cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բորիս Ռավենսկիխ
1935 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատերական տեխնիկումի ռեժիսորական ֆակուլտետը։ 1935-1938 թվականներին եղել է ռեժիսորի ասիստենտ Մեյնրխոլդի անվան թատրոնում, 1941-1950 թվականներին՝ Դրամատիկական ստուդիայի (հետագայում Մոսկվայի Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոն), 1951-1960 թվականներին՝ Փոքր թատրոնի ռեժիսոր, 1960-1970 թվականներին՝ Մոսկվայի Պուշկինի անվան Դրամատիկական թատրոնի, 1970-1976 թվականներին՝ Փոքր թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։ Լավագույն բեմադրություններից են Լ․ Տոլստոյի «Խավարի իշխանությունը» (1956), «Հերկած խոպան» (1964, ըստ Շոլոխովի), Դրուցեի «Մեր ջահելության թռչունները» (1972, Ունգուրյանուի հետ)։ Նրա բեմադրություններին բնորոշ է կերպարների հոգեբանական սրությունը, փիլիսոփայության խորությունը, հուզական ներգործության ուժը։ ԽՍՀՄ (1951, 1972) և ՌԽՖՍՀ (1967) պետական մրցանակներ։
Պարգևատրվել է Լենինի և 2 այլ շքանշաններով։
Ֆրանսուա Մարի Ռաուլ
Ֆրանսուա Մարի Ռաուլ (François-Marie Raoult, ), ֆրանսիացի ֆիզիկոս և քիմիկոս։ Փարիզի ԳԱ թղթ․ անդամ (1890), Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմ․ թղթ․ անդամ (1899)։ 1867 թվականից աշխատել է Գրենոբլի համալսարանում (1870 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Ուսումնասիրել է (1882-1888) լուծույթների ֆիզիկաքիմ․ հատկությունները, բացահայտել իր անվամբ հայտնի օրենքներ (տես Ռաուչի օրենքներ), որոնք կիրառվում են լուծույթում լուծված նյութերի մոլ․ զանգվածը որոշելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քիմիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ
Մեդվեդևսկի շրջան
Մեդվեդևսկի շրջան (Медведевский район, Маскасола кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1943 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մեդվեդևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2800 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 67075 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,96 մարդ/կմ²։
Սլավա Ստեփանյան
Սլավա Աշոտի Ստեփանյան (Սլավիկ Ստեփանյան, 1962, մայիսի 3, Ջանֆիդա, ՀԽՍՀ), հայ դերասան, բեմադրիչ, դրամատուրգ։
Կենսագրություն
1983 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը՝ Կիմ Արզումանյանի արվեստանոցը, 1998 թվականին՝ ռեժիսորական ֆակուլտետը՝ Ալեքսանդր Գրիգորյանի արվեստանոցը։ Եղել է Սերգեյ Փարաջանովի աշակերտը։ 1983 թվականին, Վրաստանի մշակույթի նախարարության հրավերով, մի խումբ հայ դերասանների հետ տեղափոխվել է Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչ 2001 թվականը։ Ղեկավարել է նաև թատրոնին կից դերասանական ստուդիան ։
Գործունեություն
Որպես բեմադրիչ հանդես է եկել Թբիլիսիի հայկական դրամատիկական, Երևանի Պատանի հանդիսատեսի, Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական, Մոսկվայի հայկական թատրոններում։ Բեմադրել է Ս. Պողոսյանի և Ս. Ստեփանյանի «Արտաշեսի կրքերը», Ժ. Կոկտոյի «Ձայն մարդկային», Ֆ. Արրաբալի «Պիկնիկ», Վիլյամ Սարոյանի «Հեյ, ով կա» և այլ պիեսներ, օպերաներ։ Նկարահանվել է «Հայֆիլմ», «Մոսֆիլմ», «Վրացֆիլմ» և այլ կինոստուդիաներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1962 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:Ջանֆիդա գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բեմադրիչներ Կատեգորիա:Հայ դրամատուրգներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ
Պաչարան
Պաչարան (Pacharán, Patxaran), ալկոհոլային խմիչք, որ ավանդաբար բնորոշ է Իսպանիայի հյուսիսային շրջաններին ։
Պաչարանը ալկոհոլային թրմօղի է, որ պատրաստում են մամուխից հոտավետ տարբեր հավելումներով։ Սովորաբար ալկոհոլի պարունակությունը 20-30 % է։ Որպես կանոն, մատուցվում է որպես դիժեստիվ, այսինքն` ուտելիքից հետո։
Աշխարհագրություն և արտադրության պատմություն
Պաչարայի պատրաստման առաջին հիշատակությունները վերաբերում են 16-րդ դարին. այդ ժամանակ այն գերիշխում էր խմիչքների մեջ, որոնք մատուցվում էին նավարացի արքաների հարսանեկան սեղաններին։ Պաչարանի մեծ երկրպագու է եղել մասնավորապես Բլանկա I Նավարացին (1387-1441), ով մատնանշել է այս խմիչքի բուժական հատկությունները ։
16-18-րդ դարերում պաչարանը համեմատաբար ոչ մեծ ծավալներով արտադրվել է տնային պայմաններում։ Արտադրական ծավալներով պատրաստման հիմքը դրվել է 19-րդ դարում. պաչարանի առաջին խոշոր արտադրողը եղել է նավարացի գինեգործ Ամբրոսիո Վելասկոն (Ambrosio Velasco), ով 1816 թվականին հիմնել է պաչարանի արտադրություն ։ Հատկանշական է որ 19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբին պաչարանը դիտարկվել է ոչ այնքան ալկոհոլային խմիչք, որքան դեղամիջոց, որ նպաստում է մարսողությանը։ Այդ պատճառով այդ շրջանում պաչարանը վաճառել են դեղատներում ։
Պաչարանը համազգային հռչակ է ձեռք բերել 20-րդ դարի կեսերին ։ 1987 թվականին պաչարանի նավարացի արտադրողները հիմնադրել են հատուկ կանոնավորող խորհուրդ (Consejo Regulador de Denominacion), որը կանոնակարգում է խմիչքի պատրաստման տեխնոլոգիան և նրա աշխարհագրական պատկանելությունը ։ Խորհրդի պահանջներին համապատասխան` պաչարան է կարող է կոչվել միայն այն թրմօղին, որն արտադրվում է Նավառայում, սակայն չնայած դրան` պաչարան շարունակում են արտադրել Իսպանիայի այլ շրջաններում ևս ։
2000-ական թվականների վերջերին Իսպանիայում արտադրական եղանակով արտադրվել է տարեկան մոտ 7 միլիոն լիտր պաչարան ։ Առավել տարածված են «Զոկո» (Zoco) (ընկերությունը հիմնվել է 1956 թվականին խմիչքն առաջինը արտադրած Ամբրոսիո Վելասկոյի հետնորդների կողմից), որ ներկայումս պատկանում է ֆրանսիական «Պեռնո Ռիկար» ընկերությանը, «Լա Նավարա» (La Navarra), «Բայնես» (Baines), «Էչեկո» (Etxeko), «Կանչա» (Kantxa), «Աչա» (Atxa) ընկերությունների արտադրանքը.
Արտադրության տեխնոլոգիա
Պաչարանը կարելի է համարել լիկյորի և անիսոնի թրմօղու ինքնատիպ հիբրիդ ։ Տեխնոլոգիական առումով այն մամուխի պտուղների, անիսոնի, հոտավետ տարբեր հավելումների (հիմնականում մրգային ու վանիլային, երբեմն` կարամելային) շաքարահյութի կուպաժ է ։ Հատկաշական է, որ Նավառայի գյուղացիների շրջանում հին ժամանակներից կա հավատալիք, որ թրմելուց հետո մնացած մամուխի հատիկներ ուտելը կարող է խելագարություն կամ էլ առնվազն մինչև կյանքի վերջ խմիչքից կախվածություն առաջացնել ։
Խմորումը տևում է մեկից ութ ամիս ։ Արտադրական արդյունաբերության մեջ թրմօղին սովորաբար պատրաստում են ապակյա անոթներում, սակայն մասնավոր որոշ արտադրողներ այն ավանդաբար պատրաստում են փայտե տակառներում ։
Կախված շաքարի պարունակությունից` պաչարանը կարող է լինել ինչպես քաղցր, այնպես էլ չոր։ Մաքուր վիճակում մամուխ-անիսոնային թուրմն ունենում է մուգ կարմիր կամ շագանակագույն երանգ, սակայն կախված խմիչքի մեջ տարբեր հավելումների առկայությունից` այն կարող է ձեռք բերել տարբեր գույներ` կապույտ, մանուշակագույն, դեղին, վարդագույն ։
Ալկոհոլի պարունակությունը պաչարանի հիմնական տեսակներում կազմում է 20-30 %, սակայն թողարկվում են ավելի փափուկ տեսակներ ևս և նույնիսկ առանց ալկոհոլի պաչարան, որն ունենում է խմիչքի համային հիմնական հատկությունները ։
Մատուցում և կիրառում
Պաչարանն ավանդաբար մատուցվում է ճաշից հետո որպես դիժեստիվ։ Այն մատուցում են ոչ մեծ բաժակներով, հաճախ սուրճի հետ։ Ընդունված է խմիչքն օգտագործել սառը վիճակում, սակայն բաժակի մեջ սառույցի կտորներ սովորաբար չեն դնում. այն սառեցվում է նախօրոք։ Երբեն մատուցում են շատ մանր կտորների վերածած սառույցով։ Իսպանական որոշ ռեստորաններում պաչարանի որ թանկարժեք տեսակները կարող են վերջում անվճար մատուցվել հաստատության կողմից` ի նշան երախտագիտության ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ըմպելիքներ Կատեգորիա:Ալկոհոլային խմիչքներ Կատեգորիա:Իսպանական խոհանոց
Աբետոնե
Աբետոնե  (Abetone), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 692 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51021։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0573։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Լեոպոլյդն է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պարզակ
Պարզակ (Parzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.38 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 88 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,0 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (29 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Մորկիի շրջան
Մորկիի շրջան (Моркинский район, Морко кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մորկի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2272 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 32851 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սոֆյա Ստարկինա
Սոֆյա Վյաչեսլավովնա Ստարկինա (София Вячеславовна Старкина, ), ռուս գրականագետ, ռուս գրական ավանգարդի հետազոտող, Վելիմիր Խլեբնիկովի գործունեությունն ուսումնասիրող մասնագետ։ Խլեբնիկովի առաջին կենսագրության «Վելիմիր Խլեբնիկով։ ժամանակի արքա» կենսագրականի (2005) հեղինակ, «Վելիմիրա Խլեբնիկովայի աշխարհը» կայքի կազմակերպիչ և գլխավոր խմբագիր։
Կենսագրություն
Սոֆյա Ստարկինան ծնվել է 1965 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Լենինգրադում ։ Դեռ դպրոցական տարիքում հետաքրքրվել է Վելիմիր Խլեբնիկովի գործունեությամբ, որի մասին տեղեկությունները 1970-ական թվականներին շատ քիչ էին, իսկ հետո պահպանել է այդ հետաքրքրությունը ողջ կյանքի ընթացքում ։
1990 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսական բաժինը ։ Սոֆյա Ստարկինայի կուրսային և դիպլոմային աշխատանքները նվիրված էին Վելիմիր Խլեբնիկովին ։ Նա ասել է․ «Կարծում եմ, որ իմ բախտը բերել է, հասցրել եմ աշխատել այն հետազոտողների հետ, ովքեր մինչև ինձ տասնամյակներ զբաղվել են Խլեբնիկովի ժառանգությամբ։ Նման վառ, խարիզմատիկ դեմքեր ես նախկինում չեմ հանդիպել։ Ընդ որում, այդ մարդիկ աշխատել են՝ իմանալով, որ իրենց աշխատանքը պատշաճ պաշտոնական ճանաչում չի ստանա»։
1989 թվականից աշխատել է Աննա Ախմատովայի թանգարանում, նախ՝ էքսկուրսավար, ապա՝ գիտաշխատող, ֆոտոֆոնդի հսկիչ։ 1990 թվականին թանգարանում կազմակերպել է ցուցահանդես և կոնֆերանս՝ նվիրված Վելիմիր Խլեբնիկովին, 1992 թվականին ևս մեկ անգամ կազմակերպել է խլեբնիկովյան ցուցահանդես ։
Դասավանդել է նշանագիտություն, ռուսաց լեզու և խոսքի մշակույթ Հյուսիս-արևմտյան պետական հեռակա տեխնիկական համալսարանում և Բիզնեսի և կառավարման ինստիտուտում ։
Եղել է Ռուսաստանում և այլ երկներում անցկացվող կոնֆերանսների ակտիվ մասնակից` նվիրված Խլեբնիկովին և ռուս ավանգարդին։ Հրատարակվել է «Ռուսկայա միսլ» (Փարիզ) թերթում, «Russian Literature» (Սանկտ Պետերբուրգ) և «Բանասիրական գրություններ» (Վորոնեժ) ամսագրերում, «Վելիմիր Խլեբնիկովի հասարակության լրատուներում» (Մոսկվա) և այլ պարբերականներում ։
1998 թվականին Սոֆյա Ստարկինան պաշտպանել է գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու թեզը «1904-1910 թվականների Վելիմիր Խլեբնիկովի ստեղծագործությունը (դոֆուտուրիստական շրջան)» թեմայով ։
Եղել է Ռուսաստանի մաքսային ակադեմիայի Սանկտ Պետերբուրգի մասնաճյուղի օտար լեզուների ամբիոնի դոցենտ ։ 1998 թվականից դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, կարդացել է հատուկ դասընթաց նվիրված Խլեբնիկովին ։ Կարդացել է ֆուտուրիզմի վերաբերյալ բաց դասախոսությունների շարք Պետերբուրգի Ավանգարդի թանգարանում (Մատյուշինի տուն) ։
Սոֆյա Ստարկինան Խլեբնիկովի առաջին կենսագրության հեղինակն է՝ «Վելիմիր Խլեբնիկով։ Ժամանակի արքա» (2005)  ։ «Վելիմիրա Խլեբնիկովայի աշխարհը» կայքի կազմակերպիչ և գլխավոր խմբագիր (www.hlebnikov.ru) ։ Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է Խլեբնիկովի ստեղծագործության շուրջ դոկտորական ատենախոսության վրա ։ Եղել է Վելիմիր Խլեբնիկովի անվան բանաստեղծական մրցանակի ժյուրիի անդամ ։
Մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 12-ին ։ Թաղվել է Սանկտ Պետերբուրգի Բոգոսլավսկոե գերեզմանատանը։ Ստարկինայի մահից հետո Արսեն Միրզաևը նրա մասին գրել է․ «...Մահացավ Սոֆյա Ստարկինան, որը ռուսական պոեզիայի այս  խորհրդավոր բնույթի մասնագետներից մեկն է [Վելիմիր Խլեբնիկով] (կարելի է ասել, լավագույններից մեկը, բայց Սոֆան ինքը չէր համաձայնի)» ։
Պարգևներ
Արժանացել է «Ռուսական ֆուտուրիզմի հայր Դավիդ Բուռլյուկի անվան միջազգային նշում» կոչման ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրականագետներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Տրեզանա
Տրեզանա (Pontremoli), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2093 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 48 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 44 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54012։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Ժողովրադգրություն
Բնակչության աճը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ջեյն Էյր (հեռուստասերիալ, 2006)
«Ջեյն Էյր» (Jane Eyre), Շարլոթ Բրոնտեի հայտնի «Ջեյն Էյր» անգլիական վեպի վերջին էկրանավորումներից մեկը։ Մեծ Բրիտանիայում դրաման ցուցադրվել է BBC One հեռուստաալիքով։
Տվյալ ադապտացիան համարվում է հաջողված։ Այն հավաքել է քննադատական դրական կարծիքներ և բազմաթիվ հեղինակավոր մրցանակներ և անվանակարգեր։
Ռուսական տարբերակում, DVD-ներով թողարկված, ինչպես նաև "Культура" հեռուստաալիքով ցուցադրվածը, տևում է մոտ 30 րոպե։ Յուրաքանչյուր սերիայից հեռացվել են 6-8 րոպե։
Սյուժե
Փոքր Ջեյնը ապրում էր իր հանգուցյալ քեռու կնոջ՝ միսիս Ռիդի տանը, որտեղ նրան ստախոս էին համարում, չէին սիրում, անտեղի մեղադրում էին և նվաստացնում։ Մեծանալով, Ջեյնը որպես դաստիարակչուհի աշխատանքի է ընդունվում Թորնֆիլդում, որի տերն է համարվում միստր Ռոչեստրը, որը իբր սիրահարված է Բլանշ Ինգրեմին։
Առաջին սերիա
Փոքրիկ Ջեյն Էյրը որբ է։ Նա ապրում է իր քեռու տանը, որը մահացել է։ Մահվան մահիճում նա իր կնոջից՝ Սառայից երդում է վերցնում, որ նա կխնամի Ջեյնին։ Բայց միսիս Ռիդը ատում է Ջեյնին։ Դա նկատում են նրա երեխաները. Ջոնը, Էլիզան և Ջորջիանան, որոնք ամեն կերպ փորձում են տհաճ դարձնել նրա կյանքն իրենց նսեմացումներով, վիրավորանքներով և ընդհարումներով։
Ջեյնը շարունակում է ապրել իր քեռու տանը, բայց ոչ մի ջերմություն և գուրգուրանք չի ստանում։ Վերջ ի վերջո միսիս Ռիդի «համբերությունը» սպառվում է, և նա երեխային ուղարկում է աղջիկների Լոուդի դպրոց, որը հայտնի է իր խստակյաց կանոններով։
Այնտեղ աղջիկը գտնում է ընկերուհի, միայն թե, կառավարության դպրոցի աշակերտների հանդեպ ունեցած անուշադրության արդյունքում Էլեն Բյորսը մահանում է հասարակ հիվանդությունից։ Ջեյնը ևս մեկ անգամ մտածում է կանանց դիրքի մասին հասարակության մեջ և ձգտում է դառնալ անկախ և ինքնաբավ։
Դառնալով տասնինը տարեկան և ստանալով կրթություն, միս Էյրը որոշում է լքել Լոուդը և ապրել ինքնուրույն։ Երիտասարդուհին հայտարարություն է գրում աշխատանք փնտրելու մասին։ Պատասխանը գալիս է Թորնֆիլդից, որտեղ հետաքրքրված են դաստիարակչուհու աշխատանքով, և նա ճանապարհ է ընկնում։ Նրան դիմավորում է տնային տնտեսուհի միսիս Ֆերֆակսը, ում Ջեյնը սխալմամբ ընդունում է որպես կալվածքի տիրուհի։ Տնտեսուհին ծանոթացնում է խնամակալության տակ գտնվող Ադելի հետ՝ ֆրանսուհի, նույնպես որբ, որը մնացել է կալվածքի տիրոջ՝ Էդվարդ Ռոչեստորի խնամակալության տակ։ Տան տերն` ինքը հազվադեպ է լինում կալվածում, բայց շուտով միսը ծանոթանում է նրա հետ։
Մի անգամ գիշերը Ջեյնը արթնանում է տարօրինակ ձայներից, որոնք լսվում էին միստր Ռոչեստրի ննջասենյակից։ Տնային դաստիարակչուհին գնում է ձայների կողմը և տեսնում է տիրոջ այրվող սենյակը...
Երկրորդ սերիա
Այն բանից հետո, երբ Ջեյնը ժամանակին փրկում է Ռոչեստորին, նրան սկսում է տանջել այն հարցը, թե ով է այրել անկողինը, և ով էր այդ տարօրինակ ձայներ արձակողը։ Նրա կասկածանքները ընկնում են մռայլ դերձակուհու՝ Գրեյս Փուլի վրա, որը մուտք ուներ մյուսների համար անհասանելի Հյուսիսային աշտարակ։ Հաջորդ առավոտ կալվածքի տերը առանց նախազգուշացման հեռանում է Թորնֆիլդից, և վերադառնում է ազնվականների բազմության հետ, որոնց թվին էր պատկանում հիանալի միս Բլանշ Ինգրեմը, որը վաղուց երազում է դառնալ միսիս Ռոչեստոր։
Մինչ Ռոչեստորը բացակայում էր, գալիս է խորհրդավոր հյուր՝ միստր Մեյսոնը, որը միանգամից թաքնվում է տան ինչ-որ հատվածում։ Նա հայտնվում է միայն երեկոյան վիրավորված և արյունահոսելով։ Միստր Ռոչեստրի հրամանով Ջեյնը հոգ է տանում Ռիչարդ Մեյսոնի (գործողությունները տեղի են ունենում հյուսիսային աշտարակում) մասին, մինչ նա բժիշկ է փնտրում։ Հսկելով խորհրդավոր «հին ծանոթին» Ջեյնը կրկին լսում է տարօրինակ վախեցնող ձայներ դռան մյուս կողմից…
Երրորդ սերիա
Ջեյնին հյուր է գալիս նրա վաղեմի ծանոթուհին՝ դայակ Բեսի Լին Գեյթսհեդից։ Բեսին հայտնում է աղջկան միսիս Ռիդի ծանր վիճակի մասին և նրա խնդրանքի մասին՝ հանդիպել Ջեյնին մահվանից առաջ։
Նույնիսկ այսքան տարիներ անց քեռակինը զզվանք է զգում նրա հանդեպ։ Ջեյնը տարակուսում է և խնդրում է ասել պատճառը, որի համար բարեկամը չի սիրում նրան։ Խոսակցությունից պարզ է դառնում, որ Սառա Ռիդին թվում էր, որ նրա ամուսինը իր քրոջ աղջկան ավելի շատ էր սիրում իր սեփական երեխաներից։ Այստեղ էլ աղջիկը իմանում է, որ նա ունի ևս մեկ հորեղբայր՝ Ջոն Էյրը։ Միայն թե, քեռակինը հորեղբորը ասել է, որ փոքրիկ Ջեյնը մահացել է Լոուդի դպրոցում։ Ի տարբերություն քեռակնոջ Էյրը կարող է ներել մահացող կնոջ հրեշավոր հերյուրանքը։
Թորնֆիլդից հեռու լինելով, երիտասարդ աղջիկը կարոտում է կալվածքը և այնտեղի բնակիչներին, քանի որ կալվածքը դարձել էր նրա տունը, որը նա նախկինում երբեք չէր ունեցել։ Միայն թե միս Ինգրեմի և Ռոչեստրի ամուսնության շշուկները մտահոգում են նրան. դա նշանակում է, որ Ադելին կուղարկեն դպրոց, իսկ դաստիարակչուհին պետք է լքի կալվածքը։ Աղջիկը վերադառնում է «տուն»։
Տան տերը նույնպես կարոտում է, ինչպես և Ջեյնը, և սպասում է նրա վերադարձին։ Երբ աղջիկը վերջապես վերադառնում է, Ռոչեստորը փորձում է որսալ աղջկա զգացմունքները, քանի որ նա վաղուց անդառնալիորեն սիրահարված էր։ Տղամարդը անընդհատ ծաղրում է իր սիրո օբյեկտին, որպեսզի նա վերջապես խոսի, իբր չի սիրում միայն Թորնֆիլդը, այլ նաև Էդվարդին։ Նա հասնում է իր ուզածին և առաջարկություն է անում Ջեյնին, որը, հավատալով իր երջանկությանը, համաձայնվում է։
Հարսանիքից մի քանի որ առաջ աղջիկը անընդհատ տեսնում է սարսափելի երազներ իրենց երջանկության կեղծ լինելու մասին, հաջորդ գիշեր նա իր անկողնու կողքին տեսնում է սպիտակ հագնված սարսափելի արտաքինով արարածի, իսկ առավոտյան իր հարսանեկան քողը  պատռված է տեսնում... Ռոչեստորը փորձում է հանգստացնել սիրելիին։
Հարսանիքի օրը բացահայտնվում է սարսափելի գաղտնիք. սիրելին ամուսնացած է։ Ռոչեստորի կինը՝ Բերտա Անտուանետա Մեյսոն-Ռոչեստորը ապրում է հյուսիսային աշտարակում։ Նա խելագար է (նրանց ընտանիքում հիվանդությունը ժառանգաբար շարունակվում է)։ Որպեսզի պաշտպանի նրան և նրանից, կնոջը բանտարկել են։ Էդվարդը պատմում է և ասում, որ սիրում է Ջեյնին, առաջարկելով ապրել որպես քույր և եղբայրը։ Միայն թե, աղջկա բարեպաշտությունը արգելում է այդպիսի մտքերը և վաղ առավոտյան, մինչ կալվածքի բնակիչները քնած են, միս Էյրը փախչում է…
Չորրորդ սերիա
Այն փողերով, որը ուներ, աղջկան հասցնում են մինչ ճանապարհի կեսը։ Մի քանի օր Ջեյնը սոված թափառում է և քնում է բաց երկնքի տակ, նա չունի ո՛չ գումար, ո՛չ ապաստան։
Վերջապես, մի անձրևոտ օր նա հյուծված ընկնում է ինչ-որ տան աստիճանների վրա։ Այդ տունը հոգևորական Սենթ Ջոն Ռիվերսի և քույրերի՝ Դիանայի և Մերիի տունը։ Այնտեղ աղջիկը գտնում է ուտելիք, ջերմություն և ապաստան։
Ջեյնը, կարծես, կորցրել էր իր հիշողությունները։ Աստիճանաբար հիշողությունը վերադառնում է, բայց երիտասարդ միսը (այնպես, որ ձախողված ամուսինը չփնտրի նրան) գաղտնի է պահում իր ազգանունը։ Հոգևորականը միս Էյրին աշխատանք է տալիս որպես ուսուցչուհի գյուղական դպրոցում, որից նա շատ գոհ է։
Որոշ ժամանակ անց ճշմարտությունը բացահայտնվում է։ Ջեյնը տեղեկություններ է ստանում իր հորեղբայր Ջոն Էյրից, որը նրան թողնում է ժառանգություն 20 հազար ֆունտ։ Պարզվում է, որ նա նաև Ռիվերսների հորեղբայրն է։ Երջանիկ Ջեյնը ուրախանում է ձեռք բերված հարազատներից և ժառանգությունը բաժանում է չորս հավասար մասերի։
Սենթ Ջոնը ուշադրություն է դարձնում քրոջը և առաջարկում է նրան ամուսնանալ իր հետ։ Այդ ամենը նա անում է նրա համար, որպեսզի իրագործի իր գաղափարները. երիտասարդը պատրասվում է գնալ Հնդկաստան և զբաղվել միսիոներական գործունեությամբ, իսկ մաքուր և անբասիր Ջեյնը կնոջ հիանալի թեկնածու է։ Աղջիկը դեմ է նման մտքի, բայց վերջ ի վերջո համաձայնվում է նրա հետ գնալ, բայց ոչ որպես նրա կին։ Միայն թե, դա դուր չի գալիս Ռիվերսին, և նա գրեթե համոզում է քրոջը, բայց վերջին որոշիչ պահին նա լսում է ինչ-որ տեղից եկող Ռոչեստորի ձայնը, որը կանչում է նրան. «Ջեյն, Ջեյն, Ջեյն»։
Վերադառնալով Թորնֆիլդ, Ջեյնը գտնում է միայն այրված քարեր։ Տեղացիների պատմածներից իմանում է, որ Բերտան այրել է տունը, նետվել է տանիքից, իսկ Ռոչեստորը այլանդակված է և ապրում է մեկ այլ տանը, նա գնում է այնտեղ։ Տեղ հասնելով, աղջիկը գտնում է սիրելիին կոտրված, կոիւյր և ճնշված վիճակում։ Որոշ ժամանակ անց Էդվարդը կրկին խնդրում է նրան դառնալ իր օրինական կինը։
Երկու տարի անց Էդվարդի տեսողությունը որոշ չափով վերականգնվում է, և ի վերջո կարողանում է տեսնել իր առաջնեկին։
Սերիայի վերջում գլխավոր հերոսները հավաքվում են պարտեզում միասնական լուսանկարի համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Գոմոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 325 մարդ, բնակչության խտությունը` 44.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.23 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 50 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օկինոշիմա (կղզի)
Օկիցու գու տաճար
Բնիկները կղզին սրբազան են համարում։ Սինտոիստների հավատալիքների համաձայն՝ ամբողջ կղզին ծովագնացների հովանավոր-աստվածուհի Տագորի Հիմե նո կամիի մարմնավորումն է։ Օկինոշիման մտնում է Մունակաթա թայսյայի սրբավայրերի համալիրի կազմում ։
Կղզու հարավարևմտյան հատվածում տեղակայված է Օկիցու գու տաճարը։ Տաճարը հիմնադրվել է 17-րդ դարի կեսերին՝ Կորեական թերակղզու և Ճապոնական կղզեխմբի միջև, որտեղով անցնում էին առևտրական աշխույժ ուղիներ։ Կղզում աղոթել են նավաստիների համար և աստվածուհուն նվերներ բերել փրկության համար։
1932 թվականին տեղի ունեցած վերակառուցումից հետո տաճարը գրեթե անփոփոխ է մնացել, ինչպես և աստվածուհուն նվիրված ծեսերը։ Փորձագետները նշում են, որ դա հանդիսանում է երկրի ամենահին և ամենաքիչ այցելվող սրբավայրերից մեկը։
Մաքրման ծիսակատարությունից հետո կղզի թույլատրվում է այցելել միայն ուխտավոր տղամարդկանց (տարվա ընթացքում ոչ ավելի քան 200 մարդ մեկ անգամ)։ Դա տեղի է ունենում տարվա որոշակի օրը, սովորաբար մայիսի 27-ը՝ ռուս-ճապոնական պատերազմ ընթացքում Ցուսիմայի ճակատամարտում զոհված նավաստիների հիշատակի օրը։ Հավանաբար, կանանց կողմից կղզի այցելելու արգելքը կապված է գենդերային սահմանափակումների հետ, որոնք եղել են Ճապոնիայում մինչև 1872 թվականը ։
2017 թվականի հուլիսի 9-ին Օկինոսիման ընդգրկվել է Ճապոնիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ճապոնիայում Կատեգորիա:Ճապոնիայի կղզիներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի աշխարհագրություն
Սեն Սավինիեն
Սեն Սավինիեն (Saint-Savinien), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Սավինիեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ’Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17397։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2432 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լիդիան Ինթերնեյշնլ
Լիդիան Ինթերնեյշնլը բաց բաժնետիրական ընկերություն է, որը ցուցակված է Տորոնտոյի ֆոնդային բորսայում։
Լիդիան Ինթերնեյշնլը երկրաբանահետախուզական և հանքարդյունաբերական ընկերություն է, որը կենտրոնացած է Ամուլսարի հանքավայրը շահագործելու ուղղությամբ ։ Լիդիանը ունի նաև Վրաստանում ոսկու հետախուզական «Քելա» նախագիծ, բայց այս պահին այն գտնվում է սառեցված վիճակում ։
Լիդիան Ինթերնեյշնլը Հայաստանում իր գործունեությունը իրականացնում է իր դուստր Լիդիան Արմենիա ընկերության միջոցով։ Ըստ Հայաստանի Տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարար Սուրեն Կարայանի՝ Ամուլսարի ներդրումային ծրագրի իրականացման դեպքում վերջինիս ազդեցությունը Հայաստանի տնտեսության վրա կլինի մոտ 2% ՀՆԱ-ի աճի տարեկան կտրվածքով ։
«Լիդիան Ինթերնեյշնլ» ընկերության բաժնետերեր են Միջազգային ֆինանսական կորպորացիան, Վերակառուցման և զարգացման եվրոպական բանկը, Amber Capital, Franklin Resources, Donald Smith Value Fund LP, Sprott Resources, Van Eck և բազմաթիվ այլ ինստիտուցիոնալ և մասնավոր ներդրողներ։
Յուրինսկի շրջան (Մարի Էլ)
Յուրինսկի շրջան (Юринский район, Йӱрнӹ кымдем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յուրինո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2154 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9763 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մոնտոպոլի ին Վալ դ'Արնո
Բնակչությունը կազմում է 11012 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝363 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 56020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0571։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Սեն Պալե դը Ֆիոլեն
Սեն Պալե դը Ֆիոլեն  (Saint-Palais-de-Phiolin), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Ժանի դը Սանտոն կանտոնի Ժոնզակ շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17379.
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 227 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բաթումի հայկական թատրոն
Բաթումի հայկական թատրոն, հիմնադրվել է 1886-ին, Ստեփան և Ալմա Սաֆրազյանների ջանքերով, որպես հայ թատերասերների խումբ։ Սաֆրազյաններից հետո խումբը ղեկավարել է Սմբատ Կարինյանը։ Առաջին ինքնուրույն ներկայացումը Սունդուկյանի «Գիշերվա սաբրը խեր է» կատակերգությունն էր և Մ․ Տեր-Գրիգորյանի «էս էլ քի մոցիքլութին» վոդևիլը։ 1887-ին Բաթում հրավիրված Պ․ Ադամյանը և Զաբելը նպաստել են թատերախմբի կատարողական մակարդակի բարձրացմանը։ 1889-ին խումբը պաշտոնապես ճանաչվել է որպես Թիֆլիսի Հայ բարեգործական ընկերության դրամատիկական սեկցիայի մասնաճյուղ։ Բեմադրվել են հայկական, ռուսական, արևմտա–եվրոպական դասական և ժամանակակից պիեսներ։ 1909-ին Բաթումի հայկական թատրոնին հատկացվել է նոր շենք, որի բացումը կատարել է «Աբեւյան–Արմենյան թատերախումբը»։ Բաթումի հայկական թատրոնի ներկայացումներին հյուրախաղերով մասնակցել են Գ․ Չմշկյանը, Գ․ Տեր–Դավթյանը, Սիրանույշը, Հ․ Աբելյանը, Գ․ Ավեայանը, Ա․ Արմենյանը, Հասմիկը, Ա․ Ոսկանյանը, Վ․ Փափազյանը, Ա․ Խարազյանը, Հ․ Ներսիսյանը, Ա․ Վրույրը, Ա․ Իփթարյանը և ուրիշներ։ Բաթումի հայկական թատրոնում դերասանական մկրտություն են ստացել Ս․ Ադամյանը, Հ․ Ւոսչանյանը, Ց․ Ամերիկյանը, Լ․ Զոհրաբյանը, Ն․ Ալիխանյանը։ 1921-ից թատրոնը ընդգրկվել է խորհրդային Աջարիայի Գեղաշխի կազմում, ունեցել է դրամատիկական և օպերետային խմբեր։ 1931-ին, գործող թատերախմբի հիման վրա, կազմակերպվել է ը։ 1939-ին պետթատրոնը լուծարքի է ենթարկվել և Հ․ Ավետիսյանի ղեկավարությամբ գործել որպես շրջիկ խումբ։ 1956-ին Աջարական ԽՍՍՀ կառավարությունը Բաթումի հայկական պետական թատրոնին հատկացրել է հատուկ շենք, թատրոնի ղեկավար Հ․ Ավետիսյանին շնորհել Աջարական ԽՍՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի, իսկ թատերախմբի անդամներ Լ․ Պետրոսյանին, Զ․ Եղիկյանին, Թ․ Բարսամյանին և Ն․ Բարությանին՝ վասա․ արտիստի կոչում։ 1964 թվականից բաթումի հայկական թատրոն գործում է որպես ժողովրդական թատրոն։
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական թատրոններ Կատեգորիա:Բաթումի թատրոններ Կատեգորիա:1886 հիմնադրումներ Վրաստանում
Նովոտորյալսկի շրջան
Նովոտորյալսկի շրջան (Новоторъяльский район, У Торъял кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովի Տորյալ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 920 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16272 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,69 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Հայրենիք կուսակցություն (Ադրբեջան)
Հայրենիք կուսակցություն (Ana Vətən Partiyası, AVP), Ադրբեջանական Հանրապետությունում գործող կուսակցություն։ Կուսակցության հիմնադիր և գործող նախագահն է Սոցիալական պաշտպանության նախկին նախարար Ֆազայիլ Աղամալըն։ Կուսակցության անդամների զգալի մասը Հայաստանի Հանրապետության տարածքից ծագող ադրբեջանցիներ են։
Պատմություն
Կուսակցությունը հիմնադրվել է 1990 թվականին ։ Կուսակցության նպատակն է ստեղծել «ազատ, հզոր, ժողովրդավարական և ամբողջական Ադրբեջան» ։ 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին կուսակցությունը ստացել է 125-ից 2 պատգամավորական մանդատ, 2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին՝ 1:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1990 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:Ասիայի պահպանողական կուսակցություններ Կատեգորիա:Եվրոպայի պահպանողական կուսակցություններ Կատեգորիա:Ազգային պահպանողական կուսակցություններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի ազգայնական կուսակցություններ Կատեգորիա:1990 հիմնադրված կուսակցություններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի կուսակցություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կուսակցություններ
Երևանի ավտոդողերի գործարան
Երևանի ավտոդողերի գործարան խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի արդյունաբերական ձեռնարկություն Երևանում։
Կառուցվել է 1942 թվականին՝ ռետինատեխնիկական արտադրանք թողարկող «Արդտեխնիկա» գործարանի բազայի վրա։ Արտադրում է բեռնատար, մարդատար ավտոմեքենաների և գյուղատնտեսական ավտոբեռնիչ մեքենաների դողեր։ Առաջին ավտոդողերը թողարկվել են 1943 թվականի նոյեմբերին։ 1940-ական թվականների վերջերին գործարանը հագեցվել էր խորհրդային մեքենայական-տեխնիկական նոր միջոցներով՝ ռետինախառնիչներով, ավտոկլավներով, գլոցիչներով, ավելացել էր արտադրանքի քանակը։ Միաժամանակ ընդլայնվել էր արտադրատեսակների անվանացանկը, ավտոդողերի հին տեսակները փոխարինվել էին առավել մեծ բեռնաշրջանառության և երկարատև վազքի համար նախատեսված մոդելներով։ 1965 թվականից գործարանն սկսեց թողարկել բեռնատար, մարդատար և գյուղատնտեսական մեքենաների դողերի 10 նոր տեսակ։ 1968-70 թվականներին նախապատրաստական արտադրամասում շահագործման էին հանձնվել բարձր արտադրողականությամբ 2 ռետինախառնիչ, կրկնապատկվել էր ավտոկամերաների արտադրամասի հզորությունը, յուրացվել է «Մոսկվիչ» մարդատար ավտոմեքենայի և գյուղատնտեսական մեքենաների համար նոր ավտոդողերի արտադրությունը։
Հետխորհրդային տարիներին մասնավորեցվել է «Դողագործ-1» ընկերության կողմից, իսկ 2001 թվականին տվյալ ընկերությունը մասնավորեցվել ու օտարվել էր ամերիկյան «Ջեներալ թրանսուորլդ մանյուֆաքչրինգ քոմփնի» ընկերությանը, որի բաժնետերերից մեկն ամերիկահայ գործարար Սարգիս Խրիմյանն էր ։ Չնայած գործարանում ներդրումներ կատարելու, աշխատողների հանդեպ կուտակված աշխատավարձի պարտքը վճարելու և, ի վերջո, գործարանը վերագործարկելու ստնանձած պարտավորությանը, ընկերությունը սնանկության գործընթաց էր սկսել ։
Լուծարվել է 2008 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի գործարաններ Կատեգորիա:1942 հիմնադրումներ Հայաստանում
Հովհաննես Արաբաջյան
Հովհաննես Ալեքսանի Արաբաջյան, հայ մանկավարժ և թարգմանիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ալեքսանդրապոլ քաղաքում (այժմ՝ Գյումրի), կրթվել հոր հիմնադրած Արաբաջյան դպրոցում։ Կազմել է հայոց լեզվի դասագրքեր («Մայրենի լեզու», 1-ին տարի, 1901, 2-րդ տարի, 1902, 3-րդ տարի, 1903)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ
Նիգյար Ռաֆիբեյլի
Նիգյար Ռաֆիբեյլի Ւաուդադաթ կըգը, ադրբ․ սովետական բանաստեղծուհի։ 1936 թվականին ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ Լույս են տեսել Ռաֆիբեյլիի «Հաղթանակի երգը» (1943), «Բանաստեղծություններ» (1952, 1959), «Ծովից աղմուկ է լսվում» (1964) և այլ ժողովածուներ։ Նրա քնարերգության հիմնական թեման կնոջ ազատագրումն է, հայրենասիրությունը և ստեղծարար աշխատանքը։ Գրել է նաև երեխաների համար, թարգմանել համաշխարհային և ռուս դասականների ստեղծագործություններից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային թարգմանիչներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Սեն Պարդուլ
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 227 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չյորնայա Կեդվա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սեն Ռոմեն սյուր Ժիրոնդ
Սենտ Ռամե (Saint-Romain-sur-Gironde), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Սենտի շրջանում։ Մտնում է Կոզ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17392։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 48 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պարանգայի շրջան
Պարանգայի շրջան (Параньгинский район, Поранча кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պարանգա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 800 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17079 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարի Էլ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վաշինգտոն շրջան (այլ կիրառումներ)
Վաշինգտոն շրջան, կարող է վերաբերել ԱՄՆ տարբեր նահանգներում գտնվող հետևյալ շրջաններին՝
S.W.A.T: Կրակե փոթորիկ
S.W.A.T: Կրակե փոթորիկ(S.W.A.T.: Firefight), ռեժիսոր Բեն Բումի քրեական մարտաֆիլմը։ Համարվում է 2003 թվականին նկարահանված ֆիլմի շարունակությունը` հիմնված 1975 թվականին նկարահանված համանուն սրիալի հիման վրա։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի մարտի 1-ին։
Ոստիկանության սերժանտ Փոլ Կարտերին Լոս Անջելեսից տեղափոխում են Դետրոյթ, որտեղ նա պետք է մարզեր S.W.A.T-ին։ Ամեն ինչ բնականոն ճանապարհով է ընթանում, մինչև այն պահը, երբ օպերացիաներից մեկի ժամանակ Փոլի աչքի առաջ պատանդներից մեկը մահանում է։ Այդ աղջկա ընկերը նրա մահվան մեջ մեղադրում է գլխավոր հերոսին և սկսում է նրա ու ոստիկանական բաժնի մյուս անդամների «որսը»։ Իրավիճակը բարդացել է նրանով, որ գլխավոր հակահերոսը նաղկինում հատուկ բաժնի անդամներից մեկն է եղել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր
Շիրակավա (գյուղ)
Շիրակավա գյուղ, գյուղ Ճապոնիայում, որը տեղակայված է Գիֆու պրեֆեկտուրայի հյուսիսային հատվածում։ Գյուղը գտնվում է Տակայամա քաղաքից ոչ հեռու։ Տոյամա պրեֆեկտուրայում Գոկայամա գյուղի հետ միասին այն մտնում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 356,55 կմ² , բնակչությունը՝ 1644 մարդ (2014 թվականի հուլիսի 1) , իսկ բնակչության խտությունը՝ 4,61 մարդ/կմ²։
Աշխարհագրություն
Ճապոնիայի ամենաձնառատ վայրերից մեկն է, տարածքի 95,7 %-ը ծածկված է անտառներով։ Տեղեկայված է արևմուտքում Իսիկավա և հյուսիսում Տոյամա պրեֆեկտուրաների սահմանին։ Իսիկավա պրեֆեկտուրայի հետ սահմանն անցնում է Ռյոհակու լեռներով։ Սոկավա գետն անցնում է գյուղի միջով, և բնակչության մեծ մասն ապրում է այդ գետի հովտում։ Վերին հոսանքում գտնվում է պատնեշ և ջրամբար։ Տնտեսության հիմնական ճյուղը զբոսաշրջությունն է։
Զբոսաշրջություն
Շիրակավա գյուղը «սեյտի ձյունրեյ» (, թարգ.՝ «ուխտագնացություն դեպի սուրբ վայր») զբոսաշրջության օբյեկտ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Ճապոնիայում Կատեգորիա:Ճապոնիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր
Բաժ
Բաժ, հարկի տեսակ հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Հին շրջանում տրվել է պետությանը որպես բաժին–հարկ, միջին դարերում գանձվել որպես մաքս, վաճառահարկ (առևտրահարկ), ակցիզ, ինչպես և արհեստներից, քաղաքային տնտեսությունից վերցվող հարկ։ Որպես մաքս բաժ գանձվել է ներմուծվող ապրանքներից, իսկ երբ դրանք վաճառահանվել են տվյալ երկրի շուկաներում կամ վաճառատներում, ապրանքատերը վճարել է նաև բաժ՝ վաճառահարկի ձևով։ Զարգացած ֆեոդալիզմի ժամանակ քաղաքների բարգավաճման պայմաններում բաժ ունեցել է արհեստային արդյունագործությունից, քաղաքային տնտեսության տարբեր ոլորտներից գանձվող հարկի իմաստ։ Նույն շրջանում լայն առումով բաժ նշանակել է ընդհանրապես հարկ։ Տերմինը վկայված է Եղիշեի Պատմության մեջ, Եզնիկ Կողբացու «Եղծ աղանդոց»-ում, Անանիա Շիրակացու Խնդրագրքում ևն։
Կատեգորիա:Հարկեր
Ֆրանկլին Փիրս
Ֆրանկլին Փիրս (Franklin Pierce, ), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների 14-րդ նախագահը (1853–1857), հյուսիսային դեմոկրատ, որն աբոլիցիոնիստական շարժումը համարեց ազգի միասնության համար հիմնական սպառնալիք։ Նա հեռացրեց հակակրթական խմբերը` ստորագրելով Կանզաս-Նեբրասկա գործող օրենքը և ուժի մեջ դնելով «Փախստական ստրուկների մասին» օրենքը, սակայն նա չկարողացավ բորբոքել բախումը հյուսիսայինի և հարավայինի միջև՝ հիմք հանդիսանալով Հարավային մասնատման և Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի։
Փիրսը ծնվել է Նյու Հեմփշիրում և ծառայել ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում և սենատում, մինչև որ նա 1842 թ. հրաժարական տվեց սենատից։ Հաջողության հասավ իր անձնական իրավունքի պրակտիկայում, և 1845 թ.-ին նշանակվեց Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ։ Նա մասնակցեց Մեքսիկ-ամերիկյան պատերազմին, որպես բանակում բրիգադային գեներալ։ Նա դեմոկրատների կողմից դիտվում էր, որպես հյուսիսային և հարավային շահերը միավորող փոխզիջումային թեկնածու և 1852-ին կայացած Ժողովրդավարական ազգային կոնվենցիայում 49-րդ քվեաթերթիկում առաջադրվեց որպես կուսակցության նախագահի թեկնածու։ Նա և իր գործընկեր Վիլյամ Ռ. Քինգը հեշտությամբ հաղթեցին Ուինֆիլդ Սքոթի և Ուիլյամ Ա Գրեհեմի կուսակցությանը 1852 թվականի նախագահական ընտրություններում։
Որպես նախագահ, Փիրսը միաժամանակ փորձեց կիրառել քաղաքացիական ծառայության չեզոք ստանդարտներ, բավարարելով դեմոկրատական կուսակցության բազմազան տարրերի պաշտպանությունը, մի փորձ, որը մեծամասամբ ձախողվեց և իր կուսակցությունում շատերին հանեց իր դեմ։ Նա Ամերիկայի երիտասարդ էքսպանսիոնիստ էր, որը գրավեց Գադդենի հողը Մեքսիկայից և հանգեցրեց Կուբային Իսպանիայից հեռացնելու անհաջող փորձի։ Նա ստորագրեց առևտրային պայմանագրեր Բրիտանիայի և Ճապոնիայի հետ, մինչդեռ նրա թիմը վերափոխեց նրանց գերատեսչությունները և բարելավեց հաշվետվությունը, սակայն նրա նախագահության օրոք  այդ հաջողությունները ստվերում մնացին քաղաքական բախումների պատճառով։ Նրա ժողովրդականությունը կտրուկ նվազեց Հյուսիսային նահանգներում այն բանից հետո, երբ նա աջակցեց Կանզաս-Նեբրասկա գործող օրենքին, որը չեղյալ հայտարարեց Միսուրիի փողզիջումը, իսկ հարավում գտնվող շատ սպիտակամորթները շարունակում էին աջակցել նրան։ Ակցիայի ընդունումը հանգեցրեց բռնի բախման Ամերիկյան Արևմուտքում ստրկության ընդլայնմանը։ Փիրսի վարչակազմն ավելի շատ վնասվեց, երբ նրա մի քանի դիվանագետներ հանդես եկան՝ Օստենդ Մանիֆեստը, որը կոչ էր անում կատարել Կուբայի բռնակցումը, մի փաստաթուղթ, որը խստորեն քննադատվում էր։ Նա ակնկալում էր, որ դեմոկրատները կվերանվանվեն 1856 թվականի նախագահական ընտրություններում, բայց լքվեց նրա կուսակցությունը և նրա հայտը ձախողվեց։ Նրա հեղինակությունը Հյուսիսում ավելի շատ տուժեց Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, երբ նա դարձավ նախագահ Աբրահամ Լինքոլնի բանավոր քննադատը։
Փիրսը բարեխիղճ էր և մարդամոտ, բայց ընտանեկան կյանքը դաժան էր, իր կինոջ՝ Ջեյնի հետ կյանքի մեծ մասը տառապեց հիվանդությունից և դեպրեսիայից ։ Նրանց բոլոր երեխաները մահացել են երիտասարդ հասակում, նրանց փոքր որդին դաժանաբար մահացել է գնացքի վթարից, երբ ընտանիքը ուղևորվում էր Փիրսի երդմնակալությանը։ Նա ամբողջությամբ տրվել էր խմիչքին և մահացավ 1869 թ.-ին լյարդի ցիռոզից։ Պատմաբաններն ու գիտնականները, ընդհանուր առմամբ, Փիրսին դասում են որպես ամենավատ և քիչ հիշարժան ԱՄՆ-ը Նախագահների շարքին։
Մանկություն և կրթություն
Ֆրանկլին Փիրսը ծնվել է 1804-ի նոյեմբերի 23-ին, Նյու Հեմփշիր նահանգի Հիլսբորո քաղաքում գտնվող տնակում։ Նա Թոմաս Փիրսի վեցերորդ սերունդն էր, ով մոտ 1634 թվականին Անգլիայի Նորվիչ, Նորֆոլկ քաղաքից տեղափոխվել էր Մասաչուսեթս նահանգի ծովային գաղութ։ Նրա հայր՝ Բենջամինը Ամերիկայի հեղափոխական պատերազմի լեյտենանտ էր, որը պատերազմից հետո Մասաչուսեթս նահանգի Չելսֆորդ քաղաքից տեղափոխվեց Հիլսբորո՝ գնելով 50 հեկտար (20 հա) հողատարածք։ Պիրսը Բենջամինից և նրա երկրորդ կնոջ` Աննա Քենդրիկից ծնված ութ երեխաներից հինգերորդն էր. նրա առաջին կինը՝ Էլիզաբեթ Էնդրյուսը, մահացավ ծննդաբերության ժամանակ՝ թողնելով դուստր։ Բենջամինը ժողովրդավարական-հանրապետական ականավոր պետական օրենսդիր, ֆերմեր և պանդոկի ղեկավար էր։ Փիրսի մանկության տարիներին հայրը խորապես ներգրավված էր պետական քաղաքականության մեջ, մինչդեռ ավագ եղբայրներից երկուսը կռվում էին 1812 թվականի պատերազմում, հասարակական գործերն ու զինվորները, մեծ ազդեցություն ունեցան նրա երիտասարդության վրա ։
Փիրսի հայրը հավաստիացրեց, որ որդիները կրթված են, և նա մանկության տարիներին Փիրսին տեղավորեց Հիլսբորոյի կենտրոնի դպրոցում և 12 տարեկանում ուղարկեց Հենքոկի քաղաքային դպրոց։ Տղան, ով չէր սիրում դպրոց գնալ, մեծացել էր տնային տնտեսուհու մոտ Հանկոկում և ամեն կիրակի 12 մղոն (19 կմ) քայլում էր տուն գնալու համար։ Նա ճաշում էր հոր հետ և հայրը  նրան մեքենայով տանում էր, ամպրոպի  պատճառով նախքան մեքանաից իջնելը տղային խնդրեց որ ճանապարհի կեսը ոտքով գնա։ Հետագայում Փիրսը հիշատակեց այս պահը որպես «շրջադարձային պահ իմ կյանքում» ։ Այդ տարի, ավելի ուշ նա տեղափոխվեց Ֆիլիպս Էքզերի ակադեմիա՝ նախապատրաստվելու քոլեջի։ Այս անգամ նա լավ ուսանողի համբավ ձեռք բերեց, չնայած երբեմն չարաշահում էր այն  ։ 1820-ի աշնանը Փիրսը ընդունվեց Բրունսվիկ Բոուդոինի քոլեջ, նա  մեկն էր 19 առաջին կուրսեցիներից։ Նա միացավ Աթենյան Հասարակությանը, առաջադեմ գրական հասարակությանը՝ Ջոնաթան Սիլլիին (հետագայում ընտրվել է Կոնգրես) և Նաթանիել Հութթորնին, ում հետ հաստատել է հարատև բարեկամական հարաբերություններ։ Նա դասարանում առաջադիմությամբ վերջինն էր, բայց երկու տարի անց, քրտնաջան աշխատանքի շնորհիվ զարգացրեց իր գիտելիքները և 1824 թվականին, 14 տարեկանում  ավարտական դասարանում՝ հինգերորդ տեղն էր ։ Ջոն Փ. Հեյլը ընդունվեց Բոուդոինում Փիրսի հետ, նա դարձավ Փիրսի քաղաքական դաշնակիցը, հետո նաև իր մրցակիցը։ Փիրսը երիտասարդ տարիների ընթացքում կազմակերպեց և ղեկավարեց Բոուդոինի անունով ոչ պաշտոնական միլիցիական ընկերությունը, որը ներառում էր Սիլլը և Հոութորնը։ Բաժանմունքը փորձն իրականացրեց նախագահի տան մոտակայքում, մինչև աղմուկը ստիպեց նրան դադարեցնել պահանջը։ Ուսանողները բողոքեցին և դասադուլ սկսեցին, մի իրադարձություն, որին Փիրսը տարակուսում էր առաջնորդել ։ Բոուդոիում իր վերջին տարվա ընթացքում նա մի քանի ամիս դասավանդեց  դպրոցում` Գեբրոնում, Մեյն նահանգի գյուղական դպրոցում, որտեղ նա վաստակեց իր առաջին աշխատավարձը, իսկ ուսանողների մեջ ներգրավվեց ապագա կոնգրեսական Ջոն Ջ․ Փերի  ։
Փիրսը կարճ ժամանակով օրենք դասավանդեց Նյու Հեմփշիր նահանգի նախկին նահանգապետ Լևի Վուդբերիի հետ, ընտանիքին մոտ Նյու Հեմփշիր Պորտսմութ քաղաքում։ Այնուհետև մեկ կիսամյակ դասավանդեց Մասաչուսեթս նահանգի Նորտհեմփթոն քաղաքի Իրավաբանական դպրոցում, որին 1826 և 1827 թվականներին հաջորդեց ուսումնառության մի շրջան՝ Նյու Հեմփշիր նահանգի Ամհերսթ քաղաքում, դատավոր Էդմունդ Փարկերի օրոք։ Նա ընդունեցին Նյու Հեմփշիրի բար 1827-ի վերջին և սկսեց պարապել Հիլսբորոյում ։ Նա կորցրեց իր առաջին գործը, բայց շուտով ապացուցեց, որ ունակ է աշխատել որպես փաստաբան։ Չնայած երբեք իրավագետ չի եղել, անունները և դեմքերը նա շատ լավ էր հիշում, ինչպես նաև ուներ հմայք ու ցածր ձայն ։ Հիլսբորոյում նրա իրավաբան ընկերը Ալբերտ Բեյքերն էր, ով սովորել էր Փիրսի օրոք գործող իրավունքը և Մերի Բեյքեր Էդնի եղբայրն էր ։
Պետական քաղաքականություն
Մինչև 1824 թվականը Նյու Հեմփշիրը կուսակցականացման թեժ օջախն էր, այնպիսի գործիչներ ինչպիսիք են Վուդբրին և Իսակ Հիլլը, Դեմոկրատների կուսակցության համար հիմք էին դնում՝ ի պաշտպանություն գեներալ Էնդրյու Ջեքսոնի։ Նրանք դեմ էին ֆեդերալիստներին (և նրանց իրավահաջորդներին՝ Ազգային հանրապետականներին), որոնց ղեկավարում էր նախագահ  Ջոն Քվինսի Ադամսը։ Նյու Հեմփշիրի դեմոկրատական կուսակցության աշխատանքը սկսվեց 1827-ի մարտին, երբ նրանց կողմնակից Ջեքսոնի թեկնածու՝ Բենջամին Փիրսը, շահեց Ադամսի կողմնակիցների խմբակցության աջակցությունը և ընտրվեց Նյու Հեմփշիրի նահանգապետ։ Մինչ կրտսեր Փիրսը սկսեց կարիերա կառուցել որպես փաստաբան, նա ամբողջությամբ ներգրավվեց քաղաքականության դաշտ, քանի որ մոտենում էին 1828 թ.-ին Ադամսի և Ջեքսոնի միջև կայացած նախագահական ընտրությունները։ 1828-ի մարտին կայացած պետական ընտրություններում «Ադամս» խմբակցությունը հետ վերցրեց իրենց աջակցությունը Բենջամին Փիրսից, քվեարկելով նրա պաշտոնի դեմ, բայց Ֆրանկլին Փիրսը հաղթեց իր առաջին ընտրություններում, որպես Հիլսբորո քաղաքի քաղաքային կարգավորող, մի պաշտոն, որին նա ընտրվեց վեց տարի անընդմեջ ։
Բրայթբրուն (Ստորին Ֆրանկոնիա)
Բրայթբրուն(Breitbrunn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ֆրանկլին Փիրս
Պետական քաղաքականություն
Ջեքսոնի անունից Փիրսը ակտիվորեն քարոզարշավներ էր իրականացնում իր շրջանում, ովքեր 1828-ի նոյեմբերին կայացած ընտրություններում մեծ սահմաններով տանում էին և շրջանը, և ազգը, չնայած նրան, որ կորցրեցին Նյու Հեմփշիրը։ Արդյունքն էլ ավելի ամրապնդեց Դեմոկրատական կուսակցությունը, և հաջորդ տարի Փիրսը շահեց իր առաջին օրենսդիր մանդատը՝ ներկայացնելով Հիլսբորոյին Նյու Հեմփշիրի Ներկայացուցիչների պալատում։ Այդ ընթացքում Փիրսի հայրը կրկին ընտրվեց որպես նահանգապետ՝ այդ ժամկետից հետո թոշակի անցնելով։ 1829 թվականին կրտսեր Փիրսը նշանակվեց տնային կրթության հանձնաժողովում, իսկ հաջորդ տարի՝ Քաղաքների կոմիտեում։ 1831 թ.-ին դեմոկրատները կազմեցին օրենսդրական մեծամասնությունը, իսկ Փիրսը ընտրվեց պալատի խոսնակ։ Երիտասարդ խոսնակն իր հարթակաան օգտագործեց` դեմ հանդես գալով բանկային համակարգի ընդլայնմանը, պաշտպանելով պետական միլիցիան և աջակցություն առաջարկեց ազգային դեմոկրատներին և Ջեքսոնին վերընտրվելու ջանքերին։ 27 տարեկան հասակում նա Նյու Հեմփշիրի դեմոկրատական կուսակցության աստղն էր։ Չնայած հասնելով քաղաքական և մասնագիտական վաղ հաջողությունների՝ իր անձնական գրություններում նա շարունակեց ողբալ իր բակալավրիատը և երրազում էր Հիլսբորոյից հեռու ապրելու մասին ։
Բրայթբրուն (Ստորին Ֆրանկոնիա)
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1051 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 12,41 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 74 118։
Ֆրանկլին Փիրս
Պետական քաղաքականություն
Նյու Հեմփշիրի բոլոր սպիտակամաշկ տղամարդկանց նման, 18-ից 45 տարեկան հասակում, Փիրսը նահանգային միլիցիայի անդամ էր և 1831-ին Սամուել Դինսմորին նշանակվեց որպես նահանգապետի օգնական։ Նա մնաց միլիցիայում մինչև 1847 թվականը և գնդաապետի կոչում ստացավ, նախքան մեքսիկ-ամերիկյան պատերազմի ընթացքում բանակում բրիգադային գեներալ դառնալը ։ Հետաքրքրված լինելով վերակենդանացնել և վերափոխել պետական միլիցիաները, որոնք 1812-ի պատերազմին հաջորդած խաղաղության տարիներին ավելի ու ավելի դանդաղ էին աշխատում, Փիրսը աշխատել է Նորվիչի համալսարանի նախագահ Ալդեն Պարթրիջի հետ, Վերմոնտում գտնվող ռազմական քոլեջում և Թրուման Բ. Ռանսոմ և Ալոնզո Ջեկման Նորվիչի պրոֆեսորադասախոսական կազմի անդամներ և միլիցիայի սպաների հետ բարձրացնելով զորակոչի ջանքերը և բարելավելով վերապատրաստումը և պատրաստվածությունը ։ Փիրսը 1841-ից 1859 թվականներին ծառայել է որպես Նորվիչի համալսարանի հոգաբարձու և 1853-ին Նորվիչի կողմից ստացել է «Լեգամ Դաքտոր»–ի պատվավոր կոչումը ։
Բրայթբրուն (Ստորին Ֆրանկոնիա)
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր