cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իշխանաձոր (Քաշաթաղի շրջան)
Պատմություն
18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին թրքախոս քրդերին հաջողվեց հայերին դուրս մղել Արաքսի ափամերձ տարածքներից։
Բնաշխարհագրական միջավայրը հարմարավետ էր, և հայկական նախկին բնակավայրերի առկայությունը հնարավորություն ընձեռեց նրանց՝ արագ յուրացնելու նոր տարածքներ։ Նախկինում գոյություն ունեցած հայկական բնակավայրը եկվորները անվանել էին Խանլըղ։
Բնակավայրում և նրա շրջակայքում եղած հայկական հուշարձանները նրանց բնակարանների և օժանդակ շինություներրի կառուցման համար շինանյութ դարձան։
Խորհրդային տարիներին՝ 1930 թվականին գյուղն ընդգրկված էր ԱԽՍՀ Կուբաթլուի շրջանի կազմի մեջ։ Գյուղն Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի կողմից ազատագրել է 1993 թվականի հոկտեմբերի վերջերին ։
Ազատագրվել է 1993 թվականի հոկտեմբերին, բնակեցվել է 1998 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2014 թվականին Արցախի ազգային վիճակախաղից ստացած հասույթով Իշխանաձորում կառուցվում է 34 տուն։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 211 մարդ է։ 2015 թվականին Իշխանաձոր համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 204 մարդ, կար 63 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Զբաղվում են երկրագործությամբ և այգեգործությամբ։
Հասարարակական կառույցներ
2000 թվականի սեպտեմբերից Իշխանաձորում գործում էր Հովհաննես Թումանյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ Այն ուներ եռահարկ շենք։ 2017 թվականին ԱՀ կառավարության «Քաշաթաղ» բարեգործական հիմնադրամի և «Հայրենասեր» կազմակերպության ջանքերով դպրոցական շենքը վերանորոգվել և կահավորվել է նոր գույքով ։
Իշխանաձորի զարգացման նպատակով նոր թաղամասում Քաշաթաղ բարեգործական հիմնադրամի և ԱՀ կառավարության հովհանավորությամբ կառուցվել են բնակարաններ և 2016 թվականի օգոստոսին հանձնվել շահառուներին՝ նորաստեղծ և բազմանդամ ընտանիքներին։
Տնտեսության զարգացման նպատակով կառուցվել են Իշխանաձոր-1, Իշխանաձոր-2, Իշխանաձոր-Աջափնյա ոռոգման ջրատարները, բացվել բուժամբուլատորիա, մեքենատրանսպորտային կայան, «Ջրմուղ» ՓԲԸ-ն ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 34 աշակերտներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի համայնքներ
Ֆյուրսթենեկ
Ֆյուրսթենեկ (Fürsteneck), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 942 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)[1]։ Զբաղեցնում է 10,42 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 119։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Նիլ Գիլևիչ
Նիլ Գիլևիչ (Ні́л Сымо́навіч Гіле́віч, ) ), բելառուս բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագետ, բանահյուսագետ, հասարակական գործիչ։ Արժանացել է Բելառուսի ժողովրդական բանաստեղծի, Բելառուսական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործչի կոչումների,  Բելառուսական ԽՍՀ Յանկա Կուպալայի անվան պետական մրցանակի, Խրիստո Բոտևի անվան միջազգային գրական մրցանակի։ Բանասիրական գիտությունների թեկնածու էր, պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Բելառուսի Մինսկի մարզի Լոգոյսկի շրջանի Սլոբոդա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Իսկական անունը՝ Նինել, հետագայում փոխել է Նիլի ։ Եղբայրը՝ Միկոլա Գիլը, նույնպես գրող է։
1940-ական թվականների կեսերին որոշ ժամանակ աշխատել է որպես գյուղի փոստատար ։ 1951 թվականին ավարտել է Մինսկի Ն. Կրուպսկայայի անվան մանկավարժական ուսումնարանը, ապա՝ բելառուսական պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետն ու ասպիրանտուրան։ 1951 թվականին աշխատել է Մինսկի դպրոցներից մեկում՝ որպես ուսուցիչ, 1960—1986 թվականներին՝ բելառուսական պետական համալսարանի բելառուսական գրականության ամբիոնում։
1958-ից մինչև 1963 թվականը ներառյալ ՝ աշխատել է միաժամանակ որպես «Զվեզդա» թերթի գրական խորհրդատու։ 1980—1989 թթ. եղել է Բելառուսական ԽՍՀ գրողների միության վարչության առաջին քարտուղարը, 1989 թվականից՝ բելառուսական լեզվի Ֆրանցիսկ Սկորինայի անվան ընկերության նախագահը, այդ ընկերության «Մեր խոսքը» պարբերականի գլխավոր խմբագիրը։ Ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1985—1995), Բելառուսական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության անդամ, 1990—1995 թվականներին եղել է կրթության, մշակույթի և պատմական ժառանգության պահպանության կոմիտեի նախագահը ։
Ստեղծագործական իր երկարատև գործունեության ընթացքում Նիլ Գիլևիչը հրատարակել է մի քանի տասնյակ գրքեր (առաջինը լույս է ընծայել 1946 թվականին)։ Գրել է բանաստեղծություններ (այդ թվում՝ մանկական), պոեմներ, վեպեր, վիպակներ, պատմվածքներ, 15 թատերգություն, հրապարակագրական հոդվածներ, գրականագիտական ուսումնասիրություններ... Կատարել է չափածո թարգմանություններ (հիմնականում թարգմանել է բալկանյան ժողովուրդների հեղինակների երկերից)։ Մինսկում վերջերս լույս է տեսել գրողի երկերի ժողովածուն՝ 23 հատորով։
Նիլ Գիլևիչը մահացել է 84 տարեկան հասակում՝ 2016 թվականի մարտի 29ին, Մինսկում ։ Թաղվել է Կալվարիյսկոյե գերեզմանատանը՝ կնոջ շիրմի մոտ։ 2018 թվականի նոյեմբերի 23ին նրա գերեզմանին հուշարձան-շիրմաքար է տեղադրվել ։
Սմորգոն քաղաքի փողոցներից մեկը կոչվել է Նիլ Գիլևիչի անունով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս գրողներ Կատեգորիա:Բելառուս բանաստեղծներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Բելառուսի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բելառուս թարգմանիչներ Կատեգորիա:Բելառուս գրականագետներ Կատեգորիա:Բելառուս հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Բելառուս մանկագիրներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Անդրեու Նին
Անդրեու Նին (Andreu Nin i Pérez, Andrés Nin Pérez, ), կատալոնացի կոմունիստ, հեղափոխական, հրապարակախոս, գրող և թարգմանիչ, Մարքսիստական միության աշխատավորական կուսակցության առաջնորդ։ Սպանվել է Խորհրդային ՄիությանՆԳԺԿ-ի գործակալի կողմից։
Կենսագրություն
Անդրեու Նինը ծնվել է կոշկակարի ու գյուղացու աղքատ ընտանիքում։ Ստացել է մանկավարժական կրթություն։ 1914 թվականին տեղափոխվել է Բարսելոնա, որտեղ որոշ ժամանակ դասավանդել է անարխիստների կողմից ստեղծված աշխարհիկ դպրոցում։ Մանկավարժական աշխատանքի կատարման հետ զուգահեռ սկսել է հետաքրքրվել հրապարակախոսությամբ։ Սկսել է մասնակցել ձախերի շարմանը և ընդունվել անարխոսինդիկալիստական Աշխատանքի ազգային համադաշնության շարքերը։ 1917թվականին անդամագրվել է Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցությանը։ Դարձել է աշխատավորական շարժման հայտնի գործիչներից մեկը։ Մասնակցել է Իսպանիայի կոմունիստական կուսակցության ստեղծման աշխատանքներին։ 1920-1921 թվականներին եղել է Աշխատանքի ազգային համադաշնության գլխավոր քարտուղարը։ 1921 թվականի ապրիլին ընդգրկվել է Աշխատանքի ազգային համադաշնության պատվիրակության կազմում, որը հրավիրվել էր մասնակցելու Կոմունիստական ինտերնացիոնալի 3-րդ կոնգրեսին ու Կարմիր արհմիությունների ինտերնացիոնալի 1-ին կոնգրեսին ։
Հետագա 9 տարում մնալով ԽՍՀՄ-ում՝ սկզբնական շրջանում աշխատել է Կոմինտերնում և Արհմինտերի քարտուղարությունում։ Անդամագրվել է ԽՄԿԿ-ին, ընտրվել Մոսկվայի քաղխորհրդ, մտերմացել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության ձախ ընդիմության ներկայացուցիչների հետ, համագործակցել Լև Տրոցկու հետ և դարձել նրա ընկերն ու հակաստալինյան ձախ ընդդիմության ակնառո ներկայացուցիչ։ Ընդիմության գործունեությանը մասնակցելու համար 1926 թվականին Նինը հեռացվում է Կարմիր արհմիությունների ինտերնացիոնալից և վերցվում հսկողության տակ։ Հետագա հաջորդ չորս տարիներին նա Խորհրդային Միության իշխանություններից փորձում էր ԽՍՀՄ տարածքն ընտանիքի՝ կնոջ Օլգա Տարեևի և երկուաղջիկների՝ Իրայի ու Նորայի հետ միասին լքելու թույլտվություն ստանալ ։
1930 թվականին Իսպանիա վերաադառնալուց հետո Նինը հակաստալինյան տրամադրվածություն ունեցող կոմունիստների միավորման համար ուղիներ էր փնտրում։ Այդ նպատակով նա հիմնադրեց լենինական «Կոմունիստական ձախ Իսպանիա» կազմակերպությունը («Izquierda Comunista de España»), որը կապեր էր հաստատել միջազգային տրոցկիստական ընդդիմության հետ։ Իմիջիայլոց, այդ ժամանակ Նինի մոտ Տրոցկու գաղափարների նկատմամբ հակասություններ էին առաջացել։ «Կոմունիստական ձախ Իսպանիա» կազմակերպությունը մնաց փոքր, մեկուսացված խմբակ, և Տրոցկին իր իսպանացի համախոհներին առաջարկեց անդամագրվել «Իսպանիայի սոցիալիստական երիտասարդություն» (Իսպանիայի սոցիալիստական աշխատավորական կուսակցության երիտասարդական թև), որպեսզի կիրառեն էնտրիզմի մարտավարություն և թույլ չտան, որպեսզի ստալինիստները սկսեն վերահսկել ձախերի շարժումը։ Նինը չհետևեց Տրոցկու խորհրդին։ Փոխարենը նա խզեց իր կապերը Միջազգային ձախ ընդդիմության հետ և միավորվեց Խոակին Մարունիի Բանվորա-գյուղացիական դաշինքին, որը սատարում էր ԽՄԿԿ-ի աջ ընդդիմությանը։ 1935 թվականի նոյեմբերին Տրոցկու և Բուխարինի համախոհների կողմից ստեղծված կուսակցությունը ստանում է Մարքսիստական միության աշխատավորական կուսակցություն անվանումը։ Տրոցկին դժգոհ էր Անդրեու Նինից. «Իսպանական հեղափոխության սկզբից ես սերտ հարաբերությունների մեջ էի գտնվում աշխատավորների, մասնավորապես՝ Անդրեու Նինի հետ։ Մենք փոխանակվում էինք հարյուրավոր նամակներով։ Միայն երկարատև ամիսների փորձից հետո ես եկա այն եզրակացության, որ ազնիվ ու գործին հավատարիմ Նինը մարքսիստ չէ, այլ կենտրոնամետ, լավագույն դեպքում՝ իսպանական մարտովական, այսինքն՝ ձախ մենշևիկ» ։
Ազգային ճակատի ստեղծման ժամանակ Մարքսիստական միության աշխատավորական կուսակցությունը սոցիալիստների, մոսկվայամերձ կոմունիստների, անարխիստների ու ազատականների հետ ընդգրկվեց դրա կազմի մեջ։ 1936 թվականին Իսպանիայում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններում Ազգային ճակատի հաղթանակից հետո Նինը մասնակցում է Կատալոնիայում մասնակցում է ինքնակառավարման ինքնավար մարմինների ստեղծման աշխատանքներին և նույնիսկ դառնում է Լուիս Կոմպանիսի ղեկավարած Ժեներալիտետի (Կատալոնիայի կառավարության) Արդարադատության նախարարը։ Սակայն, արդեն 1936 թվականի դեկտեմբերին, Խորհրդային Միության ճնշման ներքո Կոմպանիսը ստիպված էր Անդրեու Նինին հեռազնել կառավարության կազմից ։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1937 թվականին Բարսելոնայում կառավարական զորքերի և անարխիստների ու հակաստալինիստ մարքսիստների միջև ընդհարումներից հետո Նինը ձերբակալվում է կեղծված ապացույցների հիման վրա մեղադրվում էֆրանկիստների հետ կապեր ունենալու մեջ։ Սակայն նա կտրականապես մերժում է ընդունել իր «մեղքը», ինչով իսպանական իշխանություններին և ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատին դժվարին դրության առջև է կանգացնում, քանի որ վերջինները ցանկանում էին Մարքսիստական միության աշխատավորական կուսակցության գործիչների նկատմամբ ցուցադրական դատավարություն կազմակերպել։ Վերջիվերջո, ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատը որոշում է կայացնում չեզոքացնել Անդրեու Նինին։ 1937 թվականի հունիսի 20-ին «Նիկոլայ» գործողության շրջանակներում ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի գործակալների խումբը Իսպանիայում ՆԳԺԿ-ի ռեզիդենտ Ա. Օրլովի հրամանատարությամբ և հետախույզ Ի. Գրիգուլեվիչի մասնակցությամբ բանտից առևանգում է Անդրեու Նինին, ինչից հետո սպանում ։
Անդրեու Նինը, ով վարժ խոսում էր ռուսերեն լեզվով և հիանում ռուս գրողներով, հայտնի է նաև այն հանգամանքով, որ առաջիններից մեկն է ռուսական գրականությունը թարգմանել կատալոներեն։ Կատալոնացի ընթերցողներին ուղիղ թարգմանությամբ նա ծանոթացնում էր Լ. Ն. Տոլստոյի («Աննա Կարենինա»), Ֆ. Մ. Դոստոևսկու («Ոճիր և պատիժ»), Ա. Պ. Չեխովի, Ի. Ս. Տուրգենևի ստեղծագործությունների հետ։ Խորհրդային հեղինակներից թարգմանել է Բորիս Պիլնյակի («Վոլգան թափվում է Կսպից ծով»), Նիկոլայ Բոգդանովի («Առաջին ընկերուհի») և Միխայիլ Զոշչենկոյի ստեղծագործությունները ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 4 ծնունդներ Կատեգորիա:1892 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունիսի 29 մահեր Կատեգորիա:1937 մահեր Կատեգորիա:Տարագոնա նահանգում ծնվածներ Կատեգորիա:Մադրիդ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Իսպանիայի կոմունիստներ Կատեգորիա:Կատալոնիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կատալոնացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Ձախ կոմունիստներ Կատեգորիա:Հրապարակախոսներ
Զինվորական գերեզմանատուն № 90 (Գորլիցե)
Փոքրլեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան ։ գրանցման համար՝ А-467/M Զինվորական գերեզմանատուն № 90 (Գորլիցե) (Cmentarz wojenny nr 95 - Stróżówka), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Լեհաստանի Փոքրլեհական վոևոդության Գորլիցե քաղաքի շրջակայքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրո-Հունգարական և Ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի մայիսին։ Փոքրլեհական վաևոդության հուշարձան։
Պատմություն
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից։ Գերեզմանատանը գտնվում են 6 անհատական գերեզմաններ, որտեղ թաղված են 6 ավստրիացի և 1 ռուս զինվորներ։
1994 թվականի ապրիլի 16-ին գերեզմանատունը ներառվել է Փոքրլեհական վոևոդության հուշարձանների ռեեստրի մեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի հուշարձաններ
Ունթերլայնլայթեր
Ունթերլայնլայթեր (Unterleinleiter), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Ֆորխհայմ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1240 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 12,48 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 74 168։
Լենինի հրապարակ (Վոլժսկի)
Լենինի հրապարակ (Площадь Ленина), Վոլգոգրադի մարզի Վոլժսկի քաղաքի կենտրոնական հրապարակն է։ Գտնվում է Լենինի պողոտայում, այն վայրում, որտեղից սկսվում է Էնգելսի փողոցը։ Հրապարակի կառուցումն ավարտվել է 1981 թվականին ։ Լենինի հրապարակը սահմանակից է 36, 39, 42 թաղամասերին։ Այստեղ կազմակերպվում են քաղաքային տոներ, հանրային միջոցառումներ և համերգներ ։
Լենինի հրապարակում են գտնվում՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հրապարակներ Կատեգորիա:Վոլժսկիի փողոցներ
Մորից Բլյայբտրոյ
Մորից Բլյայբտրոյ (Moritz Bleibtreu, ), գերմանացի դերասան։
Դերասան Հանս Բրեների և դերասանուհի Մոնիկա Բլյայբտրոյի որդին է։
Կենսագրություն
Մորից Բլյայբտրոյը ծնվել է Մյունխենում, մեծացել՝ Համբուրգում։ Դեռևս մանուկ հասակից սկսել է խաղալ հեռուստաֆիլմերում։ 11-րդ դասարանում լքում է դպրոցը։ Նյու Յորքում այցելում է դերասանական կուրսերի։ Հետո վերադառնում է հայրենիք և սկսում խաղալ թատրոնում և նկարահանվել հեռուստատեսությունում։
Մորիցին լայն ճանաչում բերեցին հետևյալ ֆիլմերը՝ «Բախելով երկնքի դռները», «Փախչի՛ր Լոլա, փախչի՛ր» և «Գիտափորձ»։
Մրցանակներ
2006 թվականին դերասանն արժանացել է «Արծաթե արջ» մրցանակի՝ տղամարդու լավագույն դերի համար՝ Բեռլինի 56-րդ կինոփառատոնի ժամանակ ։ Այս մրցանակին Բլյայբտրոյն արժանացավ «Տարրական մասնիկներ» ֆիլմում դերի համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Կինոգործիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գերմանացի սցենարիստներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Զինվորական գերեզմանատուն № 91 (Գորլիցե)
Փոքրլեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան ։ գրանցման համար՝ А-636 Զինվորական գերեզմանատուն № 91 (Գորլիցե) (Cmentarz wojenny nr 95 - Stróżówka), զինվորական գերեզմանատուն, գտնվում է Փոքրլեհական վոևոդության Գորլիցյան շրջանի Գորլիցե քաղաքի շրջակայքում։ Գերեզմանատունը մտնում է Առաջին աշխարհամարտի տարիների Արևմտագալիցյան զինվորական դամբարանների խմբի մեջ։ Գերեզմանատանը թաղված են Ավստրո-Հունգարական, Գերմանական և Ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1915 թվականի մայիսին։ Փոքրլեհական վաևոդության հուշարձան։
Պատմություն
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Կրակովի զինվորական դամբարանների և ռազմական պարետատան դեպարտամենտի կողմից, ավստրիացի ճարտարապետ Հանս Մայրի նախագծով։ 9.126 քմ մակերեսով գերեզմանատանը գտնվում են 161 եղբայրական և 140 անհատական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 452 ավստրիացի, 140 գերմանացի և 287 ռուս զինվորներ։ Դամբարանի հեղինակները եղել են ճարտարապետ Գուստավ Լյուդվիգը և Էմիլ Լադևիդը, ովքեր այն կառուցել են որպես Գորլից քաղաքի ճակատամարտի հիշատակին նվիրված հուշահամալիր։ Գերեզմանատունը կառուցվել է զինվորական գերեզմանոցի տեղում, ովքեր զոհվել են քաղաքի հյուսիսային և արևմտյան հատվածներում մղվող կռիվների ժամանակ։
XX դարի 60-ական թվականներին գերեզմանատան տարածքում վերահուղարկավորվել են N 89 զինվորական գերեզմանատանը թաղված զինծառայողների մնացորդները. դրանք այստեղից հանվել են Կոպերնիկ փողոցի վրա բազմահարկ բնակելի տների շինարարության ժամանակ։
1991 թվականի նոյեմբերի 4-ին գերեզմանատունը ներառվել է Փոքրլեհական վոևոդության հուշարձանների ռեեստրի մեջ.
Նկարագրություն
Գերեզմանատունը գտնվում է Գուրա-Ցմենտարն բլրի վրա՝ «Կորչակ» բնակելի համալիրից վերև։ Գերեզմանատունը փաստացի նկատելի է Գորլիցի ցանկացած կետից, այստեղից տեսանելի է քաղաքի համայնապատկերը, Սենկովկա գետի հովիստը և Ռոպա գետից հարավ գտնվող բլուրների շրջակայքը։
Գերեզմանատան գլխավոր հուշարձանը կենտրոնում գտնվող խաչն է։ Խաչի պատվանդանին 1928 և 1946 թվականներին տեղադրվել են հուշատախտակներ։ Գերեզմանատանը նոր է չուգունե աղյուսակները, որոնք տեղադրվել են արևելյան ցանկապատի ներքին պատին Գորլից քաղաքի ճակատամարտի 80-ամյակի պատվին։ Դրանց վրա գրված են ռուս զինվորների անուններ, որոնք ճշգրտվել են ռուսական արխիվների հետ համատեղի աշխատանքի արդյունքում։
Creepypasta
Քրիփիպաստայի մյուս նշանավոր կերպարներն են՝ Ջեֆֆ Մարդասպանը, Թեդ Քարանձավագետը և Փսիխոզը ։
2014 թվականի հոկտեմբերին, Շվեդիայում հրատարակվեց մի գիրք, որը կոչվում էր՝ «Creepypasta: Spökhistorier från Internet» (Քրիթիպաստա. Հոգիների մասին պատմություններ համացանցից) ։
Տերմինը գալիս է «copypasta», բառից, որը սկսվել է օգտագործվել «4chan»-ում 2006 թվականից, այն բացատրվում է, որպես վիրուսային կերպով պատճենվող և տեղադրվող տեքստ։
Բարակ Մարդ
Բարակ մարդը իրենից ներկայացնում է նիհար մարդ՝ դատարկ դեմքով, նա հագնում է սև կոստյում։ Նրա առաքելությունն է հետևել և վնասել մարդկանց։ Կերպարը ստեղծվել է 2009 թվականին, «SomethingAwful» ֆոտոշոպի մրցույթի ժամանակ, իսկ քրիփիպաստաներ նրա մասին սկսել են գրել դրանից անմիջապես հետո։
Սքուիդվարդի ինքնասպանությունը
Սքուիդվարդի ինքնասպանությունը վիդեո էր տեղադրված YouTube կայքում, որը նկարագրում է «Սպունգ Բոբ Քառակուսի Տաբատ» մուլտսերիալի հերոսի՝ Սքուիդվարդ Թենթքլզ ինքնասպանությունը։ Վիդեոի դրվագներում պատկերված էր «բռնություն և արյուն», ինչպես նաև արագ փոփոխվող կադրեր, որտեղ պատկերված են մահացած երեխաներ և անհանգստացնող կադրեր։ Այն հայտնվել է համացանցում 2005 թվականին և դիտվել է հատուկ կադրերը նկարող ծրագրերով՝ «Nickelodeon»-ի ստուդիայում ։ Շոուի սցենարիստ Քեյսի Ալեքսանդրը ուսումնասիրելով լեգենդը, ասել է, որ դա եղել է «100% խաբեություն» ։
Ջեֆ Մարդասպան
Ջեֆ մարդասպանի պատմությունը սկսվել է հերոսի նկարի ստեղծումից հետո։ Պատմության մեջ ասվում է, որ մի դեռահաս՝ Ջեֆ անունով հրդեհի ժամանակ ուժեղ վնասվածքներ է ստացել, որի պատճառով նրա դեմքը ամբողջովին այրվել էր։ Ջեֆը խելագարվեց և այտերին դանակով ժպիտ նկարեց ու վառեց իր կոպերը։ Նա հիմա սերիական մարդասպան է, ով գիշերը սողոսկում է տները և շշնջում «քնիր» մինչ իր զոհին սպանելը ։ 2013 թվականին սոցիալական լրատվամիջոցներում, և«4chan» կայքում հայտարարվեց, որ Ջեֆ մարդասպանի նկարը աղջկա փոփոխված նկար է, ով ինքնասպան է եղել աշնանը 2008 թվականին ։
Թեդ Քարանձավագետ
Թեդ Քարանձավագետի պատմությունը սկսվել է «Angelfire» կայքից, 2001 թվականի սկզբներին, որտեղ նկարագրված էր մի մարդու և նրա ընկերների արկածները, ովքեր ուսումնասիրում էին տեղական քարանձավը։ Պատմությունը տղաների գրառումների հիման վրա է ստեղծվել։ Ճանապարհորդները գնում են քարանձավի խորքերը, որտեղ հիերոգլիֆներն ու քամիները սկսում են հետապնդել նրանց։ Իր վերջնական հաղորդագրությունում՝ տեսնելով մի շարք մղձավանջներ և ունենալով հալյուցունացիաներ, նա գրում է, որ հաջորդ անգամ քարանձավ մտնելուց իր հետ ատրճանակ կվերցնի։ Նրա բլոգը չի թարմացվել վերջինիս գրառումից հետո ։ 2005 թվականին «Թեդ Քարանձավագետ»-ի հեղինակը ասել է, որ դա գեղարվեստական ստեղծագործություն է, մասամբ ոգեշչվել է իրական իրադարձություններից։
2013 թվականին անկախ կինոստուդիան այդ ստեղծագործության հիման վրա նկարահանվեց ֆիլմ, որը կոչվում է «Կենդանի մթություն. Թեդ Քարանձավագետի պատմությունը» (Living Dark: the Story of Ted the Caver.) :
Անաչք Ջեքը
Ջեքը ստացել է իր մականունը այն պատճառով, որ ծնվել է լիովին սև աչքերով։ Այդ պատճառով նրան ատում էին ու ծաղրում։ Արդյունքում նրա ծնողներին սպանեցին, դրա համար էլ նա հագավ դիմակ, վերցրեց հոր նշտարը և սկսեց վիրահատել նրանց, ովքեր արել էին դա, նաև նրանց, ովքեր այդքան տարի նրան ծաղրել էին։ Որոշ ժամանակ նա այդ ամենը անում էր իր ընկերոջ՝ Ջասթինի հետ, մինչ նա ինքնասպան չեղավ՝ չդիմանալով նման կյանքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համացանցային մեմեր Կատեգորիա:Քաղաքային լեգենդներ
Ֆիզիկական վերականգնում
Ֆիզիկական վերականգնում, ֆիզիկական վարժությունների և բնական գործոնների համակարգված օգտագործումն է, որն օգնում է վերականգնել հիվանդների և հաշմանդամների ֆիզիկական վիճակը և աշխատունակությունը։ Այն բժշկական վերականգնման անբաժանելի մասն է և օգտագործվում է վերականգնման ամբողջ ընթացքում և բոլոր փուլերում։ Ֆիզիկական վերականգնումը օգտագործվում է սոցիալական և մասնագիտական վերականգնման ժամանակ ։ Դրա միջոցներն են բուժական ֆիզիկական վերականգնումը, բուժական մերսումը, ֆիզիոթերապիան, մեխանոթերապիան, աշխատանքային թերապիան։ Ֆիզիկական վերականգնման նշանակված միջոցները նրա ձևի և մեթոդների օգտագործման շարունակականությունը որոշվում են ըստ հիվանդության բնույթի, հիվանդի ընդհանուր վիճակի, վերականգնման ընթացքի և շարժողական ռեժիմի փուլերի։
Բուժական վերականգնման խնդիրները, նպատակը և սկզբունքները
Վերականգնման հիմնական խնդիրներն են ․
Ֆիզիկական վերականգնման հիմնական նպատակն է նախկին աշխատավայրում հարմարվելը կամ վերահարմարվելը, այսինքն՝ առավել քիչ նյարդա֊հոգեբանական և ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությամբ աշխատանք կատարելը։ Վերականգնումը կարող է լինել քիչ էֆեկտիվ, եթե չհետևենք հիմնական սկզբունքներին․
Կլինիկական գործունեություն
Ֆիզիկական վերականգնողները իրենց պրոֆեսիոնալ պարտականությունները իրականացնելու համար ունեն համապատասխան որակավորում։ Դրանք են՝
ֆիզիկական վերականգնման հիմնական գիտելիքները՝ մարմնի պահանջմունքների և հնարավորությունների, շարժողական համակարգի մասին են, և կարևոր նշանակություն ունեն ախտորոշում և միջամտություն իրականացնելու գործում։ Պրակտիկ գործողությունները տարբերվում են՝ կախված նրանից, թե ինչ նպատակով են օգտագործվում ֆիզիկական վերականգնման մեթոդները՝ առողջ ապրելակերպի, պրոֆիլակտիկ, բուժիչ / միջամտություն կամ վերականգնում։
Ֆիզիկական վերականգնման հիմնական տերմինների մեկնաբանում
Առավել տարածված անճշտություններն ու սխալները հետևյալն են՝ Ֆիզիկական թերապիա և ֆիզիոթերապիա տերմինները անգլալեզու գրականության մեջ հանդիսանում են հոմանիշներ։ Իր բացառիկ իրավունքը այս անունների նկատմամբ ունի Համաշխարհային ֆիզիկական թերապիայի կոնֆեդերացիան (World Confederation for Physical Therapy — WCPT): Ֆիզիկական թերապիայի կոնֆեդերացիան ընդունում է, որ մասնագիտության և տերմինների անունները մասնագիտական գործունեության նկարագրումներում ավելի քան հարյուր կոնֆեդերացիայի մաս կազմող երկրներում տարբերվում են, դա կախված է մասնագիտության զարգացման առանձնահատկություներից։Առավել տարածված է ֆիզիկական թերապիան կամ ֆիզիոթերապիա տերմինը և ֆիզիկական թերապևտ կամ ֆիզիոթերապևտ։ Կոնֆեդերացիան մարդու շաժողական գործունեության հասկացումը համարում է հիմնական գիտելիք և ֆիզիկական թերապևտների կարողություն, և հայտարարում է այդ պնդումը հիմնական՝ ֆիզիկական թերապիայի բնորոշման համար։ Ազգային և միջազգային մեկնաբանության տեսանկյունից կա ֆիզիկական թերապիա տերմինի համընկնում (physical therapy.)։ Այս տերմինները իմաստով շատ նման են։ Հիմնական կողմը հանդիսանում է, առաջին հերթին՝ ֆունկցիոնալ վերականգնմանն ոuղղված պրոֆեսիոնալ գործունեությունը՝ հիվանդների և հաշմանդամների վերականգնումը։ Եվ երկրորդ՝ փոխազդեցության միևնույն միջոցների և ձևերի օգտագործումը, որոնց հիմքում ընկած են ֆիզիկական վարժությունները։
Ֆիզիկական վերականգնման գործընթաց
Ֆիզիկական վերականգնումը համակարգված ծառայություն է, որը տրամադրվում է բացառապես ֆիզիկական վերականգնման մասնագետի կամ նրա հսկողության ներքո։ ներառում է հետազոտում, գնահատում, ախտորոշում, կանխատեսում, խնամքի պլանավորում / միջամտություն և կրկնակի հետազոտություն։ Գնահատումը ներառում է՝ Ախտորոշումը և կանխատեսումը հանդիսանում են հետազոտության և գնահատման արդյունք։ Դրանք իրենցից ներկայացնում են կլինիկական հիմնավորման արդյունքներ՝ ներառելով ուրիշ մասնագետների լրացուցիչ ինֆորմացիա, անհրաժեշտության դեպքում կարող են արտահայտվել որոշակի հենաշարժողական համակարգի դիսֆունկցիայով կամ ընդգրկել մի շարք թերություններ՝ օրգանիզմի ֆունկցիայի սահմանափակում, աշխատունակության կորուստ, շրջապատող միջավայրի փոխաազդեցության բացասական արդյունք, հնարավորությունների սահմանափակում։ Կանխատեսումը (ներառում է՝խնամքի պլան, միջամտում) սկսվում է խնամքի պահանջմունքների որոշմամբ / միջամտությունը, ինչպես կանոն, տանում է դեպի՝ խնամքի պլանի մշակում։ Հակառակ դեպքում կարող է առաջանալ անհրաժեշտություն ուղարկել հիվանդին / հաճախորդին ուրիշ հաստատություն կամ մասնագետի մոտ, այն դեպքերում՝ երբ չի գտնվում ֆիզիկական վերականգնողի իրավասությունների սահմանում։ Միջամտությունը / բուժումը իրականացվում և մոդելավորվում է նախապես համաձայնեցված նպատակների համար և կարող է ներառել ֆիզիկական վարժություներ՝ ֆիզիկական, էլեկտրոթերապևտիկ և մեխանիկական միջոցներ, շարժողական վարժություններ, հիվադների ուսուցում և խորհրդտվածություն, փաստաթղթավորում, կոորդինացիա և շփում։ Միջամտությունը / բուժումը կարող է ուղղված լինել խանգարումների կանխարգելմանը, ակտիվության սահմանափակմանը, աշխատունակության կորստին, հաշմանդամությանը և վնասվածքին, հաշվի առնելով՝ առողջության ամրապնդումը, կյանքի որակը, ցանկացած տարիքային և սոցիալական խմբում աշխատունակությունը և լավ ինքնազգացողությունը։
Ayo (երգ)
«Ayo», ամերիկացի R&B երգիչ Քրիս Բրաունի և ռեփեր Թայգայի երգն է։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի հունվարի 6-ին՝ որպես նրանց «Fan of a Fan: The Album» համատեղ ալբոմի առաջին սինգլ ։ Երգը գրվել է Nic Nac-ի, Մարկ Կրագենի, Քրիս Բրաունի և Թայգայի կողմից։
Նախապատմություն և թողարկում
2014 թվականի նոյեմբերի 14-ին Թայգան իր Թվիթթերի էջում գրում է, որ իր և Քրիս Բրաունի երկար սպասված «Fan of a Fan: The Album» ալբոմի առաջին սինգլը թողարկվելու է մեկ շաբաթից ։ Ի սկզբանե որոշված է եղել, որ այդ սինգլը լինելու է «Nothin Like Me» երգը, որը համագործակցություն է ամերիկացի հիփ հոփ երգիչ Ty Dolla Sign-ի հետ, սակայն այնուհետև որոշվում է, որ «Ayo» երգն է թողարկվելու որպես առաջին սինգլ ։ 2014-ի դեկտեմբերին տված հարցազրույցներից մեկում Քրիս Բրաունը հայտարարում է, որ «Ayo» սինգլը թողարկվելու է 2015 թվականի հունվարին ։ Դեկտեմբերի 17-ին երգից մի փոքրիկ հատված տեղադրվում է SoundCloud-ում, իսկ ամբողջական տարբերակով թողարկվում է հունվարի 6-ին, 2015 ։
Տեսահոլովակ
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Քոլին Թիլինը, նկարահանվել է 2015 թվականի հունվարին Լոս Անջելեսում ։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է փետրվարի 3-ին Քրիս Բրաունի VEVO ալիքում։ Տեսահոլովակում նկարահանվել են նաև ամերիկացի հումորիստ/դերասան Մայք Էփսը և ֆրանսիական Les Twins պարային դուետը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2015 սինգլներ Կատեգորիա:Քրիս Բրաունի երգեր Կատեգորիա:Թայգայի երգեր Կատեգորիա:2015 երգեր
Վայլերսբախ (Վերին Ֆրանկոնիա)
Վայլերսբախ (Weilersbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Ֆորխհայմ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 2038 մարդ։ Զբաղեցնում է 8,62 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը 09 4 74 171 է։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 5 գյուղական շրջանների։
Խաչգետիկ
Խաչգետիկ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 38 կմ հարավ-արևելք։ Մտնում է Աղավնատուն համայնքի մեջ ։
Սաֆիյան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետւթյան արևմտյան հատվացում Քաշաթաղի շրջանում նաղկինում Արցախի Բերձոր գավառում։ Բնակավայրը տեղակայված է Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախափնյա ձորալանջին ։
Պատմություն
19-րդ դարում քրդական ցեղերի ճնշման տակ տարածաշրջանի հիմնականում հայաթափվել էին։ Սաֆիան գյուղի հարևանությամբ էր գտնվում Արցախի վաղ միջնադարյան բնակավայրերից մեկը Խաչգետիկը, որի հետքերը մինչև այսօր տեսանելի են ։
19-րդ դարի երկրրորդ կեսին Սաֆիանում բնակություն էին հաստատել թրքախոս քոչվոր քրդերի մի քանի ընտանիքներ։ Մի քանի տասնամյակի ընդացքում Սաֆիան և Խաչգետիկ գյուղերում գտնվող պատմամշակութային հուշառձանները թուրքերի և քրդերի կողմից համայնատարած ավերվել են ։
Սաֆիանը 1923 թվականին թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդստանի, իսկ  1930 թվականին Լաչինի շրջանի կազմի մեջ։ 1995 թվականին ՀՀ բնակավայրերից, մասնավորապես Երևանից և Գյումրիից այստեղ  հաստատվեցին մի քանի ընտանիք ։
Ադրբեջանում խորհդային կարգերի հաստատվելուց հետո Մոսկվայի կենտրոնական բոլշևիկյան իշխանության որոշմամբ այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին։
Քանի որ վերոհիշյալ գյուղը և նրա շրջակայքում գտնվող մյուս բնակավայրերը ԼՂԻՄ-ին առավել մոտ էին գտնվում,ուստի խորհրդային տարիներին Բաքվի իշխանությունների կողմից արագ բնակեցվում էին է թուրքերի և քուրդ նոր ընտանիքներով ։
Ազատագրվել է 1993 թվականի սեպտեմբերին, բնակեցվել է 1999 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2003 թվականի տվյալներով 32 մարդ է։ 2015 թվականին Խաչգետիկ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 47 մարդ, կա 11 տնտեսություն ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Զբաղվում են անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։
Գրաֆենաու (Ներքին Բավարիա)
Գրաֆենաու (Grafenau), քաղաք Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆրայունգ Գրաֆենաու (շրջան)ի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8498 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 63,79 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 2 72 120։
Գրաֆենաուն Բավարիայի անտառային ազգային պարկի նստավայրն է, որն ազգային ճանաչված հանգստավայր է Բավարիայի անտառում։ Քաղաքի կարգավիճակ է ձեռք բերել 1376 թվականին և համարվում է Բավարիայի անտառի ամենահին քաղաքը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Մուլինե
Մուլինե (Moulinet), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցայի շրջանի Կոնտ կանտոնում ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 41.07 կմ², բնակչությունը՝ 223 մարդ (2006) աճի միտումով։ 224 մարդ (2012), բնակչության խտությունը՝ 5.5 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 207 մարդ, 2012 թվականին՝ 224 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 131 բնակիչներից 92-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 39-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 70.2 %, 1999 թվականին եղել է 67.9 %: Աշխատունակ տարիքի 92 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 83-ը (52 տղամարդ և 31 կին), 9 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (3 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 39 ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 12-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 101 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 181.0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 13 հազար 517 եվրո ։
Հանքառաջացման գործընթացներ
Հանքառաջացման գործընթացներ,  հանքանյութի կուտակման պրոցես, որն ընթանում է երկրակեղևում և ենթակեղևային շերտում տարրերի ածանցման ու փոխադրման միջոցով և հանգեցնում մետաղային հանքավայրերի ձևավորմանը։ հանքառաջացման գործընթացները միներալառաջացման պրոցեսների բաղկացուցիչ մասն են։ Նրանց համար կարևոր են նյութի և էներգիայի աղբյուրները, միջավայրի բնույթը, ռեակցիայի տիպը ևն։ Նյութի և էներգիայի աղբյուրները սերտորեն կապված են ներծին պրոցեսների՝ երկրակեղևի խոր հորիզոններից նյութի (մագմայի կամ հեղուկ և գազանման լուծույթների) ներբերման հետ։ Ներծին հանքառաջացման գործընթացները ստորաբաժանվում են մագմածին, պեգմատիտային, պնևմատոլիտային, մետասոմատիկ, հիդրոթերմալ տիպերի։
Կատեգորիա:Հանքառաջացում
Ռամի
Ռամի, Չինեղինջ, եղինջազգիների ընտանիքի բազմամյա բույսերի ցեղ։ Խոտաբույսեր կամ կիսաթփեր են։ Հայտնի է մոտ 100 տեսակ, առավելապես աճում են արևադարձային կլիմայի պայմաններում։ Թելի համար մշակվում է մեկ տեսակ։ Ռամի սպիտակը կամ Չ ինական եղինջը, խոտանման, կոճղարմատավոր բույս է, 2—3-ի(երբեմն 4 մ) բարձրությամբ, կանգուն, չճյուղավորված ցողուններով։ Տերևները խոշոր են, կլորավուն-ձվաձև, սուր, ատամնավոր եզրերով։ Ծաղիկները մանր են, բաժանասեռ՝ հավաքված բազմածաղիկ ծաղկաբույլերում (խոնարհված հուրան)։ Պտուղը շատ մանր սերմիկ է։ 100 պտղի կշիռը 0,14 գ է։ Ռամին խոնավասեր բույս է, պահանջում է բերրի հողեր։ Հայրենիքը Չինաստանն է։ Մշակվում է նաև Ճապոնիայում, Հնդկաստանում, Ինդոնեզիայում, Կորեայում, Եգիպտոսում։ ՍՍՀՄ-ում տարածված չէ։ Ռամի թելը աչքի է ընկնում ամրությամբ, առաձգականությամբ, փայլով են։ Օգտագործվում է տեքստիլ և կոշիկի արդյունաբերության մեջ, ձկնորսական ցանցերի, գործվածքների, ինչպես նաև բարձրորակ թղթի արտադրության համար։ Այն աշխարհում լավագույն թելատու բույսերից մեկն է։ Նրան անվանում են նաև չինական եղինջ։ Ռամին նման է մեր սովորական եղինջին։ Գոյություն ունեն ռամու մի քանի տասնյակ տեսակներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բույսեր այբբենական կարգով
Արման Լանու
Արման Լանու, ֆրանսիացի գրող, Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Արման Լանուն ծնվել է Փարիզում:Կյանք մտնելով՝ սկզբնական շրջանում եղել է ուսուցիչ, անուշեղենի տուփերի ձևավորող, բանկի աշխատակից, նկարիչ, լրագրող։ 1950 թվականին դարձել է «Artheme Fayard», 1964 թվականին՝ «À la page» գրական ամսագրերի խմբագիր։ Լանուն եղել է ֆրանսիական հեռուստատեսային կոմիտեի նախագահ, նշանակվել ռադիոի և հեռուստատեսության միջազգային համալսարանի գլխավոր քարտուղար։ Ստեղծագործել է բազմաթիվ ժանրերով. գրել է վեպ, փաստագրական վիպակներ, քրոնիկներ, դրամա, բանաստեղծություններ (1953 թվականին բանաստեղծական «Ցրիչը» ժողովածուի համար արժանացել է Գիյոմ Ապոլիների մրցանակի)։ 1963թվականին Գոնկուրյան մրցանակ է ստացել «Երբ ծովը նահանջում» է վեպի համար։ 1970 թվականին Մարսել Կրավենի հետ գրել է «Հովտաշուշան» հեռուստաֆիլի սցենարը՝ ըստ Օնորե դՙ Բալզակի համանուն վեպի։ 1980 թվականին հեռուսատեսության համար գրել է Բալզակի «Շագրենի կաշին» նորավեպի հիման վրա սցենար, որը նկարահանել է Միշել Ֆավարը։ Արման Լանուն մահացել է Շան-սյուր-Մառնում 69 տարեկան հասակում։
Գրողի կարիերան
Լանուի առաջին վեպը «Սպանված կանդուհին» դետեկտիվն էր, որը լույս տեսավ 1943 թվականին։ Նրա առավել հասուն ստեղծագործությունը «Խելագար Գրետան» եռագրությունն է, որի մեջ մտնում են «Մայոր Վատրենը», «Ժամադրություն Բրյուգեում» և «Երբ ծովը նահանջում է» վեպերը։ Դրանք միավորված են աշխարհի խելագարվածության ընդհանուր թեմայով, խելագարվածություն, որը դրսևորվում է ինչպես հոգեկան հիվանդությունների,այնպես էլ հասարակական այլանդակությունների՝ պատերազմների, ֆաշիզմի տեսքով։ Լանուի ստեղծագործությունների գեղագիտոթյունը շաղկապված է ֆրանսիական նատուրալիզմի լավագույն ավանդույթների հետ։ 19-րդ դարի գրողների նկատամամբ նրա հետաքրքրությունը արտացոլված է «Բարև, Էմիլ Զոլա» (1954) և «Մոպասան» (1967) գրքերում։ Նատուրալիստական հնարանքներով են գրված նաև «Փարիզի կազմախոսությունը» (1954) և «Իննսունական թվականների սերը» (1961) ակնարկները, որոնցում կենցաղային և բնապատկերային ճեպանկարների հեգնանքի տակ թաքնված է բուրժուական հասարակության սուր քննադատությյունը։ Լանուն գրել է նաև բանստեղծություններ («Ցրիչը»,«Էպինալի սրբապատկերները» ժողովածուները) և թատերգություն («Ֆրակով մարդը»)։
Արտաքին հղումներ
http://armand-lanoux.fr
Կատեգորիա:Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Կենսագիրներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի նկարիչներ
Վիրաբ Հարությունյան
Վիրաբ Հմայակի Հարությունյան (1916, ապրիլի 24 (մայիսի 9), Ռեհանլու, Արարատի մարզ - 1998, հունվարի 2, Երևան), հայ դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1985)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից ։
Կենսագրություն
1936 թվականին ավարտել է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնի ստուդիան։ 1936-1940 թվականներին եղել է Երևանի պատանի հանդիսատեսի, 1940-1942 թվականներին` Կոտայքի միջշրջանային, 1945-1991 թվականներին` Երևանի Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոնների դերասան։ 1942-1945 թվականներին մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ Որպես Բելոռուսական ռազմաճակատի 512-րդ դիվիզիայի շարքային զինվոր մարտնչելով թշնամու դեմ Հարությունյանը Բելոցերկով քաղաքի համար մղվող պայքարում ինքնաթիռի ռմբակոծությունից վիրավորվել է, ստացել կոնտուզիա և 1945 թվականի վերջերին զորացրվել է։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի, Արիության համար, Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և այլ շքանշաններով ու մեդալներով։ 1988 թվականից եղել է Տիկնիկային թատրոնի գործիչների միջազգային միության անդամ։ Իր տիկնիկներով ելույթներ է ունեցել Կանադայում, Եգիպտոսում, ԱՄՆ-ում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:Այգավան գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալակիրներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Անտոն Կոտյակով
Անտոն Օլեգովիչ Կոտյակով (Анто́н Оле́гович Котяко́в, ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ։ 2020 թվականի հունվարի 21-ից Ռուսաստանի Դաշնության Աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար ։ Ռուսաստանի Դաշնության 3-րդ դասի իսկական պետական խորհրդական ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 15-ին Կույբիշև քաղաքում (այժմ Սամարա քաղաք)։
2001 թվականի օգոստոսից մինչև 2005 թվականի օգոստոս աշխատել է Սամարայի մարզի վարչակազմի ֆինանսների կառավարման վարչությունում՝ անցնելով առաջատար մասնագետից մինչև խորհրդատու։
2002 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Սամարայի պետական տնտեսագիտական ակադեմիան՝ Տնտեսական տեսություն մասնագիտությամբ, Արժեթղթերի շուկայի տեսություն և կազմակերպում մասնագիտացմամբ։
2011 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ժողովրդական տնտեսության և ՌԴ Նախագահին առընթեր պետական ծառայության ակադեմիայի մագիստրատուրան՝ վարչական և ֆինանսական իրավունք մասնագիտությամբ։
2012 թվականի ապրիլից մինչև 2014 թվականի մարտն աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային գանձապետարանում՝ գործառնական գործունեության կատարելագործման վարչության պետի պաշտոնում։
2017 թվականի մայիսից մինչև 2020 թվականի հունվարը աշխատել է Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարի տեղակալ։
Ռուսաստանի ժողովրդական տնտեսության ակադեմիայի և ՌԴ նախագահին առընթեր պետական ծառայության պետական կառավարման բարձրագույն դպրոցի կադրային կառավարման ռեզերվի զարգացման ծրագրի երրորդ փաթեթի մասնակից (2019)։
2020 թվականի հունվարի 21-ին Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանագրով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Աշխատանքի և սոցիալական պաշտպանության նախարար ։
Ռուսաստանի Դաշնության 3-րդ դասի իսկական պետական խորհրդական։ Սամարայի մարզի 1-ին դասի պետական խորհրդական։
2018 թվականին հայտարարագրված եկամտի գումարը կազմել է 14 մլն 881 հազար ռուբլի, կնոջը՝ 2 մլն 471 հազար ռուբլի ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ռուս պետական գործիչներ
Հպարտություն և նախապաշարմունք
«Հպարտություն և նախապաշարմունք» (Pride and Prejudice), Ջեյն Օսթինի վեպ։ Գրվել է 1796-1797 թվականներին և հրատարակվել է 1813 թվականին։
Բովանդակություն
Վեպը սկսվում է պարոն և տիկին Բեննեթների երկխոսությամբ, որոնք զրուցում են երիտասարդ Բինգլիի՝ Նեզերֆիլդ-պարկ ժամանելու մասին։ Կինը համոզում է ամուսնուն այցելել հարևանին և ավելի ջերմ մտերմություն հաստատել։ Նա կարծում է, որ պարոն Բինգլիին անկասկած դուր կգան իրենց հինգ աղջիկներից որևէ մեկը, և նրանք կամուսնանան։ Պարոն Բեննեթը այցելում է երիտասարդին։
Պարահանդես
Պարոն Բինգլիի հաջորդ հանդիպումը Բեննեթների ընտանիքի հետ տեղի է ունենում պարահանդեսի ժամանակ, ուր երիտասարդը ժամանում է քույրերի՝ օրիորդ Բինգլիի և տիկին Հյորեսթի, ինչպես նաև պարոն Դարսիի և պարոն Հյորեսթի ուղեկցությամբ։ Սկզբում պարոն Դարսին իր տարեկան տասը հազար ֆունտ եկամուտի շնորհիվ շրջապատողների վրա բարեհաճ տպավորություն է գործում։ Բայց որոշ ժամանակ անց հասարակությունը փոխում է կարծիքը՝ նրան համարելով չափազանց «հպարտ ու գոռոզ», քանի որ նա չի ցանկանում ոչ ոքի հետ ծանոթանալ և պարահանդեսի ժամանակ պարում է միայն իրեն ծանոթ տիկնանց՝ Բինգլի քույրերի հետ։ Իսկ պարոն Բինգլին, ընդհակառակը, հասարակության ուշադրության կենտրոնում էր։ Նրա ուշադրությունը գրավում էր Բեննեթների ավագ դուստր Ջեյնը։ Վերջինս նույնպես սիրահարվում է երիտասարդին։ Պարոն Բինգլին Դարսիի ուշադրությունը հրավիրում է դեպի Էլիզաբեթը, սակայն Դարսին ասում է, որ հետաքրքրված չէ վերջինով։ Էլիզաբեթը այդ խոսակցության ականատես է դառնում, և նրա մեջ ձևավորվում է թշնամանք պարոն Դարսիի հանդեպ, ինչը նա թաքցնում է ։
Այց Նեզերֆիլդ
Շուտով օրիորդ Բինգլին և տիկին Հյորեսթը Ջեյն Բեննեթին հրավիրում են ճաշի։ Հորդառատ անձրևի ներքո մայրն աղջկան ձիով ճանապարհում է, ինչի արդյունքում աղջիկը մրսում է և չի կարողանում վերադառնալ տուն։ Էլիզաբեթը ոտքով գնում է Բինգլիների տուն՝ վատառողջ քրոջն այցի։ Պարոն Բինգլիի թույլտվությամբ Էլիզաբեթը մնում է՝ քրոջը խնամելու։ Նրան հաճույք չի պատճառում շփումը նեզերֆիլդական հասարակության հետ, քանի որ միայն պարոն Բինգլին է անկեղծ հետաքրքրվում քրոջ խնամքով։ Օրիորդ Բինգլին ամբողջովին տարված էր պարոն Դարսիով և իզուր էր փորձում նրա ուշադրությունը գրավել։ Տիկին Հյորեսթը միշտ համաձայն էր քրոջ հետ, իսկ պարոն Հյորեսթը անտարբերություն էր ցուցաբերում ամեն ինչի հանդեպ, բացի քնից, ուտելիքից, խաղերից և խաղաթղթերից։
Պարոն Բինգլին սիրահարվում է Ջեյն Բեննեթին, իսկ պարոն Դարսին համակրում է Էլիզաբեթին։ Բայց վերջինս վստահ է, որ Դարսին իրեն ատում է։ Բացի այդ, զբոսանքի ժամանակ Բեննեթ քույրերը ծանոթանում են պարոն Ուիքեմի հետ։ Երիտասարդը բոլորի վրա թողնում է բարեհաճ տպավորություն։ Մի փոքր ուշ պարոն Ուիքեմը Էլիզաբեթին պատմում է պարոն Դարսիի անազնիվ վերաբերմունքի մասին մի պատմություն․ իբրև թե Դարսին չի կատարել հանգուցյալ հոր կամքը և մերժել է Ուիքեմին քահանա դառնալու հարցում։ Էլիզաբեթը վատ կարծիք է կազմում Դարսիի մասին, իսկ վերջինս զգում է, որ Բեննեթները «իր միջավայրից չեն»։ Նա չի ողջունում նաև Էլիզաբեթի ծանոթությունն ու ընկերությունը Ուիքեմի հետ ։
Ամուսնություն
Գարնանը Էլիզաբեթն այցելում է Շառլոթին և պարոն Քոլինզին Քենթում։ Նրանք հաճախ հյուընկալվում են տիկին Քեթրին դե Բյորին։ Այնտեղ Էլիզաբեթը ծանոթանում է Դարսիի զարմիկ Ֆիցուիլիանի հետ, որը երկխոսության ժամանակ նշում է, որ Դարսին ցանկանում է ընկերոջը հետ պահել սխալ ամուսնությունից։ Այդ պատճառով էլ, երբ Դարսին անսպասելիորեն ամուսնության առաջարկություն է անում Էլիզաբեթին, վերջինս կտրականապես մերժում է։ Էլիզաբեթը մեղադրում է Դարսիին, որ նա խանգարեց քրոջ երջանկությանը ու խաբեց Ուիքեմին։ Դարսին իր գործողությունների վերաբերյալ Էլիզաբեթին բացատրություն է ուղարկում նամակով։
Մի քանի ամիս անց Էլիզաբեթը մեկնում է ճամփորդության և այցելում Պեմբերլի՝ պարոն Դարսիի կալվածք՝ վստահ լինելով, որ սեփականատերը տանը չէ։ Անսպասելիորեն պարոն Դարսին վերադառնում է։ Էլիզաբեթը զգում է, որ Դարսին սկսում է դուր գալ իրեն։ Որոշ ժամանակ անց Դարսին կրկին առաջարկություն է անում Էլիզաբեթին, և նրանք շուտով ամուսնանում են։
Ստեղծման պատմություն, հրատարակում և էկրանացում
Ջեյն Օսթինը սկսել է աշխատել վեպի վրա, 21 տարեկան հասակում։ Հրատարակիչները մերժել են բնագիրը, և այն անուշադրության է մատնվել ավելի քան տասնհինգ տարի։ Միայն 1811 թվականին լույս տեսած «Բանականություն և զգացմունք» վեպի հաջողությունից հետո Ջեյն Օսթինը վերջապես կարողացել է հրատարակել իր առաջին գործը։
Վեպի հիման վրա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմ, այդ թվում նաև հեռուստասերիալ (1995 թվական) և լիամետրաժ ֆիլմ (2005 թվական) համանուն վերնագրերով։ Կան նաև ֆիլմի ավելի վաղ՝ սև-սպիտակ էկրանացում (1940 թվական, ԱՄՆ), ինչպես նաև ձևափոխված տարբերակներ։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին վեպի հիման վրա նկարահանվել է սարսափ ֆիլմ «Հպարտություն և նախապաշարմունք և զոմբիներ» վերնագրով։
2014 թվականին լույս է տեսել «Հպարտություն և նախապաշարմունք» վեպի հայերեն թարգմանությունը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջեյն Օսթինի վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Հեռուստաշոուների հիմք ծառայած վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Խաչինտափ
Խաչինտափ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Շալուա գետի ձախափնյա ձորալանջին։ Բնակավայրը ընդգրկված է Վակունիս համայնքի կազմում։
Պատմություն
Սամվել Կարապետյանը վերոհիշյալ բնակավայրը Գտիչ վանքի 1246 թվականի շինարարական արձանագրության մեջ հիշատակված Խաչինամարգը գյուղի հետ վերապահումով համադրելի է համարում ։
18–րդ դարի երկրորդ կեսին և 19–րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի խաների և քրդական ցեղերի բռնի ներգործության տակ տարածաշրջանի բնակավայրերը հայաթափվել էին ։
Այս հանգամանքն էլ պատճառ դարձավ, որ գավառի գյուղերի, ներառյալ` Խաչին տափի պատմական փաստերը և անգամ անունը մոռացության մատնվեն։
19–րդ դարի սկզբներին լքված գյուղում հաստատվել էին քուրդ խաշնարած մի քանի ընտանիքներ։ Գյուղը նրանք անվանակոչեցին Խաչինյալը։ Հնարավոր է, որ հնում վերոհիշյալ գյուղի անվան սկզբնամասը ունեցել է Խաչին բառարմատը։ Պարզապես եկվոր քրդերն այն փոփոխությունների են ենթարկել և դարձրել Խաչինյալը ։
Մի քանի տասնամյակի ընթացքում գյուղում հաստատված եկվորները հիմնահատակ կործանել են հայկական պատմամշակութային արժեքները։ Խորհրդային տա-րիներին դա առավել ծրագրված բնույթ ստացավ։ Այսօր այդ հուշարձաններից հետք անգամ չի մնացել ։
Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո Մոսկվայի կենտրոնական բոլշևիկյան իշխանության որոշմամբ այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ–ին։ Խաչին տափը 1923 թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին` Լաչինի շրջանի կազմում։
Ազատագրվել է 1993 թվականի մարտի 31-ին, բնակեցվել է 1995 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
Բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով 9 մարդ է։ 2015 թվականին Խաչինտափ գյուղում բնակվում էր 3 մարդ, կար 1 տնտեսություն ։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Զբաղվում են անասնապահությամբ։
Հասարակական կյանք
Գյուղը էլեկտրաֆիկացված էր։ Խմելու ջրի հարցը լուծվել էր անհատական կարգով` բնական աղբյուրների հաշվին ։
Հեռուստատեսությունը, ռադիոն, բջջային և անլար հեռախոսակապը, ինտերնետ ծառայությունները բնակչությանը հասանելի էին։
Խուան Կառլոս Ֆեռերո
Խուան Կառլոս Ֆեռերո (Juan Carlos Ferrero Donat),, իսպանացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, աշխարհի նախկին առաջին ռակետ։
Սպորտային մականունն է Մոծակ (Mosquito):
Ձեռքբերումներ
Պրոֆեսիոնալ սպորտում է 1998 թվականից։ Հաղթել է Պրոֆեսիոնալ թենիսիստների ասոցիացիաի 16 մրցաշարերում, այդ թվում մեկ մեծ սաղավարտի առաջնությունում և չորս մաստերս մրցաշարերում։ Գրանցել է Մեծ սաղավարտի առաջնության լավագույն արդյունքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանացի թենիսիստներ Կատեգորիա:Տղամարդկանց թենիսի առաջին ռակետներ
Գարի Քյոսայան
Գարի Քյոսայան, հայ ջազմեն, կոմպոզիտոր, դաշնակահար։
Կենսագրություն
1970 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ Եղել է առաջին ջազ նվագողներից մեկը Հայաստանում։ Գարի Քյոսայանն իր ջազային գործունեությունը սկսել է 1973 թվականից՝ ստեղծելով Հայաստանի առաջին ջազ տրիոն ։ 1988 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 1990 թվականին ստեղծել է «Գարի Քյոսայան ջազ կվարտետ» համույթը։ Գրել է մի շարք երաժշտություններ, կատարել է գործիքավորումներ, ձայնագրել է ալբոմներ, հանդես է եկել բազմաթիվ համերգներով։ 1998 թվականին մասնակցել է առաջին երևանյան միջազգային ջազ փառատոնին։ ԱՄՆ-ում թողարկվել է նրա առաջին՝ «Քեզ համար» ձայնասկավառակը, որտեղի երաժշտական փառատոնի ժամանակ արժանացել է «Լավագույն ջազ ալբոմ» և «Լավագույն ջազ երաժիշտ» մրցանակներին։ 2000 թվականին գրել է Վիգեն Չալդրանյանի «Լռության սիմֆոնիա» ֆիլմի երաժշտությունը։ 2003 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 2010 թվականին գրել է Արմեն Էլբակյանի բեմադրած «Մուսա լեռան 40 օրը» թատերական ներկայացման երաժշտությունը ։
Ստեղծագործություններ
2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին «Jazz Ageinst genoside» Համերգն Ամերիկյան Jazz քառյակով Ա. Խաչատրյան համերգասրահում։