cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տադեուշ Կոստյուշկոյի հուշարձան (Վարշավա)
Կոստյուշկոյի կյանքն ու պայքարը
Անջեյ Տադեուշ Բոնավենտուրա Կոստյուշկոն (1746-1817) իր ողջ կյանքն անցկացրել է ազատության համար պայքարում, ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ իր հայրենի Լեհաստանում։ Ծնվել է 1746 թվականին Լիտվական Մեծ դքսության Մերեչևշչինայում (այժմ՝ Բելառուսիայի Բրեստի մարզի Իվացևիչսկի շրջան)։ Ավարտել է Վարշավայի ասպետական դպրոցը։ Ֆրանսիայում ճարտարագիտական և հրետանային դասընթացներն ավարտելուց հետո Բենջամին Ֆրանկլինի երաշխավորությամբ Կոստյուշկոն հրավիրվում է ԱՄՆ՝ գեներալ Ջորջ Վաշինգտոնի մոտ, հեղափոխությանը մասնակցելու համար։ 1776 թվականին նա նշանակվում է Կոնտինենտալ բանակի գնդապետ, որից հետո օգտագործելով իր ճարտարագիտական մասնագիտական գիտելիքները՝ օգնում է ամերիկյան ուժերին ամրություններ կառուցելու Սարատոգայի և Ուեսթ Փոյնթի մոտ, ինչպես նաև՝ Դելավեր գետի երկայնքով։ 1781 թվականին Կոստյուշկոն պատասխանատվություն էր կրում գեներալ մայոր Նաթանիել Գրինի ռազմավարական նահանջի տրանսպորտային սպասարկման ապահովման համար։ 1783 թվականին ԱՄՆ-ի Կոնգրեսը նրան շնորհեց բրիգադի գեներալի կոչում և Օհայոյի նահանգում նվիրեց հողատարածք։ Հետագայում Կոստյուշկոն վաճառում է իր ունցվածքը և ստացված միջոցներով Նյու Ջերսի նահանգի Նյուարկում հիմնում դպրոց աֆրոամերիկացիների համար։ Այդ ժամանակ էլ նա դարձավ Ցինցինատի Ընկերության համահիմնադիր և Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամ։ 1784 թվականին Կոստյուշկոն վերադարձավ հայրենիք, իսկ 1789 թվականին դարձավ լեհական բանակի գեներալ-մայոր։ 1794 թվականին նա ստացավ գործնական դիկտատորական լիազորություններ, ղեկավարելով Ռուսաստանից Լեհաստանի ազատագրության ապստամբությունը, տարավ առաջին հաղթանակը Ռացլավիցամի ճակատամարտում։ Մոտենալով Վարշավային՝ Կոստյուշկոն աջակցեց 1794 թվականի ապրիլի 17-18-ը Յան Կիլինսկու ղեկավարած ապստամբության զինված պայքարին, որի ընթացքում ռուսական զորքերը ստիպված եղան թողնել մայրաքաղաքը։ Վարշավա ժամանելուց հետո նա ձեռնամուխ եղավ քաղաքի ամրապնդմանը, այնուհետև կազմակերպեց ռուսական և պրուսական զորքերի դեմ երկարատև և ակտիվ դիմադրություն, որը տևեց 1794 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև սեպտեմբերի 6-ը։ Մացեյովիցամի ճակատամարտում պարտությունից և Պրահայի պաշարման ժամանակ լեհերի նկատմամբ ռուսների դաժան հաշվեհարդարից հետո Կոստյուշկոն բանտարկվեց, բայց 1796 թվականին ազատ արձակվեց։ 1797 թվականին նա մեկնեց Ամերիկա, իսկ 1798 թվականին հիմնավորվեց Ֆրանսիա յում։ Կոստյուշկոն շարունակեց պայքարը ազատության համար մինչև մահ՝ 1817 թվականին Շվեյցարիայում ձիուց ընկնելուց առաջացած վնասվածքների հետևանքներից ։
Հուշարձանի պատմություն
Վարշավայում Կոստյուշկոյի հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնությունը նրա մահից հետո՝ 1817 թվականին, առաջ քաշվեց իշխան Ադամ Չարտորիսկին, սակայն ցարական իշխանությունները համաձայնություն չտվեցին։ Լեհաստանի անկախության վերականգնումից հետո մարշալ Յուզեֆ Պիլսուդսկին այդ գաղափարը անուշադրության մատնեց։ Նրա մահից հետո Վարշավայի քաղաքապետ Ստեֆան Ստարժինսկու կողմից նախապատրաստվեց նախագիծ, որը ներկայացվեց Փարիզի միջազգային գեղարվեստական ցուցահանդեսին, սակայն սկսված պատերազմը խափանեց բոլոր ծրագրերը։ Ընդհանուր առմամբ հուշարձանի կառուցման համար ստեղծվեցին յոթ կոմիտեներ, որոնք իրենց ճանապարհին հանդիպելով տարբեր դժվարությունների, այդ թվում ֆինանսական խնդիրները և հարևան երկրների զավթողական քաղաքականությունը, չիրականացրին իրենց մտադրությունները ։
Այն տեղում, որտեղ այժմ գտնվում է Կոստյուշկոյի հուշարձանը, 1985 թվականի հուլիսի 20-ին բացվել է «Ժողովրդական Լեհաստանի պաշտպանության և ծառայության ընթացքում զոհվածների» (Poległym w Służbie i Obronie Polski Ludowej) հուշարձանը, որը կառուցվել էր կոմունիստական կառավարության պատվերով, ճարտարապետ Բոգդան Խմելևսկու կողմից, Գլիվիցեի տեխնիկական աշխատանքների գործարանում և իրենից պատկերում էր «զինվորների, ԼԱԿ-ի և ԵՊՄ-ի անդամների, ոստիկանների, քաղաքացիական կամավորական ոստիկանների, բանվորների, գյուղացիների և մտավորականների խորհրդանշական խումբ, որոնք բարձրացնում են լեհական արծվին» ։ 6 տարի անց, 1991 թվականին այն ապամոնտաժվեց, բաժանվեց 483 մասերի, որոնք ներկայումս գտնվում են ԼԺՀ հուշարձանների թանգարանում, Ռուդա Սլյոնսկայայում ։
2003 թվականին Վարշավայում Տադեուշ Կոստյուշկոյի հուշարձանի կառուցման Ասոցիացիայի նախագահ Մարիան Մարեկ Դրոզդովսկին դիմեց քաղաքային իշխանություններին, տարբեր միավորումների, այդ թվում արտասահմանյան, հուշարձանի ստեղծման նախագծի մրցույթի և դրա կառուցման ծախսերը հոգալու համար։ Առաջարկին արձագանքեց միայն «Bank Handlowy» առևտրական բանկը, որի ղեկավարությունը ամերիկյան բանկերի հետ միասին հատկացրեց մեկ միլիոն զլոտի, խնդրանքով, որ այդ միջոցներով Վարշավայում կառուցվի վաշինգտոնյան հուշարձանի կրկնօրինակը։ Մայրաքաղաքի քաղաքային խորհուրդը և Վարշավայի քաղաքապետ Հաննա Գրոնկևիչ-Վալցը բավարարեցին խնդրանքը և համապատասխան որոշում կայացրին ևս մեկ միլիոն զլոտի հատկացնելու վերաբերյալ։
Ամերիկյան հուշարձանի կրկնօրինակը պատրաստեցին կրակովցի ճարտարապետներ Աննա և Վոյցեխ Սեկովները։ Հուշարձանի Բրոնզե տարրերը ձուլվեցին Գլիվիցի տեխնիկական աշխատանքների գործարանում, իսկ հիմքը և պատվանդանը պատրաստեց  «Piast» ձեռնարկությունը    ։ Ոմանք քննադատեցին ապագա հուշարձանը այն փաստի համար, որ նրա նախագիծը մրցույային կարգով չէր ընտրվել այլ դարձել էր  «ամերիկյան հուշարձանի կլոնը» ։
Հուշարձանը Վաշինգտոնի Սպիտակ տան մոտ գտնվող Լաֆայետ պուրակում 1910 թվականին բացված լեհ քանդակագործ Անտոն Պոպելի հեղինակած Տադեուշ Կոստյուշկոյի հուշարձանի ճշգրիտ կրկնօրինակն էր  ։ Հուշարձանի կառուցման նախաձեռնությունը պատկանում էր Լեհական ազգային դաշինքին և ԱՄՆ-ում բնակվող լեհ քաղաքացիներին, արձանը ձուլվել էր Ժյուլ Բերհեմի «American Art Foundry» արտադրությունում, իսկ ամբողջ հուշարձանը կառուցող կապալառուն Մ. Ջ. Ֆալվին էր «Kyle Granite Company» ընկերությունից ։ Բացման արարողության մասնակիցները պարտավորվեցին, որ Կոստյուշկոյի հուշարձանը կտեղադրվի նաև Վարշավայում Լեհաստանի անկախացումից հետո, սակայն այդ նախագծին անդրադարձան հարյուր տարի հետո ։
2010 թվականի սեպտեմբերի 27-ին կայացավ հուշարձանի հիմնարկեքի արարողությունը ։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը կայացավ 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ին, որին մասնակցեցին Լեհաստանի նախագահ Բրոնիսլավ Կոմորովսկին, Վարշավայի քաղաքապետ Հաննա Գրոնկևիչ-Վալցը, Լեհաստանում ԱՄՆ-ի դեսպան Լի Ֆայնստայնը, «Bank Handlowy» բանկի նախագահ Սլավոմիր Սիկորան և Մարիաննա Մարեկ Դրոզդովսկու հուշարձանի շինարարության ընկերակցության նախագահը ։ Կոմարովսկին նշեց, որ «Տադեուշ Կոստյուշկոն  հանդիսանում է ողջ երկրի և ողջ լեհ ժողովրդի նշանավոր գործիչ։ Կոստյուշկոն համարվում է ազատության համար պայքարի խորհրդանիշ ոչ միայն մեր ժողովրդի, այլ նաև ԱՄՆ-ի համար։ Նա խորհրդանշում է այն փաստը, որ լեհերը կարող են աշխատել և պայքարել, որպեսզի պաշտպանեն իրենց և այլ երկրների ազատությունը, Ձեր և մեր ազատությունը» ։ Չնայած վատ եղանակին, արարողությանը մասնակցում էին մայրաքաղաքի բնակիչներ, Կոստյուշկոյի անունը կրող տեղական դպրոցների աշակերտներ, երեք զորատեսակների պատվո պահակային շարասյուներ, որոնք  ծաղկեպսակներ դրեցին հուշարձանի պատվանդանին և այն օծեց Վարշավայի արքեպիսկոպոս, կարդինալ Կազիմեժ Նիչը  ։ Հուշահամալիրը դարձավ Կոստյուշկոյի առաջին արձանը Վարշավայում, որը հիմնադրվեց հուշարձանի կառուցման կոմիտեի հիմնադրումից 193 տարի հետո ։
Ճարտարապետություն
Բրոնզե արձանը պատկերում է գեներալ Կոստյուշկոյին Կոնտինենտալ բանակի ռազմական համազգեստով, որը բաղկացած է երկար վերարկուից, ծոպերիզավոր ուսադիրներից, գոտուց, երկարաճիտ կոշիկներից և գլխարկից։ Աջ ոտքով քայլ կատարելով առաջ՝ աջ ձեռքով ոտքի վրա է դնում Սարատոգայի ամրությունների քարտեզը, ձախ ձեռքում բռնելով սուրը։ Քանդակը կանգնած է մարմարե քառակուսի պատվանդանի վրա, հայացքն ուղղված դեպի հարավ և բոլոր կողմերից զարդարված բրոնզե արձանիկներով։ Քանդակի չափերը կազմում են 10-ը  4-ի վրա ոտնաչափ, իսկ տրամագիծը 4 ոտնաչափ։ Պատվանդանի չափերը կազմում են 15x20 ոտնաչափ, տրամագիծը՝ 20 ոտնաչափ։ Հյուսիսային կողմում տեղադրված է երկրագնդի մանրակերտը, որի վրա նստած արծիվը տարածել է իր թևերը՝ պաշտպանելով դրոշը, վահանը և սուրը ուղղված են դեպի Ամերիկա։ Հարավային կողմում արծիվը կատաղի պայքար է մղում օձի հետ երկրագնդի վերին մասում, ցույց տալով Լեհաստանը։ Արևելյան կողմում տեղադրված են Կոստյուշկոյի երկու զինվորների պատկերները, որոնք հագել են ամերիկյան զինվորական համազգեստ։ Նրանցից մեկի ձախ ձեռքում դրոշ է, աջ ոտքի մոտ դրված է թմբուկ։ Աջ ձեռքով նա արձակում է ամերիկացի զինվորի գոտկատեղից կապված պարանը, որն էլ խորհրդանշում է ԱՄՆ-ի բանակը։ Արևմտյան կողմում տեղակայված են Կոստյուշկոյի երկու զինվորների պատկերները, որոնք հագել են լեհական զինվորական համազգեստ։ Նրանցից մեկը պառկած է գետնին և աջ ձեռքով ցույց է տալիս հեռուն, ցանկանալով վերադառնալ մարտի դաշտ, լեհ զինվորի օգնությամբ, որը գյուղացիական արտահագուստով է և խորհրդանշում է Լեհաստանի բանակը։ Վաշինգտոնի հուշարձանից միակ տարբերությունը համարվում է պատվանդանի ճակատային մասում առկա «TADEUSZ KOSCIUSZKO» մակագրությունը և «Bank Handlowy»-ի լոգոտիպը, որը նվիրված է հուշարձանի բացման 140-ամյակին .:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1910 հուշարձաններ Կատեգորիա:Վարշավայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Վարշավայի շենքեր և կառույցներ
Վանաձորի Էդուարդ Կզարթմյանի անվան երաժշտական դպրոց
Վանաձորի Էդուարդ Կզարթմյանի անվան երաժշտական դպրոց, կրթադաստիարակչական ուսումնական հաստատություն Վանաձորում։
Պատմություն
Երաժշտական դպրոցը հիմնադրվել է 1934 թվականին ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, կոմպոզիտոր, խմբավար Էդուարդ Կզարթմյանի ջանքերով։ 1987-1990 թվականներին դպրոցի տնօրենն է եղել Կ. Գյուլօղլյանը, 1990-1992 թվականներին` Ա. Իգիթյանը, 1992-2014 թվականներին՝ Ն. Եթիմյանը, 2014 թվականից՝ Գագիկ Աղաբաբյանը։ 1988 թվականի աղետալի երկրաշարժը մեծ վնաս է հասցրել դպրոցին։ Շուրջ մեկ տարի դասերը կազմակերպվել են երաժշտական ուսումնարանում, այնուհետև մինչև 1992 թվականը քաղաքային այգում՝ տնակներում, ապա դպրոցի վթարային շենքում։
2011 թվականին սկսվել են դպրոցի կապիտալ հիմնանորոգման աշխատանքները։ 2012 թվականից երաժշտական դպրոցը գործում է հիմնովին վերանորոգված դպրոցում ։
Երաժշտական դպրոցում գործում են հետևյալ բաժինները՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական դպրոցներ ե
Աբյուն
Աբյուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շատախի գավառակում, Շատախ գյուղաքաղաքից 43 կմ արևմուտք՝ լեռնալանջի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հավատո հանգանակ
Հավատո հանգանակ, (Հավատամք, հունարեն՝ σύμβολο[ν], լատիներեն՝ symbolum) կրոնական հավատի հիմնական դոգմատների բանաձևում։ Հավատացյալը արտասանում է այն՝ իբրև իր հավատի խոստովանություն։
Քրիստոնեական հավատո հանգանակները սկզբնապես՝ II-III դարերի ընթացքում օգտագործվում էին Մկրտության խորհրդի ժամանակ։ Ավելի ուշ՝ V դարում, Հանգանակը սկսվեց գործածվել Սուրբ Պատարագի մեջ, որպեսզի հավատացյալների համար ուղղափառ դավանանքի հիշեցում։
Քրիստոնեության պատմության ընթացքում ստեղծվել և շրջանառության մեջ են դրվել իրար փոխկապակցված և իրարից բխող բազմաթիվ հավատո հանգանակներ, որոնցից հիմնականներն են՝
Եվրասիական գայլ
Եվրասիական գայլը նաև եվրոպական գայլ, սովորական գայլ կամ անտառային գայլ, գայլի տարատեսակներից ամենատարածվածն է։ Այն հանդիպում է գրեթե ամբողջ Եվրասիայում՝ Եվրոպայից մինչև Ռուսաստան և Չինաստան։ Ի տարբերություն գորշ գայլի՝ եվրասիական գայլի ականջներն ավելի ձիգ ու երկար են, գանգը համեմատաբար ավելի երկարավուն է, և մարմինը չափսերով փոքր-ինչ ավելի մեծ է։ Եվրասիական գայլերն ավելի սովոր են մարդկանց հետ հարաբերություններին, քանի որ նրանք ավելի շատ են ապրել մարդկանց հետ։ Ի տարբերություն Հյուսիսային Ամերիկայի գորշ գայլերին, որոնք կտրված են մարդկային կապից և ապրում են լիովին ազատ ու ինքնուրույն կյանքով (ոհմակներով), եվրասիական գայլերը սովոր են ապրել փոքր խմբերով և ուտելիք հայթայթել ավելի մարդաշատ վայրերում։
Գորշ գայլի և եվրասիական գայլի տարբերություները
Կատարվել են տարբեր հետազոտություններ գորշ գայլի և եվրասիական գայլի տարբերությունների վերաբերյալ։ Այս երկու տարատեսակները, տեսքով բավական նման լինելով հանդերձ, ունեն որոշ տարբերություններ։ Եվրասիական գայլի գանգն ավելի երկարավուն և նեղ է։ Ականջի թաղանթների և աչքերի հեռավորությունն ավելի մեծ է քան գորշ գայլինը։ Եվրասիական գայլի ոտքերն ավելի երկար են և բարակ։ Պոչն ունի ավելի խիտ մազածածկ։ Ականջներն ավելի երկար են և ավելի մոտ։
Չափսերը
Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Ասիայում ապրող գայլերը իրենց չափսերով ավելի մեծ են, քան եվրոպական գայլերը։ Ռուսական գայլերը ունեն 105-160 սմ մարմնի երկարություն, 80-85 սմ երկարությամբ ուսեր և 32-50 կգ մարմնի քաշ։ Որոշ դեպքերում մարմնի քաշը կարող է հասնել նույնիսկ 80 կիլոգրամի։ Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմից հետո սովետական Ուկրաինայում հայտնաբերվել է մի գայլ, որը կշռել է 86 կգ։ Ռումինիայում սպանված մի գայլ կշռել է 72 կգ։ Իտալական գայլերը ունեն 110-148 սմ մարմնի երկարություն (առանց պոչի), 50-70 սմ ուսերի լայնություն և արուների քաշը կազմում է 25-35 կիլոգրամ։
Մորթի
Եվրասիական գայլերի մորթին ավելի կոշտ է քան հյուսիսամերիկյան գայլերինը։ Բացակայում է նաև մորթուն փափկություն տվող փափուկ մազածածքը։ Կլիմայական պայմանների հետևանքով եվրասիական գայլերը ավելի կարճ մորթի ունեն։ Ամռանը մորթին դառնում է ավելի դեղնավուն։ Նշմարվում են նաև մոխրագույն երանգներ։ Ուսերի մազերը ունեն 90 մմ երկարություն, բայց կարող են հասնել նաև 110-130 մմ-ի։ Սև գայլերը թվաքանակով ավելի քիչ են, քանի որ նրանք առաջացել են շների հետ խառնվելուց։ Այս գույնի գայլեր կարող են հանդիպել Իտալիայում։ Եվրասիայում հազվագյուտ են նաև սպիտակ գայլերը։
Պահվածքը
Եվրասիական գայլերը ապրում են ավելի փոքր խմբերով։ Նրանք սովոր են մարդկանց առկայությանը։ Կան բազմաթիվ տարբերություններ եվրասիական և հյուսիսամերիկյան գայլերի միջև՝ ապրելակերպի սննդի հարաբերությունների և այլն։ Այս տարբերությունները կապված են գայլերի զբաղեցած աշխարհագրական դիրքերի հետ։
Սնունդը
Եվրասիական գայլերը սնվում են տարածքում առկա կենդանիներով։ Դրանց մեջ են մտնում տարբեր տեսակի եղջրավորներ՝ կարմիր եղջերու, այծյամ, հյուսիսային եղջերու, նաև վայրի խոզ և այլն։ Այս կենդանիներին որսում է նաև մարդը (Ռուսաստան, Սկանդինավյան երկրներ)։ Որոշ ավելի մարդաշատ տարածքներում գայլերը կարող են սնվել նաև ընտանի կենդանիներով, տարբեր թռչուններով և նույնիսկ աղբանոցներում առկա թափված ուտելիքներով։
Գայլերին սպառնող վտանգները
Տասնութերորդ դարում գայլերը առկա էին գրեթե ամբողջ Եվրոպայում։ Որսուրդության պատճառով գայլերը վերացան Մեծ Բրիտանիայից և Իռլանդիայից։ Եվրոպական այլ երկրնրում՝ Ֆրանսիա, Իսպանիա, Պորտուգալիա, Գերմանիա, Նորվեգիա և այլն, գայլերի թիվը կտրուկ նվազել է։ Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմից հետո գայլերը գրեթե վերացան Եվրոպայից։ Այսօրվա դրությամբ գայլերի թիվը համեմատաբար մեծ է Լեհասատանում, Բալկանյան թերակղզում և Ռումինիայում։ Եվրոպական երկրներում վերջին տարիներին կիրառվում է գայլերի պաշտպանության ծրագիր, որը արգելում է գայլերի որսը։ Այս ամենի հանդերձ գայլերին դեռ վտանգ է սպառնում Ասիայի հատվածում, որտեղ որսը արգելված չէ։
Գայլերի և շների խառնուրդներ
Այս երկու կենդանիների խառնուրդները թվով ավելի շատ են Հյուսիսային Ամերիկայում ,բայց առկա են նաև Եվրոպայում։ Խառնուրդներ գնվել են Գերմանիայում, Ալբաիայում, Բուլղարիայում, Լատվիայում և Սերբիայում, բայց ԴՆԹ արդյունքները ապացուցել են, որ շան գեները այս խառնուրդների մեջ առկա են շատ քիչ քանակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գայլեր Կատեգորիա:Ասիայի կաթնասուններ
Դուդկինո (գյուղ, Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգ)
Դուդկինո (Дудкино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (164301-164400)
Աստերոիդների ցանկ (164201-164300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (164401-164500)
|}
Բիտտա
Բիտտա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(4089) Գալբրայթ
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,185405 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8962 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4746 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1180,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305075 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,14° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:INAS ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կրուտոբալկովսկի գյուղական խորհուրդ (Նովոսանժարսկի շրջան)
Կրուտոբալկովսկի գյուղական խորհուրդ  (Крутобалківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովոսանժարսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կրուտոբալկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1280 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 66,43 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,27 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1926 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆորմոզա (Գոյաս)
Ֆորմոզա (Formosa), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի արևելյան մասում։ Մտնում է Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալ գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 92 247 մարդ՝ 2005 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 806,891 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,9 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1843 թվականի օգոստոսի 1-ին։
Սպորտ
Քաղաքը ունի իր անվամբ ֆուտբոլային ակումբ։
Աշխարհագրություն
Տեղանքի կլիման անապատային է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1843 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մլինովո
Մլինովո (Млинове), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մլինովո գյուղում բնակվում էր 511 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2192 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 233,12 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կաշչենցի
Կաշչենցի (Кащенці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1674 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆիզուլիի շրջան
Վարանդայի շրջանը (Füzuli rayonu), Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային միավոր, որը մի մասը միաժամանակ հանդիսանում է Արցախի Հանրապետության մաս, ներառված է Հադրութի շրջանում։ Շրջանի տարածքը ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից ժամանակավոր օկուպացված է։
Պատմություն
Ֆիզուլիի շրջանը համապատասխանում է պատմական Հայաստանի Արցախ նահանգի Հարճլանք գավառին ու Մյուս Հաբանդ գավառի մի մասին։
1603 թվականից մինչև 1828 թվականը եղել է Պարսկաստանի կողմից պաշտոնապես ճանաչված հայկական ինքնիշխան Դիզակի մելիքության կազմում։ 1828 թվականին Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև ստորագրված Թուրքմենչայի պայմանագրի հիման վրա, Արևելյան Հայաստանի մի շարք այլ տարածքների հետ, միացվել է Ռուսական Կայսրությանը։ Այստեղ է հիմնվել ռուսական ռազմակայան՝ Կարյագինո անունով, որի շուրջ ստեգծվել էր համանուն բնակավայր (բնակիչները ռուսներ, հայեր և թաթարներ էին)։ 1921 թվականին բռնակցվել է Խորհրդային Ադրբեջանին։ 1930 թվականի օգոստոսի 8-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ հրամանագրով Կարյագինոն վերանվանվել է «Ֆիզուլի»։
Շրջանի մեծ մասը (արևմտյան) ազատագրված է Արցախի պաշտպանության զինյալ ուժերի կողմից 1993 թվականի օգոստոսի 23-ին։ Այժմ այն կրկին Արցախի (ԼՂՀ) Հադրութի շրջանի մաս է կազմում։
ադրբեջանի կողմից ժամանակավոր օկուպացված տարածքը, շուտով կմիավորվի մայր Արցախին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզուլիի շրջան Կատեգորիա:Պածկանք
Ցար
Կատեգորիա:Միապետներ ըստ տիտղոսի Կատեգորիա:Թագավորական տիտղոսներ Կատեգորիա:Ազգային և էթնիկ առաջնորդման կոչումներ
Լյուչինա Սավորնյան
Լյուչինա Սավորնյան (Lucina Savorgnan, ), իտալացի ազնվական տիկին, որը ծառայել է որպես նախատիպ Ջուլիետի կերպարի համար Լուիջի դա Պորտոյի «Երկու ազնվական սիրահարների նորահայտ պատմությունը» ստեղծագործության մեջ (լույս է տեսել 1530 թվականին)։
Կենսագրություն
Լյուչինա Սավորնյանի ծննդյան ամսաթվի մասին, ինչպես այդ դարաշրջանի կանանց մեծ մասի դեպքում, տեղեկություններ չկան։ Նրա հոր՝ Ջակոմո Սավորնյանի՝ 1495 թվականի հունիսի 2-ին կազմված կտակում նա հիշատակվում է որպես Ջովաննի Բատիստայի ավագ քույր ։ Վերջինս ուներ նաև ավագ քույր՝ Ջուլիան և կրտսեր եղբայր՝ Պագանոն։
Ջակոմոն զոհվել է 1498 թվականին՝ Պիզայի, երբ ծառայում էր Վենետիկի հանրապետությունում ։ Մայրը՝ Մարիա Գրիֆոնի Սավորնյանը, գաղտնի սիրային նամակագրություն է վարել Պիետրո Բեմբոյի հետ 1500-1501 թվականներին, և վերջինս այդ նամակագրությունը ներառել է իր երկերի ցանկում ։
Երիտասարդ Լյուչինային իր գրառումներում հիշատակում է Անտոնիո Սավորնյանը (Antonio Savorgnan), որը տեսել է նրան Ուդինեում տոնակատարության ժամանակ՝ 1511 թվականի փետրվարի 26-ի երեկոյան՝ Յուղոտ հինգշաբթի օրը ։ ...այդ երեկո մադոննա Մարիա Սավորնյանի տանը նրա դուստրը՝ մադոննա Լյուչինան, պարում էր, նվագում էր կլավեսին, արժանավայել կերպով երգում էր, և այնտեղ պարերը շարունակվեցին մինչև ուշ։ 1515 թվականին Վենետիկը Լյուչինայի հորեղբորը և դաստիարակին՝ Ջիրոլամո Սավորնյան դել Մոնտեին, խնդրել է աղջկան կնության տալ արդարացված դավաճան Անտոնիո Սավորնյանի ժառանգորդ Ֆրանչեսկո Սավորնյան դել Տորրեին։ Ջիրոլամոն մերժել է, սակայն արդեն հաջորդ տարի կնքվել է համաձայնագիր ամուսնության մասին։ Նրանք սկսել են միասին ապրել 1517 թվականին, իսկ հարսանիքը տեղի է ունեցել 1522 թվականին։ Ամուսիններեն ունեցել են երկու որդի՝ Ջովաննին (1518) և Նիկոլոն (1523) ։
Լյուչինան մահացել է 1543 թվականին ։
Ջուլետի նախատիպ
1524 թվականին գրված իր «Երկու ազնիվ սիրահարների նորահայտ պատմությունը» («Historia nuovamente ritrovata di due nobili amanti») նովելի սկզբում Լուիջի դա Պորտոն գրել է՝ «Գեղեցիկ և նրբաճաշակ մադոննա Լյուչինա Սավորնյանին» ընծայականը, իսկ նախաբանում խոսվում է այդ դարաշրջանի կանանց թեթևամտության և անհավատարմության մասին ։ Լուիջին տեսել է տասնվեցամյա Լուչինային պարահանդեսի ժամանակ և սիրահարվել է նրան, բայց ընտանիքների կոնֆլիկտի պատճառով չի կարողացել ամուսնանալ աղջկա հետ ։ Սիրահարները ներգրավված են եղել Ստրումիերի և Զամբերլինի ընտանիքների միջև եղած գժտության մեջ 18-րդ դարի սկզբին Ֆրիուլիում։ Երկպառակության արդյունքը դարձել է յուղոտ հինգշաբթի օրը տեղի ունեցած կոտորածը։
Լուիջի դա Պորտոն ծանր ապրումներ է ունեցել իր սիրելիի հետ բաժանվելու պատճառով, հրաժարական է տվել և զբաղվել է գրական գործունեությամբ ։ Մոնտորսո Վիչենտինոյում գտնվող իր առանձնատանը հոգու և մարմնի վերքերը բուժելու ընթացքում նա գրել է Ռոմեոյի և Ջուլիետի սիրո պատմությունը։ Հետագայում Ուիլյամ Շեքսպիրն իր հայտնի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգությունն ստեղծելիս ոգեշնչվել է Լուիջի դա Պորտոյի այդ երկից ։
Աբո (Ղազախի գավառ)
Աբո, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառում։ Գտնվում էր Իջևանի շրջակայքի Սևքար գյուղի մոտակայքում։ Գյուղն այժմ գոյություն չունի ։
Լյուչինա Սավորնյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոմեո և Ջուլիետ
Աբո (Ղազախի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Նեկրասովո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)
Նեկրասովո (Некрасово), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (576)
Ժողովածու (576), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 576 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Գրիգոր, Պետրոս քահանաների կողմից։ Ստացողը եղել է Տէր Գրիգորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,5x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 280 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր-ով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ O :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Առաքելական հանգանակ
Առաքելական հանգանակը (Symbolum Apostolorum, Credo Apostolorum) մեզ հասած ծագումով ամենահին հավատո հանգանակն է։ Ըստ ավանդության՝ նրա հեղինակները Քրիստոսի առաքյալներն են, սակայն ժամանակակից ուսումնասիրողների և աստվածաբանների մեծ մասը գտնում է, որ այն կազմվել է մ.թ. II դարում։ Առաքելական հանգանակի կազմության պատմությունը տրված է Օգոստինոսին վերագրված ճառերից մեկում՝ «Հանգանակի մասին» վերնագրով։ Այստեղ հանգանակի բանաձևումներից ամեն մեկը վերագրվում է որևէ առաքյալի։
Առաքելական հանգանակը հատկապես մեծ հեղինակություն է վայելում Արևմտյան քրիստոնեական եկեղեցիներում (կաթոլիկ և անգլիկանական եկեղեցիներ), որոնք ընդունում են հանգանակի առաքելական ծագումը, իբրև հավաքական խմբագրություն՝ կատարված Սուրբ Հոգու ներշնչումով։
Արևելյան եկեղեցիներում այդ մոտեցումն առարկվում է այն հիմնավորմամբ, թե առաքյալները եթե իրապես խմբագրած լինեին հանգանակը, ապա դա անպայման կհիշատակվեր Գործք առաքելոցում։
Մախո
Մախո (მახო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 84 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2479 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խելվաչաուրի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Պալեկաստրոն
Պալեկաստրոն (Παλαίκαστρον ), գյուղ Հունաստանում` Կրետեի արևելքում` Սիտիայից 14 կիլոմետր արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 39 մետր բարձրության վրա ։ Ներառված է Կրետե պերիֆերիայի Լեսիթիոն պերիֆերիկ միավորի Սիտիա համայնքում (դիմ)։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227 մարդ ։ Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ, ձիթապտղի և խաղողի աճեցմամբ։
Պատմություն
Գյուղն առաջին անգամ հիշատակվել է 1881 թվականին։ Գյուղն իր անվանումն ստացել է արևելյան ծայրամասում գտնվող Կաստրի բլուրից։
1925 թվականին ստեղծվել է համայնքը ։ Պալեկաստրոնից հյուսիս ընկած է հնագույն Իտանոս քաղաքը։
Կաստրի բլրի վրա հոմերոսյան և հելլենիստական ​​ժամանակաշրջաններին վերաբերող բնակավայր է հայտնաբերվել ։ Պալեո Կաստրո ամրոցը կառուցվել է Կաստրո բլրի վրա՝ վենետիկյան ժամանակաշրջանում։ 1688 թվականին Օսմանյան ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին այցելել է այնտեղ և այն գտել ավերված ։
Պալեկաստրոն համայնք
Պալեկաստրոնի տեղական համայնքն ընդգրկում է 10 բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 1227 ։ Տարածքը 85,573 քառակուսի կիլոմետր է ։
Դուդկինո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)
Դուդկինո (Дудкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Դեգտյարյով
Ալեքսանդր Վիկտորովիչ Դեգտյարյով (Александр Викторович Дегтярёв, ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Կարիերա
Կարիերան սկսել է «Էլիստա» ակումբի կազմում 2006 թվականին։ Այդ նույն մրցաշրջանում տեղափոխվել է Վլադիկավկազի «Սպարտակ» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 12 խաղ և խփել 7 գնդակ՝ օգնելով «Սպարտակին» տեղափոխվել առաջին դիվիզիոն։ 2007 թվականին թիմի կազմում անցկացրել է 40 խաղ և խփել մեկ գնդակ։ 2008 թվականի փետրվարի 14-ին տեղափոխվել է Նովոսիբիրսկի «Սիբիր» ակումբ ։ Նորամուտը թիմում կատարել է 2008 թվականի մարտի 30-ին Առաջին դիվիզիոնի 2-րդ տուրի՝ Բառնաուլի «Դինամո» ակումբի հետ խաղում, որտեղ 72-րդ րոպեին փոխարինել է Ժոաո Մարտինսին ՝ օգնելով թիմին առաջին անգամ անցնել Բարձրագույն դիվիզիոն։ 2010 թվականին մարտի 14-ին նորամուտը կատարել է ՌՖՊԼ-ում՝ դուրս գալով փոխարինման «Թերեք» ակումբի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 5-ին առաջին անգամ մասնակցել է եվրագավաթի խաղարկությանը՝ փոխարինման դուրս գալով «Ապոլլոնի» դեմ խաղի ընդմիջումից հետո ։ Օգոստոսի 19-ին դուրս է եկել փոխարինման՝ խփելով գոլ, որը հաղթանակ է բերել «Սիբիրին» «ՊՍՎ Էյնդհովենի» դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Միխայիլ Տիխոմիրով
Միխայիլ Նիկոլայի Տիխոմիրով (Михаил Николаевич Тихомиров, ), ռուս պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1939), ՍՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1953)։ Ծնվել է ծառայողի ընտանիքում։ Եղբայրը՝ Բորիս Տիխոմիրով (1898-1939), պատմաբան, ենթարկվել է ռեպրեսիաների։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը (1917)։ 1934-ից դասախոսել է Մոսկվայի համալսարանի պատմության ֆակուլտետում և այլ բուհերում։ 1935-ից աշխատել է ՍՍՀՄ ԳԱ պատմության, ապա սլավոնագիտության ինստիտուտում։ 1953—57-ին՝ ՍՍՀՄ ԳԱ պատմ․ գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար, 1956-ից՝ Հնագրական հանձնաժողովի նախագահ։
Գիտնականը մի քանի անգամ այցելել Է Հայաստան, հանդես եկել զեկուցումներով, ղեկավարել աղբյուրագիտական խորհրդակցություններ, ապա և շրջագայել Հայաստանում, եղել տեսարժան վայրերում, ուսումնասիրել նյութական ու հոգևոր մշակույթի հուշարձանները՝ գիտնականներին հաղորդելով իր տպավորությունները։
Աշխատություններ
Ունի 300-ից ավելի ուսումնասիրություններ։ Հիմնական աշխատությունները վերաբերում են Ռուսաստանի և ՍՍՀՄ ժողովուրդների, ինչպես նաև Բյուզանդիայի, Սերբիայի պատմությանը, համասլավոնական խնդիրներին, աղբյուրագիտությանը, հնագրությանը, պատմագրությանը։ «Ռուսաստանը XVI հարյուրամյակում» (1962) ընդհանրացնող աշխատությունը հիմնակազմ ներդրում է պատմական աշխարհագրության մեջ։ Տիխոմիրովը ուսումնասիրել է հին ռուս, քաղաքների («Հին ռուսական քաղաքներ», 1956), XVI—XVII դդ․ ժողովրդական շարժումների («Դասակարգային պայքարը Ռուսաստանում XVII դ․», 1969), ֆեոդալական Ռուսաստանի պետության հիմնարկների («Ռուսական պետությունը XV—XVII դդ․», 1973) պատմությունը։ Գրել է նաև քաղաքների պատմության մասին՝ «Մոսկվան XIV—XV դդ», «Հին Մոսկվան», «Նովգորոդ», «Ցուցակ ռուսական քաղաքների» և այլն։
Տիխոմիրովըհ հետազոտություններ է կատարել ռուսական պետության և իրավունքի պատմության բնագավառում՝ «Ուսումնասիրություն «Ռուսակսւն պրրավդայի», «Ձեռնարկ «Ռուսական Պրավդայի» ուսումնասիրության համար», «1649 թ. Սոբորային օրենսգիրքը»և աայլ աշխատություններ։
Ուսումնասիրություններ է կատարել 10-18-րդ դարերի սկզբնաղբյուրների հավաքման, ուսումնասիրության ու հրատարակման բնագավառում, մշակել է աղբյուրագիտության տեսական հարցեր, կատարել սկզբնաղբյուրների գիտական հրատարակություններ՝ «Համառոտ ակնարկներ Մոսկվայի տարեգրական երկերի մասին», «Ռուսական տարեգրությունների լիակատար ժողովածու» (Հատոր 26), «Վոլոգդա-Պերմյան տարեգրության մասին», «Նովգորոդյան դրամոտաներ բերյոստայի (կեչու կեղևի վերնաշերտը) վրա» և այլն։ 1940 թվականին Միխայիլ Տիխոմիրովը հրատարակել է աղբյուրագիտության բուհական ձեոնարկը, որ առ այսօր միակն է մեր պատմագրության մեջ (երկրորդ հրատարակությունը՝ 1956 թ.)։
Միխայիլ Տիխոմիրովի ղեկավարությամբ ստեղծվել է ՍՍՌՄ ժողովուրդների պատմական գիտության պատմության ակադեմիական հրատարակությունը, որի առաջին հատորն ընդգրկում է 5-րդ դարից մինչև 19-րդ դարի կեսերը։
Նա անմիջականորեն մասնակցել է ու ղեկավարել բազմահատոր գործերի, ժողովածուների ու քրեստոմատիաների կազմելու աշխատանքները, խմբագրել մի շարք պատմագիտական հանդեսներ ու խոշոր պատմաբանների երկեր, այդ թվում Մ. Ն. Պոկրովսկու երկերի չորսհատորյակը, «Մոսկվայի պատմությունը» և այլն։
Կոչումներ և պարգևներ
Տիխոմիրովը անհայտ ձեռագրերի հայտնաբերման ու նկարագրման գծով սովետական հնագրագետների ղեկավարն էր։ Նրա գլխավորությամբ է սկսվել ՍՍՀՄ-ում պահպանվող հազվագյուտ ձեռագրերի տեղեկատուի ստեղծումը, 1959-ից Տիխոմիրովը Լեհական ԳԱ-ի իսկական անդամ էր։ 1946 թվականին նա ընտրվել էր ՍՍՌՄ ԳԱ թղթակից անդամ, իսկ 1953 թվականին՝ ակադեմիկոս։
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով, նաև մեդալներով, ստացել գիտության վաստակավոր գործչի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ
(4090) Ռայզվեզդ
(4090) Ռայզվեզդ (Risehvezd), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,359468 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8506 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1323,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,271946 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,33° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ (թիմերի մասնակցություններ)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության և ոսկե գավաթի եզրափակիչ մրցաշարի 26 խաղարկություններին մասնակցել են 30 ազգային հավաքականներ, որոնցից յոթը հանդիսանում են այլ կոնֆեդերացիաների անդամներ։
Թիմերն ըստ մասնակցությունների քանակի
Շեղատառով նշված են մրցաշարին հրավիրված թիմերը այլ կոնֆեդերացիաներից։
Բոլոր ժամանակների վիճակագրությունը
''Կրճատ նշված են. Խ` խաղ, Հ` հաղթանակ, Ո` ոչ ոքի, Պ` պարտություն, ԽԳ` խփած գոլեր, ԲԳ` բաց թողած գոլեր, ԳՏ` գոլերի տարբերություն, Մ` միավոր։'' Լրացուցիչ ժամանակի արդյունքում ավարտված հանդիպումները հաշված են որպես հաղթանակ և պարտություն, 11 մետրանոց հարվածաշարի արդյունքում ավարտված հանդիպումները` ոչ ոքի։ Հաղթանակի համար տրված է 3 միավոր, ոչ ոքիի համար` 1 միավոր, պարտության համար` 0 միավոր։ Շեղատառով նշված են մրցաշարին հրավիրված թիմերը այլ կոնֆեդերացիաներից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ
Հվայուգի
Հվայուգի հարավկորեական հեռուստասերիալ:Գլխավոր դերակատարներն են՝ Լի Սընգ Գի, Չա Սընգ  Վոն, Օ Յոն Սո, Լի Հոնգ Կի և Ջանգ Գվանգ։ Գրվել է Հոնգ քույրերի կողմից  «Ուղևորություն դեպի արևելք» չինական  դասական վեպի հիման վրա։ Այն հեռարձակվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև 2018 թվականի մարտի 4-ը, ամեն շաբաթ և կիրակի օրերին ժամը 21:00։
Սյուժե
2017 թվական․ Սոն Օ Գոնը և Մա Վանը բանավիճում են, երբ նրանք փնտրում են իրական լույսը մութ աշխարհում,որտեղ ծաղկում է չարը։ 25 տարի առաջ Օ Գոնը պայմանագիր կնքեց Սոն Միի հետ, իրավունք  տալով ամեն անգամ օգնություն խնդրի նրանից, երբ նա կանչի իրեն ազատ արձակելու փոխարեն։ Նրանք ճակատագրի բերումով կրկին հանդիպում են։
Արտադրություն
Սերիալը միավորում է Չա Սընգ Վոնին, Լի Սընգ Գիին և Հոնգ քույրերի, ովքեր միասին աշխատել են «Մեծագույն սեր»(2011), «Իմ ընկերուհին 10 պոչանի աղվես է»(2010) և «Մինամ, դու գեղեցիկ ես»(2009) հեռուստասերիալներում։ Սերիալը նաև միավորում է Հոնգ քույրերին և ռեժիսոր Փակ Հոնգ Կյունին, ովքեր միասին աշխատել են «Ջերմ ու հարմարավետ»(2015) և «Մեծագույն սեր»(2011) հեռուստասերիալներում։ Նաև միավորում է Լիին և Չային, ովքեր նկարահանվել են «Դուք շրջապատված եք»(2014) հեռուստասերիալում։ Դեկտեմբերի 27-ին հայտարարվեց, որ տնօրեն Կիմ Յունգ Հյունը կմիանա արտադրությանը 2018 թվականի հունվարի 5-ին արտադրության մեջ ավելացավ 3-րդ տնօրեն` Կիմ Բյունգ Սունը  ։
Վարկանիշ
Կապույտ գույնի համարները ներկայացնում են ամենացածր վարկանիշները, իսկ կարմիր գույնի համարները ամենաբարձր վարկանշերը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ֆենտեզի հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հարավկորեական ռոմանտիկ կատակերգական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Կորեերեն հեռուստասերիալներ
Ջոն Բրաուն
Ջոն Յանգ Բրաուն (John Young Brown, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։
Խաղացողի կարիերա
Խաղացել է թեթև հարձակվողի և ծանր հարձակվողի դիրքերում։ Սովորել է Միսսուրիի համալսարանում։ 1973 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Ատլանտա Հոքս» ակումբի կողմից՝ 10-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Չիկագո Բուլս», «Յութա Ջազ», «Ռեյեր Վենեցիա Մեստրե» և «Պերուջա» ակումբների կազմում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 7 մրցաշրջան։ Ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ (1974)։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 486 խաղ, որոնցում հավաքել է 3614 միավոր (7,4 մ/խ), կատարել է 2126 անդրադարձ, 703 փոխանցում, 250 խլում և 76 բլոկշոտ ։
1972 թվականին Բրաունը ընտրվել էր Մյունխենում անցկացվող Ամառային օլիմպիական խաղերի ԱՄՆ-ի հավաքականի կազմի մեջ, բայց վնասվածքի պատճառով ստիպված եղավ չմասնակցել խաղերին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:ԲԱԱ-ի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլանտա Հոքսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Չիկագո Բուլսի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Յութա Ջազի բասկետբոլիստներ
Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն
Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն, ՀՍՖՀ (սերբախորվաթերեն՝ Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija, սլովեներեն՝ Socialistična federativna republika Jugoslavija, մակեդոներեն՝ Социјалистичка Федеративна Република Југославија)՝ նախկին պետություն Բալկանյան թերակղզու հյուսիսարևմտյան մասում։ Գոյատևել է 1946 թվականից մինչև 1992-ը (1946-1963 թթ. կոչվել է Հարավսլավիայի Ֆեդերատիվ Ժողովրդական Հանրապետություն)։
Կազմված էր 6 սոցիալիստական հանրապետություններից (Սերբիայի կազմի մեջ էին մտնում նաև 2 սոցիալիստական ինքնավար երկրամաս)։ Լուծարքի ենթարկվելուց հետո Հարավսլավիայի տարածքում ստեղծվեցին հետևյալ անկախ պետությունները՝ Բոսնիա, Խորվաթիա, Մակեդոնիա, Չեռնոգորիա, Սերբիա և Սլովենիա։
Նախկին ՀՍՖՀ վարչական կազմը
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:1943 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիկիտա Վիտյուգով
Նիկիտա Կիրիլովիչ Վիտյուգով, ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր 2007։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում երկու անգամ հաղթել է շախմատի աշխարհի առաջնությունում (2010, 2013)։
Կենսագրություն
Վիտյուգովը շախմատ խաղում է 5 տարեկանից։ Առաջինը շախմատ Նիկիտային սովորեցրել է առաջին կարգային պապիկը։ 10 տարեկանում Նիկիտան դառնում է վարպետության թեկնածու։ Հետագա շախմատային հաջողությունները նրան այդքան էլ արագ չտրվեցին. 18 տարեկանում նա դարձավ միջազգային վարպետ, իսկ մեկ տարի հետո լրացրեց գրոսմայստերի բոլոր նորմաները և ստացավ շախմատային ամենաբարձր կոչումը։
2003 թվականին Վիտյուգովն ընդունվեց Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետ, սակայն, չհասցնելով զբաղվել շախմատով, նա թողեց ուսումը այնտեղ և տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի տնտեսագիտության և ֆինանսների բաժին, որի թիմի կազմում էլ մասնակցում է ռուսական լիգային։
2004 թվականին Միխայիլ Չիգորինի հուշամրցաշարում (Սանկտ Պետերբուրգ) Վիտյուգովը բաժանում է 2-3-րդ տեղերը։ 2005 թվականին Ռուսաստանի մինչև 18 տարեկանների առաջնությունում գրավում է առաջին տեղը։ Աշխարհի փոխչեմպիոն (2006), Ռուսաստանի բարձրագույն խմբի մրցաշարի հաղթող (2007)։ Բազմիցս մասնակցել է Ռուսաստանի առաջնության գերեզրափակիչներին. 2006-ին` 11-րդ հորիզոնական, 2007-ին՝ 6-րդ, 2008-ին՝ 4-6-րդ, 2009-ին և 2013-ին՝ 3-րդ հորիզոնական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատիստներ այբբենական կարգով
Ռոշչա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)
Ռոշչա (Роща), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոշչա գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն 1960-1961
Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն 1960-1961, Հունաստանի 25-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Պանաթինաիկոսը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 16 թիմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն
Բուբովա
Բուբովա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավառի գավառակում ։ Մտնում էր Ջելլու գյուղախմբի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարասիխա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)
Կարասիխա (Карасиха), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կարասիխա գյուղում բնակվում էր 379 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,53 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1995 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիշել Նիկոլս
Նիշել Նիկոլս (Nichelle Nichols, ի ծնե Գրեյս Դել Նիկոլս (Grace Dell Nichols), ), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի և հնչյունավորման դերասան։ Դերասանական կարիերան սկսելուց առաջ հանդես է եկել Դյուկ Էլինգթոնի և Լայոնել Հեմփթոնի հետ։ Առավել հայտնի է Star Trek հանրահայտ հեռուստասերիալում, ինչպես նաև հաջորդող լիամետրաժ ֆիլմերում խաղացած Նիյոտա Ուհուրայի դերով, որտեղ նրա հերոսուհին, վերջնական հաշվով, արժանանում է Աստղային նավատորմի կոմանդերի կոչմանը։
Մանկություն և կարիերա
Նիշելը ծնվել է Ռոբինս ավանում՝ Չիկագոյից ոչ հեռու՝ աշխատավոր Սեմուել Էռլ Նիկոլսի (Samuel Earl Nichols), որը նաև քաղաքի քաղաքապետն ու գլխավոր քաղաքային դատավորն էր, և Լիշիա Նիկոլսի (Lishia (Parks) Nichols) ընտանիքում ։ Ավելի ուշ նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Չիկագոյի բնակարան։
Նիկոլսը սովորել է Չիկագոյում, ինչպես նաև Նյու Յորքում և Լոս Անջելեսում։ Նրա առաջընթացը կապված է Օսկար Բրաուն կրտսերի «Kicks and Co.» անհաջող մյուզիքլում ունեցած մասնակցության հետ։
Չնայած այն բանին, որ բեմադրությունը փակվել է Չիկագոյում ցուցադրությունից անմիջապես հետո, Նիշելի խաղը գրավել է Playboy ամսագրի հրատարակիչ Հյու Հեֆների ուշադրությունը։ Նա այնքան տպավորված է եղել նրա արտաքինով, որ հրավիրել է Չիկագոյի իր Playboy ակումբ ։ Լինելով Չիկագոյում և Նյու Յորքում՝ նա ելույթ է ունեցել «Blue Angel», «Porgy and Bess» և «Carmen Jones» (Կարմենի դերում) մյուզիքլներում՝ որպես պարուհի և երգչուհի։ Նկարահանումների և հյուրախաղերի միջև ընկած ժամանակահատվածում Նիկոլսը երբեմն աշխատել է որպես մոդել։
1967 թվականի հունվարին Նիշելը հայտնվել է Ebony ամսագրի շապիկին ։ 5 տարի շարունակ նրան են նվիրվել ամսագրի երկու թեմատիկ հոդվածներ։
Աստղային ճանապարհ
«Աստղային ճանապարհ» սերիալում խաղացած դերը, որի շնորհիվ Նիկոլսը ձեռք է բերել ճանաչում և համբավ, դարձել է առաջին դեպքերից մեկը, երբ սևամորթ կինը սերիալում չի նկարահանվել որպես սպասուհի․ նրա՝ սպայի երկրորդական դերը նույնիսկ աննախադեպ է եղել։ Նկարահանումների առաջին տարվա ընթացքում Նիկոլսը ցանկացել է լքել սերիալը իր դերի աննշանակալիության գիտակցության պատճառով, բայց տնօրեն Մարտին Լյութեր Քինգի հետ խոսելուց հետո մտափոխվել է։
Ըստ Նիշելի՝ Քինգը պնդել է, որ նա մնա սերիալում, և ասել, որ ինքը դերասանուհու մեծ երկրպագուն է։ Ինչպես նաև խորհուրդ է տվել նրան «չհանձնվել», որովհետև նա ամբողջ երկրում օրինակ է ծառայում սևամորթ երեխաների և երիտասարդ կանանց համար, ինչպես նաև մնացած երեխաների համար, որոնք տեսնում են, որ աֆրոամերիկացիները հայտնվում են էկրաններին մյուսների հետ հավասար  ։ Երբեմն ասում են, որ Քինգն ավելացրել է․ «Երբ դուռը բացվում է մեկի կողմից, այն էլ ոչ ոք չի կարող նորից փակել»։
Նախկին ՆԱՍԱ-ի տիեզերագնաց Մեյ Ջեյմսոնը օրինակ է բերել սպա Ուհուրայի դերը՝ որպես ոգեշնչման օրինակ տիեզերագնաց դառնալ ցանկացողների համար․ Վուպի Գոլդբերգը նույնպես հայտարարել է Նիկոլսի դերի ազդեցության մասին ։ Նիկոլսը «Աստղային ճանապարհ» նախագծի փակվելուց հետո դարձել է ՆԱՍԱ-ի կամավոր։
Նեկրասովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Նեկրասովո (Некрасово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (1387)
Ժողովածու (1387), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1387 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1733-1735 թվականներին Սարգիս գրիչի կողմից, Պրուսայում, Անդրիանուպոլիսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,4X10,8 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 203 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 130բ, 145բ, 161բ, 197բ, հետագայի՝ աստառ Ա (1805 թ.) :
Ռեբոլեդո
Ռեբոլեդո (Reboledo), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ֆլորիդա դեպարտամենտում։
Կունցևսկի գյուղական խորհուրդ (Նովոսանժարսկի շրջան)
Կունցևսկի գյուղական խորհուրդ  (Кунцівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովոսանժարսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Կունցևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 884 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 57,91 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,26 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նիկոլայ Վլադիմիր
Նիկոլայ Վլադիմիր (Владимир, Николай Михайлович, ), ռուսական դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008)։
Կենսագրություն
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը (1970), ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան (1982) և Ռուսաստանի ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիային կից բարձրագույն դիվանագիտական դասընթացները (2000)։ Տիրապետում է իսպաներեն, անգլերեն և հունգարերեն լեզուներին։
Դիվանագաիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1974 թվականից։
Ամուսնացած է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Աբողանք
Աբողանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Քղիի գավառակում։
Միրվեթի
Միրվեթի (მირვეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում ։
Աբողանք
1895 թվականի հայկական կոտորածի ժամանակ թուրքերը նաև կողոպտել ու ավերել են Աբողանքի Ս. Հակոբ եկեղեցին։ Իսկ առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին թուրքերը ամայացրել են ողջ գյուղը ։
Միրվեթի
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 60 մետր բարձրության վրա։ Բաթումից 19 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 57 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խելվաչաուրի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Ֆանատիզմ
Ֆանատիզմ (, — -ից, «ֆանատիկ» — -ից «տաճար» ) կամ մոլեռանդություն, կույր, անվերապահ հետևում համոզմունքներին, հատկապես կրոնա-փիլիսոփայական շրջանում, ազգային և քաղաքական ոլորտներում. ծայրահեղության հասած կապվածություն ինչ-որ գաղափարների, հավատալիքների կամ տեսակետների, սովորաբար համադրվում են օտար հայացքների և համոզմունքների անհանդուրժողականության հետ։ Սեփական համոզմունքների ընկալման քննադատության բացակայություն։ Ֆանատիկ՝ ֆանատիկ մարդ (ուղիղ և փոխաբերական իմաստներով)։
Ֆանատիզմի (մոլեռանդության) ընկալումները
Ֆանատիզմը, ինչպես հուզական արտահայտում, բնութագրվում է չափից դուրս մղումով, ոգևորումով, մոլեգնությամբ, իր (ավելի հաճախ ծայրահեղ կրոնական կամ քաղաքական) համոզմունքների կույր հավատով, սեփական պաշտամունքի և նրա հետևորդների, «հանձին իրեն», առավելությամբ և բացառիկությամբ։
Ըստ ամերիկացի փիլիսոփա Ջորջ Սանտայանայի՝ «Ֆանատիզմի էությունը կայանում է ջանքերի կրկնապատկման մեջ, երբ մոռացված է նպատակը». ըստ Ուինսթոն Չերչիլի՝ «ֆանատիկը նա է, ով ի վիճակի չէ փոխել իր որոշումը և երբեք չի փոխի թեման»։ Այս երկու բնորոշումներն էլ նախատեսում են ծայրահեղ խիստ պահանջների ներկայացման և անհանդուրժողականություն որևէ շեղումների հանդեպ։
Ֆանատիկի և երկրպագուի տարբերությունն այն է, որ ֆանատիկի պահելաձևը դիտարկվում է որպես ընդունված սոցիալական նորմերի խախտում այն դեպքում, երբ երկրպագուն այդ նորմերը չի խախտում (չնայած որ պահելաձևը կարող է տարօրինակ թվալ) ։ Երկրպագուներին և ֆանատիկներին միավորում է նրանց ամենակուլ ցանկությունը, սերը այս կան գործունեության ոլորտի, զբաղմունքի, հակվածության, մարդու նկատմամբ։
Այսպես կոչված տարօրինակ մարդիկ ֆանատիկներից տարբերվում են նրանով, որ գաղափարները, որոնց նրանք դավանում են և զբաղմունքները, որոնցով նրանք զբաղվում են, սովորաբար անվնաս են, բայց խիստ տարբերվում են համընդհանուր պատկերացումներից կամ շրջապատող մարդկանց կենսակերպի սովորական պահվածքից։ Ինչը վերաբերում է ֆանատիկներին, ապա նրանց երկրպագության առարկան կամ հետաքրքրություններն իրենք իրենցով կարող են դիտարկվել որպես «նորմալ», և միայն մոլեռանդության աստիճանը շրջապատողներին թվում է չափից ավելի կամ «ոչ նորմալ»։
Ֆանատիզմի դասակարգում
Ֆանատիզմի միասնական դասակարգումը բացակայում է։ Գոյություն ունեցող դասակարգումներում էլ օգտագործվում են համակարգման տարբեր սկզբունքներ և նրանցից յուրաքանչյուրը գործածվում է կախված հետազոտության նպատակից։ Ֆանատիզմը դասակարգվում է հետևյալ հատկություններով՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բանականություն Կատեգորիա:Հավատք Կատեգորիա:Խառնվածքներ Կատեգորիա:Հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեախտաբանություն
Փոկավոր փոխանցում
Փոկավոր փոխանցում, մեխանիզմ, որը պտտական շարժումը փոխանցում է լիսեռներին ամրացված փոկանիվների վրայով գցված փոկի միջոցով։ Միջանկյալ ճկուն կապ հանդիսացող փոկի միջոցով պտտող մոմենտը տանող փոկանիվից տարվողին է փոխանցվում ձգված փոկի և փոկանիվների միջև առաջացող շփման ուժերի հաշվին։ Օգտագործվող փոկերի տեսակից կախված՝ տարբերում են հարթ–փոկավոր, սեպափոկավոր և կլոր–փոկավոր փոխանցումներ։ Տարածում են ստանում նաև բազմասեպավոր փոկերով փոխանցումները։