cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ագորիզմ
Ագորիզմ - քաղաքական փիլիսոփայություն, որի հեղինակն է Սեմուլել Էդվարդ Կոնկին 3-րդը (Samuel Edward Konkin III) : Հետագայում այն նաև մշակվել է Ջ. Նեյլ Շուլմանի կողմից։ Ագորիզմի վերջնանպատակն ազատ շուկայական հարաբերությունների հասնելն է, որտեղ մարդկանց միջև բոլոր հարաբերությունները կառուցվում են փոխհամաձայնության հիման վրա։ Գաղափարապես այդ փիլիսոփայությունը իրենից ներկայացնում է շուկայական անարխիզմի հեղափոխական տեսակ։ Շուլմանը ամբողջացրեց Կոնկինի «հակատնտեսությունը» և ազատատենչ փիլիսոփայությունը, որը քարոզում է «Սև Շուկայի» (black market) հարաբերությունները՝ պետությանը հարկերի վճարման բոյկոտումը։ Ագորիստները պնդում են, որ այդ հարաբերությունները կկարողանան ոչ միայն օգնել մասնավոր սեփականության պաշտպանությանն ուղղված ինքնապաշտպանության զարգացմանը և պետությունից ազատ լինելուն, այլև կբերեն նրան, որ մասնավոր նախաձեռնությունը կկարողանա բավարար ուժ լինել պետության ոչնչացման համար։
Տերմինի ծագումնաբանություն
Տերմինը ծագում է ἀγορά - «ագորա» բառից, որը նշանակում է հրապարակ և շուկա՝ հին հունական քաղաք-պետություններում։
Քաղաքական գործունեություն
Նրանք ովքեր հանդես են գալիս, որպես «ագորիստներ» դեմ են ընտրություններին մասնակցելուն և քաղաքական բարեփոխումներին։ Դրա փոխարեն ագորիստները ընդգծում են այլընտրանքային, այլ ոչ քաղաքական ռազմավարության կարևորությունը ազատ հասարակություն ստեղծելու համար։ Ագորիստները պնդում են, որ մենք ավելի հեշտ ու արագ կարող ենք հասնել ազատ հասարակության նման այլընտրանքային մեթոդներ կիրառելով։
Այլընտրանքային ռազմավարություններն իրենցից ներկայացնում են քարոզչության, կրթության, ուղիղ ներազդեցության խառնուրդ, հատկապես անդրադառնալով ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական պայքարին։
«Կրթության» տակ ագորիստները ենթադրում են ուրիշների կողմից գիտելիքների ստացում տնտեսագիտության «ավստրիական դպրոցում», քաղաքական ազատատենչ թեորիաների և բարոյական համակարգերի մասին։ Դրանից բացի նրանք օգտագործում են «ուղիղ ներազդում» տերմինը, որպեսզի ընդգծեն մարդկանց անմիջական մասնակցության կարևորությունը, օրինակ շուկայական գործունեության մեջ և նշեն Լիբերտարիանական կուսակցության քաղաքականության ռազմավարության տարբերությունը, որը նախատեսում է խորհրդարանական ընտրություններ։ Ագորիստները նախ և առաջ կենտրոնացած են տնտեսական պայքարի վրա, որը ենթադրում է ձեռնարկությունների ստեղծում և զարգացում, որոնք կմերժեն դրսից պարտադրված կանոնները, հրաժարվեն պետական լիցենզավորումից և հարկեր վճարելուց։ Բացի դրանից ագորիստների մեթոդները ներառում են միկրո-ժողովուրդների և ազատ կղզիների ստեղծում, գաղտնագրային մեթոդների կիրառում, որպեսզի շրջանցնեն պետության միջամտռությունն անհատի կյանք, ինչպես նաև տեխնոլոգիաների զարգացում, որոնք կօգնեն նվազեցնել կառավարության իշխանությունը։ Ագորիստները, իրենց այլընտրանքային ռազմավարությունը անվանում են հեղափոխական։ Պառլամենտարիզմն ագորիստների կողմից դիտարկվում է, որպես ռեֆորմիստական և նրանց համար անընդունելի ռազմավարություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քաղաքական տեսություններ Կատեգորիա:Անարխիզմ
Գեորգի Պլեխանով
Գեորգի Վալենտինի Պլեխանով (Гео́ргий Валенти́нович Плеха́нов, կեղծանունները՝ Ն. Բելտով, Ա. Ս. Մաքսիմով-Դրուժբինին և այլն. ), ռուս փիլիսոփա, մարքսիզմի տեսաբան ու պրոպագանդիստ, ռուսական ու միջազգային սոցիալիստական շարժման ականավոր գործիչ ։ Եղել է Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության (ՌՍԴԲԿ-ի), «Իսկրա» թերթի հիմնադիրներից, Ռուսաստանում առաջին մարքսիստներից  մեկը։
Գուշ Թափասի
Գուշ Թափասի, Ղուշ Թափասի, լեռ Արագածի լեռնահամակարգում։ Գտնվում է նրա արևմտյան կողմում ։
Գեորգի Պլեխանով
Հեղինակել է փիլիսոփայության, հասարակագիտության, գեղագիտության, բարոյագիտության հիմնախնդիրների, Ռուսաստանի հասարակական մտքի պատմության վերաբերյալ աշխատություններ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության առաջնորդ և ԽՍՀՄ-ի հիմնադիր Վլադիմիր Լենինը կոչ է արել առանձնակի ուշադրությամբ ուսումնասիրել հատկապես Պլեխանովի փիլիսոփայական ժառանգությունը, համարելով, որ դա «լավագույնն է մարքսիզմի միջազգային ողջ գրականության մեջ» («ибо это лучшее во всей международной литературе марксизма») :
Գուշ Թափասի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Գեորգի Պլեխանով
Կենսագրություն
Ծնվել է 1856 թվականի նոյեմբերի 29-ին (նոր տոմարով՝ դեկտեմբերի 11-ին), ռուսական կայսրության Տամբովի նահանգի Գուդալովկա գյուղում (ներկայումս՝ Լիպեցկի մարզի Գրյազիի շրջանի Պլեխանովկա գյուղ), պահեստազորի շտաբս-կապիտանի ընտանիքում։ Ոսկե մեդալով ավարտել է Վորոնեժի Միխայլովյան զինվորական գիմնազիան, այնուհետև սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի յունկերական ուսումնարանում։ 1874 թվականին ընդունվել է Պետերբուրգի լեռնահանքային ինստիտուտ, գերազանց ուսման համար արժանացել եկատերինյան կրթաթոշակի, բայց 1876 թվականին հեռացվել է ինստիտուտից «վարձը չմուծելու պատճառով» («за невзнос платы») :
1876 թվականին ընդունվել է նարոդնիկական «Զեմլյա ի վոլյա» («Земля и воля») կազմակերպության շարքերը, դարձել դրա ղեկավարներից մեկը, տեսական ու հրապարակախոսական հոդվածներ գրել։ Մասնակցել է 1876 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Պետերբուրգի Կազանյան տաճարի մոտ կազմակերպված ցույցին, որը բանվորների մասնակցությամբ առաջին խոշոր բողոքի գործողությունն էր Ռուսաստանում։
1879 թվականին՝ «Земля и воля»-ի տրոհումից հետո, կազմակերպել ու ղեկավարել է «Չյոռնի պերեդել» խմբակը։ Խուսափելով ոստիկանական հետապնդումներից՝ 1880 թվականին տեղափոխվել է Շվեյցարիա։
1883 թվականին հիմնել է «Աշխատանքի ազատագրում» («Освобождение труда») խմբակը, որ ռուսական մարքսիստական առաջին խմբակն էր։
1894 թվականի վերջին — 1895 թվականի սկզբներին Պլեխանովի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Արտասահմանում ռուս սոցիալ-դեմոկրատների միությունը» («Союз русских социал-демократов за границей»): 1900—1903 թվականներին նա մասնակցել է «Искра» թերթի հիմնադրման ու ղեկավարման աշխատանքներին։ 1901 թվականին դարձել է «Ռուսական սոցիալ-դեմոկրատիայի արտասահմանյան լիգա»-ի կազմակերպիչներից մեկը։ Անմիջական մասնակցություն է ունեցել ՌՍԴԲԿ II համագումարի նախապատրաստմանը։
ՌՍԴԲԿ II համագումարից հետո Պլեխանովը մի կարճ ժամանակ ընկերակցել է բոլշևիկներին, այնուհետև հեռացել է Լենինից և դարձել ՌՍԴԲԿ-ի մենշևիկյան խմբակցության առաջնորդներից մեկը։ 1905—1912 թվականներին Ժնևում հրատարակել է «Սոցիալ-դեմոկրատի օրագիրը» («Дневник социал-демократа») պարբերականը։
1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունը Պլեխանովին հնարավորություն է ընձեռել 37 տարի տևած վտարանդությունից հետո վերջապես վերադառնալու հայրենի Ռուսաստան։ Այստեղ նա սատարել է Ժամանակավոր կառավարությանը, ընդդիմախոսել Լենինի «Ապրիլյան թեզիսներ»-ին՝ դրանք բնորոշելով որպես զառանցանք։
Հոկտեմբերյան հեղափոխության նկատմամբ բացասական վերաբերմունք է դրսևորել, քանզի գտնում էր, որ Ռուսաստանը դեռևս պատրաստ չէ սոցիալիստական հեղափոխության. «...ռուսական պատմությունը դեռ չի աղացել ցորենի այն ալյուրը, որից ժամանակի ընթացքում թխվելու է սոցիալիզմի քաղցրաբլիթը» : Նա համարում էր, որ մեկ դասակարգի, իսկ որ առավել վատթար է՝ մեկ կուսակցության կողմից իշխանության զավթումը և պրոլետարիատի դիկտատուրայի ու միակուսակցական համակարգի հաստատումը տխուր հետևանքներ կարող է ունենալ ՝ հանգեցնելով քաղաքացիական պատերազմի ։
Պլեխանովը մահացել է 1918 թվականի մայիսի 30-ին ֆիննական Պիտկա Յարվի մասնավոր առողջարանում (ներկայումս՝ Լենինգրադի մարզի Իլյիչյովո ավան), ուր մեկնել էր դեռև 1887 թվականից իրեն տանջող տուբերկուլյոզից բուժվելու նպատակով ։ Թաղվել է Սանկտ Պետերբուրգի Վոլկովյան գերեզմանատանը՝ Վիսարիոն Բելինսկու և Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի շիրիմների կողքին։ Թեև նա եղել է Լենինի ու վերջինիս ղեկավարած կուսակցության եռանդուն ու անկեղծ ընդդիմախոսը, ԽՍՀՄ կոմկուսը բարձր է գնահատել նրան՝ համարելով ռուսական մարքսիզմի հիմնադիր հայր, խոշոր փիլիսոփա-մտածող ։
Երկեր
Պլեխանովին միջազգային համբավ են բերևել «Սոցիալիզմը և քաղաքական պայքարը» («Социализм и политическая борьба») ( 1883 թ. ), «Պատմության նկատմամբ մոնոստիկ հայացքի զարգացման հարցի մասին» («К вопросу о развитии монистического взгляда на историю»), «Պատմության մատերիալիստական ըմբռնման մասին» («О материалистическом понимании истории»), «Պատմության մեջ անհատի դերի մասին» («К вопросу о роли личности в истории»), «Մարքսիզմի հիմնական հարցերը» («Основные вопросы марксизма») և այլ աշխատություններ։
Գրականություն
{{refend}}
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1856 ծնունդներ Կատեգորիա:Դեկտեմբերի 11 ծնունդներ Կատեգորիա:1918 մահեր Կատեգորիա:Մայիսի 30 մահեր Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Ռուս հեղափոխականներ Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս լրագրողներ Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Ռուս սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Ռուս գրողներ Կատեգորիա:Ռուս տնտեսագետներ
Հիդրավլիկական հարված
Հիդրավլիկական հարված, հեղուկում ճնշման կտրուկ բարձրացում՝ խողովակաշարում հոսքի արագության հանկարծակի փոփոխման (օրինակ, խողովակաշարի արագ պատնեշման) դեպքում։ Հիդրավլիկական հարվածը հեղուկի առաձգական դեֆորմացիաների առաջացման և խողովակի երկարությամբ դրանց տարածման բարդ պրոցես է։
Հիդրավլիկական հարվածը կարող է վթարի պատճառ դառնալ, ուստի խողովակաշարում տեղադրում են ապահովիչ սարքեր (հավասարիչ ռեզերվուարներ, օդային թասակներ, վենտիլներ)։
Կատեգորիա:Հիդրավլիկա
Լիա Քամալյան
Կենսագրություն
1950 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1961-1971 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ ռադիոկենսաբանության ԳՀ բաժանմունքի, 1971-1973 թվականներին՝ Մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտի վիրուսաբանության, 1973-1990 թվականներին՝ Ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության ԳՀԻ վիրուսաբանության և իմունաբանության լաբորատորիաների վարիչ ։
Գործունեություն և ճանաչում
Զբաղվել է չարորակ նորագոյացություններով հիվանդների իմունառեակտիվության հետազոտությամբ և հայտնաբերված իմունային անբավարության շտկման բնական ու սինթետիկ հակավիրուսային նյութերի և ինտերֆերոնի մակածիչների հայտնաբերման, վիրուսազուգորդված ուռուցքների կանխարգելման ու բուժման եղանակների մշակմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ վիրուսաբաններ Կատեգորիա:Հայ իմունաբաններ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Բեկեշ (Մեծ Խապիցայի վտակ)
Բեկեշ (Бекеш), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։ Թափվում է Մեծ Խապիցա գետի ձախ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մինչև 50 կմ երկարությամբ գետեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Քրիստինա Տրիվուլցիո Բելջոյոզո
Քրիստինա Տրիվուլցիո Բելջոյոզո (Cristina Trivulzio Belgiojoso, ), իտալացի իշխանուհի, գրող, լրագրող, Ավստրիական կայսրությունից Իտալիայի անկախացման պայքարի նշանավոր մասնակից։
Կենսագրություն
Քրիստինան Տրիվուլցիոյի մարքիզ Ջերոնիմո Իսիդորոյի դուստրն է։ Նա դաստիարակվել է վանքում, իսկ 1824 թվականին ամուսնացել է իշխան Էմիլիո Բարբիանո Բելջոյոզոյի հետ։ Ամուսնությունից շատ ժամանակ չանցած ամուսնու անհավատարմության պատճառով նրանք բաժանվել են, բայց պաշտոնապես մնացել են ամուսնության մեջ և պահպանել լավ հարաբերություններ։ Ամուսնուց բաժանվելուց հետո իշխանուհին զբաղվել է քաղաքականությամբ և դարձել կարբոնարների հովանավոր։
Երբ 1830 թվականին Ռոմանյայում տեղի ունեցող խռովություններն ապարդյուն են անցել, Քրիստինան մեկնել է Փարիզ, որտեղ 1843 թվականին հիմադրել է «Gazetta italiana» թերթը, իսկ 1845 թվականին՝ «Ausonia» օրաթերթը, բացի այդ, հոդվածներ է գրել «Constitutionnel» և «Democratie pacifique» թերթերի համար։ Նա ֆրանսերեն է թարգմանել Ջամբատիստա Վիկոյի «Scienza nova» ստեղծագործությունը և հրատարակել անստորագիր «Essai sur la formation du dogme catholique» աշխատանքը (Փարիզ, 1846)։ Երբ Պիոս IX-ն արթնացրել է իտալացի հայրենասերների հույսերը, իշխանուհին շտապել է վերադառնալ հայրենիք, ժամանելով այնտեղ՝ ամենուր անկախության պայքարի կոչ է արել։
1848 թվականին Միլանում հեղափոխություն բռնկվելուց հետո իշխանուհին իր հաշվին ձևավորել է կամավորների մի ջոկատ և նրանց հետ գնացել Լիվոռնո, որպեսզի այդտեղից էլ շարժվի դեպի Մանտովա՝ պիեմոտական ճամբար։ 1848 թվականի օգոստոսի 6-ին ավստրիացիները վերցրել են Միլանը, որին հետևել է իշխանուհու արտաքսումն ու կալվածքների բռնագրավումը, սակայն նա շարունակել է Փարիզում և Թուրինում աշխատել ի շահ Իտալիայի։
1849 թվականի սկզբին իշխանուհին մեկնել է Հռոմ և այնտեղ ակտիվ մասնակցություն ունեցել հեղափոխական իրադարձություններին։ Ֆրանսիացիների կողմից քաղաքը վերցնելուց հետո նա Մալթայով գնացել է Կոստանդնուպոլիս և մոտ 2 տարի անցկացրել Արևելքում, որտեղ իր «Souvenirs d’ex i l» հոդվածը գրել է «National» ամսագրի համար։ Երբ 1856 թվականի մայիսին հրատարակված համաներմամբ իշխանուհուն է վերադարձվել նրա ունեցվածքը, նա վերադարձել է Փարիզ, որտեղ հրատարակել է իր «Emina. R é cits turco-asiatiques» (Փարիզ, 1856) և «L’Asie mineure et Syrie» (Փարիզ, 1858) աշխատանքները, որոնցում պատմել է Փոքր Ասիա, Սիրիա և սուրբ վայրեր կատարած ճանապարհորդության ժամանակ ունեցած իր արկածների և տպավորությունների մասին։
1859 թվականին վերջապես կատարվել է իշխանուհու հայրենասիրական ցանկությունը։ Թուրինի կառավարության հետ համաձայնության գալով՝ նա շրջել է ամբողջ Իտալիայով և բոլոր քաղաքներում պրոպագանդել Կավուրի պլանները։ Վիլլաֆրանկյան զինադադարի կնքումից հետո Քրիստինա Բեյջոյոզոն Միլանում հիմնադրել է «Italia» ամսագիրը, որի հետ հետագայում տեղափոխվել է Թուրին, նույն ձևով նա նպաստել է Միլանի «Perseveranza» թերթի ստեղծմանը։
Քրիստինա Բելջոյոզոն մահացել է 1871 թվականին Միլանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:Իտալացի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ
Բակսաձե
Բակսաձե, լեռնարոտավայր Հայկական լեռնաշխարհում։ Գտնվում է Ճորոխի աջակողմյան վտակ Աջարայի ձախ կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի արոտավայրեր
Ֆրից Նյոթեր
Մաքս Նյոթերի որդին, Էռլագենի պրոֆեսոր մաթեմատիկոս, նշանավոր գիտնական, մաթեմատիկոս Էմմի Նյոթերի կրտսեր եղբայրը, Գոտտֆրիդ Նյոթերի հայրը։ Լինելով Բրեսլաուի տեխնիկական համալսարանի պրոֆեսոր, նացիստները իշխանության անցնելուց հետո, Նյոթերը որպես հրեա կորցրեց հնարավորությունը աշխատելու Գերմանիայում և 1934 թ. մեկնում է Սովետական Միություն, որտեղ դարձավ Տոմսկի համալսարանի պրոֆեսոր։
1988 թ. ՍՍՀՄ-ի գերագույն դատարանը ամբողջովին վերականգնել է նրա իրավունքները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Գյոթինգենի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ Կատեգորիա:Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ
Առաջնային ճկվածք
Առաջնային ճկվածք, եզրային ճկվածք, նախալեռնային ճկվածք, երկրակեղևի երկարաձիգ տեկտոնական ճկվածք՝ ծալքավոր զոնայի և պլատֆորմի միջև։
Առաջացման պատճառներ
Առաջնային ճկվածքների հետ կապված են նավթի, զազի, ածխի և աղերի խոշոր հանքավայրերը։
Կատեգորիա:Աշխարհագրություն
Շաքիի դրամատիկական թատրոն
Շաքիի Սաբիտ Ռախմանի անվան պետական դրամատիկական թատրոն (Sabit Rəhman adına Şəki Dövlət Dram Teatrın), Ադրբեջանի Շաքի քաղաքում գործող թատրոն։
Թատրոնի հիմնում Շաքիում
19-րդ դարի 70-ական թվականներին տեղի մտավորակությունը բարեգործական նպատակներով ներկայացումներ է կազմակերպում` ըստ Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի, Աջաֆ բեկ Վեզիրովի, Աբդուրահիմ բեկ Ահվերդիևի, Նարիման Նարիմանովի, Ռաշիդ բեկ Էֆենդիև, Նամիկ Քեմալի ստեղծագործությունների մոտիվների ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Շաքիում ստեղծվել են թատերական խմբակներ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Իսմայիլ Օսման օղլին, Իսմայիլ Դաղեստանլին սկսել են իրենց բեմական գործունեությունն այդ խմբակներում ։ 1933-1950 թվականներին Շաքիում ընդհատումներով գործել է Պետական դրամատիկական թատրոն, որը կրել է Միրզա Ալեքպեր Սաբիրի անունը ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, ֆինանսական խնդիրների և աղքատության պատճառով թատրոնը որոշ ժամանակով փակվել է ։ 1959-1975 թվականներին քաղաքում գործել է Ժողովրդական թատրոն ։
Դրամատիկական թատրոնի պատմություն
1975 թվականին հիմնադրվել է Շաքիի դրամատիկական թատրոնը։ 1976 թվականին, Ի. Ջոշկունի «Կոմսոմոլյան բանաստեղծություններ» ներկայացմամբ կայացել է թատրոնի բացումը ։ Իր գոյության պատմության ընթացքում թատրոնը բեմադրել է «Այդին» (1977), «Մարդու կյանքը» (1977), «Մարդը մարդուն», «Ձեզ համար եմ գալիս» (1977, 1982), «Ստորագրություններում» (1978), «Եզովպոս» (1979), «Թանկագին տղա» (1979), «Պատմություն արջի` հանցագործներին հաղթողի մասին» (1980), «Յուրաքանչյուրն իր աստղն ունի» (1981), «Մետեորիտ» (1981), «Անանուն աստղ» (1982), «Ռոմեո և Ջուլիետ» (1983) և այլ ներկայացումներ ։ «Վարպետներ» (1978, Ս. Ստոյանով), «Վագր և բորենի» (1979, Շանդոր Պետյոֆի), «Արթուր Ուինի կարիերան» (1981, Բերտոլդ Բրեխտ) ներկայացումների համար Շաքիի դրամատիկական թատրոնն արժանացել է Բուլղարիաում, Հունգարիայում և ԳԴՀում անցկացվող ԽՍՀՄ թատրոնների փառատոնների դիպլոմների։ 1984 թվականին թատրոնը ելույթներ է ունեցել Մոսկվայում ։ 1986 թվականին թատերախմբում խաղացել են Ռ. Յունուսովը, Ի. Ալիևը, Ա. Ամիբալաևը, Ֆարման Աբդուլաևը, Ա. Ռահիմովը, Ն. Ջաֆարովը, Ս. Սամեդովան, Խանլար Հաշիմզադեն, Շ. Բաբաևան, Մ Ամիրովան և այլն ։ Մինչև 1985 թվականը թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն էր Հուսեյնահ Ատակիշիևը։ 1985 թվականին թատրոնի ռեժիսորն է դարձել Ջահանգիր Նովրուզովը ։ Թատրոնը ելույթներ է ունեցել Բեռլինում, Սոֆիայում, Բուխարեստում, Բուդապեշտում, Պրահայում ։ 1990-ական թվականներին թատրոնը ֆինանսական դժվարություններ է ունեցել ։ 2012 թվականին թատրոնը Մոլիերի «Ժորժ Դանդեն» ներկայացմամբ մասնակցել է Թուրքիայի Կոնիա քաղաքում կայացած Թուրքալեզու ժողովուրդների թատերական փառատոնին և արժանացել է երկու հատուկ մրցանակի։ Յուրաքանչյուր տարի թատրոնը հյուրախաղերով է հանդես գալիս Բաքվում ։
Թատրոնի շենք
Թատրոնի ներկայիս շենքն սկսել է գործել 1973 թվականին որպես Մետաքսագործների մշակույթի պալատ։ 1975 թվականին այն փոխանցվել է թատերախմբին։ Երկար ժամանակ թատրոնի շենքում հիմնանորոգում չէր իրականացվում։ 2011 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Շաքիի զարգացման հրաման է ստորագրել, որից հետո 2012 թվականին սկսվել է թատրոնի երեքհարկանի շենքի հիմնանորոգումը ։ Վերանորոգումից հետո հանդիսասրահը տեղավորում է 299 հանդիսական։ Ներկայացման ժամանակ դեկորացիաների արագ փոփոխման համար տեղադրվել է շարժական բեմ, իսկ շենքի մակերեսը ընդարձակվել է` 4000 քմ-ից դառնալով 5000 քմ։ Մինչև վերանորոգումը թատրոնի շենքում կային 78 ծառայողական վայրեր, իսկ այժմ դրանց թիվը հասել է 86-ի։ Շենքում կա փորձերի համար նախատեսված փոքր բեմ և դիմահարդարման սենյակներ։ Թատրոնի բակում ևս բարեկարգման աշխատանքներ են տարվել։ 2013 թվականին վերանորոգված շենքի պայմաններին է ծանոթացել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1975 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:1975 հիմնադրված թատրոններ
Պասիտա Աբադ
Պասիտա Աբադ (անգլ.` Pacita Abad, ), ամերիկա-ֆիլիպինյան նկարչուհի ։ Ծնվել է Ֆիլիպինների Բասկո քաղաք, ոչ մեծ կղզում՝ Ֆիլիպինների հյուսիսային մասում` Լուսոնի և Թայվանի միջև։ Նրա  նկարչական կարիերան սկսվել է ճանապարհորդության ժամանակ դեպի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նա մեկնել էր բարելավելու իր կրթության մակարդակը։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են  ավելի քան 200 թանագարաններում, պատկերասրահներում և այլ վայրերում։ Աշխարհի տարբեր երկրներում բացվել են նրա 75  անհատական ցուցահանդես։ Նկարչուհու աշխատանքները  հասանելի են  ավելի քան 70 երկրում ։
Կենսագրություն
Աբադը քաղաքագիտության բակալավրի կոչում է  ստացել է Ֆիլիպինների համալսարանից մեկում՝ 1967 թվականին։ 1970 թվականին նա մեկնել  է Միացյալ Նահանգներ, մտադրություն ունենալով ուսումնասիրել իրավագիտություն։ 1972 թվականին նա ստացել է Ասիայի պատմության  բակալավրի և  մագիստրոսի աստիճան։ Այդ ընթացքում նա  Կալիֆորնիայում  ամուսնանաում է Սթենֆորդի համալսարանի ուսանող Ջեք Հարիթի հետ։ Աբադը գեղանկարչություն սովորել է Վաշինգտոնի Կորկորան արվեստի  դպրոցում և  Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայում։ Նա ապրել է 5 մայրցամաքներում և աշախատել է ավելի քան 80 երկրներում,  այդ թվում Գվատեմալայում, Մեքսիկայում, Հնդկաստանում, Աֆղանստանում, Եմենում, Սուդանում, Մալիում, Պապուա Նոր Գվինեան, Կամբոջան և Ինդոնեզիան։ Մահացել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 7-ին   թոքերի քաղցկեղց։
Հիշողություն
2014 թվականին դեկտեմբերի 6-ին Մանիլայի Մետրոպոլիտեն թանգարանում նկարչի մահվան տասներորդ տարելիցի օրը բացվեել է նկարչի բնական մեծության բրոնզե քանդակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստ արվեստագետներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարչուհիներ
Հանքակուտակ
Հանքակուտակ, օգտակար հանածոյի կուտակում երկրակեղևում, որը պարզորոշ սահմանազատված է շրջափակող ապարներից։ Ըստ ձևի հանքակուտակները կարող են լինել շերտային, ոսպնյակաձև, շտոկաձև և այլն։ Այն հանքակուտակները, որոնց մեջ եղած օգտակար հանածոյի քանակը և որակը ապահովում են նրա մշակման տնտեսական շահավետությունը, կոչվում են արդյունաբերական։
Կատեգորիա:Հանքաարդյունաբերություն
Կազոլա դի Նապոլի
Կազոլա դի Նապոլի (Casola di Napoli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3792 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1896 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80050, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Կազոլա դի Նապոլին սահմանակից է Գրանյանո և Լետերե մունիցիպալիտետներին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչություն
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Գլադիատորների մուտքը (Յուլիուս Ֆուչիկ)
Գլադիատորների մուտքը (Vjezd gladiátorů, Einzug der Gladiatoren), երաժշտական պիես, զինվորական քայլերգ՝ գրված 1897 թվականին։ Հեղինակ՝ չեխ կոմպոզիտոր Յուլիուս Ֆուչիկ։ Նախապես կոչվել է «Խրոմատիկ մեծ քայլերգ» (Grande Marche Chromatique): Այդ անվանումով նկատի էր առնված, որ ստեղծագործության ամբողջ մեղեդին կառուցված է Խրոմատիկ գամմայի հիման վրա։ Հետագայում Ֆուչիկն այն անվանափոխեց, քանի որ մեծապես ազդվել էր Հենրիկ Սենկևիչի «Յո՞ երթաս» վեպից, նրա վրա մեծ տպավորություն էր թողել հատկապես գլադիատորների՝ դեպի ամֆիթատրոնի մրցասպարեզ մտնելու նկարագրությունը, որից հետո կոմպոզիտորը սկսել էր մեծապես հետաքրքրվել Հռոմեական կայսրության պատմությամբ։
Քայլերգը բաղկացած է երեք մասից։ Առաջին մասի հիմնական և երկրորդական հատվածները կատարվում են շեփորներով։ Երկրորդ մասում հնչում է Խրոմատիկ գամման՝ պղնձափողային ցածր ռեգիստրի նվագարանների կատարմամբ, հիմնականում՝ տուբայով։ Երրորդ մասում հնչում է դանդաղ և մեղեդային տրիո, որտեղ հարմոնիկ կերպով միահյուսվում են փայտե և պղնձե ցածր ռեգիստրի փողային նվագարանների ձայները՝ դարձյալ խրոմատիկ գամմայի հիման վրա։ Երաժշտական այս պիեսը գրվել է շատ կարճ ժամկետում։ Սկզբնապես կատարվում էր քայլերգին բնորոշ տեմպով, բայց կրկեսում սովորաբար հնչում է առավել արագ տեմպով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1897 երկաժշտական ստեղծագործություններ
Լուիս Ալֆոնսո Աբրամ Ուգարելի
Ակումբային կարիերա
Աբրամը «Սպորտինգ Կրիստալ» ակումբի ակադեմիայի սանն է։ 2014 թվականի օգոստոսի 14-ին Լուիսը «Սպորտ Ուանկայո» ակումբի դեմ մրցախաղում առաջնելույթ է ունեցել Պերուի չեմպիոնատում ։ Նոյեմբերի 21-ին «Ալյանսա Լիմա (ֆուտբոլային ակումբ)» դեմ մրցախաղում խփել է իր առաջին գոլը «Սպորտինգ Կրիստալի» համար ։ Իր առաջնությամբ դարձավ Պերուի չեմպիոնը։
Միջազգային կարիերա
2013 թվականին պատանեկան Պերուի հավաքականում Աբրամը մասնակցեց Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնության Արգենտինայում։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է Բոլիվիայի, Չիլիի , Արգենտինայի , Պարագվայաի , Վենեսուելայի նաև երկու անգամ Ուրուգվայի և Բրազիլիայի դեմ։
2015 թվականին Լուիս Պերուի երիտասարդական ակումբը մասնակցել է երիտասարդական Ամերիկայի չեմպիոնատին՝ Ուրուգվայում։ Տուրնիրում նա խաղացել է Էկվադորի, Պարագվայի , Ուրուգվայի , Բրազիլիայի և երկու անգամ Արգենտինայում  ։
2016 թվականին մայիսի 24-ին ընկերական խաղում Տրինիդադ և Տոբագոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ առաջնելույթ է ունեցել Պերուի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, փոխարինվելով 2-րդ խաղակեսում Ալբերտո Ռեդրիգեսի հետ ։ 2016 թվականին ամառը Լուիսն իր հավաքականի կազմում մասնակցել է Ֆուտբոլի Ամերիկայի գավաթ 2016 ԱՄՆ-ում։ Տուրնիրում նա եղել է պահեստային և այդպես էլ չի խաղացել։
Ակումբային
«Սպորտինգ Կրիստալ»
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ
Վալերի Բելոուսով
Վալերի Կոստանտինովիչ Բելոուսով (Валерий Константинович Белоусов ), խորհրդային հոկեիստ և ռուսական հոկեյի մարզիչ։ Միջազգային կարգի հոկեյի վարպետ (1976), Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (1992), Չելյաբինսկի պատվավոր քաղաքացի (2012 թ.): Հանդես էր եկել «Կեդր» 1964-1967, «Սպուտնիկ» 1967-1971, «Տրակտոր» (Չելյաբինսկ) 1971-1982 թիմերում։ 1982-1984 թվականներին դարձել է Ճապոնիայի թիմի մարզիչ, եռակի չեմպիոն Ճապոնիայի «Մետալուրգ» (Չելյաբինսկ) 1984—1985, «Օդզի Իգլզ» թիմի կազմում։ «Տրակտոր» թիմի կազմում անցկացրել է 418 խաղ, վաստակելով 221 գոլ։ Չելյաբինսկի հոկեյի պատմության մեջ լավագույն դիպուկահարն է։
ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում անցկացրել է 8 խաղ, խփելով 1 գոլ։ 1976 թվականին մասնակցում է Կանադայի գավաթի խաղարկությանը։ Մտնում է Վսերովոլոդ Բաբրովսկու հոկեյի ռմբարկուների ակումբի կազմի մեջ։
Ավարտել է Ուրալի պետական ֆիզիկական կուլտուրայի համալսարանը։
Կենսագրություն
Մի քանի տարի անց, մարզիչների ուսումնարանում սովորելուց հետո վերադարձել է արդեն որպես Չելյաբինսկի «Տրակտոր» ակումբի հիմնադիր, որը նրա ղեկավարությամբ ազգային չեմպիոնատում արժանանում է երկու բռոնզի։ 1995 թվականին Բելոուսովը վերադարձրեց «Մետալուրգի» իր օգնական Վալերի Պոստնիկովին։ 1996 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Վալերի Բելոուսովը իր օգնականին տվեց գլխավոր մարզիչի պաշտոնը։
2005 թվականին «Տրակտոր» ակումբը Մագնոտոգորսկում ստանում է Եվրոպայի մրցաշարի գավաթը։ 2006 թվականի մրցաշրջանում «Ավանգարդ» ակումբը զիջում է Դեյվի Քինգի «Մագնետկա» ակումբին, բայց եզրափակչում արդեն թուլացած «Յաստրեբ» ակումբը պարտվում է «Ակ Բարսելոնա»-ին 0-3 հաշվով։ Հաջորդ մրցաշրջանում «Ավանգարդ» ակումբը կանոնավոր մրցաշրջանն ավարտեց 2-րդ տեղով, բայց նույն փուլի կիսաեզրափակչում Մագնոտոգորսկում «Թրայլեր» ակումբը հաղթում է Բելոուսովին։
2008 թվականի ամռանը Բելոուսովը վերադառնում է Մագնոտոգորսկ և զբաղեցնում է «Մետալուրգ» ակումբի գլխավոր մարզիչի պաշտոնը։ 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Բելոուսովը ընդգրկվել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականի հոկեյի մարզչական շտաբում ։
Մահացել է 2015 թվականի ապրիլի 16-ին սիրտ-թոքային անբավարարությունից ։
Հանգամանքների բերումով 2015 թվականի ապրիլի 21-ին վերադառնալիս Աշա քաղաքից՝ որտեղ տեղի էր ունենում Վալերի Բելոուսովի հուղարկավորությունը, վթարի է ենթարկվում մեկ այլ հոկեյիստ և մարզիչ Սերգեյ Միխալյովը։
Հիդրոստատիկա
Հիդրոստատիկա (< հիդրո... և ստատիկա), հիդրոմեխանիկայի բաժին, որն ուսումնասիրում է հեղուկի հավասարակշռությունը և դադարի վիճակում գտնվող հեղուկի ազդեցությունը այդ հեղուկի մեջ ընկղմված մարմինների վրա։
Հիդրոստատիկայի հիմնական խնդիրը տրված \vec F զանգվածային ուժերի ազդեցությամբ որոշակի եզրային պայմանների համար հեղուկում ճնշման դաշտի որոշելն է։ Հեղուկի հավասարակշռության հավասարումը ունի հետևյալ տեսքը.
Այս հավասարումը նույնն է թե՛ իդեալական, թե՛ իրական (մածուցիկ) հեղուկների համար։ Համասեռ անսեղմելի հեղուկի հավասարակշռության համար անհրաժեշտ է, որպեսզի զանգվածային ուժերն ունենան պոտենցիալ։ Զանգվածային ուժերի բացակայության (\vec F=0) դեպքում gradp=0, այսինքն՝ ճնշումը հեղուկի բոլոր կետերում միևնույնն է։ Եթե միակ զանգվածային ուժը ծանրության ուժն է, ապա ճնշումը որևէ կետում որոշվում է  բանաձևով, որտեղ z-ը տվյալ կետի հեռավորությունն է հեղուկի ազատ մակերևույթից, p_0-ն՝ ճնշումը ազատ մակերևույթի վրա։ Այսպիսով, դադարի վիճակում գտնվող հեղուկի ճնշումը z խորության վրա հավասար է p_0 ճնշման և z բարձրությամբ միավոր մակերեսով հեղուկի սյան կշռի գումարին։ Միևնույն ճնշման մակերևույթները, մասնավորապես ազատ մակերևույթը, հորիզոնական հարթություններ են։ Շարժվող անոթի մեջ լցված հեղուկը կարող է գտնվել հարաբերական դադարի վիճակում։ Այդ դեպքում պետք է հաշվի առնել նաև իներցիոն ուժերը, որոնք կախված են շարժման բնույթից։
Արական գիմնազիայի շենք (Դոնի Ռոստով)
Արական գիմնազիայի շենք (Здание мужской гимназии), շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որտեղ 1908-1916 թվականներին սովորել է անվանի ռադիոտեխնիկ Ալեքսանդր Մինցը։ Գտնվում է Գորկու փողոց, 115 հասցեով։
Հիդրոստատիկա
Հիդրոստատիկայի օրենքները (հիմնական օրենքներից մեկն է Արքիմեդի օրենքը) լայնորեն կիրառվում են տեխնիկայում զանազան հիդրավլիկական մեքենաների (հիդրավլիկական մամլիչ) և սարքերի (մանոմետր) ստեղծման ժամանակ։ Դրանց վրա է հիմնված հիդրոտեխնիկական կառույցների ամրության հաշվարկը։
Արական գիմնազիայի շենք (Դոնի Ռոստով)
Նկարագրություն
Գիմնազիայի շենքը գտնվում է Գորկու փողոցի և Պոդբելսկու նրբանցքի (նախկին Սեննայա փողոց և Սոբորնի նրբանցք) անկյունում։ Շենքը կառուցվել է 1915 թվականին մոդեռն ոճով ։
Հիդրոստատիկա
Տես նաև
Կատեգորիա:Հիդրոստատիկա Կատեգորիա:Ֆիզիկա
Արական գիմնազիայի շենք (Դոնի Ռոստով)
Ճարտարապետություն
Աղյուսե շենքը եռահարկ է, ունի նկուղ և քառալանջ ձեղնահարկային տանիք, որը հյուսիսարևելյան կողմում վրանաձև է։ Գլխավոր ճակատի ճարտարապետագեղարվեստական ​​տեսքը ձևավորում են ոճավորված աղյուսե դեկորը, լուսամուտատեղերի բարդ հորինվածքը, թիակներն ու ելուստավորումները, որոնք կատարում են շենքի ուղղահայաց բաժանում։ Դեկորատիվ կալունակների վրա ամրացված քիվը և միջհարկային գոտին ձևավորում են շենքի հորիզոնական բաժանումը։ Փողոցի կողմից բնօրինակ գլխավոր մուտքը կտրատված է թիակներով ։
Շենքն ունի բարդ հատակագիծ, որի հորինվածքային կենտրոնը ուղղանկյունաձև հանգստի սրահն է, որին երեք կողմից հարում են դասասենյակները, օժանդակ տարածքները և աստիճանները ։
1977 թվականին տան փողոցի կողմի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ տեքստով. «Այստեղ 1908-1916 թվականներին սովորել է հեռարձակման խոշորագույն կայանների ստեղծող, Սոցիալիստական ​​աշխատանքի հերոս, Լենինյան և պետական ​​մրցանակների դափնեկիր ակադեմիկոս Ալեքսանդր Լվովիչ Մինցը» ։
Հուշարձանը պահպանվում է պետության ​​կողմից ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:1915 հիմնադրումներ
Հիդրավլիկական մամլիչ
Հիդրավլիկական մամլիչ, նյութերը ճնշմամբ մշակելու ստատիկ գործողության մեքենա, որի էներգակիրը 20—45 ՄՊա (200—450 կգ/սմ2) ճնշման տակ գտնվող հեղուկն է։ Առաջին անգամ օգտագործվել է XVIII դ. վերջին-XIX դ. սկզբին։ Հիդրավլիկական մամլիչով կատարում են կռում, դրոշմում, մամլում և դարբնոցա-մամլիչային արտադրության այլ գործողություններ։ Օգտագործում են նաև տաշեղի բրիկետացման և նյութերի խտացման համար։
Կատեգորիա:Հիդրավլիկա Կատեգորիա:Գործիքներ
Լետերե
Լետերե (Lettere), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6037 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 503 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80050, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Աննան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 29-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Անդիկիրա
Անդիկիրայի համայնք
Անիկիրայի համայնքը ներառում է երեք բնակավայր։ 2011 թվականի մարդահամարի համաձայն բնակչությունը կազմել է 1537 բնակիչ ։ Տարածքը կազմում է 23 332 կմ² ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքներ
Բելայա (Կամչատկայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Առևտրական պայմանագրեր
Առևտրական պայմանագրեր, երկու երկրների միջև առևտրական հարաբերությունները կարգավորող փաստաթղթեր, լայն առումով՝ պայմանագրեր ու համաձայնագրեր, որոնք կարգավորում են միջպետական տնտեսական հարաբերությունները։
Տեսակներ
Լինում են՝
Կատեգորիա:Փաստաթղթեր Կատեգորիա:Միջազգային առևտուր Կատեգորիա:Միջազգային տնտեսագիտություն
Ելենա Նեստերովա
Կենսագրություն
Ելենա Նեստերովան ծնվել է 1938 թվականին Դոնի Ռոստովում։ 1955 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Լենինգրադի մշակույթի ինստիտուտ, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Այնուհետև Ռոստովի տարածաշրջանային գիտական գրադարանում աշխատել է որպես մեթոդիստ։ 1960 թվականին Նեստերովայի բանաստեղծությունները հրատարակվել են «Դոն» ամսագրում։ Այս և այլ բանաստեղծություններ ընդգրկվել են Ռոստիզդատում լույս տեսած նրա «Вёсла» առաջին ժողովածուում։ 1964 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ ։
Վերադառնալով հայրենի քաղաք` կրկին տարածաշրջանային գրադարանում աշխատում է որպես մեթոդիստ, այնուհետև գրադարանում զբաղեցնում տարբեր պաշտոններ, որոշ ժամանակ նաև դասավանդում է Ռոստովի մշակութային լուսավորության ուսումնարանում։ Այդ ամբողջ ընթացքում Ելենա Նեստերովան գրում է բանաստեղծություններ, դրանք հրատարակում կոլեկտիվ ժողովածուներում և ամսագրերում, այդ թվում`«Օգոնյոկ», «Երիտասարդություն», «Մոսկվա», «Սմենա», «Խորհրդային կինը», «Դոն»։ «Երկրորդ խոսք» բանաստեղծությունների երկրորդ լիամետրաժ հավաքածուն Նեստերովային հաջողվում է հրատարակել միայն 1975 թվականին, որի համար 1976 թվականին Նեստերովան ընդունվում է ԽՍՀՄ գրողների միության շարքերը։
Նեստերովայի բանաստեղծությունների հիմնական թեման ժամանակակից կնոջ ներքին աշխարհն է։ Նա նաև բազմաթիվ բանաստեղծություններ է գրել Ատոմմաշի և վեպ «Ալյոնա Արզամասկայի» մասին։
1986 թվականին «Կանանց մենախոսություն» ժողովածուի տպագրման նախապատրաստման ընթացքում Նեստերովան կոնֆլիկտ է ունեցել խմբագրի հետ։ Ըստ ռոստովցի բանաստեղծներ Նիկոլայ Սկրյոբովի և Լյուբով Վոլոշինովայի ` դա Նեստերովայի համար ծանր հարված էր։ 1986 թվականի օգոստոսի 14-ին Ելենա Վասիլևնա Նեստերովան մահացել է անորոշ հանգամանքներում։
Փարիզի կատակոմբներ
Փարիզի կատակոմբներ (Catacombes de Paris), 1.5 կմ երկարությամբ ստորգետնյա թունելների ցանց Փարիզի տակ գտնվող հին հռոմեական քարհանքերի տեղում ։ 18-րդ դարի վերջից մինչև 19-րդ դարի կեսեր ընկած ժամանակահատվածում այստեղ են բերվել մոտ վեց միլիոն մարդու մնացորդներ ։ Ստորգետնյա գերեզմանոցի ամբողջ տարածքը 11 000 քմ է2։ Մեր օրերում կատակոմբները համարվում են Կառնավալե թանգարանի մի մասը և բաց են այցելուների համար ։
Քարհանքերի պատմություն
Փարիզի քարի հանքերի մեծամասնությունը գտնվել է Սենի ձախ ափին, սակայն 10-րդ դարրում բնակչությունը տեղափոխվել է աջ ափ, ոչ հեռու մերովինգների ժամանակաշրջանի հին քաղաքից։ Սկզբում քար հատել են բաց եղանակով, սակայն 10-րդ դարի վերջում դրա պաշարներն սկսել են չբավականացնել։
Կրաքարի ստորգետնյա առաջին հանքերը գտնվել են այժմյան Լյուքսեմբուրգյան այգու տարածքի տակ, երբ Լյուդովիկոս 11-րդը զոհաբերել է Վովերտի ամրոցի տարածքը` կրաքար հատելու համար։ Նոր հանքերն սկսել են բացվել քաղաքի կենտրոնից ավելի ու ավելի հեռու. դրանք այժմյան Վալ դե Գրաս հիվանդանոցի, Գոբելենի, Սեն Ժակ, Վոժիրար և Սեն Ժերմե դե Պրե փողոցների շրջանում են։ 1259 թվականին մոտակա վանքի վանականները անձավները հարմարեցրել են գինու նկուղների և շարունակել ստորգետնյա մշակումները։
Փարիզի բնակելի մասի ընդլայնումը Վերածննդի դարաշրջանում և ավելի ուշ՝ Լուի Արև արքայի օրոք, հանգեցրել է նրան, որ մինչև 17-րդ դարը քարհանքներից վերև գտնվող հողերն արդեն գտնվում էին քաղաքի սահմաններում, իսկ բնակելի տարածքների զգալի մասը փաստացի «կախվել» էր անդունդի վրա։ Ամենավտանգավոր վայրերն էին «Սուրբ Վիկտորի արվարձանը» (Ռյու դեզ Էկոլի արևելյան ծայրից դեպի հարավ, մինչև Ժոֆրուա Սենտ Իլեր), Սեն-Ժակ փողոցը և, վերջապես, Սեն Ժերմեն դե Պրե արվարձանը (այն ժամանակ փոքր քաղաք` ամրոցի հարևանությամբ)։
1777 թվականի ապրիլին Լուի XVI թագավորը հրաման է արձակել Քարհանքերի ընդհանուր տեսչության ստեղծման մասին, որը գոյություն ունի մինչ այսօր։ Ավելի քան 200 տարիների ընթացքում այս տեսչության աշխատակիցները հսկայական աշխատանքներ են կատարել՝ ստեղծել ամրություններ, որոնք կարող էին հետաձգել կամ նույնիսկ ամբողջովին կանխել ստորգետնյա աստիճանաբար զարգացող սողանքները։ Ստորգետնյա տարածքների ամրապնդման մտահոգիչ խնդիրը լուծում են ամբողջ ստորգետնյա տարածքի բետոնալցմամբ, որը ֆինանսական մեծ ծախսեր չի պահանջում։ Բետոնալցման արդյունքում անհետանում են այնպիսի պատմական հուշարձաններ, ինչպիսիք են, օրինակ Փարիզի հյուսիսում գտնվող գիպսի քարհանքները։ Այնուամենայնիվ, բետոնի ամրությունը ժամանակավոր լուծում է, քանի որ Սեն գետի ստորգետնյա ջրերը վաղ թե ուշ ելքեր կգտնեն այլ վայրերում։
Ոսկորատան պատմություն
Համաձայն հաստատված քրիստոնեական ավանդույթի` հանգուցյալին թաղել են եկեղեցու մոտակայքում։ Միջնադարի ժամանակաշրջանի սկզբում կաթոլիկ եկեղեցին ամեն կերպ խրախուսում էր հանգուցյալին եկեղեցիների հարևանությամբ թաղելու գաղափարը՝ ստանալով զգալի շահույթ մահացածների և գերեզմանոցում թաղման արարողությունների համար։ Հետևաբար քրիստոնեական գերեզմանատները տեղակայված էին ոչ միայն Փարիզի, այլև` ամբողջ Եվրոպայի բնակավայրերի կենտրոնում։
Օրինակ, 7000 մետր քառակուսի տարածք զբաղեցնող Անմեղների գերեզմանոցում, որը գործում է 11-րդ դարից, թաղվել են ծխականներ 19 եկեղեցուց, ինչպես նաև` անհայտ դիակներ։ 1418 թվականին Բուբոնային ժանտախտը կամ, այսպես ասած, Սև մահը ավելացրել է ևս 50 000 դիակ ։ 1572 թվականին գերեզմանատանը տեղավորել են Բարդուղիմեոսյան գիշերում զոհվածների հազարավոր դիակներ։ Քանի որ գերեզմանոցը դարձել էր երկու միլիոն դիակների թաղման վայր, թաղման շերտը խորացել էր 10 մետրով, իսկ հողի մակարդակը` բարձրացել ավելի քան երկու մետրով։ Մեկ գերեզմանոցի տարբեր մակարդակներում կարող էին գտնվել տարբեր ժամանակաշրջանի 1500 մնացորդներ։ Գերեզմանատունը դարձել էր վարակների բույն, այն արտանետում էր գարշահոտություն, որի պատճառով, ինչպես ասում էին, թթվում էր կաթն ու գինին։ Այնուամենայնիվ, քահանաները դեմ էին քաղաքային գերեզմանատների փակմանը։ Բայց չնայած եկեղեցու ներկայացուցիչների դիմադրությանը, 1763 թվականին Փարիզի խորհրդարանում հրամանագիր է ստորագրվել քաղաքի պատերի ներսում թաղումների արգելման մասին։
1780 թվականին Ռյու դե լա Լյանժրի փողոցի հարևանությամբ գտնվող տները Անմեղների գերեզմանոցից բաժանող պատը փլվել է։ Մոտակա տների նկուղները լցվել են մահացածների մնացորդներով և մեծ քանակությամբ կեղտով։ Գերեզմանոցը վերջնականապես փակվել է և Փարիզում թաղումները արգելվել են։ 15 ամիս շարունակ ամեն գիշեր սևավորված պահակախումբը ոսկորները հանում, ախտահանում, մշակում և տեղավորում էր 17,5 մետր խորությանբ լքված Տոմբ Իսուար քարհանքում։ Հետագայում որոշվել է մաքրել քաղաքի ևս 17 գերեզմանոց և 300 պաշտամունքի վայր։ Հայտնի ռուս պատմաբան և հրապարակախոս Վ․ Ստրոյևը իր «Փարիզը 1838 և 1839 թվականներին» գրքում գրել է։
Մուտքի վայր
Դանֆեր Ռոշրո (Denfert-Rochereau) մետրոյի կայարանի մոտ գտնվում է մի փոքր տաղավար (կողմնորոշիչը քանդակագործ Բարտոլդի հայտնի «Առյուծ» աշխատանքն է)։ Հենց դա է հայտնի փարիզյան կատակոմբների մուտքը։
Կատակոմբները հսկվում են ոստիկանության հատուկ սպորտային բրիգադը, որը ստեղծվել է 1980 թվականին` 1955 թվականի նոյեմբերի 2-ին ընդունած օրենքը պահպանելու համար, որն արգելելում է բոլոր կողմնակի անձանց լինել Փարիզի ստորգետնյա քարհանքերի զբոսաշրջային ​​տարածքներից դուրս։ Խախտման համար նվազագույն տուգանքը 60 եվրո է։
Ասիստենտ (այլ կիրառումներ)
Ասիստենտ ( — օգնող), կարող է վերաբերել՝
Զինվորական ասիստենտ
Դրոշակի զույգ պատվո պահակներ, որոնք ուղեկցում են դրոշակակրին։
Առաստաղապատկեր
Առաստաղապատկեր, պլաֆոն (plafond — առաստաղ), գեղանկարչական կամ քանդակագործական (նաև ծեփածո) պատկերներով կամ ճարտարապետական-դեկորատիվ մոտիվներով զարդարված առաստաղ։ Առաստաղապատկեր է կոչվում նաև որևէ շինության հարթ, թաղակապ կամ գմբեթավոր ծածկը զարդարող սյուժետային կամ զարդանկար մոնումենտալ-դեկորատիվ գեղանկարչական ստեղծագործությունը։ Առաստաղապատկերները կարող են կատարվել
Հանքային աշխատանքներ
Հանքային աշխատանքներ, փորվածքների անցկացման և երկրի ընդերքից օգտակար հանածոների արդյունահանման աշխատանքներ։ Լինում են բաց և ստորգետնյա։ Ըստ իրականացման եղանակի տարբերում են ձեռքի և մեքենայական հանքային աշխատանքներ։ Առաջին դեպքում աշխատանքային բոլոր գործողությունները կատարվում են ձեռքի գործիքներով (բահ, քլունգ և այլն), իսկ երկրորդ դեպքում՝ հանքային մեքենաներով։ Կախված արտադրական նշանակությունից, հանքային աշխատանքները լինում են բացման, նախապատրաստման, կտրման, մաքրման։ Տարբերում են հորատման, պայթեցման, բարձման, ամրակապման, տեղափոխման, պահեստավորման, լցակույտի առաջացման և այլ աշխատանքներ։ Առանձին խումբ են կազմում հանքավայրերի երկրատեխնոլոգիական եղանակներով շահագործման աշխատանքները։
Առաստաղապատկեր
Առաստաղների նկարազարդումը տարածված է եղել Հին Եգիպտոսում, անտիկ աշխարհում։ Խճանկար և ֆրեսկային պատկերներով են զարդարվել բյուզանդական, ռուսական և այլ տաճարների գմբեթները։
Հանքային աշխատանքներ
Կատեգորիա:Հանքաարդյունաբերություն
Առաստաղապատկեր
Առաստաղապատկերները Հայաստանում
Հայաստանում հատկապես տարածված է եկեղեցիների ու նրանց գավիթների (Էջմիածնի տաճար, Անիի Տիգրան Հոնենցի եկեղեցի, Հոռոմոսի վանք և այլն)
Ըստ Թովմա Արծրունու վկայության, մեծաշուք առաստաղապատկեր է ունեցել Գագիկ Արծրունու Աղթամարի պալատը (տաճարը), որի ճարտարապետը, քանդակագործն ու նկարիչն է եղել Մանուելը։ Գեղանկարչական առաստաղապատկերների դասական օրինակներ են թողել Վերածննդի վարպետներ Ա. Մանտենյան, Ռաֆայելը, Կոռեջոն, Պ. Վերոնեզեն, Յա. Տինտորետտոն։
Կերպարների վեհությամբ առանձնանում են Հռոմի Սիքստոսյան կապելլայի առաստաղապատկերները, որ կատարել է Միքելանջելոն 1508– 1512 թվականներին։
Բարոկկոյի և ռոկոկոյի արվեստում առանձնապես հաճախ էր օգտագործվում ծածկը «թափանցելու» պատրանք ստեղծելու արտահայտչամիջոցը. ուժեղ ռակուրսներով պատկերվում էին երկինք թռչող ֆիգուրներ։ Այդ ժամանակ էլ տարածում գտավ սյունաշարեր, թաղեր ևն պատկերող առաստաղապատկեր, որ ստեղծում էր ծածկից այն կողմ շարունակվող ճարտարապետական իրական տարածության պատրանքը։
Կատեգորիա:Գեղանկարչություն Կատեգորիա:Քանդակագործություն Կատեգորիա:Մանրանկարչություն
Հիդրոպնևմատիկ խողովակ
Հիդրոպնևմատիկ խողովակ, գազի կամ հեղուկի, ինչպես նաև իր վրա Հիդրոպնևմատիկ խողովակ կրող և գազի կամ հեղուկի միջավայրում շարժվող պինդ մարմնի (ինքնաթիռի, նավի) շարժման արագությունը չափող սարք։ Հիդրոպնևմատիկ խողովակն ունի երկու անցուղի, մեկի մուտքի բացվածքն ուղղված է հոսքին Տիդրոպնևմատիկ խողովակը միկրոմանոմետրին միացնելու սխեմա ընդառաջ, իսկ երկրորդն ունի հոսքի ուղղությանը ուղղահայաց առանցքով անցք։ Խողովակի անցուղիների հակադիր ծայրերում միկրոմանոմետրով չափված ճնշումների տարբերությամբ որոշում են հոսքի արագային ճնշումը և գտնում հոսքի արագության արժեքը։
Խիբուլա
«Խիբուլա» (ხიბულა), 2016 թվականին 42film, Alamdary Films, Arizona Films ընկերությունների և ռեժիսոր Գիորգի Օվաշվիլիի նկարահանած վրացական ֆիլմ։
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 1 525 011 եվրո։ 2011 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնում , 2017 թվականին՝ «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» ծրագրում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացական ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Գիորգի Օվաշվիլու ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Վրացերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:2017 դրամա ֆիլմեր
Գարուա
Գարուա (Garoua), Կամերունի հյուսիսում գտնվող քաղաք։ Այն Հյուսիսային շրջանի վարչական կենտրոնն է և Բանուեի դեպարտամենտը։ Բնակչությունը՝ 265 583 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների) ։
Այն հիմնադրվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Ադամավա էմիրության առաջին տիրակալի՝ կայսր Մոդաբիո Ադամայի հրամանով։
Աշխարհագրություն
Քաղաքը գտնվում է երկրի հյուսիսային մասում։ Տեղակայված է Բենուե գետի աջ ափին։
էկոնոմիկա
Քաղաքը հանդիսանում է գետի խոշոր նավահանգիստը։ Գետով Գարուա քաղաք է ներմուծվում նավթ և շինանյութեր, իսկ այնտեղից տարվում գետի հոսանքով ներքև՝ Նիգերիա է արտահանվում գյուղատնտեսական արտադրանք և դրա վերամշակումներ՝ բամբակ, գետնընկույզ, կենդանիների մորթիներ։ Նավահանգստի կարևորությունը մասամբ իր տեղը զիջել է երկաթուղուն, որը Գարուան կապել է Դուալայի հետ։ Վերջինս Կամերունի ամենամեծ քաղաքը և նավահանգիստն է։
Քաղաքում առկա է օդանավակայան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կամերունի քաղաքներ
Սոֆյա Տայուրսկայա
Սոֆյա Տայուրսկայա (Со́фья Алексе́евна Таю́рская; ), ռուս երգչուհի և երգերի հեղինակ, «Little Big» փանկ փոփ ռեյվ խմբի վոկալիստ։ 2020 թվականի մայիսի 12-ից 16-ը Սոֆյայի խումբը պետք է ներկայացներ Ռուսաստանը Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում ։ 2020 թվականի մարտի 12-ին Առաջին ալիքի «Երեկոյան Ուրգանտ» ծրագրի ժամանակ կայացել է «UNO» երգի պրեմիերան, որով Little Big-ը պետք է ելույթ ունենար այդ մրցույթում ։ Սակայն, 2020 թվականի մարտի 18-ին կազմակերպիչները հայտարարել են Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթի չեղարկման մասին COVID-19 համավարակի պատճառով ։ Մրցույթը տեղափոխվել է 2021 թվական, որի համար երկրների ներկայացուցիչները պետք է նոր երգեր ձայնագրեն, քանի որ մրցույթի կաննոների համաձայն այս տարվա երգերը չեն կարող այլևս օգտագործվել։
Կենսագրություն
Սոֆյա Տայուրսկայան ծնվել է 1991 թվականի մայիսի 1-ին Իրկուտսկում, սակայն, շուտով նա ծնողների հետ տեղափոխվել է Նովոդվինսկ փոքր քաղաքը։ Նա երկու ավագ քույրեր և մեկ կրտսեր եղբայր ունի ։ 6 տարեկանում Սոֆյան երաժշտական դպրոցի պատրաստման կուրսեր է հաճախել, իսկ 7 տարեկանում սկսել է զբաղվել դաշնամուրով։ Ամառային արձակուրդներին նա գնում էր Իրկուտսկ, որտեղ մինչև հիմա էլ ապրում են նրա բարեկամները։ Իր ձգտման շնորհիվ նա հույսեր էր ներշնչում, և արդեն մեկ տարի անց մարզիչները նրան ուղարկել են մասնակցելու մրցույթին, որտեղ Սոֆյան երկրորդ հորիզոնական է զբաղեցրել։ 12 տարեկանում նա սկսել է հաճախել «Էդելվեյս» մանկական ստուդիան, որտեղ զբաղվել է վոկալով ։ Դպրոցն ավարտվելուց հետո նա տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական մշակույթի ինստիտուտ ։ Ինստիտուտում սովորելու ժամանակ նա վաստակում էր, ելույթ ունենալով բարերում, սրճարաններում և կարաոկեներում։ Իր ուսանողական տարիներին ապագա արտիստուհին ավելորդ քաշ է ունեցել, բայց դիետա պահելով և սպորտով զբաղվելով՝ նրան հաջողվել է ավելորդ քաշը գցել։ 2008 թվականին, ավարտելով համալսարանը և ստանալով «թատերականացված ներկայացումների ռեժիսոր» մասնագիտությամբ դիպլոմ, նա մնացել է Սանկտ Պետերբուրգում։
Կարիերա
2014 թվականին Սոֆյան հայտնվել է «Little Big» ռեյվ խմբում, սակայն տեսհոլովակներում չէր հայտնվում։ Միայն 2016 թվականին կայացել է նրա դեբյուտային ելույթը խմբի կազմում՝ «Hateful Love» տեսահոլովակում, որը թողարկվել է 2016 թվականին։ Խումբը սիբիրյան քաղաքներ էր նվաճում, իսկ հետո համերգներ էր տալիս Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում։ 2017 թվականին նրանք մեծ շրջագայություն են ունեցել Եվրոպայով։ Համերգային ծրագրով նրանք ելույթներ են ունեցել Ամստերդամում, Ստրասբուրգում, Բարսելոնայում, Փարիզում և այլ քաղաքներում։
Արտաքին տեսք
Սոֆյան մեծ ուշադրություն է դարձնում իր արտաքին տեսքին։ Արդեն մի տարուց ավելի նա մերսումներ է հաճախում, գլխի պլազմոլիֆթինգ և լազերային էպիլյացիաներ է անում։
«Little Big» խմբում իր կարիերայի սկզբում նա հանդես էր գալիս երկար խիտ հյուսով, հետո գույնզգույն խոպոպ է հայտնվել, իսկ հետե՝ աֆրիկյան դռեդեր։ Ունի ավելի քան 10 փիրսինգներ․ ձախ ունքին, աջ քթածակում և մի քանի օղ՝ ամեն ականջի վրա ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:Փոփ երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Առևտրի ավտոմատ
Առևտրի ավտոմատ, սարք, որի մեջ մետաղադրամ կամ մետաղանիշ գցելուց հետո ապրանքն ավտոմատորեն մատուցվում է գնորդին։
Առևտրի ավտոմատներով վաճառվում են
Օգտագործում
Այդ ավտոմատների կոնստրուկցիաները խիստ բազմազան են, սակայն նրանց սկզբունքային սխեմաները համարյա նույնն են։ Ավտոմատի մեջ գցված մետաղադրամը կամ մետաղանիշը ներգործում է լծակային մեխանիզմի վրա կամ միացնում էլեկտրական կոնտակտը, որի հետևանքով բանում է մատուցող մեխանիզմը։
Կառուցվածք
Առևտրի ավտոմատները կազմված են, հիմնականում
Կատեգորիա:Սարքեր Կատեգորիա:Հունական հայտնագործություններ
Լուի Պետիտո
Լուի Մեսսիդոր Լեբոն Պետիտո (Louis-Messidor-Lebon Petitot), ավելի հայտնի է որպես Լուի Պետիտո, ֆրանսիացի քանդակագործ։
Պիեռ Պետիտոյի որդին և աշակերտը։ Աշակերտել է նաև իր աներոջը՝ քանդակագործ Պիեռ Կարտելիեին։
Եղել է Փարիզի Գեղարվեստի դպրոցի քանդակագործության պրոֆեսոր և Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններն են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Առերեսում
Առերեսում, դատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված գործողություն, հարցաքննության ձև նախօրոք հարցաքննված այն անձաևց միջև, որոնց ցուցմունքներում էակաև հակասություններ կան։
Գործող օրենսդրությամբ չի թույլատրվում միաժամանակ երկուսից ավել անձանց առերեսումը։ Առերես կարող են հարցաքննվել՝
Կատարման եղանակ
Առերեսումը հիմնանանում տեղի է ունենում հետաքննաթյան և նախաքննության ընթացքում, անհրաժեշտության դեպքում՝ նաև քրեակաև ու քաղաքացիական գործերի դատաքննության ժամաևակ։ Առերեսումը կատարվում է միութենական հանրապետությունների քրեական դատավարության օրենսգրքերով սահմաևված կարգին համապատասխան։
Կատեգորիա:Դատավարական իրավունք Կատեգորիա:Քրեագիտություն
Լիվերի
Լիվերի (Liveri), կոմունա Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Կարբոնարա դի Նոլա, Դոմիչելլա, Մարցանո դի Նոլա, Նոլա, Պալմա Կամպանիա, Սան Պաոլո Բել Սիտո, Վիշանո համայնքներին ։
Դերջան
Դերջան, նախկինում հայտնի էր նաև որպես Մամախաթուն, գյուղաքաղաք (ավան, քաղաք, գյուղ) Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Էրզրում-Երզնկա ճանապարհի վրա, Արևմտյան Եփրատի Դերջան (Թուզլու) վտակի աջ ափին։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն։
Լիվերի
Բնակչության թվաքանակը 2013 թ. դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով եղել է 1.630, բնակչության խտությունը՝ 908 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2,63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80030, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր