cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մաունա Լոա (հրաբուխ)
Նկարագրություն
Հրաբխի բարձրությունը ծովի մակարդակից 4,169 մետր է (երկրորդը՝ Հավայան կղզիներում՝ Մաունա Կեայից հետո)։ Մաունա Լոան տիպիկ վահանային հրաբուխ է, անկանոն, երկարաձև ձևով հարթագագաթ բլրի տեսքով, լերկ լանջերով։ Վերևում կա երկարաձգված հսկա խառնարան՝ Մոկու-ավեովեո (հավ. Moku'āweoweo), 4,8x2,4 կմ չափով, մինչև 180 մ խորությամբ, կողային փոքր խառնարանների շղթայով։ Լավայի հոսքերի ակտիվ արտահոսքի արդյունքում, թույլ է ենթարկված էրոզիոն մասնատման և տեղումների փոքր քանակի պատճառով, հրաբխի լանջերը զառիթափ չեն, ունեն ցածր ու միջին թեքություն, իսկ գետային ցանցն էլ գործնականում զարգացած չէ ։
Կլիման
Հրաբխի կլիման արևադարձային է, ծովային։ Դրա վրա զգալի ազդեցություն ունեն հյուսիսարևելյան պասսատային քամիները։ Նրանք ամռանը կայուն են, իսկ ձմռանը՝ անկայուն։
Ձմռանը Մաունա լոայի գագաթը (հունվար-մարտ) հաճախ ծածկված է ձյունով, չնայած այն հանգամանքին, որ կղզու ափին ջերմաստիճանը երբեք չի իջնում + 20 °С-ից ցածր։
Հրաբխի լանջերին, որտեղ նկատելի տնտեսական գործունեություն չկա, հստակ տեսանելի է վերընթաց գոտիականությունը. ափամերձ տափաստաններից մինչև խոնավ անտառներ, լեռնային մարգագետիններ և ալպյան ժայռոտ տունդրա։ Հրաբխի հարավային և արևմտյան լանջերը քիչ տեղումներ են ունենում, քանի որ դրանք գտնվում են քամու ստվերում։ Արևելյան լանջերին՝ ամպերի խտացման գոտում, մեծ քանակությամբ տեղումներ են թափվում շուրջ 1000 մ բարձրությունների վրա։ Այնտեղ աճում են մշտադալար խոնավ արևադարձային անտառներ։
Բուսական և կենդանական աշխարհը
Գագաթը և հարավարևելյան լանջը Հավայների ԱՄՆ Հավայան հրաբուխներ ազգային այգու մի մասն են՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակի։ Մաունա Լոայում հայտնաբերված բուսական և կենդանական տեսակների մեծ մասը էնդեմիկ է։ Մարդկանց կողմից ներկրված տեսակների և տեղական բուսական ու կենդանական աշխարհի վրա ազդեցության սուր խնդիր կա, որոնք խորթ են տեղական էկոհամակարգերին, հատկապես կզաքիս, վայրի խոզեր և այծեր։
Հավայան առասպելաբանություն
Մաունա Լոա հրաբուխը հավայիացիները կապում էին հրաբուխների և կրակի աստվածուհի քույրերից մեկի՝ Պելեի (դիցաբանություն) հետ։
Քույրերը պայքարում են միմյանց հետ, ուստի շատ ուժեղ քամիները հաճախ փչում են Մաունա Լոա և Մաունա Կեա հրաբուխների միջև։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հրաբուխներ Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ‎ Կատեգորիա:Հավայի Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի լեռներ Կատեգորիա:Հավայան կղզիներ Կատեգորիա:Հրաբուխների ցանկեր
Մատրիցային մոդելներ
Մատրիցային մոդելներ տնտեսագիտության մեջ, տնտեսամաթեմատիկական հաշվեկշռային մոդելների առավել տարածված տեսակներից։ Ունեն ուղղանկյուն աղյուսակի (մատրիցի) ձև, որում արտացոլվում է արտադրության վրա կատարված ծախքերի, արտադրանքի բաշխման և նորաստեղծ արժեքի կառուցվածքը։ Այս տիպի մոդելներում միաձուլվում են արտադրանքի արտադրության և ռեսուրսների հաշվեկշիռները։ Մատրիցային մոդելները բաղկացած են չորս քառորդակից.
և ,
որտեղ i-ն և j-ն մոդելավորվող օբյեկտի ստորաբաժանումների ինդեքսներն են, X_i-ն i-րդ ստորաբաժանման համախառն արտադրանքի ծավալն է, X_{ij}-ն i-րդ ստորաբաժանման մատակարարումն է j-րդ ստորաբաժանմանը, y_i i-րդ ստորաբաժանման վերջնական արդյունքի ծավալն է, z_j-ն j-րդ ստորաբաժանման սկզբնական ռեսուրսների ծախսն է և նորասաեղծ արժեքը։ Մատրիցային մոդելները մշակվում են ժողտնտեսության տարբեր մակարդակների համար։ Մակրոտտնտեսական օբյեկտների ամբողջ ժողտնտեսության կամ տնտեսության շրջանի) Մատրիցային մոդելներ կրում են միջճյուղային հաշվեկշիռ անվանումը։ Մատրիցային մոդելների հաջորդ տիպը արդյունաբերական ձեռնարկությունների, խորհրդային տնտեսությունների, կոլտնտեսությունների տեխարդֆինպլանի մոդելն է։ Մատրիցային մոդելների տարատեսակներն են՝ միջճյուղային-միջշրջանային հաշվեկշիռները, ինֆորմացիոն մատրիցները։ Որոշակի առումով Մատրիցային մոդելներ են համարում նորմատիվային տնտեսամաթեմատիկական մոդելների սկզբնական ինֆորմացիայի գրելաձևը։	Դրանց օգնությամբ կարելի է որոշել ամբողջ ժողաընաեսության, նրա տարբեր օղակների բոլոր հիմնական ցուցանիշները՝ փոխկապվածության մեջ և լրիվ հաշվեկշռված ձևով։ Ինֆորմացիայի ներկայացումը մատրիցային տեսքով բնութագրում է մոդելավորվող օբյեկտում կատարվող անա. պրոցեսները, հեշտացնում ինֆորմացիայի մուտքը ԷՀՄ-ներ ն ստացված արդյունքների անաեսամաթեմատիկակտն վերլուծությունը։
Կատեգորիա:Հանրահաշիվ
Մաշհադ
Մաշհադ, քաղաք Իրանի Իսլամական Հանրապետության հյուսիս-արևելքում՝ Քաշաֆռուդ գետի հովտում։ Վարչականորեն գտնվում է Ռազավի Խորասան նահանգում, հանդիսանում է դրա կենտրոնը։ Բնակչության թվով (3,001,184՝ 2016 թվականի մարդահամար) երկրորդն է մայրաքաղաք Թեհրանից հետո, համարվում է Իրանի «հոգևոր մայրաքաղաքը»։
Քաղաքում է գտնվում շիա իսլամի ութերորդ իմամի՝ Ռեզայի դամբարանը և Գոհարշադ մզկիթը։ Իմամի նահատակության արդյունքում տարածքը և քաղաքը կոչվեց «Մաշհադ», այսինքն ՝ նահատակության վայր։ Տարեկան 30 միլիոն տեղացի և 1 միլիոն արտաքին ուխտագնաց այցելում են Մաշհադ։ Աբբասյան խալիֆ Հարուն ալ-Ռաշիդը նույնպես թաղված է այդտեղ։ Ժամանակին եղել է խոշոր օազիս Մետաքսի ճանապարհին՝ Իրանից դեպի Միջին Ասիա (Մերվ և Սամարղանդ) ճանապարհին։ Զարգացած միջնադարում ղեկավարվել է մուսուլման բազմազգ նվաճողների կողմից, իսկ ուշ միջնադարում եղել է Աֆշարների մայրաքաղաքը։
Ավտոճանապարհների հանգույց է, ունի երկաթուղային կայարան։ Երկրի հյուսիսարևելյան մասի առևտրաարդյունաբերական կենտրոնն է։ Կա մետաղամշակություն, տեքստիլ, կաշվի-կոշիկի, սննդի արդյունաբերություն, շինանյութերի արտադրություն, տնայնագործություն (փիրուզի մշակում, գորգագործություն են)։ Ունի համալսարան։ Շիա մուսուլմանների ուխտագնացության կենտրոն է։ Առաջին անգամ հիշատակվել է X դարում։
Մասեյո
Մասեյո (Maceió), քաղաք Բրազիլիայում, Ալագոաս նահանգի մայրաքաղաքը, նավահանգիստ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզ մեզոշրջանի բաղադրիչ է։ Ներառված է Մասեյո տնտեսա-վիճակագրական միկրոշրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 896 965 մարդ՝ ըստ 2007 թվականի տվյալների։ Այն ընդգրկում է 511 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1755,3 մարդ/կմ²։
Քաղաքային տոնը նշվում է դեկտեմբերի 9-ին։
Մաշհադ
Մաշհադի մյուս ճարատարապետական հուշարձաններից են մզկիթներ (Գոհար-շադ, 1405-1418), մեդրեսը (XV դ.), աղոթարաններ, սրբարաններ, գրադարաններ, կարավանատներ։ XX դ. կառույցներից են Նադիր շահի դամբարանը (1961 թվական)՝ շահի հեծյալ արձանով, հիվանդանոցը (1965 տվական)։ Մաշհադի շրջակայքում են՝ Մուսալլա մզկիթը (1676 թվական), Խոջա Ռաբիի դամբարանը, Ֆիրդուսի գերեզմանը (տապանատաղավարը՝ 1934 թվական)։
Մասեյո
Քաղաքում գտնվում է Ալագոասի դաշնային համալսարանը։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1815 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։
Մաշհադ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սրբազան քաղաքներ Կատեգորիա:818 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Մետաքսի ճանապարհի բնակավայրեր
Մասեյո
Ախարհագրություն
Կլիման արևադարձային է, միջին ջերմաստիճանը՝ + 25 °C: Ըստ Կյոպպենի կլիմաների դասակարգման՝ կլիման As կատեգորիայի է։
Տնտեսություն
Քաղաքը ոչ միայն վարչական, այլև կարևոր արդյունաբերական կենտրոն է։ Տնտեսության մեջ առաջատար դեր է կատարում շաքարի և բամբակի վերամշակումը։ Անցած տասնամյակի ընթացքում Մասեյոն իր հարմարավետ դիրքի շնորհիվ դարձել է հանգստի և զբոսաշրջության կենտրոն։ Դրան նպաստել են նրա գեղատեսիլ լանդշաֆտները և հարևանությունը Ռեսիֆի մեծ քաղաքին, որը գտնվում է հյուսիս-արևելքում։ Ամեն տարի Մասեյոյի ավելի շատ բնակիչներ են ներգրավվում է զբոսաշրջության բիզնեսում։
Տրանսպորտ
«Զումբի դուս Պալմարիս» միջազգային օդանավակայան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի քաղաքներ
Հեյլի աստղադիտարաններ
Հեյլի աստղադիտարաններ, Մաունթ Վիլսոնի աստղադիտարանի և Մաունթ Պալոմարի աստղադիտարանի միասնական անվանումը, ամերիկացի աստղագետ Ջորջ Հեյլի (George Ellery Hale, 1868—1938) անունով։
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ ԱՄՆ-ում
Ժան Բերո
Կյանք
Ժան Բերոն և նրա երկվորյակ քույրը` Մելանին, ծնվել են Պետերբուրգում։ Ռուսաստանի կայսրությունում ընդունված հուլյան օրացույցով դա տեղի է ունեցել 1848 թվականի վերջին օրը, իսկ նրա ընտանիքի հայրենիքում` Ֆրանսիայում գործող Գրիգորյան օրացույցով` 1949 թվականի հունվարի 12-ին։ Բացի Մելանիից, Ժանը ուներ ևս երկու քույրեր` Ադրիենան և Էստելը։ Նրանց հայրը, որին նույնպես կոչում էին Ժան Բերո, քանդակագործ էր , որին ինչպես ենթադրում են հրավիրել էին Սուրբ Իսահակի տաճարի շինարարությանը և ձևավորմանը մասնակցելու։ 1853 թվականին Ժան Բերո-ավագը մահանում է և նրա այրին չորս երեխաների հետ վերադառնում է Փարիզ ։
1889 թվականին պարգևատրվում է Ֆրանսիացի նկարիչների ընկերության ոսկե մեդալով և նույն տարում Փարիզում անցկացված Համաշխարհային ցուցահանդեսի ոսկե մեդալով ։
Բեդրոն եղել է գրող Մարսել Պրուստի (1871-1922) տարիքով ավագ ընկերը։ 1897 թվականի փետրվարին Պրուստը Բեդրոյին  հրավիրում է դառնալ բանաստեղծ,  վիպասան և  քննադատ Ժան Լորենի հետ իր մենամարտի մարտավկան, որը տեղի է ունեցել Փարիզի հարավ արևմտյան արվարձանում, Մեդոնում։ Երիտասարդ տարիներին նկարչի հետ ընկերություն արած անձանց թվում հիշատակվում է փարիզցի դերասան Կոկլեն-ավագի (1841-1909) անունը ։
19-րդ դարի վերջին Բերոն ավելի քիչ ժամանակ էր հատկացնում սեփական գեղանկարչությանը, ակտիվորեն մասնակցելով բազմաթիվ ցուցահանդեսային կոմիտեներում և ժյուրիներում, կազմակերպելով ցուցահանդեսներ Գեղեցիկ արվեստի կազմակերպությունում, որի փոխնախագահն ու համահիմնադիրն էր  ։
Ժան Բերոն երբեք չէր ամուսնացել և երեխաներ չուներ։ Թաղված է Մոնպառնասի գերեզմանոցում, մոր՝ Ժ. Ե. Ժակենի (Geneviève Eugénie Jacquin, մահացել է 1886 թվականին), և երկվորյակ-քրոջ Մելանիի (մահացել է 1927 թվականին) կողքին ։
Ստեղծագործություն
Ավարտելով ուսումը Գեղեցիկ արվեստի դպրոցում, Բերոն բացում է սեփական արվեստանոցը Մոնմարտրի նկարիչների թաղամասում։ 1873 թվականից (այլ տվյալներով, 1872 )) մինչև 1889 թվականը նրա աշխատանքները պարբերաբար ցուցադրվել են Փարիզյան սալոնում։ Լինելով Բոննի աշակերտը, Բերոն իր նկարչի կարիերան սկսում է որպես դիմանկարիչ։ Լեդայի կերպարը (1875) պատկանում է դիցաբանական թեմատիկային, բայց նկարիչը 1876 թվականին ճեղքում է իրականացնում մեկ այլ բնագավառում։ Նրան ճանաչում է բերում, 1876 թվականին սրահում ցուցադրված «Վերադարձ թաղումից» («Le Retour de l’enterrement») նկարը ։ Կտավի վրա պատկերված է մարդկանց մի խումբ, որոնք հուղարկավորությունից հետո համակված են տխրությամբ։ Տղամարդկանցից մեկը սիգար է ծխում, մյուսները զրուցում են։ Այս փողոցային տեսարանը հիմք դրեց համանման մոտիվներով բազմաթիվ աշխատանքների շարքի։
Ելիսեյան դաշտերի, Մոնմարտրի և Սենայի ափերի սրճարանների պատկերումը համարվում են «Հիասքանչ դարաշրջանի» Belle Époque, փարիզյան միապաղաղ ժամանակների  մանրամասն նկարազարդումներ։ Դրա վառ օրինակ է հանդիսանում  1889 թվականի «Gloppe հրուշակարանը» կտավը։ Աստիճանաբար Բերոյի գեղանկարչության ոճը տեղաշարժվում է  ակադեմիականից  դեպի իմպրեսիոնիզմ։ Սակայն այն ժամանակ, երբ խոշոր իմպրեսիոնիստները փախչում էին Փարիզի խառնաշփոթություններից և նկարում նրա արվարձանների բնապատկերները, Բերոն և նրա ընկեր  Էդուարդ Մանեն (1832- 1883), և առանձին դրվագներով  Էդգար Դեգան (1834- 1917), անդրադառնում էին քաղաքային կյանքի մոտիվներին : Բերոյի կողմից օգտագործվող գեղարվեստական հնարքները, մասնավորապես այսպես կոչված կաֆեշանտանների պատկերումը, հետագայում դարձան դասական։ Բերոն նկարների վերին մասը ծածկում էր նուրբ ծխով, երաժիշտներին և հանդիսատեսին դնելով առաջնային, իսկ կատարողներին ետին պլանում` ցայտերանգով առանձնացնելով դրանց ավելի մուգ ֆոնով ։
1885 թվականին Բերոն  մասնակցում է պաստելիստների ընկերության հիմնադրմանը   (ֆր. Société Pastellistes, հետագայում դրա նախագահ է ընտրվում Անրի Ժերվեն)։ Պաստելիստների ընկերությունը իր նկարիչների նկարները ցուցադրում է 1889 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում առանձին տաղավարով, որտեղ էլ Բերոյի աշխատանքներն արժանանում են ոսկե մեդալի ։ 1890 թվականից մինչև 1929 թվականը  Բերոյի աշխատանքները ցուցադրվում են Գեղեցիկ արվեստների ազգային ընկերության սրահում (Salon de la Société Nationale), որը ստեղծել էր ինքը Օգյուստ Ռոդենի, Էռնեստ Մեյսոնիեի և Պիեռ Պյուվի դը Շավանի հետ համատեղ։ Նրա աշխատանքների հետմահու ցուցահանդեսը կազմակերպվում է 1936 թվականին,  փարիզյան Կարնավալե թանգարանի կողմից ։
Բերոն սալոնային գեղանկարիչների շարքում
Բնութագրելով այն ուղղությունը, որին պատկանում է Բերոյի ստեղծագործությունը, Վ. Կալմիկովան և Վ. Տյոմկինը «Ժամանակակից գեղանկարչության հանրագիտարանում» գրում են.
«Սալոնային արվեստ» անվանումը ծագել է, քանի որ Փարիզի պաշտոնական գեղանկարչական ցուցահանդեսի ժյուրիի անդամները, որոնցից կախված է լայն մասսաների գնահատականին ներկայացված ստեղծագործությունների ընտրությունը, պաշտպանում էին «Քառակուսի սրահում» ցուցադրվող ակադեմիստներին և «նեոկլասիկներին»։ Հետագայում  այն տարածվեց այդ շրջանակի գեղանկարիչների սահմաններից դուրս։ Այդ ուղղության  նկարիչներից են Էժեն Էմմանուել Ամորի Դյուվալը, Մարկ Գաբրիել Շառլ Գլեյրը, Շոպենը,Տոմա Կուտուրը, Ալեքսանդր Կաբանելը, Ուիլյամ Բուգրոն, Ռոբեր Դելոնեն, Գյուստավ Դորեն, Լեֆեվրը, Կարոլյուս Դյուրանը, Պերրոն, Լենուարը, Պոլ Սինյակը, Ջոն Ուիլյամ Գոդվարդը, Էժեն դե Բլաասը, Ջովանի Բոլդինին, Բերոն, Անրի Ժերվեն, Ջեյմս Տիսոն :
Բերոյի քննադատություն
Ֆրանսիայում Բերոն մասայականություն էր վայելում, մասնավորապես Գի դը Մոպասանը նրան անվանեց «Հիանալի մոգոնող» (le plus charmant des fantaisistes) : Սակայն, նրա ստեղծագործությունը կատարելապես անտեսվում է այդ ժամանակաշրջանի արվեստագետների կողմից ։ Ռուս նկարիչները Բերոյի աշխատանքներն ընդունում էին հեգնանքով, եթե ոչ  ծաղրանքով, դրանցում տեսնելով ցածրարվեստ գործերի մարմնավորում, կեղծավորություն և ակնհայտ առևտրական ուղղվածություն, ներողամտություն, նրանց կարծիքով, ցածր քաղքենիական ճաշակ։ Այսպես թե այնպես, ոչ Պուշկինի թանգարանի, ոչ էլ Էրմիտաժի, 19-20-րդ դարերի ֆրանսիական գեղանկարչության ռուսական երկու խոշոր հավաքածուներում չկան Բերոյի աշխատանքները։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտարանում և Սովետական մեծ հանրագիտարանում նույնպես չկան նրան նվիրված հոդվածներ։
Մինչև թանգարան այցելելը, Փարիզում բնակվող Գեղարվեստի ակադեմիայի թոշակառու Իլյա Եֆիմովիչ Ռեպինը արդեն շատ բան էր լսել «Մարսյան դաշտի ցուցահանդեսի մեխի մասին, եթե անհրաժեշտ է այդ մեխը լինի փարիզյան բարքերով, ապա խոսվում է երկու գործի մասին, Հոլգոֆի Խաչի ճանապարհը, դեպի ուր է տանում իր խաչը Քրիստոսը, Բերոյի ժամանակակից մարդկանց ուղեկցությամբ, մյուսը, «Ամեն ինչ մահացել է» (բելգիագի Լ. Ֆրեդերիկի նկարի ճշգրիտ անվանումը «Թաղման հոգեհաց», ֆր. Le Repas de funérailles): Բերոն համարյա Ռեպինի հասակակիցն է և ռուս նկարիչը ուշադրությամբ դիտում էր իր ֆրանսիացի կոլեգայի սյուժետային մատուցման տեխնիկան։ Իր «Հեռավոր մոտիկը» հուշագրությունում նա հիշում է Բերոյի կողմից այդ ցուցահանդեսում ցուցադրված Հիսուս Քրիստոսը 19-րդ դարի մարդկանցով շրջապատված…հասարակությունը բաժանված է երկու ճամբարի։ Ձախ կողմից տարբեր կարողության բուրժուաները Քրիստոսի նկատմամբ իրենց ատելությունն արտահայտում են ժեստերով, բղավոցներով և մեծ տառապյալի վրա քարեր նետելով։ Ձախ կողմից` ընդհակառակը ծնկաչոք, կաթոլիկական ակնածանքով ձեռքերը ծալած սպասում են նրա օրհնությանը»։ Այս սյուժետային հնարքը չի առաջացնում ռուս նկարչի հիացմունքը, Բերոն այս նյութի մատուցման առաջամարտիկներից չէր և Ռեպինը հիշեցնում է, որ Քրիստոսին ժամանակակից հասարակության և իրադրության պայմաններում 19-րդ դարի նկարչի կողմից նկարելու ժամանակներն անցել են« գերմանացի նկարիչ Ուդեի թեթև ձեռքով», և հենց ինքը` Բերոն արդեն առաջին անգամը չէ, որ Քրիստոսին ներկայացնում է մեր ժամանակների իրադրության մեջ»։ Ռեպինը բողոքում է.
Ամփոփելով, որ Բերոյի ստեղծագործություններում չի տեսնում անկեղծություն և տաղանդ, Ռեպինը քննադատում է այս նկարչի մնացած կտավները, ցույց տալով, թե ինչպես է «զանգվածի նկատմամբ հնարամիտ հաշվարկը կատարում իր գործը»։
Ռեպինի հիշողությունների ծանոթագրություններում Կոռնեյ Չուկովսկին պարզաբանում է, «ծերուկ գրողի դիմանկարը» (Արման Սիլվեստրի) դա Բերոյի «Սուրբ Անտոնիոյի գայթակղությունը» նկարն է, որի մասին Մարկ Անտոկոլսկին «Ճշմարտությունը և կեղծիքը արվեստում» հոդվածում գրում է, որ Անտոն Մեծը «ուղղակի ժամանակակից փարիզյան ճանաչված միջին տարիքի անձնավորության դիմանկարն է, գեր, ցանկասեր, որը նստած է գրասեղանի մոտ, գրում և ծխում է, իսկ նրա ուսերին նստած էին երկու գայթակղիչ բուլվարային փերիներ, ехсusez-moi, բոլորովին առանց հագուստի …»
Աշխատանքների պատկերասրահ
Ֆրանսիայում Ժան Բերոն ներկայացված է փարիզյան թանգարաններում Օրսում (8 աշխատանք) և Կարնավալեում, Ավգուստինցիների թուլուզյան թանգարանում, Գեղեցիկ արվեստի թանգարանում Նիսում, Իլ դը Ֆրանսում և այլ թանգարաններում, Անգլիայում, մեկ աշխատանք` Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։ Բելգիայում մեկ աշխատանք, նրբագեղ արվեստի թանգարանում (Museum voor Schone Kunsten) Գենտ քաղաքում։ ԱՄՆ-ում  մեկ աշխատանք, նյույորքյան Մետրոպոլիտեն թանգարանում և մեկը Ուոլստերի արվեստի թանգարանում, Մերիլենդում։
Ինտերներ-աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ
Դեսպան Մորգենթաուի պատմությունը
«Դեսպան Մորգենթաուի պատմությունը» (Ambassador Morgenthau’s Story), 1918 թվականին Նյու Յորքում հրատարակված Օսմանյան կայսրությունում ԱՄՆ դեսպան Հենրի Մորգենթաուի հուշերն են։ 1919 թվականին թարգմանվել է հայերեն։
Հենրի Մորգենթաուն «Դեսպան Մորգենթաուի պատմությունը» գրքում ներկայացրել է Օսմանյան կայսրությունում և մասնավորապես Կոստանդնուպոլսում տիրող իրադրությունը, անդրադարձել է կայսրությունում Գերմանիայի դեսպան Հանս Վանգենհայմի հետ ունեցած իր հանդիպումներին՝նշելով Առաջին աշխարհամարտի տարիներին մի շարք հարցերի վերաբերյալ Գերմանիայի ունեցած դիրքորոշումը։ Մորգենթաուն նշում է, որ 1915 և 1916 թվականներին իրականացված հայերի տեղահանությունը թուրքական նոր մեթոդ էր՝ մինչ այդ երբևէ չկիրառված։ Հեղինակի կարծիքով մարդկանց զանգվածային տեղահանության գաղափարը զուտ գերմանական էր։ Մորգենթաուն ներկայացրել է նաև հայկական հարցի շուրջ երիտթուրք առաջնորդների հետ ունեցած իր զրույցները։ Նա առանձին գլխում անդրադառնում է Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության քաղաքականությանը և առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնում այն փաստին, որ հայերի տեղահանությունը, ձերբակալություններն ու ջարդերը նախապես մշակված ծրագրի հետևանք էին ։
Հեղինակը
Հենրի Մորգենթաու (1856-1946 թթ.). Նրա ընտանիքը 1866 թ. ԱՄՆ է տեղափոխվել Գերմանիայի Մանհայմ քաղաքից և հաստատվել Նյու Յորքում, որտեղ Հենրի Մորգենթաուն ստացել է իրավաբանական կրթություն։ Վուդրո Վիլսոնի` ԱՄՆ նախագահ ընտրվելուց հետո` 1913 թվականին, Մորգենթաուն նշանակվել է Օսմանյան Կայսրությունում Միացյալ Նահանգների դեսպան՝ դիվանագիտական ծառայություն իրականացնելով մինչ 1916 թվականը։
Քաղվածքներ
Մորգենթաուն Օսմանյան կայսրությունից հեռանալու նախօրեին հանդիպում է Թալեաթի հետ՝ կրկին բարձրացնելով հայերի խնդիրը, ինչին Թալեաթը պատասխանում է.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1918 գրքեր Կատեգորիա:Գրական գործեր Հայոց ցեղասպանության մասին Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Հուշագրություններ
Ռաֆիկ Մեժլումյան
Ավարտել է Ն․ Ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ակադեմիան (1941)։ 1941-1963 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1964 թվականից դասախոսել է քաղաքացիական ավիացիայի պետական ԳՀԻ-ում (Մոսկվա)։
Աշխատանքները վերաբերում են աերոդինամիկայի, թռիչքի դինամիկայի, թռչող սարքերի կառավարման, պլաստիկության տեսության, թռիչքի անվտանգության հարցերին։
Կատեգորիա:Հայ մեխանիկոսներ Կատեգորիա:1914 ծնունդներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Աղամալ Մելիք-Աղամալյան
Աղամալ Սիմոնի Մելիք-Աղամալյան, հայ թառահար (նվագել է նաև քամանչա և դափ)։
Մերձավորարևելյան, մասնավորապես իրանական երաժշտության քաջագիտակ, իր մրցակիցներին մշտապես գերազանցել է մուղամների և դաստգյահների իմացությամբ ու դրանց բարդ բովանդակությունը հարազատորեն հաղորդելու ունակությամբ։ Որպես ժամանակի վիրտուոզ թառահար արժանացել է Իրանի շահի պարգևին՝ պալատական հավաքածուից նվիրված թառի։ Կոմպոզիտոր Ն․ Տիգրանյանը Մելիք-Աղամալյանի կատարումից գրառել և դաշնամուրային մշակումով հրատարակել է Բայաթի-Քուրդ, Բայաթի-Շիրազ, Հեյդարի, Շահնազ, Զատգյահ, Նովրուզ Արաբի, Նավա, Սեգյահ, Շյուշթար և այլն մուղամներ ու դաստգյահներ, որոնք Արևելքի ժողովրդա-պրոֆեսիոնալ երաժշտության տվյալ ժանրի առաջին նոտագրումներից են։
Կատեգորիա:Հայ թառահարներ Կատեգորիա:Հայ քամանչահարներ Կատեգորիա:Մելիք-Աղամալյաններ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ
Երիտասարդ մարդկանց քրիստոնեական ասոցիացիա
Երիտասարդ մարդկանց քրիստոնեական ասոցիացիա (ԵՄՔԱ), անգլերեն՝ Young Men's Christian Association (YMCA), հիմնադրվել է 1844 թվականի հունիսի 6-ին Լոնդոնում։ Արդեն 1855 թվականին, ի շնորհիվ արագ տարածման, դարձել է համաշխարհային շարժում, որն ըստ ԱՄՆ Նախագահ Ուիլյամ Հ. Թաֆթի 1922 թվականին տված բնութագրման. "...Պատփերազմների համամարդկային պատմության ընթացքում աննախադեպ արդյունքների հասավ իր խաղաղասիրական գործունեությամբ։”
Լինելով քրիստոնեական արժեքները հիմնարար ընդունող կազմակերպություն ու սկիզբ առնելով Բրիտանական կայսրությունում, ԵՄՔԱ-ն ի սկզբանե ունեցել է բողոքական հենք։ Սակայն ժամանակի ընթացքում տարածվելով աշխարհով մեկ, դարձել է համաեկեղեցական շարժում՝ առաքելությամբ ամփոփված Համաշխարհային ԵՄՔԱ Փարիզյան Հիմնադրույթներում։ Այսօր ԵՄՔԱ շարժումը գործում է աշխարհի 119 երկրներում և ունի շուրջ 58 միլիոն անդամ՝ միավորված ԵՄՔԱ-ների Համաշխարհային Ալիանսի հովանու ներքո։
ԵՄՔԱ-ն 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից տուժածներին օգնության հասած առաջին կազմակերպություննեից մեկն էր։ Գյումրիի Զորջ Բայրոնի անվան նորակառույց դպրոցը վերջինիս անմիջական աջակցության օրինակներից մեկն է։ 1994 թվականին ձևավորվեց և պաշտոնապես գրանցվեց ԵՄՔԱ-ների Հայկական Ազգային Միությունը, որի անդամ կազմակերպությունները այսօր համայնքային ծառայություններ են մատուցում Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում, Սպիտակում և Վարդենիսում։ Այն ԵՄՔԱ-ների Եվրոպական Ալիանսի լիիրավ անդամ է։ 2004 թվականից Ստեփանակերտում գործում է նաև Արցախի ԵՄՔԱ-ն, որը հանդիսանում է ԵՄՔԱ-ների Եվրոպական Ալիանսի համագործակցող անդամ՝ անկախ կարգավիճակով։
Հետաքրքիր Փաստեր
ԵՄՔԱ-ում են ստեղծվել Բասկետբոլ և վոլեյբոլ մարզաձևերը, այն նաև հայտնի է "Village People" խմբի YMCA երգով։
Գործունեությունը Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայում և Օսմանյան կայսրության հայաբնակ վայրերում. 1883-1923 թվականներ
Հայերենում գործածվել է նաև Երիտասարդաց քրիստոնեական ընկերակցություն (ԵՔԸ) անունը։
ԵՄՔԱ շարժումը ձևավորվել ու ընդլայնվել է որպես ուղղակի արդյունք բողոքական եկեղեցիների “Մեծ Զարթոնքի” երրորդ ալիքի, որը հատկապես նկատելի հետք թողեց Ամերիկայում։ Միսիոներական շարժման նոր ալիքը այդ զարթոնքի բուն դրսևորումն էր։ 1886 թվականին Ամերիկյան ԵՄՔԱ-ն նախաձեռնում է Օտարերկրյա առաքելությունների ուսանողական կամավորական շարժումը։ Առաջ քաշելով “եվանգելիզացնել աշխարհը մեկ սերնդի միջոցով” հավակնոտ տեսլականը, այս շարժումը Չինաստանի, Ճապոնիայի ու Հնդկաստանի հետ միասին Օսմանյան կայսրությունը ընտրում է որպես հիմնական թիրախ։
ԵՄՔԱ շարժումը Օսմանյան կայսրություն է ներթափանցում նախորդող միսիոներական ալիքների արդյունքում այնտեղ արդեն ստեղծված կառույցների միջոցով։ Դրանք առաջին հերթին եվրոպացիների և ամերիկացիների հիմնած քրիստոնեական քոլեջներն էին, որտեղ սովորելու մեծ ձգտում ունեին հատկապես հայ երիտասարդները։ Այդ հաստատություններից էին Ռոբերտ քոլոջը Կ.Պոլսում (հիմն. 1863 թ.), Անատոլիա քոլեջը Մարզվանում (1886 – 1924 թ.թ.), Սբ. Պողոսի քոլեջը Տարսոնում (հիմն. 1888 թ., 1930 թ.-ից Տարսոնի ամերիկյան քոլեջ ), Միջազգային քոլեջը Զմյուռնիայում (1891 – 1922 թ.թ.)։ Հենց այս քոլեջների ուսանողների շրջանակներում էլ ձևավորվեցին առաջին ԵՄՔԱ խմբակները՝ ստանձնելով ուսանողական ինքնակառավարման, արտաուսումնական ժամանցն ու հասարակական կյանքը կազմակերպելու գործառույթներ։ Այդ քոլեջների շրջանավարտների միջոցով էլ ԵՄՔԱ շարժումը հետագայում սկսեց տարածվել դեպի Փոքր Ասիա, Կիլիկիա և Արևմտյան Հայաստան, տեղերում ձևավորելով ԵՄՔԱ համայնքային խմբեր և կառույցներ, որոնց հիմնական գործունեությունը շարունակեց մնալ կրթությունը։ Այդպիսիք էին Ադաբազարի, Ադանայի, Զմյուռնիայի, Կ.Պոլսոի, Վանի ԵՄՔԱ-ները։
Սակայն Օսմանյան կայսրությունում ծավալված հետագա իրադարձությունները՝ Աբդուլ Համիդի և նրա հաջորդների կողմից իրականացվող քրիստոնեաների և հատկապես հայերի բնաջնջումն ու հետևողական հայրենազրկումը, միսիոներներին ընդհանրապես՝ ԵՄՔԱ շարճմանը մասնավորապես, ստիպեցին որպես առաջնահերթություն արձագանքել այդ հումանիտար աղետներին։ Հազարավոր կյանքեր փրկվեցին շնորհիվ այդ արձագանքի։ Միաժամանակ ԵՄՔԱ-ն, ի դեմս իր եվրոպացի և ամերիկացի քարտուղարների, ականատեսն ու վավերագիրն է եղել այդ իրադարձությունների, մասնավորապես.
Այս վկայությունները փաստագրվել և պահպանվում են Ժնևում ԵՄՔԱ Համաշխարհային Ալիանսի և Միննեսոտայի համալսարանի Է. Լ. Անդերսոնի անվան գրադարանի Քաութս ընտանիքի ԵՄՔԱ արխիվներում։
1923 թվականից հետո հայաթափված Թուրքիայում ԵՄՔԱ գործունեությունը դադարում է շոշափելի առնչություն ունենալ հայերի հետ։ Ավելին, առանց հայերի և այլ քրիստոնյա ժողովուրդների այն միանշանակ և վերջնականապես կորցնում է իր անդամության հենքը բոլոր այն քաղաքներում, որտեղ որ գործել էր մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմը։ Իսկ վերջին մոհիկանը՝ Կ.Պոլսի ԵՔԱՆ-ն քեմալական վարչակազմի ճնշումների տակ 1939 թվականին վերջիվերջո դադարեցնում է իր գործունեքությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երիտասարդական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Կամավորություն
Սահակ Մելիք-Աղամալյան
Մելիք-Աղամալյան Սահակ Աբրահամի (ծննդյան թվականը անհայտ է, ), հասարակական գործիչ։
1804 թվականին հոր և բազմաթիվ հայ գերդաստանների հետ գաղթել է Փամբակ, սակայն հետագայում վերադարձել է Երևան և ստանձնել մելիքի պաշտոնը։ Երևանի վերջին սարդար Հյուսեին-Ղուլի խանի մերձավոր պաշտոնյաներից էր և խանության հայկական հետևազորի հրամանատարը։ 1826-1828 թվականների Ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ մեծ ծառայություններ է մատուցել ռուսական զորքին։ Հայկական մարզի ստեղծումից հետո Մելիք-Աղամալյանը, որպես հայ բնակչության ներկայացուցիչ, անդամակցում էր մարզային վարչությանը։
Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:1834 մահեր Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Մելիք-Աղամալյաններ
Դիլան Սփրոուս
Դիլան Սփրոուս (Dylan Thomas Sprouse, ), ամերիկացի դերասան, Քոուլ Սփրոուսի երկվորյակ եղբայրը։
Դիլան Սփրոուսը ծնվել է իր եղբորից 15 րոպե շուտ։ Նա անվանվել է ի պատիվ Ուելսի բանաստեղծ և գրող Դիլան Թոմասի (1914—1953): Գրելով անգլերեն լեզվով Թոմաս Սփրոուսը մեծ ազդեցություն է թողել 20-րդ դարի ամբողջ անգլիական մշակույթի վրա և մեծապես նպաստել է նախկինում շատ հազվագյուտ օգտագործվող Դիլան անվան հայտնիությանը, որը այսօր նույնպես կրում են դերասաններ Դիլան Օ'Բրայենը, Դիլան Սփրեյբերրին և Դիլան Մինեթը։
Դիլան Սփրոուսը եղբոր հետ շատ վաղ սկսեց իր կարիերան ֆիլմերում, նկարվելով գովազդներում և հեռուստասերիալներում։ Եղբայրները կամ ֆիլմերում հայտնվում էին միասին, կամ անգամ խաղում էին մեկ դերը երկուսով։ Այնուամենայնիվ, 2011 թվականին նրանք հայտարարեցին դադար և ընդունվեցին Նյու Յորքի համալսարան, որտեղ Դիլան Սփրոուսը ընտրեց վիդեոխաղերի դիզայնի և զարգացման մասնագիտություն։
Համալսարանը ավարտելուց հետո, եղբայրները վերադարձան իրենց աշխատանքին ֆիլմերում, նկարահանվելով տարբեր պրոեկտներում։ Դիլանը, բացի դրանից, պլանավորում է բացել իր սեփական բարը և գարեջրատունը Նյու Յորքում .:
Ռաջին ֆիլմը, որտեղ Դիլանը իր կարիերայի դադարից հետո զբաղեցրել էր գլխավոր դերի պաշտոնը, «Dismissed» (2017) հոգեբանական դրաման էր, նվիրված էր փառասեր և վտանգավոր աշակերտի և ուսուցչի կոնֆլիկտին։ Ֆիլմը ԱՄՆում միանգամից թողարկվեց DVD տեսասկավառակով, չցուցադրվելով կինոթատրոններում։
Դիլան Սփրոուսը երկար տարիներ հանդիսանում է ամերիկայի հայտնի մամուլների հոդվածների հիմնական դերակատարը։ Փաստացի նրա կատարած ցանկացած գործողություն, լինի դա միասին նկար եղբոր հետ Ինստագրամում, մասնակցություն հեռուստատեսային շոուներում և նույնիսկ լուսանկարը նոր վերնաշապիկով , դառնում է առանձին հեդվածի առարկա։ Այնուամենայնիվ, չնայած իր հայտնի հանրաճանաչության կարգավիճակին, հարցազրույցին (2017 թվականի ձմռանը) նա ասում է, որ իր կարիերայի նոր փուլում նա փորձում է նկարահանվել ազատ և տպավորիչ ֆիլմերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Մերի Շեփարդ
Մերի Շեփարդ (Mary Eleanor Jessie Shepard, ), անգլիացի նկարիչ, պատկերազարդող, որն առավել հայտնի է Մերի Փոփինսի մասին Պամելա Թրևերսի գրքերի շարքի նկարազարդումներով։
Անգլիացի նկարազարդող Էռնեստ Շեփարդի կրտսեր դուստրն է։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1909 թվականին, Սուրբ ծննդյան տոնի օրը։ Այդ ժամանակ նրա հայրը, որը սկսնակ նկարազարդող էր, նոր էր սկսել ճանաչում ձեռք բերել։ Մանկության տարիներին նա հանդիպել է փոքրիկ Քրիստոֆեր Ռոբինին և խաղացել նրա հետ, երբ 1926 թվականին հայրը Մերիին և նրա եղբորը՝ Գրեհեմին իր հետ տարել է Ալան Միլնի տուն, ում հետ նրանք քննարկել են Վինի Թուխի նկարազարդումները ։
Ավարտել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի Սլեյդի գեղարվեստի դպրոցը (Slade School of Art):
Երբ Մերի Փոփինսի մասին առաջին գիրքը պատրաստվում էր հրատարակման, Էռնեստ Շեփարդն արդեն հայտնի էր որպես «Վինի Թուխ» և «Քամին ուռիների մեջ» գրքերի նկարազարդող, ցանկանում էին նրան հրավիրել՝ պատկերազարդելու Պամելա Թրևերսի գիրքը։ Սակայն Շեփարդը չափազանց զբաղված էր այլ նախագծերով, և Թրևերսը պատահաբար նկատում է սուրբծննդյան բացիկը, որը ձևավորել էր Մերին։ Գրողին դուր է գալիս նրա ոճը, և 1934 թվականին Մերի Շեփարդը, որը 23 տարեկան էր, նկարազարդում է Մերի Փոփինսի մասին առաջին գիրքը, այնուհետև` դրա բոլոր շարունակությունները, մինչև 1988 թվականը։ Շեփարդի պատկերազարդումների ոճն օգտագործվել է նաև 1964 թվականին գրքի դասական էկրանավորման համար կինոկերպար ստեղծելիս։
1937 թվականին ամուսնացել է Է. Նոքսի հետ, որը «Պանչ» ամսագրի հեղինակն էր և նրա հոր գործընկերը։ Առաջին ամուսնությունից Նոքսը դուստր ուներ, Պենելոպան, որը հետագայում դարձել է գրող։
1966 թվականին, շարունակելով իր հոր աշխատանքը, Մերին նկարազարդել է Ալան Միլնի «Արքայազն Նապաստակը և Չծիծաղող Արքայադուստրը» պատմվածքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բրիտանացի պատկերազարդողներ
Պաուլինա Բեյնս
Պաուլինա Բեյնս (Pauline Baynes, ), անգլիացի նկարիչ, ավելի քան 100 գրքերի, այդ թվում` Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի և Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի աշխատանքների նկարազարդումների հեղինակը։
Ծնվել է Սասսեքս նահանգի Հոուվե քաղաքում։ Մանկության առաջին տարիներն անցել են Հնդկաստանում, սակայն իր ավագ քրոջ հետ ուղարկվել է Անգլիա՝ դպրոցում սովորելու համար։ Սովորել է Ֆարնհեմի գեղարվեստի դպրոցում, այնուհետև՝ Սլեյդի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Բեյնսն ամուսնացել է գերմանացի Ֆրիցե Օտտո Գաշեի հետ, 1961 թվականին։ Նրանք ապրել են Ֆարնհեմի մերձակայքում գտնվող գյուղում մինչև ամուսնու մահը` 1988 թվականը։
Բեյնսն առավել հայտնի է Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի «Նարնիայի ժամանակագրություններ» գրքի նկարազարդմամբ։ Նրա աշխատանքները հայտնվել են նաև Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի «Ֆերմեր Ջայլսը Հէմից», «Թոմ Բոմբադիլի արկածները», «Դարբինը Մեծ Վութթոնից», «Ծառը և տերևը», ինչպես նաև` «Բիլբոյի վերջին երգը» ստեղծագործություններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նարնիայի ժամանակագրություններ Կատեգորիա:Անգլիացի նկարիչներ
Ալանի
Պատրաստում
Պատրաստման համար նախատեսված դեղձերը պետք է լինեն հասած և պինդ։ Պտուղը մաքրում են կեղևից և 1-ից 2 ժամ ծխահարում են ազոտով, հետո շարում են արևի տակ։ Հունական ընկույզի միջուկը ծեծում են հավանգի մեջ, հետո խառնում շաքարավազի և համեմունքների հետ (սովորաբար օգտագործում են աղացած դարչին և հիլ, հնարավոր է ավելացնեն նաև քիչ քանակությամբ մեղր)։ Երբ դեղձերը չորանում և կուչ են գալիս, զգուշությամբ նրանցից հանում են կորիզները և դրանց տեղը լցնում են ընկուզային միջուկը։ Չորացած միրգը պետք է այնպես լցոնել, որ մրգի պատերը չվնասվեն և մրգի արտաքին բոլոր ծռմռված հատվածները հարթեցվեն։ Որպեսզի միջուկը չթափվի, դեղձի ծայրերն ամուր կսմթում են։ Հետո դեղձը մի փոքր սեղմում են, շարում են թելի վրա և կախում են՝ վերջնական չորացման համար։ Քանի որ քաղցրավենիքը խոնավություն չի սիրում, ուստի այն պահում են մութ և չոր տեղում ։ Ալանի կարելի է պատրաստել նաև նախապես չորացրած ծիրաններից, բավական է դրանց վրա լցնել տաք ջուր և թողնել մոտ մեկ ժամ, որից հետո լցոնել ընկույզի միջուկով ։ Ալանին լավ է պահպանվում, այն սովորաբար ձմռանն են ուտում ։ Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպում հիշատակվում է որպես բարեկենդանի նվեր։
Իտամի
Իտամի (伊丹市), քաղաք Ճապոնիայի Հյոգո պրեֆեկտուրայում ; Զբաղեցնում է 25,09 քառակուսի կիլոմետր տարածք ։ 2018 թվականի մայիս ամսվա տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 197.335, խտությունը՝ 7.865 մարդ/կմ2  ։
Ներկայիս քաղաքը հիմնադրվել է 1940 թվականի նոյեմբերի 10-ին ։ Նրա զգալի մասը մեծապես վնասվել է Հանշինի 1995 թվականի հզոր երկրաշարժից, բայց կարճ ժամանակում վերականգնվել է։
Քաղաքի ենթակայությանը հանձնված տարածքում է գործում Օսակայի միջազգային օդանավակայանը։ Իտամիին համբավ են բերել նաև սակե բրնձօղու յուրօրինակ մի տեսակի (清酒) արտադրությունը և Կոյայկե զբոսայգին, որտեղ շրջանաձև լճակում պատրաստվել է Ճապոնական կղզեխմբի մոդելը  ։
Աշխարհագրական դիրքը
Իտամին գտնվում է Հոնսյու կղզում, Հյոգո պրեֆեկտուրայում։ Սահմանակցում է Կավանիսի, Տակարաձուկա, Նիսինոմիա, Ամագասակի, Իկեդա, Տոյոնակա քաղաքներին ։
Խորհրդանիշերը
Իտամիի խորհրդանիշ ծառը կամֆորայի ծառն է, ծաղիկը՝ ռոդոդենդրոնը, թռչունը՝ բադը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Հմայակ Մելիք-Աղամալյան
Հմայակ Ռոստոմի Մելիք-Աղամալյան (1887, հոկտեմբերի 17 (29), գ․ Նորաշենիկ, Ղափանի շրջան - 1986 ), հայ խորհրդային քիմիկոս։ Ինժեներ-տեխնոլոգ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1954)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Գրենոբլի (Ֆրանսիա) համալսարանը (1913 թ.)։ Մասնակցել է Երևանի ձեթ-օճառ գործարանի (1924-1926 թվականներին), Կիրովականի քիմիական կոմբինատի և Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի կառուցմանը։ 1935-1937 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Պետպլանի նախագահի տեղակալ։ 1946 թվականից աշխատել է Կիրովականի քիմիական կոմբինատում, 1957 թվականից՝ Երևանի լեռնամետալուրգիական ԳՀԻ-ում։ Զբաղվել է բազալտների թրծման և ձուլման ուսումնասիրությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուներ
Կոպի օրենք
Կոպի օրենք, կանոն, ըստ որի՝ տեսակների էվոլյուցիոն զարգացման ընթացքում անհատների չափերը հակված են մեծանալու ։ Կանոնն անվանվել է՝ ի պատիվ հնէաբան Էդվարդ Կոպի ։
Նկարագրություն
Կանոնը ցուցադրվել է բազմաթիվ օրինակներով (ներառյալ՝ անողնաշարավորներ, դինոզավրեր, կաթնասուններ), այնուամենայնիվ, այն չի դրսևորվում բոլոր տաքսոնոմիական մակարդակներում ։ Էդվարդ Կոպը հստակորեն չի ձևակերպել կանոնը, այն ավելի ճանաչելի է դարձել Չարլզ Դեպրեի (Կոպ-Դեպրեի օրենք ) և Թեոդոր Էյմերի միջոցով ։ «Կոպի օրենք» անվանումն առաջարկել է Բեռնարդ Ռենշը ։
Մարմնի չափսերի մեծացումը զուգորդվում է բարելավված հարմարվածության հետ մի շարք պատճառներով, այնուամենայնիվ, ուղեկցվում է ինչպես անհատի, այնպես էլ ողջ պոպուլյացիայի համար որոշ թերություններով։ Առավել մեծ տեսակներից կազմված խմբերը ավելի շատ են հակված ոչնչացման, ինչը կարող է հանդես գալ որպես սահմանափակում ավելի մեծ օրգանիզմների առաջացման համար։
Էվոլյուցիոն առավելություններ և թերություններ
Չափսերի մեծացման արդյունքում օրգանիզմը կարող է ձեռք բերել էվոլյուցիոն առավելություններ, ներառյալ՝ լավագույն պաշտպանություն գիշատիչների դեմ, սննդի ավելի բազմազան ընտրություն, կյանքի տևողության ավելացում, ուղեղի խոշորացում, դիմակայում կլիմայի երկարաժամկետ փոփոխություններին։
Առավելությունների հետ մեկտեղ ի հայտ են գալիս որոշ թերություններ՝ պտղաբերության նվազում (r-ռազմավարության փոխարեն K-ռազմավարության օգտագործում), ջրի և սննդի մեծ կարիք։
Կիրառելիություն
Շատ հնէաբաններ կասկածի տակ են դնում Կոպի կանոնի համընդհանուր կիրառելիությունը՝ երբեմն դա համարելով վիճակագրական արտեֆակտ ։
Տարբեր երկրաբանական դարաշրջաններում հայտնի են բազմաթիվ օրինակներ, որոնք հակասում են Կոպի կանոնին։ Հաճախ է նկատվում տեսակների չափսերի աճ, բայց այս գործընթացը համընդհանուր չէ։ Օրինակ՝ կավճի ժամանակաշրջանի փափկամարմինների շրջանում չափսերի մեծացումը նկատվում է ավելի հազվադեպ, քան դրանց պահպանումը կամ նվազումը ։ Հաճախ Կոպի կանոնը նկատվում է միայն որոշակի տաքսոնոմիական մակարդակներում, օրինակ՝ կանոնը նկատվում է կարգի, այլ ոչ թե ընտանիքի մակարդակում, կամ դրսևորվում է միայն տաքսոնի առանձին խմբերում ։
Մինչև մ.թ.ա. 542 միլիոն տարին ընկած ժամանակահատվածում գոյություն ունեցած ծովային կենդանիների շուրջ 15 հազար խմբի վերլուծությունը ցույց է տվել Կոպի կանոնի կիրառելիությունը և կենդանի օրգանիզմների ծավալների մեծացման ընդհանուր միտումը ։
Կանոնի կիրառելիությունը հաճախ ցուցադրվում է կաթնասունների էվոլյուցիայում, չնայած էֆեկտն ավելի արտահայտված է խոշոր տեսակների շրջանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենսաբանական օրենքներ Կատեգորիա:Էվոլյուցիա Կատեգորիա:Էվոլյուցիոն կենսաբանություն Կատեգորիա:Կենսաբանություն Կատեգորիա:Կենդանաբանություն
Ռուբեն Մանուկյան
Ռուբեն Խաչատուրի Մանուկյան, հայ մարզիկ, ծանրորդ, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1942 թվական), աշխարհի և ԽՍՀՄ ռեկորդակիր (1937 թվականին ձախ ձեռքով պոկում վարժությունից)։
Եղել է ծանրամարտի հանրապետական ֆեդերացիայի անդամ, համամիութենական կարգի մրցավար։
Մարզական նվաճումներ
1935 թվականին՝ ծանրամարտի ԽՍՀՄ 12-րդ առաջնությունում կիսածանր քաշային Ռուբեն Մանուկյանը ձախ ձեռքով բարձրացրել է 86,6 կգ՝ 1,1 կիլոգրամով գերազանցելով տասը տարի շարունակ Յա. Սպարեին պատկանած համամիութենական ռեկորդը։ Վերջինս, որ ԽՍՀՄ-ում ծանրամարտ մարզաձևի առաջամարտիկներից էր, երկրի 11-ակի չեմպիոն, ցանկություն է հայտնել մարզելու Ռուբենին։ 1936 թվականին դեկտեմբերի 29-ին Ռուբենը բարելավել է ցուցանիշը, թարմացրել իր իսկ սահմանած ռեկորդը՝ հասցնելով 88,2 կիլոգրամի։
Նա իր առջև խնդիր է դրել սահմանել համաշխարհային ռեկորդ, գերազանցել գերմանացի ծանրամարտիկ, Հիտլերի և շատ ու շատ եվրոպացիների սիրելի մարզիկ Անտոն Հիթլի՝ դեռևս 1933 թվականին սահմանած ռեկորդը։ 1937 թվականի հունվարի 24-ին մերձմոսկովյան Պոդոլսկ քաղաքի մարզադահլիճում առաջին իսկ փորձից ձախ ձեռքով պոկել է 90,8 կգ և 0,8 կիլոգրամով գերազանցել Հիթլին (ի դեպ՝ մարզական այդ սխրանքի համար նա նվեր է ստացել Հառլեյ Դևիդսոն մակնիշի մոտոցիկլետ, որը միակն էր ոչ միայն Հայաստանում, այլև ամբողջ Խորհրդային Միությունում)։
1940 թվականին Ռուբենն իր իսկ ռեկորդը գերազանցել է գրեթե 6 կիլոգրամով։
1935-ից 1948 թվականների միջակայքում Ռուբեն Մանուկյանը ընդհանուր առմամբ սահմանել է 13 ռեկորդ, որոնցից ութը՝ համաշխարհային։ Ընդ որում՝ կիսածանր քաշային կարգում ձախ ձեռքով պոկում վարժությունում նրա սահմանած վերջին ռեկորդը՝ 96,6 կգ, մնացել է չգերազանցված և հավիտյան պատկանելու է նրան, քանի որ ծանրամարտի այդ վարժությունը հետագայում հանվել է ծանրորդների մրցումային ծրագրից՝ նկատի առնելով վնասվածք պատճառելու տեսակետից դրա վտանգավորության բարձր աստիճանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ աթլետներ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:1978 մահեր Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 24 մահեր Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Հայ ծանրամարտիկներ
Սքոթ Ջոն Մորիսոն
Սքոթ Ջոն Մորիսոն (Scott John Morrison, ) — ավստրալիական քաղաքական գործիչ, Ավստրալիայի Լիբերալ կուսակցության անդամ, 2018 թվականի օգոստոսի 24-ից մինչև 2022 թվականի մայիսի 23-ը Ավստրալիայի վարչապետ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Սիդնեյում։ 1970-ականներն նկարահանվել է հեռուստատեսության գովազդային հոլովակներում, իսկ 9 տարեկան հասակից ակտիվորեն մասնակցում էր իր հոր նախընտրական քարոզարշավին` տեղական ավագանու կողմից  ընտրված ոստիկանի, ապա` քաղաքապետի։ Ավարտել է Նոր Հարավային Ուելսի Համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է աշխարհագրություն և տնտեսագիտություն, զբաղվել է տուրիստական բիզնեսով։  2004 թվականին   ճանաչում ստացավ ժողովրդի կողմից,  հաստատեց 180 միլիոն դոլար արժողությամբ գովազդային արշավ «So Where the Bloody Hell are You?» (Այսպես, ու՞ր ես, սատանան տանի), արգելված էր Մեծ Բրիտանիայում ։ Ավստրալիայի ներկայացուցիչների պալատի անդամ է 2007 թվականից։
2018 թվականի օգոստոսի 24-ին դարձավ Ավստրալիայի վարչապետ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի վարչապետներ
Արամ Մելիք-Ստեփանյան
Արամ Մաթևոսի Մելիք-Ստեփանյան, կինոտեխնիկայի բնագավառի հայ խորհրդային գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1963)։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի լեռնային ինստիտուտը (1931 թվականին)։ 1931-1934 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի կինո-ֆոտո ԳՀԻ-ում, 1937 թվականից՝ Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) կինոինժեներների ինստիտուտում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է Երևանի կինոստուդիայի գլխավոր ինժեները։ Աշխատանքները վերաբերում են ժապավենաձիգ մեխանիզմների (կինոժապավենի շարժման արագության կայունարարներ, Փաթաթող հարմարանքներ) տեսությանը, հնչյունային սարքավորումների կառուցվածքի կատարելագործմանն ու զարգացմանը։ Մելիք Ստեփանյանը կինոսարքավորման բազմաթիվ արդի կոնստրուկցիաների հեղինակ է։ Մասնակցել է ֆիլմերի հնչյունավորման նոր մեթոդի մշակմանը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սարիղամիշ քաղաքում ծնվածներ‎ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գյուտարարներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Փիթեր Արնեթ
Փիթեր Գրեգ Արնեթ, ամերիկացի լրագրող, ծագումով՝ նոր զելանդացի ։ «Թեժ կետում» կատարած աշխատանքի շնորհիվ դարձել է 20-րդ դարի վերջի և 21-րդ դարի սկզբի պատերազմի ամենահայտնի թղթակիցներից մեկը։ Փիթերը նաև հայտնի է դարձել իր մի շարք սկանդալային զեկույցների և լրահաղորդումների շնորհիվ։
Վիետնամ
Փիթեր Արնեթը 1960 թվականից աշխատել է Հարավարևելյան Ասիայում։ Նա գրեթե մինչև վերջ լուսաբանել է Վիետնամի պատերազմը (հիմնականում Ասսոշեյթեդ պրես) գործակալության համար, որը շատ անգամ ամերիկացի զինվորների հետ մեկնում էր մարտական առաքելությունների։ Արնեթն ականատես է եղել այնպիսի խոշոր իրադարձությունների, ինչպիսիք են՝ «Starlite» գործողությունը, X-Ray վայրէջքի գոտում տեղի ունեցած մարտը (ճակատամարտ Յա-Դրանգ հովտում) և 1875 թվականին տեղի ունեցած մարտը (Դակ-Տոյի ճակատամարտ)։ 1972 թվականին նա ուղեկցում էր հակապատերազմական ակտիվիստների մի խումբ, որոնք այցելում էին Հանոյ, որպեսզի վերցնեին ամերիկացի օդաչուներին, որոնք ազատվել էին Հյուսիսային Վիետնամի իշխանությունների կողմից։ Իր զեկույցներում Արնեթը նկարագրել է պատերազմի իրականությունը, որը նյարդայնացրել էր Վիետնամում «Ազատ աշխարհ» ուժերի գլխավոր հրամանատար Ուիլյամ Ուեսթորլանդին և ԱՄՆ նախագահ Լինդոն Բ. Ջոնսոնին։ Նրա զեկույցներից ամենահայտնին Բենչե քաղաքի համար մղվող ճակատամարտի մասին զեկույցն էր, որը տեղի է ունեցել 1968 թվականի հարձակման ժամանակ։ Ամերիկացի անանուն սպայի կողմից «Հարկավոր էր ոչնչացնել քաղաքը, որպեսզի փրկեր իրեն» մեջբերած այս արտահայտությունը անպիջապես քննադատվել է Վիեննայում ամերիկյան քաղաքականության քննադատնների կողմից։ Այնուհետև նրան մեղադրել են այս արտահայտությունը տարածելու համար։ Ըստ վետերաններից մեկի, այդ արտահայտությունն իրականում արտասանվել է, սակայն ըստ երևույթին, Արնեթն այն դուրս է հանել համատեքստից։ Վիետնամում կատարած աշխատանքի համար Արնեթը 1968 թվականին ստացել է Պուլիցերյան մրցանակ՝ միջազգային զեկուցման համար։ 1975 թվականին Սաիդոնի անկումից հետո նա մնացել է քաղաքում և հարցազրույց վերցրել հյուսիս-վիետնամցի զինվորներից։
Ծոցի պատերազմ
1981 թվականից մինչև 1999 թվականները Փիթեր Արնեթն աշխատել է CNN-ում։ Նրա «աստղային ժամը» 1999 թվականի Ծոցի պատերազմն էր։ Մարտական գործողությունների սկզբում Արնեթը արևմտյան կողմի միակ լրագրողն էր, որը հեռուստատեսությամբ լուսաբանում էր Բաղդատից, հաճախ՝ օդապարիկներով ու ռմբակոծումներով։ Իրաքի քաղաքացիական բնակչության շրջանում զոհերի մասին նրա հաղորդումները բացասաբար էին ընկալվում ԱՄՆ վարչակազմի կողմից, և ԱՄՆ մի շարք կոնգրեսականներ նրան մեղադրել են հակահայրենասիրական լրագրության մեջ։ Սակայն Արնեթը մնում է Բաղդատում, և պատերազմի կեսին հարցազրույց վերցնում Սադդամ Հուսեյնից։ Արնեթի հաղորդմամբ, լայն արձագանք է ստացել բազմազգ ուժերի կողմից Բաղդատի մերձակայքում մանկական կաթի գործարանը ռմբակոծելու մասին լուրը։ Սպիտակ տունն անմիջապես հայտարարել է, որ այդ ձեռնարկությունն օգտագործվել է զանգվածային ոչնչացման զենքի բաղադրիչներ արտադրելու համար, իսկ մանկական սնունդը պարզապես քողարկում էր։ Արնեթը շարունակում էր պնդել իրենը։ Վեճը այդպես էլ չլուծվեց։
Հեռացում CNN-ից
1997 թվականի մարտին Արնեթը հարցազրույց է վերցրել այդ ժամանակաշրջանում քիչ հայտնի Օսամա բեն Լադենից։ Սակայն շուտով ավարտվում է CNN-ում նրա աշխատանքը, ինչը պայմանավորված էր նրա մասնակցությամբ պատրաստված հեռուստածրագրի շուրջ բռնկված սկանդալով։ Ծրագիրը, որը ցուցադրվել է 1998-ի հունիսին, վերաբերում էր «Tailwind» գաղտնի գործողությանը, որը 1970 թվականին իրականացրել էին Լաոսում ԱՄՆ հատուկ նշանակության ուժերը։ Պարզվում է, որ այս գործողության նպատակը Լաոս գյուղում թաքնված ամերիկայի անապատային զինվորներին ոչնչացնելն էր, և  որ գործողությունն օգտագործում էր ՄԱԿ-ի կողմից դասակարգված նյարդակաթվածահարական զարին գազը՝ որպես զանգվածային ոչնչացման զենք։ Պենտագոնի հետաքննությունն ամբողջությամբ հերքեց այդ երկու մեղադրանքները։ Իր հերթին CNN-ը անցկացրեց ներքին հետաքննություն, որի արդյունքում պարզեց հրապարակված տեղեկատվության անճշտությունը։ Սկանդալային հեռարձակման պրադյուսերները հեռացվեցին հեռուստաընկերությունից։ Արնեթը ևս ստիպված եղավ հեռանալ Պենտագոնի ճնշումից։
Իրաքի պատերազմ
2001 թվականին Արնեթը լուսաբանել է Աֆղանստանում ԱՄՆ-ի ռազմական գործողությունը։ 2003 թվականի մարտին նա NBC-ի և «National Geograpic» ամսագրի անունից կրկին հայտնվել է Իրաքում՝ լուսաբանելու «Իրաքի ազատ» գործողությունը։ Նա մարտի 31-ին հարցազրույց է տվել Իրաքի պետական հեռուստատեսությանը՝ ասելով, որ ռազմական գործողությունների նախնական պլանը ձախողվել է։ Այս մեկնաբանությունը հանգեցրել է նրա նկատմաամբ հերթական սկանդալին և մի շարք լրատվամիջոցների հետ համագործակցությունից հրաժարվելուն։ Այնուհետև, նրան անմիջապես վարձել է բրիտանական տաբլոիդ «Daily Miirror»-ը, որը հայտնի է Իրաքի պատերազմի վերաբերյալ իր քննադատությամբ, ինչպես նաև հունական և բելգիական հեռուստաալիքներով։
Անձնական կյանք
1964 թվականին Արնեթն ամուսնացել է վիետնամուհի Նինա Նգուենի հետ, որից ամուսնալուծվել է 1983 թվականին։ Նրանք ունեին երկու երեխա՝ դուստր՝ Էլզան և որդին՝ Էնդրյուն։ 1990-ականների սկզբին նա կրկին ամուսնացել է։ Արնեթը «Ուղիղ հեռարձակում մարտի դաշտից. Վիետնամից մինչև Բաղդատ, 35 տարի աշխարհի պատերազմի գոտիներում» (Live from the Battlefield: From Vietnam to Baghdad, 35 Years in the World’s War Zones; 1994) գրքի հեղինակն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարներ
Մեկուսացված կետ
Կատեգորիա:Տոպոլոգիա
Քերի Քուն
Քերի Ալեքսանդրա Քուն (Carrie Alexandra Coon ), ամերիկացի դերասանուհի։
Վաղ տարիներ
Քունը ծնվել և մեծացել է Օհայոյում՝ Քոփլիում ՝ Պոլի (ծննդյամբ Պլոենս) և Ջոն Քունի ընտանիքում ։ Նա ունի ավագ քույր և երեք եղբայր ։ 1999 թվականին ավարտել է Քոփլիի միջնակարգ դպրոցը։ 2003 թվականին Քունը Մունթ Յունիոնի համալսարանում ստացել է անգլերենի և իսպաներենի բակլավարի աստիճան, իսկ 2006 թվականին Մեդիսոնի համալսարանի դերասանական արվեստի մագիստրոսի աստիճան ։
Կարիերա
Վիսկոնսինի թատրոնում չորս տարի աշխատելուց հետո Քունը տեղափոխվել է Չիկագո, որպեսզի կարիերան շարունակի ավելի մեծ բեմերում ։ 2010 թվականին նա իր վրա է վերցրել Չկագոյի «Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից» բեմադրության դերակատարումը, իսկ 2013 թվականի սկզբին այդ դերը կրկնել է պիեսի բրոդվեյական տարբերակում, ինչի համար հետագայում արժանացել է «Theatre World» մրցանակի, ինչպես նաև «Թոնի» մրցանակի՝ պիեսի երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերի համար  ։ 2011 թվականին՝ հինգ տարի բեմում խաղալուց հետո, Քունն առաջնաելույթ է ունեցել հեռուստատեսությունում՝ NBC-ի «Փլեյբոյ ակումբ» կարճամետրաժ շոուի էպիզոդում, հյուր է եղել «Օրենք և կարգ։ Հատուկ ստորաբաժանում», «Այրոնսայդ» և «Արհեստական բանականություն» սերիալներում։
Ձեռքբերում
«Թոնի» մրցանակի առաջադրվելուց հետո 2014 թվականին Քունը HBO-ի «Մնացորդ» սերիալում ստացել է Նորա Դարստի դերը՝ Ջասթին Թերի և Էմի Բրենեմանի հետ միասին ։ Դրա հետ միաժամանակ նա առաջնաելույթ է ունեցել մեծ էկրանին՝ ռեժիսոր Դեյվիդ Ֆինչերի «Կորածը» ֆիլմում ։ 2016 թվականին «Մնացորդ» հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար շահել է «Հեռուստատեսային քննադատների ընտրություն» մրցանակը։
2017 թվականին նա «Ֆարգո» հեռուստասերիալ-անթոլոգիայի երրորդ եթերաշրջանում խաղացել է գլխավոր դեր, որի համար ստացել է «Էմմի» մրցանակ՝ «Լավագույն կանացի դեր մինի սերիալում կամ ֆիլմում» կատեգորիայում։ Քունը նաև շահել է հեռուստատեսային քննադատների ասոցիացիայի մրցանակ՝ «Մնացորդ» և «Ֆարգո» դրամաներում անձնական ձեռքբերումների համար։
Անձնական կյանք
2013 թվականի սեպտեմբերին Քունն ամուսնացել է դրամատուրգ և դերասան Թրեյսի Լեթսի հետ ։ Ամուսինները ունեն որդի՝ Հասկել Լեթսը ։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ
Զաբար (Մալթա)
Զաբար (մալթայերեն՝  Ħaż-Żabbar, պատմական անվանումը՝ Zabbaria ), քաղաք Մալթայի հարավարևելյան մասում։ Բնակչության թվաքանակով երկրում զբաղեցնում է հինգերորդ տեղը. 2014 թվականի մարտի վերջերին քաղաքում ապրում էր 15.404 մարդ ։