Արաքսյա_Հունանյան
Կենսագրություն
1937-1940 թթ. Հունանյանն աշխատել է Լուսժողկոմատին կից հանրապետական նախադպրոցական մեթոդ-կաբինետում որպես մեթոդիստ։ Համատեղության կարգով 1939 թվականից մինչև 1958 թվականը դասավանդել է մանկավարժական ուսումնարանում, որտեղ վարել է նախադպրոցական մանկավարժություն, մանկավարժության պատմություն և հոգեբանություն առարկաները/դասընթացները։ ՍՄԿԿ անդամ՝ 1946- 1990 թթ։ 1944 թվականին Ա. Հունանյանը նշանակվել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի մանկավարժության ֆակուլտետի դեկան (մինչև 1960 թ.): Նույն թվականից վարել դասախոսություններ, իսկ 1949-1967 թթ. աշխատել որպես ավագ դասախոս։ Օժտված լինելով նախաձեռնող բնավորությամբ՝ Ա.Հունանյանը 1944 թվականի հոկտեմբերին հիմնել է նախադպրոցական մանկավարժության ամբիոնը և որպես ամբիոնի վարիչ ղեկավարել այն մինչև 1955 թվականի սեպտեմբերը։ Սկսած 1940-ականների վերջից նրա ջանքերով հիմնադրվեցին ինստիտուտի մանկավարժության ֆակուլտետի բոլոր բաժինները. հոգեբանության – տրամաբանության բաժինը (1948-49 ուս. տարի), դպրոցական բաժինը (1956-57 ուս. տարի), որից հետո երգ-երաժշտության, 1959-60 ուս. տարում կազմակերպվեցին ռուսական և ադրբեջանական բաժինները և նկարչության մեթոդիկայի բաժինը։ Ա. Հունանյանը ոչ միայն անմիջականորեն ղեկավարել է այդ բաժինները(կազմել համապատասխան բաժինների ուսումնական պլաններ, կազմակերպել երկհերթ աշխատանք, ձեռք բերել համապատասխան գույք՝ մոլբերտներ, երաժշտական գործիքներ), այլև՝ համալրել երաժշտության և նկարչության ամբիոնները բարձրակարգ մասնագետներով։ Հետագայում որոշ բաժիններ վերածվել են ինքնուրույն ֆակուլտետների։ 1966 թվականին Ա. Հունանյանն ստանձնել է Հանրապետական նախադպրոցական գիտամեթոդական կաբինետի ստեղծման գործը և որպես տնօրեն ղեկավարել է այն մինչև 1974 թվականի դեկտեմբերը:«Ինձ միշտ բախտ է վիճակվել սկսել մի նոր գործ, և դա հիանալի է՝ միշտ ապրել հեռանկարով», - ասել է Ա. Հունանյանը կաբինետի կազմավորման եռուն օրերին։ Կարճ ժամանակում կաբինետը դարձավ նախադպրոցական մանկավարժության կարևորագույն կենտրոն։ Այն ղեկավարում էր ոչ միայն Հայաստանի, այլև Վրաստանի և Ադրբեջանի հայաբնակ շրջանների նախադպրոցական ցանցի աշխատողների գիտամեթոդական աշխատանքը։ Ա. Հունանյանը հեղինակ է բազմաթիվ գիտական հոդվածների և մեթոդական ձեռնարկների, նշենք մի քանիսը՝ Գեղագիտության դաստիարակության հարցեր, Խաղը որպես երեխաների  կյանքի ու գործունեության  կազմակերպման  միջոց , Աշխատանքային դաստիարակության մի քանի հարցեր , «Օգնություն մանկավարժական ընթերցումներին» նախապատրաստվողներին (Եր., 1969) : 1997 թվականին լույս է տեսել նրա «Նախադպրոցական դաստիարակության երախտավորները։ Նախադպրոցական դաստիարակության հանրապետական գիտամեթոդական կաբինետի պատմությունից» գիրքը։ Ա. Հունանյանը հանդես է եկել բազմաթիվ ելույթներով և զեկուցումներով, մասնակցել հանրապետական և համամիութենական կոնֆերանսներին։ Նա հանրապետության նախադպրոցական ոլորտի ամենաճանաչված դեմքերից էր։ Ինչպես նշվել էր Ա. Հունանյանին նվիրված մեծարման երեկոին (Խ. Աբովյանի անվան ինստիտուտի մեծ դահլիճ, 26.12.1967), դժվար է այժմ գտնել նախադպրոցական ցանցի մի աշխատող, որը չլիներ նրա սանը կամ էլ սանի սանը։ 1982 թվականի ապրիլին Ա. Հունանյանի 70-ամյակի առթիվ մեծարման հանդիսությանն իր շնորհակալական խոսքում նա ասել է. «Լավ մանկավարժ-դաստիարակը նա չէ, ով կարողանում է միայն լավ ուսուցանել նյութը՝ սովորեցնել ոտանավոր, հաշվել, նկարել, երգել և այլն. դա հեշտ է։ Լավ մանկավարժը նա է, ով լավ ուսուցման հետ մեկտեղ, լավ մարդ է դաստիարակում՝ օգտակար իր ընտանիքին, ժողովրդին։»