cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուրբ Պողոս-Պետրոս տաճար
Ճարտարապետություն
Տաճարի արևելյան պատին, վաղ միջնադարյան գմբեթավոր դահլիճների նմանությամբ կան զույգ որմնախորշեր։ Հյուսիսային պատի չորս լուսամուտները տեղադրված են կենտրոնում։ Լուսամուտների կամարունքները զարդարված են հնամենի բուսական զարդամոտիվներով, մարդապատկերներով և դեպի նրանց ուղղված օձերի պատկերներով, որոնց պաշտպանիչ էակների նշանակություն էր վերագրվում ։
Տաճարի մուտքի վերևում կա բացված անցք, որը տանում է դեպի մի որմնախորշ։ Այստեղ, համաձայն ավանդության, պահվել է մենաստանի գանձերի մի մասը։ Այն հայտնաբերվել և թալանվել է թշնամու հերթական արշավանքի ժամանակ ։
Գրիգոր Տաթևացու դամբարան
Սուրբ Պողոս-Պետրոս տաճարում, ապսիդիայից աջ, գտնվում է Գրիգոր Տաթևացու շիրիմը, Հայկական Առաքելական եկեղեցու սրբադասված վերջին սուրբը, և մեկը երկրպագված սրբերից Հայաստանում և նրա սահմաններից դուրս։ Փիլիսոփա, գեղանկարիչ, մանկավարժ, եկեղեցիական գործիչն իր անունը ստացել է ի պատիվ համայն հայության մկրտիչ սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչի։ Նրա իմաստուն, խորիմաստ և ճարտարախոս քարոզների համար ստացել է Հովհաննես Ոսկեբերան և Գրիգոր Աստվածաբան անունը։ Գրիգորը ծնվել է 1346 թվականին, 14 տարեկանում դարձել է Տաթևի համալսարանի հիմնադիր Հովհան Որոտնեցու աշակերտը, որը 28 տարի շարունակ դաստիարակել և կրթել է նրան։ Հենց նա էլ ձեռնադրել է Գրիգորին որպես վարդապետ, իսկ հետո` 40 տարեկան հասակում ստացել ծայրագույն վարդապետի աստիճան։ Ուսուցչի մահից հետո Գրիգորը փոխարինել է նրան հովվապետական գործնեության մեջ, անցկացնելով Տաթևի մենաստանում ավելի քան 20 տարի, մինչ իր վախճանը։
Մեծ է եղել սուրբ Գրիգոր Տաթևացու վաստակը ոչ միայն ինչպես Տաթևի համալսարանի ռեկտոր, այնպես էլ որպես մանկավարժ, որը դաստիարակել է շատ աշակերտներ որոնց շարքում եղել են անվանի աստվածաբաններ, փիլիսոփաներ և եկեղեցական առաջնորդներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:9-րդ դարի հայկական վանքեր և եկեղեցիներ Կատեգորիա:Տաթևի վանական համալիր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բարի Հովվի եկեղեցի
Բարի Հովվի եկեղեցի  ( 君王堂), Չինաստանի Շանհայ քաղաքում գտնվող կաթոլիկ եկեղեցի։
Պատմություն
Բարի Հովվի եկեղեցին կառուցվել է ճիզվիտների կողմից 1933 թվականին Շանհայի անգլախոս բնակիչների համար։ Սկզբում Բարի Հովվի թեմը ղեկավարել են ճիզվիտները։ Փետրվարի սկզբին Շանհայում բնակվող ճիզվիտներն իրենց ջանքերն ուղղել են Ավրորայի համալսարանի կազմակերպմանը, ուստի 1951 թվականի փետրվարի 1-ին նրանք ծուխը փոխանցել են թեմական հոգևորականին։
1953 թվականի հունիսի 15-ին Բարի Հովվի ծխական քահանա Չժուշու Դեն և ծխական մի քանի քահանաներ ձերբակալվել են որպես «իմպերիալիստական լրտեսներ» ։ 1953 թվականի հունիսի 17-ին մի խումբ հավատացյալներ բողոքի ակցիա են անցկացրել՝ կոչ անելով ազատ արձակել ձերբակալված կաթոլիկ հոգևորականներին։ Հոգևորականներին մեղադրանք է առաջադրվել օտարերկրյա պետությունների օգտին լրտեսության համար։ Դատից հետո ծխական քահանա Չժուշու Դեն բանտարկվել է, իսկ օտարերկրացի քահանաներն արտաքսվել են Չինաստանից։ Չնայած ծուխը մնացել է առանց հոգևորականների, ծխականները պարբերաբար հավաքվել են ժամերգությունների։ 1954 թվականի ապրիլին Շանհայում ձերբակալվել են Շանհայի եպիսկոպոսը և մյուս քահանաները, որոնք բնակվում էին այդ քաղաքում։
Մինչև 1966 թվականը, երբ Չինաստանում սկսվել է մշակութային հեղափոխությունը, Բարի Հովվի եկեղեցին շարունակել է գործել որպես Շանհայի միակ կաթոլիկ կրոնական հաստատություն։ 1966 թվականին տաճարը բռնագրավվել է իշխանությունների կողմից, և մինչև 1985 թվականն այն օգտագործվել է որպես մշակութային հաստատություն։ 1985 թվականին Բարի Հովվի եկեղեցին վերադարձվել է Շանհայի թեմին։ Ներկայում եկեղեցում պարբերաբար անցկացվում են կաթոլիկական ծեսեր չինարենով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինաստանի եկեղեցիներ
Մեծ Վատսա
Մեծ Վատսա (Большая Ватса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վերխ գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Մեզեն գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Մեզեն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Սիդսե Բաբեթ Կնուդսեն
Սիդսե Բաբեթ Կնուդսեն (Sidse Babett Knudsen, МФА, ) , դանիացի դերասանուհի։ «Արի կորչենք» (1997) ֆիլմի համար արժանացել է «Ռոբերտ» և «Բադիլ» մրցանակների՝ լավագույն կանացի դերի համար։
Կնուդսենը իր սերնդի լավագույն դանիացի դերասանուհիներից մեկն է համարվում ։ 1999 թվականին նա նորից «Միակ և անկրկնելի» ֆիլմի համար ստացել է «Ռոբերտ» մրցանակը՝ որպես լավագույն դերասանուհի ։ 2016 թվականին Կնուդսենը «Կնգում» ֆիլմի համար ստացել է «Սեզար» մրցանակը՝ երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր անվանակարգում ։ 2002 թվականին նա առաջադրվել է «Բոդիլ» մրցանակի՝ «Մաոնայի աշխարհը» ֆիլմում իր դերի համար, իսկ 2006 թվականին՝ «Հարսանիքից հետո» ֆիլմի համար։
Կնուդսենը միջազգային ճանաչում է ձեռք բերե դանիական «Կառավարություն» հեռուստաֆիլմում Դանիայի հորինված վարչապետ Բիրգիտե Նյուբորգի դերից հետո ։
Կենսագրություն
Կնուդսենը ծնվել է 1968 թվականին Կոպենհագենում՝ լուսանկարիչ Էբե Կնուդսենի և դպրոցական ուսուցչուհու՝ Սյուզաննա Անդերսենի ընտանիքում։ 1987-1990 թվականներին նա սովորել է Փարիզում դե լ’Օմբրե թատրոնում, չնայած ֆրանսերեն խոսում էր շատ քիչ ։ Դանիա վերադառնայուց հետո սկսել է խաղալ OVINE 302 էքսպերեմինտալ թատրոնում, ինչպես նաև Բեթի Նենսենի և Կոպենհագենում գտնվող Դանիայի թագավորական թատրոններում։ Նա ազատ խոսում է անգլերեն և ֆրանսերեն, ինչը նրան թույլ է տալիս խաղալ ամերիկյան և ֆրանսիական ֆիլմերում։
Ռուսահայ մամուլ
Ռուսաստանի հայ մամուլ, Ռուսաստանում առաջին հայերեն պարբերականը՝ «Արևելյան ծանուցմունք» թերթը, հրատարակվել է 1816 թվականին Աստրախանում։ Շուրջ 200 տարվա ընթացքում այստեղ տպագրվել են ավելի քան 90 անուն պարբերականներ, որոնցից մի քանիսը նկատելի տեղ են գրավել հայ մամուլի պատմության մեջ։ Կարևոր պարբերականներից են Մոսկվայում լույս տեսած ազգային, կրթական, դաստիարակչական «Հյուսիսափայլ» (1858-1862 թթ. և 1864 թ.) ամսագիրը, գրական, կրոն, «ճռաքաղ» (1858- 1862 թթ.), տեղեկատվական «Համբավաբեր Ռուսիո» (1861-1864 թթ.), պատմաբանասիրական «Փարոս Հայաստանի» (1879-1881 թթ.), մշակութային «Հանդես գրականական և պատմական» (1888-1890 թվականներ Տեղափոխել այս էջին և 1894- 1896 թթ.) հանդեսները, «Գարուն» (1910-1912 թթ.) գրական-գեղարվեստական, քննադատ, տարեգիրքը, գրական, հասարակաքաղաքական, մշակութային «Մարտ» (1911-1916 թթ.) ամսաթերթը, հասարակաքաղաքական, գրական «Արմյանսկի վեստնիկ» (1916-1918 թթ., 1990-2002 թթ., ռուսումնական) շաբաթ, հանդեսը, հասարակաքաղաքական «Պրո Արմենիա» (1991-1992 թթ.), շարունակել է Փարիզում 1900-1914 թվականներին լույս տեսած նույնանուն «Արմենիա ի միր», հանդես (1995 թ., Մոսկվա) պարբերականի ավանդույթները) ամսագիրը և այլն։ Նոր Նախիջևանում հրատարակվել են հասարակաքաղաքական, ազգային, գրական «Նոր կյանք» (1906-1907 թթ.), «Մեր ձայնը» (1907-1909 թթ.), «Լույս» (1910-1914 թթ.), «Գրիչ» (1912-1914 թթ.), «Գաղութ» (1914-1916 թթ.), «Հայ համայնք» (1918-1920 թվականներին) շաբաթաթերթերը և այլն, Սանկտ Պետերբուրգում՝ ազգային, գրական, պատմական «Հյուսիս» (1863-1864 թվականներին) շաբաթաթերթը, գրական-գեղարվեստական «Արաքս» (1887-1898 թթ.) և «Բանբեր գրականության և արվեստի» կիսամյա հանդեսները և այլն, Աստրախանում՝ հասարակաքաղաքական, տնտեսական «Լրաբեր» (1908-1909 թթ.) շաբաթաթերթը, հասարակաքաղաքական, գրական «Մեր կյանքը» (1910-1912 թթ.) կիրակնօրյա թերթը, Եկատերինոդարում՝ գրական, հասարակական «Արձագանք» (1918-1920 թթ.) եռօրյա թերթը և այլն։
Ներկայումս լույս են տեսնում ազգային, մշակութային, պատմական «Մաշտոց» (1993 թվականից, Կրասնոդար) թերթը, մշակութային, կրթական, պատմական, կրոնական «Հյուսիսափայլ» (1994 թվականից, Մոսկվա), քաղաքական, տնտեսական, գիտական և այլ բնույթի պարբերականներ։
Կատեգորիա:Ռուսահայ մամուլ
Լուցենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)
Լուցենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Луценківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Լուցենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 713 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 85,61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,33 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ուետզել շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)
Կատեգորիա:Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի շրջաններ
Գնունիներ
Գնունիներ, նախարարական տոհմ հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Ըստ Մովսես Խորենացու՝ սերել են Սենեքերիմի որդի Արդամոզանից, իսկ Վաղարշակ թագավորի օրոք նրանց նահապետը Գինը դարձել է նախարար։
Գնունիների նախարարությունը Հայոց արքունիքում՝ գահնամակում, գրավել է 17-րդ գահը։ Զորանամակում նրանք տալիս էին 500 հեծյալ։ Գնունիների ժառանգական հայրենիքն ընդգրկել է Առբերանի գավառը, Աղիովիտ և Արճիշակովիտ գավառների մեծ մասը, որը հայ մատենագրության մեջ երբեմն հիշատակվում է «Գնունյաց երկիր» անունով։ Գնունիների կալվածներ են ունեցել նաև Այրարատի Շիրակ գավառում։
Ըստ Փավստոս Բյուզանդի, Գնունիները Արշակ Բ թագավորի ժամանակ վարել են հայոց հազարապետության գործակալությունը։ Գնունիների տոհմը տվել է եկեղեցական և քաղաքական գործիչներ։ Կեսարիա ուղևորվելիս Հուսիկ կաթողիկոսին ուղեկցել է Աբա Գնունին, իսկ Ներսես Պարթևին՝ Մանեճ Գնունին։
Մեծ Հայքի 387 թվականի բաժանումից հետո Գնունիների նախարար Ատատը հեռացել է բյուզանդական կողմը, և տոհմը ժամանակավորապես զրկել է իր տիրութներից։ Գնունիները մասնակցել են 5-րդ դարի ազատագրական պատերազմներին։
Իշխան Մժեժ Գնունին 513-548 թվականներին եղել է Հայաստանի մարզպան։ Գնունիների տոհմից նույնանուն մի այլ իշխան 629-635 թվականին եղել է Հայաստանի բյուզանդական մասի կառավարիչ և կրել «Հայոց իշխան» տիտղոսը։
Գնունիների Վահան իշխանի գլխավորությամբ մասնակցել են 774-775 թվականներին Հայաստանում Արաբական խալիֆայության դեմ ծավալված ապստամբությանը։ Դաշնակցելով Արծրունիներին՝ Գնունիները կամեցել են վանել իրենց տիրույթների նկատմամբ եղած արաբական սպառնալիքը։ Հիշյալ ապստամբության պարտությունից հետո նեղվելով հարևան ամիրայություններից՝ Գնունիները դիմել են Աշոտ Մսակերի օգնությանը։ Վերջինս Գնունիների տոհմը գաղթեցրել է Տայք, իսկ Գնունիների տիրույթներն տիրացել է արաբական Ութմանիկ ցեղը։
Վասպուրականում մնացած Գնունիները 850–ական թվականներին օժանդակել են Արծրունիներին ՝ ընդդեմ խալիֆայության զորապետներ Յուսուփի և Բուղայի։ Հետագայում Գնունիները էական դեր չեն ունեցել քաղաքական կյանքում։
Կատեգորիա:Գնունիներ
Օնտարիո նահանգի կանադահայ բժշկական ընկերակցություն
Օնտարիո նահանգի կանադահայ բժշկական ընկերակցություն (ACMAO), բարեսիրական կազմակերպություն, հիմնվել է 1988 թվականին։ Ընկերակցության ատամնաբուժական մասնաճյուղը ստեղծվել է 1992 թ.։ Զգալի օգնություն է ցուցաբերել Հայաստանի ատամնաբուժական հիմնարկներին։
Կատեգորիա:Բժշկական և առողջապահական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Կանադահայ գիտական կազմակերպություններ
Ջունգարական գերմանամուկ
Ջունգարական գերմանամուկ կամ ջունգարիկ, տարածված ընտանի կենդանի՝ կրծողների կարգից։ Դասվում է Համստերների ենթաընտանիքի մեջ։ Բնության մեջ այս արագավազ կենդանիները հանդիպում են Արևմտյան Սիբիրի , Միջին և Կենտրոնական Ասիայի, Հյուսիս-արևելյան Ղազախստանի կիսաանապատային տարածքներում ։ Հանդիպում են ջունգարական գերմանամկան 19 տեսակ ։ Երկար ժամանակ Քեմբելի գերմանամուկը համարվել է ջունգարական գերմանամկան ենթատեսակ։ Վերջերս հաստատվեց տեսակի անկախ լինելը ջունգարիկից։
Այս կրծող կենդանին, որին կենդանաբանները հաճախ անվանում են ջունգարիկ, ունեն 5 սմ հասակ և 45 գրամ քաշ։
Վայրի բնության մեջ ջունգարական գերմանամկները բնակվում են իրենց որջում և ձմեռային քուն չեն մտնում ։
Ջունգարական գերմանամկները մենակյաց կենդանիներ են և, ի տարբերություն առնետների, չեն ապրում խմբերով։ Նրանք հաճախ թույլ չեն տալիս այլ գերմանամկան մուտքն իրենց տարածք։ Նրանք սիրում են տիրապետող դիրք գրավել իրենց տարածքում՝ լինի դա բնության մեջ, թե տնային պայմաններում։ Նրանք արդեն 2-3 ամսական հասակում կարող են բազմանալ ։
Ջունգարիկները հաճախ օգտագործվում են լաբորատորիաներում՝ որպես փորձամկներ ։
Նկարագրություն
Բոլոր գաճաճ գերմանամկների մեջ ջունգարական գերմանամկները արագ ընտելացվող կենդանիներն են։ Նրանք այդ առումով նման չեն Քեմբելի գերմանամկանը (хомячок Кэмпбелла), որը չի ընտելացվում և կծում է, երբ փորձում են ձեռք տալ։ Ջունգարիկներն, ի տարբերություն Ռոբորովսկիի գերմանամկան (хомячок Роборовского) նյարդային չեն։ Նրանց տնային պայմաններում պահելը բավականին հեշտ է, քանի որ արագ «մտերմանում են» նույնիսկ երեխաների հետ, շատ մաքրասեր են և աչքի են ընկնում կենդանիներին բնորոշ հոտի բացակայությամբ։ Սիրում են, երբ իրենց հետ խաղում են։
Տնային պայմաններում նրանց կյանքի տևողությունը 3 տարի է, բայց ճիշտ կենսակերպ ապահովելով հնարավոր է ավելացնել այդ ժամանակահատվածը։ Ջուգարիկները վարում են գիշերային կյանք՝ քնում են առավոտյան, իսկ գիշերը դուրս են գալիս որսի (և՛ բնության մեջ և՛ տնային պայմաններում)։
Արտաքին տեսք
Այս գերմանամկները պատված են մորթիով, իսկ մեջքի վրա կա այս տեսակին բնորոշ գիծ՝ սովորաբար մոխրագույն։ Ջունգարիկներն ունեն շատ կարճ պոչ, որը հաճախ նաև չի երևում, երբ կենդանին գտնվում է նստած վիճակում ։ Նրանց մորթին փորի հատվածում սպիտակ է, իսկ մեջքի հատվածում գույնը փոփոխական է․ դա կապված է նաև եղանակային փոփոխությունների հետ։ Հանդիպում են ջունգարիկների մորթու հետևյալ գունավորումները՝
Նրանց մորթու գույնը փոխվում է 16 °C ջերմաստիճանից ցածր պայմաններում, եթե դա տևական բնույթ է կրում։ Այդ ժամանակ մորթին որոշ հատվածներում դառնում է փայլուն։ Մաքուր սպիտակ գունավորում ստանում են հազվադեպ։ Կենդանիների նուրբ մորթին ամռանը լինում է մոխրագույն՝ տեսակին բնորոշ մուգ մոխրագույն գծով (կողային հատվածում), իսկ ձմռանը մորթին ստանում է արծաթամոխրագույն երանգ։ Ջունգարիկների առջևի թաթերը նման են ձեռքերի, իսկ կերը բռնում են ինչպես մարդիկ։ Ջուգարիկների ոտքերը ևս պատված են մորթիով, ինչը ևս բնորոշ է նրանց ։ Հասուն ջուգարական գերմանամկները կարող են հասնել մինչև 10 սմ հասակի, իսկ քաշը տատանվում է՝ հասնելով մինչև 50 գրամի ։ Երկու անգամ պակաս է ոսկեգույն գերմանամկան քաշից։
Բազմացում
Ջունգարիկների հղիության շրջանը տևում է 17-30 օր։ Այդ ընթացքում գերմանամկանն անհանգստացնել չի կարելի և պետք է տալ լավ սնունդ։ Վանդակ պետք է գցել անձեռոցիկ կամ թուղթ, որպեսզի կենդանին բույն պատրաստի։
Ջունգարիկները կարող են ունենալ 2-ից մինչև 10 ձագ ։ Այդ ընթացքում նրանց պետք է տալ սպիտակուցներով հարուստ սնունդ։ Ջունգարիկները բազմանում են ամբողջ տարվա ընթացքում։ Ծննդաբերելուց հետո, անհրաժեշտ է արու ջունգարիկին առանձնացնել, հակառակ դեպքում էգը կարող է սպանել կամ վնասել ձագերին։ Դա կապված է նրա հետ, որ այդ շրջանում էգ ջունգարիկը ագրեսիվ վարք է դրսևորում։ Էգը կարող է ագրեսիվ վարք ցուցաբերել նաև արուի նկատմամբ։ Ծննդաբերելուց 24 ժամ անց ջունգարիկն արդեն պատրաստ է նորից բազմանալ։
Ձագերին կարող է սպանել, եթե չի հասցնում կերակրել կամ եթե ձագը ծնվել է հիվանդ։ Ձագերին խնամում են միասին։ Եթե էգը հեռանում է, ապա արուները մոտենում են ձագերին, որպեսզի վերջիներս չմրսեն։
Ձագերը ծնվում են փակ աչքերով, արդեն 14 օր անց աչքերը բացվում են։ Ծնվելու պահից սկսած ձագերը կարողանում են ինքնուրույն շարժվել և սնվելու համար գտնել մորը։ Սոված ժամանակ ձայներ են արձակում։ Արագ են սառչում, եթե իրենց կողքին չեն լինում հասուն ջունգարիկները։ Էգն ամբողջ ընթացքում մաքրում է ձագերին։ Շատ արագ են հասունանում և արդեն երկու շաբաթական հասակում սնվում են ոչ միայն կաթով, այլև՝ այլ սնունդով։ Հնարավոր են դեպքեր, երբ ձագերն սկսում են սնունդը հավաքել այտապարկերում դեռ աչքերը չբացված։ Մայր ջունգարիկը շարունակում է խնամել ձագերին մինչև մեկ ամսականը։ Երբ ձագերը շարժվում են իրենց հիմնական տարածքից, էգը բերանով բռնում է ձագերին և դնում բնի մեջ։ Թեև արուն նույնպես խնամում է ձագերին, բայց նրանց չի տեղափոխում։
Վտանգի դեպքում պահում են ձագերին կամ ատամներով բռնած շարժվում վանդակում՝ փորձելով դուրս գալ։ Բույնը լվանալ չի կարելի, որովհետև կենդանիները սովոր են տվյալ հոտին, իսկ դրանից հետո կարող են ագրեսիվանալ, անհանգիստ շարժումներ անել ու ձագերին տեղափոխել։
Թեև ջունգարիկները կարող են միանգամից 10 ձագ ունենալ, այնուամենանիվ ձագերի մեծ մասը կարող է չապրել տարբեր պատճառներով՝
Ջունգարիկների կերակրում
Այս կրծողներին կերակրելը որքան հեշտ, այնքան էլ դժվար գործ է, քանի որ կան սնունդի այնպիսի տեսակներ, որոնք կտրականապես արգելված են նրանց։ Ջունգարիկները շատ են սիրում ուտել տարբեր բույսերի և մրգերի սերմեր, բանջարեղեններ, բույսերի կանաչ հատվածներ և միջատներ։ Նրանց հիմնականում կարելի է կերակրել ձավարեղենով և կանաչիով, բայց այս փոքրիկ կրծողները չեն հրաժարվի նաև միջատներից։ Բոլոր դեպքերում նպատակահարմար է կերակրել հատուկ կերերով, որոնք վաճառվում են կենդանիների վաճառակետերում, որոնք հագեցված են նաև վիտամիններով։ Որքան էլ տնային պայմաններում խտացված կեր պատրաստվի, միևնույն է այն չի կարող պարունակել նույն բաղադրիչները, ինչ վաճառակետերինը։ Բացի դա ջունգարիկներին պետք է տրվի թարմ բանջարեղեն, իսկ ամռանը՝ խատուտիկի և երեքնուկի տերևներ։
Այսպիսով՝ կանաչիներն ու բույսերը կարող են ապահովել կենդանուն անհրաժեշտ վիտամիններն ու բջջանյութի քանակը։ Բացի բուսական սնունդից կենդանիներին անհրաժեշտ է նաև կենդանական ծագման սպիտակուցներ, այնպես որ ժամանակ առ ժամանակ նրանց պետք է տալ կենդանական ծագման սնունդ։ Շատ կարևոր է, որ ջունգարիկների վանդակում մշտապես լինի հանքային նյութերով հարուստ հավելումներ և կեչու ճյուղեր։ Վերջիններս ապահովում են կեդանու ամուր ատամների պահպանումը ։
Ջունգարիկների հիմնական կերակրացանկը կարող է բաղկացած լինել մշակաբույսերից, ինչպիսիք են արևածաղկի սերմերը, դդումի սերմերը, եգիպտացորենը, ցորենը, ընկույզը։ Սպիտակուցներով հարուստ սնունդը կարևոր է հատկապես ջունգարիկի հղիության շրջանում։ Դրա համար այդ շրջանում պետք է նրան կերակրել կաթնաշոռով, եփած ձվի սպիտակուցով և եփած հավի մսով ։
Հիվանդություններ
Ջուգարիկները կարող են հիվանդանալ բազմաթիվ հիվանդություններով։ Շատ հաճախ նրանք կարող են վնասվել միմյանց հետ կռվելիս, որն ավարտվի պատռվածքներով, որն էլ կարող է հանդիսանալ վարակի ներթափանցման պատճառ։ Այսպիսի իրավիճակներում անհրաժեշտ է կանխարգելիչ միջոցներ ձեռնարկել, օրինակ՝ մաքրել վերքերը հակաբիոտիկներով ։
Սակայն կենդանու մոտ կարող է առաջանալ նաև բաց կոտրված, որի դեպքում պարտադիր պետք է դիմել անասնաբուժի օգնությանը, ով դուրս ցցված ոսկորն ուղղում է և դեղորայքի միջոցով կանխարգելում վարակի ներթափանցումը։
Կոտրվածքները լավանում են 1-2 շաբաթ անց, բայց կենդանու մարմնի տվյալ հատվածը չի վերականգնվում ամբողջությամբ և մնում է թեքված։ Բայց դա կենդանուն չի անհանգստացնում և նրանք կարողանում են ապրել նորմալ կյանքով՝ առանց սահմանափակումների ։
Հաճախ են հիվանդանում մրսածությամբ, քանի որ նրանք շատ զգայուն են եղանակային փոփոխությունների նկատմամբ։ Նույնիսկ թեթև քամին կարող է վատ անդրադառնալ նրանց ինքնազգացողության վրա։ Պետք է հեռու պահել միջանցիկ քամիներից։ Անհրաժեշտ է բույնը դնել բաց պատուհանների, դռների արանքում։ Բայց սա չի վերաբերում տաք եղանակներին։ Ամռանը պետք է կենդանուն դուրս հանել։ Ձմռանը պետք է նրա բույնը դնել տաք վայրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրծողներ Կատեգորիա:Ընտանի կենդանիներ
Կարդաշի (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կարդաշի (Кардаші), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարդաշի գյուղում բնակվել է 89 մարդ։
Աշխարհագրական դիրք
Կարդաշի գյուղը գտնվում է Սեյմ գետի աջ ափից 3,5 կմ հեռավորության վրա։ 1,5 կմ հեռավորության վրա գտնվում են Զոզուլինո և Չեռնոբրովկինո գյուղերը, 4,5 կմ հեռավորության վրա՝ Պուտիվլ քաղաքը։ Անտառային տարածքը հարում է Սպադշչանսկի անտառին։
Պատմություն
Կարդաշի գյուղը հիմնադրվել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին։ 1918 թվականի հունվարին գյուղում հաստատվել է խորհրդային իշխանություն։ 1941-1942 թվականներին գյուղացիները սննդով օգնել են Սիդոր Կովպակի Պուտիվլի պարտիզանական ջոկատի մարտիկներին։ Բացի այդ, նրանք հետախուզական տվյալներ են փոխանցել ժողովրդի վրիժառուներին։ Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում կռվել են 290 գյուղացիներ, որոնցից 103-ը զոհվել են հերոսական մահով, 160-ը արժանացել պետական պարգևների ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բադ Վիսզե
Բադ Վիսզե (Bad Wiessee), կոմունա Գերմանիայում, առողջարանային քաղաք, գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միսբախի շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 4640 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին)։ Զբաղեցնում է 32,79 կմ². Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 82 111։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պալմի
Պալմի  (Palmi), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Նույնանուն հովտում գտնվող, շուրջ 170 հազար ընդհանուր բնակչություն ունեցող 33 համայնքներից բաղկացած Ջոյա Տաուրո շրջանի վարչական կենտրոնն է  ։ Ընկած է գավառի հյուսիսային մասում, ծովափին։ Զբոսաշրջային կենտրոն է՝ հռչակված իր լողափերով, առողջարաններով, գեղատեսիլ բնությամբ ։ Հնուց ի վեր եղել է Կալաբրիայի մշակութային կենտրոններից մեկը։ Այստեղ իր գրասենյակն ունի կաթոլիկ եկեղեցու Օպիդո Մամերտինա Պալմի թեմը։ Զբոսաշրջության հետ մեկտեղ՝ քաղաքի տնտեսության կարևոր ճյուղերից է գյուղատնտեսությունը։
Պալմիի հովանավոր սուրբը Կույս Մարիամն է, ում էլ նվիրված է համաիտլական ընդգրկումով ամեն տարի նշվող Varia di Palmi տոնախմբությունը, որը 2013 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մարդկության ոչ նյութական ժառանգության համաշխարհային հուշարձանների ցանկում։ Կարևոր իրադարձություններից է նաև Սուրբ Ռոքի տոնը, որի բաղկացուցիչ մասերից է փշալարերով ծիսական երթը ։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Քույր քաղաքներ
Պալմին բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Ժողովածու (1419)
Ժողովածու (1419), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1419 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1318 թվականին Եփրեմ պատանյակ գրիչի կողմից, Գլաձորում։ Ստացողը եղել է Մարտիրոս վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17×12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 262 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 81ա, 130ա, 201ա, 262ա,Հետագայի՝ 262բ (1384֊1387), 81ա, 201բ, 262ա (1425, 1427), պահպանակ Ա (1686թ.) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նազարովո (գյուղ, Բայմակսկի շրջան)
Նազարովո (Назарово, Наҙар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1811 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լեղվա (Քոբուլեթի շրջան)
Լեղվա (ლეღვა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քոբուլեթից 14 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2081 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Գամողմա Շուա Խորգա
Գամողմա Շուա Խորգա (გამოღმა შუა ხორგა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 9 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 11 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 573 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Պոլնայա
Պոլնայա (Пільна), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոլնայա գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1394 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 162,12 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դորովատկա (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Դորովատկա (Дороватка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
(4015) Վիլսոն-Հարինգտոն
(4015) Վիլսոն-Հարինգտոն (Wilson-Harrington), աստերոիդ և գիսաստղ (107P/Վիլսոն-Հարինգտոն) ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի նոյեմբերի 15-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,640416 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,9935 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,2874 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վիլսոն-Հարինգտոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0473 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1567,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229718 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,78° անկյուն։
Արեգակնային համակարգում մինչ այժմ հայտնի հինգ մարմիններից մեկն է, որոնք նշվում են և որպես գիսաստղ, և որպես աստերոիդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս C Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Ջուզեպպե Պյացցի
Ջուզեպպե Պյացցի (Giuseppe Piazzi, ), իտալացի աստղագետ։
Կենսագրություն
Կրթություն է ստացել Թուրինում և Հռոմում, որտեղ ուսուցանել է փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն։ 1764 թվականին ընդունվել է Թեատինացիների միաբանություն (Միլան)։ 1780 թվականին ուղևորվեց Սիցիլիա, որպեսզի ամբողջությամբ նվիրվի աստղագիտությանը և մաթեմատիկային, այդ նույն ժամանակ դարձավ մաթեմատիկայի պրոֆեսոր Պալերմոյի համալսարանում։ 1787 - 1788 թվականներին մեկնել է Փարիզ և Լոնդոն ծանոթանալու համար եվրոպական առաջատար աստղադիտարանների աշխատանքի հետ, որից հետո հանդես եկավ Պալերմոյում աստղադիտարան ստեղծելու առաջարկությամբ, որը կառուցվեց Կարամանիկո դուքսի միջոցներով։ Աստղադիտարանի կառուցման աշխատանքները Պալերմոյում ավարտվեց 1791 թվականին, Պյացցին ղեկավարել է այն մինչը իր մահը ։ 1817 - 1826 թվականները նա միաժամանակ ղեկավարում էր նաև Նեապոլի աստղադիտարանը։
Պյացցին նախագծել մեծ մեկուկես մետրանոց ուղղահայաց շրջան, որը պատրաստվել է Անգլիայում Ջ. Ռամզդենի կողմիցև տեղադրել է այն Պալերմոյի աստղադիտարանում։ Կազմել է երկու աստղային կատալոգ, 1803 թվականին - «Praecipuarum stellarum inerantium positiones mediae ineunte seculo XIX», և 1814 թվականին - երկրորդ հրատարակմամբ։ Առաջին տարբերակը պարունակում էր 6748 աստղերի կոորդինատներ, իսկ երկրորդը՝ 7646։ Համադրելով իր դիտարկումների տվյալները Նիկոլա դե Լակայլի և Թոբիսա Մայերի տվյալների հետ, Պյացցին որոշեց մի շարք աստղերի սեփական շարժումը։
Պյացցին հանդիսանում է Սերես աստերոիդի հայտնաբերողը։ 1801 թվականի հունվարի 1-ին հայտնաբերեց նոր լուսատու, որի ուղեծիրը հետագայում հաշվարկեց Գաուսը, այն պարզվեց, որ պտտվում է Մարսի և Յուպիտերի ուղեծրերի միջև։ Պյացցին անվանեց նոր մոլորակը Սերես, ի պատիվ բերրիության և հողագործության աստվածուհու, որը հանդիսանում է Սիցիլիայի հովանավորը։
1803 թվականին պարգևատրվել է Փարիզյան գիտությունների ակադեմիայի Լալանդի մրցանակով։
Պետերբուրգյան գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1805)։
Նրա պատվին են անվանվել (1000) Պյացցիա աստերոիդը, ինչպես նաև խառնարան Լուսնի վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ Կատեգորիա:Իտալացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Վաղարշակ Ա
Վաղարշակ Ա (ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ), Հայոց արքա (մ.թ.ա. 247-225), Արշակունյաց հարստության հիմնադիրը Հայաստանում ։ Հայոց պատմիչները Վաղարշակին համարում են Պարթևաց Արշակունի թագավոր Արշակ Մեծի (մ.թ.ա. 248/247 – մոտ մ.թ.ա. 211) կամ Միհրդատ Ա Մեծի (մ.թ.ա. 171 - մ.թ.ա. 198/137) եղբայրը։ Վերջինիս օգնությամբ 31 տարի գահակալելով Հայաստանում՝ Վաղարշակ Ա-ն մայրաքաղաքն ու գահանիստը դարձրել է Մծբինը։
Վաղարշակ Ա-ն ըստ Մովսես Խորենացու
Ըստ Մովսես Խորենացու Վաղարշակ Ա-ն գահակալել է 22 տարի ։
Մովսես Խորենացին Վաղարշակին է վերագրում վարչական, քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և մշակութային բազմաթիվ բարենորոգումներ։ Վաղարշակ Ա-ի կառավարման ժամանակ իր տերության կազմի մեջ էին մտնում նաև Ատրպատականը և Հյուսիսային Միջագետքը։ Նրա օրոք են իշխանական տիտղոսներ և տիրույթներ ստացել մի շարք տոհմեր, մասնավորապես՝ Բագրատունիները, Գնունիները, Առանշահիկները և այլն։ Վաղարշակ Ա-ն պատերազմել և հաղթել է Փոքր Ասիայի թագավորներից մեկին՝ Մորփյուղիկեսին։
Վաղարշակ Ա-ին հաջորդել է իր որդին՝ Արշակ Ա-ն։ Վաղարշակի կարգադրությամբ է ասորի քուրմ Մար Աբաս Կատինան Նինվեից բերել Հայոց հին պատմությունը և բաբելոնյան աղբյուրների հիման վրա գրել իր «Հայոց Պատմությունը» ։
Հակասությունները Վաղարշակ Ա-ի շուրջ
Ըստ Սեբեոսի Արշակ Մեծի որդիներն էին՝ Արշակ Փոքրը և Վաղարշակը, առաջինը թագավորում է Մծբինում, իսկ Վաղարշակը՝ Մեծ Հայքում ։ Ըստ Միքայել Չամչյանի գահակալել է 22 տարի՝ մ.թ.ա. 147 - մ.թ.ա. 122 թվականներին ։ Վաղարշակի պատմականությունը կասկածի է ենթարկվել 19-րդ 2-րդ կեսից և շարունակում է մնալ գիտնականների տարակարծությունների ու վեճերի առարկա։ Ուսումնասիրողներից ոմանք Վաղարշակին փորձել են նույնացնել Տրդատ Ա–ի հետ, իսկ Հակոբ Մանանդյանը՝ Վաղարշ Բ-ի հետ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արշակունիներ
Գեղամ Հարությունյան
Գեղամ Ստեփանի Հարությունյան, հայ դերասան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1956)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Գյումրիում՝ հյուսնի ընտանիքում, ապա ընտանիքով տեղափոխվել են Թիֆլիս։ Այստեղ 1916 թվականին ավարտել է Կուկիայի եռամյա դպրոցը և ընդունվել Ներսիսյան հայոց հոգևոր դպրոց։ Թատերական գործունեությունը սկսել է սիրողական խմբերում։ 1930 թվականի աշնանը նրան նկատում են Թ.Սարյանը և Վ.Աճեմյանը և հրավիրում Լեննականի Պետթատրոն՝ որպես դերասան։ 1930-1947 թվականներին հանդես է եկել Լենինականի դրամատիկական թատրոնում, իսկ 1947 թվականից՝ Սունդուկյանի անվան թատրոնում։ Նկարահանվել է կինոյում և հեռուստաֆիլմերում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Հոգեվերլուծություն
Հոգեվերլուծություն (Psychoanalyse), ավստրիացի նյարդաբան Զիգմունդ Ֆրոյդի կողմից 19-րդ դարավերջում – 20-րդ դարասկզբում մշակված հոգեբանական տեսություն, ինչպես նաև այդ տեսության վրա հիմնված հոգեկան խանգարումների բուժման ազդեցիկ մեթոդ ։ Հետագայում Հոգեվերլուծությունը լայնացել է, քննադատվել և զարգացել տարբեր ուղղություններով, հիմնականում Ֆրոյդի նախկին կոլեգաների կողմից, որոնց թվում են Ալֆրեդ Ադլերը, Կարլ Գուստավ Յունգը, իսկ հետագայում նոր ֆրոյդականների կողմից՝ Էրիխ Ֆրոմմի, Կարեն Հորնիի, Հարի Սթեք Սալիվանի և Ժակ Լականի։
Հոգևերլուծության հիմնական դրույթները հետևյալն են.
Ժամանակակից Հոգեվերլուծությունը բառի լայն իմաստով ընդգրկում է մարդու հոգեկան զարգացման ավելի քան 20 կոնցեպցիա։ Հոգեվերլուծական թերապևտիկ բուժման միջոցները այնքան են տարբերվում, ինչքան որ տեսությունները։ Տերմինը նաև նշանակում է մանկական զարգացման հետազոտության մեթոդ։
Ծանոթագրություններ
* Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփայություն Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ
Օլշանկա (գյուղ, Շացկի շրջան)
Օլշանկա (Вільшанка, Olszanka), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլշանկա գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 490 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ուերթ շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)
Ուերթ շրջան (Wirt County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 603 կմ² է, բնակչությունը՝ 5, 717 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էլիզաբեթ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1848 թ.։
Պացանո
Պացանո (Pazzano), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 799 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 53 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89040։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Քաղաքի հովանավորն է Սուրբ Հովսեփը։ Տոնը ամեն տարի նշվում է մարտի 19-ին։
Նազարովո (գյուղ, Զիանչուրինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 104 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կամսարականներ
Կամսարականներ, նախարարական տոհմ միջնադարյան Հայաստանում (3-8-րդ դարեր)։
Արշակունի թագավորների ժամանակաշրջան
Հայոց արքա Տրդատ Մեծը (287-330) Կամսարականներին որպես ժառանգական կալվածք պարգևել է արքունապատկան Շիրակ և Երասխաձոր գավառները՝ նրան դասելով հայ ավագ նախարարների կարգը։ Կամսարականները շուտով խնամացել են Մամիկոնյաններին ու Արշակունիներին, քաղաքական սերտ միություն հաստատել նրանց հետ։ Հայոց զորաբանակին տվել են 600 հեծյալ մարտիկ, հավատարմորեն ծառայել Արշակունիներին, աչքի ընկել արիությամբ, դիվանագիտական, կազմակերպչական հմտություններով։ Կամսարականների իշխանության կենտրոնն էր Արտագերս ամրոցը։
Խոսրով Գ Կոտակ արքայի (330-338) և Վաչե սպարապետի մահից հետո պետության խնամակալությունը և սպարապետության գործը հանձնարարվել է Մամիկոնյանների փեսաներին՝ հազարապետ Արշավիր Կամսարականին և Անդովկ Սյունուն։ Մռուղն դաշտում հաղթելով պարսկական զորքին՝ նրանք պահպանել են երկրի անկախությունն ու Տիրան Արշակունու գահը։ Վերջինիս դավադրական ձերբակալությունից հետո Արշավիրն ու Անդովկը, կրկին ստանձնելով երկրի վերակացությունը, հռոմեական զորքի օգնությամբ Ոսխայի ճակատամարտում հաղթել են պարսկական բանակին և Հայոց գահին հաստատել Տիրանի որդի Արշակ Բ Արշակունուն։
350–ականի վերջին վախճանված Արշավիրին հաջորդել է եղբայրը՝ Ներսեհը։ Արշակ Բ–ի դեմ նախարարների խռովությունը և Արշակավան քաղաքի կործանմանը մասնակցելու համար Ներսեհը և Կամսարականների բազմաթիվ պայազատներ սրատվել են, իսկ նրանց կալվածները միացվել արքունի ոստանին։ Արքայի վրեժից խուսափելով՝ Արշավիրի որդի Սպանդարատը, կնոջ՝ Արշանուշ Արշակունու և որդիների՝ Գազավոնի ու Շավարշի հետ առժամանակ ապաստանել է Հայաստանում։ Ձիրավի ճակատամարտում (371) պարսկական բանակի դեմ ցուցաբերած քաջության համար Պապ թագավորը նրան վերադարձրել է հայրենի կալվածները։
387 թվականի Հայաստանի բաժանումից հետո Սպանդարատի որդի Գազավոնը, որպես հակասասանյան, անցել է Հայաստանի բյուզանդական մասում թագավորող Արշակ Գ–ի կողմը։ Այդ պատճառով Պարսից բաժնում թագավորող Խոսրով Դ-ն բռնագրավել է Գազավոնի տիրությունը։ Արշակ Գ–ի մահից հետո Գազավոնը կարգադրվել է Հայաստանի բյուզանդական մասի վերակացու։ Բյուզանդիայից հիասթափված հայ նախարարները նրա գլխավորությամբ դիմել են Խոսրով Դ–ին՝ վերջինիս գերիշխանությունը ընդունելու ցանկությամբ։ Խոսրով Դ-ն համաձայնվել է, իսկ Գազավոնը նորից ստացել է Շիրակն ու Արշարունիքը։
Դժգոհելով հայոց արքայի քաղաքականությունից Պարսից արքունիքը 391 թվականին Խոսրովի հետ գերել և բանտարկել է նաև Գազավոնին ու նրա որդի Հրահատին, բռնագրավել Կամսարականների կալվածները։ Շավարշը սպանվել է գերության տարվող եղբորն ու արքային ազատելու փորձի ժամանակ։ V դ սկզբին Հայոց կաթողիկոս Սահակ Ա Պարթևի միջնորդությամբ Պարսից արքունիքը վերահաստատեց Կամսարականների իշխանական գահն ու պատիվը՝ ի դեմս Հրահատի։ Արշակունիների անկումից հետո Կամսարականները ավելի մերձացան Մամիկոնյաններին։
Պարսկա-բյուզանդական տիրապետություն
449-451 թվականների հայ ազատագրական պատերազմի ժամանակ Վարդան Մամիկոնյանի կողմում Կամսարականներից կռվել են Արշավիր Բ իշխանը, Թաթ, Վարձ և Աշոտ պայազատները։ Խաղխաղի ճակատամարտում (450) Արշավիրը գլխավորել է Հայոց զորքի աջ թևը, Ավարայրի ճակատամարտում (451)՝ Վարդան և Համազասպ Մամիկոնյանների հետ՝ պահեստազորը։ Ավարայրի ճակատամարտից հետո Տիզբոնում Արշավիրի ատենախոսության շնորհիվ բացահայտվել է Հայաստանում թագավորությունը վերականգնելու Վասակ Սյունու գաղտնի ծրագիրը։ Պարսից ատյանը Վասակին դատապարտվել է մահվան, իսկ Արշավիրին աքսորել Վրկանից աշխարհ։
Պարսից նոր արքա Պերոզը 465 թվականին, երբ հայ աքսորյալներին հայրենիք վերադարձնելու իրավունք է շնորհել, Արշավիրը հաստատվել է հայրենի Արշարունիքում, որտեղ և մահացել է 470–ական թվականներին։ Նրա որդիներ Ներսեհը և Հրահատը, դաստիարակվելով Մամիկոնյան իշխանուհի Ձվիկի ապարանքում, պարսկական նվաճողների դեմ ազատագրական նոր պատերազմում դարձել են Վահան Մամիկոնյանի քաջարի զինվորները և նշանավորվել Ակոռում, Բագավանում տեղի ունեցող հերոսական մարտերում։ Նվարսակի պայմանագրից և Հայաստանի ինքնավարության վերականգնումից հետո, Վահան Մամիկոնյանի միջնորդությամբ Կամսարականների նահապետ դարձավ Ներսեհը։
570 թվականին Արշարունիքի տանուտեր է հիշվում նրա եղբայր Սահակը։ 530-540–ին Բյուզանդիայի հայտնի հայ զորավարներ Նարսեսին, Արատիոսին և Իսակեսին Ղևոնդ Ալիշանը համարում է Կամսարականների տոհմից։ 591-629 թվականներին Հայաստանի համար պարսկա–բյուզանդական ընդհարումների ժամանակ Կամսարականները պայքարել են նվաճողների դեմ։ 629-654 թվականներին Հայաստանում ստեղծված համեմատաբար նպաստավոր պայմաններում Կամսարականների տանուտեր Ներսեհ Բ զբաղվել է շինարար աշխատանքներով։ Ներսեհ Գ-ն 689-693–ին վարել է Հայոց իշխանի պաշտոնը, կրել բյուզանդական «կոմս» տիտղոսը։ Ներսեհի թողած արձանագրություններից մեկում հիշվում են նրա տիկնոջ՝ բարեգործ Շուշան Մամիկոնյանի և որդի Հրահատի անունները։
Զինանշան
Կամսարականների տոհմի ներկայացուցիչներն աչի են ընկել շինարարական ու մշակութանպաստ գործունեությամբ։ Ներսեհ Գ-ն է կառուցել Թալինի Կաթողիկե և Սուրբ Աստվածածին եկեղեցիները։ Կամսարականներն են հովանավորել Մրենի տաճարի, Կամրջաձորի վանքի (նույնացվում է ժամանակակից Զոր գյուղի եկեղեցու հետ), Խծկոնքի համալիրի Սուրբ Կարապետ եկեղեցու, Ծպնի գյուղի եկեղեցիների (բոլորն էլ այժմ գտնվում են Թուրքիայի տարածքում) կառուցումը։ Կամսարականներն են հիմնադրել Բագրատունյաց Հայաստանի ապագա մայրաքաղաք Անին։ Կամսարականների տոհի զինանշանի վրա ցուլի (գուցե՝ եզան) պատկերն է դաջված եղել (հատկանշական է, որ «կամսար» բառը պարսկերեն նշանակում է «եզան գլուխ ունեցող»)։ Մեզ հասած միակ օրինակը պահպանվել է Ծպնիի եկեղեցում (Կարսի մարզ, Նախիջևան գյուղի հյուսիսարևմտյան կողմում)։ Այն և՛ արտաքուստ, և՛ ներքուստ խաչաձև գմբեթավոր եկեղեցի է։ Կառուցվել է 7-րդ դարում։ Եկեղեցիների այդ տիպին են պատկանում Արթիկի շրջանի Լմբատավանքը և Ապարանի շրջանի Լուսագյուղի Վերին վանքը։
Եկեղեցու ներսում այլ պատկերների թվում փորագրված է Կամսարականների զինանշան-հարթաքանդակը։ Այն զբաղեցնում է շարաքարերից զգալիորեն մեծ մի ամբողջական քարի երես։ Ցուլը պատկերված է կանգնած՝ գլխով՝ ձախ ուղղությամբ։ Կենդանին հզոր կառուցվածք ունի, ողնաշարը ուղիղ ու ձիգ է, ոտքերը ամուր և կորովի. գլխով շրջված դեպի դիտողը։ Արտաքին նշաններից երևում է, որ ցուլը ցանկացած վայրկյան պատրաստ է հարձակման և հարվածի։ այդ են հաստատում աչքերի ուռած ելուստները, հուր ցայտելու պատրաստ ռունգերը, վզի ձգվածությունը, դեպի վեր ծռված առջևի ոտքերը (ցուլը մարտից առաջ միշտ ոտքով փորում է գետինը) և ձգված պոչը։ Ցուլի պատկերը շարժուն է, թափանցիկ, կենդանի, թեև քանդակագործը ոչ մի մանրամասն չի շեշտել, բացի կենդանու եղևնանախշ պարանոցից։
Որդեգրելով ցուլի պատկերը՝ Կամսարականները, հավանաբար, իրենց վերագրել են առասպելական ուժի, աննկուն կռվողի, ցանկացած նպատակ իրագործողի խորհրդանիշ-գաղափարներ, որոնք լիովին կարողացել են ապացուցել իրենց հայրենանվեր գործունեությամբ ։
Անկում
8-րդ դարի վերջին Կամսարականներն ամբողջ Շիրակն ու Արշարունիքը վաճառեցին Բագրատունիներին։ Այնուհետև Կամսարականների շառավիղները հանդիպում են Փոքր Ասիայում և Բյուզանդական կայսրության այլ շրջաններում։ Կամսարականների մի մասը, հաստատվելով այնտեղ, նկատելի հետք է թողել այդ երկրի պատմության մեջ։
Ղևոնդ Ալիշանը վկայություն ունի այն մասին, որ Բյուզանդիայի հայազգի զորավարներ Նարսեսը, Իսակեսը եւ Արատիոսը եղել են Կամսարականների գերդաստանից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կամսարականներ
Լուչանսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)
Լուչանսկի գյուղական խորհուրդ  (Лучанська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Լուչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1951 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 46,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 42,01 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1918 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժողովածու (1785)
Ժողովածու (1785), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1785 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1700 թվականին, Տեր Աստվածատուր գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Աղեքսանդր վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.2X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 283 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ, նկար՝ Ոսկեբերան։ Կազմը կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ է 1700 թվականի մակագրությամբ։ Հիշատակարան գրչի՝ 191ա, 207բ, ստացողի՝ 276բ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նախիջևանի աղի հանք
Նախիջևանի աղի հանք (նաև՝ Նախիջևանի աղահանքեր , Սուստի աղահանքեր ), աղի հանք Նախիջևան քաղաքից 14 կմ (այլ աղբյուրներով՝ 8-10 կմ կամ 10-11 կմ ) հյուսիս–արևմուտք, Դուզդաղ լեռնազանգվածում ։ Նախիջևանի աղի հանքը ԽՍՀՄ տարածքի հնագույն աղահանքերից մեկն է, որն օգտագործվում է քարեդարից մինչև օրս ։ Հանքավայրի լեռը՝ Աղասարը, ծովի մակարդակից բարձր է 1172 մ։ Աղային նստվածքը անցնում է 60 մ-ից ։ Պարունակում է բարձր որակի կերակրի աղ և ներկայումս շահագործվում է ։
Պատմական ակնարկ
Նախիջևանի աղի հանքից հայտնաբերվել են նորքարեդարյան դարաշրջանի աշխատանքային գործիքներ։ Այդ գործիքները 1844 թվականին հայտնաբերել է լեռնային ինժեներ Ֆրիդրիխ Կոշկուլը, իսկ այնուհետև 1879 թվականին Իվան Պոլյակովը հայտնաբերել է քարեդարին վերաբերվող զանազան մեծությունների մուրճեր, որոնք օգտագործվել են աղաքար կտրելու համար ։ Որոշակի ձևեր ու մշակվածություններ ունեցող և տարբեր քարերից կտրված այդ մուրճերը փայտե կամ ոսկրե պոչեր ամրացնելու համար ունեն ակոսաձև փոսիկներ ու գոտիներ։ Դեռևս նորքարեդարյան շրջանից մինչև այժմ շահագործվող Նախիջևանի աղի հանքից 1976 թվականի ամռանը, հայտնաբերվեց հին հանքի սրահներից մեկը, որն իր ձևով նման է ժամանակակից ֆուտբոլային դաշտերին։ Ավելի քան 12000 տոննա աղ արդյունահանած այդ սրահից հայտնաբերվել են նաև քարե մուրճեր ու կացիններ, եղջերուի եղջյուրներից պատրաստված աշխատանքային գործիքներ, թախտեր, օջախներ և այլ իրերի մնացորդներ ։ Սրահի պատերին կան փորագրություններ, որոնք ունեն գիտական մեծ նշանակություն ։ Ենթադրվում է, որ դրանք հին հանքագործների հաշվումներն են ։ Աղահանքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ աղաքարը արդյունահանվել է ինչպես բաց, այնպես էլ փակ եղանակներով ։ Նման ծավալը բնիկներին թույլ է տվել ոչ միայն ապահովել սեփական պահանջները, այլև աղը արտահանել այլ երկրներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Աղահանքեր այբբենական կարգով
Գանթիադի (Խոբի շրջան)
Գանթիադի (განთიადი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 10 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խոբի շրջան‎‎‎
Պոկալյանոե
Պոկալյանոե (Покаляне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոկալյանոե գյուղում բնակվում էր 200 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1151 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,76 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դորոտովկա
Դորոտովկա (Доротовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 247 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Դենիս Զաքարիա
Դենիս Զաքարիա (Denis Zakaria, ), շվեյցարացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի և Շվեյցարիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում ։
Սերվետ
Զաքարիան Սերվետի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2014 թվականի նոյեմբերի 10-ին՝ փոխարինման մտնելով Լոզանա Սպորտի դեմ խաղում ։ Առաջին գոլը Շվեյցարիայի երկրորդ դիվիզիոնում խփեց 2015 թվականի մայիսի 18-ին՝ Վոլենի դեմ խաղում ։ Մայիսի 22-ին նա գոլ խփեց Շաֆհաուզենի դեմ խաղում, սակայն Սերվետը պարտվեց 1-2 հաշվով ։ Ակումբի կազմում Զաքարիան անցկացրեց 6 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Յանգ Բոյզ
2015 թվականի հունիսին Զաքարիան 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Յանգ Բոյզի հետ ։ Իր դեբյուտը Շվեյցարիայի առաջնությունում նշեց հուլիսի 18-ին՝ փոխարինման մտնելով Ցյուրիխի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց հուլիսի 28-ին՝ Չեմպիոնների Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Մոնակոյի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 23-ին Զաքարիան հեռացվեց խաղադաշտից Սյոնի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 81-րդ րոպեին ։ Իր առաջին գոլը Յանգ Բոյզի կազմում խփեց նոյեմբերի 28-ին՝ Սանկտ Գալենի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 23-ին շվեյցարացին գոլ խփեց Գրասխոպերի դեմ խաղում ։ Յանգ Բոյզի կազմում Զաքարիան անցկացրեց 67 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ
2017 թվականի հունիսի 9-ին Զաքարիան 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի հետ   ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 10 միլիոն եվրո   ։ Իր դեբյուտը Բորուսիայի կազմում նշեց օգոստոսի 11-ին՝ Գերմանիայի գավաթի Ռոտ-Վայս Էսենի դեմ խաղում ։ Առաջին հանդիպումը Բունդեսլիգայում անցկացրեց օգոստոսի 20-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Քյոլնի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Զաքարիան խփեց օգոստոսի 26-ին՝ Աուգսբուրգի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի մարտի 2-ին շվեյցարացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Վերդեր Բրեմենի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Իր առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 33 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի և 3 գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
2018 թվականի նոյեմբերի 25-ին Զաքարիան գոլի հեղինակ դարձավ Հանովերի դեմ խաղում՝ օգնելով Բորուսիային հաղթել 4-1 հաշվով ։
Միջազգային կարիերա
Զաքարիան ներկայացրել է Շվեյցարիան մինչև 19 և մինչև 21 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում ։ Շվեյցարիայի ազգային հավաքականում իր դեբյուտը նշեց 2016 թվականի մայիսի 28-ին՝ փոխարինելով Բլերիմ Ջեմայլիին Բելգիայի դեմ ընկերական խաղում ։ 2016 թվականին նա ազգային հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը, սակայն չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում , իսկ Շվեյցարիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչից՝ հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում պարտվելով Լեհաստանին  ։
2018 թվականի մայիսին Զաքարիան ընդգրկվեց Շվեյցարիայի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում ։ Առաջնությունում նա անցկացրեց 2 հանդիպում և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ խմբային փուլի Կոստա Ռիկայի դեմ խաղում  ։ Շվեյցարիան դուրս մնաց 1/8 եզրափակչից՝ 1-0 հաշվով պարտվելով Շվեդիային  ։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում Զաքարիան խփեց սեպտեմբերի 8-ին՝ Իսլանդիայի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով նաև գոլային փոխանցման հեղինակ  ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի հունվարի 6-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի հունվարի 6-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Շվեյցարացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շվեյցարիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերվետի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յանգ Բոյզի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ
Կնյազևկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Կնյազևկա (Князівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կնյազևկա գյուղում բնակվում էր 284 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Վլադիմիր Կազիմիրով
Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Կազիմիրով , ռուս քաղաքական գործիչ։ Ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1953) և Դիվանագիտական բարձրագույն դպրոցը (1962)։ Ունի արտակարգ և լիազոր դեսպանի դիվանագիտական աստիճան (1975)։ Եղել է ԽՍՀՄ և ՌԴ դեսպանը մի շարք երկրներում։