cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թենգիզ
Լճի էկոհամակարգը
Թենիզի ջրի պարունակությունը կազմում է մոտ 50 - 200 գր. աղի մեկ լիտրի համար։ Լճի մեջ ձկներ չկան, սակայն երբեմն ալիքներն ափ են նետում մեծ քանակությամբ ձկների կույտեր, որոնք այստեղ են հասել գետերի դելտայից։ Թենգիզ լիճը ունի շուրջ քսան մեկուսացված կղզյակներ, որոնց մի մասը համարվում է հարմար վայր փախստականների համար  վարդագույն ֆլամինգո։ В период 2006—2011 թվականներին հաշվվում էին շուրջ  45 հազար այդպիսի փախստականներ։ К 2015 թ. այդ թիվը կրճատվեց ( 15 հազ. ոչ ավել)։ Հատկանշական է, որ այն համալրող գետերից շատերն էլ  ունեն ջրլող թռչուններ, որոնք նույնպես համարվում են  վերացող (սագեր, բադեր) և մտել են կարմիր գրքի մեջ։ Այս տարածաշրջանում հաշվառված են  180-ից ավելի ջրային և ավելի քան 350 տեսակ ցամաքային բույսեր։ Այստեղ ապրող 350 թռչնատեսակներից 180-ը համարվում են  ցամաքա-ջրային։ Հանդիպում  են նաև սայգակներ, որոնք նույնպես պահպանվում են պետականորեն։
Լեսթիդներ
Բազմացում
Բազմանում են ձվադրմամբ․ լեսթիդների էգերը ձվադրում են ափամերձ բույսերի՝ բոշխի, շամբի, կեռոնի կոշտ ցողուններում, նաև՝ ծառերի և թփերի ճյուղերին։
Թենգիզ
Անվանում
Անվանումն առաջացել է թյուրքերեն թենգիզ (դենգիզ) «ծով, լիճ» հասարակ անունից։ Գրականության մեջ հայտնի է նաև Դենգիզ անունով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղազախստանի լճեր Կատեգորիա:Ասիայի լճեր
Լեսթիդներ
Կարգաբանություն
Լեսթիդների ընտանիքը ներառում է 9 ցեղ 153 տեսակով ։
Եղիակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի լեռնագագաթներ Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լեռներ
Ավստրո-հունգարական համաձայնագիր
Ավստրո-հունգարական համաձայնագիր 1867 (Ausgleich, Kiegyezés), որով հիմնադրվել է Ավստրո-Հունգարիան։ Համաձայնագրով միայն մասնակի վերականգնվեց 1848 թվականից առաջ Հունգարիայի թագավորության անկախությունը, որը բաժանված էր Ավստրիական կայսրությունից։ Համաձայնությամբ վերջ դրվեց Հունգարիայի նկատմամբ 18-ամյա դիկտատուրային, որը Ֆրանց Յոզեֆ I-ը ներդրել էր 1848 թվականի Հունգարական հեղափոխությունից հետո։ Հունգարիայի թագավորության տարածքային ամբողջականությունը վերականգնվեց։ Համաձայնագրով վերականգնվեց նաև Հունգարիայի թագավորության հին սահմանադրությունը ։
Հունգարիայի քաղաքական ղեկավարները ունեին երկու հիմնական նպատակ քննարկումների ժամանակ։ Վերականգնել Հունգարիայի նախկին կարգավիճակը, որը կորցրել էին Հունգարիայի հեղափոխությունից հետո։ Մյուսը վերականգնել բարեփոխումների մասին մի շարք օրենքներ, որոնք հիմնված էին հունգարացի հեղափոխականների 12 պահանջների վրա, որոնք ենթադրում էին քաղաքացիական, քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական իրավունքներ Հունգարիայում ։ Ֆրանց Ժոզեֆի կողմից վերականգնվեցին անգամ հունգարիայի հեղափախական խորհրդարանի Ապրիլյան օրենքները։
Համաձայնության ներքո Հաբսբուրգների տարածքները ճանաչվեցին որպես իրական միություն Ավստրիական կայսրության և Հունգարիայի թագավորության միջև և կայսրության մի մասը ղեկավարում էր Ավստրիայի կայսրը, մյուս մասը Հունգարիայի թագավորը։ Ցիսլեյտանիա (ավստրիական) և Տրանսլեյտանիա (հունգարական) պետությությունները ղեկավարում էին առանձին խորհրդարաններ և վարչապետներ։ Երկու երկրները ունեին միասնական դիվանագիտական և պաշտպանական քաղաքականություն։ Այդ պատճառով կար միասնական արտաքին գործերի և պաշտպանության նախարարներ, որոնք երնթարկվում էին ուղղակի միապետներին։
Հունգարիայի և Ավստրիայի հարաբերությունները մինչև հեղափոխությունը անձնական միություն էին, իսկ համաձայնությունից հետո դարձավ իրական միություն ։ Այսպիսով, համաձայնությունը հունգարական հասարակության կողմից համարվում էր որպես դավաճանություն հունգարական կենսական շահերին և 1848 թվականի բարեփոխումների ձեռքբերումներին։ Փոխզիջումը մնաց անընդունելի էթնիկ հունգար ընտրողների շրջանում ։ Էթնիկ հունգարները չէին աջակցում իշխող Ազատական կուսակցության Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրություններում։
Ես քեզ երբեք չեմ մոռանա (ֆիլմ, 1983)
«Ես քեզ երբեք չեմ մոռանա» (Я тебя никогда не забуду), խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ​​ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Պավել Կադոչնիկովը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1983 թվականին։
Սյուժե
Ծանր վիրավորված զինվորի կյանքը փրկելու համար բուժքույր Պոլինան արյուն է տալիս և նրա հետ գնում հիվանդանոց։ Այնտեղ նրանք սիրահարվում են միմյանց։ Շուտով Ֆեոդորը մեկնում է ռազմաճակատ, գերեվարվում և հայտնվում համակենտրոնացման ճամբարում, բայց ողջ է մնում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ֆեոդորը վերադառնում է տուն և իմանում, որ այդտեղ որոշ ժամանակ ապրել է Պոլինան, որը նրանից երեխա է ունեցել, այնուհետև, չսպասելով Ֆեոդորի վերադարձին, հեռացել է։ Պոլինայի անհաջող որոնումներից հետո Ֆեոդորն ամուսնանում է մեկ ուրիշի հետ։
Տեխնիկական տվյալներ
Աշխատանքային անվանումը՝ «Մեծ սեր»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր
Հաղթանակ
Հաղթանակ, պատերազմում, անձնական մարտերում, ռազմական գործողություննեում կամ ցանկացած մրցակցությունում ձեռք բերված հաջողություն։ Հաղթանակը վերջնական նվաճումն է ճակատամարտում կամ մրցակցությունում ։ Հակառակորդի նկատմամբ հաղթանակը ձեռք է բերվում ռազմական կամ սպորտային մարտերում, ինչպես նաև քաղաքական կամ գեղարվեստական մրցումներում։ Որպես երևույթ վերապրվում է ժամանակի մեջ, ուղեկցում է ուրախության ուժեղ զգացողությունով ։ Որպես գաղափար հաղթանակը գործողության հիմնական դրդապատճառն է և առաջընթացի ջատագովն ու իրագործողը։ Հաղթանակը երկրպագվում է, քանի որ այն դիտվում է որպես գնահատման և հասկացողության հաստատում, հնարավորություն և որպես կատարելության խորհրդանիշ ։ Ռազմական արշավում հաջողությունը համարվում է ռազմավարական հաղթանակ, մինչդեռ ռազմական մարտում հաջողությունը մարտավարական հաղթանակ է։
Հաղթանակը հիմնականում լինում է երկու տեսակի՝ հիմնված մրցակցության վրա կամ հիմնված կատարելության վրա։
Հաղթանակ սպորտում
Սպորտի շարժիչ ուժը հաղթանակի ձգտումն է, թեև կա Պիեռ դը Կուբերտենին սխալմամբ վերագրվող այլ կարծիք, ըստ որի սպորտում կարևորը մասնակցությունն է, այլ ոչ հաղթանակը ։ Մարզիկները երկու նպատակ ունեն՝ ցույց տալ առավելագույն հնարավոր արդյունք և այդ արդյունքը բավականաչափ կայուն դարձնել ։ Սպորտային և մշակութային մրցույթներում հաղթողները մեդալներ և հիմնականում գավաթի տեսքով մրցանակ են ստանում ։ Այս ավանդույթը հին արմատներ ունի՝ Հին Հունաստանում և հետո Միջնադարում սպորտային կամ ասպետական խաղերում հաղթողին թանկարժեք գավաթ էին նվիրում։ Հին Հունաստանում ծեսերի ժամանակ այդ գավաթներն էին լցվում զոհաբերված կենդանու արյունը կամ գինի ։
Հաղթանակի խորհրդանիշներ
Մրցանակների, պարգևների, ռազմավարի, նվաճված ապրանքների և այլնի ձեռքբերումը նույնպես հաճախ հաղթող է դարձնում անձին։ Պատերազմում տարած հաղթանակի խորհրդանիշ է համարվում ռազմավարը՝ հակառակորդից զավթած դրոշը, նրա կողմից մարտադաշտում լքված կամ հանձնվելու դեպքում հանձնած, զենք, ռազմական հանդերձանք, տրանսպորտի միջոցներ, ռազմական տեխնիկա և այլ նյութական արժեքներ ։ Սպորտումև մշակութային մրցույթներում հաղթանակի խորհրդանիշ են մեդալներն ու գավաթները։ Որսորդությունում կենդանիների գլուխներն ու մորթին։
Հաղթանակի նշան
Լատիներեն «Վիկտորիա» տառի առաջին տառի լատիներեն V-ի նմանությամբ հաղթանակող կամ դրան ձգտող կողմը հակառակորդին կամ իր կողմնակիցներին ցույց է տալիս պաարզած ձեռքի երկու մատերը ցուցամատն ու միջնամատը ։ Երկրորդ հանաշխարհային պատերազմի տարիների Ուինսթոն Չերչիլը ակտիվորեն օգտագործել է այս նշանը ։
Հաղթանակը աղոթքներում
Տարբեր կրոններում ընդունված է աղոթել երկրի, ազգի հաղթանակի համար՝ կա՛մ հաղթանակ են խնդրում աստծուց կամ աստվածներից կա՛մ էլ գոհաբանության աղոթք են կարդում և շնորհակալություն են հայտնում արդեն ընձեռնված հաղթանակի համար ։ Ճակատամարտից առաջ կարդացվող աղոթքը հաղթանակ է խնդրում աստծուց, ոգևորում և խթանում է ռազմական կարգապահությունը ։
Հայաստանում յուրաքանչյուր տարի մայիսի 9-ին Շուշիի ազատագրման տարեդարձի և Հաղթանակի տոնի առթիվ աղոթք է կատարվում Ուղղափառ եկեղեցին պատերազմական իրավիճակում ուղղափառ զինվորի զենքի հաղթանակի համար աղոթում է ամենաշատ մեծարվող սրբերից մեկին՝ Սուրբ Գևորգին, որը համարվում է հաղթանակ բերող (победоносец) :
Հաղթանակը դիցարանում
Հայկական դիցարանումում պատերազմի, քաջության և հաղթանակի աստվածը եղել է Վահագնը ։ Հին հունական դիցաբանության մեջ հաղթանակը դիցուհի կար, տիտան Աթենաս Պալլասի և Ստիքսի դուստրը՝ Նիկեն, Կրատոսի (հզորություն), Բիայի (ուժ) և Զելոսի (եռանդ) քույրը։ Ուղեկցել է Զևսին։ Նա միշտ հերոսների կողքին է եղել և արձանագրել է նրանց հաղթանակները։ Սովորաբար պատկերվել է թևերով ։ Իրանական դիցարանում հաղթանակի աստվածը Վերետրանգան էր, սկանդինավյան դիցարանում Օդինը , թամիլների մոտ Մուրուգանը (Կարտիկեյա)։ Հռոմեական դիցարանում հաղթանակի աստվածուհին Վիկտորիան էր, իսկ Հտոմեացի զինվորները կիսաաստված Հերկուլեսին էին համարում էին իրենց հաղթանակի հովանավոր և աստված ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հաղթանակ Կատեգորիա:Մրցույթներ Կատեգորիա:Ռազմական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Սպորտային եզրույթներ
Երփներանգ շղարշը
«Երփներանգ շղարշը» (The Painted Veil), բրիտանացի գրող Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմի վեպը (1925)։ Անվանումը վերցված է Պերսի Բիշի Շելլիի սոնետից, որն սկսվում է հետևյալ բառերով. «Lift not the painted veil which those who live / Call Life», որը հայերեն թարգմանությամն հնչում է «Մի՛ բարձրացրու երփներանգ շղարշը, որն ապրողները կյանք են անվանում»։
Կենսագիր Ռիչարդ Կորդելը նշել է, որ Մոեմին վեպը գրելը դրդել է ինչպես գիտական հետաքրքրությունը, այնպես էլ Սուրբ Թոմասի հիվանդանոցում բժշկական ծառայության անցնելը ։ Գրքի առաջաբանում Մոեմը խորհրդածում է վեպի հրատարակմանը ուղեկցող տհաճություններրի մասին։ Այսպես, գլխավոր հերոսների ազգանունները Լեյնից փոխվել են Ֆեյնի, քանի որ Հոնկոնգում այդ անունով մարդիկ դատի են տվել թերթին, և թերթի սեփականատերը ստիպված է եղել վճարել 250 ֆունտ։ Այնուհետև գաղութային կառավարչի օգնականը սպառնացել է դատի տալ՝ կարծելով, թե ինքն է պիտակավորվել։ Գրողն ստիպված է եղել Հոնկոնգը փոխարինել է Չին-Յեն երևակայական գաղութով, ընդ որում բարելավված տպաքանակն այդպես էլ վաճառքի չի հանվել։ Ավելի ուշ հրատարակության մեջ հետ է փոխված Հոնկոնգի, Ֆեյն ազգանունը պահպանված է ամբողջ հրատարակված տպաքանակում։
Վեպի գաղափարը բնութագրական են գրողի ստեղծագործություններին, քանի որ Ս. Մոեմի ստեղծագործության բարձրագույն ձևը հանդիսանում էր հիասքանչի, գեղեցիկի ստեղծումը. «Իմ կարծիքով՝ միակ բանը, որ հնարավոր է դարձնում այս աշխարհում ապրել առանց զզվանքի, գեղեցկությունն է, որը մարդիկ ժամանակ առ ժամանակ ստեղծում են քաոսից։ Նրանց ստեղծած նկարները, հորինած երաժշտությունը, գրած գրքերը և ապրած կյանքը։ Այս ամենի մեջ ամենահարուստը գեղեցիկ կյանքն է։ Դա արվեստի ամենակատարյալ ստեղծագործությունն է» ։ «Գեղեցիկ ապրած կյանքի» օրինակ՝ որպես «արվեստի ամենակատարյալ ստեղծագործություն» երևան է գալիս Մոեմի ստեղծագործության մեջ։ Վեպը բաղկացած է 80 փոքր գլուխներից, որոնցից յուրաքանչյուրը փոխում է պատումը, ինչը թույլ է տալիս հետևել գործողությունների ընթացքին։ Այս վեպը պատմում է սիրային զգացմունքների ուժեղության, վերապրման, դրա հաղթահարման, գլխավոր հերոսուհու հոգու և բնավորության դժվարին կայացման մասին։ «Երփներանգ շղարշը» երբեք չի համարվել գրողի ամենանշանակալի գրքերից մեկը, սակայն դրանով չի կորցնում իր կարևորությունը Մոեմի ստեղծագործության մեջ ։
Սկզբնապես Մոեմը 1924 թվականի նոյեմբերից մինչև 1925 թվականի մարտ տպագրվել է «Cosmopolitan» ամսագրում՝ ընդհանուր 5 համար։ 1925 թվականի մայիսից սկսզած հրատարակվել է Միացյալ թագավորությունում «Nash's» ամսագրի 8 համարներում։
Հայերեն տպագրվել է 2016 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում, թարգմանիչ՝ Անահիտ Բաբայան Զեյթունցյանը։ Վերահրատարակվել է 2020 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սոմերսեթ Մոեմի վեպեր Կատեգորիա:1925 վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր Կատեգորիա:Վեպեր սիրո մասին Կատեգորիա:Բրիտանական վեպեր Կատեգորիա:Զանգակ հրատարակչության գրքեր
(703) Նոեմի
(703) Նոեմի (Noemi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174972 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8761 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4738 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1171,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307272 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,46° անկյուն։
Նոեմի աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլորայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1910 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Յոհան Պալիսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Արուշչա
Արուշչա, լեռ Ադրբեջանի Դաշկեսանի շրջանում, Շամքոր գետի ձախակողմյան շրջանում, Գետաշեն գյուղից մոտ 24 կմ հարավ-արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռներ Կատեգորիա:Դաշկեսանի շրջան
Շվեյցարական դանակ մարդը
«Շվեյցարական դանակ մարդը» (Swiss Army Man), ռեժիսորներ Դենիել Շայներտի և Դենիել Կվանի 2016 թվականի տրագիկոմեդիան ։ Առաջին անգամ ֆիլմը ցուցադրվել է 2016 թվականի հունվարի 22-ին Սանդենս կինոփառատոնին, որտեղ ստացավ դրամատիկական ֆիլմի ամենալավ ռեժիսուրա մրցանակը ։
Սյուժե
Գլխավոր հերոս Հենքը հայտնվում է անմարդաբնակ կղզում։ Ինքնասպանության եզրին լինելով նա գտնում է դիակ։ Շուտով պարզվում է, որ դիակը արտադրում է գազեր և Հենքը նստում և գնում է նրա վրա, ինչպես ջրահեծանիվ, բայց շուտով ընկնում է նրանից և կորցնում գիտակցությունը։ Նա արթնանում է ափի մյուս կողմում։ Գտնելով իր մահացած օգնականին, Հենկը որոշում է վերցնել նրան իր հետ։
Շուտով Հենկը դիակի մոտ տարբեր և տարօրինակ առանձնահատկություններ է բացահայտում, ասես շվեյցարական զինվորկան ծալովի դանակով՝ նա իր բերանից ջուր է լցնում, կարողանում է կրակել առարկաներով բերանից, մատներով կայծեր արձակել, առնանդամով ցույց տալ կողմնացույցի ուղղությունը, իսկ ամենակարևորն այն է, որ նա կարողանում է խոսել։
Մահացածի անունը պարզվում է Մեննի է, իսկ իր կյանքի մասին նա ոչինչ չի հիշում։ Հենքը սկսում է բացատրել հիմնական հասկացությունները՝ «տուն», «երջանկություն», «մարդիկ» և այլն։ Մաննին իր բջջային հեռախոսում տեսնում է Սառայի ընկերուհու լուսանկարը և սկսում է հավատալ, որ նա մինչ այդ հանդիպել է իրեն և որ սիրում է նրան։ Նա խոստանում է օգնել Հենքին, եթե նա իր հերթին օգնի նրան հիշել նրան։
Հստակության համար Հանկը աղբից պատրաստում է տարբեր կառույցներ, որոնք նման են սրճարանին, ավտոբուսին, կինոթատրոնին և նույնիսկ հագնվում է որպես աղջիկ և Մեննիի հետ մոդելավորում է առաջին հանդիպումը աղջկա հետ, ժամադրություն, երեկույթները և այլն։
Դրանից հետո նրանք շարունակում են ճանապարհորդությունը, քանի դեռ Մեննին չի պարզում, որ հեռախոսի աղջիկը, որը ավտոբուսում Հանկի ընկերակիցն է, ում նա ամեն օր տեսնում էր, բայց չէր համարձակվում խոսել այդ մասին, քանի որ հետևել էր սոցիալական ցանցով, իսկ նա ունի երջանիկ ընտանիք, ամուսին և դուստր։
Հենքի և իր ընկերոջ վրա արջ է հարձակվում, բայց Մեննին չի ուզում ապրել, այդ իսկ պատճառով էլ չի օգնում Հենքին պաշտշանվել և նա վիրավորվում է։ Հանկարծ Մեննին շարժվելու ուժ է գտնում իր մեջ և փրկում է ընկերոջը։ Իսկ հետո նա իր ուսերի վրա ընկերոջը տանում է Սառայի տուն, որպեսզի նա վերջապես կարողանա խոսել իր հետ։
Սառան ոստիկանություն և բժիշկ է կանչում Հենքին օգնելու համար։ Բայց ոստիկանությունն իր հեռախոսում գտնում է Սառայի հենց այդ լուսանկարը, որն էլ առաջացնում է նրա կասկածները։ Հենքը Մեննիի հետ խուճապի մատնված փախչում է անտառ, քանի որ չէր ուզում, որ իր ընկերոջը թաղեն անանուն գերեզմանում, իսկ Սառան ամուսնու հետ, ոստիկանությունը, Հենքի հայրը և լրագրողները հետևում են նրանց մինչև օվկիանոսի ափը։ Այնտեղ նրանք տեսնում են, թե ինչպես է Հենքը խոսում դիակի հետ և հասկանում, որ նա խելագառվել է։ Բայց հանկարծ, հանգուցյալը նորից սկսում է գազեր արտանետել, և Հենքի հետ բաժանվելուց հետո նա իր հպարտության զգացողությամբ արագ գիսաստղով գնում է հեռու։
Արձագանքներ
Կինոքննադատները դրական են գնահատել ֆիլմը    ։ Rotten Tomatoes կայքում 172-ից 69 %-ը ֆիլմը գնահատել են դրական ։ 32 ակնարկների հիման վրա Metacritic-ում 100-ից հնարավորից ստացել է 62 միավոր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան անկախ ֆիլմեր Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Շվեդական ֆիլմեր
Արաքս (կայարան)
Արաքս, Հարավկովկասյան երկաթուղու Թբիլիսի-Երևան մարդատար ուղղության երկաթգծի կայարան ։ Տեղակայված է Գյումրիից՝ 100 կիլոմետր, Երևանից՝ 54 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Անվանվել է Արաքս (Արմավիր) գյուղի և նույնանուն Արաքս գետի անունով, որոնց մոտ էլ տեղակայված է։
Պատմություն
Բացվել է 1909 թվականին Գյումրի-Երևան կայարանի մեկնարկային տեղամասից ։ Երկաթգծային տրանսպորտի պատմության մեջ 1966 թվականը նշանավորվել է Անի (կայարան)-Արմավիր (հայկական երկաթգծի կայարան) մշտական հոսանքով էլեկտրականացմամբ։
Գործունեություն
Կայարանը մատչելի է որոշակի դրվագներով ոչ մեծ գնացքների բեռնափոխադրումների համար։
Կայարանով ուղևորների հաղորդակցությունը իրականանում է ամենօրյա երկու զույգ էլեկտրագնացքներով՝ ЭР2 Երևան (կայարան)-Գյումրի (կայարան), կանգառը Արաքս կայարանն է։
Հեռընթաց ուղևորափոխադրող գնացքը, (ձմեռային՝ Երևան-Թբիլիսի, և ամառային՝ Երևան-Մախինջաուրի (կայարան), սկսած 2009 թվականից, երկաթգծային տրանսպորտի ամբողջ պատմության մեջ կայարաններում կանգ չի առել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի երկաթուղային կայարաններ Կատեգորիա:Հայկական երկաթուղի
Աստերոիդների ցանկ (91701-91800)
Աստերոիդների ցանկ (91601-91700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (91801-91900)
Այկա
Այկա (Ajka), քաղաք Հունգարիայի Վեսպրեմ մարզում։ Գտնվում է Բակոնի լեռներում, բնակչությունը՝ 29685 մարդ (2009թ․ տվյալներով) ։
Աշխարհագրություն և տրանսպորտ
Այկան գտնվում է Վեսպրեմ մարզի կենտրոնից 25 կմ արևմուտք և նույնքան հեռավորությամբ դեպի հարավ` Պապա քաղաքից։ Քաղաքից 3 կմ դեպի հյուսիս գտնվում է Е66 ավտոմայրուղին Սեկեշֆեհերվար-Վեսպրեմ-Կյորմենդ-Իլց։ Այկայով է անցնում Սեկեշֆեհերվար-Վեսպրեմ-Ցելդեմելկ երկաթուղին։
Պատմություն
Ժամանակակից քաղաքը ստեղծվել է 1960 թ․-ին՝ այստեղ առավել վաղ գոյություն ունեցող 4 գյուղերի միացումից։ Հետագայում քաղաքին են միացվել նաև 4 շրջակա գյուղեր։
Այկա գյուղը՝ նոր քաղաքի կենտրոնը, առաջին անգամ հիշատակվել է 1214թ․-ին, սակայն հիմնադվել է ավելի վաղ։ Գյուղի անունը ծագում է նույնանուն տոհմի անունից, որն էլ իր հերթին կոչված է Իշտվան 1-ինի կնոջ՝ Գիզզել թագուհու շքախմբի անդամներից մեկի, Հեյկո իշխանի անունով։
Ներառյալ մինչև 19-րդ դարի կեսը շարունակում էր մնալ փոքր գյուղ։ 19-րդ դարում շրջակայքում բացվեցին ածխի հանքաշերտեր՝ 1930-ական թվականների բոքսիտների հանքատեղերը։ 1937թ․-ին այստեղ կառուցվել է աշխարհի առաջին կրիպտոն արադրող գործարանը։
Սոցիալիստական դարաշրջանում այստեղ կառուցվեցին ալյումինի ու ապակու հսկա գործարաններ, և Այկան դարձավ խոշոր արդյունաբերական կենտրոն։
Տնտեսություն
Այժմ գործում են ալյումինի կոմբինատը, ապակու գործարանը, աղյուսի գործարանը, իսկ քաղաքի շրջակայքում՝ գորշ ածխի և բոքսիտների հանքերը։
Հնագիտություն
2010թ․ քաղաքից ոչ հեռու բոքսիտների հանքատեղում հայտնաբերվել են Ceratopsia — Ajkaceratops kozmai ինֆրակարգին պատկանող նոր տեսակի, մոտ 85 միլիոն տարեկան դինոզավրի գանգի ոսկորներ (վերին կավճի սանտոնյան շարք)։ Այդ ժամանակ այս տարածքը եղել է հնագույն Թետիս օվկիանոսի կղզեխմբի կղզիներից մեկը ։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ
Ագիտացիա
Ագիտացիա (agitatio - դրդել, մղել, շարժել, շարժման հրահրել), մասսաների գիտակցության ու տրամադրության վրա ներգործող, որոշակի գաղափարների ու կոչերի միջոցով նրանց հասարակական, քաղաքական կարևոր խնդիրների լուծմանը մասնակից դարձնող քաղաքական գործունեություն։
Դասակարգերի ու կուսակցությունների պայքարում ագիտացիա հզոր զենք է։ Վ․ Ի. Լենինը նշել է կուսակցության գաղափարական, քաղաքական աշխատանքի երեք տեսակ՝ տեսական գործունեություն, պրոպագանդա և ագիտացիա։
Պրոպագանդայի համեմատությամբ ագիտացիաի առանձնահատկությունը մասսայականությունն է, ավելի մասնավոր ու կոնկրետ գաղափարների, գիտելիքների տարածումը։
Միջոցներ
Ագիտացիայի միջոցներն են՝
Ագիտացիան կարևոր տեղ է գրավում ԽՄԿԿ գաղափարական աշխատանքի զինանոցում։ Նրա բովանդակությունը կապված է կուսակցության առջև դրված կոնկրետ խնդիրների հետ։
Բոլշևիկյան ագիտացիայի հիմնական հատկանիշներ
Բոլշևիկյան ագիտացիայի հիմնական հատկանիշներն են՝ բարձր գաղափարայնությունը, նպատակասլացությունը, ճշմարտացիությունը, մատչելիությունը, պարզությունը, կոնկրետությունը, մարտական և հարձակողական բնույթը։ Ագիտացիան վարող անձին անվանում են ագիտատոր։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ագիտացիա Կատեգորիա:Քարոզչություն Կատեգորիա:Մոտիվացիա
Շան (Էնայի գավառ)
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02159:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 293 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 135-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 46 ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,6%, 1999 թվականին եղել է 65,2%)։ 135 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 110-ը (57 տղամարդ և 53 կին), գործազուրկ էին 25 մարդ (17 տղամարդ և 8 կին)։ 46 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Երկարթ Փըշփուշ
Երկարթ Փըշփուշ, լեռ ներկայիս Թուրքիայում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Սասունում։ Սասունի հայ բնակիչները 1904-ի ապստամբության ժամանակ նահանջի դիմելիս այստեղ էին ամրանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Օստրոե
Օստրոե (Гостре), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սելիդովոյի քաղաքային խորհուրդում։
2012 թվականի տվյալներով Օստրոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 684 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սելիդովոյի քաղաքային խորհուրդի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ
Սյոր Էուրդալ
Սյոր Էուրդալ (Sør-Aurdal), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բագն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 1108.99 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին ։
Սյոր Էուրդալի զինանշանը
Սյոր Էուրդալ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1990 թվականի փետրվարի 9-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված դեղին գույնի միջնադարյան կրոնական իր (զարդատուփ է, որով տեղափոխում են սրբերի մասունքները)։ Այն ներկայումս գտնվում է Հենդալ եկեղեցում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպլանդ ֆյուլքեի կոմունաներ
Եզնանիստ (լեռ)
Եզնանիստ, լեռ Փոքր Կովկասում, Գանձակի գավառում, Ձեգամի միջին հոսանքում։ Հիշատակված է «Ազգագրական հանդես»-ում։ Բարձրությունը 2066 մետր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռներ
Էլեկտրաթույլ փոխազդեցություն
Էլեկտրաթույլ փոխազդեցություն, երկու հայտնի հիմնարար փոխազդեցությունների՝ էլեկտրամագնիսականության և թույլ փոխազդեցության միավորված նկարագրությունը տարրական մասնիկների ֆիզիկայում։ Չնայած այս երկու ուժերը շատ տարբեր են թվում առօրյա ցածր էներգիաների դեպքում, նրանց տեսական մոդելները միևնույն ուժի երկու տարբեր դրսևորումներ են։ Միավորման էներգիայից մեծ էներգիայի դեպքում, որը 100 ԳէՎ կարգի է, նրանք միավորվում են մեկ էլեկտրաթույլ փոխազդեցությամբ։ Այսպիսով, եթե տիեզերքը բավականաչափ տաք է (մոտավորապես 1015 Կ՝ ջերմաստիճանը մեծ պայթյունից շատ չանցած), ապա էլեկտրամագնիսական ուժը և թույլ ուժը միավորվում են որպես էլեկտրաթույլ ուժ։ Էլեկտրաթույլ ժամանակաշրջանի ընթացքում էլեկտրաթույլ ուժն առանձնացել է ուժեղ փոխազդեցությունից։ Քվարկային ժամանակաշրջանի ընթացքում էլեկտրաթույլ ուժը բաժանվել է էլեկտրամագնիսականի և թույլի։
Ձևակերպում
Մաթեմատիկական ձևակերպումով միավորումը տեղի է ունենում SU(2) × U(1) տրամաչափային խմբի տակ։ Համապատասխան տրամաչափային բոզոնները թույլ իզոսպինի երեք W բոզոններն են SU(2)-ից (W+, W0, W-) և թույլ հիպերլիցքի B0 բոզոնը U(1)-ից։ Բոլոր երեքն էլ զանգված չունեն։
Ստանդարտ մոդելում W± և Z բոզոնները և ֆոտոնը առաջանում են էլեկտրաթույլ փոխազդեցության սիմետրիայի ինքնակամ խախտումից SU(2) × U(1)Y-ից U(1)em, ինչի պատճառը Հիգսի մեխանիզմն է (տես նաև Հիգսի բոզոն) U(1)Y-ը և U(1)em-ը U(1)-ի տարբեր պատճեններ են. U(1)em-ի գեներատորը տրվում է Q = Y/2 + I3-ով, որտեղ Y-ն U(1)Y-ի գեներատորն է (կոչվում է թույլ հիպերլիցք), իսկ I3-ն SU(2) գեներատորներից մեկն է (թույլ իզոսպինի բաղադրիչ)։
Սիմետրիայի ինքնակամ խախտումը W0 և B0 բոզոններին դրդում է միավորվել երկու տարբեր բոզոններում՝ Z0 բոզոնում և ֆոտոնում (γ) ինչպես հետևում է
որտեղ θW-ն Վայնբերգի անկյունն է։ Մասնիկները ներկայացնող առանցքները պտտվել են (W0, B0) հարթությունում θW անկյունով։ Սա նաև ներկայացնում է տարբերությունը Z0-ի զանգվածի և W±-ի զանգվածի միջև (նշանակված են համապատասխանաբար MZ և MW).
Էլեկտրամագնիսականության և թույլ ուժի տարբերակումը առաջանում է Y-ի և I3-ի ոչ տրիվիալ գծային կոմբինացիայի պատճառով, որը վերանում է Հիգսի բոզոնի դեպքում (այն Y և I3-ի սեփական վիճակն է, այնպես որ գործակիցները կարելի է վերցնել որպես −I3 և Y). U(1)em-ը սահմանվում է որպես գծային կոմբինացիայով առաջացած խումբ, և չի խզվում, քանի որ չի փոխազդում Հիգսի հետ։
Հոդվածներ
Կատեգորիա:Էլեկտրաթույլ փոխազդեցություն Կատեգորիա:Տարրական մասնիկների ֆիզիկա Կատեգորիա:Դաշտի քվանտային տեսություն
Աբրահամ Աստապատցի (18-րդ դար)
Աբրահամ եպիսկոպոս Աստապատցի, հայ մատենագիր, գրիչ, Սյունյաց թեմի առաջնորդ (1774-1776) ։ Էջմիածնի միաբան։
Հովսեփ Տաթևացու և Սիմեոն Երևանցու ընկերակիցը ։
Կենսագրություն
Աբրահամ Աստապատցին ծնվել է 1710 թվականին Նախճավան գավառի Աստապատ ավանում, որի համար էլ ստացել է Աստապատցի մականունը ։ Յոհան քահանայի որդին է ։ Կրթություն է ստացել Էջմիածնում ։ Աշակերտել է Հովսեփ Տաթևացուն ։ Եղել է Էջմիածնի նվիրակ ։ 1743-1745 թվականներին և 1759 թվականին եղել է Զմյուռնիայի հոգևոր առաջնորդը ։ Մահտեսի Մորկոսին աջակցել է տպարան բացել Կոստանդնուպոլսում ։ 1755 թվականին Ադրիանապոլսում գրչագրել է մի ժողովածու ։ 1774-1776 թվականներին եղել է Սյունյաց թեմի առաջնորդը ։ Ստեղծագործությունների մի մասը մինչև այժմ անտիպ են ։ Գրել է իմաստասիրական քարոզներ, որոնք մեզ են հասել ։ Զբաղվել է հրատարակչական գործունեությամբ  ։ 1756 թվականին Կոստանդնուպոլսում տպագրել է Հակոբ Նալյանի «Ճրագ ճշմարտութեան» գիրքը, 1762 թվականին Զմյուռնիայում՝ Եզնիկ Կողբացու «Գիրք ընդդիմութեանցը» և 1764 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Եղիշեի «Գիրք պատմութեան սրբոց վարդանանց զօրավարացն հայոցը» ։
Մահացել է 1777 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրիչներ Կատեգորիա:Սյունիքի եպիսկոպոսներ Կատեգորիա:Զմյուռնիայի եպիսկոպոսներ
Unity Technologies
Unity Software Inc., (ավելի հայտնի է ինչպես՝ Unity Technologies), ամերիկյան ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, ինչպես նաև հայտնի է իր Unity լիցենզավորված խաղային շարժիչով։ Հիմնադրվել է 2004 թվականի օգոստոսի 2-ին որպես՝ Over Edge I/S, և դարձել է Unity Technologies ApS-ի ենթաբաժին 2006 թվականին։ Ընկերությունը տեղակայված է Սան Ֆրանցիսկոյում, և 2009 թվականից կրում է «Unity Technologies SF» անվանումը։
Պատմություն
Հիմնադրվել է 2004 թվականին Դեյվիդ Հելգասոնի, Նիկոլա Ֆրենսիսի և Յոհան Անտեյի կողմից Կոպենհագենում։ Առաջին խաղը դարձավ GooBall-ը, որը հաջողությա չհասավ։ Այդ պատճառով խումբը որոշեց ստեղծել խաղային շարժիչ, որը կարող էին օգտագործել բոլորը հասանելի գնով։ Unity Technologies-ը ֆինանսավորում ստացավ այնպիսի ընկերություններից ինչպիսիք են՝ Sequoia Capital, WestSummit Capital և iGlobe Partners-ը։
Ընկերության նպատակ խաղերի մշակման հեշտացնում էր, որը թույլ կտար ստեղծել 2D և 3D խաղեր ավելի հեշտ տարբերակով։ 2008 թվականին, երբ սկսեց հայտնիություն հավաքել iPhone-ը, Unity-ն դարձավ առաջինն այն ընկերություններից, որոնք աջակցում էին IOS օպերացիոն համակարգը։ Ներկա պահին Unity-ին աջակցում է ավելի քան 24 պլատֆորմ, այդ թվում՝ Windows, Oculus Rift, PlayStation 4, Linux, Android։
2010 թվականին IBM սկսեց ուսումնասիրել Unity 3D մոդելը, դիտարկիչի համար 3D խաղերի պատրաստման համար։
2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին թողարկվեց Unity Asset Store-ը, որն իրենից ներկայացնում էր առցանց խանութ Unity օգտատերերի համար։ 2014 թվականի ապրիլին խանութն ուներ ավելի քան 600 000 գրանցված օգտատեր և ավելի քան 500 000 ներբեռված նյութեր ամեն ամիս։
2014 թվականի մարտին, Unity-ին գնեց Applifier-ը, ընկերություն, տրամադրում է բջջային կապ Հելսինկիում ։
2014 թվականին կայացավ ևս երկու գնում՝ Playnomics պլատֆորմ, որը զբաղվում էր տվյալների վիճակագրությամբ մշակողների համար (հայտնի է ինչպես՝ Unity Analytics) և Tsugi-ին, որը տրամադրում էր ինտեգրացիայի անխափափ ծառայություն, հայտնի ինչպես՝ Unity Cloud Build ։
2015 թվականին Unity Technologies-ը գնեց SilkCloud-ը, որը զբաղվում էր առցանց առևտրի մշակմամբ Շանհայում։
GDC 16-ի ժամանակ Unity Technologies-ը հայտարարեց նոր երկու թողարկումների մասին։ Unity Certification, որը կօգնի մշակողներին ցույց տալ իրենց հմտությունները և գիտելիքները Unity-ում, և Unity Collaborate-ը, որը թույլ էր տալիս միանգամից մի քանի մշակողնիերի հասանելիություն ստանալ նախագծին՝ հեռակա տարբերակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ընկերություններ Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր Կատեգորիա:Առցանց ծառայություններ Կատեգորիա:Ստուդիաներ Կատեգորիա:Համակարգչային խաղեր արտադրողներ այբբենական կարգով
Շենուդա Գ
Շենուդա Գ, ղպտի ուղղափառ եկեղեցու պատրիարք 1971 թ. նոյեմբերի 14–ից առ 2012 թ. մարտի 17–ը։ Աստվածաբան։ 2002 թ. այցելել է Հայաստան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղպտի Ուղղափառ Եկեղեցու պատրիարքներ
Դելիչայ
Դելիչայ, գետակ Սև ծովի ավազանում, Ալյուս (Կզըլ֊իրմակ) գետի վտակը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սև ծովի ավազանի գետեր
Լյուսիեն Բոնապարտ
Լյուսիեն Բոնապարտ (Lucien Bonaparte, ), Կանինոյի առաջին արքայազն 1814 թվականից, Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարար (1799-1800)։
Պատանեկան տարիներ
Կառլո Բուոնապարտյի և Լետիցիա Ռամոլինոյի երրորդ որդին է, Նապոլեոն Բոնապարտի փոքր եղբայրը։ 7 տարեկանից ավագ եղբոր՝ Ժոզեֆի հետ սովորել է Օտյունում, այնուհետև տեղափոխվել է Բրիեն լը Շատո, որտեղ հանդիպել է երկրորդ եղբորը՝ Նապոլեոնին։ Լյուսիենը չէր ցանկանում ընդունվել զինվորական ծառայության, նա որոշել էր իրեն նվիրել հոգևոր կարիերային և ընդունվել է Էքս ան Պրովանսի սեմինարիա։ Ֆրանսիական հեղափոխությունը նրան ստիպել է վերադառնալ Այաչչո։ 15 տարեկանում դարձել է Պասկուալ Պաուլիի քարտուղարը։ 1793 թվականին լքել է Պաուլիին և ընտանիքի մյուս անդամների հետ անցնելով Ֆրանսիայի և Կոնվենտի կողմը՝ վտարվել է կղզուց և բնակություն հաստատել Պրովանսում։ Այնտեղ նա օգտվել է ավագ եղբոր՝ Ժոզեֆի փաստաթղթերից, որոնք նրան 7 տարով մեծ էին դարձնում։ 1794 թվականին ամուսնացել է պանդոկապանի դստեր՝ Քրիստինա Բուայնեի հետ։
Քաղաքականություն
Լյուսիենը, ինչպես և եղբայրները, Մաքսիմիլիեն Ռոբեսպիեռի անկումից հետո խիստ վարկաբեկվել է։ 1795 թվականին Լյուսիենը ձերբակալվել է և բանտարկվել, որտեղ մնացել է վեց ամիս, և միայն Պոլ Բարրասի շնորհիվ է Նապոլեոնին հաջողվել ազատել նրան։ Շուտով նա Ռեյնլանդի բանակում զբաղեցրել է ռազմական կոմիսարի պաշտոնը, ապա նույն պաշտոնն զբաղեցրել է Կորսիկայում։ Նապոլեոնի փառքի շնորհիվ նրան հաջողվել է ընտրվել Լիամոնի դեպարտամենտի Հինգհարյուրի խորհրդում։ Լյուսիեն Բոնապարտը, գլխավորելով Հինգհարյուրի խորհուրդը, վճռորոշ դեր է խաղացել 1799 թվականի բրյումերի 18-ի (նոյեմբերի 9) պետական հեղաշրջման ժամանակ։ Արդյունքում ամբողջ իշխանությունը կենտրոնացվել է Առաջին կոնսուլի՝ Նապոլեոն Բոնապարտի ձեռքում, որը երկրում ստացել է դիկտատորի լիազորություններ։ Լյուսիենն սկզբում նշանակվել է ներքին գործերի նախարար, իսկ 1800-1801 թվականներին գտնվել է դիվանագիտական ծառայության մեջ։
1800 թվականին՝ կնոջ մահից հետո, մնալով 2 դուստրերի հետ, ամուսնացել է Ալեքսանդրինե Բլեշամի հետ, որը 1803 թվականին որդի է ունեցել՝ Կառլ Լյուսիենին։ Նրա ամուսնությունն առաջացրել է Նապոլեոնի դժգոհությունը, որը հայտարարել է, որ ինքն այդ ամուսնությունը երբեք օրինական չի ճանաչի։ Դրանից հետո Լյուսիենը կնոջ հետ հեռացել է Հռոմ, որտեղ ապրել է՝ օգտվելով Պիոս VII պապի բարեհաճությունից։ Վերջինս նրան տվել է Կանինո քաղաքի մոտ գտնվող Վիտերբոյի հողերը և Լյուսիենին հռչակել Կանինոյի իշխան։ Նապոլեոնը մի քանի անգամ Լյուսիենին առաջարկել է Էտրուրիայի թագը վերջինիս ամուսնալուծության պայմանով, և 1807 թվականին Մանտովայում նրա հետ անձամբ հանդիպելով ու եղբոր կողմից վճռական մերժում ստանալով՝ նրան արգելել է մնալ Հռոմում։ 1810 թվականին Լյուսիենը մեկնել է ԱՄՆ, բայց ճանապարհին բռնվել է անգլիացիների կողմից և տեղափոխվել Մալթա, այդտեղից էլ Պլիմուտ։ Հաշտվելով Նապոլեոնի հետ՝ նա ամբողջ ուժով նպաստել է Էլբա կղզուց նրա վերադարձին։ Հարյուր օրից հետո Լյուսիենը բոլոր Բոնապարտների հետ ստիպված է եղել լքել Ֆրանսիան։ Մահացել է 1840 թվականին աքսորի մեջ։
Երեխաներ
Քրիստինա Բուայնեի հետ (1773-1801) ամուսնությունից ունեցել է 4 երեխա՝ Ալեքսանդրինե դե Բլեշամի (1778-1855) հետ ամուսնությունից Լյուսիենն ունեցել է 10 երեխա.
Աշխատություններ
Քաղաքականությունից ազատ ժամանակ Լյուսիեն Բոնապարտն զբաղվել է գրականությամբ և 1799 թվականին տպագրել «La Tribu indienne, ou Edouard et Stellina» (Հնդկական ցեղ, կամ Էդուարդ և Ստելլինա) վեպը։ 1834 թվականին մեկը մյուսի հետևից լույս են տեսել 2 ստեղծագործություններ՝ «La Verité sur les Cent-Jours» (Հարյուր օրվա ճշմարտություն, Փարիզ, 1835), «Mémoires de Lucien Bonaparte, prince de Canino, écrits par lui-même» (Լյուսիեն Բոնապարտի հուշերը՝ գրված իր կողմից, Փարիզ, 1836), որոնք լայն տարածում են ստացել։ Վերջինում նա նկարագրել է իր պատանեկան տարիները։ Նա նաև գրել է «Charlemagne ou l'Église sauvée» (Շառլեման կամ եկեղեցու ազատումը, 26 մասից կազմված պոեմ, Փարիզ, 1815) և «La Cyrnéïde ou la Corse sauvée» (Սիրնեիդա կամ Կորսիկայի ազատումը, Փարիզ, 1819) պոեմները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Բոնապարտներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի նախարարներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Շուի (Էնայի գավառ)
Շուի (Chouy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02192:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ադամովկա (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)
Ադամովկա (Адамівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մուբարիզ Թաղիև
Կենսագրություն
Մուբարիզ Թաղիևը ծնվել է 1948 թվականի հունվարի 31-ին Երևանում։ Սովորել է Երևանում Ախունդովի անվան թիվ 9 միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատել է որպես Հայկական ԽՍՀ պետական նվագախմբի մենակատար։ Հետագայում նա աշխատել է Բաքվում Ռաշիդ Բեհբութովի ղեկավարությամբ Երգի թատրոնում, որպես մենակատար։
1985 թվականից աշխատել է որպես մենակատար ՝Ադրբեջանի հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեյի Ռաֆիկ Բաբաևի ղեկավարությամբ էստրադային-սիմֆոնիկ նվագախմբում ։
Նրան շնորհվել է 2000 թվականին Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի, իսկ 2006 թվականին `Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչում `ադրբեջանական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Ադրբեջանցի երգիչներ
Բյուրեղաֆիզիկա
Բյուրեղաֆիզիկա, գիտություն բյուրեղների ֆիզիկական հատկությունների մասին։ Ուսումնասիրում է բյուրեղների պլաստիկ դեֆորմացիայի, ամրության, աբսորբման, մագնիսական, լյումինեսցենտային, գերհաղորդականության, սեգնետաէլեկտրական և ֆիզիկական այլ երևույթների հետ կապված հարցերը։
Բյուրեղաֆիզիկայի այն բաժինը, որն ուսումնասիրում է բյուրեղների օպտիկական հատկությունները, կոչվում է բյուրեղաօպտիկա։ Բյուրեղաօպտիկան ուսումնասիրում է նաև բյուրեղներում տեղի ունեցող ֆիզիկական երևույթների կապը բյուրեղների ներքին սիմետրիայի և ատոմային կառուցվածքի հետ։
Բյուրեղաֆիզիկայում էական նշանակություն ունեն բյուրեղների անիզոտրոպությունը և նրանց կառուցվածքի կատարելությունը։ Ուստի բյուրեղաֆիզիկան զբաղվում է նաև բյուրեղների արատների հարցերով։ Բյուրեղաֆիզիկայի կարևոր խնդիրներից է պահանջվող հատկություններով բյուրեղային նյութերի ստացումը, բյուրեղների աճի, ներքին կառուցվածքի ուսումնասիրումը։
Կատեգորիա:Ֆիզիկա Կատեգորիա:Բյուրեղագիտություն
Այգեկութ (քանդակ)
Այգեկութ, հայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի (1902-1969) գիպսե խորաքանդակը, որը նա ստեղծել է 1960 թվականին ։ Ներկայում գիպսե քանդակը (չափերը՝ 185x45) պահվում է Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարանում, իսկ 1961 թվականին ստեղծված և նույն չափերն ունեցող բրոնզե տարբերակը՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։ Լինելով բարձրաքանդակի ու բոլորաքանդակի սինթեզ՝ այն առանձնահատուկ է հայկական քանդակագործության մեջ ։ "Առույգ դինամիկայով հագեցած, կանացի մարմիների ու խաղողի վազերի նրբաճաշակ, ռիթմիկ հաջորդականություններով կառուցված այս աշխատանքը պատկանում է դեկորատիվ արվեստի յուրատիպ օրինակների շարքին։ Աչքի է ընկնում կեցվածքների բնական գեղեցկությամբ, շարժումների վայելչությամբ, իրար հաջորդող դրվագների ներդաշնակ միասնությամբ ։"
Նկարագրություն
Բարձրաքանդակ հիշեցնող «Այգեկութ» կոմպոզիցիան «իրականում բոլորաքանդակ է, որտեղ, սակայն, օգտագործված են բարձրաքանդակի որոշ առանձնահատկությունները, այն է՝ ֆրիզաձև ծավալումը երկու հորիզոնական զուգահեռների միջև, մարմինների դասավորումը մեկ պլանի վրա, բարձրաքանդակին հատուկ դեկորատիվ տարրերը և այլն» ։ Խորաքանդակը երկու կողմից էլ հավասարապես դիտելի է և ներկայացնում է խաղող հավաքող հինգ կանանց, որոնք դասավորված են մեկ գծի վրա, իսկ նրանց միջև խաղողի թփեր են։ Քանդակում «գործող անձինք» են ոչ միայն կանայք, այլ խաղողի թփերը, որոնք բովանդակայնորեն վերին աստիճանի ակտիվացված են և այնպես են մեկնաբանված, որ ձեռք են բերել թե՛ բնապատկերի, թե՛ զարդանախշի ձևեր ու նշանակություն և, որպես այդպիսին, մարմինների մեջ եղած դատարկ պաուզաները դարձնում են նյութեղեն, անցումներ են ստեղծում մի մարմնից մյուսը, նրանց շուրջը ծավալում պեյզաժային միջավայր։ Միևնույն ժամանակ կանայք իրար հետ կապված են իրենց կեցվածքներով, շարժումների տենդենցով ու ռիթմով, որոնք, ասես պատկերում, հիանալիորոն հավաքված են ու պահված կոմպոզիցիոն մի անտեսանելի շրջանակի մեջ» ։
Կանացի մարմինները լայն, տեղ-տեղ ողորկ մշակում ունեն, այստեղից էլ նրանք խոշոր մակերևույթներով են լուսավովում կամ ստվերվում, այնինչ խաղողի թփերը մանր ձևեր և մանրակրկիտ մշակում ունեն և լույսն ու ստվերը նրանց վրա բեկբեկուն խաղ են ստեղծում։ Կանացի մարմինները խաղաղ են ու վայելչագիծ, այնինչ խաղողի թփերն անհանգիստ են, ծռմռված, կանացի մարմինները միակուռ են, այնինչ խաղողի թփերը ցանցկեն, և նրանց միջով լույսն է թափանցում, վերջապես կանացի մարմինները, թեպետ ոչ ծանր, բայց այնուամենայնիվ հողին կապված են, այնինչ խաղողի թփերը գալարվում են դեպի վեր։ Դեպի վեր այդ գալարումը հասցված է մինչև կանանց ուսերը, այդպիսով նրանց գլուխերը հայտնվել են թփերից ազատ մնացած «պաուզաների» մեջ, շեշտվել են, ու չունեն դիտողի ուշադրությունը շեղող հարևաններ։ «Այգեկութում» մեր առաջ ծավալվում է հայ գեղջկուհիների մի տպավորիչ շարք։ Նրանք կյանքով լի են, իրենց կենսական ճշմարտությամբ գեղեցիկ, ժամանակակից և միանգամայն ազգային, նորի օրգանական զգացումով պատկերված։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արա Սարգսյանի քանդակներ Կատեգորիա:Գիպսե քանդակներ
Հենոտիկոն
«Հենոտիկոն» («Միության գիր»), 482 թ.-ին բյուզանդական Զենոն կայսրի (474–475, 476–491) հրապարակած հրովարտակ՝ Քաղկեդոնի ժողովի պատճառով բաժանված ու թշնամացած Արևելքի քրիստոնյաներին ու պատրիարքական աթոռներին իր իշխանության ներքո միավորելու, քաղկեդոնականների և հակաքաղկեդոնականների միջև կրոնական երկպառակություններից առաջացած վիհը կամրջելու նպատակով։
Հեղինակներն էին Կ. Պոլսի Ակակիոս (471–489) և Ալեքսանդրիայի Պետրոս Մոնգոս (483–490) պատրիարքները։ Դատապարտում էր Քաղկեդոնի ժողովն ու նրա դավանաբանական ձևակերպումները՝ առանց այդ ժողովի անունը տալու։ «Հենոտիկոնում» հիշվել և ուղղափառ են ճանաչվել միայն Նիկիայի 325 թ.-ի, Կ. Պոլսի 381 թ.-ի և Եփեսոսի 431 թ.-ի տիեզեր. ժողովները, հաստատվել են Կյուրեղ Ալեքսանդրացու 12 նզովքները. նզովվել են Նեստորն ու Եվտիքեսը և բոլոր նրանք, ովքեր շեղվել են սուրբ հայրերի հավատքից։ «Հենոտիկոնը» մերժել է Քրիստոսի մեջ բաժանում դնողներին և Որդու մեջ երկվություն քարոզողներին, քանզի նրան են վերաբերում «և սքանչելագործ զաւրութիւնքն և չարչարանքն»` ճիշտ հակառակ Լևոնի տոմարի։ Արևելքն ընդունել է «Հենոտիկոնը» և հիմնականում հակաքաղկեդոնական իմաստով էլ մեկնաբանել այն (Անտիոքի պատրիարքներ Պետրոս Թափիչ, Սևերիոս Անտիոքացի, Երուսաղեմի Մարտիրոս պատրիարք, ասորի աստվածաμան Փիլոքսենոս Մաբուգեցի ևն)։ Ալեքսանդրիայի այն միաբնակները, ովքեր մերժել են «Հենոտիկոնը», անջատվել են իրենց պատրիարքից և ավելի ուշ, ինչպես և նրանց հետևած բոլոր միաբնակները, կոչվել «անգլուխներ»։
Հռոմի Ֆելիքս III պապը 484 թ.-ին մերժել է «Հենոտիկոնը» և բանադրել Ակակիոսին, Պետրոս Մոնգոսին և Պետրոս Թափիչին, ինչպես նաև Զենոն կայսրին՝ պատճառաբանելով, թե աշխարհականն իրավունք չունի խառնվելու եկեղեցկան գործերին։ Իր հերթին Ակակիոսը ջնջել է Ֆելիքս III պապի անունը Կ. Պոլսի եկեղեցու սրբանկարներից, և այսպես 484–519 թթ.-ին ստեղծվել է «Ակակիական բաժանումը» Արևելյան ու Արևմտյան եկեղեցիների միջև։ «Հենոտիկոնը» ուժի մեջ է մնացել բյուզանդական Անաստաս I կայսրի (491–518) ժամանակ, բայց 519 թ.-ին Հուստինոս I կայսրը մերժել է այն։
Հայոց եկեղեցին և «Հենոտիկոնը»
Հայոց եկեղեցու կողմից «Հենոտիկոնի» ընդունման ժամանակի վերաբերյալ հայագիտության մեջ կան տարբեր տեսակետներ։ Ոմանք (Կարապետ Տեր–Մկրտչյան, Գ. Տեր-Մկրտչյան, Մանուկ Աբեղյան, Ստեփան Մալխասյանց) գտնում են, որ այն ընդունվել է Հովհաննես Ա Մանդակունու օրոք՝ V դ. 80-ական թթ., իսկ մյուսները (Մաղաքիա Օրմանյան, Ներսես Ակինյան, Երվանդ Տեր-Մինասյան և ուրիշներ)` VI դ. սկզբին, Բաբկեն Ա Ոթմսեցու ժամանակ։ Հայ դավանաբանական գրվածքներում «Հենոտիկոնը» առաջին անգամ հիշատակվել է Բաբկեն Ա Ոթմսեցու «Թուղթ Հայոց ի Պարսս, առ ուղղափառս» Բ թղթում, որի ոգով էլ գրվել է այդ թուղթը, այսինքն՝ զգուշավոր և մեղմացրած բանաձևերով լռելյայն դատապարտել է Քաղկեդոնի ժողովը։ Զենոն կայսրը հայկական աղբյուրներում գնահատված է որպես «բարեբանեալ թագաւոր Հոռոմոց» (Բաբկեն Ա Ոթմսեցի), ուղղափառ, բարեպաշտ, որ «միաւորիչ թղթովն աւտարացուցանող և կորստական անաւրէն «Քաղկեդոնի ժողովը» եբարձ ի միջոյ» (Վրթանես Քերթող), կամ՝ «Զենոնի և Անաստասայ μարեպաշտ թագաւորացն զոր ընդունիմք և տաւն կատարեմք նոցա» (Ստեփանոս Սյունեցի) և այլն։
Գրականություն
Կատեգորիա:Քրիստոնեության պատմություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ
Ջորջ Վելա
Ջորջ Ուիլյամ Վելա (George William Vella, ), մալթացի քաղաքական գործիչ և Մալթայի 10-րդ, գործող նախագահը ։ Նա երկու անգամ եղել է արտաքին գործերի նախարար. 1996 թվականից մինչև 1998 թվականը՝ վարչապետ Ալֆրեդ Սանտի օրոք, և 2013 թվականից մինչև 2017 թվականը՝ Ժոզեֆ Մուսկաթի օրոք։ Նա 2019 թվականի Մալթայի անուղղակի նախագահական ընտրություններում ընտրվել է միակ թեկնածու և 2019 թվականի ապրիլի 4-ին ընտրվել է Մալթայի 10-րդ նախագահ ։
Կենսագրություն
Վելան ծնվել է 1942 թվականին, Զեյթունում։ Նա ամուսնացել է Միրիամի հետ (ի ծնե՝ Գրիմ)։ Նրանք ունեն 2 դուստր, որդի և 7 թոռ ։
Վելան 1964 թվականին ավարտել է բժշկական ֆակուլտետը, ավիացիոն բժշկության ոլորտում Ֆարնբորոյից (Մեծ Բրիտանիա) ստացել է վկայական և եղել է ընտանեկան բժշկության մասնագետ։
Սահմանի համար ծառայություն
1978 թվականին Վելան եղել է Եվրախորհրդի Խորհրդարանական ասամբլեայի անդամի տեղակալ և տեղական և տարածքային իշխանությունների կոնգրեսում՝ ծովային աղբյուրներից ծովի աղտոտման հարցերով զեկուցող։ 1987 թվականի հունվարից մինչև մայիս նա Եվրախորհրդում Մալթայի մշտական ներկայացուցիչ էր ։
Առաջնորդի տեղակալ
1992 թվականին Վելան ընտրվել է Լեյբորիստների ​​կուսակցության խորհրդարանական հարցերով ղեկավարի տեղակալ և արտաքին գործերի մամուլի քարտուղար։ Նա ծառայել է որպես ԵՄ-Մալթա խորհրդարանական համատեղ կոմիտեի նախագահի տեղակալ ։
Արտաքին գործեր
1995 թվականից մինչև 1996 թվականը Վելան եղել է Ներկայացուցիչների պալատի գործարարական կոմիտեի և արտաքին հարաբերությունների խորհրդարանական կոմիտեի անդամ։
Վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ
1996 թվականի հոկտեմբերին նշանակվել է վարչապետի, արտաքին գործերի նախարարի և բնապահպանության նախարարի տեղակալ և կրկին՝ 2013 թվականի մարտից մինչև 2017 թվականի հունիս ։
Վելան իր աջակցությունն է հայտնել ՄԱԿ-ի խորհրդարանական ասամբլեա ստեղծելու քարոզարշավին, որը պաշտպանում է ՄԱԿ-ի ժողովրդավարական բարեփոխումները և ավելի հաշվետու միջազգային քաղաքական համակարգի ստեղծումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պետության գործող ղեկավարներ Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
(704) Ինտերամնիա
(704) Ինտերամնիա (Interamnia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Վինչենցո Չերուլիի կողմից Տերամոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,061254 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5961 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5264 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ինտերամնիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6685 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1956,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184016 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17,3° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Աստերոիդների դաս F Կատեգորիա:1910 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Վինչենցո Չերուլիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Դոշ Շայեն
Դոշ Շայեն Ճանապարհային կայան ։
Ստեփան Իսահակյան
Ստեփան Իսահակի Իսահակյան (Սերեբրյակով) (, Մոսկվա), կրկեսի հայ խորհրդային արտիստ, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971)։ 1956 թվականին մասնակցել է հայկական կրկեսի ստեղծմանը։
Կենսագրություն
Ստեփան Իսահակյանը ծնվել է 1919 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1935 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ անցնում են Ստեփանի մանկությունն ու երիտասարդությունը։ Հենց այստեղ է նա սկսում զբաղվել մարմնամարզությամբ և ակրոբատիկայով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է համալասարան Բաքվում։
1938 թվականից ծառայել է Կարմիր բանակում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից է, պաշտպանել է Ղրիմը, Կերչ և Սևաստոպոլ քաղաքները։ 1942 թվականին Սևաստոպոլի ճակատամարտում ծանր վիրավորվում է ոտքից։ Տեղափոխվում է հոսպիտալ, բուժվում և վերադառնում ռազմաճակատ։ Կրկին վիրավորվում է և ազատվում ծառայությունից հաշմանդամության պատճառով։
Սկսում է աշխատել ատրակցիոնում՝ մոտոցիկլով 60 կմ/ժ արագությամբ բարձրանում է պատի վրա։ Առաջին հյուրախաղերը եղել են 1951 թվականին Սախալինում։ Այնուհետև Համամիութենական պետկրկեսի ղեկավարությունը Իսահակյանին առաջարկում է գլխավորել կենդանիներով ատրակցիոնը, որը ստեղծվելու էր Երևանում 1956 թվականին։ 1958 թվականին նա ստեղծում է «Էկզոտիկ կենդանիների ծիծաղաշարժ խումբը» ատրակցիոնը (ռեժիսոր՝ Վ․ Միրոնով, խորհրդատու՝ Բ․ Էդեր, նկարիչ՝ Մ․ Ասլամազյան, գործըկեր՝ Ա․ Այվազյան, Երևանի կրկես)։ Համարում մասնակցում էին գետաձիեր, այծեղջերուներ, շիմպանզեներ, վիշապ և թռչուններ (թութակներ, ճնճղուկներ, սիրամարգեր, արագիլներ)։ Իսահակյանը ԽՍՀՄ-ում առաջինն էր, ով սկսեց աշխատել գետաձիերի հետ ։ 1956-1966 թվականներին ատրակցիոնը մտնում էր Հայկական ընկերակցության կազմի մեջ։
2003 թվականին Մոսկվայի «Գալա պրես» հրատարակչությունում լույս է տեսել «Կրկեսը և կյանքը» գիրքը, որտեղ Ստեփան Իսահակյանը պատմում է իր կյանքի մասին։ Հանդիսավոր նշվել է արտիստի 90 և 93-ամյակները ։ Մահացել է Մոսկվայում 2017 թվականի մարտի 16-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրկեսի հայ դերասաններ Կատեգորիա:Հայ ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային դերասաններ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով
Աբայ (Սարկանդի շրջան)
Աբայ (Абай), գյուղ Ղազախստանի Ալմաթի մարզի Սարկանդի շրջանում։ Մտնում է Ալմատինսկի գյուղական շրջանի մեջ։ Թվային ինդեքսը՝ 196043200 ։
Բնակչություն
1999 թվականին գյուղում ապրում էին 670 մարդ(344 տղամարդ և 326 կին) ։ Ըստ 2009 թվականի գյուղում ապրում են 683 մարդ (352 տղամարդ և 331 կին) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ղազախստանի քաղաքներ
Պոլիդեվկ (արբանյակ)
Պոլիդեվկ (Πολυδεύκης), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է «Կասինի» ԱՄԿ-ի լուսանկարների վրա 2004 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ
Շիեռի
Շիեռի (Chierry), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Շատո Տիերի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02187:
Բնակչություն
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 1055 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականին համայնքի 627 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 463-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 164-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 73,8%, 1999 թվականին եղել է 65,4%)։ 463 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 415-ը (212 տղամարդ և 203 կին), գործազուրկ էին 48 մարդ (19 տղամարդ և 29 կին)։ 164 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 38-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 86-ը՝ թոշակառուներ, 40-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ