cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Յուրի Հակոբյան
Կենսագրություն
Արցախյան ազատամարտի ակտիվ գործիչներից էր։ Նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Վրեժ» ջոկատը, որտեղ ընդգրկվել են Սումգայիթի փախստականները։
Յուրին մասնակցել է նաև Ասկերանի շրջանի գյուղերի պաշտպանական մարտերին։
Յուրի Հակոբյանը մահացել է 1992 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Արցախի Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Թաղված է Ստեփանակերտի Արմենավան գերեզմանոցում
Մատենագրություն
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:1953 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 5 ծնունդներ Կատեգորիա:1992 մահեր Կատեգորիա:Նոյեմբերի 1 մահեր Կատեգորիա:Սումգայիթ քաղաքում ծնվածներ‎
Իրխենրիտ
Իրխենրիտ (Irchenrieth), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1165 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով ։ Զբաղեցնում է 5,27 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 3 74 127։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Բրայթոնի բալետի թատրոն
Բրայթոնի բալետի թատրոն (Вrighton Ballet Theater), ռուսական խորեոգրաֆիկ կենտրոն է, որը գտնվում է Նյու Յորքի Բռուքլին թաղամասում, ստեղծվել է 1987 թվականին ։ Կենտրոնը անցկացնում է նախապատրաստական բալետի դասեր, ժամանակակից և բնահատուկ պարեր, ֆոլկլյորական պարեր։ Թատրոնը գտնվում է Մանհեթեն Բիչում Նյու Յորքի պետական համալսարանի Քինգսբորո հանրային քոլեջի հանրակացարանի տարածքում։
Թատրոնի դասախոսները ներգաղթյալներ են նախկին ԽՍՀՄ-ից։ Թատրոնի առանցքային բեմադրություններից մեկը համարվում է Պետր Չայկովսկու «Մարդուկ ջարդուկ» ստեղծագործությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոն Կատեգորիա:Ուսումնական հաստատություններ ըստ երկրի
Խուան Պաբլո Կարիսո
Խուան Պաբլո Կարիսո (Juan Pablo Carrizo, ), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, մեքսիկական «Մոնտեռեյ»-ի և Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասապահ։
Ակումբային կարիերա
Իտալական «Լացիոյում» իր նորամուտը նշել է 2008 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ A սերիայի առաջնության շրջանակներում՝ «Կալյարիի»-ի հետ հանդիպման ժամանակ ։
«Ռեալ Սարագոսայում» իր նորամուտը նշել է 2009 թվականի օգոստոսի 29-ին «Տեներիֆեյի» հետ խաղի ժամանակ ։ 2013 թվականի հունվարի 31-ին նա տեղափոխվեց «Ինտերնացյոնալե» ։
Միջազգային կարիերա
Արգենտինայի հավաքականում դեբյուտել է 2007 թվականի ապրիլի 18-ին՝ Չիլիի  դեմ ընկերական խաղում ։ Կարիսոն չի եղել հիմնական դարպասապահ, և խաղացել է միայն ընկերական խաղերում, բայց 2008 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Աշխարհի առաջնության ընտրողական խաղերին Պարագվայի հետ խաղի ժամանակ Ռոբերտո Սանտյագոյի ստացած վնասվածքի արդյունքում նա ստիպված եղավ դուրս գալ փոխանակման ։ 2009 թվականի ապրիլի 1-ին պաշտպանում էր Արգենտինայի դարպասները Բոլիվիայի հավաքականի հետ խաղում, որը վերջացավ բոլիվիացիների սենսացիոն հաղթանակով (6:1) ։ Դա հավաքականի պատմության ամենախոշոր պարտություններից էր։
Խաղեր և բաց թողնված գոլեր Արգենտինայի հավաքականում
Ընդամենը։ 10 խաղ / 9 գոլ բաց է թողնված, 4 հաղթանակ, 4 ոչ ոքի, 2 պարտություն:
Ձեռքբերումներ
Ռիվեր Փլեյթ Լացիո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Ռեալ Սարագոսայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սերո Պորտենյոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Լորա Գիբեր
Լորա Գիբեր (Laure Guibert, ), ֆրանսիացի դերասանուհի և բեմանկարիչ։
Կենսագրություն
Լորա Գիբերը ծնվել է 1968 թվականին փետրվարի 20-ին Նանտում։
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։ Լորան ունի եղբայր՝ Ֆրանկ անունով։ Նա սիրում է զբաղվել ստորջրյա լողով։ Ուտելիքներից սիրում է հայրենի Բրետանում պատրաստվող յուղաբլիթները։
Կարիերա
Լորան ավարտել է Ռենի արվեստի ակադեմիան (Բրետանում գտնվող)։ Դրանից հետո ապագա դերասանուհին ուղևորվեց Փարիզը «նվաճելու»։ Սկզբում նա աշխատում էր որպես բեմանկարիչ-ձևավորող ֆիլմերի և գովազդների նկարահանման տաղավարներում, մինչև նրան չհրավիրեցին նկարահանվելու Բենեի դերը «Հելենն ու տղաները» հեռուստասերիալում ։
«Հելենն ու տղաները», «Սիրո պատրանքները» և «Սիրո արձակուրդները» հեռուստասերիալներում Լորա Գիբերը խաղաց Բենեդիկտի՝ Բենեի դերը։ Բենեն մի սովորական աղջիկ էր Բրետանից, որը եկել էր Փարիզ՝ համալսարանում սովորելու նպատակով։ Փարիզում Բենեի հետ ծանոթանում է Էլենի ընկերությունը, որն աղջիկ էր փնտրում Ժոզեի համար (Ժոզեի դերակատարն էր Ֆիլիպ Վասյորը)։ Այդ պահից սկսած Լորա Գիբերի կերպարը դարձավ եռագրության գլխավոր դերասաններից մեկը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բեմանկարիչներ
Գոհար Աճեմյան
Գոհար Աճեմյան, հայ լրագրող, արձակագիր, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության անդամ 2004 թվականից։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1926 թվականի ապրիլի 3-ին, Կրասնոդարի երկրամասի Դուբինկա գյուղում (այժմ` Ռուսաստանի Դաշնություն)։ Ավարտել է Վ. Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտը։ Աշխատել է հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեի տարբեր խմբագրություններում, եղել է ՀԳՄ մշակույթի բաժնի վարիչ։ Հայ և օտարազգի կինոգործիչների մասին պատրաստել է բազմաթիվ հեռուստահաղորդումներ, հեղինակել է «Ծաղկաձոր», «Ոտնաման» փաստավավերագրական ֆիլմերը։ Աճեմյանի հարցազրույցներն ու ակնարկները տպագրվել են գրական մամուլում ։ Հայաստանի գրողների միության կողմից գործուղվել է Մոսկվա` հարցազրույց վերցնելու Մարիետա Շահինյանից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամներ Կատեգորիա:ԵՊԼՀ շրջանավարտներ
Հումանիստական հոգեբանություն
Հումանիստական հոգեբանություն, արևմտյան (առավելապես ամերիկյան) հոգեբանական հայտնի ուղղություններից մեկը, որի ուսումնասիրության առարկան անձն է՝ որպես եզակի ամբողջական համակարգ, որին հատուկ է ինքնաիրացման հնարավորությունը ։ Հոգեբանական այս ուղղության շրջանակներում վերլուծության ենթարկվում այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են՝ բարձրագույն արժեքներ, անձի ինքնաիրացում, ստեղծագործականություն, սեր, ազատություն։ Հումանիստական հոգեբանություն տերմինն առաջադրվել է մի խումբ պերսոնոլոգների կողմից, ովքեր 1960-ական թվականների սկզբին Աբրահամ Մասլոուի ղեկավարությամբ միավորվեցին՝ ստեղծելու կենսունակ տեսական այլընտրանք՝ ի հակակշիռ հոգեբանական երկու խոշոր ուղղությունների՝ հոգեվերլուծությանը և բիհեյվիորիզմի։ Հումանիստական հոգեբանությունը խիստ կազմակերպված տեսական համակարգ չէ, այն կարելի է դիտարկել որպես շարժում։ Այս ուղղությունը իր տեսական հիմքով բխում է էքզիստենցիալ փիլիսոփայությունից՝ մշակված եվրոպական այնպիսի մտածողների կողմից, ինչպիսիք են՝ Սյորեն Կիերկեգորը, Կառլ Յասպերսը, Մարտին Հայդեգերը, Ժան Պոլ Սարտրը։ Այս ուղղության հայտնի ներկայացուցիչներ են Աբրահամ Մասլոուն, Կառլ Ռոջերսը, Գորդոն Օլպորտը, Վիկտոր Ֆրանկլը, Ռոլո Մեյը, Ջեյմս Բյուջենտալը և այլք։
Տեսական դրույթներ
Մարդու նկատմամբ էքզիստենցիալ մոտեցումը սկիզբ է առնում առանձին մարդու կեցության եզակիության գիտակցումից, ով ապրում է ժամանակի կոնկրետ պահի և որոշակի տարածության մեջ։ Ժխտելով այն փաստը, որ մարդը կամ ժառանգական գործոնների կամ շրջակա միջավայրի պրոդուկտ է, էքզիստենցիալիստները ընդգծում են, որ յուրաքանչյուրը պատասխանտու է նրա համար, թե ինչ է դառնում։ Հումանիստ տեսաբանները նույնպես ընդգծում են, որ յուրաքանչյուր մարդ իր վարքի և կենսափորձի ստեղծողն է։ Մարդիկ մտածող էակներ են՝ իրենց գործողություններն ազատորեն ընտրող, ապրող և որոշող։ Հետևաբար հումանիստական հոգեբանությունը որպես հիմնական մոդել՝ ընդունում է պատասխանատու մարդուն, ով ազատորեն ընտրում է ներկայացված հանգամանքներից ։
Առավել կարևոր հայեցակարգը, որ հումանիստական հոգեբանները դուրս են բերել էքզիստենցիալիզմից, կայացման հայեցակարգն է։ Մարդը երբեք ստատիկ չէ, նա միշտ գտնվում է կայացման գործընթացում։ Այս կերպ որպես ազատ էակ ՝ մարդը պատասխանատու է, ինչքան հնարավոր է, շատ հնարավորությունների իրացման համար։ Հետևաբար էքզիստենցիալ-հումանիստական տեսանկյունից՝ իսկական գոյությունը պահանջում է ավելի շատ, քան միայն կենսաբանական, սեռական և այլ պահանջմունքների բավարարումը։ Մարդիկ պետք է պատասխանատու լինեն իրենց ճակատագրի ընտրության և ուղղվածության համար, քանի որ ցանկանում են նրանք, թե ոչ, ծնվել են և պատասխանատու են մեկ մարդկային կյանքի՝ իերնց սեփականի համար։
Միակ իրականությունը, ըստ էքզիստենցիալիստների, սուբյեկտիվ իրականությունն է կամ անձնային, բայց ոչ օբյեկտիվը։ Այս հայացքը կարելի է բնութագրել որպես ֆենոմենոլոգիական կամ «այստեղ և հիմա» ուղղություն ։
Անհատը՝ որպես ամբողջականություն
Յուրաքանչյուր մարդու պետք է ուսումնասիրել՝ որպես միասնական, եզակի, կազմակերպված ամբողջ։ Մարդկային օրգանիզմը իրեն պահում է որպես միասնական ամբողջ, այլ ոչ թե տարբերակված մասերի հավաք, և այն, ինչ տեղի է ունենում մի մասի հետ, ազդում է ամբողջ օրգանիզմի վրա։ Կա միայն անհատի պահանջմունք, ընդ որում բավարարումը տրվում է ամբողջ անհատին, այլ ոչ թե նրա առանձին մասերին։ Մարդու կենտրոնական բնութագիրը միասնությունն է և ամբողջականությունը։
Կենդանիների հետ անհամատեղելիություն
Հումանիստական հոգեբանության ներկայացուցիչները ընդունում են մարդկանց և կենդանիների վարքի խորը տարբերությունները։ Նրանց համար այն ավելին է, քան ուղղակի կենդանի։ Նա միանգամայն առանձնահատուկ կենդանի էակ է։ Այսպիսի մոտեցումն էապես տարբերվում է արմատական բիհեյվիորիզմից, որը մեծ չափով հիմնվում է կենդանիների վարքի ուսումնասիրության վրա։ Մարդուն դիտարկվում է կենդանիներից տարբեր, անկախ։ Դրա համար էլ կենդանիների ուսումնասիրությունն անընդունելի է մարդուն հասկանալու համար, քանի որ այս դեպքում անտեսվում են միայն մարդուն հատուկ բնութագրերը (օրինակ՝ իդելաներ, արժեքներ, սեր, հումոր, մեղք) ։
Մարդու ներքին բնույթ
Հումանիստները պնդում են, որ մարդու բնությունն իր էությամբ լավն է, ծայրահեղ դեպքում՝ չեզոք։ Սակայն, ըստ Մասլոուի՝ մարդկանց մեջ կործանարար ուժերը ֆրուստրացիայի կամ հիմնական չբավարարված պահանջմուքների արդյունք են։ Բնությունից յուրաքանչյուր մարդու մեջ դրված են պոտենցիալ հնարավորություններ՝ դրական աճի և կատարելագործման համար։ Այսպիսին է հումանիստների օպտիմիստական վերաբերմունքը մարդկության նկատմամբ ։
Մարդու ստեղծագործական պոտենցիալ
Մարդու ստեղծագործական կողմի առաջնության ընդունումը հումանիստական հոգեբանության նշանակալից հայեցակարգն է։ Ստեղծագործականությունը մարդկանց առավել ունիվերսալ բնութագիրն է, որն ի ծնե գոյություն ունի յուրաքանչյուր մարդու մոտ։ Ստեղծագործականությունը մարդու հիմնարար գործառույթն է, որը հանգեցնում է ինքնաարտահայտման բոլոր ձևերին ։
Հոգեկան առողջության շեշտադրում
Մասնլոուն պնդում էր, որ վարքի ուսումնասիրմամբ զբաղվող ոչ մի հոգեբանական ուղղություն նշանակալից ուշադրություն չի դարձրել առողջ մարդու գործառնությանը, նրա կենսաձևին կամ կենսական նպատակներին:Նա ուշադրությունը կենտրոնացրել է հոգեպես առողջ մարդու վրա և այդ մարդու հասկացմանը՝ այլ դիրքերից, ոչ թե հոգեկան հիվանդների հետ համեմատությամբ։ Նա պնդում էր, որ հոգեպես առողջ, ինքնաիրացվող մարդկանց ուսումնասիրությունը՝ որպես հոգեբանության առավել ունիվերսալ հիմք։ Հետևաբար, հումանիստական հոգեբանությունը գտնում է, որ ինքնակատարելագործումը մարդու կյանքի հիմնական թեման է, որը չի կարելի դուրս բերել՝ ուսումնասիրելով միայն հոգեկան խանգարումներ ունեցող մարդկանց ։
Գորդոն Օլպորտ
Օլպորտն իր կողմից ստեղծած հայեցակարգը դիտարկում էր որպես վարքային մոտեցման և հոգեվերլուծության կենսաբանական, բնազդային մոտեցման այլընտրանք։ Օլպորտը հակառակվում էր և հիվանդների հետ կապված փաստերի տեղափոխելուն առողջ մարդու հոգեկանի վրա։ Օլպորտն անհրաժեշտ էր համարում ոչ միայն հավաքել և նկարագրել դիտարկվող փաստերը, այլև համակարգել և բացատրել դրանք։
Օլպորտի տեսության գլխավոր դրույթներից մեկն այն է, որ անձը բաց է և ինքնազարգացող։ Մարդն, առաջին հերթին, սոցիալական էակ է, և դրա համար էլ չի կարող զարգանալ՝ առանց շրջապատողների, հասարակության հետ կապերի։ Դրա հետ մեկտեղ՝ Օլպորտը պնդում էր, անձ և հասարակության հաղորդակցությունը միջավայրի հետ հավասարակշռության հաստատման ձգտում չէ, այլ անընդհատ փոխազդեցություն։ Այս կերպ, նա խիստ հակադրվում էր համընդհանուր այն դրույթին, որ զարգացումը ադապտացիա է, շրջապատող աշխարհի նկատմամբ հարմարում՝ ապացուցելով, որ մարդուն հատուկ է հավասարակշռությունը խախտելու պահանջմունքը և բարձունքների հասնելը ։
Օլպորտն առաջինն է խոսել յուրաքանչյուր մարդու եզակիության մասին. յուրաքանչյուր մարդ անկրկնելի է և անհատական, քանի որ նրանում համադրվում են յուրահատուկ պահանջմունքներ, որակներ, որոնք Օլպորտն անվանել է գծեր։ Այդ գծերը նա բաժանել է հիմնականների և գործիքայինների։ Հիմնական գծերը խթանում են վարքը, գործիքայինները կազմում են վարքը և ձևավորում կյանքի գործընթացում, այսինքն՝ համարվում ֆենոտիպի կազմավորումներ։ Գծերի այդ հավաքն էլ կազմում է անձի միջուկը ։
Օլպորտի համար կարևոր է և այդ գծերի ինքնուրույնությունը, որը զարգանում է ժամանակի ընթացքում։ Երեխան չունի այդ ինքնուրույնությունը, քանի որ այդ գծերը դեռ կայուն չեն և ամբողջականորեն ձևավորված չեն։ Միայն սեփական անձը, որակներն ու անհատականությունը գիտակցող հասուն մարդու մոտ են գծերը դառնում ինքնուրույն և կախված չեն ո՛չ կենսաբանական պահանջմունքներից, ո՛չ հասարակության ճնշումից։ Անձնային գծերի ինքնուրույնությունը հնարավորություն են տալիս մարդուն՝ բաց մնալու հասարակության համար, պահպանելու իր անհատականությունոը։ Այս կերպ, Օլպորտը լուծում է նույնականացման և օտարման խնդիրը, որը ամենակարևորներից է հումանիստական հոգեբանության համար ։
Օլպորտը ոչ միայն մշակել է անձի իր տեսական հայեցակարգը, այլև առաջադրել է հոգեկանի համակարգային ուսումնասիրման բազմագործոնայի մեթոդներ։ Ժամանակի ընթացքում Օլպորտը եկել է այն եզրակացությանը, որ հարցազրույցը ավելի շատ ինֆորմացիա է տալիս և ավելի հուսալի մեթոդ է, քան հարցաթերթը, քանի որ թույլ է տալիս զրույցի ընթացքում փոխելու հարցերը, դիտելու փորձարկվողի վիճակն ու ռեակցիաները։ Չափանիշների օբյեկտիվությունը, համակարգայնությունը տարբերում են Օլպորտի մշակած մեթոդները հոգեվերլուծական դպրոցի սուբյեկտիվ պրոյեկցիոն մեթոդներից ։
Կառլ Ռոջերս
Անձի իր տեսության մեջ Ռոջերսը մշակել է հասկացությունների որոշակի համակարգ, որում մարդիկ կարող են ստեղծել և փոխել իրենց պատկերացումներն իրենց, իրենց մոտիկների մասին։ Այս համակարգում էլ զարգանում է թերապիան, որն օգնում է մարդուն փոխելու իրեն և վերաբերմունքն ուրիշների նկատմամբ։ Ինչպես հումանիստական հոգեբանության այլ ներկայացուցիչների համար, Ռոջերսի համար ևս կնետրոնական էր մարդկային անձի արժեքայնության և եզակիության գաղափարը։ Նա գտնում էր, որ մարդու կյանքի ընթացքում ձեռք բերած փորձը, որը նա անվանել է «ֆենոմենալ դաշտ», անհատական է և եզակի։ Մարդու կողմից ստեղծված այդ աշխարհը կարող է համընկնել կամ չհամընկնել իրականության հետ, քանի որ շրջապատի ոչ բոլոր առարկաներն են գիտակցվում սուբյեկտի կողմից։ Այդ դաշտի նույնականացման, համապատասխանության աստիճանը իրականության հետ Ռոջերսն անվանել է կոնգրուենտությունը։ Վերջինիս բարձր աստիճանը նշանակում է, որ մարդը հաղորդում է ուրիշներին այն, թե ինչ է տեղի է ունենում շրջապատում և այն, իոր նրա գիտակցածն այս կամ այն չափով համընկնում է տեղի ունեցողի հետ
Կոնգրուենտության խախտումը հանգեցնում է լարվածության, տագնապալիության և վերջնարդյունքում՝ անձի նևրոտիզացիայի։ Վերջինիս հանգեցնւոում է նաև ինքնաիրացումից հրաժարումը։ Զարգացնելով իր՝ այցելուակենտրոն թերապիայի հիմքերը՝ գիտնականը միացնում է նրանում ինքնաիրացման գաղափարը կոնգրուենտության գաղափարի հետ։
Խոսելով Ես-ի կառուցվածքի մասին Ռոջերսը մեծ նշանակություն է տվել ինքնագնահատականին, որում արտացոլվում է մարդու էությունը, նրա ինքնությունը։ Ռոջերսը պնդում էր, որ ինքնագնահատականը պետք է լինի ոչ միայն ադեկվատ, այլև ճկուն՝ փոփոխվող իրավիճակից կախված։ Նա նաև ընդգծում էր ներկայի նշանակությունը։ Մարդիկ պետք է սովորեն ապրել ներկայում, գիտակց են և գնահատեն իրենց կյանքի յուրաքանչյուր պահ։ Միայն այս դեպքում կարելի է խոսել անձի ամբողջական գործառնման մասին։
Ռոջերսն ուներ իր հատուկ մոտեցումը հոգեշտկման վերաբերյալ։ Նա գտնում էր, որ հոգեթերապևտը պետք է ոչ միայն այցելուին կարծիք հայտնի, այլև տանի ճիշտ որոշման, որը նա կկայացնի ինքնուրույն։ Թերապիայի գործընթացում այցելուն սովորում է առավել վստահել իրեն, իր ինտուիցիային, իր զգայություններին և մղումներին։ Սկսելով լվ հասկանալ իրեն՝ նա սկսում է լավ հասկանալ և ուրիշներին։ Արդյունքում տեղի է ունենում ինսայթ (փայլատակում), որն օգնում է վերափոխել սեփական ինքնագնահատականը, վերակառուցվածքավորել գեշտալտը ։
Աբրահամ Մասլոու
Մասլուի հետազոտությունները հանգեցրել են այն մտքին, որ գոյություն ունի մարդու պահանջմունքների որոշակի հիերարխիա։ Վերջինիս կազմի մեջ մտնում են.
Մասլոուի տեսության թույլ տեղերից մեկն այն է, որ նա պնդում է, որ այդ պահանջմունքները մշտապես գտնվում են խիստ հիերարխիայում. և առավել բարձր պահանջմունքները ծագում են տարրականների բավարարումից հետո։ Ոչ միայն Մասլոուի քննադատները, այլև նրա հետևորդները ցույց են տվել, որ շատ հաճախ ինքնաիրացման պահանջմունքը կամ ինքնահարգանքինը գերակայող է և որոշում է մարդու վարքը՝ անկախ նրա ֆիզիոլոգիական պահանջմունքների բավարարման։ Արդյունքում, հենց Մասլուն հրաժարվել է խիստ հիերարխիայից՝ բոլոր պահանջմունքները միավորելով երկու դասերում՝ կարիքի և զարգացման կամ դեֆիցիտի և ինքնաիրացման պահանջմունքներ ։
Ինքնաիրացումը կապված է ինքդ քեզ հասկանալու և սովորելու «տրամադրվել» սեփական բնությանը, կառուցելու սեփական վարքը՝ ելնելով նրանից։ Դա միակնթարթային գործողություն չէ, այլ վերջ չունեցող գործընթաց«, դա «ապրելու, աշխատանքի և աշխարհի հետ հարաբերվելու» միջոց է, այլ ոչ թե միակ ձեռքբերում։ Մասլոուն առանձնացրել է այդ գործընթացում առավել նշանակալից պահերը, որոնք փոխում են մարդու վերաբերմունքն ինքն իր և աշխարհի նկատմամբ ու խթանում անձնային աճը։ Դա կարող է լինել ակնթարթային(պիկ-ապրում) ապրում կամ երկարատև ապրում(պլատո-ապրում)։
Նկարագրելով ինքնաիրացվող անձին՝ Մասլոուն նշում էր, որ վերջինիս հատուկ է ինքն իրեն, աշխարհին և այլ մարդկանց ընդունումը։ Նրանք, որպես կանոն, իրավիճակն արդյունավետորեն և ադեկվատ ընկալող մարդիկ են՝ կենտրոնացված խնդրի, այլ ոչ թե իրենց վրա։ Նրանց բնորոշ է և ինքնուրույնությունը շրջապատող աշխարհից և մշակույթից անկախությունը։
Մասլոուի տեսության մեջ մտնում են նույնականացման և օտարման հասկացությունները, թեև դրանց մեխանիզմները մինչև վերջ բացահայտված չեն։ Գիտնականը գտնում էր, որ գիտակցական ձգտումներն ու դրդապատճառները, այլ ոչ թե անգիտակցական բնազդներն են կազմում անձի էությունը։ Սակայն, ինքնաիրացման նկատմամբ ձգտումը բախվում է խոչընդոտների։ Հասարակությունը, ըստ էության, չի կարող չխոչընդոտել ինքնարիացման ձգտմանը. չէ՞ որ յուրաքանչյուր հասարակություն ձգտում է իր սովորական ներկայացուցիչ՝ օտարելով նրան իր էությունից։ Միևնույն ժամանակ, օտարումը մարդուն դնում է միջավայրի հետ դիմադրության մեջ և զրկում ինքնաիրացման հնարավորությունից։ Դրա համար էլ անհրաժեշտ է պահպանել հավասարակշռություն այդ երկու մեխանիզմների միջև։ Ըստ Մասլոուի՝ օպտիմալ է համարվում նույնականությունն արտաքին պլանում, շրջապատող աշխարհի հետ հարաբերության մեջ, և օտարում ներքին պլանում՝ ինքնագիտակցության զարգացման պլանում։ Միայն այսպիսի մոտեցումն է մարդուն հնարավորություն տալիս շփվելու շրջապատի հետ արդյունավետ և միաժամանակ մնալու ինքն իրենով։
Այսպիսով, Մասլոուն առաջիններից է ուսումնասիրել անձնային փորձի առանձնահատկությունները, բացահայտել ինքնազարգացման և ինքնակատարելագործման ուղիները ցանկացած մարդու համար ։
Տես նաև
Անձնային իմաստներ
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հոգեբանական դպրոցներ
Ֆանյանո
Ֆանյանո կամ Ֆագնանո կամ Կամի, ամենամեծ լիճը Հրո Երկիր կղզում:
Ընդհանուր տվյալներ
Լիճը ունի 580 կմ² մակերես, ծովի մակարդակից բարձր է 140 մ, առավելագույն խորությունը՝ 200 մ, առավելագույն երկարությունը (արևմուտքից դեպի արևելք)՝ 98 կմ (13.5 կմ չիլիական տարածքում, 72,5 կմ արգենտինական տարածքում): Ունի տեկտոնական և սառցադաշտային ծագում և ֆյորդի ձև:
Լճից սկիզբ է առնում Ասոպարդո գետը: Ֆանյանո անունը տրվել է կատալոնական միսիոներ Ժոզե Ֆանգանոյի պատվին, ով 1886 թվականին այցելեց լճի ափեր: Արգենտինայում լիճը Հրո Երկիր ազգային պարկի մի մասն է կազմում :
Նշան Արծրունի
Կենսագրություն
Նշան Արծրունին ծնվել է 1849 թվականին, Սեբաստիայի նահանգի |Սե­բաս­տի­ա­յի գա­վա­ռի Ակն գավառակի Աբուչեխ (Ապուչեխ) ավանում՝ վանեցու ընտանիքում։ Ավարտել է ծննդավայրի վարժարանի վեցամյա դասընթացը։ 1867 թվականին մոր հետ տեղափոխվել է Կ. Պոլիս և վերցվել զինվորական բժիշկ հորեղբոր՝ Մինասի խնամքին։ 1867-1871 թվականներին սովորել է Կ. Պոլսի Կայսերական զինվորական բժշկական վարժարանում և ստացել դեղագործի, ապա նաև վիրաբույժի վկայականներ։ 1871 թվականին արաբական ապստամբության ժամանակ օսմանյան բանակի կազմում, որպես զինվորական բժիշկ, ուղարկվել է Հիջազ և Եմեն։ 1871-1876 թվականներին, ծառայության բերումով, հինգ տարի թափառել է արաբական անապատներում և դարմանել մալարիայով հիվանդ զինվորներին ու տեղացիներին։ Օսմանյան պետությունը գնահատել է Արաբիայում նրա ծառայությունը և նրան պարգևատրել «Մե­ջի­դիե»-ի Ա կարգի պատվանշանով և հարյուրապետի զինվորական աստիճանով։ 1876 թվականին Կոստանդնուպոլսում հրատարակել է Արաբիա կատարած իր ուղևորության մասին հայերեն գրած «Ու­ղե­ւո­րու­թիւն դէ­պի Արա­բիա» ուսումնասիրության թուրքերեն թարգմանությունը։ Մեկ այլ աղբյուրում ասված է, որ գրքի բնագիրը եղել է թուրքերեն, իսկ 1911 թվականին թարգմանվել և հրատարակվել է նաև հայերեն։ 1877-1878 թվականներին Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ կրկին զորակոչվել է օսմանյան բանակ և, որպես զինվորական բժիշկ, Կարսի ռազմաճակատ ուղարկվել։ Կարսում օսմանյան բանակի պարտությունից հետո, հազարավոր թուրք զինվորների հետ գերի է ընկել քաղաքը գրաված ռուսական զորքին, տեղափոխվել Երևան, ապա՝ Թիֆլիս, ուր, որպես հմուտ բժիշկ և բարձրաստիճան զինվորական, արժանացել է Կովկասյան բանակի երկու բարձրաստիճան հայ հրամանատարների՝ գեներալներ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի և Արշակ Տեր-Ղուկասյանի համակրանքին և շնորհներին։ Լոռիս-Մելիքովը, որպես խորին հարգանքի նշան, նրան նվիրել է արծաթե շքադրամ և իր լուսանկարը։
Թիֆլիսում ծանոթացել է անվանի մշակութային գործիչ, «Մշակ» թերթի խմբագիր Գրի­գոր Արծ­րու­նու հետ, որի խնդրանքով պատերազմական հուշեր ու զանազան հոդվածներ է տպագրել «Մշա­կում»` «Պլե­օ­խան» ծածկանունով։ Վերադառնալով ռուսական հսկողության տակ գտնվող Կարս, հրատարակել է Թրքահայաստանի ազատագրությանը նվիրված «Կարս Հա­յաս­տա­նի» (նման անունով պարբերական մատենագիտական որևէ ցուցակում կամ որևէ աղբյուրում չկա - խմբ.) եռօրյա հայրենաշունչ թերթը, որը, սակայն, 2-3 համար հրատարակվելուց հետո, քաղաքական նկատառումներով և բարեկամների խորհրդով ընդհատվել է, քանի որ կարող էր վնաս հասցնել Թուրքիայում բնակվող իր հարազատներին։ 1880 թվականի հոկ­տեմ­բե­րի 16-ին, Կարսի Ազգային առաջնորդարանն ու կրթական մարմինները նրան շնորհել են «Գնա­հա­տա­կան վկա­յա­գիր»` անձն­վեր ծա­ռա­յու­թյան հա­մար։ 1881 թվականին Կ. Պո­լիս է վե­րա­դար­ձել և զա­նա­զան պաշ­տոն­ներ վա­րել։ 1881-1888 թվականներին բնակ­վել է Սե­բաս­տի­ա­յի նա­հան­գի Սե­բաս­տի­ա­յի գա­վա­ռի Ակն գա­վա­ռա­կի կենտ­րոն Ակն քա­ղա­քում, ապա` Խարբերդի նահանգի Դերսիմի գավառի Չմշկածագ ավանում և քաղաքապետական դեղագործի ու վիրաբույժի պաշտոնները վարել։ Այդ ընթացքում բազմիցս այցելել է Դերսիմ և իր համակրելի բնավորությամբ դարձել տեղի քուրդ ցեղապետերի սիրելին։
Կազմել է Հայաստանի ազատագրության համար ապստամբության ծրագիր, սակայն գտնելով, որ դա դժվարին և կանխահաս է, հրաժարվել է այդ մտքից։ 1889 թվականի հունվարին Երզնկայում կազմված Հայ տնտեսական միության հրավերով մեկնել է Երզն­կա` վի­րա­բույժ և դե­ղա­գործ աշ­խա­տե­լու։ 1889 թվականին Երզն­կա­յի օս­մա­նյան իշ­խա­նու­թյու­նը նրան ամ­բաս­տա­նել է իբ­րև ռու­սա­կան լրտես, որը 1877-1878 թվականներին Ռուս-թուր­քա­կան պա­տե­րազ­միի ժա­մա­նակ իբր նպաս­տել է Կարս բեր­դա­քա­ղա­քի անկ­մա­նը, քա­նի որ Կար­սի զին­վո­րա­կան հա­տա­կա­գի­ծը իբր ու­ղար­կել է ռու­սա­կան բա­նա­կի գե­նե­րալ Ար­շակ Տեր-Ղու­կա­սո­վին։ Տու­նը խու­զար­կե­լիս Անիում Կարսի առաջ­նոր­դի, Գամառ Քաթիպայի (Ռափայել Պատկանյան) և ու­սու­ցիչ­նե­րի հետ լու­սան­կար­ված պատ­կե­րը և մի քա­նի նոր հե­ղի­նա­կած եր­գեր են հայտ­նա­բե­րել։ 1889 թվականին 5 տար­վա տա­ժա­նա­կիր բան­տար­կու­թյան է դա­տա­պարտ­վել։ 1894 թվականին, Լի­բի­ա­յի (Աֆ­րի­կա­յի հյու­սի­սում) Տրի­պո­լիս քա­ղաքն է աք­սոր­վել։ 1895 թվականին հուն­վա­րի 1-ին, ֆի­զի­կա­պես քայ­քայ­ված ու հո­գե­պես ջլատ­ված վի­ճա­կում մա­հա­ցել է Տրի­պո­լի­սի իտա­լա­կան հի­վան­դա­նո­ցում` 46 տարեկանում։ Թաղվել է Տրիպոլի­սի հունական գերեզմանոցում։ Թողել է մի քանի թատերական և բժշկական գործեր, որոնցից մի քանիսը խարդախաբար հրատարակել են ուրիշները (Վ. Արծրունի, «Արև», 1932 թվական, հունվար)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ հասարակական գործիչներ
Արոնա
Արոնա (Arona), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում ։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գրացիանը։ Քաղաք տոնը անցկացվում է մարտի 13–ին։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Boeing 247
Boeing 247 (զինվորական նշանակում՝ С-73), ամերիկյան 10 տեղանոց մարդատար ինքնաթիռ։ Առաջին թռիչքը իրականացվել է 1933 թվականի փետրվարի 3-ին։
Մշակում
В247-ը՝ փորձարարական երկշարժիչ ռմբակոծիչ Boeing Y1B-9-ի «ժառանգորդն» է, որն առաջին անգամ օդ է բարձրացել 1931 թվականին, սակայն սերիական արտադրության մեջ չի մտել։ В247-ի մշակումը ձգձգվեց ներքին տարաձայնությունների պատճառով։ Բոինգ ընկերության գլխավոր ինժեները պնդում էր, որ նոր սարքավորումը չգերազանցի առկա մոդելների չափերը, սակայն պատվիրատուների ներկայացուցիչները, որոնց թվում էր նաև Իգոր Սիկորսկին, պահանջում էին չափերի և տարողունակության մեծացում։ Արդյունքում հաղթեցին «փոքր չափերի» կողմնակիցները և ինքնաթիռը թողարկվեց տասը տեղով, որի պատճառով մրցակից Douglas ընկերության ինքնաթիռներն առաջ անցան В247-ից։ В247-ի կառուցվածքային յուրահատկությունը, որը ժառանգել էր В-9-ից և որն անհարմարություն էր պատճառում ուղևորներին, ողափայտն էր (լոնժերոն), որն անցնում էր սրահի միջով։
Սերգեյ Եսենինի անվան պետական գրական թանգարան
Սերգեյ Եսենինի անվան պետական գրական թանգարան (Государственный литературный музей Сергея Есенина), թանգարան, որը ստեղծվել է ռուս բանաստեղծ Սերգեյ Ալեքսանդրի Եսենինի հիշատակին։ Թանգարանը գտնվում է Տաշքենդի կենտրոնում գտնվող մի փոքր շենքում, Համիդ Ալիմաջանի մետրոյի կայարանից ոչ հեռու։ Եսենինի Տաշքենդի թանգարանի ցուցադրությունը զբաղեցնում է երկրորդ տեղը՝ ըստ նշանակության, բանաստեղծի հայրենիքում գտնվող թանգարանից հետո ։
Պատմություն
Սերգեյ Եսենինի հասարակական թանգարանը ստեղծվել է 1981 թվականին։ Նրա բազայում 1988 թվականին բացվել է բանաստեղծի պետական թանգարանը։ Թանգարանի կրկնակի բացումը, վերանորոգումից հետո, տեղի է ունեցել  1999 թվականի հունիսի 10-ին։ Սերգեյ Եսենինի թանգարանում հավաքվել է ավելի քան երեք հազար ցուցանմուշ, որոնցից շատերը թանգարանին են հանձնվել բանաստեղծի ընկերների և հարազատների կողմից։
Թանգարանը բաղկացած է չորս սրահներից։ Ցուցադրության կենտրոնական մասը նվիրված է բանաստեղծի 1921 թվականին Ուզբեկստան կատարած ճանապարհորդությանը։ Հիմնականում թանգարանի դահլիճում տեղադրված են նյութեր Սերգեյ Եսենինի Տաշքենդում եղած ժամանակ, ժամանակակիցների լուսանկարները և հիշողությունները։ Դահլիճի ինտերիերը XX դարասկզբի ոճով է։ Երկրորդ դահլիճի ցուցահանդեսը նվիրված է բանաստեղծի ստեղծագործությանը, որն առնչվում է Արևելքի հետ, այդ թվում, այստեղ ներկայացված են բանաստեղծի ստեղծագործությունների ժողովածուների թարգմանությունները միջինասիական տարածաշրջանի ժողովուրդների լեզուներով։ Թանգարանի երրորդ դահլիճում ներկայացված են եզակի ցուցանմուշներ, որոնք կապված են բանաստեղծ կյանքի և մահվան հետ, և նրա ստեղծագործությունների հրատարակությունները ։
Թանգարանի ցուցադրության մի մասը նվիրված է նրա դստերը՝ Տատյանային, որը երկար ժամանակ ապրում էր Ուզբեկստանում, նրա գերեզմանը գտնվում է Տաշքենդում՝ Բոտկինի գերեզմանատանը ։
Թանգարանի լեկցիաների դահլիճում պարբերաբար կազմակերպվում են Սերգեյ Եսենինի և ժամանակակից բանաստեղծների ստեղծագործությունների ընթերցումներ, անցկացվում են ցուցահանդեսներ։
1992 թվականից թանգարանը հրատարակում է «Եսենինի աշխարհը» տեղեկագիրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1981 հիմնադրումներ Ուզբեկստանում
Մկրտիչ Լիլոյան
Մկրտիչ Հովհաննեսի Լիլիոյան, խորհրդային լրագրող, հրապարակախոս։ ԽՄԿԿ անդամ 1935 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Կենսագրություն
Ավարտել է Մոսկվայի Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան, «Պրավդայի» խմբագրությանն առընթեր թղթակիցների պատրաստման միամյա դպրոցը (1939), կուսակցական բարձրագույն դպրոցի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը (1941)։ Աշխատակցել է Սովինֆորմբյուրոյին որպես Մերձմոսկովյան մարզի (1941), Հարավային (1942), Ուկրաինական առաջին (1943) ռազմաճակատների թղթակից։ Նրա գրչին են պատկանում ավելի քան 870 ակնարկ, ինֆորմացիոն նյութեր և հոդվածներ։ Լիլոյանը զոհվել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմում, թաղվել Բելգրադի Վուկու Կարադժիչիի անվան զբոսայգում։ Լիլոյանի մասին հուշերով հանդես են եկել նրա մարտական ընկերները՝ Կ. Սիմոնովը, Ս. Բորզենկոն, Ի. էրենբուրգը, Լ. Կալինինը, Բ. Պոլևոյը, Վ. Կիրսանովը, Գ. Բորյանը և ուրիշներ։ Զոհվել է 1944 թվականի հոկտեմբերին Տիմոշոարայի մոտակայքում ։
Պարգևներ
Լիլոյանն պարգևատրվել է մարտական 9 շքանշանով և մեդալներով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ հրապարակախոսներ Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Գագիկ Գևորգյան (ոսկերիչ)
Գագիկ Գուրգենի Գևորգյան, հայ ոսկերիչ, գործարար, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի խորհրդական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ոսկերիչներ Կատեգորիա:Հայ գործարարներ Կատեգորիա:1956 ծնունդներ Կատեգորիա:Երախտագիտության մեդալակիրներ
Վասյա Լոժկին
Վասյա Լոժկին (Вася Ложкин, իրական անուն և ազգանունը՝ Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ Կուդելին, ), ռուս նկարիչ և բլոգեր երաժիշտ, «Էբոնիտե սարսուռ» («Эбонитовый колотун») երաժշտական խմբի հիմնադիր, «Վասյա Լոժկին և ինչ-որ մարդիկ» խմբի ղեկավար։ Մտնում է «Կախարդիչ նկարիչներ» խմբի մեջ ։ Նրա նկարների թեմաներն հաճախ հարբեցողները, կենսաթոշակառուները, նապաստակներն և կատուներն են։
Կենսագրություն
Ալեքսեյ Կուդելինը ծնվել է 1976 թվականին Սոլնեչնոգորսկում։ Ավարտել է իրավագիտության ֆակուլտետը, բայց չի աշխատել այդ մասնագիտությամբ։ 2002 թվականին միացել է «Կախարդիչ նկարիչներ» ընկերությանը, որի ցուցադրությունների շրջանակներում անցկացվել են նրա աշխատանքների մասնակցությամբ առաջին խմբակային ցուցահանդեսները։ Ցուահանդեսներ անցկացվել են Ռուսաստանում, Շվեյցարիայում և Նիդեռլանդներում ։
2014 թվականից նկարիչը ապրում է Յարոսլավլում ։
Նույն թվականին տեղի է ունեցել Վասյա Լոժկինի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Նկարչի մի քանի անհատական ցուցահանդեսներ անցկացվել են Մոսկվայի նկարիչների կենտրոնական տանը, Սանկտ Պետերբուրգում, Պրահայում, Սոչիում, Եկատերինբուրգում, Նիժնի Նովգորոդում   ։
Նկարիչ Վասյա Լոժկինը համագործակցում է երաժիշտների հետ․ նախագծել է «Նոլ» («Ноль») խմբի ալբոմի շապիկը ։ Նա նաև համագործակցում է «Զավտրա» («Завтра») թերթի և հեռուստատեսային ստուդիաների հետ, մասնավորապես ՌԵՆ ՏՎ-ի հետ ։
«Վասյա Լոժկինը և ինչ-որ մարդիկ» խմբի կազմում 2015 թվականին թողարկել է «Հարբեցողություն և անբարոյականություն» երաժշտական ալբոմը, իսկ 2016 թվականին՝ «Ճաղատ հիմարի ճիչերը» մենակատարային ձայնապնակը  ։ 2017 թվականին լույս է տեսել «Վասյա Լոժկինը և ինչ-որ մարդիկ՝ հանուն սիրո» երաժշտական ալբոմը ։
2016 թվականին Նովոսիբիրսկի Օկտյաբրսկի շրջանային դատարանը դատախազության հայցով Վասյա Լոժկինի նկարը` «Սուշիի վեցերորդ մասը» («Մեծ գեղեցիկ Ռուսաստան») ճանաչել է ծայրահեղական  ։ 2018 թվականին Նովոսիբիրսկի շրջանային դատարանը չեղարկել է նկարը ծայրահեղական ճանաչելու մասին տարածքային դատարանի որոշումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 18 ծնունդներ Կատեգորիա:1976 ծնունդներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի ռոք երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ Կատեգորիա:Ռուս բլոգերներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ Կատեգորիա:Ռուս դիզայներներ Կատեգորիա:Բեմական կեղծանուններ
Մարինոյի պալատ (Սանկտ Պետերբուրգ)
Մարինոյի պալատ, Սանկտ Պետերբուրգում առաջիններից մեկն է, Իսակով հրապարակի կարևոր մասն է կազմում։
Պատմություն
Պալատը կառուցվել է 1839-1844 թվականներին ճարտարապետ Անդրեյ Իվանովիչի կողմից։ Գտնվում է հրապարակի հարավային կողմում։
18-րդ դարում այդ հատվածի հողը պատկանում էր գեներալ-ֆելդմարշալ Իվան Գրիգորևիչին։
1845 թվականին պալատը դարձել է իշխանների պաշտոնական նստավայր և կրել է Նիկոլայ Առաջինի դստեր՝ Մարիայի անունը։
1884 թվականին պալատը գնվել է 3000000 ռուբլիով։ 1902 թվականի ապրիլին պալատի նախասրահում ահաբեկիչների կողմից մահացու վիրավորվել է նախարար Սիպյագինը։ 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո պալատը զբաղեցրել է Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարությունը` այնտեղ կառավարելով մինչև հունիս։ Օգոստոսի 7-ից այնտեղ սկսել է աշխատել Համառուսաստանյան հանձնաժողովը։ 1918 թվականին Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո պալատում տեղակայվել է Կարմիր բանակը։
1991 թվականի օգոստոսի 19-22-ի Օգոստոսյան պուտչի ժամանակ պալատը դարձավ Արտակարգ դրության պետական կոմիտեի խռովարարների կենտրոն։
Հակաշփական նյութեր
Հակաշփական նյութեր, շփման, գլխավորապես սահքի պայմաններում աշխատող դետալների (առանցքակալներ, վռաններ, ներդրակներ, ուղղորդիչներ) նյութեր։ Հակաշփական նյութեր են՝ անագի, կապարի (բաբիտներ), պղնձի (բրոնզներ), երկաթի (գորշ թուջ), ցինկի կամ ալյումինի հիմքով համաձուլվածքները, մետաղակերամիկական համաձուլվածքները (բրոնզագրաֆիտ, երկաթգրաֆիտ), պլաստմասսաները (տեքստոլիտ, ֆտորոպլաստ-4, փայտանյութից շերտավոր պլաստիկներ և այլն), մետաղ-պլաստմասսա տիպի բարդ զուգակցություններ (ծակոտկեն բրոնզ, անցքերը լցված են ֆտորոպլաստով)։ Հակաշփական նյութերը պետք է օժտված լինեն լավ մշակելիությամբ, մաշակայունությամբ, շփման փոքր գործակցով (շինվածքի նյութի հետ զույգում աշխատելիս), լռվելու նկատմամբ փոքր հակումով, շփվող մակերևույթների հավասարաչափ յուղումն ապահովելու հատկությամբ։
Կատեգորիա:Նյութեր
Օդեսայի ռուսական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն
Օդեսայի ռուսական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն (Одеський обласний академічний російський драматичний театр), դրամատիկական թատրոն Օդեսա քաղաքում։
Թատրոնի պատմություն
Թատրոնը դարձավ վայր թափառական թատերախմբերի համար։ Այստեղ բեմադրում են օպերային և օպերետային ներկայացումներ։ Թատրոնի բեմին դուրս են եկել Սառա Բեռնարը, Էլեոնորա Դուզեն, Ժան Մունե-Մյուլլին,Մարիա Զանկովեցկայան,Պանաս Սակսագանսկին, Մարկ Կրոպիվնիցկին, Բենուա Կոկլենը, Մարիա Սավենը, Վլադիմիր Դավիդովը ։
1926 թվականի սկսվեց վերանվանվեց դառնալով՝ Օդեսայի ռուսական դրամատիկական թատրոն ։ 1927 թվականին թատրոնը կոչվել է Անդրեյ Վ. Իվանովի անունով, որը Օեսայի Գուբիսպոլկոմի նախագահն էր ։
Տարբեր տարիներ աստեղ բեմադրվել են ներկայացումներ և թատրոնը ղեկավարել են՝ Յակով Ռուբինը, Ալեկսեյ Գրիպիչը, Ավրաամ Տրեպլերը, Ալեկսանդր Սոլոմարսկին, Վլադիմիր Բորտկո ավագը, Վիկտոր Տերենյեվը, Կոնստանտին Չերնյադեվը, Վիկտոր Ստրիժովը, Էդուարդ Միտնիցկին, Բ. Վ. Սապեգին, Ալեքսանդր Դզեկուն, Կ.Ս. Չերնյադևը և շատ ուրիշներ ։
Տարբեր տարիներ թատրոնում խաղացել են Միխայիլ Աստանգովը, Բորիս Իլյին, Դ. Վ. Զերկալովան, Ն. Վ. Կոմիսսաովը և շատ ուրիշ հայտնի դերասաններ։
Մեծ Հայրենական պատերազմի ժամանակ Օդեսայի բռնազավթման տարիներին թատրոնը, որը ստացել էր «Վասիլի Վրոնսկոյի ռուսական թատրոն» անվանումը (նոր տիրոջ անունով, որը մինչև հեղափոխություն դերասան է եղել և խաղացել է հենց այդ թատրոնում), շարունակում էր աշխատել և բացվելով 1942 թվականի ապրիլի 16-ին բեմադրել է Գոգոլի « Ռևիզոր » ստեղծագործությունը։ Թատրոնում գլխավոր ռեժիսոր աշխատել է Գ. Շտոլցը։ Խմբում խաղացել է 45 դերասան, իսկ թատրոնոմ աշխատել է 25 հոգանոց տեխնիկական անձնակազմ։ Երկու տարվա աշխատանքային օկուպացիաների ընթացքում թատրոնում բեմադրվել են «Բալենու այգին», Արցիբաշևի «Վայրենու օրենքը», «Լավ կարված ֆրակ» Յ․ Տայֆունլենգիելա։ Հանրաճանաչ էստրադայի երգիչ Պյոտր Լեշենկոն իր առաջին համերգը Օդեսսայում տվել հեն այդ թատրոնում 1942 թվականի մայիսի 20-ին։
Թատերախումբը
1973 թվականին թատերախումբը բաղկացած էր՝ Ս. Մ. Պրոստյակովից, Վելիչկոից, Բորիս Զայդենբերգից, Է. Ա. Կոտով, Լ. Ի. Մերշիից, Մ. Նաումցևից, Գ. Ի. Նոժենկոյից, Լ. Ֆ. Պոլյակովայից։
Թատրոնի շենքի պատմությունը
Թատրոնի շենքը կառուցվել է 1873-1874 թվականներին նախկին հացահատիկային պահեստի տեղում։ Շենքի ճարտարապետը եղել է Օդեսայի հայտնի ճարտարապետ Ֆ. Վ. Գոնսիովսկին։
Գրականություն
Կատեգորիա:1874 կառույցներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի թատրոններ Կատեգորիա:1874 հիմնադրումներ Ռուսաստանում Կատեգորիա:1874 կառուցումն ավարտված թատրոններ
Հակապրոտոն
Հակապրոտոն, տարրական մասնիկ, պրոտոնի հակամասնիկը։ Նշանակվումը՝ \bar{p}։ Կայուն մասնիկ է, բայց սովորաբար կյանքի տևողությունը կարճ է, քանի որ պրոտոնի հետ կամայական բախմման արդյունքում երկու մասնիկներն էլ վերանում են՝ անջատելով էներգիա։
Պրոտոնի +1 էլեկտրական լիցքին հակադիր -1 լիցք ունեցող հակապրոտոնի գոյությունը կանխատեսել է Պոլ Դիրակը իր 1933 թ. Նոբելյան բանախոսության մեջ ։ Դիրակը Նոբելյան մրցանակ ստացավ 1928 թ. հրապարակած աշխատության՝ Դիրակի հավասարման համար, որը կանխատեսում էր Այնշտայնի էներգիայի հավասարման (E = mc^2) դրական և բացասական լուծումները և պոզիտրոնի՝ էլեկտրոնի հակամասնիկի գոյությունը։
Հակապրոտոնի գոյությունը փորձնականորեն հաստատեցին 1955 թ. Բերկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանի ֆիզիկոսներ Էմիլիո Սեգրեն և Օվեն Չամբեռլայնը, ինչի համար նրանք 1959 թ. ստացան ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ։ Հակապրոտոնը կազմված է երկու վերև հակաքվարկից և մեկ ներքև-հակաքվարկից (uud)։ Հակապրոտոնի բոլոր չափված հատկությունները համապատասխանում են պրոտոնին, բացառությամբ միայն, որ հակապրոտոնն ունի պրոտոնին հակառակ էլեկտրական լիցք և մագնիսական մոմենտ։ Հարցերը, թե ինչպես է նյութը տարբերվում հականյութից և հականյութի նպատակահարմարությունը Մեծ պայթյունից հետո մինչև հիմա պատասխան չունեն՝ տիեզերքում հականյութի սակավության պատճառով։
Բնության մեջ
Հակապրոտոնները նկատվել են տիեզերական ճառագայթներում շուրջ 25 տարի առաջ։ Տիեզերական ճառագայթներում նրանց ներկայության ստանդարտ պատկերն այն է, որ նրանք առաջանում են տիեզերական ճառագայթների պրոտոնների բախումներից միջաստղային միջավայրի միջուկների հետ, ռեակցիայի միջոցով, որտեղ A-ն ներկայացնում է միջուկները՝
Երկրորդային հակապրոտոններն (\bar{p}) այնուհետև տարածվում են գալակտիկայում՝ սահմանափակվելով գալակտիկայի մագնիսական դաշտերով։ Նրանց էներգետիկ սպեկտրը փոփոխվում է միջաստղային միջավայրում ատոմների հետ բախումների հետևանքով։
Հակապրոտոնային տիեզերական ճառագայթների էներգիայի սպեկտրը չափվել է, և այժմ ունենք տիեզերական ճառագայթների բախումներից առաջացած հակապրոտոնների ստանդարտ պատկերը ։ Այն վերին սահման է որոշում էկզոտիկ ճանապարհներով, ինչպես գալակտիկայում սուպերսիմետրիկ մութ նյութի մասնիկների անիհիլացումից կամ առաջնային սև խոռոչների գոլորշիացումից առաջացած հակապրոտոնների թվի համար՝ հակապրոտոնի կյանքի տևողության համար ևս ավելի ցածր սահման է դնելով՝ 1-10 միլիոն տարի։ Քանի որ գալակտիկայում հակապրոտոնի պահպանման ժամանակը մոտ 10 միլիոն տարի է, իրական տրոհման ժամանակը կփոփոխի գալակտիկայում ապրելու ժամանակը և կխախտի տիեզերական ճառագայթների հակապրոտոնների սպեկտրը։ Այս գնահատականն ավելի խիստ է, քան հակապրոտոնի կյանքի տևողության ամենակատարյալ չափումները լաբորատորիայում՝
Հակապրոտոնի հատկությունների մեծությունները ըստ CPT սիմետրիայի կանխատեսության նույնն են, ինչ պրոտոնինը։ Օրինակ, CPT սիմետրիան կանխատեսում է, որ հակապրոտոնի զանգվածը և կյանքի տևողությունը նույնն է, ինչ պրոտոնինը, իսկ էլեկտրական լիցքը և մագնիսական մոմենտը նշանով հակադիր և մեծությամբ հավասար են պրոտոնի համապատասխան հատկություններին։ CPT սիմետրիան դաշտի քվանտային տեսության հիմնական հետևանքն է, և խախտումներ մինչ այժմ չեն դիտարկվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տարրական մասնիկներ Կատեգորիա:Բարիոններ Կատեգորիա:Հականյութ
Մարգարիտն ու փրփուրը (նկար)
Մարգարիտն ու ալիքը (La Perle et la vague, կոչվում է նաև «Ալիքն ու մարգարիտը»), ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Բոդրիի 1862 թվականին ստեղծած կտավը :
Պատմություն
Կտավը ստեղծվել է 1862 թվականին և համարվում է Բոդրիի այդ շրջանի առավել հայտնի գործերից։ 1863 թվականին Ֆրանսիայի կայսրուհի Եվգենին այն ձեռք է բերել 20 հազար ֆրանկով, որը նրա երկրորդ արժեքավոր ձեռքբերումն է եղել ։ 1904 թվականից կտավը համալրում է Մադրիդի Պրադոյի թանգարանի հավաքածուն։
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված մերկ կին՝ պառկած ժայռոտ ծովեզրին, գլուխը դեպի ուսը շրջած, հայացքը դեպի դիտողին։ Հետևի պլանում ծովի ալիքներն են։
Քննադատների գնահատական
Նկարը մեծ հետաքրքրության է արժանացել ժամանակակիցների կողմից ։ Իր տեխնիկական և բացառիկ որակի համար արժանացել է քննադատների դրվատանքին ։
Ամերիկացի նկարիչ, գրող Կենոն Քոքսը կտավն անվանել է «19-րդ դարի ամենակատարյալ մերկ պատկեր»։ Քոքսն առանձնացնում է նկարի որոշ առանձնահատկություններ, որոնք նա նկարագրում է որպես «գրավիչ կեցվածք». «կլորավուն, նրբագեղ մարմին», «փոսիկներով ուսեր», «նուրբ գծերի ըմբոշխնում», «գունային գրավչություն», «նուրբ մակերեսի կատարելություն»։ Ըստ նրա այս ամենը կտավին դարձնում են իրական գլուխգործոց ։
Ֆրանսիացի քննադատ Ժյուլ Անտուանը կտավը նկարագրել է որպես «ֆարիզյան modiste», ով այս վայրի վայրում պառկած սպասում է մոլորյալ միլիոնատիրոջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Պոլ Բոդենի նկարներ Կատեգորիա:1862 նկարներ Կատեգորիա:Մերկ կանանց պատկերով նկարներ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ
Եղնահատոց
Եղնահատոց, ձմեռանոց Հայաստանի Լոռու մարզում։ 1926 թվականին ուներ 3 հայ բնակիչ, իսկ հետագայում լքվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձմեռանոցներ
JBIG
JBIG-ը օգտագործում է հանրահաշվական խտացման տարբերակը՝ արտոնագրված IBM-ի կողմից և հայտնի որպես Q-coder: Այն հիմնված է յուրաքանչյուր բիթի՝ նախկին բիթերը և պատկերների տողերը հիմք ընդունած հավանականության գնահատականի վրա։ Ալգորիթմը մշակված է պատկերը տողերով, իրենց ներկայանալու հերթականությամբ խտացնելու համար։ Ինչպես նաև, JBIG-ը պահպանում է պրոգրեսիվ հաղորդում (աստիճանաբար պատկերի «հայտնվելը» ընդունիչի վրա ֆայլի ստացման չափով) խտացման աստիճանի ոչ մեծ նվազմամբ (5 %-ի կարգի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրաֆիկական ֆորմատներ
Շիրենսկի Պիշուգ
Շիրենսկի Պիշուգ (Ширенский Пыщуг), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պախոմովսկի Պիշուգա գետի աջ ափում՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Քառասնակնաջուր (գետ)
Քառասնակնաջուր, գետակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում և Ադրբեջանում ։ Սկիզբ է առնում Կարմիր լեռան հյուսիսարևելյան լանջից բխող Քառասնակն աղբյուրից և Խաչիկ գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք դուրս է գալիս Հայաստանի սահմաններից։ Երկարությունը՝ 8 կմ է, Հայաստանի տարածքում՝ 4 կմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի գետեր Կատեգորիա:Ադրբեջանի գետեր
Հականեյտրոն
Հականեյտրոն, նեյտրոնի հակամասնիկը (\bar{n})։ Ինչպես և նեյտրոնը, ունի զրոյական էլեկտրական լիցք։ Հականեյտրոնի զանգվածը հավսար է նեյտրոնի զանգվածին, իսկ նրանց մագնիսական մոմենտները մեծությամբ հավասար են, սակայն նշանով հակառակ են։
1956 թվականին փորձով Բևատրոն արագացուցիչով հայտնաբերել են Բրյուս Քորկը, Գ. Լամբերտսոնը, Օ. Պիչոնին և Վ. Վենզելը։ Բախվելով թիրախի միջուկների հետ՝ հակապրոտոնը կարող է իր դրական լիցքը տալ միջուկի պրոտոններից մեկին ևկամ նրանից ստանալ դրականը)։ Ընդ որում, առաջանում է նեյտրոն-հականեյտրոն զույգը։ Հականեյտրոնի առաջացման ապացույց է նրա հետագա աննիհիլացումը այլ միջուկի նեյտրոնի կամ պրոտոնի հետ։ Ինքը՝ հականեյտրոնը, հետք չի թողնում (օրինակ, լուսանկարչական էմուլսիաներում), սակայն աննիհիլացիայի ժամանակ առաջանում է մի քանի լիցքավորված մասնիիկ, որոնց հետքերը դուրս են գալիս միևնույն կետից։
Կատեգորիա:Քիմիա
Ռաիսա Վարդանյան
Ռաիսա Գարեգինի Վարդանյան, հայ դիվանագետ, Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետությունում և Ֆիլիպինների Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Պարգևներ և կոչումներ
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։ Տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին։
Տովա (Լունդոնգայի վտակ)
Տովա (Това), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լունդոնգա գետի ձախ ափում՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։
Երկաթասար (բլուր)
Երկաթասար, բլուր Հայաստանի Կոտայքի մարզում, Պտղնի գյուղի մոտ ։ ԲԾՄ մոտ 1332 մ ։
Տովա (Լունդոնգայի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Երկաթասար (բլուր)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բլուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի բլուրներ Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի լեռնագրություն
Մարկոս Օպելիոս Անտոնիոս Դիադումենիանոս
Մարկոս Օպելիոս Անտոնիոս Դիադումենիանոս, կամ Դիադումենիանոս, հռոմեացի կայսր, ով կառավարել է 217-218 թվականներին։
Կենսագրություն
Դիադումենիանոսը Մարկինոս կայսեր որդին էր, որը ծառայում էր հորը որպես Կեսար (մայիս 217–218) և որպես Օգոստոս (218)։ Նրան կոչել են այդպես, քանի որ ծնվել է «գլխադիրով», որն ուներ «թագի» տեսք ։ Դիադումենիանոսը ծնվել է 208 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։ Ըստ «Historia Augusta» տեղեկագրքի նա ծնվել է սեպտեմբերի 19-ին, միևնույն օրը, երբ ծնվել է Անտոնինոս Պիոսը։ Նրա մայրը եղել է կայսրուհի Նոնիա Կելսան, որի մասին քիչ բան է հայտնի։ Նրա մասին միայն նշված է «Historia Augusta» գրքում։ Դիադումենիանոսի անունը սկզբում Մարկոս Օպելիոս Դիադումենիանոս էր, բայց հետո փոխվում է և ավելացվում Անտոնիոսը, որպեսզի ամրապնդվեր կապը Մարկոս Ավրելիոսի ընտանիքի հետ, այնպես, ինչպես արվել էր Կարակալլայի կողմից։
Դիադումենիանոսը իր դիրքը վայելելու կամ որևէ բան սովորելու հնարավորություն չունեցավ, քանի որ Սիրիայի լեգեոններն ապստամբեցին և Հռոմեական կայսրության կառավարիչ հռչակեցին Էլագաբալուսին։ 218 թվականի հունիսի 8-ին Անտիոքում Մարկինոսին պարտության մատնելուց հետո, մահանում է նաև Դիադումենիանոսը։
Պակ Սո Յոն
Պակ Սո Յոն (երբեմն գրում են Պակ Սո Յուն (박소연?, 朴小宴? հոկտեմբերի 24, 1997 թվական, Նաջու, Հարավային Կորեա)՝ հարավկորեացի գեղասահորդուհի, ելույթ է ունենում միայնակ սահքով ։ Ասիայի գավաթի հաղթող (2012 թվական), 2015 թվականի հարավկորեական առաջնության բազմակի չեմպիոն է և մրցանակակիր։
2017 թվականի տվյալներով զբաղեցնում է 15-րդ տեղը՝ ձիավարության միջազգային միության ցուցանիշներով ։
Գործունեություն
Երիտասարդների շրջանում
Արադ (Ռումինիա)
Արադ (Arad, Arad), քաղաք Ռումինիայում՝ պատմական Կրիշանայի շրջանում։ Տեղեկայված է Մարոշ գետի ափին, Հունգարիայի սահմանից ոչ հեռու, հանդիսանում է համանուն ժուդեցի վարչական կենտրոնը։
Պակ Սո Յոն
Գործունեություն
Պակ Սո Յոն ծնվել է Հարավային Կորեայի հարավում, 1997 թվականի հոկտեմբերին։ Փոքր տարիքում նա հետաքրքրվում էր է գեղասահքով։ Տասնմեկ տարեկանում նա դեբյուտ է ունեցել Հարավային Կորեայի պատանի մարզիկների առաջնությանը, որի ժամանակ նա նվաճել է արծաթե մեդալ ։
Արադ (Ռումինիա)
Պատմություն
Արադի մասին առաջին հիշատակությունները վերագրվում են 11-րդ դարին։ 1241թ․ մոնղոլների՝ Հունգարիա ներխուժումից հետո Արադը վերածվեց ամրոցի՝ Հունգարիայի թագավորության սահմանները պաշտպանելու համար։ Օսմանյան կայսրությունը հետ վերցրեց ռեգիոնը 1551թ․։ Օսմանյան տիրապետության ժամանակ Արադը առանձին սանջակ էր։ 1699թ․ Կարլովյան խաղաղության պայմանագրի ստորագրումից հետո Արադը, Հունգարիայի հետ միասին, անցավ Ավստրիային։ Համաձայն 1720թ․ կատարված մարդահամարի՝ քաղաքում բնակվում էին 177 ռումինացի, 162 սերբ և 35 հունգարացի ընտանիքներ։ 1742թ․ քաղաքում հաստատվեցին առաջին հրեաները։ Առաջին աշխարհամարտից առաջ այստեղ կային արդեն 10000 հրեաներ, որոնք կազմում էին բնակչության 10%-ը ։
1763-ից 1783 թվականները Արադում նոր պաշտպանական կառույցներ հիմնվեցին։ Դրանք մեծ ազդեցություն ունեցան 1848-ից 1849 թվականների Հունգարական հեղափոխության ժամանակ։ 1849թ․ հուլիսին Արադը նվաճվեց հունգար հեղափոխականների կողմից, որից հետո քաղաքում հեղափոխականները հաստատեցին նոր կառավարություն։ Հեղափոխության պարտությունից հետո, 1849թ․ հոկտեմբերի 6-ին, ավստրիացիները Արադում մահապատժի ենթարկեցին 13 հունգարացի գեներալների, որոնք արդյունքում հայտնի դարձան որպես Արադի նահատակներ։
Պակ Սո Յոն
Գործունեություն
Սակայն Մինսկում տեղի ունեցող հերթական մրցմանը Պակը ներկա չգտնվեց իր տեղը զիճելով ավելի հաջողակ կորեուհու՝ Կիմ Հե Ջինին։ Հաջորդ եթերաշրջանը Պակ Սո Յոնը սկսել է Ասիայի գավաթի հաղթությամբ, դեբյուտ ունենալով Միլանում տեղի ունեցած մրցումներին ։
Մեծահասակների շրջանում
Արադ (Ռումինիա)
Բնակչություն
2011թ․ մարդահամարի տվյալներով քաղաքում կա 159074 բնակիչ, նրանցից 85,8%՝ ռումինացի, 10.5%` հունգար, 1,7%՝ գնչու և 2%՝ այլ ։