cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Երևակայական ընկեր
Հետագա ընթերցում
Կատեգորիա:Մանկական խաղեր Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ Կատեգորիա:Երևակայություն Կատեգորիա:Կերպարներ Կատեգորիա:Զգայապատրանք Կատեգորիա:Սոցիալական հոգեբանություն Կատեգորիա:Հոգեբանական հասկացություններ Կատեգորիա:Զարգացման հոգեբանություն Կատեգորիա:Մանկան հոգեբանություն
Ապաչի Փոյնթ աստղադիտարան
Ապաչի Փոյնթ աստղադիտարան (Apache Point Observatory, ՄԱՄ կոդը՝ 705), աստղադիտարան ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի Սանսփոթ համայնքի մոտ, Սակրամենտո լեռնաշղթայում, մոտավորապես 29 կմ հարավ Քլաուդքրոֆթ գյուղից։ Աստղադիտարանը կառավարվում է Նյու Մեքսիկոյի պետական համալսարանի (NMSU) կողմից և պատկանում է Աստղաֆիզիկական հետազոտությունների կոնսորցիումին (ARC)։ Աստղադիտարանի տարածքը բաց է այցելությունների համար, սակայն շենքերը և աստղադիտակները փակ են ։
Աստղադիտարանում իրականացվել է SDSS ծրագիրը, որի շրջանակներում հայտնաբերվել և հետազոտվել են բազմաթիվ աստերոիդներ ։
Պատմություն
Աստղաֆիզիկական հետազոտությունների կոնսորցիումը հիմնվել է 1984 թվականին 3,5 մ աստղադիտակ կառուցելու նպատակով։ Իսկզբանե այն հիմնվել էր հինգ կազմակերպությունների կողմից. Նյու Մեքսիկոյի պետական համալսարան, Վաշինգտոնի համալսարան, Չիկագոյի համալսարան, Փրինսթոնի համալսարան և Վաշինգտոնի պետական համալսարան։
Ժամանակի ընթացքում ևս հինգ կազմակերպություններ միացան նախագծին. Հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտ, Ջոն Հոփքինսի համալսարան, Կոլորադոյի համալսարան, Վիրջինիայի համալսարան և Ջորջիայի պետական համալսարան։
Ապաչի Փոյնթ աստղադիտարանում տեղադրված 3,5 մ և 0,5 մ աստղադիտակների կառուցման ֆոնդերը ապահովվում էին կոնսորցիումի կողմից, սակայն 2,5 մ աստղադիտակը ֆինանսավորվել է բազմաթիվ աղբյուրներից։ Աստղադիտարանում կառուցված 1,0 մ աստղադիտակը ֆինանսավորվել է Նյու Մեքսիկոյի պետական համալսարանի կողմից միանձնյա ։
ARC 3,5 մ
ARC 3,5 մ աստղադիտակը իրենից ներկայացնում է Ռիչի-Կրետյենի ռեֆլեկտոր տեղակայված ալտ-ազիմուտային հենքի վրա, մի քանի ֆոկալ կետերում տեղադրված գործիքներով։ Շինության կառուցումը սկսվել է 1985 թվականին, սակայն աստղադիտակի ամբողջական գործարկումը հետաձգվում էր մինչև 1994 թվականի նոյեմբեր, հիմնական հայելու արտադրական խնդիրների հետ կապված ։ 1991 թվականից մինչև վաղ 1993 թվականը աստղադիտակի վրա տեղադրված էր 1,8 մ հայելի, որը այժմ տեղափոխվել է Ռոթնիի աստղադիտարան ։
Աստղադիտակով կարելի է կատարել հեռահար դիտարկումներ ինտերնետի օգտագործմամբ ։
SDSS 2,5 մ
SDSS 2,5 մ աստղադիտակը օգտագործվում է Սլոանի թվայնացված երկնքի հետազոտություն ծրագրի կողմից, և սկսել է գործել 2000 թվականից։ Այն Ռիչի-Կրետյեն ռեֆլեկտոր է ալտ-ազիմուտային հենքի վրա։ Այն նախագծվել է անսովոր լայն 3° տեսանկյունով, երկնքի ավելի լայն հատվածների հետազոտության համար ։
NMSU 1,0 ն
NMSU 1,0 ն աստղադիտակը Ռիչի-Կրետյեն ռեֆլեկտոր է ալտ-ազիմուտային հենքի վրա, կառուցվել է 1994 թվականին ։ Աստղադիտակի վրա տեղադրված 2048x2048 ԼԿՍ սարքը, որը տեղադրված է Նեսմիթի ֆոկուսում ապահովում է երկնքի 15,7 արկրոպե տեսադաշտ ։
0,5 մ ARCSAT
0,5 մ ARC Փոքր ապերտուրով աստղադիտակը (ARCSAT), նախկինում անվանվում էր Ֆոտոմետրիկ աստղադիտակ (PT), եղել է SDSS ծրագրի մաս։ Այն ռեֆլեկտոր աստղադիտակ է հասարակածային հենքի վրա, ունի մեկ ԼԿՍ խցիկ ։ Կառուցվել է 1991 թվականին, ապա տեղափոխվել իր նախկին տեղադրման վայրից և օգտագործվել SDSS ծրագրի շրջանակներում մինչև 2005 թվականը ։ Այն այժմ օգտագործվում է փոքր հետազոտական ծրագրորի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ ԱՄՆ-ում
Բերենիս Էբբոտ
Բերենիս Էբբոտ (Berenice Abbott, )՝ ամերիկյան լուսանկարիչ, հայտնի է դարձել առաջին հերթին Նյու Յորքի 1930-ական թվականների լուսանկարների շնորհիվ։ Էբբոտին ընդունված է համարել առաջին կին լուսանկարիչ, որը կարողացել է լայն ճանաչում ձեռք բերել այս ավանդական տղամարդկային մասնագիտության մեջ ։
Կենսագրություն
Բերենիս Էբբոտը ծնվել է Օհայո նահանգի Սպրինգֆիլդ քաղաքում։ Վաղ տարիքում Էբբոտը դրսևորել է անկախ բնավորություն, բունտարի պոռթկումից անունը Բերնիսից փոխել է Բերենիս։ Ծնողներն ամուսնալուծվել են և նա մնացել է մոր հետ, իսկ եղբայրները տեղափոխվել են հոր մոտ, նրանք այլևս չեն շփվել։ Հնարավոր է, որ ծնողների դժբախտ ամուսնության պատճառով Բերենիսն այդպես էլ չի ամուսնացել և կարծում էր, որ աշխատելու ձգտող կնոջ համար ամուսնությունը վերջն է ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա սովորել է Օհայոյի համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։
20 տարեկանում Էբբոտը տեղափոխվել է Նյու Յորք, բնակություն հաստատել Գրինվիչ Վիլիջ Բոհեմյան թաղամասում, որտեղ զբաղվել է գեղանկարչությամբ և քանդակագործությամբ, փոքր դերերում վաստակել է մատուցողուհի և դերասանուհի, ինչպես նաև ծանոթացել է Մարսել Դյուշանի և Ման Ռեյի հետ։ 1921 թվականին Էբբոտը մեկնել է Փարիզ, որտեղ ապրել է մինչև 1929 թվականը։ Նա սկսել է կարիերան որպես Ման Ռեյի օգնական։ Մինչ այդ Էբբոտը ոչինչ չգիտեր լուսանկարչի աշխատանքի մասին, բայց շուտով գտավ, որ լուսանկարն ավելի հետաքրքիր է, քան քանդակը։ Երեք տարի աշխատելով Ռեյի մոտ՝ Էբբոտը սեփական արհեստանոց է բացել և հետագա աշխատանքի կանոններ մշակել. նա չի փնտրել հաճախորդներին, չի օգտագործել գովազդ և երբեք չի նկարահանվել անվճար։ Էբբոտը դարձել է մտավորականների գրեթե պաշտոնական դիմանկարիչ, նրա մոտ լուսանկարվել են Հայտնի մարդիկ՝ Ջոյսը, Կոկտոնը, Անդրե Ժիդը։ Շուտով նա ծանոթացավ Էժեն Ատժեի հետ, իսկ նրա մահից հետո նպաստեց նրա աշխատանքների հանրահռչակմանը, ցուցահանդեսներ անցկացրեց և մինչև 1968 թվականը կառավարեց նրա արխիվը։
1929 թվականին Էբբոտը վերադարձել է ԱՄՆ։ Նա սկսել է ինքնուրույն նկարահանել Նյու Յորքը՝ ընդօրինակելով իր դաստիարակ Էժեն Ատժեյին, որը երբեք պատվերով չի նկարահանվել։ 1930 - ականներին նա լայն ճանաչում է ստացել իր Նյու Յորքյան լուսանկարների շնորհիվ։ Ցուցահանդեսը, որը Էբբոտը պատրաստել է 1934 թվականին, Նյու Յորքի թանգարանում, օգնել է նրան գտնել լուրջ հովանավորներ (նախագիծը սկսեց ֆինանսավորել դաշնային արվեստի աջակցության ծրագիրը) և համահեղինակ-գեղարվեստական քննադատ Էլիզաբեթ Մակոսլանդ, ով դարձել է Աբբոտի մտերիմ ընկերը։
1940-ականներին և 1950-ականներին Էբբոտը շարունակում էր աշխատել, բայց արդեն հեռու էր հանրության լայն ուշադրությունից։ Նրա հիմնական աշխատանքը եղել է նկարահանել ֆիզիկական և քիմիական գործընթացները։ Ավելի խորը հասկանալու համար նա հաճախում էր քիմիայի դասընթացների։ Սակայն Էբբոտը բախվել է գիտական հանրության կողմից իր աշխատանքների նկատմամբ թերահավատ հարաբերությունների, նա կարծում էր, որ սեքսիզմի զոհ Է դարձել։ Այնուամենայնիվ, 1958 թվականին Էբբոտը ներառվել Է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի հանձնաժողովում, որը ստեղծվել էր դպրոցական կրթության ծրագրի բարելավման համար ։
Կյանքի վերջին տարիներին Էբբոտը լուսանկարել է Ֆլորիդայից մինչև Մեն գյուղական լանդշաֆտները։ Այդ նախագծի ժամանակ նա իրեն հանգիստ տնակ է տեսել Մեն նահանգում, որտեղ էլ ապրել է մինչև իր վերջին օրերը։ 1970 - ականներին, շնորհիվ աճող ժողովրդականության, արվեստի լուսանկարչության նրա տունը դարձել է տեղական ուխտագնացություն երկրպագուների, սկսնակ լուսանկարիչների և լրագրողների համա ։
Էբբոտը շատ է նկարահանել, սովորեցրել է լուսանկարել, գրել գրքեր, ստեղծել լուսանկարչական սարքավորումներ և տեխնիկաներ։ Առաջիններից մեկը ում հաջողվել է հավասար մրցել տղամարդկանց հետ պատվերներ ստանալու հարցում։ Նրան նվիրված են բազմաթիվ գրքեր և ցուցահանդեսներ։ Թերևս նրա նախագիծը առավել հայտնի է դարձել «փոփոխվող Նյու Յորք», Նյու Յորք քաղաքի ցուցահանդես թանգարանում 1937 թ.։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:Օհայո նահանգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի լուսանկարիչներ
Երևանի պարարվեստի պետական քոլեջ
Տվյալներ
Գործում է 10-ամյա հանրակրթական ուսուցմամբ, հայկական ժողովրդական պարերի բաժնով (1957-1960 թվականներին՝ ղեկավար Ա. Ղարիբյան, 1960 թվականից՝ Ն. Խաչատրյան)։ 1939 թվականին և 1956 թվականին ուսումնարանը մասնակցել է Մոսկվայում կայացած հայկական արվեստի տասնօրյակներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պարարվեստ Կատեգորիա:Երևանի ուսումնական հաստատություններ Կատեգորիա:Բալետ
Que C'est Triste Venise (երգ)
Հակիրճ տեղեկատվություն
1964-1965 թվականներին Que C'est Triste Venise -ը առաջնային տեղեր է գրավել Billboard ամսագրի հրապարակած լավագույն հիթերի չարթերում՝ Ֆրանսիայում, Ռիո դե Ժանեյրոյում , ընդհանրապես ամբողջ Բրազիլիայում , Արգենտինայում և այլուր՝ դառնալով Ազնավուրի առաջին հիթային երգերից մեկը ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլև միջազգային մասշտաբով ։
Ազնավուրն ինքը այս երգը ֆրանսերենից բացի՝ կատարել է նաև այլ լեզուներով՝ իսպաներեն, անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն։
Իտալացի բանաստեղծուհի Ջուլիա Նիկոլաին իր 'Como è trieste Venezia' սիրային բանաստեղծությունը ձոնել է Շառլ Ազնավուրին՝ իր այս հանրահայտ երգի համար, և Ադրիանո Սպատոլային։
Պարգևներ
Շառլ Ազնավուրի Que C'est Triste Venise երգը 1964 թվականին արժանացել է Blason d'Or մրցանակի՝ որպես այդ տարվա թոփ հիթերից մեկը ։
Այլ կատարումներ
Շառլ Ազնավուրի Que C'est Triste Venise երգի կատարմամբ հանդես են եկել նաև այլ երգիչներ։ Ստորև ներկայացված է նրանց ոչ ամբողջական ցանկը.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շառլ Ազնավուրի երգեր
Օքսիդապատում
Օքսիդապատում, մետաղական շինվածների մակերևութային շերտի կանխամտածված օքսիդացում։ Օքսիդապատման հետևանքով առաջացող օքսիդաթաղանթները (միկրոնի թասերից մինչև 500-600 մկմ հաստության) շինվածքները պաշտպանում են կոռոզիայից, ունեն դեկորատիվ նշանակություն, ծառայում են որպես էլեկտրամեկուսիչներ, հիմք են հանդիսանում պաշտպանական պատվածքների (լաքերի, ներկերի, յուղային քսուքների ևն) համար։
Օքսիդապատում կատարում են քիմիական կամ էլեկտրաքիմիական (տես Անոթային օքսիդացում) եղանակով, ինչպես նաև օդի ներգործությամբ՝ բարձր ջերմաստիճանների պայմաններում։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օքսիդացում
Ռուբինա Փիրումյան
Ռուբինա Բաղդիկի Փիրումյան (Մինասյան, ), գրականագետ (ԱՄՆ)։ Հայոց լեզվի և գրականության դոկտոր (1989):
Կենսագրություն
Ռուբինա Փիրումյանը ծնվել է 1936 թվականին Թավրիզում։ 1960 թվականին ավարտել է Թեհրանի պետական համալսարանի ճարտարագիտության ֆակուլտետը։ 1978 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Հայոց լեզվի և գրականության դոկտոր, դասավանդում է Կալիֆոռնիայի համալսարանի (Լոս Անջելես) միջին-արևելյան լեզուների ֆակուլտետում։ Գրել է սփյուռքահայ գրականության պատմությանը նվիրված աշխատություններ, մասնավորապես ուսումնասիրել է հայերի ցեղասպանության արտացոլումը 1920-1930-ական (նաև հետագա տարիների) գրականության մեջ։
Հեղինակ է «Աղետին հայ գրական արձագանքները հրեական գրականության համեմատությամբ» (1993, անգլերեն) գրքի, նաև հայկական հարցի ու ցեղասպանության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների, որոնք հրապարակվել են ԱՄՆ-ի, Կանադայի և այլ երկրների մամուլում ու գիտական ժողովածուներում (հայերեն և անգլերեն)։ Մասնակցել է հայերի ցեղասպանությանը նվիրված մի շարք միջազգային գիտաժողովների ([[Նյու Օռլեան, 1985, Լոս Անջելես, 1986, 1988, Տորոնտո, 1989, Երևան, 1990)։ Գործուն մասնակցություն ունի Կալիֆոռնիայի հայ գաղութի ազգային և կուսակցական կառույցների ղեկավարության, ինչպես նաև Հայ դատն ու հայերի ցեղասպանությունը ճանաչել տալու ասպարեզում։
Պատրաստել և հրատարակել է «Հայոց ցեղասպանությունը, 1915-1923։ Ուղեցույց աշակերտների և ուսուցիչների համար» (1988) դասագիրքը Կալիֆոռնիայի պետական դպրոցների, «Հայ դատ» ձեռնարկը՝ հայկական դպրոցների բարձր դասարանների (10, 11 և 12) աշակերտության համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1936 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ
Վերբատիմ թատրոն
Սահմանում
Սցենարի հեղինակը հարցազրույց է վարում այն մարդկանց հետ, ովքեր կապված են ներկայացման թեմայի հետ և օգտագործում է նրանց խոսքը` ներկայացումը կառուցելու համար։ Այսպիսով, հեղինակը փորձում է օբյեկտիվորեն ներկայացնել թեման։ Այսպիսի ներկայացումները վերաբերում են քաղաքական հարցերի, սպորտային իրադարձությունների, աղետների և սոցիալական հնչեղություն ունեցող այլ իրադարձությունների։ Վերբատիմ (բառացի) թատերական ոճն օգտագործում է հարցազրույց տվողների իրական բառերը` ներկայացումը կառուցելու համար։ Ավստրալիացի թատերագիր Քամպիոն Դեսենտ, ով վերբատիմ ներկայացումների հեղինակ է, ասում է. «այն գրված չէ ավանդական ոճով... բայց... մտածված է, հավաքված և համադրված» ։ Սա դրամայի ստեղծագործական տարբերակ է, որն օգնում է պատմել պատմություն այն մասին, ինչ իրականում տեղի է ունեցել։ Ընդունված է համարել, որ վերբատիմ թատրոնը գոյություն ունի Միացյալ Թագավորությունում. ԱՄՆ-ում վերբատիմ թատրոնը տարածված չէ և դոկումենտալ թատրոնի մաս է կազմում։ Այսպիսով, ԱՄՆ-ում ապրող հեղինակների կողմից ստեղծված վերբատիմ համարվող ներկայացումները կոչվում են դոկումենտալ թատրոն։
Պատմություն
Ամերիկացի դերասանուհի և դրամատուրգ Աննա Դիվերեն ներկայացվում է որպես վերբատիմ թատրոնի առաջամարտիկ իր երկու`«Կրակներ հայելու մեջ» (1992) և «Մթնշաղ. Լոս Անջելես» (1994) մոնոներկայացումների շնորհիվ։ Դրանցից առաջինը պատմում է 1991 թվականի Քրոուն Հեիթսի ցույցերի, իսկ երկրորդը` 1992-ի Լոս-Անջելեսի ցույցերի մասին։ Երկու ներկայացումների համար էլ նա հարցազրույցներ է վարել իրադարձությունների հետ կապված մարդկանց հետ, այնուհետև գրել է ներկայացումները հարցազրույցների սղագրությունների հիման վրա։ Վերբատիմ թատրոնի առավել հայտնի օրինակ է Մոիսես Քաուֆմանի ու Տեկտոնիկ թատրոնի համատեղ` The Laramie Project նախագիծը, որը պատմում է Լարամիում Մեթյու Շեփարդի սպանության մասին ։ 2011 թվականին Ալեք Բլութի ու Ադամ Քորքի բեմադրված London Road մյուզիքլը ևս վերբատիմ ներկայացում է։ Տեքստը համադրված է երաժշտության հետ. երգերը հնարավորինս մոտ են սկզբնաղբյուրի տեքստին։ Քաղաքական վերբատիմ թատրոնի օրինակ են Տեսս Բերրի-Հարթի «Ինչ-որ մեկը մեղավոր է» (2012) և Սոչի 2014 (2014) ներկայացումները։ «Ինչ-որ մեկը մեղավոր է» ներկայացման համար տեքստը վերցված է ականատեսների վկայություններից, դատարանի որոշումներից, լրատվամիջոցների արձագանքներից և դեպքին ներառված մարդկանց հարցազրույցներից ։ Black Watch (2006) ներկայացումը հիմնված է հարցազրույցների վրա, որտեղ Black Watch-ի անդամները պատմում են իրենց դրամատիկ պատմություններն ու պարերի հատվածներ ներկայացնում։ 2012 թվականին Ուելսի ազգային թատրոնը ներկայացրեց սոցիալական տարբեր խավերի միջև առկա փողի խնդիրների մասին պատմող ներկայացում։ Այն վալլիերեն առաջին ներկայացումն էր ։ 2013 և 2014 թվականներին Հրեական մշակութային կենտրոնը Լոնդոնում բեմադրեց «Լսե՛ք, մենք ընտանիք ենք» վերբատիմ ներկայացումը, որի հեղինակներն են Մեթյու Լլոյդն ու Քերրի Շեյլը։ Շեյլը խաղում էր դերերից մեկը Դեբբի Չազենի, Ջենիֆեր Սթոլլերի և Թոմ Բերիշի հետ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թատրոն
Չեխու Սիլվանիեյ
Չեխու Սիլվանիեյ (Cehu Silvaniei, Szilágycseh), քաղաք Ռումինիայում Սելաժ գավառի կազմում։
Պատմություն
Քաղաքի մասին առաջին գրավոր հիշատակումը թվագրվում է 1319 թվականով ՝ Չիվար անունով։ 1405 թվականին քաղաքը հիշատակվել է Չեխիա անունով։ Քաղաքի Հունգարական անվանումը վերաբերում էր չեխական ծագում ունեցող աստղին։
Այս քաղաքը մինչև 1918 թվականը եղել է Հունգարիայի Թագավորության և, մասնավորապես, Տրանսիլվանիայի իշխանության մի մասը։ 1529 թվականին Իշտվան Բատորին քաղաքին տվեց ինքնիշխանության իրավունք։
1867 թվականին Տրանսիլվանիայի իշխանության փլուզումից և Ավստրո-Հունգարական կայսրության կազմի մեջ նրա անմիջական ինտեգրումից հետո, (տես՝ 1867 թվականի Ավստրո-հունգարական կոմպրոմիսը) 1876 թվականին, քաղաքը միացվեց Սիլագայի գավառին։ 1918 թվականին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավատին, կայսրության մասնատման ժամանակ, քաղաքը մտել է Ռումինիայի Թագավորության կազմ։
1940-1944 թվականներին այն հալածվեց Հունգարիայի կողմից՝ Վիեննայի երկրորդ որոշման արդյունքում։ 1944 թվականի մայիսին նրա հրեական համայնքը ոչնչացվեց նացիստների կողմից։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում քաղաքը կրկին ներառվեց Ռումինիայի կազմ։
Քաղաքը հնուց եղել է գյուղատնտեսական կենտրոն․ 1968 թվականին երկրի վարչական վերակազմակերպման ժամանակ նա ձեռք է բերել քաղաքի կարգավիճակ, իսկ հետո տեղի է ունեցել ինդուստրացում (տեքստիլ, կահույք)։
Ժողովրդագրություն
2011թ. մարդահամարի տվյալներով, բնակիչների 50,4% - ը հունգարացիներ էին, 44,5% - ը՝ ռումինացիներ և 4,9%-ը՝ գնչուներ։ Նույն մարդահամարի տվյալներով 47% -ը ռումինացի ուղղափառ, 44,4% -ը՝ բարեփոխված, 3,5% - ը՝ հռոմեական կաթոլիկներ, 2,4% -ը պատկանում է այլ կրոնի և 1% -ը՝ բապտիստներ են ։
Սամի Ուտալբալի
Սամի Ուտալբալի (Sami Outalbali; ), ֆրանսիացի դերասան։ Նա հայտնի է դարձել «Սեռական դաստիարակություն» հեռուստասերիալում Ռահիմի դերը կատարելուց հետո։
Վաղ կյանք
Սամի Ուտալբալին ծնվել է 1999 թվականի մարտի 19-ին Իվելինի Պուասսի քաղաքում։ Մեծացել է Վերներ սյուր Սեն քաղաքում և սովորել է Louise Weiss լիցեյում։
Կարիերա
2006 թվականին Ուտալբալին կատարում է իր առաջին քայլերը հեռուստատեսության մեջ՝ Դիդյե Գրուսսեի «Սաիդին փրկելու համար» հեռուստաֆիլմում, իսկ հետո ստանում է մանր դերեր կինոյում կամ հեռուստասերիալներներում։
2016 թվականին նա դեր է կատարում OCS-ի «Մեծ տերություն» հեռուստասերիալում, իսկ երկու տարի անց կատարում է Սելիմի դերը՝ Arte-ի «Հպարտություններ» սերիալում ։
2019 թվականի նա հայտնի է ստացել «Սեռական դաստիարակություն» հեռուստասերիալում Ռահիմի դերը կատարելու շնորհիվ ։ Սամին նաև կերտել է Ռեդի դերը «Մահացու» ֆիլմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ
Հարություն Ճանկուլյան
Հարություն Ճունկլյան (Ճանկյուլյան,, հունիսի 15, Մեծ եղեռնի զոհ, նահատակվել է աքսորի ճանապարհին), քաղաքական գործիչ։ Հնչակյան կուսակցության անդամ։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ 1890 թվականի Գում Գափուի ցույցի կազմակերպիչներից և առաջնորդներից։ Ձերբակալվել է. դատապարտվել մահապատժի, սակայն վճիռը փոխվել է ցմահ բանտարկությամբ (մինչև 1896 թվականը՝ Աքյայի բանտում)։ 1897 թվականին անցել է Կիպրոս։ Աշխատել է հաշտեցնել պառակտված հնչակյան կուսակցության երկու թևերը (1698 թվականին Կահիրեում հրապարակել է «Դիմակավորներ» գրքույկը, ուր սուր քննադատության է ենթարկել հնչակյան վերակազմյալ թևին)։
Եվրոպայում գտնված ժամանակ փորձել է համագործակցություն ստեղծել հնչակյանների և դաշնակցականների միջև, սակայն՝ ապարդյուն։ 1908 թվականի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո հաստատվել է Կ. Պոլսում, պաշտոններ վարել հնչակյան կուսակցության պատասխանատու մարմիններում, ընտրվել ազգային երեսփոխան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1856 ծնունդներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հունիսի 15 մահեր Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Վանում ծնված անձինք Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության բանտարկյալներ և կալանավորներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Թուրքիայի պատգամավորներ
Ալլա Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)
Ալլա Հովհաննիսյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Ավստրիայում գործում են տրանսպորտի գրեթե բոլոր հիմնական տեսակները՝ օդային, երկաթուղային, ավտոմոբիլային, ջրային, խողովակաշարային և այլն։ Ավստրան ունի զարգացած տրանսպորտային հանգույց։
Երկրի ամենամեծ տրանսպորտային կենտրոնը համարվում է մայրաքաղաք Վիեննան։ Այստեղ հիմնված է մետրոպոլիտենի 5 ուղեգիծ։ Վիեննայի քաղաքային երկաթուղային ճանապարհը նախատեսված է հիմնականում մոտակա արվարձանների հետ հաղորդակցվելու համար։ Մեծ խտությամբ է առանձնանում տրամվայի գծերի ցանցը, զարգացած է քաղաքային ավտոբուսային ուղիների ցանցը։ Հանրային տրանսպորտն աշխատում է ժամը 5:00-ից մինչև 24:00-ն: Վիեննայի մետրոպոլիտենը քաղաքային հանրաքվեի հիման վրա գիշերային ժամերին սկսել է գործել ուրբաթ լույս շաբաթ և շաբաթ լույս կիրակի գիշերները։ Գնացքները մեկնում են 15 րոպե հաճախականությամբ։ Ժամը 0:30-ից մինչև ժամը 4:00-ն 30 րոպե հաճախականությամբ սկսում են աշխատել գիշերային ավտոբուսները։
Այլ բնակավայրերում նույնպես զարգացած է տրանսպորտի տարբեր ճյուղերը՝ երկաթուղի, այդ թվում՝ ստորգետնյա, մետրոպոլիտեն, տրամվայ, ավտոբուսային ցանց։
Ավտոճանապարհներ
Երկրում հաշվարկվում է գրեթե 3 միլիոն թեթև մարդատար ավտոմեքենա և 250 հազար բեռնատար մեքենա։ Երկրում ավտոճանապարհների ընդհանուր երկարությունը կազմում է 200 հազար կիլոմետր (100 % պինդ ծածկույթով, ներառյալ ավելի քան 2000 կիլոմետր արագընթաց ճանապարհ)։ Ավստրիան միացված է Եվրոպական արագընթաց մայրուղու ցանցին (E43, E45, E49, E52, E55, E56, E57, E58, E59, E60, E61, E66, E461, E533, E552, E641, E651, E652 և այլն)։
E45 Եվրոպական երթուղին ունի А դաս և ավստրիական Բրեգենց բնակավայրի միջոցով իրար է միացնում շվեդական Կարեսուանդո (հյուսիսում) և իտալական Ջելա (հարավում) բնակավայրերը։ Ճանապարհի երկարությունը 4920 կմ է ։
E52 Եվրոպական երթուղին ունի A դասև իրար է միացնում ֆրանսիական Ստրասբուրգ և ավստրիական Զալցբուրգ քաղաքները։ Ճանապարհի երկարությունը 554կմ է  ։
E55 Եվրոպական երթուղին ունի A դաս և իրար է միացնում շվեդական Հելսինգբորգ և հունական Կալամատա քաղաքները։ Ճանապարհի երկարությունը 3305 կմ է  ։
Ավստրիայի հիմնական ճանապարհներն ունեն A դաս, որոնք նաև հանդիսանում են Եվրոպական E երթուղիների մաս։ Այդ ճանապարհներն են՝
Բացի նշված ավտոճանապարհներից կան նաև հատուկ նշանակության ճանապարհներ, օրինակ զբոսաշրջային Գրոսգլոկներ բարձր լեռնային ճանապարհ, որը անցնում է Ալպերով և համարվում է ալպյան ամենաբարձր ճանապարհը։ Այն իրար է միացնում Զալցբուրգ և Կարինթիա նահանգները։ Անցնում է Բարձր Թաուեր ազգային պարկով։ Անվանված է Ավստրիայի ամենաբարձր լեռան՝ 3798 մ բարձրություն ունեցող Գրոսգլոկներ լեռան անունով։ Ճանապարհի երկարությունը 48 կմ է։ Այն իրենից ներկայացնում է 36 շրջադարձներից բաղկացած ոլորապտույտ լեռնային ճանապարհ  ։
Օթար Թաքթաքիշվիլի
Օթար Թաքթաքիշվիլի (ოთარ თაქთაქიშვილი, ), վրացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1974)։ Վրացական ԽՍՀ օրհներգի հեղինակն է։
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Երկաթուղային տրանսպորտ
Ավստրիայի հասարակական և տնտեսական կյանքում մեծ դեր է կատարում երկաթուղային ցանցը։ Ավստրիայի առաջին երկաթուղային ճանապարհը բացվել է դեռևս 1837 թվականին։ Ներկայում երկրում երկաթուղային ճանապարհի երկարությունը կազմում է ավելի քան 5,81 հազար կիլոմետր։
Օթար Թաքթաքիշվիլի
Կենսագրություն
Օթար Թաքթաքիշվիլին աբխազական ազնվական Վասիլի Չաչիբայայի և վրացական իշխանուհի Ելիզավետա Թաքթաքիշվիլիի որդին է։ Կրել է մոր ազգանունը։ Երաժշտական կրթությունը ստացել է Թբիլիսի նախ երաժշտական դպրոցում, ապա ուսումնարանում։ 1947 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան, իսկ ասպիրանտուրան 1950 թվականին Սերգեյ Բարխուդարյանի կոմպոզիցիայի բաժնում։ 1952 թվականից դասավանդել է պոլիֆոնիա և գործիքագիտություն, 1959 թվականից դոցենտ էր, իսկ 1966 թվականից պրոֆեսոր։ 1962-1965 թվականներին եղել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի ռեկտորը։
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Երկաթուղային տրանսպորտ
Երկաթգծի ստանդարտ ռելսուղին 1435 մմ լայնության է։ Երկաթգծի ընդհանուր երկարությունը 5927 կիլոմետր է կազմում, որից 3523 կիլոմետրը էլեկտրաֆիկացված է։
Երկաթգծի նեղ ռելսուղին ընդհանուր կազմում է 484 կիլոմետր, որից 13 կիլոմետրը 600 մմ լայնության է, իսկ 468 կիլոմետրը՝ 760 մմ լայնության (էլեկտրաֆիկացված է 3 և 94 կմ համապատասխանաբար)։
Օթար Թաքթաքիշվիլի
Կենսագրություն
Դեռևս կոնսերվատորիայում ուսանելու տարիներին (1945) մասնակցել է Վրաստանի օրհներգի ստեղծման համար Վրաստանի կոմպոզիտորների միության հայտարարած մրցույթին, շահել է այն։
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Երկաթուղային տրանսպորտ
Ավստրիայում երկաթուղային ցանցը սպասարկում է Ավստրիայի ազգային երկաթուղային ընկերությունը (Österreichische Bundesbahnen, կրճատ՝ ÖBB) :
Օթար Թաքթաքիշվիլի
Կենսագրություն
1944-1946 պատերազմական տարիներին աշխատել է, որպես կոնցերտմեյստր և դիրիժոր Ռադիոհաղորդակցության կոմիտեում։ Եղել է Վրացական ԽՍՀ պետական երգչախմբային կապելայի կոնցերտմեյստեր և դիրիժոր (1947-1952) և գեղարվեստական ղեկավար (1952-1956)։ 1952 թվականից, իր ստեղծագործությունները կատարելիս, որպես դիրիժոր ղեկավարել է հանրապետության առաջավոր երաժշտական տարբեր համույթներ։
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Երկաթուղային տրանսպորտ
Ավստրիայի երկաթուղային ցանցը բաղկացած է հետևյալ հիմնական գծերից՝ Արևմտյան երկաթուղային ճանապարհ (Վիեննա - Լինց - Զալցբուրգ - Ինսբրուք գիծը երկիրը հատում է արևելքից դեպի արևմուտք), Վիեննա - Գրաց, Վիեննա - Ֆիլախ։ 4 երկաթուղային գծեր հատում են Ալպերը՝ միակողմանի գիծը դեպի Տաուրն, երկկողմանի գիծը Բրեների միջով, Զեմերինգը և Շոբերը ։
Օթար Թաքթաքիշվիլի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Վրացի դիրիժորներ Կատեգորիա:Վրացի մանկավարժներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Օպերային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության անդամներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Տրանսպորտն Ավստրիայում
Քաղաքային երկաթուղային ճանապարհ (S-Bahn)
Ավստրիայում գործում է նաև քաղաքային երկաթուղային ճանապարհ (S-Bahn): Այս տեսակի տրանսպորտային ուղիներ կան մայրաքաղաք Վիեննայում, Գրացում, Ինսբուրքում և Զալցբուրգում։
Մետրոպոլիտեն (U-Bahn)
Ավստրիայի մի շարք բնակավայրերում գործում է մետրոպոլիտենի ցանց, որոնցից ամենազարգացան ու ընդլայնվածը մայրաքաղաք Վիեննայի մետրոպոլիտենն է։
Վիեննայի մետրոպոլիտենը (U-Bahn Wien) կազմված է 5 գծերից Այն Վիեննայի S-Bahn-ի հետ համարվում է քաղաքի երկու ամենաարագ փոխադրամիջոցներից մեկը։ Այն բացվել է 1976 թվականի մայիսի 8-ին։ Ներկայիս ցանցն ներառում է քաղաքային երկաթուղային գծերի որոշ հատվածներ, որոնք կառուցվել են 1898-1901 թվականներին։ 2013 թվականի հոկտեմբերին U2 գծի 3 կայարանների կառուցումով մետրոպոլիտենի գծերի ընդհանուր երկարությունը հասավ 78.5 կիլոմետրի, իսկ կայարանների թիվը դարձավ 104 ։ Գծերն ունեն U1-ից մինչև U6 համարակալում։ U5 գիծը դեռևս կառուցված չէ։
Ավստրիայի Տիրոլ նահանգի Զերֆաուս համայնքը հայտնի է իր ստորգետնյա մետրոպոլիտենով, որի պաշտոնական է Dorfbahn, այսինքն՝ գյուղական երկաթգիծ։ Երկարությունը 1280 մետր է։ Այն գործարկվում է 1985 թվականից ր իրար է միացնում ավտոմեքենաների կայանատեղին և դահուկային սահուղու ճոպանուղու հետ։ Գործարկվում է երկու վագոն, որոնք ընթանում են օդային բարձիկների վրա։ Տարողությունը 270 մարդ է։ Մետրոպոլիտենը միգծանի է։ Ուղևորությունն անվճար է և տևում է 7 րոպե։ Կանգառներն են՝ Կայանատեղի (Parkplatz), Եկեղեցի (Kirche), Կենտրոն (Zentrum), Ճոպանուղի (Seilbahn):
Տրամվայ
Ավստրիայի մի շարք բնակավայրերում վաղուց գործարկվել են տրամվայի ցանցեր, որոնցից այժմ գործում է Վիեննայի, Գրացի, Ինսբրուքի, Լինցի, Գմունդենի տրամվայների համակարգը։
Վիեննայի տրամվայ
Վիեննայի տրամվայի ցանցը հանդիսանում է Ավստրիայի մայրաքաղաքի հասարակական տրանսպորտի կարևորագույն ճյուղը։ Այն շահագործվում է 1865 թվականից։ Սկզբանական շրջանում գործել է որպես ձիաքարշ տրամվայ։ 1897 թվականից աստիճանաբար սկսվել է տրամվայի էլեկտրաֆիկացման գործընթացը։ Ցանցի զարգացումը սկսվել է 20-րդ դարի 1920-ական թվականների վերջում և 1930-ական թվականների սկզբին։ Այդ ժամանակ գծերի երկարությունն ու ցանցի խտությունը փոքրանում է, ինչը կապված էր առավել ծանրաբեռնված հատվածներում տրամվայը մետրոպոլիտենով փոխարինելու հետ ։
Վիեննայի տրամվայի ցանցը հանդիսանում է քաղաքապետարանին պատկանող «Wiener Linien» ընկերությանը, որը շահագործում է նաև քաղաքի մետրոպոլիտենն ու ավտոբուսային ցանցը։ 2015 թվականին վիեննական տրամվայը տեղափոխել է 298.0 միլիոն ուղևոր և ուղևորափոխադրումների ցուցանիշով հանդիսանում է քաղաքային տրանսպորտի առաջատարը՝ առաջ անցնելով նույնիսկ մետրոպոլիտենին ։
Գրացի տրամվայ
Գրացի տրամվայի ցանցը հանդիսանում է Շտիրիա նահանգի մայրաքաղաք, երկրի մեծությամբ երկրորդ քաղաք Գրացի հասարակական տրանսպորտի կարևորագույն ճյուղը։ Այն շահագործվում է 1878 թվականից  ։ Ներկայում կազմված է վեց ցերեկային, հինգ գիշերային և մեկ կիրակնօրյա գծերից։ 2012 թվականի դրությամբ Գրացի տրամվայի գիծը ուներ շուրջ 60 կմ երկարություն և տարեկան տեղափոխել է 50 միլիոն ուղևոր։ Կառավարվում է «Գրաց» կոմունիկացիոն հոլդինգի «Գրացի գծեր» (Graz Linien) հատուկ ստորաբաժանման կողմից։ Տրամվայի գիծը սպասարկող կազմակերպության վերադաս ընկերությունը ղեկավարում է նաև Գրաց քաղաքի ավտոբուսային ոլորտը, ինչպես նաև «Schlossbergbahn» ճոպանուղին։ Գրացի տրամվայի գիծը հանդիսանում է Շտիրիայի ինտեգրացիոն տարիֆային համակարգի մաս, որը ընդգրկում է հասարակական տրանսպորտի բոլոր տեսակները  ։
Գրացի տրամվայն ունի նաև իր թանգարանը, որտեղ ներկայացված են գրացյան տրամվային առնչվող ցուցանմուշներ, այդ թվում տրամվայի վագոններ։ Թանգարանը գտնվում է առաջին գծի վերջին կայարանում ։
Օդանավակայաններ
Ավստրիայի տարածքում տեղակայված է 55 օդանավակայան և երկու ուղղաթիռների թռիչքակայան։ Ամենամեծը համարվում են Վիեննայի, Լինցի, Զալցբուրգի, Ինսբրուքի, Կլագենֆուրտի, Գրացի և Ալտենրայնի օդանավակայանները։ Ավստրիայի օդանավակայանների մեծ մասը ունի կարճ գրունտային թռիչքուղի, և միայն մեկ օդանավակայանի թռիչքուղու երկարությունն է հասնում 3000 մետրի։
Վիեննայի օդանավակայան
Ավստրիայի ամենամեծ օդանավակայանը Վիեննայի միջազգային օդանավակայանն է, որը գտնվում է Շվեխաթում` Վիեննայից 18 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Այն հանդիսանում է Ավստրիական ավիաուղիների (Austrian Airlines), Յուրովինգսի (Eurowings) ու ավստրիական բյուջետային «Նիկի» (Niki) ավիաուղիների համար հենակետ։ Կարող է սպասարկել լայնամարմին օդանավերի, այդ թվում՝ Էյրբաս Ա380 մոդելի ինքնաթիռների։ Այս օդանավակայանը սպասարկում է Եվրոպայի բազմաթիվ ուղղություններ, ինչպես նաև երկարատև թռիչքներ դեպի Ասիա, Հյուսիսային Ամերիկա և Աֆրիկա։ 2015 թվականի ընթացքում սպասարկել է 23,4 միլիոն ուղևորի ։
Վիեննա S-Bahn-ի կամ Ս7 գծով հնարավոր է օդանավակայանից հասնել քաղաքի կենտրոն մոտավորապես 25 րոպեում ։ Օդանավակայանի քաղաքային գնացքը, որը ավելի տոմսն ավելի թանկ է, 16 րոպեում ուղիղ գծով իրար է միացնում օդանավակայանն ու Վիեննայի «Միթե» գնացքի կայարանը, որը մոտ է քաղաքի կենտրոնին ։
Բացի այդ, ստորգետնյա գնացքի կայարանը հարմարեցվել է երկար հեռավորության գնացքների սպասարկման նպատակով։ 2014 թվականի դեկտեմբերից Գերմանիայի միջքաղաքային էքսպրես ծառայությունների գնացքների վերջնական կայարանը դարձել է Վիեննայի օդանավակայանը։ Ավստրիայի ու Չեխիայի ճեպընթաց գնացքների ծառայությունների գնացքները դեպի օդանավակայան կանոնավոր չվացուցակ ունեն, որոնց միակողմանի մեկման տևողությունը 15 րոպե է։
Վիեննայի Օդանավակայանը միանում է A4 մայրուղուն, որը կենտրոնական Վիեննան միացնում է Բուդապեշտին։ Տաքսիներն ու վարձույթով մեքենաները նույնպես հասանելի են օդանավակայանում ։
Զալցբուրգի օդանավակայան
Վ.Ա.Մոցարտի անվան Զալցբուրգի օդանավակայանը գտնվում է Ավստրիայի Զալցբուրգ նահանգի Զալցբուրգ քաղաքում։ Հանդիսանում է երկրի չափսերով երկրորդ օդանավակայանը ։
Զալցբուրգի օդանավակայանը իրենից ներկայացնում է ժամանակակից օդային հաղորդակցության կարևոր օբյեկտ, որը զգալի դերակատարություն ունի շրջանի զբոսաշրջային ոլորտում և ընդհանուր տնտեսությունում։ Օդանավակայանը կրում է Զալցբուրգում ծնված աշխարհահռչակ կոմպոզիտոր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտի անունը և գտնվում է Զալցբուրգ քաղաքի կենտրոնից 4 կմ և ավստրո-գերմանական սահմանից 2 կմ հեռավորության վրա ։
Օդանավակայանը հանդիսանում է օդային դարպաս դեպի Ավստրիայի բազմաթիվ լեռնադահուկային հանգստավայրեր, այդ թվում՝ Սկի-Ամադե շրջանում, որը համարվում է Եվրոպայի խոշորագույն լեռնադահուկային հանգստավայրերի ցանց։
Օդանավակայանի 75 % բաժնեմասը պատկանում է Զալցբուրգ շրջանի իշխանություններին, իսկ 25 %-ը՝ Զալցբուրգ քաղաքի քաղաքային իշխանություններին։ 2001 թվականին օդանավակայանը գնահատվել է 22.000.000 € :
Ինսբրուք օդանավակայան
Ինսբրուքի միջազգային օդանավակայանը գտնվում է Ավստրիայի Տիրոլ նահանգի Ինսբրուք քաղաքում։ Հանդիսանում է նահանգի խոշորագույն օդանավակայանը ։
Ինսբրուքի օդանավակայանից իրականացվում են կանոնավոր չվերթներ ալպյան շրջանի քաղաքներ, ինչպես նաև սեզոնային չվերթներ այլ ուղղություններով։ Ձմռանը ուղևորահոսքը զգալի ավելանում է ի հաշիվ զբոսաշրջիկների, ովքեր ժամանում են Ավստրիայի ալպյան դահուկային հանգստավայրեր։ Օդանավակայանը հանդիսանում է Welcome Air, Austrian Arrows և Air Alps ավիաընկերությունների գրանցման վայր։
Ինսբրուքի օդանավակայանը տեղակայված է Ինսբրուքի կենտրոնից մոտավորապես 4 կմ հեռավորության վրա։ Այն կապված է Ինսբրուք քաղաքի ավտոբուսային F ցանցին քաղաքի գլխավոր կայարանի միջոցով։ Օդանավակայանից ավտոբուսների մեկնումը կատարվում է յուրաքանչյուր 15 րոպեն մեկ։ Տևողությունը 18 րոպե է։
Նավահանգիստներ և կառամատույցներ
Ավստրիայում լավ զարգացած է նավագնացությունը՝ չնայած երկիրը չունի անմիջական ելք դեպի բաց ծով։ Նավագնացությունը կազմակերպվում է հիմնականում Դանուբ գետի միջոցով։ Գրեթե բոլոր նավահանգիստներն ու կառամատույցները գտնվում են Դանուբի ավազանում՝
Վիեննայի նավահանգիստներ
Երկար ժամանակ Վիեննայում նավահանգստի կառուցման հարց չի եղել, քանի որ նախկինում առևտրի համար Վիեննայում՝ Դանուբի վրա, եղել են բազմաթիվ գետափեր։ Միայն ավելի շատ լաստանավերի կիրառումը ի ցույց դրեց նավահանգստի անհրաժեշտությունը ։
Ներկայում Վիեննայում առկա են բազմաթիվ ժամանակակից նավահանգիստներ, որոնք իրար են միացված ոչ միայն Դանուբ գետով, այլև բազմաթիվ ջրանցքներով։ Այդ նավահանգիստները կարևոր նշանակություն ունեն Ավստրիայի տնտեսության համար։
Առևտրային նավատորմ
Ավստրիայի առևտրային նավատորմում հաշվարկվում է ավելի քան 1000 ռեգիստրային տոննա հնարավորությամբ 8 հատ նավ, որոնցից 6-ը բեռնատար նավեր և 2-ը կոնտեյներատար նավեր։ Նավատորմի ընդհանուր ծանրաբեռնվածությունը կազմում է 34.072 ռեգիստրային տոննա կամ 44.437 տոննա։
Խողովակաշարային տրանսպորտ
Ավստրիայի տարածքում առկա են ինչպես ջրային, այնպես էլ նավթագազային խողովակաշարային ուղիներ։ Երկրում առկա է 358 կիլոմետր ջրային ուղիներ, 777 կիլոմետր նավթամուղեր և 840 կիլոմետր գազատարեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տրանսպորտն Ավստրիայում Կատեգորիա:Ավստրիայի տնտեսություն
Հրաչ Փափազյան
Հրաչ Փափազյան (1892, Յոզղատ - 1960, Լիբանան), հասարակական-քաղաքական գործիչ։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։ Ավարտել է Կ. Պոլսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
Կենսագրություն
1914 թվականին, եղեռնից փրկվելով, անցել է Հալեպ, 1919 թվականին վերստին վերադարձել Կ. Պոլիս, մեծապես նպաստել «Նեմեսիս» գործողության կազմակերպման աշխատանքներին ։ 1926 թվականին նորից հաստատվել է Հալեպում, ուր վարել է կուսակցական (ՀՀԴ բյուրոյի անդամ), հանրային և պետական (Սիրիայի խորհրդարանի անդամ) երկարամյա գործունեություն։ 1957 թվականին փոխադրվել է Լիբանան։
Հիշատակի հավերժացում
ի անունը փորագրված է Երևանի Օղակաձև զբոսայգու չորրորդ հատվածում 2023 թվականի ապրիլի 25-ին բացված «Ազգային արժանապատվության ասպետներին» աղբյուր-հուշակոթողին ։
Բորիս Մոիսեև (մուլտիպլիկատոր)
Բորիս Մոիսեև (Бори́с Григо́рьевич Моисе́ев, ), խորհրդային և ռուս, ավելի ուշ, նաև` կանադացի մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի բեմադրող նկարիչ։
Կենսագրություն
Բորիս Մոիսեևը ծնվել է 1932 թվականի նոյեմբերի 27-ին։
Սովորել է` Մոսկվայի տեքստիլ համալսարանում և հեռուստատեսության ստեղծագործական աշխատակիցների նախապատրաստման կուրսում։
1969-1970 թվականներին աշխատել է կենտրոնական հեռուստատեսության գրական-դրամատիկական ծրագրերի խմբագրականում, 1970-1991 թվականներին աշխատել է Էկրան ստեղծագործական միության «Մուլտտելեֆիլմ» ստուդիայում։
Մասնակցել է մոտ 20 հեռուստատեսային շոուների ստեղծմանը։
Համագործակցություն
Բեղմնավոր համագործակցություն է ունեցել «Քրիսթմաս Ֆիլմզ» ստուդիայի հետ։ Աշխատել է Յ. Կլեպացկու, Լ. Սուրիկովայի, Յ. Տրոֆիմովի, Մ. Նովոգրուդսկայայի, Գ. Բեդայի և ուրիշ ռեժիսորների հետ։
2001 թվականից բնակվու է Կանադայում։
Ֆիլմագրություն
Բեմադրող նկարիչ
Նկարիչ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Սակրե Կյոր բազիլիկ (Բրյուսել)
Սուրբ սրտի ազգային բազիլիկ (Basilique Nationale du Sacré-Cœur, Nationale Basiliek van het Heilig-Hart), հռոմեական կաթոլիկ փոքր բազիլիկ է և եկեղեցական ծուխ Բելգիայի մայրաքաղաք Բրյուսելում։ Եկեղեցին նվիրված է Քրիստոսի սրտին, որը կառուցվել է ներշնչվելով Փարիզի Սակրե Կյոր բազիլիկով։
1905 թվականին Լեոպոլդ II թագավորը խորհրդանշական կերպով դրել է բազիլիկի առաջին քարը՝ Բելգիայի անկախության 75-ամյակի տոնակատարության ժամանակ։ Եկեղեցու շինարարական աշխատանքները երկու համաշխարհային պատերազմների ժամանակ դադարեցվել են և ավարտվել միայն 1969 թվականին։ Իր տարածքով այն աշխարհում տասն ամենախոշոր եկեղեցիներից մեկն է ։
Եկեղեցին գտնվում է Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանի Կուկելբերգի բլրի վրա, որը հայտնի է որպես Կուկելբերգ Բազիլիկ։ Եկեղեցու հիմնական երկու բարակ աշտարակներն ու կանաչ պղնձե գմբեթը, որը վեր է խոյանում 89 մետր բարձրությամբ, գերազանցում են Բրյուսելի հյուսիսարևմտյան տեսանելի հորիզոնը։
Պատմություն
19-րդ դարի կեսերին Լեոպոլդ թագավորը երազում էր անմարդաբնակ Կուկելբերգ բլուրը վերածել արքայական բնակելի տարածքի։ Նրա մահից հետո, 1880 թվականին, Լեոպոլդ II թագավորը մտադրվեց կառուցել բելգիական պանթեոն՝ նվիրված Մեծ բելգիացիներին, ոգեշնչվելով Փարիզի Ֆրանսիայի պանթեոնով, հարգանքի տուրք մատուցելու Բելգիայի անկախության 50-ամյակին, սակայն այս նախագիծը չիրականացավ։ 1902 թվականին թագավոր Լեոպոլդը II- ն այցելեց Փարիզի Սակրե Կյոր բազիլիկն ու որոշեց կառուցել ուխտագնացության մի եկեղեցի, ազգային մի սրբավայր ` նվիրված Հիսուսի սրբազան սրտին :
Նեոգոթական բազիլիկ (1905–1914)
Եկեղեցու առաջին քարը դրել է Լեոպոլդ II թագավորը Բուլղարիայի անկախության 75-ամյակի տոնակատարությունների ժամանակ 1905 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ։ Ֆինանսական խնդիրների պատճառով շինարարությունը դադարեցվեց, որի արդյունքում միայն եկեղեցու հիմքն էր գցած ։ Քիչ ժամանակ անց սկսվեց առաջին համաշխարհային պատերազմը։
Ար-դեկո բազիլիկա (1919–1969)
1919 թվականին Ալբերտ I թագավորը խոստացավ աջակցել եկեղեցու շինարարական աշխատանքներին, սակայն ծիրագիրը չիրականացավ ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Հռոմի պապ Պիոս XI-ի հատուկ հանձնարարականով, 1935 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Կարդինալ Յոզեֆ-Էռնեստ վան Ռոյը ստանձնեց անավարտ եկեղեցու աշխատանքների վերահսկումը։ Գմբեթն ամբողջացվեց 1969 թվականին, 1970 թվականի նոյեմբերի 11-ին, Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցու արքեպիսկոպոսարանի 25-րդ տարելիցի արարողության ժամանակ եկեղեցու շինարարական աշխատանքներն ավարտվել էին։
Ճարտարապետ Ալբերտ Վան Հաֆֆելի եկեղեցու վերջնական ձևավորումն արժանացել է Փարիզի « Ժամանակակից դեկորատիվ և արդյունաբերական արվեստի միջազգային ցուցահանդես»-ի մեծ ճարտարապետական մրցանակի ։
Շինություն
Եկեղեցին Բրյուսելի ուղենիշն է։ Այն ամենամեծ կառույցն է աշխարհում՝ կառուցված Ար-դեկո ոճով և ունի 89 մ բարձրություն և 164.5 մ երկարություն (արտաքին երկարությամբ)։ Գմբեթի հարթակը հիանալի տեսք է տալիս քաղաքի համայնապատկերին։ Այցելուները կարող են հարթակ հասնել աստիճաններով կամ երկու վերելակներով, որոնք տեղադրվել են 2012 թվականի գարնանը։
Եկեղեցու կենտրոնական մասն ունի 141 մ երկարություն և դրա ամենալայն մասը 107 մետր երկարությամբ շինությունն է։ Գմբեթի տրամագիծը 33 մ է։ Եկեղեցին ունի 3500 մարդու տեղ։
Շինությունը միացված է ամուր բետոնով, կավե սալիկներով և խոշոր քարերով։ Բելգիացի նկարիչ Անտո Կարտեն (1886–1954) ձևավորել է ութ վիտրաժներ, որոնք ներկայացնում են Հիսուս Քրիստոսի կյանքը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եկեղեցիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ար դեկո ճարտարապետություն Կատեգորիա:Բրյուսելի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:1970 հիմնադրումներ
Ալլա Հովհաննիսյան (ակնաբան)
Ալլա Հայաստանի Հովհաննիսյան, հայ ակնաբան, գլաուկոմայի մասնագետ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր ։
Կենսագրություն
Ալլա Հովհաննիսյանը ծնվել է 1953 թվականի հուլիսի 2-ին, Երևանում։ 1978 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1978-1984 թվականներին աշխատել է Աչքի հանրապետական կլինիկայում, 1986 թվականից՝ 8-րդ կլինիկական հիվանդանոցի գլաուկոմայի բաժանմունքի ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են ներակնային անոթների ռեակտիվության որրոշման, հակագլաուկոմային վիրահատությունների արդյունքների կանխատեսման և դեղորայքային շտկման հարցերին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ ակնաբաններ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ ակնաբույժներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Էսպերանտո գրադարան
Էսպերանտո գրադարան, Մոնթագու Բութլեր գրադարանի էսպերանտո նյութերը պահպանվում են Բրիտանիայի Էսպերանտո ասոցացիայի կողմից։ Այն ներառում է 12.500 գրքեր՝ որպես փաստաթղթերի, նկարների, լսատեսողական նյութերի արխիվներ և տարբեր փաստաթղթեր։ Առցանց կատալոգները ստեղծման գործընթացի մեջ են։ Ավստրիայի Ազգային գրադարանը, որը ներառում է ինտերնացիոնալ Էսպերանտո թանգարան՝ 35.000 մակերեսով, 3.000 թանգարանային օբյեկտներով, 5.000 ինքնագրերով և ձեռագրերով, 22.000 նկարներով, 1.200 պաստառներով և 40.000 ֆլայերզներով։ 1995 թվականին նախագիծը սկսել է կատալոգները առցանց տեղադրել։ Նյութերի պահեստը հայտնի է որպես Տրովանտո կարող է փնտրվել Ավստրիայի Ազգային գրադարանի վեբկայքից։ Միջազգային խաղաղության ու համերաշխության թանգարանը Սամարղանդում` Ուզբեկստանում, հիմնադրվել է 1986 թվականին և ղեկավարվում է Միջազգային բարեկամության ակումբի կողմից։ Թանգարանի նպատակն է զարգացնել խաղաղություն։ Թանգարանում կան շուրջ 20.000 գրքեր,արվեստի գործեր և հուշաիրերը 100 երկրներից։ • Գերմանիայի էսպերանտո գրադարանը Աալենում` Գերմանիայում, ունի ավելի քան 11,000 կտոր հավաքածու։ Ցեզար Վանբիերվլիեթ հիմնադրամը մի հատվածն է քաղաքային հանրային գրադարանի Քորթրիջքում` Բելգիայում։ Հիմնադրամն ունի 10.000 գրքերի և պարբերականների իրավաբանորեն պահպանված հավաքածու։
Լիդիա Սուրիկովա
Լիդիա Սուրիկովա (Ли́дия Ви́кторовна Су́рикова, ), ռուս և խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր ։
Կենսագրություն
Լիդիա Սուրիկովան ծնվել է 1941 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Մոսկվայում։
Սովորել է Բորիս Շչուկինի անվան ինստիտուտի ռեժիսորական բաժնում (1967-1975 թվական)։
1969-1996 թվականներին աշխատել է Էկրան ստեղծագործական միությունում որպես ռեժիսորի օգնական, նույն ստեղծագործական միության «Մուլտտելեֆիլմ» ստուդիայում աշխատել է որպես տիկնիկային ֆիլմերի ռեժիսոր։
Նկարահանել է տիկնիկային ներկայացումներ, տիկնիկային մուլտֆիլմեր և ֆիլմեր` փոխադրող տեխնիկայում։ Նկարահանվել է նաև խաղային կինոյում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:20-րդ դարի մուլտիպլիկատորներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Thunder
«Thunder», ամերիկյան Imagine Dragons ինդի-ռոք խմբի երգ, որը դարձել է երրորդ՝ Evolve ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլը ։ Այն թողարկվել է 2017 թվականի ապրիլի 27-ին։
Երգի տեսահոլովակի ռեժիսորը դարձել է Ջոզեֆ Քանը, այն նկարահանվել է Դուբայում ։ Տեսահոլովակը դուրս է եկել 2017 թվականի մայիսի 2-ին։
ՀԱվաստագրումներ
! scope="row"| Portugal (AFP)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երգեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Imagine Dragons երգեր Կատեգորիա:2017 երգեր
Մարիա Պարադո
Մարիա Պարադո (María Parrado ) ` երիտասարդ իսպանացի երգչուհի։
Կարիերա
2014 թվականին, 12 տարեկան հասակում դարձել է «Իսպանիայի Մանուկների ձայնը» շոուի հաղթող ։
Երկու երգերը, որոնք նա կատարել էր «Մանուկների ձայնը» նախագծի վերջին օրը («Quién», «Lucía» ), թողարկվել են առանձին սինգլների տեսքով, և հայտնվել են իսպանական ազգային հիթ շքերթում ։
2015 թվականի հունիսի վերջին դուրս է եկել երգչուհու երկրորդ ալբոմը` April, որը իսպանական ազգային հիթ շքերթում հասել է 6-րդ հորիզոնականին ։
Վյաչեսլավ Գրիգորով
Վյաչեսլավ Սերգեևիչ Գրիգորով (Вячаслаў Сяргеевіч Грыгараў, ), բելառուս նախկին ֆուտբոլիստ, որ հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում, «Սլուցկ» ակումբի մարզիչ։
Կարիերա
Բելառուսի բարձրագույն լիգայում հանդես է եկել «ԲԱՏԷ», «Տորպեդո ՍԿԱ», «Նեման», «Գրանիտ» և «Սլուցկ» ակումբներում՝ ընդհանուր առմամբ անցկացնելով 189 խաղ և խփելով 12 գոլ ։ 2002 թվականին արժանացել է չեմպիոնի կոչման, 2000 թվականին դարձել է արծաթե, իսկ 2001 թվականին՝ բրոնզե մեդալակիր ԲԱՏԷ ակումբի կազմում։
Վյաչեսլավ Գրիգորովը հանդես է եկել Բելառուսի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում (2000 թվական)։ Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում նա անցկացրել է երեք խաղ 2001-2002 թվականներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բելառուս ֆուտբոլային մարզիչներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլային մարզիչներ այբբենական կարգով
Սոորի ճակատամարտ
Սոորի ճակատամարտ, Ավստրիական ժառանգության պատերազմների ճակատամարտերից մեկը, որ տեղի է ունեցել 1745 թվականի սեպտեմբերի 30-ին պրուսական բանակի և ավստրո-սաքսոնական բանակների միջև։ Պրուսական բանակը գլխավորում էր Ֆրիդրիխ II-ը, իսկ հակառակորդ բանակը` Կարլ Լոթարինգացին։
Նախապատմություն
Բոհեմիա տանող ճանապարհին պրուսական բանակը պատշաճ ուշադրություն չէր դարձրել ճանապարհի հետախուզմանը։ Բացի այդ` տարբեր բնույթի հանձնարարություններ ստացած ջոկատների գործուղման պատճառով պրուսական բանակի թիվը նվազել էր 22.000-ի։ Դաշնակցային ուժերը ղեկավարող Կարլ Լոթարինգացին որոշում է օգտվել այդ հանգամանքից և շրջապատելով Ֆրիդրիխի բանակը` նրան անակնկալ հարված հասցնել սեպտեմբերի 30-ին։ Եղանակը բարենպաստ էր ավստրիացիների համար. թեթև մշուշ էր իջել, որը թաքցնում էր նրանց մոտեցումը։
Ճակատամարտ
Վաղ առավոտյան (5:00) Ֆրիդրիխը խորհրդակցություն է անցկացնում իր հրամանատարների հետ, երբ առաջին զեկուցումն է հասնում թշնամու զորաջոկատի ակտիվության վերաբերյալ։ Ֆրիդրիխը շտապում է ամեն ինչ իր աչքերով տեսնել և հայտնաբերում է, որ ավստրիացիներն արդեն շարվել են մարտական դիրքով, իսկ նահանջի բոլոր ճանապարհները փակել են։ Չպատրաստվելով սպասել հարմար ժամանակի` պրուսացի զորահրամանատարը փորձում է օգտվել ավստրիացիների դանդաղկոտությունից և նախահարձակ լինել: 8:00 ավստրիացիները դեռևս հարձակման չէին անցել, իսկ պրուսական զորքերը միաժամանակյա երկու հարված են հասցնում` հեծելազորը աջ թևում, հետևակը` կենտրոնում։ Կենտրոնի գրոհը հանդիպում է մուշկետների ու հրետանու կրակին ու հետ է շպրտվում։ Պրուսացիները մեծ կորուստներ են կրում, սակայն երրորդ անգամից հաջողվում է ջարդել ավստրիացիներին։
Կարլի մտադրության համաձայն` Ֆրիդրիխի հարձակման անցնելու ժամանակ նրա վրա թիկունքից պետք է հարձակվեին ավստրիացիների թեթև հեծելազորը, սակայն նրանք, գրավելով պրուսական ճամբարը, չկարողացան հրաժարվել իրենց սովորությունից և թալան սկսեցին։ Դա պրուսական զորքին հնարավորություն է տալիս զարգացնելու հարձակումը։
Կենտրոնում ունեցած հաջողությունից հետո ավստրիացիների դիմադրությունը կոտրվում է, և նրանք սկսում են անտառ նահանջել։ Պրուսական զորքերը նրանց հետապնդում են մինչև անտառի ծայրը։ Վերջին դիրքերը, որտեղից ավստրիացիները դուրս են մղվում, գտնվում էին Սոոր գյուղի մոտ, ինչից էլ առաջացել է ճակատամարտի անվանումը։ Կեսօրին մարտի դաշտը Պրուսիայի տիրապետության տակ էր։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Չեխիայում
Ալ-Բարիկիա
Ալ-Բարիկիա (البارقية), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Տարտուսի մարզում։ Հանդիսանում է Բանիասի գավառի 7 շրջաններից մեկի՝ Ալ-Բարիկիայի շրջանի կենտրոնը։
Վիտտորիա Կալդոնի
Վիտտորիա Կանդիդա Ռոզա Կալդոնի (Vittoria Candida Rosa Caldoni, 1805-1876 թվականներից հետո, ամուսնու ազգանվամբ Լապչենկո (Lapčenko), ), 1820-1830-ական թվականներին ակադեմիական բազմաթիվ նկարիչների համար կեցվածք ընդունած իտալացի բնորդուհի։ Նրա կերպարը դրոշմվել է, հիմնականում գերմանացի գեղանկարիչների և նազարեթյան քանդակագործների, ինչպես նաև ռուս ակադեմիական նկարիչների, որոնցից մեկի՝ Գրիգորի Լապչենկոյի հետ նա ամուսնացել է, ավելի քան 100 կտավներում և քանդակներում։ 1839 թվականին նա ամուսնու հետ տեղափոխվել է Ռուսաստան, որտեղ էլ ապրել է մինչ կյանքի վերջը։ Մինչ ХХ դարի սկիզբը Կալդոնիի կերպարը եվրոպական կերպարվեստում, գրականության և էսթետիկ քննադատության մեջ ներկայացել է ինչպես իտալացի կնոջ նախաձևային պատկեր և նույնիսկ իդեալական գեղեցկության մարմնավորում, որը, միանշանակ, հնարավոր չէ արվեստի միջոցով արտահայտել։
Ալ-Բարիկիա
Աշխարհագրական դիրք
Ալ-Բարիկիան գտնվում է ծովի մակերևույթից 425 մետր բարձրության վրա, շրջապատված է անտառապատ լեռներով։ Նրանից արևմուտք Տարտուս քաղաքն է, արևելք՝ Հոմսը։ Սիրիական մայրաքաղաքից Դամասկոսից հեռու է մոտ 220 կմ։