cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հուլիա (Կեսարի դուստր)
Կյանք
Հուլիան մահացել է նախքան իր հոր և ամուսնու միջև ընդհարումը ։ Ինչպես նշել է Պլուտարքոսը՝ մ․թ․ա․ 55 թվականի ընտրության ժամանակ Պոմպեոսին շրջապատել է հուզված ամբոխը և նրա հագուստն արյունոտվել է խռովարարներից մեկի արյամբ։ Ստրուկներից մեկն արյունոտ տոգան տուն է տարել, ու Հուլիան այն տեսել է։ Մտածելով՝ թե ամուսնուն սպանել են, նրա մոտ վաղաժամ ծննդաբերություն է սկսվել, որը նրա մարմնին անդառնալի վնաս է պատճառել։ Հաջորդ տարի, մ․թ․ա․ 54 թվականի օգոստոսին, մահացել է ծննդաբերության ժամանակ , իսկ նրա երեխան, ըստ որոշ պատմիչների՝ տղա , ըստ այլոց՝ աղջիկ , մահացել է նրա հետ ։ Սենեկայի տվյալներով Կեսարը Բրիտանիայում էր , երբ ստացել է Հուլիայի մահվան լուրը ։
Պոմպեոսը ցանկացել է կնոջ մասունքները պահել իր սիրելի Ալբայի առանձնատանը, սակայն հռոմեացիները, որոնք նույնպես սիրում էին Հուլիային, պահանջել են, որ նա հանգչի Մարսի դաշտում։ Թույլտվության համար սենատի հատուկ որոշում էր անհրաժեշտ, բայց այդ ժամանակվա կոնսուլներից մեկը՝ Լուցիոս Դոմիտիոս Ահենոբարբոսը, Կեսարի ու Պոմպեոսի հանդեպ ատելությունից դրդված, արգելել է տվել դա։ Ժողովրդի կամքը, սակայն, գերիշխել է և մահախոսական ճառը հրապարակում լսելուց հետո նրա աճյունասափորը տեղադրվել է Մարտի դաշտում ։ Տաս տարի անց Կեսարի դիակիզման պաշտոնական խարույկը պատրաստվել է իր դստեր գերեզմանի մոտ, բայց ժողովուրդը միջամտել է Մարկոս Անտոնիոսի կողմից արտասանված մահախոսականից հետո և Կեսարի մարմինը դիակիզել ֆորումում։
Հուլիայի մահից հետո Կեսարի ու Պոմպեոսի դաշինքն սկսել է քայքայվել, որի արդյունքում տեղի է ունեցել Կեսարի քաղաքացիական պատերազմը։ Որպես եզակի նախանշան խոսվել է այն մասին, թե այն օրը, երբ Օկտավիանոս Օգոստոսը որպես Կեսարի որդեգիր զավակ մուտք է գործել Հռոմ (մ․թ․ա․ 44 թվականի մայիսին), Հուլիայի հուշարձանին իբր կայծակ է հարվածել ։ Կեսարն ինքը երդվել է դստեր հոգու համար արարողություն անցկացնել, որը նա իրականացրել է մ․թ․ա․ 46 թվականին որպես լայնածավալ հուղարկավորության խաղեր, որոնց մեջ ընդգրկված էին նաև գլադիատորական մարտեր ։ Արարողության օրը համաձայնեցվել է սեպտեմբերի 26-ին նշվող ludi Veneris Genetricis տոնախմբության հետ (Հուլիոսների աստվածային նախնի Վեներայի պատվին կազմակերպված փառատոն) ։
Գրականություն
Իտալական Վերածննդի շրջանի բանաստեղծ Կառլո Մարսուպինին ներբող է գրել ազնվականուհի Պիկարդա Բուերիի մասին, որտեղ նրան համեմատել է Հուլիայի հետ, համարելով վերջինիս ամուսնական նվիրվածության օրինակ ։
Անքուն գիշեր (ֆիլմ, 2017)
«Անքուն գիշեր» (Sleepless)՝ ամերիկյան մարտաֆիլմ է, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բարան բո Օդարը և հանդիսանում է ռեժիսոր Ֆրեդերիկ Ժարդեն «Անքուն գիշեր» մարտաֆիլմի ռեմեյքը։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 12-ին ։
Սյուժե
Ոստիկանը, ով կապեր ունի հանցավոր աշխարհում ստիպված է շրջանցել օրենքը, որպեսզի փրկի իր առևանգված որդուն մի հզոր սինդիկատրի պարագլխի ձեռքից ։
Հավսեկ Վերին
Հավսեկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սարբերդի վիլայեթի Չարսանճագ գավառում։ 1914 թվականին ուներ 18 տուն հայ բնակիչ, զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Կար եկեղեցի (Ս. Մինաս)։ Հավսեկ Վերինի հայերի մեծ մասը զոհվել է 1915-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում։
Անքուն գիշեր (ֆիլմ, 2017)
Քննադատություն
Ֆիլմը ստացել է հիմնականում բացասական կարծիքներ կինոքննադատների կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ատլանտայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին
Հավսեկ Վերին
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի բնակավայրեր
Իվան Պանֆիլով
Իվան Վասիլևիչ Պանֆիլով (Иван Васильевич Панфилов, ), խորհրդային զորահրամանատար, գեներալ-մայոր (1940 թվական), Խորհրդային Միության հերոս (ապրիլի 12-ին, 1942 թվական, հետմահու)։ ԽՄԿԿ անդամ 1920 թվականից։ Կարմիր բանակում ծառայել է 1918 թվականից, մասնակցել է 1918-1920 թվականների քաղաքացիական պատերազմին։ 1938 թվականին եղել է Կիրգիզական ԽՍՀ զինկոմը։ Հայրենական մեծ պատերազմի (1941-1945 թթ.) ժամանակ եղել է 316-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատարը, որը մարտնչեց Մոսկվայի մատույցներում, Վոլոկոլամսկի մոտ։ Զոհվել է մարտում։
Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային զորահրամանատարներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Դոմազան սյուր Արիզ
Դոմազան սյուր Արիզ (Daumazan-sur-Arize), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լը Մաս դ’Ազիլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Պամե շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09105։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 715 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 383 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 263-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 120-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,3 %)։ 263 աշխատունակ բնակիչներից 237-ը աշխատում էին (119 տղամարդ և 118 կին), անաշխատանք էին 26-ը (14 տղամարդ և 12 կին)։ 120 անգործունակ մարդկանցից 27-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 48-ը թոշակառու, 45-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Իջևանատուն (Նովոչերկասկ)
Իջևանատուն (Гостиный двор), պատմական շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։
Հասցեն` Ռոստովի մարզ, ք. Նովոչերկասկ, Պլատովի պողոտա, 59բ։
Պատմություն
Իջևանատան շենքը Նովոչերկասկ քաղաքի Պլատովի պողոտայում երկհարկանի պատմական շինություն է, որը կառուցվել է XIX դարում։ Սկզբնապես իջևանատան քարե շենքի տեղում եղել է իջևանատան փայտե շենք, որը ծածկված էր բարակ տախտակով։ Նովոչերկասկի հիմնադրման օրը` 1805 թվականի մայիսի 18-ին, հրապարակում հիմնադրվել է քարե իջևանատունը։ Շենքի անվանումով էլ հարակից տարածքը սկզբնապես կոչվում էր Իջևանատան հրապարակ։
Քսաներորդ դարի սկզբին շենքում աշխատել է չորս կինոթատրոն` «Բոմոնդ», «Պալաս», «Վարիետե», «Իդեմ»։ Առևտրային շարքերը մասամբ այրվել են Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, նրանց տեղում այժմ քաղաքի վարչակազմի շենքն է։
Ճարտարապետություն
Իջևանատան երկհարկանի շենքերի ճակատները կառուցված են շրջանցիկ սրահի տեսքով, մուտքային դռներն ու պատուհաններն ունեն կամարաձև և ուղղանկյունաձև եզրակալում։ Վալպրեդեն շենքում օգտագործել է ուշ կլասիցիզմին և ամպիրին բնորոշ դեկորային տարրեր` միմյանց հետ կապելով Իջևանատան և Ատամանյան պալատի ձևավորումը։ Շենքը զարդարված է անկյունային սալարկման ելունների վրա կառուցված կրկնապատիկ որմնասյուներով, ունի միջհարկային և պսակող քիվ, կիսակամարաձև պատուհաններ։ Շենքը ներկված է դեղին, ճարտարապետական տարրերն ընդգծված են սպիտակով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Նովոչերկասկի շենքեր և կառույցներ
Լեոնիդ Կելդիշ
Լեոնիդ Վենիամինովիչ Կելդիշ (Леони́д Вениами́нович Ке́лдыш, ), խորհրդային և ռուս ֆիզիկոս, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1976), ֆիզիկական և մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1965): Կելդիշի աշխատանքները կարևոր դեր են ունեցել ֆիզիկայի զարգացման գործում ։
Կենսագրություն
Կելդիշը ծնվել է 1931 թվականին Մոսկվայում, մեծացել է իր մոր և խորթ հոր՝ հայտնի մաթեմատիկոսների ընտանիքում։ Դպրոցը ոսկե մեդալով ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետ, 1954 թվականին դարձել է Լեբեդևայի անվան Ֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտ (նրա գիտական խորհրդականն էր Վիտալի Գինզբուրգը)։ 1957 թվականից մինչև իր կյանքի ավարտը Կելդիշը աշխատել է Լեբեդևի անվան ֆիզիկական ինստիտուտում, իսկ 1989-1994 թվականներին զբաղեցրել է ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։ 1965 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ, որի պաշտպանական արդյունքների հիման վրա թեկնածուի աստիճանի փոխարեն նրան անմիջապես դոկտորի աստիճան է շնորհվում։
1962 թվականին Կելդիշը դարձել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի պրոֆեսոր, 1965 թվականին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, 1978 թվականից 2001 թվականը աշխատել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի քվանտային ռադիոֆիզիկայի բաժնում՝ որպես վարիչ, իսկ 2004-2011 թվականներին` Տեխասի A&M համալսարանի ֆիզիկայի և աստղագիտության ամբիոնում։ 1968 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 1976 թվականին՝ ակադեմիկոս, 1991-1996 թվականներին եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ընդհանուր ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժնի ակադեմիկոսի քարտուղար, ապա Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նախագահի խորհրդական և ռուս ֆիզիկոսների ազգային կոմիտեի նախագահ։ Կելդիշը երկար տարիներ եղել է «Ֆիզիկա և կիսահաղորդիչ տեխնոլոգիաներ»,, «Solid State Communications» ամսագրերի խմբագրական խորհուրդների անդամ, 2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև իր կյանքի ավարտը աշխատել է որպես «Ֆիզիկական գիտությունների հաջողություններ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
Լեոնիդ Կելդիշը վախճանվել է 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ սրտի հիվանդությունների պատճառով ։
Գիտական ձեռքբերումներ
Կելդիշը գրել է աշխատություններ կիսահաղորդչային ֆիզիկայի և քվանտային ռադիոֆիզիկայի վերաբերյալ։
1950-ականների երկրորդ կեսին նա ստեղծեց կիսահաղորդիչների մեջ թունելային երևույթների տեսությունը։ 1957 թվականին առաջին անգամ կատարեց թունելային հանգույցի հավանականության ճիշտ հաշվարկը, հաշվի առնելով նյութի շղթայի կառուցվածքը և կանխատեսեց այսպես կոչված անուղղակի թունելային ազդեցությունը։ 1958 թվականին նա կանխատեսեց էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ կիսահաղորդչային բյուրեղներում կլանման գոտիների տեղափոխումը։ Այս արդյունքները չափազանց կարևոր էին կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի զարգացման համար։ 1962 թվականին նա առաջարկել է օգտագործել տարածական-պարբերական դաշտի կառավարման էլեկտրոնային ազդեցությունը և էլեկտրոնային բյուրեղների հատկությունները։
1964 թվականին Կելդիշը ցույց տվեց, որ բազմաֆունկցիոնալ ֆոտոէլեկտրական ազդեցությունը և բարձր հաճախականությամբ թունելային ազդեցությունը նույն պրոցեսի տարբեր սահմանափակումային դեպքերն են։
1964 թվականին վիճակի տեսական բնութագրման և ուժեղ քվանտային համակարգերի կինետիկայի համար Կելդիշը մշակեց հատուկ դիագրամային տեխնիկա։ Այս մոտեցումը ընդհանուր առմամբ լայնորեն կիրառվում է ֆիզիկայի տարբեր ճյուղերում, մասնավորապես` լազերային ճառագայթման խտացված համակարգերի փոխազդեցության նկարագրության մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Փորձարարական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:«Տրիումֆ» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ԳԱ իսկական անդամներ
Հատիկաչափական բաղադրություն
Հատիկաչափական բաղադրություն, տարբեր տրամաչափի մասնիկների պարունակությունը ապարներում, հողում կամ արհեստական հատիկավոր նյութերում՝ արտահայտված տոկոսով ըստ զանգվածի կամ տվյալ չափսի հատիկների թվով նմուշում։
Կախված հետազոտման նպատակից հատիկաչափական բաղադրություն որոշվում է տարբեր աստիճանի մանրամասնությամբ։ Ըստ հատիկաչափական բաղադրության տվյալների ընդհանուր դասակարգում չկա, քանի որ նպատակները և օբյեկտները, որոնց համար որոշվում է հատիկաչափական բաղադրություն, այլազան են։ Երկրաբանության (լիթոլոգիա), գրունտագիտության, հողագիտության, ծովային երկրաբանության մեջ և տեխնիկայում (օգտակար հանածոների հարստացում) առկա են սեփական դասակարգումներ և հատիկաչափական ֆրակցիաների անվանումներ։ Այսպես, նստվածքային ապարների մեջ տարբերում են խոշոր (>500 միլիմետր), միջին (500-250 մմ), մանր (250-100 մմ) գլաքարեր, կոպիճ (100-10 մմ), խոշոր (10—5 մմ), մանր (0, 25-0, 10 մմ) խճաքար, կոպիտ (2-1 մմ), խոշոր (1-0, 5 մմ), միջին (0, 5-0, 25 մմ), մանր (0, 25-0, 10 մմ) ավազ, ալերիտ (0, 10-0, 05 մմ), փոշի (0, 05-0, 005 մմ), կավ (<0, 005 մմ)։
Հատիկաչափական բաղադրությունը որոշվում է հատիկաչափական անալիզի օգնությամբ։ Բեկորային ապարների համար հատիկաչափական բաղադրությունը դասակարգման հատկանիշ է և կարևոր դեր է խաղում նրանց առաջացման պայմանների վերծանման գործում։ Գրունտների հատիկաչափական բաղադրությունը տալիս է տեխնիկական տվյալներ շինարարական նպատակների համար, հողերինը՝ բերքատվությունը պայմանավորող կառուցվածքային առանձնահատկություններ։
Կատեգորիա:Ապարներ
Պանդխտի երգեր
Պանդխտի երգեր, հայ ժողովրդական երգեր, որոնք բանաստեղծական բովանդակության և երաժշտական-կոմպոզիցիոն որոշակի հատկանիշների շնորհիվ կազմել են ազգային դասական ժողովրդական երաժշտության ժանրային մի ինքնուրույն բաժինը։ Պանդխտի երգ (ձայնագրությունը Կոմիտասի) Բանաստեղծությունները պայմանական կարելի է ստորաբաժանել՝ պանդխտության մասին կողմնակի պատումների (գրված են գերազանցապես հայրենի չափով) և իր՝ պանդխտի (կամ տանը մնացած հարազատի) կողմից ասվող, անձնական ապրումներ արտահայտող մենախոսությունների։ Պահպանված ու գրառված սակավաթիվ եղանակները, համապատասխանաբար, կամ հանդարտ պատմողական բնույթ ունեն (դասական նմուշներ են Կոմիտասի գրառած պանդխտի անտունիները, տես Անտունի հոդվածի նոտային օրինակը, որ սխալմամբ դրված է «Անտունի»-ի մեջ), կամ ներթափանցված են անմիջական, խոր հուզականությամբ։ Այս 2-րդ տեսակի՝ բուն պանդուխտի երգերի հնչյունաշարը սովորաբար ծավալուն է, եղանակներն անկաշկանդ հոսող են, ունեն պարզ պարբերականությունը բացառող, ազատ ձևակառուցվածք, ասերգային տարրերը ազատ օգտագործող անհատականացված ելևէջ, և այս բոլորը՝ ծառայեցված խոր հուզականության դրսևորմանը (դասական նմուշներից է հանրահայտ «Կռունկը»)՝․ պանդուխտի երգերը կազմում են հայ միջնադարյան ժողովրդական երաժշտության ժառանգության բացառիկ արժեքավոր հատվածներից մեկը։
Կատեգորիա:Հայկական երգեր
Տոռե դի Ռուջերո
Տոռե դի Ռուջերո (Torre di Ruggiero), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1089 մարդ (2012 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 42,92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։
Բնակավայրի հովանավորը հանդիսանում է սուրբ Կիրակի նահատակը։ Բնակավայրի տոնը հուլիսի 6-ին է։
Հարևան բնակավայրներն են Կապիստրանո, Կարդինալե, Կիարավալե Չենտրալե, Սան Նիկոլա դա Քրիսսա, Սիմբարիո և Վալելոնգա կոմունաները։
Դրեյ
Դրեյ (Dreuilhe), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լավլանե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09106։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 375 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 253 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 174-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 79-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,6 %)։ 174 աշխատունակ բնակիչներից 150-ը աշխատում էին (84 տղամարդ և 66 կին), անաշխատանք էին 24-ը (13 տղամարդ և 11 կին)։ 79 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 39-ը թոշակառու, 29-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ուձիգամի
Ուձիգամի սրբավայր (չին․՝ 宇治上神社, Ուձիգամի ձինձյա), սինտոիստական տաճար Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայի Ուձի քաղաքում։ Տաճարը կառուցվել է որպես պահապան տաճար մոտակա Բյոդո-Ինի համար և հարում է Ուձի սրբավայրին։ 1994 թվականին սրբավայրը գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում՝ որպես Հին Կիոտոյի պատմական հուշարձաններից մեկը։ Հոնդենը և հայդենն ընդգրկվել են Ճապոնիայի ազգային հարստությունների ցանկում՝ սրբավայրերի կատեգորիայում    ։
Ուձիգամիի հոնդենը հայտնի է որպես Ճապոնիայի նագարե-ձուկուրի ճարտարապետական ոճի ամենահին օրինակը  ։ Այս ոճը ենթադրում է երեք ներքին սրբատեղիների կառուցում կողք կողքի, ընդ որում՝ կենտրոնական կառույցն ավելի մեծ է ։ Ուձիգամի հոնդենի կառուցումը թվագրվում է Հեյան դարաշրջանի վերջով (794-1185)  ։ Հայդենը կառուցվել է է սինդեն-ձուկուրի ճարտարապետական ոճով, իսկ դրա տանիքը՝ sugaruhafu ոճով։ Հայդենը կառուցվել է Կամակուրա ժամանակաշրջանում (1185-1333)։ Ուձիգամիի սահմաններում կառուցված Կասուգա սրբավայրը վերաբերում է նույն ժամանակահատվածին ։ Տաճարի առանձնահատկություններից մեկը աղբյուրն է ։
Մինչև Մեյձի դարաշրջանը (1868-1912), Ուձի և Ուձիգամի սրբավայրերը հայտնի են եղել Ռիկյուկամիսյա ընդհանուր անվամբ ։ Ուձիգամի սրբավայրերի ամենամյա փառատոնն անցկացվում է մայիսի 5-ին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սինտոիստական տաճարներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ճապոնիայում
Սալերանո Կանավեզե
Սալերանո Կանավեզե (Salerano Canavese), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 532մարդ։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք ։ Բնակչության խտությունը՝ 226 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝10010 ։ Հեռախոսային կոդը՝ 0125։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության շարժը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Վալերի Վաշչենկով
Վալերի Ալեքսանդրովիչ Վաշչենկով (Валерий Александрович Ващенков, ), խորհրդային ֆուտբոլիստ, պաշտպան, ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ 1968 թվականից։ Բարձր կարգի մարզիչ։ Մոսկվայի «Բուրավեստնիկ» մանկապատանեկան մարզադպրոցի տնօրեն ։
Ակումբային
Վալերի Վաշչենկովը Մախաչկալայի «Դինամո» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Խաղացողի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1965 թվականին ԽՍՀՄ «А» երկրորդ խմբի «Դինամո» ակումբում, որի կազմում խաղացել է վեց տարի՝ այդ ընթացքում մասնակցելով 82-ից ավելի խաղի։
1974 թվականին Վալերի Վաշչենկովն սկսել է խաղալ Վլադիմիրի «Տորպեդո» ակումբում, որի կազմում հանդես եկել երեք տարի՝ այդ ընթացքում թիմի կազմում մասնակցելով երկրի առաջնության 124 հանդիպման և խփելով 13 գոլ ։
1977 թվականից հանդես է եկել Նալչիկի «Սպարտակ» ակումբում, որի հետ 1978 թվականին իրավունք է ստացել մասնակցլու ԽՍՀՄ առաջին լիգայի առաջնությանը։ Դրանից հետ նա թիմի մարզիչ Իվան Զոլոտուխինի հետ վերադարձել է Մախաչկալայի «Դինամո», որտեղ էլ ավարտել է իր կարիերան 1980 թվականին ։
Վինսենթ վան Գոգի կյանքի ժամանակագրություն
Սա նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի կյանքի ժամանակագրությունն է։ Այն որքան հնարավոր է համապատասխանում է Վինսենթ վան Գոգի կյանքին ։ Այնուամենայնիվ, հնարավոր է միայն ժամանակագրությունը կառուցել, լրացուցիչ աղբյուրների հիման վրա։ Նրա նամակների մեծ մասը դեռևս թվագրված չէ, և միայն թվագրված հրատարակվել է 1973 թվականին Հան Հուլսկերի կողմից, հետագայում այն վերանայել է Ռոնալդ Փիքվանսը, իսկ հետո ուրիշները ուղղակի ուղղել են։ Ժամանակագրության շատ այլ ամսաթվերը վերցված են նրա եղբոր Թեոյի, նրա քեռու և կնքահայր Սենթի, նրա ընկերներ Էմիլ Բերնարդի ու Պոլ Գոգենի և այլոց կենսագրություններից։
Վալերի Վաշչենկով
Մարզչական
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Վալերի Վաշչենկովը դարձել է Մոսկվայի «Բուրավեստնիկ» մանկապատանեկան մարզադպրոցի մարզիչ։ 1991 թվականից մինչև 2005 թվականը եղել է ավագ մարզիչ, իսկ 2005 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է ֆուտբոլային դպրոցի տնօրենի տեղակալ։ 2007 թվականի մարտին Վալերի Վաշչենկովը նշանակվել է մարզադպրոցի տնօրեն ։
Վինսենթ վան Գոգի կյանքի ժամանակագրություն
Անվիճելի փաստերին և թվականներին հղում չի տված։
Վալերի Վաշչենկով
Ելույթների վիճակագրություն
Նշումնրր. աստղանիշով նշված են այն վանդակները, որոնցում բերված տվյալներն ամբողջական չեն 1975 և 1978 թվականների ԽՍՀՄ առաջնությունների, ինչպես նաև 1977 թվականի առաջին լիգայում հանդես գալու համար անցկացված փլեյ-օֆֆերի, ՌՍՖՍՀ գավաթի ու առաջնության խաղերի հաշվետվությունների բացակայության պատճառով։
Աղբյուրներ՝
Վինսենթ վան Գոգի կյանքի ժամանակագրություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգ
Վալերի Վաշչենկով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Guns N' Roses
Գանս Ն' Րոզիս (Guns N’ Roses), ամերիկյան ռոք խումբը համաշխարհային ճանաչման է արժանացել 1980-ական թվականների վերջին և 1990-ական թվականների սկզբին։ 1985 թվականի մարտին վոկալիստ Էկսլ Ռոուզը և կիթառահար Թրեյսի Գանզը ստեղծում են խումբ, այն անվանելով իրենց անուններով Guns N’ Roses: Խմբի մնացած անդամները պարբերաբար փոխվել են, սակայն Guns N’ Roses – ի դասական կազմը ունի հետևյալ տեսքը՝ Էկսլ Ռոուզը – վոկալ, Սլեշ – սոլո կիթառ, Իզզի Ստրեդլին- ռիթմ կիթառ, Դաֆֆ Մակկագան – բաս կիթառ և Ստիվեն Ադլեր – հարվածային գործիքներ։
Խմբի ստեղծումը
1980-ական թվականների սկզբին վոկալիստ Էքսլ Ռոուզը և նրա դպրոցական ընկեր կիթառիստ Իզզի Ստրեդլին գալիս են Լոս Անջելես Լաֆեյտա քաղաքից։ Էքսլը մտավ մի քանի խումբ, ներառյալ Hollywood Rose խումբը, որտեղ նրա հետ նվագում էր Իզզին, նաև L.A. Guns խումբը, որի անդամն է եղել կիթառիս Թրեյսի Գանզը։ 1985 թվականի մարտին Գանզը և Ռոուզը ստեղծեցին Guns N' Roses խումբը, Իզզի Ստրեդլինը՝ Hollywood Rose խմբից և հարվածային գործիքներ նվագող Ռոբ Հարդները՝ L.A.Guns խմբից և բաս կիթառահար Օուլ Բայխը, ում շուտով փոխարինեց Դաֆֆ Մք Քագանը, ևս միացան խմբին։ Խումբը ներկայացնում էր ռոք, ծանր ռոք, բլյուզ և փանք ժանրերը։ Հյուրախաղերի ժամանակ Սիեթլ Թրեյսի Գանզն ու Ռոբ Հարդները չկարողացան մասնակցել առաջին համերգին, հետո Ռոուզը կիթառիստ Սոլ Սլեշին և հարվածային գործիքներ նվագող Սթիվեն Ալլերին առաջարկեց ելույթ ունենալ իրենց հետ։ 1986 թվականի սկզբին նրանք դարձան խմբի անդամներ և կազմեցին խմբի դասական կազմը. Էքսլ Ռոուզ(վոկալ), Սլեշ(սոլո կիթառ), Իզզի Ստրեդլին, Դաֆֆ Մք Քագան, Սթիվեն Ադլեր։
Ալբոմները
1987 թվականին ԱՄՆ-ում լույս է տեսնում խմբի «Appetite For Destruction» առաջին ալբոմը իսկ ալբոմի «Welcome To The Jungle» երգի հիման վրա նկարահանվում է տեսահոլովակ։ Սկզբնական շրջանում ալբոմը և տեսահոլովակը հաջողություն չեն ունենում, բայց երբ «Geffen Records» ստուդիայի հիմնադիր Դևիդ Գիֆֆենը MTV-ի ղեկավարությանը համոզում է այն ցուցադրել գիշերային երաժշտական թողարկումներում, խումբը սկսում է ձեռք բերել ճանաչում։ Հետագայում ալբոմի մեկ այլ երգ «Sweet Child O`Mine»-ը 1988 թվականին դառնալով հիթ մշտապես սկսում է հայտնվել ռադիո եթերներներում և հեռուստալիքներում։ Մինչ խմբի հաջորդ «Paradise City» սուպերհիթի դուրս գալը, «Appetite For Destruction» ալբոմը Billboard –ի հիթ-շքերթում բարձրանում է առաջին հորիզոնական իսկ ալբոմի վաճառված օրինակների քանակը հասնում է 32 միլիոնի։
Մեծ Բրիտանիայի ռադիոկայանները սկսում են հաճախակի հաղորդել Guns N’ Roses–ի երգերը, որը նպաստում է նրանց հանրաճանաչության աճին Անգլիայում և երբ 1987 թվականի հունիսի 28-ին խումբը հանդես է գալիս լոնդոնյան հանրահայտ Marquee-ի ակումբում, երաժշտասերները նրանց ընդունում են մեծ ջերմությամբ։ 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ին «Geffen Records»-ը թողարկում է խմբի երկրորդ «GN’R Lies» ալբոմը, որի մի կողմում ձայնագրված էր «Live?! @ Like A Suicide» մինի-ալբոմի երգերը իսկ մյուս կողմում չորս ակուստիկ կիթառային ստեղծագործություններ։ Ձայնասկավառակը 1989 թվականի փետրվարին հայտնվում է Billboard –ի ամենավաճառվող ալբոմների շարքում և քանի որ «Appetite For Destruction» -ը դեռ գտնվում էր նույն ցուցակում, ապա Guns N’ Roses – ը դառնում է 1980-ական թվականների միակ խումբը, որի երկու ալբոմներ միաժամանակ գտնվում էին Թոփ 5-ում։
Եթե խմբի առաջին ալբոմը մեծ աղմուկ է բարձացնում իր ձևավորմամբ (ալբոմի վրա պատկերված էր հրեշ և պատառոտված հագուստով աղջիկ իջեցված վարտիքով), ապա երկրորդ ալբոմը արժանանում է մամուլի կատաղի հարձակումներին «One In A Million» երգի համար, որտեղ Էկսլը միաժամանակ անպատվում է նեգրերին, ոստիկաններին, էմիգրանդներին և հոմոսեքսուալիստներին։ Սակայն այդ ամենը չի խանգարում սեպտեմբերի 11-ին ստանալ MTV-ի մրցանակը «Best Heavy Metal/Hard Rock Video» անվանակարգում։
1990 թվականին փոխելով հարվածող Ստիվեն Ադլերին, մենեջեր Ալեն Նիվենին և վերցնելով ստեղնահար Դիզզի Ռիդին Guns N’ Roses-ը ձեռնամուխ է լինում իր ամենափառամոլ ծրագրի՝ «Use Your Illusion I» և «Use Your Illusion II» ալբոմների ձայնագրման աշխատանքին։ 1991 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ալբոմները հայտնվում են երաժշտական խանութների վաճառասեղանների վրա։ Ձայնասկավառակները անմիջապես հայտնվում են Billboard–ի հիթ-շքերթների 1-ին և 2-րդ հորիզոնականներում։ Guns N’ Roses-ը այս ալբոմներով ահմանում է մինչ օրս չգերազանցված համաշխարհային ռեկորդ. նրանք մնում են միակ խումբը, որը կարողացել է նման սխրանք գործել և միանգամից երկու ալբոմներով բարձրանալ Billboard–ի առաջին երկու հորիզոնականները։
Ալբոմները հիթ-շքերթներում մնում են 108 շաբաթ։ Ալբոմների ձայնագրման հետ զուգահեռ խումբը նկարահանում է «Don’t Cry», «November Rain» և «Estranged» հոյակապ տեսահոլովակները։ «November Rain» բալլադը MTV-ում դառնում է ամենամեծ պահանջարկ ունեցող տեսահոլովակներից մեկը, որը ի վերջո 1992 թվականին արժանանում է «MTV Video Music Award» մրցանակին։ Ալբոմների թողարկումից հետո խումբը 28 ամսով մեկնում է հյուրախաղերի, որը կոչվում էր «Use Your Illusion World Tour»։ Այն հայտնի է իր ֆինանսական հաջողությամբ և սկանդալային միջադեպերով։ Այդ համերգները համարվում են ռոք երաժշտության պատմության մեջ ամենաերկար հյուրախաղերը։
Խմբի գործունեությունը հետագա տարիներին
Հետագա տարիներին խմբի երաժիշտները սկսում են լքել խումբը։ 1998 թվականին Սլեշի և Մակկագանի հեռանալուց հետո խմբի դասական կազմից մնում է միայն Էկսլը։ Սակայն դա չի խանգարում Էկսլին նոր երաժիշտների հետ շարունակել Guns N’ Roses – ի ելույթները։ 2012 թվականին Guns N’ Roses-ը ընտրվել է «Ռոք-ընդ-ռոլլի փառքի սրահ»-ի անդամ։ Սակայն մրցանաբաշխության օրը խմբի դասական կազմը հավաքել չի հաջողվում։ Էկսլ Ռոուզը ոչ միայն հրաժարվում է մասնակցել մրցանաբաշխությանը, այլև խնդրում է իր անունը ջնջել մրցանակակիրների ցուցակից, քանի որ նա համարում է, որ հրավիրելով մնացած երաժիշտներին վիրավորել են իրեն։ Մրցանաբաշխությանը չի մասնակցել նաև կիթառահար Իզզի Ստրեդլին։
Առիթմիա (ֆիլմ)
«Առիթմիա», Բորիս Խլեբնիկովի 2017 թվականին նկարահանած ֆիլմը, որը մասնակցել է Ռուսաստանի «Կինոտավր» 28-րդ բաց կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակային ծրագրին և արժանացել Գրան պրի մրցանակի ։
Guns N' Roses
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիական ռոք երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1985 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Առիթմիա (ֆիլմ)
2017 թվականին ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի Արտամրցութային ծրագրեր բաժնում ։
Սյուժե
Օլեգը երիտասարդ տաղանդավոր բժիշկ է։ Նրա կինը՝ Կատյան, աշխատում է հիվանդանոցի շտապ օգնության բաժնում։ Նա սիրում է Օլեգին, սակայն հոգնել է հիվանդների հանդեպ ամուսնու հոգատարությունից։ Կատյան ցանկանում է ամուսնալուծվել։ Օլեգի նոր ղեկավարը սառնասիրտ անձնավորություն է և առաջնորդվում է խիստ կանոններով։ Օլեգը չի կարող չմտածել իր հիվանդների մասին. նա պետք է կյանքեր փրկի։ Այս վերաբերմունքի համար նա նոր խնդիրներ է ունենում իր ղեկավարի հետ։ Աշխատանքային ճգնաժամը համընկնում է անձնական կյանքի ճգնաժամի հետ։
Սինհարաջա
Սինհարաջա, ազգային պարկ, որը գտնվում է Շրի Լանկայի հարավարևմտյան մասում, արևադարձային անտառների միակ անտառային տարածությունն է երկրում։ Սինհարաջա անտառը 1978 թվականին ընդգրկվել է կենսոլորտային տարածքների համաշխարհային ցանցում և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում 1988 թվականին ։ Բուսական և կենդանական աշխարհները հարուստ են էնդեմիկ տեսակներով, որոնցից շատերը գրանցված են Կարմիր գրքում։
Այգու տարածքը 88,64 կմ² է։ Լանդշաֆտը հովիտների և լեռնաշղթաների շարք է։ Ծառատեսակների 60 %-ն էնդեմիկ է, և դրանցից շատերը հազվագյուտ տեսակներ են։ Այս տարածքում անտառների 2 տեսակ կա.
Սինհարաջայում բնակվում են բազմաթիվ հազվագյուտ թռչուններ, թիթեռներ, սողուններ և կաթնասուններ։ Դրանց թվում են հնդկական փիղը, ընձառյուծը, ցեյլոնյան կապույտ կաչաղակը, ցեյլոնյան սարյակը, պիթոնը և այլն։ Սինհարաջա ազգային պարկում կան 21 տեսակի էնդեմիկ թռչուններ և մի քանի հազվագյուտ միջատներ, սողուններ և երկկենցաղներ։
Այգու անվանումը բառացի նշանակում է «առյուծ» (սինհա) և «արքա» (ռաջա), ինչը կարող է կապված լինել մարդ-առյուծների առասպելական ցեղի կամ Շրի Լանկա առասպելական առյուծի տան հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շրի Լանկայի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II
Յոկոհամայի արվեստի թանգարան
, հանրության համար բացված ճապոնական արվեստի թանգարան, որը հիմնադրվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ճապոնիայի Յոկոհամա քաղաքում։ Ճապոնիայի ամենամեծ արվեստի հաստատություններից մեկն է։
Թանգարանը տեղակայված է «Yokohama Landmark Tower» շենքի հարևանությամբ՝ Յոկոհամայի Մինաթո Միրա 21 ֆուտուրիստական տարածքում։ Թանգարանի հիմնական ուղղությունը ժամանակակից արվեստն է՝ 19-րդ դարի վերջերից սկսած։
Թանգարանում կա յոթ պատկերասրահ, որոնցից տարբերվում են Գրանդ Պատկերասրահը, գեղարվեստի արհեստանոցները, տեղեկատու բաժին, համերգասրահ, ռեստորան, սրճարան և խանութ։
Հովհաննես Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Հովհաննես Հակոբյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Յոկոհամայի արվեստի թանգարան
Ցուցանմուշներ
Թանգարանի ֆոնդերում կան այնպիսի  ազդեցիկ և հայտնի մոդեռն նկարիչների աշխատանքներ, որոնցից են Կոնստանտին Բրանկուզին, Պոլ Սեզանը, Սալվադոր Դալին, Ջիմի Էռնստին, Ռենե Մագրիտը, Անրի Մատիսը, Օսիպ Ցադկինը և Պաբլո Պիկասոն։ Հատկապես լավ ներկայացված են դադաիստների և սյուրռեալիստների ստեղծագործությունները ։
Թանգարանում ցուցադրվում են նաև ճապոնացի արվեստագետների աշխատանքներ, հատկապես նրանց աշխատանքները, որոնք կապված են Յոկոհամայի հետ՝ Իմուրա Սիկոյի, Քանզան Սիմուրային և Թիձուկո Յոսիդային, Կիյոսի Հասևանայի, Յասումասա Մորիմուրայի և Լի Ու Հանգի աշխատանքները։
Թանգարանի ֆոնդի կարևոր մասն է լուսանկարները, քանի որ Յոկոհաման այն վայրերից էր, որտեղ Ճապոնիայում առաջին անգամ ծագեց արվեստի այս տեսակը ։
Վերջին տարիներին թանգարանում տեղի է ունենում երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդես (New Artist Picks(NAP)), որը նվիրված է երիտասարդ նկարիչների ստեղծագործություններին ։
Շենք
Յոկոհամայի արվեստի թանգարանի շենքը նախագծվել է ճապոնացի ճարտարապետ Կենձո Տանգեի կողմից, որը 1987 թվականին արժանացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին։ Կառույցը նկարագրվում է որպես «գրավիչ և ընդարձակ, օդի մեծ քանակությամբ  և լավ լուսավորված»։ Ունի երկաթբետոնային կառուցվածք։ Հրապարակի տարածքը կազմում է 9 621 մ², հողամասի մակերեսը մոտավորապես կազմում է 20 000 մ² :.
Թանգարանի հիմնական մուտքի դիմաց գտնվում է Արտ Պլազան՝ Գրանդ մոլ պարկի մի մասը։
Շինության ճակատը, որն ունի հատուկ սիմետրիկ շարվածք, զարդարված է շրջանակներով և քառակուսիներով, երկարությունը 180 մետր է։ Ամբողջ ճակատի երկայնքով սյունաշար է շարված։ Շենքի դիզայնը խորհրդանշում է «նայիր», «ստեղծիր», «սովորիր» կոնցեպցիան։
Թանգարանի շենքեր
Թանգարանի հիմնական դահլիճը («Մեծ Պատկերասրահը») ընդարձակ շենք է` 100 մետր երկարությամբ և 20 մետր բարձրությամբ։ Դահլիճը գտնվում է շենքի կենտրոնական մասում։ Այն եռաշարք պատուհաններ ունեցող դահլիճ է, որը զարդարված է գրանիտով։ Դահլիճը միաժամանակ հանդիսանում է նախասրահ և ցուցանմուշների ցուցահանդեսի վայր։
Դահլիճի ապակե առաստաղը սենյակում թույլ է տալիս բնական լույսի թափանցմանը։ Ժալյուզին թույլ է տալիս վերահսկել լուսավորությունը։ Դահլիճը հիանալի ակուստիկա է և այն հաճախ օգտագործվում է արվեստի նախագծերի և մշակութային միջոցառումների համար։
Թանգարանի հիմնական դահլիճը համարվում է ժամանակակից ճարտարապետության «առանձնահատուկ» օրինակ։
Թանգարանի սարքավորումները թույլ են տալիս ցուցադրել ցուցանմուշները, որոնք պետք է պահպանել որոշակի ջերմաստիճանի և խոնավության պայմաններում, ինչպես նաև այստեղ կան չափսերով խոշոր ցուցանմուշներ։ Հարկի յուրաքանչյուր կողմում գտնվում են յոթ մետր բարձրությամբ բավական տպավորիչ դահլիճներ։ Նրանցից մեկի հատակը կլոր է, իսկ երկրորդինը՝ քառակուսի։ Հարկ է նշել, որ կլորն ու քառակուսին բազմիցս օգտագործվել է շենքի դիզայնում։
Աջ թևում (եթե նայում ենք ճակատից) գործում է գեղարվեստական արհեստանոցներ, որտեղ անցկացվում են վարպետության դասեր երեխաների և մեծահասակների համար։ Թանգարանի կարևոր նպատակներից է մարդկանց մեջ արվեստի հանդեպ հետաքրքրության առաջացումը։
Շենքի ձախ թևում գտնվում է տեղեկատու բաժինը, որտեղ հավաքվել է ավելի քան 100 000 ճապոնական և արտասահմանյան արվեստի գրքեր և ամսագրեր, և շուրջ 580 ֆիլմ։
Բացի այդ, թանգարանում գործում է դասախոսությունների և ելույթների համար նախատեսված 240 տեղանոց համերգասրահ։
Խանութ, ռեստորան
Թանգարանի խանութն առաջարկում է ցուցահանդեսների կատալոգներ, արվեստի վերաբերյալ գրքեր, բացիկներ, թանգարանի ցուցահանդեսների թեմաներով հուշանվերներ։
Թանգարանի շենքի ձախ թևում գործում է BRASSERIE T'S Musée ֆրանսիական խոհանոցի ռեստորանը։ Եթե պատուհանի մոտ նստեք, տեսանելի կլինի Սուսումի Սինգուի «Wind Musical Notes»-ը (Քամու մելոդրամա) Լուսանկար և տեսանյութ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ Ճապոնիայում Կատեգորիա:1989 հիմնադրված թանգարաններ
ԳՀԱԿ Դեմոկրիտոս
Կողմնորոշված է գիտության և տեխնիկայի մի քանի ուղություններով։ Սկսել է աշխատել 1961 թվականից, որպես պետական ձեռնարկություն Միջուկային հետազոտությունների կենտրոն Դեմոկրիտես անվամբ։ Անվանումը տրվել է, գիտահետազոտական միջուկային ռեակտորի շահագործումը սկսելուց հետո, որը Հունաստանի միակ միջուկային ռեակտորն է և ղեկավարվում է Դեմոկրիտոս ԳՀԱԿ կողմից։
Պատմություն
Դեմոկրիտոս կենտրոնը հիմնադրվել է 1959 թվականին որպես միջուկային հետազոտությունների կենտրոն։ Կենտրոնի նախնական նպատակն էր միջուկային հետազոտությունների և տեխնոլոգիաների զարգացումը խաղաղ նպատակներով։ Ինստիտուտի անունը տրվել է ի պատիվ հույն փիլիսոփա Դեմոկրիտեսի։ 1961 թվականի հուլիսի 27-ին շահագործման է հանձնվել GGR-1  տեսակի հետազոտական ռեակտորը, որի հզորությունը 1971 թվականին աճել է մինչև 5 մեգավատտ։ 1985 թվականին ինստիտուտը ստացել է անկախ վարչական հիմնարկի կարգավիճակ և վերանվանվել է Գիտահետազոտական Ազգային կենտրոն Դեմոկրիտես։ Այն առանձին կազմակերպություն է դարձել Հետազոտությունների և տեխնոլոգիաների Գլխավոր քարտուղարության ղեկավարությամբ (GSRT), միաժամանակ պահպանելով վարչաֆինանսական անկախությունը ։
Տեղակայում
Դեմոկրիտոս կենտրոնը գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի կենտրոնից մոտ 10 կմ հեռավորության վրա գտնվող Ագիա Պարասկևի արվարձանում։ Գիտահետազոտական կենտրոնը զբաղեցնում է շուրջ 150 հեկտար տարածք, որի 35 000 մ² -ի վրա կազմակերպության շինություններն են։
Գիտահետազոտական ինստիտուտներ
ԳՀԱԿ Դեմոկրիտոս կենտրոնի գիտահետազոտական գործունեությունը համակարգվում է 8 անկախ ինստիտուտներով. Միջուկային տեխնոլոգիաների ճառագայթային պաշտպանության Դեմոկրիտոսի ինստիտուտը ղեկավարում է Հունաստանի միակ Միջուկային ռեակտորը` 5 մեգավատտ հզորությամբ հետազոտական ռեակտորը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջուկային հետազոտությունների կենտրոններ Կատեգորիա:Հունաստանի գիտահետազոտական ինստիտուտներ Կատեգորիա:Գիտությունը Հունաստանում Կատեգորիա:1959 հիմնադրումներ
Հոլոքոստը Լատվիայում
Հոլոքոստը Լատվիայում, նացիստների ու տեղացի կոլաբորացիոնիստների կողմից Լատվիայի հրեաների համակարգված հալածանքներն ու ոչնչացումը Գերմանիայի կողմից երկրի օկուպացման ընթացքում, նացիստների ու նրանց դաշնակիցների կողմից իրականացվող հրեաների ոչնչացման քաղաքականության մի մասը։
Լատվիայում զոհվել է ընդհանուր առմամբ լատվիացի 70 հազար և այլ երկրներից բերված 20 հազար հրեա ։ Պատմաբանների կարծիքով՝ Հոլոքոստը վերապրել է 300-1000 լատվիացի հրեա, ինչպես նաև նրանք, որոնք գտնվել են խորհրդային բանակում կամ տարհանվել են Խորհրդային Միություն ։ Սպանվել է նախքան պատերազմը Լատվիայում ապրող հրեաների 89,5 %-ը։
Հրեաները նախապատերազմյան Լատվիայում
Նախքան պատերազմն անցկացված մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ 1935 թվականին Լատվիայում բնակվում էր 93 479 հրեա, որոնցից 43 672 մարդ՝ Ռիգայում։ Գոյություն են ունեցել հրեական կուսակցություններ, մշակութային, կրոնական, բժշկական, կրթական ու այլ ազգային կազմակերպություններ։ Տպագրվել են թերթեր իդիշով ու եբրայերենով, հրեաներն ընտրվել են Լատվիայի խորհրդարանի՝ Սեյմի պատգամավոր։ Լատվիայի Հանրապետության կառավարության անդամ է եղել հրեա հայտնի հասարակական գործիչ և գիտնական-իրավագետ Պաուլ Մինցը։
1940 թվականին՝ Լատվիայի՝ Խորհրդային Միության կազմում ընդգրկվելուց հետո, հրեական կազմակերպությունները փակվել են։ Խորհրդային իշխանությունները բացասաբար են վերաբերվել եբրայերենին ու կրոնական ավանդույթների ցանկացած դրսևորման։ Հրեաները կրել են նաև էական տնտեսական վնասներ. մասնավոր ձեռնարկություններն ազգայնացվել են։
1941 թվականի հունիսի 14-ին իրականացվել են զանգվածային բռնաճնշումներ, ինչի արդյունքում ԽՍՀՄ հեռավոր շրջաններ՝ հիմնականում այսպես կոչված ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարներ ու «հատուկ բնակավայրեր» է ուղարկվել, տարբեր տվյալներով, 14 428-ից մինչև 14 476 մարդ, որոնց շուրջ 12-13%-ը եղել են հրեաներ։ Բռնաճնշումների ենթարկված 1771 հրեաների վերաբերյալ կան անհատական արխիվային փաստաթղթեր։ Արտաքսվել են սինոնիստական ու ոչ կոմունիստական այլ կազմակերպությունների անդամները, կրոնական գործիչները և ձեռնարկատերերը։ Ճամբարներում տեղավորված կալանավորների կեսը մահացել է սովից, հիվանդություններից ու իրենց ուժերից վեր աշխատանքից, իսկ կենդանի մնացածները փրկվել են գերմանացի նվաճողների ու նրանց դաշնակիցների կողմից ոչնչացվելուց  ։
Բռնազավթում
Գերմանիայի՝ Խորհրդային Միության վրա հարձակվելու պահին Լատվիայում բնակվում էր 90 հազար հրեա ։ 1941 թվականի հունիսի 22-ին Գերմանիայի՝ ԽՍՀՄ վրա հարձակվելուց և Կարմիր բանակի նահանջելուց հետո հազարավոր հրեա փախստականներ հեռացել են արևելք։ Նրանցից շուրջ հինգ հազարը զոհվել է ռազմական գործողությունների ընթացքում, իսկ շուրջ 15-16 հազարը կարողացել է հասնել Խորհրդային Միության չգրավված տարածքներ։ Լատվիայի մնացած հրեաներն ընկել են գերմանացիների տիրապետության տակ, և գրեթե բոլորը զոհվել են։
Կազմակերպված ձևով տարհանվել է հրեաների մի փոքր մասը միայն, քանի որ տրանսպորտը տրամադրվել է միայն կոմունիստական, կոմերիտմիության ու պետական ղեկավարության գործիչների տեղափոխման համար։ Մյուսները հեռացել են տարերայնորեն, իրենց ուժերով։ Գոյություն ունեն մի շարք վկայություններ, որ խորհրդային զորքերը լատվիացի փախստականներին թույլ չեն տվել անցնել խորհրդա-լատվիական հին սահմանը և նրանց ստիպել են վերադառնալ  ։
Ռիգան պկուպացվել է 1941 թվականի հուլիսի 1-ին, իսկ Լատվիայի ողջ տարածքը՝ մինչև հուլիսի 8-ը ։ Լատվիայի տարածքում օկուպացիոն իշխանություններն ստեղծել են «Լատվիա» գլխավոր կոմիսարիատը (Generalbezirk Lettland) Օստլանդ ռայսկոմիսարիատի կազմում։ Օստլանդի ղեկավար Հենրիխ Լոզեի շտաբ-բնակարանը գտնվում էր Ռիգայում։ Գլխավոր կոմիսարիատը գլխավորում էր Օտտո-Հենրիխ Դրեխսլերը։ Այն բաժանված էր վեց շրջանների, որոնք ղեկավարում էին գեբիտկոմիսարները։ 1941 թվականի օգոստոսին «Լատվիա» գլխավոր կոմիսարիատի անվտանգության ոստիկանության և անվտանգության ծառայության ղեկավար է նշանակվել ՍՍ օբերֆյուրեր Վալտեր Շրյոդերը։ 1941 թվականի աշնանից ոչնչացման զանգվածային ակցիաների անցկացումը ողջ տարածաշրջանում ընդհանրապես և Լատվիայում մասնավորապես ղեկավարել է ՍՍ օբերգրուպենֆյուրեր Ֆրիդրիխ Եկելնը։ Եկելնին աշխատանքի նշանակելով Օստլանդի ռայխկոմիսարիատում՝ Հիտլերը նրան տվել է միակ ուղղակի հանձնարարությունը՝ ոչնչացնել հրեաներին Ռիգայի գետտոյում ։
Մերձբալթիկայում հրեաների ոչնչացումը հանձնարարված էր А այնզատցխմբին, որի հրամանատարն էր ոստիկանության գեներալ-մայոր և ՍՍ բրիգադֆյուրեր Վալտեր Շտալեկերը։ 2 այնզատցթիմը գործում էր Լատվիայի տարածքում, իսկ նրա բաժանմունքները տեղակայված էին Լիեպայայում, Ռիգայում և Շաուլյայում։ 1941 թվականի վերջին թիմը վերակազմակերպվել է ու բաժանվել «Լատվիա» գլխավոր շրջանի անվտանգության ոստիկանության և անվտանգության ծառայության տարածաշրջանային թիմերի ։
Մի շարք խնդիրների, այդ թվում նաև հրեաների ոչնչացման համար նվաճողներն ստեղծել են ոստիկանական ու ռազմական զարաբաժանումներ տեղի բնակիչներից, մասնավորապես Լատիշական օժանդակ ոստիկանությունը, ոստիկանական գումարտակներն ու ՍՍ լատիշական կամավորական լեգեոնը։ Նրանք բոլորը ենթարկվում էին գերմանական անվտանգության ոստիկանությանն ու անվտանգության ծառայությանը։ Այդ պաշտոնական ենթակառուցվածքներից բացի գերմանական հատուկ ծառայությունների վերահսկողության տակ 1941 թվականի ամռանը գործում էին այսպես կոչված «ինքնապահպանության» խմբերը (Pašaizsardzības spēki), որոնք սովորաբար ղեկավարում էին լատվիական բանակի նախկին սպաներ կամ 1940 թվականի հունիսին փակված այզսարգների ռազմականացված կազմակերպության ղեկավարները։ Գլխավոր կոմիսարիատի շրջանակներում ստեղծվել է նաև Լատվիական խամաճիկային ինքնավարությունը Օսկարս Դանկերսի ղեկավարությամբ։
Կոտորածներ և զանգվածային գնդակահարություններ 1941 թվականին
Լատվիացի հրեաների սպանություններ սկսվել են գերմանական զորքերի՝ Լատվիա մտնելուց անմիջապես հետո. արդեն հունիսի 23-ին Գրոբինյա քաղաքում A այնզատցխմբի զորաբաժանման (EK 1a) կողմից սպանվել է 6 հրեա ։ Հրեական բնակչության ոչնչացումը շարունակվել է 1941 թվականի ողջ ընթացքում և մինչ 1942 թվականի սկիզբ լատվիացի հրեաների մեծ մասը սպանված էր։ Գնդակահարություններին ակտիվ մասնակցություն են ունեցել նաև լատվիացի կոլաբորացիոնիստները։
Հրեաների կոտորածները, ծեծերն ու ծաղրանքներն սկսվել են հուլիսի 1-ին, երբ գերմանական բանակը մտել է Ռիգա։ Զանգվածային սպանություններն սկսվել են 1941 թվականի հուլիսի 4-ին Ռիգայում տեղի ունեցած կոտորածով, որբ կոլաբորացիոնիստների կողմից ոչնչացվել է 20 սինագոգ և սպանվել շուրջ 5 հազար հրեա ։ Օկուպացիայի առաջին օրերին Ռիգայում անցկացվել են այսպես կոչված «գիշերային ակցիաներ», որոնց ընթացքում զինված անձանց խմբերը ներխուժել են հրեաների բնակարաններ, թալանել, տարել տղամարդկանց, որոնց հաճախ գնդակահարել են Բիկերնիեկի անտառում ։ Մինչև հուլիսի 11-ն այսպես կոչված «ինքնապահպանության» կոլաբորացիոնիստներն ու նրանց միացած մարդկանց կողմից սպանվել է շուրջ 7 հազար հրեա։ Հուլիսի 8-ին, երբ վերմախտն օկուպացրել է Լատվիայի ողջ տարածքը, լատվիական զինված ջոկատների «ինքնագործունեությունը» դադարեցվել է, հետագայում դրանք լուծարվել են, իսկ ցանկացողներն ընդգրկվել են «օժանդակ ոստիկանության» (շուցմանշաֆտ) կազմում, որը գտնվում էր գերմանական իշխանությունների ղեկավարության ներքո։
Հուլիսի կեսերին սկսվել է հրեաների ոչնչացումը գավառներում ։ Շտալեկերը կազմել է հաշվետվություն, որում նշել է այնզատցխմբի կողմից հունիսի վերջիս մինչև հոկտեմբերի 15-ը սպանված հրեաների թիվը։ Մասնավորապես հաշվետվության մեջ նշված էր, որ տեղի կոլաբորացիոնիստները մեծ օգնություն են ցույց տալիս հրեաների ոչնչացման գործում։ Հաշվետվությանը կցված № 8 հավելվածում նված թվերի համաձայն՝ տվյալ ժամանակաշրջանում Ռիգայում ու նրա շրջակայքում, Ելգավայում, Լիեպայայում, Վալմիերայում և Դաուգավպիլսում սպանվել է 31 868 հրեա։ Ռիգայի հրեաների զանգվածային գնդակահարություններ անցկացվել են հուլիսի-սեպտեմբեր ամիսներին Բիկերնիեկիում, նոյեմբերի 30-ին և դեկտեմբերի 8-ին՝ Ռումբուլայում։ Մինչև 1941 թվականի վերջը Լատվիայում սպանվել է շուրջ 62 հազար հրեա։
«Պերկոնկրուստի» նախկին անդամ Մարտինշ Վագուլանսը Ելգավայից ստեղծել է «լատիշական անվտանգության ծառայության» ցանց, որ բաժանմունքներ ուներ Ելգավայի շրջանում, Բաուսկում, Տուկումսում, Եկաբպիլսում։ Նրա կազմում ներառվել են նախկին այզսարգեր և ոստիկաններ։ Մինչ հուլիսի վերջ նրա գլխավորությամբ հարյուր մարդ սպանել է 300 հրեա, որոնցից հարյուրին՝ Ելգավայում։ Օգոստոսի սկզբին Վագուլանսի խումբը գնդակահարել է 1550 հրեաների Եգլավայում, ինչից հետո, ի տարբերություն Արայսի խմբի, Վագուլանսի խումբը կազմալուծվել է, իսկ նրա անդամներն ընդգրկվել են «Շուցմանշաֆտ» ոստիկանական օժանդակ կառույցի կազմում ։
Խտրականություն և գետտոների ստեղծում
Հուլիսի 26-ին ստեղծվել է գետտո Դաուգավպիլսում։ Օգոստոսի 23-ին Հենրիխ Լոզեի հրամանով ստեղծվել է Ռիգայի գետտոն։ Մինչ հոկտեմբերի 25-ն ավարտվել է Ռիգայի հրեաների հարկադիր տեղավորումը գետտոյում. գետտոյում գտնվել է 29602 մարդ։ Նախապես այն շրջապատվել է փշալարով, ապա վեցմետրանոց ցանկապատով։ Յուդենրատը գլխավորել է փաստաբան Մ. Էլյաշևը։ Նոյեմբերի 26-ին գետտոյի տարածքը բաժանվել է երկու մասի, որոնցից մեկում պահվել են աշխատունակ կալանավորները, որոնք տիրապետում էին տարբեր մասնագիտությունների, որոնք այդտեղ տեղավորվել են առանց ընտանիքի անդամների։ Գետտո ստեղծվել է նաև Լիեպայայում։
Մինչ 1941 թվականի հոկտեմբեր Լատվիայում կենդանի էր 40 հազար հրեա, որոնք հիմնականում գտնվում էին երեք գետտոներում՝ Ռիգայի, Դաուգավպիլսի ու Լիեպայայի ։
Մնացած հրեաների ոչնչացում
Ֆրիդրիխ Եկելնի հրամանով 1941 թվականի նոյեմբերի 30-ին ու դեկտեմբերի 8-ին ոչնչացվել է Ռիգայի գետտոյի 24-25 հազար կալանավոր։ Անմիջականորեն գնդակահարություններով զբաղվել է 12 մարդ, որոնց Եկելնը բերել էր Ուկրաինայից։ Դեկտեմբերի 15-ին և 16-ին ոստիկանական 21-րդ գումարտակը ոչնչացրել է Լիեպայայի գետտոյի կալանավորներին՝ 2749 հրեայի ։
Օտարերկրացի հրեաների ոչնչացումը Լիտվայում
1941 թվականի վերջին և 1942 թվականի սկզբին Լատվիա է տարհանվել շուրջ 20 հազար հրեա Գերմանիայից, Ավստրիայից, Չեխիայից ու եվրոպական այլ երկրներից։ Նրանցից շատերը տարվել են Ռիգայի գետտո, և բոլորը ոչնչացվել են նացիստների կողմից։ Որոշ աղբյուրներ ենթադրում են, որ օտարերկրացի հրեաների թիվը եղել է ավելի մեծ՝ շուրջ հիսուն հազար ։
Համակենտրոնացման ճամբարներ
Օկուպացիոն իշխանությունները Լիտվայի տարածքում կազմակերպել են մի շարք համակենտրոնացման ճամբարներ, մասնավորապես՝ Սալասպիլսը, Յունգֆերնհոֆը և Կայզերվալդը։
Թաղումների հիմնական վայրեր
Լատվիայում (ըստ Նացիստական հանցագործությունների հետաքննության արտակարգ հանձնաժողովի տվյալների) ուսումնասիրված վայրերում թաղվածների ընդհանուր թիվը գնահատվել է 300 հազար մարդ։ Այդ թվում ՝
Նացիստական քարոզչություն
Նացիստների քաղաքականության մեջ ու պրակտիկայում կարևոր դեր է ունեցել հակասեմական քարոզչությունը։ Օկուպացիայի հենց սկզբից Յոզեֆ Գեբելսի անձնական հրամանով Լատվիա է ժամանել քարոզչության հարցերով մասնագետների խումբ, որը կոչվել է Riga-Gruppe և զբաղվել է Թերթերի հրատարակիչների խորհրդի կազմակերպմամբ, որ պետք է գրաքննության ենթարկեր բոլոր քաղաքացիական հրատարակությունները։ Նացիստները քարոզչությանը մասնակից են դարձրել նաև մի շարքա պրոֆեսիոնալ լրագրողների ու սիրողական մակարդակի հրատարակիչների։
Հակասեմական քարոզչության առաջին քայլն սկսվել է 1941 թվականի հունիսի 22-ի արևածագից առաջ, երբ Քյոնիգսբերգում ռադիոյով սկսել է լատվիերեն հաղորդում, թեև այն հրեաների ոչնչացման ուղղակի կոչեր չի արել ։
Օկուպացիայից հետո մեծ ջանքեր են գործադրվել, որպեսզի կոմունիստների կողմից կատարված սպանությունները վերագրվեն հրեաներին։ Այդ նպատակով հրեաներին ստիպում էին հանել թաղված մարմինները՝ դրանով իսկ նրանց կապելով այդ սպանությունների հետ։ Օկուպացիայի առաջին շաբաթների ընթացքում նացիստական հրատարակությունների գլխավոր լուրերում ներկայացվում էին գերմանական բանակի հաղթական երթն ու կիսաքայքայված մարմինները ապաշիրիմումների վայրերում ։
Հակահրեական տրամադրությունները սրվել են հրեաների՝ որպես չեկիստների մասին լուրեր տարածելով ու նրանց կոմունիստների հետ կապելով։ Նացիստական մամուլում գերակշռողը եղել է «ժիդոբոլշևիզմ» (žīdiskais boļševisms) բառը ։ Բնակչության շրջանում հրեաների նկատմամբ ատելություն առաջացնելու նպատակով խորհրդային բռնաճնշումների մասին հիշատակելիս նշվում էր, որ նրանց զոհվելու մեղավորը հրեաներն են։ Օգտագործվել են այնպիսի արտահայտություններ, ինչպիսիք են՝ «...սպանվել է ժիդերի ու կոմունիստների կողմից», «...չեկայում ժիդ մարդասպանի ձեռքով սպանվել է»։ Այնուամենայնիվ ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատում (Լատվիական ԽՍՀ) երբևէ աշխատած հրեաների թիվը, որոնց ազգանունները նշվում էին, չէր գերազանցում վեցը, որոնց թվում էր նաև Ա. Նովիկսը, որը լատիշ էր Ռեզեկնեից ։
Կոլաբորացիոնիստների դերը
Լատվիացի պատմաբանները կարծում են, որ Լատվիայի բնակիչների՝ նացիստական օկուպացիոն իշխանությունների հետ համագործակցությունը մեծ մասամբ պայմանավորված էր խորհրդային նախկին օկուպացիայի ու երկրի անկախության վերականգնման հույսերի հետ։ Ընդ որում՝ պատմաբանները հատուկ ուշադրություն են դարձնում Կարմիր բանակի զորամասերի հեռանալու և նացիստական զորքերի կողմից երկրի օկուպացման միջև ընկած ժամանակաշրջանին ։
Լատվիական ազգայնական կազմակերպությունների անդամները, որոնք գտնվում էին անօրինական կարգավիճակում, իրենց մասին հայտարարել են Կարմիր բանակի հեռանալուց անմիջապես հետո։ Արդեն 1941 թվականի ամռանը Լատվիայում իրականացվել են հրեաների կոտորածներ։ Նաև «միաժամանակ ձերբակալվել են ազգային փոքրամասնությունների հարյուրավոր ներկայացուցիչներ, հատկապես հրեաներ, «բոլշևիկների նկատմամբ համակրանքի» պատճառով» ։
Պատմաբանների մի մասը կարծում է, որ այդ ժամանակաընթացքում իշխանությունների բացակայության պայմաններում լատվիացիները «առանց նացիստների ներկայության ու իմացության գնդակահարել են հրեաներին»։ Այսպես, Յադ Վաշեմ ինստիտուտից դոկտոր Արոն Շնեերը պնդում է, թե «օկուպացիայի առաջին օրերից սկսվել են հրեաներին թալանելը, ծաղրելն ու սպանությունները տեղի բնակիչների, հիմնականում լատիշների կողմից ։ Մյուսները ենթադրում են, որ ազգայնականները հենց սկզբից գործել են գերմանական հատուկ ծառայությունների ղեկավարությամբ և ոչ մի անիշխանություն չի եղել։ Ըստ պրոֆեսոր Ի. Ֆելդմանիսի՝ երկրորդ տեսակետն աստիճանաբար ավելի մեծ տարածում է գտնում պատմաբանների շրջանում ։
Լատվիայի հրեաների ոչնչացման գործում հատուկ դերակատարում են ունեցել, այսպես կոչված, Արայսի խմբի կոլաբորացիոնիստները, ծայրահեղ ազգայնական «Պերկոնկրուստս» կազմակերպության անդամները, ինչպես նաև բազմաթիվ նախկին ոստիկաններ, լատվիական բանակի զինվորականներ, այզսարգներ և ուսանողական միությունների անդամներ ։