cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թաթում Օ’Նիլ
Անձնական կյանք
1970-ական թվականների վերջին Թաթումը կարճատև սիրավեպ է ունեցել Մայքլ Ջեքսոնի հետ։ 1986 թվականին Թաթումը ամուսնանում է հայտնի թենիսիստ Ջոն Մաքինրոյի հետ, ումից ունենում է երեք երեխա՝ Քևին Ջոն Մաքինրոյ, Շոն Թիմոթի Մաքինրոյ, Էմիլի Կեթրին Մաքինրոյ ։ Սակայն ամուսնությունը շատ հաջող չի ստացվում, 1992 թվականին նրանք բաժանվում են, իսկ երկու տարի անց՝ ամուսնալուծվում։ Ամուսնալուծությունից հետո Թաթումի մոտ խնդիրներ են առաջանում թմրանյութերի հետ կապված և արդյունքում նրա նախկին ամուսինը լիակատար խնամակալություն է ստանում նրանց երեխաների նկատմամբ, ովքեր նախկինում գտնվում էին Թաթումի մոտ ։
2008 թվականի հունիսի 1-ին Թաթում Օ’Նիլը ձերբակալվում է Մանհեթենի իր տան մոտ, կոկաին գնելու ժամանակ ։ Նրա բնակարանի խուզարկության ժամանակոստիկանությունը նաև հայտնաբերում է թմրանյութով երկու պայուսակ։ Սակայն, շնորհիվ լավ փաստաբանների, նրան շուտով բաց են թողնում առանց գրավի ։ 2008 թվականի հուլիսի 2-ին Թաթումը մեղավոր է ճանաչվում ձերբակալության ժամանակ խուլիգանության համար, սակայն շուտով նա համաձայնվում է դառնալ թմրանյութային կախվածությունից բուժման ծրագրի մասնակից ։
Մրցանակներ և անվանակարգումներ
Ցանկը ներկայացվել է IMDb.com կայքի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլիվուդյան դերասաններ Կատեգորիա:1963 ծնունդներ Կատեգորիա:Նոյեմբերի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի Օսկարի մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երեխա դերասանուհիներ
Օկտյաբրսկի շրջան (Վոլգոգրադի մարզ)
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21523 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,75 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մալիանո ին Տոսկանա
Մալիանո ին Տոսկանա  (Magliano in Toscana), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզում՝ Գրոսետո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3750 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 15 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 251 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 58051։ Հեռախոսային կոդը՝ 0564։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը սուրբ Սանտիսիմա Անուցիան է։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Համայնքի վարչակազմ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Էնթոնի Համիլթոն
Էնթոնի Կորնելիուս Համիլթոն (Anthony Cornelius Hamilton, ), ամերիկյան R&B երգիչ և երգահան, հայտնի է դարձել իր երկրորդ ստուդիական պլատինե ալբոմի՝ Comin' from Where I'm From և հաջորդ Charlene երգի շնորհիվ։ Նա նույնպես հայտնի դարձավ իր և Էլայնա Բոյնթոնի համատեղ Freedom երգով, որը Django Unchained ֆիլմի սաունդթրեքն է։
Կարիերան
Համիլթոնը սկսել է երգել եկեղեցական երգչախմբում, երբ տասը տարեկան էր։ Նա ավարտել է Հյուսիսային Մեքլենբուրգի ավագ դպրոցը, որտեղ նա երգում էր իրենց հաղթանակած երգչախմբում, Մարկ Սեթզերի ղեկավարությամբ։ 1993 թվականին նա մեկնեց Շառլոթից Նյու Յորք, որտեղ ստորագրեց Անդրե Հարելի Uptown Records լեյբլը։ Համիլթոնը 1999 թվականին նաև գրել է U Know What's Up հիթային երգը Դոնել Ջոնսի համարև ։ 2000 թվականին նա միացել է սոուլ երգիչ Դի Էնջելոյի միջազգային տուրին, որից հետո նա դարձավ հայտնի երգիչ։
Nappy Roots
Համիլթոնը 2002 թվականին ներկայացրեց հանրակրթական լսարաններում իր կվարտետի (Nappy Roots) Po' Folks երգը, որը Գրեմմի մրցանակաբաշխությունում 2003 անվանակարգվել է, որպես «Լավագույն ռեպ/երաժշտություն համագործակցություն» ։ Po' Folks երգը բազմամյա պլատինե Watermelon, Chicken & Gritz ալբոմի երկրորդ երգն է ։ Nappy Roots և Էնթոնի Համիլթոնը միասին գրել են Bluegrass Stain'd երգը Մարկ Ռոնսոնի հետ, որը թողարկվել է Elektra Records կողմից ։
2004 թվականից մինչև այսօր
Համիլթոնը հայնտի է դարձել Jadakiss ռեփերի Why հիթի և Թուփաքի երկու ռեմիքսային երգերի շնորհիվ։ Համիլթոնի առաջին ամբողջական ալբոմը, Soulife, կազմված է իր կարիերայի վաղ ժամանակաշրջանի երգերից :
2003 թվականին Համիլթոնը հայտնի է դարձել The RH Factor–ի ալբոմի շնորհիվ, որը կոչվում է Kwah/Home: 2004 թվականին նա հանդես է եկել նաև Էնջի Սթոնի Stay For A While երգում։ 2005 թվականին նաև բլյուզ–կիթառահար Buddy Guy–ի Bring 'Em In ալբոմում ներդրում է ունեցել։
2006 թվականի BET մրցանակաբաշխությանը Համիլթոնը հաղթել է և ստացել Cool Like That մրցանակ։ Կատակերգու Դեյվ Չապելը Համիլթոնին հրավիրել է իր շոու (Chappelle's Show )։ Համիլթոնը դիպուկ նկարագրություն է տվել, որպես սոուլ երգիչ, Ամերիկյան Գանգստեր ֆիլմում, որի սաունդթրեքը գրվել է նրա կողմից։ 2008 թվականին BET մրցանակաբաշխությունում Համիլթոնը ներկայացրել է Al Green–ի Tired of Being Alone երգը, ներդրում ունենալով Green–ի կարիերայում։
2012 թվականին Համիլթոնը երկու հաջողակ թողարկում է ունեցել՝ Big K.R.I.T.–ի Live from the Underground և Life Is Good by Nas, որոնք անվանակարգվել են Billboard 200–ում ։ 2012 թվականի վերջերին հայտնի է դարձել Քուենթին Տարանտինոյի Django Unchained–ի Freedom թրեքով, որը կատարում էր ինդի սոուլ երգչուհի Էլայնա Բոինթոնի հետ։
Անձնական կյանքը
2010 թվականի նոյեմբերի 2–ին Համիլթոնը և իր կինը՝ Տարշան ունեցել են երկվորյակ տղաներ։ Նա նաև Էնթոնիի, Ռոմերիոյի և Տրիստենի հայրն է ։ Իր ֆեյսբուքի պաշտոնական էջում 2012 թվականի հունիսի 11–ին Համիլթոնը հայտնել է մեկ այլ որդու ծննդյան մասին (Հարիս Համիլթոն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:1971 ծնունդներ Կատեգորիա:Հունվարի 28 ծնունդներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ Կատեգորիա:RCA Records-ի արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ջազմեններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հիփ հոփ երգիչներ
Ֆրանչեսկո Հայեց
Ֆրանչեսկո Հայեց ( Francesco Hayez, ) - իտալացի գեղանկարիչ, XIX դարի կեսերին ռոմանտիզմի առաջատար ներկայացուցիչներից է, հայտնի իր պատմական նկարներով, քաղաքական ալեգորիաներով և դիմանկարներով։
Կենսագրություն
Ֆրանչեսկո Հայեցի հայրը գաղթել է Ֆրանսիայից։ Դաստիարակություն ստացել է իր մորաքրոջ տանը։ Մանուկ հասակից Հայեցը լավ էր նկարում, այդ իսկ պատճառով էլ նրա հորեղբայրը նրան աշակերտության է ուղարկում նկարիչ-ռեստավրատորի մոտ։ Ավելի ուշ նա դարձավ գեղանկարիչ Ֆրանչեսկո Մաջոտոյի աշակերտը, որի մոտ մնաց երեք տարի։
1809 թվականին Հայեցը հաղթում է Վենետիկյան ճեմարանի կազմակերպած մրցույթում, որից հետո մեկ տարի սովորել է Հռոմի Սան-Լուկա ճեմարանում։ Հայեցը մնաց Հռոմում մինչև 1814 թվականը, այնուհետև տեղափոխվեց Նեապոլ, որտեղ, հետևելով Յոախիմ Մյուրատի հանձնարարությանը, ստեղծեց իր գլխավոր աշխատանքը՝ «Ոդիսևսը Ալկինոյա դղյակում» նկարը։ Որոշ ժամանակ անց Հայեցը մեկնեց Միլան։ Այնտեղ նա երկար ժամանակ դասավանդում էր գեղանկարչություն Բրերայի ակադեմիայում, 1860 թվականին դարձավ այնտեղի տնօրեն։ Ներկա պահին այնտեղ են տեղակայված նրա աշխատանքների մեծ մասը։
Հայեցն աշխատում էր հիմնականում կրոնական, պատմական և դիցաբանական թեմաներով։ Բացի այդ նա շատ լավ դիմանկարիչ էր, Իտալիայի շատ անվանի մարդիկ մեծ պատիվ էին համարում նրա բնորդը դառնալ։ Գնահատել նրա ամբողջ ստեղծագործական ուղին շատ բարդ է, քանի որ Հայեցը հաճախ չէր ստորագրում իր նկարների վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ Կատեգորիա:Իտալացի լուսանկարիչներ
Տալատարբակ
Տալատարբակ (Талатарбак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետի ակունքը գտնվում է 16 կմ Ուշպա գետի ձախ ափից։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցման տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերեխնոբոսկոմի ավազային շրջանին, գետային ենթավազանները՝ Բիյն և Կատունն են։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով ՝
Մարգարիտա Բիչկովա
Մարգարիտա Բիչկովա (Маргари́та Евге́ньевна Бычко́ва, ), խորհրդային և ռուս պատմաբան ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1998)։
Կենսագրություն
Մարգարիտա Բիչկովան ծնվել է 1936 թվականի նոյեմբերի 6-ին, Մոսկվայում։ 1959 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի պատմության ինստիտուտում, որից հետո եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ռուսական պատմության ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող։
1998 թվականին «Ռուսական պետություն և Լիտվական մեծ իշխանություն 15-րդ դարի վերջից մինչև 1569 թվականը՝ Քաղաքական կարգի համեմատաբար-պատմական ուսումնասիրության փորձը» թեմայով պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։
Ֆրոլովսկի շրջան
Ֆրոլովսկի շրջան (Фроловский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում։
Մարգարիտա Բիչկովա
Կենսագրություն
Մասնագիտացել է Ռուսաստանի 15-17-րդ դարերի քաղաքական պատմության, ծագումնաբանության մեջ։
Ֆրոլովսկի շրջան
Ստեղծվել է 1936 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ֆրոլովո ։
Մարգարիտա Բիչկովա
Կենսագրություն
Եղել է Մոսկվայում ռուսական ծագումնաբանական ընկերության և Մոսկվայում Պատմա-տոհմաբանական ընկերության պատվավոր անդամ։
Ֆրոլովսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3210 կմ²։
Մարգարիտա Բիչկովա
Կենսագրություն
Մարգարիտա Բիչկովան մահացել է 2014 թվականի հուլիսի 5-ին, 77 տարեկան հասակում։
Ֆրոլովսկի շրջան
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16223 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,05 մարդ/կմ²։
Մարգարիտա Բիչկովա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ
Ֆրոլովսկի շրջան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլգոգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Դուե Կառարե
Դուե Կառարե (Due Carrare), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 8656 մարդ (2008 թ.)։ Բնակչության միջին խտությունը 326 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35020։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Կոմունայում հունիսի 1-ին հատկապես նշվում է Սուրբ Կույս Մարիամի և Եղիսաբեթի հանդիպումը։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սայի (Արդենների գավառ)
Սայի (Sailly), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 220 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.8 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 38 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 140 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 87 անձ (51 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 41 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ադգեզալյան
Ադգեզալյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով
Բաբաևսկի շրջան
Բաբաևսկի շրջան (Бабаевский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բաբաևո ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 9200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22853 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,48 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլոգդայի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ալեքսանդր Մորոզևիչ
Ալեքսանդր Սերգեևիչ Մորոզևիչ (Алекса́ндр Серге́евич Морозе́вич, հուլիսի 18, 1977, Մոսկվա), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (1994)։ Ռուսաստանի կրկնակի չեմպիոն (1998, 2007), Մոսկվայի չեմպիոն (1992)։ Շախմատի համաշխարհային օլիմպիադաների եռակի հաղթող (1998, 2000 և 2002), Եվրոպայի թիմային առաջնությունների կրկնակի հաղթող (2003, 2007) և աշխարհի թիմային առաջնությունների կրկնակի հաղթող (2005, 2010), կայծակնային շախմատի Մոսկվայի վեցակի չեմպիոն։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մոսկվայում, 1977 թվականի հուլիսի 18-ին։ Տոմսկի քաղաքապետ և վաճառական Պյոտր Միխայլովի թոռան թոռն է։
ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Վլադիմիր Յուրկովի սանն է։
Գրոսմայստերի կոչումն Ալեքսանդր Մորոզևիչը ստացել է 1993 թվականին։ Ելույթ ունենալով Թիլբուրգում կայացած գավաթային մրցակարգով մրցաշարին՝ Մորոզևիչը 2-0 հաշվով հաղթեց Մայքլ Ադամսին։
Մորոզևիչը հաղթել է Ալուշտայի մրցաշարերում (1993 և 1994)։ Նրա առաջին մեծ հաջողությունը եղել է Լոյդս Բանկ (Lloyds Bank) մրցաշարում (Լոնդոն, 1994) հաղթանակը, որտեղ նա 10 հնարավորից վաստակել է 9½ միավոր։
1994 թվականի շախմատային օլիմպիադայում Մորոզևիչը խաղացել է 2-րդ հավաքականի կազմում և թիմի հետ զբաղեցրել 3-րդ տեղը։
1994 և 1998 թվականներին Մորոզևիչը հաղթել է Պամպլոնայի մրցաշարում։
1995 թվականից Մորոզևիչի խաղում անկում սկսվեց, և նրա վարկանիշը նվազեց մինչև 2590։ Սակայն 1998 թվականին նա հաղթահարեց ճգնաժամը և սկսեց նոր վերելք դեպի շախմատային էլիտա։ 1998 թվականին Ալեքսանդրը հաղթեց Քիշնևում կայացած ուժեղ մրցաշարում (8½ 9-ից)` երեք միավորով առաջ անցնելով երկրորդ տեղը բաժանած գրոսմայստերներ Վիորել Բոլոգանից և Կոնստանտին Սակաևից։
1998 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում Ալեքսանդր Մորոզևիչը դարձավ Ռուսաստանի չեմպիոն՝ առաջ անցնելով նախորդ չեմպիոն Պյոտր Սվիդլերից։ Միևնույն ժամանակ նա Վադիմ Զվյագինցևի հետ բաժանեց 1-րդ տեղը Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում։ 1998 թվականի վերջում Մորոզևիչը Ռուսաստանի հավաքականի կազմում ոսկե մեդալ նվաճեց Էլիստայում կայացած օլիմպիադայում (+6-0=4)։ Շնորհիվ այդ հաջողությունների գրոսմայստերի վարկանիշն աճեց է մինչև 2723, և նա զբաղեցրեց ՖԻԴԵ-ի վարկանիշային աղյուսակի 5-րդ հորիզոնականը։
Սկսած 1999 թվականից Ալեքսանդր Մորոզևիչը մշտապես խաղում է շախմատային էլիտար մրցաշարերում։
Միխայիլ Չիգորինի անվան խորհրդանշական ակումբի անդամ է 2001 թվականի 23 հունվարից (այդ ակումբում ընդգրկվում են աշխարհի գործող չեմպիոններին հաղթող շախմատիստները)։ Նա երկու անգամ հաղթել է Բիլի մրցաշարում (2003` 8 միավոր 10-ից, 2004՝ 7½ 10-ից)։
Մորոզևիչը կույր շախմատի ուժեղագույն խաղացողներից մեկն է։ Նա հաղթել է կույր շախմատի Մոնտե Կառլոյի 2002 և 2004 թվականների մրցաշարերում, իսկ 2003-ին զբաղեցրել է 2-րդ տեղը՝ Վլադիմիր Կրամնիկից հետո։ Մոնտե Կառլոյի ցուցադրական մրցաշարերը բաղկացած են երկու մասից՝ կույր և արագ շախմատի մրցաշարերից։ Երկուսի համակցությամբ (կույր + արագ շախմատ) Մորոզևիչը 2002 թվականին զբաղեցրել է 1-ին տեղը (15 22-ից), 2003-ին' 2-րդ տեղը (13½ 22-ից), իսկ 2004 թվականին՝ բաժանել է 1-ին տեղը Կրամնիկի հետ (14½ 22-ից)։
Մորոզևիչը Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մշտապես հաջողությամբ խաղում է շախմատային օլիմպիադաներում։ 2000 թվականի Ստամբուլի օլիմպիադայում նա 10 պարտիայում վաստակել է 7½ միավոր 2-րդ խաղատախտակի վրա, իսկ 2002 թվականի օլիմպիադայում (Բլեդ)` 7 11-ից։
2005 թվականի հոկտեմբերին Ալեքսանդր Մորոզևիչը հերթական անգամ ապացուցեց, որ մոլորակի ուժեղագույն շախմատիստներից մեկն է՝ 4-րդ տեղը զբաղեցնելով Սան Լուիսում կայացած աշխարհի առաջնությունում։ Մեկ ամիս անց նրա հաղթնակը չինացի Նի Հուայի նկատմամբ ոսկե մեդալ պարգևեց Ռուսաստանի հավաքականին Բեեր Շևայում կայացած աշխարհի թիմային առաջնությունում։
2010 թվականին Մորոզևիչի խաղում կտրուկ անկում առաջացավ, և նա հրաժարվեց Խանտի Մանսիյսկի օլիմպիադային մասնակցելուց։
2013 թվականի հոկտեմբերին Ալեքսանդր Մորոզևիչը «Մալախիտ» թիմի կազմում հանդես եկավ Եվրոպայի ակումբային առաջնությունում (Հռոդոս)` ցույց տալով +2-1=3 արդյունք։ Թիմը զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։
2014 թվականի ապրիլին Ալեքսանդր Մորոզևիչը հանդես եկավ Լոոյում կայացած Ռուսաստանի թիմային առաջնությանը։ «ШСМ-Наше наследие» թիմը զբաղեցրեց 2-րդ տեղը, իսկ Մորոզևիչը վաստակեց 3½ միավոր 6-ից (+2-3=3)։ Մայիսին նա հաղթեց Պոյկովսկիում կայացած շրջանաձև մրցաշարում՝ վաստակելով 6 միավոր 9-ից (+3-0=6)։ Օգոստոսին արագ շախմատի Ռուսաստանի Գրան պրիի սանկտպետերբուրգյան փուլում գրավեց 1-ին տեղը, իսկ սեպտեմբերին հաղթեց Մոսկվայի կայծակնային շախմատի առաջնությունում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հուլիսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1977 ծնունդներ Կատեգորիա:Շախմատի գրոսմայստերներ
Ռեշիցա
Ռեշիցա (Reşiţa), քաղաք Ռումինիայի հարավ-արևմուտքում։ Կարաշ Սևերին գավառի վարչական կենտրոնն է։ 84 678 բնակչություն (2007)։ Տրանսպորտային հանգույց։ Խոշորագույն ձեռնարկությունը մետալուրգիական կոմբինատն է։ Կան ծանր մեքենաշինություն, քիմիական, սննդի արդյունաբերություն, շինանյութերի արտադրություն։
Լամար (այլ կիրառումներ)
Լամար, ազգանուն։ Հայտնի կրողներն են՝
Ադելյան
Ադելյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Տեղանվանական հիմքով ազգանուններ
Ադդարյան
Ադդարյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մականվանական հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Թուրքերեն հիմքով ազգանուններ
Ցածր գնդակի նետում (ֆենոմեն)
Ցածր գնդակի նետման տեխնիկան հաճախ օգտագործվում է վաճառքի, ղեկավարման ոլորտներում, երբ վաճառողը սկզբում ձեռք է բերում պայմանագրային պարտավորություն, այնուհետև բարձրացնում է գործարքի գինը։ Այդ էֆեկտը բացատրվում է կոգնիտիվ դիսոնանսի տեսությամբ։
Գիտափորձ
Չալդինիի, Կաչիոպոյի, Բեսետի և Միլլերի կողմից անցկացված գիտափորձին մասնակցել են Օհայո նահանգի համալսարանի 63 ուսանող, ովքեր ներածական կուրս էին լսում հոգեբանությունից։ Նրանց բաժանեցին երկու խմբի։ Առաջին խմբին առաջարկեցին դառնալ «մտածողության գործընթացի» հետազոտության մասնակիցներ։ Նրանց անմիջապես հայտնեցին, որ պարապմունքները սկսվելու են առավոտյան ժամը 7-ին։ Այդ խմբի ուսանողների միայն 24 %-ը համաձայնեցին մասնակցել հետազոտությանը։ Երկրորդ խմբի ուսանողների մոտ ստուգվում է «ցածր գնդակի նետման» ֆենոմենը։ Սկզբում նրանց հարցնում են, թե արդյոք ցանկանում են մասնակցել մտավոր գործընթացների հետազոտությանը։ Այնուհետև, երբ նրանց 56 %-ը համաձայնում է, հայտնում են, որ պարապմունքները կսկսեն առավոտյան ժամը 7-ին և, եթե ցանկանում են, կարող են հրաժարվել։ Այդ խմբի ոչ մի ուսանող չհրաժարվեց իր՝ պարապմունքներին հաճախելու պարտականությունից։
Ենթադրվում էր, որ «Ցածր գնդակի նետում» մեթոդիկան երկրորդ խմբի մասնակիցներին կստիպի գալ հանդիպման, չնայած նրան, որ նրանց ավելի ուշ հայտնել էին նոր պայմաններ. հավաքի վաղ ժամ։
Գիտափորձի արդյունքները հաստատեցին վարկածը։ Ավելին, հավաքի անցկացման օրը 95 % ուսանողներ, ում հանդեպ կիրառվել էր «ցածր գնդակի նետման» մարտավարությունը, համապատասխան իրենց պարտականությունների, ուղիղ ժամը 7-ին եղել էին հանդիպման վայրում։
«Ցածր գնդակի նետում» ֆենոմենի բացատրությունը կոգնիտիվ դիսոնանսի վիճակի միջոցով
Երբ մարդը վայելում է իր գործարքի հեռանկարային օգուտը և հաճույք զգում իր ապագա ձեռքբերումից, ապա այդպիսի գործարքից հրաժարվելը գնորդի մոտ առաջացնում է կոգնիտիվ դիսոնանս։ Նվազեցնելով բացասական էֆեկտը, շահավետ պայմանները փոփոխելով՝ քիչ գրավիչի, կոգնիտիվ դիսոնանսը կարող է կանխվել։ Այդպիսով մարդն իր համար ամրագրում է գործարքի նկատմամբ դրական վերաբերմունք։
Վաճառքում ֆենոմենի կիրառման տեխնիկան
Ցածր գնդակի նետում տեխնիկայի հաջող կիրառությունը հիմնված է երկու առանցքային նախադասությունների հավասարակշռման վրա. նախնական, որը պետք է լինի բավականաչափ գրավիչ, և երկրորդ նախադասությունը, որում խոսվում է գործարքի պայմանների ավելացման մասին։ Այն իր հերթին չպետք է չափազանցված լինի, որպեսզի գնորդը չհրաժարվի ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սոցիալական գիտափորձեր Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն
Բաբուշկինսկի շրջան (Վոլոգդայի մարզ)
Բաբուշկինսկի շրջան (Бабушкинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզում։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7760 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13464 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,74 մարդ/կմ²։
Յուլիե Էգե
Յուլիե Էգե (Julie Ege, ), նորվեգացի դերասանուհի և մոդել։
Կենսագրություն
Յուլիեն ծնվել է 1943 թվականի նոյեմբերի 12-ին Նորվեգիայի Սաննես քաղաքում։ Դեռ երիտասարդ տարիներից նա աշխատում էր որպես մոդել, իսկ 1962 թվականին եղել է «Միսս Նորվեգիայի» և «Միսս Տիեզերքի» թեկնածու։ Յուլիեն 1967 թվականին տեղափոխվում է Մեծ Բրիտանիա, որտեղ սկսում է ուսումնասիրել անգլերենը մասնագիտացված դպրոցում։
1967 թվականին նա դեբյուտ է անում, որպես դերասան նորվեգական «Stompa till Sjos!» ֆիլմում։ Հետագայում նա նկարահանվում է ոչ մեծ դերերում, որոնցից են՝ « On Her Majesty's Secret Service» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է սկանդինավցի մի աղջկա դեր, «The Magnificent Seven Deadly Sins»,«Craze» և ուրիշներում։
Դերասանական կարիերայի ավարտից հետո, նա ապրել է Օսլոյում, աշխատում էր այնտեղի հիվանդանոցներից մեկում որպես՝ բուժքույր։ Յուլիեն մահացել է Կրծքագեղձի քաղցկեղից 2008 թվականի ապրիլի 29-ին։
Ալեկտո (դիցաբանություն)
Ալեկտո (Ἀληκτώ, նաև ՝ Անգութ, դաժան, անողոք), հին հունական դիցաբանության մեջ վրեժխնդրության աստվածուհին։ Ֆուրիա կամ Էրինիաներից մեկը՝ Էրեբոսի և Նիքսի աղջիկը (կամ «Գիշերի ամուրի դուստրը», Ծնվել է արյան կաթիլներից, որոնք թափվել են Ուրանոսին կրտելու ժամանակ) ։ Նրա քույրերն են Տիսիփոնեն և Մեգերան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հին հունական աստվածուհիներ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսերական թագ
Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսերական թագ կամ Կառլոս Մեծի թագ (Reichskrone), ականակուռ թագ, որով թագադրվում էին Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսրերը` սկսած հավանաբար 10-րդ դարի վերջից մինչև Սրբազան Հռոմեական կայսրության կազմալուծումը 1806 թվականին։ Թագն օգտագործվում էր Հռոմեացիների թագավորի թագադրման ժամանակ` տիտղոս, որն ստանձնում էր ընտրյալ կայսրն ընտրվելուց անմիջապես հետո։
Թագը պատրաստվել է 10-րդ դարի վերջին կամ 11-րդ դարի սկզբին։ Ի տարբերություն այլ թագերի` այն ոչ թե կլոր է, այլ ութանկյուն և բաղկացած է ութ թիթեղներից։ Թագի առջևի հատվածի թիթեղն ավարտվում է խաչով, որի հետին հատվածին ամրացված կամարը կապում է թագի առջևի և հետևի թիթեղները։ Թագը պահվում է Վիեննայում՝ ՀոֆբուրգիԿայսերական գանձարանում։
Պատմություն
Սրբազան Հռոմեական կայսրության թագավորների մեծ մասը թագադրվել են այս թագով։ Կայսերական խաչի (Reichskreuz), կայսերական թրի (Reichsschwert) և սուրբ նիզակի հետ միասին թագը կայսերական միապետության խորհրդանիշների (Reichskleinodien) ամենակարևոր մասն էր։ Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսերական միապետության խորհրդանիշները, հատկապես կայսերական թագը 1349-1421 թվականներին պահվել են Բոհեմիայում (ներկայումս՝ Չեխիայի Հանրապետություն), որտեղ Կառլշտայն ամրոցը կառուցվել էր դրանք պահպանելու նպատակով։ 1424-1796 թվականներին դրանք բոլորը պահվել են Նյուրնբերգում և քաղաքից կարող էին դուրս բերվել միայն թագադրման նպատակով։
Ներկայումս թագն ու կայսերական միապետության մյուս խորհրդանիշները ցուցադրվում են Վիեննայում` Հոֆբուրգի պալատի Կայսերական գանձարանում։
Թագի պատճենը պահվում է Գերմանիայի Աախեն քաղաքում՝ Կառլոս Մեծի նախկին պալատում, որտեղ ներկայումս տեղակայված է քաղաքապետարանը։ Թագի և խորհրդանիշների պատճեններ կան նաև Ֆրանկֆուրտի պատմության թանգարանում, քանի որ վերջին կայսրերը թագադրվել են Ֆրանկֆուրտի տաճարում, ինչպես նաև նախկին Պֆալցի կուրֆյուրստությունում գտնվող Տրիֆելսի ամրոցում, որտեղ կայսերական թագը պահվել է միջին դարերում։ Վերջին՝ ավելի ուշ շրջանում արված պատճենը պահվում է չեխական Կառլշտայն ամրոցում՝ Սբ. Վենցեսլասի թագի հետ։
Տեսք
Կայսերական թագը տարբերվում է ժամանակակից թագերից. այն ոչ թե շրջանաձև է, այլ ութանկյուն, հնարավոր է` բյուզանդական կայսրերի թագերի նմանությամբ։ Շրջանակի փոխարեն այն ունի ութ թիթեղ, որոնք վերևին հատվածում կամարաձև են։ Երկաթի երկու նեղ շերտերը, որոնց պատրաստման տարեթիվը հայտնի չէ, ոսկյա գամերով ամրացված են թիթեղներին և ապահովում են թագի ամբողջականությունը։ Մինչև շրջանակների տեղադրումը, թիթեղների ամբողջականությունն ապահովում էին երկար ոսկյա ձողերը, որոնք հնարավորություն էին տալիս առանձնացնել թիթեղներն ու կամարը՝ թագը հեշտ տեղափոխելու նպատակով։
Յուրաքանչյուր թիթեղ պատրաստված է բարձր կարատի ոսկուց (մոտ 22 կարատ` 916 հարգ), ինչը թագին տալիս է վառ դեղնավուն գույն, և ծածկված է մարգարիտներով ու թանկարժեք քարերով։ Քարերը երեսակված չեն (թագը պատրաստելիս այս տեխնիկան դեռ հայտնի չէր), այլ հղկված են և կլորացված։ Մետաղի վրա քարերն ամրացված են en cabochon տեխնիկայով, ըստ որի` մարգարիտներն ու քարերը տեղադրվում են մետաղի մեջ բացված անցքերում և ամրացվում բարակ լարերով։ Նպատակն այն է, որ երբ լույսն ընկնի քարերի վրա, թվա, թե դրանք փայլում են ներսից։
Թագը զարդարված է 144 թանկարժեք քարերով, այդ թվում` շափյուղա, զմրուխտ և ամեթիստ (բյուզանդական կայսերական արարողակարգի համաձայն` կանաչ, կապույտ և մանուշակագույն գոհարները համարվում էին կայսերը վայել թանկարժեք քարեր) և գրեթե նույն քանակությամբ մարգարիտներով։ Թանկարժեք քարերով զարդարման այս ոճը գործածվել է միջնադարի այլ թանկարժեք, հատկապես եկեղեցական իրերի համար, ինչպիսիք են մասունքարանները, թափորի կամ խորանի ականակուռ խաչերը (crux gemmata) կամ գրքերի գոհարազարդ կազմերը, օրինակ` Սուրբ Էմերամի Ոսկե կոդեքսը և Էխտերնախի Ոսկե կոդեքսը։
Չորս ավելի փոքր թիթեղների վրա պատկերված են մարդիկ և աստվածաշնչյան տեսարաններ։ Դրանք արվել են արծնապակով, քլուազոնե (cloisonné) տեխնիկայով՝ բյուզանդական ոճով։ Այդ չորս պատկերազարդ թիթեղներից (Bildplatten) յուրաքանչյուրում պատկերված են տեսարաններ Հին Կտակարանից։ Էմալապատ թիթեղներից յուրաքանչյուրը բոլորակված է շափյուղաներով և մարգարիտներով։
Առջևի աջ թիթեղի վրա պատկերված է Քրիստոսը գահին՝ երկու քերովբեների միջև, կարմիր էմալով արված «P[er] ME REGES REGNANT» (Թագավորներն ինձնով են թագավորում) (Գիրք Առակաց 8:15) գրության ներքևում։
Հետին աջ թիթեղի վրա պատկերված է կանգնած Եսայի մարգարեն` մահճակալին նստած Եզեկիա թագավորի հետ զրուցելիս։ Մարգարեի ձեռքին մագաղաթի գալար է, որի վրա գրված են հետևյալ բառերը. «Ահավասիկ քո կյանքի ժամանակի վրա ավելացնում եմ տասնհինգ տարի» (Եսայի 38։5)։ Եսայի մարգարեի և Եզեկիայի պատկերների վերևում երևում է կարմիր էմալով արված «ISAIAS P[ro]PHETA · EZECHIAS REX» (Եսայի մարգարեն և Եզեկիա թագավորը) գրությունը։
Վերին ձախ թիթեղի վրա պատկերված է Սողոմոն թագավորը` ձեռքին մագաղաթի գալար, որի վրա գրված է. «Այլ վախեցի՛ր Տիրոջից և խուսափի՛ր ամենայն չարից։» (Գիրք Առակաց 3:7)։ Վերևում երևում է կարմիր էմալով «REX SALOMON» (Սողոմոն թագավոր) գրությունը։
Հետին ձախ թիթեղի վրա պատկերված է Դավիթ թագավորը, որի ձեռքի մագաղաթի գալարի վրա գրված է. «Եվ թագավորի զորությունը իրավունք է սիրում։» (Սաղմոսներ 99:4), ներքևում կարմիր էմալով գրված է թագավորի անունը` REX DAVID (Դավիթ թագավոր)։
Մնացած չորս թիթեղները, որոնք կոչվում են գոհարազարդ թիթեղներ (Steinplatten), տարբեր չափսերի են և զարդարված են միայն թանկարժեք քարերով ու մարգարիտներով։ Առջևի և հետևի թիթեղների տասներկու քարերը հավանաբար խորհրդանշում են իսրայելացիներ քահանայապետի լանջապանակի (հոշեն) տասներկու թանկարժեք քարերը (Ելից 39:9-14) և Նոր Երուսաղեմի տասներկու հիմնաքարերը, որոնք նկարագրված են Սուրբ Հովհաննես առաքյալի հայտնության գրքում (Հայտնություն 21։19-21)։
Վերին թիթեղի կենտրոնական քարը եռանկյուն շափյուղյա է, որը տեղադրվել է Waise (բառացի՝ «որբ», քանի որ եղել է բացառիկ քար) կոչված հայտնի քարի փոխարեն։ Այն կորսվել է և հավանաբար եղել է մեծ սպիտակ ծիածանաքար` գինեգույն ցոլքով կամ, հնարավոր է, բացառիկ պայծառությամբ նռնաքար, կամ էլ կարմիր ցիրկոն։ Միջնադարյան աստվածաբան և փիլիսոփա Ալբերտ Մեծը 1250 թ. գրել է հետևյալը այդ քարի մասին.
Հայտնի չէ, թե ինչպես կամ ինչու է այն հեռացվել կայսերական թագից։ Դրա մասին վերջին հիշատակումը եղել է 1350 թ. Կառլոս IV-ի կողմից պատվիրված գույքագրման ցանկում։
Երկկողմանի գոհարազարդ թիթեղների յուրաքանչյուր կողմում երեք փոքր անցքեր են արված, որոնց միջով անցկացված են եղել կախազարդերով շղթաներ, ինչպիսիք կարելի է տեսնել Հունգարիայի Սուրբ Իշտվանի Սրբազան թագի կամ Պալերմոյի Մայր տաճարում պահվող Կոնստանցիա Արագոնացու թագի վրա։
Թագի ներսի մասում ներկայումս առկա թավշյա կարմիր գլխանոցը թվագրվում է 17-րդ դարով։ Մինչ այդ կայսերական թագը կրել են խույրի վրայից։ Եթե ի սկզբնապես կայսերական թագի խույրն ունենար բյուզանդական կամիլավկիոնի (գլխանոց) ձև, ապա կամարը կսեղմեր ներսի գլխարկի այժմ գոյություն չունեցող հատվածին՝ երկու կողմերից ուռեցնելով դրանք, ինչպես 11-րդ դարի եպիսկոպոսական խույրի վրա դիմացից դեպի հետ ասեղնագործված ժապավենը երկու կողմից ուռեցնում էր քաթանի կտորը ։ Կայսերական թագը Սրբազան Հռոմեական կայսրերի կրած խույրով թագի ամենավաղ ձևն է ։
Կայսերական թագը ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել 1871 թվականին ստեղծված Գերմանական կայսրության զինանշանի համար, չնայած որ այն ուներ ոչ թե մեկ կամար, ինչպես կայսերական թագը, այլ չորս կիսակամարներ, որոնք պահում էին գունդն ու խաչը։
Հուշադրամ
Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսերական թագը որպես հիմնական մոտիվ է ընտրվել 2008 թվականին հատված 100 եվրո արժողությամբ հուշադրամի համար։ Դիմերեսին պատկերված է Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսերական թագը, իսկ դարձերեսին՝ Օտտոն I կայսրը, հետին պլանում` Հռոմի Սբ. Պետրոսի հին բազիլիկ եկեղեցին, որտեղ տեղի է ունեցել նրա թագադրումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գանձարաններ Կատեգորիա:Հոֆբուրգ
Ելենա Բլավատսկայա
Ելենա Պետրովնա Բլավատսկայա (Еле́на Петро́вна Блава́тская, Yelena Petrovna Blavatskaya, հաճախ հայտնի, որպես Մադամ Բլավատսկայա, ), ռուս օկուլտիստ, փիլիսոփա և գրող, 1875 թվականի թեոսոֆյան հասարակության հիմնադիրներից մեկը։ Նա միջազգային ճանաչում է ստացել որպես թեոսոֆիայի, էզոթերիկ կրոնի առաջատար տեսաբան, որը քարոզում էր հասարակությունը։
Ծնվել է արիստոկրատ ռուս-գերմանական ընտանիքում Դնեպրում, ապա Ռուսական կայսրությունում (այժմ` Ուկրաինա), Բլավատսկայան մանկության տարիներին շատ է ճամփորդել կայսրությունով։ Լինելով հիմնականում ինքնուս`  նա դեռահաս տարիքում հետաքրքրվել է Արևմտյան էզոթերիզմով։ Նրա ավելի ուշ պնդումների համաձայն` 1849 թվականին նա շուրջերկրյա ճանապարհորդություն է կատարել` այցելելով Եվրոպա, Ամերիկա և Հնդկաստան։ Նա նաև պնդում է, որ այդ ժամանակահատվածում նա բախվել է մի խումբ հոգևոր գիտակների, «Վարպետների հնագույն Իմաստության», որոնք ուղարկել նրան Շիգազե, Տիբեթ, որտեղ նրան վերապատրաստել են, զարգացրել ավելի խորը պատկերացում սինթեզի կրոնի, փիլիսոփայության և գիտության մասին։ Ինչպես ժամանակակից քննադատները, այնպես էլ ավելի ուշ կենսագիրները պնդում էին, որ որոշ կամ բոլոր այդ արտասահմանյան այցերը կեղծ են եղել, և որ նա այդ ժամանակահատվածն անցկացրել է Եվրոպայում։ 1870-ական թվականների սկզբին Բլավատսկայան ներգրավված էր սպիրիտուալիստական շարժման մեջ։ Չնայած նրան, որ նա պաշտպանել է սպիրիտուալիստական ֆենոմենի գոյության փաստը, նա դեմ էր գերիշխող սպիրիտուալիստական գաղափարին, որը հոգիների հետ շփման մասին է։ 1873 թվականին տեղափոխվելով Միացյալ Նահանգներ` նա ընկերացել է Հենրի Սթիլ Օլկոտի հետ և հանրային ուշադրության է արժանացել որպես հոգևոր մեդիում՝   արժանանալով խարդախության հրապարակային մեղադրանքների։
Նյու Յորքում Բլավատսկայան Օլկոտի և Ուիլյամ Քվան Ջաջի հետ հիմնել է Թեոսոֆական հասարակություն։ 1877 թվականին Նա հրատարակել է «Բացահայտված Իսիդան» գիրքը, որում ներկայացրել է իր Թեոսոֆական աշխարհայացքը։ Այն սերտորեն կապելով հերմետիզմի և նեոպլատոնականության էզոթերիկ վարդապետությունների հետ՝ Բլավատսկայան նկարագրել է թեոսոֆիան որպես «գիտության, կրոնի և փիլիսոփայության սինթեզ»` հայտարարելով, որ նա վերակենդանացնում է «հին իմաստությունը», որը ընկած է աշխարհի բոլոր կրոնների հիմքում։ 1880 թվականին նա և Օլքոթը տեղափոխվել են Հնդկաստան, որտեղ հասարակությունը միավորվել է Արյա Սամաջի` հինդուիստական բարեփոխիչ շարժմանը։ Նույն տարում, գտնվելով Ցեյլոնում, նա և Օլկոտը դարձան Միացյալ Նահանգների առաջին մարդիկ, ովքեր պաշտոնապես ընդունեցին բուդդիզմ։ Չնայած Բրիտանական վարչակազմի հակազդեցությանը, թեոսոֆիան արագ տարածվեց Հնդկաստանում, սակայն ներքին խնդիրներ ունեցավ այն բանից հետո, երբ Բլավատսկայային մեղադրեցին կեղծ պարանորմալ երևույթների ստեղծման մեջ։ Չնայած թույլ առողջությանը, 1885 թվականին նա վերադարձավ Եվրոպա` հիմնադրելով Բլավատսկայայի օթյակը Լոնդոնում։ Այստեղ նա հրապարակել է «Գաղտնի դոկտրին»-ը, նշելով այն մասին, որ, ինչպես պնդում էր, եղել են Տիբեթյան հնագույն ձեռագրեր, ինչպես նաև ևս երկու գիրք` «Թեոսոֆիայի բանալին» և «Լուռ ձայնը»։ Նա մահացել է գրիպից։
Բլավատսկայան հակասական գործիչ է եղել իր ողջ կյանքի ընթացքում, պաշտպանվել է կողմնակիցների կողմից, որպես լուսավորյալ գուրու և ծաղրանքի է արժանացել քննադատների կողմից, որպես խաբեբա և գրագող։ Նրա թեոսոֆական վարդապետություններն ազդել են Արևմուտքում հինդուիստական և բուդդայական գաղափարների տարածման, ինչպես նաև Արևմտյան էզոթերիկ հոսանքների զարգացման վրա, ինչպիսիք են արիոսոֆիան, անտրոպոսոֆիան և Նյու Էյջի շարժումը։
Վաղ կյանք
Բլավատսկայայի կյանքի հավաստի նկարագրության մշակումը դժվար խնդիր էր կենսագիրների համար, քանի որ ավելի ուշ տարիներին նա գիտակցաբար հակասական տեղեկություններ և կեղծ տվյալներ էր տալիս իր սեփական անցյալի մասին : Բացի այդ, մինչև 1873-ը գրված իր սեփական աշխատանքներից շատ քչերն են պահպանվել, ինչը նշանակում է, որ կենսագիրները պետք է մեծամասամբ ապավինեն այդ անհուսալի և ավելի ուշ ստեղծված հաշվետվություններին ։ Նրա վաղ կյանքի մասին պատմությունները, որոնք տրամադրվել են նրա ընտանիքի անդամների կողմից, նույնպես կենսագրությունները կասկածելի են համարվել։
Ծնունդ և ընտանեկան կարգավիճակ
Բլավատսկի ընտանիքը ազնվական էր ։ Նրա մայրը Ելենա Անդրեևնա ֆոն Գանն էր (ռուսերեն ' Елена Андреевна Ган, 1814–1842; née Fadeyeva), 17-ամյա ինքնուսկան, ով եղել է ինքնուս արիստոկրատ արքայադուստր Ելենա Պավլովնա Դոլգորուկայայի դուստրը ։ Բլավատսկայայի հայրը եղել է Պյոտր Ալեքսեեւիչ ֆոն Գանը (ռուսերեն՝ Пётр Алексеевич Ган, 1798–1873), գերմանական ազնվական տոհմի հետնորդը ֆոն Գանը, որը ծառայել է որպես ռուսական Թագավորական հեծյալ հրետանու կապիտան և հետագայում ստանձնել է գնդապետի պաշտոնը: Պյոտրը ներկա չէր դստեր ծննդյանը, քանի որ նա եղել է Լեհաստանում, պայքարել է Նոյեմբերյան ապստամբության դեմ ռուսական տիրապետության ներքո, և առաջին անգամ տեսավ նրան, երբ նա վեց ամսական էր ։ Բացի իր ռուս և գերմանացի նախնիներից, Բլավատսկայան կարող էր նաև հավակնել ֆրանսիական ժառանգությանը, քանի որ նրա նախապապը ֆրանսիացի ազնվական հուգենոտ էր, ով փախել էր Ռուսաստան, որպեսզի խուսափի հետապնդումներից և այնտեղ ծառայեր Եկատերինա Մեծի համար։
Պյոտրի կարիերայի արդյունքում ընտանիքը հաճախ տեղափոխում էր կայսրության տարբեր հատվածներ իրենց ծառաների ուղեկցությամբ․ շարժունակ մանկություն, որը երևի թե ազդեց Բլավատսկայայի քոչվոր կյանքի վրա ավելի ուշ տարիներին: Պյոտրի ժամանումից մեկ տարի անց ընտանիքը տեղափոխվեց հարևան Կամենսկոե բանակային քաղաք: Երբ Բլավատսկայան երկու տարեկան էր, նրա կրտսեր եղբայրը՝ Սաշան, մահացավ մեկ այլ բանակային քաղաքում, որտեղ ոչ մի բժշկական օգնություն չկար: 1835-ում, մայրը և դուստրը տեղափոխվեցին Օդեսա, որտեղ Բլավատսկայայի պապը մայրական գծով Անդրեյ Ֆադեևը վերջերս կայսերական իշխանությունների քաղաքացիական ադմինիստրատորի պաշտոն էր ստացել։ Հենց այս քաղաքում է ծնվել Բլավատսկայայի քույր Վերա Պետրովնան:
Սանկտ Պետերբուրգ, Պոլտավա և Սարատով
Ուկրաինական գյուղ վերադառնալուց հետո Պյոտրն ուղարկվել է Սանկտ Պետերբուրգ, ուր ընտանիքը տեղափոխվել է 1836 թվականին։ Բլավատսկայայի մայրը սիրում էր այս քաղաքը, Այնտեղ նա հիմնել է իր գրական կարիերան, գրել է "Զինաիդա Ռ-վա" կեղծանունով վեպեր և անգլիացի վիպագիր Էդվարդ Բուլվեր-Լիթոնի ստեղծագործությունները թարգմանել է ռուսական հրատարակության համար: Երբ Պյոտրը Ուկրաինա վերադարձավ 1837 թվականին, նա մնաց քաղաքում։ Այն բանից հետո, երբ Ֆադեևը նշանակվեց Միջին Ասիայի կալմիկ ժողովրդի հոգաբարձու, Բլավատսկայան և նրա մայրը ուղեկցեցին նրան Աստրախան, որտեղ նրանք ընկերացան կալմիկ առաջնորդի հետ ։ Կալմիկիները Տիբեթական բուդդայականություն հեևորդներն էին, և հենց այստեղ Բլավատսկայան ստացավ այս կրոնի հետ հաղորդակցվելու իր առաջին փորձը:
1838 թվականին Բլավատսկայայի մայրը դուստրերի հետ տեղափոխվեց Պոլտավա ամուսնու մոտ, որտեղ նա Բլավատսկայային սովորեցրեց դաշնամուր նվագել և նրա համար պարի դասեր կազմակերպեց։ Վատ ինքնազգացողության պատճառով Բլավատսկայայի մայրը վերադարձավ Օդեսա, որտեղ Բլավատսկայան անգլերեն էր սովորում անգլիացի սպասուհուց: Այնուհետև նրանք տեղափոխվեցին Սարատով, որտեղ 1840 թվականի հունիսին ծնվեց նրանց եղբայրը` Լեոնիդը։ Ընտանիքը մեկնել է Լեհաստան, իսկ հետո վերադարձել Օդեսա, որտեղ Բլավատսկայայի մայրը մահացել է տուբերկուլյոզից 1842 թվականի հունիսին` 28 տարեկան հասակում։
Երեք ողջ մնացած երեխաները ուղարկվեցին Սարատովի մայրական գծով տատիկի և պապիկի մոտ ապրելու, որտեղ նրանց պապը՝ Անդրեյը, նշանակվեց Սարատովի նահանգի նահանգապետ ։ Պատմաբան Ռիչարդ Դավենպորտ-Հայնսը երիտասարդ Բլավատսկայային նկարագրել է որպես «փչացած, կամակոր, հիվանդ երեխա», ով «գայթակղիչ հեքիաթասաց» էր: Հարազատների պատմությունները ցույց են տալիս, որ նա հիմնականում շփվում էր ցածր դասարանների երեխաների հետ, և որ նա սիրում էր կատակել և կարդալ։ Նա կրթություն է ստացել ֆրանսերեն լեզվով, սովորել է արվեստ և երաժշտություն` բոլոր այն առարկաները, որոնք նախատեսված էին ամուսին գտնելու համար։ Տատիկի ու պապիկի հետ նա հանգստանում էր Տյումենի ամառային ճամբարում, որտեղ նա սովորում էր ձիավարել և մի քիչ տիբեթերեն լեզու։
Ավելի ուշ նա պնդում էր, որ Սարատովում հայտնաբերել է մայրական գծով իր նախապապ՝ Իշխան Պավել Վասիլիևիչ Դոլգորուկովի անձնական գրադարանը (մ. 1838); այն պարունակում է բազմաթիվ գրքեր էզոթերիկ թեմաների վերաբերյալ, որոնք նպաստել են նրա հետաքրքրության աճին։ Դոլգորուկով-ը նվիրված էր մասոնությանը 1770-ի վերջին և պատկանել է խիստ պահպանման ծեսին. խոսակցություններ էին շրջանառվում, որ նա հանդիպել է Ալեսանդրո Կալիոստրոյի և Սեն-Ժերմենի կոմսի հետ: Ավելի ուշ նա նաև պնդում էր, որ իր կյանքի այդ ընթացքում նա սկսեց տեսիլքներ տեսնել, որոնցում նա հանդիպում էր "խորհրդավոր հնդկացուն", և որ ավելի ուշ տարիքում նա այդ մարդուն կդիմավորի մարմնով ։ Շատ կենսագիրներ դա համարում են «Վարպետների» առաջին հայտնվելը նրա կենսագրության մեջ:
Ըստ նրա ավելի ուշ պատմություններից` 1844-1845 թվականներին Բլավատսկայային հայրը տարել է Անգլիա, որտեղ նա այցելել է Լոնդոն և Բաթ։ Ըստ այդ պատմության՝ Լոնդոնում նա դաշնամուրի դասեր է վերցրել Բոհեմյան կոմպոզիտոր Մոշելեց Իգնացից և ելույթ է ունեցել Կլարա Շումանի հետ։ Սակայն Բլավատսկայայի որոշ կենսագիրներ կարծում են, որ այդ այցը Բրիտանիա երբեք տեղ չի ունեցել, առավել ևս, որ նրա քրոջ հուշերում այդ մասին չի հիշատակվում: Մեկ տարի ապրելով իր մորաքրոջ` Եկատերինա Անդրեևնա Վիտեի մոտ, նա տեղափոխվել է Վրաստան` Թիֆլիս, որտեղ Անդրեյ պապը նշանակվել Է Անդրկովկասի պետական հողերի տնօրեն։ Բլավատսկայան պնդում էր, որ այստեղ նա կապվեց Ալեքսանդր Վլադիմիրովիչ Գոլիցինի, ռուս մասոնի և Գոլիցինի ընտանիքի անդամի հետ, որը խրախուսում էր իր հետաքրքրությունը էզոթերիկ հարցերի նկատմամբ: Նա նաև պնդում է, որ այդ ժամանակահատվածում նա ունեցել է հետագա պարանորմալ փորձառություններ, միստիկ ուղևորություն և կրկին հանդիպում է իր «խորհրդավոր հնդիկ» իր տեսիլքներում:
Շուրջերկրյա ճանապարհորդություն՝ 1849-1869 թվականներ
17 տարեկանում նա համաձայնել է ամուսնանալ Նիկիֆոր Վլադիմիրովիչ Բլավատսկու հետ, որը քառասուն տարեկան տղամարդ էր, ով աշխատում էր որպես Էրիվանի նահանգի փոխնահանգապետ։ Նրա արարքի պատճառները պարզ չեն եղել, թեև ավելի ուշ նա պնդում էր, որ իրեն գրավել է կախարդության հանդեպ նրա հավատը ։ Չնայած ամուսնության արարողությունից քիչ առաջ նա փորձել էր հրաժարվել, հարսանիքը տեղի է ունեցել 1849 թվականի հուլիսի 7-ին։ Նրա հետ տեղափոխվելով Երևանի բերդ՝ նա բազմիցս փախչելու և իր ընտանիքի մոտ Թիֆլիս վերադառնալու անհաջող փորձեր է ձեռնարկել։  Ընտանիքը նրան ծառայուհու և սպասուհու հետ Օդեսա է ուղարկել իր հոր հետ հանդիպման, որը պատրաստվում էր իր հետ վերադառնալ Սանկտ Պետերբուրգ։ Ուղեկցորդները նրան ուղեկցել են Փոթի, ապա Կերչ՝ մտադրվելով շարունակել դեպի Օդեսա ճանապարհը։ Բլավատսկայան պնդում էր, որ փախչելով իր ուղեկցորդներից և կաշառելով նրան Կերչ հասցրած նավի կապիտանին, հասել է Կոստանդնուպոլիս։ Սա նշանակում է, որ սկզբնական ինը տարիների ընթացքում անցկացրած ճամփորդությունները ամբողջ աշխարհում, թերևս, ֆինանսավորվել են իր հոր կողմից։
Այդ ժամանակ նա օրագիր չէր պահում, և նրան չէին ուղեկցում հարազատները, որոնք կարող էին հաստատել նրա գործողությունները։ Այսպես, էզոթերիկայի պատմաբան Նիկոլաս Գուդրիկ-Քլարկը նշել է, որ այդ ճանապարհորդությունների մասին հասարակական գիտելիքները հիմնվում են «իր սեփական հիմնականում չհաստատված հաշվետվությունների վրա», որոնք մթագնված են նրանով, որ «երբեմն հակասում են միմյանց իրենց ժամանակագրության մեջ»: Կրոնագետ գիտնական Բրյուս Ֆ. Քեմփբելի համար իր կյանքի հաջորդ 25 տարիների ընթացքում «ոչ մի հավաստի հաշվետվություն» չի եղել։ Կենսագիր Փիթեր Վաշինգտոնի խոսքով` այդ պահին «առասպելն ու իրականությունը սկսում են սահուն միաձուլվել Բլավատսկայայի կենսագրությանը»:
Ավելի ուշ նա պնդում էր, որ Կոստանդնուպոլսում ընկերացել է հունգարացի օպերային երգիչ Ագարդի Մետրովիչի հետ, ում հետ առաջին անգամ բախվել է` փրկելով նրան մահից։ Հենց Կոստանդնուպոլսում է նա ծանոթացել կոմսուհի Սոֆյա Կիսելյովայի հետ, ում հետ նա պետք է ուղևորվեր դեպի Եգիպտոս, Հունաստան և Արևելյան Եվրոպա։ Կահիրեում նա ծանոթացել է ամերիկացի արվեստաբան ուսանող Ալբերտ Ռոուսոնի հետ, ով հետագայում շատ բան է գրել Մերձավոր Արևելքի մասին, և նրանք միասին իբր այցելել են ղպտի մագ Պաուլոս Մետամոնին։ 1851 թվականին նա մեկնել է Փարիզ, որտեղ հանդիպել է Վիկտոր Միխալի հիպնոսիզերին, որը նրա վրա ուժեղ տպավորություն է թողել։ Այդտեղից նա ուղևորվեց Անգլիա և պնդեց, որ հենց այստեղ է հանդիպել իր մանկական տեսիլքներում հայտնված «խորհրդավոր հնդկացուն», որին նա անվանում էր Ծովային վարպետ։ Չնայած նրան, որ Բլավատսկայան ներկայացրեց տարբեր հակասական պատմություններ, թե ինչպես են նրանք հանդիպել, գտնելով նրան Լոնդոնում և Ռամսգիտում, ըստ առանձին պատմությունների, նա պնդում էր, որ նա ունի հատուկ առաքելություն իր համար, և որ նա պետք է գնա Տիբեթ։
Նա մեկնել է Ասիա Ամերկայով, ապա ուղևորվեց Կանադա 1851 թվականի աշնանը։ Ջեյմս Ֆենիմոր Կուպերի վեպերից ոգեշնչված՝ նա գտավ Քվեբեկի հնդկական համայնքները՝ հույս ունենալով հանդիպել իրենց մոգական-կրոնական մասնագետների հետ, սակայն փոխարենը կողոպտվեց, հետագայում վերագրելով այդ բնիկների վարքագիծը քայքայող քրիստոնեական միսիոներների ազդեցությանը: Այնուհետեւ նա ուղեւորվեց դեպի հարավ, այցելելով Նոր Օռլեանը, Տեխասը, Մեքսիկան և Անդերը, նախքան Արեւմտյան Հնդկաստանից Շրի Լանկա, ապա Բոմբեյ: Նա Երկու տարի է անցկացրել Հնդկաստանում՝ իբր հետևելով նամակներում պարունակվող հրահանգներին, որոնք Ծովինարը ուղարկել է նրան։ Նա փորձել է ներթափանցել Տիբեթ, բայց դրան խանգարեց Բրիտանական վարչակազմը։
Ավելի ուշ նա պնդում էր, որ հետո նավով վերադարձել է Եվրոպա, նավաբեկությունից հետո, Բարեհուսո հրվանդանից ոչ հեռու, նախքան Անգլիա ժամանելը, 1854 թվականին նա բախվեց թշնամանքի, որպես Ռուսաստանի քաղաքացի, Անգլիայի և Ռուսաստանի միջև շարունակվող Ղրիմի պատերազմի պատճառով: Հենց այստեղ էլ, նրա խոսքով, աշխատել է որպես կոնցերտմայստեր Թագավորական ֆիլհարմոնիկ հասարակությունում։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո նա այցելել է Նյու Յորք, որտեղ հանդիպել է Ռոուսոնին, նախքան Չիկագո, Սոլթ Լեյք Սիթի և Սան Ֆրանցիսկո գնալը, իսկ հետո վերադարձել Հնդկաստան, Ճապոնիա։ Այնտեղ նա որոշ ժամանակ անցկացրել է Քաշմիրում, Լադակխայում և Բիրմայում, նախքան Տիբեթ մտնելու երկրորդ փորձը։ Նա պնդում է, որ այս անգամ նա կարողացել է մուտք գործել Տիբեթ 1856 թ․ Քաշմիրով թաթար մոգի ուղեկցությամբ, ով փորձել է հասնել Սիբիր, և ով կարծում էր, որ որպես Ռուսաստանի քաղաքացի Բլավատսկայան կկարողանա օգնել նրան: Այս պատմվածքի համաձայն՝ նրանք հասել են Լեխ, նախքան կորչելը, և, ի վերջո, միացել են ճանապարհորդող թաթարական խմբին, նախքան նա վերադարձավ Հնդկաստան: Նա Եվրոպա է վերադարձել Մադրասով և Ճավայով։
Որոշ ժամանակ անցկացնելով Ֆրանսիայում և Գերմանիայում` 1858 թվականին նա վերադարձավ իր ընտանիքի մոտ, որն այն ժամանակ գտնվում էր Պսկովում։ Ավելի ուշ նա պնդում էր, որ այնտեղ նա սկսել է նոր պարանորմալ ունակություններ ցուցաբերել, որոնք ուղեկցվել են ողջ տան բախումով և ճռճռոցով և կահույքի տեղափոխմամբ։ 1860 թվականին նա քրոջ հետ այցելել է Թիֆլիսի մայրական գծով իր տատիկին։ Այնտեղ նա հանդիպեց Մետրովիչին և հաշտվեց Նիկիֆորի հետ 1862 թ-ին: Նրանք միասին որդեգրեցին Յուրի անունով մի երեխա, որը մահացավ 1867 թ. նրան թաղել են Մետրովիչի ազգանվան տակ։ 1864 թվականին Մինգրելիա կատարած ուղևորության ժամանակ Բլավատսկայան ձիուց ընկել է և մի քանի ամիս գտնվել կոմայի մեջ ողնաշարի կոտրվածքով։ Թիֆլիսում ապաքինվելուց հետո նա պնդում էր, որ արթնանալուց հետո լիովին տիրապետում էր իր պարանորմալ ունակություններին։ Այնուհետեւ նա մեկնել է Իտալիա, Տրանսիլվանիա և Սերբիա, հնարավոր է, Ռաբբալան ուսումնասիրելու նպատակով: 1867 թվականին նա գնաց Բալկաններ, Հունգարիա, ապա Իտալիա, որտեղ որոշ ժամանակ անցկացրեց Վենետիկում, Ֆլորենցիայում և Մենթանում, պնդելով, որ վերջին շրջանում նա վիրավորվել է՝ մարտնչելով Ջուզեպպե Գարիբալդիի համար Մենթանի ճակատամարտում:
Տիբեթ
Նա պնդում էր, որ այն ժամանակ ծովից նամակ էր ստացել Կոստանդնուպոլիս գնալու համար, որտեղ նա հանդիպել էր նրան, և նրանք միասին ցամաքային ճանապարհով մեկնել էին Տիբեթ` անցնելով Թուրքիայի, Պարսկաստանի, Աֆղանստանի և ապա Հնդկաստանի միջով` մտնելով Տիբեթ Քաշմիրով։ Այնտեղ նրանք, իբր, կանգ են առել Ծովիի ընկեր և գործընկեր, վարպետ կուտ Խումիի տանը, որը գտնվում էր Թաշիլհունպո, Շիգացզե վանքից ոչ հեռու։ Ըստ Բլավատի, և Ծովիի, և Կութ Խումիի, եղել են Փենջաբի ծագման Քաշմիրցիներ, և հենց նրա տանը Քութ Խումին սովորեցրել է տիբեթյան բուդդիզմի Հելուգպա աղանդի աշակերտներին։ Քութ Հումին պատմել է, որ որոշ ժամանակ անցկացրել Է Լոնդոնում և Լայպցիգում, ազատ խոսել է անգլերեն և ֆրանսերեն, ինչպես և Ծովին, բուսակեր էր:
Նա պնդում էր, որ Տիբեթում նրան սովորեցրել են հին, անհայտ լեզու, որը հայտնի է որպես Սենզար, և թարգմանել է այդ լեզվով գրված մի շարք հնագույն տեքստեր, որոնք պահպանվել են վանքի վանականների կողմից։ Նա տեղեկացրել է, որ իրեն թույլ չեն տվել մտնել վանք: Նա նաև պնդում էր, որ Տիբեթում, Ծովին և Քութ Հումին օգնել են նրան զարգացնել և վերահսկել իրենց մտավոր ունակությունները։ Այդ «վարպետներին» վերագրվող ունակությունների թվում էին պայծառատեսությունը, ուրիշի գիտակցությունը կառավարելու, ֆիզիկական օբյեկտները ապանյութականացնելու և ռեմենալիզացնելու ունակությունը և նրանց աստեղային մարմինները նախագծելու ունակությունը, այդպիսով միաժամանակ երկու վայրերում գտնվելու տեսանելիությունը ստեղծելով: Նա պնդում էր, որ 1868 թվականից մինչև 1870 թվականի վերջը մնացել է այս հոգևոր առանձնացման մեջ: Բլավատսկայան երբեք չի պնդել, որ նա այցելել է Լասա, թեև այս տեղեկությունը նրա մասին ի հայտ է եկել տարբեր աղբյուրներում, ներառյալ իր քրոջ կողմից տրամադրված զեկույցը:
Շատ քննադատներ և կենսագիրներ կասկածներ են հայտնել Տիբեթ իր այցելությունների վերաբերյալ Բլավատսկայայի պնդումների ճշմարտացիության վերաբերյալ, որոնք լիովին հիմնվում են նրա սեփական պնդումների վրա, որոնք զուրկ են որևէ հավաստի անկախ վկայություններից: Ընդգծվել է, որ տասնիններորդ դարի ընթացքում Տիբեթը փակվել է եվրոպացիների համար, և եկվորները բախվել են ավազակների վտանգներին և դաժան տեղանքին․ վերջինս էլ ավելի խնդրահարույց կլիներ, եթե Բլավատսկայան լիներ նույնքան թմբլիկ և ոչ ատլետիկ, որքան նա եղել է ավելի ուշ կյանքում: Սակայն, ինչպես նշել են որոշ կենսագիրներ, առևտրականներն ու ուխտագնացները հարևան երկրներից կարող էին անարգել ներթափանցել Տիբեթ` ենթադրելով, որ նրան թույլ կտային այնտեղ մտնել Ծովիի ուղեկցությամբ, հատկապես եթե նրան ընդունեին որպես ասիացի: Շիգաձեի մասին Բլավատսկայայի ականատեսի պատմությունը աննախադեպ էր Արևմուտքում, և բուդդիզմի մեկ գիտնական, Տ.Սուձուկին պնդում է, որ հետագայում նա ցույց տվեց Մահայանի բուդդիզմի առաջադեմ գիտելիքները՝ Տիբեթի վանքում ստացած գիտելիքների համաձայն: Լախմանը նշել է, որ եթե Բլավատսկայան ժամանակ անցկացներ Տիբեթում, ապա նա կլիներ «տասնիններորդ դարի մեծագույն ճանապարհորդներից մեկը», չնայած նա հավելել է. «Անկեղծ ասած, ես չգիտեմ, թե արդյոք Բլավատսկայան ժամանակը Տիբեթում անցկացրել է, թե ոչ։» Եվ հակառակը, կենսագիր Մարիոն ԱԳՆ-ն մեկնաբանել է Բլավատսկայայի պատմությունները Տիբեթի և տարբեր այլ արկածների մասին` հայտարարելով, որ «այդ բառերից գրեթե ոչ մեկը ճշմարիտ չէ թվում։»