cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեյզերիխ
Ծագումը
Հորդանեսը «Գյոթների ծագման և արարքների մասին» իր աշխատության մեջ գրել է նրա մասին. «Գեյզերիխը ցածրահասակ էր և կաղ՝ ձիու վրայից ընկնելու պատճառով, համեստ, քչախոս, ճոխությունն արհամարհող, բարկության մեջ բուռն, մինչև հարստությունը ագահ, չափազանց հեռատես այն հարցում, երբ պետք էր զայրացնել ցեղերին, ովքեր պատրաստ էին կռվախնձորի սերմեր ցանել և ատելություն սերմանել»։
Պրոկոպիոսի խոսքով՝ Գեյզերիխը «...լավ գիտեր ռազմական գործը և արտասովոր մարդ էր» ։
Ներխուժում Աֆրիկա
Հյուսիսային Աֆրիկայում գահ բարձրանալու պահին հռոմեական կառավարության համար դժվար իրավիճակ էր ստեղծվել` զորահրամանատար Բոնիֆացիայի ապստամբությունը, բերբեր ցեղերի ներխուժումը և այլն։ Դրանից օգտվեցին ալաններն ու վանդալները։ 429 թվականի մայիսին Գեյզերիխը 80-հազարանոց բանակով անցել է Ջիբրալթարի վրայով և, հանդիպելով լուրջ դիմադրության, մեկ տարուց ավելի քիչ ժամանակում Տինգիսից մինչև Կարթագեն է անցել, այսինքն՝ շուրջ 2 հազար կիլոմետր հեռավորություն։ Վանդալները գրավել են խոշոր և փոքր քաղաքներ, միայն Ցիրտան ու Կարթագենը հաջողությամբ հետ են մղել նրանց հարձակումները։ Հռոմեական զորավար Բոնիֆասն իր զորքով հեռացավ Գիպոն-Ռեգիյ քաղաք, որտեղ նա տասնչորս ամսվա ընթացքում մինչև 431 թվականի հուլիսը պաշարվեց։ Այնուհետև նա հեռացավ, տալով քաղաքը ալաններին և վանդալներին։ Հիպոն-Ռեգիանը դարձավ Գեյզերիխի առաջին հյուսիսաֆրիկյան նստավայրը։
Պատերազմ Բյուզանդիայի դեմ Աֆրիկայի համար
Մոտ 432 տարի այն տարածքում, որի համար պայքար էր ընթանում Հյուսիսային Աֆրիկայում, ներթափանցեց արևելահռոմեական բանակը՝ Ֆլավիա Ասպարի հրամանատարությամբ, որը ծագումով ալան զորահրամանատար էր։ Երկու կողմերն էլ ավերեցին հարուստ գավառները, բայց, ըստ երևույթին, խուսափեցին վճռական ճակատամարտից։ Մինչև 435 թվականը վանդալներն ու ալանները նվաճել են հռոմեական Հյուսիսային Աֆրիկայի զգալի մասը։ Հաշտությունը կնքվել է փետրվարի 435-ին Հիպոն-Ռեջիայում։ Կայսրությունը բանակցություններից հետո վանդալներին և ալաններին դաշնային կարգավիճակ է տվել։ Քանի որ պայմանագրի տեքստը մեզ չի հասել, կարելի է միայն ենթադրել, որ Գեյզերիխն իր հերթին պարտավորվել է մատակարարել Իտալիային անհրաժեշտ ձիթապտղի յուղն ու հատիկը, ինչպես նաև պաշտպանել սահմանները բերբերներից։
Թագավորի իշխանության ամրապնդում
442 թվականին վանդալների ցեղային արիստոկրատիան ապստամբություն բարձրացրեց Գեյզերիխի աճող անձնական իշխանության դեմ, որը ճնշվեց։ Հետագայում ցեղային արիստոկրատիան դադարեց որևէ դեր խաղալ պետության քաղաքական կյանքում։ Դրա հետ մեկտեղ, բարձրացավ թագավորից կախված ազնվականության քաղաքական նշանակությունը։ Չի գումարվել նաև Ժողովրդական ժողով։ Վանդալների ռազմական ջոկատները, որոնց թվում գլխավոր դերը խաղացել է հեծելազորը, տեղակայվել էին հարավային սահմանի երկայնքով և նավահանգիստներում։ Օժանդակ ջոկատներում բացի բերբերներից զինվորական ծառայություն են կատարել նաև վանդալներն ու ալանները։
Հռոմի զավթում և Վանդալական պետության սահմանների ընդլայնում
Երբ 455 թվականի մարտին սպանվեց կայսր Վալենտինիան III-ը, Գեյզերիխն օգտվեց դրանից, որպեսզի կնքի 442 թվականի կայսրության հետ հաշտության պայմանագիրը։ Լրացուցիչ առիթ է հանդիսացել այն, որ նոր կայսր Պետրոնի Մաքսիմը հանձնել է Վալենտինիան Եվդոկիայի դստերը, որը 446 թվականին նշանվել է Գեյզերիխի որդու՝ Խուներիխի հետ։ Գեյզերիխն ինքն է գլխավորել իր նավատորմը և 455 թվականի մայիսի վերջին օրերին վայրէջք է կատարել Տիբերի գետաբերանում։ Հռոմում սկսվել էր խուճապ, որի ընթացքում սպանվել էր Պետրոնի Մաքսիմը։
Գեյզերիխը քաղաքի 14-օրյա կողոպուտից հետո իր զորքով հեռացավ Հռոմից՝ իր հետ տանելով Վալենտինիան III-ի այրուն՝ Եվդոկիային և նրա դուստրերին՝ Եվդոկիային և Գալլա Պլասիդիային։ Նա նաև իր նավերով բերեց հազարավոր գերիների։ Եվդոկիան անմիջապես հանձնվեց Խուներիխին. միայն 472 թվականին նրան հաջողվեց փախչել Երուսաղեմ։
Այդ իրադարձությունների արդյունքում Գեյզերիխը ամրապնդեց իր գերիշխանությունը արևմտյան Միջերկրածովյան շրջանում և գրավեց Սարդինիան, Կորսիկան, Սիցիլիան և Բալեարյան կղզիները։ 455 թվականից հետո վանդալներին ստիպված են եղել ենթարկվել նաև Հյուսիսային Աֆրիկայի այն նահանգները, որոնք մինչ այդ պատկանել էին Արևմտյան Հռոմեական կայսրությանը։ Արևմուտքում վանդալական պետության ազդեցությունը դուրս չի եկել Նումիդիայի սահմաններից։ Մավրիտանական նահանգներում հաստատվել են բերբերյան ցեղերը։ Վանդալների գերիշխանությունը տարածվում էր միայն Սեուտայի ափին գտնվող քաղաքներում։
Կորցրած տարածքները վերադարձնելու Հռոմի և Կոստանդնուպոլսի փորձեր
Արևմտա-Հռոմեական կայսր Ավիտը ենթադրում էր սկսել խոշոր ռազմական գործողություններ Վանդալական պետության դեմ։ Սակայն հռոմեացիների աննշան հաջողությունները Սիցիլիայում և Կորսիկայի ծովային ճակատամարտում չեն փոխել գործերի դրույթները, և վանդալների գերիշխանությունը ծովում մնացել է նույնը։ Մայորիանոս կայսեր օրոք վանդալների դեմ պատերազմի ավելի լուրջ նախապատրաստություններ են սկսվել։ Հռոմեական նավատորմը Սիցիլիայի հետ պետք է նրանց վրա հարձակվեր, իսկ բանակը` Իսպանիայից։ Համարձակ հարձակում գործելով Կարտախենայի նավահանգստի վրա, որտեղ կենտրոնացած էր հռոմեական նավատորմը, վանդալները գրավեցին նավերի մի մասը։ Այդպիսով փլուզվեց մի ծրագիր, որի վրա Ռավեննայում կայսերական բանակը և արևմտահռոմեական արիստոկրատիան նման հույսեր էին կապում։ Այժմ վանդալական նավատորմը տարեցտարի ամայացնում էր Իտալիայի ափերը՝ գրավելով առևտրային նավերը և սարսափ տարածելով Արևմտյան հռոմեական պետության բնակիչների վրա։
Պրոկոպիոսի կայսր Անտեմիոսի օրոք կրկին լուրջ ջանքեր են գործադրվել՝ ուղղված Վանդալական պետության ոչնչացմանը։ Վանդալների դեմ Բյուզանդիայի հետ դաշինքի շնորհիվ ուժեղ նավատորմ է ցուցադրվել և մեծ զորք` որի ժամանակ վանդալների նավատորմը սկսել է թալանել նաև Միջերկրական ծովի արևելյան ափերը։ Մարցելինի կոմիտի ղեկավարությանը, որին ենթարկվել են Արևմտյան Հռոմեական զորամասերը, հաջողվել է հաջող գործողություններ իրականացնել Սարդինիայում և Սիցիլիայում։ 468 թվականին բյուզանդական բանակները Հերակլեսի և Մարսի հրամանատարության ներքո վայրէջք կատարեցին Տրիպոլիտանիայում և շարժվեցին Կարթագեն։ Բյուզանդական նավատորմը, որը ղեկավարում էր Վասիլիսկան մի շարք մարտերում, ջարդեց վանդալական նավատորմը և կանգնեց Մերկուրիի հրվանդանի մոտ։ Այդպիսով, բյուզանդական բանակը Կարթագենից արդեն 60 կմ հեռավորության վրա էր գտնվում։ Վասիլիսկը ուշացնում էր վճռական ճակատամարտը։ Մարցելլինը Արևմտյան հռոմեական նավատորմի հետ գտնվում էր արդեն Սիցիլիայի ափերի մոտ, իսկ բյուզանդական բանակը դանդաղ շարժվում էր Տրիպոլիտանիայից դեպի Կարթագեն։ Գեյզերիխը ձգտում էր ժամանակ շահել իր նավատորմը մարտական պատրաստականության բերելու համար. նա խաբեց Վասիլիսկին, պատրաստակամություն հայտնելով բանակցություններ սկսել և հասավ հնգօրյա հրադադարի։ Սակայն բանակցությունների ավարտից հետո Գեյզերիխն անսպասելիորեն հարձակվեց բյուզանդական նավատորմի վրա։ Բրանդերների հարձակմամբ ոչնչացվել է բյուզանդական նավերի մեծ մասը։ Հենց այդ ժամանակ էլ սպանվեց Մարցելլինը։ Ենթադրում են, որ դա հրահրվել է նրա մրցակից Ռիցիմերի՝ Արևմտյան կայսրության բարձրագույն զորահրամանատարի կողմից։ Չի բացառվում, որ դրանում որոշակի դեր է խաղացել նաև Գեյզերիխը։ Նավատորմն ու բանակը հետ են կանչվել Բյուզանդիա։ Նման լայն մտածված ձեռնարկությունը փլուզվեց։ Գեյզերիխը կրկին իրեն ենթարկեցրեց Սարդինիան և Սիցիլիան, իսկ նրա նավատորմը հայտնվեց Միջերկրական ծովի արևելյան մասում։
Նույն թվականին Գեյզերիխը հասավ դիվանագիտական հաջողության, երբ Անտեմիայի մահից հետո Արևմտյան Հռոմեական կայսրության կայսրը դարձավ իրեն հարմար և իր կողմից աջակցվող թեկնածուն՝ Օլիբրին (472 թվական)։ Օլիբրին եղել է Վալենտինիան III Պլասիդիայի դստեր ամուսինը և, դրանով իսկ, վանդալական գահի ժառանգորդ Խուներիխի փեսան։ Ճիշտ է, արդեն այս տարվա նոյեմբերին Օլիբրիյը մահացավ, սակայն Գեյզերիխի սա փորձն էր ազդելու Արևմտյան կայսրության քաղաքականության վրա՝ օգտագործելով ազգակցական կապերը, որոնք վկայում են քաղաքական ուժերի փոփոխված հարաբերակցության մասին։
Արևմտյան Հռոմեական կայսրության հետագա աննշան կայսրերն այլևս վտանգ չէին ներկայացնում Վանդալական թագավորության համար։ Վանդալների դիվանագիտությունը պահպանել է իր ակտիվ բնույթը, 475 թվականին նրանք նույնիսկ դաշինք են կնքել Հռոմի հետ՝ հույս ունենալով, որ ապագայում, անհրաժեշտության դեպքում, այն օգտագործեն Բյուզանդիայի դեմ պայքարում։ Իսկ 474 թվականին Բյուզանդիան ստիպված էր խաղաղություն կնքել Գեյզերիխի հետ։ Խաղաղ պայմանագրում Բյուզանդիան պետք է երաշխավորեր Վանդալական պետության անձեռնմխելիությունը և ճանաչեր նրա լիակատար անկախությունը։
Երբ 476 թվականին ընկավ Արևմտյան Հռոմեական կայսրությունը և Իտալիայի նոր տիրակալը դարձավ Օդոակրը, Գեյզերիխը կարողացավ գրավել նաև նրա դիրքը՝ տարեկան հարգանքի տուրք մատուցելով ողջ Սիցիլիային, Բացի Լիլիբեյից։ Այսպիսով, Գեյզերիխը ամրապնդել է իր քաղաքական ազդեցությունը նաև Օդոակրի պետության վրա։
Գեյզերիխը նշանակալի գործիչներից մեկն էր, Էյրիխի և Օդոակրի հետ միասին, որոնք կարևոր դեր են խաղացել Արևմտյան Հռոմեական կայսրության անկման մեջ։ Գեյզերիխը կառավարել է 49 տարի և մահացել 477 թվականի հունվարի 24-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:380-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Աֆրիկայի պատմություն Կատեգորիա:Կարթագենացիներ Կատեգորիա:Թագավորներ
Up with the Birds
Up with the Birds, բրիտանական Քոլդփլեյ ալտերնատիվ ռոք խմբի երգը։ Գրվել է խմբի անդամների կողմից։ Երգը խմբի հինգերորդ ստուդիական ալբոմից է Mylo Xyloto։ Թողարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 21-ին 7" ձևաչափում։ Երգը գրավել է 43-րդ հորիզոնականը Հարավային Կորեայի Միջազգային չարթում։ Երգը երաժշտական քննադատների կողմից հավանության է արժանացել։
Թողարկումը
«Up with the Birds»-ը որպես 7" սինգլ թողարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 21-ին, U.F.O ալբոմում ։ Վաճառվել է 2000 պատճեն, 300 պատճեն թողարկվել է Ֆրանսիայում , 500 պատճեն՝ Մեծ Բրիտանիայում և 1000 պատճեն՝ Միացյալ Նահանգներում ։
Ստարի Սալտով
Ստարի Սալտով (Старий Салтів), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1705 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարի Սալտով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 073 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 949,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1705 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (163301-163400)
Աստերոիդների ցանկ (163201-163300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (163401-163500)
|}
Նաումովկա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)
Նաումովկա (Наумовка, Наумовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3238 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Սիլ (գետ)
Սիլ (Seal River, որը նշանակում է «փոկերի գետ»), գետ Մանիտոբայի (Կանադա) հյուսիսային հատվածում։
Աշխարհագրություն
Սկիզբ է առնում Շետանեյ լճից Նորթ-Սիլ և Սաութ-Սիլ ճյուղերով և հոսում է դեպի արևելք՝ թափվելով Հուդզոնի ծոց։ Գետի երկարությունը հասնում է 260 կիլոմետրի, իսկ ավազանի մակերեսը կազմում է 46485 կմ² ։ Գետն անվանվել է փոկերի՝ գետաբերանում բազմաթիվ փոկեր լինելու պատճառով, որոնք մինչև անգամ 200 կմ բարձրանում են գետի հոսանքով։
Հիմնական վտակները.
Գետի ողջ երկայնքում հիմնական բնակիչներ չկան, գետաբերանը գտնվում է Չերչիլ նավահանգստային քաղաքից 45 կմ այն կողմ, իսկ գետին մոտ գտնվող բնակավայրը Տանդուլ-Լեյք ավանն է (250 բնակիչ), որը գտնվում է Սաութ-Սիլի ափին՝ Տադուլ լճի մոտակայքում։
Սիլը հյուսիսային Մանիտոբում մնացած ամենամեծ անամբարտակ և ինչ-որ չափով իր անկրկնելի բնությունը պահպանած ամենամեծ գետն է։ Գետերը հոսում են տեղանքով, պահպանելով հսկայական սառցադաշտի հետքը, որը գոյություն է ունեցել վերջին սառցե դարաշրջանին։ Սառցայն գոյացությունները կան ամենուրեք։ Էսկերները, մոտավորապես 300 մետր լայնությամբ, անցնում են հարյուրավոր կիլոմետրեր մեդիոնալ ուղղությամբ, հաճախ համարվելով թերակղզիներ լճերում։ Սառույցի հալվելուց հետո գետաբերանում տեղի է ունենում գլյացիոիզոստազիա՝ բարձրանալով 53 սմ արագությամբ ողջ հարյուրամյակում, այսինքին այս շրջանում բարձրացման արագությունն ամենաբարձր ցուցանիշներից մեկն է ողջ աշխարհում։
Ֆլորա և Ֆաունա
Գետի ափամերձ շրջանը լավ պատերացում է սուբարկտիկական հյուսիսային անտառների և արկտիկական տունդրաների դաշտավայրերի մասին Հուդզոնի ծոցում։ Ափամերձ տարածքը նաև 33 տարբեր տեսակի, Մանիտոբում հազվադեպ հանդիպող բուսատեսակների, բարձրակատար սպիտակ եղևնիների և ամերիկյան ու խեժափիճի աճեցման վայր է։
Պատմություն
Գետի մոտակայքից հանված հնէաբանական գտածոների թիվը անսովոր մեծ են։ Կայծքարեր, թիակներ, մուրճեր և այլ առարկաներ հաճախ հայտնվում են էսկերների մակերեսին և կարիբիի ընթացքի երկարում, Տադուլի և Գրեյթ կղզու միջև։ Ամենահին գտածոները 7 հազար տարեկան են, և վերաբերում են այն ժամանակաշրջաններին, երբ գետի երկայնքում ապրում էին պալեոհնդկացիները։
Առաջին եվրոպացին, որը հայտնվել է այդ շրջաններում, Սամուլել Հիրնն էր, որը 1771 թվականի փետրվարին իր ուղեկից հնդկացիների հետ քայլել է Սիլ և Վոլվերայն գետերի երկայքով ձյան միջով, երբ ուղևորվում էր հյուսիս՝ փրկչի ծննդավայրը գտնելու։ Հիրնը դարձավ առաջին սպիտակ մարդը Ամերիկայի տարածքում, որը ցամաքով հասավ մինչև Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոս։ Հիրնի մատյաններում պահպանված գրառումները և քարտեզները կարևոր աղբյուր էին կանադայի հյուսիսը ուսումնասիրելու համար մինչև XX դարի սկիզբը ։
1987 թվականին Սիլ գետը նոմինացվել, իսկ 1992 մտցվել է Կանադայի գետերի պահպանման ցանկ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի գետեր
Ռադամել Ֆալկաո
Ռադամել Ֆալկաո Գարսիա Սարատե (Radamel Falcao Garcia Zárate,, ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս Ֆրանսիական Մոնակոյի և Կոլումբիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Ֆալկաոի առաջին ակումբը եղել է Կոլումբիական Lanceros Boyacá-ն։ 2001 թ. նրան $ 500, 000 եվրոյով ձեռք բերեց Արգենտինական Ռիվեր Փլեյթը։ 2005 թ. տեղափոխվեց Torneo Apertura։ 2009-2010 մրցաշրջանում Ֆալկաոն տեղափոխվեց Եվրոպա, պորտուգալական Պորտու € 3.93 միլիոնով։ ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների Լիգայի դեբյուտը կայացավ սեպտեմբերի 15-ին, երբ Պորտուն 1-0 հաշվով պարտություն կրեց Չելսիից։ Սեպտեմբերի 30 -ին նա խփեց իր առաջին գոլը Չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլում, որտեղ հաղթեցին Ատլետիկո Մադրիդին։ Չեմպիոնների լիգայի այդ մրցաշարում նա դարձավ 4 գոլի հեղինակ։ 2010-2011 թթ. Ֆալկաոն տպավորիչ մրցաշրջան անցկացրեց Պորտույում։ Այդ մրցաշրջանում Պորտուն դարձավ Պորտուգալիայի և Եվրոպայի լիգայի չեմպիոն։ Ֆալկաոն Եվրոպայի լիգայում խփելով 17 գոլ սահմանեց նոր ռեկորդ։ 2011 թ. Օգոստոսի 18-ին Ռադամել Ֆալկաոն € 40 մլն-ով տեղափոխվեց Ատլետիկո Մադրիդ։ Դեբյուտը կայացավ սեպտեմբերի 10-ին Վալենսիայի դեմ խաղում։ Լա լիգայում նա մասնակցեց 24 խաղի և խփեց 24 գոլ։ Այդ մրցաշրջանում Ատլետիկո Մադրիդը դարձավ Եվրոպայի լիգայի չեմպիոն։ 2012-13 թ. մրցաշրջանում Ատլետիկո Մադրիդը զբաղեցրեց Լա լիգայի 3-րդ հորիզոնականը, իսկ Ֆալկաոն դարձավ 28 գոլի հեղինակ։ Այդ մրցաշրջանում Ատլետիկո Մադրիդը դարձավ Իսպանիայի գավաթի չեմպիոն, եզրափակիչ խաղում հաղթելով Ռեալ Մադրիդին։ 2013 թ. մայիսի 31-ին € 60 մլն-ով տեղափոխվեց Ֆրանսիական Մոնակո ստանալով 9 համարի մարզաշապիկը խաղալով 20 խաղ դառնալով 11 գոլի հեղինակ։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 1-ին վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվեց Մանչեսթեր Յունայթեդ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոլումբիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1986 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 10 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պորտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոլումբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Թուրքական Սուպեր լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սանտա Մարիա ին Վիա Լատա
Սանտա Մարիա ին Վիա Լատա, տիտղոսակիր եկեղեցի Հռոմում։ Տեղակայված է Վիա դել Կորսո (նախկին Վիա Լատա) փողոցի վրա։ Կառուցված է հռոմեական անտիկ կառույցների, ինչպես նաև 8, 9, 10-րդ դարերի շինությունների տեղում (նկուղում պահպանվել են այդ ժամանակաշրջանի ֆրեսկոներ)։ Ըստ լեգենդի այդ կառույցներից մեկում (կամ Սան Պաոլո ալլա Ռեգոլա եկեղեցու տեղում) երկու տարի շարունակ կալանքի տակ է պահվել Պողոս առաքյալը։
Պատմություն
Առաջին քրիստոնեական պաշտամունքի վայրը այստեղ եղել է 5-րդ դարի աղոթատեղին, որը ներկայիս եկեղեցու տեղում է եղել։ Այն կառուցվել է ընդարձակ հռոմեական պահեստի մնացուկների մեջ, որը ևս պեղվել է։ Եկեղեցու վերին հարկը ավելացվել է 9-րդ դարում, իսկ որմնանկարներն ավելացվել են 7-9-րդ դարերի միջև։ Այս ժամանակաշրջանի «կոսմատեսկո» ոճով արված սալահատակը պահպանվել է։
Եկեղեցին բարոկկո ոճով վերանորոգվել է 1639 թվականին Կոզիմո Ֆանզագոյի կողմից, սակայն ճակատամասը՝ կորնթոսյան սյուներով հանդերձ, ավարտել է Պիետրո դա Կորտոնան 1658-1662 թվականներին։ Հավանաբար նա է, որ կանգնեցրել է հաղթակամարը ճակատամասում։ Ալեքսանդր VII պապի օրոք, 1662 թվականին կանգնեցվել է եկեղեցու երկրորդ հարկը։ Զանգակատունը Մարտինո Լոնգիի աշխատանքն է (1580 թ.)։ Բարձր բեմի վրա տեղադրված Աստվածամոր սրբապատկերը եկեղեցու քիչ կտավներից մեկն է, որը վերագրվում է Լորենցո Բերնինիին։ Աբսիդի ամպհովանին պատրաստված է ալեբաստրից և լաջվարդից։ Ինչպես հիշատակվում է Կոզիմո Ֆանաչելիի կողմից արված ցայտատախտակի վրա, առաջին պեղումներն այստեղ անցկացվել են այդ ժամանակաշրջանում։ 19-րդ դարում Ժոզեֆ և Լյուսեն Բոնապարտների ընտանիքները թաղվել են այստեղ (18-րդ դարում)։
Նավի աջ կողմի առաջին կտավը Ջիաչինտո Բրանդիի «Սուրբ Անդրեի նահատակությունն» է, իսկ երկրորդը՝ Ջուզեպպե, Նիկոլա և Բիաջիո սրբերի կտավն է, որի հեղինակն է Ջուզեպպե Գեցին։ Աբսիդի ձախակողմյան կապելլայում պատկերված են Տիրամայրը մանուկի հետ (հեղինակ՝ Ջիովաննի Օդացցի)։ Աջակողմյան նավի օվալաձև վեց կտավներից երկուսը Պ․ դե Պիետրիի և Ագոստինո Մասուկկիի աշխատանքներից են։ Ձախակողմյան նավում 5 օվալաձև կտավների հեղինակներն են Պ․ դե Պիետրի Մասուկկիին և Ջիովան Դոմենիկո Պիաստրինին։ Սանտա Մարիա ին Վիա Լատա եկեղեցին տիտղոսակիր եկեղեցի է։ 1991 թվականի հունիսի 28-ից եկեղեցու կարդինալ-քահանան Էդուարդ Իդրիս Կասսիդին է։
Կատեգորիա:Վատիկան Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Սիերա Լեոնեի դրոշ
Սիերա Լեոնեի դրոշ (Flag of Sierra Leone), Սիերրա Լեոնեի պետական խորհրդանիշներից մեկը՝ եռագույն դրոշի տեսքով։ Այն իրենից ներկայացնում է կանաչ, սպիտակ և կապույտ շերտեր։
Սիերա Լեոնեի դրոշը ընդունվել է 1961 թվականին՝ երկրի անկախությունից հետո և փոխարինել է բրիտանական գաղութային տարիներին ընդունված կապույտ դրոշին։
Պատմություն
Բրիտանացիները առաջին անգամ ոտք են դրել Սիերա Լեոնե 1787 թվականին, երբ որոշ բրիտանացի աբոլիցիոնիստներ Աֆրիկայի այս տարածքներում գնեցին 52 քառակուսի կիլոմետր (20 քառակուսի մղոն) հողակտոր։
Նրանք ստրկացնում էին Սիերա Լեոնեի աֆրիկացիներին՝ միաժամանակ գրավելով նոր տարածքներ։ 1808 թվականին Սիերա Լեոնեն դառնում է Բրիտանական կայսրության գաղութային տարածք ։ Մեծ Բրիտանիայի տիրապետության շրջանում Սիերա Լեոնեն ընդունել է կապույտ դրոշ։ Այս դրոշը ստեղծվել է բրիտանական թագի մյուս երկրների օրինակով։
Դրոշի վրա պատկերված էր փիղ, արմավենի և լեռ՝ Սիերա Լեոնեի ազգային խորհրդանիշները, ինչպես նաև որպես հապավում գրվածք՝ երկրի բնագիր անվան սկզբնատառերով։
Այս դիզայնը վերցված էր Ոսկե ափի, Փղոսկրի ափի, Ճապոնիայի և Լագոսի գաղութային դրոշների օրինակով ։ 1914 թվականին ընդունվում է նաև Սիերա Լեոնեի մյուս խորհրդանիշը՝ զինանշանը։ 1916 թվականին Մեծ Բրիտանիայի միջնորդությամբ փոխվում է երկրի դրոշը, սակայն միայն խորհրդանշող կապույտ գունդը ։
Դրոշը ներկայացնում է երկիրը տարբեր միջազգային մրցույթներում և մարաթոններում, ինչպես նաև պետական կարևորության հանդիպումներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիերրա Լեոնեի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1961 դրոշներ
Արևելապրահյան շրջան
Արևելապրահյան շրջան (okres Praha-východ), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Պրահա քաղաքը։ Տարածքը 896,3 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 55 562 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 110 համայնք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեխիայի շրջաններ
Կալայդինցևսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)
Կալայդինցևսկի գյուղական խորհուրդ  (Калайдинцівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կալայդինցևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2212 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մուրի և Մարիո
Մուրի և Մարիո (լատիներեն՝ Muri & Mario), Դանիայի մէջ գործող երգի խումբ։ Կազմվել է 2009 թ. Նախ ճանաչում է գտել youTube-ի մէջ, ապա Hitlist-ի վրա նշանավոր "Hun tog min guitar" և "Mambo" երգերով։
Երգեր
Կատեգորիա:Դանիայի երաժշտություն
Արտանիշի թերակղզի
Արտանիշ, Ադա, Ադաթափա, թերակղզի Սևանա լճի հյուսիսային ափին՝ Արտանիշի և Շորժայի ծոցերի միջև։
Սևանի լեռնաշղթայից բաժանված է ջրաբերուկային հարթությամբ։ Տարածքը՝ 25 կմ², առավելագույն բարձրությունը՝ 2461 մ (Արտանիշ լեռ)։ Կազմված է վերին կավճի և պալեոգենի կրաքարերից։ Ափերին կան լճային դարավանդների հետքեր։ Կլիման չափավոր ցուրտ և խոնավ է, լանդշաֆտը՝ լեռնատափաստանային, մասամբ՝ անտառաթփուտային ։ Գեղամասար գետից միջև Արտանիշի թերակղզի ձգվում է «Սևան» ազգային պարկի տնտեսական գոտու տարածքների մի մասը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սևանի թերակղզիներ
Մալուշինո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Մալուշինո (Малушине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջիմ Մորիսոն
Ջիմ Մորիսոն (Jim Morrison; ), ամերիկացի երգիչ, պոետ, երգերի հեղինակ, դերասան, The Doors ռոք խմբի մենակատարը, և 1960-ականների ամենահայտնի փոփ/ռոք կերպարներից մեկը ։
«Rolling Stone» ամսագիրը նրան ներառել է բոլոր ժամանակների 100 մեծագույն երգիչների ցանկում 47-րդ տեղում ։ Իսկ «Classic Rock» ամսագիրը 50 լավագույն ռոք երգիչների շարքում նրան հատկացրել է 22-րդ հորիզոնականը ։ Մորիսոնը համարվում է ռոք երաժշտության պատմության մեջ ամենախարիզմատիկ կերպարներից մեկը ։ Բացի այս Մորիսոնը իր անսանձ, վայրի և անկառավարելի բնավորության շնորհիվ դարձել է 20-րդ դարի հանրաճանաչ մշակույթի ամենախռովարար և ճանաչված կերպարներից մեկը, այնպիսինների հետ միասին ինչպիսին է օրինակ՝ Չե Գևարան, որոնք ներկայացրել են սերնդական տարակարծությունները նախկին սերունդներից և երիտասարդների տարբերվող ու հակադրվող մշակույթը։
Հեղինակել է բազմաթիվ ստեղծագործություններ, և դրանցից ամենահայտնիներն են «The End», «Not to Touch the Earth», «People Are Strange», «Peace Frog», «Five to One», «L.A. Woman», «Break On Through (To the Other Side)» և «The Crystal Ship» երգերը։
Մանկություն և պատանեկություն
Ջեյմս Դուգլաս Մորիսոնը ծնվել է 1943 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ֆլորիդա նահանգի Մելբուռն քաղաքում, նա Կլարա Վիրջինյա Կլարկի (1919 - 2005) և ադմիրալ Ջորջ Ստեփեն Մորիսոնի (1919 - 2008) առաջին երեխան էր։ Մորիսոնն ուներ քույր՝ Աննա Ռոբինը՝ ծնված 1947 թվականին և եղբայր՝ Անդրյու Լի Մորիսոնը՝ ծնված 1948 թվականին։ Նրա նախնիները շոտլանդական, իռլանդական և անգլիական ծագում ունեին ։ 1947 թվականին դեռ 4 տարեկանում նա անապատում ականատես եղավ ավտովթարի, որի ժամանակ զոհվել էին տեղացի հնդկացիներ ։ Նա այս պատահարի մասին գրել է երկու երգ, որոնցից մեկը՝ «Peace Frog»-ը ձայնագրվել է Morrison Hotel ալբոմում 1970 թվականին իսկ մյուսը՝ «Ghost Song»-ը  An American Prayer ալբոմում 1978 թվականին ։ Մորիսոնը միշտ փաստում էր, որ այդ ժամանակ հնդկացիներից մեկի հոգին մտավ իր մեջ, և այդ կերպով նա ևս դարձավ հնդկացի։ Ահա նրա սեփական խոսքերը տվյալ պատահարի մասին։
Չնայած այս ամենին՝ նրա ընտանիքի անդամները պնդում են, որ ամեն ինչ այնպես չի եղել, ինչպես նկարագրել է Ջիմը։ Հոր մասնագիտության և աշխատանքի բերումով նրա ընտանիքը հաճախակի էր տեղափոխվում մի տեղից մյուսը։ Իր մանկության մեծ մասը նա անցկացրել է Սան Դիեգոյում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Մորիսոնը հռչակված էր իր՝ հանճարի գնահատական ունեցող I.Q.-ով (149) ։ Նա արդեն վաղ հասակից ծանոթացել էր այնպիսի փիլիսոփաների և գրողների գործերին, ինչպիսիք են Ֆրիդրիխ Նիցշեն, Զիգմունդ Ֆրոյդը, Ուիլյամ Բլեյքը, Մոլիերը և այլք։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն է թողել նաև հայտնի ֆրանսիացի սիմվոլիստ բանաստեղծ Արթյուր Ռեմբոն։ Բացի վերոնշյալ գրողներից նա կարդացել է նաև Պլուտարքոսի «Ազնվական հույների և հռոմեացիների կյանքը» աշխատությունը։ Մորիսոնի վրա հսկայական ազդեցություն է ունեցել ամերիկացի Beat Generation-ի շրջանի գրողները՝ Ջեք Քերուակը, Ալլեն Գինսբերգը և այլք։ Այս բոլոր գրողները և փիլիսոփաները կազմավորել են Ջիմի ազատ և աչքի ընկնող վայրի բնավորությունը։ Շատ վաղ տարիքից նա սկսեց գրել իր սեփական բանաստեղծությունները, որոնք իր տարիքի համեմատ բավականին հասուն և կայուն մտքեր էին արտահայտում ։ 1958 թվականին Մորիսոնն սկսում է հաճախել Alameda High School դպրոցը Ալամեդա Կալիֆորնիայում։ Նա ավարտեց Ջորջ Վաշինգոնի անվան ավագ դպրոցը (որը հիմա արդեն միջնակարգ դպրոց է) Ալեքսանդրիա (Վիրջինիա) քաղաքում 1961 թվականի հունիսին։ Ջիմի դասընկերուհիներից մեկը հետագայում մի հարցազրույցի ժամանակ նշել է, որ Ջիմի մոտ դեռևս 8-րդ դասարանում նկատել է Ալլեն Գինսբերգի «Howl» պոեմի գիրքը, նա մասնավորապես ասել է, որ այդ գիրքը այն գիրքը չէր, որը պետք է կարդար 8-րդ դասարանում սովորող երեխան, այդ գիրքը նույնիսկ առավել բարձր դասարաններում չէին կարդում։
Ջիմի անգլերենի ուսուցիչը նշել է. «Ջիմը դպրոցում կարդում էր բոլորից շատ, բայց նրա կարդացած բոլոր գրքերը այնքան հին էին, որ ես նրանց անուներն անգամ չէի լսել, հաճախ ես խնդրում էի իմ գործընկերներիս ստուգել, թե արդյո՞ք այդպիսի գրքեր գոյություն ունեն, ինձ թվում էր, թե նա էր դրանք պատրաստում, քանի որ դրանք բոլորը անգլիական 16-րդ կամ էլ 17-րդ դարի դեմոնոլոգիայի գրքեր էին»։ Բացի վերը նշված հեղինակներից նա նաև կարդացել և խորապես ուսումնասիրել էր Շառլ Բոդլեր, Օնորե դը Բալզակ, Լաուրենս Ֆերլինգետի, Ֆրանց Կաֆկա և Ժան Կոկտո։ 1962 թվականին Մորիսոնը տեղափոխվեց FSU (Florida State University) համալսարանը Թալահասի քաղաքում որտեղ նա հայտնվեց դպրոցի նորակոչիկների համալրման մասին ֆիլմում ։ FSU համալսարան հաճախելիս Մորիսոնը ձերբակալվել է ֆուտբոլային խաղերից մեկի ժամանակ հարբած վիճակում անկարգության համար ։
1964 թվականի հունվարին Մորիսոնը տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որպեսզի հաճախի տեղի համալսարանը։ Ընդամենը մի քանի ամիս անց՝ օգոստոսի 2-ին, Ջիմի հայրը՝ որպես ծովակալ, արդեն մասնակցում էր Վիետնամի պատերազմին։ Համալսարանում Ջիմը մասնակցում էր Ջեկ Հիրշմանի դասընթացներին Անտոն Առտաուդի մասին, և Անտոն Առտաուդի սյուրռեալիստական թատրոնը մեծ ազդեցություն թողեց Ջիմի վրա, ինչպես նաև նրա մութ և միստիկ գրելաձևի վրա։ Մորիսոնը ավարտում է UCLA դպրոցը 1965 թվականին։ Այնտեղ նա սովորում էր արվեստների և ֆիլմերի բաժնում։ Նա երբեք չի գնացել պատվոգրի հանձման արարողությանը այդ իսկ պատճառով պատվոգիրը նրան ուղարկել են փոստի միջոցով։ UCLA հաճախելու ընթացքում նա մի քանի կարճ ֆիլմեր նկարահանեց իր ընկերոջ Մաքս Շվարցի հետ, որոնք հետագայում հայտնվեցին «Obscura» ֆիլմում։
Դյորդ Շարոշի
Դյորդ Շարոշի (György Sárosi), ), հունգարացի նախկին ֆուտբոլիստ (հարձակվող) և մարզիչ։ Ըստ Ֆուտբոլի պատմության և վիճակագրության միջազգային ֆեդերացիայի՝ 20-րդ դարի Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստների շարքում 60-րդ տեղն է զբաղեցնում։ Ազգությամբ սերբ է։ Բանասիրության դոկտոր։ Մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստի՝ Բելա Շարոշիի եղբայրն է։ Համարվում է 30-ականների լավագույն հարձակվողներից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունգարացի ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռոմա ՖԱ մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Ջիմ Մորիսոն
The Doors-ը և երաժշտական կարիերան
Հետագայում նրանց միացան նաև Ռոբի Կրիգերը և Ջոն Դենսմորը։ Նրանք խմբի անունը վերցրեցին Օլդոս Հաքսլիի «Հասկացողության դռները» գրքից, որն էլ իր հերթին վերցրել էր գրքի վերնագիրը Ուիլյամ Բլեյքի «Դրախտի և դժոխքի հարսանիքը» պոեմից։ Չնայած նրան որ խմբի երգերի բառերի մեծամասնությունը գրվում էր Ջիմի կողմից, Կրիգերը նույնպես երբեմն գրում էր կամ էլ մասնակցություն էր ունենում բառեր գրելու գործընթացին, որի վառ օրինակներն են «Light My Fire», «Love Me Two Times», «Love Her Madly» և «Touch Me» երգերը ։ Հետաքրքիր է այն փաստը, որ Մորիսոնը ոչ մի տեսակի երաժշտական գործիքի չէր տիրապետում, նա երգում էր իր երգերի մեղեդին և խմբի տղաները ըստ նրա երգած մեղեդիի գրում էին երգերի ակորդները և նոտաները։ Այնուամենայնիվ նա նվագել է դաշնամուր «Orange County Suite» և սինթեզ «Strange Days» երգերի ձայնագրման համար։
1966 թվականի հունիսին խումբը սկսել էր համերգներ էր տալիս «Whisky a Go Go» հայտնի բարում։ Այս ընթացքում էր, որ Ջիմի վրա ազդեցություն թողեց ամերիկացի երգիչ Վան Մորիսոնը։ Իրենց վերջին համերգի ժամանակ նրանք միասին կատարեցին «Gloria» երգը ։ Հետագայում խումբը տեսահոլովակ նկարահանեց իր առաջին սինգլի համար, որի անուն էր «Break On Through (To the Other Side)»: Էլ ավելի ուշ տեսահոլովակներ նկարահանվեցին նաև «The Unknown Soldier», «Moonlight Drive» և «People Are Strange» երգերի համար։ 1967 թվականին նրանք պայմանագիր կնքեցին «Elektra Records»-ի հետ ։ Նրանց հիթային սինգլ «Light My Fire»-ը 3 շաբաթ մնաց ամերիկյան չարթերի առաջին հորիզոնականում։ Ավելի ուշ խումբը մասնակցեց «The Ed Sullivan Show» հայտնի նախագծին, որին մասնակցել էին իրենց ժամանակին նաև Բիթլզը և Էլվիս Փրեսլին։ Խումբը պետք է կատարեր միայն երկու երգ՝ «People Are Strange» և «Light My Fire»: Նախագծի կազմակերպիչը պնդում էր, որ «Light My Fire» երգի բառերը պետք է փոխվեն, մասնավորապես «Girl we couldn't get much higher» տողը պետք է դառնար «Girl we couldn't get much better», այս ամենը հեռուստադիտողի համար։ Չնայած բոլոր նախազգուշացումներին՝ Ջիմը խմբի տղաներին ասաց, որ նրանք ոչ մի բառ էլ չեն փոխի, և երգեց երգը այնպես, ինչպես կար՝ առանց փոփոխությունների ։ Խմբի ելույթից հետո Էդ Սուլիվանը հրաժարվեց ձեռք սեղմել Ջիմի և խմբի մնացյալ անդամների հետ։ Հետագայում նա ասաց պրոդյուսերին, որ տղաներին հաղորդի այն մասին, որ նրանք այլևս չեն անի «Sullivan Show»-ն։ Ջիմը այս խոսքերին պատասխանեց հետևյալ կերպ. «Հեյ, մենք հենց նոր «արեցինք» Sullivan Show-ն» ։ «Strange Days» երկրորդ ստուդիական ալբոմի ձայնագրումից հետո խումբը դարձավ ամենահայտնի խմբերից մեկը ամբողջ Միացյալ Նահանգներում։ Նրանք գրում և կատարում էին ինչպես կարճ ու պարզ երգեր, այնպես էլ երկար ու բարդ երգեր, ինչպիսիք են «The End», «When the Music's Over» և «Celebration of the Lizard» երգերը։ 1966 թվականին լուսանկարիչ Ջոել Բրոդսկին ֆոտոսեսիա անցկացրեց Ջիմի հետ։ Ֆոտոսեսիան ստացավ «Երիտասարդ Առյուծը» («The Young Lion») անունը։ Հետագայում այս լուսանկարներն օգտագործվեցին որպես շապիկներ խմբի մի քանի տարբեր համերգային ալբոմների համար, բացի այդ դրանք նաև օգտագործվեցին որպես գրքերի շապիկներ ։ 1967 թվականին Նյու Հեվնում տված համերգի ժամանակ նա դարձավ առաջին ռոք երգիչը, ով ձերբակալվեց հենց բեմի վրա։ 1968 թվականին խումբը թողարկեց իր երրորդ ստուդիական ալբոմը, «Waiting for the Sun»: Հուլիսի 5-ին խումբը համերգ ունեցավ Հոլիվուդ Բոուլում։ Այդ տարի առաջին անգամ նրանք նաև համերգներ ունեցան Եվրոպայում։ 1969 թվականին թողարկվեց թվով չորրորդ «The Soft Parade» ալբոմը։ Այստեղ առաջին անգամ նշվեց թե ովքեր են երգերի անհատական հեղինակները, առաջ բոլոր երգերը պարզապես գրվում էին խմբի բոլոր անդամների կողմից։ Այս ժամանակահատվածում էր որ Մորիսոնը սկսել էր ուշանալ խմբի համերգներից կամ ձայնագրումերից, ալկոհոլի չարաշահման հետևանքով։ Խմբի տղաները ստիպված էին լինում կամ միայն երաժշտություն նվագել կամ էլ Ռեյ Մանզարեկը երգում էր Ջիմի փոխարեն, մինչև որ նա գար։
«The Soft Parade» ալբոմից հետո խումբը ձայնագրեց ևս երկու ստուդիական ալբոմ 1970 թվականին «Morrison Hotel» և 1971 թվականին «L.A. Woman» : Երկու ալբոմներն էլ ոճային կերպով չէին տարբերվում մյուս ալբոմներից, «L.A. Woman»-ը նաև վերջին ստուդիական ալբոմն էր խմբի համար Ջիմի հետ։
Ինչպես չորրորդ ալբոմը, այս ձայնագրությունը ունի բարձր առևտրային հնչողություն, ինչպես նաև սահուն գործիքավորում և Bubblegum ոճի երգեր, ինչպիսիք են «L.A. Woman»-ը և «Been Down So Long»-ը։ Ալբոմը նաև ներառել է դասական համարը՝ «Riders on the Storm»-ը։ Չնայած ալբոմի հաջողությանը, պրոդյուսեր Փոլ Ա. Ռոտսչայլդը, ով աշխատել էր նրանց նախորդ բոլոր ձայնագրությունների վրա, բարձրաձայն արտահայտում է իր դժգոհությունը խմբի նոր նյութի վերաբերյալ, որը նա անվանել է «lounge music»: Այս ալբոմը փոխել է խմբին առանձնացնող և յուրահատուկ դարձնող ոճը, այն ինտենսիվ անձնական և բանաստեղծական բառերը, փոխանակելով բարձր կոմերցիալացված ձայնային ոճի հետ, որը տարածված էր ժամանակի շատ այլ ռոք խմբերում ։
Պոեզիան և ֆիլմը
UCLA դպրոցում Ջիմ Մորիսոնն ուսումնասիրել է թատրոնի ու ֆիլմերի բնագավառը։
1969 թվականին առաջին անգամ լույս տեսավ Մորիսոնի բանաստեղծությունների գիրքը երկու հատորով, «The Lords / Notes on Vision and The New Creatures» վերնագրով։ «Lords» ժողովածուի բանաստեղծություններն ավելի շատ հասարակական վայրերի, մարդկանց և իրադարձությունների նկարագրություն է իրենց մեջ պարունակում։ Մյուս կողմից «The New Creatures» ժողովածուն ավելի պոետիկ է և ավելի շատ զգացմունքային բանաստեղծություններ է պարունակում։ Հետագայում այս երկու գրքերը մեկ հատորով հրատարակվեցին որպես «The Lords and The New Creatures»: Սրանք նաև նրա գործերի միակ հրատարակումներն էին նրա կենդանության օրոք։ Այս ժամանակ Մորիսոնը ծանոթացավ ամերիկացի հայտնի գրող Մայքլ Մքքլուրի հետ, ով խորհուրդ տվեց Ջիմին շարունակել իր կարիերան որպես բանաստեղծ, քանի որ նա իրոք շատ օժտված էր։ Իր մահվանից հետո նրա բանաստեղծությունների մյուս երկու հատորներն էլ տպագրվեցին նրա ընկերոջ` լուսանկարիչ Ֆրանկ Լիսանդրոյի, և իր ընկերուհու` Պամելա Կուրսոնի, ծնողների կողմից։ Վերջիններս օրենքով տիրապետում էին նրա բանաստեղծությունների տիրապետման իրավունքին։
«The Lost Writings of Jim Morrison» գրքի առաջին հատորը, որի վերնագիրն է «Wilderness», լույս տեսավ 1988 թվականին, և միանգամից դարձավ «New York Times»-ի բեսթսելլերը։ Երկրորդ հատորը, որը լույս ընծայվեց միայն 1990 թվականին, նույնպես մեծ հաջողություններ ունեցավ։ Մորիսոնն ինքը նաև կարդացել է և ձայնագրել իր բանաստեղծությունները երկու անգամ տարբեր առիթներով։ Առաջին ձայնագրումը տեղի է ունեցել 1969 թվականի մարտին, իսկ երկրորդը 1970 թվականի դեկտեմբերի 8-ին` հենց իր ծննդյան օրը։ Հետագայում այս ձայնագրությունների մեծ մասը զետեղվել է The Doors-ի «The Lost Paris Tapes» և «An American Prayer» ալբոմներում ։ Չնայած այս ամենին ձայնագրված բանաստեղծություններից ոմանք դեռ չեն թողարկվել և հրատարակվել, և դեռ գտնվում են նրա ընկերուհու` Պամելա Կուրսոնի, ընտանիքի տիրապետության տակ։ Մորիսոնի ամենահայտնի կինոմատոգրաֆիկական աշխատանքը «HWY: An American Pastoral» նախագիծն է, որը նա սկսել է 1969 թվականին։ Նա ինքը այդ ֆիլմում կատարում է գլխավոր դերը` մարդասպանի դերը ։
Մորիսոնի ընտանիքը
Նրա ծնողները հանդիպել և սիրահարվել են Հավայան կղզիներում, ծովակալ Մորիսոնի ապագան կապված էր հենց այս տեղանքի հետ, ով այդ ժամանակի տեղակայված ծովային դրոշակակիրն էր։ Երբ ծնվեց Ջիմը, նրա մայրը տեղափոխվեց Հոնկոնգ՝ ամուսնու ծնողների հետ ապրելու։ Նրա ամուսնու ծնողներն էին Փոլ և Քարոլին Մորիսոնները որոնք ծնունդով Ֆլորիդա նահանգի Քլերուոթերում քաղաքից էին։ Մինչ այդ Ջիմի հորը ուղարկել էին ծառայելու Խաղաղ ճակատում, որտեղ նա մնաց մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների ավարտը։
Այս սխալ տեղեկությունները խմբի առաջին ալբոմի հետ միասին թողարկվել էին որպես հավելյալ տեղեկություններ խմբի անդամների մասին։ Նրա հայրը` Ջորջ Մորիսոնը, չէր ցանկանում, որ իր տղան դառնա երաժիշտ։ Երբ նա առաջին անգամ լսեց The Doors-ի առաջին ալբոմը, նամակ Ջիմին գրեց, որ նա տաղանդ և ապագա չունի որպես երաժիշտ և պետք է թողնի այդ ասպարեզը ։ Հետագայում հայրը խոստովանեց, որ այդ նամակը դարձավ հենց այն գլխավոր պատճառներից մեկը, որ ստիպեց Մորիսոնին խզել իր բոլոր կապերը ընտանիքի անդամների հետ։ Նա նաև նշեց, որ այնուամենայնիվ ինքը հպարտանում էր իր տղայով ։
Հարաբերությունները
Մորիսոնը երկար տարիներ հանդիպում էր Պամելա Կուրսոնի հետ ։ Նրանց հարաբերությունները սկսվել էին ավելի շուտ, քան նա ուներ ճանաչում և հարստություն, Պամելան պնդում էր, որ Ջիմը շարունակի բանաստեղծություններ գրել։ Երբեմն Պամելան նույնիսկ օգտագործում էր Մորիսոն ազգանունը Կուրսոնի փոխարեն։ Պամելայի մահվանից հետո 1974 թվականի ապրիլի 25-ին, Կալիֆորնիա նահանգի դատարանը վճռեց, որ նրանք ամուսնացած են եղել օրինական կարգով։ Նրանց հարաբերությունները այդքան էլ խաղաղ չեն եղել, քանի որ նրանք շատ են վիճել ու բաժանվել, սակայն հետո կրկին միացել են։
Մորիսոնը մեկ գիշերվա սեռական հարաբերություններ է ունեցել նաև Jefferson Airplane խմբի երգչուհի Գրեյս Սլիքի հետ, նաև 16 ամսագրի թղթակից Գլորիա Ստեյվերսի հետ։
1970 թվականին մի հեթանոսական հավաքույթի ժամանակ Մորիսոնն ամուսնացել է արձակագիր Պատրիսիա Կենելիի հետ և նրանց հարսանիքը անցակցվել է կելտական վհուկական ծիսակարգով ։ Վերջինս նույնիսկ գիրք է գրել Մորիսոնի և նրա հետ իր անցկացրած համատեղ կյանքի մասին` վերնագրելով այն «Strange Days: My Life With and Without Jim Morrison» :
Մորիսոնը սեռական հարաբերությունների մեջ է եղել նաև խմբի որոշ երկրպագուհիների հետ։ Բացի այդ, կան վարկածներ, որ նա հարաբերություններ է ունեցել Ջենիս Ջոպլինի հետ, որի հետ այնքան էլ լավ չի վարվել, ինչպես այդ մասին հետագայում վկայել է Դեյվիդ Կրոսբին ։
Մորիսոն և Ջոպլին
Նրանց ցանկում, ում հետ Ջիմ Մորիսոնը մտերմիկ հարաբերությունների մեջ էր, նշվում էին նաև The Velvet Underground-ի վոկալիստ Նիկոի ու Ջենիս Ջոպլինի անունները։ Ընդ որում, Ջենիսը ինքն էլ ասում էր այդ մասին, այն էլ հենց բեմից։ Եթե հավատանք Փոլ Ռոթշիլդին, ով իր վրա էր վերցրել հաշտարարի դերը և որոշել էր հաշտեցնել «ռոք 'ն' ռոլլի թագավորին ու թագուհուն» (այդպես էր նա նրանց համարում), Ջոպլինի ու Մորիսոնի մեջ սիրավեպ չի լինի։ Հիդդեն - Հիլզի երեկույթը, որում երեքն էլ սթափ վիճակում էին, լավ սկսվեց. ակնհայտ էր, որ Ջոպլինն ու Մորիսոնը համակրում էին միմյանց։ Բայց (Ռոթշիլդի պնդմամբ), եթե ալկոհոլը Ջոպլինի վրա մեղմացուցիչ ազդեցություն էր թողնում, դարձնելով նրան «միանգամայն հրաշալի», ապա հարբած Մորիսոնը կոպիտ ու տհաճ էր ։
«…Վերջապես նա ասաց ինձ. գնանք այստեղից։ Ջիմը, տարուբերվելով գալիս էր նրա ետևից։ Նա հասավ մեքենային, սկսեց ինչ-որ բաներ խոսել, բայց Ջենիսը նրան հեռու ուղարկեց։ Նա այլևս չէր հետաքրքրում Ջոպլինին։ Ջիմին նման պատասխանը չէր բավարարում։ Նա բռնեց Ջենիսի մազերից, որից հետո Southern Comfort-ի շշով հարված ստացավ գլխին ու ընկավ։ Հաջորդ օրը, փորձի ժամանակ նա շարունակ կրկնում էր. «Ինչպիսի կին է։ Տուր ինձ նրա հեռախոսահամարը»… Նա սիրահարվել էր. ֆիզիկական առերեսումը նրա տարերքն էր։ Ես ստիպված էի նրան ասել, որ, ո՛չ Ջիմ, Ջենիս երկրորդ անգամ հանդիպելը լավ գաղափար չի համարում։ Այդպես, նրանք այլևս չհանդիպեցին։ Նա ջախջախված էր զգում իրեն», - պատմում էր Փոլ Ռոթշիլդը ։
Մահը
1971 թվականի մարտին Ջիմ Մորիսոնը միացավ Պամելային, որը Փարիզում էր։ Նրանք բնակարան վարձեցին և այդ ժամանակվանից սկսած զբոսնում էին քաղաքով և հիանում ճարտարապետությամբ։ Մորիսոնն այս ժամանակ ազատվեց իր մորուքից և մի քանի կիլոգրամ էլ նիհարեց։ Նրա վերջին ձայնագրած երգը «Orange County Suite» էր։ Մորիսոնը մահացավ նույն թվականի հուլիսի 3-ին իր բնակարանում, ավելի կոնկրետ` իր լոգարանում։ Ըստ բոլոր հայտնի լուրերի` նա մահացած գտնվել է հենց Կուրսոնի կողմից։ Բժշկական հետազոտությունները պարզեցին, որ մահը չէր կարող ոճրագործության պատճառ լինել, և այդ իսկ պատճառով չկատարվեց դիահերձում։
Չնայած սրան մահվան իրական պատճառները մինչև օրս էլ պարզված և լուսաբանված չեն, և ոմանք շարունակում են պնդել, թե Ջիմին սպանել են կամ էլ թե նա դեռ ողջ է։ Կուրսոնը պնդում էր որ Ջիմը մահացել է հերոինի և կոկաինի չարաշահումից ։ Դանի Սուրջեմանը նաև նշում է, որ այդ ժամանակ Կուրսոնը շատ վարկածներ էր բերում Ջիմի մահվան մասին, նա նույնիսկ ասել է, որ ինքն է սպանել Մորիսոնին և որ ինքը մեղավորություն ունի նրա մահվան մեջ։ Ալայն Ռոնեյն էլ նշել է որ Կուրսոնը տեսնելով Ջիմին մահվան շեմին (հերոինի պատճառով) չի զանգահարել շտապ օգնություն այլ փոխարենը թողել է, որ Ջիմը արյունահոսելով մահանա ։
Ռոնեյը խոստովանել է նաև, որ օգնել է ծածկել և պահել բոլոր փաստերը Մորիսոնի մահվան մասին։ «No One Here Gets Out Alive» գրքում Սաջերմանը և Հոպկիսնը գրում են որ Ռոնեյն ու Ագնես Վարդան ասել են թե Կուրսոնը ոստիկանությանը իր տված ցուցմունքների մեջ խաբել է և նշել թե իբր Ջիմը ոչ մի տեսակի թմրադեղ չի օգտագործել ։ Հոպկինսը նշում է նաև, որ Ռոնայն ու Վարդան այս խոստովանությունը արել են Մորիսոնի մահվանից քսան տարի անց միայն։ Ռոնայն ու Վարդան գնացել են Կուրսոնի մոտ անմիջապես Ջիմի մահանալուց հետո և նա նրանց ասել է թե նրանք երկուսով թմրադեղ են օգտագործել երկար ժամանակ խմելուց հետո, Ջիմը սկսել է հազալ ու արյուն թքել և որոշել է լոգանք ընդունել։ Եվ երբ նա գիշերվա ընթացքում որոշել է խոսել Մորիսոնի հետ Մորիսոնը նրա բացականչություններին չի պատասխանել, և Կուրսոնը բժիշկ է կանչել։ Սաջերմանը և Հոպկինսը նշում են նաև, որ Մորիսոնը երկար տարիներ ծխելու և ալկոհոլի չարաշահման հետևանքով տառապել է բրոնխիալ ասթմայով։
Ջիմը մահացել է 27 տարեկանում վաղ առավոտյան 1971 թվականի հուլիսի 3-ին Փարիզի իր բնակարանի լոգարանում։ Խմբի մենեջեր Բիլ Սիդսոնը այդ ժամանակ եկել է Փարիզ Լոս Անջելեսից, սակայն նրան չի հաջողվել տեսնել Ջիմի դիակը։ Միակ մարդը, բացի Պամելայից ով տեսել է Ջիմի դիակը եղել է բժիշկ Մաքս Վեզելը, ով հիմա մահացած է։ Մաքս Վեզելը սակայն երբեք ոչ մի հարցազրույց չի տվել և միայն պնդել է այն, որ Ջիմը մահացել է բնական մահով, ավելի կոնկրետ` սրտի աշխատանքի խափանման պատճառով, դրա համար էլ նույնիսկ դիահերձում չի կատարվել ։ «Daily Mail»-ի հոդվածում բավական քիչ բաներ էին փոխվել։ Ենթադրաբար Ջիմ Մորիսոնը մահացել է Փարիզի գիշերային ակումբներից մեկի լոգարանում։ Երգչուհի՝ Մարիան Ֆեիտֆուլը երդվել է չխոսել այդ իրադարձությունների մասին, որը դրդեց նրան չափից դուրս շատ քանակի թմրանյութերի օգտագործման ։ Ջիմը դիլերների մոտից գնել էր հերոին իր ընկերուհու՝ Պամելա Կուրսոնի համար։ Ջիմ Մորիսոնը երբեք չի ընդունել հերոին ԱՄՆ-ում, քանի որ նա ունեցել է ուժեղ ատելություն թմրանյութերի և ասեղների հանդեպ։ Հենց ի՞նչ է Մարիան Ֆեիտֆուլը տեսել։ Այսպիսով ինչու՞ Ջիմը սկսեց օգտագործել հերոին Փարիզում։ Եվ եթե նա չափից շատ ներարկված էր, ապա ինչու՞ նրա նման խորհրդավոր երգիչները երդվեցին չխոսել այդ գիշերվա միջադեպից, ինչն էլ հանգեցրեց նրա մահվան։ Ապա ինչու՞ այդ իրադարձությունները ի հայտ եկան գլոբալ մամուլում մի քանի շաբաթ անց։ Այսպիսով իրականում ի՞նչ է տեղի ունեցել Ջեյմս Դուգլաս Մորիսոնի հետ։ Եվ ով էր Ամերիկյան The Doors ռոք խմբի բանաստեղծը և երգիչը և ինչի՞ կողմնակիցն էր նա։ Սա մի հատված է 1970 թվականի Լիզի Ջեյմսի հետ զրույցից ։ 2014 թվականին Մարիան Ֆեիտֆուլը բրիտանական Mojo թերթին տված հարցազրույցում ասել է, որ Մորիսոնին պատահաբար սպանել է իր նախկին ընկերը ։
Շատերը նշում են, որ Մորիսոնի հուղարկավորությունը շատ անշուք է եղել և միջոցառմանը մասնակցել են՝ Ալայն Ռոնեյը, Պամելա Կուրսոնը, Ագնես Վարդան, Բիլ Սիդոնսը և Մորիսոնի կանադացի անձնական քարտուղար Ռոբին Վերթլը։ Շատերը մինչև հիմա չեն հավատում, որ Մորիսոնը ընդհանրապես մահացել է։
Գերեզման
Մորիսոնը թաղված է Փարիզի Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում, որտեղ թաղվում են հիմնականում արվեստի մեծագույն գործիչներ։ Գերեզմանը չուներ պաշտոնական ցուցանակ, մինչև Ֆրանսիայի պաշտոնյաները նրա վրա վահան դրեցին, որը, սակայն, գողացվեց 1973 թվականին։ Սկզբում գերեզմանը նույնիսկ սխալ էր անվանվել, փոխված էին անվան տեղերը գրված էր «Դուգլաս Ջեյմս Մորիսոն»։ 1981 թվականին խորվաթ քանդակագործ Մլադեն Միկուլինը իր պատրաստած կիսանդրին տեղադրեց Մորիսոնի գերեզմանի վրա ի հիշատակ նրա մահվան 10-րդ տարելիցին։ Կիսանդրու ներքևի մասում գրված էր Մորիսոնի անունը։ Սակայն գերեզմանոցի բարբարոսները փչացրեցին կիսանդրին, և ի վերջո գողացան այն 1988 թվականին։ Միկուլինը մեկ այլ կիսանդրի պատրաստեց Մորիսոնի համար 1989 թվականին, և մի բրոնզե նկար Մորիսոնի դեմքով 2001 թվականին՝ սրանցից ոչ մեկը չտեղափոխվեց Մորիսոնի գերեզմանի մոտ։ 1990-ակաների սկզբին Մորիսոնի հայր Ջորջ Ստեպեն Մորիսոնը Սան Դիեգո նահանգի համալսարանի հումանիտար և դասական ուղղությամբ զբաղվող դասախոսի հետ խորհրդակցելուց հետո տապանաքար դրեց Մորիսոնի գերեզմանին։ Տապանաքարի վրա գրված է հունարենով «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ», որը գրական լեզվով նշանակում է «ըստ իր ինքնորոշման ոգու, կամ ուղենշային ոգու»։ Իսկ առավել կոնկրետ թարգմանությամբ «Իր Անձին Հավատարիմ»  ։
Ազդեցությունները
Ջիմ Մորիսոնը արդեն վաղ տարիքից խորապես ուսումնասիրել էր փիլիսոփայություն, գրականություն, կրոն, և հոգեբանություն։ Նրա կենսագիրները նշում են բազմաթիվ փիլիսոփաների անուններ, որոնք նրա վրա մեծ ազդեցություն են գործել։ Հատկապես շատ են փաստերը այն մասին որ վաղ տարիքի նա հայտնաբերել և ուսումնասիրել էր գերմանացի նշանավոր փիլիսոփա Ֆրիդրիխ Նիցշեի գործերը։ Նրա վրա գրական առումով մեծ ազդեցություն են թողել նաև ֆրանսիացի գրողներ Շառլ Բոդլերը և Արթյուր Ռեմբոն ինչպես նաև անգլիացի հայտնի բանաստեղծ Ուիլյամ Բլեյքը։ «Beat Generation» շրջանի ամերիկացի նշանավոր գրող Ջեք Քերուակը նույնպես մեծ ազդեցություն է թողել Ջիմ Մորիսոնի վրա։ Նա նաև ուսումնասիրել և կարդացել է հայտնի ֆրանսիացի գրող Լուիս-Ֆերդինանդ Սելինի գործերը։ Վերջինիս «Ճանապարհորդություն դեպի գիշերվա վերջը» խթան է հանդիսացել Ջիմի համար, որպեսզի նա գրի «End of the Night» (Գիշերվա վերջը) երգը, որն ընդգրկվել է խմբի առաջին ստուդիական ալբոմի մեջ ։
«End of the Night» երգի վրա նաև մեծ ազդեցություն է թողել Ուիլյամ Բլեյքի «Անմեղության Գուշակությունները» («Auguries of Innocence») բանաստեղծությունը որից էլ հենց վերցված են հետևյալ խոսքերը` «Ոմանք ծնվում են քաղցր բերկրանքով, ոմանք ծնվում են անվերջ գիշերվա մեջ»։
Մորիսոնը նաև հետաքրքվել է դիցաբանությամբ և կարդացել է Ժոսեֆ Կեմբելի «Հազար երեսանի հերոսը» գիրքը։ Նա կարդալով և ուսումնասիրելով Ջեյմս Ֆրեյզերի «Ոսկե ճյուղը» գիրքը դրա ազդեցության տակ գրել է «Not to Touch the Earth» երգը։ Մորիսոնը նաև հետաքրքրված էր տեղացի ամերիկացիների մշակույթով։ Նա ինքը իրեն համարում էր շաման, և խմբի համերգների ժամանակ շատ հաճախ պարում էր տեղացի ամերիկացիների նման ։
Ջիմը իր վրա կրում էր Ֆրիդրիխ Նիցշեի ահռելի ազդեցությունը և դա կարելի է հաստատել նրանով որ նա նույնիսկ ներբող ունի նվիրված Նիցշեին, բացի այդ խմբի վերջին «L.A. Woman» ալբոմի «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» երգում Մորիսոնը արտասանում է հետևյալ խոսքերը «Ես ձեզ կպատմեմ սրտի ցավի, և Աստծո կորստյան մասին»։ Մեկ այլ օրինակ է հենց նույն երգում արտասանվող հետևյալ բառերը «Այստեղ պարագծայինում աստղեր չկան, այստեղ մենք քարացած ենք՝ անբիծ»։
Նույն «L.A. Woman» ալբոմի մեկ այլ երգ «Riders on the Storm»-ում Մորիսոնը երգում է հետևյալ տողերը «Այս աշխարհ ենք մենք նետվել ենք ինչպես շունը առանց ոսկորի»։ Այդ տողը խոսում է այն ազդեցության մասին որ ուներ Մարտին Հայդեգերի փիլիսոփայությունը Ջիմ Մորիսոնի վրա։ Ջիմի վրա նաև շատ մեծ ազդեցություն է թողել հունական թատերգությունը հատկապես Սոփոկլեսի Էդիպուս արքա ողբերգությունը։ Ջիմը նույնիսկ իր «The End» երգի բառերի մեջ մտցրել է հետևյալ տողերը, որոնք էլ հենց վկայում են այն ազդեցության մասին, որը թողել է հունական թատրոնը Ջիմի վրա ։
Ավագ դպրոցը ավարտելիս նա իր սեփական գրադարանում ուներ 1000 և միգուցե ավելի քանակությամբ գրքեր։ Ջիմը սիրում էր, երբ փորձում էին իր գիտելիքները, նա սիրում էր ցույց տալ իր խելքը և կարողությունները։ Նա իր ընկերներին ասում էր որ վերցնեն ցանկացած գիրք և կարդան այդ գրքից որևէ պատահական էջ, Ջիմը վերջում ճշտորեն ասում էր և գրքի հեղինակին և գրքի վերնագիրը ։
Երաժշտական
Նույնիսկ հիմա, երբ Մորիսոնի մահվանից 40 և ավելի տարիներ են անցել, նա շարունակում է մնալ ռոք աշխարհի ամենաճանաչված և սիրված երաժիշտներից ու երգիչներից մեկը։ Այսօր Մորիսոնին նույնիսկ համարում են իսկական ռոք լեգենդի նախատիպը` սկանդալային, խորհրդավոր և գրավիչ ։ 2011 թվականին «Rolling Stone» ամսագրի անցկացրած քվեարկությունից հետո Մորիսոնը զբաղացրել է 5-րդ հորիզոնականը լավագույն երգիչների ցանկում ։ Հանրահայտ ամերիկյան պանկ-ռոք խումբ «Iggy and the Stooges»-ը ձևավորվել է այն բանից հետո երբ խմբի ապագա վոկալիստ Իգի Պոպը ներկա է եղել The Doors-ի համերգներից մեկին։ Իգի Պոպի ամենահայտնի երգերից մեկը «The Passenger»-ը իր վրա ունի Մորիսոնի բանաստեղծությունների ազդեցությունը։ Մորիսոնի մահվանից հետո Պոպը նաև համարվում էր նրան փոխարինող միակ վոկալիստը, նա խմբի հետ նաև մի քանի համերգների մասնակցեց, սակայն ի վերջո պարզ դարձավ, որ Ջիմը անփոխարինելի է։
Վալլաս Ֆոուլին որը Duke համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսորն է և դասավանդում է Ֆրանսիական գրականություն գրել է մի գիրք վերնագրված «Rimbaud and Jim Morrison» (Ռեմբոն և Ջիմ Մորիսոնը) որը ենթավերնագրված է «The Rebel as Poet – A Memoir» (Ապստաբը Որպես Բանաստեղծ - Հուշ)։ Այս գրքում նա գրում է իր զարմանքի մասին երբ Ջիմից նամակ է ստացել 1968 թվականին, Մորիսոնը իր հերթին շնորհալակություն էր հայտնում նրան այն բանի համար որ նա թարգմանել է Ռեմբոյի բանաստեղծությունները անգլերեն իր նամակում նա մասնավորապես նշել է «Ես ֆրանսերեն հեշտությամբ չեմ կարդում» և հետո ավելացրել «...ձեր գիրքը միշտ ինձ հետ է»։ Ֆոուլին դասախոսություններ է տվել բազմաթիվ համալսարաներում և դպրոցներում համեմատելով Ջիմ Մորիսոնի և Արթյուր Ռեմբոյի կյանքը, փիլիսոփայությունը և պոեզիան։ The Doors գիրքը որը գրվել է խմբի մյուս անդամների կողմից ներառում է մի հատված որտեղ Մորիսոնի մոտ ընկեր Ֆրենկ Լիսանդրոն գրում է որ շատերը մտածում էին որ Մորիսոնը հետաքրքրված էր խռովությամբ, խանգարումներով և քաոսով։ «Որը նշանակում է որ նա անարխիստ է, հեղափոխական կամ որ ավելի վատ է նիհիլիստ։ Հազիվ թե որևէ մեկը նկատած լինի այն, որ Մորիսոնը փոխակերում էր Ռեմբոյին և մյուս սյուրռեալիստ բանաստեղծներին» ։