cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեորգ Ելինեկ
Գիտական գործունեություն
Ելիեկի՝ պետության ու իրավունքի մասին տեսությունը հայտնի էր ոչ միայն Գերմանիայում ու Ավստրո-Հունգարիայում, այլ նաև Ռուսական կայսրությունում ու Ճապոնիայում։ Ընդհանուր առմամբ այն իր ազդեցությունն է թողել XX դարի սկզբի համաշխարհային իրավաբանական գիտության վրա։
Մատենագրություն
<!--=== Ռուսերեն թարգմանություններ ===
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ
Մարիա Գարտունգ
Կենսագրություն
Ստացել է տնային կրթություն։ Ինը տարեկանում նա ազատ խոսում, գրում և կարդում էր գերմաներեն ու ֆրանսերեն։ Հետագայում Մարիա Ալեքսանդրովնան սովորել է արտոնյալ Եկատերինյան ինստիտուտում ։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո 1852 թվականի դեկտեմբերին դարձել է Ալեքսանդր 2-րդ ցարի կնոջ՝ Մարիա Ալեքսանդրովնայի պալատական ազնվական օրիորդը։
1860 թվականի ապրիլին՝ 28 տարեկանում, ամուսնացել է Լեոնիդ Նիկոլաևիչ Գարտունգի հետ (1834-1877), գեներալ-մայոր, որը գլխավորում էր Տուլայի և Մոսկվայի կայսերական ձիաբուծարանները, Ն. Ի. Գարտունգի որդին։ Ամուսինը մահացել է 1877 թվականին։ Նրան հանիրավի մեղադրել են հափշտակության մեջ, և դատարանի որոշմամբ գնդակահարվել է՝ թողնելով գրություն. «Ես ոչինչ չեմ գողացել և ներում եմ իմ թշնամիներին»։ Ամուսնու մահը մեծ հարված հասցրեց Մարիա Ալեքսանդրովնային։ Հարազատներից մեկին ուղղված նամակում գրել է.
Նա երեխաներ չի ունեցել։ 1875 թվականին Սոֆյա Ալեքսանդովնայի (ծնյալ՝ Լանսկայա, 1838-1875) մահից հետո, որը Ալեքսանդրի եղբոր առաջին կինն էր, Մարիա Ալեքսանդրովնան օգնեց դաստիարակել որբացած երեխաներին։ Հաճախ նա այցելում էր իր Լանսկայա քույրերին։
Մարիա Ալեքսանդրովնան ակտիվորեն մասնակցել է իր հոր հետ և նրա հիշատակին կապված ամեն ինչին։ 1880 թվականին Մոսկվայում Պուշկինի հուշարձանի բացման ժամանակ նա իր եղբայրների և քույրերի հետ էր։ Հետո նա շատ տարիներ այցելում էր Տվերում Պուշկինի հուշարձանին և ժամերով նստում էր նրա մոտ։ Բանաստեղծ Նիկոլայ Դորիզոն նվիրել է այս տողերը.
Մինչև 1910 թվականը Մարիա Ալեքսանդրովնան եղել է քաղաքային ընթերցարանի հոգաբարձուհին, որը բացվել էր 1900 թվականի մայիսի 2-ին Մոսկվայում (այժմ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի անվան գրադարան), սակայն ստիպված հրաժարվել է տարիքի ու վատառողջության պատճառով ։
1918 թվականին առաջին ժողկոմ Ա․ Վ․ Լունաչարսկին դիմել է՝ Պուշկինի աղջկան նշանակելու թոշակ։ Ծանոթանալով Մարիա Ալեքսանդրովնայի կյանքի պայմաններին՝ «կարիքների աստիճանի որոշման համար» և «հաշվի առնելով Պուշկինի ավանդը ռուս գրականության մեջ»՝ ժողկոմը նրա համար անհատական թոշակ նշանակեց, որը նա չի հասցնում ստանալ։ 1919 թվականի մարտի 7-ին Մոսկվայում Մարիա Ալեքսանդրովնան մահացավ քաղցից։ Թաղվել է Նոր Դոնսկի գերեզմանոցում։
Աննա Կարենինա
1868 թվականին Տուլայում գեներալ Տուլուբևի տանը Մարիա Ալեքսանդրովնան ծանոթացել է Լև Տոլստովի հետ, որը նրա արտաքին որոշ հատկանիշներ արտահայտել է «Աննա Կարենինա» վեպում։ Տոլստոյի քենին՝ Տ․ Ա․ Կուզմինսկայան գրել է իր «Իմ կյանքը տանը և Յասնայա Պոլյանայում» գրքում․ «Երբ նրանք Մարիա Ալեքսանդրովնային ներկայացրին Լև Տոլստոյին, նա նստեց նրա մոտ դրված թեյի սեղանի մոտ, նրանց զրույցների մասին չգիտեմ, բայց գիտեմ, որ նա է ծառայել Աննա Կարենինայի կերպարն ստեղծելու համար, ոչ բնավորությամբ, ոչ կյանքով, այլ արտաքինով։ Նա ինքն է խոստովանել դա» ։ Լև Տոլստոյի անվան պետական թանգարանի «Աննա Կարենինային» նվիրված բաժնում տեղադրված էր Մ․ Ա․ Գարտունգի դիմանկարը, որը ստեղծվել է 1860 թվականին Ի․ Կ․ Մակրովի կողմից։ Այս դիմանակարը ձեռք է բերվել Մարիա Ալեքսանդրովնայի հին ծանոթ Ե․ Ս․ Մակարենկոյի կողմից։ Այտեղ Մարիա Ալեքսանդրովնան պատկերված էր մարգատյա վզնոցով, որ ժառանգել էր իր մորից, և անյուտայի աչիկների ծաղկեպսակը գլխին։ Վեպում հեղինակը Աննա Կարենինային նկարագրում էր հետևալ կերպ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոր Դոնսկի գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ալեքսանդր Պուշկին
Իրանի գյուղատնտեսական ջիհադի նախարարություն
Նախարարության կառուցվածք
Նախարարությունը բաղկացած է հետևյալ վարչություններից՝
Ենթակայությամբ գործող կազմակերպություններ
Նախարարության ենթակայությամբ են գործում հետևյալ կազմակերպությունները՝
Նախարարության ենթակայությամբ է գործում նաև Կոոպերատիվ շարժման կենտրոնական կազմակերպությունը։
Մետեոր֊մարդասպանը
Մետեոր֊մարդասպանը (Մարդասպան-մետեոր, Մետեորներ-մարդասպաններ, 風雨雙流星, The Killer Meteors, բառացի չին. «Քամի, անձրև, զույգ ասուպներ»), ռեժիսոր Լո Վեյի կողմից 1976 թվականին նկարահանված մարտաֆիլմ։
Սյուժե
Լավագույն մարտիկները խոնարհվում են նրա առջև և դասերի համար նվիրում են ընծաներ, իսկ պարտված չարագործները և նախկին գողերը զոհաբերում են իրենց մատները և հարուստների գանձերը՝ ի նշան խոնարհության և ուղղվելու։ Նա ապրում է անտառում, սնվելով բնության պարգևներով, հեռու է մնում մարդաշատ պանդոկներից, քանի որ ունի «491 թշնամի», բայց ինքն անձամբ սպանել չի սիրում։
Ի պատասխան հիացական բացականչությունների, որ ինքը կարող է մարդ սպանել նույնիսկ ծղոտով, նա պատասխանում է. «Սպանելը դժվար չէ, դժվար է չսպանելը»։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք չի՞ չարչարվում դաշտերում և արդյոք չի կարոտում պանդոկների հարմարավետություններին, նա պատասխանում է. «Իմ կյանքը հրաշալի է, անտառում կա 3000 տեսակի բույս, որոնցով կարելի է սնվել։ Երկինքն իմ ներքնակ է, իսկ գետինը՝ մահճակալս»։
Նրա գլխավոր զենքը երկկողմանի գուրզ «Մետեոր֊մարդասպանն» է, որը պարտության է մատնում թշնամիներին՝ երկնքի կրակներով։ Մետեորը հաճախ չի օգտագործում այդ զենքը, միայն ծայրահեղ դեպքերում, մնացած ժամանակ այն պահում է իր ուսի պատյանում։ Ինքը միայն երկու անգամ է տեսել զենքը մարտում։
Մի օր Մետեորի մոտ գալիս է ուժեղագույն մարտիկ, հզոր լորդի ծառա «Անմահ մետեորը» (նրան կոչում են «Ամպրոպի սուր»), որը մարտական արվեստների վարպետ էր։ Ամպրոպի սուսերակիրը նրա հրաշք֊զենքը տեսնելու փոխարեն, տալիս է Մետեորին թանկարժեք մարգարիտների քսակ, իսկ հետո առաջարկում է հանդիպել իր տիրոջ հետ։ Անմահ մետեորը համոզվում է, որ իր առջև իրոք կանգնած է լեգենդար հերոս, երբ իր մարմնի վրա զգում է նրա հանկարծակի հարձակման ուժը։ Նա խնդրում է Մետեոր֊մարդասպանին, որ սպանի իր կնոջը՝ տիկին Հողմին, վերջինս ուղարկել է նրան և տարին մի անգամ տալիս է հակաթույն, այդ կերպ Անմահ Մետեորին պահելով լիակատար ենթակայության տակ։ Տիկնոջը հսկում են 4 ֆավորիտներ, որոնք տիրապետում են կախարդության գաղտնիքներին։ Որպես մրցանակ Անմահ մետեորը առաջարկում է իր ընկերությունը։ Մետեոր֊մարդասպանը համաձայնվում է, սակայն ասում է, որ իրեն պետք չէ Անմահ մետեորի ընկերությունը, նա անում է աշխատանքը, քանի որ ինքն է այդպես ցանկանում։
Մետեոր֊մարդասպանը ընկղմվում է ստի, դավադրությունների, դավաճանությունների և կռիվների հորձանուտը, որպեսզի պարզի, թե ով է թաքնված այս պատմության ետևում։ Շուտով բացահայտվում է, որ Մետեոր֊մարդասպանը այնքան էլ անկախ չէ, ինչքան թվում է, նրան սպասվում է հանդիպում իր անցյալի հետ։
Գնահատականներ
Կինոքննադատների և հրատարակությունների ձայների ճնշող մեծամասնությամբ «Մետեոր֊մարդասպանը» բացասաբար է ընդունվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական ֆիլմեր
Գերտրուդա Վոկեր
Գերտրուդա Վոկեր (Gertrud Woker ), խաղաղության շվեյցարացի ակտիվիստ, քիմիկոս և կանանց իրավունքների պաշտպան։
Կենսագրություն
Նա հին կաթոլիկ աստվածաբանության և պատմության պրոֆեսոր Ֆիլիպ Վոկերի դուստրն էր։ 1900 թվականից Բեռնի համալսարանում սովորել է օրգանական քիմիա, իսկ 1903 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա՝ «3,4-դիօսիֆլավոնի սինթեզ» թեմայով։ 1907 թվականին ստացել է բարձրագույն դպրոցում դասավանդելու իրավունք և դարձել առաջին կին-պրիվատ՝ գերմանալեզու բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում քիմիայի դոցենտ։ Պաշտոնը ստանձնելու կապակցությամբ Վոկերը դասախոսություն է կարդացել «Կատալիզի հետազոտության խնդիրները» թեմայով, որը ուրվագծել է իր ապագա գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկումով նա միացել է հակապատերազմական շարժմանը, և նրա գործունեության հիմնական թեման քիմիական պատերազմի դեմ պայքարն էր։ Թռուցիկներից սկսելով՝ հետագայում Վոկերը ավելի ու ավելի էր դիվերսիֆիկացնում այս բողոքի ձևերը։ Բացի այդ, նա գործել է կանանց իրավունքների ոլորտում, մասնավորապես, պահանջելով, որ կանայք ունենան ընտրելու իրավունք։ 1915 թվականին նա դարձել է կայուն խաղաղության կանանց միջազգային կոմիտեի համահիմնադիր, որը այնուհետև անվանվել է Խաղաղության և ազատության միջազգային կանանց լիգա (MZHLMS), ինչպես նաև հանդիսացել է MZHLMS շվեյցարական մասնաճյուղի հիմնադիրներից մեկը։
Նա դարձել է կենսաքիմիայի առաջատարներից մեկը և 1933 թվականին իր նորարարական աշխատանքի համար ստացել է արտակարգ պրոֆեսորի կոչում՝ չնայած գիտական համայնքի կողմից պացիֆիստական քաղաքական գործունեությանը չհամաձայնելուն։
Նույն թվականին, Գերմանիայում, նացիստները այրել են նրա «Der kommende Gift- und Brandkrieg und seine Auswirkungen gegenüber der Zivilbevölkerung» գիրքը։
Վոլկերը մասնակցում էր Կաթոլիկ եկեղեցու գործունեությանը և զբաղվում արվեստով։
1957 թվականից նա ղեկավարում էր MZHLMS շվեյցարական մասնաճյուղը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պացիֆիստներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 13 մահեր Կատեգորիա:Բեռն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1878 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:Բեռնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի կին գիտնականներ
Աբրահամ Չերնս
Աբրահամ Չերնս (Abraham Charnes, ), ամերիկացի մաթեմատիկոս, որը զբաղվել է գործողությունների հետազոտմամբ։ Չերնսը յոթ գրքի և ավելի քան երկու հարյուր գիտական հոդվածների հեղինակ է ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1917 թվականի սեպտեմբերի 3-ին ԱՄՆ-ում։ 1938 թվականին Չերնսը ստացել է բակալավրի աստիճան, իսկ արդեն մեկ տարի անց՝ Ուրբանա-Շամպեյնի Իլինոյսի համալսարանի մագիստրոսի և ասպիրանտի աստիճաններ ։ Աբրահամ Չերնսը աշխատել է Կարնեգի Մելոնի, Պերդյուի, Հյուսիսարևմտյան համալսարաններում, իսկ 1968 թվականից՝ Օսթինում գտնվող Տեխասի համալսարանում ։
1975 թվականին տնտեսագիտության բնագավառում Չերնսը առաջադրվել է Նոբելյան մրցանակի։ 1982 թվականին Չերնսը և երկու այլ մաթեմատիկոսներ՝ Վիլիամ Վագեր Կուպերը և Ռիչարդ Դաֆին, արժանացան Ֆոն Նեյմանի տեսական մրցանակին ։ 1989 թվականին Աբրահամը Կանադայի մաթեմատիկական միության կողմից ստացել է Հարոլդ Լարդերնի մրցանակ՝ գործողությունների հետազոտության համար ։ 2006 թվականին Վիլյամ Կուպերի հետ արժանացել է INFORMS մրցանակին։ Աբրահամ Չերնսը ԱՄՆ-ի ռազմածովային ուժերի կողմից պարգևատրվել է հանրությանը մատուցած ծառայությունների համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոֆեսորներ
Աբրամ Պինկենզոն
Աբրամ Վլադիմիրովիչ (Մուսյա) Պինկենզոն, պիոներ-հերոս, որ գնդակահարվել է նացիստների կողմից։
Կենսագրություն
Աբրամ Պինկենզոնը ծնվել է 1930 թվականի դեկտեմբերի 5-ին բժիշկ Վլադիմիր Բորիսովիչ Պինկենզոնի և Ֆենա Մոիսեևնայի ընտանիքում։ Նա նախնին՝ Պինկենզոնների բժշկական տոհմի հիմնադիրներից մեկը, եղել է Բելիցիի հիվանդանոցի առաջին բժիշկը՝ այնտեղ աշխատելով 1882 թվականին հիվանդանոցի հիմնադրման պահից սկսած։ Աբրամ Պինկենզոնը մանկության տարիներից սովորել է նվագել ջութակ, իսկ երբ նա հինգ տարեկան էր, տեղական թերթը գրել է նրա մասին որպես ջութակահար-վունդերկինդի։
1941 թվականին Վլադիմիր Պինկենզոնն ուղարկվել է Ուստ-Լաբինսկի զինվորական հոսպիտալ։ 1942 թվականի ամռանը Ուստ-Լաբինսկ բնակավայրը գրավել են գերմանական զորքերը, ընդ որում՝ այնքան արագ, որ հոսպիտալը չեն հասցրել տարհանել։ Շուտով Պինկենզոնները ձերբաբալվել են որպես հրեաներ։ Մահվան դատապարտված մյուս մարդկանց հետ միասին նրանք դուրս են բերվել Կուբան գետի ափ, ուր քշել են բնակավայրի բոլոր բնակիչներին։ Զինվորները դատապարտյալներին կանգնեցրել են երկաթե ցանկապատի երկայնքով՝ խոր փոսի առաջ ։ Գնդակահարությունից առաջ Մուսյան ջութակով նվագել է «Ինտերնացիոնալը» և նույն պահին էլ սպանվել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր
Գուրգեն Եղիազարյան
Գուրգեն Համբարձումի Եղիազարյան, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՊՏՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:COVID-19-ից մահացածներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Եվգենի Ալեքսանդրով
Կենսագրություն
Եվգենի Վլադիմիրովիչ Ալեքսանդրովը ծնվել է  1888 թվականի նոյեմբերի 25-ին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմը դիմավորում է որպես Նիկոլաևյան ինժեներական ակադեմիայի ուսանող։ Ուսումը չավարտած Ալեքսանդրովը կամավոր մեկնում է ռազմաճակատ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո կամավոր մեկնում է ծառայության Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ 1918 թվականին ավարտում է  Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Ռազմա-ինժեներական ակադեմիան և մասնակցում Քաղաքացիական պատերազմին ։ Պատերազմի ավարտից հետո կատարում է դասախոսական աշխատանք Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Ռազմա-ինժեներական ակադեմիայում (ներկայումս Ռուսաստանի Դաշնության Զինված Ուժերի համաբանակային ակադեմիայի Ռազմական ինստիտուտ)։ 1936 թվականի փետրվարի 17-ին Ալեքսանդրովին շնորհվում է բրիգադի ինժեների զինվորական կոչում ։
Ակադեմիայի ինժեներական զորքերի տակտիկայի ամբիոնի ստեղծումից հետո 1942 թվականի մարտին Ալեքսանդրովը նշանակվում է նրա առաջին վարիչ։ 1943 թվականի հունվարի 27-ին նրան շնորհվում է ինժեներական զորքերի գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ Պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն  և ստացել պրոֆեսորի կոչում ։ Համարվել է խոշոր մասնագետներից մեկը, մարտական գործողությունների և օպերացիաների ինժեներական ապահովման բնագավառում։ Նրա գիտական աշխատանքներում քննարկվում է ինժեներական զորքերի և ինժեներական ստորաբաժանումների` դիվիզիաների և կորպուսների ղեկավարների մարտական գործողությունների  մեթոդիկան թշնամու պաշտպանության ինժեներական հետախուզության իրականացման ընթացքում։ Հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում Ալեքսանդրովը ղեկավարել է Ռազմա-ինժեներական ակադեմիայի պատմության և ռազմական արվեստի ամբիոնը։ Մահացել է 1953 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, թաղված է Մոսկվայում Դոնի գերեզմանատանը ։
Պարգևներ
Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Կարմիր Դրոշի 2 շքանշաններով, Կարմիր Աստղի շքանշանով և մի շարք մեդալներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Android Pie
Android Pie, Անդրոիդ օպերացիոն համակարգի իններորդ տարբերակը։ Համակարգի նախնական տարբերակը թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 7-ին  ։ Առաջին բետա տարբերակը թողարկվել է 2018 թվականի մայիսի 8-ին , երկրորդ, երրորդ և չորրորդ բետա տարբերակները թողարկվել են համապատասխանաբար 2018 թվականի հունիսի 6-ին   , 2-ին և հուլիսի 25-ին      ։
Android 9.0-ի վերջնական տարբերակը՝ Pie անվանմամբ, թողարկվել է 2018 թվականաի օգոստոսի 6-ին՝ Google Pixel և Essential Phone շարքի սմարթֆոննրի համար       ։
2018 թվականի օգոստոսին, Գուգլը հայտարարել է, որ կթողարկի Android Pie Go Edition աշնանային տարբերակը, որն Android Pie-ի ավելի քիչ հիշողություն զբաղեցնող տարբերակն է    ։
Հնարավորություններ
Android Pie-ն ունի հետևյալ հնարավորությունները ․
Վյաչեսլավ Զագոնեկ
Վյաչեսլավ Ֆրանցևիչ Զագոնեկ (Вячеслав Францевич Загоне́к, 19 դեկտեմբերի, 1919, Իրկուտսկ – 24 հունիսի, 1994, Սանկտ Պետերբուրգ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, բնանկարչության վարպետ, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1988), թղթակից անդամ (1976)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1985)։ ՌՍՖՍՀ Ի. Ռեպինի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր, ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ 1950 թվականից ։
Կենսագրություն
Վյաչեսլավ Զագոնեկը ծնվել է 1919 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Ռուսաստանի Իրկուտսկ քաղաքում։ 1920 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Չեխոսլովակիա։ 1927 թվականին Վյաչեսլավ Զագոնեկի ծնողներն ընդունել են ԽՍՀՄ քաղաքացիություն ու մշտական բնակություն հաստատել Լենինգրադում։ 1932-1936 թվականներին Վյաչեսլավ Զագոնեկը սովորել է մասնավոր ստուդիայում Ալֆրեդ Էբերլինգի ու Ի. Միխայլովի մոտ, իսկ 1936-1939 թվականներին՝ Լենինգրադի Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում՝ Սեմյոն Աբուգովի, Վլադիսլավ Անիսովիչի մոտ։
UTC+9:30
UTC+10, ժամային գոտի, որը օգտագործվում է հետևյալ տարածքներում և պետություններում՝
Վյաչեսլավ Զագոնեկ
Կենսագրություն
1939 թվականին Վյաչեսլավ Զագոնեկը զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ, մասնակցել է խորհրդա-ֆիննական պատերազմին, ապա Հայրենական մեծ պատերազմին։ Եղել է զենիթային մարտկոցի գործիքային անձնակազմի հրամանատար։ 1942 թվականին զորացրվել է բանակից և ուղարկվել «Мурманскрыбстрой» տրեստ, որտեղ մինչև 1945 թվականի սկիզբն աշխատել է որպես տեխնիկ-շինարար ։ 1945 թվականին Վյաչեսլավ Զագոնեկն ընդունվել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ։ Սովորել է Միխայիլ Բեռնշտեյնի, Ալեքսանդր Զայցևի, Հենրիխ Պավլովսկու, Սեմյոն Աբուգովի, Գլեբ Սավինովի մոտ։ 1950 թվականին Վյաչեսլավ Զագոնեկն ավարտել է ինստիտուտը (Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոց) և ստացել գեղանկարչի կոչում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքն է եղել «Գարունը կոլտնտեսությունում» նկարը (պահվում է Գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարանում, Սանկտ Պետերբուրգ)։ Նույն թվականին նա դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
UTC+9:30
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ
Վյաչեսլավ Զագոնեկ
Կենսագրություն
Ցուցահանդեսների մասնակցել է 1939 թվականից։ 1950 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների ցուցահանդեսների մշտական մասնակից՝ իր աշխատանքները ներկայացնելով Լենինգրադի առաջատար նկարիների ստեղծագործությունների շարքում։ Ստեղծել է բնանկարներ, ժանրային ու պատմական կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ։ Ճանաչման է արժանացել որպես լիրիկական բնանկարի ու ժամանակակից գյուղի կյանքը պատկերող ժանրային նկարների վարպետ։ 1950-1970-ական թվականներին ստեղծագործական ուղևորություններով եղել է Կարելիայում, Իսիկ Կուլում, Ղրիմում, Ենիսեյի ափին, այցելել Հունգարիա, Ռումինիա, Լեհաստան, Իտալիա, Բուլղարիա։
Վյաչեսլավ Զագոնեկը եղել է 20-րդ դարի կեսերի ու երկրորդ կեսի Լենինգրադի բնանկարային գեղանկարչության խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։ Երկար ժամանակ ապրել ու աշխատել է Ակադեմիական ամառանոցում ու նրա արվարձաններում։ Նրա անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել 1966 (Լենինգրադ, Մոսկվա), 1970 (Սարատով, Իժևսկ, Կազան) և 1990 (Գեղարվեստի ակադեմիա, Լենինգրադ) թվականներին։
1976 թվականին Վյաչեսլավ Զագոնեկն ընտրվել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ, իսկ 1988 թվականին՝ իսկական անդամ ։
Հայտնի նկարներ • 3
Վյաչեսլավ Զագոնեկը մահացել է 1994 թվականի հունիսի 24-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղված է Վոլկովո գերեզմանատանը։
Նկարչի աշխատանքները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանի, Տրետյակովյան պետական պատկերասրահի հավաքածուներում, տարբեր թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում , Չինաստանում, Ճապոնիայու, Գերմանիայում, Իտալիայում ու այլ երկրներում։ Հայտնի են Վյաչեսլավ Զագոնեկի մի շարք դիմանկարներ՝ արված Լենինգրադի տարբեր նկարիչների, այդ թվում նաև Ն. Բաբասյուկի կողմից (1973) ։
Ծանոթագրություններ
<!-- == Աղբյուրներ == -->
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բնանկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Հարություն Մարտիրոսյան
Հարություն Արտաշեսի Մարտիրոսյան, հայ խորհրդային պատմաբան-հնագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1966)։
Կենսագրություն
1938 թվականին ընդունվել է Երևանի համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, 1941 թվականից մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, այնուհետև՝ ավարտել ընդհատված ուսումը։ 1950 թվականից պեղումներ է կատարել Գոլովինոյում, Կարմիր բլուրում, Գառնիում, Արմավիրում, հետազոտական աշխատանքներ՝ Լենինականում, Գեղարոտում և այլուր։ 1960 թվականից ղեկավարել է Գեղամա լեռների ժայռապատկերների ուսումնասիրության աշխատանքները, 1962 թվականից՝ Արգիշտիխինիլի քաղաքի պեղումները։ Մարտիրոսյանի հետազոտությունները կարևոր ավանդ են Հայկական լեռնաշխարհի և Անդրկովկասի հնագույն մշակույթի, Ուրարտուի պատմության ուսումնասիրության, ինչպես նաև հնագույն դարաշրջանների ժամանակագրության գիտական պարբերացման և Հին Արևելքի ժողովուրդների հետ Հայկական լեռնաշխարհի ու Կովկասի հնագույն ցեղերի փոխհարաբերությունների հետազոտման ասպարեզում։
Ուրարտագիտական խնդիրներ
1974 թվականին Հարություն Մարտիրոսյանը գրել է «Аргиштихинили» մենագրությունը։ Ելնելով հնագիտական և սեպագիր տվյալներից, Հ. Մարտիրոսյանը պարզել է Արգիշտիխինիլիի սոցիալ-տնտեսական կյանքի մանրամասները, հատուկ ներկայացրել քաղաքի արհեստանոցները։ Արգիշտիխինիլիի պեղումներից ստացված տվյալների համատեքստում անդրադարձել է ուրարտական բժշկությանը, թաղման ծեսին, ջրաշինարարությանը, տեղական ցեղերի հոգևոր մշակույթի ազդեցություններին ուրարտականի վրա և այլն։ Թեյշեբաինիին, Արգիշտիխինիլիին, Նոր Արեշի ուրարտական կոլումբարիին և այլ հուշարձաններին նվիրված իր աշխատություններում Հ.Մարտիրոսյանն անդրադառնում է հիմնականում ուրարտական նյութական մշակույթի և սոցիալ-տնտեսական կյանքի բնութագրմանը, փորձում վերականգնել ուրարտական քաղաքը։
Էնեոլիթ ֊երկաթեդարյան հնագիտության պարբերացումն ու ժամանակագրումը
Մարտիրոսյանը ստեղծել է որոշակի ժամանակագրական սանդղակ։ Նրա դիտողությունները ամփոփվել են «Армения в эпоху бронзы и раннего железа» (1964) հայտնի աշխատության մեջ։ Առաջավորասիական հնագիտության չափանիշներով Հ. Մարտիրոսյանի սահմանած պարբերացման և ժամանակագրության սանդղակով, բրոնզ-երկաթեդարյան Հայաստանում առանձնացվում են չորս Հին, Միջին և Ուշ բրոնզի, ինչպես նաև երկաթի հաջորդական պարբերաշրջաններ՝ իրենց ենթափուլերով։
Հայաստանի ժայռապատկերների և նշանագրերի ուսումնասիրություն
1966-1971 թվականների ընթացքում Հարություն Մարտիրոսյանի՝ Գեղամա լեռներում փաստագրած ժայռապատկերները մեծ նորույթներ բերեցին լեռնաշխարհի բնիկների հոգևոր մշակույթի և տնտեսական կյանքի վերականգման գործում՝ լրացնելով Սյունիքի, Արագածի լանջերի և հարակից շրջանների վերաբերյալ մինչ այդ կուտակված նյութերը։ Այս խնդիրների ուսումնասիրությանը հեղինակը նվիրել է երեք մենագրություն և մեկ տասնյակից ավել հոդված-հաղորդագրություններ։ Ընդ որում դրանք պայմանականորեն կարելի է բաժանել երկու մասի, աշխատություններ, որոնցում ա. նկարագրվում են ժայռապատկերները և փորձ է կատարվել դրանք թվագրել («Գեղամա լեռների ժայռապատկերները»,1971, 1981), և բ. վերականգնվել է դրանց զուտ իմաստաբանությունը, կրոնա-պաշտամունքային, տոմարական, արվեստաբանական նշանակությունը («Հայաստանի նախնադարյան նշանագրերը», 1973)։ Առանձնացվել են ժայռապատկերների հինգ ժամանակագրական խմբեր, որոնք համընկնում են համապատասխան հնագիտական շրջափուլերին թվագրվելով մ.թ.ա. VI հազարամյակից մինչև I հազարամյակի 1-ին կեսն ընկած ժամանակահատվածներով։
Շեյխի Զինգիլի, Սևսարի և այլ ժայռապատկերների ուսումնասիրության հիման վրա վերականգնվեց նախնադարյան Հայաստանի լուսնաարեգակնային տոմարր, որը պիտի գործեր թերևս մ.թ.ա. II հազարամյակից սկսած և ուղղված լիներ երկրագործ-անասնապահական տոների ու ծեսերի, տարվա եղանակների, ամիսների և օրերի հերթագայության կանոնակարգմանը։ Հեղինակը եկել է այն եզրակացության, որ Հայաստանի նախնադարյան գաղափարաբանության, հավատալիքների ու արվեստի բարձր զարգացման հիման վրա մ.թ.ա. III հազ. արդեն ձևավորվել էին գրչության ամենապարզ տեսակները՝ պատկերագիրը, նշանագիրն ու գաղափարագիրը, որոնք զարգանալով հետագա դարերում, ընկնում են ուրարտական հիերոգլիֆիկայի հիմքում։
Աշխատություններ
Հարություն Մարտիրոսյանի գրչին են պատկանում երկու գրքեր նվիրված հայաստանյան հնագիտությանը սկսած քարի դարից մինչև ուրարտական ժամանակաշրջանը և Հայկական լեռնաշխարհի նախնադարյան բնիկների հոգևոր մշակույթին («Քարե դարից Ուրարտու», 1971 թ. և «Գիտությունը սկսվում է նախնադարում», 1978 թ.), ինչպես նաև հայրենիքի և սփյուռքի տարբեր հանրամատչելի պարբերականներում և թերթերում լույս տեսած մեկ տասնյակից ավելի հոդվածները, որոնցում հեղինակը ներկայացրել է Հայաստանի տարբեր հուշարձաններում ընթացող պեղումների արդյունքները, հնագիտության զարգացման և հուշարձանների պահպանության հետ առնչվող խնդիրները և ընդհանրապես լուսաբանել հայկական լեռնաշխարհի դերը հինարևելյան մշակույթների համատեքստում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Մայիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:Ալեքսանդրապոլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հուլիսի 28 մահեր Կատեգորիա:1977 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ հնագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Դայդո
Կենսագրություն
Դայդոն կիսով չափ ֆրանսիացի է։ Մայրը՝ ֆրանսուհի Քլերը, գրական գործակալ է, իսկ ազատ ժամանակ՝ բանաստեղծուհի, իսկ հայրը՝ իռլանդացի Ուիլյամ Արմսթրոնգը, գրահրատարակիչ է ։ Ծնողները մկրտության ժամանակ նրան տվել են Ֆլորիան անունը, բայց ընտանեկան միջավայրում անվանում են Դայդո։ Ըստ դավանանքի՝ Դայդոն կաթոլիկ է։ Վեց տարեկանից հաճախել է Լոնդոնի Հիլդհոլսկյան երաժշտական դպրոցը։ Տասը տարեկանում նա արդեն տիրապետում էր դաշնամուր, ջութակ և բլոկֆլեյտա երաժշտական գործիքներին։ Ի դեպ, այդ ֆլեյտան Ֆլորիանը մի անգամ գողացել է դպրոցից ։
Գործունեություն
Դայդոն իր կարիերան սկսել է որպես հրավիրված երգչուհի «Faithless» խմբում, որտեղ մասնակցում էր իր եղբայրը՝ Ռոլլո Արմսթրոնգը։ Դայդոյի մասնակցությամբ ձայնագրված «Faithless»-ի երկու ալբոմները՝ «Reverence»-ը և «Sunday 8pm»-ը, դարձել են պլատինե։ «No Angel» ալբոմը 2001 թվականին դարձել է ամենավաճառվող ալբոմը Մեծ Բրիտանիայում։ Նրա երկրորդ ալբոմը՝ «Life for Rent»-ը, թողարկվել է 2003 թվականի վերջին։
Դայդոյի կարիերան սկսվել է 1997 թվականին, երբ «Arista Record»-ից «Clive Davis»-ի հետ կնքած պայմանագրի համաձայն՝ ձայնագրվել է նրա առաջին ալբոմը՝ «The Highbury Fields»-ը։ 1997 թվականի ապրիլին ձայնագրվել է «Զգուշացեք, դռները փակվում են» ֆիլմի սաունդթրեքը՝ « Thank you » երգը։ Ավելի ուշ այս երգն օգտագործվել է ամերիկյան «HBO» ընկերության «Եթե պատերը կարողանային խոսել 2» ֆիլմում։
1999 թվականին «Here with Me» երգը հայտնվել է «Պանդուխտների քաղաք» հեռուստասերիալի գրադրվագում։ Նույն տարվա հունիսին թողարկվել է նրա առաջին CD-ն՝ «No Angel»-ը, որն ուշադրության է արժանացել լոնդոնյան մամուլի կողմից։
Դայդոն համաշխարհային հռչակ է ձեռք բերել այն բանից հետո, երբ 2000 թվականին ամերիկացի ռեփեր Էմինեմը իր «Stan» երգի համար օգտագործել է Դայդոյի «No Angel» ալբոմի «Thank You» երգի կրկներգը։ Էմինեմի «The Marshall Mathers LP» ալբոմը, և մասնավորապես «Stan» երգը, ակտիվորեն քննարկվել են համաշխարհային մամուլում, և Դայդոն չէր կարող աննկատ մնալ։ Ավելին, նա նկարահանվել է այդ երգի տեսահոլովակում, որտեղ խաղացել է Սթենի ընկերուհու դերը։ «MTV»-ին տված հարցազրույցում Դայդոն խոսել է համագործակցության մասին․ Դայդոն մասնակցել է Սթինգի շրջագայությանը Մեծ Բրիտանիայում, թողարկել երկրորդ սինգլը՝ «Thank You»-ն։ 2001 թվականի հուլիսին «No Angel» ալբոմը չորրորդ անգամ դարձել է պլատինե։ 2001 թվականին Դայդոն առաջադրվել է «Brit Awards»-ում՝ որպես բրիտանացի լավագույն երգիչներից մեկը։
2001 թվականի օգոստոսին՝ ավարտելով Հյուսիսային Ամերիկայի շրջագայությունը, Դայդոն սկսել է աշխատել նոր ալբոմի վրա՝ «Life for Rent»: «Life for Rent» երգը գրել է հոր ժամանակավոր ապաքինումից հետո։ Բրիտանացի քննադատները նրան անվանել են 2003 թվականի առավել վառ վերադարձ։ Երգչուհին նոր սկավառակը գրել է իր եղբոր՝ «Faithless»-ի անդամ Ռոլլոյի և Մադոննայի հետ աշխատող Ռիք Նոուլսի համահեղինակությամբ։ «White Flag»-ը ալբոմի առաջին սինգլն է։ Դայդոն կարծում է, որ հատկապես առաջին երգն է ներկայացնում ամբողջ ալբոմը։
2013 թվականի մարտի 4-ին կայացել է չորրորդ ստուդիական ալբոմի՝ «Girl Who Got Away»-ի թողարկումը ։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Անվանակարգեր՝ Բրիտանացի լավագույն կին սոլո արտիստ Անվանակարգեր՝ լավագույն կին - նոր արտիստ Անվանակարգեր՝ «Thank You» - լավագույն կանացի տեսահոլովակ։ Էմինեմի «Stan» երգի տեսահոլովակի նկարահանումներին մասնակցությունը նրան տվել է ևս 5 անվանակարգ՝ տարվա տեսահոլովակ, լավագույն տղամարդկային տեսահոլովակ, լավագույն ռեփ տեսահոլովակ, լավագույն ուղղություն (Dr. Dre & Philip Atwell), լավագույն կինեմատոգրաֆիա (Dakek Wolski):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոնտրալտոներ Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Անգլիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Էլեկտրոփոփ երաժիշտներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Գալինա Անդրեևա
Գալինա Միխայլովնա Անդրեևա, (Галина Михайловна Андреева, ), խորհրդային և ռուս սոցիալական հոգեբան և սոցիոլոգ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների բռնկվելուն պես 17 տարեկանում կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ՝ անմիջապես աշխատանքի անցնելով որպես ռադիոօպերատոր։
Ստացել է զինվորական մրցանակներ Կարմիր աստղ մեդալներ «հերոսական ծառայության համար», « [[Մեդալ «Գերմանիայի Մեծ Հայրենական պատերազմում 1941-1945 թթ.»|Հանուն հաղթանակի Գերմանիայում Մեծ Հայրենական պատերազմում 1941—1945 թթ. :
Զորացրվելուց հետո ընդունվել է Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ։ Ավարտել է 1950 թ.։ 1965 թ-ին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Մեթոդական խնդիրները էմպիրիկ սոցիալական հետազոտությունների» 1989 թ-ին արդեն պրոֆեսոր էր ռազմական Մրցանակներ կարգի։
Կարդացել է դասախոսություններ Մոսկվայի պետական համալսարանի Սոցիալական հոգեբանության ամբիոնում «սոցիալ հոգեբանության հոդվածներ», «մեթոդաբանական խնդիրներ», «20-րդ դարի միջազգային հասարակական հոգեբանություն» թեմաներով .։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կին հոգեբաններ Կատեգորիա:Կին սոցիոլոգներ
Վիգեն Բարխուդարյան
Վիգեն Գրիգորի Բարխուդարյան, հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (2000), պրոֆեսոր (2005):
Կենսագրություն
Վիգեն Բարխուդարյանը ծնվել է 1944 թվականի մարտի 18-ին, Աղքյորփի գյուղում (Վրաստանի Մառնեուլի շրջան)։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը։ 1972 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ «Կարբինոլի և մետակրիլաթթվի հետ նրա սոպոլիմերների իդրոդինամիկական վարքը և լուսացրումը» թեմայով (ԵՊՀ) և ստացել քիմիական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1968-1976 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի Օրգանական քիմիայի ինստիտուտում որպես լաբորանտ, ասպիրանտ, կրտսեր գիտաշխատող, 1976-1977 թվականներին եղել է Պոլիմերների տոքսիկոլոգիայի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1977-1982 թվականներին՝ Ֆիզիկայի ֆակուլտետի մոլեկուլային ֆիզիկայի ամբիոնի ասիստենտ, ավագ գիտաշխատող, 1982-2005 թվականներին՝ Ֆիզիկայի ֆակուլտետի մոլեկուլային ֆիզիկայի ամբիոնի դոցենտ։ 2000 թվականին պաշտպանել է դոկտորական թեզ՝ «Պոլիմերների տարածական կազմավորումը լուծույթներում։ Մոլեկուլային անսամբլի ազդեցության էֆեկտները» թեմայով։ 2005 թվականին եղել է Երևանի պետական համալսարանի Ֆիզիկայի ֆակուլտետի մոլեկուլային ֆիզիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր ։
Աշխատանքները վերաբերում են լուծույթներում պոլիմերների տարածական կազմավորմանը, ծերացման և երկարակեցության հիմնախնդիրներին։ Արտաքին գործոնների ազդեցության տակ մակրոմոլեկուլների կառուցվածքային փոփոխությունների հետազոտմանը։ Միջավայրի ազդեցությունը միցելային համակարգերի մոլեկուլային բնութագրերի և ԴՆԹ-ի կառուցվածքի վրա։ Հեղինակ է բուհական և դպրոցական ուսումնական ձեռնարկների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Լի Կրասներ
Լենոր «Լի» Կրասներ (Lenore «Lee» Krasner, ), ամերիկացի նկարչուհի, որն աշխատել է աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի ոճում և մասնագիտացել է կոլաժների մեջ, նկարիչ Ջեքսոն Պոլլոքի կինն է։
Կրասներն այժմ դիտարկվում է աբստրակցիային անցման կարևոր դեմքերից մեկը, որը կապել է 20-րդ դարի սկզբի հետպատերազմյան շրջանի Ամերիկայի նոր գաղափարները արվեստի հետ, և նրա աշխատանքները բարձր են գնահատվել աճուրդներում։ Նա այն քիչ նկարչուհիներից է եղել, որը հետադարձ է անցկացրել Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (MoMA)։
Կենսագրություն
Նկարչուհին, որին տանն անվանել են Լենա, ծնվել է կրոնականացված հասիդական էմիգրանտ հրեաների ընտանիքում, որոնք Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի Շպիկով գյուղից էին, լքել էին Ուկրաինան դստեր ծնունդից մի քանի տարի առաջ ։ Լենորը վեց երեխաներից կրտսերն էր և Կրասներների տոհմում առաջինը, որ ծնվել էր արդեն նոր հայրենիքում, երբ հայրը՝ Իոսիֆ Կրասները (Joseph Krasner) 39 տարեկան էր, մայրը՝ Աննա Կրասները (Anna Krasner)՝ 33 (մեկ տարի անց ընտանքում ծնվել է ևս մեկ երեխա)։ Նրանք ապրել են Բրաունսվիլլում, Բրուքլին, որտեղ բնակվում էին բազմաթիվ հրեա աղքատ արտագաղթյալներ ։ Ընտանիքի միակ խոսակցական լեզուն եղել է իդիշը։ Կրասները դաստիարակվել է ուղղափառ հրեական ընտանիքում ողջ մանկության և երիտասարդության ընթացքում։ Նրա հայրը իր ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է հրեականությամբ զբաղվելով, այն պարագայում, երբ մայրը հետևում էր տնային տնտեսությանը և ընտանեկան բիզնեսին։
Կրասները բարձր է գնահատել հրեականության այնպիսի գաղափարներ, ինչպես եբրայերենի այբուբենը, աղոթքները և կրոնի պատմությունը։ Լինելով դեռահաս՝ նա սկսել է քննադատորեն վերաբերվել այն բանին, որը նա ընդունել է որպես կնատյացություն ուղղափառ հուդայականության մեջ։ Հետագայում Կրասները հիշել է, որ կարդացել է աղոթքների թարգմանությունը և մտածել, որ դա «իրոք հիասքանչ աղոթք է բոլոր իմաստներով, բացի ավարտից ... եթե դուք տղամարդ եք, դուք ասում եք. «Շնորհակալ եմ, Տե՛ր, այն բանի համար, որ ստեղծել ես ինձ Քո կերպարով», և եթե դուք կին եք, դուք ասում եք. «Շնորհակալ եմ Քեզ, Տե՛ր, այն բանի համար, որ ստեղծել ես ինձ այնպես, ինչպես Դու ինձ համարել ես պիտանի» ։ Նա նաև այդ ժամանակ սկսել է կարդալ էքզիստենցիալ փիլիսոփաների՝ էլ ավելի հեռանալով հրեականությունից։ Այն ժամանակ, երբ նա ամուսնացել է Ջեքսոն Պոլլոքի հետ եկեղեցում, Կրասները շարունակել է իրեն անվանել հրեա, սակայն որոշել է կրոն չդավանել։ Նրա ինքնությունը որպես հրեա կին ազդել է այն բանում, թե ինչպես են գիտնականները մեկնաբանել նրա արվեստի նշանակությունը ։
Լի Կրասները և Ջեքսոն Պոլլոքը ծանոթացել են իրար հետ 1942 թվականին այն բանից հետո, երբ երկուսն էլ ցուցադրվում էին Մակմիլանի պատկերասրահում ։ Կրասների հետաքրքրությունը շարժվել է նրա աշխատանքներից և այն փաստից, որ ինքը չգիտեր, թե ով է Պոլլոքը, թեպետ ինքը գիտեր նյույորքյան բազմաթիվ աբստրակցիոնիստ նկարիչների։ Նա գնացել է Պոլլոքի բնակարան, որպեսզի հանդիպի նրան ։ 1945 թվականին նրանք տեղափոխվել են Իսթ Հեմփթոնի ծայրամաս Սփրինգս։ Նույն թվականի ամռանը նրանք ամուսնացել են եկեղեցով երկու վկաների ներկայությամբ ։
Երբ նրանք ապրել են Սփրինգսի ֆերմերական տանը, երկուսն էլ շարունակում էին ստեղծագործել։ Նրանք աշխատում էին տարբեր արվեստանոցային տարածքներում։ Կրասները աշխատել է տան վերին ննջարանում, իսկ Պոլլոքը՝ հետին բակի ցախանոցում։ Երբ նրանք չեն աշխատել, նրանք ժամանակն անցկացրել են ուտելիք պատրաստելով, այգեպանությամբ, տունը կարգի բերելով և ընկերների հետ զվարճանալով ։
1956 թվականից նրանց հարաբերություններն ավելի լարված են դարձել, քանի որ նրանք բախվել են որոշակի խնդիրների։ Պոլլոքը կրկին սկսել է տառապել հարբեցողությամբ և արտամուսնական կապ է հաստատել Ռութ Կլիգմանի հետ։ Կրասները ամռանը գնացել է, որպեսզի այցելի ընկերներին Եվրոպայում, սակայն ստիպված էր շուտով վերադառնալ՝ ավտովթարից Պոլլոքի մահվան պատճառով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Հրեա նկարիչներ Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կանայք Կատեգորիա:Ժամանակակից նկարիչներ Կատեգորիա:Աբստրակցիոնիզմ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Նկարիչների կանայք Կատեգորիա:Ամերիկացի ժամանակակից արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրաֆիկներ
Անդրեյ Զապորոժեց
Անդրեյ Նիկոլաևիչ Զապորոժեց (Sun), ուկրաինացի երգիչ, ֆանկ, ռեգգի և ֆյուժին ոճի երգերի հեղինակ։ «SunSay» ռոք խմբի առաջնորդը։
Կենսագրություն
Անդրեյ Վլադիմիրովիչ Զապորոժեցը (կամ Սան Սանիչ, կամ էլ ուղղակի՝ Արև) ծնվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Խարկովում։
Փոքր ժամանակվանից զբաղվել է երգով՝ երգելով կապելլա օպերային թատրոնում։ Բացի այդ զբաղվել է նաև թեկվոնդոյով։ Անդրեյի առջև դրված էր ընտրություն՝ սպորտ կամ վոկալ։ Անդրեյը ընտրեց երգը և սկսեց հաճախել Խարկովի արվեստների դպրոց։ Այնտեղ 1994 թվականին ծանոթացել է Սերգեյ Բաբկինի հետ։
Պաշտոնապես ամուսնացել է Նինա Մարչենկոյի հետ («SunSay» խմբի տնօրենը), ով իրեն պարգևել է մեկ աղջիկ՝ Սոնյա անունով։
5’Nizza
2002-ից 2003 թվականներին խումբը թողարկում է «Анплаггед» ալբոմը, որը բառացիորեն «պայթեցնում է» Ուկրաինան և հասնում մինչև Ռուսաստան։
2003 թվականին խումբը թողարկում է ալբոմ «Пятница» վերնագրով՝ «Анплаггеда» ալբոմի պաշտոնական ստուդիային տարբերակը, իսկ մեկ տարի անց «О5»-ը։
2007 թվականին Անդրեյը փորձում էր խմբում «արմատավորել» ուրիշ երաժշտական գործիքներ։ Այդպես Sun-ը մտածեց ստեղծել «հագեցած» խումբ։ Սակայն երրորդ՝ «Пятница» ալբոմի ձայնագրության արդյունքները ցույց տվեցին, որ Սերգեյ Բաբկինի կիթառային և վոկալային հատվածները հանդես են եկել, «խլացված» կերպով, անցնելով երկրորդ պլան, այդ պատճառով էլ խմբին ըմբռնելը խախտվել է։
Սերգեյ Բաբկինը թողնում է 5’Nizza-ն, իսկ Անդրեյը ստեղծում է նոր նախագիծ՝ «SunSay»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի երգիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ճառընտիր (4802)
Ճառընտիր (4802), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4802 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում (1404-ից հետո) Ստեփանոս սարկավագ գրչի կողմից՝ ենթադրաբար Տշողում (Ռշտունիք):Կազմողը եղել է՝ Սիմոնը։ Ստացողը եղել է Ղազար քահանան և Ստեփանոս կր.-ն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 50x33 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 826 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 26բ, 299բ, 591բ, 753բ, 813բ և այլուր, կազմողի՝ 338ա, 346բ, 416ա և այլուր (17-րդ դար), հետագայի՝ 197բ, 332 և այլուր (17-րդ դար), 26բ, 162բ, 345ա, 592ա և այլուր (1883թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Հայրեմ Սթիվենս Մաքսիմ
Մաքսիմ Հայրեմ Սթիվենս (Maxim), ամերիկացի կոնստրուկտոր և ձեռնարկատեր։
1883 թվականից մշակել է ավտոմատ զենք, ստեղծել է ավտոմատ հրացանը, ավտոմատ թնդանոթը, հաստոցային գնդացիրը։ Անգլիացի գործարանատեր Թ․ Նորդենֆելդի հետ Գերմանիայում հիմնել է արագաձիգ թնդանոթների գործարան (1888)։ Փողի ետհարվածի սկգբունքով գործող Մաքսիմի հաստոցային գնդացիրը վերամշակումից ու կատարելագործումից հետո, ընդունվել է շատ երկրների բանակների սպառազինության մեջ և կիրառվել ընդհուպ մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը (1939-1945)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի զինագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ
Lifan
Lifan (力帆 «Սլանալ բոլոր առագաստներով»)՝ խոշոր չինական մասնավոր ընկերություն, որը մասնագիտացած է մարդատար ավտոմեքենաների արտադրության մեջ։
Շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Չունցին քաղաքում։ Ընկերությունը հովանավորում է Չունցին Լիֆան ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Չինաստանի Սուպերգավաթում։
Դառնալով վերջին տասնմեկ տարիների ընթացքում մեծությամբ հինգերորդ ընկերությունը, 1997 թվականին ընկերությունը վերանվանվեց «Lifan Industry Group»:
2005 թվականին ընկերությունը սկսել է թողարկել ավտոմեքենաներ։ Առաջին թողարկումները եղել են մինիվեն LF6361-ը և պիկապ 1010-ը։ 2005 թվականի դեկտեմբերին մեկնարկել է Lifan 520/520i-ի արտադրությունը բրազիլիական Tritec շարժիչով։ Ներկայումս Lifan-ի մոդելային շարքը բաղկացած է փոքրածավալ 320-ից, կոմպակտ սեդանի և խետչբեկ 520/520i-ից, փոքր սեդան 620-ից և կոմպակտ քրոսովեր X60-ից։
Lifan-ը ՌԴ-ում
2010 թվականի մարտին «Դերվեյս» ավտոգործարանում գործարկվել է Lifan ավտոմեքենաների արտադրությունը ։ 2014 թվականին ձեռնարկությունում արտադրվել է այս բրենդի 24,8 հազար ավտոմեքենա։ 2015 թվականին կտրուկ անկման պատճառով հայտարարվել է վաճառքների կրճատման մասին 40-60 %-ով, մինչև 10-15 հազար միավոր, և 2015 թվականին նախատեսված Lifan 820-ի արդադրության հետաձգման մասին։ 2015 թվականի առաջին կիսամյակում «Դերվեյսում» թողարկվել է ընդամենը 5 հազար մեքենաներ ։
2015 թվականի հուլիսի 16-ին Լիպեցկում Lifan-ը նախատեսում էր սկսել սեփական ավտոգործարանի շինարարությունը, որը նախատեսվում էր գործարկել 2017 թվականի ամռանը սակայն ինչ-ինչ պայմաններով այն կասեցվեց։ Նոր գործարանը նախատեսվում է բացվել ապրիլին Ստավրոպոլում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինական ապրանքանիշներ Կատեգորիա:1992 հիմնադրումներ
Ջոն Գրիշեմ
Ջոն Գրիշեմը ավարտել է Միսիսիպիի պետական համալսարանը։ 1981 թվականին նա ընդունվում է Միսիսիպիի իրավաբանական դպրոց համալսարանը։ Նա քրեական իրավաբանի պրակտիկա էր վարում մոտ տասը տարի և ծառայում էր Ներկայացուցիչների պալատում 1984 թվականի հունվարից մինչև 1990 թվականի սեպտեմբեր ։ Նա իր առաջին "Սպանելու ժամանակը" վեպը սկսեց 1984 թվականին, որը հրատարակվեց 1989 թվականի հունիսին։
2012 թվականին արդեն, նրա գրքերը աշխարհով մեկ վաճառվել էին ավելի քան 275 միլիոն օրինակ ։ Գրիշեմը Galaxy British Book մրցանակի հաղթող է, նա երեք հեղինակներից մեկն է, ում գրքի առաջին հրատարակությունը վաճառվել է 2 միլիոն օրինակ ։
Գրիշեմի առաջին Ֆիրմա (1991) բեստսելլերը վաճառվեց ավելի քան յոթ միլիոն օրինակ ։ 1993 թվականին համանուն անվանմամբ ֆիլմ նկարահանվեց, Թոմ Քրուզը գլխավոր դերում, իսկ 2012 թվականին հեռուստասերիալ թողարկվեց, որ շարունակում է փաստաբան Միտչել Մակդիրի և նրա ընտանիքի պատմությունը ֆիլմի և վեպի իրադարձություններից 10 տարի անց ։ Նրա վեպերից ութը նույնպես փոխարկվել են խաղարկային ֆիլմերի՝ The Chamber, The Client, A Painted House, The Pelican Brief, Skipping Christmas, The Rainmaker, The Runaway Jury, and A Time to Kill. Նրա գրքերը թարգմանված են աշխարհի 42 լեզուներով։.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկագիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Միսիսիպիի համալսարանի շրջանավարտներ
Էդվարդ Ֆենեկ Ադամի
Էդվարդ Ֆենեկ Ադամի (Edward Fenech Adami, ), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ։
Կենսագրություն
Էդվարդ Ֆենեկ Ադամին ծնվել է 1934 թվականի փետրվարի 7-ին։ Երկրի անկախությունն ստանալուց հետո նա աշխատել է պետության ղեկավար մարմիններում, զբաղեցրել առաջատար պաշտոններ։
1987 թվականի մայիսից մինչև 1996 թվականի հոկտեմբեր և 1998 թվականի սեպտեմբերից 2004 թվականի մարտը եղել է Մալթայի վարչապետը ։ 2004 թվականի ապրիլից մինչև 2009 թվականի ապրիլը եղել է Մալթայի նախագահը։ 1977-2004 թվականներին՝ Մալթայի Ազգայնական կուսակցության առաջնորդ։
Պարգևներ
Մալթայի պարգևներ
Այլ պետությունների պարգևներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի կոմանդորներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Ջուրղայի վահանը
Ջուրղայի վահանը (ჯურღაის ფარი), 1944 թվականին Թբիլիսիի կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ, ֆիլմ-համերգ։ Արժանացել է Ստալինյան առաջին աստիճանի մրցանակի (1950)։ Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է Դիմիտրի Արակիշվիլին։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները կատարվում են Կովկասում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ռազմաճակատ մեկնելիս մարտիկները կանգ են առնում կիսավեր մի ամրոցում։ Այնտեղ նրանք լսում են լեգենդը մեծն ասպետ Ջուրգայի մասին, ով ապրել է այդ ամրոցում։ Լեգենդի հերոսը կենդանանում է և մարտիկներին օգնում հաղթել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:1944 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Սեմյոն Դոլիձեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Դավիթ Ռոնդելիի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Վրացֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Ժեստերի լեզու
Ժեստերի լեզու (հայտնի նաև որպես նշանների լեզու), լեզու, որն օգտագործում է տեսողական-շարժողական մեխանիզմը միտք արտահայտելու համար։ Լեզուն արտահայտվում է շարժողական  նշանահամակարգերով՝ զուգակցված ոչ շարժողական տարրերով։ Ժեստերի լեզուները լրիվ նման են բնական լեզուներին իրենց սեփական գրականությամբ և բառապաշարով ։ Սա նշանակում է, որ ժեստերի լեզուները համընդհանուր և փոխադարձաբար հասկանալի չեն, հետևաբար նշանների լեզուների մեջ կան որոշակի նմանություններ։
Լեզվաբանները ենթադրում են, որ և՛ գրավոր և՛ նշանային հաղորդակցումը բնական լեզվի մասեր են, ինչը նշանակում է, որ երկուսն էլ արտահայտում են երկարատև ծերացման ընթացք և ժամանակի ընթացքում զարգացած վերացականը՝ առանց մանրակրկիտ ծրագրման։ Ժեստերի լեզուն չպիտի մերժված լինի ոչ խոսքային հաղորդակցության մաս կազմող «մարմնի լեզվի» կողմից:
Այնտեղ, որտեղ կա խուլ մարդկանց համայնք, այդտեղ ժեստերի լեզուն զարգացած է և առկա է տեղական խուլերի մշակույթների առանցքում։ Թեև ժեստերը հիմնականում օգտագործվում են խուլերի և ծանր լսողություն ունեցողների կողմից, այն նաև օգտագործվում է լսող անհատների կողմից, ինչպես օրինակ այն մարդիկ, ովքեր ֆիզիկապես չեն կարողանում խոսել, նրանք, ովքեր խնդիրներ ունեն խոսելու հետ՝ կապված հաշմանդանությունից կամ պայմաններից (օժանդակ կամ այլընտրանքային հաղորդակցում) կամ նրանք, ովքեր ունեն խուլ ընտանիքի անդամ, ինչպիսիք են խուլ մեծահասակների երեխաները (COAd's):
Դեռ պարզ չէ, թե գործածական քանի ժեստերի լեզու կա աշխարհում։ Ամեն երկիր ունի իր սեփական մայրենի ժեստերի լեզուն, որոշները նույնիսկ մեկից ավելին ունեն։ 2013 թվականի Ethnologue հրատարակության մեջ նշվում է 137 ժեստերի լեզու ։ Որոշ ժեստերի լեզուներ ձեռք են բերել որոշակի իրավական ճանաչում, մինչդեռ որոշներն էլ ընդհանրապես որոշակի կարգավիճակ չունեն ։
Լեզվաբանները տարբերում են բնական ժեստերի լեզուն այլ՝ դրանց նման կամ դրանցից բխող համակարգերից, ինչպիսիք են օրինակ խոսակցական լեզուների հնարած ձեռնարկային կոդերը, տնային ժեստերը, «երեխայական ժեստերը» և ոչ մարդ-արարածների կողմից սովորած ժեստերը։ Մատնախոսությունը, դակտիլոլոգիան (δάκτυλος-մատ), խոսքի յուրահատուկ ձև է, որի ընթացքում բառերն արտահայտվում են ձեռքի մատների միջոցով։ Սկզբնական շրջանում մատնախոսությունից օգտվել են ուխտյալ լռակյացները (հաղորդակցվելու պահանջն ավելի ուժեղ է եղել եկեղեցական կանոններից), հետագայում այն դարձել է լսողության խնդիրներ ունեցող անձանց հաղորդակցման միջոց։ Միջազգային լեզու չէ, օգտվում են միայն նույն լեզվով խոսող խուլերը։ Գոյություն ունի նաև գրավոր ձևը (մատնագրություն-դակտիլոգրաֆիա)։ Խոսակցությունը տեղի է ունենում պայմանական նշաններ պատկերող այբուբենի միջոցով։ Մատնախոսության սկզբունքները առաջին անգամ մշակվել են Իսպանիայում (Պեդրո Պենսեն, XVI դար)։ Խոսակցության նշանների համակարգը մեր երկրում գրվել է 1950-ական թվականներին (Ի. Ֆ. Գեյլման), իսկ մեր հանրապետությունում՝ 1961-ին (Վ. Գ. Խալաթյան)՝ ռուսական այբուբենի հիման վրա՝ բաղկացած 39 ստեղնային նշաններից։ Ժեստերը ձեռքերի իմաստավորված շարժումներն են, որոնց ընթացքում ձեռքերը հպվում են դեմքին, գլխին և մարմնին։ Ժեստերն ունեն բարդ կառուցվածք։ Յուրաքանչյուր ժեստ կազմված է հինգ բաղադրամասից՝
Ժեստերն ուղեկցվում են դիմախաղով, առանց որի ժեստերի լեզուն դառնում է անարտահայտիչ ու անհասկանալի։ Ժեստերն արտահայտում են առարկաներ, գործողություններ, երևույթներ, մատնանշում առարկայի տեղը, ուղղությունը, պատկերում ձևը, նմանակումը։ Խուլերի մանկապարտեզներում և դպրոցների նախնական դասարաններում մատնախոսությունը բանավոր խոսքի ուսուցման հիմնական, իսկ բարձր դասարաններում՝ օժանդակ միջոց է։
Հայերեն ժեստերի լեզու
Հաճախ մատնախոսությունը շփոթում կամ նույնացնում են ժեստերի լեզվի հետ, սակայն դրանք ոչ մի ընդհանրոըթյուն չունեն։ Կան բառեր և հասկացություններ (օր.`հատուկ անուններ), որոնք չունեն իրենց ժեստային արտահայտությունը, և դա լրացվում է մատնախոսությամբ։ Հայերեն մատնախոսության այբուբենը ստեղծվել է 1960 թ.: Հեղինակը սուրդոմանկավարժ, մանկավարժական գիտությունների թեկնածու Վաչագան Խալաթյանն է։ Նա ստեղծել է մատնախոսության հայերեն այբուբենը և ժեստերի լեզվի համառոտ բառարանը։ Խալաթյանը ծանրակշիռ ներդրում ունի հատուկ ուսուցման համակարգի զարգացման բնագավառում։ Հեղինակել է «Հատուկ մանկավարժության բառարան», «Հայկական ժեստերի լեզվի բառարան» (2001) և «Խոսող ձեռքեր» հայկական ժեստերի լեզվի բառարան ուսումնաօժանդակ ձեռնարկները։