cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պոկահոնտաս (Դիսնեյ)
Պոկահոնտաս 2
Արքայադուստր Պոկահոնտասը իմանում է տխուր նորություն` Ջոն Սմիթը մահացել է հայրենիքում։ Լողափում նա հանդիպում է Ջոն Ռալֆին, ով նոր էր եկել Անգլիայից։ Հետագայում նրանք հանդիպում են աղջկա հայրենի գյուղում, որտեղ Պոկահոնտասը Ջոն Ռալֆին առաջարկում է ծառայել որպես դիվանագետ թագավորի հետ բանակցությունների համար` սպիտակ մարդկանց և հնդիկների միջև հակամարտությունը կարգավորելու համար։ Աղջիկը մեծ ճանապարհորդություններ է ունենում արտասահմանում,տեսնւոմ նոր շատ բաներ, ծանոթանում անգլերենի կանոներին և հանդիպում հին թշնամու հետ։ Միայն թե նա լսում էր իր սրտին...
Ալլադին 3 և գողերի թագավորը
Երբ Ջինն իմանում է, որ Ալադինը ավազակապետի որդին է, նա ամերիկյան վայրէջքից թնդյուն է կազմակերպում։ Որպես կատակ նա ինքնաթիռից ցատկում է Պոկահոնտասի կողքին և բղավում `«Առաջ»։
Առյուծ 3:Ակունա Մաթաթա
Մուլտֆիլմի վերջում Թիմոնը և Պումբան միանում են Դիսնեյի մուլտիպլիկացիոն հերոսներին։ Պոկահոնտասին կարելի է տեսնել Պիտեր Պանի կողքին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆիլմերի հերոսներ Կատեգորիա:Կոմիքսների կերպարներ Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ
Նովիե Բատեկի
Նովիե Բատեկի (Новые Батеки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի բնակավայրեր
Հնդկական ընձառյուծ
Ընդհանուր նկարագիր
Չափով մի քիչ մեծ է և նման է աֆրիկյան ընձառյուծին։ Տարբերվում է նրանից մորթու ավելի վառ գունավորմամբ։ Դեմքը լայն է, ականջները՝ երկար։ հանդիպում և ապրում է Նեպալում, Բութանում, Բանգլադեշում, Չինաստանում, Պակիստանում և հյուսիսային Հնդկաստանում։
Կատեգորիա:Ընձառյուծներ
Դմիտրի Յատչենկո
Դմիտրի Իվանովիչ Յատչենկո (Дмитрий Иванович Ятченко, ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և պաշտպան։
Ակումբային
Մոսկվայի «Դինամո» դպրոցի սան է։ 2004 թվականից իր երկվորյակ եղբոր՝ Եվգենիի հետ հանդես է եկել ակումբի երկրորդ կազմում։ 2007 թվականի սկզբին վարձավճարով տեղափոխվել է Նալչիկի «Սպարտակ» ակումբ (Եվգենին նույնպես դիտումների է մասնակցել Կաբարդինո-Բալկարիայի թիմում, սակայն չի ընտրվել)։ Առաջին երեք տուրերի ընթացքում խաղացել է ձախ կիսապաշտպանի դիրքում, ապա հիմնական կազմում իր տեղը զիջել է Վալենտին Ֆիլատովին և ընդհուպ մինչև 14-րդ տուրը խաղացել է երկրորդ կազմում, ապա Դենիս Եվսիկովի՝ «Տոմ» տեղափոխվելուց հետո զբաղեցրել է նրա տեղը աջ պաշտպանի դիրքում։
2013 թվականի դեկտեմբերին պայմանագիր է կնքել «Կռիլյա Սովետով» ակումբի հետ ։
Պրեմիեր լիգայում իր առաջին գոլը խփել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ իր 205-րդ խաղում ։
Հավաքականում
Հանդես է եկել Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի կազմում։ 2011 թվականի օգոստոսի 19-ին Դմիտրին հրավիրվել է Ռուսաստանի երկրորդ հավաքական՝ մասնակցելու Բելառուսի օլիմպիական հավաքականի դեմ խաղին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Դինամո Մոսկվայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սպարտակ Նալչիկի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կռիլյա Սովետովի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Մելիխովո (արգելոց-թանգարան)
Մելիխովո (Ա. Չեխովի պետական գրական-հուշարձանային արգելոց-թանգարան, Ме́лихово, Государственный литературно-мемориальный музей-заповедник А. П. Чехова), Ռուսաստանում Անտոն Չեխովին վերաբերող ամենագլխավոր թանգարաններից մեկը։ Գտնվում է Մոսկվայի մարզի Չեխով քաղաքի մոտակայքում։ 1892-1899 թվականներին այստեղ ապրել է գրողը իր ծնողների և մոտ հարազատների հետ։ Ղրիմ գնալուց առաջ Չեխովը վաճառել է դաստակերտը, իսկ հեղափոխությունից հետո այն ամայացել է։
Մելիխովո կալվածք
18-րդ դարից մինչև 19-րդ դարի կեսերը Մելիխովոն եղել է կալվածատերեր Նաումովների և Չուֆարովսկիների դաստակերտը, 19-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ Կուվշիննիկովների (երկու կալվածք, որոնցից մեկը հետո անցել է Վարեննիկովներին, երկուսն էլ կորսված են) և Սերգեևների։ 1888 թվականից տերը եղել է նկարիչ Ն. Սորոխտինը, 1892-1899 թվականներին՝ Անտոն Չեխովը, դրանից հետո մինչև 1908 թվականը՝ Ս. Կոնշինը։ Մինչև 1917 թվականը վերջին տերը եղել է բարոն Ն. Ստյուարտը։ Պահպանվել է 1840-ական թվականների փայտե միահարկ, 1960-ական թվականներին վերափոխումների ու վերականգնման ենթարկված գլխավոր տունը, 1894 թվականին Ա. Չեխովի նախագծով կառուցված կողաշենքը, 1890-ական թվականների խոհանոցը և ցախատունը, լճակով փոքրիկ զգոսայգին։ Կալվածքում եղել են ռուսական մշակույթի բազմաթիվ երևելի գործիչներ։ Գյուղական գերեզմանոցում է գտնվում Քրիստոսի ծննդյան փայտե եկեղեցին, որը 1757 թվականին հիմնել է Ա. Նաումովը, հրդեհից հետո վերակառուցվել է 1994 թվականին։ Զանգակատունը կառուցվել է Ա. Չեխովի նախագծով և ավելի վաղ հավաքած միջոցներով։ Գերեզմանատանը կան հին տապանաքարեր։ Գյուղի կողքին է գտնվում դպրոցի փայտե շինությունը, որը բացվել է Ա. Չեխովի ջանքերով, տեղադրված է «19-րդ դարի վերջի զեմստվոյական դպրոց» ցուցադրությունը ։
Ա. Չեխովի պետական գրական-հուշարձանային արգելոց-թանգարան
Սերպուխովի գավառագիտական թանգարանի մասնաճյուղ ստեղծելու որոշումն ընդունվել է 1939 թվականին։ 1941 թվականին թանգարանը բացվել է այցելուների համար, նրա առաջին տնօրենը եղել է Պյոտր Նիկոլաևիչ Սոլովյովը։ Չեխովի տան միջավայրի վերստեղծմանը ակտիվորեն մասնակցել են գրողի քույրերը՝ Մարիա Չեխովան և նրա ազգական Սերգեյ Չեխովը։
Թանգարանում արտացոլվել է Չեխովի գործունեությունը որպես գրող, բժիշկ, հասարակական գործիչ։ Մելիխովոյի թանգարանային հավաքածուում առկա է ավելի քան 20 հազար ցուցադրանմուշ։ Թանգարանում պահպանվում է գրողի ընկեր նկարիչների՝ Իսահակ Լևիտանի, Վասիլի Պոլենովի, Նիկոլայ Չեխովի, Պորֆիրի Սերյոգինի և այլոց նկարները։ Մելիխովոն համերգների, թատերական և երաժշտական փառատոնների, ցուցահանդեսների անցկացման վայր է։
Թանգարանի տարածքում 1951 թվականին տեղադրվել է գրողի՝ ԽՍՀՄ-ում առաջին հուշարձաններից մեկը (քանդակագործ՝ Գեորգի Մոտովիլով, ճարտարապետ՝ Լեոնիդ Պոլյակով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրական թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1940 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակույթ Կատեգորիա:Տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի տուն-թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի արգելոց-թանգարաններ Կատեգորիա:Անտոն Չեխով Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի թանգարաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գրական թանգարաններ
(7410) Կավազոե
(7410) Կավազոե (Kawazoe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 20-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,009149 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8605 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,1578 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1906,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188816 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,86° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամության հուշարձան
Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամության հուշարձան, Հայ-արաբական բարեկամության հուշարձան, Երաշխտիքի հուշարձան, Սիրիայի և Մերձավոր Արևելքի արաբ ժողովրդին՝ Մեծ եղեռնից փրկվածներին օգնություն ցուցաբերելու համար հայ համայնքների և հայ ժողովրդի երախտագիտությունը խորհրդանշող հուշարձան Երևանում՝ Երևանյան լճի ափին ։
Պատմություն
Հուշարձան կառուցելու նախաձեռնության հեղինակը Դամասկոսի հայ համայնքի ներկայացուցիչ Վարուժան Սալաթյանն է։ Հուշարձանը արաբական երկրների հայ համայնքների և համայն հայության երախտագիտության արտահայտությունն է Սիրիայի և Մերձավոր Արևելքի արաբական աշխարհին, որն օգնություն է ցուցաբերել Մեծ եղեռնից փրկվածներին ։ Հուշարձանի նախագծի համար 1998 թվականին մրցույթ է հայտարարվել, որին մասնակցելու թույլտվություն պետք է տրվեր միայն սփյուռքահայ և տարածաշրջանի արաբական երկրները ներկայացնող ճարտարապետներին։ Հուշարձանի նախագիծն իրականացնելիս որոշ դժվարություններ են ծագել, մասնավորապես արձանի համար նախատեսված տարածքը մտնում էր ԱՄՆ-ի դեսպանատանը տրամադրվելիք տարածքի մեջ։ Հուշարձանը կառուցելու համար Երևանի քաղաքապետարանը քիչ հեռու՝ Ծովակալ Իսակովի պողոտայի վրա Երևանյան լճի ափին մոտ 400 քմ չափով նոր տարածք տրամադրեց, որը Երևանի գլխավոր ճարտարապետի աշխատակազմի տեղեկացմամբ՝ 2006 թվականի դեկտեմբերին անհատույց օգտագործման իրավունքով տրվել է Հայ առաքելական եկեղեցուն։ Շինարարական աշխատանքները վերսկսվել են 2006 թվականին, ավարտվել 2009 թվականին։ Պաշտոնական բացման արարողությունը տեղի է ունեցել միայն 2012 թվականի աշնանը։
Հուշարձանի կառուցմանն աջակցել են հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ ավելի քան 200 բարերարներ Սիրիայից, Ֆրանսիայից, Ռուսաստանից, ԱՄՆ-ից և այլն ։
Նկարագրություն
Հուշարձանը կառուցվել է Արմավիրի տուֆից։ Մեկ ամբողջություն կազմող հուշարձանը բաղկացած է առանձին-առանձին երեք մասից` արծիվ, բուրգ և Սիրիայի տարածքի պատկերը։ Արծիվը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի ուժը, կամքն ու ոգու հզորությունը և հսկում նրա անցյալ, ներկա ու ապագա պատմությունը։ Մյուս վեր ձգված ծավալը խորհրդանշում է Հայոց եղեռնից հետո հայ ժողովրդի վերածնունդը, երրորդ՝ Սիրիայի քարտեզի տեսք ունեցող ծավալը խորհրդանշում է հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամությունը ։
Հեղինակներ
Հայ-արաբական բարեկամության հուշարձանի հեղինակները Մկրտչյան եղբայրներն են՝ Սերգեյ Մկրտչյանը (մահացել է 2002 թվականին), քանդակագործ Սմբատ և Ռաֆիկ Մկրտչյաններն ու ճարտարապետ Լևոն Մկրտչյանը ։ Մկրտչյան եղբայրները Սիրիայում գործունեություն են ծավալել 1994 թվականից, երբ կերտել են Հալեպի «40 Մանուկ» եկեղեցու զարդաքանդակները։ Նրանք Հալեպում կատարել են տարբեր աշխատանքներ, այդ թվում՝ եկեղեցիների պատերի հարթաքանդակներ, խաչքարերի և արձանների պատրաստում, մասնավորապես՝ երկրի նախագահի արձանի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի հուշարձաններ Կատեգորիա:2006 հիմնադրումներ Հայաստանում
Աննա Յոհանովնա
Աննա Յոհանովնա (Աննա Իվանովնա, ), ռուս կայսրուհի Ռոմանովների տոհմից։
Պետրոս I-ի եղբոր՝ Իվան V-ի և Պրասկովիա Սալտիկովայի դուստրը։ Ծնվել է Մոսկվայում, մահացել՝ Սանկտ Պետերբուրգում։
1710 թվականին ամուսնացել է Կուռլանդիայի հերցոգ Ֆրիդրիխ Վիլհելմի հետ։ Ամուսնությունից 2.5 ամիս հետո այրիանալով՝ մնում է Կուռլանդիայում։ 1730 թվականին՝ Պետրոս II-ի մահվանից հետո, հրավիրվում է ղեկավարելու Գերագույն գաղտնի խորհուրդը՝ որպես սահմանափակ լիազորություններով միապետ, որը պետք է գործեր հօգուտ արիստոկրատների, սակայն ազնվականների աջակցությամբ, վերականգնում է բացարձակ միապետությունը (աբսոլյուտիզմ)՝ ցրելով Գերագույն գաղտնի խորհուրդը։ Նրա կառավարման ժամանակաշրջանն ավելի ուշ ստացել է «բիրոնովշչինա» անվանումը՝ սիրեցյալի՝ Էռնստ Բիրոնի անունով։
Աննա Յոհանովնայից առաջ գահին եղել է Պետրոս II-ը, հաջորդել է՝ Իվան VI-ը։ Կառավարել է 1730 թվականի փետրվարի 15-ից 1740 թվականի հոկտեմբերի 17-ը։
Մանկություն
Աննա Յոհանովնան ծնվել է 1693 թվականի հունվարի 28-ին Իվան V արքայի և Պրասկովիա Ֆեոդորովնա թագուհու ընտանիքում։ Ռուսական մյուս արքաների երեխաների նման՝ Աննան ևս ծնվել է Կրեմլի Տերեմի պալատում ։ Իվան արքայի մահից հետո այրի թագուհին Կրեմլից տեղափոխվեց Իզմայլովո, ուր տեղափոխվեցին նաև թագուհու 3 դուստրերը՝ 5-ամյա Եկատերինան, 3-ամյա Աննան և 2-ամյա Պրասկովիան ։
Պրասկովիա Ֆեոդորովնայի՝ Իզմայլովոյում մնալու ժամանակաշրջանում, այն մնում էր Հին Ռուսիայի կղզիներից մեկը, որն անփոփոխ մնաց Պետրոս I-ի կատարած բուռն վերակազմավորումների ժամանակ։
Վաղ հասակից արքայադստրերը սովորում էին այբուբեն, հանրահաշիվ, աշխարհագրություն, պար, ֆրանսերեն և գերմաներեն։ Գերմաներենի ուսուցիչը Յոհան Քրիստիան Դիտրիխ Օստերմանն էր՝ ապագա փոխկանցլեր Անդրեյ Օստերմանի ավագ եղբայրը։ Պարն ու ֆրանսերենը դասավանդում էր ֆրանսիացի Ստեֆան Ռամբուրգը ։ 1708 թվականին Պետրոս արքան որոշեց արքայական ընտանիքին տեղափոխել իր նոր մայրաքաղաք՝ Պետերբուրգ։ 1708 թվականի ապրիլի 20-ին Շլիսելբուրգի մոտ արքան հանդիսավոր դիմավորեց որդուն՝ 18-ամյա Ալեքսեյին, քույրերին՝ Թեոդոսիային, Մարիային և Նատալիային, 2 այրի թագուհիներին՝ Մարֆա Մատվեևնային (Ֆեոդոր Ալեքսեևիչ արքայի այրուն) և Պրասկովիա Ֆեոդորովնային։ Վերջինիս հետ էին նաև Պետրոսի զարմուհիները՝ Եկատերինան․ Աննան և Պրասկովիան։ Պետրոսը հրանոթների որոտի ներքո իր ընտանիքին նավ նստացրեց և ծովային զբոսանք կազմակերպեց՝ սկզբում մինչև Պետերբուրգ, այնուհետև՝ Կրոնշտադտ ։ Արքայական ընտանիքը երկար չմնաց նոր մայրաքաղաքում։ Շուտով շվեդների հարձակման մասին լուրեր հասան, և արքայական ընտանիքը վերադարձավ Մոսկվա։ Ընտանիքը վերջնականապես Պետերբուրգում հաստատվեց «Պոլտավայի հաղթանակից» հետո ։ Պետերբուրգում Պրասկովիա Ֆեոդորովնայի արքունիքը տեղավորվեց հատուկ նրա համար կառուցված պալատում, որը գտնվում էր մոսկովյան մասում՝ մոտ ժամանակակից Սմոլնուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի կայսրեր
Մարկ Դին
'''Մարկ Է. Դին' (Mark Dean, ), ամերիկացի գյուտարար և համակարգչային ճարտարագետ։ Ընդգրկված է ISA շինաների մշակման աշխատանքային խմբի մեջ և ղեկավարել է 1 գեգահերց հաճախականությամբ պրոցեսորների ստեղծման աշխատանքային խումբը ։ Որպես IBM''-ի անհատական համակարգչի ստեղծողներից մեկը, որը թողարկվել է 1981 թվականին ,  ունի ինը արտոնագրերից երեքը։ 2011 թվականի օգոստոսին իր բլոգում հայտարարել էր, որ այժմ օգտագործում է պլանշետային համակարգիչ, այլ ոչ թե համակարգիչ  ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է ԱՄՆ-ի Թենեսի նահանգի Ջեֆերսոն քաղաքում։ Նա տեխնոլոգիաների և գյուտերի նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերել արդեն երիտասարդ տարիքում ։
Կրթություն
Թենեսի պետական համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում, մագիստրոսի աստիճան՝ Ֆլորիդայի Ատլանտյան համալսարանում էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում, իսկ էլեկտրատեխնիկայի գծով փիլիսոփայության բժշկի աստիճան՝ Սթենֆորդի համալսարանում ։
Ճանաչում
Առաջին աֆրոամերիկացին է, որը դարձել է IBM Fellow, ինչը հանդիսանում է ընկերության տեխնիկական գերազանցության ամենաբարձր մակարդակը։ 1997 թվականին ընդգրկվել է Գյուտարարների փառքի ազգային սրահում ։
Կարիերա
Ներկայումս Թեննեսիի պետական համալսարանի էլեկտրատեխնիկայի և համակարգչային գիտությունների ֆակուլտետում հետազոտող պրոֆեսոր է ։ Նախկինում եղել է IBM-ի տեխնիկական տնօրենը Մերձավոր Արևելքում և Աֆրիկայում IBM-ի փոխնախագահը ղեկավարում է Ալմադեն հետազոտական կենտրոնը Սան Խոսեում, Կալիֆորնիա ։ Ունի ավելի քան 20 արտոնագիր ։ Ընդգրկված է անհատական համակարգչի ISA շինա մշակող թիմում։ Համակարգչային գիտություններ է դասավանդում Հարվարդում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մարտի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի ինֆորմատիկայի ոլորտի գիտնականներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:IBM աշխատակիցներ Կատեգորիա:1957 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գյուտարարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ճարտարագետներ
Կուտուզովկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)
Կուտուզովկա (Кутузівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուտուզովկա գյուղում բնակվում էր 157 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,554 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1870 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սուրբ Ագնեսայի կղզի
Սուրբ Ագնեսայի կղզի (անգլերեն՝ St. Agnes, կելտերեն՝ Aganas), Սիլլի կղզիների բնակեցված ամենահարավային կղզին է։ Այն կղզեխմբի ամենքիչ բնակչություն ունեցող կղզին է։
Կառուցվածքը և բնակչությունը
Լինելով կղզեխմբի ամենաքիչ բնակեցված կղզին, այն 2001 թվականի տվյալներով ուներ ընդամենը 73 բնակիչ։ Կղզու տարածքը կազմում է 148 հեկտար տարածք։ Իրեն ամենամոտ Գուգ կղզուն Սուրբ Ագնեսայի կղզին միանում է բնական, ավազե, ջրի մեջ մտած կամրջով։
Այս կղզու ամենահայտնի հուշարձանը փարոսն է։ Այն կառուցվել է 1680 թվականին։ Այլ հուշարձաններից է Կանգնած Քարը որը բնական է։ Կղզում կա Սուրբ Ագնեսայի եկեղեցին։
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սիլլի կղզիներ Կատեգորիա:Միացյալ Թագավորության կղզիներ
Վալերոտոնդա
Բնակչությունը կազմում է 1854 մարդ (ըստ 2004 թվականի), բնակչության խտությունը՝ 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 59 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Հռոմի նահատակ սուրբ Հովհաննեսն ու Պավելը հարգվում են որպես համայնքի հովանավորներ։ Տոնը նշվում է հունիսի 26-ին։
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Մարևկա (այլ կիրառումներ)
Մարևկա, կարող է վերաբերել՝
Ցիոծկարո
Ցիոծկարո (ცივწყარო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 950 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 14 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 21 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Խաշուրի շրջանի գյուղեր
Աղուտաբա
Աղդաբան Մեծ, Ախտաբան Մեծ, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի միջին հատվածում, Նախիջևան քաղաքից հյուսիս-արևելք, Արաքս և Որոտան գետերի ջրբաժանում, Բարձրությունը՝ մոտ 3109 մ։ Սրանից 7 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է Աղդաբան Փոքր լեռնագագաթը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախիջևանի լեռներ Կատեգորիա:Լեռնագագաթներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ադրբեջանի լեռնագագաթներ
Ծաղկավանի կիկլոպյան ամրոց
Ծաղկավանի կիկլոպյան ամրոց, Կամո (այժմ՝ Գավառ) քաղաքից ութ կմ դեպի հարավ, Սարուխան գյուղի Հյուսիսային ծայրամասում սկսվում է մի բարձունք, որը տեղացիները Ծաղկավան են անվանում։ Այդ բարձունքի հարավային, ամենաբարձր մասում երևում են կիկլոպյան ամրոցի պարիսպների հետքեր։
Բարձունքը, որի վրա է գտնվում ամրոցը, իր արևմտյան, հարավային և մասամբ էլ արևելյան կողմերի լանջերով խիստ քարքարոտ է ու անմատչելի։ Հյուսիսային կողմով այն երկարաձգվում է մի քանի կմ մինչև Կարմիր գյուղի սահմանները։
Ամրոցն իր շրջապատով արևելքից, հարավից և արևմուտքից ծածկված է բնակատեղիների հետքերով։ Գյուղացիները այդ վայրերում հողային աշխատանքներ կատարելիս հաճախ գտնում են զանազան հնագիտական իրեր, որոնք վերաբերում են ամրոցի գոյության շրջանին։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի հայկական բերդեր և ամրոցներ
ՈՒԵՖԱ
Եվրոպական ֆուտբոլային ասոցիացիաների միություն  (Union of European Football Associations, կարճ UEFA կամ ՈւԵՖԱ), ֆուտբոլային ընկերություն։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1954 թվականի հունիսի 15-ին՝ Բազելում։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Նիոնում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է Իտալիայի, Ֆրանսիայի և Բելգիայի ֆեդերացիաների համագործակցության շնորհիվ։ Ընկերության առաջին տնօրենը եղել է Էբբե Շվարցը, իսկ առաջին քարտուղարը՝ Անրի Դելոնեն։ Ընկերությունը կազմակերպում է երեք՝ խոշոր ակումբային մրցաշար։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՈՒԵՖԱ Կատեգորիա:ՖԻՖԱ կոնֆեդերացիաներ
Սպարտա
Սպարտա (Σπάρτη, Sparta), կամ Լակեդեմոն (Λακεδαίμων, Lacedaemon), սկզբում հին քաղաք–պետություն Պելոպոնեսում Եվրոտաս գետի հովտում։ Որպես պաշտոնական անվանում հիմնականում օգտագործվել է Լակեդեմոն անվանումը։
Անվան ստուգաբանություն
Սպարտա Քաղաք Հին Հունաստանում, Պելոպոնես թերակղզում։ Սպարտա անվան ստուգաբանությունը տրվում է երկու կերպ։ Առաջինը կապվում է քաղաքի հիմնադիր Սպարտոնի անվան հետ, մ.թ.ա. մոտ 1880 թվականին։ Մյուս ստուգաբանությամբ՝ առաջացել է Սպարտայի անունից, որը Լակեդեմոնի կինն էր ։
Պելոպոնեսյան միություն
Մ. թ. ա. 6-րդ դարի վերջին Սպարտա պետությունը հիմնել է Պելոպոնեսյան միությունը, որը դարձել է Հունաստանի գերիշխող ուժը։
Պելոպոնեսյան և Աթենական միությունների միջև տևական պայքարը դադարել է մ. թ. ա. 445 թվականին կնքված 30-ամյա հաշտությամբ։ Մ. թ. ա. 444–429 թվականներին անընդմեջ Աթենքի առաջին ստրատեգոս է ընտրվել Պերիկլեսը, որի կառավարման տարիներն աթենական դեմոկրատիայի ծաղկման ժամանակաշրջանն է։ Մ. թ. ա. 431 թվականին Աթենական և Պելոպոնեսյան միությունների միջև վերսկսվել է պատերազմը, որն ավարտվել է մ. թ. ա. 404 թվականին՝ Աթենքի պարտությամբ։ Սպարտայի գերիշխանությունից հունական պոլիսների ազատվելու ձգտումը հանգեցրել է Կորնթոսյան պատերազմին (մ. թ. ա. 395–387)։ Պատերազմից հետո Սպարտան առժամանակ պահպանել է իր ազդեցությունը Հունաստանում, սակայն մ. թ. ա. 379 թվականից, երբ Թեբեից վտարվել է Սպարտայի կայազորը, Թեբեն Պելոպիդասի և Էպամինոնդասի ժամանակ ռազմական հաջող գործողություններ է ձեռնարկել Սպարտայի դեմ և ժամանակավորապես դարձել է Հունաստանի առաջատարը։ Պելոպոնեսյան միությունը քայքայվել է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Սպարտա Կատեգորիա:Հին հունական դիցաբանության աշխարհագրություն
Տոմսկի մարզ
Տոմսկի մարզ (Томская область), մարզ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Տոմսկ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Տյումենի, Կեմերովոյի, Նովոսիբիրսկի և Օմսկի մարզերի հետ, ինչպես նաև Կրասնոյարսկի երկրամասի հետ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի դաշնային բաժանում
Գալիսերեն Վիքիպեդիա
Գալիսերեն Վիքիպեդիա (Wikipedia en galego), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի Գալիսերեն տարբերակն է։
Վիճակագրություն
Այսօր՝ 1 2023-ին Վիքիպեդիայի Գալիսերեն բաժինը ունի  NaN հոդվածs։ Գրանցված են  NaN մասնակիցs, նրանցից  կատարել են գոնե մեկ խմբագրում անցած 30 օրվա ընթացքում, իսկ  NaN մասնակիցs ունեն ադմինիստրատորի կարգավիճակ։ Ընդհանուր խմբագրումների թիվը հատում է -ը։
Արտաքին հղումներ
Գալիսերեն
Պրոֆեսոր
Պրոֆեսոր (Professor, ), գիտական ուսուցիչ։ Եզրի ճշգրիտ նշանակությունը տարբեր երկրներում տարբեր է։ Գրական պրոֆեսոր բառը ծագել է լատիներենից "person who professes", սովորաբար նշանակում է բարձրակարգ ուսուցիչ, արվեստի կամ գիտության փորձագետ ։
Հայաստանում պրոֆեսորը գիտաշխատողի բարձրագույն կոչում և/կամ պաշտոն է ԲՈՒՀ-ում կամ գիտահետազոտական հիմնարկությունում, հաջորդող դոցենտին։ Պրոֆեսորը բարձրակարգ գիտելիքների տիրապետող ուսուցիչ է, որը գիտության կամ արվեստի որոշակի ոլորտի փորձագետ է։ ԲՈՒՀ-ի կամ գիտահետազոտական հիմնարկության Գիտական խորհրդի կողմից պրոֆեսորի կոչում hիմնականում շնորհվում է գիտությունների դոկտորներին, սակայն բացառիկ դեպքերում՝ նաև գիտությունների թեկնածուներին։ Կոչումը շնորհվում է ցմահ, սակայն կոչումին համապատասխան պաշտոնը ժամանակավոր է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կրթություն և ուսուցչի մասնագիտություն Կատեգորիա:Գիտական աստիճաններ և կոչումներ
Խոջի
Խոջի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խամուրի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սոնկոր
Սոկոլ (պարսկ․՝ شهرستان سنقر‎), մեկը այն 14 մարզերից որոնք մտնում են Իրանական նահանգ Կերմանշահի մեջ։
2006 թվականի տվյալներով, բնակչությունը կազմում է 95 904 մարդ։
Բնակչություն
Կատեգորիա:Քերմանշահի նահանգի մարզեր
Իմանի խաչքար (Լիճք, Գեղարքունիքի մարզ)
Իմանի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու մուտքի արևմտյան մասում ագուցված։ Հաշվառված է ՀՀ պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.39/1.53.24) ։
Տեղադրություն
Լիճք գյուղի հյուսիսային մասում գտնվող գերեզմանոցի հյուսիսային եզրում գտնվող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու մուտքի արևմտյան մասում։
Քանդակ
Խաչքարի քիվին քանդակված է Հիսուս Քրիստոսը խաչված, որի ոտքերի մոտ կանգնած էին Հովհաննես Մկրտիչն ու Մարիամ Աստվածածինը։
Վիմական արձանագրություն
Խաչքարի քիվին, խորանի վերևներում և խաչի թևերի արանքներում ուռուցիկ տառերով առկա է 6 տող վիմական արձանագրություն.
Համաձայն արձանագրության խաչքարը նվիրված է Իմանին՝ 1706 թվականին։ Խաչքարի կազմողը Պաղիմն է, իսկ պատվիրատուն Հունանը։
Նովիե Բիշինդի
Նովիե Բիշինդի (Новые Бишинды, Яңы Бишенде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 266 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Պորտիա Վուդման
Պորտիա Վուդման (Portia Woodman, ), նորզելանդացի ռեգբիստուհի, որը հանդես է գալիս եզրային դիրքում, 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր Նոր Զելանդիայի ռեգբիի հավաքականի կազմում, ռեգբիի աշխարհի չեմպիոն ռեգբի-7 (2013 և 2018) և ռեգբի-15 (2017) կատեգորիաներում։
Ընտանիք
Ծագումով Նգապուհի իվիից է ։ Ծնվել է սպորտային ընտանիքում. հայրը՝ Քաուհենա Վուդմանը և հորեղբայրը՝ Ֆրեդ Վուդմանը, եղել են ռեգբիստնե և «Օլլ Բլեքսի» խաղացողներ, մորաքույրը՝ Թե Արոհա Քինենը, հանդես է եկել Նոր Զելանդիայի նեթբոլի հավաքականում ։ Բացահայտ լեզբուհի է ։
Խաղային կարիերա
Նախկինում խաղացել է նեթբոլ Northern Mystics ակումբում, 2012 թվականին անցել է  ռեգբիի։ Մանուկաու նահանգի հավաքականի խաղացող է։ 2013 թվականին նորամուտը նշել է ռեգբիի կանանց հավաքականում Անգլիայի դեմ խաղում ։ Ռեգբի-7 հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է Ռուսաստանում կայացած աշխարհի առաջնությունում և նվաճել է չեմպիոնի տիտղոսը ։ Թիմի հետ հաղթել է նաեւ ռեգբի-15 աշխարհի առաջնությունում 2017 թվականին , ռեգբի-7 աշխարհի առաջնությունում 2018 թվականին և ռեգբի-7 մրցաշարը 2018 թվականի Համագործակցության խաղերում։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում Պորտիա Վուդմանը Նոր Զելանդիայի ռեգբի-7 թիմի կազմում նվաճել է ոսկե մեդալ։
Վերոլի
Վերոլի  (Veroli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ֆրոզինոնե պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 20 091 մարդ (ըստ 2004 թվականի), բնակչության խտությունը կազմում է 165 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 120 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03029։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։
Սուրբ Մարիա Սալոմեն համարվում է քաղաքի հովանավորը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի մայիսի 25-ին։
Քաղաքում կա Սուրբ Անդրեասի տաճարը, որը կառուցվել է հին հռոմեական տաճարի տեղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Դնեստրովկա (գյուղ, Կելմենցիի շրջան)
Դնեստրովկա (Дністрівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կելմենցիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարտինովո (այլ կիրառումներ)
Մարտինովո, կարող է վերաբերել՝
Ֆիլիբեր Դելորմ
Ֆիլիբեր Դելորմ (Delorme, de l’Orme, ), Վերածննդի շրջանի ֆրանսիացի ճարտարապետ և տեսաբան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ճարտարապետներ
Կյոլասոր
Կյոլասոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խամուրի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարան
Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարան (Музей русско-армянской дружбы), թանգարան Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը սկզբում տեղակայված է եղել հայկական Սուրբ Խաչ եկեղեցում, այժմ գտնվում է Հայրապետովների (Իսկիդարովի) առանձնատանը։ Թանգարանը բացվել է 1972 թվականի նոյեմբերի 14-ին ։
Թանգարանի հասցեն` Ռոստովի մարզ, քաղաք Դոնի Ռոստով, Ազատության հրապարակ, 14 ։
Նկարագրություն
Ռուս-հայկական բարեկամության թանգարանը մինչև 2011 թվականը գտնվում էր Սուրբ Խաչ եկեղեցու շենքում, հետագայում` Հայրապետովների տանը։ 1968-1972 թվականներին Սուրբ խաչ վանքում կատարվել են վերակառուցման աշխատանքներ` Մարկ Գրիգորյանի նախագծով։ 1972 թվականին, վերակառուցման ավարտից հետո, տաճարի շենքում բացվեց Ռոստովի ռուս-հայկական բարեկամության թանգարանը` ավելի քան 30 հազար ցուցանմուշներով։ 2000 թվականից եկեղեցում սկսեցին անցկացվել պատարագներ ։ Թանգարանի ցուցանմուշների մեջ կան 18-րդ դարի կենցաղային իրեր, հայերեն գրքեր, գրող Ռափայել Պատկանյանի կյանքի և ստեղծագործության մասին նյութեր և այլն։
Թանգարանում առավել արժեքավորը 18-րդ դարի պղնձե 47 առարկաների պարագաների հավաքածուն է, որը Ղրիմից վերաբնակեցվելու ժամանակ իրենց հետ Դոն են բերել հայերը։
Պատմություն
Դոնի հայկական համայնքը ամենամեծն է Ռուսաստանում։ Հայերի զանգվածային արտագաղթը Ղրիմից Դոնի Ռոստով և Ռուսաստանի հարավի այլ քաղաքներ տեղի է ունեցել 18-րդ դարի վերջում։
Ссылки
Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Դոնի Ռոստովի թանգարաններ Կատեգորիա:1972 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1972 հիմնադրված թանգարաններ
Ցխրամուխա
Ցխրամուխա (ცხრამუხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Խաշուրի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 720 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խաշուրից հեռու է 3 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1728 մարդ ։
Լոիկ Ռեմի
Լոիկ Ռեմի (Loïc Rémy, ), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, «Չելսիի» և Ֆրանսիայի հավաքականի հարձակվող։
«Լիոն»
Ակումբի ակադեմիայում լինելուց մի քանի տարի հետո, որտեղ նա սովորել էր Կարիմ Բենզեմայի, Անտոնի Մունիեյի և Հատեմ Բեն Արֆայի հետ, 2006 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նա կնքեց իր առաջին պրոֆֆեսիոնալ պայմանագիրը՝ երեք տարի ժամկետով։ 3 օր հետո, հոկտեմբերի 14-ին «Սենտ Էտիենի» դեմ խաղում, հիմնական կազմում, կայացավ նրա դեբյուտը՝ 73-րդ րոպեին նա փոխարինեց Սիլվեն Վիլտորին ։ Նույն թվականի նոյեմբերի 11-ին նա խաղադաշտ դուրս եկավ մեկնարկային կազմում, Սեդանի դեմ (1։0) խաղալով 82 րոպե ։ 2007-2008 մրցաշրջանում Ռեմին ակումբի հիմնական կազմում խաղադաշտ դուրս եկավ կանոնավոր կերպով։ Չնայած դրան, նա հաճախ խաղադաշտ դուրս եկավ, և, որպեսզի պահպանի խաղային մարզավիճակը, նա Ֆրանսիայի սիրողական առաջնությունում խաղաց «Լիոնի» երկրորդ կազմում։ Հիմնական կազմում հարձակվողը խաղաց ընդամենը 6 խաղ և 2008 թվականի հունվարի 31-ին հանձնվեց վարձակալման «Լանսին»։ Գործարքի մեջ նշված էր, որ «Լանսը» հնարավոր է գնի Լոիկը 8-10 միլիոն եվրոյով ։
«Լանս»
Փետրվարի 9-ին, «Կանի» դեմ խաղում կայացավ Ռեմիի դեբյուտը թիմի հիմնական կազմում։ Նույն խաղում, պրոֆֆեսիոնալ մակարդակում նա խփեց իր առաջին գոլը ։ Երկու շաբաթ անց, Ֆրանսիայի գավաթի կիսաեզրափակչում, «Լե Մանի» դեմ խաղում նա խփեց հաղթական գնդակը ։ Եզրափակչում, «Պարի Սեն Ժերմենի» դեմ խաղում խաղադաշտ դուրս եկավ մեկնարկային կազմում, սակայն 12-րդ րոպեին լքեց խաղադաշտը վնասվածքի պատճառով։ Լանսը 0։1 աշվով պարտվեց։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո նա վերադարձավ «Լիոն»։
«Նիցցա»
2008 թվականի հունիսի 5-ին Ռեմին տեղափոխվեց «Նիցցա»։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց 8 միլիոն եվրո՝ դառնալով ամենամեծը ակումբի պատմության մեջ ։ Դեբյուտը կայացավ 2008 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ «Գավրայի» դեմ խաղում, որտեղ իր թիմը պարտվեց 0։1 ։ Հաջորդ 6 խաղերի ընթացքում Ռեմին խփեց 6 գոլ, որոնցից մեկը իր նախկին ակումբի՝ «Լիոնի» դարպասին։ Ամբողջ մրցաշրջանում խաղացողը խաղաց 36 խաղ և խփեց 13 գնդակ։ Հաջորդ մրցաշրջանում նա առաջին գնդակը խփեց Ֆրանսիայի առաջնության առաջին տուրում՝ «Սենտ Էտիենի» դարպասին։ Մեկ ամիս անց նա 3 խաղ շարունակ խփեց 3 գոլ։ Հունվարի 20-ին, «Օսերի» դեմ տնային հանդիպման ժամանակ 0։1 հաշվով կրած պարտությունից հետո, «Նիցցայի» որոշ երկրպագուներ հայհոյեցին իրենց ակումբի խաղացողներին։ Ռեմին, լինելով դրանցից մեկը, երկրպագուների արածը համարեց «անհանդուրժելի» և սպառնաց ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ լքել ակումբը, եթե երկրպագուների արածը կրկնվի ։ Այդ մրցաշրջանում Լոիկով հետաքրքրվում էին շատ ակումբներ, որոնց թվում էին «Արսենալը», «Վեսթ հեմ Յունայթեդը», «Ստոք Սիթին» , «Միլանը» և «Ֆիորենտինան» , նաև «Լիոնն» ու «Բորդոն» ։ Այն բանից հետո, երբ «Լիոնի» հետ կնքած պայմանագիրը ավարտվեց, Ռեմին որոշեց մնալ «Նիցցայում» , որտեղ անցկացրեց մրցաշրջանի մնացած մասը։
«Մարսել»
2010 թվականի օգոստոսի 19-ին Ռեմին տեղափոխվեց «Մարսել», կնքելով 5 տարվա պայմանագիր ։ Տրանսֆերի արժեքը մնաց չբացահայտված, բայց հայտարարվեց, որ կազմել է շուրջ 15,5 միլիոն։ Ֆուտբոլիստի ներկայացման ժամանակ հայտարարվեց, թե ենթադրվում է, որ Ռեմին ունի սրտի արատ ։ Այդ պատճառով անցկացվեցին լրացուցիչ տեստեր ։ Օգոստոսի 24-ին Լոիկին հետազոտող սրտաբանների կողմից հայտարարվեց, որ խաղացողը առողջ է ։ Նոր ակումբում Ռեմին առաջին խաղը անցկացրեց «Բորդոյի» դեմ։ Միայն թե մրցաշրջանի սկիզբը ֆուտբոլիստը բաց թողեց վնասվածքի պատճառով ։
«Քուինզ Պարկ Ռենջերս»
2013 թվականի հունվարի 16-ին Ռեմին տեղափոխվեց անգլիական «Քուինզ Պարկ Ռենջերս», կնքելով 4 ու կես տարվա պայմանագիր ։ 2012-13 մրցաշրջանում Պրեմիեր Լիգայում Ռեմին 14 խաղում խփեց 6 գոլ, որը, միայն թե, չփրկեց իր ակումբին և Քուինզ Պարկ Ռենջերսը գնաց Չեմպիոնշիպ։
«Նյուքասլ Յունայթեդ»
2013 թվականի օգոստոսի 5-ին անգլիական ակումբ «Նյուքասլ Յունայթեդի» պաշտոնական կայքում հայտարարվեց, որ թիմը մեկ տարով վարձակալել է «Քուինզ Պարկ Ռենջերսի» հարձակվող Լոիկ Ռեմիին ։
«Չելսի»
2014 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, Անգլիայի առաջնության չորրորդ տուրում Լոիկը առաջին խաղը անցկացրեց Չելսիում, «Սուոնսի Սիթիի» դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսում դուրս գալով փոխարինման։ Նույն խաղում նա Չելսիում խփեց իր առաջին գոլը։ Խաղն ավարտվեց 4։2՝ հօգուտ Չելսիին։
Միջազգային կարիերա
Ռեմին իր միջազգային կարիերան սկսել է Ֆրանսիայի մինչև 20 և 21 տարեկանների հավաքականում։ Մինչև 20 տարեկանների թիմի հետ 2007 թվականին մասնակցել է Տուլոնի մրցաշարին, որտեղ 2 գնդակ է խփել Ճապոնիայի և Կոտ դ’Իվուարի դարպասներին։ Նույն թվականի նոյեմբերի 15-ին մինչև 21 տարեկանների թիմում՝ Հայաստանի դեմ խաղում կայացավ Ռեմիի դեբյուտը։ 2008 թվականի մայիսի 25-ին, Շվեդիայում անցկացվող մրցաշարի ժամանակ Նիդերլանդների դեմ խաղում՝ երիտասարդական թիմում Լոիկը խփեց իր առաջին գոլը։ 2008 թվականի հոկտեմբերին, Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության ժամանակ Գերմանիայի դեմ երկու որոշիչ խաղերին Լոիկը դուրս եկավ խաղադաշտ։ Երկու խաղերի արդյունքում Ֆրանսիայի հավաքականը 1։2 հաշվով պարտվեց և դուրս մնաց առաջնությունից։ Այս խաղերը Ռեմիի համար երիտասարդական հավաքականում դարձան վերջինը։ 2008 թվականի մարտի 24-ին Թիերի Անրիի վնասվածքի պատճառով Ռեմին առաջին հրավիրվեց ազգային հավաքական մասնակցելու Անգլիայի և Մալթայի դեմ ընկերական խաղերին։ Ռեմին խաղադաշտ դուրս եկավ Մալթայի դեմ խաղում, 54/րդ րոպեին փոխարինելով Սամիր Նասրիին։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, Եվրո 2012-ի ընտրական փուլում, Ռումինիայի դեմ խաղում, Լոիկը ազգային հավաքականում խփեց առաջին գոլը։
Ակումբային վիճակագրություն
Թարմացվել է 2 օգոստոսի 2015
Ռեմիի խաղերը և գոլերը հավաքականում
Արդյունքում՝ 30 խաղ / 7 գոլ, 16 հաղթանակ, 9 ոչ-ոքի, 5 պարտություն
Ձեռքբերումներ
«Լիոն» «Մարսել» «Չելսի»
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Լիոնի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նիցցայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Օլիմպիկ Մարսելի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Նյուքասլ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Չելսիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Կրեմենևկա (գյուղ, Վեսելինովոյի շրջան)
Կրեմենևկա (Кременівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուգաևկա, Յուլևկա։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրեմենևկա գյուղում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,701 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1917 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Հեկտոր Բաբենկո
Հեկտոր Էդուարդու Բաբենկո (Héctor Eduardo Babenco, ), բրազիլացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։
Կենսագրություն
Հեկտոր Բաբենկոն ծնվել է Արգենտինայում, հրեա էմիգրանտներ Հայմե Բաբենկոյի (1918-1983) և Յանկի Հաբերբերգի (1923-?) ընտանիքում  ։ Նրա մայրը Վարշավայից է, հայրը՝ Ուկրաինայից ։ 17 տարի Արգենտինայում ապրելուց հետո (որտեղ նա աշխատել է որպես դերձակ) տեղափոխվել է Եվրոպա, ապրում է Իտալիայում։ Երկու տարի անց (1969) նա չի վերադարձել Արգենտինա (զինվորականների շրջանում հակասեմիտիզմի տարածվածության պատճառով), այլ տեղափոխվել է հարևան երկիր՝ Բրազիլիա, որտեղ նույնիսկ ստիպված է եղել զբաղվել տապանաքարերի վաճառքով, որպեսզի կարողանա գոյատևել ։ 1975 թվականից Հեկտոր Բաբենկոն նատուրալիզացված բրազիլացի է։
Հեկտորի կինոկարիերան սկսվել է մրցարշավորդ Էմերսոն Ֆիտտիպալդիի մասին «OFabulosoFittipaldi» վավերագրական ֆիլմում Ռոբերտո Ֆարիասի մասնակցությամբ, որպես ռեժիսորի օգնական։ Բրազիլիայում Հեկտորին համբավ բերած ինքնուրույն ռեժիսորական գործերն են «Գիշերվա արքան» (1975) և «Լուսիու Ֆլավիուն, Ագոնիի ուղևորը» (1977) ֆիլմերը, վերջին ֆիլմը պատմում է Բրազիլիայում ռազմական բռնապետության դաժանությունների մասին։
Նրան համաշխարհային համբավ են բերել այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք են Ժոզե Լոույզերի «Զոհվածների մանկությունը» գրքի հիման վրա նկարահանված, «Պիշոտե, ամենաթույլերի օրենքը» կինոֆիլմը (1981 թվականին առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուսի»՝ որպես լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ և Մանուել Պուիգի «Սարդ-կնոջ համբույրը» վեպի կինոէկրանավորումը (1985, Օսկարի առաջին կարգի մրցանակ (Լավագույն դերասան) և Օսկարի 3 այլ անվանակարգերում)։ Նրա ստեղծագործական «հավաքածուում» հաջորդ երկու ֆիլմերը «զուտ ամերիկյան» նախագծերն են՝ «Տատասկափուշ» (1987, գլխավոր դերերում Մերիլ Սթրիփ և Ջեք Նիքոլսոն) և «Խաղ աստվածային դաշտում» (1991)։ Յոթ տարվա ընդմիջումից հետո նրա հաջորդ ռեժիսորական աշխատանքը «Լուսավոր սիրտը»-ն (Corazóniluminado / FoolishHeart) է եղել՝ հիմնված պատանեկության տարիների իր սեփական հիշողությունների վրա ։
2003 թվականին Դրաուսիո Վարելլայի բեսթսելլերի վրա նկարահանված «Կարանդիրու» ֆիլմը (որը մինչև 2002 թվականը Սան Պաուլոյի գլխավոր արական բանտի մասին է ), հիմնված է բանտարկյալների իրական կյանքի պատմությունների վրա և դարձել է ռեժիսորի կինոկարիերայի նոր փուլ։ Այդ ֆիլմում նա վերադարձել է բանտում համասեռականության թեմային, որին ավելի վաղ անդրադարձել է «Սարդ-կնոջ համբույրը» ֆիլմում։ 2007 թվականին Ալան Պաուլսի վեպի հիման վրա (Erralde Prize, 2003) նկարահանել է «Անցյալը» ֆիլմը, որտեղ գլխավոր դերում հանդես է գալիս Գաել Գարսիա Բեռնալը։
2012 թվականին գլխավորել է Մոսկվայի 34-րդ միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցույթի ժյուրին ։
Անձնական կյանք
Հեկտոր Բաբենկոն երկու դուստրերի հայր է (Միրա և Ժանկա) Ռաքել Արնոյի և Ֆիորելլայի հետ ամուսնական միություններից ։ Նրա երրորդ կինը բրազիլացի դերասանուհի Շուշա Լոպեսն էր։
Վունգտաու
Վունգտաուն ,(Vũng Tàu) (Հանոյական ակցենտ, Հոշիմինի ակցենտ: ), քաղաք է Վիետնամի հարավային մասում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 240 հազար մարդ, տարածքը 140 կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը 1296 թվականին հայտնի էր նաև Թյամբո անունով։ 1658 թվականին Նգուեն Ֆուկ Թան իշխանը երկու հազարանոց զորքով գրավեց քաղաքը և տվեց Թամթհանգ անունը, իսկ շուրջը ձևավորվեց Ֆիոկտյոմի գավառը ։
1776 թվականին Վունգտաու թերակղզին հիշատակվեց վիետնամացի պատմաբան Լե Կյուի Դոնի «Առևտրի կառավարման մասին տարբեր նշումներ» տարեգրքում։ Նա գրել է, որ Վունգտաու ծովախորշը հետաքրքրում է բազմաթիվ ձկնորսների, շնորհիվ լեռներից իջնող գետերի ։
1775 թվականից ծովածոց սկսեցին մտնել Պորտուգալիայի և Ֆրանսիայի նավերը։ Եվրոպացիները տեղանքը անվանում էին միս Սեն-Ժակա։ Առևտրային նավերը գրավում էին ծովահեններին, և Զյա Լոնգ կայսրը իր կառավարման վերջում հրամայեց ափի պաշտպանության համար ամրոց կառուցել։ Ամրոցում հերթապահում էին երեք բանակներ։ Նրանց հրամանատարները՝ Ֆան Վան Ձին, Լե Վան Լոկը և Նգո Վան Հոցեն, 1822 թվականին կայսր Մին Մանգի կողմից Վունգտաու կղզում պարգևատրվեցին հողերով ։ Այդ հողերը դարձան առաջին գյուղերը՝ Տհանգնյատը, Տհանգնին, Տհանգտամը ։
1859 թվականի փետրվարի 10-ին ամրոցի պաշտպանները գնդակոծեցին 12 նավերից բաղկացած իսպանական նավատորմը ծովակալ Շառլ Ռիգո դը Ժենույի հրամանատարությամբ։ Վիետնամցիները պարտություն կրեցին, իսկ ֆրանսիացիների ճանապարհը բաց էր դեպի Հոշիմինի, որը նրանք գրավել էին մարտին։ Վունգտաուն կարևոր կետ դարձավ ծովի կողմից Հոշիմինիի պաշտպանության համար։ 1864 թվականին Վունգտաուն քաղաքը միացվեց Բարիա քաղաքին և հանձնվեց Հոշինիմայի կառավարությանը ։
1895 թվականին Կոհինհինայի գեներալ-նահանգապետը հանդես եկավ հրամանագրով Սեն-Ժակը դարձնել ինքնավար քաղաք-հանգստավայր, սակայն 1898 թվականին կրկին միացվեց Մեկ տարի անց սկսվեց Հոշիմինի - Բարիա - Վունգտաու ճանապարհների շինարարությունը։ Ընդհանուր առմամբ 1895-1890 թվականներին ֆրանսիացիները այդ տարածաշրջանում շատ բաներ արեցին զբոսաշրջության համար։ Կառուցեցին ճանապարհներ, հյուրանոցներ, էլեկտրակայաններ, ենթակառուցվածքներ ։ 1991 թվականի Վունգտաուն ստացավ քաղաքի կարգավիճակ և մտավ մարզի ենթակայության տակ։ 1999 թվականի սեպտեմբերի 16-ին վարչապետը ստորագրեց հրամանագիր №186/1999/QD-TTg Վունգտաու քաղաքը ստացավ երկրորդ կարգ ։ Առաջին կարգ տրվել է 2013 թվականի ապրիլի 23-ին վարչապետի հրամանագրով ։
Բնակչություն
Բնակչությունը կազմում է 450 հազար մարդ (2016)։ Տարածքը կազմում է 140 կմ²։ Գավառի վարչական կենտրոնը Բարիա-Վուգտաուն է։ Քաղաքում գտնվում է Վունգտաու օդանավակայանը։
Վարչատարածքային բաժանում
Քաղաքը բաղկացած է 16 քաղաքային բլոկներից և մեկ Լոնգշոն գյուղից։
(7411) 1990 QQ1
(7411) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 22-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,13438 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3861 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8827 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2026,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177614 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,46° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1990 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հենրի Հոլտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Անտոնինա Մակարովնա Մակարովա
Անտոնինա Մակարովնա Մակարովա (ծնված՝ Պանֆիլովա, ամուսնության ժամանակ՝ Գինզբուրդ, ), խորհրդային ռազմական հանցագործ, Լոկոտի շրջանի դահիճը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, գերմանական օկուպացիոն իշխանությունների և ռուս կոլաբորացիոնիստների մոտ ծառայության ժամանակ գնդակահարելով շուրջ 1500 մարդ, հիմնականում խորհրդային պարտիզաններ և խաղաղ բնակչություն։ Կրակոցների պահին հայտնի էր նաև Տոնկա-գնդացրորդուհի անունով։ Հետագայում ամուսնացել և աշխատել է կարի արտադրամասում որպես վերահսկիչ, սակայն 1970-ական թվականների վերջին բացահայտվել և մահապատժի է դատապարտվել։ Դարձել է ԽՍՀՄ-ի հետծննդյան շրջանում գնդակահարված երեք կանանցից մեկը։
Վաղ տարիներ
Անտոնինայի կենսագրության մեջ դեռևս շատ անորոշ պահեր կան ։ Ծնվել է 1920 թվականի մարտի 1-ին, չնայած որոշ աղբյուրներում նշվում են 1922 և 1923 թվականները, ծննդավայրը նշվում են Վոլկովկա գյուղը և Մոսկվան ։ Մեծացել է Փոքր Վոլկովկայում, յոթ երեխաներից ամենափոքրն էր։ Ծնվելուց անունը եղել է Անտոնինա Մակարովնա Պանֆիլովա։ Այն հանգամանքները, որոնց դեպքում նրա ազգանունը դարձել է Մակարովա, մինչև վերջ պարզված չեն, սակայն, ըստ առավել տարածված վարկածի, դա տեղի է ունեցել տարրական դպրոցում։ Երբ Անտոնինան 7 տարեկան հասակում գնացել է գյուղի դպրոցի առաջին դասարան, նա ամաչել է ուսուցչուհուն ասել իր անունը, իսկ դասընկերները սխալմամբ ասել են, որ նա «Մակարովա» է իր հոր անունով։ Այս միջադեպը սկիզբն էր այն բանի, որ բոլոր հետագա փաստաթղթերում, այդ թվում՝ ինչպես դպրոցական, այնպես էլ անձնագրում և կոմսոմոլական տոմսերում, նրա անունը գրվել է որպես Անտոնինա Մակարովնա Մակարովա։ Անհայտ պատճառներով ծնողները այդ սխալը չեն ուղղել ։
Անտոնինան ճշգրիտ գիտությունների նկատմամբ հատուկ եռանդ չի ցուցաբերել, նա ավելի շատ սիրում էր պատմությունը և աշխարհագրությունը։ Գյուղի դպրոցում սովորել է 8 տարի, որից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ աղջիկն ավարտել է մնացած երկու դասարանները։ Դպրոցից հետո ընդունվել է ուսումնարան, իսկ հետո՝ բժշկական տեխնիկում, պատրաստվում էր բժիշկ դառնալ։ Ըստ որոշ տվյալների՝ նրա հերոսուհին եղել է Անկա գնդացրորդուհին, «Չապաև» ֆիլմի կրասնոարմեացի աղջիկը, որի պատմությունը ոգեշնչել է Անտոնինային պատերազմի գնալ ։
Կյանք պատերազմին
Այդ նույն տարվա աշնանը նա հայտնվել է այն քչերի թվում, ովքեր ողջ են մնացել Վյազեմյան գործողությունում, և իր մասի ջախջախումից հետո մի քանի օր թաքնվել է անտառում, բայց ի վերջո ձերբակալվել է գերմանացիների կողմից ։ Որոշ ժամանակ անց նա և զինվոր Նիկոլայ Ֆեդչուկը, հարմար պահը որսալով, փախել են գերությունից։ Մի քանի ամիս նրանք միասին թափառել են շրջակայքում՝ փորձելով դուրս գալ գերմանական շրջակայքից։ Հետագայում հարցաքննության ժամանակ Մակարովան ասել է, որ ինքը շատ վախեցած էր, ուստի գնացել է Ֆեդչուկի հետ՝ նրան առաջարկելով որպես այսպես կոչված «դաշտային կին» ։ 1942 թվականի հունվարին զույգը հասել էր Կարմիր ջրհոր գյուղ, որտեղ Ֆեդչուկն ապրում էր կնոջ և երեխաների հետ, և նա, չնայած Մակարովայի խնդրանքին, բաժանվել է ուղեկցից ։ Ենթադրվում է, որ կամ հարաբերությունների շարունակումից Ֆեդչուկի հրաժարվելը, կամ ուժերի հոգեկան անկումը և հոգեբանական վնասվածքները, որոնք Մակարովան ստացել է «Վյազեմյան կաթսայում» ապրածից, հանգեցրել են նրան, որ աղջիկը կարող էր խելքը թռցնել։ Կարմիր ջրհորում նրան սկզբում օգնել են տեղացի կանայք, սակայն շուտով նրան սկսել են բացասական վերաբերվել նրա անկանոն ինտիմ կյանքի պատճառով, և Մակարովան ստիպված է եղել լքել գյուղը ։ Մակարովան դեռ որոշ ժամանակ թափառում էր գյուղերով՝ ոչ մի տեղ երկար չմնալով, և, ի վերջո, հայտնվել է Լոկոտոյի նոր կազմավորված հանրապետության տարածքում, որտեղ կարճ ժամանակ ապրել է մի կնոջ մոտ։ Քանի որ նա ոչինչ չուներ վճարելու այդ կնոջը ապրելու համար, Մակարովան շուտով մտադիր էր միանալ տեղական պարտիզաններին, բայց ուշադրություն հրավիրելով այն լավ պայմանների վրա, որտեղ ապրում էին ռուս գործընկերները, նա որոշեց անցնել ծառայության գերմանացիների մոտ։ Այստեղ նա որոշ ժամանակ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ ։
Հետագայում, ցուցմունք տալով, Մակարովան հայտարարել է, որ պարզապես ցանկացել է գոյատևել երկար դեգերումներից հետո, ինչի պատճառով, երբ գերմանացիները սկսել են հարցաքննել նրան, սկսել է հայհոյել խորհրդային իշխանություններին։ Իր վախերի վրա նա գրել է նաև այն, թե ինչու է կամավոր ծառայության անցել Լոկոտի օժանդակ ոստիկանությունում։ Օբեր-բուրգոմիստր Բրոնիսլավ Կամինսկին նրան է հանձնել Մաքսիմ գնդացիրը՝ մահապատիժների կատարման համար, ինչին դատապարտվել են խորհրդային պարտիզանները և նրանց ընտանիքների անդամները։ Մակարովայի խոսքով՝ գերմանացիները չէին ցանկանում մասնակցել մահապատիժներին, և իրենք ուրախ էին նրան հանձնարարել մահապատիժների կատարումը։ Կրակոցներին մասնակցելու համաձայնության համար գերմանացիները Մակարովային բնակեցրել են տեղի կոնեզավոդում, որտեղ նա պահել է նաև գնդացիրը։ Ականատեսներից մեկը Կարմիր ջրհորից մի կին է եղել, որի մոտ Մակարովան մի անգամ գիշերել է։ Նա օգնության է եկել նախկին հյուրի մոտ և տեսել գնդացիրն ու մահապատժի ենթարկվածների հագուստները։ Նրան Մակարովան պատմել է գնդակահարությունների և սպանվածների իրերի օգտագործման մասին։ Կինը վախեցած փախել է ։
Առաջին մահապատժի ժամանակ Մակարովան, չնայած ամուր էր պահում իրեն, բայց ոչ մի կերպ չէր կարողանում կրակել, այդ պատճառով գերմանացիները նրան ալկոհոլ են տվել խմելու ։ Հաջորդ գնդակահարման ժամանակ նրան արդեն ալկոհոլ պետք չէր։ Քննիչների հարցաքննության ժամանակ Մակարովան գնդակահարության նկատմամբ իր վերաբերմունքը բացատրել է այսպես. "Ես չեմ ճանաչել նրանց, ում կրակել եմ։ Նրանք էլ ինձ չեն իմացել։ Այդ պատճառով էլ ես ամոթ չեմ զգում նրանց հանդեպ։ Եղել է, կրակում ես, մոտենում, և նրանցից ոմանք շարժվում են։ Այդ ժամանակ նորից կրակում ես գլխին, որ մարդը չտանջվի։ Երբեմն մի քանի բանտարկյալների մոտ կրծքին կախված է եղել «պարտիզան» գրությամբ տախտակ։ Որոշները մահից առաջ ինչ-որ երգ են երգում։ Մահապատժից հետո ես գնդացիրը մաքրում էի պահակային տարածքում կամ բակում։ Փամփուշտները լի էին… Բոլոր մահվան դատապարտվածները ինձ համար նույնն էին։ Փոխվում էր միայն նրանց քանակը։ Սովորաբար ինձ հրամայում էին գնդակահարել 27 հոգուց բաղկացած խմբին. այնդան շատ պարտիզաններ կարող էին տեղավորվել խցում։ Ես բանտից մոտ 500 մետր հեռավորության վրա գնդակահարել եմ ինչ-որ փոսի մոտ։ Շղթայված ձերբակալվածներին դեմքով փոսի մեջ էին դրել։ Գնդակահարության վայրում տղամարդկանցից մեկն իմ գնդացիրը գլորել էր։ Վերադասներիս հրամանով ես ծնկի իջա ու կրակեցի մարդկանց վրա, մինչև բոլորը մահացան..." Նա նաև ասել է, որ իրեն երբեք չի տանջել խղճի խայթը, քանի որ մահապատժի ենթարկվածներին իրենք ընկալել են ոչ թե որպես ինչ-որ անսովոր բան, այլ միայն որպես պատերազմի գին։ Այնուամենայնիվ, հարցաքննությունների ժամանակ ավելի ուշ նա հիշել է մահապատիժներից մեկի հանգամանքները, որտեղ գնդակահարության դատապարտված տղան մահվանից առաջ բղավել է նրան. «Այլևս չենք տեսնի իրար. ցտեսություն, քույրիկ» ։ Դատապարտյալներին մահապատժի էին ենթարկում մոտ 27 հոգանոց խմբերով։ Եղել են օրեր, երբ նա մահվան դատավճիռները կատարել է օրական երեք անգամ։ Պաշտոնական տվյալներով՝ նա գնդակահարել է մոտ 1500 մարդու, բայց միայն 168 մարդու է հաջողվել վերականգնել անձնագրային տվյալները։ Հիմնականում դրանք խորհրդային պարտիզաններ էին, նրանց ընտանիքների անդամներն ու խաղաղ բնակչությունը՝ կանայք, ծերեր ու երեխաներ։ Մակարովան գնդակահարելու յուրաքանչյուր դեպքի համար ստացել է 30 ռեյխսմարկ, որից հետո այդ գումարը հաճախ համեմատվել է 30 արծաթի հետ ։ Դատավճիռների կատարումից հետո Մակարովան դիակներից հանել է իրեն դուր եկած հագուստը՝ պատճառաբանելով այսպես. «Իսկ ի՞նչ։ Անհետանա՞ն լավ ապրանքները» ։ Նա բողոքել է, որ սպանվածների հագուստի վրա մնում են արյան մեծ կետեր և փամփուշտներից անցքեր։ Ականատեսները հիշում էին, որ Մակարովան գիշերները հաճախ էր գալիս տեղի ձիանոց, որտեղ գերմանացիները բանտ էին սարքել մահվան դատապարտվածների համար, և ուշադիր նայում էր բանտարկյալներին, կարծես նախապես հսկելով նրանց իրերը։ Վկաներից մեկը պատմել է, որ մարդկանց մեծ կուտակումների ժամանակ պատժիչը դուրս է եկել և մտրակել ։ Տունկա-գնդացրորդուհի մականունով դահիճի մասին լուրեր են տարածվել, և որոշ պարտիզաններ նույնիսկ հայտարարել են նրա որսի մասին ։