cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Իվան Ֆեոդորով
1563 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև 1564 թվականի մարտի 1-ը տպագրիչ Պյոտր Մստիսլավեցի հետ տպագրել է «Առաքյալը», որը ռուսերեն առաջին թվագրված տպագիր գիրքն է՝ առատ զարդանկարված։
Իվան Ֆեոդորովը ստեղծել է այսպես կոչված հին տպագիր ոճը։ 1565 թվականին Ֆեոդորովը և Մստիսլավեցը Մոսկվայում տպագրել են «Ժամագիրք» (երկու հրատարակություն)։ 1566 թվականին, խուսափելով եկեղեցական հետապնդումներից, նրանք հեռացել են ռուսական պետությունից և հաստատվել Լիտվայում։ Զաբլուդովոյում հիմնադրած նոր տպարանում 1569 թվականին տպագրել են «Ուսուցանող ավետարան», 1570 թվականին՝ «Սաղմոսագիրք»՝ «Ժամագրքով»։ Այնուհետև Ֆեդոդորովը տեղափոխվել է Լվով, որտեղ 1574 թվականին տպագրել է «Առաքյալ»-ի նոր հրատարակությունը՝ իր վերջաբանով։ Նույն թվականին հրատարակել է «Այբբենարան»՝ ռուսերեն առաջին տպագիր դասագիրքը։ Չորրորդ տպարանը Իվան Ֆեոդորովը հիմնադրել է Օստրոգում, որտեղ 1578 թվականին հրատարակել է այբբենարան, 1580 թվականին՝ «Նոր Կտակարանը»՝ «Սաղմոսագրքով» և այբբենական-առարկայական ցուցիչ՝ «Գիրք պիտոյիցը», 1580-1581 թվականներին առաջին լրիվ սլավոներեն Աստվածաշունչը (այսպես կոչված Օստրոգյան աստվածաշունչը) և այլն։
Իվան Ֆեոդորովը բազմաշնորհ վարպետ էր, ձուլել է թնդանոթներ, հայտնագործել է բազմափող հրասանդը։ 1909 թվականին Մոսկվայում բացվել է նրա հուշարձանը (քանդակագործ՝ Ս․ Մ․ Վոլնուխին)։
Անունը
Քանի որ մինչև տասնվեցերորդ դարը Արևելյան Սլավոնական տարածքում ժամանակակից իմաստով ազգանունները դեռ հաստատված չէին, Իվան Ֆեոդորովը ստորագրեց տարբեր անուններով։ Ոմանց մեջ նա օգտագործում էր հոր անունը, ինչպես Ռուսաստանում՝ -ով վերջավորությամբ («որդին»), մասնավորապես, մոսկովյան Առաքյալ-ում նրա անունը նշվում է որպես Ива́нъ Ѳе́доровъ, իսկ «Օստրոգ» Աստվածաշնչում հիշատակվում է որ, այն երկու լեզվով նշանակում էИва́нъ Ѳе́доровъ (հին հունարեն ․: τοῦ Θεοδωροἱ υἱοῦ ἐκ τῆς κράλης Ῥωσης) ։ Մյուսներում նա օգտագործեց իր հայրանուն՝ -ովիչ վերջավորությամբ՝ ավելացնելով ծննդյան վայրը որպես մականուն մականուն ՝ Ива́нъ Ѳе́доровичь Москви́тинъ, մասնավորապես,այդպես նշված է 1570-ի Սաղմոսարանում։ Լատինական փաստաթղթերում նա ստորագրել է oannes Fedorowicz Moschus, typographus Græcus et Sclavonicus («Իվան Ֆեոդորովիչ Մոսկովսկի (կամ մուսկովիտ), հույն և սլավոնական տպիչ»), կամ ohannes Theodori Moscus («Իվան Ֆեոդորով (որդին) մուսկովիտ») ։
Գոյություն ունեին նաև այլ տարբերակներ Іоа́ннъ Ѳео́доривичь (1578 թվականի այբբենարանում), Иоа́ннъ Ѳео́доровичъ печатникъ з Москвы̀ (1580 թվականի Նոր կտակարանում),Іѡа́ннъ Ѳе́доровичь дру́карь Москви́тинъ (Առաքյալի 1574 թվականի Լվովյան հրատարակությունում)։ Նրա գերեզմանին դաջվա է որպես Іоанъ Ѳеодоровичь друкарь Москвитинъ  :
Ծագումը
Իվան Ֆեոդորովը ծնվել է 1510-1530 թվականներն ընկած ժամանակահավածում։ Ճsշգրիտ տեղեկություն նրա ծննդյան ամսաթվի և վայրի մասին (ինչպես նաև նրա ծագման մասին) առայժմ չկա։ Այնուամենայնիվ Ֆեոդորովը ինքն էր գրել Մոսկվայի մասին ՝ որպես իր «հայրենիքը և կլանը», և իր նամակագրության մեջ նա իր անունին ավելացրեց «մոսկվացի», նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նա արդեն բնակվում էր Լիտվական մեծ իշխանությունում ։
Մոսկովյան տպագրություն :
1552 թվականին Իվան IV- ը, խորհրդակցելով Մետրոպոլիտ Մակարիուսի հետ, որոշեց սկսել տպագրությունը։ Այդ նպատակով սկսեցին փնտրել տպագրության վարպետներ։ Նույն թվականին Իվան Ահեղի խնդրանքով Դանիայից ուղարկվեց տպագիր Հանս Միսինգհայմ կամ Բոկբինդեր (Bokbyndere - «գրքույկ») ։ Բացի այդ, Լեհաստանից դուրս գրվեցին նոր տառեր և տպագրական սարք (հավանաբար լեհական ունեցվածքի որևէ ռուսական տպարաններից ), և սկսվեց տպագրությունը ։ 1550-ական թվականներին լույս տեսան մի քանի «անանուն» հրատարակություններ, այսինքն ՝ որևէ արդյունք չկար (դրանցից հայտնի են առնվազն յոթը )։ Թե որտեղ  տպարանը, անհայտ է․անհայտ է նաև, թե ով էր այդ տպարանի ղեկավարը, ամենայն հավանականությամբ, հենց ինքը ՝ Հանս Մեսինգհայմը։ 1556-ին Նովգորոդի սպասավորներին «Իվան Ահեղի» հաղորդագրության մեջ ասվում էր տպագիր գրքերի վարպետ Մարուշ Նեֆեդեևի մասին, որին Իվան Վասիլևիչը ուղարկեց Նովգորոդ։ Մարուշան պետք է Մոսկվա բերեր Նովգորոդի վարպետ Վասյուկ Նիկիֆորովին, ով «գիտի, թե ինչպես կարելի է կտրել ցանկացած թել»։ Վերջինս, ենթադրաբար, Մոսկվայի առաջին տպարանի փորագրիչն էր, և ինքը ՝ Մարուշան, երևի թե, Հանս Մեսինգհայմից հետո տպարանի ղեկավարն էր։ ԵՆթադրվում է նաև, որ Իվան Ֆեոդորովը ուսանել է այս տպարանում ։ 1563 թ.-ին, Իվան IV- ի հրամանով, Մոսկվայում կառուցվեց մի տուն - տպարան, որը կայսրն առատաձեռնորեն տրամադրեց իր գանձարանից, Առաքյալը տպվեց հենց այդ տպարանում (գիրք, 1564)։
Մոսկովյան Առաքյալի վերջաբանում 1564 թվականի գրքի տպագրության սկզբի մասին գրվա էր հետևյալը․
''«Եվ թագավորը լսեց դրա մասին։ Նա սկսեց մտածել, թե ինչպես ներկայացնել տպագիր գրքերը, ինչպես Հունաստանում, այնպես էլ Վենետիկում, Ֆրիգիայում և այլ լեզուներով, որպեսզի ապագայում սուրբ գրքերը ճիշտ ներկայացվեն։ Եվ այսպես, նա իր միտքը փոխանցեց Ամենայն Ռուսաստանի մետրոպոլիտին ՝ Ամենայն Գերաշնորհ Մակարիուսին։ Սրբուհին, սակայն, լսեց, շատ ուրախացավ, և, շնորհակալություն հայտնելով Աստծուն, շնորհակալություն հայտնեց թագավորին ՝ ասելով. «Աստծուց հաղորդագրություն եմ ստացել, և իջնում ​​եմ վերևից»։ Եվ այսպես, Համայն Ռուսաստանի բարեպաշտ կայսեր և Մեծ Դքսության Իվան Վասիլևիչի հրամանով և Ամենայն Վեհափառ Հայրապետ Մակարիուսի օրհնությամբ, նա սկսեց տպել գրքեր՝ ամռանը դարձնելով 61 և ութերորդ հազար ։ Իր նահանգի 30-րդ ամռանը բարեպաշտ ցարը հրամայեց իր թագավորական գանձարանից տուն կառուցել, գնալ տպագրական բիզնես և անողոքաբար իր արքայական գանձերից նվիրեց սարկավագին `Նիքոլասին Գոստունիի հրաշագործագործին սարկավագ Իվան Պետուստիո Ֆյուտուրո Ֆեդորոյին։ Եվ առաջինը, որ սկսեց տպել այս սուրբ գրքերը ՝ «Գործք Առաքելոց» և «Ավետարան» խորհուրդները, և «Սուրբ Պողոսի» գրքերը թվով 7070, տպագրվեցին նահանգության առաջին ամռանը, ավարտելով ապրիլի 19-ին, ի հիշատակ Քահանայապետ հայր Ջոն Պալեվետի ՝ հին դափնիների հիշատակին։ Իսկ հաջորդ 7070-ը տպագրվեց երկրորդ ամռանը, և ավարտվեց մարտի 16-ին, Ամենայն Ռուսաստանի Մետրոպոլիտ Աթանաս արքեպիսկոպոսի Նորին Սրբության առաջին ամռանը, մինչև Ամենակարող և կյանք տվող Երրորդության, Հոր և Որդու և Սուրբ Հոգու փառքը, Ամեն։»''
Առաջին տպագիր գիրք, որում նշված է Իվան Ֆեոդորովի անունը(և իր օգնական Պյոտր Մստիսլավեցը), Առաքյալն էր, որի վրա կատարված աշխատանքը,, ինչպես նշված է նրա հետգրության մեջ, 1563 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև 1564 թվականի մարտի 1-ն էր։ Սա առաջին հաստատ թվագրված ռուսական տպագիր գիրքն է։ Այս հրատարակությունը, ինչպես տեքստի, այնպես էլ տպագրական իմաստով, զգալիորեն գերազանցում է նախորդ անանունները։ Հաջորդ տարի Ֆեոդորովի տպարանում տպագրվեց նրա երկրորդ գիրքը։
Այս ամենը տեղի է ունեցել տպիչների վրա հարձակումների ֆոնին, ինչը մենք գիտենք ինչպես Ֆեոդորովի խոսքերից, այնպես էլ անգլիացի դիվանագետ Ջիլս Ֆլետչերի մի փոքր ավելի ուշ տրված հաղորդագրությունից, որը պնդում էր, որ տպագրությունն այրվել է անգրագետ հոգևորականների կողմից։ Հաղորդագրությունն այսպես է հնչում.
«Լինելով ամեն ինչից անտեղյակ ՝ նրանք (ռուս քահանաները) ամեն կերպ փորձում էին կանխել կրթության տարածումը, կարծես վախենալով, որ իրենց սեփական անտեղյակությունն ու չարությունը կբացահայտվի։ Մի քանի տարի առաջ, դեռ հանգուցյալ թագավորի օրոք, Լեհաստանից Մոսկվա բերեցին տպագրական մեքենա և տառեր, և այստեղ հիմնադրվեց տպագրատուն ՝ հենց թագավորի թույլտվությամբ և նրա մեծագույն ուրաությամբ։ Բայց շուտով տունը գիշերը հրկիզվեց, և տառերով մեքենան ամբողջովին այրվեց, ինչը, ենթադրվում է, որ արվել է հոգևորականների կողմից».
Այնուամենայնիվ, որոշ հետազոտողներ ենթադրում են, որ այս հաղորդագրությունը վերաբերում էր նախորդ «անանուն» տպագրությանը, քանի որ հրդեհի դեպքում տառատեսակները և փորագրման տախտակները պետք է ոչնչանայաին, սակայն Իվան Ֆեոդորովը դրանք նույնպես տարավ Լիտվա։ Համենայն դեպս, «Ժամագրքի» հրապարակումից կարճ ժամանակ անց Ֆեոդորովը և Մստիսլավը մեկնեցին Լիտվական Մեծ Իշխանություն։ Ենթադրվում է, որ տպագիրների նկատմամբ հոգևորականների վախը պայմանավորված էր այն դպիր վանականների հետ մրցակցությամբ, որոնց աշխատուժի գինը իջնում ​​էր տպագիր գրքերի պատճառով։
Ֆեոդորովի Մոսկվա մեկնելու համար ևս մեկ բացատրություն կա։ Այսպես, պատմ․ Մ.Թ. Տիխոմիրովը շեշտեց, որ դպիրների և հրկիզման գրոհների մասին վարկածը «հիմնված է միայն Ֆլետչերի պատմության վրա ... Այս լեգենդը ծայրաստիճան անհնար է։ Ի վերջո, տառատեսակները և փորագրման տախտակները պետք է ոչնչանային կրակի միջով, բայց մենք գիտենք, որ Իվան Ֆեոդորովը դուրս է հանել դրանք ... Հոգևորականների կողմից տպագիր նյութի հետապնդման մասին ոչ մի տեղ չկա։ Ընդհակառակը, տպագիր գրքերը տպագրվեցին Մետրոպոլիտ Մակարիուսի և Աթանասի օրհնությամբ։ Բացի այդ, Ֆլետչերը գրել է ... քառորդ դար անց ... ըստ լուրերի ... »: Ֆ.Ն. Տիխոմիրովը բացատրում է Ֆեոդորովի տպագրությունից հեռանալ նրանով, որ նա, ով պատկանելով սպիտակ հոգևորականներին, իր մազերը չի կտրել՝ համաձայն վանականների գործող կանոնների։ Այնուամենայնիվ, նրան Զաբլեդով ուղարկելը բացատրվում էր Լյուբլինյան ունիայի եզրակացությունից առաջ ընկած ժամանակահատվածում Ուղղափառությանը սատարելու քաղաքական գործով և, ըստ Մ.Ն. Տիխոմիրովի, դա կատարվել է համաձայնությամբ կամ էլ Իվան IV- ի պատվերով ։ Տիխոմիրովը նաև նշում է, որ Մոսկվայում գրքերի տպագրությունը Ֆեոդորովի և Մստիսլավցի մեկնումից հետո կանգ չի առել 1568 թվականից մինչև 17-րդ դարի սկիզբ։ Տպարանը ղեկավարում էր Իվան Ֆեոդորովի ուսանող Անդրոնիկուս Նեվեժան։
Ինքը՝ Իվան Ֆեոդորովը, 1574թվականի Լվովյան Առաքյալի վեջաբանում գրում է, որ Մոսկվայում ստիպված էր տանել շատ ուժեղ և հաա կրկնվող վրդովմունքը իր հանդեպ ոչ թե կայսրից, այլ պետական ղեկավարներից, քահանաներից և ուսուցիչներից, ովքեր նախանձում և ատում էին իրեն, մեղադրում շատ հերետիկոսություններում՝ ցանկանալով ոչնչացնել Աստծո գործը(այսինքն՝ տպագրությունը)։ Այս մարդիկ էլ հենց վտարեցին Իվան Ֆեոդորովին իր հայրենի հողից․ Նա ստիպված էր մեկնել այլ երկիր, որտեղ երբևէ չէր եղել։ Ինչպես նա է գրում, այս երկրում նրան սիրով ընդունեց բարեպաշտ թագավոր Սիգիզմունդ II Օգոստոսը՝ իր խորհրդարանի հետ միասին։ Իվանը մասնավորապես գրում է․
«Այս թշվառությունը չէի սկսի պատմել ձեզ, բայց կպատմեմ վրդովմունքից ելնելով, ինչը մեզ հաճախ պատահում էր ոչ թե կայսրից, այլ շատ պետերից, գլխավոր քահանայից և ուսուցիչից, որը նախանձի համար ՝ հանուն բազում հերետիկոսությունների, մտադրություն ուներ լավը վերածել չարի և Աստծո գործը, ի վերջո, ոչնչացնել, քանի որ սովորույթը չարամիտ է, և չսովորեցված և մարդու մտքում անփորձ, քերականական հնարքների ներքո՝ հմուտ։ Այդպիսին է նախանձը և ատելությունը, ինքնասիրահարվածը չի հասկանում, թե ինչպես կարելի է քայլել և ինչ է պահանջվում։ Այս աղքատ մարդիկ տեղափոխվել են երկրից, հայրենիքից, աքսորիցվել են այլ երկրներ։ Երբ մենք այնտեղից անցանք, և Հիսուս Քրիստոսի շնորհքով մեր Տերը, որը ցանկանում էր դատել տիեզերքը ճշմարտությանը, բարեպաշտ կայսր Սիգիզմունդ Օգոստոսը, Լեհաստանի թագավորը, Լիտվայի, Ռուսաստանի, Պրուսիայի, Զեմոթիի և Զամոյի և Մազոյի բարեպաշտ կայսրերը մեզ սիրով ընդունեցին, որի համար ես ուրախ եմ։»
Լիտվայում
Լիտվայում Ֆեոդորովին ջերմորեն ընդունեց հրամանատար Խոդկևիչը, ով իր կալվածքում հիմնել էր տպարան։ Իվան Ֆեոդորովի և Պիտեր Մստիսլավցի ջանքերով Զոլուդովի տպարանում տպագրված առաջին գիրքը եղել է" Ուսմունքի Ավետարանը " (1568) ՝ ավետարանական տեքստերի մեկնաբանությամբ զրույցների և ուսմունքների ժողովածուն։ 1570 թվականին Իվան Ֆեոդորովը հրատարակել է "Սաղմոսագիր Ժամաբանով" գիրքը, որը լայնորեն օգտագործվում է նաև գրագիտության ուսուցման համար։
Լյուբլինյան ունիայից հետո (1569թ․) կաթոլիկ հոգևորականության ճնշումը Գրիգոր Խոդկևիչին ստիպեց 1570-ին հրաժարվել Կիրիլյան ուղղափառ գրատպության աջակցությունից:.
Տպագիր գործը շարունակելու համար Իվանը տեղափոխվեց Լվով և այստեղ որոշեց շարունակել սկսած գործը՝ հանդիպելով զգալի դժվարությունների։ Գրատպությունը շարունակելու համար անհրաժեշտ էին դրամական միջոցներ։ Այդ նպատակով Իվանը դիմեց Լվովում բնակվող ռուս և հույն հարուստ վաճառականներին, սակայն վաճառականները չօգնեցին Իվանին։ Օգնություն են ցուցաբերել առանձին ոչ հարուստ քահանաներ և աշխարհիկ ծխականներ։ Մեկ այլ բարդություն էր այն, որ Լվովի ատաղծագործարանը արգելել էր տպագրության մեջ հյուսն ունենալ․ հյուսն անհրաժեշտ էր տպարանում անհրաժեշտ աշխատանքներ կատարելու համար։ Քաղաքային խորհրդի միջամտությունը և կրակովյան տպարանների արձագանքը օգնեցին այս հարցում։
Վերջին տարիները և մահը
Իվան Ֆեոդորովը բազմակողման կրթված էր։ Հրատարակչությանը զուգահեռ ՝ նա թնդանոթներ էր ձուլել և բազմաբնույթ ականանետ հորինել ՝ փոխադարձ փոխարինելի մասերով։ 1583 թ.-ի փետրվարի 26-ից 23-ը ընկած ժամանակահատվածում նա ուղևորվեց Վիեննա, որտեղ նա ցույց տվեց իր գյուտը կայսր Ռուդոլֆ Բ-ի կայարանում ։ Նա որոշ ժամանակ (ամբողջ 1583-ին) աշխատել է Կրակովում, Վիեննայում և, հավանաբար, Դրեզդենում։ Նա սերտ կապեր ուներ Եվրոպայի լուսավորյալ ժողովրդի հետ։ Մասնավորապես, Իվան Ֆեոդորովի՝ սաքսոնական ընտրող Օգոստոսի հետ նամակագրությունը հայտնաբերվել է Դրեզդենի արխիվում (նամակը գրվել է 1583 թ. hուլիսի 23-ին) ։
Դժվար ուղևորությունից վերադառնալուց հետո Իվան Ֆեոդորովը մահացավ Լվովի արվարձաններում և թաղվեց Լվովում ՝ Սվյատունուֆրիևսկու վանքում՝ գերեզմանատանը։
Ուկրաինայում տպագրության սկիզբի այլընտրանքային տեսություն
Անատոլի Գալյան։ Գրքի թանգարանի շենքը և նրա ֆասադայի առջև դրված եռապատկեր հուշարձանը՝ ռուս առաջին տպագրիչը՝ Իվան Ֆեոդորովը ուսանողների՝ Պիտեր Մստիսլավեց և Անդրոն Նևեժի հետ։ Հարցին, թե արդյոք Իվան Ֆեոդորովը հարավ-ռուսական առաջին տպագրիչն է եղել, հետազոտողները բախվել են դեռևս 19-րդ դարում այն բանից հետո, երբ տպագրիչի գերեզմանաքարը հայտնաբերվեց Լվովի Օնուֆրիևյան վանքի գերեզմանատանը, որտեղ գրված էր. «Մոսկվացի տպագրիչը մահացավ Լվովի ժայռում 1583 թվականի դեկտեմբերին ... »: Ըստ ուկրաինացի հետազոտողներ Օրեստ Մացյուկի, Յակիմ Զապասկոյի, և Վլադիմիր Ստասենկոյի, 15-րդ դարում Լվովում կար տպարան, որը 1460-ին նրա սեփականատեր Ստեփան Դրոպանը ներկայացրեց Սբ. Օնուֆրիա։ Ժամանակի ընթացքում, ըստ այս հետազոտողների, նրա գործունեությունն սկսեց դադարել։ Այսպիսով, այս երեք հետազոտողները պնդում են, որ Իվան Ֆեոդորովը միայն վերակենդանացրեց քաղաքում տպագրական բիզնեսը :. Այս տեսակետն առաջին անգամ ձևակերպեց Հիլարիոն Օգիենկոն 1925-ին ՝ «Ուկրաինական մամուլի պատմություն» աշխատությունում (ուկր. Історія українського друкарства)) աշխատության մեջ, իսկ սովետական ​​դարաշրջանում այն զարգացրեց Օրեստ Մացյուկը։ Այնուամենայնիվ, այս այլընտրանքային տեսությունը կոշտ քննադատության է ենթարկվել հայտնի ռուս հետազոտող Եվգենի Նեմիրովսկու կողմից։ Ուսումնասիրելով Սբ. Օնուֆրիան, Նեմիրովսկին հաստատեց, որ Ստեփան Դրոպանը իսկապես փող ու հող է նվիրել վանքին, բայց «Տարեգրություններ» -ում տպագրության համար հղումներ չեն եղել։ Օգիենկոյի եզրակացությունը, որ Ստեփան Դրոպանը ռահվիրա էր, հիմնված է միայն այն բանի վրա, որ 1791-ին վանականները Ստավրոպիգի եղբայրությանը ներկայացրեցին մի շարք բողոքներ։ Եղբայրներըը իրենց պահանջների մեջ ներառել են նաև տպարանի հարցը՝ պնդելով, որ իբր Ստեփան Դրոպանը, կոծկել է այն 1460 թվականին, ինչը «Տարեգրություններ» –ում այդպես էլ հաստատում չի գտնում։ Ուստի վանականների կողմից Ստեփան Դրոպանի գործչի կոչը, կարելի է նշել, որ անհաջող մարտավարական քայլ էր `տպարան ստանալու համար։ Եվգենի Նեմիրովսկին նշում է, որ 1460 թ.-ին եվրոպական որևէ քաղաքում չկային տպարաններ, բացառությամբ Մայնցից․«Եթե մինչև 1460 տարի Լվովում գրքեր էին տպում, ապա այստեղ տպարան կարող էր հիմնել միայն գրատպության գյուտարար Յոհան Գուտենբերգը» :..
Ընտանիքը
Կնոջ անունն ու ծագումը անհայտ է։ Ըստ երևույթին, Իվան Ֆեոդորովը մի քանի երեխա ուներ, քանի որ փաստաթղթերում հիշատակված միակ որդին՝ Իվանը, կոչվում է «ավագը» (այսինքն՝ ոչ միակը)։ Այս որդին հայտնի էր «Դրուկարեվիչ» մականունով (այսինքն՝ «տպիչի որդի» մականունով, քանի որ այդ մասնագիտությունը նախկինում անվանում էին դրուկար՝ լեհերեն՝ drukarz, գերմաներեն՝ drucken («տպել»), հին գերմաներենից drucchen), մահացավ 25 տարեկան հասակում։ Հարսանիքից 6 տարի անց՝ բանտում գերեվարվելուց կարճ ժամանակ անց։ Նրա ժառանգը կինն էր ՝Տատյանան (ինչը նշանակում է, որ նա երեխաներ չուներ)։
Издания
Իվան Ֆեոդորովի և Պիտեր Մստիսլավցեվի համատեղ գրքերն ու ստեղծագործությունները
1. Առաքյալ։ Տպագրվել է Մոսկվայում՝ 1563 թվականի ապրիլի 17-ից մինչև 1564-ի մարտի 1-ը, ունի 6 չհամարակալված և 262 համարակալված էջեր (այսուհետ ՝ կյուրիլյան տառերով համարակալում), առնվազն 285 × 193 մմ էջի ձևաչափ, երկու գույնով տպագրություն, տպաքանակը ՝ շուրջ 1000, պահպանվել է 47 օրինակից ոչ պակաս։ Էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է։
2 և 3. Ժամագիրք։ Տպագրվել է Մոսկվայում, երկու հրատարակություն (7 / VIII - 29 / IX և 2 / IX - 29 / X 1565), 173 (երկրորդ հրատարակության մեջ 172) չհամարակալված էջեր, ձևաչափը ՝ ոչ պակաս, քան 166 x 118 մմ, երկու գունյով տպագրություն, 7-ից ոչ պակաս օրինակներ։ Էլեկտրոնային տարբերակը ահսանելի է։
4. Ուսուցանող Ավետարան: Տպագրվել է Զաբլեդովում, 8 / VII 1568 - 17 / III 1569, 8 չհամարակալված և 399 համարակալված էջ, ձևաչափ ՝ ոչ պակաս, քան 310 x 194 մմ, երկ գունավոր տպագրություն, պահպանված է ոչ պակաս, քան 31 օրինակ։ էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է։
Իվան Ֆեոդորովի գրքերն ու ստեղծագործությունները առանց Պիտեր Մստիսլավցեվի
6. Առաքյալ։ Տպագրվել է Լվովում, 25 / II 1573 - 15 / II 1574, պահպանվել են 15 չհամարակալված և 264 համարակալված էջեր, ձևաչափ ՝ առնվազն 300 x 195 մմ, ձևաչափեր ՝ երկու գույնով տպագրությամբ, տպաքանակով 1000–1200, առնվազն 70 օրինակ։ 1564 թվականին թողարկվեց մոսկովյան հրատարակության արտատպումը ՝ մի փոքր ավելի հարուստ դիզայնով։ Էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է, 1574թ․-ի «Առաքյալը» Wikimedia Commons- ում գրեթե ամբողջական պատճենն է։
7. Այբբենարան։ Տպագրվել է Լվովում, 1574թ․, 40 չմշակված էջեր, սահմանված ձևաչափ ՝ 127,5 x 63 մմ, երկու գույնով տպագրություն, տպաքանակը գնահատվում էր 2000, բայց մինչ այժմ հայտնաբերվել է ընդամենը մեկ օրինակ (պահվում է Հարվարդի համալսարանի գրադարանում )։ էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է
8. Հունա-ռուսական եկեղեցական սլավոնական գիրք ընթերցանության համար։ Տպագրվել է Օստրոգում 1578 թվականին, 8 չմշակված էջեր, սահմանված ձևաչափեր ՝ 127,5 x 64 մմ, մեկ գունավոր տպագրություն, առաջին անգամ Իվան Ֆեոդորովն ունի երկսյունանոց հավաքածու (հունարեն և սլավոնական տեքստ միաժամանակ), հայտնի է նաև միայն մեկ օրինակ (պահպանվում է Գոթա քաղաքի պետական ​​գրադարանում, Արևելյան Գերմանիա)։ Այս օրինակը տպված է 1578թ․-ին տպագրված գրքի օրինակով, որի պատճառով դրանք հաճախ համարվում են մեկ գիրք, որը կոչվում է 1578-ի Օստրոգի այբուբեն (օրինակ, ֆաքսիմիլային արտատպումը. Գիրք, 1983թ․):. Այս երկու հրատարակությունների էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է։
9. Այբբենարան։ Տպագրվել է Օստրոգում 1578 թ․, 48 չհամարակալված թերթեր, սահմանված ձևաչափ՝ 127,5 x 63 մմ, մեկ գունավոր տպագրություն, շրջանառությունը մեծ էր, բայց պահպանվել էին ընդամենը երկու թերի օրինակ (մեկը արդեն նշվեց, երկրորդը պահվում է Կոպենհագենի Թագավորական գրադարանում)։ 1574 թվականի Լվովի այբբենարանի կրկնությունն է՝ «Տառերի մասին խոսք» -ով։ Այս գրքի և նախորդի էլեկտրոնային տարբերակը հասանելի է։
10. Նոր Կտակարան Սաղմոսով։ Տպագրվել է Օստրոգում 1580թ․-ին, 4 չհամարակալված և 480 համարակալված թերթեր, ձևաչափ ՝ առնվազն 152 x 87 մմ, երկու գույնով տպագրություն, շրջանառության մասին որևէ տվյալ չկա, պահպանվել է ոչ պակաս, քան 47 օրինակ։
11. Այբբենական ուղեցույց նախորդ հրատարակության համար («Գիրք, իրերի ժողովածու ...»): Տպագրվել է Օստրոգում 1580թ․-ին, 1 չհամարակալված և 52 համարակալված թերթ, սահմանված ձևաչափ՝ 122 x 55 մմ, մեկ գունավոր տպագրություն, առնվազն 13 օրինակ պահպանվել են (հաճախ դրանք ներկայացվել են նախորդ գրքի ավարտին, բայց հստակ տպագրվել են առանձին և թողարկվել որպես հատուկ առանձին հրատարակություն)։
13. Աստվածաշունչ։ Տպագրվել է Օստրոգում 1581թ․-ին, 8 չհամարակալված + 276 + 180 + 30 + 56 + 78 համարակալված թերթեր, ձևաչափը առնվազն 309 × 202 մմ, ձևավորված երկու սյունակում, ներառյալ մի փոքր հուներեն; տպվել է հիմնականում մեկ գույնով ։ Շրջանառության վերաբերյալ հայտնի է, որ մինչև 1500 թվականը պահպանվել է մոտ 400-ը (ռեկորդային բարձր է, նույնիսկ նոր հրատարակությունների շարքում)։ Այս հրատարակության վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություններ ստանալու համար տե՛ս ռուսական «Օստրոգյան Աստվածաշունչ» հոդվածը։
Գրատպիչները՝ Իվան Ֆեոդորովի ժամանակակիցները
1494 թ.-ին Սկադարի լճի Օբոդ քաղաքում, Զետայի (այժմ՝ Չեռնոգորիայի) գահակալության տարածքում, վանական Մակարիին Գեորգի Չեռնոյևիչի հովանու ներքո տպարանում տպեց հարավային սլավոնների շարքում առաջին գիրքը սլավոնական լեզվով՝ «Առաջին օգնության պատուհանը»։ Այս գիրքը կարելի է տեսնել Ցետինե քաղաքի վանքի սրբավայրում։ 1512 թվականին Մակարիուսը տպեց Ավետարանը Ուրգո-Վալաչիայում (ժամանակակից Ռումինիայի և Մոլդովայի տարածք)։
1517-1519 թթ․-ին Պրահայում Ֆրանցիսկ Սկորինան տպեց «Սաղմոսը» կյուրեղյան գրությամբ՝ Սլավոնական եկեղեցու բելառուսական տարբերակով և նրա կողմից թարգմանված Աստվածաշնչի ևս 23 գրքերով։ 1522 թվականին Վիլնոյում (այժմ՝ Վիլնյուսում) Սկորինան տպեց «Փոքր ճանապարհի գիրքը»։ Այս գիրքը համարվում է ԽՍՀՄ-ի մաս կազմած տարածքում տպագրված առաջին գիրքը։ 1525 թ․-ին Վիլնայում գտնվող նույն վայրում Ֆրանցիսկ Սկորինան տպեց Առաքյալը։ Սկորինայի մոտ էր ուսուցանում Ֆեոդորովի օգնական և գործընկեր Պիտեր Մստիսլավեց։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ռուս հրատարակիչներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուս գյուտարարներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա
Ժողովածու (828)
Ժողովածու (828), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 828 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1770 և 1777 թվականներին, համապատասխանաբար Եղիա Դիարբեքիրցի և Բարսեղ սարկավագ գրիչների կողմից, համապատասախանաբար Յամիթում և Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Գրիգոր աբեղան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×14,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 208 թերթից։ Գրված են համապատասխանաբար միասյւոն, երկսյուն, նոտրգիր և բոլորգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 72ա, (1770 թ․), 194 ա (1777 թ․), ստացողի՝ 206բ ։
Սամերս շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)
Սամերս շրջան (Summers County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 935 կմ² է, բնակչությունը՝ 13, 927 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հինթոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Կատեգորիա:Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի շրջաններ
Աբխազական մեծ պատ
Աբխազական մեծ պատ, նաև հայտնի է որպես Կելասուրյան պատ (Кьалашәыр агәар, კელასურის კედელი) պաշտպանական շինություն, որը կառուցված է եղել 1591-1611 թվականներին Մեգրելիայի տիրակալ Լեվան II Դադիանիի արքայության օրոք ։
Կելասուրյան պատը սկսում է Կելասուր գետի գետաբերանից, Սուխումի կենտրոնից 5 կմ հեռավորության վրա։ Այսօր գետի ձախ ափին կարելի է տեսնել աշտարակների և մեծ գլաքարերի մնացորդներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աբխազիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ամրաշինական կառույցներ Կատեգորիա:Սուխում Կատեգորիա:Պատեր Կատեգորիա:Վրացական ճարտարապետություն Կատեգորիա:Դադիանի
Դորոժկովկա
Դորոժկովկա (Дорожковка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Կիմատիկա
Կիմատիկա (κῦμα), մոդալ վիբրացիոն երևույթների ենթաբազմություն։ Եզրույթը (տերմինը) ստեղծել է շվեյցարացի բժիշկ Հանս Ջեննին (1904-1972)։ Սովորաբար ափսեի, դիաֆրագմայի կամ թաղանթի մակերեսը թրթռում է, և մասնիկների, մածուկի կամ հեղուկի բարակ ծածկույթի վրա  առավելագույն և նվազագույն տեղաշարժի շրջանները տեսանելի են դառնում ։ Կախված թիթեղի չափսերից, ձևից և շարժման հաճախականությունից գրգռիչ միջավայրում առաջանում են տարբեր նախշեր։
Օգտագործված սարքը կարող է լինել պարզ, օրինակ՝ չինական արտահոսող ամանը, որտեղ շփում են պղնձե բռնակները և առաջացնում պղնձե հատակի տարրերի թրթռում։ Այլ օրինակներ ներառում են Չլադնիի ափսեն (Chladni Plate) և այսպես կոչված կիմասկոպը։
Պատմություն
1680 թվականի հուլիսի 8-ին Ռոբերտ Հուկը հայտնաբերեց ապակե թիթեղների թրթռման ռեժիմների հետ կապված հանգույցային պատկերներ՝ ջութակի աղեղն անցկացնելով ալյուրով պատված ապակե ափսեի եզրով։
Գերմանացի երաժիշտ և ֆիզիկոս Էռնստ Չլադնին (Chladni) տասնութերորդ դարում նկատել է, որ թաղանթի կամ ափսեի թրթռման եղանակները կարելի է դիտարկել՝ թրթռացող մակերեսը բարակ փոշով (օրինակ՝ լիկոպոդիումի փոշով, ալյուրով կամ նուրբ ավազով) պատելով։ Փոշին շարժվում է թրթռման հետևանքով և աստիճանաբար կուտակվում է ձայնային թրթիռին համապատասխան մակերեսի կետերում։ Կետերը կազմում են գծերի օրինաչափություն, որոնք հայտնի են որպես «թրթռման ռեժիմի հանգուցային գծեր»։ Թրթռումների նորմալ եղանակները և դրանցից յուրաքանչյուրի հետ կապված հանգույցային գծերի օրինաչափությունը միատարր մեխանիկական բնութագրեր ունեցող մակերևույթի համար լիովին որոշվում են մակերեսի երկրաչափական ձևով և չափսերով ։
Այս տեսակի փորձերը, որոնք նման են 1630 թվականին Գալիլեո Գալիլեյի և 1680 թվականին Ռոբերտ Հուկի կողմից կատարած փորձերին, հետագայում կատարելագործվել են Չլադնիի կողմից, ով 1787 թվականին դրանք համակարգված ներկայացրել է իր "Entdeckungen über die Theorie des Klanges" ("Ձայնի տեսության հայտնաբերությունները") գրքում։ Սա կարևոր ներդրում ունեցավ ակուստիկ երևույթների  և երաժշտական գործիքների աշխատանքի ուսումնասիրության մեջ։ Այսպիսով ստացված պատկերները (ջութակի աղեղի օգնությամբ, որը ուղղահայաց քսվում է նուրբ ավազով ծածկված հարթ թիթեղների եզրին) դեռևս հայտնի են «Չլադնիի ֆիգուրներ» (Chladni figures ) անունով։.
Հանս Ջեննիի աշխատանքը
1967 և 1972 թվականներին Հանս Ջեննին (Hans Jenny) հրատարակեց երկու հատոր՝ «Կիմատիկ» ('Kymatic') վերնագրով, որոնցում, կրկնելով Չլադնիի (Chladni) փորձերը, պնդում էր, որ գոյություն ունի նուրբ ուժ, որպես հիմք վերցնելով սովորական, սիմետրիկ պատկերները՝ ձայնային ալիքներից առաջացած։ Ջեննին տեղադրեց ավազ, փոշի և հեղուկներ մետաղյա ափսեի վրա, որը միացված էր հաճախականությունների լայն սպեկտր գոյացնող օսցիլատորին։ Ավազը կամ այլ նյութերը դասավորվել են տարբեր պատկերներով, որոնք բնութագրվում են տատանումների արտանետվող թրթռումների հաճախականությանը բնորոշ երկրաչափական ձևերով։ Ջեննիի խոսքերով, այս պատկերները, որոնք հիշեցնում են Մանդալա ն և բնության մեջ կրկնվող այլ ձևերը, հանդիսանում են այն առաջացնող թրթռումային էներգիայի անտեսանելի ուժային դաշտի դրսևորումը։
Նրան հատկապես տպավորեց այն դիտարկումը, որ հնագույն Սանսկրիտ ում Օմ-ի (հինդուիստների և բուդդիստների կողմից դիտվում է որպես արարչության ձայն) ձայնագրությունը, երբ լիկոպոդիումի փոշին ձևավորում էր շրջանագիծ՝ կենտրոնական կետով, որը Օմ-ի ներկայացման ձևերից մեկն էր։
Իրականում, շրջանաձև ափսեի համար՝ ամրացրած կենտրոնում (կամ եզրագծին, կամ կենտրոնական համաչափությամբ կետերի մի շարքում), հանգույցների թրթռման ռեժիմները բոլորն ունեն կենտրոնական համաչափություն, ուստի Ջենիի դիտարկումը լիովին համահունչ է. հայտնի մաթեմատիկական հատկություններ ։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական տեսանկյունից հանգուցային օրինաչափությունների ձևը կանխորոշվում է թրթռման մեջ դրված մարմնի ձևով կամ գազի մեջ ձայնային ալիքների դեպքում՝ այն խոռոչի ձևով, որում գտնվում է գազը։ Ձայնային ալիքը, հետևաբար, բացարձակապես չի ազդում թրթռացող մարմնի ձևի կամ հանգուցային պատկերների ձևի վրա։ Միակ բանը, որ փոխվում է թրթռումից, ավազի դասավորությունն է։ Ավազի կողմից ձևավորված պատկերն իր հերթին ազդում է թրթռման հաճախականության սպեկտրի վրա միայն այն պատճառով, որ յուրաքանչյուր թրթռման ռեժիմ բնութագրվում է որոշակի հաճախականությամբ։ Հետևաբար, ազդանշանի սպեկտրը, որը գրգռում է թրթռումը, որոշում է, թե որ պատկերներն են իրականում ցուցադրվում հանգուցային կերպով։ Ֆիզիկական երևույթները, որոնք կապված են Չլադնի ֆիգուրների ձևավորման հետ, լավագույնս բացատրվում են դասական ֆիզիկայով։
Ժամանակակից վերլուծաբանները, այդ թվում՝ Մայքլ Շերմերը (Michael Shermer), անվանել են անտրոպոսոֆիայի կիրառումը այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են ճարտարագիտությունը, բժշկությունը, կենսաբանությունը և կենսադինամիկ գյուղատնտեսությունը, որպես կեղծ գիտություն։
Կիմատիկան ճարտարագիտության մեջ
Ոգեշնչված օդ-հեղուկ միջերեսի պարբերական և սիմետրիկ օրինաչափություններով, որոնք հայտնվում են ձայնային թրթռումների արդյունքում, Պ. Չենը և նրա գործընկերները մշակել են մի մեթոդ՝ միկրոմասշտաբային նյութերից տարբեր կառուցվածքներ մշակելու համար՝ օգտագործելով հեղուկի վրա հիմնված կաղապարներ։ Հեղուկի վրա հիմնված այս կաղապարը կարող է դինամիկ կերպով վերակազմավորվել՝ կարգավորելով թրթռման հաճախականությունը և արագացումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ակուստիկա Կատեգորիա:Կեղծ գիտություն Կատեգորիա:Սիմետրիա
(4011) Բախարև
(4011) Բախարև (Bakharev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195333 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0853 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3053 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1188,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303008 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,17° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Մոնաստերաչե
Մոնաստերաչե  (Monasterace) քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքիներ
Ոսկե ատրճանակով մարդը (այլ կիրառումներ)
Ոսկե ատրճանակով մարդը, կարող է վերաբերել՝
Ջևադ Կարահասան
Ջևադ Կարահասան (բոսնիերեն՝ Dževad Karahasan, ), բոսնիացի գրող, էսսեիստ և փիլիսոփա, ով իր գրվածքների համար արժանացել է Հերդերի անվան մրցանակի, Գյոթեի մեդալի և այլ պարգևների։
2020 թվականին [Ֆրանկֆուրտ]] քաղաքը նրան շնորհել է Գյոթեի անվան մրցանակ ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Դուվնոյում (այժմ՝ Տոմիսլովգրադ), բոսնիական ընտանիքում։ Հայրը, իր բնորոշմամբ, հավատավոր կոմունիստ էր, մայրը՝ նվիրված մուսուլմանուհի։ Ինքն անձամբ շատ ժամանակ է անցկացրել ֆրանցիսկյան եղբայրների հետ՝ տեղի վանքում ։
Բարձրագույն կրթություն ստացել է Սարաևոյի համալսարանում, որտեղ գրականություն ու թատրոն է ուսումնասիրել։ Հետագայում Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետում հաջողությամբ պաշտպանել է իր պատրաստած ատենախոսությունը և ստացել փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան ։
Կարահասանը նաև համբավավոր էսսեիստ է, բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ, որոնք լույս են տեսել եվրոպական հեղինակավոր տարբեր պարբերականներում։
NGC 1893
NGC 1893 (այլ նշանակությունը՝ IC 410, OCL 439, LBN 807), աստղային կուտակումներ` արտաճառագայթող միգամածությամբ, որը գտնվում է Կառավար համաստեղությունում, Արեգակից մոտ 12400 լուսատարի հեռավորության վրա ։ Այս աստղագիտական մարմինը մտնում է Նոր ընդհանուր կատալոգի (NGC) բնօրինակ խմբագրության թվարկած ցուցակի մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստղային կուտակումներ այբբենական ցանկով Կատեգորիա:1827 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նոր ընդհանուր կատալոգի օբյեկտներ Կատեգորիա:Կառավար (համաստեղություն) Կատեգորիա:Աստղային կուտակումներ Կատեգորիա:Արտաճառագայթող միգամածություններ
Բոդակվյանսկի գյուղական խորհուրդ (Լոխվիցկի շրջան)
Բոդակվյանսկի գյուղական խորհուրդ  (Бодаквянська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխվիցկի շրջանում ։
2001 թվականի տվյալներով Բոդակվյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2128 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 111,50 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,09 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 9 բնակավայր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի բնակավայրեր Կատեգորիա:1649 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արմենակ Խրիմլյան
Արմենակ Իվանի Խրիմլյան, հայ խորհրդային վիրաբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1960)։
Վիրաբույժ-սրտաբան Յուլի Խրիմլյանի հայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկներ
Դիանա Հարությունովա
Դիանա Արտուրովնա Հարությունովա , (Діа́на Арту́рівна Арутю́нова, )), հայազգի ուկրաինացի շախմատիստուհի, Ուկրաինայի սպորտի վարպետ, կանանց գրոսմայստեր, Ուկրաինայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2007) ։
Կենսագրություն
Շախմատով զբաղվել է 7 տարեկանիւց։ Առաջին մարզիչները եղել են Ալեքսանդր Ալեքսիկովը և Վլադիմիր Ռետինսկին։ Դիանան ներկայացրելէ Սիմֆերոպոլ քաղաքը։ 10 տարեկանից նա մասնակցել է մանկապատանեկան շախմատի մրցումների, բազմաթիվ անգամ դարձել է Ուկրաինայի առաջնությունների մրցանակակիր։ 2000 թվականին մինչև 12 տարեկան աղջիկների շրջանում նա դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2005 թվականին ստացել է կանանց միջազգային գրոսմայստերի կոչում ։ Շախմատիստուհու ամենաբարձր վարկանիշը եղել է 2373՝ 2004 թվականի ապրիլին։
2006 և 2007 թվականներին եղել է մինչև 20 տարեկան աղջիկների Ուկրաինայի չեմպիոն ։ 2006 թվականին մեծահասակների շրջանում հաղթող է ճանաչվել «Գալիչինա-2006» մրցաշարում, որին մասնակցել է 74 շախմատիստ ։
2002, 2004, 2006 թվականներին մասնակցել է մեծահասակների Ուկրաինայի առաջնություններին , 2003 թվականին՝ Ուկրաինայի տղամարդկանց առաջնությանը։
2008 թվականին Ուկրաինայի հավաքականի կազմում «Համաշխարհային ինտելեկտուալ խաղերի» ընթացքում արագ շախմատի մրցաշարում Դիանայի թիմը գրավել է երկրորդ տեղը՝ եզրափակչում պարտվելով Չինաստանի ազգային հավաքականին ։ 2010 թվականին Երևանում տեղի ունեցած Շախմատի համահայկական օլիմպիադայի ընթացքում Դիանան զբաղեցրել է առաջին տեղը ։
Կարճ դադարից հետո, 2015 թվականին վերսկսել իր մարզական կարիերան․ մասնակցել է «Chess Ladies Vienna 2015» մրցաշարին, ներկայացրել է Ուկրաինան և Բադենի շախմատային ակումբը ։
Սովորել է Վ. Ի. Վերնադսկու անվան Տավրիչեսկի անվան ազգային համալսարանում։ 2013 թվականին եղել է Կիևում կայացած SBERBANK OPE շախմատի միջազգային մրցաշարի կազմկոմիտեի նախագահը ։
Կոնտագիոզ մոլյուսկ
Կոնտագիոզ (հպավարակիչ) մոլյուսկ, անվանում են նաև ջրային գորտնուկ, մաշկի վիրուսային վարակիչ ախտահարում՝ ոչ մեծ, արտափքված, վարդագույն, կենտրոնում փոսությամբ հանգույցներով ։ Նրանք երբեմն կարող են առաջացնել քոր կամ լինել ցավոտ ։ Հանդիպում են ինչպես առանձին տեղակայված, այնպես էլ խմբերով ։ Կարող է ախտահարվել մաշկի ցանկացած հատված, սակայն հիմնական տեղակայման գոտիներն են՝ որովայնը, ոտքերը, ձեռքերը, պարանոցը, սեռական օրգանների շրջանը և դեմքը ։ Ախտահարումը սկսվում է վարակումից 7 շաբաթ անց ։ Սովորաբար վերանում է մեկ տարի անց՝ առանց սպիացման ։
կոնտագիոզ մոլյուսկի հարուցիչը պատկանում է պոքսվիրուսների ընտանիքին, կոչվում է նաև   կոնտագիոզ մուլյուսկի վիրուս ։ Վիրուսը փոխանցվում է կամ ուղղակի շփման ճանապարհով՝ ներառյալ սեռական ակտիվությունը, կամ ոչ մաքուր առարկաների, օրինակ՝ սրբիչի միջոցով ։ Մարդու մաշկի միջոցով այն կարող է տարածվել և ախտահարել մարմնի տարբեր հատվածներ ։ Ռիսկի գործոններն են՝ թույլ իմուն համակարգը, ատոպիկ մաշկաբորբը և մարդաշատ վայրում բնակվելը ։ Մեկ անգամ վարակվելուց հետո հնարավոր է կրկին վարակվել ։ Ախտորոշումը հիմնված է արտաքին զննման վրա ։
Կանխարգելումը ներառում է ձեռքերի հաճախակի լվացում և անձնական հիգիենայի պահպանում (անձնական իրերը չտալ ուրիշներին) ։ Չնայած բուժումը պարտադիր չէ, ոմանք ցանկանում են հեռացնել հանգույցները ելնելով կոսմետիկ պատճառներից կամ տարածման դադարեցման նպատակով ։ Հեռացումը կատարվում է սառեցման ճանապարհով, բաց եղանակով, քերելով հեռացմամբ կամ լազերային թերապիայի միջոցով ։ Քերելու ընթացքում վնասելը կարող է նպաստել սպիագոյացմանը ։ Ցիմետիդինի պերօրալ օգտագործումը կամ պոդոֆիլոտոքսինի քսուքը նույնպես կիրառվում են բուժման նպատակով ։ 2010թ․-ի տվյալներով, աշխարհում շուրջ 122 միլիոն մարդ վարակված է եղել  կոնտագիոզ մոլյուսկով (բնակչության 1,8%-ը) ։ Այն հիմնականում հանդիպում է 1-10 տարեկան երեխաների շրջանում ։ Այս ախտաբանական վիճակը ԱՄՆ-ում սկսել է լայն տարածվել 1966թ․-ից ։   կոնտագիոզ մոլյուսկը չի հանդիսանում դպրոցից կամ մանկապարտեզից երեխայի բացակայելու պատճառ ։
Նշաններ և ախտանիշներ
կոնտագիոզ մոլյուսկի հանգույցներն ունեն մարմնագույն, մարգարտյա և գմբեթաձև տեսք։ Նրանք հիմնականում ունեն 1-5մմ տրամագիծ և կենտրոնում փոսություն ։ Երեխաների մոտ մոլյուսկը սովորաբար ախտահարում է դեմքը, ձեռքերը, ոտքերը, իրանը և անութային շրջանը։ Մեծահասակների մոտ մոլյուսկը մեծ մասամբ ախտահարում է սեռական օրգանների շրջանը, ուստի այն համարվում է սեռական ուղիների միջոցով փոխանցվող վարակ, այդ պատճառով, եթե երեխայի մոտ տեսնում ենք սեռական օրգանների ախտահարում, կարելի է ենթադրել սեռական բռնության մասին ։ Այս ախտահարումներն որպես կանոն ցավոտ չեն, սակայն կարող են առաջացնել քոր և բորբոքում։ Հանգույցիկների միավորումը կամ վնասվելը կարող է նպաստել մոլյուսկին բնորոշ վիրուսային վարակի տարածմանը, լրացուցիչ բակտերիալ վարակի միացմանը և սպիագոյացմանը ։ Շուրջ 10% դեպքերում ախտահարման շուրջ զարգանում է էկզեմա։
Եզակի մոլյուսկային ախտահարումները կարող են ինքնուրույն վերանալ երկու ամսվա ընթացքում և ամբողջությամբ մաքրվել՝ առանց բուժման կամ սպիագոյացման, 6-12 ամսվա ընթացքում ։ Բռնկումների միջին տևողությունը կարող է լինել տարբեր․ սկսած 8-ից մինչև 18 ամիս, սակայն կարող է երկարել 6 ամսից մինչև 5 տարի՝ ավել թույլ իմուն համակարգով անձանց շրջանում ։
Փոխանցում
Ինչպես հետևում է անվանումից՝   կոնտագիոզ մոլյուսկն ունի վարակելիության բարձր աստիճան ։ Վիրուսը կարող է փոխանցվել տարբեր ուղիներով. մաշկի հետ սերտ շփում (օրինակ՝ կոնտակտային սպորտ, սեռական ակտիվություն), շփում վարակված մակերեսի հետ (ֆոմիտ), ինքնավարակում՝ քորելու և մոլյուսկը վնասելու հետևանքով, որը բերում է մաշկի չախտահարված հատվածների վարակմանը ։ Երեխաները առավել հակված են ինքնավարակման, ուստի կարող են ունենալ մաշկի խմբային ախտահարումներ։
Վիրուսային ինֆեկցիան տեղակայված է մաշկի մակերեսային շերտի ամենավերևում ։ Վիրուսով ախտահարված հատվածի ոչնչացումից հետո ինֆեկցիան անհետանում է։ Կենտրոնական կորիզը պարունակում է վիրուս։
Ախտորոշում
Ախտորոշվում է արտաքին տեսքի հիման վրա, քանի որ հնարավոր չէ անջատել վիրուսային կուլտուրա։ Ախտորոշումը կարող է հաստատվել էքսցիզիոն բիոպսիայի օգնությամբ։
Հյուսվածաբանորեն,  կոնտագիոզ մոլյուսկը բնութագրվում է վերնամաշկում՝ հիմային շերտի վրա, մոլյուսկային մարմնիկների առկայությամբ, որոնք իրենցից ներկայացնում են խոշոր բջիջներ՝ կազմված հարուստ հատիկավոր էոզինոֆիլային ցիտոպլազմայով (վիրիոնների կողմից կուտակած) և ոչ մեծ, ծայրամասում գտնվող կորիզով ։
Վարում
Քանի որ   կոնտագիոզ մոլյուսկը հիմնականում անցնում է առանց բուժման, իսկ բուժման տարբերակները կարող են առաջացնել տհաճություն երեխաների մոտ, ուստի հաճախ պարզապես առաջարկվում է սպասել, մինչև ախտահարումը չի անցնի ինքնուրույն ։ Հասանելի բուժման մեթոդները վերահսկող ռանդոմիզացված հետազոտությունների մետաանալիզը ցույց տվեց, որ չկա վիճակի լավացում կարճաժամկետ բուժման դեպքում, և ոչ մի բուժում ավելի լավը չէ, քան վիճակի բնականոն լավացումը ։
Սեռական օրգանների շրջանում տեղակայված հանգույցիկներն անհրաժեշտ է բուժել, որպեսզի հնարավոր լինի կանխել վարակի տարածումը ։ Եթե բուժումը հանգեցնի բոլոր հանգույցիկների վերացմանը, ապա ինֆեկցիան կարելի է համարել ամբողջությամբ վերացած, եթե մարդը նորից չվարակվի ։
Դեղամիջոցներ
Թեթև դեպքերում, առանց դեղատոմս, գորտնուկների դեմ օգտագործվող այնպիսի դեղորայքը, ինչպիսին սալիցիլաթթուն է, կարող է կրճատել ինֆեկցիայի տևողությունը։ Տրետինոին քսուքի ամենօրյա տեղային կիրառումը թուլտվության կարիք ունի ։
Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ կանտարիդինը արդյունավետ և անվտանգ միջոց է   կոնտագիոզ մոլյուսկի հեռացման համար ։ Այս դեղամիջոցը սովորաբար լավ ընդունելի է օրգանիզմի կողմից, չնայած թեթև կողմնակի ազդեցությունը, ինչպիսին ցավն է կամ բշտիկների առաջացումը, համարվում է սովորական երևույթ ։ Ցիմետիդինի համար չկան որակյալ ապացույցներ ։ Այնուամենայնիվ, ցիմետիդինը պերօրալ օգտագործվել է մանկաբուժական պրակտիկայում, որպես այլընտրանքային բուժման միջոց, քանի որ լավ է ընդունվում օրգանիզմի կողմից և քիչ ինվազիվ է ։
Վիրաբուժություն
Վիրաբուժական բուժման տարբերակներից է կրիովիրաբուժությունը, որի ժամանակ հեղուկ ազոտը կիրառվում է սառեցման, ախտահարված հատվածների ոչնչացման, ինչպես նաև կյուրտաժով քերելու և հեռացնելու նպատակով։ Հեղուկ ազոտը կարող է առաջացնել այրման կամ դաղոցի զգացում, որը շարունակվում է պահպանվել բուժման ավարտից մի քանի րոպե հետո։ Հեղուկ ազոտի կիրառման տեղում կարող է առաջանալ բշտիկ, բայց այն անհետանում է 2-4 շաբաթ անց։ Կրիովիրաբուժությունն ու կյուրետաժով քերելը կարող են լինել ցավոտ միջամտություններ և հանգեցնել մնացորդային սպիացման ։
Լազերային թերապիա
2014 թվականի մի շարք դեպքերի և հիվանդության պատմությունների համակարգային վերլուծության հիման վրա եզրակացվեց, որ իմպուլսային լազերը համարվում է   կոնտագիոզ մոլյուսկի բուժման անվտանգ և արդյունավետ միջոց և որպես կանոն, երեխաների կողմից լավ ընդունելի է ։ Իմպուլսային լազերային թերապիայի կողմնակի ազդեցություններն են՝ ժամանակավոր թեթև ցավը միջամտության տեղամասում, կապտուկները (տևողությունը 2-3 շաբաթ) և մաշկի ժամանակավոր գունափոխությունը բուժվող տեղամասում (տևողությունը 1-6 ամիս) ։ Մշտական սպիացման դեպքեր չեն գրանցվել ։ 2009թ․-ի տվյալներով, սեռական օրգանների ախտահարման ապացույցներ չկան ։
Կանխատեսում
կոնտագիոզ մոլյուսկը մեծ մաս դեպքերում վերանում է ինքնուրույն՝ երկու տարվա ընթացքում (առավել հաճախ 9 ամսվա ընթացքում)։ Քանի դեռ առկա է մաշկի աճակալում, հնարավոր է վարակի փոխանցում մեկ այլ մարդու։ Աճի կանգին զուգահեռ դադարում է նաև վարակի փոխանցումը ։
Ի տարբերություն հերպես վիրուսների, որոնք վարակումից հետո շարունակում են մնալ օրգանիզմում ոչ ակտիվ վիճակում (ամիսներով կամ տարիներով) և հետո նորից արտահայտվել,   կոնտագիոզ մոլյուսկը չի մնում օրգանիզմում․ մաշկային աճի վերացմանը զուգահեռ այն անհետանում է և ինքնուրույն հայտնվում ՝ վարակմանը զուգահեռ ։
Համաճարակաբանություն
2010 թվականի տվյալներով, աշխարհում շուրջ 122 միլիոն մարդ եղել է ախտահարված   կոնտագիոզ մոլյուսկով (բնակչության 1.8%) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոքսվիրուսներ Կատեգորիա:Մաշկային հիվանդություններ Կատեգորիա:Գորտնուկներ Կատեգորիա:Սեռական ճանապարհով փոխանցվող հիվանդություններ Կատեգորիա:Վարակիչ հիվանդություններ
Սերգեյ Սախնովսկի
Սերգեյ Սախնովսկի (Серге́й Юльевич Сахно́вский, ), նախկին ռուս և իսրայելցի գեղասահորդ։ Պարեր սառույցի վրա ձևում ելույթ է ունեցել Գալիթ Հայթի հետ։ Իսրայելի բազմակի չեմպիոն, 2002 թվականի Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Նախկինում հանդես էր գալիս Ռուսաստանի դրոշի ներքո Եկատերինա Սվիրինայի հետ, ում հետ էլ դարձել է Աշխարհի չեմպիոն պատանիների կարգում (1993 թ.):
Կարիերա
Գալիթ Հայթի հետ միասին Սերգեյ Սախնովսկին Իսրայելի դրոշի ներքո սկսեց հանդես գալ 1996 թվականին։ 2002 թվականին նրանք դարձան Իսրայելի առաջին գեղասահորդները, ովքեր Աշխարհի առաջնությունում նվաճեցին բրոնզե մեդալ։ Եղել են երեք օլիմպիադաների մասնակից. 1998 թվականին 14-րդն էին, 2002 թվականին`6-րդը, 2006 թվականին` 8-րդը։ Ավելի վաղ, Իսրայել տեղափոխվելուց առաջ, Սերգեյ Սախնովսկին Ռուսաստանը ներկայացրել է Եկատերինա Սվիրինայի և կարճ ժամանակ էլ՝ Մարինա Անիսինայի հետ։ Եկատերինա Սվիրինայի հետ նա 1993 թվականին նվաճեց Աշխարհի պատանիների առաջնությունը, իսկ 1994 թվականին դարձավ արծաթե մեդալակիր։
2006 թվականին Թուրինում կայացած ձմեռային օլիմպիական խաղերից հետո Գալիթ Հայթ/Սերգեյ Սախնովսկի զույգը ավարտեց սիրողական մարզական կարիերան։
Սպորտից հետո
Ներկայումս Սերգեյը հանդես է գալիս տարբեր շոուներում։ 2007 թվականին նա մասնակցել է «Սառցե դարաշրջան» նախագծին, որտեղ որպես զույգ հանդես է եկել «Ֆաբրիկա» խմբի երգչուհի Ալեքսանդրա Սավելևայի հետ։
2008 թվականի աշնանը նա մասնակցել է РТР հեռուստաալիքի նմանատիպ ցուցադրությանը` «Աստղային սառույց», որտեղ նրա պարազույգն էր հեռուստահաղորդավարուհի Դանա Բորիսովան։
Ապրում է Նյու Յորքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գեղասահորդներ Կատեգորիա:Աշխարհի չեմպիոններ
MTV Ուկրաինա
MTV Ուկրաինա (MTV Україна), ուկրաինական երաժշտական-ժամանցային հեռուստաալիք, սկսվել է հեռարձակվել 2007 թ. օգոստոսի 24-ին ։ Լուծարվել է 2013 թ. մայիսի 31-ին, իր հաճախականությունները զիջելով Zoom հեռուստաալիքին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Երաժշտական հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ուկրաինալեզու հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հեռարձակումը դադարեցրած հեռուստաալիքներ
Որդան Կարմիր (այլ կիրառումներ)
Որդան Կարմիր, կարող է վերաբերել՝
Նադեժդինսկի
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 163 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի բնակավայրեր
Որդուար (այլ կիրառումներ)
Որդուար, կարող է վերաբերել՝
Փետրիկ Դեմփսի
Փետրիկ Գեյլըն Դեմփսի (Patrick Galen Dempsey, ), ամերիկացի դերասան և ավտոմրցարշավորդ։ Առավել հայտնի է «Գրեյի անատոմիա» բժշկական դրամայում նյարդավիրաբույժ Դերեկ Շեփարդի դերի կատարմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ Կատեգորիա:«Երիտասարդ դերասան» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոպրոդյուսերներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ
Պարտենշթայն (Բավարիա)
Պարտենշթայն (Partenstein), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Որիզ (այլ կիրառումներ)
Որիզ, կարող է վերաբերել՝
Զենիթի
Զենիթի (ზენითი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 764 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քոբուլեթի շրջան Կատեգորիա:Աջարիայի բնակավայրեր
Պասկովկա (գյուղ, Վոլչանսկի շրջան)
Պասկովկա (Паськівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
Ժողովածու (1724)
Ժողովածու (1724), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1724 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 16 դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.7 X 13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 152 թերթից։ Տող՝ 20։ Գրված է Միասյուն, նոտրգիրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիր երկաթագրով (անընթեռնելի)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ ։
Ծանոթագրություններ
A - Ձեռագրի թիվը B - թվականը C - գրիչի անունը հղմամբ D - վայրը, եթե հարցական նշանով է գրել ենթադրաբար բառը E - Ստացողի անունը F - ձեռագրի նյութը (թուղթ, մագաղաթ և այլն) G - նյութի չափսը H - թերթերի քանակը I - միասյուն, երկսյուն, եռասյուն J - գրատեսակ (բոլորագիր, նոտրգիր, երկաթագիր, շղագիր) K - մանրանրանկարի տեսակը Մնրկնկր.՝ տր - տերունաան, ավ - ավետարանիչ, խր - խորան, կխ - կիսախորան, լզ - լուսանցազարդ։ L - պահպանակի տվյալները, էջ, նյութ, տառատեսակ, եթե կան M - կազմի տվյալները եթե կան N - աստառի տվյալները եթե կան O - հշտկրն., հիշատակարաններ, գրել դիմացի տողերը, եթե կան P - գրել բովանդակությունը Q - ծաղկող R - պատվիրատու
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Սմոլյարի-Սվիտյազսկիե
Սմոլյարի-Սվիտյազսկիե (Смоляри-Світязькі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սմոլյարի-Սվիտյազսկիե գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,409 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 682,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Որորներ (այլ կիրառումներ)
Որորներ, կարող է վերաբերել՝
Մայքլ Ջեքսոն։ Ահա և վերջ
«Մայքլ Ջեքսոն։ Ահա և վերջ» (Michael Jackson's This Is It), երաժշտական-վավերագրական ֆիլմ է, որի ռեժիսորն է Քեննի Օրթեգան, ֆիլմը ստեղծվել է Ջեքսոնների ընտանիքի աջակցությամբ։ Համաշխարհային պրեմիերան եղել է 2009 թ-ին հոկտեմբերի 29-ին։ Ֆիլմի պրեմիերային, որը տեղի է ունեցել Nokia համերգասրահում, այցելել էին Մայքլի եղբայրները, ինչպես նաև մի շարք աստղեր ։
Ի սկզբանե պլանավորվում էր, որ ֆիլմը կցուցադրվի միայն 2 շաբաթ, սակայն այցելուների թիվը այնքան շատ էր, որ Սոնին որոշեց երկարացնել ցուցադրումը 3 շաբաթով։
Ցուցադրություն
Ցուցադրման առաջին շաբաթվա ընթացքում ֆիլմը հավաքել է ԱՄՆ-ում $ 2,2 միլիոն, առաջին ուիքենդի ժամանակ - 23,2 միլիոն, ինչը հանդիսանում է ամենաբարձր ցուցանիշներից մեկը։ Առաջին 37 օրվա ընքացքում ֆիլմը հավաքեց $252,3 միլիոն ամբողջ աշխարհում (դրանից 72 միլիոն-ը ԱՄՆ-ում և Կանադայում, 180,2 միլիոն մնացած երկրներում ), դրանով իսկ դառնալով ամենաշատ գումար հավաքած վավերագրական ֆիլմը, և ամենաշատ գումար հավաքած համերգը ողջ կինոպատմության ընքացքում։
Յուրահատկություններ
Ֆիլմը իրենից ներկայացնում է տեսահամերգ, որը բաղկացած էր This Is It համերգի փորձերից, ինչպես նաև հարցազրույցներից։ Ֆիլմի հիմքը իրենից ներկայացնում է 111 րոպեանոց տեսամատերալ, որը This Is It չկայացած համերգի փորձերի տեսագրություններն են, որը $60 միլիոն գնել է Սոնի Փիքչերսը և Սոնի Մյուզիք Ինթերթեյմանթը, համերգի հեղիանակային իրավունքների տիրոջից՝ AEG Live-ից ։
Ֆիլմի որոշ մասեր նկարահանված են 3D ֆորմատով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մայքլ Ջեքսոն Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2009 ֆիլմեր Կատեգորիա:Columbia Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր