cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մշակութային տեղափոխված արժեքներ
Մշակութային արժեքների տեղափոխում Գերմանիայից ԽՍՀՄ
Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո Գերմանիայի և դրա նախկին ռազմական դաշնակիցների` Բուլղարիայի, Հունգարիայի, Իտալիայի, Ռումինիայի և Ֆինլանդիայի մշակութային արժեքները փոխհատուցման ռեստիտուցիայի արդյունքում տեղափոխվել են ԽՍՀՄ տարածք ռազմավարների հատուկ գումարտակների կողմից` երկրի քաղաքական ղեկավարության հրամաններով և ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի և Սմերշի կառույցների ակտիվ մասնակցությամբ։ Մեծ մասը տեղափոխվել է մինչև պատերազմի ավարտը և ռեստիտուցիայի վերաբերյալ նիստերը։ Միևնույն ժամանակ` պատշաճ հավաքագրում չի անցկացվել, և մշակութային արժեքների չափման միավորը չի որոշակիացվել։ Գերմանիայի անվերապահ կապիտուլացիայից հետո Խորհրդային Միությունը մի քանի տարվա ընթացքում անվերահսկելիորեն տեղափոխել է ինչպես խորհրդային, այնպես էլ` գերմանական մշակութային արժեքները գրաված տարածքներից։ Խորհրդային իշխանությունները ելնում էին այն բանից, որ փոխհատուցման իրավունքը ճանաչված է այլ հաղթող գերտերությունների կողմից և կասկածի ենթակա չէ։
Ըստ պրուսական մշակութային ժառանգության ֆոնդի հաշվարկների` Ռուսաստանում է գտնվում «ռազմավարի արվեստի» ավելի քան մեկ միլիոն օբյեկտ և մոտավորապես 4.6 միլիոն հազվագյուտ գիրք ու ձեռագիր, որոնք Գերմանիայից հանվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Արվեստի այդ գործերից ավելի քան 200.000-ն ունեն թանգարանային արժեք։ Ըստ ռուսական կողմի` խոսքը մոտավորապես 1.3 միլիոն գրքերի, 250.000 թանգարանային առարկաների ու ավելի քան 266.000 արխիվային գործերի մասին է ։ Մասնավորապես, Էրմիտաժում պահվում է մոտավորապես 800 կտավ, 200 քանդակ, Վիեննայի Ավստրիական գրադարանի պապիրուսներ, ճապոնական և չինական արվեստի գործեր` Բեռլինի Արևելաասիական թանգարանից ։
Գերմանիայում պետական պաշտոնյաները, գիտական հասարակությունը, մշակույթի և արվեստի ներկայացուցիչները չեն դադարել որոնել գերմանական տեղափոխված մշակութային արժեքների գտնվելու վայրը։ Ավելին, գերմանական հասարակությունն ակտիվորեն պաշտպանում է այդ արժեքների` Գերմանիային վերադարձնելու գաղափարը։ Իր հերթին, Ռուսաստանն ընդգծում է փոխհատուցման էթիկական նշանակությունը` որպես հատուցում այն վնասին, որը հասցրել է գերմանական ռազամական ագրեսիան երկրի ազգային սեփականությանը։
Հունգարական հավաքածու
Արվեստի ավելի քան հարյուր հիսուն գործեր, որոնք պատկանել են հրեական ծագման հունգարացի գործարարների, 1944 թվականին բռնագրավվել են և ուղարկվել են Գերմանիա, որտեղ այնուհետև հայտնաբերվել են խորհրդային զորքերի կողմից և ոչ պաշտոնական ճանապարհով տեղափոխվել են ԽՍՀՄ, այստեղ դրանք փոխանցվել են Նիժնի Նովգորոդի թանգարանին։ Այժմ թանգարանին նվիրված 151 գործերից Նիժնի Նովգորոդում մնացել են 53 նկար և ութ քանդակ։ Ավելի քան 70 նկար պահվում են Մոսկվայի Գրաբարի անվան կենտրոնում։ Հինգ աշխատանք պահվում է Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում։ 15 գործ Հունգարիային են փոխանցվել 1972 թվականին, ևս երկու աշխատանք` 1992 թվականին Հունգարիայի կառավարությանն է հանձնել Բորիս Ելցինը։
1999 թվականին Մոսկվայի Պրեսնենսկի դատարանին ներկայացված հայցում բարոն Անդրե Հերցոգի ժառանգորդուհին` ԱՄՆ-ում բնակվող Մարթա Նիրենբերգը, պահանջել է իրեն վերադարձնել ընտանեկան հավաքածուի տասնյոթ կտավ։ Մինչև գործն ըստ էության քննելը մայրաքաղաքային դատարանն առաջարկել է ժառանգորդուհուն մեկ միլիարդ դոլարի չափով պետտուրք վճարել` հայց ներկայացնելու համար, քանի որ ըստ դատարանի դա նկարների արժեքի 1.5 տոկոսն է։ Միայն Ռուսաստանի Դաշնության գլխավոր դատարանն է ընդունել, որ պահանջվող գումարը ոչ այլ ինչ է, քան «հայցվորի համար անկատարելի պահանջ և անօրինական պահանջ` դատական պաշտպանության նրա իրավունքի հանդեպ» ։
Լեհաստան և Ուկրաինա
20-րդ դարում ծագած մշակութային արժեքների փոխադարձ ռեստիտուցիայի խնդիրը լուծվել է Լեհաստանի ու Ուկրաինայի միջև։ Օրինակ, Լեհաստանը Ուկրաինային է փոխանցել Պրոսվիտի համայնքի արխիվի մի մասը` 1868-1923 թվականների փաստաթղթերը ։
Ռուսաստան և Ֆրանսիա
Խորհրդային զորքերի կողմից գրաված տարածքներում են մնացել ֆրանսիական մշակութային արժեքներ։ Օրինակ, Սուդեթի մարզում էին ֆրանսիական արխիվային փաստաթղթեր, որոնք գեստապոյի կողմից այնտեղ էին տարվել 1940 թվականին։ Խորհրդային շրջանում Ֆրանսիային է վերադարձվել այդ փաստաթղթերի մի փոքր մասը։ Բանն այն է, որ այդ արխվային ֆոնդերի մեծ մասը կազմում էին ֆրանսիական հատուկ ծառայությունների փաստաթղթերը։ 1992-1993 թվականներին Ռուսաստանի ու Ֆրանսիայի միջև փաստաթղթերի վերադարձի մասին համաձայնագիր է կնքվել։ Միայն 1993 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1994 թվականի մայիս Ֆրանսիային է փոխանցվել ավելի քան 900 հազար արխիվային փաստաթուղթ ։ Փոխարենը Ֆրանսիան վճարել է այն փաստաթղթերի միկրոֆիլմավորումը (յոթ միլիոն կադր), որոնք պահանջել է ռուսական կողմը, ՌԴ-ին է հանձնել ռուսական ու խորհրդային տասներկու նավերի մատյանները, որոնք նավարկել են Միջերկրական ծովում 1920-ական թվականներին, 255 արխիվային գործ ռուսական արտագաղթի մասին և մոտ 300 հազար ֆրանկ` ռուսական արխիվային փաստաթղթերի պահպանման համար ։ Փոխանակումը հասարակական մեծ վրդովմունք է առաջացրել Ռուսաստանում, և 1994 թվականին այն դադարեցվել է։ 2002 թվականին Ֆրանսիային է վերադարձվել արխիվային փաստաթղթերի մեծ խմբաքանակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մշակութային քաղաքականություն Կատեգորիա:Միջմշակութայնություն
Ֆրենսիս Բոմոնթ
Ֆրենսիս Բոմոնթ (Francis Beaumont, ), անգլիացի դրամատուրգ։
Ֆրենսիս Բոմոնթը Ջոն Ֆլեթչերի հեղինակակցությամբ գրել է դրամատիկական 7 երկ։ Ինքնուրույն հեղինակել է «Կնատյացը» (1607) կատակերգությունը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլալեզու դրամատուրգներ
Ռաուլ Ռուիս
Կենսագրություն
1956-1962 թվականներին փորձարկումներ է արել դրամատուրգիայի ոլորտում։ 1968 թվականին Գիլյերմո Կաբրերա Ինֆանտեի «Երեք տխուր վագրեր» վեպի էկրանավորումը արժանացել է Լոկարնոյի փառատոնի գլխավոր մրցանակին։ Նախագահ Սալվադոր Ալյենդեն Ռուիսին նշանակել է իր` մշակութային հարցերով խորհրդական ։ Ինքը` Ռուիսը, հարցազրույցի ժամանակ ասել է, թե ինքը եղել է Սոցիալիստական կուսակցության խորհրդականը, ութ կուսակցություններից մեկի, որոնք կազմել են «Ազգային միաբանություն» կոալիցիան ։
1973 թվականին ապրել է Ֆրանսիայում։ Նկարահանել է հեղինակային կինո ընտրյալների համար, որոնք հարուստ էին թաքնված մտքերով և սյուրռեալիստական կերպարայնությամբ, աբսուրդիզմով ։
1990-ական թվականների կեսերից սկսել է աշխատել առաջին մեծության այնպիսի աստղերի հետ, ինչպիսիք են Կատրին Դենյովը, Էմմանուել Բեարը, Ջոն Մալկովիչը։ Ուշ շրջանի ֆիլմերում հեռացել է ցուցադրական «աղքատ» կինոյից, աշխատանքները դարձել են առավել թրենդային, պարբերաբար ներկայացվել են խոշորագույն կինոփառատոններում, այդ թվում` Կաննի կինոփառատոնում։ 1999 թվականին ղեկավարել Մարսել Պրուստի «Ձեռքբերված ժամական» վեպի խոշոր բյուջեով էկրանավորումը։ Մահացել է Փարիզում, 70 տարեկան հասակում, պնևմոնիայից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չիլիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:«Սեզար» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Չիլիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Սցենարիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Չիլիացի դերասաններ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դերասաններ
Բալթյան երկրների բռնակցումը Խորհրդային Ռուսաստանի կողմից
Բալթյան երկրների օկուպացիա Խորհրդային Ռուսաստանի կողմից, բալթյան երկրների՝ Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվիայի միացման (բռնակցման) գործընթաց ԽՍՀՄ-ին, որը տեղի ունեցավ ԽՍՀՄ-ի և Նացիստական Գերմանիայի միջև 1939 թվականի օգոստոսին կնքված «Խորհրդային Միության և Գերմանիայի կողմից միմյանց վրա չհարձակվելու» և «Սովետական Միության ու Գերմանիայի միջև բարեկամության ու սահմանների որոշման» պայմանագրով («Մոլոտով-Ռիբենտրոպ» պակտ), ինչպես նաև ԽՍՀՄ և Գերմանիայի միջև լրացուցիչ կնքված գաղտնի պայմանագրով ։ Էստոնիան և Լատվիան ԽՍՀՄ-ի նման քայլը համարում են երկրի գրավում (օկուպացիա)։ Նմանատիպ բովանդակության փաստաթուղթ է ընդունել նաև Եվրոպական Միությունը ։ 1983 թվականին Եվրոպական խորհրդարանը նույնպես դատապարտել է բալթյան երկրների միացումը ԽՍՀՄ-ին և 2007 թվականից միջպետական հարաբերություններում այդ քայլը նկարագրելու համար օգտագործում է այնպիսի արտահայտություններ, ինչպիսիք են «օկուպացիան» և «անօրինական միացում»  ։ Այս հարցում ԽՍՀՄ իրավահաջորդ ՌԴ պաշտոնական դիրքորոշումն այն է, որ բալթյան երկրների միացումը Սովետական Միությանը չի հակասում 1940 թվականին գոյություն ունեցող միջազգային իրավական նորմերին, ինչպես նաև նշվում է, որ այս երկրների միացումը ԽՍՀՄ–ին ճանաչվել է միջազգայնորեն։ Այս պնդումը հիմնված է 1941 թվականի հունիսին Պոսդամի և Յալտայի միջազգային կոնֆերանսների մասնակիցների կողմից ԽՍՀՄ-ի տարածքային ամբողջականության դե ֆակտո ճանաչման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատմություն Կատեգորիա:Էստոնիայի պատմություն Կատեգորիա:Լատվիայի պատմություն Կատեգորիա:Լիտվայի պատմություն Կատեգորիա:Քաղաքական աշխարհագրություն Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմություն Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի քաղաքականություն
Ծիծեռնակաբերդի բլուր
Ծիծեռնակաբերդ, բլուր և զբոսայգի Երևանում, քաղաքի արևմտյան հատվածում, Հրազդան գետի աջ ափին։ Բլրի գագաթին պահպանվել է քառակուսի աշտարակներով փոքրիկ բերդ, իսկ բերդի և Հրազդանի միջև՝ խոշոր քարերով շարված պարսպապատ ամրոց-բնակատեղի, որը ուշ բրոնզի դարերին բնորոշ կառույց է։ Սրանից հյուսիս-արևմուտք տարածված է հնագույն դամբարանադաշտը։
1925 թվականին Երևանգէսի կառուցման ժամանակ ուշ բրոնզի դարի դամբարաններ են գտնվել Հրազդանի ձախ ափին։ Գետի աջ ափին, ինչպես և բլրի վրա, նոր շինությունների ժամանակ բացվել են նոր դամբարաններ և բնակավայրերի հետքեր։ Այստեղ գտնված են նաև նախամարդու բնակավայրի հետքեր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բլուրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայաստանի բլուրներ Կատեգորիա:Երևանի աշխարհագրություն
Կրասնայա Ռեչկա (Միջին Տերսի վտակ)
Կրասնայա Ռեչկա (Красная Речка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Միջին Տերս գետի աջ ափին՝ 77 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Մանուել Լանսինի
Մանուել Լանսինի (Manuel Lanzini, ), արգենտինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Վեստ Հեմ Յունայթեդի և Արգենտինայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է հարձակվողական կիսապաշտպանի դիրքում ։
Կրասնայա Ռեչկա (Միջին Տերսի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Մանուել Լանսինի
Ռիվեր Փլեյթ
Լանսինին Ռիվեր Փլեյթի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2010 թվականի օգոստոսի 8-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Տիգրեի դեմ խաղում ։ 2011 թվականի հուլիսի 19-ին Լանսինին 1 տարվա վարձավճարով միացավ Ֆլումինենսեին  ։ Առաջին հանդիպումը Սերիա A-ում անցկացրեց օգոստոսի 17-ին՝ Ֆիգեյրենսեի դեմ խաղում  ։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում խփեց օգոստոսի 31-ին՝ Սան Պաուլուի դեմ խաղում  ։ Մայրցամաքային առաջնություններում իր դեբյուտը արգենտինացին նշեց 2012 թվականի մարտի 14-ին՝ Լիբերտադորեսի գավաթի Սամորայի դեմ խաղում ։ Ֆլումինենսեի կազմում Լանսինին անցկացրեց 42 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի հեղինակ։
2012 թվականի հունիսի 30-ին Լանսինին վերադարձավ Ռիվեր Փլեյթ։ Իր առաջին գոլը Արգենտինայի առաջնությունում խփեց օգոստոսի 6-ին՝ Բելգրանոյի դեմ խաղում ։ 2013 թվականի ապրիլի 7-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Ռասինգ Ավելյանեդայի դեմ խաղում՝ 2-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Մայիսի 5-ին՝ Բոկա Խունիորսի դեմ խաղում Լանսինին գոլի հեղինակ դարձավ հանդիպման 43-րդ վայրկյանին ՝ խփելով Սուպերկլասիկոյի պատմության ամենաարագ գնդակը։ 2012-13 մրցաշրջանում արգենտինացին անցկացրեց 32 հանդիպում՝ դառնալով 9 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Լանսինին դուբլ ձևակերպեց Տիգրեի դեմ խաղում ։ Թիմի ավագի թևկապով նա առաջին անգամ խաղադաշտ դուրս եկավ սեպտեմբերի 16-ին՝ Արսենալ Սարանդիի դեմ խաղում ։ Սեպտեմբերի 27-ին արգենտինացին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Հարավամերիկյան գավաթի ԼԴՈՒ Լոխայի դեմ խաղում՝ օգնելով Ռիվեր Փլեյթին հաղթել 2-0 հաշվով ։ 2014 թվականի փետրվարի 16-ին Լանսինին գոլ խփեց Ռոսարիո Սենտրալի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 1-1 հաշվով ։ Մարտի 30-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Բոկա Խունիորսի դեմ խաղում՝ 2-1 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ Ռիվեր Փլեյթի կազմում Լանսինին անցկացրեց 91 հանդիպում՝ դառնալով 13 գոլի ու 14 գոլային փոխանցման հեղինակ և օգնելով ակումբին 2014 թվականին հաղթել Արգենտինայի առաջնությունը ։
Վեստ Հեմ Յունայթեդ
2014 թվականի օգոստոսի 8-ին Լանսինին տեղափոխվեց արաբական Ալ Ջազիրա   ։ Ակումբի կազմում 1 մրցաշրջան հանդես գալուց հետո՝ 2015 թվականի հուլիսի 22-ին արգենտինացին վարձավճարով միացավ Վեստ Հեմ Յունայթեդին    ։ Իր դեբյուտը նշեց օգոստոսի 6-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Աստրա Ջուրջուի դեմ խաղում և այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ  ։ Առաջին հանդիպումը Պրեմիեր Լիգայում անցկացրեց օգոստոսի 15-ին՝ փոխարինման մտնելով Լեսթեր Սիթիի դեմ խաղում  ։ Պրեմիեր Լիգայում իր առաջին գոլը խփեց օգոստոսի 29-ին՝ Լիվերպուլի դեմ խաղում  ։ Հոկտեմբերի 17-ին Լանսինին գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Քրիսթալ Փելասի դեմ խաղում ։ 2016 թվականի մարտի 19-ին արգենտինացին գոլ խփեց Չելսիի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Մարտի 24-ին Վեստ Հեմը գնեց Լանսինիի լրիվ տրանսֆերը 9 միլիոն ֆունտ ստերլինգի դիմաց  ՝ ֆուտբոլիստի հետ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր   ։ Իր առաջին մրցաշրջանում նա անցկացրեց 31 հանդիպում՝ դառնալով 7 գոլի և 4 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
2016 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Լանսինին խփեց Քրիսթալ Փելասի դեմ հանդիպման միակ գնդակը՝ 1-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով Վեստ Հեմ Յունայթեդին ։ 2017 թվականի հունվարի 21-ին նա 2 գոլային փոխանցում տվեց Միդլսբրոյի դեմ խաղում ։ 2017 թվականի փետրվարի 11-ին Լանսինին գոլի հեղինակ դարձավ Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով ։ Մայիսի 5-ին արգենտինացին գոլ խփեց Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 1-0 հաշվով  ։ 2016-17 մրցաշրջանում Լանսինին անցկացրեց 35 հանդիպում առաջնությունում ՝ դառնալով 8 գոլի ու 2 գոլային փոխանցման հեղինակ և թիմի ֆուտբոլիստների կողմից ճանաչվելով Վեստ Հեմ Յունայթեդի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։
2017 թվականի հոկտեմբերի 25-ին՝ Անգլիայի լիգայի գավաթի Տոտենհեմ Հոտսպուրի դեմ խաղում Լանսինին դարձավ 2 գոլային փոխանցման հեղինակ՝ օգնելով Վեստ Հեմին հաղթել 3-2 հաշվով և անցնել մյուս փուլ ։ Դեկտեմբերի 16-ին արգենտինացին 3 գոլային փոխանցում տվեց Ստոկ Սիթիի դեմ խաղում՝ 3-0 հաշվով հաղթանակ պարգևելով իր թիմին ։ 2018 թվականի հունվարի 13-ին Լանսինին դուբլի հեղինակ դարձավ Հադերսֆիլդ Թաունի դեմ խաղում ։ Մայիսի 13-ին նա դուբլ ձևակերպեց Էվերթոնի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 3-1 հաշվով  ։ 2017-18 մրցաշրջանում Լանսինին անցկացրեց 29 հանդիպում՝ դառնալով 5 գոլի և 9 գոլային փոխանցման հեղինակ ։
Միջազգային կարիերա
2018 թվականի մայիսի 23-ին Լանսինին ընդգրկվեց աշխարհի առաջնությանը համար 23-հոգանոց կազմում  , սակայն մարզումների ժամանակ ստացավ ծանր վնասվածք՝ չմասնակցելով առաջնությանը    ։
Ակումբային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 13-ի դրությամբ
Միջազգային վիճակագրություն
2019 թվականի օգոստոսի 13-ի դրությամբ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Արգենտինացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Արգենտինայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռիվեր Փլեյթի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆլումինենսեի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալ-Ջազիրա Աբու Դաբիի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վեստ Հեմ Յունայթեդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրեմիեր Լիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Անգլիայի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ
Սալյան
Սալյան (Salyan), քաղաք (1916-ից) ներկայիս Ադրբեջանում, Սալյանի շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Գետային նավահանգիստ է Կուրի աջ ափին։ Կա նավթի արդյունահանություն։ Ունի երկաթուղային կայարան, բամբակազտիչ, էլեկտրաեռակցման սարքավորումների, պլաստմասսայե իրերի, գարեջրի–ոչ ալկոհոլային խմիչքների գործարաններ, գյուղատնտ․ տեխնիկում, բժշկական ուսումնարան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սալյանի շրջանի բնակավայրեր
Լոզովայա (գյուղ, Բորովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Լոզովայա գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1507 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1680 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ամուսնալուծություն իտալական ձևով (ֆիլմ)
«Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» (Divorzio all'italiana) իտալացի ռեժիսոր Պիետրո Ջերմիի գեղարվեստական ֆիլմն է, էկրան է բարձրացել 1961 թվականին։ Իտալական կատակերգության դասական օրինակ է։ Ֆիլմն արժանացել է «Օսկար»  և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։
Գլխավոր դերերում խաղացել են Մարչելո Մաստրոյանին և Դանիելա Ռոկան |it|Daniela Rocca։ Ֆիլմը միջազգային ճանաչում բերեց Ստեֆանի Սանդրելիին, որը նկարահանումների ընթացքում դարձել է 15 տարեկան։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը Դոն Ֆերդինանդո Չեֆալուն է (տան անդամների համար՝ Ֆեֆե), նա բարոն է, փոքիկ սիցիլիական քաղաքի բնակիչ, որտեղ բոլորն իրար դեմքով ճանաչում են։ Ֆերնանդոն ունի մի հմայիչ զարմուհի՝ Անժելան։ Ֆեֆեն, որը սարսափելի ձանձրացրել է կնոջից, սիրահարվում է երիտասարդ գեղեցկուհուն։
1950-ական թվականների իտալական օրենքներով օրինական կարգով ամուսնալուծվելը գրեթե անհնար էր։ Ֆեֆեն մշակում է մի խորամանկ ծրագիր։ Ըստ նրա ծրագրի՝ կինն իրեն դավաճանում է, ինչի արդյունքում, ինքը, խանդի հողի վրա, սպանում է կնոջը։Նա լավ հասկանում է, որ դատարանի դատավճիռն այդ արարքի համար, որի նպատակը ամուսնու պատիվը պաշտպանելն է, մարդասիրական կլինի։  Երեք տարին չլրացած՝ Ֆեֆեն դուրս է գալիս բանտից և ամուսնանում է Անժելայի հետ։ Ֆիլմն ավարտվում է զբոսանավի վրա տեսարանով։ Գլխավոր դերակատարը համբուրվում է գեղեցկուհի կնոջ հետ, իսկ վերջինս սիրահետում է երիտասարդ նավաստու հետ…
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1961 ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիր ֆիլմեր Կատեգորիա:Դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում
Կոնստանտինոս Արգիրոս
Կոնստանտինոս Արգիրոս (հուն.` Κωνσταντίνος Αργυρός, մայիսի 21, 1986թ., Աթենք, Հունաստան) հույն երգիչ։
Կենսագրություն
2011-2012 թվականների հոկտեմբերից ապրիլ ամիսներին Կոնստանտինոս Արգիրոսը հանդես է գալիս Պանոս Կալիդիսի և Ստելա Կալիի հետ VOX-ում ։ 2012-2013 թվականների ձմռանը Արգիրոսը ելույթ է ունենում Նինոյի և Անջելա Դիմիտրիուի հետ Աթենքում REX ակումբում ։
2012 թվականի հոկտեմբերին նոր ալբոմի թողարկման շեմին Universal Music-ը թողարկում է երգչի «Ποτέ ξανά» սինգլը (երաժշտությունը ըստ Տեոֆանուսի, բառերը՝ Նատալի Հերմանի) ։ «Παιδί Γενναίο» ալբոմը լույս է տեսել 2012 թվականի նոյեմբերին ։ 2012 թվականի նոյեմբերի 27-ին տեղի է ունեցել ալբոմի պաշտոնական ներկայացումը ։ «Παιδί γενναίο» ալբոմի բոլոր երգերը գրվել են կոմպոզիտոր Գեորգիոս Տեոֆանուսի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հույն երգիչներ
Սուրբ Նիկոլայ հրաշագործ եկեղեցի (Ամրակից)
Գործել է մինչև 1988 թվականը։ Զգալիորեն վնասվել է Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ։ Գտնվում է վթարային վիճակում։ 2009 թվականին նրա մեջ գտնվող սրբապատկերները տեղափոխվել են Գյումրու ռուսական եկեղեցի ։
Հանրապետական նշանակության հուշարձան է (համարանիշը. 5.13.4) Եկեղեցին պատկանում է Եկատինոգրադի Կուբանի թեմին։
Եկեղեցուն հարավից կից է զանգակատունը։ Կառույցը քարաշեն է, տանիքը՝ փայտից։
Եկեղեցին կառուցվել է Ճարտարապետ Անդրեյ Ապլակսինի «Նեոռուսական ոճով»։
Եկեղեցին զգալիորեն վնասվել է 1988 թ․-ի Սպիտակի երկրաշարժից, սակայն չի խոնարհվել։ Եկեղեցին փակ է, չի գործում։ Այն լուռ վկան է երբեմնի այստեղ հաստատված կազակների աշխույժ կյանքի ու գործունեության։
Արտաքին հղումներ
ն Կատեգորիա:Լոռու մարզի հուշարձաններ
Պաշտոնական լեզու
Պաշտոնական լեզուն լեզու է, որին տրված է հատուկ օրինական կարգավիճակ որևէ պետությունում, երկրում կամ միջազգային կազմակերպության մեջ։ Պետության պաշտոնական լեզուն հաճախ նաև կոչվում է պետական լեզու։
Երկրի պաշտոնական լեզու
Երկրի պաշտոնական լեզուն առաջին հերթին այդ երկրի սահմանադրության լեզուն է և սովորաբար այդ երկրի օրենսդրական մարմնի կողմից օգտագործվող լեզուն, սակայն որոշ երկրների օրենքները պահանջում են կառավարական փաստաթղթերի թողարկումը նաև այլ լեզուներով։
Պաշտոնական լեզուն երբեմն տարբերվում է դասավանդման լեզվից, և հետևաբար այս երկուսը միմյանց փախարինելի չեն։
Պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներ
Անհրաժեշտ է զանազանել պաշտոնական լեզուն պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներից, որոնք երկրում ազգային փոքրամասնությունների կողմից օգտագործվող և օրենսդրությամբ ճանաչված լեզուներն են։ Այս լեզուները կարող են օգտագործվել գործավարության, ինչպես նաև՝ դպրոցական դասավանդման համար (օրինակ՝ ռուսերենը Էստոնիայում)։
Քաղաքական հարցեր
Որոշ երկրներում տարբեր լեզուների օգտագործումը տարբեր կոնտեքստներում հանդիսանում է թեժ քաղաքական խնդիր։ Արդի պատմության մեջ սա հատկապես բնորոշ է նախկին ԽՍՀՄ տարածքում նորանկախ պետություններում ռուսերենի կարգավիճակին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Լեզվի ազատության իրավունք Կատեգորիա:Քաղաքականություն Կատեգորիա:Լեզու Կատեգորիա:Լեզվային քաղաքականություն
Բոգորոդսկոե (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)
Բոգորոդսկոե (Богородское), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի բնակավայրեր
Բիժևկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)
Բիժևկա (Біжівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Բիժևկա գյուղում բնակվում էր 514 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Սաբիրաբադ
Նավահանգիստ է Կուր գետի աջ ափին (Արաքսի Կուր թափվելու տեղում)։ Երկաթուղային ճյուղով միացած է Բաքվին։ Կան բամբակազտիչ, երկաթբետոնե իրերի գործարաններ, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ Բնակչությունը՝ ։
Անվանվել է ի պատիվ բանաստեղծ Սաբիրի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սաբիրաբադի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:1888 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Մայքլ Ջեքսոնը ֆիլատելիայում
Մայքլ Ջեքսոնը ֆիլատելիայում - ամերիկացի հայտնի երգիչ Մայքլ Ջեքսոնին (1958 - 2009) նվիրված փոստային նամականիշերի և այլ ֆիլատելիստական նյութերի ամբողջությունը։ Մայքլ Ջեքսոնին նվիրված նամականիշեր և այլ նյութեր են թողարկվել Սենտ Վինսենթում, Բրիտանական Վիրջինյան կղզիներում, Բուրկինա Ֆասոյում, Անգոլայում, Բուրունդիում, Գվինեայում և այլ երկրներում։ Նմանատիպ թողարկումները մեծ մասամբ շահադիտական նպատակ հետապնդող են, թողարկվում են մեծ քանակով և հեղեղում շուկան։ Կան նաև բազմաթիվ կեղծ նամականիշեր, որոնք շահարկել են Մայքլ Ջեքսոնի ժողովրդականության, իսկ այժմ էլ մահվան թեման։
Հղումներ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա Կատեգորիա:Մայքլ Ջեքսոն
Ելենա Օբրազցովա
Ելենա Վասիլիի Օբրազցովա (Еле́на Васи́льевна Образцо́ва, ), խորհրդային և ռուսական օպերային երգչուհի, (մեցցո-սոպրանո), դերասանուհի, օպերային ռեժիսոր, մանկավարժ, պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի, (1976), Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, (1990), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1976), Մ. Ի. Գլինկայի անվան ՌԽՖՍՀ Պետական մրցանակակիր (1973) ։
Կենսագրություն
1948-1954 թվականներին երգել է Ա. Ա. Ժդանովի անվան Լենինգրադի պիոներների պալատի մանկական երգչախմբում։
1954 թվականի ամռանը նրա հայրը նշանակվում է Տագանրոգում Красный котельщик գործարանի գլխավոր կոնստրուկտոր ։ Քաղաքի ղեկավարությունը նրանց ընտանիքին տրամադրեց քաղաքի կենտրոնում տեղակայված բնակարան (փ. Ֆրունզե 43), որը հեռու չէր Տագանռոգի թիվ 10 դպրոցից, որտեղ և սովորել է Ելենան։ 1956 թվականին ավարտելով միջնակարգ դպրոցը, Ելենան ընդունվում է Ի. Պ. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոց, Աննա Կուլիկովայի դասարան ։ Հաշվետու համերգի ժամանակ նրան լսեց Մ. Ա. Մանկովսկայի անվան ռոստովի երաժշտական դպրոցի տնօրենը և վերջինիս երաշխավորությամբ 1957 թվականին Ելենան ընդունվեց ուսումնարանի միանգամից 2-րդ կուրս։ Մեկ տարի անց, 1958 թվականին, հաջողությամբ անցնելով լսումները, նա ընդունվում է Սանկտ-Պետերբուրգի Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան պետական կոնսերվատորիայի նախապատրաստական բաժին։
1962 թվականին ստացավ առաջին մրցանակը Մ. Ի. Գլինկայի անվան վոկալիստների միջազգային մրցույթում։ 1963 թվականին լինելով կոնսերվատորիայի ուսանողուհի, Ելենան հանդես է գալիս Մեծ թատրոնի բեմում, Մ. Պ. Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով» օպերայում, Մարինա Մնիշեկի դերում։
1964 թվականին ավարտում է կոնսերվատորիան՝ պրոֆեսոր Ա. Ա. Գրիգորևի ղեկավարությամբ։ Նույն տարում հանդես է գալիս որպես Մեծ թատրոնի մենակատարուհի։ Այդ նույն թվականին Միլանի Լա Սկալա թատրոնի բեմում Մեծ թատրոնի հյուրախաղերի ժամանակ կատարում է գուվերնանտկայի դերը Չայկովսկու Պիկովայա դամա օպերայում։ Չնայած դերի ոչ այնքան երևացող լինելուն, Ելենան իր վրա է գրավում իտալական հանդիսատեսի և մամուլի ուշադրությունը։ Հետագայում Լա Սկալայի բեմում հանդես է եկել գլխավոր դերերում։
1975 թվականին Ելենան Մեծ թատրոնի հետ մեկնում է հյուրախաղերի ԱՄՆ։ Այնտեղ, «Բորիս Գոդունով» օպերայում նույն դերի կատարման պատճառով, հանդիսատեսը նրան 5 անգամ կանչում է բեմ։ Արդյունքում, ներկայացումը ստիպված են լինում դադարեցնել։ Սա հաստատում է Ելենայի՝ որպես օպերայի համաշխարհային աստղի կարգավիճակը։
Մի քանի ամիս անց Ելենան հանդես է գալիս «Տրուբադուր» օրեպայում, որով բացվում է օպերային սեզոնը Սան-Ֆրանցիսկոյում։ Նա հանդես է գալիս Լուչիանո Պավարոտիի, Ջոան Սազերլենդի հետ։ 1976 թվականին Ելենան, որպես հրավիրված մենակատարուհի, հանդես է գալիս Մետրոպոլիտեն օպերայում և սենսացիա է առաջացնում Վերդիի Աիդա օպերայում իր Ամներիսի դերով։ 1977 թվականին Ելենան հանդես է գալիս Դալիլայի դերում Մետրոպիլիտենում։ New York Times-ի քննադատ Թոր Էկերտը գրում է. «Կասկածում եմ, որ մենք լսել ենք Դալիլային, որն այսպես հեշտությամբ կարող էր վերցնել 2.5 օկտավան, Օբրազցովան այն կատարում է առանց որևէ լարվածության»։ Ելենան գլխավոր դերեր է կատարում ռուսական մի քանի օպերաներում. Մ. Մուսորգսկու «Хованщине» (Մարֆա), Ն. Ռիմսկի-Կորսակովի «Царской невесте» (Լյուբշա), Պ. Չայկովսկու «Պիկովայա դամա» (կոմսուհի), որը 1965 թվականից կատարեց համարյա 40 տարի ։
Օբրազցովան երգել է բազմաթիվ միջազգային փառատոններում, այդ թվում՝ Օրանժի միջազգային փառատոնում (1979 թվական, Դալիլայի դեր), Զալցբուգի փառատոնում (1978 թվական, Էբոլայի դեր) ։ Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլու կողմից հրավիրվել է կատարելու համար Սանտուցիի դերը «Գյուղական պատիվ» (1982) ֆիլմում։ «Իմ կյանքում, - գրել է Ձեֆֆիրելլին, - եղել են երեք հիացմունքներ. Աննա Մանյանի, Մարիա Կալլաս և Ելենա Օբրազցովա, որը նկարահանման ժամանակ հրաշք էր գործում»։
1973-1994 թվականներին Ելենան դասավանդում է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան կոնսերվատորիայում, իսկ 1984 թվականին դառնում է պրոֆեսոր։
Երգչուհու գործունեության մի հսկայական մաս կապված է Գեորգի Սվիրիդովի երաժշտության հետ, որը ստեղծել և նվիրել է բազմաթիվ ստեղծագործություններ հենց Օբրազցովային։ 1980-83 թվականներին այս երգերը գրվել են Սերգեյ Եսենինի և Ալեքսանդր Բլոկի բանաստեղծությունների հիման վրա ։
Երգչուհին նկարահանվել է նաև տարբեր հեռուստատեսային երաժշտական ֆիլմերում. «Ուրախ այրին», «Իմ Կարմեն», «Գյուղական պատիվ», «Տոսկա»։ Օբրազցովան կատարել է բազմաթիվ հայտնի կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ. Ի. Պ. Չայկովսկի, Մ. Ի. Գլինկա, Ա. Ս. Դորգոմիժսկի, Ս. Վ. Ռախմանինով, Ռ. Շուման, Գ. Վ. Սվիրիդով, Յ. Ս. Բախ, Գ. Ֆ. Հենդել և այլն ։ Երգել է տենորներ Վլադիմիր Ատլանտովի, Պլասիդո Դոմինգոյի հետ։ Օբրազցովան հատկապես նշել է համագործակցությունը դիրիժորներ Դանիել Բարենբոյմի, Հերբերտ ֆոն Կարայանի հետ ։
2000 թվականին Օբրազցովան դեբյոտով հանդես եկավ դրամատիկական թատրոնում, Ռոման Վիկտյուկի թատրոնում, խաղալով Ռենատո Մեյնարդի «Անտոնիո ֆոն Էլբա» պիսում։ 2003-2004 թվականներին հանդես եկավ դասական ջազ ծրագրով (Դյուկ Էլլինգտոն, Դյուկ Վերնոն, Ջորջ Գերշվին) Իգոր Բութմանի քառյակի և Դավիդ Բերգերի ղեկավարած նվագախմբով։
2007-2008 թվականներին նա գլխավորում է Միխայլովսկի թատրոնի օպերային խումբը։
Պետերբուրգում Օբրազցովան ղեկավարում է իր անունով կոչված մշակութային կենտրոնը, որտեղ աշխատում էին երիտասարդ կատարողներ ։
Մոսկվայում գործում է Ելենա Օբրազցովայի անվան բարեգործական հիմնադրամ, որի նպատակը երաժշտական մշակույթի խրախուսումն է ։
Օբրազցովան դասավանդել է Տոկիոյի երաժշտական ակադեմիայում, կարդացել է դասախոսություններ ճապոներեն ։ Օբրազցովան տիրապետում էր նաև իտալերենին և ֆրանսերենին ։
Նրա գործունեությանը հրատարակումների ձևով անդրադարձել են բազմաթիվ երաժշտագետներ և մշակութաբաններ   ։
Օբրազցովան Պուշկինյան ակադեմիայի պատվավոր անդամ էր (1995), Մշակութաբանության և երաժշտական կատարման ռուսական ակադեմիայի իսկական անդամ (1999), Մշակույթի ռուսական ակադեմիայի ակադեմիկոս (1999), Ռուսական թանգարանի ընկերների միջազգային ընկերության անդամ (1998)։
2014 թվականից Օբրազցովան տառապում էր լեյկեմիայով։ Նոյեմբերի կեսերին Լայպցիգի կլինիկայում անցել է բուժման կուրսեր, որտեղ գտնվեց համապատասխան դոնոր և նրան կատարվեց ոսկրածուծի փոխպատվաստում։ Սակայն, վիրահատությունը ցանկալի արդյունք չտվեց, քանի որ 75-ամյա երգչուհու օրգանիզմը չկարողացավ համարժեք ձևով պատասխանել։ 2014 թվականի վերջում երգչուհուն Գերմանիայում այցելեցին նրա հին ընկերները՝ Իոսիֆ Կոբզոնն ու Վալենտինա Տերեշկովան ։ Հիվանդության պատճառով հետաձգվում է նրա պատվին կազմակերպված համերգը, որը նախատեսված էր 2014 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Կրեմլի պետական պալատում։
Ելենա Օբրազցովան մահացավ 2015 թվականի հունվարի 12-ին, կյանքի 76-րդ տարում Լայպցիգում, որտեղ անցնում էր բուժման կուրսեր ։. Հրաժեշտի արարողությունն անցկացվեց 2015 թվականի հունվարի 15-ին Մեծ թատրոնում։ Հոգեհանգստի արարողությունն անցկացվեց Քրիստոս Փրկիչ տաճարում` Ռոստովի և Նովոչերկասկի մոտրոպոլիտ Մերկուրիի կողմից։ Նույն օրում Օբրազցովային հուղարկավորեցին Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։
Օբրազցովայի մահը լայն արձագանք ունեցավ նրա երկրպագուների, գործընկերների շրջանում։ «Ցտեսություն, իմ սիրելի Կարմեն», գրեց Պլասիդո Դոմինգոն։ «Ելենան ֆանտաստիկ դերասանուհի էր և մեծագույն գործընկեր բեմում, նրա հետ յուրաքանչյուր հանդիպում ինձ համար մեծ երջանկություն էր։ Մենք նրա հետ շատ հաճախ ենք երգել… և դա միշտ անմոռանալի էր», ասաց Խոսե Կարերասը ։
Հիշատակ
2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին կայացավ սոպրանո Աննա Նոտրեբկոյի, բաս Իլդար Աբդրազակովի, տենոր Ալեքսանդր Անտոնենկոյի և մեցցո-սոպրանո Եկատերինա գուբանովայի եվրոպական համերգային շրջագայությունը, նվիրված Օբրազցովայի հիշատակին։ Փարիզում, Վիեննայում, Պրահայում, Բարսելոնայում երգիչները կատարեցին արիաներ իտալական օպերաներից, դիրիժոր Մարկո Արմիլյատոի ղեկավարած նվագախմբի ուղեկցությամբ ։.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս երգչուհիներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Լենինյան մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Խորհրդային երգչուհիներ Կատեգորիա:Ռուս մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալակիրներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Կատեգորիա:«Ռուսական ազգային Օլիմպոս» մրցանակի դափնեկիրներ
Բաղնիք (Խարբերդից արևմուտք)
Բաղնիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում ։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 38 կմ արևելք, Բելխանդաղ լեռնաշղթայի միջին հատվածի հարավային ձորահովտում, Արևելյան Եփրատի ձախակողմյան ջրառատ վտակի ձախ ափին։
Աշխարհագրություն
Գյուղը շրջափակված էր լեռներով ու ձորերով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Işıkyolu, Elâzığ
Ռուս-թուրքական պատերազմ (1806-1812)
Ռուս-թուրքական պատերազմ, 1806-1812 թվականներին տեղի ունեցած ռազմական գործողություն Անդրկովկասում և Բալկանյան թերակղզում՝ Ռուսաստանի և Օսմանյան կայսրության միջև։ Տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ շարունակվում էր ռուս-պարսկական առաջին պատերազմը։
Ֆրանսիայի կայսր Նապոլեոն Բոնապարտի դրդումով 1806 թվականին Թուրքիան պատերազմ սկսեց Ռուսաստանի դեմ։ Օգտվելով թվական գերակշռությունից՝ թուրքական զորքերը Կարսի, Ախալքալաքի և Ախալցխայի ուղղությամբ հաջող հարձակումներ են կատարում։ 1807 թվականի ամռանը թուրքական զորքերը գլխավոր հրամանատար Յուսուֆ փաշայի գլխավորությամբ մի քանի անգամ հարձակման են դիմում, բայց հաջողության չեն հասնում։ Գլխավոր ճակատամարտը տեղի է ունենում 1807 թվականի հունիսին Գյումրիի մոտ։ Երկու կողմերն էլ 7 ժամ շարունակ լարված մարտեր էին մղում։ Թուրքերը փախչում են Կարս։ Նրանք մարտի դաշտում թողնում են ավելի քան 1000 սպանված, իսկ Յուսուֆ փաշան հազիվ է փրկվում գերի ընկնելուց։
Աննշան իրադարձություններով պատերազմը ձգձգվեց, և միայն 1812 թվականին Բուխարեստում հաշտություն կնքվեց, որով Բեսարաբիան և Աբխազիան անցան Ռուսաստանին, իսկ գրավված մյուս տարածքները վերադարձվեցին Թուրքիային։ Պայմանագրի կնքմանը աջակցեց Մոլդովայում բնակվող հայազգի նշանավոր գործիչ Մանուկ բեյը, որի պալատում էլ ստորագրվեց պայմանագիրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս-թուրքական պատերազմ (1806-1812) Կատեգորիա:19-րդ դարի պատերազմներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի պատերազմներ Կատեգորիա:Իրանի պատերազմներ Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստան Կատեգորիա:Վրաստանի պատմություն Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատմություն Կատեգորիա:1806 Ռուսաստանում Կատեգորիա:19-րդ դարը Հայաստանում Կատեգորիա:Վրաստանի ռազմական պատմություն Կատեգորիա:19-րդ դարը Վրաստանում Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատերազմներ
Շաուրս (կանտոն)
Շաուրս (Chaource), Ֆրանսիայի կանտոն, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ գավառի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4784 մարդ էր։ Կանտոնի համարը 1007 է։ Կանտոնում կա 25 կոմունա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կանտոններ
Պլուտոնիզմ
Պլուտոնիզմ (Plutonismus - Պլուտոն, ստորերկրյա թագավորության Աստված), 18-րդ դարի վերջին - 19-րդ դարի սկզբին տարածված ուսմունք երկրաբանական պատմության ընթացքում Երկրի ներքին ուժերի առաջատար նշանակության մասին։ Այդ ուսմունքը, որպես որոշակի համակարգ առաջարկել է անգլիացի երկրաբան Ջեյմս Հաթոնը 1788 թվականին։
Ըստ այդ տեսության, արտաքին ուժերը (ջուրը, օրգանիզմները, քամին) նպաստում են ռելիեֆի փոփոխությանը, ապարների քայքայմանը և ծովի հատակին նստվածքների առաջացմանը։ Այնուհետև, երկրակեղևի բարձրացման ընթացքում, բարձր ջերմաստիճանային հալոցքի ներդրման շնորհիվ տեղի է ունենում հրային ապարների (գրանիտների) առաջացում։
Ապարների հետագա քայքայումը և վերանստեցումը տեղիք է տալիս նյութի շրջապտույտի նոր փուլի։ Պլուտոնիզմի ձևավորումը տեղի է ունենում նեպլոունիզմի հետ սուր պայքարում, քանի որ վերջինս բացառում է Երկրի ներքին ուժերի որևէ նշանակություն։ Պլուտոնիզմ ի հակադրություն նեպտունիզմի, հիմնվում էր զարգացման գաղափարի վրա և իր ժամանակի համար ունեցավ առաջադիմական մեծ նշանակություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երկրաբանության պատմություն
Լա Ռոշ սյուր Յոն
Լա Ռոշ սյուր Յոն (La Roche-sur-Yon, . բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «ժայռ Յոնի ափին»), քաղաք Ֆրանսիայի արևմտյան մասում՝ Պեյ դը լա Լուար (Լուարի երկիր) երկրամասում, որի կազմի մեջ մտնող Վանդեա դեպարտամենտի, ինչպես նաև իր անունով կոչված շրջանի ու կանտոնի վարչական կենտրոնն է։ Ընկած է Յոն գետի զույգ ափերին, Նանտից մոտավորապես 70 կիլոմետր դեպի հարավ, Պուատիեից 165 կիլոմետր դեպի արևելք։ Զբաղեցնում է 87,52 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2019 թվականի տվյալներով եղել է 55 147: Ունի երկաթուղային կայարան, որն սպասարկում է Նանտ-Սենտ և Տուր-Լը Սաբլ դ’Օլոն երկաթգծերին։ Քաղաքի հարավային մասով անցնում է А87 ավտոմայրուղին։
Լա Ռոշ սյուր Յոնի բնակիչներին անվանում են Yonnais :
Պատմություն
Քաղաքն իր ներկա տեսքով պարտական է Նապոլեոն Բոնապարտին, ում 1804 թվականի մայիսի 25-ի հրամանագրի համաձայն փոքրիկ ավանից վերափոխվել է, կառուցվել հնգանկյան տեսք ունեցող հատուկ պլանով, ստացել Նապոլեոնվիլ անվանումը, դարձել Վանդեա դեպարտամենտի պրեֆեկտուրա։ Նապոլեոնվիլը նախատեսված է եղել 15,000 բնակչի համար ։
Քաղաքի անվանումը բազմիցս փոփոխվել է (19-րդ դարում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխություններին զուգընթաց). հաջորդաբար կրել է Լա Ռոշ սյուր Յոն, Նապոլեոնվիլ, Բուրբոն-Վանդեա, Նապոլեոն-Վանդեա անվանումները։ Իր սկզբնական անվանումը վերստացել է 1870 թվականին։
Ժողովրդագրություն
Ներքոբերյալ աղյուսակում հաշվի է առնված այն հանգամանքը, որ 1964 թվականին Լա Ռոշ սյուր Յոնի համայնքի կազմի մեջ են մտցվել նաև Լը Բուրգ սու լա Ռոշ սյուր Յոն և Սենտ Անդրե դ'Օռնեյ համայնքները ։
Կլիմա
Լա Ռոշ սյուր Յոնին բնորոշ է օվկիանոսային կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfb): Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 12,4 C: Տեղումների տարեկան միջին քանակությունը՝ 885,5 մմ, ընդ որում ամենաանձրևառատ ամիսը նոյեմբերն է։ Տարվա առավել տաք ամիսը օգոստոսն է (ամսական միջին ջերմաստիճանը՝ 19,5 C), ամենասառն ամիսը՝ հունվարը (ամսական միջին ջերմաստիճանը՝ 6,1 C):
Քույր քաղաքներ
Լա Ռոշ սյուր Յոնի քույր քաղաքներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ջորջիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ
Ջորջիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ (Georgia Institute of Technology), ԱՄՆ-ի խոշոր կրթական և գիտահետազոտական կենտրոն։
Կառուցվածք
Ինստիտուտի կազմում ընդգրկված է 6 քոլեջ՝
Գիտական գործունեություն
Գիտական աշխատանքի մի մասն իրականացվում է ինստիտուտի մասնագիտացված հետազոտական կենտրոններում և լաբորատորիաներում.
Բոոտսայմ
Բոոտսայմ (Bootzheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 564 մարդ, բնակչության խտությունը` 95.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.91 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 50 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 442 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 363-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,1 %։ 363 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 316 անձ (169 տղամարդ և 147 կին)։ Գործազուրկ են եղել 47 անձ (20 տղամարդ և 27 կին)։ 79 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը` թոշակառուներ, իսկ 25-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սինեկ (Բիթլիսի գավառ)
Սինեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 17 կմ հյուսիս-արևելք` Բիթլիս գետի հովտում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Կալինովո (գյուղ, Բորովի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Կալինովո գյուղում բնակվում էր 226 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2035 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 111,06 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1775 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Սաաթլը
Սաաթլը (Saatlı), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Սաաթլըի շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի քաղաքներ Կատեգորիա:Սաաթլըի շրջանի բնակավայրեր
Ջոն Ֆլեթչեր
Ջոն Ֆլեթչեր (John Fletcher, ), անգլիացի դրամատուրգ։
Ջոն Ֆլեթչերը գրել է մի շարք տրագիկոմեդիաներ, նաև որոշ պիեսներ՝ Ֆրենսիս Բոմոնթի, Ֆ. Մեսինջերի և այլոց հեղինակակցությամբ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Բրիտանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Բրիտանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Անգլալեզու դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ժանտախտից մահացածներ
Բոգորոդսկոե (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)
Բոգորոդսկոե (Богородское), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռաֆայել Հոլինշեդ
Ռաֆայել Հոլինշեդ (Raphael Holinshed, ), անգլիացի պատմագիր, որի հանրահայտ «Հոլինշեդի տարեգրություն» աշխատությունը Ուիլյամ Շեքսպիրի մի շարք պիեսների համար հիմնական աղբյուր է հանդիսացել։
Կենսագրություն
Հոլինշեդը ծնվել է մոտավորապես 1525 թվականին ու չեշիրցի Ռալֆ Հոլինշեդի որդին էր։
Ազգային կենսագրությունների օքսֆորդյան բառարանի Հոլինշեդին վերաբերող գրառման մեջ Սինդիա Սյուզան Քլեգը կենսագրական տեղեկության երկու աղբյուր է նշում․ Չառլզ Հենրի ու Թոմփսոն Քուփերներիի Athenæ Cantabrigiensis (1858 թ․) գիրքն ու Էնթոնի Վուդի Athenæ Oxonienses (1692 թ․) գիրքը։ Քուփերն ու Քուփերը նշում են նրա հոր անունն ու Սաթոն Դաունզը որպես հավանական ծննդավայր, բայց ծննդյան տարեթիվը համարում են անհայտ ու պնդում, թե "ենթադրվում է", որ նա կրթություն է ստացել Քեմբրիջի համալսարանում։
Հոլինշեդն ապրել է Լոնդոնում և որպես թարգմանիչ աշխատել Ռեյներ Վուլֆի մոտ։ Վերջինս նրան հանձնարարել է կազմել համաշխարհային պատմություն վերաբերյալ աշխատություն՝ ջրհեղեղից մինչև թագուհի Եղիսաբեթի գահակալությունը։ Այս հավակնոտ նախագիծն այդպես էլ չի ավարտվել, բայց մի հատված տպագրվել է 1577 թվականին «Անգլիայի, Շոտլանդիայի ու Իռլանդիայի տարեգրություններ» վերնագրով։ Հոլինշեդն այս աշխատության միակ հեղինակը չէր․ մյուսների թվում էին Ուիյամ Հարրիսոնը, Ռիչարդ Ստեյնիհուրսթն ու Ջոն Հուկերը։
Շեքսպիրն օգտագործել է «Տարեգրության» վերանայված երկրորդ հրատարակությունը (հրատարակված 1587 թ․) իր պատմական պիեսներից շատերի համար․ «Մակբեթի» սյուժեն, «Լիր արքայի» և «Սիմբիլինի» որոշ հատվածներ։
Հոլինշեդի «Անգլիայի, Շոտլանդիայի ու Իռլանդիայի տարեգրությունները»
1548 թվականին լոնդոնցի տպագրիչ Ռեյներ Վուլֆը գաղափար է հղացել ստեղծել  "Ամբողջ աշխարհի համընդհանուր տիեզերագրություն ու յուրաքանչյուր հայտնի ազգի պատմությունները"։ Նա ցանկանում էր աշխատանքը տպագրել անգլերեն, ցանկանում էր գրքում օգտագործել նաև քարտեզներ ու պատկերազարդումներ։ Նա ձեռք է բերել Ջոն Լելանդի աշխատանքներն ու դրանցով կազմել ժամանակագրություններ, գծել քարտեզներ։ Բայց երբ հասկացել է, որ միայնակ չի կարող ավարտել այդ աշխատանքը, իրեն օգնելու համար վարձել է Ռաֆայել Հոլինշեդին ու Ուիլյամ Հարիսոնին։
1573 թվականին, երբ աշխատանքը դեռ անավարտ էր, Վուլֆը մահացել է, իսկ նախագիծը, որը փոխվել էր միայն Բրիտանական կղզիների մասին աշխատության, ղեկավարվել է երեք լոնդոնցի գրենական պիտույքներ վաճառողների կոնսորցիումի կողմից։ Նրանք պահել են Հոլինշեդին, որն աշխատանքի է վերցրել Ուիլյամ Հարրիսոնին, Ռիչարդ Ստեյնիհուրսթին, Էդմունդ Կամպիոնին ու Ջոն Հուկերին։ 1577 թվականին Իռլանդիայի մասին Ստեյնիհուրսթի որոշ հոդվածներ Գաղտնի Խորհրդի կողմից գրաքննության ենթարկելուց հետո աշխատությունը հրատարակվել է երկու հատորով։ Շոտլանդիային վերաբերող բաժինը հիմնականում թարգմանություն է Հեկտոր Բոիսի  Scotorum Historiae գրքից։
1587 թվականին թողարկվել է երկրորդ հրատարակությունը, բայց այն պարունակում էր որոշ էջեր, որոնք թագուհուն և իր նախարարների վիրավորական էին թվում։ Գաղտնի Խորհրդի հրամանով այս էջերը հեռացվել են։ Հեռացված հատվածներն առանձին տպագրվել են 1723 թվականին, իսկ ամբողջական վերահրատարակությունը թողարկվել է 1807 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1580-ականների մահեր Կատեգորիա:1529 ծնունդներ Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Անգլիացի պատմաբաններ
Մազուրովկա (գյուղ, Տուլչինի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Մազուրովկա գյուղում բնակվում էր 2 010 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1989 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1010,56 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1959 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Շեհերազադե (սյուիտ)
«Շեհերազադե» սիմֆոնիկ սյուիտը (Шехераза́да), ռուս հռչակավոր երգահան, մանկավարժ, դիրիժոր, հասարակական գործիչ և երաժշտական քննադատ, «Հզոր խմբակ» երաժշտական խմբակի անդամ Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի ստեղծագործություններից է։ Այն ոչ միայն Ռիմսկի-Կորսակովի, այլև համաշխարհային սիմֆոնիկ երաժշտության լավագույն գործերից է։ Կոմպոզիտորն այն գրել է 1888 թվականին, ըստ «Հազար ու մի գիշեր» արաբական հեքիաթների ։
Այստեղ, կոմպոզիտորի նպատակը չի եղել հետևողական կերպով բացահայտել այդ հեքիաթների բովանդակությունն ամբողջությամբ, այլ տվել է նրանցից վերցրած առանձին հեքիաթային կերպարների և էպիզոդների ազատ վերարտադրությունը։ Նրա երաժշտության արևելյան երանգները պայմանվորված են սյուիտի հիմքում ընկած ծրագրով ։
Պատմություն
1887 թվականի ձմռանը, երբ Ռիմսկի-Կորսակովն աշխատում էր Ալեսքանդր Բորոդինի «Իշխան Իգոր» օպերայի վրա, որը Բորոդինի մահվանից հետո ավարտեցին և գործիքավորեցին Ալեքսանդր Գլազունովի հետ միասին, որոշում է սիմֆոնիկ մի սյուիտ գրել «Հազար ու մի գիշեր» արաբական հեքիաթների մոտիվներով ։
1888 թվականի ամռանը կոմպոզիտորն ավարտեց «Շեհերազադե» սիմֆոնիկ սյուիտը ։ Սյուիտը մի քանի մասից բաղկացած պիեսների շարք է և սովորաբար, սյուիտում առանձին մասերի միջև եղած կապը բավականին թույլ է։ Սակայն «Շեհերազադեն» իրենից ներկայացնում է չորս մասերից կազմված մի ամբողջական գործ, որտեղ մասերը միացած են ծրագրային մտահաղացմամբ և ընդհանուր թեմատիկ նյութով։ Ստեղծագործության մոնումենտալ մասշտաբներն ու առանձի մասերում կիրառված սոնատային ձևը մոտեցնում է սյուիտը սիմֆոնիայի ։ Ստեղծագործությունը կոմպոզիտորը նկարագրում է այսպես․ Սուլթան Շահրիարը մտածում է, որ կանայք անհավատարիմ են, և նրանց անհավատարմությունը պատժելու համար որոշում է ամեն օր ամուսնանալ մի նոր կնոջ հետ, իսկ հաջորդ օրը նրան գլխատել ։ Շեհերազադեն փրկում է իր կյանքը՝ ամեն օր մի նոր և հետաքրքիր հեքիաթ պատմելով, և այդ պատմությունները դիտմամբ կիսատ թողնելով։ Նա մի հեքիաթն ավարտեուց հետո սկսում է նորը, և այսպես հազար ու մի գիշեր, իսկ սուլթանը հետաձգում է մահապատիժը, հեքիաթների վերջաբանն իմանալու համար։ Նա սիրահարվում է Շեհերազադեին և հրաժարվում իր դաժան որոշումից։
«Շեհերազադե» սյուիտը բաղկացած է չորս մասից։ Սկզբում կոմպոզիտորը յուրաքանչյուր մասին ենթավերնագրեր է տվել ․
1-ին - «Ծովը և Սինդբադի նավը»
2-րդ - «Արքայորդի Կալենդերի պատմությունը»
3-րդ - «Արքայորդին և արքայադուստրը»
4-րդ - «Բաղդադի տոնակատարությունը և նավը, որը փշրվում է, խփվելով ժայռին»։
Հետագայում կոմպոզիտորը հրաժարվում է այս ենթավերնագրերից և տալիս է «Շեհերազադե» վերնագիրը ։
Առաջին մաս
Largo e maestoso – Lento – Allegro non troppo – Tranquillo - Մի մինոր-մի մաժոր (E minor – E major)
Այս մասը սկսվում է նախանվագով, որտեղ հնչում են սուլթանին և Շեհերազադեին բնութագրող թեմաները։ Առաջին թեմայում նկարագրվում է գոռոզ և հրամայող սուլթանի կերպարը՝ լարային և փողային գործիքների միաձայն շարադրանքով, երկու օկտավա հեռավորությամբ ։
Շեհերազադեի թեման մեղմ է, երազկոտ։ Այն պատկերում է երիտասարդ, բայց միևնույն ժամանակ հնարամիտ սուլթանուհու կերպարը։ Այստեղ ջութակի նուրբ մենանվագի մեղեդին հնչում է արֆայի նվագակցությամբ։
Ձևափոխվելով և նոր, բազմազան կերպարների հիմք հանդիսանալով, այս երկու թեմաները հետագայում լայն զարգացում են ստանում սյուիտի չորս մասերում։
Առաջին մասում ծովի նկարագիրն է։ Այն գրված է սոնատային ձևով, առանց մշակման։
Գլխավոր թեման հնչում է հանդարտ ու վեհ, գրեթե ամբողջ մասում պահպանված, ծովի ալիքները պատկերող նվագակցության ներքո։
Երկրորդ մաս
Lento – Andantino – Allegro molto – Vivace scherzando – Moderato assai – Allegro molto ed animato - Սի մինոր (B minor)