cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պիտբուլ (շուն)
Պիտբուլը բուլդոգների և տերիերների խառնուրդից ծնված շան ցեղատեսակի ընդհանուր անունն է։ ՊԻտբուլ ցեղատեսակը, մասնավորապես, կասկածելի է համարվում, քանի որ այն ներառում է մի շարք տոհմային ցեղատեսակների, ոչ ֆորմալ տեսակների եւ երեւույթների խառնուրդներ,որոնք չեն կարող ճշտգրտորեն որոշվել ։ Պաշտոնական ցեղատեսակները, որոնք հաճախ նույանցվում են Պիտբուլ ցեղատեսակի հետ, ներառում են ամերիկյան Ամերիկյան պիտբուլտերիերը, ամերիկյան Ստադֆորդշայրտերիերը, Ամերիկյան Բուլին և Ստադֆորդշայր Բուլլ Տերիերը  ։
Այս ցեղատեսակի մեջ երբեմն կարելի է ներառել նաև ամերիկյան բուլդոգը ։ Խառը ցեղատեսակի շները, որոնք ֆիզիկապես նման են այս ցեղատեսակներին, ապաստարանների կողմից հաճախ անվանում են «փոսի ցուլեր»։ Այս ցեղատեսակներից շատերը ի սկզբանե ձևավորվել են որպես կռվող շներ՝ խաչասերված ցուլ-խայծ համարվող շներից (որոնք օգտագործվում էին խոշոր կենդանիների դեմքերն ու գլուխները պահելու համար, ինչպիսիք են ցուլերը) և տերիերներից :Արյունալի սպորտում շների օգտագործումն արգելելուց հետո այդպիսի շները ԱՄՆ-ում որպես որսորդական շներ են օգտագործվել վայրի անասունների և խոզերի  համար, որսի և անասուններին քշելու համար, և որպես ընտանիքի ուղեկիցներ:Չնայած շների կռիվն այժմ անօրինական է Միացյալ Նահանգներում, այն դեռ գոյություն ունի որպես ընդհատակյա գործունեություն, և պիտբուլները սովորական տեսակ են համարվում։ Ամերիկյան անասնաբուժական բժշկական ասոցիացիայի համաձայն, «պիտբուլ տիպի շների տերերը վտանգում են իրենց կյանքը ուժեղ ցեղատեսակներ պահելով, սակայն վերահսկվող ուսումնասիրությունները այս ցեղատեսակի խումբը վտանգավոր չեն համարել» ։ Քանի որ խճճված ցեղատեսակների սեփականատերերը ավելի հավանական է, որ ներգրավված լինեն հանցավոր կամ բռնի գործողություններում, ցեղատեսակի հարաբերակցությունը կարող է ունենալ սեփականատիրոջ վարքագիծը որպես պատճառահետևանքային գործոն ։ Որոշ իրավասություններ ունեն օրենսդրություն, որն արգելում է տվյալ ցեղատեսակի պահումը, իսկ որոշ ապահովագրական ընկերություններ չեն կրում պատասխանատվություն պիտբուլների խայթոցների դեպքում։ Ի թիվս այլ դերերի, պիտբուլները ծառայել են որպես ոստիկանական շներ, որոնողափրկարարական շներ, իսկ մի քանիսը հայտնվել են կինոնկարում։
Պատմություն
Պիտբուլները ստեղծվել են բուլդոգների և տերիերների խաչասերումից` բուլդոգի ուժը զուգակցում տերիերի պիտանելիության և ճարպկության հետ։ Միացյալ Թագավորությունում այդ շները օգտագործվում էին արյունալի մարզաձևերում, ինչպիսիք են ցլամարտը և արջամարտը։ Այս արյունալի մարզաձևերը պաշտոնապես վերացվեցին 1835 թվին, քանի որ Բրիտանիան սկսեց մտցնել կենդանիների բարեկեցության օրենքներ։ Քանի որ շների կռիվներն ավելի էժան էին կազմակերպելը և շատ ավելի հեշտ էր օրենքից թաքցնելը, քան ցլինը կամ արջինը,փոխարենը արյունալի սպորտի ջատագովները դիմում էին իրենց շներին ոչնչացնելուն :Շների կռիվները համարվում էր ինչպես արյունալի մարզաձև, խաղային պրակտիկայով զբաղվելու միջոց,այնպես էլ շների որակի փորձարկման շարունակման միջոց:Ոմանք ընտրովի դաստիարակվել են իրենց մարտունակության համար ։ Պիտբուլները նաև կազմում են այն շների մեծամասնությունը, որոնք օգտագործվում են Ամերիկայում ապօրինի շների դեմ պայքարելու համար ։
Բացի այդ, իրավապահ կազմակերպությունները հայտնում են, որ այդ շները օգտագործվում են այլ ստոր նպատակներով, ինչպիսիք են թմրամիջոցների ապօրինի գործողությունները պաշտպանելը ոսիկանության համակարգում, հետախուզման մեջ. Օրենքին համաձայն պիտբուլները օգտագործվել են որպես ոստիկանական շներ:. :
Պիտբուլ տիպի շների մարտական հեղինակությանը բարձրացնելու համար, 1996-ին Սան Ֆրանցիսկոյի Կենդանիների նկատմամբ դաժանության կանխարգելման ընկերությունը վերանվանվեց «Սբ․Պիտբուլ տերիերների» ընկերություն ։ 60 տարբեր խառնվածքներով շներ ընդունվեցին, մինչև ծրագիրը դադարեցվեց, այն բանից հետո, երբ նոր ընդունվածպիտբուլները սպանեցին կատուներին Նյու Յորքի Կենդանիների խնամքի և վերահսկման կենտրոնը նմանատիպ մոտեցում փորձեց նաև 2004-ին ՝պիտբուլներին վերանվանելով որպես «Նյու Յորք», բայց հանեց գաղափարը ՝ ի դեմս ճնշող հասարակական ընդդիմության  ։
Ներկայումս կան մի շարք ցեղատեսակներ, որոնք ճանաչվում են տարբեր ասոցիացիաների կողմից, որոնք ներառվում են «պիտբուլ» տերմինի տակ։ Ֆեդերացիան Cynologique International-ը ներկայումս ճանաչում է միայն երեք ցեղատեսակ ՝ ԲուլիՏերիեր, Փոքրիկ Բուլի Տերիեր և Սսադֆորդշայր Բուլլի Տերիեր ։
Շների հարձակման ռիսկ
Մարդկանց և կենդանիների միջև բռնի փոխհարաբերությունները ուսումնասիրվել են ԱՄՆ կառավարության կողմից, մասնավորապես ՝ Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոնի կողմից (CDC), ինչպես նաև ակադեմիական անասնաբուժական հետազոտողների կողմից ։ Այս ուսումնասիրությունների մեկնաբանությունը, ցեղատեսակների տեսակավորումը և արդիականությունը հարցերի և փոփոխական հանգամանքների տեղիք են տվել՝հասնելով բուռն հակասությունների  ։
Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման կենտրոնների կողմից 2000 թ. տեղի ունեցած հետազոտությունների համաձայն, որն ուսումնասիրում է ինչպես լրատվամիջոցների հաշվետվությունները, այնպես էլ Միացյալ Նահանգների Humane Society- ի տվյալները, պիտբուլ տիպերը համարվել են շների խայթոցների հետ կապված մահացությունների մոտավորապես մեկ երրորդում։
Հակառակ ժողովրդական առասպելին, պիտբուլ տեսակի շները չունեն «փակող ծնոտներ» ։Պիտբուլների ծնոտի մկանների և ոսկրային կառուցվածքում ֆիզիոլոգիական «արգելափակման մեխանիզմ» չկա :Պիտբուլներն ունեն նաև լայն գանգեր, դեմքի լավ զարգացած մկաններ և ուժեղ ծնոտներ, և որոշ հետազոտություններ ցույց են տալիս, որ պիտբուլների խայթոցները հատկապես լուրջ են, քանի որ նրանք հակված են խոր խայթոցների, և իրենց մոլերը հյուսել հյուսվածքի մեջ։ Ամոնիակի ամպուլը կոտրելը և այն մինչև շան քիթը պահելը կարող է հանգեցնել, որ շունը ազատ արձակի իր զոհին :
Ցեղատեսակի օրենսդրություն
Լայնորեն ճանաչված պիտբուլի հարձակումները հանրաճանաչ լրատվամիջոցներում հանգեցրել են ցեղատեսակների հատուկ օրենսդրության (BSL) ընդունմանը մի քանի իրավասություններում։ Որոշ դեպքերում, պետական օրենսդրությամբ բուծվել են ցեղատեսակի հատուկ արգելքներ ։ Այս ընկալումները հանգեցրել են նաև պատասխանատվության ապահովագրության հավելավճարների ավելացման։
Պարզվել է, որ ցեղատեսակի նկատմամբ հատուկ օրենսդրությունը անարդյունավետ է շների հարձակման քանակը նվազեցնելու համար ։ Պիտբուլների սահմանափակող իրավասություններից շատերը իրենց կիրառում են գտել ամերիկյան Պիտբուլ տերիերի, ամերիկյան Սթաֆֆորդշայր Տերիերի, Սթաֆֆորդշայր Բուլլ Տերիերի և ցանկացած այլ շների վրա, որոնք ունեն էական ֆիզիկական բնութագրեր և այդ ցեղատեսակների տեսքը։ Այդպիսի իրավասություններ կան Կանադայի Օնտարիո նահանգում, և ԱՄՆ Մայամի և Դենվեր քաղաքներում ։ Այնուամենայնիվ, Սինգապուրում գործող մի քանի իրավասություններում  ժամանակակից ամերիկյան բուլդոգը դասակարգում են որպես «պիտբուլ» ցեղատեսակ։ Միացյալ Թագավորությունում պիտբուլը ամերիկյան Պիտբուլտերիերն է ։
Միացյալ Նահանգների և Կանադայի դատարանները որոշում են կայացրել, որ փորձագիտական տեսակավորումը հրապարակված ցեղատեսակի չափանիշներ օգտագործելիս բավարար է ցեղատեսակի վերաբերյալ հատուկ օրենսդրության իրականացման համար։
ASPCA- ն ասում է, որ ենթադրյալ գերազննումների մասին զեկույցի հետ զուգահեռ կեղծ հաշվետվությունը մեծ ներդրում է ունեցել ցեղատեսակի վերաբերյալ հասարակության ընկալումներում ։
Պատասխանատվության ապահովագրություն
Շների տերերը ԱՄՆ-ում կարող են պատասխանատվություն կրել իրենց շների կողմից պատճառած կամ պատճառված վնասվածքների համար։ Ընդհանուր առմամբ, սեփականատերերը պատասխանատվություն են կրում, եթե նրանք անխոհեմաբար անզգույշ են եղել շանը պահելու կամ դաստիարակելու գործում, կամ եթե նրանք նախապես գիտեին, որ շունը վնասվածք պատճառելու միտում ունի (օրինակ ՝ խայթոց)։ Այնուամենայնիվ, տեղական օրենսդրությամբ սեփականատերը խիստ պատասխանատվություն է կրում իրենց շների պատճառած բոլոր վնասների համար ՝ անկախ անուշադրության կամ շան հակումների նախահաշվարկից։ Բնակարանատերերի և վարձատուների ապահովագրության կանոնները, որպես կանոն, ապահովում են 100,000-300,000 ԱՄՆ դոլարի պարտավորություն, շների կողմից հասցված վնասվածքների համար, այնուամենայնիվ, որոշ ապահովագրական ընկերություններ սահմանափակում են իրենց շների խայթոցների պատասխանատվության պահանջները՝ դնելով սահմանափակումներ այն շների տերերի համար, որոնք ապահովագրված են։
Վարձակալված գույքի տերերը կարող են նաև պատասխանատվություն կրել, եթե նրանք իմանային, որ ագրեսիվ շունն ապրում է իրենց տանը, և նրանք ոչինչ չեն ձեռնարկել իրենց սեփականությունում այլ վարձակալների անվտանգությունը ապահովելու համար։ Արդյունքում, վարձակալության տրվող շատ գույքեր արգելում են պիտբուլ տիպի շներին և ցանկացած այլ ցեղատեսակի, եթե վարձակալության գույքի ապահովագրությունը չի ապահովելու այդ տեսակի շների կողմից պատճառված վնասը։ Շների ցեղատեսակները, որոնք առավել հաճախ ուղղված են ապահովագրական ընկերություններին, ներառում են պիտ բուլ տիպի շներ, Ռոթվեյլերներ, գերմանական հովվաշներ, Դոբերման Պինշերներ, Ակիտաս (Ակիտա Ինու և ամերիկյան Ակիտաս) և Չոու Չոու ։ 2013-ին Կալիֆոռնիայում Ֆերմերների Ապահովագրական ընկերությունը տեղեկացրեց քաղաքաբնակներին, որ այն այլևս չի փոխհատուցելու պիտբուլների հասցրած վնասը։ Ֆերմերների խոսնակն ասաց, որ այդ ցեղատեսակները կազմում են գործակալության շների խայթոցների ավելի քան քառորդ մասը ։
Ավիափոխադրողի սահմանափակումներ
Մի քանի ավիափոխադրողներ արգելք են դրել շների որոշ ցեղատեսակների վրա։ Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված է շների վրա ավիափոխադրողի արգելքի նմուշառումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շան ցեղատեսակներ
Ալեն դը Բոթոն
Ալեն դը Բոթոն (Alain de Botton, ), շվեյցարական ծագմամբ բրիտանացի գրող, Թագավորական գրական հասարակության անդամ, փիլիսոփա, հեռուստահաղորդավար և ձեռնարկատեր։ «Սիրո փորձեր» (1997), «Անհանգիստ կարգավիճակ» (2004), «Երջանկության ճարտարապետություն» (2006) անգլալեզու բեսթսելլերների հեղինակ է։ Իր գրքերում, հեռուստահաղորդումներում և ելույթներում Ալեն դը Բոթոնն արծարծում է տարբեր թեմաներ և ժամանակակից կյանքի իր տեսակետերը` շեշտը դնելով առօրյա կյանքում փիլիսոփայության կիրառման վրա։
Կենսագրություն
Ալեն դը Բոթոնը ծնվել է Ցյուրիխում` Ժիլբեր դը Բոթոնի ընտանիքում, որը Սուեզի ճգնաժամի ժամանակ Նասերի հրամանով մի քանի սեֆարդական հրեաների և Բուրգազուրում ծնված կնոջ` Ժակլինի հետ վտարվել է Եգիպտոսից։
Կրթություն
1991 թվականին Լոնդոնի համալսարանին առընթեր Թագավորական քոլեջում ստացել է փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան։
Ստեղծագործություն
Դը Բոթոնն աշխատում է գրական տարբեր ձևաչափերում։ Դրականորեն արձագանքելով իր աշխատանքներին` պնդում են, որ նա շատ բարդ փիլիսոփայական գաղափարների հիանալի տարածողն է։ Բացասական արձագանքողները նշում են անկեղծությունը ու գոռոզությունը, ինչպես նաև նրա աշխատանքների անճշտությունը։
Ծրագրեր
«Կյանքի դպրոցը» (The School of Life), միջազգային սոցիալական ծրագիր, որն իրականացվել է Լոնդոնում, Փարիզում, Ամստերդամում և Մելբուռնում։ «Կյանքի դպրոցը» ծրագրի նպատակն է բացահայտել մարդկանց ինքնակատարելագործման հնարավորությունները և ցույց տալ, թե ինչպես կարող է նրանց կյանքն ավելի հետաքրքիր և հագեցած լինել։
Հարցազրույցներից մեկում դը Բոթոնը նշել է.
Դպրոցի գաղափարն ավանդական համալսարաններին մարտահրավեր նետելն է և գիտելիքները վերաիմաստավորելը` դրանք մոտեցնելով իրական կյանքին` զերծ մնալով «գիտելիք հանուն գիտելիքի» սկզբունքից։ Կարճ ասած` սա մի նախագիծ է, որը մարդկանց փորձում է տալ այն, ինչը, իմ կարծիքով, նրանց պետք է տար համալսարանը` ուղղության զգացում և մշակույթի միջոցով կյանքի իմաստություն։
Կենդանի ճարտարապետություն (Living architecture), 2009 թվականին մեկնարկած ճարտարապետական նախագիծ, որի շրջանակներում Միացյալ Թագավորությունում ժամանակակից առաջատար ճարտարապետների կողմից կառուցվել են մի շարք նորարարական տներ։
Ամբլևիլ (Շարանտի գավառ)
Ամբլևիլ (Ambleville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Ալեն դը Բոթոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Բրիտանացի գրողներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Հրատարակիչներ
Բաշկորտոստանի դրոշ
Առաջին ազգային սուբյեկտը, որը ներկայացնում էր բաշկիր ժողովրդին, Բաշկուրդիստան պետությունն էր։ Պետությունը օգտագործում էր Բաշկորտոստանի ներկայիս դրոշի նման դրոշ։ Դրոշը եռագույն էր՝ բաղկացած կապույտ, կանաչ և սպիտակ շերտերից։ 1919 թվականին Խորհրդային Միությանը Բաշկուրդիստա միանալուց հետո Բաշկուրդիստանը ընդգրկվեցվեց Խ-ի կազմում որպես ինքնավար հանրապետություն՝ Բաշկիրական ԻԽՍՀ։ Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ն օգտագործում էր դրոշ, որը նման էր բոլոր ինքնավար հանրապետություններին. կարմիր դրոշ վրան ազգի անվան գրությունը։ Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ի դրոշը նույնական է նաև համապատասխան ժամանակի Ռուսական ԽՖՍՀ-ի դրոշի հետ։
Սիմվոլիզմ
Կուրայ ծաղիկը խորհրդանշում է բարեկամությունը, և նրա յոթ ծաղկաթերթերը ներկայացնում են այն յոթ ցեղերը, որոնք միավորում և համախմբում են Բաշկորտոստանում։ Կապույտ խորհրդանշում է ամբողջականությունը ու բաշկիր ժողովրդի մտքի գերազանցությունը, իսկ սպիտակը խորհրդանշում է նրանց խաղաղասիրությունը ու իրենց պատրաստակամությունը համագործակցել, և կանաչը խորհրդանշում է ազատությունը եւ հավիտենական կյանքը։
Ամբլևիլ (Շարանտի գավառ)
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.09 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։
Բաշկորտոստանի դրոշ
Բաշկուրդիստան
Բաշկուրդիստանի առաջին ազգային դրոշը նախագծել է բաշկիր պետական գործիչ Ախմեցակի Ախմետշահովիչ Վալիդովը (1890-1970)։ Դրոշը բաղկացած էր հավասար չափի երեք հորիզոնական շերտերից, որոնք կապույտ, կանաչ և սպիտակ են։ Դրոշը հաստատվել է 1918 թվականի օգոստոսի 20-ին Բաշկուրդիստանի կառավարության թիվ 4547 հրամանագրով։ Հրամանագիրը հրատարակվել է 1918 թվականի հունիսի 19-ին «Բաշկորտ» թերթում և 1918 թվականի օգոստոսի 20-ին «Բաշկորտոստան հոկումետենեն տել» թերթում։  Այս դրոշն ի սկզբանե օգտագործվել է նաև որպես Բաշկիրական բանակի ընդհանուր դրոշ։
Դրոշի վրա կապույտ գույնը խորհրդանշում էր Բաշկիրների միությունը թյուրքերի հետ, կանաչ գույնը խորհրդանշում էր իսլամը, իսկ սպիտակ գույնը խորհրդանշում էր խաղաղության, երջանկության և բարգավաճման ցանկությունը։
Ամբլևիլ (Շարանտի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Բաշկորտոստանի դրոշ
Բաշկիրական ԻԽՍՀ
Բաշկիրական ԻԽՍՀ կազմավորումից հետո 1920 թվականին ընդունվեց Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ի առաջին դրոշը։ Դրոշը կարմիր դրոշ էր, որի վրա գրված էր հանրապետության անվանումը ։ Դրոշը օգտագործվել է մինչև 1924 թվականի հոկտեմբերի 11-ը, երբ «Բաշկիրական ԽՍՀՄ պետական դրոշի փոփոխության մասին» հրամանագիրը փոփոխության է ենթարկել Բաշկիրական ԽՍՀՄ դրոշի ձևը։ Դրոշի մեջ գրությունը փոխարինվեց մուրճով և մանգաղով ։
Բաշկիրական ԽՍՀՄ նոր սահմանադրության հրապարակումից հետո Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ն նոր պետական դրոշը հաստատեց 1937 թվականի հուլիսի 23-ին խորհուրդների համաբաշկիրական 10-րդ համագումարում ։ Դրոշը նույն Ռուսաստանի ԽՖՍՀ-ի դրոշն էր։ Միակ տարբերությունը որոշ լրացուցիչ գրություններն էին ։ Գրությունները փոքր փոփոխություն են կրել 1938 թվականի փետրվարի 9-ին՝ Բաշկիրական ԻԽՍՀ Կենտգործկոմի նախագահության հրամանագրով բաշկիրերենի գրավոր համակարգի փոփոխությունից հետո ։
Ամբլևիլ (Շարանտի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 107 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 75 անձ (40 տղամարդ և 35 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 27 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Բաշկորտոստանի դրոշ
Բաշկիրական ԻԽՍՀ
Դրոշը փոփոխվել է 1954 թվականի մարտի 31-ին։ Դրոշի ձևավորման մանրամասները ճշգրտվել են Բաշկիրական ԻԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի կողմից 1956 թվականի հունվարի 16-ին «Բաշկիրական ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության պետական դրոշի մասին» հրամանգրի ընդունմամբ։ Նոր պետական դրոշը նույնական էր Ռուսաստանի ԽՖՍՀ պետական դրոշի հետ, բայց բաշկիրերեն և ռուսերեն Բաշկիրական ԻԽՍՀ կրճատ գրությամբ ։
Նախապատմություն
1990 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ի պետական ինքնիշխանության հռչակագրի ընդունումից հետո հանրապետության կոմունիստական խորհրդանիշները դադարեցին արտացոլել Բաշկորտոստանի ներկայիս իրավիճակները, և առաջացավ նոր պետական խորհրդանիշների ընդունման անհրաժեշտությունը, ներառյալ նոր դրոշ ։ Նոր դրոշի ստեղծումից առաջ բաշկիրական ազգայնական շարժման առաջնորդները որոշեցին ընդունել Բաշկուրդիստանի դրոշը որպես նրա պաշտոնական դրոշ։
Մրցույթ
Այս անհրաժեշտության լուծման համար Բաշկիրական ԻԽՍՀ Նախարարների խորհուրդը հայտարարեց հանրապետական մրցույթ հանրապետության պետական խորհրդանիշների լավագույն նախագծի համար, որը պետք է ներկայացվեր մինչև 1991 թվականի փետրվարի 15-ը։ Ավելի ուշ Բաշկիրական ԻԽՍՀ Նախարարների խորհրդի 1990 թվականի դեկտեմբերի 30-ի հրամանը հաստատեց մրցույթ անցկացնելու կարգի մասին կանոնակարգը, որով երկարաձգվեց դրոշի և զինանշանի էսքիզների ուրվագծերը ներկայացնելու ժամկետը մինչև 1991 թվականի մարտի 1-ը։ Էսքիզները պետք է պատրաստված լինեն գունավոր հաստ թղթի վրա, նվազագույն չափը 30×20 սմ։ Էսքիզները պետք է կցվեին գրությամբ, որտեղ նշվում էին խորհրդանիշների չափերը և մանրամասն բացատրությունը։ Պետական խորհրդանիշների լավագույն ձևավորման համար մրցույթի հաղթողներին նախատեսվում էր շնորհել չորս մրցանակ՝ յուրաքանչյուրը 3000 ռուբլի ։
Դրոշի շերտերի կարգը փոխվեց 1991 թվականին այն բանից հետո, երբ Կոմի Հանրապետությունը Բաշկորտոստանի դրոշի նման դրոշ ընդունեց։ Կանաչ և սպիտակ շերտերը փոխանակվեցին ։
Ընդունումը որպես պետական դրոշ
1992 թվականի փետրվարի 25-ին Բաշկիրական ԻԽՍՀ-ն Բաշկիրական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի կողմից վերանվանվեց Բաշկորտոստանի Հանրապետություն։ Նույն օրը ընդունվեց Բաշկորտոստանի Հանրապետության դրոշը։
Կայքեր
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան Կատեգորիա:Դրոշներ
Նիկոլաևի շրջան (այլ կիրառումներ)
Նիկոլաևի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլաևսկի (այլ կիրառումներ)
Նիկոլաևսկի, կարող է վերաբերել՝
Շոգեգերտաքացուցիչ
Շոգեգերտաքացուցիչ գոլորշու գերտաքացման համար ծառայող կաթսայական ագրեգատի տարր։ Բաղկացած է 20-60 մմ ներքին տրամագծով զուգահեռ ամրացված պողպատե խողովակներից, համակցված շոգեգերտաքացուցիչի սխեմա Ըսա ծխային գազերի նկատմամբ գոլորշու շարժման ուղղության շոգեգերտաքացուցիչները լինում են զուգահեռ, հակա և խառը հոսքով, ըստ շոգեգերտաքացուցիչում տեղի ունեցող ջերմափոխանակության տեսակի՝ ռադիացիոն, կիսսաադիացիոն և կոնվեկտիվային։ Ջերմաէլեկտրակայանների կաթսայական ագրեգատները պարտագիր կարգով հանդերձվում են շոգեգերտաքացուցիչով, քանի որ գոլորշու գերտաքացումը բարձրացնում է շոգեուժային, տեղակայանքի օգտակար գործողության գործակիցը։ Գոլորշու 14 սմ ավելի ճնշման դեպքում հիմնականից բացի տեղադրում են նաե միջանկյալ (երկրորդային) շոգեգերտաքացուցիչներ՝ տուրբինում մասամբ բանեցրած գոլորշու կրկնակի գերտաքացման համար։
Կատեգորիա:Կաթսայական ագրեգատի տարր
Տատյանա Մալիշչիցկայա
Տատյանա Վլադիմիրովնա Մալիշչիցկայա (Татья́на Влади́мировна Малыщи́цкая, ), ռուսական կինոյի ու թատրոնի դերասանուհի։ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ։
Կենսագրություն
Տատյանա Մալիշչիցկայան ծնվել է 1961 թվականի մարտի 3-ին։ Հայրը խորհրդային ռուս հայտնի ռեժիսոր, մանկավարժ, մի քանի թատրոնների հիմնադիր Վլադիմիր Մալիշչիցկին է։
Ավարտել է Ռուսաստանի բեմական արվեստների պետական ինստիտուտը, այնուհետև Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանը։ Տատյանան հոր՝ Վլադիմիր Մալիշչիցկու հետ կանգնած է եղել Լենինգրաադի երիտասարդական թատրոնի և Մալիշչիցկու կամերային թատրոնի ակունքներում ։
Այդ թատրոններում Տատյանան խաղացել է «Իվանով», «Ամուսնություն», «Վարժարան, որը չի ավարտվում», «Բալենու այգին» և շատ այլ ներկայացումներում։
Դերասանուհին նկարահանվել է նաև հեռուստասերիալներում՝ «Հետաքննության գաղտնիքները», «Կոտրված լապտերների փողոցները» և այլն, «Անճոռնի կարապները» ֆիլմում ։
Վաղաժամ մահացել է 2018 թվականի հունիսի 9-ին Սանկտ Պետերբուրգում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ
Մանգանի ֆոսֆիդ
Մանգանի ֆոսֆիդ, անօրգանական նյութ, մանգանի և ֆոսֆորի միացություն։ Նշանակումը՝ MnP բանաձևով։ Մուգ մոխրագույն բյուրեղների տեսքով է, չի լուծվում ջրում։
Ֆիզիկական հատկություններ
Մանգանի ֆոսֆիդը առաջացնում է մուգ մոխրագույն բյուրեղներ՝ խորանարդային բյուրեղացանցով, տարածական կառուցվածքը՝ P nma, տարածական ցանցի բջջի պարամետրերը՝ a = 0,5249 նմ, b = 0,3167 նմ, c = 0,5905 նմ, Z = 4։
Չի լուծվում ջրում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մանգանի միացություններ Կատեգորիա:Ֆոսֆիդներ
Վահան Թեքեյանի հուշարձան (Երևան)
Վահան Թեքեյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում, Վ. Թեքեյանի անվան թիվ 92 միջնակարգ դպրոցի մոտ, տեղադրվել է 1990 թ.-ին։
Տվյալներ
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից, բարձրությունը 1,8 մետր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:Լևոն Թոքմաջյանի քանդակներ Կատեգորիա:Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջան Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Հայաստանում
Սյուզաննա Կահալան
Սյուզաննա Կահալանը (Susannah Cahalan, ), ամերիկացի լրագրող և գրող է, ով հայտնի է «Ուղեղը կրակում» ինքնակենսագրական գրքով, որը պատմում է հիվանդության մասին, ինչի պատճառով հայտնվել էր հիվանդանոցում ։ Նա աշխատում էր New York Post֊ում ։
«Ուղեղը կրակում» ֆիլմը հիմնված է նրա հիշողությունների վրա, որում Քլոյե Գրեյս Մորեցը խաղում է Կահալանի դերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Սան Պաուլո)
Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Monumento a las víctimas del genocidio armenio), հիշատակի պատ, հուշարձան Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքի Արմենիա հրապարակում (Tiradentes avenue)։
Պատմություն
Հուշահամալիրը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Հուշապատի կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1965 թվականի ապրիլի 24-ին Սան-Պաուլոյի հայ համայնքի նախաձեռնությամբ։ Կառուցման աշխատանքներն ավարտվել են 1966 թվականին։ Պատին պորտուգալերեն մեջբերված է հայ բանաստեղծ Միքայել Նալբանդյանի ստեղծագործությունից ։ Արմենիա Հրապարակում է գտնվում նաև գրանիտե, բրոնզե հուշարձանը, որի ստեղծման նախաձեռնությունը Ե. Քիսաջիկյանին է ։ Համալիրն ամբողջացնում է Ժ. Ռիկալդենի՝ ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված տուֆե խաչքարը (նախաձեռնությունը՝ Ա. Քիսաջիկյանի) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության հուշարձաններ
Հոնկակու
Հոնկակու (本格, honkaku, իսկական, հավաստի, ստույգ, ավանդական), ճապոնական գրականության ժանր, դասական ոճով գրված դետեկտիվ, որը ստեղծվել է Արևմուտքում՝ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին և 20-րդ դարի սկզբին։
Այս տերմինի հեղինակը Սաբուրո Կոգան է, չնայած նա Ճապոնիայում առաջին գրողը չէ, որ սկսել է կիրառել այս ժանրը։ Սաբուրո Կոգան Էդոգավա Ռամպոյի հասակակիցը և գործընկերն է, ով համարվում է ճապոնական դետեկտիվ գրականության նախահայրը։ 1925 թվականին Սաբուրոն առաջարկեց «հոնկակու» անվանել այն դետեկտիվ պատմությունները, որտեղ հեղինակը հիմականում կենտրոնանում է տրամաբանական հանգույցի վրա՝ ներկայացնելով հանցագործությունը և հանցագործության բացահայտումը, իսկ մնացած ամեն ինչին շատ ավելի քիչ ուշադրություն է հատկացնում։
Նմանատիպ պատմությունների օրինակներ են դետեկտիվ ժանրի հիմնադիր Էդգար Ա․ Պոյի, Ա. Կոնան Դոյլի աշխատանքները, ինչպես նաև 1930-ականների՝ «դետեկտիվի ոսկե դարի» հեղինակների՝ Ագաթա Քրիստիի, էլլերի Քուինի ստեղծագործությունները։ Չնայած այս տերմինի լայն տարածմանը՝ քննարկումներ կան այն մասին, թե որքանով է այն ճշգրիտ և արդյոք փոխանցում է անհրաժեշտ բոլոր նրբերանգները ։
Պատմություն
Էդոգավա Ռամպոն համարվում է ոչ միայն ճապոնական դետեկտիվի հիմնադիրը, այլ նաև հոնկակու ժանրի ստեղծողը։ Էդոգավայից և Սաբուրոյից բացի հոնկակու ժանրի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել նաև Սեյսի Յոկոմիձոն, Ակիմիցու Տակաձին և այլ գրողներ։
Հոնկակու-դետեկտիվ ժանրը, որը մինչև 1950-ական թվականները Ճապոնիայում լայն տարածում ուներ, սկսում է իր տեղը զիջել հասարակական-քաղաքական և սոցիալ-հոգեբանական ուղվածություն ունեցող բելետրիստիկային՝ սյակաի հային (社会派 shakai ha, սոցիալական դպրոց), որի դրոշակակիրը Սեյտյո Մացումոտոն էր։ Հոնկակուի նկատմամբ հետաքրքրությունը վերստին աճում է 1970-ական թվականներին, երբ Սեյսի Յոկոմիձոն  (մահացել է 1981 թվականին) դարձյալ ժողովրդականություն է սկսում վայելել։
1981 թվականին մեծ հաջողություն ունեցավ Սոձի Սիմադայի «Զոդիակի սպանությունները Տոկիոյում» վեպը, որը, նորովի ներկայացնելով այս ժանրը, հիմք հանդիսացավ դրա նոր տարբերակի՝ սին հոնկակուի (新 本 格 shin honkaku, նոր հոնկակու) ձևավորման համար։ Սոձի Սիմադան դեմ էր հոգեբանական և հասարակական-քաղաքական թեմաների ծավալմանը, ինչի հետևանքով երկրորդական տեղ էին գրավում դետեկտիվ թեմաները։ «Զոդիակի սպանությունները Տոկիոյում» վեպում ընթերցողը, իմանալով ճիշտ նույնքան, որքան հանցագործություն հետաքննող հերոսը, կարող է ինքնուրույն փորձել բացահայտել հանցագործությունը։
2000 թվականին ստեղծվել է Ճապոնիայի հոնկակուի հեղինակների ակումբը, որի առաջին նախագահը եղել է Արիսու Արիսուգավան (2000-2005 թվականներին)։ Իսկ 2013 թվականից ակումբը գլխավորում է Ռինտարո Նորիձուկին։ Ակումբը ամեն տարի թողարկում է անթոլոգիաներ և հանձնում է ժանրային մրցանակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական գրականություն Կատեգորիա:Ճապոնիայի մշակույթ
Հեռացողը (կտավ)
«Հեռացողը», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործություններից՝ ստեղծված 1964 թվականին։
Պատմություն
1964 թվականին ստեղծված «Հեռացողը» (մի շարք հրապարակումներում՝ «Հեռացող կինը») կտավը Վրուբելյան սիմվոլիզմի գեղարվեստական պատկերայնությունն հիշեցնող իսաբեկյանական սիմվոլիզմի դրսևորում է։ «Հեռացողը» ստեղծագործությունում գեղանկարչական արտասովոր երանգավորման հարստությամբ Իսաբեկյանը հասնում է լռության տպավորության, ընդգծում այն որպես առանձին թեմա։
Կտավում ներկայացված է նկարչի համար ճակատագրական 1964 թվականին կրած կրկնակի կորստի (1964 թվականի ապրիլին վթարի հետևանքով վախճանվել է հայրը՝ Հմայակ Իսաբեկյանը, մայիսին քաղցկեղից մահացել է կինը՝ նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանը) ուղղակի արտահայտությունը։
Նկարագրություն
Անիրական տարածության միջով, անիրական անտարբերությամբ, ամբողջովին ինքնամփոփ դիտողի կողքով քայլում է կինը։ Ստեղծագործության անվանը համապատասխան՝ կոմպոզիցիոն կառուցվածքի հրամայական թելադրանքով այս «ընթացքն» իմաստաբանորեն ընկալվում է որպես իրական «հեռացում»։ Ֆիգուրից առաջ, քամուց քշվող զգեստափեշերը ցույց են տալիս ընթացքի միակ հնարավոր ուղղությունը՝ դեպի խավար, որի սառը, սրսռուն կապույտը սիմվոլիկ խորհրդանիշ է՝ անէության անսահմանությունը։
Կտավի գունային գամման ամբողջովին կառուցված է համատարած կապույտի գերիշխանության հագեցած երանգայնությամբ։ Անողոք ընթացքի անխուսափելիության նախազգացումով, կապտա-խավար սառնությունը, վրա հասնելով, պարուրում է կանացի իրանը, կլանում նրա ջերմության վերջին առկայծումները, թանձր սև ուրվագծով ճանկում ձևերի փափուկ կորությունը։ Կնոջ պատկերի քայլքից ետ ու փեշերին կարմրի, ճերմակի ժլատ, նյարդային ցոլքերով էության-շարժման-ժամանակի վերջին կապտա-մանուշակագույն բոցկլտումն է, վերջին տրոփը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ Կատեգորիա:1964 նկարներ Կատեգորիա:Կանայք կտավներում
Եգիպտոսի Օլիմպիական կոմիտե
Եգիպտոսի Օլիմպիական կոմիտե (արաբ․՝ اللجنة الأولمبية المصرية), Եգիպտոսի ազգային օլիմպիական կոմիտե։ Հիմնադրվել և դարձել է ՄՕԿ-ի անդամ 1910 թվականին ։ Գրասենյակը գտնվում է Կահիրեում։ Հանդիսանում է ՄՕԿ-ի և մի շարք այլ կազմակերպությունների անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազգային օլիմպիական կոմիտեներ
Սիրիական Քուրդիստան
Սիրիական Քուրդիստան (քրդ․՝ Kurdistana Sûriyê), Սիրիայի քրդերով բնակեցված հյուսիսային և հյուսիս–արևելյան շրջանների ընդհանուր անվանում ։ Քրդական աղբյուրներում օգտագործվում է հիմնականում Արևմտյան Քուրդիստան (քրդ․՝ Rojavayê Kurdistanê) անվանումը, որը, պարզ է, քրդերի երազած միասնական հայրենիքի հարավ–արևմտյան մասն է կազմում։ 2012 թվականի ամռանից տարածաշրջանը հիմնականում ղեկավարվում է Գերագույն քրդական խորհրդի, ինչպես նաև վերջինիս հետ կապված զինված խմբերի կողմից։ Նշանակալիցն այն է, որ Բաշար ալ–Ասադի ղեկավարության տակ են մնացել միայն Հասեքեի և Էլ-Քամիշլիի որոշ շրջաններ ։ Իր կողմից Սիրիական ազգային խորհուրդը ժխտում է այդպիսի հասկացողության իրողությունը, ինչպիսին Սիրիական Քուրդիստանն է։ ՍԱԽ–ն ընդունում է միայն այն փաստը, որ Սիրիայում գոյություն ունեն շրջաններ, որոնք բնակեցված են քրդերի կողմից, այն էլ ոչ 100 %–ով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Քուրդիստան Կատեգորիա:Ինքնավար մարզեր Կատեգորիա:Վերին Միջագետք Կատեգորիա:Արևելյան Միջերկրական Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Վիել Մեզոն
Վիել Մեզոն (Viels-Maisons), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էսսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տիերի շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02798։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1052 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 667 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 515-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 152-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 77,2 %, 1999 թվականին եղել է 72,5 %)։ 515 աշխատունակ բնակիչներից 467-ը աշխատում էին (263 տղամարդ և 204 կին), անաշխատանք էին 48-ը (23 տղամարդ և 25 կին)։ 152 անգործունակ մարդկանցից 42-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 49-ը՝ թոշակառու, 61-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Ալեխո Կարպենտիեր
Ալեխո Կարպենտիեր ի Վալմոնտ (Alejo Carpentier y Valmont, ), կուբացի գրող, լրագրող, երաժիշտ և երաժշտագետ։
Վիել Մեզոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նիկոլաևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Նիկոլաևսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Ալեխո Կարպենտիեր
Կենսագրություն և ստեղծագործություններ
Ռուս ուսուցչուհի Լինա Վալմոնտի և Կոնստանտին Բալմոնտի մայրական գծով հեռավոր ազգական, ֆրանսիացի ճարտարապետի որդի է ։ Մեծացել Է Կուբայում։ 12 տարեկանում ընտանիքի հետ եկել է Փարիզ, ուսումնասիրել երաժշտության տեսությունը։ Վերադառնալով Կուբա՝ սովորել է ճարտարապետություն, բայց չի ավարտել ուսումը։ 1923 թվականին մտել է «Փոքրամասնություններ» ավանգարդային միավորման կազմի մեջ։ 1924 թվականին սկսել է տպագրվել ձախ մամուլում։ 1924 թվականին դարձել է «Կարտելես» գրական-հրապարակախոսական ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, իսկ 1927 թվականին ղեկավարել է «Revista de avance» ամսագիրը։ Կապված է եղել Կուբայի կոմունիստական կուսակցության հետ, 1927 թվականին Մաչադոյի դիկտատուրայի դեմ ելույթ ունենալու համար յոթ ամսով բանտարկվել է, ապա 1928 թվականին Ռոբեր Դեսնոսի աջակցությամբ, որի հետ ծանոթացել էր Հավանայում, գաղտնի արտագաղթել է Ֆրանսիա։
Ֆրանսիայում Կարպենտիերը ծանոթացել է սյուրռեալիստների հետ, տպագրվել է Անդրե Բրետոնի «Սյուրռեալիստական հեղափոխություն» ամսագրում, մոտ է եղել այնպիսի խոշոր կոմպոզիտորների, ինչպիսիք են Դարիուս Միյոն և Էյտոր Վիլա Լոբոսը։ 1930 թվականին ստորագրել է հակաբրետոնական պարսավագիրը՝ «Դիակը»։ 1933 թվականին ավարտել է իր առաջին վեպը՝ «¡Ecué-Yamba-Ó!»-ը, շուտով Ֆրանսիայից մեկնել է Մադրիդ։ Մտերմացել է Միգել Անխել Աստուրիասի հետ, որի հետաքրքրությունը Լատինական Ամերիկայի նախակոլումբյան դիցաբանության հանդեպ խորապես ազդել է Կարպենտիերի վրա։ 1937 թվականին մասնակցել է Մադրիդի գրողների հակաֆաշիստական կոնգրեսին։
1939 թվականին Կարպենտիերը կրկին վերադարձել է Կուբա, զբաղվել է լրագրությամբ և Կուբայի ծիսական ու ժողովրդական երաժշտության ուսումնասիրությամբ։
1943 թվականին Կարպենտիերը այցելել է Հայիթի։ Այս ուղևորության տպավորությունները հիմք են հանդիսացել, որ նա գրի «Երկրային թագավորությունը» պատմավեպը։ Վեպը պատմում է իրեն թագավոր հռչակած և երկիրը ֆրանսիացի գաղութարարներից ազատագրելու համար պայքարող Անրի Քրիստոֆի՝ նախկին ստրուկի՝ Հայիթիի կառավարման դրվագների մասին։ Մի կողմից վեպը աֆրոկուբայական դիցաբանության և բարոկկոյի արվեստի ազդեցության տակ է, մյուս կողմից՝ սյուրռեալիստների առօրյա փիլիսոփայության, որը նշում էր «մոգական ռեալիզմի» մուտքը լատինաամերիկյան գրականություն։
1945-1959 թվականներին Կարպենտիերն ապրել է Վենեսուելայում։ Այս երկրում են տեղի ունենում նրա «Կորած հետքեր» (1953) վեպի գործողությունները, որի հերոսը՝ ժամանակակից կոմպոզիտորը, ճանապարհորդություն է կատարում դեպի ջունգլի՝ երաժշտական գործիքներ որոնելու համար և արդյունքում արմատապես փոխում է իր կյանքը։
1962 թվականին Կարպենտիերը հրատարակել է «Լուսավորության դար» պատմական վեպը, որի գործողություններըը տեղի են ունենում Ֆրանսիական հեղափոխության տարիներին Կուբայում, Հաիթիում, Ֆրանսիայում, Գվադելուպայում, Ֆրանսիական Գվիանայում, Իսպանիայում։ Վեպի հերոսները՝ Էստեբանը, Կարլոսը և Սոֆիան, Հավանայից երեք երիտասարդ կուբացիներ են։ Վեպի հիմքում ընկած են Վիկտոր Յուգի՝ Գվադելուպայի Յակոբինի կոնվենցիայի հանձնակատարի և Ֆրանսիական Գվիանայի տնօրինության գործակալի կյանքի իրական փաստերը։ Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը Կարպենտիերի վեպն ընթերցելուց հետո ամբողջությամբ վերանայել է իր «Հարյուր տարվա մենություն» վեպը։
Կարպենտիերը հեղափոխության հաղթանակից հետո վերադարձել է Կուբա, գործուն մասնակցություն է ունեցել երկրի մշակութային կյանքում։ Դարձել Է Հավանայի համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ 1962 թվականին՝ ազգային հրատարակչության տնօրեն։ 1966 թվականից զբաղեցրել Է Փարիզում Կուբայի դեսպանության մշակույթի գծով կցորդի պաշտոնը։
«Մեթոդի վայրիվերումները» (1974 թվական) վեպը լատինաամերիկյան բռնապետի դիմանկարներից մեկն է։ Նույն թեման է արծարծվում նաև Աստուրիասի «Սենիոր նախագահ», Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Նահապետի աշունը», Ռոա Բաստոսի «Ես, Գերագույն» վեպերի մեջ։
Կարպենտիերի վերջին վեպը՝ «Սրբազան գարունը» (1978 թվական), անվանվել է Իգոր Ստրավինսկու բալետի անունով։ Վեպն իրենից ներկայացնում է լայն դյուցազնավեպ, որն ընդգրկում է 20-րդ դարի իրադարձությունները՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմից մինչև Կուբայի հեղափոխությունը։
Կարպենտիերը, որը եղել է նախկին գիտակ և երաժշտության փորձագետ, նաև գրել է «Կուբայի երաժշտությունը» գիրքը, որում հատուկ ուշադրություն է դարձվում կղզու մշակույթի աֆրոկուբայական բաղադրիչներին։
Մահացել է 1980 թվականի ապրիլի 24-ին Փարիզում։ Թաղվել է Գավանայի Կոլոն գերեզմանոցում։
Ճանաչում
Կարպանտիերի պատվին է անվանակոչվել նաև Հավանայի ֆրանսիական դպրոցը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սերվանտես մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Իսպանալեզու գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Կուբացի կոմունիստներ Կատեգորիա:Մոգական ռեալիզմ Կատեգորիա:Կուբացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երաժշտագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի երաժշտագետներ
Նիկոլաևսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Նիկոլաևսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Զանզադաղ
Զանզադաղ, լեռ Պոնտական լեռնահամակարգում, Լազիստանի լեռնաշղթայում, Ճորոխի ստորին հոսանքի աջ ափից ոչ հեռո, Արդվին քաղաքից 13-14 կմ հարավ-արևելք։ Լանջերն անտառապատ են։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արդվինի մարզի լեռներ
Վայլհայմ (Վերին Բավարիա)
Վայլհայմ (գեր.  Weilheim in Oberbayern), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Բնակչություն՝ 21 649 մարդ (31 դեկտեմբերի 2010 թ.) ։ Տարածքը 55.44 կմ2։ Քաղաքը բաժանված է երեք քաղաքային տարածքներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Ֆեսկամ
Ֆեսկամ (Fescamps), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 149 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.33 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.08 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 40 կմ հարավ-արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 92 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 69-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %: 69 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (34 տղամարդ և 24 կին): Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին): 23 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նիկոնցի (այլ կիրառումներ)
Նիկոնցի, կարող է վերաբերել՝
Նիկոլսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Նիկոլսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականների ցանկ
Ստորև ներկայացված է Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականների ցանկը։ Ներկայացված են միայն այն անձինք, ում դասային աստիճանը շնորհվել է ՀՀ Նախագահ Ս. Սարգսյանի կողմից (2008 թ. ապրիլի 9-ից առ այսօր)։ Մինչ այդ դասային աստիճանը ստացածների ցանկը կտեղադրվի տվյալների ձեռքբերումից հետո։
2008 թվական
Դասային աստիճանը որևէ մեկին չի շնորհվել։
2009 թվական
Դասային աստիճանը որևէ մեկին չի շնորհվել։
Մարիա Պորտուգալացի
Մարիա Պորտուգալացի, Պորտուգալիայի թագուհի։
Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II-ի առաջին կինը։
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականների ցանկ
2011 թվական
Դասային աստիճանը որևէ մեկին չի շնորհվել։
2012 թվական
Դասային աստիճանը որևէ մեկին չի շնորհվել։
Մարիա Պորտուգալացի
Կենսագրություն
Պորտուգալիայի թագավոր Ժուան III-ի և Եկատերինա Ավստրիացու դուստրն էր։ 1543 թվականին տեղի ունեցավ Մարիայի և Ֆիլիպի ամուսնական արարողությունը։ Քանի որ նրանք մոտ բարեկամներ էին (նրանք հայրական և մայրական կողմերից զարմիկներ էին), ամուսնության համար նրանց հարկավոր էր Հռոմի պապի թույլտվությունը, որը տրվեց առանց խոչընդոտների։ Նա լույս աշխարհ բերեց թագաժառանգ Դոն Կարլոսին, ով հոգեպես և ֆիզիկապես վատառողջ էր, որի պատճառը գուցե ամուսինների մոտ բարեկամական կապն էր։ Մարիան մահացել է որդու ծնվելուց որոշ ժամանակ անց։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ծննդաբերելիս մահացածներ Կատեգորիա:Պորտուգալիայի թագուհիներ
Հայաստանի Հանրապետության պետական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդականների ցանկ
2013 թվական
Դասային աստիճանը չի շնորհվել։
2015 թվական
Դասային աստիճանը չի շնորհվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ պետական կառավարման մարմիններ Կատեգորիա:ՀՀ բարձրագույն դասի դասային աստիճաններ Կատեգորիա:Ցանկեր:Հայաստան
Յուլիուս Ֆուչիկ
Յուլիուս Ֆուչիկ (Julius Fučík, ), չեխ գրող, քննադատ, լրագրող, Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության ակտիվ անդամ (1921), հականացիստական դիմադրության շարժման մասնակից, ՉԽՍՀ ազգային հերոս։
Սովորել է Պրահայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1920-ական թվականներից եղել է ՉԿԿ օրգաններ հանդիսացող «Ռուդե պրավո» («Rude prdvo») թերթի և «Տվորբա» («Tvorba») ամսագրի խմբագիրներից։ 1941 թվականից, որպես ընդհատակյա ՉԿԿ ԿԿ-ի անդամ, ղեկավարել է կուսակցության ընդհատակյա հրատարակությունները։ 1942 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է Գեստապոյի կողմից, 1943 թվականին տարվել է Գերմանիա և մահապատժի ենթարկվել։
Պրահայի Պանկրաց բանտում Ֆուչիկը գրել է «Ռեպորտաժ օղակը վզին» (հրտ․ 1945, հայ․ հրտ․ «Խոսք մահապատժից առաջ», 1949, թարգմանվել է ևս 70 լեզուներով) գիրքը, որը համարվում է հականացիստական դիմադրության շարժման մասնակիցների հերոսության վավերագրական-գեղարվեստական վկայություններից։ Համարվում է չեխ գրականության մեջ սոցիալիստական ռեալիզմի նշանավոր ստեղծագործություններից մեկը։
Ստացել է խաղաղության միջազգային մրցանակ (1950, հետմահու)։ ՉԽՍՀ ժուռնալիստների միությունում սահմանված է եղել Ֆուչիկիի անվան մրցանակ։ Նրա պատվին է կոչվել (2345) Ֆուչիկ աստերոիդը։
Երևանում, ինչպես և նախկին ԽՍՀՄ երկրների մի շարք քաղաքներում մինչ օրս Ֆուչիկի անունով փողոց է անվանակոչված։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխ լրագրողներ Կատեգորիա:Չեխ գրողներ Կատեգորիա:Չեխ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Կարլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Նիմ (այլ կիրառումներ)
Նիմ, կարող է վերաբերել՝
Սամվել Խառատյան
Սամվել Սերյոժայի Խառատյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1975 թ. ավարտել է Կիրովականի Ստ. Աղաջանյանի անվան նկարչական դպրոցը։ 1983 թ. ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի նկարչության և գծագրության ֆակուլտետը։
Աշխատել է Կիրովականի թիվ 17 և 24 միջնակարգ դպրոցներում՝ որպես կերպարվեստի ուսուցիչ։
1980 թ.-ից մասնակցում է ուսանողական, միջազգային, միութենական, հանրապետական և համաքաղաքային ցուցահանդեսների։
Լրացուցիչ աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Արաբերենի այբուբենի պատմություն
Արաբերենի այբուբենի պատմություն, սեմական ամենատարածված լեզվի՝ արաբերենի գրային համակարգի պատմություն։ Այն սկսում է դեռևս նախաիսլամական շրջանում և ավարտին հասնում իսլամի վաղ փուլում՝ 7-8-րդ դարերում։ Արաբերենի այբուբենի մշակումը վերագրվում է 7-րդ դարի լեզվաբան Աբու ալ-Ասուադ ալ-Դուալիին, իսկ վերջնական կատարելագործումը՝ քերականագետ Ալ-Խալիլ իբն Ահմադ ալ-Ֆարահիդիին։
Արաբերենի այբուբենը ստեղծվել է սեմական լեզուների գրային համակարգերի ազդեցությամբ։ Նրա նախահիմքը համարվում է արամեերենի նաբաթեական բարբառը գրելու համար։ Նաբաթեայի թագավորությունը գտնվում էր ժամանակակից Հորդանանի ու Իսրայելի տարածքում և անմիջական հարևան էր Արաբական թերակղզուն։ Սեմալեզու մյուս քաղաքակրթությունները՝ Փյունիկիան, Քանանը, առավել վաղ շրջանում՝ Բաբելոնը, Աքքադը և այլ պետություններ, գտնվում էին «Բարեբեր մահիկի» շրջանում (Արևելյան Միջերկրական և Միջագետքի դաշտավայր) ։
Արաբերենի առաջին գրավոր հուշարձանը գտնվել է Հորդանանի Ակաբա նավահանգստից 50 կմ արևելք գտնվող Ջաբալ Ռամ վայրում։ Այն վերագրվում է 4-րդ դարին և ունի էպիգրաֆիկ բնույթ։ Առաջին արձանագրությունը, որտեղ թվագրումը հստակ հայտնաբերված է, գտնվել է ժամանակակից Սիրիայի տարածքում (Զեբեդ, 512 թվական)։ Արաբական վաղ շրջանի պետություններից հայտնի են Կիդարը (قيدار, Հյուսիսային Արաբիա), Սամուդը (ثمود‎, Հիջազի լեռներ), Ղասանիների (الغساسنة‎‏) և Լախմիների (اللخميون‎) քրիստոնեադավան պետությունները Հյուսիսային Արաբիայում, Քինդա (كندة) քաղաքակրթությունը Կենտրոնական Արաբիայում և այլ։ Այս պետություններում խոսել են արաբերեն և կիրառել արաբական գրի պարզեցված տարբերակները ։
Նախապատմություն
Արաբերենի այբուբենի ակունքները գալիս են նաբաթեական գրից, սակայն ենթադրվում է, որ դրանք կարող են առաջացած լինել անմիջականորեն արամեերենից։ Աղյուսակում երևում են առավել ստույգ համեմատություններ, իսկ արաբական գիրը դեռևս նախնական վիճակում է ներկայացված։ Արաբական գիրը սկզբնական շրջանում եղել է խիստ անմշակ. բազմաթիվ տառեր, որոնք միմյանցից տարբերվում էին կետերի դրվածքով ու քանակով, զուրկ էին դրանցից։ Առանց ստույգ իմանալու՝ թե ինչի մասին է գրված, անհնար էր կարդալ տեքստը։ Հավանական է, որ նաբաթեական գրից արաբականի առանձնացումը եղել է հետևյալ կերպ.
Նախաիսլամական գրություններ
Արաբերենով գրված առաջին արձանագրությունը ստեղծվել է 512 թվականին։ Դա եռալեզու արձանագրություն է՝ հունարենով, արամեերենով և արաբերենով, որ գտնվել է Սիրիայի Զաբադ վայրում։ Արաբերենի այս տարբերակն ուներ ընդամենը 22 տառ, որտեղ 15-ը միմյանցից տարբերվում էին։
Արաբերենի այբուբենի տառերի մի մասը ներմուծվել է հարավարաբական էպիգրաֆիկ տեքստերից, կան նաև հյուսիսարաբական լեզուների՝ սաֆայերենի (صفائية) և հիսմայերենի (حسمائية) բառեր։ Նաբաաթեական լեզուն, իր հերթին, արամեական բարբառի տարատեսակ է։ Գրավոր արձանագրության մեջ հայտնվել են բառեր հետևյալ բարբառներից ու լեզուներից՝
Էրիկա Ստեֆանի
Էրիկա Ստեֆանի (Erika Stefani, ), իտալական քաղաքական գործիչ, տարածաշրջանային և ինքնակառավարման գործերով, առանց պորտֆելի նախարար (2018—2019)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1971 թվականի հուլիսի 18–ին Վալդանոյում՝ Վիչինցա գավառում։ Մասնագիտությամբ փաստաբան է. քաղաքական կարիերան սկսել է 1999 թվականին՝ որպես Տրիսինոյի խորհրիդի պատգամավոր։ 2009 թվականին Հյուսիսային լիգայի խորհրդի աջակցությամբ վերընտրվել է և նշանակվել է Տրիսինոի փոխվարչապետ, քաղաքային պլանավորման և մասնավոր բնակարանային շինարարության պատասխանատու է ։
2013 թվականին ընտրվել է Սենատում, 2014 թվականի հուլիսի 15–ից՝ Հյուսիսային լիգա ֆրակցիայի նախագահի փոխարինող։ Նա եղել է ընտրությունների և խորհրդարանական անձեռնմխելիության հարցերի վարչության անդամ, (արդարադատության), կանանց սպանության և սեռական հանցագործությունների վարչապետական հետախուզության անդամ, մեղադրանքի ընթացակարգի խորհրդարանական կոմիտեի, մանուկների և պատանիների հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ։ 2018 թվականին Սենատ է ընտրվել Վիչենցա նահանգի միամանդատ օկրուգում ընտրվել է մեկ մանդատով ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը (տարածաշրջանային և ինքնակառավարման գործերով նոր նախարար է դարձել Ֆրանչեսկո Բոչչան, Էրիկա Ստեֆանին ոչ մի պաշտոն չի ստացել), և սեպտեմբերի 5–ին նոր կաբինետը երդում է տվել ։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունիսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի Հանրապետության սենատորներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ
Ծիրանավոր-Ծաղկավանք եկեղեցի
Կառուցվածք
Սրահավոր միանավ դահլիճ է` 12,0×8,2 մ արտաքին ընդհանուր չափերով ։ Մեզ է հասել կիսավեր վիճակում. պահպանված են արևելյան և հյուսիսային պատերը, մասամբ նաև՝ արտաքին սյունասրահը։ Աղոթասրահն ունի արևելք-արևմուտք շեշտված ձգվածություն։ Ծածկված է եղել կիսագլանաձև թաղով, առանց թաղակիր կամարների։ Խորանը ինչպես հատակագծում, այնպես էլ գմբեթարդի մասում պայտաձև է։ Պահպանված տվյալներից երևում է, որ սյունասրահը նախապես ունեցել է կամարակապ երեք բացվածք, փայտաշեն միաթեք ծածկ և արևելյան կողմում ավարտվել է բաց խորանով։ Կամարները հենվել են պարզ խոյակներով պսակված, ուղղանկյուն կտրվածքի սյուների վրա։ Հետագայում` հավանաբար XII-XIII դդ. սյունասրահը ենթարկվել է վերակառուցման. մեծացվել է նրա բարձրությունը, փակվել է արևելյան կամարի բացվածքը, ավելացվել է լայնական պատ` բաց խորանը ներառելով քառակուսի հատակագծով սենյակի մեջ։ Հուշարձանն ունի ժամանակին բնորոշ ճարտարապետական զուսպ ձև, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ժլատ կիրառություն։ Կառուցված է տեղական մուգ կապտավուն բազալտի մաքրատաշ ոչ խոշոր քարերով։ Կամարները, ինչպես նաև սրահի վերակառուցված մասերն  դեղնականաչավուն ֆելզիտից են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ
Անե (Շարանտի գավառ)
Անե (Anais), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 587 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.87 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 95 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 15 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 386 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 300-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,7 %։ 300 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 269 անձ (148 տղամարդ և 121 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (13 տղամարդ և 18 կին)։ 86 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նինոծմինդա (այլ կիրառումներ)
Նինոծմինդա, կարող է վերաբերել՝
Պայքարելու իրավունքը
'''Պայքարելու իրավունքը. Հայոց ազգային հարցի մասին Մոնթե Մելքոնյանի գրվածքների ընտրանի''' (The Right to Struggle: Selected Writings of Monte Melkonian on the Armenian National Question), 1981-1991 թվականների ընթացքում Հայաստանի ազգային հերոս Մոնթե Մելքոնյանի կողմից գրած նամակների, հուշերի և հոդվածների հավաքածու։ Կազմողը հերոսի եղբայր՝ Մարգար Մելքոնյանն է ։
Գիրքը իրենից ներկայացնում է հայկական հարցի շուրջ մտքերի հավաքածու։ Գրված է եղել 1981-1991 թվականներին։ Ընդգրկում է կազմակերպչական հարցեր և ռազմավարություն, հայոց պատմության մեկնաբանություններ և Սփյուռքի ուսումնասիրություն։ Վերջին գլուխը նվիրված է Արցախյան հակամարտությանը։
Առաջին անգամ հրատարակվել է 1993 թվականին անգլերեն։
Գրքի հայերեն թարգմանությունը լույս է տեսել 2007 թվականի հոկտեմբերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Մոնթե Մելքոնյանի գրքեր Կատեգորիա:1993 գրքեր Կատեգորիա:Գրքեր Հայաստանի քաղաքականության մասին
Նիշա (այլ կիրառումներ)
Նիշա, կարող է վերաբերել՝
Նիո (այլ կիրառումներ)
Նիո, կարող է վերաբերել՝
Արքետիպերը գովազդում
Արքետիպերը գովազդում, գովազդային հաղորդագրություն, որի կիրառումը նպաստում է գովազդի արդյունավետության բարձրացմանը։ Այն սպառողի վրա թողնում է ենթագիտակցական ազդեցություն։ Գովազդային հաղորդագրությունը հասցեագրվելով սպառողին, գովազդի ստեղծողը փաստացի օգտագործում է արքետիպային սիմվոլները որպես սպառողի անգիտակցականի բանալի։