cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ստեֆանի Թոփալյան
Կենսագրություն
Ստեֆանին ծնվել է 1987 թվականի օգոստոսի 5-ին ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում. նրա հայրը ազգությամբ հայ է, իսկ մայրը՝ ճապոնուհի։ Ստեֆանին երգչուհի է, երգահան և դերասանուհի, ով այժմ բնակվում է Տոկիոյում։ Չնայած Ստեֆանին այժմ բնակվում է Ճապոնիայում, նա հավատարիմ է հայկական արմատներին և շատ կապված է իր տատիկի հետ։ Հայոց ցեղասպանության մասին շատ պատմություններ է լսել՝ հայ ժողովրդի կյանքում պատմական մի իրադարձություն, որը բազմաթիվ ճակատագրեր է փոխել, այդ թվում նաև իր տատիկինն ու պապիկինը։ Լսած բազմաթիվ պատմությունները հիմք են հանդիսացել, որ Ստեֆանին հավատարիմ լինի իր հայկական ծագմանն ու եռանդով սովորի իր պատմությունն ու մշակույթը՝ անկախ այն փաստից, որ նա հեռու է հայրենիքից։ Նրա ազգությամբ հայ պապիկը՝ Ժան Պիեր Թոփալյանը և տատիկը՝ Գոհարիկ Միքայելյան- Թոփալյանը, Լիբանանից տեղափոխվել են Միացյալ Նահանգներ և հիմնովին հաստատվել Ուիսկոնսին նահանգում ։ Նրա մոգական տաղանդն ու ձայնային լայն դիապազոնը Ճապոնիայում արդեն հազարավոր սրտեր են գերել։ Շնորհված լինելով բնատուր արտիստիզմով՝ նա զգում էր, որ երգն այն երազանքն է, որի շուրջ կծավալի իր ողջ հետագա կյանքը։ Ստեֆանին Աոյամա Գակուին համալսարանի իրավագիտության բաժնի շրջանավարտ է։ Երգել սկսել է տասներեք տարեկանից։ Ստեֆանին իր երգի աուդիո ձայնագրությունն ուղարկել է տարբեր երաժշտական ձայնագրման ստուդիաներ և արձագանք է ստացել ճապոնացի երաժշտական պրոդյուսեր Ջո Ռինոյից, ով աննկարագրելիորեն տպավորվել է նրա կատարումից։ Տասնինը տարեկանում Ստեֆանին իր առաջին մեծ քայլերն է կատարել երգի ասպարեզում SME (SONY) ձայնագրման ստուդիայում։ Ճապոնական հեղինակավոր երաժշտական ‘’Japan records awards’’ 49-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ստացել է «Լավագույն նորահայտ արտիստ» մրցանակը և 2007 թվականին երկու ալբոմ է թողարկել։
Ստեֆանիի երգերը լայն արձագանք են գտել ճապոնական «Անիմե» անիմացիոն ֆիլմերում։ Նրա առաջին և երկրորդ սինգլներ ‘’Kimiga Iru Kagiri’’-ն և ‘’Because of you’’-ն հաջորդաբար եղել են ‘’Kiss Dum” անիմացիայի սաունդթրեքեր։ Ստեֆանիի հինգերորդ սինգլ ‘’Changin’’-ը նույնպես եղել է սաունդթրեք ‘’D.Gray-man'' անիմացիոն ֆիլմի համար։ 2008 թվականի սկզբին նրա ‘’Friends’’ երգը Անիմե TV-ի ՛՛Gundam 00՛՛ տեսաշարի երկրորդ երգն էր։ Այն իր ուրույն տեղը գտավ Ճապոնական «Օրիկոն» լավագույն տասնյակի մեջ։ Որպես դերասանուհի՝ Ստեֆանին իր առաջին քայլերն է կատարել ‘’Pride’’ ֆիլմում 2009 թվականին։ Ֆիլմի հիմքում ընկած է Yukari Ichijo's shōjo կոմիքսը։ Ստեֆանին մարմնավորել է Շիո Ասամի կերպարը, նաև մասնակցել է ֆիլմի սաունդթրեքի ձայնագրությանը՝ կատարելով ‘’Pride ~A Part of Me’’ երգը SRM-ի հետ համատեղ։ Բացի ‘’Pride’’ ֆիլմից, Ստեֆանին նկարահանվել է ‘’Tokyo Tribe’’ (2014) և կարճամերտաժ ‘’It's All Good” (2009) ֆիլմերում։
2015 թվականի մայիսին որպես Genealogy սուպերխմբի անդամ, ներկայացրել է Հայաստանը Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում, որը անցկացվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում ։
Հարություն Հովնաթան
Հարություն Հովնաթան (1937, սեպտեմբերի 18, Սուֆլիս, Ախալցխայի շրջան, Վրաստան), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, հրապարակախոս։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1974)։ ԽՄԿԿ անդամ 1964 թվականից։
Ստեֆանի Թոփալյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ
Հարություն Հովնաթան
Կենսագրություն
Մեծ է Հովնաթանի դերը հայ-վրացական գրական կապերի կայունացման և զարգացման գործում։ Ունի զրույցներ ու հարցազրույցներ Իոսեբ Նոնեշվիլու, Նոդար Դումբաձեի, Մորիս Փոցխիշվիլու, Ջանսուղ Չարկվիանու, ինչպես նաև Հովհաննես Շիրազի, Համո Սահյանի, Տիգրան Մանսուրյանի և ժամանակակից գրական մյուս անհատականությունների հետ։ նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են հանրապետական գրական մամուլում։ Հեղինակ է շուրջ 30 գրքի (6-ը՝ թարգմանական) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:1937 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Վրացերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Մաքս Օտտե
Մաքս Օտտե, (իսկական անունը Մատտիաս Օտտե, Max Otte,, գերմանացի տնտեսագետ, Վորմսի (Գերմանիա) Կիրառական գիտությունների համալսարանի տնտեսագիտության պրոֆեսոր, իր կողմից 2003 թվականին Քյոլնում հիմնադրված IFVE Institut für Vermögensentwicklung GmbH-ի ղեկավար, նաև ֆինանասական փորձագետ և Հեջ ֆոնդերի անկախ մենեջեր։ 2011 թվականից Օտտեն դասավանդում է Գրացի Կարլի ու Ֆրանսի անվան համալսարանում, Ավստրիա։
Գործունեություն
1983 թվականին Մաքս Օտտեն Plettenberg քաղաքում ավարտել է գիմնազիան ։ Տնտեսագիտական ուսուցում է ստացել Քյոլնում, ապա Փրինսթոնի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան և աշխատել որպես M&А խորհրդատու։ 1998-2000 թվականներին հանդիսացել է Բոստոնի համալսարանի դոցենտ ։
2008 թվականին ֆինանսական ճգնաժամի աճի շրջանում Մաքս Օտտեն ճանաչում ձեռք բերեց, առաջին հերթին ճգնաժամի և նրա առաջացման ձևերի իր գիտական կանխագուշակման շնորհիվ. 2006 թվականին նա իր «Der Crash kommt» տնտեսագիտության մասին գրքում առաջին անգամ նկարագրել էր սպասվող ֆինանսական ճգնաժամը` տալով վերլուծությունը և ճիշտ գուշակելով պահը  ։
Մաքս Օտտեն առաջիններից էր և դեռևս քաղաքական գործիչներից շատ առաջ պահանջեց Hypo Real Estate. հոլդինգի ազգայնացումը։ 2009 թվականի մարտին և ապրիլին նա պնդում էր ձեռք բերել պարտատոմսերը։ 2009 թվականի նոյեմբերին Börse Online-ի 24000 քվեարկողներից նա 10000 ընթերցողների կողմից ընտրվեց «2009 թվականի բորսային բրոկեր»։ Այդ նույն ամսում նա հաստատեց իր ասածը, որ պարտատոմսերը դեռ այդքան թանկ չեն։ 2010 թվականին նրան կողմ քվեարկեցին քվեարկությանը մասնակցած ընթերցողների կեսը։ 2008 թվականի մարտի կեսերին Մաքս Օտտեի կողմից թողարկված և սպասարկվող PI Global Value Fund-ը (WKN: A0NE9G), արդեն 2010 թվականի ապրիլի 28-ին հասել էր 38% արդյունավետության` դրանով իսկ 38%-ով առաջ անցնելով DAX-ից, 33%-ով` MSCI World-ից և ավելի քան 60%-ով EURO STOXX 50-ից։ 2011 թվականի մարտի 31-ին նա հասնում է 51% արդյունավետության։ Հունվարին ֆոնդը վերակազմավորվեց խառը ֆոնդում և թույլտվություն ստացավ աշխատելու Գերմանիայի, Ավստրիայի և Շվեյցարիայի տարածքներում։
2010 թվականի ապրիլին, Եվրոպական կայունության մեխանիզմի (ESM) ձևավորումից դեռևս մեկ շաբաթ առաջ, Օտտեն պահանջեց հարավային եվրոպական երկրների Եվրագոտուց դուրս գալը ։
2011 թվականի ապրիլի 8-ին Handelsblatt տնտեսագիտական ամսագրում ասում է հետևյալը. «Համաշխարհային տնտեսությունում իրական խնդիր է հանդիսանում ԱՄՆ-ն»։ 1 շաբաթ անց «Standard & Poor's» ռեյտինգային գործակալությունը հայտարարեց ԱՄՆ-ի կրեդիտային ռեյտինգի հնարավոր իջեցման մասին։
Մաքս Օտտեն ակտիվորեն մասնակցում է ֆինանսական շուկաների զանգվածային կարգավորումներին։ Մասնավորապես, նա պահանջում է շուկայական տնտեսության պայմաններում մտցնել բանկերի պատասխանատվության հիմնական օրենքներ։ 2010 թվականին նա պաշտպանում է ղեկավարության որոշումը արգելել առանց ծախսերի վաճառքը։
Մաքս Օտտեն բազմաթիվ հրատարակությունների հեղինակ է, տպագրվել է այնպիսի ամսագրերում, ինչպիսիք են` Frankfurter Allgemeine Zeitung, Welt, Spiegel, Financial Times Deutschland, Times, Harvard Business Review, Junge Freiheit և Wirtschaftsdienst: Նա մասնավոր հյուր է հանդիսանում այնպիսի հեռուստաընկերություններում, ինչպիսիք են` ARD, ZDF, SWR, n-tv, Bloomberg և N24:
Մաքս Օտտեն երկքաղաքացի է, նա հանդիսանում է Գերմանիայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների քաղաքացի ու ապրում է Քյոլնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի տնտեսագետներ
Պիրոս Դիմաս
Պիրոս Դիմաս (Πύρρος Δήμας, Pirro Dhima, ), հույն ծանրամարտիկ, Հունաստանի բազմակի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն (1995), աշխարհի եռակի չեմպիոն (1993, 1995, 1998), Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն (1992, 1996, 2000), 11 անգամ սահմանել է աշխարհի ռեկորդ։ 2009 թվականին ընդգրկվել է Ծանրամարտի Փառքի սրահում ։
Կենսագրություն
Պիրոս Դիմասը ծնվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ալբանիայի հարավում գտնվող Հիմարա քաղաքում, էթնիկ հույների ընտանիքում։ Ծանրամարտով զբաղվել սկսել է 1982 թվականին։ 1989 և 1990 թվականներին Ալբանիայի չեմպիոն է դարձել մինչև 82,5 կգ քաշային կարգում։ 1991 թվականին տեղափոխվել է Հունաստան, որտեղ նրա հետ աշխատել է հույն հայտնի մարզիչ Խրիստոս Յակովուն։
1992 թվականին Պիրոս Դիմասն ստացել է Հունաստանի քաղաքացիություն ։ Հունաստանի դրոշի ներքո առաջին անգամ մասնակցելով միջազգային մրցության՝ Պիրոս Դիմասը բրոնզե մեդալի է արժանացել Եվրոպայի առաջնությունում։ Նույն թվականին նա առաջին տեղն է զբաղեցրել Բարսելոնայում անցկացված Օլիմպիական խաղերում՝ արժանանալով ոսկե մեդալի։ Հետագա տարիներին Պիրոս Դիմասը մնացել է աշխարհի առաջատար ծանրամարտիկը իր քաշային կատեգորիայում. նա երեք անգամ հաղթել է աշխարհի առաջնություններում, երկու անգամ դարձել է օլիմպիական չեմպիոն և սահմանել է աշխարհի 11 ռեկորդ։
2000 թվականին Սիդնեյում անցկացված Օլիմպիական խաղերում հաղթելուց հետո Պիրոս Դիմասը վնասվածքներ է ստացել, ինչի պատճառով մի որոշ ժամանակ չի կարողացել մասնակցել մրցություններին։ Նա տարել է մի քանի վիրահատություն, սակայն այդպես էլ վերջնականապես չի ազատվել մեջքի ու ձեռքի ցավերից։ Այնուամենայնիվ, նա մասնակցել է 2004 թվականին Աթենքում անցկացված Օլիմպիական խաղերին, որտեղ Պիրոս Դիմասը եղել է Հունաստանի հավաքականի դրոշակակիրը խաղերի բացման և փակման արարողությունների ժամանակ։ Պիրոս Դիմասը մոտ է եղել չորրորդ օլիմպիական ոսկե մեդալի նվաճմանը, սակայն վնասվածքչի պատճառով չի կարողացել հաջողությամբ իրականացնել հրման վերջին երկու փորձերը և երկամարտի արդյունքով զբաղեցրել է երրորդ տեղը։ Չնայած այդ հարաբերական անհաջողությանը՝ հույն երկրպագուները նրան ողջունել են հոտնկայս ծափահարություններով ու Հունաստանի հիմնի կատարմամբ ։
Պիրոս Դիմասը դարձել է առաջին ծանրամարտիկը, ում հաջողվել է Օլիմպիական խաղերում նվաճել երեք ոսկե և մեկ բրոնզե մեդալ ։ 2004 թվականին նա ավարտել է իր մարզական կարիերան և սկսել աշխատել հեռուստատեսությունում որպես մարզական մեկնաբան։ 2008 թվականին նա դարձել է Հունաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահ։ 2012 թվականին ՊԱՍՈԿ կուսակցության կողմից ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն ծանրամարտիկներ Կատեգորիա:Հույն օլիմպիական չեմպիոններ Կատեգորիա:2000 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Պրիմո Լևի
Պրիմո Լևի (Primo Levi, ), հրեական ծագմամբ իտալացի քիմիկոս, գրող, թարգմանիչ։
Ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Se questo è uomo» («Եթե սա մարդ է», 1947) հուշագրությունը, որտեղ Լևին պատմում է Աուշվիցի համակենտրոնացման ճամբարում իր կյանքի մասին, «Il sistema Periodico» («Պարբերական աղյուսակը», 1975), որը Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ինստիտուտի կողմից հռչակվել է որպես գիտության մասին բոլոր ժամանակների լավագույն վեպ։ Մահացել է 1987-ին Թուրինի իր տանը` ինքնասպանության արդյունքում։
Կենսագրություն
Պրիմո Լևին ծնվել է Թուրինում՝ 1919 թվականի հուլիսի 31-ին։ Նախնիները Իսպանիայից և Պրովանսից Պիեմոնտ գաղթած հրեաներ էին։ 1878-ին ծնվում է հայրը՝ Չեզարե Լևին, որ 1918-ին ամուսնանում է Էսթեր Լուզզատիի հետ (ծնված 1895-ին)։ 1921-ին ծնվում է Աննա Մարիա Լևին՝ քույրը, ում հետ Լևին մինչ կյանքի վերջը առանձնահատուկ կապվածություն ուներ։ Տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո հաճախում է Classico D'Azeglio լիցեյը, որտեղ դասավանդում էին հակաֆաշիստական հայացքների տեր Ա. Մոնտին, Ֆ. Անտոնիչելլին, Ու.Կոսմոն, Ն. Բոբբիոն, Չ. Պավեզեն և այլք։ 1937-ին Պրիմո ընդունվում է Թուրինի համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետ։ Լևիի տարերքը բնական գիտություններն էին, հատկապես քիմիան, որ ագահորեն կլանում էր։ Սակայն Լևին հորից՝ Չեզարեից ժառանգել էր նաև մեծ սեր ընթերցանության հանդեպ։
1941-ին Լևին ստանում է ավարտական վկայականը և փորձում աշխատանք գտնել։ 1943-ին միանում է պարտիզանական ջոկատին, ձերբակալվում գերմանական ոստիկանության կողմից և տեղափոխվում հրեաների համար նախատեսված [Ֆասսոլի Ֆասսոլի] ճամբար, իսկ 1944-ի փետրվարի 11-ին մնացյալ բանտարկյալների՝ այդ թվում ծերերի, կանանց և երեխաների հետ միասին տեղափոխվում Աուշվիցի (կամ Օսվենցիմ) համակենտրոնացման ճամբար։ Ճանապարհը ձգվում է հինգ օր։ Շնորհիվ իր մասնագիտության ու ճակատագրի Լևին կարողանում է վերապրել Աուշվիցը, որտեղից վերադառնալուց հետո գրում է «Եթե սա մարդ է» հուշ-փաստագրություն-վեպը՝ մանրամասնությամբ վերարտադրելով իր ճամբարյան փորձառությունը։ Տունդարձը պակաս տանջալից ու երկար չի լինում, որի մասին էլ պատմում է իր «Զինադադար» գրքում։ 1947-ին Լևին ամուսնանում է Լուչիա Մորպուրգոյի հետ, իսկ 1948-ին ծնվում է Լևիի դուստրը՝ Լիզա Լորենցան, 1957-ին որդին՝ Ռենցոն։ Կյանքի մնացյալ հատվածում Լևին աշխատում է մի քանի տարբեր քիմիական գործարաններում, թարգմանություններ անում (Հայնե, Կիպլինգ, Կաֆկա, Լևի-Ստրոս), անդադար գրում՝ փորձելով ազատվել Աուշվիցի մղձավանջային հիշողություններից։
1987-ի ապրիլի 11-ին ինքնասպանություն է գործում՝ ցած գցելով իրեն Թուրինի բնակարանի աստիճաններից։
Աուշվից
1944-ի փետրվարին Ֆասսոլիից Լևին տեղափոխվում է Աուշվիցի համակենտրոնացման ճամբար։ Լևիի դաստակին դաջված էր 174517 համարը։ Մի քանի ամիս անց նա [Բունայի Բունայի] գործարանում իր մասնագիտությամբ է <աշխատում>, մինչ այդ հաղթահարելով Գելմուտ ֆոն Պաննվից՝ թեկնածուների համար կազմակերպած քննությունը։ Հենց այս հանգամանքն է օգնում Լևիին ողջ մնալ։ Այն, ինչ տեսել, լսել և զգացել էր Լևին տուն վերադառնալուց անմիջապես հետո հանձնում է թղթին ու սա չընդհատվող գործողություն է դառնում Լևիի համար։ Լևին պատմում, վերապատմում, վերավերապատմում էր, որպեսզի մոռացության տար աուշվիցյան մղձավանջը։ Պատահական չէ նրա I sommersi e i salvati («Ընկածները և փրկվածները») վեպի բնաբանը. «Այնուհետև անստույգ ժամի Տառապանքն է վերադառնում. Ու քանի դեռ չի պատմվել իմ պատումը ահալի, Սիրտն այս պիտի կիզվի իմ սրտում» [Ս. Քոլրիջ Ս. Քոլրիջ] «Պոեմ ծեր նավաստու մասին»։
Լևին Աուշվիցից հետո դեռ երկար ապրեց, բայց Էլի Վիզելի խոսքերով՝ «Պրիմո Լևին մահացավ Աուշվիցում՝ քառասուն տարի առաջ»։ 1965-ին Լևին վերադառնում է Աուշվից՝ զոհերի ոգեկոչման արարողությանը մասնակցելու։ «Վերադարձը պակաս ողբերգական էր, քան կարող էր թվալ։ Չափազանց շատ ժխոր, քիչ հիշողություններ. ամբողջը լավ վերադասավորված էր, շենքի ճակատը՝ մաքուր, գործնական զրույցները շատ» (1984-ի հարցազրույցից)։
«Կա Աուշվիցը, ուրեմն Աստված չի կարող լինել։ Չեմ գտնում երկընտրանքային լուծում։ Փնտրում եմ, բայց չեմ գտնում»։
Ստեղծագործություն
Լևին դեռևս ուսանողության տարիներից գրում էր, սակայն գրական մուտքը <Եթե սա մարդ է> հուշագրությամբ էր։ 1947-ին, չնայած Իտալո Կալվինոյի դրական գնահատականին, հանրահայտ Einaudi հրատարակչատունը մերժում է հրատարակել այն։ Լևին դիմում է թուրինյան մի փոքրիկ հրատարակչության՝ De Silva անվանումով։ 1947-ին լույս է տեսնում Լևիի առաջին՝ հասարակ կազմով և մանր տառերով հուշագրությունը։ 1958-ին գիրքն այնուամենայնիվ լույս է տեսնում նաև Einaudi հրատարակչությամբ։ Այն թարգմանվում է բազմաթիվ լեզուներով և մեծ ճանաչում վայելում, սակայն գերմաներեն թարգմանության ժամանակ Լևին պնդում է, որ արդեն թարգմանված նյութը հատվածաբար ուղարկեն իրեն՝ ստուգելու համար՝ ինչքան հարազատ է մնացել գերմաներեն թարգմանությունը բնագրին։ Գերմանական հրատարակությունը հատուկ առաջաբան ուներ, որտեղ Լևին ևս մեկ անգամ հիշեցնում էր գերմանացիներին իրենց հրեշավոր սխալի մասին։
Լևիի երկրորդ գիրքը «Զինադադար»-ն էր, որտեղ նա պատմում էր երկար ու տանջալից տունդարձի մասին։
Լևիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Պարբերական աղյուսակը» ( Il sistema Periodico, 1975): Այն բաղկացած է 21 տարբեր պատմություններից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի քիմիական տարրի անվանում (Ածխածին, Արգոն, Ուրան, Արծաթ, Վանադիում...) Պատմությունների մեծ մասը ինքնակենսագրական բնույթի են, մի քանիսն էլ հնարովի պատմություններ են։ Ածխածնի հանդեպ Լևին առանձնահատուկ վերաբերմունք ուներ։
Այլ ստեղծագործություններն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Հոլոքոստից փրկվածներ Կատեգորիա:Հրեա գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Մոդեռնիստ գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սիվայի շրջան
Սիվայի շրջան (Сивинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2517 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16858 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,7 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Էլեոնորա Անոխինա
Էլեոնորա Ալեքսեևնա Անոխինա (Элеонора Алексеевна Анохина, ), ռուս բանաստեղծ, դրամատուրգ, ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ (1978)։
Կենսագրություն
Էլեոնորա Անոխինան ծնվել է 1930 թվականին Թբիլիսիում։ Մանկությունն անցել է Մոսկվա քաղաքում, այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով քաղաք։ Պատերազմն ընդհատել է Անոխինայի դպրոցական ուսումը։ Առողջական վիճակի պատճառով կրթությունը կարողացել է շարունակել ավելի հասուն տարիքում (1956 թվականին հեռակա ավարտել է միջնակարգ դպրոցը)։ 1949 թվականից բնակվում է Տագանրոգում և այդ տարիներից էլ երիտասարդ գրողի բանաստեղծությունները սկսեցին տպագրվել «Տագանրոգյան պրավդա», «Մոլոտ», «Բոլշևիկյան հերթափոխ» թերթերում։ Այդ թերթերում (հետագայում` «Երեկոյան Ռոստով», «Կոմսոմոլեց») լույս էին ընծայվում նաև նրա էսսեները, թատերական գրախոսությունները։ Հյուսիսային Կովկասի ժողովուրդների լեզուներից թարգմանությունները, բանաստեղծությունները և երգերը Անոխինան տպագրել է «Դոն», «Նևա», «Ակումբ և գեղարվեստական ինքնագործունեություն», «Կուլտուր-լուսավորչական աշխատանք» ամսագրերում, «Գրական Օսեթիա» ալմանախում, Մոսկվայում, Ռոստովում և Օրջոնոկիձեում հրատարակված կոլեկտիվ ժողովածուներում։
Էլեոնորա Անոխինան մի շարք պիեսների հեղինակ է` «Խորթ մայրը», «Հայելի», «Կախարդական արձագանք», այդ թվում պիեսներ երեխաների համար։ Նրա պիես-հեքիաթները «Սագեր-կարապներ», «Խաղաղ Դոնի հեքիաթը», «Հեռավոր կղզիների հեքիաթը» բեմադրվել են Ռոստովի, Ռյազանի, Կոստրոմայի, Օրջոնիկիձեի Ռիբինսկի տիկնիկային թատրոններում։ Ըստ Անոխինայի լիբրետտոյի գրվել է «Ռուսահան» օպերան, որը բեմադրվել է Ռոստովի հեռուստաստաստուդիայում, Տագանրոգի և Նովոչերկասսկի ժողովրդական թատրոններում։
Էլեոնորա Ալեքսեևնա Անոխինան մի շարք մրցույթների դափնեկիր է։
Ստեղծագործություններ
Պիես-հեքիաթներ
Հրապարակումներ կոլեկտիվ հավաքածուներում և ամսագրերում
Պիեսներ
'''Բանաստեղծություններ. երգեր'''
Անոխինայի պիեսների բեմադրության արձագանքներ
'''Ռուսական բնավորություն. օպերա'''
Սագեր-կարապներ
Խաղաղ Դոնի հեքիաթը
Հեռավոր կղզու հեքիաթը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սուրբ Հովհաննես առաքյալի եկեղեցի (ծփենու տակ)
Սուրբ Հովհաննես Առաքյալի եկեղեցի ծփենու տակ (Церковь Святого Апостола Иоанна Богослова под Вязом, Հովհաննես առաքյալի եկեղեցի Կիտայգորոդյան պատի մոտ), Մոսկվայի քաղաքային թեմի Իվերական գործակալության ուղղափառ եկեղեցի։ 1934-2011 թվականներին այստեղ տեղակայված է եղել Մոսկվայի թանգարանը ։
Պատմություն
Սուրբ Հովհաննես առաքյալի եկեղեցին կառուցվել է 1493 թվականին, սկզբում փայտից, այնուհետև քարից, հետագայում բազմիցս վերակառուցվել է։ Ներկայիս շենքը կառուցվել է ճարտարապետներ Սեմյոն Օբիտաևի և Լ. Պ. Կարլոնիի նախագծով 1825-1837 թվականներին։
«Ծփենու տակ» անվանումն առաջացել է զոհասեղանի մոտ դեռևս Եկատերինա II-ի ժամանակներից աճած հսկա ծփենուց։
1992 թվականին Մոսկվայի կառավարության որոշմամբ եկեղեցին անհատույց օգտագործման է տրամադրվում Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն, իսկ նույն տարածքում տեղակայված մայրաքաղաքի թանգարանի կարգավիճակը մնաց անորոշ։  Հավատացյալները պահանջում էին ամբողջությամբ ազատել եկեղեցու տարածքը, իսկ մոսկվացիները պայքարում էին թանգարանը քաղաքի կենտրոնից տեղափոխելու դեմ։  2006 թվականին թանգարանին հատկացվեց Զուբովսկու բուլվարում գտնվող «Նպարեղենի  պահեստների» համալիրը  (ճարտարապետ՝ Վասիլի Ստասով), որի վերանորոգումը և ցուցադրությունների կազմակերպման համար հարմարեցումը տևեց երկու տարի։
Շենքը տրամադրվեց եկեղեցուն 2011 թվականին, իսկ հոկտեմբերի 9-ին երկար ժամանակ անց, առաջին անգամ եկեղեցում կայանում է Սուրբ պատարագ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:1837 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Մոսկվայի տեսարժան վայրեր
Գորշ գայլեր (առասպել)
Բոզ քուրթ (Մոխրագույն գայլ) (Boz Qurd, Boz Kurt), առասպել, որը տարածված է թյուրքախոս ազգերի շրջանում ։ Գայլի մորթու կախարդական ուժի մասին խոսվում է գրավոր հին աշխատությունների մեջ։ Դրանց թվում են Տիմոֆեյ Քազլըի 5-րդ դարի աշխատությունները, Նաջիբ Համադանի աշխատությունները (X դար)։
«Եթե գայլի մորթուց պատրաստել թմբուկ և նվագել դրանով, ապա մնացած բոլոր թմբուկները շարքից դուրս կգան։ Եթե գայլի մորթին քաշեն աղեղի վրա և ձգեն աղեղալարը, ապա ձգված մյուս աղեղալարերը կկտրվեն»:
Դա էր պատճառը, որ թյուրք զինվորները հարձակման ժամանակ արձակել են գայլի ոռնոց, որը հակառակորդի մոտ սարսափ է առաջացրել։ Այդպես նրանք հեշտությամբ հաջողության են հասել։ Իրականում, թյուրքերը երբևիցե չեն օգտագործել սպանված գայլի մորթի, քանի որ այդ գործողությունը կհամարվեր տաբուի խախտում և կարող էր հանգեցնել արտակարգ պատահարների։ Տիմոֆեյը և Նաջիբ Համադանին նկարագրել են շամանների թմբուկները և աղեղները, որոնք պատրաստված են եղել գայլի մորթուց՝ հիմնվելով միայն օղուզների հավատալիքների վրա։ Վերջիններիս մոտ մոխրագույն գայլի պաշտամունքը եղել է ամենաբարձր մակարդակի վրա։
Բաշկիրների անվան ծագումնաբանության վարկածներից մեկը հետևյալն է. բաշկորտ նշանակում է "գայլերի առաջնորդ" : Բացի այդ, Բուրեն (գայլ) բաշկիրական ցեղերից մեկն է ։
Թյուրքերի ծագումը և գայլի պաշտամունքը
Գորշ գայլեր ազգայնական կազմակերպության պաշտոնական կայք էջում նշված է. «Ամեն կրթված մարդ, որը չի ընդունում Գորշ գայլին, նշանակում է՝ չի ճանաչում, ժխտում է ազգային պատմությունը, իսկ իր ազգին, ազգությանը չհարգողին՝ ոչ ոք չի հարգի» ։ Չինական աղբյուրներից մեկում կա մի լեգենդ, համաձայն որի.
«...թուրքերի նախնիները բնակվել են Արևմտյան ծովի արևմտյան ափին։ Թուրքերին ջարդում են Լին անվամբ երկրի բանակները։ Սպանում են բոլորից, բացի մի 10-ամյա տղայից, որին Լին երկրի զինվորները խղճում են, ձեռքերն ու ոտքերն կտրելով՝ նետում են մի ճահճուտ։ Իմանալով այդ մասին՝ Լին երկրի տիրակալը հրամայում է նրան նույնպես սպանել, որ թուրքերի արմատը վերջնականապես կտրվի... Թշնամու զորքերը երեխային գտնելու համար ճամփա են ընկնում։ Բայց մի էգ գորշ գայլ, երեխայի ծոծրակից ատամներով բռնելով, փախցնում է Ալթայ և պահում նրան քարանձավում։ Գայլը, լիզելով վիրավոր տղայի վերքերը, բուժում է նրան։ Նա երեխային պահում է Ալթայի անտառոտ լեռներում։ Տղան շուտով ամուսնանում է այդ գայլի հետ։ Ծնվում են 10 երեխաներ, որոնք էլ, ուրիշ աղջիկների հետ ամուսնանալով, բազմանում են, բանակ են ստեղծում, հարձակվում են Լին երկրի վրա և լուծում նախնիների վրեժը։ Ստեղծվում է մի հզոր պետություն։ Եվ խաները, իրենց նախնիների մոր՝ էգ գայլի հարգանքից դրդված, իրենց զարդարված վրանների առջև գայլի գլխով մի դրոշակ են ամրացնում»։
Գորշ գայլեր ազգայնական կազմակերպության պաշտոնական կայք էջում նշված է, որ իբր թուրքերը հին երկաթագործներ են ։
«...Թրքությունը չի մոռացել և պահպանում է իր ազգային արժեքները և խորհրդանիշները։ Թուրք ազգայնականները երբեք չեն մոռանալու և շարունակելու են ապրեցնել դրանք։ Մինչև երկրի կանգ առնելն էլ՝ լուսին ու աստղ պատկերող կարմիր դրոշը շարունակվելու է ծածանվել երկնքում, ու գորշ գայլը շարունակելու է մնալ որպես թրքության անկախության և ազատության խորհրդանիշ»։
Գայլի պաշտամունք
Ադրբեջանցիները մինչ օրս հավատում են, որ գայլը կարող է բերել և չարություն, և բարություն։ «Իմ պապ Կոկուտի գիրքը» աշխատության մեջ նշված են որոշ ասացվածքներ և հավատալիքներ. «Գայլին տեսնելը հաջողության նշան է», «Գայլին հանդիպելը հաջողության նշան է, իսկ սև կատվին՝ տհաճություն։ Երկակի վերաբերմունք կա նաև ոչխար նկատմամբ։ Գայլի տոտեմի մասին Վ. Հաբիբ օղլին գրում է, որ «Ադրբեջանում գայլի պաշտամունքը եղել է ամենաբարձր մակարդակի վրա և մեծ տարածում է ունեցել»։ Սակայն այս վկայությունը շատ վիճելի է, քանի որ ոչ մի օրինակ, որոնք բերվում են ադրբեջանական, թյուրքական և միջինասիական ֆոլկլյորից չի հաստատում այս փաստը։ Ընդորում, ադրբեջանական ֆոլկյորում չկա որևէ ավանդապատում, որտեղ նշված է, որ գայլը հանդիսանում է ազգի ծագման հիմքը։ Այստեղ գայլը իրականացնում է ուղեկցորդի, ուղեցույցի գործառույթ։ Գայլը իրականացնում էր առաջնորդի գործառույթ, ով փրկում է թյուրքերին վերացումից և առաջնորդում նրանց անապատային տարածքներից դեպի բերքառատ երկրներ ։
Գորշ գայլի խորհրդանիշը հետագայում կիրառվել է նաև Հանրապետական Թուրքիայում։ Աթաթուրքի կառավարման տարիներին թուրքական դրամի վրա առկա է եղել գորշ գայլը, ինչը հիմք է հանդիսացել թուրք ազգայնականների համար Աթաթուրքին որակել որպես «Գորշ գայլական» ։
Ադրբեջանի լեգենդներում և առասպելներում գայլի նկատմամբ վերաբերմունքը երկակի է։ Մարդագայլերը, ովքեր ունեն գայլի տեսք, դաժան են և արյունարբու։ Համաձայն հին հավատալիքի՝
«Եթե երեկոյան կինը բակ դուրս գա առանց ծածկած գլխի, ապա կարող է փոխակերպվել էգ գայլի՝ Զալհայի։ Զալհան ունեցել է հատուկ հագուստ։ Երեկոյան նա հագել է այդ զգեստները և որսի դուրս եկել մարդկանց նկատմամբ։ Վերադառնալով՝ նա հանել է իր հագուստները և նորից փոխակերպվել մարդու։»
Հմայախոսքերում գայլը անջատման, երկպառկության նշան է։ Կա հավատալիք, համաձայն որի՝
«Եթե գայլի յուղ քսեք կնոջ հագուստի վրա, ապա ամուսինը կվիճի նրա հետ, կատի նրան և կբաժանվի, և հակառակը, եթե յուղը քսեք ամուսնու հագուստին, ապա նրան կատի և կբաժանվի կինը։»
Գայլը հանդիպում է նաև ասացվածքներում։
«Կերկարող մոր կրծքի ուռուցքի դեպքում, անհրաժեշտ է գայլի թաթով երեք անգամ խփել կրծքին, և ուռուցքը կիջնի։»
«Եթե անպտուղ կնոջ լողացնեն ջրում, որտեղ նախօրոք գցվել է օձի կաշի և գայլի գանգ, ապա նա կարող է հղիանալ։»
Այսպիսով, գայլը ժողովրդական հիշողության մեջ ներկայացվում է տոտեմի և հակատոտեմի տեսքով։ Ասացվածքներում և շուտասելուկներում առավել հստակ է գայլի երկակի բնույթը։
Բարի գայլի կերպար
Ադրբեջաներեն տեքստի տառադարձում։
Բառացի թարգմանություն։
Գայլի չարության մասին
Բառացի թարգմանություն։
«Խանի բլրի վրա ապրելիս է եղել Շարաբանու անունով մի կին։ Մի անգամ գիշերը Շարաբանուն տաքացնելով ջուրը, լողացել է բակում։ Բացի այդ, կնոջը գիշերը չի կարելի դուրս գալ բակ, անպայման դժբախտություն կպատահի։ Երբ Շարաբանուն լողանում էր, ինչ- որ բան փայլեց, և նա վախից վազեց տուն։ Չկարողանալով հասնել տան դռներին, նրա գլխին ընկավ գայլի մորթի։ Կինը կերպարանափոխվեց սոված գայլի և սլացավ քաղաք որսի։ Չգտնելով ոչինչ՝ նա վերադարձավ տուն։ Նրա ամուսինը և երեխաները այդ ժամանակ քնած էին։ Նա կծեց և կերավ կրտսեր երեխայի մատը և զգաց դրա քաղցրությունը։ Դուրս եկավ տնից, շրջեց յոթ գյուղերով, ոչինչ չգտավ, վերադարձավ տուն և կերավ ամենափոքր երեխային։ Առավոտյան ամուսինը արթնանալով՝ տեսավ, որ նորածնին կերել են, իսկ կնոջ բերանը արյունոտ է։ Նա հասկացավ, թե ինչ է կատարվել նախորդ գիշեր։ Նա հանեց կնոջը բակ և ծառի տակ սկսեց նրան ծեծել։ Շարաբանուն կարողացավ դուրս պրծնել և փախչել։ Ժողովուրդը սկսեց նրան անվանել Շարաբանու էգ գայլ։ Գիշերները նա շրջում էր գյուղերով և գողանալով մի քանի երեխաների, ուտում էր նրանց։ Հայտնվել է նա նաև մեր գյուղում։ Ամառ էր։ Հորեղբորս ընտանիքը քնած էր տանիքում։ Երբ գայլը գողացավ իմ զարմիկին, նրա մայրը արթնացավ և կռվի բռնվեց գայլի հետ։ Աղմուկի վրա մոտ վազեցին հարազատները, հարևանները։ Շարաբանուն փախավ, հասցնելով, սակայն պոկել զարմիկիս այտը, որի արդյունքում նրա դեմքին խծապ (սպի) առաջացավ։ Բոլորը սկսեցին հետապնդել նրան, սակայն, ձիերով անգամ չկարողացան հասնել նրան։ Շարաբանուն շրջեց յոթ գյուղերով, վերադարձավ քաղաք, գիշերեց փլատակներում։ Երբեմն նա հայտնվում էր նաև իր տան մոտ։ Սակայն վախենալով ամուսնուց՝ տուն չէր մտնում։ Մի անգամ մարդիկ հետևեցին Շարաբանուին, տեսան, որ նա հանել է գայլի մորթին և թաքցրել քարերի մեջ։ Գաղտնի նրանք վերցրեցին գայլի մորթին։ Շարաբանուն այդժամ հասկացավ իսկությունը, սկսեց լացել, աղաչել, սպառնալ, որ իրեն վերադարձնեն հագուստը։ Սակայն մարդիկ այրեցին այն։ Շարաբանուն կորցրեց գիտակցությունը, այնուհետ գիտակցության եկավ։ Այդ ժամանակվանից սկսած նա դադարեց գայլ լինել և ուտել երեխաներին։»''
Որոշ ուսումնասիրողներ կարծում են, որ ադրբեջանական և թուրքական առասպելաբանության մեջ գայլի պաշտամունքի առկայությունը և դրա կիրառումը ամենաբարձր մակարդակով պայմանավորված է նրանով, որ Թուրքիայում երիտասարդության շրջանում տարածված է «Գորշ գայլեր» կազմակերպությունը ։
Գայլի կերպարը «Իմ Քորքութ պապի մասին գիրքը» աշխատությունում
«Քիթաբի դեդե Քորքութում» գայլը ներկայացվում է որպես դրական հերոս։
Էպոսի 11-րդ գլլխում Կազան խանը նշում է, որ իր նախնիները գայլին ընդունում էին որպես տոտեմ։
Թյուրք-ադրբեջանական տեքստի տառադարձում։
«Էզվայ գուրդ էնուգի էրքեգինդե բիր քոքում վար»
Բառացի թարգմանություն։
Օղուզական էպոսի II գլխում էլ նկարագրված է գայլի նկատմամբ մեծ սերը և հարգանքը։
«Գարա բաշըմ ղուրբան օլսուն, գուրդըմ, սանա»
«Թող քո զոհը լինի իմ սև գլուխը, ով Գայլ իմ»
Էքս ան Պրովանս (շրջան)
Էքս ան Պրովանս (Aix-en-Provence), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասի Բուշ դյու Ռոն դեպարտամենտում։ Սուպրեֆեկտուրա՝ Էքս-ան-Պրովանս։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 410 356 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 268 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1532 կմ²։
Պավել Անանիկյան
Պավել Պետրոսի Անանիկյան, հայ բժիշկ, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970)։ Հայաստանի նկարիչների, գրողների միության անդամ։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։ Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ։ Եղել է Հայաստանի վիրաբուժական գիտությունների ակադեմիայի նախագահ։
Կենսագրություն
1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժա-պրոֆիլակտիկայի ֆակուլտետը։ Անանիկյանի ուսուցիչներն են եղել վիրաբույժներ Իվան Գևորգյանը, Ս. Գալստյանը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Կենտրոնական հանրապետական հիվանդանոցում, եղել է վիրաբուժական բաժնի վարիչ ։ 1963 թվականից աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում։ 1976-2000 թվականներին եղել է ամբիոնի վարիչ, 1976-1998 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր վիրաբույժ, «Երկիր Նաիրի» հասարակական բարեգործական ասոցացիայի նախագահ ։
1988 թվականից եղել է Կրծքասրտային վիրաբույժների եվրոպական ընկերակցության անդամ, 1968 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԲՈՀ Վիրաբույժների մասնագիտացված խորհրդի անդամ, բժշկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, Ռուսական բժշկա-տեխնիկական ակադեմիայի իսկական անդամ, Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային ակադեմիայի իսկական անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, Հայաստանի գրողների միության պատվավոր անդամ ։
Ստեղծագործություններ և ճանաչում
Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային վիրաբուժությանը։ Մշակել է ստամոքս-տասներկումատնյա աղիքային արյունահոսությունների բուժման եղանակներ, ինչպես նաև պարբերական հիվանդության, լեղապարկի բորբոքման ախտորոշման, կլինիկայի, վիրաբուժության հարցերը։ Առաջարկել է լեղապարկի սուր և քրոնիկ. բորբոքման բուժման միասնական եղանակ։ Անանիկյանը համարվում է ՀԽՍՀ-ում անոթային վիրաբուժության հիմնադիրներից։ Հեղինակ է շուրջ 500 հրատարակումների, 13 մենագրության և 3 դասագրքի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Սոլիկամսկի շրջան (Պերմի երկրամաս)
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սոլիկամսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5421 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17523 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Silent Night
Silent Night,("Stille Nacht, heilige Nacht") հայտնի Սուրբ ծննդյան երգ, որը ստեղծվել է 1818 թվականին Ֆրանց Գրուբերի կողմից՝ Ջոզեֆ Մորի խոսքերի հիման վրա Օբերնդորֆ-բայ Զալցբուրգ փոքր քաղաքում, Ավստրիա։ 2011 թվականին այն հռչակվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕի ոչ նյութական մշակութային ժառանգություն ։ Երգը ձայնագրվել է բազմաթիվ երգիչների կողմից տարբեր երաժշտական ժանրերում։ Բինգ Քրոսբիի կողմից կատարված տարբերակը համարվում է բոլոր ժամանակների ամենաշատ վաճառված սինգլը։
Պատմություն
Երգն առաջին անգամ կատարվել է 1818 թվականին Սուրբ ծննդյան նախօրեին Օբերնդորֆի Սուրբ Նիկողայոսի ծխական եկեղեցում, որը գտնվում է ներկայիս Ավստրիայի Զալցախ գետի վրա գտնվող Ավստրիական կայսրության մի գյուղում։ Հայր Ջոզեֆ Մոր անունով մի երիտասարդ քահանա տարիներ առաջ եկել էր Օբերնդորֆ։ Նա գրել էր «Stille Nacht» երգի բառերը 1816 թվականին Մարիափֆարում, որը նրա հոր ծննդավայրն էր, որտեղ Հովսեփն աշխատել էր որպես օգնական ։
Երաժշտության հեղինակն է Ֆրանց Գրուբերը, ով Արնսդորֆի մոտակա գյուղում դպրոցի տնօրեն էր և երգեհոնահար։ Սուրբ Ծննդյան նախօրեից առաջ Մորը բերում է բառերը Գրուբերի մոտ և խնդրում է նրան ստեղծել երաժշտություն` կիթառի նվագակցությամբ Սուրբ Ծննդյան նախօրեի պատարագի համար ։ Հայտնի չէ, թե ինչն է ներշնչել Մորին գրել երգի բառերը, կամ ինչն է դրդել նրան ստեղծել նոր երգ ։
Ըստ Գրուբերի՝ Կարլ Մաուրախերը, ով երգեհոն պատրաստող էր և ինքն էր գործիքն աշխատացնում Օբենդորֆի եկեղեցում, խանդավառվել էր երգով և տարել էր ստեղծագործությունն իր հետ տուն՝ Ցիլլերտալ ։  Այնտեղից ժողովրդական երգիչների  ճանապարհորդող երկու ընտանիք՝ Շտրասսերներն ու Ռեյներները, ընդգրկեցին այդ մեղեդին իրենց ելույթների մեջ։ Ռեյներներն արդեն երգում էին այն Սուրբ Ծննդյան շրջանում 1819 թվականին և մեկ անգամ ներկայացրել էին հանդիսատեսի առջև, որոնց թվում էին նաև Ֆրանց II-ը և Ալեքսանդր I-ը, ինչպես նաև երգն առաջին անգամ 1839 թվականին ներկայացրել էին ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաքում։ Մինչ 1840 թվականը երգը հայտնի էր ստորին  Սաքսոնիայում և դասվում էր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV-ի սիրված երգերի շարքին։ Այս ժամանակաշրջանի ընթացքում երգի երաժշտությունը փոքր-ինչ փոփոխության ենթարկվեց և դարձավ մոտ այսօրվա երգվող տարբերակին ։
Տարիների ընթացքում, օրիգինալ ձեռագրի կորստի պատճառով, Մորի անունը մոռացվեց և չնայած Գրուբերը հայտնի էր որպես երգի կոմպոզիտոր, շատ մարդիկ ենթադրում էին, որ երաժշտության հեղինակը հայտնի կոմպոզիտոր էր, և պարբերաբար վերագրում էին Յոզեֆ Հայդն-ին, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ-ին և Լյուդվիգ վան Բեթհովեն-ին ։ Այնուամենայնիվ 1995 թվականին հայտնաբերվեց Մորի ձեռքով գրված ձեռագիրը և հետազոտողների կարծիքով թվագրվեց 1820 թվականին։ Այն հաստատում է, որ Մորը գրել է բառերը 1816 թվականին, երբ նշանակվել էր Մարիափֆարի ուխտավոր եկեղեցում և ցույց է տալիս, որ երաժշտությունը ստեղծվել է 1818 թվականին Գրուբերի կողմից։ Սա գոյություն ունեցող ամենահին ձեռագիրն է և միակը Մորի ձեռագրով գրված ։  Առաջին հրատարակությունը տպագրվել է Ֆրիզեի կողմից 1833 թվականին «Four Genuine Tyrolean Songs» հավաքածուի մեջ՝ հետևյալ երաժշտական տեքստով.
Ստորև ներկայացված է ժամանակակից խմբերգականի տարբերակը.
Թարգմանություններ
1859 թվականին եպիսկոպոսական եկեղեցու քահանա Ջոն Յանգը, ով այդ ժամանակ Նյու Յորքի Երրորդություն եկեղեցու սպասավոր էր, գրեց և հրատարակեց երգի անգլերեն թարգմանությունը, որն էլ այսօր շատ հաճախ երգվում է ։ Երաժշտության տարբերակը, որն այսօր ընդհանրապես օգտագործվում է դանդաղ, օրորոցային երգ է կամ հովվերգություն, որն էլ փոքր-ինչ տարբերվում է Գրուբերի օրիգինալ տարբերակից (հատկապես ավարտական եղանակը) :  Այսօր երգի բառերն ու երաժշտությունը պատկանում են հանրության սեփականությանը։
Երգը թարգմանվել է ավելի քան 140 լեզուներով ։
Տեքստ
!Գերմաներեն երգի բառերը !Յանգի անգլերեն երգի բառերը Alles schläft; einsam wacht Nur das traute hochheilige Paar. Holder Knabe im lockigen Haar, Schlaf in himmlischer Ruh! Schlaf in himmlischer Ruh!
Stille Nacht, heilige Nacht, Hirten erst kundgemacht Durch der Engel Halleluja, Tönt es laut von fern und nah: Christ, der Retter ist da! Christ, der Retter ist da!
Silent night, holy night, Shepherds quake at the sight; Glories stream from heaven afar, Heavenly hosts sing Alleluia! Christ the Savior is born, Christ the Savior is born!
Silent night, holy night, Son of God, love's pure light; Radiant beams from thy holy face With the dawn of redeeming grace, Jesus, Lord, at thy birth, Jesus, Lord, at thy birth.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարդկության բանավոր և ոչ նյութական ժառանգության գլուխգործոցներ Կատեգորիա:Երգերի ցանկեր Կատեգորիա:Սուրբ ծնունդ Կատեգորիա:Երաժշտություն ըստ ժանրերի Կատեգորիա:Սուրբծննդյան երգեր
Լոուրենս Մաքսվել Կրաուս
Լոուրենս Մաքսվել Կրաուս (Lawrence Maxwell Krauss, ), ամերիկացի տեսական ֆիզիկոս և տիեզերաբան։ Նա Արիզոնայի պետական համալսարանի, երկրի և տիեզերական հետազոտությունների դպրոցի հիմնադրամի պրոֆեսորն է, և Origins Project-ի տնօրենը ։
Նա հայտնի է որպես, գիտության հանրային ըմբռնման կողմնակից, հրապարակային քաղաքականության հիման վրա, որը հիմնված է էմպիրիկ տվյալների, գիտական սկեպտիցիզմի և գիտական կրթության վրա։ Նա նաև աշխատում է նվազեցնել կրոնական դոգմայի ազդեցությունը մշակույթի վրա ։
Կրաուսը մի շարք բեսթսելլերների հեղինակ է. «Սթար տրեկի ֆիզիկան» (1995), «Տիեզերքը ոչնչից» (2012): Նա ղեկավարում է «Ատոմային գիտնականների տեղեկագիր»-ի հովանավորների խորհուրդը ։
Վաղ տարիները և ուսումը
Կրաուսը ծնվել է Նյու Յորքում, բայց մանկությունը անց է կացրել Կանադայի Օնտարիո նահանգի Տորոնտո քաղաքում։ Նա մեծացել է հրեական ընտանիքում։ 1977 թվականին, Կարլետոնի համալսարանում Կրաուսը գերազանց առաջադիմությամբ ստացել է բակալավրիատի աստիճան մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ասպարեզում։ 1982 թվականին, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ֆիզիկայի ֆակուլտետում, պարգևատրվել է Ph.D. դոկտորական աստիճանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լոուրենս Մաքսվել Կրաուս Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Կանադացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ
Սեն Ֆլուր (շրջան)
Սեն Ֆլուրի շրջան (Saint-Flour), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Կանտալ դեպարտամենտում։ Սուպրեֆեկտուրան Սեն Ֆլուր քաղաքն է։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 39 225 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 16 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2511 կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Աննա Անտոնովա
Կենսագրություն
Ծնվել է Խարկովում։ Աննայի առաջին մարզիչները եղել են Վլադիմիր Կարպովը և Գալինա Մելնիկովան։ 1979 թվականին նա տեղափոխվել է Լենինգրադ և սկսել մարզվել ամուսիններ Ալեքսեյ և Տատյանա Միշինների խմբում (խորեոգրաֆիայով զբաղվում էին Լենինգրադի բալետային պարողներ Նիկոլայ Տագունովը, Վլադիմիր Սիվակը)` ներկայացնելով «Զենիթ» ակումբը (Լենինգրադի մարզ, ավելի ուշ՝ ԲՄԱ)։ Առաջին հաջողությունները գրանցվել են 1981 թվականին, երբ նա զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը պատանիների աշխարհի առաջնությունու և հինգերորդը` ԽՍՀՄ առաջնությունում։ 1982-84 թվականներին կայուն կերպով գտնվում էր ԽՍՀՄ առաջնությունների հաղթողների և ԽՍՀՄ գավաթի խաղարկության մրցումների հաղթողների շարքում, այդ թվում հաղթել է 1982 թվականի երկրի առաջնության ցուցադրական ծրագիրը։ Կրասնոյարսկում կայացած ԽՍՀՄ ժողովուրդների ձմեռային սպարտակիադայում զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ 1986 թվականի հունվարին ԽՍՀՄ առաջնությունում 10-րդ հորիզոնականը զբաղեցնելուց հետո հետո նա ավարտեց սպորտային կարիերան։
Անտոնովան աչքի էր ընկնում բալետի պարային ռիթմով։ Նա աշխարհում առաջին 3-4 գեղասահորդուհիներից մեկն է, ով կատարել է «բիլման» պիրուետը։ Եռակի թռիչքները գեղասահորդուհուն ոչ միշտ էին հաջողվում, ինչն էլ հանդիսնում էր միջազգային մրցումներում ցածր արդյունքների պատճառը։
2017 թվականի դրությամբ Անտոնովան աշխատում է որպես մարզիչ Էվրիի (Ֆրանսիա) SCA2000 ակումբում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղասահորդներ ըստ ազգության
Սուկսունի շրջան
Սուկսունի շրջան (Суксунский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սուկսուն ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1977 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20663 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,45 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պերմի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1924 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Կապիտան Ամերիկա։ Ձմռան զինվորը
«Կապիտան Ամերիկա։ և Ձմռան զինվորը» (Captain America: The Winter Soldier), Ռուսսո եղբայրների սուպերհերոսի մասին ֆիլմ, որը պատմում է Marvel Comics-ի հայտնի կերպար Կապիտան Ամերիկայի մասին։ Այն արտադրվել է Marvel Studios-ի և տեղայնացվել Walt Disney Studios Motion Pictures-ի կողմից։ Համարվում է 2011 թվականին թողարկված «Կապիտան Ամերիկա․ առաջին վրիժառուն» ֆիլմի սիկվելը և Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի թվով իններորդ կինոնկարը։ Սցենարի հեղինակներն են՝ Քրիստոֆեր Մարկուսը և Սթիվեն ՄաքՖիլին, ովքեր նախկինում գրել էին «Առաջին վրիժառու»-ի սցենարը։ Քրիս Էվանսի հետ մեկտեղ, ով կատարում է Կապիտան Ամերիկայի դերը, ֆիլմում նկարահանվել են նաև Սքարլեթ Յոհանսոնը, Սեմյուել Լերոյ Ջեքսոնը, Ռոբերտ Ռեդֆորդը, Սեբաստիան Սթենը, Էնթոնի Մաքին, Քոբի Սմալդերսը, Ֆրենկ Գրիլլոն և Էմիլի Վանքեմփը։ «Ձմռան զինվոր»-ում Կապիտան Ամերիկան, Սև Այրին և Բազեն միավորվում են, որպեսզի բացահայտեն S.H.I.E.L.D.-ի ներսում տեղի ունեցող դավադրությունների պատճառը, սակայն հանդիպում են մի առեղծվածային մարդասպանի, ով հայտնի է Ձմռան զինվոր անունով։
Ֆիլմի վրա մեծ ազդեցություն են թողել 1970-ականների լրտեսական թրիլերները, օրինակ՝ «Քոնդորի երեք օրերը»։ Սցենարը հիմնված է Ձմռան զինվորի պատմության վրա, որը գրվել է Էդ Բրաբեյքերի կողմից։ Վերջնական սցենարը գրել են Ռուսսո եղբայրները 2011 թվականին։ Պլանավորվել էր, որ բանակցությունները պետք է սկսվեին 2012 թվականի հունիսին, իսկ լսումները՝ նույն ամսվա ընթացքում։ Հիմնական նկարահանումները սկսեցին 2013 թվականի ապրիլին՝ Կալիֆորնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում, որից հետո տեղափոխվեցին Վաշինգտոն և Օհայո նահանգի Քլիվլենդ քաղաք։ Մինչ ռեժիսորները ցանկանում էին հասնել առավելագույն ռեալիստականության, որի համար նկարահանումները կատարվեցին շարժական տեսախցիկներով, արդեն ավելի քան 2500 վիզուալ էֆեկտներ ստեղծվել էին վեց տարբեր ընկերությունների կողմից։
Լոս Անջելեսում ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի մարտի 13-ին, ողջ աշխարհում՝ մարտի 26-ին և Հյուսիսային Ամերիկայում նույն թվականի ապրիլի 4-ին՝ 2D, 3D և IMAX 3D ֆորմատներով ։ Ֆիլմը դրական արձագանքներ ստացավ քննադատների կողմից և ունեցավ կոմերցիոն հաջողություն՝ ողջ աշխարհում հավաքելով 714 միլիոն դոլար։ Այն նաև անվանակարգվեց «Օսկար»-ի «Լավագույն վիզուալ էֆեկտներ» կատեգորիայում։ Սիկվելը, որի անունն է «Կապիտան Ամերիկա․քաղաքացիական պատերազմ», նկարահանվել է ռեժիսորներ Ռուսսո եղբայրների կողմից և լույս է տեսնելու 2016 թվականի մայիսի 6-ին։
Սյուժե
Սթիվ Ռոջերսը, Սև Այրիի և S.T.R.I.K.E.-ի թիմի հետ անցկացնում են S.H.I.E.L.D.-ի նավի ազատագրման առաքելությունը, որն առևանգվել է ծովահենների կողմից։ Այն կատարելուց հետո պարզ է դառնում, որ գործակալության տնօրեն Նիք Ֆյուրին խնդրել է Այրիին, որպեսզի նա գաղտնի տվյալներ փնտրի։ Ֆյուրին Կապիտանին է ցույց տալիս «Պայծառեցում» գաղտնի ծրագիրը․ 3 զինված հելիակարրիերներ (թռչող նավ), որոնք կարող են ոչնչացնել վտանգը՝ մինչ դրա վտանգավոր դառնալը։ Սթիվը չի ընդունում նման ծրագիրը, ինչպես նաև նրա մոտ Ֆյուրիի նկատմամբ կասկածներ են առաջանում։ Հերոսը, աչքի չընկնելով, այցելում է Սմիթսոնյան համալսարանում տեղի ունեցող իր ցուցահանդեսին, որտեղ նա վերհիշում է պատերազմում զոհված իր ընկեր Բաքի Բարնսին, սիրեցյալ Փեգի Քարթերին և գնդապետ Չեսթեր Ֆիլիպսին։ Այնուհետև նա հյուր է գնում արդեն ծերացած Փեգիին և զրուցում Սեմ Ուիլսոնի՝ զինված գործողությունների վետերանի հետ, ում հետ նա ծանոթացել է վազքի ժամանակ։ Ինչպես նաև Սթիվը սառեցված մնացել է 70 տսրի Փորձելով թաքցնել USB ֆլեշ կրիչի տվյալները՝ Նիք Ֆյուրին ուղևորվում է Մարիա Հիլլի հետ հանդիպման։ Նրան նկատում են, սակայն տնօրենին հաջողվում է ետ պահել մարդասպաններին։ Բայց սև հագուստով անծանոթը պայթեցնում է մեքենան։ Ֆյուրին կոյուղով փախչում է և գնում Ռոջերսի տուն՝ վերջինիս պատմելով այն մասին, որ S.H.I.E.L.D.-ում կան դավաճաններ։ Դրանից հետո նրան կրակում են, և նա կրիչը տալիս է Սթիվին՝ զգուշացնելով, որ չպետք է որևէ մեկի վստահել։ Սթիվի հարևանուհին, ով Գործակալ 13-ն է, հրահանգված է պաշտպանել հերոսին։
Ֆյուրին մահանում է հիվանդանոցի վիրահատական սեղանին։ Մինչ ղեկավարության հետ հանդիպման գնալը, Սթիվը ֆլեշը թաքցնում է հիվանդանոցում գտնվող սննդի սարքի մեջ։ S.H.I.E.L.D.-ի գործակալներից մեկը՝ Ալեքսանդր Փիրսը, հարցնում է նրան այն պատճառների մասին, որից դրդված Ֆյուրին կարող էր գնալ հերոսի տուն, ինչպես նաև գաղտնի տվյալների տեղը։ Սակայն նա հրաժարվում է պատասխանել։ Վերելակում նրա վրա են հարձակվում S.T.R.I.K.E.-ի թիմի անդամները։ Նա S.H.I.E.L.D.-ի շենքից կռվով է դուրս գալիս։ Հիվանդանոցում պարզվում է, որ Նատաշան սարքից վերցրել է ֆլեշը։ Համագործակցության դիմաց Այրին պատմում է Ֆյուրիին սպանողի՝ վարձկան-ուրվական «Ձմռան զինվոր»-ի մասին։ Կապիտանը որոշում է վստահել նրան։ Միասին նրանք ուղևորվում են մնացած տեղեկատվությունը որոնելու։
Որոնումները նրանց տանում են Նյու Ջերսիում գտնվող լքված ճամբար, որտեղ 40-ական թվականներին Սթիվն անցել է պատերազմական նախապատրաստում։ Լքված պահեստներից մեկում նրանք մտնում են սարքավորումներով և հին համակարգիչներով լի սենյակ։ Պարզվում է, որ այնտեղ Արնիմ Զոլան է՝ գիտնական-ֆաշիստ և Կարմիր Գանգի ամենամոտիկ գործընկերներից մեկը։ Պատերազմի ընթացքում նրան վերցնում են S.H.I.E.L.D.-ի գործակալները և զինված գործողությունների պատճառով կատարած ամնեզիաիայի դիմաց նրան ստիպում աշխատել իրենց համար։ Մահացու հիվանդության բացահայտումից հետո, գիտնականի գիտակցությունը տեղափոխում են համակարգչի մեջ։ Զոլան հայտնում է այն մասին, որ Հիդրա կազմակերպությունը, ում դեմ պատերազմի ժամանակ կռվում էր Ռոջերսը, չի վերացել, և դրա գործակալները աշխատանքի են անցել համաշխարհային մեծ կազմակերպություններում, այդ թվում նաև S.H.I.E.L.D.-ում՝ Ալեքսանդր Փիրսը։ Հենց Հիդրան է սարքել Հովարդ Սթարքի մահը և կամաց-կամաց իր ձեռքը վերցրել մոլորակի ղեկավարումը։ Զոլան պատմում է իր հանճարեղ ալգորիթմի մասին, որի շնորհիվ առաջ է գալու վերջնական փուլը։ Կապիտանն ու Այրին հրաշքով փրկվում են հրթիռից, որը շինության վրա էր ուղարկել S.H.I.E.L.D.-ը։
Օգտվելով Սեմ Ուիլսոնի օգնությունից, ում կոդային անունը «Բազե» է՝ Կապիտանը Հիդրայի գործակալ Ջասփեր Սիթուելից իմանում է ալգորիթմի մասին, ըստ որի ծրագիրն ունակ է բացահայտել Հիդրայի համար ապագա վտանգները, որոնց պետք է ոչնչացնեն հելիակարրիերները։ Սթիվը և թիմը ուղևորվում են դեպի S.H.I.E.L.D.՝ ծրագիրը չեղյալ հայտարարելու համար, սակայն իրենց վրա են հարձակվում S.H.I.E.L.D.-ի աշխատակիցները՝ Ձմռան զինվորի գլխավորությամբ։ Կռվի ժամանակ Սթիվին հաջողվում է հանել Զինվորի դիմակը, որի տակ թաքնվում էր Բաքի Բարնսը։ Նա փախչում է, իսկ Սթիվին, Նատաշային և Սեմին առևանգում են Հիդրայի գործակալները։ Մինչ նրանց մեքենայով տանում են, Մարիա Հիլլը ազատում է թիմին, այնուհետև նրանք գնում են դեպի մի լքված ամբարտակ, որտեղ էլ հենց թաքնվում է վիրավոր Նիք Ֆյուրին։ Նա «Պայծառեցում» ծրագրի չեղարկման համար պլան է առաջարկում, ըստ որի պետք է փոխվի ինքնաթիռները կառավարող միկրոսխեմաները։ Դրան Սթիվը պատասխանում է, որ նրանք ոչ միայն կոչնչացնեն հելիակարրիերները, այլ նաև հենց S.H.I.E.L.D.-ը։ Կապիտանը համալսարանից գողանում է իր հին ռազմական հագուստը, Սեմը հագնում է իր մեխանիկական թևերը և նրանք Մարիա Հիլլի հետ ուղևորվում են դեպի թռչող սարքերը։
Հարձակումից առաջ Կապիտանը S.H.I.E.L.D.-ի հավատարիմ մնացած գործակալներին և Անվտագության Խորհրդի 4 աշխատակիցներին բարձր կապով նախազգուշացնում է ընկերության դավաճանների մասին։ Գործակալ 13-ը կանգնում է Կապիտանի կողքը և կռվում նրանց հետ։ Երկար մարտերից հետո, Կապիտանը և Բազեն կարողանում են փոխել երկու ինքնաթիռների միկրոսխեմաները հատուկ չիփերով, սակայն երրորդ նավի վրա իրենց է սպասում Ձմռան զինվորը։ Ջարդելով Բազեի թևերը՝ նա կռիվը շարունակում է Սթիվի հետ։