cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Նադար
Կենսագրություն
Նրա դիմանկարների ոճը պարզ ու խիստ էր։ Որպես կանոն, նա մարդկանց նկարում էր կանգնած, օգտագործելով միայն վերին լույսը և միատոն երանգները։ Նա կենտրոնացած էր դեմքի, ժեստերի, կեցվածքի վրա, փորձելով բացահայտել մոդելի անհատական հատկությունները։ Ավելի ուշ նա լուսանկարել է էլեկտրական լույսով։
1900 թվականին նա թողարկել է լուսանկարչության մասին հիշողությունների գիրք ։ Մահացել է 1910 թվականի մարտի 21-ին, թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում։
Պյերոյի էքսպրեսիաներ
Նադարի ամենաանսովոր նախագծերից մեկը (և ընդհանրապես վաղ լուսանկարները) հանդիսանում է Պյերոյի էքսպեսիաները շարքը։ Այն միատեսակ դիմանկարների շարք է, որտեղ հերոսի դեմքն արտահայտում է ծայրահեղ գարշելի զգացումներ։ Շարքը ստեղծվել է 1854 թվականին Նադարի կողմից և ներկայացնում է Փարիզի դերասան Շարլ Դեբյուրոյին Պյերոյի կերպարում։ Շարքը բացահայտում է լուսանկարչության բնույթի և դեմքի արտահայտությունների խնդիրը․ ենթադրում են, որ «Պյերոյի էքսպրեսիաները» ուղղված էր Լաֆատերի ֆիզիոգնոմիկայի տեսությանը, որը միմիկան և դեմքի գծերը համարում էր բնածին անձնական բնավորության արտացոլում։
Շարքի մոդելը եղել է 19-րդ դարի գեղարվեստական և ինտելեկտուալ մշակույթում լայն տարածում ստացած, հայտնի դերասան Բատիստ Դեբյուրոն՝ Շառլ Դեբյուրոյի որդին։ Ենթադրվում է, որ Դեբյուրոյի ստեղծած կերպարը եղել է լիրիկական հերոս Ալբերտ Գիրաուի նախատիպը՝ Լուուսնային Պյերո բանաստեղծական շարքից  ։ Պյերոյի կոնֆլիկտային և սահմանային կերպարը Նադարի կողմից պահպանվել է, նա ավելի շուտ ներկայացնում է բարդ և օտարացված հոգեբանական դիմանկար, քան կողմնորոշվում է Կոմեդիա դել'արտեի ավանդական կերպարների վրա։ «Պյերոյի էքսպեսիաներ» լուսանկարչական շարքը ցուցադրվել է 1855 թվականին Փարիզում կայացած համաշխարհային ցուցահանդեսին, որտեղ շարքն արժանացել է ոսկե մեդալի։
Նադարը Ռոսալինդա Կրաուսի ուսումնասիրություններում
Նադարի լուսանկարները դարձել են ժամանակակից արվեստի ամենախոշոր ամերիկյան տեսաբան Ռոսալինդա Կրաուսի հետազոտության թիրախային թեմաներից մեկը, մասնավորապես՝ «Նադարի հետքերով» նրա ստեղծագործությունները ։ Կրաուսի աշխատանքներում Նադարի լուսանկարները ներկայացված են բարդ համատեքստով. Սվեդենբորգի մետաֆիզիկա, Հյուգոյի հետմահու դիմանկարներ, Կանտի գաղափարները, Բալզակի սնահավատությունը, Լաֆատերի ֆիզիոգնոմիկան ։ Ռոզալինդա Կրաուսի հետազոտությունների շնորհիվ Նադարի լուսանկարները սկսել են ընկալվել որպես արվեստի և լուսանկարչության իռացիոնալ բնույթի ներկայացում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Սոգյութլու (Խնուսի գավառ)
Սոգյութլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում ։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 9 կմ հյուսիս-արևելք։
Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։ Մոտակայքում կային խիտ անտառներ։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ մինչև 1895 թվականը։ 1890-ական թվականներին հայերը կոտորվել կամ ատաքսվել են։ Գյուղը վերաբնակեցվել է քրդերով։
Բնակչություն
XX դարի սզկբին ուներ 22 տուն բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Սոգյութլուն ուներ քարակերտ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Էհիյեռվե
Էհիյեռվե (Ähijärve), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Անցլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Էսելի
Էսելի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Իդյաշբաշ
Իդյաշբաշ (Идяшбаш, Иҙәшбаш), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 172 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի բնակավայրեր
Էլիտա: Կարճ պատմություններ
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ (Élite: historias breves), Նեթֆլիքս ընկերության իսպանական մինիսերիալ, որն ստեղծվել է «Էլիտա» հեռուստասերիալի հիման վրա ։ Բաղկացած է չորս մասից, որից յուրաքանչյուրում կա երեք սերիա, հեռարձակվել է 2021 թվականի հունիսի 14-ից 17-ն ընկած հատվածում ։ Հեռուստասերիալն ստեղծել է Zeta Ficción TV-ը, նաև Կառլոս Մոնթերոն և Դարիո Մադրոնան, ռեժիսորները եղել են Դանի դե լա Օրդենը և Խորխե Տորեգրոսան՝ պաշտոնական հեռուստասերիալի պատմության տիեզերքն ընդլայնելու համար ։
Նախապատմություն
Մինի-սերիալը պատմում է պաշտոնական «Էլիտա» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանից հետո գլխավոր հերոսների անցկացրած ամռան մասին, երիտասարդները չեն հաճախում դպրոց, նրանք սովորում են ապրել անցյալի ուրվականների և Լաս Էնսինաս դպրոցում անորոշ վիճակով այլ կերպ ուսումը շարունակելու հետ ։ Սյուժեի իրադարձությունները տեղի են ունենում երրորդ եթերաշրջանի ավարտից հետո և չորրորդ եթերաշրջանի ավարտից առաջ ։
Արտադրություն
Մայիսի 13-ին հայտարարվել է, որ «Էլիտան» ունենալու է Նեթֆլիքսի պատմության մեջ արտադրված առաջին սփին-օֆը՝ «Էլիտա։ Կարճ պատմություններ» վերնագրով մինի-սերիալ, որն ունի չորս պատմություն` յուրաքանչյուրը բաղկացած երեք մասից, պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հունիսի 14-ից 17-ը    ։
Քասթինգ
2021 թվականի մայիսի 13-ին հայտարարվել է, որ Էսթեր Էքսպոսիտոն և Մինա Էլ Համանին վերադառնում են հեռուստասերիալ՝ սփին-օֆում դերակատարում ունենալու համար, որի դերասանական կազմին միացել է նաև Խորխե Կլեմենտեն, որն արդեն հայտնվել էր երկրորդական դերակատարմամբ երրորդ եթերաշրջանում։ Հեռուստասերիալի դերասանական կազմը լրացրել են նաև Միգել Բերնարդոն, Իթզան Էսկամիլան, Արոն Պիպերը, Օմար Այուսոն, Քլաուդիա Սալասը և Ջորջինա Ամորոսը  ։
Նկարահանումներ
Մինի սերիալի նկարահանումներն սկսվել են 2020 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, COVID-19 համավարակի հիմնական շրջանում։ Սերիալի ստեղծման և զարգացման համար վերակազմավորվել է տեխնիկական և դերասանական կազմի մեծ մասը, որը նաև աշխատել է «Էլիտա»-ի երեք եթերաշրջանների հետ՝ ոճական միօրինակություն և որակի բարձր չափանիշներ ապահովելու համար։ Այդ կերպ՝ բեմադրությունը, գեղարվեստական ղեկավարությունը, ձայնային ռեժիսուրան, հագուստները և դիմահարդարումը կատարում է այն թիմը, որը նախկինում աշխատել էր պաշտոնական հեռուստասերիալի նկարահանումներում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեթֆլիքսի բնօրինակ ծրագրեր Կատեգորիա:Դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:21-րդ դարի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Իսպաներեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2021 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Քրեական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր
Մեծ Սևել
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Հ.Գ. Ես քեզ սիրում եմ (վեպ)
'''«Հ.Գ. Ես քեզ սիրում եմ»''', իռլանդացի գրող Սեսիլիա Ահերնի առաջին վեպը։ Հրատարակվել է 2004 թվականին և ճանաչվել որպես համաշխարհային բեսթսելլեր։ 2004 թվականին Իռլանդիայում, Անգլիայում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում և այլ երկրներում գիրքը դարձել է ամենաշատ վաճառվող դեբյուտ-վեպերից մեկը ։ 2007 թվականին «Warner Bros.» ընկերությունը այս ստեղծագործությունը վերածել է կինոնկարի։
Ստեղծման պատմություն
Սեսիլիան իր առաջին վեպը գրել է 21 տարեկան հասակում՝ ստանալով «Լրագրության և ԶԼՄ» մասնագիտությամբ կրթություն ։ Հարցազրույցներից մեկի ժամանակ, պատասխանելով իր հաջողության մասին ընթերցողների հարցերին, նա հիշատակել է․
Սյուժե
Վեպի սյուժեն բացահայտում է գլխավոր հերոսի՝ Հոլի Քենեդիի կյանքի էջերը։ Նա սգում է ամուսնու՝ Ջերիի կորուստը։ Մի անգամ նրանից նամակների փաթեթ է ստանում, որը սկիզբ է դնում նրա կյանքի նոր փուլի և վերադարձնում է այն պահերը, երբ նա երջանիկ էր։ Ընդամենը 10 նամակ, որոնցից յուրաքանչյուրն ավարտվում է «Ես սիրում եմ քեզ» հետգրությամբ։
Էկրանավորում
2007 թվականի դեկտեմբերի 20-ին կայացել է ռեժիսոր Ռիչարդ Լագրավենեզեի համանուն՝ «Հ.Գ. Ես քեզ սիրում եմ» ֆիլմի պրեմիերան։ Գլխավոր դերակատարներն էին Հիլարի Սուենկը և Ջերարդ Բաթլերը։ Վարձույթի արդյունքում ֆիլմը հավաքել է մոտ հինգ անգամ ավելին, քան ծախսված բյուջեն էր, բայց գրքի երկրպագուների շրջանում շատ մեծ հաջողություն չի գրանցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 վեպեր Կատեգորիա:Իռլանդական վեպեր Կատեգորիա:2004 գրքեր Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Գոլենիշչևո (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)
Գոլենիշչևո (Голенищеве), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլենիշչևո գյուղում բնակվում էր 398 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հարած սերուցք
Հարած սերուցք (այլ կերպ կրեմ Շանտի կամ կրեմ Շանտիլի (Crème chantilly), աղանդեր, պատրաստված քաղցր հարած սերուցքից, երբեմն վանիլով։
Պոդգորնոե (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Պոդգորնոե (Подгорное), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Հարած սերուցք
Օգտագործվում է հրուշակի, տորթի և այլ աղանդերների պատրաստման մեջ։ Հաճախ մատուցվում է պաղպաղակի հետ և օգտագործվում է պաղպաղակից պատրաստվող աղանդերների մեջ։
Պոդգորնոե (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեն Սավուրնեն
Սեն Սավուրնեն (Saint-Savournin), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3095 մարդ, բնակչության խտությունը` 525.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.89 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 18 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 2217 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1658-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 559։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 1658 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1552 անձ (793 տղամարդ և 759 կին)։ Գործազուրկ են եղել 106 անձ (56 տղամարդ և 50 կին)։ 559 անաշխատունակներից 192-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 194-ը` թոշակառուներ, իսկ 173-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հարած սերուցք
Աղանդերի ստեղծման պատմություն
Բիսկվիթային հրուշակ ելակի հարած սերուցքով
Տես նաև
Կատեգորիա:Կաթնամթերքից ուտեստներ
Վազգեն Պողոսյան
Վազգեն Վոլոդյայի Պողոսյան, հայ շինարար։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Վազգեն Պողոսյանը ծնվել է 1951 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Գեղահովիտ (ՀՀ Գեղարքունիքի մարզ) գյուղում։ 1958-1968 թվականներին ավարտել է Գեղահովիտի միջնակարգ դպրոցը։ 1974-1979 թվականներին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի (Ուկրաինա) ճարտարագիտաշինարարական ինստիտուտը, ինժեներ-շինարարի մասնագիտությամբ։ 1979-1984 թվականներին աշխատել է Դնեպրոպետրովսկի, 1984-1993 թվականներին՝ Երևանի շինարարական կազմակերպություններում, 1993-1995 թվականներին՝ Հայշինմեքենայացում հատուկ պետական ձեռնարկության, 1995 թվականից՝ Երևանշին արտադրական շինմոնտաժային միավորման գլխավոր տնօրեն, 1998-2008 թվականներին «Երևանշին» ԲԲԸ գլխավոր տնօրեն, 2008 թվականից՝ խորհրդի նախագահ։ 2002 թվականից միաժամանակ դասավանդում է Երևանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանում։ 1993-2005 թվականներին եղել է Հայաստանի շինարարների միության նախագահ, 2005 թվականից՝ պատվավոր նախագահ։ Եղել է ՀՀ ԳԽ (1990-1995) և ԱԺ (1995-1999) պատգամավոր ։
Ղեկավարել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր եկեղեցու կառուցման, Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի, Հայֆիլհարմոնիայի մեծ համերգասրահի, Հանրապետության հրապարակի վերակառուցման և նորոգման աշխատանքները, զբաղվել տեղական հումքի վրա կոնստրուկտիվ ջերմամեկուսիչ բետոնների մշակմամբ ։
Հեղինակ է գիտական հոդվածների, մեկ մենագրության, ուսումնական ձեռնարկների։ Համահեղինակ է բուհական ուսումնական ձեռնարկի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ շինարարներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Մարտակերտի պաշտպանական շրջան
Մարտակերտի պաշտպանական շրջան, ՄՊՇ, (5-րդ ՊՇ), կազմավորվել է 1992 թ.-ի սեպտեմբերի սկզբին՝ համաձայն ԼՂՀ ինքնապաշտպանաթյան կոմիտեի նախագահի 1992 թ.-ի օգոստոսի 14-ի «Պաշտպանական շրջանների և շրջանային ուժերի ու միջոցների լրակազմի հաստիքակազմակերպչական կառուցվածքի կազմակերպման մասին» թիվ 002 հրամանի (հրամանատար՝ Ն. Դանիելյան)։ 4-րդ ՊՇ-ի ստեղծման ակունքներում կանգնած էին նաև Վ. Բալայանը, Լեոնիդ Ազգալդյանը և այլք։ ՄՊՇ-ի ստեղծման փուլում հակառակորդի վերահսկողության տակ էր ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի տարածքի գերակշիռ մասը, այդ թվում՝ շրջկենտրոնը։ Ռազմական գործողություններ են ընթացել Վաղուհաս-Վանք-Կիչան-Առաջաձոր բնագծում։ 1993 թ.-ի սկզբին սկսվել է Մարտակերտի շրջանի բռնազավթված գյուղերի և ԼՂՀ հյուսիսային տարածքների ազատագրումը, որին, ինչպես և մի շարք այլ խոշոր ռազմական գործողությունների, ակտիվ մասնակցություն են ունեցել 5-րդ ՊՇ-ի ստորաբաժանումները։ Մարտական գործողությունների ժամանակ զոհվել են ՊՇ-ի շուրջ 600 ազատամարտիկներ, շատերն արժանացել են մարտական շքանշանների և մեդալների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտակերտի շրջան Կատեգորիա:Արցախյան հակամարտություն
Կնճռուկ բազմամյա
Կարծրածաղիկ, կնճռուկ բազմամյա, մեխակազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Հայաստանում հայտնի է Վերին Ախուրյանի (Ամասիայի շրջակայք) և Արագածի (Բայսըզ և Բյուրական գյուղերի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Աճում է նաև Արևմտյան, Հարավարևմտյան և Արևելյան Անդրկովկասում, Եվրոպայում, միջերկրածովյան ավազանի երկրներում և Հյուսիսարևելյան Անատոլիայում ։
Էկոլոգիա
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1900-2200 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև մարգագետիններում և մարգագետնատափաստաններում, չոր քարքարոտ և խճաքարոտ լանջերին։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի են 2 պոպուլյացիաներ։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Հիմնական սպառնալիքը գյուղատնտեսական հանդակների ընդլայնումն է և ենթակառուցվածքի զարգացումը։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէր ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Մեխակազգիներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Ջրի ժամացույց
Ջրի ժամացույց կամ կլեպսիդրա (κλεψύδρα от κλέπτω` գողանալ + ὕδωρ` ջուր), ասուրաբաբելոնյան և Հին Եգիպտոսի շրջանից հայտնի սարք, որով չափել են ժամանակը ։ Սարքը գլանաձև անոթ էր, որից ջրի բարակ շիթի արտահոսքով որոշվում էր ժամանակը։ Օգտագործվել է մինչև 17-րդ դարը։
Պատմություն
Հայտնի էին նաև ֆրանսիացի մաթեմատիկոս Օրոնցիուս Ֆինեուսի և գերմանացի գիտնական Կիրհերի ջրային ժամացույցները, որոնք պատրաստված էին սիֆոնի սկզբունքով։ Շատ մաթեմատիկոսներ, այդ թվում` Գալիլեյը, Պիեր Վարինիոնը և Բեռնուլին, անդրադարձել են այն խնդրին, թե ինչպիսին պետք է լինի ջրի ժամացույցի անոթը, որ ջուրը հավասարաչափ կաթի։
Ներկայումս ջրի ժամացույցը որոշակի տարածում ունի Ֆրանսիայում։ Այսպես` Ֆորտ Բոյար հեռուստախաղում մասնակիցների փորձության ժամանակահատվածը նշվում է կապույտ ջուր ունեցող ջրի ժամացույցով։
Կառուցվածք և գործածության սկզբունք
Ջրի այսպիսի ժամացույցի գործածման սկզբունքից է առաջացել «ժամանակը սպառվում է» արտահայտությունը։
Առաջին տիպի ժամացույցները զգալիորեն կատարելագործվել են։ Պլատոնը նկարագրում է երկու կոների մեխանիզմը, որոնք տեղադրված են իրար մեջ։ Նրանց օգնությամբ մոտավորապես պահպանվել է ջրի միևնույն մակարդակը` դրանով կարգավորելով նրա արտահոսքի արագությունը ։ Նման մեխանիզմները կատարելության են հասցվել Ալեքսանդրիայում Ք. ա. 3-րդ դարում։ Հատկապես հայտնի են Հերոնի ուսուցիչ Քթիսիբիոսի ( մ․թ․ա․ 285 - մ․թ․ա․ 222) մշակած ժամացույցները։ Իսկ Արսինոյայի տաճարում տեղադրված կլեպսիդրը գործում էր հետևյալ կերպ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ժամացույցներ Կատեգորիա:Չինական հայտնագործություններ
Խեցեգործությունը Հայաստանում
Խեցեգործությունը Հայաստանում հայտնի է դեռևս վաղնջական ժամանակներից։ Քանի որ Հայաստանում առկա են խեցեգործության համար անհրաժեշտ բոլոր նյութերը (Հայաստանի բարձրորակ կավերը հայտնի են դեռ վաղ ժամանակներից), ապա դա հնարավորություն է ընձեռում լայնորեն ուսումնասիրել խեցեգործական տեխնիկան իր բոլոր տեսակներով։ Ներկայումս Հայաստանի տնային պայմաններում կատարվող խեցեգործության մեջ կիրառվում է երեք տեխնիկա՝ ձեռքով ծեփելու տեխնիկա, ձեռքի դուրգով ամանեղեն պատրաստելու տեխնիկա և ոտքի դուրգով պատրաստելու տեխնիկան։ Ամենավաղ տեխնիկան ձեռքով ծեփելու տեխնիկան է, որի դեպքում ամանը ձևավորվում է գլանված կավի երկար շերտերից, որոնք շարվում են միմյանց վրա և վերջում ձեռքով հարթեցվում։ Խեցեգործության այս եղանակը Հայաստանում հայտնի է էնեոլիթյան բնակավայրերից ։
Ուրարտական դարաշրջան
Խեցեգործության պատմության մեջ նշանակալից են հին հայկական սևապատկեր և կարմրապատկեր սկահակները և թրծակավե (терракота) արձանիկները։ Հայաստանի տարածքում հայտնաբերված ամենահին խեցեգործական իրերը վերագրվում են մ.թ.ա. VII հազարամյակին։ Մ.թ.ա. IV հազարամյակի սկիզբը հատկանշվում է իբրև «խեցեգործական նեոլիթի» նոր դարաշրջան, երբ հայտնի էր արդեն թրծումը և ամանների կոպիտ զարդանախշումը։ Մ.թ.ա. III հազարամյակում Հայաստանում (Մեծամոր), մետաղամշակման զարգացմանը զուգընթաց, տեխնիկապես անհրաժեշտություն դարձավ խեցե օջախների, հալոցների ձուլածո կաղապարների պատրաստումը։ Վաղ բրոնզի դարին անցումը խեցեգործության մեջ բնորոշվում է տարբեր ձևերի պատրաստման հնարների բազմազանությամբ, գունավոր կավի օգտագործմամբ, զարդանախշի բարդացմամբ, որոնց վկայությունն են պեղումներից հայտնաբերված նրբապատ բեկորները։
Մ.թ.ա. III հազարամյակում խեցեսափորների համար սահմանվում է ընդգծված եռամաս ձև՝ աննշան գոգավոր վզիկ, ուռուցիկ իրան, գոգավոր հատակ։
Երևան է գալիս արդեն գունազարդ խեցեղենը, որի դերը այնքան մեծ է եղել միջին բրոնզի դարում (մ.թ.ա. III հազարամյակի I կես), որ այդ ժամանակահատվածը անվանվել է «գունազարդ խեցու» դարաշրջան։ Այստեղ գերիշխում է միագույն և երկգույն՝ սև-սպիտակ, սև-կարմիր, սև-դարչնագույն զարդերով խեցեղենը։ Միջին բրոնզի դարի կեսին գունազարդ խեցին զուգահեռաբար տեղ է գտնում սևափայլ անոթների կողքին, որոնք դաջված են կետանախշերով և ընդելուզված սպիտակ ու կարմիր մածուկով։ Միջին բրոնզի դարի շրջանում ծեփումը համադրվում է քանոնի և կարկինի միջոցով փորագրման տեխնիկային։
Ուշ բրոնզի դարաշրջանը (մ.թ. ա. XI-X դդ.) հատկանշվում է «բրուտագործական օղակի» օգտագործմամբ։ Խեցեգործական իրերն ընկալվում են իբրև քանդակ, որոնք կոշկաձև անոթներ էին՝ զարդարված կենդանիների ծեփածո պատկերներով և խորաքանդակ ուղղահայաց ակոսներով։ Երկաթի յուրացման ժամանակաշրջանի (մ.թ.ա. X-VI դդ.) խեցեգործությանը բնորոշ է գնդաձև կամ էլիպսաձև՝ սևափայլ, սպիտակադաջ զարդանախշով, երբեմն թեմատիկ (որսի, պաշտամունքի) պատկերներով անոթների արտադրությունը։ Ուրարտական բնակավայրերում հայտնաբերված խեցեղենն աչքի է ընկնում անգորների օգտագործմամբ, զարդանախշի տեսակների (փոսիկավոր, փայլեցրած, ծեփածո, նկարազարդ) բազմազանությամբ, ստատիկ հանդիսավոր հորինվածքներով։
Հելլենիզմի դարաշրջան
Հելլենիզմի դարաշրջանի (մ.թ.ա. III-I դդ.) Հին Հայաստանի խեցեգործությունը վկայում է «գունազարդ խեցու» վերածաղկումը։ Այս շրջանում տարածում են գտնում թրծված կավե փոքրածավալ արձանիկները, իսկ խեցե ամանները առանձնանում են ձևերի բազմազանությամբ։ Հատկապես մեծ նշանակություն է ստանում շինարարական խեցին, որի բեկորներից հայտնաբերվել է Արտաշատի և Գառնիի պեղումների ժամանակ։ I-III դդ. Հայաստանի նյութական մշակույթի մասին եղած տեղեկությունները սակավ են։
Վաղ միջնադար և միջնադար
Վաղ միջնադարի (IV-IX դդ.) խեցեգործությունը ներկայանում է հազվագյուտ բարձրարվեստ նմուշներով՝ հայտնաբերված Դվինի և Զվարթնոցի պեղումներից։ Բացի բարձրաքանդակ զարդանախշից, առկա է նաև հում անգոբի վրա երկրաչափական, երբեմն բուսական և կենդանակերպ ջնարակված նախշազարդը։ IX-XIII դդ. Հայաստանի քաղաքները (Դվին, Անի) դառնում են խեցեգործական խոշոր կենտրոններ, այդ են վկայում Դվինում բացված երեք արհեստանոցները, ինչպես նաև Հայաստանի զանազան վայրերում հայտնաբերված միջնադարյան խեցեղենը։ Դվինը, ի տարբերություն Անիի «կոպիտ» խեցեղենի, աչքի էր ընկնում իր փոքրահատիկ բեկորներով, ամուր, նուրբ իրերով։ Այս շրջանում հայտնի է նաև առավել «հասարակ» խեցեղենը, որը, սակայն, որակապես զիջում էր մյուս տեսակներին։ Դրանցից են դրվագված, կենդանակերպ, գոտեզարդ, կարմրափայլ կարասները և մետաղյա կաղապարով ձուլածո ձվաձև անոթները։ Ջնարակված ափսեների և թասերի հատակը, բացի գծանախշից, զարդարվում էր նաև մարդկային և առասպելական կենդանիների պատկերներով։
X-XIII դդ. է վերագրվում շողյունապատ, ինչպես նաև գունավոր, թափանցիկ, ջնարակապատ բարձրորակ հախճապակու արտադրությունը։ Դրանց մեջ կարելի է հանդիպել չինական ճենապակու և նմանվող հախճապակե իրերի։ Հատուկ տեղ ունեին նրբապատ, փորագրված ցանցկեն թասերը։ Ավելի ուշ շրջանում (XIII դար) արտադրվում են վերադիր դիմաքանդակներով երկնագույն և կապույտ հախճապակե սկահակներ։ Սկսած XIII դարից, թաթար-մոնղոլական, այնուհետև թուրք-սելջուկյան արշավանքների հետևանքով, Հայաստանի տնտեսական անկմանը զուգընթաց գրեթե դադարում է խեցեգործության հետագա զարգացումը, սկսում է գերակշռել չոր, ընդհանուր նախշը։ Չնայած դրան, XIII-XVIII դդ. Սպահանի, Իկոնիայի հայ խեցեգործ վարպետները պատրաստում էին շինարարական գեղատես սալիկներ, հախճապակե ջնարակապատ խեցե իրեր։ XVII դարում, երբ խեցեգործությունը Թուրքիայում անկում էր ապրում, միակ կենտրոնը մնում էր Քյոթահյան (Կուտինա), որտեղ կային հայկական բրուտագործության ամբողջ թաղամասեր։ Քյոթահյայի վարպետները իրենց աշխատանքներում թուրքական զարդանախշը լրացնում էին քրիստոնեական թեմատիկ և սիմվոլիկ պատկերներով, ինչպես նաև մակագրություններով, որոնք հավաստում էին հայ վարպետների ինքնությունը։ Այդ իրերը զարդարում էին եկեղեցիների ինտերիերներ, սուլթանի ապարանքը, արտահանվում Եվրոպա, որի շնորհիվ Քյոթահյան հռչակված էր իբրև «Արևելքի Սևր»։
Խորհրդային Հայաստան
Ինչպես հայ, այնպես էլ խորհրդային խեցեգործների համար մի այլ դպրոց էին ԽՍՀՄ նկարիչների միության նախաձեռնությամբ ստեղծված խեցեգործական հատուկ բազաները (մասնավորապես Ձինտարին, Լատվիա), ուր աշխատելու էին մեկնում ստեղծագործական խմբեր։ Այստեղ արվեստագետները փորձի փոխանակում էին կատարում, փորձանմուշներն իրականացնում արտադրական բազաներում։ 1960-ական թթ. ԽՍՀՄ-ը ներգրավվում է Խեցեգործների միջազգային ակադեմիա (Ժնև)։ Խորհրդային խեցեգործ վարպետները ցուցադրվում էին նաև Ֆաենցայի (Իտալիա) ամենամյա ցուցահանդեսներում, որոնց մասնակցում էին նաև հայ ստեղծագործողները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խեցեգործություն Կատեգորիա:Հայկական խեցեգործություն
Emperor
Emperor - նորվեգական բլեք-մետալ-խումբ, մեծ ազդեցություն է թողել ժանրի զարգացման մեջ։ Խմբի նախնական ալբոմները դրեցին սիմֆոնիկ բլեք-մետալի հիմքը։ Շատերը խմբի ուղղվածությունը անվանում են նաև որպես Black metal art կամ Sophisticated black metal. Խումբը կազմավորվել է 1991 թվականին։
Emperor-ի սկզբնական ալբոմները սկիզբ են դրել սիմֆոնիկ բլեք մետալ ժանրին։
Խմբի հիմնադիրներն ու անփոխարինելի անդամներն են մուլտիինստրումենտալիստ Իսանը(Վեգարդ Սվերրե Տվեիտան) և կիթառահար ու բաս կիթառահար Սամոթը(Թոմաս Հաուգեն)։ Խումբը ավարտ է դրել գործունեությանը 2001 թվականին, սակայն մինչ օրս, երաժիշտները վերամիավորվում են համերգային գործունեության համար։
Պատմություն
Իսանը և Սամոթը ծանոթացել երաժշտական սեմինարի ժամանակ՝ դեռևս դեռահաս տարիքում, և սկսել են միասին տարբեր խմբերում նվագել։ Մոտավորապես 1990 թվականին նրանք բաս կիթառահար Վիդար Վոերի և հարվածային գործիքներ նվագող Թորմյորն Ակկերհաուգենի հետ ստեղծում են Thou Shalt Suffer Դեթ-մետալ խումբը։ 1991-ին Իսանն ու Սամոթը, Celtic Frost-ի և Bathory-ի երաժշտությունից ոգեշնչված ստեղծում են իրենց Emperor նախագիծը։ Բաս կիթառահար Հովարդ Էլլեֆսենի հետ, ով վերցնում է Mortiis անունը, նրանք ձայնագրում են Wrath of the Tyrant դեմոն։ Քանի որ այդ ժամանակ խմբում հարվածային գործիքներ նվագող չկար, համապատասխան հատվածները նվագում էր Սամոթը։
Ապա խմբին միանում է թմբուկահար Բարդ Էիտունը, ով վերցնում է Ֆաուստ անվանումը, իսկ Սամոթը զբաղեցնում է կիթառահարի տեղը։ Խումբը այդ ժամանակ պայմանագիր է ստորագրում Candlelight լեյբլի հետ, որով թողարկում է Emperor մինի ալբոմը։ Այս թողարկումից հետո Մորտիիսը լքում է խումբը, տեղափոխվում Շվեդիա և սկսում առանձին երաժշտական կարիերա։
1990-ականների սկզբին, նորվեգական բլեք մետալիստները, ընդ որում Emperor-ի անդամները միավորվում են մի գաղափարային շարժման մեջ, որի հիմնադիրն ու ղեկավարը Mayhem-ի կիթառահար Եվրոնիմուսն էր։ Նա Helvete անվանումով երաժշտական խանութ ուներ, որի նկուղը դարձավ <<ներքին սև շրջանի>> հավաքատեղին, որի անդամները հետաքրքված էին սատանիզմով և քրիստոնեության մերժմամբ։ Խմբավորման անդամները Նորվեգիայի քաղաքներում այրել են մի քանի փայտե եկեղեցիներ, ինչին իրենց մասնակցությունն են ունեցել նաև Սամոթը և Ֆաուստը։
1994 թվականին Candlelight լեյբլով թողարկվում է խմբի դեբյուտային ալբոմը՝ In the Nightside Eclipse -ը, որը ձայնագրվել էր դեռևս 1993 թվականի օգոստոսին՝ մինչև երաժիշտների հետաքննությունը։ Քննադատների կողմից ալբոմը ստանում է հիացական կարծիքներ հատկապես հիանալիորեն համադրված ստեղնաշարային գործիքների <<կեղտոտ>> ու ագրսսիվ հատվածների և այլ սիմֆոնիկ էլեմենտների համար, որոնք հիմնականում Իսանի շնորհիվ էին տեղ գտել։
Բանտում լինելու ընթացքում Սամոթը դեռ շարունակում էր երաժշտություն գրել, փոխանակվում էր Իսանի հետ ձայնագրություններով և աշխատում էր ստուդիայում, երբ նրան թույլ էին տալիս բանտախցից դուրս գալ։ 1996 թվականին ՝ Սամոթի ՝ ժամանակից շուտ ազատվելուց հետո խումբը նոր բաս կիթառահարի ՝ Ալվերի և թմբուկահար Թրյում Թորսոնի հետ ձայնագրում է Reverence մինի ալբոմը, իսկ արդեն հաջորդ տարի՝ Anthems to the Welkin at Dusk-ը ՝ խմբի երկրորդ լիաֆորմատ ալբոմը։ Այս ալբոմը ցույց է տալիս, որ խումբը շարունակում էր շարժվել իր դեբյուտային ալբոմի ոճական ուղղությամբ։ Սրանից հետո Ալվերը լքում է խումբը։
Խմբի հաջորդ, նոր ալբոմը ՝ IX Equilibrium -ը հիմնականում ուներ պրոգրեսսիվ մետալի և դեթ մետալի էլեմենտներ և գրված էր ինտենսիվ համերգային գործունեության հաշվարկներով։ Պրոգրեսսիվ մետալին հակվածությունը Իսանի շնորհիվ էր, որը շարունակվեց նաև վերջին ալբոմում ՝ Prometheus: The Discipline of Fire & Demise(2001): Իսանի և Սամոթի տարաձայնությունների հետևանքով (Սամոթը նախընտրում էր ավելի դեթ մետալային հնչողություն) խումբը վերջ է դնում գործունեությանը ալբոմը ձայնագրելուց հետո։ Իսանը իր կնոջ հետ ստեղծում է Peccatum նեոդասական նախագիծը, իսկ 2006 թվականից սկսում է թողարկել սոլո ալբոմներ։ Սամոթը և Թրյումը ստեղծում են Zyklon դեթ մետալ խումբը, որը, մինչ իր վերացումը 4 ալբոմ է թողարկում։
2005 թվականին Իսանը, Սամոթը և Թրյումը վերամիավորվում են Օսլոյում՝ Inferno փառատոնի շրջանակներում և 2006 ու 2007 թվականներին ԱՄՆ-ում ու Եվրոպայում երաժշտական շրջագայություններ են կատարում։ Ընդ որում ՝ 2006 թվականի ԱՄՆ-ի համերգները անցնում են առանց Սամոթի, ով վիզան չի ստանում։ 2007 թվականին կրկին հայտարարվում է խմբի բաժանման մասին։
2013-ին Իսանն ու Սամոթը կրկին հայտարարում են վերամիավորման մասին, որն այս անգամ նվիրված էր խմբի դեբյուտային ալբոմի՝ In the Nightside Eclipse-ի 20 ամյակին։ Այսպիսով 2014 թվականին նրանք հանդես են գալիս մի քանի փառատոների բեմերում։ Այս անգամ նրանց միանում է նաև Ֆաուստը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգական բլեք-մետալ խմբեր Կատեգորիա:1991 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Դիմիտր Միխալչև
Դիմիտր Միխալչև (Димитър Георгиев Михалчев, ), 20-րդ դարի բուլղարացի փիլիսոփա, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում գտնվող Լոզենգրադ քաղաքում (թուրքերեն՝ Կիրկլարելի)։ 1901-1905 թվականներին փիլիսոփայություն է ուսանել Սոֆիայի համալսարանում և այդ թվականներին ակտիվորեն համագործակցել է «Мисъл» ամսագրի հետ։ 1909 թվականին հրատարակել է իր «Philosophische Studien. Beitrage zur Kritik des modernen Psychologismus» (Լայպցիգ, 1909) մենագրությունը։ Գրքի առաջաբանը գրել է գերմանացի փիլիսոփա Ռեմկեն՝ բուլղարացի փիլիսոփային համարելով իր «ամենաակնառու աշակերտը» և «Բալկանների Կանտը»։ 1910-1915 թվականներին եղել է Սոֆիայի համալսարանի փիլիսոփայության դոցենտ, 1920-1946 թվականներին (փոքր ընդմիջումներով) ղեկավարել է փիլիսոփայության ամբիոնը։ Միխալչևի հայացքները մեծ ազդեցություն են ունեցել Բուլղարիայի փիլիսոփայության զարգացման համար, որը հատկապես նկատելի է եղել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Միխալչևը դեմ է եկել ռասիզմի պատմա-փիլիսոփայական դիտմանը։ 1923-1927 թվականներին եղել է Պրահայում Բուլղարիայի դեսպանը, 1934-1936 և 1944-1946 թվականներին՝ Բուլղարիայի դեսպանը ԽՍՀՄ-ում։ 1944-1947 թվականներին նախագահել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիան։ 1953 թվականին Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիան կազմակերպել է «Ավանդական տրամաբանությունը և նրա նյութապաշտական հիմնավորումը» Միխալչևի ձեռագրերի հանրային քննարկումը։
Հեղինակ է շուրջ հարյուր բուլղարերեն, գերմաներեն, ռուսերեն, չեխերեն և այլ լեզուներով աշխատությունների։ Միխալչևի հայացքները քննադատվել են բուլղաարցի փիլիսոփաներ Տ. Պավլովի, Ս. Գանովսկու, Ա. Կիսելինչևի և այլոց կողմից։ Եվրոպայում Միխալչևի փլիսոփայության հետևորդներ են եղել Նիկոլա Իլիևը (1886-1937), Խրիստո Նիկոլովը (1889-1957), Ալեքսանդր Իկոլովը (1898-1970)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բուլղարացի դեսպաններ Կատեգորիա:Բուլղարացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բուլղարացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Տուշան
Տուշան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նինվե
Նինվե (Ninwe, נינוה, Nīnewē; Νινευη; Nineve; نينوى, Naīnuwa), մ.թ.ա. VIII—VII դարերում Ասորեստանի մայրաքաղաքը, որը գտնվում է ներկայիս Իրաքի տարածքում՝ Մոսուլ քաղաքի մոտակայքում, Տիգրիս գետի ձախ ափին՝ Կույունջիկ բլրի վրա։ Հին հույները կարծում էին, որ Նինվե քաղաքի անվանադիրն է Նինոսը։ Այն հնագույն քաղաքներից մեկն է, որը հատկապես կարևոր նշանակություն է ունեցել Սենեքերիմի թագավորության շրջանում։ Այդ ժամանակներում քաղաքն ուներ 7,5 կմ² տարածք։
Պատմություն
Գրավվել և այրվել է մ.թ.ա. 612 թվականին բաբելոնացիների և մարերի միացյալ զորքի կողմից։ Մովսես Խորենացու հաղորդմամբ՝ Նինվեի գրավմանը մասնակցել են նաև հայերը՝ Պարույր Սկայորդու գլխավորությամբ, ինչի դիմաց Մարաստանի Կիաքսար թագավորի կողմից նա ճանաչվել է Հայոց արքա։ Քաղաքի պատմությունը սկիզբ է առնում Ք.ա. մոտավորապես 4500 թվականին։ Ք.ա. մոտավորապես 2300 թվականին քաղաքում արդեն Իշտար աստվածուհուն նվիրված տաճար կար։ Նինվեի կարևորությունը հատկապես մեծացավ Ք.ա. 1250 թվականին։ Ասորեստանի մի քանի արքաներ իրենց ապարանքներն ունեին այստեղ։ Սենեքերիմ արքան Նինվեի վերակառուցման և այլ աշխատանքների մեծ գործ է ձեռնարկել։ Հաջորդ արքան, որին Նինվեն պարտական է իր մեծությամբ՝ Ասուրբանիպալն է։ Ք.ա. 612 թվականին Նինվեն բաբելացիների տիրապետության տակ է անցել։ Աստվածաշնչում ասվում է, որ Աստված Հովնան մարգարեին ուղարկել էր փրկելու Նինվեն։ Նավում մարգարեն գուշակել է ի վնաս Նինվեի։ II հազարամյակի վերջերից ասորեստանյան հզորության աճով պայմանավորված՝ քաղաքը դարձավ արքայական նստավայր և վերջապես վերածվեց մայրաքաղաքի։
Հիշատակումներ
Աստվածաշնչում Նինվեն առաջին անգամ հիշատակվում է Ծննդոց 10:11-ում, որտեղ ըստ գրքի հիմնադիրը Նեբրովթն էր։ Նինվեի վերաբերյալ ուշագրավ տեղեկություններ է պարունակում նաև Տովբիթի գիրք։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պատմական երկրների մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Հին Միջագետքի քաղաքներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկ
Աստերոիդների ցանկ (601-700)
Աստերոիդների ցանկ (501-600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (701-800)
Իդյաշ-Կուսկարովո
Իդյաշ-Կուսկարովո (Идяш-Кускарово, Иҙәш-Ҡусҡар), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գուսոլա
Գուսոլա (Gussola), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում ։ Բնակչությունը հասնում է 2799 մարդու։ Տարածքը կազմում է 25 կմ²։ Հեռախոսային կոդն Է 0375, իսկ փոստային ինդեքսը 26040։ Բնակչության խտությունը կազմում է 112 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լեյլա Շիխլինսկայա
Լեյլա Ֆարրուխ կըզը Շիխլինսկայա (Leyla Fərrux qızı Şıxlinskaya, ), ադրբեջանցի կինոյի դերասանուհի, բալետմայստեր, խորեոգրաֆ և մանկավարժ; Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ, արվեստագիտության դոկտոր, ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1990-1992 թվականներին ՝Դյագիլև-բալետի թատերախմբի բալետմայստեր։ Բաքվում գտնվող Լեյլա Շիխլինսկայայի մասնավոր կլինիկայի հիմնադիր ։
Կենսագրություն
Լեյլա Շիխլինսկայան ծնվել է 1947 թվականի հունիսի 12-ին, Մոսկվայում։ Լեյլան Շիխլինսկայան ավարտել է բալետի դպրոցը։ Հետագայում նա ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի թատերագիտության ֆակուլտետը։ Նա աշխատել է ԽՍՀՄ մարմնամարզության հավաքականների հետ `որպես ուսուցիչ և խորեոգրաֆ։ Նա երկար տարիներ դասավանդում էր Մոսկվայի Մեծ թատրոնի խորեոգրաֆիայի դպրոցում ։
Լեյլա Շիխլինսկայան նաև հեղինակ է ավելի քան 100 գիտական հոդվածների ՝Ադրբեջանում խորեոգրաֆիայի և բալետային արվեստի պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Նա եղել է «Շեյլա» փորձարարական բալետի ստեղծագործական կենտրոնի գեղարվեստական ղեկավարը, որը հիմնադրվել է 1992 թվականին Մոսկվայում։
1999 թվականին նա հիմնել է Լեյլա Շիխլինսկայայի կլինիկան Բաքվում ։ Այս կլինիկան Ադրբեջանի առաջին մասնավոր կլինիկաներից մեկն էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Մանկավարժներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ
The Zombies
Չնայած կարճ սկավառակագրությանը՝ խումբը կարևոր ներդրում է ունեցել ռոք երաժշտության մեջ։ Երաժշտական քննադատ Մելտցերի խոսքերով այն համարվում է անցումային փուլ The Beatles և Doors խմբերի միջև։
1961-1963
Խումբը ստեղծվել է 1961 թվականին Սենթ-Օլբանսում դպրոցականներ Ռոդ Արջենտի, Փոլ Ատկինսոնի և Հյու Գրանդիի կողմից։ Խումբը ներառում էր ստեղնաշարային և հարվածային գործիքներ նվագողներ, կիթառահար, սակայն չուներ բասիստ։ Այդ նպատակով խմբին միանում է Փոլ Առնոլդը ։ Հենց Առնոլդը խմբին հաջողություն բերեց․ նա խումբ հրավիրեց վոկալիստ Քոլին Բլանսթոունին, ով արդեն հայտնի էր բրիտանական էստրադայում իր «ոսկե» ձայնով։
Երբ խումբը սկսեց համերգային գործունեությունը, Փոլ Առնոլդին փոխարինելու եկավ Քրիս Վայթը։ Նրանք կատարում էին 50-ականների հիթեր, որոնց մեջ էր մտնում Գերշվինի Summertime երգը։
1963 թվականին խմբի անդամները որոշեցին փակել խումբը, քանի որ ավարտում էին դպրոցը և նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է շարունակեր ուսումը համալսարանում։ Խմբի պահպանելու միակ միջոցը պրոֆեսիոնալ ձայնագրությունների ստեղծումն էր։ «The Herts Beat Contest» մրցույթում հաղթանակը նույնպես նպաստեց խմբի գործունեությանը․ նրանք պայմանագիր կնքեցին «Decca» ձայնագրման ընկերության հետ ։
1964-1968
Պայմանագիրը կնքելուց հետո խումբը կարողացավ ձայնագրել ընդամենը մեկ երգ։ Նրանք պատրաստվում էին ձայնագրել Գերշվինի Summertime երգը, սակայն մի քանի շաբաթների ընթացքում խմբի պրոդյուսերը առաջարկեց սեփական երգ ստեղծել, որը պետք է գրեր Ռոդ Արջենտը։ Այն մի քանի ամիսների ընթացքում դարձավ հիթ, որի քավեր տարբերակները ձայնագրեցին Կառլոս Սանտանայից մինչև U.K. Subs-ը։ She's Not There երգը խմբին համաշխարհային ճանաչում բերեց։
Հաջորդ սինգլը՝ «Leave Me Be», այդքան տարածում չունեցավ և միայն երրորդ սինգլը՝ «Tell Her No» խմբին նորից հաջողություն բերեց և բարձր հորիզոնականներ զբաղեցրեց ամերիկյան հիթ-շքերթներում։ Որսալով պահը՝ խումբը մեկնեց օվկիանոս, որտեղ ներկայացավ «Patti LaBelle and the Bluebells» խմբի և Չակ Ջեքսոնի հետ։ Խումբը մեծ համերգների ժամանակ էր նվագում։ Նրանց շատ լավ ընդունեցին Ճապոնիայում, Ֆիլիպիններում և այլ երկրներում։
1965 թվականին խումբը թողարկեց իր առաջին ալբոմը, որը կոչվում էր «Begin Here»։ Այն ներառում էր ավելի վաղ գրված երգեր, ռիթմ և բլյուզ ժանրերով երգերի քավեր տարբերակներ ինչպես նաև նոր ստեղծագործություններ։ Այդ ժամանակ խմբին առաջարկեցին «Bunny Lake is Missing» ֆիլմի համար սաունդթրեք ձայնագրել։ Ձայնագրվում են «Come On Time» և «Just Out Of Reach» երգերը։
1967 թվականին խումբը պայմանագիր է կնքում «CBS Records» ձայնագրման ընկերության հետ։ Որոշվում է թողարկել նոր ալբոմ՝ Odessey and Oracle։ Նոր ալբոմում ներառված էին նոր երգեր։ «Rolling Stone» ամսագիրը այն համարում է լավագույններից մեկը։ 1969 թվականի ապրիլին խումբը մեծ ճանաչում ունեցավ ամբողջ աշխարհում։ Ռոդ Արջենտի գրած «Time Of The Season» երգը նույնպես հաջողություն բերեց խմբին։ Նրանք մեծ գումարներ ձեռք բերեցին և սկսեցին իրենց սոլո կարիերան, ինչի հետևանքով խումբը փակվեց։
1968-1991
Zombies-ի բոլոր անդամները տարբեր ճանապարհներով գնացին։ Քոլին Բլանսթոունը, ով «անգլիական ակցենտով ռոքնռոլային հիանալի ձայն» ուներ, սկսեց իր սոլո կարիերան և ձայնագրեց մի շարք սոլո ալբոմներ։ Վերջին ալբոմը ձայնագրվեց 2009 թվականին՝ «The Ghost of You and Me»։
Ռոդ Արջենտը 2 տարի շարունակ փորձում էր խումբ ստեղծել։ Ի վերջո խմբի անդամներն էին նրա զարմիկ բասիստ Ջիմ Ռոդֆորդը, հարվածային գործիքներ նվագող Ռոբերտ Հենրիտը և երգիչ, երգահան և կիթառահար Ռաս Բալարդը։
1991
1991 թվականին խումբը նորից վերականգնվեց և Քոլին Բլանսթոունի, Հյու Գրանդիի և Քրիս Վայթի շնորհիվ ձայնագրվեց նոր ալբոմ՝ «New World», որը նաև թողարկվել է «The Return Of The Zombies» անունով։ Ալբոմում իր մասնակցությունն ունեցել չիլիական երաժիշտ Սեբաստիան Սանտա Մարիան։
2004 թվականի ապրիլի 1-ին մահացավ խմբի նախկին անդամ, կիթառահար Փոլ Ատկինսոնը։
2002
Խմբի երկրորդ իրական վերածնունդը եղավ 2000 թվականից սկսած։ 2002 թվականի սկզբում Ռոդը և Քոլինը ձայնագրեցին համատեղ ալբոմ՝ «Out Of The Shadows», իսկ 2004 թվականին Colin Blunstone Rod Argent the Zombies-ը թողարկեց ալբոմ՝ «As Far As I Can See…»։ 2004 թվականին Ռոդը և Քոլինը որոշեցին միացնել իրենց «խմբեր»-ը։ Խմբին միացան կիթառահար Քեյթ Էյրին, Ջիմ Ռոդֆորդը՝ նրա որդին՝ բաս կիթառահար Սթիվ Ռոդֆորդը։ Նրանք շրջագայեցին Միացյալ Նահանգներում և Լոնդոնում։ Թողարկեցին երկու CD և DVD «Live At The Bloomsbury Theatre, London»։ Հաջողություն ունենալով՝ խումբը շարունակեց նվագել և մինչ օրերս շրջագայում է Անգլիայում, Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։ 2007-2008 թվականներին համատեղ շրջագայություն է ունեցել Yardbirds խմբի հետ։ 2008 թվականին խումբը համերգով հանդես եկավ Կիևում՝ ԽՍՀՄ-ի տարածքի առաջին և միակ վայրում ։
2010 թվականի մարտին նշվեց այն մասին, որ խումբը լքում է Քեյթ Էյրին։ Միևնույն ժամանակ Քյեթը մասնակցում էր տարբեր երաժշտական ծրագրերի (օրինակ՝ Mamma Mia! մյուզիքլը ) և զբաղվում սոլո ալբոմի ձայնագրությամբ։ Նոր կիթառահարը խմբում դարձավ Քրիստիան Ֆիլիպսը։ Սակայն ապրիլին հայտնի դարձավ, որ նրա փոխարեն նվագելու է Թոմ Թումին ։
Համերգներ «Odessey and Oracle» ալբոմի 40 ամյակի առթիվ
2008 թվականին լրացավ «Odessey and Oracle» ալբոմի 40 ամյակը։ Երաժիշտներն այն նշեցին մեծ համերգով։ 2008 թվականի մարտին տեղի ունեցան հիշատակելի համերգներ։ 1968 թվականից խմբի բոլոր անդամները հավաքվել էին, բացառությամբ երջանկահիշատակ Փոլ Ատկինսոնի։ Հնչեցին ալբոմի բոլոր երգերը և մի շարք հին ու նոր երգեր։ Այդ թվում երգերը կատարում էին վոկալիստները, որոնք 1968 թվականին էին միացել խմբին։ Կես տարի անց թողարկվեցին համերգի ձայնագրությունները (The Zombies: Odessey & Oracle Revisited. The 40th Anniversary Concert. Live at the Shepherd’s Bush Empire, London 2008)։
2009 թվականի ապրիլի վերջին խումբը նորից հավաքվեց «հին» անդամներով և համերգներով ներակայացավ Բրիտանիայի չոր քաղաքներում՝ Գլազգոյում, Բրիստոլում, Մանչեսթերում և Լոնդոնում։ Սակայն այս անգամ արդեն «ամենավերջին» անգամ ։
Նախկին
Քոլին Բլանսթոուն — վոկալ (1961—1968, 1991, 1997, 2001 — այժմ)
Ռոդ Արջենտ — երգեհոն, վոկալ (1961—1968, 1997, 2001 — այժմ)
Թոմ Թումի — կիթառ, վոկալ (2010—այյժմ)
Ջիմ Ռոդֆորդ — բաս կիթառ, վոկալ(2001 — այժմ)
Սթիվ Ռոդֆորդ — հարվածային գործիքներ (2001—այժմ)
Դասական
Քոլին Բլանսթոուն — վոկալ (1961—1968, 1991, 1997, 2001 — այժմ)
Ռոդ Արջենտ — երգեհոն, վոկալ (1961—1968, 1997, 2001 — այժմ)
Փոլ Ատկինսոն — կիթառ, վոկալ (1961—1968, 1997)
Հյու Գրանդի — հարվածային գործիքներ (1961—1968, 1991, 1997, 2008, 2009)
Նախկին անդամներ
Սեբաստիան Սանտա Մարիա — երգեհոն, կիթառ (1991)
Քեյթ Էյրի — կիթառ, վոկալ (2001—2010)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:1961 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Բլեք մետալ
Բլեք մետալ (Black metal, svartmetall) - Սև մետալ), երաժշտության ոճ, մետալի էքստրեմալ ուղղություններից։ Առաջացել է 1980-ական թվականներին որպես թրեշ-մետալի ճյուղավորում։ Ոճի հիմնադիրներն են համարվում անգլիական Venom և շվեդական Bathory խմբերը։ Իր անվանումը ստացել է Venom խմբի 1982 թվականին թողարկված «Black Metal» ալբոմի շնորհիվ։ Ժանրը վերջնականապես ձևավորվել է 1990-ական թվականներին, նորվեգական «սև օղակի» ջանքերով, որի կազմ մտել են Mayhem, Burzum, Darkthrone և Immortal խմբերի որոշ մասնակիցներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մետալ Կատեգորիա:Ռոք երաժշտության ժանրեր
Անդրադարձ փոխառություն
Անդրադարձ փոխառություն, փոխառության այն երևույթը, երբ փոխատու լեզվից անցած բառը՝ փոխառու լեզվից նորից վերադառնում է փոխատուին նույն կամ փոփոխված իմաստով։ Ուղին նշվում է A→B→A, որտեղ A-ն առաջին փոխատու լեզուն է։
Վերափոխառված ձևույթներ
Նույնատիպ գործընթաց է տեղի ունենում, երբ լեզվի նոր բառը ստեղծվում է որևէ լեզվի բաղադրիչի հիման վրա, ապա նորից վերադառնում բաղադրիչի փոխատու լեզվին կամ դրա ժամանակակից տարբերակին։ Արևմտյան լեզուներում այս գործընթացը հիմնականում է տեղի է ունենում հին հունարենից և լատիներենից փոխառված բաղադրիչների հետ, որոնք ռոմանիզացվելուց հետո կարող են վերադառնալ ժամանակակից հունարեն լեզու ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձևաբանություն
Էսպիե
Էսպիե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Գուկով (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)
Գուկով (Гуків), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուկով գյուղում բնակվում էր 801 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2644 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ահիսիլլա
Ահիսիլլա (Ahisilla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Զվոլե
Զվոլե (Zwolle ), համայնք Նիդերլանդների Օվերեյսել մարզում։ Այդ մարզի վարչական կենտրոնն է։ Մոտակա խոշոր բնակավայրից՝ Ամստերդամից հեռավորությունը 120 կիլոմետր է։ Զբաղեցնում է 112,11 կմ²տարածք, բնակչության թվաքանակը շուրջ 115 հազար է ։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.100 եվրո է։
Պատմություն
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ Զվոլեի ներկայիս տարածքն ու շրջական բնակեցված են եղել առնվազն բրոնզեդարյան ժամանակներից ։ Հին հռոմեացիների տիրապետության ժամանակաշրջանում այստեղ ապրելիս են եղել ֆրանկների ցեղի ներկայացուցիչներ։
Ժամանակակից քաղաքը մոտավորապես 800 թվականին հիմնադրել են ֆրիզյան առևտրականներն ու Կառլոս Մեծի զորականները ։
Պատմական փաստաթղթերում Զվոլեն առաջին անգամ հիշատակվել է 1040 թվականին։ 1230 թվականին Ուտրեխտի եպիսկոպոսը քաղաքի կարգավիճակ է շնորհել բնակավայրին։ Իր ծաղկման շրջանում՝ XV դարում քաղաքն անդամակցել է Հանզային՝ առևտրական այդ նշանավոր միությանը։
Պատմական հուշարձաններից հիշարժան են հատկապես (Peperbus) աշտարակը, Sassenpoort դարպասը, միջնադարյան պարսպի մնացորդները, Սբ. Միքայել եկեղեցին, բազմաթիվ հնակառույց շինություններ։
1945 թվականին կանադացի զինվորական Լեո Մաժորը, օգտվելով մթությունից, մեն-մենակ ազատագրել է քաղաքը գերմանական զավթիչներից։ Զվոլեի փողոցներից մեկը կրում է նրա անունը։
Տեսարժանություն
Զվոլեի տեսարժան վայրերից է «De Librije» ռեստորանը՝ Նիդերլանդներում Միշլենի եռակի աստղի արժանացած երկու ռեստորաններիցմեկը:Այն տեղավորված է դոմինիկյան վանքի նախկին գրադարանում. այստեղից էլ՝ նրա De Librije անվանումը, որը նիդերլանդերենից թարգմանած՝ նշանակում է գրադարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օվերեյսելի համայնքներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների քաղաքներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների բնակավայրեր
Սայմոն Վիքլունդ
Սայմոն Վիքլունդ (Simon Viklund, ), շվեդ անկախ կոմպոզիտոր, ձայնային դիզայներ և կրեատիվ տնօրեն, համակարգչային խաղերի երաժշտության հեղինակ։
Կենսագրություն
Սայմոն Վիքլունդը ծնվել է 1979 թվականին դեկտեմբերի 1-ին, Ստոկհոլմում, երաժիշտների ընտանիքում ։ Իր կարիերան սկսել է 2000 թվականին, երբ միացել է GRIN ստուդիային։
2009 թվականին, GRIN-ի սնանկացումից հետո, դարձել է ֆրիլանսեր և սկսել երաժշտություն գրել Capcom-ի համար։ Ավելի ուշ Անդերսոն եղբայրների հետ հիմնադրել է «Overkill Software»-ը։
2015 թվականին օգոստոսի 18-ին հեռացել է «Overkill Software»-ից` կենտրոնանալով իր նախագծերի վրա, սակայն շարունակել է հնչյունավորել Բեյնին և երաժշտություն գրել Payday-ի համար ։
2016 թվականին միացել է Ուլֆ Անդերսոնի նոր` «10 Chambers Collective» ստուդիային` որպես GTFO համակարգչային խաղի կոմպոզիտոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեդ երաժիշտներ Կատեգորիա:Շվեդ կոմպոզիտորներ
Դիզակ պլյուս
«Դիզակ պլյուս», գրահրատարակչության համալիր Ստեփանակերտում։
2001 թվականին ստեղծվել է տպարանը, 2004 թվականին՝ հրատարակչությունը։ Հիմ­նադիր-տնօրեն՝ Դավիթ Բեգլարյան։
Պատմություն
Լույս է ընծայում պատմագիտական գրականություն՝ հատկապես Արցախի պատմության վերաբերյալ, հայ և օտարազգի, ինչպես նաև ժամանակակից արցախցի գրողների գործեր Բագրատ Ուլուբաբյանի «Փորձության օրերի խորհուրդը» (2010 թվական), Ժաննա Բեգլարյանի «Հեռացումի անեզրություն» (2010 թվական), Հրանտ Ալեքսանյանի «Որպես մի դարձող բանազավր», «Չճանաչված երկրի լրատվությունը», Կիմ Գաբրիելյանի «Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործության գեղագիտական առանձնահատկությունները» (երեքն էլ՝ 2011 թվականին)]։
«Դիզակ պլյուս»-ում տպագրվում են նաև ամսագրեր («ԼՂՀ պաշտոնական տեղեկագիր», «ԼՂՀ դատական իշխանություն», «Մեսրոպ Մաշտոց համալսարան», «Արցախի ներդրումային հիմնադրամ») ու թերթեր («Լուսարար», «Եղիցի լույս», «Ջրաբերդ», «Ստեփանակերտ», «Ակունք», «Եղբայրակցություն»)։
Պոկերի Հայկական Ֆեդերացիա
Պոկերի Հայկական ֆեդերացիա հասարակական կազմակերպությունը պետական գրանցում է ստացել 21.11.2006 թ.
Նպատակներ
«Պոկերի Հայկական  Ֆեդերացիա» հասարակական կազմակերպության նպատակներն են նպաստել Պոկեր խաղի տարածմանը, զարգացմանը և աջակցել Պոկերի Միջազգային Ֆեդերացիային, Պոկերը որպես մարզաձև Oլիմպիական խաղերում ընդգրկելու համար։
ՊՀՖ խնդիրներ
Սպորտային պոկերի մրցումների կազմակերպում
Մարզիկների օգնություն
Մարզիկների գնահատականների պահպանում
Օգնություն և աջակցություն պոկերի ակումբներին
Սպորտային պոկերի դպրոցի կազմակերպում
Փնտրել հովանավորների և այլն
Անդամակցություն
2010 թվ. սկզբին “Պոկերի Հայկական ֆեդերացիա” հասարակական կազմակերպությունը դիմել է Պոկերի Միջազգային Ֆեդերացիա (IFP), որպեսզի ընդունվի նշված Ֆեդերացիայի կազմում և 06.07.2010 թվ. IFP-ի նախագահության միաձայն որոշմամբ պաշտոնապես ընդունվել է ֆեդերացիայի կազմում և դարձել Պոկերի Միջազգային Ֆեդերացիայի լիիրավ անդամ։
Կազմակերպության անվանումը
Կազմակերպության հայերեն լրիվ անվանումն է՝ «Պոկերի Հայկական Ֆեդերացիա» հասարակական կազմակերպություն։
Կազմակերպության անգլերեն լրիվ անվանումն է " Armenian Poker Federation ” non - governmental organization.
Կազմակերպության ռուսերեն լրիվ անվանումն է " Армянская Федерация Покера” общественная организация.
Հղումներ
Կատեգորիա:Պոկեր