cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գայլի որջ
Գայլի որջ (Wolfsschanze), ֆյուրերի գլխավոր շտաբը և գերմանական զինված ուժերի բարձրագույն հրամանատարության հրամանատարական համալիրը Գյորլից անտառում՝ Արևելյան Պրուսիայի Ռաստենբուրգ քաղաքի մոտ (այժմ՝ Քենտշին քաղաք, Լեհաստան, Վարմիա-Մասուրյա)։
Պատմություն
«Wolfschanze» համալիրը օգտագործվել է 1941 թվականի հունիսի 21-ից մինչև 1944 թվականի նոյեմբերի 20-ը։ Այդ ընթացքում գերմանացի ֆյուրեր Ադոլֆ Հիտլերն այնտեղ անցկացրել է ավելի քան 800 օր։ Հենց այնտեղից էլ նա ղեկավարել է ԽՍՀՄ ներխուժելու Երրորդ Ռայխի ծրագիր և Արևելյան ճակատի մարտերը։
1944 թվականի հուլիսի 20-ին այնտեղ անհաջող մահափորձ է կատարվել Հիտլերի դեմ։
Ըստ բրիտանացի գրող Էնթոնի Բիվորի՝ «Բեռլինի անկումը» գրքի, Հիտլերը 1944 թվականի նոյեմբերի 10-ին լքել է «Wolfschanze» շտաբը և մեկնել Բեռլին, որտեղ նա կոկորդի վիրահատության է ենթարկվել։ Դեկտեմբերի 10-ին Հիտլերը տեղափոխվել է մեկ այլ գաղտնի շտաբ, որը գտնվում էր Զիգենբերգի մոտ գտնվող անտառապատ տարածքում, Մայնի Ֆրանկֆուրտից մոտ քառասուն կիլոմետր հեռավորության վրա։ Դրա ծածկագիրն էր «Adlerhorst» (Արծվի բույն)։
«Wolfschanze» լքվել է գերմանական զորքերի կողմից այն բանից հետո, երբ 1945 թվականի հունվարի 25-ին բունկերը պայթեցվլ է՝ կապված Կարմիր բանակի առաջխաղացման հետ դեպի Անգերբուրգ (ներկայիս Վենգոժևո)։
Համալիրի շուրջ գերմանական ականապատ դաշտերի մաքրումն իրականացվել է լեհական բանակի կողմից երկու փուլով՝ 1945-1956 թվականներին։
Այսօր «Wolfschanze»-ը թանգարան է, որը գործում է ամբողջ տարվա ընթացքում։ Համալիրի տարածքում տեղադրված է հուլիսի 20-ի դավադրության մասնակիցների հուշարձանը։
Տեղագրություն
Հիտլերի բունկերը պայթեցնելու համար հսկայական քանակությամբ պայթուցիկ է պահանջվել։
«Wolfschanze»-ի գլխավոր շտաբը ավելի քան ութսուն բունկերներից և ամրացված շենքերից բաղկացած համալիր էր խիտ անտառի մեջտեղում, որը գտնվում էր 250 հեկտար պահպանվող տարածքում և շրջապատված էր փշալարերի մի քանի օղակներով, ականապատ դաշտերով, դիտակետերով, աշտարակներով, գնդացիրներով և ուներ հակաօդային պաշտպանության դիրքեր։ Համալիրի կարիքները ապահովվել են մոտակա փոքր օդանավակայանի Վիլամովոյի և երկաթուղային կայարանի միջոցով։ Նա Բեռլինին միացված էր ուղիղ հեռախոսային մալուխով ։
Գլխավոր գրասենյակի կառուցումը, որն իրականացվել է Todt կազմակերպության կողմից, սկսվել է 1940 թվականին և իրականում շարունակվել է մինչև 1944 թվականը։ Նրա գտնվելու վայրը (Մասուրյան լճերի և ճահիճների մեջ) ի սկզբանե ընտրվել է՝ հաշվի առնելով խորհրդային սահմանին հարաբերական մոտ լինելը, մեծ բնակավայրերից հեռու լինելը և դժվար հասանելիությունը։
Անվտանգություն
Օդից հայտնաբերումից խուսափելու համար օգտագործվել են կեղծ ծառեր և քողարկող ցանց։ Խորհրդային հրամանատարությունը «Գայլի որջ»-ի գտնվելու վայրի և չափերի մասին իմացել է միայն 1945 թվականի սկզբին Բեռլինի հարձակողական գործողության ժամանակ ։
Այլ օբյեկտներ
Նույն տարածքում եղել են նացիստական ​​Գերմանիայի բարձրագույն ղեկավարության այլ հրամանատարական կետեր և շտաբներ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ Կատեգորիա:Գերմանիան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Ադոլֆ Հիտլեր Կատեգորիա:Նացիստներ Կատեգորիա:Լեհաստանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Գերմանիայի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Լեհաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Լեհաստանի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Գերմանիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:Նացիզմ Կատեգորիա:Գերմանիայի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիա Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի զինված ուժեր Կատեգորիա:Լեհաստանի ռազմական պատմություն
Նյումլագ
Նյումլագ (Нюмлаг), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին՝ 224 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Կոմի Հանրապետության գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Շան ձագով հղիության համախտանիշ
Շան ձագով հղիության համախտանիշ (Puppy pregnancy syndrome), զառանցական խանգարում, որն առաջանում է զանգվածային հիստերիայի հետևանքով։ Այն տարածված է Հնդկաստանում։ Նրանք, ովքեր տառապում են այս համախտանիշով, կարծում են, որ հղի են շան ձագերով ։
Համախտանիշը տարածված է Հնդկաստանի մի քանի նահանգների գյուղերում, ներառյալ Արևմտյան Բենգալիան, Ասսամը, Բիհարը, Ջարքհանդը, Օդիշան և Չհաթիսգարհը։ Դրա մասին հայտնել են տասնյակ հազարավոր մարդիկ, և ամենից հաճախ այն հանդիպում է կրթության սահմանափակ հասանելիություն ունեցող շրջաններում ։
Խանգարում ունեցողները կարծում են, որ շների կծելուց անմիջապես հետո իրենց որովայնում ձագեր են առաջանում, և դա հատկապես հավանական է, եթե շունը հարձակման պահին սեռական գրգռված վիճակում է ։ Այս համախտանիշի զոհերը հաչում են, պնդում են, որ ջրի մեջ նայելիս իրենց մեջ շան ձագեր են տեսնում և որովայնի մեջ մռմռոց լսում ։ Ենթադրվում է, որ հիվանդներն, ի վերջո, մահանում են, հատկապես տղամարդիկ, որոնք ձագերին ծնելու են առնանդամի միջոցով  ։
Հիվանդության բուժման համար տեղական հեքիմները հմայություններ են օգտագործում, որոնք իբր լուծարում են շան ձագերին և դրանք դուրս են բերում մարսողական համակարգի միջոցով «առանց հիվանդի իմացության» ։
Հնդիկ բժիշկները հանրությանը տեղեկացնում են այս վիճակի հանդեպ հավատի վտանգի մասին ։ Համախտանիշով տառապողների մեծ մասը դիմում են հոգեբույժի։ Հազվադեպ դեպքերում՝ շան կծելուց հետո մարդիկ ժամանակին կատաղության դեմ դեղամիջոցներ չեն ընդունում, համարելով, որ շան ձագով հղիության համախտանիշ ունեն, և հենվելով հեքիմների օգնության վրա ։ Հեքիմներն ավելի են խորացնում խնդիրը՝ հիվանդներին տեղեկացնելով, որ իրենց հմայությունները չեն օգնի, եթե նրանք դիմեն սովորական բուժման ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ժողովրդական բանահյուսություն Կատեգորիա:Սնահավատություններ Կատեգորիա:Զանգվածային հիստերիա Կատեգորիա:Շներ Կատեգորիա:Կենդանիների հարձակումներ
Ֆոլ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Սերգեյ Ազարով
Սերգեյ Ազարով (բելառուսերեն՝ Сяргей Мікалаевіч Азараў, ), բելառուս շախմատիստ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մինսկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Բելառուս շախմատիստներ
Կարուսել
Կարուսել ( carrousel, carosello), պտտվող հարթակով ատրակցիոն, որի վրա տեղադրված են ձիերի, մեքենաների և այլ կենդանիների կամ տրանսպորտային միջոցների տեսք ունեցող նստատեղեր (կամ ամրացված են տանիքից կամ կցված են կենտրոնական կայանին)։
16-րդ դարում կարուսելներ (այդ բառն այն ժամանակ նշանակում էր արական սեռ) կոչվում էին այն տոները, որոնք փոխարինում էին ասպետական ​​մրցաշարերին։ Կարուսելը հաճախ ներառում էր ձիասպորտի մրցույթներ ու ձիավորների ցուցադրական ելույթներ։ Տոներն առանձնանում էին ինչպես մասնակիցների, այնպես էլ հանդիսատեսի հանդերձանքի շքեղությամբ և մեծ ուշադրություն էին գրավում. ավանդույթը հասել է նաև Ռուսաստան։ Այսպիսով, 1766 թվականի հունիսի 16-ին Ձմեռային պալատի առջև կազմակերպվել է վիթխարի կարուսել։ Շքերթին մասնակցում էր ամբոխ, որը պարում էր չորս կադրիլ՝ սլավոնական, հռոմեական, հնդկական, թուրքական։ Երկրորդ անգամ կարուսելը կազմակերպվել է նույն տեղում, նույն թվականի հուլիսի 11-ին։ Այս կարուսելների մանրամասն նկարագրությունը տրված է 1766 թվականի No 51 և 58 համարների «Прибавление к Санкт-Петербургским ведомостям» թերթում ։
18-րդ դարում ծաղրելով ձիավորների ցուցադրական կատարումները՝ ֆրանսիացի ինժեներները սկսել են կառուցել ատրակցիոն՝ պտտվող հարթակ, որի վրա տեղադրված էին փայտե ձիեր, որոնց վրա նստած այցելուները ստիպված էին նիզակով հարվածել թիրախներին։ Այս մեխանիկական կարուսելներից մեկը Ռուսաստան է բերել Պետրոս I-ը։ Դրանից հետո մեխանիզմը պարզեցվել է՝ աստիճանաբար հասնելով այն տեսքին, որին մենք այսօր ծանոթ ենք։
Կարուսելը կարող է շարժվել ինչպես շարժիչով (սովորաբար էլեկտրական), այնպես էլ նստողների ուժերով, որոնք կարուսելի վրա նստելուց առաջ պտտեցնում են այն։ Նման կարուսելները, որոնք պետք է նստողները իրենք պտտեցնեն, հաճախ տեղադրվում են մանկական խաղահրապարակներում։
Կարուսելները անընդհատ զարգացել են․ սկսած պտտվող պարզ կառուցվածքներից (օրինակ՝ խաղահրապարակի կարուսելը) մինչև կարուսելների շղթա («Կրկես», «Հեքիաթ», «Տրոպիկանա») ու հիդրավլիկա օգտագործող բարդ շարժումով կարուսելներ (օրինակ՝ «Թաիթի»-ի մինի-ինքնաթիռը)։
Բացի ատրակցիոնից, նման տեսք ունեցող այլ մեխանիզմներ նույնպես հաճախ անվանում են կարուսելներ, օրինակ՝ խմիչքների շշալցման, մեծ քանակությամբ նյութերի փաթեթավորման կամ տպագիր արտադրանք արտադրելու ավտոմատացված շարքերում։ Վեբ ձևավորման ժամանակ կարուսելը ինտերֆեյսի տարր է, որը սովորաբար տեղադրվում է կայքի սկզբնական մասում, որը կանոնավոր ընդմիջումներով միմյանց փոխարինող մեխանիզմների շարք է։ Արտասահմանյան օդանավակայաններում կարուսելը կոչվում է նաև պտտվող ուղեբեռի գոտի։
Ժողովածու (1406)
Ժողովածու (1406), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1406 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,5x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 237 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմանիշ ։
Կարուսել
Փոխաբերական իմաստով կարուսելը կոչվում է մռայլություն, խառնաշփոթություն, արագորեն փոփոխվող օբյեկտների կամ իրադարձությունների շարք, փոթորիկ, հաճախ հիմար, օրինակ ՝ «փոխող նախարարների անվերջ կարուսել»։
Մուղամի միջազգային կենտրոն
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի համերգային դահլիճներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Մուղամ Կատեգորիա:Ադրբեջանական երաժշտություն Կատեգորիա:Բաքվի տեսարժան վայրեր
Գոլուբովկա (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)
Գոլուբովկա (Голубівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գոլուբովկա գյուղում բնակվում էր 211 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ֆեդկա (ֆիլմ)
«Ֆեդկա» («Федька»), 1936 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը Դոյվբեր Լևինի վեպի հիման վրա, որը հրապարակվել է ֆիլմի թողարկումից հետո՝ 1938 թվականին «Զվեզդա» ամսագրում (№ 8) ։
1930-ական թվականներին ֆիլմը ոչ պաշտոնապես անվանում էին «մանկական «Չապաև» ։ Գնդապետ Ստեպանովի դերում կինոյում իր նորամուտը նշել է Կոնստանտին Սկորոբոգատովը։
Սյուժե
Ֆիլմը պատմում է Քաղաքացիական պատերազմին երեխաների մասնակցության մասին։
Ուկրաինական գյուղի բնակիչ տղային՝ Ֆեդկային, որն ականատես է եղել հոր՝ գյուղխորհրդի նախագահի նկատմամբ սպիտակգվարդիականների հաշվեհարդարին, հաջողվում է փրկվել։ Միանալով բուդյոնովականների ջոկատին՝ նա սովորում է գրագիտություն և ռազմական կարգապահության։ Կատարելով հետախուզական աշխատանք՝ նա գերի է ընկնում, բայց գնդացրորդ Վասիլիի օգնությամբ փախչում է և յուրայիններին տեղեկացնում սպիտակների գտնվելու վայրը։ Կարմիրբանակայինների հետ մասնակցելով հարձակման՝ գնդացրից արձակված կրակով ոչնչացնում է սպիտակներին։ Հետապնդելով թշնամուն՝ Ֆեդկան գերեվարում է նրանցից մեկին և ճանաչում է իր հոր մարդասպանին։ Ռազմական կարգապահությունը վեր է դասվում վրեժխնդրության զգացողությունից, և նա մարդասպանին հանձնում է ջոկատի շտաբ՝ տրիբունալի։
Գրականություն
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1936 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Պրիպուտնի (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)
Պրիպուտնի (Припутні), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիպուտնի գյուղում բնակվում էր 556 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1659 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 335,14 մարդ/կմ²։
Ընկերոջ պատիվը
«Ընկերոջ պատիվը» («Честь товарища»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը 1953 թվականին։ Էկրան է բարձրացել 1953 թվականի փետրվարի վերջին։
Սյուժե
Ֆիլմը Բորիս Իզյումսկու «Կարմիր ուսադիրներ» («Алые погоны») գրքի էկրանավորումն է և պատմում է խորհրդային բանակում հպարտության դաստիարակության, ապագա սպաների մասին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1953 ֆիլմեր Կատեգորիա:«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
(4326) ՄաքՆելի
(4326) ՄաքՆելի (McNally), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի ապրիլի 28-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,068047 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4173 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7188 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1962,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,183405 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,28° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1982 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էդվարդ Բոուելի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Քրիտենդեն շրջան (Կենտուկի)
Կատեգորիա:Կենտուկիի շրջաններ
Պադանի
Պադանի (Паданы), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի բնակավայրեր
Կլինկեր (այլ կիրառումներ)
Կլինկեր (Klinker)
Օմոլոն (գետ)
Օմոլոն, գետ Ռուսաստանում, որը գտնվում է Հեռավոր Արևելքի հյուսիսում, Կոլիմայի ամենախոշոր վտակը ։ Հոսում է՝ Յակուտիայի, Չուկոտկայի ինքնավար շրջանով և Մագադանի մարզի սահմաններով։
Գետի անվանումն առաջացել է յուկագիրների տոհմի՝ «օմոլ» (լավ) և «օն» (գետ) տերմիններից, այսինքն՝ «Օմոլ տոհմի գետը» ։
Հիդրոգրաֆիա
Այն հոսում է Օտայկաչանյան լեռնաշղթայի և Կոլիմայի լեռնաշղթայի լանջերի միջով։ Գետի սնուցումը ձնային և անձրևային է, ջրի միջին ծախսը մոտավորապես՝ 680 մ³/վ է ։ Իր ամբողջ ընթացքում Օմոլոնի հունը ճյուղավորվում և օղակավորվում է, ձևավորելով բազմաթիվ վտակներ, ջրադաշտեր, գետախորշեր և ծանծաղուտներ։ Ձախափնյա վտակները, որպես կանոն, եզրային վտակների միջով միավորվում են հիմնականում հունին։ Հիմնական հունի լայնությունը միջին հոսանքում կազմում է մոտավորապես 500 մ, հոսանքի 7-9 մ/վ արագությամբ ։ Արդյունքում ողողվող հողամասերում, հավիտենական սառածությունը թույլ է ազդում ստորերկրյա գործընթացին և պտղաբեր բույսերի կյանքին։
Ջրաբանություն
Օմոլոնը սառչում է հոկտեմբերին և ազատվում սառույցներից ապրիլին։ Գարնանային վարարումը տեղի է ունենում մայիսի 20-ից 25-ը։ Երկրորդ սեզոնային վարարումը տեղի է ունենում օգոստոսի երկրորդ կեսին։
Ձմեռային ժամանակամիջոցին Օմոլոնի ջուրը իդեալական մաքուր ու պարզ է, սառցահոսանքի ժամանակ ունենում է սպիտակավուն երանգ, իսկ ամռան վերջում մգավուն։ Մերձափնյա լճերում ջրի գույնը դեղնավուն կամ մգավուն է։
Ֆլորա և ֆաունա
Գետի ափերին հանդիպում են 25 տեսակնի կաթնասունների։ Գիշատիչ կենդանիներին են ներկայացնոում սև արջը, գայլերը, աղվեսները և ջրասամույրերը։
Օմոլոնի դաշտավայրում եղջերուների բնակեցման համար կան նպաստալի պայմաններ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Յակուտիայի գետեր Կատեգորիա:Կոլիմայի վտակներ
Գեորգիական ճարտարապետություն
Միացյալ Նահանգներում «գեորգիական» տերմինը սովորաբար օգտագործվում է այդ շրջանում կառուցված բոլոր շենքերը նկարագրելու համար՝ անկախ ոճից ։ Մեծ Բրիտանիայում դա սովորաբար վերաբերվում է այն շինություններին, որոնք համապատասխանում են «ճարտարապետական բովանդակությանը» և ունեն այդ ժամանակաշրջանին բնորոշ ոճական բնութագրեր, թեև դա ընդգրկում է լայն ժամանակահատված ։
Սահմանում
Գեորգիական դարաշրջանում գերիշխող ուղղությունը եղել է պալադիականությունը (Անդրեա Պալլադիո)։ Այս տերմինը համապատասխանում է եվրոպական մայր ցամաքային ճարտարապետության Կլասիցիզմին և կրում է հունական և հռոմեական ճարտարապետական և մշակութային ավանդույթների ազդեցության հետքերը։ Շարային շինությունները բաղկացած են եղել աղյուսե տներից` նվազագույն դեկորով և նախապատվությունը տրվել է հստակ երկրաչափական գծերին։ Անգլիական ազնվականությունը նախքան այդ տարված էր եվրոպական ռոկոկոյին համապատասխանող Հեռավոր Արևելյան (Շինուազրի) կամ միջնադարյան Նեոգոթիկա (ճարտարապետության) էկզոտիկ ձևերով։
Ոճի առանձնահատկություններ
Գեորգիական ճարտարապետության առանձնահատկություններից են շենքի սիմետրիկ հատակագծին դրա նախագծման ժամանակ։ Գեորգիական տների ճակատները աղյուսապատ են՝ կազմված հարթ, կարմիր (Մեծ Բրիտանիայում) կամ գունավոր աղյուսներից (ԱՄՆ-ում և Կանադայում) և սպիտակ սվաղած դրվագներից։ Դրվագները որպես կանոն պատրաստված են հնտորեն արված կամարների և որմնասյան տեսքով։ Մուտքի դռները ներկված են տարբեր գույներով, որոնց վերևի մասում լուսաթափանց բացվող պատուհաններ կան։ Շենքերը բոլոր կողմերից շրջապատված են ցոկոլներով (շենքի պատվանդան)։
Էվոլյուցիա
Գեորգիական տոհմի բրիտանական գահին միանալը չի նշանավորվել անգլիական հասարակության ճաշակի հեղափոխությամբ և ճարտարապետական պարադիգմի կտրուկ փոփոխությամբ։ Իրականում, Աննա թագուհու և Գեորգ I- ի օրոք կառուցված ճարտարապետական աշխատանքների տարբերությունը նվազագույն է եղել և բաղկացած է եղել դիտավորյալ բարոկկո շքեղության մերժումից, ինչը քիչ ճարտարապետներ էին անում պալատներ նախագծելիս, ինչպես օրինակ՝ Ջոն Վանբրուն և Նիկոլաս Հոքսմուրը (երբեմն նրանց աշխատանքը նշելու համար օգտագործվել է «անգլիական բարոկկո» տերմինը)։
Գեորգիական ճարտարապետությունը դարձել է գաղութային ոճի հիմքը անգլիական թագի արտասահմանյան տիրապետություններում և դրա հիման վրա Միացյալ Նահանգներում հետագայում ձևավորվել է այսպես կոչված ֆեդերալիստական ոճը։ 19-րդ դարի սկզբին գեորգիական ճարտարապետության ոճը փոխարինվել է ռեգենսիստական ոճով։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​ոճեր Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:19-րդ դարի ճարտարապետություն Կատեգորիա:18-րդ դարի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետության պատմություն Կատեգորիա:Կանադայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Եվրոպայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Ճարտարապետություն ըստ ժամանակաշրջանի
Աստուածաբանութիւն (130)
Աստուածաբանութիւն (130), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 130 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1845 թվականին Եղիազար քահանա գրիչի կողմից, Կոստանդնուպոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,7x17,4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 202 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի` 2ա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Paris Match
Paris Match (Պարի մատչ), ֆրանսիական ամենշաբաթյա լրագիր, որը հիմնադրվել է 1949 թվականին։ Առաջին համարը լույս է տեսել նույն թվականի մարտի 25-ին։
Մեքենաշինություն
Մեքենաշինություն, ծանր արդյունաբերության ճյուղերի համալիր, ուր ժողովրդական տնտեսության համար ստեղծվում են աշխատանքի գործիքներ, ինչպես նաև սպառման առարկաներ ու պաշտպանական նշանակության արտադրանք։ Գիտատեխնիկական առաջընթացի կրողն ու ամբողջ ժողովրդական տնտեսության տեխնիկական վերազինման նյութական հիմքն է։
Paris Match
Պատմություն
1926 թվականին լրագրող և մեդիամագնատ Լեոն Բելբին (Léon Bailby) ստեղծեց մարզական «Մատչ» (Match) ամսագիրը:1938 թվականին արդյունաբերող և մեդիամագնատ Ժան Պրուվոն (Jean Prouvost) վերսկսում է ամսագրի հրատարակումը՝ «Մատչ»-ում ավելացնելով լրատվական բաժին:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամսագրի հրատարակումը դադարեցվում է։ Պատերազմից հետո, 1949 թվականին ժան Պրուվոն հիմնադրեց «Պարի մատչ»-ը։
Մեքենաշինություն
Մեքենաշինությունը առանցքային դեր է խաղում ցանկացած երկրի տնտեսության մեջ և երկրի արդյունաբերական ներուժը բնութագրող հիմնական ոլորտներից մեկն է հանդիսանում։ Միայն զարգացած մեքենաշինության դեպքում է հնարավոր արդյունաբերական առաջատար բնագավառների ներդաշնակ զարգացումը և նրանց կայուն գործունեության ապահովումը (հանքարդյունաբերություն, գունավոր մետալուրգիա, էներգետիկա, շինարարություն), ինչպես նաև սպառողական շուկայի լիարժեք հագեցումը։
Paris Match
Պատմություն
Առաջին գլխավոր խմբագիրը դարձավ ֆրանսիացի լրագրող, պատմաբան, քննադատ, գրականագետ և հումորիստ Փոլ Գորդոն (Paul Gordeaux), ով Լոնդոնում «Paris-Soirի» և «Մատչի» մշտական հատուկ թղթակիցն էր, «Պարի մատչ» անվանման և նրանում՝ «Կյանքի մատչ» («Le Match de la vie») խորագրի հեղինակը։
Մեքենաշինություն
Արդյունաբերական ճյուղեր
ԽՍՀՄ-ում մեքենաշինության զարգացումն արտադրության բոլոր ճյուղերը գիտության և տեխնիկայի վերջին նվաճումների հիման վրա վերակառուցելու, հասարակական աշխատանքի արտադրողականության, բնակչության նյութական բարեկեցության և երկրի պաշտպանունակության մակարդակը բարձրացնելու վճռական պայմանն է։ Կազմել է երկրի սոցիալիստական ինդուստրացման, ԽՍՀՄ-ը բարձր զարգացած տերության վերաճելու հիմքը։
Paris Match
Պատմություն
Մինչև 1950 թվականի վերջը անունը մեծ հաջողության հասավ խմբագիր Էրվե Միլի (Hervé Mille) օրոք։ Դրանից հետո վաճառքը անկում ապրեց, որի պատճառը նոր շաբաթաթերթերի և հեռուստատեսության ի հայտ գալն էր։ Օրինակ՝ 1958 թվականին հրատարակվել էր 1 800 000 օրինակ, իսկ 1975 թվականին՝ 600 000:
1976 թվականին լրագիրը գնվեց ռադիոհաղորդավար և լուսանկարիչ Դանիել Ֆիլիպաչչիի (Daniel Filipacchi) կողմից, ով «Պարի մատչ»-ը դարձրեց Ֆրանսիայի ամենահաջողված և ազդեցիկ ամսագրերից մեկը։ Ամսագիր վերադարձավ ֆրանսիացի լրագրող Ռոջեր Թերոնը (Roger Thérond)՝ որպես գլխավոր խմբագիր. այս պաշտոնը նա զբաղեցրել էր նաև 1962 թվականից մինչև 1968 թվականը։ Գլխավոր խմբագրի պաշտոնը նա թողեց միայն 1999 թվականին։ Նրա ղեկավարությամբ «Պարի մատչ»-ը կրկին սկսեց վայելել հանրության սերը, ինչը անմիջապես խթանեց վաճառքը։ Ռոջեր Թերոնին անվանում էին «L'œil», ինչը ֆրանսերենից թարգմանաբար նշանակում է «Աչք»։ Նա իր պաշտոնից հեռացավ 74 տարեկանում։ 1999 թվականի հուլիսին նրան փոխարինեց ֆրանսիացի լրագրող Ալեն Ժենեստարը (Alain Genestar):
Մեքենաշինություն
Ենթաճյուղեր
Մեքենաշինության խոշոր ենթաճյուղերն են՝
Paris Match
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շաբաթաթերթեր
Մեքենաշինություն
Զարգացում
1979 թվականին մեքենաշինության ու մետաղամշակման բաժինը կազմել է ԽՍՀՄ արտադրական արտադրության ծավալի մոտ 27,9, հիմնական արտադրական ֆոնդերի 23,3%-ը։ Մեքենաշինությունը որպես արդյունաբերության ճյուղ ձևավորվել է 18-րդ դարում, բարձր տեմպերով զարգացել սկզբում Մեծ Բրիտանիայում, Արևմտյան Եվրոպայի մյուս երկրներում, ապա՝ ԱՄՆ-ում։
Մեքենաշինությունը հետամնաց էր, կախման մեջ էր օտարերկրյա կապիտալից, թողարկում էր սահմանափակ տեսականիով փոքր ծավալի արտադրանք։ Այն զարգացման բարձր մակարդակի հասավ խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, որը պայմանավորված էր սոցիալիստական ինդուստրացման քաղաքականությամբ և մեքենաների ու սարքավորումների նկատմամբ կապիտալ շինարարության անընդհատ աճող պահանջներով։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին բազմաթիվ ձեռնարկություններ տեղափոխվեցին երկրի արևելյան շրջանները և մեքենաշինության խոշոր կենտրոններ դարձան Պովոլժիեն, Ուրալը, Արևմտյան Սիբիրը։
Արտադրություն
1979 թվականին մեքենաշինության և մետաղամշակման 8776 ձեռնարկություններ ժողովրդական տնտեսությանը մատակարարել են՝
Արտադրատեսակներ
Մեքենաշինության բազմաթիվ արտադրատեսակներ իրենց տեսակի մեջ եզակի են և առաջինը ստեղծվել են ԽՍՀՄ-ում։ Մեքենաշինության և մետաղամշակման արտադրանքի ծավալով ԽՍՀՄ-ը Եվրոպայում առաջինն է, աշխարհում՝ երկրորդը (ԱՄՆ-ից հետո)։ Խորհրդային մյուս երկրներից մեքենաշինությունը բարձր զարգացած է նաև ԳԴՀ-ում (սարքաշինություն, նավաշինություն և այլն), Չեխոսլովակիայում (ծանր մեքենաշինություն), Հունգարիայում (ավտոբուսների արտադրություն, ռադիոարդյունաբերություն) են։
Համաշխարհային ընկերություններ
Ճյուղի առաջընթացի համար, հատկապես ՏՓԽ-ի անդամ երկրներում, մեծ նշանակություն ունի աշխատանքի միջազգային սոցիալիստական բաժանումը, որը հիմնվում է արտադրության միջճյուղային մասնագիտացման վրա։ Կապիտալիստական երկրներում մեքենաշինության արտադրանքի հիմնական մասը թողարկում են ԱՄՆ-ը, ԳՖՀ-ն, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Ճապոնիան և Շվեյցարիան․ արտադրությունը բարձր մոնոպոլացված է, ունի ռազմական ուղղվածություն։ * Փակագծերում նշված են վարկանիշային դիրքը ըստ ցուցանիշի։
Լևոն Ճաղարյան
Լևոն Անդրանիկի Ճաղարյան, վիրաբույժ, ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2011)։
Մեքենաշինություն
Համաշխարհային ընկերություններ
«Ջեներալ էլեկտրիկ» (General Electric, GE), ամերիկյան անդրազգային կոնգլոմերատ։ 2011 թվականին ընկերությունը «Ֆորչըն» հանդեսի 500 ամենախոշոր եկամուտ ունեցող ընկերությունների կազմում գրավել է 26-րդ տեղը, ինչպես նաև 14-րդը՝ ամենաշահութաբերների ցուցակում ։ Համարվում է նաև աշխարհի 4-րդ ամենախոշոր ձեռնարկությունը «Ֆորբս» հանդեսի աշխարհի 2000 խոշորագույն ընկերությունների ցուցակում ։
Լևոն Ճաղարյան
Կենսագրություն
Լևոն Ճաղարյանը ծնվել է 1940 թվականին հայ վիրաբույժ, մարդաբան Անդրանիկ Ճաղարյանի ընտանիքում։ 1963 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը։ Բժշկական ծառայության պահեստի լեյտենանտ (1965 թվական)։ 1963-1980 թվականներին աշխատել է Ալավերդիի, Աշտարակի կենտրոնական շրջանային, Երևանի 2-րդ կլինիկական, «Մալաթիա» և «Շտապ օգնության» 1-ին հիվանդանոցներում, Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի պրոկտոլոգիայի ամբիոնում, 1980 թվականից՝ «էրեբունի» բժշկական կենտրոնի վիրաբուժական բաժանմունքում։ 1988 թվականից աշխատել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի Ընդհանուր և լապարասկոպիկ վիրաբուժության բաժանմունքում ։
1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ գործուղվել է աղետի գոտի. Ախուրյանի վրանային հրապիտալում (6 ամիս) և Սպիտակի հիվանդանոցում (1 տարի) բուժօգնություն է ցույց տվել երկրաշարժից տուժածներին։ 1993-1994 թվականներին Հադրութի ռազմադաշտային շարժական հոսպիտալում վիրահատել է հարյուրավոր վիրավոր ազատամարտիկների։ Աշխատությունները վերաբերում են վիրաբուժական հիվանդությունների խնդիրներին։
Մեքենաշինություն
Հայկական ընկերություններ
Նախահեղափոխական Հայաստանում թույլ զարգացած արդյունաբերության և հետամնաց գյուղատնտեսության պայմաններում խիստ ետ էին մնում նաև մեքենաշինությունը և մետաղամշակումը, արտադրության ծավալը փոքր էր, տեսականին՝ սահմանափակ։
Լևոն Ճաղարյան
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Մարտի 3 ծնունդներ Կատեգորիա:1940 ծնունդներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր բժիշկներ Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մխիթար Հերացու մեդալակիրներ
Մեքենաշինություն
Հայկական ընկերություններ
Ճյուղը Երևանում ներկայացնում էին Տեր-Ավետիքովների և Դ․ Հախվերդյանի մեխանիկական գործարանները, Վ․ Միխայլովի՝ էլեկտրամեխանիկական, ինչպես նաև օպտիկայի և մի քանի տասնյակ այլ արհեստանոցներ, Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Լենինական)՝ Վ․ Հեքիմյանի մեխանիկական-փականագործական արհեստանոցը, որը հետագայում վերակառուցվեց թուջաձուլական-մեխանիկական գործարանի, պղնձաձուլական-մեխանիկական, թիթեղագործական և այլ արհեստանոցներ, Ղարաքիլիսայի (այժմ՝ Կիրովական), Դիլիջանի, Ելենովկայի (այժմ՝ Սևան), Նոր Բայազետի (այժմ՝ Գավառ) մետաղամշակման, Ալեքսանդրապոլի և Երևանի շոգեքարշային դեպոների, Ալավերդու և Ղափանի պղնձաձուլական գործարանների մեխանիկական արհեստանոցները։
1913 թվականին Հայաստանի մեքենաշինության և մետաղամշակման արդյունաբերության արտադրանքը կազմում էր խոշոր արդյունաբերության արտադրանքի միայն 2,6%-ը։ Մեքենաշինության բոտն զարգացում ապրեց Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո։ Գործող ձեռնարկություններն ազգայնացվեցին, մասնավոր մանր արհեստանոցներն ընդգրկվեցին արդյունաբերական կոոպերացիայի մեջ, վերականգնվեցին Երևանի և Լենինականի մեխանիկական գործարանները, սկսվեց Ֆ․ Է․ Զերժինսկու անվան մեքենաշինական, ավտոնորոգման, Վ․ Ի․ Լենինի անվան էլեկտրամեքենաշինական, Քանաքեռի էլեկտրանորոգման գործարանների շինարարությունը, կառուցվեցին մետաղամշակման բազմաթիվ ձեռնարկություններ։
1940 թվականին, 1913 թվականի համեմատ, մեքենաշինության և մետաղամշակման արտադրանքի ծավալն աճեց 15 անգամ, յուրացվեց ժամանակակից բազմաթիվ մեքենաների ու սարքավորումների արտադրությունը։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին մեքենաշինությունը սկսեց հիմնականում արտադրել ռազմական արտադրանք, կազմակերպվեցին Երևանի մոտորանորոգման, մետաղյա լայն սպառման ապրանքների գործարանները, հիմնադրվեց Երևանի կաբելի գործարանը, ստեղծվեցին մեքենաշինության նոր ճյուղեր 4 հաստոցաշինություն, սարքաշինություն, էլեկտրամեքենաշինություն, ընդհանուր մեքենաշինություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքենաշինություն Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտություններ
Սիմոնա Մոլինարի
Սիմոնա Մոլինարի (Simona Molinari, ), իտալացի փոփ երաժիշտ։ Մասնակցել է 2009 թվականի Սանրեմո երաժշտական փառատոնին։ Քիչ անց լույս է տեսել նրա համանուն ալբոմը  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեապոլ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Իտալացի փոփ երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Աշխարհի սիրտը
«Աշխարհի սիրտը» («Сердце мира»), ռուս-լիտվական գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանել է Նատալյա Մեշչանինովան ։
2018 թվականի հունիսին ֆիլմը մասնակցել է «Կինոտավր» կինոփառատոնի հիմնական մրցութային ծրագրին և արժանացել փառատոնի գրան պրիի ու այլ մրցանակների ։
Վարձույթի է հանվել 2018 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ։
Սյուժե
Անասնաբույժ Եգորն աշխատում է որսի շների վարժեցման կայանում։ Կենդանիների աշխարհը նրա աշխարհն է, և կենդանիների հետ նա ավելի հեշտ է լեզու գտնում, քան մարդկանց հետ։ Եգորը երազում է դառնալ կայանի տիրոջ՝ Նիկոլայ Իվանովիչի ընտանիքի անդամ, և դրա համար նա պատրաստ է ամեն ինչի։
Քննադատություն
Ֆիլմն ստացել է դրական գնահատականներ կինոքննադատների կողմից։ Megacritic կայքում այն ունի 7,7 միավոր 10 հնարավորից՝ հիմնված 15 գրախոսությունների վրա ։ «Коммерсантъ» թերթի գրախոսող Անդրեյ Պլախովը գրել է․ «Ֆիլմն այնպես է երևում, ասես այն կառուցված չէ դրամատուրգների կողմից, չի խաղացվել նկարահանման հրապարակում ռեժիսորի և դերասանների կողմից, այլ լիովին իմպրովիզ է և վերապրվել է, իսկ օպերատոր Եվգենի Ցվետկովի տեսախցիկը միայն արձանագրել է ապրած կյանքը» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2018 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսական ֆիլմեր
Աշոտ Ավանեսյան
Աշոտ Ավանեսի Ավանեսյան (11 ապրիլի, 1965, Ստեփանակերտ - 8 մայիսի, 1992, Շուշի), ազատամարտիկ, տանկի մեխանիկ-վարորդ։ 1983-1985 թթ. ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ 1985-1989 թթ. աշխատել է Ստեփանակերտի բնակչության կենցաղսպասարկման կոմբինատում։
Մարտական ծառայություն
1987 - 1991 թթ.՝ կամավորական պարտիզանական ջոկատի ազատամարտիկ, 1991 թվականից՝ ԼՂՀ ԻՊՈՒ ստորաբաժանման տանկի մեխանիկ-վարորդ։ Մասնակցել է Կրկժանի, Ջամիլլուի, Խոջալուի, Ասկերանի, Աղդամի, Շուշիի ազատագրական մարտերին։ Աչքի է ընկել Շուշիի ազատագրման ժամանակ, երբ Տ-72 տանկի անձնակազմով (հրամանատար՝ Գագիկ Ավշարյան, նշանառու՝ Շահեն. Սարգսյան) մայիսի 8-ին դեպի Շուշի տանող ճանապարհի շրջադարձերին ոչնչացրել են հակառաակորդի երկու տանկ, որից հետո հակառակորդը ռմբահարել է այն, տանկը պայթել է, անձնակազմը (բացի Գ. Ավշարյանից) զոհվել։
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Զագորսկի (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)
Զագորսկի (Загорский, Загорский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 198 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի բնակավայրեր
Կոլիդեր
Կոլիդեր  (Colíder), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Կոլիդերի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33.649 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով ։ Գրավում է 3 038,249 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 8,8 մարդ/կմ2։
Ալեսանդրո Դել Պիեռո
Ալեսանդրո Դել Պիեռո (Alessandro Del Piero, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է իտալական «Յուվենտուս» ակումբում՝ դառնալով այդ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը, հաջողությամբ հանդես է եկել նաև Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նա Իտալիայի բոլոր ժամանակների երրորդ ռմբարկուն է՝ 335 գոլ (Ջուզեպպե Մեացա՝ 338 գոլ, Սիլվիո Պիոլա՝ 364 գոլ)     ։ Իտալիայի հավաքականի կազմում 2006 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Նա 19 տարի խաղացել է «Յուվենտուսում» (11 տարի եղել է թիմի ավագը) և սահմանել է ռեկորդ՝ 705 խաղում խփելով 290 գոլ։ 2012-ին «Յուվեն« լքելուց հետո երկու տարի խաղացել է ավստրալիական Սիդնեյ ֆուտբոլային ակումբում։ Կարերան ավարտելուց առաջ վերջին անգամ հանդես է եկել հնդկական «Դելի Դայմանոս» ակումբում։
Կոլիդեր
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1979 թվականին։
Ալեսանդրո Դել Պիեռո
Դել Պիեռոն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ երիտասարդ տարիքում։ Տասնչորսամյա Դել Պիեռոյին «Պադովայի» մասնագետները հայտնաբերել են «Սան Վանդեմանո» թիմի կազմում, և շուտով Ալեսանդրոն տեղափոխվեց «Պադովա»։ Ալեսանդրոն «Պադովայի» հիմնական կազմում իր նորամուտը նշել է 1992 թ.ի նոյեմբերի 22-ին Սերիա B-ի խաղում, որտեղ նրա թիմը խաղում էր «Տերննանա Կալչոյի» դեմ։ Նա «Պադովա» երիտասարդական թիմից «Յուվենտուս» է տեղափոխվել 1993 թվականին և այնտեղ խաղացել է 19 մրցաշրջան։ Նրա նորամուտը Ա սերիայում կայացել է 1993 թ.ի սեպտեմբերին «Ֆոջայի» դեմ, իր առաջին գոլը նա խփել է հաջորդ իսկ խաղում «Ռեջիայի» դարպասը։ Այդ մրցաշրջանի 28-րդ տուրում «Պարմայի» հետ հանդիպման ժամանակ Դել Պիեռոն առաջին անգամ դուրս է եկել հիմնական կազմում և դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ։
Կոլիդեր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Ալեսանդրո Դել Պիեռո
1995-96 մրցաշրջանից նա դարձավ «Յուվենտուսի» հիմնական կազմի խաղացող։ Դել Պիեռոյի ամենահաջող մրցաշրջաններից մեկը 1997–98-ն է, երբ նա խփեց 32 գոլ և կարևոր դեր խաղաց իր թիմի հաղթարշավում։ Այդ մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» հաղթեց Սերիա Ա-ն, հասավ Իտալիայի գավաթի և Չեմպիոնների Լիգայի գավաթի եզրափակիչ։
Ներառվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով լավագույն ֆուտբոլիստների 125 հոգանոց ցուցակում, որը կազմել էր Պելեն կազմակերպության ստեղծան հարյուրամյակի նախօրեին ։ World Soccer ամսագրի վարկածով 77-րդն է XX դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում ։ Ինչպես նաև ՈՒԵՖԱ-ի ոսկե հոբելյանական քվեարկության վարկածով Ալեսանդրոն վերջին կես դարի լավագույն ֆուտբոլիստների շարքում է ։ 2000 թվականին նա եղել է աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող ֆուտբոլիստը, եթե հաշվի է առնվում աշխատավարձը, բոնուսները և գովազդի պահումները ։ Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Պատոն և Ռոնալդինյոն հայտարարել են, որ Դել Պիեռոն իրենց կուռքն է ։ Ջենտլմենական խաղի համար ստացած երեք մրցանակներից բացի, Դել Պիեռոյին անձնական արժանիքի համար շնորհվել է նաև Golden Foot-ի պատվավոր մրցանակ ։
Նրա սովորական դիրքը խաղադաշտում հետ քաշված հարձակվողն է, որը գտնվում է անվանական հարձակվողի և կիսապաշտպանի միջև։ Դաշտի տուգանային հրապարակին մոտիկ տեղը հակառակորդները երբեմն անվանում են «Դել Պիեռոյի տեղանքը» (La Zona Del Piero), քանի որ Ալեսանդրոն իր գոլերից շատերը խփել է հենց այդ հեռավորությունից ։
Մինչ օրս ֆուտբոլիստը «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն է։ Դել Պիեռոն նաև լիդերն է մասնակցած խաղերի քանակով «Ծեր Սինյորայում» ։ Նա զբաղեցրել է տասներորդ տեղը ռմբարկուների քանակով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում ։ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփված գոլերի քանակով Դել Պիեռոն չորրորդ տեղը կիսում է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ ։
Կենսագրություն
Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 6-ին իտալական Կոնելյանո քաղաքում։ Նա ընտանիքում երկրորդ երեխան էր, եղբայրը՝ Ստեֆանոն, նրանից մեծ է 9 տարով, ով ի դեպ նույնպես ֆուտբոլիստ էր և հանդես էր գալիս «Սամպդորիա» ակումբում, սակայն ստացած ծանր վնասվածքից հետո թողել է ֆուտբոլի կարիերան։ Հայրը՝ Ջինոն, մասնագիտությամբ էլեկտրական համակարգերի մասնագետ էր (մահացել է 2001 թ.ին), մայրը՝ Բրունան, տնային տնտեսուհի է։
Դեռ պատանի տարիքից Դել Պիեռոն հետաքրքվում էր ֆուտբոլով, նրա սիրած ֆուտբոլիստներն էին հոլանդացի Մարկո Վան Բաստենը և ֆրանսիացի Միշել Պլատինին։ Նրանց ընտանիքը սոցիալապես ոչ լրիվ էր ապահովված, Ալեսանդրոն մտածում էր նաև վարորդ դառնալու մասին, որպեսզի ինչ-որ կերպ բարելավվի ընտանիքի վիճակը ։
Սակայն ի վերջո նա ընտրեց ֆուտբոլիստի մասնագիտությունը, մայրը նրան տարավ ֆուտբոլային դպրոց, որտեղ նրա առաջին մարզիչը դարձավ Ումբերտո Պրեստոն ։ Սկզբում նա մարզվում էր որպես դարպասապահ։ Նրա մայրը այդպես էր ցանկանում, մտածելով նրան հեռու պահել հնարավոր վնասվածքներից, քանի որ ավագ որդին՝ Ստեֆանոն վնասվածքի պատճառով էր թողել ֆուտբոլիստի կարիերան, սակայն տեսնելով նրա հարձակողական կարողությունները հենց Ստեֆանոն է նրան առաջարկում խաղալ հարձակվողի դիրքում։ Այդպիսով 19 տարեկանում իր ծնողների հետ տեղափոխվում է Թուրին քաղաք։
Նա սկսել է իր կարիերան 1982 թվականին «Սան Վենդեմիանո» թիմում։
2005 թ.–ին Ալեսանդրոն ձևավորեց արդյունավետ կապ բացառապես Դևիդ Տրեզեգեյի հետ։ Հատկապես հիշարժան էր նրա փոխանցւոմը Տրեզեգեին «Միլանի» դեմ հաղթական հանդիպման ժամանակ, որը Ալեսանդրոյին և իր թիմին բերեց հերթական ոսկին։ Երբ Դել Պիերոն դարձավ 30 տարեկան, շատ ֆուտբոլային քննադատներ և անգամ երկրպագուներ սկսեցին խոսել նրա կարիերայի ավարտի մասին։ Սակայն 2006/2007 թթ. խաղաշրջանի ընթացքում Դել Պիերոն դուրս բերեց Յուվենտուսը Բ սերիայից՝ դառնալով լավագույն ռմբարկու։ 38 խաղում նա դարձավ 21 գոլի հեղինակ (երեքը՝ 11 մետրանոց հարվածից)։ 2008 թ. նոյեմբերի 29–ին Ալեսանդրո Դել Պիերոն խփեց իր 250–րդ գոլը Յուվենտուսի կազմում Ա սերիայի 14–րդ մրցաշարում «Ռեջինայի» դեմ հանդիպման ժամանակ։ Դա տեղի ունեցավ խաղի 74–րդ րոպեին, երբ Յուվենտուսի ավագը իրացրեց 11-մետրանոց հարվածը։ 2009 թ.–ի մարտին, իրականացնելով դուբլ «Բոլոնյայի» դարպասին, Դել Պիերոն խփեց իր կարիերայի 300-րդ և 301-րդ գոլերը։ 2011 թ.–ի Յուվենտուսի նախագահ Անդրեա Անելին հայտարարեց, որ 2011/2012 թթ. խաղաշրջանը «Յուվենտուսի» կազմում կլինի վերջինը Ալեսանդրոյի համար ։
Պադովա՝ առաջին պրոֆեսիոնալ թիմը
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իտալական «Սան Վենդեմիանո» ակումբում, որտեղ էլ 13 տարեկանում նրան նկատեցին «Պադովայի» սկաուտները։ Նա Պադովայում խաղաց 1988-1993 թթ. ընթացքում։ Այդ ժամանակ Դել Պիեռոն պետք է հեռանար հարազատ քաղաքից ինչը նա արեց, նա գնաց սպորտային դպրոց։ 1991 թվականին առաջին անգամ նա հանդես եկավ տեղական ֆուտբոլային ակումբում։ Դել Պիեռոն (1991/1992) մրցաջրջանի ընթացքում խաղաց 4 հանդիպում, իսկ 1992-1993 մրցաշրջանում - 10 հանդիպում անցկացրեց, նա խփեց իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում։ 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին տեղի ունեցավ «Տերնանայի» դեմ խաղի ընթացքում, Դել Պիեռոն մտավ փոխարինման և իր ներդրումը ունեցավ 5։ 0 հաշվին ։ Նրա մրցելույթներից հետո իտալական ակումբների ուշադրությունը բևեռվում է իր վրա և 1993 թ. նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս»։
Առաջին հաջողությունները մեծ ֆուտբոլում
Դել Պիերոյի այդքան յուրահատուկ խաղաոճը անմիջապես գրավեց հասարակության ուշադրությունը։ 1993 թ.–ին միանգամից 2 իտալական ֆուտբոլային գռանդներ «Յուվենտուսը» և «Միլանը» համապատասխան հարցումներ հղեցին Դել Պիերոյին։ «Պադովայի» ղեկավարները որոշեցին ընտրության հնարավորությունը թողնել ֆուտբոլիստին, որն էլ ընտրեց Թուրինը։ Նա տեղափոխվելով «Յուվենտուս» ստացավ «Pinturicchio» մականունը։ Գործարքի արժեքը կազմում էր 2միլիոն դոլար։ Երիտասարդական թիմում կարճատև ելույթներից հետո Դել Պիերոն վերջապես հանդես եկավ ակումբի Ա սերիայի կազմում։ Հաջորդող հանդիպմանը «Պարմայի» հետ Ալեսանդրո Դել Պիերոն առաջին անգամ հանդես եկավ մեկնարկային կազմում՝ դառնալով հետ–տրիկի հեղինակ։ Նրա ֆուտբոլային կենսագրության մեջ 1994-1995 թթ. խաղաշրջանը առաջինն էր, որ լիարժեք էր։ Առաջնությունում անցկացնելով 29 հանդիպում և դառնալով 8 գոլի հեղինակ՝ նա իր և ակումբի համար նվաճեց երկար սպասված սկուդետտոն։ 1994/1995 թթ. խաղաշրջանը շրջադարձային եղավ թիմի համար, քանզի հանրահայտ մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին փոխարինեց Մարչելո Լիպպին։ Այս փոփոխությունը չազդեց տաղանդավոր ֆուտբոլիստի վրա, ով ազգային առաջնության լավագույն երիտասարդ խաղացողն էր։ Բացի այդ, առաջնության վերջին հանդիպմանը Դել Պիերոն ստացավ 10 համարի մարզաշապիկը, որը մինչ այդ պատկանում էր «Յուվենտուսի» անփոխարինելի առաջնորդ Ռոբերտո Բաջոյին։ Զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո նա խաղաց նախկին նվիրումով և Յուվենտուսը վերջապես դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող, որին հաջորդեց նաև Միջմայրցամաքային գավաթը։ «Ռիվեր Փլեյթի» դեմ տարած հաղթանակով «Յուվենտուսը» դարձավ մոլորակի ուժեղագույն ակումբը, իսկ Դել Պիերոն Տոյոտայի մրցանակակիր, որպես այդ հիշարժան խաղի ամենաթանկ ֆուտբոլիստ։ Մինչ նա այդ հաջողությանը հասել էր Միշել Պլատինին։ Մեկ տարի անց Ալեսանդրոն ճանաչվեց Իտալիայի լավագույն խաղացող։ 1998 թ.–ի նոյեմբերը իրականում Դել Պիերոյի համար դարձավ անհաջող։ Ազգային առաջնության խաղերից մեկի ժամանակ նա վնասեց ոտքը, որի պատճառով մինչև խաղաշրջանի ավարտը չմասնակցեց խաղերին։ Այս փաստը չէր կարող չազդել «Յուվենտուսի» խաղի վրա, որն ավարտեց առաջնությունը 6-րդ հորիզոնականում։ Սակայն, շուտով, ղեկավարությունը նրա հետ կնքեց հնգամյա պայմանագիր, որով զգացնել տվեց իր ֆուտբոլիստից սպասվելիք օգնության կարիքը։ Դժվարությամբ անցկացնելով 46 հանդիպում, նա 12 անգամ գրավեց հակառակորդի դարպասը։ Դել Պիերոն երկարացրեց պայմանագիրը Յուվենտուսի հետ մինչև 2010 թ.։
Կարիերայի գագաթնակետը
1993 թվականին նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս» և խաղում է Թուրինում 19 մրցաշրջան, 2012-ին տեղափոխվեց «Սիդնեյ»։ Նրա դեբյուտը Ա սերիայում կայացավ 1993 թվականի սեպտեմբերին Ֆոգինայի դեմ, իր առաջին գոլը նա խփեց հաջորդ իսկ խաղում Ռեջիայի դարպասին, իսկ իր թիմը հաղթեց 4-0 հաշվով։ Նա նաև գոլի հեղինակ դարձավ Ջենոայի դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի (1–1)։ Իսկ հենց հաջորդ խաղում առաջնության Պարմայի դեմ խաղում նա ձևակերպեց հեթ-տրիկ (4-0 «Յուվեի» հաղթանակ)։
1994/1995 մրցաշրջանում Դել Պիեռոյին կարևոր էր դարձել ֆուտբոլային կյանքը. նա խաղաց 29 խաղ և խփեց 8 գոլ, նա իր թիմի հետ տիրացավ սկուդետոյին։ Իսկ հետո իր թիմի հետ նվաճեց ևս յոթ տիտղոս՝ 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2011/12 մրցաշրջաններում (2004-05 և 2005-06 սակայն նշված մրցաշրջաններում թիմին զրկեցին տիտղոսից մեծ սկանդալի պատճառով)։ 1994/1995 մրցաշրջանը մյուս մրցաշրջաններից եղավ տարբեր այնքանով որ՝ թիմի գլխավոր մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին եկավ փոխարինելու Մարչելո Լիպին Այդ փոփոխությունը ազդեց նաև Դել Պիեռոյի վրա, այնքանով որ՝ Դել Պիեռոն արդեն խաղում էր մեկնարկային կազմում՝ Բաջիոյի - Վիլիյի - Վարելիյի պես խաղացողների հետ, իսկ դա նշանակում էր որ Դել Պիեռոյի գոլերի քանակը շատացավ և նա դարձավ ազգային առաջնության լավագույն խաղացող ։ «Պարման» հետաքրքրված էր Դել Պիեռոյի ծառայություններով, սակայն Մարչելո Լիպին չթողեց որ Դել Պիեռոն տեղափոխվի «Պարմա» ։ Դել Պիեռոն արդարացրեց մարզիչների սպասումները խփելով գեղեցիկ գնդակներ, որոշ մասնագետներ նրան համեմատեցին Ռոբերտո Բաջիոյի և Միշել Պլատինիի հետ։
Խնդիրներ վնասվածքի հետ
1998/99 մրցաշրջանը Դել Պիեռոն սկսեց գոլով «Լացիոյի» դեմ Իտալիայի Սուպերգավաթի խաղում, բայց դա բավական չէր «Յուվետուսի» համար հաղթելու այդ գավաթը ։ Այնուհետև նա դարձավ գոլի հեղինակ Իտալիայի դերբիյում «Ինտերի» դեմ ։ Իսկ հետո նրա ծննդյան օրը, նոյեմբերի 8-ին խաղի 92-րդ րոպեին «Ուդինեզեյի» դեմ խաղում նա ստացավ վնասվածք ։ Նա բուժվեց ԱՄՆ-ի վիրաբուժների կողմից, իսկ վերականգնողական շրջանը տևեց 9 ամիս։ Այդ ժամանակ «Յուվեն» հաղթեց Ինտերտոտոյի գավաթը, բայց Ա սերիայում զբաղեցրեց յոթերորդ տեղը։ Շուտով ակումբը ստորագրեց նրա հետ նոր հնգամյա պայմանագիր, դրանով իսկ հասկացնել տվեց, որ նա ֆուտբոլիստների օգնության կարիքն ունի։ Չնայած տպավորիչ գումարին - 1999 թ.ի պայմանագրում Ալեսանդրո Դել Պիեռոն նաև ստանում էր 10 միլիոն լիրա ամսական աշխատավարձ, որը ավելի բարձր էր քան այլ ֆուտբոլային աստղերինը որոնք հանդես էին գալիս այն ժամանակվա գերակումբներում, ինչպիսիք էն Ռոնալդոն կամ Կրիստիան Վիերին ։ Դել Պիեռոն երկաևաձգեց իր հետ պայմանագիրը մինչև 2010 թ.։ «Սա վճռական ընտրություն էր իմ կարիերայում և իմ կյանքում, - ասաց Ալեսանդրոն։ - „Յուվենտուսն“ ինձ շատ բան է տվել, և ես ուզում եմ շարունակել հաղթարշավս այստեղ»։
Վերադարձը Ալեքսի վնասվածքից հետո այնքան էլ հաջող չէր, նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը որ ակումբի նոր մարզիչ էր նշանակվել Կառլո Անչելոտին, նա պետք է իրեն կարողանար նորովի դրսևորել ։ Մրցաշրջանը սկսվեց «Ուդինեզեյի» դեմ գոլով ։ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ Ինտերտոտոյին Գավաթի կիսաեզրափակիչում, և այդ գոլով թիմին օգնեց որպիսզի «Յուվեն» հասնի առաջնության եզրափակիչ որում ել «Ծեր Սինյորան» հաղթեց, իսկ ՈՒԵՖԱ Գավաթում գոլ խփեց «Օմոնիայի» դեմ խաղում, ինչը նպաստեց կիպրոսցիների կատմամբ ընդհանուր 10։ 2 հաշվով հաղթանակի ։ Այդ մրացաշրջանում նրա հավածներից 12-ն էին դիպուկ (9-ը առաջնությունում) ։ և նա տվեց 20 արդյունավետ փոխանցում։
Ալեքսը խփեց որոշիչ գոլ Նեապոլ քաղաքի տեղական «Նապոլիի» դեմ խաղում, բայց այդ գոլը բերեց մկանների ինչ-որ խնդրի։ 2001 թվականի փետրվարի 18-ին, Բառիի դեմ խաղում Դել Պիեռոն գոլ խփեց, և արցունքները աչքերին շատ որախացավ ի նշան իր հոր հավատարմության, որը մահացել էր մի քանի օր առաջ։ Ընդհանուր մրցաշրջանում «Յուվեն» զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։
Նոր հաջողություններ
2002-03 մրցաշրջանը նա արդյունավետ սկսեց, 10 գնդակ առաջին 7 խաղում «Յուվենտուսում», նաև նա երկու գոլ հեղինակեց սուպերգավաթում։ 2002 թ. հոկտեմբերի 19-ին նա «Ինտերի» դեմ 131-րդ գոլը խփեց «Յուվենտուսում» և հավասարվեց Պիերտո Անաստազիին ։ Այդ տարի նա նշանակալի դեր խաղաց իր թիմի համար Չեմպիոնների լիգայում, խփելով 5 գոլ։ Նա նաև աչքի ընկավ վերջին կիսաեզրափակիչում մադրիդի «Ռեալի» դեմ խաղում, որտեղ հաղթեցին թուրինցիները ։ Եզրափակիչից հետո գոլազուրկ ոչ-ոքի, 11 մետրանոց հարվածներով «Յուվեն» պարտվեց «Միլանին» 2։ 3 ։ Ալեքսը մրցաշրջանը ավարտեց «Յուվենտուսի» լավագույն ռմբարկուի տիտղոսով Ա Սերիայում և Չեմպիոնների լիգայում (Պավել Նեդվեդի հետ միասին)։
Դել Պիեռոն նոր մրցաշրջանը սկսեց Սերիա Ա-ում, ինչպես նախորդ երկուսում, իսկ թիմը՝ «Յուվենտուսը» հաղթեց «Էմպոլիին» ջախջախիչ 5։ 1 հաշվով ։ Հոկտեմբերին նա եղել է յոթերորդ անգամ իր կարիերայում Ոսկե գնդակի հավակնորդ ։ Դեկտեմբերի 18-ին, Սիենայի դեմ խաղում նա դարձավ 150-րդ գոլի հեղինակ «Յուվենտուսում» մեկ ամիս անց, նույն Սիենայի դեմ խաղում Ալեքսը ձևակերպեց չորրորդ հեթ-տրիկը իր կարիերաայում ։ Նա հաղթեց Իտալիայի սուպերգավաթը «Յուվենտուսի» հետ «Միլանի» դեմ հետխաղյա տասնմեկ մետրանոց հարվածաշարով, Սանդրոյի համար դա չորրորդ հաղթական տիտղոսն էր ։ Նաև նա գոլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի «Լացիոյի» դեմ խաղում, որում Ծեր Սինյորան պարտվեց ընդհանուր արդյունքներով, այդ խաղը ավարտվեց 2–2, իսկ առաջին խաղը ավարտվել էր 2:0 հաշվով հօգուտ Լացիոյի ։
2005 թվականին Դել Պիեռո արդյունավետ հարձակողական զույգ ձևավորեց Դավիդ Տրեզեգեյի հետ։ Այդ մրցաշրջանում նա արդեն «Յուվեյի» առաջատարներից չէր և հաճախ էր նստում պահեստայինների նստարանին, հիմնականում պայմանավորված էր Զլատան Իբրահիմովիչին ձեռք բերելու փաստով ։ Ալեն տարվա մրցաշրջանը սկսեց «Յուրգորդենի» դեմ խաղում, որում իր թիմը հաղթեց 1-4 հաշվով, նա նաև գոլ խփեց «Բավարիայի» դեմ խաղում ։ Հունվարի 9-ին նա գոլ խփեց «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, դրանով իսկ անցնելով Ֆելիչե Բորելի ռեկորդը ։ 2005 թվականի հունվարի 30-ին նա խփեց իր 167-րդ գոլը Յուվենտուսում և հասավ Օմար Սիվորիի ռեկորդին ։ Մայիսի 8-ին Ալեքսը հարվածի միջոցով դարձավ գոյին փոխանցման հեղինակ որում գոլը խփեց Դավիդ Տրեզեգեմ «Սան Սիրոյում» «Միլանի» դեմ խաղում ։ Այդ հաղթանակը Ալեսանդրոյին և նրա թիմին բերեց ոսկի, որը շուտով հանեցին «Բիանկոներիների» հավաքածուից «Կալչոպոլիի» հայտնի սկանդալի պատճառով ։ Նաև դարձավ գոլի հեղինակ «Կալյարիի» դեմ խաղում. Այդ մրցաշրջանում Դել Պիեռո խփեց 17 գոլ։
2005/06 մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար լավ սկսվեց, նա երկու գոլ խփեց «Ասկոլիի» դեմ լիգայի խաղում ։ Նոյեմբերի 6-ին, «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, նա գերազանցեց Ռոբերտո Բետտեգայի առաջնության գոլերի ռեկորդը։ 2006 թվականի հունվարի 10-ին Իտալիայի գավաթի երկրորդ փուլում նա խփեց երեք գոլ «Ֆիորենտիայի» դարպասին ։
Լիպիի վերադարձը
Դել Պիեռոն իր ֆրանսիացի խաղընկեր Դավիթ Տրեզեգեյի հետ 2000 թվականին Մարչելո Լիպիի հետ նորամուտը նշեցին Յուվենտուսի կազմում, իսկ չեխ փլեյմեյքեր Պավել Նեդվեդը 2001 թվականին տեղափոխվեց Թուրին, 2001-02 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» 2002 թ. 26-րդ անգամ նվաճեց Ա Սերիայի չեմպիոնական տիտղոսը, իսկ հաջորդ տարի ավտոմատ որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա։ «Յուվենտուսը» խաղում էր E խմբում, նրա մրցակիցներն էին՝ «Ֆեյենորդը», «Նյուքասլ Յունայթեդը», «Դինամո Կիևը»։ Խմբում ի վերջո հաղթեց Յուվենտուսը։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Դինամո Կիևի հետ առաջին խաղում Յուվենտուսից հաշիվը բացեց Անջելո Դի Վայիոն, Դել Պիեռոն 22-րդ րոպեին կրկնապատկեց հաշվի տարբերությունը, իսկ Դի Վայիոն ձևակերպեց դուբլ։ Հաջորդ գոլերը խփեցին Էդգար Դեվիսը և Պավել Նեդվեդը ։ «Յուվենտուսը» խմբից դուրս գալով 2-րդ տեղով՝ խաղաց «Բարսելոնայի» դեմ, խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով, նշանակվեց ավելացված ժամանակ, որտեղ «Յուվենտուսի» կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Մարսելո Զալայետան , իսկ հենց հաջորդ կիսաեզրափակիչ փուլում Յուվենտուսը խաղաց իսպանական մյուս գրանդի հետ՝ «Ռեալ Մադրիդի» հետ։ Յուվենտուսը ընտրեց հարձակողական մարտավարություն, իր դաշտում Յուվենտուսը առաջին շրջանի խաղում հաղթեց 2-1 հաշվով և ընդհանուր դիմակայության հաշիվն էլ դարձավ 4-3 հօգուտ «Յուվենտուսի» ։ Եզրափակիչը կայացավ Մանչեստերում, մայիսի 28-ին, որտեղ Յուվենտուսի մրցակիցը «Միլանն» էր։ Հիմնական և ավելացված ժամանակում խփված գոլեր չեղան, նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որոնցից մեկը իրացրեց նաև Դել Պիեռոն, արդյունքում սակայն Յուվենտուսը պարտվեց 3-2 հաշվով ։
Կապելոյի ժամանակները
ՈՒԵՖԱ Եվրո 2004-ից հետո, Յուվենտուսում Մարչելո Լիպիին եկավ փոխարինելու Ֆաբիո Կապելոն։ Կապելոն համոզված չէր Դել Պիեռոյի ունակությունների հարցում և առավել հաճախակի էր նրան փոխարինում Զլատան Իբրահիմովիչը, իսկ այդ փոփոխության արդյունքում շատ երկրպագուներ հիասթափվեցին «Յուվեից»։ Սակայն Դել Պիեռոն կարողացավ խփել 14 գոլ Յուվենտուսում և կարողացավ իր թիմի հետ նվաճել 28-րդ սկուդետոն, իսկ շնորհիվ Դեվիդ Տրեզեգեի Յուվենտուսը հաղթանակ տարավ «Միլանի» նկատմամբ Սան Սիրո մարզադաշտում (0-1) ։
2006 թ.ին, Դել Պիեռոն կրկնեց Խոսե Ալտաֆինիի Ա սերիայի ռեկորդը, նա փոխարինման մտնելով խաղի վերջին րոպեներին հեղինակեց վեց գոլ 2005–06 մրցաշրջանում։