cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հիլմա աֆ Կլինտ
Հոգևոր ուղի և ստեղծագործություն
«Տաճար» շարքը կազմված է 193 նկարից, որոնք խմբավորված են առանձին ենթախմբերում։ 1907 թվականին վերաբերող հիմնական աշխատանքներն ունեն համեմատաբար մեծ չափեր՝ մոտավորապես 2,40 × 3,20 մետր, և կոչվում են «10 ամենամեծերը»։ Դրանք պատկերում են կյանքի տարբեր շրջանները` ծննդյան պահից մինչև ծերություն։ Գրաֆիկական տարրեր վերցնելով գիտության ոլորտից, ինչպես նաև օգտագործելով բուսական մոտիվներ՝ աֆ Կլինտը փորձել է պատկերել գաղտնի հոգևեր գործընթացներ։ Հիլմա աֆ Կլինտի արվեստի աշխարհը լի է սիմվոլներով, բառերով և տառերով։ Նկարներն արտացոլում են աշխարհի բնական երկվությունը` երկրայինը և հոգևորը, ներքինը և արտաքինը, արականը և իգականը, բարին և չարը։ Գունային լուծումը փոխաբերական է. կապույտը պատասխանատու է կանացի հոգևոր էության համար, դեղինը՝ տղամարդկայինի, վարդագույնը` ֆիզիկական սիրո, իսկ կարմիրը՝ հոգևորի։ Հիլմայի նկարներն ուղեցույց են դեպի մեկ այլ հարթություն, որտեղ հասկացողությունը տեղի է ունենում իր տեսածի գեղարվեստական ​​և հոգևոր պատկերացմամբ։
Նողարի-Կեցլանի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 5 մարդ ։
Անտառային կոբրա
Անտառային կոբրա ընտանիքի թունավոր օձերի մի տեսակ (Elapidae), գլխավորում է գերբնական ապրելակերպը Հասարակածային Աֆրիկայի անտառներում։
Նողարի-Կեցլանի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Անտառային կոբրա
Նրանք ունեն համամասնորեն ավելի մեծ աչքեր, քան իրական կոբրաները։ Ունեն նաև ավելի փոքր ոսկորներ։
Հիլմա աֆ Կլինտ
Հոգևոր ուղի և ստեղծագործություն
«Տաճարի» շուրջ աշխատանքի ավարտին հոգևոր ղեկավարումը դադարել է։ Հիլման շարունակել է վերացական նկարչությամբ զբաղվել առանց արտաքին հսկողության։ Նա սկսում է ջրաներկ օգտագործել, նրա գործերը չափերով ավելի փոքր են եղել։ Ստեղծագործությունները հետևել են նրա էզոթերիկ և գեղարվեստական ուսումնասիրություններին, 1920 թվականից նրանցում կարելի է զգալ Անտրոպոսոֆիայի ընկերության կողմից մշակված արվեստի տեսությունների որոշակի ազդեցությունը։
Իր ողջ կյանքի ընթացքում Հիլմա աֆ Կլինտը փորձել է հասկանալ շփման առեղծվածը, որը հասել էր նրան իր աշխատանքի միջոցով։ Նա իրենից հետո թողել է 150 տետր, որտեղ գրի էր առել իր մտքերն ու հետազոտությունները։
Անտառային կոբրա
Դասակարգում
Սեռը ներառում է 2 տեսակ։
Հիլմա աֆ Կլինտ
Հոգևոր ուղի և ստեղծագործություն
1970-ական թվականների վերջին Հիլմա աֆ Կլինտի աշխատանքները որպես նվեր առաջարկվել են Ստոկհոլմի ժամանակակից արվեստի թանգարանին, որը հրաժարվել է նվիրատվությունից։ Միայն արվեստագետ Օկա Ֆանտի շնորհիվ Հիլմա աֆ Կլինտի արվեստը 1980 թվականին ցուցադրվել է միջազգային հանրությանը, 1984 թվականին Ֆանտը Կլինտի աշխատանքները Ստոկհոլմում ներկայացրել Նորդիկ համաժողովում։ ԱՄՆ-ում Հիլմա աֆ Կլինտի վերացական արվեստն առաջին անգամ ներկայացվել է «Հոգևորությունն արվեստում, 1890-1985 թվականների վերացական գեղանկարչությունը» ցուցահանդեսում, որը 1986 թվականին Լոս Անջելեսում կազմակերպել էր Մորիս Տուչմանը։ Այդ ցուցահանդեսը Կլինտի արվեստի միջազգային ճանաչման սկիզբն էր։
Անտառային կոբրա
Դասակարգում
Կատեգորիա:Ասպս Կատեգորիա:Կոբրա Կատեգորիա:Աֆրիկայի սողուններ
Հիլմա աֆ Կլինտ
Հոգևոր ուղի և ստեղծագործություն
2017 թվականին շվեդ գրող Աննա Լարսոնը նկարչուհու մասին գրել է «Hilma – en roman om gåtan Hilma af Klint» վեպը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Ավտոճանապարհային վթարներից զոհվածներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Աստերոիդների ցանկ (173501-173600)
Աստերոիդների ցանկ (173401-173500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (173601-173700)
|}
Պեստովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Պեստովո (Пестово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)
Կոնստանտինովկա (Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 243 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զիղանա
Զիղանա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մուշեղ Բ Մամիկոնյան
Երբ 589 թվականին Պարսկաստանում բռնկեց Բահրամ (Վահրամ) Չուբինի ապստամբությունը, վերջինս օգնություն խնդրեց Մուշեղ Մամիկոնյանից՝ խոստանալով հաջողության դեպքում վերականգնել Հայոց թագավորությունն ընդարձակ սահմաններում։ Մուշեղ Մամիկոնյանը մերժեց և բյուզանդական ու հայկական զորամասերի գլուխն անցած ճնշեց ապստամբությունը, Խոսրով II-ին հաստատեց Սասանյանների գահին (591)։ Այնուհետև գլխավորեց հայոց այրուձին ընդդեմ Թրակիա ներխուժած ավարների, մի քանի հաղթանակ տարավ, բայց գերվեց նրանցից և սպանվեց։
Նոր կյանք (շաբաթաթերթ)
«Նոր կյանք» («Նոր կեանք»), շաբաթաթերթ։
Պատմություն
Լույս է տեսնում 1978 թվականից Գլենդելում՝ հայերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն։ Խմբագիրներ՝ Վահան Ճանսըզյան, Աբրահամ Չափարյան, Հրանտ Սիմոնյան, Լևոն Ֆերմանյան, Սարգիս Մաճարյան, Գրիգոր Շենյան (1981 թվականից)։
Պարբերականը լուսաբանում է Գլենդելի հայկական համայնքի առօրյան, ամերիկահայ կյանքում, Հայաստանում, Արցախում տեղի ունեցող կարևոր իրադարձությունները, տպագրում բանասիրական, կրոնական, գրական, տնտեսական և մարզական հոդվածներ։
Կատեգորիա:Հայկական պարբերականներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական պարբերականներ‎
Թախչա
Թախչա (თახჩა), հայաբնակ գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում։ Գտնվում է Ախալքալաքից 13 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 1960 մ բարձրության վրա, Աբուլ լեռան հարավային լանջին, որի արևելյան կողմում Աբուլ լիճն է։
Բնակչությունը
Բնակիչներն հիմնականում զբաղվում են հողագործությամբ և անասնապահությամբ։
Թախչայում գործում է ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան և բուժկետ։
Պատմական ակնարկ
Թախչայի հայերը 1830 թվականին գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Բայազետի գավառից։ 1918 թվականին Ախալքալաք ներխուժած թուրքական զորքի` Թախչայում կազմակերպած կոտորածից փրկվել է ընդամենը յոթ հոգի, ովքեր 1922 թվականին Ծալկայի Նարդևան գյուղից տեղափոխված հայերի հետ կրկին շենացրել են գյուղը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր
Շգեդի
Շգեդի (შგედი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 31 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Զելենեց (գյուղ, Սիկտիոդինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3198 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1586 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիոդինսկի շրջանի բնակավայրեր
Էգալիեռ
Էգալիեռ (Eygalières), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում ։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1761 մարդ, բնակչության խտությունը` 51.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.97 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 600 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 65 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1030 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 700-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 330։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,0 %։ 700 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 638 անձ (354 տղամարդ և 284 կին)։ Գործազուրկ են եղել 62 անձ (35 տղամարդ և 27 կին)։ 330 անաշխատունակներից 63-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 129-ը` թոշակառուներ, իսկ 138-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կնյաժպոլ (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)
Կնյաժպոլ (Княжпіль), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1405 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կնյաժպոլ գյուղում բնակվում էր 780 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2477 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 314,9 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1405 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գծային համակարգ
Գծային համակարգերի շարժման ըստ կարևորության ղեկավարելիության մասին
Դիտարկենք հետևյալ դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգը՝
(1.1)
Սահմանում  [1]։ (1.1) համակարգը կանվանենք լրիվ ղեկավարելի ժամանակահատվածի վրա, եթե  ղեկավարումների համախմբությունից կարելի է գտնել այնպիսի ղեկավարումներ, որոնց ազդեցությամբ (1.1) համակարգը կամայական x({t_0}) սկզբնական դիրքից կարելի է տեղափոխել կամայական x({t_1}) վերջնական դիրք։
(1.1) համակարգի ղեկավարելիության ուսումնասիրության համար նպատակահարմար է կատարել հետևյալ նշանակումները [1]
(1.2)
Այստեղ մատրիցը ունի  չափողականություն, որտեղ  պարամեարերի համախմբությունը, իսկ U վեկտոր-սյան չափողականությունը հավասար է r։
(1.3)
Ենթադրենք A(t) և մատրիցների էլեմենտները համապատասխանաբար ունեն ընդհուպ մինչև (n - 2)–րդ և (n - 1)–րդ կարգի անընդհատ ածանցյալներ ըստ t-ի,  հատվածի գոնե ինչ-որ t = {t_*} կետի շրջակայքում։ Այդ t = {t_*} կետի շրջակայքում ներմուծենք  մատրիցները հետևյալ ռեկուրենտ (անդրադարձ) առնչություններով՝
(1.4)
Հետևաբար, համաձայն [2], (1.3) ոչ ստացիոնար համակարգի համար տեղի ունի հետևյալ թեորեմը (լրիվ ղեկավարելիության բավարար պայմանը) [1]
Թեորեմ 1:  Դիցուք հատվածում գոյություն ունի t = {t_*} կետ, որում
(1.5)
մատրիցի ռանգը հավասար է n-ի։ Այդ դեպքում (1.3) համակարգը լրիվ ղեկավարելի է հատվածի վրա։
Եթե (1.3) համակարգը ստացիոնար է, այսինքն՝
(1.6)
ապա մատրիցը, համաձայն (1.4)-ի կընդունի հետևյալ պարզ տեսքը
(1.7)
(1.5)-ը և (1.7)-ը Կալմանի մատրիցներն են համապատասխանաբար ոչ ստացիոնար՝ (1.3) և ստացիոնար՝ (1.6) համակարգերի համար։
Թեորեմ 2:  Որպեսզի (1.6) ստացիոնար համակարգը լինի լրիվ ղեկավարելի կամայական հատվածի վրա, անհրաժեշտ է և բավարար, որ ղեկավարելիության K(\alpha ) (1.7) մատրիցի ռանգը հավասար լինի n-ի։
Այս թեորեմների ապացույցը կատարվում է [2]-ում բերված համանման թեորեմների ապացույցների ձևով։
Որպես օրինակ դիտարկենք հետևյալ համակարգը
(1.8)
Կազմենք այս համակարգի համար Կալմանի մատրիցները (երբ և միաժամանակ  դեպքերում)։
Ղեկավարելիության մատրիցների տեսքերից երևում է, որ (1.8) համակարգը առանձին-առանձին ըստ {u_1} ղեկավարման կամ {u_2} ղեկավարման լրիվ ղեկավարելի չէ, քանի որ և  մատրիցների ռանգերը հավասար չեն 2-ի։ Իսկ {u_1} և {u_2} ղեկավարումների միաժամանակ առկայության դեպքում  մատրիցի ռանգը 2 է, այսինքն՝ (1.8) համակարգը {u_1} և {u_2} ղեկավարումների համախմբությամբ լրիվ ղեկավարելի է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգերի տեսություն
Իվանե-Զոլոտոե
Իվանե-Զոլոտոե (Іване-Золоте), գյուղ Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզի Զալեշչիկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվանե։ Հիմնադրվել է 1349 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանե-Զոլոտոե գյուղում բնակվում էր 900 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1349 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆրիդա Հանսեն
Ֆրիդա Հանսեն (Frida Hansen, ), մոդեռն ոճով ստեղծագործող նորվեգացի տեքստիլ նկարիչ, գոբելենագործ։ Համարվում է նորվեգական և եվրոպական գոբելենագործությունը միավորողը։ Հանսենի մի շարք գործվածքներ համարվում են եվրոպական տեքստիլ արվեստի լավագույն նմուշներից։ Ֆրիդա Հանսենի ստեղծագործությունները գտնվում են մի շարք թանգարաններում, այդ թվում` Օսլոյի Արվեստի, ճարտարապետության և դիզայնի ազգային թանգարանում, Դրամմեն թանգարանում, Սթավանգերի արվեստի թանգարանում և Ստոկհոլմի սկանդինավյան երկրների թանգարանում ։
Վաղ տարիներ
Ֆրեդերիկ Բոլետա Պետրերսենը ծնվել է Նորվեգիայի Սթավանգեր քաղաքի Հիլևոգ շրջանում՝ Մաթիլդ Ֆ. Հելիսենի (1824-1915) և Պիտեր Սիկերյուս Պետրերսենի (1811-1875) ընտանիքում։ Մեծացել է հարուստ ընտանիքում։ Հայրը եղել է վաճառական և J. A. Köhler & Co ընկերության ղեկավարը ։ Մինչև ամուսնանալը, Ֆրիդան որոշել էր նկարիչ դառնալ և նկարչություն էր սովորում Բերնարդ Հանսենի, Քիթի Կիլանդի և Յոհան Բենեթերի մոտ։ 1873 թվականին ամուսնանում է նկարիչ Կարլ Սունդ-Հանսենի եղբոր՝ վաճառական Հանս Ուիլհելմ Սևերին Հանսենի (1842–1920) հետ։ Երբ 1875 թվականին Ֆրիդայի հայրը մահացավ, զույգը տեղափոխվեց Քյոլերհուսթ։ Ֆրիդան սեփական տարածքում ստեղծեց իր պարտեզը ։
1888 թվականին քաղաքը տնտեսական անկում ապրեց։ Հանս Վիլհելմի Plow & Sundt ընկերությունը սնանկացավ։ Ֆրիդայի ամուսինը մի քանի տարի փախավ արտերկիր, և ընտանիքի միակ պատասխանատուն մնաց Ֆրիդան։ Երեք երեխաներից երկուսը մահացան։ Եկամուտ ստանալու համար Ֆրիդան իր սեփական տանը սկսեց ասեղնագործության բիզնես։ Ասեղնագործության խանութում վերանորոգում էին հին գոբելենները. վերանորոգման աշխատանքներից ոգևորված՝ Ֆրիդան հետաքրքրվեց հին տեխնիկայով, որոնք օգտագործվում էին պատկերներ ստեղծելու համար ։
Ուսուցում արտերկրում
1895 թվականի գարնանը Ֆրիդա Հանսենը կարողացավ սովորել արտերկրում, նախ մեկնեց Քյոլն՝ ուսումնասիրելու միջնադարյան արվեստ, այնուհետև` Փարիզ, ուսումնասիրելու պատկերային նկարչություն։ Արտերկրից ստացած խթանը վճռորոշ էր նրա զարգացման համար։ Եվրոպայում գերիշխող գեղարվեստական շարժումը ազգային-ավանդականից անցում էր կատարում դեպի սիմվոլիստական և մոդեռն (Jugendstil) :
Det norske Billedvæveri
Հաջորդ դարաշրջանում մոդեռնը աստիճանաբար դուրս է եկել նորաձևությունից, և 1920 թվականին Ֆրիդա Հանսենի արվեստն այլևս պահանջարկ չուներ։ 1915 թվականին Ֆրիդա Հանսենը ստացել է Թագավորական ոսկե մեդալ որպես տեքստիլ նկարիչ գործունեության համար։ 1926 թվականից մինչև մահ 1931 թվական՝ Ֆրիդա Հանսենն աշխատել է Սթավանգերի տաճարի Սուրբ Օլավի պատի գորգի վրա։ Ֆրիդա Հանսենը մահացել է Օսլոյում և թաղվել Ուլլերն եկեղեցու գերեզմանոցում։
Ստեղծագործություններ
Հաճախ մեղադրում էին, որ Ֆրիդայի գոբելենները չեն բացահայտում Նորվեգիայի արվեստն ու մշակույթը։ 1890-ական թթ. և 1900-ական թվականների սկզբին նորվեգացիները կարևորում էին Նորվեգիայի էությունը արտահայտող արվեստը։ Ֆրիդան քննադատությանը արձագանքում էր իր արվեստը դարձնելով ավելի միջազգային, ինչպես Մորրիսի դեկորատիվ արվեստը։ Ֆրիդայի աշխատանքներից մեկը կախված է Օսլոյի թագավորական պալատում։ Գերհարդ Մյունթեի կողմից մշակված երկու ազգային գորգեր կան, որոնք հյուսել է Ֆրիդան։ Մյունթեն հավատում էր, որ Ֆրիդան լավագույնն է երկրում։ Պալատում կախված գորգերը Սիգուրդ խաչակրի սագայից են։ Դիզայնը նախապես կազմվել էր նկարի սկզբնական ուրվագծի վրա և հետագայում տեղափոխվել մանածագործական հաստոցին։ Հաճախ աշխատանքն իրականացնում էին տարբեր մարդիկ. մեկը մանվածքն էր ներկում և պատրաստում ստվարաթուղթը, գործողը տեղափոխում էր այն մանածագործական հաստոցի վրա։ Սակայն Ֆրիդան ամեն ինչ ինքնուրույն էր անում։  Ֆրիդան տեխնիկապես հմուտ էր։ Նա սովորաբար ստեղծում էր ամբողջական պատկերներ, ներկում մանվածքը, հետո այն տեղափոխում մանածագործական հաստոցի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Նորվեգացի դիզայներներ
(4486) Միթրա
(4486) Միթրա (Mithra), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Էրիկ Էլստի և Վլադիմիր Շկոդրովի կողմից Սմոլյանում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,200359 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,7421 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6586 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Միթրա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0462 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1192,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30197 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,04° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Վլադիմիր Շկոդրովի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Պեստրավկա
Պեստրավկա (Пестравка), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Պեստրավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6500 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Պեստրավսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակով
Նիկոլայ Անդրեևիչ Ռիմսկի–Կորսակով, (Николай Андреевич Римский-Корсаков, ), ռուս հռչակավոր երգահան, մանկավարժ, դիրիժոր, հասարակական գործիչ և երաժշտական քննադատ, «Հզոր խմբակ» երաժշտական խմբակի անդամ։ Իր ստեղծագործությունների ցանկում կա 15 օպերա, 3 սիմֆոնիա, սիմֆոնիկ ստեղծագործությունների, գործիքային համերգներ, կանտատներ, հոգևոր և վոկալ երաժշտություն։
Հեղինակն է նշանավոր «Ձյունանուշիկը», «Սադկո», «Մոցարտ և Սալյերի», «Ցարի հարսնացուն», «Ասք անտեսանելի Կիտեժ քաղաքի և կույս Ֆևրոնիայի մասին», «Ոսկի աքլորիկը» օպերաների։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս երաժշտագետներ Կատեգորիա:Ռուս ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Դանիիլ Էլկոնին
Դանիիլ Էլկոնին, խորհրդային հոգեբան, մանկական և մանկավարժական հոգեբանության բնօրինակ ուղղության հեղինակ, ԽՍՀՄ Մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1968)։
Կենսագրություն
Դանիիլ Էլկոնինը ծնվել է 1904 թվականի փետրվարի 6֊ին Պոլտավա նահանգի Մալայա Պերեշչեպինա գյուղում։ Վիկտոր Էլկոնինի ավագ եղբայրն է (1910-1994)։
1914 թվականից սովորել է Պոլտավայի վարժարանում, սակայն ընտանիքի ծանր նյութական վիճակի պատճառով 1920 թվականին ստիպված է եղել կիսատ թողնել ուսումը։ Աշխատել է որպես ռազմաքաղաքական դասընթացների գործավար, մանկահասակ իրավախախտների գաղութի դաստիարակ։ 1924 թվականին Ուկրաինայի Ժողովրդական Կոմիսարիատի Նարկոմպրոսի գործուղմամբ ընդունվել է Լենինգրադի սոցիալական կրթության ինստիտուտի հոգեբանական և ռեֆլեքսոլոգիայի բաժին (հետագայում միացվել է Լենինգրադի Ալեքսանդր Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտին)։ 1927 թվականին ավարտել է ԼՊՄԻ մանկավարժական ֆակուլտետի մանկաբանության բաժինը։ Աշխատել է որպես «Հոկտեմբերյան երկաթուղու» երեխաների մասնագիտական դպրոցի մանկավարժ֊մանկաբան։ 1929 թվականից աշխատել է Լենինգրադի պետական մանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ նրա աշխատանքի թեման (համագործակցելով Լև Վիգոտսկու հետ) մանկական խաղի հիմնախնդիրներն էին։ Դասավանդել է մանկաբանության ամբիոնում։ 1937 թվականից՝ մանկաբանական կառույցների լուծարումից հետո, Լենինգրադի դպրոցներից մեկում աշխատել է որպես տարրական դասարանների ուսուցիչ, դասավանդել է մանկավարժական ինստիտուտում, ծայրահեղ հյուսիսային ժողովուրդների համար կազմել է ռուսաց լեզվի դպրոցական դասագրքեր։ 1940 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ նվիրված դպրոցականների խոսքի զարգացմանը։
Պատերազմի ավարտից հետո (որը նա անցկացրել է ռազմաճակատում, պարգևատրվել է շքանշաններով և մեդալներով) ։ Էլկոնինը չի զորացրվել, թեև շատ էր ցանկանում։ Նա մանկավարժական աշխատանքի է անցել Մոսկվայի Խորհրդային բանակի մարզային ռազմամանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ ոչ միայն հոգեբանություն է դասավանդել, այլև մշակել է խորհրդային ռազմական հոգեբանության կուրսի կառուցման հիմնական սկզբունքները։ Սակայն 1949 թվականից ի վեր բռնաճնշումների ալիք է սկսվել կոսմոպոլիտիզմի դեմ պայքարի անվան տակ։
1953 թվականի սեպտեմբերին Դանիիլ Էլկոնինը դարձել է ՌԽՖՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի հոգեբանության ինստիտուտի հաստիքային աշխատակից, որտեղ էլ աշխատել է մինչև կյանքի վերջը։ Ինստիտուտում նա ղեկավարել է մի քանի լաբորատորիա, 1962 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, իսկ 1968 թվականին ընտրվել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Երկար տարիներ նա դասավանդել է Մոսկվայի պետական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետում, որը կառուցվել է 1966 թվականին։
Դանիիլ Էլկոնինի որդին հոգեբան Բորիս Էլկոնինն է (ծնվել է 1950) ։
Գիտական գործունեություն
1930 թվականին Միխայիլ Բասովի խմբագրությամբ Էլկոնինը գրել է «Ուսմունք պայմանական ռեֆլեքսների մասին» գրքույկը։ Այս աշխատանքում 26-ամյա Էլկոնինը ընթերցողին մանրամասն բացատրել է, թե ինչ է պայմանական ռեֆլեքսը, և ինչ կառուցվածք ունի նյարդային համակարգը։
Էլկոնինի աշխատանքները դարձել են գործունեության տեսության անկյունաքարերից մեկը։ Մանկական հոգեբանության վերաբերյալ իր ուսումնասիրությունները նա անցկացրել է Լև Վիգոտսկու աշակերտների՝ Ա. ն. Լեոնտևի, Ա. Ռ. Լուրիայի, Ա. Վ. Զապորոժեցի, Լ. ի. Բոժովիչի և Պ. Յ. Գալպերինի հետ։
Էլկոնինը հրատարակել է մի քանի մենագրություն և գիտական հոդվածներ, որոնք նվիրված են մանկության ուսումնասիրության տեսությանը և պատմությանը, դրա պարբերականացման և հոգեբանական խնդիրներին։
Հեղինակը զբաղվել է այնպիսի հարցերով, ինչպիսիք են տարբեր տարիքի երեխաների հոգեբանական զարգացումը ։, խաղի հոգեբանությունը և դպրոցականների ուսումնական գործունեության առանձնահատկությունները ։, ինչպես նաև երեխաների խոսքի զարգացման և ընթերցանության ուսուցման խնդիրները ։
Նրա հիմնական ներդրումը խորհրդային և համաշխարհային մանկավարժության ուսուցման նոր համակարգի՝ «Զարգացնող ուսուցման տեսության» մշակումն ու ներդրումն էր։
Այս դրույթը (այն մասին, որ մանկությունը զարգանում է և ունի կոնկրետ պատմական բնույթ) արտահայտվել Է նաև Պ. Բլոնսկու և Ա.Ն. Լեոնտևի կողմից։ Դա նշանակում է, որ պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում մանկությունը տարբեր օրինաչափություններ և բովանդակություն ունի։ Հետազոտողները եկել են այն եզրահանգման, որ գոյություն չունի միանման մանկություն և մանկություն չկա «ընդհանրապես»։ Դա է պատճառը, որ կարևոր է հասկանալ մանկության պատմական զարգացման տեսությունը՝ հիմնվելով հոգեբանության պատմության, ազգագրության, կրթության պատմության և այլնի վրա ։
Էլկոնինը կարծում էր, որ երեխաների գործունեության բոլոր տեսակները հասարակական են իրենց բնույթով, բովանդակությամբ և ձևով, ուստի երեխան ծննդյան առաջին րոպեից և իր զարգացման առաջին քայլերից հասարակական էակ է։ Նրա համար անընդունելի էր «երեխա և հասարակություն» դրույթը, նա ճիշտ էր համարում «երեխան հասարակության մեջ» ձևակերպումը։ Բացի այդ, Էլկոնինը երեխային համարում էր ակտիվ սուբյեկտ մարդկային մշակույթի ձեռքբերումների վերափոխման և յուրացման մեջ, որոնք միշտ գործուն բնույթ են կրում։ Շնորհիվ փոխակերպման գործընթացների երեխան վերարտադրում և իր մեջ ստեղծում է մարդկային ունակություններ։
Այս հարցի վերաբերյալ Լեոնտևը և Էլկոնինը մի տեսակետ ունեին, ըստ որի՝ երեխան գործունեության փոխակերպման գործընթացում իրականացնում է այնպիսի գործնական կամ ճանաչողական գործունեություն, որը համարժեք է, բայց ոչ նույնական այն գործունեությանը, որն ամրագրված է նախորդ սերնդի մարդկային գործունեության մեջ ։
Ուսումնասիրելով երեխայի ուսուցման և զարգացման հարաբերակցության խնդիրը՝ Էլկոնինը գրել է. «Ուսուցման և զարգացման միջև գտնվում է սուբյեկտի գործունեությունը և հենց երեխայի գործունեությունը» ։ Այս խնդրի ուսումնասիրության էմպիրիկ մասում Էլկոնինը հենվում է Վիգոտսկու այն գաղափարի վրա, որ ուսուցումը նախորդում է զարգացմանը, իսկ «զարգացում ուսուցումից» դրույթը հանդիսանում է մանկավարժական գործունեության հիմնական փաստը ։
Իր ողջ գիտական գործունեության ընթացքում Էլկոնինն ուսումնասիրել է երեխայի հոգեբանական զարգացման հարցերը։ Նա կարծում էր, որ երեխայի զարգացման իր ըմբռնումը թույլ կտա հաղթահարել մանկական հոգեբանության հարցի նատուրալիստական առաջադրումը, որը տևական ժամանակ իշխող էր այդ հարցում ։
Դանիիլ Բորիսովիչը երեխայի զարգացման ուսումնասիրության ընթացքում ձևակերպել է հետևյալ սկզբունքները ։.
Էլկոնինի աշխատանքները նվիրված էին նաև խաղի հոգեբանությանը և խաղային գործունեության պարբերականացման խնդիրներին։ Իր աշխատանքներում նա նկարագրել է խաղի կառուցվածքը և առանձնացրել խաղային գործունեության հիմնական տարրերը ։.
Մեծ նշանակություն է ունեցել Էլկոնինի մշակած պարբերականացումը, որում նա առանձնացրել է գործունեության երկու կողմերը՝ ճանաչողական և մոտիվացիոն։ Այս կողմերը գոյություն ունեն յուրաքանչյուր առաջատար գործունեության մեջ, սակայն զարգանում են անհավասար՝ յուրաքանչյուր տարիքային փուլում փոխարինվելով զարգացման տեմպով ։
Հիշատակ
Էլկոնինյան ընթերցումը կոնֆերանս է, որը տեղի է ունենում երկու տարին մեկ անգամ Ռուսաստանի կրթության ակադեմիայի հոգեբանական ինստիտուտում։ Դանիիլ Էլկոնինի հիշատակին նվիրված ընթերցումներն առաջին անգամ անցկացվել են 1996 թվականին՝ Վ. Վ. Դավիդովի և Բ. Դ. Էլկոնինի նախաձեռնությամբ։
Մրցանակներ
Էլկոնինը պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշաններով, «Կարմիր աստղ» շքանշանով, «Մարտական ծառայություն» և «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հոգեբաններ Կատեգորիա:Ռուս հոգեբաններ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Մանկավարժական գիտությունների թեկնածուներ
Էդրա
Էդրա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Մեթյու Բրոդերիկ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 21 ծնունդներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ
Բարսեղ Շահպազ
Բարսեղ Շահպազ, հայ խմբագիր և հասարակական գործիչ։
Կենսագրություն
Բարսեղ Շահպազն ուսումը ստացել է Բոյաջըքյոյի կենտրոնական վարժարանում և շարունակել է Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարանում։ Այնտեղ երկու տարի մնալով մերձեցել է և Ավետիս Ահարոնյանի այցելություններից մեկի առիթով մաս է կազմել Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցությանը։ Վերադառնալով Պոլիս՝ Միքայել Շամտանջյանի հետ հրատարակել է «Ծաղիկ» թերթը։ 1903 թվականին Մաղաքիա Օրմանյանի դեմ կատարված մահափորձի հետևանքով, երբ ձերբակալվեցին հայ երիտասարդներ, Շահպազը փախել է Եգիպտոս, որտեղ 5 տարի զբաղվել է առևտրով ։
Ալեքսանդրիայում հրատարակել է «Կրակ» թերթը (2 համար), «Այլասիրություն և եսասիրություն» գրքույկը, «Մտրակ» կիսամյան և «Հաչյուններ» թռուցիկը։ Սահմանադրության հաստատումից հետո վերադարձել է Պոլիս և հասարակական գործերով ուղևորվել ներքին գավառներ։ Նույն պատասխանատվությամբ մեկնել է Բուլղարիա, այնուհետև՝ Եգիպտոս, որտեղ 1912 թվականին ամուսնացել է և իրավագիտություն սովորելու նպատակով մեկնել է Փարիզ։ Միքայէլ Վարանդյանի հետ հրատարակել է «Պրո Արմենիա» երկշաբաթաթերթը և աշխատակցել է «Հայրենիք» և «Հորիզոն» թերթերին։ Փաստաբանական կրթությունը դեռևս չավարտած, Վիկտոր Բերարը Շահպազին աշխատանք է վստահել, և այդ պատճառով Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին նա վերադարձել է Պոլիս ։
Դարձել է Հայոց ցեղասպանության զոհ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Զելեննիկ
Զելեննիկ (Зеленник), գյուղ Ռուսաստանի, Արխանգելսկի մարզի Վերխնետոեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 872 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վերխնետոեմսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1951 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մասինա
Մասինա, ինքնավար քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության մայրաքաղաք Կինշասայի Տշանգու շրջանում ։
Աշխարհագրական դիրք
Մասինան, Նդջիլիի և Կիմբանսեկեի համայնքների հետ միասին, պատկանում է Տշանգոյի շրջանին՝ Կենտրոնական Կինշասայից 20 կմ արևելք ։ Այն համարվում է աշխարհի ամենախոնավ ինքնավար քաղաքներից մեկը։ Այստեղ, մեծամասամբ, խոնավությունը ապահովում է Փուլ Մալեբո լիճը։ Քաղաքային տարածքը, որը ձգվում է Բուլվարդ Լամումբաի երկայնքով, հասնում է բնակչության այնպիսի խտությունների, որոնք համեմատելի են Կինշասայի կենտրոնում գտնվող այլ համայնքների քաղաքների բնակչությունների խտությունների հետ (մոտ 50,000 բնակիչ մեկ կմ²)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքներ
Չոբանի
Չոբանի (ჩობანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 56 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Ալեքսանդրի անաբասիսը
Ալեքսանդր անաբասիսը կամ Ալեքսանդր վերելքը (հուն.` Ἀλεξάνδρου Ἀνάβασις, Anabasis Alexandri), ստեղծվել է Արիանոս Նիկոմեդիացու կողմից մ.թ. երկրորդ դարում, ամենայն հավանականությամբ, Հադրիանոսի օրոք ։ Անաբասիսը (որը պահպանվել է ամբողջական յոթ գրքով) Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքների պատմությունն է, մասնավորապես՝ նրա կողմից Պարսկական կայսրության նվաճումը մ.թ.ա. 336-323 թվականներին ։ Ե՛վ «Անաբասիս» անսովոր վերնագիրը (բառացիորեն «Ճանապարհորդություն ծովից դեպի երկրի խորքը»), և՛ աշխատության յոթ գրքույկ կառուցվածքը արտացոլում են Արիանոսի նմանակումը (կառուցվածքով, ոճով և բովանդակությամբ) հույն պատմիչ Քսենոփոնին, որի սեփական Անաբասիս յոթ գրքերը վերաբերում են Կյուրոս Կրտսերի դեպի «երկիր» ավելի վաղ արշավին` մ.թ.ա. 401 թվականին։
«Անաբասիսը» Ալեքսանդրի կողմից պարսկական կայսրությունը նվաճելու մասին պահպանված ամբողջական պատմությունն է։ Այն հիմնականում ռազմական պատմություն է, որն արտացոլում է Քսենոփոնի Անաբասիսի բովանդակության Արիանոսի մոդելը. աշխատանքը սկսվում է Ալեքսանդրի՝ մ.թ.ա. 336 թվականին Մակեդոնիայի գահ բարձրանալով և ոչինչ չունի ասելու Ալեքսանդրի վաղ կյանքի մասին (ի տարբերություն, ասենք, Պլուտարքոսի «Ալեքսանդրի կյանքը» գրքի)։ Արիանոսը նաև նպատակ չի ունեցել ներկայացնելու Ալեքսանդրի օրոք հունախոս աշխարհի ամբողջական պատմությունը։ Անաբասիսը գրելու Արիանոսի գլխավոր աղբյուրները Պտղոմեոսի և Արիստոբուլոսի արշավանքի կորած ժամանակակից պատմություններն էին, իսկ իր հետագա գրքերի համար՝ Նեարխոսը ։ Արիանոսի՝ իր պատմությունը գրելու գլխավոր նպատակներից մեկը, թվում է, եղել է Ալեքսանդրի թագավորության ստանդարտ « Վուլգատա » պատմվածքի ուղղումը, որը արդիական էր նրա ժամանակներում՝ հիմնականում կապված պատմաբան Կլեյտարխոսի կորած գրությունների հետ ։
Բովանդակություն
Անաբասիսը տալիս է մակեդոնացի Ալեքսանդր Մեծի (մ.թ.ա. 336–323 թթ.) թագավորության մասին ժամանակագրական ընդարձակ նկարագրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ռազմական հարցերին։ Արիանոսը` իր գրքի աղբյուրների վերաբերյալ կարճ Նախաբանից հետո, յոթ գրքերում նկարագրում է Ալեքսանդր Մակեդոնացու թագավորությունը ։
Գիրք 1
Այս գիրքն ընդգրկում է Ալեքսանդրի գահակալության վաղ տարիները (մ.թ.ա. 336–334), ներառյալ 335 թվականին Ալեքսանդրի կողմից Թեբեի թալանն ու ավերումը և մ.թ.ա. 334 թվականի ամռանը Գրանիկոսի ճակատամարտի նշանավոր նկարագրությունները։
Այս գրքի մեծ մասում գերակշռում են երեք խոշոր ռազմական գործողությունները՝ Իսոսի ճակատամարտը (Ք.ա. 333թ.) և Տյուրոսի և Գազայի պաշարումները (Ք.ա. 332թ.): Այս գրքում պատմվում է նաև Պարսկաստանի Դարեհ թագավորի պարտության մասին և այն մասին, թե ինչպես է Ալեքսանդրը վարվել Դարեհի ընտանիքի հետ նրա մահից հետո։ Այս գրքում ներառված է նաև Գորդյան հանգույցի դատավարությունը։
Գիրք 3
Երրորդ գիրքը սկսվում է Եգիպտոսում Ալեքսանդրի մասին պատմվածքով, ներառյալ նրա այցը Զևս-Ամոն աստվածությանը Սիվահում (մ.թ.ա. 332/331 ձմեռ), նախքան Գավգամելայի ճակատամարտը և Դարեհ III-ի պարտությունը (մ.թ.ա. 331): Գրքի երկրորդ կեսը նկարագրում է Ալեքսանդրի հետապնդումը Դարեհին հյուսիսային Իրանի միջով, ինքնակոչ Բեսսի ապստամբությունը և Ֆիլոտասի և Պարմենիոնի մահը (մ.թ.ա. 331–329):
Գիրք 5
Այս գիրքը շարունակում է մ.թ.ա. 326 թվականին Ալեքսանդր Մակեդոնացու դեպի Հնդկաստան արշավանքի պատմությունը, ներառյալ Ալեքսանդրի ժամանումը Նիսա (այլ անվանուներն են` հին Նագարա կամ Դիոնիսոպոլիս), Պորոսի հետ ճակատամարտը Հյուդասպ գետի մոտ և Հիֆասիսում Ալեքսանդրի զորքի ապստամբությունը, որի արդյունքում նա կայացրեց դեպի Հնդկաստան չշարունակելու որոշումը։
Գիրք 6
Նկարագրված է Ինդոս գետով դեպի Հնդկական օվկիանոս (մ.թ.ա. 326–325 թթ.) ուղևորությունը, ներառյալ մակեդոնացիների կողմից տեղի բնակիչների նկատմամբ ավելի ու ավելի դաժան բռնությունները ճանապարհին (հատկապես Մալի քաղաքում) և Գեդրոսիա անապատի հատումը (մ.թ.ա. 325-324):
Գիրք 7
Գրքերից վերջինը պատմում է Ալեքսանդրի վերջին տարվա իրադարձությունները, ներառյալ Շոշի հարսանիքները` մասնավորապես, Դարեհի դստեր` Ստատիրայի հետ նրա ամուսնությունը և Ստատիրայի քրոջ հետ Հեֆաիստիոնի (Մակեդոնացու զորքի գեներալ) ամուսնությունը; Օպիսի խռովությունը, Ալեքսանդրի սեփական մահվան բազմաթիվ կանխատեսումները և նախանշանները, Հեփեստիոնի մահը և Ալեքսանդրի մահը (մ.թ.ա. 324–323): Այս գրքի հենց վերջն ավարտվում է ենթադրություններով, թե ինչպես է Ալեքսանդրը մահացել, և արդյոք դա եղել է թունավորման կամ այլ բանի հետևանքով։
Քննադատություն
Արիանոսի Անաբասիսը ավանդաբար համարվում է Ալեքսանդրի արշավների համար գոյություն ունեցող ամենահավաստի պատմական աղբյուրը։ Այնուամենայնիվ, 1970-ականներից ի վեր Արիանոսի մասին ավելի քննադատական տեսակետը լայն տարածում գտավ՝ հիմնականում Ա. Բ. Բոսվորթի աշխատության շնորհիվ, ով գիտնականների ուշադրությունը հրավիրեց Արիանոսի հակվածության վրա՝ դեպի սրբախոսություն և ջատագովություն, չհաշված մի քանի հատվածներ, որտեղ կարելի է ցույց տալ, որ Արիանոսը ( համեմատելով այլ հնագույն աղբյուրների հետ) բացահայտ ապակողմնորոշման է տանում ։
Ժամանակակից հրատարակություններ
Արիանոսի միակ ամբողջական անգլերեն թարգմանությունը, որը հասանելի է առցանց, բավականին հնացած թարգմանությունն է Էդվարդ Ջեյմս Չինոքի, հրատարակվել է 1884 թվականին ։ Պերսևսի թվային գրադարանի կողմից օգտագործված հունարեն բնօրինակ տեքստը ստանդարտ A.G. Roos-ի Teubner հրատարակությունն է, որը հրատարակվել է Լայպցիգում 1907 թվականին ։
Հավանաբար ամենաշատ օգտագործվող գիտական անգլերեն թարգմանությունը Լոբի դասական գրադարանի հրատարակությունն է (հունարեն տեքստից), երկու հատորով ։ Աշխատությունն առաջին անգամ հայտնվեց 1929 թվականին և հետագայում վերանայվեց նոր ներածությամբ և Պետեր Բրունտի հավելվածներով, 1976 թվականին։
Օբրի դե Սելինկուրի անգլերեն թարգմանությունը հայտնվել է Penguin Classics ամսագրում 1958 թվականին։ Այս հրատարակությունը վերանայվել և ծանոթագրվել է Ջ. Ռ. Համիլթոնի կողմից 1971 թվականին ։
Մարտին Համոնդի նոր թարգմանությունը Ջոն Աթկինսոնի ներածությամբ և նշումներով հայտնվել է Oxford World's Classics շարքում 2013 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պատմական գրականություն Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մակեդոնացի Կատեգորիա:Հույն-պարսկական պատերազմներ Կատեգորիա:Հին հունական գրականություն
Կոսովշչինա (գյուղ, Սումիի շրջան)
Կոսովշչինա (Косівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոսովշչինա գյուղում բնակվում էր 2 516 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մսացու ճուտ
Միսը նուրբ է, հյութալի, ճարպը՝ քիչ (16,8 %), մաշկը՝ հարթ, կրծոսկրը՝ փափկավուն։ Դիետիկ հատկություններն ավելի բարձր են, քան հասակավոր թռչունինը։ Միսը պարունակում է 22,5 % սպիտակուց, որը բաղադրում է մարդու օրգանիզմին անհրաժեշտ ամինաթթուների 92% ը։ Վաղահաս է։ Արտադրության մեջ հիմնականում օգտագործում են մսաձվատու և մսատու հավերի ցեղերը կամ դրանց խառնացեղերը։ Ավելի արդյունավետ է մսային բարձր վաղահասությամբ, 3 — 4 տարբեր գծերի տրամախաչումից ստացված խառնացեղ ճտերի կամ հիբրիդների օգտագործումը։
Մսացու ճուտի արդյունաբերության համար ստեղծված են թռչնաբուծական ֆաբրիկաներ (զարգացած է ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Բելգիայում, Գերմանիայում և այլուր)։
Կատեգորիա:Հավերի ցեղեր
Լասպի ժայռեր
«Լասպի ժայռեր» բնական արգելոց (Заповідне урочище «Скелі Ласпі», «Laspi qayaları» qoruq ayırığı, «Ласпи къаялары» къорукъ айырыгъы), տեղակայված Սևաստոպոլի Բալակլավա շրջանում։ Սևաստոպոլի քաղաքային խորհրդի Ղրիմի շրջկոմի գործկոմի որոշման համաձայն ստեղծվել է պաշտպանված տարածք՝ 1980 թվականի մայիսի 20-ի № 353-ի որոշման ներքո։ 1969 թվականից ի վեր ընդգրկվել է տեղական նշանակության բնության հուշարձանների շարքում (ZUM 4-565): Անվտանգության պարտավորությունները Սևաստոպոլի անտառտնտեսության գործակալությունը ստանձնեց 1998-ի փետրվարի 5-ին՝  № 5 որոշման ներքո։
Ընդհանուր տեղեկություններ
Հողօգտագործողը «Սևաստոպոլի փորձարարական անտառի որս» պետական ​​ձեռնարկությունն է։ Արգելոցային բնասահմանը գրավում է Օրլինովսկու անտառտնտեսության բոլոր 12 շրջանները։
Արգելոցի տարածքը կազմում է 18.4387 հա, որը գրանցվել է 2010 թվականի փետրվարի 15-ին, թիվ 02/2010 որոշման տակ։
Սևաստոպոլի քաղաքային խորհրդի տարածքում կան ևս 4 ազգային նշանակություն ունեցող արգելոցներ` «Բայդարական», «Միս Այա», «Կազակական ծովախորշ», «Խերսոնես Տավրիկյան» և 7 տեղանոց նշանակության` «Ֆիոլենտի հրվանդան», «Ուշակովայի ձորակ», Մակսիմովի ամառանոց,  Լուկուլլի, Ֆիոլենտի, Սառիչ, Խերսոնես Տավրիկյան հրվանդանների մոտ։
Ըստ տեղացի պատմիչների` հին ժամանակներում արգելոցում կային բազմաթիվ աղբյուրներ, որոնց միջով այստեղ հոսում էին ճահճոտ հողեր, որտեղից եկել է հունական անվանումը` «լասպի` ճահիճ / ցեխ»։ 1790 թվականի երկրաշարժից հետո աղբյուրներից շատերը կորցրեցին կապը ստորգետնյա ջրերի հետ, որի արդյունքում բնավայրը չորացավ և բնակիչները լքեցին այն։
Նկարագրություն
Լասպի բնավայրը տեղակայված է Ղրիմի լեռների գլխավոր լեռնաշղթայի արևմտյան մասում՝ Բայդարսկայա յայլայի լանջին, Կալանխ-Կայա լեռների գագաթներին (ծովի մակարդակից 623 մ բարձրության վրա) և Իլյաս-Կայա (682 մ նմ), Բայդարսկայա հովտից հարավ-արևմուտք, Տիլովոեի հարավում (Hayto) և Օրլինոեի տարածքում (Baydar): Լասպի ժայռերը գրավում են նույնանուն բնավայրի հյուսիսային հատվածը, որը շրջապատված է Լասպինյան ծոցի ամֆիթատրոնով։ Ղրիմի այս շրջանը իր տաք կլիմայի, քսերոֆիտ բուսականության համար ոչ պաշտոնապես կոչվում է «Ղրիմյան Աֆրիկա»։ Մոտ 669 մ բարձրության վրա կան Յուրայի ժամանակաշրջանում ձևավորված մարմարենման կրաքարեր։ Արգելոցի կենտրոնական գրավչությունը յոթ ժայռերի մի խումբ է, որոնք կոչվում են «Արևի տաճար», «Յոթ մատներ», «Սատանայի մատները»։
Լեռան լանջերին աճում են մանրապտուղ վայրի ելակ («Arbutus andrachne»), փափկամազ կաղնի («Quercus pubescens Willd.»), մնացուկային Էլդարյան սոճի («Pinus stankewiczii (Sukacz.) Fomin»), հասմիկ («Jasmínum»), պիրականթա («Pyracantha»), ճապկի արական («Cornus mas L.»), մկնափուշ («Rúscus aculeatus»), կիստուս («Cistus tauricus C. Presl.»): Հատկապես հետաքրքիր են բարձր դիհի տնկարկները («Juniperus excelsa») 300-500 տարեկան հասակում 0,5 մետր լայնությամբ և 8-12 մետր բարձրությամբ կոճղով։ Ժայռերի լանջերը գրեթե զուրկ են հողից, որի պատճառով ծառերը արմատավորված են ժայռերի ճեղքերում։ Առավել կարևոր են համարվում խոլորձների ավելի քան 20 տեսակները («Orchidaceae») հայտնի 39 տեսակներից, որոնք աճում են Ղրիմում։ Հատկապես հետաքրքիր և հազվագյուտ է համարվում Կամպերա կոմպերիա  տեսակի խոլորձը («Comperia comperiana (Steven) Asch. et Graebn»): Ընդհանուր առմամբ արգելոցում կա ավելի քան 500 տեսակ բույս, որոնցից 26-ը ընդգրկված են Կարմիր գրքում։
Այս բնավայրում կան հազվագյուտ կարմիր գրքում ընդգրկված տեսակներ՝ սպիտակապոչ արծիվ («Haliaeetus albicilla»), փոքր պայտաքիթ («Rhinolophus hipposideros Bechstein, 1800»), մեծ պայտաքիթ («Rhinolophus ferrumequinum»), ընձառյուծե վիշապօձ և ուրիշներ։
Լասպի բնավայրով է անցնում հին Սևաստոպոլ-Յալթա մայրուղին 45°-75° կտրուկ լանջերով, որոնցում կան 200-300 տարեկան փոքր պտղատու ելակների հազվագյուտ բնական տնկարկներ («Arbutus andrachne L.»), որոնց տարածքը կազմում է ավելի քան 200 հա։ Լասպինսկու լեռնանցքի հարևանությամբ գտնվող արգելոցում կառուցվել է խորաքանդակ՝ ի պատիվ ինժեներ Մ.Գարին-Միխայլովսկու, որը հաշվարկել և մշակել է ճանապարհի նախագիծը։
Արտագծած գնդային մակերևույթ
Արտագծած գնդային մակերևույթ (circumscribed sphere), գնդային մակերևույթ, որի ներսում գտնվում է բազմանիստ, իսկ վերջինիս բոլոր գագաթները գտնվում են գնդային մակերևույթի վրա ։ Այդ դեպքում բազմանիստը կոչվում է ներգծած։ Բազմանիստին արտագծած գնդի շառավիղն անվանում են արտագծած գնդային մակերևույթի շառավիղ և նշանակում R տառով ։
Գոյությունը
Եթե գոյություն ունի գնդային մակերևույթին ներգծված բազմանիստ, ապա պարտադիր չէ, որ այն հանդիսանա ամենաքիչ նիստերով բազմանիստը, որը հնարավոր է ներգծել տրված գնդային մակերևույթին։ Օրինակ, քառանիստը (տետրաեդր), որն առաջանում է վեցանիստի (խորանարդի) չորս գագաթներով (կամայական գագաթ և նրան հարևան երեք գագաթներ) ունի նույն արտագծած գնդային մակերևույթը, ինչ որ վեցանիստը, սակայն քառանիստը (տետրաեդր) հնարավոր է ներգծել ավելի փոքր գնդային մակերևույթի։ Այդ դեպքում քառանիստի (տետրաեդր) երեք հարևան գագաթները կգտնվեն գնդի կենտրոնով անցնող հատույթի՝ մեծ շրջանի վրա։ Այսպիսով, բազմանիստին արտագծած գնդային մակերևույթը կլինի այն ամենափոքր գնդային մակերևույթը, որին հնարավոր կլինի ներգծել տրված բազմանիստը ։
Պեստրեցովո
Պեստրեցովո (Пестрецово), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի կազմում։
Արտագծած գնդային մակերևույթ
Առնչվող հասկացություններ
Արտագծած գնդային մակերևույթը հանդիսանում է արտագծած շրջանագծի եռաչափ արտապատկերումը։ Բոլոր կանոնավոր բազմանիստերին կարելի է արտագծել գնդային մակերևույթ, իսկ անկանոն բազմանիստերի մեծ մասին՝ ոչ, քանի որ ոչ բոլոր գագաթները կգտնվել գնդային մակերևույթի վրա։ Եթե բազմանիստի համար գոյություն ունի արտագծած գնդային մակերևույթ, ապա այն հանդիսանում է սահմանափակող մակերևույթի օրինակ։ Ցանկացաց բազմանիստի համար կարելի է որոշել ամենափոքր սահմանափակող մակերևույթը ։ Որոշ բազմանիստերի համար կարելի է նշել ներգծած գնդային մակերևույթի և միջնային գնդային մակերևույթի գաղափարը։ Կանոնավոր բազմանիստերի համար միշտ գոյություն ունեն արտագծած, միջնային և ներգծած գնդային մակերևույթներ և նրանք համակենտրոն են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաչափություն Կատեգորիա:Բազմանիստեր Կատեգորիա:Ոլորտներ
Պեստրեցովո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Հայրաբանություն
Հայրաբանություն կամ հայրախոսություն (բառացի թարգմանություն հունարեն պատրոլոգիա բարդ բառից, որի տարրերն են՝ πατηvρ (հայր) և λοvγος (գիտություն) բառերը), II-VIII դարերի եկեղեցու հայրերի աստվածաբանական, փիլիսոփայական և սոցիալ-քաղաքական տեսությունների համախմբություն։
Հայրաբանությունն անցել է զարգացման ջատագովության (II-III դարեր), ծաղկման ու համապարփակ տեսության վերածման (IV-V դդ.) և դոգմաների կայունացման ու աստվածաբանության լույսի ներքո գիտությունների օրինակարգման (VI-VIII դդ.) շրջաններ։ Հայաստանում ջատագովական առաջին երկերը վերագրվում են Գրիգոր Լուսավորչին, սակայն հայկական հայրաբանության և ջատագովության հիմնադիր է համարվում Մեսրոպ Մաշտոցը։ IV-V դդ., երբ քրիստոնեությունը դառնում է տիրապետող կրոն, հանդես են գալիս համապարփակ տեսությունների հեղինակներ Բարսեղ Կեսարացին, Գրիգոր Նազիանզացին, Գրիգոր Նյուսացին։ Աստվածաբանության մեջ նորպլատոնականության ներմուծման շնորհիվ հայրաբանությունը դառնում է կուռ համակարգված ուսմունք։ Այդ շրջանի հայրաբանության կարևոր առանձնահատկություններն են սերտ կապը ազատագրական պայքարի հետ, պարսից մազդեզական կրոնի քննադատությունը և եկեղեցու գաղափարական հիմքերի ամրապնդումը։ VI-VII դդ. կարևոր տեղ են գրավել միաբնակության և երկաբնակության հետևորդների վեճերը, թարգմանական գրականությունը։ Հայրաբանության զարգացմանը նպաստել է նաև Հովհաննես Գ Օձնեցին։
Տարբերում են հայրաբանության հունական և լատինական ուղղությունները՝ ըստ հեղինակի ծննդյան վայրի և լեզվի։ Հունական հայրաբանությունը ժամանակագրական առումով ընդգրկում է մ.թ. 80–90-ական թթ-ից մինչև Հովհան Դամասկոսցու (մահացել է 749 թ.), իսկ լատինականը՝ մինչև Իսիդոր Սևիլացու (մահ. 636) ժամանակաշրջանը։
Տարբերում են հայրաբանական գրականության զարգացման երեք հիմնական շրջան.
Հայրաբանությունը Հայաստանում հիմք հանդիսացավ փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտքի ավանդույթների ձևավորման համար, որը մեծ ազդեցություն գործեց ողջ միջնադարյան գրականության ու գիտության վրա։
Պատրիստիկա
Պատրիստիկայի վաղ շրջանի ներկայացուցիչներն են ջատագովներ Արիստիդեսը, Ցուստինոս Վկան, Տատիանոսը, Տերտուլիանոսը, Իրենեոսը, Հիպպոլիաոսը, Լակտանտիոսը։ Արդեն այս շրջանում առաջ են քաշվել պատրիստիկայի հիմնական դրույթներն ու գաղափարները՝ հավատի գերազանցությունը գիտության հանդեպ, աշխարհի՝ աստծու կողմից արարվելը, աստծու էության՝ որպես գերագույն գոյի, անվերապահ ընդունումը, միաստվածության սկզբունքի պաշտպանությունը՝ ի հակադրություն բազմաստվածության և դուալիստական կրոնների ու փիլիսոփայության։ Անտիկ փիլիսոփայության հանդեպ եկեղեցու ժխտական վերաբերմունքը հետագայում մեղմանում է․ նրանք սկսում են օգտագործել հին հուն, իդեալիստական ուսմունքները իրենց աստվածաբանության հիմնավորման համար։ Դա առավելապես վերաբերում է 3-րդ դարի Ալեքսանդրյան դպրոցին Կղեմես Ալեքսանդրացու և Որոգինեսի ուսմունքներին, որոնցում քրիստոնեական դավանանքը ենթարկվում է փիլիսոփայական հայեցողական մշակման և համակարգման։
Պատրիստիկայի մեջ թափանցում են պլատոնականության և ստոիկության դրույթները։ 4-րդ դար, երբ քրիստոնեությունը դառնում է իշխող կրոն, պատրիստիկա թևակոխում է իր ծաղկման շրջանը, հանդես են գալիս համապարփակ տեսությունների հեղինակներ Բարսեղ Կեսարացին, Գրիգոր Նազիանզացին, Գրիգոր Նյուսացին՝ Արևելքում (կապադովկյան դպրոց), Օգոստինոսը՝ Արևմուտքում։ Այս շրջանում աստվածաբանության մեջ նեոպլատոնականության ներմուծման շնորհիվ սկսում է շեշտակի բարձրանալ պատրիստիկայի մակարդակը։ Այդ երևույթը գագաթնակետին է հասնում Դիոնիսիոս Արեոպագացուն վերագրված երկերում՝ «Արեոպագիտիկաներում» և դրանց հետևող Մաքսիմոս խոստովանողի գրվածքներում, ձևավորվում է քրիստոնեական նեոպլատոնականությունը։ 5-6-րդ դարերում, դավանաբանական վեճերի հետևանքով, առաջնակարգ նշանակություն է ստանում քրիստոնեաբանական պրոբլեմը՝ Քրիստոսի աստվածային և մարդկային բնությունների փոխհարաբերության հարցը։ Մեծ կարևորություն է տրվում նաև սուրբ Երրորդության դեմքերի առնչակցությանը, որը լուծվում է հօգուտ աստվածային երրորդության միասնության և Քրիստոսի երկու բնությունների հակադրամիասնության։ Բարոյագիտության կան և սոցիալ-քաղաքական կարևոր տեղ են գրավում հոգու և մարմնի, աշխարհիկ և հոգևոր իշխանության, կամքի ազատության, մեղքի ու փրկության և այլ խնդիրներ, որոնք մշակվել են միջնադարյան փիլիսոփայության մեջ նաև պատրիստիկայի մայրամուտից հետո։
Հայոց եկեղեցու հայրեր և աստվածաբաններ
Կատեգորիա:Հայրաբանություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Եկեղեցու հայրեր
Կոլիբաևկա
Կոլիբաևկա (Колибаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոլիբաևկա գյուղում բնակվում էր 1 742 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2707 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 643,52 մարդ/կմ²։