cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(7188) Յոշիի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,192613 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8526 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5326 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1185,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303572 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,95° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աստերոիդների ցանկ (52301-52400)
Աստերոիդների ցանկ (52201-52300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (52401-52500)
Արտես
Արտես (Artés, Artes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաժես շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 5515 մարդ՝ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, իսկ տարածքը կազմում է 17,90 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Խանիկ (Ուրֆայի նահանգ)
Խանիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դղյակ
Դղյակ, ֆեոդալի ամրացված բնակարան։ Ստեղծվել է ֆեոդալական հասարակարգի ինքնապարփակ կացութաձնի, ռազմական բախումների և ժողովրդի ընդվգումների պայմաններում։ VI-VIII դարերում կառույցներ են մի քանի շարք ուղղանկյուն պարիսպներով պատած միջինասիական կավակերտ քյոշկերը։ IX-XIդարերում Արևմտյան եվրոպայում ֆեոդալները բնակվել են աշտարակաձև դոնժոններում, որոնք աստիճանաբար կատարելագործվել են, շրջապատվել պարիսպներով ու բազմապիսի շինություններով։ XII-XIII դարերում դոնժոնավոր, արլ․ տիպի ոչ-մեծ դղյակներ են կառուցվել Ապշերոնյաև թերակղզում։ XI—XII դդ․ արեմտաեվրոպական դղյակները խրամատներով, ամբարտակներով, աշտարակավոր պարիսպներով, ամրակուռ դարպասով, շարժական կամուրջով, դահլիճով, սենյակներով, բանտով, մատուռով ն այլ շինություններով համակառույցներ են եղել, որոնց ճարտարապետությունն աչքի է ընկել դարաշրջանի և ազգային հատկանիշների բազմազանությամբ։ XV-XVI դարերում այդ դղյակները դադարել են պաշտպանական դեր խաղալուց։ Կառուցվածքով ու տեղադրությամբ խիստ բազմազան հայկական դղյակները շինելիս հաշվի են առնվել նախաուրարտական ժամանակներից եկող ավանդույթները, ուստի ընտրվել են բնական ամրություններ ունեցող և շրջապատի վրա իշխող հրվանդաններ, բարձունքներ ու քարափներ, երբեմն էլ ճանապարհներից չնկատվող, անառիկ տեղանք։ Դրանց քարակերտ, ամրափակ շինությունները ուշագրավ տեղ են գրավել միջնադարյան բնակելի ամրոցների ու բերդերի համակառույցներում (Ամբերդ, Մաղասբերդ)։ Ճարտարապետական և ռազմական, առումով կատարյալ շինություևևեր են եղել դոնժոնավոր դղյակները (Տիգրիս, Գուսանագյուղ, Կիլիկիայի Կումկալե)։ XI-XIV դարերում Կիլիկիայի հայկական դղյակներն ու ամրոցները իրարից հեռու են եղել տեսանելիության սահմաններում։ Ամրությունների մեջ կիրառվել են դեպի վեր նեղացող կլոր աշտարակների (հազվադեպ ուղղանկյունների) և պարիսպների կառուցվածքն ու դասավորությունը տեղանքին համապատասխանեցնելու մայր երկրի ավանդույթները։ Ոսկեզօծ, նկարազարդ սենյակներով աշտարակաձև դղյակ Սիսում, Լևոնկլայում և Ամուտա բերդում տեղավորված է եղել նվազ վտանգավոր մասում, իսկ Լամբրոն, Այաս և Կոռիկոս բերդերում՝ ամենախոցելի տեղում։ Կիլիկիայի և Եդեսիայի դղյակների կառուցողական սկզբունքները խոր ազդեցություն են թողել խաչակիրների XII-XIII դարերում արևելամիջերկրածովյան դղյակների ու դրանց միջոցով Արևմտյան Եվրոպայի (Կարկասսոն, Էգմորտ) ամրաշինության վրա։ Մելիքյան ժամանակաշրջանի (XVII-XIX դարերում) դղյակներից՝ ամարաթներից, ուշագրավ են եղել Սյունիքում և Արցախում կառուցվածները։
Վերխնեե Բաբալարովո
Վերխնեե Բաբալարովո (Верхнее Бабаларово, Үрге Баба), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 149 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Աննա Թայլեր
Աննա Թայլեր (Anne Tyler, ), ամերիկացի գրող։ 1989 թվականին Պուլիտցերիան մրցանակի դափնեկիր։
Կենսագրություն
Աննա Թայլերը ծնվել է Մինեսոտայում քվակերների ընտանիքում։ Իր ծնողների և երեք կրտսեր եղբայրների հետ նա անցկացրել է իր մանկությունը՝ ապրելով միջին Արևմուտքում և հարավում գտնվող քվակերական տարբեր համայնքներում։ Վեցից տասնմեկ տարեկանում նա և իր ընտանիքն ապրում էին Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Էշվիլ քաղաքից հյուսիս-արևմուտքում։
Մինչև 11 տարեկան նա դպրոց չի հաճախել, կոմունայի երեխաները արվեստի, աշխատանքի և խոհարարության դասերի են հաճախել ։
Յոթ տարեկանում Աննան սկսել է պատմություններ գրել։ 16 տարեկանում դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Դյուրհեմ նահանգի Դյուկ համալսարան։
Ստեղծագործություններ
Աննա Թայլերը տպագրվել է Դյուկի համալսարանի ամսագրում և երկու անգամ արժանացել է Աննա Ֆլեթչերի մրցանակին «Լաուրա» և «Սրբերը Կեսարի տանը» պատմվածքների համար ։ Աշխատելով գրադարանում Թայլերը շարունակել է գրել պատմություններ, որոնք տպագրվել են The New Yorker, The Saturday Evening Post և Harpers ամսագրերում ։ Նրա առաջին վեպը «Եթե առավոտը մի օր գա» հրապարակվել է 1964 թվականին։ 1965 թվականից մինչև 1970 թվականն ընկած ժամանակահատվածում Աննան զբաղվել է դուստրերի դաստիարակությամբ և ժամանակաորապես հրաժարվել է  պարբերականների համար գրական հոդվածներ  հրապարակելուց։ 1970 թվականին նորից սկսեց գրել և 1974 թվականին հրատարակել է ևս երեք վեպ ՝ - «A Slipping-Down Life»,  «The Clock Winder» և «Celestial Navigation» ։
Նրա վեպը «Ճաշ ռեստորանում» Պուլիտցերյան մրցանակի եզրափակչում էր։ Նրա տասներորդ վեպը՝ «Պատահական զբոսաշրջիկը» 1985 թվականին արժանացավ քննադատների կողմից մրցանակի, իսկ 1986 թվականին Պուլիցերյան մրցանակի եզրափակիչին  ։ Այն նկարահանվել է 1988 թվականին Ուիլյամ Հարտի և Գինա Դեվիսի մասնակցությամբ ։
Նրա 11-րդ վեպը՝ «Շնչառության դասերը» 1989 թվականին Պուլիտցերյան մրցանակ է ստացել գեղարվեստական գրականության համար և դարձել Time շաբաթաթերթի տարվա գիրք ։
Պուլիտցերյան մրցանակ ստանալուց հետո Թայլերը բազմաթիվ վեպեր է գրել, որոնք ջերմորեն ընդունվել են հանրության կողմից։ Դրանցից մի քանիսը էկրանավորվել են (Շնչառական դասեր 1994, Saint Maybe է 1998, կյանքը և երկրային ցանկությունները 1999, երբ մենք էինք չափահաս 2004)  ։
Երվանդ Լալայան
Երվանդ Ալեքսանդրի Լալայան, հայ ազգագրագետ, բանահավաք, հնագետ։
Ստեղծագործական աշխատանքներ
1900 թվականի նոյեմբերի 21-ին Թիֆլիսում կազմակերպել է Ազգագրական հրատարակչական ընկերությունը, իսկ 1906 թվականին՝ Հայոց ազգագրական ընկերությունը։ Ընկերության կազմակերպած թանգարանը Լալայանի ջանքերով 1921 թվականին Թիֆլիսից փոխադրվեց Երևան։ Լալայանը դարձավ թանգարանի առաջին վարիչը։ «Ազգագրական հանդես»-ում պարբերաբար լույս են տեսնում նրա «Ջավախք», «Վարանդա», «Սիսիան», «Ղափան», «Գանձակի գավառ», «Բորչալուի գավառ», «Վասպուրական», «Գողթան գավառ», «Վայոց ձոր», «Նախիջևան կամ Նախճավանի ոստիկանական շրջան», «Զանգեզուր», «Նոր Բայազետի գավառ կամ Գեղարքունիք», «Ծիսական կարգերը հայոց մեջ» (1901-1916) աշխատություններն ու բազմաթիվ հոդվածներ։ Լալայանը հավաքել և հրատարակել է չափազանց արժեքավոր բանահյուսական նյութեր. «Ազգագրական հանդես»-ում, առանձին գրքերով՝ «Ջավախքի բուրմունք» (1892), «Հոբոս» (1903), «Մոլլա-Նասրէդոինը» (1904), «Պառավաշունչ» (1911), «Մարգարիտներ հայ բանահյուսության» (3 հ., 1914-1915) գործերը, գրի է առել հազարավոր հեքիաթներ, առակներ, առածներ։ Լայնածավալ պեղումներ է կատարել Շարուր-Դարալագյազի, Նախիջևանի, Նոր Բայազետի գավառներում, Շրեշ բլուրում, Նուխի գավառի Նիժ և Վարդաշեն գյուղերում, Էլարում (Աբովյան)։
Պեղումներ
Հիշարժան են Ադյաման գյուղի Դեմեր կոչվող հանդամասում պեղված դամբարանը (հանվել է բարձրարվեստ փորագրությամբ զարդարված դիակառք), արամեական արձանագրությունը, ցցատների հետքերը Սևանա լճից արևելք և այլն։ Նրա հնագիտական ուսումնասիրություններն ամփոփված են «Դամբարանների պեղումները Խորհրդային Հայաստանում» (1931) գրքում։ Հայ նյութական մշակույթը հասարակության լայն խավերին ներկայացնելու նպատակով Լալայանը հրատարակել է Վայոց ձորի, Վասպուրականի և Նոր Բայազետի հուշարձաններին նվիրված 3 նկարազարդ, ստվարածավալ ալբոմ՝ հայերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն բացատրություններով։ Հավաքել և հրատարակել է նաև արձանագրություններ։ Նրա կազմած հայերեն արձանագրությունների ժողովածուն արժանացել է Լազարյան ճեմարանի Քանանյանի անվան մրցանակի։ Ֆրանսերենից և ռւսերենից հայերենի է թարգմանել գիտնականներ Շ. Լետուրնոյի, Ա. Պոզոդայի, Դ. Կանեստրինի, Ա. Զվյագինցևի մի շարք աշխատություններ և գեղարվեստական գործեր (Ժ. Սանդ, Մոլիեր ևն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ ազգագրագետներ Կատեգորիա:Հայ հնագետներ Կատեգորիա:Հայաստանի պատմության թանգարանի տնօրեններ Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ Կատեգորիա:Հայ բանահավաքներ Կատեգորիա:Խորհրդային հնագետներ Կատեգորիա:Սուրբ Ղազար կղզու միաբանության շրջանավարտներ
Signal (մինի ալբոմ)
Signal, հարավկորեական գըրլ բենդ Twice-ի չորրորդ մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 15-ին JYP Entertainment ընկերության կողմից` Genie Music-ի աջակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2017 ալբոմներ
Ֆաշչևո
Ֆաշչևո (Фащево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։
Արթուր Վեսելով
Արթուր Վեսելով (Артур Васильевич Веселов, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
1990 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
Իրանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Իրանի տարածքում գտնվում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի 22 օբյեկտներ (2017 թ), որոնք կազմում են ընդհանուր թվի 2,1%-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ 21 օբյեկտներ այդ ցանկի մեջ են ներառվել մշակութային չափանիշներով, այդ թվում 9-ը ճանաչված են մարդկային ստեղծագործ հանճարի գլուխգործոցներ, և 1 օբյեկտ ընդգրկված է բնական չափանիշով։
Արթուր Վեսելով
Կենսագրություն
1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Իրանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 56 օբյեկտներ ընդգրկված են թեկնածու ցանկում ։
Արթուր Վեսելով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Իրանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ
Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1975 թվականի փետրվարի 26-ին ։ Իրանի տարածքում առաջին օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1979 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 3-րդ նիստում։
Ցանկ
Տվյալ աղյուսակում օբյեկտները ներկայացված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ մտնելու հերթականությամբ։
Նախնական ցանկ
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։ Ցանկում նշված են այն օբյեկտները, որոնք Իրանի կառավարության կողմից առաջարկվել են որպես թեկնածուներ համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար։
Արտաքին հղումներ
* Իրան Կատեգորիա:Ցանկեր:Իրան
Սթենլի Կրամեր
Սթենլի Էրլ Կրամեր (Stanley Earl Kramer, ), ամերիկացի կինոռեժիսոր և պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Ստենլի Կրամերը ծնվել է Նյու Յորքում, 1913 թվականին։ Ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանը։ Տասնինը տարեկանում, երբ պատրաստվում էր փաստաբան դառնալ, տեղեկացավ Հոլիվուդի երիտասարդ սցենարիստների մրցույթի մասին։ Մասնակցում է մրցույթին և ընդունվում, սակայն կարիերան տևում է երեք ամիս, նրան վտարում են, բայց նա չի հուսահատվում։ Կինոարվեստում Կրամերը ճանաչում է գտել նախ որպես պրոդյուսեր, ապա որպես ռեժիսոր։ Կինոյում աշխատել է 1933 թվականից (Հոլիվուդ)։ 1947 թվականին հիմնել է սեփական «անկախ» կինոֆիրման և թողարկել ամերիկյան հասարակության բարքերը մերկացնող ֆիլմեր («Չեմպիոն», 1949), «Գնացքը սուլելու է երեք անգամ» (ռեժիսոր ֆրեդ Ցինեման, 1952), «Շրջիկ ծառայողի մահը (ռեժիսոր Լասլո Բենդեկ, 1952), «Սիրանո դը Բերժըրակ» (ռեժիսոր Մայքլ Գորդոն, 1950), «Լարախաղացը» (1953), «Փոթորիկ Կեյնի վրա» (ռեժիսոր Էդուարդ Դմիտրիկ, 1954): 1955 թվականից հանդես է եկել իբրև ռեժիսոր։ Նրա ստեղծագործական անհատականությունը բացահայտվել է հակառասիստական «Չխոնարհելով գլուխները» (1958, խորհրդային էկրանում՝ «Նույն շղթայով շղթայվածները») ֆիլմում։ Կրամերն ամերիկյան կինոյի առաջադեմ ուղղության ներկայացուցիչ է։ Մյուս ֆիլմերից են՝ «Հպարտություն և կիրք» (1957, ըստ Ա. Ֆորստերի վեպի), «Վերջին ափ» (1959, ըստ Ն. Շյուտի վեպի), «Նյուրնբերգյան դատավարություն» (1962), «Հիմարների նավը» (1965)։ Վերջին երկու ֆիլմերում դատապարտել է Արևմտյան Գերմանիայում ֆաշիզմի վերածննդին նպաստող գերմանական նացիզմը։ «Օրհնիր երեխաներին և գազաններին» (1971), կինոնկարում արտահայտել է բողոք դաժանության և բռնության դեմ։ Լավագույն աշխատանքներից են նաև «Խելակորույս, խելակորույս, խելակորույս աշխարհ» (1963), «Սանտա Վիտորիայի գաղտնիքը» (1970) կինոժապավեններից հետո Կրամերը նկարահանում է 1973 թվականի մոսկովյան ութերորդ միջազգային կինոփառատոնում ոսկե մրցանակ շահած «Օկլահոման ինչպես որ կա» (1973) կինոժապավենը։ 1983 թվականին Կրամերը Մոսկվայում մասնակցել է 13-րդ միջազգային կինոփառատոնին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Նյու Յորքի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Խան-Մամեդ
Խան-Մամեդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Հողագործության և անասնապահության ծագումը Հայկական լեռնաշխարհում
Հողագործության և անասնապահության ծագումը Հայկական լեռնաշխարհի որոշ ցեղեր դեռ քարի դարում, օգտվելով բարենպաստ բնական պայմաններից, հավաքչությունից անցան հողագործության և որսորդությունից՝ կենդանիների ընտելացման։ Դա մի նոր կարևոր քայլ էր բնության դեմ պայքարելու անզորությունից անցնելու դեպի բնության ուժերին իշխելը, որն իր հետևից ի շարք առաջընթաց փոփոխություններ բերեց մարդու կյանքում, նրա աշխարհայացքում, հոգեբանության և հասարակական հարաբերությունների զարգացման մեջ։
Առաջին հողագործների պայքարը բնության դեմ կոպիտ ու պարզ գործիքներով դյուրին չէր, հսկայական ջանքեր էին պետք հողը բրիչով կամ փայտով փորելու, ցողունները կտրելու և աղորիքով տրորելու համար։ Բայց աշխատանքի արգասիլը որպես հատուցում, որոշ չափով ապահովում էր մարդուն։
Առաջին հողագործները ընտելացրին կենդանիների հիմնական տեսակնեդրը, որոնց վայրի նախնիները կային Հայկական լեռնաշխարհում։ Ընտանի կենդանիների բուծման դժվարությամբ են որոշվում։ Այդ հարցերի ուսումնասիրման գլխավոր աղբյուրը կենդանիների ոսկորների մնացորդներն են, սակայն մեծ ժամանակ էր հարկավոր, որպեսզի, վայրի կենդանիների համեմատությամբ, նկատելիորեն փոխվեր ընտանի կենդանիների ոսկրային կազմությունը։ Համենայն դեպս, շատ հովանական է, որ կովը, ոչխարը, այծը և խոզը նեոլիթյան Հայաստանում ընտելացվել են մ.թ.ա VII-VI հաազարամյակներում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհ Կատեգորիա:Անասնապահություն Կատեգորիա:Նախնադարյան Հայաստան
Լեք
Լեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում ։
Պատմություն
Հայերը կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվել է ընդամենը մեկ տղամարդ։
Բնակչություն
1872-1873 թվականներին ուներ 4 տուն հայ և 8 տուն քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Լեքն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի ։
Յուրի Վինոգրադով
Յուրի Վինոգրադով (Ю́рий Никола́евич Виногра́дов, ), ռուս դիվանագետ։
Կենսագրություն
1954 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին, գերմաներենին և անգլերենին։
1989 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Անձնական կյանք
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Տանյույ (Մեծ Գորլոյի վտակ)
Տանյույ (Танюй), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Գորլոյ գետի աջ ափին՝ 137 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 47 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 479 կմ2։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մայսկոե (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)
Մայսկոե (Майське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մայսկոե գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,19 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ I։ Թաքնված սպառնալիք
«Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ I: Թաքնված սպառնալիք» (Star Wars: Episode I - The Phantom Menace), ռեժիսոր Ջորջ Լուկասի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Լիամ Նիսոնը, Էվան Մաքգրեգորը, Նատալի Փորտմանը, Ջեյկ Լլոյդը, Յեն ՄակԴայարմիդը, Ռեյ Պարկը, Տերենս Ստեմպը, Սեմյուել Ջեքսոնը, Պերնիլա Աուգուսթը, Հյու Կուարշին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1999 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ջորջ Լուկասի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Աստղային պատերազմներ Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ էքշն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոէպոպեաներ Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ ֆիլմեր տիեզերքի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր այլմոլորակայինների մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Պեպլումներ Կատեգորիա:3D ֆիլմեր
(7189) Կունիկո
(7189) Կունիկո (Kuniko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,233132 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8912 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5751 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1218,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295347 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,52° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կին Էնդատեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կաձուրո Վատանաբեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Իլիջա (համայնք)
Իլիջա համայնք (, Општина Илиџа), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Վարչականերոն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում։ Համայնքի վարչական կենտրոնն է Իլիջա քաղաքը։
Բնակչություն
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվել են 67937 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի վարչական բաժանում Կատեգորիա:Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ
Սան Խաիմե դել Դոմենիս
Սան Խաիմե դել Դոմենիս Sant Jaume dels Domenys), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տարրագոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Պենեդես շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 24,45 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 2450 մարդ (2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ալեքսանդր Վլադիմիրով
Ալեքսանդր Վլադիմիրով (Алекса́ндр Семёнович Влади́миров, ), ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2018 թվականի դեկտեմբերի 17) ։
Կենսագրություն
1974 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ռումիներենին և անգլերենին։
1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Ֆաշչյովկա (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)
Ֆաշչյովկա (Фащёвка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1635 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Մանշ (դեպարտամենտ)
Մանշ (ֆրանսերեն՝ Manche), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում։
Պատմություն
Մանշը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտին կազմավորված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Սկզբում մայրաքաղաքը եղել է Քուտանսը` մինչև 1796 թ. և այդ դերն ստանձնեց նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ Սեն-Լոն համարյա ամբողջությամբ ավերվել էր Նորմանդիայի ռազմական գործողությունների հետևանքով, երբ դաշնակից զորքերն իջել էին այստեղ։ Վերակառուցվելուց հետո Սեն-Լոն կրկին դարձավ մայրաքաղաք։
Մանշի բնակչությունը կազմում է 495.1 հազար մարդ, ունի 602 համայնք։
Աշխարհագրական տվյալներ
Սահմանակից է արևելքից՝ Կալվադոս և Օրն, հարավից՝ Մայեն և Իլ և Վիլեն դեպարտամենտներին, արևմուտքում և հյուսիսում՝ Լա Մանշին։
Տարածքը 5938 քառ.կմ է, ունի 602 համայնք։
Մշակույթ
Դեպարտամենտի առաջատար մշակութային կենտրոնն է համարվում Շերբուր Օկտևիլ քաղաքը, որտեղ գտնվում են ազգային թատրոնը, կրկեսի մարզային կենտրոնը, 2 կինոթատրոն։
Մանշի տարածքում անց են կացվում մի քանի փառատոներ՝ 4 երաժշտական և 2 կինեմատոգրաֆիական։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գավառներ Կատեգորիա:1790 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում
Ռիցնոյենդորֆ Շտակով
Մտնում է Դամե Շպրեվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ունթերշպրեվալդի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 641 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 27,99 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 61 405։
Ջեյմս Քեմերոն
Ջեյմս Ֆրենսիս Քեմերոն (James Francis Cameron, ), կանադացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, խմբագիր և գյուտարար։
Ամենահաջողված ռեժիսորներից է ֆիլմերի պատմության մեջ։ Նրա ամենաճանաչված 8 կինոնկարներից շահել է 5․5 միլիարդ դոլար։ Նա ստեղծել է ամենաբյուջետային ֆիլմերը կինոֆիլմերի պատմության մեջ, այդ թվում՝ «Տիտանիկ»-ը, որը նկարահանվել է 1997 թվականին և ստացել է 11 Oսկար և «Ավատար» ֆիլմը, որը մեծ աղմուկ է բարձացրել 2010 թվականի սկզբներին։ Քեմերոնը ստեղծել է Տերմինատորի մասին պատմող ֆիլմեր և եղել է ռեժիսոր երկու սերիաների ընթացքում՝ «Տերմինատոր» և «Տերմինատոր 2. Դատաստանի օր»։ Նա հայտնի է ոչ միայն կինոյի ասպարեզում, այլև բնապահպանական հիմնախնդիրների վերաբերյալ ծրագրերի մասնակցությամբ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կապուսկասինգում (Կանադա) ինժեներների և նկարչի ընտանիքում։ 5 երեխաներից ամենամեծը Ջեյմսն էր։ Նա Չիպյու քաղաքում հաճախել է դպրոց։ Հիմնական կրթությունը ստացել է ԱՄՆ-ում, Կալիֆոռնիայում, որտեղ 1960-ականների սկզբին տեղափոխվել է ընտանիքը։ Այնտեղ Ջեյմսը ընդունվել է Կալիֆոռնիական ինստիտուտի ֆիզիկական ֆակուլտետը։ Կրթությունը չավարտած դպրոցի 2 ընկերների հետ՝ Ուիլյամ Վիշերի և Ջեյսոն Ֆեսենդոնի հետ նկարահանում է կարճամետրաժ, ֆանտաստիկ ֆիլմ՝ «Քսենոգենեզիս» և հետաքրքրվում քիչ բյուջե ունեցող ֆիլմերի վարպետ՝ Ռոջեր Կորմանով և սկսում աշխատել նրա կինոստուդիայում՝ «New World Pictures»-ում։
Քսենոգենեզիս
Ֆիլմը նկարահանվել է 1978 թվականին, կարճամետրաժ ֆիլմ է, տևում է 12 րոպե, ֆիլմի վրա ծախսվել է 20 000 ԱՄՆ դոլար։
Պիրանիա 2
Ֆիլմը նկարահանվել է 1981 թվականին՝ ԱՄՆ-ում, Իտալիայում և Նիդերլանդներում։ Ֆիլմի տևողությունը 95 րոպե է։
Տերմինատոր
Ֆիլմը նկարահանվել է 1984 թվականին՝ ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում։ Ֆիլմի տևողությունը 108 րոպե է։ Ֆիլմի բյուջեն 6 400 000 դոլար է, իսկ շահույթը՝ 78 000 000 դոլար։
Տերմինատոր 2
Ֆիլմը նկարահանվել է 1991 թվականին՝ ԱՄՆ-ում և Ֆրանսիայում։ Ֆիլմի տևողությունը 137 րոպե է։ Ֆիլմի բյուջեն՝ 102 000 000 դոլար է, իսկ շահույթը 520 000 000 դոլար։
Տիտանիկ
Ֆիլմը նկարահանվել է 1997 թվականին՝ ԱՄՆ-ում։ Ֆիլմի տևողությունը 194 րոպե է։ Ֆիլմն այնքան հաջողված է ստացվել, որ 2012 թվականին բազմահազար երկրպագուների խնդրանքով ֆիլմը ցուցադրվել է կինոթատրոններում։ Ֆիլմի բյուջեն 200 000 000 դոլար է։ Ֆիլմի շահույթը 1997 թվականին, իսկ 2012-ին՝ 344 000 000 դոլլար։
Ավատար
Ֆիլմը նկարահանվել է 2009 թվականին՝ ԱՄՆ-ում։ Ֆիլմի տևողությունը՝ 162 րոպե է։ Ֆիլմի բյուջեն 237 000 000 դոլար է, իսկ շահույթը կազմում է՝ 2 788 000 000։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե ազնվամորի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Կանադացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լավագույն ռեժիսոր Օսկարի մրցանակակիրներ
Խաշիկ
Խաշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Օլիշևկա
Օլիշևկա (Олишівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Չեռնիգովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1617 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1617 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միրիկ
Միրիկ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում, հանրապետության արևմտյան հատվածում, Բերձոր շրջկենտրոնից 39 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 89 կմ հեռավորության վրա։
Աշխարհագրություն
Գյուղը գսնվում է ԱՀ արևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում իսկ նախկինում՝ Սյունիքի Աղահեճք գավառում։ Բնակավայրը տեղաբախշված է Աղավնո գետի Միրիկ վտակի երկու ափերին։ Միրիկը շրջապատված է Սյունիքի լեռնաշղթայի Մեծ Իշխանասար և Բեռաթաղ լեռներով։
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 3117,4 հա տարածք, որից 1840,8 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 1181,3 հա անտառային հողեր։ Միրիկ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Աղավնո գետը։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բազմաթիվ բնական աղբյուր-առվակներ։
Պատմություն
Գյուղը պատմական աղբյուրներում հիշատակվել է Մերիկ՝ սկսած խորհրդային շրջանից՝ Միրիկ անվանաձևով։ Գյուղի հյուսիսային հատվածում գտնվող բարձր լեռան վրա է գտնվում Սբ․ Աստվածածին եկեղեցին։ Թաղածածկ, կոփածո քարով ու կրաշախաղով, անկյունները՝ սրբատաշ քարաշարով բազիլիկ եկեղեցու պատերի մեջ ագուցված են 12-13-րդ դարերի տապանաքարեր, իսկ որմերին պահպանված արձանագրությունները, որոնցում նաև տեղեկություններ կան եկեղեցու շինարարության վերաբերյալ, փաստում են, որ այն կառուցվել է 1682 թվականին Հաղնազարի կողմից։ Նրա տապանաքարը ևս թվագրված է 1654։
19-րդ դարի վերջերին Երվանդ Լալայանը, լինելով Աղավնոյի հովտում, արձանագրել է
Եկեղեցու պահպանմանը հավանաբար նպաստել է խորհրդային ժամանակներում նրա՝ որպես ակումբ օգտագործումը։ 1990-ական թվականներին Սամվել Կարապետյանի կողմից ուսումնասիրվել և չափագրվել է եկեղեցին։
2017 թվականին գյուղի տարածքում հայտնաբերվել է Վանի թագավորության ժամանակաշրջանին վերագրվող ամրոց, որը հնագիտական ուսումնասիրության փուլում է։
Վերջերս հայտնաբերված մի փաստաթղթում Քաշաթաղի գավառից Տաթևին հարկատու գյուղերի 1733 թվականին ցանկում հիշատակված է նաև Մերիկը։
1924 թվականին Միրիկ գյուղի հանդամասերից մեկում հովիվները պատահաբար հայտնաբերել են 16-րդ դարի պարսկական դրամներից բաղկացած դրամական գանձ, որը տեղափոխվել է Բաքու։
18-րդ դարի վերջերին և 19-րդ դարի սկզբերին Միրիկը և շրջակա հայկական գյուղերը Ղարաբաղի խաների, քրդական ցեղերի ճնշումների տակ հայաթափվել են։ 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբերին Միրիկում քրդեր են հաստատվել ։
Գյուղը Արցախյան ազատամարտին
1993 թվականին ԱՀ Պաշտպանության բանակի հարվածներով գյուղը ազատագրվել է։ Քաշաթաղի շրջանի ողջ տարածքի ազատագրումից հետո՝ մասնավորապես 1995 թվականին, մեկնարկել է Միրիկի վերաբնակեցման գործընթացը։ Գյուղի առաջին վերաբնակիչները 1995 թվականին փետրվարի 25-ին ՀՀ Արարատի մարզից հաստատվել են այստեղ։ Նույն թվականին էլ հիմնվել է միջնակարգ դպրոցը, որի առաջին տնօրենն էր Շ․ Սահակյանը, ապա՝ Ֆ․ Մկրչյանը, Աբգարյանը, իսկ 2008 թվականին հոկտեմբերից՝ Ն․ Սարգսյանը։
Գյուղը Արցախյան երկրորդ պատերազմին
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ ։
Բնակչություն
2015 թվականին Միրիկ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 179 մարդ, կար 54 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ`անասնապահությամբ և հողագործությամբ։
Հասարակական կառույցներ
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 29 աշակերտներ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են` Ս. Աստվածածին եկեղեցի (1682 թ.), տապանաքարեր (XVII դ.) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաշաթաղի շրջանի համայնքներ
Վերխնեե Բոբինո
Վերխնեե Բոբինո (Верхнее Бобино, Үрге Бобин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1803 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Միխայիլ Վոլկով
Իվան Մոլոտկով (Ива́н Никола́евич Молотко́в, ), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Լճիկ
Լճիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում ։ Գտնվում էր Քղի քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևելք, Բինգյոլ գետի ձախ ափին։
Պատմություն
Գյուղի հայերի մեծ մասը բռնությամբ տեղահանվել և կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածներից 30 հոգի ապաստանել են ԱՄՆ-ում։
Բնակչություն
1872-1783 թվականներին ուներ 27 տուն հայ, 12 տուն քուրդ բնակիչ, իսկ 1909 թվականին՝ 280 հայ և 70 քուրդ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Լճիկն ուներ 1156 թվականին կառուցված Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան, որն ուներ 20-25 աշակերտ ։
Սեմույել Լիթլ
Սեմույել Լիթլ (Samuel Little, ), ամերիկացի սերիական մարդասպան։ Մեղադրվել է 3 կանանց սպանության մեջ, որոնք տեղի են ունեցել Կալիֆոռնիայում 1987-1989 թվականներին։ Նրա դատապարտումից հետո Կալիֆոռնիա նահանգի կառավարությունը մեղադրեց Լիթլին 1982 թվականից 9 նահանգներում կատարված սերիական սպանությունների մեջ։
Կենսագրություն
Սեմ Լիթլը ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 7-ին Ջորջիա նահանգի Ռեյնոլդս քաղաքում։ Նրա ծննդից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Օհայո նահանգ։ Լիթլը մեծացել է Լորեյն քաղաքում և մեծ մասամբ դաստիարակվել է տատիկի կողմից։ Նա հաճախել է Հոութոն Ջունիոր ավագ դպրոցը և ունեցել է խնդիրներ կարգապահության և առաջադիմության հետ, զբաղվել է սպորտով։ 1956 թվականին, լինելով բարձր դասարանների աշակերտ, Լիթլը առաջին անգամ ձերբակալվել է Նեբրասկա նահանգի Օմահա քաղաքում օտար սեփականության տարածք ներխուժման համար։ Նա դատապարտվել է և որոշակի ժամանակ անցկացրել է անչափահաս հանցագործների համար նախատեսված կալանավայրում ։ Դպրողն ավարտելուց հետո Սեմույելը չի շարունակել կրթությունը և ազատ ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է փողոցներում, կատարել է մանր գողություններ և ժամանակ առ ժամանակ աշխատել է, որպես մեկ օրյա աշխատակից ։
Հանցագործի կարիերա
1961 թվականին Լիթլը ձերբակալվել և մեղադրվել է Լորեյն քաղաքում գտնվող կահույքի խանութ ներխուժման մեջ։ Սեմույելը դատապարտվեց 3 տարվա ազատազրկման և ազատության մեջ հայտնվեց միայն 1964 թվականին։ Ազատումից հետո Լիթլը լքեց Օհայո նահանգը և մի քանի տարվա ընթացքում թափառեց տարբեր նահանգներում՝ գումար աշխատելով գողությունների և թալանի միջոցով ։ 1960- ականների վերջում Լիթլը տեղափոխվեց Ֆլորիդա նահանգ, որտեղ ապրել է իր մոր հետ։ Այդ ժամանակ նա աշխատում էր, որպես սանիտար, իսկ հետագայում՝ որպես գերեզմանատան աշխատակից։ Որոշակի ժամանակի Լիթլը գումար էր աշխատում բռնցքամարտի միջոցով՝ մասնակցելով մենամարտերի ։ Մինչև 1975 թվականը Սեմույելը 26 անգամ ձերբակալվել էր ԱՄՆ- ի մոտ 11 նահանգների տարածքում գողությունների, բռնաբարման փորձի, հարձակումների, խարդախությունների և ոստիկանների վրա հարձակման կապակցությամբ ։ Շատ ժամանակ էր անցկացնում մարմնավաճառների և կավատների շրջապատում։ 1980- ականների սկզբում նա տեղափոխվեց երկրի հարավային մաս, որտեղ 1982 թվականին Միսսիսիպի նահանգի Պասկագուլա քաղաքում ձերբակալվեց և մեղադրվեց 22- ամյան մարմնավաճառ Մելինդա Լապրիի սպանության մեջ, ով անհայտ կորել էր 1982 թվականի սեպտեմբերին։ Հետաքննության ընթացքում նա տեղափոխվել է Ֆլորիդա նահանգ, որտեղ ներկայացավ դատարանի առաջ 26- ամյա Պաթրիսիա Մաունտի սպանության համար, ում մարմինը հայտնաբերվել էր 1982 թվականի աշնանը և ով, ըստ վկաների ցուցմունքների անհետացման գիշերը ժամանակ է անցկացրել մի մարդու հետ, ով էլ հետագայում իդենտիֆիկացվել է, որպես Սեմույել Լիթլ։ Սպանության ժամանակի որոշման հետ կապված խնդիրների պատճառով և վկաների կողմից տրված ցուցմունքների հանդեպ կասկածի հետևանքով Լիթլը արդարացվեց 1984 թվականի հունվարին ։ Այս հանցագործություններում պատժից խուսափելուց հետո Լիթլը տեղափոխվեց Կալիֆորնի նահանգ, որտեղ հաստատվեց Սան Դիեգո քաղաքի մոտակայքերում ։ 1984 թվականի հոկտեմբերին Լիթլը ձերբակալվեց 2 մարմնավաճառների վրա հարձակման և ծեծի ենթարկման մեղադրանքով և դատապարտվեց 2,5 տարի ազատազրկման։ Նա դուրս եկավ կալանավայրից 1987 թվականին և տեղափոխվեց Լոս Անջելես, որտեղ ըստ հետաքննության տվյալների կատարել է ևս մի քանի սպանություն ։ 2009 թվականին Լիթլը ձերբակալվել է թմրանյութերի պահման մեղադրանքով, բայց շուտով ազատ է արձակվել և թաքնվել։
60-րդ հարավային զուգահեռական
Զուգահեռականի վրա ցամաքներ չկան, անցնում է միայն օվկիանոսներով։
Սեմույել Լիթլ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի մարդասպաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հանցագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ
60-րդ հարավային զուգահեռական
Սահմաններ
ամբողջ երկարության վրա Հարավային օվկիանոսի հյուսիսային սահմանն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավային զուգահեռականներ
Բերդկունքի ամրոց
Բերդկունքի ամրոց, հնագույն շրջանից պահպանված պաշտպանական ամրոց Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառ համայնքի Բերդկունք գյուղում։
Ամրոցի դիրքը
Բերդկունք ամրոցի դիրքը այնքան հաջող է ու գերիշխող շրջապատի նկատմամբ, որ միջին դարերում կիկլոպյան ամրոցի փլատակների վրա կառուցվել է մի նոր ամրոց։ Գյուղի հասակավոր մարդիկ այն անվանում են Իշխանաց ամրոց։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիկլոպյան ամրոցներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հայկական բերդեր և ամրոցներ Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի տեսարժան վայրեր
Waves
"Waves", ավստրալիացի երգահան Դին Լյուսիսի առաջին սինգլը։ Թողարկվել է 2016 թվականին՝ գլխավորելով երգչի դեբյուտային մինի ալբոմը՝ Same Kind of Different (2017):
2017 թվականին Stack Magazine-ին տված հարցազրույցում Լևիսը բացատրել է. «շատ մարդիկ մտածում են, որ երգը ընկերության մասին է, բայց երգն ավելի շատ կյանքի մասին է, թե ինչպես են անցնում տարիները և կյանքը՝ ընթանալով դառնում է ավելի անհետաքրքիր։ Մի քանի տարի առաջ ես Լոնդոնում էի, որտեղ ինձ հետ մի քանի հետաքրքիր դեպք պատահելուց հետո ես մտածեցի՝ «Ինչու՞, ես իմ կյանքը չեմ վայելում, այն ուղղակի հիասքանչ է»» ։
Սինգլի ակուստիկ տարբերակը թողարկվել է 2017 թվականի փետրվարի 3-ին ։
"Waves"-ը հայտնվել է Riverdale սերիալի 4-րդ եթերաշրջանի առաջին սերիայում, Suits սերիալի 10-րդ եթերաշրջանի 7-րդ սերիայում և Shadowhunters: The Mortal Instruments. սերիալի 12-րդ եթերաշրջանի երկրորդ սերիայում:
Տեսահոլովակ
Սինգլի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, Միք Ջոնսի կողմից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2016 սինգլներ
Չեռնոգորիայի բնակչություն
Ըստ 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների՝ Չեռնոգորիայի բնակչությունը կազմում է 621 518 մարդ, իսկ Եվրոստատի գնահատմամբ՝ 624 335 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չեռնոգորիայի բնակչություն
Խաջա-Նաբա
Խաջա-Նաբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆաուստովո (գյուղ, Բորովիչսկի շրջան)
Ֆաուստովո (Фаустово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի բնակավայրեր
(7190) 1993 GB1
(7190) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի ապրիլի 15-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,15744 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8417 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4732 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1157,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,311026 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,96° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տոռեդեմբառա
Տոռեդեմբառա  (Torredembarra), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տարրագոնա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տարրագոնես շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 8,7 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 15406 մարդ (2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Վերխնեե Դուբրովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)
Վերխնեե Դուբրովո (Верхнее Дуброво), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Միրոլյուբովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)
Միրոլյուբովկա (Миролюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միրոլյուբովկա գյուղում բնակվում էր 188 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,38 կմ²։
Պալացո Բալբի
Պալացո Բալբի ա Սան-Տոմա, (Palazzo Balbi), դղյակ Վենետիկում՝ Դորսոդուրո շրջանում, գտնվում է Մեծ ջրանցքի դիմաց (volta de canal), Կա Ֆոսկարիի և Պալացո Կաոտորտ Անգարանի միջև։ Դղյակը Վենետիկի նախագահի և տարածաշրջանային խորհրդի պաշտոնական նստավայրն է։
Պատմություն
Պալացո Բալբին կառուցվել է 16-րդ դարի 2-րդ կեսին, քանդակագործ Ալեսանդրո Վիտորիայի նախագծով։ Կառուցվել էր Վենետիկի պատրիցիանական տոհմի Բալբի ընտանիքի համար։ Պատվիրատուն Նիկոլո Բալբին էր։ Դղյակի բակը գործել է շուրջ 8 տարի՝ 1582 թվականից մինչև 1590 թվականը ։
Դղյակը բազմաթիվ անգամ վերակառուցվել է։ 1737 թվականին Լորենցո Բալբիի պատվերով է վերակառուցվել։ Շենքը զարդարված էր նկարիչ Յակոպո Գուարանայի աշխատանքներով ։ 1807 թվականին դղյակում հյուրընկալվել է Նապոլեոն Բոնապարտը ։ Տարբեր տարիներին շենքը հաճախ վարձակալության է տրվել։ Արդեն նրա հիմնադրի կտակում հիշատակվում է այն մասին, որ պալատի հարկերից մեկը միջնահարկի հետ միասին վարձակալվել է Ալմորո Պիզանիի կողմից։ Ի թիվս այլ վարձակալների, կան նաև Վալմարանի և Բիոնիի անունները։
1887 թվականին Պալացո Բալբին անցել է Միքելանջելո Գուգենհայմին, որը նախընտրել է պալատը տեղավորել իր «արդյունաբերական արվեստի լաբորատորիաներ»-ում։ Նա շենքն արդիականացրել է և 1913 թվականին իր անձնական հավաքածուն արվեստի ստեղծագործությունների աճուրդի է հանել։ 1925 թվականին պալատում տեղավորվել է «Ադրիատիկայի Էլեկտրական հասարակությունը» (Società Adriatica di Elettricità) , որը զբաղվում էր պալատւ վերակառուցմամբ և հանգեցրել էր երկու մոնումենտալ աստիճաններից մեկի քանդմանը։
1971 թվականին շենքն անցել է Վենետո տարածաշրջանի սեփականությանը և դարձել է տարածաշրջանի նախագահի նստավայրը։ 1973 թվականին Պալացո Բալբին կրկին վերակառուցման է ենթարկվել։
Ճարտարապետություն
Շենքը ձեղնահարկում միջնահարկ ունեցող երեք հարկ ունի, միանգամայն սիմետրիկ ճակատ, որը ցույց է տալիս բարոկկո ոճով ճարտարապետության առաջին նշանները՝ վերածննդի ձևերի պահպանմամբ ։ Այս անցման կարևոր տարրը ճակատին կյարոսկուրոյի շեշտադրումն է ։
Առաջին հարկում՝ ճակատայն հատվածի կենտրոնում, գտնվում է պորտալը՝ կլոր կամարով, մասկարոնով և եռանկյունաձև տիմպանով ։ Ճակատայն մասում երկու փոքր մուտքեր կան, որոնք զարդարված են խառը գծային ձուլակտորներով ։
Գրանշանների տակ գտնվում են վեց փոքր օվալաձև պատուհաններ՝ մշակված քարից պատրաստված շրջանակներով։ Այս լեյտմոտիվը ոգեշնչված է Յակոպո Սանսովինոյի աշխատանքով, իսկ ավելի ուշ զարգացել է Բալդասարե Լոնգենան ։ Տանիքի վրա կան երկու ծածկոցներ, որոնք հիշեցնում են Պալացո Բելլոնի Բատագիային։ Դղյակում 18-րդ դարից պահպանվել են Յակոպո Գուարանայի որմնանկարները։
Լեգենդ
Իտալացի պատմաբան Ջուզեպպե Տասինին հայտնել է Պալացո Բալբիի շինարարության հետ կապված անեկդոտի մասին․ այդ ժամանակաշրջանում դղյակի պատվիրատուն՝ Նիկոլո Բալբին ապրում էր վարձակալված բնակարանում։ Մի անգամ, մոռանալով վճարել տան վարձը, Նիկոլոն բախվել է տանտիրոջ հետ։ Վիրավորվելով տանտիրոջից՝ Բալբին վճարել է տան վարձը և, միաժամանակ, որոշել է կառուցել սեփական տունը։   Այնուհետև նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է տանտիրոջ տան դիմաց գտնվող «լողացող» տունը, միայն նրա համար, որ տանտիրոջ տան վրա լույս չընկնի ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վենետիկի պալատներ Կատեգորիա:Իտալիայի տեսարժան վայրեր
Լինդսի Բաքինգեմ
Լինդսի Բաքինգեմ (Lindsey Adams Buckingham, ), ամերիկացի երաժիշտ, երգիչ, երգերի հեղինակ, պրոդյուսեր, ով առավելապես համբավվել է իբրև Fleetwood Mac երաժշտախմբի առաջատար կիթառահար ու վոկալիստ, թեև ակտիվորեն հանդես է եկել նաև որպես մենակատար ։
Նախքան Fleetwood Mac-ին միանալը եղել է Buckingham Nicks ֆոլկ-ռոք դուետի (երգչազույգի) երկու անդամներից մեկը (երգչուհի Սթիվի Նիքսի ընկերակցությամբ)։ 1974 թվականին Միք Ֆլիթվուդը նրանց երկուսին էլ հրավիրել է իր Fleetwood Mac խումբը, և, ինչպես գրել է AllMusic երաժշտական կայքը, «Բաքինգեմի միանալուց հետո խմբի փոփային միտումները, նրա ղեկավարությամբ, բուռն ծաղկում ապրեցին. նա ոչ միայն խմբին ապահովեց մի շարք փայլուն փոփ երգերով, այլև հղկեց խմբակիցների կատարումները՝ հանդես բերելով պրոդյուսերի, գործիքավորողի հմտություններ, ինչպես նաև՝ դյութիչ կերպով կիթառ նվագելով» ։ 2018 թվականի ապրիլի 9-ին Բաքինգեմը հեռացվել է Fleetwood Mac երաժշտախմբից, որտեղ նրան փոխարինել են Մայք Քեմբելը և Նիլ Ֆինը ։
Լինդսի Բաքինգեմն արժանացել է մի շարք հեղինակավոր մրցանակների, այդ թվում՝ «Գրեմմի»-ի։ «Rolling Stone» ամսագիրը նրան 100-րդ տեղն է հատկացրել իր կազմած «Բոլոր ժամանակների 100 լավագույն կիթառահարներ» ցանկում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Կիթառահարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:Գրեմմի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Փոփ երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փոփ երգիչներ
Խաշգեղ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Մարիա Կոմորնիցկայա
Մարիա Յակուբինա Կոմորնիցկայա (Maria Jakubina Komornicka կամ Պյոտր Օդմիենեց Վլաստ Piotr Odmieniec Włast, ), Երիտասարդ Լեհաստանի շրջանի լեհ գրող, բանաստեղծուհի և գրաքննադատ։ Ի տարբերություն իգական սեռի, Վլաստը երբեք չի հերքել և չի մերժել իր տղամարդկային ինքնությունը ։
Կենսագրություն
Վլաստի ծնողներն էին Ավգուստին Կոմորնիցկին և Աննա Դունին-Վասովիչը, իսկ պապը՝ Թեոդոր Անզելմ Ձվոնկովսկին (1764-1850)։ Գրողը ծագում էր հարուստ հողատեր ընտանիքից, իսկ մանկությունն անց է կացրել Գրաբովում գտնվող ագարակում։ 1889 թվականին Աննա Դունին-Վասովիչը իր վեց երեխաների հետ եկել է Վարշավա՝ որ նրանք սովորեն լավագույն ուսուցիչների մոտ (գրականություն էր դասավանդում պրոֆ. Պյոտր Չմիելովսկին)։ Վլաստը գրական նորամուտ է ունեցել Կոմորնիցկա գրական անունով «Գազետա Վարշավսկա» թերթում 1892 թվականին՝ «Աղքատի կյանքից» և «Ստաշեկա» պատմվածքներով։ 1883 թվականին նույն թերթը հրատարակել է «Բաժանում» վեպը։ 1894 թվին լույս է տեսել «Շկիցե» պատմվածքների ժողովածուն, նույն թվականին «Պոզնանի թերթ»-ը հրատարակել է «Վիրավորված» դրաման։ Այնուհետև, հոր ճնշման ներքո, Վլաստը մեկնել է Քեմբրիջ՝ վեց ամիս դասախոսություններ է լսել Նյուընեմ կանացի քոլեջում։ Այդ շրջանի օրագիրը լույս է տեսել «Երիտասարդական դրախտ» ծաղրական խորագրի ներքո 1896 թվականի սկզբին ։ Վերադառնալուց հետո Վլաստը, Վացլավ Նալկովսկին և Ցեզարի Եպլեստան 1895 թվականին հրատարակել են Forpoczty գրական մանիֆեստը։
1898 թվականի հունիսին ամուսնացել է բանաստեղծ Յան Լեմանսկու հետ ։ Ամուսնությունը համարվել է անհաջող։ Լեմանսկին անզուսպ էր և անհիմն խանդոտ։ Յան Լորենտովիչի խոսքով՝ մեղրամիսի ժամանակ Լեմանսկին Կրակովում գտնվող Պլանթի պարկում ատրճանակով երկու անգամ կրակել է իր կնոջ վրա։ Հարաբերությունները խզվել են երկու տարի անց։
1900 թվականին Վլաստը (դեռ Կոմորնիցկա անվան տակ) հրատարակել է Զենոն Պրժեսմիցկու համահեղինակությամբ հեքիաթներ։ 1901 թվականին հրատարակվել են նրա բանաստեղծությունների «Սև բոց» շարքը, արձակ ստեղծագործություններ (Biesy, 1902), թարգմանություններ անգլերենից, ինչպես նաև «Վլաստ» կեղծանունով ստորագրված գրախոսականներ։
Համաձայն Մարիա Դերնալովիչի պատմածի, 1907 թվականին Պոզնանի «Բազար» հյուրանոցում (մոր հետ Կոլոբցեգ ուղևորության ժամանակ ) Վլաստը վառարանում այրել է կանացի զգեստները և իրեն տղամարդ հայտարարել։ Այդ ժամանակվանից նա կրել է միայն տղամարդու հագուստ, ծխել ծխամորճ, մազերը կարճ կտրել , հեռացրել է որոշ ատամներ՝ դեմքի արտահայտություն փոխելու համար և միշտ օգտագործել է Պյոտր Օդմիենեց Վլաստ անունը։ Ըստ պրոֆեսոր Բոգդան Զակժևսկու, Պյոտրը ընկերասեր է եղել և շատ հետաքրքիր զրուցակից, նրա միակ պայմանը եղել է, որ իրեն դիմեն ինչպես տղամարդու ։
Ընտանիքը Վլաստին խելագար է համարել։ 1907-1914 թվականներին նա ապրել է առողջարաններում և հիվանդանոցներում։ 1914 թվականին նա վերադարձել է ծննդավայր՝ Գրաբով, որտեղ սկսել է գրել իր վերջին ստեղծագործությունը՝ «Հովերգական բանաստեղծությունների գիրքը»
Վլաստը կյանքի ավարտին մոռացության է մատնվել։ 1944 թվականին, պատերազմի ավերածությունների պատճառով, նա լքել է ընտանեկան ագարակը։ Վլաստը մահացել է 1949 թվականին Իզաբելինի բժշկական հաստատությունում։ Տապանաքարը գտնվում է Պովոնզկի ռազմական գերեզմանատանը՝ մակագրված է՝ Մարիա Կոմորնիցկա-Լեմանսկա (հատված Բ / 20 (7/22)) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ կին գրողներ Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծուհիներ Կատեգորիա:Լեհ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ
Աստերոիդների ցանկ (234101-234200)
Աստերոիդների ցանկ (234001-234100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (234201-234300)
Ջորջ Հեյլմեյեր
Ջորջ Հեյլմեյեր (George Harry Heilmeier, ), ամերիկացի ինժեներ և մենեջեր։
1964 թվականին նա ուսումնասիրել է հեղուկ բյուրեղներում էլեկտրոօպտիկական ազդեցությունները, ինչը 1968 թվականին բերել է հարթ հեղուկբյուրեղային էկրանների առաջացման : 1975-1977 թվականներին գլխավորել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պաշտպանական գիտա-հետազոտական հեռանկարային մշակման (DARPA) գործակալությունը   :
Մրցանակներ
Մրցանակներից են`
Եղել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ (1995 թվական) ։
Աստոր
Աստոր (Անդրանիկ Շավարշի Արաբաջյան, ), կրկեսի բուլղարահայ արտիստ, աճպարար։
Կենսագրություն
Անդրանիկ Արաբաջյանը՝ Աստորը, ծնվել է 1943 թվականի նոյեմբերի 18-ին, բուլղարական Շումեն քաղաքում։ Աստորը եվրոպացի միակ աճպարարն է, ով արժանացել է մոգերի միջազգային ընկերության «Ոսկե Օսկար» մրցանակի (1981 թ.): Նա բացել և տնօրինում է «Աստորի մոգական թատրոն»-ը, որտեղ բազմիցս հյուրախաղերով հանդես է եկել բուլղարացի հանրաճանաչ աճպարար Միստր Սենկոն՝ Եվստատի Խրիստով Կարայոնչևը (բուլղարերեն՝ Евстати Христов Карайончев): Ինքը՝ Աստորը, նույնպես բազմաթիվ հյուրախաղային ելույթներ է ունեցել՝ հանդես գալով աշխարհի տարբեր երկրների կրկեսներում։ Նրա ելույթների քանակն անցնել է 1600-ից։
2008 թվականին Աստորն արժանացել է Բուլղարիայի արտիստների միության «Իկար» մրցանակի՝ «Էստրադային արվեստ» անվանակարգում, իր կատարած «Ալի Բաբա» աճպարարական համարի ինքնատիպության և գրավչության համար։
Թոյփից
Թոյփից (Teupitz), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Դամե Շպրեվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շենկենլենդհենի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 1831 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 47,99 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 61 492։