cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սուհայր ալ-Քալամավի
Գործունեություն
1936 թվականին ալ-Քալամավին եղել է առաջին կին դասախոսը Կահիրեի համալսարանում, որտեղ դասավանդել է մինչև կյանքի վերջը։ 1956 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի աստիճան։ 1958-1967 նա զբաղեցրել է Կահիրեի համալսարանի արաբական լեզվի և գրականության ֆակուլտետի դեկանի տեղը` դառնալով Եգիպտոսում առաջին կինը, որը զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ Ալ-Քալամավին ընտրվել է Եգիպտոսի ֆեմինիստների միության ղեկավար։ 1959 թվականին նա գլխավորել է արաբական համալսարանի շրջանավարտների լիգան։ Դրա հետ մեկտեղ համագործակցության հիմք է դրվել Եգիպտական միության և Համալսարանների միջազգային միության միջև։ 1967 թվականին նա գլխավորել է Եգիպտական կինոն, թատրոնը և երաժշտությունը, իսկ 1986 թվականին` մշակույթի երիտասարդական կենտրոնը։
Ալ Քալամավիի ներդրումը գենդերային հավասարության մենամարտում ոչ միայն գրական և գիտական գործունեությունն էր, այլ նաև նա մասնակցում էր արաբ կանանց ժողովներին և հանդես գալիս այդ թեմայով կարճ ելույթներով։ 1960 թվականին նրան ընտրել են կանանց խնդիրների միջազգային կոնֆերեցիայի նախագահ։ 1961 թվականին նա գլխավորել է ազգային մշակույթի առաջին կոնֆերանսը։ 1962 թվականին հիմնել է կոմիտե համալսարաններում պաղեստինցի աղջիկներին հսկելու համար, որպեսզի սատարի պաղեստինցիներին Եգիպտոսում։
1958-1964 և 1979-1984 թվականներին ալ Քալամավին Եգիպտոսի խորհրդարանի ընտրված անդամ էր։ Նա նաև Եգիպտոսի հրատարակչական և տեղեկատվական աշխատակազմի գլխավոր գործավարն էր, որտեղ աշխատել է ընթերցողների լսարանի ընդլայնման, երիտասարդ գրողներին խրախուսելու և գրքերի արդյունաբերության զարգացման վրա։ 1967 թվականին հիմնել է Կահիրեի միջազգային գրքի շուկան` առաջին միջազգային գրքի շուկան Մերձավոր Արևելքում։ 1967-1971 թվականներին զբաղեցրել է Եգիպտոսի գրքերի գլխավոր վարչության ղեկավարի պաշտոնը, իսկ 1982-1985 թվականներին եղել է Եգիպտոսի գրաքննության միության նախագահ։
1935 թվականից պարբերաբար հրապարակել է իր ստեղծագործությունները և թողարվել է գրքեր, ներառյալ` պատմվածքներ, գրականագիտական և մշակութային հետազոտություններ և թարգմանություններ։ Մահացել է Կահիրեում, 1997 թվականի մայիսին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Եգիպտացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Եգիպտացի կին գրողներ Կատեգորիա:Եգիպտացի վիպասաններ
Պարդուբիցե
Պարդուբիցե (Pardubice, Pardubitz, ), քաղաք Չեխիայի կենտրոնական մասում՝ Էլբայի և Խրուդիմկայի միախառնման վայրի շրջակայքում, երկրի մայրաքաղաք Պրահայից մոտավորապես 100 կիլոմետր դեպի արևելք, ծովի մակերևույթից միջին հաշվով 225 մետր բարձրության վրա (ընկած է Էլբայի գետահովտում)։ Պարդուբիցեի երկրամասի և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 82,7 կմ² տարածք, բնակչության թվաքանակը 2021 թվականի տվյալներով եղել է 91.755 :
Պատմություն
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1295 թվականին, սակայն բնակավայրի հիմնադրման տարեթիվ ընդունված է համարել 1340 թվականը (թեև նրա ներկայիս տարածքում դեռևս XIII դարի սկզբներին գոյություն է ունեցել վանական համալիր)։ Մինչև 1918 թվականը գտնվել է Բոհեմիայի թագավորության Պարդուբիցեի պովյատի կազմում։ XV—XVI դարերում բուռն ծաղկում է ապրել, բայց Երեսնամյա պատերազմի շրջանում անկում է գրանցվել։ Քաղաքի տնտեսական հաջորդ վերելքը տեղի է ունեցել XIX դարում, երբ շահագործման է հանձնվել նրա երկաթուղային կայարանը։ Տարիների ընթացքում Պարդուբիցեն դարձել է քիմիական, նավթավերամշակման արդյունաբերության, մեքենաշինության կենտրոն։ Արդյունաբերական խոշոր ձեռնարկություններից են «Սինթեզիա» քիմիական գործարանը, նավթավերամշակման «Պարամո» գործարանը, ծանր մետալուրգիայի և էլեկտրոնիկայի մեկական ձեռնակություն։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը լավ պահպանվել է և գտնվում է պետության հովանու ներքո։ Նշանավոր պատմական հուշարձաններից են Պարդուբիցեի ամրոցը, Սուրբ Բարդուղիմեոսի կոստյոլը, հին քաղաքամասի շինությունները։
Պարդուբիցեն համբավվել է նաև մարզական խոշոր իրադարձություններով, որոնցից են ձիարշավների, մոտոարշավների, շախմատի միջազգային մրցումները, Չեխիայի գոլֆի բաց առաջնությունը ։
Քույր քաղաքներ
Պարդուբիցեն բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Չեխիայի բնակավայրեր
Նովոե Մակսիմկովո
Նովոե Մակսիմկովո (Новое Максимково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Գավալա
Գավալա, ճանապարհային կայան Մեծ Հայքում։ Նշանակված է Պևտինգյան քարտեզի Ռավեննացու օրինակում, Արտաշատ֊Սեբաստապոլիս ուղեգծի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճանապարհային կայաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ
Գյավուրկալասի (լեռ, Գեղամա լեռնահամակարգ)
Գյավուրկալասի, լեռ Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռների հարավային հատվածում, Վեդի գետի հովտում, Վեդի քաղաքից մոտ 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 1079 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի լեռներ
Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին
Անժելիկան՝ հրեշտակների մարքիզուհին (ֆրանս.՝ Angélique, Marquise des anges), ֆրանսիական պատմա-արկածային, ռոմանտիկ գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1964 թվականին Բեռնար Բորդերիի կողմից և հանդիսանում է Անն և Սերժ Գոլոն ամուսինների՝ Անժելիկայի մասին պատմող վիպաշարի առաջին գրքի էկրանավորումը։
Սյուժեն
Ֆրանսիա, 17-րդ դար։ Գեղեցկուհի Անժելիկան բարոն Սանսե դը Մոնտելուի դուստրն է։ Նրա մանկությունն անցել էր ժառանգական կալվածքում, որտեղ նա մեծանում էր որպես քմահաճ և բոլորի կողմից սիրված աղջնակ։ 1654 թվականին հայրը փորձում է նրան տեղավորել պալատում՝ իր զարմիկի մոտ, որտեղ Անժելիկան պատահաբար ականատես է լինում արքայազն Լուի դը Կոնդեի կողմից թագավորի դեմ արված դավադրությանը։
1657 թվականին, երբ Անժելիկան սովորում էր վանական համալիրում, հայրը որոշում է ամուսնացնել նրան հայտնի մարդու հետ։ Սակայն Անժելիկային սարսափելի պատմություններ են պատմում իր ապագա ամուսնու՝ Թուլուզի կոմս Ժոֆրեյ դը Պեյրակի մասին, ասելով, որ նա կաղ ու այլանդակ արտաքինով կախարդ է։ Անժելիկան հուսահատվում է այդ պատմություններից և որոշում է իր առաջին գիշերն անցկացնել մանկության ընկերոջ՝ Նիկոլյայի հետ, սակայն կալվածքի ծեր ծառայող Գեյոն տեսնում է նրանց։ Կռվի ժամանակ Նիկոլյան սպանում է Գեյոին և ստիպված փախչում է անտառ, որտեղ երկու օր ապարդյուն սպասում է Անժելիկային ։
Անժելիկան տեղափոխվում է դը Պեյրակի դղյակը, որտեղ նրան շքեղ միջավայրում դիմավորում են պալատական ծառայողները։ Նա վախենում է և միաժամանակ ատում ամուսնուն։ Ժոֆրեյի հարստության գաղտնիքը՝ ապարներից ոսկի ստանալու մեջ է, որին ողջ Ֆրանսիայում տիրապետում է միայն նա։ Ժոֆրեյն եղել է Ամերիկայում, ձեռք բերել Ֆրանսիայի համար անհայտ իրեր, Չինաստանում ուսումնասիրել է քիմիա և աստղագիտություն, Հնդկաստանում՝ թույներ և հակաթույներ, արաբների մոտ ուսումնասիրել է հանրահաշիվ... Ռուսաստանից գալու ճանապարհին եղել է Սաքսոնիայում և սովորել ոսկու արդյունահանությունը։ Մարդասպաններից փախչելիս ցատկել է տանիքից և կոտրել ոտքը, որի պատճառով կաղ է մնացել, իսկ արաբների մոտ գերության ժամանակներից՝ դեմքի վրա խոր սպի էր մնացել։
Շուտով Անժելիկան հասկանում է, որ իր ամուսինը բարի, հրապուրիչ, խելացի ու ազնիվ տղամարդ է։ Նրանց միջև իսկական զգացմունք է բռնկվում...
Երկու տարի անց Լյուդովիկոս XIV թագավորը Փարիզ գնալու ճանապարհին որոշում է այցելել դը Պեյրակ ընտանիքին։ Թագավորը խանդում է կոմսի գեղեցկուհի կնոջն ու նրա հարստությանը։ Քանի որ դը Պեյրակը շրջապատված էր չարակամներով, թագավորի օգնությամբ բանտարկում են նրան՝ կախարդությամբ զբաղվելու շինծու մեղադրանքով։ Անժելիկան մեկնում է մայրաքաղաք, որպեսզի օգնի ամուսնուն, որտեղ նրան իր օգնությունն է առաջարկում փաստաբան Ֆրանսուա Դեգրեն։
Դը Պեյրակի ունեցվածքը կնքվում է, իսկ Անժելիկային իր մոտ է հրավիրում թագավորի եղբայրը։ Պարզվում է, որ հայտնի է դարձել տարիներ առաջ տեղի ունեցածը և թագավորի եղբորը հայտնի է, որ Անժելիկան լսել էր թունավորման վերաբերյալ դավադրության մասին։ Անժելիկային սկսում են հետապնդել։ Նա թագավորից ընդունելություն է խնդրում։ Չարժանանալով փոխադարձ սիրո, թագավորը հրաժարվում է օգնել Անժելիկային՝ նրա ամուսնուն խարույկից փրկելու հարցում։
Դատավարության ժամանակ Ժոֆրեյին ստիպում են ցուցադրել, թե ինչպես է նա ոսկի ստանում, հրավիրում են կեղծ վկաների, որոնք զրպարտում են նրան և սպանում նրա օգտին ցուցմունք տալու պատրաստ հայր Կերշեին։ Ժոֆրեյին դատապարտում են խարույկի վրա հրկիզման։
Անժելիկային ուղեկցում են տեղի ավազակախմբի մոտ, որոնց առաջնորդը իր մանկության ընկեր Նիկոլյան էր։ Վերջինս որոշում է օգնել Անժելիկային պայմանով, որ նա կմնա իր հետ։ Ամուսնուն փրկելու համար Անժելիկան համաձայնվում է դառնալ ավազակապետի սիրուհին։ Սակայն երբ դը Պեյրակին ազատելու նպատակով ավազակները հարձակվում են նրան ուղեկցող պահակազորի վրա, պարզվում է, որ Ժոֆրեյի փոխարեն խրտվիլակ է, իսկ նրան գաղտնի ճանապարհով տարել ու որպես կախարդի այրել են... Նիկոլյան Անժելիկային կոչ է անում վրեժխնդիր լինել և վերջինս համաձայնվում է...
Իսահակյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Իսահակյան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (6 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Գեորգի Գուբանով
Գեորգի Վասիլևիչ Գուբանով (Гео́ргий Васи́льевич Губа́нов, ), ռուս խորհրդային գրող, լրագրող և հրապարակախոս, Ռուսաստանի գրողների միության և Գիտությունների և արվեստների Պետրովյան ակադեմիայի անդամ։
Կենսագրություն
Գեորգի Վասիլևիչ Գուբանովը ծնվել է Հյուսիսկովկասյան երկրամասի Վյոշենսկի շրջանի Սևոստյանովսկի գյուղում, այժմ՝ Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Պատանեկության տարիներին ծանոթացել է Միխայիլ Շոլոխովի հետ և նրանից ստացել ողջերթի խոսքեր։ Շոլոխովյան թեման դարձել է նրա ամբողջ կյանքի թեման։
Ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը, այնուհետև՝ գերազանցությամբ՝ Լենինգրադի բարձրագույն կուսակցության դպրոցը։ Եղել է Վյոշենսկայայի շրջանային թերթի գրական աշխատակից, ապա՝ Զավետինսկի շրջանի «Վոսխոդ» թերթի խմբագիր, հրահանգիչ, մամուլի, ռադիոյի և հեռուստատեսության բաժանմունքի պետ, կուսակցության Ռոստովի շրջանային կոմիտեի առաջին քարտուղարի օգնական, «Վեչերնի Ռոստով» և «Մոլոտ» թերթերի խմբագիր։ Գրեթե 10 տարի եղել է «Իզվեստիա» թերթի սեփական թղթակիցը։
1964 թվականին Մոսկվայում լույս է տեսել նրա առաջին պատմվածքը՝ «Հին շինելը», այնուհետև հրատարակել է քսանից ավելի գրքեր ու ժողովածուներ։ Դրանց թվում են՝ «Դժվարին բերրի հողը», «Ծիածանի երրորդ գույնը», «Արծաթյա ջրադաշտեր», «Խորքերում և ծանծաղուտներում», «Բալադ դոնյան ձիու՝ ազատ նժույգի, մարտիկի, հողագործի, հավատարիմ ընկերոջ մասին», «Շոլոխով։ Կյանքի պահեր»։ «Նոմենկլատուրա» վիպակը, որը հրապարակվել է «Դոն» ամսագրում, թեժ վիճաբանությունների պատճառ է դարձել ։
2000 թվականին Գուբանովը գրել է «Նահանջ տարի» քրոնիկոն վեպը ։ Նա հրատարակել է «Ոսկեսփյուռք» քառահատորյակը, որն իր մեջ ներառում է իր հորինած ավելի քան 65000 ասացվածք և ասույթ։
Գուբանովը «Ռուսաստանի մարգարիտ», «Վյոշենսկայայի սոճիները», «Պատուհան դեպի բալենու այգին», «Վոլգայից մինչև Դոն», «Ազատ երամակ», «Հողի պահպանագիր», «Միխայիլ Շոլոխովի սև արևը» և այլ վավերագրական ֆիլմերի սցենարների հեղինակ էր։ «Սովետսկայա Ռոսիա» օրաթերթում Մ. Ա. Շոլոխովի, Վ. Ա. Զակրուտկինի, Ա. Բ. Կալինինի, Բ. Մ. Դումենկոյի և այլոց մասին հոդվածների հեղինակ էր։ Ապրել է Ստարոչերկասկայա ստանիցայում։ Եղել է Ռուսաստանի գրողների միության և Ռուսաստանի լրագրողների միության անդամ։
Հասարակական գործունեություն
Ռուսաստանի կոմունիստական կուսակցության անդամ էր։
Վրանդուկ
Վրադուկ (Vranduk), գյուղ Բոսնիա և Հերցեգովինայի սահմանադրական և իրավական տարածք հանդիսացող Սերբական Հանրապետությունում։ Վարչականորեն մտնում է Զենիցայի շրջանի կազմի մեջ։
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 463 մարդ։ Այն գտնվում է շրջկենտրոն Զենիցայից 12 կմ հեռավորության վրա՝ Բոսնա գետի ձախ ափին։
Գյուղի տարածքով անցնում է 1530 մետր երկարություն ունեցող Շամաց-Սարաևո երկաթգիծը։
Անվանում
Վրանդուկ քաղաքի անվանումը ծագել է սերբախորվաթերեն «վրատա» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «դարպասներ»։ Հնում կոչվել է Վրատնիկ, որից էլ առաջացել է բնակավայրի ներկայիս անվանումը։
Բեկանկուր
Բեկանկուր (Bécancour), քաղաք Կանադայի Քվեբեկ նահանգում։ Համարվում է Բեկանկուրի տեղական ինքնակառավարման մարմնի ղեկավարի նստավայրը։ Աշխարհագրորեն տեղակայված է Սուրբ Լավրենտիոս գետի հարավային ափին՝ համանուն վտակի հովտում, Տրուա Ռիվիեր քաղաքի շրջակայքում։
Վրանդուկ
Պատմություն
Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակումներն եղել է 1410 թվականի մարտի 23-ին՝ Հունգարիայի թագավորի թողած գրառման մեջ, որտեղ նա նշում է, որ գրավել է ժամանակակից Խորվաթիայի մաս կազմող Դուբրովնիկ քաղաքը։
Վրանդուկը միջնադարյան ժամանակահատվածում եղել է արքունի քաղաք։ Թոմաս թագավորն ապրել է Վրանդուկում 1446-1449 թվականներին։ 1447 թվականին այստեղ կառուցվում է կաթոլիկ եկեղեցի։
Բեկանկուր
Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունների սկզբնահատվածում Բեկանկուրին եղել է աբենակի հնդկացիական ցեղային միավորման կենտրոնը։
Վրանդուկ
Պատմություն
Թուրքերի կողմից Բալկանյան թերակղզու գրավման ընթացքում Վրադնուկը 1463 թվականին աանցել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ Մինչև 1887 թվականը այստեղ կենտրոնացված է եղել ռազմական կայազոր։
Բեկանկուր
Պատմություն
Քաղաքի ներկայիս անվանումը կապված է Նոր Ֆրանսիայի կառավարության օրոք ազդեցիկ դեր ունեցող ազնվականներից մեկի անվան հետ։
Վրանդուկ
Պատմություն
Օսմանյան ժամանակահատվածում բնակավայրի տարածքում կառուցվել է նաև մզկիթ, որը կրում է սուլթան Մեհմեդ II-ի անունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի գյուղեր
Բեկանկուր
Պատմություն
Առաջին ֆրանսիացիներն այստեղ հաստատվել են 1758 թվականին։ Դրանք ակադացիներն էին, որոնք բրիտանական իշխանությունների կողմից աքսորվել էին Մյու Բրաունսվիկի նահանգ։
Վանուատուի մշակութային կենտրոն
Վանուատուի մշակութային կենտրոն, VKS; Centre Culturel du Vanuatu), Վանուատուի ազգային մշակութային կենտրոն, որը գտնվում է պետության մայրաքաղաքում` Պորտ Վիլեում։ Կենտրոնը հիմնադրվել է 1955 թվականին ։ 1995 թվականից մինչև 2006 թվականը այն ղեկավարել է Ռալֆ Ռենգենվանը։ 2007 թվականից մինչև 2014 թվականը տնօրենը եղել է Աբոնգ Մարսելին, Ամբոն Թոմփսոնը ներկայումս տնօրենի պաշտոնակատարն է ։
Բեկանկուր
Բնակչություն
Ըստ Կանադայի ազգային վիճակագրական ծառայության հաշվետվության՝ Բեկանկուր քաղաքի բնակչությունը կազմում է 11 134 մարդ։
Հիմնական բնակիչները կանադացիներն են։ Բեկանկուրը տեղակայված է Կանադայի ֆրանսիական Քվեբեկ նահանգում, հետևաբար՝ քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ֆրանսախոս է (97,7 %)։ Անգլերեն խոսում են միայն բնակիչների 0,7 %-ը ։
Վանուատուի մշակութային կենտրոն
Կառուցվածք
Ներկայացնելով որպես կազմակերպություն, որը զբաղվում է Վանատուի բազմազան մշակույթների ցուցակագրմամբ՝ կենտրոնը ազգային մարմնի դեր է իրականացնում` պահպանելու և խրախուսելու կղզեխմբի զանազան մշակույթների տարբեր հայեցակետերը։ Մշակութային կենտրոնը հանդիսանում է կառուցվածքային մարմին, որը ներառում է հետևյալ հաստատությունները. Կենտրոնի գործունեության նպատակն է Վանուատուի բնիկ ժողովուրդների ավանդական մշակույթի ձայնագրությունը, պահպանումն ու զարգացումը տարբեր տեսանկյուններից ՝ ավազով նկարելուց մինչև երաժշտություն, ցամաքային Դայվինգ, այլ սովորույթներ և բնիկ ժողովուրդների գիտելիքներ ։ 1976 թվականից սկսած` կենտրոնի նախագծերում է բանավոր ավանդույթների հավաքածուն։ Այն անկասկած համարվում է ամենահաջողված ծրագիրը խաղաղօվկիանոսյան շրջանի մշակութային փաստաթղթերից ։
Կենտրոնը թողարկում է ռադիոծրագրեր և տեսասկավառակներ` միտված բնիկ ժողովուրդների մշակույթի խրախուսմանը, պահպանմանը և վերածնմանը։ 1996 թվականին Կենտրոնի հավաքածուն ներառում էր 2500 ժամ աուդիո և 2300 ժամ տեսաձայնագրություն, 23 ժամ 16 միլիմետրանոց ժապավեն, երեսուն ժամանոց ութ միլիմետրանոց տեսաժապավեններ։ 3000 վաղ (մինչև 1950-ական թվականներ) սև-սպիտակ լուսանկարներ, ինչպես նաև շուրջ 4000 գունավոր սլայդներ, գունավոր նեգատիվներ և սև-սպիտակ նեգատիվներ։ Որոշ նյութերի հասանելիությունը սահմանափակ է։ Որոշ նյութերից կարող են օգտվել միայն տղամարդիկ, որոշներից՝ բացառապես կանայք, իսկ որոշ նյութեր էլ հասանելի են միայն տեղական առանձին մշակութային խմբերի անդամների ։
Բեկանկուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադայի քաղաքներ Կատեգորիա:1965 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վանուատուի մշակութային կենտրոն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մշակույթ Կատեգորիա:Ազգային թանգարաններ Կատեգորիա:1955 հիմնադրված թանգարաններ
Եվա Առնոլդ
Եվա Առնոլդ (Eve Arnold, ), ամերիկուհի լուսանկարիչ և ֆոտոլրագրող, 1957 թվականին առաջին կինն էր, ով անդամակցում էր «Magnum Photos» միջազգային ֆոտոգործակալությանը։
Կենսագրություն
Եվա Առնոլդը (նախկինում Քոենը) ծնվել է ԱՄՆ-ի արևելյան մասում գտնվող Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում՝ հրեաների ընտանիքում։ Ծնողներներն են Ուիլիամը և Բեսսի Քոենը։ Նրա հետաքրքրվածությունը լուսանկարչության հանդեպ սկսել է դեռևս 1946 թվականից, երբ նա Նյու Յորքի գործարանի համար պատվեր կատարեց։ Նրա առաջին քայլերը դեպի պրոֆեսիոնալ լուսանկարչություն սկսել է «Harper’s Bazaar» ամսագրից։
Աշխատել է Չինաստանում, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, Ռուսաստանում, Աֆղանստանում։
Ճանաչման է արժանացել նշանավոր ամերիկյան կինոդերասանուհի, երգչուհի Մերիլին Մոնրոյի լուսանկարների շարքի համար։ Այդ թվում լուսանկարել է Մառլեն Դիտրիխին, Ջոան Քրոուֆորդին, Էլիզաբեթ Թեյլորին, Կլարկ Գեյբլին, Մաքոլմ Իքսին, Ժաքլին Քենեդին, Մարգարետ Թետչերին, Եղիսաբեթ II֊ին և ուրիշներին։
1961 թվականին որդու հետ տեղափոխվել են Լոնդոն, որտեղ աշխատել է «The Sunday Times» կիրակնօրյա օրաթերթում, որի շնորհիվ դառնում է բրիտանական լուսանկարչության կարևոր դեմքերից մեկը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆոտոլրագրողներ
Լեանդրո Տրոսարդ
Լեանդրո Տրոսարդ (Leandro Trossard, ), բելգիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի և Բելգիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է վինգերի դիրքում ։
Գենկ
Տրոսարդը Գենկի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2012 թվականի մայիսի 13-ին՝ փոխարինման մտնելով Գենտի դեմ խաղում ։ 2013 թվականի հունվարի 29-ին բելգիացին մինչև մրցաշրջանի ավարտը վարձավճարով միացավ Լոմելին  ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց փետրվարի 16-ին՝ Աուդենարդեի դեմ խաղում ։ Մարտի 9-ին Տրոսարդը հեթ-տրիկ ձևակերպեց Դեսել Սպորտի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 3-2 հաշվով ։ Ապրիլի 21-ին բելգիացին խփեց Բրյուսելի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Վարձավճարի ընթացքում Տրոսարդը անցկացրեց 12 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի հեղինակ։
2013 թվականի ամռանը Տրոսարդը 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Վեստերլո ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 3-ին՝ Տյուբիզի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 9-ին՝ Լոմելի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 10-ին բելգիացին դուբլ ձևակերպեց Վերբրուդերինգ Գելի դեմ խաղում ։ Վեստերլոյի կազմում Տրոսարդը անցկացրեց 21 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի հեղինակ։ 2014 թվականի հուլիսին նա երկրորդ անգամ վարձավճարով միացավ Լոմելին։ Հոկտեմբերի 11-ին բելգիացին դուբլի հեղինակ դարձավ Աուդ-Հեվերլե Լյովենի դեմ խաղում ։ Դեկտեմբերի 13-ին Տրոսարդը խփեց Հեյստի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2015 թվականի մարտի 22-ին նա հեթ-տրիկ ձևակերպեց Մեխելենի դեմ խաղում ։ Լոմելի կազմում ընդհանուր առմամբ Տրոսարդը անցկացրեց 54 հանդիպում՝ դառնալով 24 գոլի հեղինակ։
2015 թվականի հուլիսի 6-ին Տրոսարդը 1 տարվա վարձավճարով միացավ Աուդ-Հեվերլե Լյովենին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հուլիսի 25-ին՝ փոխարինման մտնելով Գենկի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Բելգիայի առաջնությունում խփեց օգոստոսի 16-ին՝ Շառլեռուայի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 29-ին Տրոսարդը խփեց Սենտ-Տրյուդենի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Դեկտեմբերի 19-ին բելգիացին 2 գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մեխելենի դեմ խաղում ։ 2016 թվականին փետրվարի 27-ին նա 3 գոլային փոխանցում տվեց Օստենդեի դեմ խաղում ։ Մարտի 4-ին բելգիացին գոլ խփեց Գենտի դեմ խաղւոմ, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Աուդ-Հեվերլե Լյովենի կազմում Տրոսարդը անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 9 գոլի և 7 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2016-17 մրցաշրջանում Տրոսարդը վերադարձավ Գենկ։ Եվրոպական առաջնություններում իր առաջին հանդիպումը անցկացրեց 2016 թվականի հուլիսի 14-ին՝ փոխարինման մտնելով Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Բուդուչնոստ Պոդգորիցայի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը Գենկի կազմում խփեց սեպտեմբերի 25-ին՝ Կորտրեյկի դեմ խաղում ։ Եվրոգավաթներում իր առաջին գոլը խփեց դեկտեմբերի 9-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Սասուոլոյի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի փետրվարի 19-ին Տրոսարդը գոլ խփեց Շառլեռուայի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Ապրիլի 23-ին նա դուբլ ձևակերպեց Մուսկրոն Պերյուվելզի դեմ խաղում ։ 2016-17 մրցաշրջանում Տրոսարդը անցկացրեց 52 հանդիպում բոլոր մրցաշարերում՝ դառնալով 9 գոլի և 6 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Տրոսարդը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Բելգիայի գավաթի Վասլանդ Բևերենի դեմ խաղում ։ 2018 թվականի մարտի 17-ին նա փոխարինման մտավ Բելգիայի գավաթի եզրափակչի Ստանդարտ Լյեժի դեմ խաղում, սակայն Գենկը պարտվեց 1-0 հաշվով ։ Ապրիլի 7-ին բելգիացին խփեց Ստանդարտ Լյեժի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Ապրիլի 27-ին Տրոսարդը գոլ խփեց Բրյուգգեի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Մայիսի 13-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Շառլեռուայի դեմ խաղում ։ 2017-18 մրցաշրջանում Տրոսարդը անցկացրեց 19 հանդիպում՝ դառնալով 8 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2018 թվականի հուլիսի 26-ին Տրոսարդը 2 գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Ֆոլա Էշի դեմ խաղում ։ Օգոստոսի 12-ին՝ Օստենդեի դեմ խաղում բելգիացին դարձավ գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով ։ Օգոստոսի 23-ին նա դուբլ ձևակերպեց Եվրոպայի Լիգայի որակավորման փլեյ-օֆֆ փուլի Բրոնդբյուի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 2-ին Տրոսարդը գոլ խփեց Կորտրեյկի դեմ հանդիպման 85-րդ րոպեին՝ փրկելով Գենկին պարտությունից ։ Սեպտեմբերի 23-ին նա հեթ-տրիկ ձևակերպեց Սերկլ Բրյուգգեի դեմ խաղում ։ Հոկտեմբերի 20-ին բելգիացին դուբլ ձևակերպեց Էյպենի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-1 հաշվով ։ 2019 թվականի հունվարի 18-ին Տրոսարդը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Սենտ-Տրյուդենի դեմ խաղում ։ Հունվարի 26-ին՝ Մուսկրոն Պերյուվելզի դեմ խաղում նա առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ թիմի ավագի թևկապով ։ Ապրիլի 27-ին բելգիացին խփեց Գենտի դեմ հանդիպման միակ գնդակը ։ Գենկի կազմում Տրոսարդը անցկացրեց 120 հանդիպում՝ դառնալով 39 գոլի և 21 գոլային փոխանցման հեղինակ։
Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոն
2019 թվականի հունիսի 26-ին Տրոսարդը 4 տարվա պայմանագիր կնքեց Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի հետ  ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 15 միլիոն ֆունտ ստերլինգ   ։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում նշեց օգոստոսի 17-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Վեստ Հեմ Յունայթեդի դեմ խաղում և գոլ խփելով այս հանդիպման 65-րդ րոպեին  ։ Նոյեմբերի 2-ին Տրոսարդը գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Նորվիչ Սիթիի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-0 հաշվով  ։
Միջազգային կարիերա
Տրոսարդը ներկայացրել է Բելգիան բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Բելգիայի ազգային հավաքական նա առաջին անգամ հրավիրվեց 2018 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Շոտլանդիայի և Իսլանդիայի դեմ խաղերի համար, սակայն այս հանդիպումներում խաղադաշտ դուրս չեկավ  ։
Ակումբային
Գենկ
Վեստերլո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բելգիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելգիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գենկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոմելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստերլոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աուդ Հեվերլե Լյովենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Օշտավա
Օշտավա (Ощава), գյուղ Բուլղարիայի Բլագոևգրադի մարզի Կրեսնայի համայնքում։ Բնակչությունը՝ 82 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բլագոևգրադի մարզ
Գապատայան
Գապատայան, հայկական ազգանուն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Պոկրովկա (գյուղ, Սոկիրյանիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Պոկրովկա գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Արտյոմ Մովսեսյան
Արտյոմ Ժորայի Մովսեսյան (ծնվ. 22 սեպտեմբերի 1967 թ. Երևան), ՀՀ պետական գործիչ։
Պարգևներ և կոչումներ
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի և երկու դուստր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ ՔԱԳՎ պետեր Կատեգորիա:Հայ օդաչուներ Կատեգորիա:1967 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Selena Gomez & The Scene խմբի սկավառակագրություն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
(7618) Գոտոյուկիչի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,740725 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4334 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,048 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1657,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217223 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,73° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջիփ (Խարբերդի գավառ)
Ջիփ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գապարաճյան
Գապարաճյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Մոլեխինդ
Մոլեխինդ, խնդամոլի, խնդակոթ, պլանուխ, նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի բազմամյա ջրաճահճային խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 20, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝
Էկոլագիան
Աճում է ճահճոտ մարգագետիններում, գետերի և լճակների ճահճոտ ափերին, ճահիճներում, տորֆաճահիճներում։
Կենսաբանական նկարագիր
Ցողունը մերկ է, կլորավուն, սնամեջ, թույլ ակոսավոր, ճյուղավորվող, բարձր.՝ 60-120 սմ։ Տերևները կրկնակի կամ եռակի փետրաբաժան են։ Ծաղկաբույլը բարդ հովանոց է, ծաղիկները՝ մանր, սպիտակ։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը կլորավուն է, մասերը կախված են պտղակրից։
Տեսակներ
Հայտնի է 4 տեսակ.
Նշանակություն
Բույսն ամբողջությամբ թունավոր է (արմատները)։ Դեղաբույս է, պարունակում է ֆլավոնիդներ, թունավոր նյութեր և ոչ թունավոր եթերայուղեր։ Պատրաստուկներն օգտագործում են որպես քնաբեր, խորխաբեր, հակաջղաձգային, ցավազրկող միջոց, նաև մաշկ, հիվանդությունների, պոդագրայի, ռևմատիզմի ժամանակ։ Ընտանի կենդանիները մոլեխինդով թունավորվում են գարնանը և աշնանը։ Միջատասպան է։
Ֆիցվիլյամի թանգարան
Ֆիցվիլյամի թանգարան (Fitzwilliam Museum), արվեստի և պատմության թանգարան Քեմբրիջ քաղաքի համանուն համալսարանում (Մեծ Բրիտանիա)։
Ընդհանուր տեղեկություն
Թանգարանը կազմավորվել է 1816 թվականին Ռիչարդ Ֆիցվիլյամի գրական ժառանգության հիման վրա՝ կազմված հազվագյուտ գրքերի և արվեստի ստեղծագործությունների հավաքածուներից, որոնք նա կտակել էր համալսարանին, ինչպես նաև 100 հազար ֆունտ ստերլինգ։ Թանգարանի շենքը վերակառուցվել է 1848 թվականին՝ ճարտարապետ Չարլզ Կոկերելլիի կողմից։ Ամեն տարի Ֆիցվիլյամի թանգարան է այցելում մոտ 300 հազար մարդ։ Թանգարանի մուտքն անվճար է։
Հավաքածու
Թանգարանի հավաքածուն բաժանված է 5 բաժինների.
Հին արվեստի բաժնում կարելի է տեսնել ցուցանմուշներ Հին Եգիպտոսից, Հին Հունաստանից և Հռոմից, Միջին Արևելքի երկրներից և Կիպրոսի հնագիտական և հելլենիստական դարաշրջաններից։
Կիրառական արվեստի բաժնում կարելի է տեսնել անգլիական և եվրոպական կենցաղային իրեր, սպասք և բյուրեղապակի, կահույք, ժամացույցներ, Միջնադարյան և նոր ժամանակների զենքեր, ինչպես նաև արվեստի նմուշներ Չինաստանից, Ճապոնիայից և Կորեայից։ Մետաղադրամների և մեդալների հավաքածուն ունի ավելի քան 190 հազար ապրանքներ ամբողջ աշխարհից՝ սկսած մետաղադրամների հատման սկզբից մինչ մեր օրեր։ Սակայն թանգարանում առանձին մետաղադրամների ցուցասրահ չկա. մետաղադրամներն ու մեդալները ցուցադրվում են այլ բաժիններում։
Հավաքածուն ներառում է նաև պատմության և արվեստի մեդալներ, զինվորական և քաղաքացիական պարգևներ, ակնեղեններ։ Ձեռագրերի և գրքերի բաժինը ներառում է հին և միջնադարյան ձեռագրեր, հազվագյուտ տպագիր գրքեր, ձեռագրեր, այդ թվում նաև Ֆիցվիլյամայի Վիրջինական գիրքը, որը Էլիզաբեթյան շրջանի գործիքային երաժշտության գլխավոր աղբյուրներից մեկն է (երաժշտական հավաքածուի պահապանն է բրիտանական խոշոր երաժշտագետ Իեն Ֆենլոն)։ Արվեստի պատկերասրահում պահվում են XIII-XX դարերի եվրոպական վարպետների կտավներն ու գրաֆիկները, ներառյալ այնպիսի վարպետների գործեր, ինչպիսիք են Ջամբատտիստա Պիտոնին, Տիցիանը, Վերոնեզը, Ռուբենսը, Վան Դեյքը, Դեգան, Մոնեն, Սեզանը, Ռենուարը, Պիկասոն և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քեմբրիջի թանգարան Կատեգորիա:Պատմական թանգարաններ Կատեգորիա:Հին Հունաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1816 հիմնադրված թանգարաններ
Նովոե Մաշեզերո
Նովոե Մաշեզերո (Новое Машезеро), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Բելոմորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 900 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1958 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Բելոմորսկի շրջանի բնակավայրեր
Ալինա Սանկո
Ալինա Սանկո, ռուս մոդել, Միսս Ռուսաստան 2019, մասնակցել է նաև Միսս Աշխարհ 2019 և Միսս Տիեզերք 2020 մրցույթներին։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1998 թվականին Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Մանկուց զբաղվել է արվեստով և ճարտարապետությամբ, լուսանկարչությամբ և նկարչությամբ ։ Բազմիցս մրցանակային տեղեր է զբաղեցրել արվեստի վերաբերյալ օլիմպիադաներում։ 2016 թվականին ավարտել է Ազով քաղաքի №1 միջնակարգ դպրոցը, ինչից հետո տեղափոխվել է Մոսկվա և ընդունվել պետական համալսարանի հողաշինարարության ճարտարապետական ֆակուլտետ։ 2020 թվականին կարմիր դիպլոմով ավարտել է «Միջավայրի դիզայն» մասնագիտության բակալավրիատը, որից հետո սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարան ի մագիստրատուրայում ՝ «Հեռուստատեսություն» ուղղվածությամբ ։
Մասնակցություն գեղեցկության մրցույթներին
2019 թվականին հաջողությամբ անցել է Միսս Ռուսաստան 2019 քասթինգը՝ դառնալով մրցույթի պատմության մեջ Ազովի առաջին ներկայացուցիչը ։ Ապրիլի 13-ին «Բարվիխա Luxury Village» համերգասրահում տեղի է ունեցել մրցույթի եզրափակիչը, որտեղ նվաճել Է «Միսս Ռուսաստան» տիտղոսը։ Մրցույթում հաղթելու համար ստացել է երեք միլիոն ռուբլի դրամական պարգև, ինչպես նաև Միսս Աշխարհ և Միսս Տիեզերք մրցույթներին մասնակցելու հնարավորություն ։
Երկու մրցույթների անցկացման ժամկետների մոտ լինելու պատճառով Ալինան չի կարողացել մասնակցել Միսս Տիեզերք 2019 մրցույթին։ Լոնդոնում դեկտեմբերի 14-ին կայացած «Միսս աշխարհ 2019» մրցույթում Ալինան ընդգրկվել է թոփ-12-ում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս մոդելներ
Ամենափրկիչ խաչքար (Մայր Աթոռ)
Ամենափրկիչ խաչքար, որը գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքի կենտրոնում գտնվող Մայր Աթոռի հյուսիսային պարսպապատի խաչքարերի շարքում՝ ժամացույցի աշտարակի հարևանությամբ։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (4.2/14.1.9) ։
Տեղադրություն
Մայր Աթոռի հյուսիսային պարսպապատի խաչքարերի շարքում` ժամացույցի աշտարակի հարևանությամբ։ Կանգնեցված է պատվանդանին։ Արարատի մարզի Ուրցաձոր գյուղից մոտ 25 կմ արևելյան ուղղությամբ հեռու գտնվող Ջղինգյոլ գյուղատեղիից։
Քանդակ
Արևն ու լուսինը պատկերված են համապատասխանաբար արծվի և ցուլի մեջքին, խաչյալ Քրիստոսի և խաչի երկու կողմում կանգնած են Մարիամ Աստվածածինն ու Հովհաննես ավետարանիչը, ներքևում` Հովսեփ Արեմաթացին և Նիկոդիմոսը, իսկ պատվանդանին պատկերված է ձին հեծած Գրիգոր իշխանը` առյուծին խոցելիս։ Համբարձման տեսարանը բացակայում է։ Ետնախորքի բուսական մշակումը, որը կազմված է արմավի ու շուշանի մոտիվների միախառնումով, շատ ավելի մանրամասն է ու համաչափ, քան Հաղպատի Ամենափրկիչ խաչքարինը։ Գողգոթան յոթակամար է, կենտրոնական կամարում Ադամի գլուխն իր չափերով անհամեմատ փոքր է մնացած բոլոր կերպարների գլուխխներից ։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարը հարուստ է վիմական արձանագրություններով.
Արձանագրություն 1
Խաչքարի քիվին՝ ելնդագիր, 2 տող.
Համաձայն արձանագրության՝ խաչքարը պատվիրել են Գրիգորն ու Մամքանան, ի հիշատակ Մամիկոնի հորն ու մորն։
Արձանագրություն 2
Խաչի ցուցանակին պիղատոսյան հեգնախոսքերը, ելնդագիր, 2 տող.
Արձանագրություն 3
Խաչեցյալից աջ՝ առասպելական թրչունի մեջքին արեգակն է, 2 տող.
Արձանագրություն 4
Խաչեցյալից ձախ՝ առասպելական եղջերուի մեջքին լուսինն է, 2 տող.
Արձանագրություն 5
Խաչաթագին և վերին ուղղահայաց խաչաթևին՝ ելնդատառ, 2 տող.
Արձանագրություն 6
Խաչի վերին ուղղահայաց խաչաթևին՝ փորագիր, 1 տող.
Արձանագրություն 7
Խաչի հորիզոնական խաչաթևին՝ փորագիր, 2 տող.
Արձանագրություն 8
Խաչից իջեցվելիք Տիրոջը գրկելու պատրաստ Արեմաթացու և ունելիով գամը քաշող հավատավորի լուսապսակներին, փորագիր, 1 տող.
Եղջերափող
Եղջերափող, փողային մունդուշտուկավոր հնագույն նվագարան։ Պատրաստվել է կենդանու սնամեջ եղջյուրից, հետագայում՝ փայտից, փայտի կեղևից, ոսկորից կամ մետաղից։ 16-րդ դարում ավելացվել են հնչյունի բարձրությունը փոփոխող անցքեր, ավելի ուշ՝ փականներ։ Օգտագործվել և օգտագործվում է հիմնականում որպես հովվական, որսորդական, փոստային և ռազմական ազդանշանային գործիք։ Եղջերափողը կոնաձև փողակով բազմաթիվ փողային երաժշտական գործիքների նախատիպն է։
Կատեգորիա:Փողային երաժշտական գործիքներ
Ամենափրկիչ խաչքար (Մայր Աթոռ)
Արձանագրություն 9
Խաչեցյալի ոտքերի տակ, փորա գիր, 9 տող.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայր Աթոռի խաչքարեր Կատեգորիա:Տեղահանված խաչքարեր Կատեգորիա:Խաչքարերի վիմական արձանագրություններ Կատեգորիա:Ամենափրկիչ խաչքարեր
Բարձրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Ալբերտ Սոխիկյան
Կենսագրություն
1965-1971 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ 1971-1972 թվականներին աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում։ 1972-1978 թվականներին՝ Տեխնիկական էթիկայի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի (АФВНИИТЭ) նկարիչ-կոնստրուկտոր, 1978-1979 թվականներին՝ «Ալգորիթմ» գիտահետազոտական կենտրոնի դիզայնի բաժնի վարիչ։ 1982 թվականին վերապատրաստվել է Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտում։ 1979-1992 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի նկարչության ամբիոնի ավագ դասախոս, 1993-1997 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի գլխավոր նկարիչը, 1992 թվականից՝ ԵՃՇՊՀ-ի գծանկարի, գունանկարի և քանդակի ամբիոնի դասախոս, դոցենտ, պրոֆեսոր։ 2002 թվականից ԵՐՃՇՊՀ-ի գծանկարի, գունանկարի և քանդակի ամբիոնի վարիչ, ԵՐՃՇՊՀ-ի ավագանու անդամ, ՀՃՄ և ՀԴՄ անդամ ։ Մասնակցել է միջազգային, համամիութենական, հանրապետական և անհատական ցուցահանդեսների։
Ստեղծագործական գործունեություն
Հեղինակ և համահեղինակ է մի շարք ճարտարապետական, քաղաքաշինական նախագծերի։ Հեղինակ է Երևանի պատմության թանգարանի դիզայնի, Երևանի զինանշանի։ Երևանի պատվավոր քաղաքացու մեդալի հեղինակն է։
Ալբերտ Սոխիկյանի նախագծերով կառուցվել են՝
Դիմանկարներ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետներ Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ
Նոսեան
Նոսեանը հանքանյութ է,շրջանակային կառուցվածքի նատրիումի ալյումոսիլիկատ ՝ լրացուցիչ անիոնով [SO4] 2-:Այն առաջին անգամ նկարագրվել է 1815 թվականին Ռեյնլանդիայից (Գերմանիա):Այն անվանակոչվել է գերմանացի միներալագետ Կ. Նոսեի անունով (1753-1835)։
Նկարագրություն
Այս հանքանյութը պարունակում է ՝ Na2O - 27,3%, SO3 - 14.1%, Al2O3 - 26,9%, SiO2 - 31,7%:
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Նատրիումի միներալներ Կատեգորիա:Ալյումինի միներալներ
Գապպենճյան
Գապպենճյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ
Ռենատե
Ռենատե (Renate), կոմունա Իտալիայում՝ Լոմբարդիա մարզում՝ Մոնցա և Բրիանցա գավառում։ Բնակչությունը կազմումէ 3731 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը՝ 1866 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2, 84 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 20055, հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Այստեղ են ծնվել սուսերամարտիկ Էդուարդո Մանջարոտին և կարդինալ Տետամանցի Ջիոնիջին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նոել Ֆիշեր
Նոել Ֆիշեր (Noel Fisher, ), կանադացի դերասան, առավել հայտի է «Անամոթ մարդիկ» հեռուստասերիալում Միկկի Միլկովիչաի դերում և «Հարուստները» հեռուստասերիալում Քել Մելոյի դերում։ Նա նաև մարմնավորել է Էլիսոն Մաունտսին «Հեթֆիլդ և Մակկո» փոքր-սերիալում, որի 2012 թվականին ստացել է 16 անվանակարգերում «Էմմի» մրցանակ, ինչպես նաև Վլադիմիրին՝ 1500-ամյա ռումինական վամպիրին «Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 2» ֆիլմում։
Անձնական կյանքը
Ֆիշերը ծնվել է Վանկուվերում,Բրիտանական Կոլումբիայում։ Դերասանական կարիերան սկսել է 14 տարեկանում, երբ նա խաղացել է «The Sheldon Kennedy Story» հեռուստատեսային ֆիլմում։ Նրա հասակը 1 մետր 70 սանտիմետր է։
Անձնական կյանք
2005 թվականին սկսել է հանդիպել աֆղանական ծագմամբ դերասանուհի Լայլա Ալիզադեի հետ, որ իրենից մեծ է յոթ տարով։ 2014 թվականին զույգը նշանադրվել է ։ 2017 թվականի հուլիսի 15-ին Ֆիշերն ու Լայլան ամուսնացել են ։
Ռասկոպինցի
Ռասկոպինցի (Розкопинці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռասկոպինցի գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Լյուկ Մաքֆարլեյն
Լյուկ Մաքֆարլեյն (Luke Macfarlane, ), կանադացի դերասան և երաժիշտ, առավել հայտնի է «Քույրեր և եղբայրներ» հեռուստասերիալում կատարած Սքոթի Ուենդլի դերակատարմամբ։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է Կանադայի Օնտարիո նահանգի Լոնդոն քաղաքում։ Հայրը՝ Թոմասը եղել է Արևմտյան Օնտարիոյի համալսարանի ուսանողական դպրոցի տնօրենը, իսկ մայրը՝ տեղի հոգեբուժական հիվանդանոցի բուժքույր։ Քույրերի՝ Ռութի և Ռեբեկայի հետ ավարտել է Լոնդոնի կենտրոնական միջնակարգ դպրոցը։
Դերասանական կարիերա
Վաղ տարիքում սովորել է Լեսթեր Փիրսոնի արվեստի Լոնդոնյան դպրոցում։ Արդյունքում ընդունվել է Նյու Յորքի Ջուլիարդի դպրոց , որը փայլուն կերպով ավարտել է 2003 թվականին։ Ուսուցողական թատրոնի բեմում մասնակցություն է ունեցել «Ռոմեո և Ջուլիետ», «Ռիչարդ III», «Ցասման ողկույզները», «Ինչպես կցանկանք» և այլ ներկայացումներում։
Եղել է «Playwrights Horizons» թատերախմբի ամենաերիտասարդ չորս դերասաններից ։ 2004 թվականի մայիսին հանդես է եկել հայտնի ոչ բրոդվեյյան «Vineyard» թատրոնի բեմում, որտեղ՝ «Where Do We Live» ներկայացման մեջ կատարել է գլխավոր դեր, որն էլ 2005 թվականին արժանացել է GLAAD մրցանակի ։
2006 թվականի ամռանը «Playwrights Horizons» բեմում Ուիլ Քլեյբերգի և Հեմիշ Լիքլեյթերի հետ դերակատարում է ունեցել «The Busy World is Hushed» ներկայացման մեջ, իսկ 2007 թվականին այդ պիեսով հյուրախաղերի է մասնակցել Լոս Անջելեսի «Skirball Cultural Center»-ում։
Հեռուստատեսությունում նրան հաջողություն է բերել АВС հեռուստաընկերության «Եղբայրներ և քույրեր» հեռուստասերիալում կատարած Սքոթի Ուենդլի դերակատարումը, որը Քևին Ուոքերի ամուսինն է, իսկ վերջինիս դերը կատարում է բրիտանացի դերասան Մեթյու Ռիզը ։ Նաև նկարահանվել է FX հեռուստաալիքի «Անյտեղ» հեռուստասերիալում և Ռոբերտ Օլթմենի «Թեներն ընդդեմ Թեների» մինի-սերիալում ։
Դերակատարում է ունենում մի քանի կանադական թատրոններում, հանդիսանում է բազմաթիվ թոք շոուների հյուր։ Նաև որպես հաղորդավար նրան հաճախ հրավիրում են մի շարք մրցանակաբաշխություննոերում։
Անձնական կյանք
Լյուք Մաքֆարլեյնը բացահայտ գեյ է։ Հանրային քամինգ աութ կատարել է 2008 թվականին ։ 2018 թվականի հունիսի 12-ին ստացել է ԱՄՆ քաղաքացիություն ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԼԳԲՏ անձինք Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի երաժիշտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Թատերական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երաժիշտներ
Տոմատիտո
Տոմատիտոն (Tomatito, իրական անունը՝ Խոսե Ֆեռնանդես Տոռես ), իսպանական կիթառահար է, ֆլամենկո ոճում կատարող։ Նրա պապը և հայրը նույնպես կիթառահարներ էին, և նա հետևեց նրանց օրինակին։ Տոմատիտոյի տաղանդը հայտնաբերեց Պակո դե Լուսիան, երիտասարդ տարիներին կիթառահարը սկսեց համագործակցել երգիչ Կամարոն դե լա Իսլայի հետ։ Կամարոնի և դե Լուսիայի հետ նրանք 1979 թ. տրիո կազմեցին և թողարկեցին մի շարք ֆլամենկո-ալբոմներ։ Նա համագործակցել է նաև դաշնակահար Միշել Կամիլոյի հետ, թողարկելով Spain ալբոմը։
Հայաստանի զինանշան
Հայաստանի զինանշանի մասին օրենքն ընդունվել է Հայաստանի Գերագույն Խորհրդի կողմից 1992 թվականի ապրիլի 19-ին։ Վերականգնվել է Հայաստանի առաջին հանրապետության (1918-1920 թվականներ) զինանշանը, որի հեղինակներն են ճարտարապետ, Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս Ալեքսանդր Թամանյանը և նկարիչ Հակոբ Կոջոյանը։
2005 թվականի նոյեմբերի 27-ի ՀՀ Սահմանադրության բարեփոխումներից հետո, 2006 թվականի հունիսի 15-ին ընդունվել է «ՀՀ զինանշանի մասին» նոր օրենքը ։
Հայաստանի պետական զինանշանի կենտրոնական մասում՝ վահանի վրա, պատկերված են հայկական չորս թագավորական տոհմերի՝ Արտաշեսյանների, Արշակունիների, Բագրատունիների և Ռուբինյանների (Կիլիկյան թագավորություն) զինանշանները։ Դրանք բոլորում են բիբլիական Արարատ լեռան պատկերը, որի գագաթին ուրվագծվում է Նոյյան տապանը։
Սիմվոլիզմ
Զինանշանի կենտրոնում՝ վահանի վրա պատկերված են Արարատ լեռը՝ Նոյյան տապանով և պատմական Հայաստանի թագավորություններից չորսի՝ վերևից ձախ՝ Բագրատունիների, վերևից աջ՝ Արշակունիների ներքևից ձախ՝ Արտաշիսյանների, ներքևից աջ՝ Ռուբինյանների զինանշանները։ Վահանը պահում են արծիվը (ձախից) և առյուծը (աջից), իսկ վահանից ներքև պատկերված են սուր, ճյուղ, հասկերի խուրձ, շղթա և ժապավեն։
Հայաստանի զինանշանի հիմնական գույնն է ոսկեգույնը, պատմական Հայաստանի թագավորություններինը՝ վերևից ձախ՝ կարմիր, վերևից աջ՝ կապույտ, ներքևից ձախ՝ կապույտ, ներքևից աջ՝ կարմիր, և կենտրոնում՝ վահանի վրա պատկերված Արարատ լեռը՝ նարնջագույն։ Նշված գույները խորհրդանշում են Հայաստանի դրոշի գույները ։
ՀՀ զինանշանի Արշակունիներին վերաբերվող խորհրդանշանի մասին (երկգլխանի արծիվ)
Ցավոք մենք չունենք 1920 թ. ընդունված զինանշանի բլազոնը՝ հերալդիկ պաշտոնական նկարագրությունը, ուստի զինանշանի մասին տեղեկությունները քաղում ենք Ս. Վրացյանի «Հայաստանի Հանրապետություն» գրքից, որտեղ նա ներկայացնելով դրա ընդունման քննարկումներից մանրամասներ, նշում է դեռ այն ժամանակ կառավարության, հանձնաժողովի անդամների մեջ եղած տարաձայնությունների մասին։ Հարցերի թվում են եղել նաև Արտաշիսյանների զինանշանի արծիվները, երկգլխանի արծվի հիմնավորվածությունը և այլն։ 1920 թ. դրությամբ երկգլխանի արծիվն իրապես նորություն էր հիշյալ զինանշանների համեմատությամբ, սակայն արդյո՞ք այն խորհրդանշում էր միայն Արշակունյաց հարստությունը։ Ի տարբերություն Արտաշիսյանների պետության կամ Կիլիկիայի հայկական թագավորությունից մեզ հասած ժառանգության, առայժմ հայտնաբերված չեն Արշակունիների շրջանին պատկանող դրամներ, թագավորական խորհրդանշաններ պարունակող բարձրաքանդակներ, խճանկարներ և այլն, որոնք առավել համոզիչ կերպով թույլ տկային պատկերացում կազմել Հայաստանում մ.թ. 1-5 դդ. կիրառված արքայական նշանների մասին։ Անկախ տեղեկությունների սակավությունից, կարելի է փաստել, որ Արշակունյաց արքունիքում և դրան մոտ կանգնած հայկական տոհմերի, մասնավորապես Մամիկոնյանների կողմից կիրառվել են արծվի-վարուժանի պատկերներ ունեցող զինանշաններ։ Հայ Արշակունիների անկումից հետո Մամիկոնյանները շարունակել են մեծ դերակատարություն ունենալ Հայաստանի կյանքում, իսկ նրանց վերագրվող հերալդիկ հորինվածքով պատկերաքանդակները հուշում են, որ այս հարստության գոնե Տաշիրում հաստատված ճյուղը կիրառել է երկգլխանի արծվի պատկերն իր տիրույթներում։ Պատմական Գուգարքում, այժմ Դսեղ գյուղի կենտրոնում և Դսեղից 2 կմ հյուսիս-արևելք կառուցած Բարձրաքաշ Սուրբ Գրիգորի վանքի ճակատային մասերում պահպանվել են Մամիկոնյան զինանշանի օրինակները՝ երկգլխանի արծիվ, որի թևերը վերնամասում պարույրաձև իջնում են մինչև ճանկերը, որոնք բռնում են խոցված գառան մարմինը։ Երկգլխանի արծվի պատկերների համեմատաբար ավելի հաճախ հանդիպում ենք 11-14-րդ դարերի հայկական մանրանկարչության մեջ (օրինակ՝ Մատենադարանի Սեբաստիայի Ավետարան, 1066 թ.): Այսօր դժվար է ասել, թե երբ է ձևավորվել ավանդույթը երկգլխանի արծիվը որպես Գրիգոր Լուսավորչի նշան համարելու մասին, բայց արդեն 12-րդ դարից մենք ունենք մի շարք օրինակներ Հայոց եկեկեղեցում այն որպես կաթողիկոսական և պատրիարքական աստիճանի խորհրդանշան օգտագործելու վերաբերյալ։ Այսօր այն Հայոց Կաթողիկոսի նշանն է։
Հաշվի առնելով այս ամենը՝ կարելի է եզրակացնել, որ 1920 թ. հուլիսին ժամանակավոր ընդունված զինանշանի վահանի Արշակունիներին վերաբերվող դաշտի երկգլխանի արծիվը, արտահայտում է ոչ միայն արքայական այդ հարստությունը, այլ հանդիսանում է նաև Մամիկոնյանների ու Հայ առաքելական եկեղեցու միասնական խորհրդանշանը՝ մարմնավորելով Արշակունյաց Հայաստանի զինվորական և հոգևոր փառքը ։
Արարատ լեռը և Նոյի տապանը Հայաստանի զինանշանում
1780-ական թթ. Հովսեփ Արղությանի (Արգուտինսկու) և Հովհաննես Լազարյանի (Իվան Լազարև) գլխավորած հայ հասարակական և քաղաքական շրջանակները Ռուսաստանում կազմեցին Հայաստանի ազատագրման նոր նախագիծ, որը ստացավ «Միության պայմանագիր երկու ժողովուրդների՝ ռուսների և հայերի միջև» անունը։ Այն հայտնի է նաև «Հյուսիսային» անվանմամբ իր 18 հոդվածներով, որն նախատեսում էր Հայաստանի ազատագրում Ռուսաստանի պրոտեկտորատի ներքո։ Նախագծի 10-րդ հոդվածում նշվում էր պետական բարձրագույն պարգևի հաստատման անհարաժեշտության մասին։ Նրա կենտրոնում պետք է լիներ Նոյի տապանի խորհրդանշանը ու կապվեր կարմիր, կանաչ և կապույտ գծերից բաղկացած եռագույն ժապավենով։ Արարատի գագաթին Նոյի տապանի՝ որպես Հայաստանի խորհրդանիշի, գաղափարը տեղ գտավ նաև Վրաց թագավոր Հերակլ II- ի (1762-1798) օրոք կնքված Գեորգիևյան դաշնագիր կոչվող պայմանագրի կնիքում։ Կնիքի վրա վրացական հողերի հին խորհրդանիշերի հետ տեսնում ենք հայկական հողերը ներկայացնող Նոյի տապանն Արարատի վրա և եռագմբեթ եկեղեցին, որը խորհրդանշում էր Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը։
Դրանից հետո Արարատի վրա Նոյի տապանի խորհրդանշանը շարունակաբար առկա է Հայաստանի զինանշանների գրեթե բոլոր նմուշներում, իսկ 19-րդ դարի երկրորդ կեսից այն առանձին դաշտով դրվում էր վահանի կենտրոնում։ 1833 թվականին հաստատված Հայկական մարզի զինանշանը՝ կրկնում էր այդ գաղափարը։ 1849 թվականին Ռուսական կայսրությունում վերանայվեցին քաղաքների զինանշաններն ու վերամշակվեցին պետական ​​մակարդակով։ Այս ժամանակաշրջանից մեզ հասած զինանշանների վրա Արարատ լեռն արդեն ընդունում է երկու գագաթներով հայտնի տեսքը։ Դրանից առաջ Արարատը Հայաստանի թագավորության զինանշանում մշտապես գծված էր մեկ բլուր ունեցող բարձր լեռան տարբերակով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական զինանշաններ զինանշան Կատեգորիա:1992 զինանշաններ Կատեգորիա:Արծիվներով զինանշաններ Կատեգորիա:Առյուծներով զինանշաններ Կատեգորիա:Լեռներով զինանշաններ Կատեգորիա:Խաչերով զինանշաններ Կատեգորիա:Թրերով զինանշաններ Կատեգորիա:Նավակներով զինանշաններ Կատեգորիա:Շղթաներով զինանշաններ
Տոռելագունա
Տոռելագունա  (Torrelaguna), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդ ինքնավար մարզի կազմում։ Բնակչությունը 4928 մարդ։ Տարածքը՝ 16,83 կմ² է։ Պրովիցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 58 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Շիբենիկի տաճար
Շիբենիկի սուրբ Հակոբի տաճար (Katedrala sv. Jakova u Šibeniku), կաթոլիկ տաճար Խորվաթիայի Շիբենիկ քաղաքում։ Մտնում է Խորվաթիայի կաթոլիկ եկեղեցու Շիբենիկի եպիսկոպոսության կազմի մեջ։ Այն խորվաթական 7 տաճարներից մեկն է, որը կրում է «փոքր բազիլիկա» պատվավոր կոչումը։ Տաճարը միջնադարյան դալմաթիական ճարտարապետության գլուխգործոցներից է, որի վրա աշխատել են Յուրայ Դալմաթացին և Նիկոլա Ֆլորենտացին։ 2000 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Պատմություն
Շիբենիկի տաճարի կառուցման մտահղացումը ի հայտ է եկել 1298 թվականին, երբ Շիբենիկը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ և դարձել եպիսկոպոսության կենտրոն։ 1412 թվականին դալմաթական ամբողջ ափը անցել է Վենետիկի հանրապետության իշխանության ներքո, ինչը նպաստեց մերձափնյա քաղաքների զարգացմանը և ճարտարապետական կառույցների կառուցմանը։ Տաճարի կառուցումը սկսվել է 1431 թվականին՝ հին վանքի տեղում։ Տաճարը կառուցվել է նեոգոթական ոճով՝ իր վրա կրելով վենետիկյան ճարտարապետության ազդեցությունը։