cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(9804) 1997 NU
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ե. Օ. Օֆեկի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Շոմախեթի
Շոմախեթի (შომახეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 810 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 24 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 771 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սաչխերեի շրջան‎‎
Ֆլորիանովկա
Ֆլորիանովկա (Флоріанівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1793 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1793 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Խայմե Տոռես Բոդետ
Խայմե Տոռես Բոդետ (Jaime Mario Torres Bodet, ), մեքսիկացի բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, հասարակական և քաղաքական գործիչ, ով ծառայել է Մեքսիկայի 3 նախագահների գործադիր կաբինետում։ Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար 1946-1948 թվականներին։ 1948-1952 թվականներին եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի 2-րդ գլխավոր տնօրենը։
Կենսագրություն
Խայմե Տոռես Բոդետը միակ երեխան էր վտարանդիների ընտանիքում (հայրը՝ Բարսելոնայից էր, մայրը՝ Ֆրանսիայից), ով Մեքսիկա էր եկել 1895 թվականին՝ արդեն ամուսնացած։ Սկզբում սովորում էր տանը, մոր օգնությամբ։ Այնուհետև սովորել է նախապատրաստական դպրոցում՝ այն ավարտելով 15 տարեկանում։ 16 տարեկան հասակում հրապարակում է բանաստեղծությունների իր առաջին գիրքը։
Սովորել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի իրավագիտության, փիլիսոփայության և գրականության ֆակուլտետներում։ 1921 թվականին աշխատել է որպես համալսարանի ռեկտոր Խոսե Վասկոնսելոսի անձնական քարտուղար։ Նա 1922-1924 թվականներին եղել է Ժողովրդական կրթության նախարարության գրադարանային բաժնի տնօրեն, 1925 թվականին՝ Առողջապահության նախարարի քարտուղար, 1925-1929 թվականներին՝ Բարձրագույն հետազոտական դպրոցում ֆրանսիական գրականության պրոֆեսոր։
1929 թվականին, հանձնելով մրցութային քննությունները, ընդունվում է դիվանագիտական ծառայություն, նշանակվում Մադրիդում Մեքսիկայի դեսպանության երրորդ քարտուղար (մինչև 1931 թվականը), այնուհետև` դեսպանատան երկրորդ քարտուղարը Փարիզում (1931-1932), Ֆրանսիայում գործերի հավատարմատար (1932-1934)։ 1934-1935 թվականներին դեսպանատան առաջին քարտուղարն էր Բուենոս Այրեսում, 1935-1936 թվականներին, կրկին Փարիզում։ 1937-1938 թվականներին եղել է Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական բաժնի վարիչը։ 1938-1940 թվականներին նա եղել է գործերի հավատարմատար Բրյուսելում, որտեղ էլ դիմավորում է նացիստական բանակի ներխուժումը։ Մեքսիկա վերադառնալուն պես՝ 1940-1943 թվականներին, եղել է Արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ (1942 թվականի հունվար-փետրվար, մարտ-մայիս և հունիս-հուլիս ամիսներին կատարել է նախարարի պարտականությունները )։
1943-1946 թվականներին եղել է Ժողովրդական կրթության նախարար՝ նախագահ Մանուել Ավիլայի կառավարությունում։ Ակտիվ պայքար սկսեց անգրագիտության դեմ։ Նրա անմիջական մասնակցությամբ ստեղծվեց Նախակրթարանի ուսուցիչների վերապատրաստման ինստիտուտը, կազմակերպվեց անգրագետների հետ աշխատելու ծրագրերի հանձնաժողով, հիմնադրվեց դպրոցների շինարարության Դաշնային ծրագրի վարչական հանձնաժողովը (CAPFCE), Հրապարակվեց  ժողովրդական հանրագիտարանի շարքը, որում տպագրվեցին հարյուրից ավելի գրքեր։ Վերակառուցվել են բազմաթիվ դպրոցներ և քոլեջներ, սկսվել են մի շարք համալսարանների շենքերի կառուցումը և Մեքսիկայի ազգային կոնսերվատորիայի շենքը։ Կրթության համընդհանուր հասանելիությունը պարզեցնելու համար նա ակտիվորեն նպաստեց սահմանադրության համապատասխան հոդվածի փոփոխությանը ։
1945 թվականին նա ՄԱԿ-ի հիմնադիր նստաշրջանում մեքսիկական պատվիրակության ղեկավարն էր, իսկ ավելի ուշ Լոնդոնում կայացած միջազգային խորհրդաժողովում, որի ժամանակ ձևավորվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն։ Այնուհետև նա ղեկավարեց Մեքսիկայի միջազգային իրավունքի ակադեմիան։ 1946 թվականին Նախագահ Միգել Ալեմանի իշխանության գալուց հետո նա նշանակվեց Արտաքին գործերի նախարար։ 1948 թվականին ընտրվեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրեն։ Չորս տարի անց հրաժարական տվեց։ 1954-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայում Մեքսիկայի դեսպան։
1958-1964 թվականներին՝ Ադոլֆո Լոպեսի նախագահության օրոք, նա երկրորդ անգամ ստանձնեց կրթության նախարարի պաշտոնը։ Նա նախաձեռնել է հիմնական կրթությունը ընդլայնելու և բարելավելու տասնմեկամյա ծրագիր՝ բնակչության կրթական մակարդակը ամբողջությամբ բարձրացնելու համար, որով նախատեսվում էր 51 հազար նոր ուսուցչական պաշտոնների ստեղծում և 29.265 դասարանների կառուցում ։ Նա հիմնել է Անվճար դասագրքերի ազգային հանձնաժողով և 1960 թվականին թողարկել է առաջին անվճար գրքերը՝ «Սա նվեր է Մեքսիկայի ժողովրդից Մեքսիկայի ժողովրդին» բառերով։ Նա իր ներդրումն է ունեցել Մարդաբանության ազգային թանգարանի, Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, աշխարհի առաջին ջրաներկ նկարների թանգարանի, Ակատիտլանի հնագիտական թանգարանի կառուցման, գաղութային արվեստի և գաղութային գեղանկարչության ցուցահանդեսների կազմակերպման և հարմարեցման, ինչպես նաև Ազգային պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ընդլայնման գործում։ 1970-1971 թվականներին կրկին եղել է Ֆրանսիայում Մեքսիկայի դեսպան։
Գվադալահարայի թատրոնը կոչվում է նրա պատվին։ 2014 թվականից ի վեր ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ն սահմանել է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի (ՄԱԻՀ) մրցանակ, որը շնորհվում է սոցիալական և մարդկային գիտությունների և արվեստի բնագավառում ($ 50,000)։ Մրցանակը շնորհվում է գիտություն այն թեկնածուներին որոնք իրենց ներդրումն են ունեցել արվեստի միջոցով գիտության  և հասարակության զարգացման գործում` սոցիալական և հումանիտար բնագավառներում, ուսուցման և գիտական հետազոտությունների միջոցով։
Ստեղծագործություն
Պատանեկան շրջանի բանաստեղծություններում զգացվում է ֆրանսիական սիմվոլիզմի ազդեցությունը («Փոշի», 1918), մենության թեման, նույնականության որոնումը և մահվան ցանկությունը։ Այնուհետև զգացվում է սյուրռեալիզմի հմայքը (ժողովածուներ՝ «Սիրտը ցնորվում է», 1922, «Երգեր», 1922, «Նոր երգեր», 1923, «Տուն», 1923, «Օրեր», 1923, «Պոեմներ», 1924), հաճախակի է անդրադարձել քնարական և սիրային թեմաներին ։ Նրա կողմից օգտագործվել են նաև  ճապոնական բանաստեղծական ձևեր (1925, «Փեղկավոր էկրան»)։
1928-1931 թվականներին ղեկավարել է «Ժամանակակիցներ» ամսագիրը, որը հսկայական դեր է խաղացել ազգային մշակույթի զարգացման գործում [5]։ Միևնույն ժամանակ նա հրատարակել է արձակի առաջին գրքերը («Թախծոտ Մարգարիտան» փորձնական վեպը, 1927, «Զգացմունքների դաստիարակություն», 1929,  «Հունվարի մեկ» 1934 վեպերը)։ Աշխատել է նաև այլ ժանրերում («Վեներայի ծնունդը» և այլ պատմվածքներ, 1941, «Tiempo de arena» հուշեր («Ավազե ժամանակ», 1955)), մի շարք գրքերի էսսեներ («Իրականության երեք հնարամիտներ. Ստենդալ, Դոստոևսկի, Պերես Գալդոս », 1955),  «Տոլստոյ - կյանքը և ստեղծագործությունը» (1965) և այլն)։ 30-ական թվականներին նա եղել է Contemporaneos ավանգարդիստական  գեղարվեստական գրական խմբակի անդամ։ Բոդետի ամենահայտնի գրքերից են «Proserpina» (Proserpina rizatada, 1931), «Սենտիմենտալ դաստիարակություն» (La edukacion sentimental, 1930), «Բանաստեղծություններ», «Արտաքսում» (Destierro, 1930) և «Ցերեկային աստղ» (Estrella de dia, 1933) վեպը կինոռեժիսորների կյանքից։ «Սահմաններում» (1954) և «Առանց զինադադարի» (1957)  ստեղծագործություններում  հասուն բանաստեղծը ուշադրություն է  հրավիրում մեկուսացման խնդիրների վրա, որոնք տարածված են ժամանակակից հասարակության մեջ։
Հրապարակվել են նրա պոեզիայի 16 գիրք, 8 արձակ (ներառյալ ինքնակենսագրություն), նրա հոդվածների և ելույթների 8 ժողովածու, 5 էսսեներ։ Իր ստեղծագործություններում կենտրոնանալով ֆրանսիացի սիմվոլիստների և իսպանացի բանաստեղծներ Մանուել Մաչադոյի և Խուան Ռամոն Խիմենեսի աշխատությունների վրա, Բոդեթը,  չշեղվեց ազգային հիմքերից (այսպես կոչված՝ «Սիմվոլիստների էկզոտիկ հնդամերիկյան ճյուղ»)։ Որպես եվրոպական մշակույթի հիմքի վրա ձևավորված գրող, Բոդեթը հաճախ առնչվում էր տարբեր շարժումների՝ անընդհատ որոնելով սեփական արտահայտչամիջոցները։
Նրա պոեզիայի բովանդակությունը ձևավորվում էր քնարական փորձառություններով, որը հագեցած էր բանաստեղծական խորհրդանիշերով։ Այնուամենայնիվ, իր որոշ բանաստեղծություններում Բոդետն անդրադառնում է նաև սոցիալական թեմաներին (օրինակ՝ «Լեռնային ագարակի ճանապարհին» բանաստեղծությունը)։ Բոդեթի պոեզիան մեղեդային է և գունագեղ, նա գրել է համահնչյունությամբ՝ խուսափելով վերջնահանգից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի գրողներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի մեքսիկացի պաշտոնյաներ Կատեգորիա:ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրեններ Կատեգորիա:Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Հավաթաղ
Հավաթաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(1922) Զուլու
(1922) Զուլու (Zulu), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1949 թվականի ապրիլի 25-ին Էռնեստ Ջոնսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,236686 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6807 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,7927 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Զուլու աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,7198 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2126,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,16926 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 35,42° անկյուն։
Զուլու աստերոիդը պատկանում է Գրիքուայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 3,1 - 3,27 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, և ոչ քիչ քան 0,35 էքսցենտրիսիտետ։ Այս ընտանիքի աստերոիդները ունեն են Յուպիտերի հետ 2:1 ուղեծրային ռեզոնանս։
Պրեսիդո Մոդելո
Պրեսիդո Մոդելո (իսպաներեն՝ presidio Modelo, «օրինակելի բանտ »), բանտ համայնապատկերային դիզայնով որը կառուցված էր Կուբայի «Isla de Pinos» (հայերեն՝ «Սոճիների կղզի») կղզու վրա, այժմ Խուվենտուդ կղզու («Երիտասարդության կղզի») վրա է։ Այն գտնվում է Չակոնի ծայրամասային թաղամասում, Նուևա Ժերոնա։
Պատմություն
Բանտը կառուցվել է նախագահ-բռնապետ Խերարդո Մաչադոյի օրոք 1926-1928 թվականներին ։ Հինգ շրջանաձև բլոկները՝ կենտրոնական դիտակետերի շուրջ կառուցված խցերով, կառուցվել են մինչև 2500 բանտարկյալների տեղավորելու կարողությամբ։ Panopticon-ի դիզայնը թույլ էր տալիս պահակներին անընդհատ հետևել բանտարկյալներին։
1953 թվականի հուլիսին Մոնկադա զորանոցի վրա ապստամբների հարձակումներից փրկվածների մեծ մասը՝ ներառյալ Ֆիդել Կաստրոն և նրա եղբայրը՝ Ռաուլ Կաստրոն, բանտարկված էին այնտեղ, և նրանցից շատերը մինչև 1955 թվականը այնտեղ են բանտարկված լինելու։ Այն ժամանակ չորս շրջանաձև շենքերը լեփ-լեցուն էին, 6000 հոգի այնտեղ բանտարկված էր, ամեն հարկը լցված էր աղբով, ջուր չկար, սննդի չափաբաժինները չնչին էին, իսկ կառավարությունը ապահովում էր միայն կյանքի առաջին անհրաժեշտության իրերով ։ Այնուամենայնիվ, Կաստրոյին և մյուս ապստամբներին ոչ թե պահում էին շրջանաձև շենքերում իրենց փոքր խցերով և ծանր պայմաններով, այլ նրանց պահում էին հիվանդանոցի թևում, որն ուներ ավելի մեծ բնակելի տարածք՝ ավելի լավ մահճակալներով և կենցաղային պայմաններով։
Բռնապետ Ֆուլխենսիո Բատիստան սխալ էր թույլ տվել՝ բոլոր դավադիրներին միասին տեղավորելով հիվանդանոցի թևում, և նրանք սկսեցին այն համարել հեղափոխական ճամբար՝ հավաքվելով քաղաքականության ամենօրյա դասերի համար և գաղտնի շփումներ վարելով Կուբայի աջակիցների հետ։ Կաստրոն նամակում գրել է. «Ի՜նչ ֆանտաստիկ դպրոց է այս բանտը։ Այստեղից ես կարող եմ ավարտել աշխարհի իմ տեսլականը» ։
1959 թվականին Կաստրոյի հեղափոխական հաղթանակից հետո Պրեսիդո Մոդելոն շարունակում էր գործել։ Մինչև 1961 թվականը, գերբնակեցված պայմանների պատճառով (միաժամանակ մինչև 4000 բանտարկյալ), այն դարձավ տարբեր անկարգությունների և հացադուլների վայր, հատկապես Խոզերի Ծոցի ներխուժումից անմիջապես առաջ, երբ հրաման տրվեց թունելներ կառուցել ամբողջ բանտի տակ և շարել այն մի քանի տոննա տրոտիլով ։
Հայտնի կուբացի քաղբանտարկյալներ, ինչպիսիք են Արմանդո Վալյադարեսը,  Ռոբերտո Մարտին Պերեսը, և Պեդրո Լուիս Բոյտելը պահվում էին այնտեղ իրենց բանտարկության ընթացքում։ Այն մշտապես փակվել է կառավարության կողմից 1967 թվականին ։
Բանտն այժմ ծառայում է որպես թանգարան և հռչակվել է որպես ազգային հուշարձան։ Հին վարչական շենքն այժմ ծառայում է որպես դպրոց և գիտահետազոտական կենտրոն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուբայի թանգարաններ Կատեգորիա:Կուբայի պատմություն
Կիպֆենբերգ
Կիպֆենբերգ (Kipfenberg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Այխշտետ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5662 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 81,43 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 138։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 16 քաղաքային շրջանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Խարկովսկի (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Խարկովսկի (Харьковский), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Մասիս (այլ կիրառումներ)
Մասիս անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Զաստավա ՑԶ 99
Զաստավա ՑԶ 99, սերբական բանակին պատկանող ինքնալիցքավորվող ատրճանակ։
Նկարագրություն
Ստեղծվել է «Застава Оружие» ընկերության կողմից՝ հատուկ Զաստավա Մ57 ատրճանակի փոխարինման համար ։ Արտաքին տեսքը մասամբ հիշեցնում է Walther P88-ին։ CZ ինդեքսը (լատինատառ գրված) կապ չունի Չեխոսլովակիայի կամ Չեխիայի զենքերի հետ (օրինակ CZ 75), այլ կարդացվում է որպես «Զաստավա թագուհի»։ Փամփուշտները 9×19 տրամաչափի են, արդյունավետ հեռավորությունը 50 մ է։
ՑԶ 999
Ներկայիս տարբերակը ենթադրում է 40 S&W փամփուշտի օգտագործում (առավելապես այլ երկրների համար)։ Այսպիսի մոդելների մեծ մասը գնել է ԱՄՆ-ն՝ 1990 թվականին, Ամերիկայում մոդելը ստացել է «ZDA 9mm» անվանումը։ Այսպիսի մոդիֆիկացինաները նախատեսված չէին վաճառել արտասահմանում։
ՑԶ 05
Այս ատրճանակը պատկանում է ՑԶ 99-ի 4-րդ կարգին։ 2007 թվականին սկսվել է մասայական արտադրանքը։ Արտաքին տեսքով նման է ЦЗ 999-ին, բայց նրան ավելացված է Պիկատինի ձող։ Այն իր մեջ ներառում է նաև պահեստատուփի ինդիկատոր։ Ներմուծվել է ԱՄՆ։
Արտասահմանյան պատճեններ
Իսրայելում արտադրվում է ՑԶ 99 կոմպակտ G և «Գոլան» կոդավոր անվանումով ատրճանակի պատճենը, արտադրողը՝ «KSN Industries» ։ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում այս պատճենը ստացել է TZ-99 անվանումը և արտադրվել է «Tressitu» ընկերությունում՝ մինչև նրա սնանկանալը ։ 2008 թվականի մարտին Իրաքից ստացվել է 18000 ատրճանակի պատվեր։
Բազմամյա խոտաբույսեր
Բազմամյա խոտաբույսեր, երկամյա և բազմամյա բույսեր, որոնք օգտագործվում են որպես կեր (խոտ, կանաչ կեր, սիլոս, երբեմն էլ՝ հատիկ)։ Մշակվում են դաշտային և կերային ցանքաշրջանառություններում, ինչպես նաև ցանքաշրջանառությունից դուրս։ Մեծ մասամբ աճում են խոտհարքներում և արոտավայրերում։ Բազմամյա խոտաբույսեր հիմնականում բուսաբանական երկու ընտանիքներից են՝ ընդավորների և հացազգիների։ ԽՍՀՄ–ում մշակվող բազմամյա խոտաբույսերից կերային բարձր արժեք ունեն ընդավորները՝ առվույտ, կորնգան, երեքնուկ, իշառվույտ։ Դրանցից ստացված խոտը հարուստ է մարսելի սպիտակուցներով, կալցիումով, ֆոսֆորով, կարոտինով։ Առվույտի 1 կգ կանաչ զանգվածը պարունակում է 0,17, չոր զանգված (խոտ) 0,52 կերային միավոր, կորնգանինը՝ համապատասխանաբար 0,18 և 0,54, կարմիր երեքնուկինը՝ 0,21 և 0,54։ Առվույտի կանաչ զանգվածի մեկ կերային միավորը պարունակում է 212 գ, չոր զանգվածինը՝ 236 գ մարսելի սպիտակուց, կորնգանինը՝ համապատասխանաբար 155 և 196 գ, կարմիր երեքնուկինը՝ 129 և 152 գ։ Ընդավոր բազմամյա խոտաբույսերը հողը հարստացնում են ազոտով։ Հացազգի բազմամյա խոտաբույսեր՝ սիզախոտը, շյուղախոտը, սանրանըման սեզը, ռայգրասը, ցորնուկը, ոզնախոտը, բերքի քանակով և ագրոտեխնիկական նշանակությամբ զիջում են ընդավորներին։ Երկարակյաց են և դիմացկուն անբարենպաստ պայմանների նկատմամբ։ Լինում են աշնանացան, կիսաաշնանացան, գարնանացան։ Աշնանացանները ցանքի տարում տալիս են կարճ հանգույցներով ընձյուղներ, հաջորդ տարիներին՝ մեկ հար (շյուղախոտ, ոզնախոտ)։ Կիսաաշնանացան խումբը օգտագործման տարիներին տալիս է մեկ կամ երկու հար (երկրորդ հարի ժամանակ ընձյուղները թույլ զարգացած ծաղկաբույլեր են ունենում՝ սանրանման սեզ, անքիստ ցորնուկ)։ Գարնանացան խումբը օգտագործման տարիներին հնձվում է մեկ անգամ (սիզախոտ, անկոճղարմատավոր սեզ, բարձրացողուն ռայգրաս, բազմահար ռայգրաս)։ Հացազգի բազմամյա խոտաբույսերը ցանվում են ընդավորների հետ որպես խոտախառնուրդ։
Կատեգորիա:Խոտաբույսեր
Վերին Ռոգոյ
Վերին Ռոգոյ (Верхний Рогой), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Պրիօնեժսկի շրջանում։ Հոսում է Ռոգոյի ճահճուտներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սումա գետի ձախ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է, ավազանի տարածքը 68,6 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոդլա, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր (այդ թվում գետի ավազանում Օնեժի լիճ)։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Յուրի Պերմինով
Յուրի Պետրովիչ Պերմինով (Юрий Петрович Перминов, ), ռուս բանաստեղծ, էսսեիստ, լրագրող։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ, Համառուսաստանյան գրական մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Յուրի Պերմինովը ծնվել է 1961 թվականի մայիսի 16-ին, Օմսկում։ Ավարտելով միջնակարգ հանրակրթական դպրոցը` աշխատանքի է անցել թատրոնում որպես բեմական մոնտաժորդ։ Հետագայում աշխատել է որպես բանվոր քաղաքի պաշտպանական գործարաններում։ Ավարտել է Օմսկի Գորկու անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Այնուհետև ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է «Трансмаш» արտադրական միավորումում որպես գալվանապատող։
1994 թվականից սկսել է զբաղվել լրագրողական գործունեությամբ` աշխատելով «Омское время» թերթում նախ որպես թղթակից, այնուհետև` թերթի մեկնաբան։ 2000 թվականին նշանակվել է խմբագրի տեղակալ, 2005 թվականին` «Омское время» հասարակական-քաղաքական թերթի խմբագիր ։ Հետագայում աշխատել է «Тобольск и вся Сибирь» պատմա-մշակութային գրական-գեղարվեստական նախագծի գլխավոր խմբագիր ։
Պերմինովի առաջին ակնարկները հրապարակվել են դեռևս դպրոցական տարիներին։ 1977 թվականին նրա մի քանի ակնարկներ հրապարակվել են մարզային երիտասարդական թերթում։ 1990 թվականին Օմսկի գրահրատարակչությունում հրատարակվել է նրա առաջին գիրքը ։ 1988 թվականին «Молодая гвардия» հրատարակչությունը կազմակերպել է Համամիութենական բանաստեղծական մրցույթ, որի հաղթող է դարձել Յուրի Պերմինովը ։ Պերմինովը մասնակցել է երիտասարդ գրողների IX Համամիութենական խորհրդակցությանը։
«Առաջին ճանապարհներ» գրքի հրատարակումից հետո 1990 թվականին Պերմինովին առաջադրել են ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ։ 1994 թվականին դարձել է Ռուսաստանի գրողների միության անդամ ։
Պերմինովի բանաստեղծական ստեղծագործությունները և էսսեները հրապարակվել են «Новая книга России», «Наш современник», «Роман-журнал XXI век», «Москва», «Родная Ладога», «Аврора», «Ара» (Ալմա Աթա), «Простор» (Ալմա Աթա), «Сибирские огни», «Невский альманах», «Земля Сибирь», «Сибирские истоки», «Алтай», «Сибирские Афины», «Дон» ամսագրերում, ինչպես նաև «Литературное Приднестровье», «День православной поэзии», «Иртыш», «Врата Сибири», «Бийский вестник», «Literarus-Литературное слово» (Հելսինկի) ալմանախներում, «Литературная газета», «Российский писатель», «Литературная Россия» և հայրենական ու արտասահմանյան այլ պարբերական հրատարակչություններում ։
Յուրի Պերմինովը բնակվում է Օմսկում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Գուլիան
Գուլիան (გულიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 397 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լանչխութի շրջան
Լեոն Լոու
Լեոն Լոու (Leon Louw, ), կրկնակի Նոբելյան խաղաղության մրցանակի ներկայացված Հարավ Աֆրիկյան մտավորական, հեղինակ, քաղաքական հարցերով հռետոր և խորհրդատու ։ Նա Free Market Foundation Ազատ շուկայի հիմնադրամ հասարակական կազմակերպության գործադիր տնօրենը և համահիմնադիրը և Աֆրիկայի ամենաազդեցիկ ուղեղների ցանկում 3-րդն է ։ Նա հաճախակի կառուցողական ելոյթներ և հոդվածներ է ներկայացնում Հարավային Աֆրիկայում և միջազգային մեդիայում։ Նա ելույթներ է ունեցել բազմաթիվ աշխարհահռչակ կազմակերպություններում, ներառյալ ԱՄՆ կոնգրես, Մարտին Լյութեր Քինգ կենտրոնում, Հուվերի ինստիտուտում և ՄԱԿում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1948 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան համալսարանի շրջանավարտներ
Տիլսի
Տիլսի (Tilsi), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Լահեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 394 մարդ։
Հարկենց
Հարկենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կլեմյատինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Կլեմյատինո (Клемятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 103 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալեքսինո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)
Ալեքսինո (Алексино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։
Ադամովկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)
Ադամովկա (Адамівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ադամովկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,299 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 234,11 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրեն Ավդալբեկյան
Սուրեն Խաչատուրի Ավդալբեկյան, հայ խորհրդային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1968), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1990, թղթակից անդամ՝ 1977 թվականից) ։ Վիրաբույժների միջազգային ընկերակցության իսկական անդամ (1972), ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1963)։
Կենսագրություն
Ծնվել է հուլիսի 1-ին, Սուխումում։ 1943 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1949 թվականից եղել է Կապանի շրջանային հիվանդանոցի վիրաբուժության բաժանմունքի վարիչը և գլխավոր բժիշկը ։ 1963 թվականից աշխատել է որպես ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության բժիշկների կատարելագործման Երևանի ինստիտուտի ռեկտոր, 1968 թվականից նաև կրծքի վիրաբուժության ու ցավազրկման ամբիոնի վարիչ, 1963-1988 թվականներին՝ ԵԲԿԻ հիմնադիր-ռեկտոր, 1997 թվականից՝ ռեկտորի խորհրդական։
Ավդալբեկյանը ՀԽՍՀ-ում թոքերի վիրաբուժության հիմնադիրն է ։
Հայաստանում առաջինն է ներդրել ինտուբացիոն նարկոզը (1949), կատարել արմատական վիրահատություններ՝ թոքերի քրոնիկ, թարախային բորբոքումների (1951) և կերակրափողի հիվանդությունների (1952) ժամանակ, սրտում պատվաստել էլեկտրախթանիչներ (1962)։
Ուսումնասիրել է սպիտակուցալուծիչ ֆերմենտների և կենսաբանական ակտիվ նյութերի օգտագործման հնարավորությունը թոքերի թարախակալումների բուժման ընթացքում և ֆունկցիոնալ-ձևաբանական ու իմունակենսբանական փոփոխությունները թոքերի ինքնանույնափոխպատվաստման ժամանակ (փորձնականում)։
Գրիտական գործունեություն
Ավելի քան 150 գիտական աշխատությունների հեղինակ է ։ Աշխատանքները վերաբերում են կրծքային և որովայնային վիրաբուժության հարցերին (թոքերի թարախային պրոցեսներ, թոքերի էխինոկոկ, բրոնխալայնանք) ։
Անդամակցություն
Ավդալբեկյանն անդամակցել է Վիրաբույժների միջազգային ընկերակցությանը (1970), եղել է Վիրաբույժների հյուսիսկովկասյան գիտական ընկերության պատվավոր անդամ։
Հիշատակ
1995 թվականից Հայաստանի Առողջապահության ազգային ինստիտուտը, Ա. Լ. Միքայելյանի վիրաբուժության ինստիտուտի կրծքային բաժանմունքը, «Շտապօգնության» ԳԲԿ-ի կրծքային և երկու վիրաբուժական բաժանմունքները կոչվել են Ավդալբեկյանի անունով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկներ Կատեգորիա:ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Երևանի Ստեփան Շահումյանի անվան թիվ 1 դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Prima Cool
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Չեխալեզու հեռուստաալիքներ
Չիխա
Չիխա (ჩიხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 520 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 6 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1981 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սաչխերեի շրջան‎‎
Լիստվինովկա
Լիստվինովկա (Листвинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1663 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիստվինովկա գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,226 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1663 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շապոշնիկովո (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Շապոշնիկովո (Шапошниково), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսեևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Աչքի պրոթեզ
Աչքի պրոթեզ, ապակե կամ պլաստմասսայե արհեստական աչք։ Ըստ ծիածանաթաղանթի և սպիտապատյանի գույնի՝ աչքի պրոթեզը պետք է համապատասխանի առողջ աչքին, ըստ ձևի և չափի՝ շաղկապենային խոռոչին։
Նիկոլայ Սվանիձե
Նիկոլայ Սվանիձե (Николай Карлович Сванидзе, ), ռուս հեռուստալրագրող, պատմաբան  , պրոֆեսոր , Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի լրագրության ամբիոնի վարիչ , Ռուսաստանի հեռուստատեսության առաջատար մի շարք ծրագրերի հաղորդավար։
Աչքի պրոթեզ
Խորհուրդ է տրվում աչքի պրոթեզը գիշերը հանել, մշակել բորաթթվի լուծույթով (1 բաժակ ջրին՝ 1 թեյի գդալ) և պահել չոր վիճակում։ Դպրոցական և պատանեկան տարիքում պրոթեզը մշակելուց հետո նորից հարկավոր է տեղադրել ակնաճեղքում (գիշերն այն հանել խորհուրդ չի տրվում, քանի որ հնարավոր է բացակայող աչքի ակնախոռոչի ոսկրերի աճի կասեցում)։
Նիկոլայ Սվանիձե
Ռուսաստանի Դաշնության Հանրային պալատի անդամ (2005-2014)։ 2009 թվականից մինչ հանձնաժողովի լուծարումը 2012 թվականին եղել է Ռուսաստանի պատմության կեղծարարության փորձերին հակազդելու  վնաս հասցնող շահերի անդամ ։ Մոսկվայի հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման «Օստանկինո» ինստիտուտի դասախոս։ Մտնում է Ռուսաստանի Դաշնությանը առընթեր քաղաքացիական հասարակության զարգացման և մարդու իրավունքների խորհրդի կազմի մեջ ։
Աչքի պրոթեզ
Աչքի պրոթեզի մաշվելու դեպքում (առաջանում են խորդուբորդություն, ճաքեր) անհրաժեշտ է փոխարինել նորով (սովորաբար՝ 1,5-2 տարի անց)։
Նիկոլայ Սվանիձե
Ռուսական հրեական կոնգրեսի Հանրային խորհրդի անդամ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատմաբաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Հեռուստահաղորդավարներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ռուս հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուսներ վրացական ծագմամբ
Աչքի պրոթեզ
Աչքի պրոթեզ ակնաճեղք դնելու համար լայն ծայրն ուղղում են դեպի քունքը՝ գոգությամբ դեպի վեր, վերին կոպը վեր են բարձրացնում և դրա տակ տեղադրում պրոթեզի լայն եզրը, ստորին կոպը հետ են քաշում այնքան, որ այն գտնվի պրոթեզի եզրից ցած։ Կոպը բաց թողնելիս պրոթեզն ակնակապիճում ճիշտ դիրք է գրավում։ Պրոթեզը հանում են՝ ստորին կոպը հետ քաշելով և դրա վրա սեղմելով։
Մասիս (քաղաք)
Մասիս, քաղաքային համայնք Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում։
Անուն
1950 թվականին Խորհրդային Հայաստանի Գերագույն խորհրդի որոշմամբ բնակավայրը Մասիս է կոչվել։ Մինչ այդ՝ ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանում այն կոչվում էր Ուլուխանլի։ Այդ անունը ստացել էր այնտեղ բնակություն հաստատած մահմեդականների կողմից։ Ներկայում ադրբեջանցիները շարունակում են Մասիս քաղաքն անվանել թուրքական անվամբ ։ Որոշ ժամանակ կոչվել է նաև Հրազդան ավան, Զանգիբասար։
Աշխարհագրական դիրքը
Մայրաքաղաք Երևանից հեռու է 14 կմ դեպի հարավ, իսկ մարզկենտրոն Արտաշատ քաղաքից՝ 20 կմ դեպի արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակիչների մի մասի նախնիները գաղթել են Խոյից և Սալմաստից։
2021 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 24734 մարդ։
Պատմական ակնարկ
Մասիս քաղաքը զարգացել է, որպես Երևանի արբանյակ քաղաք։ 1960-ական թվականների վերջերից սկսած՝ քսան տարվա ընթացքում, Մասիսը նպաստավոր տնտեսաաշխարհագրական դիրքի և զարգացած երկաթուղային հանգույցի շնորհիվ ձեռք էր բերել հանրապետության խոշորագույն մատակարար քաղաքի կարգավիճակ։ 20-30 տարվա ընթացքում քաղաքը ապրել է բուռն զարգացում, սակայն վերջին տարիների ժողովրդագրական ցնցումները և սոցիալ-տնտեսական անկումները քաղաքին առաջադրել են լուրջ հիմնախնդիրներ։ Այնուհանդերձ՝ Մասիս քաղաքի բարենպաստ ֆիզիկաաշխարհագրական և տնտեսաաշխարհագրական դիրքը, ճանապարհային և երկաթուղային լավ զարգացած ցանցի, գյուղատնտեսության համար բարենպաստ բնական պայմանների, արդյունաբերության համար բավարար մարդկային ու արտադրական ենթակառուցվածքային ռեսուրսների և համայնքային իշխանությունների պատրաստակամության ու կենտրոնական իշխանությունների աջակցության շնորհիվ հնարավոր է ապահովել բարգավաճման ռեալ հնարավորություններ։
Սուրբ Թադեոս եկեղեցի, եկեղեցու պատմությունը
Մասիս քաղաքում է գտնվում Սուրբ Թադեոս եկեղեցին, որի հիմնարկեքը կատարվել է 1991 թվականին։ Գործարար Հրանտ Վարդանյանի նախաձեռնությամբ և ֆինանսավորմամբ 2005 թվականին սկսվեցին եկեղեցու շինարարական աշխատանքները։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ձեռամբ այն օծվել է։
Կրթություն
Մասիս քաղաքն ունի վեց դպրոց, վեց մանկապարտեզ, մեկ պետական գյուղատնտեսական քոլեջ, գրադարան, երաժշտական դպրոց, մարզադպրոց, մարզադաշտեր, հիվանդանոց, ծննդատուն, պոլիկլինիկա, կապի հանգույց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մասիս (քաղաք) Կատեգորիա:1953 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մանսանարես էլ Ռեալի նոր ամրոց
Մանսանարես էլ Ռեալի նոր ամրոց (Castillo nuevo de Manzanares el Real, հայտնի է նաև որպես Մենդոսաների ամրոց), 15-րդ դարում Իսպանիայի Մանսանարես էլ Ռեալ մունիցիպալիտետում (Մադրիդի ինքնավար համայնք) կառուցված պալատական ամրոց Սանտիլյանա ջրամբարի հարևանությամբ, Սիեռա դե Գվադառամա լեռնազանգվածի ստորոտին։
Այժմ ամրոցում է գտնվում Իսպանական ամրոցների թանգարանը։ 1931 թվականին այն ճանաչվել է Իսպանիայի ազգային հուշարձան ։ Պատկանում է Ինֆանտադո դքսությանը, սակայն կառավարվում է Մադրիդի ինքնավար համայնքի կողմից։
Պատմություն
Մանսանարես գետի վերին հատվածի հողերը՝ հարուստ արոտավայրեր, անտառներ, հաճախակի դարձել են Ռեկոնկիստայից հետո ի հայտ եկող ուժերի վեճի առարկա։ Վիլա ի Տիեռա դե Սեգովիայի և Մադրիդի համայնքները 13-րդ դարում գտնվել են այդ վեճերի թատերաբեմում։ Խնդիրը լուծվել է, երբ Կաստիկիայի թագավոր Խուան I-ը կոմարկան նվիրաբերել է իր կառավարիչ Պեդրո Գոնսալես դե Մենդոսային։
Մանսանարես էլ Ռեալի հին ամրոցը կառուցել է նրա ավագ որդին՝ Դիեգո Ուրտադո դե Մենդոսան։ 15-րդ դարի վերջում Մենդոսա ընտանիքը որոշում է կառուցել նոր պալատական ամրոց, որը պետք է լիներ ավելի մեծ և շքեղ՝ ընտանիքի տնտեսական և քաղաքական ազդեցիկ ձեռքբերումներին համապատասխան։
Որպես պալատական նստավայր ամրոցը ծառայել է միայն մեկ դար։ 1566 թվականին Ինֆանտադոյի 4-րդ դուքս Ինյիգո Լոպես դե Մենդոսա Պիմենտելի մահից հետո չի բնակեցվում, քանի որ Մենդոսաների ժառանգների միջև ծագում են տնտեսական խնդիրներ։
1982 թվականին ամրոցում է տեղի ունեցել Մադրիդի խորհրդարանական վեհաժողովի նիստը, որի ընթացքում մշակվել է Մադրիդի ինքնավար համայնքի կանոնադրությունը։
Ճարտարապետություն
Ամրոցը քառանկյուն է՝ ամբողջությամբ կառուցված գրանիտե քարով, ունի չորս կլորավուն աշտարակներ, որոնց գագաթները զարդարված են գոթական իսաբելյան ոճի քվեգնդակներով։
Ամրոցն ունի սյունասրահներով և երկու պատկերասրահով ուղղանկյուն բակ։ Առաջին հարկի գոթական ոճով կառուցված սրահը համարվում է ամենագեղեցիկը իսպանական ռազմական ճարտարապետության մեջ։
Ամբողջ ամրոցը շրջապատված է բարբականներով։
Ամրոցն ունի վեց հարկեր և մեկ նկուղային հարկ։
Ֆիլմերում
1961 թվականին նկարահանված Էլ Սիդ ֆիլմում օգտագործվել է ամրոցի տեղայնքը։
Արտաքին հղումներ
Ամրոցի մասին www.castillosnet.org կայքում
Կատեգորիա:Իսպանիայի ամրոցներ
Ռիխարդ Ավենարիուս
Կենսագրություն
Ծնվել է նոյեմբերի 19-ին։ Նրա փիլիսոփայության մեջ կարևորագույնը փորձ հասկացությունն է, որով, ըստ նրա, լուծվում է մատերիայի ու գիտակցության, ֆիզիկականի ու հոգեկանի հակադրության պրոբլեմը։ Բայց, փաստորեն հանգեցնում է գիտակցության առաջնայնության ընդունմանը, քանի որ փորձն առանց սուբյեկտի և գիտակցության հնարավոր չէ։
Ավենարիուսի սուբյեկտիվ իդեալիզմը դրսևորվեց հատկապես նրա «սկզբունքային կոորդինացիայի» ուսմունքում, ըստ որի՝ «առանց սուբյեկտի չկա օբյեկտ և առանց օբյեկտի չկա սուբյեկտ»։ Ավենարիուսի օբյեկտիվ Ճշմարտությանը հակադրում էր «ուժերի նվազագույն ծախսմամբ» կատարվող ճանաչողության և մտածողության կենսաբանական արժեքավորությունը։
Հարություն (Վանի գավառ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Շրամկո (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)
Շրամկո (Шрамко), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Քեթրին Սամբա-Պանզա
Քեթրին Սամբա-Պանզա (Catherine Samba-Panza, ), Կենտրոնական Աֆրիկայի քաղաքական գործիչ, Բանգիի քաղաքապետ։ 2014 թվականի հունվարի 20-ից մինչև 2016 թվականի մարտի 30-ը եղել է Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության ժամանակավոր նախագահը։
Քաղաքական կարիերա
2013 թվականին Բանգիի քաղաքապետ է դարձել՝ հակամարտության բոլոր կողմերի աջակցությամբ։
2014 թվականի հունվարի 20-ին Քեթրին Սամբա-Պանզան ընտրվել է Կենտրոնական Աֆրիկայի Հանրապետության ժամանակավոր նախագահ։ Քվեարկությունը տեղի է ունեցել Ազգային անցումային խորհրդում, ԿԱՀ խորհրդարանում, որը բաղկացած էր 135 պատգամավորներից ։ Ընտրությունները անցկացվեցին երկու փուլով։ Անցումային խորհրդի նստաշրջանում քննարկվել են պետության ղեկավարի պաշտոնի ութ թեկնածուներ։ Երկրորդ, Սամբա-Պամզան հավաքել էր 75 ձայն՝ դեմ 53-ի, որը հավաքել էր Կենտրոնական Աֆրիկայի Հանրապետության նախկին նախագահ Անդրե Քոլինգբայի որդին։ Երրորդը Սիլվեն Պատասեն է, որը նույնպես նախկին նախագահի որդին էր ։ Նրա ընտրությունն արդեն ողջունել են Անտիբալակ աշխարհազորի քրիստոնեական ջոկատների առաջնորդները ։
Նախագահ ընտրվելուց հետո Քեթրին Սամբա-Պանզան ասել է.
Այսպիսով, Սամբա-Պանզան դարձել է ԿԱՀ-ի պատմության մեջ առաջին կին ղեկավարը, և Լիբերիայի նախագահներ Էլեն Ջոնսոն-Սերլիֆից և Մալավիի նախագահներ Ջոյս Բանդայից հետո աֆրիկյան պետության ղեկավարի երրորդ կինը ։ Նա պետք է կարգուկանոն հաստատեր երկրում և նախապատրաստեր ընտրությունների անցկացումը, որոնք պետք է տեղի ունենային 2014 թվականի վերջին և 2015-ի սկզբին ։
2014 թվականի ապրիլի 1-ին Քեթրին Սամբա-Պանզան պաշտոնական այց կատարեց Ֆրանսիա։ Հանդիպման ժամանակ Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը հայտարարել է, որ  ԵՄ խաղաղապահ կոնտինգենտը պատրաստ է  հազար մարդ ուղարկել ԱՎԳ (այնտեղ արդեն գտնվում են Ֆրանսիայի շուրջ 2 հազար զինծառայողներ և Աֆրիկյան միության անդամ երկրների 6 հազար զինծառայողներ)։ Սամբա-Պանզան ի պատասխան հաստատել է, որ իր երկրին անհապաղ օգնություն է հարկավոր։
Սամբա-Պանզայի կառավարությունը չկարողացավ, սակայն, հասնել ներքաղաքական կայունության։ 2015 թվականի վերջին՝ նախագահական ընտրությունների նախաշեմին, հակա-բալակի ջոկատները հարձակումներ են իրականացրել նախագահական պալատի և մայրաքաղաքի ռադիոկայանի վրա։ Հավանական է, որ հարձակումների հետևում կանգնած է եղել Բոզիզեն, որը փորձել է գրանցվել որպես նախագահի թեկնածու առաջիկա ընտրություններում, ինչը նրան չի հաջողվել ։
Սամբա-Պանզայի վարչակազմին քննադատել են նախագահական ընտրությունները ժամանակին կազմակերպելու անկարողության համար։ Սկզբում դրանք նախատեսված էին 2015 թվականի փետրվարին, սակայն արդյունքում առաջին փուլը տեղի ունեցավ միայն 2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին իրավագետներ
(9805) 1997 NZ
(9805) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հուլիսի 1-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ալբերտայի համալսարան
Ալբերտայի համալսարան (University of Alberta), հանրային հետազոտական համալսարան, Կանադայի Ալբերտա նահանգի Էդմոնտոն քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1908 թվականին՝ Ալեքսանդր Կամերոն Ռութերֆորդի և Հենրի Մարգշալ Թորինի կողմից։
Ալբերտայի համալսարանը Ալբերտայում խոշորագույն տնտեսական ուժ է։ Համալսարանի ազդեցությունն Ալբերտայի տնտեսության վրա գնահատվում է տարեկան 12.3 միլիարդ դոլար կամ մարզի համախառն ներքին արդյունքի հինգ տոկոսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի համալսարաններ
Իվանա Մալետիչ
Իվանա Մելիտիչ (Ivana Maletić, ), խորվաթ տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։
Զագրեբի համալսարանում (1997) ստացել է տնտեսագետի կրթություն։ 1997-2011 թավականներին ֆինանսների նախարարությունում աշխատել է տարբեր պաշտոններում, մասնագիտացած է պետական ֆինանսների և եվրոպական հիմնադրամների բնագավառում։ 2004 թվականից եղել է դեպարտամենտի տնօրեն, 2005 թվականից՝ նախարարի տեղակալի օգնական, 2008 թվականից՝ նախարարության պետական քարտուղար։ Նա նաև վարել է ակադեմիական դասախոսություններ։ Ֆինանսական կառավարման ոլորտում հրապարակումների հեղինակ է։ Իվանա Մալետիչը մտնում է Եվրամիությանը Խորվաթիայի անդամակցության շուրջ բանակցություններ վարելու խմբի կազմի մեջ, 2010 թվականից զբաղեցնում էր գլխավոր բանակցողի տեղակալի պաշտոնը։ 2011 թվականին նա միացել է ոչ պետական հատվածին՝ որպես զարգացման կենտրոնի գլխավոր տնօրեն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Զագրեբի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի կին քաղաքական գործիչներ
Տիմո (գյուղ, Վեռիոռա շրջան)
Տիմո (Timo), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռիոռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ալեքսինո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)
Ալեքսինո (Алексино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բրուս լը Շատո
Բրուս լը Շատո (Brousse-le-Château), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 165 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.54 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 40 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 93 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,1 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (33 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (0 տղամարդ և 2 կին)։ 38 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պենթլինգ
Ենթարկվում է Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6279 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական) ։ Զբաղեցնում է 32,64 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 75 180։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Թարթառ (այլ կիրառումներ)
Թարթառ եզրը կարող է վերաբերել`
Անտոնոպոլ (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)
Անտոնոպոլ (Антонопіль), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնոպոլ գյուղում բնակվում էր 345 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2300 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օննիկ Սյուրմելյան
Օննիկ Սյուրմելյան, հայ ջութակահար, դիրիժոր, մանկավարժ։
Կենսագրություն
Օննիկ Սյուրմելյանը ծնվել է 1905 թվականին։ Տրապիզոնից մեկնել է Կ. Պոլիս, ապա՝ Սիրիա և Իրան, 1939 թվականին հաստատվել է Բեյրութում։ Ավարտել է Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայի ջութակի բաժինը (1926), նվագել սիմֆոնիկ նվագախմբերում։ Եղել է Բեյրութի կոնսերվատորիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժոր, ջութակի դասարանի հիմնադիր-ղեկավար (պրոֆեսոր)։
Բեյրութում հիմնադրել է «Կոմիտաս» քառյակը և «Լիբանանյան» եռյակը, որոնց հետ համերգներով շրջագայել է Լիբանանում, Սիրիայում, Իրաքում, Իրանում, Հարավային Ամերիկայում և այլուր. երկացանկում ընդգրկվել են Լ. վան Բեթհովենի, Ռ. Շումանի, Ֆ. Մենդելսոնի, Պ. Ի. Չայկովսկու, Ա. Տ. Գրեչանինովի, Ա. Ս. Արենսկու, Ա. Խաչատրյանի, Գ. Ալեմշահի, Գ. Չեբոտարյանի և ուրիշների ստեղծագործություններից։
Օննիկ Սյուրմելյանը դաստիարակել է ջութակահարների մի քանի սերունդ (հայ, արաբ, հույն, հրեա), լավագույններից են Միհրան և Վարուժան Գոճյանները, Սարգիս Խարտալյանը և ուրիշներ։
Օննիկ Սյուրմելյանը մահացել է 1994 թվականին։
Լյուբարկա (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)
Լյուբարկա (Любарка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբարկա գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1557 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,99 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1694 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (112201-112300)
Աստերոիդների ցանկ (112101-112200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (112301-112400)
Ցխամի
Ցխամի (ცხამი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 17 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 503 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սաչխերեի շրջան‎‎
Կլեմյատինո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Կլեմյատինո (Клемятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
Էծեր (Լանչխութի շրջան)
Էծեր (ეწერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 75 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Լանչխութից հեռու է 9 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 372 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Լանչխութի շրջան
(1923) Օսիրիս
(1923) Օսիրիս (Osiris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,435845 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2832 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5885 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1388,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259257 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,96° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հեքյան
Հեքյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լիբրիցի
Լիբրիցի (Librizzi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1859 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 82 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98064։ Հեռախոսային կոդը՝ 0941։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Madonna della Catena-ն։ Տոնը ամեն տարի նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։
Արտաքին հղումներ
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Խորխե Լոպես (դերասան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Ավեռուզմ
Ավեռուզմ, միջնադարյան փիլիսոփայական ուղղություն, որի հիմնադիրն է արաբ մտածող Իբն Ռուշդը։
Ներկայացուցիչներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական ուղղություններ և դպրոցներ
(1924) Գոր
(1924) Գոր (Horus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,340063 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0342 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,646 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1307,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275336 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոռնելիս վան Հաուտենի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ինգրիդ Հաուտեն-Գրունենվելդի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Թոմ Գերելսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Պյոտր Ստոյանով
Պյոտր Ստեֆանով Ստոյանով (Петър Стефанов Стоянов; ), բուլղարացի քաղաքական գործիչ, Բուլղարիայի 3-րդ նախագահը (1997—2002)։
Կենսագրություն
Պյոտր Ստոյանովը ծնվել է 1952 թվականի մայիսի 25-ին Պլովդիվում։ 1976 թվականին ավարտել է Սոֆիայի Սուրբ Կլիմենտ Օհրիդսկու անվան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Հետագայում որպես իրավաբան աշխատել է Պլովդիվում։ 1992 թվականից զբաղեցրել է արդարադատության փոխնախարարի պաշտոնը, 1944 թվականից ի վեր առաջին ոչ կոմունիստական կառավարությունում՝ Ֆիլիպ Դիմիտրովի գլխավորությամբ, «Բուլղարիայի դեմոկրատական ուժերի միության» անդամ է եղել։ 1994 թվականին ընտրվել է 34-րդ Ազգային Ժողովի (Բուլղարիայի խորհրդարան) պատգամավոր, նույն թվականից զբաղեցրել է «Բուլղարիայի դեմոկրատական ուժերի միության» փոխնախագահի և Տուրիզմի, երիտասարդության և սպորտի փոխնախարարի պաշտոնները։ 1996 թվականին դեմոկրատական ուժերի միության անունից 66% արդյունքով հաղթել է Բուլղարիայի նախագահի պաշտոնի նախնական ընտրության ժամանակ։
1996 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ստոյանովը ընտրվել է Բուլղարիայի Հանրապետության նախագահ՝ քվեարկության արդյունքում հավաքելով ընտրողների ձայների 59,73%-ը (2 502 517)։ 1997 թվականի հունվարի 19-ից ստանձնել է նախագահի պաշտոնը՝ փոխնախագահի պաշտոնում հաստատելով Թոդոր Քավալջիևին։ 2001 թվականին Ստոյանովը կրկին առաջադրել է իր թեկնածությունը նախագահական ընտրություններում, բայց երկրորդ փուլում պարտվել է Գեորգի Պիրվանովին։