cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հանրային բանալիների գաղտնագրություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հանրային բանալիների գաղտնագրում Կատեգորիա:Հանրային բանալի ենթակառուցվածք Կատեգորիա:Անանուն ցանցեր Կատեգորիա:Գաղտնագրության ծրագրեր Կատեգորիա:Գաղտնագրման ծրագրակազմ Կատեգորիա:Գաղտնագրված արձանագրություններ Կատեգորիա:Բանկային տեխնոլոգիա Կատեգորիա:Տեխնոլոգիական կայքեր Կատեգորիա:Ցանցային հաղորդակցություն Կատեգորիա:Ցանցային ճարտարապետություն
Ռոմոդան (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Ռոմոդան (Ромодан), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1880-ական թվականներին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոմոդան քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 225 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Տեմբլեկե
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1241 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Միխայիլ Իպոլիտով-Իվանով
Միխայիլ Միխայլովիչ Իպոլիտով-Իվանով (Михаил Михайлович Ипполитов-Иванов, ), ռուս խորհրդային կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ։ Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1922 թվականին)։
Կենսագրություն
1882 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիան (Ն. Ռիմսկի-Կորսակովի ստեղծագործական դասարանը), դասավանդել Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանում, եղել առաջին տնօրենը (1884-1893 թվականներին, աշակերտներից՝ Ա. Տիգրանյան, Զ. Փալիաշվիլի, Ս. Բարխուդարյան, Ա. Մայիլյան), հանդես եկել որպես դիրիժոր։ 1899-1906 թվականներին Մ. Մամոնովի Մոսկովյան մասնավոր օպերայի, Ս. Զիմինի օպերային թատրոնի, 1925 թվականից Մեծ թատրոնի դիրիժորն էր, 1893 թվականից՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր (աշակերտներից՝ Ս. Վասիլենկո, Ռ. Գլիեր), 1905-1918 թվականներին՝ տնօրեն, 1919-1922 թվականներին՝ ռեկտոր, 1924-1925 թվականներին՝ Թիֆլիսի կոնսերվատորիայի ռեկտոր և պրոֆեսոր (աշակերտներից՝ Ա. Բալանչիվաձեն, սիմֆոնիա, երգեր, ռոմանսներ, խմբերգեր, վոկալ և կամերա–գործիքային անսամբլներ (այդ թվում՝ 4 պիես լարային կվարտետի համար, հիմնված հայկ. ժող. մեղեդիների վրա), սիմֆոնիկ երկեր («Կովկասյան էսքիզներ», 1894 թվականին, 4-րդ մասում՝ Զեյթունցիների քայլերգը, «Հայկական ռապսոդիա», 1895 թվականին, «Ծիծեռնակ» երգի հիման վրա, «Իվերիա», 1895 թվականին, «Թուրքական ֆրագմենտներ», 1925 թվականին)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս երաժշտագետներ
Տեղական քամիներ
Տեղական քամիներ, առաջանում են սահմանափակ տարածություններում։ Այնտեղ դրանք հաճախակի կրկնվում և ստեղծում են եղանակի յուրահատուկ գծեր։ Տեղական քամիներ կարող են լինել մթնոլորտի տեղական շրջանառության արդյունք (ֆյոն, չեռնահովտային քամիներ, նեղ կիրճերի քամիներ) կամ էլ առաջանալ մթնոլորտի ընդհանուր շրջանառության փոփոխության հետևանքով (բրիզ, սիրոկկո, բորա, միստրալ, չինուկ են)։
Կատեգորիա:Քամիներ
Օվարա
Օվարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Պադուն (Ինյայի վտակ)
Պադուն (Падун), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափով՝ 154 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Կարագուլովո
Կարագուլովո (Карагулово, Ҡарағол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի բնակավայրեր
Նուն եպիսկոպոս
Նուն եպիսկոպոս, հայ հոգևորական, Սյունիքի 4-րդ եպիսկոպոս (458-466) ։
Կենսագրություն
Նուն եպիսկոպոսը 458 թվականին Սյունիքի եպիսկոպոս է ձեռնադրվել, հաջորդելով՝ Անանիա Ա-ին (415-458)։ Նրան հաջորդել է Գաղատ եպիսկոպոսը (466-483) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Սյունիքի եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:4-րդ դարի հայեր
Սավիոյա (գյուղ, Վասցելիինա շրջան)
Սավիոյա (Savioja), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ուկրաինայի յոթ հրաշալիքներ
«Ուկրաինայի յոթ հրաշալիքներ» (Сім чудес України), Ուկրաինայի յոթ պատմա-մշակութային կոթողներ, որոնք որոշվել են համաուկրաինական նույնանուն մրցույթով։
Ակցիա
Մարզային կազմակերպչական գրասենյակները առաջադրեցին տարբեր օբյեկտներ, որոնցից ի վերջո ընտրվեցին մոտ հազար օբյեկտներ։ Այս հազարից էքսպերտային խորհուրդը, որը բաղկացած էր հարյուր մարդուց (մշակութաբաններ, պատմաբաններ, տուրիստական ոլորտի մասնագետներ), ընտրեցին սկզբում 100-ը, և հետո 21 օբյեկտ, որոնք և դրվեցին Ինտերնետ-քվեարկության։
Մրցույթի վերջնական արդյունքները հրապարակվեցին 2007 թվականի օգոստոսի 21-ին։
Քվեարկությունը սկսվեց 2007 թվականի հուլիսի 7-ին ։ Քվեարկության արդյունքների կեղծման փորձերի պատճառով այն ընդհատվել է ։
Ինտերնետի միջոցով քվեարկությանը մասնակցեցին 77 հազար մարդ։
Հաղթողները
Հաղթող օբյեկտների ղեկավարները ստացան մրցանակ, կանար մարմարից և փայլատ պողպատից պատրաստված և ներկված ոսկեգույն ներկով արձանիկ ։
Նետունո
Նետունո (Nettuno Նեպտուն Աստծու պատվին)` հանգստավայր Տիրենեյան ծովի ափին, իտալական Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։ Նետունոն գտնվում է Անցիո քաղաքի մոտ, մոտավորապես 55 կիլոմետր Հռոմից դեպի հարավ։ Բնակչությունը կազմում է մոտավորապես 46 հազար մարդ։
Ի տարբերություն Անցիոյի, որտեղ անտիկ ժամանակներում կար Ներոնի պալատը, որից ծագում է «Բորգեզյան մարտիկը», Նետունոն չունի հին պատմություն։ Աստուրա կղզու վրա բարձրանում է միջնադարյան Ֆրանկոպան ընտանիքի պալատը։ Վատ չի պահպանվել հին քաղաքը, որը հիմնադրել են սարացինները՝ IX դարում։ Չեզարե Բորջիան 1503 թվականին հրամայել է Անտոնիո դա Սանգալոյին ամրացնել քաղաքի կենտրոնը։
Բացի Սանգալոյի տպավորիչ ամրություններից, քաղաքում պահպանվել է Բորգեզների ծովափնյա ամառանոցը (XVII դարի կես)։ Ամերիկական գերեզմանոցը քաղաքի տակ կառուցված է ի հիշատակ դաշնակիցների ափհանմաանը, Նետունո շրջանում 1944 թվականին։ Նետունոյում գործում է յախտ-կլուբ, իտալական մայրաքաաղաքի ժողովրդի և տուրիստների համար։ Ուխտավորների այստեղ է ներգրավում կաթոլիկ նահատակ Մարիա Գորետիի մասունքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հռոմ նահանգի քաղաքներ
Անդրե Տարդիյո
Անդրե Տարդիյո (André Tardieu), (նոյեմբերի 2, 1876 - փետրվարի 21, 1945), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ։
1903-1914 թվականներին «Տան» («Le Temps») թերթի արտաքին քաղաքական մեկնաբան։ 1914-1924, 1926-1936 թվականներին՝ պառլամենտի անդամ։ 1919-1920 թվականներին ակտիվորեն մասնակցել է Վերսալի հաշտության պայմանագրի նախապատրաստմանը և Փարիզի հաշտության կոնֆերանսի աշխատանքներին։ Եղել է նախարար (1919-1920 թվականներին, 1926-1928 թվականներին, 1928-1929 թվականներին, 1930 թվականին, 1931-1932 թվականներին և այլն)։ 1929-1930 թվականներին՝ վարչապետ, 1932 թվականին՝ վարչապետ և արտաքին գործերի նախարար։ 1930-ական թվականներին հանդես է եկել գործադիր իշխանության ուժեղացման և պառլամենտի իրավունքների սահմանափակման պահանջով։ Հեղինակ է դիվանագիտության պատմության վերաբերյալ գրքերի։
Ստոկհոլմի թագավորական բարձրագույն երաժշտական դպրոց
Ստոկհոլմի թագավորական բարձրագույն երաժշտական դպրոց  (Kungliga Musikhögskolan i Stockholm), երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Ստոկհոլմում։ Բարձրագույն դպրոցը հիմնադրվել է 1771 թվականին և հանդիսանում է աշխարհի ամենահին բարձրագույն երաժշտական դպրոցներից մեկը։ Այն նախկինում հայտնի էր որպես Թագավորական երաժշտական ակադեմիական կոնսերվատորիա, անուն, որը մինչ այժմ շատերի կողմից օգտագործվում է որպես կեղծանուն։ Բարձրագույն դպրոցը պատրաստում է պրոֆեսիոնալ երաժշտության ուսուցիչներ, եկեղեցական երաժիշտներ, տեսաբաններ, կոմպոզիտորներ, դիրիժորներ, գործիքավորողներ և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդիայի համալսարանական քոլեջներ Կատեգորիա:1771 հիմնադրումներ Շվեդիայում
Իդա Ֆինկ
Կենսագրություն
Իդա Ֆինկը ծնվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 1-ին Զբարաժում։ Նրա հայրը եղել է բժիշկ, իսկ մայրը՝ ուսուցչուհի։ Սովորել է Լվովի կոնսերվատորիայում։ 1941 թվականին արտաքսվել է Զբարաժի գետտո, որտեղից հաջորդ տարի փախել է։ 1957 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել և բնակություն հաստատել Հոլոնում, որտեղ աշխատել է երաժշտական գրականության բաժնի գրադարանավար։ Գրական գործունեությունը սկսել է 1971 թվականին։
Իդա Ֆինկը մահացել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Թել Ավիվում՝ 89 տարեկան հասակում։ Կյանքի վերջին տարիները անցկացրել է Ռամատ Ավիվում։
Ստեղծագործություն
Ֆինկը իր ստեղծագործությունները սկսել է հրապարակել 1971 թվականից։ Հրապարակել է պատմվածքների հինգ հավաքածու և մեկ վեպ։ Իդայի մի շարք գրքեր թարգմանվել են եվրոպական լեզուներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսրայելցի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Իսրայելցի գրողներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Իսրայելի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին գրողներ
Վիեննայի հայկական տպարան
Վիեննայի հայկական տպարան, Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության տպարան, հիմնել են 1811 թվականին Տրիեստից Վիեննա տեղափոխված Մխիթարյանները։ 1812 թվականին լույս է ընծայվել առաշին գիրքը՝ «վարք Մարիամու»-ն։ 1837 թվականին տպարանում բացվել է տառաձուլարան։ Այս շրջանում տպարանը կատարել է հայկական գաղթավայրերի տառաձուլման պատվերներ (հիմնականում «վիեննական» տառատեսակներով)։ 1893 թվականին տպարանն ունեցել է 50 լեզվով տառատեսակ (այդ թվում՝ չինարեն, ճապոներեն, հնդկերեն և այլն)։ Գրքերից բացի տպագրվել են հունգարական թղթադրամներ, Դ․ Դիմիտրովի հակաֆաշիստական թռուցիկներն ու գրականությունը։
ՀՍՀ
Կատեգորիա:Տպարաններ Կատեգորիա:Հայկական տպարաններ
(9501) Յվայն
(9501) Յվայն (Ywain), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Չերվոնայա Վոլոկա
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Վոլոկա գյուղում բնակվում էր 760 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 452,38 մարդ/կմ²։
(9501) Յվայն
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,589551 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8982 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2809 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1522,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23652 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,07° անկյուն։
Չերվոնայա Վոլոկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1710 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(9501) Յվայն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արի սահադաշտ
«Արի սահադաշտ» («Приходи на каток»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որ ստեղծվել է ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Բորիս Դյոժկինի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում և պատմում է այն մասին, թե ինչպես են ձմռանը սահադաշտում հանդիպում «Մետեոր» թիմի հոկեյիստներն ու գեղասահորդուհիները։
Սյուժե
«Մետեոր» թիմի հոկեյիստները ձմռանը գնում են սահադաշտում մարզվելու և տեսնում են գեղասահորդուհիներին, որոնք մարզվում են սահադաշտի մյուս ծայրում։ Հոկեյիստներին դուր է գալիս հմայիչ գեղասահորդուհիներից մեկի սահելը, և նրանք իրենց հիացմունքն են արտահայտում ծափահարություններով։ Բայց այդ ժամանակ նրան է մոտենում մի գեղասահորդ, և նրանք միասին կատարում են պար սառույցի վրա։ Դիտելով նրանց՝ հոկեյիստների թիմի ավագը երազում է, որ ինքն էլ պարի հմայիչ գեղասահորդուհու հետ։ Դարպասապահը որոշում է օգնել նրան։ Նա պտտեցնում է գեղասահորդին, իսկ թիմի ավագը հրավիրում է գեղասահորդուհուն, և վերջինս համաձայնում է։ Երջանիկ սահելով՝ զույգը չափից շատ է մոտենում սառցանցքին։ Չկարողանալով սառույցի ծայրին պահել հավասարակշռությունը՝ աղջիկն ընկնում է ջուրը։ Ավագը նետվում է նրա հետևից և փրկում նրան, իսկ ծովափիղը նրանց օգնում է դուրս գալ ջրից։ Շտապ օգնության մեքենան տանում է թրջված աղջկան։
Երբ հոկեյիստները գնում են սահադաշտ հաջորդ մարզման համար, փրկված աղջիկն ինքն է մոտենում թիմի ավագին, նրան նվիրում համբույր և հրավիրում պարի։ Իսկ հոկեյիստները հրավիրում են մյուս գեղասահորդուհիներին։
Վերաթողարկում DVD-ով
Մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Зимушка-Зима» («Սոյուզմուլտֆիլմ») մուլտֆիլմերի հավաքածուում։
Արձագանքներ
Դյոժկինի մարզական մուլտսյուիտում կան էլի ոչ պակաս գրավիչ ֆիլմեր։ Դյոժկինը չէր կարող աչքաթող անել նաև գեղասահքը։ Այդ նրբաճաշակ մարզաձևին է նվիրված «Արի սահադաշտ» ֆիլմը։ Այստեղ բացակայում է մրցակցության պահը։ Այստեղ ուրիշ կոնֆլիկտ է։ Գեղասահորդուհիների կողքին մարզվում են «մեծաքիթ» հոկեյիստները։ Նրանց դուր են գալիս նրբագեղ աղջիկները, և նրանք ենթադրում են, որ առանց դժվարության կարող են սահել միասին։ Բայց այդքան էլ հեշտ չէ ձեռք բերել պլաստիկ վարպետություն սառույցի վրա պարերում։ Ֆիլմն ավարտվում է խաղաղությամբ։ Դրան օգնում է աղջիկների ուսուցչի ու հոկեյի թիմի ավագի միջև ծագած ընկերությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1981 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Յասենկի (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)
Յասենկի (Ясенки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յասենկի գյուղում բնակվում էր 517 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 371,94 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1800 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(1647) Մենելաուս
(1647) Մենելաուս (Menelaus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1957 թվականի հունիսի 23-ին Սեթ Նիկոլսոնի կողմից Պալոմարում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1957 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեթ Նիկոլսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ
Մանիլվա (քաղաք)
Մանիլվա (Manilva), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Մալագա պրովինցիայի կազմում (Անդալուզիա ինքնավար մարզ)։ Համայնքը գտնվում է Կոստա-դել-Սոլ-Օկսիդենտալ գավառի կազմում։ Տարածքը 35 կմ2։ Բնակչությունը 14 168 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 95 կմ հեռավորություն։
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Մկրտիչ Ավետիսյան
Մկրտիչ Ավետիսի Ավետիսյան (Թերլեմեզյան, ), XIX դարի հայոց ազատագրական շարժման գործիչ, լրագրող, Արմենական կուսակցության հիմնադիրներից մեկն է։
Կենսագրություն
Կրթվել է ծննդավայրում, աշակերտել Մկրտիչ Փորթուգալյանին։ Անդամակցել է «Սև խաչ» ազատագրական կազմակերպությանը, մասնակցել Հայոց հայրենասիրական միության ստեղծմանը, գլխավորել Արմենական կուսակցության Վանի մասնաճյուղը։ 1886 թվականին թուրքական կառավարությունն Ավետիսյանին արտաքսել է երկրից, 1889 թվականին՝ աքսորել Տրիպոլի։
Մկրտիչ Պորտուգալյանի հետևորդներից էր, որի հետ Մարսելում հիմնել էր «Հայաստան» թերթը։ 1896 թ. Համիդյան կոտորածների ժամանակ կազմակերպել է Վանի ինքնապաշտպանությունը, որտեղ և սպանվել է թուրք զինվորների կողմից։ Աքսորավայրից փախել և Մարսելում աշխատակցել է «Արմենիա» թերթին։ 1893 թվականից Աալմաստի, Խոյի, Ուրմիայի և Թավրիզի հայկական դպրոցների թեմական տեսուչն էր։ 1896 թվականի հայկական կոտորածների ժամանակ կազմակերպել և ղեկավարել է Վանի ինքնապաշտպանությունը։ Զոհվել է 1896 թվականին 32 տարեկանում թուրքական գերակշիռ ուժերի դեմ մարտում։ Լույս է տեսել նրա «Թուրքիո հայերը և նրանց դրացիները» գիրքը 1890 թվականին, Մարսելում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ ազգայնականներ
Վիլգայանկ
Վիլգայանկ (Villegailhenc), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1624 մարդ, բնակչության խտությունը` 339.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.78 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 7 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 988 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 709-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 279։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 709 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 623 անձ (299 տղամարդ և 324 կին)։ Գործազուրկ են եղել 86 անձ (29 տղամարդ և 57 կին)։ 279 անաշխատունակներից 97-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 123-ը` թոշակառուներ, իսկ 59-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
(9502) Գայմար
(9502) Գայմար (Gaimar), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,335289 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8708 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7998 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1303,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276181 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,76° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1973 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սալմաստ
Սալմաստ ( Salmās), պատմական անունը՝ Դիլման կամ Դիլմագան, Շապուհ (Dilmagān/Dilman, Shapur), քաղաք Իրանի տարածքում՝ Ուրմիա (Կապուտան) լճի հյուսիսարևմտյան ափի մոտ։ Վարչականորեն գտնվում է Արևմտյան Ադրբեջան նահանգի Սալմաստի գավառում, հանդիսանում է նաև համանուն շրջանի կենտրոնը։ Քաղաքը կառուցվել է Ուրմիա լիճը թափվող Սալմաստ գետակի ափին ։
Անվանում
Հնում սովորաբար կոչվել է Սաղամաս, Սաղամաստ, հետագայում նաև Սալմաս, նաև Շապուհ։ Գրիգոր Խալաթյանցի կարծիքով առաջացել է Ասորեստանի Սալմանասար թագավորներից մեկի անունից։ Հիշատակվում է նաև իբրև գյուղ։
Բրիտանիկա հանրագիտարանում Սասանյան կայսրության անիմացիոն քաղաքական քարտեզի վրա Շապուհ I- ի թագավորության ժամանակաշրջանում (մ.թ. 240–270), Սալմաստը կայսրության հայտնի և ակնհայտորեն կարևոր քաղաքներից մեկն է եղել, և կոչվել է Շապուհ՝ նույն անունով ինչը հիմա էլ է կիրառվում ։ Կա ենթադրություն, որ քաղաքի մյուս անվանումը՝ Շապուհ, հավանաբար ծագել է Պարսկաստանի Շապուհ I արքայից արքայի (արքաների) անունից։
Պատմություն
Հայոց թագավորության թուլացումից հետո քաղաքը գրավվել է Սաջյան և Ռավվադիների ամիրայությունների կողմից։ Քրդերն այստեղ կառուցել են ամրոց ։ 1281 թվականին այստեղ է տեղափոխվում ասորական եպիսկոպոսական աթոռը ։ 1429 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել ճակատամարտ՝ Կարակոյունլուների և Թիմուրյանների (Timurid dynasty) միջև։
Սալմաստը խիստ տուժել է 1791 թվականի դեկտեմբերի 27-ին տեղի ունեցած երկրաշարժից։ Հետագայում քաղաքն ավելի է կորցրել իր նշանակությունը և եթե մի ժամանակ այն համանուն խանության։ Քաղաքը երկու անգամ գրավվել է 1826-1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմի և առաջին աշխարհամարտի ժամանակ։ Այս գավառից 1829-1830 թվականներին մեծ թվով հայեր են գաղթել Արևելյան Հայաստան, սակայն հետագայում էլ նրա բնակչության հիմնական զանգվածները շարունակում էին կազմել հայերը։ 1906 թվականի դրությամբ Սալմաստի գավառը (մահալ) ուներ հայկական 75 գյուղ՝ Հաֆթվան, Մահլամ, Ղալասար, Փայաջուկ (Րաֆֆու ծննդավայրը), Սավրա և այլն։ 19-րդ դարի սկզբում այն ուներ մոտ 1200 տուն հայ, քուրդ և ասորի բնակչություն, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին միայն հայկական տների թիվը հասնում էր 700-ի։
20-րդ դարի սկզբներից դադարել է գավառի կենտրոն լինելուց։ 1923 թվականին, ապա և 1946-1948 թվականներին Սալմաստի հայ բնակիչներից շատերը գաղթել են Խորհրդային Հայաստան և բնակություն հաստատել Գետազատ (մինչև 1948 թվականը՝ Աղջաղալա) գյուղում ։
Աշխարհագրություն
Սալմաստ քաղաքը կառուցված է համանուն գետի ափին, որը հոսում է դեպի Կապուտան լիճ։ Շրջակայքում են Սալմաստի լեռները։ Քաղաքը գտնվում է Խոյից 45 կմ, իսկ Արևմտյան Ադրբեջան նահանգի կենտրոն Ուրմիայից 90 կմ հեռավորության վրա, որտեղ օդանավակայան է կառուցված։ Իրանի մյուս քաղաքներին կապված է ավտոխճուղով և երկաթուղով։
Սալմաստը կիսաանապատային-տափաստանային գոտում է, խիստ աղքատ տեղումներից՝ ամսական 40-50 մմ։ Միջին ջերմաստիճանը ամռանը հասնում է 40-45օ C, իսկ ձմռանը՝ -10 -15օ C: Քաղաքի բնակչության փոփոխություն՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Իրանի հնագիտական վայրեր Կատեգորիա:Արևմտյան Ադրբեջան օսթանի բնակավայրեր
Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայեր
Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայեր (Frank-Walter Steinmeier,, Գերմանիայի նախագահ։ 2005-2009 և 2013-2017 թվականներին եղել է Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարար։ 1975 թվականից Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ 2016 թվականին եղել է ԵԱՀԿ նախագահ։
Կենսագրություն
Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայերը ծնվել է 1956 թվականին Դեթմոլդում։ 1974 թվականին ավարտելով գիմնազիան նա անցել է զինվորական ծառայության Բունդեսվերում։ 1975 թվականին նա մտել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության շարքերը։ 1976 թվականին ընդունվել է Գիսենում գտնվող Յուստուս Լիբիխի անվան համալսարան, որտեղ նա 1982 թվականին ուսումնասիրեց իրավաբանություն, հետո քաղաքական գիտություններ։ 1986 թվականին Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայերը պաշտպանեց դոկտորական դիսերտացիա «Անօթևանների իրավական դրությունը» թեմայով։
1986-1991 թվականներին Շտանմայերը եղել է Գիսսենի համալսարանի իրավախորհրդատվության և քաղաքագիտության ֆակուլտետի գիտաշխատող։ 1991 թվականին եղել է Ներքին Սաքսոնիայի պետքարտուղարության տեղեկատվական իրավունքի և քաղաքականության վերաբերյալ զանգվածային լրատվության միջոցների իրավախորհրդատու։ 1993 թվականից 1994 թվականներինղեկավարել է Ներքին Սաքսոնիայի վարչապաետի անձնական բյուրոն։ 1994 թվականից 1996 թվականներին գլխավորել է միջգերատեսչական համակարգման ու պլանավորման քաղաքական դիրեկտիվի բաժինը, իսկ 1996 թվականից 1998 եղել է Ներքին Սաքոնիայի պետքարտուղար։
1998 թվականի նոյեմբերից 1999 թվականի հուլիսը զբաղեցրել է դաշնային կառավարության պետքարտուղարի պաշտոնը, լիազորված համակարգման հատուկ ծառայությունների գործունեությամբ, իսկ 1999 թվականի հուլիսից մինչև 2005 թվականը դաշնային կանցլերի գերատեսչության ղեկավար։
2005 թվականին ստացել է Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը, Գերմանիայի կոալիցիոն կառավարությունում, իսկ 2007 թվականին դարձել է ԳԴՀ փոխկանցլեր, այդ պաշտոնում փոխարինելով Ֆրանց Մյունտեֆերինգին։ 2007 թվականի առաջին կեսին Շտանմայերը զբաղեցրել է Եվրոպական խորհրդի նախագահի պաշտոնը։
2017 թվականի փետրվարի 12-ին Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայերը 931 ձայնով Դաշնային ժողովի կողմից ընտրվել է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության նախագահ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի նախագահներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Օտապա
Օտապա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վիեննայի հայկական տպագրություն
Վիեննայի հայկական տպագրություն, հայերեն գրքերի տպագրություն և հրատարակություն Վիեննա քաղաքում, 19-20-րդ դարեր․։
Տպագրությունը Իտալիայում
Որոշ գրքեր հրատարակվում էին աշխարհաբաը։ Հրատարակվում էին նաև հայատառ թուրքերեն, հիմնականում կրոնակաբարոյագիտական բնույթի գրքեր։
Տպագրությունը Վիեննայում
1811 թվականին միաբանությունը տեղափոխվել է Վիեննա, 1812 թվականին հիմնել տպարան և ծավալել հրատարակչական լայն գործունեություն։ Մինչև դարի կեսերը Վիեննայում Մխիթարյանները տպագրել են շուրջ 160 անուն գիրք, իսկ մինչև դարավերջ՝ շուրջ 500 անուն։ Վիեննայի տպարանի ավելի քան 172 տարվա արտադրանքի մեջ շատ են հայագիտական արժեքավոր հրատարակությունները։ Կարևորներից են Ա․ Այտրնյանի աշխատությունները, մասնավորապես «Քննական քերականութիւն աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեգուի» ուսումնասիրությունը (1866), որ նոր գրական հայերենի առաջին գիտական քերականությունն է, Հ․ Տաշյանի ուսումնասիրությունները, այդ թվում՝ «Ցուցակ հայերէն ձեռագրաց մատենադարանին Մխիթարեանց ի Վիեննա» (1895), «Ուսումն դասական հայերէն լեզուի» (1920), «Հին Հայաստանի արևմտյան սահմանը» (1948) և այլն։ Հրատարակվել են նաև միաբանության մյուս անդամների՝ Ա․ Դարագաշյանի, Դ․ Մենևիշյանի, Դ․ Դովրիկյանի, Դ․ Դալեմքյարյանի, Ա․ Մատիկյանի, Թ․ Կետիկյանի, Հ․ Ոսկյանի և այլոց գործերը։ Առանձին գրքերով և իբրև հոդված տպագրվեցին Ն․ Ակինյանի մոտ 500 հայագիտական աշխատությունները։ Հրատարակվել են աշխարհագրության, օդերևութաբանության, հանքաբանության, բուսաբանության, աստղագիտության, ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի, գյուղատնտեսության, երաժշտության, մանկավարժության վերաբերյալ գրքեր։
Լույս են ընծայվել մի շարք բառարաններ, այդ թվում՝ հայերեն-թուրքերեն (Հ․ Պոգանճյան, 1838, 1858, Ե․ Չագըճյան, 1850), գերմաներեն-հայերեն (Ա․ Կոլյավ, 1889), ֆրանսերեն-հայերեն- թուրքերեն (Ս․ Էմինյան, 1853, 1871), հունարեն-իտալերեն-հայերեն-թուրքերեն (Ա․ և Ս․ Ազարյաններ, 1848) և այլն։
Հրատարակվել են եվրոպացի նշանավոր հայագետների՝ Հ․ Կարստի, Հ․ Գելցերի, Ա․ Կարիերի, Ֆ․ Կոնիբերի, Հ․ Հյուբշմանի, Հ․ Մարկվարտի, Հ Պեդերսենի և այլոց երկերը, ինչպես և Հ․ Աճառյանի, Ն․ Ադոնցի, Ս․ Մալխասյանցի, Հ․ Մանանդյանի, Ն․ Մառի աշխատությունները, հայ գրողներից Պետրոս Դուրյանի, Րաֆֆու, Ավետիք Իսահակյանի, անտիկ ու եվրոպացի հեղինակներից Քսենոֆոնի, Ցիցերոնի, Ուիլյամ Շեքսպիրի, Լորդ Բայրոնի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ Այստեղ լույս են ընծայվել շատ դասագրքեր՝ Վիեննայի Մխիթարյանների մի շարք դպրոցների համար, ինչպես և մանկական գրքեր՝ «Կրթական և զբոսալի տետրակներ» մատենաշարով։
Շարունակվել է տպագրվել հայատառ թուրքերեն գրականություն։ Տպագրվել են 1819 թվականին՝ «Ծանոթութիւնք վաճառագիտութեան», 1847 թվականից՝ «Եվրոպա», 1887 թվականից՝ «հանդես ամսօրյա» պարբերականները։ Տպարանն իր տպագրական արվեստի համար արժանացել է մրցանակների։
Կատեգորիա:Հայկական տպագրություն
Գոյա (Արգենտինա)
Գոյա (Goya), քաղաք Արգենտինայի հյուսիս-արևմուտքում՝ Միջագետքի տարածաշրջանի Կոռիենտես պրովինցիայում, որի կազմի մեջ մտնող նունանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնն է ։ Ընկած է Պարանա գետի աջ ափին՝ հակառակ ափին գտնվող Ռեկոնկիստա քաղաքին դեմ-հանդիման, պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կոռիենտես քաղաքից մոտավորապես 220 կիլոմետր հեռավորության վրա։ 2012 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 73 511։
Պատմություն
Քաղաքի անվանումն առնչություն չունի իսպանացի նշանավոր նկարիչ Ֆրանսիսկո Գոյայի հետ. ծագել է 1771 թվականին այս վայրում ամուսնու հետ հողատարածք գնած և Պարանայի ափին աշխույժ առևտրի մեծ կետ բացած Գրեգորիա Մորալեսի՝ Դոնյա Գոյայի անունից։ Բնակավայրի հիմնադրման ոչ պաշտոնական տարեթիվ է համարվում 1807 թվականը։ Ի տարբերություն տարածաշրջանի մյուս բնակավայրերի՝ Գոյայի աճն ու զարգացումը տեղի է ունեցել գլխավորապես Պարանայի ափին ունեցած նավահանգստի շնորհիվ, որը Պարագվայի, Ասունսիոնի, Բուենոս Այրեսի, Կոռիենտեսի միջև առևտրի կարևոր կետ էր դարձել ։ Ներկայումս առևտրից զատ՝ այստեղ զարգացած են այգեգործությունը, բամբակի, ծխախոտի մշակությունը, սննդի արդյունաբերությունը, կան նաև փայտանյութի, կաշվի մշակման, խեցեգործական ձեռնարկություններ։ Նավահանգստից բացի՝ գործում է օդանավակայանը։
Քաղաքը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու թեմի առաջնորդանիստ է։
Գոյայում պարբերաբար՝ ամեն տարի կազմակերպվող ուշագրավ միջոցառումներից է Սուրուբի փառատոնը, որի շրջանակում անց են կացվում Պարանայի ջրերում բազմացած լոքոյատիպ խոշոր ձկան՝ սուրուբիի որսի մրցումներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի քաղաքներ Կատեգորիա:Արգենտինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ Կատեգորիա:1807 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բեգլի
Բեգլի (Begley), անգլիական ազգանուն։ Ազգանունը կրող հայտնի անձանցից են
Էդ Բեգլի
Կարագուշ
Կարագուշ (Карагуш, Ҡарағош), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 620 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1756 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տանգանիկայի և Զանզիբարի միության հոդվածները
1964 թվականի Տանգանիկայի և Զանզիբարի միության հոդվածները 1977 թվականի Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետության և 1984 թվականի Զանզիբարի հեղափոխական կառավարության Սահմանադրությունների գլխավոր հիմքն են։ Միության հոդվածները ստորագրվել են 1964 թվականի ապրիլի 22-ին, Միության հիմնադիրների` Ջուլիուս Նիերերեի և Աբեիդ Ամանի Քեյրումեի միջև, ովքեր համաձայնվել են 11 կետի շուրջ, որն ավելի ուշ հասավ 22-ի և Տանզանիայի ու Զանզիբարի միջև լարվածության և վիճաբանության պատճառ դարձավ (Ուամշո շարժում) ։ Միության բնագիր հոդվածները, որոնք պարունակում են Նիերերեի և Քեյրումեի ստորագրությունները, դեռ չեն գտնվել։
Նախապատմություն
Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետությունը ձևավորվել է 1964 թվականի ապրիլի 26-ին Տանգանիկայի և Զանզիբարի միության արդյունքում։ Ջուլիուս Քեմբրիջ Նիերերեն դարձավ Տանզանիայի Միացյալ Հանրապետության առաջին նախագահը, իսկ շեյխ Աբեիդ Քեյրումեն Տանզանիայի առաջին փոխնախագահն ու Զանզիբարի և Հեղափոխական Խորհրդի նախագահը։ Ավելի ուշ Ռաշիդ Մֆաումե Քավավան դարձավ Տանզանիայի փոխնախագահն ու Ազգային ժողովում կառավարության բիզնես ղեկավարը ։
1953 թվականին Մվալիմու Ջուլիուս Քեմբրիջ Նիերերեի ղեկավարությամբ ՏԱԸ-ը ճանաչվեց որպես քաղաքական ընկերակցություն և 1954 թվականին վերափոխվեց Տանգանիկայի Աֆրիկյան Ազգային Միություն (ՏԱԱՄ) ։
Զանզիբարի համար, դեռ 1930-ականների սկզբներին ստեղծված տարբեր ֆուտբոլային ակումբները հիմք էին հանդիսանում աֆրիկյան հասարակության անդամների համախմբման համար։ 1934 թվականից աֆրիկյան հասարակության անդամները միավորվեցին մի պաշտոնական կազմակերպության մեջ, որը հայտնի է որպես Աֆրիկյան Ընկերակցություն (ԱԸ)։ 1955 թվականին Զանզիբարի Ազգայնական կուսակցության ձևավորումը ստիպեց Աֆրիկյան և Շիրազի ընկերակցությունների ղեկավարներին միավորվել։ 1957 թվականին Շիրազի և Աֆրիկյան ընկերակցությունները միավորվեցին ձևավորելով Աֆրո-Շիրազ ընկերակցություն շեյխ Աբեյդ Ամանի Քեյրումեյի ղեկավարությամբ ։
Համաձայնագրի ստորագրում
Ենթադրվում է, որ երկու պետությունների միավորման մասին համաձայնագիրը ստորագրվել է մի կողմից Տանգանիկայի առաջին նախագահ՝ Մվալիմու Ջուլիուս Քեմբրիջ Նիերերեի, մյուս կողմից Զանզիբարի առաջին նախագահ՝ շեյխ Աբեյդ Ամանի Քեյրումեի միջև 1964 թվականի ապրիլի 22-ին Զանզիբարում։ Չնայած Միության բնագիր հոդվածները գոյություն չունեն։ Պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց, որ այն ուժի մեջ մտնելու համար Միության հոդվածները պետք է վավերացվեն ինչպես Տանգանիկայի խորհրդարանի, այնպես էլ Զանզիբարի հեղափոխական խորհրդի կողմից, հոդվածները վավերացվեց Տանգանիկայի խորհրդարանի կողմից 1964 թվականի ապրիլի 26-ին, բայց համաձայն պայմանագրի Զանզիբարի հեղափոխական խորհրդի կողմից չի վավերացվել ։ 1964 թվականի ապրիլի 27-ին երկու երկրների ղեկավարները Դար էս Սալամի Քարիմջի սրահում փոխանակեցին Միության իրավական փաստաթղթերը։ Միության հոդվածները հայտարարեցին Միացյալ հանրապետության ձևավորման մասին 4-րդ հատվածում։
Քննադատություններ և դժգոհություններ
1964 թվականի Տանզանիայի առաջին նախագահ Մվալիմու Ջուլիուս Նիերերեի ղեկավարությամբ Միության ստեղծումից սկսած, ցանկացած քննարկում կամ բանավեճ կապված միության կամ դրա օրինականության հետ արգելված էր Տանզանիայում, և կարող են քրեական հետապնդում իրականացնել յուրաքանչյուրի հանդեպ, ով կվարի նման քննարկում կամ բանավեճ՝ ներառյալ Կառավարության պաշտոնյաները, այդպիսի մարդը կդիտվի որպես ազգի դավաճան։
Միության վերաբերյալ տեղեկություն կամ ուսուցում չի եղել, Տանզանիայի քաղաքացին տեղեկություն չի ունեցել Միության, դրա օգուտների և պատճառների մասին։ Միության բնագիր հոդվածները, որոնք ներառում էին 11 կետերը, երբեք էլ գոյություն չեն ունեցել, ուստի հաճախ Զանզիբարի կառավարությունը հարցնում էր այդ մասին միայն բացասական գնահատական ստանալու համար։ Մասնավոր և հանրային ֆինանսավորմամբ տրվող կրթության մեջ Միության թեման կամ պատմությունը երբեք էլ որևէ մաս չի կազմել, նույնիսկ Ընդհանուր և Քաղաքացիական ուսումնասիրություններում չկա։ Միակ տեղը, որտեղ հայտնվում է Միության հարցը՝ քննություններում է այսպիսի ձևակերպմամբ, - «Ե՞րբ է ձևավորվել Միությունը»։ Եվ սա հանգեցրեց մի շարք քննադատությունների և դժգոհությունների Նիերերեի ժամանակաշրջանից մինչ օրս։ Զանզիբարի երկրորդ նախագահ Աբուդ Ջումբեն առաջին հասարակական գործիչն էր, ով ընկավ ծուղակը։ 1984 թվականին Ջումբեն և իր գործընկերները, այդ թվում նաև գլխավոր նախարար Սեյֆ Շարիֆ Համադը, փորձեցին առաջ քաշել Զանզիբարի՝ ավելի մեծ ինքնավարություն ունենալու հարցը։ Արդյունքում Միության կառավաությունը ճնշում գործադրեց Աբուդ Ջումբեի վրա, որպեսզի 1984 թվականի հունվարին հրաժարական տա իր՝ Տանզանիայի փոխնախագահի և Զանզիբարի նախագահի պաշտոններից։ Նրա գլխավոր նախագահը՝ Սեյֆ Շարիֆ Համադը ձերբակալվեց, և 1988 թվականի հունվարին առանց որևէ ձևականությունների դուրս եկավ Հեղափոխական խորհրդի կազմից և թողեց Զանզիբարի գլխավոր նախագահի պաշտոնը, 1988 թվականի մայիսին նա իր վեց գործընկերների հետ հեռացվեց իշխող ՀՀԿ-ի կազմից և ինքնաբերաբար կորցրեց իր պատգամավորական աթոռը Զանզիբարի Ներկայացուցիչների Պալատը։ 1989 թվականի մայիսին նա ձերբակալվեց և տեղափոխվեց դատարան (քաղաքական դրդապատճառներով) բախվելով շինծու մեղադրանքների, որոնք իբր եղել են կառավարության գաղտնի փաստաթղթերում, որը ենթադրվում է Միության Հոդվածն է։ 1989-1991 թվականներին եղել է Զանզիբարի կենտրոնական բանտում ։
Քննադատությունների շրջանում՝ ներառյալ 1964 թվականից 1973 թվականն ընկած միջակայքը, վեց այլ հարցեր՝ Առաջին լրացուցիչ 12-16 կետերում, ավելացվել են Միության հիմնահարցերի ցանկում։ Այսպիսով, 1965 թվականին ավելացվեց ֆինանսների, տարադրամի և բանկային գործերի հարցը, 1967 թվականին արտադրության թույլատվությունը և վիճակագրությունը, բարձրագույն կրթության հարցը և այն, ինչը կար Արևելյան Աֆրիկայի համայնքի կանոնադրության X հավելվածում ընդլայնվեց, 1968 թվականին ընդլայնվեց նավթի, բենզինի և բնական գազի ռեսուրսները, և 1973 թվականին Ազգային Քննությունների խորհրդի խնդիրները։ 1984 թվականին Արևելյան Աֆրիկայի համայնքի կանոնադրության X հավելվածում տարրերի հավելումը միտված էր ստեղծելու չորս անկախ ցանկ՝ փոխադրում և օդագնացություն, հետազոտություն, եղանակի կանխատեսում և նորություններ։ Նույն կերպ, Սահմանադրության փոփոխությունները մի նոր հարց բարձրացրեցին Միության Հիմնահարցերի ցանկում. Տանզանիայի վերաքննիչ դատարան։ Բացի դրանից 3-րդ բաժինը, այսինքն պաշտպանությունը ձևափոխվել է դառնալով «անվտանգություն և ապահովություն»։ Եվ 1992 թվականին «Քաղաքական կուսակցությունների գրանցումը» ավելացավ միության հարցերի շարքին։ Ինչպես նաև, Զանզիբարի նախագահի՝ Տանզանիայի փոխնախագահի պաշտոնը խլելու հարցը առաջացրեց կատաղի բանավեճ ։ Բացի այդ, 1965 թվականի ժամանակավոր Սահմանադրությունը, որը Տանզանիայում գերակշռող էր մինչև 1977 թվականը, ընդունեց Սահմանադրության II հավելվածի օրենքը, ըստ որի ակտը չի կարող գնահատվել առանց փոփոխությունների, որին աջակցում են Տանգանիկայի և Զանզիբարի բոլոր անդամների երկու երրորդը։ Նույն կերպ, Առաջին լրացուցիչում սահմանադրությունը սահմանում է, որ ցանկացած օրենսդրական փոփոխություն պահանջում է աջակցություն բոլոր անդամների երկու երրորդից «Գլուխ 557 (հրատարակություն 1965), 1964 թվականին Տանգանիկայի և Զանզիբարի Միության պայմանագրի ստուգման մասին օրենքներ» բաժնում, բայց ցավոք, միության բոլոր լրացման հարցերը չեն հետևել օրենքին և տեղադրվել են տեղական մակարդակում։
Բողոքներ Զանզիբարից
Զանզիբարից բողոքները սկսվել են նախքան Զանզիբարի առաջին նախագահ շեյխ Աբեյդ Ամանի Քեյրումեի սպանությունը։ Ըստ Զնզիբարի Հեղափոխական խորհրդի առաջին նախագահներից մեկի՝ Նասսոր Հասան Մոյոյի, որը երկար տարիներ նաև նախարար էր Տանզանիայում, Տանգանիկան և Զանզիբարը միավորելու որոշումը Նիերերի կարծիքն էր։ Առաջին բանը, որ Նիերերեն առաջարկել է Քեյրումեին` միավորել երկու երկրները, իսկ հետո եկել են Միության հոդվածները` ավելի ուշ` Միության սահմանադրության ստեղծումը ։
1970-ականներին Նիերերեի որոշումը՝ Զանզիբարից զինվորներ ուղարկել Մոզամբիկի ազատագրման համար կռվելու, առանց Քեյրումեի իրազեկման, Զնզիբարի և Տանգանիկայի առաջին բախումներից էր։ Զինվորին վերադարձնելու Քեյրումեի որոշումը պատճառ դարձավ, որ Նիերերեն և Քեյրումեն այդ օրվանից դեմ առ դեմ չխոսեն մինչ Քեյրումեի մահը, երեք օր անց Զանզիբարի հեղափոխական խորհուրդը հանդիպեց միության ճակատագիրը որոշելու համար և պատրաստեց հատուկ խնդրանքագիր, որը պարունակում էր հինգ-վեց հարց, ինչը ուղարկվել է Նիերերեին՝ Միության հոդվածների ցանկը փոխելու համար, ցանկ՝ ըստ որի Տանզանիայի նախագահը պետք է խորհրդատվություն հարցնի Զանզիբարի նախագահից ցանկացած որոշման մեջ, ներառյալ Արտակարգ դրության հայտարարումը, Ոստիկանությունը բացառվում էր Միության հարցերում, միջազգային հարաբերությունները պետք է լինեն հավասար, և յուրաքանչյուր երկիր պետք է ունենա իր արտարժույթը։ Նիերերը մերժեց խնդրանքը և առաջարկեց հետաձգել քննարկումը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զանզիբար Կատեգորիա:Տանզանիա Կատեգորիա:Աֆրիկյան միություն
Սուխայա Ռեչկա (Ալեյի վտակ)
Սուխայա Ռեչկա (Сухая Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված էԱլեյ գետի աջ ափով՝ 656 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Wings (երգ, Մաքլեմոր և Ռայան Լյուիս)
«Wings» (ոճավորված՝ «Wing$»), ամերիկյան Մաքլեմոր և Ռայան Լյուիս դուետի երգը։ Այն թողարկվել է 2011 թվականի հունվարի 21-ին՝ որպես դուետի «The Heist» (2012) կոչվող առաջին ալբոմի առաջին սինգլ ։ Երգը գրվել է Մաքլեմորի, Ռայան Լյուիսի, Էնդրյու Ջոսլինի և երգչուհի Հոլիսի կողմից։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Զիա Մոհջերջասբին, ներկայացվել է 2011 թվականի հուլիսի 20-ին ՅուԹյուբ վիդեոհոսթինգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2011 սինգլներ Կատեգորիա:Մաքլեմորի երգեր Կատեգորիա:Ռայան Լյուիսի երգեր Կատեգորիա:2010 երգեր
Սավիոռու
Սավիոռու (Savioru), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Պարը գյուղում (նկար, Ռենուար)
Պարը գյուղում (Danse à la campagne), ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի նկարը՝ ստեղծված 1883 թվականին (, 1841—1919)։ Չափերը՝ 180,3x90սմ ։
Պատմություն և նկարագրություն
1883 թվականին Ռենուարը նկարել է պարող զույգերի երեք նկար՝ «Պարը քաղաքում», «Պար Բուժիվալում» և «Պարը գյուղում»։ Ի տարբերություն «Պարահանդես Մուլեն դե լա Գալետում» (1876) նկարի, որտեղ Ռենուարը պատկերել է պարող բազմաթիվ զույգեր, այստեղ նա կենտրոնացել է մեկ զույգի վրա և նրանց պատկերել է ամենայն մանրամասնությամբ ։ Նկարում պատկերված է ռեստորանի պատշգամբում շագանակագույն ֆոնի վրա պարող զույգ։ Պարող զույգից աջ պատկերված է սփռոցով ծածկված սեղան, որի շուրջ, ամենայն հավանականությամբ, նստել է զույգը մինչ պարելը ։ Նկարի բնորդուհին Ալինա Շարիգոն է, Ռենուարի ապագա կինը, իսկ բնորդը՝ Պոլ Լոտը , Ռենուարի մտերիմ ընկերը, արկածախնդիր, լրագրող և գրող ։
«Օրսեի թանգարանի գլուխգործոցների» ցուցահանդեսի շրջանակներում, որը նվիրված էր Տրետյակովյան պետական պատկերասրահի 150-ամյակին, 2006 թվականի ապրիլի 26-ից մինչև հուլիսի 17-ը նկարը ցուցադրվել է Մոսկվայի Տրետյակովյան պետական պատկերասրահում ։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Ռենուարի նկարներ Կատեգորիա:1883 նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
Ռեմիքս
Ռեմիքս (remix), երաժշտական ստեղծագործության ձև, որը թողարկվում է բնօրինակից ուշ՝ ավելի ժամանակակից գործիքավորված տարբերակով։ Երբեմն ստեղծվում է սկզբնական ստեղծագործության որոշ մասեր «խառնելու» ճանապարհով՝ ավելացնելով տարբեր ձայներ, հատուկ էֆեկտներ, կատարելով տեմպի և տոնայնության փոփոխություններ։ Ռեմիքսի առավել հաճախ հանդիպող տիպերն են՝ ռեմիքշինգը, մեգամիքսը (մի քանի երաժշտական ստեղծագործությունների հավաքածու) ։
Պատմություն
Ռեմիքսավորման տեխնիկան զարգացել է ձայնագրող սարքավորումների կատարելագործմանը զուգահեռ։ Հետագայում ի հայտ եկավ մի ամբողջ ուղղություն, որը զբաղված էր նոր աուդիո-արտադրանքի ստացմամբ՝ հնացած եղանակներով ձայնագրված երաժշտական նյութը ժամանակակից սարքավորումներով վերամշակելով։ Սա հանգեցրեց հնչեղության նոր կողմերի զարգացմանը և արդեն հայտնի ստեղծագործությունների որակի բարելավմանը՝ ձայնի մշակման տեխնիկայի վերջին նվաճումների և նոր էֆեկտների օգտագործման հաշվին։
Ավելի ուշ այս խնդրի ավելի լայն վերաիմաստավորումը հանգեցրեց ռեմիքսավորման՝ որպես առանձին ստեղծագործական ուղղության առանձնացմանը։ Դրա նպատակն է ընդլայնել, փոփոխության ենթարկել, երբեմն էլ ռեմիքսի ստեղծագործական մտահղացումը հակադրել երաժշտական ստեղծագործության սկզբնական մտահղացմանը։
Ռեմիքսները հիմնականում պահանջված են փոփ երաժշտությունում, որտեղ ձևավորվել է ռեմիքսացման տարբեր տեխնոլոգիաների մի ամբողջ ուղղություն։ Առաջին ռեմիքսները՝ որպես բնօրինակ երգերի փոփոխված տարբերակներ, ստեղծվել են 1960-ական թվականների վերջերին Ճամայկայում։ Ժամանակակից պարային ռեմիքսները սկիզբ են առնում 1970-ական թվականներից, երբ դիսկո ակումբների համար ի հայտ եկավ ժամանակի հայտնի երգերի ավելի ռիթմիկ և երկար տարբերակների պահանջ։ Հեղինակային իրավունքի սեփականատերերը հաճախ են իրենց երգերի համար ստեղծում ռեմիքսներ ժամանակակից տարբեր երաժշտական ոճերում ։
Ռեմիքս ստեղծողներ
Ռեմիքսներ ստեղծում են հեղինակները (հեղինակային իրավունք ունեցողները) կամ մասնագետները (հեղինակների կամ հեղինակային իրավունք ունեցողների պատվերով)։ Ռեմիքսներ թողարկվում են նաև երգահանների և դիջեյներ կամ ուղղակի երաժշտություն սիրողների կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Երաժշտություն
Վոլգա-Դոն նավարկելի ջրանցք
Վ․ Ի․ Լենինի անվան Վոլգա-Դոն նավարկելի ջրանցք (Волго-Донской судоходный канал имени В. И. Ленина), միացնում է Վոլգա և Դոն գետերը դրանց առավելագույն մոտեցման մասում (Դոնի Կալաչ քաղաքի մոտ)։
Կառուցվել է 1948-1952 թվականներին։ Վոլգա-Դոն նավարկելի ջրանցքը կապում է Ռուսաստանի եվրոպակական մասի բոլոր ծովերը՝ ստեղծելով միասնական ջրատրանսպորտային համակարգ։ Ջրանցքի երկա րությունը 101 կմ է։ Այն սկիզբ է առնում Վոլգոգրադի հարավային մասից, անցնում Սարպա, Չերվլյոնայա և Կարպովկա գետերի հովիտներով։ Վոլգա-Դոն ջրաբաժանման խիստ անբարենպաստ հիդրոլոգիական պայմանների պատճառով ջրանցքի սնումը ջրով ապահովում է Ցիմլյանսկի ջրամատարարման բարը՝ երեք պոմպակայանների միջոցով։ Դրանք ջուրը հաջորդաբար մատուցում են ջրանցքի վրա կառուցված արհեստա կան լիճ-ջրամբարներին։ Վոլգային հարող լանջին (20 կմ երկարությամբ տեղամասում) տեղակայված են 9 միախուց միաթել շլյուզներ, որոնց օգնությամբ նավերը բարձրացվում են 88 մ բարձրության վրա, իսկ Դոնին հարող լանջին՝ 4 նույնպիսի շլյուզներ՝ 44 մ իջեցումով։ Վոլգա-Դոն նավարկելի ջրանցքը ապահովում է 5 հազար տոննա բեռնունակությամբ նավերի երթեեկությունը։ Ջրանցքով փոխադրում են ածուխ, միներալային շինանյութեր, հացահատիկ, անտառանյութ, ծծմբական կոլչեդան և նավթամթերք։
Դաշնային օդային մարշալ ծառայություն
Դաշնային օդային մարշալ ծառայություն Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների իրավապահ դաշնային գործակալություն, որն ընդգրկված է Ներքին անվտանգության նախարարության (DHS), Տրանսպորտային անվտանգության վարչության (TSA) կազմում։ Ծառայության գործակալները՝ դաշնային օդային մարշալները, քաղաքացիական թռիչքներ իրականացնող օդանավերում գտնվող ծպտյալ անձիք են, որոնք զբաղվում են ԱՄՆ-ի դեմ թշնամական գործողությունների հայտնաբերմամբ և կանխում ինքնաթիռների առևանգումը ։
Գործակալության աշխատակիցները պրոֆեսիոնալ հրաձիգներ են։ Նրանք իրենց հետ կրում են կիսաավտոմատ զենք և թռիչքների ժամանակ խառնվում սովորական ուղևորների հետ։
Պատմություն
ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ Ջոն Ֆ. Քենեդու 1961 թվականի հրամանի հիման վրա իրավապահ մարմինների սպաներն աշխատել են որոշ թռիչքների վրա ։ 1962 թվականի մարտի 2-ին ԱՄՆ քաղաքացիական ավիացիայի դաշնային վարչության (Federal Aviation Administration) «Խաղաղության սպաներ» ծրագրի շրջանակներում Տեխաս նահանգի Պորտ Իզաբել քաղաքում վերապատրաստվել են առաջին 18 աշխատակիցները։
Դեռևս 1963 թվականին հոդվածներից մեկում այդ սպաներին անվանում էին Օդային մարշալներ, չնայած մոտ մեկ տասնամյակ հետո է այդ անունը լայնորեն օգտագործվել Զանգվածային լրատվության միջոցներում։ Իրենց սկզբնական հիմնադրումից շատ տարիներ անց անձնակազմին տրվել է հրազեն։ Նրանք վերապատրաստվել են Տեխաս նահանգի Բրաունսվիլ քաղաքում տեղակայված Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի ակադեմիայում և Վիրջինիա նահանգի Քուանտիկո քաղաքում գտնվող ԱՄՆ ծովային հետևակի կորպուսի բազայում։
1969 թվականի հոկտեմբերից Մերձավոր Արևելքում ինքնաթիռների առևանգման դեպքերի աճի պատճառով Մայամիում ստեղծվել է Օդային մարշալների ծառայություն ։ ԱՄՆ սահմանային վերահսկողության ծառայության և Ավիացիայի դաշնային վարչության կողմից 1970 թվականին «Օդային մարշալ» ծրագիրը մշակվել է։ Իսլամական արմատականների կողմից օդային ծովահենության հաճախացած դեպքերի պատճառով նախագահ Նիքսոնը հրամայել է անհապաղ սկսել քաղաքացիական չվերթների ուղեկցումը զինված դաշնային գործակալների կողմից։ Նախնական շրջանում դրանով զբաղվել են ԱՄՆ-ի ֆինանսների նախարարության գործակալները, այնուհետև Միացյալ Նահանգների մաքսային ծառայության օդային անվտանգության բաժինը։ Մոտ 1700 մարդ է վերապատրաստվել  ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Ֆորտ Բելվուար ռազմակայանում։ Սպաները բաժանվել են 2-3 հոգանոց խմբերի և կատարել ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային թռիչքներ։
Մինչև 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչությունը դաշնային օդային մարշալ ծառայությունը ֆինանսավորում էր ստանում 50 մարշալի համար, սակայն այդ ընթացքում իրականում ծառայում էին ընդամենը 33 մարշալ ։ Ահաբեկչությունից հետո նախագահ Ջորջ Բուշը հրամայել է կտրուկ ավելացնել ծառայողների թիվը, որոնց մեջ կային նաև տարբեր ոլորտում աշխատած նախկին գործակալներ ։ Մեկ ամսվա ընթացքում սկսվել է 600 օդային մարշալի վերապատրաստում, որոնց մեծ մասը հետագայում անցել է աշխատանքի։ Զգալի թվով աշխատակիցներ են վարձել ավելի ուշ, որոնց ընդհանուր թիվը գաղտնի է պահվում։ 2013 թվականի օգոստոս ամսվա դրությամբ ԱՄՆ-ում գործել է մոտ 4 հազար մարշալ։
2014 թվականի մարտին տնօրեն Ռոբերտ Բրեյը հայտարարել է, որ ծառայության քսանվեց գրասենյակներից վեցը կփակվեն մինչև 2016 թվականի վերջ։ Բրեյը կրճատումները վերագրել է գործառնական բյուջեի կրճատմանը՝ 966 միլիոն դոլարից մինչև 805 միլիոն դոլար, իսկ Տրանսպորտային անվտանգության վարչությունը հայտարարել է, որ ոչ մի պաշտոն չի վերացվի։
Ներկայումս դաշնային օդային մարշալները համարվում են տրանսպորտային անվտանգության կառավարման (TSA) հիմնական իրավապահ աշխատակիցները ։
Ուսուցում
Դաշնային օդային մարշալներն անցնում են վերապատրաստման դասընթացներ։ Առաջին փուլը տևում է յոթ շաբաթ՝ Նյու Մեքսիկո նահանգի Արտեզիա նահանգի Դաշնային իրավապահ ուսումնական կենտրոնում, որից հետո ուսումը շարունակում են Նյու Ջերսի նահանգի Ուիլյամ Ջ. Հյուզի անվան տեխնիկական կենտրոնում։