cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դորոթի Էբբոթթ
Կենսագրություն
1949 թվականին Դորոթին ամուսնացել է դերասան Ռուդի Դիասայի հետ (1918-2006)։ Նա մահացել է 1968 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։ Մահանալու պատճառը կապված է իր ամուսնու հետ բաժանվելուց առաջացած դեպրեսիայից, որի արդյունքում մահացել է իր ծննդյան 48-ամյակից մեկ օր առաջ ։ Դորոթի Էբբոթթին հուղարկավորվել է ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Ուայթթերե քաղաքում գտնվող «Ռոուլզ-Հիլս» անունով գերեզմանոցում։ Երբ նա չէր կարողանում աշխատանք գտնել որպես դերասանուհի, նա մոդելավորել, ապա վաճառել է անշարժ գույք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ինքնասպան դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Երուսաղեմի պաշարում (637)
Երուսաղեմի պաշարում, ռազմական բախման մի մաս, որը կայացել է Բյուզանդական կայսրության և Արաբական խալիֆայության միջև։
Նախապատմություն
Երուսաղեմը եղել է Բյուզանդական Պաղեստին պրովինցիայի կարևոր քաղաքը։ Պաշարումից 23 տարի առաջ (614 թվականին) քաղաքը պաշարել էին պարսից զորքերը, գրավել էին Պաղեստինը և այն միացրել Սասանյան Պարսկաստանին։ Այդ իսկ պատճառով Պաղեստինի, 629 թվականին Բյուզանդիային վերադարձնելուց հետո քաղաը նշանակալիորեն ամրացվել էր։
632 թվականին Մուհամմադ մարգարեի մահից հետո երկրի կառավարումն անցավ Աբու Բաքր խալիֆին։ Նա նվաճողական պատերազնմ սկսեց արևելքում, գրավեց Սիրիան և Իրաքը, և արևմտյան ճակատում, այդ ժամանակ նրա բանակը մարտնչում էր Բյուզանդական կայսրության դեմ ։ 634 թվականին Աբու Բաքրը մահացավ, և նրան փոխարինելու եկավ Ումար իբն Ալ-Խաթաբը, ով շարունակեց զավթողական պատերազմները ։ 636 թվականի մայիսին կայսր Հերակլիոս Ա-ն անցավ մի խոշոր արշավանքի իրականացմանը, որի նպատակն էր վերադարձնել բոլոր կորցրած տարածքները, սակայն նրա զորքը պարտություն կրեց 636 թվականի օգոստոսն տեղի ունեցած Յարմուքի ճակատամարտում։
Արաբները Երուսաղեմի պատերի մոտ էին հասել դեռևս 634 թվականի վերջին, սակայն միայն Յարմուքի ճակատամարտում հաղթեկուց հետո նրանց հաջողվեց տիրել ողջ Սիրիային և անցնել Երուսաղեմի պաշարմանը։ Քաղաքի պաշտպանությունը հանձն առավ պատրիարք Սոփրոնիոս Ա-ն ։
Պաշարումը և հանձնումը
Երուսաղեմի պաշարումը տևել է 4 ամիս, որից հետո քաղաքը համաձայնվեց հանձնվել։ Վարկածներից մեկի համաձայն, քաղաքը համաձայնվել է հանձնվել անձամբ մուսուլմանների գլխավորին (խալիֆ Ումարին)։ Ըստ մեկ այլ վարկածի, Ումարն այդ ժամանակ գտնվել է Սիրիայում, և Երուսաղեմի բնակիչները նրա մոտ պատվիրակություն են ուղարկել բանակցությունների համար։ Բանակցություններն ընթացել են Ջաբիում, որտեղ էլ կազմվել է հանձնման տեքստը։
Համաձայնության տեքստում Ումարը երաշխավորել է բնակչության ամբողջականությունը, «իրենց, իրենց կարգավիճակով, իրենց եկեղեցով և խաչով, իրենց հիվանդներով և առողջներով, և իրենց հասարակությունով»։
Ումարի Երուսաղեմ այցելելու ճշգրիտ օրը հայտնի չէ, սակայն այն սահմանվում է Հիջրայի 16-րդ և 17-րդ օրերը։ Հավանաբար, Երուսաղեմի հանձնումը տեղի է ունեցել 637 թվականի ձմռանը, մարտ ամսվա սկզբից ոչ վաղ ։
Հետևանքներ
Երուսաղեմի հանձնումը արաբական բանակին թույլ տվեց անցում կատարել Անտիոքի և Կեսարիայի պաշարումներին, և վերջանականապես Մերձավոր Արևելքը միացնել խալիֆայությանը։ Հաջորդող 400 տարիների ընթացքում Երուսաղեմը գտնվում էր մուսուլմանների տիրապետության տակ, մինչև 1099 թվականին չգրավվեց խաչակիրների կողմից, Առաջին խաչակրաց արշավանքի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երուսաղեմի պատմություն Կատեգորիա:Բյուզանդա-արաբական պատերազմներ Կատեգորիա:7-րդ դարի պատերազմներ
Սարգիս Հովհաննիսյան (ֆուտբոլիստ)
Սարգիս Արամայիսի Հովհաննիսյան (օգոստոսի 17, 1968, Երևան, ՀԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և հայ ֆուտբոլիստ, խաղացել է պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում։
Ակումբային
Երևանի մարզադպրոցի սան է։ Սկսել է խաղալ որպես հարձակվող, մարզվել է Սեյրան Գալստյանի մոտ, այնուհետև խաղացել է ձախ կիսապաշտպանի դիրքում։ Արարատի կազմում իր առաջին հանդիպումն անցկացրել է 1987 թվականին։ Մինչ ԽՍՀՄ-ի փլուզումը ակումբի կազմում անցկացրել է 89 խաղ, խփել՝ 9 գոլ։ 1992 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի Դինամո, որը մարզում էր Վալերի Գազաևը, սակայն վնասվածքի պատճառով կորցրել է տեղը թիմի կազմում և ստիպված է եղել 1994 թվականի գարնանը Կոնստանտին Բասկովի թիմը գլխավորելու ժամանակ լքել ակումբը և տեղափոխվել Մոսկվայի Լոկոմոտիվ Յուրի Սյոմինի գլխավորությամբ, որտեղ դարձել է թիմի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը։ Նա մնացել է թիմում մինչև 1999 թվականը, հաջորդ մրցաշրջանը անցկացրել է Լոկոմոտիվի երկրորդ թիմում, որը հանդես էր գալիս II Լիգայում, կարիերան ավարտել է 2001 թվականին Ռուբինի կազմում։
Հավաքականներ
Խաղացել է Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում։ 1990 թվականին մասնակցել է ոչ պաշտոնական խաղի ԽՍՀՄ ֆուտբոլի հավաքականի կազմում Իսրայելի դեմ խաղում։ 1994-1999 թվականներին Հայաստանի հավաքականի կազմում անցկացրել է 16 խաղ որպես թիմի ավագ։
2004 թվականից մարզում է Լոկոմոտիվի երիտասարդական թիմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Օգոստոսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Արարատի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Հայ ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Մուհամմադ Ալի փաշա
Մուհամմադ Ալի փաշան ղեկավարել է Եգիպտոսն ավելի քան 40 տարի (1805-1840 ., գրեթե 43 տարի)։ Նրա հիմնած գահատոհմը (դինաստիան) եգիպտական գահին իշխում էր մոտ 150 տարի՝ 1805 թվականից մինչև 1952 թվականի հուլիսի 23-ի՝ փոխգնդապետ Գամալ Աբդել Նասերի գլխավորած ռազմական հեղաշրջումը։
Մուհամմադ Ալին՝ լինելով ալբանացի, այնուամենայնիվ Եգիպտոսի զարգացման համար կատարել է անուրանալի քայլեր, որով էլ դարձել է եգիպտական նոր պետականության կերտողներից մեկը։
Մուհամեդ Ալի փաշայի կյանքի վաղ շրջանը
Մուհամադ Ալին, ով հսկայական դեր է խաղացել Եգիպտոսի պատմության մեջ, ծնվել էր 1769 թվականին, ալբանացի ծնողներից՝ Մակեդոնիայի Կավալա քաղաքում։ Այն ժամանակ Մակեդոնիան Օսմանյան կայսրության Ռումելիա նահանգի մասն էր կազմում (իսկ այժմ՝ բաժանված է արդի Հունաստանի հանրապետության և Նախկին Հարավսլավական Մակեդոնիա հանրապետության միջև)   ։
Ըստ բազում ֆրանսիացի, անգլիացի և այլ արևմտյան լրագրողների, ովքեր հարցազրույցներ են ունեցել Մուհամեդ Ալի փաշայի հետ, ինչպես նաև՝ համաձայն Մուհամեդ Ալիին մոտիկից իմացող մարդկանց, միակ լեզուն, որին նա սահուն տիրապետում էր եղել է ալբաներենը։ Չնայած դրան, նա բավական լավ տիրապետում էր նաև թուրքերենին ։
Թուրքական աղբյուրները պնդում են, թե Մուհամեդ Ալին ծագումով թուրք է, և նրա ծնողները Մակեդոնիա են գաղթել Արևելյան Անատոլիայից, ինչպես անվանում են թուրքերը Հայկական լեռնաշխարհը ։
Սակայն Մուհամեդ Ալի փաշայի սերունդները հերքում են այս ենթադրությունը և որոշ պատմաբաններ պնդում են, որ նրա ընտանիքը էթնիկ ալբանացիներին էին, որոնք Մակեդոնիա էին տարագրվել Ալբանիայից      ։
Մուհամեդ Ալին եղել է ծխախոտի առևտրական Իբրահիմ Աղայի 17 որդիներից մեկը, իսկ իր մայրը՝ Զայնաբը Հուսային Աղայի քույրն էր։
Մուհամեդ Ալին Կավալայի "գնդապետ" (չորբաջի, Çorbaci) և, փաստորեն, այդ քաղաքի ղեկավար Հուսային Աղայի զարմիկն էր կամ զարմորդին։ Երբ Մուհամեդի հայրը երիտասարդ տարիքում վախճանվեց, հորեղբայր Հուսայինը վերցնում է Մուհամեդին և մեծացնում իր զարմիկների հետ։ Իր ջանասիրության համար հորեղբայրը Մուհամեդ Ալուն շնորհում է վաշտի հրամանատարի ("Bolukbaşi") ռազմական կոչումը և հանձնարարում հավաքել Կավալայի հարկերը։
Այս պաշտոնում Մուհամեդ Ալին իրեն ցույց է տալիս որպես խոստումնալից գործիչ։ Դրանից հետո նրան շնորհվում ևս մի ռազմական կոչում. նրա զարմիկ սարեչեսմե (Sareçesme) Հալիլ Աղան հավաքագրում է Կավալայի կամավորական ռազմական մի ջոկատ, որն իր գլխավորությամբ պետք է մեկներ ֆրանսիացիներից (Նապոլեոն Բոնապարտի զորքերից) հետ խլելու Եգիպտոսը։ Մուհամեդ Ալին նշանակվում է այդ ջոկատի փոխհրամանատարը (հրամանամատարի տեղակալ)։ Հետագայում Մուհամեդ Ալին ամուսնանում է Ալի Աղայի դստեր՝ Էմինե Նոսրաթլիի հետ, որն այդ ժամանակ հարուստ այրի էր, քանի որ վախճանվել էր իր ամուսին Ալի բեյ Քաբիրը։
1801 թվականին Կավալայի վերոհիշյալ ռազմական ջոկատը, հիմնականում կազմված ալբանացիներից, Օսմանյան ավելի մեծ մի զորամասի կազմում ուղարկվում է Եգիպտոս՝ Նապոլեոն Բոնապարտի զորքերի կողմից գրավված Եգիպտոսը հետ գրավելու։ Օսմանյան զորքերը, որոնց կազմում նաև Մուհամեդ Ալիի ջոկատը, ափ են իջնում Աբուքիր նավահանգստում 1801 թվականի գարնանը ։
Ֆրանսիական զորքերը դուրս էին եկել Եգիպտոսից, ինչն առաջացրել էր իշխանության վակուում։ Կահիրեի Մամլյուքյան սուլթանության իշխանությունը թուլացել էր, թեպետ չէր ոչնչացել, ուստի Օսմանյան զորքերը սկսում են մարտական բախումներ ունենալ Մամլյուքների սուլթանության զորքերի հետ ։
Այս խառնակ ժամանակաշրջանում Մուհամեդ Ալին օգտագործում է իր հավատարիմ ալբանաական ռազմաջոկատը՝ աշխատելով երկու պայքարող կողմերի հետ, արդյունքում աստիճանաբար շահելով իշխանություն և հեղինակություն անձամբ իր համար ։
Հակամարտությունը շարունակվում էր, և տեղական բնակչությունը սկսում էր հոգնել իշխանության համար մղվող այդ արյունահեղ պայքարից։ 1801 թվականին, երիտասարդ ալբանացի ռազմական հրամանատարը դաշնակցում է Եգիպտոսի տեղական ղեկավարներից Ումար Մաքրամի և նշանավոր Ալ-Ազհար համալսարանի մեծ իմամի կամ շեյխի հետ։ Օսմանցիների և մամլյուքների ռազմական հակամարտության ընթացքում 1801-1805 թթ., Մուհամեդ Ալին զգուշորեն աշխատում է շահել հասարակական աջակցությունը ։
1805 թվականին, մի խումբ նշանավոր եգիպտացիներ, որոնց առաջնորդում էր ուլաման, պահանջում են Եգիպտոսի նահանգապետ կամ կառավարիչ՝ վալի (Wāli) Ահմադ Խուրշիդ փաշային փոխարինել Մուհամեդ Ալիյով, և օսմանցիները զիջում են։ 1809 թվականին, այնուամենայնիվ, Մուհամեդ Ալին Մաքրամին աքսորում է Դամիետա։ Ըստ Աբդ ալ-Ռահման ալ-Ջաբարթիի, Մաքրամը պարզել էր, որ Մուհամեդ Ալին մտադրություն ունի խլելու իշխանությունը ։
Օսմանյան կայսրության Սելիմ III սուլթանը չկարողացավ դիմակայել Մուհամեդ Ալու վերելքին։ Հանդիսանալով Եգիպտոսի ժողովրդի փաստացի ընտրյալը, Մուհամեդ Ալին կարողացավ օգտվել ժողովրդական աջակցությունից և չունենալով ընդդիմություն՝ ի վերջո հասավ միանձնյա իշխանության։
Եգիպտոսը 1802-1804 թթ.
Նապոլեոն Բոնապարտի արշավանքի ձախողումից հետո, երբ ֆրանսիացիները լքեցին Եգիպտոսը, երկրում մնացել էին անգլիական ավելի քան 20-հազարանոց, թուրքական 40-հազարանոց և մամլուքների 4-հազարանոց բանակները։ Նրանք թալանում և ավերում էին երկիրը, ինչը, առաջացնում էր բնակչության դժգոհությունը։ Տարաձայնություններ կային նաև այդ զորքերի ճամբարներում։ Յուրաքանչյուրն իր հերթին ցանկանում էր իր դիրքերը ամրապնդել Եգիպտոսում։ Թուրքերը այդ նպատակի իրականացման համար որոշել էին մեկընդմիշտ վերջ դնել մամլուքյան ինքնիշխանությանը, որը իրենից բավական հզոր ուժ էր ներկայացնում։ Թուրքերի դեմ պայքարում անգլիացիները մեծապես հենվում էին մամլուքների վրա։
Անգլիան պահանջեց դուրս բերել թուրքական նավատորմը Եգիպտոսից։ Սակայն շուտով անգլիացիների գերիշխանության վերջը ևս եկավ։ 1802 թ. մարտի 27-ին Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև կնքված Ամիենյան համաձայնագրի պայմանների համաձայն անգլիացիները պետք է լքեին Եգիպտոսը։ Եվ որքան էլ նրանք փորձում էին երկարաձգել էվակուացիան, այդուհանդերձ հիմնական ուժերն արդեն 1802 թ. սկզբին դուրս էին բերվել երկրից, իսկ մնացած մասը դուրս եկավ Ալեքսանդրիայից 1803 թ. մարտին։
Անգլիացիները, այնուամենայնիվ, չէին հրաժարվել իրենց նվաճողական պլաններից։ Նրանք իրենց հետ Լոնդոն տարան մամլուքների առաջնորդ Մուհամադ Էլֆին, որպեսզի հարմար պահին նրան նորից եգիպտական ասպարեզ իջեցնեն։ Նապալեոնն իր հերթին չէր հրաժարվել Եգիպտոսից, և 1802 թ. այնտեղ ուղարկեց իր լավագույն հետախույզներից Սեբաստիանիին, որպեսզի վերջինս հիմք նախապատրաստի նոր արշավանքի համար։ Սեբաստիանին կապեր հաստատեց երկու այլ մամլուք առաջնորդների՝ Իբրահիմ բեյի և Օսման Բարդիսի հետ։
Օգտվելով այն հանգամանքից, որ անգլիացիները լքում են Եգիպտոսը, թուրք փաշան որոշեց վերսկսել մամլուքների դեմ պայքարը։ 1802 թ. նա իր զորքերն ուղարկեց Վերին Եգիպտոս, որտեղ կային մամլուքների կուտակումներ։ Մամլուքները, որոնք այդ պահին արդեն դաշինք էին կազմել բեդվին շեյխերի հետ, կարողացան դիմակայել և անգամ ետ շպրտեցին թուրքերին։ Ավարը բաժանել չկարողանալու պատճառով իրավիճակը լարված էր թուրքական բանակում։ Դրա հետևանքով Կահիրեում չէին դադարում զինվորական ընդվզումները։ Երկրում քաոս էր հաստատվել. միայն մեկ ամսվա ընթացքում մեկը մյուսի հետևից պաշտոնանկ արվեց 3 փաշա։ Օսմանյան բանակի խոշորագույն ջոկատներից մեկը՝ ալբանականը, միացավ մամլուքներին։ 1803 թ. մայիսին Կահիրեն գրավվեց մամլուքների և ալբանացիների կողմից։ Օսմանյան իշխանությունը սկսեց կրել ձևական բնույթ։ Եռապետությունը, որը բաղկացած էր երկու մամլուք բեյերից և մեկ ալբանացի հրամանատարից՝ Մուհամադ Ալիից, սկսեց ղեկավարել երկիրը։ Սակայն մամլուքյան իշխանության վերջը մոտենում էր. 500 տարուց ավելի իշխող մամլուքները սպառել էին իրենց։
Մուհամմադ Ալին՝ զորահրամանատար Եգիպտոսում
30-ամյա հասակում Բարձր Դռան հրամանով Մակեդոնիայի Կավալա քաղաքից Եգիպտոս ռազմարշավի ուղարկված ալբանական 300-հոգանոց ջոկատի փոխհրամանատարի կարգավիճակով Եգիպտոս ժամանած Մուհամադ Ալին առաջին իսկ օրերից աչքի ընկավ իր ռազմական տաղանդով և քաջությամբ։ Շուտով նա դարձավ Եգիպտոսում բոլոր ալբանական ջոկատների հրամանատար։ Առաջին հաջողություններից ոգևորված նա որոշեց գրավել ողջ երկիրը, և այդ նպատակով նա դաշինքի մեջ մտավ մամլուքների հետ։
Թվում էր, թե մամլուքները կրկին հաստատվել էին Եգիպտոսում։ Նրանք վերադարձրել էին իրենց իշխանությունն ու տիրույթները, վռնդել էին թուրքերին։ Մամլուքների հաղթանակից որոշեցին օգտվել անգլիացիները, ովքեր այդ ժամանակ վերսկսել էին պատերազմը Ֆրանսիայի դեմ։ Նրանց գործակալը՝ Մուհամադ Էլֆին, 1804 թ.-ն ուղարկվեց Ալեքսանդրիա։
Դեպքերը ցույց տվեցին, որ ֆրանսիացիների ջանքերը զուր չէին անցել։ Եգիպտոսում իշխող մամլուքները Օսման Բարդիսի գլխավորությամբ հանդես եկավ անգլիական գործակալի դեմ։ Մուհամադ Էլֆիի ջոկատը ոչնչացվեց, իսկ Էլֆին փախավ անապատ։ Վերադառնալով մայրաքաղաք հաղթանակած մամլուքները դեմ առան ժողովրդական ապստամբության։ Օգտվելով մամլուքյան բանակում առկա պառակտումներից, Կահիրեի բնակչությունը որոշել էր թոթափել մամլուքյան լուծը։
Ապստամբության գլուխ կանգնեց հոգևորականությունը՝ Ալ-Ազհարի շեյխերը։ Նշանակված օրը Կահիրեում մարդիկ հրաժարվեցին հարկեր վճարելուց։ Օսման Բարդիսի դղյակը ոչնչացվեց, իսկ ինքը Բադրիսը փախավ Կահիրեից։ Բնակչության բողոքն ուղղված էր նաև ալբանացիների դեմ, բայց Մուհամմադ Ալին լինելով ճկուն քաղաքական գործիչ, հասկացավ աճող ժողովրդական շարժման ուժը և անցավ նրանց կողմը։ Ալ-Ազհարում շեյխերի առջև ելույթ ունենալով, իրեն հռչակեց եգիպտացի ժողովրդի պաշտպան, իր ալբանական ջոկատները դուրս բերեց մամլուքների դեմ։ Այս ճկուն քայլըն էլ ապահովեց Եգիպտոսի վրա նրա իշխանության հաստատումը։ Շեյխերի խորհուրդը նրան ընտրեց կայմակամ, այսինքն եգիպտական փաշայի տեղակալ։ Մամլուքները շրջափակման մեջ գցեցին Կահիրեն։ Քաղաքը դիմադրեց շրջափակմանը գրեթե 4 ամիս։ Մուհամադի հեղինակությունը, ով ղեկավարում էր Կահիրեի ինքնապաշտպանությունը, կտրուկ աճեց։ Բարձր Դուռը, զգալով աճող վտանգը, հրամայեց Մուհամմադ Ալիին վերադառնալ հայրենիք։ Դա Կահիրեում դժգոհություն առաջացրեց. Խանութները և արհեստանոցները փակվեցին, սկսվեցին ժողովրդական շարժումներ։ Արդյունքում Բարձր Դուռը ստիպված էր հետ վերցնել հրամանը։ Օգտվելով այն փաստից, որ Մուհամմադ Ալին ողջ 1804-1805 թթ. հետապնդում էր մամլուքներին Վերին Եգիպոտոսում, թուրք փաշան սկսեց կեղեքել Կահիրեի բնակչությանը։ Նա հավաքեց հաջորդ տարվա հարկերը, վերսկսվեց թալանը, սպանությունները, բռնությունները։ Բնակչությունն այլևս չէր կարող հանդուրժել այդ ամենը։ 1805 թ. Կահիրեում ծագեց համաժողովրդական ապստամբություն։ Փաշան գահընկեց արվեց և Մուհամմադ Ալին հռչակվեց Եգիպտոսի կառավարիչ։ Սուլթան Սելիմ III ստիպված էր ճանաչել Մուհամմադ Ալիին որպես Եգիպտոսի փաշա։ Այդ ընթացքում վերսկսվել էր պատերազմը Ֆրանսիայի և Անգլիայի միջև։ Օսմանյան կայսրությունը ևս ներքաշվեց պատերազմի մեջ։ Այս անգամ նա հանդես էր գալիս որպես Ֆրանսիայի դաշնակից։ Անգլիական նավատորմը սկսեց շարժվել Եգիպտոսի ուղղությամբ, 1807 թ. մարտի 17-ին նրանք Ալեքսանդրիայում դեսանտ իջեցրին՝ նպատակ ունենալով գրավել Եգիպտոսը։
Եգիպտացիները Մուհամմադ Ալիի գլխավորությամբ պայքարի մեջ մտան անգլիացիների դեմ։ Կահիրե մտնելու երկու անհաջող փորձերից հետո անգլիացիներ փակվեցին Ալեքսանդրիայում, Մուհամմադ Ալին զորքով շարժվեց այդ ուղղությամբ։ Անգլիական դեսանտի հրամանատարը հաշտություն խնդրեց։ 1807 թ. սեպտեմբերին անգլիական զորքերը դուրս բերվեցին Ալեքսանդրիայից, իսկ Մուհամմադ Ալին սկսեցընկալվել որպես Եգիպտոսի ժողովրդի փրկիչ։ Նա սկսեց ղեկավարել Եգիպտոսը։ Հաճախ նա ոչ միայն չէր հնազանդվում սուլթանին, այլև պատերազմում էր վերջինիս դեմ։
Մամլյուքների կոտորածը
Մամլյուքները դեռևս մեծագույն սպառնալիքն էին Մուհամեդ Ալու համար։ Մամլյուքներն իշխել էին Եգիպտոսում մոտ 600 տարի և իրենց ձեռքն էին հավաքել ամբողջ երկիրը։ Մուհամեդ Ալին որոշեց նախ ոչնչացնել մամլյուքյան ղեկավարներին, ապա՝ անցնել շարքային կազմին։ Նա մամլյուքյան հրամանատարներին հրավիրեց տոնակատարության Կահիրեlի միջնաբերդ՝ ի պատիվ իր որդու՝ Թուսունի, որը պետք է ռազմական արշավանք կատարեր դեպի Արաբիա (Օսմանա-սաուդյան պատերազմը)։ Տոնակատարությունը տեղի ունեցավ 1811 թվականի մարտի 1-ին։ Երբ մամլյուքները հավաքվեցին Կահիրեի միջնաբերդում և շրջապատվեցին Մուհամեդ Ալու զորքերի կողմից, նա հրաման տվեց սպանել նրանց ։ Երբ մամլյուքյան առաջնորդները սպանվեցին, Մուհամեդ Ալին իր զորքերն ուղարկեց Եգիպտոսով մեկ՝ արմատախիլ անելու մամլյուքյան զորքերի մնացորդները։
Մուհամեդ Ալին նպատակ ուներ Եգիպտոսը վերածելու տարածաշրջանային գերտերության, որը, նրա տեսակետից, բնականորեն պետք է փոխարիներ քայքայվող Օսմանյան կայսրությանը։ Եգիպտոսի վերաբերյալ իր տեսակետը նա ամփոփել է հետևյալ կերպ.
"Ես շատ լավ գիտեմ որ (Օսմանյան) Կայսրությունը գնում է դեպի կործանման օրը... Նրա ավերակների վրա ես կկառուցեմ լայնարձակ թագավարություն... մինչև Եփրատ ու Տիգրիս" ։
Մուհամմադ Ալին՝ Եգիպտոսի փաշա
Իշխանության գալուց հետո Մուհամմադ Ալին սկսեց մի շարք բարեփոխումների իրականացում։ Դրանցից առաջինը հողային բարեփոխումներն էին։ Այդ բարեփոխումները մեծ հաշվով ուղղված էին մամլուքների դեմ։ 1808 թ. նա վերցրեց մուլթազիմների տիրույթները, 1812 թ. խլեց մամլուքներին պատկանող բոլոր հողերը, իսկ 1814 թ. ամբողջությամբ վերացրեց իլթիզամի համակարգը։ Ալժմ գյուղացին հարկը վճարում էր ոչ թե մուլթազիմին, այլ անմիջապես պետությանը։ Այդպիսով վերացավ գյուղացու կախվածությունը մուլթազիմից։ Այս փոփոխությունները քիչ թե շատ թեթևացրին գյուղացու կարգավիճակը, այդուհանդերձ ֆեոդալական կարգը այդպես էլ չվերացավ, և եթե նախկինում գյուղացին ենթարկվում էր շահագործման ավատատեր-կալվածատիրոջ կողմից, ապա այժմ՝ ամբողջ պետության։ Շուտով անհատներից բռնագրավված բոլոր հողերը, որոնք անցել էին պետությանը, տրվեցին այլ անհատների։
1830-ական թթ. Մուհամմադ Ալին սկսեց հողերը բաժանել իր բարեկամ-հարազատներին։ Փոփոխություններից դժգոհ մամլուքները 1809-1810 թթ. երկու անգամ ապստամբեցին, սակայն անհաջող։ 1811 թ. Մուհամմադ Ալին որոշեց վերջնականապես ազատվել մամլուքներից և զինվորական շքերթի ժամանակ, որին մասնակցում էին 500 մամլուքներ, շրջապատեցին և կոտորեցին նրանց։ Միայն մի մասին հաջողվեց փախչել Սուդան։ Հողային բարեփոխումներին հաջորդեցին ռազմական բարեփոխումները։ Իշխանության գալուց անմիջապես հետո Մ. Ալին ձեռնամուխ եղավ մշտական բանակի ստեղծմանը։ Կադրերի և զենքի բացակայության պատճառով գործը դանդաղ էր առաջ գնում։ Սկզբնապես նոր ձևավորվող բանակի հիմքը կազմում էին ալբանացիները։ Եգիպտացիներին բանակ չէին վերցնում։ Արաբական թերակղզի արշավանքից հետո (1811-1819) Ալին սկսեց բանակ զորակոչել Եգիպտացի ֆելահին։ Այս զորքերը նրան մեծ հաղթանակներ բերեցին Սիրիայում։ Սկզբնական շրջանում բանակի ուսուցմամբ զբաղվում էին արտասահմանյան զինվորական մասնագետները։ Արաբիա կատարած արշավանքից հետո Մ. Ալին Ասուանում ստեղծեց ճամբար, որտեղ հազարավոր երիտասարդներ վերապատրաստում էին անցնում ֆրանսիացի և իտալացի զինվորական մասնագետների մոտ։ Դրա հետ մեկտեղ Ալին ստեղծեց ռազմական դպրոցներ հրամանատար դասի վերապատրաստման համար։ Զինվորական նոր զորամասերի համար ֆրանսերերնից թարգմանվեցինֆրանսիական զինվորական կանոնադրությունները։ 30ականներին եգիպտական կանոնավոր մշտական բանակը հասավ մեծ թվերի։ 1833 թ. այն հաշվվում էր 36 հետևակային ջոկատ, յուրաքանչյուրը 3000 զինվոր, 180 հազար զինվոր, կար նաև ոչ մշտական զորք, որի թիվը հասնում էր 40 հազար զինվորի։ Մուհամմադ Ալին չսահմանափակվեց ցամաքային բանակի ստեղծմամբ։ Նա ձեռնամուխ եղավ նավատորմի ստեղծմանը։ Մարսելից, Լիվոռնոյից գնում էր նավեր, հետագայում Ալեքսանդրիայում բացվեց նավաշինարան, որտեղ նավերի կառուցումը ընթանում էր շատ արագ տեմպերով։ Նավաշինարանի 8 հազար աշխատողների մեծագույն մասը եգիպտացիներ էին։ Ստեղծվեցին նավաստիների ազգային կադրեր, կարճ ժամանակահատվածում 15 հազար եգիպտացիներ սովորեցին ծովային գործը։
Ձևականորեն Եգիպտոսը շարունակվում էր համարվել Օսմանյան կայսրության փաշայություններից մեկը, իսկ Մուհամադ Ալին՝ փաշա, որը ենթարկվում էր սուլթանին ու Բարձր Դռանը։ Իրականում սակայն Մուհամմադ Ալին կատարում էր Բարձր Դռան միայն այն հրամանները, որոնք հարմար էր գտնում կատարել։ Իր դիրքերն ամրապնդելու համար Մուհամմադ Ալին իրականացրեց վարչական բարեփոխումներ։ Վերացնելով հին մամլուքյան ադմինիստրատիվ համակարգը ստեղծեց կենտրոնական պետական ապարատ։
Եգիպտոսում նշանակվեցին մի քանի նախարարներ եվրոպական օրինակով, հստակ բաժանվեցին յուրաքանչյուրի գործառույթները։ Դրանք էին՝ ֆինանսների, առևտրի, ռազմական, ազգային լուսավորության, արտաքին և ներքին գործերի և այլն։ Նախարարություններին կից ստեղծվեցին խորհուրդներ, որոնք զբաղվում էին հատուկ հարցերով, օրինակ՝ ծովային հարցերով, հողագործությամբ, առողջապահությամբ և այլն։ Տեղի ունեցավ վարչատարածքային նոր բաժանում։ Եգիպտոսը բաժանվեց 7 նահանգների։ Յուրաքանչյուրը ղեկավարում էր մուդիրը՝ նահանգապետը, որի գործառույթների մեջ էր մտնում հարկերի հավաքում, պետական գործարանների և արտադրամասերի, ջրանցքների, կամուրջների, ճանապարհների վերահսկում և այլն։
Մշակույթի և կրթության բնագավառում բարեփոխումները ևս հսկայական էին. բազմաթիվ երիտասարդներ պետության հաշվին մեկնում էին եվրոպական երկրներ՝ սովորելու։ Բացվեցին առաջին աշխարհիկ դպրոցները, որտեղ ուսուցանցվում էր թուրքերեն, մաթեմատիկա, աշխարհագրություն և այլն։ Մշակութային կարևոր իրադարձություն էր 1822 թ. Եգիպտոսում առաջին տպարանի բացումը, որտեղ սկսեցին հրատարակվել գրքեր արաբերենով, թուրքերենով և պարսկերենով։
Արտաքին հղումներ
Եգիպտոսի ալբանական գահատոհմ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի թագավորներ Կատեգորիա:1769 ծնունդներ Կատեգորիա:1849 մահեր Կատեգորիա:Արքայական ընտանիքներ Կատեգորիա:Տոհմեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության թուրքեր Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ալբանացիներ Կատեգորիա:Մուհամմադ Ալիի արքայատոհմ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի թուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության ֆելդմարշալներ
Ալոչիփո
Ալոչիփո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Մտնում է Չուխուրի գյուղախմբի մեջ։
Բնակչություն
1915 թվականին ուներ 109 քուրդ կամ եզդի բնակիչ ։
Սպասք
Սպասք կամ Տնտեսական ամանեղեն, սպաս, եկեղեցական արարողությունների ժամանակ գործածվող առարկաներ (սկիհ, ժամանոց, մյուռոնաման, խաչ, ավետարան և այլն)։ Լայն առումով սպասքի մեջ մտնում են նաև եկեղեցականների զգեստները և պատարագին մատուցվող նշխարը։ Աշխարհիկ իմաստով սպասք են համարվում ճաշի, թեյի պարագաները (ափսեներ, բաժակներ, գդալներ, դանակներ, պատառաքաղներ և այլն)։ Լինում է մետաղե (պողպատ, չուգուն, ալյումին, արույր, մելքիոր), կերամիկա, (կավ, ճենապակի, հախճապակի), ապակե, պլաստմասսայե, փայտե։
Ամանեղենի պատրաստման և պահպանման ժամանակ պետք է նկատի առնել հիգիենային որոշակի պահանջներ, որոնց անտեսումը կարող է հիվանդության կամ սննդային թունավորման պատճառ դառնալ։ Ամանեղենի նկատմամբ հիմնական պահանջներն են՝ սննդի մնացորդներից հեշտ մաքրվող հարթ ներքին մակերևույթ, բացի այդ, հումքը, որից պատրաստված է ամանեղենը, չպետք է պարունակի վտանգավոր նյութեր, որոնք լուծվում են թույլ օրգանական թթուներում։ Այն պետք է կայուն լինի կոռոզիայի նկատմամբ, չփոխի սննդի գույնը, համը, հոտը և մյուս հատկությունները։
Ամանեղենի տեսակներ
Շատ տարածված է ալյումինե ամանեղենը, որոնց մեջ կարելի է ցանկացած սնունդ պատրաստել և պահել մինչև 2 օր։ Այդպիսի ամանեղենի մեջ չի կարելի թթու դնել, աղի պանիր պահել, քանի որ հիմքերի և թթուների ազդեցությունից փչանում է։ Ցինկապատ ամանեղենում չի կարելի կերակուր պատրաստել, ինչպես նաև սունկ, կաղամբ և այլ սննդամթերք աղ դնել կամ խմելու ջուր եռացնել, որովհետև առաջանում են մարդու օրգանիզմի համար վնասակար ցինկի աղեր։ Ցինկապատվածքի վրա ներգործում են թթվային և հիմնային (լվացափոշիներ) լուծույթները և կերակրի աղը։
Պղնձե ամանեղենը թույլատրվում է օգտագործել միայն կլայեկած։
Պողպատե ամանեղենը թողարկում են արծնապատ, ցինկապատ և կլայեկած։ Պողպատե արծնապատ ամանեղենը քիմիապես կայուն է օրգանական թթուների, աղերի և հիմքերի նկատմամբ, պիտանի՝ ինչպես կերակուրը եփելու, այնպես էլ պահելու համար։
Արույրե ամանեղենը նախատեսված է գլխավորապես ջուր եռացնելու և մուրաբա եփելու համար։ Դրանց վրա ազդում են օրգանական թթուները, կաթը, յուղը և այլ սննդամթերքներ։
Թուջե արծնապատ ամանեղենը կայուն է օրգանական թթուների, աղերի, օճառի և հիմքերի նկատմամբ։ Վնասված արծնաշերտով ամանեղենը խորհուրդ չի տրվում օգտագործել կերակուր պատրաստելու համար։
Մելքիորե ամանեղենը նախատեսված է հիմնականում ճաշասպասքի համար։
Ապակե ամանեղենից առավել գործածական է կրակահեստ ապակուց խոհանոցի ամանեղենը՝ կերակուր եփելու համար, որն ավելի հիգիենիկ է, քան մետաղականը, երկար ժամանակ պահում է ջերմությունը, չի փոխում կերակրի համն ու հոտը։
Ամանեղենի լվացում
Պլաստմասսայե ամանեղենը ավելի դիմացկուն է, քան ապակե, հախճապակե, ճենապակե ամանեղենը, և հեշտությամբ է լվացվում։ Որոշ պլաստմասսաներից պատրաստված ամանները լավ են դիմանում եռման ջրին։ Հիգիենայի տեսակետից շատ կարևոր է ամանեղենի ճիշտ լվանալը։
Ամանեղեն լվանալիս լվացափոշիներից և մածուկներից օգտվելու եղանակներն են. թաց լաթի կամ խոզանակի վրա մի քիչ փոշի (մածուկ) լցնել և մաքրել նախապես խոնավացրած մակերևույթը, այնուհետև լավ լվանալ տաք ջրով։ Հեղուկ լվացամիջոցներով լվանալիս լաթը կամ սպունգը ծծեցնել հեղուկով, քսել մակերևույթին և թողնել 15-20 ր, այնուհետև լվանալ։ Խորհուրդ չի տրվում ամանեղենը մաքրել կոշտ փոշիներով և մետաղե խոզանակներով։ Ալյումինե ամանեղենի սևությունն անցկացնելու համար կարելի է օգտագործել քացախ կամ թրթնջկաթթվի լուծույթ (5 լ ջրին՝ 1 թեյի գդալ թրթնջկաթթու), ամանը թողնել 10-12 ժ, հետո եռացնել։
Հասարակական սննդի վայրերում շատ կարևոր է ամանեղենի հիգիենայի պահպանումը, քանի որ նույն սպասքը կարճ ժամանակում գործածում են մի քանի այցելու, որոնց մեջ կարող են հիվանդներ լինել։ Հասարակական սննդի վայրերում ճաշի ամանեղենը լվանալու համար տեղադրում են եռաբուն, իսկ թեյի սպասքի և մյուս պարագաների համար՝ երկբուն լվացակոնք։ Դրանք պետք է լինեն չժանգոտվող պողպատից, արծնապատ կամ ցինկապատ։ Նախապես ամանեղենը մաքրում են սննդի մնացորդներից, այնուհետև լվանում առաջինում 40—50 °C ջերմաստիճանի ջրով՝ ավելացնելով լվացամիջոց։ Երկրորդում (ջրի ջերմաստիճանը նույնպես 40-50 °C) ամանեղենը կրկնակի լվացվում է, անհրաժեշտության դեպքում պետք է 15-20 ր թողնել ջրի մեջ (10 լ ջրին՝200-250 մլ 10%-անոց քլորակրի լուծույթ)։ Լվացակոնքի երրորդ բաժնում ամանեղենը պարզաջրում են տաք ջրով (70 °C-ից բարձր)։ Ամանեղենն անհրաժեշտ է չորացնել պահարանում կամ հատուկ դարակում։ Հասարակական սննդի վայրերում խորհուրդ չի տրվում ամանեղենը սրբիչով չորացնել։
Մանկական ամանեղեն
Երեխային կեր պատրաստելու և կերակրելու համար պետք է ամանեղեն առանձնացնել։ Եթե երեխան անցել է արհեստական կերակրման, ապա անհրաժեշտ է վերցնել աստիճանագծերով 6-8 շիշ, 2-3 ծծակ։ Իսկ եթե կրծքով է կերակրվում, ապա անհրաժեշտ է ունենալ 2-3 նույնպիսի շշեր՝ ջրի և հյութերի համար։ Բացի դրանցից, պետք են նաև փոքրիկ ձագար՝ կաթը շշի մեջ լցնելու, կաթսա՝ բանկայով կաթը մանրէազերծելու և խոզանակ՝ շշերը լվանալու համար։ Անհրաժեշտ է մեծ կաթսա՝ մանկական բոլոր կաթսաները և ճաշասպասքը եռացնելու համար։ Հետագայում երեխայի համար անհրաժեշտ է առանձնացնել բաժակ, ափսե, տարբեր չափի գդալներ, ինչպես նաև շիլա, բանջարեղենային խյուս, ապուր եփելու փոքր կաթսաներ։ Պատրաստի սնունդը պետք է պահել արծնապատ կամ ապակե ամաններում։ Վնասված արծնով ամանեղենը պիտանի չէ։ Բանջարեղենային կամ մրգային խյուսեր պատրաստելիս չպետք է օգտվել մետաղե քերիչից, քանի որ մետաղի հետ շփվելիս վիտամին C-ն քայքայվում է։ Ավելի ճիշտ է օգտագործել չժանգոտվող պողպատե դանակ և պլաստմասսայե քերիչ։ Մանկական ամանեղենը պետք է բացարձակապես մաքուր լինի և ամեն օր եռացվի։ Կերակուր պատրաստելիս անհրաժեշտ է խստորեն պահպանել հիգիենայի կանոնները։
Love Goes
Love Goes, անգլիացի երգիչ Սեմ Սմիթի երրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Capitol Records լեյբլում ։ Սկզբում, ալբոմը կրում էր «To Die For» անունը և պետք է թողարկվեր 2020 թվականի հունիսին, սակայն հետաձգվել է կորոնավիրուսի պատճառով։
Պատմություն
2019 թվականի հոկտեմբերին Զաք Սանգի հետ հարցազրույցում Սմիթը հաստատեց, որ իր երրորդ ալբոմը թողարկվելու է 2020 թվականին և ասել է, որ նրանում լինելու է «ավելի քիչ բալլադային և ավելի շատ փոփային երգեր» համեմատած իր նախորդ ալբոմների, որոնք անվանեց «փոփ երաժշտության ակուստիկ, սոուլային տարբերակ»։ Այնուհետև Սմիթը բացատրեց, որ «իմ վերջին երգերի ընդունելությունը հանրության կողմից ինձ հնարավորություն տվեց անել այն, ինչի մասին ես միշտ երազել եմ, սակայն միշտ վախեցել եմ, քանի որ դա փոփ երաժշտություն է» ։
Թողարկում և անվանում
Սկզբում, «To Die For» անվանված ալբոմը պետք է թողարկվեր 2020 թվականի մայիսի 1-ին, սակայն այն հետաձգվել է մինչև 2020 թվականի հունիսի 5-ը ։ Մարտի վերջին Սմիթը հաստատեց, որ ալբոմի թողարկումը հետաձգվել է կորոնավիրուսի պատճառով ։ Սոցիալական կայքերի իր էջերում Սմիթը հրապարակել է հետևյալ հաղորդագրությունը` «Վերջին մի քանի շաբաթների ընթացքում ես շատ մտածեցի և զգացի, որ իմ ալբոմի անվանումը և սպասվելիք թողարկումը ճիշտ չէ... Ես պետք է շարունակեմ ալբոմի աշխատանքները և որոշ կարևոր փոփոխություններ և ավելացումներ կատարեմ ալբոմում։ Ես կվերանվանեմ և կհետաձգեմ ալբոմի թողարկումը և երկուսն էլ կհաստատվեն ներկա ժամանակներումս» ։
Ապրիլի 17-ին BBC Radio 2-ում, Զոե Բալլի հետ հարցազրույցում բացատրել է ալբոմը փոփոխելու պատճառները` «Ալբոմի անվան մեջ առկա է «մահանալ» բառը, որը ինձ դուր չէր գալիս ներկա իրավիճակի (կորոնավիորուս) պատճառով, իսկ ինձ համար այնքան կարևոր է ուշադիր լինել իմ երկրպագուների և իմ երգերն լսող մարդկանց նկատմամբ։ Սա տխուր և սարսափելի ժամանակաշրջան է մեզ համար, այդ պատճառով ես փոխել եմ ալբոմի անվանումը և պատրաստվում եմ փոխել ալբոմի շապիկը» ։ Ալբոմի պաշտոնական շապիկում պատկերված է Սմիթի դեմքը և դեմքի վրա մարդկանց ձեռքերը։ Այդ ձեռքերը պատկանում են Շի Դայմնդին, դիջեյ ALOK-ին, Ջեֆ Հովային և Մեդիսոն Ֆիլիպսին ։ Ալբոմի թողարկումը հետաձգելուց հետո Սմիթը հայտարարել է, որ ալբոմի համար նոր շապիկ է թողարկվելու ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2020 ալբոմներ Կատեգորիա:Սեմ Սմիթի ալբոմներ
Iron & Wine
Սամուել Բիմ (Samuel Beam, ), ամերիկացի ինդի-ֆոլկ-երաժիշտ, երգիչ, երգերի հեղինակ, ավելի հայտնի է բեմական անվամբ՝ Iron & Wine․ Բիմը հրապարակել է 5 ստուդիական ալբոմներ, որոնցից երրորդը՝ The Shepherd's Dog, զբաղեցրել է 24-րդ տեղը Billboard 200-ում։ Չորրորդ ալբոմը՝ Kiss Each Other Clean, հրապարակվել է 2011 թվականի հունվարի 25-ին և ստացել է բարձր գնահատականներ երաժշտական քննադատների կողմից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկայի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:1974 ծնունդներ Կատեգորիա:Հուլիսի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգահաններ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Հանս Կրեբս
Հանս Կրեբս (Hans Krebs, ), գերմանացի գեներալ, գերմանական վերմախտի բարձրագույն հրամանատարության ցամաքային ուժերի վերջին հրամանատարը։
Գերմանական կողմում մասնակցել է առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին։
Կենսագրություն
Հանս Կրեբսը ծնվել է 1898 թվականի մարտի 4-ին Գերմանիայի Սաքսոնիա երկրամասում գտնվող Հելմշթեդտ փոքրիկ քաղաքում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին տասնվեցամյա Հանսը կռվել է արևմտյան ճակատում, որպես կամավոր։ Պատերազմից հետո նա շարունակել է իր զինվորական կարիերան Ռեխսվերում՝ Գերմանական կայսրության ռազմաօդային ուժերում։
1930 թվականին, որպես կապիտան տեղափոխվել է Բեռլինում գտնվող Գերմանիայի ռազմական նախարարություն։ 1930 թվականին Կրեբսը որոշ ժամանակով աշխատել է գերմանական զինվորական կցորդ Խորհրդային Միությունում։ Այդ շրջանում վերջինս բնակվել է Մոսկվայում։
1939 թվականին դարձել է փոխգնդապետ և շուտով նշանակվել 7-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար։ 1940 թվականին դարձել է գնդապետ, 1942 թվականին՝ գեներալ մայոր, իսկ մեկ տարի անց՝ գեներալ-լեյտենանտ։
Գրականությու
Կատեգորիա:Գերմանացի գեներալներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Վիլհելմ Բուրգդորֆ
Վիլհելմ Բուրգդորֆ (Wilhelm Burgdorf, ), գերմանացի սպա, հետևազորի գեներալ։ Մասնակցել է առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմերին։
Կենսագրություն
Վիլհելմ Բուրգդորֆը ծնվել է 1895 թվականի փետրվարի 14-ին Ֆյուրստենվալդեում։
Կադետական կորպուսն ավարտելուց հետո 1915 թվականին միացել է 12-րդ նռնակաձգային գնդին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկվելուց հետո ծառայել է Ռայխսվերում՝ Գերմանական կայսրության ռազմաօդային ուժերում։
Պատերազմի ավարտից հետո ևս շարունակել է իր ռազմական գործունեությունը։ 1930 թվականին ստացել է գերմանական վերմախտի կապիտանի կոչում։ 1935 թվականին դարձել է Դրեզդենի ռազմական ակադեմիայի հրահագիչը՝ մայորի կոչումով։ 1938 թվականին հասել է մինչև Նացիստական Գերմանիայի բանակի փոխգնդապետի կոչման։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում՝ 1940 թվականի մայիսից մինչև 1942 թվականի ապրիլը ծառայել է, որպես 529-րդ հեևակային գնդի հրամանատար ։ Ռուդոլֆ Շմունդտի մահից հետո դարձել է Երրորդ Ռայխի վարչության պետը։ 1944 թվականի հոկտեմբերից եղել է Նացիստական Գերմանիայի ֆյուրեր Ադոլֆ Հիտլերի գլխավոր օգնականը ։ Առանցքային դեր է խաղացել մարշալ Էրվին Ռոմելի սպանության կազմակերպման գործում։ Հիտլերի դեմ կազմակերպված մահափորձից հետո նա դրդել է մարշալին, որպեսզի նա թույն խմի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Մաքս Մեյեր
Մաքսիմիլիան(Մաքս) Մեյեր (Maximilian (Max) Meyer, ծնվ. 1995 թ.-ի սեպտեմբերի 18, Օբերհաուզեն, Գերմանիա), Շալկե 04-ի և Գերմանիայի պատանեկան հավաքականի գերմանացի ֆուտբոլիստ, խաղում է հարձակողական կիսապաշտպանի դիրքում։
Ակումբային
Մեյերը կարիերան սկսել է Օբերհաուզեն քաղաքի «Ռոտ-Վայս» ակումբի ակադեմիայում, որտեղից 2004 թվականին տեղափոխվեց Դույսբուրգ։ 2009 թվականին նա դարձավ Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստ։ 2011/12 մրցաշրջանում Մեյերը Շալկեի մինչև 19 տարեկանների պատանեկան թիմի հետ դարձավ արևմտյան Բունդեսլիգայի չեմպիոն, իսկ հետո անգամ Բունդեսլիգայի չեմպիոն՝ եզրափակչում հաղթելով Բավարիային 2-1 հաշվով։ 2013/13 մրցաշրջանում խաղալով այդ նույն թիմում, անցկացրել է 15 խաղ, խփել 11 գնդակ և կատարել 1 գոլային փոխանցում։
2012 թվականի դեկտեմբերին Մեյերը կնքեց առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը Շալկեյի հետ, որը նախատեսված էր մինչև 2015 թվական ։ 2013 թվականի փետրվարի 16-ին Մեյերը իր դեբյուտը նշեց Բունդեսլիգայում գելզենկիրխենցիների կազմում, փոխարինելով Ռաֆայելին 72-րդ րոպեին Մայնցի դեմ հանդիպման ժամանակ (2։2) և աչքի ընկավ գոլային փոխանցումով ։ 2013 թվականի մարտի 12-ին կայացավ Մեյերի դեբյուտը Չեմպիոնների Լիգայում, թուրքական գալաթասարայի դեմ հանդիպման ժամանակ (2։3)։
2013 թվականի նոյեմբերի 30-ին երկարաձգեց մինչև 2018 թվական ։
Միջազգային
2009 թվականի նոյեմբերի 11-ին Մեյերը իր դեբյուտը նշեց Գերմանիայի ֆուտբոլի մինչև 15 տարեկանների հավաքականում։ Նա դուրս եկավ խաղադաշտ 47-րդ րոպեին և խփեց գնդակ ։
2012 թվականին Մեյերը Գերմանիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում մասնակցեց Սլովենիայում տեղի ոււնեցող Եվրոպայի առաջնությանը։ Այդ առաջնությանը նա դարձավ արծաթե մեդալակիր, լավագույն ռմբարկու և լավագույն խաղացող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրից Վալտերի մեդալակիրներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ
Հիերատիկ գիր
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիր
Հովտաշեն (Մարտակերտի շրջան)
Հովտաշեն, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում, նախկին Ջրաբերդ գավառում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Մարտակերտ շրջկենտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 51 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 1079.61 հա տարածք, որից 288.52 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 690.87 հա անտառային հողեր։ Հովտաշեն համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Խաչեն գետը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 3 աղբյուրներ` «Վովայի», «Գյուղի» և «Ժորիկի»։
Պատմություն
Հովտաշենի շրջակայքում եղած Ք. ա. 2-1-ին հազարամյակների դամբարանաբլուրներն ու հելենիստական դարաշրջանի դամբարանները խոսում են այն մասին, որ վերոնշյալ տարածքներում հնագույն ժամանակներից բնակավայր է եղել ։
Գյուղի պատմության միջնադարյան ժամանակահատվածի վերաբերյալ մեզ տեղեկություններ չեն հասել։
19-րդ դարի վերջերին բնակավայրը անվանվել է Ալիաղալու կամ Ղարխին ։
Սարգիս Հայկունին գրում է, որ 1880-ական թվականներին գյուղում ապրում էր 27 հայ ընտանիք։ Գյուղի մոտ էր գտնվում Ալի փենջա ուխտատեղին։
Քանի որ Ղարխին հարթավայրային տեղանքում է գտնվում, 1905-1906 թվականների հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ հայ բնակչությունը դժվար իրավիճակում էր հայտնվել։ Չնայած Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության ինքնապաշտպանական ջոկատը կարողացել էր կազմակերպել Խաչենի հովտի գյուղերի պաշտպանությունը, այնուամենայնիվ մշտապես կրկնվող թալանից և սպանություններից խուսափելու համար տեղի բնակչությունը տարիների ընթացքում լքել է հարազատ օջախը ։
Խորհրդային առաջին տարիներին գյուղը լիովին հայաթափվել էր։ Գյուղի տարածքը 1923 թվականին բռնակցվել էր Ադրբեջանական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությանը ։
Ղարխինի հողահանդակները մտցվել էին Աղդամի վարչական շրջանի կազմի մեջ` նեղ շերտով հայտնվելով ԼՂԻՄ բնակավայրերի արանքում։
Խորհրդային Ադրբեջանի կառավարության որոշմամբ հանրապետության տարբեր վայրերից մի քանի թաթար ընտանիքներ հաստատվել են նախկին հայկական գյուղում ։
Ղազանչիի հայ բնակիչներն իրենց հողատարածքները մշակելու համար ստիպված պետք է անցնեին արդեն Ալիաղալու պաշտոնական անունը ստացած բնակավայրով ։
1993 թվականին ԱՀ ՊԲ հարվածների տակ Ալիաղալուն ազատագրվել է։
Բնակլիմայական հարմարավետ պայմաններն ու աշխարհագրական դիրքը հնարավորություն են տվել վերաբնակեցման գործն ավելի հեշտ իրագործել ։
Պատերազմի ավարտից հետո՝ 1994 թվականին Ադրբեջանից բռնագաղթված, ինչպես նաև Արցախի Հանրապետության Վանք գյուղից ու ՀՀ մարզերից մի քանի ընտանիքներ հաստատվել են Ալիաղալույում։ Վերաբնակեցված գյուղը ստացել է Հովտաշեն անունը։ Գյուղից ԱՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանի է արժանացել Էռնեստ Արամայիսի Շեկյանը ։
1995 թվականին գյուղում դպրոց է բացվել։ Հովտաշենի և Սեյսուլանի մոտ լինելու հանգամանքը նպաստել է, որպեսզի երկու բնակավայրերի տարրական դպրոցները միավորվեն և գործեն որպես Նոր Սեյսուլանի միջնակարգ դպրոց ։
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո  ։
Բնակչություն
Հովտաշեն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 275 մարդ, կա 83 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, բուժկետ, դպրոց ։
Արտաքին հղումներ
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.
Տանգայի մարտ
Տանգայի մարտ (Battle of Tanga; Schlacht bei Tanga), հայտնի է նաև որպես Մեղուների ճակատամարտ, Առաջին համաշխարհային պատերազմ ի ժամանակ Աֆրիկական թատերաբեմում 1914 թվականի նոյեմբերի 3-5-ը տեղի ունեցած ճակատամարտ։
Ճակատամարտը սկսվեց գեներալ-մայոր Այտեկենի հրամանատարությամբ գործող բրիտանական հնդկական էքսպեդիցիոն «Б» կորպուսի  անհաջող հարձակմամբ, որի նպատակը Գերմանական Արևելյան Աֆրիկայի նվաճումն էր (ներկայիս Ռուանդա, Բուրունդի և Տանզանիայի մայրցամաքային մասը)։ Կիլիմանջարո լեռան լանջերին մարտական գործողություններին համատեղ  մասնակցել է նաև «C» կորպուսը։ Դա Աֆրիկայում առաջին լուրջ ճակատամարտն էր  և բրիտանացիների առաջին պարտությունը թվով առավել քիչ գերմանացի ասկարիների և գաղութարար- կամավորներ կողմից։
Նախադրյալներ
Տանգան, որը Բրիտանական Արևելյան Աֆրիկայի սահմանից գտնվում է 80 կիլոմետր հեռավորության վրա, եղել է Գերմանական Արևելյան Աֆրիկայի գլխավոր նավահանգիստը և ծառայել է որպես Ուսամբարյան երկաթուղու ծովային տերմինալ։ Առաջին համաշխարհային ի սկզբին Տանգան, ըստ անգլիացիների նպատակադրման, պետք է գնդակոծվեր բրիտանական  նավատորմի նավերի կողմից, բայց արդեն որոշ ժամանակ անց նախատեսված պլանը վերանայվեց։ Անգլիացիների և գերմանացիների միջև ողջ պատերազմում երկրի և Դար-էս Սալամի ու Տանգայի չեզոքությունը երաշխավորող  պայմանագիր կնքվեց ։ Սակայն, չնայած դաշնագրի կնքմանը, բրիտանացիները չհրաժարվեցին  Գերմանական  Արևելյան Աֆրիկան գրավելու մտքից. Գործողությունը նախատեսված էր անցկացնել՝ օգտագործելով ծովային դեսանտային ուժերը։ Սակայն այդ դեսանտային գործողությունը ողբերգական ավարտ ունեցավ բրիտանացիների համար։ Նոյեմբերի 2-ին Տանգային մոտեցավ  հածանավը, որի հրամանատար Կոլֆիլդը  ափ իջավ և հրամայեց քաղաքի կայազորին անձնատուր լինել մոտակա 1 ժամվա ընթացքում, ինչպես նաև տեղեկացնել իրեն նավահանգստի հնարավոր  ականապատված վիճակի մասին։ Երեք ժամ անցավ, բայց պատասխան չկար, իսկ Գերմանիայի դրոշը շարունակում էր ծածանվել քաղաքում։ HMS Fox-ը  14 ռազմական փոխադրամիջոցներով հեռացավ, որի հետևանքով գերմանացիները կարողացան  պատրաստվել հարձակման։ Տանգայի հարձակմանը աջակցեց Լետեր Ֆորբեկը իր լրացուցիչ 1000-անոց բանակով։
Ճակատամարտի ընթացքը
Նոյեմբերի 2-ին և 3-ին բրիտանացի տրալերները փորձեցին գտնել քաղաքում տեղակայված ականները, բայց ապարդյուն։ Միաժամանակ անգլիացիները սկսեցին զորքերին ափ իջեցնել և զինամթերք բաժանել երկու տեղով. նավահանգստում և քաղաքից 3 քայլ հեռավորության վրա գտնվող ծովափում։ Նոյեմբերի 3-ի երեկոյան ափ իջան գրեթե բոլոր զինվոները, բացառությամբ 27-րդ լեռնային հրետանային գումարտակի և հնդկական սակրավորների խմբի։ Նոյեմբերի 4-ի կեսօրին զորքերը գեներալ Էյթկենի գլխավորությամբ շարժվեցին քաղաք։ Շուտով նրանց ուղղությամբ կրակ արձակվեց և հարձակումը կասեցվեց։ Ջունգլիներում և քաղաքում սկսվեց ճակատամարտը։ Կաշմիրյան հետևակային ջոկատը՝ կռվելով ծովափում հաջողության հասավ։ Նրանք մտան քաղաք և գրավեցին մաքսատան շինությունը և գերմանական «Գերմանական Կայզեր» (Hotel «Deutscher Kaiser») հյուրանոցը՝ բարձրացնելով այնտեղ Մեծ Բրիտանիայի դրոշը։ Բայց այդ հաղթանակից հետո անգլիացիները կանգ առան։ Վատ պատրաստված և զինված հնդկական 24-րդ Բանգալորյան գումարտակը ցրվեց և փախուստի դիմեց ռազմի դաշտից։ 98-րդ հետևակային ջոկատի վրա հարձակվեց մեղուների մի պարս, որի պատճառով նրանք կորցրեցին մարտական կարգը։ Մեղուները հարձակվեցին նաև գերմանացիների վրա, և հենց դրա համար ճակատամարտը այդպիսի անվանում է ստացել։ Բրիտանական քարոզչությունը առավել ուշ հաստատեց, որ մեղուների հարձակումը, իբր նենգաբար, կազմակերպված է եղել գերմանացիների կողմից։ 13-րդ Ռաջպուտյան ջոկատը կարևոր նշանակություն չունեցավ մարտի ընթացքի վրա, քանի որ նրա մարտական ոգին կոտրվել էր 63-րդ Պալամկոտյան ջոկատի փախուստի հետ կապված։
Շուտով գերմանացիներին որպես օգնություն երկաթուղով հասան 7-րդ և 8-րդ հրաձգային վաշտերը։ Նոյեմբերի 4-ի երեկոյան Լետտով Ֆորբեկը մարտի դաշտ ուղարկեց իր պահեստային բոլոր ուժերը (Ասկարիների 13-րդ և 4-րդ վաշտերը)։ Թագավորական Ծառայության առնվազն երեք գումարտակներ կոչնչանային, եթե փախուստի չդիմեին  մարտի դաշտից։ Հնդկացիների ջոկատում ողջ մարտական կարգուկանոնը կոտրված էր վերջիններիս նահանջը վերածվեց խուճապային փախուստի։
Անգլիացիները թվով 8 անգամ գերազանցում էին գերմանացիներին։ Դրսևորելով ողջամիտ զգուշություն ասկարիները և գերմանացիները որոշեցին դուրս գալ մարտից՝ ամրանալով Տանգայից մի քանի կիլոմետր արևմուտք։ Իմանալով այդ մասին՝ Լետով Ֆորբեկը զորքը ուղարկեց քաղաք և ճակատագրի հեգնանքով այն անպաշտպան մնաց մինչև նոյեմբերի 5-ի լուսաբացը։ Բայց Էյթկենը հրամայեց հեռանալ։
Հետևանքներ
Բրիտանական զորքերի էվակուացումը նրանց նավերի վրա ձգվեց մինչև ուշ գիշեր։ Նրանց համար ափում թողնվել էր մեծ պաշարով զինամթերք։ Դրա շնորհիվ Լետով Ֆորբեկը վերազինեց Ասկարիների երեք վաշտի։ Նոյեմբերի 5-ի առավոտյան բրիտանացի հետախույզ կապիտան Ռիչարդ Մայերցհագենը մտավ քաղաք սպիտակ դրոշով՝ տրամադրելով գերմանացիներին դեղորայք և նամակ Էյթկենից, որի մեջ նա ներողություն է խնդրել գերմանական հիվանդանոցը գնդակոծելու համար։ Տանգայի փողոցներում «սփռված» էին մահացած և վիրավոր մարդիկ։ Գերմանացի բժիշկները և աֆրիկացի սանիտարները աշխատում էին անխոնջաբար՝  ցուցաբերելով մարդկանց բժշկական օգնություն։
Տանգայի հաջող պաշտպանությունը Լետով Ֆորբեկի բազմաթիվ ձեռքբերումներից առաջինն էր ողջ Արևելա-Աֆրիկյան կամպանիայի ընթացքում։ Բրիտանացիների համար ճակատամարտը հավասար էր աղետի. նրանք կորցրել են 360 զինվոր և ունեցել 487 վիրավոր։ Պաշտպանվողների՝ գերմանացիների կորուստը կազմել է 16 գերմանացիներ և 55 ասկարի սպանվածներ և 79 վիրավոր։
Հետագայում գերմանացիները ազատ են արձակել գերեվարված բրիտանացի սպաներին, որոնց նրանք գերի էին վերցրել ճակատամարտի ժամանակ, պայմանով՝ չմասնակցել հետագա ռազմական գործողություններին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Քենիայի պատմություն Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր
Սուրբ Լեոն տաճար (Բըրբանք)
Սուրբ Լեոն տաճար (Բըրբանքի հայկական եկեղեցի), հայ առաքելական եկեղեցին Լոս Անջելեսի Բըրբանք քաղաքում։
Պատմություն
Սուրբ Լեոն հայկական տաճարի կառուցումն սկսվել է 2007 թվականին, օծվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Սուրբ Լեոնին կից գործում են Զորայան թանգարանը, որտեղ կազմակերպվում են տարբեր երկրների հայ նկարիչների ցուցահանդեսներ, և Պայծառ Թուփանջյանի գրախանութը, ուր վաճառվում է հայկական գեղարվեստական և աստվածաբանական գրականություն ։
2015 թվականի հունվարի 13-ին եկեղեցու բակում բացվել է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված խաչքար-հուշարձանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի հայկական եկեղեցիներ
Օսմանյան կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
Օսմանյան կայսրությունը ներգրավվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին 1914 թվականի նոյեմբերի 2-ին Կենտրոնական ուժերի կազմում: 1914 թվականին թուրքերը Սև ծովից կրակում են ռուսական նավահանգիստների ուղղությամբ: Նույն թվականի նոյեմբերին Ռուսական կայսրությունը պատերազմ է հայտարարում Օսմանյան կայսրությանը:
Երիտթուրքական հեղափոխություն և երիտթուրքեր
երիտթուրքերի կողմից ստեղծվեց գաղտնի կազմակերպություն, որը պետք է իրականացներ հեղափոխություն: 1908 թվականին նրանք գահընկեց արեցին Աբդուլ Համիդ II սուլթանին և գրավեցին իշխանությունը: Իշխանության հաստատումից հետո նրանք ստեղծեցին «Միություն և առաջադիմություն»  կուսակցությունը և սատարեցին նոր սուլթանին՝ Մեհմեդ V Երիտասարդ թուրքերը փորձում էին երևալ ազատական գաղափարախոսության հետևորդներ. հայտարարեցին, որ սատարում են բարեփոխումների գաղափարը և աչքի ընկան հատկապես իգական սեռի ներկայացուցիչների համար դպրոցներ բացելով: Աբդուլ Համիդ II սուլթանի գահընկեց արվելուց հետո երկրում սահմանվեց բացարձակ իշխանություն, ընդունվեց սահմանադրություն: Երիտասարդ թուրքերը թուրք ազգայնականներ էին: Նրանք իրենց կարգախոս ընդունեցին հետևյալ միտքը՝ «Թուրքիան թուրքերի համար»:
Իտալա-թուրքական պատերազմ
1911 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Իտալիայի թագավորության զորքերը ներխուժեցին Լիբիա այն գաղութացնելու նպատակով : Էնվեր փաշան և Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը ժամանում են Լիբիա և սկսում կազմակերպել պարտիզանական խմբեր, որպեսզի կանգնեցնեն երկրի խորքը շարժվող իտալացիներին: Ընդհանուր առմամբ, այդ պատերազմը ցույց տվեց Օսմանյան կայսրության թույլ լինելը և խթան հանդիսացավ բազմաթիվ երկրների միացման համար, որոնք ցանկանում էին օսմանյան լծի ներքո գտնվող որոշ տարածքներ ընդգրկել իրենց կազմի մեջ: