cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իմո նահանգ
Ներդրումներ
Համաշխարհային ճանաչում ունեցող գարեջուրը՝ «Հայնըքեն»-ը, իր մասնաճյուղի «Նիգերիական գարեջրի գործարան»-ի միջոցով, զգալի ներդրումներ ունի Իմո նահանգում ։ Ընկերությունը ղեկավարում է համաշխարհային կարգի Ավո-Օմամման, որը բազմաֆունկցիոնալ գործարան է ։
Նավթի և գազի շատ ներդրումներ դեռ պետք է կատարվեն։ Նիգերիայի դաշնային կառավարությունը հրավիրվել է հետազոտելու նավթով հարուստ նոր հայտնաբերված տարածքները, որոնք կարող են նպաստել տնտեսական զարգացմանը և աշխատատեղերի ստեղծմանը ։
Օգուտա լիճը, Ավո-Օմամմայի Փալմ Բիչ Հոլիդեյ հանգստի գոտին և 26 կմ երկարությամբ Նջաբա գետի ափին գտնվող մի շարք այլ զբոսաշրջային վայրերը Իմո Նահանգի զբոսաշրջության թեժ կետերն են ։
Եղանակային փոփոխություն
Անձրևային եղանակը սկսվում է ապրիլին և տևում մինչև հոկտեմբեր ։ Տարեկան տեղումների քանակը տատանվում է 1500 մմ-ից մինչև 2200 մմ (60-ից 80 դյույմ) ։
20 °C (68,0 °F)-ից բարձր տարեկան միջին ջերմաստիճանը ստեղծում է տարեկան 75% հարաբերական խոնավություն։ Անձրևային եղանակին խոնավությունը հասնում է 90%-ի։ Չոր եղանակը Հարմաթանում երկու ամիս է տևում՝ դեկտեմբերի վերջից մինչև փետրվարի վերջ։ Ամենաշոգ ամիսները հունվար-մարտ ամիսներն են ։
Բնակչության բարձր խտության և չափից շատ հողագործության պատճառով հողը դեգրադացվում է, իսկ տեղի բուսականության մեծ մասը ոչնչանում։
Պատմություն
Իմո նահանգը և մի քանի այլ նահանգներ որոնք նախկինում եղել են Արևելյան-Կենտրոնական նահանգի մի մասը, ստեղծվել են 1976 թվականին Նիգերիայի նախկին ռազմական կառավարիչ Մուրթալա Մուհամմեդի կողմից։ Նահանգն անվանվել է Իմո՝ Իմո գետի անունով, որը կրում է նիգերիացի նշանավոր ընտանիքի ազգանունը, ողվքեր եղել են Իմո նահանգի ղեկավարները մինչև ավելի պաշտոնական կառավարության հաստատվելը ։ Դրա մի մասը բաժանվել է 1991 թվականին և անվանվել Աբիա նահանգ, իսկ մյուս մասը Էբոնիի նահանգ ։
Իմո նահանգը ստեղծվել է Նգվոմայում, իսկ պետության ստեղծման համար նախատեսված հանդիպումները, որոնք սկսվել են 1970 թվականին Նիգերիայի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո, անցկացրել է Էզե Ս. Է. Օնուկոգուն ։
Ապստամբություններ
Իմո նահանգի ժողովուրդը իրականացրել է 1996 թվականի Օտոկոտոյի ապստամբությունները, որոնք բողոքի ցույց էին ամբողջ նահանգում՝ ի պատասխան այդ պահին Իմոյում տեղի ունեցած սերիական առևանգումների և սպանությունների ։ Իմո նահանգում տեղի ունեցած ամենանշանակալից ապստաբություններից մեկը, որը հանգեցրել է սեփականության ոչնչացմանը, #ԷՆԴՍԱՐՍ բողոքի ակցիան էր։ Այս բողոքի ակցիան, որը սկսվել էր խաղաղ ոչ միայն Իմո նահանգում, այլ իր շրջաններում նույնպես, հանգեցնում է բոյկոտների և ոստիկանական բաժանմունքների վերացմանը, և անվտանգության աշխատակիցների սպանությանը, #ԷՆԴՍԱՐՍ Իմո Նահանգում ։
Կառավարություն
Ստորև Իմո նահանգի վարչական ղեկավարների ցանկն է կառավարման օրվանից։
Օրենսդիր մարմինը գլխավորում է Պետական ժողովի նախագահը։ Ներկայիս խոսնակն է Ռթ․ Հոն․ Էմեկա Նդուկան, իսկ նրա տեղակալը Ռթ․ Հոն․ Ամարա Իուանյանվուն։ Մնացած մասը կազմված է ընտրված օրենսդիրներից՝ նահանգի տեղի վարչական շրջաններից։
Դատական համակարգը կազմված է արդարադատության բարձրագույն և վերաքննիչ դատարաններից և ղեկավարվում է պետության գլխավոր դատավորի կողմից ։
Տեղի վարչական շրջաններ
Իմո նահանգը բաղկացած է 27 տեղի վարչական շրջաններից՝
Նահանգի փոքր իրավասությունները կարող են ստանալ քաղաքի կարգավիճակ ։
Ժողովրդագրություն
Իմո նահանգում հիմնականում խոսում են իգբո լեզվով, և իգբոները կազմում են մեծամասնության 98%-ը ։
Քաղաքականություն
Նահանգի կառավարությունը ղեկավարում է ժողովրդավարական ճանապարհով ընտրված նահանգապետը, որը սերտորեն համագործակցում է նահանգի ժողովի անդամների հետ։ Նահանգի մայրաքաղաքն է Օվերրին ։
Բարձրագույն կրթական ինստիտուտներ
Կան մի քանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ, ներառյալ նահանգային և դաշնային կառավարության կողմից ղեկավարվող հաստատությունները, որոնք են՝
Հողի էրոզիա
Հողի էրոզիան լայն տարածված աշխարհա-բնապահպանական վտանգ է Իմո նահանգում, այն ունի ավելի քան 360 էրոզիայի ճեղքվածքներ, որոնցից 57-ը անհապաղ վերականգնման կարիք ունեն ։ Դրանք հիմնականում լեռնային էրոզիայից են, որոնք հայտնաբերված են նահանգի Իդեատո, Օրլու, Իհիտե-ուբոմա, Արոնդիզուոգու, Ումուոմի-իկեդուրու և Նջաբա շրջաններում։ Այս լեռնային էրոզիաները հիմնականում վատ շինարարական աշխատանքների, մասնավորապես ճանապարհների/հեղեղատարների, ինչպես նաև ավազի արդյունահանման հետևանքն են։ Ճանապարհաշինության ընթացքում, այդ գործընթացի ժամանակ առաջացած արտահոսքը հսկողությունից դուրս է, անուշադրության է մատնվում։ Չկա նաև համապատասխան սարքավորում, ջրհեռ և լարաքթոցներ, որոնք նվազեցնում են ինտենսիվ հոսքը դեպի ոչ էրոզիոն ալիքները հեղեղատարների կառուցման ժամանակ։ Հետևաբար, անձրևաջրերը հոսում են բետոնե հեղեղատարներից, ինչը հանգեցնում է էրոզիայի, հատկապես հեղեղատարի և ճանապարհի խաչմերուկում ։
Հեղեղատների պատճառով զգալիորեն տուժել են գյուղատնտեսական հողերը, վերացել են ինչպես գյուղատնտեսական հողերը, այնպես էլ դրանց ճանապարհային ուղիները։ Սոցիալական ենթակառուցվածքները, ինչպիսիք են էլեկտրաէներգիան և խողովակաշարային ջրերը նույնպես վերացել են։ Տվյալ համայնքները՝ Իկեդուրուն, Օրլուն, Էհիմե Մբանոն, Նվանգելեն, Նկվերեն և Մբայտոլին, որոնք կենցաղում օգտագործում են առվի և զտված անձրևի ջուրը, տուժել են ջրի աղտոտումից, որը առաջացել է հեղեղատների ինտենսիվ արտահոսքի պատճառով ։
Նիգերիայի էրոզիայի և ջրբաժանների կառավարման նախագիծը (ՆՅՈՒՄԱՓ), որը մեկնարկվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 11-ին, և էկոլոգիական հիմնադրամը, նահանգում հողի էրոզիայի համար խթանիչ ուժեր են ։
Ջրհեղեղ
Առկա ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս որ Օգուտա, Օհաջի/Էգբեմա, Նգոր Օկպալա, Օվերրի Ուեսթ, Օվերրի Հյուսիսային, Աբոհ Մբայսե և Օվերրի մունիցիպալ տարածքներում ջրհեղեղի հավանականությունը բարձր է։ Մբայտոլու, Իկեդուրու, Աբոհ Մբայսե, Օնուիմո, ԻհիտեՈւբոմա, Օբովո և Էհիմե Մբանո ԼԳԱ-ի տարածքներում ջրհեղեղի հավանականությունը միջին է, իսկ Իսիալա Մբանո, Նվանգել, Օրլու, Էհիմ Մբանո և Իդեատո Նորֆ, Օկիգվե, Իդեատո Սաուֆ ԼԳԱ-ում ցածր ։
2019 թվականի օգոստոսին հորդառատ անձրևի հետևանքով առաջացած ջրհեղեղը ծածկեց մոտ 70 տուն, տեղահանեց 2000 գյուղացու և ավերեց հողատարածքներ Օրսու-Օբոդո համայնքում, Օգուտա տեղական ինքնակառավարման տարածքում ։ Նահանգի մայրաքաղաքի (Օվերրի) շատ բնակիչներ նույնպես տեղահանվել են 2017 թվականին ։ Օրլու-Ումուչիմա-Օբիոհիա-Ակոկվա-Ուգա դաշնային ճանապարհը ճեղքվել է հեղեղատային էրոզիայի հետևանքով, ինչի հետևանքով վարորդները և ճանապարհային այլ հետնորդներ տուժել են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1976 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Նիգերիայի նահանգներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Նևշեհիրի մարզ
Նևշեհիրի մարզ (Nevşehir ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Կենտրոնական Անատոլիա տարածաշրջանում։
Ժակ Կալլո
Ժակ Կալլո (Jacques Callot ), ֆրանսիացի նկարիչ, օֆորտի վարպետ։ Ստեղծագործել է մաներիզմի ոճով։
Կենսագրություն
Ժակ Կալլոն ծնվել է 1592 կամ 1593 թվականներին Նանսիում՝ Լոթարինգիայի մունետիկ Ժան Կալլոյի բազմանդամ ընտանիքում։ Վաղ մանկությունից շատ է սիրել նկարչություն, փորձել է ընդօրինակել այն ամենը, ինչ տեսել է փողոցում։ 1609 թվականին ոտքով գնացել է Հռոմ, ըստ մի վարկածի՝ թափառական գնչուների հետ։ Սկզբում սովորել է Ֆլորենցիայում, նկարիչ Ռեմիջո Կանտագալայի մոտ, իսկ հետո՝ Հռոմում հայտնի վարպետ Անտոնյո Տեմպեսայի մոտ, որտեղ երիտասարդ նկարիչը յուրացրել է օֆորտի արվեստը։ 1611 թվականից սկսել է աշխատել Ֆլորենցիայում, որտեղ 1612 թվականին սկսել է սովորել Ջուլի Պարիջի արվեստանոցում։ Կալլոյի արվեստը նրան ճանաչվածություն է բերում. ֆրանսիացի նկարիչն աշխատում է Մեդիչիների արքունիքում։ 1617 թվականին Կալլոն հայտնագործում է թթվակայուն լաքի նոր տեսակ, որը թույլ է տալիս էապես փոփոխել ու կատարելագործել տեխնիկական փորագրությունը։
1621 թվականին մահանում է Կալլոյի ֆլորենցիական հովանավորը՝ Կոզիմո II Մեդիչին, և նկարիչը հետ է վերադառնում Ֆրանսիա։ 1627—1629 թվականներին նա ճանապարհորդում է Հոլանդիայում, 1629-1631 թվականներին ապրում է Փարիզում։ Կալլոյի բոլոր ճանապարհորդությունները արձագանք են գտնում նրա ստեղծագործությունների մեջ. նա պատկերում է Լոթարինգիայի, Իտալիայի, Ֆրանսիայի մարդկանց դեմքեր և կերպարներ, ստեղծում է զինվորականների, կրկեսի դերասանների, մուրացկանների, դերասանների և այլ մարդկանց դիմանկարներ։
Լյուդովիկոս 13-րդը նրան բարձր վարձատրվող աշխատանք է առաջարկում, բայց նկարիչը հրաժարվում է (ըստ մի վարկածի՝ նա որպես հայրենասեր լոթարինգացի, չի կարողանում ներել թագավորին այն փաստը, որ Ռիշելյեի զորքերն այդ ժամանակ պաշարել էին հերցոգությունը)։
Նրա ազգականն է եղել Կլոդ Կալոն (մոտ 1620-1687)՝ երեք լեհական թագավորների՝ Յան 2-րդ Կազմիր, Միխայել Կորիբուտ Վիշնեևցկի և Յան 3-րդ Սոբեսկին պալատական նկարիչը։
Ճանաչում
Կալլոյի ստեղծագործությունները չափազանց հայտնի էր ռոմանտիկների շրջանում, նրա ոճի «ֆանտազիաների» մասին գրել են Հոֆմանը, Ա. Բեռտրանը և ուրիշները։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Նևշեհիրի մարզ
Տես նաև
Կատեգորիա:Նևշեհիրի մարզ
Աղեղով ցիտրա
Աղեղով ցիտրա (Bowed psaltery), լարային աղեղնավոր երաժշտական գործիք։ Ի տարբերություն սովորական ցիտրայի, որը ստեղծվել է դարեր առաջ, աղեղով ցիտրան շրջանառության մեջ է մտել միայն քսաներորդ դարում։
Նվագը
Աղեղով ցիտրա նվագելու երկու տարբերակ կա։ Այն նվագում են կամ ջութակի պես՝ մեկ ձեռքով բռնելով գործիքը, իսկ մյուսով աղեղը հպում լարերին, կամ գործիքը հենում են և երկու ձեռքերում էլ աղեղներ ունենալով նվագում։
Աղեղը հպվում է լարերի վերջնամասին։ Գոյություն ունի աղեղի երկու տեսակ՝ կլոր աղեղանման կամ քառակուսիատիպ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ
Օկտյաբրսկի (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)
Օկտյաբրսկի (Октябрьский, Октябрьский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 104 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գաստոն Բաշլար
Գաստոն Բաշլար (Gaston Bachelard, ), ֆրանսիացի փիլիսոփա և արվեստաբան ։
Երիտասարդություն և պատերազմ
Գաստոն Բաշլարը ծնվել է 1884 թվականի հունիսի 27-ին արհեստավորի աղքատ ընտանիքում,Բար սյուր Օբի Շամպայն մարզում։ 1895-1902 թվականներին սովորել է տեղի քոլեջում։ 1902-1903 թվականը դասավանդել է Սեզաննի քոլեջում։ 1903-1905 թվականներին աշխատել է ֆրիլանսեր Ռեմիրմոնի փոստային բաժանմունքում։ 1906-1907 թվականներին անցնել է բանակային ծառայության, որպես հեռագիր դրագունների 12-րդ գնդում՝ Պոնտ ա Մուսոնում։
1907-1913 թվականներին Բաշլարը աշխատել է որպես կոմիսար Փարիզի Արևելյան կայարանի տարածքում գտնվող փոստային բաժանմունքում։ 1912 թվականին անցկացնել է փոստային ինժեներների մրցույթ, որում ձախողվել է։ Նույն տարում դարձել է լիցենզավորված անձ մաթեմատիկական գիտությունների բնագավառում։
1914 թվականի հուլիսի 8-ին ամուսնացել է երիտասարդ ուսուցչուհի Ժաննա Ռոսի հետ Մեզոն լե Սուլենում։ 1914 թվականի օգոստոսի 2-ին մոբիլիզացվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի համար, դրագունների 12-րդ գնդում՝ Պոնտ ա Մուսոնում, հետո տեղափոխվել է 5-րդ  դրագունների գունդ 1915 թվականին, այնտեղից էլ՝ ինժեներական գունդ, որի կազմում էլ անցկացրել է հետագա ծառայությունը մինչև 1919 թվականի մարտի 15-ը։ Պատերազմում ընդհանուր անցկացրել է 38 ամիս։ Ստացել է ռազմական պարգևատրում «Croix de Guerre»։
Ակադեմիական կարիերա
Պատերազմից հետո 1919-1930 թվականներին Բաշլարն աշխատել է Բար սյուր Օբ ի քոլեջում, որպես ֆիզիկայի և քիմիայի ուսուցիչ։ Այդ ժամանակաշրջանում նա ր իր կինն ապրում էին փոքրիկ Վուանի գյուղի տեղի դպրոցում։ Վուանիի գլխավոր փողոցը այսօր կրում է Ժաննա Բաշլարի անունը, իսկ ճանապարհը, որով ուսուցիչը հասել էր Բար սյուր Օբ, տեղի բնակիչները կոչել են «հարգելի Գաստոն Բաշլար»։ Ժաննան մահացել է 1920 թվականի հունիսի 20-ին և թողել Գաստոնին դստերը՝ Սյուզաննային,ծնված 1919 թվականի հոկտեմբերի 18-ին։ Հետագայում նա գնում է հոր հետքերով և դառնում պրոֆեսիոնալ փիլիսփա և փիլիսոփայության պատմաբան։ 1920 թվականին Բաշլարը ստացել է փիլիսոփայի լիցենզավորում, ընդամենը մեկ տարի սովորելուց հետո։ 1922 թվականին դարձել է փիլիսոփայության ագրեգատ, որից հետո Բար սյուր Օբում դասավանդել է փիլիսոփայություն, միաժամանակ շարունակելով դասավանդել բնագիտական առարկաներ։
1927 թվականի մայսիսի 23-ին ստացել է դոկտորական աստիճան Սորբոննում։ Նրա առաջին գիտական ուսումնասիրությունն եղել է «Էսսե մոտավոր գիտելիքների մասին», որը գրվել է Աբել Ռեյի և Լեոն Բրյունսվիկի գլխավորությամբ։ 1927 թվականի հոկտեմբերից Բաշլարը Դիժոնի ակադեմիայի բանասիրական ֆակուլտետում դասավանդել է փիլիսոփայություն, 1930-1940 թվականներին՝ որպես պրոֆեսոր։ Ընկերանում է Գաստոն Ռուպնելի հետ։
1937 թվականի օգոստոսի 25-ին Բաշլարը դարձել է Պատվո լեգեոնի ասպետ։ 1940-1954 թվականներին կատարել է պրոֆեսորի աշխատանք Սորբոնում։ Այնտեղ նա դառնում է պատմության և փիլիսոփայության բաժինների գլխավորը, հաջորդելով Աբել Ռեյին՝ գիտության պատմության և տեխնիկայի ինստիտուտի տնօրենին։ 1951 թվականի հուլիսի 10-ին ստացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպայական կոչում։ 1954 թվականին դարձել է Սորբոնի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր։
Վերջին տարիներ և մահ
1955 թվականին Բաշլարը դարձել է բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի անդամ, այնտեղ զբաղեցնելեվ Էդուարդ Լեռուայի տեղը։ 1956 թվականի հունվարի 24-ի հրամանագրով ստացել է հրամանատարի պաշտոն կատարած ծառայությունների համար։ 1960 թվականին ստացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի հրամանատարի կոչում։ 1961 թվականի նոյեմբերի 6-ին արժանացել է Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարության կողմից շնորհված գիտությունների և արվեստի բնագավառում գլխավոր մրցանակին։ Մահացել է Փարիզում 1962 թվականի հոկտեմբերի 16-ին 78 տարեկան հասակում և թաղվել Բար-սյուր Օբում։
Գիտության փիլիսոփայություն
Ամբողջ կյանքի ընթացքում Գատոն Բաշլարի հետաքրքրության առարկան եղել են բնական գիտությունների փիլիսոփայական հիմքերը։ Իր առաջին աշխատանքները այդ հարցի շուրջ նա սկսեց հրատարակել 1920-1930-ական թվականների վերջերին։ Իր փիլիսոփայական դեբյուտը դարձավ «Էսսե մոտավոր գիտելիքների մասին» ուսումնասիրությունը («Essai sur la connaissance approchée», 1928)։ Դրան հաջորդեցին աշխատություններ ինչպիսիք են «Նոր գիտական ​​ոգին» («Le nouvel esprit scientifique», 1934) և «Գիտական ​​ոգու ձևավորումը. նշումներ օբյեկտիվ ճանաչողության հոգեվերլուծության մասին» («La formation de l’esprit scientifique: contribution à une psychanalyse de la connaissance objective», 1938)։ Արդեն Բաշլարի  նախապատերազմական գրքերում նկատելի են և՛ Անրի Բերգսոնի դպրոցի և հոգեվերլուծության ազդեցությունը, և՛ գիտական ​​կոնստրուկտիվիզմը։
Իր հետագա աշխատություններում, ինչպիսիք են «Կիրառական ռացիոնալիզմը» («Le Rationalisme appliqué», 1949) և «Ռացիոնալ մատերիալիզմը» («Le matérialisme rationnel», 1953) Բաշլարը շարունակել է բնական գիտության փիլիսոփայական խնդիրների իր համակարգված վերլուծությունը՝ կենտրոնանալով գիտական ​​ստեղծագործության խնդրի և ժամանակակից գիտության հիմնական հասկացությունների վերլուծության վրա։ Ներկայացրել է տեխնոգիտության հասկացությունը ։
Տարրերի հոգեվերլուծություն
Բաշլարի փիլիսոփայական ժառանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է դասական «նյութական տարրերի» պատկերների հոգեվերլուծական նշանակության մասին նրա հինգհատորանոց ուսումնասիրությունը։ Այս հետազոտության սկիզբը Բաշլարը դրել է դեռևս 1938 թվականին «Հրդեհի հոգեվերլուծություն» («La psychanalyse du feu») փոքրիկ ուսումնասիրության մեջ։ Հետագայում հաջորդեցին «Ջուր և երազներ» («L’eau et les rêves», 1942), «Օդ և երազներ» (ռուսերեն թարգմանությամբ աշխատանքը կոչվում է «Երազներ օդի մասին», «L’air et les songes», 1943), երկհատորյակ,նվիրված երկրի պատկերներին՝ «Երկիր և խաղաղության երազանքներ» («La terre et les rêveries du repos», 1946) և  «Երկիր և երազներ կամքի մասին» («La terre et les rêveries de la volonté», 1948)։ Այս ուսումնասիրությունը Բաշլարն անցկացրել է ամենալայն գրական, պատմական, փիլիսոփայական և գիտական ​​նյութի ներգրավմամբ։
Ստեղծագործության հոգեբանություն
Մասամբ դրանք շարունակվում են, բայց շատ առումներով զարգացնում են մեթոդաբանությունը, որը կիրառվել է Բաշլարի կողմից տարրերի հոգեվերլուծության ուսումնասիրության մեջ, իր աշխատանքները, նվիրված տարբեր փիլիսոփայական ասպեկտներին և արվեստի հոգեբանությանը և գեղարվեստական ​​ստեղծագործությանը, մարդու ըմբռնմանը տարածության մասին։ Փիլիսոփայի այս ուսումնասիրությունների վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել ֆենոմենոլոգիական դպրոցը։ «Տիեզերքի պոետիկա» («La poétique de l’espace», 1958) գրքում Բաշլարը վերլուծում է տան, ձեղնահարկի, տուփի, կրծքավանդակի, սնդուկի, բույնի, պատյանի պատկերները՝ որպես արտահայտիչ ձևեր, որոնք նկարագրում են տարածության այս կամ այն ​​ֆենոմենոլոգիական փորձը։ Բաշլարը  կարծում էր, որ մարդու առաջին տան ապրած փորձը, կարող է ազդել մնացած ամբողջ կյանքի վրա։ Հենց առաջին տանը Բաշլարի կարծիքով մարդու մոտ ձևավորվում են մտածելու և հիշելու ալգորիթմները ։ Հետևելով Յունգի արխետիպերի տեսությանը, Բաշլարն իր դիտարկումներն ամրապնդում է բանաստեղծական ստեղծագործությունների մեկնաբանություններով։ Արվեստի ծավալուն նյութը, որը գրավել է հեղինակին, ցույց է տալիս որտեղից, կյանքի (ստեղծագործական) որ փորձից են ծնվում գեղարվեստական սյուժեները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի գրողներ
Սեմինար
Սեմինար ( — տնկարան, փոխաբերական՝ դպրոց), ուսումնական գործնական պարապմունքների հիմնական տեսակներից, որի ժամանակ քննարկվում են սովորողների ուսումնական հետազոտությունների արդյունքները՝ հաղորդումները, զեկուցումները, ռեֆերատները։ Նպաստում է հաջորդական կուրսի և կարևոր թեմաների ուսումնասիրմանը։ Լինում է նաև հետազոտական բնույթի։ Ուսուցման սեմինարիական ձևը ծագել է հին հունական և հռոմեական դպրոցներում, որտեղ սովորողների զեկույցները զուգակցվել են դասավանդողների բանավեճերի, մեկնաբանությունների և եզրահանգումների հետ։ Սեմինարները հետագա զարգացում են ապրել Արևմտյան Եվրոպայի համալսարաններում, XIX դ․ սկզբից՝ ռուսական համալսարանների մի քանի ամբիոններում։ Սովետական բարձրագույն դպրոցում Սեմիներները․ նախատեսվում է այս կամ այն առարկան խորապես ուսումնասիրելու համար։
Վելիկայա Մեչետնյա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հրաժարագին
Հրաժարագին, դրամի վճար, գույքի հանձնում կամ այլ համապատասխան գործողություն, որի կատարումով կողմերի համաձայնությամբ պարտավորությունը կարող է դադարել։
Հրաժարագնի չափը, ինչպես նաև այն տրամադրելու ժամկետները և կարգը սահմանում են կողմերը։
Տես նաև
Կատեգորիա:Վարկ Կատեգորիա:Իրավունք
Քառակուսի մատրից
Մաթեմատիկայում քառակուսի մատրիցն այնպիսի մատրից է, որում տողերի և սյուների քանակները համընկնում են։ Այդ քանակն արտահայտող թիվը կոչվում է մատրիցի կարգ։ Միևնույն կարգի ցանկացած երկու քառակուսային մատրիցաներ կարելի է գումարել և բազմապատկել։
Քառակուսի մատրիցները հաճախ օգտագործվում են պարզ գծային ձևափոխություններն արտահայտելու համար, ինչպիսիք են դեֆորմացիան կամ պտույտը։
Գլխավոր անկյունագիծ
aii (i = 1, ..., n) տարրերը կազմում են քառակուսի մատրիցի գլխավոր անկյունագիծը։ Այս տարրերը գտնվում են վերին ձախ անկյունից դեպի ստորին աջ անկյունն անցնող ուղղի վրա։ Օրինակ, նկարում պատկերված 4х4 մատրիցայի գլխավոր անկյունագիծը պարունակում է հետևյալ տարրերը. a11 = 9, a22 = 11, a33 = 4, a44 = 10։
Նիղդեի մարզ
Նիղդեի մարզ (Niğde ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Կենտրոնական Անատոլիա տարածաշրջանում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Նիղդեի մարզ
Քառակուսի մատրից
Գլխավոր անկյունագիծ
Քառակուսի մատրիցի անկյունագիծը, որն անցնում է ստորին ձախ և վերին աջ անկյուններով, կոչվում է կողմնակի կամ երկրորդական։
Մասնավոր տեսակներ
! Անվանում !! Օրինակ, երբ n = 3
Անկյունագծային և եռանկյուն մատրիցներ
Եթե գլխավոր անկյունագծի վրա չգտնվող բոլոր տարրերը զրոյական են, A մատրիցն կոչվում է անկյունագծային։ Եթե գլխավոր անկյունագծից ներքև (վերև) գտնվող բոլոր տարրերը զրոյական են, A - ն կոչվում է ստորին (վերին) եռանկյուն մատրից։
Միավոր մատրից
n չափի En միավոր մատրիցն n×n մատրից է, որում գլխավոր անկյունագծի բոլոր տարրերը հավասար են 1-ի, իսկ մնացած տարրերը՝ 0-ի, այսինքն՝ Միավոր մատրիցով բազմապատկելիս մատրիցն մնում է անփոփոխ. n×n ցանկացած A մատրիցի համար.
Հղումներ
Կատեգորիա:Գծային հանրահաշիվ
(7007) Տիմջալ
(7007) Տիմջալ (Timjull), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նախավճար
Նախավճար է համարվում այն դրամական գումարը, որ պայմանավորվող կողմերից մեկը պայմանագրով հասանելիք վճարների հաշվին տալիս է մյուս կողմին` իբրև պայմանագրի կնքման ապացույց և դրա կատարման ապահովում։
Նախավճարի մասին համաձայնությունը, անկախ նախավճարի գումարի չափից, պետք է կնքվի գրավոր։
Եթե կասկած կա պայմանագրով հասանելիքի հաշվին կողմի վճարած գումարի նախավճար լինելու հարցում` ներառյալ սույն հոդվածի 2-րդ կետով սահմանված կանոնը չպահպանելու դեպքում, այդ գումարը համարվում է կանխավճար (ավանս), եթե այլ բան ապացուցված չէ։
Մինչև պարտավորության կատարումն սկսելը, կողմերի համաձայնությամբ կամ կատարման անհնարինության հետևանքով (հոդված 432) պարտավորությունը դադարելու դեպքում նախավճարը պետք է վերադարձվի։
Եթե պայմանագիրը չկատարելու համար պատասխանատու է նախավճար տված կողմը, այն մնում է մյուս կողմին։ Եթե պայմանագիրը չկատարելու համար պատասխանատու է նախավճար ստացած կողմը, նա պարտավոր է մյուս կողմին վճարել նախավճարի գումարի կրկնապատիկը։
Պայմանագիրը չկատարելու համար պատասխանատու կողմը պարտավոր է նաև մյուս կողմին հատուցել վնասները` նախավճարի գումարի հաշվանցմամբ, եթե այլ բան նախատեսված չէ պայմանագրով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Քաղաքացիական իրավունք
Լուսազդանշան (այլ կիրառումներ)
Լուսազդանշան (ֆրանսերեն semaphore, հուն․ σήμα—կրող, φορος՝ տանող), ազդանշանային հարմարանք։
Տես նաև
Կատեգորիա:Լուսային ազդանշանում
Ամրաջուկ
Ամրաջուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վանավարա
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3402 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1932 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Էվենկիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Խալիֆա իբն Զայիդ ալ-Նահյան
Շեյխ Խալիֆա իբն Զաիդ Ալ-Նահյան (خليفة بن زايد بن سلطان النهيان, Khalifa bin Zayed Al Nahayan, ), Միացյալ Արաբական Էմիրությունների նախագահ (2004-2022 թվականներ), Աբու Դաբիի էմիր։
Նա երկրի նախկին նախագահ Շեյխ Զաիդ բին Սուլթան Ալ-Նահյանի ավագ որդին է։
Ջուլհակահաստոց
Կատեգորիա:Հաստոցներ Կատեգորիա:Տեքստիլ արդյունաբերություն Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ
Խալիֆա իբն Զայիդ ալ-Նահյան
1967 թվականի փետրվարին Խալիֆան նշանակվեց Աբու Դաբիի Էմիրության կայսր ժառանգորդ։ Մինչև ՄԱԷ-ի նախագահ ընտրվելը, նա ղեկավարում էր ամենaմեծ՝ Աբու Դաբիի Էմիրությունը, որտեղ գտնվում է ՄԱԷ-ի նավթի պաշարի 80%-ը։ Հենց նա էլ ղեկավարում էր նավթի գործերի հետ կապված խորհուրդը։ Շեյխ Խալիֆան մեծ հարգանք է վայելում զինվորականների շրջանում։ Նա միշտ հավասարակշռված է և պոեզիայի մեծ սիրահար։ Ինչպես և հայրը, Շեյխ Խալիֆան սիրում է որսը։
Օկտյաբրսկի (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)
Օկտյաբրսկի (Октябрьский, Октябрьский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի բնակավայրեր
Լուցիոս Կվինկտիոս Ցինցինատոս
Լուցիոս Կվինկտիոս Ցինցինատոս (Lucius Quinctius Cincinnatus),, մ․թ․ա․ 460 թվականին հին հռոմեական պատրիկների զորահրամանատար, մ․թ․ա․ 460 թվականին հյուպատոս (կամ հյուպատոս-սուֆեկտ), երկու անգամ եղել է դիկտատոր (մ․թ․ա․ 458 և 439 թվականներին)։ Հռոմեացիների շրջանում համարվել է Հռոմեական հանրապետության վաղ շրջանի հերոսներից մեկը, առաքինության և պարզության օրինակ։ Եղել է մշտական ընդդիմություն պլեբեյների նկատմամբ, դիմադրել է Տերենտիլիա Արսայի առաջարկին՝ կազմել օրենքների գրավոր օրենսգիրքը, որը հավասարեցնում է պատրիկների և պլեբեյների իրավունքները։ Ցինցինատոսն ապրել է համեստ պայմաններում,  աշխատել է  իր փոքրիկ առանձնատանը։ Կիսալեգենդար կերպարի պատճառով նրա կյանքի մասին տեղեկությունն այնքան խեղաթյուրված է, որ դժվար է իմանալ նրա իրական ճակատագրի մասին։
Դիկտատոր
Առաջին անգամ Ցինցինատոսը նշանակվել է դիկտատոր, երբ արևելքից և հարավ-արևելքից վոլսկների էկվերի ցեղը սկսել է սպառնալ Հռոմին՝ շրջապատելով Հռոմեական բանակը Ալգիդայի լեռներում։ Հռոմի սենատը Ցինցինատոսին թույլ է տվել զբաղեցնել բռնապետի պաշտոնը՝ քաղաքը փրկելու համար։
Ըստ հռոմեական բռնակալների (Տիտու Լիբիա և այլն), Ցինցինատոսն այդ ժամանակ զբաղվում էր հողագործությամբ և գիտեր, որ իր հեռանալը կարող էր սովի պատճառ հանդիսանալ, եթե նրա բացակայության դեպքում երկիրը անսասան մնար։ Այնուամենայնիվ, նա համաձայնեց և 6 օր անց Ալգիդայի լեռների մոտ ջարդեց էկվովերին ու վոլսկներին։ Տասնչորս օր անց նա կրկին սկսեց գյուղական աշխատանքով զբաղվել։ Ճգնաժամի ավարտից հետո նրա անհապաղ հրաժարականը և իշխանությունից հրաժարվելը հաճախ ներկայացվում էին որպես լավ ղեկավարության, հանրային բարիքի, քաղաքացիական առաքինության և համեստության օրինակ։
Երկրորդ անգամ նա դիկտատոր է դարձել մ. թ. ա. 439 թվականին՝ պլեբեյների ապստամբությունը ճնշելու համար։
Ընտանիք
Շնորհիվ անտիկ մատենագիր Տիտա Լիբիայի փախուստի gրության,  հայտնի է Ցինցինատոսի կնոջ անունը.
Մշակույթում
Ցինցինատոսի պատկերը հանդիպվում է ժամանակակից արվեստում, որպես համեստության նկարազարդում։ Մասնավորապես, Էրմիտաժում գտնվող Տիեպոլոյի նկարի վրա նա պատկերված է գյուղացու հագուստով, գութով ու եղանով։ Իսկ նրա կալվածքում գտնվող հռոմեական զինվորները նրան հանձնում են իշխանության գերարտոնությունները՝ թուրը և գավազանը։
Ցինցինատի անունը կրում է Վլադիմիր Նաբոկովի «Մահապատժի հրավեր» վեպի գլխավոր հերոսը։
Ժառանգություն
Ցինցինատոսի պատվին անվանակոչվել են Իտալիայի Չինչինատո քաղաքը։ Ցինցինատի շքանշանը նույնպես կոչվել է Ցինցինատոսի պատվին։ Օհայո նահանգում գտնվող Ցինցինատի քաղաքը նույնպես կրում է նրա անվանումը։
Սիմֆոնիկ երաժշտություն
Սիմֆոնիկ երաժշտության, սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարման համար նախատեսված երաժշտություն։ սիմֆոնիկ երաժշտության կարևորագույն ժանրերն են՝ սիմֆոնիա, նախերգանք, կոնցերա, սյուիտ, սիմֆոնիկ պոեմ, ֆանտազիա և այլն։ Սիմֆոնիկ երաժշտության են վերաբերում նաև օպերաների նվագախմբային հատվածները (սիմֆոնիկ պատկերներ, ինտերմեցցո)երգչախումբ, մեներգիչներ ներառող այնպիսի ստեղծագործությունները, որոնցում, սակայն, գերիշխում է գործիքային սկզբունքը։
Սիմֆոնիկ նվագախմբի տեմբրային և դինամիկ հատկանիշների հարստությունն ու բազմազանությունը, ձայնածավալի ընդարձակությունը հնարավորություն են ընձեռում ինչպես մեծ ձևերում (սիմֆոնիակոնցերտ, նախերգանք, սիմֆոնիկ պոեմ, ֆանտազիա, սյուիտ և այլն) նշանակալից, գաղափարա-զգացմունքային բովանդակության, այնպես էլ փոքր ձևերում (պար, քայլերգ, ընդհանրապես զվարճանքի, կենցաղային, կիրառական երաժշտություն) համեմատաբար սահմանափակ, գեղարվեստա-ստեղծագործական մտահղացումներ արտահայտելու համար։ Սիմֆոնիկ երաժշտության գոյացման նախադրյալներ էին XVI դ․ և XVII դ․ սկզբին գործիքային տարբեր անսամբլների (անպայման կլավեսինով և երգեհոնով) հատկացված ժանրերը՝ սյուիտ, կոնչերտո գրոսսո, դիվերտիսմենտ, առանձին գործիքների կոնցերտ(տարբեր կազմի անսամբլների նվագակցությամբ) և այլն։ Սիմֆոնիկ երաժշտության ձևավորումը վերաբերում է XVIII դ․ կեսերին, երբ նվագախմբում կլավեսինը և երգեհոնը աստիճանաբար փոխարինվել են լարային գործիքներով, ներմուծվել են փողային գործիքներ, ձևավորվել է նորմատիվ սիմֆոնիկ նվագախումբը։ Այդ պրոցեսում որոշիչ դեր են խաղացել Մանհայմի դպրոցը (Յա․ Ատամից, Ֆ․ Ռիխտեր, Յո․ Ք․Կաննաբիխ և ուրիշներ) և, հատկապես,Վիեննական դասական դպրոցը (Յոզեֆ Հայդն, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ, Լյուդվիգ վան Բեթհովեն)։ Հենց այդ շրջանում են ձևավորվել Սիմֆոնիկ երաժշտության կարևորագույն ժանրերը՝ սիմֆոնիա, մենակատար գործիքային կոնցերտ (նվագախմբի հետ), նախերգանք՝ որպես ինքնուրույն ժանր և այլն։ 18-րդ դարի 19-րդ դարի վերջի սկզբի սիմֆոնիկ երաժշտության բարձրակետը Լյուդվիգ վան Բեթհովենի ստեղծագործությունն է (սիմֆոնիաներ, կոնցերտներ, նախերգանքներ), որում ամբողջական և բազմակողմանի արտացոլվել են դարաշրջանի առաջադեմ գաղափարները։ 19-րդ դարի 1-ին քառորդից երաժշտության մեջ նոր՝ ռոմանտիկական ուղղության կազմավորման պայմաններում ի հայտ են եկել ծրագրային սիմֆոնիաներ, սիմֆոնիկպոեմներ, պատկերներ, ֆանտազիաներևն (Հեկտոր Բեռլիոզ, Ֆելիքս Մենդելսոն, Ֆերենց Լիստ, Մարի Ֆրանկ և ուրիշներ, տես Ծրագրային երաժշտություն)։ Նույն ժամանակաշրջանին է վերաբերում նաև ազգային երաժշտության դպրոցների ձևավորումը, որոնցում զգալի տեղ է գրավել նաև ազգային երաժշտությունը Անտոնին Դվորժակ, Յուրի Ավենսեն, Էդվարդ Գրիգ, Յան Սիբելիուս և ուրիշներ)։ Սիմֆոնիկ երաժշտության մեջ մեծ է Գուստավ Մահլերի ստեղծագործության նշանակությունը։ Սիմֆոնիկ երաժշտության բազմազան ժանրերի և ձևերի զարգացման գործում զգալի ավանդ են ներմուծել 19-րդ դարի 21-րդ դարի սկզբի ռուս կոմպոզիտորները (Անտոն Ռուբինշտեյն, Ալեքսանդր Բորոդին, Պյոտր Չայկովսկի, Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակով, ավելի ուշ՝ Սերգեյ Ռախմանինով,Վասիլի Կալիննիկով, Իգոր Ստրավինսկի և ուրիշներ)։Սիմֆոնիկ երաժշտության զարգացման նոր փուլ է սովետական բազմազգ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունը, որ գլխավորում էին համաշխարհային ճանաչման արժանացած կոմպոզիտորներ Նիկոլայ Մյասկովսկին,Սերգեյ Պրոկոֆևը, Դմիտրի Շոստակովիչը, Արամ Խաչատրյանը։ Հայկական սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրը Ալեքսանդր Սպենդիարյանն է («Երեք արմավենի»,1905, «Ղրիմի էսքիզներ», 1903 և 1912, սիմֆոնիկ 2 սյուիտ և «Դավաճանություն» սիմֆոնիկ պատկեր «Ալմաստ» օպերայից, 1923—1924, «Երևանյան էտյուդներ», 1925 և այլն)։ Ապենդիարյանի հետ միաժամանակ սիմֆոնիկ երկեր է ստեղծել Ա․ Տեր-Ղևոնդյանը («Ախթամար» սիմֆոնիկ պոեմ, 1923, ևն)։
Հայկական ազգային երաժշտության զարգացման մեջ նշանակալից դեր են կատարել Արամ Խաչատրյանի 3 սիմֆոնիաները (1934, 1943, 1947), 3 կոնցերտները (դաշնամուրի, 1936, ջութակի, 1940, թավջութակի, 1946), 3 կոնցերա-ոապսոդիաները (նույնպես դաշնամուրի, ջութակի, թավջութակի), սիմֆոնիկ պոեմը երգչախմբով (1938), բալետային սյուիտները («Երջանկություն», «Գայանե», «Սպարտակ», «Դիմակահան դես») և այլ ստեղծագործությունները, որոնք ազգային սիմֆոնիկ երաժշտություն դուրս բերեցին համաշխարհային ասպարեզ, կարևոր դեր խաղացին Անդրկովկասի, Միջին Ասիայի հանրապետությունների ազգային դպրոցների սիմֆոնիկ երաժշտության զարգացման և Միջին Արևելքի ժողովուրդների պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական ստեղծագործության (մասնավորապես՝ սիմֆոնիկ) ձևավորման և զար գացման մեջ։ Սիմֆոնիկ երաժշտության տարբեր ժանրերի և ձևերի են դիմել Հ Ստեփանյանը, Դ․ Եղիազարյանը, Լ․ Խոջա-էյնաթյանը, Ա․ Բալասանյանը։ Հայ ազգային երաժշտության հետագա զարգացման մեջ նշանակալից ավանդ են ներդրել Ա․ Հարությունյանը, Ղ․ Սարյանը, է․ Միրզոյանը, Ա․ Բաբաջանյանը, Ջ․ Տեր֊-Թադևոսյանը, է․ Հով հաննիսյանը և ուրիշներ, հաջորդ սերնդի կոմպոզիտորներից՝ Ա․ Աճեմյանը, Ա․ Տերտերյանը, Դ․ Հախինյանը, է․ խաղագորտյանը, Լ․ Աստվածատրյանը, է․ Արիստակեսյանը, Տ․ Մանսուրյանը, Ս․ Շաքարյանը և ուրիշներ։ Գրկ․ Կոպտև Տերյան Սիմֆոնիկ երաժշտություն և գործիքային կոնցերտ, տես Սովետական Հայաստանի երաժշտությունը։
Կատեգորիա:Դասական երաժշտության ժանրեր Կատեգորիա:Երաժշտության տեսություն Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Je Suis Malade (երգ)
Je Suis Malade (Ես հիվանդ եմ), երգը ստեղծվել է 1973 թվականին։ Խոսքերի հեղինակն է Սերժ Լաման, երաշտությանը՝ Ալիս Դոնան։
Երգի պատմությունը
1973 թվականին ֆրանսիական երգիչ Սերժ Լաման գրում է երգի խոսքերը իր սիրելի աղջկա հիշատակին, որը մահացել էր։ Ալիս Դոնան խոսքերի համար գրում է երաժշտություն ։
Երգն առաջին անգամ կատարում է լեգենդար Դալիդան և ունենում է մեծ հաջողություն։ Երգը կատարել են նաև հեղինակները՝ Սերժ Լաման և Ալիս Դոնան։ Հետագայում երգը կատարում է նաև ֆրանսիացի երգչուհի Լառա Ֆաբիանը։
Կատարողներ
Երգի առաջին կատարողն է իտալական ծագմամբ հայտնի ֆրանսիական երգչուհի Դալիդան։ Կարելի է ասել, որ Je Suis Malade-ն նրա ամենահայտնի երգն է։ Դալիդան բեմում այս երգը միշտ կատարում էր մեծ ցավով, քանի որ նրա հետ կատարվել էր հենց այն, ինչ նկարագրված է երգում։ 1987 թվականին Փարիզի հռչակավոր Օլիմպիա համերգասրահում իր համերգի ժամանակ Դալիդան չկարողացավ զսպել իրեն և ուղղակի ողբալով կատարեց երգը։
Դալիդայի կյանքում մեծ նշանակություն ուներ այս երգը։ Նրա ծանոթները պատմում են, որ 1987 թվականի ինքնասպանությունից առաջ, տևական ժամանակ Դալիդայի մտքում անընդհատ միայն այս երգն էր։
1995 թվականին Սերժ Լամայի մեծ աջակցությամբ երգը կատարում է նաև Լառա Ֆաբիանը։ Նրա շնորհիվ երգը դարձավ հայտնի ամբողջ աշխարհում։ Դրա պատճառով հաճախ նրան շփոթում են օրիգինալ կատարողի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն երգեր
Զաբելովշչինա
2006 թվականի տվյալներով Զաբելովշչինա գյուղում բնակվում էր 528 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 264 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սյաո Յոումեյ
Սյաո Յոումեյ (蕭友梅, ), չինացի կոմպոզիտոր, երաժիշտ-մանկավարժ։
Կենսագրություն
Սյաո Յոումեյը ծնվել է Կուանտոն նահանգի Ճոնշան քաղաքում, գրքերի և պոեզիայի սիրահարների ընտանիքում։ Նա և Սուն Յաթ-Սենը համաքաղաքացիներ էին։ Յոումեյի հայրը՝ Սյաո Յուծընը, մասնավոր ավագ դպրոցի ուսուցիչ էր, հանձնել էր կայսերական քննությունները։ 1889 թվականին Սյաո Յոումեյի ընտանիքը տեղափոխվեց Մակաո, և Յոումեյն ընդունվեց Չըն Ծըպաոյի դպրոց՝ սովորելու Սըշու, թվաբանություն, անգլերեն և ճապոներեն։ Մոտավորապես 1892 թվականին նրանց ընտանիքը սկսեց հաղորդակցվել Սուն Յաթ-Սենի հետ, ով այդ ժամանակ նույնպես գտնվում էր Մակաոյում, և այդ երկու ընտանիքները բարեկամացան։ Սյաո Յոումեյը Սուն Յաթ-Սենին հորեղբոր նման էր վերաբերվում։ 1899 թվականին նա գնաց Կուանճոույում գտնվող Շըմին դպրոց՝ նոր կրթություն ստանալու ։
1901-ից 1909 թվականներին Սյաո Յոմեյը մեկնեց Ճապոնիա և սովորեց Տոկիոյի համալսարանին կից միջնակարգ դպրոցում և Տոկիոյի պետական կոնսերվատորիայում։ Ավելի ուշ նա ընդունվեց Տոկիոյի համալսարան՝ փիլիսոփայություն սովորելու, ինչպես նաև ընտրեց դաշնամուրի և վոկալի դասաժամեր ։ 1906 թվականին նա միացավ Չինաստանի հեղափոխական ճամբարին։ Սուն Յաթ-Սենի որոնման ժամանակ Յուումեյը ավելի քան մեկ ամիս թաքցրել էր նրան Տոկիոյի իր տանը։ 1910 թվականի մարտ և մայիս ամաիսներին Յուումեյը գնաց Պեկինի հարմոնիայի տաճար՝ մասնակցելու օտարերկյո ուսանողների ավարտական քննություններին և դարձավ «Ազատ արվեստների վարպետ»։ Հետագայում, երբ հեղափոխությունն ավարտվեց և Սուն Յաթ-Սենը դարձավ նախագահ, Սյաո Յոումեյը նշանակվեց նախագահական պալատի քարտուղար ։
Յուեն Շըքայի իշխանության գալուց հետո Սյաո Յոումեյը հրաժարական տվեց և 1912 թվականին Սուն Յաթ-Սենի և Ցայ Յուանպեյի օգնությամբ ընդունվեց Լայպցիգի երաժշտության և թատրոնի համալսարան, Լայպցիգի պետական համալսարան և Բեռլինի համալսարան՝ երաժշտություն սովորելու։ 1919 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Սյաո Յոումեյն ստացավ դոկտորական աստիճան։ Նրա դոկտորական թեզի թեման էր՝ «Մինև 17-րդ դարի Չինաստանի նվագախմբի ուսումնասիրությունը» ։ Սյաո Յոումեյը դարձավ առաջին մարդը Չինաստանում, ով ստացել է դոկտորական աստիճան օտարերկյա համալսարանում ։ 1920 թվականին Սյաո Յոումեյը վերադարձավ հայրենիք։ Սեպտեմբերին նա արդեն աշխատում էր Կրթության նախարարությունում որպես խմբագիր և վերլուծաբան, ինչպես նաև Պեկինի մանկավարժական համալսարանին կից Միջնակարգ փորձարարական դպրոցի տնօրենն էր ։ 1920 թվականին նրա շնորհիվ Պեկինի կանանց համալսարանում բացվեց սպորտի և երաժշտության բաժինը։ 1922 թվականին Սյաո Յոումեյը դարձավ Պեկինի համալսարանի նվագախմբի ղեկավարը։ Նույն թվականին դարձավ Պեկինի համալսարանի երաժշտության ֆակուլտետի դեկան։ 1926 թվականին Սյաո Յոումեյը դարձավ Պեկինի ազգային արվեստի համալսարանի երաժշտության ֆակուլտետի դեկան ։ 1927 թվականի հունիսին Կրթության նախարարությունը փակեց բոլոր համալսարանների և քոլեջների երաժշտության բաժինները՝ պատճառաբանելով, որ դրանք «վնասում էին սոցիալական բարոյականությունը» և «վատնում պետական գումարները»։ Պեկինի համալսարանի երաժշտության ֆակուլտետը լուծարվեց և Սյաո Յոումեյը հրաժարական տվեց ։ 1927 թվականի ավարտի Ցայ Յուանպեյի աջակցությամբ Սյաո Յոումեյը պատրաստվում էր հիմնադրել Չինաստանի երաժշտության մասնագիտացված առաջին բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը՝ Երաժշտության ազգային քոլեջը, որտեղ Սյաո Յոումեյը ակադեմիական գործերի ղեկավարն էր։ Երբ Երաժշտության ակադեմիան անվանափոխվեց Երաժշտության ազգային ակադեմիայի, Սյաո Յոումեյը պաշտոնապես ընտրվեց որպես ղեկավար։ Սակայն շուտով՝ 1929 թվականի ամռանը, Չինասանի կրթության նախարարությունը ժամանակավորապես փակեց Երաժշտության ազգային ակադեմիան։ Սյաո Յոումեյը հրաժարական տվեց և մեկնեց Մոկա լեռ՝ ապաքինվելու։ Օգոստոսի 19-ին նա կրկին աշխատանքի անցավ։ 1931 թվականի հուլիսին նա գրեց Չինաստանի գերագույն դատարանի նախագահ Շաո Յուանչոնին՝ խնդրելով վերականգնել համալսարանական համակարգը։ Հետագայում նա մի քանի անգամ դիմել է կրթության նախարարությանը, սակայն իր դիմումներից ոչ մեկը չի ընդունվել ։
Նա հակաճապոնական ազգային փրկության երգեցողություն շարժման գլխավոր մասնակիցն էր։ Սեպտեմբերի 18-ի միջադեպից հետո նա գրել է «Քայլերգից» (չինարեն՝《从军歌》) ստեղծագործությունը, որը Չինաստանում հակաճապոնական ազգային փրկության թեմայով առաջին երգերից մեկն է ։ Բացի այդ, 1931 թվականի սեպտեմբերի 23-ի կեսօրին Սյաո Յոումեյը հիմնադրեց Ազգային Աուդիո և Հեռուստատեսության Ինստիտուտի հակաճապոնական փրկության ասոցիացիան և Հուան Ծըի և մի շարք ուսուցիչների հետ գնաց Փուտոն և Սոնծյան՝ նվիրատվություններ հավաքելու հակաճապոնական կամավորական բանակի համար։ Նրանք հավաքեցին 1089 յուան և ողջ գումարը փոխանցեցին Մա Ճանշանին ։
1940 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սյաո Յոումեյը մահացավ Շանհայում՝ երիկամի տուբերկուլյոզի պատճառով։ Մի քանի օր անց Կենտրոնական լրատվական գործակալությունը հրապարակեց Սյաո Յոումեյի մահախոսականը ։
Ստեղծագործություններ
Սյաո Յոումեյը նաև Չինաստանի ժամանակակից պատմության ամենավաղ կոմպոզիտորներից է, ով տիրապետում էր արևմտյան կոմպոզիցիայի տեխնիկային և ստեղծագործում։ Նա իր ողջ կյանքի ընթացքում գրել է ավելի քան 100 երգ՝ «Ժամանակակից երաժշտության առաջին հավաքածու», «Նոր երաժշտության առաջին հավաքածու» և այլն։ Ինչպես նաև մի շարք երաժշտություններ՝ դաշնամուրային երաժշտություն, նվագախմբային երաժշտություն, թավջութակային երաժշտություն, լարային քառյակի երաժշտություն, խմբերգային երաժշտություն և այլն։ Բացի այդ, նա նաև Չինաստանի Հանրապետության Պեյյանի կառավարության ազգային օրհներգի («Ցինյուն կը», չինարեն՝《卿雲歌》) կոմպոզիտորն է։
Սյաո Յոումեյը հրատարակել է բազմաթիվ դասագրքեր՝ Երգեհոնի դասագիրք (1924), Դաշնամուրի դասագիրք (1925), Ջութակի դասագիրք (1927), Հարմոնի ակուստիկա ( 1927), Հիմնական երաժշտություն (1928) և այլն։ Բացի այդ, հրատարակվել է ավելի քան 50 երաժշտական թերթեր։
Ընտանիք
Սյաո Յոումեյն ամուսնացել է 48 տարեկանում, և 51 տարեկանում ծնվել է իր որդին՝ Սյաո Ցինը։
Վախճան
Սյաո Յոումեյը մահացել է երիկամի տուբերկուլոզից 1940 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Շանհայում, հուղարկավորվել է Վանկուուի գերեզմանատանը Երաժշտության ազգային ակադեմիայի կողմից հավաքագրած միջոցներով։ 2007 թվականին նրա գերեզմանը և հուշարձանը տեղափոխվել են Պեկինի Սիանշան լեռան ստորոտում գտնվող ընտանեկան գերեզմանատուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:19-րդ դարի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
(7008) Պավլով
(7008) Պավլով (Pavlov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի օգոստոսի 23-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,677746 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3213 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1600,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224931 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,91° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աղջիկը և կոկորդիլոսը
«Աղջիկն ու կոկորդիլոսը» («Девочка и крокодил»), 1956 թվականի խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել են ռեժիսորներ Իոսիֆ Գինդինը և Իսահակ Մենաքերը  «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Նինա Գեռնետի ու Գրիգորի Յագֆելդի սցենարով, որի հիման վրա նրանք մեկ տարի անց թողարկել են «Կատյան և կոկորդիլոսը» վիպակը, որը նույնպես էկրանավորվել է 1966 թվականին Չեխոսլովակիայում։ Նկարահանումների հիմնական մասը տեղի է ունեցել Օդեսայում։
Ֆիլմի պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1957 թվական մարտի 27-ին։
Սյուժե
Կատյան պատահաբար փողոցում ծանոթանում է մի տղայի հետ, որը նստած է երկու վանդակների ու երկու տուփերի մոտ։ Վանդակներում ճագարներ են ու սարյակ, իսկ արկղերում՝ կրիա և իսկական կոկորդիլոս։ Միտյան Կատյային պատմում է իր տխուր պատմությունը։ Նրա հայրը՝ հեռավոր նավարկության նավաստին, Աֆրիկայից ձու է բերել, որից հետո կոկորդիլոս է դուրս եկել։ Սկզբում Միտյայի մայրը սիրում է նրան, բայց կոկորդիլոսն աստիճանաբար մեծանում է և սկսում է նրան ավելի ու ավելի քիչ դուր գալ։ Իսկ երբ Միտյան կարդում է Ալֆրեդ Բրեմի «Կենդանիների կյանքը» և անզգուշորեն տեղեկացնում է մորը, որ իրենց կոկորդիլոսը իսպոլիական մադագասկարյան է Նեղոսյան կոկորդիլոսների ցեղից, մայր ինքն էլ կարդում է գիրքն ու սարսափով հասկանում է, որ նախ՝ մեծ է վտանգը, որ մի օր կոկորդիլոսը կուտի իրենց, և երկրորդ՝ նա կարող է աճել մինչև 10 մետր երկարությամբ և պարզապես չի տեղավորվի իրենց բնակարանում։ Իրավիճակի սրումն իր գագաթնակետին է հասնում այն ժամանակ, երբ Միտյայի դպրոցում ամառային արձակուրդների ժամանակ կենդանի անկյունը փակվում է վերանորոգման համար, և Միտյան տուն է տանում երկու ճագար, կրիա և սարյակ։ Մայրը համաձայն է կենդանիներին հանդուրժել մինչև աշուն, եթե նրանց հետ Միտյան կենդանի անկյուն տանի նաև կոկորդիլոսին։ Ամեն ինչ նորմալ է ընթանում, բայց մի օր, երբ ընտանիքը նախաճաշում է, կոկորդիլոսը սեղանի վրայից քաշում է սփռոցը, որից հետո Միտյան ստիպված է լինում կենդանիներին տանել փողոց։
Այժմ նա մտածում է, որ պետք է ինչ-որ տեղ տեղավորի կենդանիներին, որպեսզի կարողանա գնալ քաղաք՝ իր ընկերոջ մոտ, որը կարող է նրանց պահել մինչև ամռան վերջը։ Կատյան անմիջապես առաջարկում է կենդանիներին պահել իր մոտ։
Մարիա Շեստիչ
Մարիա Շեստիչ (Марија Шестић, ), բոսնիացի-սերբ երգչուհի և երաժիշտ։ Հայտնի է որպես Բոսնիա և Հերցոգովինայի ներկայացուցիչ 2007 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում, Հելսինկիում, Ֆինլանդիա։ Ներկայացնելով "Rijeka bez imena" («Անանուն գետ») երգը` նա հավաքել է 106 միավոր` 24 մասնակիցներից լինելով 11-րդը։ Շեստիչը բարձր մրցանակային տեղեր է զբաղեցնում իր երկրի մրցույթներում և հնարավորություն ուներ դառնալու առաջին արվեստագետը նախկին Հարավսլավիայից, ով կհայտնվեր MTV Europe մրցույթում։ Մարիան փորձել է մասնակցել նաև Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթին «Այս աշխարհում» երգով, սակայն իր ազգային եզրափակչում գրավել է չորրորդ տեղը։ Նրա հայրը, Դուշան Շեստիչը, գրել է Բոսնիա և Հերցոգովինայի ազգային օրհներգի երաժշտությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2007 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Հանրային կառավարում
Հանրային կառավարում, պետական կառույցների և նրանց պաշտոնատար անձանց գործունեությունն է` ուղղված հասարակության շահերին և կառավարման ամրապնդմանը։
Հանրային կառավարման գործունեությունն ավանդաբար հակադրվում է մի կողմից քաղաքական գործունեությանը, մյուս կողմից` քաղաքական կուրսի ձևավորման գործունեությանը։ բաժանվում է երկու տեսակի՝ քաղաքական գործունեության և քաղաքականության ձևավորման։
Հանրային կառավարման սկզբունքների ձևավորման հիմնական մոտեցումներ
Հանրային կառավարման տեսության մեջ կա երեք հիմնական մոտեցում` ուղղված պետական կառավարման հիմնական սկզբունքների ձևավորմանը։ Դրանք են.
Համաձայն իրավական մոտեցման` հանրային կառավարաման հիմնական արժեքները օրենքի գերակայությունն ու քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանությունն են ։ Հանրային ծառայողը ենթակա է ոչ այնքան իր ղեկավարությանը, որքան իրավական պետության պահանջներին ու Սահմանադրությանը ։
Համաձայն քաղաքական մոտեցման` հանրային կառավարման առանցքային խնդիրը ժողովրդի կամքի արտահայտման լավագույն մարմնավորումն է։ Հանրային ծառայողը պետք է քաղաքականապես պատասխանատու լինի և քաղաքացիների ընթացիկ շահերը ընկալող։ Դրա համար հաճախ պահանջվում է «ներկայացուցչական բյուրոկրատիա» կոնցեպցիայի իրականացում, որի շրջանակներում գործադիր իշխանության մարմինները պետք է լինեն հասարակության սոցիալական մոդել։ Ենթադրվում է, որ այս իրավիճակում թեթևանում են գերատեսչությունների կողմից առկա հանրային շահերի հաշվառումը, նվազում է առանձին խմբերի նկատմամբ խտրականությունը։
Համաձայն կառավարչական մոտեցման` հանրային կառավարման հիմնական արժեքները պետք է լինեն արդյունավետությունը, խնայողությունը և սոցիալական պատասխանատվությունը։ Այս ամենի հիմնական խնդիրն է ինչպես հասնել անհրաժեշտ արդյունքին` նվազագույն ծախսերով։ Տվյալ մոտեցման բնորոշ գիծը «հանրային մենեջմենթ» (public management) հասկացության օգտագործումն է որպես «հանրային կառավարման» հոմանիշ։
Հանրային կառավարման նորարարական մոտեցումներից մեկը ձևակերպել է լեհ քաղաքագետ Պշեչը` Համաշխարհային քաղաքագիտական նստաշրջանում (2001թ.): Ըստ այս մոտեցման` հանրային կառավարումը պետք է հասարակության համար հարմարավետ լինի և չխախտի համակարգային կազմակերպությունների օրենքները, ինչը շատ կարևոր է արտաքին քաղաքական կայունության համար։
Այս երեք մոտեցումների ընդհանուր խնդիրն է հանրային ծառայողների գործողությունների համաձայնեցումը նախապես ձևավորված սկզբունքներին`
Նշված խնդիրների լուծումից է ձևավորվում հանրային կառավարման որակը։
Հիմնական կառավարչական որոշումներ
Հանրային կառավարման ուսումնասիրությունը հնարավոր է իրականացնել հետևյալ դասակարգմամբ.
Կախված ազդեցության աստիճանից` գործողությունների ամենալայն մասշտաբներ և կարևորություն ունեն առաջին տեսաի հանրային կառավարչական որոշումները։ Այդ ներգործությունը կարող է լինել կործանիչ (երբ օրենսդրությունում առկա են ապակայունացնող գործոններ կամ օրենսդրական անկատարություն) կամ ստեղծարար։ Ժամանակակից պետության տնտեսության սնանկացումը կապված է հանրային կառավարման որոշումների ընդունման ցածր որակի, իսկ վերածնունդը` դրանց բարձր որակի հետ։ Դասակարգման այս հիմքով 2012 թվականին մշակվել է Հանրային կառավարման համակարգի կոնցեպցիան, որը արմատապես տարբերվում է այսօր աշխարհում գործող համակարգից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պետական կառավարում
Սիվասի մարզ
Սիվասի մարզ (Sivas ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Կենտրոնական Անատոլիա տարածաշրջանում։
Բնակչություն
Մարզում բնակվում է 638 հազար մարդ, որոնցից 280,000-ը Սիվաս քաղաքում։ Թուրքեր, զազաներ, քրդեր և ծպտյալ հայեր։
1912 թ. Սեբաստիայի վիլայեթում բնակվում էին 507.000 մարդ՝ 192.000 թուրքեր (37.9%), 165.000 հայեր (32.5%), 50.000 քրդեր և 100.000 այլ ազգերի ներկայացուցիչներ (հույներ, չերքեզներ, արաբներ) (19.7%) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիվասի մարզ
Պայմանագիր
Պայմանագիր է համարվում երկու և ավելի անձանց համաձայնությունը, որն ուղղված է քաղաքացիական իրավունքներ և պարտականություններ առաջացնելուն, փոփոխելուն կամ դադարելուն։
Պայմանագիրը կամային ակտ է, կողմերի կամավոր համաձայնություն։ Պայմանագիր կնքելուն հարկադրել չի թույլատրվում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ պայմանագիր կնքելու պարտականությունը նախատեսված է օրենքով կամ կամովին ստանձնած պարտավորությամբ։
Պայմանագրի հասկացությունը և պայմանները, պայմանագրի կնքման, փոփոխման և լուծման կարգն ամրագրված են Հայաստանի քաղաքացիական օրերնսգրքի 436-469 հոդվածներում։
Հիմնական և նախնական պայմանագրեր
Հիմնական է համարվում այն պայմանագիրը, որը կողմերի համար անմիջականորեն առաջացնում է գույքի փոխանցման, աշխատանքների կատարման, ծառայությունների մատուցման կամ քաղաքացիաիրավական պարտականությունների իրականացման հարաբերություններ։
Նախնական են համարվում այն պայմանագրերը, որոնցով պայմանավորվող կողմերը պարտավորվում են դրանով նախատեսված պայմաններով ապագայում կնքել հիմնական պայմանագիր։
Հատուցելի և անհատույց պայմանագրեր
Հատուցելի են համարվում այն պայմանագրերը, որոնցով մի կողմի կատարվածի դիմաց մյուս կողմը պետք է փոխհատուցի։ Հատուցումը կարող է լինել դրամով, այլ գույքով կամ որոշակի աշխատանքի կատարմամբ։ Պայմանագրերը հիմնականում լինում են հատուցելի։
Կոնսենսուալ և ռեալ պայմանագրեր
Կոնսենսուալ են համարվում այն պայմանագրերը, որոնց կնքման համար բավական է միայն կողմերի համաձայնությունը, որևէ գործողության կատարում չի պահանջվում։ Ռեալ են կոչվում այն պայմանագրերը, որոնք կնքված են համարվում, երբ կողմերի փոխադարձ համաձայնության հիման վրա կողմը մյուսին իր է հանձնում։
Փոխհամաձայնեցված և միանալու պայմանագրեր
Փոխհամաձայնեցված պայմանագրեր կնքելիս կողմերը ոչ միայն պայմանագիր կնքելու փոխադարձ լրացնող կամք են դրսևորում, այլև փոխադարձ կամահայտնությամբ համաձայնություն են կայացնում պայմանագրի բոլոր պայմանների կապակցությամբ։