cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լարվածություն Թուրքիայում (2013)
Հունիսի 4
Ցուցարարների ու ոստիկանների միջև բախումները շարունակվում են Ստամբուլում։ Ցույցի մասնակիցները կորդինացնում են իրենց աշխատանքը սոցիալական ցանցերի միջոցով։ Ոստիկանությունը Թաքսիմ հրապարակում հավաքված ցուցարարների դեմ օգտագործեց ջրցան ու արցունքաբեր գազ։ Թուրքիայի փոխվարչապետ` Բլյենտ Արինչը ներողություն խնդրեց ցուցարարներից, ճանաչելով Ստամբուլում ամենասկզբից ի պաշտպանություն Գեզի զբոսայգու ցույցերի ճշմարտացիությունը ։ Տեղական լուրերը հայտնում էին, որ Անթալիայի քաղաքապետը հրաժարվել է ջուր տրամադրել հրշեջ մեքենաներին ոստիկանական ջրցանների համար։ Անկարայում առավոտյան հազարավոր աշակերտներ բաց թողեցին դասերը, որպեսզի երթ կազմակերպեն ընդդեմ Էրդողանի կառավարության։ Բժիշների թուրքական ասոցացիան պաշտոնապես հայտնեց, որ ոստիկանության հետ բախումների արդյունքում տուժել է ավելի քան 3000 մարդ, որոնցից 26-ը գտնվում են ծայրահեղ ծանր վիճակում ։ Ինչպես հայտարարեց Թուրքիայի նախագահ` Աբդուլա Գյուլը, ցուցարարների ու ոստիկանների միջև բախումներ են տեղի ունենում 81 վիլայեթից 61-ում։
Թուրքիայի ամենախոշոր կոնֆեդերացիայի պրոֆմիությունը` KESK-ը, միացավ ամբողջ երկրի խոշոր քաղաքներում տեղի ունեցող հակակառավարական ցույցերին, հայտարարելով երկշաբաթյա գործադուլ` երեքշաբթի ու չորեքշաբթի օրերին ։
Հունիսի 5
Ինչպես հայտնում են Թվիթթերում, հունիսի 5-ի գիշերը Իզմիրում ձերբակալվեց 14 մարդ, ինչպես նաև ոստիկանությունը խուզարկություն իրականացրեց տասնյակ տներում։ Ձերբակալվածները մեղադրվեցին «Սուտ լուրերի տարածման ու զրպարտության» մեջ ։
Ցուցարարներին իր աջակցությունը հայտնեց 2006 թվականի նոբելյան մրցանակի դափնեկիր` Օրհան Փամուք ։
Հունիսի 6
Ցույցերը Թուրքիայում շարունակվում են։ Սակայն վարչապետ Էրդողանը այն անվանեց ոչ թե ժողովրդավարական, այլ ծայրահեղական։ Նա նույնպես հայտարարեց, որ չի հրաժարվի Գեզի զբոսայգու իր նախագծերից ։
Հունիսի 7
Վարչապետ Էրդողանը Հյուսիսային Աֆրիկայի ճանապարհորդությունից հետ եկավ Թուրքիա ու պահանջեց դադարեցնել ցույցերը։ Իր կարծիքով, ցույցերը ժողովրդավարական չեն ու նման են վանդալիզմի։ Ստամբուլի օդանավակայանի մոտ վարչապետին դիմավորեցին գրեթե 10 հազ. աջակիցներ ։ Ինչպես հայտնում է BBC-ի թուրքական ծառայությունը, այդ օրը ցուցարարները խաղաղ են անցկացրել իրենց դժգոհության ակցիան` պարել են, երգել ու հանգստացել։
Հունիսի 8
Թաքսիմ հրապարակում (Ստամբուլ) շարունակվում են ցույցերը, հիմնականում ստամբուլյան ֆուտբոլային ակումբների երկրպագուների աջակցությամբ։
Հունիսի 11
Ոստիկանությունը հարձակվեց Թաքսիմ հրապարակում հավաքվածների վրա։
Հունիսի 17-18
Համացանցում տարածվեցին տեսահոլովակներ ցույցի նոր ձևի մասին` «Դուրամ Ադամ», որը եզրափակվում էր նստացույցով։ Ակցիան հանգեցրեց նոր ձերբակալություններ ։
Միջադեպի նախաձեռնողը դարձավ թուրք նկարիչ ու պարուսույց Էրդեմ Գյունդուզը (Erden Gündüz), ով կանգնել 8 ժամ կանգնել էր Թաքսիմի հրապարակում գտնվող մշակութային կենտրոնի դիմաց, որտեղ փակցված էին Աթաթուրքի դիմանկարը ու դրոշի մեծ կտորներ։ Ակցիան սկսվեց երեկոյան ժամը 6-ին։ Նույն տեղում նրա օրինակին հետևեցին մոտ 300 մարդ (ցրման ժամանակ, մոտ գիշերվա ժամը 2-ին), ևս մի շարք համանման ակցիաներ տեղի ունեցան երկրի տարբեր կետերում ։
Թուրքական ոստիկանությունը հունիսի 18-ի գիշերը Ստամբուլում ու Անկարայում իրականացրեց մի շարք շուրջկալումներ, ձերբակալելով ավելի քան 80 կասկածյալների, ովքեր մեղադրվում էին ցույցերի ժամանակ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների վրա հարձակում կատարելու մեջ, հաղորդում է Bloomberg-ը։ Ոստիկանությունը ներխուժեց կասկածյալների բնակարարնները, ինչպես նաև խուզարկել են մարքսիստական թերթը ու տեղեկատվական գործակալությունները, որոնց անունները հաղորդագրությունում չի հիշատակվում։ Ձերբակալվածների մեծամասնությունը կապ ունեին ձախակողմյան ուղղվածության շարժումների հետ ։
Հուլիսի 7
Հուլիսի 6-ի գիշերը լույս հուլիսի 7-ի Ստամբուլում սկսված ցույցերի ժամանակ, ձերբակալվեց 59 մարդ, 12-ից 2-ը` ԶԼՄ-ի ներկայացուցիչ։ Տեղացի բժիշկների խոսքով, օրինապահ մարմինների աշխատակիցները փորձել են ձերբակալել նաև մի քանի բժիշկների, ովքեր օգնություն էին ցուցաբերում անկարգությունների մասնակիցներին ։
Հուլիսի 13
Ստամբուլում ոստիկանությունը դաժանորեն ցրեց ցույցը։ Ճարտարապետների և ճարտարագետների պրոֆմիության կողմից կազմակերպված ցույցը, անցկացվում էր Իստիկլյալ պողոտայի կենտրոնում, Թաքսիմից մոտ 400 մետր հեռավորության վրա։ Իրենց ներկայացուցիչները ընթերցեցին մի դիմում, որում բողոքեցին իշխանության դեմ, քանի որ իշխանությունները չէին թողնում պրոֆմիություններին ազդել քաղաքաշինության ծրագրերի վրա։ Ցույցի ամենասկզբից մի քանի հարյուր պրոֆմիության անդամ ու բազմաթիվ այլ ցուցարարներ խաղաղ երթ էին անցկացնում, սակյան հետո սկսվեցին բախումներ։ Ամբոխը հնչեցնում էր հակակառավարական կարգախոսներ ու գոռում էր, որ «սա դեռ սկիզբն է, պայքարը շարունակվում է»։ Ոստիկանության կողմից Իստիկյալ պողոտան ազատելու կոչից հետո ցուցարարների մի մասը հեռացան։ Սակայն մի քանի փոքր խմբեր փորձեցին նրբանցքների միջոցով ներխուժել հրապարակ։ Ոստիկանությունը նրանց դեմ կիրառեց ջրցան ու արցունքաբեր գազ։
Արմուտլու շրջանի` Անթաքիա քաղաքում անկացվեց ցույց ի հիշատակ տեղացի բնակիչների անկարգությունների ժամանակ զոհված երկու զոհերի։ Դրան մասնակցեց մի քանի հարյուր մարդ։ Ոստիկանները փորձեցին վտարել ցուցարարներին փողոցից, սակայն բնակչությունը շարունակում էր ցույցը։ Անկարայում ցուցարարների երկու խումբ հավաքվեցին Դիկմեն ու Քեննեդի պողոտաներում, որի հարևանությամբ գտնվում էր ԱՄՆ դեսպանատունը։ Ոստիկանությունը դեռ ցերեկը այնտեղ հատուկ ջոկատայիններով լեցուն ավտոբուս ու ջրցաններ էր բերել։ Պարբերաբար ցուցարարների փոքր խմբեր հայտնվում էին նրբանցքներում, որտեղից իրենց ակտիվ դուրս էր մղում ոստիկանությունը։ Անկարգությունների ժամանակ զոհերին ի հիշատակ ակցիաներ տեղի ունեցան նաև Անթալիայում, Էսքիշեհիրում ու Այնթափում, բայց այդ քաղաքներում ոստիկանության միջամտության կարիքը չեղավ ։
Հուլիսի 20
Ստամբուլում ոստիկանությունը ցրեց Թաքսիմ հրապարակում հավաքված ամբոխին ջրցանների օգնությամբ։ Ավելի վաղ Իստիկլյար պողոտայում ջրցանները ցրեցին ցուցարարների ամբոխին, ովքեր պլանավորել էին հասնել Գեզի զբոսայգի։ Նրանք գոռում էին «Սա միայն սկիզբն է, պայքարը շարունակվում է» կարգախոսը։ Հասարակական կազմակերպությունները իրենց աջակիցների կոչ արեցին հավաքվել զբոսայգում։ Ոստիկանությունը շղթայեցին Գեզին ու փակեցին Իստիլյալից դուրս գալացող ճանապարհը, իսկ մի քանի հեռանալու կոչ անելուց հետո, մնացած ամբոխը ցրվեց ջրցանների օգնությամբ։
Հուլիսի 22
Ստամբուլի տարածքային վարչական դատարանը բավարարեց Թուրքիայի տուրիզմի ու մշակույթի նախարարության բողոքը, որը թույլ է տալիս Գեզի զբոսայգում հատել ծառեր ու կառուցել առևտրական կենտրոններ, հայտնում են թուրքական ԶԼՄ-ները։ Թե երբ է ընդունվել որոշում, չի հայտնվում։ Տվյալ պարագայում, չեղարկվեց Ստամբուլի վարչական վեցերորդ դատարանի վճիռը, որը այդ գործը ուսումնասիրել է երկու անգամ ։
Օգոստոսի 3
Ստամբուլի ոստիկանությունը կապված սպասվելիք հանրահավաքի հետ ուժեղացրեց հսկողությունը Թաքսիմում։ Գեզի զբոսայգու շուրջ ու մինչև Թաքսիմ հրապարակ ճանապարհը բաց է, բայց մայթերին հերթապահում են քաղաքացիական հագուստով իրավապահները, իսկ Թաքսիմ հրապարակից դուրս գալու ճանապարհին ճեմափողոցի մոտ` ավտոմեքենա լի հատուկ ջոկատայիններով ու ջրցան։ Տվյալ միջոցառումները կապված են նրանով, որ նախօրեին սոցցանցերում տարածվեց կոչ հավաքվել հրապարակում միլիոն մարդ։ Չնայած դրան, երիտասարդ մարդկանց խմբերը որոշեցին անցնել շրջափակման միջով։ Անվտանգության աշխատակիցները կիրառեցին դաժան միջոցներ։ Ստամբուլի ոստիկանությունը ջրցաններով ու արցունքաբեր գազով ցրեց ընդդիմության ցույցը։ Հակակառավարական ցույցերին մասնակցեցին հարյուրավոր մարդիկ։ Նրանք փորձեցին հասնել Թաքսիմ հրապարակ, սակայն իրավապահները իրենց չթողեցին։ Իշխանական կուսակցության ու վարչապետ` Թայիփ Էրդողանի թշնամիները նախկինի պես պահանջում են նրա հրաժարականն ու թուրքական կաբինետի լուծարումը ։
Դետկեմբերի 30
2013 թվականի դեկտեմբերի վերջին, երբ ոստիկանությունը իրականացրեց «Խոշոր կաշառք» գործողությունը ու աշխատանքից ազատվեցին մեղադրվող ոստիկաններն ու դատավորները, ցույց տրվեց ինչպես է կնքվել կառուցապատման համաձայնությունը, երիտասարդությունը կրկին զբաղեցրեց հրապարակը ։ Վարչապետը պատասխանեց 1700 արդար ոստիկանների հեռացմամբ։
Հունվարի 18
2014 թվականի հունվարի 18-ին Թուրքիան դուրս եկավ փողոց, բողոքելով համացանցի նկատմամբ վերահսկողության մասին օրենքից, որը ընդունվեց 2013 թվականի լարվածության ու «Խոշոր կաշառք» կոռուպցիոն գործողության արդյունքում։ Մեկուսացած մնալով, վարչապետը խոստացավ վերանայել զինվորականների գործերը, ովքեր դատվել էին Էրդողանի վարչակարգը հեղաշրջելու փորձի համար ։
Հետևանքները
Ոստիկանության հետ բախումների ժամանակ սպանվեց 4 մարդ, մոտ 8 հազ. վիրավորվեցին։
Տուժածները
Հայտնի է 20-ամյա Մեհմեթ Այվալիտասի մահվան մասին, որին Ստամբուլում վրաերթի է ենթարկե տաքսին ։ Հիշատակվում է գնդակահարված Հաթայի մարզում 22-ամյա Աբդուլլա Ջոմերթը(Abdullah Comert) : Բժիշկները հայտնեցին երրորդ տուժածի` Էթեմա Սարիսլյուլյուկի (Ethem Sarısülük) մահվան մասին, ով Անկարայում վնասվածք էր ստացել գլխի շրջանում։
Ձերբակալություններ
11 արտասահմանցի իբր ցույցեր հրահրելու մեջ։ Նրանց թվում ռուս լրագրող Արկադի Բաբչենկո, ով իր խոսքերով, ծեծի է ենթարկվել Թուրքիայի ոստիկանության կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլի պատմություն Կատեգորիա:Մասսայական անկարգություններ Կատեգորիա:Մայիսի 28-ի իրադարձություններ Կատեգորիա:2013 թվականի մայիս Կատեգորիա:2013 թվականը Թուրքիայում Կատեգորիա:Ցույցերը Թուրքիայում Կատեգորիա:Մարդու իրավունքները Թուրքիայում Կատեգորիա:Քաղաքացիական անհնազանդություն Կատեգորիա:Բեյօղլու Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Ռոնկի դեի Լեջոնարի
Բնակչությունը կազմում է 11 937 մարդ, բնակչության խտություն՝ 746 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34077։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լավրենտին։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 10-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դարքյորփու Դերե
Դարքյորփու Դերե, գետակ Արածանիի ավազանում, Փերի գետի ձախակողմյան վտակը։ Մայր գետին է միանում Բալու քաղաքից մոտ 62 կմ հյուսիս-արևելք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեզուներ Կատեգորիա:Փերի գետի վտակներ
Էլ Պոն դե Բար
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Սալեբել
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թելավի շրջան
Հայ կաթողիկե եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի թեմ
Հայ կաթողիկե եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի թեմ, Ամերիկահայ առաջին կաթոլիկ հոգևորականը Մարտիրոս Մկրյանն էր, որը 1899 թվականին ժամանելով Նոր Երկիր՝ ստանձնել է Բոստոնի հայ կաթոլիկ համայնքի հոգևոր հովվի պարտականությունը։ Շուտով հայ կաթոլիկ համայնրնևր են ձևավորվել նաև Փեթերսոնում, Ֆիլադելֆիայում, Ուոթերթաունում, Լոս Անջելեսում և այլուր։ Սակավաթիվ լինելու պատճառով հայ կաթոլիկները սեփական եկեղեցիներ չեն ունեցել և իրենց հոգևոր ծառայություններն իրականացրել են ամերիկյան կաթոլիկ եկեղեցիներում։ 1910 թվականին Նյու Յորրում ստեղծվել է հայ կաթոլիկ առաջին աղոթատեղին։ Հայ կաթոլիկ եկեղեցիներ հիմնվել են 1920-ական թվականների սկզբին՝ Քեմբրիջում, Ուինվաղում և այլուր։ Հետագա տարիներին հայ կաթոլիկ ոչ ստվար համայնբներ են ձևավորվել նաև այլ հայաշատ բադաթներում։ Կազմավորվել է Հայ կաթողիկե եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի բեմը (ներառում է նաև Կանադան)։ Առաջնորդարանը գտնվում է Նյու Յորքում։ Ներկայումս ԱՄՆ-ում բեմն ընդգրկում է 8 համայնբային կենտրոններ՝ իրենց եկեղեցիներով [Նյու Յորք, Պետերսոն, Ֆիլադելֆիա, Դետրոյա, Լիթըլ Ֆոլզ, Լոս Անջելես (երկու), Սան Դիեգո, Ուինվաղ, Քեմբրիջ]։ Անարատ հղության թույրերի (Ֆիլադելֆիա, Բոստոն, Լոս Անջելես) և Մխիթարյան հայրերի (Լոս Անջելես) միաբանություն ների ղեկավարությամբ գործում են դպրոցներ։
Հրատարակել են “Itemal Flame” (Նյու Ցորք) և «Վարղենիկ» (Դիրբոռն) անգլերեն և հայերեն պարբերաթերթերը։ Լոս Անջելեսում հայ կաթոլիկները հրատարակել են «Վերելք» (1982-1999) և «Ավհտաբհր» (1985 թվականից) պարբերաթերթերը։ Ներկայումս այս երկուսի միավորումով լույս է տեսնում «Ավհտաբհր Վերելք» (2000 թվականից՝ Գլենդել) հանդեսը՝ որպես ԱՄՆ-ի արևմտյան հատվածի հայ կաթոլիկ համայնքի պաշտոնաթերթ։
Եկեղեցիներին կից գործում են նաև տիկնանց և երիտասարդական միություններ։
Հայ կաթողիկե եկեղեցու Հյուսիսային Ամերիկայի բեմի առաջնորդն է հայր Հովհաննես Դերձակյանը (1995 թվականից)։
Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե եկեղեցի Կատեգորիա:Ամերիկահայ կրոնական հաստատություններ
Մաքս Ֆրիշ
Մաքս Ռուդոլֆ Ֆրիշ (Max Rudolf Frisch, ), շվեյցարացի աշխարհահռչակ վիպասան, թատերագիր։
Կենսագրություն
Մաքս Ռուդոլֆ Ֆրիշը ծնվել է 1911 թվականի մայիսի 15-ին Շվեյցարիայի Ցյուրիխ քաղաքում։ Նրա հայրը ճարտարապետ էր, իսկ մայրը զբաղվում էր ուսուցչությամբ։ 1930-1932 թվականներին գերմանագիտություն է ուսանել Ցյուրիխի համալսարանում, սակայն հոր մահից հետո կիսատ է թողել ուսումը և ընդունվել աշխատանքի Ցյուրիխի թերթերից մեկում։ Այս ժամանակաընթացքում նա ստեղծում է «Յուրգ Ռայնհարտ» (Jürg Reinhart, 1934) և «Պատասխան լռությունից» (Antwort aus der Stille, 1937) վեպերը։ 1936 թվականին ընդունվում է Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոցի ճարտարապետական բաժինը և այն ավարտում 1940 թվականին։ Երիտասարդ գրողի վրա մեծ ազդեցություն է թողնում Գոթֆրիդ Քելլերի «Կանաչ Հայնրիխ» (Der grüne Heinrich) վեպը, որի ազդեցության տակ Ֆրիշը միառժամանակ կասեցնում է իր գրական գործունեությունը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ֆրիշը զորակոչվում է։ Պատերազմական կյանքի մասին իր տպավորությունները և մտորումները նա գրի է առնում իր օրագրում, որը 1940 թվականին հրատարակվում է՝ «Թերթիկներ հացապարկից» (Blätter aus dem Brotsack) վերտառությամբ։ 1944 թվականին Ֆրիշը լույս է ընծայում «Ծանր մարդիկ կամ սիրում եմ այն, ինչն ինձ այրում է» (J’adore ce qui me brûle oder Die Schwierigen) վեպը, որը հեղինակի կողմից վերամշակվելուց հետո հրատարակվում է 1957 թվականին։
1940-ականների կեսերից Մաքս Ֆրիշը սկսում է նաև թատերգություններ գրել, որոնցից հատկապես նշանակալի են «Սանտա Կրուս» (Santa Cruz, 1944), «Եւ ահա նրանք կրկին երգում են» (Nun singen sie wieder, 1946), «Չինական պարիսպը» (Die Chinesische Mauer, 1946) ստեղծագործությունները։
Մաքս Ֆրիշին համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել շնորհիվ իր երեք վեպերի, որոնք են. «Շթիլլեր» (Stiller, 1954), «Homo Ֆաբեր» (Homo faber, 1957) և «Ենթադրենք անունս Գանթենբայն է» (Mein Name sei Gantenbein, 1964)։
1960-ականներից սկսյալ Մաքս Ֆրիշը կատարել է բազմաթիվ ճանապարհորդություններ։ նա այցելել է Ճապոնիա, ԱՄՆ և բազմաթիվ այլ երկրներ։ 1972 թվականից Ֆրիշը բնակություն է հաստատում Բեռլինում, իսկ 80-ականների սկզբից իր կնոջ՝ Էլիս-Լոք Քերիի հետ տեղափոխվում է Նյու-Յորք, ԱՄՆ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի գրողներ Կատեգորիա:Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Շվեյցարացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Կենսագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Հաշվողական տեսակավորում
Հաշվողական տեսակավորումը տեսակավորման ալգորիթմ է, որում օգտագործվում է տեսակավորվող զանգվածի թվերի շարքը՝ համընկնող էլեմենտների տեսակավորման համար։ Հաշվողական տեսակավորման կիրառությունը ամբողջական է միայն այն ժամանակ, երբ տեսակավորվող թվերն ունեն հնարավոր նշանակության շարքեր, որը բավականին փոքր է տեսակավորվող բազմության հետ համեմատած, օրինակ՝ 1000-ից փոքր միլիոն բնական թվեր։ Ալգորիթմի արդյունավետությունը նվազում է, եթե մի քնի տարբեր էլեմենտների մեկ բջջի մեջ ընկնելու դեպքում անհրաժեշտ է լինում դրանք կրկին տեսակավորել։ Բջջի ներսում տեսակավորման անհրաժեշտությունը կորցնում է ալգորիթմի իմաստը, քանի որ յուրաքանչյուր էլեմենտ ստիպված կլինենք դիտարկել մեկ անգամից ավելի։ Ենթադրենք, որ մուտքային զանգվածը բաղկացած է n հատ ամբողջ թվերից՝0-ից k - 1 միջակայքում, որտեղ ։ Հետագայում ալգորիթմը կընդհանրացվի կամայակն ամբողջ թվերի շարքի համար։ Գոյություն ունեն մի քանի հաշվողական տեսակավորման ձևեր. ներքևում դիտարկված են երեք գծային և մեկ քառակուսային ձևեր։ Վերջինս օգտագործում է այլ մոտեցում, բայց ունի նույն իմաստը։
Պարզ ալգորիթմ
Սա ալգորիթմի պարզագույն տեսակն է։ Ստեղծել զրոներից բաղկացած օժանդակ  զանգված, այնուհետև հաջորդականությամբ կարդալ մուտքային   մատրիցի էլեմենտները, յուրաքանչյուր   համար ընդլայնել   մեկ միավորով։ Այժմ բավարար է անցնել   մատրիցով, յուրաքանչյուր  համար   մատրիցում համապատասխանաբար գրել   անգամ։
Ցուցակով ալգորիթմ
Այս տարբերակը (pigeonhole sorting, count sort) օգտագործվում է, երբ մուտքին տրվում է տվյալների ստրուկտուրային զանգված, որն անհրաժեշտ է տեսակավորել ըստ բանալիների ։ Անհրաժեշտ է ստեղծել օժանդակ  զանգված, հետագայում յուրաքանչյուր   կպարունակի մուտքային զանգվածի էլեմենտների ցանկը։ Այնուհետև հերթականությամբ կարդալ մուտքային   զանգվածի էլեմենտները, յուրաքանչյուր   ավելացնել   զանգվածի մեջ։ Վերջում անցնել   զանգվածով, յուրաքանչյուր  համար   զանգվածում համապատասխանաբար գրել   էլեմենտները։ Ալգորիթմը կայուն է.
Կայուն ալգորիթմ
Այս տարբերակում բացի մուտքային  զանգվածից անհրաժեշտ կլինեն երկու օժանդակ զանգվածներ՝   հաշվիչի համար, և  ` տեսակավորված զանգվածի համար։ Սկզբում պետք է   զանգվածում լրացնել զրոներ, և յուրաքանչյուր   համար   մեծացնել մեկով։ Այնուհետև հաշվարկվում է էլեմենտների թիվը` ընթացիկից փոքր կամ հավասար։ Դրա համար յուրաքանչյուր , սկսած  -ից, ընդլայնում են  -ով։ Ալգորիթմի վերջին քայլում կարդում են մուտքային զանգվածը վերջից,   նշանակությունը փոքրացվում է մեկով, և յուրաքանչյուր  -ում գրանցվում է code>A[i] ։ Ալգորիթմը կայուն է։
Կամայական ամբողջ թվերի շարքի ընդհանրացում
Այստեղ ծագում են մի քանի հարցեր. ինչ անել, եթե արժեքների (min и max) շարքերը նախապես հայտնի չեն։ Ինչ անել, եթե մինիմալ արժեքները մեծ են զրոյից կամ տեսակավորվող տվյալներում առկա են բացասական թվեր։ Առաջին հարցը կարելի է որոշել min-ի և max-ի գծային փնտրմամբ, որը չի ազդի ալգորիթմի ասիմետրիկայի վրա։ Երկրորդ հարցը մի փոքր ավելի բարդ է։ Եթե min-ը մեծ է զրոյից, ապա անհրաժեշտ է  զանգվածի հետ աշխատելիս  -ից դուրս բերել min-ը, իսկ հակառակ դեպքում՝ ավելացնել։ Բացասական թվերի առկայության դեպքում   զանգվածի հետ աշխատանքի ժամանակ պետք է  -ին ավելացնել |min|, իսկ հակառակ գրանցման դեպքում՝ դուրս բերել։
Վերլուծություն
Առաջին երկու ալգորիթմերում առաջին երկու ցիկլերը աշխատում են համապատասխանաբար \Theta(k) և \Theta(n) համար, կրկնակի ցիկլը՝ համար։ Երրորդ ալգորիթմում ցիկլը զբաղեցնում են համապատասխանաբար \Theta(k), \Theta(n), \Theta(k) և \Theta(n)։ Արդյունքում՝ բոլոր երեք ալգորիթմերն էլ ունեն գծային ժամանակավոր  աշխատունակություն։ Առաջին երկու ալգորիթմերում օգտագործվող հիշողությունը հավասար է \Theta(k), իսկ երրորդում՝ ։
Հաշվողական տեսակավորման քառակուսային ալգորիթմ
Այստեղ օգտագործվում են մուտքային  զանգվածը և   օժանդակ զանգվածը՝ տեսակավորված բազմության համար։ Ալգորիթմում անհրաժեշտ է   մուտքային զանգվածի յուրաքանչյուր էլեմենտի համար հաշվարկել c_1-ից փոքր էլեմենտների թիվը, և դրան հավասար, բայց c_2 -ից առաջ գտնվող էլեմենտների թիվը։ Այնուհետև   փոխանցել  ։ Ալգորիթմը կայուն է։
Վերլուծություն
Ակնհայտ է, որ ալգորիթմի ժամաննակավոր գնահատականը հավասար է \Theta(n^2), հիշողությունը՝ \Theta(n)։
C
Պարզ ալգորիթմ։
Բաղադրիչային Պասկալ
Պարզ ալգորիթմ
C#
Հաշվողական տեսակավորման քառակուսային ալգորիթմ
Հղումներ
Կատեգորիա:Դասակարգման ալգորիթմներ
Ելյաթանդաղ
Ելյաթանդաղ, լեռ Թուրքիայում, Արդահանի սարահարթում։ Բարձրությունը՝ 2425 մետր ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
Լևոն Մուրադյանը ծնվել է 1956թ. հունվարի 16-ին Երևանում։
1978 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի (ԵՊՀ) ֆիզիկայի ֆակուլտետը։
1978 - 1979 թթ. աշխատել է ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի օպտիկայի ամբիոնում որպես ինժեներ։
1979 - 1982 թթ. աշխատել է ԵՊՀ Լազերային տեխնիկայի ինստիտուտում սկզբում որպես ինժեներ, այնուհետև որպես ավագ ինժեներ։
1984 - 1987 թթ. ուսումը շարունակել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում։
1988 թ.-ին Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն հետևյալ
թեմայով՝ «Ռադիոֆիզիկա, ներառյալ քվանտային ռադիոֆիզիկա» մասնագիտությամբ։
1988 - 1991 թթ. ԵՊՀ Լազերային տեխնիկայի ինստիտուտում աշխատել է որպես առաջատար ինժեներ։
1991 - 2008 թթ. Աշխատել է քվանտային էլեկտրոնիկայի և օպտիկայի ամբիոնի դոցենտ։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Դմիտրի Սերգեյի Մերեժկովսկի (, Սանկտ Պետերբուրգ - 1941 թվականի դեկտեմբերի 9, Փարիզ) - ռուս գրող, բանաստեղծ, գրական քննադատ, թարգմանիչ, պատմաբան, կրոնական փիլիսոփա, հասարակական գործիչ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
2001 թվականին ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետում հիմնադրել և անընդմեջ ղեկավարել է Գերարագ օպտիկայի և ֆոտոնիկայի լաբորատորիան։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Բանաստեղծուհի Զինաիդա Գիպպիուսի ամուսինը։
Արծաթե դարաշրջանի նշանավոր ներկայացուցիչ Դ. Ս. Մերեժկովսկին պատմության մեջ է մտել որպես ռուս սիմվոլիզմի հիմնադիրներից մեկը, ռուս գրականության համար նոր պատմության փիլիսոփայության ժանրի հիմնադիր, գրականության վերլուծության նկատմամբ կրոնական և փիլիսոփայական մոտեցման առաջատարներից մեկը, նշանավոր էսսեիստ և գրականագետ ։ Մերեժկովսկին (1914 թվականից, երբ Ա. Կոտլյարևսկին առաջադրել է նրան), 10 անգամ առաջադրվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի։ Դ.Ս.Մերժկովսկու փիլիսոփայական գաղափարներն ու արմատական քաղաքական հայացքները միանշանակ կտրուկ արձագանքներ առաջացրեցին, բայց նույնիսկ ընդիմախոսներն էին ընդունում ականավոր գրողի  մեծությունը, ժանրային նորարին, ինչպես նաև որպես 20-րդ դարի օրիգինալ մտածողներից մեկը ։
Կենսագրություն
Դմիտրի Սերգեևիչ Մերեժկովսկին ծնվել է մերեժկովսկու ցեղի ազնվական ընտանիքում։ Հայրը` Սերգեյ Իվանովիչ Մերեժկովսկին (1823-1908), ծառայել է օրենբուրգյան նահանգապետ Թալիզինի մոտ, ապա` գոֆմարշալ կոմս Շուվալովի, և վերջապես որդու ծննդյան ժամանակահատվածում` Ալեքսանդր II-ի պալատական գրասենյակում`որպես խորհրդական, հրաժարական է տվել 1881 թվականին որպես գաղտնի խորհրդական ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
արտապատկերումը գերարագ օպտիկայում» թեմայով, Լազերային ֆիզիկա մասնագիտությամբ։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Կենսագրություն
Գրողի մայրը՝ Վարվար Վասիլիևնա Մերեժկովսկայան, ի ծնե չեսնոկովա է, Պետերբուրգի օբեր-պոլիցմեյստեր գրասենյակի կառավարչի դուստրն է ։ Տիրապետում էր «հազվագյուտ գեղեցկության և հրեշտակային բնավորության», հմտորեն կարողանում էր կառավարել չոր, էգոիստ և (չնայած դրան նրան աստվածացնող) ամուսնու բնավորությունը ։ Նախապապը` Ֆյոդոր Մերեժկոն ծառայել է որպես ռազմական վաշտի ավագ հրամանատար Գլուխովայում։                                                            Պապը՝ Իվան Ֆյոդորովիչը, XVIII դարի վերջին տարիներին, կայսր Պավել I-ի օրոք, եկել է Պետերբուրգ և որպես ազնվական կրտսեր պաշտոն ստացել Իզմայլովյան գնդում ։ «Այն ժամանակ էլ հավանաբար նա փոխեց իր կիսառուսական ազգանունը Մերեժկոն ռուսականով` Մերեժկովսկի» -գրել է Մերեժկովսկին իր պապի մասին։ Պետերբուրգից Իվան Ֆյոդորովիչը տեղափոխվել է Մոսկվա և մասնակցել է 1812 թվականի պատերազմին ։ Նրա կինը դարձավ Ելիզավետա Վասիլիևնա Կուրբսկայան, հայտնի իշխանական տոհմի հետնորդը ։ Մերեժկովսկիների ընտանիքում կար վեց որդի և երեք դուստր։ Դմիտրին` որդիներից կրտսերը, սերտ հարաբերություններ է ունեցել միայն Կոնստանտինի հետ, ով հետագայում դարձավ հայտնի կենսաբան ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
2010 – 2017թթ. Լևոն Մուրադյանը ստանձնել է Միջազգային Լազերային Ասոցիացիայի (ЛАС) Հայկական կողմի նախագահի պաշտոնը։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Մանկությունը
«Ես ծնվել եմ 1865 թվականի օգոստոսի 2-ին Սանկտ Պետերբուրգում` Ելագինի կղզում, պալատական շենքերից մեկում, որտեղ մեր ընտանիքը ամառն անցկացնում էր ամառանոցում»,-գրել է Մերեժկովսկին իր «Ինքնակենսագրական գրառումներում» ։ Պետերբուրգում Մերեժկովսկիներն ապրում էին Նևայի շատրվանի անկյունում գտնվող հին տանը, լվացքատան կամրջի մոտ, ամառային այգու դիմաց։ Երբեմն, մոր խնդրանքով, հայրը Դմիտրիին տանում էր Ղրիմ, որտեղ Մերեժկովսկիները ունեցվածք ունեին (Ուչան-Սու Ջրվեժի ճանապարհին)։ «Հիշում եմ Օրեանդայի հիասքանչ պալատը, որից այժմ միայն ավերակներ են մնացել։ Ծովային կապույտի սպիտակ մարմարե սյուներն ինձ համար Հին Հունաստանի հավերժական խորհրդանիշ են» ,-գրել է Մերեժկովսկին տարիներ անց։
Մերեժկովսկիների տան մթնոլորտը հասարակ էր, սեղանը «առատ չէր», տանը խնայողության ռեժիմ էր տիրում. հայրն այդ կերպ երեխաներին նախապես հեռացնում էր տարածված արատներից՝ այդ թվում ճոխության ձգտումից։ Մեկնելով գործողումների` ծնողները երեխաներին թողնում էին ծեր գերմանուհի-տնտեսուհի Ամալյա Խրիստյանովայի և ծեր դայակի հոգածության վրա, ով պատմում էր ռուսական հեքիաթներ և սրբերի կյանքի մասին. հետագայում ենթադրություններ էին հնչում, որ հենց նա էր էկզալտացված կրոնականության պատճառը, որը վաղ մանկությունից դրսևորվեց ապագա գրողի բնավորության մեջ ։ Ընդունված է համարել,որ Դ. Ս. Մերեժկովսկին երեխաներին վերաբերվում էր «…հիմնականում որպես աղմուկի և անհարմարությունների աղբյուր` ցուցաբերելով հայրական հոգատարություն միայն ֆինանսապես» ։ Այդպիսով դեռ վաղ տարիքից Մերեժկովսկու ճակատագիրը  դարձավ «…շքեղության հանդեպ ծանրացած օտարություն»։ Նշվում էր նաև,որ «հոր հանդեպ որդիական դիմակայության հոգեբանությունը» տարիներ անց ենթարկվել է «մտավոր և հոգևոր բարդ մշակման», և հոգևոր հիմք է ծառայել Մերեժկովսկու բազմաթիվ պատմական շարադրությունների համար ։ «Ինձ հիմա թվում է,որ դրա մեջ շատ լավ բաներ կային։ Բայց մռայլ, նիկոլաեվյան ժամանակների ծանր, պաշտոնական լծի տակ եղած մարդը այդպես էլ չկարողացավ ընտանիք կառուցել։ Մենք ինն էինք. վեց տղա և երեք աղջիկ։ Մանկության տարիներին մենք բավականին համերաշխ էինք ապրում, բայց հետո բաժանվեցինք, քանի որ մշտապես հորից եկող հոգևոր կապը մեր մեջ չկար» ,-արդյունքում գրում է Մերեժկովսկին ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
2011թ-ին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի գիտական կոչում ։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Մանկությունը
Դ.Ս. Մերեժկովսկու մոտ ընտանիքի զգացումը կապված էր միայն մոր հետ, ով զգալի ազդեցություն ուներ նրա հոգևոր կայացման գործում։ Մնացյալում նա մանկուց նույնացվում էր «…միայնության զգացումով, որը իր հոգեհարազատ հանգրվանն էր գտնում միայնության պոեզիայում, ճահճոտ պուրակների և լճակների մեջ`ողողված ելանգինական այգու նախկին ստվերներով» ։
Լևոն Մուրադյան
Կենսագրություն
2015 թվականից համատեղությամբ աշխատել է նաև Քենդլ սինքրոտրոնային հետազոտությունների ինստիտուտում։
Վախճանվել է 2018թ. սեպտեմբերի 19–ին Երևանում։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Բանաստեղծական դեբյուտը
Մերեժկովսկի ավագը,ով հետաքրքված էր կրոնով ու գրականությամբ,առաջինը գնահատեց որդու բանաստեղծական քայլերը։ 1879 թվականի հուլիսին նրա հովանավորությամբ Դմիտրին Ալուպկայում ծանոթանում է տարեց իշխանուհի Ե.Կ. Վորոնցովայի հետ։ Երիտասարդի բանստեղծություններում նա«…նա բռնում էր իրական բանաստեղծական հատկանիշները- հոգու արտասովոր մետաֆիզիկական նրբանկատությունը»,և օրհնում էր նրա հետագա ստեղծագործական ուղին :. 1880 թվականին հայրը, օգտվելով Ա.Կ. Տոլստոյի այրիի`իշխանուհի Ս.Ա. Տոլստոյի հետ ծանոթությունից, տղային բերեց Կուզնեչյան նրբանցքի մոտ գտնվող տուն` Ֆ.Մ. Դոստոեվսկու մոտ։ Երիտասարդ Մերեժկովսկին (ինչպես ավելի ուշ ինքն է հիշում իր «Ինքնակենսագրական գրառումներում») կարդում էր «կարմրելով,սփրթնելով և կակազելով», Դոստոևսկին լսում էր «անտանելի զայրույթով» և այնուհետև ասաց,-«թույլ է…թույլ…բանի պիտանի չէ…լավ գրելու համար տանջվել է պետք,տանջվել»։ «Ո՜չ, ավելի լավ է չգրի, միայն թե չտանջվի» ,-շտապեց վախեցած առարկել հայրը ։
Լևոն Մուրադյան
Գործունեություն
Պրոֆեսոր Մուրադյանը 1991թ. սկսած  ֆիզիկայի ֆակուլտետում կարդացել է բազմաթիվ դասընթացներ, հիմք դրել նոր ուղղությունների ու կրթական ծրագրերի, որոնցից են՝  գերարագ օպտիկա, ոչ գծային մանրաթելային օպտիկա և օպտիկական սոլիտոններ/սիմիլարիտոններ։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Բանաստեղծական դեբյուտը
1880 թվականին «Գեղատեսիլ ցուցադրություն» ամսագրում Ա. Կ. Շելլեր-Միխաիլովի խմբագրությամբ տեղի ունեցավ Մերեժկովսկու գրական դեբյուտը. այստեղ հրատարակվեցին «Ամպիկ» (№ 40) և «Աշնան մեղեդի» (№ 42) բանստեղծությունները։ Մեկ տարի անց «Նարցիս» բանաստեղծությունը ներառվեց Պ.Ֆ. Յակուբովիչի (Մելշինա) խմբագրությամբ լույս տեսած «Արձագանք» անվամբ անապահով ուսանողների օգտին բարեգործական գրական ժողովածուում : 1882 թվականի աշնանը Մերեժկովսկին Ս. Նադսոնի առաջին ելույթներին ներկա եղավ, և լսածի ազդեցության տակ նրան նամակ գրեց : Այսպես տեղի ունեցավ երկու սկսնակ պոետների ծանոթությունը, որը վերածվեց ամուր ընկերության` ամրացված խորը, գրեթե հարազատ զգացմունքներով։ Երկուսին էլ, ինչպես ավելի ուշ նշեցին հետազոտողները, կապում էր մի անձնական գաղտնիք, որը վերաբերում էր տառապանքի ու մահվան հանդեպ վախին, ձգտումը «գործուն հավատ ձեռք բերելուն, որն ի զորու է հաղթահարել այդ վախը» : Երկու մահ` Նադսոնինը 1887 թվականին, և մոր մահը մեկ տարի անց, ուժեղագույն հարված էին Մերեժկովսկու համար. նա կորցրեց իր համար ամենահարազատ մարդկանց : 1883 թվականին Մերեժկովսկու երկու բանստեղծությունները հայտնվեցին «Հայրենասիրական ժողովածուներ» ամսագրում (№ 1). հենց դրանք են համարվում նրա դեբյուտները «մեծ գրականությունում» ։
Լևոն Մուրադյան
Պարգևներ
2009 թ.ին արժանացել է ARPA նորարական մրցույթի I մրցանակի։
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Համալսարանական տարիները
1884 թվականին Մերեժկովսկին ընդունվեց Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետ։ Այստեղ ապագա գրողը հետաքրքրվեց պոզիտիվիզմի փիլիսոփայությամբ (Օ.Կոնտ, Գ. Սփենսեր), Ջոն Ստյուարտ Միլի և Դարվինի տեսություններով, հետաքրքրություն ցուցաբերեց ֆրանսիական ժամանակակից գրականության նկատմամբ։ Նույն թվականին, Ա.Ն.Պլեշեևի խորհրդով, Նադսոնը և Մերեժկովսկին մտան գրական հասարակություն, նա էլ վերջինիս ծանոթացրեց Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի տնօրեն Կառլ Դավիդովայի և հրատարակչուհի Ա. Ա. Դավիդովայի ընտանիքի հետ։ Այս շրջանակներում Մերժկովսկին հանդիպել է Ն.Կ. Միխայլովսկու և Գ.Ի. Ուսպենսկու հետ, որոնց նա հետագայում անվանել է իր ուսուցիչներ, ինչպես նաև Ի.Ա. Գոնչարովին, Ա.Ն.Մայկովին և Պ. Պոլոնսկիին ։ 1888 թվականին Դ. Ս. Մերեժկովսկին, գարնանը պաշտպանելով իր թեզը Մոնտենեի վերաբերյալ, ավարտեց համալսարանը և որոշեց իրեն նվիրել բացառապես գրական գործին։ Ուսումնական տարիները նրա մոտ այդքան էլ ջերմ հիշողություններ չեն թողել։ Մերեժկովսկին (ըստ Դ. Օ. Չուրակովի կենսագրության) «մանկուց սովոր բարձր հասարակական մթնոլորտին» ընտանիքում, որը ավելի վաղ ընկալվում էր իբրև «մարդկանց հանդեպ թերահավատությամբ» ։ Տարիներ անց նա արհամարհանքով էր խոսում իր  մանկավարժների մասին  («Ուսուցիչները-կարյերիստ են։ Նրանցից ոչ մեկին սիրով չեմ կարող հիշել»),նշելով. «Համալսարանը ինձ մի քիչ ավելին տվեց, քան գիմնազիան։ Ես չունեի դպրոց, ինչպես նաև ընտանիք»։ Ուսուցիչներից միակը, ով նրա Մերեժկովսկու վրա տպավորություն էր թողել պրոֆեսոր Օ. Ֆ. Միլլերն էր` հայտնի գրականության պատմաբան, Դոստոևսկու առաջին կենսագիրը, որն իր բնակարանում հավաքել է գրական խմբակ :
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Ա.Ա. Կուտուզյան,Ա.Ա. Կիրակոսյան, Ի.Գ. Հարությունյան, Լ.Խ. Մուրադյան, «Քվանտային էլեկտրոնիկայի
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Գրական կարիերայի սկիզբը
1888 թվականին Մերեժկովսկին գրել է առաջին պոեմը «Պրատապոպ Ավվակում»։ Այդ տարվա գարնանը դուրս է եկել նրա առաջին գիրքը «Բանաստեղծություն» (1883-1887),բերելով նրան առաջին ճանաչումը։ Միևնույն ժամանակ ընտանեկան սպառումը գերազանցում էր սկսնակ գրողի ոչ ստաբիլ գրականական շահույթը։ «Ընտանիքի գլխավորի» դերը այդ ժամանակ վերցրեց իր վրա Գիպպուսը (բացելով գեղարվեստական ժամանակակից ամսագրերի համար իսկական արտադրամաս)։ Բացի դրանից, ավագ Մերեժկովսկին Պետերբուրգում ժամանումներով էր, և ժամանակ առ ժամանակ «սնուցում» էր գրական զույգի աղքատիկ բյուջեն :
Աստիճանաբար սկսնակ գրողը կորցրեց հետաքրքրությունը դեպի  պոեզիան,տարվելով Հին Հունական դրամատուրգիայով։ «Եվրոպայի սուրհանդակ»-ում դուրս է եկել նրա Էսքիլեսի,Սոֆոկլեսի և Եվրիպիդեսի ողբերգության արձակ թարգմանությունները։ Առանձին գրքով հրատարակվել է «Դաֆնիսա և Խլոի» (1896) : Մերեժկովսկու հնաոճ թարգմանությունները, իր ժամանակում համարյա պահանջարկ չունեին, միայն հետագայում գնահատվեցին ըստ արժանվույնի, ներկայումս (ըստ Յու. Զոբնինի) նրանք ներկայացնում են «գեղարվեստական թարգմանության ռուսական դպրոցի հպարտությունը» : «Հյուսիսային սուրհանդակ»-ում տեղի ունեցավ դեբյուտ և Մերեժկովսկու քննադատություն.Չ.Պ Չեխով. «Հին հարց՝ նոր տաղանդի մասին»։ Հեղինակի երկչոտ ակնարկը՝ որոշակի «տարբեր», իռացիոնալ ճշմարտության գոյության հնարավորության մասին, պատճառ է դարձել նրա վերջին բաժանմանը Միխայլովսկու հետ։ Մերժկովսկուն տհաճորեն զարմացրեց Չեխովի արձագանքը, ով հոդվածին առանց խանդավառության էր վերաբերվում՝ նամակում նկատելով Պլեշչեևին. «Նրա հիմնական թերությունը պարզության բացակայությունն է»։ Այնուհետև Չեխովը, հիմնականում, խուսափեց Մերեժկովսկուց ճնշելով վերջինիս բոլոր փորձերը՝ գոնե նրա մեջ զրուցակից գտնելու համար : Ապագայում, այստեղ, ինչպես նաև այլ հրապարակումներում («Ռուսական ակնարկ», «Աշխատանք»), Մերեժկովսկին շարունակեց տպագրել էսսեներ և հոդվածներ Պուշկինի, Դոստոևսկու, Գոնչարովի, Մայկովի, Կորոլենկոյի, Պլինիոս Կրտսեր , Կալդերի, Սերվանտեսի, Իբսենի և ֆրանսիացի նեո-ռոմանտիկների մասին:Դրանցից մի քանիսը ընդգրկվել են «Հավերժական ուղեկիցներ. Դիմանկարներ համաշխարհային գրականությունից» ժողովածուում (1897)։ Ըստ Ա. Դոլինինի, Մերեժկովսկու աշխատությունների առաջին հետազոտողներից մեկը, հենց նա էր, «ում պետք էր արդարացիորեն պատկաներ դարասկզբի առավել նուրբ և թափանցիկ քննադատներից մեկի փառքին» ։ Համաշխարհային մշակույթի պատմության բնագավառում Մերեժկովսկու յուրաքանչյուր կանոնավոր ներկայացում (1888-ին «Ֆլյուբերտն իր նամակներում» հոդվածից ընդհուպ մինչև 1890-ականների վերջը) «սկանդալային էֆեկտ» է առաջացրել ռուս տեղական պարբերականներում։ Պ.Պ. Պերցովի «Սպուտնիկով»-ի ստեղծողը, ում հետ Մերեժկովսկին ծանոթացել է(սկզբից նամակագրությամբ, հաղորդագրությամբ) 1890 թվականի հունիսին, հիշեց հետևանքները,որ որպես քննադատ և գրականագետ վերջում եղել է իսկական աքսորված գրականագետ։ Նրա ակնառու հոդվածները Գոնչառովի ու Մայքովի մասին էր, Պերցովի խոսքերով կարող էին «տպված լինեին... ինչ որ տեղ գրականությունից դուրս։ Հանդիսավոր պալատներում նորույթը ցնցեց»։ Հանդիսավոր պալատներում նորույթը ցնցեց։ Մերեժկովսկու ակնարկների մերժման պատճառը նրա ժանրային նորությունն էր. գրողի կողմից գործածված «սուբյեկտիվ քննադատությունը» հայտնի դարձավ շատ ավելի ուշ, որպես գրական և փիլիսոփայական ակնարկների ձև։ Այս դաշտում Մերժկովսկին ճանաչվեց, բայց ուշացած։ Առաջին աշխարհամարտի նախօրեին, ինչպես հիշում է Գիպպոսը, «Հավերժական ուղեկիցները» գիրքը հատկապես տարածված էր և «նույնիսկ տրվում էր որպես մրցանակ միջնակարգ դպրոցներն ավարտելու համար» :
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
կիրառական խնդիրներ» ԵՊՀ հրատ., 2006թ., 40 էջ։
Լ.Խ. Մուրադյան,Ա.Ս. Զեյթունյան,Գ.Լ. Եսայան, «Ոչ գծային դիսպերսիոն սիմիլարիտոնների բնույթը,
առանձնահատկություններն ու կիրառությունները» ԵՊՀ հրատ., 2011 թ., 104 էջ.:
Դմիտրի Մերեժկովսկի
1893-1899 թվականներ։ Պատմական արձակ
1893 թվականի ձմռանը Մերեժկովսկին տեղափոխվեց Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ դարձան Շեքսպիրյան խմբակի մշտական անդամ (զրուցում էին Ս. Անդրեևսկու, Վ. Սպասովիչի, Ա. Ուրուսովի, Պ. Բոբորկինինի հետ), բազմիցս լինում էին «ուրբաթ» Ե. Պոլոնսկու և «Գրական ֆոնդի» ժողովներին, կազմակերպվում էին երեկոները և նրա տանը՝ Մուրուզին։ Դ. Վ. Ֆիլոսոֆովը և Ա. Լ. Վոլինսկին դարձան «իրենցից» Մերժկովսկու տանը։ 1894 թվականին գաղտնի սիրավեպ ստեղծվեց Գիպպիոսի և Վոլինսկու միջև. Սա նպաստեց նրան, որ (առանց որևէ կասկածի) Մերժկովսկուն հաջողվեց «Հուլյան առաքյալին» ուղարկել «Հյուսիսային սուրհանդակ» (նա շարունակում էր բանաստեղծություններ հրատարակել աննշան հրատարակություններով ՝ «Աշխատուժ», «Հերալդ» «օտար գրականություն» և «Նիվա»)։ 1895 թվականին այստեղ (համար 1-6ին) վերջապես հրատարակվեց (կրճատված և սեղմ տեսքով) «Աստվածների մահը, Յուլիան Ուստուպնիկ» վեպը ։ «Եվրոպայի սուրհանդակները»-ում հայտնվեց «Մեդեա» Եվրիպիդա թարգմանությունը,որը կատարվել է Մերեժկովսկու կողմից.այս ամենը նպաստում էր ամուսինների ֆինանսական գործերում նկատելի թեթևացմանը։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Modern Optics and Photonics, Atoms and Structured Media, Editors G.Yu. Kryuchkyan, G.G.
Դմիտրի Մերեժկովսկի
1893-1899 թվականներ։ Պատմական արձակ
1895 թվականին Մերեժկովսկին (Ա. Վ. Պոլովցևի բնակարանում Անիչկովի պալատում) հանդիպեց Ա. Ն. Բենուային, Վ.Ֆ. Նոուվելի, Լ.Ս. Բակստի և Դ.Վ. Ֆիլոսոֆիի հետ միասին նա սկսեց հաճախակի այցելել Մուրուզի տուն։ Այդ տարվա օգոստոսից ի վեր Մերեժկովսկին, Պ.Պերտսովի հետ միասին, սկսեց աշխատել ռուս պոեզիայում փիլիսոփայական միտումների ժողովածուի ստեղծման և Պուշկինի մասին մեծ հոդվածների շուրջ, արդյունքում նա կարդաց «Գրական հիմնադրամում» իր աշխատանքի մասին երկար զեկույց։
1896 թվականի ապրիլին Մերերժկովսկին և Վոլինսկին երկարատև պլանավորված համատեղ ուղևորություն կատարեցին Իտալիա և Ֆրանսիա ՝ դեպի Լեոնարդո դա Վինչիի տեղերը (Ֆլորենցիա, Ֆորլա, Ռիմինի և հետագայում ԱմբուազԱմբաուս), որպեսզի նյութեր հավաքեն եռերգության երկրորդ վեպի համար :Այս ճանապարհորդության ընթացքում տեղի են ունեցել սկանդալների շարքից առաջինը, որն այնուհետև մեկուկես տարի հետապնդել է Մերերժկովսկուն, մինչդեռ 1896 թվականին լույս է տեսել Պերտսովի «Փիլիսոփայական միտումները ռուս պոեզիայում» ժողովածուն, առանձին հրատարակություն ՝ «Ջուլիան Առաքյալ» (ամսագիր «Բացառիկ» ), «Նոր բանաստեղծություններ» ժողովածուն և Լոնգուսի (Լոնգա) «Դաֆնիս և Քլոե» վեպի թարգմանությունը։ 1897 թվականի հիմնական իրադարձությունը Մերեժկովսկու համար դարձավ գրականության և մշակույթի մասին իր հոդվածների գիրքի` «Հավերժական ուղեկիցները»-ի թողարկումը։ Վերջապես, 1897 թվականին, Գիպիուսը, Վոլնսկու հետ մի քանի վեճից հետո, բոլոր երեքի՝ Լեոնարդոյի վայրեր կատարած համատեղ ուղևորության ընթացքում, խզեց հարաբերությունները նրա հետ։ Վոլինսկին անմիջապես վտարեց Մերերժկովսկուն «Հյուսիսային սուրհանդակ»-ի աշխատակազմից, Մերեժովսկին, կրկին հեռացված լինելով ամսագրի աշխատակիցների ցանկից, ստիպված եղավ անցած տարվա ուղևորության մասին ուղեկցորդագրեր հրապարակել «Կոսմոպոլիս» ամսագրում, որտեղ նրան ավելացրել է այս միջազգային հրատարակության ռուսաստանյան բաժնի ղեկավար Ֆ. Դ Բատյուշկովը ։ Ինտրիգի արդյունքում ոչ միայն Մերժկովսկու դիմաց փակվեցին «հյուսիսային սուրհանդակը»-ը, այլև գրեթե բոլոր Պետերբուրգյան հիթ ամսագրերը։ Այս ամենը լուրջ հարված էր գրողի համար. որոշ ժամանակ նա լրջորեն մտածում էր Ռուսաստանից մշտապես հեռանալու հնարավորության մասին,այս ամենից հրաժարվեց միայն փողի բացակայության  պատճառով։ Երկրորդ վեպի հրատարակումը հետաձգվեց մի քանի տարով ։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
355.
Interferometry: Research and Applications in Science and Technology, Ed. Ivan Padron, 2016,
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Մերեժկովսկին և «Արվեստի աշխարհը»
Տրակտատը, որը հիմնականում նվիրված էր ռուսական գրականության զարգացման ուղիների վերլուծությանը, ցույց էր տալիս նաև Մերժկովսկու աշխարհայացքի էվոլյուցիան, ով մինչ այդ լրջորեն զբաղվել էր քրիստոնեության և եկեղեցու հիմնահարցերով։ Գ. Վ. Ադամովիչը իր «Մերժկովսկի» հոդվածում նշել էր, որ «եթե խոսակցությունն իսկապես աշխույժ էր, եթե լարվածություն կար նրա մեջ, վաղ թե ուշ նա հանգելու էր Միերժկովսկու միասնական, մշտական թեմային՝ Ավետարանի իմաստի և նշանակության վերաբերյալ։ Մինչ այս խոսքը չէր արտասանվել, փաստարկը մնացել էր մակերեսային, և զրուցակիցները զգում էին, որ իրենք ասես թաքնված լինեին» ։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
L.Kh. Mouradian,A.S. Zeytunyan,G.L. Yesayan, Similariton-Based Spectral Interferometry for
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Մերեժկովսկին և «Արվեստի աշխարհը»
- Դ.Ս.Մերեժովսկի. «Լ. Տոլստոյը և Ռուսական եկեղեցին » զեկույցից «Նոր ուղի» ամսագրի ստեղծումից հետո Մերեժկովսկին փորձեց հաշտվել Լ. Ն. Տոլստոյի հետ և, հավանաբար, հույս ունենալով նրա հետ համագործակցել։ 1904 թվականին Տոլստոյը ամուսիններին հրավիրեց հանդիպման Յասնա Պոլյանա ։ Հանդիպումն անցավ գրեթե ընկերական մթնոլորտում։ «... Ես ուրախ եմ, որ դուք եկաք ինձ մոտ։ Ուրեմն դուք արդեն իմ դեմ ոչինչ չունեք…»,-ասաց տան տերը՝ հրաժեշտ տալով։ Պաշտոնական հաշտություն ձեռք բերվեց, բայց, ինչպես գրել է Գիպիուսը, «Տոլստոյի կրոնը» Մերերժկովսկին չէր ընդունում մինչև իր օրերի ավարտը ։
«Տրոհման» ֆենոմենը
1900 թվականի ուշ աշնանը Մերեժկովսկու բնակարանում անցկացվեցին առաջին «առեղծվածային հանդիպումները», որոնց նպատակը «նոր եկեղեցի» ստեղծելն էր, որի գաղափարը նախ ձևակերպեց Գիպպիոսը։ Իրենց «կրոնական եղբայրության մեջ» Մերեժկովսկիները փորձում էին բոլոր խաղաղասերներին ներգրավել, բայց այդ ամենին լրջությամբ վերաբերվեց միայն Դ. Ֆ. Ֆիլոսոֆովը, և այդպես շրջանակը փոխակերպվեց եռանկյունու։ Աստիճանաբար դժվարին անկումների, անձնական փոխհարաբերությունների և աշխարհըմբռնման բախումների հետևանքով առաջացավ Դ.Մերեժկովսկու, Զ. Գիպպիուսի և Դ. Ֆիլոսոֆովի «երեքի եղբայրությունը». այն ուներ սիմվոլիկ իմաստ մասնակիցների համար, որը կապված էր «Երրորդ կտակարանի» հետ, որի վրա այդ տարիներին աշխատում էր Մերեժկովսկին ։ Ն. Ա. Բերդյաևը Մերեժկովսկի-Գիպպիուս-Ֆիլոսոֆով միությունում տեսնում էր նրանց կրոնական հավատքի արտացոլումը՝ որպես երեքի գաղտնիք, որի շնորհիվ կառաջանոր նոր «նորՍուրբ Երրորդություն, Սուրբ Հոգու նոր եկեղեցի, որում թաքնված կլիներ գոյության գաղտնիքը» ։ «Երեքի եղբայրությունը» (ինչպես կազմակերպությունն անվանում էին դրա անդամները) սկսեցին կառուցել տներ երկրպագության համար՝ գինով, ծաղիկներով, խաղողներով և հանպատրաստից աղոթքներով։ Համարվում է, որ դրանով ծնվեց նոր եկեղեցին 1901 թվականի մարտի 29-ին՝ Ավագ Հինգշաբթի օրը, Մերեժկովսկու զույգը և փիլիսոփաները համատեղ աղոթք անցկացրին հատուկ ծեսի համար ։ Տանը զարգացող եկեղեցու ստեղծման լուրը շուտով բոլորին տարկուսանքի մեջ գցեց, մասնավորապես զայրացրեց Բարդյաևին, և նա վերջնականապես դարձավ ուղղափառ ։ «Արվեստի աշխարհ» ամսագիրը միավորող «տղամարդկանց միությունում» Ֆիլոսոֆովի պահվածքը համարվեց «դավաճանություն». այդ պահից ի վեր սկսվեց Մերեժկովսկու բախումը ամսագրի խմբագրատան հետ, գլխավորապես՝ Դիագիլևի : Մերեժկովսկիների և ֆիլոսոֆների հարաբերությունները գրեթե հարթ էին. 1902 թվականին նա վերադարձավ Դյագիլևի մոտ ՝ թողնելով ամուսիններին գրություն. «Ես մեր միությունից դուրս եմ գալիս ոչ թե այն պատճառով, որ չեմ հավատում գործին, այլ այն պատճառով, որ ես անձամբ չեմ կարող մասնակցել դրան»։ Այն բանից հետո, երբ «Արվեստի աշխարհում» ավարտվեց Մերեժկովսկու տրակտատի հրապարակումը Տոլստոյի մասին, ամսագրի հետ նրա համագործակցությունը դադարեց։ 1902 թվականի փետրվարին Ա. Դավիդովայի մահով նրա համար վերջնականապես փակվեց նաև «Աստծո խաղաղությունը» ամսագիրը։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Signal Analysis on Femtosecond Time Scale, Chapter 5, pp. 99 –124.
Դմիտրի Մերեժկովսկի
«Տրոհման» ֆենոմենը
Արձագանքելով Ն.Վ. Գոգոլի մահվան 50-ամյակին՝ Մերեժկովսկին գրեց «Գոգոլի ճակատագիրը» հետազոտությունը և «գոգոլևյան» դասախոսություններով հանդես եկավ Մոսկվայում և Պետերբուրգում։ Զեկուցումներից մեկը` «Գոգոլը և Օ.Մատվեյը», լայն քննարկում է առաջացրել, մասնավորապես, Ալեքսանդրա-Նեւսկի լավրեում` Պետերբուրգի միտրոպոլիտի Անտոնիայի նստավայրում, ով հավանություն տվեց Հայրենական մտավորականության շրջանում Մերեժկովսկու որը հավանություն տվեց Հայրենական մտավորականության շրջանում Մերեժկովսկու «լուսավորչական» առաքելությանը։
Նոր աշխատանքների հրապարակումների հնարավորությունների որոնման հետ կապված խնդիրները հեղինակին ստիպեցին մտածել սեփական պարբերականի հրատարակության ստեղծման մասին։ 1902 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին Մերեժկովսկիները և Պ. Պ. Պերցովը հանդես եկան «կրոնական հասարակության» միավորման համար ամսագրի ստեղծման նախաձեռնությամբ։ Բանաստեղծ Կ. Կ.Սլուչևսկու եւ լրագրող Ի. Ի. Կոլիշկոյի օգնությամբ նրանք բանակցություններ վարեցին ներքին գործերի նախարար Դ. Ս. Սիպյագինի, այնուհետև նրա փոխարինող Վ. Կ. ֆոն Պլևի և մամուլի գործերի գլխավոր վարչության պետ Ն. Վ. Շախովսկու հետ։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Sonia Boscolo, Christophe Finot, Shaping Light in Nonlinear Optical Fibers, 2017, Levon
Դմիտրի Մերեժկովսկի
«Տրոհման» ֆենոմենը
1902 թվականի հուլիսի 3-ին «Նոր Ուղի» ամսագրի հրատարակման համար իշխանությունների համաձայնությունը ստացվեց։ Ամառը Մերեժկովսկիները անցկացրեցին Զակլինյե անվամբ կալվածքում` աշխատելով ապագա հրատարակության նախագծի վրա, իսկ հուլիսի 14-ին նրանց է միացել գրահրատարակիչ Մ.Վ. Պիրաժկովը, ով իր վրա է վերցնում ամսագրի խմբագրության կազմակերպման համար և Նևսկի պողոտայի թիվ 88 տանը տարածք նկարահանելու կազմակերպումը, որտեղ գտնվում էին նրա հրատարակչությունն ու գրախանութը։ Այդ հաջողությանը նպաստեց նաև այն փաստը, որ 1902 թվականի առաջին կեսին արդեն հաջողությամբ տեղի էին ունենում կրոնափիլիսոփայական ժողովների նիստերը :
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Mouradian,Alain Barthlemy, Nonlinear-Dispersive Similaritons of Passive Fibers:
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Կրոնափիլիսոփայական ժողովներ
Ֆիլոսոֆ` Վ.Վ. Ռոզանովի և Վ.Ա. Տերնավցևի հետ միասին Մերեժկովսկի ամուսինները 1901 թվականին կազմակերպեցին «կրոնափիլիսոփայական հավաքներ», որոնց նպատակն էր ստեղծել յուրօրինակ հարթակ «եկեղեցու և մշակույթի հարցերի ազատ քննարկման, ոչ քրիստոնեության, հասարակական կառուցվածքի և մարդկային բնության կատարելագործման համար» ։ Հավաքների կազմակերպիչները հոգու և մարմնի հակադրությունը ներկայացրին այսպես. «Հոգին եկեղեցի է, մարմինը՝ հասարակությունը, հոգին՝ մշակույթը, մարմինը՝ ժողովուրդը, հոգին՝ կրոնը, մարմինը՝ երկրային կյանքը...» :
«Ժողովների» արձանագրությունները (կրոնական թեմաներով ստեղծագործությունների հետ մեկտեղ) տպագրվել են «Նոր ուղի» ամսագրում, սակայն շուտով խմբագրությունում առանձնացվել է երկու բևեռ՝ փիլիսոփայական և գեղարվեստական։ 1903 թվականին տարաձայնություններն իրականացվել են Ա. ն. Բենուայի և Մերեժկովսկու հակասությունների տեսքով ։ Իր նախագծի զարգացման ընթացքից չբավարարված Մերեժկովսկիները ստեղծեցին հատուկ խումբ («պատմության և կրոնների ուսումնասիրության բաժին»), որը սկսեցին հավաքել իրենց տանը։ Դրա նիստերին ներկա էին լիբերալ բարենորոգիչներ, աղանդավորներ, պետերբուրգյան բոհեմի ներկայացուցիչներ (Պ. Ի. Կարպով, Ա. Դ. Սկալդին, Մ. Մ. Պրիշվին, Ա. Վ. Կարտաշև, Ա. Ա. Բլոկ) ։
Լևոն Մուրադյան
Երկեր
Applications in Ultrafast Optics, Chapter 6, pp. 147–198.
Դմիտրի Մերեժկովսկի
Կրոնափիլիսոփայական ժողովներ
22-րդ նիստից հետո, 1903 թվականի ապրիլի 5-ին, Կ.Պ. Պոբեդոնոսցևի հատուկ կարգադրությամբ այն փակվեց։ Ենթադրվում էր, որ դրա պատճառներից մեկը եկեղեցական շրջանակների դժգոհությունն էր Մերեժկովսկու ՝ աղանդավորների եւ ստարովերների բնակավայրեր կատարած ուղևորությունների եւ այդ միջավայրում գրողի մեծ ժողովրդականության վերաբերյալ ։ 1903-1904 թվականները համարվում է Մերեժկովսկու հոգևոր ճգնաժամի ժամանակահատված.զրկվելով Եկեղեցու աջակցությունից, նրա գաղափարախոսությամբ առաջնորդվող «նոր կրոնական գործողությունը» վերածվել է էկլեկտիկ «աստվածահաճո խաղի»։ Հեռացան Մերեժկովսկիները նաև «Նոր ճանապարհից». հրապարակախոսական բաժնում նոր աշխատակիցների հայտնվելը` Ն. Բերդյաևի, Ս. Ֆրանկի և Ս. ն. Բուլգակովի, մի կողմից ամրապնդեց հրատարակության դիրքերը, մյուս կողմից՝ հեռացրեց նրան սկզբնական նպատակներից ։                                                                                                                                                                           1904 թվականի վերջին ամուսիններն ինքնակամ լքեցին հանդեսը` նրա հրատարակչության իրավունքները փոխանցելով Բերդյաևի և Բուլգակովի «փիլիսոփայական խմբին» և ընդհանուր առմամբ պահպանելով բարեկամական հարաբերությունները խմբագրության հետ ։ Մերեժկովսկու «բաժինը» շարունակել է գործել որպես «տնային եկեղեցի», որտեղ մշակվել են «Սուրբ Հոգու եկեղեցու» գործնական շինարարության հայեցակարգերը։ Ընդ որում, տանը «նոր կրոնական գործողությունը»  դիտորդների տեսանկյունից ձեռք բերեց ավելի տարօրինակ, «առեղծվածային» բնույթ,որը լի էր ծեսերով և «աղոթքներով», որոնք կողմնակի դիտորդներին թվացին խիստ կասկածելի և նույնիսկ չարագուշակ ։ 1907 թվականին կրոնափիլիսոփայական ժողովները վերածնվեցին որպես կրոնափիլիսոփայական հասարակություն, որը գոյատևեց մինչև 1916 թվականը։ Մերեժկովսկին բացելով նրա առաջին նիստը, շարունակեց այստեղ զարգացնել «Հոգու Արքայության» հայեցակարգի հետ կապված գաղափարները, բայց (հիմնականում Զ.Հիպպիուսի և Դ. Ֆիլոսոֆովի ջանքերով) հասարակությունը, Ինչպես նշում էին շատերը, շուտով վերածվեց գրական-հրապարակախոսական խմբակի ։
«Քրիստոս և Հակաքրիստոս»
«Քրիստոս և Հակաքրիստոս» եռանկյունը, որում գրողը արտահայտեց պատմության իր փիլիսոփայությունը և իր տեսակետը մարդկության ապագայի վերաբերյալ, այն սկսել է գրել 1890-ականներին։ Առաջին վեպը՝ «Աստվածների մահը․ Հուլիանոս Ուրացող», 4-րդ դարի հռոմեական կայսր Հուլիանոսի կյանքի պատմությունն է , որը հետագայում քննադատները դասում էին Դ.Ս.Մերժկովսկու ուժեղագույն աշխատությունների շարքին։ Դրան հաջորդեց «Հարություն առած աստվածները» վեպը։ «Լեոնարդո դա Վինչի» (1901), քննադատները մի կողմից նշում էին մանրամասների պատմական որոշակիությունը, մյուս կողմից՝ կողմնակալությունը ։ 1902 թվականին «Հուլիանոս Ուրացող» և «Լեոնարդո դա Վինչին» գրքերը հրատարակվեցին Մ.Վ. Պիրոժկովի հրատարակչության կողմից՝ որպես եռերգության առաջին երկու մասերը։ Միևնույն ժամանակ, Փարիզում, Ս.Մ.Պերմսկին տպագրում է Լեոնարդո դա Վինչիի վեպը ֆրանսերեն տարբերակով։ Որպես առանձնացված գրքեր հրատարակվել են Մերեժկովսկու հունական ողբերգությունների բոլոր թարգմանությունները և «Սերն ուժեղ է, քան մահը» պատմվածքների ժողովածուն։
Լևոն Մուրադյան
Արտաքին հղումներ
Կենսագրական հանրագիտարան. Երևան, ԵՊՀ հրատ., 2019, 750 էջ.
Դմիտրի Մերեժկովսկի
«Քրիստոս և Հակաքրիստոս»
1902 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Ալեքսանդրյան թատրոնի բեմում տեղի ունեցավ Մերեժկովսկու թարգմանած Եվրիպիդայի «Արվեստի աշխարհ» պիեսի պրեմիերան՝ Յուրի Օզարովսկու բեմադրությամբ։ Թարգմանիչը հանդես եկավ բացման խոսքով՝ «Հին ողբերգության նոր իմաստը», որը լույս տեսավ հաջորդ օրը «Նոր ժամանակ» թերթում։ Այս պրեմիերան մեծապես նպաստեց Դյագիլևին, ով ջանում էր հաշտվել Մերերժկովսկու հետ։ 1903 թվականի հուլիսին Դյագիլևն առաջարկեց միավորել «արվեստի աշխարհը» և «նոր ուղին»։ Մերեժկովսկին ուղևորվեց Պետերբուրգ, որտեղ նրանք հանդիպեցին Դյագլևի, փիլիսոփայի և Ա.Պ.Չեխովի հետ․ վերջինիս պատրաստակամությունն էր համագործակցել «նեոքրիստոնեության» քարոզիչների հետ, որոնք վերջ տվեցին այս նախագծին։ Շուտով «Արվեստի աշխարհը» դադարեց գոյություն ունենալ, և փիլիսոփաները վերջապես հեռացան Դյագիլևի «շրջանակից» և վերադարձան «Երեք եղբայրության» կողմը ։
Լևոն Մուրադյան
Արտաքին հղումներ
http://publishing.ysu.am/hy/1566796149