cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լենինգրադցիներ, իմ երեխաներ
«Լենինգրադցիներ, իմ զավակներ…» («Ленинградцы, дети мои…»), ուզբեկ խորհրդային ռեժիսոր Դամիր Սալիմովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1980 թվականին ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1942 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ծանր ժամանակներում։ Պաշարված Լենինգրադից և այլ արվարձանային քաղաքներից Միջին Ասիա են տարահանվում տասնյակ հազարավոր որբացած խորհրդային երեխաներ։ Նրանց ապաստան են տալիս ուզբեկական ընտանիքներում և մանկատներում։
Նրանցից մեկը, որն ընդունել է որբերին և նրանց ջերմություն ու հոգատարություն է տվել, կոմերիտուհի Խադիչ Բատիրովան է։ Նա իր խնամարկյալներից չի բաժանվում նաև պատերազմի ավարտից հետո՝ դառնալով մանկատան տնօրեն և իր սաների համար երկրորդ մայր։ Այս սխրանքի, Խադիչիի և նրա սաների բարդ փոխհարաբերությունների մասին պատմությունն էլ դարձել է այս ֆիլմի սյուժեի առանցքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1980 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ուգլի (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ուգլի գյուղում բնակվում էր 352 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 270,77 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1790 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պալիատա
Պալիատա (լատիներեն՝ Palliata կամ fabula palliata), անտիկ դարաշրջանի հռոմեական դրամատիկական ստեղծագործություններ։
Առաջին՝ հին պալիատայի առանձնահատկությունն այն է, որ կոմեդիան կազմել է հունական ազատ մշակումով, որի ներկայացուցիչը համարվել է Պլավտիուսը։
Երկրորդը՝ ուշ շրջանի պալիատան՝ հունական տեքստը մշակում է համեմատաբար ավելի հարազատ մնալով նրան, քան առաջինը, որի ներկայացուցիչն է հանդիսանում Տերենտիուսը։
Կոմեդիա պալիատայի մեջ կիրառվել է կոնտամինացիան։ Քնարական պահը ուժեղ է Պլավտիուսը ստեղծագործությունների մեջ, մինչդեռ Տերենտիուսը մեջ դա համեմատաբար պակասել է։ Կոնտամինացիան որպես գրական նորություն առաջին անգամ կիրառել է Գնեոս Նևիուսը իր կատակերգության մեջ։ Կոնտամինացիայով կազմված այս պալիատաները կամ արտասանվել կամ երգվել են երաժշտական գործիքի նվագակցությամբ ։
Ոստիկանական հիվանդանոց
Ոստիկանական հիվանդանոց (Полицейская больница), բժշկական հաստատություն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Բացվել է 1844 թվականին Ֆեոդոր Պետրովիչ Հաազի նախաձեռնությամբ` անօթևանների և փողոցում հիվանդացածների համար ։ Մոսկվացիներն այն անվանում էին Հաազովյան։
Պատմական հասցե
Հիվանդանոցը գտնվել է Մալի Կազյոննի նրբանցք, 5 հասցեով ։
Պալիատա
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Դրամատիկական սեռի ժանրեր Կատեգորիա:Հին հռոմեական թատրոն
Ոստիկանական հիվանդանոց
Շենք
Ոստիկանական հիվանդանոցի շենքը կառուցվել է կոմս Վ. Ս. Նարիշկինի համար` 18-րդ դարի վերջին - 19-րդ դարի սկզբին։ Ճարտարապետն անհայտ է, համարվում է, որ նա եղել է Մ. Ֆ. Կազակովի աշակերտը ։ Մինչև 1843 թվականը կալվածքում գտնվել է խնամատան օրթոպեդիկ ինստիտուտը, որը շենքը գնել է երկրորդ սեփականատեր Պյոտր Իվաշևից ։ Հաազի ոստիկանական հիվանդանոցն այստեղ բացվել է 1844 թվականին։
Պատմություն
Հաազի կյանքի օրոք այնտեղ բուժվել է ամեստորին խավերի մոտ 30000 հիվանդ` աղքատներ, կառքերի կողմից վրաերթի ենթարկվածներ, ցրտահարվածներ, սովյալներ, անօթևաններ ։ Հաազն անպայման շրջայցում էր բոլոր հիվանդներին։ Հիվանդանոցն օգնում էր կարիքավորներին ինչով կարող էր. կազմակերպում էր այլ քաղաքներից ժամանածների վերադարձը տուն, ծերերին և անկարներին ուղարկում էր կացարաններ, անօթևան երեխաների համար նոր ընտանիքներ էր փնտրում ։
Հիվանդանոցը չուներ պետական ֆինանսավորում, օգնում էին բարերարները։ Դոկտոր Հաազը հիվանդանոցի կարիքներին էր հատկացնում իր ամբողջ գումարը, իսկ ինքն ապրում էր աղքատության մեջ։ Թույլերին և ընչազուրկներին օգնելը նրա կյանքի իմաստն էր։ Ամեն տարի հիվանդների թիվն ավելանում էր, և Հաազը փորձում էր ստանալ ֆինանսական աջակցություն քաղաքից ։
1910 թվականին Ոստիկանական հիվանդանոցը վերանվանվեց Ալեքսանդր III-ի պատվին, և այդ ժամանակվանից ստացավ «Ալեքսանդրովկա» ժողովրդական անունը։ 1917 թվականից հետո այն դարձավ Կրասնոսովետսկայա։ 1920 թվականից այստեղ գործում էր Իլյա Մեչնիկովի անվան ինֆեկցիոն հիվանդությունների ինստիտուտը, 1924-1959 թվականներին հիվանդանոցի շենքում գործել է Աշխատուժի հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների ինստիտուտը ։ 1959 թվականից սկսած գլխավոր շենքում տեղակայված է սկզբում ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի, այժմ` Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի երեխաների և դեռահասների հիգիենայի գիտահետազոտական ինստիտուտը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մոսկվայի շենքեր և կառույցներ
Յամովկա (Միլլերովսկի շրջան)
Յամովկա (Ямовка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Տուրիլովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Samsung Galaxy Z Fold 4
Samsung Galaxy Z Fold 4, ծալվող սմարթֆոն, որը մշակվել և թողարկել է Samsung ընկերության կողմից։ Այն ցուցադրվել է Galaxy Unpacked միջոցառման ընթացում ։ Սմարթֆոնը ցուցադրվել է 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին։ Այն համարվում է Galaxy Z Fold 3 մոդելի հաջորդողը  ։
Վերակացուն
«Վերակացուն» («Смотритель»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի տասներեքերորդ վեպն է, որը բաղկացած է երկու գրքից։ Առաջին մասը («Դեղին դրոշի շքանշան») լույս է տեսել 2015 թվականի սեպտեմբերի 3-ին ։ Երկրորդ մասը («Երկաթե անդունդ») վաճառքի է հանվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։
Samsung Galaxy Z Fold 4
Դիզայն
Z Fold 4-ի արտաքին և հետին պանելի համար օգտագործում է Gorilla Glass Victus+ ապակի, իսկ ներքին էկրանի համար Samsung ընկերության կողմից մշակված ապակի, որն ունի երկշերտ պաշտշանիչ պլաստմասը ծածկույթ։
Վերակացուն
«Էքսմո» հրատարակչության ազդագրում ասվում է.
Samsung Galaxy Z Fold 4
Դիզայն
Z Fold 4 մոդելն օժտված է IPX8 ջրադիմացկունության տեխնոլոգիայով։ Արտաքին շրջանակը պատրաստված է այլումինից՝ "Armor Frame", ինչպես անվանում է Samsung ընկերությունը։
Վերակացուն
Կարծիքներ և քննադատություն
Գալինա Յուզեֆովիչը Meduza-ին տված հարցազրույցում նշում է. ««Նոր Պելևին» անվամբ տիպիկ սերիական արտադրանքի բոլոր առանցքային տարրերից «Վերակացուում» առկա է միայն ամեն գոյություն ունեցողի պատրանքայնության մասին պատկերացումը։ Արդիական ակնարկություններից և մարգարեական պաթոսից, միևնույն ժամանակ և լեզվական խաղից մաքրված, թորած և անգույն «Վերակացուն», այո, տիպիկ մերկ թագավոր է »։
Samsung Galaxy Z Fold 4
Դիզայն
Samsung Galaxy Z Fold 4-ը հասանելի է 4 գույնով՝ Phantom Black, Beige, Graygreen և Burgundy ։
Վերակացուն
Կարծիքներ և քննադատություն
Լրագրող Անդրեյ Արխանգելսկին «Կոմերսանտ» թերթի համար. «Պելևինի նոր վեպը չարդարացրեց 1990-ականների կայծկլտող պատմվածքների կամ գոնե 2000-ականների վեպերի թավշյա ինտելեկտուալիզմը վերադարձնելու հույսերը։ Նույնիսկ վեպի կառուցվածքը տարիների ընթացքում չի փոխվում. Պելևինը, ասես, ծաղրում է քննադատներին։ Սեմյուել Բեքեթի հերոսի՝ Մերֆիի չափվածությամբ, որն ամբողջ օրը ռիթմիկ ճոճվում էր ճոճաթոռին, Պելևինը ոչ մի քայլ չի շեղվում իր ճիզվիտական ռիթմից։ Հերոսի ծնունդ և ուսուցում (15 էջ) - ձեռնադրում (20 էջ) - կին (12 էջ) - կրկին ձեռնադրում, ձեռնադրում բարձր կաստա (22 էջ) - աշխարհի ստեղծման պատմություն (20 էջ) - բացահայտում և աշխարհի կործանում (50-60 էջ)։ Այս իմաստով հեղինակն աշխատում է ժամացույցի պես։ Նա նույնիսկ չի կարողանում հրաժարվել Աշտարակի պատկերից, որն արդեն 10 կամ 15 տարի ուղեկցում է հերոսին ձեռնադրման ժամանակ» ։
Samsung Galaxy Z Fold 4
Սարքային ապահովում
Սմարթֆոն օժտված է 12 Գբ օպերատիվ կամ 256 Գբ, 515 Գբ կամ 1 Տբ ներքին UFS 3․1 հիշողությամբ, որը չունի micro-SD միջոցով ընդլայնման հնարավորություն։
Samsung Galaxy Z Fold 4-ն աշխատում է Qualcomm Snapdragon 8+ Gen 1 միջուկով ։
Մարտկոցը երկումասանի է և ունի ընդհանուր տարողությամբ 4400 մԱժ, որն ունի 25 Վտ լարով և 15 Վտ անլար լիցքավորման հնարավորություն։
Samsung Galaxy Z Fold 4-ն օժտված է երեք հիմնական տեսախցիկներով, որոնք են՝ 50 Մպ լայնանկյուն տեսախցիկ, 12 Մպ կետայնությամբ ուլտրալայնակյուն և 12 Մպ տելետեսախցիկ ։
Ծրագրային ապահովում
Samsung Galaxy Z Fold 4 սմարթֆոնը աշխատում է Android 12L օպերացիոն համակարգով և One UI. 4.1 շրջանակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսներ Կատեգորիա:Բջջային հեռախոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բջջային հեռախոս արտադրողներ Կատեգորիա:Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ
(1821) Ակոնկագուա
(1821) Ակոնկագուա (Aconcagua), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի հունիսի 24-ին Միգել Իցիգսոնի կողմից Լա Պլատայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,37796 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8975 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8585 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1339,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,26878 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,11° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1950 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Միգել Իցիգսոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բազարաղա
Բազարաղա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում ։ Գտնվում էր Վանա լճից հյուսիս-արևելք, Աբաղայի դաշտի կենտրոնական մասում, Բերկրի գետի աջ ափին։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մոնտալբանո Էլիկոնա
Մոնտալբանո Էլիկոնա  (Montalbano Elicona), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2838 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 67 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98065։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0941։
Աշխարհագրություն
Բնակչության աճ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիցիլիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մյուլենբերգե
Մյուլենբերգե (Mühlenberge), քաղաք Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը 755 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների) ։ Զբաղեցնում է 39,48 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 12 0 63 202։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Տագավեռե (գյուղ, Տաեբլա շրջան)
Տագավեռե (Tagavere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Տաեբլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Տաեբլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Աղջիկը գնդի վրա
1913 թվականին այն Փարիզում գնեց Իվան Աբրամովիչ Մարոզովը։ Նկարը ազգայնացավ միայն հեղափոխությունից հետո և հասավ «Նոր արևմտյան գեղանկարչության պետական թանգարան», որտեղից էլ դրա կազմացրումից հետո 1948 թվականին տեղափոխվեց Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան։
Հղումներ
Կատեգորիա:Պաբլո Պիկասոյի նկարներ Կատեգորիա:1905 նկարներ Կատեգորիա:Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Գագիկ Խաչատրյան (պետական գործիչ)
Գագիկ Գուրգենի Խաչատրյան (, ՀԽՍՀ Ամասիայի շրջանի Ամասիա գյուղ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ ֆինանսների նախարար (2014-2016 թթ.)։
Նյութական կարողություն
Գագիկ Խաչատրյանը 1996 թ.-ից մինչև 2016թ. աշխատել է պետական ոլորտում՝ զբաղեցնելով պետական պաշտոն, ինչը նրան հնարավորություն չի ընձեռնում զբաղվել բիզնես գործունեությամբ։ Զուգահեռաբար 2017թ.-ին լուրեր էին պտտվում նրա հնարավոր վերադարձի մասին ։
2013 թ.-ի վերջին Գ. Խաչատրյանը Բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց գույքի և ունեցվածքի հայտարարագրում նշել էր, որ ունի 272.000.000 միլիոն ՀՀ դրամ և 2.972.000 ԱՄՆ դոլար՝ չնշելով որևէ այլ ունեցվածք ։ Նրա կինը՝ Լաուրա Եփրեմյանը հայտարարագրել էր 180.000.000 ՀՀ դրամ և 2.745.000 ԱՄՆ դոլար ։ Լրատվամիջոցները կասկածի տակ են դնում ներկայացված թվերի իսկությունը՝ պնդելով որ Գ. Խաչատրյանը և նրա ընտանիքը շատ ավելի մեծ դրամական միջոցներ ունեն, ինչը թաքցնում են հանրությունից ։
Հասարակությունը և բազմաթիվ լրատվամիջոցներ պնդում են, որ Գագիկ Խաչատրյանի կարողությունը հասնում է առասպելական չափերի ՝ ընդգրկելով հայաստանյան տնտեսության գրեթե բոլոր ոլորտները, ինչպես նաև արտասահմանյան բազմաթիվ ընկերություններ, այդ թվում՝ օֆշորային   ։
Եղվարդ քաղաքի կալվածքներ
Գագիկ Խաչատրյանը, ըստ շրջանառվող լուրերի, Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքում ունի հսկայական հողատարածքներ, հեկտարների հասնող ջերմոցներ և սառնարաններ, բազմաթիվ բիզնես ընկերություններ ։ Նա պատրաստվում է նաև մոտ ապագայում Եղվարդի մոտակայքում կառուցել հսկայական ջրամբար և հարակից այլ հիմնական և օժանդակ կառույցներ ։
Գագիկ Խաչատրյանին են պատկանում Եղվարդ քաղաքի վարչական տարածքում գտնվող հսկայական տարածություն զբաղեցնող ժամանակակից տեխնոլոգիաներով կառուցված ջերմոցները, մոտակայքում գտնվող հսկայական սառնարաննեը, հարյուրավոր հեկտարների հասնող հողատարածքներ, որտեղ նա կառուցում է իր նոր շքեղ առանձնատունը։ Այստեղ նա ամբողջությամբ վերափոխել է բազմադարյան կիսաքանդ եկեղեցին ու նորովի կառուցել ։
Գ. Խաչատրյանի ձեռքում է կենտրոնացված Եղվարդի տրանսպորտային մենաշնորհը։ Նրան են պատկանում Եղվարդ-Երևան ուղևորափոխադրումներ իրականացնող թիվ 269 համարի երթուղին, «Անի» տաքսի ծառայությունը, որը հետագայում հերքվել է ։
Ըստ շրջանառվող լուրերի Եղվարդ քաղաքի մոտ՝ Եղվարդ-Աշտարակ քաղաքների միջև տարածքում նախատեսված 90 միլիոն խմ ծավալով ջրամբարի կառուցող-սեփականատերը հենց Գագիկ Խաչատրյանն է։
Թանկարժեք զարդերի և ժամացույցերի խանութներ
Գ. Խաչատրյանին է պատկանում նաև Երևանի Հյուսիսային պողոտայում գտնվող ժամացույցների և ոսկյա զարդերի վաճառքով զբաղվող «Խրոնոգրաֆ» խանութը, որտեղ ժամացույցի գները անցնում են մի քանի միլիոն դրամը ։
Այլ ընկերություններ
Ըստ լրատվամիջոցների հրապարակումների՝ Գագիկ Խաչատրյանին են պատկանում տարբեր ապրանքների ներկրումներով զբաղվող «Ապեյրոն» և «Չիմեգ» ընկերությունները, «Նոր Զովք» խանութների ցանցը, որը հետագայում հերքվել է ։
Հերքումներ կարողության մասով
«Սիրելի՜ հայրենակիցներ, «Նոր Զովք»-ի հավատարիմ և սիրելի հաճախորդներ, հարկ ենք համարում ևս մեկ անգամ հիշեցնել, որ «Նոր Զովք» սուպերմարկետը 1999 թվականից առ այսօր պատկանում է Արամ Արամյանին, ինչը բոլոր փաստաթղթերով ապացուցված է։ Իրականությանն ամենևին չեն համապատասխանում շարունակ տարածվող այն տեղեկությունները, որ «Նոր Զովք» սուպերմարկետների ցանցը պատկանում է այլ ընկերության կամ անհատի՝ մասնավորապես Գագիկ Խաչատրյանին։ Նմանատիպ ապատեղեկատվություն տարածվեց նաև անցյալ տարի՝ հեղափոխության օրերին։ Այդ ժամանակ էլ «Նոր Զովք»-ի սեփականատեր վերագրվեց կաթողիկոսը, սակայն անմիջապես ապացուցվեց լուրի կեղծ լինելը։ Նոր Զովքը կապ չի ունեցել որևէ չինովնիկի կամ կուսակցության հետ։ Խնդրում ենք ապատեղեկատվություն չտարածել և մամուլը չհեղեղել նմանատիպ ստահոդ տեղեկություններով»,-ասված է պաշտոնական հայտարարությունում ։
Պաշտոնական հերքում հրապարակեց նաև «Անի» կաթնամթերքի գործարանը և «Անի» տաքսի-ընկերությունը.
«Անի» կաթնամթերքի գործարանը և «Անի» տաքսի-ընկերությունը պատկանում են բացառապես Մկրտչյանների ընտանիքին։ Վերջին շրջանում համացանցում շրջանառվում է մի տեսանյութ, որտեղ նշվում է, որ մեր ընկերությունները պատկանում են ՀՀ նախկին բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանցից մեկին։ Մենք՝ վերոնշյալ ընկերությունների հիմնադիրներս, պաշտոնապես հերքում ենք այդ տեսանյութը։ Տեղեկացնում ենք, որ «Անի» կաթնամթերքի գործարանը հիմնադրվել է 2003 թվականին, իսկ «Անի» տաքսի-ընկերությունը՝ 2004 թ-ին, և մինչ այսօր դրանց միակ սեփականատերը Մկրտչյանների ընտանիքն է։ Խնդրում ենք, այսուհետ չշահարկել «Անի» կաթնամթերքի գործարանի և «Անի» տաքսի-ընկերության անունները՝ կապելով մեր համբավը և ձեռքբերումները երրորդ անձանց հետ»,-ասված է պաշտոնական հայտարարությունում ։
Կալանավորում և ազատ արձակում
2019 թվականի օգոստոսի 27-ին Գագիկ Խաչատրյանը ձերբակալվել է պաշտոնական դիրքի չարաշահման և վատնման կասկածանքով ։ Հատկանշական է, որ Գագիկ Խաչատրյանի ձերբակալումն ուղեկցվեց քաղաքական թեժ անհամաձայնության՝ «Ամուլսարի» հանքավայրի շահագործման ժամանակ, ինչը մեկնաբանվեց, որպես հանրության ուշադրության շեղում «Ամուլսարից»  ։
Հայտնի է, որ Գագիկ Խաչատրյանը չի ընդունել իրեն առաջադրված մեղադրանքը, և նրա փաստաբանական խումբը հայտարարություն է տարածել՝ նշելով. «Դատարանի տրամադրության տակ չի եղել և դատաքննության ժամանակ դատարանը չի հետազոտել գոնե մեկ ապացույց, որը հնարավորություն կտար ողջամիտ ենթադրություն անել, որ Գագիկ Խաչատրյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում նշված հանցագործությունն ընդհանրապես տեղի է ունեցել, և որ Գագիկ Խաչատրյանը որևէ առնչություն ունի դրա հետ» ։
2020 թվականի փետրվարին 6 ամիս կալանքի տակ մնալուց հետո «Հետք» էլեկտրոնային պարբերականը, հղում կատարելով փաստաբանական խմբի հայտարարությանը, տեղեկացրել է, որ Խաչատրյանի առողջական վիճակը վատթարացել է։ Ըստ փաստաբանական խմբի՝ Խաչատրյանը սիմպտոմատիկ բուժում է ստանում կալանավայրում, այնինչ նա մասնագիտացված հատուկ խնամքի կարիք ունի, և բժշկական օգնության բացակայության դեպքում անդառնալի հետևանքներ կարող են առաջանալ ։
2020թ հոկտեմբերի 29-ին Գագիկ Խաչատրյանը գրավի դիմաց ազատ արձակվեց ։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի որոշումը (ՄԻԵԴ)
2020 թվականի հուլիսի 21-ին Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (ՄԻԵԴ) հրապարակել է իր որոշումը, որով բավարարել է ՀՀ ֆինանանսների նախկին նախարար Գագիկ Խաչատրյանի դիմումը։ ՄԻԵԴ-ը պահանջել է ՀՀ կառավարությունից ապահովել Խաչատրյանի առողջական վիճակին համարժեք անհապաղ բուժում քաղաքացիական հիվանդանոցում, ներառյալ արտասահմանյան բժիշկների կողմից ։
64-ամյա Գագիկ Խաչատրյանը, ով ըստ փաստաբանների ապօրինի կարգով կալանքի տակ է արդեն 12 ամիս, ողնաշարի ստենոզի անհապաղ վիրահատական բուժման կարիք ունի, որի չկատարումը և կատարման հապաղումը լուրջ և անդառնալի վտանգներ է պարունակում նրա հետագա առողջության և կյանքի համար։ Խաչատրյանի փաստաբանական թիմը բազմիցս բարձրաձայնել է այս հարցը ՀՀ բոլոր ատյաններում ու իրավասու մարմիններում, այդ թվում՝ քննչական մարմնին, դատախազությանը և ՀՀ դատարաններին, սակայն վերջիններս հետևողականորեն անտեսել և անտեսում են այդ նախազգուշացումները՝ զրկելով Գագիկ Խաչատրյանին իր հիմնարար իրավունքներից՝ համարժեք բուժում ստանալու։ Փաստաբանական թիմը դիմել է նաև ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանին ու իրավապաշտպան կառույցների։
2020-ի Օգոստոսի 5-ին Խաչատրյանի փաստաբանները հայտարարել են, որ ՀՀ կառավարությունը ողջամիտ որևէ քայլ չի ձեռնարկել  ՀՀ քաղաքացու կյանքի և առողջության համար ակնհայտ վտանգների առկայության պարագայում համարժեք բուժում ապահովելու համար՝ նշելով, որ ՀՀ պատմության մեջ աննախադեպ է Եվրոպական դատարանի որոշումը չկատարելը։ Նման վարքագիծը անընդունելի է իրավական և ժողովրդավարական  պետության համար ։
«Խաչատրյաններն ընդդեմ Նիկոլ Փաշինյանի». դատական գործը
2021թ. հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը հրապարակեց վճիռը` Խաչատրյաններն ընդդեմ ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Մանե Գևորգյանի (վարչապետի մամուլի խոսնակ) քաղաքացիական գործով, որը հարուցվել էր Գագիկ, Գուրգեն և Արտյոմ Խաչատրյանների պահանջով այն բանից հետո, երբ ՀՀ վարչապետի մամուլի քարտուղար Մանե Գևորգյանի կողմից 2020 թվականի ապրիլի 28-ին «facebook.com» սոցիալական ցանցի իր էջում վերջիններիս հասցեին վիրավորանք և զրպարտություն պարունակող գրառում էր տեղադրել։ Խաչատրյանները հայցով պահանջում էին ներողություն խնդրել իրենց հասցեին կատարված վիրավորանք հանդիսացող արտահայտության համար, ինչպես նաև հերքել զրպարտություն հանդիսացող տեղեկությունները։ Դատարանը հիմնավորված համարեց և հաստատեց, որ ՀՀ հայցվորների հասցեին վիրավորանք և զրպարտություն համարվող արտահայտություններ են կատարվել ՀՀ վարչապետի կողմից` իր մամուլի խոսնակի միջոցով և այդ մասով պահանջը բավարարեց ։ Դատարանը վճռեց. Պարտավորեցնել պատասխանող ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Վովայի Փաշինյանին «Ֆեյսբուք» սոցիալական կայքի՝ Մանե Գագիկի Գևորգյանին պատկանող պաշտոնական էջում 28.04.2020 թվականին ՀՀ վարչապետի մամուլի խոսնակի կատարած հրապարակային գրառումը հերքել հետևյալ կերպ (մեջբերում).
«վճռի օրինական ուժ ստանալուց հետո հինգ օրվա ընթացքում «Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցի Մանե Գագիկի Գևորգյանին պատկանող էջում, գրառում կատարել հետևյալ կերպ. «ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, ներողություն է խնդրում Գագիկ, Գուրգեն և Արտյոմ Խաչատրյաններից 2020 թվականի ապրիլի 28-ին «facebook.com սոցիալական կայքի` Մանե Գևորգյանի էջում տեղադրված գրառման մեջ նշված՝ նրանց պատիվն ու արժանապատվությունն արատավորող արտահայտության համար», գրառման մեջ նշված՝ «Գագիկ Խաչատրյանի և նրա որդիների կողմից կոռուպցիոն և մաֆիոզ համակարգ ղեկավարած լինելու, ինչպես նաև ապօրինի հարստություն կուտակած լինելու վերաբերյալ պնդումը։ Գագիկ Խաչատրյանը և նրա որդիները ընդունել են իրենց կամ ընտանիքի այլ անդամների կողմից պետությանը վնաս պատճառելու փաստը, թալանելու փաստը, կամ պատրաստակամություն են հայտնել որպես թալանած գույք որևէ բան պետությանը վերադարձնելու մասին» իրականությանը չեն համապատասխանում։
ՀՀ վարչապետի մամուլի խոսնակ Մանե Գևորգյանի facebook.com սոցիալական կայքի օգտահաշվում ներողության և հերքման տեքստերը տեղադրելու անհնարինության դեպքում՝ պարտավորեցնել ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Վովայի Փաշինյանին վճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո հինգ աշխատանքային օրվա ընթացքում ներողություն խնդրել առնվազն 5.000 (հինգ հազար) տպաքանակ և Հայաստանի Հանրապետության ողջ տարածքում սպառում ունեցող որևէ տպագիր թերթի միջոցով՝ հրապարակելով ներողության նույն բովանդակությամբ տեքստը, որը պահանջվում է տեղադրել facebook.com սոցիալական կայքի՝ Մանե Գևորգյանին պատկանող էջում»։
Ընտանիք
Գագիկ Խաչատրյանը ամուսնացած է, ունի երկու որդի և մեկ դուստր։ Հայտնի է, որ որդիները՝ Գուրգեն Խաչատրյանը և Արտյոմ Խաչատրյանը, ձեռներեցներ են ու հանդիսանում են «Գալաքսի» ընկերությունների խմբի հիմնադիրները ։ Ինչպես հայտնի է banks.am-ին տված հարցազրույցից ՝ Խաչատրյանի որդիները երբևէ ներգրավված չեն եղել որևէ պետական աշխատանքում և զբաղվել են բացառապես բիզնեսով ։ 2019թ.-ին նրանք հայտարարել են Երևանում «Ինովացիայի և տեխնոլոգիաների» պարկի մասին՝ 6000 աշխատատեղով   ։
Միջերկրածովյան կրիա
Միջերկրածովյան, հունական կամ կովկասյան կրիա , ցամաքային կրիաների ընտանիքին պատկանող եվրոպական 4 ներկայացուցիչներից մեկն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։ Այս ընտանիքի այլ ներկայացուցիչներն են բալկանյան կրիան , սահմանային ցամաքային կրիան  և միջնասիական կրիան ։
Նկարագրություն
Կարապակսի երկարությունը՝
Տարածվածություն
Միջերկածովյան կրիայի բնակության արեալն ընդգրկում է Հյուսիսային Աֆրիկան, հարավային Եվրոպան և հարավարևմտյան Ասիան։ Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում այն տարածված է Կովկասի սևծովյան ափին (Անապաից դեպի հյուսիս մինչև Սուխում), նաև Վրաստանում, Հայաստանում, Ադրբեջանում և Դաղստանում։
Ենթատեսականեր
Այս տեսակի կրիաների ենթատեսակների բաժանումը դժվար է։ Երեք մայրցամաք ընդգրկող մեծ  արեալի հետևանքով նաև նրանց տեղաբաշխվածությունը տարբեր լանդաշաֆտներում և տարբեր կլիմայական պայմաններում, բիոտոպերը առաջացնում են բազմաթիվ տարբերակներ։ Այս պահին հայտնաբերված են մոտ 20 ենթատեսակ, որոնցից ամենահայտնիներն են՝
Էկոլոգիա
Ապրում է տարբեր ապրելավայրերում, չոր տափաստաններում, աղքատ խոտածածկով, թփուտներով, նոսրանտառով կամ լեռնային անտառով ծածկված սարալանջերին, ինչպես նաև ցածրադիր անտառներում և այգիներում։ Ակտիվ են ապրիլից մինչև նոյեմբերի կեսերը։ Ձմեռում են սովորաբար աղվեսների և գորշուկների բներում։ Սնվում են հյութալի խոտաբույսերով և քիչ քանակությամբ անողնաշարավորներով։ Զուգավորումը սկսվում է ապրիլ-մայիսին։ Հունիսից սկսած մեկ սեզոնի ընթացքում ձվադրում են երեք անգամ` ձվերը թաքցնելով հողում փորած փոսի մեջ (2-8 ձու)։ Ինկուբացիան տևում է 2-3 ամիս։ Սեռահասուն են դառնում կյանքի 12-14 տարում ։
Պահպանություն
Հայաստանում մոտավոր քանակությունը կազմում է 900-1000 առանձնյակ։ 10 հա վրա հանդիպում է 1-5 առանձնյակ։
Սպառնացող վտանգներից են բնորոշ ապրելավայրերի յուրացումը (հատկապես Հայաստանի հարավային մասում), ապօրինի և անվերահսկելի որսը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» և «Շիկահող» արգելոցներում, «Դիլիջան» և «Արևիկ» ազգային պարկերում, ինչպես նաև որոշ պետական արգելավայրերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրիաներ Կատեգորիա:Ցամաքային կրիաներ Կատեգորիա:Քորդավորներ Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ 2010
2010 թվականի ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթը 35-րդն էր։ Գավաթը վիճարկեցին Չեմպիոնների լիգայի հաղթող Միլանի Ինտերի և Եվրոպական լիգայի հաղթող Ատլետիկո Մադրիդի միջև։
արդյունք։ {| width=92% | {| width=100% style="font-size: 90%" Հանդիպման հերոս։
Խոսե Անտոնիո Ռեյես (Ատլետիկո Մադրիդ)
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ
Նիք Դրեյք
Նիքոլաս Ռոդնի «Նիք» Դրեյքը (անգլ.՝ Nicholas Rodney "Nick" Drake, ), բրիտանացի երգիչ և երգերի հեղինակ, առավելապես հայտնի է ակուստիկ կիթառով կատարվող իր թախծոտ, մռայլ երգերով։
1968 թվականին Դրեյքը պայմանագիր կնքեց Island Records լեյբլի հետ։ Այդ ժամանակ նա 20 տարեկան էր։ 1972 թվականին թողարկեց երկու ստուդիական ալբոմ, բայց դրանցից ոչ մեկը ամբողջությամբ չվաճառվեց Դրեյքի ողջ կյանքի ընթացքում։ Կոմերցիոն ձախողման պատճառներից մեկն այն էր, որ նա չէր ուզում համերգներ և հարցազրույցներ տալ։ Կյանքի վերջին տարիներին նա տառապում էր դեպրեսիայից և անքնությունից, որն էլ արտահայտվում էր երգերի տեքստերում։ Իր երրորդ և վերջին ալբոմի՝ Pink Moon (1972)-ի, ձայնագրումից հետո երաժիշտը ապրում էր Թանուորթ-ին-Արդեն քաղաքի իր հայրական տանը, որտեղ էլ 1974 թվականի նոյեմբերի 25-ին (26 տարեկանում) մահացավ հակադեպրեսանտ տրիպտիազոլի չարաշահումից ։ Մինչև հիմա էլ պարզ չէ՝ դա ինքնասպանություն էր, թե պատահականություն. ոչ մի գրություն չի հայտնաբերվել։
Նիք Դրեյքի առաջին պաշտոնական կենսագրությունը հրատարակվեց 1997 թվականին, իսկ 1998 թվականին նրա մասին նկարահանվեց փաստագրական ֆիլմ՝ «Անծանոթը մեր մեջ» վերնագրով։ 2000 թվականին այն բանից հետո, երբ Volkswagen-ը իր մեքենաների գովազդի մեջ օգտագործեց Դրեյքի Pink Moon երգը , նրանից վաճառվեց ավելի շատ սկավառակ, քան նախորդ 30 տարիների ընթացքում ։
Մանկություն
Նիքոլաս Ռոդնի Դրեյքը ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 19-ին Ռանգունում, անգլիական հարուստ ընտանիքում ։ Նրա հայրը՝ Ռոդնին (19081988), տեղափոխվել էր այդպես 1930-ականների սկզբին, որպեսզի աշխատեր որպես ինժեներ Բոմբեյա-բիրմայական առևտրական կորպորացիայում(Bombay Burmah Trading Corporation, Հնդկաստանի ամենահին առևտրական ընկերություններից մեկը)։ 1934 թվականին Ռոդնին ծանոթանում է Հնդկական քաղաքացիական ծառայության(Indian Civil Service) ղեկավարներից մեկի աղջկա՝ Մերի ԼԼոյդի (1916—1993) հետ, որին տանը անվանում էին Մոլլի։ Ռոդնին 1936 թվականին նրան ամուսնության առաջարկություն արեց, սակայն զույգը ստիպված էր սպասել ևս մեկ տարի, երբ Մոլլին կդառնար 21 տարեկան ։ Նրանք ամուսնացան 1937 թվականի ապրիլի 14-ին։ 1942 թվականին Դրեյքների ընտանիքը տարհանվեց Հնդկաստան, քանի որ ճապոնական զորքերը օկկուպացրել էին Բիրման ։ 1944 թվականին Լահորում (Հնդկաստան) լույս աշխարհ եկավ Նիքի ավագ քույրը՝ Գաբրիել Դրեքը՝ հետագայում հաջողակ կինոդերասանուհի։ 1950 թվականին Դրեյքները տեղափոխվեցին Բոմբեյ, իսկ 1952-ին՝ Անգլիա՝ Թանուորթ-ին-Ադեն գյուղ, որտեղ սկսեցին ապրել երկհարկանի տանը, որը կոչվում էր Ֆար Լեյս(Far Leys):
Եվ Ռոդնին, և Մոլլին սիրում էին երաժշտություն և նույնիսկ գրել են սեփական կոմպոզիցիաներ։ Մոլլին տխուր երգեր էր գրում դաշնամուրային կատարման համար և ձայնագրում դրանք կասետային մագնիտոֆոնով (այդ ձայնագրություններից երկուսը թողարկվել են 2007 թվականին՝ Դրեյքի չթողարկված ձայնագրությունների հետ միասին Family Tree ալբոմում)։ Մոլլիի ազդեցության տակ՝ Դրեյքը սկսեց դաշնամուր նվագել վաղ տարիքից ։ Նիք Դրեյքի կենսագիրը և քույրը՝ Գաբրիելը, անհավանական նմանություն են գտնում Նիքի և Մոլլիի երաժշտության մեջ ։
1957 թվականին Դրեյքը սկսեց հաճախել Իգլ Հաուզ(Eagle House School) դպրոց-ինտերնատը, որը գտնվում էր Բերկշիր շրջանում։ Սովորելով այնտեղ հինգ տարի՝ 1962 թվականին նա ընդունվեց Մալբորո քոլեջը (Marlborough College, հիմնադրված 1843 թվականին), Ուիլթշիրի կոմսություն, որտեղ իրենց ժամանակին սովորել էին իր հայրը, պապը և նախապապը։ Այնտեղ նա դարձավ բավականին ուժեղ մարզիկ (նրա սահմանած ռեկորդը 100 յարդ վազքի մեջ մինչև այժմ չի կարողանում գերազանցել Մալբորոյի և ոչ մի աշխակերտ), որոշ ժամանակ նա ռեգբիի թիմի ավագն էր։ Դրեյքը նաև նվագում էր դպրոցական նվագախմբում, սովորել էր նվագել կլառնետ և սաքսափոն։ 1964 կամ 1965 թվականին իր չորս դպրոցական ընկերների հետ ստեղծել է երաժշտական խումբ, որտեղ հիմնականում դաշնամուր էր նվագում, երբեմն՝ երգում և սաքսափոն նվագում։ Խումբը կրում էր The Perfumed Gardeners («Բուրումնավետ այգեգործներ») անվանումը և կատարում էր ջազային ստանդարտներ, անգլիական լեյբլ Pye Records-ի քավր-տարբերակներ (The Kinks, Լոննի Դոնեգան, Լոնգ Ջոն Բոլդրի, The Searchers և այլն) և որոշ բաներ The Yardbirds-ից ու Manfred Mann-ից։ Որոշ ժամանակ խմբի անդամ էր նաև Քրիս դե Բուրգը, որը 1980-ականներին հայտնի դարձավ Lady In Red հիթով։
Համալսարանն
1966 թվականի ամռանը Դրեյքն ավարտեց Մալբորո քոլեջը և Քեմբրիջի համալսարանի Ֆիցվիլիամ քոլեջում հաջողությամբ հանձնեց քննությունները։ Այնտեղ նա պետք է սովորեր անգլիկական գրականություն։ Սակայն նա որոշեց մեկ տարով հետաձգել իր ուսումը։ 1966 թվականի օգոստոսից մինչև հոկտեմբերը նա իր ընկերների հետ բնակվեց Ֆրանսիայում, այնուհետև վերադարձավ Ա։ Լոնդոնում հոկտեմբերի 6-ին առաջին անգամ փորձեց մարիխուանա ծխել։ 1967 թվականի սկզբին նա կրկին Ֆրանսիայում էր՝ Էքսան-Պրովանսում, որտեղ, ըստ երևույթին, առաջին անգամ փորձեց LSD, այնուհետև մարտին ընկերների հետ գնաց Մարոկկո, որովհետև «այնտեղ աշխարհի լավագույն խոտն էր» (that was where you got the best pot) :
Տուն վերադառնալուց հետո Նիքը որոշ ժամանակ ապրեց քրոջ բնակարանում՝ լոդնոնյան Համփստեդ արվարձանում։ 1967 թվականի հոկտեմբերին սկսվեց նրա ուսումնական տարին Քեմբրիջում։ Դասախոսները նրան համարում էին պայծառ, բայց անհանգիստ ու սովորելու նկատմամբ ոչ մի հետաքրքրություն չունեցող ուսանող ։ Քեմբրիջը հատուկ ուշադրություն էր դարձնում իր ուսանողների ֆիզիկական պատրաստությանը (հատկապես կրիկետի և ռեգբիի մրցույթներին), բայց այդ ժամանակ Նիքը արդեն կորցրել էր իր հետաքրքրությունը սպորտի հանդեպ՝ նախընտրելով ժամանակ անցկացնել հանրակացարանի իր սենյակում՝ ծխելով մարիխուանա և կիթառ նվագելով։ Նրա համար չափազանց դժվար էր լեզու գտնել ուսանողների և դասախոսների հետ։
Նույն աշնանը նա ծանոթանում է Ռոբերտ Կիրբիի հետ, ով հետագայում պիտի ստեղծի Նիքի առաջին երկու ալբոմների լարային և փողային կոմպոզիցիաները ։ Այդ ժամանակաշրջանում Դրեյքը բացահայտեց ամերիկյան և բրիտանական ֆոլք-երաժշտությունը, այնպիսի արտիստների, ինչպիսիք էին Բոբ Դիլանը, Ջոշ Ուայթը և Ֆիլ Օքսը։ Նիքը սկսեց ելույթ ունենալ լոնդոնյան փոքրիկ ակումբներում և սրճարաններում։ 1968 թվականին, երբ նա հանդես էր գալիս Country Joe and the Fish-ի հետ Քեմդեն Թաունում, նրան նկատեց Էշլի Հաթչինգսը՝  Fairport Convention-ի բաս-կիթառահարը:տիմտ
Հաթչինգսը Նիքին ծանոթացնում է ամերիկացի 25-ամյա պրոդյուսեր Ջո Բոյդի հետ, ով Witchseason Productions-ի սեփականատերն էր։ Այդ ընկերությունը համագործակցում էր Island Records լեյբլի հետ։ Բոյդը ձայնագրել էր Pink Floyd-ի վաղ շրջանի երգերից երկուսը, հասարակության համար բացահայտել էր Fairport Convention-ին, Ջոն Մարտինին և The Incredible String Band-ին։ Նա բրիտանական ֆոլք երաժշտության ականավոր գործիչներից էր։
Նիքը Բոյդին ցույց տվեց կասետային մագնիտոֆոն, որի վրա 1968 թվականի գարնանը ձայնագրել էր չորս երգ։ Լսելով երգերը՝ Բոյդը Նիքին առաջարկեց պայմանագիր կնքել և սկսել աշխատել դեբյուտային ալբոմի վրա։ Նիքի ռեակցիան, ըստ Բոյդի հիշողությունների, մեղմ ասած զուսպ էին. «Ա, շատ լավ, օքեյ»։ Չնայած Դրեյքի ընկերը՝ Փոլ Վիլերը, հիշում է այն հուզված իրավիճակը, որի մեջ գտնվում էր Նիքը՝ պայմանագիրը ստորագրելուց հետո։ Ոգևորված իր առջև բացվող «աստղային կարիերայի» հեռանկարներով՝ նա որոշեց թողնել ուսումը և նույնիսկ չավարտեց երրորդ կուրսը ։
Դեբյուտային ալբոմ
1968 թվականին Լոդնոնի Sound Techniques ստուդիայում սկսվեցին Նիքի առաջին ալբոմի համար կատարվող աշխատանքները։ Ձայնագրության ժամանակ Բոյդը ոգեշնչվում էր Ջոն Սայմոնի պրոդյուսերական աշխատանքով, երբ վերջինս ստեղծում էր Լեոնարդ Քոհենի առաջին ալբոմը (Songs of Leonard Cohen 1967 թվական), համարելով, որ Նիքի ձայնը պիտի ձայնագրվի համանման «վստահելի», ինտիմ ոճով, առանց «փոփ ռեվերբերացիայի»։ Նա նաև ցանկանում էր մտցնել լարայինների պարտիա, որը պիտի գրեր Ռիչարդ Հյուսոնը և կատարեր հատուկ հրավիրված տասնհինգ հոգանոց նվագախումբը։ Որպես ձայնային ռեժիսոր Բոյդը ընտրեց Ջոն Վուդին, բացի դրանից նա հրավիրեց Fairport Convention-ի կիթառիստին՝ Ռիչարդ Թոմփսոնին, և Pentangle խմբի բասիստ Դեննի Թոմփսոնին։
Սկզբնական շրջանկում ալբոմի ձայնագրման գործերը վատ էին ընթանում, աշխատանքները կատարվում էին անկանոն, հիմնականում այն պատճառով, որ Նիքի ալբոմին տրամադրվում էր Fairport Convention Unhalfbricking ալբոմի ձայնագրական աշխատանքներից մնացած ժամանակը։ Դրեյքի և Բոյդի միջև աճում էին ստեղծագործական տարբերությունները. պրոդյուսերը կիսում էր Ջորջ Մարտինի այն կարծիքը, որ «ստուդիան կարելի է օգտագործել իբրև երաժշտական գործիք» (այսինքն կարելի է օգտագործել ստուդիայի էֆֆեկտների տարբեր տեսակներ), իսկ Նիքը նախընտրում էր ավելի բնական և օրգանական ձայն։ Բայց նրանք երկուսն էլ գոհ չէին Հյուսոնի գործիքավորումից. հնչողությունը ստացվել էր չափազանդ «մեյնսթրիմային», փոփային ։ Դրեյքը առաջարկեց Հյուսոնին փոխարինել իր ընկերոջ՝ Ռոբերտ Կիրբիի հետ։ Ամենասկզբում Բոյդը սկեպտիկորեն էր վերաբերվում նրա թեկնածությանը. նա չափազանց երիտասարդ էր և ստուդիայում աշխատելու ոչ մի փորձառություն չուներ։ Կիրբին կամերային երաժշտության կվարտրետի միջոցով ձայնագրեց վերադաշնակում, և Բոյդը, լսելով ձայնագրությունը, հաճելիորեն զարմացավ։
Սակայն Կիրբին հրաժարվեց գործիքավորել «River Man»-ը։ Այդ ժամանակ Բոյդը օգնություն խնդրեց փորձառու կոմպոզիտոր Հարրի Բոնիսոնից՝ այս ամենով գերազանցելով այն գումարը, որը հատկացվել էր ալբոմի ձայնագրմանը։ Ռոբինսոնը գրեց լարայինների պարտիա՝ Ֆրեդերիկ Դելուիսի և Մորիս Ռավելի ոճով։
Ալբոմի թողարկումը մի քանի ամսով հետաձգվեց։ Այն ի վերջո թողարկվեց 1969 թվականի սեպտեմբերի 1-ին և ուղեկցվեց դժգոհ հրապարակումներով ։ Հոդվածքներ ու անդրադարձներ նրա մասին մամուլում շատ քիչ էին։ NME ամսագրի հոկտեմբերի 4-ի համարում գրվում էր, որ ալբոմը «այնքան էլ բազմազան չէ, որ զվարճալի լինի» (not nearly enough variety to make it entertaining) : Ջոն Փիլը իր ռադիոհաղորդումների ժամանակ ուղիղ եթերում միացրել է նրա երգերից մի քանիսը։ Նիքը դժգոհ էր մնացել ձայներիզի երգերի հերթականությունից, իսկ երգերը ընդգրկում էին այնպիսի տողեր, որոնք վերջնական տարբերակներում տեղ չէին գտել ։ Նիքի քույրը՝ Գաբրիելը, հիշում էր.
Նա չափազանց գաղտնապահ էր։ Ես գիտեի, որ նա ալբոմ էր ձայնագրում, սակայն չգիտեի՝ ուր են հասել աշխատանքները, մինչ Նիքը չմտավ իմ սենյակ և չասաց. «Ահա՛ այն»։ Նա այն շպրտեց մահճակալիս և դուրս եկավ ։
Ալբոմի անվանումը RiZla+ ընկերության ծխախոտի թղթի փաթեթի վրա գրված նախազգուշական խոսքերն են («Մնաց հինգ թուղթ»), որը նշանակում էր՝ պետք է գնել նորը (սովորաբար դրանցից օգտվում էին մարիխուանա ծխողները, որոնցից էր նաև Նիքը)։ Նա գտնում էր, որ դրանք շատ հնչեղ խոսքեր են, չնայած ինչ-որ հատուկ իմաստ չունեն ։ Մյուս կողմից, հինգ տարի անց այս արտահայտությունը ստացավ ուրիշ, ողբերգական և ինչ-որ կանխագուշակող իմաստ. չէ՞ որ 1969 թվականին Նիքին մնում էր ապրելու ուղիղ հինգ տարի։
1969 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Նիքը ելույթ ունեցավ Ռոյալ Ֆեսթիվալ Հոլում (Royall Festival Hall): Ջո Բոյդը ավելի ուշ նշեց.
Հանդիսատեսը հանգիստ ու հարգալից էր։ Նիքի ելույթը հրաշալի էր, բոլորը պարզապես հիպնոսացվել էին ։
Bryter Layter
Նիքը թողեց ուսումը Քեմբրիջում (այն դեպքում, երբ դիպլոմի հանձմանը մնացել էր ինն ամիս) և 1969 թվականի աշնանը տեղափոխվեց Լոնդոն՝ երաժիշտի կարիերայի վրա կենտրոնանալու նպատակով։ Հայրը երկար նամակներ էր գրում Նիքին, որտեղ նշում էր վերջինիս՝ Քեմբրիջը թողնելու որոշման թերությունների մասին. «...դիպլոմը լրացուցիչ ապահովագրություն է։ Եթե դու դիպլոմ ունես, ապա ունես այնպիսի բան, որի վրա կարող ես հիմնվել»։ Այս նամակին Նիքը պատասխանեց, որ այդպիսի ապահովագրություն ինքը չէր էլ ուզում ունենալ ։
Առաջին մի քանի ամիսը մայրաքաղաքում Դրեյքը անցկացրեց մի տեղից մյուսը թափառելով, երբեմն մնալով քրոջ տանը, բայց ավելի հաճախ գիշերելով ընկերների ու ծանոթների հարկի ներքո։
1970 թվականի առաջին կեսին Նիքը բավականին հաճախ էր ելույթ ունենում՝ շաբաթը մեկ անգամ համերգներ տալով։ Մասնավորապես հունվարի 24-ին Էվելլ տեխնիկական քոլեջում (Ewell Technical Colledge) նա բացեց այնպիսի խմբերի ելույթները, ինչպիսիք են Genesis-ը և Atomic Rooster-ը։
Հուլիսին Էլթոն Ջոնը Նիքի Five Leaves Left ալբոմից ձայնագրեց չորս երգ՝ «Saturday Sun»-ը, «Way To Blue»-ն, «Day Is Done»-ը և «Time Has Told Me»-ն։ Դրանք կարելի է գտնել Էլթոն Ջոնի` 2001 թվականին թողարկված Prologue ալբոմում։
Երկրորդ ալբոմի՝ Bryter Layter-ի, ձայնագրման աշխատանքները սկսվեցին 1970 թվականի հուլիսի կեսերին։ Սկսվել էր բուռն գործունեություն. Նիքը կրկին դիմեց Կիրբիին, որպեսզի վերջինս վերադաշնակումներ գրի լարայինների համար, Fairport Convention-ի անդամներ Ռիչարդ Թոմփսոնին, Դեյվ Մեթթեքսին և Դեյվ Փեգգին հրավիրեց նվագելու կիթառ, հարվածային և բասս համապատասխանաբար։ Որպես բեք-վոկալիսներ հրավիրվեցին հայտնի երգչուհիներ Փի Փի Առնոլդը և Դորիս Թրոյը (երկուսն էլ երգում են «Poor Boy» թրեքում)։ Զարյացած իր դեբյուտային ալբոմի անհաջողություններից՝ Նիքը հանձնվեց և որոշեց հետևել իր պրոդյուսերի հրահանգներին։ Նոր ալբոմի ձայնը ավելի «փոփային» էր, «զվարճալի», սահուն և «ջազային» (jazzy): Վերջապես, ձայնագրման համար հրավիրվեց նաև Velvet Underground-ի անդամ Ջոն Քեյլը, որի «երաժշտական ունակություններով» Դրեյքը հիանում էր։ Քեյլը «Northern Sky» և «Fly» երգերի համար նվագեց դաշնամուր, երգեհոն և չելեստե։ Ալբոմի պրոդյուսերը կրկին Ջո Բոյդն էր, իսկ ձայնային ռեժիսորը՝ Ջոն Վուդը։
Bryter Layter ալբոմը, որը թողարկվեց 1970 թվականի նոյեմբերի մեկին, ինչպես և նախորդը, առևտրային ձախողում կրեց. վաճառվեց երեք հազարից մի փոքր քիչ ձայներիզ (չնայած Նիքի կարիերայի ընթացքում այն համարվում է ամենահաջողակը»։ Melody Maker-ը այն ներկայացրեց իբրև «ֆոլքի և կոկտեյլ-ջազի անշնորհք խառնուրդ»։
Անմիջապես ալբոմի թողարկումից հետո Բոյդը Witchseason-ը վաճառեց Island Records-ին և տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ սկսեց ձայնագրել սաունդթրեքներ Warner Bros.-ի համար։ Ալբոմի չափազանց վատ վաճառքը Նիքին հասցրեց դեպրեսսիայի։ Լոնդոնի և երաժշտական կարիերայի հետ կապված նրա լավատեսական մոտեցումները լիովին փոխվեցին. նա դժվախտ էր, ապրելով մենակության մեջ՝ նկատելիորեն ջղայինանում և ամաչում էր համերգներ տալիս։ Վերջինը նկատվել էր ավելի շուտ։ Օրինակ, երբ 1970 թվականի հունիսի 25-ին նա Էվելլ Քոլեջում ելույթ էր ունենում Ռալֆ ՄաքԹելլի հետ, վերջինս Նիքի մասին խոսել է այսպես.
Նրա հետ միակ զրույցը, որքան հիշում եմ, տեղի ունեցավ գրիմի սենյակում։ Ելույթներից առաջ ես սարսափելի նյարդայնանում եմ և անընդհատ խոսում։ Որպեսզի հանգստացնեմ նյարդերս, ես անընդհատ հարցնում եմ մարդկանց. «Ամեն ինչ կարգի՞ն է»։ Նիքը մի կերպ մեկ-երկու խոսք ասաց։ Այդ համերգին նա շատ ամաչկոտ էր։ Նա նվագում էր առաջին համարի ներքո, և, երևի թե կատարվեց ինչ-որ սարսափելի բան։ Նա երգում էր Fruit Tree-ն և հանկարծ կեսից դադարեց կատարել այն։ Ուղղակի հեռացավ բեմից ։
1971 թվականի սկզբին Նիքի մտահոգված ընտանիքը համոզեց նրան դիմել Սուրբ Թոմի հոսպիտալի (St. Thomas Hospital) հոգեբույժներին, որտեղ նշանակեցին հակադեպրեսանտներ։ Նիքը ամաչում էր դրանից, նա հուսահատված էր, որ ստիպված էր ընդունել այդ հաբերը, և փորձում էր այդ փաստը թաքցնել ընկերներից։ Նիքի ընկերուհին՝ Ռայդը, հիշում է.
Նա եկավ իմ բնակարան, և մենք զրուցում էին, ու հանկարծ նա ասաց. «Դու դեմ չե՞ս, եթե ես հիմա գնամ խոհանեց և հաբերս ընդունեմ։ Ես չափազանց ցավում եմ, չափազանց ցավում եմ» ։
Pink Moon
1970 թվականի ձմեռվանից Նիքը ամբողջովին մեկուսացվեց արտաքին աշխարհից. նա հազադեպ դուրս էր գալիս լոնդոնյան իր բնակարանից միայն նրա համար, որ նվագի ինչ-որ պատահական համերգում կամ մարիխուանա գնի, որը, Կիրբիի խոսքերով, «ծխում էր անհավանական քանակությամբ»։ «Դա շատ վատ շրջան էր, - հիշւոմ է Գաբրիելը, - նա ինչ մի որ ասաց, որ ամեն ինչ ճիշտ հունով չի գնում հենց այդ ժամանակվանից, և ես ինքս մտածում եմ, որ ամեն ինչ սկսվեց հենց այդ ժամանակ» ։
Չնայած Island Records-ը խաչ քաշեց Նիքի վրա՝ որպես ֆոլք-երգչի և չսպասեց նրանից նոր ալբոմի, Նիքը կապ հաստատեց Ջոն Վուդի հետ 1971 թվականի հոկտեմբերին, որպեսզի սկսեն աշխատել այն ալբոմի վրա, որին վիճակված էր դառնալ վերջինը։ Ստուդիա նա գնաց ուղիղ կեսգիշերին՝ կիթառը ձեռքերում պահած։ Ալբոմի ձայնագրման աշխատանքները տևեցին երկու գիշեր, ընդհանուր առմամբ՝ 4 ժամ։ Ստուդիայում էին միայն Դրեյքը ու Վուդը։ Այդ գիշերային աշխատանքների ժամանակ Նիքը խորը դեպրեսսիայի մեջ էր, ամբողջ ընթացքում նա Վուդի հետ ընդամենը երկու բառ էր փոխանակել, իսկ երբ վերջինս հարցրեց՝ ի՞նչ է պատահել, Նիքը ինչ-որ անհասկանալի բան մրմնջաց և հեռացավ։
Նիքը անդրդվելի էր այն բանում, ինչ ուզում էր. ձայնագրել միայն կիթառ և իր ձայնը, առանց որևէ լրացուցիչ հավելումների և էֆֆեկտեների։ Միակ հավելումը եղել է ալբոմի առաջին թրեքում, որում ավելացվել էր դաշնամուրային պարտիա)։ Սկզբնական շրջանկում Վուդը մտածում էր, որ երաժիշտը ցանականում է ստացված ձայնագրությունները օգտագործել որպես դեմո՝ առաջիկա ստուդիայի աշխատանքների համար, բայց ավելի ուշ հասկացավ, որ հենց դրանք էլ կազմելու են նոր ալբոմը. «Նիքը շատ լուրջ էր տրամադրված ավարտելու այդ սառը, խիստ ձայնագրությունները»,- հիշում է Վուդը: Pink Moon-ում ընդգրկված երգերը շատ կարճ են, և ամբողջ ձայներիզը՝ 11 թրեքներով, ձգվում է 28 րոպե։ Ինչպես ասում էր Վուդը. դա հեց այն էր, ինչ պետք էր։ Դուք չէիք էլ ուզենա, որ այն երկար լիներ։
Այն բանից հետո, երբ ձայնագրությունը արդեն ավարտված էր, Նիքը այն անմիջապես տարավ Island Records-ի գրասենյակ՝ Քրիս Բլեքվելլի մոտ, չնայած այն հայտնի լեգենդի, ըստ որի նա, չասելով ոչ մի բառ, այն ուղղակի դնում էր ընդունարանի գրասեղանի վրա։ Music Maker-ում 1972 թվականի փետրվարին հայտնվեց նոր ալբոմի անոնսը. «Pink Moon՝ Նիք Դրեյքի նոր ալբոմը։ Նրա մասին մենք առաջին անգամ լսեցինք միայն այն ժամանակ, երբ արդեն պատրաստ էր : Pinko Moon-ը վաճառքում հայտնվեց 1972 թվականի փետրվարի 25-ին և վաճառվեց ավելի քիչ քանակությամբ, քան նախորդ երկուսը, չնայած դրան՝ ստանալով մի քանի դրական արձագանք։ Zigzag ամսագրում, օրինակ, քննդադատ Կոննոր ՄաքՆայթը գրեց.
Նիք Դրեյքը արտիստ է, որը էլ երբեք նմանը չի ունենա։ Ալբոմը ոչ մի քար քարի վրա չի թողնում այն թեորիայից, որը պնդում է, որ երաժշտությունը պետք է լինի էսկապիստական։ Սա ուղղակի երաժշտի կողմից կյանքի ինչ-որ պահի ընկալումն է, և դուք ոչինչ ավել չեք կարող պահանջել ։
Island Records-ի հիմնադիր Քրիս Բլեքուելլը զգաց, որ Pink Moon-ը ունի առևտրային պոտենցալ, սակայն լեյբլի աշխատակիցները հիասթափված էին այն բանից, որ Նիքը անվերջ չէր ցանկանում ներկա գտնվել իր ալբոմի վաճառքի համար կազմակերպվող ինչ-որ միջոցառումներին։ Մենեջեր Մաֆֆ Վինվուդը հիշում է, որ ինքը ինչ-որ կերպ Նիքի վրա ազդելու անկարողությունից «պոկում էր մազերը»։ Վերջապես, երաժիշտը տեղի տվեց Ջո Բոյդի խրատներին և հարցազրույց տվեց Sounds ամսագրի թղթակից Ջերրի Հիլբերթին ։ Սա միակ հարցազրույցն է Նիք Դրեյքի հետ, որտեղ «ամաչկոտ և ինքնամփոփ ֆոլք-երաժիշտը խոսում է այն մասին, թե որքան չի սիրում հանդես գալ հասարակության առաջ...և շատ քիչ այլ բաների մասին»: Հիլբերթը ավելի ուշ պատմում էր.
Ոչ մի հաղորդակցություն ընդհանրապես չկար։ Ես չեմ էլ հիշում՝ գոնե մեկ անգամ նայել է նա ինձ, թե ոչ։ Եթե մեղմ չգտնվեմ, ապա կարող էի ասել, որ նա չափազանց տաղանդավոր, բայց միևնույն ժամանակ սխալ դաստիարակված տղա էր, որը խորապես տառապում էր ինքն իր հանդեպ խղճահարությունից ։
Հիասթափված և վստահ նրանում, որ ինքը այլևս երբեք չի կարող ստեղծագործել, Նիքը որոշեց ամբողջովին կտրվել երաժշտությունից։ Նա մտածում էր դառնալ ծրագրավորող և նույնիսկ միտք ուներ բանակում ծառայելու։
Կրկին տանը
Նիքը վերադարձավ ծնողների տուն՝ Թանուորթ-ին-Արդեն՝ հասկանալով՝ դա քայլ է դեպի ետ։ Նա ասում էր իր մայրիկին.
Նա ապրում էր տնտեսելով, նրա եկամտի միակ աղբյուրը Island Records-ի կողմից ամեն շաբաթ ուղարկվող 20 ֆունտն էր։ Որոշ ժամանակ նա ապրում էր այնպիսի աղքատության մեջ, որ նոր կոշիկներ գնելու գումար չուներ։ Նա հաճախ էր մի քանի օրով կորչում՝ այս կամ այն ընկերոջ մոտ գնալով։ Ռոբերտ Կիրբին այսպես էր նկարագրում Նիքի սովորական այցելությունը.
Նա ուղղակի գալիս էր և ոչ մի բառ չէր արտասանում, նստում էր, երաժշտություն լսում, ծխում, խմում, գիշերում և երկու-երեք օր հետո այլևս չկար, նա անհետանում էր։ Իսկ երեք ամիս անց նորից վերադառնում ։
Նիքը հաճախ էր վերցնում իր մայրիկի մեքենան և աննպատակ վարում ամբողջ շրջանով մեկ մինչև բենզինի ավարտվելը. այդ ժամանակ նա զանգահարում էր ծնողներին և խնդրում վերցնել իրեն ։ Հիվանդության դժվարին շրջաններում նա չէր հետևում իր արտաքինին, չէր կտրում եղունգները և չէր լվացվում ։ 1972 թվականի ապրիլին կամ մայիսին Նիքի մոտ նյարդային նոպա նկատվեց. նա հինգ շաբաթով հոսպիտալացվեց Վորվիրկշիրի հոգեբուժարանում։
1974 թվականի փետրվարին Նիքը կրկին կապ հաստատեց Վուդի հետ՝ ասելով, որ կուզերնար սկսել ձայնագրել չորրորդ ալբոմը։ Ջո Բոյդը այդ ժամանակ Անգլիայում էր և ցանկություն հայտնեց ներկա գտնվել աշխատանքներին։ Ձայնագրվեց չորս երգ՝ «Black Eyed Dog»-ը (Ուինսթոն Չերչելը դեպրեսսիան անվանել է «սևաչյա շուն» ), «Rider On The Wheel»-ը, «Hanging On A Star»-ը և «Voice From The Mountain»-ը։ Ե՛վ Բոյդը, և՛ Վուդը նկատեցին, որ Դրեյքի նվագելը բավականին փոխվել է դեպի վատը։ Բոյդն ասում էր.
Չնայած այդ ամենին՝ ստուդիա վերադառնալը բարձրացրել էր Նիքի տրամադրությունը։ Նրա մայրը հիշում է.
Մենք շատ անհանգիստ էինք այն մտքից, որ Նիքը երջանիկ էր, որովհետև այդ տարիներին նրա կյանքում երջանկություն գոյություն չուներ։
Հուլիսին Դրեյքը վերջին անգամ գնաց ստուդիա, որտեղ ձայնագրեց «Tow The Line» երգը։
Մահ
Island Records-ը աշնանը դադարեց Նիքին գումար ուղարկել։ 1974 թվականի հոկտեմբերին նա ճամփորդեց դեպի Ֆրանսիա, որտեղ տևական ժամանակ ապրեց լքված զբոսանավում ։ Ֆրանսիայում նրա հետ կապ է հաստատում ֆոլք-երգչուհի Ֆրանսուազա Արդին, որը ցանկություն ուներ Նիքի որոշ երգերի քավր-տարբերակները ձայնագրել ։
Տուն վերադառնալով՝ նա սկսեց շփվել միայն մի քանի մոտ ընկերների, առավելապես Սոֆի Ռայդի հետ, որին Նիքի կենսագիրը անվանել է «մարդ, ում կարելի է անվանել ընկերուհի», իսկ հենց ինքը՝ Սոֆին, նախընտրում էր իրեն «լավագույն ընկերուհի» ընկերուհի(best (girl) friend) Ника : 2005 թվականին տրված հարցազրույցում Ռայդը պատմում է, որ Նիքի մահվանից մեկ շաբաթ առաջ խնդրել է նրան որոշ ժամանակով դադարեցնել շփումը. «Ես չէի կարողանում համակերպվել այդ ամենի հետ։ Ես խնդրեցի նրան՝ ինձ ժամանակ տալ։ Եվ ես այլևս երբեք նրան չտեսա»: Ռայդի և Նիքի հարաբերությունները այդպես էլ լուրջ ընթացք չստացան(was never consummated):
1974 թվականի նոյեմբերի 25-ի վաղ առավոտյան Նիք Դրեյքը մահացավ Ֆար Լեյսում՝ հակադեպրեսանտի չարաշահումից։ Կատարվածի գիշերը նա պառկել էր քնելու՝ վերադառնալով ընկերոջ տնից։
Լուսաբացին նրա ծնողները լսել են՝ ինչպես է նա գնացել խոհանոց և նախաճաշել։ Այնուհետև նա բարձրացել է իր սենյակ, լսել Բախի Բրանդենբուրգյան համերգը և ընդունել «քնել օգնող» հաբերը ։ Նիքը հաճախ էր անքնություն ունենում, նա գիշերները անց էր կացնում կիթառ նվագելով կամ երաժշտություն լսելով, և քնում էր միայն առավոտյան։ Հիշելով այդ գիշերվա իրադարձությունները՝ նրա մայրը պատմում է.
Սովորաբար ես երբեք չէի անհանգստացնում նրան։ Բայց արդեն կեսօր էր, և ես ներս մտա նրա սենյակ, որովհետև իսկապես վերկենալու ժամանակն էր։ Նա լայնությամբ պառկած էր մահճակալին։ Առաջին բանը, որ ես նկատեցի, նրա երկար-երկար ոտքերն էին ։
Ոչ մի երկտող չգտնվեց, չնայած սեղանին դրված էր Ռայդին ուղղված նամակ։ Կորոները (ախտաբանական անատոմիայով զբաղվող բժիշկ) եզրակացություն ներկայացրեց, որ մահը վրա է հասել 1974 թվականի նոյեմբերի 25-ի առավոտյան ժամը 6-ին «կանխամտածված սուր ինքնաթունավորիչ ամիտրիպտիլին» ընդունելու հետևանքով. դա նշանակում էր, որ պաշտոնական վարկածով, Նիք Դրեյքը ինքնասպանություն է գործել։
Սակայն, նրա ընտանիքի անդամները և շատ ընկերներ հերքում են ինքնասպանության վարկածը։ Դրեյքի ծնողները հիշում են, որ իրենց որդու տրամադրությունը մահվանից մի քանի շաբաթ առաջ «շատ դրական» էր, նա մտածում էր Լոնդոն վերադառնալու և երաժիշտի կարիերան շարունակելու մասին։ NME ամսագրի 1975 թվականի փետրվարի 8-ի համարում լրագրող Նիք Քենթը նկատեց Դրեյքի մահվան դառը հեգնանքը. նա մահացավ հենց այն ժամանակ, երբ «սկսում էր ձեռք բերել հոգեկան հավասարակշռություն»(to regain a sense of personal balance) : Ջո Բոյդը ասաց, որ իր համար ավելի լավ է մտածել, որ չարաշահումը պատահականություն է եղել։ Իհարկե հնարավոր է, որ Նիքը քնաբերները շփոթած լինի հակադեպրեսանտների հետ, որոնց նույնիսկ փոքր չափաքանակը կարող է մահացու լինել ։ Բացի դրանից Նիքի քնած դիրքը թույն է տալիս կարծել, որ երբ նա մոտեցել է մահճակալին, նրա մոտ սրտի կաթված է տեղի ունեցել և նա պարզապես ընկել է անկողնուն ։ Կարծիքներ կային և այն մասին, որ Նիքը մահացել է թմրանյութի չարաշահումից կամ մարիխուանայի համատեղ օգտագործումից (կամ այլ թմրանյութի) և նշանակված դեղամիջոցներից։
Նիքի քույրը՝ Գաբրիելը, պատմում էր.
Անձամբ ես հակված եմ մտածել, որ նա ինքնասպան է եղել։ Նկատի ունեմ՝ ավելի լավ է՝ նա մահանար, որովհետև ուզում էր վերջ դնել այս ամենին, քան ինչ-որ ողբերգական սխալի պատճառով։ Ինձ համար դա սարսափելի կիներ...