cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պորոս
Հյուդասպի ճակատամարտ
Տեղի է ունենում ճակատամարտ, որտեղ Ալեքսանդրը կարողանում է հաղթանակի հասնել Պուրավաների թագավորության արքայի՝ Պորոսի նկատմամբ։ Վերջինս ճակատամարտի ժամանակ ցուցաբերել էր մեծ քաջություն և փախուստի չէր դիմել ճակատամարտի նույնիսկ կրիտիկական պահին։ Երբ նա հասկանում է, որ պարտությունն անխուսափելի է, սկսում է նահանջել։ Այդժամ Ալեքսանդրը պատվիրակ է ուղարկում նրա մոտ և խնդրում վերադառնալ   ։ Ալեքսանդրին ներկայանալուց հետո Ալեքսանդրը նրան հարց է տալիս, թե ինչպես կցանկանա, որ ինքը վարվի իր հետ, ինչին ի պատասպան՝ մակեդոնացի արքան լսում է՝ «արքայավայել»։ Այս խոսքերը այնպիսի տպավորություն են թողնում նրա վրա, որ Ալեքսանդրը նրան նշանակում է այդ տարածքների կառավարիչ  և նույնիսկ մտերմանում նրա հետ։
Մահ
Ալեքսանդրի մահից հետո՝ մ․թ․ա․ 323 թվականին, Պերդիկան դառնում է նրա կայսրության խնամակալ։ Պերդիկայի մահից հետո՝ մ․թ․ա․ 321 թվականին, Անտիպատրոսը դառնում է նոր խնամակալ։ Ըստ Դիադորոսի՝ Անտիպատրոստ ճանաչել է Պորոսի իշխանությունը Ինդոս գետի շրջակա տարածքների վրա։ Այնուամենայնից, Եվդեմոսը, որը Ալեքսանդրի սատրապն էր Փունջաբում, սպանում է Պորոսին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդկաստանի պատմություն Կատեգորիա:Պակիստանի պատմություն Կատեգորիա:Հին Հնդկաստան Կատեգորիա:Ալեքսանդր Մակեդոնացի Կատեգորիա:Թագավորներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 4-րդ դարի մահեր
Բհարտրիհարի
Բհարտրիհարի (भर्तृहरि, ), սանսկրիտով ստեղծագործած հեղինակ, որը հավանաբար հեղինակել է սանսկրիտով գրված երկու կարևոր տեքստեր․
Հնդկական գիտության միջնադարյան  ավանդույթներում  ընդունված էր, որ երկու  տեքստերն  էլ  պետք է գրված  լինեն  նույն  մարդու  կողմից։ Եվրոպացի  առաջին  արևելագետներն զբաղեցրել են  թերահավատ դիրքորոշում՝ որպես փաստարկ ներկայացնելով  քերականության  և  բանաստեղծական  ժողովածուի  տարբեր թվագրումները։ Որոշ գիտնականներ, հիմնվելով  լրացուցիչ  ապացույցների  վրա, պնդում են, որ  երկու  ստեղծագործությունները կարող  են  ստեղծված  լինել  միևնույն  ժամանակ, և  այդ  դեպքում  հնարավոր  է  դառնում  միայն  Բհարտրիհարիի գոյությունը, որը եղել է այդ երկու  տեքստերի հեղինակը։ Ուրիշները երկուսի  նույնացումը համարում են խնդրահարույց ։
Ե՛վ քերականությունը, և՛  բանաստեղծական  ժողովածուն մեծ  ազդեցություն են ունեցել հնդկական  մշակույթի  համապատասխան  բնագավառներում։ Քերականությունը, մասնավորապես, տարբերում  է  մոտեցումը լեզվի՝  որպես ամբողջականության նկատմամբ, ի տարբերություն միմանսաների և ուրիշների։
Բհարտրիհարին, լեգենդի համաձայն, բրահման  Վիդյասագարայի  և նրա  շուդրա  կնոջ՝ Մանդակինիի  որդին է։ Լինելով  Կալինգի  թագավորի  խորհրդականը՝ Վիդյասագարան  կառավարչի  մահից  հետո  ստացել է թագավորությունը։ Վիդյասագարայի  մահից  հետո  Բհարտրիհարին նշանակվել է թագավոր  իր  եղբայրների կողմից։ Նա  երջանիկ  էր, քանի  դեռ  չգիտեր, որ  կինը  իրեն  դավաճանում  է։ Երբ  կնոջ  գաղտնիքը  բացահայտվում  է, նա  փորձում  է  թունավորել  ամուսնուն։ Բհարտրիհարին, հիասթափվելով  կյանքից, սկսում  է  ապրել ճգնավորի նման, և հենց այդ  ընթացքում  է  նա  ստեղծել  իր  բանստեղծությունները ։
Բհարտրիհարիի պարադոքս
«Բհարտրիհարիի պարադոքսը» Հանս և Ռադհիկա Հերցբերգերի 1981 թվականի աշխատության վերնագիրն է, որը ուշադրություն է հրավիրում Բհարտրիհարիին վերագրվող «Բառերը նախադասությունների մեջ» (Vākyapadīya) աշխատության մեջ ինքնահղման պարադոքսների քննարկմանը ։
«Սամբանդա-սամուդդեսա» տրամաբանական և լեզվական հարաբերություններին վերաբերող գլխում Բհարտրիհարին քննարկում է պարադոքսալ բնույթի մի քանի հայտարարություններ, այդ թվում՝ «ամեն ինչ ես ասում եմ կեղծ է», որը պատկանում է ստախոսի պարադոքսին, ինչպես նաև պնդումից առաջացող պարադոքսը, որ եթե ինչ-որ բան անանուն է կամ հնարավոր չէ անվանել որևէ կերպ (avācya). դառնում է անվանելի, երբ դա անվանում ես անանուն։ Երբ կիրառվում է ամբողջ թվերի վերաբերյալ, և հայտնի է որպես Բերիի պարադոքս ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սանսկրիտական պոեզիա
Խոլույնիցա
Խոլույնիցա  (Холуйница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չիկշինա գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 62 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Պեստրավսկի շրջան
Պեստրավսկի շրջան (Пестравский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պեստրավկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1960 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17293 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,82 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էմերինգ (Ֆյուրսթենֆելդբրուք)
Էմերինգ (Emmering) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6318 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 10,94 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 119:
Կոմունան բաժանված է 4 գյուղական շրջանների։
Պուա Տերոն
Պուա Տերոն (Poix-Terron), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 832 մարդ, բնակչության խտությունը` 58.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.26 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 15 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 526 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 405-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 121։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,0 %։ 405 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 380 անձ (210 տղամարդ և 170 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (6 տղամարդ և 19 կին)։ 121 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 44-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Էվա Տարդոս
Էվա Տարդոս (Tardos Éva, ), հունգարացի մաթեմատիկոս։ Կոռնելի համալսարանի համակարգչային գիտությունների պրոֆեսոր։
Հունգարացի մաթեմատիկոս Գաբոր Տարդոսի քույրը ։
Կենսագրություն
Տարդոսը մաթեմատիկոսի որակավորում ստացել է 1981 թվականին, գիտությունների դոկտոր ի աստիճան ստացել է Բուդապեշտի համալսարանում 1984 թվականին Անդրաս Ֆրանկի ղեկավարությամբ ։ 2006-2010 թվականներին եղել է Կոռնելի համալսարան ի համակարգչային գիտությունների ամբիոնի վարիչ, այնուհետև համակարգչային և ինֆորմացիոն գիտությունների քոլեջի դեկան։ Ընտրվել է Ճարտարագիտության Ազգային ակադեմիայի և ԱՄՆ-ի արվեստների և գիտության ակադեմիայի անդամ, «Փեքարդ», «Սլոան», «Գուգենհայմ» հիմնադրամների կրթաթոշակառու, Հաշվողական մեքենաների ընկերակցության անդամ, Ֆալկերսոնի (1988) և Ջորջ Բ. Դանցիկի անվան մրցանակակիր։ 2004-2009 թվականներին եղել է SIAM համակարգչային գիտական ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, ACM ամսագրի տնտեսագիտական և համակարգչային բաժնի խմբագիր, խմբագրական խորհրդի անդամ ։
Տարդոսի գիտական ուսումնասիրությունների բնագավառն ալգորիթմներն են։ Աշխատանքները վերաբերում են գրաֆիկների կամ ցանցերի արդյունավետ մեթոդների նախագծման և վերլուծության օպտիմիզացիայի խնդիրներին։ Որոշակի աշխատանքներ է կատարել ցանցային հոսքի ալգորիթմների բնագավառում։ Նրա աշխատանքներից է նաև ալգորիթմական խաղի տեսությունը, պարզ աճուրդները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարացի գիտնականներ Կատեգորիա:Հունգարացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Հունգարացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Կին մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Բուդապեշտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Գիտությունների դոկտորներ
Իրեն Պապաս
Իրեն Պապաս (հուն.՝ Ειρήνη Παππά, Ειρήνη Λελέκου, ), հույն հայտնի դերասանուհի և երգչուհի։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, Կորնթոսի Չիլիոմոդի գյուղում։ Ուսանել է Աթենքի թատերական ինստիտուտում։ Նա հիմնականում դերակատարություններ է ունեցել Հենրիկ Իբսենի դրամաներում։ Աշխատել է Աննա Մարիեի հիմնադրամում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1926 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Հույն դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հույն երգիչներ Կատեգորիա:Հույն երգչուհիներ
Եղբայր Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի դիմանկար
«Եղբայր Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի դիմանկար» (Retrato de Fray Hortensio Félix Paravicino, Portrait of Fray Hortensio Félix Paravicino), հունական ծագմամբ իսպանացի նկարիչ Էլ Գրեկոյի 1609 թվականի յուղաներկով կտավ, որն այժմ գտնվում է Բոստոնի Գեղարվեստի թանգարանում ։ Նկարում պատկերված է Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոն, որը եղել է Սուրբ Երրորդության ուխտի վանական և իսպանացի բանաստեղծ, ինչպես նաև նկարչի մոտ ընկերն էր։ Նկարում նա Սուրբ Երրորդության ուխտի հագուստով է։ 1641 թվականին հետմահու հրատարակվել են Հորտենսիո Ֆելիքս Պարավիսինոյի աշխատանքները, որտեղ չորս սոնետներ նվիրված էին Էլ Գրեկոյին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլ Գրեկոյի նկարներ Կատեգորիա:Բոստոնի գեղեցիկ արվեստների թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1609 նկարներ
Սելան
Սելան (Selens), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02704:
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 144 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 100-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,4 %, 1999 թվականին եղել է 51,1 %։ 100 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 86-ը (54 տղամարդ և 32 կին), գործազուրկ էին 14 մարդ (5 տղամարդ և 9 կին)։ 44 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Նեկտարիոս Տավերնարակիս
Նեկտարիոս Նիկոլայու Տավերնարակիս (, Nektarios Nicolaou Tavernarakis, ), հույն կենսաբան, զբաղվում է ծերացման գործընթացով, նեկրոզով և նեյրոգեներացիայով ։ Այժմ Կրետեի համալսարանի(Հերակլոն և Ռեթիմնո, Կրետե, Հունաստան) բժշկական ֆակուլտետի մոլեկուլային համակարգային կենսաբանության պրոֆեսոր է։ Ինչպես նաև Հերակլոնի FORTH հետազոտական կենտրոնում Մոլեկուլային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ինստիտուտի տնօրենն է, որտեղ նա ղեկավարում է նեյրոգենետիկայի և ծերության լաբորատորիան։
Կրթություն և գիտական կարիերա
1989 թվականին Սալոնիկում ավարտել է Արիստոտելի անվան համալսարանի կենսաբանության աստիճանը ստանալով գիտությունների բակալավրի աստիճան, իսկ Կրետեի համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետի մոլեկուլային գենետիկա բաժնում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Հետդոկտորական հետազոտություններ է կատարել Ռատգերսի համալսարանի (Նյու Ջերսի, ԱՄՆ) մոլեկուլային կենսաբանության և կենսաքիմիայի ֆակուլտետում, որից հետո 2002 թվականին սկսել է աշխատել FORTH գիտահետազոտական կենտրոնի մոլեկուլային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ինստիտուտում։
2010 թվականին ընտրվել է Կրետեի համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետի մշտական պրոֆեսոր։
2013 թվականից զբաղեցնում է FORTH կենտրոնի մոլեկուլային կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։
Գիտական ներդրում
Մեծ ներդրում է ունեցել նեկրոզի, նեյրոգեներատիվ հիվանդությւոնների և ծերության, ինչպես նաև հիշողության և ուսուցման մեխանիզմների հետազոտման գործընթացում, ինչը արձանագրվել է համաշխարհային մակարդակի գիտական գրականության մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սալոնիկի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հույն կենսաբաններ
Վասիլիս Պապակոնստանտինոու
Վասիլիս Պապակոնստանտինոու (հուն.՝ Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ), հույն երգիչ ։
Կենսագրություն
Վասիլիս Պապակոնստանտինոուն ծնվել է 1950 թվականի հունիսի 21-ին Հունաստանի Վաստաս քաղաքում։ 1957 թվականին Վասիլիսը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Աթենք։
Ուսանել է Աթենքի կիթառահարների դպրոցում։
Չավլե
Չավլե (Čavle), գյուղ Խորվաթիայի հյուսիսային հատվածում, վարչականորեն՝ Պրիմորսկո Գորանսկա ժուպանությունում ։
Գտնվելով Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Չավլեն, ինչպես նաև հյուսիսային Խորվաթիայի մյուս բնակավայրերը գրավիչ են դառնում երկիր ժամանած զբոսաշրջիկների համար։
Աշխարհագրություն
Չավլե գյուղը տեղակայված է Խորվաթիայի հյուսիսում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 315 մետր բարձրության վրա։
Բարձրադիր լեռները գյուղում բացակայում են։ Զբաղեցնում է 84,21 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականին Խորվաթիայի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 6749 մարդ։
Գյուղի հիմնական բնակիչները խորվաթներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են քրիստոնեություն։ Գյուղի պաշտոնական լեզուն խորվաթերենն է, որը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի սլավոնական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է սպասարկման ոլորտի աշխատանքներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի գյուղեր Կատեգորիա:Պրիմորսկո Գորանսկայի ժուպանության բնակավայրեր
Պոխվիստնևսկի շրջան
Պոխվիստնևսկի շրջան (Похвистневский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոխվիստնևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2130 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27985 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Գերմերինգ
Գերմերինգ (Germering), քաղաք Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37780 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 21,61 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 123:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սթիվեն Բոլդուին
Սթիվեն Բոլդուին (Stephen Baldwin, ), ամերիկացի դերասան։ Չորս դերասան եղբայրներից կրտսերն է (եղբայրներն են՝ Ալեք, Ուիլյամ, Դենիել)։
Կենսագրություն
Սթիվեն Բոլդուինը ծնվել է 1966 թվականի մայիսի 12-ին, Էմիդվիլում, Նյու Յորքում։ Սովորել է դրամատիկական արվեստների Ամերիկական ակադեմիայում, խաղացել է թատրոնում և հեռուստատեսությունում։ Ֆիլմերից բացի Սթիվեն Բոլդուինը ակտիվ զբաղվում է բարեգործությամբ, գրում է բանաստեղծություններ։ Նա երաժշտության մեծ երկրպագու է, հետաքրքրվում է մեքենաներով և ավտոմրցույթներով (Բոլդուինը «Սուզուկի» խմբի պաշտոնական անդամ է), պարաշյուտային սպորտով և բիլիարդով։ Սթիվեն Բոլդուինը ամուսնացած է Քենյա Բոլդուինի (Kennya Baldwin) հետ, մեծացնում է երկու դստեր։
1995 թվականին արժանացել է քննադատների Ազգային խորհրդի (National Board of Review, USA) մրցանակին «լավագույն դեր» անվանակարգում «Կասկածելի դեմքեր» ֆիլմում իր կատարած դերի համար։ 2001 թվականին «Ֆլինթսթոունները Վիվա Ռոք-Վեգասում» մուլտֆիլմում իր աշխատանքի համար նոմինացվել է Ոսկե Ազնվամորի անվանակարգում։
2001 թվականին վերանայել է իր կյանքը և դարձել է քրիստոնյա։
2006 թվականի սեպտեմբերին Բոլդուինը հրապարակել է «Անսովոր կասկածյալ» («Unusual suspect») անունով գիրք, որում մանրամասնորեն պարզաբանվում է իր անձնական կյանքը, կարիերան, թմրանյութերի շահագործման տարիները, և վերջում այն, թե ինչպես է դարձել վերածնված քրիստոնյա։ Կազմակերպել է մի քանի քրիստոնեական առաքելություններ, վարում է ակտիվ ավետարանական աշխատանք՝ ուղղված անվտանգության ուժերի, զինվորների և կանանց օգտին ամբողջ աշխարհի զինված պայքարներում։
2008 թվականին միացել է պահպանողական ավետարանական քրիստոնեական ռադիո թոք շոուի «Էքտրեմալ ռադիո» անվանմամբ։ 2009 թվականի ապրիլի 18-ի դրությամբ այդ ռադիոհաղորդումը լսում են 195 ռադիոկայաններում և ավելի քան 370 քաղաքներում ամբողջ աշխարհում։
2009 թվականին ճանաչել է իրեն սնանկ ։
Դուստրը՝ Հեյլի Բոլդուինը, երիտասարդ մոդել և պարուհի է ԱՄՆ-ում, ով նաև փայլել է Brandy Melville բրենդային խանութի համացանցային էջում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մայիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1966 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հանրապետական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Գրաֆրաթ
Գրաֆրաթ (Grafrath), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3588 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 14,43 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 125:
Կոմունան բաժանված է 3 գյուղական շրջանների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սան Մարտի Վել
Սան Մարտի Վել (Sant Martí Vell), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խիրոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ժիրոնես շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 17,34 կմ²։ Բնակչությունը՝ 265 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Լոստա
Լոստա (Лоста), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեժի գետի ձախ ափին՝9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ֆուժինե
Ֆուժինե (Fužine), գյուղ Խորվաթիայի հյուսիսային հատվածում, վարչականորեն՝ Պրիմորսկո Գորանսկա ժուպանությունում :
Գտնվելով Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Ֆուժինեն, ինչպես նաև հյուսիսային Խորվաթիայի մյուս բնակավայրերը գրավիչ են դառնում երկիր ժամանած զբոսաշրջիկների համար:
Աշխարհագրություն
Ֆուժինե գյուղը տեղակայված է Խորվաթիայի հյուսիսում: Ադրիատիկ ծովը մեծ ազդեցություն ունի բնակավայրի կլիմայի ձևավորման գործում: Մերձակա շրջաններում ակնառու է տաք օդային հոսանքների ազդեցությունը:
Բարձրադիր լեռները գյուղում գրեթե բացակայում են: Զբաղեցնում է ընդհանուր հաշվով 86 կմ² տարածք:
Բնակչություն
Ըստ 2001 թվականին Խորվաթիայի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 1855 մարդ:
Գյուղի հիմնական բնակիչները խորվաթներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են քրիստոնեություն: Գյուղի պաշտոնական լեզուն խորվաթերենն է, որը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի սլավոնական լեզվախմբին պատկանող լեզու է:
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է սպասարկման ոլորտի աշխատանքներով:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի գյուղեր Կատեգորիա:Պրիմորսկո Գորանսկայի ժուպանության բնակավայրեր
Վարդուհի Մինասյան
Վարդուհի Վարդգեսի Մինասյան, հայ դիրիժոր, դաշնակահարուհի, կոնցերտմայստեր։
Կենսագրություն
Վարդուհի Մինասյանը ծնվել է Գյումրիում։ Ավարտել է Գյումրիի երաժշտական ուսումնարանը։ Սովորել և ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային (Ալեքսանդր Յոլչյանի և Ռոզա Թանդիլյանի ղեկավարությամբ), միաժամանակ՝ դիրիժորական բաժինը (Յուրի Դավթյանի դասարան), այնուհետև սովորել է նույն կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրայում։ Զուգահեռաբար աշակերտել է Արթուր Ադամյանին (երգեհոն) և պրոֆեսոր Էդվարդ Միրզոյանին (կոմպոզիցիա)։ Ավարտելուց հետո կոնսերվատորիայում աշխատել է որպես դասախոս ։ Երկար տարիներ աշխատել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում որպես դիրիժորի ասիստենտ, ապա դիրիժոր, նաև դաշնակահար։ Ղեկավարել է Գյումրիի պետական սիմֆոնիկ նվագախումը, Չայկովսկու և Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցների (2005-2007) մանկապատանեկան կոլեկտիվները, Երևանի մենակատարների սիմֆոնիկ նվագախումը։ 1997-1998 թվականներին եղել է Երևանի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորի ասիստենտ, 1998 թվականից՝ Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի (այժմ՝ Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ) դիրիժորի ասիստենտ։ 1998-2015 թվականներին դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կամերային անսամբլի բաժնում, 2015 թվականին ստացել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի դոցենտի գիտական կոչում երաժշտական արվեստ մասնագիտությամբ։ Իբրև դիրիժորի ասիստենտ և դաշնակահար-կոնցերտմայստեր՝ մասնակցել է Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի նախաձեռնած օպերային ներկայացումների համերգային ցուցադրմանը և օրատորիալ գործերի կատարմանը։ Պատրաստել է տարբեր դերերգեր հայազգի և օտարերկրացի օպերային երգիչների հետ ։ Որպես դիրիժոր և դաշնակահար, ակտիվ մասնակցություն ունի ՀԱՖՆ Նոր կամերատա (ստեղծվել է 2008 թվականին) անսամբլի գործունեության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Հայ դաշնակահարներ Կատեգորիա:Հայ կոնցերտմայստերներ Կատեգորիա:Կին դիրիժորներ
Ալեն Ռենե
Ալեն Ռենե (Alain Resnais, ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր։ Սովորել է դերասանական դասընթացներում և Բարձրագույն կինոկրթության ինստիտուտում։ «Նոր ալիք» (ուղղություն ֆրանս․ 1950-ական թվականների կեսի կինոյում) խմբի ներկայացուցիչ։ Առաջին աշխատանքներից են՝ «Վան Գոգ» (1948) կարճամետրաժ, «Գեռնիկա» (1949), «Գիշեր և մառախուղ» (1956) վավերագրական ֆիլմերը։ Ռենեի գեղարվեստական կինոնկարներից են՝ «Հիրոսիմա, իմ սեր» (1959), «Անցյալ տարի Մարիենբադում» (1961), «Պատերազմը վերջացած է» (1966), «Միրում եմ քեզ, սիրում» (1968)։ 1967 թվականին մասնակցել է «Վիետնամից հեռու» ֆիլմի ստեղծմանը։
Անձնական կյանք
1969 թվականին Ալեն Ռենեն ամուսնացել է ֆրանսիացի պետական գործիչ և գրող Անդրե Մալրոյի դստեր՝ Ֆլորանսի հետ. վերջինս անվանի կինոռեժիսորի ստեղծագործական թիմի կանոնավոր անդամներից էր 1961-ից 1986 թվականներին։ Ռենեի երկրորդ կինը դերասանուհի Սաբինա Ազեման էր, ով դերակատարումներով հանդես է եկել 1983 թվականից հետո նրա նկարահանած ֆիլմերի մեծ մասում (ամուսնացել են 1998 թվականին անգլիական Սքարբորո քաղաքում) ։
Ինչ վերաբերում է կրոնական հայացքներին, Ռենեն ինքն իրեն բնորոշում էր որպես «միստիկ աթեիստի» ։
Ալեն Ռենեն մահացել է 2014 թվականի մարտի 1-ին Փարիզում։ Թաղվել է Մոնպառնասի գերեզմանատանը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Թոմաս Քոուլ
Թոմաս Քոուլ (Thomas Cole,), ամերիկացի  բնանկարիչ, 19-րդ դարի ԱՄՆ ամենաազդեցիկ գեղանկարչական դպրոցներից մեկի՝ Հուդզոն գետի դպրոցի հիմնադիր  ։
Կենսագրություն
Թոմաս Քոուլը ծնվել է 1801 թվականին Անգլիայի Բոլթոն քաղաքում։ 1818 թվականին նրա ընտանիքը գաղթել է Միացյալ Նահանգներ և բնակություն հաստատել Օհայո նահանգի Սթյուբենվիլ քաղաքում, որտեղ Քոուլն սկսել է թափառական դիմանկարիչ Սթեյնից սովորել իր մասնագիտության հիմունքները։ Նա առանձնապես հաջողություն չի ունեցել դիմանկարներ նկարելիս, ուստի շուտով սկսել է ուշադրություն դարձնել բնանկաների ստեղծման վրա։
1825 թվականին Քոուլը տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ նա կարողացել է իր գործերից մի քանիսը վաճառել հարուստ գործարար Ջորջ Բրուենին, որը շուտով ֆինանսավորել է Քոուլիի ամառային ուղևորությունը դեպի Հուդզոնի հովիտ, որտեղ նա նկարել է այնպիսի հայտնի գործեր, ինչպիսիք են «Կաատերսքիլ ջրվեժը» և «Փաթնեմ նավահանգստի տեսարան»։ Վերադառնալով Նյու Յորք՝ նկարիչը գրախանութի պատուհանին ներկայացրել ուղևորության ընթացքում ստեղծված բնանկարները, որոնք արժանացել են Ջոն Թրամբալի, Էշեր Դյուրանի և Ուիլյամ Դանլեպի ուշադրությանը ։ Երիտասարդի բնանկարներով հատկապես տպավորվել է նկարիչ Ջոն Թրամբալը, որը, գտնելով Քոուլին, գնել է նրա գործերից մեկը և ծանոթացրել նրան Ռոբերտ Գիլմորի և Դանիել Ուոդսվորթի հետ, որոնք դարձել են  նկարչի հովանավորները։
Բնանկարներից բացի, Քոուլն զբաղվել է այլաբանական գործերի ստեղծմամբ։ Դրանցից ամենահայտնին հինգ նկարների շարքն է՝ «Կայսրության ուղին» («Course of Empire»), ինչպես նաև «Կյանքի ճանապարհոդորությունը» («The Voyage of Life») շարքը, որը բաղկացած է մարդու կյանքի չորս ժամանակահատվածներին նվիրված նկարներից՝ մանկություն, պատանեկություն, հասունություն և ծերություն։
Քոուլը դարձել է Հուդզոն գետի դպրոցի հիմնադիրը, որն ընդգրկել է հիսունից ավելի բնանկարիչներ։ Դպրոցը փառաբանել է Ամերիկայի վայրի բնությունը և կասկածի տակ առել տեխնոլոգիական առաջընթացի նպատակահարմարությունը։ Դպրոցի նկարիչների գործերում բնությունը նկարագրվել է որպես կուսության և մաքրության չափանիշ՝ դրանով իսկ ընդգծելով դրա ծագման աստվածային բնույթը ։
Թոմաս Քոուլն ամուսնացած է եղել, ունեցել է 5 երեխա ։ Մահացել է 1848 թվականի փետրվարի 11-ին Քեթսկիլում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ
Պրիվոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրիվոլժե ։
Հուշարձանների հովիտ
Հուշարձանների հովիտ (Monument Valley), երկրաբանական ինքնատիպ գոյացություն, որ գտնվում է ԱՄՆ-ի Արիզոնա նահանգի հյուսիս-արևելքում և Յուտա նահանգի հարավ-արևելքում` նավահո հնդկացիական ցեղի ռեզերվացիայում։ ԱՄՆ-ի ազգային խորհրդանիշերից մեկն է։
Պրիվոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1379,3 կմ²։
Հուշարձանների հովիտ
Հուշարձանների հովիտը ԶԼՄ-ներով լայնորեն ներկայացվել է 1930-ական թվականներին։ Ջոն Ֆորդը տեղանքն օգտագործել է իր ամենանշանավոր ֆիլմերում։ Ինչպես կինոքննադատ Քիթ Ֆիպսն է ասել «հովտի 5 քառակուսի մղոնները (13 կմ²) տասնամյակներ շարունակ կանխորոշեցին հանդիսատեսի պատկերացումները Վայրի արևմուտքի մասին» ։
Պրիվոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23865 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,3 մարդ/կմ²։
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Ռուդոլֆ IV (Rudolf IV, ), Ավստրիայի, Շտիրիայի և Կարինտիայի դուքս 1358 թվականից, Տիրոլի կոմս 1363 թվականից, Հաբսբուրգներ կայսերական տոհմի ներկայացուցիչ։ Հանդիսանում է ավստրիական առաջին միապետը, ով ստացել է էրցհերցոգի տիտղոս։ Ռուդոլֆ IV-ի կարճատև իշխանության տարիները կարևոր դեր են ունեցել ավստրիական պետության զարգացման ճանապարհին  ։
Հուշարձանների հովիտ
Նկարագրություն
Հուշարձանների հովիտը բարձրադիր հարթավայր է, Կոլորադոյի բարձրավանդակի մաս է կազմում ։ Հովտի բարձրությունը ծովի մակարդակից 1500-1800 մ է։ Հարթավայրի վերին շերտը, որ բաղկացած է նստվածքային փափուկ տեսակներից, ամբողջովին քայքայվել է, սակայն հարթ, անապատային մակերեսին պահպանվել են ժայռերի մնացորդները, որոնք բաղկացած են քամահարման նկատմամբ ավելի դիմացկուն ավազաքարից։ Հովտի վառ կարմիր գույնը երկաթի օքսիդից է, իսկ ապարների առավել մուգ կապտագորշավուն տեսակները` մանգանի օքիդից։
Առավել աչքի ընկնող որոշ ժայռեր անուններ են ստացել` Երեք քույրեր, Արևելյան Վարեժկա, Արևմտյան Վարեժկա և այլն։
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Privilegium Maius
Ավստրիայում Ռուդոլֆ IV-ի իշխանության տարիները կարճատև են եղել, բայց ավստրիական պետականության զարգացման և միջազգային ասպարեզում պետության ամրապնդման տեսակետից բավականին կարևոր։ Ռուդոլֆի վարած քաղաքականության առանցքում եղել է Ավստրիայի կարգավիճակի բարձրացումն ու Սրբազան Հռոմեական կայսրությունից անկախացումը։ Նրա իշխանության սկզբից Ավստրիայի և կայսեր հարաբերությունները կտրուկ բարդացան։ 1356 թվականին Կառլոս IV կայսրը ներկայացրեց հայտնի «Ոսկե բուլլա» հրովարտակը, որը սահմանափակում էր կայսր ընտրությունը կուրֆյուրստների կողմից և Գերմանիան դարձնում օլիգարխիկ դաշնային պետություն։ Ավստրիան, ինչպես նաև Բավարիան չէին ընդգրկվել Կուրֆյուրստների ցուցակում։ Ի պատասխան այդ հրովարտակի՝ Ռուդոլֆ IV-ի 1358 թվականին հրապարակում է այսպես կոչված «Privilegium Maius»-ը, որն իրենից ներկայացնում է նախկին կայսրերի հրամանների հավաքածու, որոնցով Ավստրիային և պետության միապետներին հատուկ իրավունքներ էր տրվում և որոնք Ավստրիական պետությունը գործնականում դարձնում էին կայսրությունից անկախ ։
Պրիվոլժսկի շրջան (Սամարայի մարզ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սամարայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հուշարձանների հովիտ
Նկարագրություն
1945-1967 թվականներին հովտի հարավային մասում շահագործվել են ուրանի հանքեր։
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Privilegium Maius
Մասնավորապես, համաձայն «Privilegium Maius»-ի, ավստրիական միապետները ստանում էին էրցհերցոգի տիտղոս՝ դարձնելով նրանց ֆեոդալական իշխանական կարգի շարքում թագավորից և կուրֆյուրստից հետո երկրորդ և Գերմանիայի այլ իշխաններից բարձր։ Բացի այդ հայտարարվում էր, որ ավստրիական միապետների միակ պարտավորությունը կայսեր հանդեպ այն էր, որ նրանք պարտավոր էին 12 զինվորից բաղկացած ստորաբաժանում տրամադրել կայսերական բանակին Հունգարիայի դեմ պատերազմի դեպքում, ինչպես նաև կայսեր ցանկացած փորձ ուղղված Ավստրիայի ներքին գործերին, համարվում էր օրենքի խախտում։ Ացստրիական միապետը իր ձեռքում էր կենտրոնացրել ամբողջ դատական համակարգը։ Հաբսբուրգների բոլոր հողերը հայտարարվեցին իրարից չբաժանվող տարածքներ, որոնք ժառանգվում էին ինչպես արական, այնպես էլ իգական գծով ։
Հուշարձանների հովիտ
Կլիմա
Հուշարձանների հովիտը անապատային կլիմա ունի` ցուրտ ձմեռներով և շոգ ամառներով։ Չնայած այն հանգամանքին, որ հովտում միջին հաշվով 32 °C ջերմաստիճանը գերազանցող 54 օր է լինում, ամռանը առավելագույն ջերմաստիճանը կարող է գերազանցել 38 °C-ը։ Ամառային գիշերները հաճելի զովաբեր են. մայրամուտից հետո ջերմաստիճանը արագ անկում է ապրում։ Ձմեռները ցուրտ են, բայց օրական առավելագույն ջերմաստիճանը սովորաբար −18 °C-ից բարձր է լինում։ Ձմռանը երբեմն ձյան տեղումներ են լինում, սակայն որպես կանոն այն 1-2 օրվա ընթացքում հալվում է։
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Privilegium Maius
«Privilegium Maius» փաստաթղթերը կեղծ էին, ինչը ապացուցել էր դեռևս Ֆրանչեսկո Պետրարկան՝ Կառլոս IV կայսեր կողմից ստանալով փաստաթղթերի պատճենները, սակայն այդ փաստաթղթերի ի հայտ գալը ազդեցություն ունեցավ Ռուդոլֆ IV-ի և Ավստրիայի ինքնուրույնությունը հաստատելու նրա ձգտման վրա ։
Հուշարձանների հովիտ
Տեսարժան վայրեր
Հովտի տարածքում գործում է Հուշարձանների հովիտ պարկը, որ պատկանել է նավահո ցեղին։
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Կայսեր հետ հակամարտություն
«Privilegium Majus» փաստաթղթերի հրապարակումը հանգեցրեց Կառլ IV կայսեր թշնամական վերաբերմունքը։ Նա հրաժարվեց ընդունել փաստաթղթերի իսկությունը, զրկեց Ռուդոլֆ IV-ին Էլզասի վիկարիոսի և Շվաբիայի դքսի տիտղոսից, ինչպես նաև աջակցեց շվեյցարացիներին Հաբսբուրգների դեմ պայքարում։ Կայսրին հաջողվեց ստիպել Ռուդոլֆ IV-ին հրաժարվել էրցհերցոգ տիտղոսը օգտագործելուց, սակայն զինված հակամարտությունից խուսափելու համար ստիպված էր հրաժարվել Ավստրիայի ներքին գործերին խառնվելուց։ Արդյունքում Ռուդոլֆը սկսեց վարել ամբողջությամբ ինքնուրույն քաղաքականություն իր տիրույթների տարածքում  ։
Հուշարձանների հովիտ
Տեսարժան վայրեր
Հովիտը ԱՄՆ-ի` առավել ճանաչում ունեցող տեսարժան վայրերից է։ Այստեղ են նկարահանվել շատ կինոնկարների տեսարաններ, երաժշտական ու գովազդային տեսահոլովակներ` նվիրված կովբոյական թեմային։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արիզոնա Կատեգորիա:Յուտա
Ռուդոլֆ IV (Ավստրիայի դուքս)
Կայսեր հետ հակամարտություն
Կայսեր և Ավստրիայի հարաբերություններ կարգավորվեցին միայն Ռուդոլֆ IV-ի ղեկավարման վերջում, ինչը հնարավորություն տվեց 1364 թվականին Հաբսբուրգների և Լյուկսենբուրգյան դինաստիաների միջև փոխադարձ ժառանգության մասին պայմանագիր կնքել ։
Կենտրոնական իշխանության ամրապնդում
1364 թվականին, ցանկանալով խոչընդոտել ավստրիական տարածքների հնարավոր բաժանմանը, Ռուդոլֆ IV-ը իր կրտսեր եղբոր հետ կնքեց պայմանագիր այն մասին, որ ավստրիական միապետությունը պետք է մնա անբաժան և փոխանցվի միանգամից միապետի բոլոր երեխաներին, ըդն որում, նրանցից միայն ավագը պետք է հանդիսանա միապետության գահակալ։ Իշխանության ձևավորման այդ եղանակը Ավստրիայի պատմության մեջ մտավ որպես Ռուդոլֆյան իրավունք, սակայն խախտվեց արդեն Ռուդոլֆ IV-ի ժառանգների կողմից ։
Կրթության և մշակույթի զարգացում
Ռուդոլֆ IV-ի ղեկավարումը մեծ դեր է խաղացել Ավստրիայում մշակույթի և կրթության զարգացման գործում։ 1365 թվականին նա հիմնում է Վիեննայի համալսարանը, որը հետագայում դարձել է Կենտրոնական Եվրոպայի խոշորագույն կրթական կենտրոններից մեկը և հանդիսանում է գերմանախոս երկրների ամենահին համալսարանը։
Ռուդոլֆ IV-ի օրոք վերակառուցվում և իր ներկա ճարտարապետական տեսքն է ընդունում Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճարը, որը արդեն կարող էր մրցակցեր կայսերության մայրաքաղաք Պրահայում գտնվող Սուրբ Վիտուսի Մայր տաճարի հետ։ Դուքսը ամեն կերպ հոգ էր տանում Վիեննայի զարդարանքի համար և խրախուսում քաղաքային շինարարությունը՝ նվազեցնելով հարկերը և հեշտացնում վարկավորման գործընթացը։ Կրթության և մշակույթի հովանավոր Ռուդոլֆ IV-ը իր նախասիրություններով և կենցաղավարությամբ առավել նման էր վերածննդի դարաշրջանի իտալական իշխաններին, քան թե միջնադարյան գերմանական ֆեոդալի։
Ամուսնություն
1356 թվականին Ռուդոլֆ IV-ը ամուսնացավ Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսեր Կառլոս IV-ի դուստր Կատերինա Լյուքսեմբուրգցու հետ (1342-1395)։ Ռուդոլֆը երեխաներ չի ունեցել ։
Մահ և թաղում
1365 թվականին Ռուդոլֆ IV-ը 26 տարեկան հասակում Միլանում ժանտախտից հանկարծամահ է լինում՝ չթողնելով ժառանգներ։ Նրան ժառանգորդ են դառնում իր փոքր եղբայրները՝ Լեոպոլդ III-ը և Ալբրեխտ III-ը ։
Նախապես Ռուդոլֆ IV-ի մարմինը ամփոփում են Կոնչեի Սուրբ Ջիովանիի եկեղեցում, սակայն հետագայում նրա աճյունը տեղափոխում են Վիեննայի Սուրբ Ստեփանոսի մայր տաճար և տեղադրում դքսերի գերեզմանատանը, որը կառուցվել էր դեռևս Ռուդոլֆի կենդանության օրոք ։ Ներկայում տոհմական դամբարանում գտնվում են Հաբսբուրգների տոհմի 72 ներկայացուցչի աճյուններ ։
Ռուդոլֆ IV-ի հրամանի համաձայն խորանի դիմիաց կառուցվում է նաև մարմարե կենոտաֆ (գերեզմանաքար, որի տակ չկա աճյուն)՝ նվիրված իր և իր կնոջ հիշատակին։ Հետագայում հուշարձանը տեղափոխվել է տաճարի հյուսիսային հատված։ Այն զարդարված է գրությունները, որոնք վերծանվում են «քաղդեական այբուբենի կոդով», որի ստեղծումը երբեմն վերագրում են հենց Ռուդոլֆ IV-ին։ Այդ գրություններից են՝ «Այստեղ հանգչում է Ռուդոլֆը, Աստծո կամոք դուքս և հիմնադիրь» և «Ամենակարող Աստված և մեծն Տեր մեր Հիսուս Քրիստոս, հովիվ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հաբսբուրգներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Բոզ (Վերին Բասենի գավառ)
Բոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։ Գտնվում էր Արաքսի ավազանի գետակներից մեկի ափին՝ Հասանկալա քաղաքից 42 կմ հարավ-արևելք։
Տարածքը լեռնային էր։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 16 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Այդ տղաները (կտավ)
Նկարագրություն
Իսաբեկյանը բնության գրկում պատկերել է երեք երիտասարդների, որոնցից երկուսը հեծնել են ձիերին, երրորդը փորձում է սանձահարել ծառս եղած ձիուն։ Նկարիչը ստեղծել է ավյունով լի պատանիների կերպար, վարգի պատրաստվող ձիերի հարմոնիկ միասնության տեսարանը փոխանցում է երիտասարդ ոգու ուժը։
Կտավի քսվածքը լայնավրձին է, գունաշարը՝ կապտաշագանակագույն՝ կարմիր, կապույտ և դեղին շապիկների գունային ընդգծմամբ, ինչն ակնարկում է հայկական դրոշի եռագույնը՝ նկարին հաղորդելով խորհրդանշական իմաստ։ Հետևում ֆոնին երևում է Արարատ լեռը ։
Տվյալներ
«Այդ տղաները» 1987, կտավ, յուղաներկ, 151×140 սմ, Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ Կատեգորիա:1987 նկարներ Կատեգորիա:Էդուարդ Իսաբեկյան ցուցասրահի նկարներ
Լուխոտ
Լուխոտ (Лухоть), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Մասլյանյաի գետի աջ ափին՝31 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ավտոմատ լուսնային կայան
Ավտոմատ լուսնային կայան (ԱԼԿ), տիեզերական ապարատ, որը նախատեսված է Լուսնի մակերևույթի վրա գործելու համար։
Ավտոմատ լուսնային կայանի խնդիրներ
Ավտոմատ լուսնային կայանի հիմնական խնդիրը Լուսնի ֆիզիկական պայմանների և լուսնային մակերևույթի բնութագրերի հետազոտումն է, որի համար Ավտոմատ լուսնային կայանում տեղավորվում են գիտական ապարատներ, ինչպես նաև ռադիոհեռուստաչափական և հեռուստատեսային համակարգեր՝ լուսնային մակերևույթի դիտումների արդյունքներն ու պատկերները Երկիր հաղորդելու համար։
Առաջինը Լուսնի վրա վայրէջք կատարած խորհրդային Ավտոմատ լուսնային կայաններ
Աշխարհում առաջինը 1966 թվականի փետրվարի 3-ին ավտոմատ միջմոլորակային կայանի օգնությամբ Լուսնի վրա վայրէջք կատարեց խորհրդային «Լուսին-9» Ավտոմատ լուսնային կայան, այնուհետև՝ «Լուսին-13», «Լուսին-16», «Լուսին-20», «Լուսին-21» և ամերիկյան «Սերվեյոր-1», «Սերվեյոր-3», «Սերվեյոր-6», «Սերվեյոր-7» Ավտոմատ լուսնային կայանները։
Կատեգորիա:Լուսնագնացություն
Սիգոն
Սիգոն (Sigogne), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1021 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 27 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 628 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 461-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 167։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 461 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 417 անձ (238 տղամարդ և 179 կին)։ Գործազուրկ են եղել 44 անձ (18 տղամարդ և 26 կին)։ 167 անաշխատունակներից 42-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 79-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մռայլ նկարներ
Մռայլ նկարներ (Pinturas negras, 1819-1823), իսպանացի նկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի` 14 ֆրեսկոներից բաղկացած նկարաշար։ Ստեղծված է ալսեկո (al secco) տեխնիկայով (արված է պատին թաց սվաղով)։ Նկարաշարը ստեղծվել է նկարչի տան պատերի համար, որը Գոյան ձեռք է բերել 1819 թվականի փետրվարին։ Տունն ունեցել է հետաքրքիր անվանում` «Խուլի տուն», որը ստացել է նախկին տանտիրոջ ժամանակ, ով հավանաբար տառապել է խլությունից։ Ֆրեսկոները 1874 թվականից տեղափոխվել են կտավի վրա։ Ներկայումս պահվում են Մադրիդի Պրադո թանգարանում։
Նկարաշարը, որին Գոյան անուն չի տվել, կատալոգում հայտնվել է 1828 թվականին մեկ այլ նկարչի` Անտոնիո Բրուգադայի ջանքերով ։ Այն ներառում է հետևյալ նկարները.
1823 թվականին Գոյայի տունը պատերի նկարներով դառնում է նրա թոռան` Մարիանո Գոյայի սեփականությունը. դրանով Գոյան առաջին հերթին փորձել է պահպանել իր գույքը բացարձակ միապետության վերականգնումից և Ֆերդինանդ VII-ի կողմից սկսված ռեպրեսիաներից հետո` վախենալով ունեցվածքի բռնագրավումից։ Իրենց ստեղծումից մոտ 50 տարի անց «Մռայլ նկարները» դեռևս անծանոթ էին լայն հասարակությանը (բացառությամբ մի քանի մասնագետների, ինչպես նկարագրում է Շառլ Իրիատրեն) ։ 1874 թվականին Սալվադոր Մարտինես Կուբելսը ֆրանսիացի բանկիր Ֆրեդերիկ Էմիլ դ՛Էրլանգերի խնդրանքով սկսում է նկարներն անցկացնել կտավի վրա ։ Այս գործընթացը տևում է մի քանի տարի։ Դ՛Էրլանգերը մտադրված էր նկարները վաճառել Փարիզում կայանալիք Համաշխարհային ցուցահանդեսում, սակայն 1881 թվականին նա դրանք նվիրում է Պրադո թանգարանին, որտեղ էլ ցուցադրվում են այժմ։
«Մռայլ նկարներն» ու նրա պատմությունը
1819 թվականի փետրվարին Գոյան ձեռք է բերում կալվածք Մանսանարես գետի ափին` Սեգովայի կամրջից ոչ հեռու, որտեղից հրաշալի տեսարան էր բացվում Սան Իսիդրո հովտի վրա։ Գոյան նախատեսում էր այնտեղ ապրել Լեոկադիա Վայսի հետ` հեռու մնալով բանսարկություններից ու իր վրա ուշադրություն չգրավելով։ Լեոկադիան հավանաբար նկարչի հետ կապի արդյունքում ունեցել էր դուստր` Ռոսարիտային։ 1819 թվականի փետրվար-նոյեմբեր ամիսների միջակայքում մինչ Գոյայի ծանր հիվանդությունը (այս մասին է վկայում «Բժիշկ Արիետան բուժում է Գոյային» նկարը, 1820) նկարիչը սկսում է նկարազարդել տան պատերը։ Անուղղակի հայտնի է, որ «Մռայլ նկարները» նկարվել է նախկինում գոյություն ունեցած նկարների վրա, որոնք Գոյան կիրառել է որպես հիմք, ինչպես օրինակ` «Մահակներով մենամարտ» նկարը։
Եղել է վարկած, որի համաձայն «Մռայլ պատկերների» հեղինակությունը վերագրվել է Խավիեր դե Գոյային` նկարչի որդուն, սակայն Բոսալը և Գլենդինինգը, ովքեր Գոյայի արվեստի մեծագույն հետազոտողներ են, ժխտել են այդ վարկածը. դժվար է պատկերացնել, որ այդպիսի արտասովոր փաստը հայտնի չլիներ ժամանակիցներին։ Նկարի տեխնիկան, վրձնահարվածների որակը, մարդկային կերպարների գրոտեսկային պատկերումը, կպչուն թեմաները, որոնք առկա են նաև նախորդ ու հաջորդ աշխատանքներում, անհիմն են դարձնում դրանց հեղինակային պատկանելությունը Խավիեր դե Գոյային։
Անտոնիո Բրուգուդան հաշվում է առաջին հարկում գտնվող յոթ և երկրորդ հարկի ութ նկարներ, սակայն Պրադո թանգարանում գտնվում են միայն 14 նկար։ Շառլ Իրիատրեն, ով կալվածք է այցելել ավելի ուշ, նույնպես նկարագրել է նկարներ, որոնք հայտնի են ներկայումս և մատնանշում է, որ պատից պոկվել է մեծ հատված։ Շատ արվեստագետներ կարծում են, որ ելնելով թեմայի ու ոճի նմանությունից` 15-րդ նկարը կարող է լինել «Գլուխներ բնանկարում» նկարը (Սթենլի Մոսի հավաքածու, Նյու Յորք) ։
Եվս մեկ չլուծված հարց է համարվում «Երկու ծերունեներ ապուր են ուտում» նկարի գտնվելու սկզբնական վայրը։ Հայտնի չէ այն մասին, թե նկարը եղել է առաջի՞ն, թե՞ երկրորդ հարկում։ Առանց այս հանգամանքը պարզելու` նկարների տեղակայությունը Կինտո դել Սորդոյում հետևյալ պատկերն է ունեցել.
Կինտո դել Սորդոյում նկարների դիրքն ու վիճակը հայտնի են` շնորհիվ լուսանկարների, որ կատարել է նշանավոր լուսանկարիչ Ժան Լորանը 1874 թվականին։ Լուսանկարները պատվիրել էր տան սեփականատերերից մեկը (Ռուդոլֆո Կումոնը կամ բարոն դ՛Էրլանգերը), որպեսզի արվեստի այդ գործերի պատկերները պահպանվեն սերունդների համար, քանի որ դրանց գոյությունը վտանգված էր այդ շրջանում անշարժ գույքի ակտիվ չարաշահումների պատճառով։ Այդ առթիվ արվեստագետներ Կրուսադա Վիլյամիլը և Շառլ Իրիատրեն մտավախություն են ունեցել, որ «Մռայլ նկարները» շատ կարճ ժամանակում կոչնչանան ։ Այս լուսանկարների շնորհիվ մենք իմանում ենք, որ նկարները, ինչպես և դռները, պատուհաններն ու քիվերը, շրջանակված են եղել գիպսով։ Պատերը, ինչպես այն ժամանակներում դա ընդունված էր պալատներում ու բուրժուաների տներում, սոսնձված են եղել Ֆերդինանդ VII-ի հիմնադրած Թագավորական պաստառի ֆաբրիկայի արտադրանքով, որը պատկերել է մրգեր ու բույսեր, իսկ երկրորդ հարկում` երկրաչափական զարդապատկեր։ Բացի այդ, լուսանկարներում հաստատված է պատկերների վիճակը մինչ դրանց տեղափոխումը կտավի վրա, օրինակ` մենք կարող ենք լուսանկարներում տեսնել, որ «Վհուկների խրախճանքի» աջ հատվածը չի պահպանվել մեր օրերում։
Մեկնաբանություններ
Սկսած 1820 թվականից, երբ Գոյան անդրադառնում է «Փոթորիկ և գրոհ» ուղղության ոճին, որի ոճով էլ ստեղծվել է «Մռայլ նկարներ» շարքը, նկարչի ժամանակակիցների շրջանում հետաքրքրություն է արթնանում Գոյայի աշխատանքների նկատմամբ։ Գեղարվեստական այս ուղղության սկզբունքները մշակվել են Էդմոնդ Բյորկի կողմից և արտահայտվել «Փիլիսոփայական հետազոտություն մեր օրերում գերագույնի ու սքանչելիի գաղափարների ծագման վերաբերյալ» ստեղծագործության մեջ (1757)։ Այդ սկզբունքները մեծ տարածում են գտել ամբողջ Եվրոպայում 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Ռոմանտիզմի տարածումը հանգեցրեց նրան, որ հասարակությունը նկարչի գործերում սկսեց գնահատել դրանց յուրօրինակությունը այլ արվեստագետների գործերի համեմատությամբ։ Արվեստի այնպիսի գիտակներ, ինչպիսին է, օրինակ, Ֆելիպե դե Գևարան, գրել են, որ ժամանակակից հասարակության ճաշակի համար նախընտրելի են մելանխոլիկ, մռայլ ստեղծագործություններ, «վախի ու արցունքի» լիարժեք դրսևորումներ
Արվեստագետների շրջանում տարածված է այն կարծիքը, որ «Մռայլ նկարներ» շարքը Գոյան ստեղծել է` գտնվելով հոգեբանական ու սոցիալական ճնշման տակ։ Կարևոր գործոններից մեկը նկարչի ֆիզիկական ուժի անկումն էր, ինչը նա չէր կարող չզգալ` ապրելով Լեոկադիա Վայսի հետ` մի կնոջ, ով իրենից բավական երիտասարդ էր, և 1819 թվականին ծանր հիվանդություն կրելով, երբ նկարիչը գտնվում էր կյանքի ու մահվան սահմանագծին։ Այս ամենն իր ազդեցությունն է թողնում ստեղծագործությունների գունային ու թեմատիկ երանգների վրա։
Մյուս կողմից, Գոյան այդ նկարները ստեղծել է 1820-ական թվականներին (ինչի մասին, իմիջիայլոց, չկա վավերագրական ոչ մի հաստատում), երբ արդեն ապաքինվել էր ծանր հիվանդությունից։ Կրոնական տարբեր տեսարանների (ուխտագնացություն, ինկվիզիցիա) կամ քաղաքացիական անկարգությունների (օրինակ` «Մահակներով մենամարտ» նկարը կամ «Կարդացող տղամարդիկ» նկարում հավաքի կամ դավադրության պատկերումը. քաղաքական մեկնաբանություն է առկա նաև «Սատուրնը որդուն հոշոտելիս» նկարում, այսինքն` պետությունը խժռում է իր հպատակներին) սատիրական պատկերումը համընկնում է Իսպանիայում քաղաքական անկայունությանը այն բանից հետո, երբ Ռիեգոյի գլխավորությամբ զինվորականները թագավորից պահանջում են 1812 թվականի Սահմանադրության պահպանում։ 1820-1823 թվականների շրջանը ժամանակագրական առումով համընկնում է աշխատանքների ավարտի հետ։ Ամենայն հավանականությամբ, նկարների թեման ու գունապնակը հնարավոր են եղել քաղաքական գրաքննության բացակայության արդյունքում բացարձակ միապետության վերականգնումից հետո։ Մյուս կողմից, «Մռայլ նկարների» շատ կերպարներ (մենամարտողներ, քահանաներ, ինկվիզիտորներ) ներկայացնում են հին կարգը, որ գոյություն է ունեցել մինչև Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության իդեալների իրականացումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ
«Պրիազովսկի կրայ» թերթի խմբագրության շենք
«Պրիազովսկի կրայ» թերթի խմբագրության շենք (Здание редакции газеты «Приазовский край»), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը գտնվում է Բոլշայա Սադովայա փողոցում (շենք 18/31) ։ Մինչև 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունն այստեղ գործել է «Պրիազովսկի կրայ» թերթի խմբագրությունը։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ ։
Պատմություն
Շենքը կառուցվել է 1880-ական թվականների վերջին ։ 1890-ական թվականներին այնտեղ աշխատել է «Պրիազովսկի կրայ» թերթի խմբագրությունը։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո շենքն ազգայնացվել է։ 2000-ական թվականների վերջում շենքը գտնվել է Դոնի Ռոստովի վարչակազմի հաշվեկշռում և չի շահագործվել ։
Ճարտարապետություն
«Պրիազովսկի կրայ» թերթի խմբագրության շենքը գտնվում է Բոլշայա Սադովայա փողոցի և Բրատսկի նրբանցքի անկյունում։ Շինության հատակագիծն ուղղանկյուն է, ունի ներքին հորաձև բակ։ Շենքն ունի հատակագծման միջանցքային համակարգ` սենյակների միակողմանի դասավորությամբ ։
Խմբագրության աղյուսե շենքն ունի երկու հարկ և թեք տանիք։ Ճակատի ձևավորման մեջ առկա են կլասիցիզմի տարրեր։ Շենքի միասնական կոմպոզիցիան որոշում են պատուհանատեղերի ձևը և չափսերը, ելուստավորումները և ատտիկոսները։ Առաջին հարկը շարված է կոպտատաշ քարից։ Բոլշայա Սադովայա փողոցի կողմի շքամուտքն ընդգծված է որմնասյուներով։ Երկրորդ հարկի պատուհանները ձևավորված են եռանկյունաձև ճակտոններ ունեցող պորտալներով։ Պատշգամբներն ունեն կորացված մետաղական ճաղեր։ Ճակատին ձևավորման ժամանակ օգտագործվել են կամարաղեղներ, դեկորատիվ կողպեքներ և զարդաքիվեր ։
Հուշատախտակներ
Շենքի ճակատին փակցված է երկու հուշատախտակ։ 1968 թվականին տեղադրված հուշատախտակին գրված է.
1978 թվականին շենքի ճակատին փակցվել է երկրորդ հուշատախտակը հետևյալ տեքստով.
Հղումներ
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն
Մոկսա (Օբնորայի վտակ)
Մոկսա (Мокса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օբնորա գետի աջ ափում՝ 93 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Գրյոբենցել
Գրյոբենցել (Gröbenzell) կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19512 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 6,36 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 126:
Եղբայրական քաղաքներ
Գարշ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Սան Լիորենս դե լա Մուգա
Սան Լիորենս դե լա Մուգա (San Lorenzo de la Muga, մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խիրոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Էմպորդա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 31,8 կմ²։ Բնակչությունը՝ 222 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Բոզ (Վանի Շատախի գավառ)
Բոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բոյանսուլի
Բոյանսուլի, գետահովիտ Պարսկաստանում՝ Զանգիմար գետի ավազանում՝ Մակու քաղաքից 28-29 կմ հարավ-արևելք։ Ձգվում է հարավից հյուսիս 8-9 կմ երկարությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի գետահովիտներ