cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ֆեն (Սոմի գավառ)
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 176 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 122-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 54: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,3 %: 122 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (62 տղամարդ և 40 կին): Գործազուրկ են եղել 20 անձ (8 տղամարդ և 12 կին): 54 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ելենա Մրոզովսկայա
Ելենա Լուկինիչնա Մրոզովսկայա (ծննդյամբ` Կնյաժևիչ, ), չեռնոգորյան ծագմամբ առաջին պրոֆեսիոնալ ռուս լուսանկարիչներից մեկը, մանկավարժ ։
Կյանք և կարիերա
Մրոզովսկու եղբայրը՝ Վլադիմիր Պավլովիչ Մրոզովսկին, եղել է մեխանիկ-ինժեներ և նկարիչ, իսկ նրա հորեղբայրը՝ Իոսիֆ Իվանովիչ Մրոզովսկին, 1915-1917 թվականներին եղել է Մոսկվայի ռազմական նահանգապետը ։ Մրոզովսկայան սկզբում աշխատել է որպես ուսուցիչ և վաճառող։ Եղել է սիրողական լուսանկարիչ։ 1892 թվականին ավարտել է ԿՌՏԸ–ին (Կայսերական ռուսական տեխնիկական ընկերություն) կից լուսանկարչության V բաժնի դասընթացները։ Նա ուսումն ավարտել է Փարիզում՝ Նադարի մոտ, որը հետաքրքրվում էր գեղարվեստական լուսանկարչությամբ ։ Վերադառնալով Սանկտ Պետերբուրգ` 1894 թվականին նա բացել է ստուդիա ։ 1897 թվականից Ելենան հանդիսանում էր Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսաստանի կանանց փոխադարձ բարեգործական ընկերությանը կից Կանանց լուսանկարչական ակումբի անդամ։ 1913 թվականին Մրոզովսկայայի ֆոտոստուդիան վերափոխվեց «Ռուս-սլավոնական կանանց գեղարվեստի և լուսանկարչութան Ելենա ստուդիա», որը հետագայում պետք է դառնար «Կանանց աշխատանքի տան» մի մասը։ 1920 թվականին նա բնակվում էր Սերովոյի շրջանում։ Մահացել է 1941 թվականին Ռեպինոյում ։
Ֆոտո
Մրոզովսկայայի լուսանկարների շարքում էին Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը, Մաթիլդա Կշեսինսկայան , Վերա Կոմիսարժևսկայան, Անաստասիա Վյալցևան և այդ տարիների այլ նկարիչներ, գրողներ և դերասաններ ։ 1896 թվականի սկզբին նրա կողմից կատարված Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի լուսանկարը, համարվում է կոնսերվատորիայի ամենավաղ շրջանի պատկերներից մեկը։ 1897 թվականին նրան անվանակոչեցին Կայսերական երաժշտական ընկերության պաշտոնական լուսանկարիչ ։ 1897 թվականին նա նվաճեց բրոնզե մեդալ Ստոկհոլմի միջազգային ցուցահանդեսում, իսկ 1900 թվականին Փարիզում անցկացվող Համաշխարհային ցուցահանդեսում, արծաթե մեդալ, 1898 թվականին մասնակցել է ԿՌՏԸ-ի հինգերորդ լուսանկարչական ցուցահանդեսին, 1905 թվականին Լիեժի համաշխարհային ցուցահանդեսին , և 1911 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի «Լուսանկարչական նորություններ» ամսագրի առաջին ցուցահանդեսին։ 1897 թվականին Ելենան արժանացավ «Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի լուսանկարիչ» պատվավոր կոչմանը։ 1903 թվականին Ելենա Մրոզովսկայան հրավիրվեց Ձմեռային պալատ՝ նկարելու Նիկոլայ II-ի արքունիքի կողմից կազմակերպված ամենաշքեղ տոնակատարությանը մասնակցող բարձր դասի անձանց։ Նա համարվում է Կայսերական տեխնիկական ընկերության լիիրավ անդամ։
Հավաքածուներ և ցուցանմուշներ
Նրա լուսանկարներից մեկը՝ 1903 թվականին Ձմեռային պալատում անցկացված պարահանդեսի ժամանակ արքայադուստր Օլգա Օրլովայի գլխազարդով գունավոր լուսանկարը գտնվում է Էրմիտաժի հավաքածուի մեջ ։ 2003 թվականին այն Էրմիտաժ է տեղափոխվել Լոնդոնի Սոմերսեթ հաուսից Սանկտ Պետերբուրգի երեքհարյուրամյակի տոնակատարություններին նվիրված շարժական ցուցահանդեսի ժամանակ ։ Նրա մեկ այլ գունավոր լուսանկարը՝ «Փոքրիկ աղջկա դիմանկարը», գտնվում է Մոսկվայի լուսանկարների տան հավաքածուի մեջ և ներկայացվել է Ամստերդամում 2013 թվականի սկզբին՝ Ռուսաստանի մշակույթի նախարարության կողմից կազմակերպված ցուցահանդեսի շրջանակներում ։ Մրոզովսկու շատ լուսանկարներ պահվում են Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի և Մոսկվայի Մ. Գլինկայի անվան երաժշտական մշակույթի թանգարանի հավաքածուներում։ Մի քանի լուսանկարներ էլ գտնվում են Ռուսաստանի գրականության և արվեստի պետական արխիվի հավաքածուներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կին լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային լուսանկարիչներ Կատեգորիա:19-րդ դարի կին արվեստագետներ Կատեգորիա:Խորհրդային մանկավարժներ
Էրվին Շրեդինգեր
<!-- ՇՐԵԴԻՆԳԵՐ, Շրյոդինգեր (Schrödinger), Էրվին (1887—1961), ավստրիացի ֆիզիկոս, քվանտային մեխանիկայի ստեղծողներից։ Ավարտել է Վիեննայի համալսարանը (1910)։ 1920-ից՝ Շտուտգարտի, 1921-ից՝ Բրեսլաուի (Վրոցլավ), 1921—1927-ին՝ Ցյուրիխի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցների, 1927-ից՝ Բեռլինի, 1933—1935-ին՝ Օքսֆորդի, 1936—1938-ին՝ Գրացի, 1938—1939-ին՝ Գենտի  համալսարանների պրոֆեսոր։ 1940-ից՝ Դուբլինի թագավորական ակադեմիայի պրոֆեսոր, ապա՝ իր հիմնադրած բարձրագույն հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն։ 1956-ից՝ Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աշխատանքները վերաբերում են մաթեմատիակական ֆիզիկային, հարաբերականության տեսությանը, ատոմի ֆիզիկային, կենսաֆիզիկային։ Ուսումնասիրել է բյուրեղային ցանցի տեսությունը, ստեղծել (1920) գույնի մաթեմատիկակն տեսությունը, որն ընկած է արդի գունաչափության հիմքում։ Շրեդինգերի կարևորագույն վաստակը ալիքայիև մեխանիկայի ստեղծումն է (1925-ի վերջ — 1926-ի սկիզբ)։ Ելնելով մատերիայի ալիքների մասին Լ․ դը Բրոյլի վարկածից՝ Շրեդինգեր ցույց է տվել, որ ատոմային համակարգերի ստացիոնար վիճակները կարող են դիտարկվել իբրև տվյալ համակարգին համապատասխանող ալիքային դաշտի սեփական տատանումներ։ Գտել է ոչ ռելյատիվիստական քվանտային մեխանիկայի հիմնական հավասարումը (Շրեդինգերի հավասարում) և տվել դրա լուծումը մի շարք մասնավոր խնդիրների համար։ Ապացուցել է ալիքային մեխանիկայի ու Վ․ Հայզենբերգի, Մ․ Բոռնի և Պ․ Յորդանի «մատրիցային մեխանիկայի» նույնականությունը։ Շրեդինգերի զարգացրած մաթեմատիկական ֆորմալիզմը և ներմուծած ψ ալիքային ֆունկցիան քվանտային մեխանիկայի և դրա կիրառությունների առավել ադեկվատ  մաթեմատիկական ապարատն են։ ՍՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1934)։ Նոբելյան մրցանակ (1933)։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ավստրիացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիրներ -->
Կամուրջ Կանայք
Պուէնտա-դե-լա-Մուխեր (կամուրջ Կանայք կամ Կանանց կամուրջ, Puente de la Mujer) — օղակաձև կամուրջ, կառուցված իսպանացի ճարտարապետ Սանտիագո Կալատրավայի նախագծով Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում։ Այս կառույցը Հարավային Ամերկիայում ձգվող Դոկ 3 (Dique 3)-ն է, որ միացնոմ է ոչ մեծ քաղաքային Պուերտո Մադերո Պյերինա Դալլասի (Рierina Dealessiy) և Մանուէլա Գորիտտի (Manuela Gorriti) փողոցները։
Պատմություն
Կամրջի կառուցման մտահղացումը պատկանում է Ալբերտո Գոնսալեսին, «Grupo Madero» ընկերության անդամ, ով այդ կառույցի շինարարության համար հատկացրել էր մոտ 6 մլն դոլար։ Նա ապագա կամրջի նախագիծը հանձնեց իսպանացի ինժեներ և ճարտարապետ Սանտիագո Կալատրավային։ Կամրջի կառուցման աշխատանքներն իրականացրել է «Urssa» ընկերությունը, որը մասնագիտացված էր «պողպատե կառույցների շինարարության մեջ և այն կատարվեց Բասկերի երկրի (Իսպանիա) Վիտորիա  (Vitoria) քաղաքում, քանի որ որ կամրջի շինարարության համար պահանջվող պողպատը Արգենտինայում չէր արտադրվում։ Կալատրավան կամրջի համար մշակել էր հատուկ ոճ. այն նման է զույգի, որ տանգո է պարում։ Կամուրջն իր անվանումն ստացել է ի շնորհիվ այն բանի, որ Պուէրտո Մադերոյի փողոցներից շատերն անվանակոչված էին հայտնի կանանց անուններով։ Կամրջի շինարարությունն սկսվեց  1998 թվականին, իսկ բացումը եղավ 2001 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։
Նկարագրություն
«Կանայք կամուրջը», 170 մ երկարությամբ և 6.20 մ լայնությամբ հետիոտնային է, բաժանված է երեք հատվածների` երկու կողմերում տեղակայված անշարժ (25 և 32.5 մ երկարությամբ)հատվածներ՝ ափերի երկայնքով, և մեկ մեխանիզմ` սպիտակ բետոնե ամրության վրա, որը երկու րոպե բացվում է՝ թույլ տալով լողացող նավերի անցումը ։ Այս մեխանիզմի հիմքը մետաղական «ասեղն» է, որը գտնվում է բետոնե միջուկի մեջ:«Ասեղ» -ի բարձրությունը մոտավորապես 34 մետր է։ կամրջի միջին հատվածին աջակցող մալուխները միացված են «ասեղին» 39° անկյան տակ։ Հատուկ ամրություններ են տեղակայված նաև ջրի մեջ, որոնք պահպանում են կամրջի հավասարակշռությունը։ Անհրաժեշտության դեպքում «ասեղը» պտտվում է և կամրջի միջին հատվածը 90°-ով պտտվում է ու նավերի համար ճանապարհ բացում ։ Համակարգչային համակարգը, որը գտնվում է կամրջի արևելյան մասում, թույլ է տալիս հարկ եղած դեպքում միացնել շրջադարձային մեխանիզմը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինայի կամուրջներ Կատեգորիա:Հետիոտնային կամուրջներ Կատեգորիա:Բուենոս Այրեսի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:2001 կառույցներ
Կամերունական արշավանք
Կամերունյան արշավանք, գաղութատիրական արշավանք, որը սկսվել է 1914 թվականի օգոստոսին և ավարտվել 1916 թվականի մարտին։ Պատերազմական գործողություններն ընթացել են Կամերունի գերմանական գաղութային թագավորության տարածքում ։
Կամերունական արշավանքն ավարտվեց Կամերունում գերմանական վարչակարգի անկումով. Կամերունը բաժանվեց բրիտանական և ֆրանսիական ազդեցության գոտիների, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ գաղութների։
Նախադրյալներ
Գերմանական Կամերունը հարավ-արևելքում սահմանակցում էր Բելգիական Կոնգոյին, հյուսիս-արևմուտքում՝ Բրիտանական Կամերունին, իսկ արևելքում՝ Ֆրանսիական հասարակածային Աֆրիկային։
Իսպանական Գվինեան շրջապատում էր Կամերունը երեք կողմերից, իսկ մի կողմից Գերմանիայի այս տարածքը ելք ուներ դեպի ծով։ 1915 թվականի կեսերին Կամերունի զինված ուժերում ծառայում էր 6000 մարդ։ Չնայած այս հանգամանքի՝ դաշնակիցների միացյալ ուժերը մի քանի անգամ գերազանցում էին այս թվին։ Հասարակածային Ֆրանսիայի կայազորներում կային 20 000 զինվորներ, իսկ Բրիտանական կայսրությանը ենթակա բանակն ուներ 7 550 զինծառայող։
Նախքան Առաջին աշխարհամարտն ու պատերազմի սկզբնական շրջանը
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո՝ 1914 թվականին, գերմանական գաղութային իշխանությունները հիշեցնելով 1878 թվականի Բեռլինի համաժողովի դրույթները, փորձում է համաձայնագիր կնքել Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի հետ, ըստ որի Աֆրիկայում կդադարեին իրականացվել ռազմական գործողություններ։
Սակայն դաշնակից ուժեր գերմանացիներին չընդառաջեցին։ Ֆրանսիան ցանկանում էր ետ վերադարձնել 1912 թվականի  մարտի 30-ին Ֆեսի պայմանագրով Գերմանիային անցած իր գաղութային տարածքները։ 1914 թվականի օգոստոսի 6-ին ֆրանսիական բանակը՝ Յոզեֆ Էմերիկի գլխավորությամբ արևելքից ներխուժում է գերմանական Կամերունի տարածք։ Սակայն նրանք կարողացան գրավել կամերունական մի քանի ճահճուտ տարածքներ, որոնց համար Գերմանական կայսրությունն ի սկզբանե չէր էլ բանակցել։
Օգոստոսի 25-ին բրիտանական կայազորները ներխուժեցին գերմանական Կամերունի տարածք։ Նրանք հարձակումները մշակել էին 3 տարբեր ուղղություններով։ Բրիտանացիներին հաջողվեց գրավել Կամերունի հյուսիսային հատվածը, սակայն սա բրիտանացիների վերջին ռազմական հաջողությունն էր արշավանքի շրջանակներում։ Նշանակոնգեի ճակատամարտում բրիտանացիները պարտվեցին և արշավանքն ավարտվեց։
1914 թվականի սեպտեմբերին դաշնակիցները հարձակում գործեցին ծովից՝ հրետակոծելով Կամերունի մի շարք քաղաքներ, որոնք գտնվում էին ծովի ափին։ Շուտով բրիտանական և ֆրանսիական ուժերը գրավեցին Կամերունի գերմանական ափը։ Սեպտեմբերի 21-ին ֆրանսիական զորքերն ափ իջան Կամերունում։ Սկսվեցին թեժ մարտեր անգլո-ֆրանսիական կորպուսի և գերմանական ուժերի միջև։
Արշավանքի ընթացք և ավարտ
Գերմանական զորքերը 1915 թվականին ստիպված եղան նահանջել երկրի լեռնային շրջանները։ Առաջ եկավ երկրի մայրաքաղաքի տեղափոխման խնդիրը։ Գարնանը գերմանական զորքերը ի վիճակի չեղան հակահարված տալ Անտանտի ուժերի շարունակական հարձակումերին։
1915 թվականի հունիսին Մեծ Բրիտանիան Գարոուայի երկրորդ ճակատամարտում անգլիացիները ջախջախեցին գերմանացիներին։ Անգլիացիները հաջողության հասան նաև Հյուսիսային Կամերունի գրավմանն ուղղված մյուս մարտերում և կարողացան վիրավորել գերմանացիների հրամանատարին։ Շուտով Կամերունում հորդառատ անձրևներ սկսվեց, որն անհնարին դարձրեց մարտերի շարունակումը։ Եղանակի բարելավվելուց հետո բրիտանացիները վերսկսեցին իրենց ճնշումները։
1915 թվականին Կամերունի հյուսիսային մասը գտնվում էր Միացյալ Թագավորության վերահսկողության տակ, իսկ մյուս հատվածը բելգիացիների և ֆրանսիացիների ձեռքում էր։
1916 թվականին Կամերունի զորքերի հրամանատար նշանակվեց Կառլ Զիմերմանը։ Շուտով դաշնակիցները գրեթե ամբողջությամբ իրենց հպատակեցրեցին Կամերունը և Զիմերմանը ստիպած եղավ հրամայել իր զորքերին, որպեսզի փախուստի դիմեն հարևան Գվինեա, որը գտնվում էր Իսպանիայի տիրապետության տակ։ Գերմանական կայազորների մի մասն էլ դուրս եկավ ազատ ծով և հասավ Հոլանդիա և Գերմանիա։ Զիմերմանը տեղափոխմեց Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդ և իր հետագա կյանքը շարունակեց այնտեղ։
Ետպատերազմյան Կամերուն
1916 թվականի փետրվարին Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան համաձայնության են եկել՝ Կամերունի բաժանման վերաբերյալ։ Ժամանակավոր սահմանագծի դերը ստանձնել է Պիկոն։
Բաժանման արդյունքում Մեծ Բրիտանիան ստացել է Գերմանական Կամերունի տարածքի մեկ հինգերորդը։ Այդ տարածքների վրա ստեղծվել է Բրիտանական Կամերունի գաղութային տերությունը։ Մնացած բոլոր կամերունյան հողերն անցել են Ֆրանսիային։
1960 թվականին Ֆրանսիան անկախություն է շնորհել Կամերունին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Կամերունի պատմություն Կատեգորիա:1916 հակամարտություններ
Արս (Շարանտի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 722 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.40 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 457 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 342-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 115։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 342 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 318 անձ (166 տղամարդ և 152 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (12 տղամարդ և 12 կին)։ 115 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
1300 կապրալներ
1300 կապրալներ (1300 каплара), Սերբիայի Թագավորության բանակի կրտսեր սպաների ջոկատի հավաքական անունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Ջոկատը օգնության է ուղարկվել սերբական առաջին բանակին Կոլուբարայի ճակատամարտին։ Նրա կազմի մեջ մտել են սերբական ռազմական ուժերի ապագա պոտենցիալ ղեկավարները։
Նախապատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո սերբ շատ ուսանողներ ու դպրոցականներ ստիպված էին դադարեցնել ուսումը և մեկնել գերագույն հրամանատարության շտաբ ենթազորամասերում ընդգրկվելու համար։ Կամավորներից մի քանիսը հայտնվեցին Սկոպյեի ռազմական դպրոցում, որտեղ էլ սկսել են ուսումնասիրել ռազմական գործը։ Ուսումնական պլանը չէր ենթադրում կուրսանտների մասնակցությունը ռազմական գործողություններին։
Կոլուբարայի ճակատամարտի մասնկցություն
Դեկտեմբերի 2-ին ավստրո-հունգարական զորքերը մտնում են Բելգրադ` վստահ լինելով, որ Սերբիան շուտով կստորագրի կապիտուլյացիայի ակտը և դուրս կգա խաղից։ Սերբական բանակը նահանջում է` գրեթե ամբողջովին բարոյալքված և հույս չունենալով Անտանտի դաշնակիցների օգնության վրա։ Ավստրո-հունգարացի զինվորները ամբողջ օրվա ընթացքում թալանի են մատնում քաղաքը և բռնանում բնակիչների վրա։ Նրանք վստահ էին, որ շուտով կգրավեն Նիշը և Կրագուևացը։
Հարավային կողմից 16-րդ կորպուսը Պոժեգ-Ուժիցայի ուղղությամբ և հյուսիսից 15-րդ կորպուսը Սուվոբոր ուղղությամբ դեկտեմբերի 3-ին սերբական բանակի կազմում Ժիվոին Միշիչի և Ռադոմիր Պուտկինի գլխավորությամբ անցնում են հարձակման։ Կենդանի ուժի պակասը սերբերը լրացնում են ռազմական դպրոցների 1300 կուրսանտներով, որոնք շտապ օգնության են հասնում Սկոպյեից։ Ռազմական ուսումնական հաստատություներ ընդունվելիս այս երիտասարդները միանգամից ստացել էին կապրալի կոչում, այստեղից էլ` ջոկատի անվանումը ։ Կոլուբարայի ճակատամարտում զոհվում են նրանցից 400-ը, սակայն սերբերին հաջողվում է հետ մղել ավստրո-հունգարական ուժերը և ետ գրավել Բելգրադը ։ Կոլուբարայի հաղթանակը Սերբիայի ամենամեծ ու կարևոր հաղթանակներից մեկն էր Առաջին համաշխարհային պատերազմում։
Հիշատակ
Սերբիայի մշակույթում 1300 կապրալները խորհրդանշում են սեփական զոհողության գնով հայրենիքի և հարազատ ժաղովրդի ազատության ձեռքբերումը։ Նրանց հիշատակը անմահացվել է շատ քաղաքներում. Բելգրադում, Բանյա Լուկայում կան 1300 կապրալների փողոցներ։ Բելգրադում նրանց անունով դպրոց կա, իսկ Ռայաց բարձունքին կանգնեցվել է հուշարձան։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմն ըստ երկրի
Ալեքսանդր Կարպինսկի
Կարպինսկի Ալեքսանդր Պետրովիչ, ռուս խորհրդային երկրաբան, հասարակական գործիչ։
1866 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի լեռնային ինստիտուտը։ 1877-1896 թվականներին՝ նույն ինստիտուտում պրոֆեսոր։ Ակտիվորեն մասնակցել է երկրաբանական կոմիտեի կազմակերպմանը (1882), աշխատել որպես ավագ երկրաբան, տնօրեն (1885-1903) և պատվավոր տնօրեն (1903-1929)։ 1917 թվականին Կարպինսկին ընտրվել է Պետերբուրգի ԳԱ նախագահ և մեծ դեր խաղացել ԳԱ վերակառուցման ու երկրի արտադրողական ուժերի ուսումնասիրության հարցում։ Կազմել է Ուրալի և ՍՍՀՄ եվրոպական մասի երկրաբանական քարտեզները։ 1900 թվականին, Փարիզում, 8-րդ Միջազգային երկրաբանական կոնգրեսում հանդես է եկել ապարների դասակարգման և անվանակոչման սկզբունքների մասին զեկուցումով։ 1899-1936 թվականներին եղել է Համամիութենական միներալոգիական ընկերության նախագահ։ ՍՍՀՄ ԳԱ 1946 թվականին սահմանել է Կարպինսկու անվան մրցանակ և ոսկե մեդալ երկրաբանության բնագավառի ակնառու աշխատությունների համար։ Կարպինսկու անվամբ են կոչվում քաղաք Սվերդլովսկի մարզում, Պարամուշիր կղզու (Կուրիլյան կղզիներ) հրաբուխը, ՍՍՀՄ ԳԱ Լենինգրադի երկրաբանական թանգարանը։ Թաղվել է Կարմիր հրապարակում, Կրեմլի պարսպի մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային երկրաբաններ Կատեգորիա:1847 ծնունդներ Կատեգորիա:1936 մահեր Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Ռուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս հնէաբաններ
Սկառնաֆիջի
Սկառնաֆիջի (Scarnafigi), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1984 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 30 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Շուրովկա (գետ)
Շուրովկա (Шунушера), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մալայա Յուրա գետի ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 29 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Կարտինգ
Կարտինգ, քարթինգ (karting), մրցարշավ առանց կախոցների փոքր ավտոմոբիլներով՝ կարտերով։ Կարտինգի երթուղիներն աչքի են ընկնում տարբեր շառավիղների մեծ թվով աջ և ձախ ոլորապտույտներով։ Երթուղու երկարությունը պետք է լինի 600—1200 մ, լայնությունը՝ 8—10 մ, ուղիղ հատվածների երկարությունը՝ 100 մ։
Կատեգորիա:Ավտոսպորտ Կատեգորիա:Ամերիկյան հայտնագործություններ
Ֆլոկուր
Ֆլոկուր (Flaucourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 333 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.24 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.36 կմ² տարածք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 212 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 149-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %: 149 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 125 անձ (68 տղամարդ և 57 կին): Գործազուրկ են եղել 24 անձ (10 տղամարդ և 14 կին): 63 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Օնակ սյուր Շարանտ
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 623 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.71 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.79 կմ² տարածք:
Բնակավայրը ստեղծվել է 2017 թվականի հունվարին` Օնակ, Բայե և Շենոմե համայնքների միավորման արդյունքում:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:2017 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բաշկիրական ձի
Ձիերի բաշկիրական ցեղ, ձիերի ցեղ, որ տեղաբնիկ է Հարավային Ուրալում՝ Ռուսաստանի Դաշնության կազմի մեջ մտնող Բաշկորտոստանի Ինքնավար Հանրապետությունում
Պատմություն
Ձիերի բաշկիրական ցեղի տնտեսական առավելությունները կարևորվել են սկսած 19-րդ դարի սկզբից։ Այդ ձիերն արդյունավետորեն օգտագործվել են 1812 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտի զորքերի դեմ ռուսների մղած հայրենական պատերազմի ընթացքում։ Միջոցներ են ձեռնարկվել դրանց ավանդական հատկությունները բարելավելու ուղղությամբ, և այդ նպատակով դեռևս 1845 թվականին ստեղծվել են մասնագիտացված ձիաբուծարաններ, տոհմաբուծական կենտրոններ, որոնցից ամենախոշորը ներկայումս գտնվում է Բաշկորտոստանի մայրաքաղաք Ուֆայում ։
Խորհրդային տարիներին բաշկիրական ձին խաչասերել են ԽՍՀՄ-ում ձիերի բուծվող այլ ցեղերի ձիերի հետ (ռուսական ծանր բեռնակիր, ղազախական, յակուտական և այլն)։ Ներկայումս տարբերակում են բաշկիրական ձիերի երկու տարատեսակ. փոքրամարմին, թեթև տեսակը օգտագործվում է սարերում, որպես արշավաձի, համեմատաբար ծանրամարմին տեսակը՝ բեռներ փոխադրելու, գյուղատնտեսական աշխատանքներ կատարելու նպատակով։ Այս ցեղի ձիերը, որպես կանոն, տոկուն են, եղանակային դժվարին պայմաններին դիմակայող, առույգությունը տևական ժամանակ պահպանող, կերի հարցում էլ քմահաճ չեն։ Բացի այդ, համեմատաբար շատ են տալիս կաթ, որը բաշկիրներն օգտագործում են կումիս պատրաստելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բաշկորտոստան
Լյուդմիլա Արխարովա
Լյուդմիլա Արխարովա (Людмила Дмитриевна Архарова, ), կինոյի և թատրոնի խորհրդային և ռուս դերասանուհի։
Կենսագրություն
Լյուդմիլա Արխարովան ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 15-ին Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի Կլիշևա գյուղում (Զաբոլոտևսկոե գյուղական բնակավայր)։ 1968 թվականին փորձել է ընդունվել Շչուկինի թատերական ուսումնարան, որտեղ նրան նկատել է ռեժիսորի օգնականներից մեկը։ Արդյունքում, Լյուդմիլա Արխարովան նկարահանվել է Ստանիսլավ Ռոստոցկու «Կապրենք մինչև երկուշաբթի» ֆիլմում, որտեղ մարմնավորել է դպրոցական Նադիա Օգարիշևայի դերը։
Մահացել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, կարճ հիվանդությունից հետո ։
Անձնական կյանք
1978 թվականին ամուսնացել է երաժիշտ Սերգեյ Իվանենկոյի հետ։ 1983 թվականի հոկտեմբերի 10-ին զույգը դուստր է ունեցել՝ Վիկտորյա Իվանենկոն։ Լյուդմիլա Արխարովան և Սերգեյ Իվանենկոն ամուսնալուծվել են 1990 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ
Պրատս դե Լյուսանես
Պրատս դե Լյուսանես  (Prats de Lluçanès, Prats de Llusanés), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Օկոնա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13,8 կմ²։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 2709, խտությունը՝ 201,49 մարդ/կմ² ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Ժերարդ Բերեթ
ժերար Բերեթ (Gerard Barrett, ), իռլանդացի ռեժիսոր ։ Նա հայտնի դարձավ այն ժամանակ, երբ շահեց Rising Star մրցանակը 10-th Irish Film & Television Awards֊ին, իր առաջին ֆիլմի՝ «Փիլգրիմ Հիլ»֊ի համար ։ Նա նաև հայտնի է «Glassland» ֆիլմում խաղացած Ջեք Ռեյների դերով, ով փորձում էր փրկել իր մորը՝ Թոնի Քոլեթին ։
2015 թվականին Բերեթը նկարահանում է «Ուղեղը կրակում» ֆիլմը, որը հիմնված է համանուն վեպի վրա։ Ֆիլմի գլխավոր դերում է Քլոյե Գրեյս Մորեցը, իսկ պրոդյուսերը՝ Շարլիզ Թերոնը։ Նկարահանումները տեղի են ունենում Նյու Յորքում և Կանադայում ։
Բերեթն իր կրթությունը ստացել է Լիսթաուելի Սուրբ Մայքլի քոլեջում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Իռլանդացի սցենարիստներ
Ֆլեր (Սոմի գավառ)
Ֆլեր (Flers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.36 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.27 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 96 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 68-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,8 %: 68 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 59 անձ (31 տղամարդ և 28 կին): Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին): 28 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իրանական Քուրդիստան
Իրանական Քուրդիստան (քրդ․՝ کوردستانی ئێران Kurdistanî Iran)՝ Իրանի այն հատվածի ոչ պաշտոնական անվանում, որը բնակեցված է հիմնականում քրդերի կողմից։ Տարածաշրջանը սահմանակից է Թուրքիային և Իրաքին, իր մեջ է ներառում Արևմտյան Ադրբեջանի արևմտյան և հարավային հատվածները (1,5 մլն), Քուրդիստանը (1,2 մլն), Քերմանշահը (1 մլն), Իլամը (0,1 մլն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրանի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Քուրդիստան Կատեգորիա:Բաժանված տարածաշրջաններ
ԽՍՀՄ երիտասարդական կազմակերպությունների կոմիտե
ԽՍՀՄ երիտասարդական կազմակերպությունների, ԵԿԿ (Комитет молодёжных организаций СССР, КМО СССР), խորհրդային շրջանի երիտասարդության հասարակական կազմակերպություն։ Հիմնադրվել է 1956 թվականին (1941—1956 թվականներին՝ Խորհրդային երիտասարդության հակաֆաշիստական կոմիտե)։ Սեփական պնդմամբ, խնդիրն է եղել զարգացնել և ամրապնդել երիտասարդական կազմակերպությունների բարեկամությունը, համագործակցությունն ու փոխըմբռնումը արտասահմանյան ազգային երիտասարդական և ուսանողական միությունների, ինչպես նաև տեղական ու միջազգայիև երիտասարդական կազմակերպությունների հետ։ Միավորում էր երիտասարդության հասարակական, արհմիութենական, մարզական, մշակութային և այլ կազմակերպություններ։ Մշտական ներկայացուցիչներ ուներ Ուսանողների միջազգային միության քարտուղարությունում և Դեմոկրատական երիտասարդության համաշխարհային ֆեդերացիայում։ ԽՍՀՄ վարչատարածքային միավորներում (միութենական հանրապետություններ, երկրամասեր, և մարզեր) կային տեղական երիտասարդական կազմակերպություններ։
Խորհրդային Հայաստանում ԵԿԿ գործել է 1957 թվականից, 1975 թվականին կապ է պահպանել արտասահմանյան 100 (որից 68-ը՝ սփյուռքահայ) երիտասարդական (մարզական, մշակութային և այլն) կազմակերպությունների հետ։
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո լուծարվել է։
Կատեգորիա:Կազմակերպություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կազմակերպություններ
Դադի Ֆրեյր Պետուրսոն
Դադի Ֆրեյր Պետուրսոն (Daði Freyr Pétursson), հայտնի է նաև որպես Daði Freyr կամ Daði, ), իսլանդացի երաժիշտ, որն ապրում է Գերմանիայի Բեռլին քաղաքում։ Նա իր Gagnamagnið խմբի հետ ներկայացրել է Իսլանդիան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին՝ «Think About Things» երգով։
Վաղ տարիներ
Դադին ծնվել է Ռեյկյավիկում, բայց տեղափոխվել Դանիա՝ ապրելով այնտեղ մինչև ինը տարեկան դառնալը։ Հետո նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Իսլանդիա և հաստատվել Իսլանդիայի Սյուդյուրլանդում։ Դադին ավարտել է Fjölbrautaskóli Suðurlands քոլեջը 2012 թվականին և 2017 թվականին ստացել երաժշտության մենեջմենտի և ձայնային արտադրության բակալավրի աստիճանը Բեռլինում ։
Söngvakeppnin և Եվրատեսիլ
Դադի Ֆրեյրը և նրա Gagnamagnið խումբը մասնակցել են նաև «Söngvakeppnin»-ին՝ «Gagnamagnið» երգով («Think About Things») ։ 2020 թվականին նրանք հաղթել են մրցույթը և ներկայացնելու են Իսլանդիան Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթին։
Անձնական կյանք
Դադի Ֆրեյրն ամուսնացած է երաժիշտ Արնի Ֆյոլա Ասմունդսդոտիրի հետ, և նրանք մի դուստր ունեն, ով ծնվել է 2019 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Իսլանդացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Իսլանդացի երաժիշտներ
Բենիել
Բենիել (Beniel), Իսպանիայում գտնվող մունիցիպալիտետ, որը մտնում է Մուրսիա նահանգի և Մուրսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ուերտա դե Մուրսիա կոմարկիի կազմում։ Մունիցիպալիտետի տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի տվյալներով կազմել է 11027 մարդ։ Նահանգի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը կազմում է 17 կմ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Լատվիայի համալսարան
Լատվիայի համալսարան (Latvijas Universitāte), պետական համալսարան Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում։ Հիմնադրվել է 1919 թվականին։ Համաշխարհային մասշտաբով աշխարհում զբաղեցնում է 701–750-րդ տեղը, Բալթյան երկրների համալսարանների շարքում Տարտուի, Տալլինի տեխնոլոգիական և Վիլնյուսի համալսարաններից հետո 4-րդ համալսարանն է ։
Պատմություն
Լատվիայի համալսարանը, որը ի սկզբանե կոչվել է «Լատվիայի բարձրագույն դպրոց» (Latvijas Augstskola), հիմնադրվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ռիգայի նախկին պոլիտեխնիկական ինստիտուտի (հիմնադրված 1862 թվականին) հենքի վրա։ Համալսարանի առաջին ռեկտորն է եղել քիմիկոս Պաուլ Վալդենը։ 1923 թվականին դպրոցն անվանվել է Լատվիայի համալսարան (Universitas Latviensis)։
1919-1940 թվականներին Լաատվիայի համալսարանը եղել է Լատվիայի բարձրագույն կրթության, գիտության և մշակույթի ամենամեծ կենտրոնը։ Համալսարանի գլխավոր շենքը զբաղեցնում է Ռաինա բուլվարի 19 հասցեում գտնվող Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի նախկին շենքը։
Նախապատերազմական տարիներին հնարավոր է եղել բարձրագույն ակադեմիական կրթություն ձեռք բերել ոչ միայն Լատվիայի համալսարանում, այլ նաև Լատվիայի պետական կոնսերվատորիայում և Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ժամանակի ընթացքում Լատվիայի համալսարանից առանձնացել և ինքնուրույն բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ են դարձել Լատվիայի գյուղատնտեսական համալսարանը, Ռիգայի Ստրադինի անվան համալսարանը և Ռիգայի տեխնիկական համալսարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի համալսարաններ Կատեգորիա:1919 հիմնադրված կրթական հաստատություններ
Միխայիլ Գորելիշվիլի
Միխայիլ Մերաբիևիչ Գորելիշվիլի, ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Միխայիլը ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել է «Չերտանովոյի» դպրոցում։ 2010 թվականին կատարել է նորամուտը այդ թիմում։ 2011/12 մրցաշրջանը խաղացողն անցկացրել է Կազանի «Ռուբինի» երկրորդ կազմում։ Հաջորդ մրցաշրջանն ամբողջությամբ անցկացրել է Վրաստանի «Դիլա» ակումբում։ Նրա նորամուտը թիմի կազմում կայացել է 2013 թվականի օգոստոսի 18-ին «Չիխուրայի» դեմ խաղում ։ Ֆուտբոլիստը օգնել է թիմին նվաճել արծաթե մեդալ 2012/13 թվականի երկրի առաջնությունում։ 2014 թվականի փետրվարին եղել է «Տոսնո» ակումբի ֆուտբոլիստ, այդ թիմի հետ նրան հաջողվել է երկրորդ դիվիզիոնից բարձրանալ ՖԱԼ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միկայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսներ վրացական ծագմամբ
Ստանիսլավ Բոգդանովիչ
Ստանիսլավ Էդվարդովիչ Բոգդանովիչ (Станіслав Едуардович Богданович, ), ուկրաինացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2017)։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1993 թվականին Օդեսա քաղաքում, ավարտել է «Օդեսայի իրավաբանական ակադեմիա» ազգային համալսարանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի շախմատիստներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրոսմայստերներ Կատեգորիա:Մահացածներ
Բեքասե
Բեքասե (Tarhandağı Tepesi), լեռ Թուրքիայի Կարսի մարզում Կարսի բարձրավանդակում։ Կարս քաղաքից արևելք՝ Անի քաղաքի ավերակներից 11-12 կմ հարավ-արևելք, Սիչան գյուշի մոտակայքում։ Տեղադրման կոորդինատներ 40.455°N, 43.44889°W։ Ունի 2826 մ բարձրություն ։
Աբայոմի Օվոնիկոկո
Ակումբային կարիերա
2009 թվականից սկսած Աբայոմին հանդես է եկել վրացական «Գագրայի» կազմում։ 2012 թվականին ֆուտբոլիստը վարձակալական հիմունքներով տեղափոխվել է «Զեստափոնի»։
2012/13 մրցաշրջանը Աբայոմին անցկացրել է ուկրաինական «Վոլինի» կազմում։ Ուկրաինայի առաջնությունում իր դեբյուտը Աբայոմին նշել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ «Իլիչևիցայի» դեմ խաղում ։
2014 թվականին վրացական «Գագրայի» հետ պայմանագրի ավարտից հետո Աբայոմին տեղափոխվել է պորտուգալական «Միարդելա» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 14 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վոլինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիգերիացի ֆուտբոլիստներ
Cherax snowden
Cherax snowden, Parastacidae ընտանիքի Cherax ցեղի տասնոտանի խեցգետինների տեսակ։ Նկատվում են Ինդոնեզիայում՝ Արևմտյան Պապուայում ։ Իր անվանումն ստացել է ի պատիվ ամերիկացի նախկին գաղտնի հետախույզ Էդվարդ Սնոուդենի ։
Տարածումը
Սկզբնական արեալը Ինդոնեզիայում է՝ Արևմտյան Պապուայում (Oinsok River Drainage, Sawiat District, Չենդրավասիա թերակղզի, կամ Kepala Burung Peninsula)։ Ապրում են Նոր Գվինեա կղզու քաղցրահամ գետերում ։
Նկարագրություն
Արուների երկարությունը մոտ 10 սմ է (էգերը՝ 7 սմ)։ Մարմինը սուբօվալաձև է, կողքերից քիչ սեղմված։ Կյանքի ընթացքում մարմնի հիմնական գունավորումը կանաչավուն է, տարբեր երանգների համադրություններով (կանաչա-շագանակագույն և կապտա-կանաչ), չանչերի ծայրերը նարնջագույն են։ Նոր հետազոտվող տեսակի առաջին օրինակները հետազոտողները իրենց ձեռքին պահել էին դեռևս 2006 թվականին, այնուհետև ինտերնետ-խանութներից գնել են ևս մի քանի հատ։ Պարզվեց որ այն հայտնի է Եվրոպայի, Արևելյան Ասիայի և Ամերիկայի մի շարք երկրներում, որպես «orange tip» կամ «green orange tip»։ Գիտական նկարագրություն տեսակին տրվել է 2015 թվականի օգոստոսին, գերմանացի կենդանաբաններ Քրիստիան Լուկհալպի (Christian Lukhaup, Humbold University Berlin, Հինտեյվայդենտալ), Յորն Պանտելեիտի և Աննա Շրիմպֆի (Jörn Panteleit, Anne Schrimpf; Institute for Environmental Sciences University Koblenz-Landau, Landau,Գերմանիա) կողմից և անվանվել է ի պատիվ ամերիկյան հատուկ ծառայությունների նախկին գործակալ Էդվարդ Սնոուդենի (Edward Joseph Snowden) պատվին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խեցգետնակերպներ
Կլարա Աշրաֆյան
Կլարա Զարմայրի Աշրաֆյան, հայկական արմատներով խորհրդային և ռուս գիտնական-հնդկաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1966)։
Կենսագրություն
1947 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը, իսկ 1950 թվականին` ասպիրանտուրան։
1950-1955 թվականներին ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայում եղել է արտասահմանյան գրականության տեղեկագրի խմբագիր։
1955 թվականից ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի (ՌԳԱ) աշխատակից է, 1984 թվականից տնօրինել է Արևելքի ժողովուրդների պատմության բաժինը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային արևելագետներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս հնդկաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ
Կուղխ
Կուղխ (լատ.` Gulo gulo), գիշատիչ կաթնասուն, կենդանիների Gulo (հայ.` շատակեր) դասի միակ ներկայացուցիչը, ունի 2 ենթատեսակ՝ Gulo gulo gulo (Եվրասիա) և Gulo gulo luscus (Հյուսիսային Ամերիկա) ։
Արտաքին տեսք
Լեհ պատմաբան Մատվեյ Մեխովսկին այսպես է նկարագրել կուղխին՝
Լինում են 9-30 կգ, էգերն, ընդհանուր առմամբ, մոտավորապես 10%-ով փոքր են և 30%-ով թեթև են որձերից։ Մարմնի երկարությունը՝ (քթից մինչև պոչը) 70-86 սմ է, պոչի երկարությունը՝ 18-23 սմ։ Մարդիկ կուղխին նմանեցնում են արջի կամ գորշուկի, բայց իրականում այս կենդանին ամենից շատ նման է շանը, նաև ոռնում է շան նման։
Տարածվածություն
Կուղխերը հիմնականում հանդիպում են տայգայում (Եվրասիա, Հյուսիսային Ամերիկա), Կուղխ Եվրոպայում հանդիպում է ընդամենը 2 տեղ՝ Սկանդինավյան թերակղզում և Ֆինլանդիայում, Ռուսաստանում հանդիպում է միայն Պերմի երկրամասում։ ԱՄՆ-ի նահանգներից մեկը կոչվում է «Կուղխերի նահանգ» (անգլ.` The Wolverine State):
Ընտելացում
Մարդիկ հաճախակի վերցնում են կուղխերի ձագերին և ընտելացնում մարդկային կյանքին, դարձնում են համարյա ձեռնասուն կենդանի։
Կուղխերը ոչ ազատ պայմաններում ապրում են միջինը 17 տարի, իսկ բնության մեջ` ընդամենը 8-10 տարի։
Կուղխը մշակույթում
Աշխարհահռչակ Marvel Comics-ը կուղխի անունով է կոչել կոմիքսների հերոս համանուն հերոսին (անգլ.` Wolverine)։
Պայմանականորեն Կուղխի բնավորությունը համապատասխանում է կենդանու բնույթին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գիշատիչներ Կատեգորիա:Ասիայի կաթնասուններ
Մոնտե Պերդիդո
Մոնտե Պերդիդո (Mont Perdu, Mont Perdito), երրորդ ամենաբարձր լեռն է Պիրենեյներում։
Մոնտե Պերդիդո գագաթը տեղակայված է Իսպանիայում։ Բարձրությունը 3355 մ է։ Գտնվում է Ուեսկա ինքնավար համայնքի հյուսիսում։ Լեռը կազմում է Մոնտե Պերդիդո լեռնաշղթայի մի մասը և գտնվում է Օրդեսա և Մոնտե Պերդիդո ազգային պարկի տարածքում, Իսպանիայի Արագոն համայնքում։ Իսպանիայից ավելի հեշտ է բարձրանալ լեռը, քան Ֆրանսիայից։ Երթուղին սկսվում է Օրդեսայի հովտում, Տորլա (Արագոն) գյուղի մոտակայքից։ Վտանգավոր է բարձրանալ ձյան ժամանակ։
Ազգային պարկ
Մոնտե Պերդիդոն Իսպանիայի Օրդեսա ի Մոնտե Պերդիդո ազգային պարկի կենտրոնական մասն է, որը հիմնադրվել է 1918 թվականին՝ ընդամենը 21 քառակուսի կիլոմետր հողատարածքով։ Այգին զգալիորեն աճել է 156 քառակուսի կիլոմետրով և ներառում է ամբողջ Añisclo Canyon։ Օրդեսայում կան ավելի քան 1500 տեսակի ծաղիկներ, 171 տեսակ թռչուններ, 32 տարբեր կաթնասուններ և 8 տեսակի սողուններ։ Բոլորից ամենագեղեցիկը գառնանգղն է։ Պիրենեյները Եվրոպայի մի քանի վայրերից մեկն է, որտեղ կարելի է տեսնել այս թռչուններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի լեռներ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իսպանիայում Կատեգորիա:Ֆրանսիայի լեռներ
Վերա Բրիթեն
Վերա Բրիթե (Vera Mary Brittain, ), անգլիացի գրող, քրիստոնյա պացիֆիստ, ֆեմինիստ։
Կենսագրություն
Ապահավված ընտանիքից է։ Անգլիական գրականություն է սովորել Օքսֆորդի համալսարանի Սոմերվիլ քոլեջում։ Ուսումը թողել է 1915 թվականին, Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի հիվանդանոցներում ինքնակամ աշխատել է որպես բուժքույր։ Նրա եղբայրը՝ երաժիշտ Էդվարդ Բրիթենը, Ռոլանդ Լեյթոնի փեսան և իրենց երկու մտերիմ ընկերները զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ՝ Իտալիայի, Ֆրանսիայի և Ֆլանդրիայի ռազմաճակատներում։ Նրանց իրար ուղված նամակները փաստագրված են Letters from a Lost Generation. գրքում։ Նամակներից մեկում Լեյթոնը խոսում է հանրային դպրոցի կամավորների սերնդի մասին, և նա գրում է, որ զգում է, որ պետք է «ակտիվ մասնակցություն» ունենա պատերազմում ։ Պատերազմից հետո մտերմացել է Վինիֆրեդ Հոլթբիի՝ իր նման սկսնակ գրողի հետ. նրանք երկուսն էլ հայտնվում են լոնդոնյան գրական ասպարեզում։ 1923 թվականին Բրիթենը «Մութ ժամանակներ» վեպով առաջնելույթ է ունենում։
1925 թվականին ամուսնացել է քաղաքագետ և փիլիսոփա Ջորջ Քեթլինի հետ։ Նրանց որդին դառնում է նկարիչ, 1987 թվականին հայրական ընտանիքի մասին գիրք է գրել։ Դուստրը՝ բարոնուհի Շիրլի Ուիլյամսը, ականավոր գիտնական, լիբերալ-դեմոկրատական քաղաքագետ է, եղել է լեյբորիստական կառավարության աշխատանքի նախարար, Բրիտանական գաղտնի խորհրդի անդամ է։
Գրողի ամենամեծ հաջողությունը պատերազմական տարիների մասին ինքնակենսագրական «Երիտասարդության պատգամներ» գիրքն է (1933, հետագայում վեպի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ՝ «Ապագայի հուշեր» վերնագրով), որն ավելի ուշ շարունակում է «Երկերության պատգամներ» (1940, Վինիֆրեդ Հոլթբիի մասին) և «Փորձի պատգամներ» (1957) հատորներում։ Հաջորդ հատորը՝ «Հավատի պատգամներ»-ը (կամ «Ժամանակի պատգամներ»), այդպես էլ չի ավարտվել։
Մահից առաջ, նա իր կտակում նշել էր, որ ուզում է հուղարկավորվել Իտալիայում՝ ողբոր գերեզմանի կողքին, ով մահացել է Ասիանգոյի ճակատամարտում։ Աղջիկը կատարել է մոր պատգամը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի կին վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի խաղաղապահներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Սոցիալիստ ֆեմինիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բրիտանացի կին գրողներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Օնակ
Օնակ (Aunac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 346 մարդ, բնակչության խտությունը` 72.54 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.77 կմ² տարածք:
2017 թվականի հունվարից Բայե և Շենոմե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Օնակ սյուր Շարանտ համայնքի մաս:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 219 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 75: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,8 %: 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 128 անձ (68 տղամարդ և 60 կին): Գործազուրկ են եղել 16 անձ (7 տղամարդ և 9 կին): 75 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Արմեն Ադամյան (ազատամարտիկ)
Արմեն Փարավոնի Ադամյան, Արցախյան պատերազմի հերոս, ֆիդայի։
Կենսագրություն
Արմեն Փարավոնի Ադամյանը ծնվել է 1969 թվականի մայիսի 1-ին, Լեռնային Ղարաբաղի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում։
Մարտական ուղին
1988 թվականին սկսվեց Արցախյան շարժումը։ Այդ ժամանակ Արմենը ծառայում էր խորհրդային բանակում։ 1989 թնականին վերադառնալով ծառայությունից սկսում է ակտիվորեն մասնակցել նախ Արցախյան շարժմանը և շուտով նաև ռազմական գործողություններին։ Ստեփանակերտի այն թաղամասում, որտեղ գտնվում էր Արմենենց տունը, տեղակայված էր խորհրդային 366-րդ մոտոհրածգային գունդը, և բակը զորամասից բաժանողը քարե պարիսպն էր։ Քանի դեռ ընթանում էր չհայտարարված պատերազմ, խորհրդային զինվորների հետ բանակցելով՝ Արմենը նրանցից փափուշտներ և նման այլ զինամթերք էր գնում և դրանք փոխանցում մեր պարտիզանական ջոկատներին։ Սակայն ամիսներ անց ինքն էլ զինվորագրվում է Ստեփանակերտի 3-րդ վաշտին և մեկնում ռազմաճակատ։ Առաջին մարտը մղել է Ստեփանակերտից ոչ հեռու գտնվող Կրկժան գյուղի համար։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Արկադի Տեր-թադևոսյանի ընդհանուր հրամանատարությամբ սկսվում է Կրկժանի ռազմական օպերացիան, որին Ստեփանակերտի 3-րդ վաշտի կազմում մասնակցում է Արմեն Ադամյանը։ Հունվարի 20-ին հայկական ուժերը կարողանում են ամբողջությամբ ազատագրել Կրկժանը և թշանամուն ետ մղել մինչև Ղայբալի գյուղը։ Կրկժանն ազատագրելուց հետո Արմենը վերադառնում է տուն իր հետ բերելով 3 ինքնաձիգ, բավականին շատ զինամփերք և 3 վկայական, որոնք պատկանում էին «Ադրբեջանի կամավորական բանակ»-ի անդամներին։ Այդ 3 ադրբեջանցիներին վնասազերծել էր հենց ինքը՝ Արմենը։ Այս ամենը եղբորը ցույց տալուց հետո նա ռազմավարը հանձնում է հրամանատարությանը և կրկին մեկնում մարտի դաշտ։
Կրկժանի ազատագրումից հետո արմենը տեղափոխվում է «Հացի գործարանի» ջոկատ, որտեղ մարտնչում էին իր բակի երիտասարդները՝ մանկության և պատանեկության տարիների ընկերները։ Հենց այս ջոկատի հիմքի վրա էլ հետագայում ստեղծվում է Շուշիի գունդը։ «Հացի գործարանի» ջոկատի կազմում Արմենը մասնակցեց Ղայբալիշենի, Ջամիլուի, Քյոսալարի և մի շարք այլ բնակավայրերի ազատագրմանը։ 1991-ի գարնանը Ստեփանակերտում իրավիճակը կրկին լարված էր։ Թշնամին Ջանհասանի բարձունքից խոշոր տրամաչափի թնդանոթներից և «Գրադ» կայանքներից անդադար ռմբակոծում էր մայրաքաղաք Ստեփանակերտը։ Պետք էր լռեցնել թշնամու կրակակետերը, և այդ գործը իր վրա վերցրեց Արմենը իր մարտական ընկերների հետ։ 5 հոգուց բաղկացած ջոկատը գիշերով սկսեց բաձրանալ Ջանհասան՝ այնտեղ տեղակայված հրետանին պայթեցնելու նպատակով։ Թշնամու խրամատներին մոտենալու ժամանակ դարանակալված հակառակորդը նկատում է հայ մարտիկների առաջխաղացումը և նրանց ուղղությամբ կրակ բացում։ Մարտն անհավասար էր, և այստեղ ջոկատի 5 անդամներից 3-ը՝ Ռաֆիկը, Մհերը և Դավիթ Ղահրամանյանը զոհվում են, իսկ Արմենը և Արթուր Սողոմոնյանը ծանր վիրավորվում։ Արմենին տեղափոխում են Երևան և 2 անգամ վիրահատում։ Ուսից ստացված վնասվածքը լուրջ էր, ինչի արդյունքում գրեթե անկառավարելի էր դարձել ձեռքը։ Շուրջ 3 ամիս նա բուժվում է Միքայելյանի անվան միկրոխիրուրգիայի ինստիտուտում, այնուհետև նրան տրվում է հաշմանդամության 2-րդ աստիճան։ Ահա այս վիճակում, 1991 թվականի աշնանը Արմենը վերադառնում է ծննդավայր ստեփանակերտ։ Նրա մարտական ընկերները արդեն ազատագրել էին Ջանհասանը և լռեցրել մի շարք կրակակետեր։
«Արմենը շատ ծանր էր տանում այն հանգամանքը, որ ինքը չի կարող մեկնել ճակատ և կանգնել իր ընկերների կողքին։ «22 տարեկան ու հաշմանդա՞մ,- զարմացել էր Արմենը,- ուրեմն` ի՞նչ, տնային կալա՞նք, ուժերի ջլատու՞մ, մարտական շարքերի նոսրացու՞մ… Ծիծաղելի է…»: Արմեն անկարող էր այդպես ապրել։ Արմենի եղբայրը՝ բժիշկ Աշոտ Ադամյանը, ով այդ տարիներին գտնվում էր Ստեփանակերտի դաշտային հոսպիտալում, որոշում է օգնել եղբորը։ -Գիպսից մի հարմարանք սարքեցի, որը հնարավորություն էր տալիս, որ ձեռքը չկախվի, այլ գա զենքը օգտագործելու համար հարմար դիրքի, ու տվեցի նրան։ Շատ էր ուրախացել, որ կարող է միանալ իր ընկերներին ու հենց նույն օրը մեկնեց ռազմաճակատ»։ Պայքարող ու իր ազգի համար ոչինչ չխնայող պատանուն դեռ շատ նվաճումներ էին սպասում։ Գյուղերն ու քաղաքներն իրար ետևից ազատագրելով մոտենում էր պատմական պահը՝ հայոց հնագույն քաղաք Շուշիի ազատագրումը։ Արմենը այն երջանիկներից էր, ով 1992 թվականի մայիսի 9-ի առավոտյան մարտական ընկերների հետ բարձրացավ հայոց բերդաքաղաք ու ազատագրեց այն թշանմիներից։ Ցավոք Շուշին Արմենի ազատագրած վերջին քաղաքն էր։ 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին մարտական ընկերոջ Արթուր Սողոմոնյանի՝ ում հետ վիրավորվել և հրաշքով կենդանի էր մնացել Ջանհասանում, ստացավ Շուշիի հենակետերից մեկի հերթապահությունը։ Րոպեներ անց այդ դիրքերի ուղղությամբ սկսեց աշխատել ադրբեջանական հրետանին։ Խոշոր տրամաչափի արկերից մեկը հարվածեց հենց դիտակետին։ Արմենը և իր ընկեր Արթուրը զոհվեցին արկի պայթյունից։
Գրականություն
«Մարտական հաշվարկ», էջ 29-38
Կատեգորիա:1968 ծնունդներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից Կատեգորիա:ՀՊՏՀ զոհված ուսանող-ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Մարիո Կասաս
Մարիո Կասաս Սիերա (Mario Casas Sierra, ), իսպանացի դերասան։
Մարիոյի մանկության երազանքն էր դառնալ ոստիկան կամ հրշեջ ծառայության աշխատող։ Որոշ ժամանակ անց նա ցանկանում է դառնալ դերասան։ Կասասն ունի քույր՝ Շեիլա, և երկու եղբայր՝ Քրիստիան և Oսկար։ Մարիո Կասասը հանդիպել է դերասանուհի Մարիա Վալվերդեի հետ ։
Նա խաղացել է «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև», «Ես ցանկանում եմ քեզ», «Տապան», «Պակո», «Խումբ 7», «Ուղեղի արտահոսք», «Նեոնային մարմին», «Ամառային անձրև», «Սեքս, խնջույքներ և սուտ» « Լա Մուլ», «Երկնային դրախտ», «Լոս 33 », «Իսմաել», «Վհուկները` Սուգարամուրդիից» ֆիլմերում։ Առաջին տասը տարիների ընթացքում Մարիոն նկարահանվում էր տարբեր գովազդներում ։ 18 տարեկանում Կասասը տեղափոխվում է Մադրիդ և ընդունվում «Քրիստինա Ռոտա» դպրոց։ Առաջին էկրանային դեբյուտը եղել է Անտոնիո Բանդերասի «Ամառային անձրև» ֆիլմը ։ Այս ֆիլը սիրո մասին է և փիլիսոփայական իմաստ ունի։ Ֆիլմի ռեժիսորը հայտնի Անտոնի Բանդերասն է։ Նույն տարում (2006 թ.) դեռահաս Մարիոն նկարահանվում է իսպանական «SMS» ֆիլմում։ Նա խաղացել է «Պակոն և նրա մարդիկ» կատակերգությունում։ Այս սերիալը նկարահանվել է ավելի քան 5 տարի և շատ սիրված է եղել հանդիսատեսի կողմից։
2010 թ. դեկտեմբերի 3-ին լույս է տեսնում «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև», ֆիլմը, որտեղ Մարիոն խաղում է գլխավոր դերը։ Այս ֆիլմը նրան առավել հայտնի դարձրեց։ ACE մրցանակաբաշխության ժամանակ նա արժանացավ լավագույն դերասանի տիտղոսին ։ 2012 թ. լույս է տեսնում «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև», ֆիլմի շարունակությունը՝ «Երեք մետր երկնքի մակարդակից վերև. Ես ցանկանում եմ քեզ» ֆիլմը։ 2011-2013 թթ. Մարիոն նկարահանվել է իսպանական «Տապան» սերիալում։
2013 թ. մայիսի 5-ին լույս է տեսնում «Լա Մուլ» ֆիլմը, որտեղ նա խաղում է գլխավոր դերը ։ Նույն տավա հոկտեմբերին Սան-Սեբաստիան փառատոնում տեղի է ունենում «Վհուկները` Սուգարամուրդիից» ֆիլմի պրիմերիան։ 2013 թ. ամռանը Մարիոն նկարահանվել է իր առաջին անգլալեզու ֆիլմում, որի պրիմերան տեղի կունենա 2014 թ. մայիսին։ 2013 թ. ձմռանը լույս է տեսնում «Իսմաել» ֆիլմը։ 2014 թ. հունվարին Մարիոն Կասասը և Անտոնիո Բանդերասը միասին նկարահանվել են «Los 33» ֆիլմում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի մոդելներ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Միչիգան լիճ
Միչիգան (Lake Michigan), քաղցրահամ լիճ ԱՄՆ-ում, հյուսիսամերիկյան հինգ Մեծ Լճերից մեկը։ Լճերի համակարգից այն միակն է, որն ամբողջությամբ գտնվում է ԱՄՆ-ի տարածքում և ամենախոշորն է այն լճերի թվում, որոնք գտնվում են ԱՄՆ-ի տարածքում ։ Գտնվում է Վերին լճից հարավ, միացված է Հուրոն լճի հետ Մակինո նեղուցով, Միսիսիպի գետի համակարգի հետ՝ Չիկագո-Լոկպորտ ջրանցքով։ Հիդրոգրաֆիայիայի տեսանկյունից Միչիգան և Հուրոն լճերը առաջացնում են միասնական համակարգ, սակայն աշխարհագրորեն դրանք ընդունված է համարել երկու առանձին լճեր։
Աշխարհագրություն
Միչիգանի մակերեսը մոտ 57 750 կմ² է (մեծությամբ երրորդն է Մեծ Լճերի թվում), երկարությունը՝ մոտ 500 կմ, լայնությունը՝ մոտ 190 կմ։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 177 մ (ինչպես Հուրոն լիճը), խորությունը՝ մինչև 281 մ։ Սառույցով պատված է տարվա չորս ամիսների ընթացքում։ Կղզիներն են՝ Բիվեր, Հյուսիսային Մանիտու, Հարավային Մանիտու։
Լճի ափին են գտնվում Չիկագո, Միլուոկի, Գրին Բեյ (Վիսկոնսին), Գերի, Համոնդ (Ինդիանա), Էվանսթոն (Իլինոյս) քաղաքները։ Լճի ափին են գտնվում Միչիգան, Ինդիանա, Իլինոյս և Վիսկոնսին նահանգները։