cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մահինուր Օզդեմիր
Կենսագրություն
Օզդեմիրն ունի երկքաղաքացիություն՝ Բելգիայի և Թուրքիայի ։ Նա տիրապետում է ֆրանսերենի, ֆլամանդերենի, անգլերենի, թուրքերենի և իսպաներենի ։ Նա նաև ունի քաղաքագիտության և հանրային կառավարման ոլորտում գիտական աստիճան, որը նա ստացել է Բրյուսելի ազատ համալսարանում։ Բացի այդ, Մահինուր Օզդեմիրը Սխարբեկի մի շարք ոչ կառավարական կազմակերպությունների ակտիվ անդամ է և ուսանողական կազմակերպության հիմնադիր։ 2006 թվականին Մահինուրն ընտրվել է Սխարբեկի քաղաքային խորհրդի անդամ։ 2009 թվականին Օզդեմիրը ընդգրկվել է քրիստոնյա դեմոկրատների «Հումանիստական ժողովրդավարական կենտրոն» կուսակցության կազմում, և նույն տարվա հունիսին նրանց կողմից ընտրվել խորհրդարանում ։ Նա դարձել է խորհրդարանի առաջին հիջաբ կրող անդամը։ 2010 թվականի հուլիսի 30-ին Մահինուր Օզդեմիրն ամուսնացել է Ռահմի Գոկտաշի՝ Արդարություն և զարգացում կուսակցության խորհրդարանական կցորդի հետ ։
Հայոց ցեղասպանության ժխտում
2015 թվականի մայիսի 29-ին Մահինուր Օզդեմիրը հեռացվել է «Մարդասիրական ժողովրդավարական կենտրոն» կուսակցությունից, երբ հրաժարվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում հայերի զանգվածային սպանությունները ցեղասպանություն անվանել ։ Կուսակցության ղեկավարը հայտարարել է, որ Մահինուրի այս արարքը հակասում է կուսակցության բարոյական սկզբունքներին, և կուսակցության՝ Հայոց ցեղասպանությունը չճանաչող բոլոր անդամները հեռացվելու են ։ Օզդեմիրը, մեկնաբանելով այս միջադեպը, հայտարարել է, որ իր արարքը խոսքի ազատության դրսևորում է ։ «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունը աջակցել է նրան, ինչպես նաև ի աջակցություն Մահինուրի՝ թուրքական համայնքը Բրյուսելում ցույց է անցկացրել։
Գրյազնայա (գետ, թափվում է Բարմանցակ)
Գրյազնայա (Грязная), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բարմանցակ գետի ափին։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Հարավային Կասպից ավազանային շրջանին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Կարո Փայլան
2015 թվականի ամռանը խորհրդարանական ընտրություններում հաղթելով՝ 3 հայերի հետ անցել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողով ։
Գործունեություն
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կարո Փայլանին շնորհվել է ԵՊՀ ոսկե մեդալ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ստամբուլի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 26-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքիայի 25-րդ գումարման մեջլիսի պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքահայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի 27-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Թուրքահայ մանկավարժներ
Կարկասոն (շրջան)
Կարկասոն  (Carcassonne), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լանգեդոք Ռուսսիլիոն երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Օդ։ Սուպերֆեկտուրա՝ Կարկասոն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 153 203 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 57 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2668 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Կարինե Եղիազարյան
Կարինե Եղիազարյան, պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1970 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Երևանում։ Արծաթե մեդալով ավարտելով Երևանի թիվ 54 միջնակարգ դպրոցը՝ 1988 թվականին ընդունվել և 1993 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետը։ 1993–1994 թթ. աշխատել է որպես ուսուցչուհի։ 1994–2007 թթ. աշխատել է ԵՊՀ Հայոց պատմության ամբիոնում որպես ավագ լաբորանտ։ 2008 թվականից ԵՊՀ Հայոց պատմության ամբիոնի դասախոս է։ 2009 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Սարգիս Կուկունյանի արշավանքը հայ ազգային–ազատագրական պայքարի խորապատկերում» թեմայով։ Մեկ մենագրության և մոտ մեկ տասնյակ գիտական հոդվածների հեղինակ է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ
Կոնչա Բույկա
Կոնչա Բույկա (Concha Buika, ), իսպանացի երգչուհի, հայտնի իր ինքնատիպ և վառ կատարումներով։ Կատարում է մի շարք ժանրերով՝ ֆլամենկո, ջազ, տանգո, սոուլ, ռումբա։ Բազմաթիվ անգամներ առաջադրվել է Լատինական Ամերիկայի Գրեմմիին։ Պեդրո Ալմոդովարի «Մաշկը, որի տակ ես ապրում եմ» ֆիլմի երկու երգերի կատարող։
Կենսագրություն
Կոնչա Բույկան ծնվել է Բալեարյան կղզիներում, որտեղ իր ընտանիքը քաղաքական փախստականի կարգավիճակով եկել է Հասարակածային Գվինեայից: Հայրը՝ Խուան Բալբոա Բոնեկեն (Juan Balboa Boneke) գրող է և գվինեական նախկին քաղաքական գործիչ։ Ներկայումս Կոնչա Բույկան ապրում է ԱՄՆ-ում։
Դեռևս մանկության տարիներին Կոնչա Բույկան մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել երաժշտության նկատմամբ։ Պալմա դե Մայորկայի աղքատ թաղամասը դարձավ նրա երկրորդ տունը։ Նա մեծացավ գնչու ընտանիքների հարևանությամբ և հենց այդտեղ էլ իր համար բացահայտեց ֆլամենկոն։ Հարուստ մշակույթը, որը շրջապատում էր երգչուհուն մանկության տարիներին, իր արտացոլումը գտավ Կոնչայի տաղանդի մեջ։
Ստեղծագործություն
Կոնչա Բույկայի արվեստը չի սահմանափակվում մի որոշակի երաժշտական ժանրով։ Հակառակը, նրա ստեղծագործություններում հանդես են գալիս բազմաթիվ երաժշտական ոճեր. նա շատ է օգտագործում տարբեր ոճերի խառնուրդը։
Երգչուհին իմպրովիզացիաների, նորարարությունների սիրահար է։ Շատ հաճախ է հանդես գալիս այլ երաժիշտների հետ զանազան նախագծերում.
Կարիերա
Կոնչա Բույկայի առաջին սկավառակը, որն ունի «Mestizüo» անվանումը, լույս է ընծայվել 2001 թվականին։
2008 թվականին դրան հաջորդեց երկրորդ սկավառակը՝ «Niña de fuego» (Կրակ աղջիկը), որը դարձավ միջազգային ճանաչման բանալին։ Նա դարձավ աշխարհահռչակ և հանդես եկավ Լոս Անջելեսում, Մայամիում և Նյու Յորքում։ «Niña de fuego» ալբոմը 2008 թվականին առաջադրվեց Լատինական Ամերիկայի Գրեմմիի երկու անվանակարգերում՝ «Տարվա ալբոմ» և «լավագույն վերադաշնակում»։
2009 թվականի սեպտեմբերին Նելլի Ֆուրտադոյի հետ համատեղ թողարկեց «Fuerte» (Ուժեղ) անունով սկավառակը։
2009 թվականի հոկտեմբերին լույս տեսավ «El último trago» (Վերջին գավաթը) ալբոմը՝ ի պատիվ Չավելա Վարգասի և Բեբո Վալդեսի 90-ամյակներին։ Այն ձայնագրվել էր Կուբայում Չուչո Վալդեսի ու վերջինիս քառյակի հետ միասին։ Այս ալբոմը նրան բերեց առաջին Գրեմմի մրցանակը որպես «Արևադարձային ազգային լավագույն ալբոմ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի երգիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Իսպանացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Իսպանացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կանայք
Նար-Դոս
Կենսագրություն
Ծնվել է բրդավաճառի ընտանիքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Սուրբ Կարապետ եկեղեցու ծխական դպրոցում։ Ուսումը շարունակել է քաղաքային Նիկոլաևյան երկդասյա դպրոցում։ Այնուհետև ընդունվել է Քութայիսի նահանգի Խոնի ուսուցչական սեմինարիան, սակայն, ապրուստի միջոցներ չունենալու պատճառով չի ավարտել, վերադարձել է [Թիֆլիս]։ Փականագործի մասնագիտություն է սովորել Միքայելյան արհեստագործական դպրոցում, որտեղ մտերմացել է ապագա բանաստեղծ Ալեքսանդր Ծատուրյանի հետ։ Մեկ տարի հետո, թողնելով Միքայելյան դպրոցը, նվիրվել է լրագրական գործին։ 1890-1906 թվականին եղել է «Նոր դար»-ի պատասխանատու քարտուղարը։ 1904 թվականին որպես քարտուղար և սրբագրիչ է աշխատել «Տարազ» պարբերականում, 1913-1918 թվականին՝ «Սուրհանդակ» թերթում։ Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո որոշ ժամանակ շարունակել է սրբագրիչի աշխատանքը։ 1931 թվականի հունիսի 14-ին տոնվել է գրողի գրական գործունեության 45-ամյակը, նրան շնորհվել է Վրաստանի ժողովրդական գրողի կոչում։ Նար-Դոսի ստեղծագործական կյանքը սկսվել է XIX դարի 80-ական թվականներին։ Սկզբում գրել է բանաստեղծություններ, որոնցից մի քանիսը 1883-1888 թվականին լույս են տեսել «Արաքս» հանդեսում և «Սոխակ Հայաստան»-ի ժողովածուում, ապա պատմվածքներ («Նեղ օրերից մեկը», «Ես և նա»), ֆելիետոններ։ Ուժերը փորձել է նաև դրամատիկական ժանրում՝ «Մայինի գանգատը» (չի պահպանվել), «Մեղր և ճանճեր» (1886), «Եղբայր» (1887) պիեսները։ 1886 թվականից գրել է վեպեր, վիպակներ։ Միխո-Օհան ստորագրությամբ «Նոր դար» թերթում հրատարակվել է նրա «Ճշմարիտ բարեկամը», որին հաջորդել են «Նունե» (1887), «Բարերար և որդեգիր» (1888) վիպակները, «Քնքուշ լարեր» (1887), «Զազունյան» (1890) վեպերը։ Սրանց մեջ Նար-Դոսը առաջադրել է իր բարոյական տեսակետը, ներկայացրել է մարդկանց, որոնք հասարակական պարտքը կատարելու գիտակցությամբ զոհում են իրենց անձնականը։ Այստեղ գրողի նախասիրությունը քաղաքային կյանքն է։ Խավարի ու թշնամության միջավայրում մեծ չարիք են գործում սնահավատությունը, տգիտությունը («Սաքուլն ուխտ գնաց», 1889, «Ինչպես բժշկեցին», 1889), վայրագությունն ու կոպտությունը, հարբեցողությունը։ Հեղինակը պատկերում է երեխաների, որոնք մանկություն չունեն, կանանց, որոնց բաժին են ընկել հանապազօրյա հացի հոգսը, ծանր աշխատանքը։ Յուրաքանչյուր պատմվածք մի իսկական դրամա է։ Այդ շրջանի գործերից է «Աննա Սարոյան» վիպակը։ Երկում պատկերված է ընտանիք, որի անդամները տան գլխավորի՝ հոր, սնանկանալուց ու մահից հետո չեն դիմանում կյանքի փորձություններին և, ի վերջո, կործանվում են։ Վիպակի հերոսուհին՝ Աննան, արտահայտում է սոցիալական մի ամբողջ խավի ողբերգությունը։
Գրական-հասարակական հայացքներ
Նար-Դոսը բարձր է գնահատել գրականության դերը հասարակական կյանքում։ Այս իմաստով նա հատկապես արժեքավորել է ռեալիստական գրական մեթոդը շատ խիստ խոսելով նատուրալիզմի դեմ։ Գրական երկը պետք է առողջ զգացումներ արթնացնի մարդկանց մեջ, մինչդեռ Զոլայի նատուրալիզմն իր ժառանգության տեսությամբ, հիվանդացնում է ընթերցողի հոգին ու մարմինը, ջլատում նրա հոգեկան ուժերը, կյանքը մարդու համար դարձնում անտանելի պատիժ։ Գրականությունը բարոյական մեծ արժեքներ ունի հասարակության ու մարդկանց առջև, կոչված է դրականորեն ազդելու «մարդկանց մտքի ու սրտի վրա»։ Բայց այս ներգործուն ուժն ունենալու համար գրողը պետք է հասնի բարձր գեղարվեստականության։ Գրական երկը պետք է ամենից առաջ հարազատ լինի կյանքին և ճշմարտացի արտացոլի մարդկանց հոգեբանությունը։ Ինքնատիպ է ռեալիզմի մասին ունեցած նրա պատկերացումը, նա պետք է հոգեբանության միջոցով կյանքն արտացոլի այնպես, ինչպես որ է։ Սակայն նա կանգ չի առնում այդ աստիճանի վրա գտնում է, որ գրականությունը դաստիարակչական կարևոր անելիք ունի հասարակական կյանքում, մի յուրօրինակ դպրոց է, որը կոչում ունի գտնել արատների վերացման ուղիները։ Այստեղից էլ ծնվում են նրա գրական հայացքները`գրականությունը չի կարող անտարբեր մնալ մարդկանց ու ժողովրդի բախտի նկատմամբ։
Նար-Դոսը շատ բան է սովորել նախորդ շրջանի գրողներից` Սունդուկյանից, Րաֆֆուց, Պատկանյանից, բարձր է գնահատել Տուրգենևին, Գոնչարովին, Տոլստոյին, Դոստոևսկուն և Չեխովին, նրանցից սովորել կերպարների վարքագիծը հոգեբանորեն հիմնավորելու արվեստը։
Նար-Դոսի գրական հայացքները սերտորեն կապված են հասարակական իդեալների հետ։ Նա ամբողջովին կապված էր հայ դեմոկրատական տարերքների հետ, համոզված ժողովրդասեր էր, հավատում էր ժողովրդի ներքին ուժերին, հայրենիքի քաղաքական ու սոցիալական վերածնության հնարավորությանը։
Նար-Դոսը դատապարտում էր լիբերալների ազատամտությունը, գործի ու խոսքի հակասությունը և ցույց տալիս, որ գեղեցիկ խոսքի այս ասպետները կտրված են ժողովրդի կյանքից ու մտահոգված չեն նրա կարիքներով։ Մյուս կողմից, նա խոստովանում է, որ ինքը պատահականորեն է ընկել պահպանողական «Նոր դար» լրագրի խմբագրատունը։ Նար-Դոսը հիմնականում դեմ էր նաև պահպանողականների խավարամոլությանը, ծաղրում էր կղերական ոգին, հետամնաց ավանդապահությունը։
Նա քննադատաբար է նայել բուրժուական հասարակությանը, ստեղծելով մի շարք բացասական տիպեր ու բնավորություններ, մերժել է նյութապաշտությունը, դրամական շահատակությունը, եսամոլությունը ու կեղծիքը։ Նար-Դոսը խորապես է ցավում վաշխառուների ճիրաններում անծայր թշվառության ու տգիտության մեջ տառապող գյուղացիության համար, գյուղը պետք է փրկել ու լուսավորել, պետք է անձնվիրաբար հոգալ հասարակ ժողովրդի կարիքները։ Շատ է մտահոգվել նաև Արևմտյան Հայաստանի աշխատավորության քաղաքական ազատագրության խնդիրը։
Ժամանակակիցները Նար-Դոսի մասին
Ժամանակակիցները Նար-Դոսին հիշում են իբրև համեստ, պարզ և համակրելի անձնավորություն։ «Նար-Դոսը մեր խոսքի լուրջ վարպետներից է և մեր գրականության հարատև փառքերից մեկն է», - գրել է Ավետիք Իսահակյանը։ «Նրա հոգին առաքինությունների բյուրեղացումն էր և մարդասեր, ընկերասեր, կարեկցող, ազնիվ և համեստ... Նար-Դոսի մեջ մարդը և գրողը իրարից անբաժան էին և իրար չժխտող», - գրում է Ավետիք Իսահակյանը։ Նար-Դոսի հմայքը զգալիորեն պայմանավորված էր նրա մարդկային նկարագրով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:19-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդահայեր
Մարսիլիո Ֆիչինո
Մարսիլիո Ֆիչինո, իտալացի փիլիսոփա, հումանիստ, աստղագետ, կաթոլիկ քահանա, Ֆլորենցիայում Պլատոնյան ակադեմիայի հիմնադիր ։ Վաղ վերածննդի առաջադեմ մտածողներից մեկն է եղել, առավել նշանավոր ներկայացուցիչը ֆլորենտական պլատոնիզմի` մի ուղղության, որը նոր հետաքրքրություն էր դրսևորում Պլատոնի փիլիսոփայության նկատմամբ և ուղղված էր սխոլաստիկայի, հատկապես Արիստոտելի սխոլաստիկ աշխատությունների դեմ։
2015 թվականին ի հայտ են եկել վավերարագրական վկայություններ այն մասին, որ Ֆիչինոն եղել է «Մարսելյան Տարոյի» հեղինակը ։
Կյանքի վաղ տարիներ
Ֆիչինոյի հայրը եղել է Կոզիմո Մեդիչիի ընտանեկան բժիշկը` մտնելով խոշորագույն այդ բանկիրի և Ֆլորենցիայի փաստացի տիրակալի մտերիմների շրջանակի մեջ։ Մեդիչին փորձում էր վերացնել եկեղեցիների բաժանումը կաթոլիկ և ուղղափառ ուղղությունների։ Այդ փորձերի ձախողումից հետո Կոզիմո Մեդիչիի և նրա շրջանակի մարդկանց ուշադրությունը կենտրոնանում է մտածող Գեորգի Գեմիստ Պլիֆոնի վրա, ով ակտիվորեն քարոզում էր հունական փիլիսոփայությունը. այդ պատճառով նրան կոչում էին «երկրորդ Պլատոն»։ Պլատոնականության վերաիմաստավորման հիմքի վրա Պլիֆոնը փորձում էր ձևավորել ավելի գործնական կրոնական համակարգ, որն իրական այլընտրանք կհանդիսանար գոյություն ունեցող միաստվածական հավատամքին (առաջին հերթին` քրիստոնեությանը)` ճանապարհ հարթելով դեպի ճշմարտություն։
Ֆիչինոն կրթություն է ստացել Ֆլորենցիայի համալսարանում, որտեղ սովորել է հունարեն և լատիներեն, փիլիսոփայություն և բժշկություն։ Երբ Կոզիմո Մեդիչին որոշում է Ֆլորենցիայում ստեղծել Պլատոնյան ակադեմիա, նա ընտրում է Մարսիլիոյին։ 1462 թվականին Մեդիչին Ֆիչինոյին կալվածք է նվիրում, որը գտնվում էր իր սեփական կալվածքից ոչ հեռու։ Մեդիչին Մարսիլիոյին է նվիրում նաև Պլատոնի և վաղ շրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործությունների հունական ձեռագրեր։ Ֆիչինոն դառնում է Կոզիմո Մեդիչիի թոռան` Լորենցո Մեդիչիի տնային ուսուցիչը։ Ֆիչինոյի աշակերտներից է եղել նաև ականավոր փիլիսոփա, հումանիստ Ջովաննի Պիկո Դելլա Միրանդոլան։
Փիլիսոփայական հայացքներ
Ելնելով այն պատկերացումներից, որ Պլատոնն իր ուսմունքում կենտրոնացել է «հին աստվածաբանության» այնպիսի ներկայացուցիչների վրա, ինչպիսիք են Հերմես Եռամեծը, Օրփեոսը և Զրադաշտը` Ֆիչինոն սկսել է իր թարգմանական գործունեությունը այնպիսի տեքստերից, որոնք վերագրվում էին այդ հեղինակներին ու ուսմունքներին։ 1460-ական թվականների սկզբներին Ֆիչինոն հունարենից լատիներեն թարգմանել է Օրփեոսի «Հիմները» և «Արգոնավորդները»։ 1461 թվականին թարգմանել ու հրատարակել է «Կորպուս Հերմետիկում» տրակտատները և միայն 1463 թվականին ձեռնամուխ է եղել Պլատոնի երկխոսություններին։
«Հոգու անմահության պլատոնյան աստվածաբանություն» տրակտատ
1468 թվականին Ֆիչինոն ավարտել է Պլատոնի բոլոր երկերի թարգմանությունը և զբաղվել դրանցից մի քանիսի մեկնություններով։ 1469-1474 թվականներին Ֆիչինոն ստեղծել է իր գլխավոր երկը` «Հոգու անմահության պլատոնյան աստվածաբանություն» տրակտատ (հրատարակվել է 1482 թվականին), որում փորձել է ցույց տալ, որ «Պլատոնի բոլոր մտքերը համահունչ են Աստծո օրենքների գաղափարին», այսինքն փորձել է համապատասխանեցնել ու հաշտեցնել հին հեթանոսական իմաստությունը քրիստոնեականին։
Մետաֆիզիկական իրականությունը հինգ կատարելությունների հետևողական շարք է, որին առնչվում են Աստված, հրեշտակը (ձևավորում է ինտելիգեբալ աշխարհը), հոգին (եռամիասնության կապ), որակը (ձև), մատերիա (ֆիզիկական աշխարհ)։ Ֆիչինոն Աստծուն դիտարկում է որպես բարձրագույն անվերջ էակի, որի գործունեությունը աստիճանական արարման գործընթացում ծնում է իրերի աշխարհը։ Մարդն առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում աշխարհում, քանի որ նրա հոգին միջանկյալ դիրք է զբաղեցնում աստվածայինի ու նյութականի միջև։ Հենց հոգին է կերպավորում բնության մարմինների կապը` օգնելով նրանց հասնելու հրեշտակներին և նույնիսկ աստվածային բարձրագույն էությանը։ Հոգու` ճանաչողությանը ձգտելու կարողության բաժանման շնորհիվ` կեցության բոլոր մակարդակները կարող են կրկին վերադառնալ աստվածային միասնությանը։ Մարդը միկրոտիեզերք է, որ ճանաչում է մակրոտիեզերքը, իսկ գիտելիքի կարողությունը մարդու մեծագույն արժանիքն է, որի շնորհիվ նա ճանաչության բարձրագույն մակարդակում ձուլվում է Աստծուն։
Ֆիչինոն` քահանա և Պլատոնյան ակադեմիայի ղեկավար
1473 թվականին Ֆիչինոն ընդունել է քահանայի աստիճան` զբաղեցնելով եկեղեցական մի քանի կարևոր պաշտոններ։ Իր «Քրիստոնեական հավատքի մասին» տրակտատում (1474) նա փաստորեն նորացրել է վաղ քրիստոնեական աստվածաբանության ավանդույթները։
Ֆիչինոյի գործունեությունը հասարակական լայն հնչեղություն է ստացել։ Նրա շուրջ հավաքվել են համախոհներ` մի տեսակ գիտական եղբայրություն, որ ճանաչում է ստացել Պլատոնյան ակադեմիա անունով։ Ակադեմիան դարձել է Վերածննդի դարաշրջանի մտավոր կենտրոններից մեկը։ Նրա մեջ ընդգրկված են եղել ամենատարբեր կոչումների ու զբաղմունքների տեր մարդիկ` ազնվականներ, դիվանագետներ, առևտրականներ, պաշտոնյաներ, հոգևորականներ, բժիշկներ, համալսարանական պրոֆեսորներ, աստվածաբաններ, պոետներ, նկարիչներ։
Կյանքի վերջին տարիներ
1480-90-ական թվականներին Ֆիչինոն շարունակում է հետազոտել աստվածաբանական փիլիսոփայության ավանդույթները։ Նա լատիներերեն թարգմանում ու մեկնում է Պլոտինոսի «Էնեադները» (1484-90, հրատարակումը` 1492), ինչպես նաև Պորփյուրի, Յամբլիքոսի, Պրոկլի, Դիոնիսիոս Արիոպագացու (1490-1492) ստեղծագործությունները։ Ոգեշնչվելով անտիկ դարաշրջանի բացահայտմամբ` Ֆիչինոն մեծ հետաքրքրություն է դրսևորում աստղագիտության հանդեպ և 1489 թվականին հրատարակում է «Կյանքի մասին» բժշկաաստղագիտական տրակտատը։ Դա նրան հանգեցնում է կաթոլիկ եկեղեցու բարձրագույն հոգևորականության, մասնավորապես Ինոկենտի VIII պապի հետ հակամարտության։ Եվ միայն բարձրագույն հովանավորչությունն է նրան փրկում հերետիկոսության մեղադրանքից։
Ազդեցություն
Ֆիչինոյի ազդեցությունը Վերածննդի դարաշրջանի աշխարհընկալման վրա այնքան նշանակալից է եղել, որ օրինակ, Ջորդանո Բրունոն, դասախոսություն կարդալով Օքսֆորդի համալսարանում, նրա` «Կյանքի մասին» տրակտատի մեկ երրորդը` նվիրված կախարդանքին ու կախարդականին, ներկայացնում էր որպես իր սեփական երկը։
Պլատոնի, նեոպլատոնականության և անտիկ դարաշրջանի ստեղծագործությունների` հունարենից և լատիներենից թարգմանությունների շնորհիվ Ֆիչինոն նպաստել է պլատոնականության վերածնունդին և սխոլաստիկ արիստոտելականության դեմ պայքարին։ Պանթեիզմի` նրա ստեղծագործությունների հիմքում ընկած նախաազդակները նշանակալից ազդեցություն են թողել Պիկո Դելլա Միրանդոլայի, Պատրիցիոսի, Ջորդանո Բրունոյի և այլոց վրա։ Մարդու արժանիքների և երկրային գեղեցկության ջատագով լինելը նպաստել է միջնադարյան ասկետիզմի հաղթահարմանը և ազդեցություն թողել գեղարվեստի ու գրականության վրա։ Ֆեչինոյի` համընդհանուր կրոնի գաղափարները, որը կաշկանդված չէր լինի պաշտամունքային, սովորութային և դոգմատիկ տարբերություններով, ազդեցություն են թողել 16-17-րդ դարերի փիլիսոփայության վրա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Իտալացի աստղագետներ Կատեգորիա:Իտալացի բժիշկներ Կատեգորիա:Իտալացի հոգևորականներ
Մադս Յունկեր
Մադս Յունկեր (Mads Junker;), դանիացի ֆուտբոլիստ, հնդկական «Դելի Դայնամոս» ակումբի և Դանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։
Ակումբային
Մադս Յունկերը իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1999/00 մրցաշրջանում «Լյունգբյու» ակումբի կազմում։ 2006 թվականին դանիական ակումբը անցել է բարձրագույն լիգա։ 2006 թվականին դանիացի հարձակվողը տեղափոխվել է նիդերլանդական «Վիտես» ակումբ։ Նրա տրանսֆերի գումարրը կազմել է 2 միլիոն եվրո ։
«Վիտեսի» կազմում իր դեբյուտը կատարել է 2006 թվականի հունվարի 15-ին`«Ֆեյնեորդի» դեմ խաղում, որը ավարտվել է իր թիմի 0։ 1 հաշվով պարտությամբ ։ 2006 թվականի փետրվարի 11-ին Յունկերը խփեց իր առաջին  գոլը Էրեդիվիզիում։  24-րդ տուրի «Հեներվենդ» ակումբի դեմ հանդիպման ժամանակ դանիացի հարձակվողը առաջին խաղակեսի սկզբին բացեց խաղի հաշիվը :.
«Վիտեսի» կազմում Յունկեր  ընդհանուր առմամբ նա մասնակցեց երեք ու կես մրցաշրջան դառնալով 17 գոլի հեղիանկ, իսկ 2009 թվականի ամռանը վարձավճարով տեղափոխվեց «Ռոդա» ակումբ։ Հայտնվելով Կերկրադեյի ակումբում, նա ապացուցեց ակումբին, որ ինքը արդյունավետ հարձակվող է։ Խփելով 21 գոլ, առաջնության ավարտից հետո նա գրավեց 3-րդ տեղն առաջնության լավագույն ռմբարկուների ցուցակում։  2010 թվականի հունիսին Մադս Յունկերը պայմանագիր է կնքել «Ռոդա» ակումբի  հետ մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը։
2012 թվականի ամռանը հարձակվողը միացավ Բելգիայի «Մեխելեն» ակումբին։  Հուլիսի 28-ին թիմում կատարեց իր դեբյուտը «Չարլերո»ի հետ հանդիպման ժամանակ։  Յունկերը դուրս եկավ խաղադաշ և հանդիպման ավարտից մի քանի րոպե առաջ փոխարինվեց Քևին Վանդենբերգի հետ ։ Յուպիլի լիգայում իր առաջն գոլը դանիացին խփել է նույն տարվա օգոստոսի 26-ին՝ «Ստանդարտի» դեմ հանդիպման ժամանակ, Կսավե Չենայի փախանցման շնորհիվ ։
Հավաքականում
Նա խաղացել է Դանիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, որի կազմում իր առաջին հանդիպումը տեղի է ունեցել  ՈՒԵՖԱ մրցաշարում՝  2001 թվականի հունիսի 1-ին 2002 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում ։
Առաջին հանդիպումը Դանիայի ազգային հավաքականում կայացավ 2006 թվականին։ 2010/11-ի մրցաշրջանում նա 4 խաղ խաղացել է ազգային հավաքականի համար, որից 2-ը Եվրո-2012-ի ընտրական մրցաշարում։  2010 թվականի օգոստոսի 11-ին Գերմանիայի դեմ ընկերական խաղում անցկացրած Մադս Յունկերը խփեց իր առաջին գոլը, սահմանելով հանդիպման վերջնական հաշիվը՝ 2: 2 :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դանիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Դանիայի ֆուտբոլի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մեխելենի ֆուտբոլիստներ
Պրոտոկ Գնիլուշկա
Պրոտոկ Գնիլուշկա (Проток Гнилушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեդվեդիցա գետի ձախ ափին՝ 262 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեդվեդիցա գետն է, գետի ենթաավազանը Տերսա և Դեն գետերն են։ Գետավազանը՝ Դոն։
Փիթեր Սինգեր
Փիթեր Սինգեր (Peter Singer, ), ավստրիացի փիլիսոփա։ Փրինսթոնի համալսարանի բիոէթիկայի անվանական պրոֆեսոր։
Կենսագրություն
Ծնվել է Մելբուռնում հրեաների ընտանիքում, որը հեռացել է նացիստների կողմից բռնակցված Ավստրիայից 1938 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել Է Մելբուռնի համալսարան, որտեղ սովորել է իրավունք, պատմություն և փիլիսոփայություն։ 1969 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում «Ինչո՞ւ ես պետք է լինեմ բարետես» (Why should I be moral?) աշխատության համար։ Կրթաթոշակով ուսումը շարունակել է Օքսֆորդի համալսարանում և 1971 թվականին ստացել փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան (B.Phil.) քաղաքացիական անհնազանդության մասին աշխատելու համար։
Ակադեմիական շրջանակներից դուրս Սինգերն առավել հայտնի է որպես «Animal Liberation» գրքի հեղինակ, որը դարձել է կենդանիների ազատագրման շարժման անկյունաքարը ։ «A Darwinian Left» գրքում պաշտպանում է այն տեսակետը, որ մարդու բնական էվոլյուցիոն հոգեբանությունը փոխկապակցված է ձախ քաղաքական սարքերի հետ։ «Քաղց, բարգավաճում և բարոյականություն» հոդվածում քննարկվում է համաշխարհային սովի դեմ պայքարի խնդիրը ուտիլիտարիստական դիրքերից։
Հարցազրույց
Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հրեա փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Բուսակերներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Աթեիստ ակտիվիստներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի գիտնականներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մելբուռնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրիացի փիլիսոփաներ
Պրոտոկ Գնիլուշկա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Պիխովկա (գետ)
Պիխովկա  (Пыховка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սավալա գետի աջ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեդվեդիցա գետն է, գետի ենթաավազանը Տերսա և Դեն գետերն են։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր
Ալարսկի շրջան
Ստեղծվել է 1922 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուտուլիկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2700 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27157 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ծիփ
Ծիփ (წიფი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։
Դիրք
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 460 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 7 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։
Տրանսպորտ
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Բալան (Արդենների գավառ)
Բալան (Balan), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում ։
Ծիփ
Տրանսպորտ
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խարագաուլի շրջան
Բալան (Արդենների գավառ)
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 1616 մարդ, բնակչության խտությունը` 347.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.65 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1037 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 747-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 290։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %։ 747 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 646 անձ (349 տղամարդ և 297 կին)։ Գործազուրկ են եղել 101 անձ (47 տղամարդ և 54 կին)։ 290 անաշխատունակներից 82-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 100-ը` թոշակառուներ, իսկ 108-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Տնտեսական հրաշք
«Տնտեսական հրաշք» (Economic miracle), որոշ ժամանակի ընթացքում ինչ-որ երկրի կամ տարածաշրջանի տնտեսության արագ զարգացման փոխաբերական անվանում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Արևմտյան Եվրոպայի տնտեսության վերականգնման համար իրականացվում էր «Մարշալի պլանը», որը նախատեսում էր ակտիվ տնտեսական օգնություն ԱՄՆ-ի կողմից։
1945-ից 1948 թվականներ ընկած ժամանակաշրջանում Ճապոնիայում անցկացվում էր ռազմարդյունաբերական միավորումների ջախջախման և վերացման պլանաչափային արշավ։ Ընթանում էր Ճապոնիայի տնտեսության ապառազմականացման գործընթացը։ Նմանատիպ արշավ է իրականացվել նաև Գերմանիայի նկատմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային տնտեսություն Կատեգորիա:20-րդ դարի տնտեսական պատմություն Կատեգորիա:Տնտեսական պատմություն
Պլա դե լ՛Էստան
Պլա դե լ՛Էստան (Pla de l'Estany, Pla de l'Estany), շրջան Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Ժիրոնա նահանգում։ Զբաղեցնում է 262,8 կմ² մակերես, որը կազմում է Կատալոնիայի տարածքի 0,82 %-ը։ Բնակչությունը կազմում է 27 905, որը Կատալոնիայի բնակչության 0,4 %-ը։ Այստեղ բնակչության խտությունը կազմում է 106,2 մարդ/կմ²։
Մունիցիպալիտետներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Չարլզ Գրիլի Էբբոթ
Չարլզ Գրիլի Էբբոթ (Charles Greeley Abbot, ), ամերիկացի աստղաֆիզիկոս, Արեգակի ֆիզիկայի և արեգակնային էներգիայի օգտագործման մասնագետ։
Կենսագրություն
Չարլզ Գրիլի Էբբոթը ծնվել է 1872 թվականի մայիսի 31-ին Միացյալ Նահանգների Նյու Հեմփշիր նահանգում։ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտն ավարտել է 1895 թվականին։
1904-ից 1907 թվականներին եղել է Սմիթսոնյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարանի տնօրենը, իսկ 1928 թվականից սկսած՝ Սմիթսոնյան ինստիտուտի քարտուղար։ Վաշինգտոնում 1915 թվականից եղել է ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ, որի կողմից 1910 թվականին պարգևատրվել է Հենրի Դրեյփերի մեդալով։ Չարլզ Էբբոթը 1921 թվականից եղել է Ամերիկայի արվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ ։
Մեծանուն գիտնականն իր մահկանացուն կնքել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Վաշինգտոնում 101 տարեկան հասակում։
Կարիերա
Որպես գիտնական Չարլզ Գրիլի Էբբոթը հայտնի է Սեմյուել Լենգլիի հետ համատեղ կատարած աշխատանքներով արեգակնային ճառագայթման, Արեգակի ֆիզիկայի և աստղերի լուսատվության ոլորտներում։ Գիտնականը հետազոտել է արեգակնային սպեկտրի ինֆրակարմիր հատվածը։ Նրա հետազոտական աշխատանքների շարքում է եղել նաև Արեգակի սպեկտրում էներգիայի տարածումը։ Որոշել է արեգակնային հաստատունի մեծությունը՝ Արևի էներգիայի միջին ճառագայթումը, որը հասնում է Երկրի մթնոլորտի վերին սահմանին. այն կազմել է 1,938 կալ/րոպե • սմ²։ Որոշել է մի շարք վառ աստղերի բոլոմետրիկ լուսատվությունը։ Հընթացս իր գործունեության, Չարլզ Էբբոթն հայտնաբերել է մի շարք սարքավորումներ, որոնք կիրառվել են Արեգակի ուսումնասիրության ժամանակ։ Նրա «Արեգակ» գիրքը թարգմանվել է նաև ռուսերեն 1936 թվականին։
Էբբոթը եղել է Կալիֆոռնիայի, Չիլիի, Եգիպտոսի բարձրլեռնային աստղադիդարանների նախաձեռնողներից մեկը, որոնցում կատարվել են Արեգակնային հաստատունի հետազոտական-չափիչ աշխատանքներ։ Գիտնականի անհատական երկարատև չափումները 1953 թվականին հանգեցին նրան, որ Երկրի եղանակը կապված է Արեգակի ճառագայթման հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստղաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացիներ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացիներ
Չերն (Վեշարկայի վտակ)
Չերն (Чернь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վեշարկա գետի ափին։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Հանցագործությունը և արդարադատությունը միջնադարյան Լվովում
Հանցագործությունը և արդարադատությունը միջնադարյան Լվովում զգալի տեղ էին զբաղեցնում քաղաքացիների հասարակական կյանքում և մշտական հետաքրքրության թեմա էին տեղաբնիկների շրջապատում։ Լինելով հարուստ, առևտրական քաղաք, Լվովը գրավում էր ոչ միայն արտասահմանյան առևտրականներին, այլ նաև տարբեր տիպի հանցագործներին։ Սակայն միջնադարյան Լվովի հանցավոր աշխարհը, որն ուներ իր տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, առանձնանում էր չհիմնավորված դաժանության նկատմամբ իր թշնամանքով։ Ծանր քրեական հանցագործությունները բացառություն էին կազմում և դրանք հիմնականում կատարում էին շլյախտայի ներկայացուցիչները և եկվորները։ Ամենատարածված իրավախախտումներն էին համարվում խաբեբայությունը, մետաղադրամների և այլ ապրանքների կեղծումը, ազարտային խաղերը, խուլիգանությունը, գողությունը և մարմնավաճառությունը։ Հանցագործության մակարդակը աճում էր պատերազմի, տնտեսական ճգնաժամերի և քաղաքական անկայունության ժամանակաշրջանում, որոնք, որպես կանոն, ուղեկցվում էին սոցիալական անհանգստություններով և բարոյականության անկմամբ ։
Լվովյան մագիստրատը բաղկացած էր քաղաքային խորհրդից (rada կամ ռադա) և քաղաքային դատարանից (լավա), որոնք հիմնականում զբաղվում էին քրեական գործերով։ Չնայած, որ խորհուրդը վարչական մարմին էր, օրենսդրության ոչ ճշգրտությունը հաճախ հանգեցնում էր նրան, որ նրա գործառույթները համընկնում էին դատարանի գործառույթների հետ։ Քաղաքային խորհրդի անդամները (ռայց կամ հյուպատոս) իրականացնում էին ոստիկանական հսկողությունը, բաժանում էին քաղաքային տարածքները, վարձով էին տալիս քաղաքի ունեցվածքը և նրա գործունեության եկամտաբեր ոլորտները, հարկեր էին հաստատում, ընդունում էին քաղաքային իրավունքը (քաղաքացիություն) և վեճեր էին լուծում, որոնք վկաների ներգրավում չէին պահանջում։ Բացի այդ, բուրգոմիստրը (բուրմիստր կամ պրոկոնսուլ) և հյուպատոսները պայքարում էին ազարտային խաղերի դեմ, հետևում էին առևտրականներին, որպեսզի նրանք չխաբեն գնորդներին, և գներին, որպեսզի վերավաճառողները օգուտ չունենան։ Հյուպատոսները աշխատավարձ չէին ստանում իրենց աշխատանքի դիմաց, որը համարվում էր պատվաբեր, սակայն նրանք թագավորական և քաղաքային հարկեր չէին վճարում իրենց անշարժ գույքի համար, նրանք ազատված էին մի շարք պարտավորություններից և ստանում էին տարբեր նվերներ։ Բուրգոմիստրերը իրավունք ունեին ինքնուրույն դատ անել և վեճեր լուծել, նույնիսկ իրենց տանը, իրենց միջոցով թագավորական խնդրանքներ և բողոքարկումներ էին ներկայացվում դատարան ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լվովի պատմություն Կատեգորիա:Միջնադար
Անգարսկի շրջան
Անգարսկի շրջան (Ангарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1997 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Անգարսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1150 կմ²։
Բնակչություն
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 243474 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 211,72 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Սիոնի կալանավոր
Սիոնի կալանավոր (אֲסִירֵי צִיּוֹן - ասիրեյ ցիրոն ), կոչվում են այն մարդիկ, որոնք ենթարկվել են բռնաճնշումների սիոնիստական գործունեության համար։ 1992 թվականից պաշտոնական կարգավիճակ է, որ տրվում է Իսրայելի քաղաքացիներին, ովքեր կալանավել, ձերբակալվել կամ ազատազրկվել են սիոնիստական գործունեության համար։
Եզրի առաջացումն ու օգտագործումը
«Սիոնի կալանավոր» բառակապակցությունը սերում է Աստվածաշնչից՝ «…թող տուի քո գերիներին այն գուբիցը, որի մէջ ջուր չ’կար» (Զաքարիա 9/11) և 12-րդ դարի բանաստեղծ և փիլիսոփա Իեհուդա Գալևիի «Շիրեյ Ցիոն»-ից (բառացի՝ Սիոնի երգեր) տողերը «Սիոն, միթե չես հետաքրքրվի քո կալանավորների ճակատագրերով…»։ Պաղեստինում բրիտանական մանդատի տարիներին եզրը օգտագործվում էր մանդատային կառավարության կողմից հետապնդվողներին, հետո դա սկսվեց օգտագործվել ԽՍՀՄ-ում և սոցիալիստական ճամբարում հետապնդվող հրեաների համար ։
Հաճախ Սիոնի կալանավոր են անվանել ԱՄՆ-ում լրտեսության համար ցնահ դատապարտված Ջոնաթան Փոլարդին, քանի որ նրա գործունեությունը միտված էր օգնելու Իսրայելին։ Փոլարդին Սիոնի կալանավորի կարգավիճակ տալու հարցը լայն քննարկումների թեմա է եղել Իսրայելում։ Քնեսեթը այդպիսի որոշում է կայացրել, բայց Իսրայելի գերագույն դատարանը 2006 թվականի հունվարին այդ որոշումը չեղարկել է   ։
Սիոնի կալանավորները աշխարհում
2012 թվականի փետրվարի 29-ի դրությամբ գրանցված 3169 Սիոնի կալանավոր կա, որոնցից 1347-ը նշված տարեթվին ողջ են եղել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սիոնիզմ Կատեգորիա:Իսրայելի իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքական բռնաճնշումներ
Բժշկող Պանտելեիմոն եկեղեցի (Գլուբոկի)
Բժշկող Պանտելեիմոն եկեղեցի (Церковь Пантелеимона Целителя), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանի Գլուբոկի ավանում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Կամենսկիի գործակալությանը ։
Պատմություն
Մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը գյուղում գոյություն է ունեցել մեկ այլ եկեղեցի, որը գտնվել է Իվանկովո խուտորում  (հետագայում այդ խուտորը կլանվել է Գլուբոկի բանվորական ավանի կողմից)։ 1888 թվականին Իվանկովոյում կառուցվել և օծվել է Պանտելեիմոնի եկեղեցին։ Եկեղեցու առջևի հրապարակը կոչվել է Եկեղեցական, այնտեղ գտնվել է շուկան ։ Տաճարը և նրա զանգակատունը եղել են փայտյա՝ ծածկված երկաթաթիթեղով։ Եկեղեցին ունեցել է երեք կողմնասեղան. գլխավորը (միջինը)՝ հանուն Սուրբ մեծ նահատակ Պանտելեիմոնի, հարավայինը՝ հանուն Միքայել Հրեշտակապետի և հյուսիսայինը՝ հանուն Սուրբ Նիկողայոսի ։
Իվանկովոյի եկեղեցին ավերվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։ Սկզբում նրա տեղում կառուցվել է կինոթատրոն, որը հետագայում վերակազմավորվել է «Օլիմպ» մարզական համալիրի։ Խորհրդային տարիներին ծուխը բազմիցս վերաբնակեցվել է գյուղի տարբեր տեղեր, մինչև նրա համար գտնվել է մասնավոր մի տուն, որտեղ ստեղծվել է աղոթքների տուն ։ 1985 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Վլադիմիրի հրամանագրով, ծխի հովիվ է նշանակվել երեց (այժմ ավագ երեց) Անատոլի Սախնոն։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ծխականներին թույլատրեցին աղոթատունը վերակառուցել եկեղեցու, և այնտեղ սկսվեցին աշխատանքներ, որոնք տևեցին տասը տարի։
Տաճարը երեսպատվել է աղյուսով և վերնակառուցվել։ Վրան տեղադրվել է գմբեթ։ Այն ունի փոքր բակ՝ սեղանատնով և օժանդակ տարածքներով։ Եկեղեցում կան Աթոսյան սրբապատկերներ ։
Տաճարի հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, Կամենսկի շրջան, Գլուբոկի բանվորական ավան, Շչադենկոյի փողոց, 81։
Վանահայր՝ ավագ երեց Անատոլի Սախնո ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի եկեղեցիներ
Ջերալդ Մեսսի
Ջերալդ Մեսսի (Gerald Massey, ), անգլիացի բանաստեղծ, սիրողական մակարդակի եգիպտագետ։
Կենսագրություն
Մեսսին ծնվել է աղքատ ընտանիքում։ Նա երեխա ժամանակ աշխատել է մետաքսամանական ֆաբրիկայում, որտեղից դուրս է եկել՝ անցնելով ավելի հեշտ աշխատանքի։
1880 թվականից մինչև 1907 թվականը Մեսսին ղեկավարել է «Դրուիդների միաբանություն» անվամբ կրոնական շարժումը։ Նրա աշխատանքները տպագրվել են «Ազատության ոգի» ամսագրում` հետագայում դառնալով այդ ամսագրի խմբագիրը։ Մեսսին ընդամենը քսաներկու տարեկան էր, երբ հրատարակեց իր «Ազատության ձայները և սիրո երգերը» պոեմի առաջին հատորը (1850)։ Այնուհետ նա տպագրել է The Ballad of Babe Christabel  (1854), War Waits (1855), Havelock’s March (1860) և A Tale of Eternity (1869) ստեղծագործությունները։ Շատ տարիներ անց 1889 թվականին, Մեսսին հրատարակեց իր լավագույն երկհատոր գիրքը՝ «Իմ լիրիկական կյանքը»։ Բացի այդ, նա հրատարակել է ոգեկոչություն և Շեքսպիրի սոնետներին  նվիրված ստեղծագործություններ (1872 և 1890), ինչպես նաև պեկուլյատիվ ուղղությամբ աստվածաբանական աշխատանքներ։
Թեորիաներ
Սակայն նրան ճանաչում է բերել եգիպտագիտւթյամբ տարվածությունը և այդ թեմայով գրված գրքերը՝ The Book of the Beginnings և The Natural Genesis։ Մահվանից կարճ ժամանակ առաջ Մեսսին հրապարակել է Ancient Egypt: The Light of the World գիրքը, որտեղ համեմատել է հրեա-քրիստոնեական և եգիպտական կրոնները, ինչն այդ ժամանակ երկիմաստ արձագանք ստացավ     ։ Օրինակ՝  Հորուսի և Քրիստոսի կյանքի դրվագների միջև համընկնումները չեն գտնում որևէ հավաստիացում կամ նույնիսկ եգիպտական կրոնական աղբյուրներում նշումներ չկան այդ մասին, Մեսսիի նշումներում նաև բացակայում են Օսիրիս ու Հորուս անունների տարբերակների համընկնումները։
Ծննդյան տարեթիվ
Բազմաթիվ քննադատներ նշել են, որ ներկայացվող զուգահեռների զգալի մասը, որը վերաբերվում է Քրիստոսի և Հորուսի ծննդյան ամսաթվի դեկտեմբերի 25-ը լինելուն, մատնանշում է, որ Նոր Կտակարանում չկա ոչ մի հիշատակում Քրիստոսի ծննդյան ամսաթվի մասին։ Հայտնի է, որ դեկտեմբերի 25 ընտրվել է Եկեղեցու կողմից որպես Սուրբ Ծննդյան ամսաթիվ միայն IV դարում, քաղաքական նկատառումներով՝ ձմեռային արևադարձի հեթանոսական տոնակատարությանը փոխարինելու նպատակով  ։ Կարրիերը մատնանշում է, որ վաղ քրիստոնյաները չէին համարում, որ Հիսուսը  ծնվել է դեկտեմբերի 25֊ին։ Քրիստոսի ծննդյան ստույգ ամսաթիվը  հայտնի չէ, և հավանականությունը քիչ է, որ դա եղել է տարվա ցուրտ եղանակ, քանի որ ըստ Ղուկասի Ավետարանի Սուրբ Ծննդյան ժամանակ հովիվները արոտավայրում ոչխար Էին արածեցնում  ։ Այսպիսով, ըստ քննադատների, չնայած Սուրբ Ծննդյան ամսաթիվը, կապված է ձմեռային արևադարձի հետ, այդ կապը լիովին այլ բացատրություն ունի, քան Մեսսիի գրքում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրոնների քննադատներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ
Ժողովածու (3026)
Ժողովածու (3026), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3026 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում։ Ստացողը եղել է Անտոն աբեղան։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 21,5X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 172 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` տախտակ։ Հիշատակարաններ ստացողի՝ 67ա,121բ, հետագայի՝ 1ա (1885 թվական) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Էլզա Բերգ
Ամուսանցել է հոլանդացի նկարիչ Մոմի Շվարցի հետ։
Կենսագրություն
Էլզա Բերգի բնիկները եղել են Պրուսիայից, որոնք պայմանների բարելավման նպատակով տեղափոխվել են Արևելք։ Նրա հայրը ռեֆորմիստ հրեա էր և սիգարի գործարանի սեփականատեր։ 1895 թվականին Էլզան սկսել է ուսանել Անտվերպենի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Հինգ տարի անց ծնողների ֆինանսական աջակցությամբ կրթությունը շարունակել է Բեռլինի գեղարվեստի համալսարանում, որտեղ ուսանել է Արթուր Կամպֆի մոտ։ Ըստ այլ աղբյուրների սովորել է նաև Փարիզում։
1905 թվականին հանդիպել է Մոմի Շվարցին, որը վերադարձել էր Նյու-Յորքից և Բեռլին էր եկել սովորելու գերմանական էքսպրեսիոնիզմ։ Նրանք միասին մեկնել են Փարիզ` ուսումնասիրելու վերջին գեղարվեստական միտումները։ Հաջորդ տարի նրանք բնակություն են հաստատել Ամստերդամում և դարձել Ժամանակակից արվեստի շարժման մի մասը։ Տարիներ շարունակ նրանք միասին են ճամփորդել, թեև աշխատել են առանձին ստուդիաներում։ 1920 թվականին ամուսնացել են, և չորս տարի անց Էլզա Բերգը դարձել է Հոլանդիայի քաղաքացի ։
Չնայած ֆինանսական դժվարություններին, նրանք շարունակում էին ճանապարհորդել ամբողջ Արևելյան Եվրոպայում, Իտալիայում և Ֆրանսիայում։ Երկար ժամանակ Լեո Գեստելի և նրա կնոջ հետ մնացել են Մալյորկայում, որտեղ հետաքրքրվել են կուբիզմով ։ Երբ նացիստները եկան իշխանության, նրանց ընկերներից շատերն ընտանիքով մեկնեցին Անգլիա կամ Միացյալ Նահանգներ։
Սկզբում նրանք Ամստերդամում ապահով էին զգում, բայց երբ հրաժարվեցին «Դեղին աստղ» կրել երբ այն դարձավ պարտադիր, թաքնվեցին Բաամբբուրգում։ Նրանց մատնեցին և 1942 թվականի նոյեմբերին Բերգին ու Շվարցին ձերբակալեցին և ուղարկեցին Օսվենցիմ, որտեղ նրանց սպանեցին ժամանումից հետո ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հոլանդացի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Հոլոքոստի զոհեր Կատեգորիա:Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում մահացածներ Կատեգորիա:Հրեա արվեստագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Բելպուչ
Բելպուչ (Bellpuig), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Լերիդա նահանգի Ուրգել շրջանում ։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 4942 մարդ (2010 մարդ)։
Ներկայումս Բելպուչը համարվում է Ուրգելի երրորդ ամենակարևոր տարածքը։ Իտալական Բորմիո քաղաքի հետ «Եղբայր քաղաքներ» են։ Ամեն տարի քաղաքում տեղի է ունենում Verge dels Dolors տոնախմբությունը, որն ունի արդեն 300 տարվա պատմություն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սամբրա (գետ)
Սամբրա (Sambre, Սամբրա ), գետ Ֆրանսիայում և Բելգիայում, Մաասի աջ վտակը։ Երկարությունը 190 կմ է, մակերեսը՝ 2740 կմ2։ Նավարկելի է գրեթե ամբողջ տարածքը։
Աշխրագրություն
Սկիզբ է առնում Արդենների հյուսիսարևմտյան լեռներից, հոսում է ֆրանս-բելգիական քարածխային ավազանով, որը նախկինում կարևոր արդյունաբերական շրջան է եղել։ Մաաս է թափվում Նամյուր քաղաքի (Բելգիա) մոտ։ Միացված է Սամբրա-Ուազա ջրանցքով Ուազա գետին, Բրյուսել-Շարլերուա ջրանցքով Սենա գետին։ Հոսում է Ֆրանսիայի հետևյալ երկրամասերով և Բելգիայի նահանգներով։
Քաղաքներ՝ Սամբրա գետի վրա․
Պատմություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Սամբրա գետի շրջակայքում տեղի ունեցան մի քանի մարտեր, այդ թվում՝ 1914 թվականի Նամյուրի պաշարումը (Շարլերուայի ճակատամարտ)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի գետեր Կատեգորիա:Բելգիայի գետեր
Ֆրից Բաուման
Ֆրից Բաուման (Fritz Baumann, ), շվեյցարացի նկարիչ։
Կենսագրություն
Ֆրից Բաումանը ծնվել է Շվեյցարիայի հյուսիսում՝ Բազել քաղաքում, որտեղ էլ ստացել է գեղարվեստական կրթություն։ Իր ստեղծագործությունները ստեղծել է տարբեր գեղանկարչական ոճերում, սակայն նկարչի գործերն ավելի հետաքրքիր են էքսպրեսիոնիզմ ոճում։ Բաումանը նկատելի է եղել իր անկայուն հոգեբանությամբ, որը դրսևորվել է այն ժամանակ, երբ ոչնչացրել է իր նկարների մեծ մասը, որոնք ստեղծվել էին 1916-1920 թթ. ընթացքում։ Նկարների մի մեծ մաս նա նետել է Հռենոս գետը։
Բաումանը համարվում է Բազելի «Նոր կյանք (Das Neue Leben)» գեղարվեստական խմբի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ամենամոտ նկարիչ ընկերներից կարելի է առանձնացնել Առնոլդ Բրյուգգերին, Օտտո Մորախին։ 1942 թ. հոկտեմբերի 9-ին նկարիչը ունենալով անկայուն հոգեբանական վիճակ դադարում է ապրել ինքնասպանություն գործելով։
Հղումներ
Կատեգորիա:Շվեյցարացի նկարիչներ Կատեգորիա:Ինքնասպաններ
OpenAI
OpenAI-ը շահույթ չհետապնդող, արհեստական բանականության հետազոտությամբ զբաղվող ընկերություն է։
Պատմություն
2015 թվականի հոկտեմբերին, Մասքը, Էլթմենը և այլ ներդրողներ հայտարարեցին կազմակերպության ձևավորման մասին, խոստանալով հատկացնել ավելի քան 1 մլրդ դոլար, ձեռնարկությանը։
2016 թվականի ապրիլին OpenAI թողարկել է "OpenAI Gym"-ի, հրապարակային բետա տարբերակը, իր հարթակի հետազոտության ուսուցումը ամրապնդելու համար։
2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ,OpenAI-ն թողարկել է Universe-ը, ծրագրային հարթակ, ողջ աշխարհով  խաղերի, վեբ-կայքերի և այլ ծրագրերի, AI ընդհանուր հետախուզության  չափման և վերապատրաստման համար   ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իլոն Մասկ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտական կազմակերպություններ Կատեգորիա:2015 հիմնադրումներ ԱՄՆ-ում
Բալագանսկի շրջան (Իրկուտսկի մարզ)
Բալագանսկի շրջան (Балаганский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1989 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բալագանսկ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6634,7 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9721 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իրկուտսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Էռնեստո Վալվերդե
Էռնեստո Վալվերդե Տեխադոր (Ernesto Valverde Tejedor, ), իսպանացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Հանդես է եկել հարձակվողի դիրքում ՝ներկա պահին Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի մարզիչն է։
Մարզիչ
1997 թ․-ին ստանձնում է «Աթլետիկ Բիլբաոի» երիտասարդական ակումբը, ավելի ուշ ընդգրկվում է առաջին թիմի մարզչական շտաբում։ 2006 թ․-ին գլխավորում է «Էսպանիոլ» ակումբը, ձեռք բերում ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի ուղեգիր։ Հաջորդ մրցաշարում հասնում է մինչև ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի եզրափակիչ ուր պարտվում է տասնմեկմետրանոց հարավածաշարերում։
2008 թ․-ին տեղափոխվում է հունական «Օլիմպիակոս», կարծիք կա, որ Վալվերդեն դարձել է հունական ֆուտբոլի ամենաշատ վարձատրվող մարզիչը։
2009 թ․-ից գլխավորում է «Վիլյառեալ» ակումբը, սակայն վատ արդյունքների պատճառով հեռացվում է մարզչի պաշտոնից 2010 թ․-ի հունվարի 31-ին։ 2012 թ․-ին պայմանագիր է կնքում «Վալենսիա» ակումբի հետ, զբաղեցնելով 5-րդ հորիզոնականը։ Վերադառնալով հարազատ «Աթլետիկ» 2013 թ-ին ակումբի համար կարողանում է ապահովել 4-րդ հորիզոնականը ՝ 16 տարի հետո նվաճում Չեմպիոնների Լիգայի ուղեգիր։
Բարսելոնա
2017 թ․ին երկու տարով պայմանագիր է կնքում կատալոնական «Բարսելոնայի» հետ։ Ակումբը գլխավորելուց հետո, ակումբից հեռացավ Նեյմարը ռեկորդային 222մլն եվրոյով։ Ակումբը դուրս մնաց Չեմպիոնների Լիգայի քառորդ եզրափակչից բավականին դրամատիկ ՝ ակումբի համար արդյունքով՝ հաղթելով մրցակցին՝ Ռոմային սեփական հարկի տակ (4-1), արտագնա խաղում պարտվեց (3-0) և դուրս մնաց մրցաշարից։ Լա լիգան 2017-18 մրցաշրջանը Վալվերդեն ավարտեց հաղթանակով, բացի հաղթանակը «Բարսելոնան» սահմանեց նոր ռեկորդ իր առանց պարտությունների հանդիպումների շարքը հասցնելով 42-ի, որը ոչ միայն ակումբի այլև Լա լիգայի ռեկորդն է։ Վալվերդեն նաև նվաճեց 2017-18-ի Իսպանիայի գավաթը։ Լա լիգան 2018-19 մրցաշրջանը կարելի է ասել անցյալ մրցաշրջանի կրկնությունն էր՝ թիմը պահպանեց  Լա լիգայի տիտղոսը և նվաճեց Իսպանիայի գավաթը։ Սակայն դուրս մնաց Չեմպիոնների Լիգայի  կիսաեզրափակչից՝ սեփական հարկի տակ հաղթանակ տանելով 3-0 հաշվով մրցակցի հարկի տակ պարտվեց 0-4 ցավալի հաշվով։ Պարտությունից հետո սկսեցին լուրեր շրջանառվել Վալվերդեի հեռանալու մասին, անգամ սկսեցին շրջանառվել որոշ մարզիչների անուներ, սակայն ակումբը պաշտոնապես հայտարեց, որ վստահում է նրան ու ակումբը ճիշտ ճանհապարհի վրա է։  Լա լիգան 2018-19 մրցաշրջանի ընթացքում ակումբը Այաքսից  ձեռք բերեց Ֆրենկի դե Յոնգին, ով ակումբին միացավ  Լա լիգան 2019-20 մրցաշրջանի սկզբին նաև ակումբին միացավ Անտուան Գրիզմանը՝ Ատլետիկե Մադրիդից։
== Մարզչական աշխատելաոճ == Դեռևս «Բարսելոնայի» կազմում հանդես գալու ժամանակ Էռնեստոն հրապուրված էր Յոհան Կրոյֆի փիլիսոփայությամբ, չնայած որ շատ քիչ հանդես եկավ այդ «Բարսելոնայում» և ի վերջո լքեց այն վնասվածքի պատճառով, այնուամենայնիվ նա համոզված էր, որ իր ղեկավարած ակումբը պետք է առանձնանա իր անկրկնելի ոճով։ Իր կուռք՝ Յոհան Կրոյֆը ստեղծելով 1974 թ․-ի Նիդերլանդներ հավաքականը և «Բարսելոնան» պատմության մեջ հետք են թողել որպես լեգենդար թիմեր հենց այդ անկրկնելի ձեռագրի համար, այլ ոչ թե տիտղոսների։