cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փարիզ
Հասարակական տրանսպորտ
Փարիզյան հասարակական տրանսպորտի հիմնական օպերատորն է RATP (Régie Autonome des Transports Parisiens) կազմակերպությունը, որի ենթակայության տակ են գտնվում մետրոպոլիտենի և ավտոբուսների բոլոր գծերը, տրամվայի երեք և RER-ի երկու գծերը ։ T4 տրամվայի գիծը և RER-ի գծերի մեծամասնությունը սպասարկվում են ֆրանսիական երկաթուղու (SNCF) կողմից։
Փարիզի ամենահարմար և արագ տրանսպորտը համարվում է մետրոն, որը բացվել է 1900 թվականի հուլիսին։ Այն կազմված է 14 ուղեգծերից, 212,5 կմ ընդհանուր երկարությամբ, ունի 300 կայարաններ, նրա կազմի մեջ է մտնում նաև Մոնմարտրի ճոպանուղին, այս մետրոպոլիտենը համարվում է աշխարհում ամենախիտը՝ քաղաքում չկա վայր, որը հեռու է գտնվում մետրոպոլիտենի կայարանից ավելին քան 500 մետրը ։ 1998 թվականից մետրոպոլիտենի համակարգում գործում է 14 համարի ուղեգիծը, որը աշխարհում առաջին ավտոմատացված մետրոպոլիտենի գիծն է ։
Փարիզի ավտոբուսային ցանցը գործում է 1906 թվականից, այսօր այն կազմված է 60 երթուղիներից, ինչպես նաև «Noctilien» գիշերային ավտոբուսներից ։ Որոշ ժամանակ Փարիզում աշխատում էին նաև տրոլեյբուսներ, այս ցանցի ծաղկումը եղել է օկուպացիայի ժամանակներում, սակայն տրոլեյբուսային ցանցը վերացվել է 1966 թվականին։
2007 թվականից քաղաքում գործում է հեծանիվների վարձույթի ավտոմատացված ցանցը՝ Vélib'-ը, որը բաղկացած է 1450 վարձույթի կետերից, ամեն 300 մետրը մեկ։ Փարիզյան քաղաքապետարանի ներկայացուցչի պնդմամբ, սա քաղաքում տեղաշարժվելու համար ամենաարագ միջոցն է, որին զիջում են նույնիսկ մետրոն և ավտոմեքենաները ։
2011 թվականի դեկտեմբերից գործում է էլեկտրոմոբիլների կարճաժամկետ վարձույթի ցանց՝ Autolib'։
2008 թվականից Փարիզում գործարկվեց Voguéo կատամարանների ցանցը, որը գործում է Աուստերլիցի կայարանի և Մեզոն Ալֆորի միջև ։
Քաղաքի սահմաններում բոլոր տրանսպորտի միջոցներում օգտագործվում է Ticket t+ տոմսը, Mobilis մեկօրյա տոմսերը և Ticket jeune Week-end տոմսերը 26 տարեկանից երիտասարդների համար , ինչպես նաև Paris Visite մեկ կամ բազմաօր տոմսերը կամ Navigo մեկանգամյա տոմսերը ։
Վարչական բաժանում
Հաճախ Փարիզը անվանում են Paris intra-muros, բառացի՝ «պատերի ներսում», իսկ մերձակա արվարձանների հետ՝ Paris intra-muros, Մեծ Փարիզ։
Փարիզը բաժանվում է 20 շրջանի, որոնք համարակալված են սկսած կենտրոնից և թվերը աճում են ըստ ժամացույցի սլաքի։ Փոստային ինդեքսներն են սկսած 75001-ից մինչև 75020 ։ Յուրաքանչյուր շրջան իր հերթին բաժանվում է 4 թաղամասի, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր ոստիկանությունը։
Փարիզը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում
1991 թվականին Սենի ափին գտնվող պատմամշակութային վայրերն ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ։ Քաղաքամերձ Ֆոնթեբլո ապարանքը և Վերսալյան պալատը ցանկ են ներառվել համապատասխանաբար 1979 և 1981 թվականներին։
Ճարտարապետություն
Փարիզը դարերի ընթացքում կերպավորվել Է տարբեր ճարտարապետական ոճերի ազդեցության ներքո, սակայն գլխավորապես համաչափ կառուցապատման ն տարածական հորինվածքների ներդաշնակ միասնության շնորհիվ, պահպանել է գեղարվեստական ամբողջկանությունը։ Տակավին միջնադարից քաղաքը, որի պատմական կորիզը Սիտե կղզին է, կառուցապատվել է օղաշառավղային սկզբունքով։ Հատակագծի հիմքը կազմել են՝ հյուսիսից հարավ, Սիտեով անցնող՝ Սեաստոպոլ, Ստրասբար, Սեն Միշել բուլվարների և արևելքից արևմուտք, Սենին (երկու ափերը Մեծ Փարիզում միացնում են 60-ից ավելի կամուրջ) զուգահեռ՝ Սեն Անտուան, Սեն Օնորե փողոցների գծերը։ Շառավղային մայրուղիները հատվում են բուլվարների այն օղակներով, որոնք ընկած են նախկին ամրոցապարիսպների տեղում։ Պատմականորեն Փարիզում առաջացել է 3 կենտրոն, որի շուրջն աճել և կազմավորվել է քաղաքը՝ Սիտե կղզին (III դարից), Սենի աջ և ձախ ափերը։
Թատրոն
Կոմեդի Ֆրանսեզ հայտնի թատրոնն առաջացել է 1680 թվականին՝ Մոլիերի նախկին Illustre Théâtre և մի քանի այլ թատերախմբերի միաձուլումից։ Թատրոնում էին խաղում այնպիսի հայտնի դերասաններ, ինչպիսիք էին Սառա Բեռնարը, Ժան Լուի Բառոն։ Այժմ թատրոնը հանդես է գալիս հիմնականում դասական խաղացանկով։
Կաբարե
Փարիզում կան շատ կաբարեներ, որոնցից ամենահայտնիներն են Մուլեն Ռուժը, Լիդոն, Քրեյզի Հորսը, Պարադիզ Լատինը՝ Լատինական թաղամասում և Ֆոլի Բերժերը։
Փարիզի խորհրդանիշերից մեկն է համարվում «Tournee du Chat Noir» կաբարեի «Սև կատվի» գովազդային պաստառը, որը նկարել է Թեոֆիլ Ստեյնլենը 1896 թվականին։ Կաբարեն գործում էր Փարիզի բոհեմական Մոնմարտր թաղամասում։
Թանգարաններ
Լուվրի թանգարանը բացվել է 1793 թվականին ֆրանսիական թագավորների նախկին նստավայրում և բաղկացած է 8 թեմատիկ բաժիններից, որտեղ 60600 մ² տարածության վրա ներկայացված է համաշխարհային ամենամեծ հավաքածուներից մեկը, որը ներառում է 35000 ցուցանմուշ՝ միջնադարյան արևմտաեվրոպական արվեստի գլուխգործոցներ, ինչպես նաև անտիկ քաղաքակրթությունների՝ հին հռոմեացիների, եգիպտացիների, էտրուսկների, մերձավորարևելյան քաղաքակրթությունների և իսլամական ազգերի արվեստի նմուշներ ։ Հենց այստեղ են պահպանվում այնպիսի համաշխարհային գլուխգործոցներ, ինչպիսին են Մոնա Լիզան (Ջոկոնդա) և Միլոսյան Վեներան։
Օրսե թանգարանը գտնվում է Սենի ափին՝ նախկին Օրսե երկաթուղային կայարանի շենքում։ Շենքը կառուցվել է Վիկտոր Լալուի նախագծով 1900 թվականին՝ Փարիզի և Օռլեանի մեջ կապ պաշտպանելու համար, սակայն այն փակվել է 1939 թվականին։ 1980-ական թվականներին շենքը Գաե Աուլենտեի գլխավորությամբ հանձնվեց թանգարանին։ Օրսե թանգարանը նախ և առաջ հայտնի է ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստների հավաքածուով։ Այստեղ ցուցադրված են նաև 1848-1914 թվականների նկարներ, քանդակներ, լուսանկարներ և կահույք։
1977 թվականին Ռենցո Պիանոյի, Ռիչարդ Ջորջ Ռոջերսի և Ժանֆրանկո Ֆրանչինիի նախագծով կառուցված Ժորժ Պոմպիդուի անվան արվեստի և մշակույթի ազգային կենտրոնը համարվում է Ֆրանսիայի ժամանակակից արվեստի գլխավոր կենտրոնը։ Կենտրոնում է տեղակայված ոչ միայն Փարիզի ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանը, այլև գրադարան, կինոսրահներ, գրախանութներ և մանկական արվեստի ստուդիաներ։ Հետաքրքիր է նաև շենքի կառուցվածքը՝ բոլոր ենթակառուցվածքները (վերելակները, օդափոխիչ համակարգերը, շարժասանդուղքները) դուրս են հանված և ներկված են վառ գույներով։
Պիկասոյի թանգարանում ցուցադրված է միայն 250 նկար, սակայն այն Փարիզի ամենագեղեցիկ թանգարաններից մեկն է։ Այստեղ կարելի է գտնել ինչպես Պիկասոյի աշխատանքները, այնպես էլ այլ նկարիչների՝ Ժորժ Բրակի, Պոլ Սեզանի, Անրի Մատիսի և Ամեդեո Մոդիլիանիի հավաքածուները։ Թանգարանը տեղակայված է Մարե թաղամասում գտնվող Սալե դղյակում։
Միջնադարյան Կլյունի պալատում այժմ գտնվում է Փարիզի միջնադարյան թանգարանը միջնադարյան արվեստի հավաքածուով։ 2000 թվականի սեպտեմբերին թանգարանի շենքի մոտ աճեցվել է միջնադարյան այգի (jardin médiéval)՝ 5000 մ² տարածքով։
1900 թվականի Համաշխարհային ցուցադրության կապակցությամբ որպես ցուցասրահներ նախագծվել են Մեծ և Փոքր պալատները։ Մեծ պալատում ցուցադրված են ոչ միայն արվեստի ցուցանմուշներ, այլև բազմազան ցուցահանդես-տոնավաճառներ, օրինակ՝ Mondial de l’automobile de Paris ավտոմեքենաների ցուցահանդեսը։ Փոքր պալատում տեղ են գտել ֆրանսիական և իտալական Վերածննդի գեղանկարչության հավաքածուներ, ինչպես նաև ֆլանդրիացի և հոլանդացի վարպետների նկարներ։
Կինեմատոգրաֆ
Կինեմատոգրաֆը որպես կատարողական արվեստ ծնվել է հենց Փարիզում 1895 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Կապուցինների զբոսայգում գտնվող Գրան սրճարանում Լյումիեր եղբայրների առաջին կինոնկարի հանրային ցուցադրությամբ։
Տեսարժան վայրեր
Փարիզում են գտնվում հսկայական քանակով տեսարժան վայրեր, որոնց թվում են ոչ միայն ճարտարապետական կոթողներ, այլ նաև փողոցներ, կամուրջներ, հրապարակներ և այլն։ Փարիզում կան մոտ 1800 պատմական վայրեր և 130 թանգարաններ, որոնցից 14-ը պատկանում են քաղաքին, և մուտքը այնտեղ անվճար է։
Ամենանշանավոր տեսարժան վայրերից մեկն է մետաղյա Էյֆելյան աշտարակը, որը կառուցվել է ճարտարագետ Գուստավ Էյֆելի նախագծով։ Աշտարակը նախատեսվում էր որպես ժամանակավոր կառույց, որը պետք է լիներ Համաշխարհային ցուցահանդեսի մուտքը 1889 թվականին։ Սակայն այն ոչ միայն մնաց կանգուն, այլ նաև այն ժամանակից ի վեր դարձավ քաղաքի խորհրդանիշը։
Էյֆելյան աշտարակից դեպի հյուսիս հորիզոնի վրա խոյանում է Սակրե Կյոր բազիլիկը, կառուցված Մոնմարտր բլրի վրա, իսկ հարավում երևում է Մոնպառնասի աշտարակը, որը առանձնանում է «հարթ» շրջանի ֆոնին։
Պատմական մասի ամենակենտրոնում գտնվում է Հաշմանդամների տունը, որտեղ է գտնվում ռազմական թանգարանը, որում հանգչում է նաև Նապոլեոն Բոնապարտի աճյունը։
Ֆրանսիական ազգի ազատության համար մղվող պայքարի ևս մի հիշեցում՝ Ազատության արձանը, տեղադրված է Կարապների կղզու վրա։ Այս արձանի բնօրինակը նվիրվել էր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներին 1886 թվականին և այդ ժամանակից ի վեր դիմավորում է նավերին Նյու Յորք քաղաքի նավահանգստի մոտ։
Քաղաքի պատմական կենտրոնն է Սիտե կղզին, որտեղ գտնվում են Ֆրանսիայի երկու ամենահայտնի եկեղեցիները՝ Փարիզի աստվածամոր տաճարը և Սուրբ կապելլան։ Սիտե կղզու հարևանությամբ գտնվում է ևս մեկ կղզի՝ Սեն-Լուի կղզին, այն հայտնի է իր պաղպաղակով, որը ճանաչվել է աշխարհում ամենալավերից մեկը ։
Անկասկած, մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև Օրսե թանգարանը, «Գիտության և արդյունաբերության քաղաք» համալիրը, Կապուցինուհիների բուլվարը, որտեղ ցուցադրվել է առաջին կինոֆիլմը, Մուլեն Ռուժ կաբարեն, Պիգալ փողոցը և հարյուրավոր այլ վայրեր։
Փարիզում է գտնվում Փարիզի հայկական Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, որն այստեղ կառուցվել է 1904 թվականին խոշորագույն հայ գործարար և բարերար Ալեքսանդր Մանթաշյանցի միջոցներով։
Գերեզմանատներ
Ըստ քրիստոնեական ավանդույթի մահացածներին աշխատում էին հողին հանձնել եկեղեցուն հարող տարածքում, այդպես էլ Փարիզում, մինչև 1786 թվականը ստեղծվել էին մի քանի գերեզմանատներ։ 1786 թվականին, հասարակական հիգիենայի նկատառումներից ելնելով, որոշվեց դադարեցնել թաղումները գերծանրաբեռնված գերեզմանատներում և փակել դրանք, իսկ այնտեղ գտնվող աճյունները տեղափոխել Փարիզից հարավ գտնվող ստորերկրյա մշակված քարհանքեր (այժմյան Փարիզի կատակոմբներ․ գտնվում է 14-րդ շրջանում)։ Խոշոր փարիզյան գերեզմանատների բացումը տեղի է ունեցել 19-րդ դարի սկզբում, Նապոլեոն I-ի ժամանակներում ։ Քաղաքի զարգացումը բերեց նրան, որ այդ գերեզմանատները, որոնք երբեմն գտնվում էին քաղաքի արվարձաններում, դարձան յուրօրինակ կանաչ հանգստի գոտիներ աղմկոտ քաղաքի տարբեր շրջաններում։ Ընդհանուր առմամբ Փարիզում կան 14 գերեզմանատուն, և համաձայն վիճակագրության, այնտեղ աճում են մոտ 34 000 ծառեր ։ Ֆրանսիայի և ամբողջ աշխարհի շատ նշանավոր մարդիկ իրենց վերջին հանգրվանը գտել են Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը, որը իսկական նեկրոպոլիս-թանգարան է բաց երկնքի տակ, Մոնմարտրում, որը 11 հեկտարանոց լաբիրինթոս է , Մոնպառնասում, որն իր խիստ պլանավորման պատճառով համարվում է «հանգստի ծովախորշ» և Պասի գերեզմանատանը, ոչ այնքան մեծ, սակայն ամենախիտը նշանավոր մարդկանց քանակով ։
Կլիմա
Օդերևութաբանական դիտարկումները շարունակվում են 1873 թվականից ՝ Մոնծուրիսի այգու օդերևութաբանական կայանից։  Փարիզը գտնվում է բարեխառն մայրցամաքային կլիմայի գոտում ՝ երկու հակադիր կլիմայական երևույթների միացման վայրում։  Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 12.0 °C է, ամենացուրտ ամիսը ՝ հունվար (+ 4.7 °C), ամենատաքը ՝ հուլիս և օգոստոս (+ 20 °C), տարեկան միջին տեղումները ՝ 600 մմ։  Ամենաանձրևոտ ամիսը ՝ մայիս (64,9 մմ), ամենաքիչ տեղումները ՝ փետրվարին ՝ 43,7 մմ։  Երկարատև դիտարկումների համաձայն, տարեկան լինում է 111 անձրևոտ օր, 18 օր շարունակ անձրևներ են տեղանում ամպրոպներով, իսկ ձյունը տեղում է 11 օր;  Փարիզի միկրոկլիման, որը առաջացել է մարդաշատությունից և աղտոտումից, բնութագրվում է օդի ջերմաստիճանով (միջինը 2 °C- ով ավելի բարձր, քան տարածաշրջանի միջին ջերմաստիճանը, տարբերությունը կարող է լինել մինչև 10 °C), ավելի ցածր խոնավություն, ավելի քիչ լույս ցերեկը և ավելի թեթև գիշերներ։  Գերիշխող քամու ուղղությունը ՝ քամու  համաձայն, կառուցված է Մետո-Ֆրանսիա կայարանի դիտարկումներից ՝ հարավ-արևմուտք։
Փարիզի օդերևութաբանական դիտարկումների պատմության ամենաթեժ օրը 2019 թվականի հուլիսի 25 -ն էր, երբ ջերմաչափերը բարձրացան մինչև +42,6 °C:  Ամենացածր ջերմաստիճանը գրանցվել է 1879 թվականի դեկտեմբերի 10 -ին ՝ −23.9 °C:  Ջերմաստիճանի կտրուկ փոփոխությունը 24 ժամվա ընթացքում տեղի է ունեցել 1978 թվականի դեկտեմբերի 31 -ին։ Ջերմաստիճանը + 12 °C- ից իջել է -10 °C:  Ամենաուժեղ քամին ՝ 169 կմ/ժ, գրանցված 1999 թվականի դեկտեմբերին։  0 °C- ից ցածր ջերմաստիճանի անկումը համարվում է ցուրտ, իսկ -10 °C- ից ցածր `ծայրահեղ, այս ընթացքում քաղաքի սոցիալական ծառայությունները մոբիլիզացվում են անօթևաններին օգնելու համար։
Էկոլոգիա
Շրջակա միջավայրի վիճակը զգում է բազմամիլիոնանոց բնակչության կյանքի գործոնները։  Վիճակագրության համաձայն, Ֆրանսիայի մայրաքաղաքը և հարակից շրջանը ներառված են մոլորակի ամենախիտ բնակեցված մետրոպոլիտենների առաջին հարյուրյակում։  Քաղաքի ներսում արդյունաբերական օբյեկտների թիվը փոքր է 20 -րդ դարի կեսերին սկսված ապարդյունաբերական գործընթացի պատճառով, որի պատճառով հողի աղտոտումը սուր խնդիր չէ, այնուամենայնիվ, աղմուկի աղտոտումը, տրանսպորտի արտանետումները հիմնականն են։ Քաղաքի էկոլոգիայի խնդիրները և այգիների գոտիների դեֆիցիտը պետք է դրան գումարվեն։  2002 թվականից ամենուր գոյություն ունի թափոնների տեսակավորման պրակտիկան։ Մեծ ուշադրություն է դարձվում օդի մաքրությանը, օրինակ ՝ ամեն օր Փարիզի վրայով 40 կմ շառավղով տեսանելի փուչիկ է արձակվում, որի գույնը փոխվում է ՝ կախված օդի որակից։  Բացի այդ, քաղաքի օդային վիճակի մոնիտորինգը 1979 թվականից գտնվում է AIRPARIF- ի իրավասության ներքո, 1-ից 10 բալանոց աղտոտվածության մակարդակը գովազդվում է քաղաքի բազմաթիվ էլեկտրոնային ցուցափեղկերում։  Պաշտոնական տվյալների համաձայն, վերջին տասնամյակում օդի որակը զգալիորեն բարելավվել է շատ առումներով։ Երկու տասնամյակ առաջ Սենայի էկոլոգիական վիճակը շատ ցանկալի էր թողել, ինչի մասին վկայում է 1990 և 1992 թվականներին ձկների զանգվածային վնասատուն։  1988 թվականին Փարիզի քաղաքապետն ասաց, որ 5 տարի անց հնարավոր կլինի լողալ Սենայում, իսկապես, վերջին տարիներին գետում ջրի որակը այնքան է բարելավվել, որ այսօր մոտ 28 քաղաքի նրա ջրերում ապրում են ձկների տեսակներ։  Մեծ ուշադրություն է դարձվում կանաչ տարածքներին, դրանց բազմազանության ավելացմանը, որի շնորհիվ Փարիզը համարվում է Եվրոպայի ամենականաչ մայրաքաղաքներից մեկը, քանի որ քաղաքն ունի մոտ 487,000 ծառ, որոնցից ամենահինը (Robinia pseudoacacia) գտնվում է Վիվիանի հրապարակը 5 -րդ թաղամասում, որը տնկվել է Հենրի IV- ում, ավելի քան 400 տարեկան։  Կանաչապատումը տեղի է ունենում նույնիսկ տանիքների վրա, օրինակ, Biodiversité ծրագրի համաձայն, նախատեսվում է փարիզյան տանիքներին ստեղծել 7 հա կանաչ տարածք։  Քաղաքում փորձեր են արվում պայքարել աղմուկի աղտոտման դեմ, որի հիմնական պատճառը ճանապարհային տրանսպորտն է։  2006 թվականի վիճակագրության համաձայն, հարցված փարիզցիների 54% -ին անհանգստացնում է աղմուկը, իսկ 150,000 մարդկանց տները նայում են փողոցին, որտեղ աղմուկի մակարդակը գերազանցում է 70 դԲ -ը։
Սիմվոլիզմ
Փարիզի զինանշանն առաջին անգամ հիշատակվել է 12 -րդ դարում;  հաստատվել է 1358 թվականին թագավոր Չարլզ V- ի կողմից, վահանի ներքևի կարմիր դաշտում պատկերված է առագաստով արծաթե նավ, որը նավարկում է արծաթե ալիքների վրա, իսկ վերին կապույտ դաշտում կան ոսկե շուշաններ։  Վահանը ՝ հինգ աշտարակներով ոսկե պսակով, շրջանակված է ձիթենու և կաղնու կանաչ ճյուղերով, որոնց հիմքում արծաթե ժապավեն է հյուսված լատիներեն կարգախոսով ՝ հաստատված 19 -րդ դարում;  Ժապավենի տակ կա երեք շքանշան ՝ Ռազմական խաչ, Պատվո լեգեոնի շքանշան և Ազատագրման շքանշան։  Ֆրանսիայի առափնյա քաղաքների զինանշանների վրա տարածված նավը խորհրդանշում է Փարիզի ՝ որպես գետի նավահանգստի հայտնվելը։  Ոսկե շուշանները պատկանում են Կապետների դինաստիայի խորհրդանիշին, որի ներքո քաղաքը դարձավ Ֆրանսիայի մայրաքաղաքը։
Փարիզի դրոշը քառակուսի վահանակ է ՝ պատրաստված կապույտ և կարմիր երկու ուղղահայաց շերտերից, որոնց կիրառումը թվագրվում է 14 -րդ դարով։  Փարիզի քաղաքապետարանի պատկերանշանը կապույտ-կարմիր հորիզոնական շերտ է ՝ աջ եզրին նավակով, իսկ կապույտ ֆոնի վրա սպիտակ գրությամբ կա ՝ «Փարիզի քաղաքապետարան»։
Սպորտ
Փարիզի ամենահայտնի մարզական ակումբը «Պարի Սեն-Ժերմեն» ֆուտբոլային ակումբն է։  Հիմնադրվել է 1970 թվականին, այն տնային խաղերն անցկացնում է «Պարկ դե Պրենս» մարզադաշտում, որը կառուցվել է 19 -րդ դարի վերջին։
Փարիզի գլխավոր մարզական ասպարեզը «Ստադ դը Ֆրանս» մարզադաշտն է, որը գտնվում է Սեն Դենի արվարձանում։  Ասպարեզը կառուցվել է 1998 թվականի ՖԻՖԱ -ի աշխարհի առաջնության համար և կարող է տեղավորել 80,000 հանդիսական։  Մարզադաշտը օգտագործվում է ոչ միայն ֆուտբոլային հանդիպումների, այլ նաև աթլետիկայի, ռեգբիի և այլ մարզաձևերի մրցումներ անցկացնելու համար։  Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնությունը Ֆրանսիան ընդունեց 2016 թվականին։  Քաղաքը դարձավ մրցաշարի անցկացման վայրերից մեկը, եզրափակիչ հանդիպումն անցկացվեց «Ստադ դը Ֆրանս» մարզադաշտում։
Ամեն տարի տեղի է ունենում աշխարհի ամենահեղինակավոր հեծանվային մրցավազքի ՝ Տուր դը Ֆրանս քաղաքի ավարտը։  1975 թվականից հեծանվորդներն անցկացնում են մրցավազքի վերջին փուլը Ելիսեյան դաշտերում։
Փարիզում մեկ այլ հայտնի սպորտաձև է թենիսը։  «Ռոլան Գարոս» մարզադաշտը ամեն տարի մայիսի վերջին - հունիսի սկզբին ընդունում է Ֆրանսիայի բաց առաջնության «Մեծ սաղավարտի» չորս մրցաշարերից մեկը։  Թենիսի հեղինակավոր մրցաշարը անցկացվում է նոյեմբերին։
Փարիզն ընդունեց 1900 և 1924 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերը։  2024 թվականի ամռանը քաղաքը կհյուրընկալի Օլիմպիական խաղերը (2024)։  Թեթև վազքի մրցումներ անցկացվում են ամեն տարի ՝ Փարիզի մարաթոն և Փարիզի կիսամարաթոն։
Հայերը Փարիզում
Հայերը (հիմնականում վաճառականներ) Փարիզում բնակություն են հաստատել 15-րդ դարից։ 1672 թվականին Պասկալ (Հարություն) անունով մի հայ Սեն ժերմեն թաղամասում բացել է Ֆրանսիայում առաջին սրճարանը։ Մինչև 18-րդ դարի վերջը Փարիզում հայերը փոքրաթիվ ու չկազմակերպված մի համայնք էին։ 1798 թվականին Փարիզում հիմնադրված Արևելյան կենդանի լեզուների դպրոցում կազմակերպվել է հայագիտական ամբիոն, որի առաջին վարիչը մինչև 1827 թվականը Հակոբ-Շահան Ջրպետյանն էր։ 1846 թվականից Սերում սկսել է գործել Սամուել Մուրատ վարժարանը, նույն թվականից (մինչև 1862)՝ Արամյան տպարանը, որտեղ տպագրվել է Միքայել Նալբանդյանի «Երկրագործությունը որպես ուղիղ ճանապարհ» աշխատությունը։ 1840-ական թվականներից Փարիզ է ձգտել ուսումնատենչ հայ երիտասարդությունը (հիմնականում հետևել են բժշկությանը՝ 1843-1914 թվականներին ավարտել է 122 հայ երիտասարդ)։ Բացվել է ՀԲԸՄ վարչական կենտրոնը։ 1926 թվականին կազմակերպվել է Հայ արվեստագետների «Անի» խմբակցությունը (որի անդամներից էին նկարիչներ Շ. Ադամյանը, Հ. Ալխազյանը, Վ. Մախոխյանը, Էդգար Շահինը, քանդակագործ Հ. Գյուրջյանը)։ Փարիզը դառնում է հայ մշակույթի կենտրոններից։ Երկար տարիներ Փարիզում են ապրել և ստեղծագործել Ա. Չոպանյանը, Ավ. Իսահակյանը, Շիրվանզադեն, Երվանդ Քոչարը, Ս. Խաչատուրյանը։ 1926-1928 թվականներին Փարիզում էր Մարտիրոս Սարյանը, որի ստեղծագործությունների առաջին ցուցահանդեսը բացվեց 1926 թվականին (երկրորդը՝ 1980 թվականին, նրա ծննդյան 100-ամյակի կապակցությամբ)։ Իրենց նպաստն էին բերում հայ մշակույթին (և ոչ միայն հայ) պրոֆեսոր Հ. Սվաճյանը, պրոֆեսոր Շ. Տետեյանը, աշխարհագրագետ և քարտեզագետ Զ. Խանզատյանը, պատմաբան Ն. Ադոնցը, գրողներ Զ. Եսայանը, Շահան Շահնուրը, Վ. Շուշանյանը, Վ. Մալնզյանը, Զ. Որբունին, Բ. Թոփալյանը, քանդակագործ Դ. Կամսարականը, նկարիչ Լ. Թյությունջյանը, դերասաններ Ա. Շահխաթունին, Մ. Մաքսուտյանը և ուրիշներ։
Փարիզի հայերը երախտապարտ և հավատարիմ են եղել իրենց հյուրընկալած երկրի ու ժողովրդի նկատմամբ։ Նրանք ակտիվորեն մասնակցեցին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ֆաշիզմի դեմ մարտնչող ֆրանսիական Դիմադրության շարժմանը։ Բանաստեղծ կոմունիստ Միսաք Մանուշյանը գլխավորեց ինտերնացիոնալ պարտիզանական ջոկատներ և գնդակահարվեց ֆաշիստների կողմից։ 1942-1945 թվականներին հակաֆաշիստ, գործունեություն ծավալեց հայ հայրենասերների Հայ ազգային ճակատ կազմակերպությունը։
Ետպատերազմյան տարիներին ստեղծվեցին Ֆրանսահայ երիտասարդական միությանը (ԺԱՖ, 1946 թվականին), Ֆրանսահայ մշակութային միությունը (1949 թվականին), շարունակում են լույս տեսնել պարբերականներ, իրենց գործունեությունն են աշխուժացնում հասարակական, մշակութային և այլ կազմակերպությունները։ Ստվարանում է Փարիզահայ համայնքը (ի հաշիվ Մերձավոր Արևելքի երկրներից գաղթածների)։ 1985 թվականին Փարիզում՝ իր շրջակա քաղաքներով (Ալֆորվիլ, Բանյո, Կլամար, Շավիլ, Իսի լը Մուլինո, Բուա Կոլոմբ, Անիեո, Աոնովիլ, Վերսալ ևն) հաշվվում էր շուրջ 80 հազար հայ։
Փարիզում են ապրում և ստեղծագործում հայազգի արվեստագետներ (որոնց ստեղծագործությունները նպաստում են ֆրանսիական և հայ մշակույթի զարգացմանը) Անրի Թրուայան, Վահե Քաչան, Ռ.Մելիքը, Ա. Ադամովը, Գ. Արութը, Գառզուն, ժանսեմը, Շարթը, Անրի Վերնոյը, Ռոզի Վարդը, Ա. Սափրիչը, Գ. Ասլանը, Շառլ Ազնավուրը, Ժորժ Կառվարենցը, Ա. Մեսումենցը, Ա. Պարթևյանը, Լ. Դուրյանը, ժ. Սերգոյանը, Ռ. Պետրոսյանը, Մ. Միրիմանովան և շատ ուրիշներ։
Քույր և գործընկեր քաղաքներ
Փարիզն ունի միայն մեկ քույր քաղաք, դա Հռոմն է և 41 գործընկեր քաղաք։
Կրթություն
Վաղ IX դարում Կառլոս Մեծ կայսրը հրամայեց բոլոր եկեղեցիներին կազմակերպել կարդալ-գրելու և նախնական թվաբանության դասընթացներ իրենց ծխերի համար և տաճարներին կազմակերպել լեզուների, ֆիզիկայի, երաժշտության և աստվածաբանութայն բարձրագույն կրթություն։ Այն ժամանակ Փարիզը արդեն հանդիսանում էր Ֆրանսիայի տաճար ունեցող խոշոր քաղաքներից մեկը, այսպիսով այն սկսեց իր վերընթաց ճանապարհը դեպի խոշորագույն ուսումնական կենտրոն։
Այսօր Ֆրանսիայի ամենահեղինակավոր ուսումնական հաստատությունները գտնվում են Փարիզում, որը առաջատար դիրք է գրավում աշխարհի բարձրաստիճան ուսանողական քաղաքների ցանկում ։
Ամենանշանավոր Փարիզյան համալսարանը՝ Սորբոնը, հիմնադրվել է 1257 թվականին Ռոբեր դը Սորբոնի կողմից, մի քանի տասնյակ աղքատ ուսանողներին աստվածաբանություն սովորեցնելու համար ։ Բավականին արագ Սորբոնը (այս անվանումը համալսարանը ստացավ միայն XIV դարում) դարձավ ամենամեծ և ամենանշանավոր ուսումնական հաստատությունը, ոչ միայն Փարիզում այլ նաև ամբողջ Ֆրանսիայում։ Սորբոնի շուրջ է ձևավորվել հանրահայտ Լատինական թաղամասը, որի անվանումը անցավ նույնպես այլ քաղաքների ուսանողական թաղամասերին։ 1968 թվականին Փարիզյան համալսարանը վերակազմավորվեց և բաժանվեց 13 անկախ բուհերի, որոնցից 5-ը այժմ գտնվում են Փարիզի արվարձաններում ։ Փարիզում է գտնվում նաև Ֆրանսիայի ինստիտուտը (Institut de France), որը բաղկացած է 5 ակադեմիաներից, որոնցից գլխավորը և ամենանշանավորը համարվում է Ֆրանսիական ակադեմիան, որը դարձել է Ինստիտուտի մասը 1803 թվականին։ Ֆրանսիական ակադեմիան առաջացել է փարիզյան գրականական խմբակից, որը հիմնվել էր 1629 թվականին Վալենտեն Կոնրարի կողմից։ Պետական գիտական հաստատության կարգավիճակ Ակադեմիան ստացել է 1635 թվականին ։
Այլ նշանավոր ուսումնական հաստատություններից են Քոլեժ դը Ֆրանսը, Պոլիտեխնիկական դպրոցը, Բարձրագույն նորմալ դպրոցը, Կաթոլիկ ինստիտուտը, Լեռնային ինստիտուտը և Ազգային կառավարման ինստիտուտը։
Փարիզի ամենամեծ գրադարանը Ֆրանսիայի ազգային գրադարանն է, որը հիմնվել է 1368 թվականին Շառլ V թագավորի կողմից իր սեփական գրադարանի հիման վրա Լուվրում։ Հիմնադրման պահին գրադարանը ուներ ընդամենը 911 ձեռագիր, քանի որ այն ժամանակ ընդունված էր վերացնել թագավորի բոլոր փաստաթղթերը նրա մահից հետո։ Այս ավանդույթը խախտեց Լյուդովիկոս XI, ումից հետո էլ սկսվեց գրադարանի ֆոնդերի աճը։ 1988 թվականին Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանը հայտարարեց Ազգային գրադարանի նոր մասնաշենքի կառուցման մասին, Դոմինիկ Պերոյի նախագծի հիման վրա։ Այժմ գրադարանը ունի ավելի քան 10 միլիոն տպագրված հրատարակություններ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամառային օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 3-րդ դարի հիմնադրումներ
Դեյմոս (այլ կիրառումներ)
Դեյմոս, կարող է վերաբերել՝
Կանիսուրիկ
Կանիսուրիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ռեդվանի գավառակում ։
Պատմություն
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նարիմանովկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)
Նարիմանովկա (Нариманівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նարիմանովկա գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆելիպե Մատեու ի Լյոպիս
Ֆելիպե Մատեու ի Լյոպիս (Felipe Mateu y Llopis, նոյեմբերի 15, 1901, Վալենսիա, Իսպանիա - ապրիլի 13, 1998, Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի պատմաբան, 20-րդ դարի իսպանացի նշանավոր դրամագետներից մեկը։
Կենսագրություն
Ֆելիպե Մատեու ի Լյոպիսը ծնվել է 1901 թվականի նոյեմբերի 15-ին Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում։ Ուսումը ստացել է Վալենսիայի համալսարանում՝ փիլիսոփայության և հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետում։ Մասնագիտացել է պատմության բնագավառում։ 1924-1929 թվականներին Մադրիդի Կենտրոնական համալսարանում աշխատել է իր դոկտորական ատենախոսության վրա։ Աշակերտել է Էլիաս Տորմոյին և Մանուել Գոմես Մորենոյին։
Վալենսիայում հաճախ էր այցելում Վալենսիայի թագավորական արխիվ, որտեղ ծանոթացավ դարաշրջանի վալենսիացի այնպիսի նշանավոր պատմաբանների հետ, ինչպիսիք են Լուիս Սեբրիան Իբորը, Խոսե Ռոդրիգո Պերտեգասը, Խոսե Մարտինես Ալոյը, Ֆրանցիսկ Ալմարշեն և Ջոզեփ Սանչիս Սիվերան։ Լինելով «Acciò Valenciana» ամսագրի առաջին տնօրենը՝ սերտ կապեր ուներ իրեն շրջապատող վալենսիացիների հետ, Մանուել Սանչիս Գուարների հետ անդամակցում էր Acció Cultural Valenciana խմբակին։ 1932 թվականին «Normes de Castelló»-ն ստորագրողներից էր։ Այդ տարիներին գրել է մի քանի կատալաներեն հոդված, որոնց թվում էր նաև «Վալենսիա երկիրը» (El País Valencià, 1933), որը մտավ «Cuadernos de Orientación Valencianista L'Estel»-ի մեջ։
1930 թվականին անդամագրվեց Ֆոնդապահների, գրադարանավարների և թանգարանների խմբակին և որոշ ժամանակ անց նշանակվեց Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի և Տառագոնայի շրջանային գրադարանի տնօրեն, որն էլ ավելի ամրապնդեց նրա կապերը Կատալոնիայի ինտելեկտուալ միջավայրի հետ։ 1931 թվականին ամբողջովին վերադարձավ Ազգային հնագիտական թանգարան։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Մադրիդում և Վալենսիայում, որոնց թվում էր նաև Պատրիարքի քոլեջում տեղակայված Արվեստի գանձեր միության (Junta de Tesoro Artístico) խոսնակի պաշտոնը։ Նրան հաջողվում է կործանումից փրկել Տոլեդոյի, Վալենսիայի և Սեգորբեի տաճարների արխիվները, ինչպես նաև վալենսիական այլ արխիվներ՝ այդ թվում Ջոզեփ Սանչիս Սիվերայի անձնական արխիվը։ Որպես Ազգային հնագիտական թանգարանի դրամագիտության բաժնի ֆոնդապահ՝ 1936 թվականին ականատես է եղել, թե ինչպես է Ժողովրդական ճակատի կառավարությունը կողոպտում թանգարանը ։ Այս փաստը մանրամասն ներկայացված է ֆրանկիստական կառավարությանը տրված զեկույցում՝ 1939 թվականի մայիսի 16-ին։
Պատերազմի ավարտից հետո, որոշ կարգավորումներից հետո կրկին ընդունվեց Ազգային հնագիտական թանգարան, այնուհետև նշանակվեց Կատալոնիայի ուսումնասիրությունների ինստիտուտի ֆոնդերի ժառանգորդ հանդիսացող Բարսելոնայի կենտրոնական գրադարանի տնօրեն։ Խոստովանել է, որ հրաման է ստացել ոչնչացնել գրադարանի կատալոնական ֆոնդերի լավագույն մասը, սակայն հրաժարվել է կատարել հրամանը, թեև այդ ժամանակ ստիպված էր միանալ Falange Española կուսակցությանը։
1943 թվականին աշխատանքի է անցնում Օվիեդոյի համալսարանի դիվանագիտության և հնագրության ամբիոնում։ Այնուհետև տեղափոխվում է Վալենսիայի համալսարան և վերջնականապես՝ Բարսելոնայի համալսարան, որտեղ դառնում է Փիլիսոփայության և հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետի դեկանը։ 1943 թվականին անդամակցել է նաև Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիային, իսկ 1945 թվականին՝ Վալենսիայի մշակութային կենտրոնին։
Այս տարիների ընթացքում մինչև թոշակի անցնելը՝ 1972 թվականը, Բարսելոնայի կենտրոնական գրադարանի համար կարևոր գործունեություն ծավալեց։ Ղեկավարում էր Գրադարանավարների դպրոցը և «Biblioteconomía» ամսագիրը, ինչպես նաև հանդիսանում էր Գիտահետազոտական գերագույն խորհրդի մատենագրության «Նիկոլաս Անտոնիո» ինստիտուտի բաժիններից մեկի ղեկավարը։
1982 թվականին «Հիսպանիայի հնագույն մետաղադրամների մատենագրություն» զեկույցով հանդես է գալիս Դրամագիտության ազգային 5-րդ շաբաթին։ Զեկույց ուներ նաև 1983 թվականին Դրամագիտության ազգային 7-րդ շաբաթի կոնֆերանսին և վերջինը՝ 1984 թվականին էր «Datos para la historia de los hallazgos monetarios» վերնագրով։
Դրամագիտության, կնքագիտության, մատենագրության և պատմության ոլորտում նրա կատարած գիտական ուսումնասիրություններն ամփոփվել է 169 էջանոց մի կատալոգի մեջ ու տպագրվել 1984 թվականին Բարսելոնայի համալսարանի կողմից «Titula de Felipe Mateu y Llopis: Su obra científica al conmemorar el LXXXIII aniversario» անվամբ ։
Իսպանիայի դրամագիտության միությունը 1984 թվականին նրան շնորհում է Պատվավոր նախագահի կոչում։ Տվյալ պաշտոնը զբաղեցնում է մինչև 1988 թվականը, երբ նրան փոխարինելու է գալիս Անտոնիո Բելտրան Մարտինեսը։ 1998 թվականին հետմահու նրան նվիրված հիշատակի երեկո է կազմակերպվում, որին մասնակցում էին նաև Ֆելիպեի զավակները և կազմակերպության ղեկավարությունը։
Կոչումներ
Իսպանիայի դրամագիտական միությունը, որի գործընկերն էր, 1960 թվականի մարտի 1-ին նրան է հանձնել Խավիեր Կոնդե Գառիգայի անվան առաջին մրցանակ՝ «Իսպանիայի դրամագիտության պատմության մատենագրությունը» աշխատության համար, որը լույս էր տեսել 1958 թվականին Մադրիդում։
Երկու անգամ արժանացել է Կառլոս Ռուիս դե Լառամենդի ի Կատալանի անվան նախագահական մեդալների, մեկը՝ 1966 թվականին և մյուսը՝ 1972 թվականին՝ դրամագիտության ոլորտում նշանակալի ներդրման համար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի դրամագետներ
Սարգա (գյուղ, Կրասնոօկտյաբրսկի շրջան)
Սարգա (Сарга), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոօկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կրասնոօկտյաբրսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուկե (գյուղ, Հանիլա շրջան)
Կուկե (Kuke), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Կամենկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)
Կամենկա (Каменка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի բնակավայրեր
Կզըլա
Կզըլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ճինճրիանի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Դանուբ
Դանուբ, գետ Եվրոպայում։ Երկարությամբ երկրորդն է Եվրոպայում (Վոլգայից հետո)։ Սկիզբ է առնում Շվարցվալդի արևելյան լանջերից (Գերմանիա) և թափվում Սև ծովը՝ առաջացնելով դելտա։ Երկարությունը 2850 կմ է։ Հոսում է Գերմանիայի, Ավստրիայի, Սլովակիայի, Հունգարիայի, Խորվաթիայի, Սերբիայի, Ռումինիայի, Բուլղարիայի, Մոլդովայի, Ուկրաինայի տարածքներով, նրա ափերին են գտնվում եվրոպական 4 մայրաքաղաքներ՝ Վիեննան, Բրատիսլավան, Բուդապեշտը և Բելգրադը ։
Դանուբի ափին գտնվող մյուս խոշոր քաղաքներից են Ռեգենսբուրգը, Լինցը, Նովի Սադը, Ռուսեն, Բրեիլան, Գալացը, Իզմայիլը։
Անվանում
Հին հույները (Հեսիոդոս, Մ.թ.ա. 7-րդ դար) գետը հիշատակում են Իստրոս անունով (այդ անվանումը վերաբերում է գետի ստորին հոսանքին), ավելի ուշ հռոմեացիները (Կեսար, մ. թ. ա. 1-ն դար) այն անվանել են Danuvius։ Հետազոտողների մեծ մասը գտնում է, որ անվանման հիմքում ընկած է հին իրանական դան «գետ» տերմինը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սև ծովի ավազանի գետեր Կատեգորիա:Գերմանիայի գետեր Կատեգորիա:Ավստրիայի գետեր Կատեգորիա:Սլովակիայի գետեր Կատեգորիա:Խորվաթիայի գետեր Կատեգորիա:Սերբիայի գետեր Կատեգորիա:Ռումինիայի գետեր Կատեգորիա:Բուլղարիայի գետեր Կատեգորիա:Մոլդովայի գետեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գետեր Կատեգորիա:Հունգարիայի գետեր Կատեգորիա:Եվրոպայի գետեր Կատեգորիա:Դանուբ Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Եվրոպայում Կատեգորիա:Սահմանային գետեր
Մետամոդեռնիզմ
Մետամոդեռնիզմ(Metamodernism) էսթետիկայի, փիլիսոփայության, և մշակույթի պատկերացումների ամբողջություն, որոնք բխում են պոստմոդեռնիզմից և հակադրվում դրան։ Սահմանումներից մեկի համաձայն՝ մետամոդեռնիզմը զսպանակային տատանում է մոդեռնիզմի և պոստմոդեռնիզմի միջև։ Մետամոդեռնիզմը երբեմն նույնացվում է պոստ-պոստմոդեռնիզմի հետ։
Եզրույթի պատմական զարգացումը
Մետամոդեռնիստ եզրը առաջին անգամ ի հայտ է եկել 1975 թվականին, երբ Զավարզադեն օգտագործում էր այն նկարագրելու համար 1950-ականների կեսերից ամերիկյան գրականության մեջ ի հատ եկած էսթետիկ ուղղությունները ։
Արդեն 1999 թվականից սկսած՝ մետամոդեռնիզմը սահմանվում էր, որպես «մոդեռնիմին և պոստմոդեռնիզմին ուղղված մարտահրավեր և դրանց ընդլայնում» 2002 թվականից առավել տարածված էր մետամոդեռնիզմ եզրը մոդեռնիստական մեթոդին վերադարձի տենդենցը նկարագրելու համար օգտագործելը։ 2007 թվականին, սակայն, մետամոդեռնիզմը բացատրվել է, որպես որոշակիորեն պոստոմդեռնիզմից բխող, որոշակիորեն դրան հակարդվող, որոշակիորեն դրան հղվող ուղղություն, որը գալիս է ապացուցելու, որ միայն շարունակականության պայմաններում է հնարավոր ընդլայնել ժամանակակից գրական և մշակութային ֆենոմենի բնույթը ։
Ֆերմյուլենը և Վան դեն Ակկերը
2010 թվականին հոլանդացի մշակութային տեսաբաններ Տիմոթեուս Ֆերմյուլենը և Ռոբին վան դեն Ակկերը առաջարկեցին մետամոդեռնիզմը՝ որպես պոստ-պոստմոդեռնիզմի խնդրի լուծում ։ Իրենց Նոթեր մետամոդեռնիզմի վերաբերյալ (Notes on Metamodernism) էսսեում նրանք ցույց են տալիս, որ 2000-ականները նշանավորվեցին մոդեռնիստական մեթոդի վերադարձով և չկարողացան անհրաժեշտ անդրադարձ կատարել 1980-ականների և 1990-ականների պոստմոդեռն մտքին։ Նրանց համաձայն՝ մետամոդեռն զգայունակությունը կարելի է բացատրել, որպես «տեղեկացված միամտություն, պրագմատիկ իդեալիզմ», ինչը տիպական պատասխան է ժամանակակից համընդհանուր փոփոխություններին, ինչպես գլոբալ տաքացումը, ֆինանսական ճգնաժամը, քաղաքական անկայունությունը և թվային հեղափոխությունը Նրանք պնդում են, որ «հարաբերականության, հեգնանքի և պաստիշի պոսմոդեռն մշակույթը» ավարտվել է և փոխարինվել նոր մշակութային դոմինանտով, որը շեշտը դնում է ձևափոխման, աֆֆեկտի և պատմասացության վրա և հանդիսանում է հետգաղափարական վիճակ ։ Այս կոնտեքստում meta- մասնիկը դիտվում է ոչ որպես լատիներեն նախածանց, այլ հղում է տալիս Պլատոնի մետաքսուին, որը նկարագրվում է նրա «Սիմպոզիում»-ում և ցույց է տալիս հակադիր բևեռների միջև շարունակական տատանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական շարժումներ
Հարիկա Դրոնավալլի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հնդիկ շախմատիստներ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ
Աղվեսի արկածները
Աղվեսի արկածները (Похождения лиса), ռուսական մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 2009 թվակակին, «Օդաչու» ստուդիայում։ Ռեժիսոր Անդրեյ Կուզնեցովը նկարահանել է այն ըստ էվենկական համանուն ժողովրդական հեքիաթի։
Մուլտֆիլմը մտնում է «Гора самоцветов» շարքի մեջ։ Մուլտֆիլմի սկզբում երևում են հետևյալ բառերը. «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում, էվենկիա»։
Սյուժե
Այս պատմությունը տեղի է ունեցել հին ժամանակներում, երբ հավատում էին, թե ամբողջ աշխարհը տեղավորվում է եղջերուի մեջքին։ Աղվեսն իրեն շատ խորամանկ էր կարծում և անընդհատ փորձում էր ինչ-որ բան հորինել ու չաշխատել։ Նա մեղրի հետևից ծառ է բարձրանում, իսկ մեղուները հարձակվում են աղվեսի վրա։ Աղվեսն ընկնում է եղնիկի վրա։ Աղվեսի կինը նրան ուղարկում է փայտի։ Նա ալարում է փայտը քարշ տալ և որոշում է ուրիշի շնասայլակով իջեցնել փայտը։ Գնում է ձուկ բռնելու և ընկնում է սառույցի տակ։ Այնտեղ նա շաման է ձևանում և գողանում է մայր ձկան ոսկե պոչը։ Ձկները այս ամենը պատմում են բուին և արջին, վերջիններս աղվեսի պարկի մեջ սառույցի կտոր են դնում, իսկ մայր ձկան պոչը վերադարձնում նրան։ Աղվեսը ձկան փոխարեն կնոջ համար սառույց է բերում։ Այս ժամանակներից շատ տարիներ են անցել, իսկ աղվեսը նույն ծույլն է մնացել։
Փառատոներ և պարգևներ
2009` «Ոսկե ձկնիկ» միջազգային անիմացիոն մանկական փառատոն, Լավագույն ռեժիսորական աշխատանք մրցանակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2009 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր աղվեսների մասին Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր
Բազմասիրություն
<sup class="noprint Inline-Template noprint noexcerpt Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to better sources. (May 2019)">ավելի լավ  աղբյուրը   անհրաժեշտ է  ]
Ձևերը
Բազմասեր հարաբերությունը կարող է շատ տարբեր ձևեր ընդունել, կախված կոնկրետ հարաբերության կամ մի քանի հարաբերությունների մեջ ներգրավված անհատների կարիքներից և նախասիրություններից։ Ձևերի բազմազանությունը կարող է ենթադրել ինտիմության, հարազատության, նվիրվածության տարբեր սահմանումներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սեքս և հասարակություն Կատեգորիա:Սեր Կատեգորիա:Ինտիմ հարաբերություններ Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Webarchive template wayback links
Նովոկիևկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)
Նովոկիևկա (Новокиївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոկիևկա գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ջոշ Դասիլվա
Վաղ տարիներ
Դասիլվան ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Լոնդոնի Իլֆորդ քաղաքում։ Այն ունի մոնղոլական ծագում. Ջոշն ունի երկու եղբայր և երկու քույր ։ Նա սովորել է Իլֆորդի Բիլ ավագ դպրոցում ։ Դասիլվան Լոնդոնի «Արսենալի» սան է, որի ակադեմիա է ընդունվել ութ տարեկանում։ 2014 թվականից Ջոշը խաղացել է ՈՒԵՖԱ-ի պատանեկան լիգայում, իսկ 2015/16 մրցաշրջանի վերջում հայտնվել է ակումբի պահեստային թիմում։ Երկար ժամանակ նա խաղացել է հարձակվողի դիրքում, բայց հետո Թիերի Անրիի առաջարկությամբ, ով մարզել է երիտասարդական թիմը, տեղափոխվել է կիսապաշտպանություն ։
Ակումբային կարիերա
2016/17 մրցաշրջանում Դասիլվան կանոնավոր կերպով խաղացել է ինչպես «Արսենալի» պահեստային թիմում, այնպես էլ մինչև 18 տարեկանների թիմում։ Վերջին տեղում Երկրորդ իր տարիքային խմբում մասնագիտական զարգացման լիգայի ։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Դասիլվան առաջին անգամ հայտավորվել է «Արսենալի» առաջին թիմի կազմում՝ «Նոթինգհեմ Ֆորեսթի» դեմ ֆուտբոլի լիգայի գավաթի խաղին, սակայն հանդիպումն անցկացրել է պահեստայինների նստարանին ։ 2017-ի հունվարին նա կրկին հայտավորվել էր «Պրեստոնի» հետ գավաթային հանդիպմանը, որում Դանիլվան դարձյալ խաղադաշտ դուրս չէր եկել ։ 2017/18 մրցաշրջանում Դասիլվան «Արսենալի» պահեստայինների հետ հաղթել է պրոֆեսիոնալ զարգացման լիգայի առաջնությունում ։ 2017-ի սեպտեմբերի 20-ին նա նորամուտը նշեց ակումբի առաջին թիմում՝ փոխարինելով վնասվածք ստացած Կալում Չեյմբերզին «Դոնկաստեր Ռովերս»-ի դեմ ֆուտբոլի լիգայի գավաթի խաղարկության խաղի ընդմիջման ժամանակ՝ իր համար անսովոր կենտրոնական պաշտպանի դիրքում ։ Այդ մրցաշրջանում նա ևս երկու անգամ խաղադաշտ էր դուրս գալիս գավաթային խաղերում, ներկա էր Եվրոպայի լիգայի խաղերին մասնակցելու հայտացուցակում ։ 2018 թվականի ամռանը «Արսենալը» Դասիլվեին առաջարկել էր նոր պայմանագիր, որից ֆուտբոլիստը հրաժարվել էր։ Շուտով նա հեռացավ ակումբից՝ ստանալով ազատ գործակալի կարգավիճակ։ 2018 թվականի օգոստոսին տեղեկություն է հայտնվել «Բիրմինգեմ Սիթի» և «Սելթիկ» ակումբների կողմից Ջոշի նկատմամբ հետաքրքրության մասին» ։ Օգոստոսի 21-ին Դասիլվան պայմանագիր է կնքել Չեմպիոնշիփում հանդես եկող «Բրենտֆորդի» հետ։ Համաձայնագիրը նախատեսված է չորս տարվա համար և նախատեսում է ևս մեկ տարով երկարաձգելու հնարավորություն ։ 2018/19 մրցաշրջանի մեկնարկը Դասիլվան բաց է թողել՝ հավաքելով խաղային համազգեստը և հանդես գալով «Բրենտֆորդի պահեստային թիմում» ։ Նոր ակումբում նա նորամուտը նշել է 2018 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ փոխարինման դուրս գալով «Միլուոլի» հետ խաղում ։
Խաղային բնութագիր
Դարիլվան առաջատար ոտքը ձախն է ։ Նա ունիվերսալ ֆուտբոլիստ է այն առումով, որ կարող է խաղալ տարբեր դիրքերում։ «Արսենալի» ակադեմիայում սովորելու ժամանակ Դասիլվան կենտրոնական հարձակվող էր, և միայն 2016/17 մրցաշրջանում նա վերաորակավորվել է կիսապաշտպանով և խաղացել ինչպես եզրերում, այնպես էլ Կենտրոնական հարձակողական կիսապաշտպանի դերում ։ «Արսենալի» առաջին թիմում Արսեն Վենգերը նրան օգտագործել է ձախ կենտրոնական պաշտպանի դիրքում և դիտարկել է որպես ձախ լատերալ ։ Ջոշը ֆիզիկապես ուժեղ է, աչքի է ընկնում լավ տեխնիկայով, դաշտի տեսլականով և կրեատիվությամբ, լավ է գործում գնդակով, կարողանում է լավ փոխանցում կատարել ։
Կամենկա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)
Կամենկա (Каменка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի բնակավայրեր
12 Stories
Պատմություն
Ալբոմը ստացել է դրական կարծիքներ երաժշտական քննադատների կողմից, օրինակ՝ American Songwriter, Country Weekly, Allmusic, Los Angeles Times, Roughstock, Roughstock: 2013 թվականին New York Magazine ամսագրը Ջոն Ռեզոնի (Jody Rosen) ալբոմը կոչել է իր սիրելի ալբոմներից («12 Stories Is My Favorite Album of 2013»)։
Billboard 200 չարթերում ալբոմը զբաղեցնում էր 197-րդ տեղը և 28-րդը Top Country Albums-ում, հետշրջանառության ընթացքում (մեկ շաբաթում) վաճառվել է 2000 օրինակով ։ 12 Stories սկավառակը կրկին մտել է Billboard 200 չարթր և զբաղեցրել բարձր հորիզոնականներ (167), Top Country Album այս աղյուսակում նույնպես ալբոմը բարձր հորիզոնականների է հասել (26)։ 2014 թավկանի դոկտեմբերին Միացիալ Նահանգներում սկավառակի ընդհանուր շրջանառությունը կազմել է 37000 օրինակ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 ալբոմներ
Ֆերնանդո Բիրի
Ֆերնանդո Բիրի (Fernando Birri, ), արգենտինացի ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, քննադատ և տեսաբան։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արգենտինայի Սանտա Ֆե քաղաքում։ Շատերի կողմից նա համարվում է նոր Լատինամերիկյան կինոյի հայրը։ Նա հայտնի է իր Tire dié ֆիլմով։ Բիրին իր դեբյուտը նշել La primera fundación de Buenos Aires կարճամետրաժ ֆիլմով, որի պրեմիերան կայացել է 1959 թվականին, Կաննի կինոփառատոնի շրջանակներում։
1986 թվականին համահիմնադրել է Escuela Internacional de Cine y Television-ը (Կինոյի և հեռուստատեսության միջազգային դպորց) Սան Անտոնիո դե Լոս Բանոսում, Կուբայում ։
Բիրին մահացել է շնչարգելությունից, Բուենոս Այրեսում, 2017 թվականի դեկտեմբերի 28-ին 92 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Արգենտինացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Արգենտինացի դերասաններ Կատեգորիա:Արգենտինացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Արգենտինացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Արգենտինացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Արգենտինացի կինոպրոդյուսերներ
Հադհադք
Հադհադք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
(5796) Կլեմմ
(5796) Կլեմմ (Klemm), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 7-ին Էլեանոր Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,450255 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2987 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6018 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1400,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256973 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,97° անկյուն։
Աստերոիդը անվանվել է դանիացի միկրոկենսաբան Պեր Կլեմմի (1949-2011) պատվին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Շելտ Բասի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Սեն Լորան ծառուղի (Մոնրեալ)
Սեն Լորան ծառուղի (Le Boulevard Saint-Laurent), ծառուղին գտնվում է Մոնրեալ քաղաքի կենտրոնում, Կեվբեկ պրովինցիայում, Կանադա։ Նախկինում ունեցել է նաև կարևոր մշակութային նշանակություն։
Նոր Ֆրանսիայի անկումից հետո Մոնրեալը մտավ բրիտանական թագավորության կազմի մեջ։ Բրիտանացի գաղութարարները փորձում էին ձուլել տեղի ֆրանսիացի բնակչությանը, ցանկանալով բնակեցնել Մոնրեալում, որոշ ժամանակ անց՝ 19-րդ դարում բնակչության մեծ մասը՝ կեսից ավելի կազմեցին ֆրանսիացիները։
Երկու համայնքների բնակչների հարաբերությունները բավակնին բարդացել էին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոնրեալի փողոցներ Կատեգորիա:Մոնրեալի պատմություն
Սթիվ Դիտկո
Սթիվ Դիտկո (Stephen J. (Steve) Ditko, ամերիկացի գրող, նկարիչ և պատկերազարդող սլովակյան արմատներով ։ Հայտնի է դարձել Marvel Comics կազմակերպության հետ իր ընդհանուր աշխատանքներով։ Աշխատել է Ստեն Լիի և Ավի Արադի հետ։ Ստեն Լիի հետ միասին ստեղծել է այնպիսի կերպարներ, ինչպիսիք են՝ Սարդ-մարդը, Հալքը, Երկաթե մարդը և այլք։ Նաև աշխատել է DC, Charlton, Atlas և Independent կազմակերպությունների հետ։
Մատենագիտություն
DC
Charlton Warren
Atlas
Independent
Կուկե (գյուղ, Կաառմա շրջան)
Կուկե (Kuke), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանում։
Սթիվ Դիտկո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Կոմիքսների նկարիչներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ
Կուկե (գյուղ, Կաառմա շրջան)
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Խաիշի (Թեթրի Ծղարոյի շրջան)
Խաիշի (ხაიში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 491 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թեթրի Ծղարոյի շրջան
Սարգաևո
Սարգաևո (Саргаево, Һәргәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:19-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի բնակավայրեր
Թասմանյան ծով
Ըստ Միջազգային հիդրոգրաֆիկ կազմակերպության սահմանման, Թասմանյան ծովը իր մեջ է ներառում Ավստրալիական Նոր Հարավային Ուելս, Վիկտորիա և Թասմանիա նահանգներից արևելք ընկած ջրերը։
Թասմանյան ծովում են գտնվում մի քանի առանձնացված կղզեխմբեր, որոնք տեղաբաշխված են Ավստրալիայից և Նոր Զելանդիայից զգալի հեռավորության վրա՝
Այս բոլոր կղզեխմբերը պատկանում են Ավստրալիային։
Կատեգորիա:Թասմանյան ծով Կատեգորիա:Ավստրալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Մարդկանց անունով կոչված ծովեր
Կառլոս (անձնանուն)
Կառլոս, տղամարդու անուն։ Իսպանական ծագում ունի։ Նույնացվում է Կարլ անունի հետ։ Այս անվանումը օգտագործվում է տարբեր լեզուներում, գերմ.` Karl, լատ.` Carolus, անգլ.` Charles, ֆր.` Charles և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անձնանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանական արական անձնանուններ
Թիմորյան ծով
Կատեգորիա:Թիմորյան ծով Կատեգորիա:Ավստրալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Արևելյան Թիմորի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի աշխարհագրություն
Գուստրանվիլ
Գուստրանվիլ (Goustranville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
20.12
«20.12» (Քսան տասներկու), Ալիսա ռոք խմբի տասնյոթերորդ ալբոմը, որը լույս է տեսել 2011 թվականի սեպտեմբերին։ Առաջին վաճառքը տեղի է ունեցել Կանստանտին Կինչովի ինքնագիր սեսիաների ժամանակ, որը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 25-ին Մոսկվայում և 26-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ «20.12»-ում կան շատ ստեղնաշարային պարտիաներ, որոնք ստեղծվել են խմբի երկու անդամներ՝ Կանստանտին Կինչովը և Դմիտրիյ Պարֆոնովը։
Գուստրանվիլ
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 180 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.35 կմ² տարածք։
20.12
Ինչպես ասում էր Կանստանտին Կինչովը այս ալբոմը հանդիսանում է «Ъ» ալբոմի տրամաբանական շարունակությունը պատմում է, թե ինչու է «20.12» լույս տեսել 2011 թվականին ։
Գուստրանվիլ
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ արևելք։
20.12
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2011 ալբոմներ
Գուստրանվիլ
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 84-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,4 %։ 84 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (41 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 37 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նովոուստինովկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովոուստինովկա գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սիմմ Պետեր
Պետեր Սիմմ (Peeter Simm, ), խորհրդային և էստոնացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։
Կենսագրություն
1976 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինոմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը, պրոֆեսորի ուսուցիչը Ա. Ստոլպերան էր։ 1977 թվականից աշխատել է Տալլինֆիլմում։ Սկսված 1990-ական թվականներից՝ խաղարկային և վավերագրական ֆիլմերի ազատ ռեժիսոր։ «Գեորգ» (2007) ֆիլմը նրան հայտնի է դարձրել ռուսական լսարանում (ֆիլմը Գեորգ Օթս-ի մասին է)։ «Իդիալական բնապատկեր», «Մարդ, որը գոյություն չի ունեցել», «Արաբելլա», «Ամերիկյան բլուրներ» և ուրիշ ֆիլմեր կինոփառատոնում արժանացել են պարգևների։ Նա արժանացել է Սպիտակ աստղ 5-րդ աստիճանի շքանշանի (2001):