cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պետրո Պորոշենկո
Պաշտպանական գնումների սկանդալ
2019 թվականի փետրվարի 25-ին «Բիգուս Ինֆո» լրագրողական հետաքննությունների կայքը տեղեկություն էր հրապարակել այն մասին, որ Ազգային անվտանգության և պաշտպանության խորհրդի քարտուղարի առաջին տեղակալ Օլեգ Սվինարչուկ-Գլադկովսկու որդին մասնակից է եղել ուկրաինական ռազմական տեխնիկայի համար ռուսական պահեստամասերի կոռուպցիոն գնմանը ։ Այդ դետալների վաճառքն ուռճացված գներով մասնակիցներին 250 միլիոն գրիվնա է բերել ։ Հետաքննության մեջ ներկայացված փաստաթղթերի համաձայն՝ գործարքները կազմակերպվում էին երեք հիմնական կեղծ ֆիրմաների միջոցով, որոնցից մեկը այդ պահին պատկանում էր Պետրո Պորոշենկոյին   ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի նախագահներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գործարարներ Կատեգորիա:Եվրամայդանի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կիևի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների թեկնածուներ
Տեխնոլոգիական սարքավորումների մոնտաժ
Տեխնոլոգիական սարքավորումների մոնտաժ՝ մոնտաժը տեխնոլոգիական սարքավորումների՝ նոր արդյունաբերական ձեռնարկությունների կառուցման և գործող ձեռնարկությունների վերակառուցման պրոցեսում կատարվող մոնտաժային աշխատանքներ։ Մոնտաժը ներառնում է նախագծային դիրքում տեխնոլոգիական սարքավորման տեղակայումը և ամրացումը, վերահսկման ու ավտոմատիկայի միջոցների, ինչպես նաև հումքի, ջրի, գոլորշու, սեղմված օդի, էլեկտրաէներգիայի մատուցումն ապահովող հաղորդակցումների միացումը տեխնոլոգիական սարքավորմանը, վերջինիս բերումը շահագործման վիճակի, արտադրական մնացուկների հեռացումը։
Բորովիչի (այլ կիրառումներ)
Բորովիչի, կարող է վերաբերել՝
Դերվենտա (համայնք)
Դերվենտա համայնք (Општина Дервента), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հյուսիսային հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Դերվենտա քաղաքը։
Բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 30177 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սերբական Հանրապետության համայնքներ
Բանբեր Երևանի համալսարանի
Աղբյուր
Կատեգորիա:ԵՊՀ գիտական ամսագրեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Ռոդեյոլ
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սեդրակ Գրիգորյան
Սեդրակ Խաչատուրի Գրիգորյան, հայ ազատամարտիկ Արմավիրի տարածաշրջանից։
Կենսագրություն
Սեդրակ Գրիգորյանը ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 6-ին Արմավիրի շրջանի Արաքս ավանում։ 1988 թվականին ավարտել է Արաքսի միջնակարգ դպրոցը, ընդունվել Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ։ 1993 թվականին 4-րդ կուրսից կամավոր մեկնել է Արցախ, մարտնչել Հորադիզում, Գորիսում։ Առաջին անգամ վիրավորվել է Լաչինում։ Վերջին մարտը Գրիգորյանի համար եղել է Հորադիզում, որտեղ 1994 թվականի հունիսի 14-ին ահեղ մարտերի ժամանակ զոհվել է ականի պայթյունից։ Նրա աճյունը ամփոփվել է Սարդարապատի հուշահամալիրի մերձակա զոհված մարտիկների պանթեոնում։
Ս. Խ. Գրիգորյանն ամուսնացած չէր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
.info
Դոմենը գրանցվել է 2001 թվականին։ Այս զոնայում գրանցված 2-րդ կարգի դոմենը պետք է լինի 3-63 սիմվոլների սահմաններում։
Արտաքին հղումներ
info
Toppdomän
Պոնաժևո
Պոնաժևո (Понажево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Իսաիխա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (183201-183300)
Աստերոիդների ցանկ (183101-183200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (183301-183400)
|}
Գմբեթարդ
Գմբեթարդ կոնք (հուն․ χόνχη խեցի), կիսագմբեթ, որ ծառայում է շենքի կիսագլանային մասերը (աբսիդ, խորշ) ծածկելու համար։ Ի հայտ է եկել արևելյան֊ հելենիստական ճարտարապետության մեջ, լայնորեն կիրառվել հռոմեական և բյուգանդական շինարվեստում, միջնադարյան քրիստոնեական պաշտամունքային կառույցներում։
Հայ ճարտարապետության մեջ Երևան է եկել 4-րդ դարից սկսած, միանավ եկեղեցիների և եռանավ բազիլիկների բեմի աբսիդներն ավարտվել են սրբատաշ քարից կառուցված գներով, որոնք դահլիճի կողմից ունեցել են կիսաշրջանաձև կամ պայտաձև ուրվագծով կամար։ Գմբեթարդում տեղ են գտել Քրիստոսի, աստվածամոր կամ սրբերի խճանկարներ կամ որմնանկարներ։
Կատեգորիա:Ճարտարագիտություն
Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Հույն-թուրքական հարաբերությունները պատմության ընթացքում ուղեկցվում են փոխադարձ թշնամանքով և հաշտեցման կարճ ժամանակահատվածներով՝ սկսած այն ժամանակներից, երբ Հունաստանը 1821 թվականին անկախություն ձեռք բերեց Օսմանյան կայսրությունից։ 1897 թվականի հույն-թուրքական պատերազմը, Բալկանյան առաջին պատերազմը (1912-1913), Առաջին համաշխարհային պատերազմը և 1919-1922 թվականների հույն-թուրքական պատերազմը։ Երկրների միջև պետական սահմանի երկարությունը 192 կմ է ։
Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջան
Հունական պետությունն իր անկախությունն Օսմանյան կայսրությունից ձեռք է բերել 1821-1829 թվականների ազգային-ազատագրական պատերազմի ընթացքում։ Մայրցամաքային Հունաստանի տարածքը՝ Արտա քաղաքից մինչև Վոլոս, ինչպես նաև Էգեյան ծովում գտնվող Կիկլադներ կղզիներ և Եվբեա կղզին։ Մնացած տարածքը, որտեղ ապրում էին հույները, ներառյալ Կրետե կղզիները, Կիպրոսը, Էգեյան ծովի այլ կղզիները, Էպիրուսի, Թեսալիայի, Մակեդոնիայի և Թրակիայի շրջանները մնացին Թուրքիայի տիրապետության տակ։ Բացի այդ, մոտ 1 միլիոն հույներ ապրում էին այն տարածքում, որն այժմ պատկանում է Թուրքիային՝ Իզմիրի շուրջ գտնվող Էգեյան շրջանը և Սև ծովի ափին գտնվող Պոնտոսի շրջանը։
19-րդ դարի հույն քաղաքական գործիչները ձգտում էին ներառել բոլոր այն տարածքները, որտեղ պատմականորեն ապրում էին հույները, հունական պետության մեջ, որը ստեղծվել էր Բյուզանդական կայսրության օրինակով. պետության մայրաքաղաքը նրանք տեսնում էին Ստամբուլը, կամ հունական ձևով՝ Կոստանդնուպոլիսը։ Այս գաղափարը հայտնի է որպես հունական «Մեծ գաղափար»։ Թուրքերը օրինականորեն չափազանց թշնամաբար էին վերաբերվում հունական նման ծրագրերին։ Չնայած մեծ տերությունները Օսմանյան կայսրությունը դիտում էին որպես «Եվրոպայի հիվանդ մարդ», նրանք չէին կարող համաձայնություն տալ և միանշանակ լուծել հողերի բաժանման հարցը։ Այս հարցի շուրջ վարվեցին ինտրիգներ, որոնք աստիճանաբար կրճատեցին կայսրության ունեցվածքը։ Նման քաղաքականությունը նպաստեց Հունաստանի և Օսմանյան կայսրության միջև հարաբերությունների էլ ավելի սրմանը։
Ղրիմի պատերազմի ընթացքում (1854-1856) Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան Օսմանյան կայսրության հետ դաշնակցում էին ռուսական կայսրության դեմ։ Հունաստանն աջակցել է Օսմանյան տարածքում պարտիզանական գործողություններին։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ հույները պատրաստ էին միանալ պատերազմին տարածքային ձեռքբերումների նպատակով, սակայն արևմտյան տերությունների ճնշման ներքո չէին կարող արդյունավետորեն մասնակցել հակամարտությանը։ Սակայն 1881 թվականին Բեռլինի կոնգրեսի որոշմամբ Թեսալիան և Էպիրոսի մի մասը միացան Հունաստանի տարածքին։
1897 թվականի Կրետեի ապստամբությունը սկիզբ դրեց հույն-թուրքական պատերազմին։ Հունական բանակը դեռ պատրաստ չէր և չէր կարող դուրս մղել Օսմանյան զորքերը հյուսիսային սահմանի երկայնքով իրենց ամրություններից, և Օսմանյան հակագրոհներից հետո պատերազմն ավարտվեց Հունաստանի համար նվաստացուցիչ պարտությամբ, վերածվեց տարածքային կորուստների, թեև աննշան, և Կրետեն անկախություն հռչակեց Մեծ տերությունների պրոտեկտորատի ներքո ։
Երիտթուրքական հեղափոխության ավարտից և 1908 թվականին Օսմանյան կայսրությունում երիտթուրքերի կողմից իշխանության բռնազավթումից հետո հաղթողների վարչակազմը որդեգրեց պետության ամրապնդման ուղին։ Արդյունքում, կայսրությունում քրիստոնյա փոքրամասնությունների վիճակն էլ ավելի վատացավ։ Բալկանյան պատերազմները տարածաշրջանում աճող լարվածության անմիջական հետևանքն էին։ Դրանց ավարտից հետո Հունաստանը, որը դաշնակցում էր Բուլղարիայի և Սերբիայի հետ, վերադարձրեց Կրետեն, մի շարք կղզիներ, Թեսալիա, Էպիրոս և Մակեդոնիա շրջանները Սալոնիկ քաղաքի հետ։
Առաջին համաշխարհային և երկրորդ հույն-թուրքական պատերազմներ
1917 թվականին Հունաստանը մտավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մեջ։ Հունաստանը ցանկանում էր վերադարձնել Կոստանդնուպոլիսը (այժմ՝ Ստամբուլ) և Զմյուռնիան (այժմ՝ Իզմիր)՝ Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի քաղաքական աջակցությամբ, որոնք նույնպես Հունաստանին խոստացան վերադարձնել Կիպրոսը։ Չնայած պատերազմի ընթացքում հույների և թուրքերի միջև ուղղակի մարտերը քիչ էին, 1918 թվականին սկսվեց Օսմանյան կայսրության փլուզումը։ 1920 թվականին, Սևրի հաշտության պայմանագրի արդյունքում, Հունաստանը ստացավ Արևելյան Թրակիան և մոտ 17,000 կմ² տարածք Արևմտյան Անատոլիայում՝ Զմյուռնիայի շրջակայքում։ Այս համաձայնագիրը ստորագրվել է Օսմանյան կառավարության կողմից, սակայն այդպես էլ ուժի մեջ չի մտել, քանի որ այն չի վավերացվել խորհրդարանի կողմից։
1919 թվականի մայիսի 15-ին Հունաստանը Անտանտի մանդատով գրավեց Զմյուռնիան, իսկ Մուստաֆա Քեմալ փաշան (հետագայում Աթաթուրքը), որը դարձավ Սևրի պայմանագրի թուրքական ընդդիմության առաջնորդը, 1919 թվականի մայիսի 19-ին վայրէջք կատարեց Սամսունում։ Այս օրը համարվում է թուրքական անկախության պատերազմի սկիզբը, որի առաջին նպատակը «մեծ տերությունների» օկուպացիոն ուժերի՝ Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, ինչպես նաև Իտալիայի և Հունաստանի դեմ կազմակերպված ազգային շարժման ստեղծումն էր։ Մուսթաֆա Քեմալն Անկարայում անկախ կառավարություն է ստեղծել և հայրենասերներին պայքարի կոչ է արել, որպեսզի թույլ չտա Սևրի պայմանագրի ուժի մեջ մտնելը։
Թուրքական բանակը գրավեց Իզմիրը 1922 թվականի սեպտեմբերի 9-ին՝ այդպիսով հաղթանակ տանելով պատերազմում։ Զմյուռնիայի հունական բնակչությունը ենթարկվել է զանգվածային կոտորածի (Զմյուռնիայի կոտորած)։ Հունական բանակը և վարչակազմը լքեցին Անատոլիան։ Պատերազմին վերջ դրվեց 1922 թվականի հոկտեմբերի 11-ի Մուդանիայի զինադադարով։ Սևրի պայմանագրին փոխարինելու եկավ 1923 թվականի Լոզանի հաշտության պայմանագիրը, որով հաստատվեցին Թուրքիայի նոր սահմանները և իրականացվեց բնակչության հույն-թուրքական բռնի փոխանակում։ Վերջինիս արդյունքում նոր Թուրքիայում մոտ կես միլիոն հույներ ինքնաբերաբար փախստական դարձան, ինչպես նաև կես միլիոն մահմեդականներ պետք է լքեին Հունաստանը և տեղափոխվեին Թուրքիա։ Փոխանակումը չէր վերաբերում միայն Ստամբուլի և Իմբրոս և Թենեդոս կղզիների բնակչությանը։
Պատերազմի անհաջող ելքի և մարդկային զգալի կորուստների պատճառով հունական պատմագրության մեջ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո իրադարձությունները կոչվում են փոքրասիական աղետ։ Երկու բանակները՝ և թուրքական, ուղղափառ հույների նկատմամբ, և հունական՝ մահմեդական թուրքերի նկատմամբ, ռազմական հանցագործություններ են կատարել։ Միևնույն ժամանակ, Հունաստանը մեղադրում է Թուրքիային հույների ոչնչացման նպատակաուղղված գործողությունների մեջ՝ Պոնտոսի հույների ցեղասպանությունը, որը երիտթուրքերի կողմից իրականացվել է 1914-1923 թվականներին պատմական Պոնտոսի հույների դեմ։ Ցեղասպանության զոհերի թիվը տարբեր գնահատականներով կազմում է 350 000-ից մինչև 1 700 000 մարդ    ։
Միջպատերազմյան ժամանակաշրջան
Հետպատերազմյան պետությունների ղեկավարներ Մուստաֆա Քեմալը և Էլեֆթերիոս Վենիզելոսը, մի քանի տարվա բանակցություններից հետո, վերջապես 1930 թվականին դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեցին Հունաստանի և Թուրքիայի միջև։ Վենիզելոսը պաշտոնական այցով ժամանել է Ստամբուլ և Անկարա։ Հունաստանը հրաժարվել է իր բոլոր հավակնություններից այն տարածքների նկատմամբ, որոնք արդեն Թուրքիայի կազմում էին։ Դրան հաջորդեց 1934 թվականին Բալկանյան դաշնագրի ստորագրումը, որով միությանը միացան Հունաստանը, Թուրքիան, Հարավսլավիայի Թագավորությունը և Ռումինիան։ Համաձայնագիրը նախատեսում էր փոխադարձ օգնության ցուցաբերում և համագործակցություն։ Երկու երկրներն էլ ընդունել են, որ խաղաղություն են ցանկանում, այդ կապակցությամբ հաճախակի են դարձել երկկողմ հանդիպումները։ Վենիզելոսն ու Աթաթուրքը նույնիսկ առաջադրվել են Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։
1941 թվականին Թուրքիան դարձավ առաջին երկիրը, որը մարդասիրական օգնություն ուղարկեց Հունաստանին Առանցքի երկրների կողմից Աթենքը գրավելուց հետո։ Թուրքիայի նախագահ Իսմեթ Ինյոնյուն որոշում է ստորագրել ժողովրդին օգնություն ցուցաբերելու մասին, որի դեմ նա պայքարում էր 19 տարի առաջ։ Ապրանքները հավաքում էր թուրքական Կարմիր մահիկի կազմակերպությունը, և դրանք Ստամբուլի նավահանգստից մեկնում էին Հունաստան։
Թուրքիան Նացիստական Գերմանիայի հետ բարեկամության և համագործակցության պայմանագիր է կնքել 1941 թվականի հունիսին ։ 1942 թվականին Թուրքիան հատուկ գույքահարկ սահմանեց, որով հարկեց բոլոր ոչ թուրք հույներին, հայերին, հրեաներին, և որը Թուրքիայում էթնիկ հույների առանց այն էլ փոքրաթիվ համայնքներին հասցրեց տնտեսական կոլապսի։
Սառը պատերազմի սկսվելուն պես ուրվագծվեց երկու երկրների մերձեցման ուղին 1953 թվականից ի վեր, երբ Հունաստանը, Թուրքիան և Հարավսլավիան ստորագրեցին նոր Բալկանյան դաշնագիրը փոխադարձ պաշտպանության մասին Խորհրդային Միության դեմ ։
Ստամբուլի ջարդեր
Չնայած երկու երկրների մերձեցմանը, և Հունաստանը, և Թուրքիան փորձում էին նվազեցնել փոխադարձ տնտեսական ազդեցությունը։ Թուրքական իշխանությունները, մասնավորապես, նպատակաուղղված քաղաքականություն են վարել Թուրքիայում հույների տնտեսական ներկայության կրճատման ուղղությամբ։ 1955 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցավ այսպես կոչված Ստամբուլի ջարդերը, որն ուղղված էր Ստամբուլում հունական փոքրամասնության դեմ։ Հակամարտության պատճառը արհեստականորեն տարածվող լուրերն էին, թե իբր Սալոնիկի տունը, որտեղ ապրել է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը, ավերվել է հույն ահաբեկիչների կողմից։
Հույների վրա ավազակային հարձակումները տևել են 9 ժամ։ Արդյունքում 16 հույներից 13-ը սպանվել են բռնության՝ Լինչի դատաստանի կամ հրկիզման արդյունքում։ Զոհերի թվում եղել են երկու քահանաներ։ Բազմաթիվ հույներ լուրջ վնասվածքներ են ստացել, տասնյակ հույն աղջիկներ բռնաբարվել են։ Ավելի քան հազար հունական տներ, դպրոցներ, եկեղեցիներ, հյուրանոցներ այրվել են։ Վնասի գնահատականները տարբեր աղբյուրներում տարբեր են։ Թուրքական կառավարության տվյալներով՝ վնասը կազմել է մոտ 69 500 000 թուրքական լիրա, բրիտանական աղբյուրների համաձայն՝ մոտ 100 միլիոն ֆունտ։ Ստամբուլի ջարդերը պատճառ դարձան էթնիկ հույների զանգվածային ներգաղթի։ Իրականում դա հանգեցրել է Թուրքիայում հունական փոքրամասնության անհետացմանը։ 1924 թվականի մարդահամարի տվյալներով Թուրքիայում բնակվում էր մոտ 200 000 հույն, 2008 թվականի դրությամբ հունական ծագում ունեցող թուրք քաղաքացիների թիվը կազմում է 3-4 հազար մարդ, մինչդեռ Human Rights Watch-ի տվյալներով 2005 թվականի դրությամբ նրանք 2,5 հազարից ոչ ավելի էին ։
Կիպրոսի ճգնաժամը և թուրքական ներխուժումը
Հույն-թուրքական հարաբերությունների հիմնական խթանը 1950-ական թվականներից հետո Կիպրոսն էր։ Այդ ժամանակ կղզին գտնվում էր Մեծ Բրիտանիայի պրոտեկտորատի տակ, կղզու հունական բնակչությունը կազմում էր ընդհանուր բնակչության 82 %-ը։ Նաև կիպրոսցի հույների մեծ մասը ցանկանում էր վերամիավորվել Հունաստանի հետ։ Այս առիթով արդեն 1930-ական թվականներին քաղաքացիական անհնազանդության ակցիաներ էին անցկացվում, սակայն Հունաստանի կառավարությունը, կախված լինելով Մեծ Բրիտանիայից, ոչ մի անգամ չաջակցեց հայրենակիցներին։
Կիպրոսի հարցը կրկին ծագեց, երբ կիպրացի հույները, արքեպիսկոպոս Մակարիոս III-ի գլխավորությամբ, դաշինք կնքեցին Հունաստանի հետ։ Վերջապես Հունաստանի վարչապետ Ալեքսանդրոս Պապագոսը Կիպրոսի հարցը ներկայացրեց ՄԱԿ-ի քննարկմանը։ Մինչդեռ 1955 թվականին տեղի ունեցավ Ստամբուլի ջարդը, որին ի պատասխան Հունաստանը դադարեցրեց դիվանագիտական հարաբերությունները Թուրքիայի հետ, և այդպիսով փլուզվեց 1953 թվականի Բալկանյան դաշնագրով հաստատված միությունը։
Կարաթաշ (Իչելի գավառ)
Կարաթաշ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Իչելի գավառի Էրղատի գավառակում։ Հանդիսանում էր Էրղատի կենտրոնը։
Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Կիպրոսի ճգնաժամը և թուրքական ներխուժումը
1960 թվականին Կիպրոսի հարցով փոխզիջումային որոշում կայացվեց. կղզին հռչակվեց անկախ։ Հունական և թուրքական բանակների երկու փոքր ստորաբաժանումներ վայրէջք կատարեցին կղզում՝ որպես երաշխավորներ։ Հունաստանի վարչապետ Կոնստանտինոս Կարամանլիսը Թուրքիայի հետ հարաբերությունների անհապաղ բարելավման հանգեցնող ծրագրի գլխավոր գաղափարախոսն էր, հատկապես այն բանից հետո, երբ Ադնան Մենդերեսը Թուրքիայում հեռացվեց իշխանությունից։
Կարաթաշ (Իչելի գավառ)
Պատմություն
Ըստ ոմանց հնարավոր է, որ Կարաթաշը լինի հնում նկարագրվող Մալլոս բնակավայրը։
Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Կիպրոսի ճգնաժամը և թուրքական ներխուժումը
1963-1964 թվականներին կղզում նոր անկարգություններ են առաջացել։ 1963 թվականի դեկտեմբերի 30-ին արքեպիսկոպոս Մակարիոս III-ն առաջարկեց 13 սահմանադրական փոփոխություններ, որոնք թույլ կտային Կիպրոսի բնականոն գործունեությունը։ Սակայն Թուրքիան անզիջում դիրքորոշում է որդեգրել Կիպրոսի և Հունաստանի մերձեցման դեմ և փաստացի պատերազմն անխուսափելի է դարձրել։ 1964 թվականի օգոստոսին թուրքական ինքնաթիռները ռմբակոծեցին հունական ջոկատները Կիպրոսում թուրքերի կողմից գրավված Էրենկոյ գյուղի մատույցներում։ Հակամարտության հետևանքով Թուրքիայում հունական փոքրամասնությունը նոր ճգնաժամ ապրեց, շատ հույներ փախան երկրից, նույնիսկ սպառնալիքներ հնչեցին Կոստանդնուպոլսից տիեզերական պատրիարքին վռնդելու համար։ Ի վերջո, ՄԱԿ-ի միջամտությունը հանգեցրեց մեկ այլ փոխզիջումային որոշման։
Կարաթաշ (Իչելի գավառ)
Պատմություն
Տեղի հայ բնակչությունը կոտորվել է 1909 թվականի ջարդի ժամանակ։
Բնակչություն
1894 թվականին ուներ 500 հայ բնակիչ ։
Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Կիպրոսի ճգնաժամը և թուրքական ներխուժումը
1974 թվականի հուլիսի 15-ին Կիպրոսում տեղի ունեցավ պետական հեղաշրջում՝ հունական ռազմական խունտայի աջակցությամբ։ Նախագահ Մակարիոսը հեռացվեց իշխանությունից և ստիպված եղավ փախչել Լոնդոն, իշխանության եկավ ԷՕԿԱ ազգայնական խումբը, որը հանդես էր գալիս Հունաստանի հետ դաշինքի օգտին։ Նախագահ է նշանակվել ԷՕԿԱ-ի նախկին անդամ Նիկոս Սամփսոնը։
Նման պայմաններում Թուրքիան կղզի ներխուժեց 1974 թվականի հուլիսի 20-ին՝ օգտվելով Ցյուրիխ-Լոնդոնի համաձայնագրերի դրույթներից, իբր Հանրապետությունում նախկին օրինական ռեժիմը վերականգնելու համար, որը գոյություն ուներ մինչև հեղաշրջումը։ Թուրքական զորքերի վայրէջքը տեղի է ունեցել Կիրենիա քաղաքում։ Այս ներխուժումը վերածվեց կղզու հյուսիսային մասի մշտական գրավման, մասնավորապես նրա ընդհանուր տարածքի 37 %-ի։ Կիպրոսի հույները վտարվեցին։
Կարաթաշ (Իչելի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հույն-թուրքական հարաբերություններ
Կիպրոսի ճգնաժամը և թուրքական ներխուժումը
III-ը վերադարձավ երկիր և ստանձնեց նախագահի պաշտոնը։ Սև գնդապետների ռազմական խունտան Կիպրոսում ձախողումից հետո անօգնական էր, և հուլիսի 24-ին երկիրը վերադարձավ ժողովրդավարություն (Մետապոլիտեֆսի)։ Սակայն հույն-թուրքական հարաբերություններին անդառնալի վնաս հասցվեց, իսկ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետությունը մինչ օրս ճանաչված է մնում միայն Թուրքիայի կողմից, միջազգային հանրությունն այդ տարածքը համարում է Թուրքիայի կողմից օկուպացված ։
Եգեյան հիմնահարց
Երկու անգամ՝ 1987 թվականին և 1996 թվականի սկզբին, Էգեյան ծովի ջրային տարածքում և դրա վերևում գտնվող օդային տարածքում ինքնիշխանության և դրա հետ կապված իրավունքների հետ կապված հարցերի շուրջ վեճը հանգեցրեց ճգնաժամային իրավիճակների, որոնք մոտ էին երկու պետությունների միջև ռազմական գործողությունների սկսմանը։
1999 թվականից
Մերձեցման փորձերը, որոնք ստացել են Դավոսի գործընթաց անվանումը, իրականացվել են դեռևս 1988 թվականին վարչապետներ Անդրեաս Պապանդրեուի և Թուրգութ Օզալի կողմից։ Հարաբերությունների զգալի ջերմացման խթան հանդիսացավ այսպես կոչված երկրաշարժերի դիվանագիտությունը 1999 թվականի երկրորդ կեսին, երբ երկու երկրներն էլ (առաջին հերթին Իզմիթը Թուրքիայում և դրանից անմիջապես հետո Աթենքը Հունաստանում) մեծապես տուժեցին ուժեղ երկրաշարժերի հետևանքով (Իզմիթի և Աթենքի երկրաշարժեր). փոխադարձ համակրանքի ինքնաբուխ ալիքը նպաստեց պետությունների միջև հարաբերությունների բարելավմանը, ինչը զարմացրեց շատ օտարերկրյա դիտորդների։
Հունաստանի արտաքին գործերի նախարար Գեորգիոս Պապանդրեուն (2009 թվականից), ապա նաև վարչապետը մինչև 2011 թվականի նոյեմբեր, զգալի առաջընթաց է գրանցել հարաբերությունների բարելավման գործում՝ Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Իսմայիլ Ջեմի, ապա Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Էրդողանի հետ բանակցությունների արդյունքում, մասնավորապես՝ Թուրքիայի եվրոպական հեռանկարին աջակցելու Հունաստանի կառավարության քաղաքականության հետևանքով։ Այնուամենայնիվ, 2005 թվականին անցկացված հարցումները ցույց են տվել, որ հույների միայն 25 %-ն է կարծում, որ Թուրքիան պետք է անդամակցի Եվրամիությանը ։
2010 թվականին Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Էրդողանը մի քանի նախարարների հետ պաշտոնական այցով մեկնել է Աթենք ։ Անցկացված բանակցությունները, վերլուծաբանների կարծիքով, պետությունների միջև հարաբերություններում որոշակի ջերմացման դրսևորում էին, իսկ Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ահմեդ Դավութօղլուն հայտարարել էր, որ թուրքական կառավարությունն աշխատում է երկու երկրների հարաբերություններում «հոգեբանական փոփոխությունների մթնոլորտ» ստեղծելու ուղղությամբ ։
Մինչդեռ, Հունաստանի ոստիկանության տվյալներով, 2010 թվականին զգալիորեն աճել է թուրք անօրինական ներգաղթյալների բաժինը, նրանց ձերբակալությունների թիվը,  մասնավորապես, Էվրոսի սահմանային նոմայում, 2009 թվականի համեմատ աճել է 371,94 %-ով ։ 2010 թվականի հոկտեմբերին Հունաստանի քաղաքացիական պաշտպանության նախարարությունը դիմել էր ԵՄ-ին՝ խնդրելով սահմանապահ պարեկություն ուղարկել՝ հույն-թուրքական սահմանը ապօրինի միգրանտներից պաշտպանելու համար։ 2010 թվականի նոյեմբերի 2-ին Frontex-ի 175 մասնագետներից բաղկացած ջոկատը տեղակայվել է հույն-թուրքական սահմանի մոտ գտնվող Օրեստիաս քաղաքում։
2010 թվականի նոյեմբերին Wikileaks-ը հրապարակել էր Անկարայում ԱՄՆ դեսպան Ջեյմս Ջեֆրիի զեկույցը, որը պնդում էր, որ Թուրքիան ծրագրում է ռազմական ճգնաժամ հրահրել, որպեսզի ներխուժի Էվրոս ։ ԱՄՆ-ը հաստատել է նման հարձակման նախապատրաստումը 2003 թվականին, սակայն ծրագրին դեմ է հանդես եկել թուրք գեներալ Դողանը ։
Հարաբերությունների ջերմացման հետագա խթան հանդիսացավ 2012 թվականի հունիսին արտաքին գործերի նախարար Դիմիտրիս Ավրամոպուլոսի նշանակումը, որը հույն-թուրքական բարեկամության հայտնի ջատագով էր և լավ ծանոթ էր Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Էրդողանին ։
Միգրանտների ճգնաժամ
Վերջին տարիների ընթացքում (2021, 2022) Աֆրիկայի և Ասիայի երկրներից միգրանտների ներհոսք է նկատվում եվրոպական երկրներ, այդ թվում՝ Հունաստան։ Միգրանտները սահմանամերձ հունական կղզիներ են տեղափոխվում փչովի նավակներով և այլ լողամիջոցներով՝ թուրքական առափնյա ծառայության անգործության պայմաններում։ Հունաստանը չի ընդունում միգրանտներին, իսկ Թուրքիան հրաժարվում է նրանց հետ ընդունել։ Տեղեկություններ են ստացվում, որ հունական ծովային իրավապահ մարմիններն այդ միգրանտներին դուրս են մղում Թուրքիայի տարածքային ջրեր։ Հետդարձի ճանապարհին թուրքական իշխանությունները ստիպված են փրկարարական գործողություններ իրականացնել և ընդունել տվյալ միգրանտներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունաստանի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի երկկողմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունաստանի ժամանակակից պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայի արտաքին հարաբերություններ Կատեգորիա:Հունաստանի արտաքին հարաբերություններ
Գանձակի ապստամբություն (1920)
Գանձակի խռովություն (հայտնի է նաև Գյանջայի խռովությունGəncə üsyanı), մուսավաթականների հակաբոլշևիկյան ապստամբությունը Գանձակյում ընդդեմ խորհրդային կարգերի։ Ապստամբներին սատարում Էին վրաց մենշևիկները, ինչպես նաև Անտանտի պետությունները։ Ապստամբությունը ղեկավարում Էին Կովկասում թուրքական զորքերի հրամանատար Նուրի փաշան, գեներալ Ջավադ բեյ Շիխլինսկին, գեներալ Թեյմուր Նովրուզովը և ուրիշներ։ Ապստամբների թիվը կազմում Էր 10—12 հազար մարդ՝ երեք հրետանային մարտկոցով։ 1920-ի մայիսի 26-ին ապստամբները գրավեցին Գանձակի մուսուլմանական թաղամասը, զինաթափեցին 20-րդ հրաձգային դիվիզիայի ստորաբաժանումները և փորձեցին գրավել երկաթուղային կայարանը։ Ապստամբությունը ճնշելու համար Գանձակ ժամանեցին 11-րդ կարմիր բանակի զորամասերը։ Խորհրդային Ադրբեջանի կառավարությունը Գանձակ ուղարկեց արտակարգ կոմիսարներ Մոլա Հաֆըզ Էֆենդիևին և Համիդ Սուլթանովին։
1920-ի մայիսի 31-ին կարմիր բանակի զորամասերին հաջողվեց ճնշել ապստամությունը։
.nato
.nato, վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն, որը ջնջվել է 1996 թ.-ի հուլիս ամսին։ Այն ստեղծվել է 1980-ականների վերջերին և նախատեսված է եղել ՆԱՏՕ-ի համար, սակայն այդպես էլ չի օգտագործվել, փոխարենը օգտագործվել է .nato.int դոմենը ։
Պերսիպան
Պերսիպան(լատիներենից Պարսկական «դեղձ» և «մարցիպան»), հրուշակեղենի խառնուրդ, որը պատրաստվում է մարցիպանի նման։ Փոխարենը նուշ, ծիրանի միջուկ, օգտագործվում է նաև ծիրանի կուտը, դրանք պարունակում են դառը նյութեր, որոնք ժամանակի ընթացքում հեռացվել է։
.nato
Ծանոթագրություններ
nato
Պերսիպան
Պերսիպանի արտադրությանը օգտագործվում է որպես փոխարնող մարցիպան քաղցրավենիքը։ Իր մաքուր ձևով պարսիպանը շատ քիչ է սպառվում։ Վերջին տարիներին պերսիպանի պահանջարկը աճել է, և դրա գինը մոտ է մարցիպանին։
.nato
Ծանոթագրություններ
Toppdomän
Պերսիպան
Գրականություն
Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Հրուշակեղեն
Էտտե
Էտտե (Ätte), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Իսաիխա (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)
Իսաիխա (Исаиха), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Վելիկի Սկնիտ
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Սկնիտ գյուղում բնակվում էր 584 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 259,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1696 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(4879) Զիկինա
(4879) Զիկինա (Zykina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 12-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1974 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մուշեղ Ա Մամիկոնյան
Մուշեղ Մամիկոնյան (4-րդ դար), հայ զորավար, Հայոց սպարապետ, Մամիկոնյան նախարարական տոհմից, Վասակ Մամիկոնյանի որդին։ Մուշեղ Մամիկոնյանի գլխավորությամբ հայկական և հռոմեական միասնական զորքը Նպատ լեռան շրջակայքում՝ Ձիրավի դաշտում, 371 թվականին հաղթանակ է տանում պարսիկների դեմ, ինչի արդյունքում առժամանակ ձախողվում է Սասանյան Շապուհ Բ արքայի Հայաստանը նվաճելու ծրագիրը և հայկական գահին կարողանում է հաստատվել Պապ թագավորը։ Պապի իշխանության տարիներին հայկական զորքը Մուշեղի գլխավորությամբ վերամիավորում է Արշակ Բ Տիզբոնում գերեվարությունից հետո անիշխանության տարիներին (368-370 թթ.) Հայաստանից անջատված ծայրամասային գավառները (հայոց թագավորի կալվածքը Ատրպատականում, Նոր Շիրական աշխարհը, Կորդուք և Տմորիք գավառները, Մարաց կողմերը, Արցախի երկիրը, Ուտին, Շակաշենը, Գարդմանաձորը, Կողթը, Գուգարքը)։ Հյուսիսում հայոց սահմանը Աղվանքի հետ կրկին դառնում է Կուր գետը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մամիկոնյաններ Կատեգորիա:Արշակունիների թագավորության սպարապետներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Անաստասիու (Մատու Գրոսու դու Սուլ)
Անաստասիու (Anastácio), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 22 382 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 949,206 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 7,59 մարդ/կմ2։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականի մարտի 18-ին։
Անտոնիո դե Նեբրիխա
Անտոնիո դե Նեբրիխա (Antonio de Nebrija, կամ de Lebrija, իսկական անուն Antonio Martínez de Cala y Harana del Ojo, ), իսպանացի բանասեր, պատմաբան, ուսուցիչ, հումանիստ և բանաստեղծ։ Որպես լեզվաբան՝ մեծ ավանդ է ներդրել հատկապես քերականության և բառագիտության ուսումնասիրման բնագավառում։ Հեղինակել է իսպաներեն առեաջին քերականության գիրքը (Gramática de la lengua castellana, 1492) և իսպաներենի առաջին բառարանը (1495)։ Նրա տպագրած քերականության գիրքը ոչ միայն իսպաներենի, այլև ժամանակակից եվրոպական բոլոր լեզուների թվում քերականության առաջին հրատարակված ուսումնասիրությունն է։ Նեբրիխայի հիմնական աշխատությունները բազմիցս հրատարակվել ու վերահրատարակվել են թե՛ նրա կենդանության օրոք, թե՛ հետմահու և մեկ դարից ավելի զգալի ազդեցություն են գործել և՛ Իսպանիայում, և՛ իսպանական ընդարձակ կայսրության այլ վայրերում ։
Ուսումնասիրողներից ոմանք հնարավոր են համարում, որ Ժամանակակից Կոլումբիայի տարածքները 16-րդ դարում նվաճած Անտոնիո դե Լեբրիխան եղել է Նեբրիխայի թոռը ։
Համաշխարհային խաղաղություն
Համաշխարհային խաղաղություն, միջագային խաղաղություն, երջանկության, ազատության և խաղաղության իդեալական վիճակի հայեցակարգ Երկիր մոլորակի ժողովուրդների և պետությունների միջև։
Համաշխարհային խաղաղության, ինչպես և պատերազմի բնույթը, պայմանավորված է հասարակության պատմական զարգացման աստիճանով, տիրող դասակարգերի քաղաքականությամբ։ Պատերազմական միջոցների ուժի աննախադեպ մեծացման հետևանքով Միջազգային խաղաղությունը դարձել է համամարդկային խնդիր։ Համաշխարհային խաղաղությյան կարևոր նախադրյալներ կարող են համարվել սպառազինությունների մրցավազքի դադարեցումն ու պատերազմի օջախների վերացումը, միջազգային համագործակցության զարգացումը։ Լարվածության թուլացման գործընթացում ամրապնդվեց և սկսեց տնտեսական և քաղաքական կոնկրետ բովանդակությամբ հարստանալ տարբեր սոցիալական կարգեր ունեցող պետությունների խաղաղ գոյակցությունը։ Խորհրդային Միության կազմալուծմամբ նշմարվեց «Սառը պատերազմի» ավարտը, ավելի նպաստավոր օբյեկտիվ նախադրյալներ ստեղծվեցին վիճելի հարցերը և միջազգային կոնֆլիկտները արդարացի խաղաղ կարգավորման միջոցներով լուծելու համար։
Կատեգորիա:Խաղաղություն
Երկնքի երեխաները
Երկնքի երեխաները, իրանական ընտանեկան դրամա, նկարահանվել է 1997 թվականին, սցենարի հեղինակն ու ռեժիսորը Մաջիդ Մաջիդին է։ Այն պատմում է քրոջ ու եղբոր ու կորցրած կոշիկների հետ կապված նրանց արկածների մասին։ Այն ներկայացվել է 1998 թվականի Օսկար մրցանակաբաշխության` լավագույն օտարալեզու ֆիլմ անվանակարգում
Սյուժե
Ֆիլմն սկսվում է տեսարանով, երբ Ալին վերցնում է իր փոքրիկ քրոջ` Զահրայի վարդագույն կոշիկները կոշկակարի մոտից։ Նա դրանք անուշադրության է մատնում կարտոֆիլ գնելիս։ Այդ ընթացքում մի անտուն մարդ, կարծելով, թե տոպրակի մեջ դրված կոշիկն ուղղակի աղբ է, վերնցում է այն։ Կոշիկները փնտրելիս տղան հարվածում է բանջարեղենի ափսեներին և հետապնդվում է վաճառողի կողմից։
Ալիի ընտանիքն ապրում է թեհրանյան հարավային աղքատ թաղամասում և ֆինանսական խնդիրներ ունի, այսպիսով նա վախենում է ասել ընտանիքին կորուստի մասին։ Տանտերը կռվում է Ալիի մոր հետ, քանի որ վերջինս նրան պարտք է հինգ ամսվա տան վարձը, ընտանիքը չի վճարել նաև բանջարեղեն վաճառողի գումարը։ Ալին կոշիկների մասին պատմում է Զահրային և խնդրում է քրոջն այդ մասին չպատմել մայրիկին. քույրը համաձայնում է։
Այդ երեկո Ալիի հայրը հանդիմանում է նրան` իր հիվանդ մորը չօգնելու համար։ Տնային աշխատանքները կատարելիս քույրն ու եղբայրը նշաններով քննարկում են իրար հատ, թե ինչ անել։ Նրանք որոշում են կիսել Ալիի կոշիկները. Զահրան կհագնի դրանք և դպրոց կգնա առավոտյան, իսկ Ալին կհասնի կեսօրի դասերին։ Բարձր առաջադիմության համար ուսուցիչը ոսկեգույն գրիչ է նվիրում Ալիին, որը նա տալիս է Զահրային` որպես ինչ-որ չափով փոխհատուցում նրա կորցրած կոշիկների համար։ Այնուամենայնիվ, քրոջ ու եղբոր` նույն կոշիկներով դպրոց գնալու արդյունքում Ալին հաճախ ուշանում է դասերից։ Առաջին անգամ տնօրենը ներում է ուշացումը, երկրորդ անգամ զգուշացնում է նրան, իսկ երրորդ անգամ պատվիրում է գնալ տուն և վերադառնալ հայրիկի հետ։ Ալիի ուսուցիչը, տեսնելով երեխայի արցունքները, վստահեցնում է տնօրենին, որ Ալին դասարանի լավագույն սովորողն է և խնդրում է տղային ևս մեկ հնարավորություն տալ։
Մի օր Զահրան նկատում է իր կորցրած վարդագույն կոշիկները մեկ այլ աշակերտի` Ռոյայի, ոտքերին։ Դասերից հետո Զահրան գաղտնի հետևում է Ռոյային մինչև տուն։ Ավելի ուշ նա իր հետ բերում է նաև Ալիին, սակայն երեխաները տեսնելով, որ Ռոյայի հայրը` աղբաման քրքրողը, կույր է, հեռանում են։ Երբ Ռոյան բարձր առաջադիմություն է ցուցաբերում, նրա հայրն իր համար նոր կապույտ կոշիկներ է գնում և դեն է նետում Զահրայի կոշիկները։ Զահրան սարսափում է, երբ իմանում է այդ մասին իր նոր ընկերոջից։
Ալիի հայրը, ցանկանալով անպայման գումար աշխատել, պարտքով մի քանի այգեգործական պարագաներ է վերցնում և Ալիին առաջնորդում Հյուսիսային Թեհրանի հարուստ արվարձանները` այգեգործական աշխատանք գտնելու։ Նրանք առանց որևէ հաջողության փորձում են տարբեր աշխատանքներ գտնել. Ալին հորն օգնում է բանակցելու գործում։ Վերջապես նրանք հասնում են մի մեծ առանձնատան, որտեղ ապրում է մի տղա` 6-ամյա Ալիրեզան իր պապիկի հետ։ Մինչև Ալին խաղում է Ալիրեզայի հետ, նրա հայրն աշխատում է։ Աշխատանքն ավարտելուց հետո Ալիի հայրը զարմանում է պապիկի առատաձեռնությունից։ Տունդարձի ճանապարհին ԱԼին ակնարկում է, որ լավ կլիներ` Զահրայի համար նոր կոշիկներ գնել։ Հայրը նշում է, որ իրենց պայմանները սուղ են։
Ի վերջո, Ալին իմանում է դպրոցականների միջև կազմակերպվող 4 կմ-անոց վազքի մրցույթի մասին. երրորդ տեղի մրցանակը մեկ շաբաթ ճամբարային հանգիստ է և մի զույգ նոր սպորտային կոշիկ։ Ալին հասկանում է, որ սա իր շանսն է Զահրայի համար նոր կոշիկ ձեռք բերելու համար։ Ի հիասթափություն իրեն, նա, չափազանց մեծ ջանք գործադրելով, պատահաբար գրավում է առաջին տեղը։ Ալին վերադառնում է տուն, Զահրան սպասում է նրան։ Մինչև եղբայրը կբացատրեր քրոջը, թե ինչ է տեղի ունեցել մրցույթի ժամանակ, մայրիկը կանչում է աղջկան։
Ֆիլմի մեկ այլ տեսարան ցույց է տալիս, թե ինչպես է երեխաների հայրը տուն վերադառնում` նոր սպիտակ ու վարդագույն կոշիկները պայուսակի մեջ։ Վերջին տեսարանում Ալին իր մերկ ոտքերը սուզում է լողավազանի մեջ։
Արտադրություն
Ֆիլմը նկարահանվել է Թեհրանում։ Փորձ է արվել նկարահանումը գաղտնի պահել` քաղաքի առավել իրական պատկեր ստանալու համար։ Նկարահանման ծախսերը կազմել են 180.000 ԱՄՆ դոլար ։
Հասույթ
«Երկնքի երեխաները» ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1997 թվականին, Թեհրանում, Ֆաջր միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ և արժանացել է մի շարք մրցանակների։ ԱՄՆ-ում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1999 թվականի հունվարի 22-ին, ամերիկյան տոմսարկղերում այն հավաքել է $933,933 հասույթ ։ Ամբողջ աշխարհում հավաքած հասույթը կազմել է $1,628,579 :
Քննադատություն
Ֆիլմն արժանացել է դրական արձագանքների։ Որոշ քննադատներ այն համեմատել են Վիտտորիո դե Սիկայի «Հեծանիվների գողերը» (1948) ֆիլմի հետ։ Մի քանի բացասական արձագանքները վերաբերվում էին չափազանց պարզ սյուժետային գծին և մի քանի անպատասխան մնացած հարցերին։ Ռոջեր Էբերտի անդրադարձը Chicago Sun-Times-ում ֆիլմն անվանում է «գրեթե կատարյալ մանկական ֆիլմ», որտեղ «պակասում է ցինիզմն ու սրախոսությունը, որն այնքան զվարճացնում է ամերիկացի երեխաներին, և բոցավառվում է բարեսիրտ մաքրությամբ» ։
1998 թվականին այն դարձել է իրանական առաջին ֆիլմը, որը ներկայացվել է Օսկար մրցանակի` Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ անվանակարգում` զիջելով մրցանակը իտալական «Կյանքը հիասքանչ է» ֆիլմին (ռեժիսոր` Ռոբերտո Բենինյի)։ Ֆիլմի ամերիկյան հասույթի մեծ մասը եկել է առաջադրումից հետո ։ Օսկարի մրցանակաբաշխությանն առաջարվելուց հետո ֆիլմը հայտնի է դառնում աշխարհում, 1999-2001 թվականներին այն ցուցադրվում է եվրոպական, հարավաֆրիկյան, ասիական մի շարք երկրներում։ Այն հաջողությամբ ցուցադրվում է մի շարք փառատոններում և արժանանում մի շարք պարգևների։ Այն մրցել է Ամերիկյան կինոինստիտուտի 1997 թվականի փառատոնի գլխավոր մրցանակի համար ։
Ֆիլմը դիտելիս սինգապուրցի կինոռեժիսոր Ջեք Նեոն և նրա կինը հեռացել են արտասվելով` «տեսնելով երեխաների սերը միմյանց հանդեպ» ։ Երկնքի երեխաները ոգեշնչել է Նեոյին բացահայտել սինգապուրցի երիտասարդների խնդիրները 2002 թվականին նկարահանած իր «Ես ապուշ չեմ» ֆիլմում  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Մանկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ընտանիքի մասին Կատեգորիա:Պարսկերեն ֆիլմեր
Հոգեբանությունը և կյանքը
Հոգեբանությունը և կյանքը, ընդգրկված է Հայաստանի բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի (ՀՀ ԲՈՀ) սահմանած դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների հիմնական արդյունքների և դրույթների հրատարակման համար ընդունելի պարբերական գիտական հրատարակությունների ցուցակում։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Պոնասկովո
Պոնասկովո (Понасково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Յուլի Ֆեդերս
Յուլի Իվանովիչ Ֆեդերս (այլ թարգմանությամբ՝ Ֆեդեր, Ֆեդդեր, Ֆեդդերս, ), լատիշ գեղանկարիչ, բնանկարչության ազգային ռեալիստական դպրոցի հիմնադիրներից, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Ճարտարապետ Պյոտր Ֆեդերսի հորեղբայրը ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1838 թվականին Լիֆլյանդիայի նահանգի Կոկենգաուզեն գյուղում։
Ավարտել է Ռիգայի պաստոր Բերգմանի վարժարանը։ Մտադիր էր իրեն նվիրել բժշկությանը։
1856 թվականին ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա։ Վեց տարի սովորելուց հետո իր աշխատանքների համար ստացել է արծաթե երկու փոքր մեդալ։ Ֆեդերսի գեղարվեստական հայացքների ձևավորման մեջ մեծ նշանակություն է ունեցել դասընկերների՝ Իվան Շիշկինի, Միխայիլ Կլոդտի, Կարլ Գունի ընկերակցությունը, ներառյալ նրանց, ովքեր հետագայում դարձել են ճանապարհորդողներ ։
Հոր մահվան հետևանքով առաջացած նյութական վիճակի վատթարացումից հետո Ֆեդերսը 1863 թվականին ստացել է ազատ նկարչի աստիճան և ուղևորվել Է Միտավա, որտեղ մինչև 1875 թվականն աշխատել է Միտավական ռեալական ուսումնարանում՝ որպես նկարչության ուսուցիչ։
1868-1875 թվականներին` լուսանկարիչ-նկարիչ, ֆոտոստուդիայի սեփականատեր։
1873 թվականին «Առվակ» բնապատկերի համար Ֆեդերսն արժանացել է երկրորդ աստիճանի նկարչի կոչման, իսկ 1874 թվականին Գեղարվեստի ակադեմիայում ցուցադրված «Անտառ», «Փոթորիկ» և «Թղթի ֆաբրիկան Լիգատնում» աշխատանքների համար՝ նկարչի առաջին աստիճանի կոչման։
1874 թվականին Լոնդոնի ցուցահանդեսում ցուցադրված «Անտառը փոթորկից հետո» կտավի համար Ֆեդերսը արծաթե մեդալ է ստացել և դարձել Բրիտանական ակադեմիայի անդամ, իսկ հենց կտավը ձեռք է բերել պարսկական շահը։ Նույն թվականին նկարիչը վաճառել է ֆոտոստուդիան և ուղևորվել Նորվեգիա։
1876-ից ապրել է Բելգորոդում, նկարչություն է դասավանդել Ուսուցչական ինստիտուտում և քաղաքային գիմնազիայում։
1880 թվականին ստացել է ակադեմիկոսի կոչում ։
Ֆեդերսը մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների Ռուսաստանում և արտասահմանում ։
Լատիշ գեղանկարիչներից առաջիններից է, ով նկարել է Լատվիայի բնապատկերներ։ Ակադեմիական ռոմանտիզմի ավանդույթներից ձևափոխվելով՝ Ֆեդերսի արվեստն աստիճանաբար հասել է ազգային բնապատկերի անմիջական, ռեալիստորեն ճշգրիտ արտացոլման («Ամպրոպային երկնքով բնանկար». 1873, «Պերսե գետը». 1890, «Գաույա գետի հովիտը». 1891, «Կոկնեսեի դղյակի ավերակները». 1904, «Սիգուլդայի պուրակում». 1905-1907, բոլորը՝ Լատվիայի գեղարվեստի ազգային թանգարան, Ռիգա)։Բացի բնանկարներից, որոնք հիմնականում պատկերում են Լիֆլանդիայի, Սանկտ Պետերբուրգի և Մալոռոսիայի տեսարանները, նկարել է դիմանկարներ։
Յուլի Ֆեդերսի առավել հայտնի կտավներն են՝ «Ձկնորսի բույն», «Իմ ամառանոցը», «Սոճին զառիթափի վրա», «Լուգա գետը» (Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարան), «Մրրկասյուն» (ցուցադրվել է 1874 թվականի Լոնդոնի համաշխարհային ցուցահանդեսում), «Ձմեռային նկար» (ցուցադրվել է 1886 թվականի Բեռլինի հոբելյանական ակադեմիական ցուցահանդեսում) և «Բնորդով էտյուտ» (Պետական Տրետյակովյան պատկերասրահ)։ Նրա նկարների հավաքածուն՝ մոտ 80 կտավ, գտնվում է Լատվիայի գեղարվեստի ազգային թանգարանում. սա վարպետի աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն է։ Առանձին աշխատանքներ ցուցադրվում են Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Էստոնիայի, Բելգիայի թանգարաններում, պատկերասրահներում և մասնավոր հավաքածուներում։ Շատերի տեղն անհայտ է։
Ըստ Ա. Էգլիտի և Ա. Լապինի մենագրության (1958 թվական)՝ Ֆեդերսի ստեծագործությունների ցանկը ներառում է ավելի քան 300 գեղանկար և էտյուդ։
Յուլի Իվանովիչ Ֆեդերսը մահացել է Նեժինում 1909 թվականի հունվարի 19-ին (հին տոմարով)։ Թաղված է քաղաքի հարավային ծայրամասում գտնվող Հովհաննես Ողորմած ուղղափառ գերեզմանատան տարածքում։ Պատերազմից հետո դամբարանը կորել է, տապանաքարը պահպանվել է։ 1984 թվականին նկարչի ծննդյան 145-ամյակի կապակցությամբ տապանաքարը տեղափոխել են եկեղեցու մոտ՝ Նեժինի Կենտրոնական գերեզմանատուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ Կատեգորիա:Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Ինտերպոլ
Ինտերպոլ, ամբողջ անվանումը՝ Քրեական ոստիկանության միջազգային կազմակերպություն (ֆր.՝ Organisation Internationale de Police Criminelle, OIPC, անգլ.՝ International Criminal Police Organization, ICPO), որի հիմնական խնդիրն է միավորել ազգային իրավապահ մարմիններին մասնակից երկրներում հանցագործությունները հայտնաբերելու համընդհանուր պայքարում։ Ինտերպոլի Սահմանադրության 3-րդ հոդվածի մասով ինտերպոլին արգելվում է զբաղվել քաղաքային, ռազմական, կրոնական կամ ռասայական բնույթի հանցագործությունների քննումով։
Պատմություն
1914 թվականին Մոնակոյի իշխան Ալբերտ I-ի ակտիվ մասնակցության ներքո կայացավ միջազգային Քրեական ոստիկանության առաջին կոնգրեսը, որին մասնակցում էին 14 երկրների ոստիկանության ներկայացուցիշներ։ Կոնգրեսի ժամանակ հանձնաժողովը հաստատեց միջազգային Քրեական ոստիկանություն ստեղծելու նախաձեռնությունը, սակայն, այն տեղի չունեցավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելու պատճառով։ 1923 թվականին Վիեննայում երկրորդ կոնգրեսի ժամանակ հանձնաժողովը համակարգել է Քրեական ոստիկանություն ստեղծելու մասին նախագիծը։ Հանձնաժողովը ձևականորեն շարունակում է իր գործունեությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ըստ կանոնադրության հանձնաժողովի նախագահն հանդիսանում է Ավստրիայի ոստիկանության պետը։ 1938 թվականից նախագահողը դառնում է Ֆաշիստական Գերմանիան, Ինտերպոլի գլխավոր գրասենյակը տեղափոխվում է Բեռլին, իսկ կազմակերպության նախագահներ են դառնում Ռայնիպդ Հեդրե (1940-1942), Արտուրնե Բեն (1942-1943) և Էռնեստ Կալտենբռուն (1943-1945) գեներալները ։ Արդյունքում պետությունների մեծամասնությունը դադարեց իր մասնակցությունը և փաստորեն ինտերպոլը, որպես միջազգային կազմակերպություն գոյություն չուներ։ Ինտերպոլի վերականգնումը տեղի ունեցավ միայն 1946 թվականին և գլխավոր գրասենյակը տեղափոխվեց Փարիզ։ Գործող կանոնադրությունը ընդունվել է 1956 թվականին, որով էլ հաստատվել է կազմակերպության նոր անվանումը՝ «Քրեական ոստիկանության միջազգային կազմակերպություն»։ Ավելի ուշ՝ 1989 թվականին Ինտերպոլի գլխավոր գրասենյակը տեղափոխվում է Լիոն, միաժամանակ, այդ քաղաքում կազմակերպվում է գլխավոր քարտուղարության ժամանակակից կոմպլեքսի շինարարությունը։ Ներկայումս Ինտերպոլին անդամակցում է 190 պետություն։
Կառուցվածք
Ինտերպոլի բարձրագույն մարմնի նախագահը ընտրվում է տարեկան հանդիպման ընդհանուր ժողովի ժամանակ։ Ընտրվել են.՝
Երկրորդ մարմինը քարտուղարությունն է։ Գլխավոր քարտուղարն է Ռոնալդ Նոբուլը, ով առաջին անգամ ընտրվել է 2000 թվականին, այնուհետև վերընտրվել 2010 թվականին 5 տարի ժամկետով։ Ինտերպոլի Գործադիր կոմիտեն խորհրդարանական մարմինն է, ունի 13 անդամ, ովքեր ընտրվում են 3 տարին մեկ ընդհանուր ժողովի կողմից։ Գործադիր կոմիտեի հիմնական գործառույթներն են.
1946 թվականից Ինտերպոլի պաշտոնական օրգանը դառնում է «International Criminal Police Review» ամսագիրը։ Ինտերպոլի մարմինների մշտական կենտրոնակայանն է Լիոն քաղաքը։
Խնդիրներ
Ինտերպոլի հիմնական խնդիրն է համակարգել առանձին երկրների միասնական քաղաքականությունը համընդհանուր հանցագործությունների դեմ։ Հիմնական խնդիրներից են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Միջազգային կազմակերպություններ Կատեգորիա:Միջկառավարական կազմակերպություններ
Բորովոե (այլ կիրառումներ)
Բորովոե, կարող է վերաբերել՝
Կորնջուր
Կորնջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում ։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի վտակ Ջինջալ գետակի ափին, Բալախոռի դաշտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
.xxx
.xxx, վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն, որը նախատեսվել է ստեղծել պոռնոգրաֆիկ կայքերի համար ։ 2010 թ.-ի հունիսի 25-ին ընդունվել է որոշում այս դոմենի ստեղծման համար, և սպասվում է, որ առաջին կայքերը կստեղծվեն 2011 թ.-ին։
Ծանոթագրություններ
xxx
Toppdomän
Գրանարոլո դել Էմիլիա
Գրանարոլո դել Էմիլիա  (Granarolo dell'Emilia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Հայաստանի բժշկագիտություն (հանդես)
Հայաստանի բժշկագիտություն, Տպագրվում են տեսական և գործնական բժշկության վերաբերյալ նյութեր։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայկական գիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական բժշկական մամուլ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Թրիշա Երվուդ
Թրիշա Երվուդ (Trisha Yearwood, ), քանթրի ժանրի ամերիկացի երգչուհի, որի հայտնիության գագաթնակետը եղել է 90-ական թվականները։ Գրեմմի մրցանակի եռակի դափնեկիր է ։ CMT հեռուստաալիքի (2002) «քանթրի երաժշտության 40 ականավոր կանանց» վարկանիշային ցուցակում զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը ։ Food Network ալիքում վարել է խոհարարական հաղորդում ։
Վաղ կյանք
Թրիշա Երվուդը ծնվել է Ջորջիա նահանգի Մոնտիչելո քաղաքում՝ դպրոցական ուսուցչուհի Գվեն Իերվուդի և բանկիր Ջեք Իերվուդի ընտանիքում։ Դեռ մանկուց սիրել է լսել քանթրի կատարողներ Փեթսի Քլայնի, Քիթի Ուելսի և Հենք Ուիլյամսի երգերը։ Նախակրթական դպրոցում Իերվուդը մասնակցել է մյուզիքլների, երգչախմբի և տաղանդների շոուների։ Բելմոնտի համալսարանում սովորելու ընթացքում ամռանը Փառքի սրահում և քանթրի թանգարանում աշխատել է որպես էքսկուրսավար ։
Կարիերայի սկիզբ
1991 թվականին երգչուհին թողարկել է իր առաջին «Trisha Yearwood» ալբոմը։ Այս սկավառակը Իերվուդին դարձրել է երկրի առաջին կին կատարողը, որի առաջնաելույթային աշխատանքը վաճառքի առաջին տարում հասել է պլատինե կարգավիճակի ։ «She's in Love with the Boy» սինգլը Billboard ամսագրի Hot Country Songs հիթ-շքերթում հասել է առաջին հորիզոնականին ։
Անձնական կյանք
Թրիշան ամուսնացած է եղել երեք անգամ։ Առաջին ամուսնու՝ երաժիշտ Քրիս Լեթհեմի հետ ապրել են 1987 թվականից մինչև 1991 թվականը։ 1994 թվականի մայիսի 21-ին Իերվուդը ամուսնացել է Ռոբերտ «Բոբի» Ռեյնոլդսի՝ The Mavericks խմբի բասիստի հետ, որից բաժանվել է 1999 թվականին։ 2005 թվականին երգչուհին ամուսնացել է քանթրի երգիչ Գարթ Բրուքսի հետ ։
Թրիշա Երվուդի մայրը՝ Գվեն Երվուդը, մահացել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 1-ին քաղցկեղից՝ 73 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ
Գլխագիր
Կատեգորիա:Գրատեսակներ
.arpa
.arpa - վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն, որը բացառապես նախատեսված է ինտերնետի ենթակառուցվածքի համար։
Դոմենը գրանցվել է 1985 թ.-ին։
Արտաքին հղումներ
arpa
Գաուդա (պանիր)
Գաուդա (Goudse), հոլանդական պանիր, արտադրված կովի կաթից։ Ունի միջին չափի շրջանաձև տեսք։ Նոր պատրաստված վիճակում պանիրն ունենում է թեթև համ, բայց ժամանակի ընթացքում դառնում է ավելի վառ և տարբերակվող համով։
Պատմություն
Պանիրն այսպես է անվանվել ի պատիվ հոլանդական քաղաք Գաուդայի, որտեղի շուկաներում պանիրը վաճառվում է դարեր շարունակ։ Հետագայում այս տեսակի պանիրը սկսեց տարածվել ամբողջ Հոլանդիայում և դարձավ ամենահայտնի պանիրը։
Գաուդան փափուկ պանիր է՝ թույլ սերուցքի համով։ Որքան պանիրը հասունանում է, այդքան ավելի են փոխվում նրա հատկանիշները։ Այն ձեռք է բերում ավելի ուժեղ բուրմունք և դառնում է ավելի չոր։ Իր հատուկ տեսակի համար այս պանրին անվանեցին «Հոլանդական վարպետ»։
Տարիների ընթացքում ստեղծվեց «Գաուդա» պանրի տարբեր տեսակներ։ Օրինակ՝ «Գաուդա» չամանով, դեղաբույսերով, մանանեխով և պղպեղով։ Ռուսական արտադրողներն այն անվանեցին «Ռուսական Գաուդա» ։
Իսակիևսկի
Իսակիևսկի (Исакиевский), խուտոր Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Պոնար
Պոնար (Понарь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։