cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դմիտրի Ուլյանով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Տարտուի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս բժիշկներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային հուշագիրներ
Արտեն Գաբեղյան
Արտեն Գաբեղյան (ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ, 5-րդ դար), Գաբեղյանքի իշխան, Գաբեղյանների նախարարական տոհմից։ Եղել է Վասակ Սյունու կողմնակիցը՝ ընդդեմ Վարդան Մամիկոնյանի։ Ատրորմիզդի (մարզպան՝ 451 - 465) հրամանով և Վարազշապուհ Պալունու հետ միասին գնացել է Հմայակ Մամիկոնյանի դեմ կռվի և ջարդել նրա զորքը Տայոց աշխարհում։
Փարպեցու «Հայոց պատմության» լզ ձեռագիրն ունի «իշխանն Աբեղենից Արմէն». տպագրության մեջ ուղղված է Արտէն. բայց պետք է ուղղել նաև Աբեղենից տոհմանունը ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ իշխաններ Կատեգորիա:Գաբեղյաններ
Բակիրեյն
Բակիրեյն, քարայր Հայաստանում, Վանա լճի հարավարևելյան կողմում։ Ըստ տեղեկությունների ունի բազմաթիվ ճյուղավորություններ, որոնցից մեկը ըստ ավանդության իբր հասնում էր մինչև Էրզրում քաղաք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի քարայրեր
Ալբերտ Զուրաբյան
Ալբերտ Նապոլեոնի Զուրաբյան, հայ ճարտարապետ, ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ (2009)։
Կենսագրություն
1966 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1967 թվականից աշխատել է Երևաննախագիծ ինստիտուտում, 1985 թվականից՝ ճարտարապետության արվեստանոցի ղեկավար։ 1992-2002 թվականներին` Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահ։ 1990 թվականից դասավանդում Է ԵՊՃՇՀ-ում։ 1994-1995 թվականներին՝ ճարտարապետների միությունների միջազգային ընկերակցության փոխնախագահ, 1995-1997 թվականներին՝ նախագահ, 1997-1998 թվականներին՝ պատվավոր նախագահ։ «Տարվա լավագույն նախագիծ» համամիութենական ստուգատեսի դափնեկիր և ոսկե մեդալակիր է (1987) ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Զուրաբյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են՝
Մեջբերումներ Ալբերտ Զուրաբյանից
«Տեսակն ամենակարևոր արժեքն է։ Տեսակ։ Լավ ու վատ չէ, այլ` ՏԵՍԱԿ։ Մեր խոսքն ԱՅԼ է, մեր երաժշտությունն ԱՅԼ է։ Մերն է և դրանով է պայմանավորված մեր գոյությունն ու մեր ապագան» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամներ
Աննա Նիկոլ Սմիթ
Աննա Նիկոլ Սմիթ (Anna Nicole Smith), իսկական անունը՝ Վիկի Լին Հոգան (Vickie Lynn Hogan, ), ամերիկացի սուպերմոդել, դերասանուհի, հաղորդավարուհի, պրոդյուսեր, ռեժիսոր և սցենարիստ։ «Playboy» ամսագրի 1993 թվականի աղջիկը և 1990-ականների սեքս-խորհրդանիշը ։
Կենսագրություն
Վիկի Լին Հոգանը ծնվել է 1967 թվականի նոյեմբերի 28-ին ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Հյուսթոն քաղաքում, աշխատավոր Դոնալդ Յուջին Հոգանի (12.07.1947-19.09.2009, մահացել է թոքի քաղցկեղից) և սպա Վիրջի Թաբերսի (12.07.1951-18.11.2018, մահացել է քաղցկեղից) ընտանիքում ։ Ապագա աստղի ծնողները բաժանվել են նրա ծնունդից անմիջապես հետո, և նրա հայրն անհետացել է՝ ուղևորվելով անհայտ ուղղությամբ։ Աղջկա մայրը նույնիսկ փոքրիկ երեխայի համար չի կարողացել թողնել աշխատանքը, քանի որ դա ընտանիքի միակ եկամուտի աղբյուրն է եղել։ Մոր զբաղվածության պատճառով Վիկիին դաստիարակել է մորաքույրը՝ Քեյ Բեալը, որը նրան շատ է սիրել։ Աղջիկը նրան երկրորդ մայր է անվանել ։ Արդեն լինելով հասուն և ճանաչված՝ նա հանդիպել է հոր հետ և ավելի ուշ տեղեկացրել, որ հպարտանում է նրանով։ Վիկին ունի հինգ խորթ քույր և եղբայր։
Կարիերա
Մոդելի կարիերան սկսել է 20 տարեկանում։
1992 թվականին Վիկին մասնակցել է «Guess»-ի գովազդին։ Հենց այդ ժամանակ էլ նա վերցրել է Աննա Նիկոլ Սմիթ կեղծանունը։ Աննա և Նիկոլ անունները հորինված են, բայց Սմիթը նրա իսկական ազգանունն է, որը ստացել է առաջին ամուսնությունից։
1993 թվականին Աննա Նիկոլը դարձել է «Playboy» ամսագրի աղջիկը։ Նա հնարավորություն է ունեցել հայտնվել ամսագրում մեկ տարի շուտ, բայց նկարահանումներից առաջ տեղեկացրել է խմբագրությանն այն մասին, որ ավտովթարի է ենթարկվել և ունի կապտուկներ, որոնց պատճառով չի կարողանա մասնակցել նկարահանումներին։ Նա իսկապես ավտովթարի է ենթարկվել, սակայն ձերբակալվել է խմած վիճակում ավտոմեքենա վարելու համար։
1990-ական թվականների կեսերին և 2000-ականների սկզբին Սմիթը կազմակերպել է սեփական թոք շոուն՝ «Աննա Նիկոլի թոք շոու», նկարահանվել է ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
1998 թվականին թողարկվել է «Աննա Նիկոլ Սմիթի գաղտնիքները» ֆիլմը, որի մեջ Սմիթը հանդես է եկել որպես դերասանուհի, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Անձնական կյանք
Աննա Նիկոլ Սմիթն ամուսնացած է եղել երեք անգամ, ունեցել է երկու երեխա ։
Մահ
Կյանքի վերջին ժամանակներում Աննա Նիկոլն ապրել է Բահամյան կղզիներում՝ Նասաուում։ Հենց այնտեղ է մահացել նրա որդին և ծնվել դուստրը։ 2007 թվականի փետրվարի սկզբին նա իր ամուսնու՝ Հովարդ Սթերնի հետ միասին գործերով ուղևորվել է Ֆլորիդա։ Ըստ տվյալների՝ փետրվարի 5-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում նա «բուժվել է անկողնում» գրիպի նման ինչ-որ բանից։
2007 թվականի փետրվարի 8-ին Հովարդը գործերով հեռացել է, բայց շուտով նրան հետ են կանչել՝ տեղեկացնելով, որ Աննան ծայրահեղ ծանր վիճակում է։ Տեղ հասած շտապ օգնությունը մի քանի անգամ փորձել է ուշքի բերել կնոջը, բայց անհաջող, նա մահացել է։ Նախնական վարկածով 39-ամյա կնոջ մահվան պատճառ է դարձել ցավազրկողների և հակադեպրեսանտների գերօգտագործոմը, որոնք նա չարաշահել է կյանքի վերջին տարիներին։
Դիահերձումը ցույց է տվել, որ Աննա Նիկոլը տառապել է ծանր թոքաբորբից։ Ընդհանուր թուլության ֆոնի վրա օրգանիզմը ծննդաբերությունից, մի քանի պլաստիկ վիրահատություններից և մշտական դեպրեսիայից հետո հիվանդությունն ավելի է սաստկացել, ինչն էլ դարձել է մահվան պատճառ, իսկ դեղերը, որոնք նա օգտագործել է ցավն ու դեպրեսիան հեռացնելու համար, վիճակը միայն վատթարացրել են։ Նաև քննարկվել է այն տարբերակը, որ աստղի մահն արագացրել է տուբերկուլոզը ։
Դատական կարգով Աննա Նիկոլի մայրն ու ամուսինը որոշել են, թե որտեղ պիտի թաղեն նրան։ Արդյունքում 2007 թվականի մարտի 2-ին Սմիթին թաղել են Բահամներում, նրա որդու՝ Դենիելի կողքին։ Կնոջը թաղել են փակ դագաղով, քանի որ այդ ժամանակ նրա մարմինն արդեն սկսել էր քայքայվել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Դեղերի չարաշահումից մահացածներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պարուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Մեսութ Յըլմազ
Ծագում
Մեսութ Յըլմազը ծնվել է Ստամբուլում։ Ծագումով համշենահայ է, սակայն իրեն համարում է թուրք։
Կրթություն
Բարձրագույն կրթություն է ստացել Անկարայի համալսարանում, ապա ավելի ուշ նաև ավարտել է Քյոլնի համալսարանը։
Կարիերա
1983 թվականին միացել է Տուրգուտ Օզալի Հայրենիքի կուսակցությանը (ANAP), որտեղ զբաղեցրել է կուսակցության նախագահի տեղակալի պաշտոնը։ 1983 թվականին եղել է խորհրդարանի անդամ, 1987 թվականին եղել է երկրի արտաքին գործերի նախարարը։
90-ական թվականներին դառնալով կուսակցության առաջնորդը Մեսութ Յըլմազը երեք անգամ զբաղեցրել է երկրի վարչապետի պաշտոնը, սակայն ինչպես առաջին, այնպես էլ երկրորդ պաշտոնավարումը չեն գերազանցել մի քանի ամիսը։ Առաջին անգամ նա հերթական ընտրությունների ժամանակ իր կուսակցության պարտությունից հետո ստիպված էր անցնել թոշակի։ Երկրորդ անգամ Արդար ուղի կուսակցության հետ (որի ղեկավարն էր Տանսու Չիլլերը) կառավարական կոալիցիայի ներսում առաջացած տարաձայնությունների պատճառով նա լքեց վարչապետի պաշտոնը։ Մեսութ Յըլմազի երրորդ համեմատաբար երկար պաշտոնավարումը (շուրջ մեկ ու կես տարի) եղել է հերթական կոալիցիոն կառավարության ժամանակ։ Թոշակի է անցել այն բանից հետո, երբ 1998 թվականի ավարտին Թուրքիայի խորհրդարանում կառավարությանը մեղադրեցին կոռուպցիայի մեջ և անվստահություն հայտնեցին։
Մեսութ Յըլմազը կուսակցության առաջնորդի պաշտոնում մնաց մինչև 2002 թվականի նոյեմբերի 4-ը։ 2007 թվականին նա Ռիզե քաղաքից ընտրվել է Թուրքիայի խորհրդարանի պատգամավոր, որպես անկուսակցական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ծագումով համշենահայ թուրքեր Կատեգորիա:20-րդ դարի թուրք քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Անկարայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական կուսակցությունների առաջնորդներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 23-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի փոխվարչապետներ Կատեգորիա:Թուրքիայի ընդդիմության առաջնորդներ Կատեգորիա:Թուրքեր հայկական սերմամբ Կատեգորիա:Թուրքիայի 21-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 20-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի նախարարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի պետնախարարներ Կատեգորիա:Թուրքիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավորներ Կատեգորիա:21-րդ դարի թուրք քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրք դիվանագետներ
Սեն Ռեմի ան Ռոլլա
Սեն Ռեմի ան Ռոլլա (Saint-Rémy-en-Rollat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էսկյուրոլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03258։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1601 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 1041 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 769-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 272-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,1 %)։ 769 աշխատունակ բնակիչներից 715-ը աշխատում էին (388 տղամարդ և 327 կին), անաշխատանք էին 54-ը (19 տղամարդ և 35 կին)։ 272 անգործունակ մարդկանցից 77-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 109-ը թոշակառու, 86-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կիաուչի
Կիաուչի  (Chiauci), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 277 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 18 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86090, հեռախոսային կոդ՝ 0865։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լե Կրուտ
Լե Կրուտ (Les Croûtes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 103 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.11 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 52 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (22 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 13 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գուստավ Մուանիե
Գուստավ Մուանիեն «Վիրավոր զինվորների օգնության միջազգային կոմիտե»-ի համահիմնադիրն է, որը 1864 թվականին վերանվանվել է «Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտե»։ 1864 թվականին նա դարձավ կոմիտեի նախագահ, ստանձնելով պաշտոնը Գիլյոմ-Անրի Դյուֆուրից։ 46 տարի նախագահի պաշտոնում նա մեծ օգնություն է ցուցաբերել կոմիտեի առաջին տարիների զարգացման գործում։
Ծագում
Մուանիեն սերում է հարուստ ընտանիքից։ Փարիզում նա սովորել է իրավաբանություն և իր դիպլոմը ստացել 1850 թվականին։ Նա դեռ վաղ տարիքից սկսել է հետաքրքրվել բարեգործությամբ և հասարակական խնդիրների լուծմամբ։1862 թվականին Անրի Դյունանը Մուանիեին ուղարկեց իր գրքից՝ "Սոլֆերինոյի ճակատամարտից" մի օրինակ։ Մուանիեն ցույց տվեց հիանալի մասնակցություն Դյունանի գաղափարի իրականացման գործում։ Հետագայում նրա գլխավորությամբ և օժանդակությամբ ստեղծվեց «Հինգի կոմիտեն»։ Մուանիեից բացի կոմիտեի անդամներն էին Լուի Ապիան, Թեոդոր Մոնուարը և Գիլյոմ-Անրի Դյուֆուրը։ Շուտով կոմիտեի անունը վերանվանվեց «Վիրավոր զինվորների օգնության միջազգային կոմիտե», իսկ 1876 թվականին ստացավ իր ներկայիս անվանումը՝ Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտե, որի առաջին նախագահը դարձավ Դուֆոն, փոխնախագահը՝ Մուանիեն։
ԿՂՄՀ նախագահական ժամանակաշրջան
Մուանեի և Դյունանի միջև տարբերությունն ավելի ակնհայտ դարձավ, երբ կազմակերպությունը օրինականորեն սկսեց գործել։ Քնարկման հիմնական պատճառը Դյունանի գաղափարն էր, ըստ որի պետք էր չեզոքություն պահպանել վիրավորների ու բժիշկների միջև՝ նրանց իսկ ապահովության համար։ Մուանիեն այս գաղափարին դեմ էր, քանի որ կարծում էր՝ գաղափարն իրատեսական չէր և մեծ ռիսկը կխափանի ծրագիրը։ Դունանը, այնուամենայնիվ, կարողացավ համոզել եվրոպական քաղաքական և ռազմական գործիչներին հավատալ իր գաղափարին։ Ժնևի առաջին կոնվենցիան տեղի ունեցավ 1864 թվականին։ Այդ տարվա ընթացքում Մուանիեն ստանձնեց կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։
Մուանեիի և Դյունանի միջև առաջացած տարաձայնությունների պատճառով Դյունանը լքում է կոմիտեն։ Շշուկներ էին պտտվում, որ Մուանիեն օգտագործել էր իր ազդեցությունը՝ Դյունանին Կարմիր խաչից հեռացնելու համար։
1872 թվականին Մուանիեն Ֆրանկո-Պրուսյան պատերազմից հետո 1870-1871 թվականներին ներկայացրեց միջազգայնորեն արբիտրաժային դատարանի ստեղծման առաջարկ՝ Միջազգային մարդասիրական իրավունք կազմակերպության ինքնակամ քայլերը պատժելու համար։ Պետությունների մեծ մասը չընդունեց այս որոշումն իրենց ազդեցությունը չկորցնելու համար։ Մուանիեն առաջադրվել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի 1901, 1902, 1903 և 1905 թվականներին Միջազգային իրավունքի ինստիտուտի անդամ Ռիչարդ Կլենի կողմից։ Այնուամենայնիվ, ի տարբերություն Դյունանի, ով 1901 թվականին Նոբելյան մրցանակ ստացավ Ֆրեդերիկ Փասի հետ, Մուանիեն երբեք չի ստացել մրցանակը։ Նա մահացել է 1910 թվականին՝ Դյունանից երկու ամիս առաջ առանց նրա հետ հաշտվելու։ Կոմիտեի նախագահ լինելուց մինչև իր մահը նա պատմության մեջ եղել է կոմիտեի ամենաերկար ծառայող նախագահը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Շվեյցարացի գործարարներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի մարդասերներ Կատեգորիա:Միջազգային իրավունքի մասնագետներ
Փախի գավառակ
Փախ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Կենտրոնը Փախ գյուղաքաղաքն էր։
Պատմություն
Ուներ կիսահպատակ բնակչություն, որն ուներ սեփական զորք։
Վարչական բաժանում
XIX դարի վերջին գավառակն ուներ 40-45 հայաբնակ և 3 քրդաբնակ գյուղեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գավառներ
Վարոս Շահմուրադյան
Վարոս Աշոտի Շահմուրադյան, հայ նկարիչ։
Կենսագրություն
1961 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1967 թվականին՝ Մոսկվայի գեղարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանը։ 1967-1974 թվականներին դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում, 1976-1977 թվականներին՝ Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում ։
Ստեղծագործական գործունեություն
Հեղինակ է երփնագիր նատյուրմորտների, դիմանկարների, թեմատիկ հորինվածքների, գրաֆիկական թերթերի։ 1960-ական թվականների գործերում ազգային, դասական և արդիական արվեստի ձևամիջոցների զուգորդմամբ Շահմուրադյանը հասել է ընդհանրացումներով հարուստ լուծումների՝
Ստեղծել է նաև հորինվածքներ՝ արծնապատման տեխնիկայով («Նկարչուհու մոտ», 1974)։
Ցուցահանդեսներ
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1977, 1980 թվականներ), Տարտուում (1981)։ Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1977 մահեր Կատեգորիա:Հուլիսի 13 մահեր
Ոսկե ծածկակառք
Ոսկե ծածկակառք (Gouden Koets), կառք, որը պատկանում և ծառայում է նիդերլանդական թագավորական ընտանիքին։ Նախագծված և ստեղծված է Սպեյկեր եղբայրների կողմից։ Ամեն տարի Նիդերլանդների միապետը Ոսկե կառքով Բինենհոֆից ուղևորվում է Ռիդերզաալ, որպեսզի այնտեղ տեղեկություններ հայտնի գլխավոր խորհրդարանին։ Երբ թագուհին կատարում է զբոսանք, կառքի հետևից շրջում են ութ ձիավորներ, իսկ ընտանիքի երիտասարդ անդամները ձիավարում են վեց ձիերից կազմված կառքը։ Զբոսանքի ընթացքում թագուհին կանգնում է, որպեսզի բարևի ժողովրդին։ Կառքի ոչ սովորական բարձրությունը կառքի կառավարումը դարձնում է ավելի բարդ։
Ի տարբերություն տարածված կարծիքի, կառքը պատրաստված է տեքի կոչվող ծառատեակից, որոշ հատվածներ զարդարված են պատկերներով։ Կառքը ստեղծված է նիդերլանդական Վերածննդի ոճով ։
Պատմություն
1898 թվականին, երբ ստեղծվեց այս կառքը, Ամստերդամի բնակչությունը կառքը նվիրեց Վիլգելմինա թագուհուն։ Կառքը առաջին անգամ օգտագործվել է 1901 թվականի փետրվարի 7-ին, Հենդրիկ արքայազնի հարսանիքի ժամանակ ։
Ռայխերթսհաուզեն
Ռայխերթսհաուզեն  (Reichertshausen), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանում։ Ենթարկվում է Իլմեի Պֆաֆենհոֆեն շրջանին։ Բնակչությունը՝ 4923 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010) ։ Զբաղեցնում է 23,59 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 86 146։ Փոստային ինդեքս՝ 85293։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Քրիստիան Դանիել Ռաուխ
Քրիստիան Դանիել Ռաուխ (Christian Daniel Rauch, )՝ կլասիցիզմի ժամանակաշրջանի գերմանացի քանդակագործ։
Կենսագրություն
1797 թվականին Ռաուխը եկավ Բեռլին, ընդունվեց պրուսական թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ II ֊ի մոտ ծառայության, որպես կամերդիներ, և նրա մահից հետո մնաց նույն պաշտոնում  Ֆրիդրիխ Վիլհելմ III- ի օրոք, որը, ինչպես իր կինը ՝ թագուհի Լուիզան, ոչ միայն չի խոչընդոտում երիտասարդ քանդակագործի գեղարվեստական ​​գործունեությանը, այլ ամեն կերպ նպաստում է դրան։
1803 թվականին Ռաուխը քանդակեց թագուհի Լուիզայի կիսանդրին։ Այն վերարտադրելու համար նրան ուղարկեցին Հռոմ  սովորելու, որտեղ Ռաուխը մտերմացավ բազմաթիվ ճանաչված արվեստագետների, այդ թվում` Բերտել Տորվալդսենի և Անտոնիո Կանովաի։ 1811 թվականին հետ կանչվեց Բեռլին նոր մահացած   թագուհի Լուիզայի շիրմաքարի մահարձանի մրցույթին մասնակցելու համար։ Իր կողմից ներկայացված այս հուշարձանի էսքիզը ճանաչվել է որպես ամենալավ նախագծերից և 1812 թվականին Ռաուխը երկրորդ անգամ մեկնեց Իտալիա, որպեսզի մարմարից հուշարձանը  քանդակեր։ 1814 թվականին հուշարձանը տեղադրվեց նրա համար կառուցված դորյան  դամբարանում՝ Շարլոտենբուրգ ում (հուշարձանի գլխի  հեղինակային կրկնօրնակը գտնվում է Էրմիտաժում)։ 1815֊1822 թվականներին Ռաուխը թագավորի պատվերով քանդակեց գեներալ Շարնգրոստի և Բյուլովի մարմարե արձանները, դրանց վրա սկսել էր աշխատել Կարարա յում,որտեղ Ռաուխը քանդակել է ռուս կայսր Ալեքսանդր I-ի արձանը։ 1824 թվականին նա քանդակեց, բացի արձաններից, մոտ 70 կիսանդրիներ, այդ թվում ռուս կայսր Նիկոլայ I Պավլովիչի կիսանդրին, նրա կնոջ՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի, Գյոթեյի։  Նիկոլայ I պատվերով նա ստեղծում է «Դանաիդա» մարմարե արձանը, որը նվիրվել է կայսրուհուն։
1843 թվականին Նիկոլայ I կայսրը նվիրում է Պրուսիայի թագավոր Ֆրիդրիխ Վիլհելմ IV֊ին երկու բրոնզե խումբ՝ «Ձիերի սանձահարողը»՝ ստեղծված քանդակագործ Կ. Պ. Կլոդտի կողմից Անիչկով կամրջի համար։ Որպես պատասխան նվեր, պրուսական թագավորը պատվիրում է Ռաուխին քանդակել Հաղթանակի երկու արձանների կրկնօրինակները՝ նրա իսկ ստեղծած և տեղադրված էրցեգորսկյան պալատի պուրակում՝ Շարլոտենբուրգում 1839 թվականին և Բեռլինում՝ Բելլե Ալիանս Պլացեյում 1843 թվականին։
1849 թվականին Ռաուխը քանդակել է արքա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ III֊ի մահարձանը, հետագայում քանդակել է զորավարներ Յորքի և Հնեյզենաույի արձանները, այժմ շատ հայտնի Իմանուիլ Կանտի հուշարձանը Քյոնիգսբերգում (բացվել է 1864 թվականին)։ Այնտեղ է նաև Լուիզա թագուհու հուշակոթողը նրա հիշատակի լյութերական եկեղեցու մոտ, Հավատքի, Հույսի Սիրո մարմարե արձանները, որոնք քանդակագործը ընծայել էր իր հայրենի քաղաքին Արոլզենին, Բերտել Տորվալդսենի կիսանդրին Կոպենհագենում այդ գեղանկարչի թանգարանի համար և բազմաթիվ այլ գործեր։
Ռաուխի ամենանշանակալի ստեղծագործությունը մնում է «Ֆրիդրի Մեծի ձիով արձանը» Բեռլինում ՝ քանդակված 1830—1851 թվականներին։ Գերմանական մշակույթի պատմության մեջ Ռաուխը զբաղեցնում է ամենանշանավոր տեղը ոչ միայն որպես հուշարձանի և շատ այլ հրաշալի ստեղծագործությունների հեղինակ, այլ նաև որպես բեռլինյան քանդակագործության դպրոցի հիմնադիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամներ
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Քսիլիատոս
Քսիլիատոս (հունարեն՝ Ξυλιάτος), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը գտնվում է Այիա Մարինա գյուղից 4 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Բնակչությունը կազմում է 123 մարդ՝ 2001 թվականի տվյալներով ։ Գյուղում խոսում են հունարեն, քանի որ գտնվում է Կիպրոս կղզու հունական հատվածում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նիկոսիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Կամենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)
Կամենսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝
Կամիզյակ (այլ կիրառումներ)
Կամիզյակ, կարող է վերաբերել՝
Դաթա Թութաշխիա (վեպ)
Դաթա Թութաշխիա (დათა თუთაშხია), վրացի գրող Ճաբուա Ամիրեջիբիի պատմավեպը, որ գրվել է 1973-1975 թվականներին։ Վեպում պատկերված է մինչհեղափոխական Վրաստանը։ Ստեղծագործության գլխավոր հերոսը՝ Դաթա Թութաշխիան, ով կրում է հին վրացական առասպելական հերոս Թութաշխայի անունը, մտադրվում է արմատախիլ անել չարն ու աշխարհը դարձնել ավելի լավը, ինչը հանգեցնում է իշխանությունների ու պետության հետ կոնֆլիկտի։ Դաթան դառնում է թափառական աբրեկ։
Կամիշինկա (այլ կիրառումներ)
Կամիշինկա, կարող է վերաբերել՝
Դաթա Թութաշխիա (վեպ)
«Դաթա Թութաշխիա» վեպը մի քանի անգամ հրատարակվել է Վրաստանում ու Ռուսաստանում (ռուսերեն է թարգմանվել հեղինակի կողմից 1976 թվականին) և թարգմանվել եվրոպական մի շարք լեզուներով։ 1977 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանվել է համանուն ֆիլմը։
Սյուժե
Վեպը բաղկացած է չորս մասից, որոնցից յուրաքանչյուրում որպես նախաբան ներկայացված է հնագույն հեթանոսական առասպելի մի հատված Թութաշխա աստծո հոգևոր որոնումների մասին։ Ստեղծագործությունը ընդհանուր սյուժետային գծով միմյանց հետ կապված նովելների ժողովածու է։ Այդ նովելները ներկայացվում են XIX դարի վերջին - XX դարի սկզբին կովկասյան ժանդարմերիայի ղեկավար կոմս Սեգեդիի գրությունների ձևով։ Դրանցից յուրաքանչյուրը պատմում է մի մարդ, ով իր կյանքի ճանապարհին հանդիպել է Դաթա Թութաշխիային։ Նրանց շարքում է նաև Սեգեդին, ով հետևում է երկու զարմիկների՝ Դաթա Թութաշխիայի ու Մուշնի Զարանդիայի հակամարտությանը։ Նրանք երկուսն էլ չափազանց սիրում են միմյանց, երկուսն էլ խելացի են, սակայն բարոյական պատճառներով ապրում են հակադիր աշխարհներում։ Պատմողների շարքում կան հոգևորականներ, հասարակ գյուղացիներ, մտավորականներ, ովքեր մտահոգված են ժողովրդի ճակատագրով։ Վեպում հնչում է վրաց ժողովրդի ամենատարբեր ներկայացուցիչների ձայնը, տարբեր մարդկանց ճակատագրի բացահայտման միջոցով պատկերվում է երկրի կյանքն այդ ժամանակաշրջանում։
Վաղ տարիքում մանլով որբ՝ Դաթա Թութաշխիան մեծացել է աղքատ, բայց լավ կրթություն ստացած դպիր Մաղալի Զարանդիայի տանը, որտեղ երկու հարազատ զավակներից բացի դաստիարակում էին նաև երեք որդեգրյալների։ Հենց այդ տանը, որտեղ իշխում էին սերն ու առաքինությունը, ձևավորվում են երկվորյակ եղբայրների պես միմյանց նման երկու եղբայրների՝ Դաթա Թութաշխիայի ու Մուշնի Զարանդիայի բարոյական հատկանիշները։ Հանգամանքների բերումով Դաթան ստիպված է լինում թափառական կյանք վարել, իսկ Մուշնին ընտրում է Ռուսական կայսրությանը ծառայելու ուղին՝ նպատակ ունենալով օգտակար լինել իր ժողովրդին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաց գրականություն Կատեգորիա:1975 գրքեր Կատեգորիա:Վրացերեն վեպեր Կատեգորիա:Պատմական վեպեր
Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու Իրանի թեմեր
Իրանում գործող Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու երեք թեմերը մինչև 1958 թ. ենթարկւել են Մայր Աթոռ Ս.էջմիածնին, այնուհետև անցել են Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան ենթակայութեան տակ։
1. Թեհրանի թեմ, առաջնորդանիստ' Թեհրանի Ս.Մարգիս եկեղեցի (1973-ից)։ Ընդգրկում է Թեհրանը, Կենտրոնական նահանգը, Գիլանը, Մազանդարանը, Գոլեստանը, Խորասանը, Քերմանշահը, Համադանը և Ղազվինը։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն, հայտնի է նաև կրճատ՝ Հրոդեոն անվանումով (Ωδείο Ηρώδου του Αττικού), քարակերտ հին հունական թատրոն, որը գտնվում է Աթենական Ակրոպոլիսի հնագիտական համալիրում և վերջինիս կազմում ներառված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու Իրանի թեմեր
2. Սպահանի թեմ, առաջնորդանիստ' Նոր Ջուղայի Ս. Ամենափրկիչ վանք։ Ընդգրկում է Սպահանի նահանգը, Ֆարսը, Խուզեստանը, Չհարմահալ-Բախթիարին, Քոհքիլուե Բոյեր-Ահմադը, Լոռեսթանը և Հորմոզգւսնը։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն
Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը դասական ժամանակաշրջանի շինություն է։ Ըստ հնագիտական ուսումնասիրությունների և պատմական հիշատակումների՝ այն կառուցվել է դեռևս մ․թ․ա․ 161 թվականին։ Նորագույն շրջանի աշխարհաքաղաքական զարգացումների և շարունակական պատերազմների արդյունքում պատմամշակութային շինությունը վնասվել է և վերակառուցվել միայն 1950 թվականին։
Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու Իրանի թեմեր
3. Ատրպատականի թեմ, առաջնորդանիստ' Թաւրիզի Ս.Աստվածածին եկեղեցի։ Ընդգրկում է արևելեան և անյարմարն Ատրպատականը, Արդաբիլը, Քուրդեստանը։
Թեմական առաջնորդների ցանկն առաջարկւում է Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան կողմից, ընտրւում ու վերջնական վաւերացում է ստանում թեմական խորհուրդների և պատգամաւորական ժողովների կողմից։ Թեհրանի թեմի առաջնորդն է Տեր Սեպուհ արք. Սարգսյանը, Սպահանի թեմի առաջնորդն է Տեր Սիփան եպս. Քեչեճյանը, Ատրպատականի թեմի առաջնորդն է Տեր Գրիգոր եպս. Չիվթճյանը։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն
Պատմություն
Անտիկ այս շինությունը կառուցվել է դասական ժամանակաշրջանի Հունաստանում՝ մ․թ․ա․ 165 թվականին ։ Հեղինակը եղել է հին հույն ճարտասան, պետական և մշակութային գործիչ, փիլիսոփա, «երկրորդ սոփեստության» ուղղության հայտնի ներկայացուցիչ, դասական Հին Հունաստանի մշակույթի ջատագով Հերովդես Ատտիկացին, ով այն կառուցել է մահացած կնոջ՝ Ասպասիայի հիշատակին։
Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու Իրանի թեմեր
Յիշատակութիւն են արժանի իրանահայութեան կեանքում մեծ դերակատարութիւն ունեցած հոգևորականները, որոնց անունները միշտ հիշվելու են պատմութեան մէջ.
Տեր Խաչատուր ԿԵսարացին 1638 թւականին Նոր Ջուղայում հիմնադրեց Մերձաւոր Արևելքում առաջինը համարւող տպարանը։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն
Պատմություն
Հնագույն պատմիչները վկայում են այն մասին, որ Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը ժամանակին ծառայել է թատերական ներկայացումների, համերգների և այլ հանդիսությունների համար։
Մերօրյա նշանակություն
Հունաստանի իշխանությունների կողմից օդեոնը վերակառուցվել է 1950 թվականին։ Շինարարական աշխատանքների շրջանակներում վերականգնվել է ավերված հանդիսատեսի նստարաններն ու մարմարե պատերը։ Ներկայումս օդեոնը համարվում է Աթենքի այցեքարտը համարվող Ակրոպոլիսի համալիրի մարգարիտներից մեկը։
Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու Իրանի թեմեր
Տեր Արտակ Մանուկյանը 1960 թոականից 40 տարի անընդմէջ եղել է Թեհրանի հայոց թեմի առաջնորդը և մեծ ներդրում է ունեցել թեհրանւսհայության հոգևոր, կրթական ու մշակութային կեանքում։ Թեհրանի մի շարք դպրոցներն ու եկեղեցիները հիմնադրւել են նրա օրոք։ Մահացել է 1999 թ. հոկտեմբերին' կարճատև հիւանդութիւնից յետոյ։ Ի գնահատումն նրա գործունեության' Թեհրանի միակ հայկական թանգարանը անուանակոչել է նրա անունով։
Աղբյուրներ
Իրանահայոց Հանրագիտարան ( Կազմող ՝ Ժանետ Տ. Լազարյան )
Կատեգորիա:Իրանահայ կրոնական հաստատություններ
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն
Մերօրյա նշանակություն
Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին հյուրընկալում է ամենամյա Աթենքի փառատոնը, որը քաղաքի ամենահայտնի ժամանցային միջոցառումներից է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աթենքի Ակրոպոլիս Կատեգորիա:Հունաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Աթենքի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Հունաստանում
Լեա Գարսիա
Լեա Լուկաս Գարսիա դե Ագուար (Léa Garcia ), կինոյի և թատրոնի բրազիլացի դերասանուհի։ Նոմինացվել է Կաննի կինոփառատոնի լավագույն կին դերասանուհի անվանակարգում Սև Օրփեոս օսկարակիր ֆիլմում գլխավոր դերի համար։
Ծնվել է՝ 1933 թվականին Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում, ունենալով դժվարին մանկություն․ նրա ծնողները մահացել էին և նա 11 տարեկանից ապրում էր իր տատիկի հետ, ուսանում էր որպես նամակագիր, և չէր էլ պատկերացնում, որ մի օր դառնալու է բրազիլական կինո ինդուստրիայի ամենահաջողված դերասանուհիներից մեկը, և մեկնելու Փարիզ ներկայացնելու իր երկիրը։ Թատրոնի հանդեպ նրա սերը սկսվեց այն ժամանակ, երբ նա ծանոթացավ հունական ողբերգություններին մասնավորապես՝ Հոմերոսի գրվածքներին։ Եվ հաղթահարեց բարդագույն խնդիր լինելով սևամորթ հայտնվեց թատրոնում և հեռուստատեսությունում։ Հենց սրա համար էլ արժանացավ հեղափոխական դերասանուհի կոչմանը։
Գործունեություն
Նա իր հայտնիության գագաթնակետին հասավ թատրոնի բազմաթիվ դերերից հետո նկարահանվելով Օսկարակիր ՝ Սև Օրփեոս ֆիլմում որտեղ նրա խաղով երկար ժամանակ հիացած էին ֆրանսիացիները։ Դրան հաջորդեց 1976 թվականին Ստրկուհի Իզաուրա (1976) սերիալը, որտեղ նա խաղում էր Նեուզա Բորժեսի հետ, որը ևս այդժամ սկսնակ դերասանուհի էր։ Ռեդե Գլոբո հեռուսաընկերությունում աշխատանքի անցավ և առաջին անգամ նկարահանվեց գունավոր հեռուստաշոուում։ «Ստրկուհի Իզաուրա սերիալը իմ այցեքարտը դարձավ»- խոստովանել է հենց դերասանուհին, չնայած դրա դաժան տեսարանները նկարելիս դերասանուհին ունեցել է խորը ընկճախտ կապված ստրկության ու խտրականության հետ։ Հեռուստասերիալի եթեր դուրս գալուց հետո նա անգամ ենթարկվել է հասարակության կողմից հարձակումների՝ կերպար դերասան ոչ տարանջատման պատճառով։ Նրան ավելի մեծ ճանաչում է բերում Կլոն (հեռուստասերիալ)ում իր ունեցած Մորաքույր Լոլայի դերը, որում նկարահանվել է հենց հեռուստասերիալի սցենարիստ Գլորիա Պերեզի հրավերով։
Էկտոր Գիմար
Էկտոր Գիմար (Hector Guimard, ), ֆրանսիացի ճարտարապետ և դիզայներ, արվեստի մոդեռն ոճի ներկայացուցիչ։ Փարիզյան մետրոյի հայտնի մուտքային տաղավարների ստեղծողն է ։
Ուսումնական տարիներ
1882 թվականից 1885 թվականը Փարիզում սովորել է Ազգային բարձրագույն գեղարվեստի դպրոցում, որտեղ ծանոթացել է ճարտարապետության տեսաբան Էժեն Էմանուել Վիոլե լը Դյուկի հետ։ Հաջողությունների համար պարգևատրվել Բելգիա և Անգլիա այցելություններով։ Բրյուսելում ծանոթանում է Վիկտոր Օրտայի ստեղծագործություններին, որը նրա վրա հսկայական ազդեցություն է թողել։
Հիմնական գործունեություն
1898 թվականին կառուցել էր Փարիզում գտնվող «Բերանժի ամրոց» բազմաբնակարան շենքը (հասցեն՝ Castel Béranger, Rue Jean de la Fontaine, Paris 16, Paris, France), որի շնորհիվ էլ նա հայտնի է դարձել։ Այդ պահից սկսած նրան դիմում են բազմաթիվ պատվերներով, որոնք Գիմարը կատարում մոդեռնիստական ոճով, պահպանելով ներդաշնակության իդեալները և շարունակական շարժումները։ Նաև ինքնուրույն կահույքի էսքիզներ է ստեղծում իր կողմից կառուցված շինությունների ներսույթների համար։ 1909 թվականին կառուցում է Գիմար Հոթելը, որը նվեր էր իր հարուստ ամերիկուհի կնոջը։
Նաև ձևավորում է փարիզյան մետրոյի առաջին կայարանների մուտքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիզայներներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Արգակի
Արգակի (Αργάκι, Akçay), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Տեղակայված է Մորֆու քաղաքից հարավարևելք։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 1008 մարդ՝ 2011 թվականի տվյալներով ։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը թուրք կիպրացիներ են։ Մինչ 1960 թվականը բնակչության մեծամասնությունը կազմել են հույն կիպրացիները (1219 մարդ), սակայն եղել է նաև սակավաթիվ թուրքական համայնք։ 1974 թվականի Թուրքիայի Կիպրոս ներխուժմանը զուգընթաց իրավիճակը փոխվեց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիկոսիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:ՀԿԹՀ գյուղեր
Պեսկոպեննատարո
Պեսկոպեննատարո (Pescopennataro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 386 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 21 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 86080, հեռախոսային կոդ՝ 0865։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Լեոնիդ Ազգալդյան փողոց (Երևան)
Լեոնիդ Ազգալդյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է Արցախյան ազատամարտի հերոս Լեոնիդ Ազգալդյանի պատվին։
Տվյալներ
Փողոցն սկսվում է Սարալանջի փողոցից, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, այնուհետև թեքվում դեպի արևմուտք և ավարտվում Լեռ Կամսարի փողոցի 30/3 տան մոտ։ Երկարությունը 570 մետր է։
Փողոցն անվանակոչվել է Երևանի ավագանու 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 72-Ն որոշմամբ ։
Փողոցը հատվում է 2020 թվականին անվանակոչված Գոհար Գասպարյան փողոցի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Ռեֆորմ
Ռեֆորմ ( - փոխակերպել), բարենորոգում, բարեփոխում, հասարակական կյանքի որևէ կողմի (կարգերի, ինստիտուտների, հիմնարկների) վերափոխում, փոփոխություն, վերակառուցում, որը չի ոչնչացնում գոյություն ունեցող սոցիալական կառուցվածքի հիմքերը։
Որոշակի առումով, ցանկացած բովանդակության նորամուծություն ենթադրվում է որպես ռեֆորմ (օր․՝ տնտեսական ռեֆորմ, ագրարային, կրոնական, քաղաքական, և այլն)։ Քաղաքական պրակտիկայում և քաղաքական տեսության մեջ սովորաբար ռեֆորմ են կոչվում քիչ թե շատ առաջադիմական համարվող վերափոխությունները, որոնք իրականացնում են տիրապետող դասակարգերը՝ սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական որոշակի հակասություններ լուծելու (կամ այդպիսի պատրանք ստեղծելու) նպատակով։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ռեֆորմներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործընթացներ Կատեգորիա:Սոցիալական գործընթացներ
Ատրպատականի հայոց թեմ
Ատրպատականի հայոց թեմ, հայերի ամենաառաջին թեմն Իրանի տարածքում։ Առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 12-րդ դարին։ Նախքան 1833 թվականին Թավրիզ տեղափոխվելը, գտնվում էր սուրբ Թադեոս առաքյալի վանքում (Մակու քաղաքի մոտ)։ Ազգային առաջնորդարանը մինչև 1936 թվականը գտնվում էր սուրբ Մարիամ Աստվածածին եկեղեցում՝ Ղալա թաղամասում։ Հետագայում այն տեղափոխվեց նախկին թեմական միջնակարգ դպրոցը, որը գտնվում է Թավրիզի հարավային Շարիաթի փողոցում, և մինչև այժմ էլ գտնվում է այնտեղ։
Թավրիզի գործող եկեղեցիներն են'
Եվս 12 այլ կանգուն եկեղեցիներ են գտնվում Թավրիզի շրջակայքում։ Ատրպատականի թեմի եկեղեցիները ավելի քան տասը հարյուրամյակի պատմություն ունեն։ Արևելյան և Արևմտյան Ադրբեջանի եկեղեցիների թիվը 223 է, որոնցից 42-ը կանգուն են, մի մասն էլ՝ վերանորոգվում։ Այդպիսիններից է Մարաղայի սուրբ Հովհաննես եկեղեցին՝ միակը այդ քաղաքում, որի նորոգումն ավարտվել է 2013 թվականին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Իրանահայ կրոնական հաստատություններ
Կենֆեն
Կենֆեն (Cunfin), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 212 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.12 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 87-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 42։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,4 %։ 87 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (46 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 42 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Ռոբերտ լի Ֆուլգհում, ամերիկացի գրող և Ունիվերսալիստական Միաբանության քահանա ։
Կաստելետո Չերվո
Կաստելետո Չերվո (Castelletto Cervo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Կենսագրություն
Նա մեծացել է Տեխաս նահանգի Ուակո քաղաքում, իսկ 1958 թվականին ստացել է Բանասիրության Բակալավրի աստիճան Բայլոր Համալսարանում։ Նա ստացել է իր Աստվածաբանության Բակալավրի աստիճանը ստացել է Սթար Քինգ ճեմարանում 1961 թվականին և նույն թվականին ձեռնադրվեց որպես ունիտար ունիվերսալիստական քահանա։
Կաստելետո Չերվո
Բնակչությունը կազմում է 898 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 61 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13851. Հեռախոսային կոդ՝ 0161.
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Կենսագրություն
Ֆուլգհումը ծառայել է Բելինգհամի միաբանական եղբայրությունում Վաշինգթոն նահանգի Բելինգհամ քաղաքում 1960-1964 թվականներին և Էդմոնդս միաբանության ունիվերսալիստական եկեղեցում, որտեղ նա ներկայումս պատվակալ քահանա է ։
Կաստելետո Չերվո
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբեր Պետրոսը, Պողոսը և Ֆոման։
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Ստեղծագործություն
Ֆուլգհումը Միացյալ նահանգներում հանդես եկավ իր առաջին ժողովածուով «Այն ինչ իրոք պիտի իմանամ, սովորել եմ մանկապարտեզում» (1988), մնաց Նյու Յորք Թայմսի բեսթսելերների ցանկում մոտ 2 տարի։ Էսեյների ժողովածուն «Հասարակ բաների մասին արտասովոր մտքերը» "
Կաստելետո Չերվո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Ստեղծագործություն
25-րդ ամյակի հրատարակությունը տպագրվել է՝ թարմացվելով և կրկնելով բնօրինակը, որին ավելացվել է ևս 25 նոր պատմվածք։ Ներկայումս իր գրքի տպագրված ավելի քան 17 միլիոն՝ հրատարկված 27 լեզուներով 103 երկրներում։ Նրա գրական ոճը շատ պարզ է և ուղիղ և գտնում է կյանքից վերցված խոսքեր աշխարհիկ այնպիսի իրավիճակներում, ինչպիսիք են կենդանաբանական այգի այցելելն ու թերևներ փոցխելը և փոշի մաքրելը։
Կաստելետո Չերվո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Ռոբերտ Ֆուլգհում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ
Սերգեյ Փարաջանովի փողոց (Երևան)
Սերգեյ Փարաջանովի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է հայ մեծանուն կինոռեժիսոր, սցենարիստ Սերգեյ Փարաջանովի պատվին։
Տվյալներ
Փողոցն սկսվում է Իսրայելյան փողոցից, անցնում Սերգեյ Փարաջանովի թանգարանի մոտով և ավարտվում Հրազդան գետի կիրճի մոտ։
Փողոցն անվանակոչվել է Երևանի ավագանու 2017 թվականի նոյեմբերի 29-ի թիվ 64-Ն որոշմամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ Կատեգորիա:Սերգեյ Փարաջանով
Ավլիս
Ավլիս (Αὐλίς), հին հունական նավահանգստային քաղաք՝ Կենտրոնական Հունաստանում՝ Բեովտիայում, Էվրիպուս նեղուցի և Նոտիոս-Էվոիկոսի ծովածոցի ափին, Էվբեա կղզու դիմաց, հանրահայտ Թեբե քաղաքից 32 կիլոմետր դեպի արևելք։ Նույնականացվում է ժամանակակից Ավլիդայի հետ։
Ավլիսը երբևէ չի հասել անկախ պոլիսի կարգավիճակի, այլ պատկանել է կամ Թեբեին, կամ Թանագրային
Հնագույն ժամանակներում Ավլիսը որսորդության աստվածուհի Արտեմիսի պաշտամունքի նշանավոր վայրերից է եղել։ Այստեղ դեռևս մեր թվականությունից առաջ հինգերորդ դարում կառուցվել է նրան նվիրված տաճար, որը կանգուն է մնացել մինչև մեր թվականության մոտավորապես 400 թվականը։
Մ. թ. ա. 396 թվականին Սպարտայի թագավոր Ագեսիլայոս Երկրորդը, նմանակելով Ագամեմնոնին, Ավլիսն է ընտրել որպես իր նավատորմը համախմբելու և դեպի Ասիա ռազմարշավ սկսելու մեկնակետ։ Բայց արշավանքի նախօրյակին թեբեացիները անակնկալ հարձակում են գործել և Ագեսիլայոսին քշել Բեովտիայից ։ Այս իրադարձությունը դիտվում է որպես թեբեացիների նկատմամբ Ագեսիլայոսի անձնական խոր ատելության պատճառ, ատելություն, որը հետագա 25 տարիների ընթացքում մեծապես ազդել է Սպարտայի և Թեբեի հարաբերությունների վրա, մինչև որ տեղի է ունեցել Լեուկտրայի վճռորոշ ճակատամարտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին Հունաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Հին Հունաստանի աշխարհագրություն
Բարդ նյութ
Բարդ նյութ, իրար հետ քիմիական կապերով միացած տարբեր տարրերի ատոմներից բաղկացած նյութ։
Բարդ նյութը սահմանվում է նաև որպես նյութ, որի մոլեկուլները բաղկացած են տարբեր տարրերի ատոմներից։ Ի տարբերություն խառնուրդների, բարդ նյութը քիմիական ինդիվիդ է։ Քիմիական միացությունները սովորաբար բարդ նյութեր են։ Այս կամ այն անհրաժեշտ հատկություններով բարդ նյութերի (պոլիմերներ, ապակիներ, լուծվող նյութեր, ներկեր են) սինթեզումը կարևոր խնդիր է։
Կատեգորիա:Նյութեր
Լոնգանո
Լոնգանո  (Longano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Հունաստանի անկախության օր
Հունաստանի անկախության օր կամ Հունաստանի վերստեղծման ազգային օր (Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας), համազգային տոն Հունաստանում, որի ընթացքում հույները և աշխարհի բոլոր ծայրերի ֆիլհելենները հարգանքի տուրք են մատուցում Հունաստանի ազգային-ազատագրական պայքարի ընթացքում զոհված մարտիկներին։
Հունաստանի անկախության օրվա տոնախմբությունը համընկնում է հույն ուղղափառ եկեղեցում Ավետման տոնի նշման հետ։ Ըստ Գրիգորյան օրացույցի՝ այն նշվում է ամեն տարի մարտի 25-ին ։
Պատմություն
1453 թվականի մայիսի 29-ին թուրքերը գրավում են Բյուզանդական կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլիսը։ Այս իրադարձությունից հետո Հունաստանը վերջնականապես հաստատվեց, որպես Օսմանյան կայսրության տիրույթ։ Չնայած այս հանգամանքի, հույների մի ստվար զանգված հրաժարվեց ընդունել մուսուլմանական գերակայությունը։ Նրանք փախան լեռները և ստեղծեցին նոր բնակավայրեր Պելոպոնեսում, մասնավորապես՝ Մանի թերակղզում։ Վերջինիս բնակիչները համարվում են Հունաստանի ազգային-ազատագրական շարժման հիմնադիրները։
1821 թվականի մարտի 25-ին Կալավրիտայի Սուրբ Լավրայի վանքից առաջին անգամ կոչ արվեց առաջնորդվել «ազատության կամ մահ» կարգախոսով և միահամուռ կերպով պայքարել ընդդեմ բռնացող կառավարության։ Հենց այս ժամանակ էլ առաջին անգամ բարձրացվեց հունական հեղափոխության դրոշը, որը հետագայում ստանձնեց Հունաստանի դրոշի պաշտոնը՝ մինչև 1978 թվականը։ Դրան հաջորդած ժամանակահատվածում հույները մի շարք հաղթական մարտեր են մղել ընդդեմ Օսմանյան կայսրության։ Հեղափոխության ութ տարիների ընթացքումմոբիլիզացվել է մոտ 100.000 զինվոր, իսկ մոտ 50000-ը մահացել են։
1829 թվականին Թուրքիան ստիպված է լինում ճանաչել Հունաստանի թագավորության անկախությունը։ Այն հաստատվում է սեպտեմբերի 2-ին կնքված Ադրիանապոլսի պայմանագրով։ 1830 թվականի փետրվարի 3-ին Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան և Ռուսաստանը ստորագրում են Լոնդոնի արձանագրությունը, որով Մեծ տերությունները ևս փաստացի ճանաչում են հունական պետականության անկախությունը։
Մարտի 25-ը Հունաստանում հայտարարվում է ազգային տոն։ 1838 թվականին առաջին անգամ կատարվում է անկախության օրվա տոնակատարություն։ Այս օրը Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում տեղի է ունենում հանդիսավոր պատարագ։ Մայրաքաղաքի փողոցներում հավաքվում են հազարավոր քաղաքացիներ, իսկ Սինտագմա հրապարակում տեղի է ունենում հաղթահանդես և ռազմական շքերթ։
Ընկնող աստղերի այգին (հեռուստասերիալ, 2018)
«Ընկնող աստղերի այգին» (流星花園), 2018 թվականին նկարահանված չինական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում խաղում են՝ Շեն Յուեն,Դիլան Վանը, Դարեն Չենը, Քոնոր Լեոնգը և Ցեզար Վուն։ Այն 2001 թվականի համանուն թայվանական հեռուստասերիալի վերաթողարկումն է։ Հեռուստասերիալը եթեր է հեռարձակվել «Hunan TV» ալիքով 2018 թվականի հուլիսի 9-ից մինչև օգոստոսի 29-ը ։
Սյուժե
Պատմությունը կենտրոնանում է մի սովորական աղջկա՝ Դոն Շան Սայի շուրջ, որն ընդունվում է երկրի ամենահեղինակավոր համալսարանը։ Նա հանդիպում է F4-ին, յուրահատուկ մի խումբ, որը բաղկացած է այդ համալսարանի չորս հայտնի տղաներից՝ Դաո Մին Սի, Հուա Զե Լեյ, Յան Սի Մեն և Ֆեն Մեյ Ցզո։ Շան Սայն աղջիկ է, որի ընտանիքը հազիվ է ծայրը ծայրին հասցնում։ Իր բնավորության պատճառով, նա անմիջապես բախվում է F4-ի հետ, հատկապես Դաոյի, որը փչացած, ինքնահավան և խուլիգանի մեկն է։ Նա մնում է անպարտելի անգամ այն ժամանակ, երբ դառնում է Դաո Մին Սիի թիրախը։ Վերջիվերջո, չորս տղաները սկսում են ընդունել Շան Սայի աննկուն անձը, իսկ աղջիկը սկսում է տղաների մեջ բարություն նկատել, ինչը բացում է ճանապարհ դեպի ընկերությունը և հնարավոր սիրավեպ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինական հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:2018 հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Հեռուստասերիալներ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում
Խոյա դե Սերեն
Խոյա դե Սերեն (Joya de Cerén կոչվել է մոտակա գյուղի անունով), հնագիտական օբյեկտ Սալվադորում։ Խոյա դե Սերենը կոչվում է Ամերիկայի Պոմպեյներ։ Մ. թ. ա. մոտ 600 թվականին Լոմա Կալդերա հրաբխի ժայթքման հետևանքով մայաների գյուղական բնակավայրը թաղվել է մոխրի շերտի տակ ։ 1976 թվականին օբյեկտը գտնել է Կոլորադոյի համալսարանի պրոֆեսոր (University of Colorado at Boulder) Փայթոն Շիտսը (Payton Sheets): Այդ ժամանակից ի վեր պեղվել է մոտ 70 կառույց ։ Ի տարբերություն իտալական թաղված քաղաքի՝ մայաների գյուղի բնակիչները, ըստ երևույթին, փրկվել են։ Մեռած մարդկանց մնացորդներ պեղումների ժամանակ չեն հայտնաբերվել ։ Բայց գտնվել են կենցաղային պարագաներ, սպասք, նույնիսկ կիսատ կերած ուտելիք։ Օյեկտը գիտական ​​և մշակութային մեծ արժեք ունի, քանի որ այն ներկայացնում այդ ժամանակների սովորական մայաների կյանքը։
1993 թվականին Խոյա դե Սերենն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ։
Հաստատությունը տեղակայված է երկրի մայրաքաղաք Սան Սալվադոր քաղաքից 25 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Սալվադորում
Մոսե Ջանաշվիլի
Մոսե Ջանաշվիլի (მოსე ჯანაშვილი), վրացի պատմաբան, ժողովրդագրագետ և լեզվաբան։
Կենսագրություն
Մոսե Ջանաշվիլին ծնվել է Կաղսկիի շրջանի Կախ քաղաքում (ներկայիս Ադրբեջանում)։ Կրթությունը ստացել է Թբիլիսիիում և Քութայիսում, ապա 1875 թվականից մինչև 1920 թվականները աշխատել որպես ուսուցիչ։ Ավելի ուշ աշխատել է Թբիլիսիի պետական համալսարանում որպես պրոֆեսոր։ Հիմնականում զբաղվել է միջնադարյան վրացական տարեգրությունների և սրբագրական գրականության ուսումնասիրությամբ։
Ջանաշվիլին ենթադրել է, որ վրացական լեզուները կապված են հնդրեվրոպական լեզուների հետ ։ Նրա աճյունը գտնվում է Մթածմինդա պանթեոնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1855 ծնունդներ Կատեգորիա:1934 մահեր Կատեգորիա:Վրացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Մարտի 19 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 19 մահեր Կատեգորիա:Վրացի մարդաբաններ Կատեգորիա:Վրացի լեզվաբաններ Կատեգորիա:Մթածմինդա պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Վրացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Աստվածաբանական գիտությունների դոկտորներ
Լյուտնյա
Լյուտնյա (liuto, al ud), լարային կսմիթային երաժշտական գործիք։ Ունի արևելյան ծագում (Հնդկաստան, Իրան, Միջին Ասիա), հայկական ուդի նախատիպը։ Ունի ուռուցիկ, ձվաձև իրան, կարճ, լայն վզիկ, ետ թեքված գլխիկ և 6—16 լար (երբեմն մինչև 24)։ Եղել են տարբեր լարվածքի, ըստ որում լարվածքը փոփոխվել է նաև ըստ կատարվող ստեղծագործության։ Մուտք է գործել Իսպանիա, որտեղից էլ հետագայում տարածվել եվրոպական երկրներում, ուր լյուտնյա նվագելու արվեստն իր գագաթնակետին հասավ XV-XVII դարերում։ XVIII դարի 2-րդ կեսից փոխարինվել է կիթառով։ Արդիական եվրոպական լյուտնյան ունի 6 միակի լար և լարվում է վեցլարանի կիթառի նման ։
Պատմություն
Լյուտնյա գործիքի ծագման մասին հստակ հիշատակություն չկա։ Գործիքի զանազան տարբերակները հնագույն ժամանակներից օգտագործվել են Եգիպտոսի, Խեթական թագավորության, Հունաստանի, Հռոմի, Բուլղարիայի, Չինաստանի, Կիլիկիայի մշակույթներում։ 7-րդ դարի սկզբներին լյուտնյային նման գործիքներ հայտնվեցին Պարսկաստանում, Հայաստանում, Բյուզանդիայում և Արաբական խալիֆայությունում։ 6-րդ դարում բուլղարների շնորհիվ լյուտնյա երաժշտական գործիքը տարածում գտավ ողջ Բալկանյան թերակղզում, իսկ 8-րդ դարում մավրերը այն տեղափոխեցին Իսպանիա և Կատալոնիա։ Լյուտնյայի տարածման պատմությունն այսքանով չավարտվեց, երաժշտական այս գործիքի հիմքի վրա ստեղծվեց իտալական կիթառը։
15-16-րդ դարերում իսպանացի, կատալոնացի և պորտուգալացի բազմաթիվ կատարողներ լյուտնյայի հետ միաժամանակ կիրառում էին վիուելա (գործիք, որն իր ձևով և լարվածքով նման է լյուտնյային)։ Արաբական երկրներում, լյուտնյան համարվում էր թագավորական երաժշտական գործիք, շնորհիվ մեղմ հնչողության՝ լյուտնյան շատ կրոններում ուներ սիմվոլիկ նշանակություն։ Բուդդայականության մեջ նվագը երաժշտական այս գործիքի վրա հանգստության և մարդկանց ու աստվածների աշխարհում ներդաշնակության գրավականն էր, իսկ քրիստոնեության մեջ լյուտնյան արտացոլում էր երկնային գեղեցկությունն ու բնության ուժերի նկատմամբ հսկողությունը ։
Լյուտնյայի բազմազանություն
Իր գոյության պատմության ողջ ընթացքում լյուտնյայի կառուցվածքը տարբեր փոփոխությունների է ենթարկվել։ Վարպետները փորձեր էին կիրառում կորպուսի ձևի, լարվածքի, լարերի քանակի, չափի և այլնի վրա։ Այդ պատճառով էլ ձևավորվեցին առանձին լարային բազմաթիվ գործիքներ, որոնց նախատիպը համարվում է լյուտնյան.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կսմիթային նվագարաններ Կատեգորիա:Լարային երաժշտական գործիքներ Կատեգորիա:Իրանական հայտնագործություններ
Արքաշեն
Արքաշեն, լեռնագագաթ Հայաստանի Արարատի մարզում, Խաչերի լեռների հարավարևմտյան մասում, Քաջառու և Խոսրով գետերի միջև։ Բարձրությունը 2971 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռներ
Քրիստինա Սի
Քրիստինա Էլխանի Սարգսյան, ավելի հայտնի է Kristina Si բեմական կեղծանունով, ռուսաստանյան երգչուհի R&B և Soul ոճերում։ 2013 թվականից Black Star Inc. լեյբլի արտիստ։
Կենսագրություն
Քրիստինա Էլխանի Սարգսյանը ծնվել է Տուլայում՝ կրկեսային արտիստների ընտանիքում։