cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երկրաբանական հասակ
Երկրաբանների մի քանի սերունդների աշխատանքով բացահայտված է երկրակեղևը կազմող նստվածքային ապարների կուտակման ընդհանուր հաջորդականությունը և ստեղծված շերտագրական սանդղակ, որը երկրաբանական ժամանակագրության հիմքն է։ Ինտրուզիվ ապարների հարաբերական հասակը որոշվում է նստվածքային ապարների հետ ունեցած նրանց փոխհարաբերությամբ։ Ամեն մի ինտրուզիվ մարմին երիտասարդ է այն շերտերից, որոնց նա պատռվում է, և հին՝ նրանցից, որոնք գտնվում են նրա լվացված ու քայքայված մակերևույթի վրա (ծածկում են ինտրուգիային)։ Ապարների բացարձակ երկրաբանական հասակը ժամանակագությունը որոշվում է ռադիոլոգիական մեթոդներով, որոնց հիմքում ընկած է որոշ քիմիական տարրերի (Ս, Th, K, Rb, Re, C) ռադիոակտիվ տրոհման երնույթը (տես Ռադիոակտիվություն)։ Ապարների գոյացումից հետո նրանց մեջ սկսում են կուտակվել ռադիոակտիվ տարրերի տրոհման արգասիքները (Pb, Cs, Os, Ar), որոնց քանակը ժամանակի ընթացքում ավելանում է։ Որոշելով ապարում ռադիոակտիվ որնէ տարրի և նրա տրոհման արգասիքի քանակությունը՝ հաշվում են ապարի բացարձակ երկրաբանական հասակը ըստ աստղաբաշխական ժամանակի հետընթաց սանդղակի՝ սկսած մեր օրերից։ ԽՍՀՄ-ում կան ապարների բացարձակ երկրաբանական հասակի որոշման բազմաթիվ ռադիոլոգիական լաբորատորիաներ։
Կատեգորիա:Երկրաբանություն
Շյոլտոզերո
Շյոլտոզերո (Шёлтозеро, Šoutjärv'), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1039 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի բնակավայրեր
Մյոսվաթն
Մյոսվաթն (Møsvatn), Նորվեգիայի իր մեծությամբ 11-րդ լիճը։ Մակերեսը 78,4298 կմ² է ։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում, մեծ մասը Տելեմարկ ֆյուլքեյի Վինե կոմունայում, իսկ 5,5 կմ²-ը Սունդետու կոմունայում։ Լճի ջրերը գետերի միջոցով հոսում են Տինշյո լիճ։ Մյոսվաթն անվանման ծագումը հայտնի չէ։ Ենթադրվում է, որ այն կապված է Մոնե գետի հետ։
Լիճը ունի ոչ հավասարաչափ եզրագիծ։ Այն նման է 3 հատ մեկնած բաց ձեռքի։ Առավելագույն երկարությունը 40 կմ է։ Մտնում է Հանդարվեգինտա ազգային պարկի մեջ։ Ափի երկայնքով առկա են բազմաթիվ պատմական հուշարձաններ, որոնք վերաբերվում են նախամարդու կենցաղին։ Ափամերձ տարածքներում նաև տեղակայված են Նորվեգիայի մի քանի խոշոր բարձրալեռնային ֆերմաներ։ Հանդիսանում է զբոսաշրջային երթուղիների կարևորագույն հանգույց։ Այն նաև ուղևորափոխադրումների և բեռնափոխադրումների կարևոր անցում է։
1903 թ.-ին նորվեգացի ինժեներ-շինարար Ուլավ Հեգսթադը սկսեց լճի վրա ամբարտակի կառուցումը, որպեսզի այն վերածվի ջրամբարի ։ 1904-1906 թթ.-ին արդեն հնարավոր եղավ արհեստական ձևով կարգավորել լճի մակարդակը ։
Պատմություն
1942 թ.-ի նոյեմբերի 19-ին ֆաշիստա-գերմանական արդյունաբերությանը վնաս հասցնելու շրջանակներում անգլիական դիվերսիոն ստորաբաժանումները վայրէջք են կատարել լճի սառցապատ մակերեսին և խափանեցին գերմանացի գիտնականների կողմից միջուկային զենքի պատրաստմանը։
Լճի մոտակայքում են գտնվում թանգարաններ և զբոսաշրջային տեղեկատվական կենտրոններ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նորվեգիայի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Նովոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Նովոե (Нове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոտնիցկոե։
2001 թվականի տվյալներով Նովոե գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,794 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 74,31 մարդ/կմ²։
Անա Մարիա Սենո
Անա Մարիա Սենո դը Լուկե (Ana María Zeno de Luque, ) արգենտինացի բժիշկ, գինեկոլոգ, սեքսոլոգ, հոգեբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր պրոֆեսոր։
Սոցիալական բժշկության մեջ հանդիսանում է սեռական դաստիարակության բնագավառի մասնագետ։
Կենսագրություն
Հայտնի արգենտինացի վիրաբույժի աղջիկ է։ 1948 թվականին Արգենտինայի Սանտա-Ֆե քաղաքի Դել Լիտորալ ազգային ինստիտուտում ստացել է բժշկական աստիճան, 1968 թվականին դարձել է բժշկական գիտությունների դոկտոր։
1970-ական թվականներին Լատինական Ամերիկայում և Արգենտինայում առաջիններից մեկն էր, որը զբաղվել է բեղմնականխմամբ ։ Կանանց վերարտադրողական համակարգի հարցերով առաջիններից մեկն է։ Երբ Արգենտինայում սեռական դաստիարակության հարցերով ոչ ոք չէր զբաղվում Ա․ Մ․ Սենոն ձեռնամուխ է եղել այս բնագավառի մասնագետների և խորհրդականների վերապատրաստմամբ։ Որպես ապագա գինեկոլոգ նա նպաստել է հիվանդանոցներում սեռական խնդիրներ ունեցող անչափահասների համար տեղեր բացելուն, և կարծիք է հայտնել, որ այսպիսի խնդիրների քննարկումը շատ կարևոր է սեռական և վերականգնողական առողջության ճիշտ քաղաքականության մշակման գործում։
Չնայած նրա դուստրը Արգենտինայի զինվորական բռնապետության ժամանակ անհետացել է, Սենոն շարունակել է պայքարը կանանց իրավունքների համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Արգենտինացի բժիշկներ Կատեգորիա:Արգենտինացի իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Կրթությունը Խորհրդային Միությունում
Խորհրդային Միությունում կրթությունը երաշխավորվում էր որպես սահմանադրական իրավունք։ Կրթական գործն իրականացվում էր պետական դպրոցների և ուսումնական հաստատությունների միջոցով։ 1922 թվականին ԽՍՀՄ կազմավորմամբ հետո ի հայտ եկած կրթական համակարգը միջազգային ճանաչում ձեռք բերեց անգրագիտության վերացմամբ և բնակչությանը կրթական բարձր մակարդակով ապահովելու հարցում գրանցած հաջողություններով։
1918 թվականին Պետրոգրադում ստեղծվեց արտադպրոցական կրթության ինստիտուտ (1925 թվականից՝ Կոմունիստական քաղաքական-լուսավորության ինստիտուտ)։ 1924 թվականին Մոսկվայում Կոմունիստական դաստիարակության ակադեմիային կից բացվել է մշակութա-լուսավորական ֆակուլտետ։ 1920-1930-ական թվականներին կազմավորվեց քաղաքական-լուսավորության ինստիտուտների, սովկուսդպրոցների ցանց։
Գրադարանային ինստիտուտներում և տեխնիկումներում, ինչպես նաև 1959 թվականներին Մոսկվայի, Խարկովի ինստիտուտներում բացվեցին այսպես կոչված՝ մշակութա-լուսաշխատանքի ֆակուլտետներ։ 1964 թվականին գրադարանային ինստիտուտները վերակազմավորվեցին մշակույթի ինստիտուտների։ Մշակութա-լուսաշխատողներ են պատրաստել մշակութա-լուսավորական ուսումնարանները և դպրոցները, մի շարք գրադարանային տեխնիկումներ, արվեստների մի քանի ինստիտուտներ, կոնսերվատորիաները, թատերական և մանկավարժական բուհերը և այլն։
Տես նաև
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կրթություն
Մալեզ Ջոու
Մալեզ Ջոու (Malese Jow, ), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի, կոմպոզիտոր։ Ավելի հայտնի է Անաբել Օստինի դերում՝« Վամպիրների օրագիրը» սերիալում։
Կենսագրություն
Մալես Ջոուն ծնվել է 1991 թվականի փետրվարի 18֊ին, Տալսայում, Գոնգա և Լանայե Ջոու ընտանիքում։ Ունի ճապոնական, հնդկական արմատներ։ 7 տարեկանում նա երգում էր Rodney Lay-ի և Wild West-ի հետ։ 9 տարեկանում մոր հետ մեկնում է Կալիֆոռնիա։ Մալեսն ունի երկու եղբայր՝ Ջենսնը և Բրենդնը, և մեկ քույր ՝ Մակենան։ Ֆոբիանո Ջինիի հետ նկարահանվել է «Unfabulous» սերիալում։ Այնուհետև նկարահանվել է «SP Untitled» ֆիլմում։ Այժմ Մալեզը երգում է և շատ է սիրում իր կարիերան։ Նրան օգնում է PJ Bianco-ն, ով նաև օգնել է Jonas Brothers֊ին։ Հիմա ինքը երգում է փոփ֊ռոք ժանրերում, նրան դուր են գալիս «Pat Benatar»,«Paramore» և Պետսի Քլեյնը։
Ֆրու-ֆրու
Ֆրու-ֆրու, գրական-երգիծական շաբաթական պատկերազարդ հանդես։ Լույս է տեսել 1908-1909 թվականներին Կ․ Պոլսում։ «Զիկզակ» երգիծաթերթի (1908, Կ․ Պոլիս) շարունակությունը։ Թերթի տնօրենն ու խմբագիրն էր Վ. Փափազյանը։ Հանդես է եկել արևմտահայության կյանքի և կայքի ապահովության, նրանց իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ հոդվածներով։ Պարբերականը ծաղրել է արկածախնդիր «հեղափոխական գործիչներին», ծանակել պոլսահայ բուրժուաառևտրական վերնախավին։ Աշխատակցել են Ա․ Թեոդիկը, Մ․ Պերպերյանը, Տիգրան Չյոկուրյանը, Ռուդոլֆ Սամիկյանը, Ս․ Նուպարյանը, Տ․ Չիթանին, Լևոն Էսաճանյանը և ուրիշներ։ Աչքի է ընկել դիպուկ ծաղրանկարներով։
Մալեզ Ջոու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Ֆրու-ֆրու
Կատեգորիա:Թուրքիայի հայկական հանդեսներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական երգիծական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
(8111) Հոեպլի
(8111) Հոեպլի (Hoepli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի ապրիլի 2-ին Աուգուստո Տեստայի և Վալտեր Ջուլիանիի կողմից Սորմանոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,647483 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1597 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1352 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1573,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228799 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,79° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1995 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Աուգուստո Տեստայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Վալտեր Ջուլիանիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բալակուրակ
Բալակուրակ, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Կուրի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Կուրակ գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Ղամիշ լեռան հյուսիս-արևմուտյան լանջերից ր Կուրակին միանում Գետաշեն գյուղի մոտակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կուրի ավազանի գետեր
Վանական դպրոցներ
Կատեգորիա:Կրթական կազմակերպություններ
Ջոն Դոլմայան
Ջոն Դոլմայան, Լիբանանում ծնված ամերիկահայ թմբկահար, նվագել է հանրահայտ «System of a Down» խմբում, իսկ 2003 թ.-ին մեկ այլ հայազգի երաժիշտի ` «System of a Down» խմբի նախկին կիթառահար Դարոն Մալաքյանի հետ հիմնել է «Scars on Broadway» խումբը։
Կենսագրություն
1997 թ-ին, երբ System of a Down խմբի առաջին թմբկահար Էնդի Խաչատրյանը ստանում է ձեռքի վնասվածք և լքում է խումբը, խմբին միանում է Ջոն Դոլմայանը։ System of a Down խմբի հետ նա ձայնագրում է 5 ալբոմ ` System of a Down (1998), Toxicity (2001), Steal This Album! (2002), Mezmerize (2005), Hypnotize (2005): 2006 թ-ին System of a Down խումբը ժամանակավորապես դադարում է իր գործունեությունը, իսկ Դարոն Մալաքյանը իրականացնում է իր հին մտահղացումը և Ջոն Դոլմայանի հետ շարունակում է իր գործունեությունը նոր ` Scars on Broadway խմբում։ Նշված խմբի հետ Ջոն Դոլմայանը ձայնագրում է 1 ալբոմ ` Scars on Broadway (2008):
Ջոն Դոլմայանի նվագելու ոճը ճանաչվել է ունիկալ։ Այն մեծ ազդեցություն է թողել թմբկահարների նոր սերնդի վրա։ Շատ քննադատներ նրա նվագելու ոճը անվանում են շիզոֆրենիկ։ Ջոն Դոլմայանի հարվածային սոլոներին կարելի է ավելի մոտիկից ծանոթանալ ` լսելով Deer Dance, I-E-A-I-A-I-O և Question երգերը։
Ջոն Դոլմայանը և Ջոուի Ջորջիսոնը այն միակ թմբկահարներն են, որոնք մեյնսթրիմ մետալ ոճի մեջ երբեմն օգտագործում են դեթ մետալին բնորոշ էլեմետներ։ Այդ տարրերը բավականին լավ արտահայտված են System of a Down խմբի B.Y.O.B. երգի մեջ։
Հարվածային գործիքների մեջ Ջոն Դոլմայանը նախընտրում է Tama մոդելի հարվածային գործիքներ։ 2006 թ.-ի ամռանը Ջոն Դոլմայանը մի քանի հարցազրույցների ընթացքում նշեց, որ ուզում է հիմնել Torpedocomics օնլայն կազմակերպություն, որը կզբաղվի կոմիքսների վաճառքով։
Ձեռքբերումներ
2006 թ.-ին ըստ DRUM! ամսագրի Ջոն Դոլմայանը ճանաչվում է տարվա լավագույն թմբկահար։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:System of a Down մասնակիցներ Կատեգորիա:Ծագումով հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ թմբկահարներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ
Թթուջուր (Գեղարքունիքի մարզ)
Թթուջուր, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Ճամբարակ համայնքում ։
Գտնվում է Գետիկի աջ ափին, մարզկենտրոն Գավառից 79կմ հյուսիս-արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1740մ բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Թթուջուրի մշտական բնակչությունը կազմել է 942, առկա բնակչությունը` 905 մարդ ։ Բնակիչերը հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը եկել է Բերդի տարածաշրջանի գյուղերից։ Թթուջուրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է կարտոֆիլի և ծխախոտի մշակությամբ։
Պատմամշակութային կոթող
Գյուղում կա ավերված եկեղեցի՝ “Կոտրած Եղցի” անունով (10-12դդ.), մոտակայքում՝ Սարուկապ գյուղատեղի (17-18դդ.), մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակի դամբարանադաշտ։ Գյուղից արևմուտք գտնվում է 19-րդ դարի կամուրջ։
Մուշի Ազգային Կենտրոնական վարժարան
Մուշի Ազգային Կենտրոնական վարժարան (Ազգային Կեդրոնական Վարժարան (Մուշ)) Արևմտյան Հայաստանի հայտնի դպրոցներից մեկը։ Գտնվել է Մուշում, հայտնի է եղել նաև Ներսիսյան վարժարան՝ Պոլսի Հայոց պատրիարք Ներսես Վարժապետյանի անունով։
Պատմություն
Դպրոցը հիմնադրվել է 1878 թվականին ՝ «Միացյալ ընկերություն հայոց» բարեգործական, կրթական կազմակերպության կողմից։ Վարժարանի տեսուչի պաշտոնը 1879-1884 թվականներին զբաղեցրել է նշանավոր մտավորական Մկրտիչ Սարյանը, որի օրոք վարժարանը հայտնի է դարձել։ Վարժարանը տեղակայված է եղել Մուշ քաղաքի Ձորի թաղի նորակառույց երկհարկանի շենքում` ընդարձակ և լուսավոր սենյակներով և իր ժամանակի համար արդիական բոլոր հարմարություններով։ Ուսուցչական կազմը եղել են Պոլսի ուսումնական հաստատությունների և Խարբերդի Եփրատ քոլեջի շրջանավարտները։ Վարժարանի լավագույն ուսուցիչներից է եղել Համբարձում Պերպերյանը, որը հետագայում տեսուչի պաշտոնում փոխարինել է Մկրտիչ Սարյանին։ Դասերի տևողությունը կազմել է օրական 6 ժամ, ուսուցումն իրականացվել է «Միացյալ ընկերություն հայոց» կազմակերպության կողմից տրամադրված նոր դասագրքերով։
Կենտրոնական վարժարանի գործունեության ամբողջ ծախսերը հոգացել է «Միացյալ ընկերություն հայոց» կազմակերպությունը, որը որոշ օժանդակություն է ստացել Պոլսում ապրող տարոնցիներից։
Կենտրոնական վարժարան էին ընդունվում ոչ միայն Մուշ քաղաքի ու Մուշի շրջակա գյուղերի, այլ նաև Սասունի, Խնուսի և այլ շրջաններից աշակերտներ։ Վարժարանի գործունեության առաջին տարում հաստատություն է ընդունվել մոտ 80 երեխա, հետագա տարիներին աշակերտների թիվը հասել է 150-ի։ Առաջին շրջանավարտները վարժարանը տվել է 1883 թվականին՝ 11 աշակերտ, 1884 թվականին՝ 15 աշակերտ։ Ավարտելուց անմիջապես հետո վարժարանի շատ ուսանողներ մեկնել են Մուշ գավառի տարբեր բնակավայրեր` նոր բացվող դպրոցներում դասավանդելու։
Մուշի Ազգային Կենտրոնական վարժարանում ուսանել են ազգագրագետ, բանահավաք–բանասեր, մանկավարժ, հասարակական գործիչ Սահակ Մովսիսյանը (Բենսե), հայդուկապետ, ռազմական տեսաբան, հայ ֆիդայական շարժման ղեկավարներից Հրայր Դժոխքը, հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, ֆիդայի Հակոբ Կոտոյանը, գրող, գավառական գրականության ներկայացուցիչներից, լրագրող և քաղաքական գործիչ Գեղամ Տեր-Կարապետյանը (Մշո Գեղամ), հայ հրապարակախոս, խմբագիր, արձակագիր, թարգմանիչ Գալուստ Անդրեասյանը և այլոք ։
Վարժարանի գործունեության ամենաբեղուն ժամանակաշրջանը եղել 1880-1884 թվականները։ Կրթարանի հեղինակության բարձրացմանը զուգահեռ աստիճանաբար սաստկացել են նրա նկատմամբ օսմանյան իշխանությունների ճնշումները։ Նրանց կողմից բացսաբար էր դիտվում վարժարանում անցկացվող մարմնամարզության դասերը։ Կենտրոնական վարժարանի շրջանավարտ Սարգիս Բդեյանը, որը եղել է ականատես այդ դեպքերին, նշել է՝ «Մուշում եվրոպական կրթական վերջին չափանիշներով գործող վարժարանի գոյությունը հարուցում էր նաև տեղի մահմեդական ազգաբնակչութեան նախանձը, թուրքերը, մեկ–երկու մեդրեսեներից բացի, ուրիշ դպրոց չունեին և ջանքեր էլ չեն թափում դպրոցներ բացելու»։
Դժգոհություն է հարուցվել հատկապես վարժարանի տեսուչ` Մկրտիչ Սարյանի վարած գործունեությունը, որն առանձնացել է իր հայրենասիրական բնույթով։ 1884 թվականի վերջին տեսուչը ձերբակալվել է՝ իբրև խռովարար։ Ազատ արձակվելուց հետո նա ստիպված հրաժարական է տվել իր պաշտոնին և հեռացել Մուշից։ 1885 թվականին տեսուչի պաշտոնը վարել է Հովհաննես Պերպերյանը, որը նույնպես ստիպված հրաժարական է տվել իր պաշտոնին և հեռացել Պոլիս։
1895 թվականի` Համիդյան ջարդերի և «զուլումի» տարում, «Միացյալ ընկերություն հայոց» կազմակերպությունը դադարեցնել է իր գործունեությունը, որին զուգահեռ փակվել են նրա կողմից հիմնադրված և ֆինանսական բոլոր կրթական հաստատությունները, այդ թվում` Մուշի Ազգային Կենտրոնական վարժարանը։
Մուշի Ազգային Կենտրոնական վարժարանը վերաբացվել է 1908 թվականին՝ Երիտթուրքերի հեղաշրջումից և սահմանադրական կարգերի վերահաստատումից հետո։ 1909-1910 թվականների ուսումնական տարում վարժարանն ունեցել է 165 աշակերտ (7 ուսուցիչ), իսկ 1910-1911 թվականների ուսումնական տարում` 122 աշակերտ (8 ուսուցիչ)։ Կենտրոնական Վարժարանը շարունակել է գործել մինչև 1915 թվականը ։
Պոդվինոգրադով
Պոդվինոգրադով (Підвиноградів), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդվինոգրադով գյուղում բնակվում էր 4 388 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6506 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,67 մարդ/կմ²։
Էլայհու Եյլ
Էլայհու Եյլ կամ Էլի Յեյլ (Elihu Yale,), վաճառական Բրիտանական Ամերիկայից, Բրիտանական արևելահնդկական ընկերության նախագահ, Կոնեկտիկուտ նահանգի Հանրագիտարանային դպրոցի հովանավոր։ 1718 թվականին ի պատիվ Եյլի, դպրոցն անվանվել է Եյլի քոլեջ ։
1692 թվականին Եյլին ուղղված կոռուպցիայի մեղադրանքները, նրա ապօրինի շահարկումների վերաբերյալ աճող վրդովմունքը հանգեցրել են նահանգապետի պաշտոնից նրան ազատելուն։
Ծագում
Էլայհու Եյլի պապը՝ Թոմաս Եյլը (1590-1619), ծնունդով Լլանդեգլա բնակավայրից (Դենբիշիր, Ուելս) է եղել, ամուսնացել է Էնն Լլոյդի հետ (1591-1659), որը Չեստերի եպիսկոպոս (Չեշիր կոմսություն, Անգլիա) Ջորջ Լլոյդի դուստրն էր։ Նրանք ունեցել են երեք երեխա՝ Աննան, Դեյվիդը և Թոմասը։ 1619 թվականին Թոմաս Եյլը մահացել է Չեստերում։ Ամուսնու մահից հետո, Էնն Եյլը երկրորդ անգամ ամուսնացել է 1625 թվականին, ամուրի Թեոֆիլ Իտոնի հետ (1590-1658), որն առաջին ամուսնությունից ուներ դուստր՝ Մերին և որդի՝ Սամուելը։ Թեոֆիլի և Էննի ամուսնությունից ծնվել են ևս երեք երեխա՝ Թեոֆիլը, Հաննան և Ելիզավետան։
Թեոֆիլ Իտոնը եղել է ֆերմեր և առևտրական, հայտնի մաքրակրոններից մեկը։ Մի քանի տարի նա եղել է Կարլ I թագավորի գործակալը դատարանում, առևտուր է արել Լոնդոնում։ Իտոնը հետաքրքրված էր պուրիտանական գաղութի զարգացմամբ և Մասաչուսեթս Բայ (Massachusetts Bay) ընկերության  առաջին արտոնագրատերերից մեկն էր ու նախագահը։
Իտոնը իր բազմանդամ ընտանիքով պուրիտանական խմբի հետ «Հեկտոր» նավով արտագաղթել է Նոր Անգլիա Ամերիկա։ 1637 թվականի հունիսի 26-ին նրանք ժամանել են Բոստոն։ Այս խմբի հոգևոր առաջնորդը Ջոն Դավենպորտն էր։ Ցանկանալով սեփական բնակավայր հիմնել՝ հաջորդ տարվա գարնանը Բոստոնից տեղափոխվել են հարավ։
1638 թվականի ապրիլի 14-ին նրանք նոր բնակավայր են հիմնել Լոնգ Այլենդ նեղուցի ափին և այն անվանել են Նյու Հեյվեն։
1639 թվականի հունիսի 4-ին Թեոֆիլ Իտոնը ընտրվել է Նյու Հեյվեն գաղութի առաջին նահանգապետ և ամեն տարի վերընտրվել է մինչև իր մահը՝ 1658 թվականի հունվարի 7-ը։ Նահանգապետի պաշտոնում նրա գլխավոր ձեռքբերումներից մեկը եղել է 1655 թվականին գաղութի համար գրավոր իրավական կանոնների ստեղծումը։ Դրանք ավելի ուշ հայտնի են դարձել որպես «Կոնեկտիկուտ նահանգի երկնագույն օրենքներ»։
Տատ ու պապի ժառանգներ
Էլայհու Եյլի հարազատ հորեղբայրը (տատի առաջին ամուսնությունից ծնված)՝ Թոմասը, բնակություն է հաստատել Նյու Հեյվեն գաղութում։ Հորեղբայր Թեոֆիլ կրտսերը (տատի երկրորդ ամուսնությունից ծնված) բնակություն է հաստատել Դուբլինում (Իռլանդիա) և ամուսնացել Աննա Քինգի հետ։ Իսկ էլայհուի հորաքույրը (տատի երկրորդ ամուսնությունից ծնված)՝ Էլիզաբեթը, մահացել է 1637 թվականի մարտին՝ գաղութում վերաբնակվելուց առաջ։
Մադրասի նահանգապետ
1687 թվականի հունիսի 26-ին, երբ Էլի Եյլն ընդունել է Սենտ Ջորջ ֆորտի կառավարումը, հրապարակել է 1685 թվականի հունվարի 14-ի հրամանը, ըստ որի քաղաքում կատարվող բոլոր գնումների համար արտոնագիր էր պահանջվում։ Այդ նպատակով 1687 թվականի օգոստոսի 4-ին տեղի նահանգապետի մոտ բանակցությունների է ուղարկվել Չինա Վենկատադրին։ Առաքելությունը հաջող է ընթացել, և Վենկատադրին երեք տարի ժամկետով ինքնիշխանություն է ունեցել Սանկտ Թոմեում։ Չնայած պորտուգալացի բնակիչների մոլեգին բողոքներին՝ բրիտանացիներն ստացել են բացարձակ վերահսկողություն մինչև Սանկտ Թոմաս ձգվող բոլոր հողերի վրա՝ երեք տարի ժամկետով։
1688 թվականի սեպտեմբերին Մեծ մողոլների կայսրություն ղեկավար Աուրանգզեբը երկարատև պայքարից հետո վերցրել է Գոլկոնդա ֆորտը, որի սուլթանը գերեվարվել է, իսկ նրա պետությունը բռնակցվել է Մողոլների կայսրությանը։ Պրովինցիայի նորանշանակ սուբեդարն (զինվ․ կոչում Բրիտանական Հնդկաստանի բանակում) անմիջապես նամակով դիմել է բրիտանական իշխանություններին՝ պահանջելով ճանաչել Մեծ Մողոլների կայսրության գերագույն իշխանությունը։ Բրիտանացիները հոժարակամ համաձայնել են դրան։
Աուրանգզեբը երաշխավորել է Մադրասի անկախությունը, սակայն փոխարենը պահանջել է, որ բրիտանական զորքերը մարատհաների դեմ պատերազմի դեպքում ապահովեն իրեն զորքերով։ Մոտավորապես նույն ժամանակում մահացել և Մադրասի գերեզմանատանը թաղվել է Եյլի երեքամյա որդին՝ Դեվիդ Եյլը։
Այդ ժամանակ Մադրասում մոլեգնում էր ստրկավաճառությունը։ Երբ պահանջարկն սկսել է արագ տեմպերով աճել, բրիտանացիներն սկսել են առևանգել փոքր տարիքի երեխաներ և վաճառել ։ Սենտ Ջորջ ֆորտի վարչակազմը, ի վերջո, միջամտել է և օրենքներ ընդունել այդ սպառնալիքի դեմ պայքարելու համար ։
1688 թվականի փետրվարի 2-ին Եյլը որոշել է, որ այսուհետև ստրուկները տեղափոխվելուց առաջ պետք է քննվեն Քարավան-սարայի դատավորների կողմից։ Փոքր տարիքի երեխաների փոխադրումը արգելվել է ։
Եյլի նահանգապետության ժամանակ Յոսիա Չայլդը՝ Արևելահնդկական ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահը, կազմել է Մադրասում կորպորացիայի ստեղծման ծրագիր, որը շարադրել է 1687 թվականի սեպտեմբերի 28-ին գրած նամակում։ Երեք ամիս անց Յոսիա Չայլդը և նրա տեղակալն ընդունելության են եղել Յակոբ II-ի մոտ։ Այդ հանդիպման արդյունքում 1687 թվականի դեկտեմբերի 30–ին թագավորը հրամանագիր է ստորագրել Մադրասի կորպորացիայի ստեղծման մասին։ Հրամանագիրն ուժի մեջ է մտել 1688 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։ Կորպորացիան կազմում էին քաղաքապետը, 12 ավագանիներ և շուրջ հարյուր քաղաքացիներ։ Նաթանիել Հիգինսոնը, որն այդ ժամանակ Սենտ Ջորջ ֆորտի խորհրդի երկրորդ անդամն էր, ստանձնել էր Մադրասի քաղաքապետի պաշտոնը։
1688 թվականի հունիսի 22-ին հայկական պատվիրականությունը Լոնդոնում հանդիպել է բրիտանական Արևելահնդկական ընկերության տնօրենների հետ և թույլտվություն է պահանջել հայ առևտրականներին Մադրասում հաստատվելու համար։ Շուտով Մադրաս են ժամանել մեծ քանակությամբ հայեր, որը նախապայման է հանդիսացել, որ այդտեղ ձևավորվի մեծ և հզոր հայկական համայնք։ Դա նշանակալի դերակատարում է ունեցել XVIII դարում Մադրասի քաղաքականության մեջ։
1689 թվականի օգոստոսին ֆրանսիական նավատորմը հայտնվել է Ցեյլոնի ափերի մոտ՝ ստիպելով, որ Պուլիկատ քաղաքի նահանգապետ Լոուրենս Փիթը պաշտպանություն գտնի Սենտ Ջորջ ֆորտի մատույցներում։
Կոռուպցիայի մեղադրանքներ և հրաժարական
Որպես ֆորտի նահանգապետ՝ Եյլը Արևելահնդկական ընկերության միջոցների հաշվին ձեռք է բերել տարածքներ անձնական նպատակների համար, այդ թվում նաև Թևնապատամի ֆորտը (այժմ Կուդալոր)։ Եյլը բարձր հարկեր է սահմանել գաղութային կայազորի և քաղաքի պահպանման համար, որի հետևանքով աճել են դժգոհությունները և տեղի են ունեցել հնդիկների մի քանի ապստամբություններ։ Դրանք դաժանորեն ճնշվել են բանակի կողմից։ Եյլը ձերբակալել և կտտանքների է ենթարկել հնդիկներին, հայտնի է նաև ձի գողացած տղայի կախաղան հանելու փաստը։
Եյլին կոռուպցիայի մեղադրանքներ են ներկայացվել կառավարման վերջին տարիներին։ Հետագայում, 1692 թվականին հեռացվել է և փոխարինվել Նաթանիել Հիգինսոնի՝ Մադրասի քաղաքապետով։
Մահ
Էլայհու Եյլը մահացել է 1721 թվականի հուլիսի 8–ին Լոնդոնում, բայց թաղվել է Ռեքսհեմի (Ուելս) ծխական եկեղեցու գերեզմանատանը։
Նրա գերեզմանին գրված են հետևյալ տողերը․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրիտանացի բարեգործներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացիներ Կատեգորիա:Ուելսցիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ
Կաստելո Մոլինա դի Ֆիեմե
Կաստելո Մոլինա դի Ֆիեմե (Castello-Molina di Fiemme), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2064 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 38 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0462։
Կոմունայի հովանավորներն են՝ Սուրբ Գևորգը, տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին Կաստելլոյում և Սուրբ Անտոնիո դա Պադովան, տոնը նշվում է հունիսի 13-ին Մոլինայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անզսպելիները
«Անզսպելիները» (The Expendables), 2010 թվականին նկարահանված ամերիկյան մարտաֆիլմ։ Ֆիլմում հանդես են գալիս 1980-1990-ական թվականների հայտնի մարտարվեստային դերասանները։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2010 թվականի օգոստոսի 3֊ին։
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսները հանդես են գալիս հատուկ ջոկատային խմբում՝ կատարելով տարբեր բարդությունների հատուկ առաջադրանքներ՝ պատանդների փրկությունից մինչև միապետների տապալում։ Գեներալ Գարզան Մեքսիկական ծոցի և Հարավային Ամերիկայի միջև տեղակայված ոչ մեծ կղզու՝ Վիլենի ղեկավարն է։
Հետախուզական նպատակներով կղզի ժամանալուց հետո ջոկատայինները հասկանում են, որ նրանց թիրախը համարվում է ոչ թե գեներալը, այլ նրա աշխատակից՝ Ջեյմս Մոնրոն, ով զբաղվում էր կղզում թմրանյութերի արտադրությամբ։ Բարնին մտածում է ետ կանգնել առաջադրանքից, բայց փոխում է իր որոշումը գեներալի դստեր՝ Սանդրայի պատճառով։
Մարտիկներն ուղևորվում են կղզի։ Այդ ժամանակ Մոնրոն սպանում է գեներալ Գարզային և փորձում փախչել՝ գերեվարելով Սանդրային։ «Անզսպելիները» ոչնչացնում են գեներալի և Մոնրոյի զորքը։
Ստեղծում
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2009 թվականի փետրվարին՝ Կոստա Ռիկայում և Լուիզիանայում։ Նաև հիշատակվել էր, որ մարտին ֆիլմը մի քանի շաբաթ կնկարվի Բրազիլիայում ։ Ապրիլի 7-֊ին Մարգարատիբա քաղաքում տեղի ունեցող նկարահանումներին ժամանեցին Սուրմալյանն ու Սթեյթեմը, իսկ ավելի ուշ նաև Էրիկ Ռոբերտսը ։
Ապրիլին ֆիլմի նկարահանումներն երկու օր տևեցին «Իգարկա» շոգեքաշում ։
«Ford F-100» ավտոմեքենան, որով գնացել է Սիլվեստր Ստալոնեն՝ ստեղծվել է «West Coast Customs»-֊ի կողմից։
Քասթինգ
Ֆիլմում նկարահանվել են հայտնի մարզիկներ․
Քասթինգի ընթացքում դերասանական կազմը ենթարկվել է փոփոխությունների․
Ի սկզբանե ծրագրավորվել էր, որ Առնոլդ Շվարցենեգերն կխաղա հենց իր դերը, սակայն ավելի ուշ որոշվեց, որ նա կխաղա լրտես Թրենչի դերը, ով կփորձի գլխավոր հերոսից առաջադրանք վերցնել։ Ստալոնեի հայտարարությամբ՝ ֆիլմում կա մրցակցություն երկու հերոսների միջև։ Դրվագում նաև կա Բրյուս Ուիլիսը, իսկ իրադարձություններն տեղի են ունենում եկեղեցում ։ Այդ դրվագի նկարահանումներն տեղի են ունեցել 2009 թվականի հոկտեմբերի 24֊ին՝ Հոլիվուդում՝ պրեսբիտերեկան եկեղեցում։
Ֆիլմում կարող էին խաղալ՝ Ահարոն Ալիգերան, Սթիվեն Սիգալը, Նիկոլաս Քեյջը։
Սաունդթրեք
Ֆիլմի կոմպոզիտորը եղել է Բրայան Թայլերը, ում հետ Ստալոնեն աշխատել է դեռ «Ռեմբո IV» ֆիլմի համար։ Ֆիլմի համար Թայլերը գրել էր 20 երգացանկ։ Ձայնային էֆեկտների համար վրա աշխատել է ամերիկյան ռոք֊խումբ Shinedown֊ը։ Ֆիլմի համար նրանք գրել են Diamond Eyes (Boom-Lay Boom-Lay Boom) երգը։ Թրեյլերներից մեկում լսվել է Paradise City երգը՝ Guns N' Roses խմբի կատարմամբ ։ Thin Lizzy խմբի The Boys Are Back in Town երգը լսվել է մի քանի գովազդային տեսաշարերում ։ Ֆիլմում նաև լսվել են Creedence Keep On Chooglin և Born on the Bayou խմբերի երգերն։
Ֆիլմի պաշտոնական սաունդթրեքը թողարկվել է օգոստոսի 10-֊ին ։
Այլ
Ռունետում հանրահայտ է դարձել թրեյլերի ռուսական տարբերակը, որում ներառված են Վոլոդարսկու և Գավրիլովի ձայներն ու ձայնային եղանակներն, որոնց հեղինակային ձայնագրումներն մեծ ճանաչություն ունեին 1800-1900֊ականներին ։ «Նոր սկավառակ» կազմակերպությունը ներկայացրել է արտադրանք՝ թարգմանությամբ և Վոլոդարսկու ձայնով։
«Պատերազմի շներ» ֆիլմի գլխավոր հերոս՝ Մայոր Ջեյմս «Կատու» Շենոնը նաև հնում է Զանգարո երկիր, որտեղ պետք է առաջնային անցկացնի հետախուզություն, թռչնաբանի տեսքով, ով նկարում է հազվադեպ պատահող թռչուններին։ Հետաքրքիր է, որ «Անզսպելիները» ֆիլմը թողարկվել է «Պատերազմի շներ» ֆիլմի երեսուն տարելիցի ժամանակ, սակայն այդ ֆիլմի դերասաններից ոչ ոք դեր չստացավ, բացի Քրիստոֆ Ուոկենից և Տոմ Բերենջերից։
Ֆիլմի սկզբում և վերջում Սթեյմենը իր ձեռքում ունի կունայ։ Մարտական դրվագների մեջ մեծ մասամբ օգտագործվում են «ռումբ»
Թերի Քրուզը ինքնաթիռում ցուցադրում է զենք, մտածելով, որ դա գնդացիր։ Ավելի ուշ, երբ դրանից կրակեցին Գարզայի մարդիկ, օդում տարածվեցին մեծ թվով կրակոցներ։ Իրականում դա ավտոմատ Atchisson AA-12 մանրագնդակի հրացանն էր, որը կարող է ամենաշատը կրակել 32 անգամ։
«Անզսպելիների» ինքնաթիռը Grumann HU16C Albatros֊ն էր։
Փոքրիկ երկխոսություն Պարոն Տաճարի և Բարի Ռոսի միջև (Թրենչի մասին, ում դերակատարն է Առնոլդ Շվարցենեգերը)
֊ Իսկ ինչ՞ով է նա զբաղված որ
համարվում է «Կործանողը» ֆիլմի հղումը, որում գլխավոր դերը կատարում է Ստալոնեն, իսկ Շվարցենեգերը ԱՄՆ֊ի նախագահն է։
Արտաքին հղումներ
Կայքեր
Տեսահոլովակ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Սիլվեստր Ստալոնեի ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:2010-ականների արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր
Աստերոիդների ցանկ (253101-253200)
Աստերոիդների ցանկ (253001-253100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (253201-253300)
Շոգրինսկոե
Շոգրինսկոե (Шогринское), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Արտյոմովսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1685 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Արտյոմովսկի քաղաքային օկրուգի բնակավայրեր
Շևչենկի (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
Շևչենկի (Шевченки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շևելևկա։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկի գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,905 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 109,39 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էջմիածնի եկեղեցական ժողով (1441)
Էջմիածնի ազգային եկեղեցական ժողով (1441), Վաղարշապատի ազգային ժողով, հրավիրվել է Հայոց կաթողիկոսությունը Էջմիածնում վերահաստատելու նպատակով։
Ալեքսանդր Պիլցին
Ալեքսանդր Պիլցին (Alexander Pylcyn, ), ռուս խորհրդային գրող, պատմաբան։ Երկու անգամ պարգևատրվել է Կարմիր աստղ շքանշանով, Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանով, Կարմիր դրոշի շքանշանով և «Խիզախության համար» մեդալով։ ԽՍՀՄ զինված ուժերի գեներալ մայոր, ռազմական պատմական գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Խորհրդային Միության մարշալ Գովորովի անվան գրական մրցանակի դափնեկիր, Բելառուսի Ռոգաչով քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։
Էջմիածնի եկեղեցական ժողով (1441)
Հայոց կաթողիկոսանիստը Կիլիկիայի անկումից հետո
Պատմաքաղաքական դեպքերի բերումով 484-ից ի վեր Հայոց կաթողիկոսությունը թողել էր իր նախնական աթոռանիստ Վաղարշապատը և տեղից տեղ փոխադրվել (Դվին, Արգինա, Անի, 1105-ից՝ Կիլիկիա, Հռոմկլա, Սիս)։ Կիլիկիայի Հայկական պետության անկումից (1375) հետո Սսի Հայոց կաթողիկոսությունն ընկել է քաղաքական, տնտեսական, հոգևոր-մշակութային ծանր վիճակի մեջ։
Կաթոլիկ եկեղեցու ոտնձգությունները
Դժվարացել է պայքարը նաև Կաթոլիկ եկեղեցու ոտնձգությունների, ունիթորության և կաթոլիկ քարոզիչների (միսիոներների) դեմ։
Սիգրիդ Ֆրիդման
Սիգրիդ Ֆրիդման (Sigrid Fridman, ), շվեդ քանդակագործ։ Հայտնի է կանանց վերաբերող ստեղծագործություններով և Կենտավրոս քանդակով, որը գտնվում է Ստոկհոլմի Observatorielunden այգում։ Ֆրիդմանի բազմաթիվ քանդակներ գտնվում են Շվեդիայի զբոսայգիներում։
Ալեքսանդր Պիլցին
Կենսագրություն
Ալեքսանդր Պիլցինը ծնվել է 1923 թվականին Հեռավոր Արևելքի տարածաշրջանի Ամուրսկ նահանգի Զավիտինսկ շրջանի Իզվետկով գյուղում երկաթուղային աշխատողի ընտանիքում (այժմ գյուղ է Հրեական Ինքնավար Մարզի Օբլուչենսկի շրջանում)։ Նրա ընտանիքը մի քանի տարի ապրել է երկաթուղային զորանոցներում, որը գտնվում էր Իզվեստկով և Բիրական քաղաքատիպ ավանների միջև։ 1931 թվականին տեղափոխվել է Կիմկան գյուղ, որտեղ էլ 1938 թվականին ավարտել է յոթամյա դպրոցը, իսկ 1941 թվականին՝ Աբլուչև քաղաքի տասնամյա գիշերօթիկ դպրոցը։
Էջմիածնի եկեղեցական ժողով (1441)
Ջհանշահի տիրապետությունը
Այդպիսի աննպաստ պայմաններում Հայոց կաթողիկոսությունն անզոր էր օտար երկրներում ստեղծված հայկական գաղութների հետ մշտական կապեր հաստատել, ուսումնական կենտրոններ ստեղծել և տարասփյուռ զանգվածներին ազգային ավանդույթներով շաղկապել։ Մեկուսանալով Կիլիկիայում՝ այն կտրվել էր բուն Հայաստանից ու ժողովրդից, կորցրել կրոնական ու քաղաքական երբեմնի կենտրոնի նշանակությունը, ուստի հայ հասարակական-քաղաքական, կրոնաեկեղեցական ու մշակույթի գործիչները դեռևս 13-րդ դար վերջից ձգտել են Հայոց կաթողիկոսությունը տեղափոխել Հայաստան։ Սակայն միայն 15-րդ դարի 1-ին կեսին, երբ կարակոյունլու Ջհանշահի տիրապետության (1437–1467) օրոք համեմատաբար խաղաղ էր երկրի կենտրոն Այրարատում, հայ աշխարհիկ գործիչներն ու հոգևորականները միջոցներ են ձեռնարկել Հայոց կաթողիկոսությունը Վաղարշապատում վերահաստատելու։
Ալեքսանդր Պիլցին
Ռազմական գործունեություն
Պիլցինը պատերազմը սկսելուց հետո զորակոչվել Է Հեռավոր Արևելյան ճակատի 2-րդ Կարմիր բանակ ։ 1942 թվականի հուլիսին ավարտել է Ամուրի Կոմսոմոլսկում Վլադիվոստոկի անվան ռազմական հետևակային դպրոցը։ Պիլցինը ծառայել է Հեռավոր Արևելյան ճակատում, իսկ 1943 թվականից՝ Հարավային Ուրալի ռազմական շրջանում։ 1943 թվականի դեկտեմբերից նա կռվել է Բելառուսական առաջին ճակատի 8-րդ առանձին քրեակատարողական գումարտակում։ Բելոռուսիայից անցել է Բեռլին, եղել է դասակի և վաշտի հրամանատար, երեք անգամ վիրավորվել է ։ Պատերազմի ավարտից հետո ավարտել է Լոգիստիկայի և տրանսպորտի ռազմական ակադեմիան, ծառայել է օդային զորքերում, եղել է Ուսուրիյսկի ռազմական դպրոցի տնօրենի տեղակալ, Խարկովի ճանապարհային ինստիտուտի ռազմական վարչության պետ։ 1981 թվականին բանակում գեներալ-մայորի կոչում է ստացել։ Նա հիվանդության պատճառով ժամանակից շուտ անցել է թոշակի։
Սիգրիդ Ֆրիդման
Կենսագրություն
Սիգրիդ Կարոլինա Սոֆյա Ֆրիդմանը ծնվել է 1879 թվականի նոյեմբերի 23-ին Շվեդիայի Նորրբոտտեն շրջանի Հապարանդա համայնքում, Մաթիլդա Քրիստինայի (ծննդյան անունը՝ Bruhn) և Կառլ Գուստավ Ֆրիդմանի ընտանիքում։ Սովորել է կանանց ֆիզիոթերապևտիկ հմտություններ ուսուցանող 1902 թվականին հիմնված Ստոկհոլմի Արվեդսոն մարմնամարզության ինստիտուտում։
Ալեքսանդր Պիլցին
Մահ
Ալեքսանդր Պիլցինը մահացել է 2018 թվականի մարտի 30-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղվել է Սմոլենսկի գերեզմանատանը ։ {| class="wikitable"
Ֆիլմագրություն
2012 թվականին Անդրեյ Զայցեվը նկարահանել է ֆիլմ «Ալեքսանդր Պիլցին» «Իմ մեծ պատերազմը» վավերագրական շարքի շրջանակներում։ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Պիլցինը ֆիլմում հիշում է պատերզմի տարիները։ Ֆիլմը ցուցադրվել է 2012 և 2013 թվականներին «Մշակույթ» հեռուստաընկերության կողմից։ «Հաղթանակի զոհասեղան» փաստագրական ցիկլը լույս է տեսել Հաղթանակի 65-ամյակի առթիվ, «Տուգանային գումարտակի» 20 սերիաներում մասնակցություն է ունեցել Ալեքսանդր Վասիլևիչը։
Էդգար Ալլան Պոյի մահը
Հոկտեմբերի 3-ին Էդգար Պոյին գտնում են ցնորական վիճակում՝ Բալթիմորի (Մերիլենդ) փողոցային նստարանին պառկած։ Գրողին հայտնաբերած Ջոզեֆ Ուոկերի խոսքերով «նրա վիճակը աղետալի էր, նա անհապաղ օգնության կարիք ուներ»։ Նրան հասցնում են հիվանդանոց, որտեղ նա մահանում է հոկտեմբերի 7-ին՝ կիրակի օրը առավոտյան ժամը 5-ին։ Էդգարը այդպես էլ ուշքի չեկավ, որպեսզի իր նման վիճակի մասին որևէ բացատրություն տա։
Պոյի կյանքի վերջին օրերի մասին տեղեկություններ գիտեր նրա բժիշկը՝ Ջոն Մորանը, սակայն այդ տեղեկության ճշմարտացիությունը մնում է կասկածի տակ : Ոչ մեծ արարողությունից հետո Պոն թաղվեց Բալթիմորում գերեզմանատանը։ 1875 թվականին նրա մնացորդները վերաթաղվեցին ավելի ազդեցիկ մահարձանի տակ  Բալթիմորում։ Կասկած առաջացրեց նաև դիակը շիրիմից հանելուց հետո մնացորդների պատկանելիությունը։ 1875 թվականի հուշարձանի վրա նշված է, որ դրա տակ թաղված են նաև գրողի կինը՝ Վիրջինյա Քլեմինը և զոքանչը՝ Մարիա Քլեմինը։ Առաջացել են մի քանի տեսակետներ Պոյի մահվան հետ կապված. ինքնասպանություն, սպանություն, խոլերա, սիֆիլիս, գրիպ, ինչպես նաև ալկոհոլային թունավորում։
Պոյի մահից հետո Ռուֆուս Ուիլմոթ Գրիզվոլդը Լյուդվիգ մականվան տակ գրեց մահախոսական։ Նա դարձավ Պոյի գրական կտակակատարը, բայց իրականում հանդիսանում էր նրա թշնամին և հետագայում հրապարակեց Էդգար Պոյի առաջին կենսագրականը, որտեղ նրան նկարագրում էր որպես անբարոյական, հարբեցող և թմրամոլ մի խենթ։ Գրիզվոլդի կողմից բերված ապացույցներից մեծամասնությունը, ըստ գրողի ընկերների, եղել են նրա երևակայության արդյունքը։ Նրանք ամբողջովին հերքում էին այդ մեղադրանքները, բայց իրադարձությունների նման մեկնաբանությունը ունեցավ բավականին երկար ազդեցություն։
Իրադարձությունների ժամանակագրություն
1849 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Պոն, հեռանալով Ռիչմոնդից (Վիրջինիա նահանգ), ուղևորվեց Նյու-Յորքի : Իր խոսքերով նա Ֆիլադելֆիա էր ուղևորվել, որպեսզի տեսնի և խմբագրի միս Լաուդի բանաստեղծությունները, ինչպես նաև այն հույսով, որ աշխատանքի դիմաց կստանա հարյուր դոլար։ Հեռանալով Ռիչմոնդից՝ Պոն հերթական հոգեկան խանգարումներրի շեմին էր։ Շատերը, որոնք նախօրեին տեսել էին նրան, նկատել էին խոր դեպրեսիայի նախանշաններ, իսկ միսիս Շելթոնը նշում է, որ Պոյի սրտի աշխատանքը հիվանդագին արագ էր։ Ճշմարիտ տվյալներ չեն պահպանվել այն մասին, թե ինչպես է նա անցկացրել սեպտեմբերի 27-ից հոկտեմբերի 3-ը, երբ նա հայտաբերվեց Բալթիմորի փողոցում Ryan’s 4th Ward Polls գինետնից (երբեմն աղբյուրներւմ հանդիպում է նաև Gunner’s Hall անվանումը) ոչ հեռու մթագնած գիտակցությամբ։ Ջոզեֆ Ու. Ուոքեր անունով ոմն մեկը Էդգար Պոյի բժշկին՝ դոկտոր Ջոզեֆ Է. Սնոգդրասին ուղարկել է հետևյալ գրությունը.
Ավելի ուշ Սնոգդրասը պնդում էր, որ գրության մեջ ասվում էր՝ իբր Պոն գտնվում է «սաստիկ հարբած վիճակում »:
Սիգրիդ Ֆրիդման
Գործունեություն
Ավարտելուց հետո Ֆրիդմանը տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ աշխատել է որպես ֆիզիոթերապևտ։ 1911 թվականին, որպես զբաղմունք, սկսել է քանդակագործություն ուսումնասիրել։ 1912 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, ընդունվել Գրանդ Շոմերի ակադեմիա, սովորել Էմիլ Անտուան Բուրդելի մոտ։ Չորս տարի Փարիզում սովորելուց հետո 1916 թվականին ցուցադրվել է Լոնդոնի Գրոսվենոր ցուցասրահի գարնանային ցուցահանդեսում։ 1914 թվականից կապի մեջ է եղել արվեստագետ Ռագնհիլդ Բարկմանի հետ։
Էդգար Ալլան Պոյի մահը
Իրադարձությունների ժամանակագրություն
Սնոգդրասի՝ Պոյի արտաքին տեսքի նկարագրությունը ծայրահեղ արհամարհական էր։ Նա գրողին ներկայացնում էր չխնամված, նիհարած և «խամրած դատարկ հայացքով»։ Ինչպես պնդում է Սնոգդրասը, Պոյի վերնաշապիկը կեղտոտված էր, նա չուներ բաճկոն, իսկ կոշիկները՝ չմաքրված ։ Պոյին բուժող բժիշկը՝ Դոկտոր Ջոն Ջոզեֆ Մորանը, տալիս էր իր՝ Պոյի այդ օրվա արտաքին տեսքի նկարագրությունը. «կեղտաբծերով հին բամբազյա վերարկու, տաբատ, մի զույգ մաշված կոշիկներ և ծղոտե գլխարկ»։ Պոն այդպես էլ գիտակցության չեկավ, որպեսզի բացատրություն տա, թե ինչպես էր հայտնվել այդ վիճակում, և համարվում է, որ այն հագուստը, որով նրան գտել են այդ օրը, նրան չի պատկանել, քանի որ նա սովորություն չուներ մաշված հագուստ կրել ։
Սիգրիդ Ֆրիդման
Գործունեություն
Ֆրիդմանը վերադարձել է Շվեդիա և բնակություն հաստատել Գյոթեբորգում` ստեղծելով մի շարք դեկորատիվ աշխատանքներ։ 1921 թվականին Շվեդիայի ծովագնացության «Atlantica» ընկերության նոր շենքի համար ստեղծել է գրանիտե երկու արձան՝ Sea Horse (Havshästen) և Walrus (Valrossen): Նույն ժամանակահատվածում սև գրանիտից ստեղծել է Պինգվինի ջրհոր (Pingvinbrunnen) քանդակը, որն այժմ գտնվում է Շվեդիայի բնական պատմության թանգարանում։ Գյոթեբորգում են գտնվում նաև Այծամարդ (Faunerna), Խույս տվող երիտասարդություն (Hukande yngling) քանդակները և Տորգնի Սեգերստեդտի կիսանդրին։
Էդգար Ալլան Պոյի մահը
Իրադարձությունների ժամանակագրություն
Մորանը Պոյին բուժում էր Washington College Hospital հիվանդանոցում, որը գտնվում էր բալթիմոյան Բրոդվեյում, Ֆայերթ-Սթրիթի անկյունում: Նրա մոտ չէին թողնում այցելուներին, նա գտնվում էր բանտախուց հիշեցնող պալատում ճաղավանդակներով պատուհաններով, իսկ հենց պալատը գնտնվում էր այն մասում, որտեղ տանում էին այն հիվանդներին, որոնց բերել են ալկոհոլային հարբեցության վիճակում։ Նշվում է, որ Պոն իր մահվան գիշերը անհընդհատ տալիս էր ինչ-որ Ռեյնոլդսի անունը։ Ոչ մեկին չհաջողվեց իմանալ, թե ով էր այդ անձնավորությունը։ Հնարավոր է՝ նա հիշում էր իր հանդիպումը խմբագիր և հետազոտող  հետ, ով ոգեշնչել էր Պոյին գրել «Արթուր Գորդոն Պիմի արկածների մասին պատմություն» վեպը ։ Ինչպես նաև հնարավոր էր՝ Պոն նկատի էր ունեցել Հենրի Ռ. Ռեյնոլդսին, որը եղել է Ռայանի պանդոկում տեղակայված Չորրորդ Ընտրական տարածքի տարածքային ընտրական հանձնախմբի անդամ, ում հետ Պոն կարող էր ծանոթանալ ԱՄՆ ընտության օրը։ Կա կարծիք, որ Պոն կարող էր կանչել «Հերինգին», քանի որ Բալթիմորում գրողի հարազատը Հենրի Հերինգն էր։ Սակայն ավելի ուշ իր ցուցումներում Մորանը խուսափեց հիշատակել Ռեյնոլդսին, և ընդհակառակը հիշատակեց «միսիս Հերինգ» այցելուի մասին։
Պոն զառանցանքի մեջ հիշատակում էր Ռիչմոնդում կնոջ մասին։ Նրա մոտ կարող էին առաջանալ իր մահացած կնոջ՝ Վիրջինիա Էլիզա Քլեմի մասին հալյուցինացիաներ։ Պոն չէր հիշում՝ ինչ էր պատահել իր ուղեբեռի հետ, ինչպես հետո պարզվեց, որ այն մնացել էր Ռիպմոնդում Swan Tavern անունով շինությունում։ Ինչպես պնդում էր Մորանը, 1849 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Էդգար Ալլան Պոյի՝ մահվանից առաջ արտաբերած վերջին բառերը հետևյալն են.
Սիգրիդ Ֆրիդման
Գործունեություն
1924 թվականին Ֆրիդմանն ու Բարկմանը տեղափոխվեցին Ստոկհոլմ և ընկերացան մեկ այլ լեսբուհի զույգի՝ Քլարա Յոհանսոնի և Էլեն Քլեմանի հետ։ Նրանք միասին էին ժամանակ անցկացնում՝ ամառային ուղևորությունների մեկնելով Ռետտվիկ և Մեսեսգարդեն մինչև 1948 թվականը՝ Յոհանսոնի մահը։ Հունաստան կատարած ուսումնական այցի ընթացքում Ֆրիդմանն ու Յոհանսոնը մտերմացան, սակայն չթողեցին իրենց երկարամյա զուգընկերոջը։ 1927 թվականին Ֆրիդմանը ստեղծեց Ֆրեդրիկա Բրեմերի քանդակը, որը բանավեճերի առիթ դարձավ, թե արդյոք կինը պետք է լրջորեն զբաղվի քանդակագործությամբ։ Այս բանավեճը շարունակվում էր, և մինչ տղամարդ քանդակագործները կարծում էին, թե կանայք պետք է միայն քանդակեն մանկական դիմաքանդակներ կամ փոքր կտորներ, 1928 թվականին Ֆրիդմանը ստեղծեց «Կենտավրոս» արձանը։
Ֆրիդմանի «Կենտավրոսը» դարձավ նրա ամենանշանավոր գործը։ 1939 թվականին ստեղծված քանդակը դարձավ բուռն բանավեճերի առիթ. շատերը դժգոհում էին, որ կերպարը գեղարվեստորեն զգայուն չէ, քանի որ կենտավրոսներն ազգային ժողովրդական բանահյուսության մաս չէին։ Բրոնզե հուշարձանն իր ամուր կազմվածքով արտացոլում է ստեղծագործության ուժը։ Թեև սկզբում Ֆրիդմանը նախատեսում էր քանդակը ցուցադրել Լիբրարի փողոցի սկզբում, այն տեղադրվեց Ստոկհոլմի Observatorielunden աստղադիտարանի մոտ գտնվող բլրի վրա։ 1948 թվականին ի պաշտպանություն Ֆրիդմանի և այլ կին արվեստագետների՝ Յոհանսոնը հրատարակեց Sigrid Fridman—och andra konstnärer: en krigskrönika (Սիգրիդ_Ֆրիդմանը և այլ արվեստագետներ. պատերազմական քրոնիկոն) գիրքը։
Ֆրիդմանի Էլեն Քեյի արձանը (1953) նույնպես կատաղի բանավեճի թեմա դարձավ, և տարիքին զուգընթաց արվեստագետն ավելի ինտրովերտ դարձավ, թեև շարունակում էր աշխատել։ Ֆրիդմանի քանդակները գտնվում են Շվեդիայի տարբեր հանրային տարածքներում։ Ֆրիդմանի վերջին աշխատանքը՝ Det droppande trädet-ը (Կաթացող ծառ) տեղակայված է Օդենգատան քաղաքի գրադարանի մոտ և տեղադրվել է քանդակագործի մահից մեկ տարի անց։
Մահ
Ֆրիդմանը մահացել է Շվեդիայի Ստոկհոլմ համայնքում 1963 թվականին։
Մատենագիտություն
Կատեգորիա:Շվեդ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Լեսբուհի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Գրանդ Շոմեր ակադեմիայի շրջանավարտներ
Շոլյա (գյուղ, Կամբարսկի շրջան)
Շոլյա (Шолья), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կամբարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1650 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կամբարսկի շրջանի բնակավայրեր
Էդգար Ալլան Պոյի մահը
Իրադարձությունների ժամանակագրություն
Գրողի մահվան հետ կապված ֆրանսիացի դասական Շառլ Բոդլերը նկատեց, որ «այս մահը համարյա ինքնասպանություն է, այնպիսի ինքնասպանություն, որը նախապատրաստվել է երկար ժամանակ»։
Մորանի խոսքերի ճշմարտացիությունը
Քանի որ Պոյի մոտ այցելուների մուտքը արքելված էր, Մորանը միակ մարդն էր, որ տեսել էր Պոյին իր կյանքի վերջին օրերին։ Դրա հետ մեկտեղ Մորանի հայտարարությունների ճշմարտացիությունը մի անգամ չէ որ դրվել է կասկածի տակ։ Պոյի մահից հետո տարիների ընթացքում Մորանի պատմությունը փոխվում էր ամեն դասախոսության և այդ թեմայով հրապարակումների հետ։ Այսպես, նա հայտարարում էր (օրինակ 1875, հետո 1885 թվականներին), որ նա միանգամից կապ էր հաստատել Պոյի զոքանչի՝ Մարիա Քլեմի հետ, որպեսզի հայտնի նրան Պոյի մահվան մասին; իրականում նա գրել էր նրան միայն նոյեմբերի 9-ի դիմումի պատասխանը, ողբերգական դեպքից մեկ ամիս անց։ Ինչպես նաև նա պնդում էր, որ Պոն բավականին պոետիկական ոճով ասել էր, որ պատրաստ է տալ իր վերջին շունչը.
Էջմիածնի եկեղեցական ժողով (1441)
Անհատների օգնությունը
Ապագա կաթողիկոսանիստը տնտեսապես ամրապնդելու նպատակով Սյունյաց իշխան Ռուստամ Օրբելյանը 1431-ին, վաճառքի անվան տակ, Էջմիածնի վանքին է նվիրել 7 գյուղ։ Ստանալով Ջհանշահի հավանությունը և նրա հանձնարարությամբ՝ Երևանի ամիրա Յաղուբ բեկի աջակցությունը՝ Հովհաննես Հերմոնեցին և Թովմա Մեծոփեցին 1439-ից սկսել են նախապատրաստել Վաղարշապատի ժողովը։ Նամակներ են հղել և ստացել հայ հոգևորականների ու աշխարհիկ խոշոր գործիչների, նաև Կիլիկիայի 4 թեմակալ եպիսկոպոսների գրավոր համաձայնությունը։ Միաժամանակ, 1440-ի վերջին Սսի կաթողիկոսարանից անհայտացել է Լուսավորչի Աջը, ինչը հեշտացրել է կաթողիկոսական աթոռի տեղափոխության հարցը (Հայ եկեղեցու ավանդական կանոնադրությամբ կաթողիկոսարանում պարտադիր է սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի Աջի առկայությունը, որը համարվում է կաթողիկոսական աստիճանի խորհրդանիշը, և որի զորությամբ են տրվում օրհնություններն ու կատարվում օծումները)։ 1441-ի սկզբին Հովհաննես Հերմոնեցին Էջմիածնում կայանալիք ժողովին մասնակցելու համար շրջաբերական հրավիրագրեր է հղել հոգևոր-եկեղեցական, հասարակական-քաղաքական ու մշակույթի նշանավոր գործիչներին։ Էջմիածնի ազգային-եկեղեցական ժողովը նշանակված էր սուրբ Զատկից (1441-ի ապրիլի 16-ից) հետո։ Մայիսի սկզբին մասնակիցները հավաքվել են Երևանում և մեծ շուքով մեկնել Վաղարշապատ։
Էմիլի Բրաունինգ
Էմիլի Ջեյն Բրաունինգ (Emily Jane Browning, ), ավստրալիացի դերասանուհի, երգիչ և մոդել։ Դերասանական կարիերան սկսել է 1998 թվականին, «Որոտի արձագանք» հեռուստատեսային ֆիլմում փոքր դեր խաղալով։ Մեծ ճանաչում նրան բերեց Վայոլեթ Բոդլերի դերը, Դանիել Հենդլերի «Լեմոնի Սնիքետ. 33 դժբախտությունները» վեպի էկրանավորման մեջ։
Պրիտիսյանսկոե
Պրիտիսյանսկոե (Притисянське), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանում։
Էմիլի Բրաունինգ
Այլ առավել հայտնի ֆիլմերը և հեռուստասերիալները Էմիլի Բրաունինգի մասնակցությամբ. «Ուրվական նավ» (2002), «Անկոչները» (2009), «Քնած գեղեցկուհին» (2011), «Արգելված ընդունելություն» (2011), «Հյուր» (2013), «Վառիր ինձ» (2013), «Կախարդություն, կախարդություն» (2013), «Ամառը փետրվարում» (2013), «Տեր, օգնիր աղջկան» (2014), «Պոմպեյ » (2014), «Լեգենդ» (2015) և «Ամերիկյան աստվածներ» (2017)։
Պրիտիսյանսկոե
2001 թվականի տվյալներով Պրիտիսյանսկոե գյուղում բնակվում էր 124 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 536 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,23 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վինոգրադովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Էմիլի Բրաունինգ
Կենսագրություն
Էմիլին ծնվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Մելբուրն (Ավստրալիա) քաղաքում, Էնդրյու և Շելլի Բրաունինգների ընտանիքում։ Նա ունի երկու կրտսեր եղբայրներ՝ Մեթյու ու Նիկոլաս. 2006 թվականին ավարտել է Էլթեմի դպրոցը։ Մանկուց Էմիլին սիրել է ստեղծագործել, նա սիրում էր կարդալ տարբեր գրականություն, զբաղվել դիզայնով և շատ լուսանկարում էր։ Բայց ամենից շատ երազում էր խաղալ թատրոնում և կինոյում։
Առաջին դերեր
Էմիլիի կարիերան սկսվել է տասը տարեկանում, փոքր դերով «Որոտի արձագանք» հեռուստասերիալում, նկարահանված «Hallmark» հեռուստաընկերության համար։ Շուտով նա սկսել է հայտնվել փոքր դերերով ավստրալիական ֆիլմերում և հեռուստատեսային ներկայացումներում, հետո նա ստացել է Ալիսիայի դերը «Ինչ-որ բան օդում» հեռուստասերիալում (2000-2001) ու Հեյլի Ֆուլթոնի դերը «Բլուհիլերներ» հեռուստասերիալում (2000-2002)։ 2001 թվականին Բրաունինգը հայտնվել է գլխավոր հերոս Սթիվ Մայերսի (նրան խաղացել էԲիլլի Քոննոլին) դստեր դերում, «Մարդը, ով դատավիճել է Աստծո հետ» ֆիլմում ։
Սակայն երիտասարդ դերասանուհին հայտնի դարձավ լայն միջազգային հանդիսատեսին Քեթի Հարվուդի փոքրիկ, բայց շատ հիշարժան դերից հետո, «Ուրվական նավ» (2002) թրիլերում, որի համար նույն տարում նա արժանացել է «Ավստրալիայի կինոյի և հեռուստատեսության ինստիտուտի» մրցանակին, որպես «Լավագույն երիտասարդ դերասանուհի» ։
2003 թվականին նա նկարահանվել է «Քելլիի ավազակախումբը» ֆիլմում, որտեղ իր գործընկերներն էին Օրլանդո Բլումը և Հիթ Լեդջերը։
Հետո, հաջորդ տարի, դերասանուհին խաղացել է Վիոլեթ Բոդլերերի դերը, Դանիել Հենդլերի «Լեմոնի Սնիքետ. 33 դժբախտություն» գրքերի շարքի էկրանավորմանը ։