչ կավճային թղթերի ամերիկյան, եվրոպական և ճապոնական ստանդարտներն են։ Հատուկ այդ գործընթացների համար մշակվել են ստանդարտացված թղթեր և ներկեր (Օրինակ՝ ECI ստանդարտները)։ Դրանց համար են ստեղծվել նաև գունաբաժանման գործընթացներում կիրառվող համապատասխան CMYK գունային մոդելը։ Սակայն շատ տպարաններ, որտեղ աշխատում են բավականին լավ որակավորում ունեցող մասնագետներ, հաճախ ստեղծում են կոնկրետ թղթով կոնկրետ տպագրական մեքենայի տպագրական գործընթացը բնութագրող պրոֆիլներ։ Այդ պրոֆիլները նրանք ներկայացնում են իրենց պատվիրատուներին։ Հատկապես առանձնանում է CMYK 255 գունային մոդելը։ Մոդելի էությունը․ գույներից յուրաքանչյուրը նկարագրվում է ոչ թե 0-ից 100 (ինչպես դասական CMYK մոդելում), այլ 0-ից 255։
K տառի նշանակությունը CMYK հապավման մեջ
CMYK - ում կիրառվում են չորս գույներ։ Հապավման մեջ առաջին երեքը գույների առաջին տառերն են, իսկ չորրորդը սև գույնն է։ Տարբերակներից մեկը պնդում է, որ K -ն blacK-ի կրճատումն է։ Ըստ այդ տարբերակի, տպագրական ժապավենների արտածման ժամանակ նրանց վրա մեկ տառով նշվում էր գույնը, որին այն պատկանում էր։ Սևը չեն նշել B -ով, RGB մոդելի B -ի (blue) հետ չշփոթելու համար, այլ նշանակել են K (վերջին տառով)։ Արհեստավարժ գունային սրբագրիչներն օգտագործելով հասանելի գունային տարածքները, աշխատում են RGBCMYKLab-ի տասը խողովակներով։ Այդ պատճառով, CMYK -ը նշելով CMYB «B խողովակի մանիպուլյացիան» արտահայտությունը կպահանջեր «CMYB ի B խողովակի մանիպուլյացիան» ճշգրտումը, ինչն անհարմար կլիներ։
Ըստ այլ տարբերակի` K -ն բանալիային բառի կրճատումն է։ Անգլալեզու երկրներում key plate եզրով նշանակվում է նախորդող երեք գույների վրայից վերջում տպվող սև ներկի տպագրական ձևը։
Երրորդ տարբերակը խոսում է К -ի գերմանական ծագման մասին (Kontur). Այս տարբերակը հաստատվում է նաև նրանով, որ հին մոնտաժորդներից շատերն այդպես էլ անվանում են համապատասխան ժապավենը` ուրվագիծ, ուրվագծային (կոնտուր, կոնտուրային)։ Ավելին` տպագրության տեխնոլոգիայում սևն իսկապես կարծես եզրավորում է պատկերը։
Ինչո՞ւ են CMYK -ն անվանում սուբտրակտիվային մոդել
Քանի որ CMYK -ը կիրառում են հիմնականում գունավոր տպագրության պոլիգրաֆիայում, իսկ թուղթը և այլ տպագրական նյութերը հանդիսանում են լույսն անդրադարձնող մակերևույթներ, հարմար է հաշվել, այս կամ այն մակերևույթից անդրադարձված լույսի քանակը, քան կլանվածը։ Այսպիսով, եթե սպիտակից հանենք RGB -ի առաջնային գույները, կստանանք լրացուցիչ գունային եռյակ CMY-ը։ «Սուբտրակտիվային» նշանակում է «հանելի», սպիտակից հանվում են առաջնային գույները։
Ինչո՞ւ են CMYK -ն ունի չորս, իսկ RGB-ն` երեք գույն
Չնայած նրան, որ սև գույն կարելի է ստանալ ծիրանագույն, երկնագույն և դեղին ներկանյութերի հավասարաբաժին միախառնումից, շատ պատճառներով (գույնի հաճախությունը, թղթի գերխոնավեցումը և այլն) այդպիսի մոտեցումն անբավարար է։ Լրացուցիչ սև գունանյութի կիրառության պատճառներն այսպիսին են.
Ինչպե՞ս է իրագործվում տպագրությունը CMYK գունային մոդելի օգնությամբ
Քանի որ շատ սարքերով (օֆսեթ կամ մետաքսատպության տպագրական մեքենաները, գունավոր լազերային տպիչը և այլն) տպագրության ժամանակ հնարավորություն կա յուրաքանչյուր առանձին կետում կամ տեղադրել խիստ տրված հաստությամբ ներկի շերտ, կամ թողնել չներկված, կիսերանգ ստանալու համար պատկերը ռաստրավորվում է, այսինքն ներկայացվում է C, M, Y և K գույներով կետերի ամբողջությամբ, որոնց տեղակայման խտությունն էլ որոշում է յուրաքանչյուր ներկի տոկոսը։ Իրար մոտ տեղակայված կետերը հեռավորությունից միախառնվում են և ստեղծվում է տպավորություն, որ գույներն ընկնում են իրար վրա։ Աչքը խառնում է դրանք և այդ կերպ ստանում է անհրաժեշտ երանգը։ Ռաստրավորումը լինում է ամպլիտուդային (առավել հաճախ օգտագործվող, որի դեպքում կետերի քանակն անփոփոխ է, բայց տարբերվում են նրանց չափերը), հաճախականային (փոփոխվում է կետերի քանակը, նույն չափերի դեպքում) և պատահական, որի դեպքում չի դիտվում կետերի դիրքի կանոնավոր կառուցվածք։
CMYK -ի թվային նշանակումները և դրանց վերափոխումները
CMYK -ում գույն որոշող յուրաքանչյուր թիվն իրենից ներկայացնում է գունային համակցությւոն կազմող տվյալ գույնի ներկի տոկոսը, իսկ ավելի ստույգ, լուսաշարվածքային սարքի տվյալ գույնի ժապավենի վրա ռաստրի կետի չափը։ Օրինակ, «խակի» գույնն ստանալու համար պետք է խառնել 30 մաս երկնագույն ներկ, 45 մաս ծիրանագույն, 80` դեղին, և 5` սև ներկ։ Սա կարելի է նշանակել հետևյալ կերպ` (30, 45, 80, 5)։ Երբեմն օգտվում են հետևյալ նշանակումից` C30M45Y80K5:
Կարևոր է նշել, որ CMYK -ում գույնի թվային նշանակումն ինքն իրեն չի կարող նկարագրել գույնը։ Թվերն ընդամենը տպագրության գործընթացում պատկերի ձևավորման համար օգտագործվող սարքային տվյալների հավաքածու են։ Գործնականում իրական գույնը կպայմանավորվի ոչ միայն տպագրության պատրաստ նիշքի թվին համապատասխան լուսաելքի վրա ռաստրի կետի չափով, այլ կոնկրետ տպագրական պրոցեսի արտատպվածքի խոշորացման, ինչի վրա կարող են ազդել այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են տպագրական մեքենայի վիճակը, թղթի որակը, արտադրամասի խոնավությունը, դրոշմի դիտման պայմանները և այլն։
CMYK գունային մոդելում գույնի մասին պատկերացում ստանալու համար, կիրառում են գունային պրոֆիլներ, որոնք միացնում են սարքային տվյալների արժեքները, որպես կանոն, XYZ կամ LAB գունային մոդելներով արտահայտված իրական գույնի հետ։ Ներկայումս ամենամեծ կիրառություն են գտել ICC պրոֆիկները։
Տես նաև
RGB
Արտաքին հղումներ
http://colorscheme.ru/color-converter.html
Կատեգորիա:Պոլիգրաֆիա Կատեգորիա:Գույների տարածք
Տոկիոյի հեռուստաաշտարակ
Տոկիոյի հեռուստաաշտարակ, հեռուստա և ռադիոհաղորդակցության աշտարակ Տոկիոյի Մինատո շրջանում։ Աշտարակի բարձրությունը 332,6 մետր է։ Կառուցման պահին եղել է աշխարհի ամենաբարձր պողպատե կառույցը։ Ունի ճաղավանդակային կառուցվածք և համաձայն ավիացիոն անվտանգության չափանիշների, ներկված է նարնջագույն և սպիտակ գույներով։ Ներառված է բարձր աշտարակների համաշխարհային ֆեդերացիայի 29 ամենաբարձր օբյեկտների ցանկում, այնտեղ զբաղեցնում է 14-րդ տեղը։ Աշխարհի ամենաբարձր աշտարակների շարքում 23-րդն է։
Կառուցվել է 1958 թվականին։ Ի սկզբանե նախատեսված է եղել Տոկիոյի և Կանտո շրջանի հեռուստատեսային հեռարձակման համար, սակայն երեք տարի հետո ռադիոազդանշանների փոխանցման համար նրա վրա տեղադրվել է ռադիո ալեհավաքներ։ Աշտարակի բարձունքի անտենան օգտագործվել է ճապոնական խոշորագույն NHK, TBS և Fuji Television տելե և ռադիո ալիքների կողմից։ 2011 թվականին ժամանակակից թվային ալիքների համար կառուցվել է ավելի բարձր Tokyo Skytree աշտարակը։
Ալեհավաքի գագաթը վնասվել է 2011 թվականի մարտի 11-ին երկրաշարժի հետևանքով։
Պատմություն
Կանտո շրջանում կապի մեծ աշտարակ կառուցելու անհրաժեշտությունն առաջացել է 1953 թվականին, այն բանից հետո, երբ հանրային հեռարձակող NHK-ն այստեղ սկսեց իր առաջին հեռուստահեռարձակումը։ Մի քանի ամիս հետո շատ մասնավոր ընկերություններ սկսեցին դիմել NHK-ին սեփական հաղորդման աշտարակ կառուցելու խնդրանքով։ Հաղորդակցության բումի պայմաններում Ճապոնիայի կառավարությունը չափազանց մտահոգված էր քաղաքի ճարտարապետական տեսքով, քանի որ մտահոգություն կար, որ նմանօրինակ աշտարակներով կլցվի ողջ Տոկիոն։ Ուստի որոշում ընդունվեց կառուցել մեկ հզոր աշտարակ, որը կարող էր ընդգրկել ողջ շրջանը ։ Բացի այդ, հետպատերազմյան շրջանում Ճապոնիան գտնվում էր տնտեսական արագ աճի վիճակում և անհրաժեշտ էր ինչ-որ մոնումենտալ կառույց, որը կկարողանար իրենով խորհրդանշեր տնտեսության ֆենոմենալ աճը ։
«Nippon Denpatō» ընկերության հիմնադիր և նախագահ Խիսակիտի Մաեդան ի սկզբանե պատրաստվում էր կառուցել Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգին գերազանցող աշտարակ, որն այդ պահին 381 մետր բարձրությունով համարվում էր աշխարհի ամենաբարձր կառույցը։ Սակայն դեռ նախագծման փուլում ունենալով ֆինանսական և նյութական միջոցների պակաս, հրաժարվեց այդ մտքից։ Արդյունքում կառույցի բարձրությունը ընտրվեց այնպիսին, որ բավարարեր Կանտո շրջանի 150 կիլոմետր շառավղով գտնվող բոլոր հեռուստաընկերությունների կարիքները։ Նոր նախագծի գլխավոր ճարտարապետ նշանակվեց Տյու Նայտոն, որը նախկինում բազում բարձր կառույցերի հեղինակ էր ողջ Ճապոնիայում ։ Նայտոն որպես հիմք վերցրել է Էյֆելյան աշտարակը, որը Փարիզում կառուցվել է դեռ 1889 թվականին ։ «Nikken Sekkei» ինժեներական ընկերության հետ համատեղ նա մշակել է դիզայնը, որն ի վիճակի էր դիմանալ երկրաշարժին Կատնոյի մեծ երկրաշարժի կրկնակի ուժգնության ցնցման և ավելի քան 220 կմ/ժամ արագությամբ թայֆունին (ուժեղ թայֆունի ժամանակ աշտարակը կարող է ճկվել 80 սմ-ով առանց որևէ ամբողջական վնաս կրելու) ։ Նոր նախագիծն իրականացել է մի քանի հարյուր տոբիների շնորհիվ, որոնք բարձրահարկերի շինարարության մեջ մասնագիտացված ճապոնացի շինարարներն են։ Կառուցումն իրականացրել է Կատենակա կորպորացիան։ Հիմքի առաջին քարը դրվել է 1957 թվականի հունիսին։ Աշտարակի կառուցման համար յուրաքանչյուր տարի աշխատել է ավելի քան 400 վարձու աշխատողներ ։ Աշտարակի հիմնական նյութը պողպատն է, որի մեկ երրորդը ստացվել է Կորեական պատերազմում վնասված ամերիկյան տանկերից ։
1958 թվականի հոկտեմբերի 14-ին տեղադրվել է 80 մետրանոց ալեհավաք, որն այն 13 մետրով բարձր է դարձրել Էյֆելյանից ։ Չնայած Էյֆելյան աշտարակի նկատմամբ ունեցած բարձրության առավելությանը, այն կշռում է ընդամենը 4000 տոննա, որը 3300 տոննայով թեթև է Էյֆելյանից ։ Վերջին տարիներին տարբեր երկրներում կառուցվել են ավելի բարձր աշտարակներ, սակայն Տոկիոյի հեռուստաաշտարակը շարունակում է մնալ աշխարհի ամենաբարձր պողպատե կառույցը և Ճապոնիայի ամենաբարձր ճարտարապետական կառույցը ։ Աշտարակի պաշտոնական բացումը եղել է 1958 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։ Կառուցման վրա ծախսվել է 2,8 մլրդ ճապոնական իեն, որը համարժեք է 4 մլն ԱՄՆ դոլարի ։ 2000 թվականին Տոկիոյի աշտարակի արժեքը գնահատվել է 10 մլրդ իեն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոկիոյի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1958 կառուցումն ավարտված շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Հեռուստաաշտարակներ Կատեգորիա:Ճարտարապետական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ճապոնիայի աշտարակներ
Sorry Not Sorry
«Sorry Not Sorry», երգ, ձայնագրված ամերիկյան երգչուհի Դեմի Լովատոյի կողմից։ Թրեքի հեղինակներ են համարվում Թրեվոր Բրաունը, Դեմի Լովատոն, Ուորեն Ֆելդերը, Շոն Դուգլասը և Ուիլիան Զիար Սիմոնսը։ Երգը թողարկվել է 2017 թվականի հուլիսի 11-ին։ Լեյբլներն են Island Records-ը, Hollywood Records-ը և Safehouse Records-ը։ Այն համարվում է նաև Դեմի Լովատոյի թողարկվելիք ալբոմի առաջին երգը։
Պատմությունը
2017 թվականի հունիսի 29-ին Լովատոն Ինստագրամում և Twitter-ում հրապարակել է երեք լուսանկար, որտեղ պատկերված էր «SNS» հապավումը, որը համարվում էր նոր երգի հնարավոր անվանումը։ Ավելի ուշ պարզվեց, որ երգը ստացել է «Sorry Not Sorry» անվանումը ։
Միանգամից «SNSisComing» հեշթեգը Twitter-ում մի շարք թեմաներ էր գլխավորում, իսկ հետևով հեշթեգները, որոնք կապված էին թողարկման հետ, դարձան սոցիալական ցանցերի առաջատարները, որը «Sorry Not Sorry»-ն դարձրեց հուլիսի ամենասպասելի թողարկումը։
Հինգ օր անց երգչուհին Ինստագրամում կարճ տեսանյութի օգնությամբ հաստատեց երգի թողարկումը ։ Հաջորդ օրը Twitter-ում Դեմի Լովատոն տեսանյութ հրապարակեց, որում հաստատվեց «Sorry Not Sorry» անվանումը ։
Թողարկումը
2017 թվականի հուլիսի 11-ին երգը թողարկվել է, բելեմով համաշխարհային և եվրոպական iTunes-ում՝ երկրորդ տողից։ iTunes-ի ռուսական բաժնում ամենաբարձր հորիզոնականը եղել է 13-րդը։
Amazon Music-ին տված հարցազրույցում երգչուհին ասել է, որ «Sorry Not Sorry» երգը իրեն չսիրողների համար է, որտեղ ասվում է, «Դու գիտես, որ ես լավ եմ և ներիր, որ ես չեմ ափսոսում նրա համար, որ քեզ դուր չի գալիս այն, թե ինչպես ես դու ապրում» ("You know what I’m good now and sorry I’m not sorry that you may not be loving where your life is at the moment") :
Քննադատների կարծիքները
Հեղինակավոր Forbes հրատարակումը «Sorry Not Sorry» երգը նկարագրել է որպես «անհաշտ, խիզախ հայացք դեպի հայելին», իսկ Լովատոն՝ որպես «մարդու իրեն գովելու հնարավորություն, որը արդարացի է», հաջորդիվ ավելացնելով, որ «երգը իսկապես հարուստ է Լովատոյի հզոր վոկալով, որը առանձնացնում էր նրան մյուս փոփ-աստղերից արդեն երկար տարիներ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 սինգլներ Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2017 երգեր Կատեգորիա:Դեմի Լովատոյի երգեր
Հրանտ Մովսիսյան
Հրանտ Ժիրայրի Մովսիսյան, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2015) ։
Կենսագրություն
1972 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատրոնի և կինոյի ինստիտուտի հեռուստառեժիսուրայի ֆակուլտետը։ 1973-1977 թթ. եղել է հեռուստաֆիլմերի ստուդիայի մուլտիպլիկատոր, 1977-1985 թթ՝ «22:30» հաղորդաշարի հիմնադիրներից և ռեժիսորը, 1977-1990 թթ.՝ Հայաստանի Ազգային հեռուստաընկերության ռեժիսոր, 1997-1998 թթ.` գլխավոր պրոդյուսեր։ 1985-1992 թթ. համագործակցել է Ֆրանսիայի, Շվեյցարիայի և ԱՄՆ-ի հեռուստաընկերությունների հետ։ 1995-1997 թթ. եղել է «Արուս» ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարը, 1998-2001 թթ՝ «Պարադիզ» գովազդային գործակալության պրոդյուսերը։ Հիմնադրել է «Պարադիզ TV» ընկերությունը։ 2001-2004 թթ. եղել է Հայկական Երկրորդ հեռուստաալիքի գլխավոր պրոդյուսերը։ Որպես ռեժիսոր և պրոդյուսեր հանդես է եկել մի շարք նախագծերում՝ երաժշտական, ամանորյա, համերգային հաղորդումներ, «Հեռուստամարաթոն 2004», «Էրեբունի-Երևան» նախագծերը, մի շարք գովազդային և երաժշտական հոլովակներ, «Երրորդ ուժ» դոկումենտալ սերիալը և այլն։ Կինեմատոգրաֆիստների միության և Հեռուստատեսության միջազգային ակադեմիայի անդամ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ սցենարիստներ
Դավիթ Ռոնդելի
Դավիթ Եվգենիի Ռոնդելի (დავით ევგენის ძე რონდელი, իսկական ազգանունը՝ Ցագարեյշվիլի, (11 ապրիլի), 1904, Քութայիս, Ռուսական կայսրություն - 12 մարտի, 1976, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային կինոռեժիսոր և սցենարիստ ։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961), Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակի դափնեկիր (1950)։
Կենսագրություն
Դավիթ Ցագարեյշվիլին ծնվել է 1904 թվականի մարտի 29-ին (ապրիլի 11-ին) Քութայիսում։ Ավարտել է Քութայիսի երկրորդ տեխնիկումը (1922) և Թբիլիսիի համալսարանի շինարարական ֆակուլտետը (1926)։ 1923 թվականից թղթակցել է Քութայիսի ու Թբիլիսիի թերթերի, 1926-1928 թվականներին եղել է «Պրոլետարական գրականություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1928 թվականից Դավիթ Ռոնդելին եղել է Վրաստանի «Կինոպետարդ»-ի սցենարական բաժնի վարիչ։ 1953-1954 թվականներին եղել է Վրաստանի կինեմատոգրաֆիայի նախարարության կոլեգիայի գլխավոր խմբագիր։ Դասավանդել է Վրաստանի Կինոպետարդին կից կինոդպրոցում, Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում։
Դավիթ Ռոնդելին մահացել է 1976 թվականի մարտի 12-ին Թբիլիսիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Վրացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Քութայիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Յուրիուս Վեկլենկո
Յուրիուս Վեկլենկո (Jurijus Veklenko, առավել հայտնի որպես Jurijus), լիտվացի երգիչ, ներկայացրել է Լիտվան Թել Ավիվում կայացած «Եվրատեսիլ 2019» երգի մրցույթում՝ «Run with the Lions» երգով ։
Կենսագրություն
Յուրիուս Վեկլենկոն ծնվել և մեծացել է Լիտվայի Կլայպեդա քաղաքում ուկրաինա-լիտվական ընտանիքում ։ Սովորել է Կլայպեդայի համալսարանի զբոսաշրջության մասնագիտությամբ ։
Յուրիուսն իր երաժշտական կարիերան սկսել է Վիլնյուսում։ 2010 թվականին մասնակցել է «Լիտվայի տաղանդները» շոուին (Lietuvos talentai), որտեղ ընդգրկվել է լավագույն տասնյակում։ 2012 թվականի ձմռանը մասնակցել է Լիտվայի «Եվրատեսիլ»-ի ազգային ընտրությանը`«Tu ne viena» դեբյուտային երգով ։ 2013 թվականի մայիսին Յուրիուսը Լիտվայի ներկայացուցիչ Անդրիուս Պոյավիսի բեքվոկալիստն է եղել Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթի ժամանակ ։ Նույն թվականի սեպտեմբերին մասնակցել է «Լիտվայի ձայնը» շոուի երկրորդ եթերաշրջանին (Lietuvos Balso) որտեղ եղել է Կատարժինա Նեմիցկայի թիմից, և հասել է մինչև ուղիղ հեռարձակումների փուլ, իսկ մեկ ամիս անց երկրորդ անգամ մասնակցեց Եվրատեսիլի ազգային ընտրությանը։ 2015 թվականի ձմռանը Յուրիուսը, որպես «Rollikai» բոյ բենդի անդամ, մասնակցել է ազգային ընտրությանը , սակայն Յուրիուսը Վիեննայում կայացած Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթի ժամանակ եղել է Մոնիկա Լինկիտեի և Վայդաս Բաումիլայի դուետի բեք-վոկալիստը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվացի երգիչներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լիտվացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Վալանտինի
Վալանտինի (Vallentigny), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 210 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 93-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,9 %։ 93 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 87 անձ (47 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 28 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռոստով (հյուրանոց, Դոնի Ռոստով)
«Ռոստով» հյուրանոց (Гостиница «Ростов»), երեքաստղանի մեծ հյուրանոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի պատմական կենտրոնում, Հոկտեմբերյան շրջանում։ Այն կառուցվել է 1934 թվականին խորհրդային կոնստրուկտիվիզմի ոճով ճարտարապետներ Ի. Ե. Չերքեզյանի, Խ. Ք. Չալխուշյանի և Լ. Լ. Էբերգի նախագծով։ Դոնի Ռոստով քաղաքի ամենահին գործող հյուրանոցն է ։ Շենքը ներկայում զբաղեցնում է Marins Park Hotel Rostov հյուրանոցը ։
Նկարագրություն
Կոնստրուկտիվիզմ ոճի, որով կառուցվել է շենքը, բնութագրական առանձնահատկություններն էին կառուցվածքիի երկրաչափայնությունը, ճակատների ասկետիկ չորությունը, ֆունկցիոնալ նախագծումը, մոխրագույն, չներկված երկաթբետոնե ճակատները, ապակեպատ մեծ տարածքները, պատուհանների ժապավենաձև բնույթը (ուղղահայաց կամ հորիզոնական), հարթ տանիքները, որոնք թաքնված են ճաղաշարերի հետևում, շենքի տեսանելի կերպով ընթեռնելի կառուցվածքը ։
Շենքի տարածական լուծման կոնստրուկտիվիստական ​​ասկետիզմը զուգակցվում է գլխավոր ճակատի համաչափ կառուցվածքի, մասնաշենքերի զանգվածների հավասարակշռվածության հետ։ Գլխավոր ճակատի հիմնական ծավալը վերածվում է յոթհարկանի մասնաշենքի։ Կրասնոարմեյսկայա փողոցի մուտքը զարդարված է մեծ կիսաշրջանաձև էրկերով։ Գլխավոր մուտքն ընդգծվում է երկու հենասյուներով։ Ճակատի համաչափությունն ընդգծվում է գլխավոր ճակատի վերին կենտրոնական հատվածում գտնվող «Մեծ արարումը» բարձրաքանդակով, որը պսակում է երեք հարկերով ձգվող էրկերների բլոկը։ Յոթ աշխատավոր տղամարդկանց պատկերող բարձրաքանդակի հեղինակներն են քանդակագործներ Ս. Գ. Կորոլկովը, Ե. Վ. Վուչետիչը։ Բարձրաքանդակի և էրկերների երկու կողմերում որմնասյուներ են։ Սկզբնապես բարձրաքանդակը ենթադրում էր եռամաս հորինվածք, սակայն ճակատին մարմնավորվեց ընդամենը մեկը ։
Էրիկ Մամիջանյան
Էրիկ Արտաշեսի Մամիջանյան, հայ խորհրդային ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1975 թ.), պրոֆեսոր (1980 թ.)։
Ռոստով (հյուրանոց, Դոնի Ռոստով)
Նկարագրություն
Ներսում գտնվում են ընդարձակ պայծառ նախասրահը, վերելակը, մարմարե լայն աստիճանները, ռեստորանի երկկողմանի դահլիճը վերնասրահով, որն ունի անկախ նախասրահ և աստիճաններ։ Այն նախատեսված է 350 տեղի համար։ Ներսից լուսավորվող կախովի ապակե առաստաղը ռեստորանի դահլիճին հաղորդում է շքեղություն և հանդիսավորություն։ Գլխավոր նախասրահի առաստաղը նույնպես կախովի է։ Դահլիճը բաղկացած է սպիտակ ձողաձև կեսոններից, որոնց մեջ տեղադրված են քառակուսի և կլոր փայլատ ապակիներ։ Մուտքի դիմաց փոքրիկ պուրակ է ։
Էրիկ Մամիջանյան
Ավարտել է Երևանի համալսարանը (1958 թ.), ուր և աշխատել է մինչև 1970 թվականը։ 1970 թվականից եղել է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի տիեզերական ճառագայթների բաժնի վարիչը։ Աշխատանքները վերաբերում են գերբարձր էներգիայի տարրական մասնիկների ֆիզիկային։ Զբաղվել է 1011-1013 էվ էներգետիկ տիրույթի նեյտրոնմիջուկային փոխազդեցության կոմպլեքսային հետազոտությամբ, մասնակցել տիեզերական ճառագայթներում լիցքավորված հադրոնների նույնականացման աշխատանքներին։ Մշակել է իոնացման կալորիմետրի և նեյտրոնային սուպերմոնիտորի հնարավորությունների ընդլայնման մեթոդաբանությունը, ուսումնասիրել իոնացման կալորիմետրի և էմուլսիոն ու տրեկային դետեկտորների զուգակցման պրոբլեմը։
Ռոստով (հյուրանոց, Դոնի Ռոստով)
Պատմություն
Օկուպացիայի ժամանակ շենքում տեղակայված էր գերմանական զինվորական ակումբը։ Քաղաքն ազատագրելիս հյուրանոցը տուժել է։ Պատերազմից հետո նախկին համարներում տեղակայվել էին կոմունալ բնակարանների սենյակները։ Պատուհաններից դուրս էին գալիս բուրժույկա վառարանների խողովակները։ Շենքի խիտ բնակեցվածության պատճառով Դոնի Ռոստովի իշխանությունները երկար ժամանակ չէին կարողանում սկսել վերականգնումը։ Վերակառուցումն ավարտվել է միայն 1965 թվականին՝ ճարտարապետ Լ. Լ. Էբերգի ղեկավարությամբ։ «Ռոստով» հյուրանոցը դարձել է Ռոստովի Դոնի պատերազմից հետո վերականգնված վերջին շենքը։ Միևնույն ժամանակ, նրա սկզբնական տեսքը մասամբ կորսվել է. ապամոնտաժվել են երկու հարկերով անցնող սյուները, պատուհանների շրջանակների մուգ գույնը փոխարինվել է սպիտակով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1934 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ
Արիցանո
Արիցանո (Arizzano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1888 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 1158 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 1.63 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28811։ Հեռախոսային կոդ՝+39 00323։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եվգենի Եվստիգնեև
Եվգենի Ալեքսանդրովիչ Եվստիգնեև (Евгений Александрович Евстигнеев, ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային դերասան, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1974), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1983):
Կենսագրություն
Եվգենի Եվստիգնեևը ծնվել է Նիժնի Նովգորոդում` բանվորի ընտանիքում։ Ապագա դերասանը վեց տարեկան էր, երբ հայրը մահացել է։ Մայրը ամուսնացել է երկրորդ անգամ, սակայն խորթ հայրը նույնպես մահացել է, երբ նա 17 տարեկան էր։ 1941 թվականից սկսել է աշխատել, ավարտել է տեխնիկումը և չորս տարի, որպես փականագործ, աշխատել է «Կարմիր Էտնա» գործարանում։ Այդ ընթացքում զբաղվել է ինքնագործունեությամբ և քանի որ ուներ երաժշտական ընդունակություններ, տարբեր գործիքների վրա նվագել է ջազ` և ելույթներ ունեցել տարբեր վայրերում։
1946 թվականին ընդունվել է Գորկու թատերական ուսումնարանը (այժմ կրում է իր անունը)։ 1951 թվականին ավարտելով, աշխատանքի է անցել Վլադիմիրի մարզային դրամատիկական թատրոնում։ 1954 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնին կից` Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիայի երկրորդ կուրս։ 1956 թվականին այն ավարտելով, աշխատանքի է անցել Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնում։ 1957 թվականից «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասան է։ Իր առաջին նշանակալից դերը թատրոնում, խաղացել է 1960 թվականին, Եվգենի Շվարցի «Մերկ թագավորը» պիեսում։ Այդ ներկայացումը դերասանին մեծ ճանաչում բերեց։ Նշված թատրոնում նրա վերջին դերը Դորնի կերպարն էր` Անտոն Չեխովի «Ճայը» պիեսում, 1970 թվականին։ Կինոյում նկարահանվում է 1957 թվականից։ Առաջին անգամ նկարահանվել է Վլադիմիր Պետրովի «Մենամարտ» կինոնկարում (1957): Շուրջ երեք տասնամյակ Եվստիգնևի լավագույն դերակատարումներին կարելի է հանդիպել Վլադիմիր Կապլունովսկու «Լյուբուշկա» (1961), Վլադիմիր Բերնշտայնի «Հավատացեք ինձ, մարդիկ» (1964), Ալեքսանդր Գինզբուրգի «Ինժեներ Գարինի հիպերբոլոիդը» (1966), Միխայիլ Շվեյցերի «Ոսկե հորթը» (1966), Էլդար Ռյազանովի «Զգուշացիր ավտոմեքենայից» (1966), «Հաջողության կեռմաններ» (1968), «Ծերունի ավազակները» (1971) և «Իտալացիների անհավանական արկածները Ռուսաստանում» (1974) և այլ կինոնկարներում։
1964 թվականին նկարահանվել է Էլեմ Կլիմովի «Բարի գալուստ, կամ Կողմնակի անձանց մուտքը արգելվում է» կինոնկարում։ 1972 թվականին Եվստիգնեևը խաղացել է պրոֆեսոր Պլեշների դերը Տատյանա Լիոզնովայի «Գարնան տասնյոթ ակնթարթները» հեռուստատեսային բազմասերիանոց պատումում։ 1988 թվականին «Շան սիրտը» հեռուստաֆիլմում կատարել է պրոֆեսոր Պրեոբրաժենսկու դերը։ Ընդհանուր առմամբ, Եվգենի Եվստիգնեևը նկարահանվել է ավելի քան 100 ֆիլմում։ Նրա վերջին դերը կինոյում, Իվան Ահեղի դերն էր «Երմակ» (1986-1996 թթ.) կինոնկարում։
Անձնական կյանքը
1955-1964 թվականներին Եվգենի Եվստիգնեևը ամուսնացած է եղել դերասանուհի, ռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Գալինա Վոլչեկի հետ և ունի մեկ որդի, ներկայումս ռեժիսոր և պրոդյուսեր Դենիս Եվստիգնեևը։
1966-1986 թվականներին ամուսնացել է դերասանուհի Լիլիա Ժուրկինայի հետ։ Այդ ամուսնությունից ծնվել է նրանց դուստրը, ներկայումս դերասանուհի Մարիա Սելյանսկայան։
Երրորդ անգամ Եվգենի Եվստիգնեևը ամուսնացել է 1986 թվականին, դերասանուհի Իրինա Ցիվինայի հետ։
Մահը
Եվգենի Եվստիգնեևը առողջական լուրջ խնդիրներ ուներ` կապված սրտի հետ։ Առաջին ինֆարկտը նա տարել էր դեռևս 1980 թվականին։ 1992 թվականի մարտին, Լոնդոնում նա պետք է ենթարկվեր սրտի բարդ վիրահատության։ Հետազոտությունից հետո բժիշկը նրան բացատրել էր, որ իր դեպքում նա ապրելու հնարավորություն չունի նույնիսկ վիրահատությունից հետո։ Դերասանը միանգամից ընկել էր կլինիկական մահվան մեջ, որից չորս ժամ անց, 1992 թվականի մարտի 4-ին` մահացել է։ Ըստ բժիշկների, նրան կարող էր փրկել միայն սրտի փոխպատվաստումը։
Եվգենի Եվստիգնեևը թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանոցում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Դրաա (գետ)
Դրաա, Դրա կամ Ուեդ-Դրա (درعَا), գետ հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում։ Մարոկկոյի ամենաերկար գետն է, երկարությունը՝ 1150 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15100 կմ²։ Գետը անցնում է Մարոկկոյի և Ալժիրի պետական սահմանով։
Նախկինում այն ձևավորվել է Բարձր Ատլասի շրջանում, Դադեսի և Ասիֆ-Իմինի գետերի միախառնումից, սակայն այժմ սկիզբ է առնում Էլ-Մանսուր-ալ-Դահաբի ջրամբարից։ Հոսում է հարավ-արևելքով դեպի Թագունիտա, ապա հարավ-արևմուտք դեպի Ատլանտյան օվկիանոս՝ Տան-Տանայի հյուսիսային հատվածում։
Դրաա գետի ջուրն ինտենսիվ օգտագործվում է ոռոգման համար, գետի անընդհատ հոսքը լեռնային շրջաններում սահմանափակվում է 2000 կմ երկարությամբ, ջուրը դեպի օվկիանոս հասնում է միայն լեռների ձյան հալման միջոցով։
Գետահովտում, որի տարածքը համապատասխանում է Զգորայի նահանգի Սուս-Մասսա-Դրաայի շրջանում, բնակվում է ավելի քան 200 հազար մարդ։ Մարզում գործում են 23 գյուղ և երկու քաղաք՝ Զագորա և Ագձ։ Թամգրուտ գյուղը հայտնի է իր զավիյաներով։
Գետահովտի հնագույն պատմությունը արտացոլված է ժայռապատկերներում և քարերի կտորներում, որոնցից ամենահայտնին Վեներան է Տան Տանից։ Արձանիկի տարիքը գնահատվում է 500-300 հազար տարի, ինչը նրան դարձնում է գիտությանը գեղարվեստական ամենավաղ հուշարձանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալժիրի գետեր Կատեգորիա:Մարոկկոյի գետեր Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Պարկետ
Պարկետ պատրաստելու համար օգտագործում են, հիմնականում, Հավաքովի պարկետի հատվածներ ամուր ծառատեսակներ (կաղնի, հաճարենի, հացենի, կեչի և այլն), իսկ գեղարվեստական պարկետի համար՝ թանկարժեք ծառատեսակներ (ընկուզենի, կարմրափայտ և այլն)։
Պարկետը լինում է՝
Կատեգորիա:Շինարարական նյութեր
Էդուարդ Գրիգորյան (մարզիչ)
Էդուարդ Գրիգորի Գրիգորյան (Эдуард Григорьевич Григорян   ), ՀԽՍՀ, հայազգի խորհրդային ֆուտբոլիստ, ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ, Հայաստանի ֆուտբոլի հանրապետական դպրոցի, Երևանի օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի տնօրեն։
Կենսագրություն
Էդուարդ Գրիգորյանը ծնվել է 1925 թվականին Կրասնոդար քաղաքում, հայի ընտանիքում։Նրա ծնվելուց կարճ ժամանակ անց ծնողները բնակության նպատակով տեղափոխվում են Երևան։
Ֆուտբոլային կարիերա
Էդուարդը վաղ տարիքից զբաղվել է ֆուտբոլով։ Բակում ֆուտբոլ խաղալու ժամանակ նա իր հասակակիցներից այնքան էր առանձնանում, որ 15 տարեկանում ընդգրկվեց Երևանի «Դինամոյի»  (հետագայում՝ Երևանի «Արարատ»)  կազմում։ «Դինամոյի» կազմում Գրիգորյանը խաղաց 8 տարի՝ 1944-1952 թվականները։ Նրա լավագույն մրցաշրջանը հանդիսանում է 1949 թվականի մրցաշրջանը։ Այդ ժամանակ նա դարձավ «Դինամոյի» 42 խփած գոլից 28-ի հեղինակը։ Նրան այդ ժամանակ կնքեցին հայկական Բոբրով՝ ի պատիվ հանրահայտ ֆուտբոլիստ և հոկեյիստ, ֆուտբոլի ռմբարկու Վսևոլոդ Բոբրովի։
Մարզչական կարիերա
Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտն ավարտելուց հետո Էդուարդը հրաժեշտ է տվել ֆուտբոլին և անցել մարզչական աշխատանքների։ Որպես մարզիչ աշխատանքի է անցել Վորոշիլովի քաղաքային  ֆուտբոլի դպրոցում։ Մի քանի տարի հետո  նա էր ղեկավարում դպրոցի աշխատանքները։ 1960 թվականին Համամիութենական դպրոցականների սպարտակիադայում նրա թիմը ոսկե մեդալ նվաճեց։
«Արարատ»
1968 թվականին Էդուարդ Գրիգորյանն ստանձնեց Երևանի «Արարատի» գլխավոր մարզչի և թիմի պետի պաշտոնը։ Այդ տարիներին թիմում հանդես էին գալիս Լևոն Իշտոյանը, Նազար Պետրոսյանը, Էդուարդ Մարգարովը, Արկադի Անդրեասյանը, Ալյոշա Աբրահամյանը։ Նրա ղեկավարման տարիներին թիմը 1971 թվականին ԽՍՀՄ- ի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ։
Պարգևներ
1965 թվականին Գրիգորյանը ստացել է է ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզչի, Ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործչի կոչումներ։ Պարգևատրվել է «Ժողովուրդների բարեկամության» և «Պատվո նշան» շքանշաններով։ Նրա անունը տեղ է գտել  ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի  կոմիտեի պատվո գրքում։ Իր ներդրած ավանդի համար Հայաստանի Ֆուտբոլի մասնագիտացված Մանկապատանեկան մարզադպրոց կոչվել է իր անվամբ ։ 2005 թվականից դպրոցի տարածքներից մեկում իր մարզումներն է անց կացնում «Բանանց» ֆուտբոլային ակումբը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Մայստերզինգեր
Մայստերզինգեր (գերմ. Meistersinger, բառացի՝ վարպետ երգիչ), միջնադարյան գերմանական երգային պոեզիայի, այսպես կոչված, մայստերզանգի ներկայացուցիչը։ Մայստերզանգի գոյացումը կապված էր քաղաքների վերելքի և բյուրգերականության աճի հետ։ Մայստերազինգերները, արհեստավորական համքարությունների նման, միավորված էին գրական-երգչական ընկերություններում (դպրոցներում)։ Առաջին դպրոցը հիմնադրել է մայսենցի Հ. Ֆրաուենլոբը (մոտ 1250-1318)։ 14-րդ դարում մայստերազինգերի արվեստը լայնորեն տարածված էր Հարավային Գերմանիայում (մասնավորապես՝ Նյուրնբերգում, ուր մայստերազինգերների թիվը հասնում էր 250-ի), ապա՝ Ավստրիայում և Բոհեմիայում։ Մայստերազինգերները ստեղծագործում էին որոշակի կանոններով (այսպես կոչված՝ տաբուլատուրա)։	Նրանց երկացանկը ընդգրկում էր բիբլիական կամ կրոնա-դիդակտիկ թեմաներ։ Երկտուն (կրկներգով) կառուցվածքի ամեն մի նոր երգի համար վարպետ համարվող երգիչը հորինում էր նոր եղանակ, որն այնուհետև ճանաչվում էր նրա անունով կամ բնութագրվում նաև արհեստով (արծաթագործի, ջուլհակի և այլն եղանակներ)։ Նշանավոր մայստերազինգերներից էին Հանս Սաքսը, Հ. Ֆոգելը։
«Նյուրնբերգի մայստերզինգերները» օպերայում (1868) Ռիխարդ Վագները փառաբանել է նրանց արվեստը, միաժամանակ ծաղրել նրանց քաղքենիական պեդանտիզմը։ 16-րդ դարում Եվրոպայում, քաղաքային մշակույթի նոր զարգացման հետ, մայստերազինգերների ստեղծագործության մեջ ներթափանցեցին աշխարհիկ, քնարական թեմաներ։ 16-րդ դարի վերջից մայստերազինգերների արվեստը անկում ապրեց։
Կատեգորիա:Գերմանիայի գրականություն Կատեգորիա:Միջնադարի երաժշտություն
Մայա-Սոկե լեզուներ
Մայա-Սոկե լեզուներ, ամերիկյան հնդկացիական լեզվաընտանիք։ Խոսողների թիվը՝ մոտ 3 միլիոն (1970)։ Ունի 3 լեզվաճյուղ. 1. մայա (մայա կիչե) լեզուներ՝ Հարավային և Հարավ-Արևելյան Մեքսիկայում, Գվատեմալայում և Բելիգում (հին մայա, յուկատեկյան մայա, հուացտեկյան, չոլ, կիչե և այլ լեզուներ), 2. սոկե-միշե լեզուներ՝ Հարավային Մեքսիկայում (սոկերեն, տապաչուլտեկերեն, վերակրուսերեն և այլն), 3. տոտոնակյան լեզուներ՝ Արևելյան Մեքսիկայում (տոտոնակերեն, տեպեուաերեն)։ Որոշ լեզվաբաններ Մայա-Սոկե լեզուների շրջանակը մեծացնում են՝ ընդգրկելով նաև այլ լեզուներ։ Մայա-Սոկե լեզուներն ունեն հարուստ բաղաձայնական համակարգ, կոկորդային շփականներ, բառակազմությունը և բառափոխումը մեծ մասամբ կատարվում է կցականության միջոցով։ Շարադասությունը կայուն է։
Կատեգորիա:Հնդկացիներ
Ժան Դյոդոնե
Ալեքսանդր Ժան Դյոդոնե (Jean Alexandre Eugène Dieudonné, )՝ ֆրանսիացի մաթեմատիկ, «Բուրբակի» խմբի հիմնադիրներից։ Ավարտել է հայտնի բարձրագույն նորմալ (մանկավարժական) դպրոցը Փարիզում (École normale supérieure: Այլ անվանումներ՝ «ENS Ulm», «ENS de Paris», «Normale Sup» կամ պարզապես «Ulm») - ֆրանսիական պետական հաստատություն բարձրագույն կրթության ոլորտում, Ֆրանսիայի բարձրագույն կրթության և գիտական հետազոտությունների նախարարության ենթակայությամբ։ Եղել է Մոնտելի աշակերտը։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են ֆունկցիոնալ անալիզի, ընդհանուր տոպոլոգիայի բնագավառներին, Լիի խմբերի տեսությանը, հանրահաշվական երկրաչափությանը, որտեղ նա եղել է իր նախկին աշակերտ Ալեքսանդր Գրոտենդիկի հետ համահեղինակ «Éléments de géométrie algébrique» հայտնի դասընթացը ստեղծելիս։ Կարևոր են նաև Դյոդոնեի աշխատությունները մաթեմատիկայի պատմության և դպրոցում մաթեմատիկայի ուսուցման սկզբունքների վերաբերյալ։
Արտաքին հղումներ
Jean Alexandre Eugène Dieudonné
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Մամլակ
Մամլակ, փականագործի կամ ատաղձագործի գործիք, որը օգտագործվում է մանրամասը սեղմելու և պահելու նպատակով, և վերջինիս վրա աշխատանք կատարելու համար՝ սղոցելու, շաղափելու, ռանդելու, շուշաթղթելու, ծռելու և այլն։
Մամլակը բաղկացած է երկու զուգահեռ շուրթերից, որոնցից մեկը սովորաբար անշարժ է (իրան), իսկ մյուսը շարժական։ Սրանց միջև սեղմվում է մանրամասը։ Մամլակի շուրթերի իրար մոտեցումն ու սեղմումը կատարվում է պտուտակի միջոցով կամ արտակենտրոնակի բռնակը ձեռքով, սեղմված օդով (պնևմատիկ) կամ հեղուկով (հիդրավլիկական) պտտելով։ Մամլակը կարող է եռակցված լինել սեղանին, հեղույսներով ձգված լինի կամ կրելի տարբերակի դեպքում պտուտակով սեղմվի սեղանին։
Մամլակները արտադրվում են տարբեր նյութերից։ Փականագործինը սովորաբար մետաղից, ատաղձագործինը՝ փայտից։
Հայսմավուրք (4684)
Հայսմավուրք (4684), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4684 թվի տակ։ Ձեռագիրը ենթադրաբար գրվել է 1407 թվականին` Յովհաննես քահանա և Ստեփաննոս եպիսկոպոս գրիչների կողմից` Խիզանում։ Ստացողը եղել է Պողոս աբեղան։ Կազմողները եղել են Տէր Գրիգորը և Տէր Սահակը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 39x29 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 534 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 3ա, 67բ, 223բ, 250ա, 374բ, 527բ և այլուր, կազմողի՝ 1բ (1744թ.), հետագայի՝ 532ա, 532բ, 533ա (1645թ.), 532ա (1670թ.), 531բ, 532բ (1757թ.) :
Մամլակ
Կատեգորիա:Գործիքներ
Հայսմավուրք (4684)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Արոլա
Արոլա  (Arola), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 279 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 47 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28010։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 24-ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մայրատեղային ամուսնություն
Մայրատեղային ամուսնություն, մայրատեղային	բնակություն, մայրիշխանական պայմաններում տարածված ամուսնական բնակության ձև, որի դեպքում ամուսինը փոխադրվում է բնակվելու կնոջ համայնքում։ Մայրատեղային ամուսնությունը ամուսնական զույգի համատեղ բնակության առաջին ձևն է։ Մայրատեղային ամուսնությունը հանգեցրել է տոհմային համայնքի վերափոխմանը մոր գծով ընտանեկան համայնքի և նպաստել տղամարդու սեփականության առաջացմանը, որը մայրատեղային ամուսնությունից հայրատեղային ամուսնության անցնելու համար կարևոր գործոն էր։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ամուսնություն
Վանլե
Վանլե (Vanlay), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 310 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.96 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 31 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 191 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 61։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,1 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 104 անձ (57 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 26 անձ (14 տղամարդ և 12 կին)։ 61 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արսեն Մելիքյան (ծանրամարտիկ)
Արսեն Ստեփանի Մելիքյան, հայ ծանրամարտիկ, 2000 թ. Օլիմպիական խաղերի և 2005 Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
Ամենանշանակալից հաջողությունը կարիերայում ծանրամարտիկ Արսեն Մելիքյանին տրվեց 24 տարեկանում՝ 2000 թվականի Սիդնեյում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ, որտեղ մինչև 77 կգ կատեգորիայում նա բարձրացրեց 365 կգ (պոկում վարժությունում բարձրացրեց 167,5 կգ, իսկ հրում վարժությունում՝ 197,5 կգ) և նվաճեց բրոնզե մեդալ՝ պարտվելով միայն չինացի Չժան Սյույգանույին և հույն Վիկտոր Միտրույին։ Այս բրոնզն առաջին մեդալն էր նման առանձնահատկությունների համար՝ անկախ Հայաստանում անցկացված Օլիմպիական խաղերի (1996 թ. հայ մարզիկներն արդեն ստացել էին ոսկե և արծաթե մեդալներ)։ 2005 թ. Եվրոպայի առաջնությունում, որ կայացավ Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում, Մելիքյանն արժանացավ բրոնզե մեդալի, բայց այս անգամ 85 կգ քաշային կարգում։ Պոկում վարժությունում նա բարձրացրեց 165 կգ, իսկ հրում վարժությունում՝ 197,5 կգ։ Ընդհանուր քաշը կազմել է 362,5 կգ։
Օրիո Կանավեզե
Օրիո Կանավեզե (Orio Canavese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 781 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 112 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10010։ Հեռախոսային կոդը՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Աստվածամայրը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Փորձարարական դաս
Փորձարարական (բաց) դաս, մեթոդական աշխատանքի կազմակերպման ձև։ Իրականացվում է կոնկրետ մեթոդական նպատակներով, ծանոթացնում է մեթոդոլոգիայի միայն արդի խնդիրներին։ Փորձարարական դասն իր մեջ անպայման պետք է պարունակի նորույթ, մեթոդական թարմություն։ Իրականացնում են գիտամեթոդական պատրաստվածության բարձր մակարդակ և ուսումնադաստիարակչական գործընթացի բարձր արդյունավետություն ապահովող մանկավարժները։ Ի տարբերություն սովորականի, փորձարարական դասերը պահանջում են մեթոդական աշխատանքի հատուկ պատրաստվածություն։ Փորձարարական դասերի ժամանակ ուսուցիչը իր աշխատակիցներին ներկայացնում է իր դրական կամ նորարարական փորձը, մեթոդական գաղափարների յուրացումը, մեթոդական ձևերի կիրառումը կամ ուղղակի մեթոդի ուսուցումը։ Այդ իմաստով փորձարարական դասը դրական և նորարարական փորձի տարածման միջոց է։
Նպատակ
Փորձարարական դասն ունի մեթոդական նպատակ, որում արտացոլվում է այն, ինչն ուսուցիչը ցանկանում է ցույց տալ այցելուներին։ Մեթոդական նպատակների ձևակերպումը բազմազան է։ Օրինակ` «Ծանոթացնել ուսուցիչներին սովորողների մեջ ուսումնական առաջադրանքների կատարման հմտության զարգացման մեթոդիկային» կամ «Դասալսողներին ներկայացնել խմբային ուսումնական գործունեության մեթոդիկան» և այլն։
Ներկայացվող մանկավարժական պահանջները
Նորույթը կարող է վերաբերել ինչպես ուսումնական նյութի բովանդակությանը, այնպես էլ նրա ուսումնասիրման մեթոդիկային։ Դասը կարող է իր մեջ պարունակել նոր, հատուկ կառուցվածք։ Աշխատակիցների դիտարկմանն առաջարկված նյութը կարող է նորույթ լինել գիտության, տարածաշրջանի և դպրոցի համար։ Ամեն դեպքում փորձարարական դասը դասալսողների համար պետք է լինի նորի բացահայտում։ Հակառակ դեպքում, անիմաստ է ներկա գտնվել աշխատակցի այն փորձարարական դասին, որից նոր բան չի կարելի քաղել։
Փորձարարական դասը արտացոլում է այն մեթոդական խնդիրների լուծումը,որի վրա աշխատել է ուսուցիչը։ Նրա անհատական խնդիրը պետք է կապված լինի դպրոցի ընդհանուր մեթոդական խնդրի հետ։ Դա մեթոդական աշխատանքի կազմակերպման նկատմամբ համակարգված մոտեցման իրականացման ցուցանիշն է։
Փորձարարական դասը պետք է ցույց տա (ապացուցի) նորարարության առավելությունը (բարձր արդյունավետությունը)։ Ուսուցիչը, որը բաց դաս է վարում, ընտրում է այնպիսի թեմա, որի բովանդակությունը թույլ է տալիս այդ անել կամ ընձեռում է այդպիսի հնարավորություն։ Օրինակ` փորձարարական դասի մեթոդական նպատակն է` «Տեսական (ընդհանրացնող) գիտելիքների ուսուցման կազմակերպման մեթոդիկան»։ Ուսուցիչը ընտրում է այնպիսի թեմա, որը պարունակում է տեսական նյութ։ Փորձարարական դասի անցկացման ժամանակ պահպանվում են ուսումնադաստիարակչական գործընթացին վերաբերող բոլոր պահանջները։ Դասը պետք է անցկացնել սովորական պայմաններում, ընդունված տևողությամբ և այլն։ Փորձարարական դասերի համար հատուկ պայմաններ ստեղծելը առաջին հերթին խախտում է ուսումնադաստիարակչական աշխատանքի կայունացած օրակարգը, երկրորդ հերթին, իդեալականացված պայմաններում նորույթը կորցնում է իր հետաքրքրությունը։
Փորձարարական դասը չպետք է վնասի սովորողների գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների համակարգին։ Սովորողները պետք է ստանան այնքան գիտելիք, որքան նրանք ստանում էին այն դասերին, որոնք անցնում էին առանց դասալսողների։ Ինչպես նաև անթույլատրելի է թեմայի միայն այն մասի բացատրությունը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի վառ ցուցադրել նոր մեթոդական եղանակը` մնացածը թողնելով երեխաների ինքնուրույն ուսումնասիրմանը։
Դասալսողների համար պետք է պատրաստվեն հատուկ աշխատատեղեր։ Նրանց պետք է տեղավորել անպայման սովորողների թիկունքում, որպեսզի նրանք չշեղեն սովորողների ուշադրությունը։ Այցելուներին չի կարելի նստեցնել սովորողների կողքին։ Երեխաները, տեսնելով իրենց կողքին կողմնակի մարդկանց, դժվար թե կարողանան իրենց ուշադրությունը կենտրոնացնել ուսումնական նյութի բովանդակության վրա։