cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Անմահության ծառուղի (Տագանրոգ)
Գրականություն
Կատեգորիա:1969 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Տագանրոգի հուշարձաններ Կատեգորիա:Տագանրոգի տեսարժան վայրեր
Կինգիսեպի շրջան
Կինգիսեպի շրջան (Кингисеппский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կինգիսեպ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2990 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 78183 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Շառլոտա (Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսուհի)
Կենսագրություն
Լյուքսեմբուրգի մեծ դուքս Վիլհելմ 4-րդի և Մարիա Աննա Պորտուգալացու դուստրն է։
Շարլոտան սկսել է ղեկավարել պետությունը 1919 թվականի հունվարի 15-ին, ավագ քրոջ՝ Մարիա Ադելաիդայի հրաժարվելուց հետո։ 1919 թվականի սեպտեմբերի 28-ին նոր սահմանադրությանը վերաբերող հանրաքվեի ժամանակ Լյուքսեմբուրգի բնակչության 77,8 %-ը քվեարկել են մեծ դքսության միապետության շարունակականության համար՝ Շառլոտայի գլխավորությամբ։ Սահմանադրության ընդունմամբ միապետության իշխանությունը դարձել է հստակ կանոնակարգվող։
1919 թվականի նոյեմբերի 6-ին Շառլոտան ամուսնացել է Ֆելիչե Բուրդոն Պարմայացու՝ (1893-1970), Պարմայի արքայազն, Ռոբերթ 1-ինի որդու հետ։
Երեխաներ
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կառավարող ընտանիքը գերմանական օկուպացիայից առաջ լքել է Լյուաքսեմբուրգը։ Նրանք հաստատվել են Մոնրեալում ։ 1943 թվականին Շառլոտան հաստատվել է Լոնդոնում, որտեղից ղեկավարել է Լյուքսեմբուրգյան կառավարությունը։ Լինելով ազգի սիրելին, նա դարձել է պետության դիմադրության խորհրդանիշը։ 1945 թվականի ապրիլին վերադառնալով հայրենիք, նա մեկնել է պատերազմից տուժած մարզեր։ 1956 թվականին Շառլոտան Հռոմի պապ Պիյա 12-րդից ստացել է Ոսկե վարդ։ Այն արհեստական վարդ է, ոսկե թերփիկներով, որը Հռոմի պապը հազվադեպ և բացառիկ դեպքերում է պարգևատրում կաթոլիկ արքայադստրերին և կին միապետներին։
1964 թվականի նոյեմբերի 2-ին Շառլոտան հրաժարվեց գահից, ավագ որդու՝ Ժանի օգտին։
1969 թվականին Շռլոտան և արքայազն Ֆելիչեն տոնել են համատեղ կյանքի 50-րդ տարելիցը։ Արքայազնը մեկ տարի անց մահացավ։ Վերջին անգամ Շառլոտան հանրությանը ներկայացել է 1985 թվականի մայիսին, Հովհաննես Պողոս 2-րդի հետ հանդիպման ժամանակ։ Նա մահացել է 1985 թվականի հուլիսի 9-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի դքսուհիներ Կատեգորիա:Կաթոլիկ միապետներ
Մելոզերկա
Մելոզերկա (Мелозерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սարոժկա գետի ափին՝ 4,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերի Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Մարուսյա Թամրազյան
Մարուսյա Զաքարի Թամրազյան, հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։
Դերասանուհի Վարդուշ Թամրազյանի քույրը։
Կենսագրություն
1948 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ 1948 թվականից եղել է ԵԵԿԹ դերասանուհի, 1952-1968 թվականներին՝ ԵՊՀԹ դերասանուհի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Շիյակ
Շիյակ (Chillac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 206 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.61 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 140 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իսիմանգալիսո ջրաճահճային պարկ
Պարկի տարածքում կա ջրաճահճային հանդակների չորս գոտի 2137 32 կմ2 ընդհանուր մակերեսով, որոնք պահպանվում են Ռամսարի համաժողովով։ 1999 թվականից պարկը մտնում է ՀԱՀ-ում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկի մեջ ։
Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագիր
Պարկը գտնվում է ՀԱՀ արևելյան ափին։ Այն սկսվում է Դուրբանից 160 կմ հյուսիսից և ձգվում 220 կմ, մինչև Մոզամբիկի սահմանը։ Պարկի գոտու լայնությունը տատանվում է 1-ից մինչև 24 կմ, բացի այդ պարկում ընդգրկվում է ծովային գոտին, ափից 5 կմ լայնությամբ և 155 կմ երկարությամբ։ Պարկի որոշ տարածքներում ծովի մակարդակից բարձրությունը հասնում է 170 մետրի ։
Պարկի տարածքը իրենից ներկայացնում է ափամերձ հարթավայր և մայրցամաքային շելֆ։ Ափամերձ հարթավայրը գտնվում է պարկի հյուսիսային մասում, Մոզամբիկի հետ սահմանին և ընդգրկում է Աֆրիկայի ամենախոշոր էստուարային համակարգերից մեկը, որն առանձնանում է ծովից ավազաբլուրներով և ծածկված է բարձրադիր անտառներով։ Ավազաբլուրներն առաջացել են շուրջ 25000 տարի առաջ։ Ներկայումս ավազաբլուրներում հանդիպում են երկու տեսակի լճեր, էստուարային լճեր, որոնց շարքին են դասվում Իսիմանգալիսոն և Կոզին և քաղցրահամ ջրերով լճեր, որոնցից է Սիբային և մի շարք փոքր լճեր։ Երկուսից չորս կիլոմետր լայնությամբ մայրցամաքային շելֆի գոտին ներառում է հարավային Աֆրիկայի միակ կորալային խութերը։ Ստորջրյա խութերը գտնվում են 8-ից մինչև 35 մետր խորության վրա, նրանց միջով անցնում են յոթ ստորջրյա կանյոններ։
Աշխարհագրական տեսանկյունից պարկը դասվում է հարավաֆրիկյան անտառների և սավաննաների շարքին ։
Տարածքի պահպանություն
Տարածքի պահպանությունը իրականացվում է 1897 թվականից, երբ Իսիմանգալիսո լճում հիմնադրվեց որսորդական արգելոց։ Տարածքի հատուկ կարգավիճակը, ինչպես նաև պարկի մեջ հետագայում ընդգրկված հարակից տարածքները հաստատվել են 1935, 1956, 1974 և 1984 թվականների ակտերով ու կարգադրություններով։ 1999 թվականին ստեղծվեց ազգային պարկը, որն իր անվանումը փոխեց 2008 թվականին ։
1986 թվականից սկսած պարկի տարբեր գոտիները դարձան ռամսարյան պահպանվող օբյեկտներ։ Տոնգալենդի (Turtle beaches/Coral reefs of Tongaland) առաջին օբյեկտներից էին կրիաների լողափը և կորալային խութերը, 395,0 քառակուսի կիլոմետր ընդհանուր մակերեսով ։ Նույն թվականին նրան միացավ Սենտ-Լուիսի համակարգը (St. Lucia System) 1555,0 կմ² մակերեսով ։ 1991 թվականին համակարգը համալրվեց Կոզի Բեյի ծովածոցով (Kosi Bay) 109,8 կմ² մակերեսով և Սիբայի լճով (Lake Sibhayi) 77,5 կմ² մակերեսով ։ 1990 թվականի հուլիսի 4-ից մինչև 1996 թվականի մարտի 11-ը Իսիմանգալիսո լճի համակարգը գտնվում էր Մոնրոյի ջրաճահճային համակարգի տարածքում և անհետացման վտանգի տակ։
1998 թվականի տվյալներով պարկը ներառում էր 13 հատուկ պահպանվող բնական տարածքներ ։ Հարավաֆրիկյան-մոզամբիկյան սահմանի հյուսիսային մասում պարկի տարածքին հարում է Պոնտա-դու-Օրու ծովային արգելոցային գոտին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ՀԱՀ-ում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ Կատեգորիա:Կատեգորիա ԲՊՀՄ II Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ազգային պարկեր Կատեգորիա:Հարավաֆրիկյան Հանրապետության աշխարհագրություն
Ջոզեֆ Բլեք
Ջոզեֆ Բլեք (Joseph Black, ), շոտլանդացի քիմիկոս ֆիզիկոս։
Կենսագրություն
Նա ծնվել է գինեվաճառի ընտանիքում, որը Բորդո էր մեկնել առևտրական հարցերով։ Նրա մայրական կողմը սերում էր շոտլանդացիներից, այդ պատճառով նա ընդունվեց Գլազգոյի համալսարան, իսկ հետագայում շարունակեց ուսումը Էդինբուրգի համալսարանում բժշկական ուղղվածությամբ։
1756 թվականին դարձավ պրոֆեսոր Գլազգոյում, իսկ 1766 թվականից դասավանդեց Էդինբուրգում։ Բացի այդ Ջոզեֆ Բլեքը 1783 թվականից համարվում է Պետերբուրգի Գիտությունների Ակադեմիայի պատվավոր անդամ, ինչպես նաև Փարիզում 1789 թվականից։ 1754 թվականին Բլեքը հայտնաբերեց, որ սպիտակ մագնեզիումի(մագնեզիումի կարբոնատ) տաքացման ժամանակ առաջանում է « կապված օդ », այսինքն ածխաթթու գազ և այրված մագնեզիում (մագնեզիումի օքսիդ)։ Այնուհետև Բլեքը մատնանշում է այն, որ կրաքարի տաքացումը նույնպես հիմնված է « կապված օդ » առաջացման հետ։
Այս փորձարկումների հիման վրա գիտնականը եզրակացրեց, որ կարբոնատների և ալկալիների տարբերությունն այն է, որ առաջինների բաղադրության մեջ մտնում է ածխաթթու գազ։
Բլեքի կողմից ածխաթթու գազի հայտնաբերումը սկիզբ դրեց գազային քիմիայի ուսումնասիրմանը։
1757 թվականին Բլեքը ներկայացրեց թաքնված ջերմություն հասկացությունը, բացահայտելով հալման և գոլորշիացման ջերմությունը, չնայած այս աշխատանքները հրապարակվեցին միայն 1779 թվականին։
Այնուհետև 1759-1763 թվականներին նա հայտնաբերեց ջերմության և ջերմաստիճանի միջև տարբերությունը, ներմուծեց ջերմաքանակ հասկացությունը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Քիմիկոսներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Էդինբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ Կատեգորիա:Գլազգոյի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Իդելսոնի դեղատուն (Տագանրոգ)
Իդելսոնի դեղատուն (Аптека Идельсона), տեսարժանություն Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը գտնվում է Կրասնի (Կարմիր) նրբանցքի, 23 հասցեում։ Ժամանակակից անվանումը` դեղատուն թիվ 53 ։ Ռոստովի մարզի վարչակազմի 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 301 որոշման համաձայն` շենքը, որտեղ գտնվել է Իդելսոնի դեղատունը, ճանաչվել է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ ։
Պատմություն
Սկզբում Ռ. Բ. Իդելսոնը իր դեղատան համար վարձակալել էր տարածք ժամանակակից Չեխովի փողոցում։ Այնուհետև սեփական գործը զարգացնելու համար նա գնեց երկհարկանի շենք, որի առաջին հարկում 1884 թվականին տեղավորվեց նույն դեղատունը։ Ժամանակի ընթացքում Իդելսոնի դեղատունը դարձավ լավագույնը Տագանրոգում։ Պահպանվել է Իդելսոնի դեղատան պիտակի պատկերը ։
Դեղատան ազգայնացումը տեղի ունեցավ 1920 թվականի հունիսի 20-ին։ Դեղատան տարածքում սկսեց աշխատել 9 հոգի, գլխավոր դեղագործի պաշտոնում նշանակվեց Ի. Բ. Նանկինը։ Հաստատությունը սկսեց կոչվել դեղատուն թիվ 53 և շարունակեց իր աշխատանքը։ 1980-ական թվականների վերջերից մտնում է «Դեղագործություն» պետական արտադրական ձեռնարկության կազմի մեջ։
Նկարագրություն
Ճակատը ձևավորելու համար ստեղծված տարրերը դասավորված էին առանց որոշակի համաչափության։ Դրանք էին խորաքանդակները, սլաքաձև պատուհանները, բարակ սյուները։ Տան արտաքին տեսքը կատարվել է գոթականին նման ոճով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգություն Կատեգորիա:Տագանրոգի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ
Բելվիլ է Շատիյոն սյուր Բար
Բելվիլ է Շատիյոն սյուր Բար (Belleville-et-Châtillon-sur-Bar), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 322 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.21 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 226 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 149-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,9 %։ 149 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 138 անձ (84 տղամարդ և 54 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 77 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Յունոնա և Ավոս (օպերա)
«Յունոնա և Ավոս», խորհրդային հանրահայտ ռոք օպերա, որի երգահանը Ալեքսեյ Ռիբնիկովն է, իսկ բանաստեղծությունների հեղինակը Անդրեյ Վոզնեսենսկին։ Պրեմիերան կայացել է 1981 թվականի հունիսի 9-ին Լենինյան կոմերիտմիության անվան Մոսկովյան թատրոնի բեմում (ռեժիսոր՝ Մարկ Զախարով, պարերի բեմադրիչ՝ Վլադիմիր Վասիլև, նկարիչ՝ Օլեգ Շեյնցիս), որի խաղացանկում է այն ներառված մինչ օրս։ 1985 թվականի դեկտեմբերի 31-ից սկսած՝ անցկացվում է նաև Սանկտ Պետերբուրգի «Ռոք օպերա» թատրոնում։ Նաև ընդգրկված է Իրկուտսկի մարզային երաժշտական թատորնի, Ալթայի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի, Կրանսոյարսկի պետական երաժշտական թատրոնի, Ռոստովի երաժշտական թատրոնի, Օրենբուրգի երաժշտական կոմեդիայի մարզային թատրոնի, Խարկովի երաժշտական կոմեդիայի ակադեմիական թատրոնի խաղացանկում , 2017 թվականից սկսած՝ Դոնեցկի պետական երաժշտա-դրամատիկական ակադեմիական թատրոնի խաղացանկում ։ Մի քանի տասնյակ տարի անցկացվում է որպես ռոք-բալետ Կրասնոյարսկի օպերայի և բալետի պետական թատրոնում։
Ներկայացման անվան մեջ երկու առագաստանավերի անուններ են՝ «Յունոնա» և «Ավոս», որոնցով իր նավարակությունն է անցկացրել Նիկոլայ Ռեզանովի արշավախումբը։
Լոնդոնի Պալադիում
Լոնդոնի Պալադիում (The London Palladium), 2286 տեղ ունեցող թատրոն Վեսթ Էնդում՝ Լոնդոնի հայտնի Սոհո հատվածի Արգիլ փողոցում։ Թատրոնում ելույթ ունեցած դերասաններից շատերի ներկայացումները ցուցադրվել են հեռուստատեսությամբ։ Թատրոնում Թագավորական ներկայացումը բեմադրվել է 43 անգամ, իսկ վերջին անգամ՝ 2019-ին։
Կառուցում
Վոլթեր Գիբոնսը, որ առաջին կինոնկարների ռեժիսորներից էր, 1910 թվականին կառուցեց Պալադիումը՝ մրցելու Սըր Էդվարդ Մոսի կառուցած Լոնդոնի Հիպոդրոմի և Սըր Օսվալդ Սթոլի կառուցած Լոնդոնի Կոլիզեյի հետ։ Ճակատը (Argyll House-ի կողմից, քանդվել է 1860-ական թվականներին, և դրա մյուս կողմում գտնվող պանդոկը ստացել է Argyll Arms անվանումը), թվագրվում է 19-րդ դարում։ Նախկինում այն ժամանակավոր փայտե շինություն էր «Corinthian Bazaar» անվանումով, որտեղ կար նաև թռչնաբուծարան և նպատակն էր Օքսֆորդի փողոցում վերջերս փակված «Pantheon Bazaar»-ից (այժմ՝ Մարկեր և Սպենսերներ) հաճախորդներ ներգրավել։ Թատրոնը մեկ տարի անց վերակառուցեց լարախաղացի որդի Ֆրեդրիխ Հենգլերը՝ որպես կրկեսի արենա այնպիսի զվարճանքների համար, ինչպիսիք էին շրջիկ համերգները, մնջախաղն ու ջրային ցուցադրությունները։ Այնուհետև այն վերածվեց Գեղասահքի ազգային պալատի`սահադաշտ իսկական սառույցով։ Սակայն սահադաշտը չգործեց և Պալադիումը վերանախագծվեց ֆրանկ Մատչամի՝ թատրոնների հայտնի ճարտարապետի կողմից, որը  նախագծել էր Կոլիզեումը, այն վայրում, որտեղ նախկինում տեղակայված էր Հենգլերի կրկեսը։ Այժմ շինության վրա տեղակայված է «Heritage» հիմնադրամի հուշատախտակը՝ Լև Գրեյդի և Ֆրենկի Վոխանի պատվին։
Թատրոնը պահպանում է իր սկզբնական առանձնահատկություններից շատերը և 1960 թվականի սեպտեմբերին գրանցվել է Անգլիայի պատմական շինությունների շարքում։ Պալադիումն ունեցել է հեռախոսակապի համակարգ, որպեսզի խղիկներում գտնվողները կարողանային միմյանց զանգահարել։ Այն նաև շրջադարձային փուլ է ունեցել։
Նախքան պատերազմը
Թատրոնը սկսեց գործել որպես «Պալադիում»՝ բազում ներկայացումների հինական վայր։ Այնտեղ ցուցադրվել են նաև մնջախաղեր։ 1926 թվականին մնջախաղում ելույթ ունեցավ Լեննի Դին՝ Մոխրոտի դերում, իսկ ներկայացման տեսագրությունը մինչ օրս պահպանվել է։ Թատրոնում շատ են ցուցադրվում հատկապես Թագավորական ներկայացումներ։ 1928 թվականին Պալադիումը երեք ամսով գործեց նաև որպես կինոթատրոն։ 1928 թվականի աշնանը որպես կինոթատրոն գործելու շրջանից հետո թատրոնը կարճ ժամանակով դադարեց գործել։
Ջորջ Բլեքի դարաշրջան
1928 թվականի սեպտեմբերի 3-ից Պալադիումը վերաբացվեց պրոդյուսեր Ջորջ Բլեքի գլխավորությամբ՝ որպես Թատերական ընդհանուր կորպորացիայի մի մաս։ Երբ Բլեքը ստանձնեց վերահսկողությունը, թատրոնը սնանկացման եզրին էր։ Նա վերականգնեց Պալադիումի համբավը՝ վերադարձնելով Պալադիումն իր սկզբնական նպատակին, բեմադրեց բազմազան շոուներ ու երկու շաբաթով հրավիրեց ամերիկյան մի շարք հանրահայտ աստղերի, ինչպիսիք էին Դյուկ Էլինգթոնը և նրա նվագախումբը, Ադելաիդ Հոլլը, Լուի Արմսթրոնգը և Էթել Ուոթերսը։ Կարճ ժամանակ անց՝ Բլեքի ղեկավարման տարիներին Պալադիումը շուտով վերականգնեց իր համբավը որպես աշխարհի առաջատար թատրոն։ 1935 թվականին Բլեքը նախաձեռնեց Crazy Gang-ի թատերաշարք Պալադիումում «կյանքը սկսում է Օքսֆորդի կրկեսում» ներկայացմամբ (նրան հիմնականում հիշում են հենց այս պատճառով)։ Թատերաշարքը շարունակվեց Պալադիումում՝ որպես ամենամյա իրադարձություն, մինչև 1940 թվականին այն տեղափոխվեց Վիկտորիա Պալաս թատրոն։ Բլեքը ղեկավարեց Պալադիումը մինչև իր մահը` 1945 թվականը։
Ալֆրեդ Հիթչհոքի 1935 թվականի "39 քայլ" լրտեսական թրիլերի կուլմինացիան նկարահանվել է Պալադիումում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
1941 թվականի մայիսի 11-ին թատրոնի վրա ընկավ գերմանական պարաշուտային չպայթող ական։ Այն ներթափանցել էր տանիքից ու ընկել ուղիղ բեմի վրա։ Այն վնասազերծելու նպատակով թատրոն էր ուղարկվել Թագավորական նավատորի ականազերծման խումբը։ Ականի տեղակայման վայրը պարզելուց հետո անհրաժեշտ էր պտտել օղակաձև փականը դրան հասնելու համար, սակայն դիպչելուն պես այն սկսեց թրթռալ։ Տարածքն անմիջապես էվակուացրին, բայց ականը չպայթեց։ Խմբի երկու անդամները զգուշորեն վերադարձան, հանեցին պայթուցիկը և դրա վտանգավոր բաղադրիչները՝ վնասազերծելով այն։ Այնուհետև դրանից ազատվեցին ։ Փոխգնդապետ Գրահամ Մորիսին պարգեվատրեցին Սուրբ Ջորջի շքանշանով՝ Պալադիումում այդ գիշեր կատարած իր գործողությունների համար։ Սակայն նրան ավելի ուշ՝ 1941 թ. օգոստոսի 19-ին սպանեցին Ջիբլարթարի ճանապարհին՝ SS Aguila ռազմանավի վրա։
Վալ Պառնելի շրջան
1945 թվականին Ջորջ Բլեքի մահից հետո Գործադիր տնօրենի պաշտոնը ստանձնեց Վալ Պառնելը։ Նա որդեգրեց բեմադրելու հակասական, բայց շատ հաջողակ քաղաքականություն՝ թատրոնների ներկայացումների ցուցակի սկզբում ընդգրկելով Ամերիկյան հայտնի ու մեծաբյուջե ներկայացումներ։ Ցանկում ներառված էին այնպիսի անուններ, ինչպիսիք էին Կարմեն Միրանդան, Ջուդի Գառանդը, Սոֆի Տակերը, Բինգ Քրոսբին, Դենի Քեյը, Ռոզմարի Քլունին, Էնդրյուս քույրերը`Վիկ Շոյի հետ և նրա նվագախումբը, Բոբ Հոփ, Լայզա Մինելլին, Լենա Հորնը, Էլլա Ֆիցջերալդ, Պեգի Լին, Ֆրենկ Սինատրան, Սեմմի Դևիս կրտսերը, Ֆրենի Լայնը և Ջոնի Ռեյը՝ թույլ չտալով ելույթ ունենալ բրիտանացի շատ հայտնիների, որոնք մղվեցին երկրորդ պլան։
1955 - 1967 թվականը թատրոնում նկարահանեցին հեղինակավոր Այ-Թի-Վի վարիետե շոուն՝ կիրակնօրյա երեկո Լոնդոնի պալադիումում, սկզբում հյուրընկալելով Թոմմի Թրինդերին, հետո Բրյուս Ֆորսիթին, Նորման Վոխանին և Ջիմմի Տարբուկին։ Ծրագիրը ուղիղ հեռարձակվում էր ամեն շաբաթ ATV-ի կողմից, որը պատկանում էր հայտնի թատերական ռեժիսոր Լյու Գրեյթին։ Ստեղծվել էր Վալ Պառնելի կողմից։ 1966 թվականի մայիսից մինչև օգոստոսը «Ազգային հեռարձակող ընկերությունում» ցուցադրվել են վեց ծրագրեր, որպես հատուկ դրվագներ Միացյալ Նահանգներում ։
Վալ Պառնելը կապ ուներ անշարժ գույքի զարգացման ընկերության հետ և սկսեց վաճառել «Moss Empires» թատրոնները, շենքը փոխարինելու նպատակով։ 1966 թվականին երբ հայտնի դարձավ, որ նույն ճակատագիրը սպասվում է Լոնդոնի «Պալադիում»-ին, «Վիկտորիա պալատ»-ին և նույնիսկ «Թատերական արքայական»-ին, «Դրեյ Լեյն»-ին, արքայազն Լիտլերը քայլեր ծեռնարկեց թատրոնները փրկելու համար, և Վալ Պառնելը թոշակի անցավ, որպեսզի ապրի Ֆրանսիայում։ Սթոլ-Մոսի նոր գլխավոր տնօրենը Լուի Բենջամինն էր, որը ստանձնեց պաշտոնը մինչ շարունակում էր լինել՝ «ATV Group»-ին պատկանող «Pye Records»-ի գործադիր տնօրենը։
1965 թվականին Պալադիումի տակ գտնվող նկուղում գործում էր «Wine Society»-ին։ Բացի այդ, այն նաև օգտագործում էր Լոնդոնի կամուրջի տակ գտնվող Մուներեր Սթրիթում և մեկը Ռոթերիթիում գտնվող Սբ Ջեյմսի Բոնդում (որը հեղեղվել էր մեծ ալիքով) ։
1968 թվականին Սեմմի Դևիս կրտսերը նկարահանվեց «Ոսկե տղա» առաջին գրքային մյուզիքլում, որը ներկայացվեց թատրոնում ։
1968 թվականին այնտեղ ձայնագրվեց Ջոնի Քեշի ալբոմներից մեկը, բայց «Columbia Records»-ը երբեք այն չթողարկեց։ Ներկայացման անօրինական թողարկումները դեռևս շրջանառության մեջ են։
Փոստ-Փառնել
1974 թվականի հուլիսին երգչուհի Քաս Էլիոթը ելույթ ունեցավ երկու շաբաթ շարունակ։ Վերջին ներկայացման գիշերը Մեյֆաիրի իր վարձակալած բնակարանում նա քնեց այլևս չարթնացավ։
Նաև 1974 թվականին Ժոզեֆինա Բեյքերը հանդես եկավ Թագավորական էստրադա ներկայացմամբ։ 1991 թվականին «Ժոզեֆինա Բեյքերի պատմություն» ֆիլմը ենթադրում էր, որ ինչպես Քաս Էլիոթը, նա մահացավ այնտեղ հաջող մենահամերգից հետո, որն իրականում Փարիզի Բոբինոյում էր, իր մահից չորս օր առաջ՝ 1975 թվականի ապրիլին։
1981 թվականին Պալադիումի նկուղներում գտնվում էր մոմերի թանգարան, համապատասխանորեն կոչվում էր «Պալադիումի նկուղներ»։
1980 թվականների վերջին Պալադիումը կրկին հեռարձակեց հայտնի Այ-Թի-Վի1 վարիետան, ուղիղ միացում Պալադիումից, որին մասնակցում էր Ջիմի Տորբակը։ Այս ընթացքում թատրոնը գտնվում էր «Stoll Moss թաթերական խմբի» տնօրինության տակ, իսկ Մարգարիտը և Դեյվիդ Լոկը ղեկավարում էին, երկուսնել այդ ժամանակ «Stoll Moss»-ի հիմնական բաժնետերերն էին։
1988 թվականին Էդինբուրգի «Գանգ շոուն» հայտնվեց, որպես Բրիտանական երաժշտական սրահների արծաթե հոբելյանի մի մաս։
Իսկապես օգտակար դարաշրջան
2000 թվականին թատրոնի սեփականությունը ևս մեկ անգամ փոխվեց, երբ Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի «Really Useful Group» ձեռք բերեց «Stoll Moss»-ը։ 2000 թվականի մայիսի 3-ից մինչև 2002 թվականի հունվարի 5-ը Պալադիումում բեմադրվեց «Թագավորը և ես» ներկայացումը՝ Էլեյն Պեյջին և Ջեյսոն Սքոթ Լիի դերասանների մասնակցությամբ։ 1996 թվականին մեծապես հաջողված Բրոդվեյ ներկայացման փոխանցումն էր «West End»-ին։ Բացման արարողությունից առաջ տոմսարկղերն արդեն տոմսերի վաճառքից ստացել էին 7 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։ Շոուի այս տարբերակը շքեղ գործ էր, նոր երկխոսությամբ և երաժշտության լրացումով, մինչդեռ օրիգինալ նյութը թարմացվեց։ Ներկայացման ընթացքում Խոսին Լոուրենսը խաղում էր Աննայի դերը, և Պոլ Նակուչին, իսկ Թագավորի դերը համապատասխանաբար խաղաց Քեո Վուլֆորդը։ Ներկայացման փակվելուց հետո հանրաճանաչ (բայց հնացած) պտտվող բեմըհեռացվեց ժամանակակից տեխնոլոգիաների համար տեղ բացելու նպատակով։
2002 թվականի Ապրիլից մինչև 2005 թվականի Սեպտեմբերի 4-ը Պալադիումը բեմադրեց «Chitty Chitty Bang Bang»-ի թատերական տարբերակը, Sherman Brothers-ի երգերով, որպես «Թագավորը և ես»-ի հաջորդող։ Իր ամբողջ երեքուկես տարվա ընթացքում ներկայացման մեջ խաղացել են շատ աստղեր (տե՛ս ստորև)։ Թատրոնի երկար պատմության մեջ այս ներկայացումը ապացուցեց, որ ամենահաջողն էր, և 50 տարի անց վերամիավորվեց շոուի խորեոգրաֆ Գիլիան Լիննին այն թատրոնում, որում 50-ականների սկզբին նա հանդես էր գալիս, որպես Պալադիումի աստղային պարուհի։ 2004 թվականի նոյեմբերի 1-ին և նոյեմբերի 22-ին երգիչ-երգահան Ջեքսոն Բրաունը հանդես եկավ երկու համերգներով իր մենահամերգի շրջագայության ընթացքում։ 2005 թվականից  Սուրբ Ծնունդից 2006 թվականի տոների համար բեմադրությունը բեմադրեց Բիլ Քենվայթի «Scrooge-The Musical»-ի ներկայացումը, որը փակվեց 2006 թվականի հունվարի 14-ին։ Շոույում նկարահանեց Թոմմի Սթիլենը՝ վերադառնալով Պալադիում։ 2006 թվականի փետրվարից թատրոնը բեմադրեց նոր երաժշտական ​​ներկայացում՝ «Sinatra At The London Palladium» անվանումով, որում ներկայացված էին կենդանի նվագախումբ, մեծ էկրանային նախագծմամբ և պարողներ, որոնք ներկայացնում էին Ֆրենկ Սինատրայի հոյակապ հիթերը։
2006 թվականի նոյեմբերին Պալադիումում տեղի ունեցավ Էնդրյու Լոյդ Ուեբերի և Դեյվիդ Իանի «Երաժշտության հնչյուններ» ներկայացման պրեմիերան։ Ներկայացումը բեմին մնաց ավելի քան երկու տարի՝ մինչ փակվեց 2009 թվականի Փետրվարի 21-ին։ Խաղացել են՝ Քոննի Ֆիշերը և Սամմեր Սթրալենը, և Սիմոն Մակքորինդեյլ, որպես կապիտան, Վոն Թրափ և Լեսլի Գարեթ և Մարգարեթ Պրես, որպես Մայրապետ։ 2009 թվականի հունիսի 2-ին բացվեց «Sister Act the Musica»-ի մի ներկայացման, որում խաղացին Պատինա Միլլերը, որպես Դելորիս, Շեյլա Հանկոկը որպես Մայրապետ, Յան Լավանդերը, որպես «Monsignor Howard», Քրիս Ջերմանը, որպես Շանկ, Ակո Միշելը, որպես Էդի, Քեթի Ռոուլի Ջոնսը, որպես Ռոբերտի քույր Մերի, Քլեր Գրինվեյը, որպես Պատրիկի քույր Մերի, Ջուլիա Սութոնը, որպես Լազարի քույր Մերի։ 2007 թվականի փետրվարի 18-ին և 25-ին Ռուֆուս Ուեյնրայթի երկու Գառլանդի հարգանքի տուրքի համերգների տոմսերը սպառվեցին։ 2007 թվականի Մայիսի 20-ին Լոնդոնի Պալադիումում տեղի ունեցավ 2007 թվականի Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսային արվեստի մրցանակաբաշխությունը, որը հեռարձակվեց BBC հեռուստատեսությամբ, իսկ 2010 թվականին Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսային արվեստի մրցանակաբաշխությունը վերադարձան Պալադիում ։ Չնայած այն բանին, որ թատրոնն ունի ռեզիդենտ ներկայացում, այնտեղ դեռևս կարող է ցուցադրվել մեկ ներկայացում, ինչը հնարավոր է ի շնորհիվ այն բանի, որ ռեզիդենտ ներկայացման ձևավորումը հեշտությամբ հեռացվում է։ Օրինակ «Sister Act»-ի ձևավորումը հնարավոր էր ամբողջությամբ բարձրացնելով հեռացնել «Fly Loft»-ի տեսադաշտից։
Լոնդոնի «Պալադիումը» 2010 թվականի նվերների օրը դարձավ 100 տարեկան, իսկ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ին BBCTwo-ի հատուկ իրավունքով ցուցադրվեց «Պալադիումի 100 տարի» վերնագրով մեկ ժամ տևողությամբ հեռուստատեսային ռեպորտաժը։ Պարոն Էլթոն Ջոնը 2013 թվականի սեպտեմբերին ելույթ ունեցավ տեղի հատուկ ներկայացման ժամանակ, որտեղ նրան շնորհեցին «Brit Awards Icon»-ը, այնուհետև հեռարձակվեց Այ-Թի-Վի-ով։ Ռոբբի Վիլիամսը ներկայացրեց իր նոր «Swings Both Ways» ալբոմը՝ Մեծ Բրիտանիայի 1000-րդ համար 1 ալբոմը, 2013 թվականի նոյեմբերի 8-ին մեկ գիշերային ներկայացմամբ, որը նկարահանվել է հեռուստատեսային հեռարձակման համար՝ (BBC One): Նրան միացել էին «The Muppet Show»-ի դերասանական կազմի անդամները (Kermit the Frog, Miss Piggy, Fozzie Bear, Gonzo, Statler and Waldorf), Լիլի Ալենը, Ռուֆուս Ուեյնրայթ, նրա հայրը, մանկական երգչախումբը և 30 կտոր նվագախումբը։ Հրավիրված հյուրերի թվում էին Ադելը և One Direction-ը։
2014 թվականին «իսկապես օգտակար խումբը» բաժանվեց երկու մասի, և թատրոնին պատկանող անձը դարձավ «իսկապես օգտակար թատրոնների խումբ» ։
2018 թվականին Պարոն Բրյուս Ֆորսիթի աճյունը դրվեց Պալադիումի բեմի տակ, իսկ կողքի պատի կապույտ սկավառակը նրան է հիշեցնում, որում գրված էր «Առանց կասկածի տակ առնելու Մեծ Բրիտանիայի ամենամեծ զվարճացնողը, նա հանգստանում է խաղաղության մեջ`երաժշտության, ծիծաղի և պարելու ձայնի ներքո ... հենց այն վայրում, որտեղ կցանկանար լինել »։
2019 թվականի հունիսի 26-ից սեպտեմբերի 8-ը ընկած ժամանակահատվածում «Պալադիում» բեմադրեց Էնդրյու Լլոյդ Վեբերի և Թիմ Ռայսի «Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat» 50-ամյակի ներկայացումը։ Այն միանգամայն նոր ներկայացում էր Շերիդան Սմիթի հետ, ով պատմողի դերում էր հանդես գալիս իսկ Ջեյսոն Դոնովան, որպես փարավոն և ներկայացնելով «Jac Yarrow»-ին գլխավոր դերում ։
Իռլանդացի «Boyband Boyzone»-ը կատարեց Thank You & Goodnight Tour-ի 2019 թվականի հոկտեմբերին վերջին համերգը Լոնդոնի Պալադիումում ։
Ամերիկյան փոփ պատկերակ Մադոնան մի քանի համերգ կանցկացնի «Պալադիում»՝ իր Madame X ռեզիդենտ շրջագայության շրջանակներում, 2020 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լոնդոնի թատրոններ
Նորք-Մարաշ (վարչական շրջան)
Նորք-Մարաշ, Երևանի վարչական շրջաններից մեկը։ Տեղակայված է Կենտրոն վարչական շրջանից արևելք։ Բնակչությունը՝ ։
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանն ընդհանուր սահմաններ ունի Էրեբունի, Կենտրոն և Նոր Նորք վարչական շրջանների հետ ։
Վարչական շրջանը ձևավորվել է 1996 թվականին Նորք և Նոր Մարաշ թաղամասերի միաձուլման հետևանքով։ Անվանումը ծագել է Երևանի Նորք թաղամասի և Թուրքիայում հայկական հնագույն Մարաշ բնակավայրի անուններից։
Նորքի պատմություն
Պարսկական տիպապետության տակից դուրս գալուց հետո ու Ռուսական կայսրության մաս կազմելուց հետո Նորքը մաս է կազմել Երևանի օկրուգի, սակայն բնակիչների խնդրանքով 1837 թվականի մայիսի 22-ին միացվել է Երևան քաղաքին որպես առանձին թաղամաս։ Պատճառը նրանում էր, որ գյուղը տնտեսապես կապված է եղել քաղաքին, իսկ բնակիչները դժվարացել են գավառի գյուղացիների վրա դրված պարտականությունները, ծառայություններն իրականացնել ու հատուցել բոլոր տուրքերը ։
Նորքում կառուցված են եղել մի շարք եկեղեցիներ՝ Մառինոսի Սբ. Աստվածածին, Սբ. Ստեփանոս, երկու Ծիրանավոր Սբ. Աստվածածին եկեղեցիներ, Սբ. Սարգիս և Զուդրի Սբ. Հակոբ, որոնցից 20-րդ դարի սկզբին կանգուն էր միայն Մառինոսի Սուրբ Աստվածածինը։ Վերջինիս կառուցման թիվը հայտնի չէ։ Հայտնի է, որ այն հիմնովին ավերվել է 1679 թվականի երկրաշարժի ընթացքում։ Ըստ Կարո Ղաֆադարյանի՝ մինչ երկրաշարժը այն իրենից ներկայացրել է չափսերով մեծ եկեղեցի։ Գտնվել է երևանցի անվանի ձեռնարկատեր Տեր-Ավետիքյանների ամառանոցային այգու մոտ։ 1900-ականների սկզբներին Տեր-Ավետիքյանցների հանգանակությամբ եկեղեցին վերակառուցվել է։ 1930-ականներին մասնակի պայթեցվել է՝ Խորհրդային տարածքում այլ կրոնական կառույցների ոչնչացման հետ զուգահեռ։ 1990-ին կրկին սկսվում է վերակառուցումը, ու եկեղեցին վերաբացվել է 1995-ին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորք-Մարաշ վարչական շրջան
Ատրպետ
Ատրպետ (իսկական անունը՝ Սարգիս Մկրտչի Մուբայաջյան, ), հայ արձակագիր, հասարակական գործիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է հունվարի 31-ին, Կարսում, ավարտել տեղի կաթոլիկների վարժարանը, ապա՝ Կ. Պոլսի Օսմանյան լիցեյը (1877)։ 1880 թվականից ուսուցիչ է եղել արևելահայ գյուղաքաղաքներում։ 1893 թվականից եղել է Հնչակյան կուսակցության Թիֆլիսի կոմիտեի անդամ։ Ձերբակալվել և աքսորվել է Ռոստով (1895)։ Ազատվելուց հետո մեկնել է Թավրիզ։ Հրատարակել է «Ապագա» լրագիրը։ Ատրպետի ստեղծագործությունները հիմնականում արտացոլել են արևմտահայ գյուղաշխարհը, այնտեղ կատարվող խմորումները։ «Ալմաստ» (1891) երկհատոր վեպում պատկերել է հայ ազատագրական գաղտնի կազմակերպություններից մեկի՝ Կարինի «Պաշտպան հայրենյաց» միության գործունեությունը, նրա ջախջախումը, ապա՝ բանվորական շարժման առանձին դրվագներ Թիֆլիսում։ Հայ ազգային–ազատագրական շարժման հարցերում Ատրպետը ունեցել է յուրօրինակ դիրքորոշում. անհրաժեշտ է համարել հայ–թուրք «հեղափոխական համագործակցությունը»՝ համիդյան ռեժիմը տապալելու համար։ Ատրպետը ժառանգել էր մանրբուրժուական գյուղացիական դեմոկրատիայի հեղափոխական տրամադրություններն ու հայացքները։ Սոցիալական կյանքի արտացոլմանն է նվիրված նրա «Տժվժիկը» հայտնի պատմվածքը, որը հիմք է դարձել համանուն կինոնկարի համար։ Ատրպետը թողել է նաև պատմա–բանասիրական հետազոտություններ, հրապարակախոսական հոդվածներ «Հողատիրությունը Կովկասում», «Հայ թագավորների և քաղաքների դրամները նախնական ժամանակներից մինչև Տրդատ»։ Մահացել է Լենինականում (Գյումրի) 1937 թվականին։ Ատրպետը 1880-­ական թվականներից սկսել է ուսումնասիրել Վիշապ հուշարձանները, որոնց ուսումնասիրությունները հրապարակվել են 1926 թվական­ից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:19-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:19-րդ դարի հայ գրողներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:Սոցիալ-դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Հայ դրամագետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կիրիշիի շրջան
Կիրիշիի շրջան (Киришский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1931 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրիշի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3019,3 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 63764 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,12 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Պաժգեր
Պաժգեր (Пажгерь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլպի գետի ափին։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերի Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Բենևենտո ՖԱ
Ներկա կազմ
2017 թվականի սեպտեմբերի 5-ի դրությամբ
(վարձավճարով Ատալանտայից) (վարձավճարով Ատալանտայից) (վարձավճարով Լացիոյից)
(վարձավճարով Պեսկարայից)
(վարձավճարով Յուվենտուսից) (վարձավճարով Ֆիորենտինայից)
(վարձավճարով Տորինոյից) (վարձավճարով Ինտերից) (վարձավճարով Սասուոլոյից) (վարձավճարով Կալյարիից) (վարձավճարով Նյուքասլից) (վարձավճարով Սասուոլոյից)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալական ֆուտբոլային ակումբներ
Լեոնիդ Ստուկանով
Լեոնիդ Ալեքսանդրովիչ Ստուկանով (Леонид Александрович Стуканов, ), ռուս նկարիչ, մանկավարժ ։
Կենսագրություն
Լեոնիդ Ստուկանովը ծնվել է 1947 թվականի հունվարի 28-ին Նորդբուրգում, ուր նրա մորը քշել էին գերմանացիները Տագանրոգի բռնազավթման ժամանակ։ 1949 թվականին մոր հետ միասին վերադարձել է Տագանրոգ։
1954 թվականին ընդունվել է հանրակրթական դպրոց։ Ութերորդ դասարանն ավարտելուց հետո երկու տարի սովորել է ուսումնարանում՝ ստանալով ռադիոմոնտաժողի մասնագիտություն։
Սիրե դ’Օնի
Սիրե դ’Օնի (Ciré-d’Aunis), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Էգրեֆյոյ դ՛Օնի կանտոնի կազմի մեջ։
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Մի քանի տարի սովորել է Կոմբայնների գործարանին կից մշակույթի պալատի կերպարվեստի ստուդիայում՝ Վալենտինա Ռուսոյի մոտ ։
Սիրե դ’Օնի
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17107։
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Ռոստովի Մ. Գրեկովի անվան գեղարվեստի ուսումնարան կարողացել է ընդունվել միայն երրորդ փորձից և այնտեղ սովորել է 1964 թվականից մինչև 1968 թվականը՝ ավարտելով գեղանկարչական-մանկավարժական բաժինը (Պ. Չերենովի դասարան) ։ Ուսումնարանում Ստուկանովը համարվել է լավագույն նկարիչ ։ Դասավանդողներից ոմանք նրան նույնիսկ կասկածել են հիպերռեալիզմի հանդեպ հակում ունենալու մեջ ։
Սիրե դ’Օնի
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1176 մարդ։
Ստեփան Զորյան (գրող)
Ստեփան Եղիայի Զորյան (Առաքելյան), հայ գրող, արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1965) , ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։
Սիրե դ’Օնի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարանն ավարտելուց հետո իր ընկեր-համակուրսեցիներ Ալեքսանդր Ժդանովի, Վ. Սոբկոյի և Լեոնիդ Պուզինի հետ միասին ուղարկվել է Վորոնեժ, աշխատել Նովայա Ուսմանի գեղանկարչության-ձևավորման արվեստանոցում ։
Ստեփան Զորյան (գրող)
Կենսագրություն
Ստեփան Եղիայի Առաքելյանը ծնվել է 1889 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Վանաձորում (նախկին՝ Կիրովական), նահապետական գյուղացու ընտանիքում։ 1896-1898 թվականներին Ստեփանը նախագիտելիքներ է ստանում Զաքար վարժապետի «գաղտնի դպրոցում», ապա ընդունվում է ծննդավայրի նորաբաց ռուսական ուսումնարանը, որն ավարտում է 1904 թվականին։ 1906 թվականին մեկնում է Թիֆլիս՝ Ներսիսյան դպրոց ընդունվելու հույսով։ Սակայն նյութական ծանր վիճակը հարկադրում է աշխատանքի անցնել տպարաններից մեկում` որպես սրբագրիչ, այնուհետև «Սուրհանդակ» թերթում` որպես թարգմանիչ։ 1912-1919 թվականներին աշխատում է «Մշակի» խմբագրությունում թարգմանիչ և ոճաբան։ 1919 թվականին գրողը գալիս է Երևան։ 1919-1920 թվականներին աշխատել է «Հայաստանի կոոպերացիա» ամսագրում։ 1922-1925 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ լուսժողկոմատի պետական հրատարակչության գլխավոր խմբագիր և կոլեգիայի քարտուղար, 1927-1928 թվականներին՝ Հայ աշխատավորական գրողների միության նախագահի տեղակալ, 1930-1934 թվականներին՝ «Հայկինո»-ի գրական կոլսուլտանտ, 1950-1954 թվականներին՝ Հայաստանի խորհրդային գրողների միության քարտուղար։ Եղել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին կից տերմինաբանական հանձնաժողովի, «Հայաստան» հրատարակչության գեղարվեստական խորհրդի, Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի, ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի գիտական խորհուրդների, Հայկական սովետական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության անդամ և հանրագիտարանի գրականության գիտաճյուղային խմբագրության խորհրդի նախագահ։ Մասնակցել է Խաչատուր Աբովյանի, Ռափայել Պատկանյանի, Հովհաննես Թումանյանի երկերի ակադեմիական հրատարակություններին։ 1929-1935 թվականներին ընտրվել է ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի անդամ։ 1962 թվականից եղել է ԽՍՀՄ լենինյան մրցանակաբաշխության պետական կոմիտեի անդամ, ընտրվել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1965 թվականից՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդին առընթեր գրականության, արվեստի և ճարտարապետության պետական մրցանակների հանձնաժողովի նախագահ։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, բելոռուսերեն, վրացերեն, ադրբեջաներեն, մոլդավերեն, լիտվերեն, էստոներեն, քրդերեն, չեխերեն, լեհերեն, բուլղարերեն, ռումիներեն, սլովակերեն, հունգարերեն, շվեդերեն, գերմաներեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, իսպաներեն, արաբերեն, չինարեն ։
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Լեոնիդ Ստուկանովն իր ուսուցիչ է համարել Ալեքսանդր Ժդանովին, որի հետ սովորել է մի խմբում Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարանում, ընկերություն է արել երկար տարիներ և նամակագրություն է պահպանել Ժդանովի՝ 1987 թվականին Միացյալ Նահանգներ տեղափոխվելուց հետո ։ Ընկերները Ստուկանովին կոչել են Կոմս (Граф) ։ Այդ անունը հորինել էր Ալեքսանդր Ժդանովը դեռ ուսանողական տարիներին ։ Լեոնիդ Ստուկանովը սիրել է երաժտություն, նվագել է փողային նվագախմբում ։
Ստեփան Զորյան (գրող)
Կենսագրություն
Հինգ-վեց տարվա ընթացքում լույս են տեսնում «Ցանկապատ» (1939), «Հազարան բլբուլ» (1925), «Ծովանը» (1925), «Պատերազմ», «Խնձորի այգին» ժողովածուները, որոնք Զորյանի աշխարհայացքի լայնացման, կյանքի սոցիալական ու քաղաքական բարդությունները մարդկային ճակատագրերում բեկելու կարողության, ազգային ու եվրոպական արձակի լավագույն ավանդույթները ստեղծագործաբար յուրացնելու հատկության արտահայտություններն են։ Մինչև պատերազմը (1939) գրում է «Մի կյանքի պատմություն» վեպը, պատերազմի տարիներին` «Պապ թագավորը», հետպատերազմյան շրջանում՝ «Հայոց բերդը» (1959) և «Վարազդատ» վեպերը։
Վախճանվել է 1967 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևանում։ Թաղված է Կոմիտասի անվան պանթեոնում ։
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Լեոնիդ Ստուկանովի կենդանության օրոք կազմակերպվել է երկու անհատական ցուցահանդես Տագանրոգի Անտոն Չեխովի անվան թատրոնում (1987) և Տագանկայի թատրոնում (1992) ։ Տագանրոգի գեղարվեստի թանգարանի հավաքածուում պահվում է Ստուկանովի ութ աշխատանք ։
Ստեփան Զորյան (գրող)
Կենսագրություն
Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմի և ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի 1980 թվականի որոշմամբ սահմանվել էր Ստեփան Զորյանի անվան ամենամյա մրցանակ թարգմանության համար։ Այս մրցանակը տրվում էր ինչպես հայ թարգմանչին` ռուս, համամիութենական և համաշխարհային գրականություններից կատարած թարգմանությունների համար, այնպես էլ ռուս և համամիութենական մյուս հանրապետությունների թարգմանիչներին՝ հայ գրականությունից կատարած թարգմանությունների համար ։
Լեոնիդ Ստուկանով
Կենսագրություն
Լեոնիդ Ստուկանովը զոհվել է չպարզված հանգամանքներում 1998 թվականի մայիսի 16-ին. նա սպանվել է իր արվեստանոցում։ Քրեական գործը մնացել է չբացահայտված։ Լեոնիդ Ստուկանովը թաղվել է Տագանրոգում՝ Նիկոլաևյան գերեզմանատանը։
Ստեփան Զորյան (գրող)
Ստեղծագործական աշխատանք
1909 թվականին «Լումա» ամսագրում տպագրվել է Զորյանի առաջին «Քաղցածները» պատմվածքը, 1918 թվականին՝ պատմվածքների առաջին «Տխուր մարդիկ» ժողովածուն, որն արժանացավ հայ գրական հասարակության բարձր գնահատականին։
Լեոնիդ Ստուկանով
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ռուս նկարիչներ
Ստեփան Զորյան (գրող)
Ստեղծագործական աշխատանք
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Զորյանը հանդես եկավ թիկունքի կյանքը պատկերող պատմվածքներով, որոնք խմբավորեց «Պարզ հոգիներ» շարքում։ Այս պատմվածքներում բացահայտված են շարքային մարդու քաղաքացիական առաքինությունը և մարդկային վսեմ հատկությունները պատերազմի ծանր օրերին։
Զորյանի ստեղծագործության մեջ իր կարևոր տեղն ունի «Հուշերի գիրք»–ը, որտեղ տրված են իր ավագ ժանանակակիցների՝ Ղազարոս Աղայանի, Հովհաննես Թումանյանի, Վահան Տերյանի, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի և այլոց դիմանկարները։ Այդ հուշերը ստույգ գրական փաստաթղթեր են։ Զորյանը հրատարակել է գրական, քննադատական բազմաթիվ հոդվածներ՝ նպաստելով հայ գրականագիտության ձևավորմանն ու զարգացմանը։
Զորյանի գրական վաստակի մասն են կազմում նրա թարգմանությունները։ Հայ թարգմանական արվեստի նշանավոր գործերից են Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն», Իվան Տուրգենևի, Գարշինի, Մարկ Տվենի, Ստեֆան Ցվայգի և այլ հեղինակների երկերի թարգմանությունները։ Զորյանի երկերը թարգմանվել են աշխարհի շատ լեզուներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Ռուսերենից հայերեն թարգմանիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 4-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 5-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայալեզու գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային գրողներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Այիա
Այիա (Αγιά, Dilekkaya կամ Agakebir), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Գյուղը սկսած 1974 թվականից բնակեցված է հիմնականում թուրք կիպրացիներով, որոնց թիվը գյուղում չի անցնում 620-ից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նիկոսիայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր Կատեգորիա:ՀԿԹՀ գյուղեր
Այիա Իրինի (Նիկոսիայի շրջան)
Այիա Էիրինի (Άγια Ειρήνη), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Տեղակայված է Կակոպետրիա քաղաքից 5 կմ դեպի արևելք։ Գյուղը գտնվում է Տրուդոս լեռնաշղթայի վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Վարդուշ Թամրազյան
Վարդուշ (Վարդուհի) Զաքարի Թամրազյան, հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1954)։
Աշ-Մաթի կինը, Մարուսյա Թամրազյանի քույրը։
Կենսագրություն
1941 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ուսումնարանը։ 1941-1944 թվականներին եղել է Գորիսի դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, 1950-1961 թվականներին՝ Արտաշատի, Կամոյի շրջանի դրամատիկական թատրոնների դերասանուհի, 1944-1950 թվականներին՝ ԵՊՀԹ դերասանուհի, 1961-1988 թվականներին՝ Լենինականի դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի ։
Դերեր
Խաղացել է դրամատիկական, քնարական, կատակերգական դերեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ
Պյաժելկա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերի Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Ալմա
Ալեքսանդրիա Մեքիետ (Alexandra Maquet,, հայտնի է որպես  Ալմա), ֆրանսիացի երգչուհի, երգերի հեղինակ։ Նա կներկայացնի Ֆրանսիան Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթում «Ռեքվիեմը» երգով։
Պյաժելկա (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ալմա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի մասնակիցները Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Կատեգորիա:Ֆրանսիացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթի մասնակիցներ
Պյաժելկա (գետ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սերկու
Սերկու (Cercoux), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17077։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1191 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կիրովսկի շրջան
Կիրովսկի շրջան (Кировский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1977 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրովսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2590,5 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 101353 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,12 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լենինգրադի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների Կատեգորիա:1977 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ
Սենիե (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Սենիե (Seigné), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Օլնե կանտոնի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17422։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 98 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Շահումյանովկա (այլ կիրառումներ)
Շահումյանովկա, կարող է վերաբերել՝
Օուլավյուր Յոուհան Սիգուրդսոն
Օուլավյուր Յոուհան Սիգուրդսոն (Ólafur Jóhann Sigurðsson, ), իսլանդացի արձակագիր, բանաստեղծ:
Կենսագրություն
Ծնվել է Հլիդում (Հարդահրեպուր): Բանաստեղծությունների համար արժանացել է Հյուսիսային միության մրցանակի։ Գրականություն է մտել որպես նովելիստ. առաջին գիրքը՝ «Կարապի լճի մոտ» (1934), երեխաների մասին ինքնակենսագրական պատմվածքների ժողովածու է։ 1935 թվականին լույս է տեսել նրա պատմվածքների երկրորդ գիրքը՝ «Ամառվա երեկոյին»։ Գրողը հրատարակել է պատմվածքների մոտ տասը ժողովածու, այդ թվում՝ «Ճյուղեր զոհասեղանի վրա» (1942), «Հայելին ու թիթեռները» (1947), «Ուղեխաչքի մոտ» (1955)։ Վեպերից են «Ագարակի ստվերները» (1936), «Գարնանային ցրտահարությունների մոլորակը» (1951), «Երկրի գույների խաղը» (1947, ռուսերեն թարգմանությունը՝ 1961) վիպակում առանձնապես վառ կերպով է արտահայտվում գրողի ինքնօրինակ քնարականությունը։ Իր գործերում հաճախ վեր է հանում ստեղծագործական խնդիրները. «Այնտե՞ղ գնալ արդյոք» (1940) հեղինակի մտադրված եռերգության երկու մասը՝ «Ժամացույցի մեխանիզմ» (1955) և «Խաբկանք» (1977), և «Բույնը» (1972) վիպակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլանդացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Իսլանդացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իսլանդացի գրողներ
Տրուդոս լեռնաշղթա
Տրուդոս լեռնաշղթա, լեռնաշղթա Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Կան բազմաթիվ հայտնի առողջարաններ, վանքեր և եկեղեցիներ լեռնաշղթայի գյուղերում։
Աշխարհագրություն
Ձգվում է Կիպրոսի ողջ արևմտյան հատվածում։ Ամենաբարձր գագաթը Օլիմպոս լեռն է (1952 մ)։ Երկարությունը մոտ 66 կմ է, լայնությունը՝ 15-20 կմ։ Լեռներից սկիզբ են առնում բազմաթիվ վտակներ։ Արևելյան լանջերին առկա են լայնատերև անտառներ։
Լեռնաշղթայի գյուղեր
Լեռնաշղթայի գյուղերն են՝
Կատեգորիա:Կիպրոսի լեռնաշղթաներ
Կլանյեց (Խորվաթիա)
Կլանեց (Klanjec), քաղաք Խորվաթիայում։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի, քաղաքում ապրում է 567 մարդ, մունիցիպալ շրջանում՝ 2915:
Ղեկավարություն
Ժելկո Կոլապը քաղաքապետ է ընտրվել 2009 թվականին։ Նրա լիազորությունները շարունակվել են մինչև 2013 թվականը։ 1993 թվականին Կլանեցը ըստ տեղական ինքնակառավարման նոր օրենքի ստացել է համայնքի կարգավիճակ, իսկ 1997 թվականին՝ քաղաքի կարգավիճակ։ 1993-1994 թվականներին համայնքի առաջին ղեկավարը եղել է Տոմիսլավ Ժիբրատը, իսկ տեղակալը՝ Նադելկո Բաբիչը, որը 1997 թվականին քաղաքի կարգավիճակ ստանալուց հետո դարձավ քաղաքապետ։
Էկոնոմիկա
Կլանեցի երկաթուղային կայարանը վաղուց լքված է եղել։ Նախկինում այստեղով անցել է Զագրեբ-Ցելե գնացքը։ Կլանեցը ավանդաբար եղել է արհեստի քաղաք։ Երկաթուղային հաղորդակցության վերացումը, տրանսպորտային համակարգի հետամնացությունը, աշխատատեղերի բացակայությունը բացասաբար են ազդել միգրացիոն գործընթացների վրա։ Բնակչությունը, հատկապես երիտասարդությունը, տեղափոխվել է խոշոր քաղաքներ։ «Bestal» ընկերության բացումը քաղաքի տնտեսության միակ դրական տեղաշարժն էր սկսած 20-րդ դարի 90-ական թվականներից։
Սպորտ
Քաղաքում հիմնվել են կանանց և տղամարդկանց ֆուտբոլային «Կլանեց» ակումբներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորվաթիայի քաղաքներ
Կոմբիեռ
Կոմբիեռ (Combiers), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 115 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.96 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 46-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 46 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (24 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սարոժկա
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերի Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սենտ Էժեն (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)
Սենտ Էժեն (Saint-Eugène), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտի գավառի Ժոնզակի շրջանում։ Մտնում է Արշյակ կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17326։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 293 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պոդպորոժյեի շրջան
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոդպորոժյե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7830 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 30707 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,92 մարդ/կմ²։