cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մերի Բիլ
Պրոֆեսիոնալ կին բիզնեսմեն
Այդ ժամանակներում նկարել սովորելու ամենատարածված միջոցը եղած մեծ գործերն ու գլուխգործոցները կրկնօրինակելն էր։ Մերի Բիլը նախընտրել է նկարել յուղաներկով և ջրաներկով։ Հաճախ նկարել է նաև կավիճով։ Փիթեր Լելին, ով փոխարինել է Անտոնիս վան Դեյքին՝ որպես պալատական ​​նկարիչ, շատ հետաքրքրված է եղել Մերիի՝ որպես նկարչի առաջընթացով, մանավանդ, որ նա զբաղվել է գեղանկարչությամբ՝ կրկնօրինակելով նաև իր որոշ գործեր ։ Մերի Բիլը փոքր նվերների կամ ծառայությունների դիմաց նկարներ է պատրաստել այն մարդկանց համար, ում ինքը ճանաչել է ։ Չարլզ Բիլը ուշադիր գրի է առել այն ամենը, ինչ Մերին արել է որպես նկարիչ։ Նա նշումներ է արել, թե ինչպես է նկարել, ինչ գործարքներ է իրականացրել, ովքեր են այցելել և ինչ գովեստներ է ստացել։ Չարլզը տարիների ընթացքում գրել է իր դիտարկումների երեսուն օրագիր և նվիրել Մերիին՝ անվանելով. «Իմ ամենաթանկ էակին» ։ Մերի Բիլը դարձել է կիսապրոֆեսիոնալ դիմանկարչուհի 1650-ական թվականին և 1660-ական թվականներին՝ աշխատելով տանը, սկզբում Լոնդոնի Քովենթ Գարդեն շրջանում, ապա Լոնդոնի Ֆլիթ փողոցում ։ Քովենթ Գարդենում ապրելիս Բիլը նկարչուհի Ջոան Կարլայլի ամենամոտ հարևանն է եղել ։
Կրթություն
Մերին ակադեմիայում կանոնավոր կրթություն չի ստացել, կապ չի ունեցել նկարիչների գիլդիայի հետ և չի ունեցել թագավորական կամ պալատական ​​հովանավորություն ։ Նա հումանիտար ​​կրթություն է ստացել իր հորից, ով էլ, ամենայն հավանականությամբ, սովորեցրել է Մերիին ներկել և նկարել ։ Սաֆֆոլկում ապրելու տարիներին, Մերիի հայրը ընկերացել է բրիտանացի ժամանակակից նկարիչների հետ, ինչպիսիք էին սըր Նաթանիել Բեկոնը, Ռոբերտ Ուոքերը և սըր Փիթեր Լելին, ինչն էլ ենթադրել է տալիս, որ Ռոբերտ Ուոքերը և Փիթեր Լելին «պատանի Մերիի նկարչության ամենահավանական վարպետներն են եղել» ։ Մերիի ու Լելիի ծանոթանալու ճշգրիտ ժամանակը, ըստ որոշ փաստերի, եղել է մինչ Չարլզի հետ ամուսնանալը, երբ ապրել են Սաֆֆոլկում։ Մեկ այլ ենթադրության համաձայն, զույգը ծանոթացել է կամ 1655 թվականին, կամ 1656 թվականին, երբ Մերին և Չարլզը տեղափոխվել են Լոնդոնի Քովենթ Գարդեն և դարձել Լելիի հարևանը ։
Կնոջ պրակտիկայի մասին Չարլզ Բիլի պահպանած փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ Լելին ժամանակ առ ժամանակ այցելել է Բիլի տուն, դիտել թե ինչպես է Մերին նկարում և գովաբանել նրա աշխատանքը ։ Նրանց ընկերական կապը բերել է նրան, որ Լելին Բիլին և նրա ընտանիքին փոխառությամբ տվել է իր հին նկարներից մի քանիսը, որոնք նրանք կարող էին կրկնօրինակել ։ Բիլը Լելիին պատվիրել է իր և իր ընկերների բազմաթիվ դիմանկարներ։ Նրանց ժամանակակից Ջորջ Վերթուն նշել է, որ Մերիի և նրա ընտանիքի դիմանկարները 1661 թվականին ներկայացվել են Հինդ Քորթի իրենց տանը ։
Ստեղծագործություններ
Որպես այդպիսին այն երբեք չի տպագրվել, բայց գիտնականները կարծում են, որ ստեղծագործության ձեռագրերը տարածվել են։ Ստեղծագործությունը հայտնաբերվել է Չարլզ Բիլի գրվածքները պարունակող տետրում, բայց այն ամբողջությամբ գրվել է Մերիի կողմից. ըստ Հելեն Դրեյփերի սա «կին-տղամարդ համագործակցության եզակի օրինակ է նկարչական գրականության տեխնիկայի պատմության մեջ» ։
1666 թվականին Մերի Բիլը գրել է նաև «Դատողություններ բարեկամության մասին» վերնագրով ձեռագիր և 1667 թվականին չորս բանաստեղծություն ։
Նկարչության բիզնես
Որպեսզի կինը հաջողակ պրոֆեսիոնալ նկարիչ դառնա, պետք է լավ համբավ վաստակի։ Մերիի հայրը, լինելով սիրողական նկարիչ, ֆինանսավորել է նրա ընդհանուր կրթությունը, հնարավոր է նաև նկարելու և ներկելու դասընթացները ։ Դժվար չէր սխալ մեկնաբանել կնոջ տուն գործնական նպատակներով անծանոթների մտնելը, որի պատճառով կինն անմաքուր լույսի տակ էր հայտնվում։
1670-ական թվականներին, երբ Մերին իսկապես սկսել է նկարել փող վաստակելու համար, զգուշորեն է ընտրել՝ ում նկարել։ Իսկ նկարչի լավ համբավ վաստակելու համար օգտագործել է իր ընկերական շրջանի գնահատականները ։ Այդ մարդկանց թվում են եղել թագուհի Հենրիետա Մարիան և Ջոն Թիլոթսոնը՝ Սուրբ Ջեյմս եկեղեցու քահանան, հետագայում Քենթերբերիի արքեպիսկոպոս։ Դա կարող էր պայմանավորված լինել Մերիի հոր՝ Ջոնի հետ, որը եկեղեցու քահանա էր կամ Թիլոթսոնի հետ մտերիմ կապերով, որի շնորհիվ Սուրբ Յակովի քահանաները Մերիի մշտական հաճախորդներ են եղել։
Մերի Բիլը դիմանակրաի համար վերցրել է 5 ֆունտ, 10 ֆունտ՝ մարմնի կեսը յուղաներկով նկարելու համար։ Նա տարեկան վաստակել է մոտ երկու հարյուր ֆունտ ստերլինգ՝ եկամտի տասը տոկոսը հատկացրելով բարեգործությանը։ Այս եկամուտը բավարարել է ընտանիքի հոգսերը հոգալու համար ։ Ավելորդ է նշել, որ իսկապես հրաշալի է, որ Մերի Բիլը ընտանիքի կերակրողն է եղել ։ Սակայն 1681 թվականից Մերիի պատվերները սկսել են պակասել ։
1681 թվականին Մերի Բիլը վերցրել է երկու աշակերտներ՝ Քիթի Տրիոշին և միստր Մորին, ովքեր աշխատել են նրա հետ ստուդիայում։ 1691 թվականին Յորքշիրցի Սառա Քերթիսը ևս դարձել է Մերիի ուսանողը։ Սառան նույն վարքն ու բարքերն է ունեցել, ինչ՝ Մերին ։
Նշանավոր հաճախորդներ
Անգլիկան ականավոր քահանա դոկտոր Ջոն Թիլոթսոնը (1630-1694) հաճախակի է հանդիպել տիկին Բիլի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, Մերին նրան նկարել է հինգ անգամ 1664, 1672, 1677, 1681 և 1687 թվականներին։ Դոկտոր Թիլոթսոնն ազգակից էր Կրոմվել ընտանիքի հետ, քանի որ 1664 թվականին ամուսնացել է Օլիվեր Կրոմվելի զարմուհու՝ Էլիզաբեթի հետ ։ Էլիզաբեթը Մերիի մտերիմ ընկերն էր, և մեկը նրանցից, ովքեր ստացել էին Մերիի «Դատողություններ բարեկամության մասին» նամակը։ Բիլը 1672 թվականին սըր Փիթեր Լելիից իր համար պատվիրել է դոկտոր Թիլոտսոնի դիմանկարը ։
Դաշնակահար գնդապետ Ջայլսը (1615–1675) Մերի Բիլի նկարների երկրպագուն և մեկ այլ կարևոր հովանավորն է եղել։ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Սթրենգվեյը կռվել է Չարլզ I թագավորի համար, ինչպես նաև մասնակցել է 1651 թվականին Կառլոս II- ի գաղտնի փախուստին և աքսորին, ինչպես նաև 1660 թվականին նրա վերականգնմանը։ Սթրենգվեյը Մերիին հանձնարարել է նկարել իր դիմանկարը կնոջ, որդու և դստեր հետ 1670-ական թվականների ընթացքում ։
Ազնվական Հենրի Քավենդիշը (1630–1691) Մերի Բիլի կարևոր կերպարներից է եղել։ Նա դարձել է Նյուքասլի 2-րդ դուքսը 1676 թվականին, և՛ ինքը, և՛ իր դքսուհի Ֆրենսիսը Մերիի մշտական հովանավորներն են եղել, և1677 թվականին պատվիրել են իրենց դիմանկարները ։ Հերցոգն ու դքսուհին Մերիի աշխատանքին ծանոթացել են Ֆրենսիսի հոր՝ մեծարգո Ուիլյամ Պիերպոնտի միջոցով (1607–1678), որի դիմանկարը նույնպես Մերին նկարել է մոտ 1670 թվականին։ Անգլիական քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Ուիլյամ Պիերպոնտը սատարել է Օլիվեր Քրոմվելին և դեմ է եղել Ստյուարտների դինաստիայի վերականգնմանը ։
Ընտանիք և երեխաներ
Չարլզ և Բարդուղիմեոս Բիլը երիտասարդ տարիներին օգնել են ստուդիայի աշխատանքներին, որտեղ նկարել են վարագույրներ և քանդակազարդ օվալներ։ Այդ օվալները Մերի Բիլի դիմանկարների կարևորագույն մասն են կազմել։
Իր հոր անունով կոչվող երրորդ որդին՝ երիտասարդ Չարլզ Բիլը, նկարչության մեծ տաղանդ է ունեցել և 1677 թվականի մարտի 5-ին գնացել է մանրանկարչություն սովորելու։ Նա հաճույքով նկարել է մանրանկարչական քանդակներ 1679-1688 թվականներին, սակայն աստիճանաբար տեսողությունն սկսել է վատանալ, որից հետո նա աշխատել է բնօրինակ դիմանկարների վրա։
Երկրորդ որդին՝ Բարդուղիմեոս Բիլը, սկսել է նկարչությամբ զբաղվել, բայց բժշկությունն ավելի է գրավել։ 1680 թվականին սովորել է Քեմբրիջի Քլեր Հոլում, 1682 թվականին ավարտել է և ստացել բժշկության բակալավրի աստիճան։ Բարդուղիմեոսն ստեղծել է իր բժշկական պրակտիկան Քովենթրիում, որը պատկանել է իր հորը ։
Ոճ
Մերի Բիլը նկարել է բարոկկո ոճով։ Բարոկկո արվեստը քանդակի, նկարչության, երաժշտության և ճարտարապետության ոճ է, որը Եվրոպայում հայտնի է եղել 17-րդ դարի սկզբից մինչև 18-րդ դարի կեսեր։ Բարոկկո արվեստը բնութագրվել է լույսի և ստվերի օգտագործմամբ, շարժման պատկերմամբ և հարուստ գույների օգտագործմամբ՝ վեհության և երկյուղի զգացողություն առաջացնելու համար։ Բարոկկո դիմանկարը հայտնի է իր հարուստ գույներով, լուսավոր հակադրություններով և կտորեղենի դետալների նկատմամբ ուշադրությամբ։
Մերի Բիլի նկարները հաճախ անվանել են «էներգետիկ» և «առնական»։ (Ընդունված է եղել կատարած աշխատանքի համար գովաբանել կնոջը՝ անվանելով նրան «տղամարդկային»)։ Գույնը ընկալվում է որպես մաքուր, քաղցր, բնական, պարզ և թարմ, չնայած որոշ քննադատներ նրա գունավորումը համարել են «ծանր և կոշտ»։ Ենթադրվում է, որ Մերի Բիլը ձեռք է բերել «իտալական ոգին և ոճը»՝ գործնականում կրկնօրինակելով իտալական գլուխգործոցները։ Նրանցից շատերը չէին կարող մրցել նրա «գույնի, ուժի, ուժի կամ կյանքի» հետ։ Սըր Փիթեր Լելին հիացած է եղել Բիլի աշխատանքով՝ ասելով, որ նա «աշխատել է մարմնի հիանալի գույնի հետ և ծայրաստիճան աշխատասեր է եղել»։ Մյուսները քննադատել են նրա աշխատանքը համարելով թույլ արտահայտչական, որոնք ավարտվում են տհաճ գույներով և վատ մշակված ձեռքերով ։
Նա երբեմն նկարագրվել է որպես «փշոտ»՝ «սահմանափակ գունային գունապնակով» և Լելիի աշխատանքը սերտորեն ընդօրինակող։ Մերիի մահից տասնամյակներ անց արվեստի պատմաբան Ջորջ Վերտուն բարձր է գնահատել նրա աշխատանքը՝ ասելով. «Տիկին Մերի Բիլը շատ լավ էր նկարում յուղաներկով» և «աշխատում էր գույների հոյակապ մարմնով» ։
Նրա որոշ աշխատանքներ կարելի է գտնել Լոնդոնի Ջեֆրի թանգարանում, չնայած ամենամեծ հանրային հավաքածուն գտնվում է Moise's Hall Museum-ում ։ 1975 թվականին Ջեֆրի թանգարանում Բիլիի անհատական ​​ցուցահանդեսն է եղել, որը հաջորդ տարի տեղափոխվել է Իսթբորնի Թաուներ արվեստի պատկերասրահ ։
Մահ և հիշատակ
Մերի Բիլը մահացել է 1699 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։ Նրա մահը սխալմամբ ընդունվել է որպես Մերի Բիդլի մահ, որի մահը գրանցվել է 1697 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ։ Մերիի մահվան մասին շատ բան հայտնի չէ, բացի նրանից, որ մահացել է Փոլ-մոլ փողոցում գտնվող տանը, թաղվել է Պիկադիլիի Սուրբ Ջեյմս եկեղեցու հաղորդության սեղանի տակ, 1699 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նրա գերեզմանը ոչնչացել է թշնամու ռումբերից։ Հուշարձանը գտնվում է եկեղեցում։
(4653) Տոմասո
(4653) Տոմասո (Tommaso), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 1-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,683378 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2112 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1555 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1605,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,26° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1976 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Աննա Սանդրստրյոմ
Աննա Սանդստրյոմ (Anna Sandström, լրիվ անունը՝ Anna Maria Carolina Sandström, ), շվեդ ֆեմինիստուհի, մանկավարժ-բարեփոխիչ, Շվեդիայի կրթության համակարգի ռահվիրա։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1854 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Ստոկհոլմում, Գեոդեզիական խորհրդի քարտուղար Կարլ-Էրիկ Սանդստրյոմի (Carl Erik Sandström) և նրա կնոջ Աննա Հալլստրյոմի (Anna Hallström'') ընտանիքում։ Ծնողների վաղաժամ մահից հետո, աղջիկը որպես որդեգրված երեխա դաստիարակվել է գնդապետ  Հյալմար Հագբերգի (Hjalmar Hagberg) ընտանիքում։ Նա կրթություն է ստացել Ստոկհոլմում աղջիկների Թագավորական նորմալ դպրոցում (Statens normalskola för flickor) և Թագավորական ճեմարանում (Högre lärarinneseminariet) և սկսեց աշխատել որպես ուսուցիչ։ Այդ պահին Շվեդիայի կանայք իրավունք ստացան սովորելու երկրի համալսարաններում, բայց Աննան չշարունակեց ուսումը։ 1874 թվականից մինչև 1882 թվականը նա աշխատել է Ստոկհոլմում՝ որպես ուսուցիչ Åhlinska skolan կանանց դպրոցում, այնուհետև 1881 թվականից մինչև 1883 թվականը՝ Södermalms högre läroanstalt för flickor-ում։
Նա քննադատության ենթարկեց ժամանակակից դպրոցական կրթությունը և շարունակեց զբաղվել ինքնակրթությամբ, ուսումնասիրելով պատմություն, լատիներեն, շվեդական և ֆրանսիական գրականություն։ Նա կարդում էր մանկավարժական գործունեության բարեփոխումների վերաբերյալ հրապարակումները։ Աննա Սանդստրյոմը հրապարակեց մի շարք աշխատանքներ կրթության թեմայով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ուշադրություն գրավեցին և քննարկվում էին երկրի մանկավարժական հասարակայնության կողմից ։         Սանդստրյոմը մասնակցել է  Flickskolemöte-ի չորս հանձնաժողովների, 1886, 1893, 1897 և 1901 թվականներին, որտեղ ներկայացնում էր իր գաղափարները կրթական բարեփոխումների վերաբերյալ։ Նրան հաճախ էին հրավիրում բանավեճերի և հավաքների, որպես հեղինակավոր մանկավարժ-բարեփոխիչ։
1883 թվականին Աննա Սանդստրյոմը իր գործընկեր Ֆրեդերիկ Ռանկվիստի հետ համատեղ Ստոկհոլմում կազմակերպեցին Nya skolan դպրոցը (1886 թվականից այն կոչվում էր  Anna Sandströms skola): 1883 թվականից մինչև 1926 թվականը նա եղել է այդ դպրոցի տնօրենը։ 1900 թվականին նա Ստոկհոլմում կին ուսուցիչների  համար կազմակերպեց կանանց ճեմարան (Anna Sandströms högre lärarinneseminarium), որը ղեկավարեց 1900-1926 թվականներին։ Նրա ճեմարանը այլընտրանք դարձավ Թագավորական ուսուցչական ճեմարանին  (Kungliga Högre Lärarinneseminariet): Երիտասարդ կանանց դաստիարակության աշխատանքները հաջող կազմակերպելու համար 1904 թվականին  շվեդ մանկավարժ - բարեփոխիչը ստացավ Իլլիս Կվորում մեդալ։ 1883 թվականին Ֆրեդերիկ Լարս Հոկերբերգի (Fredrik Lars Hökerberg, 1851-1924) հետ միասին  Աննա Սանդստրյոմը դարձավ Verdandi արմատական թերթի համահիմնադիր, որը նա խմբագրեց 1883-1929 թվականներին։ Թերթը, որ ղեկավարում էր Աննան Uffe կեղծանունով, եղել է Շվեդիայի առաջատար կրթական թերթը մինչև 1920-ական թվականները։
Աննա Սանդրստրյոմը մահացել է 1931 թվականի մայիսի 26-ին, Ստոկհոլմում։ Թաղված է Հյուսիսային գերեզմանատանը (Նորրա Բեգրավինգսպլատսեն ) ։ Ստոկհոլմի փողոցներից մեկը կոչվում է նրա անունով։
Աննա Սանդստրյոմը շվեդ բժիշկ և գիտնական Իվար Սանդստրյոմի քույրն էր, որը հանդիսանում էր վահանաձև գեղձի առաջին հայտնագործողը։
Հուավեյ
Հուավեյ Թեքնոլոջիս (華為技術有限公司, հիերոգլիֆների պարզեցմամբ՝ 华为技术有限公司, փինյին՝ Huáwèi Jìshù Yǒuxiàn Gōngsī, Պալլադիի տառադարձության համակարգով՝ Հուավեյ ցզիշու յուսյան գունսի ), հեռուստահաղորդակցության ոլորտում ամենամեծ չինական ընկերություններից ։ Հիմնադրել է Չինաստանի ազգային ազատագրական բանակի նախկին անդամ Ժեն Չժենֆեյը։ 1987 թվականին ։
Աննա Սանդրստրյոմ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ մանկավարժներ Կատեգորիա:Շվեդ ֆեմինիստներ
Հուավեյ
Գործունեություն
Հուավեյ արտադրանքն ներառում է՝
2006 թվականին ընկերությունը ցույնց տվեց աճ նոր սերնդի ցանցերի ոլորտում, ներառյալ նաև 3G ցանցում ։
2012 թվականի սկզբին ընկերությունում աշխատում էր 110 000 մարդ։ Դեռ 2010 թվականին ընկերությունը ուներ 8 մարզային գրասենյակ և 100 մասնաճյուղ ամբողջ աշխարհում։ Հուավեյն ունի 20 գիտահետազոտական կենտրոն տարբեր երկրներում՝ ներառյալ Չինաստան, ԱՄՆ, Գերմանիա, Թուրքիա, Հնդկաստան, Շվեդիա և Ռուսաստան։ Ընկերությունը ստեղծել է ժամանակակից ինովացիոն կենտրոններ Vodafone Group, BT Group, Telecom Italia, France Telecom, Telefonica, Deutsche Telekom ընկերությունների հետ։
Ամեն տարի Հուավեյն ներդրում է կատարում ստորագրված պայմանագրերի գումարի 10%-ից ոչ քիչ ($1,26 միլիարդ) հետազոտությունների և զարգացման մեջ՝ մնալով արտոնագրային հայտեր ներկայացրած (26,8 հազար) ամբողջ աշխարհի ընկերությունների թվում ։
2010 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Հոնկոնգում Հուավեյն ներկայացրեց նախատիպը չունեցող DSL (Digital Subscriber Line)` 700 Մբիթ վայրկյանում։ Այդ ցուցագրումը համարվում է առաջինը իր դասում։ Ընկերության կարծիքով՝ SuperMIMO տեխնոլոգիայի շնորհիվ (համակարգ բազմաթիվ մուտքերով և ելքերով) այդ որոշումը թույլ է տալիս օպերատորներին կառուցել արդյունավետ և զարգացված ցանցեր՝ բարձր անցելիության մակարդակով։ Այդ օրինակը գերազանցում էր մյուս բոլոր DSL օրինակներին ։
2015 թվականին ընկերությունը դարձավ աշխարհում սմարթֆոնների երրորդ ամենամեծ արտադրողը։
Արդյունաբերական լրտեսություն և տեխնոլոգիաների ոչ թույլատրելի պատճենահանում
Ընկերությունը մի քանի անգամ քննադատվել է արտադրանքի զարգացման անարդար մեթոդներ օգտագործելու համար։
Մասնավորապես 2003 թվականին Տեխասի դատարանում քննական հայց է ներկայացրել Cisco Systems ընկերությունը, որի մեղադրյալներն էին Huawei Technologies-ը և 3COM-ը։ Հայցում հաստատվում էր, որ VR օպերացիոն համակարգը և Quidway երթուղղիչը պատճենահանված են Cisco Systems-ին պատկանող տեքստերից։ Հայտում կային նաև ապացույցներ, որոնք ներառում էին կոդային նույնական օրինակներ, գործընթացների նույնական անվանումներ։ Այս դատական հայցը ավարտվել է հաշտությամբ ։
2004 թվականին ընկերության աշխատակիցը՝ Ժու Իբինը(Zhu Yibin), ձերբակալվել է SuperComm ցուցահանդեսում անվտանգության աշխատակիցների կողմից։ Վերջինս փորձել էր նկարել մրցակից ընկերության սարքավորումները ։ Ժու Իբինը ցուցահանդեսին գրանցված էր որպես Weihua ընկերության ներկայացուցիչ։
Երկու դեպքերում էլ Huawei ընկերությունը պաշտոնապես հանձնել է անբարեխիղճ աշխատողների պատասխանատվությունը (rogue employees) ։
Առևտրային լրտեսություն
2009 թվականի փետրվարին Excelcomindo Pratama հնդկական հեռախոսակապի օպերատորի մամուլի ծառայությունը հաղորդել է Հուավեյ ընկերության աշխատակցի ձերբակալության մասին, ով փորձել էր պատճենահանել ծառայողական փաստաթղթերը ։
Անարդար գովազդ
Ընկերությունը հայտարարում է, որ «հիմնական արտադրությունը պատրաստվում է ASIC միկրոսխեմայի հիման վրա, որպեսզի ապահովվի համարժեք որակը և տնտեսական օգուտները» ։ Ընկերության այս հայտարարությունը ուղղակիորեն հակասում է միկրոսխեմա պատրաստող ընկերությունների (EZChip, Xelerated և Dune Networks) տվյալներին։ 2004 թվականի հոկտեմբերին Huawei-ն առանձնացրեց միկրոսխեմաների զարգացումը որպես առանձին ընկերություն HiSilicon, սակայն այն չի համարվում ցանցային պրոցեսորների արտադրող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:1987 թվականին հիմնադրված ընկերություններ Կատեգորիա:Հուավեյ Կատեգորիա:Բջջային հեռախոս արտադրողներ Կատեգորիա:Չինական ապրանքանիշներ
Մարշալ
Մարշալ (ֆրանս.՝ marechal, հին վերին գերմ. marah - ձի և scale - ծառա), պալատական կոչում միջնադարյան Ֆրանսիայում, արքունի ծառա՝ ախոռապետ, պալատական պաշտոնյա (հետևում էր թիկնապահներին), 13-րդ դարից՝ զինվորական կոչում։
Բարձրագույն զինվորական կոչում մի շարք երկրների բանակներում (16-րդ դարից՝ Ֆրանսիայում, 11-րդ դարից՝ Իսպանիայում, Թուրքիայում, Իտալիայում, Ճապոնիայում, 10-րդ դարից՝ Մեծ Բրիտանիայում, Հնդկաստանում, Լեհաստանում, Ֆինլանդիայում, Ռումինիայում, Չինաստանում, Հյուսիսային Կորեայում, Բուլղարիայում)։ Ավստրիայում, Պրուսիայում և Ռուսաստանում մարշալը համապատասխանել է գեներալ-ֆելդմարշալին։
Արևմտահայերենում մարշալի հոմանիշը մարաջախտն է, որը Կիլիկյան Հայաստանում սպարապետի տեղակալն էր։
Կատեգորիա:Զինվորական կոչումներ
Նավակներ Ռոնի վրա
«Նավակներ Ռոնի վրա» (Boats du Rhône), երկու ուրվանկարների (համեմատաբար փոքրն արվել է նամակի մեջ, իսկ մյուսն ավելի խոշոր է և դետալներն ընդգծված են եղեգնյա գրիչով) և երեք յուղանկարների շարք, որն ստեղծել է հոլանդացի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգը հարավային Ֆրանսիայի Առլ քաղաքում 1888 թվականի օգոստոսին։
Ստեղծում
1888 թվականի օգոստոսի 13-ին գրված մի նամակում վան Գոգն այսպես է նկարագրել իր մտադրությունը․
"Այս պահին ես աշխատում եմ նավամատույցից երևացող երկու նավակների ուսումնասիրության վրա․ նավակները մանուշակագույն - վարդագույն են, ջուրը շատ կանաչ է, երկինքը չի երևում, կայմի վրա եռագույն դրոշ է։ Ձեռնասայլակով մի բանվոր ավազ է բեռնաթափում։ Ես սա նաև ուրվանկար եմ արել ։"
Իր կեցավայր դեղին տանից մի քանի հարյուր մետր հետ գտնվող տարածքից նկարելով՝ որտեղ երկաթուղային կայարանը հարում է Ռոն գետին, երկու շաբաթ առաջ գրել է իր եղբայր Թեոյին․
"Այս երեկո ես մի սքանչելի ու շատ տարօրինակ բան նկատեցի։ Ռոնի վրա քարածուխով բեռնված մի մեծ նավակ խարսխված էր նավահանգստում։ Վերևից նայելիս այն ամբողջովին փայլում էր ու թաց էր հորդառատ անձրևից հետո։ Ջուրը սպիտակադեղին էր ու մարգարտամոխրագույն, երկինքը յասամանագույն էր՝ արևմուտքում՝ նարնջագույն շերտով, քաղաքը մանուշակագույն էր։ Նավակի վրա կապույտ ու կեղտոտ սպիտակ հագած փոքրամարմին բանվորներ գալիս-գնում էին ու բեռն ափ տեղափոխում։ Ամբողջովին հիշեցնում էր Հոկուսայի կտավը։ Չափազանց ուշ էր, որ ես սա նկարեի, բայց մի օր, երբ այդ քարածխով նավակը վերադառնա, այս հարցը պետք է լուծվի ։"
Ստեղծվել է նկարների շարք, որովհետր ինչպես պնդում են Վան Գոգի թանգարանի կուրատորներ Լեո Ջանսենը, Հանս Լուիջթենը և Նիենկե Բաքերը, Վան Գոգը «այստեղ պատկերած թեման բաժանել է երկու մասի, քանի որ գուցե հասկացել է, որ բարձր դիտակետն ու մայրամուտը դժվար է համատեղել մեկ նկարի մեջ»։ Նրանք եզրակացրել են, որ «մենք հստակ չգիտենք, թե երբ են արվել վերջին երկու ուսումնասիրությունները․ գուցե դրանք կապված են 697 նամակի հետ, որտեղ Վան Գոգը գրել է, որ մայրամուտ է պատկերել» ։
20-րդ դարի արվեստաբան ու Վան Գոգի գիտակ Յան Հալսկերը բացատրել է, որ․
"Այդ շատ մանրամասն խոշոր ուրվանկարը, որի մասին այստեղ խոսվում է, հնարավոր է ստեղծված լինի առաջինը։ Իրականում Վինսենթն արդեն ուղարկել էր նկարը, թեև նա դեռ աշխատել է ուսումնասիրության վրա և հետաքրքրիր է նշել, թե որքան հեռուն է նա գնացել, երբ փորձել է պարզեցնել այն։ Նա դուրս է թողել հետնանկարի փոքրիկ նավակները և Ռոնի կամուրջը։ Կտավում նա հատկապես կենտրոնացել է գույների ուժգին հակադրությունների վրա ։"
Այս տեսակետը հետագայում ընդլայնվել է․
"Քանի որ «Ավազով բեռնանավերով նավամատույց»-ում դիտարկման կետը միանգամայն տարբեր է «Մայրամուտ»-ի դիտարկման կետից, այն պետք է առանձին համարել սիմվոլիզմի կամ սրբազան իրականության հարգանքի տուրք Էժեն Դելակրուայի «Փոթորկի ժամանակ քնած Քրիստոսը» կտավին։ Երբ մենք հաշվի ենք առնում, որ Վան Գոգը կրկնօրինակել է ոչ միայն ծովի գույնն ու նավակի նմանությունը, այլ նաև Առլի քաղաքային տեսարանը վերածել լեռան, ապա կասկած չի մնում, որ Դելակրուան մեծ ազդեցություն է գործել այս նկարի վրա, հատկապես երբ մենք կարդում ենք իր ընկերոջը՝ Էմիլ Բեռնարին գրված հետևյալ հորդորը․ «Եթե ի պատասխան քեզ ուղարկած այս աշխատանքը քեզ չգոհացնի, պարզապես մի փոքր ավելի երկար նայիր դրան» և կրկնել է նույնը հաջորդ պարագրաֆում ։"
Գրականության ցանկ
Կատեգորիա:Ֆոլկվանգ թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:1888 նկարներ
Հեղին
Հեղին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում կամ Սասունի Խիանքի գավառակում։ Գտնվում էր Տալվորիկ գյուղից հյուսիս-արևմուտք՝ Սարոկ լեռան արևմտյան լանջին՝ խորը ձորի մեջ՝ Սասնա Խուլփ, Խիանք, Փսանք, Տալվորիկ գավառակների սահմանագլխին ։
Գյուղն ուներ 4 թաղ։ Գյուղի մոտակա սարը կոչվում էր Հեղինի սար։
Բնակչություն
1915 թ.-ին ուներ 70 տուն հայ բնակիչ։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։
Պատմություն
Հեղինի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1445 թ.-ին՝ Գրիգոր Մակվեցի կաթողիկոսի կողմից։ Գյուղը պատկանել է Եղրդուտի Ս. Հովհաննես վանքին։
Պատմամշակութային կառույցներ
Հեղինն ուներ '''Ս. Եղիա''' անունով եկեղեցի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նիուեխեյն
Նիուեխեյն (Nieuwegein ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 10,4 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.480 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.500 եվրո է։
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ Կատեգորիա:1971 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
JQuery
jQuery, JavaScript գրադարան, որը կենտրոնացված է JavaScript-ի և HTML-ի փոխազդեցությունն հեշտացնելու համար։ jQuery գրադարանի օգնությամբ կարելի է հեշտությամբ ընտրել DOM տարրը, դիմել դրա ատրիբուտներին ու բովանդակությանը, փոփոխել դրանք։ jQuery-ն ունի նաև AJAX-ի հետ աշխատելու համար պարզ և հասկանալի API։
Ստեղծման պատմությունը
Բայց JavaScript-ի նկատմամբ իր հետաքրքրությունը սկսեց ավելի ուշ, մոտավորապես 2004 թ.։ Այդ տարի Ռեզինգը համակարգչային գիտությունների ոլորտում աստիճան ստացավ և, որոշ ժամանակ անց, կես դրույքով սկսեց աշխատել տեղական Brand Logic ընկերությունում։ Նա զբաղվում էր մի կայքի դիզայնով, որտեղ ստեղծվում էր scroll էֆեկտ։ Ջոնին դուր չէր գալիս այն, որ ինքն ստիպված է օգտագործել այլ մշակողների կոդը։ Նա որոշեց, որ պետք է լուրջ ուսումնասիրի JavaScript-ը։ Ուսումնասիրելով այն, նա հասկացավ, որ JavaScript-ը պարզ, բայց նուրբ լեզու է։ Այն բավականին հզոր է և կարող է օգնել լուծել բավականին լուրջ և դժվար խնդիրներ։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Ջոնը ստեղծեց տարբեր JavaScript ծրագրեր, մինչև ավարտեց jQuery-ի մշակումը։ jQuery-ի ստեղծման հիմնական նպատակն էր գրել JavaScript-ի հետ աշխատանքը հեշտացնող բազմանգամյա օգտագործման կոդեր, ինչպես նաև դրա միջոցով մոռանալ տարբեր բրաուզերների կողմից այս կամ այն բանի աջակցության մասին։ Գրադարանը ներկայացվեց 2006 թվականին Նյու-Յորքում կայացած «BarCamp» կոնֆերանսի ժամանակ։
Օգտագործումը
jQuery-ն, որպես կանոն, միացվում է HTML փաստաթղթին ինչպես սովորական JavaScript ֆայլ։
jQuery-ի հետ ամբողջ աշխատանքը հիմնականում կատարվում է  ֆունկցիայի միջոցով։ Եթե կայքում jQuery-ից բացի օգտագործվում են այլ JavaScript գրադարաններ, որոնցում   նշանը օգտագործվում է այլ նպատակներով, ապա դրա փոխարեն կարելի է օգտագործել այլ ֆունկցիայի հոմանիշը՝   ֆունկցիան։ Երկրորդ եղանակով կատարվող աշխատանքը համարվում է ավելի ճիշտ։ Բայց, որպեսզի երկրորդ եղանակով գրված կոդը շատ մեծ չստացվի, կարելի է այն գրել հետևյալ կերպ.
jQuery-ի հետ աշխատանքը կարելի է բաժանել 2 տեսակի՝
Այս օրինակում ներկայացված է, թե ինչպես կարելի է ընտրել միանգամից մի քանի DOM հանգույցներ։ Այստեղ  ֆունկցիային տրվում է որոշակի CSS ընտրիչ, որի արդյունքում ֆունկցիան վերադարձնում է <tt>jQuery</tt> օբյեկտ։ Այդ օբյեկտը իր մեջ պարունակում է HTML էջի որոշակի քանակով տարրեր։ Այնուհետև այդ տարրերի հետ jQuery-ի մեթոդների միջոցով փոփոխություններ է կատարվում։ jQuery-ն գտնում է էջի բոլոր <tt>div</tt> տարրերը, որոնք ունեն <tt>test</tt> դաս, ինչպես նաև բոլոր <tt>p</tt> տարրերը, որոնք ունեն <tt>quote</tt> դաս, այնուհետև բոլոր դրանց ավելացնում է <tt>blue</tt> դաս և տեսանելիորեն դանդաղ իջեցնում է դրանք։ Այստեղ <tt>add</tt>, <tt>addClass</tt> և <tt>slideDown</tt> մեթոդները վերադարձնում են ընթացիկ <tt>$("div.test")</tt> օբյեկտի հղումը։ Հենց դրա շնորհիվ է, որ հնարավոր է դառնում այսպիսի շղթա ստեղծել։
-ով սկսվող մեթոդները հարմար են կիրառել գլոբալ օբյեկտների վերամշակման համար։ Այս օրինակում էջի վրա կերևա  գրառումը։
-ը և այլ համապատասխան ֆունկցիաներ հնարավորություն են տալիս օգտագործել AJAX-ի մեթոդները։ Օրինակ՝ Այս օրինակում դիմում ենք  սկրիպտին   պարամետրերով, իսկ ստացված արդյունքը արտարծվում է  -ի միջոցով։
Իսկ ահա այս օրինակում մենք jQuery―ի միջոցով տարրին ավելացնում ենք click իրադարձության վերամշակիչ՝ Տվյալ դեպքում, <A> տարրին մկնիկով կտտացնելուց հետո կկատարվի  կոդը, այսինքն՝ կարտարծվի «Hello world!» արտահայտությունը։
Այլ ապրանքների հետ ինտերգրացումը
2008 թ. սեպտեմբերի 28-ին jQuery-ի պաշտոնական բլոգում հայտնեցին այն մասին, որ Microsoft և Nokia ընկերությունները պատրաստվում են համագործակցել նշակողների խմբի հետ։ Microsoft ընկերությունը պատրաստվում է ինտեգրացնել jQuery-ի կոդի և օրինակների ելատեքստը ASP.NET-ի հետ, իսկ Nokia-ն պատրաստվում է ինտեգրացնել jQuery-ն իր բջջային վիդջեթներում։
Մշակողների թիմը
Գրադարանի վրա աշխատանքները բաժանված են 5 խմբերի։
Հղումներ
Կատեգորիա:Թվային գրադարաններ Կատեգորիա:JavaScript գրադարաններ
Նավատա
Նավատա (Navata (Gerona), Navata, Navata), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խիրոնա պրովինցիայում՝ Կատալոնիա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալյտ Էմպորդ շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 18, 5 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1158 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Մարիամի երկրի խաչի շքանշան
Մարիամի երկրի խաչի շքանշան (Maarjamaa Risti teenetemärk), Էստոնիայի պետական պարգև, որը ստեղծվել է 1995 թ.-ի մայիսի 16-ին Էստոնիայի անկախության պատվին։ Մարիամի երկրի խաչի շքանշանով պարգևատրվում են Էստոնիայի նախագահները և այն օտարերկրացիները, ովքեր մեծ ներդրում են ունեցել Էստոնիայի պետականության կայացման և զարգացման գործում։ Շքանշանը ունի 6 կարգ։
Մարիամի երկրի խաչի շքանշանի կարգերը
Մարիամի երկրի խաչի շքանշանը ունի 6 կարգ՝ 2. Մարիամի երկրի խաչի շքանշանի բոլոր կարգերը ունեն միևնույն տեսքը և չափսը։ 3. Շքանշանի հիմնական գույնը մանուշակագույնն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էստոնիայի շքանշաններ
Պոնյու (Լոդմայի վտակ)
Պոնյու (Понъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լոդմա գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Կասկած (բանաստեղծություն)
«Կասկած», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին ։
Պատմություն
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականին ապրիլի 13-ին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 28 պահվում է մեկ ինքնագիր՝ հանված «Մուրճ»-ի արխիվից, որտեղ կա Ավ․ Արասխանյանի կից երկտող․ «Դավիթ, սա շարեք, որ բռնի պակաս տեղը, առաջնարդողից ու Մանվելյանցի ոտանավորից հետո»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի № 11-ում (էջ 1564)՝ թվագրված «1892 թ․ ապրիլի 13»։ Այնուհետև՝ 1893 թվականին Թիֆլիսում տպված «Դաշնակներում» (19-րդ ոտանավոր) (էջ 33), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 91) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ
Թրակիա (ավտոմայրուղի)
Թրակիա A1 ավտոմայրուղի (Автомагистрала A1 „Тракия“) կամ Թրակիայի ավտոմայրուղի, ավտոմայրուղի Բուլղարիայում, որը միացնում է Սոֆիան (սկիզբ), Պլովդիվը և Բուրգասը (ավարտ)։ Անվանվել է համանուն պատմական շրջանի պատվին, որի մի մասը մտել է Բուլղարիայի կազմի մեջ։ Ընդհանուր երկարությունը 360 կմ է։ Մայրուղու վերջին հատվածի պաշտոնական բացումը եղել է 2013 թվականի հուլիսի 15-ին, իսկ շինարարությունն ընթացել է ավելի քան 40 տարի ։ Թրակիայի ավտոմայրուղին ներկայումս առաջինն է երկրում իր երկարությամբ․ A2 «Խեմուս» ավտոմայրուղու երկարությունը 167 կմ է՝ ծրագրված 433 կմ-ի փոխարեն։
A1-ը միանում է Սոֆիայի օղակաձև ճանապարհի արևմտյան մասին և թույլ է տալիս արագ դուրս գալ A2 «Խեմուս» և A3 «Լյուլին» ավտոմայրուղիներ։ Հետագայում հնարավոր է միանա նաև A7 «Կալոտինա»-ի հետ և Սոֆիայի հյուսիսային անցատեղիին՝ Սոֆիայի երթևեկության խտությունը թեթևացնելու համար։ Ամենավերջում՝ Բուրգասի մոտ Թրակիայի ավտոմայրուղին միանում է A5 «Չերնո Մորե»-ին, որը հնարավորություն է տալիս ավելի արագ հասնել Վառնա և սևծովյան առողջավայրեր։ 169-րդ կմ-ի վրա՝ Օրիզովո ճանապարհային հանգույցի վրա կա ճամփաբաժան՝ տանող A4 «Մարիցա», որը Թրակիայի ավտոմայրուղին միացնում է թուրքական սահմանով անցնող ճանապարհն (Կապիտան Անդրեևո բնակավայր)։ Հանգույցը գտնվում է Պլովդիվի և Չիրպանի միջև՝ Պերվոմայից մոտավորապես 5 կմ հյուսիս։
Պատմություն
2005 թվականին շինարարությունը նշանավորվեց Բուլղարիայի կառավարության և պորտուգալական ընկերության միջև կնքված 35 տարվա սկանդալային պայմանագրով, որով ծրագրվում էր կառուցել ճանապարհն առանց սերբական սահմանից տենդերային գործողությունների (Կալոտինա-Բուրգաս անցակետ), սակայն պայմանագիրը լուծարվեց 2008 թվականին, իսկ Ստարա Զագորա-Կարնոբատ հատվածը կառուցվեց Եվրամիության կառույցային ֆոնդերի միջոցներով։
2009-2010 թվականներին բանակցություններ էին ընթանում Ստարա Զագորայի, Նովայա Զագորայի, Յամբոլ-արևմուտք ճանապարհային հանգույցի և Կարնոբատի միացման համար։ Այդ ճանապարհի ընդահանուր երկարությունը 116.8 կմ էր։ 2012 թվականի կեսերին բացվեցին այս ճանապարհների միջև ընկած առաջին հատվածները, իսկ 2013 թվականի հուլիսի 15-ին բացվեց Յամբոլ-արևմուտք ճանապարհային հանգույց-Կարնոբատ ճանապարհի վերջին հատվածը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բուլղարիայի ավտոճանապարհներ
Դոմինիկայի դրոշ
Դոմինիկայի ազգային դրոշը Դոմինիկայի Հանրապետության պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից մեկն է։ Դոմինիկայի դրոշը ընդունվել է 1991 թվականին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 1։2 է։
Դրոշի կանաչ գույնը խորհրդանշում է երկրի արևադարձային բնությունը, կարմիրն ազատության խորհրդանիշ է, հնգաթև 10 կանաչ աստղերը խորհրդանշում են երկրի 10 ծուխերը։ Սուրբ Երրորդությունն է արտացոլում երեք շերտերից կազմված խաչը, որի սպիտակ գույնը խորհրդանշում է եվրոպոիդներին, ոսկեգույնը՝ մուլատներին, սևը՝ սևամորթներին։ Սիսերու թութակը կղզու էնդեմիկ թռչուններից է և երկրի խորհրդանիշերից մեկը։
Կատեգորիա:Դոմինիկայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1978 դրոշներ
Բռնի անհետացումների զոհերի միջազգային օր
Բռնի անհետացումների զոհերի միջազգային օր կամ Անհետ կորածների օր, նշվում է ամեն տարի՝ օգոստոսի 30-ին։ Հռչակվել է՝ հանրության ուշադրությունը հրավիրելու այն ձերբակալված անձանց ճակատագրի վրա, որոնց գտնվելու վայրը հայտնի չէ նրանց հարազատների և/կամ օրինական ներկայացուցիչների համար։
Պատմություն
1983 թվականին «Ձերբակալվածների-անհետացածների ազգականների ասոցիացիայի լատինաամերիկյան ֆեդերացիայի» (Federación Latinoamericana de Asociaciones de Familiares de Detenidos-Desaparecidos, FEDEFAM) կողմից ընդունվել է ամսաթիվը հռչակելու մասին նախաձեռնություն ։ Ֆեդերացիան ստեղծվել է 1981 թվականին Կոստա Ռիկայում և համարվում է ոչ կառավարական կազմակերպություն, որի նպատակն է օգնել այն տեղական և տարածաշրջանային խմբերին, որոնք ակտիվորեն պայքարում են Լատինական ամերիկայի մի շարք երկրներում գաղտնի բանտային կալանքի, բռնի անհետացումների և առևանգումների դեմ։
Նկարագրություն
Գաղտնի բանտարկության դեմ պայքարը համարվում է մի շարք միջազգային և ոչ կառավարական կազմակերպությունների իրավապաշտպան գործունեության և մարդասիրական օգնության ոլորտի կարևոր մասը, այդ թվում՝ նաև ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի, Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի, «Amnesty International» և « Լրագրողներ առանց սահմանների » կազմակերպությունների։
Բռնի անհետացումների զոհերի միջազգային օրը հնարավորություն է ևս մեկ անգամ լուսաբանելու այդ կազմակերպությունների աշխատանքը, բարձրացնելու հանրության իրազեկությունը, կոչ անելու նվիրատվությունների և կամավորների աշխատանքի։
Այդ կազմակերպությունների շարքում առանձնահատուկ է Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն, որն ունի հատուկ արտոնություններ իր ոչ պետական ինքնավար կարգավիճակի և չեզոքության խստագույն քաղաքականության։ Որոշ դեպքերում ԿԽՄԿ-ն համարվում է միակ կազմակերպությունը, որը կարողանում է կապ հաստատել բանտարկյալների որոշակի խմբերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ապահովել նրանց հետ շփման և նրանց բժշկական օգնության վերահսկման նվազագույն մակարդակը։ Հաճախ ԿԽՄԿ-ից ստացված հաղորդագրությունները ձերբակալված անձի ճակատագրի մասին հարազատների և մտերիմների միակ ինֆորմացիան են։
Զինված հակամարտությունների արդյունքում կալանքի տակ գտնվող անձանց այցերը և նրանց ընտանիքների հետ շփումը վերականգնելու և պահպանելու հնարավորություն ընձեռելը ԿԽՄԿ-ի մանդատի կարևոր մասն է ։ Սակայն կորածներ կամ անհետ կորածներ հասկացությունը դուրս է բռնի անհետացման զոհերի շարքից։ Վերջինս ներառում է բոլոր այն մարդկանց, ում ընտանիքները կորցրել են նրանց հետ կապը հակամարտությունների, բնական աղետների կամ այլ ողբերգությունների արդյունքում։
Գաղտնի կամ անորոշ հանգամանքներում ազատազրկումը մարդու իրավունքների, իսկ զինված հակամարտության դեպքում՝ նաև միջազգային մարդասիրական իրավունքի կոպիտ խախտում է։ ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան 1992 թվականի դեկտեմբերի 18-ի 47/133 բանաձևով հռչակագիր է ընդունել բոլոր անձանց բռնի անհետացումներից պաշտպանելու մասին ։
2008 թվականի օգոստոսի 30-ին բռնի անհետացումների դեմ միջազգային կոալիցիան, որը միավորում է ամբողջ աշխարհից ընտանիքի անդամների և իրավապաշտպան կազմակերպությունների, ներդրել է իր ջանքերը՝ անցկացնելու գլոբալ միջոցառում՝ ի նպաստ մարդկանց բռնի անհետացումից պաշտպանելու համար 2006 թվականին ընդունված միջազգային կոնվենցիայի ավելի լայն վավերացմանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարդու իրավունքներ Կատեգորիա:Միջազգային օրեր Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի միջազգային օրեր Կատեգորիա:Օգոստոսի 30 Կատեգորիա:Անհետ կորած անձինք Կատեգորիա:ՄԱԿ
Իվանովկա (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 281 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,895 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 313,97 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1770 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լիվո (այլ կիրառումներ)
Լիվո, կարող է վերաբերել՝
Նիուկոպ
Նիուկոպ (Nieuwkoop ), համայնք Նիդերլանդների Ուտրեխտ մարզում։ Տարածքը 23,72 կմ² է, բնակչությունը՝ 61.223 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.000 եվրո է։
Կատեգորիա:Ուտրեխտի համայնքներ
Մերի Սուոնզի
Մերի Սուոնզի (Mary Swanzy, ), իռլանդացի նորարար նկարիչ ։ Իռլանդական գեղանկարչության առաջին աբստրակտ նկարիչներից մեկը (1910-ական թվականների վերջ), ստեղծագործել է տարբեր ոճերում, ինչպիսիք են՝ դիմանկարները, բնանկարը և նատյուրմորտը , կուբիզմը, ֆովիզմը, օրֆիզմը ։
Կենսագրություն
Մերի Սուոնզին ծնվել է 1882 թվականի փետրվարի 15-ին Դուբլինում, նյութապես ապահով ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ սըր Հենրի Ռոսբորո Սուոնզին, առաջադեմ ակնաբույժ էր և վիրաբուժական քոլեջի փոխտնօրեն։ Մերի Սուոնզիի ուսումը սկսվել է տնային դասերով, այնուհետև նա ուղևորվել է Ֆրանսիա և Գերմանիա՝ լեզուներ սովորելու։ Փարիզում (1905-1906) որոշելով դառնալ նկարչուհի՝ Սուոնզին ընդունվել է Անտոնիո դե լա Գանդարայի ստուդիա, հաճախել է Կոլարոսի ակադեմիա (հայտնի՝ ուսանող-նկարիչների շրջանում, որը զերծ էր փարիզյան ակադեմիզմի դպրոցների մեծամասնության խիստ կանոններից) ։ Երիտասարդ նկարիչը ծանոթացել է նորարարական նկարիչների հետ, հաճախել Գերտրուդ Սթայնի կազմակերպած երեկութներին, հիացել Գոգենի, Մատիսի և Պիկասոյի ստեղծագործություններով։ Միևնույն ժամանակ, նա ստեղծել է բարեկամական հարաբերություններ (որը տևել է մինչև կյանքի վերջը) ավելի ավագ սերնդի իռլանդացի նկարիչ Սառա Պուրսերի հետ։
1906 թվականին վերադառնալով Դուբլին՝ Սուոնզին նկարել է իր մոտ պատվիրված առաջին դիմանկարները։ Այդ տարիներին (մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը) Մերի Սուոնզիի ոճը ավելի մոտ էր ակադեմիական դպրոցին։ Այնուամենայնիվ, Եվրոպայում ճանապարհորդություններն ունեցել են իրենց ազդեցությունները, չնայած իռլանդացի քննադատների անտարբեր վերաբերմունքը արդիական միտումներին, Սուոնզին ավելի ու ավելի է ներքաշվել մաքուր ձևերով աշխատանքի մեջ ։ 1913 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին ցուցահանդեսը Դուբլինում։
Մայրցամաքում բռնկված համաշխարհային պատերազմը արվեստագետին հետ չի պահել մասնակցելու ցուցահանդեսներին, որոնք տեղի են ունեցել Փարիզի Անկախների սալոնում (նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են օրֆիստական կոմպոզիցիաների հետ, որոնք կրում էին աբստրակցիոնիստ Ռոբեր Դելոնեի ազդեցությունը), Լոնդոնի Գրոսվենոր պատկերասրահում և կրկին՝ Անկախների սալոնում ։
1919 թվականին Մերի Սուոնզին որոշ ժամանակով բնակվել է Չեխոսլովակիայում, որից հետո ձեռնարկել է շատ երկար ճանապարհորդություն. 1923 թվականին իր հորաքրոջ հետ տեղափոխվել է Հոնոլուլու, իսկ այնտեղից գնացել է Սամոա ։ Հարավային ծովերի բնությամբ ոգեշնչված նկարները (և շատ առումներով, Պոլ Գոգենի տահիտյան ժամանակաշրջանի նկարներով  ) ցուցադրվել են Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։ Կյանքի վերջին տարիները (1926 թվականից) Սուոնզին անցկացրել է Լոնդոնի հարավարևելյան արվարձաններում, Բլեքհիթում :
Կյանքի օրոք կազմակերպվել են մի շարք հետահայաց ցուցահանդեսներ, այդ թվում՝ Փարիզում և Դուբլինում (1943)։ 1988 թվականին՝ նկարչի մահվանից 10 տարի անց, Դուբլինի Հյու Լեյն պատկերասրահում անցկացվել է Մերի Սուոնզիի լայնածավալ ցուցահանդեսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլարոսի ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իռլանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Նամալար
Նամալար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (177501-177600)
Աստերոիդների ցանկ (177401-177500) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (177601-177700)
|}
Պլատկովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)
Պլատկովո (Платково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ժողովածու (4993)
Ժողովածու (4993), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4993 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1746-1748 թվականներին Հակոբ Կոստանդուպոլսեցի, Միքայել Սեբաստացի գրիչների կողմից  Կոստանդուպոլսում։ Ստացողը եղել է Միքայել Սեբաստացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 162 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 2բ (1842թ.), 69ա, 84բ, 106բ, 121ա, 160ա, հետագայի՝ :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Ժելեզկովո (գյուղ, Բորովիչսկի շրջան)
Ժելեզկովո (Железково), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բորովիչսկի շրջանի բնակավայրեր
LiveCD
Live CD («կենդանի» սկավառակ), օպերացիոն համակարգ, որը ներբեռնված է փոխարինելի կրիչի վրա, և չի պահանջում ֆունկցիոնալ տեղադրում կոշտ սկավառակի վրա։
Live CD թույլ է տալիս արագ սկսել համակարգչով աշխատանքը, խուսափելով ՕՀ-ի տեղադրումից հիմնական հիշողության վրա։ Live CD-ի մեկնարկը զբաղեցնում է միջինում մի քանի րոպե, այն ինչ ավանդական ՕՀ-ի առաջին մեկնարկը տևում է մինչև մի քանի ժամ։
Live CD-ին մեծ հաշվով օգտագործվում է Linux ՕՀ-ի համար, ինչպես նաև կա Live CD—ի այլ տարբերակներ․ Microsoft Windwos, macOS, FreeBSD, OpenSolari:
Պատմություն
Լայն տարածում ունի սկավառակների օգտագործումը որպես կրիչ, հիմնականում դրանք պարունակում են փոքր ծավալով օպերացիոն համակարգ և սահմանափակված ծրագրերի խմբաքանակ։ Ծրագրավորողները համալրել են սկավառակները մեծածավալ ինֆորմացիաի պահպանման և տարածման համար։ Հետագայում, օպերացիոն հիշողության մեծացման հետ մեկտեղ սկսեցին բացել օպերացիոն համակարգը մի անգամից սկավառակից օպերատիվ հիշողության հաշվին։
Առաջին կրիչները շատ դանդաղ էին աշխատում, որը խանգարում էր օպերացիոն համակարգի սահուն աշխատանքին։ Հաճախ այդ համակարգիչների վրա ուղղակի բացակայում էր սկավառակ օգտագործելու հնարավորությունը։ Երբ օպերացիոն համակարգերը սկսվեցին տարածվել սկավառակների միջոցով, սկսեցին օգտագործել սկավառակներ ամեն տեղ, սակայն միայն ՕՀ-ին կոշտ սկավառակի վրա տեղադրման համար։ Առաջին Live CD-ին՝ FM Towns OS-ը, որը թողարկվել է 1989 թվականին։
Live CD-ի ստեղծումը Linux-ի հիմա վրա
Առաջինը Linux օգտագործող ծրագրավորողները և օգտատերերը կարողացան օգտվել սկավառակների առավելություներից սակայն նրանք դա օգտագործում էին միայն ծրագրային փաթեթները կոշտ սկավառակի վրա տեղադրելու համար։ Այդ ժամանակ ազատ օպերացիոն համակարգերը համակարգիչների վրա տեղադրելը խանգարում էր ռիսկը, որը կապված էր երկրորդական օպերացիոն համակարգ օգտագործելու հետ։
«Live CD»-ի տերմինը առաջացավ այն ժամանակ, երբ տնային համակարգիչների օպերատիվ հիշողության ծավալը և սկավառակների ընթերցման արագությունը աճեց այնքան, որ ավելի նպատակահարմար դարձավ օպերացիոն համակարգը բացել օպերատիվ հիշողության վրա։
Linux-ի հիմա վրա ստեղծված առաջին «Live CD»-ին եղավ «Yeggdrasil Linux», բետա-տարբերակը թողարկվեց 1992-1993 թվականներին։ Նրա հետագա զարգացմանը խանգարեց կրիչների դանդաղ աշխատանքը։ 1998 թվականին թողարկված DemoLinux-ը դարձավ առաջին դիստրիբուտը, որը կարելի էր օգտագործել կենդանի ռեժիմով։ Linuxcare-ը, որը ուներ բանկային քարտի տեսք, դարձավ առաջին Live CD-ին ադմինիստրատորների համար։ 2010 թվականին ամենահին և մինչև հիմա զարգացող Live CD-ին Finnx-ն էր (առաջին թողարկումը տեղի է ունեցել՝ 2000 թվականին)։ Knoppix, լայն տարածում գտած այս Live CD-ին, որը ստեղծված է Debian-ի հիման վրա, թողարկվել է 2003 թվականին և նա ճանաչում ձեռք բերեց, ինչպես «փրկող սկավառակ»։
Հարարեի դրոշ
Հարարեի դրոշը՝ որպես մայրաքաղաքի խորհրդանիշ, հաստատել է Հարարեի խորհուրդը 1982 թվականի ապրիլի 18-ին։ Նույն թվականին ընդունվել է նաև Հարարեի զինանշանը։
Կատեգորիա:Զիմբաբվեի դրոշներ Կատեգորիա:Բնակավայրերի դրոշներ Կատեգորիա:1982 դրոշներ
LiveCD
Վերականգնումը ձախողումից հետո
Live CD-ին ունի նաև այլ գործածություն, որը թույլ է տալիս վերականգնել և բերել աշխատանքային դիրքի հիմնական օպերացիոն համակարգը։ Live CD-ին թույլ է տալիս աշխատել համակարգչով այն դեպքերում, երբ հիմնական համակարգում կա սխալ և այն չի աշխատում։
Մի քանի համակարգիչներով աշխատանքը
Մեկ այլ ուրիշ առավելությունն այն է, որ հարմար է տեղափոխան համար։ Օրինակ, օտար համակարգչի վրա աշխատանքի համար անհրաժեշտ է օգտագործել ձեր Live CD-ին, որը թույլ է տալիս արագ հասանելիություն ստանալ մեզ համար հարմար օպերացիոն համակարգին և առանց այն վախի, որ կարող ենք վնասել այլ օպերացիոն համակարգը և օտար տվյալները մեր աշխատանքի ժամանակ։
Առանց սկավառակի համակարգիչներ և համակարգիչներ փոքր սկավառակով
Live CD կարող է օգտագործվել այն համակարգիչների վրա որոնք չունեն կոշտ սկավառակ և այն համակարգիչների վրա որոնք ունեն շատ քիչ ազատ տարածք կոշտ սկավառակի վրա։
Ամբողջական բեռնումը հիշողության մեջ
Որոշ Live CD-ներ ունեն շատ օգտակար հնարավորություն՝ սկավառակի պարունակության ամբողջական բեռնում համակարգչի օպերատիվ հիշողության վրա։ Այսիսի օգտագործման ժամանակ ՕՀ-ի արագությունը ավելանում է, սակայն այսպիսի հնարավորությունը աշխատում է միայն այլ ժամանակ երբ համակարգի ծավալը մեծ չէ կամ մեծ է օպերատիվ հիշողությունը։
Արագություն
Չնայած նրան, որ Live CD-ին հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ համակարգի առաջին մեկնարկի ժամանակ, հետագա մեկնարկները ավելի արագ է տեղի ունենում։ Դա կապված է CD-ROM-ի աշխատանքի արագության և օպերացիոն համակարգի ծախսի մեծացման հետ։
Կարգավորումների և տվյալների կարգավորումը
Քանի, որ CD սկավառակների վրա նորից ձայնագրել հնարավոր չէ, օգտատերերը շատ հաճախ առնչվում են այն խնդրի հետ, որ չեն կարողանում պահպանել իրենց տվյլաները։ Դրա համար անհրաժեշտություն է առաջանում օգտագործել տարատեսակ հավելյալ կրիչներ, օրինակ կոշտ կրիչներ։ Շատ Live CD-իներ ունեն հատուկ ծրագրեր կազմակերպությունների համար որոնք թույլ են տալիս լուծել նմանատիպ խնդիրներ։
CD թերություններ
Սկավառակները հեշտ է վնասել՝ նախ և առաջ քերծվացքներ, ինչպես նաև ճաքեր։ CD-ի որակը կապված է թե ինչպես է այն պատրաստված։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր Կատեգորիա:Լինուքս Կատեգորիա:Տեխնոլոգիաներ օպերացիոն համակարգերում
Հոփեր
Հոփեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆորմիգարա
Բնակչությունը կազմում է 1138 մարդ, խտությունը կազմում է 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26020։ Հեռախոսային կոդ՝+39 0374։
Ֆորմիգարան սահմանակից է Կաստելգերունդոն, Կաստիլիոնե դ'Ադա, Գոմբիտո, Պիցիգետոնե, Սան Բասանո մունիցիպալիտետներին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ժողովածու (1329)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պոնյա
Պոնյա (Понъя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուգոր գետի ձախ ափին՝ 275 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։
Մատարո (քաղաք)
Մատարո (Mataró), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Բարսելոնա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզերի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մարեսմե շրջանում։ Տարածքը՝ 22,53 կմ²։ Բնակչությունը՝ 122905 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Պոնյա
Ջրագրության տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
(4654) Գորկավիյ
(4654) Գորկավիյ (Gorʹkavyj), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,204708 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8405 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5689 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1195,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301077 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,53° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Նիու-Լեկերլանդ
Նիու-Լեկերլանդ (Nieuw-Lekkerland ), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 29,81 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.887 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.100 եվրո է։
Կատեգորիա:Հարավային Հոլանդիայի համայնքներ