cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սյուզան Սենտ-Ջեյմս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Կինոդերասաններ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության բնակչություն
Հարավաֆրիկյան Հանրապետության բնակչություն, տարբեր մարդկանց ռասաների, մշակույթների կրոնների բազմազան ներդաշնակություն, որոնք խոսում են տարբեր լեզուներով և ունեն տարբեր սոցիալական կարգավիճակ։ ՀԱՀ-ը Աֆրիկայի այն փոքրաթիվ երկրներից է, որտեղ բնակչության զգալի մասը (մոտ 9,6 %) կազմում են էթնիկ սպիտակ եվրոպացիները (աֆրիկաներներ և անգլո-աֆրիկացիներ), որոնք երկրի տարածքում հիմնականում կենտրոնացված են խոշորագույն քաղաքներում, Յոհանեսբուրգում, Քեյփթաունում, Դուրբանում, Պրետորիայում և Պորտ Էլիզաբեթում։
Ազգային կազմ
ՀԱՀ բնակչությունն ըստ ռասայական և ազգային հատկանիշների ավանդաբար դասակարգվում են հետևյալ խմբերի՝
ՀԱՀ-ում սպիտակամորթների տեսակարար կշիռը շուրջ 22 %, իր բարձրակետին է հասել 1940 թվականին, որից հետո այն շարունակաբար նվազել է սևամորթների բարձր աճի տեմպերի շնորհիվ։ Ներկայումս սպիտակամորթների թիվը հասնում է 5 միլիոնի, որոնց 60 %-ը կազմում են աֆրիկաներները, աֆրիկաանս մայրենի լեզվով (հոլանդացիների, գերմանացիների, ֆրանսիացիների և այլ եվրոպացիների սերունդներ), շուրջ 39 %-ը կազմում են անգլո-աֆրիկացիները և շուրջ 1 %-ը այլ եվրոպացիները։ Սպիտակամորթների բաժինը ներկայումս կազմում է շուրջ 10 % (1990 թվականին, 13 %)։ Այնուամենայնիվ, եվրոպացիների բաժինը երկրում մնում է ամենաբարձրն աֆրիկյան մայրցամաքում։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով սևամորթների տեսակարար կշիռը կազմում է շուրջ 79,0 %, այդ թվում` Բացի այդ ՀԱՀ-ում բնակվում են գունավորներ (բնակչության 8,9 % 2001 թվականի մարդահամարով), որոնք հիմնականում խոսում են աֆրիկանս լեզվով և կենտրոնացված են երկրի հարավ արևմտյան մասում։ Հարավարևելյան առափնյա մասերում բնակվում են ծագումով ասիացիներ (հիմնականում Հնդկաստանից), որոնք կազմում են երկրի բնակչության շուրջ 2 %-ը։ Քեյպթաունում բնակվում են քեյփական մալայացի մուսուլմանները (0,2 միլիոն կամ քաղաքի բնակչության 6 %-ը)՝ երկրի միակ խոշորագույն մուսուլմանական համայնքը։
ՀԱՀ բնակչության աճ
Բնակչության աճի տեմպը կազմում է տարեկան 1,2 %, ծնելիությունը 2,31 (2016)։ 2012 թվականին գրանցվել է բնակչության բնական անկում։ ՀԱՀ-ում ծնելիությունը շատ ցածր է, մահացության մակարդակը բարձր է, Աֆրիկայում առաջինը բնորոշ է Թունիսին, երկրորդը՝ Զամբիային։ Երկրում ներողամտություն են ցուցաբերում բռնաբարության նկատմամբ, որի հետևանքով էլ բնակչության շրջանում բարձր է ՁԻԱՀ-ով և այլ հիվանդություններով վարակվածության աստիճանը։
Լեզու
Բնակչության չորս-հինգերորդը (շուրջ 41,6 միլիոն մարդ) կազմում են բանտու լեզվով խոսող ժողովուրդները, որոնցից կարևորներն են զուլուները, կոսաները և սվատիները։ Կան նաև բուշմեններ և հոտենտոտներ։ Եվրոպական լեզուների մեջ ամենատարածվածը աֆրիկաանսն է (մոտ է հոլանդերենին), որը երկրի բնակչության 5-ից մինչև 65 %-ը համարում է մայրենի (տարբեր գնահատականներով) և անգլերենը (շուրջ 5-15 %), որը երկրում կատարում է լինգվա ֆրանկայի դեր։
Տարիքային և բնակչության գնահատում. 1950-2015
Համաձայն ՄԱԿ-ի քարտուղարության Համաշխարհային բնակչության հեռանկարների 2010 թ. վերանայման` Հարավային Աֆրիկայի ընդհանուր բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 50133000 մարդ, 1950 թվականի համեմատ՝ ընդամենը 13683000-ի։ 2010 թվականին մարդկանց 30,1%-ը 15 տարեկանից փոքր երեխաներ են, 65,2-% 15-64 տարեկան, 4,6%-ը` 65 կամ ավելի բարձր ։ Բնակչության հաշվարկները մոտավորապես կլորացված են:
Ծնելիության մակարդակը (ժողովրդագրական առողջության հարցում)
Fertility rate (TFR) (Wanted Fertility Rate) and CBR (Crude Birth Rate)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության բնակչություն
Վերներ ֆոն Գիլզա
Վերներ ֆոն Գիլզա (Werner-Albrecht Freiherr von und zu Gilsa, ), գերմանացի սպա, Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների մասնակից, հետևակի գեներալ, դափնու տերևներով ասպետական խաչի շքանշանակիր։
Կենսագրություն
Վերներ ֆոն Գիլզան ծնվել է 1889 թվականին Բեռլինում։ 1908 թվականի մարտին անցել է զինվորական ծառայության որպես փանեն-յունկեր (սպայի թեկնածու) գվարդիական հրացանակիրների գնդում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմին եղել է վաշտի հրամանատար, այնուհետև զբաղեցրել է շտաբային պաշտոններ։ 1915 թվականի հուլիսից եղել է ավագ լեյտենանտ, 1918 թվականի հուլիսից` կապիտան, գումարտակի հրամանատար։ Պատերազմի ժամանակ պարգևատրվել է Երկաթյա խաչի երկու աստիճաններով և ևս երեք շքանշաններով։ Պատերազմից հետո շարունակում է ծառայությունը ռեյխսվերում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում եղել է հետևակային գնդի հրամանատար, գնդապետ։ 1939 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբերին մասնակցել է Լեհաստանի ներխուժմանը։ Պարգևատրվել է Երկաթյա խաչի կրկնակի աստիճանի ձողիկներով (կրկնակի պարգևատրում)։ 1940 թվականի մայիս-հունիսին մասնակցել է ֆրանսիական արշավանքին։ Պարգևատրվել է Ասպետական խաչով (№ 42): 1941 թվականի փետրվարից եղել է գեներալ-մայոր, 1941 թվականի ապրիլից 216-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար։ 1941 թվականի հունիսի 22-ից մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ Մարտերի է մասնակցել Բելառուսիայում, այնուհետև Մոսկովյան ուղղությամբ։
1942 թվականի հունվարին պարգևատրվել է դափնու տերևներով Ասպետական խաչով (№ 68): 1942 թվականի հոկտեմբերից` գեներալ-լեյտենանտ։ Ռուսական ազատագրական բանակի զորամասերի հետ համատեղ Բրյանսկի մարզում (Լոկոտյան ինքնավարություն) ղեկավարել է պատժիչ գործողությունները։ 1943 թվականի հունիսից`  89-րդ բանակային կորպուսի  (Բելգիայում) հրամանատար, 1943 թվականի հուլիսից` հետևակի գեներալ։ 1944 թվականին Արևմտյան ռազմաճակատում մասնակցել է ամերիկա-բրիտանական զորքերի դեմ մղվող մարտերին։ 1944 թվականի դեկտեմբերից հանդես է եկել հրամանատարական պահեստազորում, 1945 թվականի մարտի 8-ից` Դրեզդենի պաշտպանության հրամանատար, 1945 թվականի մայիսի 5-ից` «Գիլզա» կորպուսի հրամանատար։ 1945 թվականի մայիսի 8-ին Գերմանիայի կապիտուլացիայից հետո ինքնասպանություն է գործել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Փորսուղ (այլ կիրառումներ)
Փորսուղ, կարող է վերաբերել՝
Ինչպե՞ս կողոպտել բանկը
«Ինչպե՞ս կողոպտել բանկը» (How to Rob a Bank),անկախ ամերիկյան ֆիլմ, նկարահանված ռեժիսոր Էնդրյուս Ջենկինսի կողմից, որի պրեմերան կայացել է 2007 թվականի մայիսի 20-ին Կաննի կինոշուկայում։ Նկարահանումներն ավարտվել են 2006 թվականի մարտին։ Այն ցուցադրվել է 2007-ի հունիսին Լոս Անջելեսի կինոփառատոնում ։ Ֆիլմը տղամարդու մասին է, ով հանկարծ հայտնվել է բանկային կողոպուտի մեջտեղում և, ի վերջո, ավազակներից մեկի հետ, որը պարզվում է գեղեցիկ աղջիկ է, և նա վերջինիս պատանդ է վերցնում։ Ֆիլմը ներկայացվում է գլխավոր հերոսի տեսաօրագրի տեսքով ։
Սյուժե
Ջեյսոն Թեյլորը պատահաբար հայտնվում է բանկային պահոցում մի գեղեցիկ աղջկա՝ Ջեսիկայի հետ, ով թալանում է այդ բանկը։ Պահեստից դուրս գտնվում են Ջեսիկայի հանցակիցները. զինված հանցախումբ Սայմոնի գլխավորությամբ, որոնք չեն կարողանում մուտ գոծել պահեստ։ Բացի այդ, Ջեյսոնը զանգահարել է ոստիկանություն, որը սպան Դե Գեպսի հրամանատարությամբ շրջապատել է բանկի շենքը։ Եվ հիմա Ջեյսոնը պետք է կառավարի իրավիճակը, որպեսզի փրկի իրեն և աղջկան և նույնիսկ փող աշխատի։
10 խորհուրդ ՝ բանկ կողոպտելու և ողջ մնալու համար
Ֆիլմի ընթացքում ցուցադրվող կողոպուտի խորհուրդների ամբողջական ցանկը։
Վազգեն Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Վազգեն Հակոբյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Փորձ (այլ կիրառումներ)
Փորձ, կարող է վերաբերել՝
Փոտեր շրջան (այլ կիրառումներ)
Փոտեր շրջան, կարող է վերաբերել՝
Փոպ շրջան (այլ կիրառումներ)
Փոպ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Փալաս (այլ կիրառումներ)
Քեմբրիջ, կարող է վերաբերել՝
Պալդո (այլ կիրառումներ)
Փալդո, կարող է վերաբերել՝
Փամբակ (այլ կիրառումներ)
Փամբակ անունը կարող է վերաբերել՝
Փամբակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)
Փամբակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝
Փայլակ (այլ կիրառումներ)
Փայլակ, կարող է վերաբերել՝
Փայխներ (այլ կիրառումներ)
Փայխներ, կարող է վերաբերել՝
Բագրատ Ալեքյան (այլ կիրառումներ)
Բագրատ Ալեքյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Կուլի (գետ)
Կուլի (Кули), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կազիկումուխսկոյե Կոյսու գետի աջ ափին՝ 43 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 46 կմ է,ավազանի տարածքը 413 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Արևմտյան Կասպիցի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Գրետա Շրյոդեր
Գրետա Շրյոդեր (Greta Schröder, ), գերմանացի դերասանուհի։
Կարիերա
Գրետան միշտ ցանկացել է դերասանուհի դառնալ, մոտավորապես 1910 թվականին եկել է Բեռլին և հայտնվել գերմանական թատրոնում։ Շատ չանցած, նա ամուսնացել է դերասան և ռեժիսոր Էռնստ Մատրայիի հետ։ Ավելի ուշ նրանք բաժանվել են, ունեցել են մեկ երեխա։ Առաջին ֆիլմը, որտեղ նկարահանվել է Շրյոդերը «Die Insel der Seligen»- ն էր (1913, ռեժիսոր ՝ Մաքս Ռայնհարդտ)։ 1916 թվականին նա գրել է գերմանական հայտնի վեպի` «Օպերայի ուրվականին» սցենարը, իսկ ռեժիսորը նրա ամուսինն էր՝ Էռնստ Մատրայը։ Նրա կարիերան սկսել է զարգանալ անցյալ դարի 20-ականների սկզբին և արագ ավարտվել։ Նա նկարահանվել է ֆիլմերում մինչև 1950-ական թվականները, բայց շատ քիչ։ Առաջին անհաջող ամուսնությունից հետո նա ամուսնացել էռեժիսոր Փոլ Ուեգերինի հետ և նրա հետ ապրել մինչև իր մահը 1948 թվականը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Գերմանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի դերասանուհիներ
Անիտա Էկբերգ
Քերստին Անիտա Մարիաննե Էկբերգ (Kerstin Anita Marianne Ekberg, ), շվեդ դերասանուհի և մոդել։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Քաղցր կյանք» ֆիլմից։ Համարվել է 1960-ականների եվրոպական կինեմատոգրաֆիայի սեքս-խորհրդանիշերից մեկը։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ Շվեդիայի Մալմո քաղաքում։ Եղել է ութ երեխաներից բաղկացած ընտանիքի վեցերորդ զավակը։ Դեռահաս տարիներին զբաղվել է մոդելի կարիերայով։ Մոր հորդորմամբ 1950 թվականին մասնակցում է «Միսս Մալմո» գեղեցկության մրցույթին, որտեղ գրավում է առաջին տեղը։ Տարածաշրջանային հաղթանակից հետո Էկբերգն հաղթանակ է տանում նաև «Միսս Շվեդիա» գեղեցկության մրցույթում, որից հետո մեկնում է Միացյալ Նահանգներ և ներկայացնում Շվեդիան «Միսս տիեզերքում»։ Մրցույթի եզրափակիչ վեցյակում հայտնվելուց հետո, Էկբերգը դերասանական պայմանագիր է կնքում «Universal Studios»-ի հետ՝ մերժելով Հովարդ Հյուզի «RKO» ստուդիայի կողմից առաջարկված պայմանագիրը։ Սկզբնապես Էկբերգի դերակատարումները խիստ էպիզոդիկ էին և մեծածավալ դերասանական խաղ չէին պահանջում։ Էկբերգն առաջին անգամ նկարահանվեց ռեժիսոր Ուիլյամ Ուելմանի «Արյունոտ նրբանցքը» կինոժապավենում 1955 թվականին։ Նրա շռայլ տաղանդը հաստատված է Կինգ Վիդորի «Պատերազմ և խաղաղություն» (1956), Ջոն Գիլինգի «Միջազգային ոստիկանություն» (1958), Ռոբերտ Օլդրիջի «Չորսը Տեխասի համար» (1964), Ֆրենկ Տաշլինի «Այբբենական սպանությունները (1966), Լուիջի Սկատիի «Ապակե սֆինքս» (1967), Լուչիանո Սալչեի «Ինչպես սովորեցի սիրել կանանց» (1972) և այլ կինոնկարներում։ Համառ, չընկճվող, իր ուժերին հավատացող դերասանուհին արտասովոր զարգացում ունեցավ՝ միայն մեկ տարում 1957 թվականին նկարահանվեց վեց տարբեր ռեժիսորների կինոնկարներում, ինչպես՝ Տերենս Յանգի «Քաջ Զարակը», Գերդ Օսվալդի «Երկուսով Փարիզում», Ռոբերտ Բրանդի «Միմիայն խարտյաշները», Ջոն Ֆարոուի «Ոչնչությունից խույս տվողները» և այլն։ Հոլիվուդում հինգ տարին անցկացնելուց հետո Էկբերգը տեղափոխվում է Հռոմ և բեկումնային դեր ստանում նշանավոր կինոռեժիսոր Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Քաղցր կյանք» (1960) ֆիլմում։ Հաջորդ 10 տարիներն Էկբերգն անցկացնում է Իտալիայում՝ նկարահանվելով շուրջ 20 ֆիլմում։ 70-ական թվականներին Էկբերգը համեմատաբար քիչ կինոնկարներում է նկարահանվում, սակայն 1987 թվականին կրկին համգործակցում է Ֆելլինիի հետ՝ նկարահանվելով «Հարցազրույց» ֆիլմում։
Շուրջ 50 տարին կինոասպարեզում մնալուց հետո 2002 թվականին Էկբերգը որոշում է հեռանալ դերասանական կարիերայից։
2011 թվականի դեկտեմբերին զանգվածային լրատվամիջոցները հաղորդում են այն մասին, որ 80-ամյա Էկբերգը գտնվում է «ծայրահեղ աղքատ վիճակում» ։ Կոտրված ազդրի պատճառով երեք ամիս հիվանդանոցում անցկացնելուց հետո Էկբերգը պարզել էր, որ տունն ամբողջովին կողոպտվել էր, հափշտակվել էին կահույքն ու զարդերը, իսկ նրան պատկանող վիլլան մեծապես վնասվել հրդեհի պատճառով։ Էկբերգն օգնության հայտ է ներկայացնում «Ֆելինի հիմնադրամին», սակայն տվյալ կազմակերպությունը նույնպես ծանր ֆինանսական դրության մեջ էր գտնվում։
Շարունակական հիվանդությունների բարդությունների պատճառով Էկբերգը մահանում է 2015 թվականի հունվարի 11-ին՝ 83 տարեկանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ մոդելներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Գեղեցկության մրցույթի հաղթողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ
Շտեֆան Ռադու
Դինամո Բուխարեստ
Ռադուն Դինամո Բուխարեստի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2005 թվականի ապրիլի 27-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Բակեուի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց 2006 թվականի հուլիսի 13-ին՝ ՈՒԵՖԱ Գավաթի որակավորման առաջին փուլի Հիբերնիանսի դեմ խաղում ։ Ռումինիայի առաջնությունում իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 5-ին՝ Կլուժի դեմ խաղում ։ Դինամո Բուխարեստի առաջին թիմի կազմում Ռադուն անցկացրեց 80 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Լացիո
2008 թվականի հունվարին Ռադուն մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով տեղափոխվեց Լացիո ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հունվարի 30-ին՝ Իտալիայի գավաթի քառորդ եզրափակչի Ֆիորենտինայի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց փետրվարի 3-ին՝ Սամպդորիայի դեմ խաղում ։ Հունիսին Ռադուն 3․5 միլիոն եվրոյի դիմաց լրիվ տրանսֆերով միացավ Լացիոյին ։ 2011 թվականի մարտի 13-ին ռումինացին հեռացվեց խաղադաշտից Ռոմայի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 87-րդ րոպեին ։
2011 թվականի հունիսի 17-ին Ռադուն 5 տարով երկարաձգեց իր պայմանագիրը Լացիոյի հետ ՝ 2011-12 մրցաշրջանում դառնալով թիմի ավագը։ Իր առաջին գոլը ակումբի կազմում խփեց 2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Մարիբորի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը Սերիա A-ում խփեց 2013 թվականի փետրվարի 25-ին՝ Պեսկարայի դեմ խաղում ։ Մայիսի 26-ին ռումինացին թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Իտալիայի գավաթի եզրափակչի Ռոմայի դեմ խաղում ՝ օգնելով Լացիոյին հաղթել 1-0 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ 2012-13 մրցաշրջանում Ռադուն անցկացրեց 36 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 3 գոլի և 5 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2013 թվականի օգոստոսի 18-ին Ռադուն մասնակցեց Իտալիայի սուպերգավաթի Յուվենտուսի դեմ խաղին, սակայն այս խաղում Լացիոն պարտվեց 4-0 հաշվով ։ 2014 թվականի փետրվարի 23-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Սասուոլոյի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-2 հաշվով ։ 2015 թվականի մայիսի 20-ին Ռադուն գոլ խփեց Իտալիայի գավաթի եզրափակչի Յուվենտուսի դեմ խաղում , սակայն Լացիոն հանդիպման լրացուցիչ ժամանակում 2-1 հաշվով պարտություն կրեց  ։ Հուլիսի 11-ին ռումինացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2020 թվականը   ։ 2016 թվականի հունվարի 24-ին նա կարմիր քարտ ստացավ Կիևոյի դեմ խաղում՝ հեռացվելով խաղադաշտից հանդիպման 82-րդ րոպեին ։ 2016 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ռադուն գոլ խփեց Ֆիորենտինայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով ։ 2017 թվականի հունվարի 31-ին նա հեռացվեց խաղադաշտից Ինտեր Միլանի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 76-րդ րոպեին ։ Մայիսի 17-ին ռումինացին փոխարինեց վնասվածք ստացած Մարկո Պարոլոյին Իտալիայի գավաթի եզրափակչի Յուվենտուսի դեմ հանդիպման 21-րդ րոպեին, սակայն Լացիոն պարտվեց 2-0 հաշվով ։ 2016-17 մրցաշրջանում Ռադուն անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Ակումբային վիճակագրություն
2018 թվականի հոկտեմբերի 18-ի դրությամբ
Ակումբային
Դինամո Բուխարեստ
Լացիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռումինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռումինիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Բուխարեստի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Վասիլի Շտերնբերգ
Վասիլի Իվանովիչ Շտերնբերգ (Васи́лий Ива́нович Ште́рнберг, ), գեղանկարիչ, ժանրիստ և բնանկարիչ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1818 թվականի փետրվարի 12-ին, Սանկտ Պետերբուրգում, պաշտոնյայի ընտանիքում։ Նախ ազատ ունկնդիր է եղել Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, իսկ արդեն 1835 թվականին պաշտոնապես դարձել է ակադեմիայի անդամ։ Նրա գեղանկարչության ուսուցիչը եղել է Մաքսիմ Վորոբյովը։ Բացի բնանկարներից, Շտերնբերգը զբաղվել է նաև կենցաղային գեղանկարչությամբ, հենց ակադեմիայում հաստատվելու օրերից նա նկարել է ծաղրանկարներ, որոնց շնորհիվ մեծ ուշադրության է արժանացել իր ուսուցիչների և ընկերների կողմից ակադեմիայում։ Ամառային արձակուրդները նա անց է կացրել Կաչանովկայում, իր մեկենաս Գ. Ս. Տարնովսկու կալվածքում։ Այդ ճանապարհորդությունների արդյունքում նա նկարել է կտավներ` նկարված ջրաներկով և մատիտով։ Այդպիսի նկարների թվում է 1837 թվականին ջրանկարած «Տոնավաճառ Իչնե քաղաքում» կտավը, որի համար ակադեմիայում Շտերնբերգին շնորհվել է փոքրիկ ոսկե մեդալ, նկարը ձեռք է բերել Նիկոլայ I թագավորը իր կնոջ ալբոմի համար։ 1837 թվականին «Զատկի նվիրաբերություն Փոքրիկ Ռուսաստանում» նկարի համար նա արժանացավ մեծ ոսկե մեդալի և XIV դասարանի ուսուցչի կոչմանը։ 1840 թվականին նա Կոմս Պեռովսկու փորձագիտական խմբի հետ ճանապարհորդել է Օրենբուրգից մինչև Խիվա, այնուհետև ուղարկվել է Իտալիա, որպես ակադեմիայի թոշակառու։ Բնակություն հաստատելով Հռոմում, նա ջանասիրաբար շարունակում է աշխատել։ Շտերնբերգը մահացել է 1845 թվականի սեպտեմբերի 8-ին` ապրելով ընդամենը 27 տարի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ
Ջեյմս Ռեմար
Վիլյամ Ջեյմս Ռեմար (James Remar, ), պրոֆեսիոնալ կարիերայում հայտնի է որպես Ջեյմս Ռեմար, ամերիկյան դերասան և կրկնօրինակող։ Հայտնվել է ֆիլմերում, համակարգչային խաղերում և հեռուստաշոուներում։ Առավել հայտնի է դարձել «Սեքսը մեծ քաղաքում» և «Դեքստեր» (Dexter) հեռուստասերիալներում և «Եզրագծից այն կողմ» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո։
Կենսագրություն
Ջեյմս Ռեմարը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Բոստոնում (Մասսաչուսեթս նահանգ, ԱՄՆ)։ Դպրոցը չավարտած թողնում է այն և ուղևորվում շրջագայության ռոք խմբի հետ, սակայն հետո վերադառնում և ավարտում է դպրոցը՝ ստանալով ավարտական վկայական։
Դերասանություն սովորել է Սենֆորդ Մեյնսերի մոտ «New York`s Neighborhood Playhouse» թատրոնում։
Առաջին անգամ դեր է ստանձնել 1978 թվականին՝ խաղալով «Փողոցում» ֆիլմում, իսկ արդեն երկրորդ անգամ նկարահանվել է «Ռազմիկները»՝ 1979 թվականին։ Այդ նույն թվականին նա խաղաց Ռիչարդ Գիրի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Վերցինգետորիքսի հուշարձան
Վերցինգետորիքսի հուշարձան (Vercingétorix monument), գալերի ցեղապետ Վերցինգետորիքսի պատվին կանգնեցված քանդակային հուշարձան։ Համարվում է Ֆրանսիայի՝ պատմական մեծարժեք հուշարձաններից մեկը ։
Մ․թ․ա․ I դարում Գալլիան ներքաշվել էր Գալլական պատերազմների մեջ ընդդեմ Հռոմեական կայսրության, որի լեգեոնները գտնվել են Հուլիոս Կեսարի հրամանատարության ներքո։ Գերգովիայի ճակատամարտում հաղթելուց հետո գալլական միացյալ բանակը Վերցինգետորիքսի գլխավորությամբ պարտություն է կրել Ալեզիայի ճակատամարտում, որից հետո Գալլիան դադարել է անկախ լինելուց ու վերածվել Հռոմեական կայսրության գավառի։
Ալեզիայի ճակատամարտի ենթադրական վայրում՝ արևելյան Ֆրանսիայի Բուրգունդիա պատմական տարածքի Կոտ դ'Օր դեպարտամենտի Ալիզ-Սենտ-Ռեն քաղաքի մոտ՝ Օսուա լեռան գագաթին Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն III-ը 1865 թվականին հուշարձան է տեղադրել (քանդակագործ Էմե Միլլե)։ Յոթ մետր բարձրությամբ այդ հուշարձանով կայսրը ոգեկոչել է Վերցինգետորիքսին՝ որպես գալլական ինքնության խորհրդանիշի։ Ճարտարապետն Էժեն Էմանուել Վիոլե լը Դյուկն է, որը հուշարձանի պատվանդանին փորագրել է Հուլիոս Կեսարի խոսքերը․
La Gaule unie Formant une seule nation Animée d'un même esprit, Peut défier l'Univers.
(Դաշնակից գալերը, մեկ ժողովուրդ կազմելով, համընդհանուր ոգով առաջնորդվելով, կարող են ընդդիմանալ տիեզերքին)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հուշարձաններ
Փայկ (այլ կիրառումներ)
Փայկ, կարող է վերաբերել՝
Լա Շապել սյուր Շեզի
Լա Շապել սյուր Շեզի (La Chapelle-sur-Chézy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02162:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 281 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 171աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 139-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 81,3 %, 1999 թվականին եղել է 72,1 %)։ 139 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 126-ը (66 տղամարդ և 60կին), գործազուրկ էին 13 մարդ (5 տղամարդ և 8 կին)։ 32 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, 13-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ, Հյուսիսային ծովային ճանապարհի որոնմանն ուղղված արկտիկական գիտարշավ, որը տեղի է ունեցել 1871-1874 թվականներին Յուլիուս Պայերի և Կառլ Վեյպրեխտի ղեկավարությամբ։ Գիտարշավի ընթացքում բացահայտվել և մասամբ ուսումնասիրվել կղզեխումբը, որը կոչվում է Ֆրանց Իոսիֆ։
Նախապատմություն
1860-ական թվականներին Յուլիուս Պայերի և Կառլ Վեյպրեխտի կողմից առաջարկվեց Նոր Երկրից հյուսիս-արևելք գտնվող տարածքների ուսումնասիրության նախագիծ։ Տվյալ շրջանը այդ ժամանակներում դեռևս չուսումնասիրված էր։ Ներկայացնելով հետազոտության կարևորությունը՝ կարողացան ստանալ ավստրո-հունգարական ազնվականության հարուստ ներկայացուցիչների աջակցությունը։
Գիտարշավի նպատակ
Գիտափորձի նպատակն էր Խաղաղ և Ատլանտյան օվկիանոսների հյուսիս-արևելյան միջանցքի հայտնաբերումը ։ Նախագիծն իրենից ենթադրում էր 2.5 տարվա ընթացքում Նորվեգիայից Ամերիկա ճանապարհորդությունը ։
Ավստրիական աշխարհագրական ընկերության ղեկավարն իր օրագրում գիտական արշավի նպատակների մասին գրել է.
Գիտարշավի նախաձեռնողներից Յուլիուս Պայերը գրել է հետևյալը «Մեր հետազոտության հեռահար նպատակը, այսպես ասած մեր ճանապարհորդության իդեալը, համարվում էր հյուսիս-արևելյան անցումը։ «Տեգետհոֆի» մոտակա նպատակը Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսԻ և Նոր Երկրից դեպի հյուսիս-արևելք գտնվող տարածքի ուսումնասիրությունն էր։ Սակայն հյուսիս-արևելք հնարավոր չեղավ մտնել և կանգնեցինք Նոր Երկրից 100 միլ հեռավորության վրա։ Սառույցները նավը տանում էին հյուսիս-արևելքից հեռու՝ հակառակ ուղղությամբ։ Բերինգի նեղուցով անցնել չհաջողվեց, սակայն «Տեգետհոֆի» անձնակազմը այդ հարցում չեն զղջում» :
Ատլի Էրվարսսոն
Կենսագրություն
Ատլին ծնվել է Իսլանդիայում հայտնի երաժշտական ​ընտանիքում։ Իր կարիերան սկսել է վաղ տարիքից։ Ունենալով դաշնամուր և շեփոր նվագելու հմտություններ՝ նա շրջել է Եվրոպայում մի քանի իսլանդական փոփ և ջազ խմբերով։ 90-ականներին Sálin Hans Jóns Míns անունով ռոք խմբի հետ համագործակցությունը նշանավորվել է երեք պլատինե և երկու ոսկե ալբոմների թողարկմամբ ։
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
Նավի նկարագիր
Գիտարշավի համար Բրեմերհավենում գտնվող «Teklenborg & Beurmann» նավաշինարանի կողմից 1871 թվականի սկզբին կառուցվեց «Ադմիրալ Տեգետհոֆ» նավը։ Այն իրենից ներկայացնում էր 220 տոնա ջրածավալի և 38.34 մետրանոց եռակայմ առագաստանավ (բարկենտին)։ Նավը հագեցված էր 100 ձիաուժ ունեցող գոլորշային շարժիչով։ Նավում կարելի էր ունենալ մինչև 130 տոննա ածուխ։ Նավում տեղավորել էին 2.5-3 տարվա ճանապարհորդության սննդամթերք ։
Ատլի Էրվարսսոն
Կենսագրություն
1993 թվականին Ատլին տեղափոխվել է Ամերիկա այն բանից հետո, երբ նա ուսանելու հրավեր է ստացել Բերկոնում գտնվող երաժշտական ​​քոլեջում։ Քոլեջում Ատլին ուսումնասիրել է կինոերաժշտություն և դասական կոմպոզիցիա` ուսումը ավարտելով գերազանցությամբ։ Աթլիի հաջորդ նպատակը կինոյի երաժշտության մագիստրոսի կոչում էր, որի համար նա սովորում էր Հյուսիսային Կարոլինայի արվեստի դպրոցում։
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
Արշավախումբ
Գիտարշավի խմբում ընդգրկվեց Ավստրո-Հունգարիայի տարբեր շրջաններից հավաքագրված 24 մարդ, որոնք հանդիսանում էին Ադրիատիկ ծովի նավատորմի անձնակազմի անդամներ։ Նրանց մեծ մասը Իստրիայից և Դալմաթիայից էին։ Հենց այս վայրերից էին նավատորմի համար հավաքագրում անձնակազմի անդամներ։ Անզնակազմի անդամներից 9-ը ավստրիացիներ էին, 1 հունգար, 1 չեխ Մորավիայից, 1 (ենթադրաբար) իտալացի և շուրջ 12 իստրիացիներ և խորվաթներ, որոնց մեծ մասը Ռիեկա, Պլոմին, Լովրան, Բակար, Վոլոսկո, Ցրես, Մալի Լոշին, Բրաչ, Խվար բնակավայրերից էր։
Ատլի Էրվարսսոն
Կենսագրություն
1998 թվականին, նվաճել է Փիթ Քարփենթերի կրթաթոշակառուի հեղինակավոր կոչումը, որը նշանակվում է երիտասարդ կոմպոզիտորներին։ Ալթին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ նա միացել է հայտնի կոմպոզիտոր Մայք Փոստի ղեկավարությամբ հեռուստածրագրեր ստեղծելու աշխատանքներին։ Աթլին որպես կոմպոզիտոր մասնակցել է մի շարք սերիալների, այդ թվում ՝ «Օրենք և կարգ», «Նյու Յորքի ոստիկանությունը» և «Ամուր ցանց»։ Լոս Անջելեսում  Աթլին ապրում է կնոջ ՝ Աննայի հետ։
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
1872 թվական
1872 թվականի հունիսի 13 «Տեգետհոֆ» նավը դուրս գալիս է Բրեմերհաֆենից և ուղևորվում դեպի Բարենցի ծով։
Ատլի Էրվարսսոն
Կենսագրություն
2006 թվականին Հանզ Զիմերը Աթլին հրավիրել է ֆիլմերի երաշժտության և համակարգչային խաղերի արտադրության Remote Control Productions ընկերություն։ Որպես այս նախագծի անդամ Աթլին մասնակցել է այնպիսի ֆիլմերի երաժշտության ստեղծմանը, ինչպիսիք են`«Կարիբյան ծովահենները. Աշխարհի վերջը», «Հրեշտակները և դևերը», «Սիմփսոնները կինոյում» և «Փոխանակման արձակուրդները»։ Որպես գլխավոր կոմպոզիտոր Աթլին երաժշտություն է ստեղծել այնպիսի ֆիլմերի համար, ինչպիսիք են` «Կրակակետ», «Մեր դարաշրջանի Բաբելոնը», «Վերջին մեղսակիցը. Ռոբերտ Ադամսի պատմությունը»,«Չորրորդ տեսակը», «Գողի օրենսգիրքը», «Վհուկների ժամանակը» ։
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
1872 թվական
Այդ տարին շատ սառցապատ էր ծովը, և «Տեգետհոֆ» նավը սառույցները ճեղքելով հասավ Նոր երկրի արևմտյան ափ։ Աշնանը նավը սառույցների հետ դուրս է մղվում բաց ծով։ Սկսվում են փոթորիկներով ու ալեկոծությամբ ուղկեցվող բևեռային գիշերները:130 օր նավը գտնվում էր սառույցներով ճզմվելու և ծովի հատակը սուզվելու վտանգի մեջ։ Գրեթե ամեն օր գիտարշավի մասնակիցները պատրաստվում էն լքել նավը. «Դրանք սոսկալի պահեր էին, երբ ստիպված էինք հագնվել զգալով, թե ինչպես է նավի կառամատույցը ճռռում սեղմվելուց։ Վազում ես դեպի տախտակամած՝ պատրաստ թողնել նավն ու ճանապարհորդել դեպի մի վայր, որ մեզանից ոչ ոք չգիտեր։ Իսկ սառույցները շարունակում էին հավաքվել մեկը մյուսի վրա՝ բարձրանալով տախտակամած» ։
Ատլի Էրվարսսոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլանդացի երաժիշտներ
Ավստրո-Հունգարական բևեռային գիտարշավ
1873 թվական
Գարնանը, երբ սառույցները հալվում էին, քամին և ջրի հոսանքը նավը տարավ շատ հեռու այն վայրից, որտեղ արգելափակվել էր սառույցներով։ Այդպիսով նավը հայտնվեց Նոր Երկրից 250 կմ դեպի հյուսիս հեռավորության վրա՝ ջրեր, որտեղ մարդը դեռևս չէր այցելել։ Ամռանը իրավիճակը չփոխվեց, և գիտարշավի անդամները սկսեցին պատրաստվել երկրորդ ձմռանը։ Սակայն 1873 թվականի օգոստոսի 30-ին հաստատվեց այն տեղեկատվությունը, որ Բարենցի ծովից հյուսիս առկա է ցամաք։ «Անսպասելիորեն հյուսիսում մառախուղը նոսրացավ, և մենք տեսանք ժայռեր։ Իսկ մի քանի րոպե անց մեր աչքերի առջև նշմարվեց լեռնային երկրի համայնապատկերը, որը շողում էր այնտեղ առկա սառցադաշտերի հետևանքով» ։ Ավստրիացիները նոր հայտնաբերված ցամաքը անվանեցին Ֆրանց Իոսիֆի Երկիր։
Նոր բացահայտումից հետո նավը ջրի հոսանքով շարժվեց դեպի հարավ և միայն նոյեմբերի 1-ին գիտարշավի մասնակիցները կարողացան դուրս գալ բաց ցամաք։ Առաջինը նրանք այցելեցին Ֆրանց Իոսիֆի Երկրից հարավ-արևելք գտնվող կղզի, որն անվանեցին Վիլչեկ։ Հետագա հետազոտությունները անհնար էր շարունակել մինչև բևեռային գիշերվա ավարտ։
1874 թվական
Մարտի սկզբին արևածագին սկսվեցին սահնակային գիտարշավի նախապատրաստումը։ Նրանք այցելեցին Գալիայի կղզում գտնվող Տեգետհոֆի հրվանդան, Սոնկլարի սառցադատ։ Սառցադաշտի վերևում ջերմաստիճանը չափազանց ցածր էր։ Ջերմաչափը ցույց էր տալիս -50° Ցելսիուս։ Նման պայմաններին չպատրաստված անձնակազմի անդամների համար վրաններում գիշերակացը ահավոր դժվար էր։
Սահնակային գիտարշավը կայացավ մարտի վերջին։ Ընդամենը երեք շուն կար, այդ իսկ պատճառով սահնակները ձգում էին մարդիկ։ Այդ ժամանակ գիտարշավի անդամները հասան Ֆրանց Իոսիֆի Երկրի ամենահեռու կետ, որն անվանեցին Ֆրիգելի հրվանդան։ Պայերը չգիտեր, որ այդ հրվանդանը հանդիսանում է կղզեխմբի ամենահյուսիսային կետը։ Նա կարծում էր, որ հյուսիսում գտնվում է այլ ցամաք, որը նա անվանեց Պետերմանի Երկիր ։
Մայիսին Վեյպրեխտը որոշեց թողնել սառույցներով պատված նավը և վերադառնալ դահուկներով ու նավակներով։ 1874 թվականի օգոստոսի 14-ին գիտարշավի մասնակիցները հասան բաց ծով, իսկ ավելի ուշ՝ Նոր Երկիր, որտեղ նրանց փրկեց ռուսական ձկնորսական նավը։ Սեպտեմբերի 3-ին նրանք արդեն գտնվում էին Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյի Վարդյո բնակավայրում։
Արդյունքներ, նշանակություն, գիտարշավի հիշատակ
1875 թվականին Ֆիզիկոսների և բնագետների 48-րդ ասամբլեայում Կառլ Վեյպրեխտը ներկայացրեց «Արկտիկայի հետազոտության հիմնական սկզբունքները» թեմայով հաշվետվություն հաշվետվություն։ Նա ներկայացրեց միաժամանակ գործող մի քանի բևեռային կայաններ կառուցելու գաղափար, որոնք պետք է համակարգված և սինխրոն կերպով դիտարկումներ անեին, որպեսզի ներկայացնեն տարածության և ժամանակի փոփոխությունների բնութագիրը ։ Ենթադրվում էր, որ հետազոտությունները պետք է իրականացվեին հենց ցամաքայինկայաններում, այլ ոչ թե նավերով։ Այդ հաշվետվությունը նպաստեց այն բանին, որ 1879 թվականին Միջազգային մետերոլոգիական համաժողովում հաստատվի Միջազգային բևեռային տարվա անցկացման գաղափարը։
1970-ական թվականների վերջերին Ծովային նախարարության Դիկսոնյան հիդրոբազայի մասնագետները Լամոն կղզում գտան Կառլ Վեյպերխի նամակը:Նրանք հանդիպեցին կիսաքանդված քարե աշտարակի, որը քանդելուց հետո ներսում հայտնաբերեցին փայտյա գլանակ, որը փակված էր խցանով և լցված սուսրով։ Նամակը, մոտավորապես 100 տարի մնալով պահոցի մեջ, պարունակում էր գիտարշավի աղետալի իրավիճակի և կղզեխմբի հարավ-արևելյան վերջավորության կոորդինատների մասին տեղեկատվություն։ Թերթերը փաթաթված էին փայլաթիթեղով և մոմով, ինչն էլ նպաստել էր դրանց լավ պահպանմանը։ Հիդրոգրաֆների (ջրագիրների) կողմից նամակը փոխանցվում է Լենինգրադում գտնվող Արկտիկայի և Անտարկտիդայի թանգարանին։ Լքելով Ֆրանց Իոսիֆի Երկիրը՝ Յուլիուս Պայերը ասել է. - «Կանցնեն տարիներ, իսկ այս անհյուրընկալ ափերը կմնան այնպիսին, ինչպիսին որ հիմա են, և կրկին այստեղ կտիրի նրանց վեհ միայնությունը, որ խախտվել էր մեր կողմից... Մեր կողմից հայտնաբերված երկիրը դժվար թե երբևէ մարդկությանը որևէ նյութական օգուտ տա» ։
1990 թվականին տեղի ունեցավ գիտարշավ դեպի Հյուսիսային բևեռ, որի ընթացքում մասնակիցները այցելեցին 19-րդ դարից սկզբից մինչև 20-րդ դարն ընկած ժամանակահատվածում տարբեր երկրների կողմից կազմակերպված գիտարշավների այցելած վայրերը։ Տեղի ունեցավ նաև այցելություն Օտտո Կրիժայի գերեզման, սկանավորվեց գերեզմանի վրա տեղադրված խաչի վրայի լատունե սալիկի գրությունը։ Գիտարշավից հետո կատարվեց սալիկի վրայի տեքստի թարգմանությունը. - «Այստեղ մահացել է Օտտո Կրիչը՝ ավստրիական գիտարշավի «Ադմիրալ Տեգետհոֆ» նավի մեքենավարը։ 18.03.74 թ. Ապրել է 29 տարի։ Խաղաղություն քո հոգուն»
2003 թվականին հրապարակվեց Քրիստոֆ Ռանսմայերի «Սառույցի և խավարի սարսափները» (Die Schrecken des Eises und der Finsternis վեպը ): Վեպի հերոսը որոշում է անցնել գիտարշավի անցած ճանապարհով։ Տեքստում ներկայացված են գիտարշավի մասնակիցների նամակագրությունից և օրեգրերից հատվածներ։
2005 թվականի գարնանը տեղի ունեցավ ռուս-ավստրիական գիտարշավ առաջին հայտնաբերողների անցած ճանապարհով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արկտիկական գիտարշավներ Կատեգորիա:Գիտությունն Ավստրո-Հունգարիայում
Սեն Մարտեն դ'Արդեշ
Սեն Մարտեն դ'Արդեշ (Saint-Martin-d'Ardèche), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 860 մարդ, բնակչության խտությունը` 155.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.53 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 165 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Կումե արխու
Կումե արխու (Куме-арху), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չիրախչայ գետի աջ ափին՝ 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է,ավազանի տարածքը 30,2 կմ2 է։
Սեն Մարտեն դ'Արդեշ
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Կումե արխու
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սամուր գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Սեն Մարտեն դ'Արդեշ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 549 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 399-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 150։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 399 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 342 անձ (185 տղամարդ և 157 կին)։ Գործազուրկ են եղել 57 անձ (22 տղամարդ և 35 կին)։ 150 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Կումե արխու
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Սեն Մարտեն դ'Արդեշ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կումե արխու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Փայտակարան (այլ կիրառումներ)
Փայտակարան, կարող է վերաբերել՝
Դերեկ (այլ կիրառումներ)
Դերեկ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Փանիկ (այլ կիրառումներ)
Փանիկ, կարող է վերաբերել՝
Մակարոն (թխվածքաբլիթ)
Մակարուն (macaron, ), ֆրանսիական թխվածքաբլիթ՝ պատրաստված ձվի սպիտակուցներից, շաքարի փոշուց, աղացած նուշից և սննդային ներկերից։ Սովորաբար պատրաստվում է թխվածքաբլիթի տեսքով. երկու շերտերի միջև լցնում են կրեմ կամ մուրաբա։ Անվանումը ծագում է ammaccare բառից (maccarone/maccherone), ինչը նշանակում է «կոտրել, տրորել», և համարվում է հիմնական բաղադրամասի՝ նուշի փոշու պատրաստման միջոցի անվանումը ։
Պատրաստի թխվածքը փափուկ է, հարթ մակերեսով, հալվում է բերանում։ Լինում է տարատեսակ համերի։
Քաղցրավենիքի ծագման վերաբերյալ վեճեր են ընթանում. -ն հիշատակում է այն 791 թվականին որպես վանքերից մեկում պատրաստված բլիթ, այլ աղբյուրներ հղում են կատարում այն փաստին, որ քաղցրավենիքը բերել են իտալացի խոհարարները, որոնք եկել էին Եկատերինա Մեդիչիի հետ՝ իր և Հենրիխ II-ի ամուսնությունից հետո ։ 1830-ական թվականներին մակարոնները մատուցում էին լիկյորի, ջեմի կամ համեմունքների հետ մասին, իսկ ժամանակակից տեսքով մակարոնները հայտնվել են հրուշակեղենի խանութում, որտեղ են հենց մտածել թխվածքաբլիթի երկու շերտերը միացնել կրեմի օգնությամբ ։ Ընդհանուր առմամբ, բաղադրատոմսը տարբերվում է Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքներում. օրինակ, Ամյենում XVI դարից օգտագործում են մրգեր, նուշ և մեղր, իսկ Լոթարինգիայի Նանսի քաղաքում, ըստ լեգենդի, երկու մենուհիներ՝ Մարգարիտա և Մարի-Էլիզաբեթ քույրերը, ստեղծել են մակարոնը, որպեսզի կարողանան վանքի խիստ դիետիկ կանոնների մեջ տեղավորվել (ինչի համար կոչվել են «Մակարոն քույրեր») ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թխվածքաբլիթներ
Դիզան (այլ կիրառումներ)
Դիզան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Պերիտո Մորենո
Պերիտո Մորենո (Perito Moreno, «գիտնական Մորենո»), սառցադաշտ Արգենտինայի Սանտա Կրուս նահանգի հարավ-արևելքում։ Տեղակայված է Լոս Գլասիրարես ազգային պարկի տարածքում։ Պերիտո Մորենոն Պատագոնիայի արգենտինյան մասի ամենահետաքրքիր զբոսաշրջային վայրերից մեկն է։ Սառցադաշտը գտնվում է Էլ-Քալաֆաթե գյուղից 78 կմ հեռավորության վրա, ուր կարելի է հասնել ինքնաթիռով։
Նկարագրություն
Պերիտո Մորենոն զբաղեցնում է 250 կիլոմետր քառ․ տարածք, հանդիսանում է Պատագոնիայի հարավային մասի 48 սառցադաշտերից մեկը, որոնք գտնվում են Անդյան լեռներում, Արգենտինայի և Չիլիի սահմանին։ Այս սառցադաշտը աշխարհում քաղցրահամ ջրերի երրորդ խոշորագույն պահուստն է։
Պերիտո Մորենոյի լայնությունը 5 կիլոմետր է, միջին բարձրությունը` 60 մետր։ Միջին խորությունը 170 մետր է, առավելագույնը` 700 մետր։ Նրա շարժման արագությունը օրական 2 մետր է (մոտավորապես՝ 700 մետր/տարի)։ Այնուամենայնիվ, ծավալի կորուստը մոտավորապես նույնն է, հետևաբար (առանց հաշվի առնելու փոքր շեղումները), սառցադաշտը չի նահանջել և առաջ չի եկել 90 տարվա ընթացքում։
Ճեղքում
Պերիտո Մորենոն Պատագոնիայի երեք չնահանջող սառցադաշտերից մեկն է։ Պարբերաբար սառցադաշտը առաջանում է Լագո Արխենտինո լճի վրա, հասնում հակառակ ափին և ստեղծում է բնական պատնեշ, որը բաժանում է լիճը երկու մասի։ Առանց ջրի կորստի լճի հարավային մասում ջուրը կարող է բարձրանալ հիմնական մակարդակից մինչև 30 մետր վեր։ Այսպիսի ծավալով ջրի հսկայական ճնշումը արդյունքում կոտրում է իրեն պահող սառցե արգելքը։ Այսպիսի բեկման ցիկլը անկանոն է և կրկնում է տարբեր հաճախականությամբ՝ տարին մեկ անգամից մինչև տասնամյակը մեկ։
Սառցադաշտը առաջին անգամ ճեղքվել է 1917 թվականին՝ ողողելով հնագույն անտառը Չիլիում։ Նախավերջին ճեղքումը տեղի է ունեցել ոչ թե մարտին (երբ Հարավային կիսագնդում ավարտվում է ամռանը ), ինչպես սովորաբար լինում է, այլ 2008 թվականի հուլիսի 8-9-ը։ Իսկ վերջինը եղել է 2012 թվականի մարտի 2-ին։ Մինչ դա եղել է 2006, 2004, 1988, 1984, 1980, 1977, 1975, 1972, 1970, 1966, 1963, 1960, 1956, 1953, 1952, 1947, 1940, 1934 և 1917 թվականներին։ Միջին հաշվարկով սառցադաշտը ճեղքվում է ամեն 4 կամ 5 տարին մեկ, սակայն 2008 թվականին տեղի ունեցավ ենթադրյալ ժամանակից 2 տարի առաջ, և դա տեղի ունեցավ ձմռանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արգենտինայի սառցադաշտեր
Փոլկ շրջան (այլ կիրառումներ)
Փոլկ շրջան, կարող է վերաբերել՝
Բագրատ Ալեքյան (բժիշկ)
Բագրատ Գեղամի Ալեքյան, հայ բժիշկ, սիրտանոթային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1993), Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (թղթակից անդամ՝ 2005), ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (2011) ։
Կենսագրություն
Բագրատ Ալեքյանը ծնվել է 1951 թվականին Երևանում։ 1974 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1975 թվականից աշխատում է Մոսկվայի սիրտանոթային վիրաբուժության գիտական կենտրոնում։ 1992 թվականից զբաղեցնում է ռենտգենավիրաբուժական եղանակներով սրտի և արյան անոթների հետազոտման և բուժման բաժանմունքի վարիչի պաշտոնը, 1999 թվականից՝ ՌԴ սիրտանոթային վիրաբույժների ընկերակցության ներանոթային վիրաբույժների բաժանմունքի նախագահ, ՌԴ առողջապահության նախարարության և ՌԲԳԱ նախագահության ներանոթային վիրաբուժության հիմնախնդրային հանձնաժողովի նախագահ, 2002 թվականից՝ Ճառագայթաբանների և ներանոթային վիրաբույժների գիտական ընկերության նախագահ, Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի Ա. Ն. Բակուլևի անվան սրտանոթային վիրաբուժության գիտական կենտրոնի Վ. Ի. Բուրակովսկու անվան կարդիովիրաբուժության ինստիտուտի սրտի և անոթների հիվանդությունների հետազոտման և բուժման ռենտգենավիրաբուժական մեթոդների բաժանմունքի ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են սրտի և արյան անոթների ներանոթային ախտորոշման և բուժման հարցերին ։
Երևանի «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի անգիոգրաֆիկ ծառայությունն անվանակոչվել է Բագրատ Ալեքյանի անունով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ
Դիմասոր (այլ կիրառումներ)
Դիմասոր անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Ազատության հուշարձան (Ռուսե)
Ազատության արձան (Паметникът на Свободата), հուշարձան Բուլղարիայի Ռուսե քաղաքում։ Նախագծվել է 20-րդ դարում իտալացի Առնոլդո Ձոկիի ու բուլղարացի Գեորգի Կիսելինչևի կողմից ։ Արձանը Ռուսե քաղաքի խորհրդանիշն է և պատկերված է քաղաքի գերբի վրա։
Նկարագրություն
Կոմպոզիցիան բրգաձև է։ Վերևում տեղադրված է կնոջ արձան, որը ձախ ձեռքին բռնել է սուր, իսկ աջ ձեռքով ցույց է տալիս այն ուղղությունը, որտեղից եկել են ռուսական զորքերը 1877 թվականին։ Բրոնզե առյուծներից մեկը կտրատում է շղթաները, որ խորհրդանշում են թուրքական լուծը, իսկ մյուսը բռնել է սուրն ու Ազատության վահանը։ Պատվանդանի բարձրաքանդակները ներկայացնում են պատկերներ աշխարհազորայինների վարած մարտերից։ Պատվանդանին գրված է. «Պաշտպաններին ու աշխարհազորայիններին, ովքեր մասնակցել են Բուլղարիայի ազատագրմանը 1876-1877 թվականներին»։ Արձանի հետևում տեղադրված են երկու թնդանոթներ։
Պատմություն
Հուշարձանի բացման թվականը ստույգ հայտնի չէ. տարբեր աղբյուրների հիման վրա նշվում են 1906, 1908 և 1909 թվականները (այդ թվում՝ Բուլղարիայի կերպարվեստի հանրագիտարանը, Енциклопедия на изобразителните изкуства в България): Հայտնի է բացման օրը՝ օգոստոսի 11։ «Հուշարձան հեղափոխականներին Ռուսեում» գրքում նշված է 1909 թվականը։ Նաև հայտնի է, որ առաջին քարը դրվել է 1890 թվականին Երիտասարդության այգում մետրոպոլիտ Գրիգորիի ու իշխան Ֆերդինանդ I-ի ներկայությամբ։ Տեղացի գործարար ու հեափոխական Ստոյչո Ռայչև Կեֆսիզովը 1895 թվականին պայմանագիր է կնքել 65 հազար լև հուշարձան կանգնեցնելու համար։ Սակայն շուտով արժեքը հասել է 150 հազար լևի, այդ պատճառով էլ ստիպված են եղել հավաքել նաև նվիրատվություններ։ Իվան և Ստեֆան Սիմեոնովները հատկացրել են ևս 50 հազար լև։ Սկզբում նախատեսված էր հուշարձանի վերևում տեղադրել ռուս ցար Ալեքսանդր II-ի արձանը, իսկ հիմքի մոտ՝ բուլղարացի երկու զինված հեղափոխականների արձաններ։ Սակայն 1907 թվականին Ռուսեի իշխանությունները որոշել են տեղադրել կնոջ արձան՝ որպես ազատության խորհրդանիշ, քանի որ Ալեքսանդր II-ի արձանը արդեն տեղադրված էր Սոֆիայում ու բացվել էր նույն թվականին (այդ արձանի հեղինակը նույնպես եղել է Առնոլդ Ձոկին)։ Հուշարձանի բացման օրը պետք է ընտրեր Ֆերդինանդ I-ը, որ դարձել էր թագավոր Բուլղարիայի միավորումից հետո, սակայն նա ոչ մի պատասխան չի տվել, և քաղաքի իշխանությունները որոշել են բացման արարողությունը կատարել օգոստոսի 11-ին, որ եղել է Շիպկայի մարտի օրը։ Բացման արարողությունն սկսել է երեք օր առաջ։ Ներկա են եղել Թուրքիայի դեմ մղված պատերազմի բազմաթիվ մասնակիցներ (այդ թվում նաև Ռայնա Գեորգիևան) և պաշտոնական անձինք (վարչապետ Ալեքսանդր Միլանովը, արդարադատության ու արտաքին գործերի նախարարները, զինվորականներ, Բուլղարական ուղղափառ եկեղեցու բարձրաստիճան ներակայացուցիչներ և Ռուսաստանի հյուպատոսը)։ Ֆերդինանդ I-ն ուղարկել է միայն իր ներկայացուցչին, քանի որ այդ ժամանակ հարաբերությունները սրված են եղել Ռուսաստանի հետ։
Շուտով քաղաքի իշխանություններն ու վետերանների կազմակերպությունը որոշել են հուշարձանը տեղափոխել քաղաքային այգի, որն ուներ երկաթե ցանկապատ և գիշերները փակվում էր։ Հուշարձանը տեղադրվել է իշխան Բորիսի հրապարակում, որտեղ նախկինում եղել է թուրքական գերեզմանոց։ Ներկայում հրապարակը կոչվում է Ազատության հրապարակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի հուշարձաններ
Փառակա (այլ կիրառումներ)
Փառակա, կարող է վերաբերել՝
Փանոլա (այլ կիրառումներ)
Փանոլա, կարող է վերաբերել՝
Փառանձեմ (այլ կիրառումներ)
Փառանձեմ, կարող է վերաբերել՝
Մերի Օսթին
Մերի Օսթին (Mary Austin; ), 1970-1976 թվականներին բրիտանական Queen ռոք խմբի վոկալիստ Ֆրեդի Մերկուրիի ընկերուհի և օգնական։
1970-ականների վերջին իր հարցազրույցներից մեկի ժամանակ Ֆրեդի Մերկուրին խոստովանել է, որ Օսթինը «նրա ամբողջ կյանքի սերն է և մի մարդ, ում չի կարողացել փոխարինել ոչ մի սիրեկան», իսկ նրա հետ հարաբերությունները նա ընդունում էր որպես «ամուսնություն» ։ Մերիից բաժանվելուց հետո, Մերկուրին աշխատանքի է վերցրել նրան իր սեփական ընկերության մեջ և դարձել է նրա որդու՝ Ռիչարդի, կնքահայրը ։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է 1951 թվականի մարտի 6-ին Անգլիայի Լոնդոն քաղաքում՝ աշխատող դասի ընտանիքում։ Նրա երկու ծնողներն էլ խուլ էին։ Մերին ստիպված էր աշխատել 15 տարեկանից՝ սկզբում որպես քարտուղարուհի, հետո էլ՝ բուտիկում ։ Մերկուրին և Օսթինը ծանոթացել են 1969 թվականին՝ Queen խմբի կիթառահար Բրայան Մեյի շնորհիվ, ում հետ նա հանդիպում էր։ Մերկուրին առաջարկություն է արել Օսթինին 1973 թվականի Սուրբ Ծննդյան օրը ։ Մերին համաձայնվել է, սակայն նրանք այդպես էլ չեն ամուսնացել ։ 1973-1976 թվականներին նրանք միասին ապրում էին Լոնդոնում։ Մերին բաժանվել է Ֆրեդիից այն բանից հետո, երբ երգիչը խոստովանել է, որ բիսեքսուալ է ։ Մերկուրին մի քանի երգ է գրել Մերի Օսթինի մասին, հատկապես «A Night at the Opera» (1975) ալբոմի «Love Of My Life» երգը ։
Ֆրեդի Մերկուրին կտակել է նրան իր ունեցվածքի կեսը, ներառյալ Garden Lodge տունը Լոնդոնի Քենսինգթոն շրջանում և իր ձայնասկավառակների հետագա վաճառքից շահույթի իրավունքները ։ Օսթինը Mercury Phoenix Trust բարեգործական ֆոնդի անդամ է։ Արտիստի խնդրանքով նա նաև միակ մարդն է, ով տեղյակ է, թե որտեղ է թաղված Ֆրեդիի աճյունը ։
2017 թվականի Օսթինը հեռացրել է Garden Lodge-ի ցանկապատի վրա գտնվող Ֆրեդի Մերկուրիի հիշատակի վայրը, որի վրա երգչի երկրպագուները պատկերներ և գրություններ էին թողնում։ ԶԼՄ-ները դժգոհություն են հայտնել այս որոշման վերաբերյալ։
Անձնական կյանք
Մերկուրիից բաժանվելուց հետո նա սկսել է հանդիպել երաժիշտ Ջո Բերթի հետ։ 1990-1993 թվականներին նա հարաբերությունների մեջ էր գտնվում ճարտարապետ Փիրս Քեմերոնի հետ։ Նրանք երկու որդի են ունեցել՝ Ռիչարդ և Ջեյմս։ 1998-ից 2006 թվականներին նա ամուսնացած էր բիզնեսմեն Նիք Հոլֆորդի հետ։
Հանրամատչելի մշակույթում
Ռոնալդ Ռիթեր և Էվերմոր Սուսանի «Խոսակցություն Ֆրեդի Մերկուրիի հետ» («Conversations With Freddie Mercury») գրքում Մերիին մի ամբողջ գլուխ է հատկացվել։ Տեղեկություններ նրա մասին կարելի է գտնել նաև Մերկուրիի կենսագրական գրքերի մեջ, օրինակ, Մարկ Բլեյքի «Ֆրեդի Մերկուրի․ Կախարդության տեսակ» («Freddie Mercury: A Kind Of Magic») կամ Դևիդ Բրեթի «Ֆրեդի Մերկուրի․ Ինտիմ կենսագրություն» («Freddie Mercury: An Intimate Biography») գրքերում։
Օսթինը հայտնվել էր Ֆրեդի Մերկուրիի մասին վավերագրական կենսագրական «Ֆրեդի Մերկուրի․ Չպատմված պատմությունը» («Freddie Mercury: The Untold Story») (2000) ֆիլմում։ Ներկայումս նա հանրային մարդ չէ և հազվադեպ է հարցազրույցներ տալիս։
Ամերիկաբրիտանյան «Բոհեմական Ռապսոդիա» ֆիլմում նրա դերը կատարել է Լյուսի Բոյնտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կանայք Կատեգորիա:1951 ծնունդներ Կատեգորիա:Քուին Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի կանայք
Փշավանց (այլ կիրառումներ)
Փշավանց, կարող է վերաբերել՝
Հարրի Քիրթոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացիներ
Կուրցուրակո
Կուրցուրակո (Куцурако), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նուցուրակո գետի աջ ափին՝ 0,9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է,ավազանի տարածքը 33,8 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Փառքի շքանշան (այլ կիրառումներ)
Փառքի շքանշան, կարող է վերաբերել՝
Փատնամ (այլ կիրառումներ)
Փատնամ, կարող է վերաբերել՝
Փարամազ (այլ կիրառումներ)
Փարամազ, կարող է վերաբերել՝
Իմրան Խան
Իմրան Խան, պակիստանցի քաղաքական գործիչ և նախկին կրիկետ խաղացող։ Պակիստանական Թեհրեք-էլ-Ինսաֆի կուսակցության նախագահ ։ Իմրանը 2018 թվականի  ընտրություններում հաղթել է և դարձել է վարչապետ ։ 2002 թվականից մինչև 2007 թվականը և 2013 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է Պակիստանի Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Մինչև քաղաքականությամբ զբաղվելը, Խանը մարզիկ և բարերար էր։ Նա մոտ քսան տարի զբաղվել է կրիկետով, իսկ հետագայում զբաղվել է բարեգործական ծրագրերով, ինչպիսիք են Շաուկատ Խանումի քաղցկեղի հիվանդանոցի հետազոտական կենտրոնը և Նամալի քոլեջը  ։
Պաշտոնից ազատում
2022 թվականի մարտի 8-ին ընդդիմադիր կուսակցությունները Իմրան Խանին անվստահության քվե են ներկայացրել Ազգային ժողովի քարտուղարություն ։