cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Age of Empires III
Ակտ 3. Պողպատ
Վերջապես Ամելիային օգնության է գալիս ամերիկական նավատորմը։ Նավերի վրա տեղակայված թնդանոթների շնորհիվ Ամելիային հաջողվում է ոչնչացել անշարժ, մեծ թնդանոթները, ճեղքել ամրոցի պաշտպանությունը և ոչնչացնել Օսուսարիումը։ Բայց Ամելիայի վրա է ցատկում Բոմոնը։ Կանյենկեն փրկում է Ամելիային, նրան մի կողմ հրելով։ Բոմոնը ընկնում է Կանյենկեի վրա, բայց չի սպանում նրան, այլ նետվում Ամելիայի վրա։ Կռվում Ամելիային հաջողվում է արագ վերցնել հրացանը և կրակել բոմոնի վրա։ Սպանելով նրան, Ամելիայի մարդիկ գտնում են Շրջանի գանձերը։
Ընկերության բիզնեսը արագ աճ է ապրում գանձերի հայտնաբերումից հետո։ հետո հայտնվում է մի շոտլանդացի ծերուկ և հավաստիացնում, որ իր ընտանիքը կհպարտանար իրենով։ Նա գիտի Շրջանի մասին և սում է, որ իրեն հաջողվել է ոչնչացնել Օսուսի շրջանին մի ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Զարմացած Ամելիան ցանկանում է իմանալ ավելին, բայց ծերուկը շրջվում է և հեռանում։ Սցենարների խմբագրիչում այդ ծերուկի կերպրը անվանվում է «Հին Մորգան»։
Լրացումներ
Խաղին ավելացվել են երկու լրացումներ։
Առաջին լրացում The WarChiefs-ը խաղին ավելցնւմ է երեք բնիկ ամերիկացիների ցեղեր. իրոկեզներ, ացտեկներ և սիու։ Կամպանիային ավելացված են Բլեքների ընտանիքի երկու անդամներ Նաթանիելը և Չեյթոնը, Ամելիայի հայրը և որդին։ Նրանց պատմությունները որ մի կերպ կապված չեն Շրջանի հետ։ Նաթանիելը մասնակցել է Հեղափոխական պատերազմին, իսկ Չեյթոնը սիուների հետ կողք կողքի կռվել է ամերիկական բանակի դեմ։
Երկրորդ լրացում The Asian Dynasies-ը խաղին ավելացում է երեք ասիական իշխանություններին, Ճապոնիային, Չինաստանին և Հնդկաստանին։ Կամպանիայի հավելումները ոչ մի կերպ կապված չեն Բլեքների ընտանիքի հետ։
Աուդիո
Age of Empires III-ի օրիգինալ սաունդթրեքը կազմվել է Ensemble Studios-ի երաժիշտներ Ստեֆան Ռիփիի և Կեվին ՄակՄուլլանի կողմից։
Արձագանքներ
Age of Empires III-ը լավ ընդունվեց քննադատների գրախոսների կողմից։ Խաղը վաստակեց 82%-անոց միջին գնահատական Game Rankings-ի կողմից։ Age of Empires III-ը դասակարգվեց, թրպես 2005 թվականի 8-րդ ամենալավ վաճառվող խաղ, իսկ 2007 թվականի մայիսին վաճառվեցին խաղի 2 միլիոնից ավելի օրինակներ։
Մրցանակներ
Խաղը GameSpy-ի կողմից արժանացել է երկու մրցանակների, որպես «Տարվա լավագույն RTS խաղ» և «Լավագույն գրաֆիկա» ։ GameSpy-ն բարձր է գնահատել ընդհանուր խաղը՝ իր ակնարկում խաղին տալով 5 աստղ, որը հատկապես առանձնացնում էր գրաֆիկան և մուլտիփլեյրի փորձը։ GameSpy-ն խաղը անվանել է 2005 թվականի 5-րդ լավագույն խաղ ։
Խաղը նաև արժանացել է «Պատվո հիշատակ» կոչմանը «Լավագույն երաժշտություն» կատեգորիայում ։
Պուլոմա (գետ)
Պուլոմա (Пулома), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Էնգոզերո։ Գետի երկարությունը 62 կմ է, ավազանի տարածքը 753 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սպիտակ ծով, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Չուլտա
Չուլտա (Чулта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չուգունա գետի աջ ափով՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ժպտացեք (ֆիլմ)
Ժպտացեք (გაიღიმეთ, Souriez), 2013 թվականին ռեժիսոր Ռուսուդան Չկոնիայի կողմից նկարահանված ֆիլմ ։
2013 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Ֆիլմեր առանց սահմանների» ծրագրում ։
Սյուժե
«Ամենակարևորը հոգու գեղեցկությունն է, սա մայրերի գեղեցկության մրցույթ է։ Եվ այսպես, վրացի մայրեր, խնդրում եմ, ժպտացեք»։ Թբիլիսի, Վրաստան, 2010 թվական։ Տասը մայրերից յոթն աղքատ են, ամեն կերպ ջանում են 3 երեխա ունեցող մայրերի համար կազմակերպված գեղեցկության մրցույթում, որի հաղթողն ստանալու է բնակարան, ինչպես նաև 25 հազար դոլար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:2012 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսուդան Չկոնիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր
Էմիլ Ցուկերկանդլ
Էմիլի եղբայրը՝ Օտտո Ցուկերկանդլը, նույնպես բժիշկ էր։ Թոռը՝ Էմիլ Ցուկերկանդլը, կենսաբան էր։
Կենսագրություն
1867 թվականին Էմիլ Ցուկերկանդլն ընդունվել է Վիեննայի համալսարան, սովորել Յոզեֆ Շկոդայի և Յոզեֆ Գիրտլի մոտ։ Գիրտլի խորհրդով 1870 թվականին նշանակվել է որպես Ատենեումի դիահերձ (Ամստերդամ)։ 1873 թվականից որպես ասիստենտ աշխատել է Վիեննայի ախտաբանա-անատոմիական հաստատությունում։ 1874 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։ 1874 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ցուկերկանդլը նշանակվել է որպես անատոմ Կարլ Լանգերի ասիստենտ։ Կարլ Լանգերի հետ աշխատանքը հնարավորություն տվեց ձեռք բերելու բազմաթիվ գիտելիքներ իր գիտա-հետազոտական աշխատանքի համար։ 1880 թվականին Ցուկերկանդլը, որն այդ ժամանակ ավելի քան 58 գիտական աշխատությունների հեղինակ էր, ստացավ Վիեննայի համալսարանի անատոմիայի պրոֆեսորի կոչում։
1882 թվականից Ցուկերկանդլն անատոմիա է դասավանդել Գրացի Կարլի և Ֆրանցի անվան համալսարանում, 1888 թվականին վերադարձել է Վիեննա, որտեղ շարունակել է դասավանդման գործունեությունը և ղեկավարել Վիեննայի ժամանակակից անատոմիական ինստիտուտը։ 1886 թվականի ապրիլի 15-ին Էմիլ Ցուկերկանդլն ամուսնացել է Բերտա Ցուկերկանդլ-Շեպսի՝ հրատարակիչ Մորից Շեպսի դստեր հետ։
Ցուկերկանդլը հայտնի է եղել իր գերազանց դիտողականությամբ, աշխատել է անատոմիայի գրեթե բոլոր ոլորտներում և իր մասնագիտական գիտելիքներն ուղղել դասական արդյունքներին հասնելու համար։ Ցուկերկանդլի առավել հայտնի աշակերտներից է Յուլի Թանդլերը։
Թաղված է Դեբլինգի գերեզմանատանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ավստրիացի անատոմներ Կատեգորիա:Ավստրիացի բժիշկներ Կատեգորիա:Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուսուդան Չկոնիա
Ռուսուդան Չկոնիա (რუსუდან ჭყონია, ), վրացի ռեժիսոր։
Կենսագրություն
Ռուսուդան Չկոնիան ծնվել է 1978 թվականին, Թբիլիսիում։ 2001 թվականին ավարտել է Շոթա Ռուսթավելու անվան թատրոնի և կինոյի և պետական համալսարանի ռեժիսուրայի բաժինը։ Սեփական սցենարներով նկարահանել է երկու կարճամետրաժ և երկու վավերագրական ֆիլմեր, որոնք ցուցադրվել են բազմաթիվ միջազգային կինոփառատոներում։ Նրա ավարտական ֆիլմը՝ «Անանուն երեխաները», արժանացել է մի շարք միջազգային մրցանակների, «Ժպտացեք» աշխատանքը մասնակցել է մի շարք կինոփառատոների և AVANTI ուսուցողական ծրագրին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:1978 ծնունդներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ
Բճատում
Բճատում, բջատում, ընձյուղատում, արևածաղկի, բամբակենու, պոմիդորի, ծխախոտի, կաղամբի ու գազարի սերմնաբույսերի գլխավոր ցողունի տերևանութներից կամ եգիպտացորենի, սորգոյի ստորգետնյա թփակալման հանգույցներից աճող կողմնային ընձյուղների (բճաշվերի) հեռացումը։ Բճատում կիրառվում է պտուղների, սերմերի հասունացումն արագացնելու, բուսաբուծական արտադրանքի ապրանքային որակը բարձրացնելու նպատակով։ Բճաշվերի առաջացումը կախված է կլիմայական պայմաններից, բույսերի սորտային առանձնահատկություններից և աճեցողության ձևերից։ Այդ պատճառով բճատումը կատարվում է ոչ միշտ։
Կատեգորիա:Բուսաբուծություն
Հեսպերիդներ
Հեսպերիդներ (Ἑσπερίδες), հունական դիցաբանության կերպար, որի անունը ծագել է հայր Հեսպերի կամ մայր Հեսպերիսի (Hesperis) անունից։
Ըստ մեկ այլ տարբերակի նրանք Փորկիսի և Կետոյի դստրերն են։ Բնակվում են Գորգոնների հարևանությամբ՝ երջանիկ կղզիներում։ Այգում, որտեղ նրանք ապրում էին և որը հսկում էր Լադոն վիշապը, աճում էին ոսկե խնձորներ, որը Գեյայի հարսանեկան նվերն էր Հերային։ Այդ խնձորներին հասնելը Հերակլեսի 11-րդ սխրանքն էր։ Ավելի ուշ, գրողները Հեսպերիդը տեղափոխեցին Գիպերբորեյաների երկիր։ Առասպելում խնձորների ավանդազրույցը մատնանշում է նրա արևելյան ծագումը ։
Հեսպերիդի անունները
Պսևդո Ապոլոդորի աշխատությունում քույրերը չորսն են. Էգլա (Αἴγλη, «փայլ»), Էրիթիա (Ἐρύθεια, «կարմիր»), Հեսպերա (Ἑσπέρα, «երեկոյան», քույրերից ավագը) և Արետուսա (Ἀρέθουσα):
Ըստ մեկ այլ տարբերակի նրանք յոթն են՝ Օլիմպիայում գտնվող Զևսի գահին պատկերված են երկու Հեսպերիդ, իսկ Օլիմպիայում գտնվող Հերայի տաճարին կա Հեսպերիդի հինգ արձան ։
Նկարագրություն
Ըստ Հեսպիոդի ծնվել են Նաքսոսից ։ Ապրում են Օվկիանոսի մյուս կողմում՝ Գորգոնների կողքին, Հեսպիոդը նրանց անվանում էր «երգչուհիներ» ։ Նրանք Ատլասցիներն են, որոնք ապրում են «Ատլասի մոտ, այնտեղ, ուր բնակվում են հիպերբորեյները» ։ Ատլասին երբեմն անվանում են հեսպերիդների հայր ։
Հեսպերիդների խնձորների մասին պատմությունը տեղ է գտել «Տիտանոմախիայում» (մ. թ. ա. VIII դարի վեպ), որի հեղինակը Ստեսիխորն է ։
Ըստ Դիոդորի, ավազակները, որոնք ուղարկվել էին եգիպտական թագավոր Բուսիրիդի կողմից, առևանգում են Հեսպերիդներին, երբ նրանք խաղում էին բակում։ Նստելով նավը, ավազակները լողում են ոչ այնքան հեռու և ափ են իջնում «ինչ-որ հրվանդանի մոտ», որպեսզի ճաշկերույթ կազմակերպեն։ Հերակլեսը ժամանում է այնտեղ, սպանում ավազակներին, իսկ աղջիկներին տեղափոխում է իրենց հոր մոտ։ Որպես երախտագիտության նշան Ատլասը նրանց է տալիս խնձորները. :
Այժմեականություն
Հեսպերիայի պատվին է կոչվել 1861 թվականին հայտնաբերված (69) Հեսպերիա աստերոիդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիմփաներ Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Դիցաբանություն Կատեգորիա:Հերակլես Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության աշխարհագրություն
Սինջար
Աշխարհագրական դիրք
Սինջարը տեղակայված է գավառի վարչական կենտրոն Իդլիբ 60 կմ հարավ-արևելք և երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից 210 կմ դեպի հյուսիս։
Տրանսպորտ
Քաղաքից 50 կմ հարավ գտնվում է մարզկենտրոն Իդլիբը, Հալեպ — Համա ավտոմայրուղին և երկաթուղին։ Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը՝ գտնվում է Հալեպ քաղաքում (Հալեպի միջազգային օդանավակայան)։
Բնակչություն
Սինջար քաղաքը շրջակա 57 գյուղերի և ավանների հետ կազմում է Սինջարի շրջանը՝ 33 721 բնակչությամբ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սիրիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իդլիբի գավառ
Ֆարիդա Բուրկիա
'''Ֆարիդա Բուրկիա (Farida Bourquia, ), մարոկկացի ռեժիսոր, կինոարտադրությունում գործունեություն ծավալած մարոկկացի առաջին կանանցից մեկն է ։
Գործունեություն
1968-1973 թվականներին դրամատիկական արվեստ է ուսանել Մոսկվայում, այնուհետև դրամատիկական արվեստ է դասավանդել Կասաբլանկայի կոնսերվատորիայում։ Կինոգործունեություն ծավալել է հանրային հեռուստատեսությունում՝ Radiodiffusion-Télévision Marocaine, ստեղծել վավերագրական ֆիլմեր և մանկական հաղորդումներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարոկկացի ռեժիսորներ
Չուպրիխա
Չուպրիխա (Чуприха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Կալմանկա գետի աջ ափով՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.
Ֆոնտիե Կաբարդես
Ֆոնտիե Կաբարդես (Fontiers-Cabardès), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 426 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.35 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.46 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 135 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 20 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 261 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 184-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,5 %: 184 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 161 անձ (95 տղամարդ և 66 կին): Գործազուրկ են եղել 23 անձ (16 տղամարդ և 7 կին): 77 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
WebM
WebM, 2010 թվականի մայիսի 19-ին Google I/O կոնֆերանսում Գուգլ ընկերության ներկայացրած բաց մուլտիմեդիա ֆորմատ է։ Ֆորմատը չի պահանջում արտոնագրային հատկացում, հիմնված է VP8 և VP9 բաց տեսակոդեկների, Vorbis ձայնային կոդեկի և Matroska մեդիակոնտեյների ենթաբազմության վրա։
Կոդեկի ընդունման մասին արդեն հայտարարել են Microsoft, Skype , AMD, ARM, Broadcom, Digital Rapids, Freescale, Imagination, Logitech, Marvell, MIPS, Qualcomm, Texas Instruments, Veri Silicon, ViewCast ընկերությունները։ YouTube.com կայքն արդեն ընդունել է տվյալ տեսաձևաչափը։
Պատմություն
HTML լեզվի 5-րդ տարբերակում ավելացվել է տեսապատկերման հատուկ տարր։ Որպես ստանդարտ առաջարկվում էր կիրառել ազատ ծրագրային ապահովում` Theora տեսակոդեկը, Vorbis ձայնային կոդեկը և Ogg մեդիակոնտեյները։ Սակայն, շուկայի որոշ խաղացողներ դժգոհ էին Theora-ի որակից և նրա համար սարքային արագացման բացակայությունից, այդ պատճառով 2007 թվականին HTML5-ի դասակարգումից հեռացվեցին կոնկրետ ստանդարտների հիշեցումը (Use of Ogg formats in HTML5#Opposition). Արդյունքում, HTML5-ում ի սկզբանե կիրառվեցին երկու իրացում` Theora/Vorbis/Ogg (ընդունվում է Mozilla, Opera և Վիքիպահեստի կողմից) և H.264/AAC/MPEG-4 (ընդունում են Apple-ը և Microsoft-ը)։
«Ֆորմատների պատերազմ»-ը դադարեցնելու համար Գուգլը գնեց On2 ընկերությունը (Theora-ի նախորդ VP3 մշակող և նոր ավելի որակյալ տեսակոդեկ VP8)։ Google I/O 2010-ի ժամանակ VP8 կոդը հանվեց արտոնագրից և ներկայացվեց տեսա-ձայնակոդեկների և մեդիակոնտեյներների հավաքածու` «WebM» ընդհանուր անվամբ։
Բրաուզերների ընդունում
WebM ֆորմատն ընդունող բրաուզերների վերջնական տարբերակները.
Windows-ում անհրաժեշտ կոդեկների տեղակայումից հետո Internet Explorer 9-ը նույնպես կարող է ընդունել ֆորմատը։
Պիսանկա
Պիսանկան (զարդարանք, որը պայմանավորված է ձվի ձևով) հանդիսանում է դեկորատիվ արվեստի տարածված տեսակ է շատ ժողովուրդների շրջանում (ոչ միայն սլավոնների)։
Ձվի խորհրդանիշ
Եկեղեցին ձվի մեջ տեսնում է Տիրոջ գերեզմանի խորհրդանիշը, իսկ Զատկի ձվերի կարմիր գույնը, որով ավանդաբար ներկվում են դրանք, «Քրիստոսի արյունով» հավատացյալների վերածննդի խորհրդանիշն է։ Ներկած ձվերը փոխանակել են Զատկի ողջույնի ժամանակ, նվիրել են հարազատներին և ընկերներին։ Ըստ ավանդության՝ Զատկին ներկած ձվեր փոխանակելու սովորույթն սկիզբ է առել Մարիամ Մագդաղենացուց, որը կարմիր ձու է նվիրել Տիբերիոս կայսերը՝ ասելով. «Քրիստոսը հարություն առավ»։ Վոլոգդա գյուղում նաև հավատալիք է եղել, որ որ Քրիստոսն ինքն է պատվիրել ձվերը կարմիր ներկել։ Նովգորոդի շրջանում տարածված է եղել ավանդություն, ըստ որի՝ Աստվածամայրը խաչի մոտ կանգնած լացել է, նրա արցունքներն ընկել են և վերածվել ձվի, իսկ Փրկչի արյունը դրանք կարմիր է ներկել։ Սլավոնական ժողովուրդների մոտ ձուն ասոցացվել է հողի պտղաբերության, բնության գարնանային վերածննդի հետ։ Զատկի ձվերի հետազոտողները ենթադրում են, որ պիսանկաները կարող են արտացոլել տիեզերքի վերաբերյալ սլավոնների պատկերացումները, և հավանաբար պիսանկաները սլավոնների մոտ գոյություն են ունեցել մինչ քրիստոնեության ընդունումը։ Սակայն այդ ամենն ապացուցված չէ։ Ավելին, ձվեր ներկելու ավանդույթը հանդիպում է նաև սլավոնական աշխարհից շատ հեռու (օրինակ ՝ հույների և հռոմեացիների շրջանում)։ Բացի այդ, քրիստոնեական աշխարհից դուրս նույնպես հանդիպում է ձուն ներկելու սովորույթը (օրինակ՝ Իրանում)։
Նշանակություն
Մարդիկ պիսանկաները օրհնել են տվել տաճարում, դրանք դրել «լապտերի» մեջ (ծղոտից կամ եղեգից պատրաստված իր, որը դնում են բնակարանի կենտրոնում), դրանք պտտել կրակի շուրջը, նետել կրակի մեջ, գլորում հիվանդ մարդկանց կամ կենդանու վրա։ Զատկի ձվին վերագրվել է կախարդական ուժ՝ հիվանդներին բուժելու, կրակը մարելու, կորած կովը գտնելու, գանձ գտնելուն օգնելու ունակություններ։ Սուրբ կիրակի օրվա լուսաբացին ամուսնանալու տարիքում գտնվող աղջիկը պիսանկան ձեռքին բռնած գնացել է այգի՝ խնձորենու մոտ դիմավորելու լուսաբացը։ Նա լուսաբացից խնդրել է գեղեցկություն և առողջություն, այնուհետև, փաթաթելով իր սիրելիի համար նախատեսված պիսանկան հատուկ այդ աթիռով ասեղնագործված թաշկինակի մեջ, այն նվիրել է տղային՝ ի նշան սիրո և նրա կինը դառնալու համաձայնության։ Ժամանակակից նեոհեթանոսները՝ որպես էզոտիկական աշխարհայացքի ներկայացուցիչներ, պնդում են, որ պիսանկան, ի տարբերություն կրաշենկայի, անպայման հում ձու է, և որ պիսանկան նախատեսված է միայն նվիրելու համար։ Ազգագրության մեջ արձանագրված են պիսանկայի հետ կապված շատ սովորություններ։
Քրիստոնեական հին ավանդույթ է եկեղեցում Զատկի ողջույնի ժամանակ ներկված ձվերի փոխանակումը` ի նշան սիրո և հավատացյալների եղբայրական միասնության։ Դրանք ինչպես այդ օրը, այնպես էլ Ավագ շաբաթվա ընթացքում նվիրել են հարազատներին, ծանոթներին և հարևաններին, ովքեր եկել էին շնորհավորելու նրանց տոնի առթիվ, դրանք իրենց հետ վերցրել են հյուր գնալիդ, բաժանել են աղքատներին հոգու փրկության համար։ Զատիկի շաբաթվա ընթացքում՝ ուրբաթ օրը, սովորություն է եղել այն հյուրասիրել զոքանչի մոտ եկած երիտասարդներին, մասնավորապես՝ փեսային։ Զատիկին, երբ ստել են ճաշելու համար, նախ կերել են ձվերը։ Դրանք տարել են գերեզմանոց՝ որպես Զատկի ողջույն հանգուցյալին։ Այդ դեպքում մեկ ձու մանրացրել են գերեզմանի վրա կամ ամբողջական դրել են խաչի մոտ, երբեմն նույնիսկ թաղել են։ Գյուղացիները հավատում էին, որ այն թռչունները, որոնց համար ձու են դրել գերեզմանի վրա, կհիշեն հանգուցյալի մասին և Աստծուց կխնդրեն նրա համար, որի շնորհիվ նրանց հոգին թեթևություն կստանա այն աշխարհում։
Ժամանակակից եղանակներ
Զատկի ձվեր պատրաստելու համար օգտագործվում են հավի հում ձվերը։ Ձվի համար ընտրում են նախշ և ուրվագծում են մատիտով։ Հատուկ գործիք օգտագործելով զարդարողը տաք սև մոմով ծածկում է այն տեղերը, որոնք պետք է մնան չներկված, այսինքն՝ սպիտակ, որից հետո ձուն ընկղմում են ներկի ամանի մեջ։ Երբ ձուն ներկվում է, հանում են և չորացնում։ Այդ գործողությունից հետո, ներկվող հատվածները ծածկում են մոմի երկրորդ շերտով։ Դրանից հետո ձուն ընկղմում են մեկ այլ ներկի մեջ (սովորաբար ավելի մուգ)։ Մուգ ներկը ներկում է  ձուն, բացառությամբ այն մասերի, որոնք ծածկված են մոմի առաջին և երկրորդ շերտերով։ Հաջորդ յուրաքանչյուր ծածկույթի համար  նույնպես կիրառվում է ներկեր և մոմ։ Երբ աշխատանքը ավարտվում են, ձուն դնում են սկուտեղի վրա, մոմը հալվում է, այն մաքրում են անձեռոցիկով, իսկ պիսանկան ցույց է տալիս իր իսկական գույները։ Ձվի վրա աշխատանքն ավարտելու վերջին քայլը ձվի երկու անցք անելն ու պարունակութունը հանելն է։
Կանտալ (պանիր)
Պատրաստման եղանակ
Կանտալը դասվում է հում և մամլած պանիրների շարքին։ Հում կաթը վերածում են կաթնաշոռային զանգվածի, որը քամում են հատուկ կաղապարային չաներում։ Պանիրը հասունանում է սառը պահոցներում՝ դարակաշարերի վրա երեքից վեց ամիս, երբեմն նաև մինչև մեկ տարի։ Հասունացման ամբողջ ընթացքում պանրագլուխները կանոնավոր կերպով շրջում են և լվանում ջրով։
Օվերնում կլիման համեմատաբար ցուրտ է, ուստի պանիրը մթերել են ձմռան համար։ Այդ պատճառով կանտալի պանրագլուխները շատ մեծ են՝ տրամագիծը մինչև 50 սմ է (1 ֆուտ) իսկ զանգվածը՝ մինչև 40 կգ։
Կանտալի պանրագլուխներն ունեն կլորավուն տեսք, ներսում նուրբ դեղնավուն գույնով պանրի միջուկն է։ Հաստ կեղևն ունի ոսկեգույն երանգ՝ բորբոսով ու կարմիր կետիկներով։
Ըստ կաթի տեսակի
Գոյություն ունի կանտալի երկու տեսակ.
Պանրի երկու տեսակներն էլ անցնում են որակի խիստ հսկողություն։ Օգտագործվում է սալերսյան ցեղատեսակի կովի կաթ, այդ կովերին չոր խոտով կերակրում են նոյեմբերի 15-ից մինչև ապրիլի 15-ը։ Նույն կովերի ամառային կաթից հիմնականում պատրաստում են սալեր տեսակի պանիր։
Ըստ հասունացման տևողության
Ըստ հասունացման տևողության կանտալը լինում է երեք տեսակի՝
Հին կանտալը կազմում է ամբողջ արտադրանքի մոտավորապես 20 %: Այն կարծր է և հետագա պահպանման ժամանակ չի փչանում մոտավորապես մեկուկես տարի։ Այս պանիրը ունի յուրահատուկ սուր համ։ Պանրատեսակը հազվադեպ է արտահանվում տարածաշրջանից։
Հնաորակ կանտալն ունի վառ արտահայտված համ, իսկ երիտասարդը՝ հում կաթի քաղցրավում համ։ Կանտալն ունի հողի և արոտավայրի բույր և ուտելիս հիշեցնում է Օվերնի ամպոտ արոտավայրերը։
Յուղայնություն և օգտագործում
Կանտալի յուղայնությունը կազմում է 45 %։ Այն օգտագործում են ապուրներում, աղցաններում, կարտոֆիլից պատրաստված ուտեստներում և ֆոնդյուում։ Cantal Fermier ֆերմերային պանիրը կարող է կեղևում պարունակել Listeria բակտերիաներ, քանի որ պատրաստվում է հում կաթից. դրա համար կեղևը չեն ուտում։ Չպաստերիզացված կաթից պատրաստած պանիրը խորհուրդ չի տրվում երեխաներին, տարեց մարդկանց և իմունային անբավարարություն ունեցողներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական պանիրներ Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ
Համբուրգյան կայարան (Բեռլին)
Համբուրգյան կայարան (Hamburger Bahnhof), երկաթգծային կայարանի շինություն Բեռլինի Մաուբիտ շրջանում, այժմ Նոր ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղն է` Ժամանակակից թանգարան անվանումով (Museum der Gegenwart) ։ 2007 թվականին թանգարան է այցելել 250.000 մարդ, այսպիսով` Համբուրգյան կայարանը համարվում է ժամանակակից արվեստի առավել հայտնի թանգարաններից մեկը ։ Բեռլին-Համբուրգ երկաթգծային ճանապարհի համար կլասիցիզմի ոճի շինությունը կառուցվել է 1846-1847 թվականներին դրա տնօրեն Ֆրիդրիխ Նոյհաուզի և ճարտարապետ Ֆերդինանդ Վիլհելմ Հոլցի նախագծով։ Սա Բեռլինում պահպանված միակ փակուղային կայարանն է և Գերմանիայի ամենահին կայարանային կառույցներից մեկը, սակայն որպես կայարան այն այլևս չի օգտագործվում։ Համբուրգյան կայարանը տեղակայված է Բեռլինի Կենտրոնական կայարանից դեպի հյուսիս-արևելք Մոաբիտ թաղամասի Ինվալիդենշտրասսե փողոցում (Invalidenstraße)։ Կայարանի շուրջը հայտնվում են մշակույթի այլ կառույցներ ևս։
Կառուցում
Կայարանի բարձր դարպասները ծառայում էին լոկոմոտիվների մուտքի համար, որոնք շենքի դիմաց գտնվող շրջադարձում պտտվում էին։ 1851 թվականին սկսվեց Համբուրգյան և Շտետտինյան կայարանները միավորող, ինչպես նաև այլ փակուղային կայարանների` Պոտսդամի, Անհալտյան և Ֆրանկֆուրտյան ճյուղերի շահագործումը։ 1870 թվականին լոկոմոտիվների շրջադարձի համար կայարանում կառուցվեց տրանսբորդեր, և դարպասներն այլևս անհրաժեշտ չէին։ Այդ տարում հեռացվեց փողոցի երթևեկությանը խանգարող միավորող ճյուղը։
1911-1916 թվականներին շինությանն ավելացվեցին դեպի փողոց նայող երկու թևեր, որոնք շենքին ժամանակակից տեսք տվեցին։ Հաջորդ վերակառուցումը, որը կայարանի շենքը պետք է դարձներ Ժամանակակից թանգարան, տեղի ունեցավ 1990-1996 թվականներին գերմանացի ճարտարապետ Ժոզեֆ Պաուլ Կլայհյուսի կողմից։ Կլայհյուսը նոր` 80 մ երկարությամբ սրահի հեղինակն է։ Ցուցահանդեսների սրահների հետ մեկտեղ նախկին կայարանի շենքում են գտնվում գրախանութ և ռեստորան, որը ղեկավարում է Գերմանիայում խոհարարական հաղորդումների հայտնի վարող Սառա Վիները։
Ժամանակակից թանգարան
1980-ականների կեսերին բեռլինյան կառուցապատող մագնատ Էրիխ Մարքսն առաջարկեց քաղաքին իր մասնավոր գեղարվեստական հավաքածուն։ 1987 թվականին Արևմտյան Բեռլինի սենատը որոշում ընդունեց նախկին կայարանի շենքում ստեղծել ժամանակակից արվեստի թանգարան։ Պրուսական մշակութային ժառանգության ֆոնդն առաջարկեց ֆինանսական աջակցություն ։ Կայարանի վերակառուցման` 1989 թվականին սենատի կողմից հայտարարված մրցույթում հաղթող ճանաչվեց Ժոզեֆ Պաուլ Կլայհյուսը։ 1996 թվականի նոյեմբերին Ժամանակակից թանգարանը հանդիսավոր կերպով բացվեց նկարիչ և լուսանկարիչ Զիգմար Պոլկի աշխատանքների ցուցահանդեսով։ Համբուրգյան կայարանում նաև տեղակայված է Ժոզեֆ Ֆոյսի արխիվը։ Թանգարանի ցուցադրությունում ներկայացված են Ժոզեֆ Բոյսի, Անսելմ Կիֆերի, Ռոյ Լիխտենշտեյնի, Ռիչարդ Լոնգի, Էնդի Ուորհոլի և Սայ Տվոմբլիի աշխատանքները Ազգային պատկերասրահի ֆոնդերից և Էրիխ Մարքսի հավաքածուներից։ 2004 թվականից ժամանակավոր օգտագործման իրավունքով թանգարանը ցուցադրում է Ֆրիդրիխ Քրիստիան Ֆլիքի գեղարվեստական հավաքածուն։ Ֆրիդրիխ Քրիստիան Ֆլիքը գերմանացի արդյունաբերող Ֆրիդրիխ Ֆլիքի թոռն է. վերջինս կուտակել էր իր կարողությունը նացիստական ռեժիմի ժամանակ և Նյուրնբերգյան դատավարության շրջանակներում դատապարվել էր Միջազգային ռազմական տրիբունալի կողմից։ Հավաքածուի վրա ծախսված կասկածելի միջոցները ոչ միանշանակ արձագանք ապահովեցին ցուցահանդեսի հանդեպ։ Ժամանակավոր ցուցադրության վերաբերյալ պայմանագիր կնքվեց մինչև 2010 թվականը։ Մինչդեռ 2008 թվականին Ֆրիդրիխ Քրիստիան Ֆլիքը թանգարանին նվիրաբերեց 166 արվեստի գործեր իր հավաքածուից։ Պրուսական մշակութային ժառանգության ֆոնդը գնահատեց այս յուրահատուկ նվերը որպես ամենանշանակալի ձեռքբերումը ողջ հետպատերազմյան շրջանում։ Թանգարանում նաև ցուցադրվում են ժամանակակից նկարիչների փոփոխվող ցուցահանդեսներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բեռլինի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Գերմանիայի ժամանակակից արվեստի թանգարաններ Կատեգորիա:Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ
Խոզանափուշ երևանյան
Խոզանափուշ երևանյան, բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Հայաստանում հանդիպում է միայն Մեղրու ֆլորիստիկական շրջանում (Գուդեմնիս, Ագարակ, Լեհվազ, Վահրավար, Մեղրի, Կարչևան, Կուրիս)։ Աճում է նաև Նախիջևանում (Օրդուբադ) ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ ծովի մակարդակից 800–1400 մ բարձրությունների վրա, ժայռոտ և քարքարոտ լանջերին, թփուտներում, ֆրիգանանման բուսականության մեջ։ Ծաղկում է հունիս–հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս–օգոստոսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ բույսերից է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է ինտենսիվ յուրացվող տարածքներում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Ագարակավանի շրջակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Բազմամյա բույսեր Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Բարդածաղկավորներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Եվգենի Զամյատին
Եվգենի Զամյատին (Евгений Иванович Замятин, ), ռուս գրող, քննադատ և հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Հայրը՝ ուղղափառ քահանա, մայրը՝ դաշնակահարուհի։ 1893-1896 թվականներին Զամյատինը այցելել է Լեբեդյանի վարժարանը, իսկ հետո ուսումը շարունակում է Վորոնեժի վարժարանում։ Ավարտելով վարժարանը ոսկե մեդալով՝ 1902 թվականին անդամագրվում է Սանկտ Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական համալսարանի նավաշինարարության ֆակուլտետում։
Չորս տարի անց Զամյատինը համալրում է սոցիալ դեմոկրատների (բոլշևիկների) շարքերը և մասնակցում է երիտասարդ հեղափոխականների ուսանողական կյանքին։ Այդ ժամանակ էլ հանդիպում է իր ապագա կնոջը՝ Լյուդմիլա Ուսովային (1883-1965)։ 1905 թվականի ամռանը դեպի Եգիպտոս ուղևորությունից վերադառնալիս, ճանապարհին, Օդեսսայում, ականատես է դառնում «Իշխան Պոտյոմկին-Տավրիչեսկի» ռազմանավի ապստամբությանը։ 1906 թվականին Զամյատինին ձերբակալում են և աքսորում Լեբեդյան։ Նույն թվականին նա ոչ լեգալ վերադառնում է Պետերբուրգ և վերջացնում է համալսարանը։
1908 թվականին Զամյատինը դուրս է գալիս կուսակցությունից և գրում իր առաջին՝ «Մեկ» ("Один") պատմվածքը։ Երկու տարի անց սկսնակ գրողը սկսում է դասավանդել նավաշինարարության ֆակուլտետում, աշխատում է որպես ինժեներ և միաժամանակ ավարտին է հասցնում "Աղջիկը" («Девушка») պատմվածքը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Զամյատինը հանդես է գալիս հակապատերազմական ինտերնացիոնալիստական դիրքորոշմամբ, իսկ 1914 թվականին իր «Յոթ սարի ետևում» պատմվածքի համար ենթարկվել է դատապարտման և աքսորվել Կեմ։ 1916 թվականի մարտին, աքսորի ավարտից հետո աքսորվել է Անգլիա՝ մասնակցելու ռուսական սառցահատ նավերի շինարարության համար։ Գործուղման ժամանակ Զամյատինը գրում է «Կղզու բնակիչները» պատմվածքը (1917), որտեղ ծաղրում է անգլիական բարքերը ։ Ռուսաստանում տեղի ունեցող քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, լինելով սոցիալիստական հայացքների կրող, Զամյատինը քննադատում էր բոլշևիկների կառավարությունը։ 1919 թվականի մարտին Զամյատինը մյուս հայտնի մտավորականների հետ միասին (Ալեքսանդր Բլոկ, Ալեկսեյ Ռեմիզով և այլք) ձերբակալվել է Պետրոգրադի գործարաններից մեկում Էսեռների կողմից աշխատանքային անկարգությունների հրահրման համար։ Զամյատինի աքսորման հարցը երկակի քննարկվել է Պոլիտբյուրոյում ։ 1920-ական թվականների սկզբին լույս է տեսնում Զամյատինի «Մենք» վեպը։ Սովետական գրաքննությունը համարեց տվյալ վեպը ծաղրում Սովետական կառավարությանը և արգելեց նրա հրատարակումը։ Առանց հեղինակի համաձայնության վեպը հրատարակվել է 1924 թվականին անգլերեն լեզվով Նյու Յորքում, իսկ հետագայում թարգմանվել է նաև չեխերեն և ֆրանսերեն լեզուներով, ինչից հետո Զամյատինի ստեղծագործությունները դադարեցին տպագրել ԽՍՀՄ-ում։ 1929 թվականին Զամյատինը հայտարարում է Գրողների միությունից իր հեռանալու մասին, իսկ 1931 թվականի հունիսին նամակ է գրում Իոսիֆ Ստալինին՝ երկիրը լքելու թույլտվության խնդրանքով ։ Ստանալով դրական պատասխան՝ 1931 թվականի նոյեմբերին մեկնում է Ռիգա, իսկ հետո Բեռլին, որտեղից 1932 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ։
Եվգենի Զամյատինը մահացել է 1937 թվականի մարտի 10 Փարիզում։ Թաղված է Փարիզի Թյո գերեզմանատանը։
«Մենք» (վեպ)
«Մենք» վեպը իր հայրենիքում տպագրվել է միայն 1988 թվականին։ Վեպը, մինչ այդ հայտնի էր Ամերիկայում և Եվրոպայում, իր ազդեցությունն է ունեցել Ջորջ Օրվելի («1984» վեպ) և Օլդոս Հակսլիի ստեղծագործությունների վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս քննադատներ Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Ռուս գիտաֆանտաստիկ գրողներ Կատեգորիա:Ռուս ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ռուս սցենարիստներ Կատեգորիա:Ռուս դրամատուրգներ Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական պոլիտեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներ
Ֆոնտիես դ'Oդ
Ֆոնտիես դ'Oդ (Fontiès-d'Aude), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 402 մարդ, բնակչության խտությունը` 66.23 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.07 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 125 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 9 կմ արևելք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 270 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 190-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 80: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %: 190 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 164 անձ (89 տղամարդ և 75 կին): Գործազուրկ են եղել 26 անձ (15 տղամարդ և 11 կին): 80 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մաթիլդա Մեյ
Մաթիլդա Մեյ (Mathilda May, իրական անունը` Կարին (Քարիմա) Հաիմ (Karin Haïm), ), ֆրանսիացի դերասանուհի։
Կենսագրությունը
Մաթիլդա Մեյը ծնվել է ֆրանսիացի դրամատուրգ և դերասան Վիկտոր Հաիմի ընտանիքում, ով սերում էր հունաթուրքական հրեաների ընտանիքից։ Մաթիլդայի մայրը ազգությամբ շվեդուհի, պարուսույց Մարգարետա Հանսոնն էր ։ Մանուկ տարիքից Մաթիլդան զբաղվել է պարերով, ուսանել դերասանի վարպետություն։
Առաջին անգամ Մաթիլդան կինոյում նկարահանվել է 1984 թվականին` «Նեմո» կինոնկարում։ Քննադատների կարծիքով, Մաթիլդան կարողանում է տարբեր ժանրերում ինքն իրեն խելամիտ դրսևորել, լինի դա մյուզիքլ, ֆանտաստիկ ֆիլմ և թե լուրջ դրամա։ Նրա դիմագիծը ռեժիսորներին թույլ էր տալիս նկարահանել նրան հատկապես խորհրդավոր կանանց դերերում, ովքեր օժտված էին ներքին ձգողականությամբ։
Մաթիլդա Մեյի առավել հայտնի ֆիլմերից էին «Կատակի արքաները» (1984 թ.), «Կենսական ուժ» (1985 թ.), «Մերկ տանգո» (1990 թ.), «Շնագայլը» (1997 թ.) և այլ կինոնկարներ։ 1987 թվականին նկարահանված, Կլոդ Շաբրոլի «Բվի ճիչը» կինոնկարում Ժյուլիետի դերակատարման համար, Մաթիլդան արժանացել է «Սեզար» մրցանակի` «Ամենախոստումնալից դերասանուհի» անվանակարգում։
Մաթիլդա Մեյը նկարահանվել է այնպիսի ռեժիսորների ֆիլմերում, ինչպիսիք էին Կլոդ Զիդին, Կլոդ Շաբրոլը, Տոուբ Հուպերը, Ժակ Դեմին, Վերներ Հերցոգը, Միշել Բլանը, Բիգաս Լունան, Միշել Դևիլը և ուրիշներ։ Որպես ֆրանսիական կինոյի ամենավառ աստղերից մեկը, նա հաճախ հանդես է գալիս տարբեր կինոփառատոների ժյուրիի կազմում։
1992 թվականին ձայնագրել է «Սիրո ուրախությունը» երաժշտական ալբոմը ։
Անձնական կյանքը
Մաթիլդա Մեյն ամուսնացել է երեք անգամ։ Առաջին ամուսինը Փոլ Փաուելն էր, իսկ երկրորդը` դերասան Ժերար Դարմոնը։ Վերջինս Մաթիլդայի երկու երեխաների հայրն է։ 2000 թվականին ամուսնացել է կոմպոզիտոր և դերասան Ֆիլիպ Քելլիի հետ և ունեցել մեկ երեխա։ Ներկայումս Մաթիլդան ամուսնալուծված է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Հրեշների համալսարանը
Հրեշների համալսարանը (Monsters University), համակարգչային մուլտֆիլմ է, որը պատկանում է Փիքսար ընկերությանը ։ Կատակերգային մուլտֆիլմի հիմքը «Հրեշների կորպորացիան» է։ Ֆիլմի տարածողը եղել է Walt Disney Pictures ընկերությունը։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է, թե ինչպես առաջին անգամ հանդիպեցին Մայք Վազովսկին և Սալլին, և նրանց կյանքի մասին մինչև Հրեշների կորպորացիայում աշխատելը։ Նրանք երկուսով սովորում են համալսարանում և սկզբից լեզու չեն գտնում իրար հետ։ Նրանք նույնիսկ չգիտեն, որ նրանք պետք է անցնեն բոլոր դժվարությունները միասին և ամրապնդեն իրենց ընկերությունը հավերժ ։
Ստեղծման Պատմությունը
2008 թվականից հայտնի դարձավ Փիքսարի՝ «Հրեշների կորպորացիա»-ն մուլտֆիլմի շարունակությունը նկարահանելու մասին ծրագիրը ։ Մուլտֆիլմի պրեմիերան պետք է լիներ հունիսի 10-ի 2011 թվականին։ Բայց պաշտոնական գործը սկսեց 2010 թվականին ապրիլին, դրա պատճառով ենթադրությունները չհաստատվեցին, որ ռեժիսորը կլինի Փիթ Դոկտերը։ Պրեմիերայի նոր օրը եղել է նույն թվականի նոյեմբերի 16-ին, սակայն այն նույնպես հետաձգվեց 2 շաբաթով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Pixar-ի լիամետրաժ մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:2013 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:3D մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում
Չուրյա
Չույա (Чуря), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է գետի Պիժայի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ալբանական դիցաբանություն
Անտիկ դարաշրջանում ժամանակակից Ալբանիայի տարածքը բնակեցված էր ժամանակակից ալբանացիների նախնիների՝ իլլիրիացիների ցեղերով գլխավորապես թավլանթներով և դարդաններով, բնակված այստեղ Բրոնզե դարից։
Բալկանների դիցաբանության զուգահեռ զարգացումը պայմանավորված է (թրաքիական, իլլիրիական) հիմնացեղի լեզուների, մշակույթների խառնման պրոցեսով այդ մակրոշրջանում։
Ալբանական դիցաբանության ձևավորման մեջ ներդրում ունի Հին Հունաստանի մշակույթը (Ալբանիայի հարավային մասը մտնում էր հին հունական Էպիրուսի կազմի մեջ)։ Հենց հունական աղբյուրներն են, որ պարունակում են բազմաթիվ անջատված տեղեկատվություններ Բալկանների դիցաբանության առանձնահատկությունների մասին։
6-7-րդ դարերից հետո ալբանական դիցաբանության վրա զգալի ազդեցություն է ունեցել Սլավոնական դիցաբանությունը, երբ սլավոնական ցեղերը բնակվեցին բալկաններում։ Լեզվաբան Աֆանասի Սելիշչևը ենթադրում էր, որ ժամանակակից Ալբանիայի անվան աղբյուրը (Shqipëria) «shqе» «Սլավոններ» բառն է (Shqerí от албанского shqa<*skla, мн. ч. shqe)։
Դիցաբանական համակարգերի նմանություն է հայտնաբերվում Բալկանյան լեզուների միության լեզուներով խոսացող ազգերի մոտ։ Հատուկ տեղ են զբաղեցնում ալբանո-ռումինական զուգահեռները։ Համակարգի փոխազդեցություն է նշմարվում նաև ալբանական, բուլղարական, մակեդոնական, սերբ-խորվաթական դիցաբանությունների միջև։
Ալբանացիների մոտ (հատկապես երկրի հյուսիսային մասում) պահպանված են հարուստ աշուղական երաժշտությունը, էպոսական պոեմները հսկաների մասին, պատմական երգերը։ Երգերը կատարվում էին լարային çiftelia-ների և lahuta-ի, Ջութակի, Կլարնետի, Պարկապզուկի նվագակցությամբ։ Վլադիմիր Տոպոլովի կարծիքով ալբանական դիցաբանությունը (թրակիականների, իլլիրիականների, փռուգիականների, վենետականների շարքում) ունի հնդեվրոպական արմատներ, բայց հայտնի է ոչ ամբողջությամբ ։
Ալբանական լեզվի և աշուղական երաժշտության ուսումնասիրման ռահվիրան էր ալբանացի գրող Դիմիտեր Կամարդան (1821—1882), որն ապրում էր հարավային Իտալիայում։ Հյուսիսալբանական աշուղական երաժշտության հավաքագրմամբ զբաղվում էր գրականագետ-հրապարակախոս Զեֆ Յուբանին (1818—1880)։ Նրա հավաքած ժողովրդական երգերի ոչ մեծ մասը հրատարակվել է 1871 թվականին Տրիեստում։ 1878 թվականին Ալեքսանդրիայում (Եգիպտոս) լույս տեսավ ընդարձակ աշուղական երաժշտության հավաքածու «Ալբանական մեղու»-ն (Bleta shqiptare), որի նշանակալի մասը հավաքել էր սիրողական-բանասեր Թիմի Միտկոն (Thimi Mitko, 1820—1890) : Ալբանական ազգային երգերի հավաքագրման գործով զբաղվել է նաև գրող Խ. Ստերմիլին (Haki Stërmilli, 1895—1953)։
Իտալո-ալբանացիների ազգային երաժշտության հատուկ հետաքրքրությունը ժողովրդական պոեզիայի հետ միասին բերեցին «ժողովրդականացնող գրականության» ստեղծմանը, որը պահպանում և զարգացնում էր ժողովրդական մշակույթի ավանդույթները։
Իտալո-ալբանացի պոետ Գաբրիել Դարա կրտսերը (Gavril Dara i Riu) 1885 թվականին գրեց «Բալայի վերջին երգը» պոեմը (sq:Kënga e Sprasme e Balës) երիտասարդ ասպետի և գեղեցկուհի իշխանուհու ռոմանտիկ սիրո մասին։ Գլխավոր հերոս Նիկ Պետան և նրա հակառակորդ Պալ Գոլեմին վերցված են ֆոլկլորից։ Պոեմում գործում են նաև պատմական անձիք՝ մասնավորապես Սկանդերբեգը։ Պոեմը ձևավորված է արբերեշյան ժողովրդական բալլադներով, իսկ նրա ստեղծողն է հայտարարվել հորինված հանրաճանաչ երգիչ, հին զինվոր Բալան։ «Ալբանական Օսիանը» ավանդազրույցին Դարան նվիրել է լայնածավալ նախաբան, որը հրապարակվել է հետմահու և Ալբանիայում դարձել հանրաճանաչ միայն 20-րդ դարի 50-ական թվականներին։ «Բալայի վերջին երգը» պոեմը (Kënga e Sprasme e Balës) ալբանական գրականության մեջ մնում է որպես հնագույն էպոսի հաջողված նմանակում և ազգային ռոմանտիզմի ցայտուն դրսևորում։ («Կոնստանտինի երդումը» (sq:Besa e Kostandinit) :
Արտասահմանյան և տեղական հետազոտողները բանավոր ալբանական պոեզիայի համակարգված գրագրմանը անցան 19-րդ դարի 60-ական թվականներին, թեև առանձին փորձերն արվել էին դեռևս 17-րդ դարի սկզբում։ Ալբանական ժողովրդական հեքիաթներն առաջին անգամ գրվեցին ավստրիացի հյուպատոսի Ի.Գ. Խանի կողմից Յաննայում, 19-րդ դարի կեսերին (1854), ավելի ուշ՝ Կ.Խ. Ռեյնհոլդի (1855) և Ջուզեպպե Պիտրեի կողմից (1875)։ Ազգային վերածննդի (Rilindja) շրջանում հավաքված հեքիաթներն ու առասպելները դարձան ինքնանույնականացման էական տարրեր։ 1908 թվականին Ալբանիայում (Spiro Dine, 1844—1922) հրատարակվեց հեքիաթների և առասպելների առաջին ամբողջական հավաքածուն՝ «Ծովի ալիքները» (Valët e Detit)։ 1954 թվականին Տիրանայում հրապարակվում է «Pralla popullore shqiptare» հավաքածուն (Ալբանական ժողովրդական հեքիաթ) Zihni Sako տպագրությունում, կազմված 50 տեքստերից և նվիրված Չանգոլազիի հերոսներին (Çangallozi), Գրջետային (Gërzheta), Ֆենիչկային (Feniçka) և այլոց։ 1960 թվականին նույն տեղում լույս տեսավ Ն. Լակոյի (Nikolla Lako) «Legjenda lulesh të florës shqiptare» գիրքը (Ալբանական ֆլորա ծաղկի առասպելը)։
Ալբանական դիցաբանությունն ինչպես համաշխարհային մշակույթի մաս
Ալբանական դիցաբանության ուսումնասիրությունը կարող է օգնել Էստրուսկոլոգիայի զարգացմանը, քանի որ գոյություն ունեն վարկածներ Ալբաներեն և Էտրուսկերեն լեզուների ազգակցական կապ  ։ Համեմատումն արվել է այն փաստերի հիման վրա, որ Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանան համահունչ է տիրեններ ցեղի անվան հետ, իսկ ալբանացիների ենթաէթնոս տոսկերը` լատիներեն էտրուսկների անվան — tusci-ի հետ։ Կան տեղեկություններ ալբաներեն բառերի հունարեն և լատիներեն պաշտամունքային ոլորտում փոխառման մասին։ grua (կին) — Գրայ (տառացիորեն «պառավ»), gjarpër (օձ) — Հարպիաներ, mbret (արքա) — Պրետ (Տիրինֆայի Ցար), Պրետոր, Դեդալոս < Dedalia (ալբանական դիցաբանության գործող անձ, որը դիմակայել է կիկլոպին) < Detaria «ծովի հետ կապ ունեցող», pari (առաջին) — Պարիս։
Հետաքրքրությունն ալբանական մշակույթի հանդեպ որոշվում է, համենայն դեպս, երեք հանգամանքներով.
Երկրորդ՝ ալբանական մշակույթի իմաստաբանական մի շարք գծեր ունեն տիպաբանական բավականին հազվադեպ բնույթ։
Եվ երրորդ՝ ալբանական մշակույթը և Ալբաներենը օրիենտալիզմ են դրսևորել շատ ավելի վաղ, քան օսմանյան տիրապետությունը։
Ծեսեր և մնացուկներ
Հին հավատամքները՝ պաշտամունքը բնության երևույթների նկատմամբ, հատկանշական է արևի (diell), բույսերի, ջրի (ujit), լեռների (mal), լեռնանցքների (kalojë), արտացոլվել են ժամանակակից օրացույցներում և ընտանեկան ծեսերում։
Ձմեռային օրացույցային ծեսերում էական դեր են խաղում Բաբադիմիրի (Babadimri) հերոսները՝ հայտնի որպես Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի Shën Nikolla, Atit e Krishtlindjeve (Ձմեռ պապ) և Kris Kringle:
Հին ժամանակներում Ալբանիայի որոշ տեղերում կար էֆտանազիայի սովորույթ։ Ալբանական «Ինչպես որդին գթաց հորը» հեքիաթում ասվում է. ''«Հին ժամանակներում մի քաղաքում կար այսպիսի սովորույթ. այրել ծերերին։ Ծերանում է տան տերը` որդին բռնում է նրա ձեռքը, տանում ու ջուրն է նետում»''։
Ալբանական մշակույթի հիմնաքարերից մեկը besa (տառացիորեն հավատ «вера») կոդն է՝ հավատարմությունը տված խոսքին։ besa-ին դրժողին կարող էին դուրս վռնդել հանրությունից։ Հատկանշական են ալբանական ասացվածքները. Shiptari kur jep fjalen therr djalin («Ալբանացին կզոհաբերի իր որդուն, բայց կպահի իր խոսքը», «Տված խոստման համար ալբանացին կարող է մորթել որդուն»), Shqiptaret vdesin dhe besen nuk e shkelin («Ալբանացիները կմեռնեն, բայց տված խոսքը չեն դրժի»), Besa e shqiptarit si purteka e arit («Ալբանացու besa-ն ոսկուց թանկ արժե», տառացիորեն՝ «Ալբանացու besa-ն` ոնց որ ոսկե ճիպոտ»)։
Երկրի հյուսիսային շրջաններում պահպանվել է նաև սովորույթ, ըստ որի ընտանիքում տղամարդու բացակայության դեպքում չամուսնացած կինը կարող է կուսակրոնության երդում տալ և «դառնալ» տղամարդ («Երդվյալ կույս»)՝ կրելով տղամարդու հագուստ և վարելով տղամարդու կենսակերպ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիցաբանություն ըստ մշակույթի Կատեգորիա:Եվրոպական դիցաբանություն
Չիկասո (ցեղ)
Չիկասո, կամ չիկասավաներ, հնդկացիների ցեղ, որը բնակվում էր ԱՄՆ-ի հարավարևելյան (Միսիսիպի, Ալաբամա, Թեննեսի) նահանգների տարածքում։ Չիկասոների լեզուն պատկանում է Մասկոգյան լեզվաընթանիքին։ «Չիկասո» անվանումը առաջացել է, Ջ. Սուանտոնի փոխանցմամբ, ցեղերից մեկի առաջնորդի անունից ։ «Չիկասո» բառը «չիկաշա» բառի անգլերեն արտասանումն է, որը նշանակում է «ապստամբ», կամ «Չիկսայից եկած»։ Բնակության քանակը կազմում է 38000 մարդ ։ Չիկասոները դավանում են բողոքականություն և անիմիզմ։
Չիկասոները բաժանվում են երկու խմբի՝ «Իմպսակտեա» և «Ինտկուտվալիպա»։
Չիկասոները եղել են «Հինգ քաղաքակիրթ ցեղերից» մեկը, որոնք վաճառեցին իրենց հողերը 1832 թվականին և բռնի տեղահանվեցին Հնդկացիների տարածքներ։ Օկլահոմայի չիկասոների ազգությունը այսօր իր մեծությամբ տասներեքերորդն է, որը ճանաչված է ֆեդերալ մակարդակում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ազգեր Կատեգորիա:Հնդկացիների տարածք Կատեգորիա:Մասկոգյան ազգեր Կատեգորիա:Օկլահոմայի հնդկացիներ Կատեգորիա:Հյուսիսամերիկյան հնդկացիներ Կատեգորիա:Հնդկացիներ
Լեոնհարդ Ֆրանկ
Լեոնհարդ Ֆրանկ, գերմանացի գրող։
Կենսագրություն
Ֆրանկը ծնվել է 1882 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Վյուրցբուրգում, ատաղձագործի ընտանիքում։
Նա փոխել է տարբեր մասնագիտություններ, սակայն նրա հիմնական զբաղմուքն է եղել է կերպարվեստը (Մյունխենում սովորել է գեղանկարչություն և արվեստ)։ Ֆրանկի առաջին գիրքը՝ «Ավազակային խումբը» (Die Rauberbande), հրատարակվել է 1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին, որը նրան մեծ ճանաչում է բերել։ Տեսնելով բեռլինցի լրագրողի, որ տոնում էր Լուզիտանիա ինքնաթիռի կործանումը, որոշում է լքել Գերմանիան և բնակություն հաստատել չեզոք Շվեցարիայում, որտեղ նա հրատարակել է «Մարդը բարի է» (Der Mensch ist gut, 1917) պացիֆիստական պատմվածքների ժողովածուն։
1922-ական թվականներին նա միացավ ձախական հեղափոխական գրողներին, որորնց շարքերում էին Բահերան, Բրեխտը և Կիշան։ Նրա հետաքրքրությունը աշխատավորական գործընթացին, նվիրվածությունը սոցիալիզմին և կապիտալիստներին տապալելու ցանկությունն արտացոլված է իր Բյուրգեր (Der Burger, 1924) վեպում։ «Վերջին վագոնում» նովելում կերպարների դասկարգային պատկանելությունը համապատասխանեցվում է նրանց սոցիալ քաղաքական բնութագրին և մարդկային որակներին։ «Ձախ կողմում, որտեղ սիրտն է» ինքնակենսագրականում նա գրում է․ «Նա հավատում է, որ պատմության ընթացքը զարգացման հիմնական ուղու վրա, պարտադիր հանգեցնում տնտեսության սոցիալիստական կառուցվածքին․․․ նա հավատում է որ ինքնակառավարումը հիմնված է ագահության և մաքրության վրա․․․ 2000 թվականին կապիտալիիստներին փոխարինելու են գալու սոցիալիստները»։
Նրա «Կառլ և Աննա» (1926) իրատեսական աշխատանքը շատ հայտնի է։ «Օքսենֆուրտի արական քառյակ» (Das Ochsenfurter Männerquartätt, 1927) և «Երեք միլիոնից երեքը» (Von drei Millionen drei, 1932) վեպերում շարունակվում է «Ավազակային խումբ» վեպում սկսված Վյուրցբուրգ քաղաքի պատմությունը։ «Երեք միլիոնից երեքը» վեպը գրվել է մեծ դեպրեսիայի և դրա պատճառով սկիզբ առած գործազրկության պայմաններում։
1934 թվականին հակառազմական «Մարդը բարի է» գրքի հեղինակը նացիստների կողմից զրկվել է Գերմանիայի քաղաքացիությունից։ Գերմանիայում նրա գրքերը արգելված էին և չհրապարակվեցին մինչև 1952 թվականը, երբ լույս տեսավ նրա «Ձախից, որտեղ սիրտն է» գիրքը։
Ամբողջ կյանքի ընթացքում գրողն ապրել է տարագրության մեջ (Շվեյցարիա, Լոնդոն, Փարիզ, որտեղ և կարողացել է Միացյալ Նահանգներ, նացիստական բռնազավումից հետո կարողացել է մի կերպ փախչել ԱՄՆ), որտեղ և նա սկսել է գրել «Հիսուսի աշակերտները» վեպը հետռազմական Գերմանիայի մասին (Die Jünger Jesu, 1949)։
Ֆրանկն մահացել է 1961 թվականի օգոստոսի 12-ին Մյունխենում։
Սոցիոլոգի հայրը Անդրե Գունդեր Ֆրանկան է։
Ճանաչում
1955 թվականին արժանացել է ԳԴՀ-ի ազգային մրցանակին։ Պատկերված է 1972 թվականի ԳԴՀ-ի դրոշմակնիքի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:ԳԴՀ ազգային մրցանակի դափնեկիրներ
Կիմ Յուրա
Կիմ Յուրա (김아영, Kim Ah-уoung, )՝ հարավկորեացի երգչուհի և դերասանուհի, ով ավելի հայտնի է իր բեմական անունով՝ Յուրա ( 유라 Yoo Ra)։ Նա հանդիսանում է  Հարավային Կորեայի աղջկական Girl’s Day խմբի անդամ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Յուրան ծնվել է 1992 թվականի Նոյեմբերի 6-ին Ուլսանում, Հարավային Կորեա։ Նա ուսանել է Ուլսանի բարձրագույն արվեստի դպրոցում, ստացել է պարուհու կրթություն։ Յուրան ընդունվել է Դոնդագսկի Իգական համալսարան։
Կարիերա
2010 թվականին, Յուրան դարձել է Girls Day խմբի անդամ, որտեղ նա և Հերին փոխարինել են նախկին անդամներին (Ջին և Ջեյսոնը)։ Նախքան դեբյուտը, Dream Tea-ին նպաստել է առաջխաղացմանը՝ ստեղծելով պաշտոնական ֆան սրճարան,  ալիք YouTube- ում, ինչպես նաև Twitter-ում յուրաքանչյուր մասնակցի համար ստեղծելով ակաունտ։ Բացի այդ, խումբը դեբյուտից առաջ անցկացրել է ֆլեշմոբ պար Սեուլի առևտրային և ժամանցային կենտրոններում, այդպիսով վաստակելով հայտնիություն։
2012 թվականին, Յուրան իրականացրեց իր դերասանական դեբյուտը, նկարահանվելով չինական «Գաղտնի հրեշտակ» վեբ դորամայում, որը հեռարձակվում էր Sohu TV կաբելային հեռուստաալիքով։ Նա նաև հրապարակել է «I Want to Love Now» սինգլը, որը կատարել  է Jevice-ի հետ միասին։ Ավելի ուշ, Յուրան  «Քեզ համար  ամբողջ աշխարհով» ֆիլմում երկրորդական դեր է խաղում։
2014 թվականին նա նկարահանվել է Իսոնի  «Night and Day» տեսահոլովակում C.A.P և Teen Top-ի հետ։ Ավելի ուշ, նա մասնակցել է  «Նորապսակները» ռեալիթի շոուի նկարահանումներին, մոդել Հոնգ Չժոն Հյոնի հետ։ Բացի այդ, Յուրան  կորեական-չինական  համատեղ շոուի հաղորդավարուհին էր։
2016 թվականին նա նկարահանվել է MBC հեռուստաալիքի «Համեղ ուղի»-ում, Կիմ Մին Ջունի հետ։
Դատավարություն
2010 թվականի նոյեմբեր 8-ին նախկին կառավարող ընկերություն Action Music Entertainment-ը դատական արգելք է ներկայացրել Յուրայի դեմ, դադարեցնելով Dram Tea Entertainment-ի հետ երկրորդ պայմանագրի ստորագրումը։ Գործակալությունը ցանկանում էր անորոշ ժամկետով կասեցնել բոլոր 4 մասնակիցների գործունեությունը, մինչև խնդրի լուծումը։