cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Աֆրիկայի տնտեսական պատմություն
Աղքատություն
Արտաքին մոտեցումները սովորաբար կենտրոնանում են տնտեսությունների ներսում ինստիտուցիոնալ օրինաչափությունների վրա։ Նրանք փորձում են բացատրել Աֆրիկայի տնտեսական զարգացումը որպես անցյալի եվրոպական ինստիտուցիոնալ որոշումների ենթակա։ Եվրոպական գաղութային կառավարությունները ոչ մի դրդապատճառ չունեին աֆրիկյան գաղութներում տնտեսական զարգացմանը նպաստող ինստիտուտներ ստեղծելու, այլ ավելի շուտ տվյալ ռեսուրսների տնտեսական արդյունահանման համար։ Նույնիսկ այսօր աֆրիկյան հաստատությունները դեռ կախված են այս վաղ որոշումներից։ Օրինակ՝ Աֆրիկայում սեփականության իրավունքը չի հաստատվում կամ չի կիրառվում տնտեսական ակտիվությունը խթանող ձևով։
Այստեղ պետք է տարբերակել երկու հստակ ճանապարհ. առաջինը, արտաքին մոտեցման նման, կենտրոնանում է Աֆրիկայում սեփականության իրավունքի բաշխման վրա։ Սրանք սովորաբար առաջանում են հասարակության կառուցվածքից՝ լինելով ավելի կոլեկտիվ, քան անհատապաշտ՝ Աֆրիկայում կարևոր դեր ունեցող ցեղերի կամ ընտանիքների հետ։ Այսպիսով, սեփականության իրավունքի բաշխումը խոչընդոտ է հանդիսանում տնտեսական զարգացման համար։ Բացի այդ, այս կարգավորումը տնտեսապես ավելի շահավետ պարամետրի փոխելու համար քիչ խթաններ կան։ Իշխողների համար հաճախ ռացիոնալ ընտրություն է հավատարիմ մնալ սեփականության իրավունքի այս կառուցվածքին՝ դրանով իսկ կարողանալով ավելին քաղել իրենց տիրապետությունից, քան խթանելով տնտեսական զարգացումը։ Երկրորդ ներքին մոտեցումը ուղղակիորեն կենտրոնանում է ռեսուրսների օժտվածության վրա կոնկրետ տարածաշրջաններում։ Մինչև 20-րդ դարը աշխատուժի սակավությունը, հողի համեմատաբար ցածր որակի հետ միասին, հանգեցնում է գյուղատնտեսության լայնածավալ եղանակի, որը հիմնականում հիմնված է հսկայական հողերի վրա, այլ ոչ թե հողի վրա աշխատուժի ինտենսիվ օգտագործման վրա։ Նախագաղութային կամ գաղութատիրական ժամանակների վատ ինստիտուտների հետ զուգակցված՝ այս տնտեսական կառուցվածքը խոչընդոտում է տեխնոլոգիայի լայնածավալ կիրառմանը և դրանով իսկ դանդաղեցնելով կամ նույնիսկ կանխելով տնտեսական զարգացումը ։
Ժամանակակից դարաշրջան
Երկաթուղային նախագծերը կարևոր նշանակություն են ունեցել 19-րդ դարի վերջին հանքարդյունաբերական շրջաններում։ Երկաթուղային և ճանապարհային խոշոր նախագծերը բնութագրում են 19-րդ դարի վերջը։ Գաղութատիրության դարաշրջանում ընդգծվում էր երկաթուղին, իսկ «հետգաղութային» ժամանակներում՝ ճանապարհները։ Jedwab & Storygard-ը գտնում է, որ 1960-2015 թվականներին տրանսպորտային ներդրումների և տնտեսական զարգացման միջև ամուր կապեր են եղել։ Ազդեցիկ քաղաքականությունը ներառում է նախագաղութային կենտրոնացումը, էթնիկական մասնատումը, եվրոպական կարգավորումը, բնական ռեսուրսներից կախվածությունը և ժողովրդավարությունը ։
Աֆրիկայի տնտեսությունը սկսեց զարգանալ միայն 2000-ականների սկզբին, երբ քաղաքական իրավիճակը բարելավվեց, ազգային կառավարությունները սկսեցին ճնշում գործադրել կոռուպցիայի և հովանավորչության դեմ, կյանքի պայմանների բարելավմանն ուղղված մակրոտնտեսական աճի ծրագրերը սկսեցին կյանքի կոչվել, և միլիոնավոր աֆրիկացիներ շարունակեցին գնալ քաղաքներ՝ աշխատանք և այլ հարմարություններ փնտրելու համար։
Երկչափ միջարկում
Երկչափ միջարկումը երկու փոփոխականի ֆունկցիայի մոտարկումն է մեկ այլ՝ ավելի պարզ ֆունկցիայով։ Այսինքն, դիտարկվում է մի այնպիսի ֆունկցիա, որի ընդունած արժեքները տրված կետերում համընկնում են նախապես տրված ֆունկցիայի այդ կետերում ընդունած արժեքների հետ։ Առավել հայտնի է բազմանդամային միջարկումը, որը ֆունկցիայի մոտարկումն է բազմանդամով։
Պատմություն
Բազմաչափ բազմանդամային միջարկման խնդիրը սկիզբ է առել 20-րդ դարի երկրորդ կեսից։ Ներկայումս այն լայնորեն օգտագործվում է կիրառական մաթեմատիկայի բազմաթիվ խնդիրներում։
Խնդրի վերլուծություն
Միաչափ միջարկման խնդիրը լուծվել է հայտնի մաթեմատիկոս Ժոզեֆ Լուի Լագրանժի կողմից։ Ըստ Լագրանժի թեորեմի ՝ միջարկման խնդիրը ունի միակ լուծում կետերի ցանկացած բազմության և կամայական աստիճանի բազմանդամային տարածության համար՝ այն դեպքում, երբ կետերի քանակը համընկնում է բազմանդամային տարածության չափողականության հետ։ Երկչափ միջարկման ժամանակ խնդրի միակորեն լուծելիությունը կախված է ոչ միայն կետերի քանակից, այլ նաև դրանց երկարաչափական փոխդասավորությունից։ Երկչափ միջարկման խնդիրը սերտ կապ ունի հանրահաշվական երկրաչափության հետ, քանի որ խնդիրը հանգում է այն հարցին, թե արդյոք գոյություն ունի որոշակի տիպի հանրահաշվական կոր, որն անցնում է միջարկման բոլոր կետերով։
Աֆանասովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Երկչափ միջարկում
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆունկցիա
Աֆանասովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Վանաուսե
Վանաուսե (Vanausse), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կոնցեպտուալ խառնուրդ
Կոնցեպտուալ խառնուրդ կամ կոնցեպտուալ ինտեգրացիա, ճանաչողական լեզվաբանության տեսություն՝ մշակված Ժ․ Ֆոկոնյեի և Մ․ Թըրնըրի կողմից։ Այն միտված է բացահայտելու տարբեր ոլորտների տարրերի՝ (բառերի, որակների և գաղափարների) մտածական տարածությունների միջոցով միակցման գործընթացը, որը հանգեցնում է նոր իմաստի կառուցմանը։ Կոնցեպտուալ խառնուրդը կամ ինտեգրացիան բնութագրվում է որպես խորը մտածական գործողություն, որն ընթանում է ենթագիտակցական մակարդակում և լայն առումով բնորոշ է լեզվին և մտածողությանը։ Տվյալ տեսությունը սերտորեն կապված է փոխաբերության (մետաֆորի) տեսության՝ ճանաչողական լեզվաբանության դիտանկյունից ուսումնասիրությունների հետ, որոնց արդյունքում զարգացավ կոնցեպտուալ փոխաբերության տեսությունը՝ առաջադրված Ջ․ Լակոֆի կողմից։
Փոխաբերության հասկացության վերաբերյալ գոյություն ունեցող մոտեցումներ
Փոխաբերությունը՝ որպես լեզվական ֆիգուրատիվ արտահայտչական միջոց, լեզվաբանության զարգացման պատմության մեջ առաջին անգամ ուսումնասիրվել է Արիստոտելի կողմից։ Ըստ վերջինիս՝ մետաֆորը բառի մասնավոր նշանակության փոխադրումն է մեկ այլ բառի վրա։ Այս մոտեցումը հիմք է ծառայել փոխաբերության հասկացության դիտարկման ոլորտի ընդլայման համար։ Մետաֆորներն՝ ըստ իրենց բնույթի, առավել մեծ տիրույթին են պատկանում քան բառը, որպես լեզվական տարր։ Համաձայն Լագուտայի. «Մետաֆորները, որպես լեզվական արտահայտություններ «նյութականացվում» են միայն այն պատճառով, որ մարդկային հասկացական համակարգերի ամենախորքային հիմքերում գործում են մտածական սուբստանցիաներ՝ փոխաբերական կոնցեպտներ» ։
Փոխաբերության էությունը ավանդորեն դիտվում է որպես իմաստային փոխարկման ձև, այն է թե՝ մետաֆորների առաջացման սկզբնապատճառն է որոշակի ասույթների միջոցով տրամադրած առանձնահատուկ իրադրություններում տարբեր բառերի և բառիմաստների մերձեցման և փոխազդման գործընթացները ։ Տվյալ մոտեցումը համալրվում է նաև գործաբանական լեզվաբանության դիտարկմամբ, ըստ որի՝ փոխաբերությունը, դրսևորվելով որպես բառեր, բառակապակցություններ,ասույթ և նախադասություն(ներ), թույլ է տալիս վերջիններումս առաջնային («բառացի») իմաստներով ներկայացված լեզվական միավորների կիրառումը այլ իմաստ հաղորդելու նպատակով։
1980-ականներում ճանաչողական լեզվաբանության հետ համընթաց զարգանում են փոխաբերության վերաբերյալ բազում տեսություններ, որոնցից հատկապես առանձնանում են Ջ․ Լակոֆի «կոնցեպտուալ փոխաբերության» և Ժ․ Ֆոկոնյեի «կոնցեպտուալ խառնուրդի կամ կոնցեպտուալ ինտեգրացիայի» տեսությունները։ Լակոֆի տեսությունը թույլ տվեց դիտարկել մետաֆորը ոչ միայն բառի կամ ասույթի տիրույթներից, այլև լեզվաբանության ոլորտից դուրս։ Փոխաբերությունը, որպես որակ, առկա է մարդու գործունեության, նրա աշխարհընկալման մեջ ։ Մարդկային հասկացական համակարգն իր էությամբ մետաֆորիկ է, հենվում է միայն լեզվաբանական տվյալների վրա, և միայն լեզվի շնորհիվ է մարդը ձեռք բերում փոխաբերություններ, որոնք էլ ձևավորում են նրա ընկալումը, մտածողությունը ։ Հիմք ընդունելով այն, որ մետաֆորները հանդիսանում են մարդկային հասկացողության համակարգի բաղադրիչներ, Ժ․ Ֆոկոնյեն և Մ․ Թըրնըրը զարգացնում են այն գաղափարը, ըստ որի՝ իմաստի կառուցումը և ընկալումը ենթադրում են դինամիկ գործընթաց, որը ներառում է բազում իմաստային տիրույթների ցանցային տիպի շաղկապված փոխգործունեություն։ Վերոնշյալ բացահայտումը սկիզբ տվեց Ժ․ Ֆոկոնյեի և Մ․ Թըրնըրի «կոնցեպտուալ խառնուրդի կամ կոնցեպտուալ ինտեգրացիայի» տեսության առաջադրմանը, որը մեծ զարգացում է ապրում ներկայիս լեզվաբանության, լեզվաոճաբանության, գրաքննադատության, թարգմանաբանության բնագավառներում։
Կոնցեպտուալ խառնուրդի հայեցակերպը
Կոնցեպտուալ խառնուրդի տեսության կենտրոնական ուսումնասիրության առարկան է մտածական տարածության հասկացությունը, որը սահմանվում է որպես խոսելու և մտածելու գործընթացում կառուցվող փոքր հասկացական տիրույթ, որն իր հերթին նպատակաուղղված է հասկացման ձևավորմանը և դրան համապատասխան գործողության կայացմանը։ Մտածական տարածության եզրույթն առավել պատկերավոր կերպով է մեկնվում Ժ․ Ֆոկոնյեի և Մ․ Թըրնըրի կողմից ներկայացրած «վանականի մասին հանելուկի» միջոցով.
Տվյալ հանելուկը լուծելու համար առաջարկվում է մտովի կազմել 2 պատկերներ՝ մուտքային տվյալների տիրույթներ․ 1-ինը վանականի վեր ընթանալու պատկերը և 2-րդը՝ վար ընթանալունը։ Համադրելով այդ տիրույթները հնարավոր կլինի մտովի ստեղծել այնպիսի մի պատկեր/տիրույթ, որտեղ 2 վանականները, որոնցից մեկը սարով բարձրանալիս, իսկ մյուսը՝ իջնելիս, կհանդիպեն իրար մի որոշակի կետում սարի վրա։ Այս պատկերները/տիրույթները հանդիսանում են մտածական տարածություններ։
Կոնցեպտուալ խառնուրդը կամ կոնցեպտուալ ինտեգրացիան ենթադրում է մի քանի մտածական տարածությունների կառուցումը և նրանց միակցումը, որի արդյունքում ստեղծվում է մի նոր տիրույթ, որն իր հերթին թույլ է տալիս հանգելու մետաֆորիկ, նոր իմաստների կառուցմանը։ Կոնցպետուալ ինտեգրացիայի գործարկման հիմնական բաղադրիչներն են՝
Կոնցեպտուալ խառնուրդի տեսությունը բացատրում է մտածական տարածությունների միակցման գործընթացը և վերջինիս հետ զուգորդվող ինտեգրացված ցանցի կառուցումը։ Կոնցեպտուալ ինտեգրացիան ենթադրում է հետևյալ գործողություների իրադրումը՝
Միակցված տիրույթում իրականացվող գործողությունների մեջ են մտնում կապակցումը (composition), լրացումը (completion), գործադրումը (elaboration), խտացումը (compression), ապախտացումը (decompression): Տվյալ գործողությունների միջոցով հնարավոր է դառնում իրականացնել միակցված տիրույթում ներգարավված տարրերի բնականոն հարաբերակցությունը և փոխազդեցությունը, որոնք հանգեցնում են նոր իմաստի կառուցմանը ։ Կոնցեպտուալ խառնուրդի վերաբերյալ տեսությունը մետաֆորների տեսությունն ուսումնասիրողների համար հնարավորություն է ընձեռում հասկանալու փոխաբերության ճանաչողական ոլորտը։ Մետաֆորը, հանդիսանալով որպես կոնցեպտուալ ինտեգրացիայի դրսևորում, ստանում է հետազոտման և վերլուծման նոր եղանակ, որի միջոցով իրականացվում է փոխաբերության երևույթի մեջ ներգրավված տարրերի և տիրույթների համապարփակ դիտարկում։
Տեսության ընթացիկ կարգավիճակը
Կոնցեպտուալ խառնուրդի տեսությունը մեծ զարգացում է ապրում սկսած 1990-ականներից։ Այն հիմնախնդիրը, որի համար տվյալ տեսությունը միտված է լուծում գտնելու, կայանում է փոխաբերական արտահայտությունների իմաստի կառուցման և գործարկման մեխանիզմը բացահայտելու մեջ։ Համաձայն ներկայիս տեսության, մետաֆորիկ կամ նման իմաստով մոտ արտահայտությունների վերջնական իմաստի կառուցման եղանակը ենթադրում է ոչ թե միակողմանի, այլ բազմակողմանի և անգամ բազմաստիճան գործընթաց։
Փոխաբերության ճանաչողական բնույթն ուսումնասիրվել է Ջ․ Լակոֆի կողմից, և արտացոլվել է վերջինիս մշակած կոնցեպտուալ փոխաբերության տեսության մեջ, համաձայն որի՝ կոնցեպտուալ մետաֆորների կառուցվածքային հիմքում ընկած է երկաստիճան հարաբերություն, այն է թե՝ մետաֆորի սկզբնաղբյուրային և վերջնական թիրախային տիրույթների միջև ընթացող փոխազդեցությունը ։ Կոնցեպտուալ ինտեգրացիայի տեսությունը, համալրելով կոնցեպտուալ փոխաբերությանը, առավել համապարփակ կերպով է ներկայացնում մետաֆորիկ արտահայտությունների իմաստային-կառուցվածքային հարաբերակցությունը, պատկերելով այն որպես մի քանի աստիճան և տիրույթ պարունակող բարդ համակարգ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբանություն
Շպիչինցի (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Շպիչինցի (Шпичинці), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1611 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շպիչինցի գյուղում բնակվում էր 564 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 117,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1611 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սմոքի (շուն)
Սմոքի, յորքշիրյան տերիեր տեսակի շուն, որը համբավ է ձեռք բերել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Ենթադրվում է, որ նրա շնորհիվ նոր հետաքրքրություն է առաջացել ցեղատեսակի նկատմամբ։ Երբեմն նաև անվանվում է առաջին «բուժիչ շուն» ։ Սմոքիի քաշը 1,8 կգ էր, հասակը՝ 180 մմ։
Հայտնաբերում
1944 թվականի փետրվարին Սմոքիին հայտնաբերել է ամերիկացի մի զինվոր Նոր Գվինեայի ջունգլիների լքված խրամատում։ Այդ ժամանակ Սմոքին արդեն չափահաս յորքշիրյան տերիեր էր։ Սկզբում զինվորները կարծում էին, որ Սմոքին պատկանում է ճապոնացիներին, բայց երբ նրան տեղափոխեցին մոտակա ռազմագերիների ճամբար, պարզվեց, որ նա չի հասկանում անգլերեն և ճապոներեն հնչող հրամանները։ Այնուհետև մեկ այլ զինվոր Սմոքիին 2 ավստրալիական ֆունտով վաճառել է Օհայոյի կապրալ Ուիլյամ Ուինին ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Հաջորդ երկու տարիներին Սմոքին իր տիրոջ՝ Ուինի հետ Ռազմական գործողությունների Խաղաղօվկիանոսյան թատրոնում էր։ Այս ժամանակահատվածում զինվորներն ապրում էին Նոր Գվինեայի և Չելբախեբ կղզիների ջունգլիների ծանր պայմաններում և քնում էին հնամաշ վրաններում՝ տառապելով շոգից և բարձր խոնավությունից ։ Ուինն իր «ծառայության» ընթացքում Սմոքիի հետ կիսում էր իր ռազմական մթերաբաժինը և երբեմն ստանում էր SPAM պահածոյացված միս։ Ի տարբերություն «պաշտոնական» մարտական շների՝ Սմոքին անասնաբուժության և հատուկ սննդակարգի հասանելիություն չի ունեցել ։ Այնուամենայնիվ, Սմոքին պատերազմի ժամանակ երբեք չի հիվանդացել։ Նա նույնիսկ չորս ամիս վազել է մարջանային լողափերում և չի ունեցել թաթի հիվանդություն՝ ի տարբերություն մի շարք այլ մարտական ​​շների ։
Ըստ Ուինի՝ «Սմոքին Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում ծառայել է 5-րդ ռազմաօդային ուժերի, 26-րդ լուսանկարչական հետախուզական ջոկատի հետ, մասնակցել է 12 օդային և ծովային փրկարարական և լուսանկարչական հետախուզական առաքելությունների» ։ Այդ գործողությունների ընթացքում Սմոքին երկար ժամանակ եղել է զինվորական ուսապարկում՝ փաստացի կրակի տակ ։ Սմոքին պաշտոնապես մասնակցել է 12 մարտական ​​գործողության, որի արդյունքում ծառայության համար նրան շնորհվել է 8 աստղ ։ Նա փրկվել է առնվազն 150 օդային հարձակումից և երկու թայֆունից Օկինավայում ։ Սմոքին նաև ցատկ է կատարել հատուկ պարաշյուտով՝ 9,1 մ բարձրությունից։ Ուինն ասել է, որ Սմոքին հաչոցով և վարքով իրեն նախազգուշացրել է ռմբակոծելու սպառնալիքի մասին և առնվազն մեկ անգամ փրկել է իր կյանքը ։
Մարտերի ընդմիջումների ժամանակ Սմոքին բազմաթիվ հնարքներ է սովորել և վիրավորներին զվարճացրել դրանց կատարումով ։ Ըստ Ուինի՝ Սմոքին ավելի շատ հնարքներ է սովորել, քան այդ ժամանակվա ցանկացած այլ շուն ։ 1944 թվականին «Յանկի» բանակային ամսագիրը Սմոքիին անվանել է «լավագույն մասկոտ Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի հարավ-արևմտյան մասում» ։ Սմոքին իր հմտությունների շնորհիվ օգնել է զինվորական ինժեներներին Լինգուան ծոցում կառուցել ռազմական ավիադաշտ Լուզոնի վրա, ինչը նրան իսկական հերոս է դարձրել ։ Ստորգետնյա խողովակով կապի մալուխը տեղադնելու հարցում Սմոքին օգնել է դրա համար չօգտագործել 250 աշխատող և 40 մարտական ​​ինքնաթիռ ։
Պատերազմից հետո
Պատերազմից հետո Ուինի և Սմոքիի պատմությունը լույս է տեսել Cleveland Press թերթում (1945 թվականի դեկտեմբերի 7) ։ Հաջորդ 10 տարիների ընթացքում Ուինը և Սմոքին մեկնել են Հոլիվուդ և արտերկիր՝ ցույց տալու, թե ինչպես է շունը կատարում տարբեր հնարքներ, այդ թվում՝ կապված աչքերով պարանով քայլել ։ Նա նաև հայտնվել է Վինի կողքին Քլիվլենդի տարածքում գտնվող ամենավաղ հեռուստատեսային ծրագրերում, այդ թվում՝ WKYC Channel 3 Castles in the Air ալիքի հաղորդման մեջ («Օդային փականներ») ։ Ընդհանուր առմամբ, Սմոքին 42 անգամ մասնակցել է ուղիղ եթերում հեռուստաշոուի՝ ամեն անգամ ցուցադրելով նոր հնարքներ ։ 1940-ական թվականների վերջին և 1950-ական թվականների սկզբին Սմոքին և Ուինը ակտիվորեն այցելում էին նաև պատերազմի վետերանների հիվանդանոցներ, որտեղ շունը հնարքներ էր ցուցադրում ։
Սմոքին մահացել է 1957 թվականի փետրվարի 21-ին՝ 14 տարեկանում։ Ուինն ու նրա ընտանիքը Սմոքիին թաղել են Օհայո նահանգի Լեյքվուդ քաղաքում՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակների 30-րդ տրամաչափի փամփուշտների տուփի մեջ ։ Գրեթե 50 տարի անց՝ 2005 թվականի նոյեմբերի 11-ին՝ վետերանների օրը, շան թաղման վայրում տեղադրվել է նրա բրոնզե արձանը՝ բնական մեծությամբ։ Հուշարձանում գրված է. «Սմոքիի, Յորքի Դուդլ Դենդիի և բոլոր պատերազմների շներին» ։
Առաջին «բուժիչ շուն»
Animal Planet-ի հետաքննության համաձայն՝ Սմոքիին կարելի է համարել աշխարհի առաջին «բուժիչ շունը»։ 1944 թվականի հուլիսին նրա գործունեությունը սկսվել է Նոր Գվինեայի № 233 հիվանդանոցային կայարանում, որտեղ նա ուղեկցում էր Բիակ կղզու ճակատամարտում վիրավորված զինվորներին խնամող բուժքույրերին ։ Այդ ժամանակ Սմոքին արդեն բավականին հայտնի էր, քանի որ նրա լուսանկարը հրապարակվել էր «Յանկի» ամսագրում ։ Սմոքիի «աշխատանքը» որպես «բուժիչ շուն» տևել է ավելի քան 12 տարի՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո, որի ժամանակ նա հիվանդանոցներում հանդիպել է բազմաթիվ հիվանդների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայտնի շներ
Լա Ռուքեթ
Լա Ռուքեթ (La Rouquette), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 90 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 50 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Հերման Դեյլի
Կենսագրություն
1988-ից մինչև 1994 թվականը ներառյալ Հերման Դեյլին ղեկավար պաշտոն է զբաղեցրել Համաշխարհային բանկի շրջակա միջավայրի դեպարտամենտում, մասնակցել կայուն զարգացման բնագավառում այդ բանկի քաղաքականության ղեկավար սկզբունքների մշակման աշխատանքներին։ Միաժամանակ կապված է եղել Լատինական Ամերիկայում Համաշխարհային բանկի ծավալած բնապահպանական գրծունեության հետ։
Հերման Դեյլին հարյուրից ավելի գիտական աշխատանքների հեղինակ է։ Նրա անունը սերտորեն կապված է կայուն վիճակի տնտեսության տեսության հետ։ Նա ոչ շահավետ աճի գաղափարի հեղինակներից մեկն է։
Լա Ռուքեթ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 457 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 350-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 107։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %։ 350 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 319 անձ (172 տղամարդ և 147 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (14 տղամարդ և 17 կին)։ 107 անաշխատունակներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 46-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Հերման Դեյլի
Կենսագրություն
Նախքան Համաշխարհային բանկում աշխատանքի անցնելը Դեյլին պաշտոնավարել է Լուիզիանա նահանգի համալսարանում՝ որպես տնտեսագիտության պրոֆեսոր, եղել է էկոլոգիական տնտեսագիտությանը նվիրված ամսագրի՝ Ecological Economics-ի հիմնադիրներից և խմբագրական կազմի անդամներից մեկը, մասնակցել է էկոլոգիական տնտեսագիտության միջազգային ընկերության ստեղծման աշխատանքներին։
Վախճանվել է 2022 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ։
Պարգևներ
Հերման Դեյլին արժանացել է «Արժանավոր գոյության համար» մրցանակի, Նիդերլանդների գիտությունների թագավորական ակադեմիայի սահմանած Հայնեկենի անվան մրցանակի (1996), Սոֆյայի մրցանակի (1999), ԱՄՆ-ի Մասաչուսեթս նահանգի Մեդֆորդ քաղաքում գործող գլոբալ զարգացման և շրջակա միջավայրի ինստիտուտի սահմանած՝ Լեոնտևի անվան մրցանակի։ Բացի այդ, 2008 թվականին «Տարվա մարդ» է հռչակվել Adbusters ամսագրի վարկածով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տնտեսագետներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տնտեսագետներ
41-րդ հյուսիսային զուգահեռական
41-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 41°-ի անկյուն։
Անցնում է Եվրոպայով, Միջերկրական ծովով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։
Ցերեկվա տևողությունը
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝
Հայաստան
41-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Հայաստանի տարածքով անցնող երեք զուգահեռականներից ամենահյուսիսայինն է։ Հատում է Լոռու և Շիրակի մարզերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային զուգահեռականներ
Սադգար
Սադգար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 15-16 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արածանիի աջ վտակներից մեկի ափին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մատիաս Աբել
Մատիաս Աբել (Mathias Abel, ), գերմանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Կարիերա
Իր կարիերան սկսելով Բադ Կրոյցնախի «Այնտրախտ» սիրողական ակումբում և ունենալով Դորտմունդի Բորուսիայի դուբլի խաղերի փորձը, Աբելը Մայնցի հիմնական կազմին միացել է 2002 թվականին` նախկինի պես իրավաբանորեն պատկանելով սև-դեղիններին։ Մայնցում Աբելին չի հաջողվել ոչ մի գոլով աչքի ընկնել։ Այնուամենայնիվ, նա երկրորդ Բունդեսլիգայում մնացել է Մայնցի կազմում նաև հաջորդ տարի։
Առաջին անգամ Լաուտերնի հիմնական կազմում Աբելը ելույթ է ունեցել միայն 2010 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, Ֆրից Վալտերի անվան ստադիոնում, Գերմանիայի գավաթի խաղարկության ժամանակ վաղ փոխարինման դուրս գալով Արմինիա ֆուտբոլային ակումբի դեմ տնային խաղում (խաղի վերջնական հաշիվը` 3:0)։ Չորս օր անց նա մեկնարկային կազմում է հայտնվել Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ ակումբի դեմ խաղում (նույն մարզադաշտում և կրկին խաղն ավարտվել է 3:0 հաշվով՝ հօգուտ տանտերերի)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կայզերսլաուտերնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մայնց 05-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ
Սոլոնովկա (Ինյայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բեհբուդ խան Ջավանշիր
Բեհբուդ խան Ազադ խան օղլի Ջավանշիր (Behbud xan Azad xan oğlu Cavanşir, ), Ադրբեջանի քաղաքական և պետական գործիչ, Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության ներքին գործերի նախարար (1918)  ;
Կենսագրություն
Բեհբուդ խան Ջավանշիրը ծնվել է 1878 թվականի հուլիսի 25-ին Թարթառի շրջանի Ազատ Գարագոյունլու գյուղում։ 1890 թվականին ընդունվել է Թբիլիսիի իրական դպրոց։ 1902 թվականին մեկնել է Գերմանիա և ընդունվել Ֆրեյբերգի լեռնահանքային ակադեմիա ։ Բեհբուդ խանը հիանալի սովորել է գերմաներեն։ 1906 թվականին Բեհբուդ խանը մեկնել է Լոնդոն՝ անգլերեն սովորելու։ Մեկ տարի անց նա 1907 թվականին վերադարձել է Ադրբեջան։ Բաքու վերադառնալուց հետո նա սկսել է աշխատել Շիբաևի նավթարդյունաբերության ոլորտում։
1918 թվականի հունիսի 17-ին նշանակվել է Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության ներքին գործերի նախարար։
Դավիթ Աբրահամովիչ
Դավիթ Աբրահամովիչ (Dawid Abrahamowicz, ), հայկական ծագմամբ ավստրո-հունգարացի և լեհ քաղաքական գործիչ, մեկենաս, Գալիցիայում հարուստ հողատեր։
Բեհբուդ խան Ջավանշիր
Կենսագրություն
Բեհբուդ խան Ջավանշիրը սպանվել է 1921 թվականի հուլիսի 17-ին 1921 թվականի Միսակ Թոռլակյանի կողմից «Նեմեսիս գործողության» շրջանակներում։ Հետագայում Անգլիական Ռազմական Դատարանը դատել է Թոռլակյանին և արդարացրել՝ որպես անմեղսունակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Ներքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախարարներ Կատեգորիա:Թուրքիայում սպանված անձինք
Դավիթ Աբրահամովիչ
Դավիթ Աբրահամովիչը խմբագրել է լեհական գյուղատնտեսական «Rolnik» ամսագիրը։ Իր միջոցներով Լվովում հիմնադրել է որբանոց։
1863 թվականին ընտրվել է Գալիցիայի սեյմում, իսկ 1875 թվականին՝ ռեյխսրատում, որտեղ պատկանել է լեհական ակումբի պահպանողական-ագրարային թևին։
1898 թվականին Աբրահամովիչն ընտրվել է ռեյխսրատի վիցե-պրեզիդենտ, 1897 թվականին՝ նախագահ ։
Աջակցել է Կազիմիր Բադենիի կառավարությանը՝ ակտիվորեն ճնշելով գերմանացիների ընդդիմությունները և սառնասրտորեն ընդունելով իրեն հասցեագրված վիրավորանքները։ Նրա գործունության և աջակցության արդյունքում դեպուտատների պալատում ընդունվել է նոր կանոնակարգ, որի արդյունքում նախագահին իրավունք էր տրվում երեք օրվա ընթացքում պատգամավորին հեռացնել պառլամենտից՝ ըստ անհրաժեշտության դիմելով ոստիկանությանը։ Ռեյխսրատում վերջինիս ընդունումը վրդովմունքի մեծ ալիք բարձրացրեց։ 1897 թվականի դեկտեմբերին Բադենիի կառավարության անկումից մի քանի օր անց Դավիթ Աբրահամովիչը հրաժարվեց նախագահական լիազորություններից, որը մեկ ամսի էլ չէր կրել։
(2351) Օ՛Հիգգենս
(2351) Օ՛Հիգգենս (O'Higgins), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում ։
Դավիթ Աբրահամովիչ
Հետագայում դարձել է Գալիցիայի հարցերով նախարար, իսկ Լեհաստանից անկախություն ստանալուց հետո մասնակցել է սահմանադրական սեյմին ։
Հիմնադրել է «Աբրահամովիչների բուրսան» (հոգևոր դպրոց կամ նրա հանրակացարանը XVIII և XIX դարերում), որն աղքատ պատանիների դպրոց էր։ Այդ նպատակով, ինչպես նաև Վավելի վերակառուցված Թագավորական ամրոցի համար արվեստի ստեղծագործությունների ձեռքբերման համար տրամադրել է ողջ կարողությունը։
(2351) Օ՛Հիգգենս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1964 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ինդիանայի համալսարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գրեմուչի (Տացինսկի շրջան)
Գրեմուչի (Гремучий), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Միխայլովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 444 մարդ։
Դավիթ Աբրահամովիչ
1930-1946 թվականներին Լվովում եղել է Աբրահամովիչների փողոց՝ ի պատիվ Ադոլֆ և Դավիթ Աբրահամովիչների։
Գրեմուչի (Տացինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Սամոբոր դղյակ
Սամոբոր դղյակ (խորվ.՝ Stari grad Samobor), ավերված դղյակ Թեպեչ բլրի գագաթին, Սամոբոր քաղաքում, Խորվաթիա։ Մինչ այժմ կարելի է տարբերել հին ավերակները, վիթխարի դարպասները և պատերի մեծ մասը ։
Պատմություն
Ամրոցը կառուցել է բլրի գագաթին, Սավա գետի հովտի հյուսիս-արևմտյան մասում գտնվող կարևոր ճանապարհների խաչմերուկում, միջնադարյան առևտրային քաղաք՝ Սամոբորի վերևում։ Այն կառուցվել է 1260-1264-ական թվականներին, բոհեմյան արքա՝ Օտկար 2-րդի կողմնակիցների կողմից, որը այդ ժամանակ պատերազմում էր հունգարացի թագավոր՝ Իշտվան 5-րդի դեմ։ Խորվաթա-հունգարական ուժերը՝ Օկիչ իշխանի գլխավորությամբ գրավում են դղյակը, ինչի համար իշխանին շնորհել են Սամոբոր քաղաքը և տեղի հարկերը հավաքելու իրավունքը։ Ի սկզբանե այն քարե դղյակ էր, որը կառուցվել էր ժայռային ելուստի վրա։ Այն բաղկացած էր երեք մասերից։ Կենտրոնական մասը հանդիսսանում է ամրոցի հնագույն հատվածը։ Կենտրոնական մասի հարավ-արևելյան հատվածում տեղակայված էր բարձր պահակային աշտարակ, որի ավերակները ամրոցի պահպանված միակ ինքնօրինակ մասն էին։ Պահակային աշտարակի կողքին տեղակայված է կիսակլոր աշտարակ` սուրբ Աննայի փոքրիկ գոթական մատուռով, որը կառուցվել է 16-րդ դարի երեսունական թվականներին ։ Այդ ընթացքում սկսել է ամրոցի վերակառուցումը, որը իրականացվել էր ամրոցի կենտրոնական մասի դեպի հյուսիս ընդարձակմամբ։ 17-18-րդ դարերում շարունակվել է ամրոցի թարմացումն ու վերակառուցումը ։ Ամրոցի ներսում կառուցված վերջին շենքը հարավային մասում կառուցված երեք հարկանի տունն էր, որը դղյակի վերին հատվածների հետ ձևավորում է ներքին բակը։ Այս շենքը դղյակը նախնական ամրաշինական նշանակությունից վերափոխել է բարոկկո ոճի քաղաքամերձ դղյակի։ Դղյակի վեջին բնակիչները լքել են այն18-րդ դարի վերջում, որի արդյունքում դղյակը աստիճանաբար ավերվել է։
Հայտնի տերեր և կառավարիչներ
Ամրոցի առաջին հայտնի տերը սլավոնական Բաբոնիչիների տոհմն էր։ Նրանցից հետո ամրոցը անցել է հունգար-խորվաթական արքաների տիրաետության տակ։ 15-րդ դարում ամրոցը դարձել է Ցելե կոմսերի սեփականությունը, իսկ 16-րդ դարի սկզբին այն պատկանել է ֆեոդալական Ֆրանկոպանների տոհմին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում ամրոցի տերերը շատ հայտնի տոհմեր են եղել։ Ամրոցի վերջին տերերը, ովքեր ապրել են այնտեղ Էրդելի-Կուլմեր կոմսերն էին։ 1902 թվականին Սամոբոր քաղաքի մունիցիպալ խորհուրդը ամրոցը գնել է Մոնտուկուչչոլի ընտանիքից, և այդ ժամանակից սկսած ամրոցը և հարակից տարածքը ծառայում են որպես զբոսախնջույքների վայր ։
Վերակառուցում
Այժմ Սամբոր ամրոցը միայն տպավորիչ ավերակ է Վուգրինշակ առվակի վրա, Սմոբոր քաղաքի կենտրոնում, չնայած գոյություն ունի ամրոցի վերակառուցման ծրագիր։ Այժմ վերականգնվել են միայն մատուռի պատերը, որոնց համար օգտագործվել են քարեր` ավերված ամրոցի տարբեր մասերից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դղյակներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորվաթիայի դղյակներ
Գրյանչիխա
Գրյանչիխա (Грянчиха), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրյանչիխա գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,155 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 180,65 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ալեգան շրջան (Միչիգան)
Ալեգան շրջան (Allegan County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4,747 կմ² է, բնակչությունը՝ 111,408 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալեգան բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1835 թ.։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Համայնք (վարչատարածքային միավոր)
Համայնք մի շարք երկրներում վարչատարածքային միավոր՝ 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կամ 4-րդ մակարդակի։ Համայնքը հիմնականում ներկայացնում է իրենից փոքր վարչական միավոր՝ քաղաքով կամ մեծ գյուղական բնակավայրով կենտրոնում, որի շուրջ կարող են տեղակայված լինել մի քանի փոքրիկ բնակավայրեր։ Երբեմն համայնքը կազմավորված է միայն մեկ բնակավայրից։ Համայնքին մոտ վարչատարածքային միավորներ է՝ կոմունա, որոշ դեպքերում՝ մունիցիպալիտետ, մունիցիպալ կազմավորում։
Հայերեն «համայնք» տերմինին տարբեր լեզուներում համապատասխանում են տարբեր բառեր․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համայնք Կատեգորիա:Վարչական բաժանում
Աֆիմինո (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)
Աֆիմինո (Афимино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Քաղաքատիպ ավան
Քաղաքատիպ ավանը (ռուսերեն կարճ՝ п.г.т. ) բնակավայրի տեսակ է, որը ստեղծված է եղել ԽՍՀՄ-ում։ Բնակչության թվաքանակով զբաղեցնում է միջնական դիրք քաղաքի և գյուղի միջև։
Աստերոիդների ցանկ (297701-297800)
Աստերոիդների ցանկ (297601-297700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (297801-297900)
Գուրգեն Միրզոյան (քամանչահար)
Գուրգեն Լևոնի Միրզոյան (1911, հոկտեմբերի 29, Թիֆլիս-1975, ապրիլի 21, Երևան), հայ քամանչահար, մանկավարժ, երաժշտական-հասարակական գործիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967 թ.)։
Կենսագրություն
Սովորել է Հայարտան երաժշտական ստուդիայում (Սաշա Օգանեզաշվիլու դասարան)։ Եղել է Հայաստանի արևելյան սիմֆոնիկ նվագախմբի, ռադիոկոմիտեի ժողովրդական գործիքների անսամբլի կոնցերտմայստեր և մենակատար (1929-1931 թթ.), Հայֆիլհարմոնիայում ղեկավարել է ժողովրդական գործիքների անսամբլ (1935-1958 թթ.)։
Դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիային կից (1933-1937 թթ.) և Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական (1945-1951 թթ.) ուսումնարանների ժողովրդական գործիքների բաժնում։
Պարգևներ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ քամանչահարներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Կորնեևկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Շվելաուր-Ցիցիբաուր
Շվելաուր-Ցիցիբաուր (შველაურ-ციციბაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 52 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Չոխատաուրի շրջան
Գրինյով (Տացինսկի շրջան)
Գրինյով (Гринёв), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Վերխնեօբլիվսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։
Չեխովա (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Չեխովա (Чехова), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չեխովա գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,826 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,27 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խաթաբալադա
«Խաթաբալադա», հայկական կատակերգական թատերական ներկայացում (տրագիկոմեդիա), որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1997 թվականին Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ Ինտերնետային պրեմիերան տեղի է ունեցել 17 տարի անց՝ 2014 թվականի հուլիսի 1-ին։
Սյուժե
Ներկայացման հերոսը աղքատ պոետ Համազասպն է։ Սատանան նրան հնարավորություն է տալիս վայելելու փառք, հարստություն, շքեղ կյանք, որից հետո նա կորցնում է իր հոգևոր սկզբունքները։ Հայտնի է, որ հոգին սատանային ծախած պոետից ոչ մի լավ բան չի սպասվում ո՛չ պոետի, ո՛չ էլ այն երկրի համար, որտեղ նա ապրում է։
Արմասան դուս Բուզիուս
Արմասան դուս Բուզիուս (Armação dos Búzios), համայնք Բրազիլիայում՝ Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բայշադաս Լիտորանեասի մարզում։ Մտնում է Լագուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 23 874 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 69,287 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 344,6 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 12-ին։
Աշխարհագրություն
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի բնակավայրեր
Ջանլուկա Կապրարի
Ջանլուկա Կապրարի (Gianluca Caprari; ծնվել է 1993 թվականի հուլիսի 30-ին Հռոմում), Իտալացի ֆուտբոլիստ, Ռոմայի հարձակվող, վարձավճարով հանդես է գալիս 2012/13 մրցաշրջանում Սերիա A վերադարձած Պեսկարայի կազմում։
Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:1993 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռոմայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Հուլիսի 30 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ
Ալպենա շրջան (Միչիգան)
Ալպենա շրջան (Alpena County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4,390 կմ² է, բնակչությունը՝ 29,598 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ալպենա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Սաարեպեեդի (Էստոնիայի շրջան)
Սաարեպեեդի շրջան (Saarepeedi vald), շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Սաառեպեեդի գյուղը։
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1234 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 12,55 մարդ/կմ²։
Ֆրիդրիխ Վիլհելմ ֆոն Շադով
Ֆրիդրիխ Վիլհելմ ֆոն Շադով (Friedrich Wilhelm von Schadow, ), գերմանացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Շադովը քանդակագործ Յոհան Գոդֆրիդ Շադովի որդին է։ 20 տարեկանում Ֆրիդրիխ Վիլհելմն ընդունվում է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիա և այնտեղ սովորում է Ֆրիդրիխ Գեորգ Վեյչի  և Կարլ Վիլհելմ Վախի մոտ։ 1806 թվականին Շադովի Յուլիա Ցելտերի դիմանկարը մասնակցում է  խոշոր ակադեմիական ցուցահանդեսի։ Կարլ Ֆրիդրիխ Ցելտերի աղջիկը դիմանկարում  ներկայացել է սուրբ Սեսիլիայի կերպարով, Ջոն Ֆլակսմանի ոճով։ 1806-1807 թվականներին Շադովը ծառայության մեջ էր գտնվում պրուսական բանակում։
Հաջողությամբ ավարտելով ակադեմիան` Ֆրիդրիխ Վիլհելմն եղբոր` քանդակագործ Ռուդոլֆ Շադովի հետ մեկնում է Իտալիա։ Այստեղ նա ծանոթանում է դանիացի քանդակագործ Բերտել Տորվալդսենի հետ, իսկ նրա միջոցով մտնում է Կարոլինա ֆոն Գումբոլդտի շուրջը համախմբված նկարիչների շրջանակի մեջ։ Նազարեթցիներ Պետեր ֆոն Կորնելիուսի, Ֆրիդրիխ Օվերբեկի, Ֆիլիպ Ֆեյտի և Կարլ Վիլհելմ Բախի ստեղծագործությունները Շադովի վրա մեծ տպավորություն գործեց, և նա 1813 թվականին որոշեց միանալ այդ խմբին ։
1814 թվականին Ֆրիդրիխ Օվերբեկի ազդեցության տակ Շադովը կաթոլիկություն է ընդունում։ Հռոմում եղած ժամանակ Շադովը առավելապես նկարում էր կրոնական թեմաներով մոնումենտալ կտավներ դասական-ակադեմիական ոճով։ 1816-1818 թվականներին Կորնելիուսի, Օվերբեկի և Ֆեյտի հետ միասին Շադովը մասնակցում է Բարտոլդի առանձնատան ձևավորմանը։ 1819 թվականի ամռանը Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելի խնդրանքով Շադովը վերադառնում է Բեռլին, որտեղ Բեռլինյան գեղարվեստի ակադեմիայում ստանում է դոցենտի կոչում։
1820 թվականին Շադովն ամուսնանում է պալատական բժիշկ Իոհան Գոտլիբ ֆոն Գրոշկի դստեր` Շարլոտա ֆոն Գրոշկի հետ։ Ամուսնությունից ծնվում է աղջիկը` Սոֆիան, որը հետագայում դառնում է Ռիխարդ Գազենկլեվերի կինը, և որդին` Յոհան Գոտֆրիդ Ռուդոլֆ Շադովը, որը հետագայում դառնում է պրուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտ։
1822-1825 թվականներին Շադովը Բեռլինում ղեկավարում էր մեծ արվեստանոց, որտեղ թագավորի հովանավորությամբ սովորում էին բազմաթիվ աշակերտներ։ 1825 թվականի վերջին Շադովը փակում է արվեստանոցը և պաշտամունքի հարցերով պրուսական նախարար Կարլ ֆոն Շտեյնցում Ալտենշտեյնի կողմից նշանակվում Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրեն փոխարինելով Պետեր ֆոն Կորնելիուսին։ Մի քանի տարի անց Դյուսելդորֆ են ժամանում նրա մի շարք տաղանդավոր աշակերտներ, որոնցից էին Էդուարդ Բենդեմանը, Թեոդոր Գիլդերբրանդտը, Յուլիուս Հյուբները, Ֆրանց Իտենբախը, Հենրիխ Հոֆմանը, Կարլ Ֆրիդրիխը Լեսինգը և Կարլ Ֆերդինանդ Զոն, որը զգալիորեն նպաստում է Դյուսելդորֆյան գեղարվեստի դպրոցի կայացմանը։
1857 թվականին իր ծննդյան 69- ամյակի նախօրեին Շադովը ծանր հարված ստացավ, որից նա չկարողացավ վերականգնվել։ Երկու տարի անց Շադովը վայր դրեց իր բոլոր լիազորությունները և հեռացավ հասարակական կյանքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի նկարիչներ
40-րդ հյուսիսային զուգահեռական
40-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 40°-ի անկյուն։
Անցնում է Եվրոպայով, Միջերկրական ծովով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։
Ցերեկվա տևողությունը
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝
Հայաստան
40-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Հայաստանի տարածքով անցնող երեք զուգահեռականներից միջինն է և ամենաշատ տարածք կտրողը։ Հատում է Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերը և Արցախը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հյուսիսային զուգահեռականներ
Ծուղակ
Ծուղակ, զոհին սպանելու կամ բռնելու տեխնիկական միջոց։ Զոհի կարգավիճակում կարող է լինել մարդը, կենդանին։ Թակարդներ ստեղծելիս պետք է հաշվի առնել զոհի բնավորությունը, ապրելակերպը և սովորությունները ։
Որսորդական
Որսի համար զոհին ծուղակ գցելու նպատակով կիրառում են ծայրկալներ, որսացանցեր, դարպասներ, թակարդներ, բեռնածանրոցներ, խցիկներ, պրկափայտեր, գամկալներ, շերեփներ, ջրհորներ, կափարիչներ, ծածկասայլեր, ճարմանդներ, զամբյուղներ, տոպրակներ, մկան թակարդներ, մեծ որսացանցեր, վարմեր և այլն։
Օրինակ՝ ջրարջերի համար ծուղակ կամ «ջրարջի թակարդը» հատուկ սարք է՝ նախատեսված ջրարջ բռնելու համար։ Այն վանդակ է, որի մեջ կա խարխլված դուռ և ներսից խայծ ։ Շատ երկրներում սարքն արգելված է, քանի որ այն վտանգավոր է ընտանի կենդանիների համար, ինչը կարող է վնաս պատճառել սեփականատիրոջը։
Թակարդներ
Թակարդ, կենդանիներ որսալու սարք, որը բաղկացած է մեկ կամ մի քանի զսպանակներից, կամարներից (չանչերից)՝ գազանի պարանոցը կամ թաթը բռնելու համար, որը սեղմում է գործողության մեջ գտնվող թակարդը։ Ծուղակի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ հրահրող սարքի կամարները մղելու անհնարինությունն ուղղակիորեն ուժ է կիրառում նրանց վրա (բացումն արգելափակված է), հակառակ դեպքում մեծ գազանը, օրինակ, արջը, կարող էր հեշտությամբ ազատվել․ զոհին ազատելու և թակարդը նախնական վիճակի բերելու համար անհրաժեշտ է լրացուցիչ ազդել դասավորող մեխանիզմի վրա, երբեմն` հատուկ լծակի օգնությամբ։ Բռնված կենդանու հետ թակարդը տեղում պահելու համար կիրառում են մալուխ կամ ցանց։
Կեղևների սեղմման ուժը հանգեցնում է մաշկի ճեղքմանը, ջիլների վնասմանը, ինչպես նաև հոդերի քայքայմանը, ոսկորների կոտրվածքին և նույնիսկ վերջույթների կտրվածությանը՝ կենդանու ազատության փորձերի հետևանքով։ Որսի ենթարկված կենդանին մի քանի օրվա ընթացքում մահանում է վնասվածքներից, ցավից և ցուրտ եղանակում՝ ցրտահարությունից։
Շատ երկրներում օրենքը կամ ամբողջովին արգելում է թակարդների տեղադրումը, կամ սեփականատերերին պարտավորեցնում է ստուգել դրանք յուրաքանչյուր 24 ժամը մեկ։ Թակարդների կիրառումը թույլատրված է, մասնավորապես, Ռուսաստանում, Կանադայում, Ուկրաինայում, Միացյալ Նահանգներում։
Թռչնի համար ծուղակներ
Երգեցիկ թռչուններին որսալու համար օգտագործում են սոխիկներ, բլիթներ, ինքնահոսքեր, թաքստոցներ և այլն և այլն։
Գիշատիչ թռչունները որսում են ցանցերում, ճուտերով, շրջայցերով և այլն։
Թռչնի համար հանրահայտ թակարդ է նույնատեսակ անհատների կողմից խայծը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Որսորդություն Կատեգորիա:Կենդանիների բարեկեցություն
Երգող կարիատիդների դահլիճը
«Երգող կարիատիդների դահլիճը» («Зал поющих кариатид»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 2008 թվականին «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» (П5: прощальные песни политических пигмеев пиндостана) ժողովածուում («Էքսմո» հրատարակչություն)։
Բովանդակություն
Գլխավոր հերոսուհի Լենան աշխատանքի է ընդունվում օլիգարխների համար նախատեսված գաղտնի հասարակաց տանը, որտեղ նա և մյուս աղջիկները հաճախորդների բացակայության դեպքում պետք է պատկերեն կարիատիդների քանդակներ։ Բավականին երկար ժամանակ ամբողջովին անշարժ մնալու համար նրանց ներարկում են «Մանտիս-B» նյութը, որը պատրաստված է աղոթարարներից, որոնք ունեն պահանջվող հատկությունը։ Բայց որպես չհետազոտված կողմնակի ազդեցության արդյունք, նրանց է անցնում նաև այդ միջատների էգերին բնորոշ բնազդը՝ զուգավորումից հետո արուներին ուտելը ։
Օլիգարխ Բոտվիննիկը դառնում է միջատների աշխարհի դաժան սովորույթների զոհը. ստեղծագործության հերոսուհի Լենան մի գեղեցիկ օր պարզապես ոլորում է նրա պարանոցը։ Երգող կարիատիդների նախագիծը փակվում է, և ամբողջ անձնակազմը ցրվում ։
Պատմվածքն ընթերցելիս հնարավոր է ծանոթանալ ռուսական էլիտայի առանձնահատկություններին և սովորություններին, նրա կենսագրության ստեղծմանը, մեդիա միջավայրի, այն կաթսայի ստեղծմանը, որում եփվելով հեծանիվ վարած երեկվա երիտասարդ տղաները վերածվում են «Բենթլի» վարող VIP անհատների։ Ինտելեկտուալ զրույցները գաղափարախոսի հետ, նուրբ մանրամասները, հումորի լավ զգացումը այս ստեղծագործությանը նմանություն են տալիս «Չապաև և Պուստոտա» վեպին ։
Պատմական մանրակրկիտ մանրամասները միահյուսված են ժամանակակից օլիգարխների համար զվարճալի թվացող շրջապատի և սյուժեների հետ։ «Երգող կարյատիդների դահլիճը» ստեղծագործություն է, որը կոչված է «հրապուրելու» ընթերցողին կարդալու «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» ժողովածուի հետագա պատմվածքները, որոնցից երեքը կասկածելի գրական արժեք ունեն ։
Հրապարակում
«Նեկրոմենթը» «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» գրքի մասն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ
Ռոսա Մարիա Սիդ Լոպես
Ռոսա Մարիա Սիդ Լոպես (Rosa María Cid López, ), իսպանացի գիտնական։ Մասնագիտացած է կանանց և գենդերային հարցերի ուսումնասիրության բնագավառում։ Եղել է Asociación Española de Investigación de Historia de las Mujeres (Կանանց պատմությունների ուսումնասիրության իսպանական ընկերակցություն) նախագահը։
Կենսագրություն
Սիդ Լոպեսը ծնվել է 1956 թվականին։ 1979 թվականին ավարտել է Օվիեդոյի համալսարանի պատմության բաժինը՝ ստանալով փիլիսոփայության և արվեստի մասնագետի որակավորում։ 1986 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը՝ "The cult to the emperor in Numidia of Diocletian" («Նումիդիայի Դիոկղետիանոս կայսեր պաշտամունքը») թեմայով ։ Պատմական և աշխարհագրական գիտությունների դոկտորի աստիճան ստացել է Օվիեդոյի համալսարանից։
Սիդ Լոպեսը Օվիեդոյի համալսարանի Անտիկ պատմության պրոֆեսոր է, 2011 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ Նա համակարգում է նաև համալսարանի Demeter խումբը, Մայրություն, գենդեր և ընտանիք ֆակուլտետը։ Նրա հետազոտության կենտրոնում են մայրությունը և մայրերը հնագույն Միջերկրական քաղաքակրթության ժամանակ։ Հանդիսանում է նաև անտիկ հասարակությունում կանանց պատմության, գենդերի հարցերով մասնագետ՝ Կլեոպատրայի և Լիվիա Դրուզիլայի կենսագրության օրինակով ուշադրության ներքո պահելով պատմագիտության, իշխանության, կրոնի և ֆեմինիստական կարծրատիպերի կառուցումը ։ Միաժամանակ ուսումնասիրում է Աստուրիայի անտիկ պատմությունը՝ 1983 թվականին մասնակցելով Խիխոնի պեղումներին, 1983-1989 թվականներին՝ Lugo of Llanera-յի։ Համակարգել է 1990-1991 թվականներին La Nueva España-յի Աստուրիայի պատմության հրատարակումները։ Սիդ Լոպեսը եղել է Աստուրիայի հնագիտական թանգարանի մշտական ցուցադրությունը նախագծող խորհրդի անդամ (2008-2011)։
Մասնակցել է չորս հնագիտական պեղումների (տարածաշրջանային և ազգային), ինչպես նաև 1987-1989 թվականներին համաղեկավարել է Lugo de Llanera (Աստուրիա) պեղումները ։ 1981 թվականից եղել է բազմաթիվ ազգային և միջազգային կոնգրեսների, սեմինարների և ակադեմիական հանդիպումների խոսնակ։
2002-2004 թվականներին Սիդ Լոպեսը եղել է Կանանց պատմությունների ուսումնասիրության իսպանական ընկերակցության նախագահը (AEIHM), 1999-2001 թվականներին՝ Կանանց ուսումնասիրությունների համալսարանական ընկերակցության (AUDEM) փոխնախագահը։ Անդամակցում է Անտիկ գենդերային ուսումնասիրությունների եվրոպական ցանցին (EuGeStA), Genre et Histoire ամսագրի խորհրդատուն է, The future of the past and Magazine(AUDEM) էլեկտրոնային ամսագրի գիտական խորհրդի անդամ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Օվիեդոյի համալսարանի շրջանավարտներ
Կասկաբել Կեսար
«Կասկաբել Կեսար» (César Cascabel), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպը, որը մտնում է «Անսովոր ճանապարհորդություններ» շարքի մեջ։ Գրվել է 1890 թվականին։
Հրատարակություն
Վեպի առաջին հրատարակությունը տեղի է ունեցել Էտցելի «Magasin d’Éducation et de Récréation» ամսագրում՝ 1890 թվականի հունվարի 1-ից դեկտեմբերի 15-ը։ Առանձին հրատարակությամբ վեպը սկզբնապես լույս է տեսել երկու գրքով՝ առաջինը 1890 թվականի հուլիսի 17-ին, իսկ երկրորդը՝ նույն թվականի նոյեմբերի 6-ին։
Սյուժե
Կրկեսային դերասաններ Կասկաբելների ընտանիքը ճանապարհորդում է Հյուսիսային Ամերիկայից դեպի Ֆրանսիա՝ Կանադայի, Ալյասկայի և Ռուսական կայսրության միջով։ Ճանապարհորդության ընթացքում նրանց կօգնի արտիստականությունը և կրկեսային հնարքները։
Գործողությունները սկսվում են Սակրամենիտոյում՝ 1867 թվականին։ Ֆրանսիական կրկեսային դերասանների Կասկաբելների ընտանիքը մի քանի տարի Ամերիկայում շրջագայություն կատարելուց հետո որոշում են վերադառնել հայրենիք։ Նրանց խնայողությունները գողացված են և ընտանիքը չի կարող իրան թույլ տալ նավի տոմս գնելու։ Դրա փոխարեն Կեսար Կասկաբելը որոշում է իրենց ձիակառքով՝ Bella Roulotte-ով, ճանապարհ ընկնել ցամաքով՝ Ալյասկայով, Բերինգի նեղուցով, Սիբիրով և Կենտրոնական Ռուսաստանով։
Ճանապարհին նրանց միանում են նաև երիտասարդ հնդկուհի, որբ աղջիկ Կայետտը, որին սիրահարվել է Կեսարի ավագ որդին՝ Ժանը, ռուս ազնվական, քաղաքական վտարանդի և դասալիք, Կոմս Նարկինը, որը ցանկանում է գաղտնի հասնել տուն և հանդիպել հորը։ Կոմս Նարկինը Կայետտին ընդունում է որպես իր դուստր։
Նրանք ականատես են լինում Ալյասկան Միացյալ Նահանգներին հանձնելուն։ Պորտ Կլարենսից գնալու ժամանակ նրանք ընկնում են լողացող սառցաբեկորի վրա, որը նրանց տանում է դեպի Լյախովյան կղզիները և Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոս։ Այնտեղ նրանք գերի են ընկնում տեղաբնակներին, որոնք ցանկանում են կոմս Նարկինին հանձնել ցարական ոստիկանությանը։ Պերմ քաղաքում, ներկայացում տալու ժամանակ, Կեսար Կասկաբելը իմանում է, որ կոմս Նարկինը ներման է արժանացել։ Կոմս Նարկինը, որպես շնորհակալություն, Ժանին կնության է հանձնում Կայետտին։ Անցնելով Ուրալյան լեռները, ճանապարհը բաց է դեպի Նորմանդիա։
Բովանդակություն
Գիրքը բաժանված է երկու մասի և երեսունմեկ գլուխների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1890 վեպեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն վեպեր
Դիմկով (Տացինսկի շրջան)
Դիմկով (Дымков), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Զազերսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 186 մարդ։