cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուսուպովո (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)
Յուսուպովո (Юсупово, Йосоп), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 696 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի բնակավայրեր
Այրիսար (բլուր)
Այրիսար, բլուր Հայաստանի Արարատի մարզոսմ, Վեդի գետի աջափնյակում, Վեդի քաղաքից 2,5 կմ արևմուտք։ Բարձրություն 891 մ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բլուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի բլուրներ Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռնագրություն
Գատիշչե (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Գատիշչե (Гатище), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գատիշչե գյուղում բնակվում էր 509 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,109 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4669,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվարիստոս (Հռոմի պապ)
Եվարիստոսը (Euaristus, ), հինգերորդ Հռոմի պապն է։
Կենսագրություն
Իր ծննդավայրի կամ ազգության մասին ոչ մի հստակ տեղեկություն չկա։ Ըստ մի վարկածի նա Անտիոքի հույն է, իսկ ըստ մյուս վարկածի նա ծնվել է Պաղեստինում։ Հավանաբար ծնվել է 44 թ-ին։ Հաջորդել է Կղեմես I-ին, որը մահացել է մ.թ. I հարյուրամյակի վերջում։ «… Կղեմեսին հաջորդում է Եվարիստոսը», գրում է սուրբ Հիրենեոսը, իսկ Եվարիստոսը ավելացնում է, որ նրա պոնտիֆիկատը շարունակվեց 8 տարի, վերագրելով իր վերելքը Հռոմեական Աթոռին՝ կայսր Տրայանոսի կառավարության ժամանակ, սակայն համաձայն ներկայիս ընդունված ժամանակագրության, նրա պոնտիֆիկատի սկիզբը համընկնում է կայսր Ներվայի կառավարման հետ (96-98 թթ.)։
Liber Pontificalis տեղեկացնում է, որ Եվարիստոսը ծագումով հույն էր, և նա առաջինն է բաժանել է Հռոմը ծխական համայնքների։ Սուրբ պապի հիշատակը հռոմեական օրացույցի համաձայն նշվում է հոկտեմբերի 26-ին։ Իրականում համեմատաբար հավաստի տեղեկությունները Հռոմի պապաերի մասին (մինչև V դար՝ եպիսկոպոսներ) առկա են միայն III դարում, այն էլ՝ խնդիրներով։ Համարվում է, որ Եվարիստոսը մահացել է տանջամահ լինելով, բայց այս փաստը չի ապացուցվել։
Նրան հաջորդել է Ալեքսանդր I :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ապրիլի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 26 մահեր Կատեգորիա:Կաթոլիկ եկեղեցու սրբեր
Յակուբ Բարտոշ
Յակուբ Բարտոշ (Jakub Bartosz,, լեհ ֆուտբոլիստ, խաղում է պաշտպանի դիրքում։ Հանդես է գալիս լեհական «Վիսլա» (Կրակով) ակումբի կազմում։
Ակումբային կարիերա
Բարտոշը Կրակովի «Վիսլա» ակումբ սան է։  2014 թվականին ավարտել է ակումբի ակադեմիան և դրանից գրեթե անմիջապես հետո՝ 2014 թվականի ապրիլի 12-ին, կատարել է իր նորամուտը Լեհաստանի առաջնությունում՝ «Պոդբեսկիձե» ակումբի դեմ խաղի 24-րդ րոպեին փոխարինելով Պյոտր Բրոժեկին ։
2014/2015 մրցաշրջանում նա խաղացել է երիտասարդական կարիերան, ինչից հետո խաղադաշտ է վերադարձել 2015/2016 մրցաշրջանում։ Մասնակցել է վեց խաղի, որոնցից չորսում խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում։ 2016/2017 մրցաշրջանում սկսել է խաղալ որպես մենկարկային կազմի խաղացող, սակայն հետո կրկի վերադարձել է պահեստայինների նստարանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ավազաբլրի ժամանակագրությունը
«Ավազաբլրի ժամանակագրությունը», ամերիկացի գրող Ֆրենկ Հերբերտի գիտաֆանտաստիկ վեպերի շարք։
Շարքի վեպեր
Այս ֆանտաստիկ հեքսալոգիան (հեքսալոգիա է կոչվում սյուժեով, հերոսներով և ընդհանուր գծերով միմյանց հետ կապված ստեղծագործությունների շարքը, որը կազմված է վեց մասից) ընդգրկում է 5000 տարի և հանդիսանում է համաշխարհային ֆանտաստիկայի պատմության ամենամասշտաբային էպոպեաներից մեկը։ Հեքսալոգիայի վերջին գիրքը չի եզրափակում շարքը, քանի որ Ֆրենկ Հերբերտը մտադիր էր գրել ևս մեկ, ամփոփիչ վեպ։ Գրողի որդին` Բրայան Հերբերտը, հայտնի ֆանտաստ գրող Քևին Ջեյմ Անդերսոնի հետ պահպանված սևագրությունների հիման վրա համահեղինակել է երկու վեպ, որոնք շարունակում են վիպաշարը` «Ավազաբլրի որսորդները» և «Ավազաբլրի ավազե որդերը»։
Շարքին է հարում նաև Ֆրենկ Հերբերտի «Ճանապարհ դեպի Ավազաբլուր» պատմվածքը` «Աչք» գրքից, որը հրատարակվել է 1985 թվականին։
Միջազգային աստղագիտական միությունը Տիտան արբանյակի վրա գտնվող լաբիրինթոսները և հարթությունները անվանելու համար օգտվել է Ֆրենկ Հերբերտի այս շարքում մոլորակներին տրված անուններից ։
Շարունակություն
Բրայան Հերբերտի և Քևին Ջեյմ Անդերսոնի շարքեր.
Այլ գրքեր.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հորինված աշխարհներ Կատեգորիա:Ամերիկյան գրքեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ գրականություն
Դոլմատովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)
Դոլմատովո (Долматово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Վիլյամ թագավորի պատերազմ
Վիլյամ թագավորի պատերազմ (King William's War), (1688–1697, հայտնի նաև որպես Երկրորդ Հնդկական պատերազմ, Ջիան Բաուդոյնի պատերազմ, Կաստինի պատերազմ կամ Առաջին միջեկեղեցական պատերազմ Ֆրանսիայում ) Իննամյա պատերազմի Հյուսիսային Ամերիկայի թատրոն էր (1688–97), հայտնի նաև որպես Մեծ Դաշինքի պատերազմ կամ Աուգսբուրգի պատերազմ։ Այն առաջին 6 գաղութային պատերազմներից է (տե՛ս չորրորդ  Ֆրանսիական և Հնդկական պատերազները, Հայր Ռեյլի պատերազմը և  Հայր Լե Լեթրուի պատերազմը) Նոր Ֆրանսիայի և Նոր Անգլիայի միջև իրենց դաշնակից երկրների հետ՝ նախքան Ֆրանսիայի մայրցամաքի տարածքները զիջելը Հյուսիսային Ամերիկայի արևելքում՝  Միսսիսսիպի գետի մոտ, 1763 թվականին։
Վիլյամ թագավորի պատերազմի համար Անգլիան և Ֆրանսիան մտածում էին ոչ միայն իրենց դիրքի թուլացման մասին Եվրոպայում, այլ նաև Հյուսիսային Ամերիկայում աջակցելու պատերազմին ։ Նոր Ֆրանսիան և Վաբանակի կոնֆեդերացիան կարողացան կանխել Անգլիայի առաջխաղացումը դեպի Աքադիա, որի սահմանը գծել էր Ֆրանսիան մինչև հյուսիսային Մեյնում Կեննեբեկ գետ ։ Ըստ 1697 թվականի Ռիսվիկի պայմանագրի պայմանների, որ արդեն ավարտվել էր Իննամյա պատերազմը, Ֆրանսիայի սահմանները և պահակակետերը, Անգլիայի և Նյու Յորքի տարածքները մեծ  մասամբ մնացին անփոփոխ։
Պատերազմի առաջացման հիմնական պատճառներից մեկն այն էր, որ այն պայմանագրերն ու դաշնագրերը, որ հասել էին թագավոր Ֆիլիպի պատերազմի վերջում, (1675–1678) չէին պահպանվել։ Դրան ավելացրած՝  անգլիացիներն անհանգստացած էին, որ հնդիկները կընդունեն ֆրանսիացիներին կամ հոլանդացիներից օգնություն կստանան։ Հնդիկները հարձակվեցին անգլիացիների վրա և խուճապի մատնեցին նրանց, արդյունքում ստացվեց այնպես, որ նրանք ֆրանսիացիների կողմից էին։ Ֆրանսիացիները այնքան լավ էին խաղում, որ նրանք կարծեցին, թե հնդիկները անգլիացիների հետ են աշխատում։ Բացի այն փաստից, որ անգլիացիները ընկալում էին հնդիկներին որպես իրենց հպատակ ժողովուրդ, չնայած հնդիկները չէին ցանկանում դա հաստատել, ի վերջո հանգեցրեց երկու հակամարտությունների, որոնցից մեկը Վիլյամ թագավորի պատերազմն էր ։
Հյուսիսային Ամերիկան 17-րդ դարի վերջին
Պատերազմի սկզբում Անգլիայի բնակչությունը 154000 մարդ էր կազմում։ Այնուամենայնիվ, նրանք բաժանված էին մի քանի գաղութների Ատլանտյան օվկիանոսի ափի երկայնքով, որը անկարող էր արդյունավետ համագործակցել դաշնակիցների հետ, այդ պատճառով նրանք ևս ընդգրկվեցին Պանծալի հեղափոխության մեջ ։ Անգլիացիները ղեկավարության կարիք ունեին և բարդ հարաբերություններ իրենց իրոկեզ դաշնակիցների հետ ։
Նոր Ֆրանսիան բաժանված էր 3 մասի՝ Աքադիայի,  Կանադայի և  Լուիզիանիայի ։ Ֆրանսիայի բնակչությունը 1689 թվականին 14000 մարդ էր կազմում ։ Գիտակցելով իրենց թվային անբավարարությունը՝  նրանք լավ փոխհարաբերություներ սկսեցին զարգացնել բնիկ ժողովուրդների հետ, որպեսզի բազմապատկեն իրենց ուժերը և արդյունավետ մարտավարություն ունենան ։
Պատերազմի պատճառները
Պատերազմի եվրոպական պատճառների հետագա մանրամասների համար տե՜ս «Իննամյա պատերազմ»-ը և «Պանծալի հեղափոխություն»-ը։ Անգլիայի կաթոլիկ թագավոր Ջեյմս երկրորդը գահընկեց էր արվել 1688 թվականի վերջին Պանծալի հեղափոխության ժամանակ, որից հետո Վիլյամ երրորդը և  Մերի երկրորդը վերցրեցին գահը։ Վիլյամը միացել էր  Աուգսբուրգի լիգային Ֆրանսիայի դեմ պատերազմում (սկսած 1688 թ․-ից շուտ), որտեղ Ջեյմսը հասցրել էր փախչել։
Հյուսիսային Ամերիկայում տարաձայնություններ կային Նոր Ֆրանսիայի և Հյուսիսային Անգլիայի գաղութների միջև, որոնք 1686 թվականին միավորվեցին  Նոր Անգլիայի տիրույթում։ Նոր Անգլիան և  Իրոկեզյան կոնֆեդերացիան կռվում էին Նոր Ֆրանսիայի և  Վաբանակի կոնֆեդերացիայի դեմ։ Իրոկեզները գերիշխում էին Մեծ լճեր կոչվող տարածքում մորթու առևտրին և 1680 թ․-ից սկսած կոնֆլիկտի մեջ էին Ֆրանսիայի հետ ։ Նոր Անգլիայի հորդորով իրոկեզները խոչընդոտեցին առևտրի զարգացմանը Նոր Ֆրանսիայի և արևմտյան ցեղերի միջև։ Դրան պատասխան՝  Նոր Ֆրանսիան հարձակվեց Նյու Յորքի արևմուտքում գտնվող Սենեկա կղզիների վրա։ Նոր Անգլիան աջակցում էր իրոկեզներին Ֆրանսիայի դեմ գրոհելու գործում, որը իրագործեցին Լաչինին հարված հասցնելով ։
Սահմանի վրա կային միանման լարվածություններ Նոր Անգլիայի և Աքադիայի միջև, որի սահմանները Նոր Ֆրանսիան որոշել էր մինչև Կեննեբեկ գետ՝ Հարավային Մեյնում ։ Մասսաչուսթից անգլիացիները ընդլայնեցին իրենց բնակավայրերը Աքադիայում։ Ներկայիս Մեյնին Ֆրանսիայի պահանջը ապահովելու համար  Նոր Ֆրանսիան հաստատեց կաթոլիկ առաքելություններ մարզի 3 ամենամեծ գյուղերի միջև։ Դրանցից մեկը Քեննեբեկ գետի շրջակայքում, մեկը Պենոբսկոտ գետի հյուսիսում, մյուսն էլ՝ Սենտ Ջոն գետի մոտ։  Արձագանքելով  Ֆիլիպ թագավորի պատերազմին՝  Աքադիայում ապրող 5 հնդկական ցեղեր ստեղծեցին Վաբանակի կոնֆեդերացիան՝  Նոր Ֆրանսիայի հետ քաղաքական և ռազմական դաշինք ստեղծելու, ինչպես նաև Նոր Անգլիայի ընդլայնումը դադարեցնելու համար։
Նոր Անգլիա, Աքադիա և Նյուֆաունդլենդ թատրոն
Պատերազմի Նոր Անգլիա, Աքադիա և Նյուֆաունդլենդ թատրոնը հայտնի է նաև Կաստինի պատերազմ և հայր Ժան Բուդոյնի պատերազմ անուններով ։
1688 թվականի ապրիլին Գովերնոր Անդրոսը թալանել էր Կաստինի ամրոցը ։ Օգոստոսին անգլիացիները արշավել էին ֆրանսիական Չեբոկտու գյուղի վրա։ Ի պատասխան՝ Կաստինը և Վաբանակի կոնֆեդերացիան զբաղվում էին 1688թ․-ի Հարավային ափի երկայնքով Նոր Անգլիա-Աքադիա սահմանի որոշմամբ։ Նրանք սկսեցին 1688թ․-ի օգոստոսի 13-ից  Նոր Դորթմունդից՝ սպանելով մի քանի բնակիչների։ Մի քանի օր անց նրանք սպանեցին 2 մարդու։ 1688թ․-ի վերջին  Քեննեբեկում  կոնֆեդերացիայի անդամները սպանել էին 2 ընտանիքի։
1689թ․-ի հունիսին մի քանի հարյուր Աբենակի և Պեննաքուկ հնդիկներ, Քենսամագուսի և Մեսանդովիթի հրամանատարությամբ, հարձակվեցին Դովերի և Նոր Հեմփշիրի վրա՝ սպանելով ավելի քան 20 մարդու և գերի վերցնելով 29 մարդու, որոնք վաճառվել էին Նոր Ֆրանսիայում։ Իսկ արդեն հունիսին, Սակոյում, նրանք սպանեցին 4 տղամարդու ։ 1689թ․-ի օգոստոսին, Ժան-Վինսենտ դ'Աբբադի դե Սենտ-Կաստինը և հայր Լուի-Պիեռ Թյուրին
գլխավորեցին Աբենակի պատերազմը, որ գրավել և բերդ էր կառուցել Պեմաքյուդում ։
Նոր Անգլիան պատասխան տվեց այդ ռմբակոծություններին՝ ուղարկելով մայոր Բենյամինին եկեղեցի՝ Աքադիայի վրա հարձակվելու համար։ 1689թ․-ի սեպտեմբերի 21-ին առաջին արշավն էր դեպի Աքադիա, եկեղեցին և 250 զինվորներ պաշտպանեցին մի խումբ անգլիացի բնակիչների, որոնք փորձում էին հաստատվել Ֆալմութում։  Հետո եկեղեցին վերադարձավ Բոստոն՝ անպաշտպան թողնելով մի խումբ անգլիացիների։ Գարնան վերջին 400 ֆրանսիական զորախմբեր, Կաստինի գլխավորությամբ, ոչնչացրեցին Սալմոն ջրվեժները, հետո վերադարձան Ֆալմութ և կոտորեցին բոլոր անգլիացի բնակիչներին  Ֆորտ Լոյալի ճակատամարտում։ Ֆորտ Լոյալի անկումը (Կասկո) հանգեցրեց Մեյնի մոտակայքի տեղակայմանը։ Հայրենի ուժերը այնուամենայնիվ կարողացան հարձակվել Նոր Հեմփշիրի վրա՝ առանց որևէ ճնշամիջոցների ։
Պորտ Ռոյալի ճակատամարտը (1690)
Նոր անգլիացիները, Վիլյամ Ֆիպսի գլխավորությամբ, պատասխանեցին Աքադիայի մայրաքաղաք Պորտ Ռոյալի վրա հարձակման համար։ Պորտ Ռոյալի պատերազմը սկսվել է 1690 թ․-ի մայիսի 9-ին ։ Ֆիպսը ժամանել էր 7 անգլիական նավերով, որտեղ կային 736 զինվորներ Նոր Անգլիայից։ Կառավարիչ դե Մենեվելը կռվել էր 2 օրվա համար և հետո կապիտուլացիայի ենթարկվել։ Գորիսոնը բանտարկված էր եկեղեցում, և կառավարիչ դե Մենեվելը տնային կալանքի մեջ էր ։ Պորտ Ռոյալի բնակիչները բանտարկված էին եկեղեցում։
Երկրորդ արշավախումբը եկեղեցում դեպի Աքադիա գնացող ժամանեց Կասկո Բեյ 300 զինվորներով 1690թ․-ի սեպտեմբերի 11-ին։ Նրա առաքելությունն էր ազատել Ֆորտ Փեյփսկոտը, որը վերցված էր Վաբանակի կոնֆեդերացիայից ։ Նա անցավ Անդրոսկոգին գետը և գնաց դեպի Ֆորտ Փեյփսկոտ ։ Այդտեղից նա գնաց 64 կմ դեպի Լիվերմոր Ֆոլս և հարձակվեց հարազատ գյուղի վրա։ Եկեղեցին վիգմասում բացահայտել էր 5 անգլիացի գերիների։ Եկեղեցին կոտորեց 6-7 բնիկների և 9 բանտարկյալ վերցրեց։  Մի քանի օր անց  Վաբանակի կոնֆեդերացիայի անդամները հարձակվեցին Ելիզաբեթ եկեղեցու վրա՝ սպանելով 7 մարդու և վիրավորելով  24 մարդու ։ Սեպտեմբերի 26-ին եկեղեցին վերադարձավ  Փորթսմութ, Նոր Հեմփշիր։
Վիլյամ թագավորի պատերազմի ժամանակ, երբ Ուելս քաղաքը մոտ 80 տուն և պահեստարան էր պարունակում Փոսթ Ռոուդի մոտակայքում, հարձակման էր ենթարկվել 1691թ․-ի հունիսի 9-ին 200 բնիկ ամերիկացիների կողմից՝ Մոքսուզի հրամանատարությամբ։ Բայց կապիտան Ջեյմս Կոնվերսը և նրա ոստիկանական խմբերը հաջողությամբ պաշտպանեցին լեյտենանտ Ժոզեֆ Սթորերզի կայազորը ։
1692թ․-ի սկզբին Նոր Ֆրանսիայի սպաների հրամանով 150 աբենաքիս վերադարձավ Յորք, սպանելով մոտավորապես 100 անգլախոս բնակիչների, և այրելով հին շենքեր, որը պետք է հայտնի դառնար Մանմերների կոտորած անունով։
Եկեղեցու երրորդ արշավը դեպի Աքադիա 1692թ․-ի պատերազմի ժամանակ էր, երբ նա 450 զինվորներով արշավեց Պենոբսկոտի Եկեղեցին և նրա մարդիկ այնուհետև արշավեցին դեպի Տակոնոկ (Վինսլոու, Մեյն) ։
1693թ․-ին Նոր Անգլիան կրկին արշավեց Պորտ Ռոյալի վրա՝ այրելով տասնյակ տներ և 3 ֆերմա՝ լի հացահատիկով ։
1694թ․-ի հուլիսի 18-ին ֆրանսիացի զինվոր Կլոդ-Սեբաստիեն դե Վիլյե Նորրիգյուոկը 250 աբենակիսների հետ Բոմոսինի հրամանատարության ներքո, ռմբակոծեցին Անգլիայի Դուռհամի բնակավայրը Օստեր գետի կոտորածում։ Ընդհանուր առմամբ ֆրանսիացիները և հայրենի ուժերը սպանել էին 45 բնակչի և գերի վերցրել 49 հոգու՝ այրելով կացարանների կեսը։ Նրանք նաև ոչնչացրեցին մի շարք մշակաբույսեր և սպանեցին կենդանիների՝ սով և աղքատություն պատճառելով։
Պայակուի պաշարումը (1696)
1696թ.-ին Նոր Ֆրանսիան և Վաբանակի կոնֆեդերացիայի ցեղերը, Կաստինի և Պիեռ Լե Մոյնե դ'Իբերվիլլի առաջնորդությամբ, վերադարձան և կռվեցին Բեյ Ֆոնտի ռազմաճակատում մինչև Պեմաքյուդ արշավանք կատարելը։ Պեմաքյուդի պաշարումից հետո դ'Իբերվիլլը առաջնորդում էր 124 կանադացիների, աքադացիների, միքմակների և աբենքիսների Ավալոն թերակղզում։ Նրանք ոչնչացրին Նյուֆաունդլենդում գտնվող գրեթե բոլոր անգլիական բնակավայրերը, գրեթե 100 անգլիացու սպանեցին, և գրեթե 500 հոգու էլ արտաքսեցին Անգլիա կամ Ֆրանսիա :
Ի պատասխան դրան՝ եկեղեցին 4-րդ անգամ արշավեց դեպի Աքադիա և իրականացրեց հարձակում Աքադիայի բնակավայրերի դեմ, որոնք որ գտնվում էին Չիգնկտոյի և Ֆորտ Նաշվաքի վրա, որն այն ժամանակ Աքադիայի մայրաքաղաքն էր։ Նա անձամբ է իր զորքին առաջնորդել Քլինթոնի բնակիչներին սպանելու ՝  թալանելով, այրելով տները և անասուններին կոտորելով : 1689թ.-ի օգոստոսին, 1500 իրոկեզներ, վրեժ փնտրելով կառավարիչ Դենոնվիլլեսի գործողությունների համար, Լաչինում հարձակվեցին ֆրանսիական բնակավայրերի վրա։ Քոունթ Ֆրոնտենաքը, ով փոխարինեց Դենոնվիլլեսին որպես կառավարիչ-գեներալ, ավելի ուշ հարձակվեց Օնոնգադայում գտնվող իրոկեզների գյուղի վրա։ Նոր Ֆրանսիան և նրա հնդիկ դաշնակիցները 1690թ.-ի սզկբին հարձակվեցին Անգլիայի սահմանապահ բնակավայրերի վրա: Դրան հետևեց 2 արշավանք։ Մեկը Կոնեկտիկուտի գավառի գեներալ Ֆիտզ-Ջոն Ուինթրոփի հողում էր՝ ուղղված Քվեբեկին։ Վինթրոփի արշավախումբը ձախողվել էր բազմաթիվ հիվանդությունների և մատակարարման խնդիրների պատճառով, և Ֆիպսը պարտվել էր Քվեբեկի ճակատամարտում։ Քվեբեկի և Պորտ Ռոյալի արշավանքները եղել են միակ խոշոր գրոհները Վիլյամ թագավորի պատերազմում։
Իրոկեզ 5 ազգեր տառապում էին իրենց անգլիացի դաշնակիցների թուլությունից : 1693 և 1696 թվականներին ֆրանսիացիները և իրենց հնդիկ դաշնակիցները ավերեցին իրոկեզների քաղաքները։ Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև 1697թ.-ին խաղաղություն հաստատվելուց հետո, իրոկեզները՝ լքված անգլիացի գաղութատերերի կողմից, Ֆրանսիայի հետ պատերազմի մեջ մնացին մինչև 1701 թվականը, երբ Մոնրեալում խաղաղություն էր հաստավել Նոր Ֆրանսիայի և մեծ թվով իրոկեզների և այլ ցեղերի միջև։
Հադսոն Բեյի թատրոն
Պատերազմը ծառայեց նաև Արկտիկայի Հյուսիսային Ամերիկայում Ֆրանսիական և անգլիական շահերի միջև շարունակվող տնտեսական պատերազմի ֆոնի վրա։ Հադսոն Բեյի ընկերությունը 1680-ական թվականներին հիմնել էր առևտրային ֆորպոստներ Ջեյմս Բեյի և Հադսոնի հարավային հատվածների վրա։ Մի շարք արշավանքներում, սկսած այսպես կոչված Հադսոն բեյի արշավախմբից, որը կազմակերպվել էր նահանգապետ Դենոնվիլի կողմից, և շարունակելով Իննամյա պատերազմի (1688-1697) ժամանակաշրջանը, Ֆորպոստների մեծ մասը, այդ թվում՝  Մուս գործարանը, Յորք գործարանը և Ֆորտ Ալբանին գրավվել էին ֆրանսիացիների կողմից։
Բայց ֆրանսիական ուժերը փոքր էին, և նրանց գրավված պաշտոնները թույլ էին — Յորք գործարանը 1695 թվականին վերադարձվել էր անգլիացիների կողմից։ 1697 թվականին, Հադսոնի Բեյի ճակատամարտում, պատերազմի խոշոր ռազմական մարտերից մեկը, դ'Իբերբիլլը 3 անգլիական նավով և շարունակեց կրկին գրավել Յորքի գործարանը։
Հետևանք
1697 թվականի սեպտեմբերին ստորագրված Ռիսվիկի պայմանագրով ավարտվեց պատերազմը 2 գաղութային տերությունների միջև։ Խաղաղությունը երկար չտևեց, և 5 տարվա ընթացքում գաղութները ներքաշվեցին գաղութային պատերազմների հաջորդ փուլ՝ Աննա թագուհու պատերազմ։ 1701 թվականին, Ֆրանսիայի հետ իրենց հարաբերությունները կարգավորելուց հետո, իրոկեզները չեզոք մնացին այդ հակամարտության մեջ՝ երբեք չմասնակցելով 2 կողմերի ակտիվ ռազմական գործողություններին։ Լարվածությունը շարունակվում էր անգլիացիների և Վաբանակի դաշնակցության ցեղերի միջև, որը կրկին Ֆրանսիայի հետ կռվել էր Աննա թագուհու պատերազմում կոնֆլիկտով, որը բնութագրվում էր Մասսաչուսթս քաղաքում հաճախակի արշավանքներով, ներառյալ մեկը Գրոտոնի վրա 1694 թվականին, որի ժամանակ երեխաներ էին առևանգվել և 1704 թվականին տեղի ունեցած Դերֆիլդի կոտորածը, որից հետո ավելի քան 100 գերիներ տեղափոխվեցին Հյուսիսային Մոնրեալ՝ Մոհավիքից կամ Ֆրանսիայից որդեգրման համար։ Պատերազմի վերջում բնիկներին հաջողվեց սպանել ավելի քան 700 անգլիացու և 250-ին էլ գերի վերցնել Աքադիա/Նոր Անգլիա սահմանի երկայնքով։
Ռիսվիկի պայմագիրը բավարար չէր Հադսոն Բեյ ընկերության ներկայացուցիչների համար։ Պատճառն այն էր, որ Հադսոնյան ծովում գտնվող իրենց առևտրային կապերի մեծ մասը նախքան պատերազմի սկսվելը անցել էր Ֆրանսիային, status quo ante bellum  կանոնը նշանակում էր, որ նրանք մնալու էին Ֆրանսիայի տիրապետության տակ։ Ընկերությունը բանակցությունների սեղանի շուրջ վերականգնել էր իր տարածքները, երբ Ուտրեխտի պայմանագրով արդեն իսկ ավարտվել էր Աննա թագուհու պատերազմը։
Գիտնականները քննարկում են, արդյոք պատերազմը նպաստող գործոն էր Սալեմի կախարդների փորձությունների համար։ Վիլյամ թագավորի պատերազմը, ինչպես նաև թագավոր Ֆիլիպի պատերազմը (1675–78) Էսեքս կոմսությունում հանգեցրին շատ փախստականների տեղահանմանը։ Փախստականները իրենց հետ կրում էին հնդիկների վախը, ինչը քննարկվում է, որ հանգեցրել է կախարդության վախի, հատկապես որ սատանան սերտորեն կապված էր հնդիկների և մոգության հետ։ Իհարկե, Կոտոն Մաթերը նաև գրել էր, որ այն պատրաստվում էր տխրության դարաշրջանի հանգեցնել և, հավանաբար, կողմնակից էր Սալեմին 1692-ի կախարդական ճգնաժամի մեջ մտնելուն։ Գիտնականները քննարկում են այս տեսությունը և մեկ գիտնական, Ջենի Հեյլ Պուլսիֆերը, պնդում է, որ Վիլյամ թագավորի պատերազմը ավելի շատ էր պատճառ հանդիսանում ։ Այլ գիտնականներ, որոնք գրել են պատերազմների տեսության մասին, որոնք հանդիսանում են Սալեմի կախարդության փորձությունների հիմնական պատճառը, ներառում են Մերի Բեթ Նորտոնը, Ջեյմս Քենսսը և Էմերսոն Բեյքերը:
Մարկովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Ժողովածու (1981)
Ժողովածու (1981), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1981 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Կիրակոս Հովհաննես գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.5X12.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 259 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 39բ, 91բ, 133բ, 191բ, 239ա, 240բ, հետագայի՝ 257բ (1717 թ․), 257ա (1723 թ․), 258ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Եղևնի կեռիկավոր
Եղևնի կեռիկավոր , չափազանց գեղազարդ, 20-30 մ բարձրությամբ, բրգանման պսակով մշտադալար ծառ է։ Հայրենիքը Հյուսիսային Ամերիկան է։
Կենսաբանական նկարագիր
Լավ է տանում ժամանակավոր երաշտը։ Կարող է աճել աղքատ, հողերում, միայն թե այս դեպքում աճը խիստ դանդաղում է։ Ստվերատար է, բայց լավ Է աճում նաև առատ լուսավորվածության պայմաններում ։
Կիրառում
Կեռիկավոր եղևնին ունի բազմաթիվ պարտիզային ձևեր՝ արծաթափայլ, Էնգելմանի, կարճահասակ, կապտավուն, դեղնավուն, որոնք սաղարթի ձևի ու գույների բազմազանությամբ կարող են զարդարել ցանկացած կանաչ տնկարկ։ Կեռիկավոր եղևնին և նրա պարտիզային ձևերը խորհուրդ է տրվում օգտագործել սոլիտերներում, խմբերում և փողոցային տնկարկներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սոճազգիներ
Կալտանիսետա
Կալտանիսետա (Caltanissetta, Nissa, Cartanissetta)՝ համայնք է Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Կալտանիսետա գավառում։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ
Վետերսվիլեր
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 542 մարդ, բնակչության խտությունը` 68.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 351 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 253-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 98։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 253 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 231 անձ (134 տղամարդ և 97 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (10 տղամարդ և 12 կին)։ 98 անաշխատունակներից 29-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Նովովոլինսկ
Նովովոլինսկ (Нововолинськ), քաղաք Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Նովովոլինսկի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1950 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Նովովոլինսկ քաղաքում բնակվում էր 58 034 մարդ։
Շվեյցարիայի ազգային բանկ
Շվեյցարիայի ազգային բանկ, Շվեյցարիայի կենտրոնական բանկը։ Բանկի անվանումը Շվեյցարիայի պաշտոնական լեզուներով՝ Schweizerische Nationalbank, Banque Nationale Suisse, Banca Nazionale Svizzera, Banca Naziunala Svizra: Ըստ Ազգային բանկի մասին Շվեյցարիայի դաշնային օրենքի՝ Շվեյցարիայի կենտրոնական բանկը բաժնետիրական ընկերություն է՝ առանձնահատուկ կարգավիճակով ։
Նովովոլինսկ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1950 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1951 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շվեյցարիայի ազգային բանկ
Բանկն ունի երկու գլխամասային գրասենյակ՝ Բեռնում և Ցյուրիխում։ Բանկի ներկայացուցչությունները գտնվում են Ժնևում, Բազելում, Լոզանում, Լուգանոյում, Լյուցեռնում և Սանկտ Գալլենում։ Շվեյցարիայի ազգային բանկը թողարկում է շվեյցարական ֆրանկի թղթադրամներ, իսկ մետաղադրամները թողարկում է Շվեյցարիայի դրամահատարանը։
Բանկի առաջնահերթ նպատակը երկրում տնտեսական իրավիճակին համապատասխան գնային կայունության ապահովումն է։
Պատմություն
1903 թվականի մարտի 20-ին ազգային խորհրդատու Շերեր-Ֆուլերն առաջարկել է կենտրոնական բանկի ստեղծման օրինագիծ։ 1905 թվականի հոկտեմբերի 6-ին ընդունվել է Շվեյցարիայի ազգային բանկի մասին դաշնային օրենքը։ 1907 թվականի հունիսի 20-ին Շվեյցարիայի ազգային բանկն սկսել է իր գործունեությունը Բազելում, Բեռնում, Ժնևում, Սանկտ Գալլենում և Ցյուրիխում։ Նույն տարի բանկն սկսել է թողարկել շվեյցարական ֆրանկի թղթադրամներ։
Գործունեություն
Բանկի գործունեությունը սահմանված է Շվեյցարիայի սահմանադրության 99-րդ հոդվածով․
Բանկի գործունեությունն առավել մանրամասն ներկայացված է Ազգային բանկի մասին Շվեյցարիայի դաշնային օրենքում։
Բանկի հիմնական խնդիրներն են․
Բանկը մասնակցում է միջազգային արժութային համագործակցությանը՝ այդ նպատակով համագործակցելով Դաշնային խորհրդի հետ՝ համաձայն գործող դաշնային օերնսդրությանը։
Բանկը Կոնֆեդերացիային մատուցում է բանկային ծառայություններ՝ գործելով կոմպետենտ դաշնային կառույցների անունից ։
Ոսկու տարադրամային ռեզերվներ
2009 թվականի վերջին ոսկու տարադրամային ռեզերվը կազմում էր 140 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ, ինչը 61 միլիարդով ավելի էր, քան 2008 թվականին։ Դա հիմնականում պայմանավորված էր 45 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկի չափով օտարերկրյա արժույթի ձեռքբերմամբ։ 2009 թվականին ռեզերվների 18%-ը պահվում էր ոսկու, իսկ 46%-ը՝ արժույթի տեսքով ։ 2014 թվականի օգոստոսին տարադրամային ռեզերվը կազմում էր 453,86 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ (495,77 միլիարդ ամերիկյան դոլար) ։
Ղեկավարություն
Բանկի ղեկավար օրգաններն են բանկային խորհուրդը (Bankrat, Conseil de banque) և ղեկավարների խորհուրդը (Direktorium, Directoire)։ Բանկային խորհուրդը հսկողություն է իրականացնում Շվեյցարիայի ազգային բանկի գործունեության նկատմամբ։ Խորհրդի անդամների լիազորությունների ժամկետը չորս տարի է, իսկ ընդհանուր ժամկետը չի կարող գերազանցել տասներկու տարին։ Բանկային խորհուրդը կազմված է 11 անդամից, որոնցից 6-ը, այդ թվում՝ նախագահը և փոխնախագահը, նշանակվում են Դաշնային խորհրդի, իսկ 5-ը՝ բաժնետերերի խորհրդի (Generalversammlung) կողմից։
Ղեկավարների խորհուրդն ունի երեք անդամ, որոնք նշանակվում են Դաշնային խորհրդի կողմից․
Ղեկավարների խորհրդի ընդլայնված կազմում ընդգրկված են․
Խորհրդի յուրաքանչյուր անդամ ղեկավարում է բանկի դեպարտամենտներից մեկը․
Բաժնետիրական կապիտակի կառուցվածք
Կանոնադրական (ուստավային) կապիտալն ունի 100 000 բաժնետոմս։ Ըստ 2016 թվականի տվյալների՝ բաժնետոմսերի 52%-ը պատկանում է կառավարությանը (կանտոններին և կանտոնային բանկերին)։ Շվեյցարիայի դաշնային կառավարությունը բաժնետոմսեր չունի։ Բաժնետոմսերի 48%-ը պատկանում է շուրջ 2200 մասնավոր ներդրողների։ Ամենախոշոր մասնավոր բաժնետերը Մյունխենի համալսարանի պրոֆեսոր, գործարար Թեո Զիգերտն է, որին պատկանում է բանկի բաժնետոմսերի շուրջ 7%-ը։ Բաժնետոմսերը գնորոշվում են Շվեյցարական բորսայում։ Սովորաբար շահութաբաժինը տարեկան կազմում է 15 շվեյցարական ֆրանկ և չի կարող գերազանցել կանոնադրական կապիտալի 6%-ը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր Կատեգորիա:Շվեյցարիայի տնտեսություն Կատեգորիա:Բանկեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Շվեյցարիա Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ռուդիկ Ղարիբյանի հիշատակին նվիրված հոդվածներ
Արցախի զանգվածային լրատվության միջոցներ
ԼՂՀ ԶԼՄ, Արցախում զանգվածային լրատվություն իրականացնող լրատվամիջոցներ։
Պարբերական Մամուլ
Անդրանիկ թերթը «Հայկական աշխարհն» էր (1874)։ Հետագայում տպագրվել են «Քնար խոսնակ» (1881), «Գործ» (1882-1984), «Ծիածան» (1886), «Աշակերտական թերթ» (1896-1897), «Ազգագրական հանդես» (1896-1916), «Կռունկ» (1898-1900), «Շուշինսկի լիստոկ» (ռուսումնական, 1911), «Ղարաբաղ» (1911-1912), «Աշակերտ» (1913), «Շուշինսկայա ժիզն» (ռուսումնական, 1913-1914), «Միություն», «Միրաժ» (երկուսն էլ՝ 1913-1917), «Ղարաբաղի ձայն» (1915), «Փայլակ», «Պայքար» (երկուսն էլ՝ 1915 - 1917), «Նեցուկ», «Սրինգ», «Եռանդ» (երեքն էլ՝ 1917), «Ապառաժ» (1917 - 1919), «Արցախ» (1919), «Գյուղացիական կոմունա» (1920) և այլ պարբերականներ։
Ռադիո և հեռուստատեսություն
1928 թվականից գործում է Արցախի ռադիոհանգույցը, որը լուսաբանել է մարզի առօրյան, հասարա-քաղաքական, մշակութային և կրթական կյանքը, ներկայացրել հայ գրականությունն ու արվեստը, երիտասարդությանը հետաքրքրող հարցեր, Ադրբեջանում և ԽՍՀՄ-ում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձությունները։ 1988 թվականից սկսած՝ Արցախյան ազատագրական շարժումն արմատապես վերափոխել է մարզի ռադիոհաղորդումների դիմագիծը։
Կատեգորիա:Արցախ
Գարբուզովկա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Գարբուզովկա (Гарбузівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1875 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գարբուզովկա գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,353 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 99,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1875 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Յուսուպովո (գյուղ, Կիգինսկի շրջան)
Յուսուպովո (Юсупово, Йосоп), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 659 մարդ։
Կանտու
Կանտու  (Cantù), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում ։ Բնակչության թիվը կազմում է 39 036 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայան։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1 575 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 23 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 031։ Փոստային ինդեքս՝ 22063։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Դոլշինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Դոլշինո (Дольшино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Օզերյանսկի գյուղական խորհուրդ (Կոբելյակսկի շրջան)
Օզերյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Озерянська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակսկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Օզերյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1814 մարդ։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր
Մարի Յուխաչ
Կենսագրություն
Մարի Յուխաչը ծնվել է 1879 թվականի մարտի 15-ին Լանդսբերգ-նա-Վարտեում։ 1893 թվականին՝ Լանդսբերգ-նա-Վարտեի ութամյա դպրոցն ավարտելուց հետո, Մարին եղել է սպասուհի, իսկ դրանից հետո որոշ ժամանակ աշխատել է գործարանում։ 1896-1898 թվականներին աշխատել է որպես սանիտարուհի։ Այնուհետև՝ սովորելուց հետո, սկսել է աշխատել որպես դերձակուհի և դրանով զբաղվել մինչև 1913 թվականը։ 1903-1906 թվականներին ամուսնացած է եղել դերձակ Բերնհարդ Յուխաչի հետ ։ 1903 թվականին ծնվել է նրանց դուստր Լոտեն ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Աննա Մարիա Շուլտի, Էլիզաբեթ Ռյոլի և Էլզա Մեերֆելդի հետ աշխատել տնագործական աշխատանքների տրամադրման կենտրոնում, ինչպես նաև ընդգրկված է եղել պարենամթերքի հանձնաժողովի կազմում։
Սոցիալիստ Ավգուստ Բեբելի «Կինը և սոցիալիզմը» և պացիֆիստ Բերտա ֆոն Զուտների «Կորչի զենքը» գրքերի ազդեցությամբ հետաքրքվել է քաղաքականությամբ։ 1908 թվականից եղել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության (ԳՍԴԿ) անդամ։ 1917 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ Կլարա Ցետկին՝ որպես ձախ թևի անդամ, որ ստեղծել էր ԳԱՍԴԿ-ն (Գերմանիայի անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցություն), դուրս եկավ ԳՍԴԿ-ից, Յուխաչը Ֆրիդրիխ Էբերտի առաջարկությամբ զբաղեցրեց կուսակցության կանանց հարցերով քարտուղարի պաշտոնը, ինչպես նաև Ցետկինին փոխարինեց Die Gleichheit կանանց ամսագրի գլխավոր խմբագրի պաշտոնում։
1919 թվականին Յուխաչը եղել է Վեյմարի հիմնադիր ժողովում ընտրված 37 կանանցից մեկը (ԳՍԴԿ-ի պատգամավորների թվում ընտրվել է նաև Մարի Յուխաչի քույրը՝ Էլիզաբեթ Ռյոլը) ։ Փետրվարի 19-ին Յուխաչը հանդես է եկել ելույթով, որն սկսել է հետևյալ խոսքերով.
Պարոնա՛յք և տիկնա՛յք (Աշխուժացում սրահում:) Սա առաջին դեպքն է, որ կինն իրավունք է ստացել խորհրդարանում խոսելու ազատ և տղամարդկանց հետ հավասար իրավունքներով, և ես կարող եմ լիարժեք օբյեկտիվությամբ փաստել, որ սա հեղափոխություն է և այն բանի նշանը, որ Գերմանիան հաղթահարում է հին նախապաշարմունքները:
Մարի Յուխաչը եղել է Հիմնադիր ժողովի սահմանադրական հանձնաժողովի միակ կինը։
1919 թվականի դեկտեմբերի 13-ին հիմնել է Arbeiterwohlfahrt (AWO) բանվորական բարեգործական կազմակերպությունը և այն ղեկավարել մինչև 1933 թվականը։
1920-1933 թվականներին եղել է ռայխստագի անդամ։
Նացիստների իշխանության գալուց հետո նրանց կողմից այրվել է Յուխաչի «Բարեգործական օգնություն բանվորներին» գիրքը, իսկ Յուխաչը ներգաղթել է Սաար։ Այն բանից հետո, երբ 1935 թվականի հունվարի 13-ին Սաարի բնակչությունը քվեարկել է Գերմանիայի հետ վերամիավորման համար, Յուխաչը տեղափոխվել է Էլզաս, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո՝ Փարիզ, այնուհետև՝ Մարսել։ 1941 թվականին անօրինական մեկնել է ԱՄՆ։
1949 թվականին վերադարձել է Գերմանիա և դարձել AWO պատվավոր նախագահ ։
Հիշատակ
Ի պատիվ Յուխաչի անվանվել են փողոցներ և մի քանի քաղաքներ։ 1969 թվականին AWO կազմակերպությունը ստեղծել է Մարի Յուխաչի անվան մեդալ։ Նրա անունն է կրում բունդեսթագի շենքի այն սրահը, որտեղ նիստ է անում ԳՍԴԿ խմբակցության ղեկավարությունը։ 2003 թվականին գերմանական փոստը «Գերմանական պատմության կին գործիչներ» նամակնիշների շարքում թողարկել է Յուխաչի դիմանկարով նամականիշը, որն ունի 1 եվրո անվանական գին։
(3980) Հվիեզդոսլավ
(3980) Հվիեզդոսլավ (Hviezdoslav), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,130372 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6404 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6203 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2022,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,28° անկյուն։
Ժողովածու (2164)
Ժողովածու (2164), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2164 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Հովսեփ գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,5 × 10,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 361 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ հունարենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 164ա, 274ա ։
(3980) Հվիեզդոսլավ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1983 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ժողովածու (2164)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Բովալինո
Բովալինո  (Bovalino)՝ քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում, երկրի մայրաքաղաք Հռոմից մոտավորապես 530, Կատանձարոյից՝ 95, Ռեջո Կալաբրիա քաղաքից՝ 45 կիլոմետր հեռավորության վրա ։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 8.945, բնակչության խտությունը՝ 491 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 080012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Լոթարինգիա
Լոթարինգիա (Lorraine, Lothringen), պատմական մարզ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում, Մոզել գետի ավազանում։ Տարածությունը 23.5 հզ կմ² է։ Գլխավոր քաղաքը Նանսին է։
1982-2016 թվականներին Լոթարինգիան Ֆրանսիայի վարչական շրջան էր։ 2016-ին տարածքային բարեփոխումների արդյունքում այն մտավ նոր Գրանդ Էստ երկրամասի մեջ։ Լոթարինգիան բաղկացած է 4 դեպարտամենտներից՝ Մյորթ և Մոզել, Մյոզ, Մոզել և Վոգեզներ դեպարտամենտներից՝ ներառելով 2337 կոմունա։ Մեցը երկրամասի վարչական կենտրոնն է։
Անվանում
Անվանումը ստացել է Լոթարինգիայի թագավորության առաջին թագավոր Լոթար II-ի անունից․ - ing֊ը գերմաներեն վերջածանց է, որը նշանակում է հետնորդներ կամ հպատակներ։ Դրանց ավելացվել է -ia մասնիկը, որը երկրի իմաստ ունի։ Այսպիսով Լոթարինգիա նշանակում է «Լոթարի մարդկանց երկիր» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լոթարինգիա Կատեգորիա:1956 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ֆաբիանա Սեմպրեբոմ
Ֆաբիանա Սեմպրեբոմ (Fabiana Semprebom, ), բրազիլացի մոդել ։ Աշխատակցել է Լուիզա Մոդելս, Supreme, Ֆորդ Մոդելս (Նյու Յորք/Լոս Անջելես), Mega Models (Սան Պաուլու), 1st Option Model Management (Կոպենհագեն), Women Management (Միլան), Ford Models Europe (Փարիզ) գործակալություններին։ Ֆաբիանայի մոդելային տվյալները բացահայտել է սանպաուլուցի մի գործակալ, երբ նա առևտուր անելիս է եղել տեղի հանրախանութներից մեկում ։
Սեմպրեբոմը որպես մոդել աշխատել է Դոլչե և Գաբանայի համար, 2007 թվականին ներկայացվել է Vanity Fair ամսագրում , 2010 թվականին էլ մասնակցել է Victoria's Secret ընկերության կազմակերպած նորաձևության ցուցադրությանը ։
2005 թվականից ընդգրկված է աշխարհի թոփ մոդելների ցանկում ։
Անձնական տվյալներ
Հասակը՝ 178 սմ ,
կուրծքը՝ 86,5 սմ ,
գոտկատեղը՝ 61 սմ ,
կոնքերը՝ 89 սմ ,
մազերի գույնը՝ սև ,
աչքերի գույնը՝ շագանակագույն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոդելներ Կատեգորիա:Բրազիլացի մոդելներ
Սպիտակ միգամածություն
«Սպիտակ միգամածություն» (Whiteout), քրեական մարտաֆիլմ նկարահանված 2009 թվականին համանուն կոմիքսի վրա։ Օրենքի ծառայող Քերին ընդամենը երեք օր ունի, որպեսզի իր օդաչուի հետ կարողանա գտնի Անտարկտիդայի առաջին սերիական մարդասպանին, հակառակ դեպքում կոնտինենտում վրա կհասնի բևեռային գիշերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Կոմիքսների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Թուրքական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Կանադական դետեկտիվ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆրանսիական ֆիլմեր
Ոսկան Ոսկանյան
Ոսկան Աղաբեկի Ոսկանյան, հայ խորհրդային ինժեներ-էլեկտրամեխանիկ, քաղաքական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1931)։
Ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1933)։ 1927 թվականից աշխատել է Լենինգրադի «Սվետլանա» գործարանում, 1936 թվականից՝ տնօրեն։ 1942 թվականին նշանակվել է ԽՍՀՄ էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերության ժողկոմի տեղակալ, ղեկավարել է պաշարված Լենինգրադի (1941—1944) էլեկտրաարդյունաբերությունը, ապահովել է ռազմապաշտպանական արտադրանքի թողարկումն ու մատակարարումը։
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի, «Պատվո նշան» շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարագետներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Միկիտ Վոժ
Միկիտ Վոժ (Микит-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սյուզյու գետի աջ ափին՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ռալֆ Ռոթման
Ռալֆ Ռոթման (Ralf Rothmann), գերմանացի գրող, բանաստեղծ և դրամատուրգ։
Կենսագրություն
Ռոթմանների ընտանիքը որդու ծնվելուց անմիջապես հետո Շլեզվիգից տեղափոխվեց Օբերհաւզեն, որտեղ ապագա գրողի հայրը աշխատանք ստացավ ածխի արդյունաբերության մեջ ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Ռալֆն ընդունվեց արհեստագործական ուսումնարան՝ աղյուսագործի հմտությունը յուրացնելու համար։ Այնուհետև նա որոշ ժամանակ աշխատել է որպես խոհարար, ապա նաև սանիտար, տպարանի աշխատող։ 1976 թվականին տեղափոխվել է Բեռլին: 1984-ին լույս է տեսել Ռոթմանի առաջին գիրքը՝ «Քերծվածք» պոեզիայի ժողովածուն(գերմ.՝ Kratzer), իսկ 1991-ին նրա դեբյուտային վեպը՝ «Ցուլ»(գերմ.՝Stier):
Ստեղծագործություն
Ռալֆ Ռոթմանի ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունն ինքնակենսագրական լինելն է. շատ պատմվածքների և վեպերի սյուժեները հիմնված են հեղինակի կյանքի իրադարձությունների և դիտարկումների վրա։ Սովորաբար գրողի ստեղծագործությունները բաժանվում են երկու շրջափուլի՝«Ռուրի» և «Բեռլինի»։ «Ռուր» ցիկլի վեպերը պատմում են Ռուրի շրջանում բնակվող մարդկանց ճակատագրերի մասին և վերաբերվում են 20-րդ դարի 60-70-ականներին։ Հիմնական թեմաները, որոնք շոշափում է հեղինակը, սոցիալական խնդիրներն են, ստեղծագործ անձի խնդիրները, մեծանալը, կյանքում տեղ գտնելը և այլն։ «Բեռլինյան» ցիկլում պատկերվում է փոքր մարդու կյանքը մեծ և գունագեղ քաղաքում։
Ռոթմանն իր գրական ուսուցիչ անվանում է գերմանացի գրող Քրիստոֆ Մեքելին ։
Երկու վեպ է թարգմանվել ռուսերեն. «Տոթ» և «Ջահել լույս» ։
Վեպեր
• 2015 -«Մեռնել գարնանը» (գերմ.՝ Im Frühling sterben)
Ռուրի շրջան
• 1991 -«Ցուլ» (գերմ.՝ Stier)
• 1994-«Անտառի գիշեր» (գերմ.՝Wäldernacht)
Բեռլինի շրջան
• 1998-«Փախիր, ընկերս» (գերմ.՝ Flieh, mein Freund!)
• 2003«Տոթ» (գերմ.՝ Hitze)
•2009«Կրակը չի վառվում» (գերմ.՝ Feuer brennt nicht)
Փոքր պրոզա
• 1986-«Դանակի սայր» (գերմ.՝ Messers Schneide)
• 1988-«Ձուկը քամուն» (գերմ.՝ Der Windfisch)
• 2001-«Ձմեռը եղջերուների հետ» (գերմ.՝Ein Winter unter Hirschen)
• 2006-«Եղնիկները ծովի մոտ» (գերմ.՝ Rehe am Meer)
• 2012-«Շեքսպիրի հավերը» (գերմ.՝ Shakespeares Hühner)
• 2013-«Աստղերը խոր անհունի մեջ» (գերմ.՝ Sterne tief unten)
Պոեզիա
• 1987-«Քերծվածք» (գերմ.՝ Kratzer und andere Gedichte)
• 2000-«Աղոթք ավերակներում» (գերմ.՝ Gebet in Ruinen)
Պիեսներ
• 1997-«Բեռլինյան բլյուզ» (գերմ.՝ Berlin Blues)
Մրցանակներ
• 1986-Մերկիշի գրական կրթաթոշակ
• 1992/1993-Բերգենի գրողների մրցանակ
• 1996-Ռուրի շրջանի գրական մրցանակ
• 2001-Հերմանն Լենցի մրցանակ
• 2002-Կրանիխշտայնի գրական մրցանակ
• 2004-Վիլհելմ Ռաաբեի գրական մրցանակ
• 2004-Ռայնգաուի գրական մրցանակ
• 2005-Հայնիխ Բյոլլի մրցանակ
• 2006-Մաքս Ֆրիշի մրցանակ
• 2008-Կոնրադ Ադենաուեր հիմնադրամի գրական մրցանակ
• 2008-Հանս Ֆալլադայի մրցանակ
• 2010-Վալտեր Հանզենկլեվերի մրցանակ
• 2014-Գերմանական կաթոլիկ եկեղեցու մրցանակ մշակույթի և արվեստի ոլորտում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ
Մայքլ Սթոուն
Կենսագրություն
Մայքլ Սթոուն ծնվել է Անգլիայի Լիդս քաղաքում, 1938 թվականին։ 1941 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ավստրալիայի, Սիդնեյ քաղաք, որտեղ նա մեծացել է։ Սթոունը Հյուսիսային Սիդնեյի տղաների ավագ դպրոցում գերազանց առաջադիմությամբ սովորել է լատիներեն, եբրայերեն և հունարեն ։ 1956-1960 թվականներին սովորել է Մելբուռնի համալսարանում և ստացել բակալավրի աստիճան ։ Նրա հայրը եղել է Սիդնեյի համալսարանի միջազգային իրավունքի պրոֆեսոր և Երուսաղեմի հրեական համալսարանի Հարի Ս. Թրումանի անվան ինստիտուտի առաջին նախագահը։
1961-1965 թվականներին ուսանել է ԱՄՆ-ի Հարվարդի համալսարանում և ստացել փիլիսոփայական դոկտորի կոչում։ 1966 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել և Երուսաղեմի հրեական համալսարանում դասախոսել համեմատական կրոնագիտություն։ Մեկ տարի անց ստացել է դոկտորի կոչում։ 1980 թվականին նա դարձել է հայագիտության և կրոնագիտության պրոֆեսոր։ Նունյ թվականին հիմնադրել է Հայագիտական միջազգային ասոցիացիան (Association Internationale des Études Arméniennes), որի նախագահն է եղել մինչև 2000 թվականը։  Այժմ կազմակերպությանն անդամակցում է մոտ 200 հետազոտող։
2000 թվականին Գարի Անդերսոնի հետ նա հրատարակել է Ադամի գրականության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների ժողովածուն ։
Սթոունը 1995 թվականին Երուսաղեմի հրեական համալսարանում հիմնադրել է Մեռյալ ծովի մագաղաթների ուսումնասիրության «Օրիոն» կենտրոնը և ղեկավարել այն իր առաջին տարիներին։
2004 թվականին ստացել է հումանիտար գիտությունների դոկտորի կոչում։
2007 թվականին Մայքլ Սթոունն անցել է թոշակի և շարունակել իր պրոֆեսորական գործունեությունը Երուսաղեմի հրեական համալսարանում։
Մայքլ Սթոունը զբաղվում էր նաև միջնադարյան հայ պոեզիայի թարգմանություններով, ներառյալ Առաքել Սյունեցու ստեղծագործությունները, որոնց մասին նա խոսում է բացառիկ հիացմունքով։ Հրեա գիտնականը հետաքրքրված է նաև հայկական տարեգրություններով և պեղումների ընթացքում Սինայի անապատում հայտնաբերել է մի շարք հին հայկական մատենագրեր։
Սթոունը մասնակցել է Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գյուղի շրջակայքում տեղի ունեցած հնագիտական պեղումներին, որտեղ գիտնականները հայտնաբերել են 13-րդ դարի հրեական գերեզմանատուն՝ եբրայերեն և արամեերեն՝ գերեզմանաքարերի վրա գրություններով։ Դա խոսում է այն մասին, որ 13-րդ դարում Հայաստանում ապրում էր հրեական համայնք։ Ըստ Սթոունի՝ հրեաները Հայաստան են տեղափոխվել Իրանից ։
Սթոունը նշում է, որ 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու և փոխհատուցում տրամադրելու անհրաժեշտությունը կա, քանի որ սա կարևոր խնդիր է ողջ մարդկության համար։ Երուսաղեմի հրեական համալսարանի պաշտոնապես նշվում է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը։
Մայքլ Սթոունը մոտ 40 գրքի և ավելի քան 400 հոդվածների հեղինակ է, որոնց մեծ մասը հայկական թեմաների մասին են ։
Սթոունը հավաքել է Սինայի, Նեգևի և քրիստոնեական սրբավայրերի բազմաթիվ լեզուներով գրաֆիտիի գրությունների լուսանկարներ։ Նա ինքը հրատարակել է նախագծի ընթացքում փաստագրված հայկական նյութերի մեծ մասը ։ Այդ նյութը տեղադրվել է rockinscriptions.huji.ac.il կայքում։
Հայագիտության մեջ ունեցած մեծ ավանդի և ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ՝ 2018 թվականին Մատենադարանի տնօրեն Վահան Տեր-Ղևոնդյանը Մայքլ Սթոունին հանձնել է «Մատենադարան» հուշամեդալ ։
Միջազգային տարբեր կազմակերպությունների անդամ է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երուսաղեմի հրեական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Նիդերլանդների արվեստի և գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Հրանտ Բագրատյան
Հրանտ Արարատի Բագրատյան, ՀՀ վարչապետ՝ 1993 թվականից 1996 թվականներին։ ՀՀ ԱԺ 5-րդ գումարման պատգամավոր, հայ տնտեսագետ, տնտեսագիտության, փիլիսոփայության դոկտոր, Ռուսաստանի հումանիտար ակադեմիայի ակադեմիկոս, 1995 թվականին Ամերիկյան կենսագրական ինստիտուտի կողմից ճանաչվել է տարվա մարդ, 1998 թվականին ՄԱԿ-ի և Քեմբրիջի կենսագրական կենտրոնի կողմից ճանաչվել է հազարամյակի մարդ, 2005 թվականին «Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտի կողմից շնորհվել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտի պատվավոր դոկտորի» կոչում, 2006 թվականին ՀՀ լրագրողների կողմից ճանաչվել է «ՀՀ անկախության ձեռքբերման և կայացման գործում ամենամեծ ներդրումն ունեցող տնտեսական գործիչ», «Ազատություն» կուսակցության նախագահ, ՀԱԿ հիմնադիր անդամ։ Համաշխարհային բանկը ճանաչել է իր ձեռնարկած շուկայական տրանսֆորմացիոն բարեփոխումները լավագույնը հետխորհրդային տարածքում ։
Մեգաէկոնոմիկայի տեսություն
Հրանտ Բագրատյանը 61 գիտական հոդվածների և 9 մենագրությունների հեղինակ է ։ Նա հանդիսանում է իր պնդմամբ երրորդ տնտեսագիտության՝ մեգաէկոնոմիկայի տեսության հիմնադիրը, ինչը համարում է իր ամենամեծ գիտական նվաճումը ։ Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության հիմնադրման արդյունքում ստեղծվել է միասնական համաշխարհային շուկա, երբ 154 երկրներ ունեն նույն ցածր մաքսատուրքերը և հարկային դրույքները և տալիս են համաշխարհային ՀՆԱ-ի 97%-ը։ Մինչդեռ քեյնսականության հիմքում ընկած էր ոչ թե համաշխարհային, այլ միասնական ազգային շուկան։ Ըստ այդմ, նա պնդում է, որ միկրոէկոնոմիկայից և մակրոէկոնոմիկայից բացի կա նաև մեգաէկոնոմիկա, որտեղ պետության նպատակները փոխվում են։