cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մեծ Խոզյա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կառկուսե (գյուղ, Վիննի շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիննի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ջեսի Տայլեր Ֆերգյուսոն
Ջեսի Տայլեր Ֆերգյուսոն (Jesse Tyler Ferguson, ), Ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է «Ամերիկյան ընտանիք» սիթքոմում Միտչել Փրիտչետի դերով (2009-2020), որի համար առաջադրվել է Էմմիի հինգ մրցանակների։
Վաղ տարիներ
Ֆերգյուսոնը ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Մոնտանա նահանգի Միզուլա քաղաքում, Աննայի (Օրիորդական ազգանունը՝ Դոյլ) և Ռոբերտ Ֆերգյուսոնների ընտանիքում։ Նրա ծնողները ամուսնալուծվեցին, երբ նա 18 տարեկան էր։ Նա ունի նաև եղբայր և քույր (Բեն, Քելլի)։
Նա մեծացել է Նյու Մեքսիկո նահանգի Ալբուկերկե քաղաքում, որտեղ նրա ընտանիքը տեղափոխվել է դեռ երիտասարդ հասակում։ Ութ տարեկան հասակում Ֆերգյուսոնը որոշում է դերասան դառնալ և միանում մանկական թատրոնին, որտեղ խաղում է վեց տարի։ 1994 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, այնուհետ ընդունվել Նյու Յորքի երաժշտական ​​և դրամատիկական ակադեմիա։
Կարիերա
Ֆերգյուսոնը որպես բեմական դերասան իր կարիերան սկսել է Բրոդվեյում։ Այնտեղ նա մասնակցույթուն է ունեցել «Պուտնամ շրջանի 25-րդ ամենամյա ուղղագրական» մյուզիքլին։ Իր կարիերայի ընթացքում նա նկարահանվել է ավելի քան 15 տարբեր արտադրություններում։
Ավելի ուշ Ֆերգյուսոնը խաղացել է դոկտոր Ֆարկասի փոքր դերը «Տգեղ Բեթթին» հեռուստասերիալում։
2009-2020 թվականներին Ջեսսին խաղում էր Միթչել Փրիտչետի դերը «Ամերիկյան ընտանիք» կատակերգական սերիալում։ Նա այդ դերով առաջադրվել է Էմմիի «Երկրորդ պլանի լավագույն կատակերգական դերասան» կատեգորիայի հինգ անվանակարգերում։ Հեռուստաշոուի դերասանական կազմի հետ միասին, պարգևատրվել է «ԱՄՆ-ի Գիլդիայի կինոդերասանների» չորս մրցանակներով՝ «Կատակերգական սերիալում» դերասանական խաղի համար։
Անձնական կյանք
Ֆերգյուսոնը համասեռամոլ է ։ 2013 թվականի հուլիսի 20-ին, երկու տարվա հարաբերություններից հետո, նա ամուսնանում է փաստաբան Ջասթին Միկիտայի հետ ։ Նրանք ունեն որդի  (Բեքեթ Մերսեր Ֆերգյուսոն-Միկիտա, ծնվել է 2020 թվականի հուլիսի 7-ին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Ֆրեդերիկ Բանտինգ
Ֆրեդերիկ Գրանտ Բանտինգ (Frederick Grant Banting, ), կանադացի ֆիզիոլոգ։
1916 թվականին ավարտել է Տորոնտոյի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Ենթաստամոքսային գեղձի լանգերհասյան կղզյակների հորմոնը՝ ինսուլինը, հայտնաբերելու և մաքուր վիճակում ստանալու համար Բանտինգին (Ջոն Մակլեոդի հետ) շնորհվել է Նոբելյան մրցանակ (1923)։ Նա եղել է ֆիզիոլոգիայի և բժշկագիտության ասպարեզում այդ հեղինակավոր պարգևին արժանացած ամենաերիտասարդ գիտնականը. մրցանակի շնորհման պահին 32 տարեկան էր։ Զոհվել է օդային աղետի ժամանակ ։
Բանտինգը մշտապես ընդգծել է իր օգնականի՝ Չարլզ Բեսթի ավանդը ինսուլինի հայտնաբերման գործում (ի դեպ՝ իբրև երախտագիտության նշան՝ նրա հետ կիսել էր Նոբելյան մրցանակը)։ 1934 թվականին Մեծ Բրիտանիայի Գևորգ V թագավորը Բանտինգին ասպետի տիտղոս է շնորհել։ Դափնեկիր գիտնականը եղել է Կանադայի թագավորական ընկերության (1926) և Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1935) ։
Պարգևներ և մեծարանք
Նրա անունով են կոչվել Լուսնի խառնարաններից մեկը, մեկ աստերոիդ, սահմանվել է նրա անունը կրող մեդալ, որը 1941 թվականից սկսած՝ յուրաքանչյուր տարի շնորհվում է շաքարախտի բուժման, հաղթահարման գործում աչքի ընկած գիտնականի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կանադացի ֆիզիոլոգներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Տորոնտոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կանադացի բժիշկներ
Խաուկավաարա
Խաուկավաարա (Хауккаваара, Haukkavaara), գյուղ Ռուսաստանի, Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի բնակավայրեր
85-մմ դիվիզիոնային հրանոթ Դ-44
85-մմ դիվիզիոնային հրանոթ Դ-44, հրետանային զենք։
Մշակվել է թիվ 9 («Ուրալմաշ») գործարանի ԿԲ-ում՝ գլխավոր կոնստրուկտոր Ֆեոդոր Պետրովի ղեկավարությամբ, 1944 թվականի երկրորդ կեսին մի շարք լրամշակումներից հետո անցել է պետական փորձարկումներ։
Ալի (Ալաշկերտի գավառ)
Ալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում ։
85-մմ դիվիզիոնային հրանոթ Դ-44
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1944 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1944 հիմնադրումներ ԽՍՀՄ-ում
Ալի (Ալաշկերտի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Բարբարա Վիլյերս
Բարբարա Վիլյերս (Barbara Villiers),, ամուսնական ազգանուն՝ Պալմեր, Անգլիայի թագավոր Չարլզ Երկրորդի շատ ֆավորիտներից ամենաազդեցիկը։ Բեքինգեմյան դուքս Ջորջ Վիլյերի թոռնուհին։ 1670 թվականին նրան շնորհվել են Սաութգեմփթոնի կոմսուհի և Քլիվլենդի դքսուհի տիտղոսները։ Բարբարայի զավակներն կրում էին «Ֆիցրոյ» («թագավորի որդի») ազգանունը։
Մոսկվայի հայկական տպագրություն
Մոսկվայի հայկական տպագրություն, 1819 թվականին, Մոսկվայում, ֆրանսիացի Ավգուստ Սեմենի տպարանում հրատարակվում է առաջին հայերեն գիրքը՝ Սերովբե վարդապետի «Ծաղիկ գիտությանց» հանրագիտական բառարանը։ Հետագա տասը տարվա ընթացքում նա հրատարակում է Հ․ Ալամդարյանի «Համառոտ բառարան ի ռուսաց լեզուէ ի հայ» (1821), Լազարյան ճեմարանի սաների ստեղծագործությունների «Մուգայք Արարատեան» ժողովածուն (1829), Ալ․ Սուդաբաշյանի Մոսկվայի հայկական տպագրության հրատարակություններից «Բառարան ի հայկական լեզուէ ի ռուսաց բարբառ»-ը (հ․ 1—2, 1838) և մի շարք դասագրքեր։ Բոլոր հրատարակությունների վրա տպարանատիրոջ անունը գրված է Օգոսա Սեմենյանց կամ Օգոսայան Սեմեն։ Հետագայում Օգուսյան Սեմենի հայերեն տառերը անցել են Վլադիմիր Դոտիեին, որի հայերեն հրատարակություններից են․ «Ծաղկաքաղ յառակացն Քռիլովի, Տմիթրինւի Ա Խեմնիցերի» (1849), Մ․ Էմինի «Վեպք հնոյն Հայաստանի» (1850), Ս․ Նազարյանի «Ցաղագս փորձնական հոգեբանութեան․․․» (1851) և «Առաջին հոգեղեն կերակուր․․․» (1853), Գ․ Ախվերդյանի հայտնաբերած Սայաթ-Նովայի տաղերը (1852), Ոսկան Երևանցու աշխատասիրությամբ գուսաններ Ազբար-Ադամի, Նիրանիի, Շիրինի, Սեյյադի երգերը (1855—1859), Ստ․ Օրբելյանի «Պատմութիւն ի վերայ ծագման տոհմին Օրբելեանց․․․» (1858), Մ․ Մսերյանի «Պատմութիւն կաթողիկոսաց Էջմիածնի»-ն (1876)։ Մոսկվայում առաջին հայկական տպարանը 1829—1860-ական թթ․ վերջերը գոյատևած Լազարյան ճեմարանի ապարանն է։ XIX դ․ 60-ական թթ․ սկսած Մոսկվայում հայերեն գրքեր են տպագրվել Մոսկվայի համալսարանի, Կատկովի և ընկ՝․ Կուդրյավցևի, Օ․ Հերբեկի, Ե․ Գուդվիլդովիչի, Է․ Բարֆինեհթի, Վ․ Գատցուկի և այլոց տպարաններում։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի 1-ին տասնամյակում Մոսկվայի հայկական ամենախոշոր տպարանը Մկրտիչ Բարխուդարյանինն էր (վերջին շրջանում տպարանը ղեկավարում էր նրա այրին՝ Քրիստինե Բարխուդարյանը)։ Այս տպարանի հրատարակությունները հասնում են շուրջ 150 անվան։ Դրանց թվում են Հովհաննես Թումանյանի, Ալեքսանդր Ծատուրյանի բանաստեղծությունների ժողովածուները, գրականբանասիրական ծանրակշիռ աշխատություններ, «Հյուսիսափայլ»-ը, «Ճռաքաղ»-ը, «Համբավաբեր Ռուսիո»-ն և այլն։ Նշանավոր էին նաև Ե․ Ավետիքյանի և Կ․ Մուրադյանցի տպարանները։ Ետհոկտեմբերյան առաջին տարիներին բեղմնավոր էր Հայկական գործերի կոմիսարիատի տպարանը, ուր հրատարակվել են «Կարմիր դրոշակ» թերթը, Վ․ Ի․ Լենինի «Պետություն և հեղափոխություն» աշխատությունը՝ Վ․ Տերյանի թարգմանությամբ (1920) և այլ գրքեր։
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Բարբարա Վիլյերս
Կենսագրություն
Բարբարա Վիլյերսը համարվում էր հազվագյուտ գեղեցկուհի, բայց օժիտի բացակայությունը նրան հաջող ամուսնանալու հնարավորություն չէր տալիս։ Այդ պատճառով նրա առաջին (15 տարեկանում) սերը դեպի Չեսթերֆիլդի կոմս Ֆիլիպ Ստենհոուպը, չի հանգեցրել ամուսնության։
1659 թվականի ապրիլի 4-ին նա ընտանիքի կամքին դեմ ամուսնացել էր դիվանագետ և մաթեմատիկոս Ռոջեր Պալմերի հետ։ Բարբարան 1660 թվականին, երբ դեռ ապրում էր Նիդերլանդներում, մտերմացավ աքսորված Թագավոր Չարլզի հետ։
1663 թվականին Բարբարա Պալմերը ընդունում է կաթոլիկությունը և դառնում ֆրանսիական դիվանագիտության ինտրիգների գործիք, որն ուղղված էր անգլիական արքունիքում կաթոլիկության տարածմանը։ Լոնդոնի իր առանձնատանը առաջին նախարարի՝ Կլարենդոնի կոմսին հակառակորդները հավաքվել և պլանավորում էին համատեղ գործողություններ ան այս հզոր չեմպիոնի դեմ։ Երիտասարդ հավակնոտ մարդիկ ձգտում էին նրա բարեհաճությանը, նրանցից մեկը՝ Հենրի Բենեթը, նույնիսկ դարձավ թագավորի վստահելի խորհրդականներից մեկը և արժանացավ Առլինգթոնի կոմսի տիտղոսին։ Տիկին Պալմերը Կլարենդոնի պաշտոնանկությունը ընդունեց որպես անձնական հաղթանակ։
1674 թվականին Պալմերը ստիպված էր զիջել «առաջին ֆավորիտ»-ի ոչ պաշտոնական տիտղոսը Լուիզ դե Կերուային, և թագավորական բարեհաճությունը վերագտնելու բազմակի փորձերի ձախողումից հետո նրան 1677 թվականին «պատվավոր աքսորեցին» Փարիզ։ Այդ ժամանակ նա ամուսնացած էր բյուրոկրատական ​​կազմով հայտնի գեներալ Հենրի Ֆիլդինգի հետ, ում հետագայում դատապարտեց երկկնության համար։ Չարլզ II-ի մահից անմիջապես առաջ Քլիվլենդի դքսուհին վերադարձավ Անգլիայի մայրաքաղաք, որտեղ նա մտերմացավ Մալբորոյի ապագա դուքսի հետ, ով համարվում է իր կրտսեր դստեր հայրը։
Բնավորություն
Լեդի Քասլմեյնը հայտնի էր իր երկակի բնույթով։ Նա հայտնի էր շռայլ և անառակ, հայտնի բնավորությամբ, որը հաճախ դժգոհության ժամանակ թագավորին էր դիմում։ Դիարիստ Ջոն Էվելինը նրան անվանել է «ազգի անեծք»։ Նա իր ազդեցությունն էր թողել թագավորի վրա, որպես թագավորական տիրուհի, օգնում էր իրեն գումար վաստակել Պրիվի Պուրսից, ինչպես նաև կաշառք էր վերցնում իսպանացիներից ու ֆրանսիացիներից, բացի նրանից, որ նա մեծ գումարներ էր ստանում թագավորից։
Ուրիշներն էլ ասում էին, որ նա շատ զվարճալի անձնավորություն է եղել։
Թագավորի երեխաները
Չարլզ Երկրորդը ճանաչել է Բարբարա Վիլյերսի վեց երեխաներից հինգի հայրությունը, նրանք ստացել են Ֆիցրոյ ազգանունը, չնայած նրանք ընդգրկված չէին գահի հնարավոր ժառանգների գրանցամատյանում.
Վիլֆրեդո Կաբալյերո
Վիլֆրեդո Դանիել Կաբալյերո Լասկանո (Wilfredo Daniel Caballero Lazcano, Մեծ Բրիտանիայում առավել հայտնի է Վիլի Կաբալյերո (Willy Caballero) ձևով, ), արգենտինացի դարպասապահ, ով հանդես է գալիս անգլիական «Մանչեսթեր Սիթի» ֆուտբոլային ակումբում։
«Բոկա Խունիորս»
Արգենտինացին իր կարիերան սկսել է արգենտինական «Բոկա Խունիորսում»՝ 2001 թվականին։
«Էլչե»
2004 թվականին Կաբալյերոն տեղափոխել է իսպանական «Էլչե»։
«Արսենալ»
2006 թվականին արգենտինացի դարպասապահը վարձավճարով տեղափոխվել է արգենտինական «Արսենալ»։ Թիմի կազմում դարպասապահը անցկացրել է մեկ մրցաշրջան։
«Մալագա»
2011 թվականի փետրվարի 10-ին դարպասապահը տեղափոխվել է իսպանական «Մալագա»։ Թիմի կազմում դարպասապահը անցկացրել է երեք մրցաշրջան և մասնակցել է 117 հանդիպման։
«Մանչեսթեր Սիթի»
2014 թվականի հուլիսի 8-ին Կաբալյերոն 6 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է անգլիական «Մանչեսթեր Սիթի»։ Անգլիական ակումբի կազմում արգենտինացի դարպասապահը իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի օգոստոսի 10-ին՝ «Արսենալի» դեմ խաղում։
Ազգային հավաքական
2001 թվականին Կաբալյերոն հրավիրվել է Արգենտիայի երիտասարդական հավաքական։ Թիմի կազմում մասնակցել է երկու հանդիպման, մրցելով Պարագվայի և Գանայի հավաքականների դեմ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էլչեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մալագայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մանչեսթեր Սիթիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Սարնովկա (այլ կիրառումներ)
Սարնովկա, կարող է վերաբերել՝
Նիագարայի ջրվեժն ամերիկյան կողմից
Պատմություն
Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչն առաջին անգամ այս ջրվեժը կտավին է հանձնել 1857 թվականին։ Նկարիչը 1856 թվականին մի քանի անգամ այցելել է ջրվեժի մոտ հուլիսին և օգոստոսի վերջին։ Հընթացս այս այցելությունների, նա կատարել է բազմաթիվ էսքիզներ և լուսանկարներ տարբեր տեղանքներից ։
«Նիագարայի ջրվեժը ամերիկյան կողմից» կտավն արձանագրեց մեծ հաջողություններ. Նյու Յորքի գեղարվեստի պատկերասրահում հազարավոր այցելուներ հիացան այս ստեղծագործությամբ։ Դրանից հետո նկարը ցուցադրությունների հանվեց երկրի արևելյան ափի խոշորագույն քաղաքներում։ Երկու անգամ այն ցուցադրվեց Մեծ Բրիտանիայում։ 1867 թվականին նկարը ցուցադրվեց Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսին։ Նույն թվականին նկարը գնվեց Վաշինգտոնի Կորկորան արվեստի պատկերասրահի կողմից։ 2014 թվականին վերոհիշյալ թանգարանի փակվելուց հետո «Նիագարայի ջրվեժը ամերիկյան կողմից» կտավը նվիրեցին Վաշինգտոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահին ։
Մյուս «Նիագարայի ջրվեժը ամերիկյան կողմից» կտավը, որը նկարվել է 1867 թվականին։ Տասը տարի անց՝ 1887 թվականին այս ստեղծագործությունը գնվել է Ջոն Ս. Քենեդու կողմից։ Վերջինս կտավը նվիրել է իր հայրենիքին՝ Շոտլանդիային, ուր ցայսօր էլ նկարը պահպանվում և ցուցադրվում է ։ Այս նկարը Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի միակ ստեղծագործությունն է, որը գտնվում է Եվրոպայում ։
Նկարագիր
«Նիագարայի ջրվեժը ամերիկյան կողմից» կտավում պատկերված է Նիագարայի ջրվեժը։ Այստեղ ջրվեժը պատկերված է արևելյան՝ Ամերիկյան հատվածից։ Ջրվեժի ցայտերում նկարիչը պատկերել է ծիածան։ Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչը նկարին հաղորդել է բնական անընդմեջ շարժունակության տպավորություն. դիտողը տեսնում ու զգում է, թե ինչպես է ջուրը դղրդյունով թափվում ներքև ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1867 նկարներ Կատեգորիա:Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի նկարներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի արվեստ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:Բնանկարներ
Մուրանոյի ապակու թանգարան
Մուրանոյի ապակու թանգարան (իտալերեն, Museo del vetro), թանգարան ապակու արտադրության պատմության մասին, ինչպես նաև արտադրությունը մուրանյան ապակու, որը գտնվում է Մուրանո կղզում, Վենետիկի հյուսիսում։
Թանգարանը հիմնադրվել է 1861 թվականին, սակայն ճանաչված լինելու ամսաթիվը համարվում է 1923 թվականը, երբ Մուրանո կղզու մի մասը պաշտոնապես հանձնվեց Վենետիկին։ Այն գտնվում է «Museo vaporetto» ջրային կանգառի մոտ։
Թանգարանը լինում է Քաղաքացիական թանգարանների Վենետիկում հիմնադրամի (իտալերեն, Fondazione Musei Civici di Venezia, muve) անդամ։
Աբբասյաններ
Աբբասյաններ (العبّاسيّون), արաբական խալիֆաների հարստություն։ Կոչվել է Մուհամմադ մարգարեի հորեղբայր Աբբասի անունով։ Աբբասյանների իշխանության տիրացան Աբու-Մուսլիմի ապստամբության շնորհիվ։ Հարստության հիմնադիրն էր Աբու-լ-Աբբաս Սաֆ-ֆահը (750-754)։ Աբբասյանների խալիֆայությունը (հայտնի է նաև Բաղդադի խալիֆայություն անվամբ) սկզբում տարածվում էր Ատլանտյան օվկիանոսից մինչև Հնդկաստան՝ ընդգրկելով Ասիայի արաբական երկրները, Իրանը (մինչև IX դարի սկիզբը), Առաջավոր Ասիայի մեծ մասը, Անդրկովկասը, Միջին Ասիայի հարավային մասը, Եգիպտոսը, Հյուսիսային Աֆրիկան (մինչև IX դարը)։
Ձևավորում և վերելք
VIII դարի երկրորդ կեսին Օմայանների իշխանությունը զգալիորեն թուլացել էր նվաճված ժողովուրդների ըմբոստության և ներքին երկպառակությունների պատճառով։ Հենվելով պարսիկ ֆեոդալական վերնախավի և շիա աղանդի հետևորդների վրա՝ Աբբասյանները 750-ին տապալեցին Օմայաններին։ Նոր ավագանին ավելի նվիրված էր ձևանում իսլամի գաղափարներին՝ ընդգծելով ազգակցությանը Մուհամմեդ մարգարեի հետ։ Իսլամում իրանական թարմ հոսանքը նպաստեց նրա տարածմանը և խալիֆաների, որպես կրոնապետերի, իշխանության ամրապնդմանը։ Պարսիկ կրթված դասը մշակեց մուսուլմանական աստվածաբանության և իրավաբանության սկզբունքները և առաջնակարգ տեղ գրավեց քաղաքական, ռազմական ասպարեզներում։ Մայրաքաղաքը Դամասկոսից փոխադրվեց 762-ին հիմնադրված Բաղդադ քաղաքը։ Խալիֆաները մարմնավորում էին և՛ աշխարհիկ, և՛ հոգևոր իշխանությունը։ Աբբասյանների խալիֆայությունը բազմալեզու, ֆեոդալական բռնապետություն էր։ Արտադրության հիմնական ճյուղերն էին հողագործությունը և անասնապահությունը։ Գյուղացիները հողահարկ՝ «խարաջ» էին վճարում, ոչ մուսուլմանները՝ նաև գլխահարկ՝ «ջիզիե»։ Արհեստներն ու առևտուրը նպաստեցին քաղաքների զարգացմանը (Բաղդադ, Բասրա, Դամասկոս, Կահիրե, Բուխարա)։ Զարգացավ արաբական մշակույթը։ Մամուն խալիֆայի օրոք (813 - 833) հին պարսկերենից, հունարենից և ասորերենից արաբերեն թարգմանվեցին բազմաթիվ աշխատություններ, ստեղծվեցին գրադարաններ, զարգացավ մաթեմատիկան, աստղաբաշխությունը, ճարտարապետությունը ևն։
Անկում
Սակայն շուտով կուլ գնալով փարթամ ու շվայտ կյանքին, մեկուսանալով պալատներում՝ խալիֆաներն ի վերջո դադարեցին զորքի առաջնորդ և պետության ղեկավար լինելուց՝ երկրի հոգսը թողնելով օտարազգի ամիրաներին։ Մութասիմ խալիֆան (833 - 842), ահաբեկված ծանր հարկերի տակ կքած հպատակների ընդվզումներից և չվստահելով արաբական ցեղային աշխարհազորին, իր թիկնապահ զորքը համալրեց թուրք ստրուկներով։ Երկրով մեկ ծավալվեց աղանդավորական շարժումը։ Աշխատավորների հակաֆեոդալական պայքարը և ժողովուրդների ազատագրական շարժումը խարխլեցին խալիֆայության հիմքերը, իշխանությունը կորցրեց հեղինակությունը, խալիֆաները խաղալիք դարձան թուրք թիկնապահ գնդի ու ամիրաների ձեռքին։ Խալիֆայությունը տեղը զիջեց պետության տարբեր մասերում առաջացած ինքնուրույն իշխանություններին։ Դեռևս խալիֆայության կազմավորման սկզբում նրանից անջատվեց Օմայանների մի ճյուղը (756 - 1031)՝ հիմնելով Իսպանիայում Կորդովայի խալիֆայությունը։ Այնուհետև անջատվեցին Իդրիսյանները (788 - 985)՝ Մարոկկոյում, Աղլաբյանները (800 - 909)՝ Ալժիրում ու Թունիսում և Թահիրյանները (821 - 873)՝ Խորասանում։ Մեծ դժվարությամբ ճնշվեց սևամորթ ստրուկների (զինջերի) 869 - 883-ի ապստամբությունը։ Եգիպտոսում անկախության հասան Թուլունյանները (868 - 905), Իրանում՝ Սաֆարյանները (867 - 908) և Սամանյանները (875 - 999), Արաբիայում՝ Կարմաթները։ իշխանություններ։
Վերացում
945-ին, երբ բուվայհիները (բուիներ) գրավեցին Բաղդադը, Աբբասյանները փաստորեն կորցրին աշխարհիկ իշխանությունը բուն խալիֆայության ներսում, բայց պահպանեցին մուսուլմանների կրոնապետի կոչումը և մնացին Բաղդադում նույնիսկ սելջուկների կողմից մայրաքաղաքը գրավելուց (1055) հետո։ Մոնղոլների ներխուժումից և Բաղդադի ավերումից (1258) հետո Աբբասյանները հարկադրված տեղափոխվեցին Կահիրե։ 1517-ին օսմանյան սուլթան Սելիմ I գրավեց Եգիպտոսը, յուրացրեց մուսուլմանների կրոնապետի կոչումը, նստավայրը տեղափոխեց Կ. Պոլիս։
Գրականություն
Կատեգորիա:Արաբական հարստություններ Կատեգորիա:Աբբասյաններ Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ
(5459) Սարաբուրգեր
(5459) Սարաբուրգեր (Saraburger), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,883033 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7401 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0259 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1788,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,20134 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մեքսիկայի առաջին կայսրություն
Մեքսիկայի առաջին կայսրություն, մեքսիկական կայսրություն (Imperio Mexicano), պաշտոնական անվանումը Մեքսիկան 1821 թվականի հուլիսի 21-ից մինչև 1823 թվականի մարտի 19-ը։ Ստեղծվել է նախկին Նոր Իսպանիա և Գվատեմալա պետությունների տարածքում։ Հաջորդիվ ստեղծվել է Մեքսիկայի երկրորդ կայսրությունը։
Նախապատմություն
1807 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտի բանակը ներխուժեց Իսպանիա և վտարեց Իսպանիայի թագավոր Ֆերդինանդ I-ին։ Այս պայմաններում իսպանական գահը անցնում է նրա եղբորը՝ Յոզեֆին։ Այս իրադարձությունից հետո Մեքսիկայում (ինչպես նաև Իսպանիայի տիրապետության տակ գտնվող մյուս երկրներում) ձևավորվում են երկու միություններ՝ պահպանողականներ և լիբերալներ։ Մեքսիկայի ազատակամ կամ լիբերալ հոսանքը սատարում է Նապոլեոնի վարած քաղաքականությունը, իսկ պահպանողականները կողմնակից են նախկին կարգերին։ Սակայն երկուսի մտադրությունը մեկն էր - «Մեքսիկան պետք ունենա անկախություն»։
Օրեցօր թուլացող Իսպանիան ստիպված գնում է զիջումների։ Մեքսիկայի կաթողիկոս Միգել Իդալգոն 1810 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Դոլորես քաղաքում պաշտոնապես ճանաչում է Մեքսիկայի անկախությունը Իսպանիայից։ Այս իրադարձությունը սկիզբ դրեց երկարատև պատերազմի։ 1813 թվականին պաշտոնապես ընդունվում է Հյուսիսային Ամերիկայի իսպանական տիրույթների անկախությունը և կցումը Մեքսիկային։ 1921 թվականին ընդունված հռչակագրով Մեքսիկան վերջնականապես ճանաչվում է անկախ երկիր և հաշվետու չէ Իսպանիային։ Մեքսիկայի կաթողիկոսը որպես ազգի թշնամի արժանանում է մահապատժի։
Մեքսիկայի անկախությունը սթափեցնում է Իսպանիայի պալատին և Իսպանիան պատերազմ է հայտարարում Մեքսիկային։ Մեքսիկայի կողմի համար դա կրում էր հայրենական, իսկ Իսպանիայի համար նվաճողական բնույթ։ Մեքսիկական կողմում հայրենիքի համար կռվում էին այնպիսի դեմքեր ինչպիսիք են Իդալգոն, Ագուստին I-ը, Վինսենտե Հերերոն և Խոսե Մարիա Մորալեսը։ Պատերազմը տևում է 11 տարի և ավարտվում Մեքսիկայի հաղթանակով։ Մայրաքաղաք Մեխիկոն ազատագրվում է։
Մեքսիկական զորքերի հրամանատար Ագուստին I կայսրը ծնվել է 1783 թվականին իսպանական ազնվականի ընտանիքում։ 1820 թվականին նա ստացել է գնդապետի զինվորական կոչում Երկար տարիներ կռվելով Իսպանիայի դեմ։ 1798 թվականին նա միանում է մեկնում է Իսպանիա և միանում իսպանական բանակին։ Ի վերջո պատերազմի ավարտին նա կարողանում է համաձայնության գալ Իսպանիայի դիկտատորի հետ և կարճ ժամանակահատվածով Մեքսիական դառնում է Սահմանադրական Միապետություն։ Իշխանությունը անցնում է մեքսիկական կորտեսին։
Կայսրության ստեղծում
1821 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Մեքսիկան ստանում է իր լիակատար անկախությունը։ Մեքսիկայի Նոր խորհրդարանը ցանկանում է հաստատել սերտ կապեր նախկին մայրաքաղաքի հետ (Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդ) և այդ իսկ պատճառով Մեքսիկայի թագավոր է ընտրվում ազգությամբ իսպանացի Ֆերդինանդ VII-ը։ Մեքսիկան թեև կառավարվում էր իսպանացի կառավարչի կողմից, սակայն Մեքսիկան և Իսպանիան համարվում էին անկախ պետություններ։
Նոր միապետի նշանաբանը հետևյալն էր
Տարածք
Մեքսիկական Կայսրությունը ստեղծվել է հիմնականում Նոր Իսպանիա պետության տարածքում։ Այս պետությունը ներառել է ներկայիս Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հետևյալ նահանգները՝ Կալիֆորնիա, Նյու Մեքսիկո, Տեխաս, Նևադա, Յուտա և Արիզոնա։ Բացի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների այս նահանգներից, նրա կազմում եղել են նաև այժմյա Բելիզ, Կոստա Ռիկա, Հոնդուրաս, Գվատեմալա, Սալվադոր, Նիկարագուա և Պանամա պետությունները։ Պետության ընդհանուր մակերեսը կազմել է 4.925.283 քառակուսի կիլոմետր։ 1823 թվականի տվյալներով Մեքսիկան եղել է տարածքի չափսերով 7-րդ երկիրը աշխարհում Միացյալ Թագավորությունից, Ռուսաստանից, Չինաստանից, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներից, Բրազիլիայից և Օսմանյան Թուրքիայից հետո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկայի պատմություն Կատեգորիա:Կայսրություններ Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի պատմություն
Ռոմանովկա (գյուղ, Շկոտովսկի շրջան)
Ռոմանովկա (Романовка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Շկոտովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2598 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1884 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Շկոտովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժորժ Բերետա
Ժորժ Բերետա (Georges Bereta, ), լեհական ծագմամբ ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, խաղացել է կիսապաշտպանի դիրքում, 1973 և1974 թվականներին ճանաչվել է Ֆրանսիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
Կենսագրություն
Ժորժ Բերետան ծնվել է 1946 թվականի մայիսի 15-ին լեհ ներգաղթյալի ընտանիքում։ Նա մեծացել է Մոնտրեյոյի շրջանում՝ Սենտ-Էտյենում։ Սկսել է ֆուտբոլ խաղալ հայրենի քաղաքի թիմում ։ «Սենտ Էտյենի» երիտասարդական թիմի կազմում նա խաղացել է 1964 թվականին Գամբարդելլայի գավաթի եզրափակչում՝ «Ռեյմսի» դեմ։ Նրա թիմը պարտվել է 4:3 հաշվով ։
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում իր նորամուտը նշել է 1966 թվականին՝ խաղալով «Սենտ Էտյեն» թիմում, որի կազմում անցկացրել է ութ մրցաշրջան՝ մասնակցելով առաջնության 281 հանդիպման։ «Սենտ Էտյենում» նա եղել է նաև թիմի ավագ։ Թիմի կազմում նա վեց անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։ 1974 թվականի նոյեմբերին ֆինանսական դժվարությունների պատճառով ակումբը սկսել է բանակցություններ Բերետին «Մարսելի Օլիմպիկին» վաճառելու վերաբերյալ, իսկ ինքը՝ ֆուտբոլիստը, չի ցանկացել հեռանալ «Սենտ Էտյենից»։
1975 թվականի հունվարի 6-ին 500 հազար ֆրանկի դիմաց Ժորժ Բերետան տեղափոխվել է «Մարսելի Օլիմպիկ», որի կազմում խաղացել է երեք մրցաշրջան՝ հիմնականում թիմի մեկնարկային կազմում։ Նա իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան ավարտել է «Օլիմպիկում» 1978 թվականին։
Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտոնական խաղերում նա իր նորամուտը նշել է 1967 թվականին։ Հավաքականում կարիերայի ընթացքում, որը տևել է ինը տարի, նա 44 հանդիպում է անցկացրել։
Ժորժ Բերետան մահացել Կողմնային ամիոտրոֆիկ սկլերոզից 2023 թվականի հուլիսի 4-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սենտ Էտիենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Թեկվոնդո
Թեքվոնդո (հանգըլ։ 태권도, հանջա։ 跆拳道), կորեական մարտարվեստ։
Մարտերի ժամանակ մրցակիցներին թույլատրվում է հարվածել ձեռքերով և ոտքերով, կատարել գցումներ։ Հաղթանակը տրվում է տեխնիկական հնարքների համար ստացած միավորների քանակով, նոկաուտով և մրցավարների որոշմամբ։ Մարզիկները հագնում են կիմանո, կրում են բռնցքամարտիկի սաղավարտ և լանջապանակ (կրծքապանակ), դաստակները փաթաթում են էլաստիկ վիրակապով ։
Թեկվոնդոյի առանձնահատկությունները
Ակտիվ օգտագործել ոտքերը և ձեռքերը մարտում։ Հնում Տեկվոնդոյի գերխնդիրն է եղել ձիավորին թամբից գցելը։ Տեկվոնդո անունը կազմված է երեք բառից՝ Տե-ոտք, Կվոն-բռունցք, Դո-արվեստ, տեկվոնդոյի ճանապարհը, ճանապարհ կատարելագործելու (ճանապարհ ձեռքեր և ոտքեր)։ Ըստ ցուցումի Չհե Հոն Հի, թեկվոնդոն նշանակում է հոգևոր մարզումներ և ֆիզիկական ինքնապաշտպանություն առանց զենքի, առողջության հետ մեկտեղ, ինչպես նաև օգտագործված հարվածի որակի, բլոկների և թռիչքների, գործածվող անզեն ձեռքերով և ոտքերով հաղթելու մեկ կամ ավելի շատ թշնամիների։
Արքայական գերեզմաններում Կոգորյոի դինաստիայում (37-րդ տարի մեր թվարկությունից առաջ 668 թվականին) մարտիկների նկարներներին պատկերված տարբեր հարվածների կատարելը, որոնք բնորոշ են այժմյան թեկվոնդոյին։
Թեկվոնդոյի մեծագույն ֆեդերացիանները համարվում են թեկվոնդոյի համաշխարհային ֆեդերացիանները (ITF), հիմնադրված 1966 թվականին, Համաշխարհային թեկվոնդոյի ֆեդերացիան (WTF), հիմնադրված 1973 թվականին և թեկվոնդոյի գլոբալ ֆեդերացիան (GTF), ստեղծված Պակ Յունտհեի շնորհիվ, 1990 թվականին։ 1980 թվականին Համաշխարհային թեկվոնդոյի ֆեդերացիան ստացավ համաշխարհային օլիպիական կոմիտեի կոչում։
Աշխարհում կան մի շարք ոչ կառավարական կազմակերպություններ, որոնք զարգացնում են թեկվոնդոյի, որպես սպորտ և մարզաձև։
Գոտիների համակարգ
Տեկվանդոյում կա գոտիներ ստանալու համակարգ։ Կա 10 աստիճան՝ Կիպեր։ Գունավոր գոտիներ և 9 սև գոտու աստիճաններ՝ Դաներ։ Կախված պարապմունքների հաճախականությունից սև գոտի կարող են ստանալ մեկ տարի հետո, (շաբաթը 4-6 անգամ պարապելու դեպքում) մինչև 4-5 տարի, պարապելու դեպքում 2-3 անգամ 1,5 ժամ։ Եթե ցանկանում եք 2-րդ դաս, ապա պետք է սպասել՝ անկախ տեխնիկական մակարդակի, ևս մեկ տարի, 3-րդ դան, երկու տարի, 4-րդ՝ 3, և այդպես։ 1-3-րդ դանի մարզիկները կարող են դառնալ մարզիչի օգնականները (Պո-սա-բոմ)։ 4-6-րդ դան ունեցողները համարվում են մարզիչներ (սաբոմ), իսկ 7-8 դանի մարզիկները՝ վարպետներ (սահյունի)։ 9-րդ դան ունեցողները համարվում են Հզոր Վարպետներ (սասոնի)։ Կիպ (կերեերեն급-մակարդակ) պարապեցնող մակարդակ, տեխնիկայի մակարդակը և ֆիզիկական հասունացումը աշակերտի, ինչպես նաև ոգու մակարդակը։ ՎՏՖ տեկվոնդոյում կարմիր կիպից հետո գալիս է շագանակագույն առաջին կիպ, տեկվանդոիստի դեռ 15 տարեկանը չլրացած, նա կարող է լինել սև գոտի, կարմիր գիծ, որը գտնվում է գոտու մեջտեղում, դա մանկական առաջին պահումն է։ 15 տարեկանից հետո ավտոմատ նա դառնում է առաջի դան։
Տեխնիկական գործողությունները
Թեկվոնդոյում ձեռքով հարվածները օգտագործվում են կարճ հեռավորությունից կանգնած, ցատկելու ընթացքում, պտտվելու ընթացքում, դիրքում կամ հարձակման ժամանակ։ Արագ հասցված առանձին-առանձին կամ կոմբինացիաններում դրանք կարող են որոշ ժամանակ հանել թշնամուն պաշտպանության դիրքից՝ դարձնելով հասանելի։ Դրանք բաժանվում են երկու խմբի։
Բլոկները կատարվում են ձեռքերով, ծնկերով և ոտքերով, որպեսզի հակահարված տան թշնամուն։ Բլոկ դնելու համար պետք է կանխորոշել հարվածի ուղղությունը։ Առաջին. պետք է հիշել բլոկները և նրանց օգտագործումը։ Սա նշանակում է, որ հարվածը, որը կասեցրել է թշնամու հարվածը, պետք է սկսվի հարվածող ձեռքի կամ ոտքի հետ միասին՝ հոգալով իր հարվածի պաշտպանությունը։ Խիստ ժամանակահատվածում վարժությունները իրենցից ներկայացնող կոմբինացիանների հարվածներով, բլոկներով և հարձակումերով իրակացնում է որոշակի հետագծերով, հստակ հաջորդականությամբ, իրական մարտ երևակայական հակառակորդների հետ, որից Պումս անողը դուրս է գալիս հաղթանակած։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անհատական մարզաձևեր Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական մարզաձևեր
Կոտայքի մարզի լքված գյուղերի ցանկ
Ստորև ներկայացվում է Կոտայքի մարզի լքված գյուղերի ցանկը
Բենուա Մաժիմել
Բենուա Մաժիմել (Benoît Magimel, ), ֆրանսիացի դերասան։
Կենսագրություն
Բենուա Մաժիմել ծնվել է բանկային ծառայողի ընտանիքում։ 12 տարեկանում նա հաջողությամբ անցնում է քասթինգը և ստանու, Էթենա Շատիլյեի «Կյանքը երկար հանդարտ գետ է» ֆիլմի երկու գլխավոր դերերից մեկը։Սոցիալական կատակերգությունը որը պատմում է 12 տարեկան երեխաների մասին, ովքեր ծննդաբերության ժամանակ խառնվել էին և մեծացել ոչ իրենց հարազատ ծնողների մոտ, սիրվեց հանդիսատեսի և քննադատների կողմից և աևժանացավ 4 «Սեզար»-ների։ Այս դերին հաջորդեցին Քրիստինա Լիպինսկու «Հայրիկը գնացել է, մայրիկը նույնպես» (1989) կատակերգությունում և հեռուստատեսային սերիալում ստացած դերերը, ինչպես նաև այլ հեռուստահաղորդումներում ելույթները։
1993 թ. Մաժիմլեը կրկին նկարահանվեց Քրիստինա Լիպինսկու ֆիլմերից մեկում՝ «Գողացված տետրերը» ռոմանտիկ դրամայում, որը պատմում էր Համաշխարհային երկրորդ պատերազմի մասին և որում նկարահնավում էր նաև Էլոդի Բուշեն։ Այս դերին հաջորդեին հեռուստատեսային շատ դերեր։ 1995 թ. Բանուա Մաժիմելը ստանում է երկրորդ պլանի դեր Մաթյո Կասովիտցի «Ատելություն» ֆիլմում Վենսան Կասելի և Սվիդա Տագմաուի մասնակցությամբ։ Այդ ֆիլմը ստանում է մրցանակ լավագույն ռեժիսյուրայի համար Կաննի կինոփառատոնում և երեկ «Սեզար»-ներ, որոնցից մեկը որպես տարվա լավագույն ֆիլմ։
1996 թ. Մաժիմելը ստանում է էպիզոդիկ դեր Անդրե Տեշեինեյի «Գողորը» ֆիլմում Կատրին Դենյովի և Դանիել Օթոյի մասնակցությամբ։Այդ ֆիլմում Ջիմի Ֆոնտանի դերը համար Բանուա Մաժիմելը առաջադրվում է «Սեզար» մրցանակաբաշխությանը որպես լավագույն դերասան և Միշել սիմոնի անվան մրցանակին։ Ալֆրեդ դը Մյուսեի գլխավոր դերը Դիանա Կյուրիի «Դարի երեխաները» (1999) ֆիլմում խաղալուց հետո, Մաժիմելը խաղում է փառամոլ Լուի Արև արքայի (Լյուդովիկոս 14) դերը «Պարում է թագավորը» (2000) ֆիլմում, որի համար 3 ամիս սովորել է Բարոկկո ժամանակաշրջանի պարերը։ Մաժիմելի դերասանական կարիերայում նոր շրջան է սկսվում Էլֆրիդե Ելինեկի սիրավեպի հիման վրա Միխայել Հանեկեի «Դաշնակահարուհի» ֆիլմում ստացած գլխավոր դերում։ Ֆիլմում իր գործընկերուհի Իզաբել Հյուպպերը դաշնամուրի ուսուցչուհու դերի համար 2001 թ. ստանում է Կաննի կինոփառատոնի մրցանակը։
Դաշնակահարուհի ֆիլմի մեծ հաջողությունի հետո Մաժիմլեը նկարահանվում է ֆրանսիացյի ռեժիսոր Կլոդ Շաբրոլի երկու ֆիլմերում։ «Չարի ծաղիկը» թրիլլերում իր գործընկերուհիներն են լինում Սյուզն Ֆլոն և Նատալի Բայը, որի հետ նա արդեն նկահանվել էր «Մատֆեյից» ֆիլմում։ Ռուտ Ռենդելի «Հարսնացուի քույրը» վեպի էկրանավորման ժամանակ նրա գործընկերուհին է դառնում Լաուրա Սմեթը։Եվրոպական հասարակությանը շատ հայտնի է «Կարմիր գետերը » ֆիլմի շարունակություն հանդիսացող «Կարմիր գետերը 2․ Ապոկալիպսիի հրեշտակները» ֆիլմը, որտեղ Մաժիմելը հանդես է գալիս Ժան Ռենոյի հետ, ով խաղում էր դերից հրաժարված Վանեսա Կասելյայի փոխարեն։ 2005 թվականին Մաժիմլեը նկարահանվում է Ժերեր Պիրեսայի «Երկնքի ասպետները» արկածային ֆիլմում և Լիոնել Բաիլուի «Ազնիվ խաղը» ֆիլմում՝ Մարիոն Քոտիարի մասնակցությամբ, ինչպես նաև Նիկոլ Հարիսայի «Ինչպես է խոսում Շառլը»-ում Ժան Պյեր Բակրի մասնակցությամնբ։
Բենուա Մաժիմլեը ապրում է Փարիզում։ 1993-2003 թվականների նա մոտ հարաբերություններ ուներ Ժուլիետ Բինոշ դերասանուհու հետ, որի հետ նա ծանոթացել էր «Դարի երեխաները» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Նրանք ամուսնացած են, ունեն 2 երեխա՝ Աննան և Ջինան։ Աննան ծնվել է 1999 թվականին իսկ Ջինան 2011։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ
Նատալյա Եփրիկյան
Կենսագրություն
Նատալյա Եփրիկյանը ծնվել է 1978 թվականի ապրիլի 19-ին Թբիլիսիում։ Ավարտել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական դպրոցը։ Մինչև 14 տարեկանն ապրել է Թբիլիսիում, ապա ընտանիքի հետ տեղափոխվել Մոսկվա ։ Նատալյայի կրտսեր եղբայր Գարիկը երաժիշտ է ։
Նատալյան ավարտել է Ռուսական տնտեսագիտական համալսարանը, մասնագիտությամբ մաթեմատիկոս-տնտեսագետ է։
Ստեղծագործական ուղին
2006 թվականին ստեղծել է ակումբային հումորային նախագիծ՝ «Made in Woman» անունով. 2008 թվականի նոյեմբերի 21-ին շոուն եթեր է դուրս եկել ռուսական TНT հեռուստաընկերությա միջոցով, իսկ ավելի ուշ փոխել անունը՝ «Comedy Woman»:
Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոց
Ազգային Հետազոտական ​​Համալսարան «Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոց» (Национальный исследовательский университет «Высшая школа экономики», НИУ ВШЭ, ), ինքնավար հաստատություն, դաշնային պետական ​​բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։ Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը հիմնադրվել է 1992 թվականին և իր ներկայիս կարգավիճակն ունի 2009 թվականից։ Հիմնական կամպուսը գտնվում է Մոսկվայում, ևս երեքը՝ Սանկտ Պետերբուրգում, Նիժնի Նովգորոդում և Պերմում։
Նատալյա Եփրիկյան
Ստեղծագործական ուղին
Մասնակցել է «Ունիվեր» սերիալի ստեղծմանը՝ որպես երկխոսությունների հեղինակ։ 2012 թվականին վարել է «ՆՏՎ-ն առավոտյան» հաղորդաշարը։
Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոց
Նախադրյալներ
Շուկայական տնտեսության ձևավորումը ԽՍՀՄ-ում սկսվել է 1980-ականների վերջին։ Եվ երբ 1992-ին Եգոր Գայդարի կառավարությունը նախաձեռնեց մի շարք բարեփոխումներ, Ռուսաստանին շտապ պահանջվեցին մասնագետներ, ովքեր հասկանում էին ժամանակակից համաշխարհային տնտեսությունը և կարող էին վերլուծել և կանխատեսել արդյունքները։
Կրթությունն այն ժամանակ ամբողջովին պետական ​​էր, իսկ 1992-ին սոցիոլոգիայի և տնտեսագիտության ոլորտում 33 համալսարան կար։ Սա նաև ամենացածր ՀՆԱ-ի և կրթության ամենացածր ծախսերի տարին էր՝ ընդամենը 3,57% (տվյալներ՝ 1980-1998 թթ.): Գոյություն ունեցող պահպանողական բուհերի բարեփոխումը, որոնց թվում էր նաև Մոսկվայի պետական ​​համալսարանը, կառավարությանը թվաց անարդյունավետ լուծում, ուստի այն հավանություն տվեց սոցիալ-տնտեսական գիտությունների գիտահետազոտական ​​ինստիտուտի ստեղծման գաղափարին։ Բարեփոխիչները օրենք ընդունեցին, որը թույլ է տալիս բացել մասնավոր բուհեր։
Նատալյա Եփրիկյան
Ստեղծագործական ուղին
2015 թվականի հուլիսին նկարահանվել է «Ռեկորդ օրկեստր» խմբի «Լադա Սեդան» տեսահոլովակում
Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոց
Բացումն ու կայացումը
Այն ժամանակվա գրեթե բոլոր հետազոտական ​​աշխատանքները կենտրոնացած էին Գիտությունների ակադեմիայում։ Մոսկվայի պետական ​​համալսարանում 1980-ականներին Յարոսլավ Կուզմինովը դասավանդում էր տնտեսագիտության պատմություն։ 1989 թվականին Յարոսլավ Կուզմինովը դարձել է ԽՍՀՄ ԳԱ Տնտեսագիտության ինստիտուտի սեկտորի ղեկավար, միաժամանակ Ջորջ Սորոսի հիմնադրամի աջակցությամբ ստեղծել է (այսինքն՝ ոչ մարքսիստական) Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի տնտեսագիտության «այլընտրանքային» ամբիոնը, հետագայում այս ամբիոնը կարճ ժամանակ աշխատեց Մոսկվայի պետական ​​համալսարանում ։ Մոսկվայի պետական ​​համալսարանում Կուզմինովի հետ միաժամանակ վիճակագրություն էր դասավանդում Եվգենի Յասինը, ով նույն 1989 թվականից միացավ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդի տնտեսական բարեփոխումների հանձնաժողովին։
Նատալյա Եփրիկյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսահայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսահայ պրոդյուսերներ
Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոց
Բացումն ու կայացումը
1992 թվականի նոյեմբերի 27-ին Եգոր Գայդարը ստորագրել է «Տնտեսագիտական ​​բարձրագույն դպրոցի ստեղծման մասին» կառավարության որոշումը (որը նրա վերջին որոշումն էր որպես վարչապետի պաշտոնակատար) ։
Դպրոցի ստեղծողները նշել են, որ միտումնավոր խուսափել են «համալսարան» բառից և ընտրել են «դպրոց» անվանումը (որը հիշեցնում էր Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը)։ Տնօրեն է նշանակվել Կուզմինովը, իսկգիտական ​​ղեկավար՝ Յասինը։ Գիտխորհրդի առաջին նիստը կայացել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Հրամանագրի համաձայն, Տնտեսագիտական ​​բարձրագույն դպրոցն ի սկզբանե վերահսկվում էր Գիտության, բարձրագույն կրթության և տեխնիկական քաղաքականության նախարարության կողմից, սակայն համալսարանն արագ տեղափոխվեց Էկոնոմիկայի նախարարության տնօրինության տակ, որը կողմնորոշված էր համաշխարհային փորձի վրա և չէր պահանջում հետևել խիստ կրթական չափորոշիչներին։
Տնտեսագիտական ​​բարձրագույն դպրոցն անմիջապես դրամաշնորհներ ստացավ Եվրոպական միությունից և Ֆրանսիայի կառավարությունից, ուսուցիչներ ուղարկեց սովորելու Հոլանդիա և հրավիրեց դասախոսներ Սորբոնի և Էրազմ Ռոտերդամցու համալսարանից։ Ստուգված կրթական ծրագրի բացակայությունը և օտարերկրյա ուսուցիչների փորձը դարձել են համալսարանի առավելությունը, քանի որ կենտրոնացել է անգլերենի իմացության վրա և ռուսերեն թարգմանել բարձրորակ արտասահմանյան դասագրքեր։ Բացակայող գրադարանը լրացվել է արագ ստեղծված ուսումնական նյութերով առցանց ռեսուրսը։
Կրթական համակարգ
1992 թվականի ամռանը Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոցը ստեղծեց տնտեսագիտության մագիստրոսական վերապատրաստման ծրագիր՝ ներգրավելով այլ բուհերի ասպիրանտների, իսկ 1993 թվականի սեպտեմբերին նա առաջինն էր երկրում, որը ներդրեց Բոլոնիայի կրթության համակարգը։ 1998 թվականին, երբ Ռուսաստանը միացավ Բոլոնիայի գործընթացին, ВШЭ-ն արդեն ուներ հավաստագրված մագիստրոսական ծրագիր։ Բարձրագույն տնտեսագիտական ​​դպրոցը մագիստրատուրայի առաջին շրջանավարտներ տվեց 1995 թվականին, հաջորդ տարի՝ բակալավրիատի։
Համալսարանի ռազմավարությունն ի սկզբանե եղել է պայքարը բարձրակարգ կադրերի և ուսանողների համար։ Առաջին ուսումնական տարում ВШЭ-ն ստիպված էր երկարաձգել ընդունելության ժամկետները՝ բակալավրի կրթական ծրագրերի համար բավարար դիմորդներ գրանցելու համար։ 90-ականների կեսերին դասավանդողները սկսեցին համալսարանը ներկայացնել Մոսկվայի դպրոցներում՝ ընդգծելով, որ «նոր տնտեսական կարգը պահանջում է նոր տեսակի ուսուցում»։
Բակալավրիատին զուգահեռ, բուհում բացվեց ասպիրանտուրա, բայց նույնիսկ անվճար լինելով՝ այլ բուհերի ուսանողների չգրավեց՝ մայր բուհում ատենախոսություն պաշտպանելու պայմանի պատճառով։
Համալսարանի զարգացում և միասնական պետական ​​քննություն
1995 թվականին նախկին փոխվարչապետ և էկոնոմիկայի նախարար Ալեքսանդր Շոխինը դարձավ Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի նախագահ։ 1996 թվականին ВШЭ-ին տրվեց պետական ​​համալսարանի կարգավիճակ, իսկ հաջորդ տարի փոխվեց անունը ։ Տնտեսական ուղղության հետ միաժամանակ համալսարանը կենտրոնացել է մաթեմատիկայի վրա։ Մինչև 1999 թվականը ստեղծվել են իրավագիտության, կառավարման, հոգեբանության և քաղաքագիտության ֆակուլտետները։ 2002 թվականին գործող վեց ֆակուլտետներին ավելացան բիզնես և քաղաքական լրագրություն, հոգեբանություն և բիզնես-ինֆորմատիկա ։ Կրթության նախարարությունը բիզնես-ինֆորմատիկայի դասընթացը փորձարկվել է ВШЭ-ում, որից հետո մշակվել են ազգային չափորոշիչներ։
1993 թվականից ի վեր ВШЭ դասավանդողները պատրաստում էին դպրոցական դասագրքեր և աշխատանքային գրքույկներ տնտեսագիտության, քաղաքագիտության և իրավունքի վերաբերյալ։ Միևնույն ժամանակ, ВШЭ-ն առաջարկել է ներդնել Տնտեսագիտության համառուսաստանյան օլիմպիադա։
1996-1998 թվականներին կառավարության անունից Ռուսաստանի մարզերում բացվել են ВШЭ-ի կամպուսներ։ Առաջինը Նիժնի Նովգորոդի համալսարանն էր, դրանից անմիջապես հետո՝ Պերմում և Սանկտ Պետերբուրգում։
1996 թվականից համալսարանի պաշտոնական խորհրդանիշը (թալիսմանը) դարձել է ագռավը, որը նկարել է նկարչուհի Աննա Արենշտեյնը ։ 1997 թվականից ագռավը ցուցադրվում է ВШЭ-ի հուշանվերների վրա, իսկ 1998 թվականից՝ ВШЭ-ի բուկլետներում ։ 2011 թվականին համալսարանը ագռավին վերցրեց իր խնամքի տակ Մոսկվայի կենդանաբանական այգում ։
1997 թվականին ВШЭ-ի և Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցըի միջև ստորագրվեց համաձայնագիր Տնտեսագիտության և ֆինանսների միջազգային քոլեջ ստեղծելու մասին, որը հետագայում վերանվանվեց Տնտեսագիտության և ֆինանսների միջազգային ինստիտուտ (МИЭФ): Դրանում 2-4 կուրսերում ուսանողները անգլերեն լեզվով են սովորում Լոնդոնի համալսարանի ծրագրով, իսկ դասընթացի շրջանավարտները ստանում են բակալավրի կոչումներ LSE-ից և ВШЭ-ից։
2001 թվականին ԿԳՆ-ն սկսեց Տնտեսագիտական ​​բարձրագույն դպրոցի հետ համատեղ մշակված Պետական ​​միասնական քննության (ЕГЭ) նախագիծը ։ Քննությունը ոչ միայն պետք է միավորեր ընդունելությունը, այլև նվազեցներ կոռուպցիայի մակարդակը բուհերում և դպրոցներում։ ВШЭ-ն առաջինն էր, ով համաձայնեց հաշվի առնել Միասնական պետական ​​քննության (ЕГЭ) արդյունքները՝ սահմանելով բարձր շեմ՝ այս կերպ հնարավոր եղավ հավաքել ամենատաղանդավոր ուսանողներին ամբողջ Ռուսաստանից ։ 2003 թվականին միասնական պետական ​​քննությունն արդեն անցկացվել է Ռուսաստանի 47 մարզերում, իսկ Մոսկվայում, դրա արդյունքներով, բացի ВШЭ-ից, ընդունվել են Ռուսաստանի ժողովուրդների բարեկամության համալսարան, ՄԳԻՄՕ և Ֆինանսական ակադեմիա ։ 2005 թվականին դիմորդների 35%-ն ընդունվել է USE-ի լավ արդյունքներով, ևս 25%-ը՝ օլիմպիադաներում տարած հաղթանակների շնորհիվ, բացի այդ, դիմորդները գրել են շարադրություն՝ Էսսե ։
2004 թվականին համալսարանը ստեղծեց Ռուսաստանի առաջին Համալսարանական գիտական ​​հիմնադրամը՝ աջակցելու հետազոտությանը և խրախուսելու ակադեմիական գործունեությունը։ Մեկ տարի անց Դպրոցում բացվեց գիտակրթական լաբորատորիաների խումբ։ 2006 թվականին HSE-ն գործարկեց Հիմնարար հետազոտությունների կենտրոնը, որը ներկայումս համակարգում է համալսարանի գիտական ​​հետազոտությունները, ներառյալ պետական ​​պատվերների կատարումը։ Առաջին միջազգային լաբորատորիաները բացվել են 2010-2011 թվականներին։
2000-ականների սկզբին ВШЭ-ն դարձավ ազդեցիկ վերլուծական կենտրոն, և պատվիրված հետազոտությունները կազմում էին նրա շահույթի 20%-ը։ Դպրոցական կրթության բարեփոխումից բացի, ВШЭ-ի փորձագետներն աշխատել են վարչական բարեփոխումների, «Էլեկտրոնային Ռուսաստան» ծրագրի վրա ։ 2008 թվականի օգոստոսին ВШЭ-ն ուղղակիորեն ենթարկվեց կառավարությանը, որի հետ սերտորեն համագործակցում էր նախորդ հինգ տարիների ընթացքում։ Նախագահի անունից համալսարանը սկսել է մշակել «Ռազմավարություն-2020»-ը, այն պատրաստվել է Ժողովրդական տնտեսության ակադեմիայի հետ համատեղ և ներկայացվել 2011 թվականին ։
ВШЭ-ն կառավարության անունից մշակում էր «հետազոտական ​​և կրթական կենտրոնների մրցունակության զարգացման և բարձրացման» ծրագիր։ 2009 թվականի հոկտեմբերին կառավարությունն ընդունել է ներկայացված ծրագիրն ու դրա իրականացման համար հատկացրել դրամաշնորհ։ Նույն թվականին համալսարանը ստացավ ազգային հետազոտական ​​համալսարանի կարգավիճակ, իսկ Պետական ​​համալսարանից վերանվանումը՝ Ազգային Հետազոտական ​​Համալսարան «Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոց», տեղի ունեցավ 2010 թվականին ։
Արդի շրջան
2011 թվականին Մոսկվայի էլեկտրոնիկայի և մաթեմատիկայի ինստիտուտը (МИЭМ) միացավ ВШЭ-ին ։ Հաջորդ տարի համալսարանում բացվեց ճեմարան 10-11-րդ դասարանների աշակերտների համար ։ 2010-ականների սկզբին Ռուսական տնտեսագիտության դպրոցի հետ համատեղ ստեղծվեց բակալավրիատի համար նախատեսված տնտեսագիտության ծրագիր։ Համալսարանը բացել է մի քանի ֆակուլտետներ, այդ թվում՝ մեդիա հաղորդակցության, բանասիրության, 2014 թվականին Յանդեքսի աջակցությամբ՝ Համակարգչային գիտությունների ֆակուլտետ :2017 թվականին տեղի ունեցավ ֆիզիկայի ֆակուլտետի առաջին ընդունելությունը, իսկ 2018 թվականին սկսեցին աշխատել քիմիայի, ինչպես նաև կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ֆակուլտետները ։ Աշխարհագրության և գեոտեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետը բացվել է 2019 թվականին ։
Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը հեռավար կրթության առցանց հարթակ ունի՝ online.hse.ru :
2012 թվականին մեկնարկեց Կրթության և գիտության նախարարության 5-100 նախագիծը, որի նպատակն է մինչև 2020 թվականը առնվազն հինգ ռուսական համալսարաններ ներառել աշխարհի լավագույն 100 կրթական կենտրոնների ցանկում։ 2013 թվականին ВШЭ-ն ընդգրկվել է ծրագրի առաջին 15 մասնակիցների ցուցակում ։ 2015 թվականից  ВШЭ-ն գտնվում է լավագույն արդյունքներով ծրագրի չորս լիդերների խմբում ։
ВШЭ-ն Գիտության խմբագիրների և հրատարակիչների ասոցիացիայի անդամ է ։ ВШЭ-ի հրատարակչությունը բացվել է 2000 թվականին և հրատարակում է գիտական ​​և կրթական գրականություն, բացի ամսագրերից, գրքերի շարքեր և անհատական ​​հրապարակումներ, ներառյալ թարգմանությունները ։ ВШЭ-ի հրատարակչության կողմից հրատարակված բազմաթիվ գրքեր արժանացել են մրցանակների։
2010-ին ВШЭ-ն բացեց Եգոր Գայդարի բրոնզե կիսանդրին՝ Պոկրովսկի բուլվարի կամպուսի նախասրահում, որը պատրաստվել էր անձնակազմի նվիրատվություններով ։
2020 թվականին ВШЭ-ի գիտական ​​խորհուրդը ընդունել է Համալսարանի զարգացման ծրագիրը մինչև 2030 թվականը ։ Փաստաթուղթը սահմանում է համալսարանի ռազմավարական նպատակը՝ «նրա զարգացումը որպես առաջատար գիտական, կրթական, վերլուծական, խորհրդատվական և դիզայներական համալսարան, որը հավասար պայմաններում մրցակցում է աշխարհի լավագույն համալսարանների հետ» (Աղբյուր՝ Տարեկան հաշվետվություն 2020/21, 32 էջ)։ 2021 թվականին ВШЭ-ի զարգացման ծրագիրը հաստատվել է Ռուսաստանի կառավարության կողմից ։
Կրթություն
ВШЭ-ի հիմնական ուղղությունները, որոնք բացվել են իր գործունեության առաջին տարիներին՝ տնտեսագիտություն, կառավարում, հասարակական և հումանիտար գիտություններ։ Զարգացման գործընթացում ի հայտ եկան մաթեմատիկայի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ծրագրերը։ 2017-ին համալսարանը սկսեց պատրաստվել մասնագետներ ֆիզիկայի և ճարտարագիտության ոլորտում, բարձրաձայնեց Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ինստիտուտների հիման վրա փորձարարական լաբորատորիաներ բացելու ծրագրերը ։ Միևնույն ժամանակ, ВШЭ-ն մեկնարկեց նախագիծը՝ թվային գրագիտության դասընթացների աստիճանական ներդրում բոլոր ֆակուլտետներում  ։
2022 թվականին ВШЭ համալսարանը ուսանողներ է ընդունում բակալավրիատի 93 ծրագրերի համար (ավելի քան 3800 պետական ​​ֆինանսավորմամբ տեղ) և 185 մագիստրոսական ծրագրեր (ավելի քան 3200 բյուջետային տեղ) ։ 2021 թվականին 14,511 մարդ ընդունվել է ВШЭ-ի բակալավրիատ և մագիստրատուրա, բյուջետային տեղերի համար դիմողների միասնական պետական ​​քննության միջին միավորը եղել է 96,3։ ВШЭ-ն Ռուսաստանում առաջին տեղն է զբաղեցնում ընդունված դիմորդների թվով։
ВШЭ-ն սկսել է կիսամյակներից դեպի մոդուլներ անցնել դեռևս 1999 թվականին։ Սկզբում ուսուցումը բաժանված էր հինգ մասի, այս պահին ուսումնական տարին բաժանված է չորս մոդուլների՝ երկու ամիս՝ միջանկյալ քննություններով։ Համալսարանում ստուգարքային համակարգը գործում է միայն փոքր թվով առարկաների համար։ 1997 թվականից ի վեր քննությունների մեծ մասը գրավոր է ։
Մոդուլային համակարգի հետ մեկտեղ համալսարանում գործում է ուսուցման «major-minor» համակարգը, որտեղ major-ը՝ հիմնական առարկաներն են, իսկ minor-ը լրացուցիչ ծրագրերի բլոկ է, որը ուսանողն ինքն է ընտրում։ Միասին այս մոտեցումը ավելի շատ ժամանակ է տալիս նախապատրաստվելու և սեփական նախագծերի համար ։
Անգլերենը պարտադիր ընդունելության քննություններից մեկն է։ Բակալավրի երկրորդ կուրսի ուսանողները հանձնում են անկախ քննություն, ВШЭ-ի ծրագրերի քառորդ մասը դասավանդվում է անգլերենով ։ Համալսարանի գործընկերի ցանցը ներառում է ավելի քան 400 արտասահմանյան բուհեր։ 2021 թվականի դրությամբ ВШЭ-ն ունի 61 կրկնակի դիպլոմների ծրագրեր։ Համալսարանն ունի 5238 օտարերկրացի ուսանող, որոնք ներկայացնում են 122 երկրներ։ Ի լրումն համալսարանի դիպլոմի, ВШЭ-ի շրջանավարտները ստանում են դիպլոմի եվրոպական հավելված անգլերեն լեզվով, որի առկայությունը հեշտացնում է հետագա ընդունելությունը օտարերկրյա համալսարան կամ աշխատանքի ընդունվելը օտարերկրյա ընկերությունում։
2010 թվականից Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցը կիրառում է իր կրթական չափորոշիչները, որոնք միատեսակ են բոլոր չորս կամպուսների համար։ 2019 թվականին ընդունվել է բակալավրիատի կրթական նոր չափորոշիչ, իսկ 2020 թվականին՝ մագիստրոսական ծրագրերի նոր չափորոշիչ ։
2013 թվականին ВШЭ-ն բացել է ճեմարան 10-11-րդ դասարանների աշակերտների համար, որը 2018 թվականի դրությամբ զբաղեցնում է առաջին տեղը մայրաքաղաքի լավագույն դպրոցների վարկանիշում, ինչպես նաև առաջինն է սոցիալ-տնտեսական դպրոցների շարքում ։