cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(5800) Պոլլոկ
(5800) Պոլլոկ (Pollock), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,097731 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5651 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6304 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1991,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180775 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,98° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անտոնին Մրկոսի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ջեյմս Մոնրո
Ընտանիք
Ջեյմս Մոնրոն ծնվել է 1758 թվականի ապրիլի 28-ին Վաշինգտոն Պերիշում (Վիրջինիա նահանգ, Վեսթմորլենդ շրջան) ոչ հարուստ պլանտատորի ընտանիքում։ Նրա ծնողներն ամուսնացել էին 1752 թվականին։ Ծնված հինգ երեխաներից չորսը ապրել էին մինչև հասուն տարիք։ Ջեյմսի հորական գծով նախապապը Ամերիկա էր գաղթել Շոտլանդիայից 17-րդ դարի կեսերին։
Կրթություն և զինվորական ծառայություն
Սովորել է բողոքական քահանա Արչիբալդ Քեմբելի մասնավոր դպրոցում, իսկ 16 տարեկանում՝ Վիրջինիայի նախկին մայրաքաղաք Ուիլյամսբուրգում գտնվող Վիլհելմի և Մարիայի քոլեջում։ 1775 թվականին, երբ սկսվել է հեղափոխական պատերազմը, Մոնրոն ներառվել է մայրցամաքային բանակի վիրջինյան գնդում և արդեն 18 տարեկանում ուներ սպայական կոչում։ Մասնակցել է Լեքսինգթոնի և Կոնկորդի ճակատամարտերին։ Հաջորդ տարվա գարնանը հեռացել է քոլեջից և ընդունվել մայրցամաքային բանակ։ 1778 թվականին ստացել է փոխգնդապետի կոչում։ 1780-1783 թվականներին Մոնրոն Թոմաս Ջեֆերսոնի ղեկավարությամբ սովորել է իրավագիտություն։
Ընտանիք
1786 թվականի փետրվարի 16-ին Ջեյմս Մոնրոն ամուսնացել է Էլիզաբեթ Քորթրայթի (1768–1830) հետ։ Ամուսնական արարողությունը տեղի է ունեցել Նյու Յորքում։ Ունեցել են երեք երեխա.
Մոնրոն իրականացրել է իր պատանեկան երազանքը՝ դառնալով լայնարձակ պլանտացիաների տեր։ Սակայն նրա ջանքերը գյուղատնտեսության մեջ ապարդյուն եղան։ Նրա շքեղ կենսաձևը հաճախ հասցնում էր գույքի վաճառման անհրաժեշտության՝ պարտքերը վճարելու համար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի նախագահներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պետքարտուղարներ Կատեգորիա:Վիրջինիայի նահանգապետներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Պաշտպանության նախարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա
Սոլնցևո (գյուղ, Ուստինովի շրջան)
Սոլնցևո (Сонцеве), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլնցևո գյուղում բնակվում էր 352 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Mattel Inc
Mattel Inc (nyse: MAT), ամերիկյան ընկերություն, որն արտադրում է խաղալիքներ, տեխնիկայի լայնածավալ մոդելներ, թողարկում է Բարբի, Monster High, Ever After High տիկնիկներ։ Ընկերության շտաբ-բնակարանը գտնվում է Էլ Սեգունդոյում՝ Կալիֆոռնիայում։
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1945 թվականին։ 1980-ականների սկզբին ընկերությունը թողարկել է խաղային բարձակներ։
Տնօրենների խորհրդի նախագահը Քրիստոֆեր Սինքլերն է։ Ընկերության հիմնադիրներն են Ռութ Հենդլերը, Էլիոթ Հենդլերը և Մեթսոն Հարոլդը։
Գործունեություն
Mattel-ն արտադրում է Բարբի, Monster High, Ever After High տիկնիկներ, Fisher-Price մանկական խաղալիքներ, Hot Wheels և Matchbox ապրանքանիշի խաղալիք ավտոմեքենաներ, American Girl բրենդի խաղեր ու գրքեր և (արտոնագրով) Sesame Street, Barney, Ֆերրարի ապրանքանիշի մանկական ապրանքներ։
Անձնակազմի քանակը 26 հազար մարդ է (2005 թվականին)։ Ընկերության վաճառքը 2008 թվականին կազմել է 5,92 մլրդ դոլար, զուտ շահույթը՝ 379,6 մլն դոլար։ Բարբի տիկնիկներն ապահովում են ընկերության վաճառքի մեկ երրորդը։
Նախատեսվում էր 2019 թվականի հունիսին վաճառքի հանել պրոթեզներով և հաշմանդամի սայլակով Բարբի տիկնիկներ։ Դրանց ստեղծման համար բրենդը միավորվել է Լոս Անջելեսի UCLA Mattel հիվանդանոցի բժիշկների և ինժեներների հետ, որոնք մասնագիտացած են առողջության առանձնահատկություններով մարդկանց համար մեխանիզմների արտադրության մեջ ։
Քննադատություն
Mattel ընկերությունը 2011 թվականին քննադատության թիրախ է դարձել «Գրինփիս» բնապահպանական կազմակերպության կողմից։ Վերջինս խաղալիքների արտադրողին մեղադրել է Բարբի տիկնիկների փաթեթավորման համար «Asia Pulp and Paper» ընկերության կողմից արտադրվող ստվարաթուղթն օգտագործելու մեջ՝ նշելով, որ այդ ընկերությունը ոչնչացնում է Ինդոնեզիայի արժեքավոր անձրևային անտառները, ինչը հանգեցնում է հազվագյուտ կենդանիների և բույսերի տեսակների անհետացմանը, ինչպիսիք են օրանգուտանը և սումատրական վագրը։ Ինդոնեզիան աշխարհում 3-րդ տեղն է զբաղեցնում ջերմոցային գազերի արտանետումների ծավալով, որոնք արձակվում են անտառների ոչնչացման և ճահիճների չորացման ժամանակ, ինչը կործանարար ազդեցություն է թողնում մոլորակի կլիմայի վրա ։
Դատական հայցեր
2011 թվականի օգոստոսին Լոս Անջելեսի դատարանը «Mattel»-ին մեղավոր է ճանաչել արդյունաբերական լրտեսության մեջ և պարտավորեցրել մանկական տիկնիկների արտադրության մեջ մրցակից «MGA» ընկերությանը վճարել 309 մլն դոլար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՆԱՍԴԱՔ-ում ցուցակված ընկերություններ Կատեգորիա:1945 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան ընկերություններ
Հարրի Քոնիք Կրտսեր
Հարրի Քոնիք կրտսեր (Harry Connick Jr., ), ամերիկացի դերասան, երգիչ (կուռք), ջազի դաշնակահար, բիգ-բենդի երգերի և կոմպոզիցիաների հեղինակ։ 1989-1998 թվականներին ակտիվորեն ելույթ է ունեցել որպես մենակատար և ջազ նվագախմբի ղեկավար, սվինգ ոճով ձայնագրել է մի քանի ալբոմ և ֆիլմերի սաունդթրեքներ, որի աշխատանքներին մասնակցել է գործիքավորող Մարկ Շայմոնը։ 90-ական թվականների վերջում կենտրոնացել է ֆիլմի աշխատանքների վրա։
Ստեղծագործություն
8 տարեկանից Նոր Օռլեանի ակումբներում սկսել է ջազ նվագել։
Նույն տարիքում մասնակցել է Նոր Օռլեանի ջազի փառատոնին։ 20 տարեկանը լրանալուց հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ արագ ձեռք է բերել տաղանդավոր ջազային կատարողի համբավ։ 1989 թվականին ռեժիսոր Ռոբ Ռայներն Հարրի Քոնիքին առաջարկել Է երաժշտություն գրել իր նոր ֆիլմի («Երբ Հարրին հանդիպեց Սալիին») համար։ Պատկերը դարձել է բեսթսելլեր, ալբոմը սաունդթրեքի հետ միասին երկու անգամ ճանաչվել է «պլատինե», իսկ Հարրին լավագույն տղամարդկային ջազային վոկալի համար ստացել է «Գրեմմի» հեղինակավոր երաժշտական մրցանակ։
Դա արդեն իսկական հաջողություն էր, բայց Քոնիքը չի սահմանափակվում «տաղանդավոր ջազ կատարողի» շրջանակներում և որոշում է իրեն փորձել ֆիլմում։ Հեռուստատեսությամբ նա առաջնաելույթ է ունեցել 1900 թվականի «Մեմֆիսյան գեղեցկուհին» ֆիլմում խաղացած դաշնակահարի գրեթե էպիզոտիկ դերով։ Ապա հաջորդել են ավելի լուրջ աշխատանքներ․ 1995 թվականի Սուգուրնի Ուիվերի հետ խաղացել է «Նմանակող» դետեկտիվում, իսկ 1996 թվականին՝ «Անկախության օրը» բարձր բյուջետային ֆանտաստիկ բեմադրությունում։
Ջազի շատ սիրահարներ Հարրի Քոնիքին համեմատում են Նաթ Քինգ Քոլի հետ, քանի որ երաժիշտը կատարելապես տիրապետում է թե՛ գործիքին, թե՛ ձայնին։ Մյուսները վիճում են՝ ապացուցելով, որ Հարրին շարունակում է Թոնի Բենեթի երաժշտական ավանդույթները, որոշները նրան անվանում են «երկրորդ Ֆրենկ Սինատրա»։
Ինչևէ, երաժշտական շրջանակներում գնահատել են կատարողի տաղանդը. 2004-ին «Only you» ալբոմի համար Հարրին ստացել է «Էմմի» մրցանակը և անվանվել «Ամերիկայի ամենահայտնի ջազային երաժիշտը»։
Վերջերս արևմտյան ԶԼՄ-ները լուրեր են տարածել այն մասին, որ երաժշտի և դերասանի կարիերայում նոր փուլ է նախատեսվում. Հարրին գլխավոր դեր է կատարելու Բրոդվեյի «The Pajama Game» մյուզիքլում։
Անձնական կյանք
1994 թվականի ապրիլի 16-ին Հարրի Քոնիք կրտսերը Սուրբ Լյուդովիկոս մայր տաճարում (Նոր Օռլեան) ամուսնացել է Victoria's Secret-ի նախկին մոդել Ջիլ Գուդեյսրի հետ, որը ծնունդով Տեխասից է։ Ջիլը քանդակագործ Գլենա Գուդեյսրի դուստրն է, որը ծնունդով Լաբբոկից է (Տեխաս) և ապրում է Նյու Մեքսիկոյի Սանտա Ֆեում։ Blue Light, Red Light (1991) ալբոմի «Jill» երգը նրա մասին է։ Նրանք ունեն երեք աղջիկ՝ Ջորջիա Թաթում (ծնված 1996 թվականի ապրիլի 17-ին), Սառա Քեյթ (1997 թվականի սեպտեմբերի 12) և Շարլոտա (ծնված 2006 թվականի հունիսի 26-ին)։ Քոննիկը կաթոլիկ է։ Ներկայումս երաժիշտը ընտանիքի հետ ապրում է ԱՄՆ-ի Կոնեկտիկուտ նահանգում՝ Նյու Քանանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ
Կուկլասե
Կուկլասե (Kuklase), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
Ծկղլուլեթի
Ծկղլուլեթի (წყლულეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Կուկլասե
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։
Ծկղլուլեթի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Կուկլասե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լեա Վերմելին
Լեա Վերմելին (Lea Wermelin, ), դանիացի կին քաղաքական գործիչ։ Քաղաքական գիտությունների թեկնածու։ Դանիայի Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ 2019 թվականի հունիսի 27-ից Ֆրեդերիկսենի աշխատասենյակում շրջակա միջավայրի հարցերով գործող նախարար՝ Մետե Ֆրեդերիկսենի ղեկավարմամբ։ 2015 թվականից դարձել է Ֆոլկետինգի (խորհրդարան) պատգամավոր ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1985 թվականի մայիսի 10-ին, Ռյոննե քաղաքում՝ Բալթիկ ծովի Բոնհոլմ կղզում։ Հայրը՝ Հանս Վերմելինը, տարրական դասարանների ուսուցիչ է (Hans Wermelin), իսկ մայրը՝ Բոդիլ Վերմելինը, բուժքույր է (Bodil Wermelin) :
2001-2004 թվականներին սովորել է Բորնհոլմի գիմնազիայում։ 2005-2011 թվականներին սովորել է Կոպենհագենի համալսարանում։ Ստացել է քաղաքական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 2009 թվականին Լունդի համլսարանում մեկ կիսամյակ քաղաքագիտություն է սովորել։
2004-2005-ական թվականներին դասավանդել է Ֆրեդրիկսբերգ քաղաքի Սյոնդերմարկ դպրոցում։ 2004-2006 թվականներին աշխատել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության երիտասարդ թևում։  2006-2008 թվականներին Դանիայի արտաքին գործերի նախարարությունում եղել է ֆոլկետինգի պատգամավոր Թոմաս Ադելսկովի օգնականը։ 2008 թվականին ստաժավորվել է Տանզանիայում՝ ժողովրդավարության զարգացման նախագծի շրջանակներում, 2008-2010 թվականներին՝ Դանիայի արտաքին գործերի նախարարությունում, 2010 թվականին՝ DR2 հեռուստաալիքում։ 2012-2015 թվականներին աշխատել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունում՝ որպես քաղաքագետ ։
2003-2004 թվականներին եղել է Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության երիտասարդ թևի խորհրդի անդամ, 2006-2010 թվականներին՝ նույն տեղում գործադիր կոմիտեի անդամ ։
2015 թվականի հունիսի 18-ի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով Բորնհոլմի ընտրատարածքում ընտրվել է սոցիալ-դեմոկրատների կուսակցության պատգամավոր։ 2016-2019 թվականներին նա ղեկավարել է ֆոլկետինգի հարկային կոմիտեն, եղել է էներգետիկայի, մատակարարման, կլիմայի, շրջակա միջավայրի և պարենի հարցերով կոմիտեի փոխնագահ։
2019 թվականի հունիսի 27-ին ֆրեդերիկսենի աշխատասենյակում ստացել է շրջակա միջավայրի հարցերով նախարարի պաշտոնը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Դանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Դանիացիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Մորթիների երկրում
«Մորթիների երկրում» (Le Pays des fourrures), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի գիտաֆանտաստիկ վեպը, որը ներառված է «Անհավանական ճանապարհորդություններ» շարքում։ Գրվել է 1873 թվականին։
22 (ալբոմ)
«22» — Miiisha ստուդիայում պաշտոնական լույս աշխարհն եկավ իրեն առաջին ալբոմը, որը դուրս է եկել 2011 թվականին։
Մորթիների երկրում
Հրապարակում
Առաջին անգամ հրապարակվել է «Magasin d’Education et de Récréation» ամսագրում 1872 թվականի մարտից 1873 թվականի կեսեր։ 1873 թվականի նոյեմբերին Մարկո Վովչեկի թարգմանությամբ հրատարակվեց նաև ռուսերեն լեզվով ։
Բովանդակություն
Գիրքը բաժանված է 2 մասի ու 47 գլխի ։
22 (ալբոմ)
Ալբոմի մասին
Սկավառակը տարբերվում է Սուրպովի հին աշխատանքներից։ «22» ակցենտը կատարված է տեքստի հեշտության և երաժշտության համար։ Միշան «22» ալբոմի մասին. «Իմ նոր երաժշտությունը իր մեջ ունի զվարճալի հոգի և նորարարական փոփ. Երբ տեքստը եղել էր ամեն ինչի հիմնական մասը, իսկ մնացածը միայն լրացուցիչ էր, մշակված է նրա համար, որպեսզի շեշտի ընդհանուր մթնոլորտը, որը ես ցանկանում էի ներկայացնել բառերով։ Հիմա տեքստը — ուղղակի սոլո գործիք է և առավել ևս։ Հին ժամանակներում բանաստեղծությունները դժվար էին և դիմակահանդես, իսկ հիմա հետաքրքրասիրության համար գնաց հակառակ ուղղությամբ, կատարեց մինիմալիզմ. ուղղակի պարային հաճույք» ։
Մորթիների երկրում
Բովանդակություն
Մաս առաջին
22 (ալբոմ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 ալբոմներ
Մորթիների երկրում
Բովանդակություն
Մաս երկրորդ
Սյուժեն
Գուդզոնովի ծովածոցի ընկերության հետախուզական խումբը լեյտենանտ Հոբսոնի գլխավորությամբ ֆակտորիա է նախաձեռնում Բաթերսթ քեյփում։ Սակայն շուտով հերոսները սարսափով հասկանում են, որ Բաթերսթ քեյփը հսկայական սառցաբեկոր է, որը վերջերս տեղի ունեցած երկրաշարժի հետևանքով մասնատվել ու դրեյֆում է օվկիանոսում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արկածային վեպեր Կատեգորիա:1873 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Վարդենիկ Ներքին (Չմշկածագի գավառ)
Վարդենիկ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք, Եփրատ գետի ձախ կողմում։
Մինչև 1930 թվականը գյուղը կոչվում էր Վարդենիկ Վարի։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 150 հայ բնակչով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գյուղն ուներ 2 ավերված եկեղեցիներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լիճ
Երկրագնդի ամենամեծ լիճը Կասպից ծովն է (մակերեսը՝ 371․000 կմ²), իսկ ամենախորը՝ Բայկալը (առավելագույն խորությունը 1620 մ է)։
Ըստ գոգավորությունների
Լճերը կարելի է դասակարգել ըստ նրանց գոգահովիտների առաջացման պատմության։ Օրինակներ՝
Հոսուն և անհոս լճեր
Լճերը լինում են հոսուն և անհոս։ Եթե լճից արտահոսում է գետ, ապա այդպիսի լիճը անվանում են հոսուն լիճ. հոսուն լճերից են` Բայկալը, Լադոգան, Օնեգան, Վիկտորիան, Մեծ լճերը, Սևանը և այլն։ Այն լճերից, որոնցից գետեր չեն ատահոսում։ Դրանց անվանում են անհոս լճեր. դրանցից են Կասպից, Արալյան, Բալխաշ, Չադ, Ուրմիա և այլն։
Սարևո
Սարևո (Сарево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Լիճ
Լճերի աղիություն
Լճի ջրի քիմիական բաղադրությունը որոշվում է մի շարք գործոններով` լճի մեջ մուտք գործող ջրի բաղադրությամբ, ջրի մուտքի և ելքի հաշվեկշռով, կենսական պրոցեսներով, լճի ավազանի ֆիզիկաաշխարհագրական պայմաններով և այլն։ Ցամաքում մակերևույթային ջրերը երկրի մակերևույթը լվանում են իրենց հետ դեպի լիճ տանելով զանազան լուծված նյութեր։ Եթե լիճը հոսուն է, ապա այդ նյութերի զգալի մասը հեռանում է հոսքի միջոցով, իսկ եթե անհոս է, ապա ամբողջությամբ մնում է լճի մեջ մեծացնելով աղերի քանակը։ Այդ պատճառով էլ հոսուն լճերը սովորաբար մեծ աղիություն չունեն։ Անապատային լճերը մեծ մասամբ աղի են, որովհետև գոլորշիացումը ինտենսիվ է։ Լճի մակարդակի տատանումները մեծապես ազդում են աղիություն համար։ Գարնանային ամիսներին բարեխառն գոտու լճերի մեծ մասում քաղցրահամ ջրի մուտքն ավելանում է, մակարդակը բարձրանում է, ուստի աղիությունը փոքրանում է, իսկ ամռան վերջին գոլորշիացման մեծացման շնորհիվ լճերում մեծանում է աղերի պարունակությունը, իսկ որոշ լճեր էլ ամառային ամիսներին իսպառ չորանում են` թողնելով իրենց տեղում աղի շերտ։ Տարբեր լճեր ունեն տարբեր աղիություն և տարբեր քիմիական բաղադրություն։ Լճերի աղիությունը տատանվում է 0.00001 ‰-ից մինչև 400 ‰-ի միջև։ Ըստ աղային կազմի լճերը լինում են`
Սարևո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի բնակավայրեր
Հոպե
Հոպե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։ Գտնվում էր գավառակի հարավ-արևմտյան մասում՝ Սղունդի գետաբերանի մոտ։
Լիճ
Լճերի աղիություն
Ըստ ջրի աղային պարունակության լճերը լինում են`
Հոպե
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ, քուրդ և ասորի բնակչություն ։
Լիճ
Լճերի աղիություն
Ռապայի մեջ հանդես եկող նյութերը շատ բազմազան են. բոլոր էլեմենտներն ու աղերը միատեղ են լուծված ջրի մեջ և նրանց միմյանցից դժվար է անջատել։ Պատկերն այլ է, երբ զանազան աղեր անջատվում են գերհագեցած լուծույթից որպես ինքնանիստ աղեր։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը նպաստում է ջրի լուծողականության մեծացմանը, հետևաբար ամռանը լճի ջուրն ունակ է իր մեջ լուծել ավելի շատ նյութեր, քան ձմռանը։ Ջերմաստիճանի նվազումը ստեղծում է մի վիճակ, երբ լուծված նյութերը հագեցնում են լուծույթը, որից հետո ավելցուկն անջատվում է ինքնանիստ աղերի ձևով։ Այս դեպքում աղերի անջատումն ընթանում է հերթականորեն` սկզբում անջատվում են կարբոնատները, այնուհետև` սուլֆատները, վերջում` քլորիդները, որի արդյունքում կարբոնատային լիճը վերածվում է սուլֆատայինի, իսկ վերջինս` քլորիդայինի։
Հոպե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Լիճ
Լճերի աղիություն
Աղերի աստիճանաբար նստեցումը լճերում ունի շատ կարևոր նշանակություն մարդու համար։ Աղահանքերում սովորաբար աղատեսակը հանդիպում է առանց խառնուրդի, ինչը մեծապես նվազեցնում է ադյունահանման ծախսերը։ Շատ լճերի հատակում ռապայի տակ նստած է մոխրագույն կամ սև տիղմ, հանքային ցեխ, ծծմբաջրածնի պարունակությամբ։ Տիղմի հանքային մասնիկներին գումարվում են նաև օրգանիզմների քայքայման հետևանքով առաջացած նյութերը։ Այդ տիղմերը հաճախ ունեն բացառիկ բուժիչ հատկանիշներ և օգտագործվում են բժշկության մեջ։
Լճերի գազային կազմ
Լճերի ջուրը պարունակում է գազեր` ազոտ, թթվածին, ածխաթթու, մեթան, ջրածին, ծծմբաջրածին և այլն։ Ազոտն ու թթվածինը մուտք են գործում անմիջապես օդից, իսկ մնացած գազերը կենսական գործընթացների արդյունք են։ Ամենից շատ թթվածին լինում է ջրի վերին շերտերում, որտեղից կոնվեկցիայի միջոցով անցնում է ներքին շերտեր։ Թթվածինը սպառվում է կենդանի օրգանիզմների կողմից և օքսիդացման պրոցեսների ժամանակ։ եթե լիճը ունենում է մեծ խարություն և կոնվեկցիան չի ընդգրկում ջրի բոլոր շերտերը, հատակում թթվածնի պարունակությունը չնչին է լինում։ Երբ լճի խոշոր շերտերում թթվածնի պարունակությունը բարձր է լինում, դա խոսում է ջրի ինտենսիվ ուղղաձիգ շրջանառության մասին։ Թթվածինը կարող է մուտք գործել լճի մեջ ոչ միայն անմիջապես օդից, այլ նաև ջրում ապրող օրգանիզմների լուսասինթեզի միջոցով։ Երբեմն լճի մեջ թթվածնի քանակը այնքան է շատանում, որ մի մասը ցնդում է օդի մեջ։ Տարվա տարբեր սեզոններում թթվածնի քանակը տարբեր է` կապված բույսերի ու ֆիտոպլանկտոնի վեգետացիայի հետ։ Լճերի «ծաղկման» ժամանակ թթվածինը լինում է գերհագեցած վիճակում, հասնում է 40մգ/լ-ի։ Սառցակալած լճերում ձմեռային ամիսներին ջրային օրգանիզմները աստիճանաբար սպառում են թթվածինը, իսկ պակասի դեպքում երբեմն սառույցի տակ ձկները մասսայաբար ոչնչանում են։
Լճի ջրում կա որոշ քանակի ածխաթթու գազ, որն ունի շատ կարևոր նշանակություն բուսական օրգանիզմների համար։ Քլորոֆիլի հատիկներում ածխաթթուն քայքայվում է` ածխածինն օգտագործվում է բույսերի մարմինը կառուցելու համար, իսկ թթվածինն անջատվում է որպես ազատ գազ։ Ածխաթթուն առաջանում է և շնչառության պրոցեսների, և օրգանական նյութերի անաերոբ քայքայման ժամանակ։
Լճերի հատակում օրգանական նյութերի քայքայման, ինչպես նաև որոշ բակտերիաների գործունեության հետևանքով անջատվում է ազատ ծծմբաջրածին, որը թունավոր է բոլոր տեսակի օրգանիզմների համար։ եթե լճի ջուրը բավարար շրջանառություն չունի, ծծմբաջրածինը կուտակվում է հատակում և արդյունքում խորը շերտերում օրգանիզմները ոչնչանում են։
Մեթանն ու ջրածինը կուտակվում են լճի հատակի տիղմի մեջ, որտեղ տեղի է ունենում օրգանիզմների անաերոբ քայքայում։
Լճերի օպտիկա
Լճի ջուրը լուսավորվում է արեգակի ուղիղ և ցրված ճառագայթների միջոցով։ Լճի մակերևույթին ընկած ճառագայթների մի մասը թափանցում է ջրի մեջ, մյուս մասը` անդրադառնում է։ Ջրի մեջ թափանցած ճառագայթները բեկվելով, ցրված վիճակում հասնում են որոշ խորության։ Լճի ջրերը լույսի նկատմամբ կիսաթափանցիկ մարմին են և միջին հաշվով մինչև 200 մ խորության տակ անզեն աչքով հնարավոր է նշմարել արեգակի լույսը։ Լույսի թափանցման համար նշանակություն ունի ճառագայթների անկման անկյունը։ Որքան այն մոտ լինի ուղղահայացին, այնքան կփոքրանա ճառագայթային անդրադարձումը։
Թափանցիկություն
Թափանցիկությունը համարվում է այն խորությունը, որի տակ 30 սմ տրամագծով սպիտակ սկավառակը անզեն աչքով երևում է ջրի մակերևույթից 2 մ բարձրությունից դիտելիս։ Այն պայմանավորված է լուսավորվածությամբ։ Որքան ջուրը վճիտ է, այնքան թափանցիկությունը մեծանում է։ Այս տեսակետից աչքի են ընկնում բարձր լեռնային լճերը, որոնց ջուրը վճիտ է։ Աղի ջրերն ունեն մեծ թափանցիկություն, որովհետև կախված նյութերը մեծ արագությամբ նստում են հատակին։ Ամենամեծ թափանցիկությունն ունեն Բայկալը (42մ), Տելեցկոյեն (22մ), Սևանը (21մ) և այլն ։ Որքան տիղմն ու օրգանական նյութերը շատ լինեն ջրավազանում, այնքան թափանցիկությունը փոքր կլինի։ Թափանցիկությունը լճի տարբեր մասերում և տարբեր սեզոններում տարբեր է։
Գույն
Յուրաքանչյուր ջրավազան ունի գույն, որը տարբերվում է ջրավազանի ջրի գույնից։ Ջրավազանի գույնը դիտում են լճափից, այն հիմնականում կապված է օդերևութաբանական պայմաններից։ Պարզկա եղանակի դեպքում լճի գույնը կապույտ է լինում, ամպամած եղանակի դեպքում` մոխրագույն և այլն։ Հեռվից դիտելիս լճի գույնը ավելի բաց է լինում, քան լճափի մոտ, որովհետև այնտեղից ավելի շատ բեկված ճառագայթներ են գալիս, իսկ լճափի մոտ լճի մակերույթին ուղղահայաց կամ մոտ անկյան տակ ընկած ճառագայթների մեծ մասը կլանվում է ջրի կողմից, հետևաբար` լճի գույնը որոշելու համար այն պետք է դիտել վերևից։ Լճերի ջրի գույները լինում են` կապույտ, կանաչավուն, դեղնավուն, շագանակագույն, կարմրավուն և այլն։ Որոշ լճեր գարնանը «ծաղկում են» այսինքն` նրանց մեջ ապրող բուսական օրգանիզմները ծաղկում են, ընդունելով տարբեր երանգներ։ Երբեմն այդպիսի լճերը արձակում են նույնիսկ կարմիր գույն։
Լուսարձակում
Լճերի օպտիկական հատկանիշներից է լուսարձակումը։ Երբեմն գիշերը լճի որևէ հատվածը մարդու աչքի համար տեսանելի է դառնում։ Այդ լույսն առաջանում է ջրի մեջ բնակվող կենդանի օրգանիզմների լուսարձակումից։ Լուսարձակող բակտերիաները համեմատաբար շատ են լինում ափամերձ ջրերում և գետաբերանների մոտ։ Լուսարձակում ունեն նաև բարձրակարգ ջրային օրգանիզմներից շատերը, ձկների որոշ տեսակներ։ Պարզկա օրերին լիճն ամենուրեք նույն գույնն ու լուսավորվածությունն չունի։ Հաճախ երևում են բաց մոխրագույն, կապտավուն կամ սպիտակ երանգներ։ Ակադեմիկոս Վ. Վ. Շուլեյկինի ուսումնասիրություններից պարզվել է, որ նախշերի առաջացումը կապված է մակերևույթային ակտիվ շերտի հետ։ Այդ շերտը գոյանում է և' ջրային օրգանիզմներից արտաթորությունից, և' նավերի կողմից թափվող զանազան նյութերից, յուղից։ Մակերևույթային ակտիվ շերտի ջրավազանների տարբեր մասերում տարբեր հաստություն ունի և նպաստում է ալիքների մարմանը, հետևաբար` այդ ալիքներից անդրադարձած լույսի ճառագայթները տարբեր երանգներ են ստանում։
Արհեստական լճեր
Երկրագնդում կան 10 հազար արհեստական լճեր, որոնց ընդհանուր տարածությունը մոտ 500 հազար քառակուսի կիլոմետր է։ Դրանցից ամենամեծը Գանայում գտնվող Ակոսոմբո ջրամբարն է Վոլտա գետի վրա. նրա տարածությունը հավասար է 8.5 քառակուսի կիլոմետրի ։
Լճերի նշանակություն
Լճերն ունեն տնտեսական խոշոր նշանակություն։ Նավերով մեծ լճերում փոխադրում են զանազան բեռներ։ Աղի լճերից արդյունահանում են կերակրի աղ։ Լճերը օգտագործվում են ձկներ, ջրային թռչուններ բազմացնելու համար։ Բացի այդ, լճերը խոնավացնում են օդը, իսկ նրանց ափերը հանդիսանում են հանգստի հիանալի վայրեր։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական աշխարհագրություն Կատեգորիա:Լճեր Կատեգորիա:Ջրային պաշարներ
Մաֆլար
Մաֆլար (նաև՝ Մափլար, Նափլար), նախկին բնակավայր Տավուշի մարզում՝ Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղի հյուսիսարևելյան հատվածում։ 1926 թվականին ունեցել է 182 բնակիչ, իսկ 1939 թվականին՝ 135 բնակիչ։
1940-ական թվականներին ապաբնակեցվել է։ Պահպանվել են շինությունների ավերակները, ավերակ եկեղեցին և գերեզմանոցը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տավուշի մարզի բնակավայրեր
Իվո Գարրանի
Իվո Գարրանի (Ivo Garani, ), իտալացի դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ինտրոդակկուայում՝ իտալական Աբրուցո նահանգում։ Հռոմում եղել է ինժեներական ֆակուլտետի ուսանող, որտեղ էլ սկսել է իր դերասանական կարիերան, սկզբում որպես սիրողական, իսկ 1943 թվականից՝ համագործակցելով Կրլո Թամբերլանիի հետ։
1950-ական թվականներին սկսեց աշխատել ֆիլմում, խաղալով գլխավոր և երկրորդական դերեր հայտնի իտալացի և օտարերկրյա ռեժիսորների ֆիլմերում, որոնցից են Ռոբերտո Ռոսսելինին («Գեներալ դելլա Ռովերե», 1959 թ.), Կարլո Լիձանին («Կուզիկ», 1960 թ. և «Վերոնսկի գործընթաց», 1962 թ.), Լուկինո Վիսկոնտին («Լեոպարդ», 1963 թ.), Աբել Գանսը («Սիրանո և դ’Արտանյան», 1964 թ.), Եժի Կավալերովին («Մադալենա», 1971 թ.)։
Նկարահանվել է խորհրդային ռեժիսորների նկարահանված ֆիլմերում։ Աշխատանքի հետ միասին խաղացել է շատ ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։
Ճըման
Ճըման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սրճարանի գիշերային տեռասը
Սրճարանի գիշերային տեռասը (Caféterras bij nacht, Terrasse du café le soir), նիդերլանդացի գեղանկարիչ Վան Գոգի կտավն է։ Նկարիչը այն վրձնել է Առլում 1888 թվականի սեպտեմբերին։
Վան Գոգի ստեղծագործությունների մեջ այս աշխատանքն ունի իր ուրույն տեղը։ Նրան հոգնեցրել է միօրինակությունը, և այն կտավում Վան Գոգը վարպետորեն հաղթահարում է այն։ Ինչպես նա հետո գրում է իր երբորը. «Գիշերը ավելի կենդանի և գույներով հարուստ է, քան ցերեկը: Հետաքրքիր յուրահատկությունն այն է, որ կտավը ստեղծելիս նկարիչը չի օգտագործել ոչ մի գրամ սև ներկ, ընդ որում, նրան հաջողվել է վարպետորեն պատկերել գիշերային երկինքը և աստղերի անհավանական փայլը։ Ըստ որոշ հետազոտողների՝ այս կտավը որոշ ազդեցություն ունի Լուիս Էյնքուիտինի «Դե Կլիշի ավենյուն երեկոյան» աշխատանքից ։
Վան Գոգը գրել է իր քրոջը.
Առլյան շրջանի հիմնական հատկանիշը համարվում է դեղինի մեծաքանակ օգտագործումը, որը ներկապնակում գերակշռում է այնքան պայծառ ու հագեցած տոներով, որքան Արևածաղիկներ կտավում. գույնը ստանում է հատուկ փայլ, կարծես դուրս է թռչում նկարի խորքից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1888 նկարներ Կատեգորիա:Վինսենթ վան Գոգի նկարներ Կատեգորիա:Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ
Վերխնեմուրսալյաևո
Վերխնեմուրսալյաևո (Верхнемурсаляево, Үргө Мөрсәләй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 152 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Արանտինա
Արանտինա (Arantina), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևելյան մարզում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3104 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 89,382 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 34,7 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է մարտի 1-ին։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի մարտի 1-ին։
Աշխարհագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մինաս Ժերաիս նահանգի բնակավայրեր
Էքվիլիբրիում
«Էքվիլիբրիում» (Equilibrium, ՝ հավասար, ՝ կշեռք), ամերիկյան արտադրության ֆիլմ-հակաուտոպիա։ Ֆինլանդիայում ֆիլմն ունեցել է Cubic, իսկ Ճապոնիայում՝ Rebellion (リベリオン) անվանումները։
Սյուժե
Իրադարձությւոնները տեղի են ունենում հորինված քաղաք Լիբրիայում, երրորդ համաշխարհային պատերմազմից հետո։ Ըստ համընդհանուր և իշխող գաղափարախոսության մարդկանց բոլոր դժբախտությունների պատճառը մարդկանց զգացմունքներն են և հույզերը, որոնք կարող են կործանել մարդկությանը։ Այն կանխելու համար մարդկանց ստիպում են կիրառել հույզերը ճնշող «Պրոզիում» պատրաստուկը, և ոչնչացնում են մարդկանց կողմից ստեղծված արվեստի գործերը, գրականությունը, որպեսզի դրանք մարդկանց մոտ զգացմունք և հույզեր չառաջացնեն։ ՝ Սակայն, մարդկանց մի որոշակի զանգված, համաձայն չլինելով այդ հանգամանքի հետ, ընդհատակ են անցնում և փորձում պայքարել գործող իշխանության և տիրող բարքերի դեմ։ Ընդդիմության դեմ պայքարելու համար իշխանության կողմից ստեղծվում է հատուկ «Տետրագրամմատոն» ստորաբաժաումը, որի նպատակն է դառնում ընդիմադիրների հայտաբերումն ու ոչնչացումը։ «Զգացմունքային հանցագործություն» կատարողներին կենդանի-կենդանի այրում են դրա համար նախատեսված վայրում։
Գլխավոր հերոսը՝ Ջոն Պրեստոն անվամբ (Քրիստիան Բեյլ) ստիպված է լինում իր իսկ ձեռքով սպանել իր ընկերոջը (Շոն Բին), քանի որ վերջինս հանցագործություն է կատարած լինում՝ կարդում է իր կողմից գտած, բայց չոչնչաչացրած բանաստեղծությունների գիրքը։
Այն իր ազդեցությունն է թողնում Ջոնի հոգեկան հավասարակշռության վրա, հատկապես այն բանից հետո, երբ պատահաբար կոտրում է պատրաստուկի ամպուլան, որից հետո նա ավելի ու ավելեի է խորանում զգացմունքերի մեջ։ Ջոնի վրա մեծ ազդեցություն է թողնում նաև դատապարտված Մերի Օ՛Բրեյնը, որի վրա սիրահարվում է և անկարող է լինում տանել վերջինիս մահապատիժը։
Սա պատճառ է հանդիսանում, որպեսզի Ջոնը միանա ընդդիմադիրներին։ Վերջիններս առաջարկում են Ջոնին սպանել առաջնորդին։ Նրան հաջողվում է թափանցել իշխանության կենտրոն, որտեղ պարզում է որ նրան ուղղակի օգտագործել են՝ ընդդիմության ոչնչացման նպատակով, իսկ առաջնորդը վաղուց է ինչ մահացել է, իսկ նրա տեղը փաստացի կառավարում է փոխ-կանցլերը։ Ջոնը սպանում է ղեկավարությանն ու Լիբրիայում հեղափոխություն է կատարվում։
Ակնարկներ
Ֆիլմում տարբեր ձևերով ակնարկվում են մի շարք դասական հակաուտոպիաներ. Ինչպես «451 աստիճան ըստ Ֆարենհայթի» վեպքում, ֆիլմում այրում են գրքեր և արվեստի այլ նմուշներ։ Հատկապես շեշտվում է Լեոնարդո դա Վինչիի Մոնա Լիզայի դիմանկարի այրումը։
«1984» վեպի նման, բնակիչներին հասարակական վայրերում անընդհատ քարոզվում է զգացմունքների վնասակարության, նույնանման երևույթների անհրաժեշտության մասին։
Հույզերը ճնշող «Պրոզիում» պատրաստուկի օգտագործումը ակնարկում է Օլդոս Հաքսլիի «Օ կուսական նոր աշխարհ» վեպը. որտեղ նույնանման ֆունկցիա է կատարում մեկ այլ պատրաստուկ։
Ֆիլմում կիրառվող «Պրոզիում» պատրաստուկը ամենօրյա կյանքում կիրառվող և սթրեսը վերացնող երկու պատրաստուկների (Պրոզակ, Վալիում) անվանումներից է ձևավորվել։
Լիբրիյի դրոշը նման է նացիստականին, իսկ Տետրագրամմատոնի նշանը կազմված է չորս «Т» տառերից, նմանվելոց քրիստոնեկան խաչին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա Կատեգորիա:2002 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Կուրտ Ուիմմերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր թմրանյութերի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ապագայում Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սարսափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռազմական ֆիլմեր
Գրենվիլ Լանգանրի
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 650 մարդ, բնակչության խտությունը` 122.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.32 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 418 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 340-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 340 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 310 անձ (158 տղամարդ և 152 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (16 տղամարդ և 14 կին)։ 78 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վաղ միջնադարի հայկական մշակույթ
Վաղ միջնադարի հայկական մշակույթ, հայ ժողովրդի պատմության միջնադարյան փուլում ձևավորված մշակույթ։ Վաղ շրջանում՝ Հայաստանում ավատատիրության հաստատման ու քրիստոնեության ընդունման ժամանակաշրջանում, Մեծ Հայքի թագավորության տարածքում զգալի է եղել ժամանակի Մերձավոր Արևելքի հզորագույն պետությունների՝ Բյուզանդական կայսրության և Սասանյան Պարսկաստանի ազդեցությունը։ Առաջինը պայմանավորված էր քրիստոնեության ընդունմամբ, երկրորդը՝ հայ-պարսկական դարավոր շփմամբ։
Վաղ միջնադարում՝ 5-7-րդ դարերում, հայ ժողովուրդը կորցրել էր իր պետականությունը (428 թվական), և Հայաստանը բաժանված էր երկու մասի՝ մարզպանական ու բյուզանդական։ Հայերի ինքնուրույնությունը սեփական հայրենիքում պահպանվում էր հայ հոգևորականության ու ազնվականության հովանավորությամբ։ Մշակույթի վերելքին մեծապես խթանել է հայ գրերի գյուտը։
Ծանոթագրություններ
մ
Սոֆյա Լասկարիդու
Սոֆյա Լասկարիդու (Σοφία Λασκαρίδου, ), հույն նկարչուհի և 20-րդ դարի ֆեմինիստուհի, Աթենքի գեղարվեստի դպրոց ընդունված առաջին կինը։ Նա հույն գրող Գրեգորիոս Քսենոպուլոսի վեպի հերոսոհու՝ Ստելլա Վիոլանտիի նախատիպն է։
Ընտանիք
Սոֆյա Լասկարիդուն ծնվել է 1882 թվականին Աթենքում, Հունաստանի մայրաքաղաքում հայտնի հարուստ ընտանիքում։
Նրա հայրը՝ լոնդոնցի մեծահարուստ վաճառական Լասկարիս Լասկարիդիսը  (1820-1899), ծնունդով Տրապիզոնից էր, իսկ նրա ընտանիքի արմատներով Բյուզանդական Լասկարիսների տոհմից։ Լասկարիդիսի ընտանեկան զինանշանի տակ գրված էր «մթությունից հետո լուսի հույս ունեմ» արտահայտությունը (μετά σκότους ελπίζω φως)։ Հայրը սովորել է Փարիզում և Լոնդոնում և առաջադեմ և լուսավոր անձնավորություն է եղել։ Լասկարիդիսը հույն դաստիարակ և փիլիսոփա Թեոֆիլուս Կաիրիսի ուսանողն ու հետևորդն է եղել։
Մայրը՝ Այկատերինա Լասկարիդիսը (օրիորդական անունը ՝ Քրիստոմանոս (1842-1916)) ծնվել է Վիեննայում, բայց ծագմամաբ այդ ժամանակ հունաբնակ, այժմ բուլղարական Մելնիկ քաղաքից էր, Վիեննայի և Մոսկվայի համալսարանների քիմիայի պրոֆեսոր և Աթենքի պետական ​​լաբորատորիայի հիմնադիր Անաստասիա Քրիստոմանոսի քույրը ։ Մայրը մեծացել էր Վիեննայում։ Հունաստան հասնելուն պես և 17 տարեկան հասակում նա ամուսնացել էր Լասկարիդիսի հետ։ Այկատերինա Լասկարիդիսը Հունաստանի կրթության պատմության մեջ նշվում է որպես երիտասարդ տիկնանց դպրոցի կազմակերպիչ (1864) և Ֆրիդրիխ Ֆրյոբելի մանկավարժական գաղափարների հետևորդ․ նա իր ողջ կարողությունը ծախսել է Հունաստանում Ֆրյոբելի մանկավարժական մեթոդների ներդրման վրա։ Այկատերինա Լասկարիդիսը, հետևելով իր ուսուցչի գաղափարներին, ստեղծել էր մանկապարտեզ (1897) և գրել է մանկական և մանկավարժական մի շարք գրքեր։
Լասկարիդիս զույգն ուներ 3 դուստր՝ Մելպոմենեն, Սոֆյան և Իրինան (1882-1958)։ Ավելի ուշ Իրինան նվիրվել է Հունաստանում կույրերի կրթությանը։ 1887 թվականին Լասկարիդիսը առանձնատնով մի ակալվածք է գնել այն ժամանակվա արվարձան Կալիտեյա քաղաքում՝ Իլիսոս գետի ափին։ Այսօր դա մեծ Աթենքի ամենաբազմաբնակ տարածքն է, սակայն այդ տարիներին Կալիտեյան աթենական ազնվականության սիրված հանգստավայրն էր։ Լասկարիդիսները հաճախ հյուրընկալում էին Աթենքի բարձր հասարակությանը։ Նրանց հաճախ այցելում էին Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I- ը և թագավորական ընտանիքի անդամները։
Վաղ տարիներ
Սոֆյայի նկարչական տաղանդը նկատվել է դեռևս մանկուց․ նա անընդմեջ նկարում էր և 14 տարեկանում «Արվեստասերների միության» շենքում ներկայացել է իր առաջին ցուցահանդեսով; Մալբերտով իր բազմաթիվ և մեծ հեռավորություններ կատարած արշավների արդյունքում հայրը ստիպված է եղել նրան տրամադրել հրացան՝ ինքնապաշտպանության համար։ Սոֆյայի որոշ կենսագիրներ նրան ներկայացնում են հենց այդպես՝ «մի ձեռքում հրացան, մյուսում՝ վրձին» բռնած տիկին։
Կրթություն
1900 թվականին Սոֆյան կրթության նպատակով վեց ամսով մեկնել է արտասահման։ Այդ ընթացքում եղել է տարբեր ցուցահանդեսներում, գեղանկարչության դասեր է վերցրել Ժյուլիանի ակադեմիայում, Ժան Ժոզեֆ Բենջամենի և Ժան Պոլ Լորանի արվեստանոցներում։ Հոր մահից հետո Սոֆյան գրանցվել է գեղարվեստի՝ «Արվեստասեր հասարակության իգական դպրոցում»։ Սակայն այդ դպրոցի մակարդակից բավարարված չլինելով՝ Սոֆյան Աթենքի գեղարվեստի դպրոց ընդունվելու ուղիներ է փնտրել։ Առաջին կինը, որը փորձել է այդ դպրոց ընդունվել եղել էր Թալիա Ֆլորա-Կարավիան, սակայն պահպանողական ղեկավարությունը նրան մերժել էր սեռի վրա շեշտադրում անելով։ 1901 թվականին Գեորգիոս I- ի հետ հանդիպման ժամանակ Սոֆյան խնդրել է նրա միջնորդությունը։ Սակայն, թույլտվությունը նա ստացել է միայն 1903 թվականին, ինչը բացասական է ընդունվել հասարակության պահպանողական շրջանակների և համակուրսեցիների կողմից։
Սոֆյան «Դպրոցն» ավարտել է 1907 թվականին։ 1908 թվականին ստանալով Բոզիոսի հիմնադրամի կրթաթոշակ՝ Սոֆյան մեկնել է Գերմանիա՝ ուսումը շարունակելու։ Սոֆյան հուլիսին բնապատկերային գեղանկարչություն է ուսանել Դախաու քաղաքում նկարիչ Վոն Հայեքի (Von Haieck) մոտ։ Մի քանի ամիսներ անց կրթությունը շարունակել է Մյունխենում, նկարիչներ Վ․ Թորի և Ս․ Հոլլոսիի մոտ (W. Thor, S. Hollosy)։ Սոֆյան միաժամանակ կոմպոզիցիայի դասեր է վերցրել «նկարիչների ասոցիացիայի տիկինների դպրոցում», Լեո Պուտցի և Մաքս Ֆելդաուերի ( Leo Putz, Max Feldbauer ) մոտ։ Սոֆյան մասնակցել է նաև Գերմանիայի մրցույթներին և մրցանակների արժանացել։ Սակայն 1910 թվականի սկզբին նկարչուհին հասկանալով, որ Մյունխենում այլևս սովորելու բան չունի, պատրաստվում էր մեկնել Փարիզ։ Այդ ուղևորությունը հետաձգել է և իր սիրած տղայի՝ Պերիկլիս Յաննոպուլոսի նամակից անհանգստացած վերադարձել Հունաստան ։
Անձնական կյանք։ Պերիկլիս Յանոպուլոս
Նախքան Աթենքի գեղարվեստի դպրոց ընդունվելը, իր նկարչական զբոսանքներից մեկի ժամանակ Սոֆյան ծանոթացել էր երիտասարդ գրականագետ և լրագրող Պերիկլիս Յանուպուլոսի հետ։ Այդ ծանոթությունը նրանց մեջ առաջացրել էր փոխադարձ սեր՝ «սեր առաջին հայացքից»։ Յանոպուլոսը հայտնի մտավորական էր և «հունական ոգու» նախանձախնդիր երկրպագու։ Լեզվի հարցում նա ավանդապահ էր և ավանդական կաթարևուսայի կողմնակից էր։ Յանոպուլոսը հավատում էր հելլենակենտրոն կրթության միջոցով հույն ազգի վերելքին և մերժում էր բոլոր օտար գաղափարներն ու սովորույթները։ Ժամանակակիցները Յանոպուլոսին նկարագրել են որպես գեղեցիկ տղամարդ և աշխարհիկ աթենացիների սիրելին։ Յանոպուլոսը երկու տարի ապրել էր Փարիզում՝ լինելով փարիզյան գրական և գեղարվեստական ​​շրջանակներում, ընկերացել էր Ժան Մորեասի հետ։ 1892 թվականին հոր մահը նրա համար նյարդային ցնցում էր եղել, և նրան հեռացրել իր փարիզյան ժամանցից։ Ութ ամսվա ընթացքում, երբ նա Լոնդոնում էր, ավելի մոտեցել էր սիմվոլիզմին, բայց սրվել էր նրա հոգեկան առողջությունը։
1893 թվականին Աթենք վերադառնալը նրան մեծապես օգնել էր վերականգնել հոգեկան անդորրը և արժանի տեղ գտնել Աթենքի հասարակության մեջ։ Այնուամենայնիվ, աթենացիներն անտեսում էին նրա «Նոր ոգու» (1906) և «Դեպի պան-հելլենիզմ ուղղված կոչերի» (1907) մանիֆեստները, որոնք նա բաժանում էր անվճար՝ իր ազգայնական գաղափարները տարածելու նպատակով։ «Հունական լույսի սիրահար» լինելով՝ նա այն փնտրում էր Աթենքի Ակրոպոլիսում և Աթենքի մերձակայքում զբոսնելիս։ Այդ զբոսանքներից մեկի ժամանակ էլ հանդիպել էր Սոֆյա Լասկարիդուին։
Յանոպուլոսը վտիտ ու բարձրահասակ Սոֆյա Լասկարիդուի մեջ գտել էր իր իդեալների մարմնացումը։ Սոֆյան կիսում էր «Հունական լույսի» նրա գաղափարները, իսկ բնության մեջ նրա աշխատանքը միասին ամենօրյա զբոսանքի պատճառ հանդիսացավ։ Բայց Սոֆյան ժամանակակից կին էր և նկարիչ դառնալու վճռական նպատակ ուներ։ Երբ Յանոպուլոսը խնդրեց նրան ամուսնանալ իր հետ, Սոֆյան հրաժարվեց։ Բայց նրանց հարաբերությունները շարունակվել են Աթենքի գեղարվեստի դպրոցում Սոֆյայի ուսման տարիներին։ Երբ Սոֆյան պատրաստվում էր մեկնել Գերմանիա, Յանոպուլոսը, իր հերթին, հրաժարվեց հետևել նրան՝ Արևմտյան Եվրոպայի մայրաքաղաքներն անվանելով « Էրեբուսի հետույքներ»։
Սոֆյայի կրթության ընթացքում նրանք շարունակել են նամակագրությունը։ Բայց մելամաղձությունը Յաննոպուլոսին հաղթել էր, և նա «կատարյալ ինքնասպանություն» էր գործել, քանի որ նա այն նկարագրել էր իր ընկերներին մի քանի տարի առաջ։ 1910 թվականի ապրիլի 8-ին Յանոպուլոսը, սպիտակ ձի նստելով, մտել էր ծով և, որոշ հեռավորություն անցնելով, կրակել իր գլխին ։
Ինքնասպանի մարմինը ալիքներն ափ էին հանել 10 օր անց։ Յանոպուլոսի վերջին նամակից անհանգստացած Սոֆյան Հունաստան վերադարձի ճանապարհին՝ գնացքում է իմացել իր սիրեցյալի մահվան մասին։ Հուղարկավորությունից մի քանի օր անց Սոֆյան նույնպես փորձել է ինքնասպան լինել, բայց մոր ժամանակին միջամտությամբ փրկվել է։
Սոֆյան մեկնել է Փարիզ՝ ուսումը շարունակելու։
Փարիզ
Փարիզում Սոֆյան՝ իր հույն ընկերուհի Լենա Սկորդելլիի հետ բացել է արվեստանոց, և շարունակել է կրթվել Գրանդ Շոմեր և Կոլարոսի ակադեմիաներում (1911-1912) և նկարիչներ Լ․ Սիմոնի և Օ․ Բոնասկայի մոտ (L.Simon և O.Bonaska ) (1910-1914)։ Փարիզում եղած տարիներին Սոֆյան իր աշխատանքերը ցուցադրել է Փարիզյան սալոններում և խմբային ցուցահանդեսներում։ Ջոսե Բելոնին (José Belloni, 1882-1965) 1911 թվականին Անկախների սալոնում (Salon des Indépendants) ցուցադրված հազար աշխատանքներից հիշատակում է քչերին, որոնց թվում Սոֆյա Լասկաիդուին և Մարի Լորանսենին։
1913 թվականին Բադեն-Բադենից գրած նամակում Սոֆյան գրել է․ «․․․ես մի քանի ամսով Փարիզ կվերադառնամ։ Հետո կգնամ Հունաստան։ Այնտեղ է իմ տեղը։ Այնտեղ պետք է ապրեմ և մեռնեմ» ։
Հունաստան
1916 թվականին Սոֆյա Լասկարիդուն մոր մահից հետո վերադարձել է Հունաստան և ղեկավարել է «Նախադպրոցական ուսուցիչների ուսումնարանը», որն իր ժամանակին հիմնադրել էր մայրը։ Սոֆյան այստեղ գծանկարչություն և գեղանկարչություն է դասավանդել 31 տարի։ Միաժամանակ գեղանկարչության մասնավոր դասեր է տվել։ 1951 թվականին լույս է տեսել նրա «Դպրոցական նկարչության և գեղանկարչության շարք» գիրքը, որտեղ ներկայացրել է դասավանդման իր համակարգը։
Սոֆյան շարունակել է նկարել և ցուցահանդեսների մասնակցել (1917, 1919, 1924, 1927)։ 1927 թվականի ցուցահանդեսում, որտեղ նա ցուցադրվում էր իր աշակերտների հետ միասին, նա ներկայացել է նաև իր մանկավարժական աշխատանքով։ Նկարչուհու աշխատանքների թեման ընդգրկում էր ժանրային տեսարաններ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ և բնանկարներ։ Նկարված թին իմպրեսիոնիզմի ոճով։
Սոֆյան իր նկարներին դիմոտիկ (հունարեն խոսակցական) վերնագրեր էր տալիս։ Ինչը նրան ներքաշել էր լեզվի խնդրի վեճի մեջ։ Ս. Դաֆնիսը գրել է, որ նա ավելի շատ հիանում է վերնագրերով, քան հենց Սոֆյայի նկարներով։ Միևնույն ժամանակ, կաթարևուսայի կողմնակիցները վրդովված էին նրա հայտարարությունից, որ պահպանողական լեզվով վերնագրերը սառն են դարձնում նկարների թեման։
1930 թվականից ի վեր նա հազվադեպ է մասնակցել ցուցահանդեսներին և ցուցադրել է հիմնականում անցած տարիների նկարները։ 1953 թվականին Սոֆյա Լասկարիդուն պարգևատրվել է Աթենքի Գիտությունների ակադեմիայի կողմից՝ հունական նկարչության մեջ ունեցած ավանդի համար։ 1955 թվականին Սոֆյան հրատարակել է իր ինքնակենսագրական «Իմ օրագրից։ Հուշեր ու մտքեր» գիրքը, որտեղ նա հիմնականում նկարագրում է Մյունխենի և Փարիզի ուսման տարիները։
5 տարի անց՝ 1960 թվականին, նա հրատարակել է «Իմ օրագրից. Լրացում․ մեծ սեր» գիրքը, որտեղ նա նկարագրել է իր սերը և Պերիկլես Յաննոպուլոսի հետ ունեցած հարաբերությունները։ Նրա սիրո պատմությունն այն էր, ինչը նկարիչը ցանկանում էր թողնել իրենից հետո։ Իր կյանքի վերջին տարիներին նա «ամբողջությամբ ապրում էր այս հետադարձ սիրո մեջ»՝ զղջալով իր սիրելիի մահվան համար։
Կյանքի վերջին տարիներին նկարչուհին ապրել է Կալիտեյայի իր տանը, մեկուսի կյանքով․ այցելուներ ընդունում էր միայն յուրաքանչյուր ամսվա առաջին կիրակի օրը։ Սոֆյա Լասկարիդուն մահացել է 1965 թվականի նոյեմբերի 13-ին ։
Սոֆյա Լասկարիդուի պատկերասրահ
Երկար տարիներ Լասկարիդների տունը, երբեմնի արվարձանային Կալիտեյա քաղաքում, այժմ մեծ Աթենքի ամենախիտ բնակեցված տարածքում, լքված էր։ Հարևանները երեխաներին վախեցնում էին նկարչի ուրվականով, որը գիշերը թափառում էր լքված տան շուրջը։ Հաշվի առնելով այն փաստը, որ տունը Կալիտեյայի առաջին շենքերից մեկն էր, կառուցվել է Էռնստ Ցlիլլերի նախագծով և կապված է եղել Լասկարիդիս ընտանիքի հետ, Կալիտեյայի քաղաքապետարանը որոշեց վերականգնել տունը։
Քննադատների և արվեստաբանների տեսակետներ
Արվեստաբան Քրիստինա Գրամատիկոպուլուն նկարչուհու մասին իր աշխատանքը վերնագրել է «Իրականությունից առասպել»՝ այն համարելով ամենաբնորոշ օրինակը հունական արվեստում։ Նա գրում է, որ Լասկարիդուի հիշատակը վառ է, չնայած նրա աշխատանքը երկար ժամանակ մոռացված է մնացել։ Արվեստաբանը գրում է, որ երբ նա «հրապարակ հանեց» Սոֆյայի 339 աշխատանքները՝ հայտնաբերելով նկարչի գաղտնի փորձերը կուբիզմի, աբստրակցիոնիզմի և սյուրռեալիզմի հետ, մշտապես շրջանառվում էր «սա այն Լասկարիդում չէ, որ ...» արտահայտությունը։
Սոֆյան հայտնի էր ոչ այնքան որպես նկարիչ, որքան որպես իր դարաշրջանի բարքերի հետ հակասության մեջ հայտնված անձ։ Նրա անհատականությունը, ի սկզբանե, իր ժամանակի լրագրողների և արվեստագետների հետաքրքրությունն էր շարժում, և նրանց այս հետաքրքրությունն այսօր էլ ազդում է նկարչի գնահատման վրա։ Աստիճանաբար անհատականությանն սկսեց ավելի ու ավելի մեծ նշանակություն տրվել, ինչի արդյունքում նկարչի աշխատանքներից հետաքրքրությունը տեղափոխվեց դեպի իրեն։ Նկարչի մահից 40 տարի անց նրա աշխատանքը ստվերում էր, մինչդեռ նա ինքնին հայտնի-առասպել է դարձել` հեռուստասերիալների, թատերական ներկայացումների, վեպերի և հոդվածների միջոցով։ Սոֆյայի դերն այս գործում առանցքային նշանակություն է ունեցել, քանի որ ինքնակենսագրականում Սոֆյան կենտրոնացել է իր կյանքի, այլ ոչ թե աշխատանքի վրա։
Գրամատիկոպուլուն նշում է, որ երբ Սոֆյան 19-րդ դարի վերջին մասնակցում էր ցուցահանդեսների, «միջին» հույն քննադատները պատրաստ չէին մոդեռնիզացիայի արմատական ​​դրսևորումներին, բայց պատրաստ էին ընդունել նրա «ավելի մեղմ» արտահայտությունը, որտեղ ոճը ազատ է, բայց թեման «անընթեռնելի» չէ, ինչը լիովին վերաբերում է Սոֆյայի ստեղծագործություններին ։
Չնայած մինչև 1907 թվականը քննադատները գրում էին, որ նրա աշխատանքն «ամենայն հավանականությամբ մոդեռնիստական է և շարքային հանդիսատեսի համար անսովոր», նրա նկարները հեշտությամբ վաճառվում էին։
Դ. Գալանիսը Սոֆիայի տեխնիկայի մասին խոսելիս ասում է, երբ «կիլոգրամներով դրված ներկը դուրս է գալիս կտավից, կյանք և ուժ է տալիս գործին»։ Սիմեոն Սավվիդիսը կարծում էր, որ Սոֆյայի ստեղծագործություններում կա «շատ պոեզիա»։ Թալիա Ֆլորան գրել է, որ Սոֆյայի աշխատանքները «ինքնատիպ էին և նա ճանաչվեց իմպրեսիոնիզմի ռահվիրա»։ Գործընկերներն անմիջապես են նկատել Սոֆյային և նրա աշխատանքում տեսել են տարրեր, որոնք հասարակության համար պարզ դարձան միայն 20-րդ դարի առաջին տասնամյակից հետո։
Գործունեության սկզբում նկարչուհին բնապատկերներ է նկարել։ Դա պայմանավորված էր ոչ միայն նրանով, որ նա բնակվում էր արվարձանային Կալիտեայում, այլև նրանով, որ նա սկսել էր նկարել նախքան նկարչական կրթություն ստանալը, որը բավարար կլիներ մարդկանց կառուցվածքին անդրադառնալու համար։
Այդ դարաշրջանում բնապատկերը կարևոր դերակատարում ուներ «հելլենիստականի» որոնման և հատուկ, հունական արվեստի ձևավորման գործում։ Սոֆյայի ժամանակակիցները հավատում էին, որ «հելլենիզմի» էությունը գալիս է հունական բնապատկերից՝ շլացնող լույս, որը չեզոքացնում է գրեթե բոլոր գույները և պարզեցնում ուրվագծերը։ Դարաշրջանի քննադատների համար հունական բնապատկերը կրում էր գաղափարական կշիռ և ներառում էր «հելլենիզմի անփոփոխ հոգին դարերի ընթացքում»։ «Հունական լույսը» ներկայացվում էր որպես առանձին սուբյեկտ՝ հատուկ խորհրդանշականությամբ։ Սոֆյային, որի արտահայտչամիջոցը հիմնականում լույսը և գույնն էր, հաջողվել էր որսալ այդ լույսը, որն աննկատ չմնաց.
Այս ճանաչումը մեծ կշիռ ուներ հատուկ՝ հունական արվեստի որոնման դարաշրջանում։ Քննադատները նշում էին, որ նկարիչների մեծ մասը սովորում էր արտերկրում և ընդունում էր հունական ավանդույթին և իրականությանը խորթ ձև։ Նրանք կարծում էին, որ անհրաժեշտ է բաց թողնել Արևմուտքը, քանի որ «Արևմուտքն արդեն կաթվածահար է, և այնտեղի մեկօրյա դպրոցները նորաձևություն են թելադրում»։
1908 թվականին նրա Գերմանիա մեկնելուց հետո թերթերն արևմտյան թերթերից վերատպել են Սոֆյայի հաջողությունների մասին զեկույցներ՝ չնայած նոր գեղարվեստական ​​շարժումների նկատմամբ իրենց ցուցաբերած զգուշավորությանը։ Երբ Սոֆյան վերադարձավ Հունաստան 1916 թվականին, նա արդեն ճանաչված նկարիչ էր։ Միջպատերազմյան շրջանում Սոֆյայի աշխատանքը քննադատները համարում են նախորդ դարաշրջանի արտահայտություն։
1927 թվականից հետո Սոֆյան անհատական ​​ցուցահանդես է կազմակերպել միայն 1952 թվականին։ Այս ժամանակահատվածում հասարակության հետաքրքրությունը նրա աշխատանքներից տեղափոխվել էր նրա կյանք՝ ստանալով առասպելական բնույթ։ Սոֆյայի նկատմամբ հետաքրքրությունը կրկին ի հայտ է եկել 1950-ական թվականներին։ Բայց դա ավելի շատ հետաքրքրություն էր նրա կյանքին և անցյալ դարաշրջանին, քան թե աշխատանքին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչներ Կատեգորիա:Հույն նկարիչներ Կատեգորիա:Կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Գրական հերոսների նախատիպեր Կատեգորիա:Ժյուլիանի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հույն ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Լասկարիսներ
Ստեպանովկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)
Ստեպանովկա (Степанівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։