cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Բոլորապահակ
Բոլորապահակ , իջևանատուն Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում, Մուրց և Արաքս գետերի միախառնման տեղում ։
Գեորգ Էբերհարդ Ռումֆ
Կենսագրություն
Գեորգ Էբերհարդ Ռումֆը ծնվել է Կենտրոնական Գերմանիայում 1627 թվականին։ Հնարավոր է նաև, որ նա ծնվել է 1628 թվականին ։ Գեորգին մկրտվել է նոյեմբերի 1-ին։
Բոլորապահակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի իջևանատներեր
Գեորգ Էբերհարդ Ռումֆ
Կենսագրություն
Ռումֆի վաղ տարիների մասին քիչ բան է հայտնի ։
Չնայած այդ անկայուն ժամանակներին, նրա հայրը աշխատելով ինժեներ, կարողացել է ապրուստ վաստակել, որի շնորհիվ Ռումֆը կարողացել է լավ կրթություն ստանալ Գերմանյիայի Հանաու քաղաքի վարժարանում։ Այստեղ ուսումնասիրել է դասական լեզուներ ։
Երկար ժամանակ ապրել է Ինդոնեզիայի Ամբոն կղզում ։ Գեորգը երկար ժամանակ նվիրված է եղել բնագիտությանը։ Նա դարձավ տեղի բուսական աշխարհի, ֆաունայի և երկրաբանության փորձագետ ։
Գեորգ Էբերհարդ Ռումֆը մահացել է 1702 թվականի հունիսի 13-ին ։
Նրա մահից հետո նրա հավաքածուները և ձեռագրերը այրվել են, իսկ մնացածը 1741-1755 թվականներին «Herbarium Amboinensis» վերնագրով լույս են տեսել Ամստերդամում (6 հատոր) ։
Գիտական գործունեություն
Գեորգ Էբերհարդ Ռումֆը մասնագիտացվել է սերմնավոր բույսերի Սնկաբանության ոլորտներում ։
Գիտական աշխատանքներ
Կառլ Լիննեյը նրան անվանել է Rumphia ցեղի պատվին ՝ աղտորազգիների ընտանիք (Anacardiaceae), սակայն այս անվանման կարգավիճակը ներկա ժամանակում անորոշ է ։
Սեպիա
Սեպիա, լատ․՝ sepia, բաց դարչնագույն ներկանյութ՝ ծովային փափկամորթների թանաքապարկից։ Օգտագործել են եվրոպական գեղանկարիչները 18-րդ դարից։ 20-րդ դարում սեպիան փոխարինվել է ջրաներկի տիպի բազմերանգ ներկով, որ ստացվում է արհեստական ճանապարհով։ Սեպիան է կոչվում նաև 18-րդ դարի կեսից Եվրոպայում տարածված գրաֆիկական տեխնիկայի տեսակը։
Կատեգորիա:Ներկանյութեր Կատեգորիա:Լուսանկարչական եզրեր
Օզնի
Օզնի կամ Հինիա (ოზნი), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում, Ծալկայից 30 կմ արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1600 մ բարձրության վրա։ ՕԶՆԻ - Օզնի գյուղը գտնվում է Վերին Ծալկայի հարթավայրի արևմտյան մասում։ Գյուղը տարածվում է  սարահարթի արևելյան  լանջի ստորոտում։ Հյուսիսից սահմանակից է Ղզլքիլիսա գյուղին, հարավ-արևելքից՝ Հոլանգ գյուղին, արևելքից՝  Ղուշչի և հարավ-արևմուտքից՝ Բուռնաշեթ  գյուղերին։ Գյուղից արևելք տարածվում է հարթավայր, որը սկսվում է Խրամ գետի աջակողմյան վտակներով։ 1830թ․ հուլիսին օզնեցիները իրենց գյուղատեղ էին ընտրել այժմյան հունական Գունիա-Կալա գյուղը։ Երկու տարի այնտեղ մնալուց հետո, Գունիա-Կալացիների հետ փոխում են իրենց տեղը և 1832թ․ հիմնում Օզնի գյուղը այժմյան տեղում։ Երկար ժամանակ գյուղը հանդես էր գալիս տեղացիների մոտ երկու անվամբ՝ Օզնի և Հունիա (Հինիա)։ Ըստ երևույթին Հունիան Գունիա անվան փոխառված ձևն է։ Գյուղը Էրզրումի վիլայեթում կոչվել է  Օզնի, Գունիա-Հունիան ևս եղել է առանձին գյուղ։ Օզնին խճուղային ճանապարհով կապ է պահպանում շրջանի մյուս գյուղերի հետ։ Օզնիից դեպի հանդամասեր են ձգվում սայլուղիները։ Դրանցից մեկը գնում է  դեպի արևմուտք մինչև Շավանաբադ հանդամասը, որտեղից խոտ և օրան են տեղափոխում, մյուսը դեպի Ուչ Թափա հանդամասը, որտեղից խոտ են տեղափոխում, երրորդը՝ դեպի  Խաբաբա հանդը և այլն։ Գյուղի մեջ երկու աղբյուր կա՝ Բլքենց և  Չոփոզզին։ Գյուղից փոքր ինչ արևմուտք, Խարաբա հանդամասում, սարահարթի լանջի ստորոտից բխում են շատ հորդառատ, սառնորակ աղբյուրներ, որոնց ջրերը տեղում միանալով միմյանց հետ, առաջացնում են Օզնի ջուր գետը։ Այդ գետի ջրերով ջրաղացներ են աշխատում։ Խաբաբայի աղբյուրներից մեկի ջրերը ջրմուղով գալիս է Ղուշչի գյուղ և Ծալկա։ Գյուղի արևմտյան մասում, սարահարթի բարձունքի վրա, բազմել է միջնադարի մի փոքրիկ մատուռ որը կոչվում է«Այոռ», որը ուխտատեղի է։ Նրա շուրջը հին գերեզմանոցն է, իսկ քիչ հարավ հին գյուղի ավերակները։ Գյուղի արևմտյան մասում սարահարթն է, որտեղ մի քանի փոքրիկ լճեր կան,  կոչվում է«Սարի Կել», սարահարթի արևմտյան ծայրակետին նշանավոր Շկոլին աղբյուրն է ։ Օզնի ջուր գետում ապրում է լեռնային կարմրախայտը, իսկ ափերին բուրում է անուշահոտ դաղձը։ Օզնիում սկզբում եղել է իննը տուն։ Հետագայում այստեղ բնակություն հաստատեցին Ստամբոլյանները, Բադասյանները, Նուխրիկյանները, Ալմոյանները, Տոնականյանները, Աբելյանները, Ղուբասարյանները, Ղազարյանները, Հանեսյանները, Բլիքյանները, Ավագյանները, Յայլյանները, Աստոյանները, Հովհանիսսյանները, Սողոյանները, Մանուկյանները, Ոսկանյանները, Օհանյանները և Նազարեթյանները։ Օզնեցի այժմյան Բաղդասարյանները եղել են Ղզլքիլիսայից, որոնք իրենց տեղը փոխել են Ղուլիկյանների հետ, որոնք օզնեցի են եղել։ Հայերի հետ Օզնիում ապրում էին նաև հայ բոշաներ» 1934-1937 թվականներն նրանք գաղթեցին Գորիի, հարևան գյուղ (Կիզիլ-Քիլիսա) և քարելի շրջանները։ Գյուղում կա միջնակարգ դպրոց և բուժկետ։ 1923թ ․շրջանում առաջինը Օզնիում կազմակերպվեց կոլխոզ, որի անունն էր  «Առաջին քայլ»։ Հետագայում կոլխոզի անունը փոխեցին։ 1975թ․ Օզնիի կոլխոզը մտավ Ղուշչիի սովխոզի կազմի մեջ և դարձավ նրա բաժանմունքը։ 1832թ․ Օզնիում կար 9 տուն – 85 բնակչով, 1885թ․՝ 35 տուն -  356 բնակչով, դարի սկզբին՝ 50 տուն -  453 բնակչով, 2020 թ.ներկայումս՝  210 տուն - 978 բնակչով։ «Հեղ.Լևոն Բադասյան,Մ.Գինոսյան»
Բնակչությունը
Գյուղում կա միջնակարգ դպրոց, գրադարան, մանկապարտեզ։ Գյուղից արևմուտք պահպանվել է միջնադարյան մատուռ։
Օզնին հիմնադրել են Էրզրումից գաղթած հայերը` 1830 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Կանտոյրա
Կանտոյրա (Cantoira), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 541 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 24 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 23 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0123։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Բոլորապահակ (բերդ)
Բոլորապահակ , բերդ Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում։ Հիշատակում է 7-րդ դարի պատմիչ Սեբեոսը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի բերդեր
Տուրբոգնացք
Տուրբոգնացք, գազատուրբինային շարժիչներով հանդերձված մոտորային և կցվանքային վագոններից բաղկացած երկաթուղային գնացք։ Բնութագրվում է բարձր շահավետությամբ և մեծ արագությամբ (մինչև 250 կմ/ժ)։ Ծառայում է մարդկանց և բեռների փոխադրման համար։
ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում և այլ երկրներում Տուրբոգնացքի փորձնական շահագործումն սկսվել է 1968 թվականից։
Կատեգորիա:Երկաթուղային տրանսպորտ
Հուստինիանոսի օրենսգիրք
Հուստինիանոսի օրենսգիրք, Կորպուս յուրիս ցիվիլիսի բաղկացուցիչ մասը։
Ընդգրկում է 4652 հատվածներ կայսերական կարգադրություններից (կոնստիտուցիաներից)՝ մ.թ. II դարից մինչև Հուստինիանոս I-ի ժամանակաշրջանը։ Նրա 12 գրքերը բովանդակում են իրավունքի հետևյալ բնագավառները՝ եկեղեցական իրավունք և պետական ծառայողների պարտավորություններ (1-ին գիրք), մասնավոր իրավունք (2-ից 8 գրքեր), քրեական իրավունք (9-րդ գիրք), վարչական և ֆինանսական իրավունք (10-ից 12-րդ գրքեր)։
Կատեգորիա:Իրավունքի աղբյուրներ
Կապրիե (կոմունա)
Կապրիե(Caprie), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 1.882 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 118 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Խոսրով Գարապաճագյան
Խոսրով Գարապաճագյան Խաչատուրի, հայ լրագրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ ։
Կենսագրություն
Կրթությունն ստացել է Սեբաստիայի թարգմանչաց վարժարանում։ Ավարտելուց հետո որպես ուսուցիչ աշխատել է Սեբաստիայի հայկական դպրոցներում, այնուհետև մեկնել է Կ. Պոլիս։ Անգլերենից կատարել է թարգմանություններ։ Աշխատակցել է «Ծաղիկ», «Արևելք», «Բյուզանդիոն», «Սուրհանդակ», «Անահիտ», «Արմենիա», «Բանասեր», «Շարժում» և այլ պարբերականների։
1911 թվականին Կ. Պոլսում լույս է ընծայել «Մտքիս խառնարանեն» ժողովածուն, որը պարունակում է արձակ և չափածո երկեր և խստորեն քննադատվել է մամուլում ։
Օգտագործել է Ա., Արտավան, Արմեն Արտոնց, Թղթակից, Խ. Ս., Խոսրով, Ա. Խոսրով, Մանկասեր, Ոմն, Ս., Սմբատ, Խ. Սմբատ, Ցավունի,Armene Atdontz ծածկանունները ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
Գյոլբաշի (դաշտ)
Գյոլբաշի, Գյոյնուք, Գյոյնուկ, Կյոլպաշը, Կյոյնյուկ, Կյոյնուքի դաշտ, Կյոյնյուքօվասը, Կյոպաշըի դաշտ, դաշտ (իջվածք) Լեռնային Կիլիկիայում, Մարաշից հյուսիս-արևելք, նրա դիմացի դաշտից բաժանվում է Նաջարդաղ լեռով։ Այստեղով է անցնում Ակ-սու գետը՝ ջուր ստանալով այս դաշտում գտնվող երեք՝ Բաշգյոլ, Ազաբլի կամ Մադենգյոլ և Ինեքլի կամ Չինարգյոլ լճերից։ Արաբական պատմագիրները հիշատակում են Քենուկ անվամբ։ Ոմանք այս դաշտը նույնացնում են Ներսես Շնորհալու հիշատակած Ծովք դղյակի Վայի կամ Երեք լիճ Ծովքի հետ։ Այստեղ էգտնվում արաբների կառուցած Հադաթ քաղաքը։ Շրջակա վայրերով հանդերձ կոչվում է Բաղդնի երկիր կամ Պաղտնի երկիր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քահրամանմարաշի մարզի հարթավայրեր
Հաճախամիզություն
Հաճախամիզություն, հաճախացած միզարձակում, բնորոշ է ստորին միզուղիների հիվանդություններին, սակայն նկատվում է նաև երիկամների և վերին միզուդիների հիվանդությունների դեպքում։
Հաճախամիզության հիմքում ընկած է միզապարկի լորձաթաղանթի ներքին միզուկի ետին հատվածի զգայունության բարձրացումը։ Առաջանում է նաև ռեֆլեկտոր ճանապարհով՝ երիկամների ու միզածորանների հիվանդությունների դեպքում։ Կանանց մոտ հաճախամիկզություը նկատվում է նաև հղիության ընթացքում։ Միզապարկի հիվանդությունների ժամանակ լինում են դեպքեր, երբ յուրաքանչյուր 1 ժամում միզարձակումը կատարվում է 10—15 անգամ։ Հաճախամիզությունը երբեմն զուգակցվում է միզարձակման հրամայական մղման հետ, որի դեպքում հիվանդն ի վիճակի չէ պահել մեզը (տես Անմիզուկահություն)։ Հաճախամիկզություը առավելապես զարգանում է շատամիզությամբ (պոլիուրիա) ուղեկցվող բոլոր հիվանդությունների, մասնավորապես՝ երիկամների կարծրացման (նեֆրոսկլերոզ), շաքարային և անշաքար միզահյուծության (դիաբետ) դեպքում և այտուցներն իջնելու շրջանում։ Բուժումը հիմնական հիվանդության վերացում։
Կատեգորիա:Բժշկություն
Բարդլան
Բարդլան , լեռ Պոնտական լեռների արևելյան հատվածում, Ճորոխի աջակողմյան վտակ Իմերխևիի ձախ ափից ոչ հեռու։ Արդվինից մոտ 17-18 կմ արևելք։ Լանջերը անտառապատ են ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Արդվինի մարզ
Այոս Աթանասիոս
Այոս Աթանասիոս (Άγιος Αθανάσιος), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Դաշբաշ
Դաշբաշ (დაშბაში, որը թուրքերենից թարգմանվում է` Քարագլուխ, նախկին անունը` Ախալքալաք), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում, Ծալկայից 3 կմ հարավ-արևելք, Խրամ գետի ափին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1500 մ բարձրության վրա։
Բնակչությունը
Բնակիչները զբաղվում են հացահատիկի և կարտոֆիլի մշակությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ 2002 թվականին գյուղն ուներ 367 բնակիչ, իսկ 2014 թվականի տվյալներով` 295 բնակիչ, հիմնականում հայեր ։
Գյուղում կա ութամյա դպրոց, գրադարան։
Դաշբաշը հիմնադրել են Գուգարքից տեղափոխված հայերը` 1810-1813 թվականներին։ Հետագայում հայեր են եկել նաև Էրզրումի վիլայեթից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Ա. Ա. (ծածկանուն)
'''Ա. Ա.''', հայկական ծածկանուն ։
Ծածկանունն օգտագործել են հետևյակ անձինք՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Մյուսկուր
Մյուսկուր , (Muscourt), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սուասոնն է։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է՝ 02534:
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը ըստ 2010 թվականի տվյալների կազմում է 44 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին 26 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 21-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 5-ը եղել են՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշ 80,8 %, 1999 թվականին եղել է 77,8 %)։ 21 ակտիվ բնակիչներից 18 մարդ աշխատել է (12 տղամարդ և 6 կին), գործազուրկների թիվը կազմել է 3 մարդ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 5 ոչ ակտիվ բնակիչներից 0-ը եղել է կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 2-ը եղել են թոշակառու, 3-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Անդրանիկ Անդրեասյան (այլ կիրառումներ)
Անդրանիկ Անդրեասյան կարող է վերաբերել՝
Գյունցբուրգ (քաղաք)
Գյունցբուրգ (Günzburg), քաղաք Գերմանիայում, շրջանի կենտրոնը, գտնվում է Բավարիայում։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Բնակչությունը կազմում է 19 561 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 55,40 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 74 135:
Քաղաքը բաժանվում է 7 քաղաքային շրջանի։
Պատմություն
Գյունցբուրգ քաղաքը գտնվում է Դանուբ և Գյունց գետերի միախառնման վայրում։ Հիմնադրվել է մ.թ.ա․ մոտավորապես 70 թվականին հռոմեացիների կողմից, որպեսզի պաշտպանեն Հռմեական կայսրության սահմանները Դանուբով։ Բնակավայրը հայտնի է եղել իբրև Գոնտիա, Գունտիա կամ Կոնտիա։ Անունը դրվել է՝ ի պատիվ կելտական դիցաբանության լուսնի աստվածուհի Գոնտիի (Gontia) : Վերջինիս անունը ծագել է վալլիական «canda» (փայլուն սպիտակ) և կելտական «condate» (միաձուլում) բառերից։ Նա համարվել է Գյունց գետի աստվածուհին և հանդիսացել հաջողության գրավական։
Քաղաքը բաղկացած է եղել ամրոցից (ավելի ուշ վերակառուցվել է նույն տեղում), բավականին մեծ քաղաքացիական բնակավայրից և այն ժամանակ առավել կարևոր Դանուբի կամրջից։ 5-րդ դարում հռոմեացիները դուրս մղվեցին գերմանական ցեղերի կողմից։
Մոտավորապես 700 թվականին քարտեզագրող Ռավեննան հիշատակել է հարևան Ռեյզենս (Reisensburg) ամրոցը՝ որպես Գերմանիայի ամենակարևոր ամրոցներից մեկը։ Գյունցբուրգ քաղաքին վերաբերող առաջին վավերագրություններն ի հայտ են եկել 1065 թվականին։
Վաղ միջնադարում տվյալ մարզը ղեկավարվել է Բուրգաու փոքրիկ կոմսության կողմից։ 1213 թվականին կոմսությունը գրավվել է բերգերի կողմից, որոնք այն ժամանակ հայտնի էին Բերգ-Բուրգաու անունով։ 1301 թվականին մահացավ այս դինաստիայի վերջին կառավարիչը, և Բուրգաուն (այն ժամանակ հասել էր մարկկոմսության մակարդակի) դարձավ Ավստրիայի մաս (Հաբսբուրգների տուն)։ 17-րդ դարի սկզբին վարչական կենտրոնը Բուրգաուից տեղափոխվեց Գյունցբուրգ, սակայն մարկկոմսությունը պահպանում էր իր հին անվանումը։ Որոշ ժամանակ էլ քաղաքը եղել է ամբողջ Առաջնային Ավստրիայի մայրաքաղաքը։
Երբ 1806 թվականին գերմանացիների Հռոմեական Սրբազան կայսրությունը դադարեց գոյություն ունենալ, մարկկոմսությունը լուծարվեց, և շրջանը գրավվեց Բավարիայի կողմից։
Ժամանակակից վարչական շրջան Գյունցբուրգը ստեղծվել է 1972 թվականին՝ Գյունցբուրգ քաղաքի (այն չէր մտնում շրջանի կազմում), Գյունցբուրգ և Կրումբախ շրջանների միացման արդյունքում։ Գյունցբուրգը զրկվեց «անկախ քաղաք»-ի կարգավիճակից և դարձավ նոր շրջանի վարչական կենտրոնը։
Զինանշան
Վարչական շրջանի զինանշանը բաղկացած է երկու մասից․ աջ կողմում Բուրգաու մարկկոմսության հին զինանշանն է՝ կարմիր և սպիտակ դաշտ դեղին ճառագայթով։ Ձախ կողմում գտնվող արծիվը Շվաբեգ-Ուրսբերգ ընտանիքի զինանշանից է։ Քաղաքի զինանշանն առաջին անգամ օգտագործվել է 15-րդ դարում։ Ի սկզբանե մի դաշտում պատկերված էին Բուրգաու կոմսության գույները, իսկ մյուսում՝ ամրոցը։ 1717 թվականին դաշտերը փոխեցին տեղերով։ 19-րդ դարում՝ քաղաքը Բավարիայի իրավասության տակ անցնելուց հետո, Բուրգաուի զինանշանը փոխարինվեց կապույտ բավարական ադամանդներով։
Զինանշանի վրա վերջին փոփոխությունը կատարվեց 20-րդ դարի սկզբին, երբ ամրոցը բարձրացվեց բլրի վրա։
Աշխարհագրություն
Շրջանի բնությունը բնութագրում է նրանում հոսող Դանուբով և իր վտակներով։ Դանուբը հոսում է շրջանի հյուսիսային մասով՝ անցնելով Գյունցբուրգ և Լեյփհեյմ քաղաքների միջով։ Մի քանի վտակ Դանուբ է թափվում հարավից, օրինակ՝ Բիբերը, Գյունցը և Մինդելը։ Տարածքի մեծ մասը պատված է անտառներով․ արևելյան տարածքի մեկ երրորդը կազմում է Աուգսբուրգյան հարավային անտառային բնական պարկի մասը։
Տեսարժան վայրեր
Գյունցբուրգ քաղաքի տեսարժան վայրերից են Տիրամոր տաճարը, որը կառուցվել է Դոմինիկուս Ցիմերմանի կողմից, մարկկոմսական ամրոցը (հաբսբուրգյան միակ ամրոցը Գերմանիայում), Ռեյզենբուրգի ամրոցը (այժմ՝ Ուլմա համալսարանի Կոնգրես կենտրոնը) և գրեթե ամբողջությամբ պահպանված հին քաղաքային կենտրոնը։
Քաղաքից ոչ հեռու 2002 թվականին կառուցվել է «Լեգո» ընկերության «Լեգոլենդ» այգին։
Արիանո Իրպինո
Արիանո Իրպինո (Ariano Irpino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 22 906 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 124 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83050, հեռախոսային կոդ՝ 00825։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Բոլորսար
Բոլորսար , լեռնագագաթ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Արագած լեռնազանգվածի հյուսիս-արևմտյան ստորոտում, Շիրակի սարահարթի արևելյան մասում, Տուֆաշեն գյուղի հարավային եզրին։ Բարձրություն 1785  մ  ։
Հուսեյն I Իբն Թալալ
Հուսեյն I Իբն Թալալ, Հորդանանի թագավոր 1952-1999 թվականներին, Հաշիմյանների դինաստիայից։
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Ամմանի մուսուլմանական և Ալեքսանդրիայի Վիկտորիա քոլեջում։ Սովորել է Հարրոուի քոլեջում և Աանդհերստի (Անգլիա) թագավորական զինվորական ակադեմիայում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հորդանանի միապետեր Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Գարըքյորփի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արցախի կամուրջներ
Ռումինական երաժշտություն
1920 թվականին Բուխարսստում ստեղծվել է Ռումին կոմպոզիտորների ընկերությունը։ Աշխուժացել է Ռումինիայի երաժշտաթատերական և համերգային կյանքը։ Հանդես են եկել երգիչներ Պ․ Շտեֆենեսկու-Դոանգը, Ֆ․ Քրիստոֆորեանուն, Թ․ Դրոզըվեսկուն, դիրիժորներ Ա․ Ալեսանդրեսկուն, Ջ․ Ջորջեսկուն, Ա․ Չոլանը, ականավոր ջութակահար և դիրիժոր Ջ․ էնեսկուն, դաշնակահար Դ․ Լիպատտին, թավջութակահարներ Դ․ Դինիկուն, Կ․ Դիմիտրեսկուն և ուրիշներ։ Ստեղծվել են օպերային թատրոններ Բուխարեստում (1919, 1921 թվականից՝) և Կլուժում (1920)։ 1921 թվականին Կլուժում բացվել է կոնսերվատորիա։ Շարունակվել է 19-րդ դարի կեսին Ն․ Ֆիլիմոնի, Թ․ Բուրադայի, Ա․ Պանի սկզբնավորած երաժշտության ու բանագիտության զարգացումը, նոր աշխատություններ են ստեղծել երաժշտ․ պատմաբան Ջ․ Բրյազուլը, Կ․ Բրըի- լոյուն, Ս․ Դրըգոյը, Տ․ Բրեդիչանուն։ Ֆաշիզմից երկրի ազատագրումն ու 1947 թվականին Ռումինիայի հանրապետություն հռչակելը նախադրյալներ ստեղծեցին նաև երաժշտական մշակույթի ծաղկման համար։ Դրվել են բազմաթիվ մասսայական երգեր (Յո․ Կիրեսկու, Վ․ Պոպովիչ, Մ․ Վեսկան, Մ․ Աոկոր, Դ․ Դումիտրեսկու, Դ․ Պոպովիչ և ուրիշներ)։ Հերոսական, պատմական, հեղափոխական թեմաներով ստեղծվել են օրատորիաներ, կանտատներ՝ Ա․ Վիերուի «Իլիե Պանտիլիեի կեռնեխը» (1949), Դ․ Դումիտրեսկուի «Թուդոր Վլադիմիրեսկա> (1950), Տ․ Օլախի «Մարդու համաստեղությունը» (ըստ Մայակովսկու, 1960), ժողովրդական երաժշտություն դրամաներ՝ Դ․ Դումիտրեսկուի «Դոսպոդար Ցոն Անգութ» (Քաջ կամ Հայ) (1955) և «Ապստամբություն» (1959), Պ․ Կոնստանտինեսկուի «Պանը Լեսնեա Ռուսալիմ» (1955), բալետներ՝ Մ․ Կիրիակի «Ցանկու ժիանու» (1962) և «Հուր» (1973)։ Անտիկ և դասական գրականությանը (Դ․ Պոպովիչի «Պրոմեթևս», 1958, Պ․ Բենտոյուի «Համլետ», 1969 օպերաները) դիմելուն զուգընթաց պահպանվել է ազգային լեգենդները մարմնավորելու ավանդական գիծը (Մ․ Թոդուցըի «Միորիցա» օրատորիան, 1959)։
Եռանդուն որոնումներ են կատարվում ազգային սիմֆոնիկ և կամերային երաժշտական մարզում (Զ․ Վանչա, Ցո․ Դումիտրեսկու, Դ․ Բուգիչ, Վ․ Բերգեր, Տ․ Օլահ, Դ․ Պոպովիչ), ստեղծվում են գործիքային կոնցերտներ (Կոնստանտինեսկու, Բենտոյու, Վիերու և ուրիշներ)։ Ակնառու են նվաճումները օպերետի և էստրադային երաժշտության (Դ․ Դենդրինո, Ն․ Կիրկուլեսկու, Հ․ Մըլինեանու, է․ Ռոման, Ֆ․ Կոմիշել), կինոերաժշտության մարզում։ Հիրավի ծաղկման է հասել կատարողական արվեստը։ Հանրահայտնի են երգիչներ Զ․ Պալլին, Ե․ Չեռնեյը, Կ․ Զոբյանը, Ն․ Հեռլեան, Դ․ Ցորդկեսկուն, դաշնակահար Վ․ Դեորգիուն, ջութակահարներ Շ․ Դեորգիուն, Ցո․ Վոյկուն, Շ․ Ռուհան, թավջութակահարներ Ռ․ Ալդուլեսկուն, Կ․ Իլյան, դիրիժորներ Մ․ Բասարաբը, Մ․ Քրիստեսկուն, է․ Սիմոնը և ուրիշներ։ Կազմակերպվել են նոր երաժշտական թատրոններ և կոլեկտիվներ, ֆիլհարմոնիաներ՝ Տիմիշոարայում (1947), Կլուժում (1955), օպերային թատրոններ՝ Տիմիշոարայում (1947), Ցասսիում (1956)։ Ռումինիայում գործել են (1981) 5 օպերային և 16 երաժշտական և օպերետային թատրոններ, մոտ 20 սիմֆոնիկ նվագախումբ, կամերային նվագախմբեր և կամերային-գործիքային անսամբլներ, ժողովրդական գործիքների նվագախմբեր, երգչախմբային կոլեկտիվներ, ժողովրդական պարի անսամբլներ, այդ թվում՝«Ռումինական ռապսոդիա» («Արտույտ»,1953)։ Հանրահայտ է Բուխարեստի կոնսերվատորիայի «Մադրիգալ» երգչախումբը (1968)։ Արվեստաբանության զարգացած բնագավառներից է երաժշտագիտությունը։ Երաժշտագետներից են Զ․ Վանչան, Վ․ Կոսման, Պ․ Բրընկուշը, Վ․ Թոմեսկուն, Օ․ Լ․ Կոսման, Ջ․ Սբըրչան, բանագետներից՝ Տ․ Ալեքսանդրուն, է․ Կոմիշելը, Դ․ Չոբանուն։ 1949 թվականին Ռում․ կոմպոզիտորների ընկերությունը վերակազմվել է ՌԱՀ կոմպոզիտորների միության։ 1949 թվականին (1927 թվականին ստեղծված ժողովրդական երաժշտության ֆոնոարխիվի հիման վրա) հիմնադրվել է ազգագրության և բանահյուսության ինստիտուտ։ 1957 թվականից գործում է կոմպոզիտորների միության հրատարակչությունը, 1950 թվականից հրատարակվում է ամենամսյա «Muzica» ամսագիրը։ 1958 թվականից, 3 տարին մեկ, Բուխարեստում տեղի են ունենում Ջ․ էնեսկուի անվան միջազգային փառատոներ և մրցույթները։
Կատեգորիա:Ռումինիայի երաժշտություն Կատեգորիա:Ռումինիայի մշակույթ
Այոս Մամաս
Այոս Մամաս (Άγιος Μάμας), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 590 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ։
Մինչ 1974 թվականի թուրքերի ներխուժումը գյուղում բնակվել են նաև թուրքեր, որոնք հետագայում տեղահանվել են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Սերժիպի
Սերժիպի (Sergipe), նահանգ Բրազիլիայի հյուսիս արևելքում, Ատլանտյան օվկիանոսի ափին և Բրազիլական սարահարթի լանջերին։ Տարածությունը 22 հազար կմ² է, բնակչությունը 1031 հազար (1977 թվականի տվյալներով)։ Վարչական կենտրոնը և գլխավոր նավահանգիստը՝ Արաքաժու։ Սերժիպին ագրարային նահանգ է։ Տիրապետում է խոշոր հողատիրությունը։ Մշակում են շաքարեղեգ, բամբակենի, բրինձ, ագավա, ծխախոտ, հացարմատ։ Չորային շրջաններում զբաղվում են էքստենսիվ անասնապահությամբ։ Արդյունահանում են նավթ, գազ, կերակրի աղ։ Կան տեքստիլ, սննդի, կաշվի արդյունաբերության ձեռնարկություններ։
Կարավինո
Կարավինո (Caravino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1009 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 92 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Քաղաքակրթության մայրամուտը (ֆիլմ)
«Քաղաքակրթության մայրամուտը» (Extinction), ամերիկյան գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Բեն Յանգը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2018 թվական հուլիսի 27-ին ։ Ֆիլմի սցենարի վրա աշխատել է «Ժամանում» ֆիլմի համար «Օսկար» ստացած Էրիկ Հայսերերը։ Ֆիլմի սցենարիստներից են նաև Բրենդ Քեյնը՝ «Եզր» և «Սև առագաստներ» սերիալների սցենարի հեղինակը և առաջին անգամ որպես սցենարիստ հանդես եկած Սփենսեր Քոենը ։
Սյուժե
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Փիթերն է։ Վերջինս ամեն գիշեր տեսնում է սարսափելի երազ, որտեղ կորցնում է իր ամբողջ ընտանիքը։ Մի անգամ այդ մղձավանջը դառնում է իրականություն. երկրային կյանքում հայտնվում է մի կործանարար ուժ, որն իր ճանապարհին ոչնչացնում է ամեն ինչ։ Փիթերը պայքարում է իր ու իր ընտանիքի անդամների կյանքի համար և հայտնվում անհաղթահարելի խոչընդոտների առաջ։
Պրեմիերա
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի ունեցավ 2018 թվականի հուլիսի 27-ին Նեթֆլիքսում ։ Հենց սկզբից պլանավորվել էր, որ ֆիլմը ցուցադրվելու էր 2018 թվականի հունվարի 26-ին, սակայն, առանց պատճառները մեկնաբանելու, փոխվեց պրեմիերայի օրը ։ Ավելի ուշ հայտարարվեց, որ Netflix-ը գնել է ֆիլմը Universal-ից՝ հետագա արտադրության նպատակով ։
Պայթյուն Մոզդոկի ռազմական հոսպիտալում
Պայթյուն Մոզդոկի ռազմական հոսպիտալում, ահաբեկչական ակտ, որն իրականացվել է չեչեն զինյալների կողմից 2003 թվականի օգոստոսի 1-ին։
Ահաբեկչության պատրաստումը
Տվյալ ահաբեկչության գլխավոր հովանավորն ու գաղափարախոսը համարվում է Շամիլ Բասաևը։ Նաև, որոշ տվյալներով, ահաբեկչության կազմակերպման հետ կապ ունի հայտնի ահաբեկիչ Աբու Ձեյթը ։ Ահաբեկչությանը մասնակից խմբի գործողությունները համակարգել է «Կաբարդինո-Բալկարիայի և Ինգուշեթիայի վահաբիտների գերագույն իմամ» Մահոմեդ Կաձոևը։ Ահաբեկչությունը իրագործելու համար նա ընտրեց Ռուսլամ Գանիևին։
Ահաբեկչությունը
Երեկոյան պայթուցիկով (10 տոննա Ամոնիումի նիտրատով) ռազմական «Կամազ» բեռնատարը բախվեց դարպասին ու պայթեց հոսպիտալի շենքի կողքին։ Խցիկում գտնվում էր ահաբեկիչ Մահոմեդ Դադաևը։ Զոհվածների թիվը կազմեց 52 մարդ ։
«Կամազի» պայթյունից մի քանի վայրկյան առաջ պայթուցիկով փորձել էր կանգնեցնել դաշնային զորքերի զինվորներին, ովքեր հսկում էին հոսպիտալը։ Ժամկետային զինծառայող Վալերի Լաբան հասցրեց կրակել մի քանի անգամ ավտոմեքենայի վրա, մինչև «Կամազը» կպայթեր հոսպիտալի կողքին։ Տվյալ սխրագործության համար նա հետմահու պարգևատևրվեց արիության շքանշանով ։
Ամբողջ հոսպիտալի կողքն այդ ժամանակ գտնվում էր մոտ հինգ հարյուր մարզ, որտեղ բուժումներ էին ստանում զինվորականները, բժիշկները և սպասարկող անձնակազմը ։
Քրեական գործի հետաքննությունը. ահաբեկիչների ձերբակալումը և դատը
2004 թվականի օգոստոսի 6-ին Հյուսիսային Օսեթիայի գերագույն դատարանում սկսվեց ահաբեկիչների գործի քննությունը, ովքեր ներգրավված էին ահաբեկչության մեջ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 ահաբեկչական գործողություններ Կատեգորիա:Չեչեն ազգայնականների ահաբեկչական գործողություններ Կատեգորիա:Օգոստոսի 1 իրադարձություններ Կատեգորիա:2003 օգոստոս Կատեգորիա:2003 Հյուսիսային Օսեթիայում Կատեգորիա:Մոզդոկ Կատեգորիա:Երկրորդ չեչենական պատերազմ
Գիմրի
Գիմրի (Гимры, Генуб), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան Հանրապետության Ունցուկուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2015 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4904 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Ունցուկուլսկի շրջանի բնակավայրեր
Դինիյար Բիլյալետդինով
Դինիյար Ռինատովիչ Բիլյալետդինով (Динияр Ринат улы Биләлетдинев, Diniər Rinat Bilaletdinev; ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (դեկտեմբերի 25, 2008) ։ «Առաջին հնգյակ» մրցանակի դափնեկիր և Եվրո-2008-ի բրոնզե մեդալակիր։
Մասնագիտական կարիերան սկսել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվում», որտեղ խաղացել է 5 տարի։ 2009 թվականին տեղափոխվել է անգլիական «Էվերթոն» և այնտեղ անցկացնելով 77 խաղ՝ 2012 թվականին տեղափոխվել է «Սպարտակ», բայց այնտեղ չհաստատվելով՝ վարձավճարով տեղափոխվել «Տորպեդո», ապա նույն հիմունքներով «Անժի», որից հետո ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է «Ռուբին»։ 2017 թվականին լքել է ակումբը։
2005-2012 թվականներին խաղացել է Ռուսաստանի հավաքականում, մասնակցել Եվրո-2008-ին։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1985 թվականի փետրվարի 27-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ Ռինատ Բիլյալետեդինովը, խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ էր, կիսապաշտպան, ռուս մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1983)։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2010)։ Մայրը՝ Ադելիա Ալդուլհատովնան, մանկաբարձ-գինեկոլոգ էր։ Ունի երկու եղբայր՝ Մարատը և Դանիլը ։ Մանկության տարիներին Դինիարը այդքան էլ հետաքրքրված չէր ֆուտբոլով, բայց ընտանիքի՝ Յարոսլավլ տեղափոխվելուց հետո նա էլ անտարբեր չէր դրա նկատմամբ։ 1993 թվականին Բիլյալետդինովները ծանր ֆինանսական իրավիճակում էին, և ընտանիքի հորը պայմանագիր առաջարկեցին չեխական ակումբից։ Ընտանիքը տեղափոխվեց Ունիչով։ Այդտեղ Դինիարը սկսեց զբաղվել ֆուտբոլով՝ խաղալով իրենից երկու տարի մեծ պատանիների հետ։ Չեխիայում նա չհաճախեց դպրոց, քանի որ այնտեղի ծրագրերը շատ վատն էին և Դինիյարին չէին հետաքրքրում։ 1994 թվականին հայրը որոշեց վերադառնալ Ռուսաստան, որտեղ որդուն հանձնեց ՄԻՖԻ սպորտդպրոցին։ 15 տարեկանում Դինյարը տեղափոխվում է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» պատանեկան թիմ, որի մարզիչը իր հայրն էր ։ Բացի «երկաթուղայինների» կազմում խաղալուց, նա սովորում էր Մոսկվայի պետական արդյունաբերական համալսարանի ավտոմեքենաշինության ֆակուլտետում ։
«Լոկոմոտիվ»
Դպրոցն ավարտելուց հետո Բիլյալետդինովը հայտնվեց «Լոկոմոտիվի» երկրոդր թիմում, որտեղ երկար ժամանակ խաղադաշտ չէր մտնում։ Բայց չնայած դրան, Ռուսաստանի ֆուտբոլի պատանեկան հավաքականի մարզիչ Ռավիլ Սաբիտովը խաղացողին միշտ հրավիրում էր թիմ ։ 2002 թվականին Դինիյարը երկրորդական կազմերի մրցաշարում «երկաթուղայինների» կազմում 5 խաղ անցկացրեց ։ Հաջորդ տարին նրա համար ավելի լավն էր՝ նա հաճախ էր խաղում երկրորդ թիմում և գրավեց հիմնական թիմի գլխավոր մարզիչ Յուրի Սյոմինի ուշադրությունը ։ Փետրվարին նա հայտավորվեց Ռուսաստանի առաջնություն 2003-ում խաղացող կազմին ։ Հուլիսի 15-ին նա հայտավորվեց ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղի պահեստայինների նստարանին ։ Սակայն նա այդպես էլ մնաց երկրորդ կազմում և այնտեղ խաղաց 17 խաղ՝ խփելով 3 գոլ ։ Նոյեմբերին նա հայտավորվեց «Լոկոմոտիվի»՝ Չեմպիոնների Լիգային մասնակցող կազմին ։
2004 թվականի փետրվարի 28-ին Դինիյարը Ռուսաստանի գավաթի «Խիմոկի» դեմ խաղում դեբյուտեց հիմնական կազմում ։ Ուղիղ մեկ ամիս անց նա իր նորամուտը նշեց Ռուսաստանի առաջնությունում՝ «Տորպեդոյի» դեմ խաղում։ Այդ խաղում նա խփեց նաև իր կարիերայի առաջին գոլը և օգնեց թիմին ոչ ոքի խաղալ ։ Հուլիսի 7-ին «Զենիթի» դեմ խաղում նա գոլային փոխանցումներ կատարեց Դմիտրի Սիչովին և Ռուսլան Պիմենովին։ Խաղն ավարտվեց «երկաթուղայինների» 2-0 հաշվով հաղթանակով ։ Օգոստոսի 14-ին Դինիյարը «Լոկո»-«Սպարտակ» խաղում լավագույնը ճանաչվեց՝ կատարելով 1 գոլային փոխանցում և դառնալով 2 գոլի հեղինակ ։ 24-րդ տուրում, ԲԿՄԱ ակումբի դեմ խաղում նա գոլային փոխանցում կատարեց Դմիտրի Լոսկովին։ Լոսկովի գոլի շնորհիվ ակումբը շարունակեց պայքարել չեմպիոնության համար ։ Չնայած, որ «Լոկոն» մրցաշարի ավարտից երեք տուր առաջ երեք միավորով հետ էր մնում «բանակայիններից», այնուամենայնիվ կարողացավ վերցնել առաջնության ոսկե մեդալները։ «Լոկոմոտիվի» վերջին՝ «Շիննիկի» դեմ խաղում Դինիյարը խփեց հաղթական գոլը ։ Նա մրցաշրջանում և ազգային գավաթում խաղաց 28 խաղ և ստացավ «Առաջին հնգյակ» մրցանակը ։
Հաջորդ մրցաշրջանի սկիզբը խաղացողի համար առանց գոլերի էր, բայց հետո նա հավաքեց մարզավիճակ և 4 խաղ անընդմեջ դարձավ գոլի հեղինակ։ Առաջնությունում առաջին գոլը խփեց 12-րդ տուրում, Վլադիկավկազի «Ալանիայի» դեմ խաղում ։ Հետո նա հեռահար հարվածով «Կրիլյա Սովետովի» դեմ խաղում հաղթանակ պարգևեց իր թիմին, իսկ հետո մասնակցեց «Տերեկի» ջախջախմանը։ Հուլիսի 9-ին «Սպարտակի» հետ դերբիում նա գոլային փոխանցում կատարեց Սիչովին, իսկ այնուհետև նա խփեց գոլ ։ «Սպորտ-Էքսպրեսը» դրանից հետո Դինյարին տվեց «փոքրիկ Զիդան» մականունը ։ Ռուսաստանի հավաքական իգլխավոր մարզիչ Յուրի Սյոմինը ուշադրություն էր դարձնում նրա վրա, իսկ օգոստոսին նրան հրավիրեց որպես պահեստային խաղացող ։ Օգոստոսի 28-ին առաջնության «Ամկարի» դեմ խաղում նա դարձավ դուբլի հեղինակ և օգնեց թիմին հաղթելու 4-3 հաշվով , իսկ մեկ ամսից՝ սեպտեմբերի 29-ին, նա օգնեց թիմին հաղթել նորվեգական «Բրանին» ։ «Սպորտ-Էքսպրեսի» վարկածով Դինիյարը գոլ+գոլային փոխանցոււմ համակարգով 5-րդն էր առաջնությունում ։ Նա ընդգրկվեց առաջնության  33 լավագույն խաղացողների ցանկում։ Մրցաշրջանում նա անցկացրեց 41 խաղ՝ խփելով 9 գոլ ։
Հաջորդ մրցաշրջանը Դինիյարի համար վերջինն էր ակումբում։ Նա առաջին 5 խաղերի ընթացքում գոլ չէր խփել։ Վեցերորդ տուրում նա կոտրեց փոքր սրուքոսկրը և վերադարձավ հուլիսի 12-ին «Տոմիի» դեմ խաղում ։ Ընդհանրապես Դինիյարը կորցրել էր խաղային պրակտիկան, նրան ձեռք բերելու ցանկությունը ակումբների մոտ նվազել էր, և դա նկատել էին մարզիչ Նիկոլայ Պիսարևը և գործակալ Դենիս Լախտերը ։ Օլեգ Արտյոմովը մտածում էր, որ մոտիվացիա ձեռք բերելու համար կիսապաշտպանը պետք է փոխեր ակումբը ։ Յուրի Սեմինի գալուց հետո Դինիյարը սկսեց մարզավիճակ հավաքել ։ Առաջին գոլը նա խփեց հուլիսի 25-ին՝ 70-րդ րոպեին բացելով «Դինամոյի» դեմ խաղի հաշիվը։ Բայց շուտով Կերժակովը հավասարեցրեց հաշիվը ։ Հաջորդ՝ «Ռոստովի» դեմ խաղում կիսապաշտպանը նորից գոլ խփեց և օգնեց թիմին ընհատել 4 խաղ անընդմեջ «անհաղթելիության» շարքը ։ Պգոստոսի 16-ին Բիլյալետդինովը ԲԿՄԱ-ի դեմ խաղում ակումբի կազմում խփեց իր վերջին գոլը։ Այդ խաղում «Լոկոն» 2-1 հաշվով հաղթեց ։ Հաջորդ շաբաթ «Զենիթի» դեմ խաղում նա անցկացրեց վերջին րոպեները ակումբում։ 2009 թվականի օգոստոսի 25-ին տեղափոխվեց անգլիական «Էվերթոն» ՝ կնքելով 5 տարվա պայմանագիր ։ Տրանֆերը կազմեց 9 միլիոն ֆունտ ։
«Լոկոմոտիվում» Բիլյալետդինովը անցկացրեց 185 խաղ և բոլոր մրցաշարերում խփեց 38 գոլ ։
«Էվերթոն»
«Էվերթոնում» առաջին խաղը անցկացրեց 2009 թվականի օգոստոսի 30-ին, առաջնության 4-րդ տուրում՝ 89-րդ րոպեին խաղադաշտ մտնելով «Ուիգան Ատլետիկի» դեմ խաղում ։ Հաջորդ խաղը նա անցկացրեց սեպտեմբերի 17-ին, Եվրոպայի լիգայի շրջանկներում, «ԱԵԿ»-ի դեմ խաղում, որում կատարեց 3 գոլային փոխանցում ։ Այնուհետև Անգլիայի գավաթի լիգայի «Հալլ Սիթի» դեմ խաղում, որում նա կատարեց 2 գոլային փոխանցում ։ Հաջորդ խաղում նա կատարեց ևս մեկ գոլային փոխանցում։ Բայց լավ արդյունավետությունը Դինիյարին չհաստատեց հիմնական կազմում, քանի որ մրցակցությունը շատ էր ։ Հոկտեմբերի 17-ին Բիլյալետդինովը «Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի» դեմ խաղում ակումբում խփեց իր առաջին գոլը ։ «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղում Յակուբու Այգեբենի փոխանցումից նա խփեց իր երկրորդ գոլը, սակայն 87-րդ րոպեին ստացավ կարմիր քարտ։ Խաղն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Բիլյալետդինովը տարվա վերջում դարձավ «Էվերթոնի» հիմնական կազմի խաղացող։ Նա հարմարվել էր թիմի մարտավարությանը ։ 2010 թվականի փետրվարի 20-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում նա հեռահար հարվածով դարձավ գոլի հեղինակ, որը մրցաշրջանի վերջում ճանաչվեց թիմի լավագույն գոլ ։ Բայց հետո նա դադարեց հայտնվել հիմնական կազմում։ «Վեստ Հեմի» դեմ խաղում նա խփեց գոլ և փրկեց իր թիմին պարտությունից ։ Մրցաշրջանի վերջին՝ «Պորտսմութի» դեմ խաղում Դինիյարը հեռահար հարվածով խփեց հաղթական գոլը, որը Դավիդ Մոյեսը համարեց լավագույնը մրցաշրջանում ։ Նա մրցաշրջանում անցկացրեց 33 խաղ և խփեց 7 գոլ ։
2010-2011 մրցաշրջանը Դինիյարը լավագույն կերպով չսկսեց, հիմնականում մնալով պահեստայինների նստարանին։ Դեկտեմբերին 16 խաղից նա խաղաց 11-ում։ Սակայն այդ 11 խաղերից ընդամենը 3-ում էր նա սկսել խաղը հիմնական կազմում ։ Դինիյարի՝ կազմում հայտնվելու շանսը առաջացավ Սթիվեն Պինարի հեռանալուց հետո։ 2011 թվականի հունվարի 22-ին Դինիյարը մրցաշրջանում խփեց իր առաջին գոլը, իսկ փետրվարի 5-ին կատարեց առաջին գոլային փոխանցումը ։ Ապրիլի 9-ին նա գեղեցիկ գոլ խփեց «Վուլվերհեմփթոնի» դարպասի վերին անկյունը ։ Ավել արդյունավետ գործողություններով նա աչքի չընկավ, իսկ 37 -րդ տուրի «Ուիգանի» դեմ խաղում նա խաղի 5-րդ րոպեին կոպիտ խաղի համար աստացավ կարմիր քարտ և որակազրկվեց 3 խաղով ։ Մրցաշրջանում նա անցկացրեց 32 խաղ և խփեց 2 գոլ ։
2011-12 մրցաշրջանի սկզբում Դինիյարը հաճախ էր մնում պահեստայինների նստարանին, բայց դեկտեմբերին Լեոն Օսմանի վնասվածքի պատճառով նա անցկացրեց 3 խաղ։ Բայց նա այդքան էլ հաջող չխաղաց և Օսմանի վերականգնումից հետո նորից հայտնվեց պահեստայինների նստարանին ։ 2011 թվականի դեկտեմբերին Բիլյալետդինովը ցանկացավ տեղափոխվել այլ ակումբ՝ Եվրո-2012-ին պատրաստ ներկայանալու համար ։ 2012 թվականի հունվարի 14-ին «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղը «Էվերթոնի» կազմում կիսապաշտպանի համար վերջինն էր:Նրանով հետաքրքրվում էին «Ռուբինը» և «Սպարտակը»։ Հունվարի 22-ին Մոսկվայի ակումբը հայտարարեց Դինիյարի տեղափոխման շուրջ «Էվերթոնի» հետ համաձայնությունը, տրանֆերի արժեքը տատանվում էր 2-ից 6,7 միլիոն եվրոյի միջև ։ «Սպարտակի» սեփականատերը՝ Լեոնիդ Ֆեդունը հայտարարեց, որ տրանսֆերը կազմել է 6.5 միլիոն եվրո ։
«Էվերթոնում» նրա ցուցադրած խաղը ստաբիլ չէր ։ Նա հիմնական կազմում պայքարում էր տեղի համար և Պրեմիեր Լիգայում նա իր ամբողջ պոտենցիալը չբացահայտեց ։
«Ռուբին»
2015 թվականի հուլիսի 24-ին նա պայմանագիր կնքեց Կազանի «Ռուբինի» հետ, որը ղեկավարում էր նրա հայրը, սակայն նրան կանչելու միտք ոչ թե հորն էր, այլ ակումբի տիրոջը ։ 2015 թվականի հուլիսի 30-ին Եվրոպայի լիգայի երրորդ որակավորման փուլի «Շտուրմայի» դեմ խաղում նա դեբյուտեց նոր թիմում։ Նա հեռահար հարվածներ էր կատարում, սակայն արդյունքի չէր հասնում, իսկ Իգոր Պորտնյագինը իր կատարած փոխանցումից հետո խփեց հաղթական գոլը ։ Օգոստոսի 3-ին առաջնությունում նա դեբյուտեց «Ռուբինի» կազմում, իսկ մրցակիցը Դինիյարի նախկին թիմն էր՝ «Սպարտակը» ։ Օգոստոսի 24-ին կիսապաշտպանը խփեց իր առաջին գոլը նոր թիմում՝ գրավելով «Զենիթի» դարպասը։ Սական այդ գոլը չօգնեց թիմին խուսափելու 3-1 հաշվով պարտությունից ։ Սեպտեմբերի 11-ին Վալերի Չալիի պատճառով գլխավոր մարզիչ Ռինատ Բիլյալետդինովը հեռացվեց պաշտոնից։ Հաջորդ օրը Դինիյարը «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում գրավեց մրցակցի դարպասը և օգնեց թիմին հաղթել ։ Բայց հետո գլխավոր մարզիչը հավբեքին շատ էր թողնում պահեստայինների նստարանին ։ Նոյեմբերի 26-ին «Սյոնի» դեմ խաղում նա 70-րդ րոպեին մտավ խաղադաշտ, խփեց 2 գոլ և օգնեց թիմին հաղթանակ տանել ։ Ձմեռվանից հետո նա հաճախ էր մնում պահեստայինների նստարանին։ Ֆուտբոլիստը սոցցանցերում մեկ անգամ չէր խոսել իր և մարզիչ Չալիի վատ հարաբերությունների մասին ։ Առաջնության վերջին տուրում Դինիյարը այնուամենայնիվ մտավ խաղադաշտ, բայց ընդմիջման ժամանակ փոխարինվեց ։ Նա ամբողջ մրցաշրջանում անցկացրեց 21 խաղ՝ խփելով 2 գոլ ։
Ամռանը Դինիյարը ստացավ ծանր վնասվածք և շարքից դուրս մնաց մինչև ձմեռ, իսկ վերկանգնումից հետո թիմի գլխավոր մարզիչ Խավի Գարսիան հայտարարեց, որ նրան չի համարում հիմնական կազմի խաղացող ։ 2016-17 մրցաշրջանում նա չանցկացրեց ոչ մի խաղ և դրանից հետո հեռացավ ակումբից՝ որպես ազատ գործակալ ։
Խաղաոճ
Հիմնականում խաղում է կենտրոնական կամ եզրային կիսապաշտպանի դիրքում ։ Լավագույն որակները խաղադաշտի լավ տեսնելը, դրիբլինգը, անկանխատեսելիությունը և գնդակի հետ վարվելու տեխնիկան ։ Տիրապետում է լավ հեռահար հարվածների ։ Նա ձախլիկ է, բայց լավ է տիրապետում նաև աջ ոտքին ։ Նա այդքան էլ մեծ արագություն չունի ։ Այդքան հաջող չի խաղում գլխով, լավ չի պաշտպանվում։
Ձեռքբերումներ
Թիմային
Ռուսաստանի հավաքական
Լոկոմոտիվ
Սպարտակ
Անձնական
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Էվերթոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուբինի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անժիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիական ֆուտբոլի լիգայի խաղացողներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Կրթությունն Ավստրալիայում
Ավստրալիայի կրթական համակարգը կառուցված է այնպես, ինչպես զարգացած երկրների մեծ մասում։ Կրթության կազմակերպման ձևը կախված է նահանգից կամ տարածաշրջանից։ Յուրաքանչյուր նահանգում և տարածաշրջանում կառավարությունն ապահովում է ֆինանսավորում և ղեկավարում է մասնավոր և պետական դպրոցները։ Ավստրալիական համալսարանները հովանավորվում են դաշնային մակարդակով ։ Տարրական և միջնակարգ կրթությունը պարտադիր է։ Ուսումնական դասընթացի տևողությունը է ։
Տարրական եւ միջնակարգ դպրոցներում      , ինչպես նաև քոլեջներում   ուսումնական տարին սովորաբար սկսվում է հունվարի վերջին կամ փետրվարի սկզբին և ավարտվում է դեկտեմբերի կեսերին։ Համալսարաններում ուսումնական տարին սկսվում է փետրվարի վերջից և ձգվում մինչև սեպտեմբերի սկիզբ։ Տոնական և արձակուրդային օրերը կարգավորվում են յուրաքանչյուր ուսումնական հաստատության կողմից անհատապես ։
Պատմություն
Կրթության անհրաժեշտությունը մայրցամաքում առաջացավ հենց առաջին եկվորների հետ, որոնք հասան ավստրալիական ափեր 1788 թվականին։ Ավստրալիայի առաջին դպրոցները բացվել են Սիդնեյում Անգլիկան եկեղեցու կողմից 18-րդ դարում։ Կաթոլիկների երեխաները ստիպված էին հաճախել անգլիական դպրոցներ, իսկ ծնողազուրկ երեխաները մեխանիկորեն դառնում էին անգլիացիներ ։ Հետագայում կառուցվեցին այլ դպրոցներ՝ կապված այլ եկեղեցիների հետ։
1831 թվականին այն ժամանակվա վարչապետ և հերցոգ Վելինգտոնի նախաձեռնությամբ և Վիլհելմ 4-րդի հովանավորրությամբ հիմնվում է ամենահին անկախ դպորցը՝ «The King’s School, Parramatta» ։
Մինչև 1836 թվականը Նոր Հարավային Ուելսի գաղութի բոլոր դպրոցները բացառապես անգլիական էին, մինչև գլխավոր դատախազ և ռեֆորմիստ Ջոն Պլանը չկազմեց ասյպես կոչված «Եկեղեցական ակտը», համաձայն որի անգլիացիները, կաթոլիկները և պրեսբիտերականներ հավասար էին իրենց իրավունքներով։ Այնուհետև այդ ակտին ավելացրեցին նաև մեթոդիստական եկեղեցին։ Այն տվեց հնարավորություն 1847 թվականին Թասմանիա կղզում բացել առաջին կաթոլիկ դպրոցը։
1872 թվականին Վիկտորիան դարձավ առաջին գաղութը, որտեղ բացվեց աշխարհիկ դպրոց։ Հաջորդ 20 տարիների ընթացքում մյուս գավառները հետևեցին Վիկտորիայի օրինակին։
1850 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Սիդնեյում բացվեց առաջին համալսարանը, որը գործում է մինչ օրս և մայրցամաքի ամենահին համալսարանն է։ 1853 թվականին բացվեց Մելբուռնի համալսարանը, 1874 թվականին՝ Ադելայդեի համալսարանը, 1890-ին համալսարան բացվեց Թասմանիա կղզում։ 1909 թվականին համալսարան հիմնադրվեց Կվինսենդրում, 1911 թվականին Արևմտյան Ավստրալիայում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ավստրալիայի կառավարությունն ընդգծեց կրթության կարևորությունը հետպատերազմյան շրջանում երկրի տնտեսական զարգացման գործում։ 1948-1975 թվականներին համալսարանների թիվը 6-ից դարձավ 19, իսկ սովորողների թիվը՝ 32000-ից 148000 մարդ։
1980-ական թվականների կեսերին Ավստրալիայում առաջին անգամ անցկացվեց մաթեմատիկական մրցույթ, որի գաղափարը պատկանում էր ավստրալիացի մաթեմատիկոս և մանկավարժ Պիտել Հոլլոռանին։ Նա որոշեց առանձնացնել վարժութուններ ըստ բարդության և ներկայացնել դրանք պատասխանների ընտրության թեստային տարբերակով։ 1995 թվականին Ֆրանսիայում մրցույթն ստացավ «Կենգուրու» անունը ի պատիվ այն երկրի, որտեղ ծագել է։ Սակայն 1995 թվականից մրցույթը Ասվտրիալայում չի անցկացվում։
1994 թվականին Ավտրալիայի ութ առաջատար համալսարանները կազմեցին փոխտնօրենների ոչ պաշտոնական խորհուրդ, որը 1999 թվականին դարձավ պաշտոնական և ստացավ «Ութի խումբը» (G8) անվանումը։ Այն շատ հաճախ հանդես է գալիս որպես իր կազմում գտնվող համալսարանների շահերը պաշտպանող խումբ ։ Բոլոր հիմնական կամպուսները գտնվում են Ավստրալիայի վեց ամենամեծ մայրաքաղաքային քաղաքներում։
Նախադպրոցական կրթություն
Նախադպրոցական կրթություն (որոշ նահանգներում՝ մանկապարտեզ ) օրենսդրորեն չի կարգավորվում և պարտադիր չէ ։ Ավստրալիացի շատ երեխաներ դպրոցին նախապատրաստվում են տանը կամ հատուկ մանկական ակումբներում ։ Արևմտյան Ավստրալիայի և Քվինսլենդի նահանգներում նախադպրոցական կրթությունը մտնում է տարրական դպրոցի ծրագրի մեջ ։
Նախադպրոցական կրթությունը կարգավորվում է նահանգների և տարածաշրջանների ղեկավարությունների կողմից, բացառությամբ Նոր Հարավային Ուելսի, Վիկտորիայի, և Հարավային Ավստրալիաի նահագների, որտեղ այն գտնվում է տեղական ինքնակառավարման մարմինների ենթակայության տակ ։ Նոր Հարավային Ուելսի և Վիկտորիայի նահանգներում նախադպրոցական կրթության պատասխանատվությունը ստանձնում են Հասարակական ծառայության և Սոցիալական բաժանմունքները համատեղ ։ Մնացած նահանգներում և տարածաշրջաններում նախադպրոցական կրթության պատասխանատուն հատուկ Կրթական բաժինն է։
Կախված նահանգից և տարածաշրջանից՝ նախադպրոցական կրթական հաստատություններն ընդունում են 4-6 տարեկան աշակերտներ։ Ըստ վիճակագրության՝ երեխաների 87,5 տոկոսն այցելում է նախադպրոցական կրթական հաստատություններ տարրական դպրոց գնալուց առնվազն մեկ տարի առաջ , քանի որ վերջին տարին ավելի կարևոր է երեխային դպրոցին նախապատրաստելու համար։ Պարապմունքներն անցկացվում են շաբաթական 5 օր, օրական մի քանի ժամով ։
Աղյուսակ 1․ Նախադպրոցական կրթության կառուցվածքը կախված նահանգից
Դպրոցական կրթություն
Դպորցական կրթությունը Ավստրալիայում պարտադիր է։ Ուսումնառության տևողությունը 13 տարի է։ Երեխան առաջին անգամ դպրոց է գնում 5-6 տարեկանում և հետո տարրական դպրոցից տեղափոխվում է միջին դպրոց 13-15 տարեկանում (կախված ծննդյան տարեթվից և նահանգից ու տարածաշրջանից)։ Պետական դպրոցներում սովորում են աշակերտների մոտավորապես 65 տոկոսը, 34 տոկոսը սովորում են կաթոլիկ և մասնավոր դպրոցներում ։ Գյուղական համայնքներում կա տնային ուսուցման տարբերակ։ Այն իրավաբանորեն հաստատված է, սակայն տանը ուսուցանվող աշակերտների թիվը մեծ չէ և կազմում է ընդամենը 1 տոկոս ։
Պետական դպրոցներում կրթությունը անվճար է Ավստրալիայի բոլոր քաղաքացիների և մշտական բնակիչների համար ։ Կաթոլիկ և մասնավոր դպրոցներում կրթության համար կա ամենամսյա վճար։ Դասագրքերը, դպրոցական համազգեստը, գրենական պիտույքները, ամառային ճամբարները և այլ ծախսեր չեն վճարվում պետության կողմից։ Ծնողների լրացուցիչ ծախսերը յուրաքանչյուր երեխայի վրա կազմում են տարեկան 316 ավստրալիական դոլար  ։
Անկախ այն բանից՝ դպրոցը պետական է, կաթոլիկ, թե մասնավոր, այն պարտավոր է հետևել ուսումնական ծրագրին, որը հաստատված է տվյալ նահանգում կամ տարածաշրջանում։ Այդուհանդերձ կանոնները հատուկ դպրոցներին հնարավորություն են տալիս կրթական ծրագրում լրացուցիչ առարկաներ ավելացնել (օրինակ՝ տեխնոլոգիական)։
Ավտրալական դպրոցների մեծ մասում երեխաները կրում են դպրոցական համազգեստ ։ Գոյություն չունի համազգեստի մի հստակ տեսակ, յուրաքանչյուր դպրոց ներկայացնում է իր պայամանները։ Որոշ դպրոցներ ընդհանրապես չեն պահանջում համազգեստ կրել։
Կաթոլիկ և անկախ (մասնավոր) դպրոցներ
Ավստրալիացի աշակերտների 20,2 տոկոսը սովորում է կաթոլիկ, իսկ 13,7 տոկոսը՝ մասնավոր դպորցներում։
Քանի որ կաթոլիկ և մասնավոր դպրոցները ունեն ամսավճար, նրանք հաճախ ենթարկվում են քննադատություն հիմնականում Ավստրալիական կրթական խորհրդրի և Կանաչների կուսակցության կողմից ։
Դպրոց ընդունվելու տարիք
Ըստ օրենքի՝ որոշ նահանգներում և տարածաշրջաններում երեխան կարող է գնալ դպրոց նախատեսված տարիքից երկու տարի շուտ (Աղյուսակ2), ինչպես նաև չանցնել որոշ առարկաներ կամ բաց թողնել ամբողջ ուսումնական տարին, եթե նա շնորհալի է ։
Կախված նահանգից և տարածաշրջանից՝ զրո դասարանն ունի տարբեր անվանումներ։ Օրինակ՝ Նոր Հյուսիսային Ուելսում և Ավստրալիական մայրաքաղաքային դպրոցում զրո դասարանն անվանվում է «մանկապարտեզ», իսկ մյուս նահանգներում «մանկապարտեզը» չի մտնում տարրական կրթության մեջ    ։ Մյուս տարբերությունը յոթերորդ դասարանն է։ Քուինսլենդի, Հարավային և Արևմտյան Ավստրալիաների նահանգներում յոթերորդ դասարանը մտնում է տարրական դպրոցի մեջ, իսկ մնացած նահագներում և տարածաշրջաններում՝ միջին դպրոցի  ։
Աղյուսակ 2․ Դպրոց ընդունվելու տարիքը՝ կախված նահանգից Աղյուսակ 3․ Դպրոցական կրթության կառուցվածքը կախված նահանգից
Բարձրագույն կրթություն
Ավստրալիացի աշակերտները, ովքեր ցանկանում են ստանալ բարձրագույն կրթություն, ընդունվում են համալսարան կամ TAFE քոլեջ ։ Ինչպես ընդհանուր կրթությունը, բարձրագույն կրթությունը Ավստրալիայում ևս եռաստիճան է։ Դպրոցի 12-րդ դասարանն ավարտելը պարտադիր պայման է համալսարան ընդունվելու համար ։ Սակայն կան լրացուցիչ սխեմաներ անհատական դեպքերի համար։ Ավստրալիայում գործում են և՛ պետական, և՛ մասնավոր ուսումնական հաստատություւններ։ Հիմնական տարբերությունը կրթական գործընթացի ֆինանսավորման և նյութական բազայի մեջ է։ Սակայն մասնավոր համալսարանում սովորելը ավելի քիչ ընդունված չէ, քան պետականում սովորելը։ Բարձրագույն կրթական հաստատությունները Ավստրալիայի, նահանգի կամ տարածաշրջանի օրենսդրական պայմաններին բավարարող կենտրոններ են։  Որպեսզի համալսարանն ստանա դրամաշնորհներ, իսկ ուսանողները՝ կրթաթոշակներ, համալսարանը պետք է անպայման երաշխավորված լինի Ավստրալիայի կառավարության կողմից։
Մեհթի Հուսեյն
Մեհթի Հուսեյն (Mehdi Hüseyn, իսկական անուն-ազգանունը՝ Մեհթի Ալի օղլի Հուսեյնով Hüseynov Mehdi Əli oğlu, ), ադրբեջանցի խորհրդային գրող, հասարակական գործիչ։ Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1964)։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։
Կրթությունն Ավստրալիայում
Բարձրագույն կրթություն
2009 թվականի տվյալներով՝ Ավստրալիայի բարձրագույն կրթության համակարգում կա 41 համալսարան (37 պետական, 2 մասնավոր, 2 ֆակուլտետ արտասահմանյան համալսարանում)։ Ավստրալիայի վեց հնագույն համալսարանները կազմում են Սենդսթոուն համալսարանների (Sandstone universities) խումբը, իսկ 6 հեղինակավորները՝ Ութի խումբը (G8) ։
Մեհթի Հուսեյն
Հրատարակել է «Վարարում» (1933-1936 թվականներ), «Թառլանը» (1940), «Ապշերոն» (1947, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), «Սև ժայռեր» (1957) վեպերը։ «Կոմիսարը» (1942) վիպակը և «Առավոտ» (մաս 1-2, 1950-1953 թվականներ) վեպը նվիրված են Բաքվի պրոլետարիատի պայքարին։ Գրել է նաև «Նիզամի» (1940) և «Ջավանշիր» դրամաները։ 1966 թվականին լույս է տեսել Հոսեյն Մեհթի «Ստորերկրյա ջրերը հոսում են դեպի օվկիանոս» վեպը։ Հայտնի է որպես գրաքննադատ։ Եղել է Ադրբեջանի գրողների միության վարչության նախագահ (1958-1965)։
Կրթությունն Ավստրալիայում
Բարձրագույն կրթություն
Աղյուսա 4․ Սենդսթոուն համալսարանների խումբ Աղյուսակ 5․ «Ութ խմբի» անդամ համալսարաններ Ավստրալիայի համալսարաններում կարելի է սովորել հետևյալ մասնագիտությունները․
Մեհթի Հուսեյն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի գրողներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:Հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կրթությունն Ավստրալիայում
Որակավորման համակարգ
Ավստրալիայի կրթական համակարգում գործում են որակավորման հետևյալ համակարգերը ։
Դպրոցական որակավորումներ TAFE որաավորում
Համալսարանական որակավորումներ
Կրթության բաժանմունք
Տարբեր տարիների ընթացքում կրթության որակի համար պատասխանատու են եղել ղեկավարման տարբեր մարմիններ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրթությունն Ավստրալիայում