cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գևին Փրեթոր Փիննեյ
Կյանք և ստեղծագործություն
Գևին Փրեթոր Փիննեյը՝ մի շարք գրքերի հեղինակ է, որոնք նվիրված են ամպերին (The Cloudspotter’s Guide (2006 թվական), A Pig with Six Legs and Other Clouds (2007 թվական), The Cloud Collector’s Handbook (2009 թվական)), ինչպես նաև Clouds That Look Like Things: From The Cloud Appreciation Society ալբոմը կազմողն է. ալբոմի մեջ ներառված են հասարակության անդամների լուսանկարներ։ Նա պարբերաբար հանդես է գալիս դասախոսություններով, որոնցում նա մարդկանց կոչ է անում հաճախ նայել երկնքին և չարհամարհել այն զարմանահրաշ գեղեցկությունը, որը մեզ նվիրում են ամպերը։
2009 թվականին BBC-ն փաստագրական ֆիլմ է նկարահանել Գևին Փրեթոր Փիննեյի մասին, որը կոչվում է«Cloudspotting» :
2011 թվականին Փրեթոր Փիննեյը Թագավորական ընկերության կողմից մրցանակ ստացավ՝ լավագույն գիտական գրքի համար. այդ պատվավոր մրցանակին արժանացավ նրա գրչին պատկանող The Wavewatcher’s Companion գիրքը։
Սենտ Անդրե դը Բաժե
Սենտ Անդրե դը Բաժե  (Saint-André-de-Bâgé), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի գավառում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01332։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 365 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Դալլաս (հեռուստասերիալ, սերիաների ցանկ)
Ներքևում նշված են ամերիկյան «Դալլաս» դրամատիկ հեռուստասերիալի սերիաները և դրանց մեկնաբանությունները, որը ստեղծվել է Դևիդ Ջեյքոբսի կողմից և հեռարձակվել ` 1978 թվականի ապրիլ 2-ից մինչև 1991 թվականի մայիսի 3-ը CBS ալիքի շրջանակներում։ Այն հայտնի է դարձել իր հեռարձակած գովազդների շնորհիվ, որոնք էկրանի մոտ են բերել մոտ 83 միլիոն հեռուստադիտող, և դա հավասարվել է երկրի 76 տոկոս բնակչության հետ , ինչպես նաև բազմաթիվ հեռուստադիտողներ է բերել «սնու եթերաշրջանին», որը սերիալի 9-րդ եթերաշրջանն էր, և որի գործողությունները տեղի են ունենում հերոսներից մեկի պատկերացրած աշխարհում ։
Ամբողջ 13-րդ եթերաշրջանի ցուցադրման ընթացքում կերպարը` Լարրի Հագմանը, դաժան Ջեյ Արա Յուինգի դերն է իրականացրել։ Սերիալը ստացել է «Էմմի» պարգևը քսան անգամից ավել, չորս պարգև է ստացել, ինչպես նաև սերիալի հաղթանակը «Էմմի պարգևի Լավագույն կանացի դեր» կատեգորիան, որը ստացել է Բարբարա Բել Գեդդեսը Միսս Էլլիի դերակատարման համար ։ Սերիալի հայտնիությունը ամբողջությամբ զարգացրել է սերիալը բոլոր բնագավառներում` խաղեր, գրքեր, կոմիքսներ, առանձին ֆիլմեր, ինչպես նաև սպին օֆեր, որոնք եթեր են դուրս եկել 1979 թվականին, որը ինչպես իր նախնին գոյություն է ունեցել 14 եթերաշրջանների ընթացքում։
Անաբել Վոլիս
Կենսագրություն
Անաբել Վոլիսը ծնվել է Օքսֆորդում՝ Մեծ Բրիտանիա, բայց մեծացել է Պորտուգալիայում։ Ազատ տիրապետում է ֆրանսերեն, պորտուգալերեն և իսպաներեն լեզուներին։ Դերասանուհին կարիերան սկսել է 2002 թվականին ։ Նրա առաջին կարևոր դերը եղել է Սոֆիի դերը 2005 թվականի բոլիվուդյան «Ինչպես սիրտը կհուշի» ֆիլմում։
2009 թվականին դերասանուհին հրավիրվել է խաղալու Ջեյն Սեյմուրի դերում Showtime հեռուստաալիքով ցուցադրվող հայտնի «Թյուդորներ» հեռուստասերիալում, այն բանից հետո, երբ այդ դերը կատարող Անիտա Բրիեմը լքեց շոուն երկրորդ եթերաշրջաի ավարտից հետո։ Վոլիսը մասնակցել է երրորդ եթերաշրջանի չորս դրվագների նկարահանումներին։
2015 թվականին նոմինացվել է «MTV Movie Awards» մրցանակի «Լավագույն վախ» կատեգորիայում, «Աննաբելլի անեծքը» ֆիլմում կատարած դերի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ
Թըրների մրցանակ
Մրցանակակիր կարող է դառնալ ցանկացած նկարիչ, ով աշխատել է և ցուցադրել իր գործերը Մեծ Բրիտանիայում վերջին 12 ամիսների ընթացքում։ 1991 թվականից մինչև 2016 թվականը գոյություն ուներ նաև տարիքային սահմանափակում թեկնածուների համար. նրանք պետք է լինեին 50 տարեկանից ոչ մեծ։
Բոլոր նկարիչներն առաջադրվում են իրենց ինչ-որ մի կոնկրետ ցուցահանդեսի կամ աշխատանքի համար։ Կարճ ցուցակի հայտարարությունից հետո հանդիսատեսին է ցուցադրվում նկարիչ-թեկնածուների համատեղ ցուցահանդեսը, որը տևում է հաղթողի հայտարարելուց երկու-երեք ամիս առաջ և մոտ մեկ ամիս հետո։ Ցուցահանդեսին նկարիչները ցույց են տալիս արդեն ինչ-որ այլ բան, նրանց նոր աշխատանքներն ակտիվորեն քննարկվում են մամուլում, այս դեպքում հաղթողը պարգևատրվում է այն սկզբնական ցուցահանդեսի համար, որի շնորհիվ նա ընկել է կարճ ցուցակի մեջ։
Մրցանակի գոյության առաջին տասնամյակներին թեկնածուների ցուցահանդեսն ու պարգևադրումը տեղի էին ունենում լոնդոնյան Tate Britain-ում, 2011 թվականից Թըրների մրցանակաբաշխությունն ամեն անգամ անցկացվում է Միացյալ Թագավուրության նոր քաղաքում։
Պահապանները (ֆիլմ)
Պահապանները, ռուսական ֆիլմ, որը պատմում է սովետական սուպերհերոսների մասին՝ Արդարության լիգայի և վրիժառուների մասին ամերիկյան կոմիքսների համանմանությամբ։
Թըրների մրցանակ
Մրցանակի պատմությունն ու հեղինակությունն այնպիսին են, որ հանդիսատեսն սպասում է ժյուրիից համարձակ և նույնիսկ սկանդալային ընտրություն։ Սակայն ոչ ամեն տարի հաղթող է հանդիսանում ամենածայրահեղ նկարիչը կարճ ցուցակից։
2020 թվականին` առաջին անգամ 30 տարվա ընթացքում, մրցանակի շնորհումը չեղարկվեց։ Պատճառը COVID-19 պանդեմիայի պայմաններում կարանտինը եղավ։ Ավանդական մրցույթի փոխարեն կազմակերպիչները որոշեցին հովանավորների օգնությամբ 12,2 հազար դոլլար դրամաշնորհ տալ տասը վարպետների ։
Պահապանները (ֆիլմ)
Նկարահանումներն սկսվել են 2015 թվականի ապրիլի 27-ին, իսկ կինոնկարի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի փետրվարի 23-ին ։ «Պահապանները» ֆիլմի դեբյուտի ժամանակ տոմսարկղերում ֆիլմի տոմսը ամենաառաջինն էր վաճառվում, բայց արդեն երկու շաբաթ անց նրանց դրամարկղի շահույթը 90 %-ով իջնում է, և շատ վերլուծաբաններ ֆիլմը համարում են դրամարկղային ձախողում  ։ Ֆիլմը մամուլի կողմից խիստ բացասական արձագանք է ստանում ։
Թըրների մրցանակ
Թեկնածուներ և դափնեկիրներ
Այս օրվա դրությամբ Թըրների մրցանակի դափնեկիրները ստանում են 25000 ֆունտ, կարճ ցուցակի մյուս հավակնորդները` 5000 ֆունտ յուրաքանչյուրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մրցանակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Թըրների մրցանակ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության պարգևներ
Պահապանները (ֆիլմ)
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է սուպերհերոսների ջոկատի մասին, որ ստեղծվել է սառը պատերազմի տարիներին։ Նրա մեջ մտնում են ԽՍՀՄ-ի տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ, որոնք երկար ժամանակ թաքցրել են իրենց ինքնությունը։ Երբ երկիրը ծանր դրության մեջ է ընկնում, նրանք որոշում են նորից գործի անցել։ Գլխավոր հերոսների գերբնական ունակություններն ընդգծում են ներկայացվող ժողովրդի ուժեղ հատկություններն ու սովորույթները ։ Բայց անախորժ ժամանակների պատճառով «պահապաններն» ընդհատակ են անցնում։ Նրանք երկար ժամանակ թաքցնում էին իրենց իրական դեմքը, վարում էին հասարակ մարդու կյանք։ Երբ հարազատ երկիրը հայտնվում է ծանր դրության մեջ, այդ սուպերհերոսները նորից անցնում են իրենց հին գործին։ Նրանց համար այդպիսի երկար հանգստից հետո շատ դժվար է աշխատել խմբում և նորից սովորել զիջումների գնալ ։
Արտադրություն
Սարիկ Անդրեասյանի մոտ ֆիլմն ստեղծելու գաղափարը առաջացել է 2013 թվականին ։ Նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի ապրիլի 27-ին ։ Հեղինակները նպատակ են ունեցել ստեղծել ֆրանշիզ՝ հիմնվելով տվյալ ֆիլմի վրա և ապագայում ավելացնել նոր սուպերհերոսներ ։
Ֆիլմն ընդգրկվել է այն 23 կինոնախագծերի ցանկում, որոնք 2015 թվականին պետության կողմից ֆինանսական օգնություն են ստացել ։
Չինական Turbo Films դիստրիբյուտորը ֆիլմի ստեղծողների հետ ավարտում է գործարքը, որպեսզի այն ցուցադրվի Չինաստանում։ Այդ գործարքի շրջանակներում բանակցություններ կընթանան նաև ֆիլմի երկրորդ հատվածը նկարահանելու համար .:
2016 թվականի օգոստոսի 23-ին կայքերում տեղադրվել է ֆիլմի առաջին թրեյլերը, որը անորակ համակարգչային գրաֆիկի և դերասանական վատ խաղի պատճառով քննադատների կողմի վատ գնահատականի է արժանացել ։
Վարձույթ
Ռուսաստանում ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Հայրենիքի պաշտպանի օրը։ Առաջին օրն այն հավաքեց 83 մլն ռուբլի, որը գնահատում են որպես լավ սկիզբ, սակայն շաբաթ և կիրակի օրերի ընթացքում հավաքվող գումարի քանակը սկսում է նվազել  ։ Արդյունքում առաջին հանգստյան օրերին «Պահապանները» ռուսական վարձույթում գրավեց առաջին տեղը՝ 4 օրում հավաքելով 213 մլն ռուբլի, որն ավելի քիչ էր, քան կանխատեսված գումարը ։ Երկրորդ հագստյան օրերի արդյունքներից պարզվեց, որ «Պահապնների» եկամուտը իջել է 90 %-ով, և կազմում է 21 մլն ռուբլի, այն դեպքում, երբ ֆիլմը ցանկի մեջ առաջինն էր, իսկ հետո գրավեց 4-րդ տեղը , երրորդ հանգստյան օրերի արդյունքներով ֆիմը 10-րդ տեղում էր՝ 2,6 մլն-ով , չորրորդին՝ 252000 ռուբլիով ։ Այս կերպ ամեն շաբաթ ֆիլմի բյուջեն նվազեց մոտ 90 %-ով։ Շատերը   ։ ֆիլմը համարում են գումարային կորուստ։
Ֆիլմի պրեմիերայի ժամանակ ռեժիսոր Սարիկ Անդրեսյանը սոցիալական կայքերում սկսել է #яидуназащитников հեշթեգով ֆլեշմոբ։ Ինչպես գրում է sostav.ru-ն, ֆլեշմոբը անհաջող է եղել, որովհետև շատ օգտվողներ հեշթեգն օգտագործել են որպես ֆիլմը ծաղրելու միջոց ։
Քննադատություն
Ֆիլմը ռուսական մամուլի կողմից արժանացել է բացասական գնահատականի ։ Ֆիլմի մասին բացասական կարծիք են հայտնել այնպիսի պարբերականների հեղինակներ, ինչպիսիք են՝ «Афиша», «Meduza» , «Российская газета» , «Мир фантастики» և շատ այլ պարբերականներ։ «Критиканство» կայքի տվյալներով՝ 2017 թվականի փետրվարի 27-ին «Պահապաններ» կինոնկարը 4 ամենավատ ֆիլմերից մեկն էր ։
Ֆիլմին քննադատել են կրկնվող և անտրամաբանական սյուժեի, ոչ զարգացած կերպարների, ոչ համոզիչ երկխոսությունների, հատուկ էֆեկտների և գրիմի ցածր որակի պառճառով։ «Պահապանների մասին» գրել են. «Ինչքա՞ն վատն է այն։ Մաքսիմալ, ավելի վատ, քան կարելի էր պատկերացնել», «Անպետք հատուկ էֆեկտները, ոչ տեղին երաժշտությունը, չարագործի անորակ գրիմը» , «ֆիլմը լի է կլիշեներով և անհեթեթութուններով» , «Այնպիսի զգացողություն է, որ ստեղծողները հպարտ են եղել այն բանով, թե ինչպես են հմտորեն կարողացել փչացնել օտար հեղինակների կինոկոմիքսները»
Թերևս ֆիլմին միակ դրական գնահատականը տվել է «Киноафиша» պարբերականը, որի գրախոսը՝ Գալինա Պատապովան, ֆիլմին լավ գնահատական է տվել (100-ից 80-ը)՝ նշելով, որ ռուսական սուպերհերոսային ֆիլմեր նկարահանելու համար «պետք է ինչ-որ տեղից սկսել, և այդ դերում „Պահապանները“ ֆիլմը շատ լավ է դրսևորվում» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր սուպերհերոսների մասին Կատեգորիա:Ռուսական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Ռուսաստանում Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր
Դիփ Բլու
Պատմություն
1989 թվականին IBM ընկերությունը սկսում է շախմատային մեքենայի ստեղծման նախագիծը։ 1995 թվականին շախմատային միկրոպրոցեսորի նախագծումը ավարտված էր։ Նույն թվականի սեպտեմբերին արդեն ստացվել էր Deep Blue մեքենայի աշխատունակ տարբերակը։ 1996 թվականի փետրվարին Ֆիլադելֆիայում շախմատի գրոսսմեյստեր Ջոել Բենջամինի կողմից «վարժեցված» Deep Blue I-ը պարտվեց Գարրի Կասպարովի հետ խաղում 2-4 հաշվով։ Իսկ արդեն 1997 թվականի մայիսին Deep Blue II-ը Գարրի Կասպարովի հետ ունեցած խաղում հաղթող է ճանաչվում 3.5-2.5 հաշվով։ Դրանից հետո Կասպարովը մեղադրեց IBM-ին խարդախության մեջ և պահանջեց ռևանշ։ IBM-ը հրաժարվեց և գործածությունից հանեց Deep Blue-ն։
Կառուցվածք
Deep Blue մեքենայի փնտրման պրոցեսը բաժանված էր 3 էտապի. սկզբում գլխավոր պրոցեսորը ուսումնասիրում էր շախմատային հնարավոր առաջին մակարդակները, այնուհետև օժանդակող պրոցեսորները կատարում էին հետագա հետազոտությունները։ Իսկ վերջնական մակարդակների հետազոտությունները կատարում էին շախմատային պրոցեսորները։ Deep Blue II-ի հիմքում ընկած էին շախմատային երկու գիրք, որոնք գրված էին նախկին գրոսմայստերների խաղերից հավաքած տվյալների հիման վրա։
Խաղից հետո
Կասպարովի հետ խաղից հետո Deep Blue-ն այլևս հանրայինորեն շախմատ չի խաղացել։ Առաջին տարբերակը պահպանվում է Կալիֆորնիայի համակարգչային պատմության թանգարանում, իսկ երկրորդ տարբերակը՝ Ամերիկայի ազգային պատմության թանգարանում, որը գտնվում է Վաշինգտոնում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արհեստական բանականություն Կատեգորիա:Մեքենայական ուսուցում Կատեգորիա:Շախմատ
Ֆեդերիկո Նիետո
Ֆեդերիկո Գաստոն Նիետո (Federico Gastón Nieto, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Բոկա Ունիդոս» ակումբի հարձակվող։
Ակումբային կարիերա
Նիետոն իր կարիերան սկսել է «Ալմագրո» ակումբում։ Առաջին մրցաշրջանից նա տեղ է գրավել ակումբի հիմնական կազմում և դարձել թիմի լավագույն ռմբարկուներից մեկը։ 2005 թվականին Ֆեդերիկոն վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է շոտլանդական «Ռեյնջերս» ակումբ։ Իր առաջին գոլը Շոտլանդիայի առաջնությունում նա խփել է «Դանֆերմլին Ատլետիկ» ակումբի դարպասը, ապա երկու անգամ աչքի է ընկել Շոտլանդիայի գավաթի խաղարկության՝ «Կլայդ» ակումբի դեմ խաղում։ 2006 թվականին Նիոտեն կրկին մեկնել է Եվրոպա, որտեղ վարձավճարային հիմունքներով առանց առանձնակի հաջողության հանդես է եկել պորտուգալական «Էշտրելա» և իտալական «Ջենոա» ու «Էլլաս Վերոնա» ակումբներում։
2007 թվականին Ֆեդերիկոն հեռացել է «Ալմագրոյից» ու մեկ մրցաշրջան անցկացրել «Ուրականում»։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա տեղափոխվել է «Բանֆիլդ», բայց չի կարողացել դրսևորել իրեն և վարձավճարով վերադարձել է «Ուրական»։
2009 թվականի ամռանը Նիետոն պայմանագիր է կնքել «Կոլոն» ակումբի հետ։ Օգոստոսի 24-ին կայացած «Վելես Սարսֆիլդ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտն այդ ակումբի կազմում ։ Օգոստոսի 29-ին Ավելյանեդայի «Ռասինգ» ակումբի դեմ խաղում Ֆեդերիկոն խփել է իր առաջին գոլը «Կոլոնի» կազմում ։ Ակումբի կազմում անցկացրած 31 խաղերում խփելով 13 գոլ՝ նա մրցաշրջանի արդյունքում ճանաչվել է թիմի լավագույն ռմբարկու։
2010 թվականին Ֆեդերիկոն տեղափոխվել է բրազիլական «Ատլետիկո Պարանաենսե»։ Օգոստոսի 8-ին «Սան Պաուլու» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը բրազիլական Սերիա Ա-ում ։ Նոյեմբերի 5-ին «Պալմեյրասի» դեմ խաղում նա խփել է իր առաջին գոլն «Ատլետիկոյի» կազմում ։ Մրցաշրջանի ընթացքում Ֆեդերիկոն խփել է ընդամենը հինգ գոլ, ակումբի ղեկավարությունը որոշել է չերկարաձգել պայմանագրի ժամկետը, և Ֆեդերիկոն վերադարձել է Բրազիլիա։
Լուիս Գերստներ
Գերստները նաև գլխավորել է RJR Nabisco կոնգլոմերատ ը և ունեցել է ղեկավար պաշտոններ American Express և ՄակՔինզի բիզնես կառավարման խորհրդատվական ընկերություններում։
Ֆեդերիկո Նիետո
Ակումբային կարիերա
2013 թվականի սկզբին Նիետոն տեղափոխվել է էկվադորական «Դեպորտիվո Կիտո»։ Հունվարի 26-ին կայացած ԼԴՈՒ Լոհա ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտն Էկվադորի առաջնությունում ։ Նույն խաղում Ֆեդերիկոն խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում։ Հունիսի 26-ին «Դեպորտիվո Կևեդոյի» դեմ խաղում Նիետոն ձևակերպել է հեթ-տրիկ ։ Մրցաշրջանի արդյունքում նա ճանաչվել է Էկվադորի առաջնության լավագույն ռմբարկու։
Լուիս Գերստներ
McKinsey & Company
Ուսումը ավարտելուց հետո, 1965 թվականին Գերստները սկսել է աշխատել McKinsey & Company խորհրդատվական ձեռնարկությունում։ 1974 թվականին նա դարձել է ավագ գործընկեր։ 1977 թվականին նա ընդունել է հաճախորդներից մեկի՝ American Express-ի առաջարկությունը, որտեղ գլխավորել է Ճանապարհորդությանն առնչվող ծառայությունների խումբ (Travel Related Services Group) ստորաբաժանումը և ղեկավարել American Express-ի վարկային քարտերի և ճանապարհային կտրոնների բաժանմունքը։
Ֆեդերիկո Նիետո
Ակումբային կարիերա
2014 թվականի սկզբին հարձակվողի տրանսֆերը գնել է Գուայակիլի «Բարսելոնան»։ Հունվարի 26-ին «Օլմեդո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը թիմի կազմում ։ Հունվարի 30-ին կայացած «Մանտա» ակումբի դեմ խաղում Ֆեդերիկոն խփել է իր առաջին գոլը նոր թիմի կազմում ։
2015 թվականի ամռանը Նիետոն միացել է Կիտոյի «Ունիվերսիդադ Կատոլիկա» ակումբին, որի կազմում իր նորամուտը կատարել է հուլիսի 10-ին «Էմելեկ» ակումբի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 24-ին «Էմելեկի» դեմ խաղում Ֆեդերիկոն խփել է իր առաջին գոլն «Ունիվերսիդադ Կատոլիկայի» կազմում ։ 2016 թվականի ամռանը նրա պայմանագրի ժամկետն ավարտվել է, և Նիետոն ազատ գործակալի կարգավիճակով վերադարձել է հայրենիք՝ պայմանագիր կնքելով «Բոկա Ունիդոս» ակումբի հետ։ Օգոստոսի 27-ին կայացած «Օլլ Բոյզ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում ։ Սեպտեմբերի 4-ին «Ֆերոկարիլ Օեստե» ակումբի դեմ խաղում Ֆեդերիկոն խփել է իր առաջին գոլը «Բոկա Ունիդոսի» կազմում ։
Լուիս Գերստներ
American Express
Գերստները American Express ընկերությունում գտել է քարտերի օգտագործման և նոր հաճախորդների ներգրավման նոր ձևեր։ Այդպիսով, ընկերության վարկային քարտերը սկսել են լայնորեն օգտագործվել մանրածախ առևտրում (1985 թվականին) և որպես կորպորատիվային։ Նրա աշխատանքի ընթացքում American Express -ը քարտերի թողարկումն ավելանալով՝ 8մլն-ից հասել է մինչև 31 մլն, իսկ ստորաբաժանման եկամուտի ընդհանուր աճը կազմել է 17%։
RJR Nabisco
1989 թվականի ապրիլին Լու Գերստները սկսել է աշխատել փաթեթավորված ապրանքներ արտադրող RJR Nabisco խոշոր ընկերությունում, որն առաջացել էր Nabisco և R.J. Reynolds Tobacco ընկերությունների միաձուլման արդյունքում։ Չորս տարի անց, 1992 թվականին Գերստները սկսել է աշխատել IBM-ում։
Կառավարման փիլիսոփայություն
IBM- ի խորհրդի անդամների հետ առաջին հանդիպմանը Գերստները՝ ի թիվս այլ հարցերի, ներկայացրել է կառավարման հետևյալ սկզբունքները․
Բարեփոխումների հիմնական ուղղություններ
Գերստների կատարած բարեփոխումների հիմնական ուղղություններն էին․
Արդյունքներ. Գերստների ջանքերի շնորհիվ IBM-ի շուկայական կապիտալացումը 2002 թվականին՝ ընկերությունից նրա հեռանալու պահին, աճել էր 29 դոլարից մինչև 168մլրդ դոլար ։
IBM-ից հետո
2013 թվականի հունվարին «Բրոադ ինստիտուտը» (Broad Institute), որը կենսաբժշկության և գենետիկայի բնագավառի հետազատական կենտրոն է, հայտարարել է, որ Լուիս Գերստները գլխավորելու է իրենց տնօրենների խորհուրդը ։
Գործունեություն կրթության ոլորտում
Բիզնես ոլորտի գործունեությունից բացի, Լու Գերստները իր ամբողջ կյանքի ընթացքում աշխատել է կրթության որակի բարելաման ոլորտում։ 2003 թվականին հատուկ առաջարկություններ մշակելու համար նա ստեղծեց հանձնաժողով (The Teaching Commission), որպեսզի հաղթահարվի դասավանդման ճգնաժամը, որի հետ բախվել էր ԱՄՆ-ը։ 1996 թվականից մինչև 2002 թվականը նա եղել է Achieve կազմակերպության համանախագահը։ Այդ կազմակերպություն, որը ստեղծվել է ԱՄՆ կառավարության առաջատար գործարար մարդկանց կողմից՝ ԱՄՆ հանրակրթական դպրոցներում բարձր ակադեմիական ստանդարտներ ներդնելու համար։
IBM-ում աշխատելու ընթացքում նա հիմնել է Reinventing Education ռազմավարական գործընկերություն 21 նահանգների և դպրոցական շրջանների հետ, որոնք օգտվում էին IBM-ի տեխնոլոգիաներից և տեխնիկական օգնությունից՝ աշակերտների առաջադիմությունը բարձրացնելու համար ։
Պարգևներ և մրցանակներ
Կրթության զարգացման ոլորտում աշխատանքի համար Գերստները բազմիցս պարգևատրվել է, այդ թվում՝ Կոլումբիական համալսարանի Տիչերզ վարժարանից ստացել է Կլիվլենդ Է. Դոջի մեդալ (Cleveland E. Dodge Medal) և պարգևատրվել է Ամերիկյան բնագիտական թանգարանի գիտության և կրթության բնագավառում առանձնահատուկ ներդրումներ կատարելու համար։
Ֆեդերիկո Նիետո
Ձեռքբերումներ
Անհատական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ջենոայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Էշտրելա Ամադորայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Լուիս Գերստներ
Պարգևներ և մրցանակներ
Եղիսաբեթ թագուհին Լու Գերստներին շնորհել է Բրիտանական կայսրության (honorary Knight of the British Empire, KBE) պատվավոր ասպետի կոչում՝ ի նշան կրթության և բիզնեսի ոլորտներում Գերստների նվաճումների գնահատանքի։
Անձնական կյանք
Լուիս Գերստներն ամուսնացած է Էլիզաբեթ Ռոբին Լիմկսի (Elizabeth Robin Links) հետ, ունեն երկու երեխա։
Գերստները թոշակի անցնելուց հետո ավարտել է Չինաստանի հնագիտության և պատմության դասընթացները Քեմբրիջում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:IBM աշխատակիցներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Treat You Better
Առևտրական հաջողություններ
«Treat You Better»-ը հասել է UK Singles Chart-ի առաջին հորիզոնականին և № 6-ի Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում ։ «Treat You Better»-ը նաև հասել է № 1-ի Adult Top 40 հիթ-շքերթում, № 4 Adult Contemporary հիթ-շքերթում և № 3 Mainstream Top 40 (Pop Songs) հիթ-շքերթում։ ԱՄՆ-ում սինգլի վաճառքը կազմել է 1 միլիոն օրինակ, և այն ստացել է պլատինե կարգավիճակ։
Երաժշտական տեսահոլովակ
Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի հուլիսի 12-ին ։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է Stuart Hunter-ը (ամերիկացի մոդել և դերասանուհի Դեվոն Աոկիի ազգականը)  ։
Արձագանքներ
Billboard ամսագիրը տեղադրել է «Treat You Better» երգը № 42 հորիզոնականում իր տարեվերջյան «100 Best Pop Songs of 2016» ցանկում։ Ներառվել է Billboard-ի տվյալներով 2016 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլների տարեվերջյան ցանկում (№ 28 հորիզոնական) ։
Կենդանի կատարումներ
Մենդեսը կենդանի կատարել է իր երգը մի քանի հեռուսաշոուներում, այդ թվում նաև 2016 Much Music Video Awards, The Tonight Show (12 հուլիսի, 2016) , American Music Awards (20 նոյեմբերի, 2016).
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շոն Մենդեսի երգեր Կատեգորիա:Երգեր ընտանեկան բռնության մասին
Ռեալիզմ (արվեստ)
Ռեալիզմ (ուշ «իրական»), արվեստի ուղղություն, որի նպատակն է իրականության ճշմարիտ վերարտադրումն իր բնորոշ գծերով։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ռեալիզմը բառի նեղ իմաստով ընկալվում է որպես պոզիտիվիզմ, որը, որպես ուղղություն, սկսել է կիրառվել կերպարվեստում 19-րդ դարի 2-րդ կեսից։ «Ռեալիզմ» եզրույթն առաջին անգամ օգտագործել է ֆրանսիացի գրական քննադատ Շանֆլյորին 19-րդ դարի 50֊ական թվականներին` նշելու համար ռոմանտիզմի և ակադեմիզմի հակառակ արվեստը։ Ռեալիզմի գերիշխանությունը հաջորդել է ռոմանտիզմի դարաշրջանին և նախորդել սիմվոլիզմին ։ 20-րդ դարի կեսերին հայրենական արվեստագիտության մեջ սրբադասված նույնատիպ պնդումները հետխորհրդային ժամանակներում մերժվեցին։ Եթե որպես հիմնական պատմագեղարվեստական ուղղություններ՝ ընդունվում են կլասիցիզմը և ռոմանտիզմը, ապա ռեալիզմին կամ սիմվոլիզմին, ըստ հասկացությունների աստիճանակարգման, նման սահմանումը չի համապատասխանում   ։ Ռուս փիլիսոփա Վ. Պ. Ռուդնևն առանձնացրել է եզրույթի երեք հիմնական նշանակություն՝ պատմափիլիսոփայական (դիմակայում է միջնադարյան նոմինալիզմին), հոգեբանական (որպես գիտակից դիրքորոշում, որն ընդունում է առաջնային իրականությունը, իսկ գիտակցությունը համարում է երկրորդական) և պատմամշակութային (որպես արվեստի ուղղություն, որի կողմնակիցները ձգտում էին հնարավորինս ճշգրիտ պատկերել իրականությունը)։ Ընդ որում, պետք է տարբերակել ռեալիզմ և իրականություն հասկացությունները (որպես մասամբ իրականացված իրականություն), ինչպես նաև տարբերակել ռեալիզմ և նատուրալիզմ հասկացությունները։ Որպես օրինակ՝ Ռուդնևը նշում է Դոստոևսկու ստեղծագործությունը, որի դեպքում «ռեալիզմ» եզրույթը պետք է օգտագործվի երկրորդ իմաստով, այսինքն՝ հոգեբանական, այլ ոչ թե գեղարվեստական ։
Մեկ այլ դժվարություն է նատուրալիզմի և ռեալիզմի միջև տարբերությունների սուբյեկտիվ֊բազմակի մեկնաբանումը։ Ռուդնևը հետագայում գրել է․
Ռեալիզմը նկարչությունում
«Ռեալիզմ» եզրույթի ի հայտ գալը գեղանկարչության մեջ սովորաբար կապում են ֆրանսիացի նկարիչ Գյուստավ Կուրբեի (1819-1877) ստեղծագործության հետ, որը 1855 թվականին Փարիզում բացել է իր անհատական ցուցահանդեսը հատուկ ստեղծված «ռեալիզմի տաղավարում», թեև մինչ այդ էլ իրատեսորեն գործել են բարբիզոնյան դպրոցի նկարիչները՝ Թեոդոր Ռուսոն, Ժան Ֆրանսուա Միլլեն, Ժյուլ Բրետոնը։ 1870-ական թվականներին ռեալիզմը բաժանված էր երկու հիմնական ուղղության՝ բնապաշտությունն ակադեմիական արվեստում և իմպրեսիոնիզմը, որի ներկայացուցիչները սկզբում իրենց անվանում էին բնագետներ ։
19-20-րդ դարերի արվեստում Իտալիայի ռեալիստական գեղանկարչության մեջ հայտնի էին, օրինակ, Ջոակկինո Թոմը, Անտոնիո Ռոտան և Ջուզեպպե Պելիցցեցա դա Վոլպեդոն, Ռենատո Գուտտուզոն, Ջակոմո Մանցուը։ 1950-1960-ական թվականներին Միլանում մի խումբ երիտասարդ նկարիչներ կյանք են տվել էքզիստենցիալ ռեալիզմի միտումներին, որոնք խախտում են սովորական գաղափարախոսական նորմերը. այդպիսին է, օրինակ, Մարիո Բարդիի ստեղծագործությունը ։
Ռեալիզմը գրականությունում
Յուրաքանչյուր գրական ստեղծագործության մեջ տարբերում են երկու հիմնական իմաստային մակարդակ՝ օբյեկտիվ՝ նկարչի կամքից անկախ տրված երևույթների վերարտադրումը, և սուբյեկտիվ՝ նկարչի ստեղծագործության մեջ ներդրված մի բան։ Գրականության երկու հիմնական ուղղությունները կապված են այս տարբերությամբ։ Սա «օբյեկտիվ ռեալիզմն» է, որը իրականության հնարավորինս ճշգրիտ վերարտադրման խնդիրն է դնում, և «իդեալիստական ռեալիզմը», որը տեսնում է արվեստի նպատակը իրականության մեջ նկարչի զգացմունքներն ու մտքերը լրացնելիս, քանի որ դրանք նաև «մտավոր իրականություն» են։ Ռուսական հրապարակախոսության և գրական քննադատության մեջ «ռեալիզմ» եզևույթի նշված իմաստն առաջին անգամ սահմանել է Դմիտրի Պիսարևը ։ Մինչև այդ պահը «ռեալիզմ» եզրույթն օգտագործվում էր, մասնավորապես, Ալեքսանդր Գերցենի կողմից միայն տրամաբանական պոզիտիվիզմի փիլիսոփայական իմաստով՝ որպես «մատերիալիզմ» հասկացության հոմանիշ (1846) ։
Սակայն ժամանակի ընթացքում այդ հայեցակարգը ևս զարգացում է ապրել, այդ թվում՝ լեզվաբանական հարաբերականության տեսության և լրացված իրականության սկզբունքի ազդեցության ներքո։ Հետևաբար, «ռեալիզմ» եզրույթը գրականության մեջ, ինչպես նաև արվեստի այլ տեսակներում, ունի հարաբերական և հակասական նշանակություն։ Այսպես, ըստ Ռուդնևի, գրականությունն արտացոլում է ոչ թե իրականությունը, այլ «միջին լեզվական նորմի» լեզուն։ Հետևաբար, եթե ընթերցողին ամեն ինչ հասկանալի է և մոտ, ապա դա ռեալիզմ է։ Իսկ եթե գրողը նոր բան է հայտնագործում և ոչ միշտ է հասկանալի ընթերցողին, ապա դա ֆորմալիզմ է կամ մոդեռնիզմ։ «Այս իմաստով, ֊ գրել է Ռուդնևը, ֊ որևէ կերպ չի կարելի Պուշկինին, Լերմոնտովին, Գոգոլին, Տալստոյին, Դոստաևսկուն և Չեխովին անվանել ռեալիստներ, որոնք չէին հնազանդվում լեզվի միջին նորմիային, այլ ձևավորում էին նորը։ Նույնիսկ Չերնիշևսկու վեպը չի կարելի ռեալիստական անվանել, քանի որ դա ավելի շատ ավանգարդ արվեստ է» ։
Ռեալիզմը թատրոնում
Ռեալիզմը թատրոնում, որպես իրատեսական դրամա, միջանկյալ ժանր է, որը սահմանակից է ինչպես ողբերգությանը, այնպես էլ կատակերգությանը, որտեղ հակամարտությունը սովորաբար ողբերգական ավարտ չի ունենում։ Նրա էական առանձնահատկությունը սուր հրատապությունն է, հետաքրքրությունը արդիականության նկատմամբ։ Պատկերի ճշգրտության ձգտումն այնքան որոշիչ է ռեալիստների համար, որ նույնիսկ անցյալին դիմելիս նրանք մնում են նույնքան նրբանկատ փաստերի նկատմամբ, որքան ժամանակակից կյանքի տիպերի և իրադարձությունների պատկերում ։
Մոգական ռեալիզմ
Մոգական ռեալիզմը գեղարվեստական մեթոդ է, որտեղ աշխարհի ռեալիստական պատկերում ներառված են մոգական տարրեր ։ Ժամանակակից իմաստով այս եզրույթն ավելի շատ նկարագրական է, քան ճշգրիտ։ Սկզբնապես «մոգական ռեալիզմ» եզրույթն օգտագործվել է գերմանացի քննադատ Ֆրանց Ռոխի կողմից՝ «նոր նյութականության» գեղանկարչության ժանրի նկարագրության համար։
Լատինամերիկյան մոգական ռեալիզմի հիմքերն են նախակոլումբոսյան հնդկական քաղաքակրթությունների, այդ թվում՝ ացտեկների, մայաների, չիբչաների, ինկերի գրականությունը, հավատալիքները, մտածողությունը։ Արդեն հնդկական արմատներ ունեցող ստեղծագործություններում, որոնք գրվել են հնդկացի, իսպանացի և պորտուգալացի պատմաբանների, քահանաների և զինվորների կողմից, կոնկիստներից անմիջապես հետո հանդիպում են հրաշալի ռեալիստության բոլոր բաղադրիչները։
Մոգական ռեալիզմը կերպարվեստի ոճ է, որն ամենօրյա սյուժեները պատկերելիս օգտագործում է ռեալիզմը՝ նկարչի որոշ թվացյալ տեսողական անհեթեթության հետ միասին։ Գեղանկարչության մեջ այս եզրույթը երբեմն փոխարինելի է հետէքսպրեսիոնիզմով։ 1925 թվականին քննադատ Ֆրանց Ռոխը պատկերի նկարագրության համար օգտագործել է այդ եզրույթը, որը սկիզբ է դրել վերադարձը ռեալիզմին էքսպրեսիոնիստների էքստրավագանտությունից հետո, որոնք փոխեցին օբյեկտների արտաքին տեսքը նրանց ներքին էության դրսևորման համար։
«Մոգական ռեալիզմ» եզրույթը գրականության վերաբերյալ առաջին անգամ առաջարկվել է ֆրանսիացի քննադատ Էդմոն Ժալի կողմից 1931 թվականին։ Նա գրել է․ «Մոգական ռեալիզմի դերը ենթադրում է իրականության մեջ փնտրել տարօրինակ, քնարական և նույնիսկ ֆանտաստիկ տարրեր, որոնց շնորհիվ առօրյա կյանքը հասանելի է դառնում բանաստեղծական, սյուրռեալիստական և նույնիսկ խորհրդանշական կերպարանափոխությունների համար» ։
Չնայած եզրույթը հազվադեպ է օգտագործվում կինեմատոգրաֆիայի տեսության մեջ, բայց շատ ֆիլմեր հետևում են մոգական ռեալիզմի կանոններին։ Կինոյում, ինչպես նաև արվեստի մյուս ժանրերում, կարելի է հետևել էքսպրեսիոնիզմի հետ մոգական ռեալիզմի կապին։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Ռեալիզմ Կատեգորիա:Արվեստի ոճեր Կատեգորիա:Արվեստի պատմություն Կատեգորիա:Գրականություն Կատեգորիա:Գեղագիտություն Կատեգորիա:Կերպարվեստ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Ապոնյո
Անտոնիո Գալդեանո Բենիտես (Apoño, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս «Էլ Պոլո» ակումբում որպես կիսապաշտպան։
Կարիերայի սկիզբը
Անտոնիո Բենիտեսը ծնվել է Մալագայում։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Սեն Պեդրո» ֆուտբոլային ակումբում։ Հետագայում ստացել է Ապոնյո անվանումը։
«Մալագա»
2007 թվականին վերադարձել է ակումբ, բայց արդեն որպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ 2008 մրցաշրջանում Ապոնյոն և Նաբիլ Բահան ճանաչվեցին թիմի լավագույն հարձակվողներ։ 2012 թվականի հունվարի 19-ին Ապոնյոն վարձավճարով տեղափոխվեց «Ռեալ Սարագոսա», որտեղ հանդես եկավ մինչև մրցաշրջանի ավարտը։ Իր դեբյուտային հանդիպումը կայացել է իսպանական «Լևանտե» ակումբի դեմ խաղում։ Խաղը ավարտվել է 0:0 հաշվով։
Հետաքարքիր փաստեր
Ապոնյոյի կրտսեր եղբայրը՝ Խուան Խոսեն, «Մալագա» ակումբի երկրորդ կազմի ֆուտբոլիստ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կաթոլիկությունն Ավստրիայում
Կաթոլիկությունն Ավստրիայում ներկայացված է Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու միջոցով, որը հանդիսանում է համաշխարհային քրիստոնեական կրոնի եկեղեցիներից մեկը։ Կաթոլիկությունը հանդիսանում է երկրի ամենատարածված կրոնը, որի հետևորդների տոկոսային թվաքանակը կազմում է Ավստրիայի բնակչության շուրջ 70 %-ը ։
Պատմություն
Ժամանակակից Ավստրիայի տարածքում առաջին քրիստոնյաները հայտնվել են 2-րդ դարի վերջում։ Հռոմեական կայսրության կայսր Դիոկղետիանոսի օրոք այստեղ նահատակվել են  սուրբ Ֆլորիանը և եպիսկոպոս Վիկտորին Պետավիացին։ 4-րդից 5-րդ դարերում Ավստրիայի տարածքում սկսեցին հայտնվել Հռոմեա-կաթոլիկ եկեղեցու առաջին կազմակերպված կառույցները՝ եպիսկոպոսություններ Վիրին  (ներկայում՝ Զոլֆելդ), Տեուրնիա (ներկայում՝ Լենդորֆ իմ Դրաուտալ), Ագունտ (ներկայում՝ Լինց), Կուրիա (ներկայում՝ Կուր), Լաուրիկ (ներկայում՝ Լորխ) քաղաքներում։ 6-րդ դարում Ավստրիայի տարածքում գերմանական ցեղերի շրջանում քարոզչություն (միսիոներություն) էին իրականացնում իռլանդական սրբերը, ովքեր այդ տարածքներ էին եկել անգլերի և սաքսերի կողմից Բրիտանական կղզիներում իրենց վանքերի կործանումից հետո։ Մոտավորապես 700 թվականին սուրբ եպիսկոպոս Ռուպերտը հիմնադրեց Սուրբ Պետրոսի  աբբայությունը, որի շուրջ հետագայում սկսեց ձևավորվել Զալցբուրգ քաղաքը։ 710 թվականին Զալցբուրգում հիմնվում է Զալցբուրգի եպիսկոպոսությունը, որը հետագայում դարձավ Ավստրիայում և սլավոնական հողերում քրիստոնեության տարածման կենտրոնը։ Զալցբուրգից կաթոլիկ քարոզիչները ժամանեցին Մորավիա։ Զալցբուրգի եպիսկոպոսությունը արևմտյան սլավոնների հողերը համարում էր իր տարածքներ, այդ իսկ պատճառով դեմ էին այլ քարոզիչների գործունեությանն այդ տարածքներում։ Այդ իրավիճակը հանգեցրեց հակամարտության Կյուրեղ և Մեթոդիոս սրբերի հետ, ովքեր այդ ժամանակ զբաղվում էին արևմտյան սլավոնների քրիստոնեացմամբ   ։
18-րդ և 19-րդ դարեր
18-ից մինչև 19-րդ դարի վերջ Ավստրիայում տարածում էր գտել Իոսիֆիզմի կրոնա-քաղաքական շարժումը, որն իր անվանումը ստացել էր Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Իոսիֆ II-ի անունով։ Իոսիֆ II կայսեր իշխանության օրոք Ավստրիայում ստեղծվեցին բազմաթիվ կաթոլիկ ուսումնական հաստատություններ, բացվեցին նոր ծխեր, բայց միևնույն ժամանակ ճնշվում էին վանական օրդենները։ Ավստրիայում կաթոլիկ եկեղեցին հայտնվեց պետության ազդեցության ներքո։ Իոսիֆիզմի շարժումը քննադատվում էր Հռոմի պապի կողմից, ինչը հանգեցնում էր կայսերական տան և Վատիկանի միջև մշտական հակամարտություններ։ 1855 թվականի օգոստոսի 18-ին Ավստրիական կայսրության և Վատիկանի միջև կնքվեց կոնկորդատ, որը հանգեցրեց պետության և եկեղեցու միջև իոսիֆիզմի ավարտին ։
18-րդ դարի վերջում և 19-րդ դարի սկզբին Ավստրիայում կաթոլիկ եկեղեցու ազդեցությունը ավստրիական հասարակության շրջանում սկսեց ամրապնդվել։ Միևնույն ժամանակ Վիեննայում ի հայտ եկավ շարժում, որը հիմնադիրն էր քահանա սուրբ Քլեմենս Մարիա Հոֆբաուերը։ Նրա շուրջ հավաքվեց ավստրիական մտավորականությունն ու ուսանողությունը ։
19-րդ դարի կեսերին Ավստրիայում ազատական քաղաքական գործիչները փորձեցին օրենսդրորեն սահմանափակել Կաթոլիկ եկեղեցու ազդեցությունը ավստրիական հասարակության վրա։ 1867 թվականի Դեկտեմբերյան սահմանադրությունից հետոանցկացվեցին բարեփոխումներ, որոնք հակասում էին 1855 թվականին կնքված կոնկորդատի դրույթներին։ Կայսեր և կառավարության ճնշման հետևանքով ավստրիացի եպիսկոպոսները Վատիկանի առաջին ժողովում հանդես եկան ընդդիմության դիրքերից, որի որոշումը կայսրը օգտագործեց Վատիկանի հետ կնքած կոնկորդատը չեղյալ հայտարարելու համար ։
20-րդ դար
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Ավստրիայում ձևավորվեց Առաջին հանրապետությունը։ 1922-1924 թվականներին և 1926-1929 թվականներին Ավստրիայի Հանրապետության կանցլերի պաշտոնը զբաղեցնում էր կաթոլիկ քահանա Իգնաց Զեյպելը, ով մարքսիստական և նացիստական ազդեցության դեմ պայքարում օգտագործում էր քաղաքական ավտորիտար գործիքներ։ Նրա հետնորդ Էնգելբերտ Դոլֆուսը, հենվելով Կաթոլիկ եկեղեցու աջակցության վրա, Ավստրիայում ստեղծեց իսկական ավտորիտար պետություն։ 1933 թվականին Ավստրիայի և Վատիկանի միջև կնքվեց նոր կոնկորդատ ։
Գերմանիայի կողմից Ավստրիայի օկուպացիայի ժամանակ կաթոլիկ եկեղեցին հալածանքների էր։ Այդ ժամանակ բազմաթիվ հավատավորներ ակտիվորեն ընդդիմանում էին նացիստական օկուպացիոն իշխանություններին։ Քաղաքացիական անհնազանդության խորհրդանիշ է դառնում Ֆրանց Եգերշտատերը, ով բացահայտ հայտարարում էր իր հականացիստական գաղափարների մասին։ 2007 թվականին Ֆրանց Եգերշտատերը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու կողմից սրբադասվեց ։
Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ը Ավստրիա է այցելել 1983, 1988 և 1998 թվականներին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրոնն Ավստրիայում Կատեգորիա:Կաթոլիկությունն Ավստրիայում Կատեգորիա:Ավստրիայի պատմություն
Աուկշտեյի Պանյարյայ
Աուկշտեյի Պանյարյայ (Պանյարյայ, նաև Վերին Պոնարի և Պոնարի, Aukštieji Paneriai  ), շրջան (rajonas ) Վիլնյուսի հյուսիսում։ Տեղակայված է Վիլնյուսի քաղաքային ինքնավարության (Vilniaus miesto savivaldybė) Պանյարյայի (Panerių seniūnija) և Նաույինինկայի (Naujininkų seniūnija) ստարոստվոների տարածքում  ։
Տեղակայված է Նյարիս գետի աջ ափին՝ Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսից 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։
Տարածքային տեսանկյունից բաժանված է Վերին (lt:Aukštieji Paneriai) և Ներքին (lt:Žemieji Paneriai) Պոնարիների։
Բնակչությունը կազմում է 8900 մարդ (2001)։
Պատմություն
Պոնարին մտել է Լեհաստանի կազմի մեջ 1923 թվականից ընդհուպ մինչև 1939 թվականի սեպտեմբերին լեհական պետության բաժանումը Գերմանիայի ու Խորհրդային Միության միջև, իսկ ավելի ուշ փոխանցվել է Լիտվային։ 1940 թվականի օգոստոսին Լիտվայի՝ Խորհրդային Միության կազմի մեջ մտնելուց հետո գյուղը մնացել է նոր կազմավորված Լեհական ԽՍՀ վարչական սահմանների մեջ։
1940 թվականին գյուղի մոտ սկսվել է նավթի բազայի շինարարությունը։ Փորվել են մեծ փոսեր, որտեղ պետք է տեղակայվեին վառելիքի տարաները։ Սակայն գերմանական զորքերի ներխուժման պատճառով նավթի բազայի ստեղծման պլանից ստիպված են եղել հրաժարվել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Պոնարիի անտառը գերմանական օկուպացիոն ուժերի կողմից օգտագործվել է որպես սպանությունների վայր, որտեղ սպանվել է ընդհանուր առմամբ 100 հազար մարդ՝ Վիլնյուսի գետտոյի կալանավոր հրեաներ, գնչուներ, լեհական մտավորականության ներկայացուցիչներ ու խորհրդային ռազմագերիներ ։
Տրանսպորտ
Պանյարյայում տեղակայված է համանուն երկաթուղային կայարանը։
Պանյարյայի տարածքում է գտնվում նաև Լիտվայի երկաթուղային թունելներից մեկը, որը գործել է 1861 թվականից մինչև 1960-ական թվականների կեսերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիտվայի բնակավայրեր
Իսահակ Լևիտան
Ծագում
Իսահակ Լևիտանի ծննդյան ամսաթիվը փոխելու ու Աբելին՝ որպես ավագ որդի ներկայացնելու պատճառը կարող էր լինել այն, որ ընտանիքի ավագ որդին չէր զորակոչվում ըստ զինապարտության մասին Ռուսական կայսրության օրենքի։ Այդ նախազգուշական քայլը բացատրվում է նրանով, որ 1852 թվականին զինակոչի վերաբերյալ օրենքի խստացումից հետո զորակոչվել էր Իսահակ Լևիտանի զարմիկներից մեկը՝ մսագործ Գերշելի որդին։ 20-րդ դարի սկզբին արվեստաբանության մեջ պաշտոնապես ընդունված էր, որ Իսահակ Լևիտանը ծնվել է 1861 թվականին և եղել է ընտանիքի կրտսեր որդին. Ադոլֆը, ում ուսումնարանում կոչում էին Լևիտան-ավագ, այնտեղ ընդունվել է երկու տարի ավելի վաղ ։
Այդ դեպքում, ըստ Մ. Ռոգովի, նկարչի՝ ուսումնարանի (որտեղ սովորել են Իսահակ և Աբել Լևիտանները) փաստաթղթերում նշված ծննդյան ամսաթվի նշանակումը օգոստոսին պայմանավորված էր նրանով, որ հրեա երեխան կրթությունն սկսելուց առաջ պիտի հասած լիներ բար միցվայի տարիքին, իսկ օգոստոսի 18-ի ընտրությունը բացատրվում է նրանով, որ Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան ընդունվելու փաստաթղթերը հանձնվել են դրա նախորդ օրը՝ օգոստոսի 17-ին, և բացի այդ, ըստ հրեական պատկերացումների, 18-ը հաջողակ թիվ է։
Իսահակ Լևիտանի քրոջ՝ Թերեզայի որդիներն են նկարիչներ Լև (Leo Birchansky, 1887-1949) և Ռաֆաիլ (Raphaël Birtchansky, 1883-1953) Բարչանսկիները։
Վաղ տարիներ
Իլյա Լևիտանը, փորձելով բարելավել ընտանիքի նյութական դրությունն ու կրթության տալ երեխաներին, 1870-ական թվականների սկզբին ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Մոսկվա։ 1871 թվականին Իսահակ Լևիտանի ավագ եղբայրը՝ Աբել Լեյբը, ընդունվում է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան։ 1873 թվականին նույն ուսումնարան է ընդունվում տասներեքամյա Իսահակ Լևիտանը։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Վասիլի Պերովը, Ալեքսեյ Սավրասովը և Վասիլի Պոլենովը։
1875 թվականին մահանում է Իսահակ Լևիտանի մայրը, իսկ հայրը ծանր հիվանդանում է։ Հիվանդության պատճառով ստիպված լինելով թողնել աշխատանքը երկաթուղում՝ Իլյա Լևիտանը չի կարողանում միայն մասնավոր դասերով պահել իր չորս երեխաներին։ Ընտանիքի նյութական դրությունն այնպիսին էր, որ ուսումնարանը ժամանակ առ ժամանակ նյութական օգնություն էր ցույց տալիս Լևիտան եղբայրներին, իսկ 1876 թվականին ազատում է կրթության համար վճարելու պարտականությունից՝ հաշվի առնելով ընտանիքի «ծայրահեղ աղքատությունը», ինչպես նաև «արվեստում ունեցած մեծ հաջողության համար»։ 1877 թվականի փետրվարի 3-ին տիֆից մահանում է Իլյա Լևիտանը։ Իսահակ Լևիտանը, նրա եղբայրն ու քույրերը հայտնվում են ծայրահեղ կարիքի մեջ։ Իսահակ Լևիտանն այդ ժամանակ սովորում էր չորրորդ «բնօրինակային» դասարանում՝ Վասիլի Պերովի մոտ։ Վերջինիս ընկերը՝ Ալեքսեյ Սավրասովը, ուշադրություն է դարձնում Իսահակ Լևիտանի վրա և վերցնում նրան իր մոտ՝ բնանկարչության դասարան։ 1877 թվականի մարտին Իսահակ Լևիտանի աշխատանքներից երկուսը, որ ներկայացվել էին ցուցահանդեսում, գրավում են մամուլի ուշադրությունը, և 16-ամյա նկարիչն ստանում է փոքր արծաթե մեդալ ու 220 ռուբլի՝ «պարապմունքները շարունակելու համար»։
«Լևիտանն ամեն ինչ շատ հեշտ էր յուրացնում, բայց այնուամենայնիվ, աշխատում էր համառորեն, մեծ տոկունությամբ»,- հիշում է նրա ընկերը՝ հայտնի գեղանկարիչ Միխայիլ Նեստերովը։ 1879 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ հրեական ծագում ունեցող Ալեքսանդր Սոլովյովն ապրիլի 2-ին մահափորձ է կատարում Ալեքսանդր II ցարի նկատմամբ, հրապարակվում է ցարի հրամանը, որով հրեաներին արգելվում էր բնակվել Ռուսաստանի մայրաքաղաքում։ Տասնութամյա Իսահակ Լևիտանին արտաքսում են Մոսկվայից, և նա հետագա երկու տարին եղբոր, քրոջ ու փեսայի հետ ապրում է մերձմոսկովյան Սալտիկովկայում (Բալաշիխայի ծայրամաս) գտնվող ոչ մեծ ամառանոցում ։ «Երեկո անձրևից հետո» («Вечер после дождя», 1879, մասնավոր հավաքածու) նկարի վաճառքից ստացված գումարով Իսահակ Լևիտանը հաջորդ տարի կահավորված սենյակ է վարձում Մեծ Լուբյանկայում ։
1880-1884 թվականներին՝ ամռան ամիսներին, Իսահակ Լևիտանը բնօրինակից նկարել է Օստանկինոյում։ Այդ ժամանակ Լևիտանը նկարում է «Կաղնուտ։ Աշուն» («Дубовая роща. Осень», 1880, Նիժնի Նովգորոդի պատկերասրահ), «Կաղնի» (1880, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Սոճիներ» (1880, մասնավոր հավաքածու), «Կիսակայարան» (1880-ական թվականների սկիզբ, Իսահակ Լևիտանի տուն-թանգարան Պլյոսում) կտավները, ինչպես նաև ստեղծում է Զվենիգորոդի մոտ գտնվող Սավինսկայա Սլոբոդայի բնանկարները՝ «Վերջին ձյունը։ Սավինսկայա Սլոբոդա» («Последний снег. Саввинская слобода», 1884, Տրետյակովյան պատկերասրահ), «Կամրջակ։ Սավինսյակա Սլոբոդա» («Мостик. Саввинская слобода», 1884, Տրետյակովյան պատկերասրահ)։
«Հրեա տաղանդավոր պատանին զայրացնում էր այլազգի ուսուցիչներին։ Հրեան, նրանց կարծիքով, չպիտի դիպչեր ռուսական բնանկարին։ Դա բնիկ ռուս նկարիչների գործն էր»,- գրել է Կոնստանտին Պաուստովսկին։
1885 թվականի գարնանը 24-ամյա Իսահակ Լևիտանն ավարտում է ուսումնարանը։ Նկարչի կոչում նա չի ստանում. նրան տրվում է վայելչագրության ուսուցչի դիպլոմ։
1885-1891 թվականներ
Իսահակ Լևիտանը, Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանից առանց դիպլոմի հեռանալով ֆինանսական խնդիրների պատճառով, 1885 թվականի ապրիլին հաստատվել է Բաբկինոյից ոչ հեռու գտնվող Մաքսիմովկա խուլ գյուղում ։ Նրա հարևանությամբ՝ Բաբկինոյում գտնվող Կիսոլյովների կալվածքում հյուրընկալվում էին Չեխովները։ Ա. Կիսիլյովը՝ դիվանագետ կոմս Պավել Կիսիլյովի զարմիկը, այդ վայրում ծառայում էր որպես զեմստվոյի ղեկավար։ Լևիտանը ծանոթացել է Անտոն Չեխովի հետ, նրանց ընկերությունն ու մրցակցությունը շարունակվել են ողջ կյանքի ընթացքում։
1880-ական թվականների կեսերին լավանում է նկարչի ֆինանսական դրությունը։ Սակայն մանկության տարիների սովը, անհանգիստ կյանքը, լարված աշխատանքը իրենց հետքն էին թողել Լևիտանի առողջության վրա. նրա մոտ կտրուկ սրվում է սրտի հիվանդությունը։ 1886 թվականին Իսահակ Լևիտանն ուղևորվում է Ղրիմ՝ վերականգնելու ուժերը։ Վերադառնալուց հետո նա կազմակերպում է իր հիսուն բնանկարների ցուցահանդեսը։ ՛ 1887 թվականին նկարիչը վերջապես իրականացնում է իր երազանքը. նա ուղևորության է մեկնում Վոլգայով, որ այնպես սրտագին կերպով նկարել էր իր ուսուցիչը՝ Ալեքսեյ Սավրասովը (Իսահակ Լևիտանը պատրաստվում էր մեկնել այդ ուղևորությանը 1880-ական թվականների սկզբին, սակայն չէր կարողացել քրոջ հիվանդության պատճառով)։ Առաջին տպավորությունը, սակայն, բացասական էր։ Սառը, ամպամած եղանակ էր, և գետը թվում էր «ձանձրալի ու մեռած»։ Լևիտանը գրում է Չեխովին. «Ազազուն թփիկներ և քարաքոսերի նմանվող զառիթափեր...» («Чахлые кустики и, как лишаи, обрывы…»)։
Հաջորդ տարի նա կրկին որոշում ուղևորության մեկնել Վոլգա։ 1888 թվականի գարնանը Լևիտանն իր նկարիչ ընկերների՝ Ալեքսեյ Ստեպանովի ու Սոֆյա Կուվշիննիկովի հետ շոգենավով ուղևորվում է Օկա գետով մինչև Նիժնի Նովգորոդ, ապա շարունակում ուղևորությունը Վոլգայով։ Ճանապարհորդության ընթացքում նրանք իրենց համար բացահայտում են Պլյոս փոքր, հանգիստ քաղաքի գեղեցկությունն ու որոշում մի որոշ ժամանակ մնալ այդտեղ։ Արդյունքում Լևիտանը Պլյոսում անցկացնում է երեք ամառ (1888-1890)։ 1880-ական թվականների վերջին ու 1890-ական թվականների սկզբին Լևիտանը ղեկավարել է նկարիչ-ճարտարապետ Անատոլի Գունստի Գեղեցիկ արվեստների ուսումնարանի բնանկարչության դասարանը։
Այդ երեք ամառվա ընթացքում Պլյոսում նկարված 200 աշխատանքների շնորհիվ Իսահակ Լևիտանը ձեռք է բերում մեծ ճանաչում, իսկ Պլյոսն սկսում է ժողովրդականություն վայելել բնանկարիչների շրջանում։
Գոյություն ունի կարծիք, թե «Հավերժական անդորր» նկարն «ամենառուսականն է» ռուսական թեմատիկայով ստեղծված բոլոր նկարների շարքում։
1891 թվականի մարտին Իսահակ Լևիտանը դառնում է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։ Մոսկվացի մեկենաս Սերգեյ Մորոզովը, որ տարված էր գեղանկարչությամբ և մտերիմ էր Լևիտանի հետ, նրան է տրամադրում հարմարավետ արվեստանոց Տրյոխսվյատիտելսկի նրբանցքում։
1891-1894 թվականներ
1892 թվականի գարնանը Լևիտանն ավարտում է «Աշուն» կտավը (որն սկսել էր 1891 թվականին) և ներկայացնում այն ХХ Շրջիկ ցուցահանդեսում «Հորձանուտի մոտ», «Ամառ» և «Հոկտեմբեր» նկարների հետ միասին։
1892 թվականին Իսահակ Լևիտանը՝ որպես չմկրտված հրեա, ստիպված է լինում լքել Մոսկվան (24 ժամվա ընթացքում վտարվում են բոլոր հրեաները). նա որոշ ժամանակ ապրում է Տվերի ու Վլադիմիրի նահանգներում, ապա ընկերների աջակցության շնորհիվ նկարիչը բացառության կարգով վերադառնալու թույլտվություն է ստանում։ Այդ ժամանակաշրջանին է վերաբերում «Վլադիմիրկա» (1892) կտավը, որում պատկերված է այն ճանապարհը, որով Սիբիր էին տանում տաժանակիրներին։
1892 թվականին Լևիտանի ու Չեխովի միջև տեղի է ունենում փոքրիկ ընդհարում՝ կապված այն հանգամանքի հետ, որ գրողն իր «Թռի Վռի» («Попрыгунья») պատմվածքի սյուժեում օգտագործել էր առանձին դրվագներ Լևիտանի, նրա աշակերտուհի Սոֆյա Կուվշիննիկովայի, ու վերջինիս ամուսնու՝ բժիշկ Դմիտրի Կուվշիննիկովի փոխհարաբերություններից։
1892-1893 թվականներին Տրյոխսվյատիտելսկի նրբանցքում գտնվող արվեստանոցում Վալենտին Սերովն ստեղծում է Իսահակ Լևիտանի դիմանկարը։
1893 թվականի ամառը Լևիտանն անցկացնում է Պանաֆիդինների կալվածքում, որ գտնվում էր Տվերի նահանգի Կուրովո-Պոկրովսկոե գյուղում։ Այնտեղ նա ծանոթանում է Ա. Ուշակովի՝ Տվերի նահանգի Վիշնեվոլոցկի գավառի Օստրովնո կալվածքի տիրոջ հետ։ 1894 թվականի ամռանը Լևիտանը Սոֆյա Կուվշիննիկովայի հետ մեկնում է այդտեղ և որոշ ժամանակ ապրում Ուշակովների Օստրովնո կալվածքում՝ համանուն լճի ափին։ Այդ ժամանակ էլ առաջանում է «Հավերժական անդորր» նկարի գաղափարը։
Ուշակովների կալվածքում ծավալվում է սիրային դրամա, որի ակամա ականատեսն է դառնում Տատյանա Շչեպկինա-Կուպերնիկը, ում այդտեղ էր հրավիրել Սոֆյա Պետրովնան։ Հարևան Գորկա կալվածքում (որ գտնվում էր Օստրովնոյից մեկուկես կմ հեռավորության վրա) իր երկու դուստրերի հետ հյուրընկալվել էր Սանկտ Պետերբուրգից եկած Աննա Նիկոլաևնա Տուրչանինովան՝ Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետի տեղակալ Ի. Տուրչանինովի (Գորկա կալվածքի տերը) կինը։ Իսահակ Լևիտանը սիրավեպ է սկսում Աննա Նիկոլաևնա Տուրչանինովայի հետ։ Զայրացած Սոֆյա Կուվշիննիկովան վերադառնում է Մոսկվա և այլևս երբեք չի հանդիպում Լևիտանին։
Տատյանա Շչեպկինա-Կոպեռնիկը գրում է.
Մեր կյանքի հովվերգությունը խախտվեց ամռան կեսին։ Եկան հարևանները՝ պետերբուրգցի հայտնի պաշտոնյայի /Իվան Նիկոլաևիչ Տուրչանինովի/ ընտանիքը, որ մոտակայքում կալվածք ուներ։ Նրանք, իմանալով, որ այստեղ է ապրում նշանավոր մեկը՝ Լևիտանը, այցելեցին Սոֆյա Պետրովնային, և սկիզբ առան հարաբերություններ։ Նրանք էին մայրն ու երկու դուստրերը՝ մեր տարիքի հմայիչ աղջիկներ։ Մայրը Սոֆյա Պետրովնայի տարիքին է, բայց շատ songni, ներկված շրթունքներով (Ս. Պ.-ն մերժում էր շրթներկը), նրբագեղ ու տեղին արդուզարդով, պետերբուրգցի կոկետուհու պահվածքով ու նրբաշարժությամբ... Եվ սկիզբ առավ պայքարը։
Մենք՝ փոքրերս, շարունակում էինք մեր կիսամանկական կյանքը, իսկ մեր աչքերի առաջ տեղի էր ունենում մի դրամա... Լևիտանը մռայլվեց, ավելի ու ավելի հաճախ էր կորչում իր Վեստայի /շան/ հետ «որսի»։ Սոֆյա Պետրովնան շրջում էր շառագունած դեմքով, և ավարտվեց այս ամենը պետերբուրգցի կնոջ լիակատար հաղթանակով ու Սոֆյա Պետրովնայի ու Լևիտանի բաժանմամբ...
Բայց Լևիտանի հետագա սիրավեպն էլ երջանիկ չեղավ. դրան խանգարեց այն, որ հերոսուհու ավագ դուստրը խելահեղորեն սիրահարվեց նրան, և նրա ու մոր միջը տեղի էր ունենում լուռ պայքար, որ թունավորեց կյանքի վերջին տարիները։
Եվ շատ տարիներ անց, երբ արդեն կենդանի չէին ո՛չ Լևիտանը, ո՛չ Կուվշիննիկովան, ես... ներկայացրի նրանց պատմությունը «Ավագները» պատմվածքում, որ տպագրվել է «Вестник Европы»-ում. հիմա կարելի է խոստովանել դա։
Իսահակ Լևիտանը տեղափոխվում է Տուրչանինովների կալվածք։ Գետի՝ լիճը թափվելու տեղի մոտ հատուկ Լևիտանի համար կառուցվում է երկհարկանի տուն՝ որպես արվեստանոց, քանի որ դաստակերտում չկային մեծ սենյակներ, որ հարմար լինեին նկարչի աշխատանքի համար (արվեստանոցը կատակով անվանում էին «սինագոգ»)։ Արվեստանոցն այրվել է դեռ Տուրչանինովների օրոք՝ 1900-ական թվականների սկզբին ։
1895 թվականի հունվարին Շչեպկինա-Կուպեռնիկի շնորհիվ Լևիտանը հաշտվում է Չեխովի հետ. Շչեպկինա-Կուպեռնիկը, որ պատրաստվում էր այցելել Չեխովներին, ճանապարհին լինում է Լևիտանի՝ Մոսկվայում գտնվող արվեստանոցում և համոզում Լևիտանին գնալ իր հետ, և այդպիսով վերականգնվում է Լևիտանի ու Չեխովի հին ընկերությունը։
1895-1898 թվականներ
1895 թվականին Իսահակ Լևիտանն ուղևորվում է Ավստրիա և Ֆրանսիա։ 1895 թվականի մարտի կեսերին նորից մեկնում է Գորկա։ Հենց այդ ժամանակ էլ Տուրչանինովների կալվածքում նա նկարում է իր հայտնի «Մարտ» կտավը։
Սակայն «սաստիկ մելանխոլիան հասցնում է նրան ամենասարսափելի դրության»։ 1895 թվականի հունիսի 21-ին Լևիտանն ինքնասպանության փորձ է ձևացնում՝ կրակելով իր վրա։ Այն մասին, որ ինքնասպանության փորձը սոսկ թատերական ժեստ էր, վկայում է բժիշկ Ի. Տրոյանովսկին, ով, հիշելով այդ դեպքի մասին, 1895 թվականի դեկտեմբերի 8-ին գրում է. «....Ես նրա մոտ ընդհանրապես չտեսա վերքի հետքեր, լսեցի նրանից այդ մասին, բայց վերաբերվեցի դրան, ինչպես «անպիտան միջոցներով» կատարված մահափորձի կամ ինչպես ողբերգական կոմեդիայի»։ Լևիտանի և Աննա Տուրչանինովայի խնդրանքով Գորկա է գնում և ընկերոջն այցելում Չեխովը։ Վերջինս համոզվում է, որ Լևիտանի կյանքին ոչինչ չի սպառնում, և հինգ օր հյուրընկալվելուց հետո վերադառնում է Մոսկվա՝ ցնցված տեղի ունեցածից։ Գորկա կատարած այցելությունից հետո Չեխովը գրում է «Վերնահարկով տունը» պատմվածքն ու «Ճայը» պիեսը, որ առաջացրել է Լևիտանի դժգոհությունը։