cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Դուդկինո (Կրասնի Սուլինի շրջան)
Դուդկինո (Дудкино), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Սադկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)
Ալեքսանդրովկա (Александровка, Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զակոս
Զակոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում ։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 41-42 կմ հյուսիս-արևմուտք, սարավանդի վրա ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նորաձևության դատավճիռ
«Նորաձևության դատավճիռ» (Модный приговор), հեռուստահաղորդում ոճի, նորաձևության և գեղեցկության մասին, հեռարձակվում է Առաջին ալիքով։ Ներկայումս եթերում է լինում երկուշաբթիից ուրբաթ 10։55-ից 12։00-ը, բացառությամբ տոն օրերը։ Հաղորդման հերոսները՝ ոչ միայն կանայք, այլև տղամարդիկ, կերպարափոխվում են երկու անգամ․ առաջին անգամ՝ ըստ իդեալական կերպարի իրենց պատկերացումների, երկրորդ անգամ՝ թե ինչպես են իրենց պատկերացնում ոճաբանները։ Ծրագրի կարգախոսն է՝ «Նորաձևությունը ազատության լեզուն է», նախկինում՝ «Ըստ հանդերձանքի են դիմավորում, նշանակում է՝ նաև դատում» և «Նորաձևությանը հետևելը ծիծաղելի է, իսկ չհետևելը՝ հիմարություն»։ Հաղորդման արտադրությունով զբաղվում են Առաջին ալիքի անձնակազմը և «Կարմիր քառակուսի» («Красный квадрат») ընկերությունների խումբը։ Նախկինում արտադրությամբ զբաղվում էր «Տեխնոսթայլ» («Техностайл») ընկերությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստահաղորդումներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի հեռուստահաղորդումներ
Մթիսձիր
Մթիսձիր (მთისძირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 829 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սամտրեդիայի շրջան‎
Մարտունի (Գեղարքունիքի մարզ)
Մարտունի, քաղաք Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1950 մ բարձրության վրա։ Իր անունն ստացել է հայ հեղափոխական Ալեքսանդր Մյասնիկյանի պատվին, ում ծածկանունը Մարտունի էր ։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է Սևանա լճի հարավ-արևմուտքում՝ Երևանից 126 կմ հեռավորության վրա։ Հյուսիսում՝ լճի և քաղաքի միջև տարածվում է սոսիների, ուռենիների և եղևնիների անտառը։ Հարավում՝ Վարդենյաց լեռնանցքի ուղղությամբ, գտնվում է Վարդենիսի լեռնաշղթան։ Ամառվա երեք ամիսներն արևոտ են, գարունն ու աշունը՝ մեղմ ։
Պատմություն
Ըստ ավանդության՝ Մարտունու տեղում աղբյուր է եղել, և բնակիչները շատ խնայողաբար են օգտագործել ջուրը։ Մի անգամ Ծովինար անունով մի նորահարս պատահաբար բաց է թողնում ջրի ծորակը, և մինչև լույս աղբյուրի ջուրը հոսելով՝ լիճ է դառնում։ Առավոտյան աղբյուր այցելող առաջին կինը տեսնում է լիճը, անիծում ջուրը բացողին, և հարսը քարե արձան է դառնում։ Այդպես ստեղծվում են լիճը և փոքրիկ գյուղը լճի ափին ։
Մարտունու պատկերասրահ
Մարտունու պատկերասրահը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղն է, որտեղ ներկայացված են սոցիալական ռեալիզմին վերաբերող կտավներ, ինչպես նաև տեղի նկարիչների աշխատանքներ։ Այս պատկերասրահում կարելի է տեսնել մի ծառի կոճղի՝ խաչքարով, որը գտել են ծառի մեջից։ Տեղի բնակիչների պնդմամբ՝ այդտեղից դուրս հորդող էներգիայի շնորհիվ խաչքարը կարող է երազանքներ իրականացնել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարտունի (քաղաք) Կատեգորիա:1830 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տամիստե (գյուղ, Սաուգա շրջան)
Տամիստե (Tammiste), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաուգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1562 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաուգա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
(9746) Կազուկոիչիկավա
(9746) Կազուկոիչիկավա (Kazukoichikawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 7-ին Յոշիո Կուշիդայի և Մասարու Ինոուեի կողմից Յացուգատակեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,207648 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7549 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6604 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1198,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300476 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1988 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոշիո Կուշիդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Մասարու Ինոուեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
(1854) Սկվորցով
(1854) Սկվորցով (Skvortsov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1968 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,537263 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1829 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8916 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1476,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,243869 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,9° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1968 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տամարա Սմիռնովայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քառյակ (մուլտֆիլմ, 1935)
«Քառյակ», 1935 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ՝ ստեղծված Ի. Ա. Կռիլովի առակի հիման վրա։ Ֆիլմը չի պահպանվել։ 1947 թվականին նկարահանվել է նույնանուն մուլտֆիլմի գունավոր վերամշակված տարբերակը։
Սյուժե
Նկարահանվել է Իվան Կռիլովի համանուն առակի մոտիվներով։ Արջը, Էշը, Այծը և Կապիկը որոշել էին ստեղծել երաժշտական քառյակ։ Սակայն, ինչքան էլ փորձում էին, նրանց մոտ երաժշտությունը չէր ստացվում։ Ֆիլմում, ի տարբերություն առակի, հերոսները գնում են կոնսերվատորիայում սովորելու։ Սովորելուց հետո հաշվետու համերգում ելույթ են ունենում չորս կենդանի։
Մուլտֆիլմի մասին
Կինոմատոգրաֆիայի պատմաբան Ս. Գինցբուրգը «Քառյակը» անվանել է 1930-ականների ամենատարածված սովետական անիմացիոն ֆիլմ և այն դասել «իրական գեղարվեստական հաջողությունների շարքին» ։
«Մեր մուլտֆիլմերը» գրքում հայտնի սովետական անիմատոր Եվգենի Միգունովը խորհրդային մուլտիպլիկացիայի համար ֆիլմն անվանել է փուլային։
Առակի էկրանավորումը եղել է այն ժամանակ ռուսական մուլտիպլիկացիայի համար նոր «դիսնեյական» ոճով։
Մի շարք արձագանքներում ֆիլմի հեղինակներին նախատել են դրա համար։
Կինոքնադատ Լ. Մալյուկովան «СВЕРХ/КИНО» գրքում (2013) այլ գնահատական է տալիս․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:Ալեքսանդր Իվանովի մուլտֆիլմեր
Կիսելևո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Մորան Մազոր
Կարիերա
Մորանը հայտնի է դարձել 2011 թվականին Eyal Golan is Calling You ռեալիթի շոուի առաջին եթերաշրջանը հաղթելուց հետո։
Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթ
2013 թվականի մարտի 7-ին Մորանը իր «Rak bishvilo» երգով հաղթում է Եվրատեսիլի 2013-ի Իսրայելի ազգային ընտրությունը և ստանում է հնարավորություն ներկայացնելու իր երկիրը Շվեդիայի Մալմյո քաղաքում անցկացված Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթին ։
Մայիսի 16-ին Եվրատեսիլի երկրորդ կիսաեզրափակչում նա հանդես է գալիս 10-րդ համարի ներքո։ Նրա հետ բեմում եղել են մեկ դաշնակահար և երկու բեք վոկալիստ։ Կիսաեզրափակչի քվեարկության արդյունքում Մորանը հավաքում է 40 միավոր և զբաղեցնում է 14-րդ հորիզոնականը՝ ինչը նրան թույլ չի տալիս անցնել եզրափակիչ փուլ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսրայելցի երգչուհիներ Կատեգորիա:1991 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 17 ծնունդներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթի մասնակիցներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Վեդի (քաղաք)
Վեդի, քաղաք Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում։
Անվանումը
Քաղաքի անվան ծագման մասին կան բազմաթիվ վարկածներ. ըստ առաջին վարկածի՝ քաղաքի անվանումը առաջացել է պարսկերենից և նշանակում է կիրճ ։ Քաղաքի կարգավիճակ ստացել է միայն 1995 թվականի վարչատարածքային բաժանման ժամանակ։ Մինչ այդ ունեցել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ։ Վեդի է վերանվանվել 1946 թվականին։
Աշխարհագրություն
Քաղաքի տեղանքը հարթ է, թույլ թեքված դեպի արևմուտք։ Բուն կենտրոնական մասում գտնվում է հարթեցված գագաթով մոտ 10 մ հարաբերական բարձրությամբ երկրաբանական ավելի հին ապարներից կազմված բլուր։ Ծովի մակերևույթից ունի մոտ 900 մ բարձրություն։ Վեդի քաղաքը գտնվում է Երևան-Իրան, Երևան-Ստեփակերտ միջպետական ճանապարհից 8 կմ արևելք, Վեդի գետի ստորին հոսանքում։ Տեղակայված է Միջինարաքսյան գոգավորությունում, Վեդի գետի ձախափնյա սարավանդում, Երևանից 48 կմ հեռավորության վրա։ Անմիջապես քաղաքի կողքին է գտնվում Գոռավան անապատը։
Քաղաքի միջով է հոսում Վեդի գետը, բացի այդ կան նաև ստորգետնյա հանքային ջրերի պաշարներ։
Կլիմա
Վեդին գտնվում է մերձարևադարձային կլիմայական գոտում, որտեղ ձևավորվել է կլիմայի չոր, խիստ ցամաքային տիպը։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, նվազագույն ջերմաստիճանը դիտվել է - 32 °C։ Կայուն ձյունածածկույթ ձևավորվում է ոչ ամեն տարի։ Բնորոշ է ջերմաստիճանային շրջադասությունը։ Ամառը շոգ է, տևական՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմաստիճանը հասնում է 24 °C-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Բնորոշ են լեռնահովտային քամիները, որոնք մեղմացնում են քաղաքի ամառային տապը։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Վեդիում բնական լանդշաֆտը կիսաանապատային է։ Հումուսից աղքատ գորշ հողերը վերածվել են կուլտուր ոռոգելի հողերի ։
Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 200-250 մմ է։
Պատմություն
Վեդի քաղաքի հիմնադրման տարեթվի մասին ստույգ տեղեկություններ չկան։ Նրա մասին առաջին հիշատակությունները գալիս են դեռևս ուրարտական ժամանակներից ։ Առաջին անգամ Վեդին հիշատակվում է XIII դարում Ստեփանոս Օրբելյանի «Պատմություն Սիսական աշխարհի» աշխատության մեջ, երկու հիշատակություն՝ Նորավանքի, և մեկի՝ Զնջռլուի Սուրբ Կարապետ վանքի արձանագրություններում։ Մինչև XVII դարը եղել է մեծ բնակավայր։ Ըստ ռուս աշխարհագետ Ի. Շոպենի, բնակավայրը 1830 թվականին ունեցել է Վերին Վեդի անվանումը։ XIX դարի կեսին ուներ եկեղեցի, ապրում էին 240 տուն թաթար և 12 հայ ընտանիք։ 1828 թվականին Վեդի բասարի մահալում Մակուի շրջանից վերաբնակվել են 1170 շունչ հայեր՝ 640-ը՝ Դավալուում և 530 -ը՝ Վեդիում։ 1849 թվականից մտել է Երևանի նահանգի մեջ, 1918 թվականից որպես առանձին գավառ, իսկ 1929 թվականին գավառը վերացվել է, և ստեղծվել է Վեդու շրջանը՝ Բոյուք Վեդի շրջկենտրոնով։ Առաջին հանրապետության ժամանակաշրջանում Վեդին դարձել է տեղական թյուրքախոս բնակչության ապստամբության կենտրոն ։ Վեդիում հայկական վերահսկողություն է վերահաստատվել 1920 թ․ հուլիսի 12-ին ։ Վեդիի համար հայացման գործընթացը սկսվել է 1940-ական թվականներին։ 1958 թվականին ունեցել է 4500 բնակիչ։ 1962 թվականին բնակավայրը ստանում է ավանի կարգավիճակ, 1996 թվականից՝ քաղաքի։
Բնակչություն
Բնակիչների նախնիների մի մասը 1915-1920 թվականներին գաղթել է Արևմտյան Հայաստանի Վանից, Շատախից, Մուշից, իսկ նոր ժամանակներում՝ Մարտունու, Սիսիանի և Եղեգնաձորի շրջաններից։
Ժողովրդագրություն
1988-1989 թվականներին Ադրբեջանում կազմակերպված Սումգայիթյան ջարդերի հետևանքով քաղաք են գաղթել շուրջ 561 մարդ։ Ըստ 2009 թվականի ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքի բնակչությունը կազմում է 13242 մարդ, որից 48% տղամարդիկ են, իսկ կանայք՝ 52%։ Մինչաշխատունակ տարիքի բնակչությունը կազմում է 29%, աշխատունակ տարիքի ներկայացուցիչները՝ 60%, հետաշխատունակները՝ 11% ։
Կրթություն
Ունի 2 միջնակարգ և 1 ավագ դպրոց, գրադարան, երաժշտական դպրոց, ուսումնարան, քոլեջ, 4 մանկապարտեզ, մարզադպրոց, մշակույթի պալատ, գեղարվեստի դպրոց։
Տնտեսություն
Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը զբաղեցնում են համայնքի վարչական մակերեսի մոտ 75 %՝ 1740 հա։ Հիմնական ուղղությունը խաղողագործությունն է և պտղաբուծությունը։ Զբաղվում են նաև այգեգործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային, հացահատիկային և կերային կուլտուրաներ։
Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։ Վեդիում գործում է Վեդիպլաստ իրերի գործարանը, որը հիմնադրել է Արմեն Պողոսյանը։ Գործում են նաև մեկ տասնյակից ավելի մանր արտադրամասեր, տրավերտինի քարի հանքը, Վեդիշինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վեդի
Վորոնովցի (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)
Վորոնովցի (Воронівці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1508 թվականին։
Միջին ռուսական բարձրություն
Միջին ռուսական բարձրություն Ռուսաստանի կենտրոնական մասում։ Երկարությունը մոտ 1000 կմ է, լայնությունը՝ մինչև 500  կմ, բարձրությունը՝ 220-250 մ (առավելագույնը՝ 293 մ)։ Մինչքեմբրյան բյուրեղային հիմքը ծածկված է լյոսանման ավազակավերով և լյոսերով։ Միջին ռուսական բարձրությունում են Կուրսկի մագնիսական անոմալիայի երկաթահանքերը, կա գորշ ածուխ։ Ունի էրոզիոն ռելիեֆ, մասնատված է խորը գետահովիտներով ու հեղեղատներով։ Հանդիպում են կարստային ձևեր, հյուսիսում՝ մորենային նստվածքներ։ Միջին ռուսական բարձրությունից սկիզբ են առնում Սև, Ազովի և Կասպից ծովերի ավազանների գետերը՝ Օկան, Դեսնան, Սեյմը, Պսյոլը, Դոնը և այլն։ Միջին ռուսական բարձրությունը գտնվում է անտառային, անտառատափաստանային և տափաստանային զոնաներում։ Տարածված են սևահողերը։ Տարածությունը հերկված է։ Այստեղ են Վ․ Վ․ Ալյոխինի անվ․ կենտրոնասևահողային և Գալիչյա գորա արգելանոցները։
Կատեգորիա:Լեռնային համակարգեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի բարձրությունններ Կատեգորիա:Ոուկրաինայի բարձրությունններ Կատեգորիա:Միջին ռուսական բարձրություն
Վլադիմիր Զագորսկի
Վլադիմիր Միխայլովիչ Զագորսկի (Влади́мир Миха́йлович Заго́рский, իսկական անունը՝ Вольф Ми́хелевич Лубо́цкий, ), հեղափոխական, կուսակցական գործիչ, ՌԿ(բ)Կ Մոսկվայի կոմիտեի քարտուղար։
Կենսագրություն
Զագորսկին հեղափոխական ուղին սկսել է Նիժնի Նովգորոդում։ Յակով Սվերդլովի հետ տարածում էր թռուցիկներ, ձեռք էր բերում տպատառեր, եղել է պրոպագանդիստ բանվորական խմբակներում։ 1902 թվականի մայիսմեկյան ցույցին մասնակցելու համար Զագորսկին դատապարտվել մշտական բնակության Ենիսեյի նահանգում. փախուստի փորձի համար պատժամիջոցը դարձրեցին ավելի դաժան, կարգադրելով աքսորի 12 տարին անցկացնել Յակուտիայի նահանգում։ Բայց նա աքսորից փախել է։
1905 թվականին Զագորսկին վերադարձել է Մոսկվա, մասնակցել դեկտեմբերյան զինված ապստամբությանը։ Նա ստեղծում էր բանվորական դրուժինաներ, մասնակցում էր «Իզվեստիա մոսկովսկոգո սովետա»-ի հրատարակմանը, մարտնչում էր բարիկադներում Պիմենովսկայա փողոցի շրջանում, այնուհետև Պրեսնյայում։ Ապստամբության պարտությունից հետո ընդհատակյա աշխատանքը շարունակում էր Մոսկվայում։ 1908 թվականին, ազատվելով ոստիկանության հետապնդումից, տարագրվել է Լոնդոն։ 1910 թվականին անլեգալ վերադարձել է Սարատով. մատնվում, ապա փախնում Լայպցիգ. մասնակցել է ՌՍԴԲԿ Պրահայի կոնֆերանսի նախապատրաստմանը, կատարել բոլշևիկյան կենտրոնի առաջադրանքները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանական իշխանությունները ներկալում են Զագորսկուն։ Չնայած դժվարություններին, նա ընկերների հետ պրոպագանդիստական աշխատանք է տանում ռուս ռազմագերիների շրջանում։ Բրեստի հաշտությունը կնքելուց հետո Զագորսկին նշանակվում է Բեռլինում ՌԽՖՍՀ դեսպանության առաջին քարտուղար։ 1918 թվականի հունիսին ՌԿ(բ)Կ ԿԿ-ն աշխատանքի համար նրան ետ կանչեց Մոսկվա, որտեղ նա շուտով ընտրվում է կուսակցության Մոսկվայի կոմիտեի քարտուղար։ Զագորսկին կազմավորում Է կարմիր բանակի ջոկատներ, զբաղվում թիկունքի ամրացմամբ, շաբաթօրյակների կազմակերպմամբ։ 1919 թվականի սեպտեմբերի սկզբին, երբ դենիկինյանները մոտենում էին Մոսկվային, Զագորսկին Ֆելիքս Զերժինսկու հետ գլխավորում էր պաշտպանության քաղաքային կոմիտեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ
Հակոբ Մեղապարտ տպագրատուն
«Հակոբ Մեղապարտ տպագրատուն», ստեղծվել է 1948 թվականին Երևանում։
Պատմություն
Տպագրատունը մինչև 1962 թվականը կոչվել է «Գրքերի տան տպարան», ապա՝ Երևանի Հակոբ Մեղապարտի անվան պոլիգրաֆկոմբինատ, 1998 թվականից՝ «Հակոբ Մեղապարտ տպագրատուն»։ Այն տևական ժամանակ եղել է հանրապետության պոլիգրաֆարդյունաբերության առաջատարը։ 1953 թվականին կոմբինատի պատվերով Մոսկվայի Պոլիգրաֆմեքենա ԳՀԻ-ում պատրաստվել է մոնոտիպի տառամայրերի նոր տեսակաշար (տառանկարիչ՝ Հենրիկ Մնացականյան), իսկ 1955 թվականին Լենինգրադից բերվել է գրքի կազմակողի պատրաստման մեքենա։ Օֆսեթ տպագրությունը նույնպես առաջինը ներդրվել է այս տպարանում։
1957 թվականին Խորհրդային Միությունում անկացված գրքի համամիութենական ցուցահանդեսում (Մոսկվա) կոմբինատի տպագրած Մուրացանի «Գևորգ Մարզպետունի» (նկարիչ՝ Գ. Կոխան, տպագրիչ՝ Բ. Սաֆարյան, կազմարար՝ Ս. Լատոյան) վեպը դասվել է լավագույն գրքերի շարքը։
Ֆրենսիս Մարիոն
Ֆրենսիս Մարիոն (Frances Marion, ), ամերիկացի լրագրող և գրող, 20-րդ դարի ամենահայտնի կին սցենարիստներից մեկը։
Հակոբ Մեղապարտ տպագրատուն
Պատմություն
1967 թվականին կազմարարական արտադրամասում ներդրվել է գրքի բլոկի անկար պատրաստման և մշակման եղանակ (Ա. Նազարյան)։ 1968 թվականին Շադրինսկի (Ռուսաստան) պոլիգրաֆսարքեր արտադրող գործարանում պատրաստվել են «Հանրագիտարանային տառատեսակի» տառամայրեր, որոնցով հետագայում ձուլվել են «Հայկական սովետական հանրագիտարանի» (ՀՍՀ) հատորների տառերը։ «ՀՍՀ»-ն տպագրվել է 100 հազար օրինակով (Հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրի արտադրության գծով տեղակալ՝ Ա. Մատինյան, 1972 թվականից՝ Վ. Սկոբելկին, մոնոտիպի վարպետ՝ Ս. Նունյան, հատորների 1-միլիոներորդ օրինակը տպագրվել է 1984 թվականին)։
«Հակոբ Մեղապարտ տպագրատանը» լույս է ընծայել նաև հայ և ռուս դասականների երկեր, արկածային և գիտահանրամատչելի գրակականություն, դասագրքեր, բառարաններ, գիտական աշխատություններ (Ռ. Սահակյանի և Կ. Խուդավերդյանի «Հայոց ցեղասպանությունը տասնամյակների լույսի ներքո», 1995, Ս. Գեջյանի «Հայկական ճարտարապետություն», 1997, և այլն)։
Ֆրենսիս Մարիոն
Կենսագրություն
Շուտով Օուենսը վերցրել է Ֆրենսիս Մարիոն կեղծանունը, որով հասել է մեծ հաջողությունների ԱՄՆ կինոարդյունաբերության բնագավառում 1920-ական և 1930-ական թվականներին։ Նրա աշխատանքների թվում եղել են Մերի Փիքֆորդի գլխավոր դերակատարմամբ այնպիսի հայտնի ֆիլմեր, ինչպիսիք են՝ «Ռեբեկան Սանիբրուք ֆիրմայից» (1917) և «Խեղճ փոքրիկ հարուստ աղջիկը» (1917)։ Նա նաև դրսևորել է իրեն որպես դերասանուհի՝ նկարահանվելով Մերի Փիքֆորդի երեք ֆիլմերում 1915 թվականին։
Հակոբ Մեղապարտ տպագրատուն
Պատմություն
«Հակոբ Մեղապարտ տպագրատան» տնօրեններ են եղել Ահարոն Ալեքյանը, Արամ Նազարյանը, Կոստանդին Ղամբարյանը, Մեսրոպ Մարտիրոսյանը, Ցոլակ Պողոսյանը, Ռիչարդ Գևորգյանը, Ռաֆայել Հարությունյանը, Հարություն Առաքելյանը (պաշտոնակատար), Բագրատ Քեռյանը (1988 թվականից)։
Պարգևներ
Կատեգորիա:Հայկական տպարաններ
Ֆրենսիս Մարիոն
Կենսագրություն
1930 թվականին Ֆրեսիս Մարիոնն արժանացել է «Օսկար» մրցանակի լավագույն հարմարեցված սցենար անվանակարգում «Արքունական տուն» ֆիլմի համար՝ դառնալով առաջին կինը, որն արժանացել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակի այդ անվանակարգում։ Երկու տարի անց Ֆրենսիս Մարիոնն ստացել է երկրորդ «Օսկար» մրցանակը լավագույն օրիգինալ սցենար անվանակարգում «Չեմպիոն» ֆիլմի համար։ Երկար տարիների ընթացքում Ֆրենսիս Մարիոնը պայմանագրով աշխատել է «MGM» ստուդիայում, սակայն 1946 թվականին, լինելով արդեն բավական հայտնի և ինքնուրույն կին, հեռացել է ստուդիայից և սկսել է ավելի շատ ժամանակ տրամադրել թատերական ներկայացումների համար սցենարներ գրելուն։
Ֆրենսիս Մարիոնն ամուսնացել է չորս անգամ և ունեցել երկու որդի։ 1972 թվականին լույս է տեսել նրա հուշերի գիրքը՝ «Off With Their Heads: A Serio-Comic Tale of Hollywood»։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի կին գրողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կին վիպասաններ
Զառտուն
Զառտուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։ Գտնվում էր Արճեշ քաղաքից 10 կմ արևմուտք, Զելանդերե գետի աջ կողմում։
Պատմություն
Եղել է հայաբնակ գյուղ մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։
Պատմամշակութային կառույցներ
Զառտունն ուներ հայկական եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գաբրիակ (Ավերոնի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 450 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25.54 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 145 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 297 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 223-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,1 %։ 223 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 219 անձ (118 տղամարդ և 101 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 74 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Նովիե Վորոբյի
Նովիե Վորոբյի (Нові Воробї), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1705 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովիե Վորոբյի գյուղում բնակվում էր 398 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 175,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1705 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ինտերնացիոնալե
Ինտերնացիոնալե Միլան (Internazionale Milano Football Club), կամ հակիրճ Ինտեր, իտալական ամենատիտղոսակիր ֆուտբոլային ակումբներից մեկն է, որը ներկայացնում է Միլան քաղաքը և հանդես է գալիս Սերիա A-ում։ Ինտերի մարզաբազան գտնվում է Լոմբարդիայում։ Թիմի ստեղծման օր է համարվում 1908 թվականի մարտի 9-ը։
Ինտերը տնային հանդիպումները անցկացնում է Ջուզեպպե Մեացցա մարզադաշտում, որն անվանվում է նաև Սան Սիրո։ Միլանի դեմ խաղը իտալացիները անվանում են Դերբի Դելլա Մադոննինա, որը ֆուտբոլային աշխարհի կարևորագույն և հետաքրքիր դերբիներից մեկն է համարվում։ Յուվենտուսի հետ հանդիպումները իտալացիները անվանում են Դերբի դե Իտալիա (Իտալիայի դերբի), Կալչիոպոլիից հետո այդ հանդիպումը դարձել է ամենասկզբունքային հանդիպումներից մեկը Ապենինյան թերակղզում։
Պատմություն
Ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1908 թվականի մարտի 9-ին Միլանի 43 ֆուտբոլիստների կողմից, նկարիչ Ջորջիո Մուջանիի գլխավորությամբ, ով համարվում է թիմի պատկերանիշի հեղինակը։ Նոր ակումբի ստեղծողները պարզապես դժգոհ էին այն քաղաքականությունից, որ Միլանյան թիմում չէին թողնում լեգեոներների։ Դիսիդենտները, այսպիսով, հեռանալով Միլանից, բախում ունեցան, և դրա հետևանքով իրենք սկսեցին իրենց անվանել «d՝oro in lividi», թարգմանաբար սա նշանակում է «Ոսկե երիտասարդություն կապտուկներով»։ 1910 թվականին Ինտերը առաջին անգամ հաղթեց սկուդետտոն։ Այդ ժամանակ ակումբը մարզում էր թիմի ավագ Վիրջիլիո Ֆոսատտին, ով մահացավ 1918 թ.-ին Առաջին համաշխարհային պատերազմում։ Մարզական գործունեությունը վերսկսելուց հետո, որը դադարեցվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով, 1920 թ. Ինտերը կրկին հաղթում է Իտալիայի առաջնությունում։ 1922 թ.-ին Ինտերը ավարտեց մրցաշրջանը Սերիա Ա-ի B խմբում և ըստ կանոնակարգի թիմը պետք է լքեր Սերիա A-ն, բայց La Gazzetta dello Sport թերթի գլխավոր խմբագիրը դիմեց Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիային, որպեսզի թիմը մնա Իտալիայի առաջնության էլիտայում՝ պատճառաբանելով, որ հակառակ դեպքում կվնասի իտալական ֆուտբոլի զարգացմանը։ Առաջնության մեկնարկից մի քանի շաբաթ առաջ Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան բավարարեց այդ պահանջը։ 1928 թ.-ին՝ Ֆաշիստական Իտալիայի ժամանակ, ակումբը ստիպված էր վերանվանվել «Ambrosiana» C. C. Milano։ Այդ ժամանակ ակումբի մարզահագուստը ուներ սպիտակ գույն մեջտեղում կարմիր խաչ, որը բնորոշում էր Միլան քաղաքի դրոշը։ 1929 թ.-ին ակումբի նախագահը փոխեց ակումբի անունը A.S. «Ambrosiana», բայց երկրպագուները շարունակում էին անվանել «Ինտերնացիոնալե»։ Այն բանից հետո, երբ կառավարությունը դադարեցրեց ճնշումները ակումբի վրա, ակումբը վերանվանվեց «A.S. Ambrosiania-Inter»։
Թիմն առաջին անգամ իտալական գավաթի հաղթող է ճանաչվել Ջուզեպպե Մեացցայի ղեկավարության տարիներին՝ 1938-39 թվականներին, ում պատվին էլ և անվանվել է միլանյան թիմի մարզադաշտը։ Երկրորդ աշխարհամարտից հետո թիմն ստացավ իր ներկայիս անվանումը՝ Ինտերնացիոնալե։
Մեծագույն Ինտեր
Պատերազմի ավարտից հետո, 1953 և 1954 թվականներին հաղթելով վեցերորդ և յոթերորդ սկուդետտոները, Ինտերը սկիզբ դրենց ակումբի պատմության Ոսկե տարիներին, որոնք պատմության մեջ հայտնի են որպես Grande Inter, Մեծագույն Ինտեր։ Էլենիո Էռեռոյի գլխավորությամբ թիմը երկու անգամ նվաճում է Եվրոպական ակումբների գավաթը, իրար ետևից՝ 1963-64 և 1964-65 թվականներին, պարտության մատնելով Ռեալ Մադրիդին և Բենֆիկային։ 1960-ական թվականների Ոսկե ժամանակներից հետո Ինտերը 1971 թվականին նվաճում է 11-րդ սկուդետտոն, իսկ 12-րդը՝ 1980 թվականին։ 1978 և 1982 թվականներին Ինտերը տիրանում է Իտալիայի գավաթին։
1990-2004
90-ական թվականներն իտալական ակումբի համար բավականին անհաջող դասավորվեցին։ Չնայած որ ակումբը 3 անգամ կարողացավ նվաճել ՈւԵՖԱ-ի գավաթը, այնուամենայնիվ այս տարիները շատ ցավալի կերպով են հիշվում ակումբի պատմության մեջ։ 1995 թվականին Ինտերի սեփականատեր Մասիմո Մորատտին խոստացավ, որ ակումբը վերելք է ապրելու, և նույն տարում թիմի կազմում հայտնվեցին Ռոնալդոն՝ Բարսելոնայից, Քրիստիան Վիերին և Էռնան Կրեսպոն՝ Լացիոյից։ Բայց նույնիսկ այս փոփոխություններով հանդերձ, ակումբը չի նվաճում և ոչ մի սկուդետտո, փոխարենը՝ նվաճելով ՈւԵՖԱ Գավաթը՝ 1998 թվականին, Լուիջի Սիմոնեի գլխավորությամբ, եզրափակչում հաղթելով Լացիոյին։ 1999-2000 թվականներին Մորատտին լուրջ ձեռքբերումներ կատարեց թիմի կազմում, գնելով նոր խաղացողներ, ինչպիսիք էին Անջելո Պերուցին, Լորան Բլանը, Վլադիմիր Յուգովիչը։ Թիմը պայմանագիր կնքեց հանրահայտ մարզիչ Մարչելո Լիպիի հետ։
Ներկա ժամանակներ
2005 թվականի հունիսի 15-ին Ինտերը նվաճում է Իտալիայի գավաթը, հաղթանակ տանելով Ռոմայի նկատմամբ 1-0, 2-0 հաշիվներով։ Այնուհետև, օգոստոսի 20-ին նվաճում է նաև Իտալական Սուպերգավաթը, հաղթանակ տանելով Յուվենտուսի նկատմամբ, լրացուցիչ ժամանակում, 1-0 հաշվով։ 2006 թվականի հունիսի 11-ին Ինտերը անընդմեջ երկրորդ անգամ նվաճում է Իտալիայի գավաթը, կրկին հաղթելով Ռոմային ՝ 1-1, 4-1 հաշվով։ 2005-06 մրցաշրջանում Ինտերը հռչակվում է Իտալիայի չեմպիոն ըստ դատավճռի, կապված Յուվենտուսի և Լացիոյի պայմանավորված խաղերի անցկացման հետ, վերջիններս տեղափոխվեցին Սերիա B, իսկ Միլանից, Ֆիորենտինայից, Լացիոյից և Ռեջինայից կրկին նույն պատճառով հանվեցին միավորներ, նրանք սակայն պահպանեցին իրենց տեղը Սերիա A-ում։
2006-07 թվականներին Ինտերը պահպանում է սկուդետտոն հերթական անգամ։ Այս սեզոնը տպավորիչ էր այն փաստով, որ ակումբը 17 անընդմեջ հաղթանակներ տոնեց։ 2007-08 թվականներին Չեմպիոնների Լիգայի 1-8 փուլում զիջելով Լիվերպուլին 1-0, 2-0 հաշիվներով, Մանչինին իր ակումբում մնալու հարցը դարձրեց անիրատեսական։ 2008 թվականին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Ժոզե Մոուրինյոն։ Մարզչի գլխավորման առաջին տարում Ինտերը չորրորդ անգամ անընդմեջ նվաճեց սկուդետտոն, սակայն Չեմպիոնների Լիգայի 1-8 փուլում զիջեց Մանչեսթեր Յունայթեդին, 0-0, 0-2։ 2009-10 մրցաշրջանում Ինտերը իր պատմության մեջ 18-րդ անգամ և 5-րդ անգամ անընդմեջ նվաճեց սկուդետտոն։ Այս սեզոնում, 1972 թվականից հետո, առաջին անգամ Ինտերը դուրս եկավ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ։ 1-8 եզրափակչում հաղթանակ տանելով Չելսիի նկատմամբ՝ 2-1, 1-0 հաշիվներով, 1/4-ում ԲԿՄԱ-ի նկատմամբ՝ 1-0, 1-0, 1/2-ում՝ Բարսելոնայի նկատմամբ՝ 3-1, 0-1։ Եզրափակչում Ինտերը հաղթանակ տարավ Մյունխենի Բավարիայի նկատմամբ՝ 2-0 հաշվով՝ Դիեգո Միլիտոյի դուբլի շնորհիվ և նվաճեց իր 3-րդ չեմպիոնների լիգայի գավաթը։ 2010 թվականի հունիսի 10-ին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Ռաֆայել Բենիտեսը, սակայն վատ ցուցանիշների համար դեկտեմբերի 23-ին պայմանագիրը չեղյալ է համարվում։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 24-ին ակումբի գլխավոր մարզիչ է նշանակվում Լեոնարդոն, սակայն 2011 թվականի հունիսի 11-ին նա հեռանում է իր պաշտոնից և դառնում ֆրանսիական Պարի Սեն Ժերմեն ակումբի սպորտային գծով տնօրեն։ 2011 թվականի հունիսի 24-ին Ջանպիեռո Գասպերնին նշանակվում է թիմի գլխավոր մարզիչ, սակայն վատ ցուցանիշների համար նա հեռացվում է 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ին։ Շուտով Ինտերի գլխավոր մարզչի պաշտոնում է հաստատվում Կլաուդիո Ռանիերին։ Շուտով Կլաուդիո Ռանիերին ել է հեռացվում տնօրինության կողմից, վատ ցուցանիշների և 2012 թվականի մարտի 25-ին Յուվենտուս մարզադաշտում Յուվենտուս ֆուտբոլային ակումբից կրած 2-0 հաշվով պարտության համար։ Կլաուդիո Ռանիերիի փոխարեն նշանակվեց Անդրեա Ստրամաչոնիինն և ի վերջո 2012-13 մրցաշրջանի 11-րդ տուրում որը կայանալու էր 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին նույն Յուվենտուս մարզադաշտում սակայն ի տարբերություն նախորդ խաղի Ինտերը հաղթեց 1-3 հաշվով։
Կապույտ և Սև
Ակումբի հիմնադրման պահին՝ 1908 թվականին, ակումբի պաշտոնական գույներ ընտրվեցին կապույտն ու սևը, որոնք համապատասխանաբար խորհրդանշում էին գիշերն ու կապույտ երկինքը։ Ակումբի վերանվանվան ժամանակ՝ 1928 թվականին, գույները փոխվեցին, դառնալով կարմիրն ու սպիտակը։ Երկրորդ Աշխարհամարտից հետո Ինտերը վերադարձավ իր կապույտ և սև գույներին, կրկին ստանալով իր պատմականորեն ձևավորված անվանումներից մեկը՝ nerazzurri (սև - կապույտներ)։
Համաձայն մեկ այլ պատմության, այս գույների ընտրությունը կապվում է այն փաստի հետ, թե հեռանալով Միլանից և նոր ակումբ ստեղծելով, մեկ անգամ հանդիպելով նախկին թիմի խաղացողներին՝ վիճաբանություն է տեղի ունենում նրանց միջև և նրանք որոշում են իրենց կոչել «կապույտներ»՝ վերցնելով նաև միլանյան սև գույնը։ Ինտերի մեկ այլ անվանում՝ «օձեր», նրանց տրվել է այն առումով, որ միլանցիների համար օձը շատ կարևոր պաշտամունքային գործոն է ներկայացվել։
Մարզադաշտ
Ջուզեպպե Մեացցա մարզադաշտ (իտալերեն՝ Stadio Giuseppe Meazza) հայտնի նաև Սան Սիրո անվանմամբ (իտալերեն՝ San Siro), մարզադաշտ է Միլան քաղաքում։ Համարվում է իտալական երկու գրանդ ակումբների՝ Ինտերի և Միլանի տան մարզադաշտը։ Մարզադաշտը անվանված է աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Ջուզեպե Մեացայի անվամբ։
1947 թվականին, երբ պարզ դարձավ, որ Ինտերի «Արենա» մարզադաշտը շատ ավելի անհարմար է ակումբի խաղերն անցկացնելու համար, միլանյան երկու ակումբները որոշեցին միևնույն մարզադաշտն ունենալ։ Այս ամենի համար, սակայն, անհրաժեշտ էր ընդարձակել Սան Սիրո մարզադաշտի կարողությունները։ Մարզադաշտը վերաբացվեց 1955 թվականին։ Այժմ այն տեղավորում է 82 000 հանդիսատեսի։
1979 թվականին մարզադաշտը վերանվանվեց Ջուզեպպե Մեացցա մարզադաշտ, ի պատիվ հանրահռչակ ֆուտբոլիստի։
Դերբի
Ինտերը ունեցել է երկու գլխավոր հակամարտություն։
Առաջինը Միլանյան դերբին է, որտեղ խաղում են Միլանի դեմ։ Այդ պատմությունը սկսվել է 1908 թվականին, երբ ստեղծվեց «Ինտերը»։ Իտալացիները դերբին կոչում են Derby della Madonnina։
Երկրորդը Իտալիայի դերբին է, որտեղ միլանցիները հանդիպում են Թուրինի Յուվենտուսի հետ։
Ներկա կազմ
2019 թվականի օգոստոսի 31-ի դրությամբ
(Թիմի ավագ)
(վարձավճարով Մանչեսթեր Յունայթեդից)
(վարձավճարով Սասուոլոյից) (2-րդ ավագ)
(վարձավճարով Կալյարիից)
(վարձավճարով Ֆիորենտինայից)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1908 հիմնադրումներ Իտալիայում
Զայցևկա (Ռոստովի մարզ)
Զայցևկա գյուղը գտնվում է Կրասնի Սուլին քաղաքից 55 կմ հեռավորության վրա՝ Կունդրյուչյա գետի ձախ ափին։
Հայտնի մարդիկ
Ալեքսանդր Միրոնովիչ Գալատով - Խորհրդային Միության հերոս։
Տեսարժան վայրեր
Զայցևկան Դոնի Ռոստովին ամենամոտ բնական ժայռային զանգվածն է։ Զայցևկա ֆերմայի մոտ գտնվող ժայռերը հայտնաբերվել են 1970-ականների կեսերին։ Տագանրոգի լեռնագնացներն առաջին անգամ մաքրել են ժայռերի մի մասը և դրանք հարմար են դարձրել անվտանգ մագլցման համար։ Այդ ժամանակից ի վեր այս ժայռերը դարձել են լեռնագնացների համար հայտնի վայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:1788 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սեն Դենի (Վալե դ’Աոստա)
Սեն Դենի (ֆրանս.՝ Saint-Denis), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 371 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 34 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11023։ Հեռախոսային կոդ՝ 0166։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Փարիզեցի Դիոնիսին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մարիա Վոլկովա
Մարիա Վոլկովա (Мария Фёдоровна Волкова, ), հեղափոխական, Կուսակցական աշխատողների կենտրոնական դպրոցի ունկնդիր։
Կենսագրություն
Մարիա Վոլկովան Պրոխորովյան մանուֆակտուրայի բանվորուհի էր։ Այնտեղ նա սկսել է աշխատել մանուկ հասակից։ Պրոխորովյան մանուֆակտուրայում	սկսել է մասնակցել հեղափոխական շարժմանը։ 1918 թվականին մտել է ՌԿ(բ)Կ շարքերը։ Ուղարկվել է Արևելյան ճակատ, որտեղ մնացել է վեց ամիս։ 1919 թվականի մայիսին, վերադառնալով Մոսկվա, սկսել է աշխատել կուսակցության Մոսկվայի նահանգական կոմիտեում։ Ցանկացել է սովորել և ուղարկվել է կուսակցական աշխատողների Կենտրոնական դպրոց։ Նրա ընկերուհին հիշում էր, որ, պայթյունից հետո ուշքի գալով, պառկած վիրակապված ոտքերով, ձեռքով և գլխով, Վոլկովան ասել է. ''«Ես կմեռնեմ... Ես զգում եմ։ Հաղորդիր ընկերներին՝ ռումբերով հեղափոխությունը չես սպանի։ Կոմունիզմի հաղթանակը մոտ է։ Ես ձեզ պատգամում եմ անողոք վրեժ լուծել...»'' :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ
Միջին կորություն
Միջին կորություն, գլխավոր կորությունները մակերևույթի M կետով անցնող նորմալով տարված հարթությունների և մակերևույթի հատումից ստացված հատույթների կորություններից (նորմալ կորություններից) ամենամեծը և ամենափոքրն են։ Եթե E, F, G-n մակերևույթի առաշին քառակուսային ձևի գործակիցներն են, իսկ L, М, N-ը՝ երկրորդ քառակուսային ձևի, ապա միջին կորության H-ը, որոշվում է։ Եթե մակերևույթի յուրաքանչյուր կետում միջին կորությունը հավասար է 0-ի, ապա այն անվանում են նվազագույն մակերևույթ։
Կատեգորիա:Դիֆերենցիալ երկրաչափություն
Չայկովսկու դրամայի և կատակերգության թատրոն
Չայկովսկու դրամայի և կատակերգության թատրոն, Պերմի երկրամասի հարավային մասի միակ թատրոնն է։ Այն ծառայում է երկրամասի յոթ շրջանների բնակչությանը, ինչպես նաև` Ուդմուրտիայի Հանրապետության մի շարք շրջաններին։ Թատերաշրջանի ընթացքում թատերախումբը բեմադրում է 7-9 նոր ներկայացումներ, որը դիտում է ավելի քան 40.000 հանդիսատես։
Պատմություն
Թատրոնն իր գործունեությունն սկսել է 1982 թվականի նոյեմբերի 30-ին ։ Այն տեղափոխվել է Կիզել քաղազից, որտեղ գործել է 1931 թվականից մինչև 1982 թվականը։ Պերմի մարզային խորհրդի որոշմամբ ստեղծվել է Չայկովսկու դրամայի թատրոնը։ Շատ դերասաններ ևս տեղափոխվել են այստեղ Կիզել քաղաքից։ Թատրոնի առաջին տնօրենն է եղել Գ. Ի. Մալաշինը, գլխավոր ռեժիսորը` Լ. Բ. Ժուրավսկայան, իսկ գլխավոր նկարիչը` Ա. Լ. Դավիդովը։
Այս տարիների ընթացքում թատրոնում բեմադրվել են նշանակալի ներկայացումներ։ Դրանցից են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 հիմնադրումներ Ռուսաստանում
Աստերոիդների ցանկ (284601-284700)
Աստերոիդների ցանկ (284501-284600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (284701-284800)
Ռաշիդա Ջոնս
Ռաշիդա Ջոնս (Rashida Jones, ), ամերիկացի դերասանուհի, ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Առավելապես հայտնի է «Բոստոնի հանրային դպրոց» (2000–2002), «Օֆիս» (2006–2009, 2011), «Զբոսայգիներ և հանգստի գոտիներ» (2009–2015) և այլ հեռուստասերիալներից։
Ջոնսի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են «Սիրում եմ քեզ, ախպերս» (2009), «Սոցիալական ցանց» (2010), «Մեր ապուշ եղբայրը» (2011), «Մափեթներ» (2011), «Ընդմիշտ Սելեստ և Ջեսսի» (2012, համասցենարիստ) և այլն։ Եղել է նաև «Խաղալիքների պատմություն 4» (2019) անիմացիոն ֆիլմի համասցենարիստը։
Ջոնսը ծնվել է Լոս Անջելեսում, դերասանուհի Փեգգի Լիպտոնի և երաժիշտ Քուինսի Ջոնսի ընտանիքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Տարաբնակեցում (այլ կիրառումներ)
Տարաբնակեցում.
Տարաբնակեցումը միաժամանակ արտահայտում է թե՝ բնակեցման պրոցեսը և թե՝ այդ պրոցեսի արդյունքը։ Տարաբնակեցումը կախված է պատմության զարգացումից, արտադրողական ուժերի տեղաբաշխումից և բնական պայմաններից։ Տարաբնակեցման բնութագրման համար կարևոր ցուցանիշներ են բնակավայրերի մեծությունն ըստ բնակիչների թվի և բնակավայրերի խտությունը։
Թուզլուջա
Թուզլուջա (Tuzluca; Թուզլուջա), նախկին Կողբ, քաղաք և շրջան Թուրքիայի Իգդիրի մարզում։ Բնակչությունը՝ 11,300 մարդ ։ Քաղաքը համարվում է լեռնային հանգստի գոտի աստմայով հիվանդների համար։ Շրջանում աճեցվում են ծիրանի և այլ պտղատու ու բանջարեղենային տեսակներ։
Պատմություն
Կողբը (Կուլփ, Ղուլփ) ավան էր նախկին Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում, Բարդող լեռան հյուսիսարևելյան ստորոտին, Արաքսի Վարդամարգ վտակի ափին։ Հնում եղել է Այրարատ նահանգիՃակատք գավառում։
Հին Կողբը բազմամարդ ավան էր, հայտնի իր աղահանքերով։ Հին և միջին դարերում Կողբի աղն արտահանվել է զանազան երկրներ։ Հին Կողբի տեղում տակավին երևում են երեք եկեղեցու ավերակներ։ 620-ական թվականներին Կողբը գրավել են բյուզանդացիները։ Հայոց կաթողիկոս Եզր Ա Փառաժնակերտցու (կառավարել է 630 - 664 թվականներին) խնդրանքով բյուգանդական կայսր Հերակլիոսը (կառավարել է 610 - 641 թվականներին) Կողբի հանքի արտադրանքի մեկ երրորդը զիջել է Էջմիածնի վանքին։ Կողբում է ծնվել Եզնիկ Կողբացին։
9-11-րդ դարերում Կողբը Բագրատունիների արքունի տիրույթն էր։ Այնուհետև Կողբին տիրել են արաբները և թաթար-մոնղոլները։ Կողբը 1555 և 1639 թվականների թուրք-պարսկական պայմանագրերով անցել է Պարսկաստանին, 1828 թվականի փետրվարի 10-ի Թուրքմենչայի պայմանագրով՝ Ռուսաստանին։
Շրջանի գյուղերը
Աբբասգյոլ • Աղաբեյ • Ակդեղիրմեն • Ակդիզ • Աքոլուք • Ալհանլի • Ալիքյոսե • Արսլանլի • Աշաղիաքթաշ • Աշաղիջիվանլի • Աշաղիքաթիրլի • Աշաղիսութաշլի • Բադիլլի • Բաղլան • Բահչեջիք • Բահչելիմեյդան • Բեյօղլու • Բոստանլի • Բուրուքսու • Գազիլար • Գեդիքլի • Գյոքթաշ • Գյուլուջե • Գյուզելդերե • Դողանյուրթ • Էղրեքդերե • Էլմալիք • Թաշուջան • Թեզեքչի • Թուրաբի • Թութակ • Հադիմլի • Հումուրքեսեն • Հասանքենդ • Ինջե • ինջեսու • Մոլլաքեմեր • Նահիրքիրան • Չիրաքլի • Չիչեքլի • Ջանդերվիշ • Սարիաբդալ • Սարիբուլաք • Սողուքբուլակ • Սյողութլու • Սյուրմելի • Ուչկայա • Ունլենդի • Յաղլի • Յասսիբուլաք • Յայլաջիք • Յուքարիաքթաշ • Յուքարիջիվանլի • Յուջեօթակ • Քալաչ • Քամիշլի • Քանդիլլի • Քարաբուլաք • Քարաջաօրեն • Կարաքոյուն • Քարանլիկ • Քարատաշ • Քարթութան • Քարաքիշլակ • Քարաօյեն • Քազքոպարան • Քելեքլի • Քիլիչլի • Քիրքբուլաք • Քիզնեֆեր • Քյոպրուբաշի • Քուլա • Քումբուլակ • Քուրուաղաչ • Քյուչյուքովա • Օմբուլակ • Օսմանքյոյ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Թուզլուջայի շրջանի համայնքներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քրդաբնակ բնակավայրեր
Զակորդոնի (Կրասնի Սուլինի շրջան)
Զակորդոնի (Закордонный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Կիսելևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Տամիստե (գյուղ, Ռինգու շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռինգու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Զելիգանց
Զելիգանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ծերուն Թորգոմյան
Ծերուն Հակոբի Թորգոմյան (Դեղտրիկյան), հայ արձակագիր, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1978), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ Ավարտել է Վանի Երեմյան դպրոցը, ապա սովորել Վանում նոր բացված մանկավարժական քառամյա ուսումնարանում։ 1915 թվականին ընտանիքով գաղթել և բնակություն է հաստատել Թիֆլիսում։ Այստեղ Թորգոմյանն աշխատել է «Համբավաբեր» շաբաթաթերթում որպես քարտուղար։ 1918 թվականին Թիֆլիսում նրա խմբագրությամբ լույս է տեսնում «Հրազդան» գրական-գեղարվեստական ալմանախը։ 1918-1921 թվականներին աշխատել է Կրասնոդարում։ Այստեղ նրա խմբագրությամբ լույս է տեդել «Արձագանք» և «Կարմիր աստեղ» թերթերը։ 1921 թվականից բնակվում էր Թիֆլիսում։ Դժբախտ պատահարի պատճառով կորցրել էր տեսողությունը և աշխատում էր քարտուղարի օգնությամբ (55 տարի)։ Նրա ստեղծագործություններից թարգմանվել և առանձին գրքերով լույս են տեսել ռուսերեն և վրացերեն։ Մահացել է Թբիլիսիում ։
Մատենագրություն
Գրել է պատմվածքներ, վիպակներ, վեպեր, հուշեր ։ Երկերից են՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Վանի Երեմյան դպրոցի սաներ
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Բեդեևո-Պոլյանսկի գյուղխորհուրդ)
Ալեքսանդրովկա (Александровка, Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 186 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիսելևո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)
Կիսելևո (Киселево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի բնակավայրեր
(9747) 1989 AT
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,02795 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6633 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3926 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1924,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18706 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,27° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սեյձի Ուեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Հիրոսի Կանեդայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Միծաբոգիրա
Միծաբոգիրա (მიწაბოგირა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում ։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 35 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 7 կմ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Սամտրեդիայի շրջան‎
Օղուզներ
Օղուզներ (أوغوز,, oguzlar, , նաև՝ թյուրք-օղուզներ, ղուզեր) - միջնադարյան թյուրքական ցեղեր, ժամանակակից թուրքերի, ադրբեջանցիների, գագաուզների և թուրքմենների նախնիները ։
Սկզբում «օղուզ» տերմինը կիրառվում էր տարբեր թյուրքական ցեղերի միությունների ընդհանուր բնորոշման համար, սակայն հետագայում այն դարձել է հարարալյան տափաստաններում ձևավորված ցեղերի էթնիկ անվանում։ Օղուզները պատմական ասպարեզ են դուրս եկել որպես Խազարական խաքանության վասալներ։
Օղուզերի մասին առաջին անգամ հիշատակվում է արաբական աղբյուրներում, IX դարի առաջին կեսին։ Նրանք զբաղեցնում էին հսկայական տարածք Սիրդարյա գետից և Արալի ծովից հյուսիս ընկած տափաստաններում մինչև խազարների և Վոլգայի բուլղարների տարածքներ՝ արևմուտքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Օղուզներ Կատեգորիա:Ասիայի թյուրքական ժողովուրդներ Կատեգորիա:Թյուրքական ցեղեր
Քրդական խոհանոց
Քրդական խոհանոցը ( or Xwarina Kurdî) բաղկացած է քուրդ ժողովրդի պատրաստած կերակրատեսակների բազմազանությունից։ Քրդերի և նրանց անմիջական հարևանների՝ Իրանի, Թուրքիայի, Իրաքի, Սիրիայի և Հայաստանի միջև կան մշակութային նմանություններ։ Որոշ ուտեստներ, օրինակ՝ բիրանի, Հնդկաստանի մայրցամաքի հետ է կապված։ Քրդական սնունդը բնորոշ է արեւմտաասիական խոհանոցին։
Խոհարարական սովորույթներ
Քրդական սննդակարգը ներառում է մրգերի և բանջարեղենի լայն տեսականի։ Գառն ու հավը հիմնական միսն է։ Նախաճաշը սովորաբար ներառում է հաց, պանիր, մեղր, ոչխարի կամ կովի մածուն և մի բաժակ սև թեյ։ Ճաշի ժամանակ գառան միսն ու բանջարեղենը տապակում են տոմատի սոուսով և մատուցում են բրնձով կամ հացով (Naan): Քրդստանի կլիման և հողը բարենպաստ պայմաններ են ստեղծում խաղողի, նռան, թզի և ընկույզի համար։ Քրդական մեղրը չունի սուր համ և հաճախ վաճառվում է մեղրահացի տեսքով։ Քրդստանը կաթնամթերք է արտադրում ոչխարի և կովի կաթից և պատրաստում են բազմաթիվ տեսակի քուֆթա և կուբբա՝ մսով լցոնած պելմենի։
Քրդական խոհանոցը առատորեն օգտագործում է թարմ խոտաբույսեր ։
Քաղցր սև թեյը և դառը ուժեղ սուրճը շատ տարածված ըմպելիք է։ Մեկ այլ սիրված քրդական ըմպելիք է «մաստավը» (Sorani) կամ «Ava Mast»-ը, մածուն և աղ՝ խառնված ջրի հետ։ Դրա ֆերմենտացված տարբերակը կոչվում է թան (Doogh) : Երկու ըմպելիքներն էլ հաճախ մատուցվում են սամիթի, անանուխի և Պիստակենի բթատերև ծառի սերմեր հետ մեկտեղ։
Քրդական խոհանոցի հիմնական բաղադրիչներն են՝ բերբեզելը, բիրիանին, դոկլիվը, քելանը, կուլլերենասկեն, կուտիլկը, պարև տոբուլին, կուկին (մսով կամ բանջարեղենով կարկանդակներ), բիրինչը (սպիտակ բրինձ մսով կամ բանջարեղենով և խոտաբույսերով) և մի շարք աղցաններ, խմորեղեն և խմիչքներ՝ հատուկ Քրդստանի տարածաշրջանին բնորոշ։ Այլ հայտնի ուտեստներ են՝ մակլուբա, կոֆտա, շիֆտա, շիլահ / մարագա, սպանախ ձվով, ցորենով և ոսպով ապուր, բազուկից և մսով ապուր, քաղցր շաղգամ, հիլի թխվածքաբլիթներ, բուրգուլ փլավ, մենեմեն, մեհիր, ուռ և ռուվի, յապրախ և չիչմա։ Այս ուտեստը տարածված է Էրբիլում (Էրբիլ), Տեֆտիում, նիսկենեում և նանե նիսկայում ։
Քրդական հայտնի ուտեստներից մեկը Քարդուպիլաուն է, որը տարածված է Պիրանշահրում և Մահաբադում։
Սավարը քուրդ ֆերմերների շրջանում ավանդական կերակուր է, պատրաստվում է ցորենի հատիկներից, որոնք խաշում են, արևը տակ չորացնում և հարվածում հավանգով՝ կեղևից ազատվելու համար, հետո ցորենը աղում են ջրաղացի մեջ (destarr) :
Տապսին սմբուկի, կանաչ պղպեղի, դդմի և կարտոֆիլի ուտեստ է լոլիկի մի փոքր կծու սոուսով։ Քրդական տիպիկ նախաճաշը բաղկացած է պանիրից, կարագից, ձիթապտուղից, ձվից, լոլիկից, վարունգից, կանաչ պղպեղից, ռեցելից (ջեմ, մարմելադ կամ ջեմ) և մեղրից։ Քրդստանում երշիկեղենը, հացաբուլկեցենը և նույնիսկ ապուրները կարող են լինել նախաճաշին ։
Տոնական հանդիսություններ
Նոյեմբերյան փառատոնի ժամանակ քրդերը գյուղական վայրերում կազմակերպում են խնջույքներ, ուտում ավանդական սնունդ, հաճախ տոլմա և պարում Halparke կոչվող ավանդական քրդական պարը։
Աղձոր (Բիթլիսի նահանգ)
Ագկցոր, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթում։
Պատմություն
1895 թվականին թուրքերը կոտորել են բնակչությանը և կողոպտել գյուղը։
Բնակչություն
1882 թվականին ուներ 9 տուն` 53 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Զամչալովո (Կրասնի Սուլինի շրջան)
Զամչալովո (Замчалово), երկաթուղային կայարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում։ Մտնում է Կովալևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի բնակավայրեր
Տարասկի
Տարասկի (Тараски), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տարասկի գյուղում բնակվում էր 528 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,28 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 412,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Զևիկ (Արճեշի գավառ)
Զևիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 18 տուն քուրդ բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կարդենյոսա
Կարդենյոսա (Cardeñosa), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Ավիլա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Ավիլա շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 525 (2010)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Նովոբրատսկոե (գյուղ, Մալինի շրջան)
Նովոբրատսկոե (Новобратське), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոբրատսկոե գյուղում բնակվում էր 692 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3908 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 177,07 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1900 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:1939 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դնեստրի լիման
Դնեստրի լիման, լիման Ուկրաինայի սևծովյան ափեզրի հյուսիսարևմտյան մասում, որի մեջ է թափվում Դնեստր գետը։ Գտնվում է Օդեսայի մարզի տարածքում։