cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գառնու ամրոց
Պալատ և բաղնիք
Գառնու ամրոցում գոյություն է ունեցել պալատական համալիր, որը բաղկացած է եղել մի քանի շենքից։ Պալատական շենքերն ու բաղնիքը կառուցված են հարավային հրապարակի շուրջ ։ Պեղումների հետևանքով առայժմ բացվել են պալատական շենքի 40 x 15 մ տարածություն ընդգրկող նկուղային հարկի և հիմքերի մնացորդները։ Նկուղային հարկի հարավարևելյան կեսում 20 x 12, 5 մ մակերեսով կամարակապ դահլիճն է, իսկ մյուս կեսում տնտեսական նպատակների համար ծառայող բազմաթիվ սենյակներն են։ Դրանց վրա վերնահարկի սենյակներն են և արքայական ընդունելության սրահները ։ Այս շինությունների կառուցման նախաձեռնող Տրդատ Գ թագավորը, ինչպես Մովսես Խորենացին է տեղեկացնում, զարդարել է տվել «մահարձանոք, սքանչելի դրօշմուածովք, բարձր քանդակաւ …»։ Դահլիճի փոքր չափերը ենթադրել են տալիս, որ ներսում դրված է եղել արևի աստված Միհրի արձանը, ում նվիրված է եղել տաճարը ։ Ծիսակատարությունը տեղի է ունեցել դրսում։ Միհրը հաճախակի պատկերվել է ցուլի դեմ մենամարտելիս։ 659 թվականին պալատի մեծ մասը, մասնավորապես՝ դահլիճը, ավերված է եղել ։ Ամրոցի այդ հատվածում է գտնվում արքունական բաղնիքը՝ Գառնու տաճարից մոտ 50 մ դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ բաղկացած միևնույն ուղղությամբ, միմյանց հաջորդող չորս սենյակից։ Առաջին սենյակը, իր դիրքի և ներքին առավել հարուստ ձևավորման շնորհիվ (խճանկարով հատակ, կորագիծ խորշի մեջ ստեղծված ջրավազան և այլն), եղել է բաղնիքի նախասրահ-հանդերձարանը։ Երկրորդ և երրորդ  սենյակները, ունենալով հատակագծային միևնույն ձևը և չափերը, եղել են լոգարաններ, երկրորդը՝ սառը ջրի համար, երրորդը՝ գոլ։ Չորրորդ սենյակի  մեծ մասը, որ անմիջապես հաջորդում է սառը և գոլ լողասենյակներին և ունի դրանց ձևն ու չափերը, եղել է տաք ջրի լողասենյակը և ջրի տաքացման մասը։ Հռոմեական բաղնիքներին բնորոշ շոգեսենյակը  կառուցված է որմնախորշում՝ տաք ջրի լողասենյակին կից ։ Բոլոր լոգարաններն իրենց գլխավոր ճակատներով ուղղված են դեպի հարավ-արևելք, իսկ տաք ջրով լողարանը, գլխավոր ճակատով ուղղված լինելով դեպի հարավ-արևելք, իր ամբողջ տարածական ծավալային հորինվածքով գտնվում է բաղնիքի ողջ կառուցվածքի հարավարևմտյան հատվածում։ Խճանկարն ամբողջապես պատրաստված է Ազատ գետից հավաքված և նրա ջրով հղկված 15 գույնի բնական քարերից ։
Բազմերանգ խճանկարի վրա պատկերված է ծով. ներկայացված են տարբեր աստվածություններ, ջրահարսներ (ներեիդներ), իխտիոկենտավրներ՝ ձիու իրանով ձկան վերջավորությամբ մարդ, ձկնորս, մեծ ու փոքր բազմապիսի ձկներ և այլն։ Պատկերներում կան ծովի հետ կապված զանազան արտահայտություններ՝ «Ծովի խորք» կամ «Ծովային անդորր», ու աստվածների անուններ (Գլավկոս, Թետիս, Էթոս, Արգիոս, Պոթոս և այլն) ։ Խճանկարի կենտրոնում՝ հյուսվածապատ շրջանակի մեջ, պատկերված են տղամարդու ու կնոջ կիսանդրիներ՝ հունարենով համապատասխանաբար գրված Օվկիանոս և Թալասսա ։ Օվկիանոսը, ըստ դիցաբանության, համարվում է բոլոր աստվածների հայրը, իսկ ծովը դիտարկվում է իբրև գեղեցկության և սիրո աստվածուհի Ափրոդիտեի մայրը։ Շրջանակի վերևում գրված է՝ «Չստացանք անգամ սատկած (ձուկ) ոչ ծովից, ոչ օվկիանոսից» (Μηδεν Λαβοντεσ Ηριασαμεθα Κανενα Νεκρο Δε Μασ Εδωσε Η Θαλασσα Ουτε Ο Ωκεανοσ) արտահայտությունը ։
Հյուսիսարևմտյան հատվածում գտնվել է ջրամբարը, հարավարևմտյան մասի հատակի տակ՝ կրակարանը՝ ջուր տաքացնելու համար։ Ջուրը մատակարարվել է թրծված կավե խողովակներով, իսկ բաղնիքն առհասարակ ջեռուցվել է հատակից տաքացվելու եղանակով։ Ուշագրավ է բաղնիքի լողասենյակների՝ երկրի կողմերի նկատմամբ ունեցած կողմնորոշումը։ Տաճարից ընդամենը 50 մ հեռավորության վրա կառուցված բաղնիքի շենքը, որը տաճարի հետ դառնում է դրանց միջև ստացված հրապարակը ձևավորող հիմնական շենքերից մեկը, ոչ թե ճակատներով զուգահեռ է տաճարի պատերին, այլ դրված է թեք։
Գառնու տաճարից մոտ 20 մ դեպի հյուսիս գտնվել է սպիտակ մարմարից մեծ վարպետությամբ քանդակված ցուլի կճղակ։ Հավանաբար, այն պատկանել է տաճարի ներսում դրված կուռքին, որը քրիստոնեական կրոնի ընդունումից հետո հանվել է շենքից և ոչնչացվել ։ Որոշակի ժամանակ արեգակի ճառագայթներն անկյան տակ տաճարի տանիքի քառակուսի անցքից ընկնում էին տաճարի մուտքի առջև տեղադրված՝ լավ հղկված քարե կամ մետաղե (բրոնզից, արծաթից) հայելու վրա, որոնք հայտնի են եղել մ. թ. ա. 3-րդ հազարամյակից։ Ապակե հայելիները՝ անագի կամ կապարի տակդիրով, երևան են եկել հռոմեացիների մոտ մ. թ. 1-ին դարում, որոնք միջին դարերի սկզբում անհետացել, ապա նորից հայտնվել են միայն 13-րդ դարում։ Ահա այդպիսի հայելի կարող էր եղած լինել նաև Տրդատին տրված բազում թանկարժեք նվերների մեջ, որը և օգտագործվել է Գառնու տաճարում ։
Ծանոթագրություններ
ա
Աստերոիդների ցանկ (62901-63000)
Աստերոիդների ցանկ (62801-62900) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (63001-63100)
Կատերինոպոլ
Կատերինոպոլ (Катеринопіль), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Կատերինոպոլի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կալնիբոլոտո։
2007 թվականի տվյալներով Կատերինոպոլ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 6 067 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Ֆրանց Ադամ
Ֆրանց Ադամ (Franz Adam, ), գերմանացի գեղանկարիչ Մյունխենից։
Կենսագրություն
Ֆրանց Ադամը ծնվել է 1815 թվականի մայիսի 14-ին իտալական Միլան քաղաքում։ Գերմանացի հայտնի գեղանկարիչ Ալբրեխտ Ադամի որդին է։ Առաջին դասերը նկարչությունից վերցրել է հորից։ Ֆրանցը ճանաչում է ձեռք բերել՝ նկարելով հատկապես զինվորական կենցաղային տեսարաններ, մարտի տեսարաններ և ձիեր։ Հորից տարբերվել է նկարներում տեսանելի մեծ ռեալիզմով։ Վարպետորեն վրձնել է նաև հունգարների կյանքի դրվագները։ Հունգարներին նկարելով մեծ ճանաչում է գտել նաև Ավստրիայում։ Նկարիչի մոտ բացի մարդկանցից, հիանալի են ստացվել նաև ձիերի դիմանկարները։
Ֆրանց Ադամն իր մահկանացուն կնքել է 1886 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Մյունխենում՝ յոթանասունմեկ տարեկան հասակում։
Ընտիր ստեղծագործություններ
Նկարիչի ստեղծագործություններից շատերն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում են Վիեննայի ռազմապատմական թանգարանում ։
Աախենյան պալատ
Աախենյան պալատ (Aachener Königspfalz) կամ Կառլոս Մեծի պալատ (Lieblingspfalz Karls), վիթխարի կայսերական պալտ, կառուցված VIII և IX դարերի սահմանագծին Կառլոս Մեծ-ի կողմից, ժամանակակից աախենյան Կատչհոֆ հրապարակի վայրում, որպեսզի այն ծառայի որպես ֆրանկների կայսրության կառավարչի նստավայր, հատկապես ձմեռային ժամանակաշրջանում։ Ենթադրաբար նախատիպ է հանդիսացել այլ կայսերական նստավայրերի կառուցման ժամանակ։
Պատմություն
Շինարարական աշխատանքները ղեկավարվում էին Օդո Մեցցիի կողմից։ Որպես շինարարական նյութ օգտագործվել են անտիկ շինությունների զարդանախշերի տարրերը, որոնք առատորեն բերվում էին Իտալիայից։ 805 թվականին Աախեն ժամանած Լևոն III Հռոմի պապը Աստվածամոր անունով օծում է պալատական կապելլան։
Կառլոսի որդին, Լյուդովիկոս Բարեպաշտը, նաքընտրում էր Աաքենում ապրել տարվա ցուրտ ժամանակներում, մինչև Զատիկ։ Նա այստեղ անց է կացրել մի քանի եկեղեցական հավաքներ։ Հետագա կայսրերը պալատում կանգ էին առնում ավելի հազվադեպ։ Այստեղ շատ ժամանակ է անց կացրել կայսր Օտտոն IIը, իր հույն կնոջ Թեոֆանոի հետ։ «Պալատի պահապանների» կարգավիճակում հանդես էին գալիս Լոթարինգյան պֆալցգրաֆերը, հետագայում Կուրպֆալցի կառավարիչները։
Պահպանվածություն
XIV դարի սկզբներին պալատը գտնվում էր ավերված վիճակում։ Աախենի բնակիչները գահական սրահի տեղում կառուցում են քաղաքային ռատուշան։ Նոր կառույցի մեջ ներառվում է նաև պահպանված պալատի աշտարակը։
Պալատից պահպանվել է Կառլոս Մեծի կապելլան իր դամբարանով, ներառված հետագա Աախենի տաճարի մեջ։ Սկսած Օտտոն I-ից, բոլոր հռոմեա-գերմանական կայսրերը թագադրվել են այդ կապելլայում, բազմելով Կառլոսի գահին։ Այդ ավանդույթը իրավաբանորեն ամրագրվում է 1356 թվականի Ոսկե բուլլաում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պալատներ Կատեգորիա:Գերմանիայի պալատներ
Ստորին Այպա
Ստորին Այպա (Нижняя Айпа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պյոզա գետի ձախ ափին՝ 82 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 44 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության>.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Խիզնիկ
Խիզնիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։ Գտնվում էր Մալաթիա քաղաքից հարավ-արևմուտք ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Կրեատին
Կրեատին (creatine, χρεας՝ միս), N—մեթիլ-գուանիդինքացախաթթու, օրգանական նյութ։ Մոլային զանգվածը՝ 131, 44, հալման ջերմաստիճանը՝ 315 °C։ Լուծվում է տաք ջրում, քիչ քանակությամբ նաև սպիրտում, չի լուծվում եթերում։ Հանքային թթուների ազդեցության տակ վեր է ածվում լակտամի՝ կրեատինինի։ Հիմնային միջավայրում կրեատինը քայքայվում է միզանյութի և մեթիլգլիցինի։ Կրեատինը բացահայտել է (1835 թվական) ֆրանսիացի գիտնական Մ. Շևրյոլը՝ կծկվող մկանների մզվածքում։ Պարունակվում է բոլոր ողնաշարավոր կենդանիների մկաններում, քիչ քանակությամբ՝ նաև նյարդային հյուսվածքներում, արյան մեջ, լյարդում, երիկամներում։ Օրգանիզմում կրեատինիի կենսասինթեզն իրականանում է գլիցին, արգինին և մեթիոնին ամինաթթուներից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարբոնաթթուներ Կատեգորիա:Գուանիդիններ
Խոզլու
Խոզլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր Խնուս քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Խնուսի գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի աջ օժանդակի ափին, Սպիտակ կամ Դեղթափ կոչվող լեռան լանջերին։
Եղել է Խնուսի դաշտի նշանավոր գյուղերից։
Անվան ստուգաբանություն
Ըստ ավանդության հնում գյուղի մոտի անտառի վայրի խոզերը գալիս հավաքվում էին այսեղ, որից գյուղը ստացել է իր «Խոզ+լի» անվանումը։
Աշխարհագրություն
Գյուղի հարավ-արևմտյան կողմում, լայանիստ բլրի վրա կար ընդարձակ ծառաստան։
Պատմություն
Բնակիչները կոտորեվել և բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XIX դարի վերջին ուներ 200 տուն բնակիչ։ 1905 թվականին ուներ 84, իսկ 1909 թվականին՝ 125 տուն, որից 120-ը տունը՝ հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Խոզլուն ուներ քարակերտ եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր վարժարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Եվգենի Սամոտեյկին
Եվգենի Սամոտեյկին (Евге́ний Матве́евич Самоте́йкин, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
1952 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1952 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
Վարիժ (այլ կիրառումներ)
Վարիժ (Варыж), կարող է վերաբերել՝
Բհասկարա
Բհասկարա (भास्कर प्रथम, առավել ճշգրտված՝ անվանվում է Բհասկարա Առաջին, որպեսզի խույս տրվի 12-րդ դարի հնդիկ մաթեմատիկոս Բհասկարա Երկրորդի հետ շփոթումից, մոտավորապես 600-680 թթ., ), 7-րդ դարի մաթեմատիկոս, ով առաջինն է թվանշանները գրել հնդկա-արաբական տասնյակային համարողական համակարգով (Hindu–Arabic numeral decimal system)՝ որպես 0-ի նիշ կիրառելով շրջանաձև նշան, միաժամանակ տվել է իր հազվագյուտ ու ակնառու ռացիոնալ մոտեցումը սինուսի ֆունկցիայի վերաբերյալ՝ Արիաբհատայի աշխատության մասին իր պատրաստած մեկնաբանություններում ։ Մեր թվականության 629 թվականին գրված մեկնաբանությունների այդ ժողովածուն՝ Āryabhaṭīyabhāṣya-ն, հիշատակվում է մաթեմատիկայի և աստղագիտության վերաբերյալ սանսկրիտով շարադրված հնագույն աշխատությունների շարքում։ Բհասկարա Առաջինը, լինելով Արիաբհատայի աստղագիտական դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, գրել է նաև աստղագիտական երկու նշանակալից աշխատություն՝ դրանք վերնագրելով համապատասխանաբար Mahābhāskarīya և Laghubhāskarīya :
1979 թվականի հունիսի 7-ին տիեզերական հետազոտությունների հնդկական կազմակերպությունն արձակել է արհեստական մի արբանյակ, որը նշանավոր մաթեմատիկոսի ու աստղագետի պատվին անվանվել է «Բհասկարա» ։
Կենսագրություն
Քիչ բան է հայտնի Բհասկարայի, նրա կյանքի կարևոր իրադարձությունների մասին։ Ենթադրվում է, որ նա ծնվել ու մեծացել է աստղագետի ընտանիքում, և հենց իր հայրն է նրան աստղագիտության դասեր տվել ։ Մեր թվականության 7-րդ դարում Հնդկաստանում ապրած ու գործած այդ գիտնականը հետագայում, Բրահմագուպտայի հետ միասին, դարձել է Արիաբհատայի աստղագիտական դպրոցի առավել կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նա և Բրահմագուպտան համարվում են միջնադարի առավել նշանավոր հնդիկ մաթեմատիկոսները, ովքեր նկատելի ավանդ են ներդրել կոտորակների ուսումնասիրության ասպարեզում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հնդիկ մաթեմատիկոսներ
Էրան (Կալվադոսի գավառ)
Էրան (Airan), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում ։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 669 մարդ, բնակչության խտությունը` 49.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.5 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Բիյի, Կոնտվիլ, Ֆիեռվիլ Բրե և Պուսի լա Կամպան համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալամբրե համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 463 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 337-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 126։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 337 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 291 անձ (157 տղամարդ և 134 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (23 տղամարդ և 23 կին)։ 126 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 60-ը` թոշակառուներ, իսկ 33-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Աստերոիդների ցանկ (244301-244400)
Աստերոիդների ցանկ (244201-244300) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (244401-244500)
Թագավորական տան 100-ամյակին նվիրված մեդալ (Նորվեգիա)
Թագավորական տան 100-ամյակին նվիրված մեդալ, Նորվեգիայի պետական պարգև ։
Պատմություն
Թագավորական տան 100-ամյակին նվիրված մեդալը հաստատվել է Նորվեգիայի Հարոլդ V թագավորի կողմից 2005 թ.-ի նոյեմբերի 25-ին՝ 100 տարի հետո այն նույն օրից, երբ Նորվեգիայի Հակոն VII թագավորը և իր կինը՝ թագուհի Մոդը ժամանեցին Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլո։ Մեդալը նախատեսված է թագավորական ընտանիքի անդամներին, պետական պաշտոնյաներին օտարերկրյա դեսպանատների աշխատողներին պարգևատրելու համար ։
Նկարագրություն
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթիցից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է Հակոն VII թագավորը, որի ներքևում գրված է «KONGEHUSETS 100 ÅR»: Մեդալի հակառակ կողմի կենտրոնում դուբի տերևներից պատրաստված դափնեպսակ է, որի վերևում վերևից ներքև գրված է «ALT FOR NORGE», «1905-2005»: Մեդալի վերևի հատվածում՝ թագի վրա ամրացված է օղակ, որի միջոցով այն ամրացված է ժապավենին։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կենտրոնում կապույտ գույնի, եզրերին սպիտակ ու կարմիր գծերով ։
Ուղեծիր
Ուղեծիր, նյութական կետի շարժման հետագիծը նրա վրա ազդող ուժային դաշտերի ազդեցության տակ։ Շատ դեպքերում սա երկնային մարմնի շարժման հետագիծն է այլ մարմնի ձգողական դաշտի ներքո, որը ունի զգալիորեն ավելի մեծ զանգված (մոլորակները, գիսաստղերը, աստերոիդները աստղի ձգողության դաշտում)։ Ունենում է կոնի հատույթի ձև (շրջան, էլիպս, պարաբոլ կամ հիպերբոլ), որի կենտրոնը զանգվածային համակարգի կենտրոնն է։
Կեպլերյան ուղեծրեր
Երկար ժամանակ համարվում էր, որ մոլորակները պետք է ունենան շրջանաձև ուղեծիր։ Կեպլերը երկար ժամանակ փորձում էր հաշվարկել համապատասխան շրջանաձև ուղեծիր Մարսի համար, ի վերջո նա հերքեց այս սահմանումը և, օգտագործելով Տիխո Բրագեի կողմից կատարված չափումները, սահմանեց երեք օրենք (տես. Կեպլերի օրենքներ), որոնք նկարագրում են մարմինների ուղեծրային շարժումը։
Դասակարգում
Իրենց երկրաչափական ձևով ուղեծրերը լինում են շրջանաձև և էլիպսային, այս կամ այն էքսցենտրիսիտետով։ Ինչպես նաև կա ուեծրերի բաժանում փակ կամ բաց ուղեծրերի, հատկապես, տիեզերական թռչող սարքերի համար։
Ուղեծրերը բաժանվում են ուղեծրի հարթության թեքման անկյունով մոլորակի հասարակածի նկատմամբ i - հասարակածային (i=0°), բևեռային (i=90°) և թեքված (i - ցանկացած, բացի 0° и 90°)։
Ուղեծրերը դասակարգվում են նաև մոլորակի շուրջ պտույտի ժամանակով Тուղ - սինքրոն, քվազիսինքրոն, սինքրոն-օրային (գեոսինքրոն), արեգակնային-սինքրոն։
Հղումներ
Կատեգորիա:Երկնային մեխանիկա
Ռոբերտ Հարությունյան (դերասան)
Ռոբերտ Վազգենի Հարությունյան, հայ դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2007)։
Կենսագրություն
Ռոբերտ Հարությունյանը ծնվել է ՀՀ Անիի շրջանի Գուսանագյուղ գյուղում։ 1969-1973 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում՝ Վարդան Աճեմյանի արվեստանոցում։ 1986 թվականից Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասան։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել արտերկրում։ 1998 թվականից Արհեստակցական միության նախագահն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գուսանագյուղ գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
(7742) Ալտամիրա
(7742) Ալտամիրա (Altamira), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,720334 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4987 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,942 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1638,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21967 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,14° անկյուն։
Նովոմինզիտարովո
Նովոմինզիտարովո (Новоминзитарово, Яңы Меңйетәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի բնակավայրեր
Կորսուն-Շևչենկովսկի
Կորսուն-Շևչենկովսկի (Корсунь-Шевченківський), քաղաք Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Կորսուն-Շևչենկովսկիի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կորսուն։
2007 թվականի տվյալներով Կորսուն-Շևչենկովսկի քաղաքում բնակվում էր 18 895 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 118,65 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ Կատեգորիա:1032 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Lay It All on Me
«Lay It All on Me», անգլիական Rudimental դրամ-ն-բեյս խմբի երգը՝ բրիտանացի երգիչ Էդ Շիրանի մասնակցությամբ։ Սինգլը պլատինե հավաստագիր է ստացել Ավստրալիայում, Իտալիայում, Կանադայում և Նոր Զելանդիայում, ոսկե հավաստագիր՝ Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում և հասել տասներկուերորդ հորիզոնականին Բրիտանական և յոթերորդ հորիզոնականին ավստրալական հիթ-շքերթներում ։
Պատմություն
2015 թվականի հոկտեմբերի 17-ին երգը Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում իր նորամուտն է նշել 96-րդ հորիզոնականում՝ դառնալով Rudimental խմբի առաջին հիթը, որը հայտնվել է ամերիկյան հիթ-շքերթում։ Երգը նորամուտը նշել է UK Singles Chart բրիտանական հիթ-շքերթում՝ դառնալով Rudimental խմբի 8-րդ հիթը, որը հայտնվել է top-40-ում։ Մեկ շաբաթ անց այն հասել է 15-րդ հորիզոնականին, իսկ ավելի ուշ՝ 12-րդ հորիզոնականին ։
Պաշտոնական երաժշտական տեսահոլովակը վերբեռնվել է YouTube ալիք 2015 թվականի նոյեմբերի 6-ին ։
Թոմաս Էդիսոն
Էդիսոն Թոմաս Ալվա  (Thomas Alva Edison, ), ամերիկացի գործարար և խոշորագույն գյուտարարներից է, արտոնագրել է ավելի քան 1000 գյուտ, այդ թվում՝ էլեկտրական լամպը, ձայնագրիչը, կառուցել է աշխարհի առաջին ջերմաէլեկտրակայանը։
Կյանքը և գործունեությունը
1869 թվականին իր հեռագրության գյուտի համար ստացավ դրամական խոշոր պարգև։ Այդ գումարով նա սարքավորեց հետազոտական լաբորատորիա, որն ինքն անվանում էր «գյուտերի ֆաբրիկա»։ Նա սիրում էր կրկնել, որ իր լաբորատորիայից յուրաքանչյուր 10 օրը մեկ դուրս է գալիս ոչ մեծ մի գյուտ, իսկ յուրաքանչյուր 6 ամիսը մեկ՝ խոշոր գյուտ։
Ձայնագրիչ
Թոմաս Էդիսոնի ամենահայտնի գյուտերից մեկը դարձավ աշխարհում առաջին՝ ձայնի գրանցման և վերարտադրման սարքը՝ ձայնագրիչը (ֆոնոգրաֆ), որը նա ստեղծեց 1877։ Նրա այդ գյուտին է պարտական հետագա ողջ տեսաբանությունը, որն ընդգրկում է սկավառակային ձայնա-տեսագրությունը, կինոն և հեռուստատեսությունը։
Շիկացման էլեկտրական լամպ
Շարունակելով փորձերը՝ Էդիսոնը հայտնաբերեց, որ հոսանքը կարող է հոսել նաև լամպի անօդ տարածությունում։ Այդ երևույթը տեղի է ունենում լամպի շիկացած թելիկից անջատվող էլեկտրոնների շնորհիվ, և ստացավ «Ռիչարդսոն‐Էդիսոնի երևույթ» անվանումը։
Ջերմաէլեկտրակայան
1882 թ. Էդիսոնը կառուցեց աշխարհում առաջին ջերմաէլեկտրակայանը։ Նա մշակեց մի շարք տարբեր փոխանցման և չափիչ սարքերի սխեմաներ, նախագծեց հզոր գեներատորներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի գործարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գիտնականներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Սերգեյ Սոբոլև
Սերգեյ Լվովիչ Սոբոլև (Сергей Львович Соболев, ), խորհրդային մաթեմատիկոս և մեխանիկ, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1939), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1968),
Ավարտել է Լենինգրադի համալսարանը (1929)։ Եղել է Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր (1935 - 1957), 1957 թվականից՝ Նովոսիբիրսկի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Ստեկլովի անվան մաթեմատիկական ինստիտուտում (1932 - 1943), Ատոմային էներգիայի ինստիտուտում (1943 - 1937), 1957 թվականից ԽՍՀՄ ԳԱ Սիբիրյան բաժանմունքի մաթեմատիկայի ինստիտուտի տնօրենն է։
Առաջարկել է հիպերբոլական տիպի հավասարումների լուծման նոր մեթոդ, մշակել ընդհանրացրած ֆունկցիաների տեսության հիմունքները և լայնորեն կիրառել մասնական ածանցյալներով հավասարումների տեսության մեջ։ Մուծել է ֆունկցիոնալ տարածություններ (Սոբոլևի տարածություններ) և ապացուցել սկզբունքորեն նոր ներդրման թեորեմներ (Սոբոլևի ներդրման թեորեմներ), մշակել է էլիպսական տիպի հավասարումների համար ընդհանուր եզրային խնդիրների լուծման մեթոդ, ստացել է հիմնարար արդյունքներ հիդրոմեխանիկայի համար կարևոր ոչ դասական համակարգերի լուծումների որակական վարքի վերաբերյալ։ Առաջինն է մշակել ինդեֆինիտ մետրիկայով տարածություններում գործող օպերատորների սպեկտրային տեսության հիմունքները։ Սոբոլևը հիմնարար աշխատություններ ունի հաշվողական մաթեմատիկայի ասպարեզում։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակների (1941, 1951, 1953)։ Պարգևատրվել է Լենինի 8 շքանշանով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Ստալինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԱ իսկական անդամներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ
Իլյա Սաֆրոնով
Իլյա Սաֆրոնով (Илья́ Ива́нович Сафро́нов, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Կենսագրություն
1947 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1947 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։
Խոջա (Մալաթիայի գավառ)
Խոջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կրուզեյրու դու Սուլի գավառ
Գավառի կազմ
Գավառի մեջ մտնում են հետևյալ համայնքները՝
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Ակրի նահանգի գավառներ
Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում
«Կիրակնօրյա կեսօրը Գրանդ Ժատ կղզում» (ֆր. Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte;), ֆրանսիացի նկարիչ Ժորժ Սյորայի ճանաչված մեծ չափսերով (2×3 սմ) նկարը, որը նկարչական ուղղություններից մեկի`պուանտիլիսմի վառ օրինակ է, որի հիմնադիրներից էր նաև Սյորեն։ Համարվում է 19-րդ դարի ամենահրաշալի կտավներից մեկը պոստիմպրեսիոնիզմի ժամանակաշրջանում։
Անդրադարձ
Փիլիսոփա Էռնստ Բլոխը Սյորայի այս նկարն անվանել է «Ձանձրույթի խճանկար», նա նկարում տեսել է միայն «կիրակնօրյա աղքատություն» և «պատկերված ինքնասպանության լանդշաֆտ»։ Հրապարակախոս Ֆելիքս Ֆենեոնը համակարծիք չէ Էռնստ Բլոխի հետ, նա համարում է, որ նկարը բավականաչափ գեղեցիկ և կենսուրախ է, «կիրակի առավոտյան ամբոխը բնության մեջ վայելում է ամռանը ամենաթեժ ժամերը»։ Նկարը համարվում է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուի հավաքածուի մի մասը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1886 նկարներ Կատեգորիա:Պոստիմպրեսիոնիզմ
Ստեբլյով
Ստեբլյով (Стеблів), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Կորսուն-Շևչենկովսկիի շրջանում, ավանային խորհրդի կենտրոն։
2007 թվականի տվյալներով Ստեբլյով քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 791 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Շրջանավարտուհու սպանությունը
«Շրջանավարտուհու սպանությունը» (The Preppie Murder), կինոֆիլմ` հիմնված իրական դեպքերի վրա։
Սյուժե
Հայտնաբերվել է երիտասարդ կնոջ դի։ Ոստիկանությունը կասկածում է այն տղամարդուն, ում հետ վերջին անգամ տեսել են աղջկան։ Նա պնդում է, որ աղջիկը պատահաբար է մահացել սեքսի ժամանակ։ Մահացածի հարազատները չեն ցանկանում հաշտվել նման մեկնաբանության հետ և դատախազից պահանջում են նրան դատապարտել սպանության համար։ Բայց կասկածյալը շատ լավ փաստաբան ունի։ Ի վերջո նա իրեն մեղավոր է ճանաչում չկանխամտածված սպանության մեջ։
Արտադրություն
Ֆիլմը նկարահանվել է հիմնականում Լոս Անջելեսում, սակայն որոշ արտատարածքային նկարահանումներ տեղի են ունեցել Նյու Յորքում։ Մայք Շիհանը, որը քննել է գործը, նկարահանման ժամանակ եղել է ֆիլմի խորհրդատուն։ Ջենիֆեր Լիվինի ծնողները հրաժարվել են մասնակցել, նրա հայրը դա անվանել է «շահագործում»։ Լինդա Ֆաիրշտայնը և Ջեկ Լիթմանը ևս հրաժարվել են մասնակցությունից ։ Ռեժիսոր Ջոն Հերցֆելդը ցանկացել է պատմել Ջենիֆեր Լիվինի պատմությունը և «մաքրել այն կեղտից» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր
Վիլաս Կարապետյան
Վիլաս Հովակիմի Կարապետյան, հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։
Կենսագրություն
Վիլաս Հովակիմի Կարապետյանը ծնվել է 1913 թվականին, Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, Շաքի գյուղի դպրոցում ուսուցիչ է աշխատել, մասնակցել է մեծահասակների անգրագիտության վերացմանը։ 1934 թվականին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1936 թվականին զորացրվել է բանակից, աշխատանքի անցել Սիսիանի շրջժողկրթբաժնում որպես դպրոցական տեսուչ։ 1938 թվականին նշանակվել է Սպանդարյան գյուղի դպրոցի տնօրեն, միաժամանակ սովորել է և ավարտել է հեռական մանկավարժական ինստիտուտը ։
1941 թվականին Գերմանա-խորհրդային պատերազմի առաջին օրերից Կարապետյանը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, 390-րդ հայկական դիվիզիայի 789-րդ գնդում մասնակցել է Ղրիմի ճակատամարտերին` Սևոստոպոլի, Սիմֆերոպոլի ուղղություններում։ Ջոկի հրամանատար Վիլաս Կարապետյանը գնդացրի կրակահերթով խփել է հետախույզ մեքենա և մի քանի հիլտերականների։ Պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ 1942 թվականին Կարապետյանը ստանձնել է 790-րդ գնդի դրոշակակրի պարտականությունը, ապա նշանակվել է վաշտի քաղղեկի օգնական։ 1942 թվականի մայիսին վիրավորվել է, բուժվելուց հետո կրկին մեկնել է կրակի առաջին գիծ, կռվել 3-րդ հրաձգային բրիգադի շարքերում։ 1943 թվականին սովորել է Սարատովի տանկային ուսումնարանում, 1944 թվականին կռվել է Մերձբալթյան ռազմաճակատում, որպես Տ-34 տանկի հրամանատար, ոչնչացրել է գերմանական «Տիգր» տանկը, որի համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և այլ մարտական մեդալներով։ Մասնակցել է Սևաստոպոլ, Սիմֆերոպոլ, Կերչ, Կաունաս և բազմաթիվ այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրմանը։ Լիտվայի Շյաուլյայ քաղաքի երկաթուղային հանգույցում, ծանր վիրավորվել է, բուժվելուց հետո զորացրվել է բանակից ։
Զորացրվելուց հետո շարունակել է մանկավարժական գործունեությունը, ղեկավարել Անգեղակոթի, ապա Սպանդարյանի միջնակարգ դպրոցները։ 1960 թվականին տեղափոխվել է Երևան, մաթեմատիկա է դասավանդել Երևանի Շահումյանի շրջանի դպրոցներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՊՄՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արիության մեդալակիրներ
Միջերկրական ծով (ֆիլմ)
«Միջերկրական ծով» (Mediterraneo), 1991 թվականի իտալական գեղարվեստական ֆիլմ, կատակերգություն, որը նկարահանել է ռեժիսոր Գաբրիելե Սալվատորեսը։ 1992 թվականին ֆիլմն արժանացել է «Օսկար» մրցանակի «Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ» անվանակարգում ։
Սյուժե
Տեղացիներն սկզբում կարծում են, թե նրանք գերմանացիներ են, որոնց նրանք ատում էին, որովհետև գերմանացիները կղզուց տարել էին բոլոր տղամարդկանց։ Սակայն իտալացի նախկին զինվորների համար պատերազմն ավարտվել է, և նրանք փորձում են կարգավորել իրենց կյանքն այդ կղզում՝ ապրելով խաղաղ կյանքով։
Թողարկում
«Միջերկրական ծով» ֆիլմն Իտալիայում թողարկվել է 1991 թվականի հունվարի 31-ին Penta Distribuzione-ի կողմից նախքան նույն թվականի սեպտեմբերի 9-ին Տորոնտոյի կինոփառատոնում ցուցադրվելը։ Միջազգային տարբերակը կրճատվել է տասը րոպեով։
Ֆիլմը ներառվել է «Օսկար» մրցանակի իտալական հայտում 1991 թվականի նոյեմբերին ։ Միացյալ Նահանգներում այն թողարկվել է 1992 թվականի մարտին՝ «Օսկար» մրցանակաբաշխությունից մեկ շաբաթ առաջ և հաջորդ երկու տարիների ընթացքում թողարկվել է ամբողջ աշխարհում։
Քննադատություն
«Միջերկրական ծով» ֆիլմը դրական է ընդունվել քննադատների կողմից։ «Rotten Tomatoes» կայքում այն ունի 79 % վարկանիշ 14 արձագանքների հիման վրա, որոնց միջին միավորը 6,33 է 10 հնարավորից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:1991 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Իտալական ռազմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Թուրքերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:ԼԳԲՏ ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր
Մարի Բերոյան
Մարի Գևորգի Բերոյան, հայ դերասանուհի։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1946)։ Դերասան Արտեմ Բերոյանի կինը։
Կենսագրություն
Բեմական կարիերան սկսել է 1913 թվականին Թիֆլիսում։ 1922 թվականից՝ Թիֆլիսի հայ դրամայի դերասանուհի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Նովոմինսկայա
Նովոմինսկայա (Новоминская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կանևսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11895 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի ստանիցաներ Կատեգորիա:1821 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Կրասնոդարի երկրամասի Կանևսկայայի շրջանի բնակավայրեր
Կայլ Կուզմա
Կայլ Ալեքսանդր Կուզմա (Kyle Alexander Kuzma, ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Վաշինգտոն Վիզարդս» ակումբում։
Միհրի Մյուշֆիք Հանըմ
Միհրի Մյուշֆիք Հանըմ (Mihri Müşfik Hanım, ), թուրք առաջին ու ամենահայտնի նկարիչներից մեկը։ Նա առավելապես հայտնի է իր դիմանկարներով։ Հանըմն ստեղծել է հայտնի մարդկանց, այդ թվում` Աթաթուրքի և Հռոմի Բենեդիկտոս XV պապի, բազմաթիվ դիմանկարներ։
Կայլ Կուզմա
Համալսարանային առաջնությունում (NCAA) ներկայացրել է Յուտայի համալսարանի «Յուտս» ուսանողական թիմը։ 2016-17 խաղաշրջանում ընդգրկվել է «Pac-12» խորհրդանշական հավաքականում ։ Երեք ուսումնական տարի համալսարանային թիմում հանդես գալուց հետո ընտրվել է NBA-ի 2017 թվականի դրաֆթի երկրորդ ընտրությամբ՝ «Բրուքլին Նեթսի» կողմից և տեղափոխվել «Լեյքերս» ։ Մարզական կարիերայի մեկնարկային մրցաշրջանի ավարտին ընդգրվել է «All-Rookie» խորհրդանական հավաքականում։ «Լեյքերսի» կազմում 2020 թվականին դարձել է NBA-ի չեմպիոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես Լեյքերսի բասկետբոլիստներ
Միհրի Մյուշֆիք Հանըմ
Վաղ կյանք
Միհրի Մյուշֆիք Հանըմը ծնվել է Աչբա ընտանիքում, Ռասիմ-փաշայի առանձնատանը, Ստամբուլի Քադըքյոյ թաղամասում, 1886 թվականի փետրվարի 26-ին։ Նրա հայրը` արքայազն Ահմեդ Ռասիմ-փաշան, եղել է անատոմիայի մասնագետ և Ռազմական բժշկության դպրոցի հայտնի դասավանդող։ Պաշտոնական փաստաթղթերում և ընտանեկան նամակներում նա հիշատակվում է նաև որպես այդ հաստատության տնօրեն։ Դոկտոր Ահմեդ Ռասիմ-փաշայի նուրբ ճաշակն ու հետաքրքրությունները պետք է որ կարևոր դեր խաղացած լինեն նրա դստեր գեղագիտական կրթության հարցում։ Ռասիմ-փաշան հայտնի էր նաև երաժշտության հանդեպ սիրով ու երեկույթներին սազով կատարումներով։ Միհրի Հանըմի մայրը Ֆաթմա Նեշեդիլ Հանըմն էր։ Նրա փոքր քույրը` Էնիս Հանըմը, նկարչուհի Հալե Ասաֆի մայրն է։
Կյանքը Եվրոպայում
Ստանալով սովորական արևմտյան կրթություն` Հանըմը հետաքրքրություն է ցուցաբերել գրականության, երաժշտության ու գեղանկարչության հանդեպ։ Գեղանկարչության առաջին մասնավոր դասերը նրան տվել է իտալացի նկարիչ Ֆաուստո Ձորանոն, Ստամբուլի Բեշիքթաշ շրջանի իր ստուդիայում ։ Ավելի ուշ նա սիրահարվում է ակրոբատի խմբի տնօրենին, ով այցելել էր Ստամբուլ։ Հետո մեկնել է Հռոմ, այնուհետև` Փարիզ, ակնհայտորեն ցանկանալով մտնել գեղարվեստական շրջանակներ ։ Որոշ ժամանակ նա ապրել և աշխատել է փարիզյան Մոնպառնաս թաղամասի բնակարանում` գումար վաստակելով դիմանկարչությամբ ու բնակարանի սենյակներից մեկն ուսանողներին վարձով տալով։ Այդ ուսանողներից մեկն էր Մյուշֆիք Սելամի-բեյը, ով քաղաքագիտություն էր սովորում Փարիզի համալսարանում, և ում հետ կարճ ժամանակ անց Հանըմն ամուսնանում է։ Նրա ամուսինը Բուրսայում հայտնի Սելամի-բեյի որդին էր։ Քաղաքականությունից բացի նա հետաքրքրվել է պատմությամբ ու գրականությամբ։ Նրանց հարսանիքի տարեթիվը հայտնի չէ։
Վերադարձ Ստամբուլ
Միհրի Հանըմը ներկայացվել է օսմանյան ֆինանսների նախարար Ջավիդ-բեյին, ով Փարիզ էր ուղարկվել ֆրանսիական կառավարության հետ Բալկանյան պատերազմներն ավարտելու վերաբերյալ բանակցություններ վարելու համար։ Նա Միհրի Հանըմին երաշխավորող հեռագրեր է ուղարկել օսմանյան կրթության նախարարին։ Արդյունքում նա 1913 թվականին նշանակվել է Ստամբուլի աղջիկների դպրոցի արվեստի ուսուցչուհի։ Երբ 1914 թվականին ստեղծվել է Ստամբուլի գեղեցիկ արվեստների օրիորդաց դպրոցը, նա նշանակվել է դրա տնօրեն ու ուսուցիչ։ Միհրի Հանըմը ընկերություն է արել «Նոր գրականություն» շարժման պոետների, հատկապես` դրա ղեկավարներից Թևֆիկ Ֆիկտերի հետ։ Աշիյանում նրա տունը նկարչուհու համար որոշ ժամանակ ստուդիա է ծառայել։ Միհրի Հանըմի այցելությունը լրագրող Հյուսեյին Ջահիթին ու քննադատության ենթարկված ֆինանսների նախկին նախարար Ջավիդ-բեյին նրա վարքի վերաբերյալ քննադատության ալիք է բարձրացրել։ Ի պատասխան դրան, նա 1919 թվականին իր աշակերտների հետ այցելել է Թանին թերթն ու քննարդել այդ մեղադրանքները։ Նրա մտերմիկ հարաբերությունները Միություն և առաջադիմություն կուսակցության հետ պատճառ են դարձել, որ նա լքի Ստամբուլը շրջափակման ժամանակ և մեկնի Իտալիա 1919 թվականին։ Իր վերադարձից մեկ տարի անց Հանըմը շարունակել է դասավանդել Գեղեցիկ արվեստների օրիորդաց դպրոցում։
Ճանապարհորդություն դեպի Իտալիա
1922 թվականին Հանըմը կրկին մեկնել է Իտալիա, իսկ հաջորդ տարի բաժանվել է ամուսնուց։ Իտալիայում նա սիրավեպ է ունեցել տեղի բանաստեղծ Գաբրիելե Դ'Աննունցիոյի հետ, ինչի շնորհիվ նկարչուհին հնարավորություն է ստացել նկարելու Հռոմի պապի դիմանկարն ու աշխատել եկեղեցում որմնանկարների վերականգնման վրա։ Միհրի Հանըմը Գաբրիելե Դ'Աննունցիոյին է ներկայացվել իր ընկերոջ` նկարիչ Ռենատո Բրոցիի կողմից։ Նրանց նամակագրական կապը ևս եղել է նկարչի միջոցով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստամբուլում ծնված անձինք Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության նկարիչներ
Օլեգ Սելյանինով
Օլեգ Սելյանինով (Олег Павлович Селянинов, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան:
Կենսագրություն
1946 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ:
Գրականություն
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դիվանագետներ Կատեգորիա:Ռուս դիվանագետներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտներ
(7743) 1986 JA
(7743) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մայիսի 2-ին Կոպենհագենի աստղադիտարանի կողմից Բրորֆելդեում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,373661 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9581 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7892 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1335,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269511 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,97° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1986 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կոպենհագենի աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մուհամեդ Բուդիաֆ
Մուհամեդ Բուդիաֆ (محمد بوضياف), կամ` Սի Տայեբ էլ Ուաթանի (سي الطيب الوطني), ), ալժիրցի քաղաքական առաջնորդ։ Ազգային ազատագրական ճակատի հիմնադիրներից մեկը, 1954 թվականից` ապստամբության առաջնորդ։ 1956-1962 թվականներին եղել է ֆրանսիական գերության մեջ։ Ֆրանսիացիների պարտությունից հետո վերադարձել է Ալժիր, այնուհետև տեղափոխվել է Մարոկկո։ 1992 թվականի զինվորական պուտչից հետո նրան առաջարկվել է դառնալ Պետական բարձրագույն խորհրդի նախագահ։ Փորձել է պայքար սկսել կոռուպցիայի դեմ, որին մասնակից էին խունտայի առաջնորդները։ Գնդակահարվել է իր սեփական թիկնապահի կողմից, Աննաբա քաղաքում ելույթ ունենալու ժամանակ, որը հեռարձակվում էր ազգային հեռուստատեսությամբ։
Երիտասարդություն
Մուհամեդ Բուդիաֆը ծնվել է Կուլեդ Մադխիում (այժմ` Մսիլի գավառ), Ալժիրում, նախկին ազնվականների ընտանիքում, որն իր հեղինակությունն ու ազդեցությունը կորցրել էր գաղութային ժամանակներում։ Նրա կրթությունն ավարտվել է տարրական դպրոցն ավարտելով` առողջական խնդիրներով պայմանավորված։ Դրանից հետո նա մտել է ազգային շարժման մեջ։ Եղել է Ազգային Parti du Peuple Algérien (PPA) կուսակցության անդամ, ավելի ուշ անդամակցել է MTLD և Organisation Spéciale (ОС) ռազմականացված կազմակերպությանը։ Բուդիաֆը պատասխանատու էր OC-ի տեղական բաժնի զենքի պահման, միջոցների հավաքման և պարտիզանական ուժերի պատրաստման համար Սետիֆ քաղաքում։ Նա հեռակա կերպով ֆրանսիական իշխանությունների կողմից դատապարտվել է 10 տարվա ազատազրկման, սակայն խուսափել է բանտարկությունից ։
Ալժիրի անկախության պատերազմ
1954 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ազգային ազատագրման ճակատն սկսել է համազգային զինված պայքար Ֆրանսիայի դեմ։ Բուդիաֆն այդ ժամանակ դարձել է շարժման առաջնորդներից մեկը։ 1956 թվականին նա ձերբակալվել է Ահմեդ Բեն Բելայի և ճակատի մի շարք այլ առաջնորդների հետ և բանտարկվել է Ֆրանսիայում։ Ձերբակալված լինելով` նա խորհրդանշորեն ընտրվել է Ճակատի վտարանդի կառավարության նախարար։ 1962 թվականին ազատ է արձակվել բանտից` Ալժիրի` անկախություն ստանալուց անմիջապես առաջ, ութամյա դաժան պատերազմից հետո, որը խլել է ավելի քան 1.5 միլիոն կյանք։
Անկախություն ստանալուց հետո
Ալժիրի` անկախություն ստանալուց հետո Ազգային ազատագրման ճակատ կուսակցությունում ներքին հակամարտությւոններ են առաջացել, կուսակցությունը բաժանվել է մրցակից խմբավորումների։ Ահմեդ Բեն Բելան Խուարի Բումեդյենի հետ միասին ստեղծել է միակուսակցական պետություն` իր ղեկավարությամբ։
Բուդիաֆը համաձայն չէր Ալժիրի կառավարման քաղաքականության հետ և հիմնել է ընդհատակյա ընդդիմադիր կուսակցություն, PRS-ը, որը պայքարում էր միակուսակցական կառավարության դեմ։ Բուդիաֆն ստիպված էր լքել երկիրը և հաստատվել հարևան Մարոկկոյում։ Բումեդյենի կողմից 1965 թվականին պետական հեղաշրջում իրականացնելուց հետո Բուդիաֆը մնացել է ընդդիմության շարքերում, ինչպես և եղել էր նախկինում։ PRS կուսակցությունն ակտիվ մասնակցություն է ունեցել կառավարության դեմ տարվող գործողություններում։
Վերադարձ որպես պետության ղեկարար
1992 թվականին, 27-ամյա աքսորից հետո Բուդիաֆը վերադարձել է հայրենիք այն բանից հետո, երբ զինվորականներից առաջարկ է ստացել դառնալ Ալժիրի Բարձրագույն պետական խորհդրի նախագահ` ընտրությունների արդյունքները զրոյացնելուց հետո։ Նա արագորեն համաձայնել է, ինչի մասին հայտարարվել է Ալժիրի ժողովրդին։ Նա հրապարակայնորեն ներկայացվել է որպես ազգի առաջնորդ։ Չնայած նա հասարակության լայն շերտերին ծանոթ չէր, սակայն բարեփոխումների ձգտումը հույս էր ներշնչում, և նա շուտով ճանաչում է ձեռք բերել։
Անգամ լինելով պետության ղեկավար` Բուդիաֆն ամբողջապես կախված էր այն քաղաքական ուժերից, որոնք իրեն իշխանության էին բերել, և նրա լիազորությունները սահմանափակվում էին զինվորականների կողմից։ Բացի դա, երկիրը շարունակում էր հակված լինել դեպի քաղաքացիական պատերազմը, աճում էր իսլամական բռնությունը Ալժիրը շրջապատող շրջաններում, և Բուդիաֆի կառավարությունն ի զորու չէր արդյունավետորեն բարեփոխումներ անցկացնել։
Մահ և ժառանգություն
1992 թվականի հունիսին Բուդիաֆն սպանվել է իր թիկնապահի կողմից, Աննաբայում մշակութային կենտրոնի բացման արարողությանը ելույթ ունենալիս։ Բուդիաֆը քաղաքական նշանակալի դիրք է ձեռք բերել իր մահից հետո, և ինչպես այժմ մեջբերում են քաղաքական շատ մեկնաբաններ, դարձել է Ալժիրի տանջահար։ Համոզմունք կա, թե նա կարող էր դառնալ երկրի փրկիչ։
Մարդասպանը լեյտենանտ Լեմբարեկ Բումարաֆին էր։ Ենթադրվում է, որ նա սպանությունը կատարել է իսլամիստական հայացքներ ունենալու պատճառով։ Նա դռնփակ դատական նիստի ժամանակ մահվան է դատապարտվել 1995 թվականին, սակայն դատավճիռն ի կատար չի ածվել։ Բուդիաֆի սպանությունը տարբեր ենթադրությունների տեղիք է տալիս. կարծիք կա, թե նա սպանվել է զինվորականների կողմից, որպեսզի խուսափի պետական հեղաշրջման համար պատասխանատվությունից։
Մոհամեդ Բուդիաֆի կինը` Ֆաթիխա Բուդիաֆը, պնդում է, որ ամուսնու մահն ինչպես հարկն է չի հետաքննվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ալժիրցի քաղաքական առաջնորդներ Կատեգորիա:Ալժիրի ժողովրդական կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ալժիրի փոխնախագահներ Կատեգորիա:Ալժիրցի հեղափոխականներ Կատեգորիա:Մարոկկո գաղթած ալժիրցիներ Կատեգորիա:Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմի ֆրանսիացի զինվորականներ Կատեգորիա:Ալժիրցի աքսորյալներ
Անտարկտիկայի մեդալ (Նորվեգիա)
Անտարկտիկայի մեդալ, Նորվեգիայի պետական պարգև։
Պատմություն
Անտարկտիկայի մեդալը ըստ աստիճանակարգի հավասարեցվում է Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար մեդալին, որի հետ ունի արտաքին նմանություն՝ բացառությամբ ժապավենին ամրացված արծաթե սալիկի, որի վրա գրված է «АНТАРКТИКА»: Մեդալը հաստատվել է Օլաֆ V թագավորի կողմից 1960 թ.-ի փետրվարի 3-ին։ Այս մեդալի ստեղծման նպատակն էր Անտարկտիկայից վերադարձած 37 գիտնականներին պարգևատրելը, որոնք այնտեղ գիտական աշխատանքներ են իրականացրել 1956-1960 թթ.-ին ։
Նկարագրություն
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է Օլաֆ V թագավորը, որի շուրջ գրված է «OLAV • V • NORGES • KONGE • ALT • FOR • NORGE •»: Մեդալի հակառակ կողմի կենտրոնում դուբի 4 տերևներից պատրաստված դափնեպսակի կենտրոնում պատկերված է խաչ։ Մեդալի եզրին գրված է «KONGENS FORTJENSTMEDALJE» (Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար)։ Մեդալի կենտրոնում նշված է պարգևատրվողի անունը և պարգևատրման ամսաթիվը։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կարմիր գույնի, կենտրոնում դեղին գույնի գծով։ Լենտին ամրացված է արծաթե սալիկ, որի վրա գրված է «ANTARKTIS» :
Աղբյուրներ
Անտարկտիկայի
Ռայնսբերգ
Ռայնսբերգ (Rheinsberg), քաղաք Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում, Արևելյան Պրիգնից Ռուփինի շրջանում։ Քաղաքը կյանգնած է Ռին գետի վրա և համարվում է հանգստի հայտնի շրջան։ Զբաղեցրած տարաքով հավասար է Բրեմենին և Դրեզդենին և համարվում է Գերմանիայի խոշորագույն կոմունաներից մեկը։
Ռայնսբերգը հայտնի է դարձել շնորհիվ Կուրտ Տուխոլսկու «Ռայնսբերգ՝ նկարներով գիրք սիրահարվածների համար» գրքի, ինչպես նաև Թեոդոր Ֆոնտաների գրքում հիշատակման շնորհիվ։
Մտնում է Արևելյան Պրիգնից Ռուփին շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 8466 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 324,82 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 68 353։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 17 քաղաքային համայնքների։
Աշխարհագրություն
Ռայնսբերգը գտնվում է Ռայնսբերգյան լճային մարզի մեջ՝ փոքր և մեծ այլ լճերի, գեղեցիկ անտառային լանդշաֆտների շրջակայքում։ Քաղաքից հարավ Ռուպինյան Շվեյցարիան է։
Վարչական բաժանում
Ռայնսբերգը բաղկացած է 17 մասերից, որոնք, իրենց հերթին, ստորաբաժանվում են ավելի փոքր մասերի․
Պատմություն
Ռայնսբերգի տարածաշրջանը բնակեցված է եղել դեռ վաղ ժամանակներից։ Բնակության մնացուկներ հայտնաբերվել են նաև Ռեմուս կղզում։ Քաղաքը անքակտելիորեն կապված է Ռայնսբերգյան պալատի և Գոգենցելերնովների արքայատոհմի հետ։ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Առաջինի՝ քաղաքը գրավելուց, ինչպես նաև 1740 թվականի խոշոր հրդեհից հետո քաղաքը և պալատը (մինչ այդ Վերածնունդի ոճով) կրկին կառուցվեցին Իոհան Գոտֆրիդ Կեմետերի և Գեորգ Վենցեսլաուս ֆոն Կնոբելսդորֆի կողմից։ Ֆրիդրիխ Մեծի նստավայր դարձած Ռայնսբերգյան պալատը համարվում է ֆրիդերեցիանական ռոկոկոյի ճարտարապետության վառ օրինակներից մեկը։ Բավականին շատ վերակառուցումների շնորհիվ Ռայնսբերգը աստիճանաբար դարձավ քաղաք–նստավայր։ 1762 թվականին հիմնվեց կերամիկական մանուֆակտուրան, որ դարձավ Պրուսիայի ամենամեծ արտադրություններից մեկը։ Դառնալով արքա՝ Ֆրիդրիխ Մեծը զիջեց ամրոցը իր եղբորը՝ Հենրիխին, որն ապրեց ամրոցում մինչ իր մահը՝ 1802 թվականը և նույնպես ոչ մեկ անգամ վերակառուցեց այն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
2022 թվականի օգոստոսին մահացածներ
Այս ցանկը պարունակում է այն անձանց ցուցակը, որոնք (տես՝ Վիքիպեդիա:Նշանակալիություն (մարդիկ)), ովքեր մահացել են 2022 թվականի օգոստոսին։
Մահվան պատճառը նշվում է միայն բացառիկ դեպքերում (սպանություն, ինքնասպանություն, ճանապարհատրանսպորտային պատահար կամ դժբախտ պատահար)։ Մնացած դեպքերում դա չի նշվում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2022 մահեր
Խորես
Խորես, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում ։ Գտնվում էր Կարկառ գյուղաքաղաքից 37-38 կմ հարավ, Եփրատի աջ ափին ։
Վիրջինիայի համալսարան
Վիրջինիայի համալսարանը (կրճատ հաճախ ինչպես UVA կամ Վիրջինիա) պետական գիտահետազոտական համալսարան է, տեղակայված Չարլոտեսվիլում, Վիրջինիա, ԱՄՆ։ Վիրջինիայի համալսարանը հիմնադրվել է 1819 թ. Թոմաս Ջեֆերսոնի կողմից և այն միակ համալսարանն է ԱՄՆ-ում, որը Միավորված Ազգերի Կրթության, Գիտության և Մշակույթի Կազմակերպություն-ը ճանաչել է Համաշխարհային ժառանգություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան համալսարանների ասոցիացիա Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն ԱՄՆ-ում
Ռենե Ֆլեմինգ
Ռենե Ֆլեմինգ (Renée Fleming, ), ամերիկացի օպերային երգչուհի, քնարերգական (լիրիկական) սոպրանո։ Հանդես է եկել աշխարհի հայտնի օպերային թատրոններում (Լա Սկալա, Քովենտ Գարդեն, Գլայնդբորն, Մետրոպոլիտեն օպերա և այլն)։ Առավել հայտնի է Մոցարտի, Ռիխարդ Շտրաուսի և Վերդիի օպերաներում գլխավոր դերերգերի կատարմամբ։
2008 թվականին արժանացել է «Մուզա» մրցանակի ։
Կենսագրություն
Ռենե Ֆլեմինգը ծնվել է 1959 թվականի փետրվարի 14-ին ԱՄՆ-ի Փենսիլվանիա նահանգի Ինդիանա քաղաքում, երաժիշտների ընտանիքում։ Սովորել է Իսթմենյան երաժշտական դպրոցում։
Դեբյուտը կայացել է 1986 թվականին («Առևանգում հարեմից», Մոցարտ)։ Ռենե Ֆլեմինգի միջազգային կարիերայի սկիզբը դրվել է 1996 թվականին՝ սկավառակի ձայնագրմամբ։ Մասնակցություն է ունեցել տարբեր մրցանակաբաշխություններում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի սոպրանոներ Կատեգորիա:Ամերիկացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ֆուլբրայթի կրթաթոշակակիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ
Վլադիսլավ Կովալյով
Վլադիսլավ Անտոնովիչ Կովալյով (Владислав Антонович Ковалёв, ), խորհրդային գրականագետ և մանկավարժ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1922 թվականի հունիսի 28-ին։ Մայրը՝ Դարյա Կովալյովան (ի ծնե՝ Ֆիլիպովա, 1897-1975 թվականներ), եղել է մաթեմատիկայի ուսուցչուհի, հայրը՝ Անտոն Սեմյոնովիչը (1890-1922 թվականներ), դարբին ։
1943-1946 թվականներին եղել է երեկոյան դպրոցի ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, 1948-1951 թվականներին՝ Խորհրդային բանակի ռազմա-մանկավարժական ինստիտուտի դասախոս, 1951-1952 թվականներին՝ Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտի ։
ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում գործունեություն
1952 թվականից և մինչև կյանքի վերջը Կովալյովն աշխատել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում՝ սկզբում ռուսերենի ոճաբանության ամբիոնում, ապա՝ ռուս գրականության և ժուռնալիստիկայի ամբիոնում։ Նրա գիտական հետաքրքրությունների հիմնական թեման Լև Տոլստոյի և Անտոն Չեխովի արվեստն էր։
Շնորհիվ դասավանդման յուրահատուկ մոտեցումների՝ Կովալյովը ուսանողների շրջանում մեծ հեղինակություն է վայելել։ Օրինակ՝ Իվան Գոնչարովի «Օբլոմով» վեպի մասին դասախոսություն կարդալիս Վլադիսլավ Կովալյովը խալաթ է հագել, ցուցադրաբար պառկել ամբիոնում՝ ուսանողներին ցուցադրելով, թե ինչպես է Իլյա Իլյիչ Օբլոմովն անցկացրել իր կյանքը։