Պեդրո_դելլա_Վալլե
Թինաթին և Վրաստան
Պեդրոյի ուսումնասիրություններում հատուկ տեղ է զբաղեցնում Վրաստանը, որտեղ նա երբեք չէր եղել, բայց արժեքավոր տեղեկություններ էր ստացել վրացուց, որի հետ հանդիպումներ էր ունեցել։ Պարսկաստանում կային եկեղեցիներ և քրիստոնյաները օգտվում էին մի շարք արտոնություններից։ Նա եղավ կարմելիտների եկեղեցում, ովքեր նրա բուժել էին 1618 թվականին Ղազվինից վերադառնալուց հետո։ Այս եկեղեցում լինում էին շատ եվրոպացիներ ու քրիստոնյաներ, ովքեր ապրում կամ ուղղակի հայտնվել էին Սպահանում։ Այստեղ Պեդրոյին օգնության խնդրանքով դիմեցին 1616 թվականին գերի ընկած եպիսկոպոս Ալավերդյանի (Պեդրոն նրան անվանում է նաև «մետրոպոլիտ» ) քույրերը։ Սկզբում կանայք հանգիստ ապրում էին Սպահանում, մինչև Շահ-Աբբասը չստիպեց նրանց դառնալ մուսուլման։ Քանի որ նրանք հրաժարվեցին, իսկ նրանց եղբայրը փախավ, Շահ-Աբբասը բարկացավ և բռնեց նրանց՝ արգելելով մեկնել։ Կանայք ՊԵդրոյի մոտ բերեցին յոթ տարեկան որբ Թինաթիին, և խնդրեցին նրան վերցնել իր մոտ, քանի որ այլևս չէին կորող ապահովել նրա անվտանգությունը, իսկ ՊԵդրոն գտնվում էր շահի հովանավորության տակ։ Նրա հայրը, որի անունը Ձիբա էր մահացել էր Շահ-Աբբասի արշավանքի ժամանակ մղված մարտում, իսկ մայրը զոհվել էր 1617 թվականին դեպի Պարսկաստան բռնագաղթի ժամանակՊԵդրոն և Մաանին վերցրեցին աղջկան և նրան անվանեցին Մարիյա - Մարիուչչա։ Կարմելիտների մոտ Պեդրոն հանդիպեց Սպահանում ու Շիրազում ապրող վրացիների։ Նրանցից նա տեղեկություններ ստացավ այդ երկրի աշխարհագրության և պատմության մասին։ Նա մանրամասն շարադրեց Լուարսաբ II պատմությունը, գրեց «վրացի դավանափոխ Մոուրոյի» մասին (Մոուրավի Գեորգի Սաակաձե), տվեց տեղեկություններ Թեյմուրազ I որդիների դժբախտության մասին:Նրանք ուղարկվել էին գերության շահի մոտ, իրենց տատիկի՝ Քեթեվան թագուհու ՝ Թեյմուրազի մոր հետ միասին։ Մի անգամ Շահ-Աբբասի հրամանով երկու տղաներին կտտանքների ենթարկեցին, տղաներից մեկը մահացավ, իսկ երկրորդը խելագարվեց ։ Քեթևանը, ով չգիտեր եղելության մասին և եկել էր բանակցությունների համար, գերվեց ։ Թեյմուրազին և նրա ընտանիքի ճակատագրին Պեդրոն անըդնհատ անդրադառնում էր, երբ ունենում էր նոր տեղեկություններ նամակներով (նամակ XII, XIII, XVI): Պեդրոն գրում էր, որ նա ծանոթացել է Քեթևան թագուհու քահանա Գեորգիի հետ :Գեորգիի միջոցով Քեթևանը Պեդրոյին փոխանցեց երկու աղոթագիրք, իսկ Պեդրոն նվիրեց Քեթևանին լատինական տոնացույց (ծիսամատյան)(Breviario): Մարիուչչան երբեմն գնում էր տեսության թագուհում ։ Պեդրոն ու Մաանին Իտալիա գնալուց Մարիուչչիին վերցեցին իրենց հետ։ Երբ Մաանին հիվանդացավ (և հետո մահացավ), Մարիուչչան նույնպես հիվանդացավ։ Մաանին մահացավ ՊԵդրոյի և Մարիուչիի ձեռքերի մեջ 1621 թվականի դեկտեմբերի 30։ Սուրաթ մեկնելու ժամանակ Մարուչչիին հագցրեցին տղայի շորեր, որպեսզի խուսափեն նավահանգստի աշխատակիցների ուշադրությունից:Գոայում Մարիամ-Թինաթին ստիպված էր ապրել ինչ որ պորտուգալացի կնոջ Լենա դա Կունյայի մոտ, քանի որ Պեդրոն այլևս կին չուներ և Պեդրոյի ապրելը աղջկա հետ մեկ հարկի տակ պորտուգալական սովորությամբ անհարմար էր :Վերադառնալուց և Մաանիի հողարկավորությունից որոշ ժամանակ անց (1627 год) նա ամուսնացավ Մարիուչչեյի հետ, որն այդ ժամանակ արդեն չափահաս էր:, Քանի որ նրանց դստեր ծնունդը նշվում է 1629 թվականին, իսկ 1618 թվականին Մարիուչչեն 7 տարեկան էր, ուրեմն ամուսնությունը հավանաբար կայացել է երբ Մարիուչչեն 16 կամ 17 տարեկան էր :Նա ունեցավ չորս որդի և տաս աղջիկ։ Առաջին աղջկա ծննդյան կապակցությամբ նա կազմակերպեց մեծ տոնահանդես և աղջկան անվանեց Ռոմիբերիյա Ռոմա (Հռոմ) և Իբերիա (Վրաստան) բառերից ։