Մոդեռնիզմ
Մոդեռնիզմի սկիզբը Ֆրանսիայում
Պատմաբանները, տարբեր գիտակարգերի գրողները տարբեր տարեթվեր են առաջարկել մոդեռնիզմի սկզբնակետի համար։ Պատմաբան Ուիլյամ Էվերդելը, օրինակի համար պնդում է, որ մոդեռնիզմը սկսվել է 1870-ականներին, երբ մետաֆորիկ (կամ օնթոլոգիական) անընդհատությունը սկսեց զիջել մաթեմատիկոս Ռիխարդ Դեդեկինդի հատույթին և Լյուդվիգ Բոլցմանի վիճակագրական թերմոդինամիկային Էվերդելը նաև կարծում է, որ մոդեռնիզմը նկարչության մեջ սկսվել է Սյորայի դիվիզիոնիզմով «Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում» նկարով՝ «կետերով» կատարված։ Մյուս կողմից արվեստի քննադատ Կլեմենտ Գրինբերգը Կանտին է անվանում «առաջին իսկական մոդեռնիստ», չնայած նա նաև գրում է․«այն, ինչը կարող ենք վստահորեն անվանել մոդեռնիզմ ծագել է անցած դարի կեսին՝ տեղական ձևով ֆրանսիայում գրականության մեջ Բոդլերով և նկարչության մեջ Մանեով և Գյուստավ Ֆլոբերով գեղարվեստական արձակի մեջ»։ (Որոշ ժամանակ անց է, որ և ոչ տեղային ձևով, որ մոդեռնիզմն ի հայտ է գալիս երաժշտության և ճարտարապետության մեջ" Բոդլերի «Չարի ծաղիկները» և Ֆլոբերի «Մադամ Բովարի» վեպն առաջին անգամ հրատարակվեցին 1857 թ․-ին։ Ֆրանսիայում արվեստի մեջ և նամակներում երկու կարևոր մոտեցումներ են զարգանում իրարից անկախ։ Առաջինը Իմպրեսիոնիզմն էր, որը սկզբնապես միտված էր դեպի բացօթյա (պլեներային) նկարչության՝ արվեստանոցներում նկարելու փոխարեն։ Իմպրեսիոնիստական նկարները ցույց էին տալիս, որ մարդիկ տեսնում են ոչ թե առարկաները, այլ հենց լույսը։ Խումբը համախոհներ հավաքեց՝ չնայած իր ներսում գոյություն ունեցող տարաձայնություններին՝ առաջնորդների միջև և գնալով ավելի ու ավելի ազդեցիկ դարձավ։ Սկզբնական շրջանում ժամանակի ամենակոմերցիոն՝ պետականորեն հովանավորվող  ցուցահանդեսը՝ Փարիզի Սալոնը մերժում է նրանց, սակայն դրանից հետո 1870-ական և 1880- ական թթ․ իմպրեսիոնիստները կազմակերպում են տարեկան խմբակային ցուցահանդեսներ կոմերցիոն վայրերում, որոնց տևողությունը համընկնում է  պաշտոնական Սալոնի ցուցահանդեսների տևողությանը։  Կարևոր իրադարձություն էր 1863 թ․ Մերժվածների սալոնը, որը Նապոլեոն Երրորդի կողմից էր կազմակերպվել՝ Փարիզի Սալոնիի կողմից մերժված բոլոր նկարները ցուցադրելու համար։ Մինչ նկարներից շատերը արված էին ցածրորակ արվեստագետների կողմից և ստանդարտ ոճով, Մանեի գործը հսկայական ուշադրության արժանացավ և շարժման համար հարթեց կոմերցիոն ուղի։ Երկրորդ Ֆրանսիական դպրոցը Սիմվոլիզմն էր, որի սկիզբը ըստ գրականության պատմաբանների Շառլ Բոդլերն է դրել․ դրա անդամներից են  նաև Արթյուր Ռեմբոն «Մի եղանակ դժոխքում» գործով, Պոլ Վեռլենը, Ստեփան Մալարմեն և  Պոլ Վալերին։ Սիմվոլիզմի ներկայացուցիչները գերադասում էին  «ենթադրությունն ու վեր հանումը ուղղակի նկարագրությունից և բացահայտ նմանությունից» և հատկապես հետաքրքրված էին «լեզվի երաժշտական համամասնություններով» ։ Կաբարեն, որը մոդեռնիզմի մեջ ծնունդ տվեց բազմաթիվ արվեստների, ներառյալ կինոյի անմիջական նախորդին, կարելի է ասել սկսվել է Ֆրանսիայում 1881 թ․ Սև կատուների բացմամբ Մոնմարտրում․  այն մի հեգնական մոնոլոգի սկիզբ էր և Անհասկանալի արվեստների հասարակության հիմնում ։Մոդեռնիզմի վաղ օրերին ազդեցիկ էր նաև Զիգմունդ Ֆրոյդի տեսությունը։ Ֆրոյդի առաջին գլխավոր աշխատությունը «Ակնարկներ հիստերիայի մասին» ուսումնասիրությունն  էր, որը նա արել էր Ջոզեֆ Բրեյերի հետ։ Ֆրոյդի գլխավոր միտքը «հոգեկան կյանքում անգիտակցականի առաջնայության» գաղափարն էր, այնպես որ ողջ սուբյեկտիվ իրականությունը հիմնված է հիմնական մղումների և բնազդների խաղի վրա, որոնց միջոցով էլ ընկալվում է արտաքին աշխարհը։ Ֆրոյդի՝ սուբյեկտիվ վիճակների մասին նկարագրությունը ներառում է առաջնային իմպուլսներով լի անգիտակից միտքը և ի հակակշիռ դրան ինքն իրեն պարտադրվող սահմանափակումները, որոնք ծագում են սոցիալական արժեքներից :