cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրիշա Ազիզյան
Կենսագրություն
Գրիշա Ազիզյանը ծնվել է 1962 թվականի նոյեմբերի 21-ին Լեռնային Ղարաբաղի Մարտունի քաղաքում, հայ ազատամարտիկ։ 1969-1977 թվականներին սովորել է տեղի ութամյա դպրոցում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Երևանի ճարտարաշինարարական համալսարանում։ 1984-1986 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակի շարքերում։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո բնակություն է հաստատել Սարատով քաղաքում և աշխատել այնտեղ։ Արցախյան շարժման տարիներին վերադարձել է ծննդավայր, որտեղ նր կրտսեր եղբայրը` Ժիրայր Ազիզյանը ընդհատակյա ակտիվ գործունեություն էր սկսել պաշտպանական միջոցառումների կազմակերպման ուղղությամբ։ Գրիշան անմիջապես զինվորագրվել է հայրենի բնակավայրի պաշտպանության համար մղվող պայքարին։ Նրա ձևավորած ջոկատը ռազմական ուղղին սկսեց հարազատ թաղամասի ինքնապաշտպանությունից։ Կարճ ժամանակահատվածում նա աչքի ընկավ իր հրամանատարական բարձր ունակություններով և նշանակվեց վաշտի, ապա նաև գումարտակի հրամանատարի պաշտոններում։ Նրա ղեկավարած գումարտակի մասին բարձր գնահատանքով էին խոսում ինչպես զինվորական հրամանատարությունը, այնպես էլ ժողովուրդը։ Գումարտակը մասնակցել է ինչպես շրջանի, այնպես էլ այլ բնակավայրերի ազատագրման և պաշտպանության գործողություններին` հատկապես աչքի ընկնելով Ավդալ֊Գյուլափլուի, Ֆիզուլիի,Քյալբաջարի, Հորադիզի, Ամիրանլարի, Մաճկալաշենի, Ղարադաղլուի, Կուրապատկինոյի, Մուղանլուի, Մարզիլուի, Վերին Վեյսալուի, Ջաբրայիլի, Զանգելանի, Կուբաթլուի, Աղդամի, Հադրութի ազատագրական մարտերում։ 1994 թվականին ամենաթեժ գործողությունների ժամանակ նահատակվել է Գրիշայի հարազատ եղբայր՝ Ժիրայրը։ Գրիշա Ազիզյանը միշտ եղել է ենթակաների կողքին և անձնական օրինակով առաջնորդել նրանց մարտական գործողությունների ամենաթեժ կետերում։
Պարգևներ
Հայրենիքին մատուցած բացառիկ ծառայությունների համար Գրիշա Ազիզյանը արժանացել է Մարտական Խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանի։ 1995 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով զորացրվել է պահեստազոր։
Մահ
Մահացել է 2018 թվականի ապրիլի 28-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ հետախույզներ
Դմիտրի Վորոբյով
Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Վորոբյով (Дмитро Олександрович Воробйов, ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Կրասնոդարյան «Կուբան» ակումբի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Իզումրուդ» ակումբում (Տիմաշյովսկ)։ 16 տարեկանում հրավիրվել է Դոնեցկի «Շախտյոր» ։ Հանդես է եկել «Շախտյոր-2» թիմում, 1999 թվականին ընդգրկվել է «Շախտյոր» ակումբի հիմնական կազմի հայտացուցակում։ 2001 թվականին խաղացողին գնել է «Կուբան» ակումբը ։ Հետագայում նա վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է երևանյան «Սպարտակ» ակումբ, որից հետո տեղափոխվել է «Բանանց» ակումբ։ 2002 թվականին թիմի հետ միասին դարձել է Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև թիմի հետ միասին խաղացել է եվրագավաթներում ։ Հայաստանում իր ցուցաբերած լավ խաղի շնորհիվ դիտարկվել է Հայաստանի հավաքականում նրա ընդգրկվելու և նույնիսկ քաղաքացիությունը փոխելու տարբերակը ։ 2004 թվականի ձմռանը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբ։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր նորամուտը կատարել է 2015 թվականի մայիսի 8-ին՝ մասնակցելով Լուցկի «Վոլին» ակումբի դեմ խաղին (1:0)։ 2005 թվականին վարձավճարային հիմունքներով հանդես է եկել Զապորոժիեի «Մետալուրգ» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 1 խաղ առաջնությունում և 1 խաղ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում։
Ռուսաստանի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում 1994 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում մասնակցել է մեկ հանդիպման ընդդեմ Շվեյցարիայի (5:1) ։
Ամուսնացած է Վիկտորիայի հետ, 2009 թվականի աշնանը ծնվել է նրանց դուստրը` Եվան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ուրարտուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ
Օսինովկա (Վյատկայի վերին վտակ)
Օսինովկա (Осиновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օմուտինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի աջ ափին՝ 1213 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում, Օմուտնինսկ քաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք, ապա հարավ-արևմուտք։
Ութ (նկարիչների խումբ, ԱՄՆ)
Ութ (The Eight կամ Ութնյակ), 20-րդ դարի սկզբում ձևավորված ամերիկացի նկարիչների խումբ։ Ստեղծվել է Աղբամանների դպրոցի անդամներից մի մասի կողմից։
Օսինովկա (Վյատկայի վերին վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ութ (նկարիչների խումբ, ԱՄՆ)
Պատմություն
1908 թվականին նկարիչ Ռոբերտ Հենրին դարձել է «Ութ» անվանումով պատմական ընկերակցության կազմակերպիչներից մեկը, երբ 8 ամերիկացի նկարիչներ Նյու Յորքից և Ֆիլադելֆիայից ցուցադրել են իրենց աշխատանքները Նյու Յորքի Հինգերորդ պողոտայում գտնվող Macbeth Galleries պատկերասրահում։ Ցուցահանդեսի նպատակն էր բողոք արտահայտել Դիզայնի ազգային ակադեմիայի պահպանողական ճաշակի ու սահմանափակ ցուցահանդեսային գործունեության դեմ։ Ի սկզբանե խմբի մեջ էին մտնում Ռոբերտ Հենրին (առաջնորդ), Էվերտ Շինը, Ջոն Սլոանը, Արթուր Դէվիսը, Էռնեստ Լոուսոնը, Մորիս Պրենդրգաստը, Ջորջ Լասքը և Ուիլյամ Գլակենսը։ Ավելի ուշ նրանց է միացել Ջորջ Բելոուզը ։ 1910 թվականին Հենրին կազմակերպել է անկախ արվեստագետների երկրորդ ցուցահանդեսը (Exhibition of Independent Artists), առանց ժյուրիի և մրցանակների, որը նման էր ֆրանսիական Անկախների սալոնին (Salon des Indépendants): Ցուցահանդեսը դրական արձագանքն է ունեցել, ցուցադրված աշխատանքները վաճառվել են։ Այս նկարիչների կարևոր ներդրումն այն էր, որ նրանք ցույց են տվել սեփական, պետական կազմակերպություններից անկախ ցուցահանդեսներ կազմակերպելու հնարավորությունը։ Ինչպես գրել են քննադատները, «Ութ» խմբի նկարիչները տարբերվում էին իրենց գեղարվեստական ոճերով, սակայն միավորվում էին ժամանակակից արվեստի զարգացման ցանկությամբ։ 100 տարի անց էլ խումբն ամերիկյան ժամանակակից արվեստի պատմության մեջ նշանավորվում է որպես մեծ հետաքրքրություն ներկայացնող շարժում։ Այժմ էլ ամերիկյան տարբեր թանգարաններում կազմակերպվում են այս խմբին նվիրված ցուցահանդեսներ։
Օսինովկա (Վյատկայի վերին վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Սիրամարգ (Ֆաբերժեի ձու)
«Սիրամարգ» (Павлин), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1908 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով ։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է մորը՝ այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային ։
Ութ (նկարիչների խումբ, ԱՄՆ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկայի արվեստ
Սիրամարգ (Ֆաբերժեի ձու)
Այսօր «Սիրամարգ» ոսկերչական կայսերական ձուն գտնվում է Էդուարդ և Մորիս Սանդոզների ֆոնդում (Լոզան, Շվեյցարիա)։
Դիզայն
Ձվի պերճաշուք տակդիրը պատրաստված է ռոկոկո ոճով՝ ոսկեջրած արծաթից։ Դրա վրա տեղադրված է թափանցիկ ձուն, որը պատրաստված է լեռնային բյուրեղապակուց ։ Այն կիսվում է երկու հատվածի, որոնք բաժանվում են շրջանակով և ճարմանդով։ Երկու հատվածի վրա էլ կան փորագրություններ։ Մեկը ստեղծման տարեթիվն է՝ «1908», իսկ մյուսը կայսրուհու միացագիրը ։ Ձվի ներսում տեղադրված է ոսկեձույլ ծառ, որի ճյուղերը պատրաստված են թանկագին քարերով և էմալով։ Ծառի ճյուղերի մեջ նստած է սիրամարգը՝ պատրաստված գունավոր էմալով ։
Անակնկալ
«Սիրամարգ» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը ոսկուց պատրաստած մեխանիկական սիրամարգն է ։ Սիրամարգը այնպես է տեղադրված ծառի ճյուղերին, որ հնարավոր է հանել այդտեղից ։ Լարելուց հետո սիրամարգը շարժում է գլուխը, դանդաղ քայլում է և բացում է պոչը։
Պատմություն
«Սիրամարգ» ոսկերչական ձուն Նիկոլայ II կայսրը ձուն մորը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային 1908 թվականի ապրիլի 26-ին՝ Զատկի տոնին է նվիրել։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ 1927 թվականին ձուն վաճառվում է Էմանուել Սնոումանին, որը ներկայացնում էր Լոնդոնի «Վարտսկի» (Wartsky) պատկերասրահը ։ 1935 թվականին այն ձեռք է բերում ոմն պարոն Հիրսթը։ 1949 թվականին ձուն ձեռք է բերում շվեյցարացի մագնատ Մորիս Սանդոզը։ 1995 թվականից ցայսօր ձուն պահվում է Էդուարդ և Մորիս Սանդոզների ֆոնդում ։
Ռեստավրացիա
2008 թվականին մեխանիկական սիրամարգը ենթարկում են ռեստավրացիայի ։ Վարպետ ռեստավրատորը Միշել Պարմիջանին էր՝ «Parmigiani Fleurier» ընկերությունից։ Ռեստավրացիայի շնորհիվ սիրամարգը կրկին շարժվում է և բացում պոչը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ոսկերչություն Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատմություն Կատեգորիա:1908 աշխատություններ Կատեգորիա:Ֆաբերժեի ձվեր Կատեգորիա:Ֆաբերժե
Նիդերլոտերբակ
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 924 մարդ, բնակչության խտությունը` 82.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.22 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 636 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 518-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 118։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,4 %։ 518 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 484 անձ (267 տղամարդ և 217 կին)։ Գործազուրկ են եղել 34 անձ (13 տղամարդ և 21 կին)։ 118 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 47-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Միտյուշինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Միտյուշինո (Митюшино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆավորիտուհի (օպերա)
Ֆավորիտուհի (La favorite, La favorita), իտալացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի օպերա չորս գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոյի հեղինակներն են Ալֆոնս Ռուայեն և Գյուստավ Վազան ըստ Բակյուլար դ'Անժոյի «Կոմս դը Քոմենժ» պիեսի։ Առաջնախաղը կայացել է 1840 թ. դեկտեմբերի 2-ին Փարիզում «Գրանդ-օպերա» թատրոնում։ Օպերան դասվում է իտալացի երգահանի լավագույն ստեղծագործությունների թվին և այսօր էլ հաճախ բեմադրվում է։
Կատեգորիա:1840 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսերեն օպերաներ
Ախթալայի վանք
Ախթալայի վանք (այլ անվանումներ՝ Պղնձահանքի վանք, Պղնձավանք, Ախթալա, Ախտալա, Մարիամ Աննայի վանք, Մեյրամխանա, Աղնձանանք ), 10-րդ դարում հիմնադրված պարսպապատ վանական համալիր   Հայաստանի Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքում՝ Երևանից 185 կմ հյուսիս։ Տեղակայված է Դեբեդի կիրճում՝ ոչ մեծ սարահարթի վրա։ Ախթալայի վանական համալիրը Հայաստանի այն քաղկեդոնական վանքերից է, որի կառուցումը համընկնում է Հայաստանի Վերածնության շրջանի հետ։ Ախթալայի վանական հուշարձանախմբում ներդաշնակ միահյուսվել են հայկական, վրացական ու բյուզանդական ճարտարապետության տարրերը։
Ի սկզբանե եղել է Հայ առաքելական եկեղեցու վանք, 13-րդ դարում հանձնվել է հայ քաղկեդոնացիներին՝ երկար ժամանակ մնալով նրանց գլխավոր հոգևոր կենտրոնը, և գործել է Վրաց ուղղափառ եկեղեցու իրավասության ներքո ։ 18-րդ դարի սկզբին լքվել է, իսկ 1802 թվականին վերականգնվել է ու վերածվել Անդրկովկասում բնակվող հույների կրոնական կենտրոնի։ Ներկայումս պատկանում է Հայ առաքելական եկեղեցուն ։
Սուրբ Աստվածածին գլխավոր եկեղեցին կառուցել է Իվանե Զաքարյանը 13-րդ դարի առաջին քառորդում, նրա պատերը նկարազարդված են լավ պահպանված որմնանկարներով, որոնք կատարվել են 13-րդ դարում, երբ եկեղեցին վերափոխվել է քաղկեդոնականի։ Դրանք իրենց գունային լուծումներով մոտենում են բյուզանդականին, սակայն թեմաների ընտրությունը զուտ հայկական է։
Ռոքդեյլ շրջան (Ջորջիա)
Ռոքդեյլ շրջան (Rockdale County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 339 կմ² է, բնակչությունը՝ 70.111 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոնյերս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1870 թ.։
Բդեշխ
Բդեշխ կամ բդեաշխ (պարսկերեն՝ bitaxš - տեղակալ, փոխարքա), նախարարներից մեկ աստիճան բարձր կալվածատիրական ազնվական աստիճան Արտաշեսյանների և Արշակունիների Հայաստանում։ Տիտղոսը նաև գործածվում էր Պարսկաստանում և Վիրքում ։
Ախթալայի վանք
Անվան ծագում
Ավելի ուշ Պղնձահանքը վերանվանվել է Ախթալա, և նրա անունով էլ վանքն սկսել է կոչվել Ախթալայի վանք։ Ստույգ հայտնի չէ, թե երբ է Ագարակը վերանվանվել Պղնձահանք, իսկ վերջինս էլ՝ Ախթալա, հայտնի է միայն, որ 12-րդ դարի վերջերին բնակավայրը հայտնի էր Պղնձահանք անունով, իսկ 18-րդ դարում այն արդեն կոչվում էր Ախթալա ։
Բդեշխ
Աղբյուրներում հիշատակվում է չորսը բդեշխություն՝ Անգեղտան (կամ Ծոփաց), Նոր Շիրականի, Աղձնյաց և Գուգարաց (գտնվում են համապատասխանաբար՝ Անգեղտուն, Նոր Շիրական, Աղձնիք և Գուգարք նահանգներում)։ Բդեշխներին հայ պատմիչներն նաև անվանել են «սահմանակալք», «սահմանապահք», «կողմնակալք», «կողմնապահք»։
Ախթալայի վանք
Պատմություն
Ագարակի վանքը հիմնադրել է վրաց Վախթանգ Գուրգասլան թագավորը 5-րդ դարում։ Վրաց մատենագիր Վախուշտը գրել է. «Հաղպատից ցած գտնվում է Ճոճկանի հովիտը՝ Լալվար լեռան ստորոտում... Ավելի ցած և դեպի հյուսիս է Ագարակի եկեղեցին, որը Գուրգասլանը (446-499) դարձրեց եպիսկոպոսարան, որի իրավասությունը տարածվում էր Խունանի, Գարդոբանի, Բերդուջի վրա։ Նրա կաթուղիկեն շատ ճարտարապետական ձևով է շինված և այժմ կոչվում է Ախթալա» ։
Բդեշխ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Տիտղոսներ Կատեգորիա:Փոխարքաներ
Ախթալայի վանք
Պատմություն
Հայտնի չէ, թե երբ է ավերվել Ագարակի եկեղեցու սկզբնական շենքը։ Սակայն ենթադրվել է, որ 1105 թվականին, երբ սելջուկյան Խըզլ ամիրան Տաշիրքն ասպատակելու ժամանակ այրել է Հաղպատի և Սանահինի վանքերը, կարող է ավերված լինել նաև դրանց մոտ գտնվող Ագարակի եկեղեցին ։
10-րդ դարում Պղնձահանքի ամրոցը դարձել է Կյուրիկյան-Բագրատունիների թագավորության կարևորագույն ռազմավարական կետը։ 13-րդ դարի սկզբին Աթաբեկ Իվանեն, որը եղել է Զաքարյանների տոհմի ներկայացուցիչը և վրաց Թամար թագուհու պալատում ազդեցիկ անձնավորություն, վանքը հանձնել է Վրաց քաղկեդոնական ուղղափառ եկեղեցուն և վերակառուցել է հայկական տաճարը ։ Պղնձահանից վանքի մասին հիշատակել են բազմաթիվ պատմագիրներ։
Կիրակոս Գանձակեցին վանքի մասին հիշատակել է Իվանեի մահվան մասին գրելու ժամանակ. «Վախճանեցաւ և Իվանե, եղբայր Զաքարեի և թաղեցաւ ի Պղնձահանքն ի դուռն եկեղեցւոյ՝ զոր շինեաց ինքն, առեալ ի Հայոց՝ Վրաց վասն արար» ։ Կիրակոս Գանձակեցին նշել է նաև, որ վանքի բակում է թաղվել Իվանեի որդին՝ Ավագը ։ Նույն Ավագ իշխանի մահվան մասին գրելիս վանքը հիատակել է նաև Վարդան Բարձրբերդցի պատմիչը ։
Ստեփանոս Օրբելյանի հաղորդած տեղեկության համաձայն՝ Պղնձահանքի վանքում է պահվել այն սուրբ Նշան մասունքը, որն Իվանե Աթաբեկը նվեր էր ստացել Սյունյաց Վասակ իշխանից, և որը 1216 թվականին Սյունյաց հոգևոր թեմի առաջնորդ Սարգիս եպիսկոպոսի խնդրանքով նույն Իվանեն նվիրել է Ամաղու Նորավանքին։ Ստեփանոս Օրբելյանի հաղորդած տեղեկություններից հայտնի է նաև, որ հետագայում վեճ է ծագել Նշան խաչի պատկանելության շուրջը, այդ պատճառով հրավիրվել հատուկ ժողով Լիպարիտ Օրբելյան իշխանի նախաձեռնությամբ, որին ի թիվս տարբեր դավանանքի բարձրաստիճան հոգևորականների և մի շարք նշանավոր վանքերի առաջնորդների մասնակցել է նաև Պղնձահանից վանքի առաջնորդը ։
Միջին դարերում Ախթալայի վանքը եղել է վրացական արքեպիսկոպոսանիստ վայր, ինչի մասին հիշատակություններ կան Ախթալա ավանի սահմաններում գտնվող մի քանի հուշարձանների վրայի հայերեն և վրացերեն արձանագրություններում, այդ թվում՝ Առաքելոց եկեղեցու կառուցման վերաբերյալ վրացերեն արձանագրության մեջ, որում նշվում է, որ այն կառուցել է Պղնձահանից վանքի առաջնորդ Պետրեն՝ Ավագի աթաբեկության ժամանակ, ինչպես նաև բնակավայրի մոտ՝ ճանապարհի եզրին , ինչպես նաև Ախթալա ավանից դեպի արևելք՝ հին գյուղատեղում գտնվող մի խաչքարի վրա և այլն։
14-րդ դարում «Պղնձահանք» անվանումը դադարում է հիշատակվել պատմական աղբյուրներում, իսկ 1438 թվականին աղբյուրներում առաջին անգամ հիշատակվել է Ախթալա անունով գյուղը՝ որպես վրացական կաթողիկոսարանի սեփականություն։
Ախթալայի վանքի մասին հետագա տեղեկությունները վերաբերում են 18-րդ դարին. Ալեքսանդր Երիցովը, հիմնվելով Պ. Իոսսելիանու տվա՛ տեղեկությունների վրա, թվել է Ախթալայի վանքի առաջնորդների անունները, որոնց թվում են եղել Սոֆրանիլը (գերեվարվել է Օմար Խանի կողմից, փրկագնվել և մահացել Տրապիզոնի Սուրբ Կարապետ վանքում), Գեդևոնը (մահացել է 1792 թվականին), Իգնատիոսը (1796 թվականին թուրքերի կոմղից կախաղան է բարձրացվել ռուսների հետ գաղտնի հարաբերություններ ունենալու մեղադրանքի պատճառով), Հոհանը (մահացել է 1798 թվականին), Հովակիմ Անկյուրացին (մահացել է 1827 թվականին)։
1802 թվականին ռուս կայսր Ալեքսանդր I-ի հրամանով Ախթալան դարձել է Անդրկովկասում հունական ուղղափառ եկեղեցու կենտրոն (1763 թվականին վրաց Հերակլ II թագավորը հրավիրել էր Պոնտոսի հույն փորձառու հանքագործների, որոնք այս շրջանում սկսել են արծաթի ու պղնձի արդյունահանումն ու ձուլումը) ։ Ներկայում եկեղեցին մնում է հույների ուխտագնացության վայր, որոնք ամեն տարի սեպտեմբերի 21-ին նշում են Աստվածամոր ծննդյան օրը ։
Ռուսական տիրապետության տարիներին վանքում կատարվել են վերանորոգման աշխատանքներ։ Ըստ Ա. Երիցովի ՝ Մ. Ս. Վորոնցովի կարգադրությամբ տանիքը, որի սալաքարերը թափվել էին, ծածկվել է կապտագույն կղմինդրով, իսկ քանդված գմբեթների փոխարեն կառուցվել է կիսագնդաձև փայտե գմբեթ, որը ծածկվել է թիթեղով, սակայն ժամանակի ընթացքում այդ գմբեթը նույնպես քանդվել է։ Խորհրդային տարիներին տանիքը ծածկվել է թիթեղով, գմբեթի բացվածքի վրա կառուցվել է հատուկ փայտյա ծածկույթ՝ այն պատելով կարմիր կղմինդրով։ Կատարվել են որմնանկարների վերականգնման աշխատանքներ, բարեկարգվել է եկեղեցու ներսն ու շրջակայքը։ Ի տարբերություն Հայաստանի շատ այլ եկեղեցիների՝ այդ տարիներին Ախթալայի վանքը երբեք չի օգտագործվել որպես պահեստ կամ այլ նպատակով ։
21-րդ դարի սկզբին Ախթալայի վանքը վերաբացվել է, և ներկայում պատկանում է Հայ առաքելական եկեղեցուն։ Վրաց ուղղափառ եկեղեցին նրա նկատմամբ հավակնություններ ունի, սակայն Հայ առաքելական եկեղեցին դրանք համարում է անհիմն ։
Կառուցվածք
Ախթալայի վանքը բաղկացած է երեք եկեղեցուց, զանգակատնից, սրահից և քարաշեն կացարաններից։ Վանքի գլխավոր եկեղեցին Սուրբ Աստվածածինն է (13-րդ դար), որն ուղղանկյուն հատակագծով խաչաձև գմբեթավոր կառուցվածք է։ Արևելյան կողմում տեղավորված է կիսակլոր աբսիդը՝ ցածր բեմով, երկու կողմերում կրկնահարկ խորաններով։ Երկու սյուներին և երկու մույթերին հենվող կիսաշրջանաձև կամարներն իրենց վրա կրում են գմբեթը։ Երեք խոշոր մուտքերը բացվում են արևմտյան, հարավային և հյուսիսային պատերից՝ առաջինը պատի կենտրոնական մասից, իսկ մյուսները՝ պատերի արևմտյան մասերից։ Երկուական երկար ու նեղ լուսամուտներ կան հյուսիսային ու հարավային ճակատներին, երեքական նույնպիսի լուսամուտներ՝ արևմտյան ու արևելյան ճակատներին ։ Արտաքինից եկեղեցու պատերը շարված են տեղական բազալտի սրբատաշ խոշոր քարերով, ներսից՝ չտաշված մանր քարերով և թրծած աղյուսով ։ Լուսամուտներն ունեն գեղաքանդակ շրջանակներ, իսկ եկեղեցին զարդարված է բուսական ու երկրաչափական ձևերի քանդակներով ։ Ախթալայի վանքի մասին ակադեմիկոս Գերման Գրիմմը գրել է.
Շենքի բոլոր մասերում եղած զարդաքանդակները սքանչելի են իրենց կատարելությամբ, և աշխատանքը աչքի է ընկնում հատկապես մշակման ճշտությամբ ։
Գլխավոր եկեղեցու արևմտյան և երկրորդ եկեղեցու հյուսիսային կողմում՝ այդ երկուսին կից գտնվում է սրահը, որն ամենայն հավանականությամբ կառուցվել է այդ երկուսից հետո՝ Իվանեի օրոք։ Կառուցված է կապտագույն բազալտից, քանդակազարդ է և սալահատակված։ Ներսում կան մի քանի գերեզմաններ, որոնց հարթ երեսով տապանաքարերի վրա կան ռուսերեն և վրացերեն տապանագրություններ ։
19-րդ դարում կառուցված երրորդ եկեղեցին տեղակայված է մյուսներից դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Այն ուղիղ քառանկյունի հատակագծով գմբեթավոր կառույց է, որն արևելյան կողմից ունի կիսակլոր փոքր աբսիդ՝ ցածր բեմով։ Այդ եկեղեցու արևելյան կողմում գտնվում է զանգակատունը, որը 19-րդ դարում կառուցված քառակուսի հատակագծով բարձր շենք է։ Դրանք երկուսն էլ կառուցվել են կապտագույն բազալտից՝ կրաշաղախի միացությամբ ։
Որմնանկարներ
Եկեղեցու որմնանկարների ստորին շերտը վերաբերում է 11-րդ դարին, դրանց գունազարդումը բնորոշ է բյուզանդական արվեստին, իսկ թեմատիկ լուծումները՝ հայկական մանրանկարչությանը. դրանք անմիջական աղերս ունեն XI դարի հայկական մանրանկարչության, առանձնապես՝ «Մողնու ավետարանի» մանրանկարների հետ։ Վերին շերտի որմնանկարների պատկերագրությունը, որ կատարված են XIII դարից հետո, ոճով մոտ է բյուզանդական արվեստին։ Հայկական մանրանկարչության հետ ոճական ընդհանրությունները, վրացերեն և հունարեն արձանագրությունները վկայում են, որ որմնանկարները կատարել են հույն քաղկեդոնական շրջանների հայ նկարիչներ ։
Երկշերտ բարձրարվեստ որմնանկարները պատկերում են Հին և Նոր կտակարանների առանձին դրվագներ, սրբերի պատկերներ, այդ թվում՝ և Գրիգոր Լուսավորչի պատկերը։ Խորանի գմբեթարդին Մարիամ Աստվածածինն է՝ գահին նստած, մանուկ Հիսուսը գրկին. (պահպանվել է որմնանկարի միայն մի մասը), նրանից ներքև հաղորդության՝ խորհրդավոր ընթրիքի տեսարանն է։ Հիսուսը պատկերված է երկու անգամ՝ մերթ շրջված դեպի աջ և մերթ դեպի ձախ՝ առաքյալների հետ հացը կիսելիս։
Պահպանվել են Պետրոս, Հովհաննես, Պողոս առաքյալների, Ղուկաս և Մատթեոս ավետարանիչների պատկերները։
Քիչ ավելի ներքևում ողջ հասակով պատկերված են սրբեր, ի թիվս որոնց՝ Հռոմի Սեղբեստրոս պապի, Հակոբ Տյառնեղբոր, Հովհան Ոսկեբերանի, Բարսեղ Մեծի, Գրիգոր Ա Լուսավորչի, Աթանաս Ալեքսանդրացու, Հռոմի Կլեմենտ (Կղեմես) պապի, Գրիգոր Սքանչելագործի, Կյուրեղ Ալեքսանդրացու, Գրիգոր Աստվածաբանի, Կիպրիանոս Կարթագենացու պատկերները։
Որմնանկարների մի մասը վնասվել է անձրևաջրերի ներս հոսելու պատճառով։ Խորհրդային տարիներին Հայաստանի և Վրաստանի համապատասխան գիտական հիմնարկների աշխատակիցներից կազմված արշավախումբն արվեստի վաստակավոր գործիչ Լիդիա Ալեքսանդրովնա Դուրնովայի ղեկավարությամբ մի քանի տարի աշխատել է որմնանկարների վնասված մասերի վերականգնման ուղղությամբ ։
Փաստեր
Մենք առիթ ենք ունեցել տեսնելու վրացական համարյա բոլոր եկեղեցիները, որոնց մասին մենք գիտենք, որ նրանք բոլորն էլ իսկապես կառուցվել են Թամար թագուհու ժամանակ, բայց նրանցից և ոչ մեկը՝ իրենց պարզությամբ, նրբագեղությամբ և մշակման ճշտութամբ չի կարող համեմատվել Ախթալայի վանքի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գուգարաց թեմի վանքեր և եկեղեցիներ վ Կատեգորիա:13-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Հայկական քաղկեդոնական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:10-րդ դարում հիմնադրված քրիստոնեական վանքեր
Լիոնի ծոց
Լիոնի ծոց (Golfe du Lion), Միջերկրական ծովի ծոց Ֆրանսիայի հարավային ափի մոտ։ Երկարությունը 93 կմ է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ 245 կմ, խորությունը՝ ավելի քան 1000 մ։ Լիոնի ծոց է թափվոմ Ռոն գետը։ Խոշոր նավահանգիստ է Մարսելը։
Անվանում
Անվանումը ոչ մի կապ չունի Լիոն քաղաքի անվան հետ։ Ֆրանսերեն այն կոչվում է Colfe du Lion. golf «ծոց», lion «առյուծ», այսինքն՝ «առյուծի ծոց»։ Այդպես է կոչվել, որովհետև միստրալ տեղական հյուսիսարևմտյան ուժեղ քամին այնպիսի ձայն է հանում, որ հիշեցնում է առյուծի մռնչյունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ծոցեր Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի ծոցեր
Գնյոզդովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)
Գնյոզդովո (Гнёздово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 349 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Տրեմոզինե
Տրեմոզինե  (Tremosine), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1922 մարդ։ Խտությունը կազմում է 27 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 72 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 25010, հեռախոսային կոդ՝ 0365։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Յոհան Կրեստիտելը։ Նրա տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24—ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Նովոսյոլովկա (Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
Ռևուչե
Ռևուչե (Ревуче), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Դվուրեչանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)
Դվուրեչանսկի գյուղական խորհուրդ  (Дворічненська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Դվուրեչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 4 760 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 61834 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76980 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1943 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Գիշատիչ սնկեր
Գիշատիչ սնկեր՝ էկոլոգիական խումբ, որի ներկայացուցիչներն ընդունակ են հափշտակելու, սպանելու, յուրացնելու և մարսելու կլոր որդեր (և հեմատոդներ), մանր միջատներ։ Հայաստանում հողերից անջատվել է մոտ 25 տեսակ։ Ավելի հաճախակի հանդիպում են արտրոբոտրիս սակավասպոր, արտրոբոտրիս սեպաձև , արտրոբոտրիս հոծ , արտրոբոտրիս անկանոն տեսակները։
Վեգետատիվ մարմինը՝ միցելիումը, կազմված է ճյուղավորված հիֆերից։ Էվոլյուցիայի ընթացքում հիֆերից ձևավորվել են մասնագիտացված ծուղակներ (դիպչելու պահին առաջացնում են սոսնձող հեղուկով պատված որսող օղակներ), որոնց կառուցվածքը և գործող մեխանիզմը տարբեր տեսակների մոտ տարբեր է։ Կլոր որդերի բացակայության դեպքում վերջիններս չեն ձևավորվում։ Որոշ նեմատոդների մոտ հայտնաբերվել է նեմին նյութը, որը խթանում է ծուղակների առաջացումը։ Փորձեր են կատարվում գիշատիչ սնկեր օգտագործել որպես կենսաբանական պայքարի միջոց՝ ախտածին նեմատոդների դեմ, որոնք մարդու, կենդանիների և գյուղատնտեսության մշակաբույսերի հիվանդությունների հարուցիչներ են։
Կատեգորիա:Սնկեր
Գոգարան
Գոգարան, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։
Գյուղը ժամանակին Գորան անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում ։
Բնակչություն
1831 թ. և 1840 թ. մարդահամարում Գոգարանի համար արձանագրված է երկու առանձին ծխական նկարագրություն։ Առաջինում ներկայացված է գյուղի հնաբնակների ցուցակը, որոնց թիվը կազմում է 12 ընտանիք։ Բացի հիմնական ցուցակից, Վրաստանի պետական արխիվում պահպանվել է նաև Գոգարանում ապաստանած գաղթական ընտանիքների ցուցակը։ Համաձայն 1831 թ. Փամբակի ուղեմասում ապաստանած` Արևմտյան Հայաստանից գաղթածների ծխական նկարագրության՝ Գոգարանում ապաստանել էր երեք ընտանիք Մուշից և Կարսից։ Այնուհետև 1831-1840 թթ. ընթացքում Գոգարանը համալրվում է ևս 12 ընտանիքով, որոնք սակայն բնիկ արևելահայեր են Արարատյան դաշտից, Լոռվա ձորից և Ղազախի, այժմ Նոյեմբերյանի շրջանի Բաղանիս գյուղից։
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գոգարանի մշտական բնակչությունը կազմել է 1065, առկա բնակչությունը` 914 մարդ ։ Գյուղի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բանջարանոցային մշակաբույսերից լավ աճ են ապահովում կարտոֆիլը, կաղամբը, բազուկը, գազարը, սխտորը, սոխը և այլն։ Գյուղն ունի մոտ 626 հա վարելահող, որից 65 հա պետական պահուստային հողեր են, 539 հա՝ սեփականաշնորհված։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ճակնդեղի և բանջարանոցային կուլտուրաների մշակությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղում են գտնվում Սուրբ Աստվածածին (4-րդ դար) և 5-րդ դարի այլ եկեղեցիները, Սբ. Ծիրանավոր, «Թուխ Մանուկ», Սբ. Սարգիս մատուռները և «Պատվար» ամրոցը։ Շրջակայքում պահպանվել են Խորոզ և այլ գյուղատեղիներ։
Ըստ պատմամշակութային հուշարձանների` գյուղի մերձակա դամբարանադաշտերի, IV-ից VI դարի թվագրվող եկեղեցու, գյուղն ունի ավելի քան 27 դարյա պատմություն։ Գյուղում պեղված նոր դամբարանը, որը Հայաստանում պեղված հայտնի այլ դամբարաններից տարբերվում է ոճով ու գտածոներով, հնագետների զարմանքն է հարուցել։ Այն, ի տարբերություն հարևան` հիմնականում հողաշեն դամբարանների, սալաքարային է։ Դամբարանը պատկանում է մ.թ.ա. 9-7 -րդ դդ. (երկաթի դար)։
Հասարակական կառույցներ
2013 թվականի դրությամբ Գոգարանն ունի միջնակարգ դպրոց, որի նոր շենքը կառուցվել է 2002 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր
Նիկոլայ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)
Նիկոլայ Մանուկյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Նիկոլայ Մանուկյան (գիտնական)
Նիկոլայ Վահանի Մանուկյան, փոշեմետալուրգիայի բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1975)։
Շլի շրջան (Ջորջիա)
Շլի շրջան (Schley County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 435 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.766 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էլավիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Նիկոլայ Մանուկյան (գիտնական)
Կենսագրություն
1953 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի երկաթուղային տրանսպորտի ճարտարագետների ինստիտուտը։ 1961-1969 թվականներին՝ հայկական հանրապետական տեխնիկայի տան տնօրեն, 1965 թվականից՝ ՀՊՃՀ դասախոս, 1973-1994 թվականներին՝ կառուցվածքային նյութերի արտադրակարգի ամբիոնի վարիչ։ 1996 թվականից՝ բնակվում է Կանադայում։
Շլի շրջան (Ջորջիա)
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Նիկոլայ Մանուկյան (գիտնական)
Կենսագրություն
Աշխատանքները վերաբերում են երկաթի հիմքով մետաղական փոշիների և թելանման բյուրեղների ստացման ու դրանցից նոր մեքենաշինական նյութերի և շինվածքների պատրաստման հարցերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Boulevard of Broken Dreams
7"
Ա կողմ Բ կողմ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Green Day երգեր Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիր ձայնագրություններ
Պերոլանդիա
Պերոլանդիա  (Perolândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Սուդուեստի դի Գոյասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 792 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 029,622 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3.7 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
(3526) Ջեֆբելլ
(3526) Ջեֆբելլ (Jeffbell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,790603 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5266 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0546 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1702,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211425 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,49° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2002 (ընտրական մրցաշար)
2002 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցելու իրավունք ավտոմատ կերպով ստացան մրցաշարի կազմակերպիչ և գործող չեմպիոն ը, ն և ն, ինչպես նաև այլ կոնֆեդերացիաներից մրցաշարին հրավիրված հավաքականները՝ ը և ն։ Կենտրոնամերիկյան զոնայում երեք ուղեգրեր խաղարկվեցին UNCAF-ի ազգերի գավաթի 2001 թ. խաղարկության արդյունքներով, իսկ մրցաշարում 4-րդ տեղը զբաղեցրած թիմը ստացավ ընտրական անցումային հանդիպումներին մասնակցելու իրավունք։ Կարիբյան զոնայում երեք ուղեգրեր խաղարկվեցին կարիբյան գավաթի 2001 թ. խաղարկության արդյունքներով, իսկ մրցաշարում 4-րդ տեղը զբաղեցրած թիմը նույնպես ստացավ ընտրական անցումային հանդիպումներին մասնակցելու իրավունք։
UNCAF-ի ազգերի գավաթ 2001
Մրցաշարի արդյունքներով ն, ն և ը ձեռք բերեցին 2002 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի ուղեգրեր։ ն ընդգրկվեց անցումային զույգում։
Կարիբյան գավաթ 2001
Մրցաշարի արդյունքներով ն, ն և ն ձեռք բերեցին 2002 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի ուղեգրեր։ ն ընդգրկվեց անցումային զույգում։
Անցումային հանդիպումներ
ն ստացավ եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգիր։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ (ընտրական մրցաշար)
Միտյուշինո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)
Միտյուշինո (Митюшино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Ռոբերտո Դևերո
Ռոբերտո Դևերո (Roberto Devereux), ամբողջական անունը՝ «Ռոբերտո Դևերո, Էսսեքսի դուքս» (Roberto Devereux, ossia Il conte di Essex), իտալացի երգահան Գաետանո Դոնիցետտիի օպերա («քնարերգական ողբերգություն») երեք գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոյի հեղինակ՝ Սալվատորե Կամմարանո ըստ Ֆրանսուա Անսելոյի «Եղիսաբեթ Անգլիայի թագուհի» ողբերգության։ Առաջնախաղը կայացել է 1837 թ. հոկտեմբերի 29-ին Նեապոլի «Սան-Կառլո» թատրոնում։
Կատեգորիա:1837 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Իտալերեն օպերաներ
Կանզաս Սիթի Չիֆս
Կանզաս Սիթի Չիֆս (Kansas City Chiefs), ամերիկյան ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ ակումբ ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի Կանզաս Սիթի քաղաքից, որը հանդես է գալիս Ֆուտբոլի ազգային լիգայում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1960 թվականին։
Ձեռքբերումներ
Լիգայի առաջնության հաղթողներ (3)
Կոնֆերենցիայի հաղթողներ (0)
Դիվիզիոնի հաղթողներ (9)
Հայերը Սլովակիայում
Սլովակիայում հայ առաջին ընտանիքները հաստատվել են 17-րդ դարի կեսին։ Նրանք հիմնականում Մոլդովայից տեղափոխված մանր առևտրականներ էին։ Հետագա տարիներին հայերի էական ներհոսք չի եղել։ Սլովակիայի ներկայիս տարածքում, որը մինչև 1992 թ. ընդգրկված է եղել Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետության կազմում, այդ տարիներին հայերի թիվը չի անցել 100-ից։ 1990-ական թվականներին Հայաստանից և ԽՍՀՄ նախկին հանրապետություններից շուրջ 400 հայեր գաղթել են Սլովակիա։ Սլովակիայում մեր օրերում բնակվում է 1000-ից ավելի հայ։ Գործում է 1 հայ առաքելական եկեղեցի։ Հայերը հիմնականում բնակվում են Բրատիսլավայում, հայկական ընտանիքներ կան նաև Կոշիցեում, Պրիեվիձայում, Տրեբիշովում, Ժիլինայում, Զվոլենում։ Հայերը հիմնականում զբաղվում են առևտրով և արհեստներով։ 2002 թ. գործարար Աշոտ Գրիգորյանի ջանքերով երկրում կազմավորվել է հայ համայնք, որը գրանցում է ստացել Սլովակիայի ներքին գործերի նախարարությունում։ Հայ համայնքի ջանքերով կազմակերպվում են հայ-սլովակյան գործարար համաժողովներ, «Հայ մշակույթի օրեր» և այլ միջոցառումներ։ 2004 թ. Սլովակիայի Ազգային խորհուրդն ընդունել է Հայոց Ցեղասպանությունը ճանաչող բանաձև։ Ի նշան այդ փաստի Բրատիսլավայի կենտրոնում տեղադրվել է հայկական խաչքար-կոթող ։
Սլովակիայի խորհրդարանը 2004 թ.-ին ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը Օսմանյան Թուրքիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սլովակիայի ազգեր ս ս
Ժովտնևի գյուղական խորհուրդ (Դվուրեչանսկի շրջան)
Ժովտնևիյգյուղական խորհուրդ  (Жовтнева сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևիյգյուղական խորհրդում բնակվում էր 969 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50.62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19.14 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1943 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռուսանովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)
Ռուսանովկա (Русанівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վսևոլոդ Գարշին
Վսևոլոդ Միխայլովիչ Գարշին (Все́волод Миха́йлович Га́ршин, ), ռուս գրող, 1877 թվականին կամավոր մասնակցել է ռուս-թուրքական պատերազմին և ստացած տպավորությունները արտահայտել «Չորս օր» (1877), «Վախկոտը» (1879), «Շարքային Իվանովի հիշողություններից» (1883) պատմվածքներում։ Հայտնի են Գարշինի «Հանդիպում» (1879), «Նկարիչներ» (1879) պատմվածքները և «Կարմիր ծաղիկ» վիպակները։ Նա պատմվածքի մեծ վարպետ է։ Նրա երկերին հատուկ են հուզականությունն ու դրամատիկական լարվածությունը ։
Կենսագրություն
Գարշինները հին ազնվականական տոհմ են` ըստ ավանդության սերված Գորշիներից (կամ Գարշիներ) Իվան III-ի ժամանակ։ Մանկությունն անցկացրել է ռազմական միջավայրում (հայրը` Միխայիլ Եգորովիչ Գարշինը (1817—1870) սպա էր), իսկ մայրը հետաքրքրվում էր գրականությամբ և քաղաքականությամբ, ազատ տիրապետում էր գերմաներեն և ֆրանսերեն լեզուներին և հսկայական ազդեցություն է ունեցել որդու վրա։ Գարշինի դաստիարակը եղել է Պ. Վ. Զավադսկին` 1860-ական թվականների հեղափոխական գործիչը, որի հետ հետագայում հեռացել է նրա մայրը։ Այս ընտանեկան դրաման ծանր է անդրադարձել նրա առողջության և աշխարհազգացողության վրա։
1864 թվականին Գարշինը սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի 7-րդ գիմնազիայում։ 1872 թվականին կրթություն է ստացել ռեալական դպրոցում։ 1874 թվականին Գարշինը ավարտել է ուսումնարանը և ընդունվել Սանկտ Պետերբուրգի Պետական լեռնային ինստիտուտը, բայց չի ավարտել։ 1877—1878 թվականի ռուս-թուրքական պատերազմը Օսմանյան Թուրքիայի դեմ նրան կտրում է պարապմունքներից։ Նա վիրավորվում է ոտքից։ Պատերազմից հետո սպայի աստիճան է ստանում և պաշտոնաթող լինում։ Մանուկ հասակից Գարշինը ծայրաստիճան նյարդային էր և տպավորվող։ Հետագայում նա տառապում է նյարդային լարվածությունից և 33 տարեկան հասակում ինքնասպան է լինում` իրեն նետելով աստիճանավանդակից (ցած նետվելը եղել է ոչ մեծ բարձրությունից, մահը վրա է հասել մի քանի օր անց) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սոլտո Կոլինա
Սոլտո Կոլինա (Solto Collina), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1512 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24060։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սկրևեն շրջան (Ջորջիա)
Սկրևեն շրջան (Screven County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.678 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.374 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սիլվանիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1793 թ.։
Կատեգորիա:Ջորջիայի շրջաններ
Ֆիլո
Ֆիլո ( - «շերթ» ), թարմ և շատ բարակ (մոտ 1սմ) ծեծված խմորը, բնորոշ է հունական ուտեստների, փախլավայից բյորեկա, տիրոպիտի և այլն։ Թուրքական խոհանոցում այդ ուտեստը կոչվում է յուֆկա։
Պատրաստման եղանակ
Ֆիլոն պատրաստվում է ալյուրից և ջրից, ավելացնելով մի քիչ ձիթապտղի յուղ և օղի կամ գինի։ Ալյուրը մաղով անցկացնում ենք ապա տրորում ենք մինչև խմոր դառնա։ Ապա խմորը բարակացնում ենք հնարավորինս նվազագույն հաստությամբ։ Հացի գործարաններում օգտագործում են հատուկ մեքենաներ բարակացնելու համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հրուշակեղեն Կատեգորիա:Հունական խոհանոց Կատեգորիա:Թուրքական խոհանոց Կատեգորիա:Խմոր Կատեգորիա:Արևելյան խոհանոց
Սարահարթ (գյուղ)
Սարահարթ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակ համայնքում ։
Գտնվում է Գոգարան գետի ափին։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 27 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Սարահարթ գյուղը գտնվում է Բազումի լեռնաշղթայի Չքնաղի լեռներ կոչվող բազուկի արևմտյան լանջերին։ Սպիտակ քաղաքից 8 կմ հյուսիս–արևմուտք, բլրապատ ու թեք հարթավայրում, ծովի մակարդակից 1500 մետր բարձրության վրա, զուրկ է բնական և արհեստական անտառներից։
Գյուղը հիմնադրվել է 1828 թվականին։ Գյուղի բնակիչները գաղթել են Բասենի նահանգի Վերին Բասենի Էյքիբադ գյուղից և բնակություն հաստատել Գոգարան գյուղում, 1949 թ. այն վերանվանվեց Սարահարթ։ 1988 թվականին ավերիչ երկրաշարժից հիմնովին ավերվել է։
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որի շենքը կառուցվել է երկրաշարժից հետո, սովորում է 180 աշակերտ։
Գյուղի կլիման ձմռանը ցուրտ է, ամռանը՝ զով։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կերային կուլտուրաների մշակությամբ, բանջարաբուծությամբ և պտղաբուծությամբ։ Գյուղում են գտնվում «Ժամ» եկեղեցին (XVIII-XIX դդ.) և «Կարմիր Ավետարան» մատուռը։
Բնակիչները գաղթել են 1830 թ. Էրզրումի նահանգի Բասենի գավառի, Էգէպատ (Էգեպատ կամ Այգեպատ) գյուղից ։
Գյուղի կլիման ձմռանը ցուրտ է, ամռանը՝ զով։ Գյուղում առկա է ոռոգման ջրի նոր կառուցված ցանց։ Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, որի շենքը կառուցվել է երկրաշարժից հետո, ունի նաև նորակառույց բժշկական ամբուլատորիայի շենք։ Գյուղի բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Մինչև 1988 թ. երկրաշարժը գյուղում կար երկու եկեղեցի 1843 թ. կառուցված Սուրբ Աստվածածին, և 1903 թ. կառուցված Սուրբ Փրկիչ եկեղեցիները։ Երկրաշարժի հետևանքով երկուսն էլ ավերվեցին, առաջինը հիմնովին, իսկ երկրորդը՝ մասամբ։ Սարահարթի բնակիչ Աշոտ Մարտիրոսյանի հովանավորությամբ Սուրբ Փրկիչ եկեղեցին վերանորոգվել է, և այժմ գործում է։
Բնակչություն
Սարահարթի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոռու մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1828 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շապովալովկա (գյուղ, Կոնոտոպի շրջան)
Շապովալովկա (Шаповалівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շապովալովկա գյուղում բնակվում էր 815 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Map of the Soul: 7
Ալբոմի վրա BTS-ը աշխատել է այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Հոլզին, Էդ Շիրանը, Թրոյ Սիվանը և Սիան։ Ձայնապնակը հիմնականում պրոդյուսերավորված է Pdogg-ի կողմից, պրոդյուսերների շարքում են նաև Շուգան, Ջիմինը, Ֆրեդ Գիբսոնը, Hiss Noise-ն, El Capitxn-ը, Supreme Boi-ն, Arcades-ը և ուրիշները։ «Map of the Soul: 7» ալբոմի թողարկումից հետո այն արժանացել է քննադատների բարձր գնահատականներին։
«Map of the Soul: 7» ալբոմն հսկայական առևտրային հաջողության է հասել, ավելի քան 20 երկրների չարթերում զբաղեցնելով առաջին հորիզոնականը և դարձել է 2020 թվականի ամենավաճառված ալբոմը։ BTS-ը դարձել է առաջին ասիական խումբը, որը կարողացել է գլխավորել աշխարհի հինգ լավագույն երաժշտական շուկաների չարթերը։ ԱՄՆ-ում այն դարձել է խմբի չորրորդ ալբոմը, որը գլխավորել է Billboard 200 չարթը, թողարկման առաջին շաբաթում վաճառվելով ալբոմի 422,000 (ներառյալ 347,000 վաճառքները) համարժեք միավոր։ Թողարկումից ինը օրվա ընթացքում ալբոմը Gaon Album Chart չարթի պատմության մեջ առաջին անգամ վաճառվել է 4.1 միլիոն օրինակով՝ սահմանելով Գինեսի համաշխարհային ռեկորդ որպես Հարավային Կորեայի ամենավաճառված ալբոմ և Korea Music Content Association-ի կողմից հավաստագրվել է քառակի միլիոն վաճառքով։ Այն պլատինե է հավաստագրվել ԱՄՆ-ում և Ճապոնիայում և ոսկե է հավաստագրվել յոթ երկրներում։
Երգացանկ
Նշումներ
Ծանոթագրություններ
undefined
Կատեգորիա:2020 ալբոմներ Կատեգորիա:BTS խմբի ալբոմներ Կատեգորիա:Billboard 200 գլխավորած ալբոմներ
Ջոի Բեթի
Ջոի Բեթի (Joseph Batey, ), բրիտանացի դերասան և երգիչ։ Առավել հայտնի է նեթֆլիքս ընկերության «Վհակը» ֆենտեզի հեռուստասերիալում կատարած Լյութիկի դերով։
Կենսագրություն և կարիերա
Ծնվել է 1989 թվականին Անգլիայի Նյուքասլ քաղաքում։ Ծնողները Մարկ Բեյթին և Սյու Ուիլքինսոնն են։ Մայրն աշխատում է որպես ավագ պրոդյուսեր Բրիտանական հաղորդումներում։ Ունի երկու քույր՝ Լորան և Սյուզին։
Գերազանց կերպով ավարտել է Սուրբ Քաթբերթի անվան կաթոլիկ դպրոցը։ Բարձրագույն կրթություն ստացել է Քեմբրիջի համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է ժամանակակից և միջնադարյան լեզուներ։ Հետո Փարիզի Ժակ Լեքոքի անվան միջազգային թատերական դպրոցում սովորել է դերասանական արվեստ։ 2008 թվականին սկսել է իր կարիերան որպես թատրոնի դերասան։ Ելույթ է ունեցել Բրոդվեյի և Վեսթ-Էնդի մի շարք բեմադրություններում։
2019 թվականին նեթֆլիքսի «Վհակը» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում կատարել է Լյութիկի դերը, ինչի շնորհիվ ստացել է մեծ հայտնություն  ։
Հանդիսանում է «The Amazing Devil» երաժշտական խմբի ստեղծողը, որը 2016 թվականին թողարկել է դեբյուտային «Love Run» ալբոմը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բրիտանացի թատերական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասաններ
Մարալ Յազարլու-Պատրիկ
Մարալ Յազարլու-Պատրիկ (Dr. Maral Yazarloo-Pattrick, ի ծնե՝ Maral Yazarloo,, ), իրանական ծագմամբ մոտոսպորտի համաշխարհային ռեկորդակիր, մոդելավորող, նկարչուհի, մարքեթինգի մասնագետ, կանանց իրավունքների արշավի մասնակից։
Վաղ տարիներ և կրթություն
Բժիշկ Մարալ Յազարլու Պատրիկը ծնվել է Կելարաբադ քաղաքում, որը գտնվում է Իրանի հյուսիսում։ Մարալը մեծացել և կրթություն է ստացել Իրանում։ Նա բիզնեսի զարգացման գծով (BBD) բակալավրի աստիճան է ստացել Թեհրանի Կարսկի համալսարանում։ 2004 թվականին տեղափոխվել է Հնդկաստան՝ Փունայի համալսարանում գործնական վարչարարության մագիստրոսի աստիճան (MBA) և մարքեթինգի գծով փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան ստանալու համար։
Կորպորատիվ կարիերա
Դոկտոր Մարալ Յազարլու-Պատրիկը իր կորպորատիվ կարիերան սկսել է հնդկական անշարժ գույքի վաճառքի Panchshil ընկերությունում 2006 թվականին և զբաղեցրել է մանրածախ առևտրի և մարքեթինգի բաժնի ղեկավարի պաշտոնը 11 տարի՝ մինչև 2017 թվականի մարտը։
Հագուստի դիզայն և արվեստ
Մարալը հագուստի նորաձևություն է ուսումնասիրել Միլանում և 2012 թվականին հիմնադրել է իր նորաձևության ապրանքանիշը ՝ House of Maral Yazarloo-ն։-ը։ Նա որպես մոդել բեմել է Փարիզի նորաձևության ցուցադրությունում, նաև իր հավաքածուներն է ցուցադրել Հռոմում, Լոնդոնում  , Հնդկաստանում և Դուբայում  ։ Մարալը իր կերամիկական արվեստն ու նկարները ցուցադրել է նաև Իրանի և Հնդկաստանի հինգ ցուցահանդեսներում։ Նրա ֆլագմանական խանութը և դիզայներական արվեստանոցը գտնվում է Պունայում՝ Հնդկաստանում։
Բայքինգ
2018 թվականի դրությամբ բժիշկ Մարալ Յազարլու-Պատրիկը կանանց համար սուպերբայքի առավելագույն վազքի ռեկորդակիր է (ավելի քան 250 000 կմ)։ Հեծանվասպորտի աշխարհում նրա նվաճումները նրան բերել են «Հնդկաստանի սուպերբայքի թագուհու» տիտղոսը։
Նրա առաջին մոտոցիկլետը Harley Davidson 48 էր, ապա՝ Harley Nightrod Special-ը։
Նա առաջին լեդին է Հնդկաստանում, որն ունի Ducati և BMW GS մոտոցիկլետներ, եղել է HOG-ի տնօրեն (Harley Owners Group) (2015) և Ducati Club-ի (2016)՝ փոխտնօրեն։ Նա հիմնել է «Ladies of Harley» ձիարշավային խումբը և պատմության մեջ կանանց առաջին բայք-ակումբի՝ «Lady Riders of India» հիմնադիրն է ։
Համաշխարհային միայնակ բայք-տուր՝ Ride To Be One
2017 թվականի մարտին Մարալը սկսել է իր միայնակ համաշխարհային բայք-տուրը 7 մայրցամաքներով (Ասիա, Ավստրալիա, Հյուսիսային Ամերիկա, Հարավային Ամերիկա, Անտարկտիդա, Աֆրիկա և Եվրոպա)՝ առանց աջակցության կամ թիմի։ Շրջագայությունը սկսվել է Հնդկաստանից և Մարալը այցելել է աշխարհի 64 երկիր՝ հաղթահարելով ավելի քան 110 000 կմ։ Այդ միայնակ մոտոարշավը կոչված էր կարծրատիպերը կոտրելուն և կին բայքերների համար Ասիայում և Մերձավոր Արևելքում համաշխարհային ռեկորդ սահմանելուն։
Մարալը արշավ է անցկացնում իրանցի կանանց մոտոցիկլետներ վարելու թույլտվություններ և լիցենզիաներ ստանալու համար։ Նա նաև հանդես է գալիս կանանց նկատմամբ բռնաբարության և ընտանեկան բռնության մասին իրազեկվածության բարձրացման օգտին։
Ազդեցություն
Մարալ Յազարլու-Պատրիկը հանդես է եկել որպես բնագավառային ֆորումների խոսնակ և մասնակից, այդ թվում էին Լաս Վեգասի մանրածախ առևտրի ֆորումը, LFS կոնկլավը (շքեղություն, նորաձևություն և ոճ՝ Luxury, Fashion & Style) Հնդկաստանում և ADL-ը՝ Միլանում։ Նա եղել է նաև ֆորումներում մոտիվացնող խոսնակ, որոնց թվում էին TEDx-ը, SIUKirkee Pune-ը, Վիրջինիայի համագործակցության համալսարանը Քաթարում և Symbiosis միջազգային համալսարանը։
2017 թվականի փետրվարին Մարալը Հնդկաստանի Femina ամսագրից ստացել է «Պունայի ամենաազդեցիկ մարդ» մրցանակը ։
2017 թվականի սեպտեմբերին ԱՄՆ KIRN ռադիոկայանը հեռարձակել է Մարալի՝ աշխարհով բայք-ճամփորդության մասին հարցազրույցը։ 2018 թվականի հուլիսին BBC News թողարկել է Մարալի հետ հարցազրույց, որում պատմվում էր աշխարհով շրջագայության և իրանցի կանանց համար տեղեկատվական արշավի մասին։ Նույն թվականին ավելի ուշ BBC News-ը Մարալին մտցրել է «2018 թվականին աշխարհի 100 ոգեշնչող և ազդեցիկ կանանց» ցանկ ։ 2020 թվականին նա շահել է The Economic Times «ET GEN NEXT Icons Award» մրցանակը ։
Անձնական կյանք
Մարալը Պունայում է ապրում 2004 թվականից սկսած։ Նա կրքոտ ճանապարհորդ է, եղել է աշխարհի 67 երկրում։ Նա Ալեքսանդր Վիլյամ Պատրիկի հետ ամուսնացել է 2017 թվականին Պերուի Մաչու Պիկչու քաղաքում իր միայնակ համաշխարհային հեծանվարշավի ժամանակ։ Ճամփորդության վերջին վեց ամիսների ընթացքում նա հղի էր ։ Նրա դուստրը՝ Նաֆաս Էլիզաբեթ Պատրիկը ծնվել է 2018 թվականի նոյեմբերին։ Մարալը ներկայումս ապրում է Հնդկաստանում՝ Նյու Դելիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:BBC 100 կին Կատեգորիա:Դիզայներներ Կատեգորիա:Կին ակտիվիստներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Իրանցի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Իրանցի մարզիկներ Կատեգորիա:Իրանցի հասարակական գործիչներ
Գնորի
Գնորի (Гнори), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1792 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Նիդերմոդերն
Նիդերմոդերն (Niedermodern), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 738 մարդ, բնակչության խտությունը` 168.11 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.39 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 556 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 430-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 430 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 407 անձ (220 տղամարդ և 187 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (6 տղամարդ և 17 կին)։ 126 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 52-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։