cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Տիմա Բելառուսկիխ
Կենսագրություն
Տիմոֆեյ Մոռոզովը ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Մինսկում ։ Մեծացել է ամբողջական ընտանիքում, նա նաև ունի մեծ եղբայր ։
Վաղ տարքից Տիման հետաքրքրված էր երաժշտությամբ ։
6 տարեկանում ծնողները Տիմային ուղարկում են երաժշտական դպրոց, որտեղ նա զբաղվում է ջութակով ։ 6-ից 12 տարեկաններում Տիման զբաղվում է ֆուտբոլով։ Սակայն դա նրան ձանձրացնում է և նա հեռանում է։ Դպրոցում Տիման սովորում էր լավ, հաջողացնելով նաև սպորտը։
Նա ընդունվում է երգի պետական ակադեմիա գիմնազիա-քոլեջ և այնտեղ սովորել է մինչև 9-րդ դասարանը։ Ուսումը Տիման շարունակում է դպրոցում, որտեղ ավարտում է 10-րդ դասարանը։
Ինքը՝ Տիման ասել է որ նվագել է թավջութակ անցումներին ։ Բացի այդ գումար է աշխատել պաղպաղակ վաճառելով ։
2016 թվականին Տիման չի անցել քաստինգը կազմակերպված реп-лейбл Կաուֆման բացված Մինսկի ակումբում «Re: Public» : «Կաուֆմանի»-ի առաջնորդ Ալեքսանդր  Ռոզնիչենկոն  պատմում է ։
2018 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Մինսկի «Re:Public» Ակումբում տվեց իր առաջին մենահամերգը ։ Հետո եղավ համերգ հոկտեմբերի 26-ին Գոմելում, Նովոպոլեցկում նոյեմբերի 3-ին և  նոյոեմբերի 7-ին նորից Մինսկում ։ 2019 թվականի հունվարի 30-ին տեղի ունեցավ Տիմայի առաջին մենահամերգի թողարկումը, «Ձեր առաջին սկավառակը իմ ժապավենն է»  ։
Անձնական կյանք
2019 թվականի փետրվարին անց կացված կոնֆերենցիայով պարզվեց, որ Տիման ունի աղջիկ Յանա անունով մի աղջկանից։ Աղջկա անունը Սոֆիա է, նա ծնվել է 2015 թվականին։ Նրա ծնվելու ժամանակ Տիման 16 տարեկան էր, իսկ Յանան՝ 17 :
Ալբոմները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:1998 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բելառուս երգիչներ Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բելառուս երաժիշտներ
Փոքիփսի
Փոքիփսի (Poughkeepsie, ), քաղաք Միացյալ Նահանգների Նյու Յորք նահանգի Դաչես շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի վիճակագրական տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 32 736 մարդ։ Դաչես շրջանի շրջանային կենտրոնն է։
Աշխարհագրություն
Ըստ ԱՄՆ բնակչության մարդահամարի բյուրոյի տվյալների՝ Պոուկպիզիի ընդհանուր տարածքը կազմում է 14 812 կմ2, որից 13 323 կմ2-ն ցամաքային է, իսկ 1 489 կմ2-ն՝ ջրային։ Ջրային ռեսուրսների տարածքն զբաղեցնում է ամբողջ տարածքի 10 %-ը ։
Պոուկպիզի քաղաքը տեղակայված է ծովի մակարդակից 61 մետր բարձրության վրա։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների ՝ Պոուկպիզիում բնակվում է 32 736 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է մոտ 2457,1 մարդ/կմ2։
Ադայի կամուրջ
Ադայի կամուրջ կամ Կամուրջ Ադայի վրա (Мост на Ади - բառացի՝ Կամուրջ կղզու վրա), Սավա գետի վրայով անցնող չորս թռիչքով կայմապարաններային կամուրջ։ Անցնում է Սավա գետի վրայով և Սերբիայի Բելգրադ քաղաքի Ադա-Ցիգանլիա թերակղզու արևելյան վերջում։ Այն միացնում է Բելգրադի Չուկարիցա և Նովի-Բելգրադ համայնքները։ Քաղաքի ամենաբարձր կամուրջն է, քաղաքի բարձրությամբ երկրորդ կառույցը՝ Ավալ հեռուստաաշտարակից հետո և վերջին 40 տարվա ընթացքում կառուցված քաղաքի առաջին կամուրջը ։
Նկարագիր
Կամուրջը կառուցված է պողպատից և բետոնից և ունի ընդհանուր 996 մ երկարություն (հիմնական թռիչքը՝ 376 մ, կողային բթռիչքը՝ 338 մ, հետևի բթռիչքը՝ 200 մ և վերջին թռիչքը` 50 մ)։ Կամրջի լայնությունը 45 մ է, սեփական բարձրությունը ՝ 200 մ, ճանապարհի երթևեկելի մասի հարթությունից մինչև ջուրը 22 մ է ։ Կամուրջն ունի տրանսպորտի վեց երթևեկելի գոտի, մետրոյի երկու գոտի և հետիոտնային և հեծանվային երկու մայթ ։ 2011 թվականի օգոստոսին շինարարության արժեքը գնահատվել է 118.6 -120 միլիոն եվրո , բայց բացման պահին այն կազմել է 161 միլիոն, չնայած հաշվի առնելով բազմամակարդակ երթևեկելի գոտիների հանգույցների և մետրոյի կայարանների ապագա շինարարությունը, ակնկալվում է, որ արժեքը կաճի մինչև 450 միլիոն ։
Հիմնական թռիչքը պողպատե կառուցվածքից է և կշռում է 8600 տոննա, այն պահում են 80 պողպատաճոպան ։ Գիշերը կամուրջը լուսավորվում է բազմաթիվ բազմագույն LED լույսերով ։
Պատմություն
Դեռևս այն ժամանակ Ադա-Ցիգանլիա կղզու վրայով անցնող կամրջի առաջին նախագիծը հայտնվել է 1923 թվականին։ Ենթադրվում էր, որ այն պետք է դառնար ներքաղաքային մայրուղու կարևոր մաս։ Նախագծային անվանումը, բազմիցս փոխվել է և այժմ հայտնի է որպես «Ներքաղաքային կիսաշրջանաձև մայրուղի»։ Քաղաքաշինության տարբեր տարբերակներ նախատեսում էին այս մայրուղու տարբեր երթուղիներ, բայց մի կետ միշտ մնացել է անփոփոխ՝ այն, որ Ադա-Ցիգանլիայի վրա պետք է կամուրջ լինի։ Ենթադրվում էր, որ հիմնական հենարանը (հենասյունը) պետք է լիներ այս կղզում (այժմ՝ թերակղզի), և արդյունքում այն տեղադրվել է հենց կղզու վերջին կետում, որպեսզի հնարավորինս քիչ վնաս պատճառի լճի շրջակա միջավայրին։ Ադա-Ցիգանլիա կամրջի եզրից մինչև լճի ափի հեռավորությունը 600 մետրից ավելին է, առավել հեռավորության հասնելն անհնար էր։
Կամրջի պլանավորման առաջին նախագծերից մինչև կամուրջի կառուցումը երկար ժամանակ է պահանջվել։ Կամրջի տեսքի վերաբերյալ առաջին նախնական քննարկումները սկսվել են միայն 2004 թվականին։ Եվրոպական տասներկու ընկերություններ առաջարկել են իրենց ծառայությունները, նախապատվությունը տրվեցլ է սլովենական Պոնտինգ ընկերությանը, չնայած կամրջի շինարարությանը մասնակցում էին ավելի քան մեկ տասնյակ կապալառուներ և ենթակապալառուներ ինչպես Սերբիայից, այնպես էլ Սլովենիայից, Գերմանիայից, Ավստրիայից, Շվեյցարիայից և Չինաստանից։ 2005 թվականի գարնանը նախագիծը հաստատվել է ժյուրիի կողմից, որը նախագահում էր Սերբիայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի նախագահ, Նոր երկաթուղային կամուրջի ստեղծող Նիկոլա Խայդինը ։ Նույն տարվա աշնանը նախագիծը հաստատվեց Բելգրադի ճարտարապետների ասոցիացիայի կողմից ։ Շինարարությունն սկսվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 1-ին և ավարտվել է երեք տարվա ընթացքում։ Կամրջի բացումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի սկզբին՝ ուղիղ ամանորի կեսգիշերին ։ Ադայի կամուրջը հնարավորություն է տվել որոշ չափով ազատել Բելգրադի կենտրոնը խցանումներից, մասնավորապես՝ նվազեցնել «Գազելա» կամրջի բեռը։
2011 թվականին «Համարձակ նախագծեր» («Հսկա շինարարություններ») վավերագրական հեռուստասերիալի իններորդ եթերաշրջանի հինգերորդ սերիան նվիրվել է Ադայի կամրջին ։
Աֆրիկյան ազգերի գավաթ 2021
Աֆրիկյան ազգերի գավաթ 2021, Աֆրիկյան ազգերի գավաթի 33-րդ խաղարկությունը, որը սկսվել է հունվարի 9-ին և ավարտվել է 2022 թվականի փետրվարի 6-ին՝ Կամերունում։ Ի սկզբանե մրցաշարի անցկացման վայրի համար պայքարում էին երեք պետություններ՝ Ալժիրը, Կոտ դ'Իվուարը և Գվինեան։ Արդյունքում ընդունվեց Կոտ դ'Իվուարի հայտը, իսկ Գվինեային տրվեց 2023 թվականի Աֆրիկյան ազգերի գավաթի անցկացման թույլտվություն։ Սակայն Կամերունում բռնկված ապստամբությունների պատճառով 2019 թվականի Աֆրիկյան ազգերի գավաթը անցկացվեց Եգիպտոսում։ Այդպիսով բոլոր հաջորդող մրցաշարերը կայանալու են ամեն երկու տարին մեկ․ Կամերունում անցկացվել է 2021 թվականին, Կոտ դ'Իվուարում կանցկացվի 2023 թվականին, իսկ Գվինեայում՝ 2025 թվականին ։ 2020 թվականին COVID-19 համավարակի պատճառով մրցաշարը տեղափոխվել էր 2021 թվականի հունվար։ Ավելի ուշ մրցաշարը կրկին հետաձգվել է՝ այս անգամ մինչև 2022 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներ ։
Մրցաշարի ձևաչափ
Առաջին փուլում 24 հավաքականներ բաժանվել են վիճակահանության միջոցով։ Կազմվել է 6 խումբ՝ յորաքանչյուրում 4 հավաքական։
Պայքարը փլեյ-օֆֆ փուլում շարունակել են այն թիմերը, որոնք իրենց խմբերում զբաղեցրել են առաջին և երկրորդ հորիզոնականները, ինչպես նաև այն չորս լավագույն թիմերը, որոնք զբաղեցրել են 3-րդ հորիզոնականը (3-րդ հորիզոնական զբաղեցրած այն թիմերը որոնք շարունակել են պայքարը, որոշվել են խմբային փուլում վաստակած միավորների քանակով)։ Լրացուցիչ ցուցանիշները հաշվի են առնվել միայն 2 կամ ավել թիմերի հավասարության դեպքում։
1/8 եզրափակչից սկսած՝ հիմնական ժամանակի ավարտից հետո ոչ-ոքի արդյունքի դեպքում ավելացվել է լրացուցիչ երկու խաղակես՝ յուրաքանչյուրը 15 րոպե ժամանակով։ Եթե լրացուցիչ ժամանակի ավարտից հետո կրկին գրանցվել է հավասար հաշիվ, ապա հաղթողը որոշվել է հետխաղյա 11-մետրանոցների միջոցով։
Խմբային փուլ
Յուրաքանչյուր խմբի լավագույն թիմերը՝ երրորդ հորիզոնական զբաղեցրած 4 լավագույն թիմերի հետ անցնում են 1/8 եզրափակաիչ։
Հանդիպումների սկսման ժամանակները նշված են Արևմտաաֆրիկական ժամանակով (UTC+1)։
Թայ-բրեյք
Միավորների հավասար լինելու դեպքում ռեյտինգի որոշման նպատակով հաշվի են առնվում թայ-բրեյքի հետևյալ կրիտերիաները ․
Հանդիպման լավագույն ֆուտբոլիստներ
Ամեն հանդիպումից հետո ընտրվում է այն ֆուտբոլիստը որը իրեն լավագույնս է դրսևորել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2022 ֆուտբոլում Կատեգորիա:2022 սպորտում Կատեգորիա:Ֆուտբոլն Աֆրիկայում Կատեգորիա:2021 սպորտում Կատեգորիա:2021 Աֆրիկայում
Աբրիկոսովո (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)
Աբրիկոսովո (Абрикосове, Orcaq Cabu), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Այգաշեն, Օրջակ-Ջաբու։
2001 թվականի տվյալներով Աբրիկոսովո գյուղում բնակվում էր 1 030 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պատմական եկեղեցիներ
Պատմական եկեղեցիներ, ընդհանրացնող այս տերմինն այն քրիստոնյա եկեղեցիների համար է, որոնք պահպանել են առաքելական իրավահաջորդությունը (հասկացվում է որպես եպիսկոպոսական ձեռնադրությունների անխափան շղթա՝ առաքյալների ժամանակներից մինչև մեր օրերը) և իրենց վարդապետության մեջ հիմնվում են ինչպես Սուրբ գրքի, այնպես էլ Սուրբ Ավանդության վրա։
Պատմական եկեղեցիներ ընդունված է համարել ուղղափառ, կաթոլիկ և հին արևելյան եկեղեցիները։
Նախկինում այս տերմինը երբեմն օգտագործվում էր 20-րդ դարի սկզբին կրոնական փիլիսոփայության վերաբերյալ աշխատություններում ։ Ժամանակակից ռուսական կրոնագիտական տերմինաբանության մեջ այն արտացոլվել է փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Գ. Վ. Զգուրսկու «Պատմական տերմինների բառարանում» և նույն հեղինակի ու պատմական գիտությունների թեկնածու Օ. Կ. Սադովնիկովի «Կրոնագիտության նորագույն բառարանում»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոնեություն
Մելիստե
Մելիստե (Mäliste), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Մուկն ու կատուն
Մուկն ու կատուն, (Кошки-мышки), Էկրան ստեղծագործական միության անիմացիոն ֆիլմը, որը նկարահանվել 1975 թվականին, ռեժիսոր Գեորգի Սինելնիկովի կողմից, ըստ Եֆիմ Չեպովեցկու «Մուկիկ Միցիկը» մանկական պիեսի մոտիվների։
Սյուժե
Մորաքույր Մարինան պահարանում ուներ առավել ամենաանհրաժեշտ մթերքը` բրինձ, արիշտա, գարու և այլն։ Նա առավոտյան կաթնային շիլա էր պատրաստում և ահավոր վախենում էր մկներից։ Բայց մկները մորաքույր Մարինայից ամենևին չէին վախեցնում, հատկապես այն մեկը, որը բնակվում էր նրա բնակարանում և իրեն գրեթե տանտիրուհու պես էր զգում։ Եվ այդ ժամանակ մորաքույր Մարինան որոշում է ազատվել մկնիկից և մի փոքրիկ կատու է գնում՝ մտածելով, որ դա վախեցնելու է ամբարտավանին, և նա կհեռանա։ Բայց մկնիկը չի հեռանում, այլ, ընդհակառակը, ընկերանում է կատվի հետ, և նրանք միասին սկսում են չարաճճիություններ անել, խաղալ և զվարճանալ։ Մի անգամ նրանք այնքան են չարություն անում, որ նրանք նկարում են մորաքույր Մարինայի դիմանկարի վրա, ինքը նրան վիրավորում է, և նա պատժում է չարագործներին։ Այդ ժամանակ մկնիկն ու կատուն նեղանում են և հեռանում տնից։ Բայց փողոցում կյանքը հեշտ չէր, ցուրտ էր, և նրանք սոված էին։ Նեղացած հերոսները պատրաստ էին վերադառնալ, բայց չընդունվելու վախը և հպարտությունը նրանց թույլ չէր տալիս դա անել։ Սակայն նրանք շուտով տեսնում են տանտիրուհու հայտարարությունը, որը լուծում էր բոլոր խնդիրները. նրանք վերադառնում են տուն։ Ընկերները հաշտվում են մորաքրոջ հետ, դադարում են անկարգություններ անել և ավելի ամուր ընկերներ են դառնում։
Հեռուստացուցադրումներ
Մուլտֆիլմը հաճախ հեռարձակվում է ռուսական «Կուլտուրա» հեռուստաալիքով ։
Հետաքրքիր փաստեր
Մուլտֆիլմը համատեղում է կենդանի նկարահանումներն ու տիկնիկային անիմացիան։ Ամբողջը կենդանի և համակցված նկարահանում է, բացառությամբ գլխավոր մուլտիպլիկացիոն հերոսների՝ Կիցիկ կատվի և Միցիկ մկնիկի։
Վերաթողարկվում DVD ձևաչափով
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս վերաթողարկվել է մուլտֆիլմերի հավաքածուներում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Էկրան» ստեղծագործական միության մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կատուների մասին Կատեգորիա:1975 մուլտֆիլմեր
Խոշարա
Խոշարա (ხოშარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1560 մետր բարձրության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Սկրիտեյա
Սկրիտեյա (Скрытея), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Վորոնի Կուստ
Վորոնի Կուստ (Вороний Куст), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Նովոմալիկլինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Նովոմալիկլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սերբիայի բնակչության մարդահամար
Սերբիայի բնակչության մարդահամարը պաշտոնապես վարվում է 1834 թվականից։ Այս հոդվածում ներկայացված են երբևէ կատարված բոլոր մարդահամարների հղումներն իրենց արդյունքներով։ Բնակչության թիվը փոփոխվել է կապված քաղաքական և տնտեսական իրադարձություններից, ազդելով պատմության ընթացքի և հենց Սերբիայի զարգացման վրա։
Պատմություն
Սերբիայի մարդահամարը տեղի է ունենում սովորաբար ամեն 10 տարին մեկ և կազմակերպվում է Հանրապետական վիճակագրության ինստիտուտի կողմից։ Վերջին մարդահամարը տեղի է ունեցել 2011 թվականին։
1991
Պաշտոնական՝
Հղումներ
Կատեգորիա:Սերբիայի բնակչություն Կատեգորիա:Մարդահամարներ
Պադմե Ամիդալա
Պադմե Ամիդալա Նաբերրիյեն (Padmé Amidala Naberrie, 46 — 19 ) «Աստղային պատերազմներ» ֆանտաստիկ սագայի կերպար է, Նաբու մոլորակի թագուհի, հետո Գալակտիկական սենատոր Նաբույից, Էնակին Սքայուոքերի կինը, Լյուք Սքայուոքերի և Լեյա Օրգանայի մայրը։
Կատեգորիա:Հնարված թագուհիներ
Արարատ Հովսեփյան
Արարատ Կարապետի Հովսեփյան, հայ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ստեղծագործել է դեկորատիվ-մոնումենտալ ոճով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ցողամարգ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ
Բան Ջաու
Բան Ջաու (班昭, երկրորդ անունը Հյուիբան 惠班, Ban Zhao, ), չինացի հայտնի գրող։ Առաջին հայտնի չինուհի պատմաբանն է ու գիտնականը։
Բան Ջաուն արիստոկրատական Բան ընտանիքից էր՝ Հան դինաստիայի ականվոր պետական գործիչ և պատմաբան Բան Բիաոյի դուստրը։ Նա ծնվել է Շենսի նահանգի՝ ժամանակակից Սյանյանի մոտակայքում գտնվող Անլին քաղաքում։ Ստացել է լավ կրթություն։ 59 թվականին ամուսնացել է տեղական զինվորական վերնախավի ներկայացուցիչ Ցաո Շիշուի հետ։ Սակայն, շատ չանցած այրիացել է և երբևէ չի ամուսնացել։ Բան Ջաուն սկսել է զբաղվել գիտությամբ, գրել է բանաստեղծություններ, տրակտատներ, հետաքրքրվել է պատմությամբ, աշխարհագրությամբ և մաթեմատիկայով։ 92 թվականին կանչվել է Հե դի կայսեր արքունիք, մահացած եղբոր՝ Բան Գուից հետո, Հան դինաստիայի պատմության շարունակությունը գրելու համար։ Շատ շուտով կայսրից ստանում է հանձնարարություն ուսուցանել դասական գրականություն, պատմություն, աշխարհագրություն և մաթեմատիկա իր աղջիկներին և պալատական կանանց։ Որի համար ստացել է Ցաո Դագա (պատվավոր Ցաո աղջիկ) կոչումը։
Վյաչեսլավ Տիխոնով
Մանկություն և պատանեկություն
Վյաչեսլավ Տիխոնովը ծնվել է 1928 թվականի փետրվարի 8-ին, Պավլովո ավանում (այժմ Մոսկվայի մարզում)։ Հայրը՝ Վասիլի Ռոմանովիչը, մեխանիկ էր կարի ֆաբրիկայում, մայրը՝ Վալենտինա Վյաչեսլավովնան, մանկապարտեզի դաստիարակ էր։ Ընտանիքն ապրում էր փայտե մեծ երկհարկանի տանը՝ տատիկի և պապիկի հետ։ Դպրոցում Վյաչեսլավի սիրած առարկաներն էին մաթեմատիկան, ֆիզիկան և պատմությունը։
Բան Ջաու
Կայսեր մահվանից հետո՝ 106 թվականին Բան Ջաուն դառնում է Դեն Սուի (Բան ՉՋաուի նախկին սան) խնամակալի խորհրդատուն, ով Չինաստանի փաստացի տիրակալն էր Շան դի և Ան դի կայսրերի օրոք։ Որոշ ժամանակ անց ստանում է կայսերական գրադարանի կառվարչի պաշտոն։ Այս պաշտոնում կազմակերպում է հին ձեռագրերի կրկնօրինակման աշխատանքներ՝ դրանց հետագա տարածման նպատակով։ Բան Ջաուն մինչև իր կյանքի վերջ մեծ ազդեցություն է ունեցել կայսերական արքունիքում։ Մահացել է 116 թվականին կայսրության մայրաքաղաք Լոյանում։
Վյաչեսլավ Տիխոնով
Մանկություն և պատանեկություն
1941 թվականին, Հայրենական Մեծ պատերազմի հենց սկզբից, այն դպրոցում, որտեղ սովորում էր Վյաչեսլավը, տեղակայվեց զինվորական հոսպիտալը։ Տասներեքամյա տղան ուսումը շարունակեց արհեստագործական ուսումնարանում՝ յուրացնելով խառատի մասնագիտությունը։ Հետո իր մասնագիտությամբ սկսեց աշխատել գործարանում։ Երեկոներն ընկերների հետ անց էր կացնում «Вулкан» կինոթատրոնում՝ հերոսական ֆիլմեր դիտելով։ Սիրած հերոսներն էին Չապաևը, Ալեքսանդր Նևսկին, սիրած դերասանները՝ Միխայիլ Ժարովը և Պյոտր Ալեյնիկովը։
Բան Ջաու
Ստեղծագործություններ
Բան Ջաույի ամենանշանակալից աշխատություններից է «Հան գիրքի» ավարտումը՝ Արևելյան Հան դինաստիայի պատմությունը, եղբոր՝ Բան Գուից հետո։ Որտեղ ավելացվել է նաև Հե դի կայսեր մոր՝ կայսրուհի Դուի ծագումնաբանությունը և տրակտատներ աստղագիտության վերաբերյալ։
Կարևոր աշխատանքներից է համարվել նաև «Կանաց ուղեցույցը», որը Բան Ջաուն կազմել է երիտասարդ արիստոկրատուհիների համար։ Այստեղ խորհուրդներ է տրվում անձնական կյանքի, դաստիարակության վերաբերյալ, շեշտվում է հնազանդ և կրթված լինելու անհրաժեշտությունը։
Վյաչեսլավ Տիխոնով
Մանկություն և պատանեկություն
Տիխոնովը ծնողներից գաղտնի երազում էր կինոդերասանի կարիերայի մասին, իսկ ծնողները նրա մեջ տեսնում էին ապագա ինժեների կամ ագրոնոմի։ 1944 թվականին Տիխոնովն ընդունվեց Ավտոմեխանիկական ինստիտուտի նախապատրաստական կուրս։ 1945 թվականին նա փորձեց ընդունվել Կինեմատոգրաֆիայի համալսարան (ВГИК)։ Սկզբում նրան չընդունեցին, սակայն մինչև ընդունելության քննությունների ավարտը համալսարանի պրոֆեսոր Բորիս Բիբիկովը նրան իր դասարանն ընդունեց։ Բուհում ուսումնառության տարիներին տեղի ունեցավ Տիխոնովի դերասանական դեբյուտը Սերգեյ Գերասիմովի «Երիտասարդ գվարդիա» ֆիլմում, որտեղ նա խաղաց Վոլոդյա Օսմուխինի դերը։ Պրեմիերան տեղի ունեցավ 1948 թվականի աշնանը։
Բան Ջաու
Ստեղծագործություններ
Հենան նահանգ ճանապարհորդելուց հետո, Բան Ջաուն 101 թվականին գրում է «Ճանապարհորդություն դեպի արևելք» աշխատությունը։ Ինչպես նաև գրել է «Հիշողություն» աշխատությունը, որը չի պահպանվել։
Վյաչեսլավ Տիխոնով
Մանկություն և պատանեկություն
Ուսման տարիներին Տիխոնովն ամուսնացավ Նոննա Մորդյուկովայի հետ։ 1950 թվականին գերազանցությամբ ավարտեց համալսարանը, ''Բ. Վ. Բիբիկովի և Օ. Ի. Պիժովայի'' դասարանները և աշխատանքի ընդունվեց կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում։ 1950 թվականի փետրվարի 28-ին ծնվեց որդին՝ ապագա կինոդերասան Վլադիմիրը։
1950-1960-ական թվականներ
Տիխոնովի ստեղծագործական խթանը «Երիտասարդ գվարդիա» ֆիլմն էր։ Ի տարբերություն ֆիլմի մյուս դերակատարների, 1948 թվականից հետո գրեթե 10 տարի կինոյում հետաքրքիր դերեր չէր ստանում ։ Ռեժիսորները հիմնականում օգտվում էին Տիխոնովի արտաքին հմայքից՝ չձգտելով ի հայտ բերել նրա դերասանական ներուժը։ Այդ տարիներին դերասանը կարողացավ իր մասին հայտարարել թատրոնում՝ խաղալով Արջի դերը Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում Է. Պ. Գարինի բեմադրած «Սովորական հրաշք» ներկայացման մեջ։
1957 թվականին Տիխոնովը դարձավ Մ. Գորկու անվան մանկապատանեկան ֆիլմերի կենտրոնական կինոստուդիայի դերասան։ Նույն թվականին կինոէկրան բարձրացավ ''Ս. Ի. Ռոստոցկու'' «Բանը Պենկովի մեջ էր» ֆիլմը, որում Տիխոնովը խաղաց տրակտորիստ Մատվեյ Մորոզովի դերը, որը նրան ճանաչում բերեց։
Ռեժիսոր Վիկտոր Իվչենկոյի «Ա.Ի.-արտակարգ իրադարձություն» ֆիլմում (1958) Տիխոնովը խաղաց օդեսացի նավաստի Վիկտոր Ռայսկու դերը, մի անհոգ և ուրախ երիտասարդի, որն իսկական հերոս է դառնում։
Այս ֆիլմերից հետո ռեժիսորներն սկսեցին վստահել Տիխոնովին. կարճ ժամանակավատվածում նրան առաջարկվեցին բազմապլան, նշանակալից դերեր տարբեր ֆիլմերում. Ստանիսլավ Ռոստոցկի՝ «Մայիսյան աստղեր» (1959) և «Յոթ քամիներ» (1962), Ե. Ի. Տաշկով՝ «Ծարավ» (1959), Մ. Ա. Շվեյցեր՝ «Միչման Պանինը» (1960), Լ. Դ. Լուկով՝ «Երկու կյանք» (1961), Ս. Ի. Սամսոնով՝ «Լավատեսական ողբերգություն» (1963)։ «Ծարավ» ֆիլմում Տիխոնովն առաջին անգամ փորձեց գերմանացի սպայի համազգեստը և խորհրդային գործակալի դերը. նա խաղաց պատերազմի ժամանակ գերմանական թիկունք ուղարկված հետախույզի դերը։
1960-1990-ական թվականներ
1960-ական թվականների կեսերին Տիխոնովը մի մեծ քայլ կատարեց դեպի դերասանական վարպետության բարձունքները. նա խաղաց Անդրեյ Բալկոնսկու դերը Սերգեյ Բոնդարչուկի «Պատերազմ և խաղաղություն» ֆիլմում, որին հետևեց ուսուցիչ Մելնիկովի դերը Ռոստոցկու «Ապրենք մինչև երկուշաբթի» ֆիլմում։ Երկու դերերն էլ պարզապես հիացրին հանդիսատեսին։
Տատյանա Լիոզնովայի «Գարնան տասնյոթ ակնթարթ» հեռուստասերիալում Տիխոնովը խաղաց իր ամենահայտնի՝ հետախույզ Իսաև-Շտիրլիցի դերը, որը 1945 թվականին աշխատում էր Ֆաշիստական Գերմանիայի որջում։ Դերասանական հաջողությունը Տիխոնովին մեծ ճանաչում բերեց։ 1969-1972 թվականներին նկարահանված ֆիլմը պետք է ցուցադրվեր Հաղթանակի օրվա նախօրեին, 1973 թվականի մայիսին, սակայն, խորհրդային առաջնորդ Լ. Ի. Բրեժնևի ԳՖՀ այցի պատճառով, քաղաքական նկատառումներով ֆիլմի ցուցադրությունը հետաձգվեց։ Ֆիլմի առաջին սերիան հանդիսատեսը դիտեց 1973 թվականի օգոստոսի 11-ին։ Դա Տիխոնովի կինոկարիերայի հաղթական տարին էր։ Հատկանշական է, որ ինքը՝ դերասանը, ցմահ իրեն ամրագրված Շտիրլիցի կերպարն իր հետ չէր նույնացնում։ Դստեր՝ Աննայի խոսքով, հերթական «Օյ, Շտիրլիցը» ակնարկին Տիխոնովը պատասխանում էր. «Այո, ինձ երբեմն այդպես են անվանում», կամ «Դուք ինձ ինչ-որ մեկի հետ շփոթում եք»։ ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս էլ պաշտամունքային դարձած սերիալով նկարահանող խումբը՝ Տիխոնովի և Լիոզնովայի գլխավորությամբ, շրջագայեց աշխարհի բազմաթիվ երկրներում։ 2009 թվականին թողարկված ֆիլմի գունավոր տարբերակին 81-ամյա դերասանը բացասկան վերաբերվեց՝ ասելով, որ այն ոչ մի կապ չունի ո՛չ իր, ո՛չ էլ ողջ ստեղծագործական խմբի հետ ։
Մոտ 10 տարի հետո Տիխոնովը խաղաց Շտիրլիցի դերին նման, սակայն արդեն ոչ թե շարքային, այլ խորհրդային հատուկ ծառայությունների ղեկավար պաշտոնյայի դերը նույն՝ Յուլիան Սեմյոնովի «ՏԱՍՍ-ը լիազորված է հայտարարել...» («ТАСС уполномочен заявить…») ֆիլմում՝ վերջնականապես հաստատելով օրինակելի խորհրդային հետախույզի իր կերպարը։ Մինչ այդ՝ 1977 թվականին նա նկարահանվեց Ս. Ի. Ռոստոցկու «Սևականջ սպիտակ Բիմը»` կարեկցության և մտերիմների ու մեր փոքր եղբայրների հանդեպ մարդկային դաժանության մասին հումանիստական ֆիլմում։ «Կինոդահլիճի փակ դռների հետևից լսվում էր, թե ինչպես է հանդիսատեսը լալիս»,-այսպես է կենսագիրը բնութագրում ցնցված հանդիսատեսի արձագանքը ֆիլմին։
1978 թվականին Տիխոնովն առաջին և վերջին անգամ նկարահանվեց կոմեդիայում՝ Մարկ Գենինի «Փողոցով կոմոդ էին տեղափոխում» ֆիլմում, որտեղ խաղաց կոմոդի տիրոջ դերը։
1970-ական թվականների կեսերին Տիխոնովին վստահվեց հեռուստատեսությամբ կարդալ ԽՄԿԿ ԿԿ գլխավոր քարտուղար Լ. Ի. Բրեժնևի հուշերի հիման վրա նկարահանված «Մալայա զեմլյա» վավերագրական եռագրության հեղինակի խոսքը։ Այդ մասին խնդրել էր ինքը՝ խորհրդային ղեկավարը ։ Գրքի վերջաբանը՝ «Հիշողությունները», Տիխոնովը կարդաց 1982 թվականի դեկտեմբերի սգո օրերին՝ գլխավոր քարտուղարին հրաժեշտ տալիս։
1980-2000-ական թվականներ
1989-2009 թվականներին եղել է «Կինոյի դերասան» թատրոն-ստուդիայի ղեկավարը ։
1980-ականների վերջն ու 1990-ականների սկիզբը դժվար ժամանակներ էին Տիխոնովի համար։ Վերակառուցումը նրա սրտով չէր, իդեալները, որոնց նա հավատում էր, ոտնահարված էին։ Այդ ընթացքում նա նշանակալից դերեր չունեցավ։ Նկարահանվեց երկրորդական, բայց տպավորիչ դերում Նիկիտա Միխալկովի «Արևից ուժասպառ» («Утомлённые солнцем») ֆիլմում, Դմիտրի Աստրախանի «Սպասասրահ» հեռուստասերիալում, «Բեռլինյան էքսպրես» ֆիլմում։ Սակայն, ինչպես նշում է կենսագիր Նատալյա Կորնեևան, այդ դերակատարումներից Տիխոնովն արդեն հոգեկան բավարարվածություն չէր ստանում. հոգևոր արժեքների արմատական փոփոխությունները դերասանի մեջ ներքին հակասություն էին առաջացրել։
1998 թվականին նշանակալից իրադարձություն դարձավ Սերգեյ Ուրսուլյակի «Հաղթանակի օրվա առթիվ» ֆիլմ-գրոտեսկը, որտեղ Տիխոնովը, Միխայիլ Ուլյանովի և Օլեգ Եֆրեմովի հետ, նկարահանվեց Նոր Ռուսաստանում տեղի ունեցածից ցնցված և զինվորական ընկերների հետ անհայտ ուղղությամբ շարժվող ինքնաթիռի ղեկին նստած պատերազմի վետերանի դերում։ 1990-ականների մյուս հզոր դերը, քննադատների կարծիքով, Տիխոնի կերպարն է Ֆ. Մ. Դոստոևսկու վեպի հիման վրա Դմիտրի և Իգոր Տալանկինների նկարահանած «Չարքեր» ֆիլմում։
2002 թվականին, դստեր խնդրանքով, նկարահանվեց իր փեսայի՝ ռեժիսոր Ն. Վորոնովսկու «Գայլի աչքերով» թրիլլերում։
Վերջին անգամ Տիխոնովն էկրանին հայտնվեց Աստծո դերում՝ Էլդար Ռյազանովի «Անդերսեն. կյանքն առանց սիրո» ֆիլմում (2006)։
Երբ 2008 թվականին սկսեց նկարահանվել «Իսաև» հեռուստասերիալը՝ Շտիրլիցի երիտասարդության մասին, ռեժիսոր Սերգեյ Ուրսուլյակը մտածում էր 80-ամյա Տիխոնովին հրավիրել Իսաևի հոր դերը խաղալու, սակայն, հաշվի առնելով Տիխոնովի հակասական վերաբերմունքը Իսաև-Շտիրլիցի կերպարին և ցանկանալով, որ հանդիսատեսի հիշողության մեջ հռչակավոր դերասանը մնա քրեստոմատիական կերպարում, ռեժիսորն, ի վերջո, հրաժարվեց այդ մտքից ։ Վախճանից ոչ շատ առաջ, 2009 թվականի հոկտեմբերին, հեռուստատեսությամբ սերիալը դիտելով՝ երիտասարդ Իսաևի դերակատար Դանիիլ Ստրախովի մասին «Կոմսոմոլսկայա Պրավդային» տրված հարցազրույցում Տիխոնովն ասել է, որ, չնայած երիտասարդ դերասանն իրենից խորհուրդ չի հարցրել բայց նման է իրեն, ինչը հաճելի է ։
Անձնական կյանք
Տիխոնովի առաջին կինը Նոննա Մորդյուկովան էր, ում հետ ապրել է 13 տարի՝ մինչև 1963 թվականը։ Այդ ամուսնությունից ծնվել է որդին՝ Վլադիմիրը (1950-1990), որի երեխաները՝ Վասիլին (ծն. 1972) և Վլադիմիրը (ծն. 1982) ծնվել են տարբեր ամուսնություններից ։
Դերասանի երկրորդ կինը 1967 թվականից Տամարա Իվանովնան էր (ծն. 1944)` ֆրանսերենի մասնագետ, ում հետ Տիխոնովը ծանոթացել էր ֆրանսիական «Տղամարդը և կինը» ֆիլմի ձայնագրման ժամանակ։ Ամուսնացել են «Ապրենք մինչև երկուշաբթի» ֆիլմի նկարահանումների ընթացքում ։ Այդ ամուսնությունից, որը ձգվեց 42 տարի, 1969 թվականի հուլիսի 5-ին ծնվեց դուստրը՝ Աննան, ով Կինեմատոգրաֆիայի համալսարանն ավարտելով՝ դարձավ դերասան և պրոդյուսեր։ Աննա Տիխոնովայի երեխաները ռեժիսոր Նիկոլայ Վորոնովսկու հետ ամուսնությունից՝ երկվորյակներ Վյաչեսլավը և Գեորգին ծնվեցին 2005 թվականի հունիսին ։
Տիխոնովի ամենամտերիմ ընկերներն էին ռեժիսոր Ստանիսլավ Ռոստոցկին և նրա որդին՝ Անդրեյը, ում հետ դերասանը սիրում էր գնալ ձկնորսության, Գորկու անվան կինոստուդիայի տնօրեն Ռիմալիսի ընտանիքը, շախմատային գրոսմայստեր Լև Պոլուգաևսկին։
1990-ական թվականների սկզբին Տիխոնովն ամառանոց ձեռք բերեց Մոսկվա գետի ափին, Նիկոլինյան Բլուր կոչված վայրում, որը մինչև կյանքի վերջը նրա սիրած հանգստյան վայրն էր։ Լրագրողների թեթև ձեռքով, դերասանին կյանքի այդ շրջանում անվանեցին Մեծ ճգնավոր։
Հիվանդություն և մահ
2002 թվականին դերասանը սրտամկանի ինֆարկտ տարավ ։
2007 թվականի մայիսին Տիխոնովը հոսպիտալացվեց՝ անհաջող ընկնելու և սրտի շրջանում ցավերի պատճառով։ 2008 թվականի մարտին նրան վիրահատեցին Կենտրոնական կլինիկական հիվանդանոցում ։ 2009 թվականի նոյեմբերին նույն հիվանդանոցում անոթների վիրահատություն տարավ  ։ Վիրահատությունը հաջող անցավ, սակայն շուտով նրա վիճակը վատացավ, և 2009 թվականի դեկտեմբերի 4-ն մեծ դերասանը վախճանվեց  ։
2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Փրկչի տաճարում տեղի ունեցավ Տիխոնովի հոգեհանգստյան պատարագը, որից հետո Կինոյի տանը տեղի ունեցավ քաղաքացիական հոգեհանգիստը ։ Դերասանին թաղեցին Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը  ։
Ֆիլմեր Վյաչեսլավ Տիխոնովի մասին
Դերասանի կյանքի և ստեղծագործության մասին նկարահանվել են մի շարք վավերագրական ֆիլմեր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:«Նիկա» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ՌԴ կառավարության մրցանակի դափնեկիրներ մշակույթի բնագավառում
Ուգլևիկի ջերմաէլեկտրակայան
Ուգլևիկի ջերմաէլեկտրակայան (Termoelektrana Ugljevik; Термоелектрана Угљевик / Termoelektrana Ugljevik; Termoelektrana Ugljevik), ածխով աշխատող էլեկտրակայան Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետության Ուգլևիկ քաղաքում։ Այն Rudnik i termoelektrana Ugljevik (RiTE Ugljevik) էլեկտրաէներգիա արտադրող կազմակերպության մասն է կազմում, որը Elektroprivreda Republike Srpske-ի դուստր ձեռնարկությունն է։
Պատմություն
Ուգլևիկը 1899 թվականից ի վեր ածխի արդյունահանման շրջան է համարվում։ Ածխով աշխատող այս էլեկտրակայանի շինարարությունը սկսվել է 1976 թվականին։ Առաջին և միակ էներգաբլոկը շահագործման է հանձնվել 1985 թվականին ։ Նոր արտադրության գործարկմանը զուգահեռ, Ուգլևիկի հին հանքը փակվել է, որի փոխարեն ստեղծվել է նոր հանքավայր և RiTE Ugljevik ընկերությունը՝ իրագործելով և՛ ածխի արդյունահանում, և՛ էլեկտրաէներգիայի արտադրություն։
Համաձայն ջէկի նախնական ուրվագծի նախատեսվում էր կառուցել ամենաքիչը չորս էներգաբլոկ` յուրաքանչյուրը 300 ՄՎտ հզորությամբ ։ Երկրորդ բլոկի շինարարությունը սկսվել է 1985 թվականին, սակայն դադարեցվել է Բոսնիական պատերազմի հետևանքով ։ Էլեկտրակայանի գործունեության ժամանակավորապես դադարը տևել է շուրջ 3 տարի՝ 1992 թվականի ապրիլից մինչև 1995 թվականի նոյեմբեր, բայց սարքավորումները պահպանվել են։
Գործարկման ժամանակ էներգաբլոկը չի հասել իր նախատեսված հզորությանը, և շահագործումը բարդացել է, քանի որ տարին մեկ անգամ ջէկն անջատվում էր ջեռուցման մակերեսների մաքրման համար, իսկ դա երկարատև պրոցես էր ։
Պոդոլսկի մեքենաշինական գործարանի «ОАО» և КОТЭС-ի «ЗАО» ռուսական ընկերությունների որոշման համաձայն 2010 թվականին էլեկտրակայանն արդիականացվել է, վերակառուցվել են կաթսայատան սարքավորումները, էներգաբլոկը հասել է իր նախագծված հզորությանը  ։
Նկարագիր
Էներգաբլոկում խորհրդային սարքավորումներն են, ներառյալ T-shaped P-64-1 ուղղակի հոսքի կաթսայատունը, որը գործում է K-300-240-1 տուրբինային միավորով և նախատեսված է լիգնիտներ այրելու համար ։
Ածուխը բաց եղանակով արդյունահանվում է ջէկին կից տարածք և վերջինիս մատակարարվում հատուկ փոխադրիչի միջոցով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի տնտեսություն Կատեգորիա:Սերբիա Կատեգորիա:Սերբիայի տնտեսություն
Մոնդվիլ (Կալվադոսի գավառ)
Մոնդվիլ (Mondeville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 9927 մարդ, բնակչության խտությունը` 1096.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.05 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 4 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 6397 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 4617-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1780։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 4617 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 3947 անձ (1993 տղամարդ և 1954 կին)։ Գործազուրկ են եղել 670 անձ (397 տղամարդ և 273 կին)։ 1780 անաշխատունակներից 691-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 717-ը` թոշակառուներ, իսկ 372-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ալեքսեևկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան, Ղրիմ)
Ալեքսեևկա (Олексіївка, Eski Ali Keç), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Էրշտմայ։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսեևկա գյուղում բնակվում էր 1 303 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
(6220) Ստեպանմակարով
(6220) Ստեպանմակարով (Stepanmakarov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,026325 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7684 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2843 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1922,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187211 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,87° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ֆեդրոս
Ֆեդրոս, հռոմեացի առակագիր։
Եղել է ստրուկ, ապա Օկտավիանոս Օգոստոս կայսեր ստրկալույծներից։ Գրել է լատիներեն, պարզ ու հասարակ։ Թարգմանել է Եզոպոսի առակները և իր ինքնուրույն գործերի հետ հրատարակել «Եզոպոսյան առակներ» խորագրով, 5 գրքով, որոնցից պահպանվել է միայն 134 առակ։ Ուշ շրջանի գրքերում Ֆեդրոսը ներմուծելով բարոյախոսական դատողություններ, անեկդոտներ և այլ նյութեր, դուրս է եկել ավանդական ժանրի սահմաններից։ Ֆեդրոսի գաղափարախոսությունը պլեբեյական է, նա մեծ ուշադրություն է նվիրել սոցիալական մոտիվներին։
Ֆեդրոսի առակները հայերեն է թարգմանել և հրատարակել Էդուարդ Հյուրմյուզյանը 1855 թվականին «Առակք» խորագրով։
Կատեգորիա:Առակագիրներ Կատեգորիա:Հռոմեացի բանաստեղծներ
Շալուա (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)
Շալուա, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում ։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո    և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված ։
Աշխարհագրություն
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության կենտրոնաարևմտյան մասում։ Ունի լեռնային տեղանք։ Համայնքի տարածքն 15414,0 հա է, որից 8331,6 հա-ն անտառային հողեր են։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Շալվա գետը ։
Պատմամշակութային հուշարձաններ
Շալուա համայնքի տարածքում առկա էին բազմաթիվ պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնցից են 1-ինից 13-րդ դարերով թվագրվող դամբարանադաշտ, 17-րդ դարով թվագրվող «Պողոս-Պոտրոս» անունը կրող եկեղեցին, 12-ից 13-րդ դարերով խաչքարը, 17-րդ դարով թվագրվող 5 խաչքարերը, 17-րդ դարով թվագրվող 2 տապանաքարը, 1629 թվականով թվագրվող տապանաքարը, 17-ից 18-րդ դարերով թվագրվող արձակագիր քարը, միջնդարով թվագրվող կամուրջ և այլն ։
Վարչատարածքային բաժանում և համայնքային կյանք
Համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց ։
Գործում էր ինքնահոս անհատական ջրամատակարարման համակարգ, որը սնվում էր տարբեր բնական աղբյուրներից։ Առկա են նաև խմելու ջրի համար պիտանի մշտական գործող բնական աղբյուրներ ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքային ճանապարհները բնահողային էին, խճից և չմշակված այլ նյութերից ։
Համայնքը միացված էր հանրապետության տրանսպորտային կապին ։
Բնակչություն
Շալուա համայնքի բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 125 մարդ, որոնք կազմել են 34 տուն։ Նույն թվականի դրությամբ Շալուա գյուղում բնակվել է 55 մարդ, որոնք կազմել են 18 տուն։ Հիմնաշեն գյուղում բնակվել է 38 մարդ, որոնք կազմել են 8 տուն։ Վերին Շեն գյուղում բնակվել է 20 մարդ, որոնք կազմել են 5 տուն։ Քարուտ գյուղում բնակվել է 12 մարդ, որոնք կազմել են 3 տուն ։
Կրթություն
Շալուա համայնքում գործում էր միջնակարգ դպրոց, որտեղ 2015 թվականի դրությամբ սովորում էր 19 աշակերտ ։
Տնտեսություն
Համայնքի բնակչությունը հիմնականում զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ՝ հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Համայնքի տարածքի 6629,0 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի համայնքներ
Աուն Սան
Աուն Սան (အောင်ဆန်း, ), Բիրմայի քաղաքական գործիչ, ազգային–ազատագրական շարժման հերոս։ Ավարտել Է Ռանգունի համալսարանը (1937)։ Մասնակցել է Բիրմայի կոմկուսի ստեղծմանը (1939 թվականի օգոստոս), եղել դրա առաջին գլխավոր քարտուղարը (1939–1940)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը սկսվելուց հետո համագործակցել է ճապոնացիների հետ՝ փայփայելով ճապոնիայի օգնությամբ անգլիական գաղութային լուծը թոթափելու և անկախ Բիրմա ստեղծելու հույսեր։ ճապոնական զինված ուժերը Բիրմա ներխուժելուց հետո հուսախաբ է եղել և կազմակերպել հակաճապոնական Դիմադրության շարժումը։ 1944 թվականի օգոստոսից ընդհատակում ստեղծված ժողովրդական ազատության հակաֆաշիստական լիգայի պրեզիդենտն էր։ 1945 թվականի մարտին գլխավորել է Բիրմայի Ազգային բանակի հակաճապոնական ապստամբությունը։ 1947 թվականին եղել է «անցումնային կառավարության» ղեկավարը։ Սպանվել է 1947 թվականի հուլիսի 19-ին՝ նախկին վարչապետ Ու Սայի կողմնակիցների կողմից։ Բիրմայի ժողովուրդը մեծարում է նրան որպես ազգային հերոսի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մյանմայի հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հրաձգային զենքից մահացածներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:Անկախության ակտիվիստներ Կատեգորիա:Մյանմայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ
Շամիրամի կախովի այգիներ
Շամիրամի կախովի այգիները, աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկը, որը գտնվել է Բաբելոնում (նշանակում է Արև աստծո դարպաս)։
Պատմությունը
Այն եղել է Հին Աշխարհի նշանավոր քաղաքներից մեկը և Բաբելոնիայի կամ Քաղդեայի մայրաքաղաքը։ Նրա ավերակները գտնվում են ներկա Բաղդադ քաղաքից 1600 կիլոմետր հարավարևելք, այն տերիտորիայում, որը հայտնի է Միջագետք անվան տակ։ Միջագետքը եղել է մարդկային մշակույթի ամենահին օրինակներից մեկը, որը ընկած է եղել Եփրատ և Տիգրիս գետերի միջև։ Տիգրիսն ու Եփրատը, սկիզբ են առնում Հայկական բարձրավանդակից։ Բաբելոն քաղաքը հայտնի է եղել շատ ճարտարապետական գործերով, որոնցից մեկը Շամիրամի կախովի այգիները, Հին Աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկը։ «Շամիրամի կախովի այգիները» Հին Բաբելոնին բնորոշ առանձնահատկություն է եղել։ Այն մարդկանց հպարտության աղբյուրն էր։ Ասում են, որ այգիները ճարտարապետության մեջ եղել են ականավոր սխրագործության արդյունք. ամֆիթատրոնի ձևով՝, hարկերով բարձրացող այգիների շարք՝ որտեղ կային ծառերի, որթատունկերի և թփուտների տեսակներ։ Ըստ պատմական տեղեկությունների՝ Նաբուգոդոնոսոր II թագավորն այն կառուցել է Քրիստոսից առաջ 600 թվականին՝ իր սիրելի կնոջ՝ Մարաստանի թագուհի Ամիտիսի համար, ով շատ էր կարոտում իր երկրի կանաչ լեռներն ու անտառները։ Ցանկանալով թեթևացնել հայրենիքի կարոտը՝ Նաբուգոդոնոսոր թագավորը նվիրեց նրան մի ամբողջ օազիս, որը հիշեցնում էր Մարաստանի լեռներն իրենց հարուստ բուսականությամբ։ Այս գեղեցիկ այգիներն ավերվել են ջրհեղեղից[փա՞ստ]։ Առասպելը դրանք դարձրեց «Շամիրամի կախովի այգիներ»՝ վերագրելով դրանք Ասորեստանի կիսաառասպելական թագուհի Շամիրամին, որը թագավորել է Նաբուգոդոնոսոր արքայից շատ ավելի առաջ։ Որոշ գիտնականների կարծիքով դրանք կառուցվել են ոչ թե Նինվեում, այլ Նոր Նինվեում՝ Սինաքերիբ թագավորի կողմից։ Այգիները կործանվել են մ․թ․ա․ 538 թ պարսկական արշավանքների հետևանքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաբելոն
Ֆեոդոր Կուզմին
Ֆեոդոր Բորիսովիչ Կուզմին (Фёдор Борисович Кузьмин, 4 մայիսի, 1932, Գոլովիցի, Դուխովշչինսկի շրջան, Սմոլենսկի մարզ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ – 3 փետրվարի, 1977, Սիմֆերոպոլ), Խորհրդային բանակի ավագ լեյտենանտ, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխութան ճնշման մասնակից, Սովետական Միության հերոս (1956)։
Կենսագրություն
Ֆեոդոր Կուզմինը ծնվել է 1932 թվականի մայիսի 4-ին Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի Գոլովիցի գյուղում։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եղել է շրջափակման մեջ Յարցևսկի շրջանում։ 1951 թվականին Ֆեոդոր Կուզմինն ավարտել է դպրոցի տասներորդ դասարանը։ Նույն թվականին զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ 1954 թվականին ավարտել է Խմելնիցկիի տանկային ուսումնարանը ։
Լինելով Մեքենայացված առանձին բանակի 33-րդ գվարդիական մեքենայացված դիվիզիայի 104-րդ գվարդիական մեքենայացված գնդի տանկային դասակի հրամանատար՝ Ֆեոդոր Կուզմինն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման գործողություններին։ Բազմիցս աչքի է ընկել ծավալված մարտերում ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ի հրամանով «զինվորական պարտքի կատարման ժամանակ ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար» գվարդիայի լեյտենանտ Ֆեոդոր Կուզմինն արժանացել է Սովետական Միության հերոսի կոչման և պարգևատրվել Լենինի շքանշանով ու «Ոսկե աստղի» մեդալով (համար 10841) ։
1961 թվականին ավագ լեյտենանտ Ֆեոդոր Կուզմինը զորացրվել է։ Ապրել և աշխատել է Սիմֆերոպոլում։ Մահացել է 1977 թվականի փետրվարի 3-ին։ Թաղված է Սիմֆերոպոլում ։
Պարգևատրվել է նաև մի շարք մեդալներով ։
Մելիվեռե
Մելիվեռե (Mälivere), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կոհիլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Խոնիսճալա
Խոնիսճալա (ხონისჭალა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200-1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 138 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Փսի (տառ)
Փսին (հունարեն` ψι) հունական այբուբենի քսաներեքերորդ տառն է։ Հունական այբուբենում թվային արժեքն է` 700։
Սկրյաբինո (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)
Սկրյաբինո (Скрябино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Խոսե Խոսե
Խոսե Ռոմուլո Սոսա Օրտիս (José Rómulo Sosa Ortiz,, առավել հայտնի է Խոսե Խոսե անվամբ), մեքիսկացի երգիչ, երաժիշտ և դերասան։ «El Principe » երգը թողարկելուց հետո նրան շնորհվեց «Երգի արքայազն» (El Príncipe de la Canción) մականունը ։ Հանդես է գալիս հիմնականում լատինաամերիկյան ռոմանտիկ բալլադների կատարմաբ։
Կենսագրություն
Խոսե Խոսեն ծնվել է 1948 թվականին փետրվարի 17-ին Մեխիկոյում՝ Ասկապոցալկոյում։ Ապագա երգչի հայրը երաժիշտ Խոսե Սոսա Էսկիվիլյան էր իսկ մայրը՝ նույնպես երաժիշտ՝ Մարգարիտ Օրտիսը։ Քանի որ ծնողների կարիերան այնքան էլ հաջող չէր, ուստի չշտապեցին ողջունել որդու նկրտումները՝ հանդեպ երգ-երաժշտության։ 1963 թվականին Խոսեի հայրը լքեց ընտանիքը։ Այդ պատճառով, ընտանիքի հոգսը թեթևացնելու և մորն ու փոքր եղբորը օգնելու նպատակով, Խոսե Խոսեն սկսեց աշխատել։ Հենց այդ տարում էլ երգիչը ստեղծեց իր առաջին տրիոն, որի կազմում ընդգրկվեցին նրա զարմիկ Ֆրանսիսկո Օրտիսն ու ընկերը՝ Ալֆրեդո Բենիտեսը ։
Կարիերա
1965 թվականին Խոսեն ստորագրեց իր կյանքի առաջին պայմանագիրը «Orfeon Records» ձայնագրման ընկերության հետ.
Այս ձայնագրման ստուդիայի հետ համագործակցության ընթացքում Խոսե Խոսեն լուրջ հաջողություններ չարձանագրեց իր կարիերայում։ 1967 թվականին երգիչը ստորագրեց պայմանագիր երգու սինգլներ ձայնագրելու համար՝ «El Mundo» և «Ма Vie», սակայն կրկին անհաջողության մատնվեց։ Դրանից հետո կրկին վերադարձավ սերենադներին և գիշերային ակումբներում ելույթներին Los PEG-ի հետ համատեղ։
1969 թվականին Արմանդո Մանսաներոյի օգնությամբ Խոսե Սոսան լույս ընծայեց իր առաջին ալբոմը, որը կոչվեց «José José »: RCA Victor լեյբլում երգիչը հանդես եկավ Խոսե Խոսե կեղծանվամբ, որը իր և հոր՝ ալկոհոլի չարաշահումից նոր մահացած Խոսե Սոսա Էսկվիլյայի անունների համատեղությունն էր։ Ալբոմը դրական ընդունելության արժանացավ քննադատների կողմից, սական մեծ կոմերցիոն հաջողություններ չարձանագրեց ։
1970 թվականին լույս տեսավ Խոսե Խոսեի թվով երկրորդ ալբոմը, որը կոչվեց «La nave del olvido». այս ալբոմի համանուն երգը մեծ հաջողություններ ունեցավ և ճանաչվեց ու սիրվեց Մեքսիկայում և Լատինական Ամերիկայում։ 1970 թվականի մարտի 25-ին Խոսե Խոսեն Մեքսիկան ներկայացրեց միջազգային երգի փառատոնին։ Այդ փառատոնը կոչվում էր I«I Festival de la Canción Latina» իսկ երգը, որով հանդես եկավ Խոսեն՝ «El Triste»: Արդյունքում երգը զբաղեցրեց երրորդ հորիզոնականը։ 1970-ականների սկզբներին Խոսե Խոսեն դարձավ ամենահայտնի լատինոամերիկյան ռոմանտիկ բալլադներ կատարողը ամբողջ Լատինական Ամերիկայում։
Երգիչը միջազգային ճանաչման արժանացավ «Amor Amor,» ալբոմի լույս ընծայվելուց անմիջապես հետո։ Այն թողարկվեց Կալիֆոռնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Նույն թվականին, սակայն ավելի ուշ, նույն վայրում լույս տեսավ նաև երգչի մյուս ալբոմը՝ «Romántico»: 1983 թվականին թողարկվեց «Secretos» ալբոմը. այն վաճառվեց ավելի քան 2 միլիոն տպաքանակով հընթացս առաջին շաբաթի ։
1990 թվականին Ռաուլ Վելասկոն թողարկեց հատուկ հեռուստատեսային շոու, որը նվիրված էր Խոսե Խոսեի բեմական կարիերայի քսանհինգամյակին ( 1965 թվականից)։ Հաղորդումը եթեր բարձրացավ «Televisa» հեռուստաընկերությամբ և տևեց ավելի քան հինգ ժամ։ Եթերին մասնակցեցին շատ հայտնի անհատներ, որոնց թվում էին Արմանդո Մոնսենարոն, Լիբերտադ Լամարկեն, Վիսենտե Ֆերնանդեսը և այլք։ Այդ ժամանակ երգչի մոտ նկատվում էին առողջական խնդիրներ՝ կապված ալկոհոլի չարաշահման հետ։ 1993 թվականին Խոսեն արձակուրդ վերցրեց և անցավ բուժում ընդունելուն վերականգնողական կլինիկայում։ 1995 թվականին էկրաններ բարձրացավ «Perdóname Todo» ֆիլմը, որը նվիրված էր երաժիշտ-հարբեցող Խոսեի կյանքին ու ճակատագրին. սույն ֆիլմում երաժիշտը նկարահանվեց անմիջապես բուժումն ավարտելուց հետո։
1990-ականների վերջին լույս տեսավ «Distancia » (1998) ալբոմը։ 1999 թվականի սեպտեմբերին Խոսեն Արմանդո Մոնսաներոյի հետ միասին մասնակցեցին Լոս Անջելեսում տեղի ունացած համերգների շարքին, որը կոչվեց «Noche Bohemia»:
2001 թվականին հայտնվեց Խոսե Խոսեի նոր ալբոմը՝«Tenampa» վերնագրով, որը քննադատների կողմից ցածր ռեյտինգի արժանացավ ու վաճառվեց 500000 օրինակով։
Մրցանակներ
Խոսե Խոսեն ունի բազմաթիվ մրցանակներ և պարգևներ։ Դրանց թվում են «El Premio a la Excelencia», «Տարվա մարդ» (Latin Grammy Awards of 2005-ի կողմից)։ Ինն անգամ առաջադրվել է «Գրեմիի»։ Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում և Լաս Վեգասի Աստղերի ճեմուղիում կան Խոսե Խոսեի աստղերը։ 2007 թվականին հարազատ Ասկապոցալկոյում կառուցվեց և տեղադրվեց Խոսեին նվիրված բրոնզաձույլ արձանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Լատինաամերիկացիներ Կատեգորիա:Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Մեքսիկացի կոմպոզիտորներ
Բերոն ջրվեժ
Բերոն (Barron Falls; աբոր․ Դին-դին)՝ բազմասանդղակավոր ջրվեժ Ավստրալիայի Հյուսիսային Քվինսլենդ տարածքում  (Աթերտոն պլատո, Քվինսլենդ նահանգ, Ավստրալիա)։ Գտնվում է Բերոն-Գորջ ազգային պարկի տարածքում՝ Բերոն գետի վրա։ Ջրվեժի միջին լայնությունը կազմում է 137 մ, անձրևների ժամանակ այն կարող է մեծանալ մինչև 259 մ, ջրի անկման ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 125 մ, այդ թվում հիմնական մասինը՝ 107 մ։ Չորային ժամանակահատվածում ջրվեժը վերածվում է մի քանի բարակ հոսքերի։ Դա հատկապես ավելի նկատելի է դարձել գետի վրա 1963 թ ՀԷԿ կառուցելուց հետո ։
Քուրանդա քաղաքից ջրվեժ հեռավորությունը ուղիղ գծով կազմում է մեկ կիլոմետրից քիչ ավել և այնտեղ կարելի է հասնել Քենեդիի խճուղով։ Ջրվեժի մոտակայքում առկա է երկաթե և կախովի ճոպանուղիներ ։
Տուրիստական նշանակություն
Բերոն ջրվեժը 1890-ականներից սկսած մեծ պահանջարկ ունեցող տուրիստական ուղղություն է։ Զբոսաշրջիկներին հետաքրքրում է տեսարժան վայրերով հարուստ բնությունը ։
Անվան ծագումը
Ջրվեժը իր անվանումը ստացել է Բրիսբենի 1860-ականների ոստիկանապետ Թոմաս Հենրի Բոումեն Բերոնի պատվին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրալիայի ջրվեժներ
Աստերոիդների ցանկ (32001-32100)
Աստերոիդների ցանկ (31901-32000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (32101-32200)
Հարություն Դաղբաշյան
Հարություն Դաղբաշյան, բառարանագիր, պատմաբան։ Փիլիսոփայության դոկտոր (1893)։
Գործունեություն
Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում (1881—1887 թվականներին), ապա՝ Մյունխենի, Թյուբինգենի և Բեռլինի համալսարաններում։ 1893 թվականին ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Դաղբաշյանի «Լիակատար բառարան ռուսերենից հայերեն» (պրակ 1—3, 1902—1906 թվականներին, 125000 բառ) և «Լիակատար բառարան հայերենից ռուսերեն» (1911 թվական, 70000 բառ և 20000 ոճ ու դարձվածք) ռուսերենին առնչված առաջին բառարաններն են՝ կազմված գիտական բարձր մակարդակով և ժամանակի լեզվաբանական ու բառարանագրական պահանջներին համապատասխան։ Դրանք ընդգրկում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ռուսերենի և հայերենի գրական-գեղարվեստական ու խոսակցական լեզուների բառապաշարը, մասնագիտական տերմինները, ժողովրդի կենցաղին վերաբերող բառերը, հարուստ դարձվածաբանությունը, առածներն ու ասացվածքները։ Թարգմանական համարժեքներից բացի հաճախ տրվում են բառի ծագումը, մասնագիտական բացատրություններ և հանրագիտական տեղեկություններ։ Բառարանները կազմված են բնային համակարգով։ Դաղբաշյանի գրչին են պատկանում «Փ․ Բուզանդացի և յուր պատմության խարդախողը» (1898 թվական), «Արևելահայ աշխարհաբարի քերականությունը» (1913 թվական) և այլ աշխատություններ։ Կազմել է նաև ռուսերենի դասագրքեր հայկական դպրոցների համար և հանրագիտական բառարան, որը մնացել է անավարտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ
Վորոնի Օստրով (գյուղ, Տոսնենսկի շրջան)
Վորոնի Օստրով (Вороний Остров), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանի բնակավայրեր
Գրիգոր Մուրադյան (պետական գործիչ)
Գրիգոր Հարությունի Մուրադյան, ՀՀ պետական գործիչ։
Պարգևներ և կոչումներ
Տիրապետում է գերմաներեն, ռուսերեն լեզուներին։
Անկուսակցական է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Արդարադատության առաջին դասի պետական խորհրդականներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Խոմի (Դուշեթի շրջան)
Խոմի (ხომი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում ։