cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դիմիտրիս Պիկիոնիս
Կենսագրություն
1932 թվականին սկսել է նախագծել է Մարիկ Կոտոպուլի անվան դպրոցի հատակագիծը։ 1933 թվականին գծագրել է Սալոնիկի դպրոցի նախագիծը։
Մաահցել է 1968 թվականին՝ Աթենքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1887 ծնունդներ Կատեգորիա:Պիրեյ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հույն ճարտարապետներ Կատեգորիա:1968 մահեր Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Աթենքի համալսարանի շրջանավարտներ
Շիրլի Բութ
Շիրլի Բութ (Shirley Booth, իրական անունը՝ Marjory Ford, ), ամերիկացի դերասանուհի, որ առաջիններից մեկն է արժանացել «Թոնի» և «Օսկար» մրցանակների նույն դերը կատարելու համար՝ պիեսում և դրա հիման վրա նկարահանված «Վերադարձիր, փոքրիկ Շեբա» ֆիլմում։
Կենսագրություն
Բութն առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Բրոդվեյում՝ Thelma Booth Ford անունով, 1925 թվականի հունվարի 26-ին մի ներկայացման մեջ, որի գլխավոր դերը կատարում էր Համֆրի Բոգարթը։ Իր ողջ կյանքի ընթացքում նա մնացել է թատրոնի դերասանուհի։ Իր հաջողության գագաթնակետը դարձել են 1950-ական թվականները, երբ նա նվաճել է երեք «Թոնի» մրցանակ։
Կինոյում կատարել է երկրորդ պլանի դերեր (օրինակ, հանրահայտ «Ֆիլադելֆիական պատմություն» ֆիլմում, 1940), քանի որ համեմատաբար խոշոր դերերը անցնում էին իր ավելի երիտասարդ մրցակցին՝ Քեթրին Հեփբյորնին։ Որպեսզի նրան հավասար մրցակցեր, նա նույնիսկ տասը տարով իջեցրել էր իր տարիքը։ Իրականում, երբ իրեն առաջին անգամ հնարավորություն էր ընձեռվել գլխավոր դերակատար լինել հոլիվուդյան ֆիլմում, Բութը արդեն 54 տարեկան էր։ Այդ տարիքում «Օսկար» ստանալը այդ տարիներին բացառիկ երևույթ էր։
Հեռուստատեսության լայն տարածումից առաջ Բութը հայտնի էր ռադիոներկայացումներում իր աշխատանքներով։ 1961 թվակյանին նա որոշել է իրեն փորձել հեռուստադերասանուհու կարգավիճակով և ընդունել է «Հեյզել» սերիալում գլխավոր դերը կատարելու առաջարկը։ Իր այդ դերը իրեն «Էմմի» մրցանակն է բերել։
Իր կյանքի վերջին տարիները դերասանուհին անցկացրել է Չեթման քաղաքի իր տանը, Մասաչուսեթս նահանգում։ Այդ տարիներին նա կույր է եղել։ Մահացել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 16-ին 94 տարեկան հասակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հաղորդավարուհիներ
Սերսի Լաննիսթեր
Սերսի Լաննիսթեր, հորինված կերպար Ջորջ Ռ.Ռ. Մարթինի «Սառույցի և Հրո երգ» վիպաշարում և վիպաշաի ադապտացիա «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում։ Սկսած «Ագռավների խնջույք» վեպից՝ Սերսի Լաննիսթեր դառնում է կենտրոնական կերպար, ում տեսանկյունից պատմվում է վեպի մի հատվածը։ HBO հեռուստաալիքի «Գահերի խաղ» հեռուստասերիալում Սերսիին մարմնավորում է դերասանուհի Լենա Հեդին։ 2014 թվականին նա նոմինացվեց Էմմի մրցանակի «Նշանավոր աջակցող դերասանուհի դրամատիկ հեռուստասերիալում» անվանակարգում Սերսի Լանիսթերի դերի համար ։ 2015 թվականին հեռուստասերիալում պատանի Սերսիին պատկերում է դերասանուհի Նելլ Ուիլիամսը։
Կերպարի նկարագրություն
Սերսին Յոթ թագավորություններ պետության սկզբում թագուհին է, ապա՝ մայր թագուհին և թագուհի-ռեգենտը։ Նա քաղաքականորեն խորամանկ, մանիպուլատիվ և սառնասիրտ կին է և լորդ Թայվին Լաննիսթերի ամենամեծ երեխան։ Նա ունի երկվորյակ եղբայր՝ Ջեյմի Լաննիսթերը, ում հետ արյունապիղծ հարաբերությունների մեջ է, ինչպես նաև փոքր եղբայր՝ Թիրիոն Լաննիսթերը, ով թզուկ է և որին Սերսին չի սիրում։ Իրադարձություններից տասնհինգ տարի առաջ նա ամուսնացել է արքայի՝ Ռոբերթ Բերեթեոնի հետ՝ այդպիսով դառնալով Յոթ թագավորությունների թագուհին, սակայն նա չի սիրում և չի հարգում ամուսնուն։ Նա ունի երեք երեխա՝ Ջոֆֆրին, Միրսելլան և Թոմմենը, սակայն երեքի կենսաբանական հայրն էլ Ջեյմին է, թեև ոչ ոք այդ մասին չգիտի։ Սերսին հանդես է գալիս որպես խորամանկ քաղաքական գործիչ, ով կարողանում է հաղթած դուրս գալ յուրաքանչյուր իրավիճակից, սակայն իրադարձությունների զրգացմանը զուգընթաց՝ նրա թուլություններն ավելի ու ավելի ցայտուն են դառնում՝ դարձնելով նրան երկչոտ, պարանոիդ անձ։ Նա սկսում է հավատալ, որ իր կյանքի բոլոր խնդիրների պատճառը փոքր եղբայրն է՝ Թիրիոնը, կապված մի գուշակության հետ, որը նրան արվել է տարիներ առաջ։
Գահերի խաղ
Վեպի սկզբում Ռոբերթ Բերեթեոն արքան, նրա կինը՝ թագուհի Սերսին և արքունիքի մեծ մասը այցելում են Հյուսիս՝ առաջարկելու լորդ Էդդարդ Սթարքին դառնալու Արքայի ձեռքը՝ պաշտոն, որ հավասարազոր է արքայի փոխանորդի պաշտոնին։ Վինթերֆելլ այցելության ժամանակ Էդդարդի փոքրիկ որդ Բրենը տեսնում է Սերսիին սեփական եղբոր հետ սեռական հարաբերության ժամանակ և նետվում է բարձունքից Ջեյմիի կողմից, սակայն ողջ է մնում։ Այնուամենայնիվ, Սերսին արդեն կազմակերպել էր Ռոբերթի մահը՝ որսորդության ժամանակ պատահար կազմակերպելով։ Հետագայում ներկայացվում է, որ Ռոբերթն ու Սերսին չեն սիրում իրար և երկուսն էլ դավաճանում են իրար, որի արդյունքում Ռոբերթն ունի քսան ընկեցիկ և Սերսին ձևացնում է, թե իր երեխաները Ռոբերթինն են։ Էդդարդ Սթարքը շուտով իմանում է ճշտմարտությունը և տեղեկացնում այդ մասին Սերսիին՝ հնարավորություն ընձեռելով նրան փախչել՝ Ռոբերթի ցասումից խուսափելու համար։ Փեթիր Բեյլիշի և Սանսա Սթարքի օգնությամբ, չնայած վերջինը չէր գիտակցում դա, Սերսին դատապարտում է Էդդարդին պետական դավաճանության մեջ և մահապատժի ենթարկում նրան՝ այդպիսով իր ձեռքը վերցնելով երկրի ողջ իշխանությունը։
Արքաների բախում
Մտահոգված Սերսիի քաղաքականությամբ և իր որդուն՝ Ջոֆֆրիին կառավարելու անընդունակությամբ, Թայվին Լաննիսթերը իր կրտսեր որդուն՝ Թիրիոնին դարձնում է Արքայի ձեռք՝ հստակ հանձնարարությամբ կառավարել Սերսիին և Ջոֆրիին։ Կիրառելով իր խորմանակությունն ու խելքը՝ Թիրիոնը մրցակցության մեջ է մտնում Սերսիի հետ և իշխանությունից հեռացնում նրա բոլոր համախոհներին՝ Սերսիին միայնակ և իզոլացված թողնելով Փոքր ժողովի նիստերին։ Ամբողջ վեպի ընթացքում Սերսին ստորացնում, ծաղրում և տանջում է Սանսա Սթարքին յուրաքանչյուր պատեհ առիթի։ Երբ Սթեննիս Բերեթիոնը հարձակում է գործում մայրաքաղաքի վրա, Սերսին ու Ջոֆֆրին թաքնվում են պալատում՝ թողնելով Թիրիոնին միայնակ մարտի դաշտում։ Թիրիոնն, այնուամենայնիվ, կարողանում է հաղթանակ բերել արքայական զորքերին, իսկ ճակատամարտից հետո Թայվին Լաննիսթերն ինքն իրեն նշանակում է Արքայի ձեռք՝ ևս մեկ անգամ Սերսիին իր դիրքերից թուլացնելով։
Թրերի փոթորիկ
Արայի ձեռք դառնալուց հետո Թայվին Լաննիսթերը Սերսիին հասկացնում է, որ նրա ներկայությունը Փոքր ժողովի նիստերին չի ողջունվում։ Բացի այդ, կնքելով դաշինք Թայրելների հետ՝ Թայվինը պայմանավորվածություն է ձեռք բերում Թայրելների մատրիարխ Օլեննա Թայրելի հետ ամուսնացնել Ջոֆֆրիին Օլեննայի թոռնուհի Մերգրի Թայրելի հետ, իսկ Սերսիին Ուիլաս Թայրելի հետ՝ այսպիսով նրան հեռու ուղարկելով մայրաքաղաքից։ Սերսին հայտնվում է աներևակայելի իրավիճակում. նա սկսում է գիտակցել, որ նա ոչ միայն կորցրել է իշխանությունը պետությունում, այլև չի ղեկավարում ինքն իր կյանքին, քանի որ չի կարող ընտրել, թե ում հետ ամուսնանա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կերպարներ Կատեգորիա:Հորինված զանգվածային մարդասպաններ Կատեգորիա:«Սառույցի և կրակի երգը» գրքի կերպարներ
Մեժդուրեչենսկի շրջան (Վոլոգդայի մարզ)
Մեժդուրեչենսկի շրջան (Междуреченский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շույսկոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3624 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլոգդայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Շին Հյե Սուն
Շին Հյե Սուն, հարավկորեացի դերասանուհի։ Նա իր դեբյուը կատարել է «Դպրոց 2013» հեռուստասերիալով և իր առաջին գլխավոր դերը եղել է «Իմ ոսկե կյանքը» (2017) հեռուստասերիալում ։
Կարիերա
Շին Հյե Սունի դերասանական կարիերայի առաջնաելույթը եղել է «Դպրոց 2013» հեռուստասերիալում, մի քանի դերերի բարեհաջող լսումներից հետո։ Նա կատարել է նույնանուն աշակերտուհու դերը ։
2015 թվականին Հյե Սունը կատարել է ավելի կարևոր դերեր «Իմ ուրվականը» և «Նա գեղեցկուհի էր» դորամաներում։ Չնայած դրան, որ երկու հեռուստասերիալներն էլ եղել են ռոմանտիկ կատակերգություններ, նրա կեպարների ստեղծումը շատ են տարբերվել միմյանցից ։
2016 թվականի մարտի 28-ին Շին Հյե Սունը կքել է պայմանագիր YNK Entertainment կազմակերպության հետ ։
2016 թվականի ապրիլի 26-ին գործակալությունը հայտարարեց, որ դերասանուհին ընտրվել է որպես AQUTOP կոսմետիկ ապրանքանիշի բացառիկ մոդել։
2016 թվականը բեկումնային էր դերասանուհու կարիերայում։ Նրա դերը Հինգ երեխաներ հեռուստասերիալում, որպես վստահելի և ռոմանտիկ միամիտ աղջկա դերասան Սոն Հունի հետ, բերեց նրան մեծ ճանաչում հանդիսատեսների շրջանում ։ Նույն տարում նա նկարահանվել է «Կապույտ ծովի լեգենդը» ռոմանտիկ ֆանտազիա դորամայում ։
2017 թվականին կատարել է գլխավոր դեր «Օր» ֆիլմում, որը լավ հաջողություններ ունեցավ վաճառքում ։ Ինչպես նաև Հյե Սունը կատարել է բանալի դերերից մեկը դետեկտիվ թրիլլեր «Գաղտնի անտառը» հեռուստասերիալում ։ Դրանից անմիջապես հետո նա ստացավ գլխավոր դեր «Իմ ոսկե կյանքը» հեռուստասերիալում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Նիկոլսկի շրջան
Նիկոլսկի շրջան (Никольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիկոլսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7476 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլոգդայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ջոն Մաքինրոյ
Ջոն Պատրիկ Մաքինրոյ-կրտսեր (John Patrick McEnroe, Jr.,, ԳՖՀ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, աշխարհի նախկին թիվ մեկ ռակետ։ Մենախաղում՝ աշխարհի թիվ մեկ ռակետ ընդհանուր առմամբ 170 շաբաթվա ընթացքում, Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի յոթակի հաղթող, «Մասթերս» ամփոփիչ մրցաշարի կրկնակի հաղթող և WCT Ամփոփիչ մրցաշարի հնգակի հաղթող։ Զուգախաղում՝ աշխարհի թիվ մեկ ռակետ ընդհանուր առմամբ 269 շաբաթվա ընթացքում, Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի իննակի հաղթող տղամարդկանց զուգախաղում և 1977 թվականի Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնության հաղթող խառը զուգախաղում, «Մասթերս» և WCT Ամփոփիչ մրցաշարերի ութակի հաղթող։ Դևիսի Գավաթի հնգակի հաղթող և ԱՄՆ ազգային հավաքականի կազմում թիմային Աշխարհի Գավաթի հաղթող։ 1999 թվականից Թենիսի Փառքի Միջազգային Սրահի անդամ։ Բազմաթիվ մասնագետներ նրան համարում են այդ մարզաձևի պատմության մեջ լավագույն խաղացողներից մեկը  ։
Մանկություն, պատանեկություն և կարիերայի սկիզբ
Ջոն Մաքինրոյը ծնվել է 1959 թվականի փետրվարի 16-ին ԱՄՆ Ռազմօդային ուժերի ավիաբազայում, Վիսբադեն, ԳՖՀ, որտեղ ծառայում էր նրա հայրը։ Այդ նույն տարում Մաքինրոյ-ավագը զորացրվում է բանակից և ընտանիքը տեղափոխվում է Դուգլաստոն (Քուինս, Նյու Յորք)։ Ծառայության ավարտից հետո հայրը աշխատել է օֆիս-մենեջեր և զուգահեռաբար սովորել է իրավաբանական քոլեջի երեկոյան բաժնում, մայրը բուժքույր էր աշխատում։
Թենիսով զբաղվելը սկսել է ութ տարեկան հասակից, տեղական կանտրի-ակումբին հարակից խմբակում։ Ինը տարեկանից մասնակցություն է ունենում Արևելյան Լիգայի մանկական մրցաշարերում և 12 տարեկանում մտնում է իր տարիքային խմբում ԱՄՆ խաղացողների լավագույն տասնյակի մեջ։ 1971 թվականին սկսում է մարզվել Պորտ Վաշինգտոնի Թենիսի ակադեմիայում, մարզիչներից մեկը, ով զբաղվում էր նրա խմբի հետ, եղել է Հարրի Հոպմանը։ Չնայած թենիսում ակնհայտ հաջողություններին, Մաքինրոյը, ըստ նրա սեփական հիշողությունների, այն ժամանակ երազում էր պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստի կարիերայի մասին։ Դպրոցում ուսումին և թենիսով զբաղվելուն զուգահեռ, Մաքինրոյը գումար էր վաստակում սկզբում առավոտյան թերթերի տարածմամբ, այնուհետև որպես բոլբոյ թենիսի մրցաշարերում։
1975 թվականից Մաքինրոյը սկսում է անհատական զբաղվել մարզիչ Տոնի Պալաֆոքսի ղեկավարության տակ և ընտրություն է անցնում Պատանեկան Դևիսի գավաթում ԱՄՆ հավաքականի մեջ։ Հաջորդ, 1976 թվականին, նա հասնում է մինչև 18 տարեկանների դասակարգման աղյուսակի ազգային վարկանիշի երկրորդ հորիզոնականին և նույն թվականին առաջին անգամ մասնակցություն է ունենում Նյու Ջերսիի Սաուս Օռանժի ATP մրցաշարին։ Այդ մրցաշարում նա անցնում է երկրորդ շրջան և առաջին հինգ միավորն է վաստակում Թենիսիտ-պրոֆեսիոնալների ասոցիացիայի վարկանիշում։ տարվա վերջին նա զբաղեցնում է ATP դասակարգման աղյուսակի 264-րդ հորիզոնականը։
1977 թվականին, 18 տարեկան հասակում, Մաքինրոյն առաջին անգամ ուղևորվում է Եվրոպա, որպես Միացյալ Նահանգների թենիսի ասոցիացիայի պաշտոնական ներկայացուցիչ, մասնակցելու Մեծ Սաղավարտի պատանեկան մրցաշարերին՝ Ֆրանսիայի բաց առաջնությանը և Ուիմբլդոնի մրցաշարին։ նախորդ տարի վաստակած վարկանիշային միավորները նրան թույլ են տալիս նաև մասնակցելու Ֆրանսիայի բաց առաջնության որակավորման մրցաշարին։ Նորեկին հաջողվում է անցնել որակավորումը և մտնել մրցաշարի հիմնական ցանց։ Տղամարդկանց մենախաղում նա անցնում է երկրորդ շրջան և, բացի այդ, հաղթում է պատանիների մրցաշարի խառը զուգախաղում, Մերի Կարիլիոյի հետ զույգով, նվաճելով իր առաջին չեմպիոնական տիտղոսը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում ։
Ուիմբլդոնի մրցաշարում Մաքինրոյը զգալի հաջողության է հասնում, սկզբում որակավորումից անցնելով հիմնական ցանց և հասնելով կիսաեզրափակիչ, որում զիջում է Ջիմի Քոնորսին, ով այդ ժամանակ համարվում էր աշխարհի թիվ մեկ ռակետ, չորս սեթում։ Այդ պահին նա դառնում է Ուիմբլդոնի մրցաշարի պատմության մեջ տղամարդկանց կիսաեզրափակիչի ամենաերիտասարդ մասնակիցը ։ Մրցաշրջանի արդյունքներով Մաքինրոյը ճանաչվում է «Տարվա նորեկ», ըստ «Tennis Magazine» ամսագրի վարկածի ։
1978 թվականին Մաքինրոյն ընդունվում է Սթենֆորդի համալսարան և հաղթում է Ուսանողական սպորտի ազգային ասոցիացիայի թենիսի առաջնության մենախաղում և զուգախաղում։ Սովորելով մեկ կիսամյակ, Մաքինրոյը վերջնականապես որոշում է լքել համալսարանը և դառնալ պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։
Առաջին տարիները պրոֆեսիոնալ թենիսում, մրցախաղեր Բորգի հետ (1979—1981)
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի առաջին իսկ տարում Մաքինրոյը տիտղոս է նվաճում Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում, մենախաղում, ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչում հաղթանակ տանելով իր ընկեր Վիտաս Գերուլայտիսի նկատմամբ՝ 7-5, 6-3, 6-3 ։ Այդ հաղթանակից հետո նա երրորդ հորիզոնականն է գրավում ATP դասակարգման աղյուսակում, Բյորն Բորգից և Ջիմի Քոնորսից հետո։
Պիտեր Ֆլեմինգի հետ միասին նա հաղթում է Ուիմբլդոնի և ԱՄՆ բաց առաջնության զուգախաղում, իսկ ավելի ուշ Գերուլայտիսի հետ միասին «չոր» ջախջախում է Իտալիայի հավաքականի Սթեն Սմիթ-Բոբ Լուտց զույգին Դևիսի Գավաթի եզրափակիչում։ Իտալացիներին այդ խաղում չի հաջողվում շահել գեթ մեկ սեթ։
Ընդհանուր առմամբ 1979 թվականին Մաքինրոյը հաղթում է 27 մրցաշարում, նվաճելով 10 տիտղոս մենախաղում և 17 տիտղոս զուգախաղում։ Այդ ցուցանիշը ռեկորդ է դառնում թենիս Բաց դարաշրջանում, նախորդ ռակորդը սահմանվել էր 1973 թվականին Իլիե Նաստասեի կողմից, ով շահել էր 15 տիտղոս մենախաղում և 8՝ զուգախաղում։ Մեկ տարվա ընթացքում Մաքինրոյը հաղթում է մենախաղի 104 մրցախաղից 91-ում (այդ թվում Դևիսի Գավաթի բոլոր ութ խաղերում) և զուգախաղի 89 մրցախաղից 84-ում։
1980 թվականի Ոիմբլդոնի մրցաշարում նա կրկին կիսաեզրափակիչ խաղում հանդիպում է Ջիմի Քոնորսի հետ, սակայն այս անգամ հաղթանակ է տոնում և առաջին անգամ դուրս է գալիս այդ մրցաշարի եզրափակիչ։ Բյորն Բորգի հետ նրա եզրափակիչ խաղը առաջինն է դառնում Մեծ Սաղավարտի եզրափակիչներում այդ մարզիկների միջև հինգ հանդիպումներից, այս անգամ Մաքինրոյը զիջում է համառ հինգ սեթանոց մրցամարտում՝ 1-6, 7-5, 6-3, 6-7 (18-16), 8-6 ։ Այդ խաղում Բորգը չի կարողանում իրացնել յոթ մաթչ-բոլ չորրորդ սեթում, որը վերջնական արդյունքով պարտվում է, իսկ հինգերորդում՝ մրցակցի մատուցման ժամանակ գեյմը շահելու յոթ հնարավորություն։ Այդ խաղում հանդիսատեսը ակտիվորեն տրամադրված էր Մաքինրոյի դեմ՝ Քոնորսի հետ կիսաեզրափակիչի խաղում նրա պահվածքի պատճառով, որի թնթացքում նա մշտապես վիճաբանում էր մրցավարների հետ ։
Երկու ամիս անց, ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչում, նրան հաջողվում է ռևանշ վերցնել, հաղթելով 7-6, 6-1, 6-7, 6-7, 6-4 հաշվով։ Բացի եզրափակիչում Բորգի նկատմամբ հաղթանակից, նա առավելության է հասնում Ջիմի Քոնորսի նկատմամբ կիսեզրափակիչում և 20-ամյա Իվան Լենդլի նկատմամբ քառորդ եզրափակիչի մրցախաղում ։ 1981 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարը Մաքինրոյի կարիերայում դառնում է ամենահակասական պահերից մեկը։ Այդ մրցաշարում առաջին անգամ լիարժեքորեն ի հայտ են գալիս աչմարզական պահվածքը և զայրույթի ոչկառավարելի պոռթկումները, որոնք հետապնդում են նրան կարիերայի ողջ ընթացքում և, ըստ բազմաթիվ մասնագետների կարծիքի, ոչ միայն բիծ են թողել նրա մարզական կենսագրության վրա, այլ նաև խանգարել են նրան թենիսում առավել մեծ հաջողությունների հասնելու համար։ Մրցաշարի առաջին շրջանում, Թոմ Հալիկսոնի հետ մրցախաղում, Մաքինրոյը, զայրույթի պահին ջարդելով երկու ռակետ, տուգանվում է 1500 դոլլարով կոպիտ հայհոյանքի և մրցավարի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի համար և լրացուցիչ նախազգուշացում է ստանում, որ կտուգանվի տես հազար դոլլարով յուրաքանչյուր հերթական կարգապահական խախտման համար։ Այդ նույն խաղում նա առաջին անգամ մրցավարի հասցեին արտահայտություն է անում, որը նրա կողմից բազմիցս օգտագործվում է մրցավարների հետ վիճաբանություններում և դարձել է նրա ինքնակենսագրականի անվանումը. «Չի կարող լինել, որ դուք դա լուրջ եք» («You can not be serious») ։ Ռոդ Ֆրոլիի հետ կիսաեզրափակիչ խաղից հետո կազմկոմիտեն իր սպառնալիքը ի կատար է ածում և Մաքինրոյին տուգանում է եզրագծի մրցավարին վիրավորելու համար (հետագայում նրան հաջողվում է շահել բողոքարկումը շնորհիվ պարզաբանման, որ «դու մարդկային ցեղի անարգանքն ես» արտահայտությունը նա հասցեագրել էր իրեն, այլ ոչ թե մրցավարին)։ Բրիտանակն մամուլկ Մաքինրոյի վրա քննադատության հեղեղ է թափում, նրան տալով «SuperBrat» (անգլերեն brat՝ կամակոր նորածին) մականունը։ Չնայած դրան, նա երկրորդ անգամ անընդմեջ, հասնում է մինչև եզրափակիչ և կրկին նրա մրցակիցն է դառնում Բյորն Բորգը։ Այս անգամ Մաքինրոյը հաղթանակ է տանում չորս սեթում, առաջին անգամ հաղթելով Ուիմբլդոնի մրցաշարի մենախաղում և ընդհատելով Բորգի հաղթական շարքը, ով պահպանում էր հաղթողի տիտղոսը հինգ տարի շարունակ։ Եզրափակիչ խաղում Մաքինրոյի պահվածքը գործնականում անթերի էր, ըստ նրա խոսքերի, դրան նպաստում էր ոչ միայն այն բանի գիտակցումը, որ նա կարող է որակազրկվել, այլ նաև խորը հարգանքը և անձնական համակրանքը Բորգի նկատմամբ։ Բացի մենախաղում հաղթանակից նրպան հաջողվում է կրկնել 1979 թվականի նվաճումը, Պիտեր Ֆլեմինգի հետ հաղթելով զուգախաղում։ Կազմակերպիչների և Մաքինրոյի վիճաբանությունը չի դադարում նաև մրցաշարի ավարտից հետո։ Մաքինրոյը հայտարարում է, որ ներկա չի գտնվի հաղթողների պատվին ավանդական ճաշկերույթի պաշտոնական մասին, որը կազմակերպվում է Լաուն-թենիսի և կրոկետի Համանգլիական ակումբի կողմից, ընդ որում ծայրահեղ անհարգալից է արտահայտվել ճաշկերույթին հրավիրվածների մասին։ Ի պատասխան, կազմակերպիչները չեղարկում են հրավերքը և, մրցաշարի պատմության մեջ առաջին և վերջին անգամ, հաղթողին չի տրամադրվում Լաուն-թենիսի և կրոկետի Համանգլիական ակումբի պատվավոր անդամությունը «ոչհարիր պահվածքի և ավանդույթների խախտման» պատճառով։
1981 թվականի ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչում կայանում է Բորգի և Մաքինրոյի վերջին մրցամարտը։ Մաքինրոյը հաղթանակ է տանում չորս սեթում, նվաճում է մրցաշրջանում Մեծ Սաղավարտի երկրորդ տիտղոսը և հաստատում կերպով առաջին տեղն է գրավում դասակարգման աղյուսակում։ Վերջին մարզիկը մինչ Մաքինրոյը, ում հաջողվել էր հաղթել այդ մրցաշարում երեք և ավելի անգամ անընդմեջ, եղել է Բիլ Թիլդենը (1920—1925 թվականներ) ։ Մրցաշրջանի վերջում հաղթելով Դևիսի Գավաթը, Մաքինրոյը դառնում է առաջին ամերիկացի թենիսիտը 1938 թվականից ի վեր, ով մեկ մրցաշրջանի ընթացքում շահում է այդ տիտղոսը, Ուիմբլդոնում և ԱՄՆ բաց առաջնությունում ։
Իր գրքում Մաքինրոյը գրում է, որ 1980-1981 թվականների մրցաշրջանը համարում է լավագույնը իր կարիերայում, քանի որ նա հասել է զգալի հաջողությունների և նա ուներ հաստատուն խթան՝ Բորգի և Քոնորսի հետ պայքարը առաջին տեղի համար, սակայն նա չէր զգում այն հոգեբանական ճնշումը և միայնությունը, որը նա հարկադրված էր զգալ, հայտնվելով գագաթին։
Աշխարհի առաջին ռակետ (1982—1985)
1982 թվականին Մաքինրոյին չի հաջողվում հաղթել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերից որևէ մեկում՝ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունը նա բաց է թողնում վնասվածքի պատճառով, Ուիմբլդոնի եզրափակիչում զիջում է Ջիմի Քոնորսին, իսկ ԱՄՆ բաց առաջնությունում՝ Իվան Լենդլին։ ԱՄՆ բաց առաջնությունից հետո նրան հաջողվում է հաղթել 26 խաղ անընդմեջ հինգ մրցաշարերում և Դևիսի Գավաթի երկու հանդիպումներում, սակայն 1983 թվականի հունվարին (այն ժամանակ մրցաշրջանն ավարտվում էր հաջորդ տարվա հունվարին) «Մասթերս» մրցաշարի եզրափակիչում նա կրկին, յոթերորդ անգամ անընդմեջ, պարտվում է Լենդլին ։
Այդ արդյունքները և հինգ հաղթանակները այլ մրցաշարերում բավարար են լինում նրա համար, որ կրկին տարին ավարտի առաջին ռակետի կարգավիճակում ։
1983 թվականի մրցաշրջան սկզբում Մաքինրոյը, ինչպես և այն տարիների շատ թենիսիստներ, անցում են կատարում փայտե ռակետից արհեստականի։ Հուլիսին նա համեմատաբար հեշտությամբ հաղթում է Ուիմբլդոնի մրցաշարում, Լենդլի նկատմամբ առավելության հասնելով կիսաեզրափակիչում և այս անգամ դառնում է Համանգլիական ակումբի պատվավոր անդամ։ դեկտեմբերին Մաքինրոյկ առաջին անգամ մասնակցություն է ուենում Ավստրալիայի բաց առաջնությանը և հասնում է մինչև կիսաեզրափակիչ, որում զիջում է Մաթս Վիլանդերին։ Մրցաշրջանի վերջում նա ևս մեկ սկզբունքյին հաղթանակ է տանում Լենդլի նկատմամբ, հաղթելով «Մասթերս» մրցաշարում ։
1984 թվականը Մաքինրոյի նվաճումների գագաթնակետն է, և այդ նույն թվականին նա կրում է իր կարիերայում ամենացավալի պարտությունը։ Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակչում, խաղալով Իվան Լենդլի դեմ և հաշվում շահելով 2-1, 4-2, 40-30, նա զիջում է իր մատուցումը, այնուհետև սեթը և արդյունքում պարտվում է խաղում՝ բաց թողնելով իր ամենաիրական հնարավորությունը հաղթելու Ֆրանսիայի առաջնությունում։ Ըստ Մաքինրոյի խոսքերի, նույնիսկ քսան տարի անց նա չի կարողանում իրեն ստիպել նայելու այդ խաղի տեսագրությունը։ Չնայած պարտությանը, մի քանի շաբաթ անց նա հաղթում է երրորդ Ուիմբլդոնի մրցաշարում, եզրափակիչում երեք սեթում առավելության հասնելով Քոնորսի նկատմամբ, իսկ ևս մի քանի ամիս անց ռևանշ է վերցնում, Լենդլին հաղթելով ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչում։ Այդ հաղթանակը նրան բերում է յոթերորդ և վերջին չեմպիոնական տիտղոսը Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի մենախաղում։ Հաջորդ, 1985 թվականի հունվարին նա հերթական անգամ «Մասթերս» մրցաշարի եզրափակիչում հանդիպում է Իվան Լենդլի հետ և կրկին հաղթում է նրան ։
Վիճակագրական տվյալները համոզիչ հաստատում են, որ 1984 թվականի մրցաշրջանն եղել է Մաքինրոյի կարիերայում լավագույնը, նա հաղթում է մենախաղի 13 մրցաշարում, սահմանելով անձնական ռեկորդ և մրցաշրջանում հաղթելով 82 խաղում, պարտվում է ընդամենը 3-ում, նվաճում, որն անգերազանցելի է մինչ օրս (Ռոջեր Ֆեդերերը 2005 թվականին մոտ էր այդ արդյունքի կրկնմանը, սակայն մրցաշրջանի վերջին խաղում պարտվելով Դավիթ Նալբանդյանին «Մասթերսի Գավաթ»-ի եզրափակիչում, տարին ավարտում է 81-4 արդյունքով )։
Բացի մարզական նվաճումներից, տարին նշվում է Ստոկհոլմի մրցաշարում շատ մեծ աղմուկով։ Անդերս Յարիդի դեմ կիսաեզրափակիչ խաղում Մաքինրոյը երեք անգամ տուգանվում է 700 դոլլարով, նրա համար, որ վիրավորում է աշտարակի մրցավարին, նրան անվանելով «ոչնչություն» (jerk), դիտավորյալ կերպով գնդակն ուղարկում է տրիբունա, իսկ խաղի ավարտին մոտ ռակետի հարվածով ջարդուփշուր է անում սոդայաջրով շիշը, ցայտեր շպրտելով հանդիսատեսի վրա, ովքեր նստած էին առաջին շարքերում, որոնց շարքում էր նաև Շվեդիայի արքա Կառլ XVI Գուստավը։ Մաքինրոյը հաղթում է այդ մրցաշարում, սակայն նրա ավարտից հետո ATP-ի կողմից որակազրկվում է 21 օրով։
Այդ նույն թվականին նա ծանոթանում է հոլլիվուդյան դերասանուհի Թաթում Օ’Նիլի հետ, ով հետագայում դառնում է նրա առաջին կինը։ Թաթումը, ով լրագրողների կողմից ստացել էր Թանթրում (Tantrum — Հիստերիկա) մականունը, առանձնանում էր այնպիսի անհավասարակշիռ բնավորությամբ, որ Մաքինրոյը նրան անվանում էր «իր կանացի տարբերակը»։ Օ’Նիլի հետ սիրավեպը նրան դարձնում են պապարացիների ուշադրության առարկա, ինչը, ըստ նրա խոսքերի, առավել հոգեբանական ճնշման և լուսանկարիչների հետ մի քանի վիճաբանությունների պատճառ էր հանդիսանում։
1985 թվականի մրցաշրջանը Մաքինրոյի համար սկզբում հաջող էր դասավորվում, նա հաղթանկներ է տանում մի քանի մրցաշարերում, սակայն այնուհետև, Ֆրանսիայի բաց առաջնության կիսաեզրափակիչում նա երեք սեթում զիջում է Մաթս Վիլանդերին, ընդ որում նա ունենում է սեթ-փոինթներ երկրորդ սեթում, իսկ երրորդում վարում էր 5-1 հաշվով։ Ուիմբլդոնի մրցաշարի քառորդ եզրափակիչում Մաքինրոյը պարտվում է Քևին Կարենին, նույնպես երեք սեթում։ Օգոստոսին, ԱՄՆ բաց առաջնությունում, իր կարիերայւմ վերջին անգամ հասնում է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի մենախաղի եզրափակիչ, որտեղ նրա մրցակիցն է կրկին դառնում Իվան Լենդլը։ Այս անգամ Լենդլը համոզիչ հաղթանակ է տանում՝ 7-6, 6-3, 6-4 և Մաքինրոյին դուրս է թողնում դասակարգման աղյուսակի առաջին հորիզոնականից։ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում նրան չի հաջողվում առաջ շարժվել քառորդ եզրափակիչից այն կողմ ։ «Մասթերս» մրցաշարի չորրորդ շրջանում Բրեդ Ջիլբերտից պարտություն կրելուց հետո նա որոշում է ելույթներում ընդմիջում անել հանգստի և մարզումների համար։
Ընդմիջում ելույթներում և կարիերայի եզրափակիչ շրջան (1986—1992)
Ելույթներում ընդմիջումը երկարաձգվում է յոթ ամիս ։ Միքանի ամիս հանգստից հետո Մաքինրոյկ ձեռնամուխ է լինում ակտիվ մարզումների և, հասկանալով, որ աթլետիկ որակները դառնում են ավելի ու ավելի կարևոր գործոն թենիսում, փաստացիորեն առաջին անգամ կյանքում սկսում է սիստեմատիկ զբաղվել ֆիզպատրաստականությամբ։ Այդ նույն ժամանակաշրջանում զգալի փոփոխություններ են տեղի ունենում նաև նրա անձնական կյանքում՝ 1986 թվականի մայիսի 23-ին ծնվում է նրա առաջին որդին, Քևինը, իսկ օգոստոսի 1-ին նա պաշտոնապես ամուսնանում է Թաթում Օ’Նիլի հետ։
Օգոստոսին, ամուսնությունից հետո, հովանավորների ճնշմամբ, ինչպես նաև երկյուղ կրելով վարկանիշի հետագա անկումից, նա որոշում է ընդունում վերսկսել ելույթները։ Հետագայում Մաքինրոյը այդ քայլը գնահատում է որպես սխալմունք, որ ավելի լավ կլիներ սպասել մարզավիճակի պիկին և սեփական ուժերի վստահության վերադարձին։
1987 թվականի մրցաշրջանը դարնում է ամենաանհաջողներից մեկը Մաքինրոյի կարիերայում։ Տաս տարվա ընթացքում առաջին անգամ նրան չի հաջողվում հաղթանակ տանել մրցաշարերից ոչ մեկում և, բացի այդ, նա մի քանի անգամ տուգանվում և որակազրկվում է ոչմարզական պահվածքի պատճառով։ Տուգանքների ընդհանուր գումարը կազմում է 38 500 դոլլար, իսկ ամենաերկար որակազրկումը՝ ԱՄՆ բաց առաջնությունից հետո երկու ամիս, որտեղ քառորդ եզրափակիչում նա հերթական անգամ զիջում է Իվան Լենդլին։
Չնայած նրան, որ նրան այլևս երբեք չի հաջողվում հասնել խաղի և արդյունքների նախկին մակարդակին, ելույթների վերջին տարիներին Մաքինրոյը կարողանում է հաղթել մի քանի նշանակալից մրցաշարերում, ներառյալ հաղթանակը (հինգերորդը կարիերայի ընթացքում) 1989 թվականի WCT առաջնությունում, որտեղ կիսաեզրափակիչում նա վերջին անգամ կարողանում է առավելության հասնել Իվան Լենդլի նկատմամբ։ Նույն տարում նա հասնում է մինչև Ուիմբլդոնի մրցաշարի կիսաեզրափակիչ, որտեղ զիջում է Ստեֆան Էդբերգին, իսկ ավստրալիացի Մարկ Վուդֆորդի հետ զույգով, հաղթանակ է տանում ԱՄՆ բաց առաջնությունում, արդեն քառորդ եզրափակիչում առավելության հասնելով առաջին «դասակարգված» Ռիկ Լիչ- Ջիմ Պյու զույգի նկատմամբ ։ Այդ տարին նա ավարտում է չորրորդ, պրոֆեսիոնալ մրցաշար վերադառնալուց ի վեր ամենաբարձր վարկանիշային հորիզոնականում ։
1990 թվականի սկզբին Մաքինրոյն առաջին անգամ որակազրկվում է մրցաշարի ընթացքում, Ավստրալիայի բաց առաջնության չորրորդ շրջանի Միքաել Պերնֆորսի (Mikael Pernfors) հետ խաղում, մրցավարը նրան նախազգուշացում է անում լայնսմենին ահաբեկելու համար, այնուհետև տուգանային միավոր է շնորհում պոռթկման պահին կոտրած ռակետի համար և երրորդ խախտումից հետո՝ բարձրաձայն արտահայտված հայհոյանքի համար, նրան պարտություն է գրանցում խաղում։ Անձամբ Մաքինրոյը հետագայում պնդում է, որ տեղյակ չէր կանոնների փոփոխություններից, որոնք որակազրկում են պահանջում երրորդ խախտումից հետո և մտածում էր, որ կտուգանվի ընդամենը մեկ գեյմով ։ ԱՄՆ բաց առաջնությունում նա հասնում է կիսաեզրափակիչի, որում պարտություն է կրում ապագա հաղթողից՝ 19-ամյա Փիթ Սամփրասից։ Այդ մրցաշրջանում նա կարողանում է հաղթել միայն Բազելի մրցաշարում, եզրափակիչում հաղթելով Գորան Իվանիշևիչին և վերջին անգամ մտնելու լավագույն թենիսիստների տասնյակ ։
1991 թվականին Մաքինրոյը հաղթում է մենախաղի իր վերջին մրցաշարում, Չիկագոյի Volvo Open մրցաշարի եզրափակիչում հաղթելով իր եղբայր Պատրիկին։ 1992 թվականի մրցաշրջանի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում նրան հաջողվում է երրորդ շրջանում առավելության հասնել Բորիս Բեկկերի նկատմամբ և հասնել քառորդ եզրափակիչ, որտեղ նա զիջում է Ուեյն Ֆերեյրային։ Ուիմբլդոնի մրցաշարի մենախաղում նա հասնում է մինչև կիսաեզրափակիչ և երեք սեթում զիջում է մրցաշարի ապագա հաղթող Անդրե Աղասիին։ Զուգաքաղում նա չեմպիոն է դառնում գերմանացի թենիսիստ Միխաիլ Շիխի հետ զույգով, տիրելով այդ տիտղոսին հինգերորդ անգամ ։ Մրցաշրջանի վերջում Մաքինրոյը հայտարաում է պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտի մասին։ Այդ պահին նա զբաղեցնում էր ATP դասակարգման աղյուսակի 20-րդ հորիզոնականը ։
Ելույթները Դևիսի Գավաթում
Բացի պրոֆեսիոնալ մրցաշարարում մասնակցություններից, Մաքինրոյը համարյա ամբողջ կարիերայի ընթացքում, Դևիսի Գավաթում հանդես էր գալիս ԱՄՆ հավաքականի կողմից։ Չնայած նրան, որ ելույթների համար հոնորարները զգալիորեն ցածր էին այն գումարներից, որոնք նա վաստակում էր որպես պրոֆեսիոնալ, ըստ նրա սեփական խոսքերի, նա իր պարտքն էր համարում ելույթ ունենալ իր երկրի կողմից և, բացի այդ, Դևիսի Գավաթում ելույթները նրան տալիս էին կարևոր զգացողություններ, որ նա թիմի անդամ է, այլ ոչ թե միայնակ։ Նա ասում էր. «Իմ մայրը ինձ ստիպեց երդվել, որ ես միշտ պետք է խաղամ իմ երկրի համար, եթե ինձ դրանում խնդրեն» և դա էականորեն տարբերում էին նրան այլ հայտնի ամերիկացի Ջիմի Քոնորսից, ով իր կարիերայի համարյա ամբողջ ընթացքում անտեսում էր Դևիսի Գավաթը ։
Չնայած, 1984 թվականին եզրափակիչ խաղում պարտությունից հետո Մաքինրոյի և հավաքականի ճամփաները երկար ժամանակով բաժանվում են, հավաքականի հաջողություններում նրա ավանդը ռեկորդային է։ Ընդհանուր առմամբ, նա մասնակցել է գավաթի խաղարկության քսաներեք մրցաշրջանում, խաղալով ինչպես մենախաղում, այնպես էլ զուգախաղում։ ԱՄՆ հավաքականի կազմում նա Դևիսի Գավաթը նվաճել է հինգ անգամ (1978, 1979, 1981, 1982, 1992) և սահմանել ԱՄՆ հավաքականի մի շարք ռեկորդներ.
1982 թվականին նա ռեկորդ է սահմանում, չկրկնված մինչ օրս, յուրաքանչյուր խաղացած չորս խաղում նա հաղթել է երեքում (երկու մենախաղային և մեկ զուգախաղային), այդպիսով մեկ մրցաշրջանում տոնելով 12 հաղթանակ ։
Արգելված դեղամիջոցների օգտագործում
Մաքինրոյը բազմիցս անգամ մամուլի կողմից կասկածվել է թմրանյութերի օգտագործման մեջ, մասնավորապես, կոկաինի։ կասկածանքի հիմք են ծառայում 1980-ական թվականների միջնամասում-վերջում վարկանիշի անկումը, հոլլիվուդյան բոհեմայի զվարճանքներին կանոնավոր մասնակցությունները, Թաթում Օ’Նիլի հետ հարաբերությունները և ամուսնությունը, ով մի քանի անգամ անցել է թմրանյութային կախվածությունից բուժման կուրս, ինչպես նաև բարձր դյուրագրգռությունը և պահվածքը, որոնք բնորոշ են մարդկանց, ովքեր օգտագործում են թմրանյութային միջոցներ։ Երկար տարիների ընթացքում Մաքինրոյը հերքում էր բոլոր մեղադրանքները, սակայն կարիերայի ավարտից հետո խոստովանում է, որ «կոկաինը եղել է այն դարաշրջանի թմրանյութը, իսկ ինքը չի եղել անմեղ անցորդ» ։ Իր ինքնակենսագրական գրքում նա նաև բազմիցս ակնարկում է թմրանյութային միջոցների օգտագործման մասին։
Բացի այսպես կոչված «զվարճացնող» թմրանյութերի օգտագործումից, Մաքինրոյկ նաև խոստովանում է, որ օգտագործել է (ըստ նրա պնդման, «առանց իմացության») անաբոլիկ ստերոիդներ։ Առաջին անգամ այդ հայտարարությունը հնչել է 2002 թվականին Օ’Նիլի շուրթերից և երկար ժամանակի ընթացքում Մաքինրոյը կտրականապես հերքում էր մեղադրանքը, այն անվանելով «ծիծաղելի», սակայն հետագայում, «The Daily Telegraph» թերթին տված հարցազրույցում, հայտարարում է, որ «վեց տարվա ընթացքում ես չգիտեի, որ ինձ ստերոիդներ են տվել, որոնք նախատեսված էին արշավաձիերի համար և օրինական էին մինչ այն ժամանակ, երբ որոշեցին, որ նրանք չափազանց ուժեղ ազդեցություն ունեն նույնիսկ ձիերի համար»։ Նա չի սկսում ճշտել, անձամբ ով և ինչ նպատակով է նրան ստերոիդներ տվել և հետագայում բացատրում է, որ դրանք ստացել է որպես ցավազրկող դեղորայք ։
Պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտից հետո
Մաքինրոյի պրոֆես։ Իոնալ կարիերայի ավարտկ համընկնում է Թաթում Օ’Նիլի հետ նրա առաջին ամուսնության ավարտի հետ, ումից նա պահանջում էր նստել տանը երեխաների հետ, էկրանային կարիերայի վերսկսման փոխարեն և Թաթումը ամուսնալուծություն է պահանջում, որը պաշտոնապես ձևակերպվում է երկու տարի անց։ 1997 թվականին Մաքինրոյն ամուսնանում է Պատտի Սմիթի (Patty Smyth) հետ, երգչուհի և երգահան։ Մաքինրոյն ունի վեց երեխա, երեքը առաջին ամուսնությունից՝ Քևին, Շոն և Էմիլի, երկուսը երկրորդ ամուսնությունից՝ Աննա և Ավա և Ռուբի՝ Պատտի դուստրը առաջին ամուսնությունից։ Բոլոր երեխաներն ապրում են նրա հետ ։
Դեռևս ելույթների վերջին տարում նա սկսում է աշխատել որպես մարզական մեկնաբան NBC և USA Network հեռուստաալիքների համար, մասնակի զբաղվածության պայմաններով, մեկնաբանելով մրցաշարերը մենախաղում դուրս մնալուց հետո։ Թենիսային կարիերայի ավարտից հետո նա դառնում է USA Network-ի հաստիքային մեկնաբանը, իսկ այնուհետև նաև NBC-ի։
Միևնույն ժամանակաշրջանում նա փորձում է սկսել երկրորդ կարիերան, որպես պրոֆեսիոնալ ռոք-երաժիշտ։ Մաքինրոյը մշտապես հրապուրվում էր ռոք-երաժշտությամբ և կաթառի վրա նվագելով և ծանոթ էր այդ ոճի բազմաթիվ կատարողների հետ։ 1994 թվականին նա կազմավորում է սեփական ռոք-խումբը, որում հանդես էր գալիս որպես մենակատար և առաջատար կիթառահար։ Սկզբնապես խումբը կոչվում էր «John McEnroe Band», հետագայում, ի պատիվ իր երկրորդ կնոջ, այն վերանվանվում է «Johnny Smith Band»։ Մի քանի տարիների ընթացքում այն հյուրախաղում էր ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում, սակայն խումբը մեծ հաջողություններ չի ունենում և 1997 թվականին Մաքինրոյը ջվերջնականապես հրաժարվում է ռոք աստղ դառնալու փառասիրական ծրագրից և հետագայում կիթարի վրա նվագում էր միայն որպես հոբբի ։
Մաքինրոյի մեկ այլ նախաձեռնություն լինում է արտ-դիլեր դառնալու փորձը, նա գեղարվեստական պատկերասրահ է բացում Մանհեթենում և հավաքում է ժամանակակից ամերիկյան գեղանկարչության հավաքածու, սակայն մեծ հաջողությունների չի հասնում։ Այժմ պատկերասրահը բացվում է միայն նախնական պայմանավորվածության դեպքում ։
1999 թվականին Մաքինրոյը դառնում է Դևիսի Գավաթում ԱՄՆ հավաքականի ավագը։ Այդ պաշտոնը զբաղեցնելու ցանկության մասին նա բազմիցս հայտարարել է և այդ ձգտման մեջ նրան աջակցում էին 1992 թվականի հավաքականի խաղընկերներ Սամփրասը, Կուրիեն և Աղասին ։ Սակայն, ինչպես գրում է լրագրող Ջոն Վերտհայմը, ստանալով այդ պաշտոնը, նա «վիճաբանում է ամերիկյան առաջատար թենիսիստների հետ, ցեխն է կոխում մրցակցող թիմերի խաղացողների և մարզիչներին և խափանում է հանդիպումները և մամլո ասուլիսները» ։ Նրա ղեկավարությամբ հավաքականը, Չեխոսլովակիայի և Զիմբաբվեի նկատմամբ նվազագույն հաշվով երկու հաղթանակներից հետո, հասնում է կիսաեզրափակիչ, որտեղ զիջում է Իսպանիայի հավաքականին՝ 0-5, որից հետո նա հրաժարական է տալիս և հավաքականը գլխավորում է նրա եղբայր Պատրիկը ։ Նույն տարում նա ընդգրկվում է Թենիսի փառքի միջազգային սրահ, իսկ 2007 թվականին արժանանում է Թենիսի միջազգային ֆեդերացիայի (ITF) բարձրագույն պարգևի՝ Ֆիլիպ Շատրիեի մրցանակին ։
2004 թվականին նա իր ուժերը փորձում է որպես հեռուստահաղորդավար, NBC-ում «Մաքինրոյ» թոք-շոույում և ABC-ում «Բազկաթոռ» խաղում։ Երկու հաղորդումներն էլ հանրաճանաչություն չեն վայելում և մի քանի ամիս անց փակվում են։
2002 թվականին նա ինքն իրեն է խաղում «Ակամա միլիոնատերը» ֆիլմում, 2004 թվականին նկարահանվում է «Ուիմբլդոն» ֆիլմում, հեռուստամեկնաբանի էպիզոդիկ դերում։ 2006 թվականին նա խաղում է «Ստուդիա 30» կատակերգական սերիալում, խաղային շոուիի վարողի դերում, ով նկարահանված դրվագից հետո բացականչում է «Չի կարող լինել, որ դուք դա լուրջ եք» ։ Չնայած պրոֆեսիոնալ կարիերայի ավարտին, Մաքինրոյը շարունակում է ակտիվորեն թենիս խաղալ, մասնակցություն ունենալով ցուցադրական խաղերում և վետերանների մրցաշարերի երկու փուլերում՝ Չեմպիոնների մրցաշարում (ATP Champions Tour), որն անց է կացվում ATP-ի հովանու տակ և Չեմպիոնների Սերիա, ԱՄՆ-ում անկախ մրցաշարերի փուլում։ Չեմպիոնների մրցաշարում Մաքինրոյը դարձել է մենախաղում 20 տիտղոսների հաղթող ։
1999 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարում նա մասնակցություն է ունենում խառը զուգախաղում, Շտեֆի Գրաֆի հետ զույգով։ Զույգը կարողանում է հասնել կիսաեզրափակիչ, որտեղ պատք է հանդիպեր Աննա Կուրնիկովայի և Յունաս Բյորկմանի հետ, սակայն այդ փուլում Գրաֆը հրաժարվում է հետագա մասնակցությունից, դա հիմնավորելով ազդրի շրջանում սրացած ցավերով և նրանով, որ իրեն պետք է կենտրոնանալ կանանց մանաքաղում եզրափակիչի խաղին ։ 2006 թվականին, 14-ամյա դադարից հետո, Մաքինրոյը մասնակցություն է ունենում ATP մրցաշարի երկու մրցաշարի զուգախաղերում, Յունաս Բյորկմանի հետ զույգով և հաղթանակ է տանում նրանցից մեկում, Սան Խոսեի «SAP Open»-ում, 47 տարեկան հասակում դառնալով վերջին 30 տարիների ընթացքում ATP տիտղոսի ամենատարեց արժանացածըref> ։ Երկրորդ մրցաշարում՝ «If Stockholm Open», զույգը հասնում է մինչև քառորդ եզրափակիչ։
Նույն տարում, վերականգնումից հետո, բացվում է Համանգլիական ակումբի թանգարանը, ցուցադրության տարածքներից մեկը՝ հանդերձարանը, վերականգնված է այն տեսքով, որում նա եղել է 1980 թվականին, հանդերձանարով էքսկուրսիան վարում է Մաքինրոյի «ուրվականը»՝ հոլոգրաֆիկ պատկեր, ստացված հատուկ սարքավորման օգնությամբ ։
2010 թվականին Մաքինրոյը բացում է Թենիսի ակադեմիա Մանհեթենում, որը կողմնորոշված է պատանիների հետ զբաղվելուն, ովքեր արդեն էական արդյունքների են հասել սպորտում և ձգտում են պրոֆեսիոնալ կարիերայի ։
Խաղային ոճ և կարիերայի գնատահական
Մաքինրոյի խաղային ոճի հիմքը մատուցումն է և ցանցի մոտ խաղը։ Նրա հատկություններից էր հիանալի ռեակցիան, գնդակի զգացողությունը, հնարամտությունը և հարվածների բազմազանությունը։ Բրեդ Գիլբերտը նրա մասին գրում է.
Նման գնատահական նրան տալիս է նաև Արտուր Կեշը.
Թենիսի պատմաբան Բադ Կոլինզը Մաքինրոյի հարվածը ցանցի մոտ դուրս գալիս անվանում էր «թեթև, ինչպես փետուր, հպում»։ Միևնույն ժամանակ նա նշում է, որ ետին գծում նա նույնպես բավականին հուսալի էր, որպեսզի կարիերայի գագաթնակետին հաղթեր Ֆրանսիայի բաց առաջնությունը, որի եզրափակիչում 1984 թվականին հաղթանակից նրան բաժանում էր միայն մեկ սեթ և սեփական անզուսպ բնավորությունը։
Բազմաթիվ մասնագետներ Մաքինրոյին համարում են թենիսի ամբողջ պատմության մեջ բնության կողմից առավելշնորհվածներից մեկը, Մաթս Վիլանդերը հարցազրույցներից մեկում ասում է.
Առավել պատկերավոր և քննադատաբար է արտահայտվել Պետ Կեշը.
Ըստ Պիտեր Ֆլեմինգի խոսքերի, ով Մաքինրոյի հետ զույգով նվաճել է համաշխարհային թենիսի մի շարք ամենահեղինակավոր տիտղոսներ, աշխարհի լավագույն զույգը դա «Մաքինրոյն է և նրա կողքին ով պատահի» ։
Մաքինրոյը, ում մեջ համակցվում էր խաղային տաղանդը և բռնկուն խառնվածքը, չէր խուսափում կորտում հոգեբանական պատերազմից։ Համարյա բոլոր նրա մրցակիցները հանգում են այն կարծիքի, որ նրա սկանդալային պահավծքը թելադրվում էր ոչ թե անմիտ տաղանդի կամակորությամբ, այլ սառը մարտավարական հաշվարկով։ Դրան են մատնանշում նաև Մաքինրոյի այնպիսի ավելիքիչ անվանի մրցակիցներ, ինչպիսին են Բրեդ Գիլբերտը և Մել Պյորսելը, որոնց հետ հանդիպումներում նա, սկսելով պարտվել, մրցակիցների, մրցավարների և նույնիսկ հանդիսատեսի վրա թափում էր բողոքների և վիրավորանքների հեղեղ, սակայն նմանատիպ հնարքները, ըստ «New York Times»-ի մեկնաբան Ջուլիանա Ռոււբինստեյնի, բնութագրում են նաև Քոնորսի, Լենդլի, Ջիմ Կուրիեի, Բորիս Բեկկերի և Փիթ Սամփրասի դեմ հանդիպումներին։ Բյորն Բորգը միակն էր, ում դեմ Մաքինրոյը չէր դիմում նման հնարքների (ինչպես Մաքինրոյն է գրում իր ինքնակենսագրականում, նա չափից շատ էր հարգում շվեդին և հիացած էր միան այն փաստից, որ իրեն վիճակված է խաղալ Բորգի դեմ) ։
Նվաճումներ
Պրոֆեսիոնալ է 1978 թվականից։ Հաղթել է 84 մրցաշարի (Պրոֆեսիոնալ թենսիսիտների ասոցիացիայի 77 տիտղոս ) մենախաղում և 78 մրցաշարի զուգախաղում։ Ըստ մենախաղում հաղթած տիտղոսների քանակի երրորդ տեղն է զսաղեցնում Ջիմի Քոնորսից՝ 109 և Իվան Լենդլից՝ 94 հետո ։ Զուգաքաղում հաղթանակների քանակով նա մտնում է Բաց դարաշրջանի թենիսի պատմության մեջ առաջատարների շարքը, զիջելով միայն այնպիսի խաղացողների, ովքեր մասնագիտացված են զուգախաղում, Թոդ Վուդբրիջ, Դանիել Նեստոր և Մայք և Բոբ Բրայան եղբայրներ ։ Մենախաղում և զուգախաղում հաղթանակների ընդհանուր քանակով առաջին տեղն է գրավում պրոֆեսիոնալ թենիսի պատմության մեջ։
Լավագույն արդյունքները Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում.
Երեք անգամ հաղթել է «Մասթերս» եզրափակիչ մրցաշարի մենախաղում (1978, 1983, 1984) և յոթ անգամ անընդմեջ զուգախաղում (1978—1984, բոլոր հաղթանակները Պիտեր Ֆլեմինգի հետ զույգով)։
Հինգ անգամ հաղթել է WCT ամփոփիչ մրցաշարի մենախաղում (1979, 1981, 1983, 1984, 1989) և մեկ անգամ զուգախաղում (1979, Ֆլեմինգի հետ)։
ԱՄՆ հավաքականի կազմում Դևիսի Գավաթի հնգակի հաղթող (1978, 1979, 1981, 1982, 1992) և Թիմային աշխարհի գավաթի կրկնակի հաղթող (1984, 1985) ։
Աշխարհի թիվ մեկ ռակետ սկսած 1980 թվականի մարտի 3-ից, այդ տիտղոսը պահպանել է (ընդմիջումներով) 170 շաբաթվա ընթացքում։ Չորս տարի անընդմեջ, 1981-ից մինչև 1984 թվականը, նա մրցաշրջանն ավարտում էր որպես աշխարհի թիվ մեկ ռակետ ։ Մաքինրոյը նաև, ընդհանուր առմամբ 269 շաբաթ, եղել է աշխարհի թիվ մեկ ռակետ զուգախաղում, ինչը բացարձակ ռեկորդ էր մինչև 2011 թվականի վերջը, երբ այդ արդյունքը գերազանցում են Բրայան եղբայրները ։
Մաքինրոյի դարաշրջանը մասնկիորեն հատվում է երեք այլ ականավոր թենիսիստների առաջատարության շրջանների հետ՝ Ջիմի Քոնորս, Բյորն Բորգ և Իվան Լենդլ։ Քոնորսի հետ խաղերում Մաքինրոյն ավելի հաճախ է հաղթել (31 հաղթանակ 20 պարտության դիմաց), Բորգի հետ մրցակցությունը ոչ-ոքի է ավարտվել (7-7), իսկ Լենդլին Մաքինրոյը ավելի հաճախ պարտվել է (15 հաղթանակ 21 պարտության դիմաց)։ Մաքինրոյը նվազագույն առավելություն ունի (միանման 7-6 հաշվով) երկու այլ առաջին ռակետների դեմ հանդիպումներում՝ Ստեֆան Էդբերգ և Մաթս Վիլանդեր, իսկ ավելի երիտասարդ Բորիս Բեկկերը, ով նրա հետ առաջին անգամ խաղացել է միայն 1985 թվականին, ունի զգալի առավելություն (8 հաղթանակ և 2 պարտություն) ։
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ մենախաղում
Հաղթանակներ (7)
Պարտություններ (4)
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ զուգախաղում
Հաղթանակներ (9)
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ խառը զուգախաղում
Հաղթանակ (1)
Պարտություն (1)
Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի մենախաղում ելույթների ժամանակագրություն
Հապավումներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի թենիսիստներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ավստրալիայի թենիսի բաց առաջնություն Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշար Կատեգորիա:Մեծ սաղավարտի (թենիս) մրցաշարեր Կատեգորիա:Ուիմբլդոնի մրցաշարի տղամարդկանց մենախաղի հաղթողներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ
Սենտ Մարի (Արդենների գավառ)
Սենտ Մարի (Sainte-Marie), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 79 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.57 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 55 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 42-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 42 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (21 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 14 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Նյուկսենսկի շրջան (Վոլոգդայի մարզ)
Նյուկսենսկի շրջան (Нюксенский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նյուկսենիցա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5167,42 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11040 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,14 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլոգդայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վիսիտասիոն Պադիլյա
Վիսիտասիոն Պադիլյա (Visitación Padilla, ), մանկավարժ, ֆեմինիստ ակտիվիստ։
Պադիլան Հոնդուրասում կազմակերպել է փոխադարձ օգնության միությունները, ամրապնդել է հակաալկոհոլային լիգաները և կազմակերպել է Հոնդուրասի կանանց իրավունքները։
Կենսագրություն
Վիսիտասիոն Պադիլյան ծնվել է Հոնդուրասից Ֆրանսիսկո Մորասան շրջանի Տալանգա մունիցիպալիտետում ։ Ուսումն ավարտելով՝ 1909 թվականին դարձել է ուսուցիչ, այնուհետև 1913 թվականին գրողներ Ռաֆայել Էլիոդորո Վալեի և Ֆրոյլան Տուրկիոսի հետ դարձել է «Ateneo de Honduras» կազմակերպության անդամ և ներկայացրել իր կազմակերպչական ունակությունները։ 1917 թվականին Պադիլյան Տեգուսիգալպայում հիմնել է «Juan Rafael Mora» ազատագրական թերթը։
1924 թվականին, Քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում, Պադիլան իր գաղափարներն արտահայտել է «Boletín de la Defensa Nacional»-ում, միաժամանակ հիմնել է տեգուսիգալպացի կանանց խումբը՝ «Sociedad Cultural Femenina» : 1926 թվականին խումբը պետական ֆինանսավորում է ստացել բժիշկ Միգել Պաս Բարաոնայից՝ որոշելու «օրվա մորը»։
Այլ հրատարակություններ
Բացի «El Nacional» թերթի սյունակագիր լինելուց, Պադիլյան գրել է «Azucenas» մանկական գրքույկը և Pasatiempos e Historias de la Educación Pública Hondureña էսսեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոնդուրասցի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Սուֆրաժիստներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների ակտիվիստներ
Հայկական ժամանակ
Հայկական ժամանակ, Հայաստանում տպագրվող հայալեզու քաղաքական ուղղվածությամբ օրաթերթ։
Պատմություն
1999 թվականին «Օրագիր» պարբերականի փակվելուց հետո Նիկոլ Փաշինյանի ջանքերով վերականգնվեց «Հայկական ժամանակ»-ի տպագրությունը։ Այն «Օրագրի» տրամաբանական շարունակությունն է ։
Մինչև 2008 թվականի մարտի 1-ը, թերթի գործող գլխավոր խմբագիրը եղել է Նիկոլ Փաշինյանը։ 2008-2011 թվականից գլխավոր խմբագրի պարտականությունները կատարել է Աննա Հակոբյանը։ 2012 թվականին մայիսին ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր ընտրվելուց հետո Նիկոլ Փաշինյանը հրաժարվել է «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագրի պաշտոնից։ Այժմ գլխավոր խմբագիրն է Հայկ Գևորգյանը։
Ունի նաև էլեկտրոնային տարբերակ։
Հետաքրքիր փաստեր
«Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի 2015 թվականի հունվարի 20-ի համարը լույս էր տեսել առանց լուսանկարների, գովազդի և խաչբառի։ Լուսանկարների փոխարեն թերթի էջերում սև պատկերներ էին։
Սև պատկերներ հրապարակելով՝ «Հայկական Ժամանակը» միացել է Գյումրիում սպանված Ավետիսյանների ընտանիքի վերջին ներկայացուցչի՝ 6 ամսական Սերյոժա Ավետիսյանի մահվանից հետո Հայաստանում սգո օր հայտարարելու պահանջին։
Սև պատկերների մասին թերթը գրել է․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի օրաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Կարմրականաչավուն թևերով արա
Կարմրականաչավուն թևերով արա, թութակների ընտանիքի թռչուն։
Արտաքին տեսք
Խոշոր թութակ է, մարմնի երկարությունը 78-90 սմ, պոչինը` 31-47 սմ, քաշը` 950-1700 գրամ։ Շատ նման է կարմիր արաի, բայց մի տարբերությամբ, որ նա չունի դեղին գույն փետուրների վրա։ Ունի գեղեցիկ կարմիր գունավորում։ Հիմնական գույնը մուգ կարմիր է, թևերը ՝ կապտականաչ։ Այտերը սպիտակ փետրազարդ չէ, մերկ դեմքը զարդարում են փոքրիկ կարմիր փետուրները, որոնք դասավորված են մի քանի շարքով։ Պոչը և պոչավերևը կապույտ են։ Վերին կտցամասը ծղոտի գույնի է սև ծայրով, իսկ ստորին կտցամասը մանուշակագույն և սև գույնի է։
Տարածվածություն
Բնակվում է Պանամայում, Կոլումբիայում, Վենեսուելայում, Բրազիլիայում, Արգենտինայում և այլ երկրներում։