cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիների հայ գրականություն
Ռազմաճակատային ակնարկներ ու պատմվածքներ
Կյանքի մեծարումը լայնորեն արտացոլվեց ռազմաճակատային ակնարկներում ու պատմվածքներում, ինչպես նաև հրապարակախոսության մեջ։ Հրաչյա Քոչարի (1919–1965) պատումներում, որոնք տեղ գտան «Նախօրյակին» (1942), «Հերոսների ծնունդը» (1942) և «Սրբազան ուխտը» (1946) ժողովածուներում, հայրենիքի զինվորների հերոսությունը ներկայացվում է իբրև աշխատանքի ու խաղաղության, արդար գոյության ու ժողովուրդների եղբայրության համար կատարվող սխրագործություն։ Բարոյախոսական շեշտերով ընդգծվեցին նաև մյուս զինվորական թղթակիցների՝ Վախթանգ Անանյանի (1905–1980), Հարություն Մկրտչյանի (ծնվել է [[1903), Գարեգին Բեսի (1910–1986) և այլոց պատումները, ինչպես և Դերենիկ Դեմիրճյանի մանրապատումները, Ստեփան Զորյանի «Պարզ հոգիներ»-ը (1945, պատմվածքներ)։
Գեղարվեստական-գրական ժանրեր
Ժամանակն իր կնիքը դրեց գեղարվեստական-գրական բոլոր ժանրերի ներքին կառուցվածքի վրա․ ավանդական պատմավեպը, դրաման, պոեմն ու բալլադը՝ ի դեմս «Վարդանանքի», «Պապ թագավորի», «Արա Գեղեցիկի», «Բիբլիականի», «Ձայն Հայրենականի», Գեղամ Սարյան բալլադների, հարստացան նոր գծերով, ջնջվեցին ակնարկի ու պատմվածքի դասագրքային սահմանագծերը, առաջ եկան նոր գրական տեսակներ։
Հովսեփ Օրբելու (1887–1961), Ավետիք Իսահակյանի, Հ․ Գյուլիքևխյանի (1886–1951) հակաֆաշիստ, հոդվածների կողքին հրապարակախոսության ժանրի զարգացման մեջ մեծ դեր խաղացին ռադիոկանչերը, հարազատներից զինվորներին հղված նամակները, մանավանդ հայկ․ հին հրովարտակների ոգուն հարազատ այնպիսի պատգամախոսություններ, ինչպիսիք էին հայ ժողովրդի նամակը (1943)՝ ուղղված ռազմաճակատում մարտնչող իր զավակներին, Խորհրդային Հայաստանի մշակույթի ականավոր գործիչների դիմումը արտասահմանի հայ առաջադեմ ուժերին (1941), հայ ժողովրդի դիմումը ուկրաինական ժողովրդին՝ «Ուկրաինացի եղբայրներ և քույրեր, հայ Ժողովուրդն ամբողջապես ձեզ հետ է» (1942), 89-րդ Հայկական հրաձգային Թամանյան դիվիզիայի նամակը հայ ժողովրդին (1945)։
Հայրենական մեծ պատերազմը խորհրդային ժողովրդի պատմության մեջ մտավ որպես տառապանքի ու սխրագործության շրջան, որպես ժողովուրդների նյութական ու հոգևոր ուժերի քննություն։ Հայ գեղարվեստ, գրականության շատ գործեր, թափանցված այդ հերոսական օրերի շնչով, մտան ժողովրդի հոգևոր գանձարանը։
Կատեգորիա:Հայ գրականություն
Գերի Մակկիննոն
Գերի Մակկիննոն (Gary McKinnon, ծնվել է 1966 թվականի փետրվարի 10-ին), շոտլանդացի հաքեր, ով մեղադրել է «բոլոր ժամանակների խոշորագույն հաքերայի հարձակման մեջ», որը կատարվել է ռազմական համակարգիչների վրա։ Այս մեղադրանքներին ի պատասխան, նա ասել է, որը տեղեկւթյուն էր փնտորւմ ԱՕԹ քողարկման մասին, որը օգտակար կլինի հասարակությանը։
Ըստ պաշտոնական տեղեկության, 2006 թվականի հուլիսին Մեծ Բրիտանիայում որոշում է ընդունվել նրան արտահանձնել ԱՄՆ-ին։ 2007 թվականի փետրվարին Գերիի փաստաբանը հայտ ներկայացրեց դատարան ներման խնդրանքով, որը մերժվեց ապրիլի 3-ին ։ Հունիսի 30-ին Լորդերի պալատի բողոքարկամ հանձնաժողովը համաձայնեց լսել փաստաբանին , և 2008 թվականի հունիսի 17-ին սկսեցին քննել գործը  ։ Դատը, որը կայացավ 2008 թվականի հուլիսի 30-ին լորդերի պալատի որոշմանը համաձային, վճռեց Գերի Մակկիննոնին արտահանձնել ԱՄՆ-ին ։  Նրան տվեցին 2 շաբաթ ժամանակ մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանում գործը վիճարկելու համար, ինչպես նաև դատարանը հրաժարվեց տալ ևս երկու շաբաթ ժամանակ, այսպիսով տալով վերջնական ժամանակ մինչ օգոստոսի 28-ը  ։
Այդ ժամանակ անվտագությունից ելնելով որոշում կայացվեց վիճարկել որոշումը, այն պատճառով, որ Գերիի մոտ 2008 թվականի օգստոսին անց կացված ստուգման ժամանակ հայտնաբերվել էր Ասպերգերի համախտանիշ  ։ 2009 թվականի հուլիսի 31-ին Մակկիննոնին զրկեցին գործի վերանայման հնարավորությունից, ինչպես նաև հետագա քննումից բրիտանական դատարաններում ։ 2009 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Բրիտաիայի ներքին գործերի նախարար Ալան Ջոնսոնը հայտարարեց, որ գործը չի շարունակվի մինչ բժշկական հետաքննության ամբողջական ավարտը, դրանով իսկ Մակկիննոնի թիմին ժամանակ տալով Եվրոպական դատարան դիմելու համար ։
2009 թվականի նոյեմբերի 27-ին որոշում ընդունվեց արտահանձնման մասին։ Մակկիննոնի փաստաբանին հղված նամակում նշված էր, որ արտահանձնումը չի խախտում իր հաջախորդի իրավունքները, և որ Մակկիննոնը անհապաղ պետք է արտահանձնվի ԱՄՆ-ին ։
Նախապատմություն
Մակկիննոնը ծնվել է շոտլանդական Գլազգո խոշոր քաղաքում։ Միջնակարգ կրթություն է ստացել Լոնդոնի հյուսիսում գտնվող Highgate Wood դպրոցում։ Աշխատել է որպես համակարգի ադմիստրատոր։ Մեղադրվում է 1997 թվականին ԱՄՆ-ի ռազմական համակարգիչների վրա կատարած հարձակման, ինչպես նաև 2000 և 2001 թվականներին NASA-ի վրա հարձակման մեջ։ Հաքերը օգտագործել է «Solo» անունը։
Մակկիննոնը գտնվեց և ձեռբակալվեծ բրիտանական բարձր տեխնոլոգիանների ոլոտում հանցագործների դեմ պայքարող հատուկ ստորաբաժանումների կողմից։ Մեծ Բրիտանիայում այսպիսի հանցգործությունը չի կարող պատժվել արտահանձնմամբ։ Նույն տարվա մեջ նա մեղադրվեց նաև ԱՄՆ-ի կառավարության կողից ևս։ Մակկիննոնը առանց, որևէ սահմանափակման մնաց ազատության մեջ մինչ 2005 թվականի հունիսը, սակայն նա այդ պահից սկսած պետք է ամեն գիշեր հաշվառման կանգներ տեղի ոստիկանական մասնճյուղում։ Նրան արգելվում էր գիշերը դուրս գալ փողոց և ունենալ համակարգիչ, որը կունենա դեպի ցանց հասանելիություն։ Սա ողջ սահմանափակումն էր մինչ այն պահը երբ ԱՄՆ-ն պահանջեց արտահանձնել Մակկիննոնին։
Ենթադրվում էր, որ եթե Մակկիննոնը հանձնվի ԱՄՆ-ին, ապա նրան սպասվում է 70 տարի ազատազրկում, դրա հետ մեկ տեղ կար վախ, որ նա իր պատժը կկրեր Գուանտանամոյի բանտում ։
Հղղումներ
Կատեգորիա:Գլազգո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հանցագործներ Կատեգորիա:Տեղեկատվական անվտանգություն Կատեգորիա:Էքստրադիցիա Կատեգորիա:Դատավարություններ
Վասիլկովի շրջան (Կիևի մարզ)
Վասիլկովի շրջան (Васильківський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1184 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Վիշգորոդի շրջան
Վիշգորոդի շրջան (Вишгородський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Ստեղծվել է 1973 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վիշգորոդ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2031 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 72589 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 35,74 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Մարդը, որը ճանաչում է անսահմանությունը
«Մարդը, որը ճանաչում է անսահմանությունը» (The Man Who Knew Infinity), բրիտանական կենսագրական դրամա, որը հիմնված է Ռոբերտ Քանիջելի (Robert Kanigel) համանուն վեպի վրա։ Ֆիլմը պատմում է հնդիկ ինքնուս մաթեմատիկոս Սրինիվասա Ռամանուջանի (1887—1920) կարճ կյանքի մասին։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2015 թվականին՝ Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ ։ Կինոնկարը ցուցադրվել է նաև Յյուրիխի, Սինգապուրի և Դուբայի կինոփառատոններում ։
Սյուժե
20-րդ դարասկզբին Սրանիվասա Ռամանուջանն ապրում է Հնդկաստանի Մադրաս քաղաքում և աշխատում սևագործ բանվոր՝ գտնվելով աղքատության սահմանագծին։ Նրա գործատուները նշում են, որ Ռամանուջանը բացառիկ մաթեմատիկական կարողություններ ունի և սկսում է կիրառել այն հաշվապահական հաշվառման մեջ օգնելու համար։ Նրա բարձրագույն կրթություն ստացած գործընկերները գիտակցում են, որ նրա մաթեմատիկայի ըմբռնողությունը զգալիորեն գերազանցում է սովորական խնդիրները, և նրան խորհուրդ են տալիս ցույց տալ իր արդյունքները համալսարանի պրոֆեսորներին։ Մի նամակ ընկնում է Քեմբրիջի համալսարանի պրոֆեսոր Գոդֆրի Հարոլդ Հարդիի մոտ, որը որոշում է կապ հաստատել Ռամանուջանի հետ և հրավիրել նրան Անգլիա՝ համատեղ աշխատելու նպատակով։
Քննադատություն
«Screen Daily»-ից Ալան Հաթները ֆիլմի մասին ասել է.
«The Hollywood Reporter» ամսագրից Դեբորա Յանգը ֆիլմը բնորոշել է որպես «պատկառելի, բայց չափազանց տափակ կենսագրական ֆիլմ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր ռասիզմի մասին Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում
Ֆարհադ Բադալբեյլի
Ֆարհադ Շամսի օղլի Բադալբեյլի (Fərhəd Şəmsi oğlu Bədəlbəyli, ), ադրբեջանցի դաշնակահար, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1972), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1978), Պետական Մրցանակի Դափնեկիր (1986), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1990), Ուզեիր Հաջիբեկովի անվան Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի ռեկտոր;
Կենսագրություն
Ֆարհադ Բադալբեյլին ծնվել է 1947 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Բաքվում, հայտնի ռեժիսորը, Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ ՛Շամսի Բադալբեկլիի ընտանիքում։ 1965-1969 թվականներին սովորել է Հաջիբեկովի անվան Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայում։ 1969-1971 թվականներին սովորել է Չայկովսկու անվան Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրայում։ 1986-1989 թվականներին եղել է Ադրբեջանի երաժշտական ընկերության վարչության նախագահի առաջին պատգամավորը։ Ֆարհադ Բադալբեյլիի նախաձեռնությամբ ստեղծվեց Բաքվի արվեստի կենտրոնը։ 1987-1996 թվականներին եղել է կենտրոնի նախագահ։ Այնուհետև նա ստեղծեց Ադրբեջանի երաժշտական աշխատողների միությունը։ 1989 թվականից նա այս միության ղեկավարն է։
1995 թվականից հանդիսանում է «Ադրբեջանի մշակույթի բարեկամներ» հիմնադրամի անդամ։ 1971 թվականից Ֆարհադ Բադալբեյլին դասավանդում է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայում։ (1976-դոցենտ, 1983-պրոֆեսոր). 1991 թվականից Ֆարհադ Բադալբեյլին եղել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի ռեկտոր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դաշնակահարներ
Վիլյանուևա դե Կամերոս
Վիլյանուևա դե Կամերոս (Villanueva de Cameros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Տիերա դե Կամերոս շրջանում ։ Զբաղեցնում է 18,44 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 105 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 41 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը (սաունդթրեք)
«Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը (սաունդթրեկ)» (Harry Potter and the Goblet of Fire original motion picture soundtrack), երաժշտական ալբոմ, որը թողարկվել է 2005 թվականին և ներառում է Պատրիկ Դոյլեի ստեղծագործությունները, որոնք ընդգրկվել են Հարրի Փոթերի սերիաներից չորրորդ ֆիլմի՝ Հարրի Փոթերը և Հրե գավաթը սաունդթրեքների ցանկի մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:Սաունդթրեքներ
Դեմոկրատական միասնության կլոր սեղան
Դեմոկրատական միասնության կլոր սեղան (Mesa de la Unidad Democrática, MUD), ընտրական կոալիցիա Վենեսուելայում՝ կազմված աջակենտրոն, կենտրոնամետ և ձախակենտրոն քաղաքական կուսակցություններից։ Կազմավորվել է 2008 թվականի հունվարին որպես ընդդիմություն՝ կառավարող Միասնական սոցիալիստական կուսակցությանը 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում ։ Նախորդ ընդդիմությունը՝ «Դեմոկրատական համակարգող»-ը (Coordinadora Democrática), փլուզվեց 2004 թվականին Ուգո Չավեսի հրաժարականի համար կազմակերպած հանրաքվեի տապալումից հետո։
2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններ
2010 թվականի սեպտեմբերին Վենեսուելայի Ազգային ասամբլեայի ընտրություններին Դեմոկրատական միասնության կլոր սեղանն ստացավ ձայների 47%-ը, սակայն կարողացավ ստանալ միայն 64 տեղ (165-ից) ասամբլեայում տեղերի բաշխման սկզբունքների փոփոխության պատճառով, ըստ որի՝ արշավի առաջատարը կազմում էր որակավորված մեծամասնություն։ Այսպես, Վենեսուելայի միասնական սոցիալիստական կուսակցությունը, ստանալով ընտրողների 48% ձայները, զբաղեցրեց 98 աթոռ, իսկ «Հայրենիք բոլորի համար» կուսակցությունը՝ միայն 2 աթոռ ։
2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններ
Կոլացիան հաղթեց 2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում՝ ստանալով ձայների 56,2%-ը և զբաղեցրեց խորհրդարանի 164 տեղից 109-ը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2008 ստեղծված կուսակցություններ Կատեգորիա:2008 կազմակերպություններ Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Կուսակցությունների կոալիցիաներ Կատեգորիա:Սախարովի անվան մրցանակակիրներ
Իոաննիս Կիրաստաս
Իոաննիս Կիրաստաս (Ιωάννης Κυράστας, ), հույն ֆուտբոլիստ և մարզիչ։
Ակումբային կարիերա
Ծնվելով Պիրեյոսում՝ Կիրաստասը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան Օլիմպիակոսում, որտեղ նա 1972 թվականի դեկտեմբերի 10-ին առաջին անգամ խաղացել է Կավալայի դեմ։ Օլիմպիակոսում խաղացել է 223 խաղ, որոնցից 16-ը՝ Եվրոպայի մրցումներում․ 5 անգամ հաղթել է Հունաստանի Սուպերլիգայում և 3 անգամ դարձել է Հունաստանի գավաթակիր ։
1981 թվականին Մայք Գալակոսի հետ տեղափոխվել է Պանաթինակիոս, որտեղ խաղաացել է 145 խաղ, դրանցից 14-ը՝ Եվրոպայի մրցումներում, և 2 անգամ հաղթել է Հունաստանի Սուպերլիգայում և 3 անգամ դարձել է Հունաստանի գավաթակիր։ 1986 թվականին Արիսի դեմ վերջին խաղն անցկացնելուց հետո հեռացել է ֆուտբոլից։
1974 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 1985 թվականի մայիսի 19-ը Կիրաստասը Հունաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում 46 հանդիպում է անցկացրել ։ Նա նաև մասնակցել է 1980 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։
Մարզիչի կարիերա
Թոշակի անցնելուց հետո դարձել է մարզիչ։ 1987–1988 մրցաշրջանից սկսած մինչև 2001 թվականը նա մի շարք թիմերի մարզիչն էր, այդ թվում՝ Էինկոս Պիրեոս, Պանիլակոս (երկու անգամ), Պանիոնիոս, Իրակլիս և վերջապես Պանաթինակիոս թիմերը։ Երկրորդ անգամ Պանաթինակիոսի մարզիչ դառնալուց հետո թողել է մարզչի աշխատանքը։
Մահ
Կիրաստասը 2004 թվականի մարտի 5-ին Ֆուրնյեի գանգրենայով վարակվելուց հետո հիվանդացել է սեպսիսով։ Ասում են, որ Կիրաստասի վիճակը բարելավվում էր, բայց երեքշաբթի, մարտի 30-ին, նա վատացել է, որից հետո այլևս չի առողջացել։ Մահացել է հինգշաբթի օրը՝ 2004 թվականի ապրիլի 1-ին, 51 տարեկանում ։
Ֆուտբոլիստներն ու Պանաթինակիոսի աշխատակազմը 2004 թվականին Դուբլը նվիրել են նրա հիշատակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1952 ծնունդներ Կատեգորիա:2004 մահեր Կատեգորիա:Հույն ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հունաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պանաթինաիկոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիակոս Պիրեյոսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ռուվրուա ան Սանտեր
Ռուվրուա ան Սանտեր (Rouvroy-en-Santerre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 212 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 105 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 33 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 128 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,5 %։ 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 71 անձ (42 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 48 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Հակինթ արևելյան
Հակինթ արևելյան (Hyacínthus orientális), շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա սոխուկավոր ծաղկաբույս։ Պատկանում է հակինթների ցեղին։ Տվյալ ցեղը բնորոշող բուսատեսակ։ Ներկայումս ինտենսիվորեն աճեցվում է դեկորատիվ ձևավորումների համար։ Բազմանում են մանրասոխերով (հիմնական սոխուկի ներքևի հատվածի փոքր սոխուկներ)։ Սերմերով աճեցնում են միայն սելեկցիոն նպատակներով։
Ծաղկաթփից որոշ ժամանակ հետո բույսի տերևները դեղնում և չորանում են։ Անհրաժեշտ է մի քանի տարին մեկ անգամ օգոստոսին փորել, հանել սոխուկները, երբ տերևները 50-60 %-ով դեղնում են։ Հետո չորացնել դրանք, մանրասոխերն անջատել հիմնականից և սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին տնկել հողում՝ խոշոր սոխերը 12-15 սմ խորության վրա և 20-25 սմ հեռավորությամբ։ Հակինթը ցրտադիմացկուն է, լուսասեր։ Նպատակահարմար է աճեցնել թեթև, ավազային, լավ դրենաժի ենթարկվող, սննդանյութերով հարուստ փուխր հողում։
Կենսաբանական նկարագիր
Հանդիպում են այս ծաղկի բազմազան գունատեսակներ՝ սպիտակ, դեղին, վարդագույն, կարմիր, երկնագույն, կապույտ, մանուշակագույն, սև։
Սոխուկը ունենում է մինչև 8 սմ տրամագիծ։ Անմիջապես սոխուկից աճում է ծաղկակիր ցողունը։ Ցողունը 5 մմ տրամագծով և 20—50 սմ բարձրությամբ է, գլանաձև, առանց տերևների։ Տերևները արմատամերձ են, հյութալի, երկարավուն, փայլուն, բաց կամ մուգ կանաչ, 5-8 հատ։ Ծաղիկները զանգականման են, յուրահատուկ անուշաբույր հոտով։ Ծաղիկները հավաքված են գլանաձև ծաղկաբույլում։ Ծաղկաբույլն ուղիղ է, սնամեջ։ Պտուղը կլոր տուփիկաձև է ։
Տարածվածություն
Տարածում է գտել Մերձավոր Արևելքից ։ Հայրենիքը Փոքր Ասիան է և Միջերկրական ծովի մերձափնյա տարածքները ։ Աճում է նաև Հայաստանում։ Արարատյան դաշտի պայմաններում ծաղկում է ապրիլին։
Առաջին անգամ Եվրոպայում հայտնվել է 18-րդ դարում։ Այդ ժամանակ ծաղի մշակմամբ սկեսել են հետաքրքրվել հոլանդացիները,ովքեր աճեցրել են նոր տեսակներ։
Առասպել
Ապոլլոնը մեղքը քավելու համար ընկերոջ ընկած վայրում ծաղիներ է աճեցնում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շուշանազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Հուշարձան Սպիտակ Բիմին
Հուշարձան Սպիտակ Բիմ Սև Ականջին (Памятник Белому Биму), հուշարձան՝ նվիրված Սպիտակ Բիմ Սև Ականջ շանը՝ Գավրիլա Նիկոլաևիչ Տրեոպոլսկու պատմվածքի հերոսին։ Տեղադրված է Վորոնեժում, Վորոնեժի «Շուտ» տիկնիկային թատրոնի դիմացի հրապարակում։
Նկարագրություն
Շանը նվիրված հուշարձանը պատրաստված է չժանգոտող մետաղից և բերված է իրական չափերի։ Աջ ականջը և մի թաթը պատրաստված է բրոնզից։ Շունը նստած է հենց հողի վրա և համբերատար սպասում է իր տիրոջ վերադարձին։ Վզկապին փորագրված է իր անունը։
Պատմություն
Բիմի հուշարձանի հեղինակներն են վորոնեժյան հայտնի քանդակագործներ Ռուսաստանի պետական մրցանակի դափնեկիրներ Էլզա Պակը և Իվան Դիկոնիչը ։ Հուշարձան տեղադրելու միտքը ծագել է 1980-ական թվականների կեսերին։ Քանդակագործները սկսել են աշխատել հուշարձանի վրա 1985 թվականին և կառուցել են այն իրենց միջոցներով։ Շան մարմինը ձուլվել է Պենզայում։ Պատմվածքի հեղինակը խորհուրդներ է տվել քանդակագործներին հուշարձանի պատրաստման համար, սակայն չի ապրել մինչև դրա տեղադրումը։ Հուշարձանը տեղակայվել է Վորոնեժի հեղափոխության պողոտայում, Շուտ տիկնիկային թատրոնի դիմաց, 1998 թվականին ։ Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 1998 թվականի սեպտեմբերի 5-ին քաղաքի տոնի ժամանակ։ 2009 թվականի օգոստոսին հուշարձանը ներկայացվել է Վորոնեժի ոչ պաշտոնական խորհրդանշանի կոչման մրցույթին։ Քվեարկության արդյունքում այդ կոչմանն արժանացել է Պետրոս Առաջինին նվիրված հուշարձանը ։ Սպիտակ Բիմի արձանը գրավել է երրորդ տեղը։ 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին «Սպիտակ Բիմ Սև Ականջ» պատմվածքի հեղինակ Գ. Ն. Տրոեպոլսկու 105-ամյակի առթիվ հուշարձանի մոտ ցուցադրվել է «Գրքի էջերից փախած Բիմը» թատերական ներկայացումը ։ 2011 թվականի ապրիլի 23-ին արձանի մոտ տեղի է ունեցել «Ռուսաստանն առանց բռնության» երրորդ համառուսական ակցիան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1985 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Վոլոդարկայի շրջան
Վոլոդարկայի շրջան (Володарський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 649 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23345 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 35,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքներ
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքներ (France d'outre-mer), ընդգրկում են Ֆրանսիայի հանրապետությանը պատկանող այն տարծքները, որոնք գտնվում են Մայրցամաքային Ֆրանսիայից (գտնվում է Եվրոպա աշխարհամասում) հեռու։ Այժմ այդ տարածքները կարող են ունենալ հետևյալ կարգավիճակները.
Ավելի վաղ, երբ դեռևս գոյություն ուներ անդրծովյան տարածքի (territoire d’outre-mer) կարգավիճակը, այդ բոլոր տարածքները և դեպարտամենտները ֆրանսերեն հաճախ անվանում էին DOM-TOM (հապավում departements d'outre-mer / territoires d'outre-mer անվանումներից)։
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների ընդհանուր մակերեսը կազմում է 120 369 կմ2 (կամ 552528 կմ2 ներառյալ Ադելի երկիրը), իսկ բնակչությունը 2019 թվականին կազմում էր 2,8 միլիոն մարդ ։ Այս տարածքներին բաժին է ընկնում Ֆրանսիայի ընդհանուր տարածքի 17,9 %-ը և բնակչության 4 %-ը։
Պատմություն
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքները սկզբնական շրջանում Ֆրանսիական գաղութային կայրության տարածքներն են եղել։ Ֆրանսիական Վեստ Ինդիան, Ֆրանսիական Գվիանան, Ռեյունյոնը, Սեն Պիեռ և Միքելոն կղզիները  Ֆրանսիական առաջին գաղութային կայսրության մասն են կազմել։ 19-րդ դարում Ֆրանսիան նոր գաղութային տարածքներ է գրավում Աֆրիկայում, Հարավարևելյան Ասիայում և Օվկիանիայում։ Ֆրանսիական երկրորդ գաղութային կայսրության կազմի մեջ մտնում էին բազմաթիվ տարածքներ, որոնք ունեին տարբեր կարգավիճակներ կայսրության ներսում։ Այսպիսի տարածքներից էին Ալժիրի ֆրանսիական դեպարտամենտը, գաղութները, պրոտեկտորատները, որոնց թվին էին պատկանում նաև Ազգերի լիգայի կողմից մեծ մասամբ Մերձավոր Արևելքում ստացած մանդատները։ Նախկին որոշ տիրապետությունների՝ Ֆրանսիական Վեստ Ինդիայի և Ռեյունյոնի բնակիչներն ավտոմատ կերպով օգտվում էին ֆրանսիական քաղաքացիությունից այն դեպքում, երբ այլ  գաղութներում ֆրանսիական քաղաքացիություն ստանալը շատ դժվար էր, և տեղի բնակչությունն ապրում էր տեղաբնակների իրավական հատուկ կարգով։
1946 թվականի հոկտեմբերի 27-ին ընդունված չորրորդ հանրապետության սահմանադրությամբ ստեղծվեց Միասնական Ֆրանսիա։ Ֆրանսիական գաղութները դարձան անդրծովյան տարածքներ և Մայրցամաքային Ֆրանսիայի հետ միասին դարձան Ֆրանսիական հանրապետություն մի մասը, մինչդեռ պրոտեկտորատները ձևափոխվեցին` դառնալով Ասոցացաված պետություններ (որոնցից շատերը հետագայում անկախություն ձեռք բերեցին)։ Հինգերորդ հանրապետության ստեղծման հետ մեկտեղ անդրծովյան տարածքներից շատերը կազմեցին Ֆրանսիական համայնք, որը ներառում էր, մի շարք աֆրիկյան պետություններ, սակայն այն երկար կյանք չունեցավ։ Ֆրանսիական համայնքի մաս կազմող տարածքներից և ոչ մեկը չհամաձայնեց դառնալ անդրծովյան դեպարտամենտ, ավելին` համայնքի մաս կազմող պետությունների մեծ մասն անկախություն ձեռք բերեց 1960 թվականին։ Սակայն որոշները՝ Նոր Կալեդոնիան, Ֆրանսիական Պոլինեզիան, Ֆրանսիական հարավային և անտարկտիկական տարածքները, Սեն Պիեռ և Միքելոնը, Սոմալիի Ֆրասիական ափը և Կոմորները պահեցին անդրծովյան տարածքի կարգավիճակը։ 1974 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ընդունված հանրաքվեից հետո Կոմորները դառնում է անկախ 1975 թվականին, բացառությամբ Մայոտի, որը կողմ է քվեարկում Ֆրանսիայի կազմում մնալուն։ Սոմալիի ֆրասիական ափը վերանվանվում է Աֆարների և իսսաների ֆրանսաիական տարածք և անկախություն է ստանում 1977 թվականին։
1980-ական թվականներին Նոր Կալեդոնիայում տեղի ունեցան բազմաթիվ խռովություններ և անկարգություներ, որոնք բռի կերպով ճնշվեցին ոստիկանության կողմից։ Այս դեպքերի հանգուցալուծումը եղավ այն, որ 1988 թվականի ապրիլի 22-ից մայիսի 5-ը տեղի բնակչությունը գրավեց Ուվեա կղզին։
1988 թվականի հունիսի 26-ին ընդունված Մատինյոնի համաձայնագիրը, որը վավերացվեց հանրաքվեով, խաղաղություն է բերում. Նոր Կալեդոնիան բաժանվում է մարզերի, որոնք օժտված էին կարևոր իշխանությամբ, ինչպես նաև տեղի բնակչությունը հնարավորություն ստացավ կազմակերպել ինքնորոշման նորկալեդոնյան հանրաքվե։ Սակայն ավելի ուշ ստորագրված Նումեայի համաձայնագիրը հետաձգեց հանրաքվեի օրը, և Նոր Կալեդոնիան դառնում է 1958 թվականին ընդունված Ֆրանսիայի հինգերորդ հանրապետության Սահմանադրության 77-րդ հոդվածի կոնկրետ դրույթներով կարգավորված հատուկ կարգավիճակ ունեցող տարածքային միավոր։ 1999 թվականին Նոր Կալեդոնիայում ընդունված օրգանական օրենքը կազմակերպում է համայնքի քաղաքական ինստիտուտները և թույլ է տալիս ընդունել Նոր Կալեդոնիայի օրենքները, որոնք կիսաօրեսդրական ուժ ստացան։
2001 թվականի հուլիսի 11-ին ընդունված օրենքով Մայոտը դառնում է դեպարտամային համայնք ։ 2003 թվականի մարտի 28-ին Ֆրանսիայում ընդունվում է սահմանադրական բարեփոխումների ծրագիր, որով վերացվում է արդրծովյան տարածքների հայեցակարգը և Անդրծովյան Ֆրանսիայի համար ստեղծում երկու իրավական կատեգորիա, ինչպես նաև ընդունվում է Նոր Կալեդոնիայի հատուկ կարգավիճակը ։ Ըստ այդ բերափոխումների`
Այս սահմանադրական բարեփոխումը, ինչպես նաև Ֆրանսիական հարավային և անտարկտիկական տարածքների օրենսդրական համակարգը և կառավարումը սահմանվում են օրենքով։
2004 թվականին Ֆրանսիական Պոլինեզիան նոր կարգավիճակ ստացավ, որը փոխարինեց 1996 թվականին ընդունված անդրծովյան տարածքի կարգավիճակին ։ Այս կարգավիճակով Ֆրանսիական Պոլինեզիան դարձավ Անդրծովյան պետություն Հանրապետության կազմի մեջ սահմանված Սահմանադրության 74-րդ հոդվածովը, որը նրան հնարավորություն է տալիս ընդունել օրենքներ կանոնադրությամբ սահմանված ։
2007 թվականին Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզու և Սեն Մարտենի համայնքներն առանձնացվեցին Գուադելուպայից` դառնալով առանձին անդրծովյան համայնքներ ։
2009 թվականին մարտի 29-ին Մայոտում տեղի է ունենում հարաքվե, որի արդյունքում Սահմանադրության 73-րդ հոդվածով Մայոտը դառնում է անդրծովյան դեպարտամենտ։ Անդրծովյան դեպարտամենտի և տարածաշրջանի լիազորություններն իրականացնող տեղական մեկ միասնական իշխանությունը ստեղծվել է 2011 թ. «Մայոտի դեպարտամենտ»22 անունով։
Իսկ տարածքային ստորաբաժանումը, որն իրականացնում է անդրծովյան դեպարտամենտի և տարածաշրջանի վարչության լիազորությունները, ստեղծվել է 2011 թվականին «Մայոտի դեպարտամենտ» անվանման ներքո ։
2010 թվականի հունվարի 10-ին Գվիանայում և Մարտինիկայում տեղի ունեցած հանրաքվեների արդյունքում այս երկու տարածքների բնակչությունը հրաժարվեց դառնալ անդրծովյան տարածք, սակայն ընդունեց տարածքային միասնական համայնքների ստեղծումը, որը միավորում է տարածքաշրջանները և դեպարտամենտները, սակայն ենթարկվում է Սահմանադրության 73-րդ հոդվածին։
Աշխարհագրություն
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների աշխարհագրական առանձնահատկություններին մեկն այն է, որ տարածքները գտնվում են Մայրցամաքային Ֆրանսիայից հազարավոր կիլոմետրեր հեռավորության վրա։ Ինչպես օրինակ` Ֆրանսիական Վեստ Ինդիան Փարիզից հեռու է 6800 կմ, Ֆրանսիական Պոլինեզիան՝ 16000 կմ, Նոր Կալեդոնիան՝ 16800 կմ։ Այս ամենին կարող ենք ավելացնել նաև մոտակա տնտեսական գործընկերների հեռավորությունը (օրինակ` Պապեետեն՝ Ֆրանսիական Պոլինեզիայի մայրաքաղաքը, գտնվում է Ավստրալիայից 5,700 կիլոմետր հեռավորության վրա) ։
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների աշխարհագրական առանձնահատկություններից մեկն էլ այս տարածքների կղզի լինելն է. բացառություն է կազմում միայն Ֆրանսիական Գվիանան։ Սակայն վերջինս այնուամենայնիվ մեկուսացված է մնացյալ Հարավային Ամերիկայից` շրջապատված լինելով Ատլանտյան օվկիանոսով և Ամազոնիայով ։
Այս գործոնները, սակայն, Ֆրանսիային թույլ են տալիս ունենալ 11 միլիոն կմ2-ից ավելի բացառիկ տնտեսական գոտի, որն աշխարհում երկրորդ խոշորագույնն է Միացյալ Նահանգներից հետո։ Բացի դրանից, 2015 թվականից սկսած` Ֆրանսիային հնարավորություն է տրվել օգտագործել հավելյալ մայրցամաքային 579.000 կմ2` որպես Բացառիկ տնտեսական գոտու ծայրամասային ծովային տարածքների ընդլայնում, սակայն դրանք բացառիկ տնտեսական գոտու մաս չեն կազմում, ինչը նշանակում է, որ Ֆրանսիան իրավունք չունի օգտագործել այս տարածքների կենդանի ծովային ռեսուրսները,  ինչպիսիք են օրինակ` ձկները և այլն)։
Ժողովրդագրություն
Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների բնակչությունը, ըստ 2019 թվականին իրականացված մարդահամարի 2,8 միլիոն է ինչը կազմում է Ֆրանսիայի Հանրապետության ընդհանուր բնակչության մոտավորապես 4 %-ը ։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքներից դեպի Մայրցամաքային Ֆրանսիա մեծ արտագաղթ սկսվեց, սակայն միևնույն ժամանակահատվածում անդրծովյան որոշ տարածքներում, ինչպիսիք Գվիանան և Ռեյունյոնն են, սկսվեց ներգաղթ, ինչը կարևոր նշանակություն ունեցավ այդ անդրծովյան տարածքների համար ։
Անդրծովյան դեպարտամենտ և տարածաշրջան
Անդրծովյան դեպարտամենտները և տարածաշրջանները կառավարվում են Ֆրանսիայի Հինգերորոդ Հանրապետության Սահմանադրության 73-րդ հոդվածով։ Այս կարգավիճակը վերաբերում է Գվադելուպային, Մարտինիկային, Ֆրանսիական Գվիանային, Ռեյունիոնին և Մայոտին։ Մայրցամաքային Ֆրանսիայում կիրառվող օրենքներն ու կանոնները կիրառվում են օրինական հիմունքներով (այս տարածքներում գործում է նույնական օրենսդրական համակարգ)։
Անդրծովյան դեպարտամենտների և տարածաշրջանների իրավական մարմինները նույնն են, ինչ Մայրցամաքային Ֆրանսիայի դեպարտամենտների և տարածաշրջանների իրավական մարմինները, սակայն 2008 թվականին տեղի ունեցած Սահմանադրական բարեփոխումներից հետո նրանք կարող են օրենքով կամ կանոնակարգով իրավասու լինել սահմանել իրենց տարածքներում կիրառվող օրենքները սահմանափակ թվով հարցերում (որոնք չեն ներառում քաղաքացիությունը, քաղաքացիական իրավունքները, հանրային ազատությունների երաշխիքները, պետության և արդարադատության կազմակերպումը, քրեական օրենքը, քրեական դատավարությունը, արտաքին քաղաքականությունը, պաշտպանությունը, հասարակական անվտանգությունը և կարգը, փողը, վարկային և արտարժութային փոխանակումը կամ ընտրական իրավունքը)։
Սահմանադրության 73-րդ հոդվածով նախատեսվում է, որ մեկ տարածքային ստորաբաժանումը կարող է փոխարինել մեկ այլ Անդրծովյան դեպարտամենտի կամ տարածաշրջանի։ Այս դրույթը վերաբերում է երեք անդրծովյան դեպարտամենտի և տարածաշրջանի.
Անդրծովյան համայնք
Անդրծովյան համայնքները կառավարվում են Ֆրանսիայի Հինգերորդ Հանրապետության Սահմանադրության 74-րդ հոդվածով։ Այս կարգավիճակը վերաբերում է Սեն Մարտենին, Սեն Պիեռ և Միքելոնին, Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզուն, Ուոլիս և Ֆուտունային, Ֆրանսիական Պոլինեզիային։
Անդրծովյան համայնքներից յուրաքանչյուրի կոնկրետ կարգավիճակը սահմանվում է Սահմանադրական օրենքով, որը սահմանում է նրանց լիազորությունները և այն պայմանները, որոնցով Ֆրանսիայում կիրառվող օրենքներն ու կանոնները կիրառվում են նրանց նկատմամբ (այս տարածքներում գործում է առանձնահատուկ օրենսդրական համակարգ)։
Նոր Կալեդոնիա
Նոր Կալեդոնիայի ինստիտուցիոնալ ռեժիմը սահմանվում է Սահմանադրության XIII-րդ անվանումով և 1999 թվականի մարտի 19-ին Նոր Կալեդոնիայի օրգանական օրենքով։ Այս դրույթները անցումային են, մինչև Նոր Կալեդոնիայի հնարավոր անկախության վերաբերյալ ինքնորոշման հանրաքվեն, որը տեղի կունենա 2018 թվականի նոյեմբերիի 4-ին։ Վերջիններս թույլ են տալիս Ֆրանսիայի քաղաքացիություն ուենելու հետ մեկ տեղ ունենեալ նաև նորկալեդոնյան քաղաքացիություն և ունենեալ ինքնությունը հաստատող նորկալեդոնյան քարտեր։ Նոր Կալեդոնիան կառավարվում է Նոր Կալեդոնիայի Կոնգրեսի կողմից, որը կարող է ընդունվել երկրի օրենքները կիսա-օրեսդրական արժեքով և որը ընտրում է Նոր Կալեդոնիայի կառավարությունը։ Կառավարությունը կոլեգիալ մարմին է, որը ընտրվում է համամասնական ընտրակարգով, ինչը ապահովում է հիմնական քաղաքական համակարգերիի ներկայացուցչությունը։ Նոր Կալեդոնիան բաժանված է երեք մարզերի։ Տարածքային համայնքները, մարզերը յուրաքանչյուրն ունի գավառական ժողով, որը ընտրում է մարզային նախագահ։ Մարզերը ունեն կարևոր լիազորություններ, քանի որ նրանք իրականացնում են բոլոր լիազորությունները, որոնք չեն պատկանում Նոր Կալեդոնիա կամ վերապահված չեն պետությանը։ Գոյություն ունի նաև սովորական Սենատ, որը Կանաքսի մաքսային և անձնական կարգավիճակի հարցերով իրավասություն ունի։ Պետությունը Նոր Կալեդոնայում ներկայացված է Հանրապետության բարձրագույն հանձնակատարի կողմից։
Այլ տարածքներ
Մշտական բնակչություն չունեցող Ֆրանսիական հարավային և անտարկտիկական տարածքների և Կլիպերտոնի կարգավիճակն ամրագրված է 1955 թվականի օգոստոսի 6-ի օրենքով, որ սահմանում է ․
Տնտեսություն և զարգացում
Ֆրանսիական անդրծովյան տարածքների տնտեսական իրավիճակը սահմանվում են որպես «շքեղություն տարածության մեջ» հատկապես Մայրցամաքային Ֆրանսիայից եկող մեծ ֆինանսական հոսքերի շնորհիվ։ Անդրծովյան տարատքների մեկ շնչին ընկնող ՀՆԱ-ն, մարդկային զարգացման ինդեքսը(ՄԶՀ) կամ կյանքի տևողությունը ընդհանուր առմամբ, շատ ավելի բարձր է, քան այս տարածքների մոտ գտնվող, հարևան երկրներում ։
Սակայն, անդրծովյան տարածքների տնտեսությունը չափազանց կախված է Մայրցամաքային Ֆրանսիայից։ Ֆրանսիայի անդրծովյան տարածքների արտաքին առևտրի 50% -ից 60%-ը տեղի է ունենում Մայրցամաքային Ֆրանսիայի հետ։ Ինչպես նաև, գյուղատնտեսություն, զբոսաշրջություն և շինարարությունը հանդիսանում են այս տարածքների տնտեսությունների  երեք հիմնական ոլորտները ։
Այս ամենին զուգահեռ անդրծովյան տարածքների բնակչության կենսամակարդակը զգալիորեն ավելի ցածր է, քան Մայրցամաքային Ֆրանսիայինը․ միջին վիճակագրական աշխատավարձը կազմում է 10% -ով ցածր քան Ֆրանսիայինը, իսկ գործազրկության մակարդակը գրեթե երեք անգամ ավելի բարձր է։ Ավելին, երբեմն առաջին անհրաժեշտության պարագաների գները շատ ավելի բարձր են (օրինակ վառելիքի գները մինչև 35%-ով) քան Մայրցամաքային Ֆրանսիայում ։
Արտաքին հղումներ
Synthèse du site Vie-publique.fr
Վոլժսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Վոլժսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Տարաշչայի շրջան
Տարաշչայի շրջան (Таращанський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տարաշչա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 758 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36423 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Ռինկոն դե Սոտո
Ռինկոն դե Սոտո  (Rincón de Soto), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Ալֆարո շրջանում ։ Զբաղեցնում է 19,86 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 3801 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 61 կմ հեռավորության վրա։
Այս քաղաքում է 1756 թվականի մարտի 30-ին ծնվել իսպանացի պատմաբան, կաթոլիկ հոգևորական Խուան Անտոնիո Լորենտոն։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպաններն են Սուրբ Արխանգել Միգելն ու Սուրբ կույս Կարավեսոն։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Տետիևի շրջան
Տետիևի շրջան (Тетіївський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տետիև ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 758 կմ²։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 37866 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 49,96 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Վարդագույն գուլպա (պատմվածք)
«Վարդագույն գուլպա» (Розовый чулок), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1886 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի օգոստոսի 16-ին «Օսկոլկի» ամսագրում (№ 33)՝ Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Անտոն Չեխովի «Վարդագույն գուլպա» պատմվածքն առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի օգոստոսի 16-ին «Օսկոլկի» ամսագրում (№ 33)՝ Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։
Հրատարակիչ Ն. Ա. Լեյկինը պատմվածքի վերջում ավելացրել է հետևյալ արտահայտությունը. «Ոչ, ես չեմ գնա։ Խելացիորեն կարող ես խոսել և տղամարդկանց հետ, վերջապես որոշում է նա»։ Այս մասին նա գրել է Չեխովին` «Ձեր «Վարդագույն գուլպա» պատմվածքը ստացել եմ։ Այն ինձ շատ դուր եկավ...ես մի քանի տող ավելացրեցի վերջում, որոնք էլ ավելի են ուժեղացնում տպավորությունը։ Հուսով եմ դրա համար չեք գանգատվի։ Այս պատմվածքը լույս կտեսնի թիվ 33-ում»։ Չեխովը պատասխանել է. «Դուք երկարացրել եք «Վարդագույն գուլպա» պատմվածքի ավարտը։ Ես դեմ չեմ լրացուցիչ տողերից լրացուցիչ 8 կոպեկ ստանալուն, բայց, իմ կարծիքով, «տղամարդը» վերջում չի գնում...խոսքը միայն կանանց մասին է...»:
Սյուժե
Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում Իվան Պետրովիչ Սոմովի տանը։ Մի ամպամած օր նա քայլում էր իր գրասենյակի շուրջը և փնթփնթում էր եղանակից։ Կողքին վարդագույն գուլպաներով նստած էր նրա կինը՝ Լիդոչկան։ Նա նամակ էր գրում։ Իվան Պետրովիչը նայում էր, թե ինչպես է նա գրում և խնդրեց կարդալ նամակը։ Ընթերցանության ժամանակ նա շփոթված էր։ Կինն անփութորեն ու անընթեռնելի ձեռագրով էր գրում։ Նա դիտողություն արեց. «Համատարած անմտություն. բառեր և արտահայտություններ և ոչ մի բովանդակություն։ Քո ամբողջ նամակը նման է ճիշտ երկու տղաների զրույցի»։
Կշտացնող ուտելիքից հետո Սոմովը դարձավ ավելի ուրախ, բարի և մեղմ։ Նա որոշեց, որ իզուր է վիրավորել իր խեղճ կնոջը։ Նրա կարծիքով կինը կոչված է «սիրել իր ամուսնուն, ծնել երեխաներ, կտրատել աղցան, էլ ինչին է պետք գիտելիքը»։ Իսկ գիտուն կանանց հետ դժվար է ապրել, նրանք «պահանջում են, խիստ են և անառարկելի»։ Սոմովը մտածում էր. «...եթե ուզեմ խոսել խելացի կնոջ հետ, կգնամ Նատալյա Անդրեևնայի...կամ Մարա Ֆրանցովնայի մոտ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ
Սիրո կողպեք
«Սիրո կողպեք», կախովի կողպեք, որը խորհրդանշորեն իր մեջ մարմնավորում է  սիրահարների և երիտասարդների միմյանց հանդեպ ունեցած զգացմունքները և նրանց հավատարմության գրավականն է հանդիսանում։ Սիրո կողպեքները կախում են կամուրջների, փողոցային լապտերների վրա։ Դրանք լինում են մեծ և փոքր, անվանումներով կամ առանց դրանց, տարբեր ձևի և կառուցվածքի։
Սիրո կամուրջներ
Ենթադրվում է, որ ավանդույթը եկել է Ֆլորենցիայից, որտեղ պատանիներն ու աղջիկները սկսեցին կողպեքներ կախել քանդակագործ Բենվենուտո Չելինիի  հուշարձանին, որը գտնվում է հայտնի Պոնտե Վեկյո կամրջի վրա, իսկ բանալիները գցում էին Առնո գետը։ Հռոմում այն տարածվեց շնորհիվ Ֆեդերիկո Մոչիայի երկու հայտնի վեպերի` «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև» (1992) և «Ես ցանկանում եմ քեզ» (2006), որոնցում հիշատակվում էր այդ մասին ։ Սկզբում կողպեքները ամրացնում էին Մուլվիուսի կամրջի վրա փողոցային լապտերների սյանը, սակայն կողպեքների ծանրությունից 2007 թվականին սյունը ընկել էր։ Ֆլորենցիայում, որտեղ կամրջի վրայից տարվա մեջ հավաքում էին մինչև 400 կգ երկաթ, քաղաքապետ Լեոնարդո Դոմենիչին (Leonardo Domenici) «սիրո կողպեքներ» կախելու համար տուգանք նշանակեց մինչև 50 եվրո ։ 2014 թվականին Փարիզում սիրո կողպեքների ծանրությունից փլվել էր Արվեստների կամրջի ճաղաշարերի մի մասը  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավանդույթներ Կատեգորիա:Սեր
Rescue Me
«Rescue Me», , ամերիկացի երգչուհի Մադոննայի երգը, որը ձայնագրվել է The Immaculate Collection լավագույն հիթերի հավաքածուում։ Մադոննան գրել և պրոդյուսերավորել է երգը Շեփ Փեթիբոնի հետ։ Ի սկզբանե չի ծրագրվել երգը թողարկել որպես սինգլ, սակայն ռադիոյում ունեցած հաջողությունների շնորհիվ լեյբլը փոխել է իր մտադրությունը։ Առևտրական թողարկումն ընթացել է մի շարք ռեմիքսներով։ «Rescue Me» եգը ստացել է դրական արձագանքներ քննադատների կողմից։ Սինգլը հայտնվել է մի շարք երկրների հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականում՝ Կանադա, Դանիա, Իռլանդիա, Նիդերլանդներ, Նորվեգիա, Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադոննայի երգեր
Սանտո Դոմինգո դե լա Կալսադա
Սանտո Դոմինգո դե լա Կալսադա (Santo Domingo de la Calzada), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Սանտո Դոմինգո դե լա Կալսադա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 40,09 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 6737 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 46 կմ հեռավորության վրա։
Այս քաղաքում է 1799 թվականին ծնվել իսպանացի երգեհոնահար Ռոման Խիմենոն։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Լա Ռիոխայի (Իսպանիա) մունիցիպալիտետներ
Ռուի լը Գրան
Ռուի լը Գրան (Rouy-le-Grand), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 109 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.81 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (26 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 21 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անդրե Մասոն
Անդրե Մասոն (André Masson, ), ֆրանսիացի գեղանկարիչ և գծանկարիչ։
Կենսագրություն
Մեծացել է Բելգիայում։ Բրյուսելի գեղարվեստի ակադեմիայում Կոնստանտ Մոնտալդայի ղեկավարությամբ տասնմեկամյա հասակում սկսել է ուսումնասիրել կերպարվեստը։ 1912 թվականին հաստատվել է Փարիզում և ծանոթացել Մաքս Ժակոբի հետ։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, 1917 թվականին ծանր վիրավորվել է և մի քանի ամիս անցկացրել հոսպիտալում, իսկ 1919 թվականին ազատվել է զինվորական ծառայությունից։ 1922 թվականին Մասոնը բնակություն է հաստատել Մոնպառնասում և որպես արվեստանոց վարձել է Բլյումե փողոցի վրա գտնվող փոքրիկ մի շինություն։ Միևնույն թվականին նրա աշխատանքներից են ձեռք բերել Գերտրուդ Սթայնը և Էռնեստ Հեմինգուեյը։ 1923 թվականին ծանոթացել է Խոան Միրոյի, Անտոնեն Արտոյի, Միշել Լեյրիսի հետ և մտել է սյուրռեալիստների խմբի մեջ (1929 թվականին խզել է հարաբերությունները Անդրե Բրետոնի հետ)։ Մասնակցել է առաջին սյուրռեալիստական ցուցահանդեսին, որը կայացել է Պիեր պատկերասրահում։ 1924 թվականին ընկերացել է Ժորժ Բատայի հետ, իսկ ավելի ուշ նկարազարդել է նրա գրքերը։ Համագործակցել է «Ացեֆալ» ամսագրի հետ և խորապես ըմբռնել է էրոսի և բռնության նրա փիլիսոփայությունը։ 1934-1936 թվականներին ապրել է Իսպանիայում, իսկ 1940-1945 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում։
Մասոնի աշխատանքները պահվում են խոշոր թանգարաններում, այդ թվում Նյու Յորքի Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում և Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնում։
Ստեղծագործություն
Վաղ աշխատանքները կատարված են կուբիզմի ոճով։ Առաջին անգամ որպես բեմանկարիչ հանդես է եկել 1933 թվականին Լ․ Ֆ․ Մյասինի «Նախանշան» բալետ-սիմֆոնիայի բեմադրությունում։ Մասոնը խորապես ազդել է ԱՄՆ-ում աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի կազմավորման վրա։ Ֆրանսիա վերադառանլուց հետո շարունակել է աշխատել թատրոնում և զբաղվել գրքերի նկարազարդմամբ։ 1964 թվականին նկարազարդել է Փարիզի Օդեոն թատրոնի առաստաղը։ 1954 թվականին դարձել է Ազգային գեղարվեստական մրցանակի դափնեկիր։ 1958 թվականին Ժան Գրեմիյոնի Անդրեին նվիրված «Անդրե Մասոնն ու չորս բանաստեղծությունները» վավերագրական ֆիլմում նկարիչը հանդես է եկել որպես կամեո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունվարի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1896 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 28 մահեր Կատեգորիա:1987 մահեր Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի փորագրիչներ
Հարություն Մինասյան (դերասան)
Հարություն Մինասյան, հայ գեղանկարիչ, դերասան, թատերական քննադատ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1910 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Իրանի Ռաշթ քաղաքում։ Ուսումը ստացել է տեղի Հորդանանյան դպրոցում, իսկ 1931 թվականին ավարտել է Թավրիզի Թեմական կենտրոնական դպրոցը ։ Հարություն Մինասյանը նկարել սկսել է վաղ տարիքից։ Մասնակցել է տարբեր ցուցահանդեսների և մեծ ճանաչում է ձեռք բերել նաև Եվրոպայում։ Սիրել է իր բնանկարներում պատկերել տաք գույներ։ 1964 թվականին, Շեքսպիրի 400-ամյակին նվիրված տոնակատարությանը Մինասյանը ցուցադրել է շեքսպիրյան թեմատիկայով արած իր նկարները։ Այդ կտավներում նա պատկերել է Շեքսպիրի ստեղծագործությունների հայտնի կերպարների, ինչպիսիք են Համլետը, Շայլոկը, Լեդի Մակբեթը, Ռոմեոն և Ջուլիետը և այլն։
Ստեղծագործական կյանք
Բեմական առաջին փորձերն արել է Արմեն Արմենյանի և Հ. Բերոյանի բեմադրություններում։ 1935-1936 թվականներին խաղացել է Մ. Թաշճյանի խմբում` կատարելով տարբեր դերեր։ 1944-1982 թվականներին, երբ թատրոնը վերաբացվել է, խաղացել է որպես դրամատիկ դերասան ։ Դերերը կատարել է շատ զգացմունքային և անմիջական։ Նաև 1961-1962 թվականներին նկարահանվել է Ս. Խաչիկյանի և Ա. Աղամալյանի կինոֆիլմերում։
Հարություն Մինասյանը եղել է Թեհրանի «Հայ ժողովրդական թատրոնի» հիմնադիրներից մեկը։ Բեմադրել է մի քանի ներկայացում, որոնցից են «Ադամ և Եվա», «Անգլերեն խոսելու եղանակը» և այլն։ Մինասյանը նաև աշխատել է «Ալիք» օրաթերթում, որտեղ հիմնական հոդվածները եղել են թատերախոսականներ մշակութային գործիչների, դրամատիկ և օպերային թատրոնների բեմադրությունների մասին։ Ամենաարժեքավոր ուսումնասիրություններից են Ռաշտի և Անզալի թատրոնների մասին ուսումնասիրությունները, որոնք 1985 թվականին տպագրվել են «Իրանահայ վերջին 50-ամյա թատրոնի վաստակավորները» գրքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ քննադատներ
Օբուխովի շրջան
Օբուխովի շրջան (Обухівський район), շրջան Ուկրաինայի Կիևի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 773 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35828 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,35 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կիևի մարզ Կատեգորիա:Ուկրաինայի շրջաններ
Սերվերա դել Ռիո Ալամա
Այս քաղաքում է 1756 թվականի մարտի 30-ին ծնվել իսպանացի պատմաբան, կաթոլիկ հոգևորական Խուան Անտոնիո Լորենտոն։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպաններն են Սուրբ Հիլն ու Սուրբ Անան։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Կասյան (այլ կիրառումներ)
Ալեքսանդր Կասյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Իվան Դեդյուլյա
Իվան Դեդյուլյա (Дедюля, Иван Прохорович, ), խորհրդային հետախույզ, դիվանագետ, ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի գնդապետ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից, ԽՍՀՄ պետական անվտանգության կոմիտեի նախագահի օգնական։
Կենսագրություն
Իվան Դեդյուլյան ծնվել է 1917 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, բելառուսական գյուղացիակական ընտանիքում։ 1939 թվականին ավարտել է Մոգիլյովի մանկավարժական ինստիտուտի մանկավարժական ֆակուլտետը, զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ 1941 թվականից մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին, եղել է վաշտի հրամանատար, վիրավորվել է։
1942 թվականին խմբի կազմում նրան ուղարկել են Մինսկի մարզ՝ կուսակցական շարժում  կազմակերպելու համար։ Նույն թվականին նշանակվել է ստեղծված «Մահ ֆաշիզմին» կուսակցական ջոկատի հանձնակատար։ 1943 թվականին նշանակվել է «Մահ ֆաշիզմի» պարտիզանական բրիգադի հրամանատար։
1944 թվականից՝ Բելառուսի ազատագրումից հետո, աշխատել է Բելառուսի Կոմկուսի Սմոլևիչի շրջկոմում։ 1947 թվականից՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիան ավարտելուց հետո, աշխատել է Գերմանիայում խորհրդային ռազմական կառավարման քաղաքական խորհրդատուի պաշտոնում և ղեկավարել է Դրեզդենում հյուպատոսական բաժինը։
1951 թվականից որպես առաջին քարտուղարի աշխատել է ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատում։ Պատրաստվում էր գրել թեկնածուական ատենախոսություն, երբ նա առաջարկ է ստացել աշխատանքի անցնել հետախուզությունում ։ 1954 թվականից՝ հետախուզական դասընթացներն ավարտելուց հետո, նշանակվել է պետի օգնական, ԽՍՀՄ պետական անվտանգության կոմիտեի առաջին գլխավոր վարչության հատուկ ղեկավարման երկրորդ բաժնի ղեկավար։ 1957 թվականինց նշանակվել է Ավստրիայում ԽՍՀՄ պետական անվտանգության կոմիտեի առաջին գլխավոր վարչության լիազոր ներկայացուցչի նախ օգնական, ապա` տեղակալ, աշխատել է դեսպանատան հյուպատոսության բաժնի աշխատակցի, այնուհետև` հյուպատոսի անվան տակ։
1962 թվականից եղել է Իսրայելում ԽՍՀՄ-ի լիազոր ներկայացուցիչ ։ 1967 թվականին նշանակվել է ԽՍՀՄ պետական անվտանգության հետախուզության գծով նախագահի օգնական։
1985 թվականից պաշտոնաթող է եղել։
Մահացել է 2013 թվականի մարտի 5-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։
Հեղինակ է մի շարք գրքերի, որոնք վերաբերում են Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին բելառուսական պարտիզանների սխրանքներին։ Նրա հեղինակած գրքերից են «Անտառային գվարդիան», «Կուսակցական ճակատը» և «Անավարտ ճակատամարտը»։
Կինը Վալենտինա Պավլովնան է. ունեցել են ունի երեք որդի, մեկ դուստր, ութ թոռ և ինը ծոռ ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Զբոսաշրջությունը Չինաստանում
Զբոսաշրջությունը Չինաստանում, Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության տնտեսության կարևորագույն ճյուղերից մեկը։ Զբոսաշրջությունը Չինաստանում զարգացման ուղին է բռնել վերջին տասնամյակում՝ երկրի տնտեսության բարեփոխումներից հետո։ Չինաստանն առաջատարներից է ներգնա և արտագնա զբոսաշրջային շուկաներում։ Աշխարհը գտնվում է անընդհատ զարգացող չինական տուրիզմի «կենտրոնում» ։