cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Կարիտա Նյուստրյոմ
Կենսագրություն
1974-1978 թվականներին Բուշտի հետ համատեղ համակարգել է վերապատրաստման ծրագրերը Ժողովրդական կրթության ասոցիացիայում (Folkets bildningsförbund): Միասին նրանք հրատարակել են «Այս աշխարհը մերն է։ Ուղեցույց քույրերի համար» (Denna värld är vår! Handbok i systerskap) գիրքը՝ ներկայացնելով իր տեսակետները հասարակության մեջ կանանց նոր տեղի վերաբերյալ։ Իրենց աշխատանքում նրանք գրել են. «Տվեք կանանց այն գործիքները, որոնք հնարավորություն կտան նրանց տեսնել և վերլուծել իրենց ճնշումը, վերագնահատել իրենց պատմությունը և դրանով իսկ հասնել ֆեմինիստական գիտակցմանն ու ըմբռնումին իրենց իսկական ինքնության մասին»։ Նյուստրյոմի ֆեմինիստական դիրքորոշումը արտացոլված է նրա «Մոր կյանքից» (Denna värld är vår! Handbok i systerskap, 1978) և «Մատղաշ ծառ» (Återväxt, 1982) բանաստեղծական ժողովածուներում։ Նա աջակցել է շվեդ-ֆիննական ֆեմինիստական, պացիֆիստական և քաղաքական շարժումներին, այդ թվում՝ Վիետնամի շարժմանը, Սոցիալ-դեմոկրատական ասոցիացիայի «Հաց և վարդեր» (Bröd och Rosor) և իր կողմից հիմնադրված կանանց մարքսիստական ֆեմինիստական խմբին ։
1975 թվականից ի վեր Նյուստրյոմը հրատարակել է տարբեր ժանրերի 15 գիրք՝ պոեզիա, էսսեներ, վեպեր և ոչ գեղարվեստական գրականություն։ 1980-ականների կեսերից նա ավելի շատ սկսել է գրել ինքնակենսագրական ստեղծագործություններ։ «Տունը տիեզերքում» (Huset i rymden, 1984) բանաստեղծական հավաքածուում նա նկարագրում է այն տներն ու սենյակները, որտեղ ապրում էր ինքը։ Նրա  «Վերափոխված փողոց» վեպը Den förvandlade gatan, 1991) մասամբ հիմնված է Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում Շվեդիայի մասին իր հիշողությունների վրա։ «Խելագարն այգում և այլ պատմություններ» (Galningen i trädgården och andra berättelser, 1996) ստեղծագործության մեջ նա  նկարագրում է իր պատանեկան ճանապարհորդական փորձը Եվրոպայում և Միացյալ Նահանգներում։ Իր կյանքի պատմությունը Նյուստրյոմը շարունակեց ներկայացնել «Նամակներ գյուղից Եվրոպայում» (Brev från en i Europa, 2001) և « Յոթ պատմություններ վաթսունական թվականներից» (շվեդական Sju berättelser från sextiotalet, 2009) ստեղծագործություններում ։
Նրա բանաստեղծությունների թարգմանությունները ներառվել են 2013 թվականին հրատարակված «Վեց ֆինն բանաստեղծներ» երկլեզու գրքում։ Քննադատ Սթիվ Ուիտակերը բարձր է գնահատել բնության նկարագրությունը այս գրքի 2018 թվականի գրախոսության ընթացքում ՝ առանձնացնելով «Լետի գետը» բանաստեղծությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինն լրագրողներ Կատեգորիա:Ֆինն ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Ֆինն բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ
Արղունի (Դուշեթի շրջան)
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 7 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 163 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Դուշեթի շրջան
Սոսնովկա (գյուղ, Կարպինսկ քաղաքային օկրուգ)
Սոսնովկա (Сосновка), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Կարպինսկ քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1170 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1946 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Կարպինսկ քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
(6374) Բեսլան
(6374) Բեսլան (Beslan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 8-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167665 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9067 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4286 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2059,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174822 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տրուխիլիո (Վենեսուելա)
Տրուխիլիո (Trujillo), քաղաք Վենեսուելայում։ Նույնանուն նահանգի և համայնքի վարչական կենտրոնն է ։ Ընկած է լեռներով շրջապատված Լոս Մուկաս հովտում (El Valle de Los Mukas): 2001 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է շուրջ 40 հազար ։ Համբավվել է որպես «խաղաղության ու հմայքի քաղաք»։
Պատմություն
Բնակավայրի հիմնադիր համարվում է «Ամերիկայի կոնկիստադոր» («Conquistadores de America») տիտղոսին արժանացած իսպանացիներից մեկը՝ Դիեգո Գարսիա դի Պարեդես Կրտսերը (Diego García de Paredes, 1506—1563), ով ծնունդով իսպանական Էստրեմադուրա մարզի Տրուխիլիո քաղաքից էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենեսուելայի քաղաքներ Կատեգորիա:Վենեսուելայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վարչական կենտրոններ
Տատարբաևո
Տատարբաևո (Татарбаево, Татарбай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 478 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սորին Գրինդյանին
Կենսագրություն
Սորին Գրինդյանուն ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերին ԱՌՆ-ում։ 1997 թվականին ավարտել է Տիմիշոարայի համալսարանի մաթեմատիկական ֆակուլտետի ինֆորմատիկայի բաժինը։ Շուտով նա սկսեց զբաղվել քաղաքականությամբ։
Գրինդյանուն պատգամավորների պալատի անդամ էր 2012 թվականից մինչև 2016 թվականի հունիսի տեղական ընտրությունները, երբ նա դարձավ ժուդեցա Տիմիշի շրջանային խորհրդի նախագահ ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ից մինչև 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ն ընկած ժամանակահատվածում նա եղել է նաեւ Վիկտոր Պոնտոսի կառավարության հաղորդակցության նախարարը ։
2021 թվականի նոյեմբերի 2-23-ը կատարել է Ռումինիայի պատգամավորների պալատի նախագահի պարտականությունները։
2021 թվականի նոյեմբերի 25-ին նշանակվել է փոխվարչապետ և տրանսպորտի և ենթակառուցվածքների նախարար Նիկոլաե Չուկեի կառավարությունում։
2023 թվականի հունիսի 15-ին վարչապետ Մարչել Չոլակուի գլխավորած կառավարությունում նշանակվել է Ռումինիայի տրանսպորտի և ենթակառուցվածքների նախարար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիայի վարչապետներ Կատեգորիա:Ռումինիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռումինիայի փոխվարչապետներ Կատեգորիա:Ռումինիայի կառավարության անդամներ
Սթենլի Դոնեն
Սթենլի Դոնեն (Stanley Donen, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր և խորեոգրաֆ, որը հայրենիքում ստացել է «Հոլիվուդյան մյուզիքլների արքա» տիտղոսը։
Կենսագրություն
Սթենլի Դոնենը ծնվել է Կոլումբիայում (Հարավային Կարոլինա)` հրեական ընտանիքում ։ Նա հաճախել է Հարավային Կարոլինայի համալսարան, այնուհետև մոր աջակցությամբ մեկնել է Նյու Յորք, որտեղ 16 տարեկանում առաջնաելույթ է ունեցել որպես պարուհի Ռոջերսի և Հարթի «Փոլ Ջոու» հայտնի մյուզիքլում, որտեղ խաղում էր սկսնակ դերասան Ջին Քելլիին։
Դոնենի կինոկարիերան մեկնարկել է որպես խորեոգրաֆ և պարուհի Metro-Goldwyn-Mayer ստուդիայում՝ «Լավագույն հարձակվող խաղամասնակից» երաժշտական ֆիլմում (Լյուսիլ Բոլլի հետ)։ 1944 թվականին նա հանդես է եկել որպես Ջին Քելլիի խորեոգրաֆ՝ «Columbia Pictures» կինոընկերության «Շապիկի վրայի աղջիկը» հայտնի կինոնկարում, որտեղ Ռիտա Հեյուորթը հանդես է գալիս գլխավոր դերով։
Սթենլի Դոնենի առաջին ռեժիսորական աշխատանքն է դարձել Ջին Քելլիի հետ Բեթի Քոմդենի և Ադոլֆ Գրենի 1949 թվականի «Թույլտվություն քաղաքում» մյուզիքլի համատեղ էկրանավորումը, որի համար որոշ երգեր գրել է Լեոնարդ Բերնսթայնը։ Նրա հաջորդ նախագիծը դարձել է 1951 թվականի «Արքայական հարսանիք» մյուզիքլը՝ Ֆրեդ Ասթերի՝ առաստաղի վրա պարի հայտնի տեսարանով։ 1952 թվականին Դոնենը ավարտել է «Անձրևի տակ երգողները» նոր նախագիծը, որտեղ գլխավոր դերը կրկին կատարել է Քելլին։ Այս կինոմյուզիքլը մի քանի մրցանակներ և անվանակարգեր է ստացել բազմաթիվ հեղինակավոր կինոմրցանակներում՝ ներառյալ «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակները և ներկայումս համարվում է հոլիվուդյան լավագույն մյուզիքլներից մեկը։
1950-ական թվականներին թողարկվել են Դոնենի ևս մի քանի հաջողված մյուզիքլներ, այդ թվում՝ «Յոթ հարսնացուններ յոթ եղբայրների համար», «Միշտ լավ եղանակ», «Զվարճալի դեմք» և «Անիծյալ յանկիներ»։ Վերջինից սկսած՝ Դոնենը բազմամյա համագործակցություն է սկսել գրաֆիկական դիզայներ Մորիս Բաինդերի հետ։
Հոլիվուդյան մյուզիքլների դարաշրջանի ավարտին Սթենլի Դոնենի կարիերան սկսել է անկում ապրել, չնայած հետագայում նա նկարահանել է ևս մի շարք հայտնի կատակերգություններ և դրամաներ, որոնց թվում են «Առեղծված», «Երկուսը ճանապարհին» և «Ցանկություններից կուրացածը»։ 1980 թվականին նա հանդես է եկել որպես «Սատուրն-3» ֆանտաստիկ թրիլլերի ռեժիսոր․ այն բանից հետո, երբ Ջոն Բարին հեռացվել էր այդ պաշտոնից։ Նրա վերջին աշխատանքը դարձել է «Սիրային նամակներ» հեռուստատեսային ֆիլմը, որը Էկրան Է բարձրացել 1999 թվականին։
Իր կարիերայի տարիներին Սթենլի Դոնենը հինգ անգամ առաջադրվել է Ամերիկյան կինոռեժիսորների գիլդիա մրցանակի, բայց ոչ մի անգամ իր ֆիլմերի համար չի ստացել անգամ «Օսկար» մրցանակի անվանակարգ։ 1998 թվականին Ամերիկյան կինոակադեմիայի 70-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ Սթենլի Դոնենին հանձնել են «Օսկար» պատվավոր արձանիկը՝ ամերիկյան կինոյի զարգացման գործում նրա ներդրման համար։
Սթենլի Դոնենը մահացել է 95 տարեկանում (2019 թվականի փետրվարի 21-ին Նյու Յորքում)։ Մահվան պատճառը եղել է սրտի կաթվածը ։
Արաբական թեյ
Արաբական թեյ (شاي عربي‎‎), ըմպելիքի տեսակ, որը լայնորեն տարածված է արաբական աշխարհում և սփյուռքում։ Թեյի այս տեսակը արաբական մշակույթի և հասարակության անբաժանելի մասն է կազմում։ Այն խորհրդանշում է ընտանեկան և ընկերական ջերմություն։ Սովորաբար արաբական թեյը ճաշակում են առանց որևէ ուտեստի ընկերակցության կամ ճաշելիս։ Այն հյուրասիրելու համար ծառայում է հատկապես հավաքույթների, գործնական զրույցների և տոնակատարությունների ժամանակ։ Տարբեր տարածաշրջաններում պատրաստվող արաբական թեյերն ունեն իրենց բնորոշ յուրահատկությունները։ Դրանց մի մասը խորհուրդ է տրվում հիվանդ ժամանակ (ծառայում է բժշկական նկատառումներով), իսկ մյուս մասն էլ աչքի է ընկնում իր քաղցր ու ուժեղ բուրմունքով, որը հանգստացնում է մարդու նյարդային համակարգը։ Ի տարբերություն արևմտյան թեյի, որը հաճախ մատուցվում է շատ քաղցր ու սառեցված, արաբական աշխարհում թեյը ծառայում է տաք դեղաբույսերով։ Արաբական աշխարհում այն սովորաբար մատուցում են նախաճաշին, ճաշից հետո և ընթրիքին։ Արաբների համար թեյը հյուրընկալության խմիչք է, հետևաբար՝ այն մատուցում են հյուրերին։ Արաբների համար տարածված երևույթն է նաև թեյը խմել ամսաթվով։
Թեյի տեսակներ
կատարվում է չորացրած երիցուկի ծաղիկներով եւ հայտնի է, որ առողջական բազմաթիվ օգուտներ ունեն։ Այս հայտնի բուսական թեյի որոշ առողջության օգուտները ներառում են սթրեսի եւ անհանգստության նվազեցումը, ցավը եւ անհանգստությունը մեղմելը, ինչպես նաեւ քնի եւ անքնության բարելավումը
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Եկատերինբուրգ)
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Красноарме́йская у́лица, նախկինում` Զավալսկայա, Սոլդատսկայա), Եկատերինբուրգի փողոցներից մեկը (երկարությունը` 2250 մ` կառուցապատված տեղամասերի հետ միասին)։ Գտնվում է Եկատերինբուրգի կենտրոնական բնակելի թաղամասում, անցնում է հյուսիս-հարավ ուղղությամբ, Լենինի պողոտայի (Փարիզյան կոմունայի հրապարակի շրջանում), Իսետ գետի ափով և Բոլշակովի (նախկինում` Բոլոտնի) փողոցի հետ հատման մասով ։
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Փողոցն առաջացել է Եկատերինբուրգի ամրոցի (արևելյան արվարձան) տարածքից դուրս գտնվող հատվածի կառուցապատման ընթացքում, 18-րդ դարի վերջին, երբ վերացավ պաշտպանական նպատակներով քաղաքային ամրությունների կառուցման անհրաժեշտությունը։ Այն սկսվում էր Դրովյանոյ հրապարակից, հատում էր Սենի հրապարակը և դուրս գալիս Իսետ գետի ափ։ 19-րդ դարի կեսերից փողոցը կառուցապատվում էր պաշտոնյաների, ձեռնարկատերերի և անվանի մարդկանց առանձնատներով։ Այդ փողոցի վրա կառուցված տներից շատերը պահպանվել են մինչև մեր օրերը և համարվում են ճարտարապետական հուշարձաններ, դրանցից են Նալիմովի տունը (ճարտարապետ` Ս. Ս. Կոզլով), որտեղ 20-րդ դարի  սկզբին ապրել է ճանաչված ճարտարապետ Կ. Տ. Բաբկինը, 2000 թվականին քանդված Ի. Լ. Ֆալկովսկու առանձնատունը (ճարտարապետ` Յուրի Օսիպովիչ Դյուտել), Ուսանինների տունը, որտեղ ապրել է լրագրող և պատմաբան-գավառագետ Ա. Վ. Վեսնովսկին, Ֆ. Տ. Շումակովի և Ռ. Մ. Շմիդենի առանձնատները (ճարտարապետ` Մ. Լ. Ռեուտով), Մենշիկովների (ճարտարապետ` Ս. Ս. Կոզլով), Դոլգանովա-Կլիմենտևայի, առևտրական Վ. Ս. Պոտապովի (ճարտարապետ` Մ. Լ. Ռեուտով), Ս. Գ. Սազոնովի (ճարտարապետ` Ե. Մ. Կոսյակով), Պուշկինների և այլոց տները ։
Պողանց
Պողանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում ։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 15 կմ հյուսիս, Սև ջուր գետի հովտում։
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Եկատերինբուրգ)
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Փողոցի սկզբում (Օպերային թատրոնի ետևում) 1929-1932 թվականներին կառուցվեց կոնստրուկտիվիզմի նմուշներից մեկը համարվող «Մեծ Ուրալ» (ճարտարապետ` Ս. Բ. Զախարով, Վ. Ի. Սմիրնով) հյուրանոցի շենքը։ 2010 թվականին փողոցը  լրացնում են Մալիշևայի փողոցի կողմից կառուցվող բնակելի շենքերը, Ուրալի պետական համալսարանի տեխնիկական ֆակուլտետի շենքը Կույբիշևի փողոցի կողմից,Պավլիկ Մորոզովի անվան զբոսայգու մանկական տեղամասը (նախկինում` Սենայա հրապարակ) ։ Կրասնոարմեյսկայա 10 հասցեում է գտնվում 2006-2010 թվականներին կառուցված Մոսկվայի տարածքից դուրս գտնվող Ռուսաստանի ամենաբարձր երկնաքերը` «Վիսոցկին»։
Պողանց
Պատմություն
Հնում Պղվանք անվանումով մտել է Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Պալունիք գավառի մեջ։ Տեղի հայերը եռանդագին մասնակցություն են ունեցել 1915 թվականի Վանի ինքնապաշտպանական կռիվներին։
Կրասնոարմեյսկայա փողոց (Եկատերինբուրգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եկատերինբուրգի փողոցներ
Պողանց
Պատմություն
Բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Փրկվածներն ապաստանել են Արևելյան Հայաստանում։
Բնակչություն
1909 թվականին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Պողանցն ուներ Ս. Ստեփանոս անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լեքո
Լեքո (Lecco, Lecch , Leck), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում , Կոմո լճի հարավային մասում։
Բնակչությունը կազմում է 47 319 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 1044,6 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 45 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23900։ Հեռախոսային կոդ՝ 0341։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Լա Պաս
Լա Պաս (իսպաներեն՝ La Paz,, պաշտոնական անվանումը՝ Nuestra Señora de La Paz (, իսպաներենից բառացի թարգմանած՝ Խաղաղության մեր տիրուհի), այմարերեն անվանումը՝ Չուկի Յապու (Չուկիյագո) ), քաղաք Բոլիվիայում, դե ֆակտո (դե ֆակտո) երկրի կառավարության նստավայրն ու մայրաքաղաքը (Բոլիվիա բազմազգ պետության սահմանադրական մայրաքաղաքը Սուկրեն է, որը նաև երկրի բարձրագույն դատական իշխանության նստավայրն է )։ Գտնվում է Կենտրոնական Անդերում, Լա Պաս գետի կիրճում, ծովի մակերևույթից մոտավորապես 3700 մ բարձրության վրա (աշխարհի ամենաբարձրադիր մայրաքաղաքն է  )։ Միջազգային օդանավակայան է։
2015 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 789.541. այդ ցուցանիշով երրորդ տեղն է զբաղեցնում Բոլիվիայում՝ Սանտա Կրուս դե լա Սիեռայից ու Էլ Ալտոյից հետո, իսկ մետրոպոլիսային ամբողջ տարածքում ապրում էր մոտավորապես 2,3 միլիոն մարդ ։ Քաղաքը միաժամանակ համարվում է Բոլիվիայի Լա Պաս դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։
Լա Պասը Բոլիվիայի քաղաքական, վարչական, տնտեսական կարևորագույն կենտրոնն է. այստեղ է արտադրվում երկրի համախառն ներքին արդյունքի 24%-ը, այստեղ իրենց գրասենյակներն ու արտադրական ձեռնարկություններն ունեն բոլիվիական բազմաթիվ ընկերություններ ։
Քաղաքը նաև Լատինական Ամերիկայի մշակութային կարևոր կենտրոն է, որտեղ պահպանվել են գաղութային ժամանակաշրջանի մի շարք նշանակալից պատմաճարտարապետական հուշարձաններ (Սան Ֆրանցիսկո եկեղեցին, Խաղաղության տիրուհու բազիլիկ տաճարը, մետրոպոլիսային տաճարը, Plaza Murillo-ն, Jaén փողոցը...): Լա Պասը համբավվել է նաև իր ինքնատիպ շուկաներով, որոնցից մեկն էլ Վհուկների շուկան է, ինչպես նաև՝ գիշերային եռուն կյանքով ու ճոպանուղային ցանցով, որ ամենալայնն է աշխարհում ։ 2015 թվականի մայիսին Լա Պասը, Դոհայի, Վիգանի, Դուրբանի, Հավանայի, Բեյրութի ու Կուալա Լումպուրի հետ մեկտեղ, պաշտոնապես ճանաչվել է աշխարհի յոթ նոր հրաշք քաղաքներից մեկըD : 2015 թվականին Globalization and World Cities Research Network (GaWC)-ը Լա Պասն ընդգրկել է աշխարհի գլոբալ քաղաքների ցանկում՝ համարելով "Gamma"  տիպի քաղաք ։
Անվանում
Հիմնադրել է իսպանացի կոնկիստադոր Ալոնսո Մենդոսան 1548 թվականին։ Այն սկզբնապես կոչվել է Pueblo Nievo de Nuestra Señora de La Paz, բառացի՝ «խաղաղության մեր տիրուհու նոր քաղաք» (կաթոլիկական կրոնում խաղաղության տիրուհին Աստվածածինն է)։
Անվանումը տրվել է ի հավերժացումն այն հաշտեցման, որ կայացավ երկար ժամանակ իրար թշնամի իսպանացի նվաճողների միջև։ Այդ երկար ու պերճ անվանումից ժամանակի ընթացքում մնաց միայն վերջնամասը՝ La Paz՝ «խաղաղություն» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոլիվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1548 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արմեն Աժտերյան
Արմեն Աժտերյան (1890 -), հայ դերասան։
Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Կրթությունն ստացել է Պոլսի Սամաթիա թաղամասի Սահակյան, ապա Կենտրոնական վարժարաններում։ Բեմական ասպարեզ է մտել Օսմանյան սահմանադրությունից հետո։ 1909 թվականին խաղացել է Ենովք Շահենի, Աշ. Մատաթյանի նախաձեռնությամբ կազմակերպված «Ազատ թատրոն» թատերախմբում՝ Օրթագյուղի Բարեսիրաց թատրոնում։ Հետագայում Սամաթիայում կազմակերպել է սիրողներից բաղկացած մի թատերախումբ, որի մեջ են եղել Մկրտիչ Ջանանը, Տրդատ Նշանյանը, օրիորդներ Ատրիկն ու Հրաչյա Ներսիսյանը։ 1913 թվականին խաղացել է Ֆելեկյան քույրերի խմբում, իսկ 1919 թվականին՝ «Պոլսո հայ դրամատիկ ընկերության» խմբում։ 1923 թվականին մեկնել է Մարսել, բեմադրել «Վարդան Մամիկոնյան» պիեսը։
Գլխավոր դերերից են՝ Ֆրանց Մոորը (Ֆ.Շիլլերի «Ավազակներ»), Վասակ Սյունի («Վարդան Մամիկոնյան»), կոմս (Մ.Կամոլետտիի «Քույր Թերեզա»), լորդ Մերվիլ (Ա.Դյումայի «Քին») և այլն ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1890 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ
Օրսոր
Օրսոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում :
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Բաբերդի շրջանի համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Ույուտնոե (գյուղ, Սակիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ույուտնոե գյուղում բնակվում էր 3 989 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էրիկ Քլոուզ
Կյանք և Կարիերա
Քլոուզը մեծ համբավ է ձեռք բերել «Առանց հետքերի» հեռուստասերիալում ՀԴԲ գործակալ Մարտին Ֆիցջերալդի դերով։ Հեռուստասերիալում խաղացել է 2002 թվականից 2009 թվականներին։ 2011 թվականին գլխավոր դեր է խաղացել «Քաոս» սերիալում, որը փակվել է առաջին եթերաշրջանից հետո, իսկ հետո հայտնվել է «Suits», «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» և « Օրենք և կարգ։ Հատուկ կորպուս» սերիալներում։ 2012 թվականին Քոննի Բրիթոնի և Հեյդեն Փեյնթիերի հետ գլխավոր դեր է ստացել «Նեշվիլ» հեռուստասերիալում՝ խաղալով Թեդի Քոնրադի դերը։
Ֆիլմագրություն
{| class="wikitable sortable"
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Ֆուետ
Ֆուետ (կատ․ Fuet [fuˈɛt], թարգմանաբար նշանակում է «կնուտ» ), կատալոնական բարակ երշիկ խոզից ։
Ֆուետը պատրաստվում է ոչ յուղոտ խոզի մսից, աղով և սև պղպեղով՝ աղիքներում, չորս շաբաթ շարունակ Во время приготовления на колбасе образуются белые пятна, возникающие из-за белой «благородной» плесени, которая придает ей характерный вкус и запах.։ Պատրաստման ընթացքում երշիկի վրա ձևավորվում են սպիտակ բծեր, որոնք առաջանում են սպիտակ «ազնիվ» բորբոսից, որը փոխանցում է երշիկին առանձնահատուկ համ և հոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կատալոնական խոհանոց
Բարբարա (2017, ֆիլմ)
«Բարբարա» (Barbara), 2017 թվականի ֆրանսիական դրամատիկ, ռեժիսոր` Մաթյո Ամալրիկ ։ Գլխավոր դերերում խաղացել են Ժաննա Բալիբարը և Մաթյո Ամալրիկը։ Այն պատմում է մի դերասանուհու մասին, որը պատրաստվում է խաղալ ֆրանսիացի հայտնի երգչուհի Բարբարայի դերը ։ Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 18-ին Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում ։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ։
Սյուժե
Բրիջիտը նախապատրաստվում է ֆրանսիացի հայտնի երգչուհի Բարբարայի դերին։ Դերասանուհին ուշադիր ուսումնասիրում է նրա բնավորությունը, ժեստերը, բարքերն ու հնչերանգը։ Նա սովորում է երաժշտական ​​նշանները (նոտաները), ընդօրինակում է դեմքի արտահայտությունները, ինչպես անում է Բրիջիտը, և ավելի ու ավելի, ու նա աստիճանաբար ձուլվում է կերպարի հետ։ Ռեժիսորը պատրաստվում է նաև նկարահանել ֆիլմը. նա ուսումնասիրում է արխիվային կադրերը և բծախնդրորեն ընտրում է երաժշտությունը։ Նա ոգեշնչվում է և նույնիսկ հմայվում, բայց Բարբարայո՞վ, թե՞ նրա նոր մարմնավորողով։
Թողարկում
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի մայիսի 18-ին Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում ։ Այն թողարկվել է Ֆրանսիայում 2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ։
Քննադատական արձագանք
Գրախոսությունների ագրեգատոր Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 83% դրական վարկանիշ` հիմնված 18 գրախոսությունների վրա (միջին գնահատականը 10-ից 6.97) : Metacritic կայքում ֆիլմը 100 առավելագույնից ունի 68 գնահատականը` հիմնված 7 քննադատության վրա, որոնք «հիմնականում դրական ակնարկներ» են ։
Variety-ի անդամ Ջեյ Վայսբերգը բարձր է գնահատել Ժաննա Բալիբարի կատարումը ֆիլմում` ասելով. «Նա ունի ոչ միայն Բարբարայի հայացքը, այլև ժեստերը, և այն անսովոր ուղին, որով մոնտաժը դերասանուհուն կապում է թեմայի հետ, հետաքրքրությունը բավականին բարձր է պահում» ։ The Hollywood Reporter-ի անդամ Լեսլի Ֆելպերինը ֆիլմն անվանել է «ինքնաբերական և երբեմն աչք ծակող, ինքնաներողամիտ աշխատանք, որը հենց ֆրանսիացի հեռուստադիտողների և փառատոնների համար է» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դրամա ֆիլմեր
Մուռայա
Մուռայա (Muraja), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ինիմուտաբա
Ինիմուտաբա (Inimutaba), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6178 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 529,134 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 11,7 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Իիրիս Սուոմելա
Իիրիս Սուոմելա (Iiris Suomela, ), ֆինն կին քաղաքական գործիչ, Կանաչների միություն կուսակցության անդամ։ 2019 թվականի ապրիլի 17-ից ի վեր Պիրկանմաայի ընտրատարածքից ընտրված խորհրդարանի (էդուսկունտա) ամենաերիտասարդ պատգամավորը ։ Տամպերեի քաղաքային խորհրդի նախագահի տեղակալ ։
Կենսագրություն
Իիրիս Սուոմելան ծնվել է 1994 թվականի մայիսի 1-ին Տամպերեում ։ Նա իր պատանեկան տարիներն անցկացրել է Մեծ Բրիտանիայում և ընդհանուր առմամբ 7 տարի ապրել արտերկրում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Մեծ Բրիտանիայում ։ 2013 թվականին ստացել է դիպլոմ Ուելսի UWC Atlantic College քոլեջի միջազգային բակալավրիատի ծրագրով։ Տամպերեի համալսարանում սովորել է սոցիոլոգիա, և 2015 թվականից անդամակցել է նրա ուսանողական միությանը։ 2017 թվականի ապրիլի 9-ին կայացած համայնքային ընտրություններում, ստացել է 1981 ձայն և ընտրվել Տամպերայի Քաղաքային խորհրդի անդամ։ Տամպերեի քաղաքային խորհրդի նախագահի տեղակալն է ։ 2019 թվականի ապրիլի 14-ին կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով նա ընտրվել է Էդուսկունտայի պատգամավոր Պիրկանմաայի ընտրատարածքից։ Ընտրության պահին Իիրիս Սուոմելան 24 տարեկան էր, և նա դարձավ ամենաերիտասարդ պատգամավորը։
Ֆեմինիստ է, հանդես է գալիս Մարդու իրավունքների պաշտպանության օգտին և պայքարում է խտրականության դեմ ։ Հանդիսանում է բռնաբարության սահմանումը փոխելու վերաբերյալ Suostumus 2018 («Համաձայնություն 2018») քաղաքացիական նախաձեռնության հեղինակներից մեկը։ Հեղինակների կարծիքով՝ ցանկացած սեռական գործողություն առանց կողմերի փոխադարձ համաձայնության պետք է համարվի բռնաբարություն։ Նախաձեռնությունը հավաքեց անհրաժեշտ 50 հազար ստորագրություն և 2018 թվականին մտավ խորհրդարան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինլանդիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ֆինն ֆեմինիստներ
Ալմենդրալեխո
Ալմենդրալեխո (Almendralejo), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բադախոս նահանգի մեջ, ինչպես նաև Էստրեմադուրա մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա-դե-Բառռոս շրջանում։ Տարածքը 164 կմ² է։ Բնակչությունը 33975 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Բադախոս պրովինցիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստրեմադուրայի բնակավայրեր
Տատարինկա
Տատարինկա (Татаринка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի բնակավայրեր
(6375) Ֆրեդհարիս
(6375) Ֆրեդհարիս (Fredharris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 1-ին CERGA հետազոտական կենտրոնի կողմից Կոսոլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,169479 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6409 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,698 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2061,01 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174672 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,6° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:CERGA հետազոտական կենտրոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սոսնովկա (քաղաքատիպ ավան, Սոսնովսկի շրջան)
Սոսնովկա (Сосновка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Սոսնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9189 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1640 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Սոսնովսկի շրջանի բնակավայրեր
Փաք Քյոն Վոն
Փաք Քյոն Վոն (박경원 ), ճապոնական գաղութային տիրապետության ժամանակ Կորեայի առաջին կին օդաչուն ։
Կենսագրություն
Փաք Քյոն Վոնը ծնվել է 1901 թվականին Դեգու քաղաքում, կահույքագործի ընտանիքում։ 1925 թվականին հեռացել է Կորեայից, որն այդ ժամանակ եղել է ճապոնական գաղութի ներքին տարածք և ընդունվել Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում գտնվող Տատիկավա քաղաքի Ճապոնիայի ավիացիոն դպրոցը։ Նա եղել է լավագույն ուսանողներից մեկը։ 1927 թվականին ստացել է երրորդ կարգի օդաչու վկայական, իսկ մեկ տարի անց՝ երկրորդ կարգի վկայական ։
1933 թվականին նրան ընտրել են հանձնարարություն կատարելու․ նա Տոկիոյից Ճապոնական ծովի վրայով պետք է թռչեր Կորեա, այնուհետև՝ Մանջոու-Գո, սակայն Խակոնե ավանի շրջանում թռիչքից 42 րոպե անց նրա ինքնաթիռը վթարի է ենթարկվել և ընկել, ինչի հետևանքով Փաք Քյոն Վոնը զոհվել է ։
Վենետիկ
Վենետիկ (հանդիպում է նաև «Վենեցիա» տարբերակը, իտ.՝ Venezia), քաղաք Իտալիայում։ Ձևավորում է համայնք, բաժանված վեց ինքնակառավար շրջանների։ Տարածքը 0,44 կմ², քաղաքի բնակչությունը՝ 264 534 (դեկտամբեր 2013 թվական), արվարձանների բնակչությունը ներառյալ՝ 1,600,000։ Նավահանգիստ Ադրիատիկ ծովի վրա (ապրանքաշրջանառությունը տարեկան 21 միլիոն տոննա), Մարկո Պոլոյի անվան միջազգային օդանավակայան։ Պատմական կենտրոնը տեղակայված է Վենետիկի ծովածոցի 118 կղզյակների վրա, որոնք բաժանվում են իրարից 150 ջրանցքներով և վտակներով։ Կղզիների և կղզյակների միջև անց է կացված շուրջ 400 կամուրջ (այդ թվում Ռիալտոյի և Հառաչանքների կամուրջները, որոնք կառուցվել են 16-րդ դարի վերջերին)։
Վենետիկի արդյունաբերական-նավահանգստային մասը (Մեստրե) գտնվում է մայրցամաքի վրա։ Զարգացած են նավաշինություն և նավերի վերանորոգումը, գունավոր մետալուրգիան, նավթավերամշակման, քիմիական, էլեկտրական, թեթև արդյունաբերության ճյուղերը։ Ապակեգործություն (Մուռանո, թանգարան), ժանյակագործություն (Բուռանո կղզի)։ Համալսարան, կոնսերվատորիա (1916 թվական)։ Թանգարաններ (այդ թվում Արվեստների ակադեմիայի պատկերասրահը)։ Առաջին հանրային օպերային թատրոն (1637-1812), «Fenice» (1792) օպերային թատրոն։
Փաք Քյոն Վոն
Կենսագրություն
Ճապոնիայի Ատամի քաղաքի Բայեն-մատի շրջանում կանգնեցվել է Փաք Քյոն Վոնի հուշարձանը։
Վենետիկ
Անտիկ ժամանակներում Վենետիկի տարածքներում ապրում էին վենետները (ցեղեր)։ Կղզային քաղաք է սկսած 9-րդ դարից։ Միջնադարում եղել է Վենետիկի հանրապետության կենտրոնը, իր բազում գաղութներով Միջերկրական ծովում։ Օսմանյան կայսրության վերելքը բերեց Վենետիկին դեպի անկումը։ Նապոլեոնի ժամանակներում քաղաքը ընկնում է Ավստրիայի տիրապետության տակ։ Հապա 1866 թվականին մտնում է Իտալիայի կազմը։
Փաք Քյոն Վոն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օդաչուներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Կին օդաչուներ
Վենետիկ
Պատմություն
Քաղաքի անունը առաջացել է վենետներ ցեղի անունից, որոնք այստեղ բնակվել են դեռ հռոմեական ժամանակներից։ Մարդիկ սկսեցին բնակվել Վենետիկյան ծովածոցում բարբարոսների, Աթթիլայի հոների, վեստգոթերի, լանգոբարդների ներխուժումից 5-6-րդ դարերում։ Քաղաքային կարգավորումը կղզիների վրա՝ Վենետիկյան ծովածոցի սկսեց ստեղծվել 6-րդ դարի երկրորդ կեսից։ Սկզբում, կարգավորման կենտրոնը գտնվում էր Մալամոկկո և Տոռչելլո կղզիների վրա, սակայն, 8-րդ դարից սկսեց տեղափոխվել դեպի իր ներկա դիրքին։ 7-րդ դարում Բյուզանդական կայսրության նախաձեռնությամբ կղզիները միացան մեկ առաջնորդի գլխավորության տակ, որը կոչվեց դոժ։ Առաջին դոժն էր Պաոլո Լուչիո Անաֆեստոն 697 թվականին։ Նա ընտրվել էր Բյուզանդական կայսրության կողմից։ 8-րդ դարից սկսած դոժը արդեն ընտրվում էր Վենետիկում՝ առանց Բյուզանդական կայսրության ընտրումով։ Այդ կանոնից հետո առաջին դոժի ընտրությունը եղել է 727 թվականին։ Քաղաքի ամբողջ պատմության ընթացքում ընտրված է եղել 120 դոժ։ Վերջինն էր Լոդովիկո Մանինը, ով գահընկեց եղավ 1797 թվականին։ Ռավեննայի լանգոբարդների հետ զբաղվելուց հետո Վենետիկը մնաց վերջին տարածքը Իտալիայում, որը փաստացիորեն գտնվում էր Բյուզանդական կայսրության կառավարության տակ։ Իտալիայի մյուս մասերը միացան Կարլ Մեծի իշխանությանը, որից հետո այն մնաց Բյուզանդական կայսրությունը և արևմտյան աշխարհը իրար միացնող կենտրոնը։ Այն ժամանակներում, երբ կառավարում էր Պյոտրո II Օրսելո դոժը, Վենետիկին հաջողվեց խաղաղ պայմանագրեր կնքել հարևան իշխանությունների հետ, ապահովելով հանգիստ կառավարություն, անարգելք առևտրականություն, նաև հանրապետության տարածքների ընդարձակումը՝ գրավելով Դալմաթիայի հողերը։
Ֆիզիկական և աշխարհագրական բնութագրեր
Նավահանգիստ Ադրիատիկ ծովի ափին (բեռների շրջանառություն տարեկան ավելի քան 21 միլիոն տոննա); Մարկո Պոլոյի միջազգային օդանավակայան։
Վենետիկյան Ռիվիերայի պատմական կենտրոնը գտնվում է Վենետիկյան ծովածոցի 118 կղզիների վրա, բաժանված 150 ջրանցքներով, որոնց միջոցով նետվում է շուրջ 400 կամուրջ (ներառյալ Ռիալտոն և այսպես կոչված Հառաչանքի կամուրջը, երկուսն էլ թվագրվում են 16-րդ դարի վերջին)։
Համալսարան, կոնսերվատորիա (1916)։ Թանգարաններ (ներառյալ Արվեստների ակադեմիայի պատկերասրահը)։ Առաջին հանրային մատչելի օպերային թատրոնը (1637-1812), Ֆենիցեի օպերային թատրոնը (1792)։
Վենետիկյան կղզին ծովափնյա հանգստավայր է, համաշխարհային նշանակության միջազգային զբոսաշրջության կենտրոն, միջազգային կինոփառատոների, արվեստի և ճարտարապետության ցուցահանդեսների անցկացման վայր։ Ներքաղաքային փոխադրում մոտորանավակներով, գոնդոլներով, բեռնանավերով։ Բնակավայր 5-րդ դարից, քաղաքը 9-րդ դարի սկզբից։ IX-X- ից XVI դարեր `Արևմտյան Եվրոպայի և Արևելքի միջնորդ առևտրի խոշոր կենտրոն։ Միջնադարում և մինչև 1797 թվականը հանրապետությունը գլխավորում էր դոժը (XIII դարի վերջից ՝ օլիգարխիկ), նշանակալի ենթակա տարածքով։ 1797-1805 և 1815-1866 թվականներին Վենետիկում `Ավստրիայի տիրապետությունը։ Առատորեն զարդարված եկեղեցիներն ու պալատները շարված են ջրանցքների ու նեղ, ոլորուն փողոցների վրա։ Կենտրոնական հրապարակում `Սբ. Մարկոսի տաճարը (IX-XV դդ.), Դոգի պալատը (XIV-XVI դդ.), Սան Մարկոյի Հին գրադարանը (XVI դ.), Կրոնական եղբայրությունների շենքեր (դպրոց), վանքեր։ Քաղաքը և ծովածոցը ներառված են Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։
Վենեսուելան անվանակոչվել է Վենետիկի անունով։
Ջրհեղեղներ
Վենետիկն աստիճանաբար ընկղմվում է ջրի մեջ. Այս փաստին հանդիպեցին հին վերաբնակիչները, ովքեր ստիպված էին երկու անգամ վերակառուցել քաղաքը ՝ տեղափոխվելով ավելի բարձր կղզիներ։ 20-րդ դարի ողջ ընթացքում Վենետիկը բավականին արագ (տարեկան մինչև 5 մմ) ընկղմվեց ծովածոցը, որի արդյունքում երկիրը խորտակվեց 23 սմ-ով։ Աղետի հիմնական պատճառը արտեզյան ջրհորներից արդյունաբերական ջրառ էր և, որպես արդյունք, երկրի ջրատարի իջեցում։ Քաղաքի աստիճանական ջրհեղեղի վրա ազդում է նաև ցամաքային օբյեկտների ՝ շենքերի և շինությունների, մարդկանց և այլնի ճնշման աճը։ Հորերը փակելուց հետո քաղաքի բնակավայրը դանդաղեց, բայց չդադարեց։ 21-րդ դարում Վենետիկում առաջին ջրհեղեղը տեղի ունեցավ 2008 թ.-ին։ Ըստ գիտնականների, 2028 թվականին Վենետիկը կարող է դառնալ անբնակելի, իսկ 2100 թվականին ՝ ամբողջովին սուզվել։ Քաղաքի աստիճանական ոչնչացումը (էրոզիան) պայմանավորված է նաև Վենետիկյան ծովածոցում ջրհեղեղի հաճախականության աճով (այսպես կոչված «բարձր ջուր», իտալական ձեռքբերման ալտա)։
Եզակի քաղաքը փրկելու համար մշակվեց MOSE նախագիծը, որը նախատեսում էր քաղաքի շուրջ կնքված պատնեշների կառուցում։ Նախագիծը հաստատվել է մասնագետների կողմից և բացվել է 2003 թ.-ին Ս. Բեռլուսկոնիի առաջին քարի տեղադրմամբ։ Այնուամենայնիվ, ամբարտակների կառուցումը լուրջ քննադատության է ենթարկվել Նիդեռլանդներում փորձարկված ջրհեղեղներից պաշտպանվելու ցածր արդյունավետության և շրջակա միջավայրի համար հետևանքների պատճառով (ծովային ջրի պակասը կարող է հանգեցնել ծովածոցում կենդանի արարածների բազմաթիվ եզակի և հազվագյուտ տեսակների ոչնչացմանը)։
Վենետիկը կառուցված է Ալպերում աճող խեժից պատրաստված տաղավարների վրա, որոնք ջրի մեջ գրեթե չեն փչանում, և որից ստացվում է խեժ, որը հայտնի է որպես Վենետիկյան թիրախ։
Կլիմա
Վենետիկ - հարավային քաղաքը գտնվում է approximatelyրիմի և Կրասնոդարի երկրամասի լայնության վրա։ Վենետիկին բնութագրում են երկար շոգ ամառները `հուլիս ամսվա միջին ջերմաստիճանը մոտ 23 աստիճանով (ամենաջերմ ամիս) և մեղմ ձմեռներ (հունվարի միջին ջերմաստիճանը +2,5 աստիճան)։ Ձմռանը երբեմն լինում են ցրտահարություններ և ձյան տեղումներ։
Բնակչություն
Վենետիկի բնակչությունը կոմունայում, 2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ, կազմում էր 261 905 մարդ։
Վենետիկում բնակվում են 33 783 օտարերկրյա քաղաքացիներ (2016 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ), ինչը համայնքի ընդհանուր բնակչության 12,8% -ն է։ Օտարերկրացիների շրջանում ամենից շատ բնակվում էին Բանգլադեշը (15,9%), Մոլդովան (14,3%) և Ռումինիան (14,0%)։
Մոտակա քաղաքներով ՝ Պադովա և Տրեվիսո, Վենետիկը կազմում է PaTreVe մետրոպոլիտենը ՝ շուրջ 2,6 միլիոն մարդ բնակչությամբ։ Իտալերենից բացի լայն տարածում ունի վենետիկյան լեզվի վենետիկյան բարբառը։
Պատմական Վենետիկ
Միջնադարից մինչև նոր դարաշրջան Վենետիկը Եվրոպայի ամենամեծ քաղաքներից մեկն էր։ Այսպիսով, 15-րդ դարում, 180 հազար բնակիչ ունեցող բնակչությամբ, այն զիջում էր միայն Փարիզին։ Պատմական Վենետիկի (բացառությամբ մայր ցամաքի) բնակչության թիվը շարունակում էր աճել մինչև 20-րդ դարի կեսերը, որից հետո այն սկսեց կայունորեն ընկնել ՝ 1954-ին 174,8 հազար մարդուց 2012-ին նվազելով 58,6 հազարի։
Տնտեսություն
Վենետիկի կղզու տնտեսությունը հիմնված է զբոսաշրջության և արհեստների վրա (ապակու արվեստի արտադրություն Մուրանո կղզում, ժանյակ ՝ Բուրանո կղզում, խճանկար), մայրցամաքային տարածք ՝ Մարգերա շրջանի նավահանգստային արդյունաբերական համալիր։
Մարգերայի արդյունաբերական գոտում կան արտադրական օբյեկտներ. Նավթի վերամշակման և նավթաքիմիայի, մետաղագործության, էլեկտրատեխնիկայի, նավաշինության, էլեկտրակայանների, տրանսպորտային նյութատեխնիկական ձեռնարկություններ։
Վենետիկի ծովային նավահանգիստը բաղկացած է 26 բեռից և 8 ուղևորային տերմինալից։ Տարեկան սպասարկում է 2,3 միլիոն ուղեւորի։ Նավահանգիստը բեռնաթափման, մեծաքանակ, ընդհանուր և հեղուկ բեռների բեռնաթափման բազմաֆունկցիոնալ բեռ է։ Դա երկրի միակ նավահանգիստն է, որը միացված է Հյուսիսային Իտալիայի գետային ցանցին։ Նավահանգստում և հարակից արդյունաբերություններում աշխատում է շուրջ 18 հազար մարդ ։
Արդյունաբերական ձեռնարկությունների և ծովային նավահանգստի մերձավորությունը Վենետիկի մթնոլորտ և ջրային տարածք վնասակար արտանետումներով հանգեցրեց պալատների և քանդակների էրոզիայի ։
Վենետիկն տարեկան ընդունում է շուրջ 20 միլիոն զբոսաշրջիկ և ավելի քան 600 զբոսաշրջային նավ (2013 թ.)։
Տրանսպորտ
Վենետիկի մայրցամաքը մայրուղու գլխավոր հանգույց է։ 11, 13, 14 և 309 թվականները Վենետիկը կապող ազգային ճանապարհները. Քաղաքը հատում է A57 մայրուղին ՝ Վենետիկը միացնելով հարավ-արևմուտքում և հյուսիս-արևելքում գտնվող արվարձաններով։ Կղզու քաղաքը մայրցամաքին միանում է Ponte della Liberta երկաթուղային կամրջով։
Հանրային տրանսպորտ
ACTV- ի կողմից շահագործվող հիմնական հասարակական տրանսպորտի ծառայությունները ավտոբուսներն ու գետային տրամվայներն են, ներառյալ `գոլորշիները։ Մայրցամաքում կա նաև տրամվայի համակարգ և մեկ կիլոմետրից պակաս կղզու մինի-մետրոն։ 1933-68 թվականներին տրոլեյբուսային համակարգը գործում էր։
Երկաթուղային կայարաններ. Սանտա Լյուսիա կղզի և մայրցամաքային Մեստր։ Գնացքները Վենետիկը կապում են Հռոմի հետ (ճանապարհի ժամանակը ՝ 3,5 ժամ) և մնացած Իտալիային և Եվրոպային։ Սահմանադրության կամուրջը միացնում է կայարանը Piazza Roma- ի հետ, որտեղ գտնվում է Վենետիկի քաղաքային ավտոկայանը։
Մայրցամաքում կա Մարկո Պոլոյի միջազգային օդանավակայանը, որը Իտալիայի ամենամեծերից մեկն է։ Տրեվիսոյի միջազգային օդանավակայանը քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք է։ Marովային տերմինալը, որը գտնվում է կղզիներից մեկում, ընդունում է լաստանավեր և զբոսաշրջային նավեր։
Վենետիկում կա 433 գոնդոլիեր, և այս թիվը չի փոխվում ՝ անկախ կենսաթոշակից կամ նոր անդամների ժամանումից։ Նրանք բոլորը ծագումով վենետիկյան են։ Վենետիկում կա միայն մեկ կին գոնդոլիեր։ Ապրիլից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում Լագունայում անցկացվում են նավային ռեգատներ, որին մասնակցում են գոնդոլիստներից շատերը։
Աստղագիտության մեջ
1902 թվականին իտալացի աստղագետ Լուիջի Կարներայի կողմից հայտնաբերված Վենետիկ աստերոիդը (487) անվանակոչվել է Վենետիկ քաղաքի անունով։
Կրթություն
Մարկիանայի գրադարանը քաղաքի ամենամեծ գրադարանն է, որը գտնվում է Սուրբ Մարկոսի հրապարակում (հիմնադրվել է 1468 թվականին)։ Վենետիկի պետական ​​արխիվը պարունակում է Վենետիկյան հանրապետության հիմնադրման պատմական փաստաթղթեր։ Querini Stampaglia հիմնադրամի հանրային գրադարան։
Ուսումնական հաստատությունների շարքում կան Բենեդետտո Մարչելո Վենետիկի կոնսերվատորիան (հիմնադրվել է 1876 թ., Գտնվում է Պիզանի պալատում) և Ֆրանչեսկո Մորոզինիի ծովային ակադեմիան (Իտալիայի ռազմածովային ուժերի ուսումնական հաստատություն, հիմնադրվել է 1937 թ.):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Նավահանգիստներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Իտալիայի համալսարանական քաղաքներ Կատեգորիա:Նավահանգստային քաղաքներ Կատեգորիա:Միջերկրական ծովի նավահանգիստներ
Horse Latitudes
Horse Latitudes-ը ամերիկյան լեգենդար ռոք խումբ The Doors-ի երգն է։ Այն ձայնագրվել և թողարկվել է 1967 թվականին խմբի Strange Days երկրորդ ստուդիական ալբոմում ։ Երգը արտասանված խոսք է Ջիմ Մորիսոնի կողմից, իսկ խմբի մյուս անդմաները վախեցնող և մռայլ տպավորություն ստեղծող ձայներ են վերատադրում։ Մորիսոնը բղավում է բառերը, և պատմում է մի նավի պատմություն որը ստիպված է տախտակամացիծ ջուրը իջեցնել ձիերին որպեսզի թեթևացնի բեռը։ Բառերը վերցվել են Ջիմ Մորիսոնի կողմից գրված ամենաառաջին բանաստեղծություններից մեկից, որոնք գրելու համար Ջիմին խթան է հանդիսացել մի գրքի կազմը որը նա տեսել է գրախանութում երեխա ժամանակ ։
Երգը շատ հաճախ միանգամից և առանց ընդմիջման փոխվել է "Moonlight Drive" երգին, կամել հակառակը, "Moonlight Drive"-ը հաջորդում է Horse Latitudes-ին ալբոմի երգերի հերթականությամբ։
Բառերը արտահայտում են Մորիսոնի հետաքրքրությունը ծովային կյանքի հանդեպ, և նույն կերպով նաև երգի վեռնագիրը Ձիու Լայնություններ (Horse Latitudes) ։ Երգը նաև ակնհայտ ակնարկ է իր ծովային դաստիարակության մասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:The Doors
Անգլո-շոտլանդական պատերազմ (1650–1652)
Անգլո-շոտլանդական պատերազմը (1650–1652), որը նաև հայտնի է որպես Երրորդ քաղաքացիական պատերազմ, վերջին հակամարտությունն էր Երեք թագավորությունների պատերազմներում՝ խորհրդարանականների և ռոյալիստների միջև տեղի ունեցող մի շարք զինված և քաղաքական հակամարտությունների ընթացքում։
1650 թվականի անգլիական ներխուժումը Անգլիական Համագործակցության նոր մոդել բանակի կանխարգելիչ և զգուշացնող ռազմական ներխուժում էր, որը նպատակ ուներ վերացնել Չարլզ II- ի շոտլանդական բանակով Անգլիա ներխուժելու վտանգը։ Անգլիական առաջին և երկրորդ քաղաքացիական պատերազմները տեղի են ունեցել 1642-ին և 1648-ին, որոնց ժամանակ անգլիական ռոյալիստները, հավատարիմ մնալով Չարլզ I- ին, կռվում էին խորհրդարանականների դեմ երկրում իշխանության համար։ Երբ ռոյալիստները երկրորդ անգամ պարտվեցին, անգլիական կառավարությունը, բանակցությունների ընթացքում Չարլզի խոսքերի և գործողությունների միջև եղած հակասությունների պատճառով զայրացած, նրան մահապատժի ենթարկեցին 1649 թվականի հունվարի 30-ին։ Չարլզ I-ը նաև  եղել է Շոտլանդիայի թագավորը, որն այն ժամանակ անկախ ազգ էր։ Չնայած նրան, որ առաջին քաղաքացիական պատերազմում շոտլանդացիները կռվեցին ի պաշտպանություն խորհրդարանականների,  Երկրորդի ժամանակ նրանք բանակ ուղարկեցին թագավորին աջակցելու համար։ Շոտլանդիայի խորհրդարանը, որը մինչ մահապատիժը չէր ունեցել որևէ խորհրդաժողով, որոշեցին  Չարլզ I որդուն՝ Չարլզ II-ին, հռչակել Բրիտանիայի թագավոր ։
1650 թվականի դրությամբ Շոտլանդիան բանակը արագ զարգանում էր։ Անգլիական Համագործակցության կառավարության ղեկավարները վտանգ զգացին, և հուլիսի 22-ին Օլիվեր Կրոմվելի գլխավորած "Բանակային նոր մոդելը" ներխուժեց Շոտլանդիա։ Շոտլանդացիները, Դեյվիդ Լեսլիի հրամանատարությամբ, նահանջեցին Էդինբուրգ և հրաժարվեցին ճակատամարտից ։ Մեկ ամիս մանևրելուց հետո Կրոմվելը սեպտեմբերի 3-ին գիշերային հարձակման ժամանակ անսպասելիորեն դուրս հանեց անգլիական բանակը Դանբարից և  շոտլանդացիներին ծանր պարտության մատնեցին ։  Անգլիացիներն ապահովեցին իրենց տիրապետությունը հարավային Շոտլանդիայի վրա, բայց չկարողացան առաջ անցնել Ստիրլինգից(bottleneck of Stirling): 1651 թվականի հուլիսի 17-ին անգլիացիները հատուկ կառուցված նավակներով հատեցին Ֆերթ Ֆորտը և հաղթեցին շոտլանդացիներին հուլիսի 20-ին Ինվերքեյթինգի ճակատամարտում ։ Սա զրկեց  Ստերլինգում գտնվող շոտլանդական բանակին իր մատակարարման աղբյուրներից և ամրացումներից։
Չարլզ II-ը, հավատալով, որ միակ այլընտրանքը օկուպացումն է, օգոստոսին ներխուժեց Անգլիա։ Կրոմվելը հետապնդեց, և որոշ անգլիացիներ կարողացան հավաքվել ռոյալիստական գործի համար, և անգլիացիները մեծ բանակ կազմեցին։ Կրոմվելը սեպտեմբերի 3-ին Վուսթերում ճակատամարտի դուրս ելավ շատ անգամներ գերազանցող շոտլանդացիներին դեմ և ամբողջովին ջախջախեց նրանց ՝ նշանավորելով Երեք թագավորությունների պատերազմների ավարտը։ Չարլզը այն քչերից էր, որը կարողացավ փախչել։ Սա ցույց տվեց, որ անգլիացիները կարող էին և պատրաստ էին պայքարել հանրապետությունը պաշտպանելու համար՝ և դա անել՝ արդյունավետորեն ամրապնդելով անգլիական նոր կառավարության դիրքերը։ Շոտլանդիայի պարտված կառավարությունը լուծարվեց, և Շոտլանդիայի թագավորությունը կլանվեց Համագործակցության մեջ։ Մի շարք հաջողված պատերազմներից և ճակատամարտերից հետո Կրոմվելը ստացավ  Լորդ Պաշտպան  անվանումը ։ Նրա մահից հետո հետագա մարտերի արդյունքում Չարլզը թագադրվեց Անգլիայի թագավոր 1661 թվականի ապրիլի 23-ին՝ շոտլանդացիների կողմից թագադրվելուց տասներկու տարի անց։ Այսպիսով ավարտվեց Ստյուարտի վերականգնումը ։
Տերմինաբանություն
Շատ պատմաբաններ անրադառնալով այս հակամարտությանը, այն որակել են որպես Առաջին և Երկրորդ քաղաքացիական պատերազմներին հաջորդող Երրորդ քաղաքացիական պատերազմ։  Այս տեսակետը քննադատության է ենթարկվել. Ջոն Ֆիլիպս Քենյոնը և Ջեյն Օլմեյերը ովքեր նշել են, որ հակամարտությունը բացառապես անգլիական գործ չէ, ուստի չի կարող համարվել Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի մաս. պատմաբան Օսթին Վուլրիխը նշել է, որ այդ հակամարտության արդյուքում մեծ ռազմական գործողություններ են տեղի ունեցել շոտլանդական և անգլիական զորքերի միջև, որը ներառում էր շատ քիչ անգլիացի զինվորներ, որոնք կռվում էին թագավորի անունից Վուսթերի վերջին ճակատամարտում, ուստի «լուրջ մոլորեցնող» էր դրան վերագրել որպես քաղաքացիական պատերազմ։ Չնայած հակամարտությունը, անշուշտ, Երեք թագավորությունների ավելի լայն պատերազմների մի մասն էր, այլ ոչ թե Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի շարունակությունը, այս փուլում դա պատերազմ էր Շոտլանդիայի միջև, որը ղեկավարվում էր Չարլզ II- ի օրոք դաշնային կառավարության կողմից, և Անգլիական Համագործակցություն.
Եպիսկոպոսների պատերազմները և Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմները
1639-ին և կրկին 1640-ին Չարլզ I- ը, որը և՛ Շոտլանդիայի, և՛ Անգլիայի թագավորն էր անձնական միության մեջ, իր շոտլանդացի հպատակների հետ մասնակցեց Եպիսկոպոսների պատերազմներում ։ Պատերազմները  Չարլզի  առաջարկած կրոնական բարեփոխումների մերժման արդյունք էին, ըստ որի՝ շոտլանդական եկեղեցու շատ օրենքներ պետք է համապատասխանեցվեյին անգլիականի հետ։   Չարլզը այս գործընթացում հաջողություն չունեցավ, և դրան հաջորդած կարգավորումը հաստատեց Covenanters- ի դիրքերը(Convenanters նշանակում է համաձայնություն կամ համաձայնագիր) Շոտլանդիայի կառավարության վրա՝ պահանջելով բոլոր քաղաքացիական պաշտոն զբաղեցնողներից, խորհրդարանականներից և հոգևորականներից ստորագրել Ազգային դաշնագիրը, և Շոտլանդիայի խորհրդարանին տալով լիազորություն՝ հաստատելու թագավորի բոլոր խորհրդականներին Շոտլանդիայում։  Տարիներ շարունակ աճող լարվածությունից հետո Չարլզի և նրա անգլիական խորհրդարանի հարաբերությունները խզվեցին՝ սկիզբ դնելով Անգլիայի Առաջին քաղաքացիական պատերազմին 1642 թվականին Անգլիայում Չարլզի կողմնակիցներին՝ ռոյալիստներին, դեմ էին դուրս եկել խորհրդարանականների և շոտլանդացիների միավորված ուժերը։ 1643 թվականին ստեղծվեց  վերջին դաշինքը՝ կապված Հանդիսավոր Լիգայի և Ուխտի հետ, որում Անգլիայի խորհրդարանը համաձայնեց բարեփոխել անգլիական եկեղեցին շոտլանդական Քըրքի նմանությամբ՝ շոտլանդացիների ռազմական օգնության դիմաց։ Չորս տարվա պատերազմից հետո թագավորականները պարտություն կրեցին  և Չարլզը հանձնվեց շոտլանդացիներին 1646 թվականի մայիսի  5-ին։ Շոտլանդացիները Բրիտանական խորհրադարանի հետ կազմեցին խաղաղության համաձայնագիր, որը հայտնի է որպես Նյուքասլի առաջարկներ։ Պայմանագրի վերաբերում էր Շոտլանդիայում, Անգլիայում և Իռլանդիայում գտնվող թագավորի բոլոր հպատակներին։ Հպատակաները պարտավորվում էին  ստորագրել Հանդիսավոր Լիգան և Ուխտը,  յուրաքանչյուր թագավորությունում եկեղեցին համապատասխանեցնել Ուխտին և պրեսբիտերականությանը և զիջել Չարլզի աշխարհիկ իշխանության մեծ մասը, այն Անգլիայի թագավորից փոխանցելով ՝ Անգլիայի խորհրդարանին։ Շոտլանդացիները մի քանի ամիս փորձեցին համոզել Չարլզին համաձայնել այս պայմաններին, բայց նա հրաժարվեց դա անել։ Շոտլանդական բանակը պատերազմից հետո մնացել էր Անգլիայում՝ սպասելով խորհրդարանականների խոստացած մեծ սուբսիդավորման վճարմանը։ Ֆինանսական համաձայնություն ձեռք բերվեց, շոտլանդացիները Չարլզին հանձնեցին անգլիական խորհրդարանական ուժերին և նրանք լքեցին Անգլիան 1647 թվականի փետրվարի 3-ին
Չարլզն այժմ առանձին բանակցություններ էր վարում տարբեր խմբակցությունների հետ։ Պրեսբիտերական անգլիացի խորհրդարանականները և շոտլանդացիները ցանկանում էին, որ նա ընդուներ Նյուքասլի առաջարկների փոփոխված տարբերակը, սակայն 1647 թվականի հունիսին Կոռնետ Ջորջ Ջոյսը գերի վերցրեց Չարլզին, և բանակի խորհուրդը ճնշում գործադրեց նրա վրա, որպեսզի վերջինս ընդունի առաջարկների համաձայնագիրը ։ Պայմանների ավելի քիչ պահանջկոտ էին, որը, էականորեն, չէր պահանջում եկեղեցու պրեսբիտերական բարեփոխում։  Նա նույնպես մերժեց դրանք և փոխարենը ստորագրեց առաջարկը, որը հայտնի է որպես « Նշանադրություն », որը տապալվել էր շոտլանդական պատվիրակության հետ 1647 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Չարլզը համաձայնեց հաստատել Հանդիսավոր Լիգան և Ուխտը խորհրդարանի ակտով երկու թագավորություններում և ընդունել պրեսբիտերականությունը Անգլիայում, բայց միայն երեք տարվա փորձաշրջանից հետո՝ Անգլիայում իր գահը վերականգնելու հարցում շոտլանդացիների օգնության դիմաց։