cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արտեմիզիա Ջենտիլեսկի
Կենսագրություն
Արտեմիզիան նկարչություն է սովորել հոր արվեստանոցում և ավելի հաջող, քան եղբայրները, որոնք նույնպես աշխատում էին Օրացիոյի արվեստանոցում։ Նրա առաջին հայտնի գործը՝ «Սուսաննան և ծերունիները» (1610, Պոմերսֆելդենի Շենբորնի հավաքածու), մի ժամանակ համարվում էր Օրացիոյի աշխատանքը, ում աջակցել էր դուստրը։
1612 թվականին նրան պատվազրկում է հոր հետ աշխատող ֆլորենտացի նկարիչ Ագոստինո Տասսին։ Արտեմիզիայի համար նվաստացուցիչ և տանջալից յոթ ամիս տևած դատավարության արդյունքում Տասսին մեղավոր է ճանաչվում և դատապարտվում մեկ տարվա ազատազրկման։ Նկարչուհու հոգեկան ապրումները տեղ են գտել նրա հայտնի «Հողոփեռնեսին գլխատող Հուդիթը» (1612-1613) նկարում։ Այդ սյուժեին նա անդրադարձել է ոչ մեկ անգամ. կրկնվող սյուժեներից են Լուկրեցիան, Կլեոպատրան, Շեբայի թագուհին։
Պաժեն (գյուղ, Ելեցկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի բնակավայրեր
Արտեմիզիա Ջենտիլեսկի
Կենսագրություն
Հոր միջնորդությամբ ամուսնանալով նկարիչ Պիեռանտոնիո Ստիատեսիի հետ` Արտեմիզիան նույն` 1612 թվականին տեղափոխվել է Ֆլորենցիա։ Աշխատել է Կոզիմո II Մեդիչի հովանու ներքո, ընկերություն արել Գալիլեյի հետ։ 1621 թվականին աշխատել է Ջենովայում, այնուհետև տեղափոխվել Վենետիկ, որտեղ ծանոթացել է Անտոնիս վան Դեյքի և Սոֆոնիսբա Անգվիսսոլայի հետ, այնուհետև վերադարձել Հռոմ, իսկ 1626 և 1630 թվականների արանքում տեղափոխվել Նեապոլ։ Նեապոլյան շրջանում նկարչուհին առաջին անգամ ֆրեսկոյի՝ եկեղեցու որմնանկարի պատվեր է ստացել մերձնեապոլյան Պոցուոլի քաղաքում։ Հոր հետ 1638-1641 թվականներին ապրել և աշխատել է Լոնդոնում՝ Կարլ I-ի հովանու ներքո։ Հետո վերադարձել է Նեապոլ, որտեղ էլ ապրել է մինչև մահ ։ Արտեմիզիա Ջենտիլեսկին հաճախ համեմատվում է Կարավաջոյի հետ ։
Ճանաչում
Եվրոպայի առաջին գեղարվեստական ակադեմիայի՝ Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայի առաջին կին անդամն է ։
Արտեմիզիայի մասին վեպ է գրվել 1944-1947 թվականներին իտալացի գրող Աննա Բանտիի կողմից, որը վերջնական տարբերակում օրագրի ձև է ստացել, մեծ հաջողություն է ունեցել, թարգմանվել է մի քանի լեզուներով։ Հետո Արտեմիզիայի կենսագրությունը հիմք է հանդիսացել ամերիկացի գրող Վենդի Վասերշտայնի «Հեյդիի քրոնիկները» դրամայի (1988) և կանադացի գրող Սալի Քլարկի «Կյանք առանց հուշման» պիեսի համար (բեմադրվել է 1988, 1989, 1990, 1991 թվականներին)։ 1997 թվականին ֆրանսիացի ռեժիսոր Անյես Մեռլեն նկարահանել է «Արտեմիզիա» ֆիլմը (գլխավոր դերում՝ Վալենտինա Չերվի)  ։ 1998 թվականին նկարչուհու մասին վեպ է գրել ֆրանսիացի գրող Ալեքսանդրա Լապյերը։ 2002 թվականին ամերիկացի գրող Սյուզան Վրիլենդ|Սյուզան Վրիլենդի]] «Կրքերն ըստ Արտեմիզիայի» վեպը միջազգային բեսթսեյլեր է դարձել և անմիջապես թարգմանվել 20 լեզուներով։
2017 թվականի դեկտեմբերին նախկինում անհայտ նրա «Ինքնադիմանկար Սուրբ Եկատերինայի կերպարով» նկարը վաճառվել է Փարիզի Drouot աճուրդի տանը՝ այս հեղինակի համար ռեկորդային՝ 2 360 600 եվրո գումարով։ Նրա կտավների համար տրված գնային նախորդ ռեկորդը կազմել էր 1 200 000 դոլար, որը հաջողվել էր ստանալ «Մարիա Մագդալինան էքստազում» կտավի համար։ Այն նույնպես հայտնաբերվել էր Ֆրանսիայում և վաճառվել Sotheby’s-ում 2014 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Բարոկկո ոճի նկարիչներ Կատեգորիա:17-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Կլիվաժ
Կլիվաժ ( անգլ. cleavage- ճեղքում), ապարների ճեղքումը նուրբ շերտիկների։ Դիտվում է երկրակեղևի շերտերի գծային ծալքերի տարածման մարզերում։ Կլիվաժը առանձնապես լավ Է արտահայտվում կավային թերթաքարերում, որտեղ շերտիկների հաստությունը կարող Է հասնել մմ-ի մասերի։ Ավելի հաստ ու կոպիտ շերտիկներ առաջանում են ավազաքարերում և կրաքարերում։ Կլիվաժի առաջացման պայմանները լրիվ պարզաբանված չեն։ Երբեմն ոչ ճիշտ կլիվաժ են անվանում ապարների ամեն տեսակ ճեղքվածքները։
Կատեգորիա:Կառուցվածքային երկրաբանություն
Էրվե Վիլշեզ
Էրվե Ժան-Պիեր Վիլշեզ (Hervé Jean-Pierre Villechaize, ), ֆրանսիացի դերասան, ավելի հայտնի է Նիկ Նակա դերով «Մարդ, ով ունի ոսկե ատրճանակ»(1947) ֆիլմում։
Երիտասարդություն
Վիլշեզը տառապում էր թզուկային հիվանդությամբ։ Շատ անգամներ են նրան ուղարկել բուժումների, բայց ապարդյուն ։ Վիլշեզը բոլորին ստիպում էր, որպեսզի նրան անվանեն թզուկ, այլ ոչ թե «փոքրիկ մարդ»։ Էրվե Ժան-Պիեր Վիլշեզը ծնվել է Փարիզում։ Նրան դաստիարակել է նա մայրը՝ Էվելինը, ով անգլիացի էր, և խորթ հայրը, որն էլ վիրաբույժ էր ։ Էրվեն ուներ նաև ֆիլիպինյան արմատներ։ Նրա կենսաբանկան հայրը հայտնի չէ։ Նրա կարճահասակության պատճառով դպրոցում ծաղրում ու վիրավորում էին, դրա համար էլ նա որոշեց զբաղվել գեղանկարչությամբ։ Beaux-Arts college-ում արվեստին հմտանալուց հետո նա 1964 թվականին մեկնում է ԱՄՆ ։ Նա այցելել է Բոգեմի, Նյու Յորք, որտեղ աշխատել է նկարիչ և լուսանկարիչ։ Սովորել է անգլերեն լեզուն հեռուստացույցի միջոցով։ Շուտով կատարեց մի քանի մոդելական լուսանկար National Lampoon ընկերության համար։
Կարիերա
Նրա առաջին ֆիլմը եղել է «Չապակուա»-ն (1966), որի հետևից եկան «Թիմ, որը չի կարողանում կրակել»(1971), «Բռնագրավում» (1974): 1971 թվականին պետք էր խաղար «Դյունա» ֆիլմում, բայց հետո ֆիլմը չեղյալ հայտարավեց։ Նաև կատարել է հումորային կերպարներ «Աերոպլան II. առաջարկություն»(1982):
Նրա առաջին հայտնի դերը եղալ Նիկ Նակի դերը, որը «Մարդ, ով ունի ոսկե ատրճանակ» ֆիլմում էր խաղում։ Մինչև այդ դերի ստանալը նա այնքան աղքատ էր, որ ապրում էր իր սեփական մեքենայում և աշխատում էր, որպես առնետորս Լոս Անջելեսում։ Այդպես է պատմել նրա դերձակը, ում հետ ծանոթացել է «Մարդ, ով ունի ոսկե ատրճանակ» ֆիլմում։ Էրվեի համար դա կյանքի ամենաերջանիկ պահերն էին։ Հետո դարձավ երեխաների իրավունքները պաշտպանող ակտիվ գործիչ։
Իրականում նա դարձել է հայտնի «Ֆանտազիանների կղզի» ֆիլմում Տատու դերը ստանալուց հետո։ Հետո նրան հանեցին նախագծից այն պատճառով, որ նա պահանջում էր բարձր աշխատավարձ ինչպիսին էին գլխավոր դերասանների աշխատավարձերը։ True Hollywood Story պատմում էր, որ Վիլշեզ ոչ թե փող չէր ստացել սերիալում նկարանվելու համար, ամեն գիշեր նա ռեստորանում հարբում էր և իր եղած փողը միշտ ծախսում խմիչքների վրա։
1980 թվականին ստանում է դեր «Արգելված գոտի» ֆիլմից և նմանակում է իր նախորդ դերը՝ Տատուն։
Անձնական կյանքը ու վախճանը
Ամուսնացած է եղել դերասանուհի Կամիլա Հեյգենի հետ։ Առողջության հետ կապվոծ խնդիրները բերեցին նաև կարիերայի խնդիրների։ Վիլշեզը սկսեց խմիչքներ օգտագործել և կյանքի վերջին տարիները ընկել էր կլինիկական դեպրեսիայի մեջ։ Մահվանից մեկ տարի առաջ նա քիչ էր մնում մեռներ հարբեցողությունից։ 1993 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Վիլշեզը փորձեց ինքնասպանություն անել կրակելով իր վրա ատրճանակով ։ Նրան գտնում է իր ընկերուհի Կետի Սելֆը, ով նրան հասցրեց Հյուսիսային Կլաիֆորնիա, Հոլլիվուդ։ Հենց այդ օրը Վիլշեզը մահացավ, բայց մինչ մահանակը նա թողել էր մի գրություն, որտեղ գրված էր, թե որ ինքը հիվանդ է։
Ու հենց այն պահը, երբ Վիլշեզը ինքնասպանություն արեց Cartoon Network-ում ցույց էին տալիս հարցազրույց նրա հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կատակերգուներ
Ագշեհեր
Ագշեհեր, գյուղաքաղաք պատմական Փոքր Հայքում, Շապին-Գարահիսար գավառում։ Համապատասխանում է Փոքր Հայքի Նիկոպոլիս քաղաքին։
Գյուղաքաղաքը դեռևս միջնադարից տեղադրված է եղել Ախշար դաշտում, որտեղից էլ թուրքերենով աղավաղվելով Ախշարը վերածվել է Ագեշեհեր անվանման։
Գյուղին նաև անվանել են Ագշար, Ագշարապատ, Ագշարօվա, Ագշեհիր, Ագշեհր, Ագշհար, Ագշհարապատ, Ախշար, Ախշեհիր, Ակշար, Ակշերապատ, Աղշար, Աղշարօվա, Աղշեհեր, Աղշեհր, Աշխար, Աշխարապատ, Աշխարօվա, Աշկար։
XIX դարի վերջին ուներ 800 տուն հայ բնակիչ։ Ագշեհերում կար երկու եկեղեցի` Ս. Պողոս և Ս. Պետրոս անվանումներով և մի վարժարան։ Ուներ փոքրիկ շուկա, որտեղ վաճառում էին հացահատիկ, բուրդ և այլ գյուղատնտեսական մթերքներ։
Ագեշեհերը հայաթափ է եղել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Այնուհետև գյուղաքաղաքում բնակություն են հաստատել թրքախոս հայեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հինգշաբթի ու էլ երբեք
«Հինգշաբթի ու էլ երբեք» (В четверг и больше никогда), թատերական ռեժիսոր Անատոլի Էֆրոսի  գեղարվեստական ֆիլմը։ Նկարահանվել է Անդրեյ Բիտովի սցենարով։
Սյուժե
Վերջերս փաստացի ամուսնությամբ ապրող մոսկվացի բժիշկ Սերգեյը (Օլեգ Դալը) գալիս է իր հայրենիք՝ արգելոց, որտեղ ապրում է իր մայրը (Լյուբով Դոբրժանսկայա), որին նա երկար տարիներ չի տեսել։ Սակայն հանդիպման ուրախությունն արագ մթագնում է Սերգեյի մի քանի ոչ միանշանակ քայլերով։ Փորձելով նրբանկատ լինել՝ մայրը փորձում է որդու հետ խոսել Վարյայի (Վերա Գլագոլևա) մասին, որը նրանից երեխայի է սպասում ։
Արձագանքներ
«Այս ֆիլմը երբեք լայն վարձույթում չի եղել, միայն ակումբներում։ Օլեգ Դալիի կերպարում արևմտյան սուպերմենից ինչ-որ բան կա. նա խելացի է, տաղանդավոր, գեղեցիկ, հաջողություն ունի կանանց մոտ, նա ունի հեղինակավոր հետաքրքիր աշխատանք և գեղեցիկ հարսնացու։ Սերգեյը կարծես ինքնաբավ է. նա կարծես ունի այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է երջանկության համար։ Բայց նա ամենևին էլ երջանիկ չէ, նրա հոգին կաշկանդված է ցինիզմով և հղփությամբ։ Նա կտրված է իր արմատներից, չի սիրում ոչ իր հարսնացուին, ոչ էլ իրեն սիրահարված աղջկան՝ Վարյային» ։
Զագուրի
Զագուրի (Загуры), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1724 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գյունեյի
Գյունեյի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Լունգո
Լունգո (Lungo) իտալական սուրճ։
Պատրաստում
Օգտագործելով սրճեփ պատրաստել էսսպրեսսո, սակայն լունգոյի համար շատ ավելի մեծ քանակությամբ ջուր է հարկավոր։ Նորմալ էսսպրեսոն պարրաստվում է 18–ից մինչև 30 վայրկյանում և ունի ծավալ 25-ից 30 մմ, իսկ լունգոյի պատրաստումը տևում է մինչև մեկ րոպե և ունի մոտ 50 մմ ծավալ
Լունգոն ավելի ինտենսիվ է, բայց ավելի դառն է, քան էսպրեսսոն Սա պայմանավորված է նրանով, որ հավելյալ գումարվում է տաք ջուր։ Լունգոն նաև պարունակում է ավելի կոֆեին, քան էսպրեսո։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց
Լյուք Մարսել
Լյուք Անդրե Մարսել (Luc-André Marcel, ), ֆրանսիացի մշակութային գործիչ, թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Թարգմանել է Դ. Վարուժանի ստեղծագործություններից՝ «Վարուժան. բանաստեղծություններ» (աշխատակցությամբ՝ Կ. Փոլադյանի, 1969), որտեղ ներկայացրել է նաև Դ. Վարուժանի գրական գործունեությունն ու կենսագրությունը։ «Հայ բանաստեղծություն (V դ-ից մինչև մեր օրերը)» անթոլոգիայում (1975, կազմ.՝ Ռուբեն Մելիք) զետեղված են Լյուք Անդրե Մարսելի մի շարք թարգմանություններ (հայկական ժողովրդական երգեր, Գրիգոր Նարեկացու, Դավիթ Սալաձորցու, Պ. Դուրյանի, Դ. Վարուժանի, Մ. Մեծարենցի, Ե. Չարենցի և ուրիշների գործերից)։
Լյուք Անդրե Մարսելը մահացել է 1992 թվականին Լիոնում։
Ժիխովո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Ժիխովո (Жихове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիխովո գյուղում բնակվում էր 626 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 60 կգ
2014/2015 մրցաշրջանի արդյունքներով WSB վարկանիշով առաջին և երկրորդ տեղերը զբաղեցրել են կուբացի Լասարո Ալվարեսը և ադրբեջանցի Ալբերտ Սելիմովը։ 2015 թվականի հոկտեմբերին Դոհայում ընթացող Աշխարհի առաջնության ժամանակ Ալվարեսը զբաղեցրել է 1-ին տեղը, իսկ Սելիմովը՝ 2-րդ. արդյունքում օլիմպիական որակավորումները փոխանցվել են WSB վարկանիշով 3-րդ և 4-րդ տեղերին՝ ռուս Ադլան Աբդուռաշիդովին և ամերիկացի Կարլոս Վալդերասին ։
Օլիմպիական ոչ միակ որակավորում էին ստացել ուզբեկ 2 բռնցքամարտիկներ. APB վարկանիշով չեմպիոն Հուրշիդ Տոժիբաևը և աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր Էլնուր Աբդուրաիմովը ։ Ուզբեկստանը որոշում է ուղարկել Տոժիբաևին ։ Մյուս օլիմպիական որակավորումը փոխանցվում է մյուս բրոնզե մեդալակրին՝ բրազիլացի Ռոբսոն Կոնսեյսանին։
մինչև 69 կգ
Օլիմպիական ոչ միակ որակավորում էին ստացել Ռուսաստանը ներկայացնող 2 բռնցքամարտիկներ. WSB վարկանիշով երկրորդ տեղը զբաղեցրած Ռաջաբ Բուտաևը և APB վարկանիշով որակավորում ստացած Անդրեյ Զամկովոյը ։ Ռուսաստանը որոշում է ուղարկել Զամկովոյին, ով Ռուսաստանի առաջնությունում կարողացել էր հաղթել Բուտաևին ։ Մյուս օլիմպիական որակավորումը փոխանցվում է WSB վարկանիշ ունեցող իռլանդացի Սթիվեն Դոննելլիին։
Ժողովածու (2022)
Ժողովածու (2022), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2022 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1671 թվականին Սարգիս Միայնավոր գրիչի կողմից, Կիպրոսում։ Ստացողը եղել է Կիրակոս վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15X10 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 107 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ նոտրգրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 71բ, 98ր և այլուր, հետագայի՝ պահպանակ Բ (1687 թ.), կնիք՝ 24բ (1661 թ., Կիր. Տաթևացի) ։
Բողոքի ակցիաներ Պրահայում (2019)
2019 թվականի հունիսի 23-ին Պրահայում անցկացվել է բողոքի զանգվածային ակցիա՝ վարչապետ Անդրեյ Բաբիշի հրաժարականի պահանջով։ Տարբեր տվյալների համաձայն՝ բողոքի ակցիային մասնակցել է 200.000-500.000 մարդ։ Ընդ որում՝ բողոքի ակցիային մասնակցություն են ունեցել մարդիկ՝ Չեխիայի բազմաթիվ վայրերից։ Բազմաթիվ քաղաքացիներ մայրաքաղաք էին գնացել Չեխիայի տարբեր շրջաններից։ Պրահա տանող ավտոբուսների և գնացքների տոմսերը վաճառվել էին դեռևս շաբաթվա սկզբին ։
Ժողովածու (2022)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 75 կգ
2014/2015 մրցաշրջանի արդյունքներով WSB վարկանիշով 2-րդ տեղը զբաղեցրած կուբացի Արլեն Լոպեսը հաղթել էր նաև աշխարհի առաջնությունում. արդյունքում օլիմպիական որակավորումը փոխանցվել է WSB վարկանիշով 3-րդ տեղը զբաղեցրած լեհ Թոմաշ Յաբլոնսկիին։
Բողոքի ակցիաներ Պրահայում (2019)
Բողոքի ակցիա
Ցուցարարների գլխավոր պահանջը վարչապետ Բաբիշի հրաժարականն էր։ Բողոքի ակցիայի մասնակիցներն իրենց ձեռքերում պահում էին պաստառներ, որոնց վրա վարչապետի հրաժարականի պահանջով գրառումներ էին արված։ Ակցիաներն անցկացվում են «Ամո՛թ Բաբիշին» և «Ամեն ինչ կախված է մեզնից» լոզունգների ներքո։ Ցուցարարները վարչապետ Բաբիշին մեղադրում էին տարատեսակ հանցագործությունների կատարման մեջ և պահանջում էին վերջինիս հրաժարականը։ Չեխիայի խորհրդարանում տեղի ունեցավ քվեարկություն՝ վարչապետ Անդրեյ Բաբիշին անվստահություն հայտնելու վերաբերյալ ։
Սա վարչապետ Բաբիշի դեմ առաջին բողոքի ակցիան չէ։ Այսպես. 2018 թվականի ապրիլին Չեխիայի ավելի քան 20 քաղաքներում իրականացվում էին բողոքի ակցիաներ, որոնք ուղղված էին Չեխիայի Հանրապետության վարչապետի պաշտոնում Անդրեյ Բաբիշի նշանակմանը։ Բողոքի ակցիաների սկզբում ցույցերի մասնակիցներն ստորագրեցին պետիցիաներ, որոնք ուղղված էին Բաբիշին՝ վարչապետի պաշտոնն ստանձնելուն խոչընդոտելուն ։
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 75 կգ
APB վարկանիշով օլիմպիական որակավորում էր ստացել թուրք բռնցքամարտիկ Ադեմ Կիլիչչին, ով կարողացել էր հաղթել ռուս բռնցքամարտիկ Արտյոմ Չեբոտարյովին, սակայն 2015 թ. մայիսին հայտարարվեց, որ Կիլիչչիի դոպինգ թեստը դրական արդյունքով է եղել, և մարզիկը զրկվում է օլիմպիական ուղեգրից ։ Հուլիսին անցկացվում են 2 մենամարտեր, որոնք պիտի որոշեին APB վարկանիշով թափուր ուղեգրերը ստացողներին. արդյունքներով հայտնի դարձավ, որ օլիմպիական ուղեգրեր են ստացել Արտյոմ Չեբոտարյովը և ուկրաինացի բռնցքամարտիկ Դմիտրի Միտրոֆանովը ։ 2015 թվականի դեկտեմբերին AIBA հատուկ հանձնաժողովը չեղարկում է Կիլիչչիի որակազրկման մասին որոշումը և նրան է վերադարձնում APB չեմպիոնական տիտղոսը, նաև օլիմպիական ուղեգիրը ։ Երկրորդ օլիմպիական ուղեգիրը մնում է Արտյոմ Չեբոտարյովի մոտ, ով 2015 թվականի սեպտեմբերին կարողացել էր հաղթել Միտրոֆանովին ։ 2016 թվականի հունիսին հայտարարվում է, որ Կիլիչչիի դոպինգ թեստի կրկնակի ստուգումից հետո արդյունքը դրական է եղել, ինչի արդյունքում օլիմպիական ուղեգիրը նորից տալիս են Միտրոֆանովին ։
Բողոքի ակցիաներ Պրահայում (2019)
Բողոքի ակցիա
Ավելի վաղ Բաբիշը քննադատության էր ենթարկվում զանգվածային լրատվության միջոցների և ընդդիմադիր կուսակցությունների կողմից. քննադատության թիրախում հայտնվել էր նրա՝ օլիգարխ կինելու հանգամանքը, քանի որ քննադատները նշում էին, որ նրա կառավարչական պաշտոնն ազդեցություն կունենա նրա կոմերցիոն մոտիվացիայի վրա, ինչն էլ կհանգեցնի շահերի բախման կամ պաշտոնեական կոնֆլիկտի։ Դա է պատճառը, որ նրան համեմատում էին Սիլվիո Բերլուսկոնիի հետ. օրինակ՝ Foreign Policy ամսագիրը նրան անվանել է «Բաբիսկոնի», ինչին ի պատասխան՝ Բաբիշն սպառնում էր դատական հայցով հանդես գալ ։
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 75 կգ
Սակայն օլիմպիական ոչ միակ որակավորում էին ստացել Ռուսաստանը ներկայացնող 2 բռնցքամարտիկներ. Չեբոտարյովը և WSB վարկանիշով առաջին համար Պյոտր Խամուկովը ։ Ռուսաստանը որոշում է ուղարկել Չեբոտարյովին ։ Մյուս օլիմպիական որակավորումը փոխանցվում է WSB վարկանիշ ունեցող ալժիրցի Իլյաս Աբբադիին։
Բողոքի ակցիաներ Պրահայում (2019)
Բողոքի ակցիա
Սա վերջին երեսուն տարիների ընթացքում Չեխիայում անցկացված ամենախոշոր բողոքի ակցիան է՝ 1989 թվականի թավշյա հեղափոխությունից հետո ։ Բողոքի ակցիաներին իրենց անվերապահ աջակցությունն են հայտնել այնպիսի հայտնի անձինք (չեխական ծագմամբ), ինչպիսիք են՝ դերասան Զդենեկ Սվերակը և երգիչ Կլուս Տոմաշը։ Բողոքի ակցիաներին քննադատական մոտեցում է ցուցաբերել Չեխիայի Հանրապետության նախկին նախագահ Վացլավ Կլաուսը ։ Արտասահմանյան լրատվամիջոցները նշում են բողոքի ակցիաների՝ հանգիստ և բարեկամական մթնոլորտի մասին՝ դրանք անվանելով «մեծ պիկնիկ» ։
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 81 կգ
2014/2015 մրցաշրջանի արդյունքներով WSB վարկանիշով 2-րդ տեղը զբաղեցրած կուբացի Խուլիո Սեսար Լա Կրուսը հաղթել էր նաև աշխարհի առաջնությունում. արդյունքում օլիմպիական որակավորումը փոխանցվել է WSB վարկանիշով 3-րդ տեղը զբաղեցրած խորվաթ Հրվոյե Սեպին ։
Բողոքի ակցիաներ Պրահայում (2019)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բողոքի ակցիաներ Կատեգորիա:2019 բողոքի ցույցեր
Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում (որակավորում)
մինչև 91 կգ
Օլիմպիական ոչ միակ որակավորում էին ստացել Ռուսաստանը ներկայացնող 2 բռնցքամարտիկներ. APB վարկանիշով չեմպիոն Ալեքսեյ Եգորովը և աշխարհի առաջնության հաղթող Եվգենի Տիշչենկոն։ Ռուսաստանը որոշում է ուղարկել Տիշչենկոյին ։ Մյուս օլիմպիական որակավորումը փոխանցվում է APB վարկանիշ ունեցող գերմանացի Դավիթ Գրաֆին ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Բռնցքամարտը 2016 ամառային օլիմպիական խաղերում
(4332) Միլտոն
(4332) Միլտոն (Milton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,58633 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,775 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3976 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1519,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236962 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կարոլին Շումեյկերի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դավիթ Սահակյանց
Դավիթ Ռոբերտի Սահակյանց, հայ ռեժիսոր, մուլտիպլիկատոր։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2016)։
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռոբերտ Սահակյանցի որդին է։
Կենսագրություն
1992 թվականից աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, հետագայում՝ Հայաստանի ազգային կինոկենտրոն։ 2008 թվականից Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ 2010 թվականին Հայկ և Նաիրա Սահակյանցների հետ համատեղ հիմնել է և ղեկավարում է «Ռոբերտ Սահակյանց Փրոդաքշն» անիմացիոն ստուդիան ։
2014 թվականին ավանդական նկարչական մուլտիպլիկացիայի տեխնոլոգիայով և եռաչափ գրաֆիկայի կիրառմամբ, Ղազարոս Աղայանի ծննդյան 175-ամյակի կապակցությմաբ ստեղծել է «Անահիտ» մուլտֆիլմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:1975 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայ մուլտիպլիկատորներ
Սիդնեյ Նոլան
Սըր Սիդնեյ Ռոբերտ Նոլան․ ավստրալիացի աբստրակտ նկարիչ և գրաֆիկական նկարիչ։ 20-րդ դարի 2-րդ կեսի ավստրալիական խոշոր նկարիչներից։
Կյանք և ստեղծագործություն
Սիդնեյ Նոլանը նկարչություն սովորել է Մելբուռնի ազգային արվեստի պատկերասրահի դպրոցում։ «Հեյդերի շրջան» նկարիչների խմբի առաջնորդներից մեկն էր, որում ընդգրկված էին նաև Ալբերտ Տուքերը, Ջոյ Հեսթերը, Արթուր Բոյդը և Ջոն Պերսիվալը։ 1938-ին Նոլանը ամուսնանում է, բայց ամուսնությունը կարճ է տևում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ծառայել է բանակում. ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ ապրել է Մելբուռնի մերձակայքում, այդ տունը այժմ Հեյդի ժամանակակից արվեստի թանգարանն է։ 1948-ին ամուսնացել է իր ընկերոջ՝ արվեստաբան Ջոն Ռիդի քրոջ՝ Սինտիի հետ։ 1978 թվականին Նոլանը ամուսնացել է երրորդ անգամ՝ Ջոն Պերսիվալի նախկին կնոջ՝ Մերի Բոյդի հետ։
Որոշ ժամանակ Նոլանը նկարչություն էր սովորում Փարիզի Աթելի 17 հասցեում՝ Ստենլի Վ. Հայտերի հետ։ Նոլանի՝ ավստրալիական այդ ժամանակաշրջանի ամենահայտնի գործերը 1946-1947 թվականների նկարներն են, որոնք նվիրված են տեղացի վազորդ Նեդ Քելլիին։ 1950-ին նկարիչը տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ ապրել և աշխատել է մինչև իր կյանքի վերջը։ 1959 թվականին Նոլանը մասնակցել է Կասելի ժամանակակից արվեստի վավերագրական 2-րդ ցուցահանդեսին։ Բացի նկարներից և գրաֆիկական կտավներից, նա զբաղվել է նաև թատերական բնապատկերներով և գրականության նկարազարդումով։
Սըր Սիդնեյ Նոլանը պարգևատրվել է Բրիտանական Արժանիքների շքանշանով և Ավստրալիայի շքանշանով։
Կարիերա
Նոլանը իր ուրույն ոճով նկարել է բազմաթիվ հայտնի պատմական և լեգենդար գործիչների, այդ թվում երկրախույզներ Էլիզա Ֆրեյզերին, Բյուրկին, Ուիլիսին։ Ժամանակի ընթացքում Միսսիս Ֆրեյզերի նկարը դարձել էր Սանդեյ Ռիդի նկատմամաբ թշնամանքի մարմնացումը։ Այնուամենայնիվ Հեյդը լքելուց հետո շարունակել է մնալ Ռիդի հետ բարեկամական հարաբերթյունների մեջ և անգամ Սուրբ Ծննդյան նվեր էր ուղարկել նկարներից մեկը ։
Թերևս ամենահայտնի գործերը բուշրեյնջեր (ավստրալիայում այդպես էին կոչում այն ավազակներին, ովքեր կողոպուտով էին ապրուստ վաստակում և փախչում օրինապահներից՝ անգլիացիներով նոր գաղութացման ժամանակ) Նեդ Քելլիին նվիրված նկարների շարքն է։ Նոլանը թողել է իր հայտնի 27 նկարից բաղկացած Քելլիի շարքը 1946-1947 թվականներին, երբ լքեց Հեյդընը էմոցիոնալ նկատառումներից դրդված։ Սանդեյ Ռիդը 284 նկար վերադարձրեց Նոլանին, բայց հրաժարվեց տալ Քելիի շարքը մնացած 25-ը, քանի որ դրանք Հեյդընի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հիմնաքարն էին ։ Ավելի ուշ հանձնելով դրանք Ավստրալիայի ազգային պատկերասրահին՝ լուծեց նրանց միջև ծագած տարաձայնությունը։
Չնայած դեպրեսիային և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին՝ Նոլանը որոշեց կենտրոնանալ աշխատանքի վրա։ Նոլանը նպատակ ուներ ստեղծել մի այնպիսի շարք, որը կբացահայտեր Ավստրալիայի նացիոնալիզմը և այլ տեսանկյունից կպատմեր այսպես կոչված հերոսների մասին։ Ուզում էր բացատրել՝ ով է հերոսը, ով՝ կռվողը, ով՝ զոհը, մարդկային այս հասարակությունում, որտեղ կռիվ էր ազատության համար։ Նոլանը գրեթե բոլոր իր գործերում ներկայացնում էր Ավստրալիայի լանդշաֆտները և գեղատեսիլ վայրերը։ Դրանով փորձում էր հասարակությանն ավելի տեսանելի դարձնել այն գեղեցիկը, որ ուներ Ավստրալիայի բնությունը ։ Գույների ուժգնությունը, երանգները, տեքստուրան այնքան ներդաշնակ էին, որ ստեղծում էին վիզուալի, սիմվոլիկի ամբողջության պատկեր։ Քելլին Նոլանի նկարներում ընդգծում էր այն փաստը, որ Ավստրալիայի խորհրդանիշը Քելլին ու նրա նմանններն են։
Նոլանը ամբողջ կյանքում շարունակեց փորձարկումները, քանզի ստատիկ մնալ մեկ տեղում չէր ցանկանում ։ Նրան ոգեշնչում էին մանկական արվեստը և 20-րդ դարի մոդեռնիզմը։ Այս ժամանակ շատ երիտասարդ նկարիներ էին ուղղվում ավելի դեպի աբստրակտիզմը, բայց Նոլանը ավելի ֆիգուրատիվ տեսակին էր կողմ։
Նոլանի բոլոր գործերում ակնհայտ էր նրա սերը դեպի գրականությունը։ Նրա վրա մեծ ազդեցությունն են ունեցել Պաբլո Պիկասո, Հենրի Մատիսը, Հենրի Ռուսոն։ Իսկ տեղում, նրա համար շատ հեղափոխական էր ռուս Դանիլա Վասիլևի տեղափոխվելը դեպի Մելբուրն։
1968-1970 թվականներին Սիդնեյ Նոլանը աշխատել է իր «Դրախտային պարտեզ» ստեղծագործության վրա ։ Այս նախագիշը 1320 ծաղկային կոմպոզիցիաներ էր ներառում, որտեղ ներկայացված էր բույսրեի աճի ու զարգացման ցիկլերը, շեշտը դնելով այն փաստի վրա, որ բույսը աճելով հողից նորից վերադառնում է հողի մեջ։
Մահ
Նոլանը մահացել է 1992 թվականի նոյեմբերի 28-ին 75 տարեկան հասակում։ Ուներ կին և երկու երեխա։ Թաղվել է Լոնդոնի Հայգեյթ գերեզմանատանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավտստրալացի նկարիչներ
ԲԿՄԱ (ֆուտբոլային ակումբ, Երևան)
Ֆուտբոլային Ակումբ «ԲԿՄԱ» Երևան (Բանակային Կենտրոնական Մարզական Ակումբ), 1948 թվականին Երևան քաղաքում հիմնադրված հայկական ֆուտբոլային ակումբ։
Պատմություն
Հայաստանի առաջնության մեկնարկային փուլը կայացավ 1994 թվականին, թիմը վաստակեց բրոնզե մեդալներ և չտեղափոխվեց բարձրագույն լիգա։ Հաջորդ առաջնությունը ոչ պաշտոնական էր, բայց թիմը անկախ այդ հանգամանքից ցուցաբերեց իր բոլոր ունակությունները, ինչի մասին խոսում է գրաված առաջին տեղը։ 1995/96 շրջանը թիմը վերջացրեց փոքր արծաթե մեդալներով, սակայն դա չէր երաշխավորում անցումը էշելոն։ Առաջիկայում թիմին «Արագած» Գյումրի առաջնությունում սպասվում էր ծայրակից խաղ։ Խաղն ավարտվեց 4։0՝ ի օգուտ ԲԿՄԱ-ի։ Նրա մեկնարկային շրջանը սկսեց 7 պարտությամբ, ինչը չէր մտնում ղեկավարության պլանների մեջ։ Առաջին շրջանը թիմն ավարտեց 1 հաղթանակով և 10 պարտությամբ։ Երկրորդ շրջանը սկսվեց ոչ ոքի՝ Աբովյանից «Կոտայքի» հետ խաղում։ Սակայն արդեն մի քանի օր անց ակումբի ղեկավարությունը եկավ այն եզրակացության, որ ակումբը պետք է վերակազմավորվի, ինչը և տեղի ունեցավ արդյունքում։ Թիմը հանվեց բոլոր մրցույթներից և վերակազմավորվեց ։
Ակումբի նորագույն պատմությունը շարունակվում է 2019 թվականից։ ՀՖՖ ներկայիս նախագահ Արմեն Մելիքբեկյանի եւ փոխնախագահ Արմեն Նիկողոսյանի նախաձեռնությամբ՝ վերաստեղծվեց նոր ԲԿՄԱ ֆուտբոլային ակումբ՝ նոր անձնակազմով եւ ֆուտբոլիստներով։ Նպատակը՝ բանակային տարիքի տաղանդավոր (հավաքականներում ընդգրկված եւ թեկնածու համարվող) ֆուտբոլիստների զարգացում ապահովելն ու Հայաստանի ազգային հավաքականում սերնդափոխություն ապահովելն է։
Ակումբը ստեղծվեց ՀՀ պաշտպանության նախարարության և ՀՀ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի համագործակցությամբ։ Ակումբում հանդես են գալիս Հայաստանի տարբեր տարիքային հավաքականներում ընդգրկված ֆուտբոլիստներ, ովքեր զինվորական ծառայության ընթացքում շարունակում են զարգացնել ֆուտբոլային կարողությունները։ ԲԿՄԱ-ն 2019-2020 և 2020-2021 մրցաշրջաններում հանդես է եկել Հայաստանի 1-ին խմբի առաջնությունում։ 2019-2020 մրցաշրջանում ակումբը 4-րդ հորիզոնականով ավարտել է առաջնությունը, իսկ 2020-2021 մրցաշրջանում՝ 2-րդ (3 միավոր է զիջել չեմպիոնին)։ 2021-2022 մրցաշրջանից ԲԿՄԱ-ն սկսեց հանդես գալ 2 թիմով։ ԲԿՄԱ ֆուտբոլային թիմը հանդես է գալիս ՀՀ բարձրագույն խմբում, իսկ նորաստեղծ ԲԿՄԱ-2 ֆուտբոլային թիմը՝ Առաջին խմբի առաջնությունում։
Բանակայիններից մի քանիսը հանդես են եկել ոչ միայն երիտասարդական, այլև ազգային հավաքականում։
Հիմնադրման օրվանից (2019թ․ հուլիս) ԲԿՄԱ-ի տնօրենն է Գագիկ Աղբալյանը։ Առաջին թիմը 4 մրցաշրջան գլխավորել է Ռաֆայել Նազարյանը։ Նա այժմ էլ հանդիսանում է ԲԿՄԱ-ի գլխավոր մարզիչը եւ 2023-2024թթ․ մրցաշրջանում թիմի մարզումները կգլխավորի արդեն հինգերորդ տարին անընդմեջ։
ԲԿՄԱ-2 թիմի գլխավոր մարզիչը Վահագն Մինասյանն է։ Նա իր պաշտոնում նշանակվել է 2022-2023թթ․ մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ։ 2021-2022թթ․ մրցաշրջանում ԲԿՄԱ-2 թիմի գլխավոր մարզիչը Վարազդատ Ավետիսյանն էր։
Ձեռքբերումներ
։ 1995/96
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային ակումբներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական ֆուտբոլային ակումբներ
Գիլյերմո
Գիլյերմո ( իսպաներեն ` Guillermo)` գերմանական Վիլհելմ անվան իսպանական տարբերակն է։
Կրողներ
Կատեգորիա:Արական անձնանուններ
Գարարդ շրջան (Կենտուկի)
Գարարդ շրջան (Garrard County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 598 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.912 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լանկաստեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1796 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Պալաուստնոե
Պալաուստնոե (Палаустное), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սոխուժինցի
Սոխուժինցի (Сохужинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոխուժինցի գյուղում բնակվում էր 357 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1882 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 189,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարկոս (գրիչ)
Մարկոս, 14-րդ դարի վերջի գրիչ, մանրանկարիչ։
Կենսագրություն
Ապրել ու ստեղծագործել է Ղրիմում։ 1374–1401 թվականներին գրել և ընդօրինակել է մի քանի մատյան, որոնց հիշատակարաններում արժեքավոր տեղեկություններ կան ղրիմահայ գաղթավայրի գրչության արվեստի մասին։ Մարկոսի՝ մեզ հայտնի բոլոր ձեռագրերը պահվում են Մատենադարանում (ձեռ. № 1925, 7402, 7438, 7446)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ գրիչներ Կատեգորիա:Հայ մանրանկարիչներ
Նովոսյոլկի (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)
Նովոսյոլկի (Новосілки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլկի գյուղում բնակվում էր 562 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1557 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 360,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1570 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ագորեն
Ագորեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում, Էրզրում քաղաքից 15-16 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
1878 թվականին ուներ 18 տուն՝ 142 բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղվածությունը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Պալի (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)
Պալի (Пали), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զավուրտի Վերին
Զավուրտի Վերին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Զադեյկա
Զադեյկա (Задейка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Մեմֆիս (Թենեսի)
Մեմֆիս (Memphis), քաղաք ԱՄՆ-ի հարավարևելյան մասում, Թենեսի նահանգում։ Այն Թենեսիի ամենամեծ քաղաքն է։ Գտնվում է Միսիսիպի գետի ափին։ Իր մեծությամբ այն 19-րդ քաղաքն է ԱՄՆ-ում։ 2007 թ-ի տվյլաներով այստեղ բնակվում է 677 272 մարդ։ Քաղաքում են ստեղծագործել Ջոնի Քեշը, Էլվիս Փրեսլին, Ջասթին Թիմբեռլեյքը։ Մեմֆիսում է սպանվել Մարտին Լյութեր Քինգը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1419 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1819 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Անդրե Կլյուիտենս
1921 թվականին ավարտել է Անտվերպենի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի, 1922 թվականին՝ հարմոնիայի դասարանները։ 1943 թվականից Փարիզի կոնսերվատորիայի Համերգների ընկերության (1949 թվականից՝ փոխնախագահ) և ազգային ռադիոյի ու հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորն էր։ 1947 թվականից՝ «Օպերա կոմիկ» թատրոնի, 1960 թվականից՝ նաև Բելգիայի ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբի ղեկավարը։ 1950-ական թթ., մշտական հյուրախաղերի ընթացքում այցելել է ԽՍՀՄ (առաջին անգամ՝ 1959 թվականին)։ Պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հունգարացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիրիժորներ
Գրանտ շրջան (Կենտուկի)
Գրանտ շրջան (Grant County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 673 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.662 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վիլյամսթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1820 թվականին։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Ագնես Մովինքել
Ագնես Մովինքել (Agnes Mowinckel, ), նորվեգացի դերասանուհի և թատրոնի ռեժիսոր։ Ծնված լինելով Բերգենի նշանավոր ընտնիքում՝ նա Նորվեգիայի առաջին պրոֆեսիոնալ բեմական ռեժիսորն էր։ Նա մասնակցել է թատերական ներկայացումների փորձերին, Օսլոյում աշխատել է փոքր բեմերում, ապա հիմնել է իր սեփական թատրոնը։
Նրա առաջին բեմական ներկայացումը եղել է Վրեքինդի «Գարունը՝ զարթոնքի մեջ» («Spring in Awakening») պիեսի ադապտացիան, որը տեղի էր ունեցել 1922 թվականին Intimteatret թատրոնում։ Հետագայում Det Norske թատրոնում աշխատել է որպես բեմական ռեժիսոր։ 1927 թվականից 1928 թվականը գլխավորել է Օսլոյի Det Norske թատրոնը։ 1930-ականներին Ագնեսը ղեկավարել է Նորվեգիայի ազգային թատրոնը և Det Norske թատրոնի մի շարք ներկայացումներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ պետք է լրանար նրա 17-րդ տարեկանը, նա մասնակցում էր Studioteatret-ի և Folketeatret-ի թատրոնների ստեղծմանը։ Նա ներկայացումներ էր ստեղծում Թյոնդելագ թատրոնի համար, մի շարք ներկայացումներ նաև Նորվեգիայի ազգային թատրոնի համար։ Նա հմուտ և ոգեշնչող անհատականություն էր, որի շնորհիվ Նորվեգիայի թատրոնի կողմից արժանացել էր զամբիկ (անգլ․՝ mare) անվանը։
Որպես դերասանուհի նա հաճախ էր հանդես եկել հերոսուհու կերպարում, սակայն հազվադեպ էր երկարատև հանձնարարություններ ունենում։ Առաջին անգամ բեմում ելույթ է ունեցել 1899 թվականին Բերգենի Ազգային բեմ թատրոնում, և նախքան ամուսնանալը թատերական առաջին սեզոնի ժամանակ միացել էր Sekondteatret թատրոնին։ Տասը տարի անց նա որպես դերասանուհի հետ է վերադառնում, ապա մի տարի շրջագայում է Ազգային թատրոնով, և Trondhjems nationale թատրոնի բեմում խաղում է մի սեզոն։ 1910-ական թվականների կեսերին նա մասնակցում էր դանիական ֆիլմերի նկարահանումներին, 1916-1921 թվականներին պարբերաբար հանդես է եկել Centralteatret թատրոնում, և 1928 թվականից Det Nye թատրոնում երեք տարի դերասանուհու պարտականություններ ուներ։
Անձնական և սոցիալական կյանք
Մովինքելը ծնվել է Բերգենի հայտնի ընտանիքներից մեկում, Յոհան Էրնսթ Մովինքելի հետ (1759–1816 թթ.), ով լինելով տոհմի նշանավոր նախնին՝ վաճառական էր։ Նրա ծնողներն են Էդվարդ Քրիստիան Մովինքելը, ով նույնպես վաճառական էր, և իր կինը՝ Քոռնելիա Շուլց Բլայթը․ նա մեծացել է 8 սիբլինգների հետ ։ Նրա մեծ եղբայրը՝ Յոհան Էրնսթը, վաճառական և Բերգենի նշանավոր քաղաքական գործիչ էր, մի ժամանակահատված ծառայում էր Նորվեգիայի պառլամենտում ։ Յոհան Էրնսթը Ագնեսին բարոյական աջակցություն ցուցաբերեց այն ժամանակ, երբ նա որոշել էր սկսել իր թատերական կարիերան, և տեղն եկած ժամանակ ֆինանսական աջակցություն էր ցույց տալիս նրան․ նա ֆինանսավորել էր քրոջ Լոնդոն և Փարիզ այցելությունները։ Նրա եղբայրը՝ Հարալդը, իր ձեռքն էր վերցրել ընտանեկան գործարանը, որն այդ ժամանակ Նորվեգիայի ամենախոշոր ձուկ արտահանող ֆաբրիկան էր։ Նրա քույրը՝ Յոհաննե Ֆոգթը, առաջին կանանցից էր, ում մենք կարող էինք տեսնել Նորվեգիայի պառլամենտում ։
Նա Նորվեգիայի վարչապետ Յոհան Լյուդվիգ Մովինքելի երկրորդ զարմիկն էր, և թատերական քննադատ Գուննար Հեիբերգի և Սիգուրդ Բյոդթքերի հարսն էր ։ 1899-1909 թվականներին նա ամուսնացել էր նավի բրոքեր (մասնագիտացած միջնորդ կամ բանակցող, ովքեր բանակցում էին նավով բեռների տեղափոխման հարցերով) Հանս Բլեհրի հետ ։ Նրանք ունենում են երեք երեխա, ապա բաժանվում են ։ Ավելի ուշ նա դառնում է իր փեսայի՝ Սիգուրդ Բյոդթքերի մտերիմ ընկերը, ով վերջինս 1910 թվականին բաժանվում է Բլեհրի քրոջից ։ Այս իրադարձությունից հետո նրանք վերջ ի վերջո միասին են ապրում ։
1917 թվականին նա Վասսեր կղզում ամառանոց է գնում։ Այստեղի նրա տունը պարբերաբար այցելվում էր իր ընկերների կողմից՝ դառնալով նկարիչների և գրողների հանդիպման վայր ։
Վաղ տարիներ
1894 թվականին՝ տասնինը տարեկանում, Ագնես Մովինքելը մեկնել է Քրիստիանա, որտեղ նկարչության դասեր է վերցրել Նորվեգիայի արհեստագործական և արվեստի արդյունաբերության ազգային ակադեմիայում։ Քրիստինիայում նա ընկերացել է Լաուրա Գունդերսենի հետ, ով այդ ժամանակ Քրիստինիայի թատրոնի առաջատար դերասանուհին էր։ Նա շաբաթը մի քանի անգամ այցելում էր նրա և իր ամուսնու՝ Սիգվարդ Գունդերսենի բնակարան, և օգնում էր ներկայացումները սովորելու հարցերում։ Մովինքելի Բերգենից ընկերը՝ Հսնդ Բլեհրը, նույնպես Քրիստինիայում էր։ Նրա հետ միասին նա այցելել է քաղաքի սրճարաններ, ապա միացել է արվեստագետների շրջանակին, որոնցից շատերը հետագայում դարձել են նրա սոցիալական ցանցի մի մասը։ Մեկ տարի անցկացնելով Քրիստինիայում, Մովիքելը վերադառնում է Բերգեն ։ Վերադառնալով Բերգեն նա որպես ուսուցիչ սկսում է աշխատել աղջիկների համար նախատեսված դպրոցում․ նա Ազգային բեմ թատրոնում նույնպես մասնակցել է դասախոս Հյուդվիգ Լևիի դասերին ։ Նա առաջին անգամ հանդես է եկել Ազգային բեմ թատրոնում 1899 թվականի հունվարի 2-ին՝ կերտելով Հեյբերգի Kong Midas պիեսի Աննա Հիելմի դերը ։ Երկրորդ անգամ բեմում հայտնվել է Հենրիկ Իբսենի Hærmendene paa Helgeland պիեսում՝ ներկայանալով Հյորդիսի կերպարով ։ Նրան դեր էին առաջարկել Բերգենի Ազգային բեմ թատրոնում, բայց Ագնենտրում է րեց Քրիստինիայում Լյուդվիգ Լևիի գլխավորած Sekondteatret թատրոնը։ Sekondteatret թատրոնում նա առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 1899 թվականի օգոստոսին՝ կերտելով «Մարիա Սթյուարթի» կերպարը Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերի համանուն պիեսի ներկայացման ժամանակ։ Հոկտեմբերին Քրիստիանիայում Kong Midas ներկայացման ժամանակ խաղացել էր Աննա Հիելմի դերը ։ 1899 թվականի հոկտեմբերին Ագնեսն ամուսնանում է Հանս Բլեհրի հետ, ով իրենից մի քանի ամիս մեծ էր, նավի բրոքեր էր։ Ագնեսն ունեցավ երկու երեխա՝ Հանսը (ծնվ․ 1900 թվականի հունիս) և Քերեն Լիզբեթը (ծնվ․ 1901 թվականի հոկտեմբեր)։ Բլեհրի Լիսակերում գտնվող հսկայական տունը, որտեղ մի քանի ծառաներ էին աշխատում, դարձել էր նկարիչների և գրողների հանդիպման վայր։ Իր ընկերների թվում էին Սիգուրդ Բյոդթքերը, Սվեն Էլվեսթադը, Օլաֆ Բուլլը, Նիլս Կիյարը և Նիլս Քոլլեթթ Ֆոգթը, և նկարիչներ Քրիստիանն ու Օդա Քրոհգը ։ Նորվեգիայի ազգային թատրոնում նրա առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 1902 թվականին մի քանի գործողություններով, երբ նա պետք է փոխարիներ Ռագնա Վեթթերգրինին նորվեգացի դրամատուրգ Իբսենի «Fru Inger til Østeraad» պիեսի գլխավոր հերոսի կերպարում  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի թատրոնի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ
Տոնի Սերվիլլո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Այի Անարիրի (Ատտիկա)
Այի Անարիրի (Άγιοι Ανάργυροι «Սուրբ անաշխատունակները»), քաղաք Հունաստանում, Աթենքի հյուսիսային արվարձան։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա, Աթենքի հարթավայրում,Պոյկիլոնի ստորոտին, Աթենքի «Էլեֆթերիոս Վենիզելոս» միջազգային օդանավակայանից 22 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք և Աթենքի կենտրոնից 5 կիլոմետր հյուսիս՝ Օմոնիա հրապարակ։ Համայնքի վարչական կենտրոնը (դիմա) Այի Անարիրի-Կամատերոն Արևմտյան Աթենքի ծայրամասային միավորում՝ Ատտիկայի ծայրամասում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի՝ բնակչությունը կազմել է 34 168 բնակիչ։ Մակերեսը կազմում է 3,2 քառակուսի կիլոմետր։
Քաղաքի հարավարևելյան ծայրամասով անցնում է Ավտոմայրուղի 1 Պիրեյոս, Աթենք, Սալոնիկ, Էվզոնի, Եվրոպական E75 երթուղու մի մասը։ Քաղաքում կան «Այի Անարիրի» և «Պիրգոս-Վասիլիսիս» երկաթուղային կայարաններ, որոնք սպասարկում են Աթենքի մերձքաղաքային երկաթուղին։
Պատմություն
1927 թվականին Այի Անարիրին առանձնացավ Նեա Լլոսիայից և ստեղծվեց համայնք ։ 1928 թվականի մարդահամարի տվյալներով Այի Անարիրիի բնակչությունը կազմում էր 1057 բնակիչ ։ 1963 թվականին համայնքը ճանաչվել է ժողովրդի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Ատտիկե Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Սոշնոե
Սոշնոե (Сошне), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ժուրավկա (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Ժուրավկա (Журавка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ագորզենոս
Ագորզենոս (նաև Ապիոն, Աբյան), ավերակ գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Գտնվում էր լեռնային և անտառապատ վայրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Բարան դի Գրաժաու
Բարան դի Գրաժաու (Barão de Grajaú), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Շապադաս դու Ալտու Իտապեկուրուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 716 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 247,229 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,4 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1911 թվականի մարտի 19-ին։
Մանչեստրի համալսարան
Մանչեստրի համալսարան (The University of Manchester), համալսարան Մեծ Բրիտանիայի Մանչեստր քաղաքում։ Ընդգրկված է «կարմիր աղյուսից համալսարանների», «Ռասել» միավորման և № 8 խմբի (N8 Group) մեջ։
Կառուցվածքի ներկայիս ձևով համալսարանը գոյություն ունի 2004 թվականի հոկտեմբերի 1-ից, երբ միավորվեցին Մանչեստրի` Վիկտորյայի համալսարանը (Victoria University of Manchester), որը նախկինում հայտնի էր «Մանչեստրի համալսարան» անունով, և Մանչեստրի գիտատեխնիկական համալսարանը (University of Manchester Institute of Science and Technology): Համալսարանի շրջանավարտներից, գիտական աշխատողներից 25-ը Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ են։ Այդ ցուցանիշով համալսարանը երրորդն է` զիջելով միայն Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարաններին։
2007-2008 ուստարում այստեղ ուսանել է ավելի քան 40.000 ուսանող, որոնց սպասարկել է մոտ 10.000 անդամ ունեցող անձնակազմը. այդ ցուցանիշով Մանչեստրի համալսարանը խոշորագույնն է Մեծ Բրիտանիայում` չունենալով առանձնացված մասնաճյուղեր ։ 2007 թվականին համալսարանի տարեկան շահույթը կազմել է 637 միլիոն ֆունտ ստերլինգ ։
Համառոտ պատմություն
1824 թվականին ականավոր քիմիկոս Ջոն Դալտոնը Մանչեստրի արդյունաբերողների և ձեռնարկատերերի համագործակցությամբ հիմնում է Մեխանիկայի ինստիտուտը, որպեսզի աշխատողներն ուսումնասիրեն գիտությունների հիմունքները։ Դրանից քիչ անց` 1846 թվականին, տեքստիլի առևտրական Ջոն Օուենսը 96.942 ֆունտ է կտակում քոլեջի հիմնադրման համար, որը կզբաղվեր տղամարդկանց կրթությամբ։ Այդ նվիրատվությամբ էլ 1851 թվականին Մանչեստրում բացվում է Օուենի քոլեջը։ 1880 թվականին արքայի հրովարտակով հիմնվում է համալսարան, որը 1903 թվականին ստանում է «Մանչեստրի համալսարան» անվանումը, իսկ Օուենսի քոլեջը միավորվում է Վիկտորյայի համալսարանի հետ ։
Մանչեստրի թանգարան
Մանչեստրի թանգարանում պահվում է մոտ 4.25 միլիոն ցուցանմուշ աշխարհի տարբեր երկրներից ։ Մասնավորապես այստեղ ներկայացված են թիթեռների, թռչունների, հագուստի, կենդանի գորտերի, հնդկական կերամիկայի, Ավստրալիայի աբորիգենների արվեստի, բույսերի, դրամների և տարատեսակ այլ հավաքածուներ։ 2004 թվականի նոյեմբերին թանգարանը ձեռք է բերել «Սթեն» անունով բրածո տիրանոզավրին։
Թանգարանի պատմությունը սկսվում է 1821 թվականից, երբ առաջին անգամ հավաքածու է ներկայացրել բնական պատմության մանչեստրյան միավորումը։ Դրան հետագայում ավելացան Մանչեստրի երկրաբանական ընկերության հավաքածուները։
Ֆինանսական դժվարությունների պատճառով անգլիացի բնագետ, կենսաբան Թոմաս Հեքսլիի խորհրդով Օուենսի քոլեջը ստանձնում է հավաքածուների պահպանման պատասխանատվությունը։ Քոլեջը հանձնարարում է ճարտարապետ Ուոթերհաուզին, ով նախագծել էր Լոնդոնի բնագիտության թանգարանը, Օքսֆորդ Ռոուդում թանգարան ստեղծել։ Թանգարանը բացվում է 1880-ական թվականների վերջին ։
Ուիթվորտի արվեստների պատկերասրահ
Ուիթվորտի արվեստների պատկերասրահում պահվում են բրիտանացի աշխարհահռչակ նկարիչների նկարներ, ինչպես նաև ժամանակակից և պատմական փորագրանկարներ, տպագիր գործեր, նկարներ, քանդակներ։ Թանգարանն ունի շուրջ 31.000 ցուցանմուշ։ Ամբողջ տարվա ընթացքում գործում են տարբեր ցուցահանդեսներ։
Պատկերասրահը Ջոզեֆ Ուիթվորտի նվիրատվություններով հիմնադրել է Ռոբերտ Դարբիշիրը (Robert Darbishire) 1889 թվականին` «Ինստիտուտ և Ուիթվորտի պարկ» անունով (The Whitworth Institute and Park): Հիմնադրումից 70 տարի անց պատկերասրահը պաշտոնապես ընդգրկվել է Մանչեստրի համալսարանի կազմում ։ 1995 թվականի հոկտեմբերին շենքի կենտրոնում բացվել է «Մեզոնինով բակը» (Mezzanine Court), որտեղ ներկայումս գտնվում է քանդակների հավաքածուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի համալսարաններ
Գրեյվս շրջան (Կենտուկի)
Գրեյվս շրջան (Graves County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.440 կմ² է, բնակչությունը՝ 37.121 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մեյֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1824 թ.։
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Զադնեե (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Զադնեե (Заднее), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։
(4333) Սինտոն
(4333) Սինտոն (Sinton), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,236315 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,903 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5696 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1221,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294717 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,16° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զավուրտի Ներքին
Զավուրտի Ներքին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Գրիգոր Մարիկյան
Գրիգոր Վասիլի Մարիկյան, հայ բեմանկարիչ, նկարիչ-ձևավորող։
Կենսագրություն
Գրիգոր Մարիկյանը ծնվել է 1950 թվականի փետրվարի 22-ին Լապտև-Լոգում (ՌԴ Ալթայի երկրամաս)։ 1974 թվականին ավարտել է ԵԳՈՒ-ն, 1982 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետի թատերական ձևավորման բաժինը ։
1974-1976 թվականներին աշխատել է Հեռուստառադիոպետկոմում՝ որպես նկարիչ-ձևավորող, 1982-1990 թվականներին՝ բեմադրող նկարիչ։ 1990-1992 թվականներին եղել է «Երկիր ավետյաց», 1994-2002 թվականներին՝ «Հայ զինվոր» թերթերի նկարիչ ու գեղարվեստական խմբագիր։ 1993 թվականին դարձել է «Նաիրի» հրատարակչության գլխավոր նկարիչ։
Նկարազարդել և ձևավորել է Վ. Իսրայելյանի «Չնվաճված աշխարհամաս» (1990), Օ. դը Բալզակի «Շագրենի կաշին» (1992), Ե. Չարենցի «Ընտիր երկեր» (1997), Լեռ Կամսարի «Կարմիր օրեր» (2000), Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» (2005), Զ. Ավետիսյանի «Նարեկացու մատյանը» (2005), Մ. Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» (2006), Ի. Մամյանի «Մարտնչող լեռնահովիտ» (2006), Հ. Թամրազյանի «Երկեր» (հ. 1–4, 2006–12), Ն. Ադոնցի «Երկեր» (հ. 1–6, 2006-2012), Խ. Դաշտենցի «Ռանչպարների կանչը» (2010), Հ. Շիրազի «Անի» (2011), Վ. Գրիգորյանի «Պատմավեպեր» (2011), Ռ. Շառոյանի «Հովն ընկավ» (2012) և այլ գրքեր։
Գրիգոր Մարիկյանը մահացել է 2017 թվականի ապրիլի 9-ին Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ
Պալիկի (գյուղ, Դումինիչսկի շրջան)
Պալիկի (Палики), գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1617 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեդրակ Անանյան
Սեդրակ Աղաբեկի Անանյան, հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944): «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան (1978):
Կենսագրություն
Սեդրակ Անանյանը ծնվել է 1917 թվականին Թումանյանի շրջանի Շնող գյուղում։ Ավարտել է Շնողի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել Աթանի 7-ամյա դպրոցի աշխարհագրության ուսուցիչ ։
1941 թվականի մայիսին, խորհրդա-գերմանական պատերազմի նախօրյակին, զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1943 թվականին Անանյանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի և Ղրիմի ազատագրմանը։ Ստացել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ, 1944 թվականին դարձել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1945 թվականին մասնակցել է Քյոնիգսբերգի գրավմանը, որի համար ստացել է մեդալ։ Մասնակցել է Լեհաստանում, Գերմանիայում մղված մարտերին ։
1945 թվականի նոյեմբերին Անանյանը զորացրվել է բանակից։ 1945 թվականի դեկտեմբերին աշխատանքի է անցել Թումանյանի շրջանային ժողկրթբաժնում որպես դպրոցական տեսուչ, ապա՝ եղել է լուսաշխի արհմիության շրջկոմի նախագահ։ Աշխատելու տարիներին, սովորել և ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրության ֆակուլտետը։ 1954 թվականին աշխատանքի է անցել Ալավերդի քաղաքի Եղիշե Չարենցի անվան դպրոցում, որպես աշխարհագրության ուսուցիչ, հետո՝ ուսմասվար։ 1968 թվականի սեպտեմբերից աշխատել է նույն դպրոցում որպես տնօրեն ։