cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սերգեյ Միլինկովիչ-Սավիչ
Վոյվոդինա
Միլինկովիչ-Սավիչը ծնվել է Լլեյդայում, Իսպանիա, սպորտային ընտանիքում ։ Նրա հայրը՝ Նիկոլա Միլինկովիչը ֆուտբոլիստ էր, իսկ մայրը՝ Միլանա Սավիչը պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ   ։ Նրա փոքր եղբայրը՝ Վանյա Միլինկովիչ-Սավիչը նույնպես ֆուտբոլիստ է  ։ Միլինկովիչ-Սավիչը հանդես է եկել Սպորտինգ Լիսաբոնի և Գրացերի ակադեմիաներում։ 2006 թվականին նա միացավ Վոյվոդինայի երիտասարդական թիմին  ։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ։
Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Միլինկովիչ-Սավիչը նշեց 2013 թվականի նոյեմբերի 23-ին՝ փոխարինման մտնելով Յագոդինայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2014 թվականի մարտի 9-ին՝ Սպարտակ Սուբոտիցայի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 5-ին սերբը գոլ խփեց Պարտիզանի դեմ խաղի 90-րդ րոպեին, իսկ հանդիպումն ավարտեց 1-1 հաշվով ։ Ապրիլի 22-ին Միլինկովիչ-Սավիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ ՕՖԿ Բելգրադի դեմ խաղում՝ օգնելով Վոյվոդինային հաղթել 2-0 հաշվով ։ Ապրիլի 9-ին նա խփեց Սերբիայի գավաթի կիսաեզրափակչի Սպարտակ Սուբոտիցայի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Մայիսի 7-ին Միլինկովիչ-Սավիչը թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ Սերբիայի գավաթի եզրափակչի Յագոդինայի դեմ խաղում, որտեղ Վոյվոդինան հաղթեց 2-0 հաշվով և նվաճեց գավաթը ։ Ակումբի կազմում նա անցկացրեց 16 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի հեղինակ ։
Գենկ
2014 թվականի հունիսին Միլինկովիչ-Սավիչը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց բելգիական Գենկի հետ՝ ստանալով 20 համարի մարզաշապիկը ։ Իր դեբյուտը Բելգիայի առաջնությունում նշեց օգոստոսի 2-ին՝ փոխարինման մտնելով Սերկլ Բրյուգեի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց 2015 թվականի հունվարի 18-ին՝ Լոկերենի դեմ խաղում  ։ Փետրվարի 8-ին Միլինկովիչ-Սավիչը խփեց Վասլանդ-Բևերենի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Ապրիլի 24-ին սերբը գոլ խփեց Մեխելենի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումը ավարտվեց 1-0 հաշվով ։ Գենկի կազմում Միլինկովիչ-Սավիչը անցկացրեց 24 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի հեղինակ։
Լացիո
2015 թվականի հուլիսի 31-ին Միլինկովիչ-Սավիչը 9 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվեց Լացիո  ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման փլեյ-օֆֆի Բայեր Լևերկուզենի դեմ խաղում  ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց օգոստոսի 22-ին՝ փոխարինելով Սենադ Լուլիչին Բոլոնյայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Միլինկովիչ-Սավիչը խփեց սեպտեմբերի 17-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Դնեպրի դեմ խաղում  ։ Դեկտեմբերի 20-ին սերբը գոլային փոխանցում տվեց Անտոնիո Կանդրևային Ինտեր Միլանի դեմ խաղում, ապա հեռացվեց խաղադաշտից հանդիպման 90-րդ րոպեին ։ Սերիա A-ում իր առաջին գոլը խփեց 2016 թվականի հունվարի 9-ին՝ Ֆիորենտինայի դեմ խաղում ։ Փետրվարի 18-ին նա գոլ խփեց Եվրոպայի Լիգայի 1/16 եզրափակչի Գալաթասարայի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Միլինկովիչ-Սավիչը անցկացրեց 35 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2016 թվականի նոյեմբերի 27-ին Միլինկովիչ-Սավիչը խփեց Պալերմոյի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Լացիոյին ։ 2017 թվականի հունվարի 15-ին սերբը գոլ խփեց Ատալանտայի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Ապրիլի 4-ին Միլինկովիչ-Սավիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի կիսաեզրափակչի Ռոմայի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 13-ին սերբը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2022 թվականը   ։ 2017 թվականի մայիսի 17-ին նա խաղադաշտ դուրս եկավ Իտալիայի գավաթի եզրափակչում՝ Յուվենտուսի դեմ խաղում, սակայն այս Լացիոն պարտվեց 2-0 հաշվով ։ 2016-17 մրցաշրջանում Միլինկովիչ-Սավիչը անցկացրեց 39 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ ։ 2017 թվականի օգոստոսի 13-ին Միլինկովիչ-Սավիչը խաղադաշտ դուրս եկավ Իտալիայի սուպերգավաթի Յուվենտուսի դեմ խաղում ՝ օգնելով Լացիոյին հաղթել 3-2 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ Օգոստոսի 27-ին սերբը գոլ խփեց Կիևոյի դեմ հանդիպման 89-րդ րոպեին՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Հոկտեմբերի 19-ին նա 2 գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Նիսի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 17-ին Միլինկովիչ-Սավիչը դուբլ ձևակերպեց Ատալանտայի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 3-3 հաշվով ։ 2018 թվականի հունվարի 21-ին նա դուբլի հեղինակ դարձավ Կիևոյի դեմ խաղում ։ Փետրվարի 25-ին սերբը 2 գոլ խփեց Սասուոլոյի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 22-ին Միլինկովիչ-Սավիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Սամպդորիայի դեմ խաղում ։ Ապրիլի 29-ին նա խփեց Տորինոյի դեմ հանդիպման միակ գնդակը ։ 2017-18 մրցաշրջանում Միլինկովիչ-Սավիչը անցկացրեց 48 հանդիպում՝ դառնալով 14 գոլի ու 8 գոլային փոխանցման հեղինակ, և ընդգրկվելով Սերիա A-ի խորհրդանշական հավաքականում  ։
2018 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Միլինկովիչ-Սավիչը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ջենոայի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 1-ին 1 տարով երկարաձգեց իր պայմանագիրը Լացիոյի հետ   ։ Դեկտեմբերի 29-ին սերբը գոլ խփեց Տորինոյի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ 2019 թվականի ապրիլի 20-ին Միլինկովիչ-Սավիչը հեռացվեց խաղադաշտից Կիևոյի դեմ խաղում՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 34-րդ րոպեին ։ Մայիսի 15-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի եզրափակչի Ատալանտայի դեմ խաղում ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով և նվաճել գավաթը ։ Մայիսի 20-ին սերբը գոլ խփեց Բոլոնյայի դեմ խաղում՝ փրկելով Լացիոյին պարտությունից ։ 2018-19 մրցաշրջանում Միլինկովիչ-Սավիչը անցկացրեց 41 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի ու 3 գոլային փոխանցման հեղինակ, և ճանաչվելով Սերիա A-ի լավագույն կիսապաշտպան  ։
Լացիոյի ավագի թևկապով Միլինկովիչ-Սավիչը առաջին ագամ խաղադաշտ դուրս եկավ 2019 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Կլուժի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 29-ին սերբը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ջենոայի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 3-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի Ռենի դեմ խաղում նա դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ Հոկտեմբերի 5-ին Միլինկովիչ-Սավիչը երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2024 թվականը  ։ Դեկտեմբերի 22-ին նա գոլային փոխանցում տվեց Իտալիայի սուպերգավաթի Յուվենտուսի դեմ խաղում, որտեղ Լացիոն հաղթեց 3-1 հաշվով ։ Դեկտեմբերին Միլինկովիչ-Սավիչը ճանաչվեց Սերիա A-ի լավագույն ֆուտբոլիստ ։
Միջազգային կարիերա
Միլինկովիչ-Սավիչը ներկայացրել է Սերբիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում ։ 2013 թվականի նա մինչև 19 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում և օգնելով Սերբիային հաղթել մրցաշարը ։ 2014 թվականին Միլինկովիչ-Սավիչը կրկին մասնակցեց Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը ։ Առաջնությունում նա անցակցրեց միայն 1 հանդիպում, իսկ Սերբիան դուրս մնաց կիսաեզրափակչից՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Պորտուգալիային  ։ 2015 թվականին Միլինկովիչ-Սավիչը Մ20 հավաքականի կազմում մասնակցեց աշխարհի առաջնությանը ։ Այստեղ նա անցկացրեց 6՝ դառնալով 1 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ Սերբիան հաղթեց մրցաշարը ՝ եզրափակչում ավելացված ժամանակում պարտության մատնելով Բրազիլիային  ։ Միլինկովիչ-Սավիչը ճանաչվեց մրցաշարի երրորդ լավագույն ֆուտբոլիստ՝ ստանալով բրոնզե գնդակ ։
2019 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Միլինկովիչ-Սավիչը 2 գոլային փոխանցում տվեց Լյուքսեմբուրգի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-1 հաշվով ։
Ակումբային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 9-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2020 թվականի հունվարի 9-ի դրությամբ
Ակումբային
Վոյվոդինա
Լացիո
Միջազգային
Սերբիա Մ19
Սերբիա Մ20
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Սերբ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերբիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոյվոդինայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գենկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Էլիզաբեթ Մոս
Էլիզաբեթ Սինգլթոն Մոս (Elisabeth Singleton Moss; ), ամերիկացի դերասանուհի։ Նա հայտնի է իր աշխատանքով մի քանի հեռուստատեսական դրամաներում՝ արժանանալով այնպիսի մրցանակների, ինչպիսիք են երկու Պրայմ թայմ «Էմմի» և երկու Ոսկե գլոբուս մրցանակներն, ինչը ստիպել է Vulture-ին անվանել նրան «Հեռուստատեսության գագաթնակետի թագուհի» ։
Մոսը սկսել է իր դերասանական կարիերան 1990 թվականների սկզբին և առաջին անգամ ճանաչում է ստացել՝ կատարելով Զոուի Բարթլեթի՝ նախագահ Ջոսիա Բարթլեթի դստեր դերը, NBC-ի «Արևմտյան թև» (1999-2006) հեռուստասերիալում։ Ավելի լայն հռչակ է ստացել, կատարելով Փեգի Օլսոնի դերը AMC-ի «Խելագարներ» (2007-2015) դրամատիկ հեռուստասերիալում։ Նա Ոսկե Գլոբուս մրցանակ է ստացել «Մինի սերիալի կամ հեռուստաֆիլմի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում BBC-ի «Լճի գագաթ» (2013) մինի սերիալում իր դերի շնորհիվ, և՝ Պրայմ թայմ «Էմմի» մրցանակներ «Դրամատիկ սերիալի լավագույն գլխավոր դերասանուհի» և «Լավագույն դրամատիկ հեռուստասերիալ» անվանակարգերում «Աղախնի պատմվածքը» (2017-այժմ) հեռուստասերիալի պրոդյուսերի և դերասանուհու գործունեության համար։
Վաղ կյանք
Էլիզաբեթ Մոսը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելես քաղաքում՝ Ռոն և Լինդա Մոսերի ընտանիքում, որոնցից երկուսն էլ երաժիշտներ էին; նրա մայրը ջազ և բլյուզ հարմոնիկա նվագող էր ։ Մոսը կրտսեր եղբայր ունի ։ Էլիզաբեթին դաստիարակել են որպես սաենթաբանի ։ Նրա հայրն անգլիացի է, իսկ մայրը շվեդական ծագում ունի ։ Սկզբում Մոսն ուզում էր պարուհի դառնալ ։ Նա ճանապարհորդել է Նյու Յորք բալետ սովորելու համար, ինչից հետո սովորել է Վաշինգտոնի Kennedy Center-ում Սյուզան Ֆարելի հետ միասին ։ Այդ բանից հետո Մոսը շարունակել է պարեր սովորել, բայց հիմնականում սկսել է ավելի շատ ուշադրություն տրամադրել դերասանական վարպետությանը ։
Անձնական կյանք
Մոսն ունի և բրիտանական, և ամերիկյան քաղաքացիություն։
Նա հանդիպել է Ֆրեդ Արմիզենին 2008 թվականի հոկտեմբերին, և նրանք նշանվել են 2009 թվականի հունվարին, ամուսնանալով 2009 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ Նրանք բաժանվել են 2010 թվականի հունիսին, և 2010 թվականի սեպտեմբերին Մոսը դիմել է ամուսնալուծության համար, որը վերջնականապես իրականացվել է 2011 թվականի մայիսի 13-ին։
Մոսն ինքն իրեն ֆեմինիստ է համարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Պոդկագերնայա
Պոդկագերնայա (ռուս Подкагерная), գետ Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմուտքում, Ռուսաստանում։
Գետի երկարությունը մոտ 44 կմ է։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանի տարածքով ։ Թափվում է Օխոտի ծովը։
Ջրային գրանցման տվյալներ
Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցման տվյալներով գետը պատկանում է Անադիրա-Կոլիմյան ջրային ավազանին։
ՌԴ տարածքի շրջանավորման երկրատեղեկատվական համակարգի տվյալներով, պատրաստված ՌԴ ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալության կողմից.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ուգանդական նախագիծ
Ուգանդական նախագիծ (անգլ. British Uganda Programme), 1903 թ.-ին բրիտանական կառավարության կողմից սիոնիստական շարժմանը առաջարկված ծրագիր, որը ենթադրում էր ժամանակակից Քենիայի տարածքում Ուգանդա անվամբ հրեական պետության ստեղծում։
Նախապատմություն
1903 թ.-ի օգոստոսի 14-ին գաղութների բրիտանական նախարար Ջոզեֆ Չեմբերլենը սիոնիստական շարժման առաջնորդներից Թեոդոր Հերցլին, վերջինիս դիմումի համաձայն, առաջարկում է Արևելյան Աֆրիկայի տարածքում հրեաների վերաբնակեցման ծրագիրը։
Սիոնիստական շարժման վերաբերմունքը
Սիոնիստական 6-րդ համագումարում առաջ քաշված նախագիծը հակամարտության պատճառ դարձավ դրա կողմնակիցների և հակառակորդների միջև։ Սիոնիստական շարժման առաջնորդ Թեոդոր Հերցլը կողմ էր գաղափարին՝ հույս ունենալով առավել սերտ կապեր հաստատել բրիտանական կառավարության հետ և այնուհետ ստանալ նրա աջակցությունը Էլ Արիշում և Պաղեստինում հրեական բնակավայրեր ստեղծելու գործընթացում։ Ռուսաստանի սիոնիստների մեծամասնությունը՝ Իեխիել Չլենովի և Մենախեմ Ուսիշկինի գլխավորությամբ, դեմ էին այդ ծրագրին։ Արդյունքում, նախագիծն ընդունվեց 295 կողմ, 172 դեմ և 132 ձեռնպահ ձայների հարաբերակցությամբ։
Որոշվեց հանձնաժողով ուղարկել Ուգանդա՝ տեղանքի ուսումնասիրության և այդ տարածքում իրականում հրեական պետության ստեղծման հնարավորությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Հանձնաժողովի մեջ մտավ երեք մարդ՝ Պաղեստինի սիոնիստներից Նախում Վիլբուշևիչը և Անգլիայի և Արևելյան Եվրոպայի սիոնիստների ներկայացուցիչներ Խայլ Խաբրունսը և Ալֆրեդ Կայզերը։ Ձայների մեծամասնությամբ հանձնաժողովն եկավ այն եզրակացության, որ տարածքն անհարմար է հրեաների վերաբնեկեցման համար և արդեն 7-րդ համագումարում սիոնիստական շարժումը մերժեց այդ ծրագիրը. բրիտանական կառավարությունը ևս արդեն հրաժարվել էր այդ գաղափարից։
Ուգանդական նախագիծը սիոնիստական շարժման ամբողջականության խարխլման պատճառ դարձավ։ Վերոնշյալ որոշումից հետո Իսրայել Զանգվիլը դուրս եկավ շարժումից և ստեղծեց տարածքայնության շարժումը։ Ռուսաստանի շատ սիոնիստներ՝ որպես ծրագրի հակառակորդներ, դուս եկան շարժումից, իսկ սիոնիստական շարժման հիմնադիր Թեոդոր Հերցլը նյարդային խանգարման հետևանքով, որը կապված էր սիոնիստական շարժման մեջ առաջացած երկպառակությունով, մահացավ։
Վերածնունդը
Երրորդ ռեյխում Ուգանդական նախագծի ազդեցության ներքո մշակվում էր Եվրոպայի տարածքից դեպի Մադագասկար բոլոր հրեաների բռնի վերաբնակեցման ծրագիրը։ Նախապատերազմական Լեհաստանում Մադագասկարի լեհական գաղութացման շրջանակներում առաջացավ շարժում, որը ենթադրում էր հրեաների վերաբնակեցոմը Մադագասկարում։
Տես նաև
Մադագասկարական նախագիծ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1903 Կատեգորիա:Սիոնիզմ Կատեգորիա:Քենիա Կատեգորիա:Բրիտանական կայսրություն
Էլիս Իվ
Էլիս Իվ (Alice Sophia Eve,, Անգլիա), բրիտանացի դերասանուհի։
Կենսագրություն
Էլիս Իվը ծնվել է 1982 թվականի փետրվարի 6֊ին, Մեծ Բրիտանիայի Լոնդոն քաղաքում։ Էլիսը, դերասան Թրևոր Էվի և դերասանուհի Շարոն Մոֆանի դուստրն է ։ Նրա երկու փոքր եղբայրների անուններն են Ջեք և Ջորջ։ Նա ունի անգլիական, իռլանդական և ուելսյան ծագում ։ Մանկության տարիներին ծնողների հետ մի քանի տարի ապրել է Լոս Անջելեսում։ Հեմփշիրում ավարտել է Բեդեյլսի դպրոցը, ապա Վեստմինստերյան դպրոցը Լոնդոնում։
Իր դերասանական կարիրերան Իվը սկսել է 2004 թվականից։ Նրա առաջին կինոաշխատանքները, երբ սովորում էր դեռ համալսարանում, դարձան «Հոքինգ» և «Գեղեցկությունը անգլերենով» ֆիլմերը։ 2006 թվականի առաջին կեսը Էլիսը անցկացրել է Հնդկաստանում, որտեղ անցկացվում էին «Կորցնելով Ջեմմային» (ITV) ֆիլմի նկարահանումները։ Նույն թվականին կինովարձույթ դուրս եկավ «Ամբողջովին կոտրտում» կատակերգությունը, որտեղ Իվը խաղում էր գլխավոր դերերից մեկը։
2011 թվականի սկզբին Էլիսը միանում է «Սևազգեստ մարդիկ III» նկարահանումներին, համաձայնելով խաղալ գործակալ Օ դերը ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Էլիսը ամուսնանում է ֆինանսիստ Ալեքս Քաուփոր֊Սմիթի հետ, ում հետ նա հանդիպում էր դեռևս իրենց ամուսնությունը։ Էլիսը նրա հանդիպում էր նաև 1990-ական թվականներին՝ ռեևս դպրոցում։
Մրցանակներ
2007 թվականին Էլիս Իվը առառաջադրվել է «Theatregoers Choice» մրցանակին «երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Ռոքնռոլ» ներկայացման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Պոնտառլիե (շրջան)
Պոնտառլիե (Pontarlier), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, այն շրջաններից որոնք գտնվում են Ֆրանշ Կոնտե երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ` Դու (դեպարտամենտ)։ Սուպրեֆեկտուրա՝ Պոնտառլիե։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 74 040 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 57 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1293 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Ռոմա (ֆիլմ, 2018)
«Ռոմա» (Roma), 2018 թվականի մեքսիկական սև-սպիտակ ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Ալֆոնսո Կուարոնի կողմից, ով հանդես է եկել նաև որպես ֆիլմի օպերատոր, սցենարի հեղինակ և համապրոդյուսեր։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի օգոստոսի 30-ին Վենետիկի 75-րդ կինոփառատոնում, որտեղ այն մասնակցել է հիմնական մրցութային ծրագրին և արժանացել փառատոնի գլխավոր մրցանակին՝ «Ոսկե առյուծ»-ի ։
Սյուժե
Սյուժեի հիմքում ընկած է Մեխիկոյի միջին դասի սովորական ընտանիքի կյանքի պատմությունը 1970-ականներին։ Ընտանիքի հայրը հազվադեպ է տանը լինում, և մայրը չորս երեխաներին դաստիարակում է Հնդկաստանից եկած երկու աղախինների օգնությամբ։ Հերոսների կայնքում բեկումնային են դառնում 1971 թվականի հունիսի 10-ին կաթոլիկական տոնակատարության ժամանակ տեղի ունեցած անկարգությունները, երբ զինվորները կրակ են բացում ցուցարարների վրա։
Արտադրություն
2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին հայտարարվել է, որ Ալֆոնսո Կուարոնը կգրի սցենար 1970-ական թվականներին Մեխիկոյում ապրող մեքսիկական ընտանիքի կյանքին նվիրված նախագծի համար և կլինի դրա ռեժիսորը։ Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2016 թվականի աշնանը ։ Նախագիծն իրականացվել է Կուարանի, Գաբրիել Ռոդրիգեսի ու Նիկոլաս Սելիսի կողմից։
2016 թվականի նոյեմբերի 3-ին հայտարարվել է, որ նկարահանման հրապարակում կողոպուտ է տեղի ունեցել ։ Ըստ ստուդիայի տվյալների՝ երկու կին տուժել են, նկարահանող անձնակազմի հինգ անդամ տեղափոխվել է հիվանդանոց, իսկ բջջային հեռախոսները, դրամապանակներն ու թանկարժեք զարդերը գողացվել են ։ Ինչպես հայտարարվել է՝ նկարահանող խումբն այդ օրը գնացել է նկարահանումներն անցկացնելու, երբ քաղաքային բանվորների խումբը մոտեցել է նրանց ու փորձել դադարեցնել նկարահանումները։ Նկարահանող խումբը հայտարարել է, որ իրենց ունեն նկարահանման թույլտվություն, սակայն բանվորները մնացել են, երկու խմբերի միջև սկսել է վիճաբանություն։
Թողարկում
2018 թվականի ապրիլին հայտարարվել է, որ Netflix-ը ձեռք է բերել ֆիլմի տարածման իրավունքը ։ Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի օգոստոսի 30-ին Վենետիկի 75-րդ կինոփառատոնում ։ Այն ցուցադրվել է նաև Տելուրիդի կինոփառատոնում 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին, Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում 2018 թվականի սեպտեմբերի 10-ին , ինչպես նաև Նյու Յորքի կինոփառատոնում նույն թվականի հոկտեմբերի 5-ին ։ Ֆիլմի թիզերը, որի տևողությունը կազմում է մեկ րոպե, ներկայացվել է 2018 թվականի հուլիսի 25-ին Կուարոնի կողմից Թվիթերի իր էջում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆեմինիստական ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Netflix-ի արտադրության ֆիլմեր
Yokohama Landmark Tower
Yokohama Landmark Tower (横浜ランドマークタワー), Յոկոհամայի ամենաբարձր շենքը և իր բարձրությամբ երրորդը Ճապոնիայում։ Շենքի բարձրությունը 296,3 մետր է ։ Երկնաքերը տեղակայված է Մինատո-Միրայ 21 շրջանում՝ Յոկոհամայի արվեստի թանգարանի առջև։ Շենքի շինարարությունն ավարտվել է 1993 թվականին։ Երկնաքերի վրա տեղակայված է երկրի ամենաբարձր դիտահարթակը։ «Լենդմարկ-թաուեր»-ի շինարարությունն ավարտելու պահին այն համարվում էր ամենաբարձր շենքը, բայց 2003 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նրանից առաջ անցավ Թայվանում գտնվող Թայբեյ 101 երկնաքերը։
Երկնաքերի մի մասը՝ 49-ից 70-րդ հարկերը, զբաղեցնում է 603 սենյակից բաղկացած հինգաստղանի հյուրանոցը։ Ներքևի հարկերում տեղակայված են օֆիսներ, ռեստորաններ, կլինիկաներ, խանութներ։ Ընդհանուր առմամբ շենքն ունի 73 վերգետնյա և 3 ստորգետնյա հարկ ։ 69-րդ հարկում գտնվում է դիտահարթակը, որը 360° դիտողունակության հնարավորություն է ընձեռում։ Շենքում սարքավորված են վերելակներ, որոնք զարգացնում են մինչև 12,5 մ/վ արագություն (45 կմ/ժ) ։ Այդպիսի վերելակը 1-ինից մինչև 70-րդ հարկ բարձրացնում է մոտավորապես 40 վայրկյանում։
71-րդ հարկում տեղակայված են 2 իներցիոն դեպֆերներ։
Շենքը հիմնադրվել է Հյու Ստաբինսի նածագծով՝ Shimizu Corporation-ի և Mitsubishi Estate-ի պատվերով։ Երկնաքերը Mitsubishi Estate-ի սեփականությունն է ։
Նեստարես
Նեստարես (Nestares), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Տերա-դե-Կամերոս շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 21,61 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 77 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 30 կմ հեռավորության վրա։
Yokohama Landmark Tower
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկնաքերներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի շենքեր և կառույցներ
Նեստարես
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կավալինո
Կավալինո (Cavallino), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 11 846 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 539 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71020, հեռախոսային կոդ՝ +39 00832։
Քաղաքի հովհանավոր պաշտպան է Սան Դոմեիկոն։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կարապետ Նշանյան
Կարապետ (Շառլ) Նշանյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
Կարապետ Նշանյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում, որտեղ ստացել է նախնական գեղարվեստական կրթություն, աշակերտել Է. Գիյեմեին ։ Սովորել Է Նեապոլի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ է Դ. Մորելլիի մոտ։ Բաքվում, Թիֆլիսում, Վլադիկավկազում նկարել է պատկերներ եկեղեցիների համար և դիմանկարներ։ 1906 թվականին հաստատվել է Փարիզում, հաճախել Ժուլիան ակադեմիա ։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ստեղծագործություններ
Նշանյանի ուշագրավ գործերից է «Հայկական հարսանիք Մուշում» կտավը, որն արտատպվել է Ֆ. Մակլերի Ֆրանսիա և Հայաստանը արվեստի ու պատմության միջով (1917) գրքում։ Կտավը ներկայացնում է հայկական օջախ՝ հարսանյաց խնջույքի մասնակիցներով։ Դիտողի ուշադրության կենտրոնում ազգային տարազն ու կեցաղային առարկաներն են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսահայ նկարիչներ
Աուգուստուսբուրգ և Ֆալկենլուստ
Աուգուստուսբուրգ  պալատը (Augustusburg) և Ֆալկենլուստ որսորդական ամրոցը (Falkenlust), տեղակայված են Բրյուլ քաղաքի լանդշաֆտային այգում։ Հանդիսանում են Գերմանիայի՝ 18-րդ դարի ռոկոկո ոճի ճարտարապետության ամենավաղ օրինակներից։ 1984 թվականից ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։
Պալատային կոմպլեքս
Երկու ամրոցներն էլ կառուցված են 18-րդ դարի սկզբին՝ Քյոլնի արքեպիսկոպոս և կուրֆյուրստ (կայսր ընտրող իշխան հին Գերմանիայում) Կլեմենտ Ավգուստ Բավարսկու (1700-1761) կարգադրությամբ։ Աուգուստուսբուրգ պալատի ճարտարապետն էր Յոհան Քոնրադ Շլաուն, ով նախագծեց այն U-աձև տեսքով, որն ուներ երեք հիմնական հարկեր և երկու ձեղնահարկ։ Որսորդական ամրոց Ֆալկենլուստը կառուցվել է ճարտարապետ Ֆրանսուա դե Կուվիլիեսի կողմից 1729-ից 1740 թվականներին՝ որպես օժանդակ կառույց։
Երկու շինությունները կապված են իրար հետ լայնարձակ զբոսայգով։ Որպես պալատային կոմպլեքսի կանաչ զանգվածի նախագծող հանդես եկավ Դոմինիկ Ժիրարը։ 1800-ական թվականներին զբոսայգու մի մասը, որտեղ զետեղված էր ծաղկային այգին, Պյոտր Ժոզեֆ Լեննեի կողմից ենթարկվեց վերանորոգման։
Պատմություն
19-րդ դարի սկզբին Ռեյնի մարզը, որտեղ տեղակայված էին ամրոցները, գրավված էր Նապոլեոնի կողմից։ Երբ 1809 թվականին նա տեսավ Աուգուստուսբուրգ պալատը, վշտացավ, որ չի կարող այն տանել իր հետ Ֆրանսիա։ Ռեյնլանդի ազատագրումից հետո՝ 1815 թվականին այն անցավ Պրուսսիայի տիրապետության տակ։ 1877 թվականից Վիլհելմ 1-ին կայսրը պալատն օգտագործեց որպես իր նստավայր։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո Աուգուստուսբուրգը Գերմանիայի ղեկավարների կողմից օգտագործվում էր բազմաթիվ պետական ընդունելությունների անցկացման համար։ Հետպատերազմյան շրջանում այստեղ եղել են 100-ից ավել ղեկավարներ՝ օտարերկրյա կառավարություններից և իշխանություններից։ Դրանով էր հենց պայմանավորված բարեհաճ վերաբերմունքը Բոն քաղաքի հանդեպ, որը հանդիսանում էր ԳՖՀ-ի մայրաքաղաք։
Ներկայումս Աուգուստուսբուրգում կազմակերպվում են ամենօրյա էքսկուրսիաներ զբոսաշրջիկների համար, իսկ հարակից այգիները օգտագործվում են որպես հանրային վայր կամ որպես համերգների անկացման վայր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Գերմանիայում Կատեգորիա:Պալատներ Կատեգորիա:18-րդ դարի հիմնադրումներ
Խանգա (Կուրժմայի վտակ)
Խանգա (Ханга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուրժմա գետի աջ ափին՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ասկիլաուր
Ասկիլաուր  (ასკილაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 70 մարդ ։
Տարածք
Կենտրոնի բարձրությունը 1060 մետր է։
Մանրաթելեր
Մանրաթելեր, երկայնակի ձգված, բարակ, ճկուն և ամուր թելիկներ, որոնք պիտանի են գործվածքաթել, մանվածքաթել, թաղիք, կարելաթել, կորդաթել ևն պատրաստելու համար։ Մանրաթելերը մեծ մասամբ կառուցվածքային երկայնակի տարրերից բաղկացած բարձրամոլեկուլային նյութեր են, որոնք օգտագործվում են ուղղակի, ավելի հաճախ, նախօրոք մանվելուց հետո։ Ըստ ծագման տարբերում են բնական և քիմիական (արհեստական և սինթետիկ) մանրաթելեր։ Բնական մանրաթելերն ունեն բուսական, կենդանական կամ միներալային ծագում և բաղկացած են սահմանափակ երկարության թելիկներից։ Բուսական	մանրաթելերն առաջանում են թելատու բույսերի սերմի (բամբակենի), տերևների (ագավա, արմավաշուշան և այլն) վրա, պտուղներում (մետաքսաբույս) կամ ցողունում (վուշ, ջուտ, կանեփ)։
Ամենատարածված բուսական մանրաթելը բամբակն է, որը նուրբ, ամուր և խոնավածուծ է, օգտագործվում է կենցաղային (արտահագուստի, ներքնահագուստի, սպիտակեղենի, մանածագործական) և տեխնիկական կտորեղեն, կտրելու թել, կորդաթել, պարան և այլն պատրաստելու համար։ Ցողունից, տերևից և պտուղներից ստացվող մանրաթելը սովորաբար օգտագործում են տեխնիկական նպատակներով։ Ցողունից ստացվող ամենանուրբ մանրաթելը վուշաթելն է, որն ամուր է, քիչ ձգվող և խոնավածուծ, օգտագործվում է պարկեր, սպիտակեղեն, զգեստ կտրելու, ինչպես նաև տեխնիկական և այլն կտորներ, ճոպաններ պաարասանլու համար։
Միներալային ծագում ունեցող մանրաթել է ասբեստը, որից գործում են հրակայուն և այլ տեխնիկական կտորներ։
Արհեստական մանրաթել ստանում են բնական պոլիմերներից։ Ամենից հաճախ օգտագործվող վիսկոզային, պղինձամոնիակային և սպիտակուցային մանրաթելերը օրգանական պոլիմերներ են, որոնք ստացվում են փայտանյութում պարունակվող թաղանթանյութից կամ բուսական և կենդանական սպիտակուցներից (զեին, կագեին)։ Արհեստական մանրաթելերը կաղապարվում են համապատասխան պոլիմերի լուծույթը ֆիլիերների անցքերից ճնշման տակ դուրս մղելով։ Оգտագործվում են որպես մանածագործային, կորդային և շտապելային մանրաթելերը։ Վիսկոզային և պղինձամոնիակային մանրաթելերը հեշտ ճմրթվող են և թրջվելիս կորցնում են ամրությունը։ Վիսկոզային մանրաթելերի արտադրությունը, սակայն, անընդհատ ընդլայնվում է, քանի որ դրանք հիգիենիկ են, էժան և ստացվում են մատչելի հումքից։ Արժեքավոր են նաև ապակուց ստացվող մանրաթելերը, որոնք ջերմության, էլեկտրականության և ձայնի մեկուսիչներ են, կայուն են բարձր ջերմաստիճանների և քիմիական ազդակների նկատմամբ։ Օգտագործվում են ապակյա կտոր գործելու, ապակեպլաստիկներ, չայրվող և ջերմակայուն իրեր, ֆիլտրող սարքեր պատրաստելու համար։
Կատեգորիա:Թելեր
Լաֆաժ
Լաֆաժ (Lafage), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 94 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.71 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 61 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 32-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 52,5 %։ 32 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 27 անձ (16 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նիևա դե Կամերոս
Նիևա դե Կամերոս (Nieva de Cameros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Տերա-դե-Կամերոս շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 42,05 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 103 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 40 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Լիա Բրեքնել
Էլիսոն Ռոզալինդ Լիա Բրեքնել (Alison Rosalind «Leah» Bracknell, ), անգլիացի դերասանուհի, պարուհի և ոսկերիչ։
Կենսագրություն
Էլիսոն Ռոզալինդ Բրեքնելը ծնվել է 1964 թվականի հուլիսի 12-ին Վեսթմինսթերում (Միացյալ Թագավորություն, Անգլիա, Լոնդոն)՝ անգլիացի հեռուստատեսային ռեժիսոր Դևիդ Իեն Բրեքնելի (1932-1987) և չինա-մալազիացի դերասանուհի Լի-Եր Հվանգի ընտանիքում  ։ Բրեքնելի ծնողները ծանոթացել են 1959 թվականին Հոնկոնգում «Սյուզի Վոնգի աշխարհը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ, որտեղ նրա հայրը եղել է արտադրական խմբում, իսկ մայրը խաղացել է Ուենսդեյ Լուի դերում։ Բրեքնելն ու Հվանգն ամուսնացել են 1961 թվականին և ամուսնացած են եղել մինչև 1987 թվականը՝ Բրեքնելի մահը։
Բրեքնելը մեծացել է Լոնդոնում և Օքսֆորդում, ինչպես նաև մեկ տարի ապրել է Նոր Զելանդիայում և Ֆիջիում ։ Նա Էլիսոն անունը փոխել է Լիայով մինչ իր կարիերան սկսելը։ Բրեքնելը սովորել է Webber Douglas Academy of Dramatic Art-ում։
Կարիերա
1976 թվականին Լիան առաջնաելույթ է ունեցել կինոյում՝ խաղալով հոր նկարահանած «The Chiffy Kids» սերիալում։ Բրեքնելին ճանաչում է բերել «Էմերդեյլ» սերիալի Զոի Թեյթի դերը, որում նկարահանվել է 1989-2005 թվականներին՝ ներառյալ երկու դեկրետային արձակուրդ ։ 2006 թվականին «Լավագույն խնամք» անվանակարգում ստացել է «The British Soap Awards» մրցանակը. ավելի վաղ ստացել էր նաև նույն մրցանակի «Տարվա գրավիչ տեսարան» անվանակարգը (2006) և «National Television Awards» (2002) մրցանակի «Ամենահայտնի դերասանուհի» անվանակարգը։ Ընդամենը խաղացել է 9 ֆիլմերում և սերիալներում, բայց նաև խաղացել է թատրոնում։ Բացի դերասանական կարիերայից, Բրեքնելը յոգայի որակավորված ուսուցիչ էր։ Մշակել և արտադրել է ոսկերչական իրերի սեփական գիծը ։
Անձնական կյանք
Բրեքնելը ամուսնացած է եղել գրող Լայլ Ուոթսոնի հետ, ումից ունեցել է երկու աղջիկ՝ Լիլի Ուոթսոնը (ծնված 1991 թվականի հուլիսին) և Մայլա Ուոթսոնը (ծնված 1995 թվականի հոկտեմբերին)։ 2017 թվականի մարտի 10-ից ամուսնացել է երկրորդ անգամ գրող Ջեզ Հյուզի հետ։ Ապրել է Ուերթինգում (Սասեքս կոմսություն)։
Հիվանդություն և մահ
2016 թվականի հոկտեմբերին Լիան խոստովանել է, որ հիվանդ է վերջին՝ չորրորդ փուլի թոքի քաղցկեղով  ։ Հաջորդ երեք օրերի ընթացքում Գերմանիայում Բրեքնելի բուժման համար հավաքվել է ավելի քան 50 հազար դոլար։ Բրեքնելը հրապարակայնորեն խոսել է այն մասին, թե ինչպես է նա փնտրում իր ոչ աշխատանքային և անբուժելի հիվանդության այլընտրանքային բուժման մեթոդներ։ «Cannabis and Me: Breaking the Law» բլոգում նա պատմել է, որ տանը պատրաստել է կանեփի յուղ, որը ընդունել է, որպեսզի դանդաղեցնի քաղցկեղի զարգացումը՝ ասելով, որ դա «նույնքան հեշտ է, որքան տորթ թխելը»։ 2019 թվականի հուլիսի դրությամբ նա  բժիշկների կողմից իրեն հատկացված ժամկետից ապրել է 23 ամսով ավելի ։ 2019 թվականի օգոստոսին Բրեքնելը հայտարարել է, որ գտնվում է իմունոթերապիայի կլինիկական ստուգման մեջ։ Նա մահացել է 2019 թվականի սեպտեմբերին 55 տարեկան հասակում, ինչի մասին հայտարարվել է հոկտեմբերի 16-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հուլիսի 12 ծնունդներ Կատեգորիա:1964 ծնունդներ Կատեգորիա:2019 մահեր Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 16 մահեր Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Պարուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ
Արարատ Խանզադյան
Արարատ Սերոյի Խանզադյան, հայ նկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1976)։
Սերո Խանզադյանի որդին։ Մայրը Ժենիա Մուսաելյան (Ակունց)
Կենսագրություն
Արարատ Խանզադյանը ծնվել է Գորիս քաղաքում, Սերո Խանզադյանի ընտանիքում ։ 1946 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի Կրուպսկայայի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1967 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1971 թվականից դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի գեղանկարչության ամբիոնում։ 1976 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, 1978 թվականից` նկարիչների միության վարչության անդամ և միության գեղանկարչական սեկցիայի նախագահը ։
Մասնակցել է միջազգային և հանրապետական տարբեր ցուցահանդեսների։ 2016 թվականին Արարատ Խանզադյանի մահից հետո Հայաստանի նկարիչների միությունում կայացել է նրա և Շիրվան Մկրտչյանի համատեղ ցուցահանդեսը ։
Արարատ Խանզադյանի աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։ Արարատ Խանզադյանի աշխատանքներից կան նաև Երևանի քաղաքապետարանում, գորիսի Սերո Խսնզադյանի տուն թանգարանում և այլն։
Ընտանիք
Ունի 2 զավակ՝ Արեգ և Վահագն, 5 թոռ, կինը՝ Ժաննա Խանզադյան։ Արեգը ունի 4 դուստր Անահիտ, Աստղիկ, Մարիամ, Արիա։ Վահագնը մեկ զավակ՝ Մհերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նիկոլ Աղբալյանի անվան թիվ 19 հիմնական դպրոցի շրջանավարտներ
Խաուկի (Կուրժմայի վտակ)
Խաուկի (Хауки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուրժմա գետի աջ ափին՝ 11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Corsair Components
Ընկերությունը գրանցվել է Կալիֆոռնիայում 1994 թվականի հունվարից, նորից գրանցվել է Վաշինգտոնում 2007 թվականին ։ 2010 թվականի հունվարին ընկերությունը կրկին գրանցվել է Դելավերում, ինչպես Corsair Components, Inc : Ընկերությունը մշակում և վաճառում է ապրանքների լայն տեսականի համակարգիչների համար, ներառյալ գերարագ DRAM մոդուլներ, ATX ձևաչափի սնուցման համակարգեր, USB ֆլեշ կրիչներ, օպերատիվ հիշողություններ, խաղային պերեֆերիյա, համակարգչային իրաններ, կոշտամարմին կուտակիչներ (SSD) և դինամիկներ ։
Բացի ֆրեմոնտի գլխավոր գործարանից, Corsair-ը տիրապետում է, մթերքների հավաքման փորձարկման և փաթեթավորման գործարանների Թաոյենում և Թայվանում, բաշխման կենտրոնների, վաճառքի և մարքեթինգի գրասենյակների Ասիայում, ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում։
Արտադրանքը
Ընկերությունն արտադրում է.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 հիմնադրված ընկերություններ
Մարտակոչ
«Մարտակոչ», խորհրդային շրջանի օրաթերթ, Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության Անդրկովկասյան երկրամասային կոմիտեի օրգան։ Լույս է աեսել 1923-1927 թվականներին, Թիֆլիսում։ Խմբագիրներ՝ Ալեքսանդր Մյասնիկյան, Հարություն Սուրխաթյան, Աշոտ Խումարյան, Արամայիս Երզնկյան, Սարգիս Խանոյան։
Պրոպագանդել է խորհրդային գաղափարախոսություն, քննադատել մենշևիկյան և բոլշևիզմին դեմ արտահայտված այլ կուսակցությունների գաղափարախոսությունը։ Տպագրել է մարքսիզմ–լենինիզմի դասական համարվողների աշխատությունները։ Մեծ ուշադրություն է նվիրել Անդրկովկասի և միութենական մյուս հանրապետությունների արդյունաբերության և գյուղատնտեսության՝ խորհրդային ստանդարտներով զարգացման հարցերին, կարևորել աշխատավորության գեղագիտական դաստիարակությունն ու անգրագիտության վերացումը։ Ներկայացրել է երկրամասի մշակութային կյանքը, գրականության և արվեստի նորությունները։
Թերթում հոդվածներով և այլ նյութերով հանդես են եկել կուսակցական և պետական գործիչներ, գիտնականներ, աշխատավորության ներկայացուցիչներ։ Տպագրել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Հակոբյանի, Եղիշե Չարենցի և ուրիշների ստեղծագործությունները։
«Մարտակոչ»-ին զուգահեռ՝ որպես գրական–գեղարվեստական հավելված, լույս է տեսել նույնանուն շաբաթական պատկերազարդ հանդեսը (խմբագիր՝ Հարություն Սուրխաթյան), ուր լուսաբանվել են գրականության ու արվեստի տեսական հարցեր, պարբերաբար տպագրվել հայ խորհրդային հեղինակների նոր գործերը, թարգմանություններ ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրականությունից։
«Մարտակոչ»-ին նախորդել է «Կարմիր աստղ» (1920-1923) թերթը, հաջորդել՝ «Պրոլետարը» (1927-1938)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի հայկական օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Գաղութ (կենսաբանություն)
Կենսաբանական գաղութ (colonia), վերաբերում է նույն տեսակի օրգանիզմների, որոնք միմյանց հետ են ապրում առավեալպես փոխշահավետ պայմանների, օրինակ՝ ավելի լավ պաշտպանության համար։ Որոշ միջատներ՝ մրջյունները, մեղուները, ապրում են միայն գաղութներով։
Մանրէների գաղութներ, միկրոօրգանիզմների որևէ տեսակի (բակտերիաներ, խմորասնկեր) անզեն աչքով տեսանելի կուտակումները սննդամիջավայրում (հատկապես պինդ), որոնք ենթադրաբար առաջացել են միևնույն բջջից ։ Գաղութների ձևը, գունավորումը պայմանավորված են տվյալ միկրոօրգանիզմի մորֆոֆիզիոլոզիական առանձնահատկություններով, արտաքին միջավայրի պայմաններով, սննդամիջավայրի բաղադրությամբ (մսապեպտոնային ագար են)։ Նշված հատկանիշներն օգտագործվում են միկրոօրգանիզմների տեսակի նկարագրման և դասակարգման համար։ Բնական պայմաններում մանրէների գաղութներ. կարող են առաջանալ սննդանյութերի մակերեսին, հողում, ջրամբարների տիղմում են։ Մանրէաբանության պրակտիկայում մանրէների գաղութներ կիրառվում են մաքուր կուլտուրաներ ստանալու համար։
Գաղութային օրգանիզմ, օրգանիզմ, որը կազմված է մի շարք օրգանիզմներից։ Օրգանիզմները կարող են լինել միաբջիջ, ինչպես վոլվոքս (volvox) ջրիմուռի դեպքում է կամ բազմաբջիջ։ Գաղութային օրգանիզմները բազմաբջիջ օրգանիզմների ձևավորման էվոլյուցիոն առաջին քայլն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արեալ Կատեգորիա:Համայնքային էկոլոգիա
Լիդիա Մեյ
Լիդիա Մեյ (Լիդիա Յուհանի Ստարկոպֆ-Մեյ, Lydia Mei, 2 հուլիսի, 1896, Հիյումաա - 14 սեպտեմբերի, 1965, Տալլին), էստոնացի նկարչուհի-ջրանկարիչ, նատյուրմորտների վարպետ ։
Կենսագրություն
Լիդիա Մեյը ծնվել է 1896 թվականի հուլիսի 2-ին էստանական Հիյումաա կղզում՝ նավապետի ընտանիքում։ Նա եղել է ընտանիքի երեք երեխաներից երկրորդը։ Երեք քույրերն էլ հետագայում իրենց կյանքը նվիրել են արվեստին. Լիդիան ու Նատալյան զբաղվել են նկարչությամբ՝ դառնալով 1920-ական թվականներին էստոնական արվեստում ծավալված «Նոր իրեղենություն» ուղղության ներկայացուցիչներ, իսկ Քրիստինա Մեյը դարձել է քանդակագործ։
1915 թվականին Լիդիա Մեյն ավարտել է Տալլինի իգական գիմնազիան, այնուհետև մինչև 1918 թվականը ճարտարապետություն է սովորել Պետրոգրադի Կանանց ճարտարագիտական ինստիտուտում։ Դրանից հետո վերադարձել է Էստոնիա։ 1920-1921 թվականներին Լիդիա Մեյը՝ որպես նկարչության ուսուցչուհի, աշխատել է Տարտուի մանկավարժական քոլեջում։ Որպես ջրանկարիչ՝ Լիդիա Մեյը ճանաչում է ձեռք բերել 1920-ական թվականների վերջին. նրա նկարները ցուցադրվել են Ամստերդամում, Ռիգայում, Հելսինկիում, Բեռլինում և այլ քաղաքներում կազմակերպված ցուցահանդեսներում։ 1940-ական թվականների սկզբին Լիդիա Մեյն զբաղվել է մանկական գրքերի նկարազարդումներով ։ Լիդիա Մեյի նատյուրմորտներն աչքի են ընկնում վառ ու հարուստ գույներով ։
1925 թվականին Լիդիա Մեյը դարձել է Էստոնիայի Կերպարվեստի նկարիչների կենտրոնական միության (EKKKÜ) անդամ, 1931-1935 թվականներին անդամակցել է Էստոնացի նկարիչների միությանը (EKR), իսկ 1936 թվականին նա դարձել է Կիրառական արվեստի միության (RaKü) անդամ։ Լիդիա Մեյը Էստոնիայի նկարիչների միության անդամ է 1946 թվականից։
1920-1928 թվականներին Լիդիա Մեյն ամուսնացած է եղել քանդակագործ Անտոն Ստարկոպֆի հետ, այդ պատճառով էլ երբեմն հիշատակվում է որպես Լիդիա Մեյ-Ստարկոպֆ։
Լիդիա Մեյը մահացել է 1965 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Տալլինում։
Լիդիա Մեյի նկարները, աշխատանքները պահվում են Էստոնիայի գեղարվեստական թանգարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Լիբանանահայ կերպարվեստ
Լիբանանահայ կերպարվեստ, Լիբանանում է անցել նկարիչ Հարություն Կալենցի ստեղծագործության առաջին շրջանը (1946 թվականին հայրենադարձել է), նա օժտված էր բացառիկ գեղանկարչական ճաշակով, իրականությունը բացարձակապես գույներով ընկալելու վարպետությամբ։ Հարություն Կալենցի, ինչպես և 0. Ավետիսյանի, Գառզուի, Ժանսեմի, Շարթի ցուցահանդեսները Բեյրութում նպաստել են տեղի գեղարվեստական կյանքի աշխուժացմանը։ 1950-ական թվականներից լիբանանահայ մշակույթը բուռն վերելք է ապրել։ Ճանաչված նկարիչներից է նաև Պոլ (Պողոս) Կիրակոսյանը, որն ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, թեմատիկ-կոմպոզիցիոն պատկերներ, որտեղ արտացոլել է նաև հայության աստանդական կյանքն ու կենցաղը («Դեր Ձոր», «Գաղթ», «Կարպետագործը» և այլն)։ Նրա գործերին բնորոշ են հյութեղ երփնագիրը, գույնի նուրբ զգացողությունը, գծանկարի մեղմությունը։ Արժանացել է մի շարք միջազգային և ՀՆՄ Մարտիրոս Սարյանի անվան (1981) մրցանակների։ Լիբանանահայ միջին և երիտասարդ սերնդի գեղանկարիչների արվեստները մոտ են երազային, թախծոտ բովանդակությամբ, սակայն առանձնանում են Եվրոպական արդի արվեստից սերող գունագծային որոշակի ինքնատիպությամբ, որը բնորոշ է Կյուվտերի (Ջոն Կյուվտերելյան), Կյուվի (Ժորժ Կյուրվերջինյան), Հարություն Թորոսյանի, Լյուսի Թյությունճյանի, Գրիգոր Նորիկյանի, Րաֆֆի Թոքաթլյանի, Հրայր Տիարպեքիրյանի, Ժակլին Օհանյանի ու Սերգեյ Մանուկյանի պատկերներին։ Միջին սերնդի քանդակագործներից հայտնի են Զավեն Խտշյանը (Եղեռնի զոհերին նվիրված հուշարձան, Բիկֆայա գյուղաքաղաք) և Վարուժան Մարտիրոսյանը։ ճանաչված ծաղրանկարիչ Տիրան Աճեմյանի գծանկարները տպագրվել են հայկական, ֆրանսիական և արաբական մամուլում։ Լուսանկարչության բնագավառում հայտնի է Վարուժան Սեթյանը։ Արվեստաբան Սեդա Պարսումյան-Տատոյանը 1984 թվականին հրատարակել է լիբանանահայ նկարչությունը վերլուծող պատկերազարդ աշխատություն։ Բեյրութի մի շարք հեղինակավոր պատկերասրահներ («Վարուժան Արթ Սենթր», «Նոազ Արի», «Ռոշան») պատկանում են հայերին։
Կատեգորիա:Լիբանանահայ կերպարվեստ
Ռութ Ուիլյամս Կհամա
Ռութ Ուիլյամս Կհամա, Լեդի Կհամա (Ruth Williams Khama, Lady Khama, ), եղել է Բոտսվանայի առաջին նախագահ, Բամանգվատո ցեղի ավագ ղեկավար Սըր Սերետսե Կհամայի կինը։ 1966-1980 թվականներին եղել է Բոտսվանայի առաջին Առաջին տիկինը։
Կենսագրություն
Ռութ Ուիլամսը սովորել է Էլթհեմի ավագ դպրոցում, այնուհետև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Անգլիայի հարավում եղել է Կանանց օժանդակ օդային ուժերի շտապ օգնության վարորդ տարբեր օդանավակայաններում։ Պատերազմից հետո Լոնդոնի Լլոյդս անդերռայթինգ ֆիրմայում Քաթբերթ Հիֆի մոտ աշխատել է որպես քարտուղար։
Ամուսնություն
1947 թվականի հունիսին Լոնդոնյան միսիոներական ընկերության կողմից կազմակերպված Nutford House-ում պարի ժամանակ Ռութի քույրը նրան ներկայացրեց այն ժամանակվա արքայազն Սերետսե Կհամայի հետ։ Նա Բամանգվատո ժողովրդի գլխավոր ղեկավար Սեկգոմա II- ի որդին էր, և մեկ տարի Օքսֆորդի Բալիոլի քոլեջում սովորելուց հետո Լոնդոնում իրավագիտություն էր ուսանում Inner Temple-ում։ Զույգը ջազի սիրահար էր և արագ սիրահարվեցին միմյանց ։ Նրանց ամուսնության պլանները հակասություն առաջացրեցին ինչպես Բեկուանալենդի (Հարավային Աֆրիկայում Մեծ Բրիտանիայի պրոտեկտորատ) ցեղային ավագների, այնպես էլ Հարավային Աֆրիկայի կառավարության հետ, որը հաստատել էր ռասայական սեգրեգացիայի համակարգ, որը հայտնի է որպես ապարտհեյդ։
Բրիտանական կառավարությունը միջամտել է ամուսնությունը դադարեցնելու փորձին։ Լոնդոնի եպիսկոպոս Ուիլյամ Վանդը հայտարարել է, որ թույլ կտա եկեղեցական հարսանիք միայն այն դեպքում, եթե կառավարությունը համաձայներ ։ 1948 թվականի սեպտեմբերին զույգն ամուսնացել է Քենսինգթոնի գրանցման գրասենյակում ։ Հարավային Աֆրիկայի վարչապետ Դանիել Մալան նրանց ամուսնությունը նկարագրել է որպես «գարշելի» ։ Այն ժամանակ ուսանող-ուսուցիչ, հետագայում Տանզանիայի նախագահ Ջուլիուս Ներերեն ասել է, որ այն «աշխարհի ամենահրաշալի սիրային պատմություններից մեկն է» ։
Զույգը վերադարձավ Բեկուանալենդ, որն այն ժամանակ Բրիտանիայի պրոտեկտորատն էր և աջակցություն ստացավ այնտեղ։ 1950 թվականին Սերետսեին կանչեցին Լոնդոն բանակցելու բրիտանացի պաշտոնյաների հետ և արգելեցին տուն վերադառնալ, և նա մնաց աքսորում։ Ռութը միացավ նրան Անգլիայում և մինչև 1951 թվական ամուսիններն որպես աքսորյալներ ապրեցին Կրոյդոնում ։
Բեկուանալենդում շարունակվում էր ժողովրդական աջակցությունը և բողոքը։ Ամուսիններին թույլատրեցին վերադառնալ 1956 թվականին, երբ Բամանգվատոյի ժողովուրդը հեռագիր ուղարկեց թագուհի Եղիսաբեթ II-ին։ Սերետսեն հրաժարվեց իր ցեղի գահից և Սերովեում դարձավ ֆերմեր։
Սերետսեն հիմնադրել է ազգայնական Բեկուանալենդի դեմոկրատական կուսակցությունը և հաղթել 1965 թվականի ընդհանուր ընտրություններում։ Որպես Բեկուանալենդի վարչապետ, նա պայքարեց անկախության համար, որին երկիրը հասավ 1966 թվականին։ Սերետսե Կհաման դարձավ անկախ Բոտսվանայի առաջին նախագահը և արժանացավ Բրիտանական կայսրության շքանշանի։ Ամուսնու պաշտոնավարման չորս անընդմեջ ժամկետներում՝ 1966-1980 թվականներին, Լեդի Կհաման եղել է ազդեցիկ և քաղաքականապես ակտիվ Առաջին տիկին։
Ընտանիք
Կհաման և ամուսինն ունեցել են չորս երեխա։ Անդրանիկ զավակը՝ Ջակլինը, ծնվել է Բեկուանալենդում 1950 թվականին, Սերետսեի աքսորից որոշ ժամանակ անց։ Առաջին որդին՝ Յան Կհաման, ծնվել է 1953 թվականին՝ Անգլիայում, և երկվորյակներ՝ Էնթոնի և Տսհեկեդի Կհամաները Բեկուանալենդում 1958 թվականին (Էնթոնիի անունը դրել են Թոնի Բենի պատվին, հայտնի որպես Էնթոնի Ուեդվուդ Բեն, ով 1950-ական թվականներին օգնել է նրանց վերադառնալու աքսորից ): Ռութ Ուիլյամս Կհաման Բոտսվանայում է մնացել ամուսնու մահից հետո և նրան անվանել են "Mohumagadi Mma Kgosi" (մայր թագուհի)։
Նրանց որդիներից երկուսը՝ Յանն ու Տսեկեդին, հայտնի քաղաքական գործիչներ են Բոտսվանայում։ Յան Կհաման 2008 թվականին ընտրվել է Բոտսվանայի նախագահ։
Մահ
Կհաման մահացել է կոկորդի քաղցկեղից 78 տարեկան հասակում Գաբորոնեում։ Թաղված է Բոտսվանայում՝ ամուսնու կողքին ։
Հանրահայտ մշակույթում
1990 թվականին Կհամայի մասին նկարահանվել է «Անհարմար ամուսնություն» ֆիլմը՝ հիմնված Մայքլ Դաթֆիլդի համանուն գրքի վրա ։ Colour Bar գիրքը պատմում է Կհամայի հարաբերությունների ու պայքարի մասին ։
Լեդի Կհամայի դերը ռեժիսոր Ամմա Ասանտեի 2016 թվականին նկարահանված «Միացյալ թագավորություն» ֆիլմում մարմնավորել է Ռոզամունդ Փայկը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոտսվանայի առաջին տիկնայք Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Ժան-Բատիստ Բարոնյան
Ժան-Բատիստ Բարոնյան (Ժոզեֆ Լու Բարոնյան, Jean-Baptiste Baronian, ): Որոշ ստեղծագործություններ ստորագրվել է Ալեքսանդր Լու գրական կեղծանունով։
Կենսագրություն
Ավարտել է Լուվենի կաթոլիկական համալսարանը՝ արժանանալով գիտության պսակավորի և իրավագիտության դոկտորի կոչումներին (1969 )։ Իբրև գիտաֆանտաստիկ գրականության բաժնի տնօրեն և խմբագիր աշխատել է «Մարաբու» հրատարակչությունում (1970-1977 թվականներին)։ Պաշտոնավարելով զանազան հաստաատություններում ՝ հիմնականում զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Իբրև գրականագետ և գրական քննադատ աշխատակցել է «Լը Վիֆ Լ’Էքսպրես» (Բրյուսել) և «Մագազեն լիտերեր» (Փարիզ) գրական հանդեսներին։ Բազմաժանր գրող է։ Գրել է վեպեր, պատմվածքներ, նովելներ, գրականագիտական և գրաքննադատական աշխատություններ, կենսագրականներ, հեքիաթներ և մանկական ստեղծագործություններ։ Հեղինակ է 50-ից ավելի գրքի և բազմաթիվ հոդվածների:Ֆրանսիացի հայազգի նշանավոր արձակագիրը և գրաքննադատը, Բելգիայի Արքայական Ակադեմիայի պատվավոր անդամ է։ Ժան-Բատիստ Բարոնյանը հայ ընթերցողներին ծանոթ է որպես արկածային և ոստիկանական վեպերի հեղինակ։ Սակայն ֆրանսախոս երկրներում նա հայտնի է նաև որպես Արթյուր Ռեմբոյի, ֆրանսիացի բանաստեղծ, ֆրանսիական սիմվոլիզմի ներկայացուցիչ) գիտական կենսագրության հանրաճանաչ մասնագետ։ «Մի ամառվա դժոխքը» վեպով նա շարունակում է ֆրանսիացի պատանի հանճարի կենսագրության և պոեզիայի պրպտումները, բայց այս անգամ արձակի ժանրում։ Գրողը՝ որպես նյութ, վերցրել է Ա. Ռեմբոյի կարճատև, բայց արկածալից կյանքի մի դրվագ, երբ Պոլ Վեռլենը 1873 թվականի հուլիսին Բրյուսելում տեղի ունեցած բուռն վիճաբանության ընթացքում ատրճանակով վիրավորում է տասնութամյա բանաստեղծին։ Վերքը բարեբախտաբար ծանր չէ, սակայն բելգիական արդարադատությունը գործի է անցել, ուստի Ա. Ռեմբոն ստիպված է տասն օր մնալ այդ քաղաքում։ Եվ սկսվում են նոր արկածներ, նոր ծանոթություններ և, վերջապես, ստեղծագործական նոր մտահղացումներ։ Հենց այդ տասն օրում է լույս տեսնում բանաստեղծի հռչակավոր ժողովածուն՝ «Մի ամառ դժոխքում», որը, սակայն լույս տեսնելուց հետո մնում է փակի տակ, փաստորեն՝ արգելված, և ընդամենը մի քանի օրինակ է հասնում հեղինակին։