cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մորրիսսիի սկավառակագրություն
Անգլիացի ալտերնատիվ ռոք-երգիչ Մորրիսսիի սկավառակագրություն։ 1987 թվականին The Smiths-ի լուծարումից հետո նա թողարկել է ինը ստուդիական ալբոմ, երկու համերգային ալբոմ, ութ ժողովածու, 38 սինգլ և վեց երաժշտական տեսանյութ HMV-ում, Sire Records, Parlophone, RCA Victor, Mercury Records, Sanctuary Records, EMI, Reprise Records, Rhino и Decca Records.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Ալտու Պանտանալի գավառ
Ալտու Պանտանալի գավառ (Microrregião do Alto Pantanal), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 132 883 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 53 590,469 կմ²։ Բնակչության խտությունը 2,5 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Շուլմա (Սուդայի վտակ)
Շուլմա  (Шулма), գետ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգեր
Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգեր (Ingeborg Plockross Irminger, ), դանիացի նկարիչ, որը հայտնի է ինչպես իր քանդակներով, այնպես էլ կենդանիների և մարդկային պատկերներով փոքրածավալ ճենապակյա արձանիկներով, որոնք նա պատրաստել է Bing & Grøndahl ընկերությունում աշխատելիս ։ 1903 թվականին կերտել է գրող Հերման Բանգի բրոնզե կիսանդրին, որը 2012 թվականին տեղադրվել է Կոպենհագենի Սենտ Անն հրապարակում ։
Կենսագրություն
Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգերը ծնվել է Ֆրեդերիկսբերգի Կոպենհագենյան շրջանում, 1872 թվականի հունիսի 18-ին։ Եղել է առևտրական Յոհաննես Ֆրեդերիկ Պլոցկրոսի (1821–1896) և Կատրին Ֆրեդերիկկի Տիետգենի (1833–1891) դուստրը։ Դեռևս վաղ տարիքից հետաքրքրություն ցուցաբերելով ծեփագործության նկատմամբ` սովորել է քանդակագործ Աքսել Հանսենի մոտ, այնուհետև ընդունվել է գեղարվեստի դպրոց, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Էմիլի Մունտը և Մարի Լյուպլաուն։ 1893 թվականի փետրվարին Պլոկրոս Իրմինգերն ընդունվել է Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, որտեղ մինչև 1899 թվականը Ավգուստ Սոբյուեի ղեկավարությամբ սովորել է քանդակագործություն, որից հետո մի քանի տարի աշխատել է Վիլհելմ Բիսսենի արվեստանոցում։ 1908 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Վալդեմար Իրմինգերի հետ ։
Կարիերա
Իրմինգերն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1897 թվականին Շառլոտենբորգի գարնանային ցուցահանդեսում, որտեղ ցուցադրվել էր նրա «Մանկիկը» (En Spæd) բրոնզե բարձրաքանդակը։ Նա շարունակել է ցուցադրվել այդտեղ մինչև 1952 թվականը, հատկապես 1904 թվականից մինչև 1925 թվականներին։ 1920 թվականից մինչև 1961 թվականներին նրա ստեղծագործությունները ժամանակ առ ժամանակ ցուցադրվել են նաև Կին նկարիչների ընկերությունում (Kvindelige Kunstneres Samfund): Պլոկրոս Իրմինգերի ստեղծագործությունները ցուցադրվել են 1900 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում, 1914 թվականին՝ Մալմյոյի Բալթյան ցուցահանդեսում, և 1927 թվականին Բրուքլինում, Դանիայի ազգային ցուցահանդեսում։ Ակադեմիայի դրամաշնորհների շնորհիվ, նա ուսումնական ուղևորություններ է կատարում Փարիզում, Գերմանիայում և Իտալիայում ։
Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգերը մահացել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Կոպենհագենում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Դանիացի նկարիչներ
Զարդխաթուն
Զարդխաթուն, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զարդ և խաթուն բառերից ։ Հիշատակված է 1296 թվականից հետո գրված անթվական մի հիշատակարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական իգական անձնանուններ
Bootstrap
Bootstrap, վեբ կայքերի և հավելվածների ստեղծման համար բաց կոդով ազատ և անվճար գրադարան։ Այն պարունակում է HTML-ի և CSS-ի հիմքով ֆորմաների, ստեղների, նավիգացիոն մենյուների և արտաքին տեսքի այլ բաղադրիչների կաղապարներ, ինչպես նաև JavaScript հավելվածներ։ Այն նպատակ ունի հեշտացնել դինամիկ կայքի և վեբ հավելվածի ստեղծումը։ Bootstrap-ը կայքի դիմային մասի ֆրեյմվորկ է, ուստի նրա կոդը հասանելի է օգտագործողին, ի տարբերություն սերվերային կոդին։
Պատմություն
Այս ֆրեյմվորկը ստեղծվել և օգտագործվել է որպես ներքին պահանջների գրադարան Twitter ընկերությունում՝ Twitter Blueprint անունով։ Մի քանի ամիս մշակվելուց հետո այն 2011 թվականի օգոստոսի 19-ին բաց դարձավ Bootstrap անունով ։
Երկրորդ տարբերակի հիմնական նորարարությունը, որը թողարկվեց 2012 թվականի հունվարի 31-ին, դարձավ 12 սյունականի ցանցը և ադապտացիան էկրանի տարբեր չափսերին ։
Երրորդ տարբերակը թողարկվեց 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին։ Այնտեղ ադապտացիան ստացավ իր զարգացումը և ավելի հարմարեցվեց փոքր էկրանով սարքերին։
Աշխատանքը չորրորդ տարբերակի վրա սկսվեց 2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ։ Ալֆա տարբերակը դուրս եկավ 2015 թվականի օգոստոսի 19-ին ։
Հիմնական գործիքներ
Bootstrap-ի հիմնական գործիքները․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:HTML Կատեգորիա:JavaScript գրադարաններ Կատեգորիա:Թվիթթեր
Տրանսվաալի թանգարան
Դիցոնգ բնական պատմության ազգային թանգարան (խոսակցական՝ Տրանսվաալի թանգարան), բնական պատմության թանգարան Հարավային Աֆրիկայի Պրետորիա քաղաքում։ Թանգարանը հիմնադրվել է նախկին Հարավաֆրիկյան Հանրապետության կողմից, որը 1895 թվականին նաև հայտնի է եղել որպես «Տրանսվաալ»։ Թանգարանն ունի Plio-Pleistocene բրածոների մեծ հավաքածու, այդ թվում հոմինիդներ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ Սթերկֆոնտեյն քարանձավներից, Սվարտքրանսից և Քրոմդրաաիից, Մարդկության օրրանը, ինչպես նաև Պերմյան ուշ շրջանի տերապսիդներ (պրոտո-կաթնասուններ Կառու տարածքից)։ Թանգարանում է ցուցադրվում նաև Australopithecus africanus նմուշի Միսիս Պլեսի ամբողջական գանգը։ Բացի այդ, Տրանսվաալի թանգարանում կան մեծ թվով կաթնասունների, թռչունների, սողունների և անողնաշարավորների հավաքածուներ։ Թանգարանը գտնվում է Պոլ Կրյուգեր փողոցում, Վիզաժի և Միննաար փողոցների միջև, Պրետորիայի քաղաքապետարանի դիմաց։ Այն Հարավային Աֆրիկայի Դիցոնգ թանգարանների հիմնադիր թանգարաններից մեկն է։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության պետական թանգարանի (Staatsmuseum) կողմից 1892 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Յան Վիլեմ Բաուդվին Գունինգը նշանակվել է թանգարանի առաջին տնօրեն։ Հիմնադրումից հետո առաջին երկու տարիներին թանգարանը տեղակայված է եղել Ou Raadsaal պառլամենտական շենքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարավային Աֆրիկայի թանգարաններ ըստ քաղաքի Կատեգորիա:Պրետորիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1892 հիմնադրված թանգարաններ
Ջոյա դեի Մարսի
Ջոյա դեի Մարսի (Gioia dei Marsi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 2274 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 36 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 63 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 67055։ Հեռախոսային կոդ՝ 0863։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Վինչենցոն։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի առաջին կիրակի օրն է։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պոլևայա Բոխտյուգա
Պոլևայա Բոխտյուգա (Полевая Бохтюга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բոխտյուգա գետի աջ ափում՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Պալովոյ Բոխտյուգի Ճահճային անտառում, հյուսիս-արևելք Յուկովսկայա Գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Ուղևորություն Ամասիա
«Ուղևորություն Ամասիա» կամ «Ճանապարհորդություն դեպի Ամասիա» (Voyage to Amasia) Էրիկ Վ. Հաչիկյանի և Ռենդի Բելի փաստավավերագրական ֆիլմը 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության մասին։ Ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում և առաջադրվել է «Հայկական համայնապատկեր» անվանակարգում ։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է դեպի իր պապենական հայրենիքը՝ Ամասիա (Թուրքիա) կատարած երգահան Էրիկ Հաչիկյանի ուղևորության մասին, մոտ հարյուր տարի անց այն օրվանից, երբ օսմանցի զինվորները ստիպեցին նրա տատիկին՝ Հելեն Շուշանին, տարագրվել իր ընտանիքի հետ և բռնել աքսորի ճամփան։ Էրիկը Ամասիայի մասին լսել է տատիկից, ով խոստացել է մի օր անձամբ ուղեկցել նրան այնտեղ։
Մի ընտանիքի պատմության հետքերով ֆիլմը փորձում է ավելի խոր հասկանալ հարաբերությունները հայերի և թուրքերի միջև։
Արտաքին աղբյուրներ
Կատեգորիա:2011 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Հայոց ցեղասպանության մասին
Արգիշտի Քյարամյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1991 թվականի մայիսի 22-ին Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղում ։ 2009-2011 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
Պարգևներ
Աշխատանքային գործունեության ընթացքում պարգևատրվել է գերատեսչական մեդալներով և այլ պարգևներով։
2021թ․ Արցախի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի չորս զավակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայաստանի անվտանգության մարմինների ղեկավարներ Կատեգորիա:Հայ իրավաբաններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Մարիա Ֆեոդորովնա (Դագմար)
Մարիա Ֆեոդորովնան (Мария Фёдоровна, ), դանիացի արքայադուստր էր, որն ամուսնանալով ռուս կայսր Ալեքսանդր III-ի հետ դարձավ Ռուսաստանի Կայսրության կայսրուհի։ Ծնվել է 1847 թվականի նոյեմբերի 26 և մահացել է 1928 թվականի հոկտեմբերի 13-ին։ Նրա որդին վերջին ցար Նիկոլայ II-ն էր։
Նշանադրությունները և ամուսնությունը
Ռուս կայսր Ալեքսանդր II-ը ամեն գնով ցանկանում էր, որպեսզի գահին հավակնող իր որդին՝ Մեծ Իշխան Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչը, ամուսնանար եվրոպացի արքայադստեր հետ՝ այլ ոչ թե ռուս։ 1864 թվականին Նիկոլայը մեկնեց Դանիա, որտեղ կատարվեց նրա և Դագմարի նշանադրությունը, սակայն 1865 թվականի ապրիլին նա վախճանվեց մինինգիտից։ Մահից առաջ նա ցանկություն հայտնեց, որպեսզի Դագմարը ամուսնանա իր կրտսեր եղբոր Ալեքսանդրի հետ։ Դագմարի վրա մեծ ազդեցություն էր ունեցել իր սիրելիի մահը և իր հայրենի պալատ վերադառնալուց հետո ընտանիքի անդամները մտահոգված էին նրա առողջության համար։ Դագմարը շատ էր կապվել ռուսների հետ և շատ էր հավանել այդ ընդարձակ և մեծ երկիրը, որը կարող էր դառնալ իրենը։ Ալեքսանդր II-ը նրան նամակ գրեց հայտնելով, որ Դագմարը կարող էր իրեն համարել ընտանիքի անդամ։ 1866 թվականին Ալեքսանդր III-ը, ով պետք է հետագայում ստանձներ կայսրի կոչումը, այցելեց Դագմարին։ Իր սենյակում նկարներ նայելու ժամանակ Ալեքսանդրը խնդրեց Դագմարի ձեռքը և նա համաձայնեց։
Ռուսաստանում կայսերական ընտանիքը շատ ջերմ ընդունեց Դագմարին։ Նա ընդունեց Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու հավատքը և ստացավ Մարիա Ֆեոդորովնա անունը։ Մարիա Ֆեոդորովնան շատ բարի էր և շատ էր սիրում ռուս ժողովրդին։ Նա արագ սովորեց ռուսերեն լեզուն։ Քաղաքականությանը նա չէր խառնվում և նախընտրում էր իր ժամանակը անցկացնել իր ընտանիքի հետ։ Կազմակերպում էր բազմաթիվ բարեգործական միջոցառումներ։ Նա նաև ուներ հակագերմանական հայացքներ, քանի որ Դանիայի որոշ տարածքներ գտնվում էին Գերմանիայի հսկողության տակ։ Ռուս ժողովուրդը նույնպես շատ էր սիրում նոր իշխանուհուն։
Ամուսնությունը
Հարսանեկան ճոխ արարողությունը տեղի ունեցավ 1866 թվականի նոյեմբերի 9-ին Սանկտ-Պետերբուրգի Ձմեռային Պալատում։ Ներկա էին տարբեր եվրոպական թագավորական ընտանիքների ներկայացուցիչներ։ Մարիա Ֆեոդորովնայի ծնողները չէին կարողացել ներկայանալ ֆինանսական դժվարությունների պատճառով և ընտանիքից ներկա էր Մարիայի եղբայրը՝ արքայազն Ֆրեդերիկը։
Հարսանեկան արարողությունից հետո Մարիան և Մեծ Իշխան Ալեքսանդրը տեղափոխվեցին Անիչկովի պալատ, որտեղ նրանք ապրեցին հետագա 15 տարիները։ Ամառները նրանք անց էին կացնում Ղրիմի Լիվադիայի պալատում և Դանիայում։
Երեխաները
Մարիա Ֆեոդորովնան հայտնի էր իր բարությամբ։ Նրա առաջին երեխան՝ ապագա կայսր Նիկոլայ II-ը ծնվեց 1868 թվականի մայիսի 18-ին։ Նրա և Ալեքսանդր III-ի երկրորդ զավակը՝ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչը ծնվեց 1869 թվականին, բայց մահացավ վաղ հասակում մինինգիտ հիվանդությունից։ Այնուհետև ծնվեցին ևս չորս երեխաներ՝ Մեծ Իշխան Գեորգի Ալեքսանդրովիչ (1871 թ), Մեծ Իշխանուհի Քսենիա Ալեքսանդրովնա (1875 թ), Մեծ Իշխան Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ (1878 թ) և Մեծ Իշխանուհի Օլգա Ալեքսանդրովնա (1882 թ)։
Մարիա Ֆեոդորովնան շատ մոտ էր իր որդիների հետ և համեմատաբար քիչ կապված էր իր դստրերին։ Նա պաշտում էր իր ավագ որդուն՝ Նիկոլային, ում հետ շատ կապված էր և կիսում էին իր գաղտնիքները։ Ալեքսանդր III-ի ընտանիքը շատ ամուր էր։ Նրանք վարում էին համեմատաբար համեստ ապրելակերպ։ Մարիա Ֆեոդորովնան իր ձեռքով ուտեստներ էր պատրաստում և հյուրասիրում իր ամուսնուն և երեխաներին։
Ռուսաստանի կայսրուհի
Կայսր Ալեքսանդր II-ի վարած քաղաքականության օրոք կայսրությունում անհամեմատ շատացել էին տեռորիստական խմբերը։ Կայսրի վրա կատարվել էին յոթ մահափորձեր, սակայն դրանցից ոչ մեկում չէր հաջողվել նրան սպանել։ Սակայն 1881 թվականի մարտի 13-ին 62 տարեկան Ալեքսանդր II-ի վրա նետած ռումբը նրան մահացու վիրավորեց։ Մարիա Ֆեոդորովնան իր հուշերում գրում էր ահասարսուռ տեսարանի մասին։ Նա հիշում էր, թե ինչպես դեռ վիրավոր Ալեքսանդր II-ին բերեցին պալատ։ Ռումբը նետվել էր Ալեքսանդրի ոտքերին։ Ըստ Մարիայի, նրա ոտքերը ծնկներից ներքև կտրված էին և ուժեղ արյուն էր հոսում։ Նման ծանր իրավիճակում գտնվող կայսրը մի քանի ժամից մահացավ և նրա որդին՝ Ալեքսանդր III-ը դարձավ կայսր, իսկ Մարիա Ֆեոդորվնան՝ կայսրուհի։ Ռուս ժողովուրդը պաշտում էր նոր կայսրուհուն։ Մարիան իր շարժուձևով իրական կայսրուհի էր՝ ըստ տարբեր վկայությունների։ Մարիայի համար նոր պաշտոն ստանձնելը այդքան էլ ուրախալի չէր։ Նա իր օրագրում գրում էր, որ իր ուրախ օրերը մնացին անցյալում և սկսեցին տագնապի և անհանգստության ժամանակները։ Նա անհանգստանում էր իր ամուսնու անվտանգության համար։
Մարիայի և Ալեքսանդր III-ի թագադրման արարողությունը տեղի ունեցավ 1883 թվականի մայիսի 27-ին Մոսկվայի Կրեմլում։ Նախկին կայսրի սպանությունից հետո բոլորը վախենում էին Ալեքսանդր III-ի և նրա ընտանիքի անվտանգության համար։ Հատուկ պլան էր մշակնվել թագադրման արարողությունը տապալելու նպատակով, սակայն դա այդպես էլ չիրագործվեց։ Շքեղ արարողությանը ներկա էին 8000 հոգի։
Անվտանգության նպատակով կայսերական ընտանիքը տեղափոխվեց ապրելու Գաչինայի պալատ, անվտանգության ոստիկանապետ Գերենալ Չերևինի խորհրդով։ Մարիան և Ալեքսանդրը նոր պալատում ապրեցին 13 տարի։ Այն կառուցվել էր Եկատերինա II-ի ժամանակ և ուներ 900 սենյակ։ Ալեքսանդր III-ը փակվել էր Գաչինայի պալատում և դուրս էր գալիս իր ընտանիքի հետ միասին միայն պահակախմբի ներկայությամբ։ Նա շատ էր վախեցել իր հոր մահից, այդ իսկ պատճառով պահպանում էր իր ընտանիքը պալատի ներսում պահելով։ Ընտանիքի անդամները պալատը լքում էին միայն եկեղեցական արարողությունների և միջոցառոմների նպատակով։ Մարիա Ֆեոդորովնան երբեմն այցելում էր Ձմեռային Պալատ՝ պարահանդեսներին ներկա գտնվելու համար։ Գաչինայի Պալատում նույնպես կազմակերպվում էին միջոցառումներ և պարահանդեսներ։ Ալեքսանդր III-ը շատ էր սիրում ներկա գտնվող երաժիշտներին, սակայն վերջում նրանց հերթով ցտեսություն էր մաղթում, դրանով Մարիային հասկացնելով որ երեկույթը ավարտված է։
Ամեն ամառ Մարիա Ֆեոդորովնան Ալեքսանդր III-ը և նրանց երեխաները այցելում էին Դանիա Մարիայի ծնողներին հյուր։ Նրանց նաև միանում էին Անգլիայի և Հունաստանի թագավորական ընտանիքների ներկայացուցիչները։ Ժամանակը անցնում էր շատ ուրախ։
Ալեքսանդրը սարսափում էր իր վրա հնարավոր մահափորձերից։ Իր հոր մահվան վեցերորդ տարելիցի օրը՝ Սանկտ-Պետերբուրգի Սուրբ Պողոս և Պետրոս եկեղեցուց դուրս գալուց մի խումբ հեղափոխական երիտասարդներ պլանավորել էին նրա վրա ռումբ նետել, սակայն անվտանգության աշխատողները կարողացան նրանց պլանը տապալել և ձերբակալել երիտասարդներին։ 1887 թվականին նրանց մահապատժի ենթարկեցին և կախեցին։ Նրանց մեջ էր գտնվում Վլադիմիր Լենինի եղբայրը՝ Ալեքսանդր Ուլյանովը։
Սակայն դա վերջին մահվան վտանգը չէր։ 1888 թվականին թագավորական ընտանիքը գնացքի մեջ էին։ Երբ նրանք նախաճաշում էին, գնացքը դուրս եկավ երկաթգծից և շուռ եկավ։ Այն սլանում էր չափից դուրս արագ։ Միջադեպից հետո Մարիա Ֆեոդորովնան և երեխաները սարսափի մեջ էին։ Ալեքսանդրը կարողացած դժվարությամբ դուրս գալ շուռ եկած գնացքի տակից և սկսեց որոնել իր ընտանիքի անդամներին։ Նա երկար ժամանակ գնացքի ծանր վագոնը վեր պահած կանգնել էր, որպեսզի երեխաները կարողանային տակից դուրս գալ։ Բոլորը փրկվեցին, սակայն միջադեպը ծանր հետևանք ունեցավ Ալեքսանդրի առողջական վիճակի վրա։
Մինչև 1894 թվականը Ալեքսանդր III-ը գնալով ավելի և ավելի էր թուլանում։ Մարիա Ֆեոդորովնան գիտեր, որ իր ամուսնուն երկար ժամանակ չէր մնացել ապրելու։ Ամբողջ ուշադրությունը սևեռած էր ապագա կայսր Նիկոլայի վրա, ով դեռ լիովին պատրաստ չէր պաշտոնը ստանձնելուն։ Ալեքսանդրը գոհ չէր իր ավագ որդու բնավորությամբ և արտաքին տեսքից։ Նա իր հորից շատ ավելի կարճահասակ էր և չուներ կառավարչի մտածելակերպ։ Ալեքսանդրը մտահոգված էր կայսրության ապագայով, քանի որ իր առողջական վիճակի ծանրանալու պատճառով շատ ժամանակ չէր ունեցել Նիկոլային կառավարչական գիտելիքներ տալու։ Մարիա Ֆեոդորովնան նույնպես մտահոգված էր։ Բացի դրանից Նիկոլայը արդեն մի քանի տարի սիրահարված էր գերմանացի իշխանուհի Հեսյան Ալիքսին և ցանկանում էր նրա հետ ամուսնանալ։ Մարիա Ֆեոդորովնան և Ալեքսանդր III-ը դեմ էին այդ միությանը, քանի որ ունեին հակագերմանական հայացքներ և չէին հավանում Ալիքսի ամաչկոտ և ինքնամփոփ բնավորությունը։
Նախկին կայսրուհի
1894 թվականի նոյեմբերի մեկին կայսր Ալեքսանդր III-ը մահացավ Ղրիմի Լիվադիայի պալատում։ Մարիա Ֆեոդորովնան այդ օրը գրեց իր օրագրում՝ "Իմ սիրտը կոտրված է, բայց ես վերջին պահին նրա դեմքին տեսա ժպիտ և դա ինձ ուժ տվեց": Ուելսի արքայազն ու արքայադուստրը ժամանեցին Լիվադիա՝ Մարիայի կողքին լինելու և նրան օգնություն ցուցաբերելու համար։ Նրանք իրենց վրա վերցրին թաղման արարողությունների կազմակերպումը։ Ալեքսանդր III-ի մարմինը տեղափոխվեց Սանկտ-Պետերբուրգ։ Մինչև իր մահը Ալեքսանդրը հասցրել էր իր ամուսնության համաձայնությունը տալ որդի Նիկոլային և Ալիքսին և նրանց օրհնել, չնայած այն փաստին, որ չէր հավանում ապագա կայսրուհուն։ Մարիան նույնպես դեմ լինելով այդ միությանը փորձում էր բարին տեսնել ամեն ինչում։
Քսաներորդ դարի առաջին տարիները նախկին կայսրուհին հիմնականում անց էր կացնում Ռուսաստանի Կայսրությունից դուրս։ Նա երբեմն ապրում էր Անգլիայում իր քրոջ՝ Ալեքսանդրա Թագուհու մոտ։ 1906 թվականին, երբ մահացավ նրա հայրը՝ Դանիայի թագավոր Կրիստիան IX-ը, Մարիան մեկնեց հայրենիք։ Նա այնտեղ ստանձնեց Հվիդորի վիլլան։ Այնուհետև նա իր քրոջ Ալեքսանդրայի հետ նորից մեկնեց Անգլիա։
Առաջին Համաշխարհային Պատերազմ
1914 թվականին ՝ Առաջին Համաշխարհային Պատերազմի սկսելու ժամանակ Մարիա Ֆեոդորովնան գտնվում էր Լոնդոնում՝ իր քրոջ մոտ։ Պատերազմը նրան ստիպեց վերադառնալ Ռուսաստան։ Ճանապարհին նախկին կայսրուհու գնացքը ստուգվեց գերմանացիների կողմից և այն ստիպված եղավ անցնել չեզոք գոտիներ Դանիայի և Ֆինլանդիայի մեջով։ Կայսրություն վերադառնալուց հետո Մարիան տեղափոխվեց Յելագինի պալատ, որը Սանկտ-Պետերբուրգին ավելի մոտ էր գտնվում։ Նա դարձավ Կարմիր Խաչի նախագահ՝ օգնելով վիրավոր զինվորներին։ Մարիան իր օգնությունը ցուցաբերում էր նաև ֆինանսապես։ 1916 թվականին Մարիան տեղափոխվեց Կիև ՝ Մարինսկու պալատ, դրանով արտահայտելով իր դժգոհությունը իր որդու ընտանիքի հետ կապված Գրիգորի Ռասպուտինի հանդեպ։ Նա այլևս Սանկտ-Պետերբուրգ չվերադարձավ։
Հեղափոխություն և աքսոր
1917 թվականին տեղի ունեցած հեղափոխության արդյունքում Մարիա Ֆեոդորովնայի որդին՝ կայսր Նիկոլայ II-ը գահընկեց եղավ։ Մարիան Կիևից մեկնեց Մոգիլյով՝ իր որդուն տեսնելու նպատակով։ Նորից Կիև վերադառնալուց հետո Մարիան նկատեց, որ այդ քաղաքում իր ներկայությունը այլևս ցանկալի չէր և նա մի խումբ Ռոմանովների հետ գնացքով մեկնեց Ղրիմ։ Մարիա Ֆեոդորովնան միշտ լուրեր էր ստանում, որ իր որդիները (Նիկոլայը և Միխայիլը) սպանվել էին բոլշևիկների կողմից, ինչպես նաև Նիկոլայի ընտանիքը։ Նա միշտ հերքում էր այդ լուրերը և համոզված էր, որ իր որդիները արդեն փրկվել էին և գտնվում էին Ռուսաստանից դուրս։ Այնուամենայնիվ նրա որդի Միխայիլը սպանվեց 1918 թվականի հունիսի 13-ին, իսկ Նիկոլայը և նրա ընտանիքը՝ կինը և հինգ երեխաները սպանվեցին նույն թվականի հուլիսի 17-ին։ Մահացան նաև մի շարք այլ Ռոմանովներ և նրանց հետ կապված անձնավորություններ։
Մարիան իր նամակներում և օրագրերում գրում էր, որ աղոթում է Նիկոլայի համար և միշտ մտածում է նրա մասին։ Նա մինչև իր կյանքի վերջը չընդունեց իր որդիների մահվան լուրը, սակայն նրա դուստրը՝ Մեծ Իշխանուհի Օլգա Ալեքսանդրովնան մտածում էր, որ իր մայրը այդ ծանր լուրը ընդունել էր իր սրտի խորքում։
Չնայած այն փաստին, որ Մարիա Ֆեոդորովնան 1917 թվականից այլևս չէր համարվում կայսրուհի կամ նախկին կայսրուհի, ողջ մնացած Ռոմանովները և հավատարիմ մարդիկ նրան նախկինի պես համարում էին Ռուսաստանի կայսրուհի։
Ռուսաստանից վտարումից հետո Մարիա Ֆեոդորովնան ապրեց տարբեր վայրերում։ Որոշ ժամանակ ապրելով Անգլիայում իր քրոջ Ալեքսանդրայի հետ, նա նկատեց որ գրավել էր երկրորդական դիրք և կարևորություն չէր ներկայացնում որպես անձնավորություն, այդ իսկ պատճառով նա լքեց Անգլիան։ Որոշ ժամանակ նա ապրեց իր զարմիկի՝ Դանիայի թագավոր Կրիստին X-ի պալատում, սակայն վերջում նա տեղավորվեց Հվիդորի կալվածք, որտեղ էլ ապրեց իր վերջին տարիները։
Մարիա Ֆեոդորովնան խուզարկու էր վարձել իր որդի Նիկոլայի հնարավոր սպանության մասին ավելի շատ տեղեկություններ ստանալու նպատակով։ Խուզարկուն տարիներ շարունակ աշխատեց այդ առեղծվածի վրա՝ լինելով Եկատերինբուրգի Իպատիևի տանը, որտեղ որ սպանվել էր նախին թագավորական ընտանիքը։ Վերջանակապես համոզվելով, որ նրանք իրոք սպանվել էին, նա ուղևորվեց Մարիա Ֆեոդորովնայի մոտ՝ հայտնելու այդ լուրը, սակայն Մեծ Իշխանուհի Օլգան՝ Մարիա դուստրը նրան նամակով խնդրեց չներկայանալ, իր արդեն հիվանդ և ծեր մոր վիճակը ավելի չբարդացնելու համար։
Մահը
1925 թվականին մահացավ Մարիայի սիրելի քույրը՝ թագուհի Ալեքսանդրան։ Դա վերջին ծանր հարվածն էր, որ նա կարող էր կրել։ Մարիա Ֆեոդորովնան մահացավ 1928 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Հվիդորի կալվածքում՝ 80 տարեկան հասակում։ Նա իր չորս որդիներից երկար ապրեց։ Թաղվեց իր հայրենի Դանիայում։
2005 թվականին Դանիայի թագուհի Մարգրեթ II-ի և Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի որոշումով նրա մարմինը Դանիայից տեղափոխվեց Սանկտ-Պետերբուրգ և 2006 թվականին թաղվեց իր ամուսնու՝ կայսր Ալեքսանդր III-ի կողքին՝ Սուրբ Պողոս և Պետրոս տաճարում։
2006 թվականին Պետերհոֆում կանգնեցվեց Մարիա Ֆեոդորովնայի արձանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոմանովներ
Կոկե (ֆուտբոլիստ)
Խորխե Ռեսուրեկոն Մերոդ (Jorge Resurrección Merodio), ծնվել է 1992 թվականի հունվարի 8-ին, Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, ավելի հայտնի է որպես Կոկե (Koke), իսպանացի ֆուտբոլիստ, խաղում է իսպանական «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբում։
Կարիերա
Ծնվել և մեծացել է Մադրիդում։ Երբ տղան 8 տարեկան էր, նա գնում է ֆուտբոլի ակադեմիայի «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբ։ 2008 թվականին տեղափոխվում է թիմի պահեստային ջոկատ։ 2009 թվականին խաղում է իր դեբյուտային խաղը, «Ալմերիա» թիմի դեմ, խաղում է ընդամենը 10 րոպե։ Ընդհանուր մրցաշրջանում խաղացել է 3 հանդիպումներում։ 2010 թվականին Ատլետիկո Մադրիդի կազմում հաղթում է Եվրոպայի լիգան և ՈՒԵՖԱ-ի Սուպերգավաթը։ 2012 թվականին կրկնել է նույն ձեռքբերումը։ 2013/2014 մրցաշրջանում Կոկեն դառնում է Իսպանիայի չեմպիոն «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի կազմում։ 2013 թվականին «Ատլետիկո»-ն հաղթում է Իսպանիայի գավաթը, եզրափակչում հաղթելով Մադրիդի «Ռեալի»-ն։
Մրցանակներ և նվաճումներ
, (մինչև 21)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2020-ի ֆուտբոլիստներ
Մարգարետ II
Մարգարետ II (Margrethe 2. [mɑˈɡ̊ʁæːˀd̥ə], Margreta 2., Margrethe II, Մարգարիտա II, ամբողջական անունը՝ Մարգարետ Ալեքսանդրինա Տորհիլդուր Ինգրիդ, ), Դանիայի թագուհին (1972 թվականի հունվարի 14-ից)։
Մարգարետ II-ը ծնվել է արմատներով Հյուսիսային Գերմանիայից Գլյուքսբուրգների թագավորական ընտանիքում։ Եղել է Դանիայի Ֆրեդերիկ IX-ի և Ինգրիդ Շվեդացու առաջին զավակը։ Հոր մահից հետո 1972 թվականի հունվարի 14-ին ժառանգել է գահը, ժառանգորդ էր դարձել 1953 թվականին, երբ սահմանադրական բարեփոխումից հետո կանայք գահը ժառանգելու իրավունք ստացան։ Մարգարետ II-ը դարձավ Դանիայի առաջին կին միապետը Մարգարետ I-ի կառավարումից ի վեր, ով Կալմարյան միության օրոք 1375–1412 թվականներին ղեկավարել էր Սկանդինավյան երկրները։
Իր նախնի Դանիայի թագավոր Քրիստիան IV-ից հետո Մարգարետ II-ը դանիական գահի երկրորդ ամենաերկար ղեկավարող միապետն է։
1967 թվականին Մարգարետ II-ն ամուսանցել է Հենրի դե Լաբորդե Մոնպեզատի հետ, ունեն երկու որդի՝ կրոնպրինց Ֆրեդերիկը (ծն.՝ 1968) և արքայազն Յոակիմը (ծն.՝ 1969):
Վաղ տարիներ
Արքայադուստր Մարգարետը ծնվել է 1940 թվականի ապրիլի 16-ին Կոպենհագենի Ամալիենբորգ պալատում՝ թագաժառանգ Ֆրեդերիկի, հետագայում՝ Ֆրեդերիկ IX թագավոր, և թագուհի Ինգրիդի ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է Դանիայի թագավոր Քրիստիան X-ի ավագ որդին, մայրը՝ թագաժառանգ Գուստավ Ադոլֆի և Վիկտորիա թագուհի արքայադուստր Մարգարետի միակ դուստրը։ Արքայադուստր Մարգարետը ծնվել է Նացիստական Գերմանիայի կողմից Դանիայի նվաճումից մեկ շաբաթ հետո ։
Մարգարետ է անվանվել ի պատիվ իր մայրական հանգուցյալ տատիկի՝ Կոննաուտի Մարգարետ թագուհու, Ալեքսանդրինա՝ ի պատիվ հայրական տատիկի՝ Ալեքսանդրինա Մեկլենբուրգ-Շվերինսկայի և Ինգրիդ ի պատիվ իր մոր՝ թագաժառանգ արքայադուստր Ինգրիդի։ Քանի որ նրա հայրական պապը նաև Իսլանդիայի թագավորն էր, նրան տվել են իսլանդական «Þórhildur» (Thorhildur) անունը ։
1944 թվականին, երբ Մարգարետը 4 տարեկան էր, ծնվեց նրա առաջին քույրը՝ Դանիայի արքայադուստր Բենեդիկտան, ով հետագայում ամուսնացավ Սեյն Վիթգենսթեյն-Բերլբուրգի Ռիչարդ 6-րդ արքայազնի հետ և տարվա մի մասն ապրում են Գերմանիայում։ Երկրորդ քույրը՝ Աննա-Մարիա Դանիացին, ծնվել է 1946 թվականին, հետագայում ամուսնացել է Հունաստանի վերջին թագավոր Կոնստանտին II-ի հետ և ապրում է Հունաստանում։
Մարգարետն ու քույրերը մեծացել են Ֆրեդերիկ VIII-ի Կոպենհագենում գտնվող Ամալիենբորգի պալատում և Հյուսիսային Զելանդիայի Ֆրեդենսբորգ պալատում։ Նա իր ամառային հանգիստն անց է կացրել արքայական ընտանիքի հետ հայրական ամառային նստավայրում՝ Գրոստի (Gråsten) պալատում։ 1947 թվականի ապրիլի 20-ին թագավոր Քրիստիան X-ի մահից հետո Մարգարետի հայրը ժառանգեց գահը և դարձավ թագավոր Ֆրեդերիկ IX:
Ժառանգորդ
Երբ Մարգարետը ծնվեց, Դանիայում միայն արական սեռի ներկայացուցիչները կարող էին ժառանգել գահը ըստ 1850-ական թվականներին ուժի մեջ մտած իրավահաջորդության փոփոխության մասին օրենքի, երբ Գլյուքսբուրգների ճյուղն ընտրվեց որպես ժառանգորդ։ Քանի որ Մարգարետը եղբայր չուներ, ենթադրվում էր, որ նրա հորեղբայր Դանիայի արքայազն Կնուդը մի օր կժառանգի գահը։
1947 թվականին սկսվեց սահմանադրությունը բարեփոխելու գործընթացը։ Երբ Ֆրեդերիկ IX-ը ժառանգեց գահը, պարզվեց, որ թագուհին այլևս երեխաներ չի ունենա։ Ֆրեդերիկի և նրա դստրերի ժողովրդականությունը և նշանակալի կնոջ դերը դանիական կյանքում առաջ բերեցին սահմանադրության բարեփոխման բարդ գործընթացը։ Ըստ օրենքի պահանջի՝ փոփոխությունների առաջարկը պետք է անցներ երկու հաջորդական խորհրդարաններով, այնուհետև՝ հանրաքվեով, որը տեղի ունեցավ 1953 թվականի մարտի 27-ին։ Իրավահաջորդության նոր օրենքը թույլ էր տալիս, որ դանիացի կինը ժառանգի գահը, եթե եղբայր չունի։ Այսպիսով Մարգարետը դարձավ գահի ժառանգորդ ։
1960 թվականին Շվեդիայի և Նորվեգիայի արքայադստրերի հետ Մարգարետը մեկնեց ԱՄՆ ճամփորդության, որը ներառում էր այդ Լոս Անջելես և Paramount Pictures, որտեղ նրանք հանդիպեցին բազմաթիվ նշանավոր աստղերի, այդ թվում Դին Մարտինին, Ջերրի Լյուիսին և Էլվիս Փրեսլիին ։
Կրթություն
Մարգարետը սովորել է Կոպենհագենի Նատալի Զահլեի անվան մասնավոր դպրոցում, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Մեկ տարի սովորել է North Foreland Lodge-ում (Հեմփշիր, Անգլիա), 1960-1961 թվականներին նախապատմական հնագիտություն է սովորել Գիրթոն քոլեջում, 1961-1962 թվականներին՝ քաղաքագիտություն Օրհուսի համալսարանում, 1963 թվականին հաճախել է Սորբոնի համալսարան, 1965 թվականին՝ Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոց ։ Մարգարետը Լոնդոնի հնությունների ընկերության անդամ է ։
Ազատ տիրապետում է դանիերենի, ֆրանսերենի, անգլերենի, շվեդերենի և գերմաներենի և որոշ չափով ֆարյորերենի ։
Կավաժիպակ իտալական
Կավաժիպակ իտալական, գաղտրիկազգիների ընտանիքին պատկանող երկշաքիլավոր մոլախոտ։
Մարգարետ II
Ամուսնություն, երեխաներ
Արքայադուստր Մարգարետը 1967 թվականի հունիսի 10-ին ամուսնացել է ֆրանսիացի դիվանագետ, կոմս Հենրի դե Լաբորդե դե Մոնպեզատի հետ Կոպենհագենի Հոլմեն եկեղեցում։ Որպես դանիական գահի ժառանգորդի ամուսին՝ նա ստացել է «Արքայական գերազանցություն արքայազն Հենրիկ Դանիացի» տիտղոսը ։
Կավաժիպակ իտալական
Նկարագրություն
Ելունավոր բողբոջներով խորը գնացող արմատային համակարգը լավ զարգացած է։ Փխրուն արմատը մեխանիկական հարվածներից կարող է մասերի բաժանվել և բողբոջների միջոցով առաջացնել կոմպակտ բույսեր ու մացառուտներ։ Մինչև 70 սմ բարձրությամբ վերին մասում ճյուղավորվող, կոշտ ու խիտ մազիկներով պատված ցողունն ուղիղ է։ Տերևները երկարավուն ձվաձև են կամ լայն նշտարաձև։ Տերևաջիղը հիմքի մասում վեր է ածվում տերևակոթունի, որը մակերեսից պատված է թավով, իսկ եզրերից՝ փշերով։ Ցողունածայրի ճյուղավորումները կարճ տերևախմբերի ծոցերից սկսած վեր են ածվում հուրանների։ Ծաղկի պսակը կարմրավուն կամ ծիրանակապույտ է։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին, պտղաբերում՝ սեպտեմբերին։ Պտուղն ընկույզ է, որն իր մեջ պարունակում է 4-ական միասերմ ընկուզիկներ։ Սուր ծայրերով, ուռած, ատամնաձև, կլոր կողերով սերմ-ընկուզիկը կաշկաձև է։ Մեկ բույսը կարող է առաջացնել մոտավորապես 1000 սերմ, որը կշռում է 5,2 գրամ։ Սերմերի թե՛  ծլունակությունը, թե՛  ծլման էներգիան բարձր է։ Նպաստավոր պայմաններում գարնանը ծլած սերմից բույսը կարող է մինչև աշուն հասնել ծաղկակալման և նույնիսկ պտղաբերման ։
Մարգարետ II
Ամուսնություն, երեխաներ
1968 թվականի մայիսի 26-ին Մարգարետը ծննդաբերել է իր առաջին զավակին։ Ըստ ավանդույթի՝ Դանիայի թագավորներն անվանակոչվում են կամ Ֆրեդերիկ, կամ Քրիստիան։ Անդրանիկ որդուն թագուհին անվանել է Ֆրեդերիկ, երկրորդ որդուն՝ Յոակիմ (ծն.՝ 1969, հունիսի 7) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիայի միապետներ Կատեգորիա:Դանիայի թագավորական ընտանիք Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Պետության կին ղեկավարներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Կապիչի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ
Կավաժիպակ իտալական
Տարածվածություն
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների չոր վայրերում և ցանքսերում։ Տարածված է Լոռու, Շիրակի, Արագածոտնի, Արմավիրի, Արարատի, Սյունիքի, Կոտայքի և Վայոց ձորի մարզերում։ Գեղազարդային բույս է ։
Նշանակություն
Բուժական նպատակներով օգտագործում են տերևները, արմատներն ու ցողունները։ Ծաղիկների եփուկն գործածում են նևրասթենիայի (նյարդագարության), ցնցուղային բրոնխիալ ասթմայի բուժման համար։ Կիրառում են նաև որպես ջերմ իջեցնող, վերքամոքիչ և արյունահոսությունը դադարեցնող միջոց (քսուքի օգնությամբ), ինչպես նաև հազի դեպքերում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գաղտրիկազգիներ Կատեգորիա:Մոլախոտեր Կատեգորիա:Դեղաբույսեր Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Խոտաբույսեր Կատեգորիա:Դեկորատիվ բույսեր
Սթիվ Բայերս
Սթիվ Բայերս (Steve Byers, ), կանադացի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Աստվածների պատերազմը. Անմահները» ֆիլմում մարմնավորած Հերակլի կերպարով (2011 թվական)։ Գլխավոր դերով հանդես է եկել «Սլեշեր» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում։
Կյանք և կարիերա
Ծնվել և մեծացել է Սկարբո քաղաքում, Կանադայում։ Սովորել է Հյուսիսային Օնտարիոյի համալսարանում։ Դերասանական կարիերայի սկզբում Բայերսը նկարահանվել է Ուվե Բոլի երկու ֆիլմերում՝ «Ամերիկայի սիրտը» և «Մահացածների տունը», իսկ 2006-2007 թվականներին խաղացել է Ջեյսոն Տաների «Ֆեկլոն Բիչ» կանադական սերիալում։ 2007 թվականին, սերիալի ավարտից հետո, մարմնավորել է «Նետված է մեռնելու» սարսափ ֆիլմի գլխավոր դերերից մեկը ։ 2011 թվականին նա մարմնավորել է Հերակլի դերը՝ հոլիվուդյան «Աստվածների պատերազմ. «Անմահները» ֆիլմում։ 2013 թվականին նա գլխավոր դեր է ստանում Hallmark հեռուստաընկերության «Catch a Christmas Star» ֆիլմում ։ 2016 թվականին Բայերսը միացել է «Սլեշեր» հեռուստասերիալի հիմնական դերասանական կազմին ։
Անձնական կյանք
2001 թվականի հունիսի 4-ին ամուսնացել է Ջենիֆեր Ստիդի հետ։ Զույգն ունի 2 երեխա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի դերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասաններ
Գաբրիել Մերկադո
Գաբրիել Իվան Մերկադո (Gabriel Iván Mercado; ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, Սևիլյա ֆուտբոլային ակումբի և Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։
Ակումբային կարիերա
Գաբրիել Մերկադոն «Ռասինգ» ֆուտբոլային ակումբի դպրոցի շրջանավարտ է։ 2007 թվականի փետրվարի 21-ին «Սան-Լորենսոյի» դեմ խաղում նա նշեց իր դեբյուտը Արգենտինայի առաջնությունում։ 2009 թվականի նոյեմբեր 30-ին «Բենֆիլդի» դեմ խաղում Գաբրիելը խփեց իր առաջին գոլը «Ռասինգի» կազմում.
2010 թվականին ֆուտբոլիստի իրավունքների 50%-ը 800 հազար դոլարով ձեռք է բերել «Էստուդիանտես» ֆուտբոլային ակումբը ։ Օգոստոսի 7-ին «Օլդ Բոյս» ակումբի դեմ խաղում Մերկադոն նշեց իր դեբյուտը  Լա Պլատայի ակումբում ։ Սեպտեմբերի 12-ին իր նախկին թիմի «Ռասինգի» դեմ խաղում  նա խփել է իր առաջին գոլը  «Էստուդիանտեսի» կազմում ։ Նույն տարում, Գաբրիել Մերկադոն դարձավ Արգենտինայի չեմպիոն։
2012 թվականին Մերկադոն տեղափոխվել է արգենտինական «Ռիվեր Պլեյտ» ակումբ։ Օգոստոսի 6-ին «Բելգրոնո» ակումբի դեմ խաղում նա նշեց իր դեբյուտը նոր ակումբում ։ 2013 թվականի սեպտեմբեր 16-ին «Արսենալի» դեմ պայքարում Գաբրիելը խփեց իր առաջին գոլը «Ռիվերի» կազմում ։ 2014 թվականին Մերկարդոն հաղթել է Արգենտինայի սուպերգավաթը և երկրորդ անգամ դարձել երկրի չեմպիոն։
2016 թվականի ամռանը Գաբրիելը տեղափոխվել է իսպանական «Սևիլյայի» հետ, ստորագրելով երեք տարվա պայմանագիր ։ Օգոստոսի 21-ին «Էսպանյոլի» դեմ խաղում Մերկադոն նշեց իր նորամուտը Լա Լիգայում ։ Իսկ ահա «Բետիսի» դեմ պայքարում  նա խփեց իր առաջին գոլը «Սևիլյայի համար։
Միջազգային կարիերա
2007 թվականին, Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Մերկադոն հաղթեց աշխարհի երիտասարդական գավաթը՝ որը կայացել էր Կանադայում։
2016 թվականի մարտ 25-ին 2018 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլուի շրջանակներում՝ Չիլիի ազգային հավաքականի դեմ խաղում Մերկադոն խփեց առաջին գոլը հավաքականի կազմում ։
Նույն տարվա ամռանը Միացյալ Նահանգներում Գաբրիելը դարձավ Ամերիկայի գավաթի արծաթե մրցանակակիր։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Պանամայի, ԱՄՆ-ի , Վենեսուելայի և երկու անգամ Չիլիի հավաքականի դեմ խաղերին ։
Ձեռքբերումներ
Ակումբային
Միջազգային
Արգենտինայի երիտասարդական հավաքական (մինչև 20)
Արգենտինա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էստուդիանտեսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Կոլումբիայի Սահմանադրություն
Կոլումբիայի Սահմանադրություն, հայտնի է որպես 1991 թվականի Սահմանադրություն, Կոլումբիայի Հանրապետության հիմնական օրենքն է։ Ուժի մեջ է մտել 1991 թվականի հուլիսի 4-ին ՝ փոխարինելով ավելի վաղ գործող Սահմանադրությանը, որբ ընդունվել էր 1886 թվականին։
Պատմություն
Իսպանիայից անկախանալու մասին հայտարարելուց հետո՝ 1810 թվականին, և մինչ օրս Կոլումբիայի Սահմանադրությունը փոխվել է 10 անգամ, 1991 թվականի սահմանադրությունը 11-րդն է՝ ըստ հաշվի։ Սահմանադրության յուրաքանչյուր նոր խմբագրումը երեք հիմնական նպատակ էր հետապնդում՝ ապահովել իշխանությունների տարանջատում, ամրացնել գործադիր իշխանությունը և գերակա դարձնել կաթոլիկ եկեղեցու դերը։ Սահմանադրության նախորդ խմբագրումն ընդունվել է 1886 թվականին և պետության կառուցվածքը սահմանում էր որպես դաշնային հանրապետություն։
1990 թվականի դեկտեմբերին անցկացվեցին Կոլումբիայի սահմանադրական ասամբլեայի ընտրություններ, որը նոր սահմանադրությունը պետք է հրապարակեր 1991 թվականին։ Սահմանադրական ասամբլեան գլխավորեցին Ալվարո Գոմեսը՝ Կոլումբիայի պահպանողական կուսակցությունից, Օրասիո Սերպան՝ Կոլումբիայի լիբերալ կուսակցությունից, և Անտոնիո Նավարրո Վոլֆը՝ Ապրիլի 19-ի շարժումից։
Կառուցվածք և հիմնական դրույթներ
1991 թվականի Սահմանադրությունը բաղկացած է 13 գլխից, 380 հոդվածներից և 59 անցումային դրույթներից։ Սահմանադրությունը Կոլումբիան սահմանում է որպես սոցիալ-իրավական պետություն՝ ձևավորված որպես ունիտար հանրապետություն, ապակենտրոնացված, իր տարածքային միավորների ինքնավարությամբ, ժողովրդավարական, բազմակարծության, մարդկային արժանապատվությունը հարգելու սկզբունքներով, մարդկանց աշխատանքի և համերաշխության վրա հիմնված պետություն։ 1991 թվականի Սահմանադրությունը գործնականում ամրագրում է ինչպես լատինաամերիկյան իրավունքին, այնպես էլ միջազգային սահմանդրական պրակտիկային՝ մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին։ սահմանադրության համաձայն՝ մարդու իրավունքների մասին միջազգային պայմանագրերը, որոնք վավերացվել և ուժի մեջ են մտել, և աշխատանքի մասին կոնվենցիան Կոլումբիայի օրենսդրության անմիջական մասն են կազմում։ Մարդու իրավունքների մասին միջազգային պայմանագրային նորմերը գերակայություն ունեն Կոլումբիայի օրենքների նկատմամբ և չեն կարող դադարեցվել ռազմական կամ արտակարգ դրության ժամանակ։
Կոլումբիայի գործադիր իշխանությունը ղեկավարում է նախագահը՝ պետության ու կառավարության գլուխը, զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը, ով ընտրվում է 4 տարին մեկ՝ 18 տարին լրացած քաղաքացիների ընդհանուր և ուղղակի ընտրությամբ, և նախագահի պաշտոնը կարող է զբաղեցնել միայն մեկ չորսամյա ժամկետ։ Կոլումբիայի կառավարության կազմի (մախարարների կաբինետի) մեջ են մտնում ինքը՝ նախագահը, նախարարներ և վարչական դեպարտամենտների տնօրեններ։ Նախագահն իր իսկ հայեցողությամբ նշանակում և փոփոխում է նախարարներին և տնօրեներին։ Նախագահի բոլոր ակտերը, ուժի մեջ մտնելու համար, պետք է ամրագրվեն համապատասխան նախարարի կամ տնօրենի ստորագրությամբ, բացառությամբ՝ վերջիններիս նշանակման ակտերից։ 1991 թվականի Սահմանադրությունը նաև ներմուծում է փոխնախագահի պաշտոնը և որոշում է գործադիր իշխանության լիազորությունների սահմանափակումները։
Նահանգների ղեկավարները նույնպես ընտրվում են բնակչության ուղղակի ընտրությամբ (նախկինում նրանք նշանակվում էին նախագահի կողմից)։
Կոլումբիայի օրենսդիր իշխանությունը պատկանում է խորհրդարանին՝ երկպալատ Ազգային կոնգրեսին, որը կազմված է Սենատից և Ներկայացուցիչների պալատից։ Ազգային կոնգրեսն ընտրվում է 4 տարով՝ ընդհանուր, գաղտնի քվեարկությամբ. Սենատը՝ համընդհանուր, Ներկայացուցիչների պալատը՝ տերիտորիալ և հատուկ ընտրական շրջանների միջոցով։ Սենատում հատուկ 2 տեղ տրամադրված է հնդկացիներին։ Կոնգրեսը երկու պալատների համատեղ նիստ է հրավիրում բացառապես Հանրապետության նախագահին լիազորություններ շնորհելու համար։ Սովորական օրենքները ընդունվում են պալատի ներկաների թվի պարզ մեծամասնությամբ։ 1991 թվականի Սահմանադրության մի շարք դրույթներ ուղղված են կոնգրեսի պատգամավորների հնարավորությունների սահմանափակմանը և արտոնություններին, չնայած կոնգրեսին է վերապահված նախարարների կաբինետի անդամներին պատասխանատվության կանչելու և նրանց անվստահություն հայտնելու իրավունքը։
1991 թվականի Սահմանադրության համաձայն՝ դատական իշխանությունը նախատեսում է մի քանի ինքնուրույն դատազորություն՝ ընդհանուր իրավասության, վարչական, սահմանադրական և հատուկ։ Ընդհանուր իրավասության դատարաններին են վերաբերում Բարձրագույն դատարանը (բարձրագույն ինստանցիա), վերադաս շրջանային դատարանները, շրջանային դատարանները, տեղական ինքնակառավարման մարմինների դատարանները և ամենացածր դատարանները։ Վերադաս դատարանի կազմում կան քաղաքացիական, քրեական և աշխատանքային բողոքարկման դատարաններ։ 1914 թվականից Կոլումբիայի՝ վարչաան դատավարության բարձրագույն դատարանը Պետական խորհուրդն է, այդպսիսն էլ այն մնաց 1991 թվականի Սահմանադրությամբ։ Պետական խորհրդի անդամները նշանակվում են Մագիստրատուրայի բարձրագույն խորհրդի կողմից ընտրված թեկնածուներից, 8 տարի ժամկետով, և նույն պաշտոնին չեն կարող նորից նշանակվել։ Սահմանադրական դատարանն ապահովում է իրավական նորմերի պահպանումն ու երաշխիքները։ Պետական խորհուրդն իրավունք ունի վերահսկողություն սահմանելու գործադիր իշխանության կատարողականի բովանդակության վրա։ 1991 թվականի Սահմանադրությունը նախատեսում է Բարձրագույն դատական խորհրդի ստեղծում, որի պահանջների մեջ են մտնում դատավարությունը և դատարանի աշխատանքների կազմակերպումը։
1991 թվականի Սահմանադրությունը նաև նախատեսում է այնպիսի օրենսդրական ակտերի ներմուծում, որոնք ուղղված են դատական համակարգի ներկայացուցիչների՝ սպառնալիքներից ու ֆիզիկական ոչնչացումից և կոլումբիացի թմրավաճառներից պաշտպանությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբիայի կառավարություն Կատեգորիա:Կոլումբիայի սահմանադրություն
Ալտու Պարագուայի գավառ
Ալտու Պարագուայի գավառ (Microrregião do Alto Paraguai), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավկենտրոնական մասի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 084 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 6930,294 կմ²։ Բնակչության խտությունը 3,8 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Քիթ Քերադայն
Քիթ Յան Քերադայն (Keith Ian Carradine, ) ամերիկացի դերասան, երգիչ և երգահան է։ Նրա հայտնի դերերից է Ռոբերտ Ալթմանի «Նեշվիլ» (1975) ֆիլմը, որի համար դերասանը 1976 թվականին արժանացել է  Օսկար և Ոսկե Գլոբուս մրցանակներին։ Քիթը հայտնի  Քերադայն ընտանիքի անդամ է։
Կենսագրություն
Քերադայնը ծնվել է 1949 թվականի օգոստոսի 8-ին Սան Մատեո (Կալիֆոռնիա) քաղաքում։ Նա դերասանուհի Սոնիա Սորելի և դերասան Ջոն Քերադայնի որդին է։ Հոր կողմից երկու խորթ եղբայր՝ Բրյուս և Դեյվիդ Քերադայնները և մեկ խորթ  եղբայր կողմից մոր ՝ Մայքլ Բոուենը։ Քիթն ունի հարազատ եղբայրներ ևս՝ Քրիստոֆեր և Ռոբերտ Քերադայնները, որոնք նույպես դերասաններ են։ Քիթի մոր հայրը՝ Մաքս Հենիուսը, կենսաքիմիկոս էր, որն ամուսնացած է եղել պատմաբան Յոհան Լյուդվիգ Հեիբերգի քրոջ հետ ։
Ավագ դպրոցից հետո Քերադայնը ընդունվել է Կոլորադոյի համալսարան (Colorado State University):
Քերադայնի առաջին ուշագրավ ֆիլմը Ռոբերտ Օլթմանի «Մակ Քեյբը և միսիս Միլլերն» էր (1971)։ Այնուհետև նկարահանվել է Ռոբերտ Օլդրիչի ֆիլմերում, նրա խաղընկերներից է եղել Էռնեստ Բորգնայնը։ 1975 թվականին Քիթը Թոմ Ֆրանի դերում նկարահանվել է Ռոբերտ Օլթմանի «Նեշվիլ» ֆիլմում։
1977 թվականին նկարահանվել է Ռիդլի Սքոթի «Դուելսիտները» ֆիլմում, իսկ 1978 թվականին՝ «Սիրունիկ երեխա» ֆիլմում։ Նկարահանվել է կինոռեժիսոր Ալան Ռուդոլֆի մի քանի ֆիլմերում. «Ընտրի՛ր ինձ» (1984), և «Խելագարություն»  քրեական ժանրի ֆիլմ (1985)։
2013 թվականին հանդես է եկել «Փախուստի մեջ» ֆիլմում, որը հաղթող է ճանաչվել «Սանդենսի ամերիկյան կինոփառատոնում»՝ լավագույն կինեմատոգրաֆիա անվանակարգում։
Նրա եղբայր Դայվիդը հարցազրույցներից մեկում նշել է, որ Քիթը կարողանում է նվագել երաժշտական գործիքներ՝ ներառյալ գալարափող և պարկապզուկ։ Քիթն իր երաժշտական տաղանդներն ինտեգրեց իր դերասանական կատարումներին։
1975 թվականին Քիթը գրեց «Նեշվիլ» ֆիլմի սաունդթրեքը «I'm Easy»: Շուտով այդ երգը դարձավ հիթ, և Քերադայնն արժանացավ Օսկարի ու Ոսկե Գլոբուս մրցանակների՝ լավագույն երգի համար։ Այս ամենը հանգեցրեց նրան, որ Քերադայնը սկսի կարճատև երաժշտական կարիերա։ Նա նախ պայմանագիր կնքեց «Asylum Records» ձայնագրման լեյբլի հետ, ապա թողարկեց երկու նոր երաժշտական ալբոմ. «I'm Easy» (1976 թվական), «Lost & Found» (1978 թվական)։ Քիթը համագործակցել է ամերիկացի երգչուհի Մադոննաի հետ։
1990-ականների սկզբին Քիթը արժանացել է Թոնի մրցանակի։
Քերադայնը հանդիպում էր դերասանուհի Շեյլի Փլիմփթոնի հետ։ Շուտով Շեյլին ամուսնացավ Սթիվ Քարիի հետ, և նրանք բաժանվեցին, չնայած որ Քիթի հետ ռոմանտիկ և ջերմ հարաբերությունների մեջ են եղել։ Երբ Քիթը գտնվում էր Կալիֆոռնիայում, լսեց, որ Շեյլին երեխայի է սպասում Քիթից։ Երեխան աղջիկ էր։ Նա հանդիպեց իր դստրերը այն ժամանակ, երբ Սթիվը և Շեյլին բաժանվեցին, իսկ աղջիկը  չորս տարեկան էր։
Քերադայնը ամուսնացավ 1982 թվականի փետրվարի 6-ին Սանդրա Ուիլի հետ ։ Նրանք բաժանվեցին 1999 թվականին։ Զույգն ունի երկու երեխա՝ Քայթ Ռիչմոնդ Քերադայնը (ծնված 1982թ. հուլիսի 19-ին) և Սորել Քերադայնը (ծնված 1985թ. հունիսի 18-ին)։ Նրանք նույնպես դերասանուհիներ են և նկարահանվել են մի շարք ֆիլմերում։
2006 թվականի նոյեմբերին Քերադայնը ամուսնանացել է դերասանուհի Հայլի Դումոնդի հետ Թուրինում (Իտալիա), որի հետ հանդիպում էր դեռ 1997 թվականից, երբ նրանք նկարահանվում էին Բորթ Ռեյնոլդիսի ֆիլմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժիշտներ Կալիֆոռնիայից Կատեգորիա:Երաժիշտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչ-երգահաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոկոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստապրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռոք երգիչներ
Հակամիլիտարիզմ
Հակամիլիտարիզմ (հակառազմականացում), ուսմունք և շարժում, որը ուղղված է պատերազմի և ռազմականացման դեմ։ Այն մեծամասամբ հակառակվում է իմպերիալիզմի գաղափարներին և հանդիսանում էր առաջին ու երկրորդ ինտերնացիոնալների գլխավոր նպատակը։ Հաշվի առնելով, որ պացիֆիզմը ուսմունք է, համաձայն որի վեճերը և կոնֆլիկտները պետք է կարգավորվեն բացառապես խաղաղ ու ոչ բռնի ճանապարհով, Փոլ Բ․ Միլլերը հակամիլիտարիզմը բնորոշել է հետևյալ կերպ․ «ուսմունք և շարժում․․․ որի հիմնական նպատակը ռազմական ուժերի քաղացիական ներգրավման և ազդեցության նվազեցումն է, որը վերջնարդյունքում կհանգեցնի միջազգային ու համաշխարհային պատերազմների կանխմանը» ։ Սինթիա Քոքբըրնը հակամիլիտարիզմը բնորոշել է որպես շարժում, որը դեմ է ուղղված «ռազմական իշխանությանը, կարգին, դեմ է սպառազինմանը ուղղված խոշոր ծախսերին և պետության տարածքում օտարեկրկյա ռազմական բազաների տեղադրմանը» ։ Մարտին Սիդելը համարում է, որ հակամիլիտարիզմը երբեմն հավասարեցվում է պացիֆիզմին՝ պատերազմի և բռնությանը հակառակ գլխավոր ուսմունքին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կիրառվելիք ուժը խիստ անհրաժեշտ է խաղաղության հաստատման համար ։
Հակամիլիտարիզմի և պացիֆիզմի տարբերությունը
Պացիֆիզմը համոզմունք է, որ ազգերի միջև կոնֆլիկտները կարող են և պետք է կարգավորվեն խաղաղ ճանապարհով։ Այն հակառակվում է պատերազմին, որպես կոնֆլիկտների լուծման բռնի եղանակ։ Այն ներառում է նաև ռազմական գործողությանների մեջ ներգրավումից հրաժարվելը ։
Հակամիլիտարիզմը չի բացառում պատերազմի իսպառ բացակայությունը, սակայն դեմ է խոշոր և հզոր ռազմական կազմակերպություններին աջակցելուն և հովանավորելուն, որոնք նախապատրաստվել են հատուկ խոշոր պատերազմական գործողություններում ներգրավվելու համար ։
Բռնության քննադատություն
Անարխո-սինդիկալիստ Ջորջ Սորելը առաջ բերեց մի գաղափար, որտեղ առանձնացնում էր բռնությունը որպես ուղղակի ազդեցության եղանակ, նա այն անվանեց «հեղափոխական բռնություն», որը հակառակվում էր «Խորհեր բռնության մասին» (1908) աշխատությանը, որտեղ բռնությունը կապված էր դասակարգային պայքարի հետ ։ Նմանություններ կան Սորելի և Աշխատավորների միջազգային ասոցիացիայի գաղափարների միջև։
Ուոլթեր Բենջամինը, իր Բռնության քննադատություն աշխատության մեջ սահմանում է «բռնություն, որը հիմնում է օրենք» և «բռնություն, որը պահպանում է օրենք» հասկացությունները մի կողմում, իսկ մյուս կողմում՝ «աստվածային բռնություն», որը քանդում է «պետական բռնությունների միջև եղած կախարդական կապը»։ Այս երկու տեսակի բռնությունների հիմնական տարբերությունը իրենց ազդեցության եղանակի մեջ է․ այն դեպքում երբ օրենք հիմնող և օրինապահ բռնությունը գործում է միջոցների ու նպատակների շրջանակներում և ֆիզիկական բռնության տեսակը արդարացվում է օրենքի քաղաքաիրավական նպատակով, ապա հակառակ դրան Բենջամինյան «աստվածային բռնության» կոնցեպտը ունիկալ է, այն «մաքուր միջոցների» ոչ արյունալի բռնություն է, որի միջնորդությամբ  քանդվում է հենց օրենքի հիմքը։ Իր ակնարկում Բենջամինը բերում է հետևյալ օրինակը․ «սա նման է միասնական գործադուլի, որը հանդիսանում է Սորելի Բռնության մասին խորհերի առանցքային տարրը» (մեջբերված է Բնեջամինի ակնարկից)։ «Բռնությունը, որը պահպանում է օրենք» կամ օրինապահ բռնությունը նման է պետությանը ընձեռնված լեգիտիմ բռնություն կիրառելու հնարավորությանը։ «Բռնությունը, որը հիմնում է օրենք» կամ հիմնադիր բռնությունը բռնի ուժի կիրառման անհրաժեշտությունն է պետության հիմնման և իշխանության հաստատման համար։ «Հեղափոխական բռնությունը» դուրս է օրենքի շրջանակներից և այդպիսով քանդելով բռնության գործառական տրամաբանությունը (այսինքն այն բացառում է բռնության կիրառում իշխանության հաստատման, օրենքի և պետական կարգի պահպանման համար) ։