cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երուսաղեմի երաժշտության և պարի ակադեմիա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1958 հիմնադրված ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:Իսրայելի մշակույթ
Կրուգլիցա (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի բնակավայրեր
Սաշիմի
Սաշիմի (刺身։ Սաշիմի ), ճապոնական խոհանոցի ազգային կերակուրը։ Սաշիմին պատրաստում են տարբեր տեսակի ձկների ֆելեից, այլ ծովամթերքներից և անգամ մսի փոքր կտրտած կտորներց։ Պարագաները օգտագործվում են միայն հում։ Մատուցվում է սոյայի սոուսով, վասաբիով, բարակ կտրատված դայկոնով և սիսոյի տերևներով։
Պատկերասրահ
Սաշիմին հում ձուկ մատուցելու ձև է՝ խորանարդ կամ կտրտած տեսքով և հավելյալ համեմունքներով։ Ինչպես համի արժեքը, այնպես էլ ճապոնական խոհանոցի զարմանահրաշ ազդեցությունն առողջության վրա, սուշին և սաշիմին դարձրել են հայտնի կերակրատեսակներ՝ նվաճելով ոչ միայն ասիացիենրի, այլ նաև եվրոպացիների և ամերիկացիների ճաշակները։
Նախապատրաստում
Հեռացնել ձկան մաշկը, և տեղադրել ձուկը սառնարան, որպեսզի այն սառչի և հեշտ կտրատվի։ Կտրատել ֆիլեն բարակ շերտերով։ Փորձեք կտրատել նույն ուղղությամբ՝ խուսափելով ձկան սղոցումից։ Մաքրեք և մաշկեկ բողկը, գազարն ու վարունգը։ Կտրատեք դրանք նուրբ շերտերով։ Տեղադրեք ձուկն ափսեի վրա, խավարտեք այն թակած բանջարեղենով։ Թեփազատեք սխտորն և լավ կտրատեք այն պղպեղի և մանր սոխի հետ։ Սոյայի սոուսի հետ միասին տաքացրեք թավայում քնջութի և գետնանուշի ձեթերը։ Համեմեք սաղմոնը մանր սոխով, սխտորով, պղպեղով։ Շաղ տվեք կիտրոնի հյութը։ Տաքացրեք սուոսն ու լցրեք այն սաղմոնի կտրտած շերտերի վրա։ Այն պատրաստ է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոնական խոհանոց Կատեգորիա:Ծովամթերքով ուտեստներ
Շահրազադ
Պատմություն
Պատմությունը սկսվում է, երբ Շահրիյարը (شهریار Šahryār, «թագավորության ծառա», այսինքն՝ թագավոր) մի օր պարզում է, որ իր կինը հավատարիմ չէ իրեն։ Դրա համար նա որոշում է ամեն օր ամուսնանալ նոր կույս աղջկա հետ՝ գլխատելով նախորդ օրվա կնոջը, սրանով բացառելով կնոջ անհավատարմությունը։ Նա արդեն այսպես սպանել էր 1000 կին, երբ մի օր հանդիպում է Շահրազադին՝ վեզիրի աղջկան։ Սըր Ռիչարդ Բըրթոնի «Հազար ու մի գիշերի» թարգմանության մեջ Շահրազադը նկարագրվում է հետևյալ կերպ՝ Շահրազադը սերտում էր նախորդ թագավորների գրքերը, քրոնիկները և առասպելները, անցած-գնացած մարդկանց և իրերի պատմությունները։ Այսպես նա հավաքել էր պատմությունների հազարավոր գրքեր՝ հնագույն ցեղերի և անկած կառավարիչների մասին։ Նա ուշադիր սերտել և անգիր էր իմացել պոետների ստեղծագործությունը, հետազոտել էր փիլիսոփայությունը և գիտությունները, արվեստը և ձեռքբերումները։ Եվ նա հաճելի էր և քաղաքավարի, իմաստուն և սրամիտ, լավ դաստիարակություն ստացած։ Հակառակ իր հոր կամքին՝ Շահրազադը որոշում է մի գիշեր անցկացնել թագավորի հետ։ Թագավորի սենյակում Շահրազադը խնդրում է թագավորին հրաժեշտ տալ իր սիրելի քրոջը, Դունյազադին (دنیازاد Donyāzād), որը ցանկանում էր Շահրազադին խնդրել ամբողջ գիշերն իրեն պատմություն պատմի։ Թագավորը արթուն էր և անհամբերությամբ լսում էր Շահրազադի առաջին պատմությունը։ Գիշերն անցավ և Շահրազադը կիսատ թողեց պատմությունը, թագավորը խնդրեց, որ ավարտի պատմությունը, բայց Շահրազադն ասաց՝ որ ժամանակ չկա, արդեն մթնշաղ է։ Հաջորդ գիշերը Շահրազադն ավարտեց այս պատմությունը և սկսեց երկրորդը, ավելի գրավիչ մի հեքիաթ, որը էլի կիսատ թողեց, երբ լույսը բացվեց։ Եվ նորից, թագավորը անհամբերությամբ անցկացրեց ցերեկը, որ գիշերը լսի երկրորդ հեքիաթի ավարտը։
Եվ այսպես թագավորը գիշերներ էլ լուսացնում Շահրազադի հետ՝ անհամբերությամբ սպասելով նոր հեքիաթների։ 1001 գիշերվա ավարտին՝ 1000 հեքիաթից հետո, Շահրազադը թագավորին ասաց, որ այլ հեքիաթներ չգիտի։ Թագավորը սիրահարվեց Շահրազադին, նրա հետ անցկացրեց իր մնացյալ կյանքը՝ նրան դարձնելով թագուհի։
Անուն
Շահրազադի ամենավաղ ձևերը Շահրազադ՝ شيرازاد Šīrāzād (Մասուդի) և شهرازاد Šahrāzād (Իբն ալ-Նադիմ) է։ Վերջինը նշանակում է «մարդ, ում թագավորությունն (شهر šahr) ազատ է (آزاد āzād)»: Հետագայում պարսկերենում այն կրճատվել է՝ դառնալով Շահրզադի (شهرزاد Šahrzād/Šarzād)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հազար ու մի գիշեր Կատեգորիա:Հեքիաթների կերպարներ
Դաարքյոյ
Դաարքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Շամախի
Շամախի (Şamaxı), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Շամախու շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Բնակչություն
Շամախի քաղաքը հայտնի է եղել իր բարձրորակ գորգերով, բարդ ու պարզ եղանակներով գործվող կարպետներով և մետաքսագործությամբ։ Շամախի քաղաքին և նրա բնակչության կազմին անդրադարձել է Մակար եպիսկոպոս Բարխուդարյանցը իր «Աղվանց երկիր ու Դրացիք» ստեղծագործությունում։ Այդ գրքում Բարխուդարյանցը նշում է, որ Շամախի քաղաքի բնակչության մեծ մասը գաղթել են Արցախի գավառներից։ Բնակչությունը զբաղվել է վաճառականությամբ և տարբեր արհեստներով։ Զարգացած է եղել հատկապես մետաքսագործությունը։ Շամախի գյուղերի մեծ մասը եղել են հայաբնակ, որտեղ բնակչության հիմնական զբաղմունքը գորգագործությունն էր։
Լևոն Խաչիկյանը, խոսելով Շամախիի մասին մեջբերում է 15-րդ դարի Վենետիկցի ճանապարհորդներ Ջոսավատ Բարբարոյին (1413-1494) և Ամբրոջո Կոնտարինիին (1429-1499), որոնք լինելով Շամախիում գրում են, որ այստեղ կա 4-5 հազար տուն և բնակիչները հիմնականում հայեր են, որոնք տեղում արտադրում են «թալման »կամ «դեհլեմի» կոչված մետաքսյա կտորներ, կտավներ։ Ուշագրավ են Գ. Պողոսյանի գրքում զետեղված 16-րդ դարի 60-ական թվականներին Անգլիացի հեղինակ Էդուարդսի նյութերը Շամախիի մասին, որտեղ խոսվում է, թե ինչպես Շամախիի և շրջակա հայկական գյուղերի բնակիչները մետաքսի առևտուր են անում Հալեպում վենետիկցիների հետ.«մեկ հայկական գյուղը,-գրում է Էդուարդսը,-ամեն տարի 400, 500 ջորի բարձած մետաքս է տանում Հալեպ, իսկ այնտեղից բերում են վենետիկյան մահուդ»։ Իսկ ռուս վաճառական Ֆ. Կոտովը նշում է, որ 1623-1624 թթ. Շամախին ուներ մի քանի քարավանատուն, որոնցից մեկը, որտեղ կանգ էին առնում ռուս վաճառականներ կոչվում էր «Արմյանսկոյե»։
Գորգագործություն
Մինչև 20-րդ դարի սկիզբը Շամախիում գործված հայկական գորգերն ու կարպետները, որոնք հայտնի են Շիրվան անվանումով, աչքի են ընկնում յուրահատուկ նրբությամբ և թեթևությամբ։ Քաղաքում կային հատուկ ներկատներ, որտեղ կարմիր գույնը ստանում էին որդան կարմիրով։ Մ. Իսաևը նշում է, որ դա պայմանավորված էր Շամախիում  բարձրորակ գորգերի համար գառան բրդի օգտագործմամբ։ Օգտագործում էին գառան այն բրդերը, որոնց երկարությունը թույլ էր տալիս թել մանել ոչ միայն խավի, այլև հենքի և միջնաթելի համար։ Գառան բուրդը չափազանց փափուկ է և փայլուն։ Ա. Փիլարովը 1913 թվականին գրում է, որ Շամախիի գավառում արտադրվում էին « կափրիստանյան» կոչված գորգեր, որոնք գործվում էին Ղուբայում։ Հեղինակը նշում է, որ չգերազանցված որակ ունեն Շամախիի կարպետները։ Շամախիում գործված կարպետների մեջ առանձնահատուկ են բարդ եղանակով գործվող «Սումախ» անվանումով կարպետները, որոնք մեծ քանակով արտադրվում էին նաև Շուշիում։ Մ. Իսաևը 1932 թվականին նշում է, որ մինչև 1930 թվականը գորգագործության զարգացած ձևերը պահպանվում էին Անդրկովկասի բնիկների ՝ հայերի և լեզգիների մոտ։
Ըստ օտար հեղինակների Շիրվան գորգերի երկրաչափական զարդաձևեր կրկնում են «Ղազաղ» (Գարդման, Տավուշ) խմբին դասվող գորգերի զարդաձևերին։ «Շիրվան »գորգերին բնորոշ են բուսական և ծաղկային մոտիվները և կարմիր գույնի գերակշռությունը, որոնք հատկապես բնորոշ են արցախյան գորգերին։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ դեռևս 19-րդ դարի վերջում ինչպես նշվեց վերևում  Շամախիի շատ գաավառներում բնակվել են բացառապես հայեր։ Միայն նշենք, որ 17-18-րդ դարերի սկզբին Շամախին Պարսկաստանից դեպի Ռուսաստան տանող առևտրական գլխավոր ճանապարհի  կարևոր կայաններից էր։  Արցախյան գորգերում հանդիպող բազմաթիվ զարդային մոտիվներ, նախշեր հանդիպում են շամախիի գորգերի վրա նույնպես։ Այդ գորգերից են թագ գորգերը, մեդալյոնավոր գորգերը, արծվագորգերը, արև գորգերը, որոնց բնորոշ շատ դետալներ հանդիպում են հենց Շամախի գորգերի վրա։  Ընդհանրապես Ղարաբաղյան գորգերի գեղազարդման համակարգում մեծ տեղ ունեն երկրաչափական՝ բազմանիստ, քառակուսի, ուղղանկյուն ձևերի հորինվածքները։ Սրանք աչքի են ընկնում առանձին տարրերի բազմազանությամբ, ինչպես նաև ոճավորված կենդանապատկերների ու երկրաչափականացված բուսածաղկային նախշերի ներկայությամբ։ Այդօրինակ հորինվածքներին բնորոշ է նաև գաղափարա-իմաստային որոշակի բովանդակություն, որով էլ դրանք նույնպես մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում ուսումնասիրողների շրջանում։ Հորինվածքային ու իմաստային տարաբնույթ արտահայտություններով հանդերձ, դրանք աղերսվում են երկրաչափական ձևերի ընդհանրություններով։ Իսկ գորգանկարի  մնացած  հատվածները  հագեցված  են,  զարդագոտիների  սղոցատամ  տերևազարդերով,  կեռազարդ  շուշանաձևերով  և  չորս  խոյանշանների  համադրմամբ  ձևավորվող  վարդյակներով։ Տարբերվում  են  իրենց  գունային  լուծումներով։ Կենտրոնական դաշտը հիմնականում լինում է կարմիր, երբեմն կապույտ, իսկ զարդագորիների մեջ հիմնականում հանդիպում են կապույտը, սպիտակը, դարչնագույնը և այլն։
Շամախիի գորգերում հիմնականում տեսնում ենք այս մոտիվները, երկրաչափական տարերը։ Կենտրոնական դաշտում հանդիպում ենք մեդալյոներին նմանվող զարդեր, որոնք հիմնականում չորս անկյուն ունեն։ Մեդալյոների կենտրոնում պատկերվում են աստղանման նախշեր, որոնք հանդիպում ենք «Արև »գորգերի մոտ, երբեմն կեռ խաչեր, որը բնորոշ է գրեթե Ղարաբաղյան գորգերի բոլոր տիպերին։ Դա պայմանավորված է Շամախիում երկար ժամանակ հայերի հիմնական բնակիչ լինելու հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Նախկին մայրաքաղաքներ
Նեֆթչալա
Նեվթեչալա (Neftçala), քաղաք ններկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Նեվթեչալայի շրջանի վարչալկան կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Նեվթեչալայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1959 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ալիզ-Սենտ-Ռեն
Ալիզ-Սենտ-Ռեն (Alise-Sainte-Reine), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Բուրգունդիայի շրջանում։ Կոմունայի դեպարտամենտը՝ Կոտ դ՚Օր։ Կանտոնի կազմի մեջ է Վենարե-Լե-Լոմը։ Կոմունայի շրջակայքում Մոնբարն է։
Կոմունայի INSEE կոդ՝ 21008: Անվանված է ի պատիվ սուրբ Ռեգինայի, որն այնտեղ տանջանքներ է կրել 3-րդ դարում։
Տեղը հայտնի է նաև նրանով, որ այստեղ մ.թ.ա. 52 թվականին տեղի է ունեցել Գայոս Հուլիոս Կեսարի հրամանատարությամբ գլխավոր ճակատամարտը հռոմեական զինված ուժերի և Վերցինգետորիքսի ղեկավարած գալլիական ցեղերի միջև։ Ավարտվելով Հռոմի հաղթանակով՝ այն հիշվեց որպես Ալեզիայի ճակատամարտ։ Ճակատամարտը եղավ Հռոմի՝ Գալիան գրավելու 8-ամյա պատերազմի վերջնական փուլը, որից հետո վերջնականապես վերանվանվեց հռոմեական պրովինցիա։
Բնակչություն
2010 թվականին Կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 617 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 332 մարդկանցից 174-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 158-ը՝ ոչ ակտիվ(ակտիվության ցուցանիշը՝ 52,4 %, 1999 թվականին եղել է 52,0 %)։ 174 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 167-ը (85 տղամարդ և 82 կին), անաշխատունակ եղել է 7 մարդ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 158 ոչ ակտիվ մարդկանցից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը՝ թոշակառուներ, 102-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Սև իգուանա
Սև իգուանա(Ctenosaura acanthura) — իգուանաների ընտանիքի մողես։
Նկարագրություն
Նրա մարմնի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 1,4 մետր։ Կա սեռական դիմորֆիզմ — որձերը զգալիորեն ավելի ուժեղ և խոշոր են, քան էգերը։ Մաշկի գույնը լինում է սև, սպիտակ կամ բաց դեղնավուն։ Ուեն երկար մարմին, լավ զարգացած վերջույթներ։ Ունեն բավականին երկար պոչ։
Այս իգուանաները սիրում են քարքարոտ վայրեր։ Շարժվում են բավականին արագ։ Սնվում են ծաղիկներով, տերևներով, բույսերի պտուղներով, փոքր կենդանիներով և ձվերով։
Զուգավորումը տեղի է ունենում գարնանը։ Բեղմնավորումից հետո էգը ձվադրում է։ Ձվերի քանակը մոտ 24 ձու։ Մողեսները ձվից դուրս են գալիս 90 օրվա ընթացքում։
Այս կենդանատեսակները տարածված են արևմտյան կիսագնդում և համարվում են Մեքսիկայի էնդեմիկ կենդանատեսակներից մեկը։
Բրեշվիկերսայմ
Բրեշվիկերսայմ (Breuschwickersheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1266 մարդ, բնակչության խտությունը` 250.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.06 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 11 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 774 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 590-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 184։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 590 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 562 անձ (283 տղամարդ և 279 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (17 տղամարդ և 11 կին)։ 184 անաշխատունակներից 71-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 85-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ռայան Ջեք
Ռայան Ջեք (Ryan Jack, ), շոտլանդացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս շոտլանդական «Ռեյնջերս»-ի և Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի կազմում։
Իր կարիերան սկսել է «Աբերդին»-ի կազմում։ Թիմի կազմում անցկացրած 17 տարիների ընթացքում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել թիմի երիտասարդական և հիմնական կազմերում։ Թիմի կազմում անցկացրած վերջին 2 տարիների ընթացքում եղել է «Աբերդին»-ի ավագը։
«Աբերդին»
2011 թվականի հունվարին Ջեքը իր առաջին գոլն է խփել շոտլանդական թիմի կազմում` «Ինվերնես ՖԱ»-ի դմ խաղում։ Այդ գոլը ճանաչվել է 2010-11 մրցաշրջանի թիմի լավագույն գոլ ։ Մեկ շաբաթ անց Ռայանը փոխարինման է դուրս եկել Շոտլանդիայի գավաթի կիսաեզրափակչի «Սելտիկ»-ի դեմ խաղում ։ Հանդիպումն ավարտվել է 4-1 հաշվով։
2011 թվականի հոկտեմբերին Ռայան Ջեքը նոր պայմանագիր է կնքել «Աբերդին»-ի հետ։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ռայանը գոլի հեղինակ է դարձել «Ջոնսթոն»-ի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումը ավարտվել է 2-1 հաշվով` «Աբերդին»-ի հաղթանակով։ 2013 թվականի հունիսին Ջեքը երկարաձգել է իր պայմանագիրը մինչև 2016 թվականը ։
2014 թվականի դեկտեմբերին Ռայանը ճանաչվել է Շոտլանդիայի առաջնության ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։
«Ռեյնջերս»
Թիմի կազմում Ջեքը իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի հունիսի 29-ին` Եվրոպայի լիգայի շրջանակներում կայացած «Պրոգրես Նիեդերկրոն»-ի դեմ խաղում ։ Այդ հանդիպումն ավարտվել է 2-1 հաշվով` «Ռեյնջերս»-ի պարտությամբ։
Միջազգային կարիերա
Ռայան Ջեքը հանդես է եկել Շոտլանդիայի Մ16, Մ17 և Մ21 հավաքականների կազմում ։ Եղել է Շոտլանդիայի Մ21 հավաքականի ավագը։
Շոտլանդիայի ազգային հավաքականի կազմում Ջեքը իր դեբյուտը նշել է 2017 թվականի նոյեմբերին` Նիդերլանդների հավաքականի դեմ խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռեյնջերսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շոտլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Ֆրանչեսկո դի Սիմոնե դա Սանտակրոչե
Ֆրանչեսկո դի Սիմոնե դա Սանտակրոչե (Francesco di Simone da Santacroce), ծնվել է Սանտա Կրոնե բնակավայրում (այժմ` Սան Պելեգրինո Տերմեի մերձակայք), ենթադրաբար` 1470 և 1475 թվականների միջակայքում, Վերածննդի ժամանակաշրջանի իտալացի գեղանկարիչ։
Կենսագրություն և ստեղծագործական կյանք
Նկարչի մասին պահպանված տեղեկությունները շատ աղքատիկ են։ Ըստ էության, պահպանվել է երկու փաստաթուղթ. դրանք են ամուսնական վկայականն ու կտակը (երկուսն էլ գրանցված են եղել Վենետիկում)։ Ամուսնական պայմանագիրը թվագրվում է 1492 թվականի հունիսի 31, երբ Ֆրանչեսկոն ամուսնացել է Լյուչիա Տրևիզանի` «Ալվիզեի դստեր և ջուլհակ Վիտտորե Տրեվիզանի քրոջ» հետ։ Պայմանագիրը կազմվել է ոմն Ստեֆանո Բոնակոսսիի տանը, Ֆրանչեսկոյի հոր` Սիմոնեի ներկայությամբ (սա ապացույց է համարվում առ այն, որ Ֆրանչեսկո դի Սիմոնեն այդ ժամանակ բավականին երիտասարդ էր)։
Ստեղծագործական ուղին սկսելու մասին որևէ վկայություն չկա. ենթադրվում է, որ դրա սկիզբը կապված էր Ջովաննի Բելլինիի արվեստանոցի հետ, քանի որ հենց այդ նկարչին է Ֆրանչեսկոն նվիրել «Մադոննան սրբերի հետ» նկարի մակագրությունը, որը նկարել էր Մուրանոյի Սանտա Մարիա դելյի Անջելի եկեղեցու համար։
Ենթադրվում է, որ նա աշխատել է հիմնականում Վենետիկում, որտեղ տեղափոխվել է Սանտա Կրոչեից իր ընտանիքի հետ, չնայած որոշ հետազոտողներ համարում են, որ որոշ ժամանակ նա կարող էր աշխատել Պադուեում։ Ենթադրվում է նաև, որ մինչև Վենետիկ տեղափոխվելը Ֆրանչեսկոն եղել է Վալ Բրեմբանայում։ Բացի այդ, իր ողջ կարիերայի ընթացքում նա կապ է պահել իր հայրենիքի հետ, ինչի մասին կարող են վկայել նրա երկու նկարները, որոնք նա արել է Սպինոյում և Լեպրենոյում։ Այդ մասին են վկայում նաև երկու ակր հողի մասին հիշատակումը, որոնք նա, ըստ կտակի, փոխանցել է Սանտա Կրոչեի Բարեսրտության Կոնգրեգացիային։
Տեղեկությունների աղքատիկ լինելու պատճառով հնարավորություն չկա պատկերացում կազմել նկարչի ողջ ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ։ Ստորագրված ստեղծագործությունները թույլ են տալիս եզրակացնել 1504 թվականին նրա ծավալած գործունեության վերաբերյալ, երբ նա ստորագրել է Սպինոյի եկեղեցու համար ստեղծված «Ավետում» նկարը (այժմ` Կարրարա ակադեմիա, Բերգամո) և 1507 թվականի ստեղծագործությունների մասին, երբ Մուրանոյի Սանտա Մարիա դելյի Անջելի եկեղեցու համար պատկերել է «Մադոննան սրբերի հետ» խորանային նկարը։ Այս տարիների ընթացքում նկարիչը պատկերել է, այսպես կոչված, «Վերածննդի տրիպտիխը» և «Աստվածամոր թագադրումը», որը, հնարավոր է, պատկանել է նույն տրիպտիխին։ Երկու աշխատանքն էլ ստորագրված են, թվագրվում են 1506 թվականով և գտնվում են Բերգամոյի Կարրարա ակադեմիայում։ Աշխատանքների նույն խմբին է պատկանում նաև «Աստվածային հայտնությունը», որն ավելի վաղ պահվում էր Բեռլինում, սակայն ոչնչացվել է 1945 թվականի ռմբակոծության հետևանքով։
1508 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ֆրանչեսկոն կտակ է կազմել, և նույն թվականի նոյեմբերի 4-ին այն հայտարարվել է (այսինքն, նկարչի մահը վրա է հասել այս երկու ամսաթվերի միջև)։ Կտակից հետևում է, որ այդ ժամանակ նա ապրելիս է եղել իր կնոջ` Լուչիայի հետ, Վենետիկում, իսկ նրա կտակի տնօրինողը նրա զարմիկ Ալբերտոն էր։ Ֆրանչեսկո դի Սիմոնեն ունեցել է դուստր և որդի` Ուրսուլան և Բալդասսարեն։ Հոր մահվան ժամանակ նրանք, ենթադրվում է, որ փոքր են եղել, քանի որ Ուրսուլային հայրն ընդամենը 30 ոսկե դուկատ է կտակել, որը պետք է նրա ապագա օժիտի հիմքը դառնար։ Երեխաների այսքան մանկահասակ լինելը ևս մեկ փաստարկ է, որ նկարիչը մահացել է երիտասարդ տարիքում, ուժերի ծաղկման շրջանում։ Իր կտակում Ֆրանչեսկոն հոգ է տարել, որպեսզի արվեստանոցի նյութերը փոխանցվեն իր աշակերտին և ընկերոջը` Ֆրանչեսկո Ռիցցոյին։
Ֆրանչեսկո դի Սիմոնեին երկար ժամանակ շփոթել են իր աշակերտի` Ֆրանչեսկո Ռիցցոյի հետ։ Այն բանից հետո, երբ Գ. Լյուդվիգը 1903 թվականի աշխատության մեջ կարողացել է բաժանել երկու «Ֆրանչեսկո նկարիչների» անունները, բաժանվել է նաև նրանց միացյալ ստեղծագործական ժառանգությունը։ Ստեղծագործությունների տարանջատումը բարդանում էր այն առումով, որ ուսուցիչն ու աշակերտը հաճախ միասին են աշխատել։ Կատարված հետաքննության արդյուքնում պարզ է դարձել, որ Ֆրանչեսկո դի Սիմոնեն դարձել է մինչև 1620-ական թվականները Սանտա Կրոչեից Վենետիիկ տեղափոխված ու աշխատած նկարիչների գաղութի հիմնադիր։ Նա բավականին ծաղկուն արվեստանոց է հիմնել, իսկ նրա աշակերտները եղել են այնպիսի հայտնի վարպետներ, ինչպիսիք են Յակոպո Պալման, Անդրեա Պրևիտալին և Ֆրանչեսկո Ռիցցոն։ Իր աշխատանքներում նկարիչը փորձում էր հետևել Ջովաննի Բելլինիի և Ֆրանչեսկո Բիսսոլոյի ոճերին։ Նրա ամենահայտնի` «Ավետում» աշխատանքում հետազոտողները կապ են տեսնում Չիմա դա Կոնելյանոյի ստեղծագործության հետ։
Ադրբեջանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա
Ադրբեջանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա (Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Akademiyası), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, գործող Ադրբեջանի Հանրապետության կրթության նախարարության ներքո։ Հասարակական-մշակութային հաստատություն, կերպարվեստի, դեկորացիայի, դիզայնի և գեղարվեստական կրթության բնագավառներում Ադրբեջանի Հանրապետության կրթության նախարարության գործընկերը ։
Պատմություն
Ադրբեջանի գեղարվեստի պետական ակադեմիան ստեղծվել է 2002 թվականին Ադրբեջանի հանրապետության նախագահի հրամանագրով։ Ադրբեջանի գեղարվեստի ակադեմիան ստեղծագործական, գիտական ​​կազմակերպություն է, որի գործունեության հիմնական ասպեկտներից մեկը կրթությունն է։ Աշխատանքներ են տարվում պահպանելու և զարգացնելու ակադեմիական դպրոցի հայրենական ավանդույթները, գեղարվեստական ​​կրթության կազմակերպումն ու կատարելագործումն է, համաշխարհային ճանաչման արժանացած ռուսական մշակույթի գեղարվեստական ​​մեծագույն արժեքների պահպանումն ու զարգացումը ։
Ադրբեջանի գեղարվեստի պետական ակադեմիան սերտորեն համագործակցում է Թուրքիայի և Իրանի Իսլամական Հանրապետության համապատասխան կառույցների հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արվեստի դպրոցներ Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ Ադրբեջանում
Շիկովկա
Շիկովկա (Шийківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շիկովկա գյուղում բնակվում էր 739 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5874 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 125,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1675 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ցական Շողենց
Ցական Պետրոսի Շողենց (Ցականյան, ), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1946 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից
Ծնվել է Բաքվում։ 1919-1924 թվականներին բատրակություն է արել Շամխորում։ Եղել է Շամխորի շրջանի կոլտնտեսության կազմակերպիչներից։ 1930 թվականին խմբագրել է «Ապրիլյան արև» թերթը (Կիրովաբադ)։ 1930-1931 թվականներին սովորել է Երևանի համալսարանում։ 1932-1935 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Մի քանի տարի աշխատել է Հայպետհրատում։ Մահացել է Երևանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:1909 ծնունդներ Կատեգորիա:1969 մահեր Կատեգորիա:Բաքու քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Բոլդինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Բոլդինո (Болдино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
(2912) Լապալմա
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,289067 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1254 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4527 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1264,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,284588 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,28° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է V դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս V Կատեգորիա:1942 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լիյսի Օտերմայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Յուրի Գալյուտին-Յալզակ
Յուրի Իվանովիչ Գալյուտին-Յալզակ (Юрий Иванович Галютин-Ялзак, ), ռուս խորհրդային և մարիական գրող, արձակագիր, բանաստեղծ, լրագրող և խմբագիր։ 1990 թվականից ԽՍՀՄ գրողների միության և ԽՍՀՄ լրագրողների միության անդամ։ Մարիական գրահրատարակչության գլխավոր խմբագիր։ Մարի Էլ հանրապետության ժողովրդական գրող (2010)։
Կենսագրություն
Յուրի Գալյուտին-Յալզակը ծնվել է 1940 թվականի մայիսի 1-ին, Մարիի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Մորկինսկի շրջանի Նովայա գյուղում։ 1958-1960 թվականներին սովորել է Կրուպսկայայի անվան մարիական պետական մանկավարժական ինստիտուտում։ 1963 թվականից, խորհրդային բանակի շարքերում զինվորական ծառայություն անցնելուց հետո, սովորել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ Գորկու ոստիկանության դպրոցում, որից հետո աշխատել է որպես Մարիական ԻԽՍՀ ՆԳՆ Քրեական հետախուզության վարչության օպեր-լիազոր։ 1972 թվականին, ավարտելով Կրուպսկայայի անվան Մոսկվայի պետական մանկավարժական ինստիտուտի հեռակա բաժինը, աշխատել է տարբեր տպագիր լրատվամիջոցներում, այդ թվում՝ «Марий коммуна» թերթում և «Пачемыш» գրական-գեղարվեստական ամսագրում։ Հետագայում աշխատել է Մարիական գրահրատարակչության խմբագիր և գլխավոր խմբագիր, «Մարի Էլ » թերթի գրականության բաժնի վարիչ և «Ончыко» գրական-գեղարվեստական ամսագրի գրական խմբագիր և այդ ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ ։
1990 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության և ԽՍՀՄ լրագրողների միության անդամ։ Առաջին բանաստեղծական ստեղծագործությունները Գալյուտինը գրել է դպրոցական տարիներին, տպագրվել է շրջանային և հանրապետական մամուլում։ 1969 թվականին Գալյուտինը գրում է «Մի նախատիր» պոեզիայի առաջին ժողովածուն։ 1976 թվականին լույս է տեսել նրա  «Փոստարարը Օլմասոլայից» արձակի ժողովածուն։
2010 թվականին Գալյուտինին շնորհվել է Մարի Էլ հանրապետության ժողովրդական բանաստեղծի պատվավոր կոչում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային խմբագիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Անդրեյ Կառլովի սպանություն
Անդրեյ Կառլովի սպանություն, Թուրքիայում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի սպանությունը, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Անկարայում՝ ցուցահանդեսի բացման ժամանակ , 22-ամյա թուրք ոստիկան Մևլութ Մերթ Ալթինթաշի կողմից։ Ցուցահանդեսը կոչվում էր «Ռուսաստանը թուրքերի աչքերով» ։ Կրակոցներից հետո մարդասպանը մի քանի անգամ վանկարկել է «Ալլահ Աքբար», «Մի՛ մոռացեք Հալեպը», «Մի՛ մոռացեք Սիրիան»   ։
Պաշտոնական Մոսկվան սպանությունը որակել է ահաբեկչական գործողություն ։
Արտիստը (Շիրվանզադե)
«Արտիստը», հայ գրող Շիրվանզադեի պատմվածքներից մեկը։ Լույս է տեսել 1901 թվականին։ Շիրվանզադեն գրել է այն Օդեսայում, երբ նրան մեղադրում էին հակաթուրքական գործողություններ վարելու մեջ և բանտարկում Վրաստանի Թիֆլիս քաղաքի Մետեխի բանտում։ Բանտում անցկացրած տարիներից հետո, 1898 թվականին նրան աքսորում են Օդեսա։ Այն գրված է առաջին դեմքով ։
Անդրեյ Կառլովի սպանություն
Մարդասպան
Թուրքական աղբյուրները հայտնել են, որ զինված հարձակում գործած անձը 22-ամյա ոստիկան է եղել՝ Մևլութ Մերթ Ալթինթաշ անունով, որը սպանվեց նույն օրը (հունիսի 24, 1994 - դեկտեմբերի 19, 2016)։ Սպանությունից հետո թուրքական ոստիկանությունը ձերբակալել է մարդասպանի մորը և քրոջը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական հարաբերություններ Կատեգորիա:Ահաբեկչական գործողություններ Թուրքիայում Կատեգորիա:2016 ահաբեկչություններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Թուրքիայում սպանված անձինք Կատեգորիա:Թուրքիայում հրազենից մահացածներ Կատեգորիա:Թուրքիայում 2016 թվականի ահաբեկչական գործողություններ
Արտիստը (Շիրվանզադե)
Սյուժե
Պատմվածքի գլխավոր հերոսը Լևոնն է, ով 16-17 տարեկան, գունատ դեմքով, նիհար, նուրբ դիմագծերով տղա է։ Նրա հոր մահից հետո, ով մահացել էր տիֆ հիվանդությունից, մայրը նրան հանձնում է մի ատաղձագործի, որպեսզի սովորի ատաղձագործություն, սակայն տղան փախչում է արհեստանոցից և գնում ուսումնարան։ Ուսումնարանի վարձը վճարում էին մի քանի բարի մարդիկ։
Լա Շապել Սեն Լյուկ (կանտոն)
Լա Շապել Սեն Լյուկ (La Chapelle-Saint-Luc), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12749 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1033 է։ Կանտոնում կա 2 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Արտիստը (Շիրվանզադե)
Սյուժե
Նա սիրահարվել էր տանտիրուհի սինյորա Ստեֆանիայի աղջկան՝ Լուիզային։ Լուիզան երգչուհի էր և պատրաստվում էր գնալ Իտալիա՝ ձայնը մշակելու։ Հրաժեշտի ժամանակ Լևոնը Լուիզային նվիրում է ծաղկեփունջ և գրիչ, որպեսզի նա գրի իրեն։ Լուիզային դիմավորելու է Կավալլարոն Միլանում։ Լևոնին հուզում է այդ հանգամանքը և վճռում, որ պետք է գնա Իտալիա՝ Լուիզային տեսնելու։ Նա սկսում է նվագել «Արքայական յախտա» անունով պանդոկում, որտեղ ամեն նվագի համար վաստակում էր 10 կոպեկ։ Լևոնն աստիճանաբար սկսում է վատ սովորություններ ձեռք բերել, բերանից այժմ խմիչքի հոտ էր գալիս։ Խմել նրան ստիպում էին նավաստիները, ովքեր հաճախակի էին այցելում այդ պանդոկ։ Նրան խորհուրդ են տալիս հեռանալ այդ վայրից, սակայն նա ասում է, որ շուտով գնալու է, արդեն հավաքել է 150 ռուբլի ։
Մի քանի օր հետո նա թալանվում է սրիկաների կողմից, ովքեր գողանում են Լևոնի կոշիկները, կիթառը և բաճկոնը։ Իր աշխատած 150 ռուբլին նա պահում էր ձախ կոշիկի մեջ. փողը նա փաթաթել էր թղթի մեջ, դրել կրունկի կողմում, վրան կաշի խփել։ Նա չէր ցանկանում այն տանը պահել, քանի որ մայրը կարող էր գտնել և այլևս չվերադարձնել։ Նրանք դիմում են Իցկոյի հորը, սակայն որոնումներն անցնում են ապարդյուն։ Ահա այս ամենից հետո Լևոնին ասում են, որ Լուիզան ամուսնացել է Կավալլարոյի հետ ։
Այս ամենը լսելուց հետո, Լևոնը ձևացնում է, թե ամեն ինչ կարգին է։ Առավոտ էր, Լևոնը չկար ու չկար, նրան փնտրում էին ամենուր, սակայն անարդյունք։ Այդ ժամանակ լսվեց անսովոր մի աղմուկ, դա Իցկոյի և երկու ոստիկանների ձայներն էին, որոնք բերում էին Լևոնին։ Նրան նավաստիները հանել էին «Խերսոն» շոգենավի տակից, որով երկու շաբաթ հետո նա պետք է մեկներ Իտալիա...
Համանուն ֆիլմ
Շիրվանզադեի պատմվածքի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը։ Ֆիլմի նկարահանումների ընթացքում օգտագործվել են արդիական տեխնիկա և տեխնոլոգիաներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1901 գրքեր Կատեգորիա:Շիրվանզադեի ստեղծագործություններ Կատեգորիա:Ռեալիզմ Կատեգորիա:Հայերեն ստեղծագործություններ
Դորուդ
Պատմություն
Իրանի իշխանությունները հաղորդում են, որ 2018 թվականի հունվարի 1-ին Դորուդ քաղաքում տեղի ունեցած ցույցերի ժամանակ սպանվել է երկու մարդ՝ նշելով նաև, որ «անվտանգության ուժերը ցուցարարների ուղղությամբ կրակ չեն բացել» ։ Թե որ կողմն է կրակ բացել ցուցարարների դեմ, դեռևս հայտնի չէ ։
Աշխարհագրություն և կլիմա
Քաղաքը գտնվում է Լոռեսթանի արևելյան մասում՝ արևմտյան Զագրոսի լեռնային տեղանքում՝ Տիրե և Մարբերե գետերի միախառնման տեղում ։ Ծովի մակարդակից ունի 1466 մետր բարձրություն ։ Դորուդը գտնվում է նահանգի վարչական կենտրոնից՝ Խորամաբադից, մոտ 62 կմ դեպի արևելք և երկրի մայրաքաղաքից՝ Թեհրանից, 315 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է չափավոր տաք ամառներով և ձմռանը օդի ջերմաստիճանի համեմատաբար ցածր ցուցանիշներով ։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը +14°C է, իսկ միջին տարեկան տեղումների քանակը՝ 562 մմ ։
Քաղաքը գտնվում է սեյսմիկ ակտիվության գոտում։ 2007 թվականի մարտի 7-ին Դորուդում տեղի է ունեցել 4,8 մագնիտուդ ուժգնությամբ երկրաշարժ։ Արդյունքում վիրավորվել է առնվազն 35 մարդ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ ։ Աճը կազմում է տարեկան մոտ 2,6% ։ Ազգային կազմում գերակշռում են բախտիարներն ու լոռերը, իսկ դավանանքայինում՝ շիիթ-մահմեդականները։
Էկոնոմիկա
Դորուդը կարևոր առևտրային և գյուղատնտեսական կենտրոն է։ Բացի այդ, քաղաքում տեղակայված են Իրանի 3 խոշորագույն ցեմենտի գործարանները, որոնք օրական արտադրում են 4,5 հազար տոննա ցեմենտ։
Տեսարժան վայրեր
Քաղաքի շրջակայքում գտնվում են մի քանի ջրվեժներ։ Հայտնի են սեզոնային չորացող Չական ջրվեժը (Chakan), որը գտնվում է քաղաքից հարավ, ինչպես նաև Շևի ջրվեժը (Shevy) , որը գտնվում է հարակից համանուն գյուղի շրջանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքներ
Ինուիտյան լեզուներ
Ինուիտյան լեզու (Inuit langue, Inuit language), էսկիմո-ալեուտյան ընտանիքի լեզու է, որը հյուսիսային ազգ ինուիտների լեզուն է։
Բացի սովորական լեզու լինելուց այն նաև պարունակում է 4 նույն կարգի մեջ մտնող լեզուներ որոնք են՝
Ընդհանուր խոսողների թիվը կազմում է 80 000 մարդ։ Ինուիտերենը պոլիսինթեթիկ լեզու է։ Այն սինթեզում է բառի ածանցի արմատները և բառը դառնում է բառ-նախադասություն։ Բառերը այս լեզվում բավական երկար են և միայն բառի դեր չեն կատարում, դրանք նաև փոքր նախադասություններ են։ Օրինակ՝ արն-արա (arn-ara) նշանակում է "սա իմ մայրն է" և բառացի նշանակում է մայր-ինձ։
Այս լեզուները չունեն ոչ մի ընդհանուր կապ մյուս լեզվաընտանիքների լեզուների հետ։ Առանց որևէ բան իմանալու լեզուների կառուցվածքի մասին անհնար է դրանք հասկանալը։
Որոշ դերանուններ
Կատեգորիա:Կանադայի լեզուներ
Inuitština Inuit languages Inuita lingvo Lenguas inuit Inuiti keeled Inuittikielet Inuit (langue) frr:Inuit spriaken Lingua inuit Eszkimó nyelvek Bahasa Inuit Lingua inuit イヌイット語 Linguae Escimaicae lez:Инуит чӀалар Inuitų kalbos Inuit-språk Lenga inuit Języki inuickie Língua inuíte Limba inuit Инуитские языки Inuitski jezici Inuitčina Инуитски језици Инуит кылъёс Інуїтська мова 爱斯基摩语 Inuit-gí
Նավթալան
Նաֆթալան (Naftalan), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Նաֆթալանի շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Նաֆթալանի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1967 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վերին (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Վերին (Vérines), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Լա Ռոշել շրջանում։ Մտնում է Լա-Ժարրի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17466։
Մյոմբրիս
Մյոմբրիս (Mömbris), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Վերին (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1987 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Մյոմբրիս
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 12 100 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 35,92 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 143։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Աստերոիդների ցանկ (136201-136300)
Աստերոիդների ցանկ (136101-136200) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (136301-136400)
|}
Հովհաննես Նուրտինյան
Հովհաննես վարդապետ Նուրտինյան, հայ եկեղեցական գործիչ, պատմիչ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1747 թվականին Տիգրանակերտում ։ Նրա ծնողներն են՝ Բաղեշից քրդերի պատճառով գաղթած Սահակ Քյոսյանցը և Մարթա Նուրտինյանը ։
Արղնիի Բարձրահայց վանքում աշակերտել է իր քեռուն՝ Աբրահամ եպիսկոպոս Նուրտինյանին։ Նվիրակությամբ Դիարբեքիրում եղած Հովակիմ եպիսկոպոս Քանաքեռցին (հետագայում՝ Երուսաղեմի Հայոց պատրիարք) տեսնելով որբ Հովհաննեսին, կարեկցում է նրան և հետը Դամասկոս տանում, որտեղ էլ նրան ձեռնադրում է սարկավագ (1763) և իր հետ տանում Երուսաղեմ, իբրև Սուրբ Հակոբյանց վանքի միաբան։ 1765 թվականին Հովակիմ եպիսկոպոսի հետ գնում է Կոստանդնուպոլիս։ 6 ամիս նրա մոտ մնալուց հետո Հովհաննեսը աշակերտում է Կոստանդնուպոլսի Օրթագյուղ թաղամասում հաստատված Սարգիս արքեպիսկոպոս Սարաֆյանին, նրա կողմից 1769 թվականին ձեռնադրվում վարդապետ և որի հետ էլ 1772 (1773) թվականին գնում է Իտալիայի Լիվոռնո քաղաք ։ 1773 թվականից մշտապես բնակվել է Լիվոռնո քաղաքում ։
Մահացել է Լիվոռնոյում, 1803 թվականին ։
Ստեղծագործություններ
Հեղինակ է մի շարք մանր երկասիրությունների, որոնցից նշանավոր է 1779 թվականին գրված իր ուսուցչի՝ Սարգիս արքեպիսկոպոս Սարաֆյանի մասին ոտանավոր կենսագրությունը, որը 1908 թվականին հրատարակվել է Գրիգորիս Գալեմքյարյանի կողմից Վիեննայում՝ Մխիթարյան միաբանության տպարանում ։ Այս երկասիրությունը հայտնի է երկու օրինակով։ Առաջինը՝ Օրթագյուղի Անտոնյան միաբանության թիվ 653 ձեռագիրն է, իսկ երկրորդը՝ Վիեննայի Մխիթարյան մատենադարանի թիվ 773 ձեռագիրը, ընդ որում, առաջինը՝ ինքնագիր է ։
Երկը հանգավոր գրվածք է, բաժանված 10 գլուխների կամ, ինչպես հեղինակն է անվանում, երգերի։ Վերջին՝ 11-րդ երգը նվիրված է հեղինակի կենսագրությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ եկեղեցական գործիչներ
Սարգիս Սարգսյան (փիլիսոփա)
Սարգիս Դոնիկի Սարգսյան, հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Միջազգային փիլիսոփայական ակադեմիայի ակադեմիկոս (1994)։ Սոֆիայի համալսարանի դասախոս։
Կենսագրություն
Սարգիս Սարգսյանը ծնվել է 1932 թվականին Բուլղարիայի Ռուսե քաղաքում։ 1955 թվականին ավարտել է Սոֆիայի պետական համալսարանը։ 1996 թվականին համալսարանի արևելյան բանասիրության ֆակուլտետում հիմնադրել է հայկական բանասիրության բաժին և դասավանդել է հայկական մշակույթ, հայոց պատմություն, երկրագիտություն։ 1971-1973 թվականներին և 1986-1989 թվականներին, միաժամանակ՝ Սոֆիայի տեխնիկական համալսարանի պրոռեկտոր, 1976-1992 թվականներին՝ փիլիսոփայության ամբիոնի վարիչ, 1973-1978 թվականներին՝ բարձրագույն կրթության նախարարության հասարական գիտությունների բաժնի վարիչ, 1990-1999 թվականներին՝ Սոֆիայի սլավոնական համալսարանի պրոռեկտոր, 1999 թվականից՝ Վելիկոտռնովյան համալսարանի ուսանողների և ստաժորների ուսուցման կենտրոնի տնօրեն ։
Աշխատություններ
Աշխատությունները (բուլղարերեն) վերաբերում են ժամանակակից հասարակագիտության, գաղափարախոսության մեջ փիլիսոփայության գրաված տեղին ու գործառույթին, իմացաբանությանը, մասնավորապես առաջնային ու երկրորդային որակների շուրջ ծավալած բանավեճերին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Նեստերվարկա
Նեստերվարկա (Нестерварка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1972 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեստերվարկա գյուղում բնակվում էր 2 479 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2017 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1229,05 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1972 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կրուգլոե Պոլե (գյուղ, Տուկաևսկի շրջան)
Կրուգլոե Պոլե (Круглое Поле), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տուկաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3227 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1953 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տուկաևսկի շրջանի բնակավայրեր
Աստերոիդների ցանկ (314501-314600)
Աստերոիդների ցանկ (314401-314500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (314601-314700)
Դանիզլու
Դանիզլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վերդելո
Վերդելո (Verdello) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում ։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 7107 մարդ, խտությունը՝ 928 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24049։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Կիրգայչիկ
Կիրգայչիկ (Кыргайчик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսկատ գետի ձախ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Եվրատեսիլ 1962 երգի մրցույթ
«Եվրատեսիլ 1962 երգի մրցույթ», մրցույթի պատմության մեջ 7-րդը։ Տեղի ունեցավ Լյուքսեմբուրգի մայրաքաղաքում։ Մասնակցում էր 16 երկիր։ Հաղթեց Ֆրանսիան ներկայացնող Իզաբելլ Աուբրեթը՝ իր «Un premier amour» երգով և հավաքելով՝ 26 միավոր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 1962 երգի մրցույթ Կատեգորիա:1962 Լյուքսեմբուրգում
Մասալը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մասալիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1960 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արտավազդ Մարտիրոսյան
Արտավազդ Խաչատուրի Մարտիրոսյան, հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Արտավազդ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1918 թվականին, Մեղրու շրջանի Տաշտուն գյուղում։ Մեղրու միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտը։ Աշխատել է Սևանի շրջանի Ծաղկունք գյուղի դպրոցում ։
Մահ
Արտավազդ Մարտիրոսյանը մահացել է 1954 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա: Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշանակիրներ Կատեգորիա:Դպրոցի տնօրեններ Կատեգորիա:Տաշտուն գյուղում ծնվածներ
Յոհան Լինգելբախ
Յոհան Լինգելբախ (Johann(es) Lingelbach, ), հոլանդական ոսկեդարի գերմանացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Յոհան Լինգելբախը ծնվել է Ֆրանկֆուրտում, գերմանացի տեխնիկ Դավիթ Լինգելբախի ընտանիքում, ով 1634 թվականին կնոջ և երեխաների հետ հաստատվել է Ամստերդամում։ 1638 թվականին հայրը Ամստերդամի Ջորդաան շրջանում վարձել, հետագայում ստեղծվել է լաբիրինթոս, որը կահավորել է շարժվող մեքենաներ, երաժշտություն նվագող և աստվածաշնչյան կամ դիցաբանական տեսարաններ պատկերող սարքերով։ 1640-ական թվականների վերջում ճամփորդել է Ֆրանսիայում և Իտալիայում։ 1653 թվականին վերադարձել է Ամստերդամ և ամուսնացել։ 1662 թվականին ապրել է Պրինսենգրախտի մոտ՝ Reestraa-ում և դարձել Յուրգեն Օվենսի մտերիմ ընկերը։
Լինգելբախի աշխատանքներում նկատելի է Ֆիլիպս Վաուերմանի լանդշաֆտների ազդեցությունը։ Նրան հաճախ հրավիրել են նկարելու ֆիգուրներ և կենդանիներ այլ արվեստագետների լանդշաֆտային կտավներում, ինչպիսիք են հոլանդացի նկարիչներ Մեյնդերտ Հոբբեմաը, Յան վան դեր Հեյդենը ։ Նրա ճարտարապետական ձևերի ուսումնասիրությունը ի հայտ է եկել՝ դիտարկելով բամբոչադա նկարիչների, Վիվիանո Կոդացիի, վոդուտա կտավները։
Յոհան Լինգելբախը մահացել է Ամստերդամում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
Չերնեշչինա (գյուղ, Բորովի շրջան)
Չերնեշչինա (Чернещина), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերնեշչինա գյուղում բնակվում էր 619 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2279 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 271,61 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1790 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1721 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ռոտենբուխ
Ռոտենբուխ (Rothenbuch), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1878 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 7,05 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 148։
(2913) Հորտա
(2913) Հորտա (Horta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,703505 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1626 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2444 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1623,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221724 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,09° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1931 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էժեն Դելպորտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գերմանական Կամերուն
Գերմանական կայսրության գաղութ Կամերուն կամ Գերմանական Կամերուն (Deutsche Kamerun Kolonie), նախկին արևմտաաֆրիկյան գերմանական գաղութ, որը գոյություն է ունեցել 1884—1916 թվականներին՝ դուալիստական միապետության կարգավիճակով։
Գերմանական այս գաղութի տարածքը հիմնականում ներառում է Կամերունի Հանրապետության ներկայիս տարածքը։ Հավելյալ նաև հյուսիսային Գաբոնը և Կոնգոյի Հանրապետությունը, ներկայիս ԿԱՀ-ի արևմտյան հողերը, հարավարևմտյան Չադը, ինչպես նաև Նիգերիայի չնչին արևելյան հողեր։
Գերմանական առաջին ընկերություններ
Առաջին գերմանական առևտրային հենակետը Դուալայում ստեղծվել է 1868 թվականին՝ Կամերունի դելտայում՝ Հաբսբուրգյան առևտրական Վերմանի կողմից։
Գաբոնի ընկերության գործակալը՝ Յոհաննես Տխորմյոխլենը, որոշել է ընդարձակել իր ընկերության տարածքները Կամերունի դելտայում։
1874 թվականին Վիլհելմ Ջանցենը Լիբերիայից գործակալ Վերմանի հետ որոշել է ստեղծել իր սեփական ընկերությունը՝ Ձանտզեն և Տխորմյոխլեն։
Գաղութի զարգացում
Արևմտյան Աֆրիկայի երկու գաղութները՝ Գաբոնը և Կամերունը ծովագնացության հաշվին սկսեցին դառնալ աշխարհի քաղաքական կյանքի բաղկացուցիչ էլեմենտներ։ Նախ և առաջ Գերմանական Կամերունի մայրաքաղաք Դոուլայի և Գերմանական կայսրության խոշոր նավահանգիստներից Համբուրգի միջև սկսեցին կատարվել կարևոր ուղևորափոխադրումներ և բեռնափոխադրումներ։
Գերմանիայի կանցլեր Օտտո ֆոն Բիսմարկը ձգտել է օգտագործել «կանոնադրական ընկերության» գործունեությունը՝ հինված թրեյդերների վրա։ Վերջինիս օրոք Կամերունում զարկ տրվեց տնտեսության և արդյունաբերության զարգացմանը։
Կամերունից սկսվեց Եվրոպա ներկրվել բազմաթիվ իրեր և օգտակար հանածոներ։ Այսպիսով՝ Կամերունը շահավեր և նվիրված առևտրային գործողությունների մեջ էր իր մետրոպոլիա Գերմանական կայսրության հետ։
Եվրոպայի գերտերությունների մոտ Կամերունը ձեռք էր բերել «պայքարող Աֆրիկա» պրոտեկտորատը։ Ավելի քան կես տասնամյակ Գերմանիայի այնպիսի խոշոր քաղաքներ, ինչպիսիք էին Համբուրգը և Բրեմենը, իրենց խոշոր արդյունաբերական գործողությունները կատարում էին հիմնված Կամերունից ժամանած հումքի վրա։
Վերակառուցումից փլուզում
Շնորհիվ դոտացիաների՝ Գերմանիայի կայսերական գանձարանը խոշոր ներդրումներ է կատարել Կամերունում երկաթուղային գծեր անցկացնելու նկատառումներով։ Առաջին երկաթգիծը Դուալա նավահանգիստը կապում էր գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքատարածությունների հետ։
Գաղութը ունի ընդարձակ փոստային եւ հեռագրային համակարգեր։ Հոսող գետերի մեծ մասը նավարկել են։ Գերմանական Կամերունի դուալիստական պետությունը փլուզվել է 1911 թվականին և Կամերունը դուրս է եկել Գերմանական կայսրության կազմից։
Դա հինականում պայմանավորված էր Ագադիրյան ճգնաժամով։ Կնքված Ֆեսի պայմանագրով Կամերունը բաժանվեց Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի միջև։
Արդյունքում՝ Կամերունը ունեցավ տարածքային կորուստներ։
Մասնատում
Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանակներում 1916 թվականին Կամերունի տարածք են ներխուժում բրիտանական և ֆրանսիական համազորայինները։
Կարճ ժամանակամիջոցում գերմանական կառավարությունը ստիպված է լինում լքել Կամերունը։ Պատերազմից հետո կրած պարտությունից հետո Գերմանիան վերստին զինաթափվում է։ Վերսալի պայմանագիրը վճռում է Գերմանիայի կապիտուլյացիան։ Ինչ վերաբերվում է Կամերունին՝ Վերսալի պայմանագրով այն բաժիներ հասնում Ազգերի լիգայի երկու անդամներին՝ ի դեմս Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի։
Հետագայում՝ Բրիտանական Կամերունը փորձում է ձեռք բերել դոմինիոնի կարգավիճակ Բրիտանական կայսրության կազմում։ 1961 թվականին Աֆրիկայում բռնկված զանգվածային անկախացումներից զերծ չի մնում նաև Կամերունը։
Երբեմնի նշանավոր գաղութը 1961 թվականին ստորագրում է իր անկախությունը՝ որպես Կամերունի անկախ հանրապետություն։
Կառավարություն
Կայսրեր՝
Կառավարության գլուխներ՝
Գրականություն
Կատեգորիա:Աֆրիկայի գաղութացում Կատեգորիա:Գերմանական կայսրություն Կատեգորիա:Աֆրիկայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Կամերունի պատմություն
Յակոբ Օֆթեբրո
Յակոբ Հոֆ Օֆթեբրո (Jakob Hoff Oftebro, ), նորվեգացի դերասան։
Կենսագրություն
Յակոբի ծնողները դերասան Նիլս Օլե Օֆթեբրոն (ծնվ․ 1944 թվական) և լրագրող Քայա Քորսվոլդն (ծնվ․ 1950 թվական) են։ Յակոբն ունի եղբայր՝ Իյոնաս Օֆթեբրոն (ծնվ․ 1996 թվական), որը նույնպես դերասան է, և քույր՝ Էլիզաբեթ Օֆթեբրոն (ծնվ․ 1982 թվական) ։
Մանկությունից Յակոբ Օֆթեբրոն երազել է դառնալ դերասան։ 2004 թվականին 18-ամյա Յակոբն ընդունվել է Օսլոյում գտնվող Նորվեգիայի ազգային թատերական ակադեմիա։ Նույն թվականին սկսել է նկարահանվել կինոյում։ 2007 թվականին՝ Կոպենհագենի Ազգային թատերական դպրոց ընդունվելուց առաջ, աշխատել է Սթավանգեր քաղաքի Ռոգալանդ թատրոնում ։ 2008-2011 թվականներին Յակոբն աշխատել է Ալերյոդում գտնվող Mungo Park թատրոնում։
Յակոբ Օֆթեբրոն ազատ խոսում է նորվեգերեն, անգլերեն, գերմաներեն, դանիերեն և իսպաներեն լեզուներով ։ Ապրում է Կոպենհագենում ։ Յակոբը հարաբերությունների մեջ է դերասանուհի Իբեն Աքերլիեի հետ ։
Ռիսեի (կանտոն)
Ռիսեի (Riceys), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 2414 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1019 է։ Կանտոնում կա 7 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Գվինտովոե (գյուղ, Բուրինի շրջան)
Գվինտովոե (Гвинтове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:18-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Բոլդինո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)
Բոլդինո (Болдино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։