cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեյլ Դայնս
Գործունեություն և ուսումնասիրություն
1986 թվականից մոտավորապես 30 տարի աշխատել է Բոստոնի Ուիլոկ քոլեջում․ նա դարձել է սոցիոլոգիայի և կանանց ուսումնասիրությունների պրոֆեսոր և ամերիկագիտության ամբիոնի վարիչ ։ Լևին դարձել է Մասաչուսեթսի համալսարանի պրոֆեսոր կառավարման ոլորտում ։
Լինելով երկու գրքի հեղինակ, այդ թվում և «Pornland: How Porn Has Hijacked our Sexuality» (2010), Դայնսը նաև գրել է մի շարք ամսագրերի ու լրագրերի համար, որոնց թվում՝ « Նյու Յորք Թայմս» օրաթերթը, «Նյուսվիք» և « Թայմ» շաբաթաթերթերը, « Գարդիան» օրաթերթը ։  Հանդիսանում է «Stop Porn Culture» կազմակերպության հիմնադիր անդամ, «National Feminist Anti-Pornography Movement» շարժման համահիմնադիր ու «Culture Reframed» կազմակերպության հիմնադիր, որի նպատակը պոռնոգրաֆիան որպես հանրային առողջության ճգնաժամ ճանաչելն է  ։
Դայնսի տեսակետը պոռնոգրաֆիայի վերաբերյալ այն է, որ այն աղավաղում է տղամարդկանց տեսակետը սեքսուալության վերաբերյալ և նրանց համար ավելի է դժվարացնում կանանց հետ ինտիմ կապեր հաստատելը։ Ժամանակակից պոռնոգրաֆիայում հայտնաբերված բռնությունն ու դաժանությունը նման չէ պոռնոգրաֆիայի ավելի վաղ ձևերին, որոնց լայն հասարակությունը կարող է ծանոթ լինել, որն ըստ Դայնսի՝ նվաստացնում է կանանց դիրքը հասարակության մեջ ։ Նա նաև դիտարկում է կոշտ պոռնոգրաֆիայի տարածվածությունը որպես սեքսուալ թրաֆիքինգի «պահանջարկի» մեծացմանը նպաստող գործոն ։
2011 թվականի փետրվարին հակապոռնոգրաֆիական ակտիվիստ Շելի Լաբենի հետ հրավիրվել է բանավիճելու պոռնոգրաֆիկ ֆիլմերի ռեժիսոր և պրոդյուսեր Աննա Սպանի հետ․ նշանաբանը եղել է «Այս դահլիճը կարծում է, որ պոռնոգրաֆիան լավ հանրային ծառայություն է մատուցում» ։ Դայնսը չի համոզել դահլիճին, որը որոշում է կայացրել 231կողմ, 187 դեմ և 197 ձեռնպահ ձայներով ։ Դայնսն ասել է, որ իր մրցակիցները հաղթել են, քանի որ դահլիճը հիմնականում բաղկացած է եղել «18–22 տարեկան արական սեռի ներկայացուցիչներից, ովքեր կանոնավոր կերպով օգտագործում են պոռնոգրաֆիան» ։
Դայնսը դեմ է արտահայտվել Porn Studies հանդեսին, երբ այն հիմնադրվել է, պնդելով, որ «խմբագիրները ունեն պոռնոամետ ծագում, որտեղ նրանք հերքում են բազմաթիվ հետազոտությունները, որոնք արվել են պոռնոյի բացասական հետևանքների վերաբերյալ» և որ նրանք պոռնո արդյունաբերությունը «ողջունողներ» են ։
Ընդունելություն
Դայնսի «Pornland: How Porn Has Hijacked our Sexuality» (2010) գիրքն արժանացել է հակասական կարծիքների․ որոշ քննադատներ վկայակոչում են իրենց կարծիքով հեղինակի կողմից գրգռող լեզվաոճի օգտագործումը ։ Նրա գրածը քննադատության է ենթարկվել այլ ակադեմիկոսների կողմից, այդ թվում՝ Ջորջ Վաշինգտոն համալսարանից Ռոնալդ Վայցերի։ «Պոռնոգրաֆիա. Հիմնավոր ապացույցների անհրաժեշտություն» էսսեում (2011) Վայցերը պնդում էր, որ Դայնսի աշխատանքը վատ հետազոտված է և խիստ հակադրվում է պոռնոգրաֆիայի վերաբերյալ առկա հետազոտություններին ։ Նույն ամսագրի «Ֆեմինիստական արձագանք Վայցերին» հոդվածում Դայնսը գրել է, որ իր գրքում օգտագործվել են Ստյուարտ Հոլլի և Անտոնիո Գրամշիի մշակած մշակութային ուսումնասիրությունների տեսություններ և մեթոդներ ։ Նույն 2011 թվականին «Գարդիանում» պոռնո արդյունաբերության մասին Դայնսի գրելուց հետո Նևադայի համալսարանի պրոֆեսոր Լին Կոմելան մեղադրել է նրան «հակահարված տալուն չդիմելու» մեջ ։
Բուտաևո
Բուտաևո (Бутаево, Ботай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Գեյլ Դայնս
Ընդունելություն
2007 թվականին Դայնսը հոդված է գրել տղամարդկանց սպորտային թիմի բռնաբարության դեպքի մասին, որտեղ առաջարկել է, որ «այս պարագայում մենք պետք է որոշ ուշադրություն դարձնենք տղամարդկանց վրա» ։ Գրող Քեթի Յունգը քննադատել է Դայնսին իր երկակի ստանդարտների համար, նշելով, որ «նույն ֆեմինիստները, ովքեր արդարացիորեն ասում են մեզ, որ բռնաբարության զոհը չպետք է հրեշտակ լինի աջակցություն ստանալու համար, այսպիսի տարբերվող չափանիշ են կիրառում տղամարդկանց նկատմամբ, որոնց կարող են կեղծ մեղադրել բռնաբարության մեջ» ։
Բուտաևո
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 124 մարդ։
Ազատություն ձեռք բերելով (թանգարան)
«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարան, Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ ։ Գործել է 1990-2016 թվականներին։
Գեյլ Դայնս
Հայցադիմում
2016 թվականին Դայնսը և հրեա երկու այլ պրոֆեսորներ Ուիլոկ քոլեջի դեմ խտրականության բողոքներ են ներկայացրել ԱՄՆ-ի հավասար զբաղվածության հնարավորությունների հանձնաժողովին՝ այն պնդումների հետ կապված, որ քոլեջի բազմազանության ջանքերը բավականաչափ ընդգրկուն չէին հրեա ուսանողների համար ։ Նրանց առարկություններից մեկն այն էր, որ հրեական տոներին հրեա ուսանողների համար ճաշասրահում համապատասխան սնունդը բացակայում էր։ 2014 թվականին հրեա ուսանողների շահերը պաշտպանելու նպատակով նամակ գրելուց հետո դասախոսներն ասել են, որ նրանց կյանքը վատացել է, և նրանք դարձել են հակահրեական հարձակումների թիրախ ։ Քոլեջը բողոքներն «անհիմն» է համարել ։
Աշխատանքների ընտրանի
Գրքեր
Բուտաևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի բնակավայրեր
Գեյլ Դայնս
Աշխատանքների ընտրանի
Chapters
Ազատություն ձեռք բերելով (թանգարան)
Թանգարանի պատմություն
«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարանն ստեղծվել է 1990 թվականին՝ որպես Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի մասնաճյուղ։ Այստեղ են տեղափոխվել Մ.Ի. Կալինինի թանգարանի նյութերը ։ Իր անունը ստացել է համանուն ցուցադրությունից, որը բացվել է 1992 թվականին՝ Փետրվարյան հեղափոխության 75-ամյակի առթիվ։
Գեյլ Դայնս
Աշխատանքների ընտրանի
Հոդվածներ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հրեա ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ
Ազատություն ձեռք բերելով (թանգարան)
Թանգարանի պատմություն
Տարածքը 1994 թվականից զբաղեցնում էր 1300 քառ.մ տարածք՝ Դելեգատսկայա փողոցի 3 տան կենտրոնական մասում ։ Միաժամանակ այս տարածքում է գտնվել նաև Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։ Երկու թանգարանները մի տեղում դժվարությամբ էին տեղավորվում ։ Երկու թանգարաններն էլ լրջորեն սկսում են աշխատել իրենց հավաքածուների վրա :Թանգարանի փակվելուց հետո ամբողջ տարածքը զբաղեցնում է Համառուսական դեկորատիվ-կիրառական ազգային մշակույթի թանգարանը։
Թանգարանի հավաքածուներ
Ի սկզբանե թանգարանի հավաքածուները նվիրված էին Ռուսաստանի քաղաքական պատմության և քաղաքացիական հասարակության կայացման գործընթացին, որը սկսվել էր 1985 թվականին Վերակառուցում (ԽՍՀՄ)։
2000-ական թվականներին թանգարանում ցուցադրվում էին Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի ֆոնդին պատկանող, պարբերաբար փոփոխվող, թեմատիկ և հավաքածու-ցուցահանդեսներ, որոնց հեղինակները ռուս նկարիչներ էին։
2010 թվականի փետրվարի 12-ին թանգարանում բացվում է մշտական ինտերակտիվ ցուցահանդես «Իմ տունը Ռուսաստանն է, 20-րդ դար» ՝ զբաղեցնելով 27 սենյակ ։ Հավաքածուի մեջ ցուցադրվում էին 1900-ական թվականների ինտերիերի պատմությունը՝ ազնվականների հյուրասենյակ, 1920-ական թվականների կոմունալ բնակարան, 1930-ական թվականների բարաք՝ փայտե տուն, Միխայիլ Կալինինի մինչպատերազմյան աշխատասենյակը, 1950-ական թվականների սովետական ղեկավարին բնորոշ սենյակ, 1950-ական թվականների բնակարանային սենյակ, լավ կահավորված խրուշչովյան բնակարան, 1970-ական թվականների հյուրանոցային համար («Ռոսիա» հյուրանոց)  ։
«Ազատություն ձեռք բերելով» թանգարանի մասնաճյուղի փակվելուց հետո հավաքածուն վերակառուցվել և տեղափոխվել է Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության պետական կենտրոնական թանգարանի պատմա-հուշային «Պրեսնյա »մասնաճյուղ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի թանգարաններ
Բառա դու Գարսաս
Բառա դու Գարսաս  (Barra do Garças), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու-Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու-Գրոսու նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Հյուսիս-արևելյան նահանգի Մատու Գրոսու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 57 721 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 9142,008 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,2 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1914 թվականին։
Աշխարհագրություն
Կլիման հասարակածային է։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Բերյոզովկա (Վոլոսնիցայի վտակ)
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Մուրաշի գյուղից՝ 28 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելքում ապա հարավում։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Աղօղլան (գետ, Արցախ)
Ահմեդլի, Աղսու, Աղսուչայ, Աղուե, Աղուծ, Աղօղլան, Աղօղլի, Ծիծեռնավանքի ջուր, Քարաշեն, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակ Հագարի գետի աջակողմյան օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակի կենտրոնական հատվածի արևելյան մասից։ Երկարություն 25 կմ։ Գետի աջ ափին գտնվում է Ծիծեռնավանքը։ Գետահովիտը անտառածածկ է։ Ստորին հոսանքում կոչվում է Ղոչազ։ Ղ. Ալիշանի ենթադրությամբ Ահմեդլի, Ղոչաղ և Ենդեբեմ գերերը միասին հնում կոչվել են Քաշաթաղի գետ։ Ահմեդլիի ստորին հոսանքը կոչվում է Զաբուխետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջան
Էպիֆենոմենալիզմ
Էպիֆենոմենալիզմ, (երկրորդական երևույթ) մարմնի մտավոր փիլիսոփայությունն է, որը նշում է, որ հիմնական ֆիզիկական իրադարձությունները (զգայական օրգանները, նեյրոնային ազդակները և մկանային պայմանները) պատճառ են մտավոր իրադարձությունների (մտքի, գիտակցության և ճանաչման) համար։ Հոգեկան իրադարձությունները կախված են լիովին ֆիզիկական գործառույթներից, որպես այդպիսին, չունեն անկախ գոյություն կամ պատճառական ազդեցություն. դա ընդամենը տեսք է։ Վախը, կարծես, ավելի է արագացնում սրտի աշխատանքը, սակայն, ըստ էպիֆենոմենալիզմի, նյարդային համակարգի վիճակը հանգեցնում է սրտի ավելի արագ աշխատանքին ։ Եվ քանի որ մտավոր իրադարձությունները, ֆիզիկական ազդակներ չեն կարող առաջացնել, օժտված են ոչ ֆիզիկական հատկություններով,էպիֆենոմենալիզմը համարվում է սեփականության զուգաձևություն։
Զարգացում
XVII դարի ընթացքում Ռենե Դեսքարտեսը պնդում էր, որ կենդանիները ենթակա են մեխանիկական օրենքներին։ Նա պաշտպանեց ավտոմատ վարքի գաղափարը կամ առանց գիտակցված մտքի գործողությունների կատարմանը։ Դեսքարտեսը կասկածի տակ է դրել, թե ինչ է նյութական մարմինի  պատճառաբանված փոխազդեցությունը ։ Նրա փոխգործակցող մոդելը (1649 թ.) հաստատեց, որ մարմինը աապված է միտքին, շարակցական հյուսվածքների միջոցով. Լա Մետրին, Լեբնիզ-ը և Սպինոզան սկսեցին մտածել այդ մասին։  Նույնիսկ այն գաղափարը, որ  կենդանին զգայուն էր, ոչինչ չէր ավելացվի նրա վարքագծի մեջ, նույնիսկ մարդկային տիպի կենդանիների մեջ. առաջինը այս մասին խոսեց  Լա Մետտրը (1745), այնուհետև Կաբանսիսովը (1802), և հետագայում պարզաբանվեց Հոդգսոնի(1870) և Հաքսլինի կողմից (1874)
Թոմաս Հենրի Հաքսլինը համաձայնեց Դեսքարտեսի հետ, որ վարքը որոշվում է միայն ֆիզիկական մեխանիզմներով, սակայն նա նաև հավատում էր, որ մարդիկ ապրում են մտավոր կյանքով։ 1874 թվականին   Հաքսլինը   նախագահական ուղերձում Բրիտանական գիտության զարգացման ասոցիացիային պնդում էր, որ կենդանիները գիտակից են ։ Հաքսլինը  պնդում էր, որ հոգեբանական փոփոխությունները ֆիզիկական փոփոխությունների գրավական են։ Նա գիտակցության հոսքը անվանում է «էպեֆենոմեն», ինչպես ժամացույցի զանգը, որը ժամանակը  պահելու դեր չունի, գիտակցությունը դեր չի խաղում վարքի որոշման մեջ։  Հաքսլինը պաշտպանում է ավտոմատիզմը, փորձարկելով ռեֆլեքսային գործողությունները, սկզբնապես  առաջարկված Դեսկարտեսի կողմից։ Հաքսլինը կանխատեսեց, որ լոբոտոմիա անցնող գորտերը լողալու են ջրում, բայց չեն  նախաձեռնում  որևէ գործողություն։ Նա պնդեց, որ լողալու ունակությունը միայն կախված է ուղեղի մոլեկուլային փոփոխությունից, եզրակացնելով, որ գիտակցությունը ռեֆլեքսային գործողությունների համար անհրաժեշտ չէ։ Ըստ էպիֆենոմենալիզմ –ի  կենդանիները զգում են  ցավը միայն նեյրոֆիզիոլոգիա դեպքում։
1870-ին Հաքսլինը փորձ կատարեց ֆրանսիացի զինվորի վրա, ով Ֆրանկո-Պրուսյան պատերազմի ժամանակ  արձակված կրակից կոտրել էր իր  ձախ պարիետային ոսկորը։ Յուրաքանչյուր շաբաթ  զինվորին ենթարկում էին վիրահատության .նա կարողանում էր ծխել, ինքն իրեն հագնվել  և ձեռնափայտը ինքնուրույն պահել, բայց միևնույն ժամանակ անզգայուն էր էլեկտրական ցնցումների, հոտավետ նյութերի, քացախի, աղմուկի և որոշ թեթև փորձերի նկատմամբ։ Հաքսլինը  օգտագործեց այս ուսումնասիրությունը, ցույց տալու համար, որ գիտակցությունը չպետք է կատարի այդ նպատակային գործողությունները, հիմնավորելով այն ենթադրությունը, որ մարդիկ անհամատեղելի էակներ են։ Հաքսլինի մեխանիկական վերաբերմունքը մարմնի նկատմամբ համոզեց նրան, որ միայն ուղեղն է  վարքի դրսևորման  պատճառը։
1900-ականների սկզբին գիտական վարքագիծ ունեցողները, ինչպիսիք էին Իվան Պավլովը, Ջոն Բ. Ուոթսոնը և Բ. Ֆ. Սքինները, սկսեցին բացահայտել օրենքները նկարագրելով ազդակների և պատասխանների միջև փոխհարաբերությունները, առանց ներքին մտավոր երևույթների։ Վերարտադրողականության կամ մտավոր ստեղծագործության ձևին հարմարվելու փոխարեն, դիրքերը, որոնք ժխտում են ներքին մտավոր երևույթները, վարքաբանը կարող է այն դիտարկել որպես էպիֆենոմենալիզմ, որպեսզի թույլ տա  մտքի գոյությանը։ Ջորջ Սանտայանան (1905) կարծում է, որ բոլոր միջնորդությունները պարզապես ֆիզիկական պատճառներ ունեն։ Քանի որ գիտակցությունը կենսական բաղադրիչ է սակայն էական չէ նրա համար, բնական ընտրությունը պատասխանատու է իշխող միտումների համար խուսափելով որոշ կախվածութուններից ,որոնք ներառված չեն գիտակցման մեջ։ 1960-ական թվականներին գիտական վարքագիծը հանդիպեց նյութական դժվարությունների և ի վերջո ճանապարհ հարթեց ճանաչողական հեղափոխության համար։ Այդ հեղափոխության մասնակիցները, օրինակ Ջերի Ֆոդորը, մերժում էր էպիֆենոմենալիզմ–ը և կողմնակից էր մտքի արդյունավետությանը։ Ֆոդորը  նույնիսկ խոսում է «էպիֆոբիայի» մասին,վախենալով, որ ինչ–որ մեկը կդառնա էպիֆենոմենալիստ:Սակայն, մինչ ճանաչողական հեղափոխությունը, եղել են մի քանիսը, ովքեր վիճել են էպիֆենոմենալիզմ- ի տարբերակի վերաբերյալ։ 1970-ին Քիթ Քեմփբելը առաջարկել է իր «նոր էպիֆենոմենալիզմ», որը նշում է, որ մարմինը ստեղծում է հոգևոր միտք, որը չի ազդում մարմնի վրա:Թե ինչպես է ուղեղը հոգևոր միտք առաջացնում, ըստ Քեմփբելի, միշտ դուրս է մնում մեր հասկացողությունից։  2001 թվականին Դեյվիդ Չալմերսը և Ֆրենկ Ջեքսոնը պնդում էին, որ գիտակցված հոգեվիճակների մասին պնդումները պետք է բացահայտվեն միայն ֆիզիկական հոգեվիճակների մասին պնդումներից հետո։ Նրանք պնդում էին, որ էպիֆենոմենալիզմ –ը կապում է, բայց չի փակում,այլ բացատրում է թերությունները ֆիզիկական և ֆենոմենալ տիրույթների վերաբերյալ։  Այս վերջին տարբերակները ցույց տվեցին, որ հոգեկան վիճակի միայն սուբյեկտիվ, որակական ասպեկտներն են էպիֆենոմենալ. Պատկերացրեք որ և Պիերին, և ռոբոտը ուտում են թխվածք։ Ի տարբերություն ռոբոտի, Պիեռը զգում է թխվածքի, մինչդեռ վարքը շարունակում է գործել։ Այս սուբյեկտիվ փորձը հաճախ անվանվում է հատկանիշ (բազմակի հատկանիշ) և նկարագրում է մասնավոր «հում(անկայուն) զգացողություն» կամ սուբյեկտիվ  թե «ինչ տեսք ուներ այն», որը ներքին  մտավոր  հոգեվիճակի ուղեկցորդությունն է։ Այսպիսով,մինչ Պիեռն ու ռոբոտը անում էին նույն գործողությունը, միայն Պիեռն ուներ ներքին գիտակցման փորձ։
Ֆրենկ Ջեքսոնը (1982), օրինակ, մեկ անգամ հայտնեց հետևյալ տեսակետը.
Ես այն եմ, ինչը երբեմն հայտնի է որպես «հատկանիշային(որակական) կատաղություն»։ Կարծում եմ, որ կան ոչ միայն մարմնական զգացումների որոշակի հատկանիշներ, այլև զգայուն փորձառություններ, որոնք իրենց մեջ չեն պարունակում ոչ մի ֆիզիկական տեղեկություն։ Կենդանի ուղեղի մասին խոսելիս պատմեք ինձ այնտեղ տեղի ունեցող յուրաքանչյուր ֆիզիկական երևույթի մասին... Դուք չեք պատմի ինձ ցավերի , դեպրեսիայի, խանդի պատճառով առաջացած հոգեկան ցավի մասին.
Մարտանսկայա
Մարտանսկայա (Мартанская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Գորյաչի Կլյուչի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Էպիֆենոմենալիզմ
Զարգացում
Ըստ էպիֆենոմենալիզմ-ի, հոգեկան վիճակները, ինչպիսիք են Պիեռի հաճելի փորձը, կամ, ամեն դեպքում, նրանց տարբերակիչ հատկանիշը` էպիֆենոմենան;   սա կողմնակի ազդեցություն է  կամ մարմնի ֆիզիկական պրոցեսների արտադրանք։ Եթե Պիերն արդեն երկրորդ պատառն է կծում , ապա դա  չի նշանակում որ նա  դա անում է առաջինից հաջույք ստանալուց հետո. Եթե Պիերն ասում է. «Դա լավ էր, այնպես որ ես ևս մեկ պատառ կկծեմ», նրա ելույթը չի կատարվում նախորդ հաճույքով։ Մտավոր գործընթացները որոնք ուղեկցվում են գիտակցված փորձերով հիմնականում անզոր են։ Միտքը պարզապես կարող է լինել  ուղեղի չափի կամ դրա  ուղիների ակտիվացման համաժամեցում,որոնք   հարմարվողական են։
Որոշ մտածողներ առանձնացնում են էպիֆենոմենալիզմ  - ի տարբեր դասեր ։ «Գիտակցության բացահայտում» աշխատությունում, Դանիել Դենետտը տարբերում է էպիֆենիմենալիզմը զուտ մետաֆիզիկական իմաստից, որտեղ էպիֆենոմենոն- ը ոչ մի պատճառական ազդեցություն չունի,  մինչդեռ Հաքսլին- ի «գոլորշու սուլոցով»էպիֆենոմենալիզմ- ի, հետևանքները գոյություն ունեն, բայց  անհամապատասխան են;
Մարտանսկայա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Գորյաչի Կլյուչի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Էպիֆենոմենալիզմ
Արձանագրություններ
Նեյրոֆիզիոլոգիական տվյալների մեծ մասը կարծես թե աջակցում է էպիֆենոմենալիզմ; Որոշ այնպիսի հնագույն տվյալներ, ինչպիսիք են «Bereitschaftspotential» կամ «պատրաստիության ներուժ», որտեղ էլ կամավոր գործողությունների հետ կապված էլեկտրական գործունեությունը կարող է գրանցվել մինչև երկու վայրկյան, սուբյեկտը տեղյակ է այդ գործողությունը կատարելու մասին որոշում կայացնելուց առաջ։ Վերջերս Բենյամին Լիբեթալը. (1979 թ.) ցույց տվեց, որ խթանումը դառնում է 0.5 վայրկյան առաջ գիտակցված փորձի մի մաս, թեև սուբյեկտները կարող են արձագանքել արձագանքման ռեժիմի փորձարկումների ժամանակ 200 միլիսինյոնների ընթացքում։ Իրադարձության հետ կապված պոտենցիալում կատարված վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ գիտակցված փորձը չի կատարվում մինչև պոտենցիալի վերջին փուլը (P3 կամ ավելի ուշ), որը տեղի է ունենում 300 միլիսինյոն կամ ավելի դեպքից հետո։ Բրեգման- ի լսողական շարունակականության պատրանքում, որտեղ մաքուր տոնով հետևում են լայնաշերտ աղմուկին, և աղմուկը հաջորդում է նույն մաքուր տոնով, կարծես ազդանշանը տեղի է ունենում աղմուկի ողջ ժամանակահատվածում։ Սա նաև առաջացնում է տվյալների վերամշակման ուշացում, նախքան գիտակցված փորձը տեղի ունենալը։ Հանրաճանաչ գիտության հեղինակ Թոր Նոռետրանդերսը կոչ է արել հետաձգել «օգտագործողի պատրանքը» `ենթադրելով, որ մենք միայն ունենք գիտակցական վերահսկողության պատրանք, առավելագույն գործողությունները, որոնք ավտոմատ կերպով վերահսկվում են ուղեղի ոչ գիտակցված մասերի կողմից, դիտավորյալ դերակատարում ունեցող դիտավորյալ մտքի հետ։
Գիտական տվյալները կարծես թե սատարում են գաղափարը, որ գիտակից փորձը ստեղծում է ուղեղում ոչ գիտակցված գործընթացներ (այսինքն `ենթագիտակցական վերամշակումը, որը գիտակցված փորձ է դառնում)։ Այս արդյունքները մեկնաբանվել են, որպեսզի մարդիկ կարողանան գործել, մինչև գիտակցված որոշման գիտակցված փորձը։ Ոմանք պնդում են, որ սա պաշտպանում է էպիֆենոմենալիզմ, քանի որ այն ցույց է տալիս, որ գործելու որոշում կայացնելու զգացումը, փաստորեն, էպիֆենոմեն; Ակցիան տեղի է ունենում որոշումից առաջ, ուստի որոշումը չի առաջացրել գործողություն։
Արձանագրություններ դեմ
էպիֆենոմենալիզմ - ի դեմ ամենահզոր փաստարկն այն է, որ ինքնին հակասական է. Եթե մենք ունենք գիտելիքներ էպիֆենոմենալիզմ- ի մասին, ապա մեր ուղեղը գիտի գիտության գոյությունը, բայց եթե էպիֆենոմենալիզմ ճիշտ է, ապա մեր ուղեղները չպետք է գիտելիքներ ունենան մտքի մասին, քանի որ մտքի ֆիզիկական ոչինչ չի ազդում ։
Այնուամենայնիվ, որոշ փիլիսոփաներ դա չեն ընդունում որպես խիստ հերքում։ Օրինակ, Վիկտոր Արգոնովն ասում է, որ էպիֆենոմենալիզմ- ը կասկածելի է, փորձարարական կեղծիքի տեսության համաձայն։ Նա պնդում է, որ անհատակ միտքի գոյության համար կարևոր չէ թե որն է գիտելիքի միակ աղբյուրը։ Մի արարած (նույնիսկ զոմբին) կարող էր գիտելիքներ ունենալ մտքի և մարմնի մասին որոշ բնածին գիտելիքների շնորհիվ ։ Մտքի մասին տեղեկատվությունը (և նրա խնդրահարույց հատկությունները), կարող էին լինել, սկզբունքորեն,  «գրված լինել»  նյութական աշխարհի, ստեղծվելուց հետո :Էպիֆենոմենալիստը կարող է ասել, որ Աստված ստեղծել է ոչ նյութական միտք և նյութական մարդկային վարքի մանրամասն «ծրագիրը», որը հնարավորություն է տալիս խոսելու մտքի և մարմնի խնդիրների մասին:էպիֆենոմենալիզմ - ի այդ տարբերակը կարծես թե էկզոտիկ է, բայց դա չի կարելի բացառել մաքուր տեսության կողմից։ Սակայն,   ըստ Արգոնովի, փորձերը կարող են հերքել էպիֆենոմենալիզմը։ Մասնավորապես,էպիֆենոմենալիզմ - ը կարող էր հերքվել, եթե գիտակցության նյարդային փոխկապակցումները կարելի է գտնել մարդու ուղեղում, և  ապացուցված է, որ գիտակցության մասին մարդկային խոսքը նրանց կողմից է։
Որոշ փիլիսոփաներ, ինչպիսիք են Դենեթ- ը, հրաժարվում են էպիֆենոմենալիզմից ու որակական առկայությունը նույն մեղադրանքով, որ Ջիլբերտ Ռայլը հարվածել է մեքենայական «ուրվականն է մեքենայի» դեմ, որ նրանք նույնպես կատեգորիայի սխալներ են։ Որակյալ կամ գիտակից փորձը չի պատկանում այս հաշվի վրա հիմնված օբյեկտների կատեգորիային։ Ֆունկցիոնալները պնդում են, որ մտավոր պետությունները լավ են նկարագրում իրենց ընդհանուր դերը, օրգանիզմի առնչությամբ գործունեությանը։ «Այս վարդապետությունը արմատավորված է Արիստոտելի հոգու հայեցակարգի մեջ և ունի Հոբբեսի մտքի հայեցակարգը որպես« հաշվիչ մեքենա », սակայն այն դարձել է լիովին արտահայտված (և ժողովրդականորեն հաստատված) միայն 20-րդ դարի վերջին » ։  Այնքանով, որքանով դա խթանում էր արձագանքի զարգացմանը, մտավոր գործառույթը նմանվում  է մի ծրագրի, որը  մեխանիկայի տեսության գործընթաց է ։ Սկզբունքորեն, բազմակի իրատեսականությունը կարող է երաշխավորել հարթակային կախվածությունը, անկախ ապարատային և օպերացիոն համակարգի կամ նախկին հիպոթեզի,  ելնելով կենսաբանության և փիլիսոփայության տեսանկյունից։ Քանի որ բարձր մակարդակի լեզուն  բարդ ծրագրերի մշակման համար գործնական պահանջ է, ֆունկցիոնալիզմը ենթադրում է, որ ոչ-կրճատող ֆիզիկան կստանա նմանատիպ առավելություն `խիստ վերացական նյութականության վրա։
Էլիմինատիվ նյութապաշտները կարծում են, որ «ժողովրդական հոգեբանությունը» այնքան էլ գիտական չէ, որ ի վերջո ավելի լավ կլինի վերացնել այնպիսի պարզունակ հասկացությունները, ինչպիսիք են միտքը, ցանկությունը և հավատը `ապագա նեյրոյի գիտական հաշվին։ Ավելի մեղմ դիրքորոշում, ինչպիսին է Ջ.Լ. Մաքիի սխալի տեսությունը, ենթադրում է, որ կեղծ համոզմունքները պետք է հեռացվեն մտավոր հայեցակարգից առանց վերացնեն հայեցակարգը, լեգիտիմ հիմնական իմաստը մնացել անփոփոխ։ Բենջամին Լիբեթ- ի արդյունքները մեջբերված են էպիֆենոմենալիզմի, բայց նա կարծում է, որ առարկաները դեռևս ունեն «գիտակցված վետո», քանի որ պատրաստակամության ներուժը անխուսափելիորեն չի հանգեցնում գործողությունների։ Ազատության զարգացման մեջ Դանիել Դենետտը պնդում է, որ ոչ-ազատ եզրակացությունը հիմնված է գիտակցության տեղանքի վերաբերյալ կասկածելի ենթադրությունների վրա, ինչպես նաև հարցականի տակ դնելով Լիբեթ- ի արդյունքների ճշգրտությունը եւ մեկնաբանումը։ Լիբեթ- ի հետազոտության նման քննադատությունը կատարում է նեվոսագետ Ադինա Ռոսկին և ճանաչողական տեսաբաններ Թիմ Բեյնը և Ալֆրեդ Մելեը։ Մյուսները պնդում են, որ այնպիսի տվյալներ, ինչպիսիք են Bereitschaftspotential- ը, խախտում են էպիֆենոմենալիզմ- ը նույն պատճառաբանությամբ, որ նման փորձերն ապավինում են այն կետին, որը ժամանակի մասին է հաղորդում, որտեղ գիտակցված փորձ եւ գիտակցված որոշում է տեղի ունենում, այսպիսով հենվելով սուբյեկտի վրա, որպեսզի կարողանան գիտակցաբար կատարել գործողություն։ Այդ ունակությունը կարծես թե հակասում է վաղ ,էպիֆենոմենալիզմ, որը, ըստ Հաքսլի- ի, լայն գիտություն է, որ գիտակցությունը «լիովին առանց որևէ ուժի» է, քանի որ լոկոմոտիվի շարժիչը ուղեկցող գոլորշու սուլոցը առանց ազդեցություն չի ունենում իր մեքենան
Ադրիան Գ. Գուգզբերգը և Աննաաս Մոթազը նույնպես վիճարկեցին այդ հայտնաբերումները ։ PNAS- ում հրատարակված Ահարոն Շուրգերի և գործընկերների ուսումնասիրությունը  վիճարկում էր պատրաստակամության ներուժի ինքնուրույն պատճառային բնույթի մասին (և, ընդհանրապես, նյարդային գործունեության «նախընտրական շարժման ձեւավորումը»), այսպիսով ժխտելով այնպիսի եզրակացությունների, ինչպիսիք են Լիբեթ- ի  Ֆրիդի-ի
Դեմ արձանագրություններ
էպիֆենոմենալիզմ - ի դեմ ամենահզոր փաստարկն այն է, որ այն ինքնին հակասական է. Եթե մենք ունենք գիտելիքներ epiphenomenalism- ի մասին, ապա մեր ուղեղը գիտի մտքի գոյության մասին, բայց եթե էպիֆենոմենալիզմը ճիշտ լիներ, ապա մեր ուղեղները չպետք է գիտելիքներ ունենային մտքի մասին, քանի որ մտքը ֆիզիկական ոչ մի գործողության վրա չի ազդում։ Այնուամենայնիվ, որոշ փիլիսոփաներ դա չեն ընդունում որպես խիստ հերքում։ Օրինակ, Վիկտոր Արգոնովն պնդում է, որ էպիֆենոմենալիզմ- ը կասկածելի ,և փորձարարական կեղծիքի տեսություն է։ Նա պնդում է, որ անհատական միտքը  գիտելիքի միակ աղբյուրը չէ աշխարհում մտքի գոյության մասին։
Որոշ փիլիսոփաներ, ինչպիսին է Դենեթը, հրաժարվում են ինչպես էպիֆենոմենալիզմ- ն ու որակական առկայությունը նույն մեղադրանքով, որ Ջիլբերտ Ռայլը հարվածել է մեքենայական «ուրվականն է մեքենայի» դեմ, որ նրանք նույնպես կատեգորիայի սխալներ են։ Որակյալ կամ գիտակից փորձը չի պատկանում այս խնդրի վրա հիմնված օբյեկտների կատեգորիային, այլ դրանց կատարման եղանակների կատեգորիային։ Ֆունկցիոնալները պնդում են, որ մտավոր պետությունները լավ են նկարագրում իրենց ընդհանուր դերը, օրգանիզմի առնչությամբ գործունեության մեջ։ «Այս վարդապետությունը արմատավորված է Արիստոտելի հոգու հայեցակարգի մեջ և ունի Հոբբեսի մտքի հայեցակարգը որպես« հաշվիչ մեքենա », սակայն այն լիովին արտահայտվել է (և ժողովրդականորեն հաստատված է) միայն 20-րդ դարի վերջին։  Այնքանով, որքանով դա նպաստում է  խթանմանը և արձագանքին, մտավոր գործառույթը նման է մի ծրագրի, որը մեխանիկական գործընթացի  տեսություն է։ Սկզբունքորեն, իրատեսականությունը կարող է երաշխավորել հարթակային կախվածությունը, անկախ սարքավորումային և օպերացիոն համակարգի կամ նախկին հիպոթեզի, կենսաբանության և փիլիսոփայության ոլորտներում։ Քանի որ լեզվի բարձր մակարդակի իմացությունը  բարդ ծրագրերի մշակման համար գործնական պահանջ է, ֆունկցիոնալիզմը ենթադրում է, որ չնվազող ֆիզիկան կստանա նմանատիպ առավելություն `խիստ վերացական նյութականության հարթակում։ Էլիմինատիվ նյութապաշտները կարծում են, որ «ժողովրդական հոգեբանությունը» այնքան էլ գիտական չէ, որ ի վերջո ավելի լավ կլինի վերացնել այնպիսի պարզունակ հասկացությունները, ինչպիսիք են միտքը, ցանկությունը և հավատը `ապագա նեյրոյի գիտական հաշվին։ Ավելի մեղմ դիրքորոշումը, ինչպիսին է Ջ.Լ. Մաքիի սխալի տեսությունը, ենթադրում է, որ կեղծ համոզմունքները պետք է հեռացվեն մտավոր հայեցակարգից առանց հայեցակարգը վերացնելու և լեգիտիմության հիմնական իմաստը պետք է մնա անփոփոխ։ Բենջամին Լիբեթի  փորձերը կատարվել են էօիֆենոմենալիզմի  օգտին, բայց նա կարծում է, որ առարկաները դեռևս ունեն «գիտակցված վետո», քանի որ պատրաստակամության ներուժը անխուսափելիորեն չի հանգեցնում գործողությունների։ Ազատության զարգացման մեջ Դանիել Դենետտը պնդում է, որ ոչ-ազատ եզրակացությունը հիմնված է գիտակցության տեղանքի վերաբերյալ կասկածելի ենթադրությունների վրա, ինչպես նաև հարցականի տակ է դնում Լիբեթ- ի արդյունքների ճշգրտությունը և մեկնաբանումը։ Լիբեթ-ի հետազոտության նման քննադատությունը կատարում է նևոսագետ Ադինա Ռոսկին և ճանաչողական տեսաբաններ Թիմ Բեյնը և Ալֆրեդ Մելեը։
Մյուսները պնդում են, որ այնպիսի տվյալներ, ինչպիսիք են Պատրաստակամության ներուժ- ը, խախտում են էպիֆենոմենալիզմ- ը նույն պատճառաբանությամբ, որ նման փորձերն ապավինում են այն կետին, որը ժամանակի մասին է հաղորդում, որտեղ տեղի է ունենում գիտակցված փորձ  և գիտակցված, այսպիսով հենվելով առարկայի վրա, որպեսզի կարողանան գիտակցաբար կատարել գործողությունը։ Այդ ունակությունը կարծես թե հակասում է վաղ էպիֆենոմենալիզմին, որը, ըստ Հաքսլիի, լայն գիտություն է, որ գիտակցությունը «ամբողջական, առանց որևէ ուժի» է, քանի որ լոկոմոտիվի շարժիչին ուղեկցող գոլորշու սուլոցը  որևէ ազդեցություն չի ունենում իր մեքենաների վրա »։ Ադրիան Գ. Գուգզբերգը և Աննաաս Մոթազը նույնպես ուսումնասիրեցին այդ հայտնաբերումները։ PNAS- ում հրատարակված Ահարոն Շուրգերի և գործընկերների ուսումնասիրությունը վիճարկում էր պատրաստակամության ներուժի ինքնուրույն պատճառային բնույթի մասին (և, ընդհանրապես, նյարդային գործունեության «նախընտրական շարժման ձևավորման》 մասին), այսպիսով ժխտելով Լիբեթի և Ֆրիդիի  եզրակացությունները։
Սելիա Գրինը (2003 թվականին) նշում է, որ էպիֆենոմենալիզմ - ը «դիվանագիտության» փոխազդեցության խնդրից  «դուրս» չի գտնվում։ Թեև այն չի առաջացնում նյութական երկվություն, ըստ Գրին- ի,էպիֆենոմենալիզմ - ը ենթադրում է միակողմանի ձևով գործակցականություն, որը ոչ այնքան դժվար է հասկանալը, որքան երկակի ձևով ձևավորված երկկողմանի ձևը։  Գրինը ենթադրում է, որ քիչ թե շատ խնդիրներ կարող են առաջանալ այն անհասկանալի համոզմունքի պատճառով, որ ֆիզիկական իրադարձությունները մտավոր ունակությունների նկատմամբ ունենում են մի տեսակ գերակայություն։ Դոնալդ Սիմոնսը հեռացնում է  Էպիֆենոմենալիզմը էվոլյուցիոն տեսանկյունից։ Նա ասում է, որ այն միտքը, որ ուղեղի գործունեության էպիֆենոմենն է, չի համապատասխանում էվոլյուցիոն տեսությանը, քանի որ եթե մտքի գործն անբավարար լիներ, ապա այն վաղուց անհետացած կլիներ, քանի որ չէր նպաստի էվոլյուցիային։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական եզրեր
Ստրաստնոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)
Ստրաստնոե (Страсне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստրաստնոե գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,355 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1921 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3300) ՄակԳլասսոն
(3300) ՄակԳլասսոն (McGlasson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի հուլիսի 10-ին Հարրի Վուդի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,163496 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5119 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8151 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2055,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175167 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,75° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1928 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հարրի Վուդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բաշշար ալ-Ասադ
Բաշշար Հաֆեզի ալ-Ասադ (بشار حافظ الأسد, ), սիրիացի քաղաքական և պետական գործիչ, Սիրիայի նախագահ 2000 թվականից, Բաաս կուսակցության սիրիական ճյուղի նախագահ։
Երիտասարդական տարիներ
Բաշշար ալ-Ասադը ծնվել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Դամասկոսում՝ երկրի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար, բրիգադի գեներալ Հաֆեզ ալ-Ասադի ընտանիքում, որը պատկանում է մուսուլման փոքրամասնություն համարվող ալավիներին ։ Երբ Բաշշարը 5 տարեկան էր, նրա հայրը դարձավ Սիրիայի նախագահ, իսկ ավելի ուշ սկսեց գլխավորել Բաաս կուսակցությունը։ Նախնական կրթությունը Բաշշար ալ-Ասադը ստացել է Դամասկոսում գտնվող արաբա-ֆրանսիական «Հուրիա» քոլեջում։ 1982 թվականին նա ավարտել է ուսումը և ստացել բակալավրի կոչում։ 1988 թվականին կարմիր դիպլոմով ավարտել է Դամասկոսի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի ակնաբուժական բաժինը, ինչից հետո աշխատել է Տիշրին զինվորական հոսպիտալում ։
1991 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1992-ին) նա մեկնել է Մեծ Բրիտանիա՝ պրակտիկան անցկացնելով «Western Eye Hospital» ակնաբուժական կենտրոնում։ Արտասահմանում Ասադը իր անվան փոխարեն օգատագործել է կեղծանուն, որպեսզի ոչ ոք չիմանա, որ իր հայրը Սիրիայի նախագահն է։
Սկզբնական շրջանում Հաֆեզ ալ-Ասադը նախատեսում էր նախագահի պաշտոնում նշանակել իր որդի Բասիլին, բայց վերջինս 1994 թվականին ավտովթարի հետևանքով զոհվում է։ Դժբախտությունը տեղի ունեցավ, երբ Բաշշարը գտնվում էր Լոնդոնում ։ Եղբոր մահից հետո նա վերադառնում է Սիրիա և ընդունվում Հոմս քաղաքում գտնվող զինվորական ակադեմիա։ 1995 թվականին կապիտանի կոչումով արդեն գլխավորում էր տանկային գումարտակ, այնուհետև Հանրապետական գվարդիան։ 1999 թվականի հունվարին նրան շնորհվում է գնդապետ զինվորական կոչում։
Քաղաքական գործունեություն
2000 թվականի հունիսի 10-ին Սիրիայի նախագահ Հաֆեզ ալ-Ասադը սրտի անբավարարությունից մահանում է։ Հաջորդ օրը նախագահի պաշտոնակատար երկրի առաջին փոխնախագահը Բաշշար ալ-Ասադին շնորհում է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում և նշանակում բանակի գերագույն հրամանատար։ Հունիսի 20-ին իշխող կուսակցության նիստում Բաշշար ալ-Ասադը ընտրվում է կուսակցության գլխավոր քարտուղար և նրա թեկնածությունը առաջադրվում է նախագահական ընտրություններում։ Հուլիսի 10-ին երկրում անցկացվում են ընտրություններ, որոնց արդյունքում Սիրիայի նախագահ է ընտրվում Բաշշարը՝ հավաքելով ձայների 97,29 % տոկոսը ։ 2007 թվականի մայիսի 27-ին Բաշշար ալ-Ասադը վերընտրվում է Սիրիայի նախագահի պաշտոնին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի նախագահներ Կատեգորիա:Դամասկոս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1965 ծնունդներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Ասադներ Կատեգորիա:Դամասկոսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքական գործիչներ
Կանիցարոյի ռեակցիա
Կանիցարոյի ռեակցիա, ալդեհիդի փոխարկումը հավասարամոլյար քանակությամբ սպիրտի և թթվի՝ ալկալու ջրային կամ ջրասպիրտային լուծույթի ազդեցությամբ, օրինակ՝ 2C6H5CHO + KOH -> C6H5COOK + C6H5CH2OH։
Կանիցարոյի ռեակցիան օքսիդավերականգնման պրոցես է, բնորոշ է արոմատիկ և հետերոցիկլիկ, ինչպես նաև ալիֆատիկ այնպիսի ալդեհիդներին, որոնք ալդեհիդի խմբին միացած ածխածնի մոտ ջրածնի ատոմներ չունեն։ Կանիցարոյի ռեակցիան կարող է ընթանալ նաև երկու ոչ միանման ալդեհիդների միջև (խաչաձև Կանիցարոյի ռեակցիա)։
Օրինակ՝ բենզալդեհիդի և մրջնալդեհիդի խառնուրդից առաջանում են բենզիլսպիրտ և մրջնաթթու։ Նման տարբերակը օգտագործում են քիչ մատչելի ալդեհիդները համապատասխան սպիրտների վերականգնելու համար։ Ռեակցիան հայտնաբերել Է Ստանիսլաո Կանիցարոն, 1853 թվականին։
Կատեգորիա:Քիմիա Կատեգորիա:Քիմիական ռեակցիաներ
Շիպկայի հերոսները
«Շիպկայի հերոսները», (Герои Шипки), 1954 թվականին նկարահանված  խորհրդաբուլղարական ֆիլմ, նվիրված 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին և բուլղարների թուրքական լծից ազատվելուն։
1955 թվականին Կաննի կինոփառատոնում ֆիլմը ստացել է մրցանակ՝ լավագույն ռեժիսոր անվանակարգում ։
Նկարագրություն
XIX դարում 1870-ական թվականներին Բալկանյան թերակղզին գտնվում էր Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ 1876 թվականի ապրիլյան ապստամբության  արյունալի ճնշումներից հետո ռուս  առաջատար մտավորականների մոտ առաջանում է վրդովման լայն ալիք, այդ թվում նաև բանաստեղծ Գարշինի և վիրաբույժ Պիրոգովի։ Ռուսաստանում լարված իրավիճակը հանգստացնելու համար, 1877 թվականին Ցարական կայսրությունը  Թուրքիային։ Մի քանի խոշոր տերությունների շահեր ունեին այս պատերազմից․Անգլիային անհրաժեշտ էր նեղուցներ, իսկ Գերմանիան և Ավստրիան սպասում էին ապագա թշնամու թուլացմանը ի դեմս Ռուսաստանի․․․
Ռուսական բանակը ձգտում էր Դանուբով անցնել Բուլղարիայի տարածք։ Ֆիլմում արտացոլվում են 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմը՝ Շիպկայի պաշտպանությունը, Պլևնայի պաշարուման երրորդ գրոհը, Շեյնովոյի ճակատամարտը։ Նկատելի են նաև  բազմաթիվ պատմական կերպարներ՝ զինվորականներ, դիվանագետներ և հասարակական գործիչներ։
Ֆիլմն իր մեջ կրում է ճակատագրական֊պատմական ֆիլմ֊էպոսի տարրեր։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Գեորգի Յումատովը վերջին հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ ֆիլմը նկարահանվել է Բուլղարիայի այն վայրերում, որտեղ իրական պատմական իրադարձություններ են տեղի ունեցել։ Նկարահանումներին  ընդգրկվել են խորհրդային և բուլղարական բանակի մի քանի հազար մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բուլղարերեն ֆիլմեր
Ալգառոբո (քաղաք)
Ալգառոբո (Algarrobo (Málaga)), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Մալագա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Ակսարկիա-Կոստա-դել-Սոլ շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 10 կմ²։ Բնակչությունը՝ 6350 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 38 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալագա պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Սիտնիկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)
Սիտնիկի (Ситники), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիտնիկի գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռաուլ Բովա
Ռաուլ Բովա (Raoul Bova; ), իտալացի դերասան և ֆոտոմոդել։ Առավել հայտնի է դարձել՝ նկարահանվելով Ներիր սիրո համար ֆիլմում։ Ծնվել է Հռոմում։ Վաղ տարիքում լուրջ զբաղվել է սպորտով՝ մասնավորապես լողով։ 16 տարեկանում դարձել է Իտալիայի մինչև 18 տարեկանների չեմպիոն։ Դերասանությամբ սկսել է զբաղվել 1992 թ.-ից։ Ամուսնացած է բժիշկ- անասնաբույժ Կիարա Ջորդանոյի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասաններ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Հռոմ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ
Տուֆիլանդիա
Տուֆիլանդիա (Tufilândia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5497 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 276,924 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 19,9 մարդ/կմ²։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մարանիան նահանգի բնակավայրեր
Դմիտրի Մոոր
Դմիտրի Ստախիևիչ Մոոր (Дмитрий Стахиевич Орлов, ), խորհրդային նկարիչ։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1932)։
Գործունեություն
1908-1917 թվականներին աշխատակցել է «Բուդիլնիկ» երգիծական ամսագրին։ 1918-1920 թվականներին հանդես է եկել հեղափոխական պաթոսով տոգորված պլակատներով («Դու գրվե՜լ ես կամավոր», «Վրանգելը դեռ կենդանի է, խփիր նրան առանց խնայելու», 1920 և այլն)՝ դառնալով սովետական քաղաքական պլակատի նախակարապետներից։ Հետագայում բացի պլակատներից («Օգնի՜ր», 1921, «Դու ինչո՜վ ես օգնել ռազմաճակատին», 1941 և այլն) ստեղծել է նաև ծաղրանկարներ, կատարել գրքերի նկարազարդումներ։ Եղել է «Հոկտեմբեր» միավորման անդամ (1928)։ Մոորիի գործերին բնորոշ է արտահայտչականությունը, երբեմն գրոտեսկը, խիստ ընդգծված հարթ գունաբծերը։ Դասավանդել է Վխուտեմաս-Վխուտեինում (1922-1930), Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտում (1930-32) և գեղարվեստական ինստիտուտում (1939-43)։ Աշակերտներից են Ռեշետնիկովը, Պրորոկովը։
Ալեքսանդրի կղզեխմբի գայլ
Ալեքսանդրի կղզեխմբի գայլը (լատիներեն՝ Canis lupus ligoni), հայտնի է նաև կղզեխմբային գայլ (Archipelago wolf) կամ կղզային գայլ (Islands wolf) անվանումներով, գորշ գայլի ենթատեսակ է, որը հանդիպում է Ալյասկայում՝ Ալաքսանդրի կղզեխմբի շրջակայքում։ Այս գայլերը չափերով ավելի փոքր են, քան Ալյասկայի գայլերի մյուս ենթատեսակները, ունեն 14-23 կգ քաշ, մոտ 1,1 մ երկարություն և 0,61 մ հասակ։ Մորթին սովորաբար մուգ մոխրագույն է, տեղ-տեղ ավելի բաց երանգներով։
Կատեգորիա:Գայլեր Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի կենդանական աշխարհ Կատեգորիա:Շնազգիներ
Մարտինկովո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)
Մարտինկովո (Мартынково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Բուտակի (գյուղ, Սոսնովսկի շրջան)
Բուտակի (Бутаки), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 1100 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Սոսնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Յուջին (Օրեգոն)
Այս քաղաքում է տրվել միջազգային հանրահայտ կորպորացիաներից մեկի՝ «Նայք»-ի գործունեության մեկնարկը ։
Յուջինում գտնվող համբավավոր ուսումնական հաստատություններից են Օրեգոնի համալսարանը (University of Oregon), Հյուսիսարևմտյան քրիստոնեական համալսարանը (Northwest Christian University), Լեյնի համայնքային քոլեջը (Lane Community College) , Աստվածաշնչյան քոլեջը...
Նախատեսված է Յուջինում անցկացնել թեթև աթլետիկայի 2022 թվականի աշխարհի առաջնությունը ։
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս տտարածքում ու շրջակայքում սկզբնապես ապրել են հնդկացիական կալապույա ցեղի մարդիկ, ինչի մասի վկայում են հնագիտական բազմաթիվ ու բազմապիսի գտածոներ ։
Բնակավայրը 1846 թվականին հիմնադրել է Յուջին Սքինները։
1871 թվականին շահագործման է հանձնվել երկաթուղային կայարանը, 1876-ին բացվել է համալսարանը։
Քույր քաղաքներ
Յուջինը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի բնակավայրեր
Մելիք-Շահնազարյան
Մելիք-Շահնազարյան, հայկական ազգանուն ։
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1981 (ընտրական մրցաշար)
1981 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության ընտրական մրցաշարը միաժամանակ հանդիսանում էր 1982 թ. աշխարհի առաջնության ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի գոտու ընտրական մրցաշարի առաջին փուլը։ Ուղեգրերը խաղարկվեցին երեք ընտրական զոնաներում (երկուական ուղեգիր յուրաքանչյուր զոնայում), որտեղ հավաքականները միմյանց հետ հանդիպեցին երկուական անգամ՝ տանը և դրսում։
Հյուսիսամերիկյան ընտրական զոնա
Հանդիպումների արդյունքները
ն և ն ստացան եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։
Կենտրոնամերիկյան ընտրական զոնա
Հանդիպումների արդյունքները
Կորտես դե Բասա
Կորտես դե Բասա (Cortes de Baza), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բասա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 141 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2259 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 25 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1981 (ընտրական մրցաշար)
Կենտրոնամերիկյան ընտրական զոնա
ը և ը ստացան եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։
Խումբ A
Նախնական փուլ
Հիմնական փուլ Հանդիպումների արդյունքները
ն ստացավ եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգիր։
Խումբ B
Հանդիպումների արդյունքները
ն ստացավ եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգիր։
Մելիքսեթյան (այլ կիրառումներ)
Մելիքսեթյան, կարող է վերաբերել
Մելիք-Ստեփանյան (այլ կիրառումներ)
Մելիք-Ստեփանյան, կարող է վերաբերել
Ռաֆայելլո Սորբի
Ռաֆայելլո Սորբի (Raffaello Sorbi, ), իտալացի գեղանկարիչ։
Կենսագրություն
Կրթություն է ստացել Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում, պատմական նկարիչ և դիմանկարիչ Անտոնիո Չիզերիի գլխավորությամբ, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել Ռաֆայելլոյի վաղ շրջանի ստեղծագործությունների վրա։ 18 տարեկանում ավարտել է իր առաջին խոշոր աշխատանքը` «Կորսո Դոնատին վիրավորվել է կատալոնացիների կոմղից Ֆլորենցիայում, Սան Սալվիում»։ Երկու տարի անց երիտասարդ նկարիչը Ֆլորենցիայի տրիենալեի մրցույթում շահել է Հռոմի մրցանակը` «Սավոնարոլան, որը բացատրում է Աստվածաշունչն իր ընկերներին» նկարով։
Նա ստեղծել է մի շարք նկարներ Ամերիկայի և Անգլիայի մեկենասների համար։ Նկարիչը մասնագիտացել է պատմական գեղանկարչության ժանրում` պատկերելով տեղարաններ միջնադարի պատմությունից, ժանրային տեսարաններ` 18-րդ դարի հագուստներով և հնագույն կայսերական Հռոմ։ Դիմանկարիչ էր։ Հաճախ պատկերում էր գեղեցիկ կանանց ծաղիկներով, որսորդական տեսարաններ և այլն։
1870 թվականին դարձել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս, ինչպես նաև` Ուրբինոյի Արվեստների թագավորական ակադեմիայի պրոֆեսոր և պատվավոր անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Թոդեվերան
Թոդեվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում ։ Գտնվում էր Հասանկալա գյուղաքաղաքից 32 կմ հարավ-արևելք, Արաքսի ավազանի վտակներից մեկի ափին։
Աշխարհագրություն
Տարածքը լեռնային էր։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կորտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1918-1920 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 54 տուն հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Թոդեվերանն ուներ հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղն ուներ վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խորասանի շրջանի համայնքներ
Մելիք-Փաշաև (այլ կիրառումներ)
Մելիք-Փաշաև, կարող է վերաբերել
Կոժենայմ
Կոժենայմ (Kogenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1064 մարդ, բնակչության խտությունը` 90.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.77 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 32 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 730 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 567-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 163։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,7 %։ 567 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 521 անձ (284 տղամարդ և 237 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (19 տղամարդ և 27 կին)։ 163 անաշխատունակներից 60-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 68-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Կարուիձավա
Կարուիձավա (軽井沢町), ավան Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Ավանի ամբողջ մակերեսը կազմում է 156,05 կմ², բնակչությունը՝ 19 659 մարդ, իսկ խտությունը 125,98 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրական դիրք
Ավանը գտնվում է Հոնսյու կղզում, Նագանոյի պրեֆեկտուրայում Տյուբու տարածաշրջանում։ Այն սահմանակից է Սակու, Տակասակի, Աննակա քաղաքների, Միյոտա, Սիմոնիտա, Նագանոհարա ավանների և Ցուգամոի գյուղի հետ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 19 659 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 125,98 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Ավանի ծառը համարվում է Կոբուսի մագնոլիան-ն, ծաղիկը՝ Primula sieboldii-ն, թռչունը՝ Turdus chrysolaus-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր
Վեսելոե (գյուղ, Յակովլևի գյուղական խորհուրդ)
Վեսելոե (Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բաշկատովկա։ Հիմնադրվել է 1864 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելոե գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 239,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1864 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
(3301) Յանսյե
(3301) Յանսյե (Jansje), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի փետրվարի 6-ին Պերիթ աստղադիտարանի կողմից Բիքլիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,233256 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8912 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5753 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1219,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295322 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,06° անկյուն։
Յանսյե աստերոիդը պատկանում է Ամներիսի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամներիսի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պերիթ աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զարեկա (գյուղ, Լյուբեշովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զարեկա գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,86 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հայդարլի (այլ կիրառումներ)
Հայդարլին կարող է վերաբերել՝