cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Միհրան Մխիթարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:1904 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարարներ
Վիիդուլա
Վիիդուլա (Võidula), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ելենա Տելիգա
Ելենա Իվանովնա Տելիգա (Теліга Олена Іванівна, ծննդյան անունը՝ Елена Ивановна Шовгенева, ), ուկրաինացի  բանաստեղծուհի  և գրաքննադատ, Ուկրաինական ազգայնականների կազմակերպության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է ուկրաինա-բելոռուսական մտավորական ընտանիքում 1906 թվականի հուլիսի 21-ին, մերձմոսկովյան Իլինսկոյե ավանում, որտեղ ծնողներն անցկացնում էին ամառային արձակուրդները։ Մինչ օրս չի ճշտվել, թե մերձմոսկովյան «Իլինսկոյե» անվանումով մի քանի բնակավայրերից որտեղ է տեղի ունեցել այդ իրադարձությունը, քանի որ կորել է Ելենա Տելիգայի ծննդյան վկայականը։ Մայրը եղել է ուղղափառ հոգևորականի դուստր, ուսուցչուհի, հայրը` ինժեներ հիդրոտեխնիկ, աշխատել է Մոսկվա, Վոլգա, Կլյազմա, Սևերսկի Դոնեց գետերի ոռոգման համակարգերում, եղել է Տաշքենդի մոտակայքում գտնվող Սովյալ տափաստանի ոռոգման համակարգի հեղինակներից մեկը։ Ավագ եղբայրը` Սերգեյը, նույնպես բանաստեղծ էր (գրում էր ռուսերենով` Ս. Նալյանչ կեղծանունով), բայց քրոջ համեմատ այդքան էլ ճանաչված չէր։
1911 թվականին Մոսկվայում բնակվող Շովգենովների ընտանիքը տեղափոխվում է Սանկտ Պետերբուրգ, իսկ այնտեղից էլ՝ 1917 թվականի մայիսին Խարկովի Իզյում քաղաք, որտեղ բնակվում էին Ելենայի հայրական կողմի հարազատները։ 1918 թվականի գարնանից Ելենայի հայրն աշխատում էր Ճանապարհային հաղորդակցության նախարարությունում, սեպտեմբերից՝ նաև Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի պրոֆեսոր էր և ընտանիքը բնակվում էր Կիևում։ Այդտեղ Ելենան սովորում էր Ալեքսանդրա Դուչինսկայայի կանանց գիմնազիայում։ 1919 թվականից մասնավոր կրթությունը դադարեցվեց, և Ելենան սկսեց սովորել հանրային դպրոցում։ 1920 թվականի նոյեմբերին Ելենայի հայրը ուկրաինական կառավարության հետ միասին մեկնեց Լեհաստան, իսկ 1922 թվականի ապրիլին՝ Չեխիա։ 1922 թվականի մայիսին արտագաղթում է նաև Ելենայի մայրը, նրա և եղբոր՝ Սերգեյի հետ, սկզբում նրանք բնակություն են հաստատում Տարնուվում (Լեհաստան)։ Երկու ամիս անց նրանք տեղափոխվում են Պոդեբրադի քաղաք (Չեխիա), որտեղ Ելենայի հայրը զբաղեցնում էր Ուկրաինայի տնտեսական ակադեմիայի ռեկտորի պաշտոնը։ 1923 թվականին Ելենան ստանում է միջնակարգ կրթության ատեստատ և ընդունվում Պրահայի Միխայիլ Դրագոմանովի անվան Ուկրաինական մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետ։ Այստեղ նա ծանոթանում է իր ապագա ամուսնու, կուբանյան կազակ, ՈւԺՀ բանակի նախկին հարյուրապետ Միխայիլ Տելիգայի հետ։ Նրանք ամուսնանում են 1926 թվականի օգոստոսի 1-ին։ 1920-ական թվականների վերջերին  առաջին անգամ հրապարակվեց Ելենա Տելիգայի պոեզիան։
1929 թվականի աշնանը Ելենան ամուսնու հետ տեղափոխվեց Վարշավա, որտեղ 1928 թվականից բնակվում էին նրա ծնողները։ Վարշավայում Ելենան կարիքի մեջ էր և երբեմն աշխատում էր խանութում որպես մոդել, բայց այնուհետև նրան հաջողվեց աշխատանքի տեղավորվել ուկրաինական դպրոցում՝ որպես տարրական դասարանների ուսուցչուհի։
Ելենան բավականին ուշադրություն էր դարձնում ուսանող-երիտասարդության կրթությանը։ Ելույթ ունենալով Վարշավայում Ուկրաինական ուսանողական համայնքի առջև՝ Տելիգան արտահայտում է իր վերաբերմունքն ազգային դաստիարակության գործում կնոջ դերի վերաբերյալ, քննադատում է կանանց մամուլին, որն ըստ նրա չէր պատրաստում կանանց նման առաքելության, որոնք առավել շատ են սիրում իրենց գործը և հաճույքով են իրենց ուժերը տրամադրում դրան, ծիծաղով են դիմավորում վտանգը, ինչպես օրինակ կազակներ Իվան Սերկոն և Բոգունը։
1939 թվականի դեկտեմբերին Տելիգ զույգը տեղափոխվում է Կրակով, որտեղ Ելենան հանդիպում է իր վաղեմի ծանոթ ուկրաինական էմիգրացիայի մշակույթի նշանավոր գործիչ Օլեգ Օլժիչին (Օլեգ Կանդիբու) և մտնում է Ուկրաինական նացիոնալիստների կազմակերպության մեջ (Անդրեյ Մելնիկի խմբակցություն), որի վարչության («Պրովոդա») անդամ էր հանդիսանում Оլեգ Оլժիչը ։
Ուկրաինական նացիոնալիստների կազմակերպության կողմից 1941 թվականի հունիսի 30-ին Լվովում Ուկրաինական պետության անկախության վերահաստատման ակտի հռչակումից հետո,  ՈւՆԿ-ի  տրոհված մասերը ձեռնամուխ են լինում  Գերմանիայի կողմից Ուկրաինայի օկուպացված տարածքում ուկրաինական քաղաքացիական վարչակազմի ստեղծման աշխատանքներին։ Որպես ՈւՆԿ-ի մշակութային-կրթական խմբակցության անդամ Ելենա Տելիգան անօրինական անցնում է օկուպացված Լեհաստանի և ԽՍՀՄ-ի միջև սահմանը և Ռովնոյում մեկ ու կես ամիս անցկացնելուց հետո, որտեղ աշխատում էր Ուլաս Սամչուկի կողմից ստեղծված «Վոլին» թերթում, 1941 թվականի հոկտեմբերին «արշավային խմբերից» մեկի հետ մեքենայով մեկնում է Կիև, որտեղ ղեկավարում է Ուկրաինայի գրողների միությունը,  բացում է սննդի կետ իր համախոհների համար, համագործակցում է «Ուկրաինական խոսք» (խմբագիր՝ Իվան Ռոգաչ) օկուպացիոն թերթի խմբագրության հետ, հրատարակում  «Լիտավրի» գրական մշակութային շաբաթաթերթը։ Իր հոդվածներում հույս է հայտնում, որ բոլշևիզմի տապալումը կօժանդակի ուկրաինական մշակույթի վերածննդին ։
Տելիգան անտեսում էր գերմանական կառավարության որոշումները և ի վերջո «Լիտավրիի» հրատարակումն արգելվեց, իսկ 1942 թվականի փետրվարի 9-ին Ելենա Տելիգային ձերբակալեցին։ Նրա հետ միասին կամավոր գեստապոյին հանձնվեց իր ամուսինը, որն այդ բանի համար իրեն գրող անվանեց։ Բանտախցի պատին նա նկարել էր եռաժանի և թողել մակագրություն «Тут сиділа і звідси йде на розстріл Олена Теліга» («Այստեղ նստել և այստեղից գնդակահարության է գնացել Ելենա Տելիգան»)։ Վերջին տարիների բազմաթիվ հրապարակումներում կրկնվում է այն ոչ ստույգ վարկածը, որ նա գնդակահարվել է ամուսնու և գործընկերների (Իվան Ռոգաչի, Վլադիմիր Բագազիյ և այլք) հետ Բաբի Յարում 1942 թվականի փետրվարի 21-ին։ Սակայն ինչպես վկայում է նախկին քաղաքապետ Ֆորոստովսկին, Տելիգան բանտախցում կտրում է երակները, չսպասելով գնդակահարության։ Այդ փաստը հաստատում է նաև պատմաբան Ի. Լեվիտասը, որը նշում է, որ «լայն տարածում ստացած այն տեղեկատվությունը, որ գերմանացիների կողմից գնդակահարված Ելենա Տելիգան և ուկրաինացի մյուս ազգայնականները  թաղված են Բաբի Յարում համարվում է առասպել»։ Նրա խոսքերով բոլոր ձերբակալված ազգայնականները, այդ թվում և Տելիգան գտնվում էին Վլադիմիրյան փողոցի վրա գտնվող գեստապոյի բանտախցերում, որտեղ ներկայումս տեղակայված է ՈւԱԾ-ն։ «Նրանց գնդակահարել են գեստապոյի նկուղներում, այնուհետև թաղել Լուկյանովյան գերեզմանոցում։   Ամենայն հավանականությամբ, այնտեղ է գտնվում նաև բանաստեղծուհու գերեզմանը», նշում է Լեվիտասը ։
Հիշատակ
ՈւԱԿ-ի 620 գնդակահարված անդամներ։ 1993 թվականին Բաբի Յարի հարևանությամբ գտնվող Դեմյան Կորոտչենկոյի փողոցը կոչվեց Ելենա Տելիգայի անվամբ։ 2006 թվականի մայիսի 22-ին հրապարակվեց Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յուշչենկոյի № 416/2006 հրամանագիրը «Ելենա Տելիգայի ծննդյան 100-ամյակի տոնակատարության մասին» ։ Այս հրամանագրի համաձայն 2006 թվական հուլիսի 21-ին թողարկվեց Ելենա Տելիգային նվիրված հատուկ ծրար և նամականիշ։ Պրահայից 50 կմ հեռավորության վրա գտնվող Պոդերբրադ առողջարանային քաղաքում 2008 թվական դեկտեմբերի 13-ին բացվեց հուշատախտակ նվիրված Ելենա Տելիգային։ Հուշատախտակը տեղադրվել է առողջարանի այն շենքի վրա, որտեղ կազմակերպված դասընթացներում 1922-1923 թվականներին սովորել է Տելիգան։
2017 թվականի փետրվարի 25-ին Կիևի քաղաքային պետական վարչության կողմից Կիևի «Բաբի Յար» ազգային պատմական հուշահամալիր արգելոց-թանգարանի տարածքում բացվեց Ելենա Տելիգայի հուշարձանը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Մերինա (Սղերդի գավառ)
Մերինա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աստարա (Իրան)
Աստարա, քաղաք նավահանգիստ Իրանի հյուսիս-արևմուտքում, Կասպից ծովի ափին, Գիլան նահանգում։
Աստարայի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 86 757 մարդ ։ Քաղաքը հիմնադրվել է մոտ 6000 տարի առաջ, հանդիսանում է Իրանի կարևոր մաքսային և նավահանգստային քաղաքներից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ Կատեգորիա:Կասպից ծովի նավահանգիստներ Կատեգորիա:Իրանի նավահանգիստներ
Կույտուն
Կույտուն (Куйтун), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Կույտունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10096 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Կույտունսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դիսպլազիա
Դիսպլազիա (Հին հունարենից δυσ- dys- (վատ) կամ (դժվար) և πλάσις plasis, (Ձևավորում), բջիջների ոչ նորմալ աճը բջջային (միկրոսկոպիկ) կամ/և օրգանային (մակրոսկոպիկ) մակարդակներում, և/կամ  ոչ նորմալ հիստոլոգիական կամ անատոմիական կառուցվածքը պայմանավորված  տվյալ աճով ։ Դիսպլազիան միկրոսկոպիկ մակարդակում հիմնականում ներառում է էպիթելիալ դիսպլազիա և ոսկրերի ֆիբրոզ դիսպլազիա։Դիսպլազիան մակրոսկոպիկ մակարսակում հիմնականում ընդգրկում է կոնք ազդրային հոդի դիսպլազիա, միելոդիսպլազիա և պոլիկիստոզ դիսպլաստիկ երիկամ։
Միելոդիսպլաստիկ սինդրոմ
Միելոդիսպլաստիկ սինդրոմները քաղցկեղի տարատեսակ են որի դեպքում ոսկրածուծի տհաս արյան բջիջները չեն զարգանում և չեն վերածվում առողջ արյան բջիջների ։ Արյան բջիջների զարգացման խանգարումը հանդիսանում է էրիթրոցիտների, թրոմբոցիտների և լեյկոցիտների ցածր քանակի պատճառ։ Բլաստների քանակը, որոնք հանդիսանում են տհաս բջիջներ, արյան և ոսկրածուծում բարձրանում է ։
Կոնք ազդրային հոդի դիսպլազիա
Այս դիսպլազիան առաջացնում է անոմալիա կոնք ազդրային հոդի կապանային ապարատում որը պատճառ է հանդիսանում հոդագլխիկի և հոդափոսիկի համադրման խանգարման բերելով հոդախախտի ռիսկի մեծացման ։ Կոնք ազդրային հոդի դիսպլազիան կարող է ի հայտ գալ կամ առաջանալ կյանքի վաղ շրջանում ։ Չնայած այն չի առաջացնում ախտանիշներ մեկ տարեկանից փոքր երեխաների մոտ ։ Բարեբախտաբար մի ոտքը կարող է կարճլինել մյուսից։ Ձախ հոդը շատ ավելի հաճախ է ախտահարվում քան աջը ։ Բարդությունները առանց բուժման կարող են ներառել արթրիտ, Կաղություն և մեջքի ստորին հատվածի ցավ ։
Պոլիկիստոզ դիսպլաստիկ երիկամ
Այս պաթոլոգիան մի վիչակ է որը առաջանում է երիկամային մալֆորմացիայի ընթացքում երը տեղի է ունենեւմ ֆետալ զարգացման ընթացքում։Երիկամը պարունակում է տարբեր չափսերի բազում կիստաներ։Պոլիկիստոզ դիսպլազիան երիկամների կիստոզ հիվանդությունների ամենահաճախ հանդիպող տարերակն է և այն որովայնային զանգվածի պատճառը նորածինների մոտ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ուռուցքաբանություն Կատեգորիա:Հիստոպաթոլոգիա Կատեգորիա:Կանացի սեռական օրգանների ոչ բորբոքային հիվադություններ Կատեգորիա:Խթանված ցողունային բջիջներ
Կիուզա Սկլաֆանի
Կիուզա Սկլաֆանի (Chiusa Sclafani)՝ կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3293 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 57 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90033։ Հեռախոսային կոդը՝ 00091։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Ուրիշ երկինք
«Ուրիշ երկինք»՝ Դիմիտրի Մամուլիայի գեղարվեստական ֆիլմը։
Սյուժե
Ալին Միջին Ասիայից իր որդու հետ ուղևորվում է մեծ քաղաք՝ իր կնոջը փնտրելու։ Բայց այդ ամենը հեշտ չէր, ինչպես թվում էր, սակայն Ալին չի հանձնվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Բարանովկա (Խոստայի շրջան)
Բարանովկա (Барановка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Խոստայի շրջանում, Սոչի գետի աջ ափին, Պլաստունյան դարպասներ կիրճի նախամուտքի մոտ։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Խոստա միկրոշրջանից 23 կմ արևմուտք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 6 կմ հյուսիս, ծովի մակարդակից 217 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, Բարանովկայում ապրում էր 2270 մարդ, հիմնականում հայեր, ովքեր զբաղվում են բանջարեղենի և ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ։
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց և ակումբ։
Պատմությունը
Բարանովկան հիմնադրել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1882 թվականին։
19-րդ դարի վերջերին, Բարանովկայի հողատարածքները պատկանում էին Բարանովսկիների ազնվական ընտանիքին։ Սեփականատերերն այդ հողերը վարձակալությամբ սկսել են տրամադրել Օսմանյան կայսրությունից գաղթած հայերին, իսկ գյուղը կոչվել է Բարանովկա` հողատարածքի սեփականատերերի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի գյուղական բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Վելիկայա Չերնիգովկա (գյուղ, Օվրուչի շրջան)
Վելիկայա Չերնիգովկա (Велика Чернігівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Չերնիգովկա գյուղում բնակվում էր 461 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1651 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 279,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոլշեմեչետնի (Սեմիկարակորսկի շրջան)
Բոլշեմեչետնի (Большемечетный), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Բոլշեմեչետնովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:1658 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բարանովկա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Բարանովկա (Барановка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Այրոլե
Բնակչությունը կազմում է 480 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Ֆիլիպ առաքյալը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Տուռնեմիր (Ավերոնի գավառ)
Տուռնեմիր (Tournemire), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 437 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 135 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 238 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 174-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 174 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 145 անձ (79 տղամարդ և 66 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (12 տղամարդ և 17 կին)։ 64 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մինարեկ
Մինարեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։
Խսիր
Գրականություն
Կատեգորիա:Կենցաղ
Մինարեկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ներկարար (թռչուն)
Ներկարար, եվրոպական ներկարար, ներկարարների ընտանիքի թռչուն։
Արտաքին կառուցվածք
Մարմնի երկարությունը մինչև 34 սանտիմետր է, քաշը՝ 180-200 գրամ։ Փետրավորումը կոշտ է, կապտականաչ, մեջքը և թևերը (վերևից)՝ ժանգադարչնագույն։
Տարածվածություն
Տարածված է Եվրոպայում, Հարավարևմտյան Ասիայում և Հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում։ Հայաստանում հանդիպում է (ապրիլի վերջերից մինչև սեպտեմբեր) բանջարանոցներում, այգիներում և առավելապես տափաստաններում ու կիսաանապատներում՝ մինչև 2500 մետր բարձրության վրա։
Բնադրում
Ներկարարները բնադրում են փչակներում կամ դարավանդներում, գետնափոր բներում։ Դնում է 4-6 սպիտակ ձու, թխսում 18-19 օր։
Սննդառություն
Սնվում է միջատներով, փոքր անողնաշարավորներով, մանր կրծողներով, ամռան վերջին՝ նաև խաղողով։
Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
UTC-0:44
UTC−0։44, ժամային գոտի, որն օգտագործվել է Լիբերիայում մինչև 1972 թվականի մայիսի 1-ը։ Այն հայտնի էր Միջին մոնրովական ժամանակ (Monrovia Mean Time) կամ Լիբերական ժամանակ (Liberian Time) անվանումներով։ Ժամանակը GMT −0 ժամ 43 րոպե և 08 վայրկյան էր մինչև այն պահը, երբ 1919 թվականի մարտի 1-ին այն դարձավ UTC−0։44։ 1972 թվականին ժամը փոխվել է UTC-ի։
Կատեգորիա:Ժամային գոտիներ Կատեգորիա:Լիբերիայի պատմություն
Կունակբաևո (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)
Կունակբաևո (Кунакбаево, Ҡунаҡбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 171 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Վագրառյուծ
Լիգր (liger; անվանումն առաջացել է lion - «առյուծ» և tiger - «վագր» բառերից), արու առյուծի և էգ վագրի խաչասերումից ստացված հիբրիդ կատվազգի։ Լիգրն արտաքին տեսքով հիշեցնում է շերտավոր մեծ առյուծի։ Ի տարբերությունը Հյուսիսային Ամուրյան վագրերի, Լիգրեր ունեն 50%―ով երկու կենդանու (երկկենդան) 50%―անոց Բջիջներ, 50%―անոց Գենոտիպ, 50%―անոց Քրոմոսոմներ, 50%―անոց երկկենդան ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի կառուցվածքով, 50%―անոց երկկենդան գեներով։
Լիգրերը 50% անոց―խառնուրդային հիբրիդ կատուներ (կատվազգի) են։
Լիգրը ներկայումս հայտնի ամենամեծ վայրի գիշատիչ կատու (կատվազգի) կենդանին է ։ Լիգրի մարմնի ընդհանուր երկարությունը, կարող է հասնել 3,5―4,8 մետրի պոչի հետ միասին, իսկ քաշը միջինով 300 կգ―ից հասնում մինչև 400 կիլոգրամի։ Ներկայումս այդ կենդանիների ամենամեծ ներկայացուցիչը Հերկուլես անունով լիգրն է, որը ծնվել է Մայամիում։ Այն գրանցված է Գինեսի ռեկորդների գրքում որպես ներկայումս կենդանի ամենամեծ կատվազգի ։ Լիգր Հերկուլեսը միջին քաշը կազմում է մոտ 500 կգ քաշ, ինչը միջին քաշով նույն տարիքի առյուծից ծանր է մոտ 2 անգամ։ Լիգր Հերկուլեսը Օրական ուտում է ամենաքիչը 9-կգ սնունդ իսկ ամենաշատը մինչև 53 կգ միս, հիմնականում 45―51 կգ, որի արդյունքում նրա քաշը հասնում 701 կգ և ինչի պատճառով չի կարողանում ընդհանրապես նորմալ շարժվել։ Հերկուլես Լիգրի Սննդակարգը կազմում է Թռչունների և Ընտանի կենդանիների, մի շարք կաթնասունների միս, նաև հավի ձու, բույլոն, կոճղակավորների միս կովի, ցուլի, տավարի միս այս կերպ ասած՝ Գավյադին (Говядин): Բայց վագրերի և առյուծների բնական բնակավայրի արեալները տարբեր։
Լիգրերի մեջ Ամենագերծանրաքաշային Ռեկորդակիրը 1973 թվականին Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցված Հարավային Աֆրիկայի «Bloemfontein Zoological Gardens» այգու երկարակյած արու լիգրն է եղել, որի քաշը եղել է 901 կգ։
Լիգրերը հանդիպում են միայն կենդանաբանական այգիներում, կրկեսներում և անազատության պայմաններում նաև ազգային պարկերում այս կերպ ասած «Национальный Парк―Зоопарк»-ներում։ Լիգրները ազատ բնության և ազատության մեջ համարյա չեն հանդիպում։
Վագրառյուծ ― Լիգր (Արու վագր X էգ առյուծ)
Վագրառյուծ, Թայգոն, Թայգլիոն, (Tigon, Tiglion) անվանումն առաջացել է Tiger ― «վագր» և Lion ― «առյուծ» բառերից), Վագրառյուծը Առյուծավագրի Հակառակ Հիբրիդն է, Առյուծավագրը նույն տեսակի կենդանին է, հենց Վագրառյուծը նույն Առյուծավագրն է Հակառակ բաղադրությամբ, Առյուծավագրի Հակառակ կամ Շուռ տված տեսակը։ Ի տարբերություն Սովորական Առյուծավագրի Վագրառյուծ կամ Տայգոն անունով Լիգրերը Առաջացել է Արու վագրից և էգ առյուծից, Վագրառյուծը Արու վագրի և էգ առյուծի խառնուրդն է և նրանց խաչասերումից ստացված խառնուրդային հիբրիդ կատվազգի։ Վագրառյուծները Առյուծավագրի մի քիչ փոքր ինֆրատեսակը կամ ենթատեսակն են, այս կենդանատեսակի առանձյակներ համատեղ ունեն երկու ծնողների ժառանգական գեների նշանները և հատկանիշները, նրանք ունեն շատ բաց գույն շերտանման պուտեր մորից, սա բացատրվում է որ առյուծի գեները պատասխանատու են պուտերի համար. առյուծների ծագերը ծնվում են պուտավոր) բաց և մուգ շերտավոր գծերը գալիս հորից այլ կերպ ասած պապայից, որի համար պատասխատու են վագրի գեները, այսինքն շերտավոր գծերի համար։ Վագրառյուծներիը եթե բաշ ունենան միշտ ավելի կարճ կլինի, երկուսից երեգ անգամ քան առյուծինը։ Վագրառյուծները իրենց մարմնի արտաքին չափերով, ֆիզիկական առանձնահատկությամբ ամուրյան կամ բենգալյան վագրի և առյուծի մարմնի չափերի մեջ տեղում են գտնվում, միջանկյալ են, նաև ամուրյան վագրերից և առյուծներից ավելի խոշոր ու մեծ։
= Լիգրի Հիբրիդներ = Ինչպես ակնհայտորեն հայտնի է որը, Լիգրը առյուծի և վագրի հիբրիդն է, Այսինքն է Լիգրը 50%―ով առյուծ է 50%―վագր։ Ներկայիս դրությամբ մեր օրերում հիմա արդեն գոյություն ունեն F2 սերնդի գեներացիայի այսինքն Երկրորդ սերնդի հիբրիդներ, որոնք ունեն հետևյալ տեսակի անունները Լիգրառյուծներ (Լիլիգրեր) և Տալիգրներ, Լիգրառյուծները հիմնականում ավելի շատ հայտնի են որպես լիլիգրեր անվանումով, Լիլիգրը արու առյուծի և էգ լիգրի հիբրիդն է, նրանց խաչասերում ստացված հիբրիդ կատու, Լիլիգրը արտաքին տեսքով շատ նման է և հիշեցնում է շատ գերխոշոր դեղնադարչնագույն շերտավոր պուտերով առյուծին, լիլիգրը դեմքով վագրի որոշակի նմանություն ունի և ճակատին ունի դարչնագույն նախշեր։ Լիլիգրը երկկենդան բջիջներով, քրոմոսոմներով, գենոտիպով և ֆենոտիպով, ամբողջ գեներով 75%―ով (3/4) առյուծ է և 25%―ով (1/4) վագր է, բայց Տալիգրը արու ամուրյան կամ բենգալյան վագրի և էգ լիգրի հիբրիդն է, Տալիգրերը արտաքին տեսքով շատ նման են բաց նարնջադարչնագույն և բաց նարնջադեղին, բաց ոսկեգույն և բաց բրոնզագույն ու շագանակագույն շերտավոր շատ գերխոշոր ամուրյան վագրերին, մարմնով շատ քիչ առյուծին նշաներ ունեն։ Տալիգրը իր երկկենդան բջիջներով, քրոմոսոմներով, գենոտիպով և ֆենոտիպով, ԴՆԹ-ով և ՌՆԹ-ով ինչպեսն նաև ամբողջ գեների մասով 75%―ով (3/4) վագր է և 25%―ով (1/4) առյուծ է։
Լիլիգր 75% առյուծ 25% վագր (Արու առյուծ X էգ լիգր)
Լիլիգր Լիլիգրառյուծ, Լիգրառյուծները հիմնականում ավելի շատ հայտնի են որպես լիլիգրեր անվանումով, Լիլիգրը արու առյուծի և էգ լիգրի հիբրիդն է, նրանց խաչասերում ստացված հիբրիդ կատու, Լիլիգրը արտաքին տեսքով շատ նման է և հիշեցնում է շատ գերխոշոր դեղնադարչնագույն շերտավոր պուտերով առյուծին, լիլիգրը դեմքով վագրի որոշակի նմանություն ունի և ճակատին ունի դարչնագույն նախշեր։ Լիլիգրը երկկենդան բջիջներով, քրոմոսոմներով, գենոտիպով ու ֆենոտիպով, ԴՆԹ―ով և ՌՆԹ―ով և ամբողջ գեներով 75%―ով (3/4) առյուծ է և 25%―ով (1/4) վագր Է։ Լիգրը ինչպես նաև լիլիգրը ազատ բնության մեջ չեն հանդիպում։ Աշխարհի առաջին անգամ փաստացի արձանգրված ընդհանուր առմամբ երկրորդական ծնունդը եղել է 2012 թ―ին սպետեմբերի սկզբին Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկ քաղաքի կենդաբանական այգում, Կիառա անունով էգ լիլիգրի ծննդյան պահն էր, լիլիգրի ծնողները աֆրիկական առյուծ Սամսոնը և լիգր Զիտան են։ Կենդաբանական այգու աշխատակիցներ նորածին էգ լիլիգրին (աղջիկ լիգրառյուծիկին) անվանեցին Կիառա անունով, լիլիգր Կիառան այդ տարիքում նման էր սև պուտավոր առյուծիկին։ Լիգր Զիտան և Աֆրիկյան առյուծ Սամսոնը 2013 թվականին մայիսի 16-ին ունեցան ևս երեք ձագ, երեքն էլ էգեր են, Աֆրիկյան առյուծ սամսոնը ծնվել է 2002թ―ին, իսկ լիգր զիտան 2004թ―ին։ 2017 թվականին Հաստատվել ընդհանրապես ամենա աշխարհի առաջին անգամ գրանցված արու (տղա) լիլիգրի կամ լիգրառյուծի ծննդյան պահի դեպքի մասին, 2017 թվականի հոկտեմբերի Պրիմորի Սաֆարի―պարկ անվանումով գազանանոցի մասնագետ աշխատակիցները հայտնաբերել են Բլագ անունով Աֆրիկյան լիլիգրին, նա ծնվել է 2012թ―ին փետրվարի 27-ին, «Լիգեր» անունով գազանանոցում, 2019 թ―ին հոկտեմբերի 1-ին Սաֆարի―պարկ կենդաբանակ այգու զբոսայգու աշխատակիցները բարձրաձայնել են այս մասին։
2013թ―ին հոկտեմբերի 29-ին ԱՄՆ-ի Օկհոլմա քաղաքի Գարոլդ Վինեվուդ կենդանաբական այգում գրացվեց դեպք, երբ էգ լիգր Ակարիան և նրա ամուսինը աֆրիկյան արու առյուծ Սիմբան ունեցան երեք ձագը, իսկ հաջորդ օրը հոկտեմբերի լիգր Ակարիան 30-ին ծնեց երկու ձագ, ընդհանուր առմամբ էգ լիգր Ակարիան ծնել է հինգ լիլիգրերի, լիգր Ակարիան և առյուծ Սիմբան ունեց հինգ ձագ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կատվազգիներ
Գուրգեն Մխիթարյան
Կենսագրություն
1946 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով ։ 1949-1959 թվականներին դասավանդել է ՀԿԿ Կենտկոմին կից եռամյա կուսակցական դպրոցում, 1959 թվականից դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում, 1979 թվականին նշանակվել փիլիսոփայության պատմության ամբիոնի վարիչ։
Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են պատմական մատերիալիզմի, փիլիսոփայական և սոցիոլոգիայի պատմության հարցերին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին մասնակցած հայեր Կատեգորիա:Թթուջուր (Գեղարքունիքի մարզ) գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ դասախոսներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Ֆելիպե Գոնսալես
Ֆելիպե Գոնսալես Մարկես, իսպանացի սոցիալ-դեմոկրատ , քաղաքական գործիչ։ Նա եղել է Իսպանիայի սոցիալական աշխատավորների կուսակցության (PSOE) գլխավոր քարտուղարը 1974 թ.-ից 1997 թվականներին։ Այս պահին նա ամենաերկար պաշտոնավարած Իսպանիայի վարչապետն է` չորս անգամ վերընտրվելով պաշտոնին 1982 թ.-ից 1996 թվականներին։ Նրա պաշտոնավարման օրոք Իսպանիան վերջին քայլը կատարեց ժողովրդականության տեղափոխման ճանապարհին, ինչը սկսվել է Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի մահից հետո 1975 թվականին։ 1996 թվականին վարչապետի պաշտոնը Ժողովրդական կուսակցության անդամ Խոսե Մարիա Ասնարին զիջելուց հետո, Ֆելիպեն ևս մեկ տարի մնաց իր կուսակցության գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում։
Վաղ կյանք
Գոնսալեսը ծնվել է Սևիլյայում ֆերմերի ընտանիքում։ Նա ուներ քույր, ում անունն էր Լոլա Գոնսալես Մակես ։ Նա իրավագիտություն է ուսանել Սևիլյայի համալսարանում և իր կարիերան սկսել է աշխատանքի իրավունքից։ Նա նաև դարձավ Սոցիալական աշխատավորների կուսակցության անդամ և սկսեց մասնակցել նրա ժողովներին։ Ժամանակի ընթացքում նա տեղափոխվեց Մադիրդ։
Երբ Ֆրանկոն մահացավ, նա դարձավ ձախաթևյան ժողովրդական ընդդիմության կարևորագույն դեմքերից մեկը և մեծ ներդրում ունեցավ այդ ժամանակվա վարչապետ Ադոլֆո Սուարեսին օգնելով Իսպանիան վերածել ժողովրդական պետության։ Սուարեսի պաշտոնավարման ընթացքում փոխնախագահ Մանուել Գուտիերես Մելլադոն խնդրեց Գոնսալեսին չբարձրացնել քաղաքացիական պատերազմի և Ֆրանկոյի ռեժիմի քննադատական հարցերը, քանի ողջ են նրա ժառանգները ։
Ֆրանկոյի մահից հետո առաջին ընտրությունները կայացան 1977 թվականին, որտեղ Գոնսալեսի կուսակցությունը հավաքած ձայներով երկրորդն էր, բացի այդ ընտրությունները ցույց տվեցին, որ Գոնսալեսը մեծ ապագա ունի որպես երիտասարդ քաղաքական գործիչ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սևիլյայի համալսարանի շրջանավարտներ
Վիիեռա
Վիիեռա (Võiera), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ֆրեր
Ֆրեր, հայ ճարտարապետ ։
Կենսագրություն
Կարնեցի է։ 1229 թվականին կառուցել է Հոռոմոսի վանքի սրահներից մեկը ։ Անիից հյուսիս-արևելք՝ Ախուրյան գետի աջ ափին, 1277 թվականին Առյուծ Հոգևորյանցի ու նրա կնոջ՝ Սեդայի պատվերով կառուցել է Հոռոմոսի վանքի (այժմ՝ Թուրքիայի տարածքում) ուղղանկյուն պարսպով շրջափակված հիմնական հուշարձանախմբի նշխարատունը, որի կենտրոնի երդիկանման հատվածում փորագրված «Թվ. ՉԻԶ» (1277) շինարարական արձանագրությունն ավարտվում է ճարտարապետի ստորագրությամբ՝ «Աստուծոյ կարողութեամբ վարդպետ Ֆրերս՝ Կարնոյ քաղաքացի» ։
Խվաթայ-նամակ
«Խվաթայ-նամակ», «Խոդայ-Նամե» (գիրք թագավորաց), իրանական ժողովուրդների առասպելների, էպիկական ասքերի ու պատմական ժամանակագրությունների արձակ և չափածո ժողովածուներ։ Կազմվել են Սասանյանների օրոք (III—IV դդ.), միջին պարսկերենով։ VIII—IX դդ. սկսել են թարգմանվել արաբերեն՝ «Սիար ալ մուլուք» (թագավորների կենսագրություն) խորագրով։ «Խվաթայ-նամակ»-ի ոչ մի ժողովածու (բնագիր կամ թարգմանություն) ամբողջությամբ չի պահպանվել։ Դրանց մասին տեղեկություններ են հաղորդել արաբ պատմիչները և աշխարհագետները։ Հայտնի 9 ժողովածուներից 4-ը նվիրված է միայն Սասանյանների պատմությանը, մյուսները պարունակում են նաև առասպելներ ու էպիկական զրույցներ։ «Խվաթայ-նամակ»-ի, միջին պարսկական այլ երկերի և դրանց արաբերեն թարգմանությունների հիման վրա X դարի ֆարսի լեզվով կազմվել են «Շահնամեներ», որոնցից ամենանշանավորը Ֆիրդուսու «Շահնամե»-ն է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Իրսնի պատմություն Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն գրականություն Կատեգորիա:Իրանական գրականություն
Բուգրի (Սեմիկարակորսկի շրջան)
Բուգրի (Бугры), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Մտնում է Կոչետովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանի բնակավայրեր
Մատերա
Մատերա (Matera), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզի Մատերա գավառում, որի վարչական կենտրոնն է։ Սահմանակից է Ալտամուրա, Ջինոզա, Գրավինա ին Պուլիա, Գրոտոլե, Լատերցա, Միլիոնիկո, Մոնտեսկալիոզո, Սանտերամո ին Կոլե համայնքներին ։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 60.524 : Բնակչության խտությունը կազմում է 147,1 մարդ/կմ²։ Համայնքը զբաղեցնում է 387,40 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Քաղաքը հռչակվել է իր պատմական կենտրոնով, որը հայտնի է Սասի դի Մատերա անվանումով և 1993 թվականին ներառվել է ՅՈԻՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ դառնալով նման պատվի արժանացած առաջին օբյեկտը Հարավային Իտալիայում։
2019 թվականին Մատերան բուլղարական Պլովդիվ քաղաքի հետ միասին հռչակվել է Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք ։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Քույր քաղաքներ
Մատերան բարեկամացել է հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
Նովոբոբրովսկոե
Նովոբոբրովսկոե (Новобобрівське, Bağa), գյուղ Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բագա։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբոբրովսկոե գյուղում բնակվում էր 296 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(2551) Բեկաբրինա
(2551) Բեկաբրինա (Decabrina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,153701 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6096 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6979 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2045,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175984 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,63° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալտերնատ
Ալտերնատ  (alternat, - փոփոխական, սկզբնաղբյուրը՝ alter - երկուսից մեկը), միջազգային իրավունքում կանոնների համակցություն, որը սահմանում է պայմանագրի ստորագրման կարգը (տեքստում պայմանադիր կողմերի անվանումների հերթականությունը, ստորագրությունների դիրքը, կնքելը և այլն)։
Երկկողմանի պայմանագրերի մեկ օրինակում սկզբում անվանվում է մեկ պետությունը, իսկ մյուսում՝ մյուսը։ Բազմակողմանի պայմանագրերում, որպես կանոն, ընդունված է պետությունների անգլերեն անվանումների այբբենական կարգը, բացառությամբ տվյալ պետությանը հանձնվող օրինակի, որում նրան հատկացվում է առաջին տեղը։ Սոցիալիստական պետությունների պրակտիկայում ստորագրություններ դրվում են ռուսական այբուբենի կարգով։
Կատեգորիա:Պայմանագրերի ստորագրման կարգը Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք
Ջովաննի Բատտիստա Զելոտի
Ջովաննի Բատտիստա Զելոտի (հայտնի է նաև որպես Բատտիստա Ֆարինատի (Giovanni Battista Zelotti), ), Վերածննդի դարաշրջանի վենետիկյան նկարիչ, գերազացապես զբաղվել է որմնանկարչությամբ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վերոնայում (Վենետիկում)։ Իր նկարչական ​​հմտությունը նա սովորել է Վերոնայի նկարիչներ Անտոնիո Բադիլեից (1518-1560) և Դոմենիկո Ռիչոյից, որն առավել հայտնի է որպես Դոմենիկո Բրուզազորչի (1561-1567)։
Ի տարբերություն մաներիստական ​​ոճի (Պարմայի և հռոմեական նմուշներ), որը կիսում էր Բրուզազորոչին, Զելոտին կողմնակից էր հավասարակշռված Վերածննդի ոճի՝ իր դեկորատիվ տարբերակում։ Դրանում նա ավելի մոտ էր իր ժամանակակից Պաոլո Վերոնեզեին, ով նաև Անտոնիո Բադիլեի աշակերտն էր։ Նա իր գործերից մի քանիսը ստեղծել է Պաոլո Վերոնեզեի հետ միասին։
Արաբական արևելքի երկրների հետ առևտրի կրճատման հետ կապված` Վենետիկի էլիտան սկսել է գումարներ ներդնել Տերրաֆերմայի հողամասերում, որտեղ նրանք սկսել են վերակառուցել վիլլաները և զբաղվել բուսաբուծությամբ։ Վենետիկյան ճարտարապետների, դեկորատորների, քանդակագործների և այգեպանների համար մեծ հնարավորություններ են ստեղծվել` իրացնելու իրենց հմտությունները։ Ցածրադիր, որոշ տեղերում ճահճոտ տերաֆերման ծածկվել է պալատական ​​համալիրներով՝ գյուղական վիլլաներով, ջրանցքների նավահանգիստներով, այգիներով, որոնք զարդարված էին պուրակների տաղավարներով և քանդակներով։ Շենքի ձևավորման ամենատարածված տեսակներից մեկը դարձել է որմնանկարը։ Տարբեր աստիճանի տաղանդի վենետիկյան նկարիչները մասնակցել են հարուստ վենետիկցիների վիլլաներում բազմաթիվ դեկորատիվ որմնանկարների ստեղծմանը, որոնց թվում էին.
Կյանքի վերջում նկարիչը աշխատելու հրավեր է ստացել Մանտուայի դքսերից, որտեղ աշխատել է մինչև իր մահը` 1578 թվականի օգոստոսի 28-ը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Մանտովա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Վերածննդի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Միսկին
Միսկին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Lucky (երգ, Բրիթնի Սփիրս)
«Lucky», ամերիկացի երգչուհի Բրիթնի Սփիրսի Oops!… I Did It Again երկրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլը, որ թողարկվել է 2000 թվականի օգոստոսի 8-ին Jive Records լեյբլում։ Երգի հեղինակներն են Մաքս Մարտինն ու Ռամին։ Երգը դերասանուհու մասին է, որը չնայած կյանքում երջանիկ լինելու հնարավորությանը (ճանաչում, հարստություն և գեղեցկություն), միայնակ է («Ես կյանքում ամեն ինչ ունեմ, բայց ինչո՞ւ եմ գիշերները լալիս»),— ասվու է կրկներգում։
Տեսահլովակ
Տեսահոլովակի պրոդյուսերը Դեյվ Մեյերն է, որը ծնունդով Օռլանդոյից է (Ֆլորիդա)։
Բրիթնի Սփիրսը տեսահոլովակում ներկայանում է երեք կերպարներով՝ պատմող (հայտնվում է տեսահոլովակի սկզբում և վերջում), Լաքի (բառացի թարգմանությամբ՝ Երջանիկ, Հաջողակ) անունով հայտնի դերասանուհի և նրա պահապան հրեշտակ, որը մշտապես հետևում է նրան։ Լաքին պահանջկոտ է և ապրում է շտապողականությամբ։ Նա ստանում է «Օսկար» մրցանակ, լրագրողները ուրախությամբ մեկնաբանում են տեղի ունեցող իրադարձությունները։ Սա երգչուհու միակ տեսահոլովակն է, որում լրագրղները ներկայացված են դրական տեսանկյունից։ Երբ Լաքին գորգի վրայով քայլում է դեպի մեքենան, երկրպագուները ողջունում են նրան և ուրախանում նրա համար, իսկ պահապան հրեշտակը փորձում է նրան նվիրել երջանկություն՝ նրա գլխավերևում շաղ տալով առկայծող աստղեր։ Լաքին մի ակնթարթ նկատում է իր պահապան հրեշտակին ամբոխի մեջ։ Չնայած համընդհանուր ճանաչմանը՝ Լաքին տեսահոլովակի վերջում լալիս է մենակությունից։
Սինգլ
Ստանդարտ երեք սինգլներն առաջին անգամ ներկայացվել են Նիդերլանդներում և ներառում են երեք երգեր, որոնք չեն ընդգրկվել օրիգինալ ամերիկյան «Oops!… I Did It Again» ալբոմում։ Lucky երգը ներառվել է 2004 թվականի «Greatest Hits: My Prerogative» ստուդիական ալբոմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիթնի Սփիրսի երգեր
Նոել (ֆիլմ)
Նոել (անգլերեն Noel) — ամերիկյան դրամա՝ նկարահանված ռեժիսոր Չեզ Պլամինտերի կողմից 2004 թվականին
Սյուժե
Նյու Յորքում Սուրբ Ծնունդը տարվա ամենագեղեցիկ ժամանակն է։ Ամբողջ քաղաքում լուսավորվում են հազարավոր տոնածառներ, որոնք ստեղծում են խաղաղության եւ երջանկության զգացում։ Սակայն, որոշ մարդկանց համար դա բավարար չէ։ Նրանք սպասում են անհավատալի, կախարդական ինչ-որ բան, որպեսզի խուսափեն ամենօրյա անհանգստություններից եւ դժվար հիշողություններից
Գեղեցկուհի Նինան Պենելոպե Քրուզ ստիպված է շուտով ամուսնանալ ոստիկանության աշխատակից Մայքի Պոլ Ուոքեր հետ, սակայն հերթական խանդի տեսարանից հետո, նա հեռանում է Մայքից:Գալով իր հարազատների մոտ նա հանդիպում է Ռոզային՝քառասունամյա հրատարակչին, ով վերջին տասը տարում ստիպված էր խնամել իր հիվանդ մորը՝ Հելենին, ինչի հետևանքով իր մոտ չէին ստացվում հարաբերությունները տղամարդկանց հետ:ԵՎ ահա Ռոզան բախվում է այն հրաշքին, որը տեղի էր ունենում կողքի սենյակում։ Այդ ժամանակ Մայքին հետապնդում էր Արտին(Ալան Առկին)՝սրճարանի տարեց սեփականատերը, ով համոզված էր որ ռեյնկարնացիայից հետո իր կնոջ հոգին ամփոփվել էր ոստիկանի մարմնում։
Արտիի սրտի կաթվածից հետո, Մայքը ծերունուն տեղափոխում է հիվանդանոց, այդտեղ է գալիս նաև ժյունը, ով պատրաստ է վնաս պատճառել իրեն հիվանդանոցում Սուրբ Ծնունդ նշելու համար՝ ինչպես տասնչորս տարի առաջ,որը իր կյանքի լավագույն Սուրբ Ծնունդն էր։
Դերերում՝
Դերասան  -   Դեր
Հետաքրքիր փաստեր
4)Նկարահանման հրապարակում հայտնվելու համար Սյուզան Սարադոնը ստիպված էր 45 րոպե թռչել ինքնաթիռով՝ որպեսզի Նյու-Յորքից տեղափոխվեր Կանադա՝Տորոնտո քաղաք:Սակայն թռիչքներից մեկը դարձավ 14-ժամյա փորձություն դերասանուհու համար քանի որ բոլոր թռիչքները դեպի առևելյան ափ հետաձգվել էին ձնաբքի պատճառով։
Վերշիննի (Սեմիկարակորսկի շրջան)
Վերշիննի (Вершинный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Մտնում է Բակլաննիկովոսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նոել (ֆիլմ)
Հետաքրքիր փաստեր
Սաունթրեք «Angels We Have Heard on High» կատարում են Սուրբ Պողոս երգչախմբի դուստրերը «Micaela» կատարում է Սոնորա Կարուսելս «Joy to the World» և «O Christmas Tree» կատարում է Սիդնի Ջեյմսը «Do Love You» в исполнении Ադրիան փայնտերը «Something» կատարում են Կարի եղբայրները «The First Noel» կատարում են Գինա Ռենեն և Գաբրիել Ռենեն «Silent Night» и «Good King Wenceslas» կատարում է Արթուր Հոլդմենը «Winter Light» կատարում է Ադամ Պասկալը Ինչպես նաև «Three Kings», «Deck the Halls», «We Wish You a Merry Christmas», «Greensleeves», «Letras de Taberna» и «Home for the Holidays».
Վերշիննի (Սեմիկարակորսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Նոել (ֆիլմ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր
Կայապոնիա
Կայապոնիա (Caiapônia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի հարավային մասում։ Մտնում է Սուդուեստի դը Գոյաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 233 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 8 653,189 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,8 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Բարանովկա (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Բարանովկա (Барановка), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆիլիպ Կինդրեդ Դիք
Մանկություն և երիտասարդություն
1938 թվականին նրա մայրը վերադարձել է Կալիֆորնիա։ Դրանից հետո Ֆիլիպը կրկին հնարավորություն է ունեցել հանդիպելու հորը, սակայն 1940 թվականին գյուղատնտեսության նախարարությունը նրան նորից տեղափոխել է։ 1940 թվականին Դիքի խոստովանությամբ նա առաջին անգամ ծանոթացել է գիտական ֆանտաստիկային՝ կարդալով «Stirring Science Stories» ամսագիրը։ Ընդ որում, գրելու նկատմամբ հետաքրքրություն նա դրսևորել է ավելի վաղ․ 1938 թվականին հիմնել է սեփական թերթ՝ «The Daily Dick»։ 1944 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1943) Դիկն ընդունվել է Բերկլիի բարձրագույն դպրոց, որտեղ նույն ժամանակ ուսանել է Ուրսուլա Կրյոբեր Լե Գուինը (նրանք ծանոթներ չեն եղել)։ Դպրոցում Ֆիլիպը սովորել է երեք տարի, շատ է կարդացել ֆանտաստիկ ժանրի գրքեր, նաև գրելու փորձեր է արել։ Նա պահպանել է «Berk Gazette» դպրոցական թերթի համարները, որտեղ տպագրվել են իր «Հրաշագործի արկղ» (The Magician’s Box), «Ստրուկների ռասա» (The Slave Race) պատմվածքները և թերթի խմբագրի դրական արձագանքները դրանց մասին։
1949 թվականի աշնանը նա որոշ ժամանակամիջոց հաճախել է Կալիֆորնիայի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է փիլիսոփայություն, հոգեբանություն և այլ գիտություններ, սակայն շուտով թողել է ուսումը։ Հավանաբար հենց այդ ժամանակ էլ նա ծանոթացել Պլատոնի աշխատություններին։ Դիքի ստեղծագործությունն ուսումնասիրողները ենթադրում են, որ նա թողել է համալսարանը հակապատերազմյան տրամադրությունների պատճառով (այս տեսակետն առաջ է քաշել հենց ինքը գրողը), ինչպես նաև բարձրագույն ուսումնական համակարգից իր ունեցած հիասթափության և մարդկանց միջավայրից մեկուսանալու ցանկության համար։ 1948-1952 թվականներին Դիքն աշխատել է երաժշտական խանութում։ Նրա կենսագիրները մատնանշում են, որ Դիքը շատ է սիրել երաժշտություն, միշտ գնել է երաժշտական լավագույն սարքավորումներ և ունեցել դասական ու ժամանակակից երաժշտության (մասնավորապես՝ The Beatles և Grateful Dead) հարուստ հավաքածու։ Նրա սիրած կոմպոզիտորներն են եղել Վագները, Շուբերտը, Բախը։ Հայտնի է նաև, որ այդ ժամանակ նա կարդացել է ոչ միայն գիտական ֆանտաստիկա, այլև, օրինակ, Ջեյմս Ջոյս, Հերոդոտոս, Քսենոֆոն։
Որոշ տեղեկություններով մոտ 1952 թվականին Դիքի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Կլեո Ապոստոլիդեսի ծանոթության պատճառով, ով եղել է ԱՄՆ-ի կոմունիստական կուսակցության ակտիվիստ, նրանց կցվել է Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյի երկու գործակալ՝ հետևելու ենթադրյալ թշնամական քաղաքացիներին ։ Դիքի և ամերիկյան իշխանությունների հարաբերություններն ազդել են նրա կյանքի և աշխարհայացքի վրա ։
Գրական ակտիվ գործունեություն
Ֆիլիպ Դիքը գիտական ֆանտաստիկայի բնագավառում անուն է վաստակել 1950-ական թվականներին։ Դիքի վրա մեծ ազդեցություն է թողել գիտական ֆանտաստիկայի խմբագիր Էնթոնի Բուչերի հետ ծանոթությունը, որին նրա մահից հետո Ֆիլիպը նվիրել է «Ուբիկ» վեպը։ Դիքը պատմվածքներ է գրել էժանագին ամսագրերի համար և մշակել իր սեփական ոճը, որը մի փոքր տարբերվում է ժամանակի ֆանտաստ գրողների ոճից։ Նրա առաջին վեպը՝ «Արևային վիճակախաղ» (Solar Lottery), հրատարակվել է 1954 թվականին։ Գրողն ինքը քննադատաբար է վերաբերվել իր գործունեությանը։ 1957 թվականին, չնայած «Երկնային աչք» (Eye in the Sky) վեպի դրական արձագանքներին, նա հայտարարել է, որ դադարում է գրել և որոշ ժամանակ պահել է իր խոստումը։
1958 թվականին Դիքը տեղափոխվել է Բերքլի։ Շուտով նա Փոյնթ Ռեյես առողջարանում ծանոթացել է Աննա Ռուբինշտեյնին և շուտով բաժանվել երկրորդ կնոջից։ Ընդհանրապես, Դիքը անձնական բարդ կյանք է ապրել, որի որոշ մանրամասներ արտացոլված են նրա ստեղծագործություններում։ Դիքն ամուսնացած է եղել հինգ անգամ՝ Ժանետ Մառլին (1948), Կլեո Ապոստոլիդես (1950-59), Աննա Ուիլյամս-Ռուբինշտեյն (1959-65), Նենսի Հաքեթ (1966-72) և Լեսլի Բասբի (1973-77)։ Նա ունեցել է երեք երեխա՝ Լորա Արչեր (ծնվ․՝ 1960), Իզոլդա Ֆրեա Իզա Դիք Հաքեթ, (ծնվ․՝ 1967), Քրիստոֆեր Քենեթ (ծնվ․ 1973)։
Աննայի հետ ամուսնությունից հետո Ֆիլիպը ստիպված է եղել շատ գրել (16 վեպ), քանի որ Աննան շատ է սիրել գումար ծախսել թե՛ իր և թե՛ առաջին ամուսնությունից ծնված երեք երեխաների վրա։ Տարբեր պատճառներով Դիքի հետ չեն համագործակցել էլիտար հրատարակչությունները, և Դիքը ստացել է համեմատաբար ոչ մեծ հոնորարներ։ Արդեն 1960-ական թվականների սկզբին նա գիրք գրելու իր սեփական եղանակն էր ստեղծել․ մի քանի ամիս մտածում էր նոր գրքի շուրջ, որին հաջորդում էր մի քանի շաբաթվա կամ նույնիսկ օրվա ինտենսիվ աշխատանքը սևագրի շուրջ։ Որպես կանոն, վերջնական տարբերակը քիչ է տարբերվել սևագրից։ Այդ շրջանում Դիքի մոտ սկսել է պարանոյա զարգանալ։ Բացի այդ՝ Դիքը սկսել է հակադեպրեսանտներ կիրառել։ Ավելի ուշ Աննան հիշել է, որ դեղատներից բազմաթիվ դեղերի հաշիվներ է ստացել։ Ամեն դեպքում, այդ տարիները եղել են նրա ստեղծագործական կյանքի ամենաարդյունավետ շրջանը։
1962 թվականին նա ստացել է գիտական ֆանտաստիկայի բնագավառի բարձրագույն մրցանակը՝ «Հյուգոն» «Մարդը բարձր ամրոցում» վեպի համար։
1964-67 թվականներին անձնական կյանքում ունեցած խնդիրների պատճառով (ամուսնալուծություն, ընկճախտ) նա գրեթե չի գրել։ 1960-ական թվականների կեսերին Աննայի հետ ամուսնալուծությունից հետո ընկերների միջավայրում Դիքն առաջին անգամ ընդունել է հոգեմետ դեղ՝ LSD (Lysergic acid diethylamide), սակայն հետագայում հրաժարվել է դրա ընդունումից՝ վախենալով սարսափելի հալյուցինացիաներից։ Շուտով նա ծանոթացել է Նենսի Հաքեթի հետ։ 1967 թվականի մարտի 15-ին ծնվել է նրանց աղջիկը, որից հետո Ֆիլիպը սկսել է ակտիվորեն գրել։ 1960-70-ական թվականներին նա գրել է այնպիսի հայտնի ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են «Արդյո՞ք անդրոիդներն էլեկտրական ոչխարների մասին են երազում», «Հոսե՛ք, արցունքնե՛ր»։
Կյանքի վերջին տարիներ
Արդեն 1970-ական թվականների սկզբին Դիքը գրեթե դադարել է գրել։ 1971 թվականին Դիքը երեք անգամ հայտնվել է Սթենֆորդի հոգեբուժարանում, որտեղ իր պնդմամբ ընդունել է մեթամֆետամինի հազարավոր հաբեր։ Բուժող բժիշկը, սակայն, լավ է արտահայտվել նրա մասին և նրան բնորոշել «լավատես, բարյացակամ, կարեկցող»։ 1972 թվականի սկզբին նրա տանը, որտեղ ապրել են իր թմրամոլ ընկերները, պայթյուն է տեղի ունեցել։ Դրանից հետո Դիքը տեղափոխվել է Կանադա (Դիքի բառերով դա եղել է ոստիկնության ճնշման հետևանք), որտեղ որպես պատվավոր հյուր մասնակցել է Վանկուվերի՝ գիտաֆանտաստիկայի համաժողովին։
1973 թվականին Դիքն ամուսնացել է հերթական անգամ, և շուտով ծնվել է նրա որդին՝ Քրիստոֆերը։ Նրա նոր կնոջ՝ 18-ամյա ուսանողուհու՝ ընտանեկան մթնոլորտ ստեղծելու փորձերը արժանացել են Ֆիլիպի դժկամությանն ու դիմադրությանը։ Գրողը դեմ է արտահայտվել իր ընտանիքը միջին դասի ընտանիք դարձնելու փորձերին։ 1974 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին Դիքը երազներ է տեսել, որոնք մեկնաբանել է կրոնական տեսանկյունից։ Այդ ժամանակ նա սկսել է գրել «Էքզեգեսիս» ամսագիրը (Exegesis), որը նրա կյանքի վերջում հասել է 8,000 էջի։ Այն հիմք է ծառայել «Վալիս» և «Ալբեմուտի ազատ ռադիո» վեպերի համար։ Այդ շրջանում Դիքը իր իսկ պնդումով սկսել է տեսնել իր նախկին կյանքերը և անծանոթ լեզուներով տեքստեր։ Կլաուդիա Բուշին ուղարկած նամակում նա գրել է․
Ավելի ուշ նա ասել է, որ իր էզոթերիկ փորձը շարունակվել է 11 ամիս և ենթադրել, որ այն կարող է կապված լինել «տարածություն-ժամանակ գործառույթի ընկալման հետ»։ Դիքի ընկեր Նորման Սպինրադը, որի հետ նա կիսվել է իր ապրումներով, ավելի ուշ գրել է, որ Ֆիլիպը ոչ այնքան հավատում էր իր հետ կատարվածին, որքան փորձում էր այդ ամենի համար խելամիտ բացատրություն գտնել։ Այս շրջանում Դիքը բազմաթիվ նամակներ է գրել Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյին (ՀԴԲ)՝ այդ թվում մեղադրանքներ ուղղելով Ստանիսլավ Լեմի և ամերիկյան ու ֆրանսիական քննադատ-մարքսիստների հասցեին։ Այսպես, 1974 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Դիքը մեղադրել է Լեմին ԱՄՆ-ում կոմունիզմի քարոզի մեջ՝ պնդելով, որ նրա անվան տակ հանդես է գալիս մի ամբողջ կոմիտե՝ բաղկացած երեք մարքսիստներից՝ փիլիսոփա, գրաքննադատ Ֆրեդերիկ Ջեյմսոն, գրականագետ Փիթեր Ֆիտինգ և ավստրիացի թարգմանիչ Ֆրանց Ռոտենշտայներ ։ Իմիջիայլոց, ՀԴԲ-ն այս նամակներին ընթացք չի տվել։ Դիքի կենսագիրները ենթադրում են, որ գրողը դրանով փորձել է հաստատել իր հավատարամությունը ամերիկյան իշխանություններին լարված շրջանից հետո։ Ավելի ուշ Դիքը նաև նամակ է գրել Ռիչարդ Նիքսոնին։
1979 թվականի սկզբին Դիքի առողջությունը վատացել է․ կտրուկ բարձրացել է արյան ճնշումը, և նա միկրոկաթված է տարել։ 1982 թվականի փետրվարի 25-ին գրողը ծանր վիճակով հոսպիտալացվել է, որից հինգ օր անց՝ 1982 թվականի մարտի 2-ին մահացել է։
Կյանք և ստեղծագործություն
Ըստ մի կարծիքի՝ գրողն իր կյանքի ողջ ընթացքում չի կարողացել ձերբազատվել հոգեբանական տրավմայից, որի պատճառը եղել է երկվորյակ քրոջ մահը թերսնումից հինգ ամսական հասակում։ 1970 թվականին իր նամակներից մեկում Դիքը, հղում անելով հոգեբանական թեստի արդյունքներին, նշել է, որ իր կյանքի մեծագույն ցնցումը եղել է քրոջ մահը։ Քրոջ մահը ազդել է նաև գրողի ու իր ծնողների հարաբերությունների վրա․ նա մեղադրել է ծնողների անփութության համար, որի հետևանքով քույրը մահացել է։ Դիքի երրորդ կնոջ՝ Աննա Ռուբինշտեյնի խոսքով Ֆիլիպը հավատացել է, որ իր քույրը ինչ-որ ձևով ապրում է իր մեջ։ Դիքի ստեղծագործության հետազոտողները ենթադրում են, որ իր ապրումներն առաջացել են մեղավորության զգացումից, որ նչի կարողացել փրկել քրոջ կյանքը։