cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հաթ-Ռիվերի իշխանություն
Պատմություն
2006 թվականի դեկտեմբերին Լեոնարդ իշխանը փոխել է պետության անվանումը, դարձնելով այն «Հաթ-Ռիվերի իշխանություն»` հրաժարվելով «գավառ» բառից ։ 2008 թվականին Եվրոպական Միությունը հուշագիր է հրապարակել «մասնավոր կազմակերպությունների և որոշակի անձանց կողմից տրվող «հորինված» անձնագրերի» վերաբերյալ, որոնցով արգելվում է տրամադրել պաշտոնական տրանզիտային վիզաներ։ Փաստաթղթում այդպիսի «հորինված» անձնագրերի թվում հիշատակվում են նաև Հաթ-Ռիվերի իշխանության անձնագրերը։
2011 թվականին պետությունում մշտապես ապրում է մոտավորապես 30 մարդ, այն դեպքում, երբ Իշխանության անձնագրերի կրողների թիվը հաշվվում է մոտ 14.000 :
Տնտեսություն
Հաթ-Ռիվերի դոլար (ավստրալիական դոլարի հանդեպ ունի 1:1 հարաբերակցությունը)։ 1974 թվականին թողարկվեցին թղթադրամներ, իսկ 1976 և 1978 թվականներին` մետաղադրամներ։ Դրամահատումը կատարվում էր Կանադայում, Լոմբարդո դրամահատարանում։ Ցածր անվանական արժեք ունեցող մետաղադրամները նախատեսված էին դրամաշրջանառության համար։ Միևնույն ժամանակ թողարկվում էին նույն մետաղադրամներից հավաքածուների համար, 30 դոլար արժողությամբ արծաթե և 100 դոլար արժողությամբ ոսկե մետաղադրամներ։ 1979 թվականին որոշում ընդունվեց դադարերցնել շրջանառային մետաղադրամների հատումը և զբաղվել միայն թանկարժեք մեդալներից հուշադրամների հատմամբ։ Դրամահատման վայրը դարձավ ԱՄՆ-ում գտնվող Նյու Քուինսլենդ դրամահատարանը։ 1995 թվականին ԱՄՆ-ի փոստային ծառայությունը դադարեցրեց ԱՄՆ-ում Հաթ-Ռիվերի իշխանության մետաղադրամների վաճառքն իր տարածքում։ 2000 թվականին ավստրալիական դրամահատարանում ոչ մեծ ծավալով հատվել են 100 դոլարանոց ոսկե մետաղադրամներ` նվիրված Հաթ-Ռիվեր գավառի կազմավորմանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1970 Կատեգորիա:Ավստրալիա Կատեգորիա:1970 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետություններ
Սեն Վիկտորի աբբայություն (Մարսել)
Սեն Վիկտորի աբբայություն կամ Սեն-Վիկտոր Աբբայություն (Abbaye Saint-Victor de Marseille), վանք Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքում։ Հիմնադրվել է 5-րդ դարում Յոհան Կասիանի կողմից, մարսելցի նահատակների գերեզմանների մոտ։ Վանքը նվիրված է նահատակներից մեկին՝ Սուրբ Վիկտորին։ Գալիայի առաջին վանքերից մեկն է (Լիգուժեից և Մարմուտիեից հետո, որոնք հիմնադրվել են Մարտին Տուրեցի սրբի կողմից) և համարվում է Գալիայի առաջին վանական համալիրը, որ տեղակայված է քաղաքում։
Վանքն ուներ կարևոր հոգևոր ազդեցություն ողջ Պրովանսում` հիմնադրման պահից մինչև երկրորդ հազարամյակի սկիզբը։ 15-րդ դարից ի վեր այն անկում է ապրել։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ վանքի շենքը քանդվել է։ Գործել է միայն վանական եկեղեցին։
1968 թվականին աբբայությանն է փոխանցվել սարկոֆագների հարուստ հավաքածուն (4-րդ դարի վերջ և 5-րդ դարի սկիզբ), որը մինչ այդ ցուցադրվում էր Բորելի ամրոցի թանգարանում։ Վանքում դրանք պահվում են կրիպտեում։ Ըստ այդմ Սուրբ Վիկտորի Աբբայությունը դարձավ առաջին հազարամյակի քրիստոնեական արվեստի երկրորդ կարևորագույն թանգարանը Պրովանսում (առաջինը՝ Առլում է)։
1840 թվականից աբբայությունը համարվում է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձան ։
Պատմություն
Մոտավորապես 415 թվականին Յոհան Կասիանը Մարսելում հիմնադրել է Սուրբ Վիկտորի անվամբ երկու վանք, մեկը՝ տղամարդկանց, մյուսը՝ կանանց համար։
5-րդ դարում Սուրբ Վիկտորի և Մարսելի եկեղեցիները կապված էին Սեմիպելագիանիզմի հերետիկոսության հետ, որը ծագել էր Կասիանի ջանքերի շնորհիվ։ Սակայն Հիլարին և Սուրբ Պրոսպերը խնդրում էին Սուրբ Օգոստոսին ու Կելեստինոս I պապին ճնշել այն։
8-րդ և 9-րդ դարերում երկու վանքերն էլ ոչնչացվեցին սարակինոսների կողմից։ Դա հավանաբար տեղի է ունեցել 731 կամ 838 թվականներին, երբ Սուրբ Էվսեբիայի գերեզմանը դասվում էր նահատակների շարքում՝ 39 այլ միանձնուհիների հետ միասին։ Հետագայում կանանց վանքն այդպես էլ չվերականգնվեց։
11-րդ դարի առաջին կեսին վանքը վերակառուցվել է Սուրբ Վիլֆրեդի կողմից, որը դարձավ նրա աբբան։
Աբբայությունը երկար ժամանակ պահպանում էր հարաբերություններն Իսպանիայի և Սարդինիայի արքայական ընտանիքների հետ։ Այն նույնիսկ հողատարածքներ է ունեցել Սիրիայում։ Սուրբ Վիկտորի աբբայության եկեղեցական փաստաթղթերը թվագրվում են 683-1336 թվականներին, ինչը թույլ է տալիս գնահատել, թե որքան մեծ է եղել աբբայության տնտեսական դերը միջնադարում։
1361 թվականին, օգոստոսի 2-ին աբբա է հռչակվում Գիլյոմ դե Գրիմոարը, որը 1362 թվականին դարձավ Հռոմի պապ՝ Ուրբանոս V-ը։ Նա ընդարձակեց եկեղեցին և պարսպապատեց վանական համալիրը։ Նաև աբբայությանը տվեց եպիսկոպոսական իրավասություն և նրա ենթակայության տակ նշանակեց մի շարք թաղամասեր ու գյուղեր, որոնք տեղակայված էին քաղաքի հարավում։ 1365 թվականի հոկտեմբերին Ուրբանոս V-ը այցելել է Մարսել և օծել եկեղեցու Ավագ խորանը։ 1367 թվականի մայիսին աբբայությունում նրա գլխավորությամբ անցկացվել է կարդինալների ժողով (consistorium)։
Հետագայում աբբայության կարգավիճակը սկսեց վատանալ, հատկապես 16-րդ դարում, երբ հայտնվեցին կոմենդատորները։
Սուրբ Վիկտորի Աբբայության գրադարանի կորուստը կարող է լինել կոմենդատորների իշխանության չարաշահման հետևանք։ Գրադարանի բովանդակությունը կարելի է ուսումնասիրել պահպանված կատալոգի շնորհիվ, որը վերագրվում է 12-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Ամենայն հավանականությամբ, այս ողբերգական իրադարձությունը տեղի է ունեցել 16-րդ դարի վերջին՝ 1579-1591 թվականներին։
Կարդինալ Ջուլիո Մազարինին 1655 թվականին եղել է վանքի աբբան։ Թոմաս Լե Ֆուրնիեն (1675-1745) ևս եղել է աբբա այս վանքում, և նրա գրչին են պատկանում մի քանի ձեռագրեր, որոնք ներառվել են մավրիստների հրատարակություններում։
1739 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Կղեմես XII պապը լուծարել է Աբբայությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ճարտարապետություն
Կոլյա (ֆիլմ)
Կոլյա (Kolja), չեխական գեղարվեստական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Յան Սվերակի կողմից 1996 թվականին։ Արժանացել է «Օսկար» և Ոսկե գլոբուս մրցանակների Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ անվանակարգում, ինչպես նաև Չեխական առյուծ մրցանակի լավագույն ֆիլմի համար։
Ֆիլմի գլխավոր դերում նկարահանվել է Յան Սվերակի հայրը՝ Զդենեկ Սվերակը, ով նաև հեղինակել է ֆիլմի սցենարը (Պավել Թոսիգի ստեղծագործության հիման վրա)։
Սյուժե
Ֆինանսական ծանր դրությունից դուրս գալու համար նա համաձայնում է ձևական ամուսնության ռուս երիտասարդ մի կնոջ հետ, ով փորձում էր մեկնել Արևմուտք։ Շուտով կինը տեղափոխվում է Արևմուտք՝ իր ազգականուհի Թամարայի մոտ թողնելով իր հինգամյա որդուն՝ Կոլյային։ Շուտով Թամարան մահանում է, և Լոուկան ստիպված է լինում երեխային տանել իր մոտ։ Երեխան չեխերեն չի խոսում, և սկզբնական շրջանում բազմաթիվ խնդիրներ են առաջանում նրանց միջև։ Սակայն անախորժություններն ի վերջո նրանց ստիպում են ընդհանուր լեզու գտնել։
Լոուկայի ամուսնության հանգամանքներով սկսում են հետաքրքրվել Չեխոսլովակիայի ազգային անվտանգության գործակալները, իսկ Կոլյային պատրաստվում են ուղարկել ԽՍՀՄ՝ մանկատուն։
Թավշե հողափոխությունից հետո՝ 1989 թվականին, Կոլյայի մայրը վերադառնում է և տանում որդուն, իսկ Լոուկան սկսում է նվագել ֆիլհարմոնիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չեխական ֆիլմեր Կատեգորիա:1996 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1990-ականների դրամա ֆիլմեր
Բյուզանդական մշակույթի թանգարան
Բյուզանդական մշակույթի թանգարան (Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού), թանգարան Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքում (Մակեդոնիա)։ Գտնվում է Սալոնիկի Մարսյան դաշտի դիմաց՝ Բանակի պողոտայում։ Թանգարանը Հունաստանի մշակույթի նախարարության առանձին ինքնուրույն հաստատություն է ։ Նրա հիմնադրման թվականից (1994) թանգարանը հրատարակում է ամսագիր․ դա առաջին դեպքն է, որ հունական պետական թանգարանն է հրատարակիչը ։
Թանգարանի ստեղծման պատմություն
Թանգարանի ստեղծման որոշումը կայացվել է դեռևս 1913 թվականին՝ մեկ տարի անց այն բանից հետո, ինչ հունական բանակն ազատագրել է Սալոնիկը՝ ներկայիս Հունաստանի «ամենաբյուզանդական քաղաքը»։ Կենտրոնական Մակեդոնիայի նահանգի ղեկավար Ստեփանոս Դրագումիսի համապատասխան որոշման մեջ նշվում է «Կենտրոնական բյուզանդական թանգարան» հիմնելու մասին։ Սկզբում միտրոպոլ Գենադիի պատկերացմամբ թանգարանը պետք է տեղակայվեր Ախորոպիտոս վանքում, սակայն այս որոշումը չի իրագործվել, և 1917 թվականին Մակեդոնական թանգարանը տեղակայվել է հռոմեական ժամանակաշրջանի Ռոտոնդոյում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին անվտանգության նկատառումներով (ճակատագիծն անցնում էր քաղաքից մի քանի տասնյակ կիլոմետր հեռավորության վրա) միտրոպոլ Գենադիի առաջարկով Սալոնիկի բյուզանդական հնությունները տեղափոխվել են Աթենքի Բյուզանդական թանգարան։ Արդյունքում, հնություններն ընդգրկվել են Աթենքի թանգարանի հավաքածուում։
Մի քանի տանամյակ անց «Հունաստանի երկրորդ մայրաքաղաքում» բյուզանդական թանգարան ունենալու թեման դարձյալ բարձրացվել է և դարձել օրակարգային հարց։ Ճարտարապետական մրցույթում հաղթող է ճանաչվել ճարտարապետ Կիրիակոս Կրոկոսի նախագիծը։ Թանգարանի շենքի հիմնարկեքը կայացել է 1989 թվականին, իսկ 1994 թվականի սեպտեմբերի 11-ին շենքը բացվել է։ Թանգարանը բացելուց մի քանի ամիս առաջ Աթենքից Սալոնիկ են բերվել ցուցանմուշներ, որոնք այնտեղ էին գտնվում 1916 թվականից։ Դրանց մի մասը ներկայացվել է «Սալոնիկի բյուզանդական գանձեր․ վերադարձի ճանապարհ» ցուցահանդեսում ։ 2005 թվականին Եվրոպայի Խորհուրդը Սալոնիկի Բյուզանդական թանգարանին պարգևատրել է «Տարվա եվրոպական թանգարան» պարգևով ։
Ցուցասրահներ
Թանգարանի ցուցանմուշները բաժանված են թեմատիկ միավորմամբ, որպեսզի այցելուն ամբողջական պատկերացում կազմի Բյուզանդիայի մշակույթի մասին։ Առաջին սրահի թեման պալեոքրիստոնեական եկեղեցին է, քրիստոնեության առաջին դարերի եկեղեցական զարդարանքն ու ճարտարապետությունը։ Երկրորդ սրահում «Պալեոքրիստոնեական քաղաք և կացարան» թեման է։ Ներկայացված են կացարանների տնտեսական կյանքը, նրա հարդարանքը, կենցաղային իրեր, տեղեկություններ այդ դարաշրջանի հագուստի, սնունդի մասին։ Երրորդ հավաքածուն «Ելիսեյան դաշտերից քրիստոնեկան դրախտ» թեման է ներկայացված։ Այստեղ շեշտը դրվել է պալեոքրիստոնեական դամբարանների վրա, ներկայացված են թաղման ծիսակարգը, ճարտարապետությունն ու նկարչությունը ։ Այցելուները կարող են տեսնել պեղումների արդյունքում հայտնաբերված թաղման ծիսակարգի անոթներ, սրվակներ, զարդարանքներ։ Հաջորդ սրահում ներկայացված են վանականության, պատկերամարտության վերաբերյալ տեղեկություններ, Կյուրեղի և Մեթոդիոսի գործունեությունը և այլն։ Հաջորդ երկու սրահները նվիրված են բյուզանդական կայսրերին, բյուզանդական ամրոցների առօրյա կենցաղին։ Վերջին երկու սրահներում ներկայացված են Դ․ Իկոնոմոպուլոսի հավաքածուն (14-18-րդ դարեր) և Դ․ Պապաստրատուի՝ կրոնական թեմայով փորագրություններն ու խաչերը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հունաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1994 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Սալոնիկի թանգարաններ
Կախարդները վերադառնում են. Ալեքսն ընդդեմ Ալեքսի
'''«Կախարդները վերադառնում են. Ալեքսն ընդդեմ Ալեքսի»''' (The Wizards Return: Alex vs. Alex), ամերիկյան հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանվել է «Ուեյվերլի Փլեյսի կախարդները» կատակերգական հեռուստասերիալի մոտիվներով։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի մարտի 15-ին «Disney Channel» հեռուստաալիքով։ Դեյվիդ Հենրին չի մասնակցել ֆիլմի նկարահանումներին։
Սյուժե
Ռուսո ընտանիքը (բացի Ջասթինից) ընկերների հետ միասին ուղևորվել են Տոսկանա՝ պատմական հայրենիք, որ հանդիպեն հեռավոր ազգականների հետ։ Սակայն տեղը չնստող Ալեքսը, ցանկանալով ապացուցել, որ ինքն արդեն մեծ է, իր վրա շատ տարօրինակ կախարդանք է դնում։ Այդ կախարդանքի պատճառով նրա էությունը բաժանվում է երկու հակադիր կեսերի՝ չար և բարի։ Այդ կախարդանքի պատճառով Ալեքսը կռվում է մտերիմների հետ և հազիվ է պահպանում ընտանիքը։ Այնպես որ, մինչև չարագործ վհուկը պլաններ է մշակում, որ նվաճի աշխարհը, երիտասարդ հրաշագործուհին ստիպված է ոչ միայն սանձել նրան, այլ նաև միաժամանակ գլուխ հանել իր հարազատներից։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Disney հեռուստաալիքի օրիգինալ ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Համակարգչային անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմեր
Կուլեն (երշիկ)
Կուլեն (кулен, kulen կամ kulin), խոզի ապխտած երշիկ շատ պապրիկայով (աղացած քաղցր կարմիր պղպեղ) և մի շարք այլ համեմունքներով։ Լայնորեն տարածված է Վոևոդինայում (Սերբիա), Սլովենիայում և Բարանիայում (Խորվաթիա)։ «Սրեմի կուլենը» և «Բարանիայի կուլենը» Եվրոպական միությունում գրանցված ապրանքներ են՝ աշխարհագրական ծագմամբ վերահսկվող անվանմամբ, իսկ «Սլավոնական կուլենը» 2007 թվականից ի վեր Խորվաթիայի ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պաշտոնապես ճանաչված տարրերից է ։ Բարդության և արտադրության երկար ժամանակահատվածի պատճառով և համային բարձր արժանիքների շնորհիվ ուտեստը համարվում է բացառապես տոնական և մատուցվում է ընտանեկան հիմնական տոնակատարություններին՝ Նոր տարի, Զատիկ, հարսանիքներ, տարեդարձեր, երեխաների կնունքներ և այլն ։
Բարանիայի կուլեն
Բարանիայի կուլենը Հունգարիայի հետ Խորվաթիայի աշխարհագրական տարածքի սահմանում գտնվող Բարանիայի տեղական խոհանոցի արտադրանք է, որի բաղադրատոմսը հայտնի է ավելի քան հարյուր տարի։ Այն պատրաստվում է մանր կտրատած խոզի մսից, որը համեմվում է պապրիկայով։ Բաղադրատոմսի հիմնական առանձնահատկությունը սխտորի ավելացումն է։ Մանրացնելուց հետո աղացած միսը լցվում է խոզի աղիքի բնական թաղանքի մեջ և ձևավորվում է երշիկ։ Սովորաբար դրա երկարությունը կազմում է մոտ 30 սմ, իսկ տրամագիծը` մոտ 10 սմ։ Կիսաֆաբրիկատը մի քանի ամիս ապխտում են ցածր ջերմաստիճանում, այնուհետև պահում են օդափոխվող սենյակում մինչև վեց ամիս։ Քանի որ կուլենը պատրաստվում է տնային պայմաններում աշնանը, այն լիարժեք պատրաստված կարելի է համարել միայն հաջորդ ամռանը։ Կտրելու ժամանակ երշիկը պետք է լինի վառ կարմիր։ Համը կծու է, սկզբում պապրիկայի ցայտուն երանգով, համտեսումիվ հետո՝ սխտորի ։
Աշխարհագրական ծագմամբ հսկողության տակ գտնվող «Բարանիայի կուլեն» անվանման գրանցումը տևել է 2010 թվականի օգոստոսից մինչև 2015 թվականը, երբ Եվրոպական միության հատուկ հանձնաժողովը վերջապես հաստատել է այդ կարգավիճակը։ Հիմնական արտադրողները տեղակայված են Բելի Մանաստիր քաղաքում և Բիլյե, Յագոդնյակ, Կնեժևի Վինոգրադի և մի շարք այլ գյուղերում ։
Սլավոնական կուլեն
Խոզի մսից պատրաստվող նույն տեսակին պատկանող ապխտած ուտեստ է։ Դրա արտադրությունն ամբողջություն նման է վերը նկարագրվածներին, բայց այն ունի որոշ տարբերություններ։ Խոզի կտրվածքին ավելացվում են ոչ միայն պղպեղ և սխտոր, այլև սոխ։ Աղացած միսը բնական թաղանթի մեջ լցնելուց հետո կիսաֆաբրիկատը հինգ-ութ օր պահվում է աղաջրի մեջ, որից հետո չորանում և ապխտում է երեք-չորս շաբաթ, մինչև որ արտադրանքը ձեռք է բերում դեղնաշագանակագույն երանգ և բնորոշ պինդ առաձգական կազմություն։ Ծխեցնելուց հետո երշիկները տեղադրվում են վերնահարկում կամ մեկ այլ զով տարածքում։ Ուտեստը հասունանում է հինգից յոթ ամսում։ Հասուն սլավոնական կուլենը դրսից ունի մուգ շագանակագույն կամ նույնիսկ սևավուն մուգ գույն, երբեմն ծածկված է չոր սպիտակ բորբոսով։ Կտրվածքն ունի բացից մինչև մուգ կարմիր երանգներ, հարթ և փայլուն կառուցվածք։ Երշիկի համը չափավոր աղի է։ Կծվությունը, կախված արտադրողից, տատանվում է միջինից ծայրաստիճան վառող, չնայած կան ավանդական սլավոնական կուլեն պատրաստելու բազմաթիվ տեղական բաղադրատոմսեր և մեթոդներ, որոնք յուրաքանչյուր արտադրանքին տալիս են յուրահատկություն և առանձնահատկություն ։ Ըստ զբոսաշրջիկների որոշ կարծիքների՝ այս երշիկն այնքան հագեցած է «պապրիկայով, պղպեղով և համեմունքներով, որ ոչ մի խորվաթ չի կարող ուտել այն, եթե միայն գարեջուր չլինի» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երշիկեղեն Կատեգորիա:Խորվաթական խոհանոց Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց
Պալնեկա
Պալնեկա (Palneca), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 157 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 74 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 37-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 37-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 50,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 32,2 %)։ 37 աշխատունակ բնակիչներից 30-ը աշխատում էին (20 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էին 7-ը (3 տղամարդ և 4 կին)։ 37 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 16-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դմիտրի Յակովենկո
Դմիտրի Օլեգովիչ Յակովենկո (Дмитрий Олегович Яковенко, ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2001)։ Եվրոպայի չեմպիոն (2012)։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում աշխարհի թիմային առաջնության (2010), Եվրոպայի թիմային առաջնության (2007) հաղթող, համաշխարհային օլիմպիադայի արծաթե մեդալակիր (2012)։ Ռուսաստանի գավաթակիր (2013)։
Կենսագրություն
Դմիտրի Յակովենկոն ծնվել է Օմսկում, բայց մանկությունն անցկացրել է Նիժնևարտովսկում։
Յակովենկոն շախմատ խաղում է երեք տարեկանից։ Շախմատային առաջին ուսուցիչը եղել է հայրը, որը խաղացել է առաջինկարգայինի - վարպետության թեկնածուի մակարդակով։ Յոթ տարեկանում Դիման դարձել է առաջինկարգային, 14-ում՝ միջազգային վարպետ։ Յակովենկոյի մարզիչն է եղել Ալեքսանդր Նիկիտինը։
Դմիտրի Յակովենկոն դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով։ Նա հետաքրքրվում էր ճշգրիտ գիտություններով՝ մաթեմատիկայով և ֆիզիկայով։ Հաղթել է Սիբիրի գոտու Համառուսաստանյան մաթեմատիկական օլիմպիադայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո, 1999 թվականին, Դմիտրի Յակովենկոն ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի  հաշվողական մաթեմատիկայի և կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։ 2004 թվականին նա համալսարանն ավարտել է կարմիր դիպլոմով։
1999 թվականին Յակովենկոն երկրորդ տեղը զբաղեցրեց մինչև 16 տարեկան պատանիների շախմատի աշխարհի առաջնությունում։ 2001 թվականին դարձավ մինչև 18 տարեկան պատանիների աշխարհի չեմպիոն։
2002 թվականին Յակովենկոն բաժանել է առաջին տեղը Պարդուբիցեի բաց մրցաշարում։ 2005 թվականին նա հաղթել է Մոնրեալի մրցաշարում և զբաղեցրել երկրորդ տեղը Ռուսաստանի առաջնությունում։ 2006 թվականին Յակովենկոն կրկին դարձավ Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Ռուսաստանի առաջնության 2006 թվականի գերեզրափակչում Յակովենկոն հավասար միավորներով առաջին տեղը բաժանեց Եվգենի Ալեքսեևի հետ, սակայն նրան զիջեց արագ շախմատի լրացուցիչ մրցախաղում։ 2007 թվականի հունվարին Յակովենկոն երկրորդ տեղը զբաղեցրեց Վեյկ ան Զեյի «В» մրցաշարում, իսկ նույն թվականի մարտին երկրորդ տեղը բաժանեց (կրկին Եվգենի Ալեքսեևի հետ) «Աերոֆլոտ Օփեն» բաց մրցաշարում։ 2007 թվականի մարտին Յակովենկոն հաղթեց Պոյկովսկու մրցաշարում։
2007 թվականի նոյեմբերին Դմիտրի Յակովենկոն Ռուսաստանի հավաքականի կազմում դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն։
2012 թվականի մարտին Դմիտրին դարձավ Պլովդիվում (Բուլղարիա) կայացած Եվրոպայի անհատական առաջնության միանձնյա հաղթող՝ 11 հնարավորից 8½ միավոր արդյունքով։
Ամենաբարձր վարկանիշը՝ 2760, ունեցել է 2009 թվականի սեպտեմբերին։ Այդ պահին նա աշխարհում հինգերորդ և Ռուսաստանում առաջին շախմատիստն էր։
Տաբուննայա (գետ)
Տաբուննայա (Табунная)՝ գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Բիստրիյա գետի ձախ ափից 1 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ատլետիկո Սարմիենտո
Ատլետիկո Սարմիենտո (Club Atlético Sarmiento), արգենտինական ֆուտբոլային ակումբ Բուենոս Այրես պրովինցիայի Խունին քաղաքից։
Պատմությունը
Ակումբը հիմնադրվել է 1911 թվականի ապրիլի 1-ին մի խումբ սլովակների կողմից՝ սկզբնապես կրելով «Սարմիենտո ֆուտբոլային ակումբ» անվանումը։ 1933 թվականի հունվարի 27-ից թիմը կրում է «Ատլետիկո Սարմիենտո» անվանումը։ 1952 թվականից սկսած Ատլետիկո Սարմիենտոն մասնակցում է պաշտոնական մրցաշարարերի։
Տագազա
Տանդոշկա (Тандошка) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Տանդոշկա գետի ձախ ափից 3 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կիլոմետր է։
I Have Nothing (երգ, Ուիթնի Հյուսթոն)
«I Have Nothing» («Ես ոչինչ չունեմ »), ամերիկացի երգչուհի Ուիթնի Հյուսթոնի երգը «Թիկնապահը» ֆիլմից (1992): Սկզբում այն կարելի էր գնել այդ ֆիլմի սաունդթրեքերի ալբոմում, իսկ 1993 թվականի փետրվարի 20-ին երգը թողարկվել է նաև որպես առանձին սինգլ։ Այն վերը նշված ալբոմի երրորդ սինգլն էր՝ «I Will Always Love You»-ից և «I’m Every Woman»-ից հետո։
Տագազա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
I Have Nothing (երգ, Ուիթնի Հյուսթոն)
Քննադատների կարծիք
«USA Today» թերթից Ջեյմս Թ. Ջոնսը նկարագրել է «I Have Nothing» և «Run To You» երգերը որպես «օպերային կոլորատուրային ալտոյից սնվող գրավիչ բալլադներ» ։ Նման արձագանք է հայտնել նաև «New York Times»-ից Սթիվեն Հոլդենը՝ գրելով, որ այդ երկու երգերը «հնչեղ ստանդարտ բալլադներ են, որոնց նկատմամբ Հյուսթոնը կիրառում է իրեն հատուկ հզորագույն մատուցումը» ։ «AllMusic» կայքից Սթիվեն Թոմաս Էրլեվայնը «Թիկնապահը» ֆիլմի սաունդթրեքի՝ 2000-ական թվականների իր գրախոսականում «I Have Nothing» երգն անվանել է «ուրբանիստական փոփ ժանրի առաջնակարգ երգ, որը հմտորեն ցույց է տալիս Հյուսթոնին իր ձևի գագաթնակետին» ։ «Billboard»-ից Չակ Թեյլորը Բրիթնի Սփիրսի մասին իր՝ 1998 թվականի հոկտեմբերի 24-ի համարի հոդվածում երգը նկարագրել է որպես «փքուն և ծայրահեղ բարդ» ։ «MTV»-ից Ջեյմս Մոնթգոմերին երգն անվանել է «անմատչելի» ։ Իսկ «Chicago Tribune»-ից Յան Դե-Նոքը երգը պարզապես անվանել է «ևս մեկ ցնցող բալլադ «Թիկնապահը» ֆիլմից» ։
Տագազա
Ջրագրության տվյալներ
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
I Have Nothing (երգ, Ուիթնի Հյուսթոն)
Հանրության ընդունում և մրցանակներ
«I Have Nothing» երգն «Օսկարի» է առաջադրվել «Լավագույն օրիգինալ երգ» անվանակարգում (մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1993 թվականի մարտի 29-ին ։ Բացի այդ, հեղինակներ Դևիդ Ֆոսթերը և Լինդա Թոմփսոնը արժանացել են «Գրեմմի» մրցանակի՝ որպես «Լավագույն երգ, որը հատուկ գրվել է կինոյի, հեռուստատեսության կամ տեսողական տեղեկատվության այլ կրողի համար» (մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1994 թվականի մարտի 1-ին) ։ Երգն առաջադրվել է «Soul Train Music Award» մրցանակի՝ որպես «Լավագույն R&B սինգլ, կանայք», որը հաղթել է Թոնի Բրեքսթոնի «Breathe Again» երգը (մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1994 թվականի մարտի 15-ին) ։ Ֆոսթերն ու Թոմփսոնը երգի համար ստացել են «BMI Film & Television Award» մրցանակ՝ որպես «Ամենակատարվող երգ ֆիլմից» (մրցանակաբաշխությունը տեղի է ունեցել 1994 թվականի մայիսի 17-ին) ։
Տագազա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
I Have Nothing (երգ, Ուիթնի Հյուսթոն)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուիթնի Հյուսթոնի երգեր Կատեգորիա:1993 երգեր Կատեգորիա:Փոփ երգեր Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով
Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա
Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա (Vancouver Academy of Music, VAM), կանադական երաժշտական կոնսերվատորիա Վանկուվերում, Բրիտանական Կոլումբիա։ Դպրոցը հիմնադրվել է 1969 թվականին Վանկուվերի համայնքի արվեստի խորհրդի կողմից որպես Մեծ Վանկուվերի համայնքային երաժշտության դպրոց։ Ի սկզբանե դպրոցը գտնվել է Արևմտյան 12-րդ պողոտայում, բայց 1976 թվականի մայիսին տեղափոխվել է Վանիե այգու երաժշտական կենտրոն։ 1979 թվականին դպրոցը պաշտոնապես անվանվել է Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա։ Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիան ներկայումս ունի երկու մասնագիտական բաժին, ուսանողական բաժին կատարողական կարիերան կատարելագործելու և նախապատրաստական բաժին նախադպրոցական տարիքի երեխաների և մեծահասակների համար ։
Պատմություն
Երբ Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիան հիմնադրվել էր, այն դասընթացներ էր կազմակերպում միայն պատանիների համար՝ Օրֆի, Սուզուկի և Կոդայի մեթոդներով։ 1971 թվականին երաժշտության տնօրեն, Ջերոլդ Գերբրեխտը (Վանկուվերի սիմֆոնիկ նվագախմբի երկարամյա գլխավոր շեփորահարը) դարձավ դպրոցի երաժշտական տնօրեն և ընդլայնեց դպրոցը՝ ներառելով երաժշտական տեսության, պատմության, կոմպոզիցիայի, պարերի և մասնավոր գործիքային և ձայնային ուսուցման դասընթացներ չափահասների համար։ Դպրոցում ձևավորվեց նաև նվագախումբ և երգչախումբ, սակայն որևէ աստիճան չի շնորհվում :
Ակադեմիայի ծրագրային առաջարկները շարունակվում էին ընդլայնվել 1970 և 1980-ական թվականների ընթացքում` վարպետության դասեր, օպերային սեմինարներ և այլ մասնագիտացված դասընթացներ։ Այս հաջողության շնորհիվ դպրոցը ստեղծեց կոլեգիալ ծրագիր, Ս. Ք. Լի Քոլեջի ծրագիրը, 1987 թվականին համագործակցելով Թոմփսոն Ռիվերս համալսարանի (TRU) և Բրիտանական Կոլումբիայի բաց համալսարանի (BCOU) հետ։ Թոմփսոն Ռիվերս համալսարանում ուսանողները հաճախում են ոչ երաժշտական դասընթացների և երաժշտական դասընթացներ են անցնում ակադեմիայում։ Երաժշտության բակալավրի աստիճանը շնորհվում է Բրիտանական Կոլումբիայի բաց համալսարանի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կանադայի երաժշտական դպրոցներ Կատեգորիա:1969 հիմնադրումներ Կանադայում
Էչիկա Սուարելլա
Էչիկա Սուարելլա (Eccica-Suarella), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A104։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 918 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 575 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 404-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 171-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,5 %)։ 404 աշխատունակ բնակիչներից 379-ը աշխատում էին (211 տղամարդ և 168 կին), անաշխատանք էին 25-ը (10 տղամարդ և 15 կին)։ 171 անգործունակ մարդկանցից 58-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 40-ը թոշակառու, 73-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 341 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 918 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 19 517 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սոլտոնկա
Սոլտոնկա (Солтонка) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Նենյա գետի աջ ափից 101 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Սուգաշ (այլ կիրառումներ)
Սուգաշ։
Սպորտն Ավստրիայում
Ավստրիայում պատմականորեն զարգացում են ապրել ձմեռային սպորտաձևերը՝ լեռնադահուկային սպորտը (Ավստրիան Եվրոպայում միակ երկիրն է, որտեղ լեռնադահուկային փորձառությունը դպրոցական ծրագրի պարտադիր մաս է), տրամպլինից դահուկացատկը, սահնակային սպորտը, գեղասահքը, դահուկային երկամարտը և այլն։ Ամառային սպորտաձևերից Ավստրիայում տարածում ունեն ֆուտբոլը, լողը, ձյուդոն, առագաստային սպորտը, բայդարկաներով և կանոեներով թիավարությունը  ։
Ավստրիայում առագաստային մարզաձևով զբաղվելու համար առավել հարմարավետ են համարվում Նոյզիդլեր Զե և Զալցկամերգուտ խոշոր լճերը։ Ավստրիայում առագաստանավեր կարելի է հանդիպել նաև Դանուբ գետի վրա ։
Սոլտոնկա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Սպորտն Ավստրիայում
Ավստրիան Օլիմպիական խաղերում
Ավստրիական Ինսբրուք քաղաքը երկու անգամ՝ 1964 և 1976 թվականներին, եղել է ձմեռային Օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաք ։
Ավստրիացիները առավել հաջողված են ելույթ ունենում ձմեռային, քան թե ամառային Օլիմպիադայում։ Լեռնադահուկային մարզաձևերում Ավստրաիան համարվում է օլիմպիական պատմության անվիճելի առաջատարը։ Ավստրիան ունի ավելի քան 100 մրցանակ և այդ ցուցանիշով էականորեն առաջ է երկրորդ տեղում հայտնված Ֆրանսիայից, որի մարզիկներն ընդհանուր առմամբ ունեն 50 մեդալ։ Հռչակավոր ավստրիացի լեռնադահուկորդներից են Թոնի Զայլերը, Շտեֆան Էբերխարտերը, Բենի Ռայխը, Հերման Մայերը, Միխայելա Դորֆմայստերը և շատ այլ մարզիկներ ։
Վերջին տարիներին ավստրիացիները հաջող են հանդես գալիս նաև տրամպլինից դահուկացատկի մարզաձևում։ Այս մարզաձևում Օլիմպիական և աշխարհի առաջնության բազմակի չեմպիոններ են Թոմաս Մորգենշտերնը, Անդրեաս Կոֆլերը, Գրեգոր Շլիրենցաուերը, Վոլֆգանգ Լոյցլը ։
Լեռնադահուկային երկամարտում Ֆելիկս Գոտվալդի ղեկավարությամբ Ավստրիայի հավաքականը հաջող է հանդես եկել 2006 և 2010 թվականների ձմեռային Օլիմպիադայում ։
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ավստրիացիները գեղասահքի համաշխարհային առաջատարներից են եղել, սակայն 1950-1960 թվականներին նրանց հաջողղությունները սկսել են անկում արձանագրել։ Գեղասահքի գծով վերջին օլիմպիական մեդալը Ավստրիան գրավել է 1972 թվականին ։
Ամառային սպորտաձևերում ավստրիացի մարզիկները առավել շատ մեդալներ են նվաճել բայդարկաներով և կանոեներով թիավարությունից (14 մեդալ) և լողից (12 մեդալ)։ Մյուս բոլոր ամառային սպորտաձևերից նրանց հաշվին չի կուտակվել 10-ից ավելի մեդալ ։
Ընդհանուր առմամբ վերջին ամառային Օլիմպիական խաղերին ավստրաիցիների ելույթները անհաջող են եղել։ 1992-2012 թվականներին 6 խաղերից 4-ում Ավստրիան ընդհանրապես առանց ոսկե մեդալի է մնացել ։ Ամառային Օլիմպիական խաղերի ամբողջ պատմության ընթացքում ավստրիացիներն ընդամենը 1 անգամ են կարողացել հաղթել ավելի քան 10 մեդալ ստանալ։ Դա տեղի է ունեցել 1936 թվականին Բեռլինում։
Ավստրիայի տափողակով հոկեյի աշխարհի առաջնության հավաքական
Ավստրիայի տափողակով հոկեյի հավաքականը իր պատմության ընթացքում նվաճել է 2 բրոնզե մեդալ (1931 և 1947 թվականներին)։ Այն փլեյ օֆում մասնակցություն չի ունեցել 1994 թվականից ի վեր։ 2005 թվականին հավաքականը բավական անհաջող է ելույթ ունեցել իր երկրի մրցաշարում՝ զբաղեցնելով 16-րդ հորիզոնականը։ Հետագայում հավաքականն իրեն դրսևորել է որպես փոփոխական խաղացող մշտապես դիրքերը փոխելով գլխավոր և առաջին դիվիզիոններում։
2008 թվականի Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնություն
2008 թվականին Ավստրիան Շվեյցարիայի հետ համատեղ հյուրընկալել է Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնությունը։ Առաջնությունն անց է կացվել բարձր մակարդակով։ Ավստրիայում խաղերը կազմակերպվել են 4 քաղաքներում՝ Վիեննայում, Ինսբրուքում, Զալցբուրգում և Կլագենֆուրտում։ Վիեննայում տեղի են ունեցել ամենաշատ խաղերը՝ խմբային փուլի 3 խաղ, 2 քառորդ եզրափակիչի խաղ, կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ խաղեր։ Թեև Ավստրիայի ազգային հավաքականը նախընտրական փուլից դուրս չի եկել, ավստրիացիները միևնույն է գոհ են մնացել բուն առաջնության կազմակերպչական մակարդակից։
Ավստրիացի մարզիկների այլ ձեռքբերումներ
Շախմատի աշխարհի առաջին չեմպիոնը եղել է Ավստրո-Հունգարական կայսրության քաղաքացի Վիլհելմ Ստեյնիցը։
1995 թվականին թենիսիստ Թոմաս Մուստերը հաղթել է Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնությունում, իսկ 1996 թվականին 6 շաբաթվա ընթացքում գլխավորել է միանձնյա դասակարգի աշխարհի աղյուսակը։
2003 թվականին սեղանի թենիսի խաղացող Վերներ Շլագերը ջախջախիչ հաղթանակ է տարել Փարիզի աշխարհի առաջնությունում։
Ավստրիացի առագաստանավորդ Հուբերտ Ռաուդաշլը պատմության մեջ միակ մարդն է, ով անընդմեջ մասնակցություն է ունեցել 9 Օլիմպիական խաղերում։ Նա անցել է 1964 թ.-ից մինչև 1996 թվականների օլիմպիական մրցուղիները։ Բացի այդ, Ռաուդաշլին աշխարհի երեք մարզիկներից մեկն է, ով կարիերայի ընթացքում առնվազն 9 խաղերում մասնակցություն է ունեցել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտն Ավստրալիայում Կատեգորիա:Սպորտ ըստ երկրի
Կասոս
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ
Վասեդայի համալսարան
Վասեդայի համալսարան (早稲田大学 Վասեդա Դայգակու կամ կարճ 早大)՝ առավել հայտնի է որպես Ճապոնիայի երկու ամենահեղինակավոր մասնավոր համալսարաններից մեկը (մյուսը Կեյոյի համալսարանն է )։ Տարածքային առումով տեղակայված է Տոկիոյի Սինձյուկու շրջանի հյուսիսային մասում։
Պատմություն
Վասեդայի համալսարանը հիմնադրվել է 1882 թվականին Մեյձի ժամանակաշրջանի գիտնական և քաղաքագետ Օկումա Սիգենոբուի կողմից։ 1902 թվականին նրան համալսարանի կարգավիճակ է շնորհվել։ Շինության մեծագույն մասը ավերվել է Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում Տոկիոյի ռմբակոծության ժամանակ, բայց համալսարանը վերականգնվել և կրկին բացվել է 1949 թվականին։
Վասեդայի համալսարանի ֆակուլտետներից առավել նշանավորը փիլիսոփայականն է։ Դրա շրջանավարտների թվում են հայտնի հեղինակներ Հարուկի Մուրակամին և Մաթի Տավարան։ Համալսարանի գրադարանը, ի տարբերություն շատ այլ գրադարանների, ռմբակոծություններից փրկված և պատերազմի ժամանակաշրջանն ապրած բացառիկ հավաքածու ունի։ Այս գրադարանի ուժեղ կողմը նախապատերազմական շրջանի Ճապոնիայի պատմության, մշակույթի և գրականագիտության զարգացումներն ուսումնասիրողների համար արժեքավոր ռեսուրսներ տիրապետելն է։
Վասեդայի համալսարանը Ճապոնիայում համալսարանական տիպի առաջին ուսումնական հաստատությունն է, ուր սկսվել է ռուսաց գրականության կանոնավոր ուսումնառությունը։ Դրան մեծապես նպաստել է ռուս գրականության և գրականագիտության թարգմանիչ Նոբորի Սյոմուն։ Փիլիսոփակության ֆակուլտետում բացված ռուսաց լեզվի և գրականության բաժնի առաջին ղեկավարը եղել է Կատագամի Նոբուրուն ։
Վասեդայի համալսարանը հայտն է նաև որպես իր տեսակի մեջ «մեկնարկային հրապարակ» ճապոնացի քաղաքական գործիչների համար, իր կարգավիճակով այս ուսումնական հաստատությունը պայմանականորեն հիշեցնում է խորհրդային շրջանի ռուսական ՄՀՄՊԻ-ն՝ Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտը։ Հետպատերազմյան Ճապոնիայի յոթ վարչապետեր հենց Վասեդայի համալսարանի շրջանավարտներ են՝ Տանձան Իսիբասին (1956-1957), Նոբորու Տակեսիտան(1987—1989), Տոսիկի Կայֆուն (1989—1991), Կեյձո Օբուտին (1998—2000), Յոշիրո Մորին (2000—2001), Յասուո Ֆուկուդան (2007—2008) և Յոշիհիքո Նոդան (2011-2012)։ Վերջին տասը վարչապետերից հինգը ավարտել են Վասեդայի համալսարանը և միայն մեկը՝ Տոկիոյի համալսարանը։ Ճապոնական սոցիալիստական կուսակցության ղեկավար Սոձուկի Մոսաբուրոն ևս Վասեդայի համալսարանի շրջանավարտ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի համալսարաններ
Սպորտային պարահանդեսային պարեր
Սպորտային պարահանդեսային պարեր, տարատեսակ զուգապարեր, որոշներն ունեն ժողովրդական արմատներ։ Կատարվել են պարահանդեսներում, որոնք անցկացվում էին մանրահատակի առկայությամբ շինություններում։ Էլիտար պարերի բազմազանությունից պարահանդեսայինների շարքին են պատկանում այն պարերը որոնք բնութագրվում են 2 առանձնահատկություններով՝ բոլոր պարերը կատարվում են զույգերով և զույգ կազմում են տղամարդ և կին, բայց կան բացառություններ, քանի որ Անգլիայում արդեն թույլատրվում է պարել միասեռ զույգերով։ «Պարահանդեսային պարեր» բառակապակցության տակ այժմ հասկացվում է «սպորտային պարերը» (ՍՊՊ, «սպորտային պարահանդեսային պարեր») և «պարային սպորտ»։ Դա արտահայտվում է տարբեր պարային կազմակերպությունների անվանումներում, օրինակ՝ «Սպորտային պարերի Մոսկովյան ֆեդերացիա»։
Ներկայումս պարահանդեսային պարերի շարքին են պատկանում 10 տարբեր պարատեսակներ, բաժանված` երկու խմբի։ Ամբողջ աշխարհում սպորտային պարերի մրցույթները բաժանվում են երկու խմբի՝ Եվրոպական (Standard, Modern կամ Ballroom), Լատինաամերիկյան կամ նրանց հաճախ անվանում են պարային տասնյակ։ 1960-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ը ստեղծեց իր «ժողովրդական ծրագիրը», որը կատարվում էր պարահանդեսներում, իսկ մրցույթներն անց էին կացվում ինչպես` 2 հիմնական, այնպես էլ 3 ծրագրերով. համապատասխանաբար ։ Եվս երկու պարատեսակ՝ պոլկան և մոդայիկ ռոքը կազմում են չորրորդ հավելյալ ծրագիրը, որը կատարվում էր նորեկների կողմից։ Եվրոպական ծրագրի մեջ են մտնում՝ Վիեննական վալսը, քուիքսթեփը (արագ ֆոքստրոտ), տանգոն, դանդաղ ֆոքստրոտ։ Լատինաամերիկյանում՝ Սամբա, չա-չա-չա, ռումբա, պասադոբլ, ջայվ։ Թեորիապես պարահանդեսային պարերին են պատկանում նաև՝ մազուրկա, պոլոնեզ, կոտիլոն, կադրիլ, սալսա, թվիստ և այլն, սակայն մրցույթներում դրանք չեն օգտագործվում։
Լատինաամերիկյան ծրագիր
Լատինաամերիկյան ծրագիրը (Latin) ներառում է հետևյալ պարերը՝ սամբա, չա-չա-չա, ռումբա, պասադոբլ և ջայվ։ Լատինաամերիկյան պարերից միայն սամբայում և պասադոբլում է, որ պարողները շատ են տեղաշարժվում։ Մյուս պարերում պարողները մեծ մասամբ մնում են նույն տեղում չնայած այստեղ նույնպես կարելի է տեղաշսրժվել ելման կետ վերադարձով կամ առանց։ Ներկայումս կանացի մրցութային հագուստը ինչպես կանոն կարճ է, բաց և ընդգրկող, տղամարդկանց հագուստը նույնպես ընդգրկող է։
Պարողների դասակարգումը
Պարահանդեսում քիչ թե շատ հավասար պայմաններ ստեղծելու համար պարահանդեսային պարերի մեջ ներդրվել է դասակարգային համակարգ, որը արտացոլում է պարողների պատրաստության մակարդակը և տարիքը։ Առաջին մրցույթի համար նրանք ստանում են ամենացածր դասերից մեկը (H), որը նրանք կարող են հետագայում փոխել և բարձրացնել` մրցումներում որոշ տեղեր զբաղեցնելով և միավորներ վաստակելով։ Ցածր դասի պարողը չի կարող պարել բոլոր պարերը։ Յուրաքանչյուր խումբ ունի կանոններ շարժման մեջ, որտեղ ամեն ինչ հնարավոր չէ իրականացնել։ Որքան բարձր է դասը, այնքան ավելի շատ պարեր և շարժումներ են կատարվում մրցույթներում։ M դասը պարողների շրջանում հմտության ամենաբարձր դասն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սպորտային պարահանդեսային պար
Սուգարի
Սուգարի (Сугары) գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Կադրին գետի ձախ ափից 47 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Գավախ Թափա
Գավախ Թափա , Կաբաղ-թափա, Կաբաղ-թափե, լեռնագագաթ Գանձակի լեռնահամակարգում, Հասան-սուգետի աջա ափին։ Բարձրությունը 1100 մ է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Էվիզա
Էվիզա (Évisa), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սևի Սորու Չինարկա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A108։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 182 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Բալաբան (լեռ)
Բալաբան , լեռ Թուրքիայում, Էրզրումի նահանգում, Բայազետ քաղաքի մոտ։ Այսպես է անվանվել 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից սկսած։ Թշնամու կողմից պաշարված քաղաքին օգնության եկած գեներալ Ա. Տեր-Ղուկասովի զորքերն այս լեռան վրայից թմբկահարությամբ ազդարարեցին իրենց ժամանումը՝ պաշարվածներին ուրախացնելու համար։ Հենց այս լեռան ստորոտներում բացվող ձորի բարձրադիր ափին է գտնվում Բայազետի բերդը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Կարմեն (բալետ)
«Կարմեն» (Carmen), բալետ՝ ըստ Պրոսպեր Մերիմեի համանուն նովելի, որն առաջին անգամ բեմադրվել է 1845 թվականին, «Կարմեն և Տորեադոր» անվամբ («Carmen et son toréro»), բալետմաստեր Մարիուս Պետիպայի կողմից, Մադրիդի «Տեատրո դել սիրկո» թատրոնում։ Սակայն 1875 թվականին Ժորժ Բիզեի ստեղծած երաժշտությունից այլևս հնարավոր չի եղել հրաժարվել, և Կարմեն օպերայի հետագա բոլոր ներկայացումների համար օգտագործում էին նրա երաժշտությունը։
Սյուժե
Սյուժետային գծի հիմքը, երիտասարդ զինվորի՝ Խոսեի ազատ, անզուսպ և ինքնազոհ սերն է, որը հանուն գեղեցկուհի գնչուհի և ամեն ինչից առավել իր սեփական ազատությունը կարևորող Կարմենի դարձել էր դասալիք և մաքսանենգ։ Կարմենը, հրապուրված լինելով Տորեադորով, մահանում է սիրելիի ձեռքով, որը նրան սպանում է խանդից։ Ժամանակակից բեմադրություններում քրեստոմատիական ողբերգական սյուժեն կարող է կապվել նաև այլ պատմությունների։ Այսպես, խորեոգաֆ Մետյու Բորնը իր The Car Man ներկայացման մեջ միավորում է Մերիմեի մոտիվներով պատմությունն ու «Վեսթսայդյան պատմության» սյուժեն։
Բեմադրություններ
Գրականական նյութը միշտ հետաքրքրել է շատ բեմադրիչների։ 1931 թվականի մարտի 23-ին Կասյան Գոլեյզովսկին բեմադրել է իր մեկ գործողությամբ «Կարմեն» բալետը, ըստ Ժորժ Բիզեի երաժշտության, Մոսկվայի գեղարվեստական բալետում, Վիկտոր Կրիգերի ղեկավարությամբ։ Երաժշտության խմբագրումը (Գոլեյզովսկու խոսքերով՝ հորինումը) կատարել է Բ. Բ. Բերը։ Ներկայացումը ձևավորել է նկարիչ Կ. Սավիցկին, երաժշտավարել է Յու. Կ. Չապկովսկին։
1939 թվականին բեմադրվել է մեկ գործողությամբ բալետ «Զենք և կաստանիետ» անվամբ Չիկագոյում՝ «Փեյջ Սթոուն Բալլում»։ Սցենարը` ըստ Ռ. Պեյջի և բալետմաստեր Բ. Ստոունի, որոնք էլ կատարել են գլխավոր պարտիաները, ձևավորող նկարիչներ՝ Կ. Ռիկաբո, Ջ. Պռատ, Ու. Կեմրին։ Այնուհետև 1959 թվականին «Կարմեն» բալետը բեմադրվել է «Ռութ Փեյջ ինթերնեյշնըլ բալլեում», Չիկագոյում ըստ Բիզեի երաժշտության, Ի. վան Գրոուվի գործիքավորմամբ, նկարիչ՝ Բ. Դեյդե ։
Հայտնի ֆրանսիացի բալետմաստեր Ռոլան Պետին (Roland Petit) 1949 թվականի փետրվարի 21-ին բեմադրել է «Կարմեն» բալետը (Carmen), ըստ Բիզեի օպերայի, Լոնդոնում հյուրախաղերի համար, «Les Ballets de Paris au Prince’s Theatre» անվամբ շրջագայության ժամանակ։ Բալետմաստերն ինքն է կատարել Դոն Խոսեի դերը, իսկ Կարմենի դերը վստահել է իր կնոջը` Զիզի Ժարմենին (Ռենե, Renée Jeanmaire) , Սերժ Պերոտը (Serge Perrault) կատարել է Էսկամիլոյի դերը։ Ավելի ուշ Խոսեի դերը ըստ Ռոլան Պետիի խորեոգրաֆիայի կատարել է Միխայիլ Բարիշնիկովը ։ Այս ներկայացման տարբերակը բազմիցս բեմադրվել է այլ թատրոններում, 1960 թվական՝ Դանիայի թագավորական բալետ, Կոպենհագեն, կատարողներ` Կ. Սիմոնե, Ֆ. Ֆլինդտ, Խ. Կրոնստամ, Է. Բռուն, 1965 թվական՝ Տրանսվալսկի բալետ, Յոհաննեսբուրգ, կատարողներ` Դ. Ժոսի, Ռ. Բեստոնսո, 1967 թվական՝ Համբուրգի օպերային թատրոն (Hamburgische Staatsoper), 1966 թվական՝ Գյոթեբորգի օպերային թատրոն, 1974 թվական՝ Մարսելի բալետ (Ballet national de Marseille): Էկրանավորվել է 1964 թվականին։ Ռոլան Պետիի «Կարմենը» կատարել է Նատալյա Մակարովան ։
Կոմպոզիտորներ Վ. Ֆորտները (Wolfgang Fortner) և Վ. Շտենբրեները (Wilfried Steinbrenner) 1970 թվականին վերադաշնակել են Ժորժ Բիզեի երաժշտությունը` մեկ գործողությամբ «Կարմեն» (Carmen (Cranko)) բալետի բեմադրության համար Շտուտգատի բալետում։ Ներկայացումը բեմադրել է հայտնի բալետմաստեր Ջոն Կրենկոն` բալերինա Մարսիա Հայդեի համար (Marcia Haydée), բալետը ձևավորել է նկարիչ Ժ. Դյուպոն։
Արգենտինական ծագմամբ հայտնի պարող Խուլիո Բոկան (իսպ.` Julio Bocca) և Ալեսանդրա Ֆերին (իտալ.` Alessandra Ferri) փառահեղորեն կատարել են Կարմենի և Խոսեի դերերը Ալոնսոյի «Կարմեն» բալետում, պահպանվել են 2003 թվականի իտալական հեռուստատեսության նկարահանումները ։
1983 թվականին պարային աշխարհը ցնցված էր Անտոնիո Գադեսի «Կարմեն» բեմադրությամբ և ռեժիսոր Կառլոս Սաուրի ֆիլմով։ Դա եղել է Կարմենի և Խոսեի պատմության և Բիզեի երաժշտության ամենահստակ և մոտիկ ընկալումը ժամանակակից պայմաններում   ։
1992 թվականին բեմադրվել է Ռաֆայել Ագիլարի (Rafael Aguilar) «Կարմեն» ֆլամենկո բալետը (Carmen flamenco) ըստ Ժորժ Բիզեի երաժշտության, Պաբլո Սարասատեի (իսպ.` Pablo Sarasate) «Կարմեն» օպերայի թեմայով երաժշտական երևակայությամբ և ֆլամենկո պարերով ։
1992 թվականին առաջավոր խորեոգրաֆ Մատս Էկը, որն առաջին հերթին հայտնի է դասականի հանդեպ իր նոր մեկնաբանությամբ և «Ժիզել» բալետի բեմադրությամբ, Աննա Լագունի հետ հանդիսատեսին է մատուցել «Կարմեն» ներկայացումը ։
2000 թվականի մայիսի 21-ին լույս է տեսել «Կար Մեն» (The Car Man) ներկայացումը` ըստ բրիտանացի խորեոգրաֆ Մեթյու Բորնի (Matthew Bourne), որի սյուժեում առկա է «Վեսթսայդյան պատմության» լիբրետոն և Մերիմեի «Կարմեն» նովելը, Բիզեի երաժշտությամբ, Շեդրինի գործիքավորմամբ։ Բալետը բեմադրվել է Անգլիական թագավորական թատրոնի բեմում (Theatre Royal in Plymouth), Պլիմուտում, այնուհետև ամբողջ սեպտեմբերը ցուցադրվել է Օլդ Վիկում։
Խորեոգրաֆ Ռադու Պոկլիտարուն 2001 թվականին բեմադրել է «Կարմեն» բալետի իր տարբերակը` Ժորժ Բիզեի օպերայի մոտիվով, այնուհետև` «Կարմեն. TV» բալետը, որի պրեմիերան կայացել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, «Կիև մոդերն բալետ» թատրոնում։
Բելգիական ծագմամբ իտալացի բալետմաստեր Միշա վան Ուկը իր «Միշա վան Ուկի ժամանակակակից բալետի անսամբլ» խմբ համար բեմադրել է «Կարմեն» ներկայացումը, որը ցուցադրվել է 2009 թվականին, Ռավեննայում։
2010 թվականի ապրիլի 19-ին Մարինյան թատրոնը բեմադրել է «Կարմեն սյուիտը» ։ Ներկայացումը թարմացրել է նախկինում Մեծ թատրոնի բալետի մենակատար և Խոսեի դերակատար, բեմադրող խորեոգրաֆ Վիկտոր Բարիկինը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բալետներ Ժորժ Բիզեի երաժշտությամբ Կատեգորիա:1845 բալետներ
Սուգաշ (գետ)
Սուգաշ (Сугаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Աբայ գետի ձախ ափից 31 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կիլոմետր է։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյ։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Չամաննաչե
Չամաննաչե (Ciamannacce), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տարավո Օրնանո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A089։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 132 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 64 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 34-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 30-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 53,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 42,6 %)։ 34 աշխատունակ բնակիչներից 31-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 3-ը (1 տղամարդ և 2 կին)։ 30 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 15-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 64 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 132 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 10 948 եվրո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Քելբաջարի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ)
Քելբաջարի շրջան, վարչատարածքային միավոր Խորհրդային Միության կազմում գտնվող Խորհրդային Ադրբեջանում, որ գոյություն է ունեցել 1930-1991 թվականներին։ Վարչական կենտրոնը Քարվաճառ քաղաքն է։ Շրջանը սահմանակից էր արևմուտքում Խորհրդային Հայաստանի Վարդենիսի, Ազիզբեկովի, Սիսիանի և Գորիսի շրջաններին, ինչպես նաև Խորհրդային Ադրբեջանի կազմում ներառված Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզին։
Պատմություն
Քելբաջարի (Քարվաճառի) շրջանի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս վաղնջական ժամանակներից։ Մ.թ.ա. 9-ից 6-րդ դարերում Քարվաճառի շրջանի տարածքն ընդգրկված է եղել Վանի թագավորության կազմում։ Մ․թ․ա․ 4-ից մ․թ․ 5-րդ դարերում՝ Մեծ Հայքի թագավորության ժամանակաշրջանում, Քարվաճառը եղել Արցախ նահանգի Վայկունիք գավառի տարածք։ Շրջանը եղել է քրիստոնեության տարածման առաջին կենտրոններից մեկը և պատահական չէ, որ այդտեղ է գտնվում Հիսուս Քրիստոսի 12 առաքյալներից Թադեոս առաքյալի յոթանասուն աշակերտներից մեկի՝ 1-ին դարում քարոզչական գործունեություն իրականացրած Դադիի գերեզմանը, որի վրա կառուցվել է Դադիվանքը։ 5-ից 7-րդ դարերում եղել է Պարսկաստանից կախում ունեցող Հայկական մարզպանության կազմում  ։