cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էլսա Գրավե
Կենսագրություն
Նա գրել է մայրության, կանանց կյանքի և ընտանեկան հարաբերությունների, սեռականության և աբորտի մասին։ Մայրության թեման մի թեմա է, որին նա հաճախ է անդրադարձել, ներկայացնելով զայրացած, դառնացած մորը, որը դժվարությամբ հաղթահարում է իր առջև դրված խնդիրները, ինչպես Կապույտ երկինքը (Den blåa himlen, 1949 թ.) գրքում, հատկապես Անդրծովյան դիմակահանդես (Djuphausmakerad) պոեմում ։ 1989 թվականին, երբ նա հրատարակեց Sataneller- ը, շատ քննադատներ կշտացել էին նրա դաժան մեկնաբանություններից, որոնք լցված էին զայրույթով և հուսահատությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Շվեդ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Շվեդ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Շվեդ վիպասաններ Կատեգորիա:Շվեդ գրողներ Կատեգորիա:Շվեդ նկարիչներ
Գրիգոր Կարապետյան (ճարտարագետ)
Գրիգոր Սերգեյի Կարապետյան, հայ ճարտարագետ-կիբեռնետիկ, արտադրության կազմակերպիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարագետ (1985)։
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1956-1957 թվականներին վերապատրաստվել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանում։ Աշխատել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների ԳՀԻ-ում, մասնակցել «Արագած», «Երևան» և պաշտպանական նշանակության «Վոլնա» և «Կարատ» ԷՀՄ-ների մշակմանը։ 1958-1961 թվականներին Կարապետյանի անմիջական ղեկավարությամբ մշակվել է ԽՍՀՄ-ում առաջին համապիտանի «Հրազդան» ԷՀՄ-ն։ 1962-1974 թվականներին եղել է ԷՀՄ-ների փորձնական գործարանի տնօրեն, 1974-1977 թվականներին՝ «Էլեկտրոն» միավորման առաջին գլխավոր տնօրեն, որտեղ իրականացվել է «Հրազդան-2», «Հրազդան-3», «Նաիրի-2», «Նաիրի-3» և այլ հաշվողական մեքենաների արտադրությունը։ 1977-1981 թվականներին կազմակերպել է «Հրազդանմաշ» գրծարանը և Ռադիոտեղորոշիչ սարքերի արտադրությունը։ 1985-1990 թվականներին եղել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների ԳՀԻ-ի տնօրենի տեղակալ, 1990-1992 թվականներին՝ տնօրեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1933 ծնունդներ Կատեգորիա:2021 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 8 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Հայ կիբեռնետիկներ Կատեգորիա:Գորիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարագետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Մալպար
Մալպար (Malpart), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 67 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 28 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 40 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 29-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 29 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 24 անձ (14 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 11 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հրապարակ (Երևան)
Ալեքսանդր Մյասնիկյանի հրապարակ, գտնվում է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։
Պատմություն
Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան հրապարակը Երևանի բոլոր հատակագծերով` սկսած դեռևս ակադեմիկոս Ալեքսանդր Թամանյանից, նախատեսված է եղել որպես հրապարակ, սակայն ձևավորվել է ավելի ուշ։ 2004 թվականին ավարտվել է Երևանի քաղաքապետարանի շենքի շինարարությունը, որից հետո հաստատվել է հրապարակի քաղաքաշինական համակցությունը։ Վերջինիս հիմնական սկզբունքն այն է, որ հրապարակին հարող քաղաքաշինական կառույցը պետք է լինի Երևանի քաղաքապետարանի շենքը։ Այնուհետև քաղաքապետարանի շենքի դիմաց կառուցվել է Մոսկվայի տունը (2005 թվական), և Մյասնիկյանի հրապարակի կառուցապատմամբ Երևանն ունեցել է ոչ միայն ժամանակակից հրապարակ, այլ նաև նոր փողոցային ցանց` Արգիշտիի և Իտալիայի փողոցներով ։
Հրապարակն ամբողջացնում է ուղղանկյուն պատվանդանի վրա ողջ հասակով կանգնած խորհրդային պետական, կուսակցական և ռազմական գործիչ, գրականագետ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի վարդագույն գրանիտից կերտված արձանը։ Հուշարձանի հեղինակներն են ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանը և քանդակագործ Արա Շիրազը (1980 թվական)։ Հուշարձանի հետևամասում գտնվող այգին Երևանի՝ 2800-ամյակի առթիվ բարեկարգվում է «Վարդանյան ընտանիք» բարեգործական հիմնադրամի կողմից ։
2008 թվականի մարտի 1-ի իրադարձություններից հետո քաղաքացիները, քաղաքական ուժերը Մարտի 1-ին այցելում են Մյասնիկյանի արձանի տարածք՝ հարգանքի տուրք մատուցելու նույն վայրում զոհվածների հիշատակին ։
Գրուձյոնձ
Գրուձյոնձ (լեհերեն՝ Grudziądz, լատիներեն՝ Graudentum, Graudentium, գերմաներեն՝ Graudenz, հին անգլերեն՝ Graudence ,), քաղաք Լեհաստանի հյուսիսային մասում, Կույավո-Պոմերանյան վոևոդությունում, Վիսլա գետի աջ ափին, երկրի մայրաքաղաք Վարշավայից 208 կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Օժտված է շրջանի (գավառի, պովիատի) իրավունքներով; Վոևոդությունում մեծությամբ չորրորդ բնակավայրն է։ 2014 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 97 573 ։
Գրուձյոնձի հին քաղաքամասը՝ 14-րդ դարից մնացած շտեմարաններով հանդերձ, ներառված է Լեհաստանի ազգային պատմական հուշարձանների ցանկում և պահպանվում է պետության կողմից։
Պատմություն
Ավանդազրույցի համաձայն՝ Գրուձյոնձը հիմնադրել է լեհ իշխան Բոլեսլավ Խիզախը՝ պաշտպանական նկատառումներով ։ Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 1064 թվականին։ Տևտոնյան ուխտի ասպետների տիրապետության շրջանում՝ 1234 թվականին, ամրությունները վերակառուցվել են, նորացվել։ 13-րդ դարի կեսերին սկսվել է քարե ամրոցի շինարարությունը, որի պաշտպանության շնորհիվ բնակավայրն աստիճանաբար աճել է՝ վերածվելով քաղաքի։ 1291 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր
Կապտաչ (լիճ)
Կապտաչ, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Մեղրու լեռների հարավային լանջին, Լիճք գյուղից 8 կմ արևմուտք։ Մակերեսը՝ 2,5 հա, միջին խորությունը՝ 6 մ ։
Կառլա Սոուսա
Կառլա Սոուսա (Karla Souza, ), մեքսիկացի դերասանուհի, առավել հայտնի է ABC հեռուստաալիքի թողարկած «Ինչպես խուսափել սպանության համար պատժից» հեռուստասերիալում Լորել Քաստիլոյի դերով։
Կյանք և կարիերա
Սոուսան ծնվել է Մեքսիկայի Մեխիկո քաղաքում և սկսել է իր կարիերան մշտական դերով մեքսիկական «Verano De Amor» հեռուստասերիալում 2009 թվականին ։ Դրանից հետո նա սկսել է նկարահանվել «Los Héroes del Norte» և «La Clinica» սիթքոմներում, իսկ հետո նաև «Prada և զգացմունքներ» կինոֆիլմում։ 2013 թվականին նկարահանվել է «Մենք ազնվական ենք» կատակերգությունում, ինչպես նաև հայտնվել է «Հրահանգները չեն կցվում» կատակերգությունում, երկու ֆիլմերն էլ հաջողություն են ունեցել ։
2014 թվականի սկզբին, Սոուսան տեղափոխվել է Լոս Անջելես և շարունակել է իր կարիերան Միացյալ Նահանգներում ։ Նույն թվականին ստացել է «Ինչպես խուսափել սպանության համար պատժից» հեռուստասերիալի հիմնական դերերից մեկը ABC-ում ։
Անձնական կյանք
2013 թվականի դեկտեմբերին Սոուսան նշանադրվել է Մարշալ Թրենկմանի հետ, զույգը ամուսնացել է 2014 թվականի մայիսին ։ Զույգը ունի դուստր՝ Ջիանան, որը ծնվել է 2018 թվականին ։ 2020 թվականի մայիսին Սոուսան իր ինստագրամյան էջում հայտարարել է երկրորդ հղիության մասին ։
Սոուսան ազատ տիրապետում է իսպաներենին, անգլերենին և ֆրանսերենին։ Նա կաթոլիկ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ
Մամե (Սոմի գավառ)
Մամե (Mametz), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 174 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.25 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 110 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 81-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 81 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 76 անձ (45 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Գաձոլա
Գաձոլա  (Gazzola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1677 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 38 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Լուիս Կան
Լուիս Իսիդոր Կան (Louis Isadore Kahn, ), հրեական ծագումով ամերիկացի ճարտարապետ, Ֆիլադելֆիայի քաղաքաշինական ծրագրերի հեղինակներից մեկը։
Կենսագրություն
Լուիս Կանը ծնվել է Էստոնիայում։ Ծնողների հետ ԱՄՆ է տեղափոխվել 1905 թվականին։ Ավարտել է Փենսիլվանիայի համալսարանի՝ արվեստի և ճարտարապետության քոլեջը (1920) և գեղարվեստի դպրոցի՝ ճարտարապետության բաժինը (1925)։ Եյլի և Փենսիլվանիայի համալսարանների պրոֆեսոր է եղել։ Կանը մեծ դեր է ունեցել 20-րդ դարի կեսերի ամերիկյան ճարտարապետության ձևավորման մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարապետներ
Կապույտք (գետ)
Կապույտք, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վայքի լեռներից և Վայք քաղաքից 2,5 կմ հարավ-արևելքում ձախից միախառնվում Արփա գետին։ Երկարությունը՝ 21 կմ  ։ Հանդիսանում է Զառիթափի սարավանդի սահման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գետեր Կատեգորիա:Արփա գետի վտակներ
Աբդալար (այլ կիրառումներ)
Աբդալար, կարող է վերաբերել՝
Մարսելկավ
Մարսելկավ (Marcelcave), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1031 մարդ, բնակչության խտությունը` 82.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.49 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 690 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 525-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 165։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 525 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 485 անձ (251 տղամարդ և 234 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (16 տղամարդ և 24 կին)։ 165 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 58-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Կապուտջուղ (գետ)
Կապուտջուղ, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Զանգեզուրի լեռներից և Քաջարանից 8 կմ արևմուտքում ձախից միախառնվելով Քաջարանց գետին գոյացնում է Ողջի գետը։ Երկարությունը՝ 9,5 կմ ։ Սնվում է Կապուտջուղ լեռան հալոցքաջրերով ։ Նախատեսված է գետի վրա կարուցել «Կապուտջուղ» ՓՀԷԿ  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի գետեր Կատեգորիա:Ողջի գետի վտակներ
Վոնխոցք
Vwn[wcq (Wąchock), քաղաք Լեհաստանում, գտնվում է Սվենտոկշինսկի վոեվոդության մեջ, Ստարախովիցկի կոմսություն։ Ունի քաղաքա-գյուղական համայնքի կարգավիճակ։ Տարածքը` 16,02 կմ² է։ 2009 թվականի հունիսի 30-ի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 2747 մարդ։ Քաղաքում է գտնվում Վոնխոցկի աբբայությունը։
Պատմություն
Ռուսական կայսրության ժամանակ քաղաքը Ռադոմի գավառի Իլխեցկի շրջանի կազմում էր։ Արդյունաբերական արտադրության հիմքը երկաթի հանքաքարի արդյունահանումն է և ջրաղացի քարերի մշակումը։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին բնակչությունը կազմել է 1600 մարդ ։
Ռազմական պատմության մեջ Vwn[wcqը հայտնի է դարձել Լեհական ապստամբության ժամանակ այստեղ կատարված իրադարձությունների շնորհիվ ։
Բորետո
Բնակչությունը կազմում է 4638 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 244 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42022։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Բորետոն սահմանակից է Բրեշելո, Կաստելնովո դի Սոտո, Գուալտիերի, Պոմպոնեսկո, Պովիլիո, Վիադանա համայնքներին։
Սուրբ առաքյալ Մարկոս Ավետարանիչը հարգվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնակատարությունը ապրիլի 25-ին է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Կարոտի կանչ
Կարոտի կանչ, բարեգործական հասարակական կազմակերպություն։ Կազմակերպել է զոհված ազատամարտիկ Ս․ Խ․ Հանեյանի (1972-1992) մայրը՝ Անահիտ Սարգսյանը 2000 թ. Երևանում։
Նպատակն է զոհված ազատամարտիկների ընտանիքների և հաշմանդամների սոցիալ-տնտեսական, բարոյահոգեբանական, կրթական, առողջապահական խնդիրների լուծումը։ Հանդիպումներ է կազմակերպում զորամասերում, սահմանամերձ գյուղերում և Արցախի Հանրապետությունում։
Կատեգորիա:Հայաստանի ոչ առևտրային կազմակերպություններ
Պոդեբրադի
Պոդեբրադ կամ Պոդեբրադի (Poděbrady, Podiebrad), առողջարանային քաղաք Չեխիայի Պոլաբական ցածրավայրում Էլբա գետի ափին, Պրահայից 50 կմ (30 րոպե ավտոմեքենյով D11 ավտոմայրուղով)։ Լայնացված իրավասաություններով մունիցիապլիտետ է։ Հայտնի է իր Պոդեբրադյան ամրոցով և հանքային աղբյուրներով։
Արդյունաբերություն և տնտեսություն
Պոդեբրադին Արևելյան Բոհեմիայի բյուրեղապակեղենի արտադրության կենտրոններից մեկն, քաղաքի ծայրամասում կա նաև կաթի գործարան, իսկ մոտակայքում՝ տեղական հանքային Poděbradka ջրի շշալցման խոշոր գործարան։ Մինչև 19-րդ դարի վերջը քաղաքում գործում էին գարեջրի, ալյուրաղացման և շաքարի գործարաններ, սակայն հետագայում քաղաք տնտեսությունում գլխավոր տեղը զբաղեցրեցին զբոսաշրջիկությունը և բժշկական ծառայությունները։
20-րդ դարի սկզբին հաճախակի ջրհեղեղներից քաղաքի պաշտպանության համար փոխվել է գետի հունը և 1923 թվականին ՀԷԿ և ջրարգելակ է բացվել, որոնք վերանորոգված տեսքով օգտագործվում են մինչ օրս և ապահովում են քաղաքի էլեկտրաէներգետիկ պահանջները։ ՀԷԿ-ի նախագծի հեղինակն էր պոդեբրադցի Անտոնին Էնգելը, ով հետագայում զբաղեցրել է Չեխիայի տեխնիկական համալսարանի ռեկտորի պաշտոնը։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Ծոբաձոր, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 130 կմ հարավ-արևելք՝ Ծավ գետի Ծոբ վտակի ձախ ափին։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 120 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 170 կմ հեռավորության վրա։
Որդուակ գյուղի հետ միասին կազմում է Ծոբաձոր համայնքը։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավային հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Սյունիքի Կովսական գավառում։ Բնակավայրը տեղակայված է Բասուտաջուր գետի Ծոբաջուր վտակի ձախ ափին՝ բլրածածկ հարթավայրում։ Ծոբաձորից քիչ հեռավորություն վրա գտնվում է Իրանի Իսլամական հանրապետությունը ։
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 50773,0 հա տարածք, որից 3357,4 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1062,2 հա անտառային հողեր։ Ծոբաձոր համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Արաքս գետի վտակը։
Համայնքի տարածքում գործում են խմելու ջրի համար պիտանի սեզոնային բնական աղբյուր-առվակներ։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ կամ ստեղծարարության մեթոդիկաներ, մեթոդիկաներ և տեխնիկաներ, որոնք նպաստում են յուրօրինակ մտքերի համախմբմանն ու նոր մտքերի ստեղծման գործընթացին՝ օգնելով գտնել առաջացած խնդիրների և դժվարությունների համար նոր, յուրօրինակ մոտեցումներ և լուծումներ։ Ստեղծագործական գործունեության մեթոդիկաներն oգնում են ավելի հստակ ձևակերպել խնդիրները, արագացնում են նոր գաղափարներ գտնելու գործընթացը, ինչպես նաև ավելացնում են դրանց քանակը, լայնացնում են խնդիրների վերաբերյալ արդեն եղած տեսակետները և ոչնչացնում իմացական արգելքները։ Մեթոդիկաները որպես այդպիսին իրենցից ալգորիթմեր չեն ներկայացնում, որոնց հետևելով անպայման խնդիրների լուծումներ կարելի է գտնել, այլ տալիս են ուղղվածություն ու կարգուկանոն մտքերի ու գաղափարների առաջացման ու ուղղորդման համար։ Մեթոդիկաները կրճատում են գաղափարների փնտրտուքի ժամանակը՝ կազմակերպելով և դարձնելով ավելի արդյունավետ բուն մտքերի որոնման գործընթացը։ Գոյություն ունեն ստեղծարարույթան մեթոդիկաների ինչպես անհատական, այնպես էլ՝ խմբով կամ զույգերով աշխատելու ձևեր։
Վիլմոնտուար
Վիլմոնտուար  (Villemontoire), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, մտնում է Պիկարդիա երկրամասի կազմի մեջ։ Համայնքի գավառն է համարվում Էնա։ Մտնում է Վիլեր Կորտե համայքնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է համարվում Սուասոն ը։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Ուղեղային գրոհ
Խնդիրների լուծման օպերատիվ տարբերակներից մեկն է, որը հիմնված է ստեղծագործական գաղափարների հավաքագրման վրա, որի ընթացքում մասնակիցներին ասվում է տալ հնարավորինս շատ լուծումների տարբերակներ առկա խնդրին՝ անգամ ամենաֆանտաստիկ ու առաջին հայացքից անհնար թվացող։ Որից հետո ասված տարբերակներից ընտրվում են ամենահնարավորները, որոնք կարող են լինել տվյալ իրավիճակի համար լավագույն լուծում։ Դասվում է արագ գնահատման մեթոդնների շարքին։ Մեթոդը հայտնագործվել է գովազդային հայտնի կազմակերպության տնօրեններց մեկի՝ Ալեքս Ասբորնի կողմից և նկարագրվել իր՝ «Ի՞նչպես հորինել» գրքում 1942 թ-ին։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Արաքսի մերձափնյա շրջանները, 18-րդ դարի կեսից սկսած, Ղարաբաղի և Նախիջևանի խաների, քրդական ցեղերի ճնշման տակ արագ հայաթափվեցին, ինչն էլ պատճառ դարձավ, որ տվյալ գավառների գյուղերից՝ այդ թվում Ծոբաձորից պատմական հետք անգամ չմնա ։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Հենրի Ալշտուլերի խնդիրների հայտանգործման տեսություն
Մեթոդիկան հիմնվել է 1946 թ-ին գրող-ֆանատիկ Հենրի Ալշտուլերի կողմից։ Այն իրենից ներկայացնում է մեթոդոլոգիա, գործիքների համախումբ, գիտելիքների պահոց և տեխնոլոգիաների համախումբ, որոնց շնորհիվ մոդելավում են նորագույն գաղափարներ և որոշումներ։ Այն իրենից ներկայացնում է խնդրի ձևավորման գործիքներ և մեթոդներ, որոնց միջոցով կարողանում են ձևակերպել խնդիրներ, կատարել համակարգային վերլուծություն։ Ի տարբերություն «Ուղեղային գրոհ» մեթոդիակայի, այս մեթոդիկայի նպատակը համարվում է նոր համակարգի հայտնաբերումը կամ բարելավումը։
Վիլմոնտուար
Համայքնի INSEE ծածկագիրն է 02103։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Դելֆիի մեթոդ
Մեթոդիկան թույլ է տալիս հարցերի, ուղեղային գրոհի միջոցով հասնել մաքսիմալ փոխհամաձայնության խնդրի լուծման հարցում։ Դելֆյան մեթոդի միջոցով իրականացվող վերլուծությունը անց է կացվում մի քանի փուլով, արդյունքները մշակվում են վիճակակգրական մեթոդների միջոցով։ Մեթոդի հիմնային սկզբունքը հետևյալում է՝ անկախ փորձագետների մի խումբ, ովքեր հաճախ չեն ճանաչում մեկը մյուսին, ավելի արդյունավետ են գնահատում ու կանխատեսում են արդյունքները, քան՝ մասնագիտական խմբերը։ Թույլ է տալիս խուսափել հակառակ տեսակետներ ունեցող մասնագետների միմյանց հետ բախումից, քանի որ բացառում է փորձագետների անմիջական շփումը մեկը մյուսի հետ և հետևաբար նաև խմբային փոխազդեցությունը, որը ծագում է համատեղ աշխատանքի ժամանակ և բացառվում է կարծիքների հարմարեցումը մեկը մյուսին։ Թույլ է տալիս հարցումներ անել անկախ ու առանձին՝ առանց մեկը մյուսի հետ շփվելու։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Տասնամյակների ընթացքում թուրքերն ու քրդերը ամբողջովին կործանեցին հայկական պատմամշակութային արժեքները, որոնցից այսօր հետք անգամ չի մնացել ։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Դելֆիի մեթոդ
Սուբյեկտներն են՝
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Խորհրդային տարիներին այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին։ 1923 թվականին Չոպադարան գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին՝ Զանգելանի շրջանի կազմի մեջ ։ 2016 թվականին Ապրիլյան պատերազմին գյուղից մեկ հոգի է մասնակցել ։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Լատալ մտածողություն (Էդուարդ դը Բոնո)
Բրիտանացի բժիշկ Էդվարդ դե Բոնոն առաջարկել է ստեղծագործելու և մտածողության բազմաթիվ մեթոդիկաներ։ Նա հանդիսանում է լատալ մտածողության հեղինակը, որը տարբերվում է սովորական հորիզոնական մտածողության ձևերի վրա հիմնաված մեթոդիկաներից նրանով, որ հարցականի տակ է դնում ելքային պայմանները։ Լատալ մտածողության տեսակներից մեկն է վեց գլխարկների մեթոդիկան (սպիտակ՝ վերլուծական մտածողություն, կարմիր՝ զգացմունքային մտածողություն, սև՝ քննադատական մտածողություն, դեղին՝ լավատեսակն մտածողություն, կանաչ՝ ստեղծագործական մածողություն, կապույտ՝ լայնածավալ մտածողություն)։ Մետաֆորիկ դիտանկյունից նայելիս՝ մարդը, կրելով գլխարկներից յուրաքանչյուրը, սկսում է խնդրին նայել տարբեր տեսակետներից։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
Ազատագրվել է 1993 թվականի հոկտեմբերին, բնակեցվել է 1998 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Սինեկտիկա (Ուիլյամ Գորդոն)
Ստեղծարարության մեթոդիկան, որը ստացել է սինեկտիկա անվանումը, մշակվել է 1940-ական թվականներին Ուիլյամ Գորդոնի կողմից։ Այստեղ մասնակիցները փորձում են «հայտնին դարձնել տարօրինակ, իսկ տարօրինակը՝ հայտնի»։ Մեթոդիկան բաղկացած է 10 քայլերից. վերլուծություն և խնդրի որոշում, խնդրի լուծման ինքնաբուխ տարբերակների առաջարկում, խնդրի նոր ձևակերպում, ուղիղ մենախոսությունների կազմակերպում, սիմվոլիկ մենախոսությունների կազմակերպում, անձնային մենախոսությունների կազմակերպում, նորից ուղղակի մենախոսությունների կազմակերպում, մենախոսությունների դուրս բերումը խնդրի լուծման և մոտեցումների մշակման ուղղությամբ։
Վիլմոնտուար
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 210 մարդ։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Պրակտիկ կիրառությունը
Մեթոդիկաները, որոնք առաջացնում են ստեղծագործական մտածողություն, կիրառվում են կյանքի տարբեր բնագավառներում, պահանջում են յուրօրինակ գաղափարներ։ Այս ամենի հետ մեկտեղ օրինակ հնարամիտ խնդիրների լուծման տեսություն մեթոդիկան և մորֆոլոգիական վերլուծությունը, տարածված է ինժեներների և գյուտարարների շրջանակներում։ Լատալ մտածողության մեթոդիկան կիրառվում է բիզնեսի և գովազդի ոլորտում։ Ուոլթ Դիսնեյի մեթոդը և մտագրոհը օգտագործվում է զանազան խնդիրների լուծման նպատակով արվող քննարկումների ընթացքում։ Հաճախ խնդիրների ստեղծագորական մոտեցում տալու նպատակով կիրառվում են գաղափարների գրաֆիկական պատկերներ՝ քարտեզների, դիագրամների տեսքով։
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Բնակչություն
2015 թվականին համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 15 մարդ, կար 6 տնտեսություն։
Ստեղծագործական մտածողության մեթոդիկաներ
Տես նաև
Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեկան գործընթացներ
Վիլմոնտուար
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ծոբաձոր (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 8 աշակերտներ ։
Միկոլա Գիլ
Միկոլա Գիլ (իսկական անունը՝ Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Գիլևիչ) (Мікола Гіль (Мікалай Сямёнавіч Гілевіч, ), բելառուս գրող և հրապարակախոս, լրագրող, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1975 թ.)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1936 թվականի հունիսի 15-ին Մինսկի մարզի Լոգոյսկի շրջանի Սլոբոդա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։
1959 թվականին ավարտել է Բելառուսի Վ․ Ի․ Լենինի անվան պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի լրագրության բաժինը։
Աշխատել է որպես մանկական հաղորդումների խմբագիր Մինսկի հեռուստաստուդիայում (1960-1961 թթ.), որպես «Літаратура і мастацтва» թերթի գրական աշխատակից, ապա բաժնի վարիչ (1961-1972 թթ.), պատասխանատու քարտուղար (1977-1982 թթ.), գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1982-1990 թթ.), գլխավոր խմբագիր (1990-1997 թթ.)։ 1972 թվականին գլխավորել է «Հարազատ բնություն» տեղեկագրի խմբագրության բաժինը, 1972-1977 թվականներին եղել է «Маладосць» գրական ամսագրի հրապարակախոսական բաժնի աշխատակից։ 2004-2008 թվականներին եղել է «Мастацтва» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Ստեղծագործություն
Որպես լրագրող սկսել է տպագրվել 1957 թվականին։ Առաջին պատմվածքը հրատարակել է 1962 թվականին («Літаратура і мастацтва» թերթում)։ Հայտնի է որպես մանուկների համար նախատեսված արձակ ստեղծագործությունների հեղինակ։ Բելառուսերեն է թարգմանել լիտվացի գրող Վիտաուտաս Բուբնիսի «Ամառային երկնքի ներքո» (1982 թ.) վեպը, հունգարացի գրող Իշտվան Էրկենի «Сям’я Тотаў. Выстаўка ружаў» (Լ. Կավրուսի հետ համատեղ, 1985 թ.) ու շվեդ հեղինակ Պեր Լագերկվիստի «Кат. Карлік» (Գ. Շուպենկայի հետ համատեղ, 1986 թ.) գրքերը, Բելառուսի ռուսալեզու գրող Ավետլանա Ալեքսիևիչի «Зачараваныя смерцю» և «Чарнобыльская малітва» գրքերը։
Միկոլա Գիլի գրական մշակմամբ հրատարակվել են Ռուման Մաչուլսկու «Անմահության էջեր» (1972 թ.) և «Բարձր պարտքի մարդիկ» (1975 թ.) հուշերի գրքերը, ինչպես նաև Պյոտր Կլիմուկի «Зоры — побач» (1977 թ.) գիրքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս լրագրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Բելառուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Մարշե Ալուարդ
Մարշե Ալուարդ (Marché-Allouarde), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 74 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.07 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 45 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 38-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,4 %։ 38 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (22 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 7 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Վահան Բայբուրդյան
Վահան Առաքելի Բայբուրդյան, հայ պատմաբան, արևելագետ, դիվանագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
Վահան Բայբուրդյանը ծնվել է 1933 թվականին Ախալցխայում։ Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, Վահան Բայբուրդյանն իր ասպիրանտական ուսումնառությունն անցել է արևելագիտական կենտրոններից մեկում՝ ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտում (Մոսկվա, 1962–1965 թթ.)։ Մոսկվայում իր թեկնածուական ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո՝ 1965 թվականին՝ Վահան Բայբուրդյանը վերադառնում է Երևան ու երկար տարիներ հետազոտական աշխատանք կատարում Գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտում։
Վահան Բայբուրդյանն արևելագիտական, հայագիտական, միջազգային հարաբերություններին վերաբերող զգալի թվով հրատարակություններ է գրախոսել, խմբագրել և հրատարակել։ Նա բազմիցս մասնակցել և զեկուցումներով հանդես է եկել արևելագիտական ու հայագիտական միջազգային գիտաժողովներում։
1992 թվականին Վահան Բայբուրդյանը նշանակվել է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Վեց տարի անընդմեջ Իրանում վարելով դեսպանի պաշտոնը՝ Վ. Բայբուրդյանին շնորհվել է արտակարգ և լիազոր դեսպանի դիվանագիտական աստիճան։ Իրանում իր դիվանագիտական առաքելությունն ավարտելուց հետո վերադառնալով հայրենիք, Վ. Բայբուրդյանը նշանակվել է ՀՀ արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական։
Գիտական հետազոտություններ
Վահան Բայբուրդյանը մի շարք մեծածավալ մենագրությունների և հոդվածների հեղինակ է։ Լայն է նրա գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը. Իրանի և առհասարակ Մերձավոր ու Միջին Արևելքի երկրների պատմություն, հայագիտություն, մասնավորապես հայ ժողովրդի և Հայկական հարցի պատմություն, հայ գաղթօջախների պատմություն, հայ առևտրական կապիտալի պատմություն, հայ-իրանական պատմական և միջպետական հարաբերություններ, քրդագիտություն, հայ-քրդական հարաբերություններ, միջազգային հարաբերություններ, քաղաքականություն և այլն։
1969 թվականին ռուսերեն լույս տեսավ Վահան Բայբուրդյանի «Նոր Ջուղայի հայ գաղթօջախը XVII դարում (Նոր Ջուղայի դերը իրանա-եվրոպական քաղաքական և տնտեսական հարաբերություններում)» մենագրությունը։
Վահան Բայբուրդյանը շարադրել է «Հայ ժողովրդի պատմություն» ակադեմիական բազմահատորյակի (1972 թ.) և Հայկական սովետական հանրագիտարանի Նոր Ջուղային և Իրանի հայ գաղթօջախներին նվիրված բաժինները։
2007 թվականին Բայբուրդյանը հրատարակել է «Նոր Ջուղա» մենագրությունը։ Նա բացահայտել է Իրանի հայ գաղթօջախների խաղացած դերը հայ քաղաքական մտքի ձևավորման ու ազգային-ազատագրական գաղափարների վերելքի գործում, համոզիչ փաստերով ցույց է տվել, որ ուշ միջնադարում և պատմության նոր դարաշրջանում հայերն իրենց կարևոր ավանդն են ունեցել Արևելքի ու Արևմուտքի քաղաքակրթությունների և մշակույթների շփման գործում։ Զարգացվում է նաև այն թեզը, որ պատմական ճակատագրի բերումով ապրելով օտար միջավայրում, իրանահայությունը կարևոր դեր է խաղացել մայր հայրենիքի տնտեսական ու քաղաքական կյանքում, իսկ Նոր Ջուղան ամբողջ XVII դարի ընթացքում եղել է հայ մտավոր և տնտեսական կյանքի ամենաաչքի ընկնող կենտրոնը։
Վահան Բայբուրդյանի գիտական հետաքրքրությունների մշտական առարկան է հանդիսացել նաև հայ առևտրական կապիտալի պատմությունը։ Նա հրատարակել է մի շարք ուսումնասիրություններ։ Դեռևս 1960-ական թվականներին այդ խնդրի վերաբերյալ Բայբուրդյանը Մոսկվայում և Երևանում մի շարք հոդվածներ է հրապարակել, իսկ 1996 թվականին Թեհրանում հայերեն հրատարակվում է նրա «Համաշխարհային առևտուրը և իրանահայությունը XVII դարում» մեծածավալ մենագրությունը, որն անմիջապես թարգմանվում է պարսկերեն և նույն թվականին լույս տեսնում Թեհրանում։ Ավելի ուշ, 2004 թվականին Նյու Դելիում անգլերեն հրատարակվում է «Միջազգային առևտուրը և հայ վաճառականները XVII դարում» մենագրությունը։
1974 թվականին Բայբուրդյանը հրատարակել է «Թուրք-իրանական հարաբերությունները 1900–1914 թթ.» մենագրությունը, որը նա ներկայացրել է որպես դոկտորական ատենախոսություն և հաջողությամբ պաշտպանել 1975 թվականին։ Այն թարգմանվել է պարսկերեն և «Թուրքիայի քաղաքականությունը Իրանի նկատմամբ XX դարի սկզբներին» վերնագրով 1989 թվականին լույս է տեսել Սպահանում՝ համառոտագրված տարբերակով։ Միաժամանակ աշխատության առանձին բաժիններ լույս են տեսել Ստամբուլի մամուլում՝ թուրքերեն։
1984 թվականին լույս է տեսել Վահան Բայբուրդյանի «Իրանը առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին և պատերազմի տարիներին» մենագրական ուսումնասիրությունը։ Իսկ 1999 թվականին հրատարակվել է «Իրանն այսօր» ծավալուն աշխատությունը, որտեղ լուսաբանվել է Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքական, տնտեսական, ռազմական ու մշակութային կյանքի բազմապիսի խնդիրները։ 2005 թվականին լույս է տեսել Բայբուրդյանի Իրանի պատմություն (հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը) աշխատությունը, որը շահել է «Հայ օգնության ֆոնդի» (ԱՄՆ) դրամաշնորհը։ 2006 թվականին լույս է տեսել այդ աշխատության երկրորդ լրամշակված հրատարակությունը։
Վահան Բայբուրդյանը քուրդ ժողովրդի պատմության և հատկապես հայ-քրդական հարաբերությունների բնագավառում ճանաչված մասնագետ է։ Այդ թեմայով գրել է մենագրություններ՝ «Հայ-քրդական հարաբերությունները Օսմանյան կայսրությունում XIX դարում և XX դարի սկզբին» (Երևան, 1989 թ.) և «Քրդերը, Հայկական հարցը և հայ-քրդական հարաբերությունները պատմության լույսի ներքո» (Երևան, 2008 թ.) ։ Վերջին աշխատությունն անգլերեն թարգմանությամբ հրատարակվել է 2013 թվականին Կանադայի մայրաքաղաք Օտտավայում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:1933 ծնունդներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Հայ արևելագետներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Սուպերբոուլ
Սուպերբոուլ (SuperBowl), ամերիկյան ֆուտբոլի ամենամյա չեմպիոնական հանդիպում, որում մրցում են Ֆուտբոլի ազգային լիգայի և Ամերիկյան ֆուտբոլային լիգայի հաղթողները։ Առաջին անգամ անցկացվել է 1967 թվականի հունվարի 15-ին։
Դիտելիության մակարդակով դասվում է առաջատար սպորտային իրադարձությունների շարքին։ 2011 թվականի Սուպերբոուլի դիտելիությունը կազմել է 111 միլիոն, այն դարձնելով բոլոր ժամանակների ամենաբարձր դիտելիություն արձանագրած ամերիկյան հաղորդումը։ ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչներից հետո Սուպերբոուլ, ամենաշատ դիտված սպորտային իրադարձությունն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆուտբոլ
Բորիս Նեմցով
Բորիս Եֆիմովիչ Նեմցով (Борис Ефимович Немцов, հոկտեմբերի 9, 1959, Սոչի, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ — փետրվարի 27, 2015, Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս քաղաքական և պետական գործիչ, Յարոսլավլի տարածքային դումայի պատգամավոր, «Սոլիդարնոստ» միավորման ղեկավարներից, «РПР-ПАРНАС» կուսակցության համանախագահ, Ռուսաստանյան ընդդիմության համակարգող խորհրդի անդամ։ 1997—1998 թթ.` ՌԴ կառավարության առաջին տեղակալ։ Եղել է Պետդումայի նախագահի տեղակալ, բազմիցս ընտրվել է պատգամավոր և սենատոր։
1991—1997 թթ. եղել է Նիժեգորոդյան տարածաշրջանի առաջին նահանգապետ, եղել է ՌԴ վառելիքի և էներգետիկայի նախարար։ 1997—1998 թթ.` ՌԴ Անվտանգության խորհրդի անդամ։
Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու։
Սպանությունը
2015 թվականի փետրվարի 28-ի երեկոյան 23։40–ին Նեմցովին սպանել են Մոսկվայի կենտրոնում՝ Նոր Զամոսկվորեցի կամրջի վրա։ Նրա ուղղությամբ արձակվել է 6 կրակոց (որոշ նախնական տվյալներով առնվազն 7), որից դիպել է 4–ը, մեջքից։ Ըստ նախնական տվյալների կրակողները եղել են Ֆորդ մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենայով ։ Առանց պետհամարանիշների ավտոմեքենան դանդաղ մոտեցել է Նեմցովին, ով այդ ժամանակ զբոսնելիս է եղել ընկերուհու՝ ուկրաինական մոդել Աննա Դուրիցկայայի հետ։ Զույգը Վասիլի Երանելու տաճարի կողմից քայլելով հասել է Մոսկվա գետի կամրջի մոտ։ Մեքենայից դուրս եկած անհայտ տղամարդը մոտեցել է զույգին ու կրակ արձակել, այնուհետև հեռացել նույն ավտոմեքենայով ։
Սպանությունը տեղի է ունեցել «Գարուն» խորագիրը կրող ցույցի նախօրեին։ Դրա փոխարեն քաղաքային իշխանությունները թույլատրել են անցկացնել սգո երթ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Ռուս կալանավորներ և ձերբակալվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պետական դումայի անդամներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի 2-րդ աստիճանի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ռուսաստանում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ Կատեգորիա:Նիժնի Նովգորոդի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ պատգամավորներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:2015 մահեր Կատեգորիա:Սոչի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 9 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 27 մահեր Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ
Հերման Լի
Հերման Լին (Herman Li, 李康敏, ), բրիտանական երաժիշտ և պրոդյուսեր չինական ծագումով։ Մեծամասնությամբ հայտնի է փաուեր մետալ ներկայացնող DragonForce խմբի գլխավոր կիթառահար։
Երաժշտական ոճ
Լին ասում է, որ նրա երաժշտական ոճի վրա ազդել են բոլոր մետալի ժանրերը, նաև ռետռո համակարգչային խաղերի միջի երաժշտությունը։ Նա հաճախ փոփոխում է 80-ական թվականների վերջի և 90-ական թվականների սկզբի ամնենահայտնի համակարգչային խաղերի ձայները։ Օրինակ՝. «Through the Fire And Flames» երգը Inhuman Rampage ալբոմի։ Լին այդ երգում օգտագործել է Մարիո համակարգչային խաղի ձայները, բայց փոփոխած։ Նրա նվագելու ոճը կազմված է շռեդի տարբեր տեխնիկաներից։ Լին ասում է, որ նրա ոճի հիմնավորմանը շատ է ազդել Մայքլ Ռոմեոյի նվագը Symphony X խմբից։
Մրցանակներ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Չինացի երաժիշտներ
Կառլեն Կարապետյան
Կառլեն Վլադիմիրի Կարապետյան, հայ նկարիչ, Վրաստանի վաստակավոր նկարիչ։
Կենսագրություն
Կառլեն Վլադիմիրի (Կարոյի) Կարապետյանը ծնվել է Ախալքալաքում 1938 թվականի սեպտեմբերի 21-ին աշխատավորի ընտանիքում։ Փոքր հասակից զրկվել է ծնողներից. նրան մեծացրել և դաստիարակել է տատը։ Սովորել և ավարտել է Ախալքալաքի Հովհաննես Թումանյանի հայկական միջնակարգ դպրոցը (1961)։
1962 թվականին ընդունվել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի նորաստեղծ գեղագիտական ֆակուլտետի նկարչական բաժինը, որտեղ դասավանդում էին ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ՝ Հովհաննես Զարդարյանը, Ղուկաս Չուբարյանը, Էդուարդ Իսաբեկյանը, Հմայակ Ավետիսյանը և Արտաշես Հովսեփյանը։
Մարշելեպո
Մարշելեպո (Marchélepot), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Կառլեն Կարապետյան
Կենսագրություն
1968 թվականին վերադարձել է Ախալքալաք և աշխատանքի անցել հայկական միջնակարգ և ռուսաց դպրոցներում, որպես նկարչության և գծագրության ուսուցիչ։ Նույն թվականին հայկական դպրոցում ստեղծել է նկարչական խմբակ, որտեղ ընդգրկվել են մոտ 10 տաղանդավոր աշակերտներ։ Խմբակի շնորհիվ սաներից շատերը դարձել են ճանաչված արվեստագետներ՝ Սմբատ և Ռաֆիկ Մկրտչյաններ (քանդակագործներ), Ալբերտ Գոգորյան, Մնացական Ղալաչյան, Սամվել Նահատակյան (գեղանկարիչներ), Սուսաննա Ավետիսյան (ճարտարապետ) և կինոռեժիսոր Հարություն Խաչատրյանը։
Մարշելեպո
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 436 մարդ, բնակչության խտությունը` 82.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.27 կմ² տարածք։
Կառլեն Կարապետյան
Կենսագրություն
1985 թվականին մասնակցել է Երևանի նկարիչների տանը բացված «Պատմության քառուղիներով» ցուցահանդեսին։ Նրա «Հայոց վիշտը անհուն մի ծով» կտավն արժանացել է մեծ գնահաականի և դարձել նկարիչների միության սեփականությունը։ 1990 թվականին մեծ դժվարությամբ հիմնադրել է Ախալքալաքի գեղարվեստի դպրոցը և այն դարձրել ամենաճանաչված դպրոցը ողջ Վրաստանում։ Վրաստանի մշակույթի նախարարությունը 2010 թվականին նրան շնորհել է Վաստակավոր նկարչի կոչում։ Կառլեն Կարապետյանի անունը ներառված է Հայաստանի համառոտ հանրագիտարանի երկրորդ հատորում, Իոսյանի «Սամցխե-Ջավախքի նշանավոր հայորդիները» գրքում և Ալբերտ Փարսատանանի «Հայը» գրքում։
Ցուցահանդեսներ
1994 թվականին Կարապետյանի նախաձեռնությամբ Երևանի նկարիչների տանը բացվեցլ է Ջավախքի նկարիչների անդրանիկ ցուցահանդեսը։ Նրա նախաձեռնությամբ կազմակերպվել են բազմաթիվ ցուցահանդեսներ Երևանում, Չարենցավանում, Գյումրիում, Թբիլիսիում, Բորժոմիում և Ախալցիխեում։ 2002 թվականին Կարապտյանի ստեղծագործական աշխատանքներն երկու ամիս ցուցադրվել են ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ 2004 թվականին Կառլեն Կարապետյանի նախաձեռնությամբ տեղի է ունեցել Ջավախքի նկարիչների հերթական ցուցահանդեսը։ Նույն թվականին նկարիչների միությունը ներկայացրել է 12 ժամանակակից նկարիչների աշխատանքները ԱՄՆ-ում, այդ թվում՝ Կառլեն Կարապետյանի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Մարշելեպո
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 310 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 220-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 90։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,0 %։ 220 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 186 անձ (108 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 34 անձ (11 տղամարդ և 23 կին)։ 90 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ուլաֆ V
Ուլաֆ V (Ալեքսանդեր Էդուարդ Քրիստիան Ֆրեդերիկ) (Olav V, հուլիսի 2, 1903, Մեծ Բրիտանիա - հունվարի 17, 1991, Օսլո, Նորվեգիա), Նորվեգիայի թագավոր 1957 թվականից, գեներալ և ծովակալ (1939)։
Կենսագրություն
1921 թվականից պետական խորհրդի անդամ։ 1924 թվականին ավարտել է բարձրագույն ռազմական դպրոց Նորվեգիայում, 1926 թվականին՝ Օքսֆորդի համալսարանի պետական էկոնոմիկայի ֆակուլտետ։
Նորվեգիայի գերմանաֆաշիստ օկուպացիայի (1940-1945) ժամանակ գտնվել է Մեծ Բրիտանիայում։ 1944-1945 թվականներին եղել է Մարտնչող Նորվեգիայի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատար։
1945 թվականի մայիսին վերադարձել է Նորվեգիա։ 1955 թվականից՝ ռեգենտ, գահ է բարձրացել 1957 թվականի սեպտեմբերի 21-ին հոր՝ Նորվեգիայի թագավոր Հոկոն VII-ի մահից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի թագավորներ Կատեգորիա:1903 ծնունդներ Կատեգորիա:1991 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 17 մահեր Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Հայ սպաների աքսոր (1920-1921)
Հայ սպաների աքսոր, 1920-1921 թվականներին Խորհրդային Ռուսաստանի, 11-րդ կարմիր բանակի հրամանատարության և Հայհեղկոմի կողմից կազմակերպված հայ սպաների, զանգվածային բանտարկություններ, սպանություններ, աքսոր։
Հալածանքների սկիզբը
Հայհեղկոմը Երևան է ժամանում Հայաստանի բռնազավթումից 3 օր անց՝ դեկտեմբերի 5-ին։ Այն կազմված էր Հայաստանում երբևէ չապրած, իշխանությունների դեմ ատելությամբ լցված ծագումով հայ բոլշևիկներից։ Պարագլուխն էր Սարգիս Կասյանը, սպանությունների հիմնական իրականացնողը՝ 24-ամյա Ավիս Նուրիջանյանը։ Հայհեղկոմը Հայաստանի կառավարումը սկսում է բռնություններով, հալածանքներով, ձերբակալություններով, «Կեցցե՜ քաղաքացիական կռիվը», «Պետք է գլխատել դաշնակցությունը» կարգախոսներով։ Առաջին շաբաթներին, Հեղկոմն ու կարմիրբանակայինները թալան ու կողոպուտ են իրականացնում՝ «Բուրժուային պետք է սեփականազրկել ունեցվածքից» կոչով խլելով մարդկանց ունեցվածքը։
Հայ սպաների ու քաղաքական գործիչների ցուցակագրումն ու աքսորը
Դեկտեմբերի 12-ից 28-ը բոլոր հայ սպաներին հրավիրում են ցուցակագրվելու։ Առաջին օրերին ցուցակագրվում է ավելի քան 400 սպա, որոնց մեծ մասը կալանավորում է։ Դեկտեմբերի 17-ին աքսորվում է առաջին խումբը՝ 6 սպա։ Մինչև դեկտեմբերի 28-ը ցուցակագրված սպաների մեծ մասին աքսորում են Բաքու և Ռուսաստան։
1921-ի հունվարի 14-ին Երևան է ժամանում չեկիստ Գևորգ Աթարբեկյանը և կարգադրում կրկին ցուցակագրել հայ սպաներին։ Հունվարի 21-ից 23-ը ցուցակագրվում են 966 սպա։ Նրանցից 29-ին կալանավորում են, այդ թվում՝ Հայոց բանակի գեներալներ Ա.Ի. Գաջիևին, Դ.Ի. Անդրեևսկիին, Աթաբեկ Բեյ-Մամիկոնյանին, Վ.Ս. Իվանովին, Ի.Ս. Բագրամովին, Վ.Մ. Խորոմանսկիին, Ն.Գ. Պավլովսկիին և Գրիգորի Շելկովնիկյանին։ Մինչ այդ արդեն կալանավորված էին խմբապետ Համազասպ Սրվանձտյանը, Արարատյան նահանգի նահանգապետ Սերգեյ Մելիք-Յոլչյանը, գնդապետ Նիկոլայ Ալեքսանդրի Կորգանովը (Ղորղանյան), Հայոց բանակի սպա սեբաստացի Վարդան Թելլալյանը, բաշգառնեցի խմբապետ Մակեդոն Հակոբջանյանը։
Հունվարի վերջին 1.000-ից ավելի սպաների, այդ թվում գեներալ-լեյտենանտներ Մովսես Սիլիկյանին, Թովմաս Նազարբեկյանին աքսորում են Ռուսաստան։ Նրանց մի մասը ճանապարհին զոհվում է ցրտից, մի քանիսն ինքնասպանություն են գործում, 64 սպա կարողանում է փախչել գնացքից։ Խորհրդային արխիվային տվյալներով Հայաստանից աքսորված 590 և Վրաստանից աքսորված 219 հայ սպաների բանտարկում են Ռյազանի համակենտրոնացման ճամբարում ։
Բաիզո
Բաիզո  (Baiso), համայնք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի տվյալների կազմում է 3345 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 43,3 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 75,27 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42031։ Հեռախոսային կոդը՝ 0522։
Բաիզոն սահմանակից է Կարպինետի, Կաստելարանո, Պրինյանո սուլա Սեկիա, Տոանո, Վիանո մունիցիպալիտետներին։
Հայ սպաների աքսոր (1920-1921)
Հայ սպաների կացնահարումը Երևանի բանտում
1921 թ. փետրվարի լույս 10-ի գիշերը Երևանում ձերբակալում են 200 սպաների, քաղաքական գործիչների, մտավորականների, որոնց մի մասին բանտում գնդակահարում կամ կացնահարում են։ Փետրվարի 13-ին Կոտայքի Զար գյուղում տեղի է ունենում խորհրդակցություն, որոշվում է ապստամբություն բարձրացնել։ Ապստամբ ուժերի պետ է նշանակվում Կուռո Թարխանյանը։ Փետրվարի 18-ին ժողովրդական ապստամբության մասնակիցները գրավում են Երևանի բանտը, ազատում բազմաթիվ մտավորականների, պետական, քաղաքական գործիչների, սպաների, այդ թվում՝ Հովհաննես Քաջազնունուն, Նիկոլ Աղբալյանին, Լևոն Շանթին, ինչպես նաև դուրս են բերում կացնահարված, գնդակահարված կամ խոշտանգված 21 հայ սպաների, այդ թվում՝ Համազասպ Սրվանձտյանի և Նիկոլայ Ղորղանյանի դիակները։
Բաիզո
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։
Հայ սպաների աքսոր (1920-1921)
Ռյազանի համակենտրոնացման ճամբարում
Բռնազավթված Հայաստանի դրածո վարչախմբի ներկայացուցիչ Սահակ Տեր-Գաբրիելյանը 1921 թ. մարտի 29-ին հանդիպում է Ռյազանի համակենտրոնացման ճամբարում գտնվող հայ սպաներին, պատմում է, թե ինչպես է պարտվել ժողովրդական ապստամբությունը Հայաստանում, հայտնում սպասվող համաներման մասին, եթե խոստանան ծառայել խորհրդային զավթիչներին. հակառակ պարագայում՝ սպառնում մահապատժով կամ ցմահ ազատազրկմամբ։ Հայ սպաներից մի քանիսը հրաժարվում են ծառայել Խորհրդային Ռուսաստանին և մնում աքսորավայրում։ Մի քանիսը խոստանում են չըմբոստանալ զավթիչների դեմ և 1921-ի մայիսին ազատ են արձակվում։ Նրանց մի մասը փախչում է արտասահման, մնացածները գնդակահարվում են 1937 թվականին ստալինյան հալածանքների ընթացքում։
Հիշատակի խաչքար
1921 թվականի փետրվարին բոլշևիկ դահիճների ձեռքով սպանված 21 հայ ազգային գործիչների հիշատակին Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնի հարակից այգում հաղորդավարուհի Աիդա Ներսիսյանի նախաձեռնությամբ 1993 թվականին տեղադրվում է հուշաքար, իսկ 2008 թվականին կանգնեցվում խաչքար-հուշարձան, որի մոտ ամեն տարի փետրվարի 18-ին կազմակերպվում է հիշատակի մոմավառություն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ պատմություն
Անշարժ սանդուղք
Սուրբ Հարության տաճար (סולם הסטטוס קוו, السُّلَّم الثَّابِت ), փայտյա սանդուղք, որը տեղակայված է Երուսաղեմի հին քաղաքի Սուրբ Հարության տաճարի ճակատի երկրորդ հարկի աջ պատուհանի մոտ։ Սանդուղքը հենած է հունական Երուսաղեմի ուղղափառ եկեղեցուն պատկանող քիվին և Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուն պատկանող պատուհանին։ Սանդուղքը համարվում է քրիստոնեության միջեկեղեցական տարաձայնությունների խորհրդանիշերից մեկը ։ Երբ սանդուղքը գտնվում է իր տեղում, նշանակում է, որ վեց քրիստոնեական եկեղեցիները, որոնց պատկանում է տաճարը, փոխհամաձայնության մեջ են։ Եկեղեցում թույլ չի տրվում ոչ մի բան տեղաշարժել, վերանորոգել, փոփոխել, առանց բոլորի համաձայնության։
Պատմություն
Սուրբ Հարության տաճարի քիվին անշարժ սանդուղքի հայտնվելը կապված է եկեղեցին տնօրինող վեց քրիստոնեական եկեղեցիների միջև անհամաձայնությունների հետ։ Այդ եկեղեցիներն են՝ Կաթոլիկ եկեղեցի, Հունական ուղղափառ եկեղեցի, Ասորական ուղղափառ եկեղեցի, Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, Եթովպական ուղղափառ միաբնակ եկեղեցի և Ղպտի ուղղափառ եկեղեցի ։
Նախապատմություն
XVI դարից սկսած, սրբությունների նկատմամբ վերահսկողություն սահմանելու նպատակով, միջեկեղեցական տարաձայնությունները քրիստոնյաների միջև ավելի դաժան դարձան։ Այդ ընդհարումներին մասնակցում էին քրիստոնեական գրեթե բոլոր եկեղեցիները, բայց առավել շատ` կաթոլիկներն ու ուղղափառ հույները՝ համայնքի ամենամեծ, հարուստ ու ազդեցիկ ներկայացուցիչները ։
Ռումինական աթենեում
Ռումինական աթենեում (Ateneul Român), համերգասրահ Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։ Քաղաքի կողմնորոշիչ գլխավոր օբյեկտներից է։ Ներկայումս Բուխարեստի գլխավոր համերգասրահն է, ամենամյա միջազգային փառատոի անցկացման վայրը։ 1889 թվականից Բուխարեստի՝ Ջորջե Էնեսկուի անվան ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր բեմահարթակն է։
Անշարժ սանդուղք
Նախապատմություն
14-ից 15-րդ դարերում, երբ Երուսաղեմը գտնվում էր եգիպտական մամլուքների տիրապետության ներքո, Ֆրանցիսկյան միաբանները, շնորհիվ եվրոպական միապետերի, որոնք քաղաքական և ֆինանսական օժանդակություն տրամադրեցին, կարողացան ձեռք բերել Հարության տաճարի և այլ սրբավայրերի «պահապանի» կարգավիճակ։ Ուղղափառ հույները, չհամաձայնվելով դրա հետ, բերում էին դեռևս 7-րդ դարում Ումար իբն ալ Խատտաբի կողմից տրամադրած հրամանը, ըստ որի միայն նրանք իրավունք ունեն վերահսկելու քրիստոնեական բոլոր սրբություններին։ Կաթոլիկներն էլ իրենց հերթին վիճում էին այդ փաստաթղթի կեղծ լինելու համար՝ անվանելով դա ավելի ուշ շրջանում կեղծված փաստաթուղթ, բացի այդ, վկայակոչում էին, որ 7-րդ դարում գոյություն ուներ ընդամենը մեկ քրիստոնեական եկեղեցի, և այդ իսկ պատճառով, եթե անգամ փաստաթուղթը բնօրինակն է, ապա տարածվում է քրիստոնյա բոլոր  եկեղեցիների վրա։ Կաթոլիկները նաև Խաչակրաց արշավանքներն էին վկայակոչում՝ նշելով, որ ուղղափառները չեն մասնակցել այդ արշավանքներին ։
Ռումինական աթենեում
Պատմություն
1865 թվականին մշակույթի ու գիտության ռումինացի մի շարք գործիչներ հիմնել են «Աթենեում» (Atheneum) մշակութային միությունը։ Արվեստին ու գիտությանը ծառայելու նպատակով 1888 թվականին Բուխարեստում հիմնադրվել է Ռումինական աթենեումը։
Անշարժ սանդուղք
Նախապատմություն
Քրիստոնյաները չէին սահմանափակվում վեճերով. նրանք նաև գրավոր ամբաստանություններ էին ուղղում մեկը մյուսի դեմ՝ դրանք ուղարկելով Կոստանդնուպոլիս։ Հաճախակի, աննշան պատճառների հետևանքով քահանաների միջև արյունալի բախումներ էին լինում ։
Կարմիր թագ (պատմվածք)
«Կարմիր թագ» (Красная корона), Միխայիլ Բուլգակովի պատմվածքներից։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 22-ին «Накануне» թերթի «Գրական հավելվածում», և այնուհետև մոռացվել է։
Անշարժ սանդուղք
Նախապատմություն
Սուրբ Հարության տաճարի շուրջ վեճերը կրում էին մշտական բնույթ։ Օսմանյան կառավարությունը հրամաններ էր թողարկում, որպեսզի քրիստոնյաների միջև կարգավորի հարաբերությունները։ Այդպիսի հրամաններ արձակվել են 1604, 1637, 1673, 1757 և 1852 թվականներին ։
Ռումինական աթենեում
Պատմություն
Շենքը, որը կառուցվել է ճարտարապետ Ալբերտ Գալերոնի նախագծով և Վալախաիայի բոյարական ազնվական Վակարեսկուի ֆինանսական միջոցներով, հանդիսավոր բացվել է 1888 թվականին, չնայած հարդարման որոշ աշխատանքներ շարունակվել են նաև մինչև 1897 թվականը։ Շինարարության համար միջոցների մի մասը բաց հավաքագրմամբ շարունակվել է 28 տարի։ Ռումինիայում մինչ օրս հիշվում է կոչը․ «Նվիրաբերի՛ր մեկ լեյ Ատենեումի համար»։
Անշարժ սանդուղք
Նախապատմություն
1719 թվականին Ֆրանցիսկյան միաբանները դիվանագիտական հաղթանակ տարան. սուլթանի հատուկ ֆերմանով նրանց շնորհվեց ինքնուրույն, առանց քրիստոնեկան այլ եկեղեցիների միջնորդության կատարել տաճարի վերականգնման աշխատանքները։
Ռումինական աթենեում
Պատմություն
Ավստրո-Հունգարիայի կազմալուծումից հետո՝ 1919 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Աթենեումը դարձել է ռումինացի առաջավոր գործիչների համաժողովների կազմակերպման վայր, որոնք հայտարարել են Բեսարաբիայի, Տրանսիլվանիայի և Բուկովինայի՝ Ռումինիայի թագավորությանը միավորման որոշման վավերականացան մասին (Մեծ Ռումինիա)։