cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարիբյան ավազանի պատմություն
Իսպանական գաղութացումից առաջ
Կարիբյան ծովի հյուսիս-արևմտյան ափին, Յուկատան թերակղզում, այս շրջանում էլ մայաների քաղաքակրթությունը ծաղկել է ։
Երբ իսպանացիները ժամանել են Անտիլյան կղզիներ, նրանց բնակեցրել են Տայնո հնդկացիները, որոնք Հարավային Ամերիկայից մոտավորապես մեր թվարկությունից առաջ են այնտեղ գաղթել ։ 1492 թվականին Քրիստոփոր Կոլումբոսի առաջին արշավախումբը վայրէջք է կատարել Բահամյան կղզիներում՝ լիովին համոզված լինելով, որ նրանք նոր ճանապարհ են հայտնաբերել դեպի Ասիա։ Հիսպանիոլա (այժմ՝ Հաիթի) կոչվող կղզում հիմնադրվել է առաջին իսպանական բնակավայրը՝ նշանավորելով տարածաշրջանում իսպանական դարավոր գերիշխանության սկիզբը։ 1506-1511 թվականներին Էռնան Կորտեսի և Դիեգո Վելասկես դե Կուելարի մասնակցությամբ նվաճվել են Իսպանիոլա և Կուբան կղզիները, իսկ տեղի բնակչությունը վերածվել է ստրուկների։ 1517 թվականին Ֆրանցիսկո Էրնանդես դե Կորդոբան հայտնաբերել է Յուկատան թերակղզին, որտեղ իսպանացիներն առաջին անգամ հանդիպել են մայաների զարգացած քաղաքակրթությանը։ Խուան դե Գրիյալվայի (1518) և Էրնան Կորտեսի (1519) հետագա արշավախմբերը նշանավորել են Մեքսիկայի գրավման և գաղութացման սկիզբը ։
Եվրոպական մյուս կայսրությունները նույնպես սկսել են ընդարձակվել դեպի արևմուտք՝ նավեր ուղարկելով դեպի Նոր աշխարհ։ Առաջին անգլիական գաղութները հայտնվել են Բերմուդայում (1612), Սենտ Քիթսում (1623) և Բարբադոսում (1627), այնուհետև օգտագործվել են այլ կղզիներ գաղութացնելու համար։ Ֆրանսիական Արևմտյան Հնդկաստանը նույնպես սկիզբ է առել Սենտ Քիթս կղզուց (1624)։ Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան թուլացող Իսպանական կայսրությունից նույնպես հաջողությամբ գրավել են կղզիները։ 1655 թվականին Ջամայկան գտնվում էր բրիտանացիների վերահսկողության տակ, իսկ 1697 թվականին ֆրանսիացիները գրավել են Հիսպանիոլայի արևմտյան մասը։ 17-րդ դարում Կուրասաո, Սուրբ Մարտին, Արուբա և մի շարք այլ կղզիներում հայտնվել են հոլանդական գաղութներ, որոնք հետագայում դարձել են Նիդերլանդական Անտիլյան կղզիների կազմը։ Տարածաշրջանում դանիական ունեցվածքը հայտնվել է 1672 թվականին Սուրբ Հովհաննես և Սուրբ Թոմաս կղզիներում։
Եվրոպական տերություններն ակտիվորեն ներմուծում էին աֆրիկյան ստրուկներ և արտահանում գյուղատնտեսական ապրանքներ (ծխախոտ, շաքարավազ, ներկանյութեր և այլն) և ռեսուրսներ (ոսկի և արծաթ), նույնիսկ դրա համար օգտագործելով հատուկ նավատորմեր։ Կարիբյան ծովի տարածաշրջանը դարձել է Եվրոպայի համար նոր ապրանքների առևտրային հարթակ, ինչը հանգեցրել է ծովահենության զարգացմանը։
Ծովահենություն
Կարիբյան ծովում ծովահենությունը սկիզբ է առել 16-րդ դարում, ծովահենների, կորսատորների և բուկաներների հավաքագրման հիմնական կենտրոնները եղել են Տորտուգա կղզին և Պորտ Ռոյալը։ Նորին Մեծության ծառայության առաջին շարքայիններից մեկը Ֆրենսիս Դրեյքն էր, որն առավել հայտնի էր 1572 թվականին Նոմբր դե Դիոս նավահանգստում իսպանական արծաթե քարավանը գրավելու համար։ Նրա աշխատանքը շարունակել է Հենրի Մորգանը, որը 1671 թվականին ձեռնարկել է հայտնի արշավ Պանամայի դեմ և հետագայում դարձել Ճամայկայի փոխնահանգապետ ։
Ծովահենության ծաղկման շրջանը 1700-1730 թվականներին էր, այն կոչվում էր ծովահենության ոսկե դար։ Այս շրջանում հայտնի են դարձել Բլեքմորուքը և Սթիդ Բոնեթը, ովքեր գործել են Կարիբյան ավազանում 1716-1718 թվականներին, ինչպես նաև Չարլզ Վեյնը, ում կարիերան տևել է 1716-1719 թվականներին։ Հայտնի Բլեք Բարտը, ինչպես նաև Ջեք Ռաքհեմը և նրա ընկերուհիներ Էնն Բոննին և Մերի Ռիդը գործել են Արևմտյան Հնդկաստանում մինչև 1720 թվականը։ Այս և այլ ծովահենների կենսագրության մասին տեղեկատվության կարևոր աղբյուր է Չարլզ Ջոնսոնի գիրքը, որը լույս է տեսել 1724 թվականին «Ամենահռչակ ծովահենների կողմից կատարված կողոպուտների և սպանությունների ընդհանուր պատմություն» վերնագրով։
Ռոբերտո Կոֆրեսին աչքի է ընկնում ուշ ծովահենների շարքում, ովքեր որս են արել Կարիբյան տարածաշրջանում 1818-1825 թվականներին։
Հետգաղութային շրջան
19-րդ դարից սկսվել է գաղութատիրական երկրների ելքը կայսրություններից։ Ստրուկների ապստամբության արդյունքում Ֆրանսիայի Սեն-Դոմինգ գաղութն առաջինն էր, որ անկախություն է ձեռք բերել 1804 թվականին։ 1821 թվականին Իսպանիոլայի մնացած մասը գրավել են Հաիթիները, սակայն 1844 թվականին այս տարածքում ձևավորվել է Դոմինիկյան Հանրապետությունը։ Մի շարք պատերազմներից հետո Կուբան 1898 թվականին ԱՄՆ միջամտությամբ անկախացել է Իսպանիայից, իսկ Պուերտո Ռիկո կղզին անցել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներին, որը սկսել է գերիշխել տարածաշրջանում։ 1903 թվականին ԱՄՆ-ի մասնակցությամբ Կոլումբիայից Պանամայի բաժանումից հետո կառուցվել է Պանամայի ջրանցքը, որը կապում է Կարիբյան ծովը Խաղաղ օվկիանոսի հետ։ Այն բացվել է 1914 թվականի օգոստոսի 15-ին և կառավարվում էր Միացյալ Նահանգների կողմից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։ 1917 թվականին Դանիան վաճառել է իր ունեցվածքը Միացյալ Նահանգներին։ 1958-1962 թվականներին Մեծ Բրիտանիայի կողմից վերահսկվող հողերի մեծ մասը հատկացվել է Արևմտյան Հնդկաստանի ֆեդերացիային, որն այնուհետև բաժանվել է առանձին նահանգների։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Ամերիկայի պատմություն Կատեգորիա:Ամերիկայի պատմություն Կատեգորիա:Կարիբյան ավազան Կատեգորիա:Հարավային Ամերիկայի պատմություն Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Պատմություն ըստ երկրի Կատեգորիա:Պատմություն
Սուրմալու կամավորական ջոկատ
«Սուրմալու» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1992 թվականին Երևանում՝ առանձնանալով Դավիթ Բեկ կամավորական ջոկատից։ Ունեցել է շտաբ, ռազմական խորհուրդ, զինանշան։ 1989-1992 թվականներին առանձին մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի (Երասխ), Վարդենիսի, Նոյեմբերյանի (Բաղանիս) և Արցախի Հանրապետության Հադրութի (Ծամձոր), Ասկերանի (Նախիջևանիկ, Փրջամալ, Խրամորթ), Քաշաթաղի, Ֆիզուլիի շրջանների, Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ջոկատի հրամանատարն է եղել Ա. Խաչատրյանը, շտաբի պետը՝ Ա. Մարգարյանը։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Վարդենիս կամավորական ջոկատ
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Սուլթանգազի
Սուլթանգազի (Sultangazi), շրջան Ստամբուլի մարզի եվրոպական հատվածում։ Մտնում է քաղաքի կազմի մեջ։
Սուլթանգազի ունի Ստամբուլում բավականին վատ համբավ, քանի որ այստեղ գործում է «Ժողովրդի ազատագրման հեղափոխական ճակատ» մարքսիստական կազմակերպությունը (DHKP-C): Կազմակերպությունը գործում է գաղտնի։ Այն հաճախ բախումների մեջ է գտնվում թուրքական ոստիկանության հետ։ 1995 թվականի մարտին Սուլթանգազիում տեղի են ունեցել լուրջ բախումներ, որոնք տևել են չորս օր։ Ցույցը ցրվել է ոստիկանության կողմից, ինչը հանգեցրել է ցուցարարների շրջանում զոհերի։
Պատմություն
Սուլթանգազգին առանձնացել է Գազիօսմանփաշա շրջանից 2008 թվականին և ստացել առանձին շրջանի կարգավիճակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ
Թահմասպ I Սեֆի
Թահմասպ I, Շահ Թահմասիբ, Իրանի շահնշահ, Սեֆյան հարստության երկրորդ շահ։
Սեֆյանների հարստության հիմնադիր Իսմայիլ I-ի ավագ որդին։
Կենսագրություն
Թահմասպ I-ը ծնվել է 1514 թվականին Սպահան քաղաքում։ 1524 թվականին՝ 10 տարեկան հասակում նշանակվել է Իրանի շահնշահ-տիրակալ։ Նրա կառավարման սկզբին թուրքական ղզլբաշների ցեղը պայքար է սկսում իրենց իշխանության հաստատման համար։ Խմբավորումների բոլոր առաջնորդները շահի հրամանով սպանվում են կամ գլխատվում, իսկ ցեղերից մեկն ամբողջությամբ կոտորվում է։
1538 թվականին Թահմասպը զորավար Ալգասի գլխավորությամբ զորքեր է ուղարկում Շիրվանի խռովությունը ցրելու, որի ժամանակ շիրվանյան Դերբենդյան դինաստիայի վերջին արքան՝ Շախրուխը գերի է ընկնում։ Այսպես ժամանակի գերհզոր Շիրվանշահերի պետությունն անկում է ապրում։
Նրա կառավարման տարիները նշանավոր էին Օսմանյան կայսրությունում հոր սկսած մարտերի շարունակմամբ, պատերազմ, որի ժամանակ թուրքական զորքերը երեք անգամ ներխուժում են Պարսկաստան (1534, 1535,1548): Արդյունքում Սեֆյանները կորցնում են իրենց վերահսկողության տակ գտնվող ժամանակակից Իրաքի տարածքը։ Օսմանյան կայսրության հետ կայացած պատերազմի առանցքային պատճառներից մեկը շիա-սեֆյանների և սունի-օսմանների կրոնական անհանդուրժողականությունն էր։ Միայն 1555 թվականին Ամասիա քաղաքում երկու կողմերի միջև կնքվում է հաշտության պայմանագիր ։ Այդ պայմանագրի համաձայն Իրաքի հարավային արաբական մասն ու Արևելյան Վրաստանը մնում են Սեֆյանների տիրապետության տակ, իսկ Արևմտյան Վրաստանն ու Հյուսիսային քրդա-թուրքմենական Իրաքի տարածքը անցնում է Օսմանյան կայսրության կազմի մեջ։ Այդ պայմանագրի համաձայն Հայաստանը նույնպես պիտի բաժանվեր երկու տերությունների մեջ ։
1559 թվականին Թահմասպի օգնությամբ օսմանյան սուլթան Սուլեյման I-ի որդին՝ Շեհզադե Բայազիդը Կոնիա քաղաքի դիմադրության ժամանակ պարտություն կրելով փախչում է իր եղբայր Սելիմ II-ից։ Երկու տարի անց մեծ փրկագնի և 400 հազար ոսկու դիմաց ազատվելով, գլխատվում է եղբոր՝ Սելիմի և նրա հինգ որդիների կողմից։
Մահացել է 1576 թվականին Կազվին քաղաքում։
Դստրեր
Բեգում Սուլթան (1567-1591)
Կինեմատոգրաֆիա
«Հոյակապ դար» թուրքական սերիալում Շահ Թահմասպի դերը խաղացել են Գյոքհան Ալքանը ու Սերմեթ Էշիլը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի շահեր Կատեգորիա:Սեֆյաններ
Ամիտոզ
Ամիտոզ բաժանման ժամանակ քրոմոսոմները կամ բաժանման իլիկի թելերը չեն ձևավորվում։
Սկզբում կիսվում է կորիզը (կարիոկինեզ)(առաջանում է սեղմվածք, որը գնալով փոքրանում է), այնուհետև՝ ցիտոպլազման (ցիտոկինեզ)։ Սա բաժանման ոչ լիարժեք ձևն է, քանի որ ժառանգական նյութը կարող է անհավասարաչափ բաշխվել դուստր բջիջների միջև։ Երբեմն միայն կորիզն է բաժանվում, որի հետևանքով առաջանում են բազմակորիզ բջիջներ։ Ամիտոզ հանդիպում են նախակենդանիների, միաբջիջ բուսական օրգանիզմների, բազմաբջիջ օրգանիզմների որոշ (լյարդի, էնդոսպերմի, էպիթելի) բջիջներում։, ինչպես նաև չարորակ ուռուցքների, ախտաբանական պրոցեսնների ժամանակ։
Ամիտոզի ոչ մեծ առավելություններն են՝ Իսկ բացասական կողմերն են՝
Կատեգորիա:Բջջաբանություն Կատեգորիա:Բջջային պարբերաշրջան
Շևչենկո (գյուղ, Եգորովսկի գյուղական խորհուրդ)
Շևչենկո (Шевченко), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
My Name Is (երգ)
«My Name Is» («Իմ անունն է») Էմինեմի երգը, որը թողակվել է 1999 թվականին։ Երգի կոմպոզիտորն ու պրոդյուսերը Անդրե Ռոմել Յանգն է ։ Երգը Էմինեմի առաջին՝ The Slim Shady LP  ալբոմի առաջին երգն է, թողարկվել է խոշոր ձայնագրման լեյբլով։
Պրոդյուսեր Dr. Dre-ի նախաձեռնությամբ երգի հիմքում դրվել է Լաբի Սիֆրեի «I Got The» երգից մի հատված։ Սակայն Սիֆրեն բողոքարկել է երգի բառերի կապակցությամբ, որոնք պարունակում էին վիրավորանքներ արվամոլների և կանանց հասցեին, հեղինակները ստիպված փոխել են երգի բառերը, դրանից հետո նոր թույլատրվել է օգտագործել երգից հատված ։
Երգը հաջողության է հասել է UK Singles Chart սինգլների պաշտոնական հիթ-շքերթում՝ զբաղեցնելով  երկրորդ հորիզոնականը ։ 2005 թվականին երգն ընդգրկվել  է Էմինեմի լավագույն երգերի հավաքածուի՝ «Curtain Call: The Hits» մեջ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 սինգլներ Կատեգորիա:Էմինեմի սինգլներ Կատեգորիա:Էմինեմի երգեր
(1011) Լաոդամիա
(1011) Լաոդամիա (Laodamia), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հունվարի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,392986 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5539 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2321 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266253 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,49° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս S Կատեգորիա:1924 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդներ
Ներքին Կարմիրաղբյուր կամավորական ջոկատ
«Ներքին Կարմիրաղբյուր», կամավորական ջոկատ։ Կամզավորվել է 1989 թվականին Ներքին Կարմիրաղբյուրում։ Ունեցել է շտաբ։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել է Ներքին Կարմիրաղբյուրի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ս. Գալստյանը (ընդհանուր հրամանատար), Հ. Ադամյանը, Ռ. Բուդուրյանը, Ա. Գալստյանը, Ռ. Իսրայելյանը, Ջ. Ադամյանը, Լ. Վարյանը, Է. Առաքելյանը։ Ջոկատից զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Աղասյան
Աղասյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Ցեղակրոն կամավորական ջոկատ
«Ցեղակրոն» կամավորական ջոկատ, «Հայ ազգայնականության ճակատ» կազմակերպության (ղեկավար՝ Հ. Խաչատրյան) ռազմական թևը։ Կազմավորվել է 1990 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Ջոկատում հիմնականում ընդգրկվել են ուսանողներ։ 1990-1993 թվականներին ջոկատը մասնակցել է Արցախի Հանրապետության Մարտունու (Ղարադաղլու), Ասկերանի (Փառուխ, Դահրազ, Սառնաղբյուր), Շուշիի (Բերդաձորի ենթաշրջան), Մարտակերտի (Տոնաշեն, Թալիշ, «Պուշկինյալ» և հեռուստաաշտարակի բարձունքներ, Դրմբոն, Առաջաձոր) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ 1993 թվականի մարտի 13-ին ջոկատը լուծարվել է, ազատամարտիկներն ընդգրկվել են ԻՊՈՒ տարբեր ստորաբաժանումներում։ Տարբեր ռազմական գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Մ. Բաղրյանը, Շ. Խաչատրյանը և Ա. Աբրահամյանը։ Զոհվել է 27 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ Կատեգորիա:Ցեղակրոնություն
Ֆրուադեսթրե
Ֆրուադեսթրե (Froidestrées), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վերվեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Վերվեն:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02337:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 208 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 156 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 109-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 47-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69, 9% 1999 թվականին եղել է 69,1%)։ 109 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 94-ը (55 տղամարդ և 39 կին), գործազուրկ էին 15 մարդ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 47 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը՝ թոշակառուներ, 17-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Դրմբոնի կամավորական ջոկատ
Դրմբոնի կամավորական ջոկատը կազմավորվել է 1989 թվականին Դրմբոնում, իսկ 1992 թվականին կազմավորվել է կամավորական ջոկատ։ Կամավորական ջոկատի հրամանատարն էր Ս. Ասլանյանը։ Ջոկատներն առանձին, իսկ 1992 թվականի սեպտեմբերից Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել են Մարտակերտի, Ասկերանի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Պատերազմում զոհվել է դրմբոնցի 6 ազատամարտիկ։
Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի հայկական ջոկատներ
Դարաբի (Խարզանի գավառ)
Դարաբի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սուրբ Սարգիս (տոն)
Սուրբ Սարգիս (նաև սուրբ Սարգիս զորավարի հիշատակության օր, երիտասարդների օրհնության օր), Հայ Առաքելական Եկեղեցու կողմից նշվող տոներից։ Նշվում է Սուրբ Զատկից 63 օր առաջ՝ սովորաբար հունվարի 18-ի և փետրվարի 23-ի միջակայքում՝ շաբաթ օրը։ Սուրբ Սարգիս զորավարը համարվում է երիտասարդ զույգերի և սիրահարների բարեխոսը։
Սուրբ Սարգիս
Սուրբ Սարգիս զորավարը կարգված է համաքրիստոնեական աշխարհի սրբերի դասին։
Ավանդազրույցի համաձայն՝ նա իր որդու՝ Մարտիրոսի և 14 քաջ մարտիկների հետ նահատակվել է հանուն քրիստոնեական հավատքի։ Կոստանդիանոս կայսրը, ով նույնպես համարվում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու սրբերից, նկատելով սբ. Սարգսի արիությունը, կարգում է նրան հարևան Կապադովկիայի իշխան և սպարապետ։
Նահատակների մարմինները ամփոփվում են Համիան քաղաքում, որտեղից էլ, ըստ հայկական հայսմավուրքներից մեկի, Մեսրոպ Մաշտոցը վերցնում է Սուրբ Սարգսի մարմինը և ամփոփում Հայաստանի Կարբի ավանում։ Այնուհետև վերցնելով սրբի ատամներից մեկը՝ Մաշտոցը ամրացնում է այն խաչափայտին և մասունքի վրա Գագ լեռան գագաթին կառուցում Գագա Սուրբ Սարգիս վանքը։ Լեռը գտնվել է պատմանան Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգում։ Այդ լեռն այսօր գտնվում է Ադրբեջանի Հանրապետության Ղազախի շրջանում։ Այս դեպքերը հիշատակվում են նաև Ներսես Շնորհալու «Շարական Ս. Սարգսի» շարականում։
Այսպիսով, Սուրբ Սարգսի պաշտամունքը Հայաստանում տարածվեց 5-րդ դարից, երբ Մեսրոպ Մաշտոցը Սուրբ Սարգսի մասունքներն ամփոփեց Կարբի ավանում և դրանց տեղում հիմնեց Ուշիի Սուրբ Սարգիս եկեղեցին և համանուն վանքը։ Հատկանշական է, որ Տեկորի տաճարը կրում է «Սուրբ Սարգիսի վկայարան» անվանումը։
Սովորույթներ և ավանդույթներ
Սուրբ Սարգսի տոնը Հայաստանում նշել են ոչ միայն եկեղեցական ծեսով և աղոթքներով, այլև ժողովրդական ավանդույթներով։ Այսպես, օրինակ, Սուրբ Սարգսի տոնին նախորդող գիշերը երիտասարդ աղջիկները աղի բլիթ են ուտում և ակնկալում երազում տեսնել իրենց ապագա փեսացուին։ Ընդունված է եղել նաև տան տանիքին կամ պատշգամբում փոխինդ դնել և սպասել, թե երբ Սուրբ Սարգիսը կթողնի իր ձիու պայտի հետքերը։ Ըստ ավանդույթի՝ այն մարդը, ում ափսեում շաղ տված ալյուրի կամ փոխինդի միջով կանցնի սուրբը, սպասվում է մեծ հաջողություն։
Հնում այդ օրն ընդունված է եղել պատրաստել նաև օձի թթու կոչվող ապուրը։ Այն պատրաստվում էր ոսպից, մանրաձավարից, ալյուրից և եփվում թթվի ջրի մեջ։
Հալեպի վիլայեթ
Մարաշցիները մեծ կարևորություն էին տալիս սբ. Սարգսի տոնին և այդ շաբաթ պահք էին պահում։ Ծոմի ժամանակ արգելված էր օգտագործել կենդանական ծագում ունեցող մթերք, փոխինդ, ցորեն և ալյուրից պատրաստված ուտելիքներ։
Ծոմի երրորդ օրը մասնակիցները չորեքշաբթի առավոտյան գնում էին եկեղեցի և «Խաչմէր» (օրհնված ջուր) խմելով ավարտում էին պահքը։ Այնուհետև վերադառնալով տուն՝ ուտում էին «ալլա հոց» կոչվող հացը (առանց աղի եւ թթխմորի հաց) կամ «փէխանդը»։ Վերջինս նույն փոխինդով խաշիլն էր, որ պատրաստվում էր բոված ալյուրից և խաղողի ռուպից (խաղողահյութից պատրաստված քաղցու)։ Փոխինդն ընդունված էր եփել մեծ քանակությամբ և բաժանել հարևաններին՝ սբ. Սարգսի բարեգթության խնդրանքով։
Ծոմ պահող կանայք և աղջիկները, ավանդության համաձայն, եկեղեցուց վերադառնալուց հետո պիտի «ըռպէվ շովրօ» (խաղողից ստացված քաղցույով ապուր) պատրաստեին և բաժանեին թաղի բոլոր տներին։ Եթե տանտերը աղքատ էր, ապա պիտի բավարարվեր ապուրը 7 ընտանիքի բաժանելով։
Ընդունված էր նաև երազանք պահել և մատաղ անել։ Մատաղի միսը փաթաթում էին «ալլա հոցի» մեջ և բաժանում հարևաններին։
Հինգ օր պահք պահել ցանկացողները պիտի շաբաթ օրը գնային եկեղեցի, հաղորդություն ստանային, պատարագից հետո մատաղ անեին (եթե ունևոր էին) և մի քանի գդալ մսի ջուր խմելուց հետո բացեին պահքի շրջանը։
Սուրբ Սարգսի տոնն անդրադառնում էր ոչ միայն խոհանոցի, այլև կենցաղի վրա։ Այսպես, այդ օրը կանայք և աղջիկները չպիտի լվացք անեին, բուրդ գզեին, թել մանեին և այլն։
Զեյթունում նույնպես Սուրբ Սարգիսը համարվում էր ընտանիքի պահապան սուրբը։ Դժվարության պահին զեյթունցիները դիմում էին սրբին «Աման, Սուրբ Սարգիս տոն (դու) հասիր» աղոթքով։
Տղայի ազգականները նվերներ և քաղցրավենիք էին նվիրում նշանված աղջկան։
Մուսա լեռում տոնի առիթով պատրաստում էին գումպու կոչվող հատուկ գաթան։
Խարբերդի վիլայեթ
Սուրբ Սարգսի տոնը առանձնակի ճոխությամբ էր նշվում Խարբերդի վիլայեթի Բարջանճ գյուղում։
Ըստ ավանդույթի՝ Հունաստանից Պարսկաստան փախուստի ժամանակ Սուրբ Սարգիսն ապաստանել է Բարջանճ գյուղի մոտ գտնվող Վարդգեղ կոչվող մի վայրում։ Այդտեղ մի աղբյուր է եղել, որ հետագայում կոչվել է սրբի անունով։
Սուրբ Սարգսի գիշերը, ըստ ավանդության, զորավարը իր սպիտակ ձիով անցնում է յուրաքանչյուր քրիստոնյայի տան միջով։ Կանայք 3 օր ծոմ էին պահում և թոնրատան մոտ ալյուրով կամ խմորով աման էին տեղադրում՝ հույսով, որ այդ գիշեր Սուրբ Սարգիսը ձիու պայտի հետքն էր թողնելու։
Խարբերդի վիլայեթի Հյուսենիկ գյուղի մոտ մի բարձր լեռնաշղթա կար, որի գագաթին՝ մի բնական ժայռե կամուրջ։ Մարդիկ հավատում էին, որ այդ վայրը մանուկներին բուժելու հատկություններ ունի։ Սուրբ Սարգսի օրը մայրերը իրենց զավակների հետ բարձրանում էին լեռան գագաթը, կամրջի մոտ մոմ վառում, համբուրում քարի անցքերը, որոնք, ըստ ավանդույթի, սբ. Սարգսի ձիու պայտի հետքերն էին, ապա մետաղադրամներ տեղադրում այդ անցքերում և վերադառնում տուն։
Արաբկիրի գավառակում Սուրբ Սարգսի տոնին ընդունված էր խավիծ պատրաստել։ Այն մատուցում էին ռուպով կամ մեղրով։
Սուրբ Սարգսի կերպարը հայ միջնադարյան կերպարվեստում
Աղթամարի եկեղեցու պատի քանդակներում կարելի է հանդիպել նաև սբ. Սարգսին՝ ձիու վրա նստած։ Նա պատկերված է առանց որդու, ձեռքին՝ նիզակ։ Սրբի պատկերաքանդակը հանդիպում է Հավուց Թառի 13-րդ դարով թվագրվող խաչքարերից մեկի վրա։
7-րդ դարում կառուցված Լմբատավանքի որմնանկարներից մեկում պատկերված է սբ. Սարգիսը՝ սպիտակ նժույգի վրա։
Սուրբ Սարգսին նվիրված եկեղեցիներ կառուցվել են նաև Կաֆայում (Թեոդոսիա) և Սուրխաթում (հին Ղրիմ)։
Սակայն սբ. Սարգսի պատկերն ավելի հաճախ կարելի է հանդիպել մանրանկարչության մեջ։
Մատենադարանում պահվում է Սյունիքում գրված և նկարածարդված մի ձեռագիր, որտեղ սուրբը պատկերված է իր որդու՝ Մարտիրոսի հետ։ Սբ. Սարգսի ձեռքում կա նիզակ։
Սբ. Սարգսի պատկերը կարելի է գտնել նաև հայ ասեղնագործության մեջ, մասնավորապես եկեղեցական վարագույրների վրա։ Օրինակ, Վառնա քաղաքի Սբ. Սարգիս հայկական եկեղեցուն նվիրաբերվել է 1756 թվականին Թոքատում ստեղծված մի վարագույր, որի վրա պատկերված են Քրիստոսի վարքը, սրբերի պատկերները և սբ. Սարգիսն իր զավակի հետ։ Վերջինս կրում է մեջքը գրկող թիկնող և կոնաձև գլխարկ։
Լոնդոնի Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանում պահվում է 1710 թ. Թոքատում գործված խորանի վարագույր, որի վրա պատկերված են Ադամի, Եվայի, կենաց ծառի և սրբերի պատկերները, իսկ կամարի տակ սբ. Սարգսի պատկերն է։
Հայաստանի պատմության թանգարանում պահվում է 1674 թ. Կ. Պոլսում գործված ասեղնագործ վարագույր, որի վրա պատկերված է պայքար վիշապների դեմ, կենաց ծառ և սբ. Սարգիսն իր որդու հետ։ Քրիստոնեական և սրբապատկերներով նկարազարդումները բնորոշ էին Քյոթահիայի խեցեղեն իրերին։ Այսպես Ցինցինետի գեղարվեստի թանգարանում պահվում է մի թաս, որի վրա կա «սբ. Սարգիս» գրությունը։ Կենտրոնում պատկերված է հեծյալը՝ գուրզը ձեռքին, լուսապսակով։ Զավակը նստած է կողքին՝ նիզակը ձեռքին։
Սբ. Սարգսի պատկերին կարելի է հանդիպել նաև Սկևռայի կամ Հեթում թագավորի մասունքների պահարանի (1293 թ.) վրա արված պատկերաքանդակներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական տոներ Կատեգորիա:Հայ Առաքելական Եկեղեցի Կատեգորիա:ՀՀ ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն
Կոն Հյո Ջին
Կոն Հյո Ջին (공효진, ), hարավկորեական դերասանուհի, հայտնի է դարձել «Միսս Գազար» ֆիլմից հետո, ինչպես նաև «Մածուկ», «Սիրելու արվեստը», «Արևի տիրակալը» հեռուստատեսային սերիալներում։
Կենսագրություն
Կոն Հյո Ջինը ծնվել է Հյուսիսային Կորեայի Սեուլ քաղաքում։ Հյո Ջինը տեղափոխվեց Ավստրալիա մոր և փոքր եղբոր հետ երբ սովորում էր միջնակարգ դպրոցում, այդ ժամանակ իր հայրն ընտանիքը պահելու համար աշխատում էր Կորեայում։ Նա հաճախել է Բրիսբենի Ջոն Պոլ Քոլեջի միջնակարգ դպրոց ։ Նրա համար այդ ժամանակները եղել են լավագույնը, և 2011 թվականին նա նշանակվել է որպես «Բարեկամության տարվա» բարի կամքի դեսպաններից մեկը, Ավստրալիայի և Հարավային Կորեայի երկկողմ հարաբերությունների 50-ամյակի առթիվ   ։ Երեք տարի Ավստրալիայում մնալուց հետո, 1997 թվականին ԱՖՃ-ի պատճառով Կոն ընտանիքը վերադարձավ Կորեա։
Կարիերա
Կորեա վերադառնալուց հետո, Հյո Ջինը ակսեց աշխատել որպես մոդել։ Նա հայտնվեց գովազդներում, մասնավորապես՝ «Երջանիկ մահ»-ում։ Մոդելային բիզնեսում մեկ ու կես տարի մասնակցելուց հետո, նա ստացավ երկրորդային դեր «Պատերի շշուկ 2» ֆիլմում։ Ֆիլմը պատմում է աղջիկների ավագ դպրոցում լեսբիական հարաբերությունների մասին ։ Չնայած դա կոմերցիոն հաջողություն չունեցավ 1999 թվականին, ֆիլմը հաճախ որպես օրինակ է բերվում երիտասարդ կորեացի ռեժիսորներին և կինոդիտողներին՝ որպես ժամանակակից դասականի ։ Նկարահանումներից հետո դերասանուհին նկարահանվեց My Funky Family (2000) կատակերգական սերիալում։
2001 թվականին խաղացել է դեր 50 էպիզոդանոց Wonderful Days հեռուստասերիալում, որտեղ խաղում է ավտոբուսի վագոնավար (հետագայում շահում է «Լավագույն նոր դերասանուհի» մրցանակը Baeksang հեռուստասերիալների անվանակարգում)։ Այնուհետև հայտնվում է Չան Ջինի կատակերգական «Շատաղոս դիպուկահարներ» կատակերգությունում և «Հրաբխային հարված» ֆիլմում՝ ոչ մեծ դերերում։
2003 թվականին Կոն Հյո Ջինը ստացել է դեր հեռուստասերիալ Snowman-ում և «Գնանք դպրոց։ «Սան Դու»-ում։ 2004 թվականից մինչև 2005 թվականը, Կոն Հյո Ջինի մոտ եղավ կարիերային անկում։ 2005 թվականին նկարահանվեց «Իմ սիրելի ուսուցիչ» հեռուստասերիալում և «Небесный легион» ֆիլմում  ։
Քննադատական հաջողություն
2006 թվականին «Պատերի շշուկ 2» ֆիլմի ռեժիսոր Կիմ Թեյոնը (որին նա համարել է իր ուսուցիչը) Հյո Ջինին դեր առաջարկեց «Ընտանեկան կապեր» ֆիլմում, որը նա գրել էր հատուկ իր համար։ Ֆիլմը ստացավ համատարած ընդունում, իսկ դերասանական կազմին խրախուսեցին փայլող դերասանական խաղի համար։ Այս դերի համար նա «Լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում առաջադրվեց Korean Film Awards մրցանակին։
Նրա դերը «Ընտանեկան կապեր» ֆիլմում դարձավ հեղափոխական իր կարիերայում ։ 2007 թվականին նա վերադարձավ հեռուստատսոիթյուն և խաղաց «Արևելյան լրտեսություն» ֆիլմում ։ Նույն թվականին հայտնվեց «Երջանկություն» և «Մ»   ֆիլմերը, իսկ 2008 թվականին՝ «Արևելյան լրտեսություն»  ֆիլմը։
Իր ամենամեծ առաջընթացը կինոյում դարձավ «Միսս Գազար» (2008 թվական) ֆիլմում դերը։ Չնայած ֆիլմը տոմսարկղներում ձախողվեց, քնադատները անվանեցին նրան վերջին տարիների ամենաօրիգինալ կորեական ֆիլմերից մեկը։ Հյո Ջինը խաղացել է անհրապույր կարմիր դեմքով աղջկա դեր, որն ատում է մարդկանց և տառապում է անլիարժեքության բարդույթից   ։ Ի սկզբանե, Հյո Ջինը կարդացել է սցենարը, կասկածել է դերի հարցում, բայց վերջում համաձայնել է առաջարկին և խաղացել է այն ։ Այդ դերի համար նա արժանացավ Korean Film Awards-ի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում և «Կին», մրցանակը Director’s Cut Awards որպես «Լվագույն դերասանուհի»  ։
2009 թվականին «Մաստակ» ռոմանտիկ կամեդիաում Կոնը խաղացել է սկսնակ խոհարարի դեր, որը դուրս է եկել 2010 թվականին ։ Ի սկզբանե իր կերպարը պետք է լիներ ռոմանտիկ կատակերգության սովորական համարձակ և կրքոտ հերոսուհի, Հյո Ջինը որոշեց, որ իր համար ձանձրալի կլինի խաղալ այդ դերը, դրա համար նկարահանումների ընդացքում փոխվեց հերոսուհու բնավորությունը  ։ Սերիալը ստացավ բարձր ռեյտինգ։ Հայտնիությունը մեծացավ «Սիրո արվեստը» սերիալից հետո (2011 թվական)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ
Անխորտակելին (ֆիլմ)
«Անխորտակելին» («Несокрушимый»), ռուսական դրամատիկական ռազմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Կոնստանտին Մաքսիմովը 2018 թվականին։ Գլխավոր դերերը կատարել են Անդրեյ Չեռնիշովը, Վլադիմիր Եպիֆանցևը, Օլգա Պոգոդինան և Սերգեյ Գորոբչենկոն։
Ռուսաստանում ֆիլմը թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ։ Հեռուստատեսային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունվարի 18-ին Ռուսաստանի Առաջին ալիքով։
Սյուժե
Ֆիլմի հիմքում ընկած է Սեմյոն Կոնովալովի հրամանատարության ներքո խորհրդային ԿՎ-1 տանկի անձնակազմի սխրանքի իրական պատմությունը, որը 1942 թվականի հուլիսի 13-ին ընդունել է անհավասար մարտը Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի Նիժմեմիտյակին խուտորի շրջանում և ոչնչացրել է 16 տանկ, 2 զրահամեքենա և 8 ավտոմեքենա՝ հակառակորդի կենդանի ուժով ։
Ստեղծման պատմություն
Ֆիլմի նկարահանման աշխատանքները («Տանկիստներ» աշխատանքային անվանումով ) սկսվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Մոսկվայի մարզի Մոժայսկի շրջանում և իրականացվել ՌԴ մշակույթի նախարարության և ռուսական ռազմապատմական միության աջակցությամբ։
Ֆիլմում ակտիվորեն օգտագործվում են համակարգչային հատուկ էֆեկտներ։ Համակարգչային գրաֆիկայի ավելի քան 150 պլաններ ստեղծվել են ռուսական CARBONCORE-vfx ստուդիայի կողմից ։
Ֆիլմի սաունդթրեքի երգերից մեկը ձայնագրել է Գարիկ Սուկաչյովը :
Քննադատություն
Ֆիլմը չի վերարտադրում Սեմյոն Կոնովալովի սխրանքի իրական պատմությունը։ Կոնովալովի իրական սխրանքի էությունն այն էր, որ նա թշնամու մեքենաները գնդակոծում էր դարաններից՝ անընդհատ փոխելով դիրքը, որպեսզի գերմանացիները մտածեն, թե իբր խորհրդային տանկերը շատ են, քանի որ բուն ԿՎ-1-ը սկզբում չէր երևում։
Անդրեյ Արխանգելսկին («Огонёк» ամսագիր), ըստ պատշաճի գնահաելով ֆիլմի տեխնիկական կողմը, նշել է, որ մտացածին սիրային գիծը և իրական իրադարձությունների շրջումը ժապավենը դարձնում են վոդևիլ. «Ճիշտ է պատերազմում միշտ էլ ավելի հետաքրքիր է հորինվածքը, եթե այդ բառն այստեղ տեղին է։ Սխալ հասկացված հայրենասիրության պատճառով հեղինակները ստիպված են նորովի մտածել սխրանքի հանգամանքները, և դրա պատճառով նույնիսկ ճշմարիտ սխրանքը համոզիչ չի թվում։ Մտացածինի հանդեպ հիվանդագին հակում, իսկ ըստ էության՝ պատմության խեղաթյուրում, ինչի վտանգի մասին մեզ անընդհատ զգուշացնում են. սա իր տեսակի մեջ հայրենասիրական կինոյի հավերժական առեղծվածն է» ։
Վարձույթ
2018 թվականի սեպտեմբերի 9-ին տեղի է ունեցել ֆիլմի հատուկ փակ ցուցադրություն՝ Թամանյան և Կանտեմիրովյան դիվիզիաների զինծառայողների համար, միջոցառումը նվիրված էր տանկիստի օրվան ։
Ռուսաստանում ֆիլմը դիտել է (23.12.2018) 1 128 775 հանդիսատես, դրամարկղային հասույթ՝ 258 620 279 ռուբլի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայրենական մեծ պատերազմի մասին
Օբերնի համալսարան
Օբերնի համալսարան (Auburn University), ԱՄՆ Օբերն քաղաքի պետական համալսարան (Ալաբամա)։ Ալաբամայի նահանգի խոշորագույն համալսարաններից մեկը։ Համալսարանում սովորում է ավելի քան 25 000 ուսանող (29,776 Fall 2017) և դասավանդում է ավելի քան 1200 դասախոս ։ Հիմնադրվել է 1856 թվականի փետրվարի 7-ին` որպես Արևելյան Ալաբամայի տղամարդկանց քոլեջ, մասնավոր հումանիտար բուհ, որը փոխկապակցված է Հարավային մեթոդական Եպիսկոպոսաց եկեղեցու հետ։ 1872 թվականին քոլեջը դարձել է Ալաբամա նահանգի առաջին պետական բուհը` ստանալով նոր անվանում` Ալաբամայի գյուղատնտեսական և մեխանիկական քոլեջ ։ 1892 թվականին այն դարձել է նահանգի` խառը ուսուցմամբ առաջին բուհը։ 1899 թվականին քոլեջը փոխել է անունը Ալաբամայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ։ Իր ներկայիս անվանումը բուհը ստացել է 1960 թվականին ։
Համալսարանի ականավոր շրջանավարտներից են Apple-ի գլխավոր տնօրեն Թիմ Քուկը, դերասանուհի և պրոդյուսեր, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր Օկտավիա Սպենսերը, Վիքիպեդիայի հիմնադիրներից Ջիմմի Ուելսը, Ալաբամայի նահանգապետ Քեյ Այվին, Թենեսի նահանգի նահանգապետ Բիլ Լին։
Եղևին կովկասյան
Եղևին կովկասյան, սոճազգների ընտանիքի, եղևին ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Խոշոր ծառեր են՝ 50—60 մ բարձրությամբ և 1,5—2,0 մ բնի տրամագծով։ Սաղարթը նեղ-բրգաձև և խիտ է։ Երիտասարդ հասակում սաղարթի գագաթը համեմատաբար ավելի սրածայր է, իսկ ծեր հասակում՝ տափակ։ Բավականին արագ է աճում, բացառությամբ առաջին 8 — 10 տարում։ Աճը մինչև խոր ծերություն պահպանվում է։ Կեղևը երիտասարդ ճյուղերի վրա փայլուն է, դեղնականաչավուն կամ բաց դարչնագույնից մինչև գորշակարմրավուն, ծածկված դեղնավուն մազմզուկներով։ Ավելի ուշ հարթ է, մոխրագույն։ Ծեր տարիքում այս ծառը մոխրագորշավուն է, խոր պկոսավոր։ Բողբոջները ձվաձև-կոնաձև են, գորշակարմրավուն, խեժին համարյա բացակայում է։ Ունի մեծ քանակությամբ քնած բողբոջներ։ Փշատերևները ունեն 1,5—2,5 մմ լայնություն, 15—40 մմ երկարություն, վերևի կողմից մուգ կանաչ, ներքևից՝ երկու սպիտակ շերտիկներով, գագաթում կլորավուն կամ երկմասանի, կողմնային ընձյուղների վրա դասավորված են սանրաձև, փշատերևների մեկ շարքով։ Թափվում են 9 -13-րդ տարում։
Ազատության մեջ աճող ծառը սկսում է պտղաբերել 30—40, իսկ տնկարկներում՝ 70 տարեկան հասակում։ Արմատային համակարգը կազմված է ամուր զարգացած մակերեսային արմատներից, որոնք տալիս են ուղղահայաց կերպով դեպի ներքև գնացող ճյուղավորություններ։ Հողմադիմացկուն է։ Ապրում է մինչև 600 տարի։
Էկոլոգիա
Հայրենիքը Կովկասն է, որտեղ առաջացնում է ընդարձակ անտառներ, 1200-2200 մ բարձրության վրա։ Սովորաբար աճում է խառը անտառներում հաճարենու հետ միասին։
Գերադասում է ավազակավային խոնավ և խոր հողերը։ Անտարբեր է կրային միացությունների Նկատմամբ։ Խուսափում է չոր հողերից։ Պահանջկոտ է օդի խոնավության նկատմամբ։ Գերադասում է մեղմ ձմեռը, երբ օդի ջերմաստիճանի տատանումները այդքան էլ մեծ չեն։ Ստվերատար է, սակայն լավ է աճում լավ լուսավորված հողամասերում։ Կյանքի առաջին տարիներին ավելի լավ է աճում կիսաստվերում։
Էկոլոգիական խումբը՝ V, մշակության հավանական շրջանները՝ 7,9,10,19,21:
Տարածվածություն
Դեկորատիվ տեսակետից ավելի արժեքավոր է կովկասյան եղևինի կապտավուն այլատեսակը (f. glauca hort.), որը հաջողությամբ աճում է Բագրատաշենի «Ջեյթուն» սովխոզի պուրակում, իսկ Երևանում այն վատ է աճում՝ օդի խոնավության պակասության պատճառով։ Երևանի բուսաբանական այգու պայմաններում 25 տարեկան բույսերի բարձրությունը հազիվ հասնում է 2,0 մ-ի, իսկ բնի տրամագիծը 5,5 սմ-ի։ Սաղարթի լայնությունը հասնում է 1,8 մ-ի։ Ծառերը խիստ տուժում և վնասվում են ուժեղ սառնամանիքների դեպքում։ Տարեկան միջին աճը կազմում է 8,0 սմ (Տ. Գ. Չուբարյան, 1957)։
Հյուսիսային Հայաստանի անտառապատ շրջաններում համեմատաբար հաջողությամբ է աճում։ Վանաձորում 20 տարեկանում բույսի բարձրությունը կազմում է 3,4 — 8,5 մ, 6 — 13 սմ, բնի հաստությամբ և 3 —4 մ սաղարթի լայնությամբ։ Տարեկան միջին աճը կազմում է 65 սմ։ Բավականին լավ է աճում է նաև Գյուլագարակի «Սոճուտում»։ Արարատյան դաշտի համար հեռանկարային չէ։
Կիրառություն
Աչքի է ընկնում իր չափազանց բարձր դեկորատիվ առանձնահատկություններով և գեղեցիկ, յուրատիպ սաղարթով, որը հիմնականում իջնում է մինչև հողի մակերեսը։
Դեկորատիվ տեսակետից ավելի արժեքավոր է կովկասյան եղևինի կապտավուն այլատեսակը (f. glauca hort.), որը հաջողությամբ աճում է Բագրատաշենում, իսկ Երևանում այն վատ է աճում՝ օդի խոնավության պակասության պատճառով։ Երևանի բուսաբանական այգու պայմաններում 25 տարեկան բույսերի բարձրությունը հազիվ հասնում է 2,0 մ-ի, իսկ բնի տրամագիծը 5,5 սմ-ի։ Սաղարթի լայնությունը հասնում է 1,8 մ-ի։ Ծառերը խիստ տուժում և վնասվում են ուժեղ սառնամանիքների դեպքում։ Տարեկան միջին աճը կազմում է 8,0 սմ (Տ. Գ. Չուբարյան, 1957)։
Հրաշալի է խմբերով, ինչպես նաև որպես սոլիտեր տնկելու դեպքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եղևին
(1012) Սարեմա
(1012) Սարեմա (Sarema), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հունվարի 12-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,479158 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1439 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8144 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1425,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,252492 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,03° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս F Կատեգորիա:1924 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գևորգ Սահակյան (այլ կիրառումներ)
Գևորգ Սահակյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևայլ անձանց․
Ջոն Ֆավրո
Ջոնաթան Ջոն Ֆավրո (Jonathan Kolia "Jon" Favreau, ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
Ջոն Ֆավրոն (Ջոնաթան Կոլյա Ֆավրո) ծնվել է Ֆլաշգինում՝ Քուինս, Նյու-Յորք։ Նրա հայրը՝ Չարլզ Ֆավրոն, ներառական մանկավարժության ուսուցիչ էր, իսկ մայրը՝ Մեյդելինը տարրական դասարանների ուսուցչուհի, մահացել է լեյկամիայից ։ Ջոնի մայրը հրեուհի էր, իսկ հայրը կաթոլիկ իտալացի՝ ֆրանկո-կանադական արմատներով  ։ 1894 թվականին Ֆավրոն ավարտեց Բրոնքսի միջնակարգ դպրոցը և ընդունվեց Նյու- Յորքի Քուինսի համալսարան, սակայն շուտով՝ 1987 թվականին լքեց այն ։ Որոշ ժամանակ նա աշխատեց Ուոլ Սթրիթում գտնվող «Bear Stearns» ընկերությունում, ապա կիսամյակ անց վերադարձավ քոլեջ ՝ 1988 թվականին։ Այնուհետև Ֆավրոն երկրորդ անգամ թողեց քոլեջը ։ Ավարտական վկայական ստանալու համար նրան մի քանի ստուգարք էր պակասում։ Իր առջև նպատակ դնելով գրավել Կինոարդյունաբերությունը՝ 1988 թվականի ամռանը Ջոնը մեկնում է Չիկագո և սկսում է խաղալ թատերական «ImrovOlympic» խմբակում՝ քիչ անց նաև «Improv Institute»-ում։ Որոշ ժամանակ անց Ջոն Ֆավրոն տեղափոխվում է Լոս Անջելես՝ որտեղ նա սկսում է ցածր բյուջետային ֆիլմերում էպիզոդիկ դերեր խաղալ։
Կարիերա
Ջոն Ֆավրոյի առաջին խոշոր ֆիլմը «Ռուդի» ֆիլմն էր (1993 թվական)։ Նկարահանումների ժամանակ նա ծանոթացավ իր գործընկերոջ՝ Շոն Աստինի հետ։ Հենց այնտեղ էլ Ֆավրոն ծանոթացավ ևս մի դերասանի՝ Վինս Վոնի հետ, որը նույն ֆիլմում երկրորդային պլանի դեր էր խաղում։ Ֆավրոն այդ ֆիլմում Դի- Բոբին էր խաղում, իսկ Վինս Վոնը դարձավ նրա մտերիմ ընկերը և Ֆավրոն հետագայում վերջինիս շատ ֆիլմերում նկարվեց։
Մոտավորապես միևնույն ժամանակ Ջոնի մոտ սցենարի գաղափար հղացավ, որը նա մի քանի տարի անց` 1996 թվականին ռեալիզացրեց Դուգ Լիմանի «Swingers» ֆիլմում։ Այս ֆիլմում Ֆավրոն հանդես եկավ համապրոդյուսերի դերում, ինչպես նաև գլխավոր դերերից մեկը խաղաց։ Ֆիլմը շատ դրական արձագանքների արժանացավ և մեծ գումար հավաքեց։ Իր հաջողության գագաթնակետին Ֆավրոն առաջարկ է ստանում նկարահանվել «Very Bad Things» ֆիլմում՝ 1998 թվականին, որը սակայն ձախողում է ապրում։ 2003 թվականին Ջոնը «Daredevil» ֆիլմում փաստաբանի դեր է խաղում, նույն ֆիլմում նաև Բեն Աֆլեքն էր խաղում։
Որպես ռոժիսոր Ջոնի առաջնախաղը տեղի ունեցավ 2001 թվականին։ Վերջինս Վինսոն Վոնի հետ համատեղ աշխատանք էր՝ «Made» անվանմամբ։ Ֆավրոն որպես ռեժիսոր հանդես է եկել նաև «Elf» (2003 թվական), «Zathura: A Space Adventure» (2005 թվական) ֆիլմերում, ինչպես նաև նրա կոմերցիոն հիթը՝ «Iron Man» ֆիլմը (2008 թվական), որի ցուցադրությունից հսկայական գումար հավաքվեց՝ շուրջ կես միլիարդ դոլար։ Թե այս ֆիլմում և թե «Iron Man 2» ֆիլմում Ֆավրոն երկրորդական դեր էր խաղում։ Ջոնին առաջարկեցին նաև որպես ռեժիսոր հանդես գալ նաև «Iron Man 3» և «The Avengers» ֆիլմերում, սակայն վերջինս մերժեց  ։ 2017 թվականին Ֆավրոն նորից վերադարձավ «Spider-Man: Homecoming» ֆիլմում Հեփփի Հոգանի դերին  ։
Անձնական կյանք
Ֆավրոն ամուսնացել է Ջոյ Թիլլեմի հետ 2000 թվականի նոյեմբերի 24-ին։ Զույգը երեք երեխա ունի՝ որդին՝ Մաքսը, ծնվել է 2001 թվականի հունիսի 25-ին, և դուստրերը՝ Մեյդելինը՝ ծնված՝ 2009 թվականի ապրլին, և Բրեյթոն Ռոուզը, որը 2006 թվականի օգոստոսին է լույս աշխարհ եկել KGO (AM) :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ
Շևչենկո (գյուղ, Օկտյաբրսկի գյուղական խորհուրդ)
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալիյա Մոլդագուլովա
Ալիյա Նուրմուհամետքուզու Մոլդագուլովա (Әлия Нұрмұхамедқызы Молдағұлова, ), սովետական դիպուկահար, ով արժանացել է Սովետական Միության հերոսի կոչման 1944 թվականի հունվարի 14-ին ստացած վերքերից մահանալուց հետո։
Քաղաքացիական կյանք
Մոլդագուլովան ծնվել է 1925 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Ղազախստանի Բուլակ բնակավայրում։ Նա կորցրել է իր ծնողներին մանուկ հասակում և ապրել է իր քեռու հետ Ալմա-Աթայում։ 1935 թվականին նա տեղափոխվել է Լենինգրադ, որտեղ քեռին ընդունվել է Ռազմական-տրանսպորտային ակադեմիա։  1939 թվականի աշնանը՝ 14 տարեկան հասակում, նա ուղարկվել է մանկատուն, որտեղից տարհանվել է պատերազմի սկզբին՝ 1942 թվականին, Լադոգա լճով։ Վյատկայի միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո՝ հոկտեմբերի 1-ին, ընդունվել է Ռիբինսկի ավիատեխնիկական դպրոց ։
Ռազմական կարիերա
Ռիբինսկի ավիատեխնիկական դպրոցում 3 ամիս սովորելուց հետո Ալիյա Մոլդագուլովան դիմում է ներկայացրել՝ խնդրելով իրեն ուղարկել Կարմիր բանակ։ 1943 թվականի մայիսին ընդունվել է Դիպուկահարների նախապատրաստման կանանց կենտրոնական դպրոց, որտեղ անցել է պատրաստություն պատերազմ մեկնելու համար։ Հուլիսին ավարտելուց և զինվորական երդումը տալուց հետո նա ընդգրկվել է 54-րդ հրաձգային բրիգադում իր մի շարք ընկերների հետ, որոնց հետ սովորել էր կենտրոնում։
1944 թվականի հունվարին նրա բրիգադը դարանակալել է գերմանացիներին Նովոսոկոլնիկի-Դնո երկաթգծի մոտ։ Ավելի ուշ նա հասկացել է, որ հրամանատարը կորել է, և իր վրա է վերցրել նրա պարտականությունները։ Թոքերի ամբողջ ուժով նա գոռացել է՝ «Եղբայրնե՜ր, զինվորնե՜ր, իմ հետևից», և ամբողջ գումարտակը նետվել է գերմանական խրամատները։ 1944 թվականի հունվարի 14-ին Մոլդագուլովան մարտում վնասվել է արկի պայթյունից, սակայն բեկորը դիպել է միայն նրա ձեռքին։ Չնայած վնասվածքին՝ նա շարունակել է կռվել թշնամու դեմ մինչև մահացու վիրավորվելը։ Նույն օրը նա մահացել է ստացված վնասվածքներից՝ հասցնելով նամակ գրել քրոջը։ 1944 թվականի հունիսի 4-ին հետմահու արժանացել է Սովետական Միության հերոս կոչման և պարգևատրվել Լենինի շքանշանով ։ Թաղվել է եղբայրական գերեզմանում Մոնակովոյում (Պսկով) ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ղազախ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Խորհրդային ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կոիմբրայի համալսարան
Կոիմբրայի համալսարան (Universidade de Coimbra), Պորտուգալիայի հնագույն համալսարանը, Եվրոպայի ամենահին համալսարաններից մեկը։ Հիմնադրվել է 1290 թվականին Լիսաբոնում Դինիշ I արքայի հրամանով, ավելի ուշ տեղափոխվել է Կոիմբրա, ուր գործում է մինչ այժմ ։
2013 թվականի հունիսի 22-ին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Համալսարանում սովորում է մոտ 23.000 ուսանող։ Այն ունի 8 ֆակուլտետ, 4 մասնաշենք։ Համալսարանի գրադարանը Եվրոպայի հնագույն ու ամենահարուստ ակադեմիական գրադարաններից է։ Այն նաև երկրի մշակութային խոշոր կենտրոններից է։
Պաշտոնական ու տոնական միջոցառումների ժամանակ համալսարանի ուսանողներն ու դասախոսները հատուկ համազգեստ են հագնում (traje académico), որը ժապավեններով զարդարված սև անձրևանոց է։ Ժապավենի գույները խորհրդանշում են ֆակուլտետները, իսկ քանակը` ուսման տարիների թիվը։ Մայիսի կեսերին` քննություններից հետո, Կոիմբրայի համալսարանի ուսանողները կազմակերպում են տոն, որի ընթացքում վառում են ժապավենները ։
Համալսարանը մտնում է եվրոպական համալսարանների Ուտրեխտյան միավորման մեջ։
Համալսարանում ուսանած կամ դասավանդած նշանավոր մարդկանց ցանկ
Կոիմբրայի համալսարանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ է եղել ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Լուի-Բենժամեն Ֆրանկյորը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Պորտուգալիայում Կատեգորիա:1290 հիմնադրումներ
Վաչագան Ավագիմյան
Վաչագան Ռաֆիկի Ավագիմյան, (օգոստոսի 27, 1969, Մարտակերտ - նոյեմբերի 22, 1992, Բաշ Գյունեփայա, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1969 թվականի օգոստոսի 27-ին ԼՂՀ Մարտակերտ քաղաքում։ 1986 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Մարտակերտի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ 1987 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետի կիբեռնետիկայի բաժինը։ 1988-1989 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում (Բաշկիրիայում)։ 1990 թվականից սկսած՝ ծառայել է Շուշիի շրջանի պաշտպանական ստորաբաժանումներում, որի կազմում մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ 1992 թվականին նա Բեկոր Աշոտի առաջին վաշտի զինվոր էր։ Վաչագան Ավագիմյանը զոհվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին Բաշ-Գյունեխայայի համար մղված մարտում։ Նրա աճյունն ամփոփված է Ստեփանակերտի հուշահամալիրում՝ 1992 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Չլդրանի անտառում հերոսաբար զոհված հարազատ եղբոր՝ Սամվել Ավագիմյանի աճյունի կողքին։
Պարգևներ
ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի 1994 թվականի մայիսի 6-ի թիվ 0334-1 որոշմամբ Վաչագան Ավագիմյանը հետմահու պարգևատրվել է Շուշիի ազատագրման մեդալով, նույն թվականի դեկտեմբերի 30-ին ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության ՆՀ-4 որոշմամբ՝ Մարտական խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 2007 թվականի նոյեմբերի 16-ին Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետի լսարաններից մեկն անվանակոչվել է Վաչագան Ավագիմյանի անվամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 22 մահեր Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Օլգա Մատիչ
Օլգա Մատիչ (ի ծնե՝ Օլգա Պավլովա, Olga Matich, ), ռուսական ծագմամբ ամերիկացի գրականագետ, մշակութաբան, ռուս գրականության մասնագետ, Կալիֆորնիայի Բերքլիի համալսարանի սլավոնագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր։
Ծագում և ընտանիք
Օլգա Մատիչը քաղաքական գործիչ Վասիլի Շուլգինի (1878-1976) ազգականուհին է։ Շուլգինը եղել է Ալլա Բիլիմովիչի (ի ծնե՝ Շուլգինա, ?-1930) համամայր եղբայրը, որը Մատիչի մորական տատիկն էր։ 1973 թվականին Օլգա Մատիչը առաջին անգամ եղել է ԽՍՀՄ-ում զբոսաշրջային ճամփորդությամբ և նախատեսել է գաղտնի հանդիպել Շուլգինի հետ Վլադիմիրում, որտեղ որ ապրում էր։ Սակայն Մատիչի ամուսինու մոտ քաղցկեղը կրկնվել է, և նա ստիպված է եղել վերադառնալ ԱՄՆ՝ Վլադիմիր այցելությունից մի քանի օր առաջ ։
Օլգա Մատիչի մորական պապը եղել է Ալեքսանդր Բիլիմովիչը (1876-1963)՝ ռուս, գերմանացի, ամերիկացի տնտեսագետ ։
Հայրը՝ Բորիս Պավլովը (գրական կեղծանունը՝ Բորիս Պիլին, 1905-1994), կադետ, Սպիտակ շարժման մասնակից, «գնդի որդի»։ Գեորգիևյան վերջին ասպետներից մեկն է ։
Մայրը եղել է Տատյանա Պավլովան (օրիորդական ազգանունը՝ Բիլիմովիչ)։
Կրտսեր եղբայրը՝ Միխայիլ Պավլովը ։
Կենսագրություն
Օլգա Պավլովան ծնվել է 1940 թվականին Լյուբլյանայում (Հարավսլավիայի թագավորություն) ռուս արտագաղթյալների ընտանիքում։ Օլգայի մայրենի լեզուն եղել է ռուսերենը, չորս տարեկանում նա նաև խոսել է սլովեներեն։ Երբ Օլգան եղել է չորս տարեկան, կոմունիստների գալուստով պայմանավորված Հարավսլավիայից փախել են Ավստրիա, ապա տեղափոխվել են Գերմանիա, որտեղ Օլգան սովորել է գերմանական դպրոցում։ Տասնութ տարեկանում 1948 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ ։
Ազատ տիրապետում է ռուսերենի, գերմաներենի և անգլերենի ։
1978 թվականին օգնել է Վասիլի Ակսյոնովին՝ ԽՍՀՄ-ից Արևմուտք անցկացնելու «Մետրոպոլ» ալմանախի ձեռագիրը ։
1981 թվականին Կալիֆորնիայում կազմակերպել և անցկացրել է «The Third Wave: Russian Literature in Emigration» («Երրորդ ալիք՝ ռուսական գրականությունն արտագաղթի մեջ») կոնֆերանսը, որի արդյունքում հրատարակել է նյութերի համանուն ժողովածուն։ Կոնֆերանսի ժամանակ նրան հաջողվել է հավաքվել այդ ժամանակի գրեթե բոլոր առաջատար ռուս արտագաղթյալ գրողներին՝ երբեմն հակադիր քաղաքական և գեղագիտական հայացքներով՝ Վլադիմիր Վոյնովիչ, Անդրեյ Սինյաևսկի, Էդուարդ Լիմոնով, Սաշա Սոկոլով, Նաումա Կորժավին, Վիկտոր Նեկրասով, Յուզ Ալեշկովսկի, Վասիլի Ակսյոնով, Սերգեյ Դովլաթով և շատ ուրիշներ ։
Դիմիտրի Տատանաշվիլի
Դիմիտրի Տատանաշվիլի (დიმიტრი ტატანაშვილი; ), վրացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս «Դինամո» ակումբում որպես հարձակվող։
Օլգա Մատիչ
Անձնական կյանք
Ինքն իր մասին Օլգա Մատիչն ասել է. «Ես սիրել եմ ապշեցնել, դա շուլգինյան գիծ է» ։
Էդուարդ Լիմոնովի վկայությամբ՝ Օլգա Մատիչը սիրավեպ է ունեցել «խանդոտ սևամորթի» հետ (Լիմոնովին դա դուր է եկել) ։
Դիմիտրի Տատանաշվիլի
Խաղային կարիերա
Դիմիտրին Թբիլիսիի «Օլիմպիկ» ակումբի սան է։ Նույն թիմում դեբյուտել է մեծ տարիքում։ Վրաստանի առաջնությունում հանդես է եկել «Սպարտակ Ցհինվալի», «Ամերի», «Մետալուրգ», «Դինամո» (Թբիլիսի), «Չիհուրա», «Զեստափոնի»և «Դինամո» (Բաթումի) ակումբներում։ 2010/11, 2011/12 և 2012/13 մրցաշրջանների հաղթող։ Կարողացել է արժանանալ 2005/06, 2006/07 և 2012/13 թվականների վրաստանի գավաթին։ Հաղթել է նաև Վրաստանի 2006/07, 2007/08, 2013/14 թվականների սուպերգավաթները։ Մասնակցել է Եվրոպայի լիգային։
2008 թվականից մինչև 2010 թվականը հանդես է եկել չեխական «Վիկտորիա» և «Կլադնո» ակումբներում։ 2010 թվականին տեղափոխվել է Ուկրաինա՝ հանդես գալով «Մետալուրգ» ակումբում։
2007 թվականի սեպտեմբերի12-ին դեբյուտել է Վրաստանի ազգային հավաքական։ Խաղը կայացել է Ադրբեջանի ընտրանու դեմ։ Դիմիտրին հավաքականում անցկացրել է ընդամենը 2 խաղ՝ դառնալով 1 գոլի հեղինակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Թբիլիսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վրաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մարիսկա Ադի
Մարիսկա Ադի (հունգարերեն՝ Ady Mariska, ), հունգար բանաստեղծուհի, գրող, մի քանի հատոր գրվածքների հեղինակ։
Հունգար անվանի գրող Էնդրե Ադիի զարմուհին է։