cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սերխիո Ալվարես
Ակումբային կարիերա
2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Սերխիոն անցկացրել է առաջին խաղը Պրեմիեր լիգայում՝ «Սևիլյա»-ի դեմ խաղում անձեռնմխելի պահելով դարպասը (2:0), սակայն մրցաշրջանը ընդհանուր առմամաբ հաջող չի եղել․ նա անցկացրել է ընդամենը երկու խաղ, իսկ մնացած ժամանակ նստած է եղել Խավի Վարասի թիկունքում, որն ակումբ էր ժամանել վարձակալության սկզբունքով։
Խաղաշրջանի ավարտին Վարասը վերադարձել է «Սևիլյա», սակայն Սերխիոն կրկին հայտնվել է պահեստայինի նստարանին՝ այժմ արդեն երիտասարդ Յոելի թիկունքում։ Յոելի «Վալենսիա» տեղափոխվելուց հետո Սերխիոն երկարացրել է պայմանագիրը «Սելտա»-ի հետ մինչև 2016 թվական և վերջապես դարձել է ակումբի առաջին դարպասապահը ։
2014 թվականի նոեմբերի 1-ին Սերխիոն մի քանի անգամ արդյունավետ փրկել է թիմին «Բարսելենա»-ի դեմ արտագնա 1։0 հաշվով հաղթած խաղում ։ Նա 2015 թվականի փետրվարի 15-ին 2։0 հաշվով հիանալի խաղ է անցկացրել «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի դեմ ։
Հայոց նահապետներ
Ցուցակ Հայոց նահապետներու՝ Հայ Ազգի առաջնորդներու ըստ Հայոց աւանդապատումներու և Հայ պատմագիրներու, մասնաւորապէս՝ Մովսէս Խորենացու։ Որոշ թուականներ մօտաւրոապէս են տրուած։
Բոլոր թուականները՝ մ.թ.ա կամ՝ նախքան Քրիստոսի ծնունդը։
2550-1700 թթ.
1770-1440 թթ.
1400-1200 թթ.
1200-800 թթ.
Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարան
Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարան (Морозовский краеведческий музей), թանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանի Մորոզովսկ քաղաքում։ Բացվել է 1994 թվականին նույն թվականին կառուցված շենքում։
Թանգարանի հասցեն`Ռոստովի մարզ, Մորոզովսկ, Լենինի փողոց, 155 ա, 347210։
Պատմություն
«Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարանը» մունիցիպալ բյուջետային մշակութային հաստատություն է Մորոզովսկի կենտրոնում։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին նախկին Լյուբիմովի խուտորի ծայրամասում։ Սկզբում շենքում տեղակայվել է վաճառական Սեկրետևի կրպակը, որտեղ ապրանքներ էին վաճառում (աղ, ցորեն) և ոսկուց արտադրանքներ։ Շենքում կար մեծ նկուղ (ամբողջ տարածքում)։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո, 1919 թվականից սկսած, շենքում տեղավորվել է գրենական պիտույքների խանութ։
Հայրենական պատերազմի տարիներին՝ 1942 թվականի հուլիսի 14-ից մինչև 1943 թվականի հունվարի 4-ը գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, շենքը եղել է պահեստ, հետպատերազմյան տարիներին՝ կոշիկի խանութ։
Շենքը գավառագիտական թանգարանին հանձնելու որոշումը կատարվել է 1992 թվականին։ Երկու տարի է շենքը վերազինել են որպես թանգարան, ձևավորել ցուցադրությունները։ Մորոզովսկի գավառագիտական թանգարանը բացվել է 1994 թվականի հունիսի 19-ին։ Թանգարանը ներկայացնում է քաղաքի, տարածաշրջանի և նրա բնակիչների կյանքի պատմությունը։ Այստեղ կարելի է տեսնել Մորոզովսկի շրջանի տարածքից հայտնաբերված հնագիտական ​​մնացորդներ, հավաքված են պատմությանը, մշակույթին, ազգային բանահյուսության հերոսներին առնչվող նյութեր, ռուսների, կիրգիզների, ղազախների, թուրքմենների, ուզբեկների ինքնատիպ ժողովրդական արվեստին։ Թանգարանում կարելի է տեսնել իրական կիրգիզական խալաթ և ուզբեկական թասեր, տարածաշրջանի կենդանիների խրտվիլակներ, ատամանական իշխանության խորհրդանշաններ, տեղական արվեստագետների գեղանկարներ։
Գավառագիտական թանգարանում անցկացվում են ցուցահանդեսներ`«Մորոզովսկի շրջանում բնակվող ազգերի կենցաղային առարկաներ և կիրառական արվեստի ստեղծագործությունները» ։
Թանգարանի շենքի ճակատային մասում կան չորս հարթաքանդակներ, որոնք արտացոլում են տարածաշրջանի պատմությունը։ Երկու հարթաքանդակները պատկերում են դարբնոցը երկու դարբիններով, լծված երկու ցուլերով տափանում են հողը, մյուս երկու հարթաքանդակներում՝ պատկերված է զինված հեծյալ կազակը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի թանգարաններ Կատեգորիա:1994 հիմնադրված թանգարաններ
Նովոֆեդորովսկոե
Նովոֆեդորովսկոե (Новофедоровское, Яңы Федоровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 355 մարդ։
Բարտ (արջ)
Բարտ արջը (Bart the Bear, ), կոդրա ենթատեսակի գորշ արջ։ Ամենահայտնի կինոդերասան կենդանիներից մեկը ։ Լինելով ամրակազմ, ունեցել է 2,90 մետր հասակ և կշռել է ավելի քան 700 կիլոգրամ։ 1988 թվականին Բարտի աջ ձեռքին քաղցկեղ էր հայտնաբերվել ։ Առաջիկա երկու տարիներին 2 անգամ վիրահատվել է, սակայն տեղի ունեցավ ռեցեդիվ և նրան ևս մի անգամ չէին կարող վիրահատել, որովհետև շատ վտանգավոր էր։ Բարտին քնեցրին մայիսի 10-ին 2000 թվականին Բրեդ Փիթի «Բուծելով գրիզլիներին» փաստագրական ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Բարտի վարժեցնողները եղել են Դուգ Սուսը (Doug Seus) և Լին Սյուզը (Lynn Sous) :
Նովոֆեդորովսկոե
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի բնակավայրեր
Բարտ (արջ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասան կենդանիներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ
Նուպար Ակիշյան
Նուպար Ակիշյան, սփյուռքահայ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս։
Կենսագրություն
Նուպար Ակիշյանը ծնվել է Կիլիկիայի Գըրըգխան գյուղում։ Սովորել է Հալեպի Մեսրոպյան նախակրթարանում և Մելգոնյան կրթական հաստատությունում։ 1957 թվականին հաստատվել է ԱՄՆ-ում։ 1960 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանը, 1965 թվականին՝ Բոստոնի համալսարանը։ Մասնագիտացել է բնագիտության բնագավառում։
1978 թվականից աշխատակցել է «Պայքար», «Զարթոնք», «Արև», «Նոր օր» պարբերականներին։ Ստեղծագործությունները նվիրված են սփյուռքահայ կյանքին, հայապահպանությանը։ Հանդես է եկել նաև Շահան Շահե կեղծանունով ։
Ստեղծագործություններ
Լույս են տեսել Հեղինակ է նաև «Շահան Շահնուր» (1982 թ.), «Լեւոն Զաւէն Սիւուրմէլեան» (1984 թ.) մենագրությունների ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Սփյուռքահայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ
Նովոսելիցա (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Նովոսելիցա գյուղում բնակվում էր 267 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,738 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 361,79 մարդ/կմ²։
Օբխան
Օբխան, գետակ Ադրբեջանի Գոյգյոլի շրջանում, Կուրի ավազանում, նրա աջկողմյա Կուրակ վտակի համակարգում։ Սպիիտակջուր կոչվող գետակի ստորին հոսանքն է, որը Չրաղիձոր (Ճրագիձոր) քաղաքատտիպ ավանի մոտ միախառնվում է Կուրակ գետին ։
Նովոսելիցա (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օբխան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր Կատեգորիա:Գոյգյոլի շրջան Կատեգորիա:Կուրի ավազանի գետեր
Ալեքսանդր Բեռլին
Կենսագրություն
1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի մոլեկուլային և Քիմիական ֆիզիկայի ֆակուլտետը ։ 2003 թվականի մայիսի 22-ին ընտրվել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, 1996-2017 թվականներին եղել է քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն։
2014 թվականին ընտրվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ։
Կրեսոս
Կրեսոս (Κροίσος, մ.թ.ա 595-546 թվականներ), Լիդիայի վերջին թագավորը մեր թվարկությունից առաջ 560 թվականից։
Գրավել է փոքրասիական հունական քաղաքները (Եփեսոս, Միլեթ և այլն), նվաճել Փոքր Ասիայի արևմտյան մասը (մինչև Հալիս գետը)։ Պարսից արքա Կյուրոս Բ Մեծի դեմ պատերազմում պարտվել և գերվել է։ Հույն պատմիչների (Հերոդոտոս և ուրիշներ) տեղեկությունների համաձայն, Կրեսոսը դատապարտվել է այրման, սակայն ներում է ստացել Կյուրոսից, հին արևելյան սեպագիր սկզբնաղբյուրների համաձայն՝ մահապատժի ենթարկվել։ Կրեսոսի հարստության մասին լեգենդներ են հյուսվել։ Վկայակոչելով օտար աղբյուրները, Մովսես Խորենացին հայտնում է, որ Կրեսոսին պարտության է մատնել և գերել Հայոց արքա Արտաշես Ա և հրամայել է սպանել, ապա ներում է շնորհել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիդիայի թագավորներ Կատեգորիա:Փոքր Ասիա Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն
Բաշքյոյ (Արդահանի գավառ)
Բաշքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Չլդըր լճից հյուսիս֊արևելք, Կուրի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին։
Բնակչություն
1907 թվականին ուներ 905 բնակիչ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Սեմակի (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)
Սեմակի (Сімаки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմակի գյուղում բնակվում էր 165 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1868 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 88,33 մարդ/կմ²։
(7934) Սինատրա
(7934) Սինատրա (Sinatra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,576347 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9527 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1510,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23834 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էրիկ Էլստի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մարմնացում
Մարմնացում (Incarnation), Քրիստոնեական աստվածաբանության համոզմունք, համաձայն որի Սուրբ Երրորդության երկրորդ անձ Հիսուսը, որը նաև հայտնի է որպես Որդի Աստված, «մարմին է ստացել» կնոջ՝ Մարիամ Աստվածածնի արգանդում բեղմնավորվելով։ Մարմնացման վարդապետությունը, այդպիսով, ենթադրում է, որ Հիսուսը լիովին Աստված է և լիովին մարդ։
Մարմնացման մեջ, ինչպես ավանդաբար սահմանվում է Քաղկեդոնի ժողովին հավատարիմ եկեղեցիների կողմից, Որդու աստվածային էությունը միավորված, բայց խառնված չէ մարդկային բնույթի հետ մեկ աստվածային անձի՝ Հիսուս Քրիստոսի մեջ, որը և՛ «ամբողջովին Աստված էր, և՛ ամբողջովին մարդ»։ Սա կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնյաների մեծ մասի կողմից ընդունվող ավանդական հավատքի մեջ։ Թեմայի վերաբերյալ այլընտրանքային տեսակետներ (տե՛ս Էբիոնիտներ և Եբրայեցիների Ավետարան) են առաջադրվել դարերի ընթացքում, սակայն նիկիական քրիստոնեությունը մերժել է դրանք բոլորը։
Մարմնացումը հիշատակվում և նշվում է ամեն տարի Ծննդյան տոներին, հղումներ կարող են լինել նաև Ավետման տոնին ։
Ստուգաբանություն
«Մարմնացում» գոյականը ծագել է լատիներեն եկեղեցական incarno բայից, որն ինքն առաջացել է in- նախածանցից և caro «միս» բառից և նշանակում է «մարմին դարձնել» կամ կրավորական սեռով՝ «մարմնավորվել»։ incarno բայը լատիներեն Աստվածաշնչում չի հանդիպում, այն վերցվել է Հովհաննեսի Ավետարանի 1:14 հատվածից։
Ավանդական վարդապետության նկարագրություն և զարգացում
Մարմնացումը վերաբերում է նախապես գոյություն ունեցած աստվածային անձի՝ Աստծո որդու, մարդկային էակ դառնալուն։ Բոլոր քրիստոնյաները հավատում են, որ Հիսուսն իրոք Աստծո միածին որդին էր, սակայն «Քրիստոսի աստվածայնությունը վաղ եկեղեցու համար աստվածաբանորեն կասկածելի թեմա էր» ։ Այդ թեմայի վերաբերյալ վեճերն սկսվել են քրիստոնեության գոյության առաջին չորս դարերի ընթացքում և ի թիվս այլոց ներգրավել են հրեա քրիստոնյաներին, գնոստիկներին, Արիոսի հետևորդներին ու Հռոմի պապ Ալեքսանդր I-ի հետևորդներին։
Իգնատիոս Անտիոքացին դավանում էր, որ «Մենք ունենք նաև որպես բժիշկ՝ մեր Տեր Աստծուն, Հիսուս Քրիստոսին՝ միածին Որդուն, նախքան ժամանակի սկսվելը, բայց որը հետո մարդ է դարձել՝ ծնվելով կույս Մարիամից» ։ Հուստինոս Փիլիսոփան պնդել է, որ մարմնավորված Որդին նախանկարագրվել է Հին Կտակարանի մարգարեություններում։
Կաթոլիկ եկեղեցու կատեխիզիսի 461-463 պարագրաֆները վերաբերում են մարմնացմանը և դրա կարևորությունը հաստատելու համար մեջբերվում են մի քանի աստվածաշնչյան հատվածներ (Փիլիպպեցիներ 2։5-8, Եբրայեցիներ 10։5-7, Ավետարան ըստ Հովհաննեսի 4։2, Տիմոթեոս 3։16)։
Նիկիական հանգանակ
Նիկիական հանգանակը դավանանք է, որն առաջացել է երկու տիեզերական ժողովներում՝ 325 թվականի Նիկիայի Ա տիեզերական ժողովում և 381 թվականի Կոստանդնուպոլսի Բ տիեզերական ժողովում։ Որպես այդպիսին այն այսօր էլ արդիական է քրիստոնեական եկեղեցիների մեծ մասի համար ։ Մարմնացումը միշտ դավանվում է, չնայած տարբեր ծեսերում օգտագործում են տարբեր թարգմանություններ։ Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու ներկայիս թարգմանությունը հետևյալն է. «Մեզ՝ մարդկանց և մեր փրկության համար նա իջավ երկնքից, Սուրբ Հոգու զորությամբ ծնվեց Կույս Մարիամից և մարդացավ» ։
Առաքելական հանգանակ
Առաքելական հանգանակում ընդգրկված է «Նա բեղմնավորվեց Սուրբ Հոգուց և ծնվեց Կույս Մարիամից» հավատը ։ Ըստ Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս II-ի՝ իր մարմնացմամբ Հիսուսը մարդկային կերպար է և միավորվել է յուրաքանչյուր մարդկային էակի հետ, այդ թվում՝ դեռ չծնվածների, իրենց բեղմնավորման պահին ։
Տիեզերական ժողովներ
Ի վերջո, Աթանաս Ալեքսանդրացու և այլ վարդապետների ուսմունքները, թե Որդին գոյակից ու հավերժակից էր Հորը, ընդունվել են որպես ուղղափառ դավանանք։ Բոլոր տարամիտ հավատները համարվել են հերետիկոսություն, այդ թվում՝ դոկետիզմը, արիոսականությունը, նեստորականությունը, սաբելիանիզմը։
Մարմնացման և Հիսուսի բնույթի առավել լայնորեն ընդունված սահմանումները տրվել են 325 թվականի Նիկիայի Ա տիեզերական ժողովում, 431 թվականի Եփեսոսի Գ տիեզերական ժողովում և 451 թվականի Քաղկեդոնի ժողովում։ Այս ժողովները հայտարարել են, որ Հիսուսը և՛ ամբողջովին Աստված է՝ ծնված, բայց չստեղծված Հոր կողմից, և՛ ամբողջովին մարդ՝ Մարիամ Աստվածածնից իր մարմինը և մարդկային էությունը վերցրած։ Այս երկու բնույթները՝ մարդկային և աստվածային, հիպոստատիկ կերպով միավորված են Հիսուս Քրիստոսի մեկ անհատականության մեջ։ Ըստ Կաթոլիկ եկեղեցու՝ տիեզերական ժողովների հայտարարություններն անսխալական են և մարմնացումը դոգմա են դարձնում կաթոլիկ եկեղեցում ։
Արդյունք
Մարմնացումը ենթադրում է երեք փաստ. (1) Հիսուս Քրիստոսի աստվածային անձը, (2) Հիսուս Քրիստոսի մարդկային բնույթը, (3) մարդկային էակի հիպոստատիկ միությունը աստվածային բնույթի հետ Հիսուս Քրիստոսի աստվածային անձի մեջ։ Առանց իր աստվածայնությունը նվազեցնելու, նա ավելացրել է այն ամենին, ինչն ընդգրկված է մարդ լինելու մեջ ։Քրիստոնեական հավատքի մեջ ընդունվում է, որ Հիսուսը միևնույն ժամանակ և՛ ամբողջովին Աստված է, և՛ ամբողջովին մարդ․ երկու բնույթ մեկ մարդու մեջ ։ Ուստի Քրիստոսի մարմինը ենթակա էր այն բոլոր մարմնական թուլություններին, որոնց համընդհանուր կերպով ենթարկվում են բոլոր մարդիկ․ քաղցին (Մատթեոս 4:2), ծարավին (Հովհաննես 19:28), հոգնածությանը (Հովհաննես 4:6), ցավին և մահվան։ Դրանք նրա ձեռք բերած մարդկային էության բնական արդյունքներն էին ։
Հիսուսի մարմնացումը նաև այն հիմնական գործոններից մեկն է, որոնք Աստծո պատկերով և նմանությամբ մարդկանց ստեղծելուց բացի, ձևավորում են քրիստոնեական մարդաբանությունը։ Մասնավորապես, մարմնացումը կենսական նշանակություն ունի մարդու աստվածայնության գաղափարը հասկանալու համար, որն առավել լավ և մանրամասն մշակված է Ուղղափառ քրիստոնեության մեջ և առավել լավ արտահայտված եկեղեցու հայրերի կողմից, հատկապես՝ Աթանաս Ալեքսանդրացու («Ուստի Նա մարդ չէր, որը հետո դարձավ Աստված, այլ Նա Աստված էր, որը հետո դարձավ մարդ, և դա՝ մեզ աստվածացնելու համար» ), Կյուրեղ Ալեքսանդրացու («Քանի որ մենք նույնպես Աստծո ողորմածությամբ որդիներ և աստվածներ ենք, և, անկասկած, մեզ տրվել է այս հիանալի և գերբնական արժանապատվությունը, քանի որ մեր մեջ բնակվում է Աստծո Միածին Որդին» ) և բազմաթիվ այլոց։
Ժամանակակից բողոքականություն
Մարմնացման և քավության միջև կապը բարդ է սիստեմատիկ աստվածաբանության մեջ։ Քավության ավանդական մոդելների շրջանակներում, ինչպիսիք են՝ փոխարինող քավությունը, քավության բավարարման տեսությունը, Քրիստոսը պետք է մարդ լինի, որպեսզի խաչի զոհաբերությունն արդյունավետ լինի ու մարդկային մեղքերը «հեռացվեն» և (կամ) «հաղթահարվեն»։ Յուրգեն Մոլտմանն իր «Երրորդությունն ու Աստծո Թագավորությունը» աշխատության մեջ տարբերակում է մտցնում «պատահական» և «անհրաժեշտ» մարմնացումների միջև։ Վերջինս սոթերիոլոգիական շեշտադրում է կատարում մարմնացման վրա․ Աստծո Որդին մարդացավ, որպեսզի կարողանա փրկել մեզ մեր մեղքերից։ Մյուս կողմից, առաջինը վկայում է մարմնացման՝ որպես Աստծո սիրո իրագործման, մարդկության մեջ ներկա լինելու և ապրելու նրա ցանկության մասին։ Մոլտմանը հիմնականում նախընտրում է «պատահական» մարմնավորումը, որովհետև նա զգում է, որ «անհրաժեշտ» մարմնացման մասին խոսելը Քրիստոսի կյանքի նկատմամբ անարդարություն գործել է։
Արևելյան Ուղղափառ և Բյուզանդական կաթոլիկ
Մարմնացման նշանակությունը լայնորեն քննարկվել է քրիստոնեության պատմության ընթացքում և հանդիսացել անհամար օրհներգությունների ու աղոթքների թեմա։ Օրինակ՝ արևելյան ուղղափառ և արևելյան կաթոլիկ եկեղեցիներում օգտագործվող «Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի Սուրբ Պատարագում» (մոտավորապես 400 թվական) ներառված է «Օրհներգ Միածին Որդուն» շարականը․ Ով Աստծո միածին Որդի և Խոսք, Որը՝ լինելով անմահ, Ստեղծվեց մեր փրկության համար Ու մարմին առավ Սուրբ Աստվածածին ու հավերժ կույս Մարիամից, Եվ մարդ դարձավ անդարձ։ Դու նաև խաչվեցիր, Օ, Քրիստոս մեր Աստված, Եվ մահով տրորեցիր Մահը, Լինելով մեկը Սուրբ Երրորդությունից, Փառաբանված Հոր և Սուրբ Հոգու հետ, Փրկի՛ր մեզ։
Բացի այդ, «Սուրբ Հակոբոս Բարեպաշտի սուրբ պատարագի» ընծայաբերման հատվածը ներառում է «Թող բոլոր մահկանացու մարմինները լռություն պահպանեն» ներբողը․
Թող բոլոր մահկանացու մարմինները լռություն պահպանեն ու կանգնեն վախով ու դողով ու չխորհեն ոչինչ երկրային, Քանի որ թագավորների թգավորն ու տերերի տերը՝ Քրիստոս մեր Աստվածն է գալիս զոհաբերվելու և ընծայաբերվելու, որ լինի հավատարիմ, և հրեշտակների խմբեր են գնում Նրա առջևից ամենայն զորությամբ ու իշխանությամբ, բազմակն քերովբեները և վեցթևյան սերաֆիմները ծածկում են իրենց դեմքերն ու բարձրաձայն երգում շարականը, ալելույա, ալելույա, ալելույա ։
Արևմտյան սիրիական եկեղեցիներ
Սուրբ Հակոբոսի (մ․թ․ մոտավորապես 60 թվական) սուրբ հաղորդությունը նշող արևմտյան սիրիական եկեղեցիները՝ սիրիական ուղղափառ, Մալանկարա ուղղափառ, սիրիական կաթոլիկ և մարոնիտ կաթոլիկ, նմանատիպ ma‛neetho ունեն՝ բանաստեղծական շարական, որն ավանդաբար վերագրվում է Սևերոս Անտիոքացուն (մոտավորապես 465–538 թվական)։ Ես փառաբանում եմ Քեզ, Տեր և թագավոր, Միածին Որդի և Խոսք երկնային Հոր, բնույթով անմահ, Դու իջար ողորմածությամբ փրկության համար և կյանքի մարդկության ողջ ցեղի համար, մարմնացար սուրբ փառահեղ, մաքուր Կույս Մարիամից՝ Աստվածածնից, և մարդ դարձար անդարձ, ու խաչվեցիր մեզ համար։ Օ, Քրիստոս, մեր Աստված, Որ Քո մահով հաղթեցիր ու ոչնչացրիր մեր մահը, Որ ես Սուրբ Երրորդությունից մեկը, երկրպագվում ու պատվում Հոր և Սուրբ Հոգու հետ, ողորմիր բոլորիս ։
Միգել Սերվետուս
Բարեփոխման ընթացքում Միգել Սերվետուսն ուսուցանում էր երրորդությունը ժխտող մարմնացման աստվածաբանությունը, պնդելով, որ դասական երրորդականներն ըստ էության եռաստված էին, որոնք մերժում էին աստվածաշնչյան միաստվածությունը՝ հօգուտ հունական փիլիսոփայության։ Աստծո որդին, ըստ Սերվետուսի պնդման, հավերժ գոյություն ունեցող էակ չէ, այլ ավելի շուտ՝ ավելի վերացական Խոսքի (միակ ճշմարիտ Աստծու դրսևորում, ոչ թե առանձին մարդու) մարմնացում։ Այս պատճառով Սերվետուսը հրաժարվում էր Քրիստոսին անվանել «Աստծո հավերժական Որդի», փոխարենը նախընտրելով «հավերժ Աստծո Որդի» արտահայտությունը ։
Իր այլադավան քրիստոսաբանության պատճառով դատապարտվելով ինչպես հռոմեական, այնպես էլ բողոքական եկեղեցիների կողմից՝ Սերվետուսը հերետիկոսության համար 1553 թվականին Ժնևի կալվինականների կողմից այրվել է խարույկի վրա։ Ֆրանսիացի բարեփոխիչ Ժան Կալվինը պահանջել է, որ նրան գլխատեն որպես դավաճանի, ոչ թե վառվի որպես հերետիկոս, սակայն իշխանությունները պնդել են Սերվետուսին՝ հրդեհի վրա մահապատժի ենթարկելու վրա ։
Անգլիական արիոսականներ
Հետ-բարեփոխումային շրջանի արիոսականները, ինչպիսին է Ուիլյամ Ուիսթոնը, մարմնացման մասին տեսակետը հայտնում էին Քրիստոսի նախագոյության հետ կապված։ Ուիսթոնը մարմնացումը համարում էր Խոսքը, որը նախագո է եղել որպես «մետաֆիզիկական գոյություն, հզորությամբ կամ նմանությամբ ավելի բարձր ու վեհ Հոր մեջ, ինչպիսին նրա Իմաստնությունն էր, նախքան Նրա իրական Ստեղծումը կամ Արարումը» ։
Սոցինիանություն ու
Սերվետուսը մերժում էր արիոսականությունը, քանի որ այն հերքում էր Հիսուսի աստվածությունը, ուստի հաստատ է, որ նա կմերժեր նաև սոցինիանությունը՝ որպես արիոսականության ձև, որը մերժում է և՛ այն, որ որ Հիսուսն Աստված է, և նաև այն, որ Հիսուսը գիտակցաբար գոյություն է ունեցել իր ծնվելուց առաջ։ Ֆաուստո Սոցինին և «Լեհական եղբայրներ» բողոքական շարժման այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են՝ Սամուել Պրզիպկովսկին, Մարտին Չեխովիցը և Յոհան Լյուդվիգ ֆոն Վոլցոգենը մարմնացումը համարել են առաջին հերթին հայրության գործառույթ, այսինքն՝ որ Քրիստոսը բառացիորեն «մարդու Որդի» էր իր մայրական կողմից, և նաև բառացիորեն «Աստծո Որդի»՝ հայրական կողմից։ Մարմնացման գաղափարը՝ «Որդին մարմին ստացավ ու բնակվեց մեր մեջ», հասկացվել է որպես Սաղմոսարան 3։6 հատվածում նշված  «Որդին մարդ է դարձել կույսից ծնվելով»։ Սոցինին և մյուսները Սերվետուսից տարբերվում էին նրանով, որ նշում էին, որ Հիսուսի՝ «երկնքից իջնելը» վերաբերում էր Մարիամի հրաշագործ հղիությանը, այլ ոչ թե նրան, որ Հիսուսը բառացի իմաստով եղել է երկնքում  ։ Այսօր սոցինիանական քրիստոսաբանություն դավանող եկեղեցիների թիվը շատ փոքր է, որոնցից են՝ Քրիստոսի Եղբայրները, Օրհնյալ Հույսի եկեղեցին և այլք։ Ժամանակակից սոցինիանական կամ ունիտարիանական գրողները հիմնականում շեշտը դնում են «մարմին ստացավ»-ի վրա, որը ոչ թե նշանակում է «մարդ դարձավ», այլ մարմնացավ, ըստ որի՝ Հիսուսն իր մոր ժամանակավոր ու մահկանացու բնույթն ուներ ։
Միակության հիսունականություն
Ի տարբերություն մարմնացման մասին վերոհիշյալ ավանդական տեսակետի, Միակության հիսունականների հետևորդները հավատում են միակության ուսմունքին։ Չնայած և՛ «Միակությունը», և՛ ավանդական քրիստոնեությունը դավանում են, որ Աստված եզակի Հոգի է, «Միակության» հետևորդները մերժում են այն գաղափարը, որ Աստված անձերի եռամիասնություն է։ «Միակության» վարդապետությունը դավանում է, որ կա մեկ Աստված, որն իրեն տարբեր կերպ է դրսևորում, ի հակադրություն Երրորդության, որտեղ Աստված դիտվում է որպես երեք հստակ անձանցից բաղկացած մեկ էակ։
«Միակության» հետևորդի համար Հիսուսը և՛ ամբողջովին աստվածային է, և՛ ամբողջովին մարդկաային։ «Հայր» տերմինը վերաբերում է հենց Աստծուն, որից Որդին բեղմնավորվել է Մարիամի արգանդում, այդպիսով դառնալով նրանից ծնված երեխայի հայրը։ «Որդի» տերմինը վերաբերում է ամբողջովին մարդկային անձին՝ Հիսուս Քրիստոսին, իսկ Սուրբ Հոգին վերաբերում է Աստծո Հոգու դրսևորմանը Իր ժողովրդի ներսում և դրա շուրջ։ Այսպիսով՝ Հայրը Որդին չէ (և այս տարբերակումը կարևոր է), այլ Որդու մեջ է, որպես Նրա աստվածային էության ամբողջություն ։ Ավանդական եռամիսանականները հավատում էին, որ Որդին միշտ գոյություն է ունեցել որպես Երրորդության հավերժական երկրորդ դեմք։ «Միակության» հետևորդները հավատում են, որ Որդին գոյություն չի ունեցել մինչ մարմնացումը, երբ մեկ ու միակ ճշմարիտ Աստվածը պատմության մեջ առաջին, վերջին և միակ անգամ մարդկային կերպարանք է ստացել ։
Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցի (մորմոնիզմ)
Մորմոնական աստվածաբանության համաձայն՝ իրենց դավանանքի երեք աստվածային էակներից երկուսն ունեն կատարյալ, փառավոր ու ֆիզիկական մարմիններ, հատկապես Հայր Աստվածը՝ Էլոհիմը, և Որդի Աստվածը՝ Եհովան։ Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու մորմոնական աստվածությունները չեն համարվում մեկն ըստ մատերիայի ու էության, ընդհակառակը՝ նրանք մնում են երեք առանձին էակներ կամ անձնավորություններ։
Այս գաղափարը տարբերվում է ավանդական քրիստոնեական եռամիասնությունից, որտեղ աստվածային անձերից միայն մեկը՝ Որդի Աստվածն, ունի ֆիզիկական մարմին, իսկ Եհովան՝ չունի։ Այն նաև լիովին տարբերվում է էթիկական միաստվածության հրեական ավանդույթից, որտեղ Էլոհիմը (אֱלֹהִים) բոլորովին այլ ընկալում է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քրիստոսաբանություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Քրիստոնեական աստվածաբանություն Կատեգորիա:Հիսուս Քրիստոս Կատեգորիա:Քրիստոնեություն
Ֆլակստադյոյա
Ֆլակստադյոյա (Flakstadøya), կղզի Նորվեգիայի Նուռլանն նահանգի Ֆլակստադ կոմուննայում։ Հանգրվանում է Լոֆոտեն տարածաշրջանում։
Կղզու վրա է գտնվում Ռամբերգ քաղաքը, որը վարչական կենտրոնն է։ Կղզու վրա են գտնվում նաև Ֆլեդվանգ, Նյուսֆորդ, Սունն, Վիկտեն և Նապպ բնակավայրերը։
Քվանտային ձգողություն
Քվանտային ձգողություն, ձգողություն, որը նկարագրվում է՝ օգտագործելով քվանտային տեսության ֆորմալիզմը։ Դա գրավիտացիոն շփումների մոդել է տարածության շատ փոքր մասշտաբով։
Ներկայումս զարգացվում են մի քանի քվանտային ձգողության տեսություններ, այդ թվում՝
Սպասելիքները և խնդիրները
Դա մի տեսություն է, որը կարող է միավորել քվանտային մեխանիկան (էլեկտրամագնիսականությսն, ուժեղ և թույլ փոխազդեցությունների հետ ներառյալ) ընդհանուր հարաբերականության տեսության հետ, որը նկարագրում է գրավիտացիոն շփումները։
Քվանտային ձգողության տեսության հետ հույսեր են կապվում, որ դա կլինի մի տեսություն, որը կմիավորի բոլոր հայտնի փոխազդեցությունները (այսպես կոչված ամեն ինչի տեսությունը)։ Նման տեսությունը անհրաժեշտ է էներգիայի բարձր խտության խնդիրները լուծելու համար, այսինքն հսկայական զանգվածների համակցությունը շատ փոքր ծավալներով տարածքների հետ, ինչպես դա եղավ Մեծ Պայթյունի ժամանակ կամ սև խոռոչում։
Ամենալուրջ խնդիրն է ընդհանուր հարաբերականության տեսության (որը նկարագրում է ձգողությունը մակրո մակարդակով) միավորումը քվանտային մեխանիկայի հետ, որը նկարագրում է ֆունդամենտալ փոխազդեցությունները սուբատոմային մասշտաբով։ Դեռ չի հաջողվել կառուցել լրիվ գործունակ, հաջորդական քվանտային ձգողության տեսությունը, որը կկանխատեսեր փորձնականորեն հաստատելի նոր երևույթներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քվանտային ֆիզիկա Կատեգորիա:Քվանտային ձգողություն Կատեգորիա:Ֆիզիկայի չլուծված խնդիրներ Կատեգորիա:Ստանդարտ մոդելի սահմաններից դուրս ֆիզիկա
Սերգեյ Տերյան
Սերգեյ Տերյանը ծնվել է 1925 թվականի ապրիլի 12-ին Արցախի Բանանց գյուղում, բազմանդամ գյուղացու ընտանիքում։
Կենսագրություն
Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի միջնակարգ դպրոցում։ Այնուհետև ուսանել է Երևանի Ճարտարագիտական համալսարանի Էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետում՝ ստանալով ինժեներ-էներգետիկի մասնագիտական որակավորում։ Աշխատանքային գործունեությունը Սերգեյ Տերյանը սկսել է պատանի հասակում՝ Ադրբեջանի «Դաշկեսան-Կոբալդ» արդյունաբերական ձեռնարկությունում՝ որպես հանքափոր բանվոր, այնուհետև՝ դիզելային էլեկտրակայանի հերթապահ էլեկտրիկ։ Բուհն ավարտելուց հետո աշխատել է Օսեթիայի «Գիզոլդենի ՀԷԿ»-ում՝ հերթափոխի ինժեներ, որտեղ դրսևորել է իրեն որպես բարձրակարգ մասնագետ և դարձել մի քանի տեխնիկական խնդիրների լուծումների հեղինակ, որոնք հանգեցրել են ձեռնարկության աշխատանքի արդյունավետության զգալի աճին։
1951-1974 թվականներին աշխատել է Երևանում՝ ստանձնելով ԽՍՀՄ-ի քիմիական արդյունաբերության «Պոլիվինիլացետատ» արտադրական խոշոր ձեռնարկության գլխավոր էներգետիկի պարտականությունը։ Համատեղության կարգով եղել է նաև՝ Հայաստանի հակահրդեհային ծառայության անվտանգության կազմակերպման ուսումնապրոֆիլակտիկ կենտրոնի տնօրեն, Հայաստանի կիբերնետիկայի կոմիտեի անդամ, Հայաստանի գիտատեխնիկական ընկերության նախագահի տեղակալ՝ արդյունաբերական էներգետիկայի գծով, Հայաստանի Բարձրագույն կրթության նախարարության մեթոդ-խորհրդի նախագահի տեղակալ՝ աշխատանքի անվտանգության գծով, Երևանի էլեկտրատեխնիկական տեխնիկումի պետական քննական հանձնաժողովի նախագահ։
1960-ական թվականներին Տերյանը նույն նպատակասլացությամբ ու եռանդով շարունակում է պայքարն ազգային նպատակների համար՝ խորամուխ լինելով իր «Համահայկական կենտրոն» ստեղծելու մտահղացմանը։ Համահայկական կենտրոնը չպետք է ունենար ազգային շովինիստական ուղղվածություն, այլ պետք է զբաղվեր հայ ժողովրդին հուզող և հեռանկարային հարցերով, ինչպիսիք էին՝
Այս խնդրի լուծմանը նա ընդգրկում է հրապարախոս-գրողներ Պարույր Սևակին, Սիլվա Կապուտիկյանին, մարշալներ Հովհաննես Բաղրամյանին և Համազասպ Բաբաջանյանին, որոնք պետք է ապահովեին և պահպանեին կազմակերպության գործունեությունը քաղաքական որևէ ազդեցությունից ու ներգործությունից և ակտիվ մասնակցեին նրա նպատակների իրականացմանը։
Կազմակերպության անդրանիկ հավաքին, որը կայանում է Մոսկվայի «Արմենիա» հյուրանոցի դահլիճում և որին մասնակցոմ էին Մոսկվայում բնակվող նշանավոր հայ մտավորականներ, արհեստավորներ, գիտության ու արվեստի գործիչներ, մարշալներ Հ. Բաղրամյանի և Բաբաջանյանի առաջարկով որոշվում է գործել զգույշ, բայց հաստատակամ կերպով, որին բոլոր ներկաները համաձայնում են և որոշում ակտիվացնել գործունեությունը միայն համապատասխան նպաստավոր պայմանների առկայության դեպքում՝ միևնույն ժամանակ չընդհատելով կազմակերպչական աշխատանքները և տեղեկատվությունը կազմակերպության ծրագրերի մասին հասարակության լայն շրջաններում։
Խորհրդային իշխանությունն իր գոյության ողջ ընթացքում անողոք պայքար էր մղում այսպիսի կազմակերպությունների դեմ։ Որոշ ժամանակ անց աննուղղակի կամ ուղղակի ձևով այդ պայքարի զոհ են դառնում մի շարք հայեր, որոնց Խորհրդային իշխանությունը մեղադրում է ահաբեկչության և ազգայնամոլության մեջ ու դատապարտում մահապատժի և երկարաժամկետ ազատազրկման։ Առեղծվածային իրավիճակոմ զոհվում են նաև Պարույր Սևակը, Մինաս Ավետիսյանը և ուրիշներ։ Միայն Խորհրդային իշխանության փլուզման նախավերջին ժամանակաշրջանում հնարավոր է դառնում հրապարակայնորեն խոսել ազգային խնդիրների լուծման մասին, որն էլ, վերջին հաշվով, Արցախի ազատագրմամբ բերում է իր հաղթական պտուղները։
80-ական թթ. ադրբեջանական իշխանությունների հայաթափման քաղաքականության իրականացման ժամանակ Սերգել Տերյանն Աբովյան քաղաքում կազմակերպել է Հայաստանում ապրող բանանցեցիների հավաք, որի նպատակն էր խանգարել մոտ 1500 տարվա պատմություն ունեցող Բանանց գյուղի հայաթափմանը։ Սակայն Խորհրդային իշխանության երկակի քաղաքականության հետևանքով չհաջողվեց։
Տերյանը իր որդու՝ Արմեն Սերգեյի Տերյանի հետ, որն այժմ դասախոսում է Պետերբուրգի Թատերական ակադեմիայում, անձանբ մասնակցել է Սպիտակի երկրաշարժի փրկարարական աշխատանքներին, իսկ Լեռնանցք գյուղի մի քանի անօթևան կարգավիճակում հայտնված բնակիչների, մինչ իրենց հարցի կարգավորելը, տրամադրել է իր ընտանեկան օջախը։ Նրա օջախում ապաստան են գտել նաև Ադրբեջանից փախած հայեր։
Տերյանին բնորոշ է համամարդկային արժեքների իրագործումը՝ որպես իր գործունեության նախապատվություն։ Այդ իմաստով, օրինակելի ընտանիք կազմելը, երեխաներ մեծացնելն ու դաստիարակելը, տուն կառուցելն ու ծառ տնկելը նրա կյանքի անբաժան մասն են հանդիսացել։ Դեռ դպրոց էլ չէր հաճախում, երբ հայրը Բանանց գետի հովտում հողամաս գնեց, որի այգին բոլորովին մշակված չէր, կային միայն մի քանի ծառեր։ Հայրը մեծ եղբայրների հետ տան հիմքն է փորում, իսկ փոքրիկ Սերգեյը ծառեր ու թփեր էր տնկում։ Հետագայում էլ ծառատունկը նրա գործունեության անբաժանելի մասն է կազմել, որով նա զբաղվել է գործարանի բոլոր ենթակայանների, Արզականի ջրային կապտաժների տարածքներում և Հայաստանի այլ վայրերում, որտեղ էլ որ նա գործուղվել է աշխատանքի բերումով և որտեղ որ այդպիսի հնարավորություն է եղել։ Նրա կազմած ընտանիքն էլ հենց եղավ նրա կյանքի ամենագլխավոր և ամենաբեղմնավոր ծառատունկը՝ հանձին իր կնոջ, դստեր, որդու և թոռների։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:1925 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 12 ծնունդներ
Նուպար Սնկրյան
Սնկրյան Կարապետի Նուպար, հայ խորհրդային խմբավար։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1958)։
Կենսագրություն
Նուպար Սնկրյանը ծնվել է Ռոդոսթոյում (այժմ՝ Թուրքիայում)։ 1943 թվականին ավարտել է Կիպրոսի Մելքոնյան վարժարանը։ 1946 թվականին ներգաղթել է Խորհրդային Հայաստան։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1946-1948 թթ.՝ Երևանի ռադիոկոմիտեի երգչախմբի, 1957-1961 թթ.՝ Հայաստանի պետական երգչախմբի խմբավար։ Ղեկավարել է բազմաթիվ ինքնագործ երգչախմբեր, այդ թվում՝ 1955-1982 թթ.՝ ժողոնրդական կոլեկտիվ Երևանի Վ․ Ի․ Լենինի անվան էլեկտրամեքենաշինկան գործարանի արական երգչախումբը (Երիտասարդության և ուսանողության համաշխարհային VI փառատոնի գեղարվեստական մրցույթի դափնեկիր, 1957, Մոսկվա), որի հետ հանդես է եկել ԽՍՀՄ բազմաթիվ քաղաքներում, Լեհաստանում, Բուլղարիայում։ 1961 թվականից զբաղվել է նաև մանկավարժությամբ, 1974 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում (խմբավարություն) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:1922 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռոդոսթո քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երաժշտություն Կատեգորիա:Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ
Գարգամել (կերպար)
Բնավորություն
Գարգամելը բավականին չար և նախանձ անհաջողակ է։ Նրան դժվար է համակերպվել այն մտքի հետ, որ ինչ-որ մեկը կարող է լինել երջանիկ ու պարզապես վայելել կյանքը, որովհետև նա ատում է սմուրֆիկներին։ Գարգամելը մշտակապես պայքարում է սմուրֆիկների դեմ իրենց կախարդական փայտիկի համար, քանի որ ցանկանում է օգտագործելով այդ փայտիկը դառնալ մեծ կախարդ։ Սմուրֆիկներին հրապուրելու համար նա անգամ հնարեց Սմուրֆետային ։
Բենեդիկտ Հովեդես
Բենեդիկտ Հովեդես(Benedikt Höwedes, ), գերմանական ֆուտբոլիստ, պաշտպան և «Շալկե 04»-ի ավագը, Գերմանիայի հավաքականի խաղացող, աշխարհի չեմպիոն։
Գարգամել (կերպար)
Բնավորություն
Գարգամելը միշտ սև հանդերձանքով էր և կարմիր բոտիկներով։ Նա ունի երկար քիթ, մի քանի ատամներ և գրեթե ճաղատ գլուխ՝ միայն եզրերին աճող սև մազերով ։
Բենեդիկտ Հովեդես
Ակումբային
2001 թվականին Հովեդեսը հայտնվեց «Շալկեյի» ակադեմիայում։ 2003 թվականին մինչև 19 տարեկանների «Շալկե» թիմի ապագա ավագը այդ տարիքում դարձավ երկրի չեմպիոնը։ 2007 թվականի հունվարին նա կնքեց պրոֆեսիոնալ պայմանագիր ակումբի հետ մինչև 2010 թվականը։ 2003 թվականի հոկտեմբերի 3-ին նա անցկացրեց առաջին հանդիպումը «Շալկեյի» կազմում Չեմպիոնների Լիգայի Տրոնհեյմի «Ռուսենբորգ»-ի դեմ արտագնա խաղում։ Քեվին Քուրանին և Ջերմային Ջոնսը այդ երեկո ապահովեցին հաղթանակը 2։0 հաշվով ։ Իսկ երեք օր անց Բենեդիկտը անցկացրեց առաջին խաղը Բունդեսլիգայում՝ «Կարլսրուեի» դեմ։
2008 թվականի հոկտեմբերի 19-ին առաջնության 8-րդ տուրում, «Համբուրգի» դեմ խաղում Բենեդիկտը խփեց իր առաջին գոլը Բունդեսլիգայում և առհասարակ «Շալկեյում» ։
2008 թվականի դեկտեմբերին երկարաձգեց պայմանագիրը գելզենկիրխենցիների հետ մինչև 2014 թվականը ։
Ուսանոցային մատ
Ուսանոցային մատ, շախմատային խաղում և խնդիրներում մատային դիրքի տարատեսակ, որի ժամանակ նավակները, կանգնած լինելով խաղատախտակի եզրին գտնվող սեփական արքայի երկու կողքերին, կրճատում են նրա նահանջի դաշտերի քանակը (առաջացնում են յուրօրինակ ուսանոցներ՝ ուսադիրներ) ։ Որպես «ուսանոցներ» կարող են ծառայել նաև մրցակցի պաշտպանված խաղաքարերն ու զինվորները։ Նավակների փոխարեն սեփական երկու այլ խաղաքարերով նմանատիպ մատերը ևս երբեմն անվանում են «ուսանոցային»։
Բենեդիկտ Հովեդես
Ակումբային
2013 թվականի մարտի 9-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը «Շալկեյի» հետ մինչև 2017 թվականը ։
Միջազգային
2009 թվականին դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն երիտասարդների հավաքականում(մինչև 21 տարեկան)։ Անցկացրել է տուրնիրի բոլոր խաղերը, խփելով 1 գնդակ։
2011 թվականի մայիսի 29-ին Գերմանիայի և Ուրուգվայի հավաքականների խաղում անցկացրեց առաջին խաղը Գերմանիայի հավաքականի կազմում, խաղալով 24 րոպե։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Փետրվարի 29 ծնունդներ Կատեգորիա:1988 ծնունդներ Կատեգորիա:Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Շալկե 04-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2016-ի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լոկոմոտիվ Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ի ֆուտբոլիստներ
Ուսանոցային մատ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Շախմատային եզրույթներ Կատեգորիա:Շախմատային մատեր
Գարգամել (կերպար)
Բնավորություն
Նա ապրում է հին, բայց մեծ տան մեջ, չար կատու Ազրայելի և սկսնակ կախարդ Գրուբլի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հակասեմականություն Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտհերոսներ այբբենական կարգով
Արևալո
Արևալո (Arévalo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում՝ Ավիլա պրովինցիայի մեջ։ Գտնվում է Լա Մորանիա շրջանում։
Քաղաքի անվանումն առաջացել է կելտական arevalon բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «Քարերին մոտ տարածք»։ Քաղաքում ամեն տարի հուլիսի 7-ին նշվում է քաղաքի հովանավոր պաշտպան Սան Վիկտորինոյի (San Victorino) փառատոնը։ Այն ավարտվում է գիշերվա ժամը 11-ին քաղաքի ամրոցի մոտ՝ հրավառությամբ։ Արևալոյի քույր քաղաք է համարվում ֆրանսիական Աուտուն քաղաքը։
Տարածաշրջանային կարևորություն
Արևալոն Լա Մորանիա շրջանի մայրաքաղաքն է։ Իսպանիայի կառավարությունն այս քաղաքը հայտարարել է պատմական և մուդեխարական մշակույթի (mudéjar, արաբերեն مدجّن [mudaǧǧan] բառից՝ կենցաղային, տնային) բազմաթիվ նմուշների համար ։ Արևալոյում է գահ բարձրացել Իզաբելա I (Isabella I of Castile) թագուհին։
Տեղադրություն և բնակչություն
Գտնվում է Արևալիլո (Arevalillo) և Ադախա (Adaja) գետերի միախառնման վայրին մոտ։ Զբաղեցնում 46.07 կմ² մակերես տարածք։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 820 մ բարձրության վրա։ Բնակչությունը կազմում է 8114 մարդ (2010 թվական)։ Միջնադարում այն եղել է գյուղատնտեսության գլխավոր վայր (Comunidad de Villa y Tierra)՝ միևնույն անվանումով։
Հուշարձաններ
Բացի այս եկեղեցիներից և հուշարձաններից, Արևալոյի տարբեր տարածաշրջաններում կան բազմաթիվ այլ տեսարժան և պատմական կոթողներ, ամրոցներ, վանքեր։
Դպրոցներ
Այստեղ առկա են 3 դպրոցներ՝ C.P. La Moraña, C.P. Los Arevacos և El Amor de Dios։ Բացի այդ, այստեղ կան նաև միջնակարգ կրթության 3 կենտրոններ՝ Los Salesianos, I.E.S Adaja և I.E.S Eulogio Florentino Sanz.
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ձմերուկ
Ձմերուկ, դդմազգիներին միամյա կամ բազմամյա բույսերի ցեղ։ Ձմերուկն ունի մարդկանց համար դուրեկան համ, սննդարար հատկություն, պարունակում է մեծ քանակությամբ ջուր (90 %-ը ջուր է)։
Նովոֆյոդորովկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Նովոֆյոդորովկա (Новофёдоровка, Яңы Федоровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Ձմերուկ
Հայտնի են վայրի 1՝
Հայաստանում (հիմնականում Արարատյան դաշտում) մշակվում է 1 տեսակ՝
Նովոֆյոդորովկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 833 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1811 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ձմերուկ
Կենսաբանական նկարագիր
Միամյա է։ Ցողունը մագլցող է, երկարությունը՝ 3-4,5 (և ավելի) մ։ Տերևները հերթադիր են, բլթակավոր, խորը կտրտված։ Ծաղիկները մեկական են, հազվադեպ՝ փնջերով, բաժանասեռ, դեղնավուն։ Պտուղը բազմասերմ, հյութալի կեղծ հատապտուղ է՝ հարթ մակերեսով, կլոր, ձվաձև, տանձաձև, գլանաձև և այլն, զանգվածը՝ 0,6-1,6 (առավելագույնը՝ 30) կգ։ Կեղևը սպիտակից մինչև մուգ կանաչ է՝ խայտաբղետ պատկերներով, տարբեր լայնության զոլերով։ Պտղամիսը կարմիր է, վարդագույն կամ դեղին։ Սերմերը տարբեր մեծության են, սպիտակ, կարմիր, սև, մոխրագույն և այլն։
Պատմական տվյալներ
Ձմերուկն առաջներում այդքան խոշոր չի եղել։ Ձմերուկի հայրենիք է համարվում Հարավային Աֆրիկան։ Ձմերուկի վայրի տեսակներին մինչև այժմ էլ կարելի է հանդիպել հյուսիսային և հարավային Աֆրիկայի տափաստաններում։ Եգիպտոսում մինչև այժմ էլ պահպանվում է ձմերուկի մի տեսակ, որը խնձորի չափ ունի, և մարդիկ օգտագործում են միայն նրա սերմերը։
Ներկայիս խոշոր ձմերուկի տեսակները ստացվել են հին ժամանակներում արաբներն ու հրեաները դրանց անվանել էին «բատիխ»։ Ռուսաստան այն մուտք է գործել 13-14-րդ դարերում, մոնղոլական արշավանքների ժամանակ և անվանվել է «արբուզ», որ թուրքական «կարբուզ» բառից է ծագել։ Հայաստանում ձմերուկը հայտնի եղել շատ վաղուց։ Ըստ Հր. Աճառյանի, անվանումը կազմված է ձմեռն բառից։ Պարզ չէ, թե ինչու է պտուղն այդպես կոչվել։ Հավանական է՝ առատ զովացուցիչ ջրի պատճառով։
Առողջարար հատկություններ
Ձմերուկը ունի միզամուղ հատկություն, քանի որ այն պարունակում է մեծ քանակությամբ ջուր, որը օրգանիզմից հեռանում է արագ։ Այն իր հետ դուրս է բերում նյութափոխանակության հետևանքով օրգանիզմում կուտակված վնասակար նյութերը։ Միզամուղ հատկությունների շնորհիվ ձմերուկը շատ օգտակար է հատկապես երիկամային հիվանդությունների դեպքում։
Ձմերուկը հարուստ է նաև վիտամիններով՝ C, B, ֆոլիոթթվով, շաքարով (հատկապես ֆրուկտոզա) և այլն։
Կիրառումներ և նշանակություն
Բացի թարմ վիճակում այն ուտելուց, ձմերուկի կեղևից պատրաստում են մուրաբա, ցուկատ, ջեմ, պովիդլո և այլն։ Սերմերից ստացվում է յուղ՝ բարձր տեսակի օլիֆ պատրաստելու համար։
Հասուն պտուղը պարունակում է շաքարներ, վիտամիններ և այլն։ Դյուրամարս է. օգտագործվում է թարմ, թթու դրած (մանրերը), մեղր (ևարդեկ) եփելու համար։ Պատրաստում են նաև մուրաբա, շաքարաչիր։ Հայաստանում գերակշռում են կարմիր պտղամսով սորտերը։
Ձմերուկի համաշխարհային արտադրություն
Ձմերուկի արտադրություն 2012 թվականին ըստ՝ Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության ։
Տեսակներ և սորտեր
Տեսակի ներում առանձնացնում են 2 սորտեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բանջարեղեն Կատեգորիա:Դդմազգիներ
Բայրամ-օղլի
Բայրամ-օղլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Կարս֊Արդահան ճանապարհի աջ կողմում, Վարդենի գյուղից 20 կմ հյուսիս֊արևելք։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 43 տուն բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Թուրքիայի գյուղեր
Նիմֆենբուրգի բուսաբանական այգի
Նիմֆենբուրգի բուսաբանական այգի, բուսաբանական այգի Մյունխենում, Նիմֆենբուրգի պալատից ոչ հեռու։ Բուսաբանական այգու նոր մասը ներառում է նաև Նիմֆենբուրգի զբոսայգին՝ 22 հա մակերեսով, այն տարեկան ունի ավելի քան 400 000 այցելու։ Այգին մտնում է Բավարիական պետության բնական պատմության հավաքածուի կազմի մեջ։
Պատմություն
Բուսաբանական այգին 1809 թվականին նախագծել են զբոսայգիների գերմանացի Ճարտարապետ Ֆիրդրիխ Լյուդվիգ Շկելը և բուսաբան Ֆրանց ֆոն Պաուլա Շրանկը։ Այդ այգու մնացած հատվածներն այսօր հայտնի են իբրև Հին բուսաբանական այգի և գտնվում են քաղաքի կենտրոնում՝ աշխույժ Կառլյան հրապարակի մոտակայքում։
1914 թվականին բուսաբան Կառլ Իմանուել Էբերգարդ ֆոն Գեբելի նախաձեռնությամբ Մյունխենի ծայրամասում (այդ ժամանակ) ստեղծվեց Նոր բուսաբանական այգին։ Ստեղծումից հետո Գեբելը դարձավ Մյունխեն-Նիմֆենբուրգի բուսաբանական այգու առաջին տնօրենը։
Նկարագրություն
Բուսաբանական այգում կան մոտ 14 000 տեսակ բույսեր, որոնք աճում են մոտավորապես 18 հա մակերեսով տարածքի վրա։ Ջերմոցների մակերեսը 4500 քառակուսի մետր է։
Ձմեռային ամիսների ընթացքում (դեկտեմբեր-մարտ) արևադարձային ջեմոցում բաց են թողնում էկզոտիկ թիթեռներ, որոնք թռչում են այցելուների շուրջը։
Վարդերի այգում սրճարաններ են բացված։
Մուտք
Այցելուները Բուսաբանական այգի կարող են հասնել քաղաքի հյուսիսից տրամվայով կամ հարավից՝ ոտքով անցնելով Նիմֆենբուրգի զբոսայգին։ Մյունխեն-Նիմֆենբուրգ մուտքն անվճար է միայն բուսաբանական այգու ընկերության անդամների համար։ Տարեկան անդամության արժեքը մեկ անձի համար 38 եվրո է և 60 եվրո՝ ընտանիքի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բուսաբանական այգիներ Կատեգորիա:Մյունխենի տեսարժան վայրեր
Սևիմ Դագդալեն
Սևիմ Դագդալեն (Sevim Dağdelen; ), թուրքական ծագում ունեցող գերմանացի քաղաքական գործիչ, Ձախեր կուսակցության անդամ, Բունդեսթագի պատգամավոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է քուրդ-էմիգրանտի ընտանիքում։ 1997 թվականին ավարտել է դպրոցը և Մարբուրգի համալսարանում սկսել է սովորել օրենքներ, 2001- 2002-ական թվականներին սովերել է Ադալայիդի համալսարանում, իսկ ավելի ուշ՝ Քյոլնի համալսարանում:
1993-2001-ական թվականներին եղել է Ժողովրդավարական աշխատանքային միությունների ֆեդերացիայի երիտասարդական կոմիտեի անդամ։ 2003 թվականի փետրվարից եղել է կոմիտեի գործկոմի անդամ։ 2005 թվականի մարտին դարձել է Գերմանիայում ներգաղթյալների ֆեդերացիայի հիմնադիրներից մեկը։
Աշխատել է թարգմանչուհի։ Համագործակցում է գերմանական և թուրքական ԶԼՄ-ների հետ։
2005 թվականին ընտրվել է բունդեսթագի պատգամավոր՝ հաղթանակ տանելով Հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիայի դաշնային ընտրական շրջանից մեկում։ Համարվում է արտաքին գործերի կոմիտեի անդամ։ Լոնդոնում Էկվադորի դեսպանատանը հանդիպել է Ջուլիան Ասանժի հետ։
Նրա հարցման համաձայն՝ Գերմանիայի խորհրդարանի գիտական կոմիտեն հաստատել է 2019 թվականի վերջին Թուրքիայի և Լիբիայի Սարաջի կառավարության միջև ստորագրված բացառիկ տնտեսական գոտիների մասին համաձայնագրի ոչ լեգիտիմությունը, որը, խախտելով միջազգային ծովային իրավունքը, անտեսում է հունական կղզիների և Կիպրոսի տնտեսական գոտիները։ Դրանից հետո Դագդալենը պնդել է՝ «Յուրաքանչյուր ոք, ով Թուրքիայի նախագահի նման խախտում է տարածաշրջանում իրավունքը և ագրեսիվ արտաքին քաղաքականությամբ աջակցում է տարածաշրջանում իսլամիստական ահաբեկչությանը, չի կարող լինել մեր գործընկերը» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքական ծագմամբ գերմանացիներ Կատեգորիա:Անավարտ հոդվածներ Գերմանիայի մասին Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կին Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մարբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի իրավաբաններ
Կաշվեգործ (թափառաշրջիկ)
Կաշվեգործ (The Leatherman, ), 19-րդ դարի հայտնի ամերիկյան թափառաշրջիկ, որը հագել է ձեռագործ կաշվից հագուստ և կոշիկ։ Մոտ 1857-1858 թվականներից մինչև 1889 թվականը նա պարբերաբար շրջել է Կոնեկտիկուտ գետից մինչև Հուդզոն գետ և հակառակ ուղղությամբ, դրանով իսկ անցնելով տարեկան մոտ 365 մղոն և մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել տարածաշրջանում՝ արժանանալով մամուլի և քաղաքային իշխանությունների ուշադրությանը։ Կաշվեգործի ծագումը մնացել է անհայտ. նրա մահից հետո, հագուստի գրպանից գտել են ֆրանսերենով գրված աղոթագիրք։ Նա ազատ տիրապետել է ֆրանսերենին, խոսել է «կոտրված» անգլերեն, այս ամենի պատճառով նրան հաճախ համարել են ֆրանսիացի կամ ֆրանսիացի-կանադացի։ Ամենամյա ճամփորդությունների ընթացքում նա պարբերաբար այցելում էր արևմտյան Կոնեկտիկուտի և արևելյան Նյու Յորքի միևնույն քաղաքները (ընդհանուր առմամբ մոտ 48 բնակավայր) ։ Վերադառնում էր այդ քաղաքները հեռանալուց 34-36 օր հետո։
Կյանք
Իր ամենամյա ճանապարհորդությունների ընթացքում Կաշվեգործը գիշերել է տարածաշրջանի ժայռոտ քարանձավներում (այժմ ոչ պաշտոնապես երբեմն անվանում են «Կաշվեգործի քարանձավներ»), իր 365 մղոնանոց շրջանաձև երթուղու քաղաքներից յուրաքանչյուրում նա կանգ է առել մոտ հինգ շաբաթը մեկ անգամ՝ սնունդ և այլ պաշարներ հայթայթելու համար ։ Նրա ամբողջ հագուստը, այդ թվում կոշիկները, գլխարկն ու շարֆըպատրաստված են եղել ձեռագործ կաշվից, որի պատճառով ստացել է «Կաշվեգործ» մականունը ։
1870 թվականի ապրիլի 7-ին, «Burlington Free Press» լրագրում հրապարակված ակնարկում նա նշվում է որպես «Leather-Clad Man» (բառացիորեն՝ «կաշվե հագուստով մարդ»)։ Ակնարկում ասվում է նաև, որ նա հազվադեպ է խոսել, և որևէ մեկին դիմելիս, օգտագործել է առավելագույնը միավանկ արտահայտություններ։ Սա Կաշվեգործի մասին տեղեկատվության ամենավաղ գրավոր աղբյուրն է։ Այն ժամանակ լուրեր են պտտվել նրա պիկարդյան ծագման մասին ։
Կաշեգործը սահուն խոսել է ֆրանսերեն, իսկ շրջապատի հետ հիմնականում շփվել է անորոշ ձայներով և ժեստերով՝ շատ հազվադեպ անցնելով «կոտրված» անգլերենի։ Երբ նրան իր անցյալի մասին հարցրել են, նա միշտ կտրուկ ընդհատել է խոսակցությունը ։ Մահից հետո նրա հագուստի մեջ հայտնաբերվել է ֆրանսերենով աղոթագիրք  ։ Հայտնի է, որ ուրբաթ օրերին նա ձեռնպահ է մնացել միս ուտելուց, ինչը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանելու մասին խոսակցությունների տեղիք է տվել ։
Մարդիկ մեծ ճշգրտությամբ կռահել են նրա այս կամ այն քաղաք ժամանելու օրը, ուստի նրա համար սնունդ են թողել, որը հաճախ կերել է հենց նրանց տների շքամուտքերում ։ Կաշվեգործի երթուղու տասը քաղաքների իշխանությունները հատուկ հրամանագրեր են ընդունել, որով նա ազատվել է 1879 թվականին ընդունված «Թափառաշրջանների մասին պետական օրենք»-ին ենթարկվելու վտանգից ։
Առողջություն
Կաշվեգործը ձնաբքերից ու այլ եղանակային վատ պայմաններից պաշտպանվել է ժայռոտ անձավներում՝ խարույկի մոտ տաքանալով ։ Որոշ աղբյուրների համաձայն, նրա դեմքի հաճախ նկատել են ցրտահարության հետքեր, սակայն մահվան պահին, ի տարբերություն այդ նույն ժամանակահատվածում, նույն տարածքում ապրող թափառաշրջիկների մեծամասնությանը, ցրտահարությունից ոչ մի մատ չի կորցրել ։ 1888 թվականին կոնեկտիկուտի Հումանիտար հասարակության կողմից բերման է ենթարկվել և ստիպողաբար հոսպիտալացվել։ Հետազոտող բժիշները եզրակացրել են, որ «հաշվի չառնելով հոգեկան տառապանքները, նա առողջ է» ։ Արդյունքում նա դուրս է գրվել հիվանդանոցից, քանի որ գումար է ունեցել և ազատություն տենչացել։ Կաշվեգործը մահացել է բերանի խոռոչի քաղցքեղից, որն առաջացել է ծխախոտի չարաշահումից, նրա դին հայտնաբերվել է 1889 թվականի մարտի 24-ին՝ Նյու Յորք նահանգ ի Օսսինինգ քաղաքից քիչ հեռու Մաունտ-Պլեզանտ քաղաքի արվարձանում գտնվող Ջորջա Դելլա ագարակի մոտ քարանձավներից մեկում, որը նա օգտագործել է որպես ապաստան ։
Գերեզման
Կաշվեգործի գերեզմանը գտնվում է Օսինինգի Սպարտա գերեզմանատանը, Նյու Յորք նահանգ, 9 -րդ մայրուղու մոտակայքում։ 1937 թվականին նրա հուղարկավորությունից հետո տեղադրված գերեզմանաքարը փորագրվել է հետևյալ մակագրությամբ. «Այստեղ իր վերջին հանգրվանն է գտել «Կաշվեգործը»՝ Ժյուլ Բյուրգլեյը Լիոնից, Ֆրանսիա, որը պարբերաբար ճամփորդել է Ուեստչեստերի և Կոնեկտիկուտի 365 մղոնանոց շրջանաձև երթուղով, Կոնեկտիկուտ գետից մինչև Հուդզոն՝ ապրելով քարանձավներում, 1857-1889 թվականներ» ։ Սալաքարի վրա նշված Ժյուլ Բյուրգլեյ անունը հայտնվել է բազմաթիվ աղբյուրներում, միաժամանակ, ըստ մի շարք հետազոտողների կարծիքի, այդ թվում՝ Դեն Վ. Դելուկայի, թափառաշրջիկի իրական անունը պետք է համարել չպարզված , ինչը, ի թիվս այլ բաների, հաստատվում է նրա մահվան վկայականով։ Ժյուլ Բյուրգլեյ անունն առաջին անգամ նշվել է 1884 թվականին «Waterbury Daily American»-ում հրապարակված հոդվածում, երբ Կաշվեգործը դեռ ողջ է եղել, բայց հետո, նրա մարմնի հայտնաբերումից գրեթե անմիջապես հետո, «The Meriden Daily Journal» հրատարակչության 1889 թվականի մարտի 25, 26 և 27 լրագրերում և նույն թվականի մարտի 29 -ի լրագրում հրապարակվել են նրա ինքնությունը հերքող ակնարկներ ։