cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուիլյամ Բոլթս
Առաջարկվող գիտական ճանապարհորդություն՝ հայտնագործության նպատակով
Կայսրը պատրաստակամորեն լսեց Բոլթսին, քանի որ այս ձեռնարկությունն առաջարկում էր միջոց՝ իրականացնելու իր ցանկությունը, որն առաջացել էր Ջեյմս Կուկի ճանապարհորդություններից՝ գիտական հետազոտություններին նվիրված ավստրիական շուրջերկրյա ճանապարհորդություն կատարելու համար։ Դա հորդորում էր ականավոր գիտակ Իգնազ ֆոն Բորնը, որը կայսեր հրավերով հինգ բնագետների առաջադրեց՝ Բոլթսի հետ գնալ Կոբենզել ։ Ենթադրյալ արշավախմբի մասին անգլիական մամուլում հաղորդվել է 1782 թվականի հոկտեմբերի կեսերին հետևյալ պայմաններով։"Կայսրը մտադիր է իրեն այդպես հռչակել՝ ընդօրինակելով այլ արքայազններին և նավ ուղարկելով աշխարհով մեկ՝ հայտնագործություններ կատարելու համար։ Այս հոգնեցուցիչ և վտանգավոր արշավախմբի համար նախատեսված նավը Կոմս Դե Կոբենզեն է [Sic], որը Լոնդոնի նավահանգստից դուրս եկավ անցյալ ապրիլի 15-ին, օգոստոսի 26-ին նավարկեց Լիվորնոյից և սեպտեմբերի 1-ին ժամանեց Տրիեստ՝ մեծ բեռներով, որի մի մասը նա պետք է վերցնի իր հետ, մասնավորապես, տասնչորս սնդուկ՝ ժամացույց և ժամացույցի իրեր, որոնք նա բերել էր Լոնդոնից։ Նավը, որը գտնվում էր Լոնդոնի նավահանգստում, այնտեղ էր 1920 թվականի Կայսեր հրամանով, որի վրա պետք է ուղարկվեն չորս հիանալի գիտնականներ՝ բնական փիլիսոփայության ոլորտում հայտնագործություններ կատարելու համար ։"Չնայած սկզբում կայսրը խանդավառ էր տրամադրված,սակայն, բացի իր բնագետներին ֆինանսավորելուց, նա հրաժարվեց դրա համար գումար ծաղսել և, ի վերջո, ձեռնարկությունն անհնարին դարձավ իրականացնել։ Բոլթսի առևտրային ճանապարհորդության հույսերը և կայսեր ու նրա բնագետների ցանկությունը գիտական հայտնագործություններով ճանապարհորդելու համար, որպես համատեղ ձեռնարկություն անհամատեղելի էին։ Բոլթսի բելգիացի նախկին ֆինանսական գործընկերների, իսկ այժմ կայսերական ասիական Տրիեստի և Անտվերպենի մրցակիցների հակազդեցությունը նույնպես պատճառ դարձավ, որ նախագիծը չիրականանա, և 1782 թվականի աշնանը այն դադարեց։ Ավստրիական նավով գիտական արշավախումբ ուղարկելու փոխարեն, ինչպես առաջարկել էր Բորնը, ավստրիացի բնագետները, Ֆրանց Յոզեֆ Մաերտերի ղեկավարությամբ, 1783 թվականի ապրիլին Հավր քաղաքից ուղևորվեցին Ամերիկյան «Գեներալ Վաշինգտոն» ֆրեգատով (Կապիտան Ջոշուա Բարնի) Ֆիլադելֆիա, իսկ այնտեղից՝ Հարավային Կարոլինա, Ֆլորիդա, Բահամներ և Սանտո Դոմինգո (Հիսպանիոլա)։ Բացի բույսերից, նրանք պետք է հավաքեին կենդանիների և հանքանյութերի նմուշներ։ Արտացոլելով ձեռնարկության ծագումը՝ հրահանգիչները նրանց հնարավորություն տվեցին (որը չօգտագործվեց) նավով մեկնել Մեքսիկայում գտնվող Ակապուլկոյից Ֆիլիպիններ, այնտեղից՝ Հոլանդիայի Արևելյան Հնդկաստանի Սունդա կղզիներ, Բենգալիայի, Կորոմանդելի և Մալաբարի ափեր, ինչպես նաև Իլ դե Ֆրանս և Բուրբոն (Մավրիկիոս և Ռեյունիոն) ։
Բոլթի մոտեցումները Ռուսաստանի և Նեապոլի նկատմամբ
Բոլթսը հրաժարվեց հանձնվել Ամերիկայի հյուսիս-արևմտյան ափ ճանապարհորդելու իր հույսերից։ Կայսր Ջոզեֆ II-ը Բոլթսին ազատեց իր պարտավորություններից (բացառությամբ պարտատերերի նկատմամբ պարտավորությունների) և 1782 թվականի նոյեմբերին թույլ տվեց նրան իր առաջարկով դիմել Ռուսաստանի կայսրուհի Եկատերինա II-ի արքունիքին ։ Ռուսական արքունիքը չպատասխանեց, ուստի Բոլթսը  իր առաջարկը փոխանցեց նաև Նեապոլի թագավոր Ջոզեֆի եղբոր՝ Ֆերդինանդ IV-ի արքունիքին։ Նա հուսադրող պատասխան ստացավ Նեապոլից, որտեղ Ֆերդինանդ թագավորի առևտրի և նավատորմի նախարար, գեներալ սըր Ջոն Էքթոնը ցանկանում էր խթանել Թագավորության ծովային առևտուրը ։ Թագավոր Ֆերդինանդը Բոլթսին տվեց կանոնադրություն, որը ստացել էր կայսրուհի Մարիա Թերեզայից 1776 թվականին, քսանմեկ տարի ժամկետով՝ սկսած 1786 թվականից, Նեապոլի թագավորական հնդկական ընկերության համար (Նեապոլի հնդկական թագավորական ընկերություն), սակայն Նեապոլի կառավարությունը համաձայնեց աջակցել Բոլթսին միայն այն բանից հետո, երբ նա հաջող առաջին նավարկություն կատարեց սեփական ծաղսով և ռիսկերով ։ Մարսելում սկսվեցին «Ֆերդինանդ» նավը հարմարեցնելու նախապատրաստական աշխատանքները, որը Բոլթսը նախատեսում էր ուղարկել հյուսիսարևմտյան ափ Նեապոլիտանական դրոշի ներքո, բայց ձեռնարկությունը դադարեցվեց, երբ Բոլթսը ավելի դրական արձագանք ստացավ Ֆրանսիայի կառավարությունից։
Բոլթսը և Լապերուսի արշավախումբը
Կայսրի թույլտվությամբ Բոլթսն իր առաջարկն ուղղեց նաև Ջոզեֆի մյուս եղբորը՝ Ֆրանսիայի թագաոր Լյուդովիկոս XVI-ին։ Բոլթսը ընդգծեց իր ծրագիրը Մարեշալ դե Կաստրիներին ուղղված նամակում, որը նա գրեց 1785 թվականի հունվարի 25-ին և ապրիլի 9-ին։ Քոբենցելը պետք է ուղարկվեր Քեյփ Հորնից դեպի Սենդվիչյան կղզիներ (Հավայան կղզիներ), Նուտկա Սաունդ, Կուրիլյան կղզիներ և Չինաստան։ Նավը կմնար Նուտկայում՝ մորթիներ վաճառելու համար, մինչդեռ մի քանի ֆրանսիացիներ կմնային Կուրիլյան կղզիներում՝ ճապոներեն սովորելու և տեղացիների հագուստներն ու սովորույթները որդեգրելու համար։ Առնվազն երկու նավ կգործարկվեր Եվրոպայի հետ կապը պահպանելու համար ինչպես Բարի Հույսի, այնպես էլ Հորն հրվանդանների միջոցով։ Աշխատելու էին բուսաբան, մետաղագործ և աստղագետ։ Հարավային Ատլանտյան օվկիանոսում Տրիստան դա Կունյան պետք է Ֆրանսիայի կողմից ճանաչվեր և դառնար կետորսություն բազա։
Բացի Տրիստանից, պետք է գտնվեր և բնակեցվեր «այն կղզին, որը հայտնաբերել էր Լա Ռոշը 1675 թվականին» (հավանաբար՝ Հարավային Վրաստան) ։ Ֆրանսիայի կառավարությունն ընդունեց հայեցակարգը, թեև դրա հեղինակը չէր, ինչը հանգեցրեց Ժան-Ֆրանսուա դե Գալաուի՝ կոմս դը Լապերուզի հրամանատարությամբ արշավախմբի դուրս ուղարկմանը։ Նավահանգիստների և զինանոցների տնօրեն Շառլ-Պիեռ Կլարետ դե Ֆլյորիեի արշավախմբի հուշագրի նախագծում, որը ներկայացրեց թագավորին, ասաց.. «Օգտակարությունը, որը կարող է առաջանալ հայտնագործությունների ճանապարհորդությունից.. ինձ ընկալունակ է դարձրել պարոն Բոլթսի այս ձեռնարկության վերաբերյալ տեսակետներից»։ Սակայն, ինչպես Ֆլյորյեն բացատրեց թագավորին. «Այնուամենայնիվ, ես ընդհանրապես չեմ առաջարկում այս ճանապարհորդության ծրագիրն այնպես, ինչպես այն մտահղացել էր պարոն Բոլթսը» ։ Քաղաքական և ռազմավարական նկատառումները գերակա էին առևտրային նկատառումներից։ Բոլթսը ստացել է 1200 Լուի «օգտակար հաղորդագրությունների իր մատուցած ծառայության համար», բայց նա Լապերուզի արշավախմբի նախապատրաստմանը կամ իրականացմանը չի մասնակցել ։
Կոբենցելի ճանապարհորդությունները դեպի Հնդկաստան և Բելջիոջոզոն դեպի Չինաստան
Իր կասկածելի Անտվերպենյան կողմնակիցների հետ հակադրվելով՝ Բոլթսը 1782 թվականի կեսերին սնանկ ճանաչվեց ։ Թեև նա կապիտալ չուներ, բայց արևելյան առևտրի փորձագետի իր համբավով կարողացավ առևտուր անել և 1783 թվականին հիմնել նոր բաժնետիրական ընկերություն՝ Տրիեստինյան միությունը, որը սեպտեմբերին Կոբենցելին ուղարկեց առևտրային ճանապարհորդության դեպի Մալաբարի ափ․ ճանապարհը դեպի Մարսել, որտեղ նա ստանձնեց իր բեռների հիմնական մասը և Բարի Հույսի հրվանդանը ։ Բոմբեյում գնեց երկրորդ նավը, որը կոչվում էր Կոմս Բելջիոջոզո։ Կոբենցելի կապիտան Ջոն Ջոզեֆ Բաուերը տեղափոխվեց Բելջիոջոզո և նավարկեց դեպի Չինաստան ։
1786 թվականի փետրվարի 22-ին Տրիեստից հաղորդագրություն է ստացվել, որ Արևելյան Հնդկաստանից Կոմս Կոբենցելը ժամանել է այս նավահանգիստ ամսի 18-ին՝ սելիտրայի, թեյի, կասիայի, կամֆորի, սուրճի, պղպեղի և այլ ապրանքների հարուստ պաշարով՝ 1785 թվականի հունվարի 23-ին Կանտոնը լքելով ։ Բելջիոջոզոն Բաուերի հրամանատարությամբ Կանտոնից մեկնեց Նյու Յորք, որտեղ ժամանեց 1786 թվականի հունիսին ։ Նավը Նյու Յորքից Դովեր, Անգլիա ժամանելու մասին հաղորդվել Է սեպտեմբերի 15-ին Դեյլի ունիվերսալ ռեգիստրում (Daily Universal Register), և նույն թերթը հրապարակել է մի հատված Օստենդից սեպտեմբերի 24-ին գրված նամակից, որում ասվում է. «Կոմս Դե Բելգիոզոն, Արևելյան Հնդկաստանի ընկերության անունից, այստեղ է ժամանել Բենգալից և Չինաստանից,նրա բեռը հիմնականում բաղկացած է մի քանի կտոր ապրանքներից՝ միայն մի քանի տուփ լավագույն թեյերից և համեմունքներից մեկը՝ Ցեյլոնից, որտեղ նրանք այցելեցին տուն գնալու ճանապարհին» ։
Կայսերական արծվի ճանապարհորդությունը
Բաց թողնելով Ամերիկյան անկախության պատերազմի ընձեռած հնարավորությունը՝ նավը դեպի հյուսիս-արևմտյան ափ ուղարկելու համար, որին մրցակիցները չեն խանգարել, Բոլթսը, ըստ երևույթին, կարողացավ մասնակցել կայսերական դրոշի ներքո այնտեղ ուղարկված միակ նավարկությանը՝ Կայսերական արծիվով, նախկին Արևելյան Հնդկաստանի Լոուդունով, որը նավարկեց Օստենդից 1786 թվականի նոյեմբերին, Չարլզ Ուիլյամ Բարքլիի գլխավարությամբ ։ 1786 թվականի նոյեմբերին Օստենդից հեռանալուց հետո Կայսերական արծիվը 1787 թվականի մայիսին խարիսխ գցեց Սենդվիչյան կղզիների վրա և հունիսին հասավ Նուտկա, որտեղից երկու ամիս առևտուր էր անում հարավամերիկյան ափերի երկայնքով։ Այս ճանապարհորդության ընթացքում Բարքլին զգալիորեն ընդլայնեց գիտելիքները տարածքի աշխարհագրության վերաբերյալ, Մասնավորապես բացահայտնեց Խուան դե Ֆուկա նեղուցը։ Նոյեմբերի 5-ին նա մորթու որսոից վերադարձավ Մակաո ։ Արշավախումբը, ըստ երևույթին, արդյունավետ էր ընդանում, քանի որ 1788 թվականի հունիսի 21-ին «Լոնդոն Քրոնիկ» (London Chronicle) հոդվածում ասվում էր, որ «իր բեռն ընդունելուց հետո Կապիտան Բերքլին [Barkley] գնաց Մակաո, որտեղ ապշեցուցիչ գնով իր մորթիները վաճառեց» ։ Ի սկզբանե նախատեսված էր, որ Կայսերական Արծիվը երեք ճանապարհորդություն կկատարի դեպի Հյուսիսարևմտյան ափ, Ճապոնիա և Կամչատկա, բայց երբ հասավ Կանտոն իր մենաշնորհը խախտելու սպառնալիքներից հետովաճառվեց հետո վաճառվեց Արևելյան Հնդկաստանի ընկերության կողմից ։
Ավստրալիայի գաղութացման ծրագիրը 1786-1787 թվականներին
1786 թվականի նոյեմբերին Շվեդիայի թագավոր Գուստավ III-ը պայմանագիր կնքեց Բոլթսի հետ՝ Արևմտյան Ավստրալիայի ափերի մոտ կղզի բացահայտելու համար, որտեղ հնարավոր կլիներ հիմնել շվեդական գաղութ և առևտրային կետ։ Այնուամենայնիվ, այս ծրագիրը հետաձգվեց այն բանից հետո, երբ Շվեդիան հաջորդ տարի ներքաշվեց Ռուսաստանի հետ պատերազմի մեջ։ Բոլթսին տրվեց 250 ֆունտ իր կատարած դժվար աշխատանքի համար, և ենթադրյալ գաղութը երբեք չստեղծվեց ։
Բոլթսի կյանքի վերջին տարիները
Ասում են, որ Բոլթսը փորձել է վերածնել իր կարողությունը Ֆրանսիայում՝ Փարիզի մերձակայքում ձեռնարկություն հիմնելով, բայց պատերազմի բռնկումը ևս մեկ անգամ տապալեց նրա հույսերը ։ Նա վերադարձավ Անգլիա 1800 թվականին, որտեղ անհաջող կերպով փորձեց հետաքրքրվել Արևելյան Հնդկաստանի ընկերությամբ՝ Անատոլիայից պղնձի մատակարարումներ ստանալու և Հնդկաստանում վաճառելու համար ։ Այնուհետև, նա տեղափոխվեց Լիսաբոն, որտեղ 1760-ականներին, մինչև Արևելյան Հնդկաստանի ընկերության միանալը, զբաղվում էր ադամանդների առևտրով։ Նա իր վերջին կտակը կազմել է Լիսաբոնում 1805 թվականի օգոստոսին, ասում են, որ Փարիզի Աստվածամոր տաճարում 1808 թվականին ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ամստերդամ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բանգլադեշի պատմություն Կատեգորիա:Փարիզ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023
Բրեմեն
Բնակչություն
Բնակչությունը 2011թվականի դեկտեմբերի 31-ի (2011 թվականի մարդահամար ) տվյալներով կազմում է 544043 մարդ :.
Աշխարհագրություն
Բրեմենը տեղակայված է Վեզեր գետի երկու ափերին, մոտավորապես 60 կմ հեռավորության վրա, այն տեղից, որտեղ այն թափվում է Հյուսիսային ծով։ Հին քաղաքի շրջանում Միջին Վեզերը (Mittelweser) անցնում է Ներքին Վեզեր (Unterweser), այնուհետև լայնանալով անցնում է բրեմենյան նավահանգիստ։ Շրջանը, որը տեղակայված է Ներքին Վեզերից ձախ կրում է Վեզերմարշ շրջանի անունը։ Աջից տարածվում է այսպես կոչված Թաց եռանկյունը, ճահճային հարթություն Էլբա և Վեզեր գետերի գետաբերանին։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 38 կմ երկարություն և 16 կմ լայնություն։ Քաղաքային սահմանների երկարությունը 136, 5 կմ է։
Տեսարժան վայրեր
Շուկայական հրապարակը Բրեմենի կենտրոնն է, որտեղ Բրեմենի ռատուշան է` կառուցված 1405-1410 թվականներին և Սուրբ Պետրոսի տաճարը 11-րդ դար։ Շուկայական հրապարակը Եվրոպայի գեղեցկագույն հրապարակներից է։ Հրապարակի աջ կողմում գտնվում է 1966 թվականին կառուցված քաղաքային պառլամենտի շենքը ։ Միջնադարյան բյուրգերյան տունը շուկայական հրապարակում հրաշքով պահպանվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, որի ժամանակ Բրեմենի հին կառույցների 90 տոկոսը տուժել էր։ Հրապարակում վեր է խոյանում Ռոլանդի 10․21 մետր բարձրությամբ արձանը, քաղաքի խորհրդանիշ և անկախության մարմնավորում։ Վահանի վրայի կայսերական արծիվը վկայում է, որ քաղաքային իրավունքը ծագել է Կարլ Մեծի ժամանակներում և Բրեմենը ենթարկվում է միայն կայսերը, ոչ թե որևէ այլ հոգևոր կամ ազնվական կառավարչի։ Ռատուշայի առաջ տեղադրված է «Բրեմենյան երաժիշտների» հայտնի քանդակը։ Բրեմենի հայտնի փողոցներից մեկում՝ Բյոտերշտրասեում (գերմ. Böttcherstraße) (երկարություն 100 մետր) գտնվում է 7 շինություն։ 16-րդ դարի կառույցները իրենցից ներկայացնում են ճարտարապետական հուշարձաններ՝ զանգակատուն, երեք թանգարան, պատկերասրահ և թատրոն։ Հին քաղաքում կա շրջան, որտեղ պահպանվել են հին շինությունները։ Այն կոչվում է Շնոր (գերմ. Schnoor)։ Շնորում տեղակայված են գարեջրատներ, մանր գեղեցիկ իրերի փոքրիկ կրպակներ։ Բրեմենյան համալսարանի տարածքում գտնվում է Ունիվերսումը (գերմ. Universum), գիտական կենտրանը։ Սա գիտության թանգարան է, որտեղ յուրաքանչյուր այցելու կարող է շուրջ 250 ցուցադրանմուշի գործողությունները շոշափել և փորձել ։ Բրեմենի կենտրոնում, երկաթգծի կայարանում է գտնվում Քաղաքային այգին, որտեղ կա փոքրիկ կենդանաբանական այգի, որտեղ կան ընտանի կենդանիներ, խոզեր, բադեր, ծովախոզուկներ, ալագադաներ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հյուսիսային ծովի նավահանգստային քաղաքներ
(4362) Կարլիզ
(4362) Կարլիզ (Carlisle), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի օգոստոսի 1-ին Պերիթ աստղադիտարանի կողմից Բիքլիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,237911 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,009 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4668 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294401 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,72° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պերիթ աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վալերի Գովեն
Վալերի Գովեն, ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, որը ներկայումս Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի առաջնությունում որպես հարձակվող խաղում է Մոնպելյե կանանց ֆուտբոլային ակումբում և Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ Ծնվել է Ռեյունյոն կղզու Սեն Դենի քաղաքում։
Թուլուզ
Գովենը ծնվել է ֆրանսիական Ռեյունյոն կղզում և չորս տարեկանում իր մայրիկի և քրոջ հետ տեղափոխվել է Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտք։ 12 տարեկանում միացել է Թուլուզ ՖԱ կանանց ֆուտբոլային ակումբին, իսկ 16 տարեկանում Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի դիվիզիոն 2-ում միացել է հիմնական թիմին։ 2012-2013 թվականներին Գովենը խաղացել է Թուլուզի ակումբում Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի առաջնությունում Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի դիվիզիոն 2 վերադառնալուց առաջ։ 2013-2014 թվականներին Գովենը լիգայի ամենաշատ գոլեր խփած խաղացողն էր՝ 20 խաղում 32 գոլով ։ Թուլուզի ակումբում գտնվելու ժամանակաշրջանում նա խփել է 45 գոլ մինչև 19 տարեկանների ազգային առաջնությունում ։
Միջազգային կարիերա
2012 թվականի հուլիսին Գովենը ներկայացրել է Ֆրանսիայի մինչև 16 տարեկանների կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականը Սկանդինավյան երկրների մինչև 16 տարեկանների գավաթի ժամանակ։ Նա մեկնարկել է Շվեդիայի կանանց հավաքականի հետ խաղում 1–0 հաշվով պարտությամբ, մեկնարկել և առաջին գոլն է խփել Ֆինլանդիայի հետ հաղթանակով խաղում, որն ավարտվել է 5–1 հաշվով , իսկ Նորվեգիայի հետ խաղում նրա աջակցությամբ ֆրանսիացիները հաղթել են 3–0 հաշվով, մրցաշրջանում գրավելով երրորդ տեղը ։
2015 թվականի սեպտեմբերին Գովենն առաջին անգամ հրավիրվել է Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հիմնական հավաքական՝ Բրազիլիայի և Ռումինիայի կանանց հավաքականների հետ խաղերի համար ։ Նա իր պաշտոնական առաջնախաղի ելույթը Ֆրանսիայի ազգային հիմնական հավաքականում ունեցել է 2015 թվականի հոկտեմբերին, որտեղ Ֆրանսիան 2–1 հաշվով պարտություն է կրել Նիդեռլանդներից՝ 71-րդ րոպեին փոխարինելով Մարի-Լոր Դելիին ։
2016 թվականի նոյեմբերին Գովենն ընտրվել է Ֆրանսիայի մինչև 20 տարեկանների կանանց ֆուտբոլի հավաքականում ՖԻՖԱ-ի մինչև 20 տարեկանների կանանց աշխարհի գավաթի խաղերին մասնակցելու համար ։ Նա ընկերական խաղում խաղացել է Կանադայի հետ խաղում` խփելով 2–0 հաշվով հաղթանակի երկրորդ գոլը ։ Մրցաշարի խմբային փուլում նա փոխարինման է դուրս եկել Միացյալ Նահանգների մինչև 20 տարեկան կանանց ֆուտբոլի հավաքականի հետ 0–0 ոչ-ոքի հաշվով խաղում և Նոր Զելանդիայի հավաքականի հետ խաղում, որն ավարտվել է 2–0 հաղթանակով ։
Նա մեկնարկել է 2–2 ոչ-ոքի արդյունքով Գանայի հավաքականի հետ խաղում ՝ օգնելով Դելֆին Կասկարինոյին խփել առաջին գոլը ։ Փլեյ-օֆ փուլում նա Ճապոնիայի հավաքականի հետ 2–1 հաղթանակով կիսաեզրափակիչ խաղում փոխարինման է դուրս եկել ավելացրած ժամանակում, իսկ Հյուսիսային Կորեայի հավաքականի հետ խաղում փոխարինման է դուրս եկել 73-րդ րոպեին, որտեղ Ֆրանսիան պարտվել է 3–1 հաշվով ։
2017 թվականի մարտին Գովենը ներկայացրել է Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային երկրորդ հիմնական հավաքականը 2017 թվականի Իստրիայի գավաթի ժամանակ։ Նա խաղացել է բոլոր չորս խաղերում, ունենալով հեթ-տրիկ Հունգարիայի հետ խաղում ։ Ֆրանսիան մրցաշարն ավարտել է երրորդ տեղով, պարտության մատնելով Հյուսիսային Իռլանդիային 1–0 հաշվով ։
2017 թվականի հոկտեմբերին Գովենը խփել է իր առաջին գոլը Ֆրանսիայի հիմնական հավաքականի կազմում Գանայի հավաքականի հետ 8–0 հաշվով ավարտված ընկերական խաղում ։ 2018 թվականի ապրիլի 6-ին Գովենն ունեցել է հեթ-տրիկ Նիգերիայի հավաքականի հետ 8–0 հաշվով ավարտված խաղում ։
Միջազգային գոլեր
Ֆրանսիայի գոլերի հանրագումարի միավորները և արդյունքների ցանկը, միավորի սյունը ցույց է տալիս Գովենի յուրաքանչյուր գոլից հետո միավորը:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստուհիներ Կատեգորիա:2019 ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի գավաթի խաղարկության մասնակիցներ
Դերեչաթաղ
Դերեչաթաղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Չեռնոգորական գրականություն
Չեռնոգորական գրականություն, գրականության արվեստի զարգացումը Հարավային Եվրոպայի Չեռնոգորիա պետությունում։ Չեռնոգորական գրականությունն ընդհանուր առմամբ զարգացել է հարավսլավական մյուս ժողովուրդների ազգային գրականության, հատկապես սերբականի հետ փոխներգործության պայմաններում։
Պատմություն
Գրական գործընթացների զանազան փուլերում մերթ գերիշխել է ինքնուրույնության միտումը (19-րդ դարի երկրորդ կես), մերթ էլ սերբ, գրականության հետ նրա փոխներգործությունը ավելի միասնական բնույթ է կրել (19-րդ դարի առաջին կես, երկու համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածը)։ Սոցիալիստական Հարավսլավիայի պայմաններում Չեռնոգորիա գրականության զարգացման ընթացքը բնութագրվում է ազգային գրական ուժերի հետագա համախմբումով։
Չեռնոգորիայում վաղուց ի վեր գոյություն է ունեցել հարուստ բանահյուսություն։ Միջնադարից պահպանվել են կրոնական ստեղծագործություններ, սրբերի վարքագրություններ, պատարագամատույցներ։ Հետազոտողներից շատերը Չեռնոգորիա նոր գրականության զարգացման սկիզբը համարում են 18-րդ դարի վերջն ու 19-րդ դարի կեսը։ Նրա հիմնադիրը բանաստեղծ և պետական գործիչ Պետրոս II Պետրովիչ Նեգոշն է (1813-1851), որի պոեզիայի գլուխգործոցը «Լեռնային պսակ» (1847) դրամատիկական պոեմ վիպերգն է՝ ներթափանցված հարավային սլավոնների միավորման գաղափարով։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսից մինչե առաջին համաշխարհային պատերազմն առաջատար տեղ է գրավել ռոմանտիկական պոեզիա։
Արձակը թույլ է զարգացած եղել։ Նույն շրջանում երևան է եկել պատմական դրաման (Նիկոլա I Պետրովիչ, «Բալկանյան թագուհին» (1884), Ռ․ Ռոգանովիչ Ցռնոգորեց (1859-1900), «Ցարե Լագ» (1894)։ 30-ական թվականների սկզբին Չեռնոգորիայի գրականության մեջ, ինչպես և հարավսլավական բոլոր գրականություններում, առաջացել է «սոցիալական ռեալիզմ» հոսանքը (Ռ․ Զոգովիչ, ծնված՝ 1907 թվական, Մ․ Բանևիչ, 1905-1968, Զոնովիչ)։
Այդ տարիներին հարստացել է նաե արձակի սոցիալական և հոգեբանական ներկապնակը, երևան է եկել վեպը։ Ժողովրդի կյանքի ռեալիստական նկարագիրն են ստեղծել Ռ․ Ռատկովիչը (1903—54), Դ․ Ջուրովիչը (ծն․ 1901), Ն․ Լոպիչիչը (1909-45)։ Չեռնոգորիա շատ գրողներ մասնակցել են Հարավսլավիայի 1941—1945 թվականների ժողովրդական ազատագրական պատերազմին։ Ետպատերազմյան տարիներին տեղի է ունեցել գրական ուժերի ինտենսիվ աճ ու հետագա միավորում։ 1956 թվականին ստեղծվել է Չեռնոգորիայի գրողների ընկերությունը։ 50-70-ական թվականների գրականության մեջ կենտրոնական դեմք է եղել Մ․ Լալիչը, որի վեպերում առավել վառ է արտացոլված ժողովրդա-ազատագրական պայքարի և հեղափոխության թեման։
Արձակագիրներ Ա․ Ասանովիչը, Չ․ Վոլկովիչը, Բր․ Շչեպանովիչը ժողովրդա-ազատագրական պատերազմի իրադարձությունների հետ միաժամանակ պատկերում են երկրի ժամանակակից կյանքը, անդրադառնում բարոյախոսական-բարոյագիտական ու հոգեբանական խնդիրներին։ Պոեզիայի հիմնական նվաճումները կապված են Ռ․ Զոգովիչի, Ջոնովիչի, Մ․ Բանեիչի, Դ․ Կոստիչի, Ռ․Վեշովիչի ստեղծագործության հետ։ Բանաստեղծներ Մ․ Կրալի, Ս․ Պետրովիչի, Բլ․ Շչեպանովիչի, Ե․ Բրկովիչի գործերի համար բնորոշ են նոր թեմայի և ձևի որոնումները։ Ժամանակակից դրամատուրգիան ներկայանում է Բրկովիչի, Վ․ Իվանովիչի, ժ․ Կոմանինի, Վ․ Ռադովիչի և ուրիշների պիեսներով։ Գրաքննադատության ասպարեզում հայտնի են Բ․Միլաչիչը, Մ․ Ստոյովիչը և այլն։
Կատեգորիա:Չեռնոգորական գրականություն
Ռուսլան Աբազով
Ռուսլան Ասլանովիչ Աբազով (Русла́н Асла́нович Аба́зов, ), ռուս ֆուտբոլիստ, «Տոսնո» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։ 2014 թվականի Ռուսաստանի սուպերգավաթի մրցության եզրափակչի մասնակից, 2012 թվականի Ռուսաստանի երիտասարդական ակումբների առաջնության Բ խմբի հաղթող , ԱՖԼ-ի առաջնության 2012-13 մրցաշրջանի և 2015 թվականի ԱՖԼ գավաթի խաղարկության բրոնզե մրցանակակիր։
Լինելով «Նարթկալա» ֆուտբոլային ակումբի սան՝ Աբազովն իր պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 2011 թվականին ռուսական Պրեմիեր լիգայի ՝ «Սպարտակ» (Նալչիկ) ակումբի կազմում։ 2014 թվականի հունիսին ռուսական «Ռոստովի» հետ կնքել է երկարաժամկետ պայմանագիր։ 2015 թվականի հուլիսին վարձավճարային իրավունքներով համալրել է Ազգային ֆուտբոլային լիգայի «Ֆակել» ֆուտբոլային ակումբի կազմը, սակայն արդեն օգոստոսին պայմանագիր է կնքել ռուսական «Տյումեն» ակումբի հետ ։ 2016 թվականի հունիսի 2-ին լիարժեք պայմանագիր է կնքել «Տոսնո» ակումբի հետ ։
Վաղ տարիներ
Ռուսլանը համարվում է «Նարթկալա» ֆուտբոլային ակումբի սան։ Նրա առաջին մարզիչը (դեռևս ոչ պրոֆեսիոնալ կարիերայում) եղել է Պաշա Ռամազանովիչ Ագաբալիևը։ Ռուսլանն իր կարիերան սկսել է որպես դարապասապահ, այնուհետև փորձել է իրեն հարձակվողական դիրքերում։ Հենց այդ ժամանակ էլ Աբազովը հրավիրվել է Նալչիկ քաղաքի համար 31 դպրոցի թիմ (մարզիչ՝ Գիա Գեորգևիչ Լոբժանիձե) ։
«Սպարտակ-Նալչիկ»
2010 թվականի գարնանը Ռուսլանը Ռուսաստանի առաջնությանը մասնակցելու համար առաջին անգամ ընդգրկվում է նալչիկյան «Սպարտակի» կազմում։ Ապրիլի 2-ին «Ռոստովի» իր հասակակիցների դեմ խաղում փոխարինում կատարելով հանդիպման վերջին րոպեներին՝ նա կատարում է իր նորամուտը «Սպարտակի» կազմում ։ Ակումբի կազմում երկրի երիտասարդական առաջնությունում ընդհանուր հաշվարկով նա անցկացրել է 42 խաղ և ակումբի հետ դարձել է 2012 թվականի առաջնության փոքր ոսկե մեդալի դափնեկիր ։ 2011 թվականի ամառվանից նա սկսել է մարզվել նալչիկյան ակումբի առաջին թիմի հետ։ Օգոստոսի 7-ին երկրի առաջնության շրջանակներում Կազանի «Ռուբինի» դեմ խաղին մասնակցելու համար նա ընդգրկվել է թիմի հիմնական կազմում, սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի եկել ։ 2012 թվականի ձմռանը Ռուսլանն առաջին թիմի հետ միասին մեկնել է Թուրքիա՝ հավաքի նպատակով ։ Ապրիլի 27-ին «Կռիլյա Սովետովի» դեմ խաղում Ռուսլանը կատարել է իր նորամուտը արդեն Պրեմիեր լիգայում։ Ֆուտբոլիստը դուրս էր եկել խաղադաշտ մեկնարկային կազմում և բաց չի թողել խաղից ոչ մի րոպե։ Խաղի 15-րդ րոպեին Ժոել Չիբամբեի դեմ պայքարում խախտելով խաղի կանոնները՝ Ռուսլանն արժանացել է դեղին քարտի ։ 2012-13 թվականների մրցաշրջանը Ռուսլանը մեկնարկել է որպես հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, սակայն իններորդ տուրում «Պետրոտրեստի» դեմ խաղում հեռացվելով խաղադաշտից՝ կորցրել է իր տեղը թիմի հիմնական կազմում ։ 2013-14 մրցաշրջանում եղել է թիմի հիմնական կազմի ֆուտբոլիստներից մեկը և անցկացրել է 22 խաղ։ 2013 թվականի նոյեմբերին Դմիտրի Ալենիչևի կողմից ընդգրկվել է ԱՖԼ-ի հավաքականի կազմում՝ իտալական սերիա Բ-ի ֆուտբոլիստների դեմ խաղին մասնակցելու նպատակով ։ Այդ հանդիպման ժամանակ նա խաղադաշտ է դուրս եկել առաջին խաղակեսից հետո՝ փոխարինել է Պյոտր Տենային ։ Հետագայում ֆուտբոլիստն ստացել է ավելի շատ պրակտիկա, սակայն անմիջապես կաբարդա-բալկարական ակումբի՝ ԱՖԼ-ի առաջնությունից հեռացվելուց հետո նա լքել է ակումբը։
«Ռոստով»
2014 թվականի հունիսի 16-ին Ռուսլանը Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի «Ռոստով» ակումբի հետ կնքում է երկարաժամկետ պայմանագիր չորս տարի ժամկետով ։ Նոր ակումբի կազմում Ռուսլանը կատարում է իր նորամուտը 2014 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Ռուսաստանի սուպերգավաթի շրջանակներում։ Աբազովը մասնակցություն է ունենում ամբողջ խաղին, իսկ իր ակումբը «մոսկովյան զինվորականների» ակումբին զիջում է 1:3 հաշվով ։ Հիմնական թիմի կազմում մասնակցելով երկրի առաջնության երկու խաղի՝ նա փոխարինվում է արդեն առաջին՝ մոսկովյան «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղի առաջին խաղակեսում ։ Անվստահ խաղի և մի շարք վնասվածքների պատճառով Ռուսլանը ժամանակի ընթացքում կորցնում է իր տեղը մեկնարկային կազմում ։
Վարձավճար։ «Տյումեն» և «Ֆակել»
2015 թվականի հուլիսի 7-ին հայտնի է դառնում Ռուսլանի՝ վարձավճարային իրավունքներով Վորոնեժի «Ֆակել» տեղափոխման մասին ։ Նոր ակումբի կազմում Աբազովն անցկացնում է երկու ընկերական հանդիպում՝ մոսկովյան ԲԿՄԱ-ի և Կուրսկ քաղաքի «Ավանգարդի» դեմ ։ Պայմանագրի կնքումից չորս օր հետո նա նոր թիմի կազմում կատարում է իր նորամուտը արդեն պաշտոնական խաղում։ Դա ԱՖԼ-ի առաջնության առաջին տուրի՝ «Տոսնոյի» դեմ խաղն էր։ Խաղն ավարտվում է տոսնոցիների հաղթանակով, իսկ Ռուսլանը մասնակցություն է ունենում ամբողջ խաղին ։ Վորոնեժական թիմի կազմում Ռուսլանն անցկացնում է հինգ խաղ, որոնց ընթացքում ստանում է երկու դեղին քարտ (տարբեր խաղերում)։
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին Ռուսլանը վարձավճարային պայմանագրի ժամկետի լրանալուն պես լքում է «Ռոստովը» և վերադառնում է «Տյումեն» ։ Իր վերադարձից համարյա մեկ ամիս հետո Ռուսլանն առաջին անգամ դուրս է գալիս խաղադաշտ «Տյումենի» մարզաշապիկով։ Նրա «վերադարձի» խաղն է դառնում «Տոմի» դեմ խաղը ։ Աբազովը հաջողությամբ կարողանում է հաստատվել թիմի հիմնական կազմում և մասնակցում է ակումբի 27 խաղերից 21-ին։ Այդ ժամանակահատվածում նա ստանում է հինգ նկատողություն, ինչպես նաև մեկ անգամ հեռացվում է խաղադաշտից Տուլայի «Արսենալի» դեմ խաղի 2-րդ րոպեին վերջին հույսի խախտում կատարելու համար ։
«Տոսնո»
2016 թվականի հունիսի 2-ին Ռուսլանը երկու տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում «Տոսնո» ֆուտբոլային ակումբի հետ ։
Ակումբային
Մկրդ = մակարդակ
Աղբյուրներ.
«Ռոստով»
Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորան
Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորան (Joseph Jean Pierre Laurent, ), ֆրանսիացի աստղագետ, որը հայտնաբերել է (51) Նեմաուսա աստերոիդը 1858 թվականին։
Նա այլևս չի կատարել աստերոիդների հայտնագործություններ, և նրա մասին համարյա ոչինչ հայտնի չէ։ Էդուարդ Ստեֆանը Լորանի մասին ասել է "շատ բանիմաց երիտասարդ"է (un jeune homme très habile) ։
Աստերոիդը հայտնաբերվել է օգտագործելով Բենջամին Վալզի տանը գտնվող մասնավոր աստղադիտարանը։ Վալզը թողել էր այս տունը մեկնելով Մարսել աշխատելու, որպես Մարսելի աստղադիտարանի տնօրեն։ Նա փոխանցել էր իր աստղադիտարանը Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորանին, ով և հետագայում հայտնաբերել էր աստերոիդը։ Տան պատին, որը գտնվում է Նացիոնալ փողոց 32 հասցեով Նիմում, փակցված է հուշատախտակ աստերոիդի հայտնաբերման մասին ։
Վալզը հայտնել է հայտնաբերման մասին իր նամակում ուղղված Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիային ։
Լորանն իր հայտնագործության համար արժանացել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի Լալանդի մրցանակին 1858 թվականին, հինգ այլ աստերոիդ հայտնաբերողների հետ միասին ։
(162) Լաուրենտիա աստերոիդն անվանվել է Լորանի պատվին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
Գառնիկ Ավանեսյան (հրամանատար)
Գառնիկ Վազգենի Ավանեսյան - սեպտեմբերի 27 1992, Քարագլուխ, Ասկերանի շրջան), ազատամարտիկ-հրամանատար։ 1987-1989 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ Ավարտել է Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումը (1990)։ 1989-1992 թվականներին՝ Խրամորթի կամավորական ջոկատի ազատամարտիկ, 1992 թվականից՝ Խրամորթի վաշտի դասակի, ապա՝ վաշտի հրամանատար։ Մասնակցել է Ասկերանի շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Աչքի է ընկել Քարագլխի ազատագրական մարտերի ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Խրամորթում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Արցախյան պատերազմի մասնակիցներ հայկական կողմից
Դուեյն Ուեյդ
Դուեյն Թայրոն Ուեյդ կրտսեր (Dwyane Tyrone Wade, Jr., ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, խաղարկող և հարձակվող պաշտպան։ 16 մրցաշրջանի մարզական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Մայամի Հիթ» ակումբում։
2006 թվականին «Սպորտս Իլուսթրեյթիդ» սպորտային հանդեսի կողմից ճանաչվել է «տարվա մարզիկ»։ Նույն տարում, թիմակցելով Շաքիլ Օ'Նիլի հետ՝ նվաճել է NBA-ի գավաթը և դարձել գերեզրափակիչի ամենաարժեքավոր խաղացող։ 2012 և 2013 թվականներին, թիմակցելով Լեբրոն Ջեյմսի և Քրիս Բոշի հետ, Ուեյդը «Հիթի» կազմում կրկին դարձել է NBA չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Մայամի Հիթի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Չեխական արվեստ
ճարտարապետությունը և կերպարվեստը, Չեխիայում պահպանվել են հին քարի դարի քանդակներ, նոր քարի դարի խեցեղեն, նախասլավոնների արվեստի, հալշտատյան մշակույթի և լատենյան մշակույթի հուշարձաններ, 7-րդ դարի հին սլավ, խեցեղեն անոթներ, 8—10-րդ դարերում գերանակապ ամրություններով սլավ, քաղաքների ավերակներ, արծաթե, ոսկե և բրոնզե զարդեր։ Կաթոլիկություն ընդունելուց հետո կառուցվել են ինչպես բյուզանդական, այնպես էլ արևմտաեվրոպական, հիմնականում՝ կարոլինգյան օրինակներին մոտ քարե եկեղեցիներ։ 11—13-րդ դարերում ձևավորվել է ռոմանական ոճը։ 11— 13-րդ դարերում կերպարվեստում խաչաձևվել են Գերմանիայի և Բյուզանդիայի ազդեցությունները։ 13-րդ դարի կեսից 15-րդ դարի 1-ին կեսը ծաղկել է գոթական արվեստը։ Կամարային խիզախ կոնստրուկցիաներով են Պերնշաեյն դղյակը Լիուոոմիշլում Պրագայի Վալդշաեյնի պալատի լոշիան, Պիսեկի, Ռոուդնիցեի 13—14-րդ դարերի կամուրջները։ 14— 15-րդ դարերում վերակառուցվել են հին քաղաքները և կառուցվել նորերը։ Կոմպոզիցիայի համամասնությամբ առանձնանում է Կառլշտեյն դղյակը։ 15-րդ դարի 2-րդ կեսին 16-րդ դարի սկզբին ճարտարապետության մեջ ուժեղացել է դեկորատիվ կողմը։ Բազիլիկներին փոխարինել են դահլիճավոր տաճարները։ 14-րդ դարում կերպարվեստում ստեղծագործաբար յուրացվել են Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Իտալիայի գեղարվեստական ավանդույթները, գոթիկայի շրջանի ռեալիստական միտումները բարձունքի են հասել 14-րդ դարի 2-րդ կեսին Կառլոս IV-ի օրոք։ 14-րդ դարի վերջին տարածվել է «մեղմ ոճը»։ 15-րդ դարի սկզբին կերպարվեստում ակնառու է աշխարհիկ, երբեմն էլ՝ հակակղերական ուղղվածությունը։ 14—15-րդ դարերում ծաղկում են ապրել մանրանկարչությունը և դեկորատիվ-կիրառական արվեստը։ Չեխիայում Հաբսբուրգների դինաստիայի տիրապետության հաստատումից հետո ուժեղացել է աշխարհիկ արվեստը։ Ճարտարապետության մեջ տարածվել է Վերածննդի ոճը։ 15-րդ դարի վերջին 16-րդ դարի Վերածննդի ոճը թափանցել է եկեղեցական գեղանկարչության մեջ։
Աշխարհիկ ժանրեր
Զարգացել են աշխարհիկ ժանրերը։ 16-րդ դարի և 17-րդ դարի սահմանագծում Պրագան դարձել է եվրոպականմ մաներիզմի վերջին կենտրոններից։ ճարտարապետությունը նոր վերելք է ապրել 18-րդ դարի 2-րդ կեսից։ Բարոկկո ոճը տարածվել է պալատային ճարտարապետության մեջ։ Քաղաքների գոթական ուրվագծերի մեջ նորություն էին վեհաշուք գմբեթներով, բազմահարկ աշտարակներով բարոկկո ոճի միանավ կամ կենտրոնակազմ եկեղեցիները։ Բարոկկոյի շրջանի կերպարվեստին բնորոշ են ռեալիստական դեմոկրատական միտումները։
Քանդակագործներից աչքի էին ընկնում Մ․ Բ․ Բրաունը և Ֆ․ Մ․ Բրոկոֆը։ 18-րդ դարի կեսին ստեղծվել են ռոկոկոյի և կլասիցիզմի ոճերով գործեր։ 17-18-րդ դարերում բարձր զարգացման են հասել գեղարվեստական ապակեգործությունը, մետաղների մշակումը, ասեղնագործությունը։ 18-րդ դարի վերջին 19-րդ դարի սկզբին ազգային-ազատագրական պայքարին զուգընթաց արվեստը ծառայել է ազգային ինքնահաստատման համար պայքարին։ Ճարտարապետության մեջ, 19-րդ դարի կեսից, կլասիցիզմի կարճատև ու սահմանափակ տարածումից հետո, հաստատվել է «ազգային ռոմանտիկայի» ուղղությունը, իրեն բնորոշ էկլեկտիզմի միտումներով։ Հանդիսավոր մոնումենտալությամբ և հարդարանքի ճոխությամբ են առանձնանում 1860-1890-ական թվականներին նեոռենեսանսի և նեոբարոկկոյի ոգով կառույցները։ 19-րդ դարի վերջին 20-րդ դարի սկզբին «մոդեռն» ոճը փոխարինվել է ռացիոնալիզմի միտումներով։ Կերպարվեստի զարգացման վրա ազդել են Պրագայում հիմնադրված «Արվեստի բարեկամների հայրենասիրական ընկերությունը» և Գեղարվեստի ակադեմիան։ 19-րդ դարի 1-ին կեսին կլասիցիզմի և ռոմանտիզմի տարածման հետ միաժամանակ նկատելի էին ռեալիստական միտումները։
Մի շարք նկարիչներ անդրադարձել են ազգային պատմությանը, ժամանակակիցների կերպարներին։ 1848-1849 թվականների հեղափոխության շրջանում մեծ նշանակություն է ստացել ժողովրդի թեման։ 1850-1860-ական թվականներին դեմոկրատական ռեալիզմը ակնհայտ է Կ․ Պուրկինեի դիմանկարներում և նատյուրմորտներում։ 19-րդ դարի վերջերին էական դեր է խաղացել, այսպես կոչված, ազգային թատրոնի սերունդը գեղանկարիչ Մ․ Ալեշի գլխավորությամբ։ Մոնումենտալtէպիկական բնանկարներ է ստեղծել Ցու․ Մարժակը, առաջատար քանդակագործ էր Ցո․ Վ․ Միսլբեկը։ 20-րդ դարի սկզբի արվեստին բնորոշ են հակասական գծերը։ Առաջադիմական ուղղությունը ձևավորվել է դեկադենտական միտումների դեմ պայքարում։ Բնանկարչությունում առաջատար դեր են խաղացել Ցու․ Մարժակի աշակերտներ Ֆ․ Կավանը, Բ․ Դվորժակը, U. Ա. Կալվոդան, ինչպես և իմպրեսիոնիստ-բնանկարիչ Ա․ Սլավիչեկը, Ա․ Գուդեչեկը, Մ․ Ցիրանեկը։ Գեղջկական կյանքի պատկերներ են ստեղծել Ցո․ Ուպրկան և Լ․ Կուբան։
Սոցիալական-քննադատական միտումներ
Սոցիալական-քննադատական միտումները երևան են եկել Կ․ Միսլբեկի մոնումենտալ գեղանկարներում և օֆորտներում։ Սիմվոլիզմին բնորոշ գծերով են օժտված Ցա․ Պրեյսլերի նկարներն ու որմնանկարները, Ֆ․ Կուպկայի կոմպոզիցիաներն ու ծաղրանկարները։ Մ․ Շվաբինսկու նկարներում և փորագրություններում սիմվոլիզմը զուգորդվել է վառ կենսահաստատմանը։ Բարձր մակարդակի է հասել գրաֆիկան՝ զարգանալով հիմնականում «մոդեռն» ոճի շրջանակներում։ 19-րդ և 20-րդ դարերւմ սահմանագծում առանձնացել են Ս․ Սուխարդայի, Ցա․ Շտուրսայի, Ֆ․ Բիլեկի քանդակները։ 1900-1910-ական թվականներին եվրոպական ավանգարդի զմին դիմելը ուղեկցվել է նրա ազգային մեկնաբանման փորձերով։ Ազգային գեղարվեստական ավանդույթները շարունակել են գեղանկարիչներ Վ․ Ռաբասը, Վ․ Ռադան, Վ․ Սեդլաչեկը։ Չեխոսլովակյան բուրժուական անկախ պետության ստեղծումը նպաստել է գեղարվեստական մշակույթի նոր վերելքին, որի զարգացմանը սկսել է առավել ազդել կոմունիստական և բանվորական շարժումը։ Չեխիայի քաղաքների մեծ մասում մինչև 20-րդ դարի կեսը առավելաբար պահպանվել է միջնադարյան կառուցապատումը, ծայրամասերում աճել են ետնախորշերի թաղամասերը։
Կարևոր իրադարձություն էր Պրագայի Ս․ Վիտի տաճարի արմ․ հատվածի ավարտումը և Ազատագրության ազգային ձանի կառուցումը Վիտկով լեռան վրա։ Կերպարվեստում 1920-1930-ական թվականներին գաղափարագեղարվեստական բարդ պայքարի պայմաններում ամրապնդվել են ռեալիստական և դեմոկրատական միտումները, բազմաթիվ ավանգարդիստներ դիմել են ռեալիզմի ավանդույթներին։ Ցո․ Չապեկի, Վ․ Շպալայի, Ցո․ Լադայի ստեղծագործությունում ուժեղացել են արվեստի ժողովրդայնության գծերը։ 1920-1930-ական թվականներին ձևավորվել է, այսպես կոչված, սոցիալական արվեստը, որը արտացոլել է բանվոր դասակարգի կյանքը և պայքարը։ Կոմունիստական շարժմանը հարող մի շարք արվեստագետների գործերում դրսևորվել են կոնստրուկտիվիզմի և, այսպես կոչված, բանաստեղծականության միտումներ։ Ֆաշիզմի հարձակման շրջանում ամրապնդվել է հակաֆաշիստական քաղաքային ծաղրանկարը։
Սոցիալական արվեստ
Նոր զարգացում է ապրել սոցիալական արվեստը։ Պրոլետարիատի արիությունը և աշխատանքի գեղեցկությունը հավաստող գործեր է ստեղծել Կ․ Պոկոռնին։ Հայրենիքի թեման նորովի է հնչել Վ․ Ռաբասի, Վ․ Ռադայի, Բ․ Դվորսկու բնանկարներում և գեղջկական պատկերներում։ Ազգային առաջադիմական ավանդույթները պահպանվել են նաև գերմանական օկուպացիայի շրջանում։ Բազմաթիվ նկարիչներ զոհվել են համակենտրոնացման ճամբարներում։ Չեխոսլովակիայի ազատագրումը ֆաշիզմից և ժողովրդադեմոկրատական կարգերի հաղթանակը նոր հեռանկարներ են բացել արվեստի առաջ։ 1948 թվականին Պրագայում և այլ քաղաքներում կառուցվել են նոր բնակելի շրջաններ, դպրոցներ, հիվանդանոցներ, մարզական կառույցներ, հիդրոկայաններ, ստեղծվել են նոր քաղաքներ։ 1970-ական թվականներին սկսվել են շենքերի պլաստիկ արտահայտչականության և անհատական կերպավորման որոնումներ։ 1945 թվականից հետո հակաֆաշիստական և պատմահեղափոխական, սոցիալիստական շինարարության թեմաներին անդրադարձել են գեղանկարիչներ և գրաֆիկներ է․ Ֆիլլան, Ցո․ Բրոժը, Զ․ Սեյդլը, Ա․ Պադերլիկը, Վ․ Սեդլաչեկը, Լ․ Շիմակը և ուրիշներ։ Հաղթանակի, Պրագայի ապստամբության հերոսների, սովետական զինվորների, չեխ․ մշակույթի գործիչների հուշարձաններ են ստեղծել Վ․ Մակովսկին, Կ․ Լիդիցկին, Կ․ Պոկոռնին, Ցո․ Վագները, Ցո․ Մալեյովսկին։ Զարգացել է մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստը, գրքի գրաֆիկան։
Կատեգորիա:Չեխիայի արվեստ
Շյերսթի Ալվեբերգ
Շյերսթի Ալվեբերգ (Kjersti Alveberg, ), նորվեգացի պարուհի և խորեոգրաֆ։ Վերջին 30 տարների ընթացքում նա բազմաթիվ բալետներ է բեմադրել թատրոնում ինչպես նաև հեռուստատեսության համար։ Նրա բեմադրություններն առանձնանում են իրենց յուրօրինակությամբ մեծ հռչակ բերեցին նրան ինչպես Նորվեգիայում, այնպես էլ արտասահմանում։ Ինչպես նաև նրա յուրօրինակ բեմադրությունները բազմաթիվ մրցանակների են արժանացել ։
Կենսագրություն
Շյերսթի Ալվեբերգը պարել է սովորել Օսլոյում գտնվող Նորվեգիայի ազգային բալետի ակադեմիա (Statens balletthøgskole): Նրա ուսուցիչն է եղել բալետի հայտնի պարուհի Յուռնն Կիռկենեռը (Jorunn Kirkenær): Որից հետո ուսումը շարունակել է Նյու-Յորքում, Ամստերդամուոմ, Լոնդոնում և Փարիզում։ Ավարտելով ուսումը նա մի քանի տարի ելույթ էր ունենեում Օսլոյի թատրոնում և հեռուստատեսությունում ։Հետևելով 1970-ական թվականներին «Օսկար» բալետային ստուդիայի աշխատանքին՝ այսինքն թե ինչպես են այնպիսի վետերանները ինչպիսիք Հեննի Մյուրերը և Էդիթ Ռոգերը աշխատում երտասարդ պարողների հետ Շյերսթի Ալվեբերգը որոշում է հանդես գալ որպես խորեոգրաֆ։ Նրա առաջին աշխատանքը 1975 թվականին բեմադրված «I morgen?» անունը կրող ներկայացումը, ինչը մեծ հաջողություններ ունեցավ և ցուցաադրվեց հեռուստատեսությամբ ։ Աշխատելով խորեոգրաֆ NRK նորվեգական հեռուստաընկերության համար նա մի շարք բալետներ բեմադրեց, որոնք նախատեսված էին հենց հեռուստատեսային նկարահանումների համար և որոնք բազմաթիվ միջազգային մրցանակների արժանացավ ինչպիսիքն են «Aske, Skodde, Støv for Vinden», «Fragile», «Utenfor rekkevidde»: Նա նաև բալետներ է բեմադրել Carte Blanche, «Rav» և  «Ekko» հեռուստատեսությունների համար որոնք հետագայում ևս ցուցադրվեցին  NRK հեռուստատեսության եթերում։
Շյերսթի Ալվեբերգ եղել է Ֆրանսիայում 1992 թվականին տեղի ունեցած XVI-րդ ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողության կազմակերպչական խմբի նորվեգական մասի գեղարվեստական ղեկավարը։ Նա նաև մշակել է 1994 թվականին Լիլեհամերում տեղի ունեցած XVII-րդ ձմեռաիյն օլիմպիական խաղերի բացման արարողության հիմանական միտքը։ 2005 թվականին Ալվեբերգը Օսլոյի Ազգային գրադարանի (Nasjonalbiblioteket) բացման արարողության գեղարվեստական ղեկավարն էր։ 2008 թվականին Riksteatret և Rikskonsertene թատրոններ պատվերով նա բեմադրում է «@lice» անունը կրող խաչաձև ներկայացումը'' ,որն այնուհետև շրջագայության ընթացքում ցուցադրվում է ողջ Նորվեգիայում:2010 թվականին Օսլոյի Ազգային արվեստի ակադեմիայիKunsthøgskolen i Oslo նոր շենքի պաշտոնական բացման արարողության համար նա բեմադրել է «Նանո» բալետը։ 2010 թվականին Շյերսթի Ալվեբերգը Telenor Culture Award-ի ժյուրիի նախագահն էր ։ Շյերսթի Ալվեբերգի աղջիկը նորվեգացի լուսանկարիչ Նոա Ալյվեբերգն է (Noah Alveberg):
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի խորեոգրաֆներ Կատեգորիա:Նորվեգացի պարուհիներ Կատեգորիա:Նորվեգացի կինոռեժիսորներ
Աստերոիդների ցանկ (171101-171200)
Աստերոիդների ցանկ (171001-171100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (171201-171300)
|}
Ռեյնջեր-7
Ռեյնջեր-7, (Ranger-7), ԱՄՆ ՆԱՍԱ-ի Ռեյնջեր ծրագրի շրջանակներում իրականացված առաքելություն, որով նախատեսվում էր հարվածել Լուսնի մակերևույթին, և հարվածի պահից 10 վայրկյան առաջ ուղարկել մակերևույթի լուսանկարներ։ Արձակվել է 1964 թվականի հուլիսի 28-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս ԼՎ-3 Աջենա-Բ կրող հրթիռով։ Առաջին ամերիկյան կայանն էր, որը փոխանցեց Լուսնի մոտ տարածությունից կատարված լուսանկարներ, ինչպես նաև Ռեյնջեր ծրագրի առաջին ամբողջությամբ հաջող ավարտված առաքելությունը։
Կայանի վրա տեղադրված էին 6 իրարից անկախ հեռուստախցիկներ, երկու լայն անկյունով և չորս նեղ անկյունով։ Բարձր հուսալիության պահովման համար ամեն խցիկը ուներ իր առանձին հոսանքի աղբյուրը, ժամացույցն ու հաղորդիչը։ Ռեյնջեր 7-ը փոխանցեց ավելին քան 4300 լուսանկարներ 17 րոպեյի ընթացքում։ 68,6 ժամ տևած թռիչքից հետո կայանը հարվածեց Լուսնին 9385 կմ/ժ արագությամբ No other experiments were carried on the spacecraft. :
Կայանի կառուցվածք
«Ռեյնջեր-6», «Ռեյնջեր-7», «Ռեյնջեր-8» և «Ռեյնջեր-9» կայանները կառուցվել էին նոր Բլոկ 3 հիմքի վրա։ Կայանն ուներ 1,5 մետր չափերով ալյումինե վեցանկյուն հիմք, որի վրա տեղադրված էին շարժիչները և ուժային համակարգերը, վերին մասում տեղադրված էր կոնաձև աշտարակ որի վրա էլ տեղադրված էին հեռուստախցիկները։ Կայանը ուներ երկու արևային մարտկոցներով թևեր, որոնց չափերն էին 739 մմ լայնություն և 1537 մմ երկարություն։ Հիմքի ներքևի մասում տեղադրված էր մեծ հզորության ուղղորդված ալեհավաք, իսկ կոնաձև աշտարակի վերին մասում տեղադրված էր գնդաձև քվազի բազմակողմանի անտենա։ Կայանի ամբողջական առավելագույն լայնությունը կազմում էր 4,6 մ, իսկ բարձրությունը կազմում էր 3,6 մ ։
Թռիչք
«Ռեյնջեր-7» կայանը արձակվել է 1964 թվականի հուլիսի 28-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս ԼՎ-3 Աջենա-Բ կրող հրթիռով։ Արձակումը անցավ հաջող, և կայանը ուղևորվեց դեպի Լուսին։
Կայանը հասավ Լուսին հուլիսի 31-ին։ Թռիչքի վերջին 17 րոպեի ընթացքում կայանը հասցրեց փոխանցել բարձր որակի 4308 լուսանկար։ Վերջին լուսանկարը որը կատարվել էր բախումից անմիջապես առաջ ուներ 0,5 մետր թույլտվություն։
68,6 ժամ տևած թռիչքից հետո Ռեյնջեր-7-ը հարվածեց Լուսնի Ամպերի ծովի և Մրրիկների օվկիանոս միջև։ Նրա անկման վայրը հետագայում վերանվանվեց Բացահայտված ծով ։ Հարվածը տեղի ունեցավ 2,62 կմ/վ արագության տակ։
Ռեյնջեր-7-ի առաքելությունը սկիզբ դրեց ՆԱՍԱ-ի կառավարման կենտրոնում գետնանուշի ավանդույթին։ Ռեյնջեր 7-ի հաջողության գրանցման պահին ինչ-որ մեկին տեսել էին գետնանուշ ուտելիս, և սկսած 1964 թվականից կառավարման սենյակում ընդունված է բացել գետնանուշի պարկ որպես ավանդույթ և առաքելության հաջողության համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեյնջեր ծրագիր Կատեգորիա:1964 թվականին արձակված տիեզերանավեր
Աոկի (գյուղ)
Աոկի (青木村), գյուղ Ճապոնիայում։ Գտնվում է Նագանոյի պրեֆեկտուրայում։ Գյուղի ամբողջ մակերեսը կազմում է 57,09 կմ², բնակչությունը՝ 4446 մարդ, իսկ խտությունը 77,88 մարդ/կմ²։
Սիմվոլիզմ
Գյուղի ծառը համարվում է  Juniperus rigida-ն, ծաղիկը՝  Iris sanguinea-ը, թռչունը՝ Phasianus versicolor ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ճապոնիայի գյուղեր
Ֆուտբոլի Ռուսաստանի սուպերգավաթ 2017
Ֆուտբոլի Ռուսաստանի Սուպերգավաթ 2017 (Суперкубок России по футболу 2017), անցկացվել է 2017 թվականի հուլիսի 14-ին «РЖД Арена» մարզադաշտում ։ Միմյանց դեմ մրցում էին 2016/2017 մրցաշրջանի հաղթող Սպարտակը և 2016/17 մրցաշրջանի գավաթակիր Լոկոմոտիվը։
Հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆուտբոլում
Լյունեբերգի ոսպնյակ
Գոյություն ունեն ոսպնյակային անտենաների հատուկ տեսակներ, որոնք ապահովում են բավականին մեջ անկյունային հատվածում ՈւԴ-ի ճոճումը։ Այդպիսի անտենաներին է պատկանում, այսպես կոչված Լյունբերգի ոսպնյակը, որը թույլ է տալիս փոփոխել առավելագույն ճառագայթման ուղղությունը՝ 360–ի սահմաններում։ Այն ոսպնյակ է, որում բեկման ցուցիչը չի համարվում հաստատուն, այլ փոխվում է որոշ օրենքով կախված սֆերիկ ոսպնյակների կենտրոնից և գլանաձևի առանցքից ունեցաց հեռավորությունից։ Բոլոր ուսումնասիրած ոսպնյակային անտենաներում բեկման ցուցիչը ոսպնյակի ներսում չի փոխվում, և ալիքի ճակատի հարթեցումը տեղի էր ունենում համապատասխան ոսպնյակի հաստության փոփոխության շնորհիվ։ Սովորաբար բեկման ցուցիչի փոփոխման օրենքը ընտրվում է հետևյալ կերպ, որպեսզի ոսպնյակի անցումում զւգահեռ ճառագայթները հավաքվեն միևնույն կետում ոսպնյակի մակերեսի վրա, իսկ կետային աղբյուրի ճառագայթվածները կազմում են զուգահեռ փունջ։ Լյունբերգի ոսպնյակը կառուցվում է ոչ միայն դիէլեկտրիկից, որի բեկման ցուցիչը փոփոխվում է շառավղի երկարության ուղղությամբ՝ ըստ Որտեղ՝ Գնդի մակերեսի վրա p=a բեկման ցուցիչը հավասար է (n<1) այսինքն այդ մակերեսը չբեկվող է։
Պատրաստումը
Լյունբեգի ոսպնյակի պատրաստման ժամանակ որպես դիէլեկտրիկ օգտագործում են թրթրային պոլիստերոլը, որի խտությունը փոքրանում է կենտրոնից, ինչը ապահովում է բեկման ցուցիչի համապատասխան փոքրացում։ Օգտագործվում են նաև Լյունբերգի գլանաձև ոսպնյակներ, որոնք ՈՒԴ-ն նեղացնում են մեկ հարթութունում։ Ոսպնյակային անտենաների պատրաստումը պահանջում է մեջ ճշտություն և բարդ ու թանկ աշխատանք է։ Այդ պատճառով, չնայած՝ այս անտենաները օժտված են ուղղորդվածության լավ հատկություններով, իսկ դիէլեկտրիկ և մետաղադիէլեկտրիկ ոսպնյակային անտենաները նույնպես օժտված են լավ դիապազոնային հատկություններով, այնումենայնիվ, այս անտենաները հազվադեպ են օգտագործվում։
Հայրենական գրառումներ (ամսագիր)
Հայրենական գրառումներ (, Отечественные записки), 19-րդ դարի ռուս գրական ամսագիր, որը էական ազդեցություն է ունեցել Ռուսաստանի գրական կյանքի հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Լույս է տեսել Սանկտ Պետերբուրգում 1818-1884 թվականներին (ընդհատումներով)։
Վաղ շրջան
Ամսագիրը հիմնադրվել է պատմաբան և գրող Պավել Սվինյինի կողմից 1818 թվականին և լրացվել է պատմության, աշխարհագրության Ռուսաստանի կենցաղի և բարքերի մասին հոդվածներով։
1820-ական թվականների սկզբներին ամսագրին միացավ լրագրող, գրող, պատմաբան Նիկոլայ Պոլեվոյը։ Հանդես է եկել մինչ 1831 թվականը, 1838 թվականին վերականգնվել է  Սվինինի կողմից և 1839 թվականի հունվարից հանձնվել է վարձակալության Անդրեյ Կրաևսկուն, որը Սվինինի մահից հետո դարձավ սեփականատեր։
Լյունեբերգի ոսպնյակ
Կիրառումը
Լայնորեն կիրառվում են ԲՀ տեխնիկայում։ Այդպիսիներց է համարվում ուժեղ արտացոլող ռադիոալիքային օբյեկտները։ Մասնավորապես Լյունբերգի ոսպնյակը օգտագործվում են թիրախային հրթիռներում՝ խորտակելով մեծ չափերով իրական թիրախներին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Օպտիկական սարքեր
Հայրենական գրառումներ (ամսագիր)
Անդրեյ Կրաևսկու ամսագիր
Ամսագրի հրատարակիչ-խմբագիր Կրաևսկին Հայրենական գրառումներ ամսագիրը վերափոխեց դարձնելով ուսումնագրական և քաղաքական մեծ ամսագիր մինչև 40 տպագրված էջ։ Յուրաքանչյուր համար ուներ հետևյալ բաժինները՝ «Ռուսաստանի ժամանակակից պատմություն», «Գիտություն», «Խոսք», «Գեղարվեստ», «Տնային տնտեսվարություն և արդյունաբերությունը ընդհանրապես», «Քննադատություն», «Ժամանակակից մատենագիտական պատմություն», «Քննադատություն», «Խառնուրդ»։
Բելինսկին ընդգրկեց նաև իր ընկերներին և համախոհներին՝ Վասիլի Բոտկին, Միխայիլ Բակունին, Տիմոֆեյ Գրանովսկի, Նիկոլայ Կետչեր, Պյոտր Կուդրյավցև։ Ավելի ուշ իրենց մասնակցությունը ունեցան նաև Նիկոլայ Օգարյովը, Ալեքսանդր Գերցենը, Նիկոլայ Նեկրասովը, Իվան Տուրգենևը։ Աստիճանաբար ամսագիրը լքեցին Ժուկովսկին, Վյազեմսկին, Պլետնյովը, Բենեդիկտովը, Մեժևիչը, Խոմյակովը, ինչպես նաև Մոսվիտյանին ամսագրի ապագա աշխատակիցները։ Ամսագիրը պայքարի մեջ էր Բուլգարինի և Գրեչի Հյուսիսային մեղու,  Սենկովսկու Ընթերցանության գրադարան Պոգոդինի և Շեվիրյովի Մոսվիտյանին ամսագրերի և սլավոնասերների հետ։
Նյութակենցաղային խնդիրների պատճառով և գաղափարական բնույթի պատճառով 1846 թվականի ապրիլից Բելինսկին դադարեց աշխատել ամսագրում Կրաևսկին ցածր էր վճարում, միևնույն ժամանակ պահանջելով գրել ծավալով ամենատարբեր թեմաների մասին և 1847 թվականի հունվարից դարձավ Նեկրասովի և Պանաևի Սովրեմեննիկ ամսագրի քննադատը։  Գերցենը նույնպես տեղափոխվեց Սովրեմեննիկ։ Աշխատակիցների մի մասի հեռացումը ազդեց ամսագրի հեղինակության վրա։
1868 թվականին Կրաևսկին ամսագիրը հանձնեց Նեկրասովին։
Նեկրասովի և Սալտիկով Շչեդրինի ամսագիր
Նեկրասովի հետ կնքած պայմանագրի հետ համաձայն Կրաևսկին դեռ համարվում էր ամսագրի պաշտոնական խմբագիրը և պահպանում էր որոշ կենցաղային  իրավունքներ, սակայն փաստացի ամսագրի ղեկավարը 1868 թվականին դարձավ Նեկրասովը։ Իր ղեկավարության ժամանակ Նեկրասովը թողնելով իր հետևից ընդհանուր ղեկավարությունը, իրենց շարքերում է ընդգրկում Սալտիկով Շչեդրինին և Գրիգորի Ելիսեևին, համախմբագիրն էր Նիկոլայ Միխայլովսկին։ Ամսագիրը, մասամբ շարունակելով «Սովրեմեննիկ» ամսագրի հեղափոխա-դեմոկրատական գիծը, կրում էր ժողովրդավարական բնույթ։ Իրենց մասնակցությունը ունեին Գլեբ Ուսպենսկին, Նիկոլայ Դեմերտը, Ֆյոդոր Ռեշետնիկովը, Ալեքսանդր Օստրովսկին, Դմիտրի Պիսարևը, Նիկո Նիկոլադզեն, Աֆանասի Շչապովը։ Ամսագրի տպաքանակը աճեց երկուսից մինչը վեց-ութ հազար տպաքանակով և կրկին մեծ ճանաչում ունեցավ։ Հայրենական գրառումներ ամսագրի CCXIV հատորը 1874 թվականի մայիսին ոչնչացվեց գրաքննության կողմից։ 1884 թվականին ամսագիրը փակվեց Ռուսաստանի գլխավոր գրաքննության ղեկավար Եվգենի Ֆեոկտիստովի անմիջական հանձնարարությամբ, ով ժամանակին եղել էր ամսագրի աշխատակից։
Ռուս գրականություն
«Հայրենական գրառումներ» ամսագրում 1840-ական թվականներին տպագրվում էին այնպիսի գրողներ ինչպիսիք էին Դմիտրի Գրիգորովիչը, Վլադիմիր Օդոևսկին, Վլադիմիր Դալը, Վլադիմիր Սոլոգուբը, Գրիգորի Կվիտկա-Օսնովյանենկոն, Նիկոլայ Օգարյովը, Եվգենի Գրեբյոնկան, Իվան Պանաևը, Ալեքսեյ Գալախովը, Ապոլոն Մայկովը, Աֆանասի Ֆետը, Վլադիմիր Յակովլևը, Յակով Բուտկովը։
Ամսագրում առաջին անգամ հրատարակվել են 1840-ական թվականների ռուս գրականության առավել նշանավոր ստեղծագործությունները՝ Միխայիլ Լերմոնտովի պոեմները և բանաստեղծությունները, Կոլցովի բանաստեղծությունները, «Մի երիտասարդի գրառումները» հոդվածը, Գերցենի «Ո՞վ է մեղավոր» վեպի առաջին հատվածը, բանաստեղծություններ,  «Անզգուշություն» և «Անփողը» պիեսները, Տուրգենևի, Նեկրասովի պատմվածքները, Դոստոևսկու ստեղծագործությունները։
Նեկրասովի և Սալտիկով Շչեդրինի ամսագրում համագործակցում էին Գլեբ Ուսպենսկին, Օստրովսկին, Րեշետնիկովը, Վասիլի Սլեպցովը,   Վսևոլոդ Գարշինը։