cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ժան-Պիեռ Ժոնե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
Գալպուրճու
Գալպուրճու, գետ Արածանիի ավազանում, հոսում է Խարբերդի շրջանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Խարբերդի նահանգ
Ուրանի հանքանյութեր
Ուրանի հանքանյութեր, ուրան և նրա միացությունները պարունակող բնական միներալային աոաջացումներ, որոնց արդյունավետ օգտագործումը տեխնիկապես հնարավոր է և տնտեսապես շահավետ։ Հայտնի են ուրանի շուրջ 100 միներալ, որոնցից գործնական հետաքրքրություն են ներկայացնում 12-ը։ Առավել արդյունավետ նշանակություն ունեն ուրանի օքսիդները՝ ուրանիտը և նրա տարբերակները։ Ըստ ծագման պայմանների, ուրանի հանքանյութերը լինում են՝ ներածին հանքանյութեր, արտածին հանքանյութեր և մեաամորֆածին հանքանյութեր։ Օգտակար խառնուրդների պարունակությամբ առանձնացվում են՝ բունուրանի, ուրանմոլիբդենի, ուրանվանադիոմի, ուրանիկ կելկոբալտբիսմութ արծաթի և այլ հանքանյութեր։ Ըստ ուրանի քանակության, տարբերում են հանքանյութերի 5 տեսակ՝ շատ հարուստ հանքանյութեր, հարուստ, միջին, շարքային։ Որպես կողմնակի արգասիք ուրանը կորզվում է այնպիսի հանքանյութերից, որոնք պարունակում են այն 0,01-0,015%-ով և նույնիսկ 0,006–0,008%-ով։ Ուրանի հանքանյութերի՝ կապիտալիստական երկրների գլխավոր հանքավայրերը գտնվում են ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, ՀԱՀ-ում, Ավստրալիայում և Գաբոնում։
Կատեգորիա:Հանքանյութեր
Դուիյակ սու Պերպերտուզ
Դուիյակ սու Պերպերտուզ (Duilhac-sous-Peyrepertuse), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 124 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.09 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 75 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 47-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 62,7 %։ 47 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 42 անձ (26 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Չուգունա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Գալվաներսար
Գալվաներսար, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Գուգարաց լեռնաշղթայի արևմտյան ճյուղերից մեկում, Հայաստանի Թումանյանի շրջանի Ծաղկաշատ գյուղից հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 2012մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով
Բալենի մանրապտուղ
Բալենի մանրապտուղ , մինչև 1.5-2 մ բարևրությամբ թուփ է։
Կենսաբանական նկարագիր
Տերևները էլիպսաձև են, ձվաձև կամ հակառակ ձվաձև։ Ծաղիկները սպիտակ են կամ բաց վարդագույն։ Պտուղները գնդաձև են, սև, թթու։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում է հունիսին։
Տարածվածություն
Տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Իրանում։ Մեր հանրապետությունում հանդիպում է Արարատյան գոգավորություններում և Մեղրիում՝ ատորին, հազվադեպ, միջին լեռնային գոտիների չոր, քարքարոտ լեռնալանջերին։ Մասնակցում է լեռնա-չորասեր բուսական խմավորումների կազմավորմանը։ Չորադիացկուն է, աչքի է ընկնում նաև բավարար ցրտադիմացկունությամբ։ Առաջացնում է առատ մացառներ, որի շնորհիվ պիտանի է թեք լանջերի անտառապատման մեջ օգտագործելու համար։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բալենի Կատեգորիա:Վրաստանի բուսական աշխարհ
Մարգարին
Մարգարին (ֆրանս.՝ margarine), սննդանյութ, ձեթերի ու կենդանական ճարպերի, կաթի, համեմունքների և այլ նյութերի խառնուրդ։ Սննդարարությամբ, համով, քիմիական բաղադրությամբ և ֆիզիկական հատկություններով նման է կարագին։ Մարգարինն օրգանիզմում յուրացվում է 94-97,6 %-ով, կարագը՝ 93-98,5 %-ով։
Տարբերում են՝
Կաթնային մարգարինը ճարպի էմուլսիան է կաթում, որն օգտագործվում է անմիջականորեն և խոհարարական նպատակներով։ Խոհարարական մարգարինը բուսական ձեթերի և կենդանական ճարպերի խառնուրդ է, օգտագործվում է սննդարդյունաբերության մեջ և խոհարարական գործում։ Փոշենման մարգարինն օգտագործվում է խտացված սննդի պատրաստման համար։
Արևմտյան Եվրոպայում մարգարինի արտադրությունն սկսվել է 1869 թվականին։ Մարգարինի արտադրության հիմնական հումքը բուսական ձեթերը (օգտագործվում են առանց հիդրոգենացման կամ հիդրոգենացումից հետո) և կենդանական ճարպերն (տավարի, ոչխարի, խոզի, ոսկրի) են։ Մարգարինի արտադրության համար ճարպերը նախ ռաֆինացնում և հոտազերծում են, ապա պատրաստում ջրաճարպային էմուլսիա։ Կաթը մերում են կաթնաթթվային մանրէների օգնությամբ։ Որպես համեմունք ավելացնում են կերակրի աղ (0,2-0,7 %), շաքար, առանձին տեսակներին՝ կակաո, սուրճ, վանիլին և այլն։ Բարձրարժեք մարգարինին ավելացվում է նաև կարագ, բնական սննդային ներկեր, վիտամիններ, կաթնասեր և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սննդամթերք
Արտավազդ Քեֆչյան
Կինոռեժիսոր Ֆելիքս Քեֆչյանի հայրն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասաններ Կատեգորիա:1906 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 27 ծնունդներ Կատեգորիա:1956 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 25 մահեր Կատեգորիա:Մոսկվա քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ կինոռեժիսորներ
IPhone 3GS
IPhone 3GS հեռախոսը արտադրել է Apple ընկերությունը, այն ներկայացվել է 2009 թվականին արտադրանքի կենտրոնը Սան Ֆրանցիսկոյում։ IPhone 3GS նախապես տեղադրված օպերացիոն համակարգը IPhone OS 3.0 վերջին տարբերակը, դարձել է iOS 6.1.6։
Պատմությունը
IPhone 3GS-ն դարձել է հասանելի 2009 թվականի հունիսի 8- ին, 2009 թվականին հունիսի 19- ին թողարկվել է Կանադայում, ԱՄՆ-ում և յոթ Եվրոպական երկրներում, հունիսի 26- ին ազատ վաճառվել է Ավստրալիայում և Մեծ Բրիտանիայում։ Արտադրման առաջին շաբաթից հետո ազատ վաճառվել է ավելի քան մեկ միլիոն 3GS։ Հուլիս և օգոստոս ամիսներին IPhone 3GS-ն ներկայացվել է միջազգայնորեն։
Առանձնահատկությունները
Apple ընկերությունը արտադրվել է LCD էկրանը, Apple-ի էկրանի անկյունագիծը 3,5 դյույմ է։ Ի տարբերություն նախորդ էկրանի այս էկրանն ավելի հագեցած է գույներով։
Պրոցեսր և RAM
IPhone 3GS հագեցած է 1256 ՄԲ RAM, ինչը երկու անգամ ավելի է, քան IPhone 3G, շնորհիվ սրա աճել է արտադրողականությունը։
Ցանց
3GS ունի նաև աջակցելու HSDPA կապ 7․2 ՄԲ ներբեռնման արագություն։
Ձայնի հսկողություն
Voice Control թույլ է տալիս մեզ զանգահարել և վերահսկել մեր երաժշտությունը և օգտագործել FaceTime մեր ձայնը։
Վերնագրի տեքստ
Գունաշրջումը inverts գույները, և Text Zoom տեքստային չափի մեծացում էկրանի վրա։
Կատեգորիա:Սմարթֆոններ
Սպանել Բիլին
«Սպանել Բիլին» (Kill Bill), ֆիլմի ռեժիսորը Քվենտին Տարանտինոն է։ Ֆիլմի առաջին թողարկումը տեղի է ունեցել 2003 թվականի աշնանը, երկրորդը` 2004 թվականի գարնանը։ Գլխավոր դերում նկարահանվել է Ումա Թուրմանը։
Սյուժե
«Սպանել Բիլին» դրամայի ֆիլմի ռեժիսորը Քվենտին Տարանտինոն այն բաժանել է մի քանի գլուխների։
Պատմություն Օ-Ռեն Իշի
Օ-Ռեն Իշին այդ ժամանակ 9 տարեկան էր։ Օ-Ռեն Իշիի ընտանիքը ճաշում էր։ Նրանց տանը հայտնվում են մարդասպաններ, նրանցի մեկի անունը Մացումոտո է, մյուսի անունը` Բիլ, նա «Մահաբեր իժեր» խմբավորման ղեկավարն էր։ Օ-Ռեն Իշին թաքնված էր անկողնու տակ։ Օ-Ռեն Իշիի հայրը ամերիկացի սերժանտ էր, նա մերկ ձեռքերով սպանեց մարդասպաններից մեկին, մարդասպաններից մյուսը սպանում է Օ-Ռենի հորը ու մորը և հրդեհում տունը։ Օ-Ռենը հազիվ է կարողանում փրկվել։ Նա խոստացել է վրեժ լուծել (ըստ ճապոնական առեղծվածի Օ-Ռենը գիտեր, որ նրա մոր մահանալուց հետո նրա դեմքի վրա եղել է հոր և իր արյան հետքերը)։
Երկու տարի անց Օ-Ռենը հմայելով Մացումոտոյին սպանում է նրան և նրա թիկնապահին (ըստ ճապոնական առեղծվածի Օ-Ռենը և Մացումոտոն սկզբից խմում են, հետո Բիլին սպանում է նրան ու կտրում գլուխը)։
Պեյ Մեյաի երկաթե դաս
Բեատրիկս Կիդդոն (նույն ինքը` Սև Մամբան էր, նույն ինքը Հարսնացուն) հիշում է Պեյ Մեյի մոտ ռազմարվեստ սովորելու մասին դեռ մինչև այն պահը, երբ ներգրավվում է «Մահացու իժեր» խմբավորման մեջ։ Պեյ Մեյը Բեատրիքսին սովորոեցնում է «հինգ մատով» գաղտնի մահացու հնարքի մասին, որը երբեք ոչ ոքի չէր սովորեցրել։
Արյունոտ հարսնացու
Չորս մարդասպաններ դաժանաբար ծեծելով սպանել է հարսին, այնուհետև Բիլը կրտել է նրա գլուխը։ Ժամանակն է, որ Բեատրիսը Բիլին ասի, որ նա իր երեխայի հայրն է։ Էլլի Դրայվերը մտնում է հիվանդանոց, որտեղ նա պատրաստվում է կատարել անգիտակից Բեատրիքսի  մահացու ներարկումը։ Սակայն վեջին պահին զանգահարում են նրա հեռախոսին և չեղյալ է համարվում աշխատանքը։ Չորս տարի անց Հարսը ժամանում է հիվանդանոց։ Մինչ նա կոմայի մեջ էր, Սանիտար Բեքը պարբերաբար բռնաբարել է նրան և դա արել է ուրիշների առաջարկած գումարի դիմաց։ Իմանալով, որ իր երեխան մահացել է, ցանկանում է վրեժխնդիր լինել Բիլից:Սպանեելով Բաքին և նրա հերթական հաճախորդին հարսը թողնում է հիվանդանոցը և հեռանում բաքի մեքենայով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկյան մարտաֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Քվենտին Տարանտինոյի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Ռիմինի
Ռիմինի (Rimini, Rèmin, Remne, Arīminum ), իտալական խոշոր առողջարան Ադրիատիկ ծովի ափին, այսպես կոչված Ռոմանիական Ռիվերայի կենտրոնը։ Ռիմինի նահանգի վարչական կենտրոնը, որը ներառված է Էմիլիա Ռոմանական շրջանում։ Տեղակայված է Ադրիատիկ ծովի ափին, Մարեկյա և Աուզա գետերի միջև, Սան Մարինոյի հանրապետությունից և Տիտանո լեռից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ֆեդերիկո Ֆելինիի հարազատ քաղաքն է։
Սկզբնաղբյուրներ
Մ.թ.ա. I հազարամյակում այստեղ բնակություն են հաստատել էտրուսկները, որոնց հավանաբար հետագայում փոխարինել են ումբրերը։ Մ.թ.ա. VI դարում այս վայրերը գրավել են գալլերը։ Չնայած նրան, որ գալլերի ժամանակների պահպանված հուշարձաններ Ռիմինիում չկան, նրանք փոքր դեր չեն խաղացել բնակավայրի պատմության մեջ, որը ժամանակի ընթացքում դարձել է Ադրիատիկ ծովի կարևորագույն նավահանգիստներից մեկը (հարևան Ռավեննաի հետ միասին)։ Մ.թ.ա. 283 թվականին քաղաքը հավանաբար վերադարձել է ումբրերին։ Այստեղ ապրել են նաև սամնիտներ և հույներ, որոնց ներկայություն մասին խոսում է պեղումների ժամանակ գտնված եգեյան կերամիկայի մնացորդները։
Իրինա Դավիդյանց
Իրինա Կոնստանտինի Դավիդյանց, դաղստանյան թատրոնի դերասանուհի, Դաղստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1996), Դաղստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2014)։
Ռիմինի
Հռոմաբյուզանդական ժամանակաշրջան
Մ.թ.ա. 268 թվականին այստեղ Արմինի (Arīminus, ժամանակակից Մարեկյա) գետի գետաբերանում հիմնադրեցին իրենց գաղութը, որը պետք է ծառայեր հենման կետ գալերից պաշտպանվելու համար։ Գաղութը ստացավ Արմինի (Arīminus) անվանումը, որը ամենայն հավանականությամբ նշանակում էր «(քաղաք առևտրային) նավահանգիստով» (արամյան լեզվով՝ lmēn «Նավահանգիստ, Էմպորի», Հին հուներենով εὔορμος «լավ կայանատեղի ունեցող, որը հարմար է կառանման համար», ὅρμος «Նավակայանատեղի, նավահանգիստ», Ռիֆյան լեզվով arrimā «ափի մոտ կանգ առնել, կառանվել», arrimer «ապրանքները բեռնել նավ», գետի անվանում կարելի է թարգմանել՝ «կառանելու համար հարմար», «(գետ) լավ կայանատեղիով» ):
Իրինա Դավիդյանց
Կենսագրություն
Իրինա Դավիդյանցը ծնվել է 1950 թվականի ապրիլի 14-ին ։ 1969 թվականին ավարտելով միջնակարգ դպրոցը և մեկ տարի աշխատելով Դաղստանի թատրոնում՝ աշխատանքի է անցել Դաղստանի Մ․ Գորկու անվան պետական հանրապետական ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ Ավարտել է թատրոնին կից երկամյա ստուդիան, որը ղեկավարում էր թատրոնի ռեժիսոր Իգոր Սապոժնիկովը ։
Ռիմինի
Հռոմաբյուզանդական ժամանակաշրջան
Արմինին դարձավ կարևոր տրանսպորտային կենտրոն, որը միավորում էր կենտրոնական և Հյուսիսային Իտալիան։ Այստեղ հատվում էին երեք հռոմեակա ճանապարհներ՝
Իրինա Դավիդյանց
Կենսագրություն
Աչքի է ընկնում ինչպես դասական, այնպես էլ ժամանակակից պիեսների դերերի իր համարձակ, ոչ ավանդական մոտեցումներով ։
Ռիմինի
Հռոմաբյուզանդական ժամանակաշրջան
Այստող գտնվել է նավահանգիստ, որի միջոցով տեղի էր ունենում ծովային և գետային առևտուր։ Նավահանգիստը ուներ ոչ պակաս ռազմական նշանակություն։
Արմինին մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմներին, սկզբից աջակցելով Գայոս Մարիոսին, իսկ հետո Գայոս Հուլիոս Կեսարին։ Կեսարը Հռոմի դեմ արշավելու վճռորոշ որոշում ընդունելով Ռիմինիից դեպի հյուսիս հոսող Ռուբիկոն գետի ափին, հենց Արմինի ֆորումում դիմեց զորքին պահանջելով աջակցել իրեն։
Մ.թ.ա. I դարում Արմինին շատ կայսրերի ուշադրությանն էր արժանանում, այդ մասին փաստում են մինչ մոր օրերը պահպանված մի շարք հուշարձաններ՝ Օգոստոսի կամարը, Տիբերիոսի կամուրջը, թատրոնը և ամֆիթատրոնը։ Քաղաքը ծաղկում էր, որի մասին շատ լավ խոսում է հնեագիտական պեղումների ժամանակ գտնված նկարազարդական նյութերը, ինչպիսին են այսպես կոչված «վիրաբույժի տունը» II-III դար, որում պահպանվել են բազմաթիվ խճանկարներ և գտնվել են վիրաբուժական գործիքներ, որոնք ներկայումս պահվում են Ռիմինի քաղաքի թանգարանում։ Բարբարոսական արշավանքիներից հետո սկսվեց քաղաքի անկումը, որը ենթարկվել էր ավերածությունների։ Բնակչությունը այդ ժամանակ կրճատվել էր։
359 թվականին Ռիմինում տեղի ունեցավ եկեղեցական հավաք, որին ներկա էին քրիստոնեական աշխարհի արևմտյան հատվածի ավելի քան 400 եպիսկոպոս (արևելյան հատվածը այդ նույն ժամանակ հավաքվել էր Սելևկիայում)։ Հավաքը ընդհանուր առմամբ ընդունեց Նիկիական հանգանակի հավատքի խորհրդանիշը, բայց ակտարելով մեկ կարևոր շեղում Քրիստոսի ծնունդի հետ կապված, որը թույլ տվեց գալ համաձայնության արիոսականության ուսմունքին հետևողների զգալի մասի հետ։
493 թվականին Ռիմինի գրավել են գոթերը, իսկ 553 թվականին ազատագրել բյուզանդացիներ կողմից և այդ ժամանակից մաս է կազմել Բյուզանդական կայսրության Ռավեննական էկզարխիաի մի մասը։ Այդ ժամանակաշրջանին է առնչվում քաղաքի երկրորդ ծաղկումը, որը նորից դարձավ կարևոր առևտրային և մշակութային կենտրոններից մեկը։ 728 թվականին Ռիմինին գրավել են լանգոբարդները, բայց 735 թվականի շրջանում այն նորից վերադարձվել է բյուզանդացիներին։ 751 թվականին լանգոբարդները հասան վերջնական հաղթանակի բյուզանդացիների նկատմամբ, նրանցից գրավելով ամբողջ Ռավեննական էկզարխիան։
Կայսրերի և պապերի միջև
754 թվականին ֆրանկների թագավոր Պիպին Կարճահասակը հռոմի պապի հետ հետ համաձայնության գալով ազատագրում է Ռավեննան և հարևան քաղաքները լանգոբարդների տիրապետությունից և այդ քաղաքները հանձնում է պապական գահին։ Ռիմինին հայտնվում է 756 թվականին ստեղծված Պապական պետության կազմում։ Աշխարհիկ տիրոջ կարգավիճակում պապը փաստացի ֆրանկների թագավորի վասալն էր, և Պապական մարզը դարձավ Կառլոս Մեծի օրոք ձևավորված Ֆրանկական թագավորության մի մասը, որի բաժանման ժամանակ Ռիմինին և իր շրջակայքը ներառվում էին Միջին (843—855 թվականներին), իսկ հետագայում Իտալական (855—962 թվականներին) թագավորության կազմում, որը կայսրության մի մասն էր։ 962 թվականին Իտալիայի թագավորի տիտղոսը միացվեց կայսրի տիտղոսին կրկին ձևավորված Սրբազան Հռոմեական կայսրությունում։
Մալատեստայի կառավարումը
Այս շրջանը կապված էր Ռիմինիում Մալատեստայի հայտնվելու հետ, որոնցից մեկը՝ Մալատեստա դա Վերուքիոն (1213-1312, ծնված Վերուքիո քաղաքում) 1239 թվականին նշանակվեց Ռիմինիի պոդեստա, իսկ 1295 թվականին դարձավ քաղաքի միակ տիրակալը, հասնելով Պարչիտադի (Parcitadi) ընտանիքի աքսորմանը, որոնք քաղաքում գլխավորում էին գիբելինների կուսակցությունը և նրանց ղեկավարների սպանությանը։ Ռիմինում Մալատեստաի իշխանության գալով ավարտվում է ազատ համայնքների ժամանակաշրջանը։ Մալատեստան հետզհետե տարածեց իր իշխանությունը Ռոմանի հարակից տարածքներում և ամրապնդվեց Ռիմինիի թագավորող իշխաններ, որտեղ նրան ընդմիջումներով պահպանում էին իշխանությունը մնչև 1528 թվականը։
Մալատեստա դա Վերուքիոնի որդին Ջովանի Մալատեստան (Ջանչոտո մականունով) պատմության մեջ մնաց, որպես իր կնոջ Ֆրանչեսկայի և եղբոր Պաոլոի սպանող՝ ամուսնական անհավատարմության ժամանակ նրանց հայտնաբերելուց (1285 կամ 1289 թվականներին)։ Ֆրանչեսկայի և Պաոլոի սերը նկարագրված է Դանթե Ալիգիերիի կողմից «Աստվածային կատակերգությունում» և դարձել է մի քանի գրական և երաժշտական սցենար, ներառյալ Ջոակինո Ռոսսինիի օպերան։ Մալաստեստա I-ի մահից հետո նրան փոխարինեց որդին՝ Մալատեստա II-ը (կառավարել է 1312-1317 թվականները)։ Նրանից հետո Ռիմինիի իշխան դարձավ Պանդոլֆո I (կառավարել է 1317-1326 թվականներին), ղեկավարել է պապի զորքերը 1321 թվականին Ուրբինոում գիբելինների ապստամբության ճնշելու ժամանակ։ Վերջինիս հաջորդը Ֆերանտինո Մալաստեստան (կառավրել է 1326-1330 թվականներին) ընտանեկան լարվածությունների հետևանքով կորցրել է իշխանությունը և Ռիմինի կառավարումը մի քանի տարով անցել է պապական դեսպանին։ 1334 թվականին Ֆերանտինոն վերադարձավ իշխանության, բայց 1335 թվականին այն զիջեց Մալատեստա III-ին, որը կառավարել է Ռիմինում մինչև 1363 թվականը։ Հետագայում Ռիմինի կառավարիչները դարձավ Մալատեստա Ունգարոն (1363-1372 թվականներին), Գալետտո I Մալատեստան (1363-1375 թվականներին), ինչպես նաև նախկին պապական գլխավոր հրամանատար և Մալատեստայի իշխանության տակ աբղոջ Ռոմանիան հավաքած Կառլո I Մալատեստան (1372-1429 թվականներին), Լոմբարդիների հետ պատերազմի ժամանակ հռոմի պապի, Վենետիկի և Ֆլորենցիայի դաշնակիցների զորքերի հրամանատար Գալետտո II Մալատեստան (1429-1432 թվականներին)և վերջապես, Սիջիզմոնդո Պադոլֆո Մալատեստան, հայտնի որպեսզ Ռոմանիի Գայլ։ Սիջիզմոնդոն եղել է Ռիմինի, Ֆանոի և Չեզենաի կառավարիչը 1432-1468 թվականներին և հռչակավոր է դարձել, որպես այդ ժամանակների լավագույն հրամանատարներից մեկը։ Կյանքի վերջում պապի հետ վեճի մեջ մտնելուց հետո նա կորցրեց իշխանությունը իր կառավարման տակ գտնվող տարածքնեիր զգալի մասի վրա։ Պապականության հետ վեճը շարունակվեց Սիջիզմոնդոի հետնորդների՝ Ռոբերտո Մալատեստայի (կառավարել է 1468-1482 թվականներին) և Պադոլֆո IV Մալատեստայի (կառավարել է 1482-1500 թվականներին) օրոք։ Պադոլֆո IV-ը Ռիմինիից վտարվել է Չեզարե Բորջիանի՝ Ալեքսանդր VI պապի որդու զորքերի կողմից։ 1503, 1522-1523 և 1527-1528 թվականներին Մալատեստային հաջողվեց կարճ ժամանակահատվածում վերադարձնել իրենց Ռիմինիում իշխանությունը, բայց նրանց կառավարման դարաշրջանը արդեն ավարտվել էր։ Հետագայում քաղաքը կառավարում էին պապի դեսպանները։
XIV-րդ դարում քաղաքում կառուցվել են բազմաթիվ վանքեր և եկեղեցիներ, որը գրավել է Ռիմինում շատ անվանի գեղարվեստագետների։ 1310 թվականին այստեղ աշխատել է Ջոտտո դի Բոնդոնեն, որը նկարազարդել է ֆրանցիսկանների միաբանության եկեղեցիները։ Բյուզանդացի փիլսոփա Պլիֆոնը (1360-1452 թվականներ) Ռիմինում ուներ շատ կարդացողներ։ Սիջիզմոնդո Մալատեստայի հրամանով 1475 թվականին նրա աճյունը գաղտնի հանվել է թուրքերի կողմից գրաված հունական Պելոպոնես թերակղզուց դեպի Ռիմինի։
Գելիեգուզան (ձոր)
Գելիեգուզան, ձոր Հայկական լեռնաշխարհում։ Սրա միջով է հոսում Գելիեգուզան գետակը ։
Ռիմինի
Նորագույն պատմություն
1797 թվականին քաղաքը զբաղեցվել է ֆրանսիացիների կողմից։
Գելիեգուզան (ձոր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորեր
Ռիմինի
Նորագույն պատմություն
1860 թվականին մտավ Իտալական թագավորության կազմի մեջ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է ավստրիական նավատորմի գործողությունների գոտում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հայտնվել է ճակատի սահմանագծին, մասնակի ավերվել է, գրավվել է հունական և կանադական զորքերի կողմից 1944 թվականի սեպտեմբերին։ Հունական բրիգադան, որը աչքի է ընկել Ռիմինի գրավման ժամանակ, տրվել է «Ռիինիի բրիգադա» անվանումը։
Տնտեսություն
Քաղաքի տնտեսությունը միջնադարյան ժամանակաշրջանից սկսած զգալի փոփոխվել է։ Բնակչությունը հետզհետե պակասում էր և զբաղվում էր գյուղատնտեսության։ Կտրուկ նվազում է քաղաքային շինությունները, դաշտերը հայտնվում էին նույնիս քաղաքի մեջ։
Ռիմինին հայտնի է, որպես խոշոր տուրիստական վայր, որտեղ կան ծովային առողջարաններ։ Եվրոպայում և Միջերկրական ծովի ավազաններում ամենահայտնիներից մեկն է շնորհիվ երկար ավազոտ լողափի, զբոսայգիների և ժամանցի մի շարք հնարավորությունների շնորհիվ ։ Քաղաքի տնտեսությունն ամբողջովին հիմնված է զբոսաշրջության վրա, որի զարգացումը սկսվել է 19-րդ դարի առաջին կեսին և մեծացել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Ռիմինիի ծագումը որպես ծովափնյա հանգստավայր սկսվում է 1843 թվականից, երբ հիմնադրվեց առաջին լողափային հաստատությունը Ադրիատիկ ծովում ամենահներից մեկը. : Լողափի լայնությունը, ծովի մակերեսի նուրբ գրաֆիկը, լողանալու վայրերի հարմարավետությունը, շքեղ հյուրանոցները, կլիմայի մեղմությունը, բուժական ջրերի հարստությունը, հեղինակավոր սոցիալական միջոցառումներ Ռիմինիին դարձրեցին իտալական և եվրոպական արիստոկրատիայի համար հայտնի զբոսաշրջային վայր է ։
Քաղաքի մյուս տնտեսական հատվածները, ինչպիսիք են ծառայությունների մատուցումը, առևտրի, շինարարության ոլորտները ազդել են զբոսաշրջության զարգացման վրա։ Քաղաքի հայտնի արդյունաբերական ընկերություններից են Bimota (մոտոցիկլետներ), SCM (փայտամշակման մեքենաներ), Trevi S.p.A (էլեկտրոնային ապրանքներ)։ Ռիմինին կա նաև պատմական երկաթուղային գործարան ։
Գյուղատնտեսությունը ու ձկնորսությունը քաղաքային հիմնական տնտեսական աղբյուրներն էին մինչեւ 20-րդ դարի սկզբին։ Ռիմինին հայտնի է իր գինու արտադրությամբ (Sangiovese, Trebbiano, Rebola, Pagadebit, Albana գինիները)։ Տարածքի ամենատարածված մշակաբույսերն են խաղող, ձիթապտղի ծառերը, բազմաթիվ այգիներ (դեղձ, ծիրան, խնձոր, տանձ, կիվի և սալոր), բանջարեղեն (գազար, կարտոֆիլ, լոլիկ, լոբի, կանաչ լոբի, ծաղկակաղամբներ, սամիթներ, ելակ), հացազգիներ (ցորեն, գարի, հացահատիկի ցորեն, եգիպտացորեն), արևածաղիկ ։
Տեսարժան վայրերը
Ռիմինիին հարուստ պատմական եւ գեղարվեստական ժառանգություն ունի, որը ներառում է եկեղեցիներ եւ վանքեր, վիլլաներ եւ պալատներ, ամրություններ, հնագիտական վայրեր, փողոցներ եւ հրապարակներ :Քաղաքի հին լինելու մասին վկայում են Օգոստոսի և Տիբերոսի ժամանակների կառույցները՝ կամարային կամուրջը և հաղթական կամարը, ինչպես նաև ամֆիթատրոնի փլատակները։ Հետաքրքիր են տարանջատված միջնադարյան տաճարները և պալատները, որը ներառում է XIV դարի խոշոր հասարակական շենքը՝ Պալացո դել Պոդեստա։ Սիջիզմոնդո Մալատեստայի կառույցներից պահպանվել է Լ. Բ. Ալբերտիի գլուխգործոցը՝ վերակառուցված ֆրանցիսկական Մալատեստա ընտանեկան տաճարը՝ եկեղեցին (Տեմպիո Մալատեստիանո), զարդարված բարձրաքանդակներով, որոնք ժամանակին ընդունվում էին որպես հեթանոսական։ 1446 թվականին կառուցված Մալատեստա ամրոցից և քաղաքային պատերից մնացել են միայն հատվածներ։
Ռիմինի հաջորդ հայտնի տաճարը համարվում է XIII դարի Սուրբ Օգոստոսի եկեղեցին, որում գտնվում է կաթոլիկական երջանկավոր Ալբերտո Մարվելիի մասունքները։ Դրանից բացի ավանդույթի համաձային 1177 թվականից նավահանգստի մոտ գտնվող Սան Նիկոլո եկեղեցում (Չեզարե Բատիստայի հրապարակում) գտնվում է Սուրբ Նիկողայոսի մասունքը՝ ձախ ձեռքի ոսկորը։
Ժամանակակից Ռիմինի կուրորտային տարածքը ձգվում է մինչև ադրիատիկական ծովափ 16 կմ, Տորո Պադրերաից մինչև Միրամարե։
Տրանսպորտ
Քաղաքը համարվում է Ադրիատիկ ծովի նավահանգիստ։
Քաղաքից 8 կմ հեռավորության վրա, Միրամարե կոչվող վայրում գտնվում է Ռիմինիի օդանավակայանը՝ Ֆեդերիկո Ֆելինիի անվան միջազգային օդանավակայան։
Քույր քաղաքներ
Ռիմնին ունի 10 Քույր քաղաքներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Էմիլիա Ռոմանիայի քաղաքներ
Չուվիր
Չուվիր (Чувырк), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բարդուշկա գետի ձախ ափով՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Բաղաքարի լեռնանցք
Բաղաքարի լեռնանցք, Բուղաքար, Բուղաքյար, Պուղաքար, լեռնանացք Հայաստանի Սյունիքի մարզի ու Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Օրդուբադի շրջանի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հյուսիսային մասում, Վահրավար գյուղից 7 կմ հարավ-արևմուտք։ Կապում է Մեղրին Օրդուբադի և Ագուլիսի հետ։ Պուղաքար ձևով հիշատակում է XVIII դարի հայ պատմիչ Ստեփանոս Շահումյանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնանցքներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռնագրություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռնանցքներ Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության աշխարհագրություն Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջան
Հունահայ համայնքը Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին
Հունահայ համայնքը Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին կանգնել է հույն ժողովրդի կողքին և մարտնչել ֆաշիզմի դեմ։
1941 թվականին Հունաստանում ստեղծվել է ԷԱՄ-ԷԼԱՍ Ժողովրդական հակաֆաշիստական բանակը (Հունաստանի ժողովրդաազատագրական բանակ) ։ Դրա 28-րդ գնդի կազմում հունահայերից և հայ ռազմագերիներից կազմված «Ազատություն» պարտիզանական ջոկատի (հրամանատար՝ Բաբկեն Ներսիսյան) շարքերում մարտնչել են ավելի քան 1000 հայեր։ Այս ջոկատը մասնակցել է Կորոշ, Սատիաս, Կալլուրի, Սալոնիկ բնակավայրերի ազատագրմանը և պարգևատրվել է ԷԼԱՍ-ի կարմիր դրոշով ։
Պատմություն
1941 թվականի ապրիլին ֆաշիստական Գերմանիան գրավեց Հունաստանը։
Հունաստանի ընդհանուր դիմադրական շարժման կարևորագույն հենակետերից մեկը հանդիսացավ Պիրեյ նավահանգստի արդյունաբերական շրջանի մեջ մտնող Կոկինիա բանվորական քաղաքը։
ԷԼԱՍ-ի Կոկինիայի հայկական երիտասարդական ջոկատների պատասխանատու կազմակերպիչ Սարգիս Ավետիսյանը և նրա մարտական ընկեր Հրանտ Թեմոյանը ակտիվ մասնակցել են ԷԼԱՍ-ի քաղաքային պարտիզանական միավորումների ստեղծմանը ։ Ս. Ավետիսյանի խմբից էին Կոկինիայի հայ երիտասարդների (ԷՊՈՆ) կազմակերպության առաջին բջջի անդամ Հ. Է. Էքմեջյանը և Հունաստանի Կոմկուսի, Կոկինիայի Հայկական փոքրամասնության բյուրոյի անդամ Մ. Թովմասյանը։
Տղամարդկանց հետ հավասար ֆաշիզմի դեմ պայքարել են նաև հայ կանայք։ Կոկինիայի պաշտպանությանը մասնակցել են Հունաստանի կոմկուսի անդամներ, ԷԱՄ-ի հայ կանանց սկզբնական կազմակերպության պատասխանատու Ա. Ն. Ախչյանը, Կոկինիայի կանանց կազմակերպության հայկական մասնաճյուղի պատասխանատու Էվ. Ղազարյանը, Օգնության կոմիտեի հայ կանանց կազմակերպիչ Ս. Կեկլիկյանը և շատ ուրիշներ, որոնք հետագայում ներգաղթել են հայրենիք ։
1944 թվականի օգոստոսին Աթենքում կազմակերպվել է ապստամբություն։ Այն սկսվել է Թուրղութի հայաբնակ թաղամասից։ Ֆաշիստները, զինված գնդացիրներով ու ականանետերով, խոշոր զորամասերով շրջապատել են հայկական թաղամասը, հարձակվել նրա պաշտպանների վրա՝ ճնշելով ապստամբների դիմադրությունը։ Կռվում զոհվել է կոմունիստական երիտասարդական կազմակերպության քարտուղար Անդրանիկ Ղուկասյանը, որի ղեկավարած ԷԼԱՍ-ի գումարտակը մեծ վնասներ է պատճառել ֆաշիստներին։ Օգոստոսի 9-ին էսէսականները թաղամասի բնակիչներին բռնությամբ հավաքելով, կազմակերպել են մասսայական կոտորած, շատերին տարել համակենտրոնացման ճամբարներ :Թուրղութին վեր էր ածվել սպանդանոցի. 1100 ընտանիք որբացել էր, 104 տուն այրվել, 115 հոգի գնդակահարվել։
Այդ մասին հույն գրող Մ. Աքսիոտին գրել է.
Մասնակիցներ
Հունաստանի պարտիզանական կռիվներում և դիմադրության պայքարում զոհվել են 300 հայ քաջորդիներ։ Դրանց մեջ էին Հունաստանի կոմունիստական շարժման վետերան Վահրամ Սաքայանը, Անդրանիկ և Երվանդ Ղուկասյան եղբայրները, հասարակական գործիչ Սիլվեստրո Ղալեյանը (Ղալեաս), հետախույզ-պարտիզան Սարգիս Բենլեյանը և ուրիշներ ։
Վահրամ Սաքայանը ծնվել է 1912 թվականին Նիկոմեդիայում։ Հունաստանում հիմնավորվելուց հետո մտել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը, հետագայում դարձել Հայկական ճակատի գլխավոր կազմակերպիչներից մեկը։ Որպես ՀՕԿ-ի ակտիվ գործիչ, Սաքայանը շրջել է հայկական շրջաններում, ծանոթացել նրանց կյանքի հետ։ Նա հանդիսացել է նաև Հունաստանում լույս տեսնող հայկական առաջադիմության թերթերի խմբագիրը և գլխավոր հրատարակիչը («Ժողովրդի ձայն», «Նոր շարժում», «Սևան»)։ Մատակսասի դիկտատուրայի ժամանակ ձերբակալվել է, իսկ 1943 թվականին բանտից փախել և մտել է ազատագրական շարժման մեջ։ 1944 թվականի օգոստոսին ձերբակալվել է և, այնուհետև, գնդակահարվել ։
Անդրանիկ Ղուկասյանը ծնվել է 1919 թվականին Արևմտյան Հայաստանում։ Հունաստանում հաստատվել է 1922 թվականին։ 1942 թվականից մտել է Ազգային ազատագրական ճակատի շարքերը և կատարել պատասխանատու հանձնարարություններ։ Եղել է Ազգային ազատագրական ճակատի երիտասարդական կազմակերպության քարտուղար և Ֆիքսայում Ժողովրդական բանակի ղեկավարներից։ Զոհվել է 1944 թվականի մարտին Նեա-Աթաբաղարի շրջանում ֆաշիստների դեմ մղված պայքարում ։
Սիլվեստրո Ղալեասը ծնվել է 1907 թվականին Դիարբեքիրում։ 1938 թվականից եղել է հունական կոմկուսի անդամ, ժողովրդաազատագրական շարժման ղեկավարներից, բջջի քարտուղար։ Երեք անգամ ձերբակալվել է և ամեն անգամ փախուստի դիմել։ Չորրորդ անգամ ձերբակալվել է 1944 թվականի օգոստոսին Ֆիքսայում, դաժան տանջանքներից հետո կուրացել։ Սպանվել է 1944 թվականի օգոստոսի 15-ին ։
Սիմոն Միսակի Կրքյաշարյանը ծնվել է Աթենքում 1923 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ 1943 թվականին ավարտել է Աթենքի հունական գիմնազիան։ Գերմանաֆաշիստական շրջափակման տարիներին ղեկավարել է երիտասարդական ընդհատակյա կազմակերպությունը, մտնելով ԷԱՄ-ի շարքերը՝ ակտիվ գործունեություն է ծավալել դիմադրության շարժման ժամանակ։ Եղել է ԷՊՈՆ-ի ընդհատակյա կազմակերպության շրջանային կոմիտեի ագիտացիայի բաժնի վարիչ։ 1944 թվականին պատասխանատու աշխատանք է կատարել ֆեսսալյան քաղաք Տրիկալայի պարտիզանական խմբերում։ 1945-1947 թվականներին աշխատել է Աթենքում լույս տեսնող «Նոր կյանք» թերթի խմբագրությունում։ 1947 թվականին ներգաղթել է հայրենիք։ Պատմական գիտությունների դոկտոր Ս. Մ. Կրքյաշարյանը Հռոմի Տիբերինի Ակադեմիայի (1987), Փարիզի Միջազգային Ակադեմիայի (1994) և ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի (2000) թղթակից անդամ էր ։
Մամուլում
Հունահայերի գործունեության մասին հունական «Էլեֆտերի-Էլլադա» թերթը գրել է.
Ճանաչում
Պատերազմի հաղթանակից հետո Հունաստանում ստեղծվեց հունահայ ազգային ճակատ և մշակութային միություններ։
1945 թվականի ապրիլից սկսեց լույս տեսնել հունահայ ազգային ճակատի օրգան «Նոր կյանք» թերթը ։
Անաթող գյուղը վերանվանվեց Արմանախոր՝ որպես ազատության համար երկու ժողովուրդների մղած պայքարի խորհրդանիշ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Հունաստանի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Ռազմական միավորներ և կազմավորումներ ըստ երկրի Կատեգորիա:Պարտիզաններ ըստ ազգության Կատեգորիա:Ռազմական գործողություններ ըստ երկրի և պատերազմի
Էքս ան Պրովանս
Էքս ան Պրովանս (ֆր. Aix-en-Provence, окс. Ais de Provença), քաղաք և կոմունա Ֆրանսիայի հարավում, Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ երկրամասում՝ Բուշ-դյու-Ռոն դեպարտամենտի Էքս ան Պրովանս կանտոնի կազմում ։
Պատմություն
Էքսը (Aquae Sextiae) հիմնադրվել է 123 թ. մ.թ.ա. հռոմեացի հյուպատոս Գայոս Սեքստոս Կալվինի կողմից, և այսպես է անվանվել՝ նկատի առնելով շրջակայքում բազմաթիվ աղբյուրների առկայությունը։
1983 թվականին Էքս-ան-Պրովանսի ֆրանսահայ համայնքի ջանքերով տեղադրվեց Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Ռյուրիկ Գիսլասոն
Ռյուրիկ Գիսլասոն (Rúrik Gíslason, ), իսլանդացի ֆուտբոլիստ, «Զանդհաուզան» ակումբի և Իսլանդիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։
Ակումբային կարիերա
Ռյուրիկը ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է հայրենիքում՝ ԽԿ ակումբում, ապա ստաժավորում է անցել բելգիական «Անդերլեխտում»։ 2005 թվականին նրան նկատել են անգլիական «Չարլտոն Ատլետիկ» ակումբի սկաուտները և հրավիրել իրենց թիմ։ Մեծ մրցակցության պատճառով Ռյուրիկը չի կարողացել կատարել իր նորամուտը և 2007 թվականին տեղափոխվել է դանիական «Վիբորգ» ակումբ։ 2009 թվականին նա խփել է 15 գոլ՝ դառնալով Դանիայի առաջին դիվիզիոնի լավագույն ռմբարկուներից մեկը։ Նույն թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Օդենսե» ակումբ։ Հուլիսի 19-ին «Բրոնդբյու» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը կատարել է իր նորամուտը Դանիական Սուպերլիգայում ։ Սեպտեմբեր 26-ին «Նորշելան» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում ։
2012 թվականին Ռյուրիկը տեղափոխվել է «Կոպենհագեն» ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 800 000 եվրո։ 2013 թվականին Ռյուրիկն օգնել է ակումբին դառնալ Դանիայի չեմպիոն։ Օգոստոսի 11-ին «Նորշելան» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում ։
2015 թվականի ամռանը Ռյուրիկը պայմանագիր է կնքել գերմանական «Նյուրնբերգ» ակումբի հետ։ Հուլիսի 27-ին «Ֆրայբուրգ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը Երկրորդ Բունդերսլիգայում ։ 2008 թվականի սկզբին Ռյուրիկը տեղափոխվել է «Զանդհաուզեն» ակումբ։ Հունվարի 23-ին «Ինգոլշտադտ 04» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում ։ Մարտի 3-ին «Էրցգեբիրգե» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում ։
Միջազգային կարիերա
2011 թվականին Ռյուրիկն Իսլանդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, որ անցկացվել է Դանիայում։
2009 թվականի հոկտեմբերի 13-ին կայացած ՀԱՀ հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Գիսլասոնը կատարել է իր նորամուտն Իսլանդիայի հավաքականի կազմում ։ 2010 թվականի օգոստոսի 11-ին՝ Լիխտենշտայնի հավաքականի դեմ խաղում Ռյուրիկը խփել է իր առաջին գոլն ազգային հավաքականի կազմում ։
2018 թվականին Ռյուրիկը մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացված աշխարհի առաջնությանը, որի ընթացքում խաղացել է Նիգերիայի և Արգենտինայի հավաքականների դեմ։
Ձեռքբերումներ
Թինային
« Կոպենհագեն »
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլանդացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոպենհագենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:2018 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մասնակիցներ Կատեգորիա:Նյուրնբերգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վիբորգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Խոջաբեկյան (այլ կիրառումներ)
Խոջաբեկյան, հայկական ազգանուն։
Մարկ Գրիգորյան փողոց (Երևան)
Մարկ Գրիգորյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է հայ ճարտարապետ Մարկ Գրիգորյանի անունով։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Չոյա (Իշայի վտակ)
Չոյա (Чоя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի ձախ ափով՝ 121 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Հենրի Լուկաս
Հենրի Լի Լուկաս (Henry Lee Lucas, ), ամերիկացի հայտնի հանցագործ, սերիական մարդասպան, մարդակեր և հրձիգ։ Նրա հաշվին կա 11 ապացուցված սպանություն ։ Հանցագործություններն իրականացրել է իր բնակարանակցի՝ Օտիս Տուլի հետ՝ ճամփորդելով Ամերիկայում, նրանք բռնաբարել, հրկիզել, սպանել ու կերել են նրանց, ովքեր հանդիպել են ճանապարհին։ Լուկասի և Տուլի հանցագործությունները Միացյալ Նահանգների պատմության մեջ ամենազզվելիներից և նողկալիներից են ։
Չոյա (Իշայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Հենրի Լուկաս
Մանկություն
Հենրի Լի Լուկասը ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսի 23-ին Վիրջինիա նահանգի Բլեքսբերգ քաղաքում՝ ճանապարհային կայանի նախկին աշխատակից Անդերսոն Լուկասի և Վայոլա Լուկասի ընտանիքում։
Պատանեկության տարիներին Հենրին ծեծկռտուքի ժամանակ ձախ աչքի վնասվածք է ստացել, որը հանգեցրել է վարակի։ Վայոլան հրաժարվել է նրան բժշկի մոտ տանել, ինչը հետագայում հանգեցրել է ակնագնդի անդամահատման. այն փոխարինել են արհեստական աչքով։
Առաջին սպանություն
Հոր մահից հետո Հենրին լքել է դպրոցը և փախել տնից։ 1951 թվականին լինելով 16 տարեկան` նա կատարել է իր առաջին սպանությունը։ Նրա զոհն է դարձել 17-ամյա Լորա Բարնսլին, բայց նրան անչափահասների գաղութ են ուղարկել ոչ թե սպանության, այլ գողություն կատարելու համար ։ 1953 թվականին ազատ արձակվելով՝ նա կրկին գողություն և ըստ Լուկասի` «իր մորը հիշեցնող» մի մարմնավաճառի սպանություն է կատարել, ինչի համար ևս 4 տարի բանտ է նստել։
1959 թվականին Հենրին տեղափոխվել է Միչիգան իր քրոջ մոտ և ապրել նրա հետ։ 1960 թվականի հունվարի 11-ին նրանց մոտ է եկել մայրը։ Նա սկսել է խոսել այն մասին, որ Հենրին պարտավոր է հոգ տանել իր մասին։ Վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում, Լուկասի խոսքով, մայրը հարվածել է իր գլխին, նա, հիշելով անցյալի վիրավորանքները, կատաղությունից հարվածել է նրա գլխին ։ Հարվածն այնքան ուժեղ էր, որ մայրն ակնթարթորեն մահացել է։ Հենրի Լուկասը ձերբակալվել է։ Նրան դատապարտել են 15 տարվա ազատազրկման, սակայն մեկ տարի անց տեղափոխել են հոգեբուժարան, որտեղ նրա մոտ հայտնաբերել են միանգամից մի քանի հիվանդություններ և շեղումներ՝ փսիխոպաթիա, սադիզմ և շիզոֆրենիա։ Նա նաև ինքնասպանության մի քանի փորձ է կատարել։ Գտնվելով կլինիկայում՝ Լուկասը սկսել է ուսումնասիրել աղմկահարույց սպանությունների հետաքննության նյութեր։ Նա գտել է մեթոդներ, որոնք օգտագործել են մարդասպանները։
Հանդիպում Օտտիս Տուլի հետ և համատեղ հանցագործություններ
1975 թվականին Լուկասին դուրս են թողել հիվանդանոցից (չնայած նա հայտարարել էր, որ երբ ազատության մեջ հայտնվի, կրկին սպանելու է ), որից հետո նա որոշել է կյանքը սկսել մաքուր էջից, բայց նա չուներ ոչ մշտական կացարան, ոչ էլ ապրուստի միջոց։ Մինչև նույն տարում Օտտիս Տուլի հետ ծանոթանալը, նա թափառաշրջիկություն է արել։ Տուլը բնակվում էր Ջեքսոնվիլում իր 12-ամյա զարմուհի Ֆրիդա Բեքի Փաուելի հետ և Լուկասին հրավիրել է միանալ իրենց։ Նրանք երկուսն էլ սեռական բռնության և նվաստացման էին ենթարկվել իրենց մայրերի կողմից, երկուսն էլ մարդասպաններ էին, նախքան միմյանց հանդիպելը երկուսն էլ նույնասեռական հակումներ ունեին։ Մի անգամ նրանք երեքով մեքենա են առևանգում՝ ճանապարհին սպանելով վարորդին և ուղևորվում են «երջանկություն փնտրելու»։ Նրանք ընդհանուր առմամբ եղել են 26 նահանգներում։ Այդ ժամանակ Լուկասը մտերմացել է Բեքիի հետ։ Լուկասը սիրում էր նրան և հոգ էր տանում նրա մասին, որպես իր դստեր, զուգահեռաբար ուսուցանելով գողության, կողոպուտի և սպանությունների տարբեր եղանակներ։ Նրանք միասին մշակել են հանցագործության կատարման կայուն եղանակ. զոհին գայթակղել են, անշարժացրել ու բռնաբարել, ապա սպանել, ընդ որում՝ երբեմն հարաբերություններ են ունեցել դիակի հետ, իսկ դրանից հետո դիակը մասնատել ու դրանով պատրաստել ճաշ կամ ընթրիք։ Չօգտագործված մնացորդները տարել ու թաղել են սպանության վայրից հեռու, ինչը նույնպես դժվարացրել Է հետաքննությունը։ Մարդասպանները հեռատես էին. որպես զոհ ընտրում էին հիմնականում այն մարդկանց, որոնց մասին հաստատ գիտեին, որ պատրաստվում են մեկնել այլ նահանգ, և, համապատասխանաբար, որոշ ժամանակ նրանց չէին փնտրի։
Մասնատում
Ֆլորիդայում գտնվելու ժամանակ Ֆրիդա Բեքին ձերբակալվել է և հայտնվել անչափահասների բանտում, որտեղ գտնվել է մինչև այն պահը, երբ Լուկասն ու Տուլը կազմակերպել են նրա փախուստը։ Դրանից հետո «երրորդությունը» վերամիավորվել է և շարունակել ապրել միասին, ընդ որում՝ աղջիկը հայտնվել է հետախուզման մեջ։ 1982 թվականին մարդասպանների ճանապարհները բաժանվել են. Հենրի Լին և Ֆրիդա Բեքին դարձել են սիրեկաններ և փախել Օտտիսից։ Նրանք ապրել են երկուսով, բայց մեկ տարի անց Ֆրիդան հոգնել է թաքնվելուց և որոշել է հանձնվել ոստիկանությանը, վերադառնալ բանտ՝ հույս ունենալով ազատ արձակվել մաքուր հեղինակությամբ։ Այդ որոշման քննարկման ժամանակ նրանք վիճել են, ինչի արդյունքում Հենրին սպանել է նրան, ապա մասնատել մարմինը։
Ձերբակալություն և դտավճիռ
Լուկասի վերջին զոհն եղել է Քեյթ Ռիչ անունով մի տարեց կին։ Նրա սպանությունից կարճ ժամանակ անց Լուկասը ձերբակալվել է ապօրինի հրազեն պահելու համար։ Գտնվելով կալանքի տակ՝ նա ընդունել է սպանության մեղադրանքը։ Հուսալով դանդաղեցնել և շփոթեցնել քննությունը` Լուկասը վեց տարի խոստովանել է բազմաթիվ հանցագործությունների մասին, այդ թվում՝ նա իրեն է վերագրել սպանություններ, որոնք կատարվել են Տուլի կողմից՝ առանց իր մասնակցության։ Սկզբում նա խոստովանել է 60, ապա 100 սպանություններ։ Լրատվամիջոցները և Լուկասի շատ ծանոթներ նրան էին վերագրում 47-ից մինչև 89 սպանություններ։ Քննչական գործողությունների ընթացքում հայտնաբերվել են տասնյակ մարդկանց մնացորդներ։ Ըստ Լուկասի խոսքի՝ այդ բոլորը եղել են այն մարդիկ, որոնց սպանել և կերել են առևանգված բեռնատարով ճամփորդելիս։ Ոստիկանությունը այդ բոլոր խոստովանությունները համարել է հավաստի, բայց քանի որ նա չէր կարողանում հիշել իր հանցագործությունների բոլոր մանրամասները, դատարանում նրան մեղադրել են միայն 11 սպանության մեջ, որոնք դատարանը համարել է ապացուցված։ 1998 թվականին Հենրի Լի Լուկասը դատապարտվել էր մահապատժի, որից հետո Տեխասի այն ժամանակվա նահանգապետ Ջորջ Բուշ կրտսերը մահապատիժը փոխարինել էր ցմահ բանտարկությամբ։
Մահ
2001 թվականի մարտի 12-ին, գտնվելով անազատության մեջ, Հենրի Լի Լուկասը մահացել է սրտի կաթվածից։
Զանգվածային մշակույթում
Հենրի Լի Լուկասի մասին նկարահանվել է 3 գեղարվեստական ֆիլմ՝
Սան Դոնաչի
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մարզադաշտ
Մարզադաշտ, ստադիոն, մարզական բացօթյա կառույցների համալիր, որը խմբավորվում է բացօդյա թիմային սպորտաձևի (սովորաբար՝ ֆուտբոլի) դաշտից, վազքուղուց, թեթև աթլետիկական և մարմնամարզական հրապարակներից բաղկացած, մեկ կամ մի քանի կողմից հանդիսականների տրիբունաներով երիզված սպորտային միջուկի շուրջը։
Կատեգորիա:Մարզադաշտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սպորտային կառույցներ
Դուրբան Կորբիեռ
Դուրբան Կորբիեռ (Durban-Corbières), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում ։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 376 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 249-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 127։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,2 %։ 249 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 210 անձ (111 տղամարդ և 99 կին)։ Գործազուրկ են եղել 39 անձ (17 տղամարդ և 22 կին)։ 127 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 63-ը` թոշակառուներ, իսկ 40-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Դադա Մագսուտ
Դադա Մագսուտ, գետակ Արածանիի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Շառիան գետի օժանդակը։ Արևմտահայ տառադարձությամբ՝ Դետե-Մաքսուտ ։
Սալոմե
Սալոմեն նախ ամուսնացել է իր հորեղբոր՝ չորրորդապետ Հերովդես Փիլիպպոս II-ի հետ, իսկ նրա մահից հետո՝ Արիստոբուլոս Խալկիդացու՝ Հերովդես Խալկիդացու որդու հետ։ Ունեցել է երեք որդի՝ Հերովդեսը, Ագրիպասը և Արիստոբուլոսը։
Սալոմե և Հովհաննես Մկրտիչ
Սալոմեի մայրը՝ Հերովդիան, հարաբերություններ է ունեցել իր ամուսնու (Սալոմեի հոր) եղբոր հետ, ինչի պատճառով հրապարակայնորեն քննադատվել է Հովհաննես Մկրտչի կողմից։ Այդ քննադատությունն էլ հավանաբար դարձել է Հովհաննես Մկրտչի ձերբակալության ու գլխատման պատճառ։ Ըստ Մարկոսի՝ Հերովդես Անտիպասը դեմ է եղել, քանի որ գիտեր, որ «նա արդար ու սուրբ մարդ է» (Մարկոս 6:20)։ Սակայն համաձայնել է մահապատժին միայն այն պատճառով, որ Հերովդիայի դստերը (անունը նշված չէ) խոստացել է կատարել նրա ցանկությունը։ Ըստ Մատթեոսի՝ Հերովդեսն էլ ցանկանում էր սպանել Հովհաննես Մկրտչին, սակայն «ժողովրդից վախենում էր, որովհետև նորան ընդունում էին ինչպես մարգարե» (Մատթեոս 14:5)։ Հերովդեսի ծննդյան օրը Սալոմեի պարն այնպես է հիացնում հոբելյարին, որ նա խոստանում է կատարել աղջկա ցանկացած խնդրանք։ Սալոմեն մոր խորհրդով  պահանջում է Հովհաննես Մկրտչի գլուխը։ Մահապատժից հետո սկուտեղի վրա աղջկան են տալիս Հովհաննես Մկրտչի գլուխը։ Հովհաննես Մկրտչի գլխատման ստույգ թվականը հայտնի չէ, սակայն ավանդաբար համարվում է, որ դա տեղի է ունեցել Քրիստոսի խաչվելուց առաջ, իսկ Հովսեփոս Փլավիոսը նշում է, որ դա տեղի է ունեցել նախքան 36 թվականը։
Հովսեպոս Փլավիոսը հերքում է Սալոմեի պարի պատմությունը (աղջկա անունը հայտնի է հենց Հովսեպոս Փլավիոսի աշխատությունից)՝ նշելով, որ Հովհաննես Մկրտիչը ձերբակալվել ու գլխատվել է զուտ քաղաքական պատճառներով և ոչինչ չի հիշատակում նրա քարոզների մասին։ Հովսեպոս Փլավիոսը գրում է, որ Հռոմի դեմ դավադրություն կազմակերպելու սուտ մեղադրանքով Հերովդես Անտիպասն ու իր ընտանիքը Կալիգուլայի կողմից աքսորվում են Գալիա՝ Լուգդունում Կոնվենարում (ներկայումս՝ Սեն Բերտրան դե Կոմենժ, Ֆրանսիա)։ Հերովդիային առաջարկվել է մնալ եղբոր՝ Ագրիպասի հովանու ներքո, սակայն նա նախընտրել է ամուսնու հետ գնալ աքսորի նշված վայրը, որտեղ Հերովդես Անտիպասը մահացել է երկու տարի անց անհայտության ու աղքատության մեջ։
Հայտնի են ինչպես կաթոլիկ, այնպես և ուղղափառ եկեղեցիներ՝ նվիրված Հովհաննես Մկրտչի գլխատմանը։
Արվեստում
Սալոմեի կերպարը ոգեշնչել է Բոտիչելլիին, Ալբրեխտ Դյուրերին, Տիցիանին, Ռեմբրանդտին, Կարավաջոյին, ինչպես նաև ռոմանտիկներ ու դեկադենտներ Օսկար Ուայլդին («Սալոմե» պիես, 1891, բեմադրվել է 1896 թվականին) և Ռիխարդ Շտրաուսին («Սալոմե» օպերա, 1905, ըստ Օսկար Ուայլդի պիեսի)։ Ֆլորան Շմիտը գրել է «Սալոմեի ողբերգությունը» բալետը (1907, հետագայում նաև սիմֆոնիկ պոեմ)։ Հայտնի է նաև Լեյբա Անտոկոլսկու «Սալոմեն Հերովդեսի խնջույքին» նկարը։
Կինոյում
Սալոմեն` որպես կենտրոնական կերպար, հանդես է գալիս Գորդոն Էդվարդսի (1918, գլխավոր դերում՝ Թեդա Բարա), Չարլզ Բրայանտի (1923, գլխավոր դերում՝ Ալլա Նազիմովա), Ուիլյամ Դիտերլեի (1953, գլխավոր դերում՝ Ռիտա Հեյուորթ), Կարմելո Բենեի (1972, գլխավոր դերում՝ աֆրոամերիկացի դերասանուհի և մոդել Դոնիալե Լունա), Պեդրո Ալմոդովար (1978), Քեն Ռասելի (1988), Կառլոս Սաուրայի (2002) ֆիլմերում։
Սալոմեի պարը ներկայացված է Պիեռ Պաոլո Պազոլինիի «Ավետարան ըստ Մատթեոսի» (1964) և Լիլիանա Կավանիի «Գիշերային բարապան» (1974) ֆիլմերում։
Երաժշտության մեջ
Օսկար Ուայլդի պիեսի հիման վրա Ռիխարդ Շտրաուսը գրել է մեկ գործողությամբ օպերա, որի պրեմիերան կայացել է 1905 թվականին Դրեզդենում։ Ինչպես Ուայլդի պիեսում, այնպես էլ Շտրաուսի օպերայում ուշադրության կենտրոնում Սալոմեն է, ոչ թե նրա մայրը։ Օպերայում ավելի քիչ է կարևորվում Հերովդեսի մոտիվացիան, քան պիեսում ։
1907 թվականին Ֆլորան Շմիտը Ժակ Ռուշի պատվերով գրել է «Սալոմեի ողբերգությունը» բալետը Լուի Ֆուլերի համար, որ պիտի ներկայացներ այն 1907 թվականին Ֆլորան Շմիտը Ժակ Ռուշի պատվերով գրել է «Սալոմեի ողբերգությունը» բալետը Լուի Ֆուլերի համար, որ պիտի ներկայացներ այն Théâtre des Arts-ում։ Մեկ այլ բալետ է ստեղծել ճապոնացի կոմպոզիտոր Ակիրա Իֆուկուբեն 1948 թվականին։ Դանիացի խորեոգրաֆ Ֆլեմինգ Ֆլինդտը 1978 թվականին բեմադրել է «Սալոմե» բալետը Փիթեր Մաքսվել Դևիսի երաժշտությամբ ։
Աստղագիտության մեջ
Սալոմեի անվամբ է կոչվել (562) Սալոմե աստերոիդը, որը հայտնաբերվել է 1905 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Նոր Կտակարանի անձինք
Ադրբեջանական թեյի մշակույթ
Ադրբեջանական թեյի մշակույթ, ադրբեջանցիների կողմից թեյի օգտագործման եղանակները, սովորույթներն ու պատմությունը։ Ադրբեջանում, որտեղ թեյախմության սովորույթը լայնորեն տարածված է, թեյը համարում են հյուրերի նկատմամբ հյուրընկալության և հարգանքի խորհրդանիշ ։ Սեղանին հիմնական ուտեստներից առաջ թեյ մատուցելը դա ավանդույթ է։ Ադրբեջանցիները կարծում են, որ թեյը զրույցի և անկաշկանդ շփման միջոց է։ Ադրբեջանում հիմնականում խմում են սև բայխաթեյ ։ Ադրբեջանն այսօր համարվում է Կովկասի թեյախմության դասական երկիր ։
2020 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցուցակում ընդգրկվելու համար թուրք-ադրբեջանական հայտ է ներկայացվել «Թեյի մշակույթ․ ծագումը, հյուրընկալությունը և սոցիալական փոխգործակցության խորհրդանիշը» անվան տակ ։
Ադրբեջանում թեյի տարածման պատմություն
Ադրբեջանի տարածքում օգտագործվող թեյը երկար տարիներ բերվել է Չինաստանից։
19-րդ դարի վերջում էնտուզիաստ Մ. Օ. Նովոսելովը Լենքորանի շրջանում տնկել է թեյի ծառի փորձնական հողամասեր։ Այսպիսով, 1896 թվականին նա առաջին անգամ թեյի թուփ է տնկել Ադրբեջանում՝ Լենքորանի շրջանում, որտեղ մինչև 1900 թվականն արդեն փոքր փորձարարական հողամասեր են դրվել ։ Բայց նրանք ձեռք չեն բերել արդյունաբերական արտադրության բնույթը, ավելին, նրանք զոհվել են 1920 թվականին։ Խորհրդային տարիներին թեյի զարգացումը հանգեցրել է նրան, որ 1928-1929 թվականներին Լենքորանի, ինչպես նաև Զաքաթալայի շրջաններում կրկին տնկվել են թեյի տնկիներ, իսկ 1932-1934 թվականներին սկսվել է տնկարկների արդյունաբերական տնկումը։ 1937 թվականին արտադրվել են ադրբեջանական թեյի առաջին տուփերը ։
Հաջորդող տարիների ընթացքում ԽՍՀՄ-ը մեծացրել է հայրենական՝ վրացական, կրասնոդարական, ադրբեջանական թեյի արտադրությունը, այնպես որ 1988 թվականին Ադրբեջանում արտադրվել է 38,5 հազար տոննա պատրաստի թեյ (հիմնականում սև)։ 1983 թվականին Ադրբեջանում թեյի մշակույթի համար զբաղեցվել է 9,3 հազար հեկտար տարածք ։
Սակայն, ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Ադրբեջանի թեյի արտադրությունը սկսել է վատանալ և անկում ապրել։ Բացի այդ, 90-ական թվականներին թեյի արտադրության վրա խիստ անբարենպաստ ազդեցություն է ունեցել Հայաստանի հետ ռազմական հակամարտությունը Լեռնային Ղարաբաղի պատճառով. 1995 թվականին թեյի արտադրության ծավալը նվազել է մինչև 1,2 հազար տոննա ։
Ադրբեջանում շուկայական հարաբերությունների զարգացմամբ թեյի արտադրությունը սկսել է վերակենդանանալ, այդ թվում` Թուրքիայի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների հետ համատեղ ձեռնարկությունների միջոցով։ Երկրում արտադրվող թեյը հիմնականում կանաչ է, բայց բավականին տարածված է նաև սև թեյը («Կարմիր»՝ ըստ չինական դասակարգման), հիմնականում աճեցվում է Լենքորանի գոտում (օրինակ՝ Հաֆտոնի տեսակը)։ Ադրբեջանական թեյը սպառող է գտել հիմնականում երկրի ներսում, այնուամենայնիվ, այն կարելի է գտնել նաև հարևան պետությունների վաճառասեղաններին, ինչպիսիք են Թուրքիան, Ռուսաստանը (Դաղստան), Վրաստանը։