cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Արեգունի
Գտնվում է Սևանի լեռների ստորոտին, Սևանա լճի արևելյան ափի մոտ, մարզկենտրոն Գավառից 100 կմ արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 2000 մ բարձրության վրա։
Նախկինում Սատանախաչ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում ։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Վարդենիսի շրջանի։ Վերանվանվել է Գյունեյ 1935 թ. հունվարի 3-ին, Արեգունի` 1991 թ. ապրիլի 3-ին։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արեգունիի մշտական բնակչությունը կազմել է 344, առկա բնակչությունը` 340 մարդ ։ Մինչև 1989 թ. բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, այնուհետ` հայերով։ Արեգունիի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Տնտեսություն
Բնակչությունն զբաղվում է դաշտավարությամբ և անասնապահությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Սոթք գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հայ-ադրբեջանական շփման գծի բնակավայրեր հայկական կողմից
(8085) 1989 CD8
(8085) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 7-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,012007 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6861 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,338 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1909,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188547 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,35° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստավնոե
Ստավնոե (Ставне), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1544 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Ստավնոե գյուղում բնակվում էր 1 623 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36866 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,02 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1544 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Օք Ռիջի ազգային լաբորատորիա
Օք Ռիջի ազգային լաբորատորիան (անգլերեն՝ Oak Ridge National Laboratory) ազգային գիտական կենտրոն է ԱՄՆ-ի Թենեսի նահանգում։ Կենտրոնը Մանհատան նախագծիի հիմնական վայրերից էր։
Տարեկան ավելի քան 1,06 միլիարդ դոլար բյուջե ունեցող, ամենափորձառու գիտական կազմակերպություններից է ԱՄՆ-ի պատմության մեջ ։
Լաբորատորիան գտնվում է Օք Ռիջ քաղաքում, որը Նակսվիլ քաղաքի մոտակայքում է, և որտեղ գտնվում է աշխարհի ամենամեծ նեյտրոնի աղբյուրը (սպալասիոն նեյտրոնի աղբյուրը)։
Լաբորատորիան կառավարում է Թենեսի Համալսարանը՝ Բաթել մասնավոր ընկերության աջակցությամբ։
Գիտահետազոտական ծրագիրներ
Օաք Ռիջում վարվում են գիտահետազոտական ծրագրեր՝ գիտական լայն բնագավառնում։ Հիմնական գիտահետազոտական բնագավառները հետևյալն են՝
Գիրյավիե Իսկովցի
2001 թվականի տվյալներով Գիրյավիե Իսկովցի գյուղում բնակվում էր 1 040 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3231 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 321,88 մարդ/կմ²։
Գրիգոր Պատրիարք
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ 1764-1773 թթ.-ին եղել է Կ. Պոլսի պատրիարք։ Հետագայում դարձել է Կիպրոսի հայերի հոգևոր առաջնորդը, ապա մեկնել է Իտալիա։ Մահացել է Տրիեստում։
Ունեցել է մշակութային, կրթական գործունեություն։ Գրել է մի շարք երկեր, ինչպես «Յիշատակարան», «Ողջագիր իբր պատմողօրէն», «Ազդեցութիւն պատմողօրէն առ ազգն Հայոց որք են ի Ստամպօլ» և այլն, որոնք հանդիսանում են իր ժամանակաշրջանի պատմական հիշատակարանները։ Սրանցից առաջինը տպագրվել է 1905 թ.-ին «Բանասեր» հանդեսում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Պատրիարքներ Կատեգորիա:Հայ մատենագիրներ Կատեգորիա:Հայ հոգևոր գործիչներ Կատեգորիա:1791 մահեր Կատեգորիա:Ստամբուլ քաղաքում ծնվածներ
Ասլաուգ
Ասլաուգ (նաև հայտնի է որպես Ասլյոուգ, Կրակա և Կրաբա), սկանդինավյան դիցաբանության թագուհի, որը հայտնվում է Սնորիի «Էդդա»-ում, «Վյոլսունգների սագա»-ում և Ռագնար Լոդբրոկի սագայում՝ որպես նրա երրորդ կին։
Ասլաուգի լեգենդ
Ըստ «Սագա Ռագնար Լոդբրոկի մասին» գրքի Ասլաուգը Զիգֆրիդի և Բրյունհիլդայի դուստրն էր, բայց դաստիարակվել է Բրյունհիլդ Գեյմերի խորթ հոր կողմից։ Զիգֆրիդի և Բրյունհիլդայի մահից հետո Գեյիմին մտահոգված էր Ասլաուգի անվտանգությամբ, ուստի նա խորամանկության գնաց աղջկան թաքցնելու համար։ Նա շրջագայել է աղքատ Հարփերի անվան տակ և իր հետ տարել մի եղնիկ որի մեջ էլ տաքնվել էր աղջիկը։
Մի անգամ նրանք ժամանում են Նորվեգիայում գտնվող Լինեսնեսս Սփանգերեյդ, որտեղ գիշերում են գյուղացի Ակեի և նրա կնոջ՝ Գրիմայի տանը:Սակայն ամուսինները սպանում են Գեյմերին և փոքրիկ աղջկան իրենց դուստրը համարեցին և տվեցին Կրակա անվանումը։
Մի անգամ լոգանքի ժամանակ աղջկան տեսնում են լեգենդար թագավոր Ռագնար Լոդբրոկի զինվորիներից մի քանիսը։ Նրանք հիանում էին Կրակայի գեղեցկությամբ, և հացը, որ թխում էին, այրվեց, երբ Ռագնարը հարցրեց նրանց պատահարի պատճառների մասին, նրանք պատմեցին նրան աղջկա մասին։ Ռագնարը հրավիրեց նրան իր մոտ  բայց որպեսզի ստոգի աղջկա իմաստության չափը նրան հրամայեց որ նա գա ոչ հագնված և ոչ մերկ, ոչ կուշտ և ոչ քաղցած, ոչ միայնակ, այլ ուղեկցվի։ Կրական փաթաթվեց ձկնորսական ցանցում, սոխ կծեց և ուղեկցվեց միայն մեկ շան կողմից։ Ռագնարը հիանալով Կրակայի իմաստությամբ և գեղեցկությամբ նրան առաջարկում է ամաուսնանլ իր հետ  բայց աղջիկը հրաժարվեց  ամուսնանալ մինչև որ Ռագնարը ավարտի իր առաքելությունը Նորվեգիայում։ Նրանք ունեցան չորս որդի Իվար Անոսկրը, Սիգուրտ Օձաչկանին,Վիցերգը և Ուբբեն։
Էլեանոր Պրովանսացի
Էլեանոր Պրովենսացի, Անգլիայի թագուհի որպես Հենրի III-ի կին 1236 թվականից մինչև իր մահը` 1272 թվականը։ Նա եղել է Անգլիայի ռեգենդ՝ իր ամուսնու բացակայության ժամանակ՝ 1253 թվականին ։
Չնայած նա լիովին հավատարիմ էր իր ամուսնուն և պաշտպանում էր նրան Սիմոն դը Մոնֆորի ապստամբության ժամանակ, նրան լոնդոնցիների մեծամասնությունը ատում էր։ Սրա պատճառն այն էր, որ իր հետ Անգլիա էր բերել մեծ թվով ազգականների՝ հայտնի որպես «Սավոյարդներ», և նրանց տրվել էին ազդեցիկ պաշտոններ կառավարությունում և արքունիքում։ Էլեանորը հարձակման է ենթարկվել քաղաքացիների կողմից և նրա ուղղությամբ նետվել են քարեր, ձվեր և բանջարեղեն։
Էլեանորը հինգ երեխայի մայր էր, ներառյալ ապագա թագավոր Էդուարդ I-ի։ Նա փայլում էր իր մտքով, բանաստեղություններ գրելու ունակությամբ և ժամանակի նորաձևության թելադրողն էր։
Վաղ կյանք
Ծնվել է Էքս ան Պրովանսում։ Նա Պրովասնի կոմս Ռամոն Բերենգեր IV-ի (1198–1245) և Բեատրիս Սավոյեցու (1198–1267) երկրորդ դուստրն էր։ Նա լավ կրթված երեխա էր և շատ էր սիրում ընթերցանել։ Նրա երեք քույրերը նույնպես ամուսնացել էին թագավորների հետ։ Երբ նրա ավագ քույր Մարգարետ ամուսնացավ Լուի IX-ի հետ, նրանց մորեղբայր Վիլյամը կապնվեց Անգլիայի թագավոր Հենրի III-ի հետ և առաջարկեց ամուսնանալ Էլեանորի հետ։
Իր մոր և տատիկի նման Էլեանորը աչքի էր ընկնում իր գեղեցկությամբ։ Նա մուգ մազերով սևահեր էր մեծ աչքերով։ Պիրս Լանտոֆտը նրա մասին ասել է «Կոմսի աղջիկը ամենաբարոյականն էր իմ կյանքում»։ 1235 թվականի հունիսի 22-ին Էլեանորը նշանվեց Թագավոր Հենրի III-ի (1207–1272) հետ ։ Հավանաբար Էլեանորը ծնվել է 1223 թվականի վերջում, քանի որ Մաթևոս Փարիզեցին նրան բնորոշում էր «jamque duodennem» (արդեն տասներկու), երբ նա մեկնեց Անգլիայի թագավորություն ամուսնանալու համար։
Թագուհի
Էլեանորը ամուսնացավ թագավոր Հենրի III-ի հետ Անգլիայում 1236 թվականի հունվարի 14-ին։ Նա երբեք չէր տեսել թագավորին մինչև ամուսնանալը Քենթերբերիի տաճարում և անգամ երբեք ոտք չէր դրել նրա թագավորությունում։ Էլեանորը հագել էր փայլուն ոսկեգույն հագուստ, որն ընդգծում էր նրա կոնքերը։ Դրանից հետո զույգը մեկնեց Լոնդոն, որտեղ նրանց դիմավորեց ցնծացող ամբոխը և Էլեանորը թագադրվեց որպես Անգլիայի թագուհի Ուեստմինստերյան աբբայությունում։ Նրա սերը դեպի ամուսինը 1236 թվականից սկսած նշանակալի մեծացավ։
Հակաժողովրդականություն
Չնայած Էլեանորը և Հենրին ունեին որոշ տարաձայնություններ, երբ Հենրին մեկնեց Գասկոնիա 1253 թվականին, որպես ռեգենտ թողեց Էլեանորին։ Էլեանորը հավատարիմ մնաց իր ամուսնու ուղղությանը` տղամարդորեն քննադատելով Սիմոն դը Մոնֆորին։
1263 թվականի հուլիսի 13-ին, երբ նա նավարկում էր Թեմզայով, նրա վրա հարձակվեցին Լոնդոնի քաղաքացիները։
Թագուհի այրի
1272 թվականին Հենրին մահացավ և նրանց որդի Էդուարդը, ով 33 տարեկան էր դարձավ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ I: Էլեանորը մնաց Անգլիայում որպես թագուհի այրի և մեծացրեց մի քանի թոռների, այդ թվում Էդուարդի որդի Հներիին և դուստր Էլեանորին, Բերատրիսի որդի Հովհանին։ Երբ նրա թոռ Հենրին մահացավ 1274 թվականին իր գրկում, Էլեանորը առավոտյան հրամայեց, որ իր սիրտը թաղվի Գիլֆորդի մոտ, որպես հիշատակ Հենրիին։ 1275 թվականին մահացան Էլեանորի մյուս երկու դուստրերը` Մարգարետը փետրվարի 26-ին և Բերատրիսը մարտի 24-ին։
Նա մեկնեց կանանց մենաստան, սակայն կապ պահպանեց իր որդու, թագավոր Էդուարդի և քրոջ` Ֆրանսիայի թագուհի Մարգարետի հետ։
Շանհայի օտար լեզուների համալսարան
Համալսարանի կառուցվածք
Շանհայի օտար լեզուների համալսարանը բաղկացած է 20 ֆակուլտետից, որոնցում կազմավորված է բակալավրիատի 39 մասնագիտություն և մագիստրոսական 46 ծրագիր։ Համալսարանում գիտական աշխատանքն իրականացվում է 5 հետազոտական ինստիտուտների շրջանակներում։
Էլեանոր Պրովանսացի
Թագուհի այրի
Էլեանորը մահացել է 1291 թվականի հունիսի 24/25-ին Էյմսբերիում, Սոլսբերիից ութ մղոն հյուսիս։ Նա հուղարկավորվեց Էյմսբերիի Աբբայությունում։ Նրա գերեզմանի հստակ տեղը հայտնի չէ, լինելով միակ Անգլիայի թագուհին, որի գերեզմանի վայրը անհայտ է։ Նրա սիրտը տեղափոխվեց Լոնդոն և թաղվեց Ֆրանկիսյան մենաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:13-րդ դարի ֆրանսիացի կանայք Կատեգորիա:Անգլիայի թագուհիներ
Շանհայի օտար լեզուների համալսարան
Կամպուսներ
Շանհայի օտար լեզուների համալսարանը երկու կամպուս ունի՝ Շանհայի կենտրոնական մասում գտնվող Խունկոու շրջանում (16,9 հա), և Շանհայի ծայրամասում գտնվող Սունցզյան շրջանում (53,3 հա)։
Աստերոիդների ցանկ (70401-70500)
Աստերոիդների ցանկ (70301-70400) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (70501-70600)
Պուրգալ
Պուրգալ (Пургал), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լախոմա գետի ձախ ափին՝ 63 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 34 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շիշկովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Անտոն Չելեբի
Անտոն Չելեբի (Celebi, Chelebi, Antoine Cheleby, Անտուան Չելեբի. ) հայ հարուստ վաճառական Օսմանյան կայսրությունում 17-րդ դարի երկրորդ քառորդում։ Առևտրի տներ, խանութներ, գրասենյակներ է ունեցել Զմյուռնիայում (այժմ՝ Իզմիր ) և Կոստանդնուպոլսում (այժմ՝ Ստամբուլ )։ 1600-ականների կեսերին եղել է Բուրսայի նահանգապետը, Իզմիրի հարկահավաքը, սակայն ինչ-որ պահի ստիպված էր փախչել Լիվոռնո՝ սուլթանի կողմից սպանվելու սպառնալիքի պատճառով։
Լիվոռնո հասնելուց հետո նա թուրքական բաղնիք է բացել, ձեռք է բերել վեց նավ, որոնք տարին երկու անգամ նավարկում էին Իզմիրի կամ Ալեքսանդրետթի և Լիվոռնոյի միջև։ Լիվոռնոյի հայերի մասին Ֆրատարելիսի գրած հոդվածի համաձայն՝ Չելեբին շատ կարևոր նավատեր էր Տոսկանայի փոքր նավատորմում։
Անտոն Չելեբին Բուրսայի նահանգապետն էր 1650-ականներին, երբ հայտնի վենետիկյան ճանապարհորդ Նիկոլաո Մանուչին Մեծ մողոլների կայսրություն գնալու ճանապարհին անցավ քաղաքով և Չելեբիի կողմից հյուրասիրվեց վերջինիս «գյուղական տանը»։ Չելեբին, զգալով, որ իր կյանքն ու հարստությունը վտանգված են Օսմանյան կայսրությունում, քայլեր ձեռնարկեց իր հարստությունը Լիվոռնո տեղափոխելու համար և Մանուչիի այցելության ժամանակ փախավ իտալական այդ քաղաքը։
Նա հայ մեծահարուստ Չելեբիների տոհմի անդամ էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բուրսա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ առևտրականներ
Ստուժիցա (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Ստուժիցա գյուղում բնակվում էր 1 002 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 65575 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,28 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1559 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Արծվանիստ
Արծվանիստ, գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանա լճի ափամերձ հարթավայրում, Կոթիկ գետի շրջանում։ Մարզկենտրոն Գավառից գտնվում է 53 կմ հարավ–արևելք։ Տեղակայված է ծովի մակերևույթից 1950 մետր հեռավորության վրա ։
Նախկինում Ալաչալու Ներքին անվամբ մտել է Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառի կազմում ։
Բնակչություն
Ներկայիս բնակչության նախնիները 1829-1830 թթ. գաղթել են Ալաշկերտից։
Արծվանիստի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, ծխախոտագործությամբ, բանջարաբոստանային մշակաբույսերի մշակմամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույց
Արծվանիստի հարավարևելյան ծայրամասում կանգուն է Վանեվանի վանքը (10 դար), որի համալիրի մեջ է մտնում սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին (903 թվական)։ Գյուղից 3 կմ հարավ կա ավերակ գյուղատեղի, ուր գտնվում են Հնեվանքը և Քոլատակի սբ. Աստվածածին եկեղեցին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Մոնա Բեյքեր
Աշխատանքային գործունեություն
Բեյքերը սովորել է Կահիրեի Ամերիկյան համալսարանում, որտեղ նա ստացել է անգլերենի և համեմատական գրականության բակալավրի աստիճան։ Այնուհետև, Բիրմինգհեմի համալսարանում՝ սովորելով կիրառական լեզվաբանություն՝ ստանացել է մագիստրոսի կոչում։ 1995 թվականին նա տեղափոխվել է Մանչեստրի համալսարանի Գիտության և տեխնոլոգիաների ինստիտուտ, որտեղ 1997 թվականին դարձել է պրոֆեսոր։ Ներկայումս նա զբաղեցնում է թարգմանչական հետազոտությունների ամբիոնի ղեկավարի պաշտոնը ։
Բեյքերը Սուրբ Ջերոմ հրատարակչության հիմնադիրն է, որտեղ խմբագրական տնօրեն էր մինչև 2014 թվականը, երբ Ռութլեջը գնեց Սուրբ Ջերոմի կատալոգը։ Նա նաև հիմնել է The Translator միջազգային ամսագիրը ։
2009 թվականից Մոնա Բեյքեը IAPTI-ի պատվավոր անդամ է։ Այս ասոցիացիայի շրջանակներում նա հանդես է եկել «Էթիկան գրավոր և բանավոր թարգմանության ուսումնական պլանում» թեմայով Նա նաև Թարգմանությունների և միջմշակութային հետազոտությունների միջազգային ասոցիացիայի փոխնախագահն է ։
Որպես հետազոտող, նա հետաքրքրված է թարգմանությամբ և կոնֆլիկտով, թարգմանչական ուսումնասիրություններում էթիկայի դերով և ուսուցմամբ, բանավոր և գրավոր թարգմանություններում պատմողական տեսության կիրառմամբ, ակտիվիստների համայնքների թարգմանության և կորպուսի վրա հիմնված թարգմանչական ուսումնասիրություններով։ Նա բազմաթիվ հրապարակումներ է կատարել այս ոլորտներում։ Բեյքերը նաև խմբագրել է մի շարք աշխատություններ ։
Մերձավոր Արևելքի հակամարտություն և իսրայելցի գիտնականներ
Մոնա Բեյքերը բազմաթիվ քննադատությունների արժանացավ և հայտնվեց քննարկումների կենտրունում, երբ 2002 թվականին իր «Translator» և «Translation Studies Abstracts» ամսագրերի խմբագրական խորհուրդներից հեռացրեց երկու իսրայելցի ակադեմիկոսների՝ Բար-Իլան համալսարանի դոկտոր Միրիամ Շլեզինգերին և Իսրայելի Թել Ավիվի համալսարանի պրոֆեսոր Գեդեոն Տուրիին՝ պայմանավորված նրանց վրա իսրայելական հաստատություններին պատկանելության ։
Բեյքերը հայտարարել է, որ դա բոյկոտի իր տարբերակն էր, և չէր ակնկալում որ մյուսները կհետևեին իր գործողություններին։ Եգիպտական ծագմամբ Բեյքերը նշում էր, որ ապշել էր երկու «փոքրիկ» ամսագրերի շուրջ վեճից։ Համալսարանի խոսնակը հետագայում հայտարարեց, որ. «Սա Մանչեստերի տեխնոգոլոգիական համալսարանի հետ կապ որևէ չունի։ Բոյկոտի փաստաթղթերում հստակ ասվում է, որ Մոնա Բեյքերը ստորագրում է այն որպես անհատ» ։
Այնուհետև Բեյքերը հայտարարեց, որ «Translator»-ն այլևս չի հրապարակի իսրայելցի գիտնականների որևէ հետազոտություն և կհրաժարվի իսրայելական գրադարաններին գրքեր և ամսագրեր վաճառելուց ։
Պատասխան պրոֆեսորներից
2002 թվականի հունիսի 8-ին պրոֆեսոր Տուրիին ուղարկված նամակում Բեյքերը խնդրել էր նրան հրաժարական տալ՝ նախազգուշացնելով, որ ինքն անձամբ «կազատի» աշխատանքից, եթե Տուրին ինքնակամ հրաժարական չտա։ Բեյքերը հիմնավորել է իր արարքը՝ նշելով, որ «այս պայմաններում ես չեմ ցանկանում շարունակել պաշտոնական համագործակցությունը որևէ իսրայելացու հետ»։ Նա նաև հայտարարեց, որ իր որոշումը «քաղաքական է, ոչ թե անձնական», և որ ինքը պրոֆեսոր Տուրիին և պրոֆեսոր Շլեզինգերին շարունակում է վերաբերվել որպես ընկերներ ։
Իր պատասխանում պրոֆեսոր Տուրին նշում է, որ «կգնահատեր, եթե հայտարարության մեջ պարզ դառնար, որ նա ազատվում է որպես իսրայելցի, այլ ոչ որպես գիտնական»։ Տուրին նաև նշել է հետևյալը «Ես, անշուշտ, անհանգստացած եմ ոչ թե բոյկոտի պատճառով, այլ դրա մասշտաբմների մեծանալու հեռանկարի պատճառով։ Մարդիկ կարող են պարզապես չհրավիրվել կոնֆերանսների կամ դասախոսությունների, կամ չհրապարակվեն պարբերականներում, որ թե իրենց արժեքների, այլ ինքնության, բնակության վայրի պատճառով» ։ Իսկ պրոֆեսոր Շլեզինգերն իր պատասխանում նշում է․ "«Ես չեմ կարծում, թեր Իսրայելի վարչապետ Արիել Շարոնը կհեռանա Արևմտյան ափից, միայն այն պատճառով, որ իսրայելցի գիտնականներին բոյկոտում են։ Ինձ՝ որպես իսրայելցի բոյկոտելու գաղափարը չեմ կարծում թե ինչ-որ տեղ է տանում»"
Քննադատություն
Բեյքերի գործողությունները սուր քննադատության են արժանացել Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր Սթիվեն Գրինբլատը, ով նաև Ամերիկայի ժամանակակից լեզուների ասոցիացիայի նախագահն է։ Նա իսրայելցի պրոֆեսորներին աշխատանքից ազատելն անվանել է «վանող», «վտանգավոր» և «բարոյապես սնանկ»։ Գրինբլատը Բեյքերի գործողությունները նկարագրել է որպես «հարձակում մշակութային համագործակցության վրա», որը «խախտում է գիտական ազատության և ճշմարտության ձգտման սկզբունքները» ։ Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Թոնի Բլերը նույնպես քննադատեց Բեյքերի գործողությունները և հայտարարեց, որ նա «անհրաժեշտ ամեն ինչ կանի»՝ դադարեցնելու իսրայելցի գիտնականների ակադեմիական հետապնդումը ։
Ջուդիթ Բաթլերը նշում է, որ չնայած Բեյքերը «ներգրավել է հաստատված հակա-սեմիտական կարծրատիպերում», դա «չի նշանակում, որ նա հակա-սեմիտական է»։ Իսրայելի կողմից պատշաճ կերպով ներկայացված լինելը նշանակում է հրեաներին շփոթել Իսրայելի հետ և դրանով իսկ կատարել հրեականության հակասեմական կրճատում» ։
Ուսանողների ազգային միությունը (ՈՒԱՄ), ամբողջությամբ դատապարտելով ակադեմիական բոյկոտները՝ մասնավորապես Բեյքերի կողմից երկու իսրայելցի դասախոսների պաշտոնանկությունները, որակում է դրանք որպես «ռասիստական»։ Ուսանողների ազգային միության նախագահ Մենդի Թելֆորդը հայտարարեց, որ «Ուսանողների ազգային միությունը վճռականորեն հանդես է գալիս խտրականության բոլոր ձևերի դեմ։ Սա ակադեմիական ազատության չարաշահում է, որը կարող է միայն բացասական ազդեցություն ունենալ Մանչեստերի տեխնոլոգիական համալսարանի ուսանողների վրա։ Մենք չենք աջակցի մի խտրականության որ որոշում է թե որտեղ կարող են մարդիկ սովորել իրենց բնակության և գտնվելու վայրով պատճառաբանված»։ Դենիել Ռոուզը՝ միության հակառասիստական արշավի կազմակերպիչը, նշել է. «Մարդկանց ազգությունից ելնելով բացառելը զզվելի է և ոչ այլ ինչ է քան ռասիզմ։ Այն պետք է արժանանան համընդհանուր քննադատության» ։
2002 թվականին Թարգմանչական ուսումնասիրությունների եվրոպական միությունը դատապարտեց Տուրիի և Շլեզինգերի աշխատանքային գործունեության կասեցումը, պնդելով, որ «իրենց ինտելեկտուալ աշխատանքում նրանք ոչ թե իրենց երկրի ներկայացուցիչներ են, այլ անհատներ, ովքեր հայտնի են իրենց հետազոտություններով, թարգմանությունը զարգացնելու իրենց մղումով և կարող են խթանել միջմշակության երկխոսության զարգացմանը» ։
Աջակցություն
Բեյքերը աջակցություն ստացավ մի շարք աղբյուրներից, ինչպիսիք են Բրիտանիայի մահմեդական ասոցիացիան և Մանչեսթրի և Պաղեստինի համերաշխության արշավը ։
Բեյքերի պատասխանը
Բեյքերը մանրամասն պատասխան է ներկայացրել իր քննադատներին (որի համառոտ ամփոփագիրը հրապարակվել է London Review of Books-ում)։ Բեյքերը գրել է, որ «բրիտանական հրեական մամուլը անամոթաբար և բացառապես իսրայելամետ է» վկայակոչելով իր դիրքորոշման աջակցությունը իսրայելցի պրոֆեսոր Իլան Պապեի կողմից։ Նա նաև մեջբերում է կատարում խմբագիր Սեյմուր Ալեքսանդրի նամակից, ով ներկայանում էր որպես բրիտանացի հրեա։Նրան իր աջակցությունն է հայտնել նաև ամերիկացի հրեա խմբագիր Լոուրենս Դեյվիդսոնը։ Նա նաև քննադատեց «Մեծ Բրիտանիայում հրեական մամուլի ինտենսիվ և խիստ խեղաթյուրող զրպարտչական արշավը ուղղված իր դեմ» ։
Al-Ahram-ին տված հարցազրույցում Բեյքերը հայտարարել է, որ «Ով կարծում է, թե հնարավոր է որևէ փոփոխություն կատարել Իսրայելի և ԱՄՆ-ի երկրների նման արատավոր, սարսափելի քաղաքականության մեջ՝ առանց անհատների վրա ազդելու, պարզապես միամիտ է»։ Բեյքերը նաև հայտարարել է, որ երկու իսրայելցիներին աշխատանքից հեռացնելու իր որոշումը «նախատեսված էր որպես աննշան խորհրդանշական ժեստ, բայց պարզապես սիոնիստական լոբբիի ամբարտավանության պատճառով այն այժմ դուրս է եկել հունից» ։ The Daily Telegraph-ին տված հարցազրույցում Բեյքերը հայտարարել է, որ ինքը զոհ է դարձել «զիոնիստական ահաբեկման մեծ մեքենայի», որը փորձում է լռեցնել Իսրայելի քննադատությունը, և որ «ամերիկացիներն ամենավատ հանցագործներն են»։ Երբ նրան հարցրել են պաշտոնանկությունների մասին, նա պատասխանել է իր քննադատներին՝ ասելով. «Անիծվեմ ես, եթե թույլ տամ ինձ ահաբեկել։ Բազմիցս փորձել եմ բացատրել որ սա բոյկոտի իմ եղանակն է, բայց կարծես դեռ ոչինչ չի ստացվում։ Ես իրականում չեմ բոյկոտում իսրայելցիներին, ես բոյկոտում եմ իսրայելական հաստատությունները»։ Նույն հարցազրույցում Բեյքերը սուր քննադատության է ենթարկել Իսրայելի քաղաքականությունը՝ հայտարարելով, որ «Իսրայելը գերազանգեցել է անգամ ռազմական հանցագործությունների շրջանակը։ Սարսափելի է այն, ինչ կատարվում է այնտեղ։ Մեզանից շատերը կսկսեն խոսել այս ամենի մասին ինչպես Հոլոքստի, բայց կարթնանան շատ ուշ, երբ այլևս ոչինչ փոխել հնարավոր չի լինի, ինչպես նախորդի ժամանակ էր» ։
2004 թվականին Լոնդոնում կայացած կոնֆերանսում՝ քննարկելու իսրայելական ակադեմիական հաստատությունների բոյկոտի իրականացումը, Բեյքերը հայտարարեց, որ Իսրայելի բոյկոտը պետք է խուսափի խտրականության երանգներից։ Ինչպես նաև չպետք է հատուկենտ բացառություններ արվեն, որոնք կարող են թուլացնել բոյկոտի հիմքերը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեզվաբաններ Կատեգորիա:Եգիպտացի գրողներ
Գուրի Եթեր
Գուրի Եթեր (իսկական անունը՝ Գուրի Դանիելի Ավետիսյան, ), հայ բանաստեղծ, գրող, Հայ գրողների միության անդամ։
Կենսագրություն
Փոքր տարիքում կարմրուկից սկսվել է Գուրիի հիվանդությունը, երեք տարի անընդմեջ ջերմություն է ունեցել, նյարդային համակարգը խախտվել է, և կյանքի զգալի մասը նա դժվարությամբ էր քայլում ու շարժում վերջույթները ։
Բարձրագույն կրթություն չի ստացել, բայց ազատ ունկնդրի կարգավիճակով մասնակցել է ԵՊՀ բանասիրության ֆակուլտետի դասընթացներին ։
Ստեղծագործել սկսել է վաղ տարիքում։ Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Յոթ անունը», տպագրել է 1983-1984 թվականներին։ 1986 թվականին լույս է տեսել «Վեց անուն»-ը, 1982 թվականին՝ «Հեթանոս աշխարհ»-ը։ Դրանից հետո գրքեր է խմբագրել։ Հայ գրողների միության անդամ էր ։
Գուրի Եթերը բազմաժանր գրող է, գրել է արձակ և չափածո, յուրաքանչյուր ժանրում ցուցաբերել է յուրահատուկ մոտեցում։ Չնայած առավելությունը տրվել է չափածոյին, բայց տարիների ընթացքում տպագրված նրա պատմվածքներն ու նովելները, գրախոսություններն ու հոդվածները խոսում են այն մասին, որ Գուրի Եթերը նաև հրաշալի արձակագիր էր։ Նա 24 գրքերի հեղինակ է, որոնցից տպագրել են դեռևս 4-ը։ Նրա գլուխգործոցը համարում էր «Սև աղվեսը» արձակ ստեղծագործությունների ժողովածուն, որտեղ ամփոփված է Ջավախքի անցյալն ու ներկան ։ Կինովիպասքը։ Նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են տարբեր թերթերում և ամսագրերում, ինչպես նաև հնչել են հայկական ռադիոյով և հեռուստատեսությամբ։
Վախճանվել է 2015 թվականի հունվարի 2-ին ։ Իր կտակի համաձայն աճյունը ամփոփվել է հայրենի գյուղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
(8086) Պետերթոմաս
(8086) Պետերթոմաս (Peterthomas), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,939305 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,1009 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,7777 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2855,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,126059 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,15° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1989 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Գելա Ձագնիձե
Գելա Բադրեևիչ Ձագնիձե, վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Վրաստանի գավաթի ֆինալիստ 1998/99:
Կենսագրություն
Ծնվել է Բադրա և Թամարա Ձագնիձեների ընտանիքում։ Սովորել է Քութայիսի համար 31 դպրոցում։ 1997 թվականին ավարտել է Քութայիսի մանկավարժական համալսարանը։
Քութայիսի ֆուտբոլի սան։ Կարիերան սկսել է Թուրքիայում, Տրապիզոնի «Սյուրմենեսպոր» թիմում։ 1992/1993 մրցաշրջանի ընթացքում վերադարձավ Վրաստան և շարունակեց հանդես գալ Քութայիսի «Տորպեդոյում», որտեղ խաղաց երկու տարի։ Հետո տեղափոխվեց «Ռցմենա» (Քութայիս)։ 1996 թվականի ամռանը տեղափոխվեց «Սամգուրալի», որտեղ հաղթեց առաջին լիգայի առաջնությունը 1995/1996, պատրաստվում է բարձրագույն խմբում իր առաջին մրցաշրջանին։ «Սամգուրալիի» հիմնական կազմում անեց է կացնում չորս մրացաշրջան Վրաստանի հզոր դիվիզիոնում 82 խաղում խփելով 7 գոլ։ 1999/2000 մրցաշրջանում իր թիմին օգնել է հասնել Վրաստանի գավաթի առաջնության եզրափակիչ և եզրափակչում Քութայիսի «Տորպեդոյի» հետ խաղում նա դաշտ դուրս չեկավ։
2001 թվականին տեղափոխվեց Ռուսաստանի երկրորդ լիգայի «Դինամո» (Բրյանսկ)։ 2003 թվականին «Դինամոն» մինչև վերջին տուրը գլխավորում էր երկրորդ լիգայի մրցաշարային աղյուսակը, բայց վերջին տուրում «Ելեցի» դեմ խաղում կորցնելով միավոր (1:1) թիմը չկարողացավ մնալ առաջինը և «Օրյոլի» հետ հավաքեց հավասար 83 միավոր, ըստ կանոնադրության նշանակվեց «ոսկե գնդակ», առաջին լիգա դուրս գալու համար։ «Դինամոն» պարտվեց (1:2), բայց չնայած դրան վաստակեց իրավունք մասնակցել առաջին լիգային, Պետերբուրգյան «Դինամո»։ Ձագնիձեն առաջին լիգայում խաղաց ընդամենը երեք խաղ և 2004 թվականի կեսին տեղափոխվեց երկրորդ լիգայում հանդես եկող «Լոկոմոտիվ» (Կալուգա), որի կազմում հանդես եկավ ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում։
Հետագայում խաղաց Բրյանսկի «Բեժիցայում» և «Արսենալում», բայց արդեն սիրողական մակարդակում։ Բրյանսկի «Պարտիզանում» աշխատել է երեխաների մարզիչ։
Մահացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ
Շիշմա (գյուղ, Ալշեևսկի շրջան)
Շիշմա (Шишма, Шишмә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի բնակավայրեր
Գորկի (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Գորկի գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,567 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 104,06 մարդ/կմ²։
Աստերոիդների ցանկ (252601-252700)
Աստերոիդների ցանկ (252501-252600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (252701-252800)
Գևորգ Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
Գևորգ Գրիգորյան կարող է վերաբերել՝
Դեռ երեկ
Դեռ երեկ (おもひでぽろぽろ, Օմոիդե պոռո պոռո, «Հիշողության կաթիլներ»), 1991 թվականին «Ghibli» կինոընկերության կողմից լույս տեսած լիամետրաժ անիմե-ֆիլմ։ Ռեժիսորներն են Իսաո Տաքահատան և Հայաո Միյաձակին։
Սյուժե
Քսանյոթամյա երիտասարդ աղջիկ Տաեկոն Տոկիոյից, որտեղ նա ապրում է, մեկնում է գյուղ՝ ծնողների մոտ, որպեսզի նրանց օգնի քրքումի հավաքմանը։ Այդ ճանապարհորդության ժամանակ նա մտքով վերադառնում է մանկություն, այն ժամանակները, երբ սովորում էր հինգերորդ դասարանում։ Նա նորից ու նորից վերապրում է նախկին բացահայտումները, իր մանկական կյանքի ուրախ ու դժվար պահերը։ Թվում է, թե Տաեկոն դեռ չի գտել իր տեղը կյանքում, և այդ ամառային ճանապարհորդությունը նրան կօգնի հասկանալ ինքն իրեն։
Վիդեոյի ռելիզը
1991 թվականին Ճապոնիայում անիմեն թողարկվել է ճապոնական ֆիրմային վիդեոսկավառակներով՝ TOSHIBA, Konica, YAMAHA, HITACHI, Panasonic, JVC, AKAI, FUJI, TDK, SONY, Maxell, SANYO և այլն։ Հարավային Կորեայում նույնպես թողարկվել է ֆիրմային վիդեոսկավառկների վրա՝ SAMSUNG, GoldStar (1996 թվականից LG), DAEWOO, SKC, SCENA (KOLON), SAEHAN և այլն։ ԱՄՆ-ում ու Կանադայում թողարկվել են անգլիալեզու տարբերակները նույն VHS-երով։ Անիմեն տարածվել է NTSC համակարգով։ Չինաստանում և այլ երկրներում տարածվել է նույն PAL համակարգով։ Ռուսաստանում 1990-ականների կեսերից տարածվել է հեղինակային միձայնային թարգմանություններով, արտերկրյա արտադրության «ծովահենային» վիդեոսկավառակներով, ինչպես Ճապոնիայում, Կորեայում ու աշխարհի մնացած երկրներում, PAL / NTSC համակարգով։ Ամենասկզբից պատճենները տարածվել են Betacam SP պրոֆեսիոնալ սկավառակների վրա, իսկ 1990-ական թվականներին՝ LaserDisc-երի։ 1996 թվականին ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում, Ռուսաստանում ու ԱՊՀ-ի այլ երկրներում անիմեն լույս է տեսել «Sony Wonder» հրատարակության կողմից լիցենզավորված VHS տարբերակով՝ Hi-Fi Stereo-ով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1991 ֆիլմեր
Ստրիչավա
Ստրիչավա (Стричава), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրիչավա գյուղում բնակվում էր 246 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,85 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1602 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Պիպին Կուզիկ
Պիպին կամ Պեպին կուզիկ (Ֆրանսերեն` Pépin le Bossu, Գերմաներեն Pippin der Buckelige, ), Կառլոս Մեծի ավագ որդին։ Նրա մայրը եղել է ֆրանկ ազնավական տիկին Հիմիլտրուդան։ Համաձայն միջնադարյան պատմաբանների, հավանաբար Պիպինը ունեցել է կիֆոզ ծնվելուց հետո, այդ պտաճառով նրան տրվել է «կուզիկ» մականունը։ Նա ապրեց իր հոր արքունիքում անգամ, երբ Կառլը բաժանվեց նրա մորից և ամուսնացավ Հիլդեգարդի հետ։ 781 թվականին Պիպինի խորթ եղբայր Կառլոմանին կնքեցին որպես «Պիպին (Իտալիայի թագավոր)», քայլ, որով պարզ դարձավ, որ Կառլ Մեծը զրկում է ավագ Պիպինին ժառանգությունից տարբեր հավանական պատճառներով։ 792 թվականին Պիպին Կուզիկը ծրագրեց հեղաշրջում իր հոր դեմ մի խումբ ֆրանկ ազնվականների հետ, սակայն նրանց ծրագրերը բացահայտվեցին և գործողությունը իրականություն չդարձավ։ Կառլը չցանկացավ Պիպինին մահապատժի ենթարկել և աքսորեց Պրյումի աբբայություն։ 811 թվականին Պիպինը մահացավ, դրանից հետո նա դարձավ շատ պատմական գրքերի գործող անձ։
Վաղ կյանք, Պիպինի ծագման օրինականություն
Պիպինի ծննդյան շատ հանգամանքներ պարզ չեն ժամանակակից գիտնականների համար, մասնավորապես նրա մոր և Կառլ Մեծի հարաբերությունների օրինականացման վերաբերյալ։ Այդ ժամանակվա աղբյուրների մեծ մասի պնդման համաձայն Կառլոսի առաջին կինը եղել է անօրինական։ Այդ ժամանակների պատմիչ Էյնհարդը գրել է, որ Պիպինը եղել է սպասավորուհուց և չի ընդգրկել նրան Կառլոսի օրինական ժառանգորդների ցանկում ։ Էյնհարդը նաև հավանական է համարում, որ Պիպինի մայրը եղել է Հիմիլտրուդան, ում մասին քիչ տեղեկություններ են մեզ հասել ։ Այնուամենայնիվ Էյնհարդը և այլ պատմաբաններ, ովքեր աշխատել են Կառլի ժառանգների արքունիքներում, շահագրգռված էին եղել կեղծելու Կառլի ժառանգության վերաբերյալ փաստաթղթերը` սեփական շահերից ելնելով։ Հավանական է, որ Կառլի և Հիմիլտրուդայի ամուսնությունը եղել է գերմանական ձևաչափով, որը տարբերվում էր այդ ժամանակվա ընդունված եկեղեցական ձևաչափից, չնայած այս վարկածը վիճելի է ։ Պետրոս Դեակոն իր Gesta Episcoporum Mettensium աշխատությունում գրել է, որ Պիպինը ծնվել է օրինական ամուսնությունից առաջ, սակայն դրա հստակ իմաստը չի հասկացվում, նա չի գրում, երբ, որտեղ են Կառլոսը և Հիմիլտրուդան ամուսնացել ։  Կառլը Հռոմի պապ Ստեփանոս III-ին գրած նամակում նկարագրել է իր միությունը որպես օրինական ամուսնություն, սակայն Կառլը կարող էր հետաքրքրություն ունենար ճիշը չասելու, քանի որ չէր ցանկանում ամուսնանար Լանգոբարդների թագավոր Դեսիդերիուս դստեր հետ, ով Պապի գլխավոր քաղաքական թշնամին էր ։
Երբ Կառլը չլսեց Ստեփանոսին և ամուսնացավ Լանգոբարդների արքայադուստր Դեսիդերատայի հետ, Հիմիլտրուդայի մասին պատմությունը մոռացվեց։ Կամ հնարավոր է Կառլը մինչ այդ ամուսնալուծվել է Հիմիլտրուդայից ։ Մեկ այլ հնարավոր վարկածով, երբ Պիպինի կուզն արդեն տեսանելի էր, պատմաբաններն ամեն ինչ արել են, որպեսզի փոխեն օրինական ժառանգորդին։ Այսպիսով հստակ հայտնի է, որ Պիպինի հայրը եղել է Կառլոս մեծը, իսկ մոր անունը եղել է Հիմիլտրուդա, ում հետ Կառլը հնարավոր է ամուսնացած է եղել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կարոլինգներ
Օզոկերիտ
Օզոկերիտ, լեռնային մոմ, միներալ նաֆտիդների (բիտումների) խմբից։ Շոշափելիս ճարպոտ է։ Խտությունը՝ 850-1000 կգ/մ3։ Ունի կերոսինի հոտ։ Հեշտությամբ վառվում է։ Կիրառվում է պարֆյումերիայի արդյունաբերության մեջ՝ քսուքներ և կրեմներ, լաքերի և ներկերի արդյունաբերության մեջ՝ լաքեր պատրաստելու համար, ինչպես նաև օզոկերիտաբուժության համար։ Օզոկերիտի զգալի մասը վերամշակվում է ցերեզինի։ Առավել խոշոր հանքավայրերը հայտնի են Ուկրաինայում, Թուրքմենստանում և Ուզբեկստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միներալներ
Կերչի երկաթուղային կամուրջ
Կերչի երկաթուղային կամուրջ (Керченский железнодорожный мост), կամրջային անցում Կերչի նեղուցում, որը գոյություն է ունեցել 1944-1945 թվականներին և կապել է Չուշկայի ցամաքալեզվակը Կերչի թերակղզու հետ։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ կառուցված ամենաերկար կամուրջներից մեկն է, որի ընդհանուր երկարությունը կազմել է 4452 մ ։
Շինարարությունը սկսվել է 1944 թվականի գարնանը` խորհրդային զորքերի կողմից Ղրիմը ազատագրելուց հետո։ Շինարարության ընթացքում օգտագործվում էին գերմանական բանակի կողմից թողնված նյութերը ։ Կամուրջը բացվեց աշնանը, բայց շինարարությունը դեռևս շարունակվում էր։ Դեկտեմբերին մշտական փոթորիկների պատճառով հիմնական աշխատանքները դադարեցվեցին, այդ պահին կառուցվում էին միայն սառցաբեկերի մի մասը։
1945 թվականի փետրվարին` կամրջի բացումից երեք ամիս անց, նրա հենասյուները սառույցներից ավերվեցին, և կամուրջն ապամոնտաժվեց։
Կամրջի նախապատմություն
Առաջինը, ով լրջորեն մտածում էր նեղուցի վրայով կամրջի կառուցման մասին, ճարտարագետ Վլադիմիր Մենդելեևն էր՝ Դմիտրի Մենդելեևի աղյուսակը ստեղծողի որդին։ Նրա «Ազովի ծովի մակարդակի բարձրացման նախագիծ, Կերչի նեղուցի պատնեշի միջոցով» աշխատանքը հրատարակվեց 1899 թվականին՝ հեղինակի մահից հետո ։
Նեղուցով մշտական անցում կառուցելու հարցը կրկին առաջացավ Հայրենական մեծ պատերազմը սկսվելուց և կապված էր զորքերի կայուն մատակարարման անհրաժեշտության հետ ։ 1942 թվականին գերմանական զորքերի կողմից սկսվեց նեղուցի օկուպացված ջրատարածքում ճոպանուղու կառուցումը, որի բացումը տեղի ունեցավ 1943 թվականի հունիսի 14-ին, ինչպես գրել է Ալբերտ Շպեերը, այն «համենայն դեպս ապահովում էր պաշտպանության մեջ գտնվող 17-րդ բանակի կարիքները»։ Ճոպանուղու թողունակությունը կազմում էր օրական հազար տոննա բեռ ։
1943 թվականի գարնանը Հիտլերը հրաման տվեց սկսել Կերչի նեղուցով հինգ կիլոմետրանոց ավտոմոբիլային և երկաթուղային կամրջի շինարարությունը հետագայում Կովկասի միջոցով Իրան ներխուժելու նպատակով ։ Շինարարությունը սկսվեց, սակայն Կարմիր բանակի հարձակումը թույլ չտվեց գերմանական զորքերին ավարտել այն ։ Գերմանական զորքերի նահանջի ժամանակ ճոպանուղին մասամբ ապամոնտաժվեց, մասամբ էլ պայթեցվեց, նրանց կողմից ոչնչացվեց նաև անավարտ կամուրջը, բայց արդեն 1944 թվականի փետրվարին խորհրդային զորքերը վերականգնեցին ճոպանուղին, և այն օգտագործեցին հարձակողական գործողություններին աջակցելու նպատակով, ավելի ուշ այն ապամոնտաժվեց և տեղափոխվեց Կարպատներ։
Երկաթուղային կամրջի ստեղծում
Ղրիմի նացիստական օկուպացիայի ընթացքում խորհրդային հետախուզությունը ուշադիր հետևում էր թերակղզու վրա տրանսպորտի վիճակին, իսկ ճոպանուղու և կամրջի շինարարության վերաբերյալ տեղեկատվությունը զեկույցներում ներկայացվում էին առանձին բաժնում։ 1944 թվականի հունվարի 25-ին, մինչև Կերչի ազատագրումը (1944 թվականի ապրիլի 11), Պաշտպանության պետական կոմիտեն որոշում կայացրեց նեղուցի վրայով երկաթուղային կամուրջ կառուցելու վերաբերյալ՝ պահանջելով այն ավարտել մինչև 1944 թվականի հուլիսի 15-ը ։ Կերչի ազատագրման պահին արդեն ընթանում էին կամրջի նախագծման, շինարարության նախապատրաստական և Կովկասի կողմից էստակադայի կառուցման աշխատանքները ։ Կամրջի շինարարության և գործող անցման օդային հարձակումներից պաշտպանության նպատակով 1944 թվականի գարնանը օգտագործվում էին 470 զենիթային հրանոթներ, 294 զենիթային գնդացիրներ, 132 լուսարձակներ, 96 կործանիչներ և 2 ՌՈՒՍ-2 ռադիոլոկացիոն կայաններ կործանիչներին օդային նպատակակետերին ուղղորդելու համար ։
Կամրջի շահագործումն արագացնելու նպատակով աշխատանքները բաժանվեցին երկու հերթի, սակայն որոշմամբ նշված ժամկետում դրանց իրականացումն անհնար էր։ Կամրջի կառուցումը տևեց 7 ամիս, առաջին գնացքը Ղրիմի կայարանից Կովկաս կայարան հասավ 1944 թվականի նոյեմբերի 3-ին ։ Այդ ընթացքում ավարտվեցին հիմնականում առաջին հերթի աշխատանքները (կամրջի հիմնական կառուցվածքների ստեղծումը), իսկ այն փոթորիկներից և սառցահոսքերից պաշտպանելու նպատակով անհրաժեշտ էր կատարել մի շարք այլ աշխատանքներ ։ Վատթարացող եղանակային պայմանները, հաճախակի դարձած ձմեռային փոթորիկները թույլ չտվեցին կատարել սառցահոսքերի բացթողման համար անհրաժեշտ աշխատանքները ։
Փոթորիկների ժամանակ կովկասյան ափի էստակադան ավերվեց բետոնի գործարանի լաստանավի հարվածներից ։ ՌՎԱՊՎ-ին Ն. Ա. Խոլինի և Ի. Մ. Պավլովի 1944 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ուղարկված հեռագրում նշվում է. «15 օր շարունակ փոթորիկը չի դադարում։ Քամին հասնում է 7-ից մինչև 10 բալի։ Ամբողջ էստակադան սառցակալել է։ Ջուրը գցում է էստակադայի վրայով։ Ափից չենք կարողանում հանել «Արարատ» նավաքարշը և լողացող կռունկը։ Կոտրվում են էստակադայի ցցահենասյուները։ Քամին հարվածում և քշում է մարդկանց, նրանց փոխում ենք 4 ժամը մեկ, այլևս չեն դիմանում։ Ջրի միջից աշխատանքներ հնարավոր չէ կատարել։ Ալիքները հասնում են մինչև 2 մետր բարձրության։ Շպրենգելները վերջացել են։ Կամրջի վերականգնումը 2 շաբաթից շուտ չի ավարտվի» ։
Սառցային վթար
Ձմռանը հյուսիսարևելյան քամիները Ազովի ծովից դեպի նեղուց են քշել սառցահոսքեր, որոնք 1945 թվականի փետրվարի 18-ին ոչնչացրել էին 32 հենասյուներ։ Այս պահի դրությամբ կարողացել են կառուցել միայն 5 սառցաբեկեր։ Թռիչքային անցուղիների կառուցվածքները ընկել են ծովը։ Փետրվարի 20-ի դրությամբ վնասվել են 42 հենասյուներ։ Պահպանվել են 73 հենասյուներ, Էստակադան և հողապատնեշը։
Կամրջի քանդվելուց մի քանի օր առաջ  այնտեղով անցավ խորհրդային պատվիրակության գնացքը, որը վերադառնում էր փետրվարի 11-ին ավարտված Յալթայի կոնֆերանսից։
Կամուրջը չվերականգնեցին, կառավարական հանձնաժողովը հանձնարարեց ապամոնտաժել այն և կառուցել նորը ։ Հենասյուների մնացորդները երկար տարիներ խանգարում էին նավագնացությանը։ Մինչև 1968 թվականը շարունակում էին լիկվիդացնել Կերչ-Ենիկալսկի նավարկելի ջրանցքում պահպանված հենասյուների մնացորդները։
Կամրջի կառուցվածք
Սկսելով Չուշկայից, անցնելով կիլոմետրանոց քարե ամբարտակի վրայով, կամուրջը հատում էր նեղուցը և դուրս գալիս Ենիկալսկի թերակղզու ցածրադիր ափերը, Վտանգավոր հրվանդանի և Ժուկովկա ավանի միջև։ Կամրջի կառուցվածքում օգտագործվում էին 30 մ երկարությամբ ցցային հենասյուներ, կամրջի երկարությունը կազմում էր չորս և կես կիլոմետր, լայնքը շուրջ երեք մետր, ուներ 111 միատիպ կամրջամասեր 27,3 մ երկարությամբ, երկու բացովի անցուղիներ 27 մ և երկու բացովի անցուղիներ 55 մ երկարությամբ ։ Բացովի անցուղիները պատրաստված էին շրջադարձելի, որոնք պտտվում էին միջնամասի հենասյան վրա, միանգամից փակելով երկու նավարկելի անցուղի։ Ափի և ամբարտակի մոտ էստակադաները կազմում էին կամրջային անցման ամբողջ երկարությունը։ Միաժամանակ կառուցվում էին կամրջին մոտեցող երկաթուղային գծերը, Կովկասյան ափում՝ Սեննայա կայարանից, Ղրիմյան ափում՝ Վոյկովի գործարանից։
Կամրջի կառուցվածքի վրա ազդել են օգտագործված նյութերը, անցուղային կառուցվածքների և հենասյուների համար օգտագործվել էր ռազմաավարային մետաղը, որ նահանջելիս շտապողականության պատճառով թողել էին նացիստները, որոնք պատրաստվում էին ավտոմոբիլային կամուրջ կառուցել։
Շինարարության համալիրի մեջ ներառվում էին նաև մոտեցման կառուցվածքները, Կովկասի կողմից Սեննայա կայարանից մինչև Կովկաս կայարան և Ղրիմի կողմից, Ղրիմի տեղամաս-Կերչ։ Առաջինն ուներ 46 կմ երկարություն, երկրորդը` 18 կմ ։
Նոր անցում
Կամրջի քանդումից հետո սկսվեց նոր անցման տարբերակների մշակումը։ Նախագծվեց բարձր ջրային երկհարկանի կամուրջ՝ երկու երկաթուղային գծով և երկու ավտոճանապարհային շերտով, Ենիկալեից մինչև Չուշկա հրվանդան 6 կմ երկարությամբ, 850 միլիոն ռուբլի նախահաշվային արժեքով։ Կամրջի նավարկելի անցուղու բարձրությունը նախատեսվում էր 40 մ, հենասյուների առավելագույն խորությունը՝ 55 մ։ Կամրջի սխեման էր` 3×55 մ + 8×110 մ + 8×220 մ + 8×110 մ + 25×55 մ + էստակադա ։ 1949 թվականի մայիսի 18-ից ԽՍՀՄ նախարարների խորհուրդը որոշում կայացրեց կամրջի շինարարության վերաբերյալ, չնայած շինարարական աշխատանքները ընթանում էին դեռևս 1947 թվականից ։ 1950 թվականին կամրջի շինարարությունը դադարեցվեց, և սկսվեց Կերչի լաստանավային անցման կառուցումը, որը միացնում էր Ղրիմը Կրասնոդարի երկրամասի հետ (նավահանգիստ՝ «Ղրիմ» - նավահանգիստ՝ «Կովկաս»), երկաթուղային փոխադրումները դրա միջոցով իրականացվում էին մինչև 1990-ական թվականների սկիզբը, 2004 թվականին վերսկսվեցին երկաթուղային բեռնափոխադրումները, իսկ 2014 թվականի օգոստոսից իրականացվեցին կարճաժամկետ երկաթուղային ուղևորափոխադրումներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ղրիմի կամուրջներ Կատեգորիա:Կերչի նեղուց Կատեգորիա:1945 կազմալուծումներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմ
Պուդինգ
Պուդինգ (pudding), ձվով, շաքարավազով, կաթով և ալյուրով պատրաստված անգլիական աղանդեր, որը պատրաստված է գոլորշու վրա։ Պուդինգի վրա ավելացնում են մրգեր կամ քաղցրավենիք։ Պուդինգի սառեցումն իրականանում է հատուկ տարաների մեջ, չնայած դա պարտադիր չէ։ Սովորաբար մատուցվում է սառեցված վիճակում։
Անգլիայում պուդինգը համարվում է սուրբծննդյան սեղանի ուտեստ։ Մի քանի հարյուրամյակների ընթացքում բրիտանական կղզիների բնակիչներն Սուրբ ծննդի սեղանին դնում էին հատուկ շիլա՝ «պլամ պորիջ» (plum - սալոր + porridge - շիլա), եփած մսային արգանակի վրա։ Նրա վրա ավելացնում էին հացի նշխարներ, չամիչ, նուշ, սև սալորաչիր, մեղր և մատուցում շատ տաք վիճակում։ 13-րդ դարի սկզբին այդ անվանումը փոխակերպվեց պլամ պուդինգի՝ սուրբծննդյան սեղանի գլխավոր ուտեստներից մեկը։ Նրան նաև անվանում են «պուդինգ կրակի մեջ»- մինչ մատուցումը, վրան կոնյակ են լցնում և այրում։
Ծիսամատյան
Ծեսի և դրա հետ կապված Ծիսական ձևավորումը կապված է ընդհանրական եկեղեցու՝ որպես վարչարչական միավորի, կազմավորման հետ (I դ. վերջ)։
Պուդինգ
Պուդինգը համարվում է ինքնուրույն աղանդերային ուտեստ, բայց և այնպես կարող է օգտագործվել ուրիշ աղանդերների պատրաստման համար, օրինակ՝ «Այերշեքե» կամ «Դանուբի ալիքներ»։
Ծիսամատյան
Ծիսամատյան (առհասարակ ծիսական գրակրականությունը), սկզբնավորվել է հին հրեական իրականությունում։ Իբրև այդպիսին հին կտակարանում առկա են ծեսի (գլխավորաբար զոհաբերման և օծման) մի շարք նկարագրություններ (Ղևտ. 9.3–22, Ա Թագ. 16.13, Գ Թագ. 18.31–39 ևն)։ Նոր կտակարանում (Մատթ. 3.11, Ղուկ. 3.21) ու Եպիփան Կիպրացու Ավետարանի մեկնության մեջ (Մատենադարան, ձեռ. դ 949, 4750) տրվում են Պատարագի և Մկրտության վաղագույն նկարագրություններ։ Հայ եկեղեցու արարողակարգում առկա են Ավետարանը և Ժամագիրք, Շարակնոց, Ճաշոց, Հայսմավուրք, Տոնացույց, Խորհրդատետր-Պատարագամատույց, Մաշտոց Ծորածոի ծիսամատյանները։ Առաջինները կիրառվում են գիշերային, առավոտյան, արևագալի, երեկոյան, խաղաղական և հանգստյան ժամացությունների ժամանակ, իսկ Մաշտոցը՝ անդաստանների գարնանացանն ու աշնանացանը, ջրօրհնեքը, պսակադրությունները, ննջեցյալների թաղումը, մանկանց մկրտությունը կատարելիս։ Հայ եկեղեցական մատենագրության մեջ ծեսի մասնակի նկարագրություններ տրվում են Ստեփանոս Սյունեցու, Խոսրով Անձևացու և Ներսես Լամբրոնացու՝ ժամակարգությանը և պատարագին նվիրված աշխատություններում։
Պուդինգ
Պուդինգը մշակույթում
Որպես անգլիական խոհանոցի ավանդական ուտեստ՝ պուդինգը միշտ հայտնվեւմ է անգլերեն դասական գրականությունում։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Աղանդեր Կատեգորիա:Եվրոպական խոհանոց Կատեգորիա:Անգլիական խոհանոց Կատեգորիա:Ուտեստներ հավի ձվից
Յուլիուշ Սլովացկի
Յուլիուշ Սլովացկի (Slowacki), լեհ բանաստեղծ, թատերագիր։ Յուլիուշ Սիցկևիչից հետո լեհ ռոմանտիզմի մեծագույն դեմքը։
Կենսագրություն
Ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1828)։ Սլովացկի վաղ շրջանի պոետները ռոմանտիկական բնույթի են («Հյուգո», 1829, «Յան Բելեցկի», 1830 և այլն)։
Առաջին իսկ թատերախաղերում («Մարիա Ստյուարտ», 1830, «Մինդովգը, Լիտվիայի արքան», 1831) փորձել է ստեղծել քաղաքակսան բախումների և մարդկային կրքերի ողբերգություն։ 1831 թվականից եղել է վտարանդի։ 1832-1833 թվականներին լույս է տեսել նրա «Պոեզիա» (հ․ 1-3) երկերի առաջին ժողովածուն։ 1837 թվականին, Բեյրութ մեկնելու ճանապարհին, մոտ մեկ ամիս եղել է Անթիլիասի հայոց Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի մայր եկեղեցում, որտեղ գրել է իր հայտնի «Անհելին» (1838) այլաբանական պոեմը։ «Կորիան» (1834), «Բալլադինա» (1834, հրատարակվել է 839),«Լիլիա Վենցա» (1840) և այլ թատերախաղերում, օգտվելով դիցաբանությունից և բանահյուսությունից, արտացոլել է լեհ ժողովրդի ազգային խառնվածքը, պասս, միջավայրը։ Նրա գեղագիտական ելակետը «հոգևոր հեղափոխության» ըմբռնումն է։ Այդ գաղափարով է օգտագործված նրա ամբողջ ստեղծագործությունը, մասնավորապես՝ խոհափիլիսոփայական, քնարական բանաստեղծությունները («Ագամեմնոնի դագաղը», «Ներբող ազատության», 1830, «Ճգնավորը», 1830, «Հիմն․․․», 1839 և այլն) և քնարական («Շվեյցարիայում», 1839) ու հոգեբանական («Ճամփորդություն Նեապոլից սուրբ երկիր», 1840) պոեմները։ Սլովացկու գլուխգործոցը «Բենյովսկի» (1840-1841, անավարտ պոեմն է, հրատարակվել է 1841)։
Ուշ շրջանի դրամաներում կրոնամիստիկական տարրերի առկայության դեպքում անգամ չեն վերանում Սլովացկու ո՛չ հայրենասիրական ձգտումները («Կսյոնձ Մարեկ», 1843), ո՛չ սոցիալական բախումների նկատմամբ հետաքրքրությունը («Սոլոմեի արծաթե երազը», 1844)։ 1840-ական թթ․ Սլովացկու քնարերգությունը ձեռք է բերել տիեզերական պատկերավորություն, մարգարեական կրքոտություն, ներթավ անցված է հեղափոխության պայթյունի լարված սպասումով։ Սլովացկու փիլ-պատմ․ հայացքների սինթեզը պետք է դառնար «Արքա Ոգին» (անավարտ, 1847) հերոսապատումը։ Այս և «Բալլադինա» երկերի լեհահայ կերպարների (Հերա, Արմենչիկ, Կիրկոր) հոգեբանական քննությունը, ինչպես նաև Սլովացկու գանգի արմենոիդ լինելու վարկածը լեհ որոշ գիտնականների (ակադեմիկոս Քլեյներ, պրոֆեսոր Սլուչկևիչ) ենթադրել է տվել, թե բանաստեղծի նախնիները հայկական ծագում ունեն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լեհ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Լեհ թատերագիրներ Կատեգորիա:Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Լեհ դիվանագետներ Կատեգորիա:Լեհ դրամատուրգներ Կատեգորիա:Լեհ թարգմանիչներ
Շիպարի
Շիպարի (Шипари), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի բնակավայրեր
Չարլզ Հոմեր Հասքինս
Չարլզ Հոմեր Հասքինս (Charles Homer Haskins, ), Օսլոյի համալսարանի պրոֆեսոր-միջնադարագետ, ով ԱՄՆ-ում այդ ոլորտի գիտական ուսումնասիրությամբ զբաղված առաջին մարդն է։ Եղել է ԱՄՆ-ի նախագահ Վուդրո Վիլսոնի խորդարանականը, որի հետ մասնակցել է 1919 թվականին Փարիզի խաղաղության կոնֆերանս ին։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը «Տասներկուերորդ դարի վերածնունդը» (The Renaissance of the Twelfth Century) աշխատությունն է (1927): 1902 թվականից եղել է Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր և դեկան։
Կենսագրություն
Չարլզ Հասքինսը 16 տարեկանում ավարտել է Ջոնս Հոփքինսի համալսարանը, սովորել է նաև Փարիզում և Բեռլինում ։ 1890 թվականին իր մայր բուհում ստացել է փիլիսոփայության և պատմության դոկտորի կոչում։ Նույն տարվանից սկսած դասավանդել է Վիսկոնսինի համալսարանում, 1892 թվականից եղել է համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ 1892-1902 թվականներին` Եվրոպայի պատմության ամբիոնի վարիչը։ 1902 թվականից սկսել է դասախոսել Հարվարդի համալսարանում, որտեղ դասավանդել է մինչև 1931 թվականը։ 1920-26 թվականներին եղել է Գիտական ընկերությունների ամերիկյան խորհրդի առաջին նախագահ։ 1922 թվականին դարձել է Ամերիկայի պատմաբանների ասոցիացիայի նախագահ։
Հասքինսը հիմնականում զբաղվել է միջնադարյան համալսարանների և կառավարությունների ուսումնասիրությամբ։
Նրա ամենահայտնի ուսանողը Ջոզեֆ Սթրեյերն է։
Նրա որդին նույնպես դարձել է պրոֆեսոր։
1940 թվականից ի վեր Միջնադարի ամերիկյան ակադեմիան շնորհում է նրա անվան մեդալ։ 1982 թվականին հիմնադրվել է նրա անունը կրող ընկերակցություն։
Ըստ ռուս գիտնական Պավել Ուվարովի, Հասքինսն «այն մարդն է, ով ԱՄՆ-ում սեր է սերմանել եվրոպական միջնադարի հանդեպ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ