cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միխայիլ Վրուբել
Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Վրուբել (Михаи́л Алекса́ндрович Вру́бель, ), 19-20-րդ դարերի ռուս նկարիչ, ով ստեղծագործում էր կերպարվեստի գրեթե բոլոր ձևերում և ժանրերում՝ գեղանկարչություն, գծանկարչություն, դեկորատիվ քանդակագործություն և թատերական արվեստ։ 1896 թվականից ամուսնացած էր հայտնի երգչուհի Նադեժդա Զաբելայի հետ, ում դիմանկարները բազմաթիվ անգամ է պատկերել։
Կենսագրություն
Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1880—1884 թվականներին), Պ․Պ․ Չիստյակովի մոտ, որտեղ Վրուբելի ստեղծագործական որոնումները գեղարվեստի Ակադեմիայի և արվեստի քննադատների կողմից աջակցություն չէին ստանում, սակայն նրա մշտական պատվիրատուն էր դարձել Սավվա Մամոնտովը։ Վրուբելին հարազատ էին դարձրել նկարիչները և քննադատները, ովքեր ավելի ուշ միացել էին «Արվեստի աշխարհ» ամսագրի շուրջը, նրա աշխատանքները սկսում են անընդհատ ցուցադրել աշխարհի արվեստագետների և դյագիլևյան ռետրոսպեկտիվների (հետադարձ) ցուցահանդեսներում, և 20-րդ դարի սկզբին Վրուբելի գեղանկարչությունը դարձել էր ռուսական մոդեռնի բնական մասը։ Վրուբելը բազմիցս եղել է Իտալիայում և Ֆրանսիայում, այցելել Գերմանիա, Հունաստան, Շվեյցարիա։
Վրուբելի մասին
Նինա Դմիտրիևան Վրուբելի ստեղծագործական կենսագրությունը համեմատում էր երեք գործողությամբ նախաբանով և վերջաբանով դրամայի հետ, ընդ որում նոր փուլին անցումը ամեն անգամ կատարվում էր կտրուկ և անսպասելի։ «Նախաբան» ասելով հասկանում են ուսումնառության վաղ տարիները և իր դերի ընտրությունը։ Առաջին գործողություն՝ 1880-ական թվականներ, գեղարվեստի ակադեմիայում ուսումնառությունը և Կիև տեղափոխությունը, բյուզանդական արվեստով և եկեղեցական գեղանկարչությամբ զբաղվելը։ Երկրորդ գործողություն՝ 1903-1906 թվականներ, որոնք կապված են հոգեկան հիվանդության հետ, որն աստիճանաբար սրում էր գեղանկարչի ֆիզիկական և ինտելեկտուալ ուժերը։ Վերջին չորս տարիները՝ կորցնելով տեսողությունը, Վրուբելն արդեն ապրում էր միայն ֆիզիկապես։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Սիմվոլիստ նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս քանդակագործներ
Ուտյակովո (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)
Ուտյակովո (Утяково, Үтәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 657 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի բնակավայրեր
Գաբաղ Գաբեղյան (իշխան)
Կենսագրություն
Մեծ Հայքի արքա Վաղարշակ Ա-ն (մ․թ․ա․ 247-225) Գաբաղին կարգում է Մեծ Հայքի արքունի փոխադրամիջոցների և ձիերի երամակների նախարար, պարգևում մի շարք արքունի գյուղեր` Այրարատ աշխարհում (հետագայի Գաբեղյանք գավառը)։ Գաբաղից է սերվում Գաբեղյանների նախարարական տոհմը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաբեղյաններ Կատեգորիա:Հայ իշխաններ
Խդըրնալ
Խդըրնալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ալլակ
Ալլակ (Ярбалык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օբ գետի ձախ ափով՝ 3178 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Օբ գետի վտակներ
Ժորժ Սյորա
Ժորժ Պիեռ Սյորա (Georges-Pierre Seurat, ), ֆրանսիացի հայտնի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիստ, նեոիմպրեսիոնիզմի հիմնադիր։ Յուրօրինակ գեղանկարչական ոճի՝ «դիվիզիոնիզմ»-ի կամ «պուանտիլիզմ»-ի ստեղծողն է։
Կենսագրություն
Ժորժ Սյորան ծնվել է 1859 թ. դեկտեմբերի 2-ին, Փարիզում՝ մեծահարուստի ընտանիքում։ Հայրը՝ Անտուան-Քրիզոստոմ Սյորան, իրավաբան էր` ծնունդով Շամպայնից, մայրը՝ Էռնեստին Փևրը` փարիզուհի։ Սովորել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (1878-1879 թթ.), ապա զինվորական ծառայություն անցել Բերստում։ 1880 թ. վերադառնում է Փարիզ։ Երիտասարդ նկարիչը փնտրելով ստեղծագործելու հետաքրքիր ուղղություն, ստեղծում է իր սեփականը։
Ուսումնասիրելով գույնի և լույսի օրինաչափությունները, օպտիկական էֆեկտները՝ ձգտել է ստեղծել գուներանգային, լուսաօդային ու տարածական խնդիրների լուծման գիտական հիմք։ Գծանկարով նրբագեղ, գունահամադրումներով նուրբ, խճանկարչորեն կոտորակված կառուցվածքով Սյորայի գեղանկարչությունն ունի որոշ չաֆով մտացի, վերացական բնույթ («Կիրակնօրյա զբոսանք Գրանդ ժատ կղզում», 1884-1886 թթ., Արվեստի ինստիտուտ, Չիկագո)։ Սյորայի գործերին (հատկապես վերջին՝ «մոդեռնի» ոճաբանությանը մոտ աշխատանքներին) բնորոշ է նաև մոնումենտալ գեղանկարչության մասշտաբներին ու հնարավորություններին հասնելու ձգտումը («Կրկես», 1890-1891 թթ., Իմպրեսիոնիզմի թանգարան, Փարիզ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պոստիմպրեսիոնիստ նկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Ախունտեցի Փոքր
Ախունտեցի Փոքր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում է Ճորոխ գետի ավազնաում, Աջարա վտակի աջ կողմում` Աջարա առվակի վրա ։
Չանգ (խմիչք)
Չանգ (ཆང་, छ्याङ), նեպալյան և տիբեթյան ավանդական ալկոհոլային խմիչք, հայտնի է նաև հարավային Հիմալայներում և նեվարներ ժողովրդի շրջանում։ Չանգն ավանդաբար օգտագործվում է նեպալցիների, տիբեթցիների կողմից, քիչ քանակությամբ՝ նաև հարևան ժաղովուրդների կողմից, որոնք բնակվում են Հնդկաստանում, հատկապես՝ Սիկկիմ նահանգում, և Բութանում։ Ամառային եղանակին խմիչքը մատուցվում է սենյակային ջերմաստիճանում, իսկ տարվա ցուրտ եղանակին՝ տաքացրած վիճակում։ Չանգի պատրաստումը և օգտագործումը բնորոշ է Տիբեթի շատ ծեսերին։
Ախունտեցի Փոքր
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
«Ենգիբարովին հանդիսատեսներից» («Енгибарову — от зрителей», «Ծաղրածուն գող էր. նա գողանում էր րոպեներ» («Шут был вор: он воровал минуты…»), «Բանաստեղծությունների ու երգերի եռահատոր ժողովածուում» («Собрание стихов и песен в трех томах», 1988)՝ «Ենգիբարովին՝ ծաղրածուին հանդիսատեսներից» («Енгибарову — клоуну от зрителей» ), Վլադիմիր Վիսոցկու բանաստեղծությունը, որը նա գրել է 1972 թվականին։ Բանաստեղծությունը նվիրված է ծաղրածու Լեոնիդ Ենգիբարյանի հիշատակին, որը մահացել է նույն թվականի ամռանը։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1987 թվականին «В мире книг» ամսագրում։
Ախունտեցի Փոքր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Չանգ (խմիչք)
Պատմություն
Չանգի արտադրման համար օգտագործում են գարի, կորեկաձավար կամ բրինձ։ Եփված և հովացրած ցորենին կամ ալյուրին ավելացնում են մանրէներից, խմորիչից և բորբոսասնկից պատրաստված խառնուրդ։ Այնուհետև այդ զանգվածը դնում են բամբուկից պատրաստված զամբյուղում և փաթաթում տերևներով՝ այս ամենը մեկ կամ երկու օր թողնելով տաք վայրում։ Ապա խառնուրդը տեղափոխվում է կերամիկական խեցամանի մեջ, որը փակվում է՝ խցանելով թթվածնի ներթափանցման ճանապարհը։ Մեկ կամ երկու շաբաթ խմորումից հետո մթերքը թողնում են ևս կես տարի հասունանալու ։ Բալիստանում խառնուրդին ավելացնում են նաև կոճապղպեղ և ընձախոտ ։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Բովանդակություն
Բանաստեղծությունը պատմում է գող ծաղրածուի մասին, որը հայտնվում է «երբեմն գլխին հիմար մի թասակ» ու գողանում տխուր պահեր, թախիծ այն մարդկանցից, ովքեր եկել են իրեն տեսնելու։ Հանդիսատեսները, սովոր լինելով, որ ծաղրածուն պետք է ծիծաղելի լինի, բողոքում են, որ նա բավականաչափ ծիծաղելի չէ՝ ոչ մի անգամ չնկատելով տխրության կորչելը։
Չանգ (խմիչք)
Պատմություն
Խմորված հատիկները դնում են բամբուկի տարայում, իսկ հետո եռման ջուր ավելացնում։ Խմիչքը խմում են բամբուկի հատուկ ձողիկով, որի մի կողմը հորատած է։ Հատիկային խառնուրդը սովորաբար եռացնում են երկու անգամ, չնայած կարելի է ավելացնել նաև ավելի հաճախ ։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Բովանդակություն
Ինքը՝ ծաղրածուն, վերցնելով այլ մարդկանց վիշտերը, ինքն էլ ավելի է տխրում, «Քանի որ ուրիշի վշտի բեռը || Ըստ սովորության, նա համարում էր իրենը»։ Ի վերջո, ուրիշի վշտի բեռը, որը դարձել է իր սեփականը, դառնում է անտանելի, այնպես որ դերասանը խեղդվում է վշտից, և նրա մեջքը կոտրվում է։ Նա մահանում է հենց փողոցում՝ անցորդների աչքի առաջ, որոնց թվում է, թե որևէ հարբեցող է ընկել։ Հեղինակը վերջին անգամ հարգանքի տուրք է մատուցում նրան. «Այս հնարքն այլևս մնջախաղ չէ. || Մահն էր՝ մնջախաղի թագուհին» (ռուս.՝ «Этот трюк — уже не пантомима: || Смерть была — царица пантомим!»)։
Չանգ (խմիչք)
Պատմություն
Լիմբու ժողովուրդն այս խմիչքն անվանում է «տոնգբա» կամ «ջանդ», ընդ որում, վերջինս մատուցվում է մեծ բաժակներով։ Նրանց դեպքում խմորման համար օգտագործվում են խմորիչի և բորբոսասնկի վայրի խոտերը։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Ստեղծման հանգամանքներ, հրապարակում
Լեոնիդ Ենգիբարյանը խորհրդային կրկեսային արտիստ է, ծաղրածու, որն ուներ ոչ ստանդարտ խաղային տեխնիկա և հայտնի էր ԽՍՀՄ-ում 1960-ականներին և 1970-ականների սկզբին (1971 թվականին նրան շնորհվել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում)։ Ենգիբարովը մահացել է սրտի հիվանդությունից 1972 թվականի ամռանը՝ 37 տարեկան հասակում։ Մարինա Վլադին «Վլադիմիր, կամ ընդհատված թռիչք» («Владимир, или Прерванный полёт») գրքում Վիսոցկու վերաբերմունքը Ենգիբարովի նկատմամբ նկարագրել է որպես «անսահման քնքշություն» և «փոխադարձ հիացմունք»՝ նշելով, որ նրանք հաճախ էին հանդիպում Յուրի Նիկուլինի կրկեսում։ Նրա խոսքով՝ երբ Վիսոցկուն հեռախոսով հայտնել են Ենգիբարյանի մահվան մասին, նա արտասվել է.
Չանգ (խմիչք)
Պատմություն
Չանգն իր համով Էլ է հիշեցնում։ Թեև նրանում ալկոհոլի պարունակությունը բավականին ցածր է, բայց տաքացնող հատկություն ունի, որը հատկապես արժեքավոր է ցուրտ եղանակին։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Ստեղծման հանգամանքներ, հրապարակում
Ենգիբարովը մահացել է։ Այսօր առավոտյան Գորկու փողոցում նրա սիրտը վատացել է, և ոչ ոք չի օգնել. նրանք մտածել են, որ հարբած է։ <...> Նա մահացել է շան պես, հենց մայթին։
Չանգ (խմիչք)
Պատմություն
Հիմալայների որոշ շրջաններում, օրինակ` Բալտիստատում կամ Լադակխում, խառնուրդին ավելացնում են ընձախոտ։ Դա թունավոր բույս է, որն այդ շրջաններում լայնորեն օգտագործվում է ավանդական բժշկության մեջ։ Ընձախոտը պարունակում է տարատեսակ ալկալոիդներ, ներառյալ՝ ակոնիտին և կեղծ ակոնիտին։ Ընձախոտի սխալ օգտագործումը մահացու թունավորման վտանգ է ներկայացնում ։ Նույնիսկ ընձախոտի փոքր չափաբաժինը կարող է հանգեցնել սուր տոքսիկ ազդեցության ։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Ստեղծման հանգամանքներ, հրապարակում
Այս վկայության ստույգությունը վիճարկում է Վիսոցկու ստեղծագործության հետազոտող Վիկտոր Բակինը, որը նշում է, որ 1972 թվականի հուլիսի 25-ին Ենգիբարովը մահացել է ոչ թե փողոցում, այլ իր տանը ։ Վիսոցկու ստեղծագործության մեկ այլ գիտակ՝ Վլադիմիր Նովիկովը, այս անհամապատասխանությունը վերագրում է այն փաստին, որ Վիսոցկին, որը 1972 թվականի ամռանը եղել է Մերձբալթիկայում՝ «Չորրորդը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, աղավաղված տեղեկատվություն է ստացել երկրորդ անձից՝ ինչ-որ մեկից, որը Մոսկվայից Յուրմալա էր գնացել Ենգիբարյանի մահվաից մի քանի օր անց ։
Չանգ (խմիչք)
Մշակույթում
Գրականության մեջ կարելի է հանդիպել մի համոզմունքի, ըստ որի՝ տիբեթյան հավատալիքների համաձայն՝ եթիներն այնքան են սիրում չանգ, որ դրա համար հարձակվում են լեռնային գյուղերի վրա ։
Ենգիբարովին հանդիսատեսներից
Ստեղծման հանգամանքներ, հրապարակում
«Ենգիբարովին հանդիսատեսներից» բանաստեղծությունը գրվել է ծաղրածուի մահից անմիջապես հետո, որոշ աղբյուրների համաձայն՝ 1972 թվականի օգոստոսին, մյուսների համաձայն՝ արդեն նրա հուղարկավորության ժամանակ ։ Կրկեսի հետ Վիսոցկու կապին նվիրված «Էխո Մոսկվիի» հաղորդման ժամանակ Անտոն Օրեխը հայտնում է, որ արդեն 1972 թվականի օգոստոսին Վիսոցկին բանաստեղծությունը կարդացել է կապիտան Անատոլի Գարագուլայի համար։ Ըստ հաղորդման հեղինակի՝ դա այս բանաստեղծության հեղինակային կատարման միակ պահպանված ձայնագրությունն է (2009 թվականին այդ միակ կատարումն ընդգրկվել է Օլեգ Վասինի «Բանաստեղծը և ծաղրածուն» (ռուս.՝ «Поэт и клоун») վավերագրական ֆիլմում, որը նվիրված է Վիսոցկուն և Ենգիբարյանին)։ Բանաստեղծության տեքստը հրապարակվել է 1987 թվականին «В мире книг» ամսագրում (№ 7) ։ Հեղինակային ընթերցումից բացի, հայտնի է Վսեվոլոդ Աբդուլովի կատարումը, որը ներառվել է «Վլադիմիր Վիսոցկի. ...Գոնե մի քիչ էլ կանգնեմ եզրին...» («Владимир Высоцкий — …Хоть немного ещё постою на краю…») կրկնակի ալբոմի երկրորդ ձայնասկավառակում, որը թողարկել է «Մելոդիա» ընկերությունը նաև 1987 թվականին ։
Քննադատություն
Վիսոցկու ստեղծագործության հետազոտողները նշում են «Ենգիբարովին հանդիսատեսներից» բանաստեղծության (որը Վ. Բակինն անվանում է Վիսոցկու «ամենախոցող և դառը բանաստեղծություններից մեկը» ) կապը հեղինակի կյանքում և ստեղծագործություններում համլետյան թեմայի հետ։ Այսպես, Վլադիմիր Նովիկովը մատնանշում է ռիթմի համընկնումը Բորիս Պաստեռնակի «Гул затих. Я вышел на подмостки…» (որը Վիսոցկին ներկաայցնում էր Տագանկայի թատրոնի «Համլետ» ներկայացման սկզբում երաժշտության ներքո), իսկ Անատոլի Կուլագինը զուգահեռ է անցկացնում այդ բանաստեղծության «մռայլ» ծաղրածուի կերպարի և Վիսոցկու մեկ այլ ստեղծագործության՝ «Իմ Համլետը» երկի կերպարների միջև, ընդ որում՝ ոչ միայն ծաղրածու Յորիկի, այլև քնարական հերոսի, որը դաստիարակվել է ծաղրածուի կողմից և սովորել է թաքցնել «գաղտնի հայացքը, երբ նա զայրացած է և վշտացած»։ Այս բանաստեղծությունները կապող ևս մեկ առանձնահատկություն Կուլագինը համարում է ամբոխի կողմից չհասկացվելու մոտիվը ։
Նովիկովը նշում է նաև Պաստեռնակի մեկ այլ՝ «Слишком многим руки для объятья…» տողի համահունչ լինելը Վիսոցկու բանաստեղծության հետևյալ բառերին. «Слишком много он взвалил на плечи || Нашего — и сломана спина»։
Այդ տողերում Նովիկովը միաժամանակ զուգահեռ է տեսնում նաև «Ոճիր և պատիժ» այն մեջբերման հետ, որտեղ Սվիդրիգայլովը, խոսելով Ռասկոլնիկովի մասին, ասում է. «Շատ բան է վերցրել իր վրա» ։ «Ենգիբարովին հանդիսատեսներից» բանաստեծությունը մոտիվներով համեմատվում է նաև Աննա Ախմատովայի 1945 թվականի «Венок мертвым. I. Учитель» (հայ.՝ «Ծաղկեպսակ մեռածին։ I: Ուսուցիչ») բանաստեղծության հետ, որը ներկայացնում է մի մարդու կերպար, որը կլանել է ամբողջ թույնը, բոլորին խղճացել և ի վերջո խեղդվել է ։
Նովիկովի կարծիքով՝ ուրիշի վշտի մասին տողերը, որը ծաղրածուն իրենն էր համարում, նկարագրում են ոչ միայն Ենգիբարյանին, այլև հենց Վիսոցկուն ։ Մոտավորապես նույն ժամանակ գրված «Լարախաղացը» («Канатоходец», «Натянутый канат», «Он не вышел ни званьем, ни ростом…») երգը միաժամանակ անվանում են ինքնակենսագրական և Ենգիբարյանի ճակատագրից ոգեշնչված (Ենգիբարյանի խաղացանկում եղած համանուն մնջախաղի վրա, որը հայտնվել է մասնավորապես 1966 թվականի վավերագրական ֆիլմում, ուշադրություն է հրավիրել Ա. Սկոբելևը )։ Վիսոցկին, ինչպես և Ենգիբարյանը, մահացել է հուլիսի 25-ին, սակայն 1980 թվականին  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վլադիմիր Վիսոցկու ստեղծագործություններ
Զարգացման հիմնական ռազմավարությունները
Զարգացման հիմնական ռազմավարությունները Կազմակերպության զարգացման հիմնական ռազմավարություններն են՝
Կատեգորիա:Բիզնես
Աստերոիդների ցանկ (268001-268100)
Աստերոիդների ցանկ (267901-268000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (268101-268200)
Օզերյանկա (գյուղ, Բարանովի շրջան)
Օզերյանկա (Озерянка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1652 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օզերյանկա գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7403 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,42 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1652 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գաբաղ Գաբեղյան (սեպուհ)
Գաբաղ Գաբեղյան, հայ սեպուհ Մարզպանական Հայաստանում, Վահան Մամիկոնյանի կուսակիցը, Գաբեղյանների նախարարական տոհմից ։
Կենսագրություն
Գաբաղ Գաբեղյանը եղել Վահան Մամիկոնյանի կուսակիցը, մասնակցել է Վահանանց պատերազմին (481-484)։ 483 թվականի ամռանը Վահան Մամիկոնյանը իր զորքով հաստատվել է Տուրուբերան աշխարհի Արշամունիք գավառի Երեզ գյուղում, որի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում զոհվել է Գաբաղ Գաբեղյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաբեղյաններ
Ռաբադ
Ռաբադ (ربض - արվարձան), արհեստավորաառևտրական արվարձան Միջին Ասիայի և Իրանի քաղաքներում, VII—VIII դարերում։ Կից էր շահաստանին։ IX—X դարերում ռաբադը դարձել է արևելյան ֆեոդալական քաղաքի քաղաքական և տնտեսական կյանքի կենտրոն։
Կատեգորիա:Քաղաքաշինություն
Պիդռուսե
Պիդռուսե (Põdruse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 123 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Նիժնյայա Ժուժմանովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Նիժնյայա Ժուժմանովկա (Нижня Жужманівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնյայա Ժուժմանովկա գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։
Էռնեստ Շեքլտոն
Էռնեստ Հենրի Շեքլտոն (Ernest Henry Shackleton, ), Անտարկտիդայի անգլիացի հետազոտող։ 1901-1903 թվականներին մասնակցել է Ռոբերտ Սկոտի արշավախմբին։ 1908-1909 թվականներին գլխավորել է «Նիմրոդ» նավի արշավախումբը, որը բաժանվել է երեք խմբի։ Մեկը Շեքլտոնի գլխավորությամբ ուղևորվել է Հարավային բևեռ, սակայն հասել մինչև 88°23' հարավային լայնությանը։ Ուղևորության ընթացքում հայտնագործել է Բիրդմորի սառցադաշտը։ Անտարկտիդա հասնելու նպատակով 1914-1917 թվականներին Շեքլտոնի արշավախումբը հետազոտեց Քոտսի երկրի ափերի մի մասը։ Քանի որ «Էնդյուրանս» նավը, սեղմվելով սառույցների մեջ, խորտակվեց, 1921 թվականին Շեքլտոնը «Քվեստ» նավով կրկին ուղևորվեց Անտարկտիդայի ափերը, սակայն ճանապարհին մահացավ։ Շեքլտոնի անունով են կոչվել ափ, շելֆային սառցադաշտ, նեղուց Անտարկտիդայում, երեք լեռ՝ Անտարկտիդայում, Կանադայում և Արևելյան Գրենլանդիայում։
Նիժնյայա Ժուժմանովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վիտովտ
Վիտովտ, Վիտաուտաս (Вітаўт Кейстутавіч (Vitaŭt Kiejstutavič), Witold Kiejstutowicz, ), Լիտվիայի մեծ իշխան (1392 թվականից)։ Լեհ-լիտվունիայից (1385) հետո, հենվելով Լիտվայի ռուսական մարզերում բնակվող լիտվական և ռուսական բոյարների վրա, պայքարել է Լիտվայի անկախության համար և կարողացել է լեհական թագավոր Ցագայլոյից ստանալ Լիտվիայի մեծ իշխանությունը՝ փոխարքայի իրավունքով։ Երիցս ներխուժել է Մոսկովյան իշխանության սահմանները, զավթել է Սմոլենսկը։ Վիտովտի օրոք լիտվական տիրույթները հասել են մինչև Օկայի և Մոժայսկի վերին հոսանքները։ Վիտովտը թաթարներից զավթել է Հարավային Պոդոլիեն և ընդարձակել իր տիրույթները մինչև Սև ծով։ Գրյունվադի ճակատամարտում (Ցագայլոյի հետ) ջախջախել է գերմանական ասպետներին։ Նպաստել է լիտվական բոյարների ուժեղացմանը։
Վիտովտի անունն է կրում Կաունասի համալսարանը։ Մինսկի փրփրուն գինիների գործարանը թողարկում է «Իշխան Վիտովտ» փրփրուն վարդագույն գինի  ։
Կերպարվեստում
Լիտվայի կառավարության պատվերով Մստիսլավ Դոբուժինսկին ստեղծել է իշխան Վիտովտի դիմանկարը ։
Գրականության մեջ
Միջնադարյան բանաստեղծ Նիկոլայ Գուսովսկին «Երգ զուբրի մասին» պոեմում պատկերել է Վիտովտին՝ որպես օրինակելի առաջնորդի, ոսկեդարի առասպելական իշխանի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իշխաններ Կատեգորիա:Լիտվայի պատմություն
Խոզագրակ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ճաշլեթ
Ճաշլեթ (ჭაშლეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ծղալտուբոյի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծղալտուբոից հեռու է 67 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 76 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ծղալտուբոյի շրջան
Nije Ljubav Stvar
«Nije Ljubav Stvar» (սերբերենից թարգմանած՝ նշանակում է «Սերը ապրանք չէ»), սերբ երգիչ Ժելյկո Յոքսիմովիչի կատարած երգը, որով ներկայացրել է Սերբիան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում ։ Երգի խոսքերի հեղինականերն են Մարինա Տուցակովիչը և Միլոշ Ռոգանովիչը, իսկ երաժշտության հեղինակը Ժելյկո Յոքսիմովիչը ։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը 214 միավորով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթ Կատեգորիա:2012 երգեր
Գոշիզմ
Գոշիզմ (ֆրանս. gauchisme), 1960-1970 ական թթ.-ի ֆրանսիական ձախ ծայրահեղական շարժումների ընդհանրական անվանումը։ Բաժանվում է երկու խոշոր խմբավորումների՝ անարխիստական և տրոցկիստական։ Գոշիզմի սոցիալական բազան ֆրանսիացի ուսանողներն էին։ Գոշիզմի շրջանակներում գործող կազմակերպությունների, խմբերի և անձանց գործելակերպը հաճախ ծայրահեղական բնույթ էր կրում։ «Գոշիստներ»-ը անխնա քննադատում էին ՖԿԿ-ին (Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցություն)։
Գոշիստական որոշ կազմակերպություններ և խմբեր
Անարխիստական
Տրոցկիստական
Տրոցկիստական կազմակերպությունները բռնությունների կոչեր էին անում, սակայն, ի տարբերություն անարխիստների, կոչերը գործողությունների չէին վերածվում։
Էդգար Հովհաննիսյան
Էդգար Սերգեյի Հովհաննիսյան, հայ կոմպոզիտոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1962), ՀԽՍՀ (1972) և ԽՍՀՄ (1986) ժողովրդական արտիստ։
Կենսագրություն
Սովորել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցում, Ռ. Մելիքյանի անվան ուսումնարանում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան (դասատու՝ Գրիգոր Եղիազարյան), 1957 թվականին՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան (ղեկավար՝ Ա. Խաչատրյան)։ 1962-1968 թվականներին եղել է Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի տնօրեն, 1970-1974 թվականներին՝ Հայկական ժողովրդական երգի-պարի համույթի, 1979-1984 թվականներին՝ ՀՀ հեռուստատեսության և ռադիոյի կամերային երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար, 1986-1991 թվականներին՝ Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի ռեկտոր։
Էդգար Հովհաննիսյանը եղել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1963-1971), ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989-1991)։
Ստեղծագործություն
Հայ երաժշտության զարգացմանը նպաստել է նոր, համարձակ ստեղծագործ. լուծումերով։ Նրա ստեղծագործության հիմնական մոտիվերն են ժողովուրդը, նրա պատմությունն ու արդի կյանքը, որը ներկայացրել է խստաշունչ վիպականությամբ, հերոսականությամբ, սուր դրամատիզմով, նուրբ քնարականությամբ, հոգեբան-փիլիսոփայական կերպարներով։ Հովհաննիսյանի ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ ունեն բալետները։ 1950-ական թվականների կեսերին, կամեր-գործիքային երկերին զուգահեռ, գրել է «Մարմար» բալետը (1957, լիբրետտոն՝ Հ. Ղուկասյանի, Ի. Արբատովի, Վ. Վարկովիցկու)՝ հիմք դնելով երաժշտական թատերարեստին։ Բալետում ժողովրդական երաժշտության ավանդույթների օգտագործումը վկայում է բալետային երաժշտության մեջ սեփական երաժշտալեզվի հաստատումը։
«Անտունի»-ում (1969, լիբրետտոն՝ Մ. Մարտիրոսյանի) օգտագործել է Կոմիտասի մշակած ժողովրդական մեղեդիները, զարգացրել չափի նուրբ զգացումով, գործիքավորել երաժշտաբեմական արվեստի ժամանակակից միտումերին համահունչ։
Էդգար Հովհաննիսյանը խորհրդային շրջանի հայ երաժշտության մեջ առաջիններից է անդրադարձել բալետ-օպերայի ժանրին. բազմաժանրհամադրական ստեղծագործության ցայտուն օրինակ է «Սասունցի Դավիթ» (1976) բալետ-օպերան, որի երաժշտաբեմական բարդ հյուսվածքը պայմանավորված է պարողների, մեներգիչների, ասմունքողի և երգչախմբի փոխգործակցությամբ։
«Դիմակահանդես» բալետ-կոմպոզիցիայում (1982, ըստ Մ. Յ. Լերմոնտովի «Դիմակահանդես» դրամայի համար Ա. Խաչատրյանի գրած երաժշտության) հեռու մնալով ոճավորումից՝ Հովհաննիսյանը ձգտել է արտահայտչամիջոցների ողջ համակարգը ենթարկել Ա. Խաչատրյանի ինքնատիպ ոճին։ «Ճանապարհորդություն դեպի Արզրում» (ըստ Ա. Ս. Պուշկինի, 1987) օպերան մեծածավալ, գեղարվեստական բարձրարժեք գործ է։
Հովհաննիսյանի կամերային և սիմֆոնիկ ստեղծագործությունն առանձնանում է բարոյափիլիսոփայական ընդհանրացումներով։ Լայնախոհությունը, դինամիզմը, ազգային լեզվի նորացումը բնորոշ են դաշնամուրային կվինտետին (1955), սիմֆոնիաներին (1957, 1983, 1984), «Գողթան» (1993) սիմֆոնիկ պոեմին, «Գրիգոր Նարեկացի» (1995) օրատորիային, կվարտետներին (1950, 1958, 1964, 1981), թավջութակի սոնատ-էպիտաֆիային (1975), կամերային նվագախմբի կոնցերտ-բարոկկոյին (1984)։ Սիմֆոնիկ և կամերային երկերում ավանդական ցիկլային ձևերը զուգակցել է Արևելքի երաժշտությանը բնորոշ արձակ-պատմողականությանը (սիմֆոնիա, կվարտետ № 2, թավջութակի մենանվագ սոնատ)։
Հայ ժողովրդական երաժշտական մշակույթի տարբեր շերտերին անդրադառնալը Հովհաննիսյանի ստեղծագործության մեջ, որպես կանոն, իմաստավորված է երկի որոշակի բովանդակությամբ (Ա. Իսահակյանի խոսքերով ժողովրդական երգերի օգտագործումը բանաստեղծին նվիրված № 2 կվարտետում, «Կռունկ» երգը՝ «Անտունի» բալետում, «Սասունցի Դավիթ» էպոսի երգվող հատվածները՝ համանուն բալետ-օպերայում, միջնադարյան «Հավիկ» տաղի սիմֆոնիկացումը դարձրել է երաժշտաբեմական ընդարձակ պատումի՝ սիմֆոնիայի հիմք)։
Ազգային խմբերգային գրականության մեջ երաժշտատեխնիկական և հոգեբանական կերպարային կարևոր նյութ են Հովհաննիսյանի խմբերգերը (ժողովրդական երգերի հիման վրա՝ 40, Վ. Տերյանի խոսքերով՝ 20): Վոկալ-սիմֆոնիկ և խմբերգային երկերին բնորոշ է լայնաշունչ մեղեդիականությունը։ Գրել է նաև «Երկու ափ» պոեմը (1952, ցիկլ)՝ ա կապելլա երգչախմբի համար, «Էրեբունի-Երևան» (հետագայում՝ Երևան քաղաքի օրհներգ), «Սարդարապատ» (երկուսի խոսքերն էլ՝ Պ. Սևակի), «Արփա-Սևան» (խոսք՝ Յ. Սահակյանի) երգերը, նուրբ քնարական ռոմանսներ (ըստ Վ. Արամունու «Գիշեր էր կես» և այլն), կինոերաժշտություն («Պատվի համար», 1956, «Հյուսիսային ծիածան», 1960, «Արտակարգ հանձնարարություն», 1965, «Կամոյի վերջին սխրանքը», 1973, «Հուսո աստղ» («Մխիթար սպարապետ», 1978) և այլն)։
Հովհաննիսյանի նախաձեռնությամբ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնում իրականացվել են մի շարք ներկայացումներ (Ի. Ֆ. Ստրավինսկու «Էդիպ», Լ. Բեռնստայնի «Վեստսայդյան պատմություն», Ռ. Վագների «Տանհոյզեր» և այլն)։ Նպաստել է Հայաստանի ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի պրոֆեսիոնալ մակարդակի բարձրացմանը, երկացանկի հարստացմանը։ Հիմնադրել է Հայկական հեռուստառադիոյի կամերային երգչախումբը, կազմակերպել կամերային երաժշտության փառատոներ։
Հեղինակել է հրապարակախոսական և արդի հայ երաժշտության զարգացմանը վերաբերող հոդվածներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Կոմպոզիտորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Օրհներգերի հեղինակներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
(1205) Էբելլա
(1205) Էբելլա (Ebella), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,536351 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8423 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2304 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1475,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,244 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Counter-Strike: Global Offensive
Counter-Strike: Global Offensive (CS:GO, ), բազմակառավարելի համակարգչային խաղ, որը մշակվել է « Valve »-ի և «Hidden Path Entertainment»-ի կողմից։ Windows-ի և macOS օպերացիոն համակարգերի, ինչպես նաև Xbox 360 և PlayStation 3 խաղային բարձակների անհատական համակարգիչների համար խաղի թողարկումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի օգոստոսի 21-ին։ Խաղի Linux տարբերակը թողարկվել է 2014 թվականին ։ 2016 թվականին խաղը, որպես հետադարձ համատեղելիության ծրագրի մաս, հասանելի դարձավ Xbox One-ում ։ 2018 թվականի սեպտեմբերին թողարկվեց անվճար տարբերակը՝ իրական խաղացողների և բոտերի հետ խաղալու հնարավորությամբ։ Ավելի ուշ՝ նույն թվականի դեկտեմբերին, խաղը դարձավ ամբողջովին անվճար։
Ինչպես շարքի մնացած խաղերում, Counter-Strike: Global Offensive-ում խաղացողները բաժանվում են երկու թիմի՝ ահաբեկիչներ և հատուկ ջոկատայիններ, որից հետո նրանք միմյանց դեմ կռվում են մի շարք ռաունդներով, որոնց արդյունքները որոշում է հաղթողը թիմը։ Խաղացողին հասանելի են տարբեր խաղի ռեժիմներ, որոնք փոխում են թիմերի միջև մենամարտի պայմանները, ինչպես նաև բոտերի հետ խաղը։
Խաղային ընթացք
Ինչպես շարքի նախորդ խաղերը, Counter-Strike: Global Offensive-ը 3D բազմակառավարելի առաջին դեմքի հրաձիգ է, որտեղ խաղացողները բաժանվում են երկու թիմի և պայքարում միմյանց դեմ։ Խաղը ներառում է երկու թիմ՝ ահաբեկիչներ և հատուկ ջոկատայիններ, ինչպես նաև պարունակում է մի քանի բազմակառավարելի խաղի ռեժիմներ՝ նորմալ և մրցակցային ռեժիմ (ականազերծում, պատանդների փրկություն), բեթլ ռոյալ, պատերազմական խաղեր (սպառազինությունների մրցավազք, օբյեկտների ոչնչացում, միգրացիոն դիպուկահարներ), պայքար մինչև մահ, մաքրում, համատեղ արշավանք, գործընկերներ և պահակ։ Առաջին սցենարում, որպես ահաբեկչական թիմի խաղացողներ, նրանք պետք է ռումբ տեղադրեն նշված մի քանի կետերից մեկում, իսկ հատուկ ջոկատայինները պետք է հաջողությամբ ականազերծեն այն։ Երկրորդ սցենարում ահաբեկչական թիմի խաղացողները պետք է թույլ չտան հակառակորդ թիմին փրկել իրենց առևանգած պատանդներին ։
Մշակում և թողարկում
Խաղի անոնսում հաղորդվում էր, որ մշակողները խոստանում են պահպանել խաղի «դասական» տարբերակի՝ Counter-Strike 1.6-ի խաղի հիմունքները, ինչպես նաև ավելացնել նոր քարտեզներ բազմակառավարելի մարտերի համար (որոնց թվում կլինեն հին քարտեզների վերամշակում՝ բարելավված գրաֆիկայով), զինվորների և զենքերի մոդելներ:Ակնկալվում էր, որ այլ բարելավումներ կներառեն առցանց առաջատարների ցուցատախտակներ և ավտոմատ համընկնման համակարգ։ Ասվում էր, որ խաղը կթողարկվի 2012 թվականի սկզբին, իսկ 2011 թվականին այն կցուցադրվի PAX Prime-ում և Eurogamer Expo-ում։
Որոշ կայքեր առաջարկել են, որ Counter-Strike: Global Offensive-ը հիմնված կլինի Source խաղային շարժիչի վերջին տարբերակի վրա՝ Valve-ի սեփական մշակման, որի վրա կառուցված են ստուդիայի բոլոր վերջին խաղերը, սակայն պաշտոնական հայտարարության մեջ տեխնոլոգիական մասի վերաբերյալ պարզաբանումներ չկան     ։ Մի քանի խոշոր կայքեր հրապարակել են «խաղի թրեյլեր», որն իրականում սիրողական վերամշակում է (մասնավորապես, տեսահոլովակի վերջում մակագրությունը փոխված է) մեկ այլ մասի՝ Counter-Strike Online-ի թրեյլերի։
Մոտավորապես խաղի առաջին նորությունների հետ միաժամանակ տեղեկություն կար, որ Valve-ի մշակողները հրավիրել են Counter-Strike խաղացող լավագույն էլեկտրոնային սպորտսմեններին՝ փորձարկելու նոր մասը. Փորձարկողներից մեկը փոքր նախադիտմամբ նկարագրել է Global Offensive-ի աշխատանքային տարբերակին ծանոթանալու իր տպավորությունները, որում նա հայտնում է, որ «նախագիծը մշակվել է թարմացված Source շարժիչի վրա», հաստատում է տեղեկությունները նոր տեսակի զենքերի մասին և որ խաղը կունենա հին քարտեզների բարելավված և վերամշակված տարբերակներ («քարտեզները հիանալի տեսք ունեին, մարտիկների տեսքը և անիմացիաները զարմանալի են, իսկ զենքի մոդելները չափազանց գեղեցիկ են»)։ Ըստ թեստավորողի, խաղը աշխատանքային տարբերակ է, բայց «ավելի լավ տեսք ունի, քան ինչ-որ pre-beta» ։
2011 թվականի օգոստոսի 20-ին և մի քանի օր անց լուրեր սկսեցին հայտնվել այն մասին, որ մշակողները մտադիր են բազմակառավարելի ռեժիմը դարձնել խաչաձև հարթակ, սակայն նման համատեղելիությունը կլինի միայն Windows-ի, Mac-ի և PlayStation 3 տարբերակի հետ. այսինքն՝ բարձակով խաղացող խաղի սեփականատերերը և անհատական համակարգիչներով խաղացողները կկարողանան միասին պայքարել նույն սերվերներում։ «Մենք այլևս չենք ցանկանում խաղային արդյունաբերությունը բաժանել մեկուսացված կղզիների», - ասում է Valve-ի հիմնադիր Գեյբ Նյուելը` մեկնաբանելով միջպլատֆորմային խաղերին աջակցելու մասին հայտարարությունը  ։ Նշվեց նաև, որ խաղի PlayStation 3 տարբերակը լիովին կաջակցի ստեղնաշարի և մկնիկի կառավարումներին (որոնք կարելի է միացնել բարձակին տրամադրված USB պորտերի միջոցով)։ Հասանելի են ստանդարտ բարձակի վերահսկիչի և PlayStation Move կարգավորիչի կառավարիչները   ։
Գեյբ Նյուելը նաև քննադատել է Microsoft-ին՝ նշելով ծրագրային հարթակի չափազանց փակ լինելը, որը թույլ չի տալիս ցանցային բազմաթիվ գործառույթներ իրականացնել, ներառյալ այլ հարթակների հետ համատեղ խաղալը (այդ պատճառով Xbox 360 խաղացողների հետ համատեղ խաղը չի կարող իրականացվել) ։
2011 թվականի սեպտեմբերի 6-ին հայտնի դարձավ, որ Counter-Strike: Global Offensive-ը կներկայացվի IgroMir 2011 խաղային ցուցահանդեսում։ Ցուցահանդեսը կլինի աշխարհում առաջինը, որը կցուցադրի խաղի համակարգչային տարբերակը    ։
2012 թվականի օգոստոսի 22-ին խաղը թողարկվեց Steam-ում։ Նույն օրը թողարկվեց առաջին թարմացումը։
Աջակցություն խաղի համար թողարկումից հետո
2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին թողարկվեց ևս մեկ թարմացում, որն ավելացրեց երկու նոր քարտեզ՝ de_vertigo - դասական ռեժիմի և ar_monastery - «Զենքի մրցավազքի» համար, ավելացվեց նաև նոր մրցակցային խաղի ռեժիմ կոչումների համար՝ «Classic Competitive», և խաղից հեռանալու համար 5 աստիճան տուգանային համակարգ. Առաջին վաղաժամ ելքի ժամանակ խաղացողը կարգելափակվի մրցակցային ռեժիմից 5 րոպեով, երկրորդում՝ 30 րոպեով, երրորդում՝ 2 ժամով, չորրորդում՝ 24 ժամով, հինգերորդում՝ շաբաթական։ Շաբաթվա ընթացքում խաղացողը խախտում չանելու դեպքում տուգանայինի չափը իջեցվում է նախորդ քայլին ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ին թողարկվեց թարմացում, որը ներառում էր GOTV և մրցակցային ռեժիմի հմտությունների խմբեր ։ Այսուհետ խաղ փնտրելիս և թիմ կազմելիս խաղն առաջնորդվում է մրցակցային ռեժիմում խաղացողի վարկանիշի (լոբբի ղեկավարի) մակարդակով։ Վարկանիշը տրվում է 10 հաղթած խաղերի ավարտից հետո ։
2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին թողարկվեց ևս մեկ թարմացում, որը պարունակում է, բացի ֆիքսված վրիպակներից, փոփոխություններ Մոլոտովի կոկտեյլի և հրկիզող նռնակների հավասարակշռության մեջ։ Այսուհետ հրդեհը կարելի է մարել ծխային ռումբով։ Ի թիվս այլ փոփոխությունների. հրդեհն այժմ ավելի արագ է տարածվում, սակայն տարածման շառավիղը կրճատվել է. կրակն այժմ չի դանդաղեցնում շարժումները. Հրդեհի ներթափանցումը կարգավորվել է։
2013 թվականի հունվարի 23-ի թարմացումը ներկայացրեց պաշտոնական «պայքար մինչև մահ» ռեժիմը (անգլ.՝ Deathmatch)։ Դասական ռեժիմի բոլոր քարտեզները և «օբյեկտի ոչնչացման» քարտեզները աջակցվում են։
2013 թվականի հունվարի 30-ին «Խաղալ ընկերների հետ» ցանկում ավելացվել է GOTV-ի միջոցով պաշտոնական մրցակցային սերվերում խաղացող ընկերոջը դիտելու հնարավորությունը։ 2013 թվականի մարտի 21-ին խաղին ավելացվել է դասական cs_militia ռեժիմի քարտեզ։ Արմատապես փոխվել է նաև պատանդների փրկության համակարգը. այժմ նրանց հնարավոր չի լինի սպանել, խեղելն, ինչպես նախկինում, պատժվում է տուգանքով, և որպեսզի հատուկ ջոկատայինները պատանդներին տեղափոխեն փրկարար գոտի, պետք է տանեն նրանց իրենց վրա, երբ Counter-Strike-ի նախորդ տարբերակներում պատանդները պարզապես հետևում էին նրանց։ Բացի այդ, հատուկ ջոկատայինները կարող են միայն մեկ պատանդ վերցնել ։
2016 թվականի հունվարի 21-ին խաղը հասանելի դարձավ Xbox One-ում՝ որպես Microsoft-ի Xbox 360 հետադարձ համատեղելիության նախաձեռնության մաս ։
2016 թվականի փետրվարի 18-ին թողարկվեց ևս մեկ հիմնական թարմացում, որը պարունակում էր նոր գործողություն՝ Operation Wildfire (ռուս.՝ «Վայրի կրակ»)։ Խաղին ավելացվել է նոր արկղ, որը կոչվում է «Operation Wildfire Case», որը պարունակում է Steam Workshop-ի ամենահայտնի իրերը։ Խաղի համար հասանելի դարձան նոր քարտեզներ՝ Empire, Mikla, Royal, Santorini, Tulip, Cruise and Coast: Nuke քարտեզը թարմացվել է։ Գործողությունն ավարտվել է 2016 թվականի հուլիսի 15-ին ։
2016 թվականի ապրիլի 28-ին թողարկվեց հիմնական թարմացում, ներառյալ ձայնային փոփոխությունները և սխալների շտկումը։ Ավելացվել է նաև նոր Chroma 3 Case, ներառյալ 17 նոր զենքի երեսպատում; Մոլոտովի կոկտեյլի և հրկիզվող նռնակների վնասը փոխվել է վայրկյանում 40-ի, անկախ նրանից, թե ինչ ցուցանիշներ են դրված սերվերի վրա․ տեղադրվեցին սերվերներ Չիլիում․ հիմնական ընտրացանկում նորությունները ցուցադրվում են օգտատիրոջ կողմից խաղի համար ընտրված լեզվով։
2020 թվականի դեկտեմբերի 3-ին թողարկվեց նոր ռեժիմ՝ Broken Tusk-ը։ Ավելացվել են երկու նոր ռեժիմներ, ինչպես նաև նոր քարտեզներ ։
2021 թվականի մայիսի 3-ին խաղում հայտնվեց վճարովի CS:GO 360 Stats ծառայությունը, որը թույլ է տալիս մուտք գործել մրցակցային խաղերի վիճակագրություն պաշտոնական խաղի ռեժիմներից (նախկինում վիճակագրությունը անվճար էր օպերացիոն անցագրի սեփականատերերի համար) ։
2021 թվականի սեպտեմբերի 21-ին թողարկվեց նոր օպերացիա՝ Predatory Waters-ը։ Ավելացվել են նոր քարտեզներ, հատուկ գործողության քարտեզ, կերպարների տեսքեր և շատ փոքր փոփոխություններ ։
Կիբեռսպորտային կարգապահություն
Counter-Strike: Global Offensive-ը կիբեռսպորտային կարգապահություն է համարվում։ Major և Blast Premier մրցաշարերը համարվում են ամենախոշոր և ամենահեղինակավոր մրցաշարերը։ Խոշոր մրցաշարերն անցկացվում են Valve-ի և մրցաշարը հյուրընկալող ընկերության համատեղ աջակցությամբ։ Առաջին նման մրցաշարը DreamHack Winter 2013-ն էր, որի մրցանակային ֆոնդը կազմում էր $250,000, իսկ MLG Columbus 2016-ից սկսած, մրցանակային ֆոնդը կազմում էր $1,000,000: 2019 թվականին անցկացվել է 15 նման մրցաշար։ Մեկ այլ կարևոր իրադարձություն համարվում է Blast Premier լիգան, Blast Premier 2020-ում ընդհանուր մրցանակային ֆոնդը կազմել է $4,250,000: 2021 թվականին PGL Major Stockholm 2021-ը անցկացվեց $2,000,000 ընդհանուր մրցանակային ֆոնդով ։ Կան նաև բազմաթիվ այլ մրցույթներ, ինչպիսիք են IEM, ESL, Blast Pro Series և այլն։
Կարծիքներ և գնահատականներ
Խաղը հիմնականում դրական արձագանքներ է ստացել հիմնական լրատվամիջոցներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox 360 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր Կատեգորիա:Xbox One տեսախաղեր
Ասիա (դիցաբանություն)
Դիցաբանական կերպարի անունով է կոչված Ասիա (67) աստերոիդը՝ հայտնաբերված 1861 թվականին անգլիացի աստղագետ Նորման Պոգսոնի կողմից Մադրասում։ Անվանումը կապված է նրա հետ, որ դա առաջին աստերոիդն էր՝ հայտնագործված Ասիայի տարածքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանություն Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Հին հունական աստվածուհիներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության կերպարներ Կատեգորիա:Տիտաններ և տիտանուհիներ
Աստերոիդների ցանկ (96001-96100)
Աստերոիդների ցանկ (95901-96000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (96101-96200)
Ուտյաշինո
Ուտյաշինո (Утяшино, Үтәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 252 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Առցանց ծանոթության ծառայությունների համեմատական
Ստորև ներկայացված է առցանց ծանոթության ծառայություններ մատուցող կայքերի և բջջային հավելվածների ոչ ամբողջական ցանկը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Կայքերի ցանկեր Կատեգորիա:Ծանոթության ծառայություններ Կատեգորիա:Սոցիալական ծրագրակազմ
Օժգով
Օժգով (Ожгів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օժգով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8675 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մաժաստր
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04107։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 2 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1-ը տնտեսապես ակտիվ էր, (ակտիվության ցուցանիշը 100,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 50,0 %)։ Գործազուրկներ չեն եղել ։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նուևե դե Խուլիո (Ռիո Նեգրո)
Նուևե դե Խուլիո (Departamento de 9 de julio), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Ռիո-Նեգրո պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 25597 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3500 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 0,1 մարդ/կմ2։ Դեպարտամենտը սահմանակից է՝
Խոշորագույն բնակավայրեր
Կատեգորիա:Արգենտինայի դեպարտամենտներ
Տամաուլիպաս
Տամաուլիպաս (Estado Libre y Soberano de Tamaulipas), պաշտոնական անվանումը՝ Տամաուլիպասյի ազատ և ինքնիշխան նահանգ, Մեքսիկայի 31 նահագներից մեկը։ Կազմված է 43 համայնքներից և մայրաքաղաք Սյուդադ Վիկտորիայից։ Մայրաքաղաքն անվանվել է ի պատիվ Մեքսիկայի առաջին նախագահ Գվադալուպե Վիկտորիայի։
Տվյալներ
Նահանգը գտնվում է Մեքսիկայի հյուսիս-արևելքում։ Հարավ-արևելքում սահմանակից է Վերակրուսին, հարավ-արևմուտքում՝ Սան Լուիս Պոտոսին, արևմուտքում՝ Նուևո Լեոնին։ Հյուսիսում 370 կմ սահմանակից է ԱՄՆ-ին՝ ձգվելով Տեխաս նահանգի երկայնքով ։
Բացի մայրաքաղաք Սյուդադ Վիկտորիայից մյուս խոշոր քաղաքներից են Ռեյնոսան, Նուևո Լարեդոն, Մատամորոսը, Տամպիկոն։
Տիբիրինի վանականների սպանություն
Տիբիրինի վանականների սպանություն, Ալժիրի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1996 թվականի մայիսի 21-ին, Տիբիրին քաղաքում յոթ ցիստերիանական վանականների սպանությունն է։ Մարտի 26-ից 27-ի  գիշերը զինված իսլամիստները նրանց առևանգել են մենաստանից։ 1996 թվականի մայիսի 30-ին նրանց գլխատված գլուխները գտել են Ալ Միդիա քաղաքից ոչ հեռու։ Իննը օրն անց կատարվածի պատասխանատվությունը իր վրա է վերցրել Իլամական զինված խմբավորումը ։
Պատմություն
1938 թվականին Տիբիրինում Ատլասյան լեռների Կույս Մարիամի մենաստանը հիմնել են Ֆրանսիայից եկած Էգբել քաղաքի վանականները։ Նրանք զբաղվել են տեղաբնակ արաբ բնակչության դաստիարակչությամբ և նրանց բժշկական օգնություն են ցույց տվել։ Ալժիրի անկախացումից հետո տեղական իշխանությունները սահմանափակել են մենաստանի իրավունքները՝ վերցրել են վանքապատկան հողերի մեծ մասը, իսկ մենաստանի անձնակազմը կրճատել են մինչև 12 մարդ ։ Ընդհանրապես բնակչության և հատկապես կաթոլիկ բնկչության թվաքանակի կրճատման պատճառով քննարկվել է մենաստանի փակման հարցը։ Ալժիրի արքեպիսկոպոս Էտյեն Լեոն Դյուվալը դիմել է Ցիստերիանական օրդենին և խնդրել նյութական օգնություն։ 1964 թվականին Էգբելի Ցիստերիանական մենաստանից ութ վանական են եկել Տիբիրին և իրենց վրա են վերցրել վանքի հոգածությունը, և մենաստանը շարունակել է իր գործունեությունը ։
1991 թվականին սկսած Ալժիրի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ երկրում սկսել են քրիստոնյա բնակչության հետապնդումները։ 1993 թվականի դեկտեմբերի 14-ին մենաստանից ոչ հեռու գտել են մեկ օր առաջ մենաստանում ժամերգությանը մասնակցած հարավսլավացի բանվորի դիակը։ Վանականները այս դեպքի մասին հանրային նամակ են հրապարակել ֆրանսիական La Croix ամսագրում։ 1993 թվականի 24-ից 25-ի գիշերը մենաստանի վրա գրոհայիններ են հարձակվել և պահանջել «հեղափոխական տուրք» և ցանկացել են բժիշկ վանականին իրենց հետ տանել։ Այս ամենից հետո վանականները որոշել են չլքել մենաստանը, տեղական իշխանություններին հայտնել են իրենց չեզոք դիրքի մասին, և հայտարարել, որ սահմանափակում են շփումը արտաքին աշխարհի հետ և հրաժարվում են պաշտպանությունից։
Սպանություն
1996 թվականի մարտի 26-ից 27-ի գիշերը մի խումբ իսլամիստ գրհայիններ՝ մոտավորապես 20 հոգի հարձակվել են մենաստանի վրա։ Հարձակումը տևել է մոտավորապես 30 րոպե։ Հարձակման ընթացքում փորձ է արվել զանգել ոստիկանություն, բայց գրոհայինները նախապես կտրել են հեռախոսագիծը։ Մենաստանը գրավելուց հետո գրոհայինները յոթ վանականի են գերել։ Մեկ օր առաջ ժամանած երկու վանական կարողացել են թաքնվել հյուրատանը ։ Պարետային ժամի պատճառով պատանդ վերցնելու մասին ոստիկանությանը կարողացել են տեղյակ պահել միայն առավոտյան ։ Միաժամանակ տեղյակ են պահել ֆրանսիական դեսպանատանը և Ալժիրի արքեպիսկոպոսին։
Համարյա մեկ ամսվա ընթացքում պատանդներից տեղեկություն չի եղել։ 1996 թվականի ապրիլի 27-ին Լոնդոնի Իսլամական El Hayat ամսագրում, ապրիլի 18-ով թվագրված հայատարարություն է տպվել, որով գործողության պատասխանատվությունը իր վրա է վերցրել Իսլամական զինված խմբավորումը։ Ենթադրվում է, որ դրանից երկու օր առաջ այդ հայտարարությանը ծանոթացել է Ֆրանսիայի նախագահ Ժակ Շիրակը։ Խմբավորումն առաջարկել է «Դուք ազատեք, մենք ազատենք․․․» տարբերակը ։
1996 թվականի ապրիլի 30-ին Իսլամական զինված խմբավորման անդամը, որը ներկայացել է Աբդուլա անունով, Ալժիրի ֆրանսիական դեսպանատուն է բերել վանականների 10 օր առաջ ձայնագրած ուղերձը։ Աբդուլան հայտնել է, որ վանականները խնդրում են իրենց փրկել և խմբավորման անունից առաջարկել է վանականներին փոխարինել իրենց խմբավորման գերված անդամների հետ, այլապես վանականներին կսպանեն ։
1996 թվականի մայիսի 23-ին Իսլամական զինված խմբավորումը հայտարարել է, որ ըստ իրենց խոստումի նրանք սպանել են վանականներին։ Մայիսի 30-ին Ալ Միդիա քաղաքի մոտակայքում հայտնաբերվել են վանականների կտրված գլուխները։ 1996 թվականի հունիսի 2-ին Ալժիրի մայր տաճարում կատարվել է վանականների հոգեհանգիստը և հունիսի 4-ին նրանց մնացորդները հողին են հանձնվել մենաստանի գերեզմանատանը ։
Մինչև այսօր հանցագործների անունը չի պարզվել ։
(9069) Հովլանդ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,913172 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6867 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1397 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հովլանդ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,7014 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 966,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,372454 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,57° անկյուն։
Գիսաստղի փոշի
Գիսաստղի փոշի, անվանում են տիեզերական փոշին, որն արտանետվել է գիսաստղից։ Գիսաստղի փոշու հետազոտությունները կարող են բացատրել գիսաստղերի ծագումը։ Երբ Երկիրը հատում է գիսաստղի պոչը, այն կարող է առաջացնել ասուպային հոսք։
(9069) Հովլանդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Գիսաստղի փոշի
Փոշին և գիսասղտերի ծագում
Գիսաստղի փոշու առանձնահատկությունները, այսպես, օրինակ խտությունը և քիմիական կազմությունը, կարող են բացատրել թէ, որ մոդելին է պատկանում գիսաստղը։ Օրինակ, գիսաստղի և միջաստղային փոշու իզոտոպիկ բաշխումը իրար շատ նման են և կարող են խոսել նման ծագման մասին։
Սթարդասթը հայտնաբերեց սիլիկատների բյուրեղներ Վիլդի 2 գիսաստղի փոշու մեջ, ապացուցելով, որ գիսաստղը ձևավորվել է ապակու ջերմաստիճանից (> 1000 Կ) բարձր ջերմաստիճաններում սկավառակի ներքին մաերում, երիտասարդ աստղի շրջակայքում։ Վիլդի 2 գիսաստղի փոշու կազմությունը համընկնում է նոր ստեղծվող աստղերի ակկրեցիոն սկավառակի արտաքին մասերում գտնվող նյութի կազմությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիսաստղեր
Նիժնյայա Մանուիլովկա
Նիժնյայա Մանուիլովկա (Нижня Мануйлівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնյայա Մանուիլովկա գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արտյոմ Խաչատրյան
Արտյոմ Խաչատրյան (հայտնի է նաև Գագիկ Սարգսյան կեղծանունով), հայ լրագրող, հրապարակախոս, «Ազգային գաղափար» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, «Քաղաքական հետազոտությունների կենտրոն» ՍՊԸ տնօրեն ։ Հայտնի է իր հայ իրականության մի շարք դեմքերի վերաբերյալ երկդիմի գնահատականով։
Վաչագան Վլասով
Վաչագան Հրաչյայի Վլասով (1922, հոկտեմբերի 14, գ. Սահյան, Ադրբեջանական ԽՍՀ - 2003, հուլիսի 8, Ալմա Աթա), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր։
Կենսագրություն
Ավարտել է Բաքվի Ս․ Օրջոնիկիձեի անվան հետևակային ուսումնարանը (1942), Մ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1959), բարձրագույն ակադեմիական կուրսեր (1968)։ 1942 թվականի փետրվարին զորակոչվել է կարմիր բանակ, սեպտեմբեր-դեկտեմբերին եղել Անդրկովկասյան ռազմաճակատի 45-րդ բանակի առանձին հրաձգային բրիգադի գնդացրային դասակի հրամանատար, 1943 թվականի մարտից 1945 թվականի հունիսը՝ 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի 978-րդ գնդի գնդացրային վաշտի հրամանատար։ 1945-1956 թվականներին, որպես գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, հրամանատար, գնդի դպրոցի պետ, շարունակել է ծառայությունը Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգում։ 1959 թվականին փոխադրվել է Թուրքեստանյան ռազմական օկրուգ, եղել գնդի հրամանատար, ստորաբաժանման հրամանատարի տեղակալ։ 1970 թվականի հունվարից՝ հրամանատարական բարձրագույն ուսումնարանի պետ։ 1978 թվականի հոկտեմբերին զորացրվելուց հետո՝ Ղազախական ԽՍՀ ԴՕՍԱԱՖ-ի Կենտկոմի նախագահի տեղակալ։
Հիշատակ
Ալմաթիի Դոտիսկ պողոտայի թիվ 42 տանը, որտեղ Վլասովն ապրել է ավելի քան 30 տարի, 2010 թվականի սեպտեմբերին տեղադրվել է հուշատախտակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բաքվի բարձրագույն համազորային հրամանատարական ուսումնարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Գեներալ-մայորներ
Պիգառի-Սասսի
Պիգառի-Սասսի (Põgari-Sassi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր