cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Քրիստոնեական խաչ (կրոնական խորհրդանշան)
Տարբեր կրոնական խմբերի չընդունելը
Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի եկեղեցին սովորեցնում է, որ Հիսուսը մահացել է խաչի վրա։ Սակայն նրանց մարգարեն՝ Հինքլի Գորդոնը հայտարարել է, որ «մեզ համար խաչը մահացող Քրիստոսի խորհրդանիշն է, մինչդեռ մեր ուղերձը կենդանի Քրիստոսի հռչակումն է»։ Հարցին, թե որն է իր կրոնի խորհրդանիշը, Հինքլին պատասխանել է. «Մեր ժողովրդի կյանքը պետք է դառնա մեր հավատքի միակ իմաստալից արտահայտությունը և ըստ էության, մեր երկրպագության խորհրդանիշը» ։ Մարգարե Հովարդ Ուիլյամ Հանթերը կոչ է արել Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերին «նայեք Տիրոջ տաճարին՝ որպես ձեր անդամության մեծ խորհրդանիշ» ։ LDS տաճարների պատկերները և Մորոնի հրեշտակը, որը գտնվում է շատ տաճարների արձաններում, սովորաբար օգտագործվում է Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցու անդամների հավատը նշելու համար ։ 2020 թվականի ապրիլին Նախագահ Նելսոն Ռասել Մարիոնի օրոք, եկեղեցին պաշտոնապես ընդունել է մի պատկեր, որը ոգեշնչված էր Թորվալդսենի Քրիստոս արձանից, նրա վրա փակցված է եկեղեցու անունը՝ որպես հավատքի պաշտոնական խորհրդանիշ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խաչեր Կատեգորիա:Քրիստոնեություն Կատեգորիա:Քրիստոնեական տերմիններ Կատեգորիա:Քրիստոնեական վարք և փորձ Կատեգորիա:Կրոնական խորհրդանիշներ Կատեգորիա:Քրիստոնեական աստվածաբանություն
Նիժնիե Չերշիլի (գյուղ, Լենինոգորսկի շրջան)
Նիժնիե Չերշիլի (Нижние Чершилы), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Լենինոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 821 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1730 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Լենինոգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Ազգային միացյալ նախաձեռնություն (Հայաստան)
Ազգային միացյալ նախաձեռնություն, հայկական քաղաքական կուսակցություն։ Կուսակցությունը ստեղծվել է 2021 թվականի ապրիլի 27-ին և գլխավորում է Շանթ Հարությունյանը ։
Պատմություն
Կուսակցությունը հիմնադրվել է 2020-2021 թվականներին Հայաստանում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաների ժամանակ և չունի որեւէ քաղաքական ներկայացուցչություն Ազգային ժողովում ։ Ներկայումս կուսակցությունը գործում է որպես արտախորհրդարանական ուժ։ Կուսակցությունը հաստատել է, որ 2021 թվականին մասնակցելու է Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններին, սակայն, ի վերջո, չի կարողացել գրանցվել  ։
Գաղափարախոսություն
Կուսակցությունը գտնում է, որ Քոչարյանին աջակցում է Ռուսաստանը, և մեղադրում Է Ռուսաստանին և Թուրքիային 2020 թվականի Արցախյան պատերազմի մեջ  ։ Շանթ Հարությունյանը նաև քննադատում է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին և նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայաստանի կուսակցություններ
Յաբլոնովկա (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Յաբլոնովկա գյուղում բնակվում էր 557 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2266 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 245,81 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1557 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մոնբավեն
INSEE կոդը՝ 02499.
Բնակչություն
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 41 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 25 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 20 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը —80,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,8 %)։ 20 աշխատունակ բնակիչներից 18 -ը աշխատում էին (11 տղամարդ և 7 կին), անաշխատանք էին 2-ը (2 տղամարդ և 0 կին)։ 5 անգործունակ մարդկանցից 2-ը ուսաանողներ են և աշակերտներ, 0-ը թոշակառու, մնացած 3-ը անգործունակ են ուրիշ պատճառով.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կոմունաներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Արամայիս Ոսկանյան
Արամայիսի Յուրիկի Ոսկանյան, հայ զինծառայող, ԱՀ Նախագահի «Մարտական ծառայություն» և ՀՀ Նախագահի «Արիության» մեդալակիր, «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալակիր։
Կենսագրություն
Արամայիս Յուրիկի Ոսկանյանը ծնվել է 1996 թվականի հունվարի 26-ին Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում ։
Կրթություն
Արամայիս Ոսկանյանը 2002-2011 թվականներին սովորել է Գավառի թիվ 9 հիմնական դպրոցում։
2011-2013 թվականներին ուսումը շարունակել է Գավառի ավագ դպրոցում։
2013 թվականին ընդունվել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի «Ֆինանսների կառավարում» բաժին։
Զինվորական ծառայություն
2014 թվականի հուլիսի 14-ին զորակոչվել է բանակ՝ ծառայության անցնելով Մարտունու զորամասերից մեկի նռնականետային դասակում։ Ծառայության ընթացքում դիրքեր բարձրանալիս մշտապես բարձր պատասխանատվությամբ կատարելով իրեն վստահված մարտական առաջադրանքը՝ Արամայիսը հաճախ ասում էր․
Մահ
Արամայիս Ոսկանյանը զոհվել է 2016 թվականի հունվարի 9-ի երեկոյան՝ ժամը 21։30, երբ մարտական հերթապահություն էր իրականացնում և արգելված գոտում հակառակորդի կողմից աշխուժություն նկատելով՝ առաջ է գնում՝ դիտարկում կատարելու, ինչի արդյունքում հակառակորդի կողմից մահացու վիրավորում է ստանում ։
ՄԻԱՎ-ի թեստ
ՄԻԱՎ-ի թեստը ցույց է տալիս, թե արդյոք մարդու օրգանիզմում գոյություն ունի ՄԻԱՎ-ը, կան արդյոք հակածին կամ հակամարմին բջիջներ արյան սպիտակուցների, մեզի կամ թքի մեջ ։ Թեստը ուղղված է արյան պլազմայի մեջ մարդու իմունային համակարգի ստեղծած հակավիրուսային բջիջների քանակը ստուգելու նպատակով, որից և կարելի է եզրակացություն կատարել, թե հիվանդության որ փուլում է գտնվոմ մարդը և միաժամանակ ստուգում է հակառետրովիրուսային թեստի արդյունավետությունը ։
Սկզբունքները
Կան մշակված շատ մեթոդներ, որոնցից հիմնականում օգտագործվում են երկուսը՝ հակամարմինների հայտնաբերումը և վիրուսին բնորոշ այլ մարմինների առկայությունը օրգանիզմում։ Թեստի արդյունքը անվանում են կամ վիրուս դրական (վիրուս հայտնաբերված), կամ վիրուս բացասական (վիրուսը բացակայում է)։ Գոյություն ունի նաև այլ տարբերակ, որն անվանում են՝ վիրուս կասկածելի (կան հակամարմիններ, բայց դրանք բավարար քանակ չեն ապահովում, որպեսզի վիրուս դրական համարվի) ։
ՄԻԱՎ-ի հակամարմիններ
Որոշ տվյալների համաձայն՝ 99% դեպքերում օրգանիզմում վիրուսը հայտնաբերվել է վարակումից հետո առաջին 12 շաբաթների ընթացքում (6-12 շաբաթ), այլ տվյալների համաձայն՝ 90-95% դեպքերում հակամարմիններն ի հայտ են գալիս վարակվելուց 3 ամիս հետո, իսկ 5-9% դեպքերում 6 ամիս հետո, 0․5-1% դեպքերում ավելի ուշ ժամանակահատվածում ։
Վարակումից 3 ամիս հետո մարդը գտնվում է «պատուհանի շրջանում», այս փուլում նույնիսկ վարակված լինելու դեպքում թեստի արդյունքը կլինի վիրուս բացասական, բայց մարդն այդ ժամանակահատվածում կհանդիսանա վարակի աղբյուր։
Առաջին հակամարմինները որոնք հայտնաբերվում են, անվանում են՝ «gag» (group antigen), ՄԻԱՎ-ի սպիտակուցներ՝ р24 և р17, ինչպես նաև p55։ Հակա-p24-ը ի հայտ է գալիս այն դեպքում, երբ անտիգեն p24-ը սկսում է նվազել և ի հայտ են գալիս հակամարմինները։ Դրանից հետո հակա-p24 հակամարմնից հետո հայտնաբերվում են հակասպիտակուցային մարմինները՝ «Env» (Envelope) gp160, gp120, p88, gp41 և գեն «pol» (Polymerase)` p31, p51, p66: Կարելի է հայտնաբերել նաև հակամարմիններ՝ «vpr», «vpu», «vif», «rev», «tat», «nef», որոնք պայքարում են գենի դեմ։
Համեմատաբար ավելի շատ են ուսումնասիրվել «Env» gp120-ը և gp41-ը։ Դրանք բաժանվում են երկու դասի՝ միայնակ և խմբային։ Հակա-gp120 հակամարմինների մեկ այլ խումբ հանդես է գալիս որպես ցիտոտոքսիկ (ADCC) և ՄԻԱՎ-ով վարակված CD4+ բջիջների ոչնչացումը, կարող է ոչնչացնել անպտղացված բջիջները, որոնց ընկալիչները կապված են ազատ gp120 հետ, այս արյան շրջանառության էֆեկտն անվանում են «Innocent bystanders» («Bystander killing»)։
Իմունային համակարգը որոշող թեստային համակարգեր
Իմունային նախնական թեստը ուղղված է ստուգելու օրգանիզմում իմունային համակարգի կողմից արտադրված վիրուսի դեմ պայքարող բջիջների քանակը որոշելու նպատակով։ Այս թեստն ունի բարձր արդյունավետություն (մինչև 90%)։ Այս թեստն արժե 1 մլն․ ԱՄՆ դոլար։ Անալիզի համար անհրաժեշտ է մի փոքր արյուն երակից։
Գոյություն ունեն նաև համեմատաբար արագ թեստեր մեզի և թքի միջոցով, առանց ներարկման ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՁԻԱՀ Կատեգորիա:Բժշկական ախտորոշում
Ռայմիստո
Ռայմիստո (Раймісто), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1877 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռայմիստո գյուղում բնակվում էր 235 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,048 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4895,83 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1877 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ժամանակի ապաստան
Ժամանակի ապաստան (Времеубежище), բուլղարացի գրող Գեորգի Գոսպոդինովի 2020 թվականի վեպը։ 2021 թվականին վեպի իտալական տարբերակը՝ «Cronorifugio» վերնագրով և Ջուզեպպե Դել'Ագատայի թարգմանությամբ արժանացել է Strega եվրոպական մրցանակին ։ 2023 թվականին վեպի անգլերեն տարբերակը, որը անգլերեն թարգմանել է Անժելա Ռոդելը, դարձել է առաջին բուլղարալեզու վեպը, որը և՛ առաջադրվել է, և՛ արժանացել Բուքերյան միջազգային մրցանակի  ։   50.000 ֆունտ ստերլինգ մրցանակը հավասարապես կիսվել է Գոսպոդինովի և Ռոդելի միջև ։
Նկարագրություն
Վեպը հետևում է անանուն պատմողին և հոգեբույժ Գաուստինին, որ Ցյուրիխում Ալցհեյմերի հիվանդությամբ տառապողների համար կլինիկա է ստեղծում ։ Կլինիկայի յուրաքանչյուր հարկ բոլոր մանրամասնություններով վերստեղծում է յուրաքանչյուր տասնամյակ՝ նպատակ ունենալով հիվանդներին ժամանակով հետ տանել՝ վերանայելու իրենց հիշողությունները։ Կլինիկայի համար անցյալի արտեֆակտներ հավաքելու առաջադրանքով պատմողը ճանապարհորդում է տարբեր երկրներում ։  Շուտով առողջ մարդիկ դիմում են կլինիկա՝ փախչելու իրենց միապաղաղ կյանքից, և այդ գաղափարը լայն տարածում է ստանում, երբ ավելի շատ կլինիկաներ են բացվում։ Եվրոպայում անցկացվում են հանրաքվեներ՝ որոշելու, թե որ վերջին տասնամյակում պետք է ապրի յուրաքանչյուր երկիր ապագայում  ։
Զարգացում
«Ժամանակի ապաստանը» Գոսպոդինովի երրորդ վեպն է, որը լույս է տեսել անգլերենով ։ The Booker Prizes- ին տված հարցազրույցում Գոսպոդինովը բացահայտել է, որ իր ոգեշնչումը եկել է 2016 թվականին պոպուլիզմի շարժման վերելքից, ինչպես նաև Բրեքսիթից, և որ իր գրականության վրա ազդել են գրողներ Թոմաս Մանն ու Խորխե Լուիս Բորխեսը ։
Ընդհանուր առմամբ, վեպը գրելու համար պահանջվել է մոտ երեք տարի և անգլերեն թարգմանելու համար մոտ վեց ամիս ։
Քննադատություն
«Ժամանակի ապաստանը» արժանացել է քննադատների միջազգային գովասանքին։ Գրախոսականների ագրեգատոր Book Marks կայքը հայտնել է վեպի ընդհանուր «Դրական» գնահատականը՝ հիմնված 8 գրախոսականների վրա. 2 քննադատներ տվել են «խանդավառ» գրախոսություն, իսկ 6-ը՝ «դրական» ։
2022 թվականին վեպը The New Yorker ամսագրի կողմից ճանաչվել է տարվա լավագույն գրքերից մեկը ։ Kirkus Reviews-ը նկարագրել է Time Shelter-ը որպես «հավակնոտ, տարօրինակ, ժամանակի ծալովի մանվածք», մինչդեռ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Օլգա Տոկարչուկը վեպը նկարագրել է որպես «ժամանակի և դրա անցնող մեր ընկալման վերաբերյալ գրականության ամենագեղեցիկ տեսակը` գրված վարպետ և բոլորովին անկանխատեսելի ոճով» ։ Իր վերանայման մեջ The Guardian-ը մեկնաբանել է «կոմունիզմից մինչև Բրեքսիթի հանրաքվեն և Եվրոպայում հակամարտությունը, բուլղարական այս զվարճալի, բայց վախեցնող վեպը ուսումնասիրում է նոստալգիայի զենքը» ։
Պարգևներ և մրցանակներ
2021 թվականին «Ժամանակի ապաստանի» իտալերեն թարգմանությունը արժանացել է Իտալիայի ամենահեղինակավոր գրական՝ Strega եվրոպական մրցանակին։ Առաջին անգամ մրցանակը տրվել է արևելաեվրոպական գրողի ։
Պատմական մեթոդաբանություն
Պատմական մեթոդաբանություն, տեխնիկայի և ուղեցույցների հավաքածու, որոնք պատմաբաններն օգտագործում են անցյալի պատմությունները ուսումնասիրելու և գրելու համար։ Օգտագործվում են առաջնային աղբյուրներ և այլ ապացույցներ, ներառյալ` հնագիտական աղբյուրները։
Պատմության փիլիսոփայության մեջ հիմնավոր պատմական մեթոդի հնարավորության և բնույթի հարցը բարձրացվում է իմացաբանության ենթադաշտում։ Պատմական մեթոդաբանության և պատմություն գրելու տարբեր եղանակների ուսումնասիրությունը հայտնի է որպես պատմագրություն։
Աղբյուրի քննադատություն
Աղբյուրի քննադատությունը (կամ տեղեկատվության գնահատումը) տեղեկատվական աղբյուրի հատկությունների գնահատման գործընթացն է, ինչպիսիք են՝ դրա վավերությունը, հուսալիությունը և հետաքննության ենթակա առարկայի արդիականությունը։
Գիլբերտ Գարախան և Ժան Դելանգլեսը աղբյուրի քննադատությունը բաժանում են վեց հարցումների ․
Առաջին չորսը հայտնի են որպես ավելի բարձր քննադատություն, հինգերորդը՝ ցածր քննադատություն, և առաջին հինգը միասին՝ արտաքին քննադատություն։ Աղբյուրի վերաբերյալ վեցերորդ և վերջնական հարցումը կոչվում է ներքին քննադատություն։ Բոլորը միասին այս հետաքննությունը հայտնի է որպես աղբյուրի քննադատություն։
Ռ. Ջ. Շաֆերը արտաքին քննադատության վերաբերյալ ասում է. «Երբեմն ասում են, որ դրա գործառույթը բացասական է՝ պարզապես մեզ փրկելով կեղծ ապացույցների օգտագործումից, մինչդեռ ներքին քննադատությունն ունի դրական գործառույթ ՝ մեզ ասելու, թե ինչպես օգտագործել վավերացված ապացույցները» ։
Նշելով, որ քիչ փաստաթղթեր են ընդունվում որպես ամբողջովին հուսալի, Լուի Գյոտշալքը սահմանում է ընդհանուր կանոն, «փաստաթղթի յուրաքանչյուր առանձնահատկության համար վստահության հաստատման գործընթացը պետք է իրականացվի առանձին-առանձին՝ անկախ հեղինակի ընդհանուր հավաստիությունից»։ Հիմնականում հեղինակի հուսալիությունը կարող է հավանական հիմք հանդիսանալ յուրաքանչյուր հայտարարության քննարկման համար, բայց առանձնացված յուրաքանչյուր ապացույց պետք է կշռադատված լինի անհատապես։
Հակասական աղբյուրների ընթացակարգեր
Բերնհայմը (1889) և Լանգլոիսն ու Սեգենոբոսը (1898) առաջարկել են յոթ քայլանոց ընթացակարգ պատմության մեջ աղբյուրի քննադատության համար ․
Հուսալիության որոշման հիմնական սկզբունքներ
Աղբյուրի քննադատության հետևյալ հիմնական սկզբունքները ձևակերպվել են սկանդինավյան երկու պատմաբանների կողմից՝ Օլդեն-Յուրգենսեն (1998) և Թյուրեն (1997) ․
Ականատեսի վկայություն
Ռ․ Ջ․ Շաֆերն առաջարկում է հետևյալ ցուցակը ՝ ականատեսների վկայությունը գնահատելու համար ․
Լուի Գյոտշալքը հավելում է. «Նույնիսկ այն դեպքում, երբ հարցի մեջ փաստը կարող է լավ հայտնի չլինել, որոշ հայտարարություններ թե՛ ոչ էական են, և թե՛ ճշմարտանման են այն աստիճանի, որ սխալը կամ կեղծիքը անհավանական է թվում։ Եթե ճանապարհի վրա գտնվող մի հնագույն արձանագրություն մեզ ասում է, որ մի կոնկրետ պրոկոնսուլ կառուցել է այդ ճանապարհը այն ժամանակ, երբ Օգոստոսը իշխան էր, առանց հետագա հաստատման հնարավոր է կասկածել, որ այդ պրոկսուլն է իսկապես կառուցել ճանապարհը, բայց դժվար կլինի կասկածել, որ այդ ճանապարհը կառուցվել է Օգոստոսի իշխանության օրոք։ Եթե գովազդը ընթերցողներին տեղեկացնում է, որ «A և B սուրճը կարելի է ձեռք բերել ցանկացած հուսալի մթերային խանութում հիսուն ցենտ մեկ ֆունտ անսովոր գնով», գովազդի բոլոր եզրակացությունները կարելի է կասկածել առանց հաստատման, բացառությամբ այն բանի, որ շուկայում կա սուրճի ապրանքանիշ, որը կոչվում է «A և B սուրճ»" ։
Անուղղակի վկաներ
Գարրագհանն ասում է, որ տեղեկատվության մեծ մասը գալիս է «անուղղակի վկաներից», մարդիկ, ովքեր դեպքի վայրում ներկ չեն եղել, բայց լսել են դեպքերի մասին մեկ ուրիշից ։ Գոթչալքը ասում է, որ պատմաբանը կարող է երբեմն օգտագործել ականջալուր ապացույցներ, երբ սկզբնական տեքստերը առկա չեն։ Նա գրում է․ «Այն դեպքերում, երբ նա օգտագործում է երկրորդական վկաներ ... հարցնում է.
2․ Արդյո՞ք երկրորդային վկան ճիշտ ամբողջականությամբ զեկուցել է առաջնային վկայությունը։
3․ Եթե ոչ, ապա ի՞նչ մանրամասներով է նա ճշգրտորեն զեկուցել առաջնային վկայությունը։
Երկրորդ և երրորդ հարցերին գոհացուցիչ պատասխանները կարող են պատմաբանին ապահովել առաջնային վկայության վերաբերյալ ամբողջական կամ էական տեղեկատվությամբ, որտեղ երկրորդային վկան կարող է լինել նրա գիտելիքը միակ աղբյուրը։ Նման դեպքերում երկրորդական աղբյուրը պատմաբանի «բնօրինակ» աղբյուրն է այն իմաստով, որ հանդիսանում է նրա գիտելիքների «սկզբնաղբյուրը»։ Քանի որ այս «բնօրինակ» աղբյուրը ճշգրիտ զեկույց է առաջնային ցուցմունքների համար, նա ստուգում է դրա հավաստիությունը այնպես, ինչպես կաներ առաջնային վկայության դեպքում»։ Գոթչալքը հավելում է.«Այսպիսով, բանավեր փոխանցված վկայությունները չեն մերժվի պատմաբանի կողմից, ինչպես դա կլիներ դատարանի դեպքում, պարզապես այն պատճառով, որ բամբասանք է» ։
Բանավոր ավանդույթ
Գիլբերտ Գարրագհանը պնդում է, որ բանավոր ավանդույթը կարող է ընդունվել, եթե այն բավարարում է կա՛մ երկու «լայն պայմաններ», կա՛մ վեց «հատուկ պայմաններ» հետևյալ կերպ ․
Կարող են գոյություն ունենալ բանավոր ավանդույթի հաստատման այլ մեթոդներ, ինչպիսիք են՝ հնագիտական մնացորդների ապացույցների հետ համեմատությունը։
Բանավոր ավանդույթի հավանական հուսալիության կամ ոչ հուսալիության վերաբերյալ ամենավերջին ապացույցները գալիս են Արևմտյան Աֆրիկայի և Արևելյան Եվրոպայի դաշտային աշխատանքներից ։
Անանուն աղբյուրներ
Պատմաբանները թույլ են տալիս պատմական փաստերը հաստատելու համար օգտագործել անանուն գրություններ ։
Սինթեզ՝ պատմական փաստարկ
Երբ տեղեկատվության առանձին մասերը գնահատվեն համատեքստում, վարկածները կարող են ձևավորվել և հաստատվել պատմական փաստարկով։
Ս․ Բեհան Մքքուլլագը հաջողված փաստարկի լավագույն բացատրության համար սահմանում է յոթ պայման ․
Մքքուլլագն ամփոփում է. «Եթե բացատրության շրջանակը և ամրությունը շատ մեծ է, այնպես որ այն բացատրում է փաստերի մեծ քանակ և բազմազանություն, շատ ավելին, քան ցանկացած մրցակցային բացատրություն, ապա, ամենայն հավանականությամբ, ճիշտ է» ։
Վիճակագրական եզրակացություն
ՄքՔուլլագը փաստարկի այս ձևը ներկայացնում է հետևյալ կերպ.
ՄքՔուլլագը բերում է այս օրինակը ․
Սա Սիլլոգիստիկա է հավանականության ձևով․ օգտագործում է բազում օրինակներից ինդուկցիայի միջոցով ձևավորված ընդհանրացումը (որպես առաջին նախադրյալ)։
Անալոգայից փաստարկ
Փաստարկի կառուցվածքը հետևյալն է ․
ՄքՔուլլագը ասում է, որ անալոգիայից փաստարկը, եթե հնչում է, կա՛մ «քողարկված վիճակագրական Սիլլոգիստիկա» է, կա՛մ ավելի լավ է արտահայտվում որպես լավագույն բացատրության փաստարկ։ Դա վիճակագրական Սիլլոգիստիկա է, երբ այն «հաստատվում է դեպքերի ընդհանրացման բավականաչափ քանակով և բազմազանությամբ»։ Հակառակ դեպքում, փաստարկը կարող է անվավեր լինել, քանի որ 1-ից n հատկությունները կապված չեն n + 1 հատկության հետ, քանի դեռ n + 1 հատկությունը լավագույն բացատրությունն է 1-ից n հատկությունների համար։ Ուստի, անալոգիան հակասական է միայն այն դեպքում, երբ օգտագործվում է վարկածներ առաջադրելու համար, այլ ոչ թե որպես վերջնական փաստարկ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեթոդաբանություն Կատեգորիա:Պատմություն
Մեխանիկական լարում
Մեխանիկական լարում, մարմնի տվյալ կետով տարված հատվածքի մակերեսի միավորի վրա ազդող ներքին ուժ։ Որևէ կետում լարումը ուսումնասիրելու համար մտքով այդ կետով տանում են մարմինը երկու մասի բաժանող հատվածք, իսկ հատվածքով հպվող մասերի փոխազդեցությունը փոխարինում ուժերով (նկ. 1): Եթե P կետն ընդգրկող \Delta F մակերեսի վրա ազդում է \Delta P ուժ, ապա  հարաբերության սահմանը, երբ, կոչվում է լարում P կետում։ Այն վեկտորական մեծություն է։ Լարման վեկտորի բաղադրիչներից այն, որն ուղղված է հատվածքի նորմալով, կոչվում է նորմալ լարում (\sigma), իսկ այն, որը գտնվում է հատվածքի հարթությունում՝ շոշափող լարում (\tau): Մարմնի տվյալ կետում լարվածային վիճակը բնութագրվում է այդ կետով անցնող բոլոր տարրական հարթակների լարումների բազմությամբ։ Լարվածային վիճակը որոշվում է լարումների տենզորով, որի  բաղադրիչներն էլ տվյալ կետի շուրջն անջատված տարրական զուգահեռանիստի նիստերի վրա գործող լարումներն են (նկ. 2):
Առաձգականության սահմաններում լարումների և դեֆորմացիաների կապը տրվում է առաձգականության տեսության առնչություններով (տես Հուկի օրենք), իսկ առաձգապլաստիկ վիճակում՝ պլաստիկության տեսության հավասարումներով։ Միավորների միջազգային համակարգում լարման միավորը պասկալն է (պա)։
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Պինդ մարմնի մեխանիկա Կատեգորիա:Առաձգականության տեսություն Կատեգորիա:Թենզորական հաշիվ
Ուտասինայ
, քաղաք Ճապոնիայի հյուսիսային մասում՝ Հոկայդո պրեֆեկտուրայում։ Տարածքը՝ 55,99 կմ² է, բնակչությունը՝ 3019 մարդ (2021 թ-ի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 62 մարդ/կմ²։ Ուտասինայը Ճապոնիայի ամենաթերբնակեցված քաղաքն է։
Պատմություն
Նախկինում Ուտասինայը բարգավաճ քաղաք էր, որի տնտեսության հիմքն էր կազմում ածխի արդյունահանումը՝ տարեկան մոտ 700 հազար տոննա ածուխ արտադրելով։ Սակայն ժամանակի ընթացքում արտադրվող ածխի քանակը զգալիորեն նվազեց բազմաթիվ ածխահանքերի վերանալուց հետո․ ածխի արդյունաբերություն անկում ապրեց Ճապոնիայում ։ 1948 թվականին բնակչություն թվաքանակը հասավ 46,000-ի։
1981 թվականից ի վեր Ուտասինայը երկար ժամանակ եղել է Ճապոնիայի միակ քաղաքը, որի բնակչությունը 10,000 մարդուց պակաս էր։ 2012 թվականի հոկտեմբեր ամսի դրությամբ Ճապոնիայում 10,000-ից ցածր բնակչություն ունեցող մյուս քաղաքներն էին Միկասա քաղաքը և 2013 թվականի հունիսի դրությամբ Յուբարի քաղաքը ։
Քաղաքում ածխահանքերի փակման հետևանքով առաջացած տնտեսական անկումը հաղթահարելու համար Ուտասինայի իշխանությունը որոշել են վերակողմնորոշել քաղաքի տնտեսությունը ածխի արդյունահանումից դեպի զբոսաշրջություն։ Նախկինում ածուխ արդյունահանող քաղաքն այժմ վերածվել է լեռնադահուկային հանգստավայրի, սակայն դա հակասական արձագանքներ է առաջացրել հասարակության մեջ։ Վերջին տարիներին քաղաքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում զբոսաշրջության զարգացմանը։ Քաղաքում են գտնվում Կամոիդա միջազգային լեռնադահուկային հանգստավայրը և Կամոիդա օնսենը։
Քաղաքը ալժմ զարգացնում է շվեյցարո-ալպյան թեմատիկան՝ կենտրոնացված զբոսաշրջության վրա՝ գովազդային ռազմավարությամբ, և շատ շենքեր հետագայում կառուցվել են շվեյցարական շալեի ճարտարապետական ոճով։ Հանգստավայրի տաք աղբյուրները տիրոլյաններից լավագույնն են, դրանք հայտնի են ողջ Հոկայդոյում ջրի բարձր որակով։ Այնուամենայնիվ, չնայած քաղաքի բարեկարգման այս նոր նախագծերին, Ուտասինայը շարունակում է կորցնել բնակչությունը և զգում է նաև տնտեսական լճացում։ 2007 թվականին քաղաքի միակ ավագ դպրոցը փակվեց, այժմ աշակերտները միջնակարգ կրթություն ստանալու համար գնում են Սունագավա, Ակաբիրա կամ Տակիկավա քաղաքներ։
Աշխարհագրական դիրքը
Քաղաքը գտնվում է Հոկայդո կղզում, Հոկայդոյի նահանգում։ Սահմանակից է Աշիբեցու, Ակաբիրա, Սունագավա քաղաքներին և Կամիսունագավա գյուղին ։ Ուտասինայով հոսում է Պանկեուտասյունայ գետը՝ Իսիկարի գետի վտակը։ Քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում գտնվում է Կամոյ լեռը ։
Բնակչություն
Բնակչությունը՝ 3019 մարդ (2021 թ-ի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 62 մարդ/կմ²։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 3494 մարդ (2017 թվականի ապրիլի 30), քաղաքում կա 2015 տնային տնտեսություն, տարածքը կազմում է 55,99 կմ², բնակչության խտությունը՝ 62 մարդ/կմ² Բնակչության փոփոխությունը 1970 թվականից մինչև 2015 թվական ։
Սիմվոլներ
Քաղաքի ծառը Sorbus commixta է, ծաղիկը` ռոդոդենդրոն, իսկ թռչունը` Cettia diphone ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Հոդվածներ Module:URL-ի բարդ մուտքով Կատեգորիա:Վիքիպեդիա:Տեղեկաքարտում աղյուսակային ներդիրով հոդվածներ Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքներ
Անտիգոնոս I Միակնանի
Վաղ գործունեություն
Անտիգոնոսի կյանքի և գործունեության վաղ շրջանի մասին շատ բան հայտնի չէ։ Հավանաբար կարևոր պաշտոն է զբաղեցրել մակեդոնական բանակում, քանի որ պատմական աղբյուրներում Անտիգոնոսի մասին առաջին հիշատակություններում նշվում է, որ նա ղեկավարում էր Ալեքսանդրի բանակի մի մեծ հատված՝ դաշնակից հույներից կազմված 7000-անոց աշխարհազորը ։ Պլուտարքոսը հիշատակում է ոմն Անտիգոնոսի մասին, որը Պերինթոսի պաշարման ժամանակ (մ.թ.ա. 340) բաբանի հարվածի հետևանքով կորցրել էր աչքը ։ Քանի որ Անտիգոնոսը Փիլիպոսի հասակակիցն էր և ազնվական, նա ամենայն հավանականությամբ մասնակցել է Փիլիպոսի արշավանքներին, գուցե և ծառայել Փիլիպոսի եղբայրների՝ Ալեքսանդր II-ի և Պերդիկաս III-ի օրոք։
Ծառայությունն Ալեքսանդրի բանակում
Մ.թ.ա. 334 թվականին Անտիգոնոսը հավանաբար մասնակցել է Գրանիկոսի ճակատամարտին, քանի որ բանակի ստորաբաժանման հրամանատար էր, իսկ Ալեքսանդրի ամբողջ զորքը գտնվում էր Գրանիկոսում։ Երբ Ալեքսանդրն արշավում է դեպի արևելք, նա Փռյուգիայի սատրապ է նշանակում Անտիգոնոսին։ Իսոսի ճակատամարտից հետո նա հաջորդում է Մեծ Փռյուգիայի աքեմենյան սատրապ Աթիզյեսին, որը սպանվել էր ճակատամարտում։ Անտիգոնոսը հաջողությամբ կատարում է իր հիմնական պարտականությունը, այն է՝ պաշտպանել Ալեքսանդրի բանակի կապի և մատակարարման ուղիները Աքեմենյան կայսրության դեմ նրա մեծածավալ արշավանքի ընթացքում։ Իսոսի ճակատամարտում Ալեքսանդրի հաղթանակից հետո պարսկական բանակի մի մասը վերախմբավորվում է Կապադովկիայում և փորձում խաթարել մակեդոնացիների կապի և մատակարարման ուղիները, որոնք անցնում էին Փոքր Ասիայի կենտրոնական հատվածով, սակայն Անտիգոնոսը երեք ճակատամարտերում ջախջախում է պարսկական զորքին։
Ալեքսանդրի մահից հետո
Մ.թ.ա. 323 թվականին Ալեքսանդրի մահից հետո Ալեքսանդրի նվաճած տարածքների այսպես կոչված Բաբելոնյան բաժանման արդյունքում Անտիգոնոսի իշխանությունը տարածվում է Փռյուգիայի, Լիկաոնիայի, Պամփիլիայի, Լիկիայի և արևմտյան Պիսիդիայի վրա։ Նրա իշխանությանը սատարում է կայսրության ռեգենտ Պերդիկասը։ Սակայն, հրաժարվելով աջակցել Եվմենեսին նրան հատկացված նահանգներին՝ Պափլագոնիային և Կապադովկիային տիրելու հարցում՝ Անտիգոնոսը շուտով հարուցում է Պերդիկասի թշնամությունը։ Մակեդոնական բանակի զորավար Լեոնատոսն իր զորքի հետ մեկնել էր Հունաստան, և Անտիգոնոսը ստիպված էր միայնակ գործ ունենալ Կապադովկիայի հետ, ինչը նա, ըստ երևույթին, չէր կարող կամ չէր ցանկանում անել առանց օգնության։ Պերդիկասը հավանաբար սա համարում է ուղղակի արհամարհանք իր հեղինակության նկատմամբ, և արքայական զորքով արշավում Կապադովկիա՝ այն նվաճելու նպատակով։ Այստեղից Պերդիկասը շարժվում է դեպի արևմուտք՝ Փռյուգիա, որպեսզի սաստի Անտիգոնոսին։ Վերջինս որդու՝ Դեմետրիոսի հետ փախչում է Հունաստան, որտեղ կարողանում է արժանանալ Մակեդոնիայի փոխարքա (մ.թ.ա. 321) Անտիպատրոսի և Ալեքսանդրի գլխավոր գեներալներից մեկի՝ Կրատերոսի բարեհաճությանը։ Դիադոքոսների առաջին պատերազմում նա դաշինք է կազմում Անտիպատրոսի, Կրատերոսի և Պտղոմեոսի հետ։ Մ.թ.ա. 320 թվականին Անտիգոնոսը նավարկում է Կիպրոս և այստեղ հաստատում իր իշխանությունը ։ Պատերազմն ավարտվում է մ.թ.ա. 320 թվականին, երբ Պերդիկասը Պտղոմեոսի սատրապություն՝ Եգիպտոս, ներխուժելու անհաջող փորձի ժամանակ սպանվում է դժգոհ զորավարների՝ Սելևկոսի և Անտիգենեսի կողմից ։
Պերդիկասի մահից հետո
Մ.թ.ա. 321 թվականին Պերդիկասի մահվանից հետո կայսրությունը բաժանելու նոր փորձ է կատարվում Տրիպարադիսոսի պայմանագրով։ Անտիպատրոսը դառնում է կայսրության նոր ռեգենտ, իսկ Անտիգոնոսը՝ Ասիայի ստրատեգոս։ Անտիգոնոսին է վստահվում պատերազմը Պերդիկասի նախկին աջակիցների դեմ։ Նա ստանձնում է արքայական բանակի մի հատվածի հրամանատարությունը և որպես օգնություն ստանալով Անտիպատրոսի եվրոպական զորքերի մի մասը՝ արշավում Փոքր Ասիայում Պերդիկասի նախկին աջակիցների դեմ։ Չնայած թշնամու ավելի մեծաքանակ զորքին՝ Անտիգոնոսը Օրկինիայի ճակատամարտում նախ պարտության է մատնում Եվմենեսին՝ նրան ստիպելով նահանջել դեպի Նորա (Νῶρα) ամրոց, որտեղ պաշարման մեջ թողնելով վերջինիս՝ շարժվում է դեպի Պիսիդիա Ալկետասի, Դոկիմոսի, Ատալոսի և Պոլեմոնի դեմ և Կրետոպոլիսի ճակատամարտում անսպասելի հարձակմամբ հաղթում իր ախոյաններին։ Այսպիսով, Անտիգոնոսն իրար հաջորդող երկու փայլուն արշավանքների ընթացքում ամբողջությամբ ոչնչացնում է Պերդիկասին սատարողներին՝ բացի Եվմենեսից, որն ապաստանել էր Նորայում ։
Դիադոքոսների երկրորդ պատերազմ
Անտիպատրոսը մ.թ.ա. 319 թվականին մահից առաջ ռեգենտությունը թողնում է ոչ թե իր որդի Կասանդրոսին, այլ Պոլիպերքոնին։ Անտիգոնոսը և մյուս տիրակալները հրաժարվում են ճանաչել Պոլիպերքոնին որպես ռեգենտ, քանի որ դա կխանգարեր իրենց հավակնություններին։ Անտիգոնոսը բանակցություններ է սկսում Եվմենեսի հետ, սակայն վերջինս արդեն անցել էր Պոլիպերքոնի կողմը, որը նրան գերիշխանություն էր տվել կայսրության բոլոր մյուս զորավարների նկատմամբ։ Խաբեությամբ դուրս պրծնելով պաշարումից՝ Եվմենեսը փոքրաքանակ զորքով փախչում է հարավ՝ Կիլիկիա։ Անտիգոնոսն այդ ընթացքում պատերազմում էր Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևմուտքում՝ Կլեիտոսի դեմ, որը մեծ նավատորմ ուներ Հելլեսպոնտոսում ։ Անտիգոնոսը և նրա ծովակալ Նիկանորը ցամաքով և ծովով կրկնակի հարձակում են ձեռնարկում Կլեիտոսի ճամբարի վրա, և անակնկալի գալով՝ վերջինիս ամբողջ զորքը գերի է ընկնում կամ սպանվում ։ Փոքր Ասիան հպատակեցնելուց հետո Անտիգոնոսը շարժվում է դեպի արևելք՝ Եվմենեսի դեմ պատերազմելու նպատակով։ Մինչ այդ Եվմենեսը վերահսկողություն էր հաստատել Կիլիկիայում, Սիրիայում և Փյունիկիայում, դաշինք կազմել մակեդոնական բանակի ստորաբաժանումներից Արծաթե վահանների և հիպասպիստների հրամանատար Անտիգենեսի և Տեուտամոսի հետ և սկսել նավատորմ հավաքել Պոլիպերքոնի համար ։ Խուսափելով Անտիգոնոսի հետ ընդհարումից՝ նա հեռանում է Փյունիկիայից և շարժվում դեպի Սիրիա և Միջագետք՝ ստանալու մյուս սատրապությունների աջակցությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դիադոքոսներ Կատեգորիա:Մակեդոնացի թագավորներ Կատեգորիա:Փռյուգիա Կատեգորիա:Սատրապներ Կատեգորիա:Զորավարներ Կատեգորիա:Հին Մակեդոնիա Կատեգորիա:Հին մակեդոնացիներ
Շեմսիկի
Շեմսիկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վազգեն Ազրոյան
Վազգեն Զավենի Ազրոյան, գեղասահորդ, որը սկզբում ներկայացրել է Ռուսաստանը, իսկ ավելի ուշ՝ Հայաստանը։ Եկատերինա Դավիդովայի հետ Ռուսաստանի պատանիների առաջնության արծաթե մեդալակիր (1994-1995 մրցաշրջանում)։ 1995 թվականին Ելենա Կուստարովայի հետ` Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Անաստասիա Գրեբյոնկինայի հետ Հայաստանի եռակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1996)։
Ընտանիք
Վազգենի պապը՝ Վահագ Ազրոյանցը, ծնունդով Էրզրումից է, եղել է բալետի պարող, աշխատել է Օդեսայում։ Վազգենի մայրը ազգությամբ ռուս է։ Գեղասահորդի ծնողները ապրել են Օդեսայում։ Վազգենը երբեք չի ապրել Հայաստանում, իսկ Հայաստանի քաղաքացիությունը ընդունել է գեղասահքի ֆեդերացիայի առաջարկությամբ, որպեսզի Միջազգային մրցույթներում կարողանա հանդես գալ Հայաստանի դրոշի ներքո։
Կարիերա
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 4 տարեկանից։ Սառույցի վրա սկսել է պարել 12 տարեկանից։ Պարապել է Նատալյա Լինիուչիկի, Գենադի Կարպոնսովի և Սվետլանա Ալեքսեևնայի ղեկավարությամբ։ Լինիչուկը նկատել է 12- ամյա Ազրոյանին Օդեսայում, որտեղ հրավիրել է Մոսկվա՝ «Դինամո» դպրոց։ Սակայն 3 տարվա ընթացքում նրա համար զուգընկեր չգտնվեց և երիտասարդ գեղասահորդը հետ վերադարձավ։ Արզրոյանի մարզական կարիերան կարող էր այդպես էլ շարունակվել, եթե Ալեքսեևնան նրան Մոսկվա չհրավիրեր, քանի որ վերջինս նրա համար գտել էր զուգընկերուհի՝ Եկատերինա Դավիդովային։ Զույգը հաջող հանդես է եկել  Ռուսաստանում, որից հետո մասնակցել է աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ Մեկ տարի անց Ազրոյանը պարում էր Ալեքսեևայի դստեր՝ Ելենա Կուստարովայի հետ և նրանք միասին 1995 թվականի Ռուսաստանի առաջնությանը զբաղեցնում են երկրորդ տեղը։ Այս հաղթանակը հնարավորություն տվեց մասնակցելու Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ  անհաջող ելույթից հետո Կուստարովան մրցաշրջանի վերջում ավարտեց իր կարիերան (17-րդ տեղ), իսկ Ազրոյանը իր մարզումները վերսկսեց Լինչուկի մոտ ։
Վազգենը 1996-1998 թվականներին Անաստասիա Գրեբենկինոյի հետ հանդես է եկել Ռուսաստանում։ 1998 թվականին երկրի առաջնությանը զբաղեցրնում են յոթերորդ տեղը։ Շուտով զույգը բաժանվեց և Անաստասիան սկսեց հանդես գալ Վիտալի Նովիկովիմի հետ, իսկ Վազգենը ամերիկուհի Տիֆանի Հայդենի հետ սկսեց ներկայացնել Հայաստանը։ 2003 թվականին Անաստասիան և Վազգենը կրկին սկսեցին միասին հանդես գալ ներկայացնելով Հայաստանը։ Տարբեր տարիներին մարզվել են՝ Սվետլանա Ալեքսեևնայի, Ռաստիսլավա Սինցինայի, Քրիստոֆեր Դինայի և Ալեքսեյ Գարշկովայի ղեկավարությամբ։ Զույգի վերջին մարզիչը եղել է Ալեքսանդր Ժուլինը։ Նրանք Հայաստանի եռակի չեմպիոններ են և գեղասահքի Գրամպրի մեդալի առաջին հայ մրցանակակիրները (2005 թվականի՝ NHK Trophy):
Զույգը մասնակցել է Թուրինի օլիմպիական խաղերին որտեղ՝ զբաղեցրել են 20-րդ տեղը։ Վազգեն Ազրոյանը օլիմպիական խաղերի բացմանը եղել է Հայաստանի թիմի դրոշակակիր ։
2008 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը Անաստասիան պարի ժամանակ ընկնում է։ Զույգը ավարտեց ելույթը մի քանի րոպե դադարից հետո, այնուհետև հրաժարվեց շարունակել պայքարը։ Դրանից հետո զույգը որոշեց ավարտել սիրողական մարզական կարիերան։
2008 թվականի աշնանը, Վազգենը մասնակցել է ռուսական առաջին ալիքի «Սառցե դարաշրջան» հեռուստաշոուին, որտեղ հանդես է եկել երգչուհի և հաղորդավարուհի Վերա Բրեժնևայի հետ։ 2008 թվականից զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ և հանդես է գալիս գեղասահորդների ծրագրերի համար որպես բեմադրիչ, օրինակ 2008-2009 թվականների ուկրաինական մրցաշրջանում  ներկայացրել է Անտոն Կովալևսկիի մենասահքը։ Ինչպես նաև Վազգենը երբեմն մեկնաբանում է ՆՏՎ պլյուս հեռուստաընկերության գեղասահքի մրցումները։ Ռադիոյով վարել է «Իմ Ընտանիքը» վերնագրով մի շարք հաղորդումներ ։
Կրթություն
Ռուսական թատրոնի ինստիտուտ (Մոսկվա), պարարվեստի ֆակուլտետ, մասնագիտությունը — պարուսույց-բեմադրիչ (2002 թ.):
Սպորտային ձեռքբերումներ
(Գրեբյոնկինան պարում է Հայաստանի համար) WD = դուրս են եկել մրցումներից
(Հայդենը պարում է Հայաստանի համար)
(Գրեբյոնկինան պարում է Ռուսաստանի համար)
(Կուստարովան պարում է Ռուսաստանի համար)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գեղասահորդներ
Ելիզավետինո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Ելիզավետինո (Елизаветино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ֆայետ շրջան (Այովա)
Ֆայետ շրջան (Fayette County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.893 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.880 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վեստ Յունիոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Լա Պուեբլա դել Ռիո
Լա Պուեբլա դել Ռիո (իսպ.՝ La Puebla del Río), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մեծ Սևիլյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 377 կմ2։ Բնակչությունը՝ 12210 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 14 կմ։
Ֆայետ շրջան (Այովա)
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Լա Պուեբլա դել Ռիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սևիլյա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր
Նանա Մուսխուրի
Նանա Մուսխուրի (Nάνα Μούσχουρη, ) կամ Նանա Մուսկուրի (Nana Mouskouri), անձնագրով՝ Իոաննա Մուսխուրի (հուն.՝, Նանա, փաղաքշական՝ Իոաննա), հույն երգչուհի։ Հունական ծագմամբ ամենահայտնի երգիչներից մեկն է, որը հասել է միջազգային ճանաչման։
Կենսագրություն և գործունեություն
Նանա Մուսխուրին ծնվել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Կրետե կղզու Խանիա քաղաքում։ 12 տարեկանից դասընթացների է հաճախել վոկալի պրոֆեսիոնալ ուսուցիչների մոտ։ Նանայի կուռքերը մանկությունից եղել են Բիլլի Հոլիդեյը, Էլլա Ֆիցջերալդը, Էդիթ Պիաֆը, Ֆրենկ Սինատրան։ 1950 թվականին ընդունվել է Աթենքի կոնսերվատորիա, որտեղ 8 տարի սովորել է օպերա։ Սակայն Նանայի՝ ջազով տարվելու պատճառով ուսուցիչները ստիպել են նրան լքել կոնսերվատորիան։
1957 թվականին ձայնագրել է իր առաջին մի քանի երգը, իսկ հաջորդ տարի հանդիպել է հույն հայտնի կոմպոզիտոր Մանոս Խաձիդակիսին։ Վերջինս Նանային համագործակցության առաջարկ է արել։ Հունական երաժշտական ​​փառատոնում հաղթելուց հետո Նանա Մուսխուրին մեծ սեր ու ճանաչում է ձեռք բերել Հունաստանում։
1961 թվականին նա կատարել է Հունաստանի մասին գերմանական վավերագրական ֆիլմի սաունդթրեքը։ «Weisse Rosen aus Athen» («Սպիտակ վարդեր Աթենքից») երգը հիթ է դարձել գերմանական երաժշտական ​​շուկայում։ Միայն Գերմանիայում վաճառվել է սինգլի մեկ միլիոն օրինակ։ 1962 թվականին Նանա Մուսխուրին ծանոթացել է ամերիկացի պրոդյուսեր Ջոնս Քուինսիի հետ, որը թողարկել է «The Girl from Greece Sings» ալբոմը, նրա հետ շրջել է ԱՄՆ-ում և ելույթ ունեցել Նյու Յորքում։
1963 թվականին Նանա Մուսխուրին հեռացել է Հունաստանից և մշտապես տեղափոխվել Փարիզ։ Նույն թվականին նա ելույթ է ունեցել Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Լյուքսեմբուրգից՝ կատարելով «A` Force de Prier» երգը։ Այն դարձել է համաշխարհային հիթ։ 1965 թվականին նա ձայնագրել է անգլիալեզու ալբոմ, որի պրոդյուսերն էր Հարի Բելաֆոնտեն։ 1966 թվականին երգչուհին նրա հետ հանդես է եկել հյուրախաղերով։ Հաջորդ ալբոմը` «Le Jour Ou` la Colombe», ֆրանսերեն էր և 1967 թվականին Ֆրանսիայում բերեց Նանա Մուսխուրիի գերաստղի կարգավիճակ։ Ալբոմում ներառված են «Գուանտանամերա» երգի ամենահայտնի տարբերակները։ 1968 թվականին բրիտանական հեռուստատեսությամբ հեռարձակվել է «Նանան և հյուրերը» ժամանցային հեռուստածրագիրը։
2008 թվականի հուլիսի 24-ին Նանա Մուսխուրին հրաժեշտ է տվել բեմին՝ մեծ համերգ բեմադրելով Աթենքի Հերովդես Ատտիկացու օդեոնում ։
Հասարակական գործունեություն
Այն բանից հետո, երբ 2010 թվականի սկզբին Հունաստանը հայտնվեց երկարատև ճգնաժամի մեջ, ինչպես տնտեսական (պետությունը դեֆոլտի եզրին էր), այնպես էլ սոցիալական (երկրում տարածում էին գտել սոցիալական ծրագրերի կրճատման դեմ լայնածավալ բողոքները), համաշխարհային հեղինակություն ունեցող 75-ամյա արտիստուհին հայտարարեց, որ պետությանը տալիս է իր կենսաթոշակը, որը նա վաստակել է որպես Եվրոխորհրդարանի անդամ (ըստ BBC-ի՝ խոսքը տարեկան 25 000 եվրոյի մասին էր)։ Հունաստանի ֆինանսների նախարարությանն ուղղված նամակում Նանա Մուսխուրին գրել է, որ նման քայլը համարում է իր պարտքը հայրենիքին, որը գտնվում էր ֆինանսական ծանր դրության մեջ։ Երգչուհին դիմել է իր հայրենակիցներին պետությանն օգնություն ցուցաբերելու կոչով՝ հիշեցնելով, որ Հունաստանի համար այժմ հատկապես դժվար է, քանի որ անցյալ տարի այն անցավ մեկ այլ փորձության միջով՝ լայնամասշտաբ անտառային հրդեհներ ։
Պարգևներ
2010 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Հունաստանի խորհրդարանը Նանա Մասխուրիին պարգևատրել է պառլամենտական ​​հիմնադրամի արծաթե մեդալով` ակնառու ներդրման և հունական մշակույթի հանրահռչակման համար ։
Ընտանիք
Նանա Մուսխուրին ամուսնացել է 1961 թվականին Յիորղոս Պեցիլասի հետ։ Ունի մեկ դուստր և որդի։ 1975 թվականին ամուսնալուծվել է։ 2003 թվականին կրկին ամուսնացել է Անդրե Շապելի հետ, որի հետ ապրել է Շվեյցարիայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն երգիչներ Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Նիժնիե Սեկաչի
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի բնակավայրեր
(4196) Շույա
(4196) Շույա (Shuya), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,900741 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,7242 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0773 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2813,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,127933 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,5° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Տիրան արքեպիսկոպոս Կյուրեղյան
Տիրան արքեպիսկոպոս Կյուրեղյան, ավազանի անունով՝ Ղազարոս (, Կիպրոս), Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի նախկին առաջնորդ ։
Կենսագրություն
Ղազարոս Կյուրեղյանը ծնվել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքում, արհեստավորի ընտանիքում ։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի Մելիքյան-Ուզունյան ազգային վարժարանում ։ 1962 թվականին ընտանիքի հեր ներգաղթել է Հայաստան, հաստավել Վանաձոր քաղաքում և ուսումը շարունակել տեղի №18 միջնակարգ դպրոցում։ 1964 թվականին ընդունվել է հոգևոր ճեմարան և 1970 թվականին ավարտել ։ Դիպլոմային աշխատանքի նյութն է եղել «Տարոնի սրբավայրերը»։ 1968 թվականին ձեռնադրվել է սարկավագ, իսկ 1972 թվականին՝ աբեղա ։ Վարդապետական թեզն է՝ «Դվինի հայրապետանոցում կազմված երեք ժողովածուները»։ Տեր Տիրան վարդապետը նշանակվել է առաջնորդական փոխանորդ Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի։
25 տարի եղել է Մոսկվայի հայոց թեմի առաջնորդ ներկայացուցիչն ու հովիվը ։ Նա ձեռնադրել է Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի հոգևոր սպասավոր Տեր Մարտիրոս քահանա Բերբերյանին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ Առաքելական եկեղեցու թեմական առաջնորդներ Կատեգորիա:1948 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Նիկոսիա քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մելիքյան-Ուզունյան վարժարանի սաներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Յասկովցի
Յասկովցի (Яськівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յասկովցի գյուղում բնակվում էր 671 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,81 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 370,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1737 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մհեր Մանսուրյան
Մհեր Եղիայի Մանսուրյան, հայ նկարիչ։
Կոմպոզիտոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Տիգրան Մանսուրյանի և օպերային երգչուհի, սոպրանո Արաքս Մանսուրյանի եղբայրն է։
Կենսագրություն
Մհեր Մանսուրյանը ծնվել է 1943 թվականին Բեյրութում։ 1947 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Հայաստան։ 1969-1975 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1979 թվականից բնակվում է Ֆրանսիայում։ 2013 թվականից Մանսուրյանի աշխատանքները մշտապես ցուցադրվում են Արամե պատկերասրահում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Բեյրութ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Ավոդա
«Ավոդա» (‏עבודה‏‎ «գործ», «աշխատանք»), լրիվ անվանումը՝ Իսրայելյան աշխատանքի կուսակցություն (‏מפלגת העבודה הישראלית‏‎, Միֆլեգետ ՀաԱվոդա ՀաԻսրայելիմ), ձախ կենտրոնամետ իսրայելական քաղաքական կուսակցություն։ Համարվում է սոցիալ-դեմոկրատական   և սիոնիստական կուսակցություն, որը կողմնակից է տնտեսական զարգացման «Երրորդ ուղու» տեսությանը։ «Ավոդան» մտնում է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի կազմի մեջ։ Հիմնադրվել է 1968 թվականին մի քանի կուսակցությունների միավորման միջոցով («ՄԱՊԱՅ» կուսակցության հիման վրա), որը նախկինում կոչվում էր «Մաարախ»։ Սակայն արդեն 1969 թվականին «Ավոդան» «Մապամ»- հետ ընդգրկվեց նոր դաշինքի մեջ, որը ստացավ «Մաարախ» անվանումը, և այդպես գոյատևեց մինչև 1991 թվականը, «Մաարամ»-ի լուծարումը։ Մինչև 1977 թվականը «Մաարախ»-ը եղել է իշխող կուսակցություն, իսկ 1992-1996 և 1999-2000 թվականներին ղեկավարել է կառավարական կոալիցիան։
2009 թվականի Քնեսեթի 18-րդ գումարման խորհրդարանական ընտրություններում նախորդ 17-րդ գումարման համեմատ կորցնելով 6 մանդատ, կուսակցության լուծարման հետևանքով հեռացան ևս 5 խորհրդարանականներ, որի հետևանքով 2011 թվականի հունվարի 17-ին Ավոդա կուսակցության օրենսդրական ներկայացվածությունը նվազեց, հասնելով 8 մարդու և այն դարձավ մեծությամբ 5-րդ քաղաքական ուժը իսրայելական խորհրդարանում։ 2011 թվականի հունվարի 17-ին Ավոդա կուսակցությունից դուրս եկան հետևյալ խորհրդարանականները և կոալիցիոն կառավարության անդամները` Քնեսեթի 19-րդ գումարման խորհրդարանական ընտրություններում Ավոդան ստացավ 15 մանդատ, դառնալով մեծությամբ երրորդ կուսակցությունը քնեսեթում։ 2014 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ավոդան միավորվեց Խա-Թունա կուսակցության հետ կազմավորելով «Սիոնիստական ճամբար» դաշինքը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել խոշոր ձախ ցենտրիստական դաշինք, որը պետք է ղեկավարեր 34-րդ կառավարությունը առաջիկա ընտրություններից հետո։ Ընտրություններում դաշինքը ստացավ 24 մանդատ (որից 19-ը Ավոդայից), գրավելով երկրորդ տեղը, զիջելով 30 մանդատ ստացած Լիկուդ կուսակցությանը։
Այլ նշանավոր անդամներ
Նշանավոր նախկին անդամներ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեյբորիստական կուսակցություններ Կատեգորիա:Սոցիալիստական ինտերնացիոնալ Կատեգորիա:Ավոդա Կատեգորիա:Կուսակցություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1968 հիմնադրված կուսակցություններ Կատեգորիա:1968 հիմնադրումներ Իսրայելում
Քամին ուժգնանում է
Քամին ուժգնանում է (風立ちぬ), 2013 թվականին լույս տեսած ճապոնական անիմե պատմական ֆիլմ։ Այն գրվել ու բեմադրվել է ռեժիսոր Հայաո Միյաձակիի կողմից։ Հիմքը 20-րդ դարի ճապոնացի գրող, բանաստեղծ ու թարգմանիչ Թացուո Հորիի համանուն գրքի հիման վրա ստեղծված մանգան է։ Քազե Թաչինուն Ջիրո Հորիքոշիի Միցուբիշի A5M-ի ձևավորողի կենսագրությունն է։
Միյաձակին ասել է, որ սա նրա վերջին աշխատանքն է լինելու։ Ճապոնական պրեմիերան իրականացրել է Թոհոն 2013 թվականի հուլիսի 20-ին, իսկ Հյուսիսային Ամերիկայում անիմեն կհայտնվի 2014 թվականի փետրվարի 14-ին։
Սյուժե
Ջիրո Հիրոքոշին գավառական քաղաքում ապրող երիտասարդ է։ Նա երազանք ունի՝ թռչել ինքնաթիռով՝ օդաչուական ակնոցներ քթին դրած։ Որոշ ժամանակ անց ամպերից հսկայական չափերով օդանավ է հայտնվում ու Ջիրոյի վրա անտրոպոմորֆիկ ռումբ նետում։ Ինքնաթիռը վթարվում է, ինքը՝ օդաչուն, ընկնում է ու արթնանում։ Ավիացիայի մասին անգլերեն ամսագիր ու բառարան ձեռք բերելով՝ Ջիրոն սկսում է ինքնուրույն սովորել լեզուն։ Հաջորդ երազում նա հանդիպում է Կապրոնիին՝ իտալացի ավիադիզայների։ Կապրոնին հասկանում է, որ ինքն ու ճապոնացի տղան ընդհանուր երազանք ունեն՝ օդանավեր։ Արթնանալով՝ Ջիրոն որոշում է, որ ինքնաթիռ կպատրաստի։
Տարիներ անց Ջիրոն համալսարանում սովորելիս կլինի ու Տոկիոյից վերադառանալիս կհանդիպի Նահոքոյին՝ սպասուհու հետ ճամփորդող աղջկան։ Նրանց հանդիպումը համընկնում է 1923 թվականի Կանտոի երկրաշարժի հետ, որի ժամանակ Նահոքոյի սպասուհին ոտքն է կոտրում։ Ջիրոն նրանց տուն է ճանապարհում ու, առանց անունն ասելու, հեռանում է։
Տապալելով իր պրոեկտը, Ջիրոն մեկնում է Գերմանիա՝ գործարանում աշխատելու, ճանապարհին կրկին տեսնում է Կապրոնիին, ով հարցնում է նրան. «Ի՞նչն ես նախընտրում. բուրգերով, թե՞ առանց աշխարհը»։
Տարիներ անց, կրկին անհաջողությունից հետո, հիասթափված ավիադիզայները մեկնում է Քարույձավա՝ ամառային հանգստի, ուր կրկին Նահոքոյին է հանդիպում։ Նահոքոն հիվանդ է տուբերկուլյոզով ու հրաժարվում է ամուսնանալ, քանի դեռ չի ապաքինվել։
Այդուամենայնիվ, ամիսներ անց, թողնելով սանատորիան, Նահոքոն որոշում է, որ չի կարող ապրել առանց Ջիրոյի ու թռչում է նրա մոտ։ Ջիրոյի ղեկավարը ավանդական հարսանիք է կազմակերպում, բայց քույրը, ով մասնագիտությամբ բժիշկ է, լուսավորում է եղբորը տոբերկուլյոզի անբուժելիության մասին։ Եղբայրը պատասխանում է, որ Նահոքոյի յուրաքանչյուր օրը կարող է վերջինը լինել ու հիմա ամենը, ինչ նա անում է, անում է Նահոքոյի համար։
Չնայած աղջկա հիվանդությունը բուռն զարգացում է ապրում, երիտասարդ ամուսինները վայելում են միմյանց ընկերակցությունը։ Այսպես շարունակվում էր մինչև Mitsubishi A5M-ի նախատիպի փորձարկման օրը։ Ջիրոն գործարան է մեկնում, Նահոքոն դուրս է գալիս զբոսնելու, բայց Ջիրոյի քույրը, հասկանալով, որ Նահոքոն պատրաստվում է մահանալ, թույլ չտալով ամուսնուն տեսնել իր տանջանքները, միանում է նրան։
Թռիչքի ժամանակ ուժգնացող քամու անսպասելի պոռթկումը հասկացնում է Հիրոքոշիին, որ կինը մահացել է։
Անիմեն ավարտվում է երևակայական տեսարանով. Ջիրոն, հայտնվելով պատերազմի կրակի միջից, զղջում է իր հայտնագործությունների ու դրանց առաջացրած մահերի համար։ Կապրոնին ասում է, որ նրա երազանքներն, այսպես, թե այնպես, իրականացել են։ Ամենավերջում հայտնվում է Նահոքոն։ Նա ուղղակի խնդրում է Ջիրոյին ապրել։
Արտադրություն
Անիմեն, ինչպես արդեն գլխիեք ընկնում, նկարվել է Հայաո Միյաձակիի կողմից։ Սա առաջին ու դեռևս միակ անիմեն է, որի վրա Միյաձակին հինգ տարի անընդմեջ աշխատել է։ Այն հիմնված է Միյաձակիի մանգայի վրա, որն էլ իր հերթին հիմնված է Թացուո Հորիի 1936–1937 «Քամին ուժգնանում է» գրքի վրա։ Չնայած ֆիլմը հետևում է ավիացիայի իրական թվագրությունը, Հորիքոշիի անձնական կյանքի բոլոր իրադարձությունները հորինված են։
Անիմեում օգտագործվել է երգիչ-երգահան Յումի Մացույոթայի 1973 թվականին գրված «Hikōki-gumo(ひこうき雲)» երգը, իսկ գլխավոր հերոսին հնչունավորում է Հիդեքի Աննոն։
Իրացում
Նախատեսվում էր, որ անիմեն լույս կտեսնի Իսաո Տաքահատայի «Քագույա արքայադստեր հեքիաթը» անիմեի հետ 2013 թվականների կեսերին։ Սա երկրորդ դեպքը կլիներ, որ երկու ռեժիսորներ իրենց աշխատանաքները միաժամանակ էին ներկայացնում հանրությանը։ Առաջինը 1988 թվականին էր՝ Հայաո Միյաձակիի «Իմ հարևան Տոտորոն» ու Իսաո Թաքահատայի «Լուսատիտիկների գերեզմանոցը»։ Այս անգամ չստացվեց. Քագույա-հիմեի լույս աշխարհ գալը հետաձգվեց մինչև նոյեմբերի 23-ը, իսկ «Քամին ուժնանում է»-ի ճապոնական պրեմիերան եղավ հուլիսի 20-ին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անիմեներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ճապոներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2013 ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոնական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Touchstone Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ճապոնական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1940-ականներին Կատեգորիա:Հայաո Միյաձակիի ֆիլմեր