cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռազմագերիներ
Ռազմագերիների իրավունքները
Ժնևի երրորդ կոնվենցիայի համաձայն՝ ռազմագերիները պետք է․ Բացի այդ, ռազմադաշտում ստացած որևէ առողջական խնդրի դեպքում ռազմագերին ստանում է օգնություն Կարմիր Խաչի Միջազգային Կոմիտեի կողմից։
Եթե պետությունը պատասխանատու է ռազմագերիների իրավունքի խախտման համար, ապա այն դրա համար համապատասխան պատիժ է ստանում։ Սրա վառ օրինակներ են Նյուրեմբերգի և Տոկիոյի տրիբունալները, որոնց ժամանակ Գերմանիայի և Ճապոնիայի ռազմական ղեկավարները դատապարտվեցին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ագրեսիայի, մարդասպանության, անհատների դեպորտացիայի և նրանց նկատմամբ անառողջ վերաբերմունքի, ցեղասպանության համար ։
Երկրորդ աշխարհամարտի ռազմագերիները Հայաստանում
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Խորհրդային միության կողմից վերցված ռազմագերիների թիվը հասել է մոտ 230 հազարի, որոնց թվում գերմանացի ու բազմաթիվ այլ ազգության ներկայացուցիչներ։ Նրանցից առնվազն 16 հազարը տեղակայվել են նաև Հայկական ՍՍՀ-ում։ Ըստ մոտավոր հաշվարկների՝ ռազմագերիները Հայաստանում իրականացրել են շուրջ 525 միլիոն ռուբլու համարժեք կապիտալ շինարարություն ու այլ գործունեություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջազգային իրավունք Կատեգորիա:Պատերազմի հետևանք Կատեգորիա:Ազատազրկում Կատեգորիա:Ռազմական գործողություն Կատեգորիա:17-րդ դարի նորաբանություններ
Ժողովածու (1546)
Ժողովածու (1546), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1546 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5x10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 325 թերթից։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 325 էջ։ Հիշատակարան՝ կնիք՝ 1ա (1770 թվական, Ղունկիանոս վարդապետ)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Նյոբ Յու
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Գրականության Նոբելյան մրցանակ
Գրականության Նոբելյան մրցանակ (Nobelpriset i litteratur), ամենամյա հեղինակավոր մրցանակ, որը շնորհվում է Նոբելյան ֆոնդի կողմից գրականության ոլորտի ձեռքբերումների գնահատման համար։ Մրցանակաբաշխությունը կայանում է ամեն տարի Նոբելյան կոմիտեի կողմից Ստոկհոլմում ։ Ալֆրեդ Նոբելի կողմից 1895 թվականին հաստատված 5 մրցանակներից մեկն է, որը տրվում է 1901 թվականից։ Մյուս մրցանակներն են՝ քիմիայի Նոբելյան մրցանակ, ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ, խաղաղության Նոբելյան մրցանակ, բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակ։ Գրականության ոլորտում առաջին Նոբելյան մրցանակը շնորհվել է ֆրանսիացի բանաստեղծ և էսսեիստ Ռենե Ֆրանսուա Արման Պրյուդոմին՝ «նշանակալի գրական արժանիքների, հատկապես բարձր իդեալիզմի, գեղարվեստական կատարելատիպի, ինչպես նաև հոգևորի և տաղանդի յուրօրինակ համացության համար, որի վկայությունն են նրա գրքերը»։
Ծանոթագրություններ
Գրականություն Կատեգորիա:Միջազգային գրականության մրցանակներ Կատեգորիա:Շվեդական գրականության մրցանակներ Կատեգորիա:1901 հիմնված մրցանակներ
Նովայա Ալեկսանդրովկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)
Նովայա Ալեկսանդրովկա (Нова Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Ալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 458 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1148 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 398,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1699 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մյունստերի համալսարան
«Մյունստերի համալսարանը» (Westfälische Wilhelms-Universität Münster, WWU) պետական համալսարան, որը գտնվում է Գերմանիայի Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա նահանգի Մյունստեր քաղաքում։
Այն Գերմանիայի հինգերորդ խոշորագույն համալսարանն է և գերմանական մտավոր կյանքի առաջատար կենտրոններից մեկը՝ ունենալով ավելի քան 43,000 ուսանող, 15 ֆակուլտետ, 120 և ավելի ուսումնական ոլորտներ։ Համալսարանն առաջարկում է առարկաների լայն շրջանակ՝ գիտության, հասարակական գիտությունների և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում։ Որոշ դասընթացներ դասավանդվում են նաև անգլերեն լեզվով՝ ներառյալ ասպիրանտուրայի ծրագրերը, ինչպես նաև՝ գեոինֆորմատիկայի, աշխարհագրական տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական համակարգերի ասպիրանտուրայում։
Պրոֆեսորներն ու նախկին ուսանողները նվաճել են Եվրոպայում ամենահեղինակավոր և ամենալավ ֆինանսավորվող Լեյբնիզի տասը մրցանակներ և մեկ Ֆիլդսյան մրցանակ։ Մյունստերի համալսարանը հաջող է հանդես եկել նաև Գերմանիայի կառավարության Գերազանցության Նախաձեռնության իրականացման գործում։
Պատմություն
Համալսարանի պատմությունը սկսվել է 1588 թվականին հիմնադրված «Մյունստերի Եսուիթ» քոլեջից և 1040 թվականին հիմնադրված Լիբֆրաուեն մենաստանից, որտեղից էլ համալսարանը վերցրել է իր կնիքը։ Մենաստանը լուծարվեց 1773 թվականին, և 1780 թվականի ապրիլի 16-ին դրա միջոցները օգտագործվեցին՝ հիմնադրելու Մյունստերի համալսարանը։
1631 թվականին Ուրբանոս VIII-ը և Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆերդինանդ II-ն արտոնություններ շնորհեցին համալսարան հիմնել Մյունստերում։ Այնուամենայնիվ, ֆինանսավորման բացակայության պատճառով, այն շահագործման է հանձնվել միայն 1780 թվականին չորս ֆակուլտետներով՝ իրավագիտություն, բժշկություն, փիլիսոփայություն և աստվածաբանություն ։
1843 թվականին այն վերանվանվեց «Աստվածաբանության և փիլիսոփայության ակադեմիա» (ոչ պաշտոնական «Մյունստերի ակադեմիա»)։
Հաստատության հիմնարկեքի արարողությունը կատարել է Ֆրանց Ֆրայհեր ֆոն Ֆյուրստենբերգը։ Համալսարանն իր ներկայիս անունը ստացել է 1907 թվականի օգոստոսի 22-ին կայսր Վիլհելմ II-ի կողմից ։
Եվրոպական աստիճաններ
1999 թվականին սկսվեց Բոլոնիայի գործընթացը ՝ ուղղված բարձրագույն կրթության որակավորումների չափանիշների և որակի համադրելիության ապահովմանը։ Մյունստերի բիզնեսի կառավարման և տնտեսագիտության դպրոցն առաջինն էր, որ սահմանեց բակալավրի և մագիստրոսի կոչումները։
Դասակարգում
Մյունստերի համալսարանը գերմանական U15 ասոցիացիայի անդամ է, որը Գերմանիայի տասնհինգ խոշոր հետազոտական-ինտենսիվ և առաջատար բժշկական համալսարանների կոալիցիա է ՝ լիարժեք կարգապահական սպեկտրով։
Լայդենի համալսարանի վարկանիշում Մյունստերը զբաղեցնում է երրորդ տեղը լավագույն գերմանական համալսարանների շարքում՝ անկախ վարկանիշի չափից։ Զարգացած ճյուղերից են՝ մաթեմատիկա, քիմիա, բժշկություն և բիզնես հետազոտություններ։ Համաձայն Շանհայի համալսարանական դասակարգման ՝ Մյունստերի համալսարանը քիմիայի չորրորդ լավագույն գերմանական համալսարանն է (քիմիայի ոլորտում 46-րդ լավագույն համալսարանը աշխարհում)։ Մաքս Պլանկի մրցանակի երկու դափնեկիրներ և Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնիցի մրցանակակիրներ ներկայումս մաթեմատիկական ֆակուլտետի պրոֆեսորներ են։
Գրադարան
Համալսարանի կենտրոնական գրադարանը Մյունստերի համալսարանական և պետական գրադարանն է, որը հանդիսանում է նաև Վեստֆալիայի տարածաշրջանային գրադարանը։ 2011 թվականի դրությամբ գրադարանն ունի ավելի քան 6,2 միլիոն հատոր, որից 2.68 միլիոն հատորը պահվում է գրադարանում, իսկ 3,53 միլիոն հատորը պահվում է 146 ֆակուլտետի և ֆակուլտետային գրադարաններում։ Դրանցից 47.350-ը էլեկտրոնային հոդվածներ և թերթեր են ։
Ուսանողական կյանք
Համալսարանն առաջարկում է շատ ակտիվ ուսանողական կյանք։ Համալսարանի մարզական ակումբն առաջարկում է ավելի քան 100 մարզական դասընթացներ, մարզական շրջագայություններ, հետագա կրթություն և միջազգային մրցաշարեր ։ Համալսարանի ՏՏ ոլորտը տրամադրում է տեղեկատվության մշակման և հաղորդակցության տեխնոլոգիաների կենտրոնացված ծառայություններ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսանողներին սովորելու ՏՏ ստանդարտ և հատուկ ծրագրեր ։ Օտար լեզուներ կարելի է սովորել համալսարանի լեզվական կենտրոնում ։ Այն առաջարկում է ավանդական լեզվի դասընթացներ, տանդեմի դասընթացներ (տարբեր մայրենի լեզուներով երկու անձ հանդիպում են, որպեսզի միմյանցից սովորեն) և լեզվական վկայագրեր (օրինակ ՝ Յունիսերտ) ։ Մշակութային ծրագիրը ներառում է նաև տարբեր թանգարաններ, երաժշտություն (երգչախմբեր, համույթներ, նվագախումբ), թատրոններ և կինոթատրոններ ։ Ուսանողական կազմակերպությունները, ինչպիսիք են ԱՅՍԵԿը, Եվրոպական ուսանողների ֆորումը և շատ ավելի կազմակերպություններ, ներկայացված են բարձր անդամակցությամբ։ Մյունստեր քաղաքն ինքնին շատ ակտիվ գիշերային կյանք ունի ՝ ավելի քան 1000 բար և ակումբ։ Որպես Վեստֆալյան հաշտության քաղաք՝ Մյունստերը նույնպես ունի շատ հարուստ մշակութային կյանք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի համալսարաններ Կատեգորիա:Գերմանիա Կատեգորիա:Համալսարաններ
Բռնապետություն
Բռնապետություն, դեսպոտիզմ, պետության կառավարման տեսակ, որի դեպքում բացարձակ իշխանությունը պատկանում է միայն մեկ անձի (բռնապետի) կամ խմբի, իսկ քաղաքական համակարգը տոտալիտար-բռնատիրական է. բացակայում է խոսքի ազատությունը, չկա ժողովրդական ներկայացուցչություն և չկան քաղաքական կուսակցություններ։
Պատմական օրինակներ
Տոտալիտար քաղաքական համակարգը գործում է հետևյալ սկզբունքի համաձայն. «Թույլատրված է այն, ինչ հրամայված է»։ Պատմության մեջ տոտալիտար քաղաքական համակարգի գործունեության դասական օրինակներ են Նացիստական Գերմանիան՝ Հիտլերի և Խորհրդային Միությունը՝ Ստալինի կառավարման տարիներին։
Ավելի մուգ հիսուն երանգները
«Ավելի մուգ հիսուն երանգները» (Fifty Shades Darker), էրոտիկ մելոդրամա վեպ, անգլիացի կին գրող Է. Լ. Ջեյմսի «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» եռապատման երկրորդ գիրքը։ Պատմում է քոլեջի երիտասարդ շրջանավարտի և երիտասարդ գործարարի սիրային փոխհարաբերությունների մասին։
Սյուժե
Վեպի գործողությունները ծավալվում են Սիեթլ քաղաքում։ Գլխավոր հերոսուհին, քոլեջի շրջանավարտ Անասթեյշա Ստիլը երկար օրերի բաժանումից հետո հիշում է Խոսե ցուցահանդեսի մասին։ Քրիստիանն Անասթեյշային առաջարկում է տանել ցուցահանդես, և նա չի հրաժարվում առաջարկվող օգնությունից։ Նրանք գալիս են ցուցահանդես, Քրիստիանը գնում է Անասթեյշայի բոլոր լուսանկարները։ Նրանք հաշտվում են։ Քրիստիանն Անասթեյշային առաջարկում է դառնալ նրա կինը։
Էկրանավորում
2014 թվականի մարտին առաջին ֆիլմի պրոդյուսեր Դանա Բրունետին հայտարարել է, որ ֆիլմի շարունակության ոչ մի երաշխիք չկա ։ 2015 թվականի փետրվարի 6-ին ֆիլմի ռեժիսոր Սեմ Թեյլոր-Ջոնսոնը հաստատել է, որ 2016 թվականին կթողարկվի «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմի սիքվելը, որը կկոչվի «Հիսուն երանգներով ավելի մուգ» ։ 2015 թվականի ապրիլին Լաս Վեգասում կայացած «CinemaCon» կինոդիտմանը հայտարարվել է թողարկման ամսաթիվը՝ 2017 թվականի փետրվարի 10-ը, ինչպես նաև դրա շարունակությունը, որը թողարկվել է 2018 թվականի փետրվարի 9-ին ։ Ֆիլմի առաջին կադրը հրապարակվել է 2015 թվականի ապրիլի 24-ին, որտեղ պատկերված է սև դիմակ դրած և հայելու մեջ նայող Քրիստիան Գրեյը (դերակատար՝ Ջեյմի Դորնան) ։ 2015 թվականի նոյեմբերին «Universal Studios»-ը հայտարարել է, որ երկու ֆիլմերն էլ կնկարահանվեն միաժամանակ, իսկ նկարահանումները կսկսվեն 2016 թվականի փետրվարի 9-ին և կշարունակվեն մինչև 2016 թվականի հուլիսի 12-ը ։
Հաստատված դերերը՝ Միսս Ռոբինսոն (Ելենա)՝ խաղացել է Ջենիֆեր Լոուրենսը, Լեյլա Ուիլյամսին մարմնավորել է Բելլա Հիթքոթը, Ջեք Հայդանի դերը (Անասթեյշայի շեֆը) խաղացել է Դևիդ Օ Ռասելը, ֆլիրտ անող ճարտարապետ Ջիա Մատեոն մարմնավորել է Արիելա Կեբբելը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին Կատեգորիա:Էրոտիկ վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:2012 գրքեր Կատեգորիա:ԲԴՍՄ Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:2012 վեպեր
Յուլդաշևո (գյուղ, Աբզելիլովսկի շրջան)
Յուլդաշևո (Юлдашево, Юлдаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 373 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի բնակավայրեր
Գործող ամենաերկար իշխող ոչ ազնվական, պետական առաջնորդների ցանկ
Սա գործող պետական առաջնորդների ցանկ է, որտեղ անձինք իրենց երկրի կառավարության գլուխը կամ երկրի ղեկավարն են ավելի քան 10 տարի և չունեն ազնվական ծագում։ Ցանկը դասակարգված է ըստ կառավարման տարիների նվազման։
Ցանկում ներառված անձանցից ոչ բոլորն են իրենց երկրի ամենահզոր գործիչը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղեկավարների ցանկեր
Ծիածան (թերթ, Ստամբուլ)
Գործունեություն
Լուսաբանել է մասնավորապես հայ ազգային կյանքը։ Հայկական լուրեր, ազգային կյանք, ազգային լուրեր բաժիններում մանրամասն տեղեկություններ է հաղորդել հատկապես Թուրքիայի հայերի քաղաքացիական դրության ու տնտեսական վիճակի մասին։ «Հայերը հանդեպ Ատանայի աղետին» հոդվածաշարով արձագանքել է 1909 թվականի Ադանայի հայկական կոտորածներին։ Լայն տեղ է հատկացրել Թուրքիայի քաղաքական և ներքին կյանքին [«Ժիոն թուրքերը (երիտթուրքերը) իրենց իսկական գույնով», «Սահմանադրական ազատության վտանգները» և այլն]։ «Ծիածան»ն անդրադարձել է նաև կրթության հարցերին։ Ունեցել է գրական բաժին։
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական շաբաթաթերթեր Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Յակոպո Բելլինի
Յակոպո Բելլինի (Jacopo Bellini, ), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի ներկայացուցիչ
Կենսագրություն
Ծնվել է պղնձե ամանեղեն նորոգողի՝ կլայեկողի ընտանիքում։ Ամենայն հավանականությամբ՝ նկարելու հմտություններ ձեռք է բերել Ջենտիլե դա Ֆաբրիանոյի արվեստանոցում, իսկ 1424 թվականին հենց ինքն է Վենետիկում իր սեփական արվեստանոցը բացել, որը վարել է մինչև իր մահը։ Այդ արվեստանոցում ոչ միայն ստեղծագործել է, այլև վարպետության դասեր է տվել աշակերտներին, որոնց թվում նաև իր տղաներն էին՝ Ջովաննին ու Ջենտիլեն։
Կյանքի մեծ մասն անց է կացրել Վենետիկում, որտեղ իր որմնանկարներով զարդարել է բազմաթիվ եկեղեցիներ ու այլ շինություններ։ 1441 թվականին Ֆեռարա քաղաքում մասնակցել է նկարչական մրցույթի՝ հերցոգ Լեոնելլո դ՛Էստեի դիմանկարն ստեղծելու պատվերն ստանալու համար և այդ մրցույթում հաղթելով Պիզանելլոյին՝ ստացել է պատվերը։
Տասնհինգերորդ դարի վենետիկցի անվանի ինժեներ, ֆիզիկոս Ջովաննի Ֆոնտանայի շնորհիվ Յակոպոն ծանոթացել է հեռանկարի մասին տրակտատի և ստացած գիտելիքներն օգտագործել իր արվեստում ։ Ավելի ուշ մեկնել է Պադովա, որտեղ 1460 թվականին ստեղծել է անվանի զորահրամանատար, կոնդոտիեր Էրազմո Գատամելատայի դիմանկարը; Այդ քաղաքում նա միաժամանակ նկարչության դասեր է տվել պատանի Անդրեա Մանտենյային, ով հետագայում դարձել է նրա դստեր ամուսինը։
Յակոպո Բելլինիի ստեղծագործական ուշ շրջանի աշխատանքներից պահպանվել են մի բավականին վնասված «Խաչելություն», որ ներկայումս գտնվում է Վերոնայի թանգարանում, և Բրեշիայի Սանտ՛ Ալեսսանդրո եկեղեցում պահպանված «Ավետումը»։
Նկարչի բազմաթիվ հիանալի գործեր կորած են համարվում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Մանուշակ բուրավետ
Մանուշակ բուրավետ, մանուշակազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։
Նկարագրություն
Կարճ կոճղարմատով (որից դուրս են գալիս երկարակոթ տերևները), սողացող, արմատավորվող բազմամյա ընձյուղներով ու հոտավետ ծաղիկներով խոտաբույս է։ Տերևաթիթեղը լայն-ձվաձև է կամ կլորավուն-սրտաձև, ունի տերևակիցներ։ Մուգ մանուշակագույն պսակով առանձին հոտավետ անկանոն ծաղիկները հնգանդամ են։ Բազմամյա սերմերով պտուղը համարյա գնդաձև, երեքփեղկավոր տուփիկ է։ Ծաղկում է վաղ գարնանը ։
Տարածվածություն
Աճում է նախալեռնային և ստորին լեռնային գոտիների անտառներում, թփուտներում, այգիներում։ Հնդիպում է Տավուշի, Լոռու, Կոտայքի, Վայոց ձորի, Արագածոտնի, Արմավիրի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի մարզերում։ Մեղրատու և գեղազարդային բույս է, աճեցվում է տարբեր երկրներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Մանուշակազգիներ Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Ասիայի բուսական աշխարհ
(3946) Շոր
(3946) Շոր (Shor), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի մարտի 5-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,085974 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,675 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,497 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Շոր աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6645 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1980,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181809 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,74° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժողովածու (1945)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ալեքսեյ Պուտիլով
Ալեքսեյ Պուտիլով, ռուս արդյունաբերող և ֆինանսիստ.
Կենսագրություն
Պուտիլովը ազնվական էր, գաղտնի խորհրդական և պատվավոր հաշտարար դատավոր Իվան Պուտիլովի (1839-1916) որդին։ Ձեռնարկատեր և Սանկտ Պետերբուրգի Պուտիլովի գործարանի սեփականատեր Նիկոլայ Իվանովիչ Պուտիլովի ազգականը ։
Սովորել է Պետերբուրգի առաջին գիմնազիայում։ 1889 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Համալսարանում ուսումն ավարտելուց հետո Պուտիլովին խնդրել են մնալ իրավագիտության ֆակուլտետում՝ նախապատրաստվելու պրոֆեսորի պաշտոնին, սակայն նա հրաժարվել է։
Ռուս-չինական բանկի խորհրդի անդամ (1906-1908), գործադիր տնօրեն (1908-1910), իսկ 1910-ից՝ Ռուսաստանում ամենամեծը դարձած Ռուս-ասիական բանկի խորհրդի նախագահը։ Պուտիլովը շահեց ֆրանսիացի բաժնետերերից իր ծրագրած ծրագրի իրականացման գործում լայն ազատություն և կարճ ժամանակում Ռուս-ասիական բանկը վերածեց Ռուսաստանի ամենամեծ բաժնետիրական առևտրային վարկային հաստատության։ Պուտիլովի ղեկավարությամբ բանկը գերիշխող դիրք է գրավել մեքենաշինության և մետաղամշակման, նավթի արդյունահանման և վերամշակման, ծխախոտի և նավթի ու ճարպային արդյունաբերության ոլորտներում։ 1910-1914 թվականներին Պուտիլովը ստեղծեց ռազմարդյունաբերական սինդիկատ, որը ներառում էր ընկերություններ, որոնք պատկանում էին Պուտիլովի, Բալթիկայի, Նևսկու և այլ գործարանների խոշորագույն գործարաններին (1912 թվականին ռուս-ասիական բանկի կողմից ֆինանսավորվող ձեռնարկությունները արտադրեցին գրեթե բոլոր դաշտային հրետանին և արկերը ռուսների համար. բանակը, ինչպես նաև Բալթյան նավատորմի համար նախատեսված թեթև հածանավերի և կործանիչների մեծ մասը)։ Լոնդոնում «The Russian General Oil Corporation» («Russian General Oil Corporation», 1912) հոլդինգի ստեղծման գլխավոր մասնակիցներից մեկը, որը կենտրոնացրել է ռուսական նավթային ընկերությունների վերահսկիչ բաժնետոմսերը (բացառությամբ նրանց, որոնք մաս են կազմում Nobel և Shell խմբեր):Միևնույն ժամանակ, Պուտիլովը բանկի հետ կապված մոտ 50 ընկերությունների խորհրդի նախագահն ու խորհրդի անդամն էր և այդպիսով ուներ ամենամեծ թվով այսպես կոչված Ռուսաստանում։ անձնական միություններ ։
Պուտիլովը դարձավ միլիոնատեր և երկրի առաջատար ֆինանսիստներից և արդյունաբերողներից մեկը։ 1912-1916 թվականներին Ի. Ի. Ստախեևի և Պ Բատոլինի հետ միասին ստեղծեց խոշորագույն ֆինանսական և արդյունաբերական խմբերից մեկը (1916 թվականից՝ Ստախեևի և Կո անդամ)։ Ըստ Ս. Յու.Վիտեի հուշերի՝ Պուտիլովը «բանկային հատվածի ամենաազդեցիկ ֆինանսիստներից մեկն էր ոչ միայն այստեղ՝ Սանկտ Պետերբուրգում, այլև արտասահմանում» ։
Եղել է խորհրդի նախագահ կամ խորհրդի անդամ՝ . ]]
Արդյունաբերության և առևտրի ներկայացուցիչների կոնգրեսների խորհրդի անդամ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա եղել է պատերազմի վարչության հատուկ մատակարարման ժողովի անդամ։ Պետրոգրադի քաղաքային դումայի խոսնակ.
Ռուսաստանի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը (միայն բանկի տնօրենի տարեկան աշխատավարձը կազմում էր 400 հազար ոսկի) առօրյա կյանքում ծայրաստիճան ասկետիկ էր. նույնիսկ բարձր հանդիպումների ժամանակ նա հայտնվում էր մաշված բաճկոնով, որը միշտ կեղտոտված էր սիգարի մոխրով.
Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ա.Ի.Վիշնեգրադսկու հետ միասին Պուտիլովը ստեղծեց «Ռուսաստանի տնտեսական վերածննդի հասարակությունը», որը ներառում էր Պետրոգրադի մի շարք խոշոր բանկերի և ապահովագրական ընկերությունների ներկայացուցիչներ։
Նա ակտիվորեն աջակցում էր Լ. Գ.Կորնիլովին, ֆինանսական օգնություն ցուցաբերում նրա կողմնակիցներին։ Կորնիլովի ապսստամբության ձախողումից հետո նա հեռացավ Պետրոգրադից։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո՝ 1917 թվականի դեկտեմբերի 13-ին և 30-ին, Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդն ընդունեց երկու հրամանագիր, որոնցից յուրաքանչյուրը պարունակում էր դրույթ Պուտիլովի ողջ շարժական և անշարժ գույքի բռնագրավման մասին։ Հրամանագրերից առաջինում Պուտիլովը հայտարարվել է ժողովրդի թշնամի ։
1918-ին եղել է Չինաստանում և ՉՌԵԳ-ում, համագործակցել գեներալ Դ. Լ. Հորվաթի հետ։ 1917-1922 թվականների քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ֆինանսական օգնություն է ցուցաբերել Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերին։ Կենտրոնական Ռուսաստանի միապետական կազմակերպության, Ռուսաստանի Առևտրաարդյունաբերական կուսակցության Կենտկոմի և Ֆինանսական միության (Թորգպրոմ) քաղաքական խորհրդի անդամ։
Ընտանիք
Ամուսնացած էր Վերա Ալեքսանդրովնայի, օրիորդական՝ Զեյֆարտի հետ, Գլխավոր շտաբի ակադեմիայի գծագրության և նկարահանման դասավանդողի դուստրը և դ. 1914-1915 թվականներին ակադեմիայի վարիչ, գեներալ-լեյտենանտ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Զեյֆարտ (1835-1918) ։
Երեխաներ՝ Եկատերինա (ամուսնացած է Ռոզալիոն-Սոշալսկայա; 11/02/1892 -?), Մարիա, Սերգեյ, Իվան (02/12/1902 - 05/18/1977): Մարիան ինքնասպան եղավ 1912 թվականի մայիսի 12-ին (մկնդեղի մահացու չափաբաժին ընդունելով)՝ ծնողների կողմից սիրելիի հետ ամուսնանալու արգելքի պատճառով։ Մարիայի սիրեցյալը ինքնասպան եղավ Ա.Ի.Պուտիլովի բնակարանի աստիճանավանդակի վրա. Իվանը եղել է ակադեմիկոս Պ.Լ.Կապիցայի մտերիմ ընկերը 1916-1926 թվականներին։ Ալեքսեյ Իվանովիչը քաղաքական գործիչ, Սահմանադրական դեմոկրատական կուսակցության անդամ, Պետդումայի I, II, III և IV գումարումների պատգամավոր Կիրիլ Կիրիլովիչ Չեռնոսվիտովի խնամին էր։
Նա իր ընտանիքի հետ ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Միտնինսկայա 11 հասցեում՝ մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը, վերջին 20 տարին։
Նրա կինը, դուստրը՝ Եկատերինան, թոռնուհին և կրտսեր որդին՝ Իվանը, շարունակել են ապրել հին հասցեում 1917 թվականի հոկտեմբերի հեղափոխությունից հետո։
1918թ.-ի գարնանը Ֆինլանդական ծոցի սառույցով հատեցին խորհրդային-ֆիննական սահմանը, հետո շարժվեցին դեպի Փարիզ։ Որդին Սերգեյը լքել է Ռուսաստանը 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից առաջ։
Ռուսական մասոնություն.
1896 թվականին ֆրանսիական Կոսմոս օթյակում ձեռնադրվել է մասոն։ Ֆինանսավորել է Փարիզի «Աստրեա» մասոնական բաժնի ստեղծումը (1921) և մասնակցել (1923 թվականից) ժողովներին, որը միավորել է ռուս գաղթականների մի մասին. երեք մասոնական օթյակների հիմնադիր անդամ ։
Կինոարտադրություն
2005 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի հեռուստատեսության «Իգոր Շադխանի արհեստանոց» ստուդիան ավարտեց «Երկրորդ Պուտիլով» վավերագրական ֆիլմի նկարահանումները՝ նվիրված ֆինանսիստ և ձեռնարկատեր Ալեքսեյ Իվանովիչ Պուտիլովին։
Հղումներ
Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Բատական բլիթ
Բատական բլիթներ (Bath bun), խմորիչով խմորի քաղցր կտորներ, ունեն կլոր ձև, միջուկը թխված շաքարե գնդիկներից է, երեսին ցանված է շաքարի փոշի ։ Միջուկին երբեմն ավելացնում են նաև ցուկատ, հաղարջ, չամիչ և խաղող։
Բատական բլիթները հնարավոր է 18-րդ դարի «Բատական տորթի» շարունակությունն են կազմում։ Առաջին անգամ դրանք հիշատակվում են 1763 թվականին և մինչև օրս արտադրվում են Անգլիայի Բատ քաղաքում։ Միակ փուռը, որտեղ դրանք մինչև օրս պատրաստվում են, Բատի փուռն է իր Չելսիրոուդ, Վեստենհայսթրիթ խանութներով։ 18-րդ դարի բնագիր բաղադրատոմսում օգտագործվում էր նաև բրիոշ կամ յուղով ու ձվով խմորից բուլկի, որի վրա ցանում էին քեմոնի սերմեր կամ շաքարի փոշի։ Բատական բլիթները իրենց այժմյան տեսքով ստեղծվել են Բատում` այցելուներին հանքային ջրերով բուժող բժիշկ Վիլյամ Օլիվերի կողմից։ Հետագայում նա, երբ հասկացավ, որ բլիթները շատ յուղալի են ռևմատիզմով հիվանդների համար, ստեղծեց Օլիվեր թխվածքաբլիթները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիական խոհանոց
Կամ (շրջան)
Կամ  (Landkreis Cham), շրջան Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Կամ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1 509,96 կմ2։ Բնակչությունը 130 370 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 86 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 3 72 է։ Շրջանում 39 համայնք կա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բավարիայի շրջաններ
Նովոուկրաինկա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)
Նովոուկրաինկա (Новоукраїнка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1964 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վյաչեսլավ Բուտուսով
Վյաչեսլավ Գենադևիչ Բուտոսով (Вячеслав Геннадьевич Бутусов, ), խորհրդային և ռուս ռոք երգիչ, Nautilus Pompilius և Յու Պիտեր խմբերի վոկալիստ, գրող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1961 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, Կրասնոյարսկ երկրամասի Բուգաչ գյուղում։ Հոր աշխատանքի պատճառով նրա ընտանիքը հաճախ էր տեղափոխվում, ինչի պատճառով 9-րդ դասարանից նա սովորել և ապրել է սիբիրյան տարբեր քաղաքներում։
9-րդ դասարանում սովորելու ժամանակ նա տեղափոխվում է Սվերդլովսկ (ներկայիս Եկատերինբուրգ), որտեղ էլ շուտով ընդունվում է Սվերդլովսկի ճարտարապետական համալսարան։ Որպես սկսնակ ճարտարապետ նա մասնակցում է Սվերդլովսկի մետրոպոլիտենի կառուցման նախագծմանը։
Առաջին կուրսում ծանոթանում է Դմիտրի Ումեցկիի հետ։ Երկուսն էլ շատ լուրջ խորացան երաժշտության մեջ. նրանք միասին էին նվագում։ Ավարտելուց առաջ նրանք ձայնագրում են «Переезд» (1983) ալբոմը։ Նույն տարում Բուտուսովը ծանոթանում է Իլյա Կորմիլցևի հետ, ում հետ 1985 թվականին ձայնագրում է իր առաջին պրոֆեսիոնալ «Невидимка» ալբոմը։
«Նաուտիլուս» խմբի հետ աշխատելու հետ մեկտեղ, Բուտուսովը և Ումեցկին հանդես էին գալիս նաև «Ստեպ» խմբի կազմում, որը գլխավորում էր թմբկահար Եվգենի Դիմովը։ Խումբը մեծ հայտնիություն չունեցավ, իսկ դրա միակ «Мост» ալբոմը, որը թողարկվել էր 1999 թվականին, վերաթողարկվեց որպես Բուտուսովի սոլո ալբոմ։
1986 թվականին Բուտուսով-Ումեցկի-Կորմիլցև տրիոն ձայնագրում է «Разлука» ձայնապնակը, որով էլ սկսվեց «Նաուտիլուս Պոպմիլիուս» խմբի հայտնիությունը։ Հայտնվել են կենտրոնական մամուլի լրագրող-խմբագիր Եվգենի Դոդոլևի հոդվածում, որը կոչվում էր «Նաուտիլո՞ւս, թե՞ Պոպմիլիուս» ։ Խումբը իր գոյությունը պահպանել է ևս 10 տարի։
1997 թվականին սկսել է իր սոլո կարիերան։ Յուրի Կասպարյանի հետ ձայնագրել է «НезаконНоРожденный …» (1997) և իր սոլո «Овалы» (1998) ալբոմները։ Նկարահանվել է Ալեքսեյ Բալաբանովի «Եղբայր» ֆիլմում, որի համար գրել է սաունդթրեք։ Նաև խաղացել է «Եղբայր 2» ֆիլմում, սաունդթրեք ընտրվեց «Гибралтар-Лабрадор» երգը, որը ձայնագրվել էր Բորիս Գրեբենշչիկովի «Террариум» նախագծի համար, այն հիմնված էր Անատոլի Գունիցկիի բանաստեղծության վրա։
2000 թվականին թողարկվում է Բուտուսովի և «Deadушки» խմբի համատեղ «Элизобарра-торр» ալբոմը, որում խառնված էր էլեկտրոնային և ռոք երաժշտությունը։ 2001 թվականին Բուտուսովը 1990-ականների սկզբին Վիկտոր Ցոյի մահվան պատճառով լուծարված «Կինո» խմբի հետ ձայնագրում է «Звёздный падл» ալբոմը, որը բաղկացած էր Եվգենի Գոլովինի երգերից։ Նա հավաքեց «Յու Պիտեր» խումբը, որի մեջ ներառվում էր Բուտուսովը, Յուրի Կասպարյանը, Օլեգ Սակմարովը և Եվգենի Կուլակովը։ Այդ կազմով նրանք ձայնգրում են «Ударная любовь» (2001) սինգլը և «Имя рек» լիակատար ալբոմը (2003)։ 2003 թվականի վերջին Սակմարովը լքում է խումբը։
2005 թվականին Բուտուսովը ստանում է «Муз-ТВ-2005» մրցանակը՝ ռուսական ռոքի մեջ մեծ ներդրում ունենալու համար։ Այդ տարում թողարկվում է «Աչքակապուկ» ֆիլմը, որի սաունդթրեքի ստեղծմանը մասնակցել է Բուտուսովը։
2007 թվականին նա դառնում է գրող։ Վաճառքում է հայտնվում նրա «Виргостан» գիրքը, որի մեջ ներառվում էր երկու պատմություն և կենցաղում օգտագործվող խոսքերի բառարան։ Մի քանի ամիս անց հրատարակվում ևս մի գիրք, որը կոչվում է «Антидепрессант. Со-Искания»: Այն համարվում է Բուտուսովի և Նիկոլայ Յակիմչուկի համագործակցության արդյունք։ 2011 թվականին հրատարակվում է նրա «Архия» գիրքը։
2008 թվականին Բուտուսովը՝ որպես հրավիրված վոկալիստ, ձայնագրում է երիտասարդ կատարողների երգերի ալբոմը։ Նախագծի երաժշտական պրոդյուսերը դարձավ «Չեբոզա» խմբի ավագ Վասիլի Գոնչարովը։ Ալբոմը ստանում է «Модель для сборки» անվանումը։
2008 թվականի հունիսի 17-ին թողարկվեց Վյաչեսլավ Բուտուսովի և «Յու Պիտեր» խմբի «Богомол» ալբոմը։
2013 թվականի Վյաչեսլավ Բուտուսովը մասնակցել է «Летающие звери» բարեգործական մուլտիպլիկացիոն պրոյեկտին։ Դրան մասնակցում էին նաև Չուլպան Խամատովան, Անդրեյ Մակարևիչը և Սերգեյ Մակովեցկին։ Այդ նախագծից ստացած գումարները փոխանցվում էին երեխաների բուժմանը։
2015 թվականին Յու Պիտերը վերջացրեց իր աշխատանքը թվով հինգերորդ ստուդիական ալբոմի վրա, որը կոչվում է «Гудгора»: Պրեմերիան տեղի է ունեցել փետրվարի 24-ին։
Ընտանիք
Վյաչեսլավ Բուտուսովը ներկայումս ամուսնացած է Անժելիկա Էստոևի հետ (ծնված՝ 1970). սա նրա երկրորդ ամուսնությունն էր։ Բուտուսովն ունի չորս երեխա՝ երեք դուստր՝ Աննան (առաջին ամուսնությունից՝ ճարտարապետ Մարինա Դաբրովոլսկի-Բուտուսով), ծնվել է 1980 թվականին, Քսենիա (ծնված՝ 1991), Սոֆյա (ծնված՝ 1999) և որդին՝ Դանիելը (տան ամենափոքր երեխան, ծնված՝ 2005) : Առաջին և երկրորդ դուստրները ծնվել են նույն օրը՝ հուլիսի 31-ին, նրանց միջև տարբերությունը 11 տարի է։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Վյաչեսլավ Բուտուսովը դարձավ պապիկ՝ ծնվեց նրա ավագ դուստր Քսենիայի դուստրը։
Ֆիլմագրություն
Սաունդթրեքերի հեղինակ. Դերեր ֆիլմերում. Նաև նկարահանվել է Յուրի Շևչուկի «Осень» (2008) տեսահոլովակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս կիթառահարներ Կատեգորիա:Ռուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ
Դյուրտյուլի (գյուղ, Շարանսկի շրջան)
Դյուրտյուլի (Дюртюли, Дүртөйлө), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 578 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի բնակավայրեր
Պետրո-դավիդովսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)
Պետրո-դավիդովսկի գյուղական խորհուրդ  (Петро-Давидівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Պետրո-դավիդովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 673 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,40 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1987 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նապոլեոն Բոնապարտը և շախմատը
Նապոլեոն Բոնապարտը և շախմատը, թեմա, որը հետաքրքրել է պատմաբաններին, արվեստաբաններին, շախմատագետներին, որոնք դրան նվիրված ուսումնասիրություններ ունեն։ Նապոլեոնը իր ողջ կյանքի ընթացքում շախմատ է խաղացել։ Մասնավորապես, 1794-1795 թվականներին քսանհինգ տարեկանում նա ամեն օր եղել է «Դե լյա Ռեժանս» սրճարանում՝ կամ հետևելու շախմատային խաղի, կամ ինքը խաղալու։ Պահպանվել են Նապոլեոնին մտերիմ բազմաթիվ մարդկանց վկայություններ, որոնցում ասվում է շախմատով նրա տարվածության մասին։ Մեզ հասած որոշ կարճ պարտիաներ զգուշավորությամբ վերագրվում են Բոնապարտին։
Աղբյուրներ
Նապոլեոն Բոնապարտի կյանքի ընթացքում ժամանակակիցները չեն նշել կայսեր հետաքրքրվածությունը շախմատի նկատմամբ, սակայն նրա մահից հետո ի հայտ են եկել կայսեր մտերիմների բազմաթիվ գրառումներ, որոնցում պատմվում է այդ խաղով նրա տարվածության մասին։
Նապոլեոնն սկսել է անգիր արտասանել Կոռնեյլի և Վոլտերի աշխատություններից բանաստեղծական հատվածներ, իսկ տիկին դը Ռեմյուզային մատ հայտարարելով՝ խոստացել է նրան ռևանշի հնարավորություն տալ հաջորդ օրը։
Լուի Անտուան Ֆովել դը Բուրյենը (1769-1834) 1797 թվականից եղել է Նապոլեոնի քարտուղարը։ Բուրյենը ուղեկցել է նրան բոլոր արշավների ժամանակ, սակայն 1802 թվականին զրկվել է պաշտոնից ֆինանասական մեքենայությունների կասկածով։ 1829 թվականին Բուրյենը հրատարակել է հուշեր «Հիշողություններ Նապոլեոնի, Դիրեկտորիայի, Կոնսուլության և Վերականգնման մասին» («Mémoires sur Napoléon, le Directoire, le Consulat, l’Empire et la Restauration»), որոնք հետաքրքիր են հաղորդած մանրամասների առումով, սակայն ոչ միշտ են արժանահավատ՝ իր ժամանակ տեղիք տալով բազմաթիվ բամբասանքների և վեճերի։ Այնտեղ կարճ նշում կա կայսեր առօրյա կյանքում շախմատի մասին։
Էմանուել Օգյուստեն դը Լաս Կազը ֆրանսիացի քարտեզագիր էր, Նապոլեոնի ուղեկիցը Սուրբ Հեղինե աքսորման ժամանակ, իր «Սուրբ Հեղինեի հուշամատյան» հուշերում նա գրել է. «Ճաշից առաջ կայսրը շախմատի մի քանի պարտիա էր խաղում»։
Լեդի Մալկհոլմն այցելել է Նապոլեոնին Սուրբ Հեղինեի կղզի։ Մալկհոլմ Քլեմենթինան (ի ծնե՝ Էլփինսթոուն) եղել է կոնտրադմիրալ Փալթնի Մալկհոլմի (որը 1816 թվականի հունիսից 1817 հունիս ղեկավարել է Սուրբ Հեղինե կղզու ռազմածովային բազան, օգտվել է Նապոլեոնի դրությունից և բազմաթիվ զրույցներ ունեցել նրա հետ) կինը և ադմիրալ լորդ Քեյթւ զարմուհին։ Հուշեր է թողել Նապոլեոնի հետ հանդիպումների մասին.
Ալբինա դը Մոնտոլոնը (1779-1848) եղել է Նապոլեոնի գեներալներից մեկի կինը, իր հուշերում պնդում է, որ որպես շախմատիստ Բոնապարտի թույլ լինելու մասին բոլոր նշումները բրիտանական քարոզչություն են։ Նա գրել է, որ «Հեշտ չէր խաղալ կայսեր հետ։ Նա առաջինը իր զինվորներն էր շարժում, և դա զվարճացնում էր նրան՝ սկսել պարտիան անսովոր քայլերով»։
Բրիտանացի ռազմական բժիշկ Էդվարդ Բարի Օ'Միրան ուղեկցել է կայսերը Սուրբ Հեղինե կղզի, որտեղ երեք տարի եղել է նրան բուժող բժիշկը։ Նապոլեոնի մահից հետո 1822 թվականին նա հուշեր է հրատարակել «Ձայն Սուրբ Հեղինե կղզուց» վերնագրով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատը գեղանկարչության մեջ Կատեգորիա:Նապոլեոն Կատեգորիա:Շախմատը Ֆրանսիայում
Ռուբիատաբա
Ռուբիատաբա (Rubiataba), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի կենտրոնական մասում։ Մտնում է Սիերիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 025 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 748,273 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գոյաս նահանգի բնակավայրեր
Incredibox
Incredibox, երաժշտական բիթբոքս խաղ և կայք է, որը մշակվել և հրապարակվել է ֆրանսիական So Far So Good (SFSG) ընկերության կողմից։ Խաղի ընթացքը բաղկացած է որոշակի երաժշտական հատվածներ պարունակող սրբապատկերներ կերպարների վրա քարշ տալուց՝ այդպիսով ստանալով տարբեր կոմպոզիցիաներ։ Խաղացողը կարող է գտնել համակցություններ՝ անիմացիոն բոնուսները բացելու համար, ինչպես նաև ձայնագրել միքսեր՝ վարկանիշային աղյուսակում մասնակցելու համար։ Հասանելի է նաև ավտոմատ ռեժիմ, որը պատահականորեն ստեղծում է կոմպոզիցիա։
Պատմություն
2009 թվականին երեք հոգուց բաղկացած թիմը՝ կոմպոզիտոր և երգիչ Փոլ Մալբուրե (ֆրանսերեն՝ Paul Malburet, հայտնի է նաև Incredible Polo կեղծանունով), ծրագրավորող Ալան Դյուրան (ֆրանսերեն՝ Allan Durand) և դիզայներ Ռոման Դելամբիլին (ֆրանսերեն՝ Romain Delambily) որոշել է. ստեղծել ինտերակտիվ երաժշտական ​​վեբ հավելված՝ ձեր ստեղծագործական հմտությունները համատեղելու համար։ 1.0 տարբերակի թողարկումից ընդամենը մեկ տարի անց խաղը, որը կոչվում է «Incredibox», ճանաչում ստացավ մեծ թվով օգտատերերի շրջանում և բազմաթիվ դրական արձագանքներ։
2011 թվականին Ալանը, Ռոմանը և Փոլը հիմնեցին So Far So Good-ը, որպեսզի կենտրոնանան իրենց արտադրանքի հետագա զարգացման վրա՝ այն դարձնելով «պրոֆեսիոնալ» (ինչպես Ալանը հետագայում խոստովանեց տեսազրույցում ), ինչպես նաև աշխատելով այլ մուլտիմեդիա նախագծերի վրա։ Վերջին երեք տարիների ընթացքում (2012-ից 2014 թվականներին) ընկերությունը թարմացրել է իր կայքը երեք նոր տարբերակներով՝ «Little Miss», «Sunrise» և «The Love», որոնցից յուրաքանչյուրը ունի յուրահատուկ հնչյուններ և կերպարների ձևավորում, ինչպես նաև նոր տարբերակ։ առանձնահատկություններ. ձայնագրել ձեր սեփական միքսերը, որը թույլ է տալիս դրանք կիսել այլ օգտվողների հետ և ավտոմատ ռեժիմ, որը ստեղծում է պատահական մեղեդի ։
2016 թվականին So Far So Good-ը թողարկեց Incredibox-ը որպես iOS պլատֆորմի բջջային սարքերի համար նախատեսված հավելված, որը հետագայում ներառեց նոր ոճ՝ «Բրազիլիա»։ 2017 թվականի դեկտեմբերի 15-ին խաղը տեղափոխվեց Android և հասանելի դարձավ Google Play հավելվածների խանութում, իսկ 2018 թվականի մարտի 5-ին թողարկվեց «Alive» 6.0 տարբերակը ։ Նույն 2018 թվականին թիմը վերաթողարկեց 1.0 տարբերակը՝ դրան ավելացնելով նոր հնչյուններ և վերագրանցելով հինները։ 2018 թվականի նոյեմբերի 15-ին խաղի desktop տարբերակը թողարկվեց MacOS-ի համար, իսկ դեկտեմբերի 5-ին՝ Windows-ի համար։
Աբդուրահիմ Տիլեշուպ Օտկուր
Կենսագրություն
1942 թվականին ավարտել է Սինցզյանի համալսարանը և մինչև 1949 թվականն աշխատել է որպես «Altay Geziti till» թերթի խմբագիր։ 1949-1980 թվականներին լավ տիրապետելով ույղուրերենին, չինարենին, ռուսերենին, անգլերենին և մի շարք թյուրքական լեզուների, որպես թարգմանիչ աշխատել է մի շարք պետական հաստատություններում։
1980 թվականից եղել է Սինցզյան Ույղուրական ինքնավար մարզի փիլիսոփայության և սոցիալական գիտությունների ակադեմիայի գրական հետազոտությունների ինստիտուտի աշխատակից։ 1988 թվականին նշանակվել է «Kutadgu Bilig» ընկերության փոխնախագահ։ Որոշ աղբյուրների համաձայն, երկու անգամ (1951-1958, այնուհետեւ 1966-1976թթ.) Չինաստանի իշխանությունները բանտարկել են նրան` ազգայնական գործունեության մեղադրանքով ։
Աշխատանքներ
Աբդուրահիմ Տիլեշուպ Օտկուրի բանաստեղծություններն առաջին անգամ հրապարակել են 1940 թվականին։ «Տարիմ գետի ափով» և «Սրտի մեղեդի» ստեղծագործությունները շատ հայտնի էին։ Հեղինակի վերջին վեպերը` «Ճանապարհ» և «Մոռացված հողը», դարձել են ույղուրների շրջանում ամենատարածված գրքերը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ջինիշյան հիշատակի ձեռնարկի Լիբանանի մասնաճյուղ
Ջինիշյան հիշատակի ձեռնարկի Լիբանանի մասնաճյուղը հիմնվել է 1967 թվականին։ 2000 թվականին տարեկան բյուջեն կազմել է 935 հազար դոլար։
Նպատակ
Նպատակն է նյութապես ու բարոյապես օժանդակել անապահով ընտանիքներին, ծերերին, հիվանդներին։ Ունի մանկամսուր՝ աշխատող կամ հիվանդ մայրեր ունեցող մանուկների համար։
Կատեգորիա:Հիմնարկություններ
Շահ Դիլի
Շահ Դիլի (Şah Dili), ցամաքալեզվակ Ադրբեջանի արևելյան հատվածում գտնվող Ապշերոնյան թերակղզում։ Համարվում է Ադրբեջանի ամենաարևելյան ցամաքային կետը։ Վարչականորեն պատկանում է Բաքվի Բինա գյուղին։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Ցամաքալեզվակն ունի երկար և նեղ ձև։ Տարածված են աղի արհեստական լճերը և ճահճային հատվածները։ Ծովի մակարդակից քիչ բարձր լինելը բացատրում է մակերևույթի մոտ աղի գրունտային ջրերի առկայությունը։ Ցամաքալեզվակի կլիմային բնորոշ են ուժեղ քամիները։
Ապշերոնի ազգային պարկ
Ցամաքալեզվակի տարածքում է գտնվում Ապշերոնի ազգային պարկը ։ Հրվանդանի ցամաքային տարածքում բնակվում են շնագայլեր, աղվեսներ, գորշուկներ, նապաստակներ, Կասպից ծովի ջրերում` փոկեր և ձկներ, թռչուններից` արծաթափայլ որոր, թշշան կարապ, սև փարփար, փասյանաբադ, կռնչան բադ, սպիտակ մեծ տառեղ, ճահճային մկնաճուռակ և այլ չվող թռչուններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ցամաքալեզվակներ Կատեգորիա:Կասպից ծովի ցամաքալեզվակներ
Կամո Խանաղյան
Կամո Խանդաղյան Հակոբի (օգոստոսի 22, 1967, Տաշիր - ապրիլի 21, 1994, գյուղ Կարմիրավան (ԼՂՀ Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ։
Ավարտել է Երևանի առևտրի ուսումնարանը (1985)։ 1985-1987 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված Ուժերում։ 1994 թվականին կամավոր անդամագրվել է Վ. Վարդանյանի գրոհային ջոկատին և մասնակցել Մարտակերտի շրջանի ազատագրական մարտերին։ Աչքի է ընկել Կարմիրավանի ազատագրական մարտերի ժամանակ։
Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով։ Թաղված է Եռաբլուրում։
Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 21 մահեր Կատեգորիա:1994 մահեր Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Տաշիր քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Կարմիրավան գյուղում մահացածներ
Ստուգաբանություն
Ստուգաբանություն (հին հուն. ἔτυμος՝ ճշմարիտ + հին հուն. λόγος՝ դատողություն), լեզվաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է բառերի ծագումը, պատմությունը և ժամանակի ընթացքում նրանց ձևի ու իմաստի փոփոխությունները։ Հունարեն եզրի հեղինակ է համարվում հույն հնադարյան փիլիսոփա Քրիսիափոսը (մ.թ.ա. 281/278 - 208/205)։
Հղումներ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Ուտա (Սարդինիա)
Ուտա (իտալ.Uta), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում ։
Բնակչությունը 6915 մարդ (2004 թ.), բնակչության խտությունը 49,77 մարդ /կմ ²։ Տարածքը զբաղեցնում է 134,46կմ²։ Փոստային հասցե՝ 9010, հեռախոսային կոդ՝ 070:
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Սուրբ Նահատակ Իուստան։ Տոնը նշվում է ամեն տարի մայիսի 14-ին։
Ժողովածու (2224)
Ժողովածու (2224), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2224 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1771 թվականին Պետրոս կրոնավոր գրիչի կողմից, Էջմիածնում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8×16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 331 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգիրով։ Ունի տերունական 1, կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 3ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սամեսխիո
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 9 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 333 մարդ ։
Զաբոլոտնոե (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
Զաբոլոտնոե (Заболотне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
Կրոնը Բրազիլիայում
Քրիստոնեությունը Բրազիլիայում ամենամեծ կրոնն է, իսկ կաթոլիկները ամենաշատ հետևորդներն ունեն։ Բրազիլիայի պորտուգալական գաղութացման ժամանակ ստրկացված աֆրիկացիների, տեղաբնիկների և կաթոլիկ եկեղեցու ավանդույթների միաձուլումը հանգեցրեց սինկրետիստական պրակտիկաների զարգացմանը բրազիլական կաթոլիկության համընդհանուր հովանու ներքո, որը բնութագրվում է ավանդական պորտուգալական տոնակատարություններով ։ Մինչև վերջերս կաթոլիկությունը գերակշռող էր։ 21-րդ դարում արագ փոփոխությունները հանգեցրել են աշխարհիկության աճին (առանց կրոնական պատկանելության), իսկ ավետարանական բողոքականությունը կազմում է բնակչության ավելի քան 22%-ը։ 2010 թվականի մարդահամարը ցույց է տալիս, որ բրազիլացիների 65%-ից քիչը իրեն համարում էին կաթոլիկ (1970 թվականի՝ 90%-ի համեմատ), իսկ կարդինալ Կլաուդիո Հումմեսը սա մեկնաբանեց այսպես․ «Մենք տագնապով հետևում ենք, թե դեռ որքան ժամանակ Բրազիլիան կմնա կաթոլիկ պետություն»  ։ Չնայած երկրում կաթոլիկության ցուցանիշները անկում են ապրում, սակայն այն գերակշռող է մնում Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանի մեծ մասում  ։ Որոշ վերլուծաբաններ կանխատեսում են, որ 2030 թվականին բողոքականների թիվը, հավանաբար, կգերազանցի կաթոլիկներին  ։
1891 թվականին, երբ ստեղծվեց Բրազիլիայի առաջին հանրապետական սահմանադրությունը, Բրազիլիան դադարեց պաշտոնական կրոն ունենալ և այն ժամանակվանից մնաց աշխարհիկ, թեև կաթոլիկ եկեղեցին մնաց քաղաքականապես ազդեցիկ մինչև 1970-ական թվականները։ Բրազիլիայի սահմանադրությունն երաշխավորում է կրոնի ազատությունը և խիստ արգելում է կառավարության աջակցությամբ կրոնի հիմնումը ։ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով ՝ երկրի բնակչության 64,63%-ը իրեն համարում է կաթոլիկ, 22,2%-ը՝ բողոքական, 8%-ը՝ անկրոն, և 5,2%-ը՝ այլ կրոնների հետևորդներ (հիմնականում սպիրիտիստներ կամ Կարդեկիստներ, ովքեր հետևում են Ալլան Կարդեկի, Ումբանդիստների, Կանդոմբլեի, Եհովայի վկաների, Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցու վարդապետություններին, և կա բուդդիստների, հրեաների, մուսուլմանների փոքրամասնություններ)։
Զաբոլոտնոե (գյուղ, Շոստկայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Զաբոլոտնոե գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Կրոնը Բրազիլիայում
Թեև դաշնային սահմանադրությունը երաշխավորում է կրոնական հանդուրժողականությունը իր բոլոր քաղաքացիների համար, այն բացահայտորեն արգելում է Դաշնությունը կազմող բոլոր անդամներին հիմնել և ֆինանսավորել պետական դավանանքներ և եկեղեցիներ, որոնք վերահսկվում և համակարգվում են կառավարության կողմից, քանի որ մինչ այժմ Բրազիլիայի պետությունը ճանաչում է կաթոլիկ եկեղեցու «յուրահատուկ դերը» իրավական համակարգում, ինչի պատճառով օրենքը ճանաչում է Մարիամ Աստվածածնին՝ Հիսուսի մորը՝ որպես «Բրազիլիայի հովանավոր», կաթոլիկ տոները (օրինակ՝ Ապարեցիդայի Տիրամոր օրը և մեր Տիրոջ ծննդյան օրը) օրենքով ճանաչվում են որպես ազգային տոներ, կաթոլիկ կրոնն ունի բացառիկ օրենք, որը կարգավորում է նրա հարաբերությունները պետության հետ, քաղաքներն ու նահանգները կրում են կաթոլիկ սրբերի անունները, «Աստծուն փառք» արտահայտությունը առկա է ռեալի բոլոր թղթադրամների վրա, և երկրում բացառապես կաթոլիկական ուսուցումը թույլատրվում է պետական դպրոցներում։
Ժողովրդագրություն
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի՝
Կաթոլիկություն
Բրազիլիան աշխարհում ամենամեծ թվով կաթոլիկ քրիստոնյաներն ունի ։ Կաթոլիկությունը Բրազիլիայի գլխավոր կրոնն է եղել 16-րդ դարի սկզբից։ Այն ներմուծվել է բնիկ բրազիլացիների շրջանում ճիզվիտ միսիոներների կողմից, ինչպես նաև պորտուգալացի առաջին վերաբնակիչների կողմից։
Գաղութատիրության ժամանակ կրոնի ազատություն չկար։ Բոլոր պորտուգալացի վերաբնակիչները և բրազիլացիները պարտադիր կերպով կապված էին կաթոլիկ հավատքի հետ և պարտավոր էին տասանորդ վճարել եկեղեցուն։ Բրազիլիայի անկախությունից հետո 1824 թվականին առաջին սահմանադրությունը սահմանեց կրոնի ազատությունը, սակայն կաթոլիկությունը պահպանվեց որպես պաշտոնական կրոն։ Կայսերական կառավարությունը աշխատավարձ էր վճարում կաթոլիկ քահանային և ազդում էր եպիսկոպոսների նշանակման վրա։ Համայնքների քաղաքական-վարչական բաժանումը ուղեկցում էր եպիսկոպոսությունների հիերարխիկ բաժանմանը «ֆրեգեզիա»-ներում (ծխերում)։ Որոշ խոչընդոտներ կային նաև կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանող տաճարների և գերեզմանոցների կառուցման համար։ 1891 թվականին առաջին հանրապետական սահմանադրությունը բաժանեց կրոնը պետությունից և բոլոր կրոնները հավասարեցրեց օրենսգրքում, սակայն կաթոլիկ եկեղեցին մնաց շատ ազդեցիկ մինչև 1970-ականները։ Օրինակ՝ կաթոլիկ եկեղեցու խիստ հակազդեցության պատճառով Բրազիլիայում ամուսնալուծությունը թույլ չէր տրվել մինչև 1977 թվականը, նույնիսկ եթե բաժանված զույգը այլակրոն էր։
Բրազիլիայում կիրառվող կաթոլիկ հավատքը լի է ժողովրդական տոնակատարություններով, որոնք արմատավորված են դարավոր պորտուգալական ավանդույթներում, բայց նաև մեծապես ազդված են աֆրիկյան և բնիկ բրազիլացիների ավանդույթների կողմից։ Հանրաճանաչ ավանդույթները ներառում են ուխտագնացություններ դեպի Ապարեցիդայի Տիրամոր ազգային տաճար, ով Բրազիլիայի հովանավոր սուրբն է։ Անցյալ դարում բազմաթիվ եվրոպացի ներգաղթյալների ընդունած տարածքները, հատկապես իտալացիները և գերմանացիները, ունեն կաթոլիկական ավանդույթներ, որոնք ավելի մոտ են Եվրոպայում կիրառվող ավանդույթներին։
Կաթոլիկների ամենամեծ մասը կենտրոնացած է Հհյուսիսարևելյան (59%) և Հարավային (53%) տարածաշրջաններում։ Կաթոլիկների ամենափոքր մասնաբաժինը գտնվում է Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում (49%)։ Պիաուիի նահանգը ունի կաթոլիկների ամենամեծ համամասնությունը (85%), իսկ Ռիո դե Ժանեյրոյի նահանգն ունի ամենափոքրը (45.19%): Նահանգների կենտրոնների ցանկում Թերեզինան ունի երկրում կաթոլիկների ամենամեծ համամասնությունը (86,010%), որին հաջորդում են Արակաժուն, Ֆորտալեզան, Ֆլորիանապոլիսը և Ժուան Պեսոան ։
Բողոքականություն
Բրազիլիայում բողոքականությունը հիմնականում ծագել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին ամերիկացի միսիոներների ջանքերով։ Ավետարանական բողոքականությունը և հոգեգալստականները շատ արագ մեծացել են Բրազիլիայում 20-րդ դարի վերջից ։ 2010 թվականի մարդահամարը ցույց է տալիս, որ Բրազիլիայի բնակչության 22,2%-ը բողոքական է՝ մոտ 44 միլիոն մարդ։ Բրազիլիան բողոքականության բազմաթիվ տարբերակներ ունի։ Նրանցից նոր հոգեգալստականները, հին հոգեգալստականները և ավանդական բողոքականները (նրանց մեծ մասը բապտիստներ, պրեսբիտերներ և մեթոդիստներ են) հիմնականում Մինաս Ժերայսից դեպի հարավ են տեղաբաշխված։ Բրազիլիայի անգլիկան եպիսկոպոսական եկեղեցին, որը մաս է կազմում Անգլիկան միությանը, ունի մոտ 120,000 անդամ։ Նոր հոգեգալստական կենտրոններն են Լոնդրինան Պարանա նահանգում, ինչպես նաև Սան Պաուլո, Ռիո դե Ժանեյրո և Բելու Օրիզոնտի (Մինաս Ժերայսի կենտրոնը) քաղաքները, հատկապես այդ քաղաքների արվարձանները և մերձակա շրջանները։ Լյութերականները կենտրոնացած են հիմնականում Ռիո Գրանդի դու Սուլ, Սանտա Կատարինա նահանգներում և Ռիո դե Ժանեյրո ու Էսպիրիտու Սանտու նահանգների գյուղական շրջաններում։