cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ուրոպ (Ինյայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Տափոլոռ կասսիայի
Տափոլոռ կասսիայի, լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Նկարագրություն
30-90 սմ երկարությամբ, նեղ-թևավոր ճյուղավորված ցողուններով միամյա բույս է։ Տերևը կազմված է 30-70 մմ երկարությամբ, 2-5 (8) մմ լայնությամբ 1 զույգ գծային տերևիկներից։ Տերևի առանցքը ճյուղավորված բեղիկով վերջացող է։ Ծաղկակիրները գեղձերով պատված են և ունեն 1 (2) ծաղիկ։ Բաժակը նույնպես գեղձերով է պատված և ունի լայն-եռանկյուն-ձվաձև ատամիկներ։ 11-13 մմ երկարությամբ պսակը ծաղկման սկզբում դեղին է, հետագայում դրոշը դառնում է վարդամանուշակագույն՝ մուգ ջղերով։ 30-40 մմ երկարությամբ, 5-6 մմ լայնությամբ ունդերը, հատկապես ոչ հասունները, ծածկված են ոսկեգույն նստադիր գեղձերով։ Բույսի սերմերը թմբիկավոր են ։
Տարածվածություն
Հանդիպում է միայն Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում (Գորիսի շրջակայք, «Շիկահող» պետական արգելոց, Ագարակ և Եղվարդ գյուղերի շրջակայք)։ Աճում է Անատոլիայում, Կիպրոսում, Լիբանանում, Սիրիայում, Պաղեստինում, Իրաքում, Իրանում ։
Էկոլոգիա
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներում` ծովի մակարդակից 750-1400 մ բարձրությունների վրա, կաղնու-բոխու անտառներում, շիբլյակում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոսին ։
Պահպանություն
Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ։
Զուռիկ
Զուռիկ (Iż-Żurrieq), քաղաք Մալթային Հանրապետությունում՝ Մալթա կղզու հարավային շրջանում, երկրի մայրաքաղաք Վալետայից ութ կիլոմետր, Միջերկրական ծովի ափից՝ մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա ։ Համարվում է Մալթայի ամենահին քաղաքներից մեկը. պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1436 թվականին։ Քաղաքում պահպանվել են պատմաճարտարապետական բազմաթիվ գեղեցիկ հուշարձաններ։
Տափոլոռ կասսիայի
Պահպանություն
Պոպուլյացիայի մի մասը պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում ։
Զուռիկ
Աշխարհագրություն
Ծովի մակերևույթից բնակավայրի միջին բարձրությունը 111 մետր է։ Զբաղեցնում է 10,5 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Վարչականորեն Զուռիկի կազմի մեջ են մտնում նաև հարևանությամբ գտնվող Ֆիլֆլա կղզին և մերձակա մի քանի գյուղ։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի մարտի 31-ի տվյալներով եղել է 11.823 :
Տափոլոռ կասսիայի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Լոբազգիներ Կատեգորիա:Ծածկասերմեր Կատեգորիա:Միամյա բույսեր Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված բույսեր
Զուռիկ
Քույր քաղաքներ
Զուռիկը բարեկամական սերտ հարաբերություններ ունի հետևյալ քաղաքների հետ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքներ Կատեգորիա:Մալթայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Ռուլակ Սենտ Սիրք
Ռուլակ Սենտ Սիրք (Rullac-Saint-Cirq), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 366 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32.74 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 26 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 198 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 139-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,2 %։ 139 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 131 անձ (71 տղամարդ և 60 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ 59 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սնդա
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մաքս Ֆերդինանդ Պերուց
Մաքս Ֆերդինանդ Պերուց (Max Ferdinand Perutz) (մայիսի 19, 1914 - փետրվարի 6, 2002), անգլիական (ծագումով՝ ավստրիացի) կենսաքիմիկոս, մոլեկուլային կենսաբան։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1954)։
Սովորել է Վիենայի համալսարանում, հետագայում (1936 թվականից) տեղափոխվել Քեմբրիջ (Մեծ Բրիտանիա)։ Ղեկավարել է բժշկական գիտահետազոտական խորհրդի մոլեկուլային կենսաբանության խումբը (1947-1962), 1962 թվականից Քեմբրիջի համալսարանի մոլեկուլային կենսաբանության լաբորատորիայի վարիչն է։ Հիմնականում ուսումնասիրել է սպիտակուցների կառուցվածքը ռենտգենկառուցվածքային վերլուծության իր իսկ կատարելագործած մեթոդով։ Առաջինն է վերծանել հեմոգլոբինի մոլեկուլի տարածական կառուցվածքը։
1962 թվականին արժանացել է քիմիայի նոբելյան մրցանակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի կենսաքիմիկոսներ Կատեգորիա:Քիմիայի բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Անգլիացի կենսաբաններ Կատեգորիա:Անգլիացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Հրեա նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամներ
Յունգֆերնշտիգ (փողոց)
Յունգֆերնշտիգ (Jungfernstieg), Համբուրգ քաղաքի ամենահին փողոցներից մեկը։ Գտնվում է Գենզեմարկտ և Բերգշտրասե փողոցներին միջև։
Պատմություն
Փողոցը կառուցվել է դեռևս XIII դարում, Էլբա գետի վտակ Ալստերի վրա ամբարտակ կառուցելու ընթացքում։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Համբուրգի անգլո-ամերիկյան հրթիռակոծության պատճառով, փողոցը նորից ավերվել է, իսկ պատերազմից հետո՝ մասամբ վերանորոգվել։
Ժամանակակից Յունգֆերնշտիգը առևտրային փողոց է՝ թանկարժեք խանութներով, բանկերով, կինոթատրոնով, արվեստի տներով, գրասենյակներով, ռեստորաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համբուրգի փողոցներ
Պիաուի
Պիաուի, (Piauí), նահանգ Բրազիլիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Պարաիբա գետի ավազանում։ Տարածությունը 250, 900 կմ² է, բն․՝ 2110 հզ․ (1977)։ Վարչական և տնտեսական կենտրոնը՝ Թերեզինա։ Զբաղվում են արոտային անասնապահությամբ, հողագործությամբ, կառնաուբյան մոմի հավաքով։ Մշակում են հացարմատ, բրինձ, շաքարեղեգ։ Կա սննդի, տեքստիլ, կաշվի-կոշիկի արդյունաբերություն։
Պրիբրեժնոե (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Պրիբրեժնոե (Прибережне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիբրեժնոե գյուղում բնակվում էր 544 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1633 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 333,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Խլեբորոբնոյե (Ցելինսկի շրջան)
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր
Judas Priest
«Judas Priest», բրիտանական մեթալ խումբ։ Ձևավորվել է 1969 թվականին և շարունակում է իր գործունեությունը մինչև այսօր։ Խմբի անդամներն են Ռոբ Հելֆորդը, Գլեն Տիպտոնը, Իյան Հիլլը, Սքոթ Տրեյվիսը և Ռիչի Ֆաուլկները։ Նրանք ձայնագրել են 16 ստուդիական ալբոմներ և վաճառել 50 միլիոն օրինակ ալբոմ։
Սկավառակագրություն
Կատեգորիա:Բրիտանական ռոք երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:«Գրեմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:1969 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Քաքութ (Օզուրգեթի շրջան)
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 120-200 մետր բարձրության վրա։ Բնորոշվում է մեղմ կլիմայով։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 282 մարդ ։ Գյուղը բնակեցված է 94,7 % վրացիներով, 4,6 % հայերով և 0,7 % Ռուսներով ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Օզուրգեթի շրջան
Կորնևո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)
Կորնևո (Корнево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի բնակավայրեր
Զայցև (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Զայցև (Зайців), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Պիանո
Պիանո (իտալ.՝ piano, բառացի՝ մեղմ, կրճատ գրվում է՝ p), երաժշտության մեջ՝ դինամիկայի հիմնական նշումներից մեկը։ Հակադիր է ֆորտեին։ Պիանիսսիմո՝ pianissimo (рр)՝ շատ մեղմ, պիանո պիանիսիմո՝ piano pianissimo (ppp)՝ ավելի շատ մեղմ են։ Պիանո բառը հաճախ գործածվել է forte piano (դաշնամուր)-ի փոխարեն և իբրև դրա կրճատ նշում։
Կատեգորիա:Երաժշտական եզրույթներ
Վանա-Վասցելիինա
Վանա-Վասցելիինա (Vana-Vastseliina), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 147 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Լելիո Լեգորիո
Լելիո Լեգորիո (Lelio Lagorio,), իտալացի քաղաքական և պետական գործիչ, Սոցիալիստական կուսակցության առաջնորդներից մեկը։ 1965 թվականին եղել է Ֆլորենցիայի քաղաքապետը, 1970-1978 թվականներին Տոսկանա տարածաշրջանի վարչակազմի ղեկավարն էր։ 1980-1983 թվականներին ստանձնել է Իտալիայի պաշտպանության նախարարի պաշտոնը, իսկ 1983-1986 թվականներին զբաղվել է զբոսաշրջության և դիտարժան միջոցառումների կազմակերպման հարցերով։
Պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո
Ծնվել է սպայի ընտանիքում։ 1937-1942 թվականներին նա ֆաշիստական վարչակարգի տակ պարտադիր պատանեկան ռազմական պատրաստություն էր անցնում։ 1943 թվականին զորակոչվել է Սալոյի Հանրապետության բանակ, սակայն թաքնվել է ռազմական իշխանություններից և համագործակցել հակառակորդի հետ։
Պատերազմից հետո նա աշխատել է գործարանում։ Ավարտել է Ֆլորենցիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Զբաղվել է լրագրությամբ, հրատարակչությամբ, եղել է Felice Le Monnier հրատարակչության տնօրեն։
Ֆլորենցիայի և Տոսկանայի կառավարիչ
1943 թվականից ի վեր Լելիո Լագորիոն միացավ ձախակողմյան ժողովրդավարական կազմակերպություններին։ Պատերազմից հետո միացավ Եվրոպական ֆեդերալիստական շարժմանը, այնուհետև Ժողովրդի միասնություն կուսակցությանը։ 1955 թվականից Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության անդամ էր։ Նա սերտորեն համագործակցել է Պետրո Նենիի հետ։ Նա ղեկավարում էր Ֆլորենցիայում գտնվող սոցիալիստական կազմակերպությունը, խմբագրում էր La Defense թերթը։
1960 թվականին, քաղաքական սուր ճգնաժամի ժամանակ, Լագորիոն կանխեց Ֆլորենցիայում ցուցարարների դեմ ոստիկանության ուժի օգտագործումը։ Եղել է 1960-ականների առաջին կեսի գավառական վարչակազմում, վերահսկել է իրավական քաղաքականությունը և տրանսպորտային հաղորդակցությունը։ Նա հիմնել է La Regione տարածաշրջանային ամսագիրը։ Չնայած սոցիալիստական հայացքներին՝ Լագորիոն պահպանեց բարեկամական հարաբերությունները կաթոլիկ եպիսկոպոսի հետ, նորմալացրեց հարաբերությունները աշխարհիկ իշխանությունների և եկեղեցու միջև։
1965 թվականին Լելիո Լագորիոն մի քանի ամիս եղել է Ֆլորենցիայի քաղաքապետ։ Այնուհետև մինչև 1969 թվականը ստանձնել է փոխքաղաքապետի պաշտոնը։ Մեծ դեր է խաղացել 1966 թվականի նոյեմբերի 4-ին տեղի ունեցած ջրհեղեղի հետևանքների վերացման գործում։ 1970-1978 թվականներին Լագորիոն ղեկավարում էր Տոսկանա շրջանի վարչակազմը։ 1968 թվականից ընդգրկված է եղել Իսպանիայի ղեկավար մարմիններում։
Իտալիայի կառավարության անդամ
1979-ից ի վեր, Լելիո Լագորիոն կենտրոնացած էր Իսպանիայի իրականացվող Համազգային քաղաքականության վրա։
Պաշտպանության նախարար
1980 թվականի ապրիլի 4-ին Լելիո Լագորիոն ստանձնեց Պաշտպանության նախարարի պաշտոնը քրիստոնյա-դեմոկրատ Ֆրանսիսկո Կոսիգիի կառավարությունում։ Նա այս պաշտոնում մնաց մինչև 1983 թվականի օգոստոսի 4-ը։ Այս կառավարությունները զբաղեցրեցին կենտրոնամետ կամ անկեղծ պահպանողական դիրքերը։
Լագորիոյի գլխավորությամբ Իսպանիան վարում էր  «Ատլանտյան համերաշխության» ամերիկամետ և հակախորհրդային արտաքին քաղաքականություն։ Մասնավորապես, Լագորիոն աջակցել է Օլիմպիադա-1980 թվականի բոյկոտին՝ արգելելով զինծառայող մարզիկներին մեկնել Մոսկվա։ Դրա համար Լագորիոն անձնական քննադատության է ենթարկվել խորհրդային մամուլում ։
Լագորյոյի օրոք Սիցիլիայի և Տոմագավկի միջև տեղակայվեց ամերիկյան միջին հեռահարության միջուկային հրթիռներ։ Միևնույն ժամանակ, Լագորիոն առաջնորդվում էր ոչ միայն Պենտագոնի, այլև արևմտաեվրոպական դաշնակիցների կողմից, ձգտում էր Եվրոպայի ինքնապաշտպանությանը և առավելագույն փոխազդեցություն էր հաստատում Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Մեծ Բրիտանիայի ռազմական գերատեսչությունների հետ։ Լագորիոն ղեկավարում էր ՆԱՏՕ-ի նախարարների խորհուրդը ։
Լագորիայի օրոք ուժեղացավ Իտալիայի արտաքին ռազմական գործունեությունը։ Երկրորդ աշխարհամարտից հետո առաջին անգամ իտալական ռազմական առաքելությունները մեկնեցին արտերկիր՝ Լիբանան և Կարմիր ծով։
Իտալիայի պաշտպանության բյուջեն զգալիորեն աճել է և զինված ուժերը ինտենսիվորեն արդիականացվել են։ 1983 թվականին գործարկվեց Garibaldi իտալական առաջին ավիափոխադրողը։ Այնուհետև Հռոմում վերականգնվեց ռազմական շքերթների ավանդույթը։ Իտալական բանակը կարևոր դեր խաղաց 1980-ական թվականների երկրաշարժի հետևանքները վերացնելու գործում։ Ներքին բանակային համակարգում առկա էր հարաբերությունների էական ժողովրդավարացում, շարքային կադրերի իրավունքների ընդլայնում և ծառայության պայմանների բարելավում։
Լագորիայի նախարարության ընթացքում Ուստիկում տեղի է ունեցել մեծ աղետ։
Սոցիալիստական կուսակցությունից հետո
Լելիո Լագիորիոն չորս անգամ՝ 1979, 1983, 1987, 1989 թվականներին, ընտրվեց Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։ Իր կազմով անցել է մինչև 1994 թվականը ։ 1986-1994 թվականներին ղեկավարել է սոցիալիստական խմբակցությունը։ 1986-1988 թվականներին Լագորիոն Իտալիայի խորհրդարանի հատուկ ծառայությունների և պետական գաղտնիքների կոմիտեի նախագահն էր։
Մերժելով իտալացի սոցիալիստների ավանդական արմատական հռետորաբանությունը՝ Լագորիոն մեծ դեր է խաղացել եվրոպական սոցիալ-ժողովրդավարության ուղղությամբ Իսպանիայի էվոլյուցիայի գործում։ Լագորիոն ակտիվորեն նպաստել է սոցհարցման ուղղմանը և Իտալիայի հակակոմունիստական ուժերի կոնսոլիդացմանը։
«Մաքուր ձեռքեր» գործողության ընթացքում Իտալիայի քաղաքական համակարգի սուր քաղաքական ճգնաժամից և ամբողջ համակարգի վերափոխումից հետո Իսպանիան դադարեցրել է իր գոյությունը։ Ընդ որում, Լելիո Լագորիոն սոցիալիստական քաղաքական գործիչներից մեկն է, որոնց նկատմամբ որևէ կոռուպցիոն կոմպրոմատ չի հայտնաբերվել։ Լուծարումից հետո Լագորիոն հեռացավ քաղաքականությունից։ Նա զբաղվել է պատմական հետազոտություններով, հրատարակել է Տոսկանայի պատմության վերաբերյալ մի շարք աշխատություններ, վարչական և նախարարական պաշտոններում իր գործունեության վերաբերյալ հուշագրություններ։ Նրա հայտնի և արժեքավոր գրքերից են L’Esplosione: storia della disgregazione del PSI («Պայթյուն։ Իսպանիայի Սոցիալիստական Հանրապետության փլուզում»), L’Ora di Austerlitz («Աուստրելիցի ժամ»), Una regione da costruire («Տարածաշրջանային շինարարություն»)։
Լելիո Լագորիոն եղել է Իտալիայի խորհրդարանի, եվրոպացի խորհրդարանականների և Տոսկանայի քաղաքային ավագանիների միությունների անդամ։ Նա նաև «Սոցիալիզմ 2000» կազմակերպության ակտիվ անդամ էր։ Այնուհետև մտավ իտալական Ռոտարի ակումբ։
Բենզի շրջան (Միչիգան)
Բենզի շրջան (Benzie County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2,227 կմ² է, բնակչությունը՝ 17,525 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բոյլահ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1863 թ.։
Լելիո Լեգորիո
Պարգևներ
Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար 1978 թվականի դեկտեմբերի 27-ի Իտալիայի նախագահ, սոցիալիստ Ալեսանդրո Պերտինի  հրամանագրով պարգևատրվել է «Մեծ խաչի ասպետ» շքանշանով ։
Բենզի շրջան (Միչիգան)
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Լելիո Լեգորիո
Մահ
Լելիո Լագորիոն մահացավ Ֆլորենցիայում՝ 91 տարեկան հասակում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրավաբաններ Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Իտալիայի նախարարներ Կատեգորիա:Իտալացի լրագրողներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Իտալացի փաստաբաններ
(2355) Նեյ Մոնգոլ
(2355) Նեյ Մոնգոլ (Nei Monggol), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,019389 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6656 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3732 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1916,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187856 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1978 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Բաբաեդովո
Բաբաեդովո (Бабаедово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Ֆրունզե գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։ Գտնվում է շրջանի կենտրոնական մասում՝ Դորոգոբուժ քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք, P137 Սաֆոնովո-Ռոսլավլ մայրուղուց 8 կմ արևմուտք, Դնեպր գետի ափին։ Գյուղից 15 կմ հյուսիս, Մոսկվա-Մինսկ գծի վրա գտնվում է Մաքսիմովո երկաթուղային կայարանը։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 3 մարդ։
Պատմություն
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է Կարմիր բանակի կողմից 1943 թվականի սեպտեմբերին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆեյթ (շուն)
Ֆեյթ (Faith ), ուղղահայաց դիրքով քայլելու ունակ հաշմանդամ շուն, ապրել է ԱՄՆ-ի Վիրջինիա նահանգի, Մանասսաս քաղաքում։ Ապրել է  իր տիրոջ հետ, որի անունը Ջուդ Սթրինգֆելոու է (Jude Stringfellow)։ Շունը ծնվել է 2002 թվականի դեկտեմբերին, առանց առջևի թաթերի։  Ավելի ուշ շունը  հայտնի է  դառնում դպրոցներում, հոսպիտալներում և այլ վայրերում իր  ելույթներով, ոգեշնչելով հաշմանդամ մարդկանց՝ հաղթահարելու իրենց ցավերը։ Ֆեյթն ունեցել է իրեն պատկանող փաստաբան, որը  ներկայացրել  է նրա շահերը շոու-բիզնեսում։
Կենսագրություն
Սթրինգֆելոու ընտանիքը Օկլահոմա Սիթիից վերցրել է Ֆեյթին, երբ շունը 3 շաբաթական էր։ Ֆեյթին լաբրադոր և չաու-չաու  շների հիբրիդ էր։ Շան մայրը հրաժարվել է նրան կերակրելուց։ Շունը ծնվել էր արատով, ինչն էլ  խոչընդոտել էր առջևի թաթերի աճին ։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն շունը ծնվել է առջևի ձախ թաթի ապաճումից, իսկ աջ առջևի թաթը հեռացվել է մեխերից ստացած վնասվածքի պատճառով ։ Շանը հավասարակշռության մեջ պահելու համար կենդանուն սովորեցրել են սքեյթբորդ վարել։ Որոշ ժամանակ անց շան առջևի թաթերը նեխում են և անդամահատվում։
Երբ 46-ամյա Ջուդ Սթրինգֆելոուի որդին բերեց Ֆեյթին տուն, մայրը՝ Ջուդը թողեց Օկլահոմա նահանգի իր ուսուցչի աշխատանքը՝ հանուն Ֆեյթի, որ զբաղվի շնով։ Սթրնգֆելոուն ստեղծել է իր ֆոնդը և երկար ժամանակի ընթացքում հավաքել նվիրատվություն, որը փոխանցվել է բարեգործական կազմակերպություններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայտնի շներ
Ժիրնով (Տացինսկի շրջան)
Ժիրնով (Жирнов), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Ժիրնովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Դոնի Ռոստով քաղաքից գտնվում է 220 կմ հեռավորության վրա։ 2010 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 5687 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր
HLA հակածին
HLA (Human Leukocyte Antigen, Մարդու Լեյկոցիտար Անտիգեն), հյուսվածքային համատեղելիության հակածինների խումբ, մարդկանց հյուսվածքահամատեղելիության գլխավոր համալիրը։ Ներկայացված են համարյա բոլոր բջիջների մակերեսին։ Սակայն այդ անտիգենները առավել ամբողջական ներկայացված են լեյկոցիտների մակերեսին, ինչի հետ էլ կապված է անվանումը։ Յուրաքանչյուր մարդ օժտված է HLA անտիգենների անհատական հավաքածուներով։
Հայտնաբերվել է 1952-ին, լեյկոցիտների անտիգենների վրա կատարվող ուսումնասիրությունների ժամանակ։
HLA հակածինները կարևոր դեր են խաղում օտարածին հակածինների հանդեպ զարգացող իմուն պաշտպանության կարգավորման գործում։ Բացի այդ, իրենք ևս իրենցից ներկայացնում են բավականին ուժեղ հակածիններ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բջջաբանություն Կատեգորիա:Իմունաբանություն
Գրաֆեն
Ներածություն
Գրաֆեն տերմինը ծագել է 1987 թվականին գրաֆիտի առանձին շերտերը նկարագրելու համար՝ որպես գրաֆիտի ինտերկալացիոն միացությունների բաղադրիչ ։ Քիմիական և ֆիզիկական հատկությունների բազմազանությունը պայմանավորված է բյուրեղային կառուցվածքով և ածխածնի ատոմների π-էլեկտրոններով։ Նյութի ծավալուն ուսումնասիրությունը համալսարաններում և հետազոտական լաբորատորիաներում առաջին հերթին կապված է մատչելիության և հեշտ պատրաստման հետ, օգտագործելով գրաֆիտի բյուրեղների մեխանիկական հերձումը։ Նյութի յուրահատուկ հատկություններն են. բարձր հաղորդականություն և ջերմահաղորդականություն, ամրություն։ Հետաքրքրված են ոչ միայն գիտնականները, այլև տեխնոլոգները, IBM պրոցեսորների արտադրության կորպորացիա-ի հետ կապված ՝ Samsung-ը ։ Գրաֆենի տրանզիստորի աշխատանքի սկզբունքը էականորեն տարբերվում է ավանդական սիլիցիումային դաշտային տրանզիստորի աշխատանքի սկզբունքից, քանի որ գրաֆենը ունի արգելված գոտու զրոյական լայնություն,հոսանքը գրաֆենի կանալով հոսում է փականի ցանկացած լարվածության դեպքում, հետևաբար զարգանում են տրանզիստորների ստեղծման տարբեր մոտեցումներ։ Գրաֆենին նվիրված հրապարակումների թիվը տարեցտարի աճում է, գերազանցելով 10000-ը 2012 թվականին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ հոդվածների մեկ երրորդը (ընդհանուր քանակի մեջ 34% են կազմում ) հրապարակվում են Եվրոպայի գիտական հաստատությունների և ընկերությունների կողմից, հիմնական արտոնագրերի կրողները (մոտավորապես 14,000 արտոնագրեր 2014 թվականի հուլիսին) հանդես են գալիս Չինաստանի(40%), ԱՄՆ-ի(23%) և Հարավային Կորեայի (21%) համալսարանները և ընկերությունները, իսկ Եվրոպայի բաժինը կազմում է 9%։
Քիմիա
Գրաֆենը համարվում է ածխածնի(կամ պինդ նյութի) միակ ձևը, որի ամեն մի ատոմ քիմիական ռեակցիայի համար հասանելի է երկու կողմերին ։ Գրաֆենի շերտի եզրերում ատոմները ունեն հատուկ քիմիական ակտիվություն։ Շերտի թերությունները մեծացնում են քիմիական ակտիվությունը ։ Ջերմաստիճանը սկսում է ռեակցիան միաշերտ գրաֆենի հիմնական հարթության և թթվածնային գազի հետ 260 °C (530Կ)-ից ցածր ։ Գրաֆենը այրվում է շատ ցածր ջերմաստիճանում(օրինակ, 350 °C(620Կ)) ։ Սթենֆորդի համալսարանի քիմիկոսները 2013 թվականին հաղորդեցին, որ միաշերտ գրաֆենում քիմիական ակտիվությունը 100 անգամ ավելի շատ է, քան հաստ շերտում ։
Փորձ
Հոսանքակիր գրաֆենում շարժունակությունը այնքան բարձր է, որ ամենասկզբից հետազոտվել է նյութի էֆեկտների առկայությունը դիտարկվող երկչափ էլեկտրոնային գազում և, եթե այդպիսի էֆեկտներ, ինչպիսիք են բալիստիկ տեղափոխումն ու Հոլի քվանտային էֆեկտը սենյակային ջերմաստիճանում հայտնաբերվում են, ուրեմն քվանտային դիմադրությունը միաչափ ալիքներում չի նկատվում արգելված գոտու բացակայության պատճառով։
Հետազոտությունների ֆինանսավորում
Գիտության ֆինանսավորման վերջին ծրագիրը՝ Հորիզոն 2020-ը ընդունվել է 2014 թվականից մինչև 2020 թվականը ընկած ժամանակահատվածի համար, որով հատուկ ուշադրության է դարձվում ապագայի և զարգացող տեխնոլոգիաների վրա։ Երկու առաջնային նախագծերից մեկը՝ «Գրաֆենը» ստացել է երկու միլիարդ եվրոյի ֆինանսավորում։ Կոնսորցիումը համախմբում է 23 երկրների (հիմնականում Եվրոպայից) և 142 գիտահետազոտական խմբեի ու արդյունաբերական գործընկերների ։ Մանչեսթր քաղաքում 2015 թվականին ավարտվեց Գրաֆենի Ազգային Ինստիտուտի շինարարությունը, որը ֆինանսավորել են Եվրոպական տարածաշրջանային զարգացման հիմնադրամը և Մեծ Բրիտանիայի թագավորությունը։
Էդուարդ Սուքիասյան
Էդուարդ Ռուբենի Սուքիասյան (Эдуард Рубенович Сукиасян, ), հայազգի խորհրդային և ռուսաստանյան գրադարանավար, գրադարանագիտության և մատենագիտության մշակող, ՌԽՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1987), Բարեկամության շքանշանակիր (ՌԽՖՍՀ) ։
Գրաֆեն
Երկշերտ գրաֆեն
Երկշերտ գրաֆեն - սա մեկ այլ երկծավալ ալոտրոպիկ ածխածնային փոփոխություն է, գրաֆենի երկու շերտերից բաղկացած։ Եթե երկրորդ շերտի B-ենթացանցը գտնվում է առաջին շերտի A ենթացանցի տակ, ուրեմն շերտերը գտնվում են մոտ 0,335 նմ հեռավորության վրա, ինչի շնորհիվ էլեկտրոնները մի շերտից մյուսը կարող են թունելային անցում կատարել։ Երկշերտ գրաֆենի թունելային կառուցվածքը առաջին անգամ հայտանգործել են Մանչեսթրի լաբորատորիայում ։
Էդուարդ Սուքիասյան
Կենսագրություն
Ծնվել է Թբիլիսի քաղաքում ։ Ծնողները եղել են արհեստավորների ընտանիքից։ Մայրը՝ Մարգարիտա Տիգրանովնան ավարտել է դասական գիմնազիան, գիտեր հին լեզուներ, պատմություն, արվեստ, գրականություն։ Հայրը՝ Ռուբեն Գրիգորիևիչը եղել է բարձր որակավորում ունեցող դերձակ, ավարտել է բանվորական ֆակուլտետը և ստացել ինժեներական երեք որակավորում ։
Գրաֆեն
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նանոտեխնոլոգիա Կատեգորիա:Զարգացող տեխնոլոգիաներ Կատեգորիա:Ածխածնի ալոտրոպ ձևափոխություններ
Էդուարդ Սուքիասյան
Կենսագրություն
13-14 տարեկանում Էդուարդը սկսել է օգնել դպրոցների գրադարանավարներին։ 1955 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտ և 1960 թվականին ավարտել այն, որից հետո ուսումը շարունակել է ասպիրանտուրայում, որն էլ ավարտել է 1967 թվականին։ 1966-1968 թվականներին աշխատանքի է անցել Ռուսաստանի պետական գրադարանում։ 1968 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ։ 1968 թվականից ղեկավարել է Կրասնոդարի Մշակույթի պետական ինստիտուտի գրադարանագիտության և մատենագիտության բաժինը։ Վեց տարի Էդուարդը Կրասնոդարում պատրաստել է գրադարանագիտության ոլորտի մասնագետներ։ 1974 թվականին վերադարձել է Մոսկվա և Ռուսաստանի պետական գրադարանում մինչև 1994 թվականը ղեկավարել է համակարգված և առարկայական կատալոգների բաժինը։ 1994 թվականին ընտրվել է նույն գրադարանի փոխտնօրեն։ Երկար տարիներ աշխատել է Ռուսաստանի գրադարանագիտության և մատենագիտության դասակարգման ազգային համակարգում և 1997 թվականին նշանակվել գլխավոր խմբագիր։
Զբաղվել է դասախոսությամբ, դասախոսել է Ռուսաստանի պետական գրադարանի բարձրագույն գրադարանային դասընթացների ժամանակ։
1998 թվականից զբաղեցրել է Արվեստի, մշակույթի և զբոսաշրջության ոլորտի աշխատողների վերապատրաստման ակադեմիայի գրադարանագիտության և ինֆորմատիկայի ամբիոնի պրոֆեսորի պաշտոնը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրադարանավարություն Կատեգորիա:Գրադարանավարներ
Սուրեն Պիպոյան
Սուրեն Վահանի Պիպոյան, հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1972)։
Կենսագրություն
Սուրեն Պիպոյանը ծնվել է Նոր Բայազետում։ 1933 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1938-1942 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարդտեխնիկումում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Նույն թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների, այդ թվում` 1972 թվականին կազմակերպած «Ուրարտուից մինչ մեր օրեր» խորագրով Հայ արվեստի ցուցահանդեսին Լուվրում (Փարիզ)։ Առաջին ստեղծագործական աշխատանքը` «Խոհանոցում», ցուցադրվել է Բաքվի, Մոսկվայի համամիութենական ցուցահանդեսներում։ 1955 թվականին մասնակցել է Էջմիածնի Մայր տաճարի, 1968 թվականին` Արին-Բերդի որմնանկարների վերականգնման աշխատանքներին։ 1970-1974 թվականներին դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում։ 1956 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության, 1964 թվականից` վարչության անդամ, 1971 թվականից` գեղանկարչական բաժնի նախագահը ։
Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում ։
Ստեղծագործություններ
Ստեղծել է բազում գեղանկարչական գործեր թեմատիկ կոմպոզիցիայի, մոնումենտալ կտավի ժանրում։ Կտավներում անդրադարձել է Հայոց Մեծ եղեռնին, ստեղծել «Գաղթ» աշխատանքը, որն արժանացել է «Տարվա լավագույն աշխատանք» հանրապետական մրցանակին։
Գլխավոր գործերից են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1922 ծնունդներ Կատեգորիա:Գավառ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:2005 մահեր Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Վասիլնին
Վասիլնին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Համլետ Խանըզադե
Համլետ Բաբիր օղլի Խանըզադե (Hamlet Bəbir oğlu Xanızadə, ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982) ;
Կենսագրություն
Համլետ Բաբիր օղլի Խանըզադեն ծնվել է 1941 թվականին։ Համլետ Խանըզադեն ծնվել է Բաքվի Շագանի բնակավայրում։ Նա առաջին կրթությունը ստացել է այստեղ։ 50-ականների վերջին նա ընդունվեց Արվեստի համալսարան։ 1961 թվականին նա սկսեց աշխատել ակադեմիական դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան ։
Համլետ Խանըզադեն իր գործունեության առաջին տարիներից կատարել է քնարական-հոգեբանական դերեր։ Նա գլխավոր դերեր է խաղացել ադրբեջանցի և համաշխարհային դրամատուրգների ստեղծագործություններում։ Նա բեմում խաղացել է Աղասադիղ Գերայբեյլու, Ալիաղա Աղաևի, Հասան Թուրաբովի, Ադիլ Իսգենդերովի, Հոքյումա Ղուրբանովայի և այլ հայտնի դերասանների հետ միասին։
Համլետ Խանըզադեն մի քանի դերեր է խաղացել որոշ ֆիլմերում, այդ թվում` հեռուստատեսային ֆիլմերում։ 1970-ական թվականներից սկսած նա սկսել է աշխատել կինոյում։ «Ես ուզում եմ յոթ որդի» ֆիլմի «Գիզիր» կերպարն նրա ամենահիշարժան դերերից մեկն է ։
Լավագույն դերակատարումներից են՝
Ուրոպ (Ուրոպի վտակ)
Ուրոպ (Уроп), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրոպ գետի ձախ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Համլետ Խանըզադե
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանցի դերասաններ
Ուրոպ (Ուրոպի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Փենդենիս ամրոց
Փենդենիսը (Pendennis Castle) հրետանային ամրոց է, որը կառուցվել է Հենրի VIII-ի կողմից 1540-1542 թվականներին։ Այն գտնվում է Անգլիայի Քորնըվոլ թերակղզու Ֆելմըստ քաղաքի մոտ։ Այն կառուցվել է Ֆրանսիայի ներխուժումից, հռոմեական կայսրությունից պաշտպանվելու համար։ Օրիգինալ, շրջանաձև հրանոթատեղը ընդարձակվել է դարի վերջում։ Անգլիական քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում ռոյալիստները գրավում են ամրոցը, իսկ 1646 թվականին, երկար պաշարումից հետո, այն վերցնում են պառլամենտականները։ 1600 թվականին Չարլզ II գահին նստելուց հետո վերանորոգում է բերդը։ 21-րդ դարում, ամրոցը տնօրինվում է անգլիական Ժառանգության կողմից որպես տուրիստական ատրակցիոն։ 2011-2012 թվականներին ամրոցն ունեցել է 74,230 այցելու ։ Ամրոցը համարվում է երկրի հետմիջնադարյան հիանալի օրինակներից մեկը ։
Փամփալեթ
Փամփալեթ (ფამფალეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։
Փենդենիս ամրոց
Ճարտարապետություն
Ամրոցը գտնվում է թերակղզու ծայրամասում, նայելով Քարիք Ռոուդս ծովախորշին և ծովին ։ Այն ներառում է 16-րդ դարի Դիվայս Ֆորթսի բնօրինակը, շրջապատված է օղակաձև արտաքին պաշտպանությամբ, որը հիմնված է Էլիզաբեթյան բերդապատնեշով, իսկ հետագայում՝ 18-րդ, 19-րդ և 20-րդ դարերի ընթացքում վերափոխվում է ։ Հետագա հրանոթային մարտկոցները և փայտաշեն տունը կառուցում են ափին մոտ ։ Պատմական Անգլիայի ժառանգության մեջ Փենդենիսը համարում է երկրի լավագույն պաշտպանական ամրոցներից մեկը նախամիջնադարում ։
18-19-րդ դարեր
Ամերիկյան հեղափոխության ընթացքում Ֆրանսիան դարձավ հեղափոխականների դաշնակիցը, որի արդյունքում 1778 թվականին Բրիտանիան պարտություն կրեց ։ Պատերազմի ընթացքում Ֆելմըսթը դարձավ կարևոր ռազմական ճամբար։ 1795 թվականին թագավորը Քիլիգրյու ընտանիքից գնեց ամրոցի տարածքը, ամրացրեց, զարգացրեց այն սպառնալի ներխուժումներից դիմադրելու համար։ Կառուցվեցին օժանդակ շենքեր ամրոցի ներսում ։ Գագաթին տեղադրվեցին 48 հրանոթներ, ավելացրեցին զենքեր և տարբեր զինամթերքներ։
Փամփալեթ
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 250 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 12 կմ։
Փենդենիս ամրոց
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիայի ամրոցներ Կատեգորիա:Անգլիա
Փամփալեթ
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 411 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է վրացիներով ։
Այս գյուղում է ծնվել վրացի ժողովրդական երգիչ Վիսարիոն Ինցկիրվելին(1850-1939)։
Ռևազ Նատաձե
Ռևազ Գրիգորիի Նատաձե (რევაზ ნათაძე, ), վրացի հոգեբան, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։ Հոգեբանական գիտությունների դոկտոր (1939 թվական), պրոֆեսոր (1940 թվական)։
Փամփալեթ
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ռևազ Նատաձե
Վրացական ԽՍՀ ԳԱ իսկական անդամ (1955 թվական), ԽՍՀՄ ՄԳԱ թղթակից անդամ (1957 թվական)։ Վրացական ՍՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ։ Թբիլիսիի համալսարանի հոգեբանության ամբիոնի վարիչ (1950 թվականիցից), Վրացական ՍՍՀ ԳԱ Դ․ Ն․ Ուզնաձեի անվան հոգեբանության գենետիկական հոգեբանության ինստիտուտի գենետիկական հոգեբանության բաժնի վարիչ (1941-1961 թվականներին)։ Նատաձեն ուսումնասիրել է ընդհանուր (ըմբռնման և պատրանքի, մտածողության և երևակայության), մանկավարժական (հասկացությունների և գիտելիքների ձևավորման), թատերական (կերպարների մարմնավորման) հոգեբանության գործնական և տեսական հարցեր։ Առանձնապես հայտնի են ըմբռնման կայունության և երևակայության դիրքորոշումային գործողության վերաբերյալ Նատաձեի հետազոտությունները։
Կատեգորիա:Վրացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Վրացի հոգեբաններ Կատեգորիա:Հոգեբանական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Վրացի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Վրացի հասարակական գործիչներ
Փամփալեթ
Տրանսպորտ
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։
Անի Շահվերդյան
Անի Շահվերդյան (Ani Shahverdyan, ), հունական և հայկական ծագմամբ անգլիագիր բանաստեղծուհի, գրող, գրքերի նկարազարդող։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1989 թվականին Երևանում հայ և հույն ծնողների ընտանիքում։ Սովորել է Երևանի Վ․ Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի լեզվաբանություն և միջմշակութային հաղորդակցություններ ֆակուլտետում, ստացել բակալավրի աստիճան։ Ավարտելուց հետո յոթ տարի աշխատել է հեռահաղորդակցության ոլորտում որպես վաճառքի մենեջեր։ 2017 թվականին ամուսնու` Գարիկ Շահվերդյանի հետ հիմնել է հեռահաղորդակցական ընկերությունը, որի գլխավոր տնօրենն է այժմ։
Ստեղծագործությունը
Անիի առաջին գիրքը` «Ticket to All-Inclusive Life», ոչ գեղարվեստական ժանրի մոտիվացիոն գիրք է (2018)։ Գիրքն անձնական, ֆինանսական և սոցիալական կյանքում հաջողություններ ձեռքբերելու մասին է։ Այն բաղկացած է երկու գլխից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի մի քանի ենթագրեր` առանձին թեմաների շուրջ ։ Երկրորդ գիրքը` «The Cosmos in My Head» բանաստեղծությունների ժողովածուն է, որը նույնպես հրատարակվել է 2018-ին։ Գիրքը բաղկացած է 5 գլխից, որոնցում նկարագրում է իր վաղ կյանքի տրավմաները և թե ինչպես է դրանք հաղթահարել ու ներդաշնակություն գտել կյանքում ։ Երրորդ գիրքը` «Contrast» (2019) բանաստեղծությունների ժողովածուն, հակասական զգացողությունների արգասիք է ։ 2020-ին հրատարակվել է նրա չորրորդ գիրքը` «Disaster Queen», բանաստեղծական ժողովածուն, որը սիրո, կորստի և վշտի մասին է ։ Իր բոլոր բանաստեղծական գրքերը սեփական նկարազարդմամբ են։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիագիր հայ գրողներ Կատեգորիա:Կին գրողներ
Կորնիլովո (գյուղ, Տոմսկի շրջան)
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2071 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Տոմսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոնսդորֆ
Կոնսդորֆ (Konsdref, Consdorf) համայնք Լյուքսեմբուրգում, տեղակայված է Գրեվենմախեր շրջանում։ Կոնսդորֆը համարվում է Էխտերնախ կանտոնի մաս։ Համայնքում կա համանուն բնակավայր։
Բնակչությունը կազմում է 1759 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Համայքնում կա 620 տնտեսություն ։ Զբաղեցնում է 25,72 կմ² տարածք (տարածքի մեծությամբ 116 համայնքներից 30-րդ տեղում է)։ Ծովի մակարդակից ամենաբարձ կետը կազմում է 393 մետր (64-րդ տեղը՝ 116 համայնքից), ամենացարծ կետը՝ 219 մետր (38-րդ տեղը 116 համայնքից)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգի կոմունաներ
Պրիչեպովկա (գյուղ, Ռուժինսկի շրջան)
Պրիչեպովկա (Причепівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Զվեդենովկա
Զվեդենովկա (Зведенівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զվեդենովկա գյուղում բնակվում էր 1 284 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 35429 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 36,24 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1790 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Դրվագ (թատրոն)
Դրվագ (էպիզոդ) (հուն.` έπεσόδιος - առանձին դեպք, միջադեպ, դիպված, երևումն, ներդրվածք), թատերագրության, ներկայացման, վեպի, կինոնկարի մեջ` գեղարվեստական ամբողջ հյուսվածքի առավել կամ պակաս չափով ավարտված, համեմատաբար ինքնուրույն բաղկացուցիչ մասը։
Դրվագը կապված է ստեղծագործության հիմնական թեմայի հետ, սակայն ավարտված է ինքն իր մեջ և կարող է առանձնացվել որպես ինքնուրույն պատմվածք։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Թատրոն
Զազերսկի (Տացինսկի շրջան)
Զազերսկի (Зазерский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Զազերսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 742 մարդ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Պաղեստինի մշակույթ
Պաղեստինի մշակույթը պաղեստինցի ժողովրդի մշակույթն է, որը գտնվում է Պաղեստին պետության տարածքում և տարածաշրջանում, որը պատմականորեն կոչվում է Պաղեստին, ինչպես նաև պաղեստինյան սփյուռքում։ Պաղեստինյան մշակույթի վրա ազդում են բազմաթիվ բազմազան մշակույթներն ու կրոնները, որոնք գոյություն են ունեցել պատմական Պաղեստինում՝ վաղ քանանական շրջանից սկսած։ Արվեստի, գրականության, երաժշտության, տարազի և խոհանոցի ոլորտներում մշակութային ներդրումը արտահայտում է պաղեստինյան ինքնությունը՝ չնայած պաղեստինյան տարածքների պաղեստինցիների, իսրայելաբնակ Պաղեստինի քաղաքացիների և սփյուռքում գտնվող պաղեստինցիների աշխարհագրական բաժանմանը ։
Պաղեստինյան մշակույթը բաղկացած է սննդից, պարից, առասպելներից, բանավոր պատմությունից, ասացվածքներից, կատակներից, ժողովրդական հավատալիքներից, սովորույթներից և բաղկացած է պաղեստինյան մշակույթի ավանդույթներից (ներառյալ բանավոր ավանդույթները)։ Պաղեստինյան մտավորականության՝ Նիմր Սիրհանի, Մուսա Ալլուշի, Սալիմ Մուբայիդի և նախաիսլամական (և նախահեբրեական) մշակութային արմատների բանահյուսական վերածնունդը, վերակառուցելով պաղեստինյան ինքնությունը, կենտրոնացավ քանանական ու հեբուսական մշակույթների վրա ։ Նման ջանքերը, կարծես, արդյունք տվեցին, ինչը վկայում է տոնակատարությունների կազմակերպումը, ինչպիսիք են Քաբատիյա քանանական փառատոնը և Պաղեստինի մշակույթի նախարարության կողմից կազմակերպվող ամենամյա Յաբուս երգի փառատոնը։
Ավանդական հագուստ
19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին Պաղեստին մեկնող օտարերկրյա ճանապարհորդները հաճախ էին նկարագրում պաղեստինյան ժողովրդի և, մասնավորապես, ֆելլահների կամ գյուղացի կանանց շրջանում ավանդական հագուստի հարուստ բազմազանությունը։ Մինչև 1940-ական թվականները պաղեստինցի կանանց մեծամասնությունը կնոջ տնտեսական կարգավիճակը՝ ամուսնացած կամ միայնակ լինելը, և որ քաղաքից կամ տարածաշրջանից է ծագումով, կարող էր վերծանել կտորի, գույների, կտրվածքի և ասեղնագործական նմուշների կամ դրա պակասի միջոցով ։
1948 թվականի պաղեստինցիների արտագաղթը հանգեցրեց հագուստի և սովորույթների ավանդական ձևերի խաթարման, քանի որ տեղահանված շատ կանայք այլևս չէին կարողանում ժամանակ կամ գումար ներդնել բարդ ասեղնագործ հագուստ կարելու համար ։ Նոր ոճերը սկսեցին ի հայտ գալ 1960-ականներին։ Այս ոճերը եկել են փախստականների ճամբարներից, մասնավորապես 1967 թվականից հետո։ Անհատական գյուղական ոճերը կորչեցին և փոխարինվեցին նույնականացվող «պաղեստինյան» ոճով ։  Առաջին ինթիֆադայից առաջ Արևմտյան ափին և Հորդանանում տարածված շալը զարգացել է փախստականների ճամբարներում գտնվող հասարակական ասեղնագործության բազմաթիվ նախագծերից մեկի շնորհիվ։ Դա ավելի կարճ և նեղ ձև էր՝ արևմտյան կտրվածքով ։
Պար
Դաբկեն (دبكة) արաբական ժողովրդական պար է, որը տարածված է Լևանտի երկրներում ։ Այն տարածված է պաղեստինյան մշակույթում, և շատ թատերախմբեր պարում են ամբողջ աշխարհում    ։
Երաժշտություն
Պաղեստինյան ավանդական երգերը չունեն որոշակի տեքստեր, այլ ունեն որոշակի ռիթմ`թույլ տալով իմպրովիզացված ժողովրդական պոեզիայի տեքստեր։ Ժողովրդական երգելու այս ոճի ձևը Աթաաբա է կոչվում, այն բաղկացած է 4 համարներից՝ հետևելով որոշակի ձևի և երկարության։ Աթաաբայի տարբերակիչ առանձնահատկությունն այն է, որ առաջին երեք այաներն ավարտվում են նույն բառով, որը նշանակում է երեք տարբեր բաներ, իսկ չորրորդ այան ծառայում է որպես եզրակացություն։ Աթաաբան շարունակում է կատարվել Իսրայելում, Արևմտյան ափին և Գազայի հատվածում արաբական հարսանիքներին և փառատոներին ։
Պաղեստինյան երգի այլ ավանդական ոճերից են զաջալը, Բեյն Ալ-դավայը, Ալ-Ռոզանան, Զարիֆ-Ալ-Տուլը, Ալ-Մարիջանան, Սահջան/Սաամիրը և Զաղարեդը։
Երեք տասնամյակների ընթացքում Պաղեստինի ազգային երաժշտական և պարային խումբը և Մոհսեն Սուբհին վերամեկնաբանել են այնպիսի հարսանեկան ավանդական երգեր, ինչպիսիք են Միշալ (1986), Մարջ իբն Ամեր (1989) և Զաղարեդը (1997) ։
Ճարտարապետություն
Պաղեստինյան ավանդական ճարտարապետությունն ընդգրկում է հսկայական պատմական ժամանակահատված և մի շարք տարբեր ոճեր և ազդեցություններ դարերի ընթացքում։ Պաղեստինի քաղաքային ճարտարապետությունը մինչև 1850 թվականը համեմատաբար բարդ էր։ Չնայած այն պատկանում էր Լևանտի և արաբական աշխարհի ավելի մեծ աշխարհագրական և մշակութային համատեքստին, սակայն կազմում էր հստակ ավանդույթ՝ «էապես տարբերվող Սիրիայի, Լիբանանի կամ Եգիպտոսի ավանդույթներից»։ Այնուամենայնիվ, Պաղեստինի քաղաքային տունը կիսում էր նույն հիմնական պատկերացումները՝ կապված Արևելյան Միջերկրականի ափերին ընդհանուր առմամբ բնակելի տարածքի և բնակարանների դասավորության հետ։ Բալկանյան թերակղզուց Հյուսիսային Աֆրիկա ձգվող այս ավելի լայն տարածաշրջանի ճարտարապետական մշակույթի հարուստ բազմազանությունն ու հիմքում ընկած միասնությունն առևտրային ուղիների քարավանների կողմից խթանված փոխանակման և օսմանյան տիրապետության ընդլայնման հետևանքն էր՝ սկսած 16-րդ դարի սկզբին մինչև Առաջին աշխարհամարտի ավարտը ։
Սպորտաձևեր
1996 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերից ի վեր պաղեստինցի մարզիկները մասնակցել են յուրաքանչյուր օլիմպիական խաղերի։ Պաղեստինի օլիմպիական կոմիտեն չի աշխատել Իսրայելի օլիմպիական կոմիտեի հետ 2012 թվականի օլիմպիական խաղերին մարզվելու և 2013 թվականի Միջերկրածովյան խաղերին մասնակցելու համար ։
Օսմանյան դարաշրջանից ժառանգված խաղերը բրիտանական մանդատի ընթացքում պաղեստինյան սպորտի մեկնարկային կետն էին։ Այս խաղերը ներառում էին ձիասպորտ, վազք, ըմբշամարտ և լող։ Այնուամենայնիվ, ֆուտբոլը ժամանակի ընթացքում հանրաճանաչություն ձեռք բերեց։
Պաղեստինում սոցիալական-մարզական ակումբներ հիմնելու ֆենոմենի իրական սկիզբը կարելի է գտնել քսաներորդ դարի սկզբին, մասնավորապես` 1920-ականներին։ Այդ ժամանակներից ի վեր, սպորտը, հատկապես ֆուտբոլը, դարձել էր սոցիալական ավանդույթ. պաղեստինյան մշակույթի առանցքային մասը։ Այս ակումբներից շատերը ստեղծվել են որպես սոցիալ-մշակութային ակումբներ։
Միայն մի քանի ակումբ ստեղծվեց բացառապես որպես մարզական, մինչդեռ մեծամասնությունն ի հայտ եկավ որպես սոցիալական և հետագայում ընդունեց մարզական գործունեություն։ 1948 թվականին Պաղեստինում գործում էր մոտ 65 մարզական ակումբ․ նրանցից մոտ 55-ը Արաբական Պաղեստինի սպորտի ֆեդերացիայի (APSF) անդամ էին, որը հիմնադրվել է 1931 թվականին և վերաբացվել 1944 թվականին։ Այս ակումբները հսկայական ազդեցություն ունեցան պաղեստինցի երիտասարդների կյանքի վրա՝ ձևավորելով նրանց բնավորությունը և պատրաստելով նրանց սոցիալական և քաղաքական ներգրավվածության համար։
Գոյություն ունեն Արևմտյան ափի Պրեմիեր լիգան և Գազայի հատվածի լիգան։ Պաղեստինի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը 2020 թվականի ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի ընտրական փուլում մրցում էր Սաուդյան Արաբիայի, Ուզբեկստանի, Սինգապուրի և Եմենի հետ։ Նրանք մեկնեցին Ավստրալիա՝ մասնակցելու ԱՖԿ-ի 2015 թվականի Ասիայի գավաթի խաղարկությանը։
«Beit Jala Lions»-ը Արևմտյան ափի ռեգբիի միության թիմ է։
«Turmus Aya» ձիասպորտի ակումբը, որը հիմնադրվել է 2007 թվականին, ձիավարության ակումբ է, որը նվիրված է պաղեստինցիներին ձիերով մատչելի մուտքի ապահովման առաքելությանը։ Հիմնադիր Աշրաֆ Ռաբին պնդում է, որ «սա Պաղեստինի զարգացման մի մասն է։ Ձիերը մեր արաբական մշակույթի մեծ մասն են, և մենք պետք է այն ընդունենք» ։
Ժամանակակից արվեստ
Պաղեստինյան հասարակության կառուցվածքի նման, պաղեստինյան արվեստի ոլորտը տարածվում է չորս հիմնական աշխարհագրական կենտրոնների վրա.
Ժամանակակից պաղեստինյան արվեստի արմատները հասնում են ժողովրդական արվեստի և ավանդական քրիստոնեական ու իսլամական նկարչության մեջ։ 1948 թվականի պաղեստինցիների արտագաղթից հետո ազգայնական թեմաները գերակշռում էին, քանի որ պաղեստինցի նկարիչները տարբեր լրատվամիջոցներ են օգտագործում՝ արտահայտելու և ուսումնասիրելու իրենց կապը ինքնության և երկրի հետ ։ 1990-ականներին Սալամ Դյաբը, Հիշամ Զրեյքը, Իսա Դիբեն և այլք սկսեցին որդեգրել ժամանակակից ոճերը և սիմվոլիզմը։
Ժամանակակից խոհանոց
Պաղեստինում տարբեր կայսրությունների կառավարման պատմությունն արտացոլվում է պաղեստինյան խոհանոցում, որում կա տարբեր մշակույթների ներդնումը։ Սիրիայում և Պաղեստինում բեդվինյան արաբները ունեին պարզ խոհարարական ավանդույթներ, որոնք հիմնականում հիմնված էին բրնձի, գառան և մածունի, ինչպես նաև խուրմայի օգտագործման վրա ։
Օսմանյան կայսրության խոհանոցը, որի կազմում Պաղեստինն նահանգներից մեկն էր 1512-1514 թվականներին, մասամբ բաղկացած էր նրանից, ինչը հետագայում դարձավ արաբական հարուստ խոհանոց։ Ղրիմի պատերազմից հետո շատ օտար համայնքներ (մասնավորապես՝ բոսնիացիներ, հույներ, ֆրանսիացիներ և իտալացիներ) սկսեցին բնակություն հաստատել տարածքում։ Երուսաղեմը, Յաֆֆան և Բեթլեհեմը այս խմբերի ամենատարածված ուղղություններն էին։ Այս համայնքների, մասնավորապես բալկանյան համայնքների խոհանոցները ազդեցին պաղեստինյան խոհանոցի առանձնահտկությունների վրա ։ Այնուամենայնիվ, մինչև 1950-1960-ական թվականները, շատ գյուղական պաղեստինյան ընտանիքների հիմնական սննդակարգը բաղկացած էր ձիթապտղի յուղից, խնկածաղկից (զաթար, օրեգանո) և հացից, որոնք թխում էին տաբուն կոչվող հասարակ վառարանում ։ Պաղեստինյան խոհանոցը բաժանված է երեք տարածաշրջանային խմբերի՝ Գալիլեա, Արևմտյան ափ և Գազայի հատված։ Գալիլեայի տարածաշրջանի խոհանոցը լիբանանյան խոհանոցի հետ շատ ընդհանրություններ ունի՝ կապված Իսրայելի ստեղծումից առաջ երկու շրջանների լայն հաղորդակցության հետ։ Գալիլեայի բնակիչները մասնագիտանում են մի շարք կերակուրներ արտադրելու մեջ, որոնք հիմնված են բլղուրի, համեմունքների և մսի համադրության վրա, որը արաբներին հայտնի են որպես կիբի։ Կիբին ունի մի քանի տարբերակներ, ներառյալ այն մատուցվում է հում, տապակած կամ թխած ։ Մուսախանը սովորական հիմնական ուտեստ է, որն առաջացել է հյուսիսային Արևմտյան ափի Ջենին և Տուլկարմ տարածքներում։ Այն բաղկացած է տաբուն հացի վրա դրված տապակած հավից, որի վրա էլ դրված են տապակած քաղցր սոխեր, սումախ, բուրավետ պղպեղ և մայրու ընկույզ, միասուն թխում են և վրա շատ ձիթապտղի յուղ լցնում։ Տարածաշրջանի մյուս տարածված կերակուրներն են մակլուբան և մանսաֆը, վերջիններս ծագում են Հորդանանի բեդվինյան բնակչությունից։
Գազայի հատվածի խոհանոցի վրա ազդում է ինչպես հարևան Եգիպտոսը, այնպես էլ նրա գտնվելու վայրը՝ Միջերկրական ծովը։ Տարածքում բնակիչների մեծ մասի հիմնական կերակուրը ձուկն է։ Գազայում ձկնորսության խոշոր արդյունաբերություն կա, և ձուկը հաճախ մատուցվում է խորոված կամ տապակած վիճակում՝ համեմելով գինձով, սխտորով, կարմիր պղպեղով, չամանով, այնուհետև մարինացնելով գինձի, կարմիր պղպեղի, չամանի և կիտրոնների խառնուրդի մեջ ։ Եգիպտական խոհարարական ազդեցությունը նկատվում է նաև տաք պղպեղի, սխտորի հաճախակի օգտագործմամբ` Գազայի շատ կերակուրներ համեմելու համար ։  Գազայի հատվածին բնորոշ ուտեստ է սումաղիյեհը, որը բաղկացած է ջրված վերգետնյա սումախը խառնում են թահինի հետ, որին այնուհետև ավելացվում է շոգեխաշած կարմիր տավարի միս և գարբանզո լոբի ։ Կան մի քանի սննդամթերք ծագումով Պաղեստինից, որոնք հայտնի են արաբական աշխարհում, ինչպիսիք են կինաֆե նաբուլսին, Նաբլուսի պանիրը, Աքկավի (Աքքայի) պանիր, Ռումանիյյա (Յաֆֆայից), Սումաղիյեհ (շոգեխաշ Գազայից) և մուսախան։ Կինաֆեն ծագել է Նաբլուսում, ինչպես նաև քաղցր Նաբլուսիպանիրը, որոնք օգտագործվում են միասին։ Փախլավան՝ օսմանյան սուլթան Սուլեյման I-ի օրոք ներկայացված խմորեղենը, նույնպես պաղեստինյան խոհանոցի բաղկացուցիչ մասն է ։
Սիսեռի պատրաստված ֆալաֆելին փոխարինեց եգիպտական բնօրինակ բաղադրատոմսում օգտագործված ֆավայի լոբին և ավելացվեց հնդկական պղպեղ, որը մտցվեց մոնղոլական արշավանքների արդյունքում նոր առևտրային ուղիներ բացելուց հետո, որոնք միջերկրածովյան խոհանոցում սիրված հիմնականն է ։