cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ակնախոտ
Ձևաբանություն
Ցողունը թավոտ է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 6-40 սմ։ Տերևները լայն ձևաձև են, հակադիր, նստադիր, սղոցաեզր կամ խոշոր ատամնաեզր։ Ծաղկաբույլը հասկանման է, ծաղիկները՝ մանր, երկշուրթ, սպիտակ, վարդագույն կամ ծիրանագույն՝ մեկական, նստած տերևածոցերում։ Ծաղկում է հուլիսի կեսերից։ Պտուղը երկարավուն տուփիկ է, սերմերը՝ մանր, բազմաթիվ։ Դաշտավլուկազգիների ընտանիքի բույսերի մակաբույծ է։ Դեղաբույս է, պարունակում է սրտային գլիկոզիդներ, օգտագործվել է նաև ակնաբուժության մեջ (այստեղից՝ «ակնախոտ» անավնումը)։ Մեղրատու է։
Կատեգորիա:Խլածաղկավորներ Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Մեղրատու բույսեր
Օբոլդաշոր
Օբոլդաշոր (Оболдашор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չովյու գետի ձախ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Արասելի Արամբուլա
Արասելի Արամբուլա (Aracely Arámbula Jacques. ), մեքսիկացի դերասանուհի, երգչուհի , մոդել , հեռուստատեսային աստղ , հումանիստ , «խաղաղության դեսպան» տիտղոսակիր։
Վաղ կյանքը
Արասելի Արամբուլա Ժաքսը ծնվել է 1975թ. Մարտի 6 -ին, Մեքսիկա, Չիուաուա (նահանգ) ։ Արմատներով Ֆրանսիայից և Բասկերից։ Լեոնարդո Արամբուլան ՝ Արասելիի պապիկը , եղել է Մեքսիկայի հայտնի ազգային երգիչներից , եւ ահա պապիկից էլ Արասելին ժառանգել է իր ձայնային տվյալները ։ Նա նաեւ իր պապիկի նման կիթառ է նվագում։ Արասելին դեռ մանկուց աչքի է ընկել իր գեղեցիկ արտաքինով , մասնակցել է տարբեր գեղեցկության մրցույթների ու հաղթել։
1996 թվականին  Արասելի Արամբուլան հաղթում է <<Մեքսիկայի դեմքը>> “ El Heraldo de México” մրցանակաբաշխության ժամանակ, որը որոշիչ դեր խաղաց իր կարիերայում։
Անձնական կյանքը
Տարիներ շարունակ նրա կարիերայով զբաղվել եւ մինչեւ օրս էլ զբաղվում է իր եղբայրը՝ Լեոնարդո Արամբուլան։ Նրանք միասին Սպա կենտրոն(CBI medical spa) են բացել Մեխիկոյում ։ 2015 թվականին բացվեց նրանց 2|2-րդ սպա կենտրոնը։
2005 թվականին Արասելիի կյանքում լուրջ փոփոխություններ էին սպասվում. նա հանդիպեց իր կյանքի մեծագույն սիրուն՝ Լուիս Միգելին, որի հետ հետագայում պիտի ունենային իրենց զավակներին։
2005 թվականի սկզբներին եւ’ Արասելին, եւ’ Լուիս Միգելը , հրավիրված են լինում նույն հավաքույթին , եւ հենց այդտեղ էլ Լուիս Միգելը տեսնում եւ սիրահարվում է Արասելիին. նրա հմայքը անտարբեր չի թողնում երգչին։ Նրանց սիրավեպը հենց այդ թվականից էլ սկսվում է։ Երկուսն էլ հասուն ու կայացած մարդիկ էին ։ Արտիստները օրինականացնում են իրենց հարաբերությունները ։ Նրանք շատ սիրով ու ճանաչված զույգ էին։ Նրանց սերը համեմատում էին հանրահայտ Տիտանիկ ֆիլմի հերոսների սիրո պատմությանը։ Երկուսն էլ սիրում էին շրջագայել, նրանց կարելի էր հանդիպել Վենեցիայի փողոցներում , Փարիզում , Իսպանիայում ... ողջ Եվրոպայում , եւ իհարկե իրենց սիրելի՝ Ակապուլկո նավահանգստում։ Արասելիի եւ Լուիսի անդրանիկ զավակը՝ Միգել Գայեգո Արամբուլան , ծնվել է նրանց միությունից 3 տարի անց՝ 2007 թվականի Հունվարի 1-ին , իսկ կրտսեր զավակը՝ Դանիել Գայեգո Արամբուլան , 2008 թվականի Դեկտեմբերի 18-ին ։ Երեխաները ծնվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների՝ Կալիֆոռնիանահանգի Բևեռլի Հիլզ քաղաքում։ Արտիստների համատեղ որոշման արդյունքում ՝ երեխաները ունեն 2քաղաքացիություն ՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների եւ Մեքսիկայի Միացյալ նահանգների։ Երեխաները տիրապետում են իսպաներենին , անգլերենին եւ ֆրանսերենին , բայց տանը եւ դրսում խոսում են միայն իրենց մայրենի լեզվով՝ իսպաներենով։ Որդիները հաճախում են տարբեր դասերի եւ պարապմունքների։ Երկուսն էլ ունեն վոկալային եւ դերասանական տվյալներ , որոնք , բնականաբար , ժառանգել են ծնողներից։ Միգելը շատ է սիրում ֆուտբոլ եւ բասկետբոլ խաղալ , իսկ Դանիելը սիրում է լեգոներ հավաքել. նա գերազանցում է դրանք հավաքելու համար նախատեսված ժամանակը։
Արասելի Արամբուլայի եւ Լուիս Միգելիգեղեցիկ սիրո պատմությունը, ցավոք , երկար չտեւեց. նրանք 2009 թվականին բաժանվեցին՝ հանրությանը դեռեւս անհայտ պատճառներով։ Բաժանումից հետո Արասելին իր հարցազրույցներում բազմիցս ասել է, որ Լուիսը կարող է տեսնել իրենց որդիներին երբ եւ որքան ցանկանա. չկա որեւէ սահմանափակում։
Արասելին իր ազատ ժամանակը տրամադրում է միմիայն իր երեխաներին, սիրում է նրանց հետ տարբեր զվարճանքի վայրեր հաճախել , նույնիսկ երկրից դուրս՝ ողջ Եվրոպայով ճանապարհորդություն էր կազմակերպել։ Ծնողների հարցում Արասելիի բախտը բերել է , քանի որ Դոնյա Մարիա Սոկոռոն եւ Դոն Մանուելը նրան օգնում են երեխաների դաստիարակման եւ մնացած այլ կարեւոր հարցերում։
Ավելի ուշ՝ 2017 թվականին, Արասելին իր թիմի հետ միասին սկսում է արտադրել հատուկ նյութերից պատրաստված, բժշկական դիմահարդարման պարագաներ ( Mímika by Aracely Arámbula) , որոնք ներկայացված են նաեւ իր եւ եղբոր համատեղ հիմնած Սպա կենտրոնում (CBI medical spa ) :
Երկար տարիներ է, ինչ Արասելի Արամբուլան զբաղվում է բարեգործությամբ , օգնում է կարիքավորներին , նրա հովանավորության եւ ֆինանսական աջակցության միջոցով , Մեխիկոյում բացվել է բժշկական կենտրոն, որտեղ բուժում են քաղցկեղով հիվանդ երեխաներին։ Երեխաների համար ամեն տարի կազմակերպվում են տարբեր միջոցառումներ։
Արասելի Արամբուլան իր հարցազրույցներից մեկում ասել է, որ ցանկանում է իր կյանքի մասին գիրք գրել։
Արասելի Արամբուլան Մեքսիկայի եւ Տելեմունդո ( Telemundo Studios ) հեռուստաընկերության ամենաբարձր վարձատրվող դերասանուհիներից է։
Պեչեգոլ
Պեչեգոլ (Печегол, Пиҷехол), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի բնակավայրեր
Ղվեբրա
Ղվեբրա (ღვებრა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Մեստիայի շրջան‎‎‎
Roses (երգ, Saint Jhn)
«Roses», ամերիկացի ռեփեր Saint Jhn-ի երգը, որը սկզբնապես թողարկվել է 2016 թվականի հուլիսին և ավելի ուշ ներառվել նրա 2018 թվականի Collection One ալբոմում։ Ապա ղազախ պրոդյուսեր Imanbek-ը ստեղծել է երգի ռեմիքսը և այն թողարկել որպես սինգլ 2019 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Ռեմիքսը երգին օգնել է ստանալ միջազգային ճանաչում ։
Ստեղծում
19-ամյա ղազախ երաժիշտ և պրոդյուսեր Իմանբեկ Զեյկենովը ստեղծել է երգի ռեմիքսն ու այն թողարկել որպես սինգլ 2019 թվականին ռուսական Effective Records լեյբլում առանց Saint Jhn-ի մասնակցությամբ։ Զեյկենովը փորձել է կապ հաստատել Saint Jhn-ի հետ Instagram-ում, սակայն պատասխան չի ստացել ։
Առևտրային հաջողություն
Imanbek-ի ռեմիքսի թողարկումից հետո «Roses»-ը շարունակել է հաջողությունները աշխարհի բազմաթիվ երկրներում՝ հասնելով առաջին տեղին Ավստրալիայում, Կանադայում և Իռլանդիայում և երկու շաբաթ մնալով UK Singles Chart առաջին հորիզոնականում ։ Երգը հայտնվել է 55-րդ հորիզոնականում ամերիկյան Billboard Hot 100 հիմնական բազմաժանր հիթ-շքերթում, որտեղ արդյունքում բարձրացել է մինչև չորրորդ հորիզոնական։ 2020 թվականի գարնանը և ամռանը սինգլը 11 շաբաթ գլխավորել է Hot Dance/Electronic Songs պարային հիթ-շքերթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 երգեր Կատեգորիա:2019 սինգլներ Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:UK Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Ար-քի-մեդ-ներ
«Ար-քի-մեդ-ներ» («Ар-хи-ме-ды!»), 1975 թվականի խորհրդային երաժշտական կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Պավլովսկին Օդեսայի կինոստուդիայում։ Եղել է ԽՍՀՄ կինովարձույթի առաջատարներից մեկը. 1976 թվականին զբաղեցրել է կինովարձույթի 13-րդ տեղը, ֆիլմը դիտել է 26,4 միլիոն հանդիսատես ։
Սյուժե
Մոսկվայում կայացած էստրադային երգի մրցույթում հաղթել է «Ար-քի-մեդ-ներ»  ինքնագործ վոկալ-գործիքային համույթը։ Տղաները պրոֆեսիոնալ կատարողներ դառնալու հրավեր են ստացել։ Ֆիլհարմոնիայի գեղարվեստական ղեկավար Լեոնիդ Կոշելևի ղեկավարությամբ նրանք նոր ծրագիր են փորձարկում երիտասարդ մենակատար Լենա Իսաևայի հետ։ Համերգասրահում շատ ժամեր անցկացնելը և առաջին երկրպագուների հայտնվելը արթնացնում են Տանյա Մետելկինայի՝ անսամբլի վոկալիստ Ժենյա Խիտրուկի հարսնացուի խանդը։ Միայն հավատարիմ ընկերների մասնակցությունը նրանց ճակատագրին և մայրիկի իմաստուն խորհուրդներն են կանխում սիրային դրաման։
Ալյոշա Մետելկինին բաց չեն թողնում գործարանից, քանի դեռ նա չի կատարել ինքնաշարժվող սայլի խոստացված աշխատանքային մոդելը՝ արտադրամասից մետաղական տաշեղներ հանելու համար։ Ալեքսեյի հաճախակի բացակայությունը հիմք է տալիս անսամբլի ղեկավարին փոխարինող փնտրել։ Բայց, ի զարմանս երաժիշտների, Լյոշան չի ցանկանում լքել գործարանը և նախընտրում է մնալ աշխատանքային թիմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1975 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Դիեգո Մարադոնա
Դիեգո Արմանդո Մարադոնա (Diego Armando Maradona, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, ում խաղն աչքի է ընկել արտակարգ տեխնիկայով և ստանդարտ դրությունների հիանալի կատարմամբ։
Մարադոնայի ընտանիքն ապրում էր Վիլյա Ֆիորիտո շրջանում, որը քաղաքի ամենաաղքատ բնակավայրն էր համարվում։ Մանկուց զբաղվել է ֆուտբոլով՝ 10 տարեկանում հայտնվելով «Արխենտինոս Խունիորս» երիտասարդական թիմում։ Ակումբի առաջին թիմում իր նորամուտը նշել է 15 տարեկանում, իսկ մեկ տարի անց հագել է Արգենտինայի ազգային երիտասարդական հավաքականի մարզաշապիկը։ 1978 թվականին Մարադոնային վերջին պահին հեռացրել են ազգային թիմից, որը Սեսար Մենոտիի գլխավորությամբ դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Մարադոնան հավաքականի կազմում մասնակցել է 1979 թվականի երիտասարդական առաջնությանը՝ նվաճելով ոսկե մեդալ։
Հայոց անձնանունների բառարան
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյանի հինգհատորյա աշխատությունը իր տեսակի մեջ եզակի երևույթ, որտեղ հավաքված և ուսումնասիրված են 5–10-րդ դարերում հայ մատենագրության մեջ հիշատակված բոլոր անձնանունները։ Տպագրվել է 1942-1962 թվականներին Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչությունում։
Դիեգո Մարադոնա
1982 թվականին Մարադոնան տեղափոխվել է Եվրոպա։ Երկու տարի հանդես գալով «Բարսելոնայի» կազմում՝ Մարադոնան 1984 թվականին տեղափոխվել է իտալական «Նապոլի»։ 1986-1987 թվականների մրցաշրջանում նեապոլցիները դառնում են Իտալիայի չեմպիոն և երկրի գավաթակիր։ 1989-1990 թվականների մրցաշրջանում նրանք նորից հաջողության են հասնում ազգային առաջնությունում։ 1989 թվականին «Նապոլին», եզրափակչում հաղթելով «Շտուտգարտին», նվաճում է ՈւԵՖԱ-ի գավաթը։
Աշխարհի 1990 թ. առաջնության եզրափակչում Արգենտինայի հավաքականը, որի կազմում հանդես էր գալիս Մարադոնան, 0-1 հաշվով զիջել է ԳՖՀ-ի հավաքականին։
Որոշ ժամանակ խաղալով «Սևիլյայում»՝ Մարադոնան 1993 թվականին տեղափոխվել է հայրենիք։ 1994 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընթացքում Մարադոնան 15 ամսով որակազրկման է ենթարկվել, քանի որ նրա արյան մեջ թմրադեղեր էին հայտնաբերվել, որոնք ժամանակավորապես բարձրացնում են կենսագործունեությունը (դոպինգ)։ Առանց Մարադոնայի` Արգենտինայի հավաքականը պարտվում է խմբային խաղերում և դուրս մնում մրցաշարից։ Արգենտինայի հավաքականի կազմում Մարադոնան անցկացրել է 91 խաղ և խփել 34 գնդակ։ Երեք տարի անց՝ 1997 թվականին, ֆուտբոլիստն ընդհանրապես հեռանում է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլից։ 2008 թվականին Մարադոնան գլխավորել է Արգենտինայի ազգային հավաքականը։ Աշխարհի 2010 թվականի առաջնությունում նրա սաները 1/4 եզրափակչում պարտվել են գերմանացիներին և դուրս մնացել հետագա պայքարից։ Մրցաշարի ավարտից որոշ ժամանակ անց Դիեգո Մարադոնային հեռացնում են զբաղեցրած պաշտոնից։
Հայոց անձնանունների բառարան
Ընդհանուր բնութագիր
Բառարանում ընդգրկված են հայ ազգի ամենահին ժամանակներից մինչև 1500 թվականը ատյաններում հիշատակված ցանկացած հայկական կամ հայերի կողմից օգտագործված անձնանունները, 1500-1700 թվականների պատմության և գրականության համար կարևոր դեմքերի, ինչպես նաև կաթողիկոսների, պատրիարքների, նշանավոր ճանապարհորդների և այլ անուններ։ 1700 թվականից այս կողմ Էջմիածնի, Աղթամարի, Սսի կաթողիկոսների և Երուսաղեմի ու Կոստանդնուպոլսի պատրիարքների անունները նաև անուններ, որոնք նոր են կամ անսովոր, նրանց կրողների անունը ևս նշված է բառարանում ։
Դիեգո Մարադոնա
Դիեգո Մարադոնան իր երկրպագուների կողմից ստացել է «ոսկե տղա» մականունը։
Հայոց անձնանունների բառարան
Անձնանունների ստուգաբանումը
Աճառյանը հայկական անձնանունները ըստ ծագման բաժանում է 15 խմբի ։
Դիեգո Մարադոնա
Մանկություն
Դիեգո Արմանդո Մարադոնան ծնվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 30-ին (կիրակի)՝ առավոտյան ժամը 5-ին, Բուենոս-Այրես գավառում գտնվող Լանուս քաղաքի Էվիտա կլինիկայում։ Նա ծնվել է Դոն Դիեգոյի ընտանիքում։ Հայրն աշխատում էր Տրիտումոլ հողմաղացում որպես բանվոր, իսկ մայրը՝ Դալմա Սալվադորա Ֆրանկոն, տնային տնտեսուհի էր։ Դիեգոն ընտանիքի հինգերորդ, բայց առաջին արու զավակն էր, ուներ չորս քույր՝ Ռիտան, Աննան, Էլզան և Մարիան ։ Դալմա Սալվադորան ասում էր. «Նա բոլորովին չչարչարեց ինձ. շաբաթ ամբողջ օրը ես ինձ շատ լավ էի զգում, իսկ գիշերն ինձ կլինիկա տարան։ Նա շատ արագ լույս աշխարհ եկավ։ Այդ պահին ես միայն մի բան էի խնդրում, որպեսզի նա առողջ ծնվի և լավ մարդ դառնա։ Բարեբախտաբար, այդ ամենն իրականացավ, կարծում եմ, դեռ մի բան էլ ավելի» ։
Մարադոնայի ընտանիքի արմատները ծագում են Իտալիայից։ Դիեգոն Մարկո Պոլոյի հետնորդներից է ։ Նա ունի նաև խորվաթական արմատներ. Սալվադորայի տատիկի օրիորդական ազգանունն էր Կարիոլիչ, իսկ նրա հայրը ծնվել էր Կորչուլա կղզում ։
10 ամսական հասակում Դիեգոն սկսեց քայլել։ Ինչպես Արգենտինայի երեխաների մեծամասնությունը, Մարադոնան վաղ հասակից սկսել է գնդակով վազվզել. այն, ինչ անում էին երեխաները, դժվար է ֆուտբոլ անվանել. նրանք պարզապես վազվզում էին և հարվածում գնդակին ։
Երբ Մարադոնան 7 տարեկան էր, նրա հորաքույր Նենոյի որդին՝ Բետոն, նվիրեց նրան կյանքի առաջին գնդակը։ Դիեգոն այնքան էր ուրախացել նվերի համար, որ առաջին գիշերը գնդակը գրկած անցկացրեց։ Հետո Դիեգոն գնդակը դուրս բերեց բակ, որպեսզի պարծենա ընկերների մոտ, սակայն որոշելով գնդակը ոչ ոքի չտալ՝ կրկին տուն բերեց այն։ Ամբողջ ձմեռ գնդակը մնաց Դիեգոյի ննջարանում, և միայն երբեմն-երբեմն նա տանը քույրերի հետ խաղում էր գնդակով ։ Գարնանը Դիեգոն այնուամենայնիվ որոշեց գնդակը բակ հանել. հայրը նրան ցույց տվեց, թե ինչպես է պետք հարվածել, իսկ որդին պարզապես մարզվում էր պատի մոտ՝ ձախ ոտքով գնդակին հարվածներ հասցնելով։
Երբ Դիեգոն մարզումների շնորհիվ արդեն սովորել էր բավականին լավ հարվածել գնդակին, սկսեց իրենից մեծ տղաների հետ արդեն իսկական ֆուտբոլ խաղալ։ Սակայն խաղում նա դեռ հաջողակ չէր. ավելի մեծ խաղացողները սլանում էին նրա կողքով կամ պարզապես շրջանցում նրան, և վիրավորված Մարադոնան գրկում էր գնդակն ու ամուր սեղմում կրծքին ։ Աստիճանաբար Մարադոնան սկսեց սովորել և, ինչպես բոլորը դաշտում, սկսեց խաղալ։ Նա կարող էր ժամերով խաղալ, այսպես կոչված, «Յոթ դաշտեր» տարածքում, որտեղ կազմակերպվում էին բակային մրցախաղերը ։ Դիեգոն գերադասում էր խաղալ ազատ պաշտպանի դերում, միայն ավելի մեծ հասակում նա անցավ հարձակվողի դերին ։ Աստիճանաբար Մարադոնան դարձավ բակի խաղացողներից տեխնիկապես ամենաուժեղը, և դպրոցական թիմերից յուրաքանչյուրն ուզում էր, որպեսզի նա իր կազմում խաղա։ «Ռեմեդիոս դե Էսկալադա Սան-Մարտին» դպրոցն ընդունվելուց անմիջապես հետո Մարադոնան ընդգրկվեց Էսկալադայի ֆուտբոլային թիմի կազմում, որտեղ խաղում էին տարրական դասարանների աշակերտները ։ 1999 թվականին իր գրքում Մարադոնան գրել է. «Ես միշտ ասում եմ, որ պրոֆեսիոնալ եմ դարձել՝ սկսած ամենավաղ հասակից։ Ես խաղում էի այն թիմի կազմում, որն առաջինն էր ինձ հրավիրում։ Երբեմն ինձ տնից դուրս չէին թողնում, և այդ ժամանակ ես խելագարի պես ոռնում էի։ Այնուամենայնիվ, մրցախաղից 5 րոպե առաջ Տոտան միշտ թույլ էր տալիս դուրս գալ։ Բայց հորս՝ դոն Դիեգոյին, համոզելու համար շատ ավելի մեծ ջանքեր էին պահանջվում։ Ես հասկանում էի ծերուկիս, և ինչպե՞ս չհասկանայի, եթե նա բացարձակապես ամեն ինչ անում էր, որպեսզի մենք քաղցած չմնանք ու սովորենք։ Նա շատ էր ուզում, որ ես ուսում ստանամ» ։
Աջակցող հարված
Աջակցող հարված, գլխավոր հարվածի ուղղությունից մեկ այլ ուղղությամբ ուժերի և միջոցների մի մասով հասցվող հարված։ Հիմնականում իրականցվում է հակառակորդի ուղադրությունը գլխավոր հարվածի ուղղությունից շեղելու, նրա ուժերի և միջոցների մի մասը կաշկանդելու և ուժերով ու միջոցներով զորաշարժը բացառելու նպատակով ։
Դիեգո Մարադոնա
Մանկություն
Դիեգոյի ընտանիքն ապրում էր երեքսենյականոց բնակարանում, որը գտնվում էր Բուենոս Այրեսի հարավային ծայրամաս հանդիսացող Վիլյա Ֆիորիտո աղքատ թաղամասում ՝ Ասամոր և Մարիո Բրավո փողոցների խաչմերուկում ։ Ընտանիքն էլ աղքատ էր, և երեխաները, ծնողներին օգնելու համար, կավից ծաղկամաններ էին ծեփում ու վաճառում տեղի շուկայում և աշխատած ողջ գումարը տալիս մորը ։ Դրանով զբաղվում էր նաև Դիեգոն։ Ավելի ուշ նա ասել է. «Եթե ծնողներս լուսինն էլ խնդրեն ինձնից, ես ամեն ինչ կանեմ, որ ձեռք բերեմ այն։ Եվ դա դեռ չնչին բան կլինի այն ամենի համեմատ, ինչ նրանք են արել ինձ համար» ։
Հայոց անձնանունների բառարան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բառարաններ Կատեգորիա:Անձնանուններ
Աջակցող հարված
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռազմարվեստ Կատեգորիա:Ռազմական գործողությունների տեսակներ
Դիեգո Մարադոնա
Los Cebollitas
Ութ տարեկանում Մարադոնան ծանոթացավ տասնամյա Գոյյո Կարիսոյի հետ, որը խաղում էր «Արխենտինոս Խունիորս» ակումբի մանկական թիմում։ Կարիսոն տարված էր ֆուտբոլով, այդ հողի վրա էլ տղաներն ընկերացան. առավել փորձված Կարիսոն կրտսեր ընկերոջը պատմում էր անցյալի ականավոր ֆուտբոլիստների մասին, որոնք Մարադոնային շատ էին հետաքրքրում ։
1969 թվականի կեսերին Կարիսոն Մարադոնային ծանոթացրեց «Արխենտինոս Խունիորս»-ի սկաուտ և մինչև 14 տարեկանների թիմի մարզիչ Ֆրանսիսկո Կորնեխոյի հետ ։ Առաջին իսկ ցուցադրական խաղում Մարադոնան այնքան լավ խաղաց, որ Կորնեխոն կասկածեց նրա տարիքի հարցում՝ մտածելով, որ տղան գաճաճ է ։ Կորնեխոն Մարադոնային հրավիրեց այցելել ավագ թիմի խաղերին, որտեղ Դիեգոն, մյուս պատանի խաղացողների նման, գնդակ էր տալիս ֆուտբոլիստներին։ Այդ տղաներից Կորնեխոն ստեղծեց «Սոխուկներ» (իսպ.՝ Los Cebollitas ) թիմը, որը «Արխենտինոս Խունիորս»-ի պատանեկան թիմն էր հանդիսանում։ Նա տղաներին ապահովեց համազգեստով և դաշտով, որտեղ պարբերաբար անցկացվում էին մարզումները։ Թիմը բավականին ուժեղ էր ստացվել. պատանի ֆուտբոլիստները հաղթում էին տեղի բոլոր պատանեկան թիմերին։ «Սոխուկներ»-ի առաջնորդը Մարադոնան էր, որը տիրապետում էր հրաշալի տեխնիկայի, դաշտում ճիշտ որոշումներ կայացնելու ունակությանը և գտնվում էր գերազանց ֆիզիկական վիճակում, ինչի շնորհիվ կարողանում էր երկու խաղակեսի ընթացքում անընդհատ վազել գրեթե առանց հոգնելու։ Դիեգոյի անգնահատելի արժանիքներից մեկն էլ այն էր, որ նա ոտքերին հարվածներ ստանալուց վայր չէր ընկնում։ Ֆրանսիսկո Կորնեխոն ասում էր. ''«Դեռ այն ժամանակ Մարադոնան կարողանում էր գնդակի հետ անել գրեթե ամեն ինչ։ Նա նման էր փայտե չընկնող տիկնիկի. ինչքան ուզում ես, հրիր, նա, միևնույն է, կանգնած կմնա»''։ Այդ ամենով հանդերձ՝ Դիեգոն թիմի մյուս անդամներից փոքր էր երեք տարով ։
«Սոխուկները» գնալով կատարելագործվում էին. հաճախակի էին դառնում երկնիշ թվով հաղթանակները։ Մարադոնայի թիմի ապոթեոզը դարձավ «Ռիվեր Փլեյթ» երիտասարդական թիմի հետ մրցախաղը 1971 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, որն ավարտվեց 7:1 հաղթական հաշվով։ Այդ խաղում Դիեգոն, որն ընդամենը 10 տարեկան էր, 5 գնդակ խփեց։ Բանն այն է, որ նա խաղից առաջ խոստացել էր վնասվածք ստացած ընկերոջը, որ երկու գոլ կխփի իր, երեքն ընկերոջ փոխարեն։ «Դաշտում մենք մեքենաներ էինք հիշեցնում։ Բոլորին հաղթում էինք, նույնիսկ 20:0 հաշվով։ Մենք երազում էինք խաղալ հանրահայտ «Ռիվեր Փլեյթ»-ի պատանեկան թիմի հետ, որն այդ ժամանակ Արգենտինայի չեմպիոնն էր։ Վերջապես այդ մրցախաղը կայացավ։ Մենք հաղթեցինք 7:1 հաշվով, և ես մի հրաշալի գոլ խփեցի, իսկ ընդամենը խփեցի 5-ը, ինչպես և խոստացել էի։ Պետք էր տեսնել, թե հակառակորդն ինչպես էր կատաղում և դաշտով մեկ վազում հետևիցս» ։
Այդ մրցախաղից հետո Մարադոնայի մասին սկսեցին խոսել՝ որպես արգենտինական ֆուտբոլի ապագա գերաստղի, իսկ Clarín թերթը Դիեգոյի մասին հոդված գրեց, որում սխալմամբ նրան անվանել էին Կարադոնա ։ Թիմն այնքան ուժեղ էր խաղում, որ հասավ 136 խաղ անընդմեջ առանց պարտության ցուցանիշի ։ «Բենֆիլդ»-ի երիտասարդական թիմի հետ խաղից առաջ Դիեգոն լուրջ վնասեց ձեռքը, վերքի վրա 7 կար դրվեց, և Կորնեխոն չէր ցանկանում նրան դաշտ թողնել։ Սակայն Մարադոնան, մարզչին համոզելով, խաղաց այդ մրցախաղում՝ խփելով 5 գնդակ, և նրա ակումբը հաղթեց 7:1 հաշվով։ Ներքին մրցաշարերից բացի՝ թիմը մասնակցում էր նաև Պերուում և Ուրուգվայում տեղի ունեցող մրցույթներին։ «Սոխուկներ»-ում խաղի հետ միաժամանակ Մարադոնան ելույթ էր ունենում «Արխենտինոս Խունիորսի» խաղերի ընդմիջումներում՝ գնդակով հնարքներ ցուցադրելով։ Այդ ունակության համար նա հրավիրվեց հեռուստատեսություն՝ «Sabados Circulares» հեռուստածրագրի կողմից ։
Արխենտինոս Խունիորս
12 տարեկանից Մարադոնան սկսեց խաղալ «Արխենտինոս Խունիորսի» երիտասարդական կազմում։ Որպեսզի Դիեգոն կարողանար խաղալ «Խունիորսում», մարզիչն ստիպված էր թաքցնել նրա տարիքը, որը ցածր էր թույլատրելի սահմանից։ Այդ պատճառով Մարադոնան սկսեց խաղալ «Կարմիր բզեզներ» թիմում՝ ուրիշի անվան տակ ։ 1973 թվականին «Արխենտինոսի» երիտասարդական թիմը Էվիթի գավաթի եզրափակչում հաղթեց «Ռիվեր Փլեյթին» 5:4 հաշվով։ Այդ խաղում Մարադոնան գոլ խփեց՝ շրջանցելով 7 խաղացողի։ Խաղից մեկ շաբաթ անց «Ռիվեր Փլեյթի» նախագահ Ուիլյամ Քեյթը Դիեգոյի հորն առաջարկեց գնել Մարադոնային, սակայն մերժում ստացավ։ Հաջորդ տարի թիմը հաղթեց Արգենտինայի իններորդ լիգայի չեմպիոնատը՝ դուրս գալով ութերորդ լիգա։ 1975 թվականին թիմը կարողացավ առաջ անցնել ամենամոտ գտնվող թիմից 10 միավորով, և Դիեգոն ուղարկվեց «Արխենտինոս»-ի յոթերորդ թիմ։ Յոթերորդ թիմում նա խաղաց ընդամենը երկու խաղ, և նրան անմիջապես տեղափոխեցին հինգերորդ թիմ։ Հինգերորդ թիմում Մարադոնան խաղաց չորս մրցախաղ և տեղափոխվեց երրորդ թիմ։ Երրորդ թիմում Դիեգոն անցկացրեց երեք խաղ, որից հետո նրան տեղափոխեցին «Արխենտինոս Խունիորսի» հիմնական կազմ ։
Չնայած այս նվաճումներին՝ Մարադոնայի ընտանիքն առաջվա պես աղքատ էր։ Դիեգոյից հետո ընտանիքում ծնվել էին եղբայրները՝ Ռաուլը և Ուգոն, քույրը՝ Կլավդիան։ Հայրը խրախուսում էր որդու նախասիրությունը՝ ամենօր աշխատանքից հետո նրան ակումբ մարզումների տանելով, հույս ունենալով, որ որդին հռչակավոր ֆուտբոլիստ կդառնա և դուրս կբերի ընտանիքն այդ աղքատություհից։ «Հայրս շարունակում էր աշխատել ալրաղացում։ Նա միշտ աշխատանքից գալիս էր հոգնած։ Աշխատում էր երկու հերթով՝ առավոտյան և երեկոյան։ Ցորենը բերվում էր ամբողջ օրն անընդմեջ, և թարմ աղացած ալյուրն անմիջապես վերադարձվում էր տիրոջը։ Այնուամենայնիվ, ցերեկը նա բռնում էր ձեռքս և տանում ինձ ակումբ...» :
1976 թվական
1976թվականի հոկտեմբերի 20-ին՝ իր 16-ամյակից 10 օր առաջ, Մարադոնան դեբյուտով հանդես եկավ «Արխենտինոս Խունիորսի» հիմնական կազմում՝ Արգենտինայի առաջնության խաղի ավարտից 10 րոպե առաջ 16 համարի տակ դաշտ դուրս գալով։ Չնայած նրան, որ «Կարմիր բզեզներն» այդ խաղը տանուլ տվեցին «Տալերես» ակումբին, Մարադոնան անմիջապես ցույց տվեց իրեն՝ մի քանի խաղանցում անելով, ինչպես նաև իրականացրեց Խորխե Լոպեսի ձախողած գլխով կոմբինացիան, որից հետո «Տոլերեսի» պաշտպան Խուան Կաբրերեին հանձնարարվեց մարզչի աթոռից անձամբ հետևել 16-ամյա ֆուտբոլիստին։ Երեկոյան՝ խաղից հետո, Մարադոնան ասաց. «Այսօր ես ձեռքերով հպվեցի երկնքին» ։ Խաղից հետո Մարադոնան նույնիսկ մի փոքր հոնորար ստացավ, սակայն մեծագույն պարգևը երկրպագուների հարգանքն էր և մամուլի արձագանքը։
Հաջորդ՝ «Նյուելս Օլդ Բոյս» ակումբի հետ խաղում Մարադոնան հանդես եկավ մեկնարկային կազմում։ Սակայն խաղն անհաջող ստացվեց ինչպես Մարադոնայի, այնպես էլ ակումբի համար, որը պարտվեց 2:4 հաշվով։ Դրանից հետո երիտասարդ խաղացողին մի քանի ամսով ուղարկեցին խաղալու «Խունիորսի» երկրորդ կազմում։ Միայն նոյեմբերի 14-ին նա կրկին դաշտ դուրս եկավ հիմնական կազմում՝ «Սան Լորենսո» ակումբի հետ խաղի երկրորդ խաղակեսի վերջում փոխարինելով Գյակոբետտիին։ Այստեղ էլ Մարադոնոն ցուցադրեց իր տաղանդը՝ կարճ ժամանակում երկու գնդակ խփելով։ Այս խաղից հետո արդեն Մարադոնան դարձավ «Կարմիր բզեզների» հիմնական խաղացող՝ 11 խաղի ընթացքում խփելով 2 գնդակ։ Մամուլը դրական էր արտահայտվում երիտասարդ ֆուտբոլիստի խաղի մասին, սակայն ինքը՝ Մարադոնան ասում էր, որ դեռ շատ բան ունի սովորելու ։
1977 և 1978 թվականներ
1977 թվականին Արգենտինայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Սեզար Լուիս Մենոտտին Մարադոնային կանչեց Հունգարիայի հետ ընկերական խաղին, որն անցկացվում էր փետրվարի 27-ին։ Մարադոնան դաշտ դուրս եկավ խաղի ավարտից 20 րոպե առաջ՝ փոխարինելով Լեոպոլդե Լուկեին, բայց ոչնչով աչքի չընկավ։ Ինքը՝ Դիեգոն դժգոհ մնաց իր այդ խաղից ։ Հրավերն անակնկալ էր. այդ պահի դրությամբ Մարադոնան «Խունիորսի» հիմնական կազմում անց էր կացրել ընդամենը 12 խաղ ։
Նույն տարվա ապրիլի 3-ին Մարադոնան իր նորամուտը նշեց Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, մասնակցեց Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական խաղերին, որոնք կայացան Վենեսուելայում։ Այնտեղ Դիեգոն խաղաց ազգային թիմի բոլոր երեք խաղերում։ «Կարմիր բզեզների» կազմում ևս Մարադոնան հաջող սեզոն անցկացրեց՝ խաղալով 49 խաղ և խփելով 19 գոլ։ Արգենտինացի երիտասարդ տաղանդով հետաքրքրվեցին հարավամերիկյան և եվրոպական առաջատար ակումբները, սակայն Դիեգոն բոլորին մերժեց՝ գերադասելով հանգիստ պայմաններում պատրաստվել աշխարհի առաջնությանը, որի հավանական մասնակիցների թվում էր ։
Սակայն աշխարհի առաջնությանը Դիեգոն չմեկնեց. մրցաշարի մեկնարկից 13 օր առաջ նա դուրս մնաց հավաքականի նախնական կազմից։ Այդ մասին հայտարարությունը երիտասարդ Դիեգոյի մոտ հիստերիկ նոպա առաջացրեց։ Երեք օր անց նա նույնիսկ զանգահարեց Մենոտտիին՝ խնդրելով թույլ տալ իրեն մեկնել, բայց մերժում ստացավ ։ Մարադոնան ասում էր. «Դա իմ կյանքի ամենածանր պարտությունն էր. լինել գերազանց մարզավիճակում, վառվել հարազատ թիմի համար պայքարելու ցանկությունից և դուրս մնալ... նման բանը չի հաղթահարվում» ։
Մարադոնային մրցաշարին չհրավիրելու հնարավոր պատճառ կարող էր լինել այն, որ Մենոտտիին դուր չէր գալիս նրա չափազանց բռնկուն բնավորությունը։ Գլխավոր մարզիչը նրան անվանում էր «վայրենի» և մեղադրում նրանում, որ նա հարցազրույց է տալիս միայն գումարի դիմաց՝ իր իմպրեսարիոյի խորհրդով ։ Որպես մեկ այլ պատճառ բերվում էր այն հանգամանքը, որ թիմի առաջատար Դանիել Պասսարելլա ն չէր ցանկանում հավաքականի կազմում տեսնել երիտասարդ ֆուտբոլիստների, հատկապես՝ Դիեգոյին ։ Հավաքականի տեղակայման վայրից վերադառնալով «Արխենտինոս»՝ Մարադոնան մասնակցեց «Չակարիտա Խունիորս» ակումբի հետ խաղին, որտեղ խփեց 2 գնդակ և կատարեց 2 գոլային փոխանցում։ Նրա ակումբը խաղը շահեց 5:0 հաշվով։ Ողջ սեզոնի ընթացքում Մարադոնան խփեց 25 գնդակ 35 խաղում, դրանցից 22-ը Մետրոպոլիտանոյում՝ դառնալով առաջնության գլխավոր ռմբարկու։ Աշխարհի առաջնությունից հետո, որտեղ Արգենտինան նվաճեց պատմության մեջ իր առաջին տիտղոսը, Մենոտտին արգենտինական գլխավոր թիմի ճամբար կանչեց մի քանի երիտասարդ ֆուտբոլիստների, որոնց թվում էր և Մարադոնան. Արգենտինայի առաջնությունում Մարադոնան խաղաց 4 խաղ՝ խփելով 4 գնդակ ։
1979 թվական
1979 թվականին Մարադոնան երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցում էր Հարավային Ամերիկայի առաջնությանը։ Այնտեղ արգենտինացիները գրավեցին երկրորդ տեղը՝ զիջելով միայն տանտերերին՝ Ուրուգվայի հավաքականին։ Մրցաշարի ընթացքում Մարադոնան մասնակցեց իր թիմի վարած 6 խաղերից 5-ին ։ Նույն տարում նա թիմի ավագի կարգավիճակում մեկնեց Ճապոնիա՝ աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ նորամուտը նշեց օգոստոսի 26-ին Ինդոնեզիայի հետ խաղում, որն արգենտինացիները հաղթեցին 5:0 հաշվով. երկու գնդակ խփեց հենց Դիեգոն։ Առաջնությունում արգենտինացիները հաղթեցին բոլոր խաղերը՝ բաց թողնելով միայն 2 գնդակ, և դարձան աշխարհի լավագույն հավաքական, իսկ ինքը՝ Մարադոնան, որ չէր մասնակցել միայն Ալժիրի հետ 1/4 եզրափակչի խաղին, իր բոլոր մասնակցած խաղերում, բացի Հարավսլավիայի հետ խաղից, գոլ խփելով ճանաչվեց առաջնության լավագույն խաղացող ։ Բացի այդ՝ ԽՍՀՄ-ի հավաքականի հետ եզրափակիչ խաղում խփեց վերջին գնդակը, որը վերջնականապես «ամրապնդեց» խաղի հաշիվը ։ Ըատ Դիեգոյի՝ 1979 թվականի երիտասարդական հավաքականն իր ողջ կարիերայի ընթացքում լավագույն թիմն էր, որում ինքը խաղացել էր ։
Ակումբային մակարդակով Մարադոնան «Արխենտինոս Խունիորսի» կազմում դարձավ Մետրոպոլիտանոյի և Նասիոնալի լավագույն ռմբարկուն՝ համապատասխանաբար խփելով 14 և 12 գնդակ։ Սեզոնի ավարտին, որի ընթացքում նրա ակումբն այնքան էլ հաջող հանդես չեկավ, Մարադոնան ճանաչվեց լավագույն խաղացող և Արգենտինայի լավագույն մարզիկ ՝ 27 խաղի ընթացքում խփելով ընդհանուր առմամբ 26 գնդակ։ 1979 թվականին Արգենտինայի հավաքականի կազմում Դիեգոն խփեց առաջին գնդակը՝ հունիսի 2-ին ընկերական խաղում նվաճելով Շոտլանդիայի դարպասը։ Նույն տարում հավաքականի կազմում նա մեկնեց Ամերիկայի Գավաթի առաջնությանը, որտեղ անցկացրեց 2 խաղ՝ խփելով 1 գնդակ Բոլիվիայի դարպասին։ Այդ առաջնությունում «Ալբիսելեստան» անհաջող հանդես եկավ՝ իր խմբում գրավելով վերջին տեղը ։
1980 թվական
Հաջորդ տարի Մարադոնան կրկին ճանաչվեց Արգենտինայի երկու առաջնությունների լավագույն ռմբարկու՝ 25 և 18 խփած գնդակներով, որը թույլ տվեց նրան դառնալ Արգենտինայի առաջնության պատմության մեջ միակ խաղացողը, որը 5 անգամ դարձել էր երկրի առաջնությունների լավագույն ռմբարկու ։ Դիեգոյի խփած գնդակներն օգնեցին նրա ակումբին գրավել երկրորդ տեղը Մետրոպոլիտանոյում։ Սեպտեմբերի 14-ին Մարադոնան խփեց պրոֆեսիոնալ մակարդակում իր 100-րդ գնդակը՝ նվաճելով «Սան-Լորենսոյի» դարպասը ։ Սակայն լրատվամիջոցների չափից դուրս մեծ ուշադրությունը և հավաքականի խաղերի համար ակումբից հաճախակի բացակայությունները բացասաբար էին ազդում ակումբում Մարադոնայի հանդեպ վերաբերմունքի վրա։ «Արխենտինոս Խունիորսի» խաղացողների մեծամասնությունը չէր շփվում Դիեգոյի հետ, իսկ ակումբի մարզիչը պահանջում էր գոլեր սկզբում ամեն խաղում, իսկ հետո արդեն՝ ամեն խաղակեսում ։ Հոկտեմբերին՝ «Բոկա Խունիորս» ակումբի հետ խաղի նախօրեին, «Բոկայի» դարպասապահ Ուգո Օրլանդո Գատտին հարցազրույցում ասաց, որ Մարադոնան վատ խաղացող չէ, սակայն մասսայական լրատվամիջոցները չափազանցնում են նրա նշանակալիությունը։ Նա նաև Դիեգոյին անվանեց «գիրուկ»։ Ի պատասխան՝ Մարադոնան մամուլում Գատտիին անվանեց նախանձ և ասաց, որ վերջինս «հիմար գոլեր է բաց թողնում»։ Խաղից առաջ Գատտին մոտեցավ Դիեգոյին և ասաց, որ ինքը նման բան չի ասել, բայց Դիեգոյի համար արդեն միևնույն էր. դարպասապահի խոսքերից կատաղած՝ նա այդ խաղում 4 գնդակ խփեց ։ Շատերի կողմից այդ խաղը ճանաչվեց որպես «Արխենտինոս Խունիորսի» կազմում Դիեգոյի լավագույն խաղը ։ Խաղից հետո Մարադոնան ակնկալում էր ակումբի ղեկավարության բարյացակամությունը, սակայն գովեստի փոխարեն նրան ասվեց. «Քեզ համար դա նորմալ է։ Գոլերի համար դու վարձատրվում ես» ։ Դրանից հետո Մարադոնան դադարեց մասնակցել ակումբի մարզումներին և սկսեց իր համար նոր ակումբ փնտրել։ Մարադոնային ձեռք բերելու հավակնություն ուներ «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբը, որը Դիեգոյին առաջարկեց ակումբի ամենաբարձր վարձատրվող խաղացողի՝ Ուբալդո Ֆիլյոլի աշխատավարձին հավասար աշխատավարձ։ Սակայն Մարադոնան չցանկացավ տեղափոխվել «Ռիվեր». հարցազրույցներից մեկում նա ասաց, որ իրեն հրավիրել են «Բոկա Խունիորս», չնայած դա ճիշտ չէր ։ Բայց դրանից հետո «Բոկան» իսկապես սկսեց բանակցություններ վարել հարձակվողի տրանսֆերի առիթով։ Փետրվարի 20-ին Մարադոնան դարձավ «Բոկա Խունիորսի» անդամ։ Այս տեղափոխությունն անվանեցին «դարի տրանսֆեր» ։ Մարադոնայի հետ ակումբի պայմանագրի ընդհանուր արժեքը կազմում էր 3 600 000 դոլար, որը «Բոկան» վճարում էր մեկուկես տարի շարունակ։ Անձամբ Մարադոնային ակումբը պետք է վճարեր 600 000 դոլար, սակայն ֆինանսական խնդիրների հետ կապված՝ գումարի փոխարեն ակումբը Դիեգոյին տրամադրեց գործարար Տիտո Գուրովիչի շենքերում գտնվող երկու բնակարան՝ Կորրեա ի Լիբերտադոր և Ռեպուբլիկա դե լա Ինդիա թաղամասերում ։
Արգենտինայի հավաքականում 1980 թվականին Մարադոնան անցկացրեց 10 խաղ՝ խփելով 6 գնդակ։ Դիեգոյի համար ամենաարդյունավետը Ավստրիայի հետ խաղն էր մայիսի 21-ին, որում նա կատարեց իր առաջին և վերջին հեթ-տրիկը ազգային թիմի շապիկով։
Բոկա Խունիորս
«Բոկայի» հետ Մարադոնան ստորագրեց արգենտինյան ֆուտբոլի ամենաշահավետ պայմանագրերից մեկը. նրան տարվա ընթացքում վճարում էին 15 աշխատավարձ՝ 60 հազարական դոլարով, նաև՝ 10 հազար դոլար յուրաքանչյուր ցուցադրական խաղի համար։ Ակումբը նաև ապահովագրեց Դիեգոյին. նրա վնասվածքի դեպքում «Բոկան» պետք է ստանար 500 հազար դոլար ։ Այս իրադարձությունը փոխեց ոչ միայն ֆուտբոլիստի, այլև նրա ողջ ընտանիքի կյանքը. նրանք տեղափոխվեցին նոր ընդարձակ բնակարան։ Պայմանագրի ստորագրման օրը Դիեգոն խաղաց «Բոկա»-«Արխենտինոս Խունիորս» ընկերական խաղում՝ յուրաքանչյուր թիմի կողմից խաղալով մեկական խաղակես, և «Բոկայի» կողմից խփեց մեկ 11 մետրանոց ։
Մարադոնայի պաշտոնական դեբյուտը տեղի ունեցավ փետրվարի 22-ին։ «Տալիերեսի» հետ խաղում Մարադոնայի ակումբը հաղթեց 4:1 հաշվով, իսկ ինքը՝ ֆուտբոլիստը խփեց 2 գնդակ։ Ընդ որում, նա խաղին դուրս էր եկել վնասվածքով, որն ստացել էր դեռևս «Արխենտինոս Խունիորսի» կազմում խաղալու ընթացքում. վնասվել էին աջ ոտքի մկանները։ Չնայած ցավին՝ Դիեգոն շարունակեց խաղալ մինչև մարտի 8-ը, երբ նրա մոտ հայտնաբերվեց կոնքային մկանների վնասվածք, որի պատճառով նա ստիպված էր հրաժարվել ելույթներից ընդհուպ մինչև մարտի 29-ը։ Ապրիլի 10-ին՝ վերականգնվելուց մի քանի օր անց, Մարադոնան խաղաց իր առաջին «սուպերկլասիկոյում»՝ «Բոկայի» և «Ռիվեր Պլեյտի» միջև դասական դիմակայության հերթական խաղում։ Խաղը տեղի էր ունենում Բոմբոներայում։ Խաղում հաղթեց «Բոկան»՝ 3:0 հաշվով, գնդակներից մեկը խփեց Մարադոնան՝ շրջանցելով Ֆիլյոլին և Տարանտինիին։ Մյուս երկու գնդակները խփեց Բրինդիսին ։
Նույն՝ 1981 թվականին սրվեցին հարաբերությունները Մարադոնայի և թիմի գլխավոր մարզիչ Սիլվիո Մարսոլինիի միջև. վերջինս խաղում առաջատար ֆուտբոլիստին չէր տալիս այն ազատությունը, որ նա ուներ «Արխենտինոսում»։ Ընդհանրապես, Մարսոլինին խիստ պահանջկոտ էր այն ամենում, ինչ վերաբերում էր կարգապահությանն ու մարզումներին, որը դուր չէր գալիս Դիեգոյին։ Նրա կարծիքով, Մարսոլինին մտավախություն ուներ, որ ինքը կարող է դուրս գալ վերահսկողությունից։ Բացի այդ՝ խումբը տուժում էր երկրպագուների «12» կոչվող խմբավորումից, որը 4 անընդմեջ անհաջող խաղից հետո զենքով ներխուժեց թիմի բազա՝ պահանջելով արդյունքների բարելավում ։
Մարադոնան «Բոկայի» հետ հաղթեց «Մետրոպոլիտանո» մրցաշարը՝ «Ռեսինգի» հետ վերջին խաղն ավարտելով ոչ-ոքի՝ 1:1. գնդակը խփեց ինքը՝ Մարադոնան՝ իրացնելով 11 մետրանոցը ։ «Ռիվեր Պլեյտի» հետ խաղից հետո վերջինս Դիեգոյին գաղտնի շահավետ պայմանագիր առաջարկեց, սակայն Մարադոնան մերժեց։ Նասիոնալ մրցաշարը «Բոկան» անհաջող անցկացրեց. թիմը 1/4 եզրափակչում զիջեց «Վելես Սարսֆիլդին», ընդ որում, այս թիմի հետ առաջին խաղում Մարադոնան հեռացվեց դաշտից, իսկ երկրորդին չմասնակցեց որակազրկման պատճառով։ «Վելեսի» հետ խաղը Արգենտինայի առաջնությունում վերջինն էր, որ Մարադոնան անցկացրեց «Բոկայի» կազմում։ Պարտությունը բացատրվում էր մեծ թվով ընկերական խաղերով, որ «Բոկան» ստիպված էր անցկացնել ֆինանսական բարդ կացության պատճառով։ Անհաջող խաղերից մեկից հետո հանդերձարան մտավ ակումբի տնօրենների խորհրդի անդամ Պաբլո Աբատանջելոն և ակնարկեց, որ ֆուտբոլիստներն իրենց հնարավորությունների չափով չեն խաղում։ Դրան ի պատասխան Մարադոնան «60 րոպե» հեռուստահաղորդման եթերից Աբատանջելոյին հիմար անվանեց ։ Հավաքականի կազմում Դիեգոն մի քանի հաջող խաղ անցկացրեց Եվրոպայում և Հարավային Ամերիկայում, բայց շուտով խաղերի խիստ հագեցած գրաֆիկի պատճառով բաց թողեց մի քանի պարապմունք, և Մենոտտին հեռացրեց նրան թիմից։ Մամուլում այս իրադարձության բացասական գնահատականից հետո ֆուտբոլիստն ու մարզիչը հաշտվեցին, սակայն բացի դաշտից ոչ մի տեղ այլևս չէին շփվում ։
1982 թվականի ձմռանը Մարադոնան Վերանոյի մրցաշարում «Բոկիտայի» կողմից վերջին խաղերն անցկացրեց, քանի որ պետք է կենտրոնանար Իսպանիայում կայանալիք աշխարհի առաջնության վրա։ «Բոկա Խունիորսի» կազմում նրա վերջին խաղը կայացավ 1982 թվականի փետրվարի 6-ին՝ «Ռիվեր Պլեյտի» հետ, խաղն ավարտվեց «Բոկայի» պարտությամբ ։ Ընդհանուր առմամբ, «Բոկայի» կազմում Մարադոնան խաղաց 40 խաղ՝ խփելով 28 գնդակ։
1982 թվականի աշխարհի առաջնությունը
Արգենտինան աշխարհի առաջնությանը պատրաստվեց մոտ 4 ամիս։ Ողջ երկիրը, նախորդ մունդիալում հավաքականի հաղթանակով և 1979 թվականի պատանեկան հավաքականի հաջողություններով ոգեշնչված, թիմից պահանջում էր միայն հաղթանակ ։ Արգենտինան առաջնությունն սկսեց հունիսի 13-ին՝ Բելգիայի հետ խաղով, որում արգենտինացիները պարտություն կրեցին 0:1 հաշվով։ Այդ խաղը Դիեգոյի համար առաջինն էր աշխարհի առաջնությունում։ Իրացնելով տուգանայինը՝ նա հարվածեց դարպասաձողին ։ Երկրորդ՝ Հունգարիայի հետ խաղում, Արգենտինան հաղթեց 4:1 հաշվով. Մարադոնան լավագույնն էր դաշտում և խփեց երկու գնդակ՝ 28-րդ և 57-րդ րոպեներին։ Երրորդ խաղը, այս անգամ Սալվադորի հետ, Արգենտինան ևս ավարտեց հաղթանակով՝ 2:0 հաշվով և երկրորդ տեղով դուրս եկավ երկրորդ փուլ։
Երկրորդ փուլը նույնպես խմբային պայքար էր. 12 թիմեր կազմել էին 4 խումբ, խմբերի հաղթողները դուրս էին գալիս կիսաեզրափակիչ, իսկ մնացած թիմերը լքում էին մրցաշարը։ Արգենտինան ընդգրկվեց 3-րդ խմբում՝ Իտալիայի և Բրազիլիայի հետ։ Խմբային երկրորդ մրցաշարի առաջին խաղում Արգենտինան հանդիպեց Իտալիայի հետ և պարտվեց 1:2 հաշվով։ Մարադոնայի դեմ գործում էր անձամբ Կլաուդիո Ջենտիլեն, ով բավականին հաջող իրագործում էր արգենտինացու «խնամակալությունը»՝ բացառությամբ մի դեպքի, երբ Մարադոնան հարվածեց դարպասաձողին ։ Երկրորդ խաղում Արգենտինան պարտվեց Բրազիլիային՝ 1:3 հաշվով, իսկ Մարադոնան, ով «Ալբիսելեստայի» կազմում ամենաակտիվն էր, 85-րդ րոպեին հեռացվեց դաշտից՝ Բատիստային հարվածելու պատճառով ։ Այսպիսով, Արգենտինան չարդարացրեց մրցաշարից առաջ իր հետ կապված սպասումները ։
Անհաջող ելույթի պատճառներից մեկը պաշտպանների սևեռուն ուշադրությունն էր, որոնք կոշտ, իսկ երբեմն կոպիտ էին խաղում Դիեգոյի դեմ։ Հենց այդ պատճառով Մարադոնան հեռացվեց Բրազիլիայի հետ վերջին խաղից, երբ հարվածեց Բատիստային, ով իր դեմ խաղում խախտել էր կանոնները ։ Դիեգոյի կարծիքով, թիմի անհաջող ելույթի պատճառը հավաքականի ոչ ճիշտ ֆիզիկական պատրաստվածությունն էր, որի արդյունքում արգենտինացի ֆուտբոլիստները մրցաշարին ներկայացան արդեն շատ հոգնած ։
1982/1983 մրցաշար
1982 թվականին Մարադոնան տեղափոխվեց կատալոնական «Բարսելոնա», որն անձամբ Դիեգոյին վճարեց 3 միլիոն դոլար «մեկնադրամ» և 200 հզ դոլար տարեկան՝ որպես աշխատավարձ, պայմանագիրը ստորագրվեց 6 տարի ժամկետով ։ Տրանսֆերի չափը կազմում էր 1,2 միլիարդ պեսետա (8 միլիոն դոլար, ընդ որում այդ գումարի 66%-ը գնաց «Արխենտինոս Խունիորսին», իսկ մնացածը՝ «Բոկա Խունիորսին» ։ Այդ պահի դրությամբ դա ֆուտբոլի պատմության մեջ ամենաթանկ տրանսֆերն էր։
Կատալոնիան Մարադոնային դիմավորեց որպես ֆուտբոլի իսկական աստղի. բոլոր թերթերն առաջին էջերում տեղադրեցին Դիեգոյի ժամանման մասին ռեպորտաժը ։ Նրա դեբյուտային խաղը կայացավ 1982 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ «Վալենսիայի» հետ, որում «Բարսան» պարտվեց 1:2 հաշվով ։ Առաջին իսկ խաղերից հետո ֆուտբոլիստն իսպանացիների իսկական կուռքը դարձավ, և հաճախ տեղացի մեկնաբանները, բնութագրելով խաղացողների անհատական հաջող գործողությունները, ասում էին. «Խաղաց, ինչպես Մարադոնան» ։ Նա Իսպանիայի առաջնությունում անցկացրեց 15 խաղ և խփեց 6 գնդակ ։ Դեկտեմբերին նրա մոտ հեպատիտ հայտնաբերեցին։ Հիվանդության պատճառով Մարադոնան 3 ամիս մնաց առանց ֆուտբոլի։ Առանց Մարադոնայի «Բարսելոնան» անցկացրեց 14 խաղ առաջնությունում և Գավաթների գավաթի մի քանի խաղ, որտեղ «կապտանռնագույնները» դուրս մնացին 1/4 եզրափակչից ։
1983 թվականի մարտի 12-ին Մարադոնան կրկին դաշտ դուրս եկավ «Բետիսի» հետ խաղում։ Այս խաղում «Բարսելոնան» առաջին անգամ ղեկավարում էր նոր ավագ մարզիչ և Արգենտինայի հավաքականում Մարադոնայի նախկին խորհրդատու Սեսար Լուիս Մենոտին։ Նրա գալուստը Մարադոնան ողջունեց. բանն այն է, որ ակումբի նախկին մարզիչ Ուդո Լատեկը պարապմունքների ընթացքում աշխատում էր բացառապես դիմացկունությունն ամրապնդող մրցավազքային վարժությունների վրա, ինչը Մարադոնային բոլորովին դուր չէր գալիս։ Վերադառնալուց հետո, երկրորդ խաղի ընթացքում Դիեգոն երեք գնդակ խփեց «Լաս Պալմասի» դարպասին։ Շուտով՝ Մարադոնայի ապաքինվելուց և Մենոտիի նշանակումից հետո, «Բարսելոնան» շահեց Իսպանիայի գավաթը։ Եվրոպայում իր առաջին սեզոնի ընթացքում Մարադոնան ընդհանուր առմամբ անցկացրեց 35 խաղ և խփեց 23 գնդակ։ Առաջնությունում «Բարսան» գրավեց չորրորդ տեղը ։ Նույն այդ սեզոնում Դիեգոն օգնեց իր ակումբին շահել իսպանական լիգայի գավաթը՝ «Մադրիդի Ռեալի» հետ երկու խաղերից յուրաքանչյուրում խփելով մեկական գնդակ, ընդ որում, Սանտյագո Բերնաբեուում խփած գնդակը բուռն ծափահարությունների արժանացավ նույնիսկ «Ռեալի» երկրպագուների կողմից, ովքեր գնահատեցին պահի գեղեցկությունը, երբ Մարադոնան, շրջանցելով երկու պաշտպաններին և դարպասապահին, մի պահ կանգ առավ, որի հետևանքով «Թագավորական ակումբի» պաշտպանը դիպավ դարպասաձողին, և միայն դրանից հետո Դիեգոն հարվածեց դարպասին ։
1983/1984 մրցաշար
1983-1984 սեզոնը Մարադոնան անհաջող մեկնարկեց։ 1983 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Իսպանիայի չեմպիոնատի 4-րդ մրցաշրջանում «Բարսելոնան» հանդիպեց «Ատլետիկ» ակումբի հետ։ Այդ խաղում, որը «Բարսան» հաղթեց 4:0 հաշվով, ֆուտբոլիստը ծանր վնասվածք ստացավ. «Ատլետիկի» խաղացող Անդոնի Գոյկոեչեան, որն ամբողջ խաղի ընթացքում անընդհատ հարվածում էր Դիեգոյի ոտքերին, 59-րդ րոպեին կոտրեց նրա կոճը և մի քանի ավելի մանր վնասվածք հասցրեց։ Այդ միջադեպի պատճառով դաշտում կռիվ սկսվեց թիմերի բոլոր անդամների մասնակցությամբ ։ Մարադոնան վիրահատվեց Բարսելոնի կլինիկայում՝ բժիշկ Գոնսալես Անդրիոյի կողմից, որն ասաց, որ Դիեգոն կարող է դաշտ վերադառնալ միայն 6 ամիս հետո։ Այնուհետև Դիեգոն վերականգնողական շրջան անցավ մարզական բժիշկ Ռուբեն Դարիո Օլիվայի մոտ ։ Այս բժշկի բուժման կուրսի շնորհիվ 1984 թվականի հունվարի 8-ին «Սևիլյայի» հետ խաղում Մարադոնան դաշտ վերադարձավ և երկու գոլային փոխանցում կատարելով՝ օգնեց իր թիմին հաղթել 3:1 հաշվով։ Չնայած հաջող վերադարձին՝ մի քանի անհետաքրքիր խաղից հետո հանդիսատեսը, որ հիշում էր մինչև վնասվածքը Դիեգոյի խաղը, սկսեց սուլել, որին ի պատասխան ֆուտբոլիստը բռունցք ցույց տվեց, ինչը, իհարկե, դուր չեկավ «կապտա-նռնագույնների» ֆանատներին։ 1983-1984 սեզոնի ընթացքում Դիեգոն, ընդհանուր առմամբ, անցկացրեց 23 խաղ՝ խփելով 15 գնդակ, իսկ «Բարսելոնան» չեմպիոնատում միայն 3-րդ տեղը գրավեց։
Բացի Մարադոնայի ֆուտբոլային ելույթներից՝ մամուլում մեծ ուշադրություն էր դարձվում նրա աշխատավարձին և ֆուտբոլից դուրս նրա վարքին։ Բացի այդ՝ թիմի նախագահ Խոսեպ Նունիեսը քննադատում էր իր խաղացողին՝ գիշերային ակումբներ հաճախակի այցելելու համար, ինչը բարկացնում էր Դիեգոյին։ Մի անգամ Նունիեսը նույնիսկ Դիեգոյի անձնագիրը վերցրեց , որպեսզի վերջինս չկարողանա գնալ Պաուլ Բրայտների հրաժեշտի խաղին։ Դիեգոյի անձնագիրը վերադարձրին միայն այն ժամանակ, երբ նա եկավ ակումբի գրասենյակ և մեծ աղմուկ բարձրացնելով՝ կոտրեց Տերեսայի գավաթը։ Սակայն, միևնույն է, Բրայթների խաղին նրան այդպես էլ թույլ չտվեցին գնալ։ Այս բոլոր իրադարձությունների, վնասվածքների, հիվանդությունների և Նունիեսի հետ տարաձայնությունների արդյունքում Մարադոնան, քաղաքացիական կնոջ՝ Կլաուդիայի հետ խորհրդակցելով, որոշում ընդունեց լքել «Բարսելոնան»։ Դիեգոն պատրաստ էր անգամ հետ գնել ակումբի հետ իր պայմանագիրը։ Շուտով կատալոնյան թիմն առաջարկություն ստացավ Իտալիայից. «Նապոլի» թիմը պատրաստ էր գնել ֆուտբոլիստի տրանսֆերը ։
«Բարսելոնայում» ընդամենը երկու սեզոնի ընթացքում Մարադոնան անցկացրեց 58 խաղ՝ խփելով 38 գնդակ։ 1999 թվականին` «Բարսայի» 100-ամյակի կապակցությամբ, կատալոնյան հեռուստատեսությամբ հարցում անցկացվեց երկրպագուների շրջանում, ըստ որի Մարադոնան ակումբի պատմության մեջ երրորդ խաղացողն էր. նրանից առաջ էին միայն Լադիսլավ Կուբալան և Յոհան Կրոյֆը ։ Չնայած կապտա-նռնագույնների կազմում բավական լավ ելույթին` Մարադոնան ավելի ուշ հայտարարեց, որ իր՝ «Բարսելոնա» գնալը սխալ էր ։
Նապոլի
1984 թվականի հունիսի 29-ին նախկին ֆուտբոլիստ և «Նապոլի» ակումբի այն ժամանակվա մենեջեր Անտոնիա Յուլիանոն Մարադոնայի տեղափոխման հարցով բանակցություններ սկսեց «Բարսելոնայի» հետ։ Եվ արդեն հաջորդ օրը գործարքն իրականացավ, ակումբները պայմանավորվեցին 14 միլիարդ լիր (մոտ 7,6 միլիոն դոլար) արժողությամբ տրանսֆերի շուրջ։ Այդ պահի դրությամբ դա խաղացողի տեղափոխության համար ակումբների միջև կայացած խոշորագույն գործարքն էր։ Պայմանագիրը կնքվեց մինչև 1989 թվականի հունիսը։ Անձամբ Մարադոնային վճարվեց 800 000 ։
Երբ Մարադոնան առաջին անգամ ժամանեց Նեապոլ, նրան դիմավորեց երկրպագուների մի ստվար բազմություն։ Ակումբի երկրպագուները Մարադոնային ձեռքերի վրա բարձրացրին և այդպես հասցրին քաղաք։ Հուլիսի 5-ին կայացավ Մարադոնայի՝ որպես «Նապոլիի» խաղացողի պաշտոնական շնորհանդեսը։ Այն տեղի ունեցավ Սան-Պաոլո մարզադաշտում, որտեղ 70 000 հանդիսատես էր հավաքվել՝ տեսնելու համար նոր խաղացողին, որը, սպիտակ շապիկով և երկնագույն անդրավարտիքով («Նապոլիի» պաշտոնական գույները), սկզբում արտասանեց իր առաջին իտալերեն բառերը՝ «Բարի երեկո, Նեապոլի բնակիչներ, ես երջանիկ եմ ձեզ հետ լինելու համար», իսկ հետո պատվո շրջան կատարեց՝ բոլոր տրիբունաներում նստած երկրպագուներին ողջունելով. «Դա անմոռանալի ընդունելություն էր, և ինձ համար անմոռանալի օր։ Ես կարծես կենսագրությանս նոր էջ էի բացում՝ միաժամանակ ինձ համար նոր աշխարհ հայտնագործելով» ։
1984/1985
Մարադոնան «Նապոլիի» կազմում իր առաջին խաղը խաղաց սեպտեմբերի 16-ին՝ «Վերոնայի» հետ. խաղն ավարտվեց 1:3 հաշվով ։ Երկրորդ խաղում «Ազզուրիի» կազմում Մարադոնան գրավեց «Սամպդորիա» ակումբի դարպասը և գնդակը ձեռքն առնելով՝ համբուրեց այն, որն արդյունքում ավանդույթի վերածվեց. այս կերպ Մարադոնան տոնում էր իր բոլոր խփած գնդակները։ Նոյեմբերի 19-ին՝ «Ասկոլիի» հետ ընկերական խաղի 84-րդ րոպեին, երբ խաղի հաշիվը 1:1 էր, Մարադոնան ստացավ նեապոլիտանյան ակումբի կազմում իր առաջին կարմիր քարտը։ Նա հրեց «սևուսպիտակների» խաղացող Էնրիկո Նիկոլինիին, որն այդ դրվագից հետո, ձեռքերի ափերով դեմքը ծածկած, ընկավ խոտածածկույթին։ Արդյունքում երկու ֆուտբոլիստներն էլ հեռացվեցին դաշտից։ Ընդհանուր առմամբ, Մարադոնայի հետ առաջին սեզոնը «Նապոլին» անհաջող խաղաց. սեզոնի ընթացքում ակումբը նույնիսկ հայտնվեց A սերիայի վտանգավոր գոտում, սակայն մի քանի հաջող խաղից հետո նեապոլիտանական ակումբը շտկեց իրավիճակը և գրավեց 8-րդ տեղը։ Այդ սեզոնի ընթացքում Մարադոնան 14 անգամ գրավեց հակառակորդի դարպասը՝ դառնալով ամենաարդյունաբերը թիմում, ով ընդհանուր առմամբ խփել էր 34 գնդակ։ Սեզոնի վերջում Մարադոնան ասաց, որ դա Իտալիայում իր առաջին հաղթանակն էր ։.
1985/1986
1985-1986 սեզոնի մեկնարկից առաջ «Նապոլին» սկսեց իր դիրքերն ամրապնդել՝ նոր խաղացողներ ներգրավելով։ Ակումբ եկան դարպասապահ Գարելան, «Վերոնայի» կազմում Իտալիայի չեմպիոն դարձած հարձակվող Ջորդանոն և կիսապաշտպան Ռենիկը։ Վերջին երկուսը թիմում հայտնվեցին Մարադոնայի հանձնարարականով ։ Մրցաշարում ակումբը գրավեց 3-րդ տեղը, ինչպես նաև, Մարադոնայի խփած միակ գնդակի շնորհիվ, սեփական դաշտում հաղթեց «Յուվենտուսին», որն այդ մրցաշարում պարտվեց ընդամենը երեք անգամ։ Նույն այդ տարում Մարադոնան խփեց իր ամենահայտնի գնդակներից մեկը՝ գրավելով «Վերոնայի»՝ նախորդ սեզոնի հաղթողի դարպասը. գնդակը վեր նետելով՝ Մարադոնան կտրեց-անցավ 40 մետր տարածություն՝ անցնելով դարպասից հեռացած վերոնյան թիմի դարպասապահ Ջուլիանո Ջուլիանիին ։
Նախընտրական խաղեր
Աշխարհի առաջնության ընտրական փուլը բաղկացած էր խմբային մրցաշարից։ Արգենտինայի հետ նույն խմբում էին Վենեսուելան, Կոլումբիան և Պերուն։ Արգենտինացիներն սկսեցին Վենեսուելայի հետ խաղով Սան Քրիստոբալում, ուր ժամանելուն պես վենեսուելացիներից մեկը վազեց Դիեգոյի մոտ և ոտքով խփեց նրա աջ ծնկին, ինչի պատճառով Մարադոնան ամբողջ գիշեր սառույցը ոտքին պառկած մնաց, իսկ առավոտյան դուրս եկավ խաղի և երկու գնդակ խփեց, իսկ նրա թիմը հաղթեց 3:2 հաշվով ։ Դրան հետևեցին ևս երեք հաղթանակներ, որոնք ավարտվեցին Պերուի կողմից պարտությամբ՝ 0:1 հաշվով։ Նույն այդ Պերուի հետ վերջին խաղն Արգենտինան խաղաց ոչ-ոքի՝ 2:2, և դուրս եկավ աշխարհի առաջնության եզրափակիչ։
Նախապատրաստություն
Արգենտինացիների՝ աշխարհի առաջնության նախապատրաստական խաղերն անհաջող ստացվեցին. հավաքականը ոչ-ոքի խաղաց Մեքսիկայի հետ, 0:2 հաշվով պարտվեց Ֆրանսիային, 1:0 հաշվով հաղթեց «Գրասխոպերին», 7:2 հաշվով՝ Իսրայելին և զրոյական ոչ-ոքի խաղաց «Ատլետիկո Խունիոր» ակումբի հետ։
Խաղերի այս շարքից հետո Բիլարդոն որոշեց արգենտինացիների խաղը «կառուցել» Մարադոնայի շուրջը։ Դա նրան դժվարությամբ տրվեց. Բիլարդոյին քննադատում էին բոլորը, նույնիսկ երկրի նախագահը, հիմնականում՝ արգենտինական ֆուտբոլի ավանդույթներից հրաժարվելու և վետերանների համար հավաքականի «դռները փակելու» համար։ Հասավ նրան, որ հարց բարձրացվեց Բիլարդոյին ազգային թիմի մարզչի պաշտոնից զրկելու վերաբերյալ։ Եվ միայն Մարադոնայի միջամտությունից հետո, ով ասել էր. «Եթե Բիլարդոն հեռանա, ես էլ կհեռանամ», որոշումը կասեցվեց ։ Դիեգոյի շուրջ խաղը կառուցելու նպատակով Բիլարդոն անձամբ ժամանեց Իտալիա, որտեղ խաղում էր Մարադոնան. «Ես կարող էի Մարադոնային պաշտոնական հրավեր և մինչև Մեխիկո ինքնաթիռի տոմս ուղարկել փոստով, բայց այդ դեպքում կստանայի ինձ օտար՝ «իտալական» Մարադոնային, իսկ ինձ պետք էր իմ գաղափարով տարված, իմ թիմի խաղացող իսկական արգենտինացի» ։ Մարադոնայի հետ անձնական զրույցի ժամանակ Բիլարդոն ասաց, որ դա կլինի նրա մրցարշավը, և Դիեգոյին առաջարկեց թիմի ավագի ժապավենը։ Նա ասաց Մարադոնային, որ նրա տեղը ոչ թե դաշտի կենտրոնն է, այլ՝ հարձակվողների թիկունքում, որտեղից նա կարող է ցանկացած ուղղությամբ գրոհ ձեռնարկել։ Բայց այս ամենը Բիլարդոն խոստացավ մի պայմանով. Մարադոնան հանուն ֆուտբոլի 30 օրով պետք է մոռանար ամեն ինչ, իր բոլոր հետաքրքրություններն ու սովորությունները։ Բիլարդոն նույնիսկ ստիպեց Մարադոնային երդվել, որ վերջինս չի խախտի ռեժիմը. «Ավելի վաղ՝ իմ ավագ դառնալուց առաջ, ինձ համար գլխավորը խաղում սեփական հնարավորությունները ցուցադրելն էր։ Այժմ գլխավորը ամբողջ թիմի խաղն է» ։ Ինքը՝ Բիլարդոն, միանգամայն վստահում էր Դիեգոյին. մասնավորապես, Դիեգոյի ցանկությամբ, ազգային հավաքականի կազմում չընդգրկեց վերջինիս հետ ընդհարված Ռամոն Դիասին ։ Դիեգոն հերքեց Դիասի մեղադրանքները՝ ասելով, որ ինքն անձամբ խնդրել է Բիլարդոյին՝ Դիասին հավաքական վերցնել, սակայն մերժվել է ։
Հավաքականի շատ խաղացողներ, այդ թվում՝ Դանիել Պասսարելլան՝ 1978 թվականի աշխարհի միակ չեմպիոնը հավաքականի կազմում, ինչպես նաև՝ ֆուտբոլի ֆեդերացիայի մի շարք պաշտոնյաներ, դեմ էին թիմի ավագի պաշտոնը Մարադոնային հանձնելուն։ Ինքը՝ Պասսարելլան կարծում էր, որ թիմի ավագն ինքը պետք է լիներ։ Հասավ նրան, որ Դանիելը, ստամոքսի խանգարում ստանալով, խուսափում էր դեղ ընդունելուց՝ վախենալով, որ Մարադոնան դեղի հետ գաղտնի դոպինգ կտա ։ «Ատլետիկո-Խունիորսի» հետ խաղից հետո Մարադոնան և Պասսարելլան ընդհարվեցին՝ փոխադարձ մեղադրանքներ հղելով։ Սակայն այն բանից հետո, երբ Դիեգոն պատմեց, որ Պասսարելլան հանդիպում է հավաքականի խաղացողներից մեկի կնոջ հետ, ամբողջ թիմը Մարադոնայի կողմն անցավ։ Պասսարելլան հեռացավ ազգային հավաքականի բանակից՝ չնայած պահպանեց հավաքականի՝ աշխարհի առաջնության հայտը ։