Երկրորդ_համաշխարհային_պատերազմի_պատճառներ
Հարձակումներ՝ Պիրլ Հարբորի, Ֆիլիպինների, Մալայայի Սինգապուրի և Հոնկ Կոնգի վրա
ԱՄՆ-ի կառավարությունը և ամերիկյան հասարակությունը հիմնականում սատարում էին Չինաստանին՝ դատապարտելով եվրոպական տերությունների և Ճապոնիայի գաղութատիրական քաղաքականությունը, ինչպես նաև խրախուսելով այսպես կոչված «բաց դռների» քաղաքականությունը։ Բազմաթիվ ամերիկացիներ ճապոնացիներին դիտարկում էին իբրև ագրեսիվ և ցածր ռասսա։ Չան Կայշիի ազգայնական կառավարությունը ԱՄՆ-ի հետ պահպանում էր բարեկամական հարաբերություններ, վերջինս 1937 թվականին ժխտեց, որ Ճապոնիան ներխուժել էր Չինաստան, ինչն էլ դիտարկվեց Չինաստանի սուվերենության կամ ինքնիշխանության խախտում։ Այնուհետև, Ամերիկան Չինաստանին տնտեսական և ռազմական աջակցություն առաջարկեց՝ ընդդեմ Ճապոնիայի։ ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի միջև դիվանագիտական հակասությունները արտահայտվեցին այնպիսի իրադարձություններում, ինչպիսիք էին՝ 1937 թ․ Փանայի միջադեպը և Էլլիսոնի միջադեպը 1938-ին։ Արձագանքելով ֆրանսիական իշխանությունների նկատմամբ Ճապոնիայի ճնշմանը՝ դադարեցնել առևտուրը Չինաստանի հետ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները 1940 թվականին սահմնափակեց Ճապոնիայի հետ առևտրական գործընթացները։ Նավթի տեղափոխման արգելքը վճռական քայլ էր, քանի որ Ճապոնիան նավթի պաշարի հիմնական մասը ներմուծում էր Ամերիկայից, Մեծ Բրիտանիայից և Նիդերլանդներից ։ 1940 թվականի սեպտեմբերին Ճապոնիան ներխուժեց Ֆրանսիական Հնդկաչին և գրավեց Տոնկին մարզը՝ խոչընդոտելու Չինաստանին Ֆրանսիական Հնդկաչինի միջոցով զենք և վառելիք ներմուծել Յուննան ։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները համարելով, որ Ճապոնիան անցել էր բոլոր հնարավոր սահմանները որոշում կայացրեց բռանգրավել Ճապոնիայի նվաճած ձեռքբերումները ։ 1940-1941 թվականներին Ամերիկան և Չինաստանը որոշեցին ամերիկյան ինքնաթիռներից և օդաչուներից կազմված կամավոր ավիաջոկատներ ստեղծել Չինաստանի հենակետներից՝ Ճապոնիայի վրա հարձակվելու համար։ Կլեռ լի Շեննոլտիի ղեկավարության ներքո, ավիաջոկատը հայնտի էր «թռչող վագրեր» անվանմամբ։ Առաջին մարտական գործունեությունը տեղի է ունեցել Փիրլ Հարբորի հարձակումից երկու շաբաթ անց ։ Օգտվելով ստեղծված նպաստավոր իրադրությունից, 1940 թվականի հոկտեմբերին Թաիլանդը Վիշիի դեմ պատերազմ սկսեց։ 1941 թվականի մայիսին տեղի ունեցած պատերազմի ընթացքում Ճապոնիան հանդես եկավ որպես միջնորդ և թույլատրեց իր դաշնակցին գրավել Կամբոջայի և Լաոսի սահմանամերձ շրջանները։ 1940 թվականի հուլիսին «Բարբարոսայի պլան»-ի  շնորհիվ հնարավոր եղավ արդյունավետ կերպով չեզոքացնելու Խորհրդային Միության վտանգը, իսկ ճապոնական զորքերը, ստեղծած ընդհարումները միջոցով ձեռնամուխ եղան Ֆրանսիական Հնդկաչինի մնացած տարածքների գրավմանը։ Ձգտելով լիովին դադարեցնել ճապոնական զորքերի պատերազմական գործողությունները Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները 1941 թվականի օգոստոսի 1-ին բացարձակ արգելք դրեց իր և Ճապոնիայի միջև ցանկացած տեսակ առևտրական գործողությունների վրա՝ պահանջելով, որ Ճապոնիան հեռացներ իր զորքերը Չինաստանից և Ֆրանսիական Հնկաչինից։ Ճապոնիան մեծ հաշվով կախում ուներ Ամերիկայից, քանի որ նավթի 80%-ը այնտեղից էր ներմուծում, իսկ առանց նավթի պաշարի պակասը կարող էր հանգեցնել տնտեսական և ռազմական ճգնաժամի, հետևաբար Ճապոնիան չէր կարողանա շարունակել Չինաստանի դեմ պատերազմը առանց նավթի և վառելիքի պաշարների ։ 1941 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ճապոնական ռազմանավերը և ավիացիան հանկարծակի հարձակվեցին Հավայան կղզիներում գտնվող ամերիկյան կարևոր ռազմածովային բազայի՝ Պիրլ Հարբորի վրա, որտեղ կենտրոնացած էին ամերիկյան նավատորմի հիմնական ուժերը՝ 96 ռազմանավ, այդ թվում նաև 8 գծանավ։ 1941 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ճապոնական բոլոր թերթերը գրեցին, որ Ճապոնիան պաշտոնապես պատերազմ է հայտաարարել Ամերիկային և Մեծ Բրիտանիային ։ Ժամային տարբերությունների պատճառով Հյուսիսային Ամերիկայում պատերազմի մասին տեղեկացան դեկտեմբերի 8-ի գիշերը՝ 3։00-ի սահմաններում, իսկ Անգլիայում՝ դեկտեմբերի 8-ին առավոտյան ժամը 8։00-ի սահմաններում։ Կանադան 7-րդ օրը՝ երեկոյան պատերազմ հայտարարեց Ճապոնիային։ Արքայական հրովհարտակը հաջորդ օրը հաստատեց այդ հայտարարությունը ։ Միացյալ Թագավորությունը Ճապոնիային պատերազմ հայտարարեց 8-րդ օրը առավոտյան՝ պատճառաբանելով Ճապոնիայի հարձակումը Սինգապուրի և Հոնկ Կոնգի վրա և ոչ մի բառ չասաց Պիրլ Հարբորի հարձակման մասին ։ 1942 թվականի դեկտեմբերի 8-ի կեսօրին Ամերիկան պատերազմ հայտարարեց Ճապոնիային՝ Անգլիայից ընամենը, պատճառաբանելով որ պատերազմական անհարկի գործողություններ են կիրառվել Ամերիկայի կառավարության և վերջինիս ժողովրդի նկատմամբ ։ 4 օր հետո՝ 1941 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Նացիստական Գերմանիան և Ֆաշիստական Իտալիան Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներին պատերազմ հայտարարեցին։ Հիտլերը որոշեց հայտարարել, որ Եռյակ դաշինքը պահանջում էր, որ Գերմանիան հետևեր Ճապոնիայի կողմից պատերազմի հայտարարմանը, թեև ամերիկյան ռազմանավերն Ատլանտիկայի համար պայքարում արդեն իսկ փաստացի գտնվում էին պատերազմի մեջ։ Այս հայտարարությունը ԱՄՆ-ում փաստորեն վերջ տվեց մեկուսացման տրամադրություններին, և ԱՄՆ-ն Եվրոպայում պաշտոնապես մտավ պատերազմի մեջ ։