cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կորեա
Ճարտարապետություն և կերպարվեստ
ԿԺԴՀ-ի կազմավորումից (1948) և 1950—1953 թվականների պատերազմից հետո մեծ թափ է առել քաղաքաշինությունը։ 1945—1953 թվականներին մշակվել է Փխենյանի գլխավոր հատակագիծը, վերականգնվել և վերակառուցվել են Խամխինը, Վոնսանը, Սարիվոնը, Կեսոնը, Նամփհոն և այլ քաղաքներ։ Երկրով մեկ ծավալվել է արդ. և հիդրոտեխնիկական կառույցների, հիվանդանոցների, դպրոցների, մշակույթի պալատների, կինոթատրոնների շինարարությունը։ Դրանց ստեղծմանը կորեական ճարտարապետներ Կիմ Ջոն Խիի, Լի Խյոնի, Պակ Իկ Խվանի, Սին Սուն Գյոնի և ուրիշների հետ մասնակցում են արտասահմանյան մասնագետներ։ 1950-ական—1960-ական թվականների սկզբի հասարակական շենքերի ճարտարապետության մեջ խորապես դրսևորվել է կորեական միջնադարյան ճարտարապետության ձևերի օգտագործման միտումը (Փխենյանի մեծ թատրոն, 1960)։ 1960-ական թվականների 2-րդ կեսից կիրառվում են շինարարական նոր կոնստրուկցիաներ և նյութեր, ստեղծվում են ճարտարապետական ձևերի պարզ ու լակոնիկ, ռացիոնալ նախագծմամբ աչքի ընկնող կառույցներ (Կիմ Իր Սենի անվ. պետ. համալսարանը, 2-րդ հերթ, 1972)։ Գեղարվեստի ազգային ավանդույթների (այդ թվում՝ տուշով և ջրաներկով գեղանկարչության) վերածննդին ու լայն զարգացմանը նպաստել է 1946 թվականին հիմնադրված Հյուսիսային Կորեայի գրականության և արվեստի գործիչների ասոցիացիան, որի կազմի մեջ է կերպարվեստի գործիչների միությունը։ Տուշով ու ջրաներկով ազգային գեղանկարչության տեխնիկայով են աշխատում նկարիչներ Լի Չխոնը, Չխվե Գյոն Գինը, Լի Սոկ Խոն, Չոն Յոն Մանը, որոնք դիմում են ինչպես ավանդական (օրինակ, «ծաղիկներ-թռչուններ» ժանրին), այնպես էլ ժամանակակից (ժողովրդի մարտական և աշխատանքային սխրագործությունների պատկերումը) թեմաների։ Յուղաներկի տեխնիկայով են ստեղծագործում (հիմնականում կենցաղային և պատմական թեմաներ) նկարիչներ Կիմ Ջոն Նամը, Պակ Մյոն Խուն, Պխո Սե Ջոնը, Մուն Խակ Սուն։ Զարգանում են գրաֆիկան (նկարազարդում, էստամպ, պլակատ. Կիմ Գոն Ջուն, Պե Ուն Սոն, Պակ Սին Խի), հաստոցային և մոնումենտալ քանդակագործությունը (Մուն Սոկ Օ, Խան Յոն Սիկ, Չո Գյու Բոն)։ Հին ավանդույթները պահպանվում են դեկորատիվկիրառական արվեստում (բրուտագործություն, ասեղնագործություն, լաքապատ իրերի պատրաստում)։ Փխենյանում 1953 թվականին հիմնադրվել է Կորեական նկարիչների միությունը, 1954 թվականին՝ Կորեական ճարտարապետների միությունը։
Երաժշտություն
1946 թվականին ստեղծվել է երաժիշտների միավորում, որը հետագայում մտել է Հյուսիսային Կորեայի գրականության և արվեստի գործիչների ասոցիացիայի մեջ։ Խոշոր քաղաքներում բացվել են երաժշտական ուսումնական հաստատություններ (1949 թվականին՝ Փխենյանի կոնսերվատորիան), համերգային դահլիճներ, երաժշտական թատրոններ։ Երաժշտական թատրոնում են զարգացել երկու հիմնական ժանրերը՝ չխանգիկը (ժող. երաժշտական դրամա) և կագիկը (ժամանակակից օպերա, որի կազմավորմանը նպաստել են կոմպոզիտորներ Լի Մյոն Սանը և Խվան Խակ Կինը)։ 1953 թվականին ստեղծվել է ԿԺԴՀ-ի կոմպոզիտորների միությունը։ 1955 թվականին Փխենյանում կառուցվել են ժամանակակից թատերական շենքեր և համերգային դահլիճ, ստեղծվել ֆիլհարմոնիա, սիմֆոնիկ մեծ նվագախումբ և այլ երաժշտական կոլեկտիվներ, գրվել են առաջին սիմֆոնիկ երկերը (Սին Դո Սոնի «Առաջին սիմֆոնիան», Չո Գիլ Սոկի «Հանուն հայրենիքի» սիմֆոնիկ պոեմը)։ Առաջատարի դերը շարունակում է կատարել Փխենյանի պետ. գեղարվեստական թատրոնը, որի լավագույն բեմադրություններից են՝ Լի Մյոն Սանի և Սին Դո Սոնի «Պատմի՜ր, տայգա», Խամ Խոն Գինի «Լուսինը Կիմգանսան լեռներում» և այլ գործեր։ Կորեայի երաժշտական կյանքում կարևոր տեղ են գրավում կորեական ժող. գործիքների անսամբլը, կորեական ժող. բանակի երգի և պարի անսամբլը։ 1946 թվականից Փխենյանում գործում է բալետային ստուդիա (1952 թվականից՝ պետական բալետային ստուդիա)։
Թատրոն
1947—1949 թվականներին Փխենյանում բացվել են պետ. թատրոնը (այժմ՝ պետ. դրամատիկական թատրոն), պետ. ժող. գեղարվեստական թատրոնը (այժմ՝ Փխենյանի քաղաքային թատրոն)։ 1948 թվականին Փխենյան-Պուկտո գավառի գեղարվեստական թատրոնը բեմադրել է Պեկ Մուն Խվանի «Աճ» պիեսը՝ ագրարային ռեֆորմի շրջանի կորեական գյուղի, ժող. իշխանության կազմավորման մասին։ Այդ պիեսը էտապային է եղել կորեական նոր թատերարվեստի ձևավորման համար և բեմադրվել շատ թատրոններում։ 1950—1953 թվականների պատերազմի տարիներին թատրոնների ագիտբրիգադները հանդես են եկել ռազմաճակատում և թիկունքում։ 1950-ական թվականների վերջից Կորեայի թատրոնը շարունակել է զարգացման նոր ուղիների որոնումները։
Պատմական տեղեկանք
Հարավային Կորեայի պատմությունը սկսվում է 1945 թվականի ամռանը կնքված, թերակղզու ոլորտների ազդեցության բաժանման խորհրդային-ամերիկյան համաձայնությունից։
Ըստ այդ համաձայնագրի՝ Կորեայի հարավային մասն անցնում էր ԱՄՆ-ի, իսկ հյուսիսայինը՝ ԽՍՀՄ-ի ազդեցության տակ։
Երկրի պատմության մեջ փոփոխվեցին ժողովրդավարական և բռնատիրական կառավարություններ։ Հարավային Կորեայի Առաջին Հանրապետությունը ժողովրդավարական կարգավիճակից անցավ բռնատիրական կարգին մինչ իր փլուզումը (1960)։ Հարավային Կորեայի Երկրորդ Հանրապետությունը ստեղծվեց ժողովրդավարական սկզբունքների հիման վրա, սակայն մեկ տարվանից ավելի քիչ ժամանակահատվածում փլուզվեց, ինչից հետո երկրում հայտնվեց ռազմական կառավարություն։ Հարավային Կորեայի Երրորդ, Չորրորդ և Հինգերորդ Հանրապետությունները համարվում էին ժողովրդավարական և ռազմական կառավարության շարունակությունը։ Վեցերորդ Հանրապետության ստեղծումից հետո կառավարությունը վերադարձավ ժողովրդավարական դիրքին։
Իր ստեղծման ժամանակից Հարավային Կորեան անցել է կրթության, տնտեսության և մշակույթի ոլորտների զարգացման մեծ ուղի։ 1960-ական թվականներին երկիրը համարվում էր ամենաաղքատներից մեկը տարածաշրջանում։ 1990-ական թվականներին կորեական հայտնի երաժշտությունը, հեռուստատեսայի սերիալները և կինոն ավելի հայտնի է դառնում աշխարհի տարբեր ծայրերում, հատկապես Հարավարևելյան Ասիայում։ Այս երևույթը հայտնի է դառնում որպես «Կորեական ալիք»։
Տնտեսություն
Հարավային Կորեան համարվում է տնտեսապես զարգացած և բնակչության մեկ շնչի եկամուտի բարձր մակարդակով երկիր։
Առավելությունները, նավարտադրության ոլորտում առաջինն է աշխարհում։ Կորեական ապրանքները, մանավանդ ավտոմեքենաները, մեծ պահանջարկ ունեն Չինաստանում։
Թերությունները, մեծ կախվածություն և պարտքեր ունի համաշխարհային արտադրողներից։ Հանրային ոլորտը բեռնում է տնտեսությունը։
Հարավկորեական տնտեսության մեջ ներդրողները ներկայացված են ստորև բերված աղյուսակում.
2008 թվականի դրությամբ Հարավային Կորեան իր տնտեսության ՀՆԱ-ով գտնվում է 13-րդ հորիզոնականում։ ՀՆԱ-ի 1963 թվականի ցուցանիշից (100$ մեկ շնչին) 2005 թվականին հասել է 20,000$-ի։
Երկրի տնտեսական հիմնական ոլորտները մերջին վաթսունամյակում հիմնապես փոխվել են։ 1940-ական թվականներին Կորեայի տնտեսությունը հենվում էր գյուղատնտեսության և թեթև արդյունաբերության վրա։ Հետագա մի քանի տասնամյակի ընթացքում ուշադրությունը կենտրոնացվել է թեթև արդյունաբերության և ազգային հագուստների սպառման, իսկ 1970-ական և 1980-ական թվականներին՝ ծանր արդյունաբերության վրա։ 30 տարվա ընթացքում երկրի նախագահը՝ Պակ Չո Հին 1962 թվականին հայտարարեց «Տնտեսական հնգամյակ», որի արդյունքում երկրի տնտեսությունը աճեց շատ արագ տեմպով, և տնտեսության կառուցվածքը փոխվեց։ 1960-ական և 1990-ական թվականների տնտեսական բարձր ցուցանիշների շնորհիվ Հարավային Կորեան Սինգապուրի, Հոնկոնգի և Թայվանի շարքում անվանում են «Ասիական վագր»։
1980-ական թվականներին տնտեսական փոթորկոտ աճը դանդաղեց։ Տնտեսական աճը կազմեց 6,5%, բնակչությունը շատացավ աշխատավարձի հաշվին, և տեղի ունեցավ փողի արժեզրկում։
Ինչպես այլ զարգացած երկրներում, Հարավային Կորեայում նույնպես 1990-ական թվականներին գերակշռող դարձավ արդյունաբերությունը, իսկ այժմ այն ՀՆԱ-ի -ն է կազմում։
Հարավային Կորեայում առևտրական գործունեությունը հսկվում է Հարավային Կորեայի Առևտրական Օրենսգրքով։
Տրանսպորտ
Երկաթուղիների երկարությունը 5,7 հզ. կմ է (1979), ավտոպարկի հզորությունը՝ 90 հզ. մեքենա։ Ունի օդանավակայանների ցանց (Սեուլ, Սուվոն, Կվանջու, Պուսան, Մոկպհո ևն)։ Ծովային հիմնական նավահանգիստներն են Պուսանը, Ինչխոնը, Ուլսանը, Կունսանը, Մոկպհոն, Փխոխանը, Յոսուն։ Արտաքին առևտրի հաշվեկշիռը բացասական է. հիմնական գործընկերներն են Ճապոնիան, ԱՄՆ-ը և ԳՖՀ-ն։ Դրամական միավորը վոնան է։
Բժշկա-աշխարհագրական բնութագիր
Ծննդի, մահացության և մանկական մահացության վերաբերյալ կանոնավոր հաշվառում չկա։ Կորեայում տարածված են վարակիչ և մակաբուծական հիվանդությունները (ասկարիդոզ, անկիլոստոմիդոզ, ցուցուգամուշ)։ Առավելապես գրանցվում են տուբերկուլոզի, խոլերայի, որովայնային տիֆի և բորի դեպքեր։ 1969 թվականին Կորեայում գործել են 219 հիվանդանոց՝ 16,3 հզ. մահճակալով (0,5 մահճակալ՝ 1000 բնակչին)։ Բժշկ. օգնությունը հիմնականում կազմակերպում են մասնավոր պրակտիկայով զբաղվող բժիշկները։ 1971 թվականին (1966 թվականի հետ համեմատած) բուժսպասարկման վարձը պետ. և կոմունալ հիվանդանոցներում բարձրացել է 20—60%, կրճատվել են բժշկ. սպասարկման ծախսերը։ 1968 թվականին Հարավային Կորեաում աշխատել է 13,5 հզ. բժիշկ (2,5 հզ. բնակչին՝ 1 բժիշկ), մոտ 5 հզ. բժշկի օգնական, 1,9 հզ. ատամնաբույժ, 13,8 հզ. դեղագործ և 19,5 հզ. միջին բուժաշխատող։ Բժիշկների 33% ը և ատամնաբույժների 37%-ը կենտրոնացած է Սեուլում։ Սեուլի պետական համալսարանում կազմակերպվել են բժիշկների կատարելագործման դասընթացներ։
Գիտական հիմնարկները
Կոորդինացման գիտական կենտրոնը Սեուլի գիտությունների ազգային ակադեմիան է (հիմն. 1954): «Կորյո» համալսարանում (Սեուլ) կան ասիական հետազոտությունների կենտրոն, տնտեսագիտության, աշխատանքի, սոցիալական հետազոտությունների, միջատաբանության և այլ ինստիտուտներ։ Պուսանյան ազգային համալսարանին կից ստեղծվել են տեխնոլոգիայի (1965), արյան հետազոտությունների (1964) ինստիտուտներ։ Տեգուում կազմակերպվել են բնական նյութերի քիմիայի, արդյունաբերական տեխնիկայի, արդյունաբերական տնտեսագիտության և այլ հետազոտական կենտրոններ։ 1958 թվականին ստեղծվել է ատոմային էներգիայի վարչությունը։
Այժմ կրթության համակարգով է զբաղվում Կորեայի Կրթության և Գիտության Նախարարությունը՝ ձևավորված 2008 թվականին։ Պետական առաջին աստղադիտարանը դարձավ Կյոնհի աստղադիտարանը։
Գրականություն
Հարավային Կորեայում 1950-1970-ական թվականների հասարակական շենքերը կառուցվել են արևմտաեվրոպական ոճերի սկզբունքով (այդ թվում՝ ֆունկցիոնալիզմի. «Կորիա էըր լայնս) ավիաընկերության շենքը Սեուլում, 1969), ազգային շինարվեստի տարրերի և ժամանակակից կոնստրուկցիաների զուգորդման փորձեր են արվում («Ուոկեր Հիս» զվարճանքի կենտրոնը Սեուլի մոտ)։ Բնակարանային շինարարությունը հիմնականում կատարվում է տիպային նախագծերով։ 1950-1970-ական թվականներին Հարավային Կորեայի կերպարվեստում գոյություն ունեն բազմաթիվ հոսանքներ։ Եվրոպական առումով ռեալիստական ուղղության (չի վայելում պաշտոնական շրջանների աջակցությունը) ներկայացուցիչներից են գեղանկարիչներ Կիմ Ին Սինը, Լի Ջուն Սոպը։ 20-րդ դարի եվրոպական մոդեռնիստական հոսանքի նմանակման ոգով են աշխատում գեղանկարիչներ Կիմ Խվան Գին, Նամ Գվանը, քանդակագործներ Կիմ Յոն Խակը, Չոն Սան Բոմը։ Ազգային ավանդույթներով են ստեղծագործում գեղանկարիչներ Խո Բեն Նյոնը, քանդակագործ Կիմ Գյոն Սինը և ուրիշներ։ Ազգային և 20-րդ դարի եվրոպական գեղանկարչության արտահայտչամիջոցներն են զուգորդում Կիմ Գի Չխանը, Պակ Նե Խյոնը։ Ազգային երաժշտական արվեստը պահպանվում է էնտուզիաստների ջանքերով։ Խոշոր երաժշտական կենտրոնը Սեուլն է, ուր գործում են օպերային թատերախումբ (բեմադրում է եվրոպական օպերաներ), 5 սիմֆոնիկ նվագախումբ և 6 համալսարաններին կից երաժշտական կոլեջներ։ 1945 թվականից հետո լուծարքի են ենթարկվել բազմաթիվ թատերախմբեր։ Իշխանությունների բռնությունների հետևանքով թատերարվեստի առաջադեմ գործիչների մի մեծ խումբ հեռացել է (1946 թվականի 2-րդ կեսից) Հարավային Կորեայից և աշխատում է Հյուսիսային Կորեայում։ Ժամանակակից դրամայի ազգային թատրոնը կազմակերպվել է 1948 թվականին։ 1960-ական թվականների վերջից գործում են «Մինջուն», «Տոնյան» փորձարարական թատրոնները և ոչ մեծ թատերախմբեր։ Թատրոնը արևմտյան մոդեռնիստական արվեստի ազդեցության տակ է։ Ազգային ավանդույթները պահպանելու համար թատերական գործիչների ոչ մեծ խմբի ջանքերը արդյունք չեն տալիս։ Կինեմատոգրաֆիան սկզբնավորվել է 1946 թվականին։ 1940-ական թվականների վերջերի ֆիլմերի թեմատիկան հիմնականում կապված է ճապոնական ճնշումից ազատագրման հետ։ 1950-1953 թվականների պատերազմի տարիներից որոշակի են դարձել կինոարվեստի երկու հիմնական ուղղություններ՝ ռեակցիոն (հանդես է գալիս սոցիալիստական երկրների դեմ) և չափավոր լիբերալ, որի գործիչները ջանում են ցույց տալ հարավկորեական բուրժ. հասարակության թերությունները։ Միայն որոշ ֆիլմեր են բավարարում իսկական արվեստի պահանջները («Մղձավանջային գիշեր», 1953, «Ավելորդ մարդը», 1965)։ Չնայած թողարկվող ֆիլմերի մեծ քանակին (1966 թվականին՝ 120 կինոնկար), կինեմատոգրաֆիան դաժան գրաքննության, արտասահմանյան կինոարտադրանքի, կինոստուդիաների նյութական դժվարությունների և այլնի պատճառով խոր ճգնաժամ է ապրում։ Կինոգործիչներից են Սին Սա Ռոկը, Յու Խյոն Մոկը, Յուն Բոն Չխունը, Լի Գյու Խվանը, Յան Ջու Նամը, Լի Յոն Մինը և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կորեա Կատեգորիա:Ասիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Բաժանված տարածաշրջաններ
Ժասմեն
Ժասմեն (Մարիամ Հովսեփի Գրիգորյան), հայ դերասանուհի ։
Կենսագրություն
Ժասմենը ծնվել է 1894 թ. Թիֆլիսում, բանվորի ընտանիքում։ Ապրել է դժվար մանկություն։ Նրա մանկությունը հարուստ է հին Թիֆլիսի վառ տպավորություններով։ Տարրական կրթություն ստանալով՝ նա հնարավորություն չի ունենում ուսումը շարունակելու և ընդունվում է Հայոց բարեգործական ընկերության կարուձևի դպրոցը, որի սաներն են եղել նաև Օլգա Գուլազյանը և Մերի Բերոյանը։ Ունեցել է բնատուր երաժշտական, լավ ձայն և երգել է Ռոմանոս Մելիքյանի, ապա և Կոմիտասի ղեկավարած քառաձայն երգչախմբում։ Թատրոնի հետ կապվել է սիրողական խմբերի միջոցով, այնուհետև հանդես է եկել «Էդիպ արքա» ներկայացման մեջ, որի գլխավոր դերակատարը Ամո Խարազյանն էր։ Վերջինս նկատում է Ժասմենին և ընդունում իր խումբը, որը ներկայացումներ էր տալիս Թիֆլիսի Հավլաբար աշխատավորական ընկերության խմբում։
1909-1910 թթ. թատերաշրջանում Ժասմենը հանդես է գալիս Թիֆլիսի Արտիստական թատրոնում՝ հայ բեմի վարպետների հետ։ Հենց այստեղ էլ նորահայտ դերասանուհու տաղանդը նկատում է Հովհաննես Աբելյանը և հետևում նրա զարգացմանը։ 1912 թ. Ժասմենը դառնում է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի ստուդիայի ազատ ունկնդիրը։
1913 թ. Թիֆլիսի Հայոց դրամատիկական ընկերության թատերախումբը կրկին ընդունում է Մոսկվայից վերադարձած Ժասմենին՝ նրան վստահելով ոչ թե երկրորդական, այլ առաջնակարգ դերեր, ինչպիսիք են՝ Մարգարիտը՝ «Պատվի համար», Տրիլբին՝ «Տրիլբի», Ռուքայան՝ «Դավաճանություն», Սոնան, Սուսանը, Դեզդեմոնան՝ «Օթելլո»։ Այդ դերերից ամենահայտնին, թերևս, Մարգարիտն է։ Երիտասարդ Ժասմենը պատրաստել է այդ դերը Հովհաննես Աբելյանի ցուցումներով և խորհուրդներով և խաղացել է այն ավելի քան երեք տասնամյակ՝ շարունակ խորացնելով ու կատարելագործելով։
Ժասմենը դառնում է Բաքվի նորաստեղծ Հայ դրամայի «առաջին դերասանուհին»։ Միայն մի թատերաշրջան (1924-1925) է նա անցկացնում Երևանում․ այնքան ժամանակ, որքան գոյություն է ունենում Երևանի հեղափոխական թատրոնը։ Այս թատրոնի փակումն էր պատճառը, որ դերասանուհին կրկին վերադառնում է Բաքու։
Տասնամյակներ շարունակ Ժասմենը Բաքվի Հայ դրամայի առաջատար դերասանուհին է եղել մինչև թատրոնի փակվելը 1949 թ.։ Դրանից հետո նա երկար ժամանակ հեռանում է բեմից, և երբ մի տասնամյակ անց, նա կրկին Կրուչինայի դերով 1959 թ. հանդես է գալիս Սունդուկյանի անվան թատրոնում, ոչինչ չի ավելացնում նրա դերասանական համբավին ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Կառլ VI (այլ կիրառումներ)
Կառլ VI անունով անձինք անունով Եվրոպայում թագավորել են՝
Միրիամ Ռոդրիգես Մարտինես
Միրիամ Ռոդրիգես Մարտինես, մադրու իրավունքների մեքսիկացի պաշտպան, ակտիվիստ, որ դստեր առևանգումից և սպանությունից հետո դարձել է «Անհայտ կորած երեխաների ծնողների» պաշտպան։ Միրիամը սպանվել է զինյալների կողմից, ովքեր ներխուժել են նրա տուն 2017 թվականի մայիսի 10-ին։
Գործունեություն
Միրիամ Էլիզաբեթ Ռոդրիգես Մարտինեսը բնակվել է Մեքսիկայի Սան Ֆերնանդո համայնքում։ Նա սպանվել է 2017 թվականի մայիսի 10-ին` Մեքսիկայում նշվող Մայրերի օրը ։ Մահացել է հիվանդանոց տեղափոխվելու ճանապարհին ։
Սան Ֆերնանդո համայնքը գտնվում է Տամաուլիպաս նահանգում, որը Մեքսիկայի ամենադաժան շրջաններից մեկն է։ Ըստ կառավարության տվյալների՝ այս նահագն ունի երկրում անհետացած մարդկանց ամենամեծ թվաքանակը ։
Միրիամի դուստրը` Կարեն Ալեխանդրա Սալինաս Ռոդրիգուեսը, 2012 թվականին անհետացել է։ Միրիամ Ռոդրիգուեսը շուրջ երկու տարի փնտրել է դստերը, մինչև որ 2014 թվականին դստեր դին հայտնաբերվել է անհայտ գերեզմանում։ Դրանից հետո նա իշխանություններին հայտնել է դստեր սպանության մասին ։ Նրա դստեր գործով ձերբակալված տղամարդկանց մի մասը ձերբակալությունից հետո փախել է բանտից։ Միրիամ Ռոդրիգեսը հարցազրույցներում նշել է, որ ինքը հանցավոր կազմակերպություններից ստացել է մահվան սպառնալիքներ, և որ տեղական իշխանություններն իրեն չեն պաշտպանում։
Դստերը փնտրելուն զուգահեռ նա ջանքեր էր գործադրում օգնելու այլ ծնողների, որոնց երեխաներն անհետացել էին, և նա դարձավ Colectivo de Desaparecidos (Անհետացած հավաքական) կազմակերպության ղեկավար ։
2017 թվականի մայիսի 10-ին մի խումբ զինյալներ ներխուժել են Միրիամի տուն և սպանել նրան։
Համերաշխության ակտիվիստները 2017 թվականի մայիսի 10-ին իրենց բողոքի ձայնն են բարձրացրել Միրիամ Էլիզաբեթ Ռոդրիգես Մարտինեսի մահման հետ կապված, կոչ անելով Մեքսիկայի և ԱՄՆ-ի կառավարություններին և դաշնային իշխանություններին ապահովել մարդու իրավունքի պաշտպանների անվտանգությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի իրավապաշտպաններ
Դուևիլե
Դուևիլե (Dueville), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 13735 մարդ, բնակչության խտություն՝ 687 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 36031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժառանգությունից հրաժարում
Ժառանգությունից հրաժարում, ժառանգի կամքի արտահայտման ձև, որի առնչակցությամբ իրավահարաբերությունները Հայաստանում կարգավորվում են քաղաքացիական օրենսդրությամբ և այլ իրավական ակտերով։ Ինքնին, ժառանգությունից հրաժարվելը կամ այն չընդունելը քաղաքացիական իրավունքում ընդունված միակողմանի գործարք է, որի արդյունքում ժառանգը հրաժարվում է իր ժառանգությունից կամ մասնաբաժնից՝ հօգուտ այլ անձի (անձանց) կամ առանց մատնանշելու որևէ սուբյեկտի, հօգուտ որի կատարվում է ժառանգությունից հրաժարումը։
Օրենսդրական կարգավորում
Ժառանգությունից հրաժարումը և դրա արդյունքում ուղղակիորեն ծագած իրավահարաբերությունները կարգավորվում են ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով։ Մասնավորապես, այսօրինակ իրավահարաբերությունների օրենսդրական կարգավորումն ամրագրված է վերոնշյալ օրենսդրական ակտի 74-րդ գլխում։
Համաձայն Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքի 1230-րդ հոդվածի՝ Ժառանգն իրավունք ունի հրաժարվել ժառանգությունից ժառանգության բացման օրվանից վեց ամսվա ընթացքում` ներառյալ այն դեպքում, երբ նա արդեն ընդունել է ժառանգությունը։ Ժառանգությունից հրաժարվելու գործարքն իր բնույթով միակողմանի գործարք է։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի և Նոտարիատի մասին ՀՀ օրենքի վերլուծությունից բխում է, որ ժառանգությունից հրաժարվելու վերաբերյալ միակողմ գործարքը ենթակա է նոտարական վավերացման։ Ընդ որում, ժառանգությունից հրաժարվելու վերաբերյալ փաստաթղթի նոտարական վավերացման պահից սկսած ժառանգությունից հրաժարումը նոտարի կողմից չի կարող վերացվել, այսինքն՝ ժառանգությունից հրաժարման գործարքը այս համատեքստում անվերադարձ է ։ Այս հանգամանքը, սակայն, չի բացառում համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում ժառանգությունից հրաժարվելու վերաբերյալ գործարքի վիճարկումը դատական կարգով։
Ինքնին, ժառանգությունից հրաժարման գործընթացի տեսական արդյունքը ծառայում է հօգուտ մեկ այլ անձի, որը ևս դառնում է իրավահարաբերության մասնակից։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրքը այս հարցի շուրջ ունի հետևյալ մոտեցումը, որը սահմանված է նշյալ օրենսգրքի 1233-րդ հոդվածի առաջին մասով ։
Ժառանգությունից հրաժարվելու հետևանք
Ժառանգը ժառանգությունից (կամ ժառանգության իր մասնաբաժնից) հրաժարվում է հօգուտ մեկ այլ անձի, որն էլ ինքնաբերաբար դառնում է իրավահարաբերության մասնակից։ Հակառակ դեպքում, վերջինս պարզապես չի ընդունում ժառանգությունը։ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգիրքը (հոդված 1231) նախատեսում է, որ ժառանգությունից հրաժարվելու դեպքում ժառանգն իրավունք ունի նշել, որ նա դրանից հրաժարվում է հօգուտ ըստ կտակի կամ ըստ օրենքի ցանկացած հերթի ժառանգների` ներառյալ նրանց, ովքեր ժառանգում են ներկայացվելու իրավունքով։
Միևնույն ժամանակ, վերոնշյալ հոդվածի երկրորդ մասով սահմանվում են այն օրենսդրական արգելքները, որոնց առկայության պայմաններում հօգուտ այդ անձը չի կարող փոխանցվել ժառանգությունը։ Այսպիսով, ի շահ այլ անձի չի թույլատրվում հրաժարվել`
Միջազգային պրակտիկայում
Ըստ տեսաբանների՝ ժառանգության բացման պահին անձի (որը նշյալ իրավահարաբերությունում հանդես է գալիս որպես ժառանգ) մոտ առաջացող ժառանգման իրավունքն իր մեջ ընդգրկում է ոչ միայն ժառանգությունն ընդունելու հնարավորություն, այլև այդ իրավունքից  հրաժարվելու իրավունք։ Ժառանգության ընդունումը, չընդունումը, բաժանումը, դրանից հրաժարվելը կամ նմանօրինակ այլ որոշումների կայացումը պետք է կատարվի անձի ազատ կամահայտնության սկզբունքի տրամաբանությամբ։ Ինչպես Հայաստանում և Արցախի Հանրապետությունում, այնպես էլ աշխարհի պետությունների մեծագույն մասում, ժառանգության իրավահարաբերությունները կարգավորող օրենսդրական ակտերը նախատեսում են, որ ժառանգությունից հրաժարվելու իրողությունը համապատասխան մարմնին պետք է ներկայացվի գրավոր տեսքով։ Միացյալ Թագավորության մաս կազմող Անգլիայում և Ուելսում ժառանգությունից հրաժարվելու համար անհրաժեշտ է դիմել դատարան, որն էլ իրավասու է վերացնել անձի իրավունքները ժառանգության նկատմամբ։ Այդ ընթացքում, դատարանը օրենքով սահմանված կարգով և բարեխղճորեն (օրենքի պահանջով) իրականացնում է գույքի տնօրինումը։ Դատարանը ժառանգությունից հրաժարվող անձից կարող է պահանջել երդում առ այն, որ նա այդ քայլով չի հետապնդում որևէ անարդարացի նպատակ։
Ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզ է դառնում, որ գոյություն ունեն մի շարք պատճառներ, որոնց առկայության պայմաններում անձինք հակված են հրաժարվել ժառանգությունից։ Օրինակ՝ երբ ժառանգության ընդունումից հետո այն ինքնաբերաբար անցնելու է պարտատերերին կամ պետության կողմից ենթարկվելու վարչական բռնագանձման։ Բացի այդ, ժառանգության ընդունումը կարող է նպաստել մի շարք հարկատեսակների սահմանմանը, կամ անձի կողմից վճարվող հարկատեսակների տոկոսադրույթների բարձրացմանը։ Միջազգային պրակտիակն ցույց է տալիս, որ նման դեպքերում այսօրինակ իրավահարաբերությունների մասնակիցներն առավել նպատակահարմար են գտնում հրաժարվել ժառանգությունից՝ հօգուտ իրենց իրավաջորդների կամ այլ մտերիմ անձանց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ժառանգման իրավունք
Գենադի Վարդանով
Գենադի Երվանդի Վարդանով, խորհրդային ճարտարագետ, հրթիռային սարքաշինության բնագավառի կազմակերպիչ։ ՌԴ վաստակավոր մեքենաշինարար (1985), պատվավոր ավիաշինարար (1995): Աշխատանքի վետերան (1993): ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1985):
Կենսագրություն
ԳԵենադի Վարդանովը ծնվել է 1933 թվականի մայիսի 16-ին Ուզբեկստանի Սամարղանդ քաղաքում։ 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտը։ 1986 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ժողտնտեսության ակադեմիայի Պետական կառավարման բարձրագույն օղակի որակավորման բարձրացման ինստիտուտը։ 1993 թվականին ավարտել է Օկլահոմայի նահանգի (ԱՄՆ) համալսարանի միջազգային մենեջմենթի դպրոցը։ 1957-2000 թվականներին աշխատել է Դոլգոպրուդնիի գիտաարտադրական ձեռնարկությունում (Մոսկվայի մարզ)։ 1981-1984 թվականներին եղել է պլանարտադրության գլխավոր վարչության պետի առաջին տեղակալ, 1984-2000 թվականներին՝ գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալ-գլխավոր ճարտարագետ ։
Կազմակերպել և ղեկավարել է ԽՍՀՄ հակաօդային պաշտպանության համալիրների երկիր-օդ, ավիացիոն օդ-օդ դասերի, ռազմածովային նավատորմի նավային հրթիռների, առաջին հակահրթիռների արտադրությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ճարտարագետներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Արյան դեպո
Արյան դեպո, մարդու և կենդանիների օրգաններ, որտեղ պահեստվում է որոշակի քանակությամբ արյուն։
Օրգանիզմի ամբողջ արյան մոտ 50%-ը չի մասնակցում շրջանառության, այլ պահվում է արյան դեպոյի օրգաններում՝ փայծաղում (մոտ 16%), լյարդում (մինչև 20%), մաշկում (մոտ 10%)։ Ա․դ–ում պահեստված արյունը հիմնականում բաղկացած է ձևավոր տարրերից, պլազմայի քանակությունն աննշան է։ Արյան դեպոյի օրգաններից արյունը շրջանառության մեջ է մտնում, երբ ավելանում է օրգանիզմի պահանջը թթվածնի նկատմամբ (ծանր ֆիզիկական աշխատանք), կամ շրջանառվող արյան մեջ նվազում է հեմոգլոբինի քանակը (արյունահոսությունների դեպքում), երբ օրգանիզմը գտնվում է մթնոլորտային ցածր ճնշման պայմաններում։ Արյան դեպոյի օրգանները խիստ կարևոր են արյան շրջանառության համար և ապահովում են օրգանիզմի հարմարվելը ներքին և արտաքին միջավայրի փոփոխվող պայմաններին։
Կատեգորիա:Բժշկություն
Մեգամոլ Արմենիա
Մեգամոլ Արմենիա, առևտրի և ժամանցի բազմաֆունկցիոնալ կենտրոն Երևանում՝ Նոր Նորք վարչական շրջանում։ Շահագործման է հանձնվել 2019 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։ Հայաստանի և տարածաշրջանի ամենամեծ առևտրի և ժամանցի կենտրոնն է ։
Նկարագրություն
Զբաղեցնում է 98. 000 քառ․ մետր տարածք, ունի 6 հարկ, առևտրի կենտրոնում ներկայացված է շուրջ 100 տեղական և միջազգային բրենդ։ Առևտրի կենտրոնի ստորգետնյա երեք հարկերում գործում է շուրջ 1800 մեքենայի համար նախատեսված ավտոկայանատեղի, որն ամենամեծն է Հայաստանում և տարածաշրջանում ։
Բացի խանութ-սրահներից, մոլում գործում է տարածաշրջանի ամենամեծ խաղահրապարակը, կինոթատրոն, ռեստորան-սրճարաններ, ֆուդկորտ ։
Առևտրի կենտրոնում ներկայացված է հայ նկարիչ Մինաս Ավետիսյանի «Գիշեր» որմնանկարը (1973 թվական), որը վերականգնվել է իտալացի մասնագետների կողմից՝ Ֆաբրիցիո Իակոբինիի գլխավորությամբ։ Որմնանկարը համարվում է պատմամշակութային հուշարձան և Հայաստանի Հանրապետության սեփականությունն է ։
Մեգամոլում է տեղակայված Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցված շատրվան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի առևտրի կենտրոններ Կատեգորիա:2019 հիմնադրված առևտրի կենտրոններ Կատեգորիա:2019 հիմնադրումներ Երևանում Կատեգորիա:Երևանի շենքեր և կառույցներ
Վերամբարձ ուժ
որտեղ՝
Y
— վերամբարձ ուժ,
P
— քարշանք,
p
— ճնշում,
n
— պրոֆիլին նորմալ(ուղղահայաց՝ շոշափման կետով անցնող ուղիղ գծի մակերևույթի նկատմամբ) Համաձայն Ժուկովսկու թեորեմի վերամբարձ ուժը համեմատական է միջավայրի խտությանը, հոսքի և հոսքի շրջապտւյտի արագությանը։ Վերամբարձ ուժի առաջացումը բացատրվում է հետևյալ կերպ՝ իներցիայի և մածուցիկության առկայության պայմաններում թևի շուրջ հոսող գազի ոչ զրոյական գրոհի անկյան տակ գազի հոսքը արագանում է՝ իներցիան հաղթահարելով, որպեսզի հասնի «վազող» թևի մակերևույթին, իսկ հակառակ կողմից սեղմվում է վազող մակերևույթի ազդեցության տակ։ Այդ ամենի ելնելով ստանում ենք վերամբարձ ուժի հետևյալ բաղադրիչները․ Արագության դաշտերի արագության, իներցիայով ճնշման և միջավայրի մածուցիկության վերաբերյալ ավելի մանրամասն հնարավոր է իմանալ Բեռնուլիի և Նավիե-Ստոքսի հավասարումների նկարագրություններում։ Եթե օդի հոսքի արագությունը թևի վրա v_{1} ավելի մեծ է, քան թևի ներքևի օդի v_{2} հոսքի արագությունը, ապա Բեռնուլիի օրենքի համաձայն այն հանգեցնում է ճնշման անկմանը ։ Վերամբարձ ուժը կարող եք հաշվել բանաձևով՝, որտեղ \rho՝ օդի խտություն, S՝ թևի մակերես։ Նշելով օդի հոսքի արագությունը թևի նկատմամբ՝u և հոսքի շրջապտույտի արագությունը՝ v, կստանաք v_{1}=u+v, v_{2}=u-v, ՝ Ժուկովսկու բանաձև.
Վերամբարձ ուժի գործակից
Վերամբարձ ուժի գործակից— անչափելի մեծություն, վերամբարձ ուժի բնութագրիչ՝ թևի որոշակի պրոֆիլի դեպքում, հայտնի գրոհի անկյան պայմաններում։ Գործակիցը որոշվում է փորձարկման ճանապարհով՝ աերոդինամիկ խողովակի օգնությամբ, կամ էլ Ժուկովսկիի թեորեմի միջոցով։
XIII դարում արդեն Ջոն Սմիթոնը հաշվել է վերամբարձ ուժի ուղղման գործակիցը՝ վերամբարձ ուժի հաշվարկման բանաձևի համար։ Բանաձևը ունի հետևյալ տեսքը՝ : որտեղ՝
Հաշվարկի բանաձևը նման է վերոհիշյալ բանաձևին, միայն այն տարբերությամբ, որ այս դեպքում կիրառվում է ցանկացած դիմադրության գործակից C_x վերամբարձ ուժի գործակցի C_y փոխարեն։
ՈՒղղման գործակիցը, որի արժեքը Սմիթոնի հաշվարկով կազմում էր 1,005, կիրառվել է ավելի քան 100 տարի, և միայն Ռայթ եղբայրների փորձը ցույց տվեց, որ վերամբարձ ուժը, որը ազդում է սավառնակի վրա, քիչ է հաշվարկված, և ուղղեցին «Սմիթոնի գործակիցը», հասցնելով 1,0033-ի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աերոդինամիկա Կատեգորիա:Մեխանիկական շարժում
Notepad++
Notepad++, բաց, ազատ կոդով տեքստային խմբագրիչ Windows օպերացիոն համակարգի համար, որն ունի մեծ քանակությամբ լեզուների կոդի լուսավորում և նշագծում։ Աջակցում է ավելի քանի 100 ֆորմատների ։ Հիմնված է Scintilla բաղադրիչների վրա, որը գրված է C++ լեզվով և տարածվում է GNU General Public License արտոնագրով։ Ծրագրի հիմնական ֆունկցիոնալությունը կարող է ավելանալ լրացուցիչ հավելվածների և մոդուլների շնորհիվ։
Պատմություն
Նախագիծը գտնվել է SourceForge.net-ի վրա, որտեղից 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դրությամբ ներբեռնվել է ավելի քան 29 մլն անգամ։
Հիմնական հնարավորություններ
Նախագծի պաշտոնական կայքում ներկայացված են ծրագրի հիմնական հնարավորություններ․
Շարահյուսության լուսավորում
ActionScript, ASP, ASCII, Ասեմբլեր, AutoIt, BAT, C, C#, C++, Caml, CSS, CoffeeScript (6.5-ից սկսած), doxygen, Ֆորտրան, HTML, INNO, Haskell, Java, JavaScript, KiXtart, Լիսպ, Lua, Make, MATLAB, NSIS, Objective-C, Pascal, Perl, PHP, PostScript, Python, Ruby, Scheme, UNIX Shell Script, Smalltalk, SQL, Tcl, TeX, Verilog, VHDL, Visual Basic, VBS, XML։
Բացի այդ, օգտագործողները կարող են տալ կոդերի լուսավորման սեփական հրամաններն այլ լեզուների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տեքստային խմբագրիչներ Կատեգորիա:C++-ով գրված ազատ ծրագրային ապահովումներ
Ռինգեբուի ստավկիրկա
Ռինգեբուի ստավկիրկա (Ringebu stavkirke), փայտյա եկեղեցի, որը գտնվում է Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեի Ռինգեբու կոմունայում։
Պատմություն
Ռինգեբուի եկեղեցին հիմնադրվել է 13-րդ դարում։ Թվագրումը կատարվել է համաձայն Ռինգեբույից հայտնաբերված մետաղադրամների վրայի արձանագրությունների և հնագիտական պեղումների։ Առաջին հիշատակությունները եկեղեցու մասին թվագրվում են 1270 թվականով։
1630 թվականին վերակառուցվել է և ստացել խաչի տեսք։ Վերակառուցման ճարտարապետ-շինարարն է եղել Վերներ Օլսենը։ 1631 թվականին կառուցվել է տանիքի կարմիր գույնի ցիցը, որը Ռինգեբուի ստավկիրկան ճարտարապետական արտաքին տեսքով տարբերվում է Նորվեգիայի մյուս ստավկիրկաներից։ Եկեղեցու ներկա տեսքից միայն նավն է, որ թվագրվում է 13-րդ դարով։
1717 թվականին եկեղեցին ներկվել է սպիտակ գույնի։ 1921 թվականին կրկին վերակառուցվել է և բերվել նախնական տեսքի, եկեղեցու վրայից քերվել է սպիտակ ներկը։
Ռինգեբուի եկեղեցու տարածքում իրականացվել են հնագիտական պեղումներ, որոնց ընթացքում հնագետները ուսումնասիրել են եկեղեցու հատակը։ Վերջին պեղումները տեղի են ունեցել 1980-1981 թվականներին։ Այդ աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերվել է միջնադարյան շուրջ 900 մետաղադրամ։ Մետաղադրամները հիմնականում թվագրվում են 1217-1263 թվականներով։ Նաև հայտնաբերվել են ավելի հին եկեղեցու հիմնասյուներ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի հիմնակմախքային եկեղեցիներ Կատեգորիա:Նորվեգիայի լյութերական եկեղեցիներ
Ռոսանո Վենետո
Ռոսանո Վենետո (Rossano Veneto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 6566 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 657 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։
Համայնքում սեպտեմբերի 8-ին նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կուլոնժ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Կուլոնժ (Coulonges), Կուավեր  (Coivert), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սենտի շրջանում։ Մտնում է Պոնս կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17122։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 231 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարձու սեր
Kiralık Aşk (Kiralik Ask), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաալիքով։ Հեռուստասերիալում նկարահանվել են Բարըշ Արդուչը, Էլչին Սանգուն, Սալիհ Բադեմջին, Սինեմ Օզթյուրքը, Ներգիս Քումբասարը և այլք։ Հեռուստասերիալը Թուրքիայում մեծ հեղինակություն է վայելել և շաբաթական մեկ սերիա է ցուցադրվել։ Շաբաթական ռեյտինգում հեռուստասերիալը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը ։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ից մինչ 2017 թվականի հունվարի 20-ը ցուցադրվել է հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանը՝ Star TV-ի եթերում։
Սյուժե
Օմերը գեղեցիկ և հաջողակ դիզայներ է։ Նրա կյանքում ամեն ինչ բարեհաջող է դասավորվում, մինչ այն պահը, երբ հարազատները գալիս են այն եզրակացության, որը Օմերին պետք է անմիջապես ամուսնացնել։ Պլանի իրագործման համար՝ նրանք ընտրում են համապատասխան աղջկա, որը, ըստ նրանց, լավագույն թեկնածուն է։ Նա գեղեցիկ, խելացի աղջիկ է, ով վերջերս է վերադարձել Միացյալ Նահագններից։ Սակայն Օմերը պատրաստ չէ բաժանվելու իր ազատ կյանքից։ Նա պահից կախված համբուրում է պատահական մի աղջկա՝ Դեֆնեին։ Օմերը դա անում է միայն նրա համար,որ հասկացնի, թե իբր ինքը սիրեցյալ ունի։ Սակայն այդ քայլը դառնում է նրա հետագա կյանքի ողջ ընթացքը փոխող գործողություն։ Դեֆնեն սկսում է աշխատել՝ որպես Օմերի օգնական։ Նա գիտակցում է, որ սիրում է Օմերին, սակայն չի կարող նրա հետ լինել, քանի որ ինքը ունի գաղտնիք, որը այնքան էլ հաճելի չի լինի Օմերի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքական հեռուստասերիալներ
Միխեիլ Թումանիշվիլիի անվան կինոդերասանի թատրոն
Թատրոնի պատմություն
Լիարժեք թատրոնի ստեղծմանը նախորդել է կինոդերասանների պատրաստման համար 1975 թվականին ռեժիսոր Միխեիլ Թումանիշվիլիի կողմից ստեղծված փորձարարական ստուդիան։ Ուսանողների թվում էին Շ. Ռուսթավելիի անվան պետական թատերական ինստիտուտի ուսանողները, ովքեր սովորել են ռեժիսորական կուրսում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թբիլիսիի թատրոններ Կատեգորիա:1978 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Պենդրագոն ամրոց
Պենդրագոն ամրոց, ավերակ Քամբրիայի Մալլերստանգ հովտում, որը գտնվում է Իդեն գետից վերև։ I կարգի կառույց է ։
Լեգենդ
Լեգենդի համաձայն՝ ամրոցը կառուցվել է Արթուր արքայի հոր՝ Յութեր Պենդրագոնի կողմից, որն ապարդյուն փորձել է փոխել գետի հունը, և դա իր արտացոլումն է գտել տեղացիների շրջանում տարածված հետևյալ հանրահայտ բանաստեղծության մեջ․
"Թող Յութեր Պենդրագոնն անի ինչ կարող է, Իդենը կհոսի որտեղով միշտ հոսել է։"
Յութերը (եթե նա իսկապես գոյություն է ունեցել) հավանաբար 5-րդ դարի ցեղապետ էր, որը ներխուժող անգլո-սաքսոնների դեմ դիմադրության առաջնորդն էր։ Ըստ մեկ այլ լեգենդի՝ Յութերն ու իր մարդկանցից շատերը մահացել են այստեղ, երբ սաքսոնները թունավորել են ջրհորը։ Քամբրիայում արթուրյան այլ տեղանուններ նույնպես կան։
Պատմություն
Բացի այս լեգենդից ու հռոմեական մետաղադրամ հայտնաբերելուց այս ամրոցի նախանորմանական օգտագործման որևէ այլ վկայություն չկա։ Կառուցվել է 12-րդ դարում Ռանուլֆ դե Մեշենի կողմից, Անգլիայի թագավոր Ուիլյամ Ռուֆուսի իշխանության օրոք։ Պահպանվել են նորմանական դոնժոնի, 14-րդ դարում ավելացված սենյակի ու 17-րդ դարում կառուցված այլ լրացումների մնացորդները։
Ամենահայտնի տերերից է եղել Ուեստմորլենդի լորդ սըր Հաֆ դե Մորվիլը, որը 1170 թվականին սուրբ Թոմաս Բեքեթին սպանած չորս ասպետներից մեկն էր։ Տիրուհիներից հայտնի է լեդի Իդոնեա դե Վիպոնտը, որն իր ամուսնու՝ Ռոջեր դե Լիլբուրնի մահից հետո իր կյանքի մնացած մասն անցկացրել է ամրոցում ու մահացել 1334 թվականին։ Լեդի Իդոնեան 1311 թվականին մոտակա Աութջիլ գյուղակում հիմնադրել է սուրբ Մերի եկեղեցին ։
1342 և 1541 թվականներին հարձակման է ենթարկվել շոտլանդացի ասպախմբերի կողմից։ Վերջին ասպատակությունից հետո ամրոցը դարձել է անբնակ ավերակ մինչև լեդի Էնն Քլիֆորդի ձեռքում հայտնվելը, որը 1660 թվականին վերակառուցել է այն՝ ավելացնելով գարեջրատուն, փուռ, ախոռներ և կառասրահ։ Ամրոցը եղել է տիկնոջ սիրելի վայրերից մեկը մինչև 1676 թվականին 86 տարեկանում իր մահը։
Լեդի Էննի հաջորդը՝ Թանեթի կոմսը, չի օգտագործել ամրոցն ու այնտեղից հեռացրել է արժեքավոր ամեն բան, այդ թվում՝ տանիքի կապարը։ Մինչև 1770-ական թվականները կառույցի մեծ մասը երկրորդ հարկից վերև արդեն քանդվել էր և դրանից հետո այն աստիճանաբար քանդվելով ձեռք է բերել այսօրվա տեսքը։
1962 թվականին ամրոցն աճուրդով վաճառվել է հողատեր և հնէաբան Ռեյվն Ֆրանկլենդին £525-ով ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ֆրանկլենդի հայրը՝ Էդուարդը, գիրք է գրել արթուրյան լեգենդի մասին ամրոցի հետ կապված ։ Ներկայիս սեփականատեր Ջոն Բաքնոլը ժառանգել է ամրոցը 1998 թվականին իր զարմիկ Ռեյվնի ու 2013 թվականին վերջինիս կնոջ՝ Ջուլիետի մահից հետո ։
Վերջին տարիներին աղբի որոշ մասը մաքրվել է, քանդվող պատերի ամրացման աշխատանքներ են տարվել, ու Լանկաստերի համալսարանի կողմից իրականացվել է սահմանափակ հնագիտական հետազոտություն, որի արդյունքները տպագրվել են 1996 թվականին ։
Ստուգաբանություն
Pendragon անունն առաջին անգամ գրի է առնվել 1309 թվականին և ամենայն հավանականությամբ միջնադարյան Արթուրյան լեգենդների արդյունք է ։ Հնարավոր է, որ անունն առաջացած լինի բրիտերեն pen-ից, որը նշանակում է «գլխավոր» և dragon-ից, որը նշանակում է «վիշապ» ու փոխաբերորեն՝ «արքայազն, ռազմիկ» (վալլիերեն՝ pen draig) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամբրիայի տեսարժան վայրեր
Էյվինդ Յոնսոն
Էյվինդ Յոնսոն (Eyvind Johnson, ), շվեդ վիպասան և արձակագիր։ 1957 թվականին Յոնսոնը դարձել է Շվեդական ակադեմիայի անդամ, իսկ 1974 թվականին Հարրի Էդմունդ Մարտինսոնի հետ համատեղ ստացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակ։
Կենսագրություն
Օլոֆ Էդվին Վերներ Յոնսոնը ծնվել է Օվերլուլեա շրջանի Սվարտբյորնսբին գյուղում` Բուդեն քաղաքին մոտ։ Բուդենում այսօր էլ կա այն փոքր տունը, որտեղ Յոնսոնը մեծացել է։
Նրա ամենահայտնի գործերն են՝ «Ահա քո կյանքը» (1935), «Վերադարձ Իթակե» (1946) և «Նորին գերազանցության օրերը»(1960)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ արձակագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Շվեդ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Շվեդ լրագրողներ Կատեգորիա:Շվեդ ճարտարապետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Շվեդ վիպասաններ
Լուկա Հեննի
Լուկա Հեննի (Luca Hänni,, շվեյցարացի երգիչ։ Գերմանական «Գերմանիան փնտրում է սուպերաստղի» (2012) հեռուստաշոուի 9-րդ եթերաշրջանի հաղթողը։ 2019 թվականին ներկայացրել է իր երկիրը Թել Ավիվում կայացած Եվրատեսիլ 2019-ին, որտեղ «She Got Me» երգով գրավեց 4-րդ տեղը։
Կենսագրություն
Ծնվել է Շվեյցարիայի Բեռն քաղաքում 1994 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ։
9 տարեկանում արդեն նվագում էր կիթառ և դաշնամուր։ Տարիների ընթացքում սովորել է նվագել ինքնուրույն ։
Ժամանակի ընթացքում նրա հետաքրքրությունն առ երաժշտությունը չմարեց և ընտրելով որմնադիրի մասնագիտությունը՝ Լուկան, այնուամենայնիվ, որոշեց նվիրվել երաժշտությանը ։
Թողնելով ուսումը՝ որոշեց մասնակցել տաղանդների «Գերմանիան փնտրում է սուպերաստղի» մրցույթին («Ամերիկյան կուռք» մրցույթի գերմանական տարբերակը)։ Մասնակցեց 2012 թվականին և հաղթեց՝ ստանալով 500 000 եվրո մրցանակ և պայմանագիր Universal Music-ի հետ։
Այսպես սկսվեց նրա մասնագիտական կարիերան ։ Լուկայի առաջին երգը՝ «Don't Think About Me» (հեղինակ և պրոդյուսեր Դիտեր Բոլեն), Գերմանիայում, Ավստիայում և Շվեյցարիայոմ զբաղեցրեց 1-ին հորիզոնականը։
«Եվրատեսիլ 2017» մրցույթում հայտարարել է Շվեյցարիայի մասնագիտական ժյուրիի ձայների արդյունքները ։
2017 թվականին մասնակցեց գերմանական Dance Dance Dance հեռուստատեսային մրցույթին (RTL հեռուստաալիք) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի երգիչներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Շվեյցարացի երգիչ-երգահաններ
Տիա Բանգա
Տիա Բանգա (Tija Banga, իսկական անուն ազգանունը՝ Տիա Կոպշտալե, ), թատրոնի լատիշ արտիստուհի, Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1947)։ Բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Դեռ վաղ տարիքից եղել է սիրողական թատրոնում, 1902-1904 թվականներին եղել է Ռիգայի Նոր թատրոնի դերասանուհի, 1906-1907 թվականներին հանդես է եկել «Ապոլլո» թատրոնի բեմում, աշխատել Ալֆրեդ Ամտման-Բրիենդիտի հետ։ Նոր թատրոնում եղել է թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկը։
Հետագայում՝ 1915-1917 թվականներին, աշխատել է Պետրոգրադի և Մոսկվայի լատիշական թատրոններում։ 1919 թվականից եղել է Խորհրդային Լատվիայի Բանվորական թատրոնի, այնուհետև՝ Լատվիայի այլ թատրոնների (Ելգավա քաղաքի թատրոն «Դայլես» թատրոն) դերասանուհի։
1934 թվականից անցնում է թոշակի, Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականից, վերսկսում է բեմական գործունեությունը Ռիգայի Գեղարվեստական թատրոնում։ Լայն պլանի դերասանուհի է, խաղացել է ինչպես դրամատիկ, այնպես էլ կոմիկական դերեր։ Մարմնավորել է Սպիդոլայի կերպարը Ռայնիսի «Կրակներ և գիշերներ»-ի առաջին բեմականացմանը (1911 թվական, Ռիգայի Նոր թատրոն)։
Բանաստեղծական ժողովածուների, պատմվածքների, մի քանի պիեսների («Հայր» և այլն) և հուշագրությունների հեղինակ է։ Տիա Բանգայի մահից հետո տպագրվել են նրա «Իմ կյանքը» հուշագրությունները։
Մահացել է 1966 թվականին Ռիգայում։ Թաղված է Ռիգայի Ռայնիսի գերեզմանատանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լատիշ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Լատիշ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռելս ի Վիաբրեա
Ռելս ի Վիաբրեա (Riells, Riells i Viabrea, Riells i Viabrea), մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սելվա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 26,53 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3868 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Միսաք Հովենց
Միսաք Հովենց (Միսաք Մկրտչի Հովհաննիսյան, ), հայ բանաստեղծ, գրող և թարգմանիչ, հրատարակիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Շերլի (վեպ)
Գործողությունների ժամանակահատված
Շառլոթն իր վեպում անդրադարձել է դարասկզբի՝ լուդիտների՝ մեքենաներ ոչնչացողների ապստամբությանը։ Նա շատ բան գիտեր այդ տարերային աշխատանքային շարժման մասին, որը բռնկվեց 1811-1816 թվականներին։ Անգլիայի հյուսիսային շրջանները (այդ թվում՝ Յորքշիրի կոմսությունը՝ Շառլոթի հայրենիքը) դարձան ապստամբության օջախները։ Տեխնիկական գյուտերը և մեքենաների ներդրումը գործարանատերերին թույլ տվեցին աշխատանքից ազատել բազմաթիվ ջուլհակների և ուժեղացնել շահագործումը՝ մնացածներին վախեցնելով նոր պաշտոնազրկումներով։ Հուսահատության եզրին գտնվող գործազուրկները իրենց զայրույթը թափում էին սարքավորումների վրա։ Նրանք իրենց անվանում էին լուդիտներ՝ ի պատիվ լեգենդար Լուդի, ով իբր դեռևս 18-րդ դարում առաջինն է կոտրել գործելու մեքենան։
Միսաք Հովենց
Կենսագրություն
Միսաք Հովենցը (Միսաք Մկրտչի Հովհաննիսյան) ծնվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, Հրազդանի շրջանի (այժմ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզ) Ֆանտան գյուղում։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1988 թվականից։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը 1969 թվականին։ 1973-2000-ին աշխատել է «Հայաստան», «Սովետական գրող», «Արևիկ», «ՆՈՐ դար» հրատարակչություններում։ Հեղինակ է «Առավոտ» (Ե., 1975), «Արարում» (Ե., 1977), «Լեռան սարսուռը» (Ե., 1981), «Հայկ Նահապետ»  (1985), «Լեռան աղոթքը» (Ե․, 1987) «Ոգու հիշողություն » (Ե., 1989), «Արգիշտի» (Ե․, 1975) «Ստվեր և լույս » (Ե., 2000) բանաստեղծությունների և պոեմների ժողովածուների։ «Մենավոր կղզի» ժողովածուն (Ե., 2002) ներառում է Ղարաբաղյան հերոսամարտին նվիրված «Արցախական» բանաստեղծությունների շարքը և «Սթափեցման համազանգ» պոեմը։ Բանաստեղծը վախճանվել է 2004 թ․ մարտի 3-ին, Երևանում։
Շերլի (վեպ)
Գործողությունների ժամանակահատված
Շառլոթը հասկանում է, որ հեղափոխության ճանապարհը ելք չէ ստեղծված իրավիճակից։ «Մեկ այլ՝ ավելի կատարյալ մահուդե գործարան կբարձրանա դրա ավերակների վրա, և ուրիշ՝ ավելի գործունյա սեփականատեր կզբաղեցնի նրա տեղը», - ասում է Ռոբերտ Մուրը (վեպի հերոսը)։ Վեպի վերջում փոքրիկ գործարանը փոխակերպվում է մեծ, ծաղկուն ձեռնարկության։ Այն շրջապատված է ամբողջ քաղաքով, որտեղ Շերլիի և Կարոլինայի հովանավորությամբ աշխատավորներն ապրում են լավ պայմաններում. «Շերլի» վեպն աչքի է ընկնում առաջ քաշած խնդրի համարձակությամբ, որում 19-րդ դարի սկզբի սոցիալ-պատմական իրադարձությունների ֆոնին (Նապոլեոնյան պատերազմներ, Անգլիայի ցամաքային շրջափակում, լուդիտների ի հայտ գալ), պատկերվում է աշխատողների և գործարանատիրոջ պայքարը։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում 1812 թվականին, սակայն նկարագրվում են՝ հաշվի առնելով չարտիստական շարժումը։
Բրոնտեն գրում է «աղքատության արդյունքում ծնված ատելության» մասին։ Աշխատողների վրդովմունքն ու բողոքը նա համարում է նրանց կյանքի անտանելի ծանր պայմանների օրինաչափ հետևանք։ Պայքարի հեղափոխական մեթոդների կողմնակից չլինելով՝ Շառլոթ Բրոնտեն հնարավոր է համարում ժողովրդի վիճակը բարելավել բուրժուազիայի «խելամիտ» գործունեությամբ և վեպի վերջում առաջարկում է հասարակության վերափոխման ակնհայտ ուտոպիստական ծրագիր ։
Միսաք Հովենց
Գրական անուն
Հովենց գրական անունը Միսաք Հովհաննիսյանին շնորհել է Հովհաննես Շիրազը ։
Շերլի (վեպ)
Սյուժե
«Շերլի»-ն սերունդների, սեռերի և սոցիալական շերտերի կոնֆլիկտի բուռն նկարագրություն է։ Գործարանատեր Ռոբերտ Մուրը պատրաստվում է ամուսնանալ Շերլիի հարուստ ժառանգորդուհու հետ, թեև իր սիրտը պատկանում է անօժիտ Կարոլինային, իսկ ինքը՝ Շերլին, սիրահարված է Ռոբերտի եղբորը՝ աղքատ ուսուցչին։
Գրելու ոճ
Ի տարբերություն «Ջեյն Էյր» վեպի, որը գրված է գլխավոր հերոսուհու առաջին դեմքով, «Շերլի»-ն պատմվում է երրորդ դեմքով։ Իր երրորդ «Փոքր քաղաք» վեպում, Շառլոթ Բրոնտեն վերադառնում է իր նախկին՝ գլխավոր հերոսի անունից պատմելու ոճին։
Էկրանավորում
«Շերլի» վեպը էկրանավորվել է միայն մեկ անգամ՝ 1922 թվականին։ Այդ համր կինոն նկարահանվել է ռեժիսոր Բրամբլի կողմից (A. V. Bramble): Շերլիի դերում հանդես է եկել դերասանուհի Կարլոտա Բրիսին (Carlotta Breese):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շառլոթ Բրոնտեի վեպեր Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին Կատեգորիա:1849 վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Միսաք Հովենց
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հրատարակիչներ
Բոկուր սյուր լ'Անկր
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 77 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.51 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ հյուսիս-արևելք։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մասայոսի Սոն
Մասայոսի Սոն (孫 正義, ), ճապոնացի գործարար, Սոֆթբանկի հիմնադիր և գործադիր տնօրեն, Սոֆթբանկ Մոբայլի գործադիր տնօրեն, Sprint Corporation-ի ներկայիս նախագահ։ Ըստ Ֆորբս ամսագրի՝ 2015 թվականի հունիսի դրությամբ Ճապոնիայի երկրորդ ամենահարուստ մարդն էր ՝ 13.6 մլրդ ԱՄՆ դոլար կարողությամբ՝ չնայած այն հանգամանքին, որ պատմության մեջ ամենաշատ գումարը բիզնեսում Սոնն է կորցրել (2000 թվականին Դոթքոմների պղպջակի ժամանակ կորցրել է70 մլրդ ԱՄՆ դոլար) ։ Ֆորբսի բնութագրմամբ՝ Սոնը նաև մարդասեր է։
2013 թվականին Ֆորբս ամսագիրը Մասայոսի Սոնին ճանաչել է 45-րդ ամենաազդեցիկ մարդն աշխարհում ։
Կենսագրություն
Մասայոսի Սոնն ունի կորեական ծագում, Սոնի ընտանիքը վերցնում է ճապոնական Յասումոտո ազգանունը և մանուկ ժամանակվանից սկսում է կրել այն։ Սոնը հետաքրքրվում էր բիզնեսով և հանդիպում է Ճապոնիայի ՄակԴոնալդսի նախագահ Դեն Ֆուջիտայի հետ։ Ընդունելով նրա խորհուրդը՝ սկսում է սովորել անգլերեն և համակարգչային գիտություն։
Համոզված լինելով, որ միկրոչիպերի հետ կապված ցանկացած բան կարող է մեծ հարստություն բերել, Սոնը որոշեց օրական ամենաքիչը մի ձեռնարկատիրական գաղափար մշակել։ Նա արտոնագրեց թարգմանչական մի գործիք, որը հետո 1 մլն ԱՄՆ դոլարով վաճառեց Sharp Electronics-ին ։
Սոնը 1980 թվականին ավարտեց Բերկլիի Կալիֆորնիայի համալսարանը ՝ ստանալով տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ 1990 թվականին դառնում է Ճապոնիայի քաղաքացի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի գործարարներ
Տանձենի սուր սղոցանման
Տանձենի սուր սղոցանման, վարդազգիների ընտանիքի, տանձենի ցեղի բույս։
Նկարագրություն
Տերևաթափ, փոքր ծառ է կամ թուփ 2-5 մ բարձրությամբ և 10-12 սմ բնի տրամագծով, ցրված սաղարթով և փշապատ, մերկ ճյուղերով։ Երիտասարդ ընձյուղները սարդոստայնանման աղվամազով են ծածկված։ Բողբոջները թաղիքամազմզուկապատ են։ Տերևները նեղ են, հակառակ ձվաձև, միջին մասից դեպի վեր լայնացած, հիմքում աստիճանաբար սեղմվելով միանում են ոչ պարզորոշ արտահայտված թաղիքանման մազմզուկներով ծածկված տերեւակոթունին, որը հասնում է 1,5-2 սմ երկարության, գագաթում սրված կամ բթավուն, խոշոր սղոցաեզր կամ ատամնաեզր, վերևի կողմից մերկ, ներքևի կողմից թեթևակի ոստայնապատ, մոխրավուն և կոշտ։ Պտուղները մանր են, տանձանման, 1,5 սմ տրամագծով։ Որպես հազվագյուտ տեսակ, անհրաժեշտ է պահպանել ու տարածել։ Էկոլոգիական խումբը՝ 8-րդ։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Հայաստանում։ Հանդիպում է Հայաստանի կենտրոնական շրջաններում և Վայքում, միջին լեռնային գոտում, չոր քարքարոտ թեքությունների վրա, լեռնային գետերի կիրճերում։
Կիրառություն
Ամենաչորադիմացկուն տանձենիներից մեկն է համարվում, որը մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում սելեկցիոն աշխատանքների համար։ Խորհուրդ է տրվում օգտագործել չոր, քարքարոտ, խիստ ցամաքային կլիմա ունեցող շրջանների կանաչապատման ու անտառապատման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տանձենի
Ֆաբերժե (ընկերություն)
Ֆաբերժե, ոսկերչական ընկերություն, որը հիմնադրվել է 1842 թվականին Ռուսական կայսրությունում, հայտնի է դարձել ռուսական թագավորական ընտանիքի համար հայտնի «Ֆաբերժեի ձվերի» պատրաստման շնորհիվ։ 2007 թվականից «Ֆաբերժե» ապրանքանիշը պատկանում է Fabergé Ltd ընկերությանը։
Ընտանիքի պատմություն
Ֆաբերժեի ընտանեկան արխիվի փաստաթղթերը նշում են, որ ազգանունը նախ փոխվել է Ֆաբրիի, ապա Ֆաբրիերայի և, ի վերջո, 1825 թվականին՝ Ֆաբերժե։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին Ժան Ֆավրին աշխատել է որպես ծխախոտագործ։ 1800 թվականին արհեստավոր Պիեռ Ֆավրին հաստատվել է Լիվոնիայի Պեռնաու քաղաքում (Էստոնիա)։