cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հայ հայրենասերների միություն
Միությունը առաջնային էր համարում Հայոց Ցեղասպանության, Հայաստանի գրավված տարածքների (Արևմտյան Հայաստանի, Նախիջևանի և Արցախի) խնդիրները։ Նրանք համարում էին, որ ինչպես նշված է դատավճռում՝ Խորհրդային Միությունը «որոշ հարցերում արհամարհում և ոտնահարում է հայ ժողովրդի կենսական շահերը»։ Միաժամանակ խորհրդային կարգերի դեմ ոչինչ չունեին։ Այս առումով հատկանշական է այն իրողությունը, որ կազմակերպության անդամները՝ ծանոթանալով ազգային միացյալ կուսակցության արդեն հրատարակված «Փարոս» թերթին, խստորեն մերժել էին թերթի էջերում առաջ քաշված գաղափարները՝ հակախորհրդայնականության, անկախության անհրաժեշտության կապակցությամբ։ Նրանց համար հատկապես անընդունելի է եղել անկախության գաղափարը։ Ահա թե ինչպես է այդ դրվագը նկարագրված խմբի անդամների նկատմամբ կայացված դատավճռում. «1967 թվականի վերջին Թադևոսյանը ստացել է Էդիկ Ալեքսանյանից հակախորհրդային բովանդակություն ունեցող «Փարոս» անօրինական թերթը... Այդ թերթը պարունակում է թշնամական հարձակումներ խորհրդային պետության հասցեին և կոչ է անում անջատել Հայաստանը ԽՍՀՄ-ից ու ստեղծել «անկախ հայկական պետություն». գործով բոլոր ամբաստանյալները, ինչպես նաև խմբակի մյուս անդամները, քննադատության են ենթարկվել «Փարոս» թերթի հակախորհրդային բովանդակությունը և բացառել են ենթարկել «Փարոս» թերթի հակախորհրդային բովանդակությունը և բացառել են թերթի հայացքները, համարելով այն վնասակար ու անընդունելի իրենց խմբակների համար» ։
ՀՀՄ անդամների հաջողվում է ձեռք բերել տպագրական միջոցներ և բազմացնել ու տարածել իրենց թռուցիկները։ 1967 թվականի ապրիլի 24-ին ընդառաջ՝ տպագորւմ ու Երևանում, Գյումրիում, Արարատի և Արտաշատի շրջաններում տարածում են Հակոբջան Թադևոսյանի հեղինակա երեք թռուցիկները՝ «Կոչ հայ մտավորականության՝ Մեծ Եղեռնի 52-րդ տարեդարձի առթիվ», «Կոչ հայ ժողովրդին՝ Մեծ Եղեռնի 52-րդ տարեդարձի կապակցությամբ»և «Խոսք սրտի խորքից՝ հայոց ողբերգության 52-րդ տարեդարձի կապակցությամբ» վերնագրերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Այլախոհությունը Խորհրդային Հայաստանում
Օրքա
Օրքա (ორქა), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում :
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 260 մարդ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտվիլի շրջան‎‎‎
Խանըք Ներքին
Խանըք Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում ։ Գտնվում էր Բաղդադ տանող ճանապարհի աջ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք, սարալանջի վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գավրիլովկա (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գավրիլովկա գյուղում բնակվում էր 835 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,599 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Գամմա ֆունկցիա
Գամմա-ֆունկցիա-մաթեմատիկական ֆունկցիա է,սովորաբար նշանակվում է \Gamma(z): Ներմուծվել է Լեոնարդ Էյլերի կողմից, իսկ իր գամմա-ֆունկցիայի նշանակությամբ պարտական ենք Ադրիեն-Մարի Լեժանդրին ։ Գամմա-ֆունկցիան չափազանց մեծ կիրառություն ունի գիտության մեջ։ Հիմնական լայն կիրառության ոլորտներն են մաթեմատիկական անալիզ,հավանականությունների տեսություն, կոմբինատորիկա, վիճակագրություն, ատոմային ֆիզիկա, աստղաֆիզիկա, հիդրոդինամիկա, երկրաշարժագիտություն և տնտեսություն։ Մասնավորապես, գամմա-ֆունկցիան կիրառվում է ֆակտորիալ հասկացությունն ընդհանրացնելու իրական թվեր և կոմպլեքս թվեր փաստարկային արժեքների հետ։
Ինտեգրալի սահմանումը
Եթե կոմպլեքս z թվի իրական մասը դրական է, ապա գամմա-ֆունկցիան որոշվում է բացարձակ համընկնող ինտեգրալի միջոցով։ Այս սահմանումը Լեժանդրը ստացել է Էյլերի սահմանումի բնօրինակից (1730 թվական)։ x=e^{-t} փոփոխականի փոխարինման միջոցով, և մինչև օրս հենց Լեժանդրի այս սահմանումն է հայտնի որպես գամմա-ֆունկցիայի դասական սահմանում։ Դասական սահմանման կտորը մաս առ մաս ինտեգրելով ՝ կարելի է հեշտությամբ տեսնել, որ. Գամմա ֆունկցիայի արժեքների մոտավոր հաշվարկի համար ավելի հարմար է երրորդ բանաձևը, որը նույնպես ստացել ենք Էյուլերի սահմանումից ՝ կիրառելով հետևյալ հավասարությունը  և փոխելով փոփոխականը x=y^2: Այս բանաձևի ինտեգրալը համընկնում է -ի դեպքում, չնայած այն սովորաբար օգտագործվում է դրական իրական արժեքների արգումենտի համար (նախընտրելի արժեքները 1-ին մոտ են)։ Իրական z>0 արժեքների դեպքում ինտեգրվելի ֆունկցիան ունի եզակի հատուկ կետ` y=0 հատում առաջացնող, և եթե վերափոխեք այն այս պահին 0 արժեքով, ապա կդառնա անընդհատ [0; 1] ամբողջ հատվածում:Այսպիսով, ինտեգրալը հանդիսանում է սեփական, ինչը պարզեցնում է թվային ինտեգրումը։ Գոյություն ունի բնօրինակ բանաձևի ուղղակի վերլուծական շարունակություն ամբողջ կոմպլեքս հարթության վրա, բացառությամբ ամբողջ թվերի, որը կոչվում է Ռիման-Հանկելի ինտեգրալ։ Այստեղ L եզրագիծը կոմպլեքս հարթության ցանկացած եզրագիծ է, շրջանցելով ժամսլաքի հակառակ ուղղությամբ t = 0 կետը, որը ձգտում է դրական իրական առանցքի երկայնքով դեպի անվերջություն։ Հետևյալ արտահայտությունները ծառայում են որպես գամմա ֆունկցիայի այլընտրանքային սահմանումներ։
Սահմանում ըստ Գաուսի
Այն ճիշտ է բոլոր կոմպլեքս z-ի, բացառությամբ 0 և ամբողջ բացասական թվերի համար.
Սահմանում ըստ Վայերշտրասի
որտեղ  — Էյլեր-Մասկերոնի հաստատուն.
Նշում։ Երբեմն օգտագործվում է այլընտրանքային Պի-ֆունկցիա, որը հանդիսանում է ֆակտորիալի ընդհանրացում և կապված է գամմա-ֆունկցիայի  հարաբերակցության հետ:Հենց այս ֆունկցիայից (ոչ թե գամա-ֆունկցիայի) օգտվեց Գաուսը, Ռիմանը և XIX դարի գերմանացի շատ մաթեմատիկներ։
Հատկություններ
Եթե z — ամբողջ ոչ բացասական թիվ է, Գամմա ֆունկցիայի հիմնական հատկությունը դա նրա ռեկուրենտ հավասարումն է որը ըստ ֆիքսված սկզբնական պայմանի համաձայն միակ ձևով որոշում է լոգարիթմական ուռուցիկ լուծումը, այսինքն հենց ինքը` գամմա-ֆունկցիան (միակության թեորեմ). Գամմա-ֆունկցիայի համար արդարացի է Էյլերի բանաձևի լրացումը Արդարացի է նաև և Գաուսի բազմապատկման բանաձևը Այս բանաձևի մասնակի դեպքը, երբ n=2 գրվել է Լեժանդրի կողմից Գամմա-ֆունկցիան չունի զրոներ ամբողջ կոմպլեքս հարթության վրա։ \Gamma(z) հանդիսանում է մերոմորֆ կոմպլեքս հարթությունում և հասարակ առավելություն ունեցող  կետերում։ Գամմա-ֆունկցիան ունի առաջին կարգի բևեռ z=-n-ում ցանկացած բնական n-ի և զրոի համար, մնացքը այդ կետում տրվում է այսպես Օգտակար հատկություն, որը կարելի է ստանալ վերջնական սահմանումից. Գամմա-ֆունկցիան դիֆերենցելի է անվերջ անգամ, և, որտեղ \psi(x), հաճախ անվանում են «փսի-ֆունկցիա» կամ դիգամա-ֆունկցիա։ Գամմա-ֆունկցիան և բետա-ֆունկցիա կապված են հետևյալ հարաբերակցությամբ.
Գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմ
Մի շարք պատճառներով, գամմա ֆունկցիայի հետ մեկտեղ հաճախ դիտարկվում է և գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմը` սկզբնական դիգամա-ֆունկցիայի։ Դրա համար արդարացի են հետևյալ ինտեգրալ արտահայտությունները` և Ժակ Բինեի տվյալները 1839-ը թվականին(այս բանաձևերը հաճախ կոչվում են նաև առաջին և երկրորդ Բինեի բանաձևեր համապատասխանաբար գամմա ֆունկցիայի լոգարիթմի համար) ։ Մի քանի լավագույն ինտեգրալի բանաձևեր լոգարիթմի համար կան նաև Մալմստենի աշխատանքներում, Լերխի և մի այլոնց։ Այսպես Մալմստենը ստացավ բանաձև, որը նման էր Ժակ Բինեի առաջին բանաձևին Իսկ Լերխը ցույց տվեց, որ հետևյալ տեսքի բոլոր ինտեգրալները նույնպես բերվում են դեպի գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմները։ Մասնավորապես բանաձևը, որը նման է Բինեի երկրորդ բանաձևին «կապված» հայտարարով, ունի հետևյալ տեսքը` Բացի այդ, Մալմստենը նույնպես ստացավ ինտեգրալ բանաձևերի շարք գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմի համար, պարունակող լոգարիթմով հիպերբոլիկ ֆունկցիաներ ինտեգրալի նշանի տակ։ Մասնավորապես` Յարոսլավ Բլագուշինը ցույց տվեց, որ ռացիոնալ արգումենտով z=k/n, որտեղ k և n ամբողջ դրական թվեր են, այնպիսին, որ k-ն չի գերազանցում n-ը, ճիշտ է հետևյալ արտահայտությունը Ավելին, և առավել ընդհանուր դեպքում ինտեգրալները, որոնք պարունակում են հիպերբոլական ֆունկցիաներ լոգարիթմով (կամ արգտանգենսով) ինտեգրալի նշանի տակ, հաճախ բերվում է գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմին և իր ածանցյալին, այդ թվում նաև կոմպլեքս արգումենտով, նայել օրինակ վարժ. 4-b, 7-а и 13-b в -ում։ Գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմը ամուր կապված է նաև անալիտիկ շարունակությանը ընդհանրացված զետա-ֆունկցիայի։ Այս կարևոր փոխհարաբերություններ, ներմուծված Լերխի կողմից, թույլ է տալիս ստանալ մեծ քանակությամբ ինտեգրալի ներկայացում գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմի համար ընդհանրացված զետա-ֆունկցիայի հայտնի բանաձևերի միջոցով։ Ֆուրիեի շարքը գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմների համար ունի հետևյալ տեսքը` Այս բանաձևը հաճախ վերագրվում է Էռնստ Կումմերին, որը դուրս է բերել 1847 թվականին (հեղինակավոր գրականությունում այս շարքը կոչվում է Կումմերի շարք գամմա-ֆունկցիայի լոգարիթմի համար)։ Բայց վերջերս բացահայտվել է, որ այս բանաձևը ստացվել է դեռևս 1842 թվականին Մալմստենի կողմից (նայել Յարոսլավ Բլագուշին ). Ֆուրիեի շարքի դասավորումից բացի, գոյություն ունի նաև ուրիշ շարքերի դասավորություն։ Առավել հայտնիներից մեկը Ստիռլինգի շարքն է`
Իր ստանդարտ գրության մեջ որտեղ B_{2n}-ը նշանակում է Բեռնուլիի թվեր։ Ըստ գամմա-ֆունկցիայի Վայերշտրասի մեկնաբանության հետևում է ևս մեկ կարևոր շարքի ներկայացում `
Մասնավոր նշանակություն
Գամմա-ֆունկցիայի ամբողջ ու կիսաամբողջ արգումենտները արտահայտվում են տարրական ֆունկցիաների միջոցով:Մասնավորապես Գամմա-ֆունկցիայի արժեքները 1/4 և 1/3 կետերում հանդիսանում է մանրամասն ուսումնասիրության առարկա Էյլերի, Գաուսի և Լեժանդրի համար, սակայն նրանք չկարողացան հաշվարկել այս արժեքները փակ տեսքով ։ Գոյություն ունի հետևյալ արտահայտությունները ոչ փակ տեսքի Γ(1/4)-ի համար որտեղ AGM-թվաբանական-երկրաչափական միջին, G — Կատալանի հաստատուն և A — Գլեյշեր-Կինկելինի հաստատուն։
Ընդհանրացումներ
Դասական ինտեգրալի սահմանման մեջ գամմա-ֆունկցիայի ինտեգրալի սահմնաչափերը ֆիքսված են։ Դիտարկվում են նաև ոչ լրիվ գամմա-ֆունկցիան, , որոշված անալոգ ինտեգրալով` փոփոխականի վերին կամ ստորին ինտեգրման սահմանաչափով։ Տարբերվում է վերևի ոչ լրիվ գամմա-ֆունկցիան, որը հաճախ անվանում են երկու արգումենտների գամմա-ֆունկցիա` և ներքևի ոչ լրիվ գամմա-ֆունկցիան, որը նշանակվում է փոքրատառ «գամմա» տառով` Երբեմն ոչ լրիվ գամմա-ֆունկցիան նշանակում են ինչպես `
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկա Կատեգորիա:Կոմպլեքս անալիզ Կատեգորիա:Ֆունկցիա Կատեգորիա:Լեոնարդ Էյլեր Կատեգորիա:Հանրահաշիվ Կատեգորիա:Մաթեմատիկական անալիզ
Նիկա Բարիչ
Նիկա Բարիչ (Nika Barič, ) , սլովենացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստուհի, խաղարկող։ Խաղացել է Կուրսկի «Դինամո», Ցելեի ŽKK Athlete, Մոսկվայի «Սպարտակ», Եկատերինբուրգի UMMC, Կանանց բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (WNBA) «Մինեսոտա Լինքս» ակումբներում ։ Ներկա պահին հանդես է գալիս թուրքական Մերսին քաղաքի Çukurova Basketbol թիմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սլովենացի բասկետբոլիստուհիներ
Բելգորոդի գեղարվեստի պետական թանգարան
Բելգորոդի գեղարվեստի պետական թանգարան (Белгородский государственный художественный музей), գեղարվեստի թանգարան Բելգորոդում, բացվել է 1983 թվականի հուլիսի 26-ին։
Պատմություն
Բացման օրվանից գտնվում է նախկին «Օրիոն» կինոթատրոնի շենքում։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Բելգորոդի իշխանությունների կողմից որոշում ընդունվեց սկսել Գեղարվեստի պատկերասրահի շինարարությունը։ Նոր շենքում թանգարանը բացվեց 2007 թվականի նոյեմբերի 27-ին ։
Շենք
Այժմ թանգարանը գտնվում է նոր շենքում, որը կառուցվել է մոդեռն ոճով, ճարտարապետներ Վ. Վ. Պերցևի և Վ. Ա. Տուրչենկոյի նախագծով։
Ցուցադրություն
Թանգարանն ունի գեղանկարչության, գրաֆիկայի, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի մոտ 3700 ցուցանմուշ։ Հիմնականում ցուցադրված է XX դարի սովետական արվեստը։ Ցուցանմուշների ցուցադրման տարածքը 1353 քառ. մետր է, իսկ ժամանակավոր ցուցադրություններինը` 466,3 քառ. մետր։
Բերյոզկա (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)
Բերյոզկա (Берёзка), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 73 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնի Բոգատիր (գյուղ, Սուդոգոդսկի շրջան)
Կրասնի Բոգատիր (Красный Богатырь), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 966 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Սուդոգոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Արմեն Լիլոյան
Արմեն Լիլոյան, (հունիսի 24, 1971, Երևան, Հայաստան), Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպայի վարչության խորհրդական։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 24-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը։ Ուսանել է Լոնդոնի դիվանագիտական ակադեմիայում՝ ստանալով մագիստրոսի կոչում։ Նա Հայաստանի Արտաքին գործերի նախարարության համակարգում է 1995 թվականից։ Տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել նույն կառույցի Եվրոպայի վարչությունում, իսկ 1998-2002 թվականներին աշխատել է Մեծ Բրիտանիայում Հայաստանի դեսպանությունում։ 2002 թվականին վարում էր Հայաստանի Արտաքին գործերի նախարարությունում Եվրամիության բաժնի վարիչի պաշտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դիվանագետներ Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունիսի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ
Բանյոյի գերեզմանատուն
Բանյոյի գերեզմանատուն (Cimetière parisien de Bagneux), գերեզմանոց, գտնվում է Փարիզից հարավ՝ Բանյո քաղաքի Օ-դը-Սեն դեպարտամենտի Մարքս Դորմուա պողոտայում։ Փարիզի երեք գերեզմանատներից մեկը (Պանտենի և Տյեի հետ միասին), որը գտնվում է քաղաքային տարածքից դուրս, մակերեսով դրանցից ամենափոքրը։ Բանյոյի գերեզմանատունը բաց է նոր գերեզմանների համար։ Ներկայումս այնտեղ ավելի քան 83 հազար գերեզման կա, ընդ որում՝ թաղված մարդկանց թիվը ամսական միջինը 300-ով ավելանում է։
Սենտ Նորդ (կանտոն)
Սենտ Նորդ  (Saintes-Nord), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սենտ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 16068 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1734 է։ Կանտոնում կա 6 կոմունա։
Բանյոյի գերեզմանատուն
Պատմություն
Գերեզմանատունը բացվել է 1886 թվականի նոյեմբերի 15-ին Պանտենի գերեզմանատան հետ միաժամանակ։ Սկզբում այստեղ թաղվել Է Օսկար Ուայլդը, մինչև նրա աճյունը տեղափոխվել է Պեր Լաշեզ գերեզմանատուն։ Ի սկզբանե այստեղ թաղվել է նաև Ամեդեո Մոդիլիանիի սիրուհի, նրա միակ երեխայի մայր, մոդել և դերասանուհի Ժաննա Էբյութերնը (1898-1920)։ Քանի որ Ժաննա Էբյութերնն ինքնասպանություն է գործել, նրա ընտանիքը չի կարողացել անմիջապես թույլտվություն ստանալ նրա մարմինը Պեր-Լաշեզ գերեզմանատանը թաղելու համար, և նման թույլտվություն է ստացել միայն 1930 թվականին՝ աճյունը տեղափոխելով նշված գերեզմանատուն, որտեղ ներկա պահին հանգչում է Մոդիլիանիի կողքին։
Այժմ գերեզմանոցում ամփոփված այլ հայտնիների թվում են ինքնուս նկարիչ Անրի Ռուսոն, բանաստեղծ և գրող Ֆրանսիս Կարկոն, դրամատուրգ Ալֆրեդ Ժարրին, դերասան Մարսել Դալիոն, կինոռեժիսորներ Ժան Վիգոն և Կլոդ Բերրին, ՖԻՖԱ-ի բազմամյա նախագահ Ժյուլ Ռիմեն, ինչպես նաև մի շարք ռուս գաղթականներ, այդ թվում նկարիչներ Պյոտր Նիլուսը և Յուրի Աննենկովը, կոմպոզիտոր Իվան Վիշնեգրադսկին։
Սենտ Նորդ (կանտոն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Բանյոյի գերեզմանատուն
Պատմություն
Գերեզմանոցի երկու հատված առանձնացվել է Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների տարիներին Ֆրանսիայում զոհված բրիտանացի զինվորների թաղման համար։
Պատկերասրահ
Բանյոյի գերեզմանատուն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերեզմանատներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փարիզի գերեզմանատներ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բազան (Ուսայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բելովիշնյովոե (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)
Բելովիշնյովոե (Біловишневе), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելովիշնյովոե գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ռուբեն Հովսեփյան (այլախոհ)
Ռուբեն Հովհաննեսի Հովսեփյան, խորհրդային հայ այլախոհ, Հայ հարենասերների միության անդամ ։
Կենսագրություն
Ձերբակալման պահին եղել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող։ 1967 թվականի սկզբին ծանոթացել և մտերմացել է Հակոբջան Թադևոսյանի հետ։ Այդ շրջանում էլ նրանք վճռել են կազմակերպություն ստեղծել և նպաստել Հայկական հարցի լուծմանը։
Հովսեփյանը գործել է նաև Հակոբջան Թադևոսյանի հետ ծանոթանալուց առաջ՝ 1965-1966 թվականներին։ Իր ծավալած գործունեության համար 1966 թվականին Պետանվտանգության կոմիտեի կողմից նախագուշացվել է։ Կալանավորվել է 1968 թվականի ապրիլի 16-ին։ Դատապարտվել է 2 տարի 3 ամիս ազատազրկման։ Պատիժը կրել է Հայաստանի ընդհնաուր ռեժիմի գաղությում։
Պատիժը կրելուց հետո վերականգնվել է մանկավարժական ինստիտուտում, որն ավարտելուց հետո 20 տարի աշխատել է «Լույս» հրատարակչությունում։ 1990 թվականին ընտրվել է շրջխորհրդի պատգամավոր։ 1998 թվականին մեկնել է Արցախ, եղել է համայնքի նախագահ, զբաղվել է ազատագրված տարածքների վերաբնակեցման հարցերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավշար գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ հայրենասերների միություն Կատեգորիա:Հայ այլախոհներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ
Օչե
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 283 մարդ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մարտվիլի շրջան‎‎‎
Խանըք Վերին
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օկլահոմա Սիթի
Օկլահոմա Սիթի (Oklahoma City, 35.48333°N, -97.53333°W), քաղաք ԱՄՆ-ի հարավային մասում, Օկլահոմա նահանգում։ Օկլահոմա Սիթին Օկլահոմա նահանգի նահանգակենտրոնն է։ 2005 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 541 500 մարդ։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1889 թ-ի ապրիլի 22-ին։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքներ Կատեգորիա:1889 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Էստոնական դիցաբանություն
Էստոնական դիցաբանություն, հիմնվում է ժողովրդական բանահուսության վրա՝ իր մեջ ամփոփելով էստոնացի ժողովրդի լեգենդներն ու նրանց հավատամքի տարրերը։ Էստոնական դիցաբանությունը իր մեջ ամփոփել է նաև հարևան ժողովուրդների դիցաբանական բաղադրիչներ, մասննավորապես՝ ենթարկվելով ֆիննա–ուգորական դիցաբանությանը։ Դիցաբանության հիմնական ուղղությունները սերտորեն կապված են եղել բնության հետ։ Էստոնիայի հնագույն բնակիչները հավատում էին, որ շրջակա միջավայրի յուրաքանչյուր էակ և տարր՝ քարերը, բույսերը, կենդանիները, ունի հոգի։ Պահապան–հոգիները եղել են նաև նրանց լեգենդներում և հանդիսացել են դրանց անբաժան մասը։ Եղել են գետերի ու գետակների, անտառների ու դաշտերի հոգիներ։ Հողագործության հետ զուգընթաց հայտնվում են նաև դիցաբանական նոր կերպարներ, որոնցից է Պապը(Vanaisa)։ Նա համարվում է հայկական Արամազդի կամ հունական Զևսի էստոնական կերպը, փաստորեն՝ հանդիսանալով աստվածների հայրը։ Նա սերտ կապվում էր անձրևի և ամպրոպի հետ, ու քանի որ հողագործության համար խիստ անհրաժեշտ է անձրև, դիցաբանկան այս կերպարը դարձել է գլխավոր «աստվածների պանթեոնում» ։ Լիվոնյան հին ժամանակագրությունում հիշատակվում է այսպես կոչված Տարապիտան, որը հանդիսանում էր պատերազմի աստվածը։
Դիցաբանությանը առնչվող էստոնական պահպանված ձեռագրերը շատ չեն, բայց առկա են։ Դրանցից են Գանանդեր Կրիսֆրիդի ֆիննական բանահուսությունը, Ֆրեդերիկ Ռոբերտ Ֆելմանի էստոնական դիցաբանական հեքիաթների հավաքածուն, որոնք զգալի ներդրում ունեցած էստոնական առավել ուշ ժամանակաշրջանի դիցաբանության մեջ։ Այս մասին նաև գրված է էստոնական դպրոցների համար նախատեսված դասագրքերում ,,։
Էստոնական դիցաբանական էակներ, աստվածներ և լեգենդների հերոսներ
Քրիստոնեական սրբեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնական դիցաբանություն
Չիխորի ճակատամարտ
Ճակատամարտը տեղի է ունեցել 1463 թվականի օգոստոսին՝ Իմերեթի Արգվիթ երկրամասում, Չիխորի ամրոցի շրջակայքում։ Միմյանց հետ առճակատվում էին Իմերեթի արքա Բագրատ VI-ի և Վրաց թագավոր Գիորգի VIII-ի ռազմական ուժերը։ Պատերազմող կողմերից առաջինի պաշտպանությամբ հանդես էին գալիս նաև Վրաստանի ավատատիրական մասնատվածության արդյունքում ձևավորված Մեգրելիայի, Գուրիայի, Աբխազիայի և Սվանեթի իշխանությունները։
Ճակատամարտ
15-րդ դարում Վրաց թագավորությունը խիստ թուլանում է, մեծապես՝ երկրի սահմաններն ասպատակող թյուրքական քոչվոր ցեղերի դեմ մղվող շարունակական պատերազմների հետևանքով։ Վախթանգ IV-ի կառավարման տարիներին թուրքմենները` Շահ Ջահանի գլխավորությամբ երրորդ անգամ ներխուժեցին Վրաստանի տարածք։ Վճռական ճակատամարտը տեղի է ունենում Ախալցխայում, սակայն թուրքմեններին չի հաջողվում նվաճել Վրաստանը։ 1446 թվականին արքան մահանում է և գահընկեց լինում։
Նրա մահվանից հետո երկրում սկսվում է քաոսային վիճակ, քանի որ արտաքին թշնամու սպառնալիքի ներքո երկրում բռնկվում է երկպառակտչություն։ Կենտրոնական իշխանության դեմ պայքարի գլխավոր գործիչը Իմերեթի արքա Բագրատն էր, ով նպատակ ուներ գերիշխող դիրք զբաղեցնել ամբողջ Վրաստանում։
Վախթանգին հաջորդում է իր որդին՝ Գիորգին, ով ցանկանում էր շուտափույթ կերպով ստեղծել կենտրոնացված վրացական պետություն։ Շուտով այս նպատակի իրականացման ճանապարհին հակասություններ են ստեղծվում Իմերեթի արքա Բագրատի հետ, որն էլ վերածվում է քաղաքացիական պատերազմի։ 1463 թվականին Իմերեթի մարզի Արգվեթ երկրամասում՝ Չիխորի ամրոցի շրջակայքում, իմերեթական բանակը՝ դաշնակիցների զինակցությամբ, ջախջախում է Գիորգիի կայազորներին։
Այսպիսով, նման պարտությունը էլ ավելի է խարխլում թշնամիների հարձակումներից հյուծված թագավորության դիրքերը և ի վերջո որոշ ժամանակ անց հանգեցնում վերջինիս անկմանը։ Հակամարտության ավարտին կողմերի միջև կնքվում է համաձայնագիր, որով Գիորգին ճանաչում էր Իմերեթի թագավորության, ինչպես նաև Մեգրելիայի, Գուրիայի, Աբխազիայի և Սվանեթի անկախ իշխանությունների սուվերենիտետը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի ճակատամարտեր
Աստերոիդների ցանկ (309701-309800)
Աստերոիդների ցանկ (309601-309700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (309801-309900)
Սուրբ Կղեմենտի բազիլիկ
Սուրբ Կղեմենտի բազիլիկ (Basilica di San Clemente al Laterano), կաթոլիկ եկեղեցի Հռոմում։ Գտնվում է Սան Ջիովանի ին Լատերանո փողոցի վրա՝ Կոլիզեումի և Լաթերանյան բազիլիկի միջև։ Կառույցը իրենից ներկայացնում է ինքնատիպ հնագիտական երեք հարկաշարքից բաղկացած շինությունների համալիր։ Վերին հարկը՝ ներկայիս բազիլիկը, կառուցվել է 12-րդ դարում, միջին մասը՝ վաղ քրիստոնեական բազիլիկը, կառուցվել է 4-րդ դարում, և ստորին հարկը՝ երկու շինություն, հիմնադրվել է առաջին դարում։ Ներկայիս բազիլիկը պարունակում է 12-րդ դարի վաղ քրիստոնեական խորհրդանիշներով խճանկարներ, 15-րդ և 18-րդ դարերի ֆրեսկոներ։ Վաղ քրիստոնեական բազիլիկում պահպանվել են 9-րդ դարի յուրօրինակ որմնանկարներ։ Բազիլիկում են գտնվում Սուրբ Կղեմենտի մասունքները, ինչպես նաև Իգնատիոս Անտիոքացու և սլավոնացի լուսավորիչ Կյուրեղի մասունքները։
Անտիկ շինություններ
Եկեղեցու առաջին պեղումներն անցկացվել են 1857 թվականին բազիլիկի վանահայր Ջոզեֆ Մալլուլիի և հնագետ դե Ռոսսիի կողմից։ Նրանք սկզբում հայտնաբերել են 4-րդ դարի բազիլիկը։ Ստորև հայտնաբերվեցին առաջին դարի շինություններ, սակայն այդ տարածքը երկար ժամանակ հնարավոր չեղավ ուսումնասիրել՝ պատերին կից ստորգետնյա ջրերի պատճառով։ Միայն 1912 թվականին կառուցվեց 700 մետրանոց ջրանցք՝ միացնելով Սուրբ Կղեմենտը Մեծ Կլոակա կոյուղու համակարգին, որն էլ կանխեց ջրերի հոսքը։ Այդ ժամանակ հայտնաբերվեցին տների ավերակներ, որոնք կործանվել էին 64 թվականի հրդեհի ժամանակ (Ներոնի ժամանակաշրջան)։ Դրանք ծածկված լինելով հողի շերտով դարձել են հիմք՝ հետագա երկու շինությունների համար։ Աղյուսե շինության տակ, որը տեղակայված է Կոլիզեումի կողքին (հավանաբար առաջին դարի վերջի հասարակական շենք է ։ 2-րդ դարի կեսին կառուցվել է մասնավոր բազմահարկ տուն՝ ներքին բակով։ Վերջինս 3-րդ դարի երկրորդ կեսին վերակառուցվել է որպես Միտրայի պաշտամունքային կառույց։ Դեպի բակ տանող դռները պատաշարի մեջ փակված են եղել ։
Շինության տեղում կառուցված է եղել միտրայան դպրոց։ Հավանաբար այն հարուստ ձևավորում է ունեցել։ Դա վկայում են ստուկկոյով զարդարված խճանկարային հատակի և առաստաղի մնացորդները։ Կենտրոնում զոհասեղան է Միտրայի պատկերով, որը սպանում է ցուլին, և նրա ուղեկիցներ Կաուտը և Կաուտոպատը ։
Երկրորդ շինությունն ավելի մեծ է եղել, քան առաջինը և կառուցված է եղել տուֆից։ Այն ևս ունեցել է ներքին ընդարձակ բակ, որը չափերով մոտավորապես համապատասխանում է ներկայիս բազիլիկի գլխավոր նավին և աջ ենթակողմին։ Այս կառույցը դեռևս լիովին ուսումնասիրված չէ, իսկ կիսով չափ ուսումնասիրված հատվածից ենթադրվում է, որ այն եղել է հասարակական շենք, ամենայն հավանականությամբ դրամահատական կառույց կամ էլ հացահատիկի շուկա ։
Տիտոս Փլաբիոս Կղեմես
Ենթաադրվում է, որ առաջին դարի վերջում կառույցը պատկանել է Տիտոս Փլաբիոս Կղեմեսին։ Ըստ ավանդության նա եղել է գաղտնի քրիստոնյա և հետապնդվելով մահապատժի է ենթարկվել Դոմիցիանոսի օրոք։ Արդեն 200 թվականին հայտնի «titulus Clementis» հանդիսացել է քրիստոնեական պաշտամունքի վայր՝ կապված Կղեմես անվան հետ՝ կամ նահատակի, կամ էլ եպիսկոպոսի։
Պատմություն
Հետապնդումների դադարումից հետո, 4-րդ դարում կառույցը վերափոխվեց եկեղեցու՝ բազիլիկի ձևով։ Ընդարձակ ներքին բակը դարձավ գլխավոր նավ, իսկ նրան հարող սենյակները՝ նավի ենթակողմեր։ Սիրիկոս Պապի ժամանակաշրջանում (384-399) եկեղեցին օծվեց ի պատիվ Կղեմենտ Պապի, որի անունը մշտապես հիշողությունից դուրս մղեց իր անվանակից Կղեմես Ալեքսանդրացի նահատակին։ Ողջ 4-րդ դարի ընթացքում Սուրբ Կղեմենտի եկեղեցին գոյություն ուներ նրան կից միտրեումի կողքին ։ Միտրայի պաշտամունքը պաշտոնապես արգելվեց Թեոդոսիոս Ա Մեծ կայսեր կողմից, որից հետո միտրեումի տեղում կառուցվեց բազիլիկի աբսիդը։
Այսպիսով 4-րդ դարի վերջին և 5-րդ դարի սկզբում հիմնադրվեց վաղ քրիստոնեական բազիլիկը այն տեսքով, որը տեսանելի է Սուրբ Կղեմենտ համալիրի միջին հատվածում։ Այն ուղղանկյուն եռանավ բազիլիկ է՝ ընդարձակ աբսիդով և գավիթով։ Արդեն այդ ժամանակ այնտեղ էին գտնվում Իգնատիոս Անտիոքացու մասունքները։
Ներկայիս եկեղեցու աբսիդի խճանկարները պատկանել են «ներքին» բազիլիկին, ինչը վկայում են բազմաթիվ վաղ քրիստոնեական խորհրդանիշներ։ Դրանք հասկանալի չեն 12-րդ դարի քրիստոնյաներին, սակայն դրանք արժեքավոր են եղել ավելի վաղ ժամանակաշրջանի հավատացյալների համար։ Ներկայիս բազիլիկի խորանի պատերի վրա պահպանվել է Հովհաննես II Պապի (533-535) միացագրերը։ Դրանք զգուշորեն վերակառուցվել են 12-րդ դարում։ 9-րդ «ներքին» բազիլիկը զարդարում են ցայսօր լավ պահպանված ֆրեսկոները, որոնք այդ ժամանակաշրջանի քրիստոնեական կերպարվեստի արժեքավոր նմուշներ են։
9-րդ դարում Սուրբ Կղեմենտի բազիլիկ են բերվել Կղեմենտ I Պապի մասունքները, որը Ղրիմում ձեռք էին բերել քրիստոնյա քարոզիչ եղբայրներ Կյուրեղը և Մեթոդիոսը Ադրիանոս II Պապի հետ միասին (867 թվական)։ 867 թվականի փետրվարի 14-ին Հռոմում մահացավ Կյուրեղը, և Ադրիանոս Պապի և հռոմեացիների խնդրանքով ամփոփվեց Սուրբ Կղեմենտի բազիլիկում։
1084 թվականին եկեղեցին վնասվեց հրդեհից, որը Ռոբերտ Գվիսկարի գլխավորած նորմանական զորքի գրավման հետևանքն էր։ Ակնհայտ է, որ վնասի աստիճանն այնպիսին էր, որ վճռվեց ոչ թե վերակառուցել բազիլիկը, այլ նույն տեղում կառուցել նորը։ Նոր, «վերին» բազիլիկ տեղափոխվեցին Սուրբ Կղեմենտի, Իգնատիոսի և Կյուրեղի մասունքները և այլ արժեքավոր իրեր։ Արդյունքում շուտով նախկինում գոյություն ունեցող «ներքին» բազիլիկի մասին մոռացվեց։ Միայն 1857 թվականին Սուրբ Կղեմենտի վանահայր Ջոզեֆ Մալլուլին պեղումների ընթացքում վերստին աշխարհին ցույց տվեց վաղ քրիստոնեական բազիլիկի գոյությունը։
Բազիլիկի նորոգումը կապված է կարդինալ Անաստասի հետ, որը Սուրբ Կղեմենտի քահանան է եղել (l099-1125)։ Վերանորոգումն իրականացվել է Պասքալիս II Պապի հովանավորությամբ։ Ներկայիս բազիլիկը չափերով զիջում է նախկին բազիլիկին։ Երկու եկեղեցիների ձախ՝ հարավային կողմերը հավասարաչափ են, սակայն ներկայիս եկեղեցու գլխավոր նավն ու աջ կողմը հիմնված են «ներքին» բազիլիկի գլխավոր նավի վրա։ Ներկայիս բազիլիկը կառուցելիս վերստեղծվել են աբսիդի խճանկարները, ինչպես նաև այստեղ են տեղափոխվել վերոհիշյալ մասունքները։ Կղեմես XI Պապի օրոք (1700-1721), նրա պատվերով ճարտարապետ Կառլո Ֆոնտանան կառուցել է ներկայիս կեսոնապատ առաստաղը։ Այդժամ պատուհանների և գլխավոր նավի վերին հատվածը զարդարվել է տասնյակ ֆրեսկոներով։ Նրանցում պատկերված են Կղեմնտ, Իգնատիոս և Կյուրեղ ու Մեթոդիս սրբերը։ Վերջին տասնամյակում բազիլիկին կցակառուցվել են մի քանի կապելաներ։ Վերը նշված վերակառուցումների և ավելացումների հետևանքով բազիլիկը կորցրել է իր սկզբնական գեղեցությունն ու խստությունը, սակայն ձեռք է բերել բազմաթիվ բարոկկո ոճի առանձնահատկություններ։ Արժեքավոր ձեռքբերումներից են Եկատիրինի կապելայի 15-րդ դարի ֆրեսկոները, որոնց հեղինականերն են Մազաչչոն և Մազոլինոն։
Ներկայիս բազիլիկը մի քանի անգամ փոխել է իր սեփականատերերին։ 1403 թվականին Բոնիփակիոս IX հանձնեց բազիլիկը ամբրոզիան վանականներին։ 1645 թվականին Կամիլլո Պամֆիլիի հովանավորությամբ բազիլիկը տրվեց դոմինիկյաններին։ 1677 թվականին հակակաթոլիկական հետապնդումների հետևանքով Սուրբ Կղեմենտի բազիլիկ եկան իռլանդական դոմինիկյանները, որոնք ղեկավարում են այնտեղ ցայսօր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վատիկան Կատեգորիա:Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցիներ
Դատաստանագիրք (Սմբատ Սպարապետ)
Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագիրք, հայ իրավունքի հուշարձան, կազմել է Սմբատ Սպարապետը 1265 թ.-ին՝ Կիլիկիայի հայկական պետության հասարակական հարաբերությունները կարգավորելու համար։
Թեև հայկական թագավորության մեջ մինչ այդ գործում էին Մխիթար Գոշի դատաստանագիրքն ու «Անտիոքի ասիզները», սակայն չէին բավարարում պետության իրավական գործունեության պահանջները․ Մխիթար Գոշի դատաստանագրքի կազմումից հետո անցած ժամանակահատվածում (շուրջ 80 տարի) փոխվել էին ավատատիրական հարաբերությունները։ Բացի այդ, կիլիկյան հայերենի և այդ դատաստանագրքի լեզվի միջև առաջացած մեծ տարբերության պատճառով, այն դարձել էր անհասկանալի։ Սահմանափակ էին կիրառվում նաև ասիզները, հիմնականում՝ սյուզերեն-վասալ տնտեսական հարաբերությունները կարգավորելու համար, որոնք Մխիթար Գոշի դատաստանագրքում սակավ են կիրառվել։
Աղբյուրագիտական տեսակետից Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագիրքը Մխիթար Գոշի դատաստանագիրքն է՝ Կիլիկիայի պայմաններին համապատասխան փոփոխված, կրճատված և գրաբարից կիլիկյան աշխարհաբարի թարգմանված։ Դատաստանագրքում հոդվածները, թեև ոչ խստագույն հետևողականությամբ, դասակարգվել են իրավահարաբերությունների խմբավորման կամ առարկայական կարգավորման սկզբունքով։
Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագիրքը ամրապնդում գոյություն ունեցող հասարակական-պետական կարգը։ Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագրքի իրավաքաղաքական արժեքն ու պատմաճանաչողական նշանակությունն այն է, որ հաստատում է օրինականություն ընդդեմ կամայականության, հաշվի առնելով, որ ուժեղ կենտրոնացված թագավորական իշխանության պահպանումը հնարավոր է միայն օրինականության պահպանմամբ՝ գտնելով, որ թշնամիներով շրջապատված երկրի արտաքին անվտանգությունն ու քաղաքական գոյությունը հնարավոր է ապահովել միայն պետական իշխանության հզորությամբ։
Դատաստանագրքի առաջին բաժինը անվերնագիր է։ Սմբատ Սպարապետը գրում է, որ առաջաբանը նվիրված է թագավորների դատարանին ու իրավունքին, ապա՝ զորավարներին, հոգևորականներին, աշխարհականներին ու ամուսիններին։ Հաջորդ բաժիններն են․ ժառանգություն հայրենյաց (հոդվածներ 118—120), իրավունք ծնողաց և այլոց (հոդվածներ 121 — 124), գրավի և ինչքի իրավունք (հոդվածներ 125—131), վաճառականական իրավունք (հոդվածներ 132—143), կտակի իրավունք (հոդվածներ 144—145), ստրկատիրության իրավունք (հոդվածներ 146—149), վնասի հատուցման իրավունք (հոդվածներ 150—202)։
Դատաստանագրքում նախատեսված հանցակազմերն են՝ դավաճանությունը, լրտեսությունը, սպանությունը, գողությունը, մարմնական վնասվածքների պատճառումը, անարգումը, գերեզմանահանությունը, բռնաբարությունը, սրբապղծությունը և այլն։ Դատաստանագիրքը զանազանում է մեղքի ձևերը՝ դիտավորություն, անզգուշություն։ Դիտավորության դեպքում պատիժը անհամեմատ խիստ է։ Նախատեսված պատիժներն են՝ մահապատիժը, աքսորը (արտաքսումը), մարմնական պատիժները, տուգանքը։ Պատժատեսակն ու պատժաչափը տարբերվում են ըստ սոցիալական ու կրոնական պատկանելության։
Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագիրքը բովանդակությամբ ու առաջադեմ գաղափարներով առաջնակարգ տեղ է գրավում միջնադարյան իրավունքի հուշարձանների շարքում։ Հայտնի է Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագրքի ձեռագրի երկու օրինակ (պահվում են Վենետիկի Մխիթարյանների գրադարանում և Մատենադարանում՝ ձեռագիր № 487)։
Առաջին անգամ հայերեն հրատարակվել է 1918 թ.-ին (Ա․ Ղլտըճյանի աշխատասիրությամբ)։ Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագիրքը թարգմանվել է ռուսերեն (1958, Ա․ Դ․ Գալստյանի աշխատասիրությամբ) և գերմաներեն (1905, Յո․ Կարստի աշխատասիրությամբ)։
Կատեգորիա:Դատաստանագրքեր Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքականություն
Գուսարովկա (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)
Գուսարովկա (Гусарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գուսարովկա գյուղում բնակվում էր 575 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նեյտրոնոգրաֆիա
Կատեգորիա:Բժշկություն
Ցենտուրիոն (ֆիլմ)
«Ցենտուրիոն» (Centurion), Նիլ Մարշալի գեղարվեստական ֆիլմը` նկարահանված պատմական ժանրով։ Պատմում է լեգենդար Իսպանական 9-րդ լեգեոնի մասին, որն ուղարկվել էր հյուսիս, որպեսզի ոչնչացնի պիկտերին և դրանց առաջնորդին։ Գլխավոր դերերում են Մայքլ Ֆասբենդերը և Օլգա Կուրիլենկոն։ Ֆիլմի կարգախոսներն են «Կռվի՛ր կամ մեռի՛ր», «Ես չեմ հանձնվի։ Ես - Հռոմի զինվորն եմ»։
Սյուժե
Այդ ժամանակ, Բրիտանիայի հռոմեական կուսակալ Ագրիկոլան օգնություն է ստանում Հռոմի կառավարությունից, որը երազում էր ամբողջովին գրավել Բրիտանիան։ Օգնությունը գալիս է IX լեգեոնի տեսքով, որը գալիս էր կղզի մի նպատակով` «ջնջել պիկտերին և նրանց կառավարչին երկրի երեսից»։ Կուսակալը նրան օգնական է տալիս համր հետախույզ Էտայնին։
Հասնելով հյուսիս` լեգեոնը փրկում է գերությունից փախած Դիասին։ Էտայնը, ով ատում է հռոմեացիներին իր ընտանիքը սպանելու համար, լեգեոնը թակարդն է գցում։ Սկսվում է դաժան կռիվ, որի ժամանակ զոհվում է ամբողջ IX լեգեոնը, իսկ հետո պիկտերը գերի են վերցնում հրամանատար Տիտոս Փլաբիոս Վիրիլոսին։
Դիասը, 6 ողջ մնացածների` վետերան Բոթոսի և "Աղյուսի", զինվոր Մակրոսի, Լեոնիդասի, Թաքսի և խոհարար Տարակի հետ իմանում են, որ հրամանատարին գերի են վերցրել։ Կռվողները որոշում են փրկել նրան, հանում են իրենց սպառազինությունները, որպեսզի թեթև ճանապարհ ընկնեն։ Նրանք գտնում են պիկտերի ճամբարը և գիշերով մտնում այնտեղ։ Բայց նրանք չեն կարողանում շղթաներից ազատել հրամանատարին; այդ ժամանակ հրամանատարը IX լեգեոնի հրամանատարությունը հանձնում է Դիասին, և հրամանայում նրան բոլոր ողջ մնացողներին տանել հռոմեական տարածք։ Հեռանալով, հռոմեացիներից մեկը, Թաքսը, սպանում է Գորլակոնի որդուն։ Հաջորդ առավոտյան, երեխայի հուղարկավորությունից հետո, Վիրիլոսին տալիս են սուր և վարում են մենամարտ նրա և Էտայնի միջև, որն ավարտվում է հռոմեացու մահով։
Յոթ լեգեոներները որոշում են վերադառնալ հյուսիսով, քանի որ նրանք իմանում են, որ պիկտերը փնտրում են նրանց։ Էտայնը բարբարոսների հետ գրեթե բռնում են նրանց, բայց նրանք ցատկում են ջրվեժի մեջ, միայն խոհարար Տարակն է կոտրում իր ոտքը և մահանում է մեջքին ստացած նետերից։ Մնացածը ողջ են մնում, և ալիքները նրանց ափ են հանում, իսկ Մակրոսը և Թաքսն անջատվում են խմբից և հանդիպում են գայլերի ոհմակի։
Գիշերը Դիասն ու իր ջոկատը ճամբար են խփում գետի ափին և շուտով պարզում են, որ պիկտերը շատ մոտ են։ Դիասն ու «Աղյուս»-ը կազմակերպում են հարձակում ճամբարի վրա, սպանում են մի քանի պահակ եւ հայտնաբերում, որ հետախույզը ճամբարում չի։ Դիասը հարցաքննում է կիսամահ պիկտ պահակին և իմանում է,որ պիկտերը հետեւում են իրենց ոչ թե ժողովուրդների միջև թշնամանքի պատճառով, այլ միայն վրեժի համար։ Նաև պարզվում է, որ Էտայնը հարձակվում է ափին մնացած լեգեոներների վրա, սպանելով Լեոնիդասին եւ վիրավորելով Բոթոսին։
Միեւնույն ժամանակ, Մակրոսին եւ Թաքսին շարունակում են հետեւել գայլերը։ Հանկարծ Թաքսն ընկնում է եւ Մակրոսը վերադառնում է օգնելու նրան, բայց Թաքսը ոտքից վիրավորում է Մակրոսին եւ թողնում է նրան, որ գայլերն ուտեն։
Դիոսը, Բոթոսը եւ «Աղյուս»-ն անտառում հայտնաբերում են խրճիթ, որտեղ ապրում է պիկտերի աքսորյալ Արիանան։ Նա կերակրում է նրանց, բուժում է Բոթոսին և, երբ մի օր Էտայնն այցելում է խրճիթ, թաքցնում է հռոմեացիների նկուղում։ Հաջորդ առավոտյան, երբ Բոթոսը կարողանում է քայլել, լեգեոներները գնում են, և Արիանան, որը Դիասին համակրում էր, նրանց բավարար սնունդ է տալիս մինչև մոտակա հռոմեական ամրոցը հասնելու համար։ Հասնելով այնտեղ, լեգեոներները հայտնաբերում են, որ այն լքված է։ Պատի վրայի գրված արձանագրությունը ասում է, որ հռոմեացիները նահանջել են Հադրիանոսի պատ։ Տեսնելով մոտեցող Էտայնին, նրանք պատրաստվում են ճակատամարտի։ Ճակատամարտում Դիասը սպանում է Էտայնին, իսկ հերոսաբար պայքարող «Աղյուս»-ը մահանում է վնասվածքներից։
Գիշերվա ընթացքում Դիասը և Բոթոսը հանդիպում են Թաքսին և շարունակում ուղեւորությունը երեքով։ Հադրիանոսի պատի մոտ, Թաքսը սպառնում է Դիասին, ով պատրաստվում է հայտնել նրա գործած ոճիրի մասին։ Սկսվում է կռիվ, որի ժամանակ Դիասը սպանում է Թաքսին։ Մինչդեռ, Բոթոսը շտապում էր դեպի ճամբար, բայց նրան սպանում են, մտածելով, թե նա պիկտ է։ Հասնելով ճամբար, Դիասը կուսակալին զեկուցում է իրավիճակի մասին։ Ագրիկոլան, մտածելով, թե IX լեգեոնի ոչնչացման մասին լուրը կքակտի իր հեղինակությունը Հռոմի առջև, և կբորբոքի ըմբոստությունը տեղական բնակչության շրջանում, որոշում է լիովին թաղել պատմությունը լեգիոնի մասին և սպանել Դիասին որպես վերջին ողջ մնացածի։
Կուսակալի դուստրը կազմակերպում է մահափորձը, սակայն Դիասը սպանում է պահակներին, բայց վիրավորվում է մենամարտի ժամանակ։ Զազրելով հռոմեացիների դավաճանությունից, նա գնում է ապրելու Արիանիայի հետ, որն իր պես դավաճանվել էր իր ժողովրդի կողմից։ Դիասը կրկնում է հետեւյալ խոսքերը. «Սա ոչ սկիզբն է, ոչ էլ իմ պատմության վերջը», որը նա ասել էր ֆիլմի հենց սկզբում` ենթադրելով հնարավոր շարունակություն։
Ֆիլմի ստեղծում
Ֆիլմի սցենարը գրել է ռեժիսոր Նիլ Մարշալլը `«Իններորդ լեգեոն »(Ninth Legion) աշխատանքային վերնագրով։
Պատմական տվյալների համաձայն, Իսպանիայի IX լեգեոնը, որի կազմում ավելի քան 4000 մարդ է եղել, մեկնել է Հադրիանոսի պատ, Շոտլանդիա և անհետացել։ Պատմաբանները տարբեր ենթադրություններ են անում լեգեոնի ճակատագրի վերաբերյալ։ Ոմանք հավատում են, որ լեգեոնը ցրվել է, մյուսները կարծում են, որ նրանք տարիներ անց ոչնչացվել են Գերմանիայում։ Ֆիլմի հիմքում լեգենդի օգտագործման վերաբերյալ Մարշալն ասել է. «Ենթադրվում է, որ ֆիլմը պատմականորեն ճշգրիտ չի լինի։ Ես վերցրել եմ այս լեգենդը եւ հետաքննել ... սա մի թրիլլեր է ։
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2009 թվականի փետրվարին ։ Նկարահանումներն անց են կացվել Շոտլանդիայի Բադենոխ, Սրաֆսփի և Glenfeshie Estate վայրերում։ Նկարահանումներ են արվել նաև Լոնդոնում, նաև` Էլիս-Հոլտ անտառում ։ Բադենոխի և Ստրաֆսփիի նկարահանումներում հռոմեական զինվորների և պիկտերի դերերում օգտագործվել են խմբեր, որոնք զբաղվում են պատմական իրադարձությունների վերակերտմամբ ։
Ֆիլմի թողարկում
Ֆիլմի տարածման իրավունքները ձեռք են բերվել Pathe ընկերությունից գերմանական Constantin ընկերության կողմից, իսպանական Aurum-ից, ավստրալիական Hopscotch-ից, սկանդինավյան Scanbox-ից և հունական Odeon-ից :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Warner Bros. ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր
(2747) Չեսկի Կրիմլով
(2747) Չեսկի Կրիմլով (Cesky Krumlov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի փետրվարի 19-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,097216 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7018 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4926 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1990,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18082 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,82° անկյուն։
Չեսկի Կրիմլով աստերոիդը պատկանում է Հիգեայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի հիմնական գոտու բոլոր աստերոիդների մոտ 1%-ը։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 3,06 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,22 ա. մ.-ի վրա, ուղեծրերի թեքումը ընկած է 4,2 - 5,8° միջակայքում, իսկ էքսցենտրիսիտետի սահամններն են՝ 0,109 - 0,163։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հիգեայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1980 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աննա Ֆրանկի օրագիրը
Աննա Ֆրանկի օրագիրը (հայտնի է նաև «Երիտասարդ աղջկա օրագիրը»), գիրք՝ գրված Աննա Ֆրանկի կողմից հոլանդերենով։ Նացիստական բռնազավթման ժամանակ Ֆրանկների ընտանիքը 2 տարի թաքնվել է. հենց այդ ժամանակ էլ աղջնակը գրեց իր օրագիրը։ Աննան օրագիրը սկսել է գրել 1942 թվականի հունիսի 12-ից, իսկ նրա վերջին գրառումը կատարվել է 1944 թվականի օգոստոսի 1-ին։ Ընտանիքը ձերբակալվեց 1944 թվականին, իսկ Աննա Ֆրանկը մահացավ 1945 թվականի փետրվարին որովայնային տիֆ հիվանդությունից Բերգեն-Բելզենի համակենտրոնացման ճամբարում։ Օրագիրը կարգավորեց Միփ Գիսը, այնուհետև այն փոխանցեց Աննայի հորը՝ Օտտո Ֆրանկին։ Աննայի հայրը ընտանիքում միակն էր, ով ողջ մնաց։ Օրագիրը թարգմանվել է 62 լեզուներով։
Առաջին հրատարակությունը
Առաջին հրատարակությունը (Het Achterhuis, որը բառացի թարգմանաբար նշանակում է «Տան հետին սենյակում», ռուսական թարգմանությամբ՝ «Թաքստոց») հանդես է եկել 1947 թվականին Ամստերդամում։ Դա գրքի խմբագրված և կրճատված տարբերակն էր, որում մասնավորապես Օտտո Ֆրանկը դեմ էր գրքի լեզվական ոճին, խիստ անձնական թեմաներին և զգացվող բացասական վերաբերմունքին մոր հանդեպ ։ Գիրքը քննադատվել է հատկապես այն ժամանակ, երբ հրատարակվել է անգլերեն լեզվով (1952 թվականին «Doubleday» հրատարակչության (Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ) և Վալենտինա Միտչելի (Մեծ Բրիտանիա) կողմից)։ Գրքի հեղինակությունը ոգևորում է սցենարիստներ Ֆրենսիս Գուդրիչին և Ալբերտ Հակետտին։ Նրանք 1959 թվականին էկրան են բարձրացնում Աննա Ֆրանկի կենսագրական ֆիլմը։ Գիրքը գրանցվեց «20-րդ դարի լավագույն գրքերը» ցանկում     ։
2009 թ․-ից ԵԽ անդամ երկրներում այն հասանելի է օնլայն տարբերակով։
Աննա Ֆրանկի պատմությունը (համառոտ)
Աննայի օրագիրն ուներ իր անունը՝ Քիթթի։ Քանի որ նրանք թաքնված էին իրենց ապաստարանում, իսկ Աննան չուներ ընկերներ Քիթթին կլիներ նրա երևակայական ընկերուհին։ Աննան շատ սերտ հարաբերությունների մեջ էր իր հոր՝ Օտտո Ֆրանկի հետ, իսկ ինչ վերաբերում է նրա և մոր հարաբերություններին, դրանք այնքան էլ ջերմ չէին, և Աննան հասկանում է, որ մոր հետ նա չունի ոչ մի ընդհանուր բան։ Նա հպարտանում էր, որ իր քույրը՝ Մարգոն, այդքան խելացի է։ Աննան նաև շատ է սիրել բնությունը։ Աննան ի սկզբանե այնպիսին չէր, ինչպես բոլորը. նա տարբերվող էր իր շրջապատում։
Ապաստարանում Ֆրանկների ընտանիքի հետ ապրում էր նաև մեկ այլ ընտանիք՝ Վան Դաանները։ Նրանց որդին՝ Պետերը, չխոսկան էր, սակայն նա չափազանց շատ է մտերմանում Աննայի հետ։ Չնայած Աննային դուր էր գալիս այդ տղան, բայց նա չկարողացավ կողմնորոշվել, թե իր և Պետերի հարաբերությունները որ ուղղությամբ պետք է զարգանան։ Նրանց ձերբակալեցին 1944 թվականի օգոստոսին և արտաքսեցին համակենտրոնացման ճամբար։ Ապաստարանում բնակվող ութ հոգուց ողջ է մնում միայն Օտտո Ֆրանկը։ Աննա Ֆրանկը մահացավ 1945 թվականի մարտի սկզբին տիֆ հիվանդության պատճառով։ Նրա մահից 2 ամիս անց Հոլանդիան ազատագրվեց։
Գրքի պատմական հիմքը
Նացիստական օկուպացիայի ժամանակ Աննա Ֆրանկը հունիսի 12-ին (ծննդյան 13-ամյակի կապակցությամբ) նվեր ստացավ օրագիրը, որում և կատարեց առաջին գրառումը ։ Այն կարմիր գույնի էր։ Այդ նվերը նրա համար հանկարծակի չընտրվեց. ծննդյան նախորդ օրը Աննան իր հոր հետ գնացել էր գրքերի խանութ և շատ էր հավանել այն ։
1942 թվականի հուլիսի 5-ին Աննայի ավագ քույրը՝ Մարգոն, պաշտոնական ծանուցագիր է ստանում, ըստ որի՝ նա պետք է գնար նացիստական ճամբար։ Հուլիսի 6-ի առավոտյան Ֆրանկների ընտանիքը տեղափոխվում է ապաստարան։ Ապաստարանում թաքնվում էին Աննա Ֆրանկը, Օտտո Ֆրանկը (Աննայի հայրը), Էդիտ Ֆրանկը (Աննայի մայրը) և Մարգո Ֆրանկը (Աննայի ավագ քույրը)։ Նրանց հետ թաքնվում էին նաև Օտտո Ֆրանկի գործընկերոջ ընտանիքը. Պարոն Վան Դաանը, տիկին Ֆրու Վան Դաանը (պարոն Վան Դաանի կինը) և նրանց դեռահաս որդին՝ Պետեր Վան Դաանը։ Նրանց ապաստարանը թաքնված էր գրապահարանի ետևում՝ Օտտո Ֆրանկի աշխատավայրի գաղտնի բաժնում։ Շնորհիվ Օտտո Ֆրանկի հավատարիմ և վստահելի ընկերների 2 ընտանիքները թաքնվում են ապաստարանում շուրջ 2 տարի և 1 ամիս։ Աննա Ֆրանկի ձեռագրով օրագրերը գրված են երեք մեծ հատորներով։ Առաջին հատորը (կարմիր շապիկով տետր) ընդգրկում է 1942 թվականի հունիսի 12-ից 1942 թվականի դեկտեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածի դեպքերը ։ Երկրորդ հատորում Աննան գրել է 1943 թվականի դեկտեմբերի 22-ից 1944 թվականի ապրիլի 17-ի դեպքերը։ Ենթադրվում է, որ 1942 թվականի դեկտեմբերից 1943 թվականի դեկտեմբեր ամիսների գրառումները անհետացել են այն ժամանակ, երբ նացիստները գտել են նրանց թաքստոցը։ Երրորդ հատորում պահպանված են 1944 թվականի ապրիլի 17-ից 1944 թվականի օգոստոսի 1-ի դեպքերը (օգոստոսի 1-ին Աննան կատարեց իր վերջին գրառումը)։
Հրատարակման պատմությունը
Սա հետաքրքրեց նաև Ամստերդամում հրատարակվող մի թերթի։ Թերթի աշխատակիցներից մեկը զրուցել է Օտտո Ֆրանկի հետ և թույլտվություն վերցրել գիրք հրատարակելու համար։ Նրանք առաջարկեցին հրատարակել, բայց խորհուրդ տվեցին Օտտո Ֆրանկին, որ անհրաժեշտ է կրճատել, քանի որ Աննայի անկեղծ գրառումները իր հասունության մասին կարող են վիրավորել որոշ պահպանողականների։ Հետագա գրառումները նույնպես ջնջվեցին։ Գիրքը հրատարակվեց «Het Achterhuis» վերնագրով։ Հետագայում Օտտո Ֆրանկը հայտնեց իր կարծիքը և ասաց. «Եթե Աննան այստեղ լիներ, կհպարտանար»։
Գիրքը շատ արագ էր վաճառվում. սկզբնական շրջանում վաճառվեց 3000 օրինակ, իսկ 1950 թվականին գիրքը հրատարակվեց 6-րդ անգամ։ 1950 թվականի վերջին Բարբարա Մոյարտ-Դուբլդեյը առաջարկեց գիրքը թարգմանել անգլերեն լեզվով։ 1951 թվականին նրա թարգմանությունն արդեն ներկայացվեց հանրությանը (առաջին անգամ հենց Անգլիայում)․ իհարկե Օտտո Ֆրանկի խնդրանքով և առաջարկությամբ որոշ էջեր չտպագրվեցին։ 1952 թվականին գիրքը տարածվեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Մեծ Բրիտանիայում՝ դառնալով ամենաշատ վաճառվող գրքերից մեկը։ Գիրքը թարգմանվեց գերմաներեն, իտալերեն, իսպաներեն, ռուսերեն, ճապոներեն, հայերեն և հունարեն։ Հայերեն գիրքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1962 թվականին ։
Կարծիքներ գրքի վերաբերյալ
1960 թվականին Օտտո Ֆրանկը նշել է իր զգացմունքները Աննայի օրագրի մասին. «Դա ինձ համար հայտնություն էր։ Այնտեղ ես գտա մի նոր Աննայի՝ իմ աղջնակին, որն այսօր չկա։ Ես անգամ փոքրիկ պատերացում չէի կարող ունենալ Աննայի խոր մտքերի ու զգացմունքների մասին»։ Մայքլ Բերենբաումը՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում գտնվող թանգարանի նախկին տնօրենը, գրում է. «Վաղահաս ոճով և պատկերացումով օրագիրը ներառում է նրա (Աննայի) զգացմունքային պատկերացումները ձախորդ հասունության տարիներին։ Նա (Աննան) այնտեղ գրում է․ «Չնայած ամեն ինչին՝ ես դեռ հավատում եմ, որ մարդիկ հոգու խորքում ունեն բարություն»։
Բանավեճեր
Աննա Ֆրանկի պատմությունը ապացույցն է նացիստների կողմից կատարված վայրագությունների ու ոճրագործությունների, դա մի փաստացի ապացույց է Ադոլֆ Հիտլերի կատարած հրեական հալածանքների։ Սակայն շատ դեպքեր են գրանցվել, որ մարդիկ պնդում են, թե Աննայի օրագիրը իրական չէ։ Հոլոքոստը մերժողներից Ռոբերտ Ֆորիսոնը պնդում էր, որ Աննա Ֆրանկի օրագիրը կեղծիք է։ Դատական ուսումնասիրություններից հետո պարզ դարձավ, որ դա կեղծիք չէ, քանի որ Աննայի գրառած ամեն բան համընկնում էր իրականությանը, դա են ապացուցում նաև Աննայի ձեռագրով գրված էջերը։ Օտտո Ֆրանկն իր ցանկությամբ դստեր օրագիրը կտակել է Նիդերլանդների պատմության վավերագրության ինստիտուտին։ Օտտո Ֆրանկի մահից հետո՝ 1980 թվականին, ինստիտուտը կատարել է դատաբժշկական ուսումնասիրություն Աննայի ձեռագիրը ստուգելու համար։ Կազմի նյութը, Աննայի ձեռագիրը և այն, ինչ կապված էր այդ օրագրի հետ, մանրամասն ուսումնասիրվեց։ 1986 թվականին արդյունքները հրապարակվեցին. Աննայի ձեռագիրը իրական էր, թղթի որակը, գրիչը, սոսինձը, որով փակցվել էր օրագիրը Աննայի կողմից, համապատասխանում էին իրականությանը։ Ձեռագրի համար կատարված հետազոտութունները լիովին ապացուցեցին, որ «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» վերնագրով գիրքն արդեն անցել է բոլոր փորձնական փուլերը և արժանի է հրատարակման (անգլերեն լեզվով)։ Գրքի մեծությունը կարելի էր համեմատել ժամանակին գրված այնպիսի օրագրերի հետ, ինչպիսիք են Քեթրին Մենսֆիլդի, Անաիս Նինի և Լև Տոլստոյի օրագրերը։ 2014 թվականի փետրվարին «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» գրքի 265 օրինակ և հոլոքոստի հետ կապված այլ նյութեր հայտնվել են Տոկիոյի 31 հանրային գրադարաններում։ «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» գրքի 300 օրինակ նվիրաբերվեց Իսրայելին, որպես վանդալիզմի փաստացի ապացույց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:1947 գրքեր Կատեգորիա:Օրագրեր Կատեգորիա:Աննա Ֆրանկ