cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ջորդանո Բրունո
Ժնև
Ժնև Բրունոն ժամանել է 15 տարի անց Կելվինի մահից հետո, սակայն վերջինիս խիստ կրոնական ոգին շարունակում է իշխել նախկինի պես ուժով նրա հետևորդների շրջանում։ Այդ ժամանակ Ժնևն եղել է իտալական գաղութ, որի կազմում էին նշանավոր անդամներ Գալեացո Կարաչոլոն(Галеацо Карачьоло), մարկիզ դը Վիկոն(де Вико), Պավել IV պապի ազգականը։ Իտալիայում նա թողեց կնոջը և որդուն և տեղավորվեց այստեղ, որպեսզի ամբողջովին նվիրվի կալվինականության տարածմանը։ Շատ չանցած Բրունոն ծանոթանում է նրա հետ։ Մարկիզը խորհուրդ տվեց նրան թողնել վանական հագուստը և հագնել աշխարհիկ հագուստ։ Բրունոն վաճառում է հոգևորականի հագուստը, այդ գումարով գնում է պատկանելիք զգեստ։ Բրունոն Ժնևում ապրեց մոտ երկու ամիս և այդ ժամանակ այնքան ուսումնասիրեց կալվինյան գրողների ստեղծագործությունները, որ նույնիսկ հանդես եկավ նրանցից մեկի՝ փիլիսոփա Դալֆեի (Делафе) դեմ, ոչ մեծ տպագիր ստեղծագործությամբ։ Բրունոյին և նրա գրքի ժնևյան հրատարակիչներին բանտ նստեցրին։ Ժնևից Բրունոն ուղևորվում է Լիոն, սակայն այնտեղ մեկ ամսում զբաղմունք չգտնելով, 1578 թվականների կեսերին տեղափոխվում է Տուլուզիա (фр. Toulouse [tuˈluz]), որն այդ ժամանակ փառաբանվում էր համալսարանում իր տասը հազար ունկնդիրներով։ Նա թույլտվություն ստացավ անցկացնելու աստղագիտության դասեր և դասավանդել փիլիսոփայություն։ Շուտով Տուլուզիան համալսարանում ազատ տեղ բացվեց փիլիսոփայության ամբիոնում։ Բրունոն արագ հանձնում է դոկտորի աստիճանի քննությունները և ստանում ամբիոնում թափուր պաշտոնը։ Երկու տարվա ընթացքում դասախոսություններ Արիստոտելի երեք գրքերից, հոգու և ուրիշ փիլիսոփայական թեմաներից։ Բրունոն մոլի հակառակորդ էր Արիստոտելին,չէր վարանում դասախոսություններում հարձակումներ մեծ ստագիրիտին (стагирита), որի հեղինակությունը այդ ժամանակ համարվում էր անսասան։Արիստոտելի տրամաբանությունը և ֆիզիկան,Պտղեմեոսի աստղագիտական համակարգի հետ համարվում էր այդ ժամանակ քրիստոնեական հավատի անբաժան մասը։ 1624 թվականին, չորս հարյուրամյակ անց՝ Բրունոյի մահից հետո, փարիզյան պառլամենտը հրապարակեց դեկրետ՝ (декрет,) Արիստոտելի դեմ արգելող հրապարակորեն թեզերը պահպանել, իսկ 1629 թվականին նույն պառլամենտը Սորբոնի ստիպողականությամբ որոշեց, որ հակասել Արիստոտելին՝ այսինքն գնալ եկեղեցու դեմ։ Տուլուզիաում ստանալով դոկտորի դիպլոմ և փիլիսոփայության իսկական պրոֆեսորի աստիճան Բրունոյին իրավունք են տալիս հրապարակավ դասավանդել և Փարիզի համալսարանում։ Բրունոն Փարիզում լավ ապրեց։ Նա ընդունվեց ինչպես իր տանը փարիզյան հասարակության ընտրյալ շրջանում։ Իր բազմակողմանի և փիլիսոփայի կարդացածությամբ համախմբեց մի քանի լեզուների գիտելիքները։ Նա խոսում էր Այստեղ ևս անձնական հարձակումներև և Արիստոտելի կողմնակիցների ու կաթոլիկության կողմից մեքենայությունները հնարավորթություն չէին տալիս նրան հանգիստ ապրել երկպառակիչների հետ, որոնք այդ ժամանակ պառակտում էին Ֆրանսիան, ստիպեցին նրան թողնել Փարիզը և ուղևորվել Անգլիա։
Լոնդոն
Լոնդոն եկավ Բրունոն 1583 թվականի վերջում, Հենրիխ III-ի (Генриха III) հանձնարարական նամակով ուղղված Լոնդոնում ֆրանսիական դեսպան Միշել դը Կաստելնո դը Մովիսեր (Мишелю де Кастельно де Мовисьер)։ Որպեսզի հնարավորություն ունենա մտնելու Օքսֆորդի համալսարան, Բրունոն ինչպես միշտ նման պայմաններում տպագրում է փոքրիկ գրքույկ Լուլլի (Луллиевом) արվեստի մասին «Երեսուն կնիքների բացատրություն» (Объяснение тридцати печатей (Explicatio triginta sigillorum)) նվիրում է դը Կաստելնոյին և ուղարկում է մեկ օրինակ վիցե կանցլերին (вице-канцлеру) և Օքսֆորդի համալսարանի պրոֆեսորներին։ Օքսֆորդի համալսարանից վտարելուց Բրունոն վրեժ լուծեց գրքի հրատարակությունից, որում նա հրապարակավ խարանեց կոպտությունը, որ նրա հետ վերաբերվեցին Օքսֆորդի համալսարանում, անվանելով Օքսֆորդը՝ «այրու առողջ գիտելիք» և կրկնեց ամբողջ աշխարհի առաջ տիեզերքի կարգավորման իր ուսմունքի մասին։ Այդ ստեղծագործությունը կոչվեց «La Cena delle Ceneri"», թարգմանաբար՝ «Մեծ պահքի առաջին շաբաթվա չորեքշաբթի ճաշկերույթը» "Обед в среду на первой неделе великого поста": Այն ստացավ այդ անվանումը իր ծագման պատճառով։Ֆոլկ Գրեվիլը՝ «Фольк Гревиль» Ֆիլիպպ Սիդնեյի ընկերը, 1584 թվականին հրավիրեց Բրունոյին ճաշի՝ չորեքշաբթի, մեծ պահքի առաջին շաբաթը, որպեսզի լսի, ինչպես նշանավոր իտալացին պետք է պաշտպանի Երկրի շարժման իր ուսմունքը։ Ճաշի զրույցին մասնակցում էին նաև անվանի գիտնականներ և անգլիական հասարակության լավագույն ներկայացուցիչներ։ Բրունոն սկսեց խանդավառությամբ գովաբանել Կոպեռնիկոսին «Копернику», որը նման է երկրորդ Կոլոմբոսին (итал. Cristoforo Colombo,, դիմեց հին հույների անորոշ նախազգացումների իրողությանը և չվախեցավ մի անգամ հասկանալի նրանց հայտարարել աշխարհին ճշմարտությունը ընդդեմ ամբոխի կարծիքին և տիրող հասարակակական մտքի հոսանքին։ Եթե գիտական հարաբերություններում Բրունոյի աշխատանքը զիջում է մեծ ֆիզիկոսների երկխոսությանը, ապա առաջինը նրանց գերազանցում է իր փիլիսոփայական գիտելիքներով և լայն հայացքներով։Գալիլեյը սահմանափակվել է Արեգակնային համակարգով, այնինչ Բրունոն ընդգրկել է ամբողջ տիեզերքը։ Որչափ համարձակ է երևում ժամանակակիցների համար Բրունոյի ուսմունքը աշխարհի անվերջության մասին, երևում է պատմածից, ինչպես Կեպլերն զգաց գլխապտույտ հռչակավոր իտալացու ստեղծագործությունների ընթերցման ժամանակ և թաքուն նրան բռնկեց սոսկում այն մտքից, որ նա, գուցե, թափառում է տարածության մեջ, որտեղ չկա կենտրոն, չկա սկիզբ, չկա վերջ։
Օքսֆորդից հետո Բրունոն նորից բնակություն հաստատեց Լոնդոնում իր սիրելի ընկեր դը Կաստելնոյի մոտ, նա հրաշալի օգտագործեց իր ժամանակը, որը այժմ նրան այլևս պետք չէ օգտագործել մի կտոր հացի վաստակի համար։ Երկու տարվա ընթացքում մնալով իր հովանավորողի տանը նա գրեց իր ամբողջ իտալական ստեղծագործությունները, հետագայում կազմելով Վագների հրատարակությունը (Լայպցիգ,Лейпциг, 1830) երկու կոմպակտ հատորներով 1/8 տպագրական թերթով։ Բացի "La Cena delle Ceneri", զետեղված է այստեղ։
Բոլոր այդ տրամախոսությունները ապշեցնող խորը մտքի և գեղեցիկ գրականության մշակումներ են, եթե այն և զիջում է Պլատոնի տրամախոսությանը, միայն գեղեցիկ մշակումներին, բայց ամենևևին ոչ իր գաղափարների թարմությամբ և խորությամբ։ Լոնդոնում ապրելը եղել է Ջորդանո Բրունոյի կյանքի ամենալավ ժամանակները։ Այնտեղ նա միշտ եղել է իր դարաշրջանի ազնիվ խելացիների շրջապատում։ Նրան շրջապատում էին Ֆոլկ Գրեվիլը(Фольк Гревиль),Դեյերը (Дейер),Գարվեն (Гарвей),Անտոնիո Պերեզոն(Антонио Перезо),կոմս Լեյչեստրը(граф Лейчестер), յուրաքանչյուրին հայտնի Մարիա Ստյուարտը (Марии Стюарт) Շիլլերովկայից (Шиллеровской)։
Վենետիկ
Բացի դրանից, ինկվիզիցիայի նիստերի ժամանակ հերթով ներկա են գտնվել պատրիկների երեք անդամներից մեկը, կոչվում են (Savii all'Eresia),նրանց դերը կայանում է «Տասի խորհրդին» (Совет десяти (итал. Consiglio dei Dieci)) զեկուցել ամեն ինչի մասին, ինչ էր կատարվում ինկվիզիցիայի դատարանում։ Բրունոյի հարցաքննման ժամանակ այդ երեքը փոխ առ փոխ ներկա ասիստենտ են եղել.
Ըստ երևույթին, Բրունոն չգիտեր այն բոլոր մեղադրանքների մասին, որ բարդել է իր վրա Մոչենիգոն։ Դե և ինքը՝ ինկվիզիցիան, երևում է ուշադրություն չդարձրեց վենետիկցիների բազմաթիվ մատնության կետերին։ Ծայրահեղ դեպքում, դատավորները կպաշտպանեին առավելապես Բրունոյի շեղումները եկեղեցու ուսմունքներից։ Այդ հանգամանքը առիթ տվեց մեր փիլիսոփային ավելի քիչ նշանակություն տալ նրան սպառնացող վտանգին։ Այդպես, Բրունոն ավելի վաղ, նախքան նրան հարցաքննելը, համարձակ հայտարարեց. «Ես կասեմ ճշմարտությունը։ Ինձ արդեն մեկ անգամ չէ ինկվիզիցիան սպառնացել,բայց ես դա ընդունեցի կատակ, որովհետև ես միշտ կարող եմ իր մասին պատասխան տալ»։ Մայիսի 30-ին Բրունոն նորից կանգնեց դատարանի առաջ։ Այս անգամ մեծ տառապյալը վկայեց, որ չնայած նա և չի հիշում, բայց շատ հնարավոր է, որ եկեղեցուց իր երկարաձիգ բացակայության ընթացքում նա ստիպված էր կրկին ընկնել և ուրիշ մոլորությունների մեջ, բացառությամբ, որոնք արդեն իրեն հայտնի են։ Հետո, դատարանի առջև ծնկի գալով, Բրունոն արցունքով շարունակեց.«Ես խոնարհաբար աղաչում եմ Տեր Աստծուց և ձեզ ներել իմ բոլոր մոլորությունները, որում ես միայն  ես ընկա,պատրաստակամ ես կընդունեմ և կկատարեմ,ինչը դուք որոշեք և ճանաչեք օգտակար իմ հոգու փրկության համար։ Եթե Տերը և դուք ցուցաբերեք իմ նկատմամբ ողորմածություն և շնորհեք կյանք, ես երդվում եմ փոխվել և կուղղեմ բոլոր հիմարությունները,ավելի վաղ ինձ հետ կատարված»։ Այդպես ավարտվեց իրականում Վենետիկի ընթացքը, բոլոր արձանագրությունները ուղարկեցին Հռոմ, այնտեղից սեպտեմբերի 17-ին հաջորդեց որոշումը. Վենետիկից պահանջել Բրունոյի հանձնումը Հռոմի դատի համար։
Հռոմեական ինկվիզիցիա
Այդ հիանալի նույնիսկ գեղարվեստական նշանակության բրոնզե Բրունոյի արձանը կանգնած է via Triumphalis, գյուղից ոչ հեռու, Հին Հռոմի Հաղթանակի փողոցը, տեսել է անտիկ աշխարհի քաղաքացիական հաղթական քաջության կրողների շքերթը, Պանթեոնի ավերակների մոտ, հին անցյալ ժամանակների կրոնական ազատության տաճարի։ 1889 թվականի փետրվարի 17-ին մեծ մտածողի մահապատժի օրը, Collegium Romanum-ում կազմակերպվել է նրա հիշատակի այնպիսի մեծարում, որը հազվադեպ փիլիսոփաներից որևէ մեկին բախտ կվիճակվեր։ Հանդիսությանը մասնակցություն ունեցան ժողովրդական լուսավորության մինիստրը և իտալական պրեմիերը։ Հետո հաջորդ նոր ընտրությունները մունիցիցիպալ խորհրդում, բոլոր հռոմեական ընտրողների գործուն մասնակցությամբ, տվեցին ազատամտության մեծամասնություն և Բրունոյի արձանը, վերջապես տեղափոխվեց Կամպո դե Ֆիորիcampo dei Fiori-ում։ Երբեք մտածողներից ոչ մեկի արձանը առավել հանդիսավորությամբ և տպավորիչ պայմաններում չի բացվել, ինչը եղավ Հոգեգալստյան տոնի օրը, 1889 թվականի հունիսի 9-ին, երբ Բրունոյի արձանի առջև խոնարհվեցին վեց հազար պատգամավորություն և միություն ոչ միայն Իտալիայից, այլ ամբողջ զարգացած երկրներից։ Այդտեղ էին ներկայացուցիչներ Գերմանիայից, Ֆրանսիայից, Անգլիայից, Բելգիայից, Հոլանդիայից, Շվեցարիայից և Նորվեգիայից, Դանիայից, Հունաստանից, ԱՄՆ-ից և Մեքսիկայից։
Էտտորե Ֆերրարի արձանը պատկերում է Բրունոյին ամբողջ հասակով։ Պատվանդանի նեերքևում մակագրություն
IX հունիս MDCCCLXXXI Ջորդանո Բրունո
Հարյուրամյակին, որ նա նախատեսել է այն տեղում, որտեղ խարույկ վառեցին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի գիտնականներ Կատեգորիա:Հերետիկոսներ Կատեգորիա:16-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Իտալացի աստղագետներ Կատեգորիա:Իտալացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Իտալացի մաթեմատիկոսներ Կատեգորիա:Իտալացի հոգևորականներ Կատեգորիա:Կեղծանուններ Կատեգորիա:Իտալացի գրողներ Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Գիհի ցածրաաճ
Գիհի ցածրաաճ (Juníperus commúnis), մշտադալար-ասեղնատերև թուփ է։ Երկարությունը հասնում է մինչև 1.5 մ բարձրության։ Ունի դեղնակարմրավուն և արմատակալող ճյուղեր։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ մոխրագույն է։ Փշատերևները ունեն 1-2 սմ երկարություն և 1.5 մմ լայնություն։ Կոները սև են՝ կապտավուն խավով։ Ծաղկում է հունիսին։
Աճում է քարքարոտ վայրերում, ալպյան գոտիներում, ծովի մակերևույթից 2000-2800 մ բարձրության վրա։ Այն կարելի է գտագործել ատաղձագործական նպատակներով։ Պիտանի է մեր հանրապետության բոլոր կլիմայական գոտիներում։ Պիտանի է մեր հանրապետության բոլոր կլիմայական գոտիներում մշակելու համար, անկախ ծովի մակերևույթից ունեցած բարձրությունից։
Տարածում
Տարածված են Բուլղարիայում, Կովկասում, Ղրիմում, Հյուսիսային Իրանում և Փոքր Ասիայում։ Տարածված է նաև Ստեփանավանի, Արագածի, Ապարանի, Մեղրու շրջաններում, Սևանի ավազանում, Զանգեզուրում և Վայքում։
Բազմացում
Բազմանում է հիմնականում բնական անդալիսի միջոցով, կտրոններով ու սերմորով։ Բարձր գեղազարդ է, պիտանի է հատկապես թեք լանջերի կանաչապատման համար։
Օգտակարություն
Քանի որ գետնին փռվող ճյուղերը հեշտությամբ են արմատակալվում, ապա չափազանց արժեքավոր բուսատեսակ է էրոզիայի դեմ պայքարելու իմաստով։ Բնափայտը կարելի է օգտագործել ատաղձագործական նպատակներով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նոճազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր Կատեգորիա:Եվրոպայի բուսական աշխարհ Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ
Րոպե
Ուշագրավ փաստ
Հայերենում «րոպեն» ր տառով սկսվող միակ գոյականն է։
Տես նաև
Կատեգորիա:Ժամանակի չափման միավորներ Կատեգորիա:Միավորների միջազգային համակարգ
Աստերոիդների ցանկ (284101-284200)
Աստերոիդների ցանկ (284001-284100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (284201-284300)
Բոտև (ֆուտբոլային ակումբ, Պլովդիվ)
«Բոտև», հնագույն բուլղարական ֆուտբոլային ակումբ Պլովդիվում։
Պատմություն
Ակումբը հիմնադրվել է 1912 թվականի մարտի 12-ին Սուրբ Ավգուստինի կաթոլիկ քոլեջի և Պլովդիվյան արական գիմնազիայի ուսանողների կողմից։ «Բոտև» անվանումը ընտրվել է Բուլղարիայի ազգային հերոս Քրիստո Բոտևի պատվին։
Ակումբային գույներ
Ակումբի գույներն են դեղին-սևը։ Գոյություն ունեն դրանց երկու տարբերակները՝
Հայտնի երկրպագուներ
Պյոտր Ստոյանով ՝ Բուլղարիայի 3-րդ նախագահ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1912 հիմնադրումներ Բուլղարիայում Կատեգորիա:Բուլղարական ֆուտբոլային ակումբներ
Դեսանտային զինվորների հուշարձան (Մոսկվա)
Դեսանտային զինվորների հուշարձան (Памятник воинам-десантникам), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Ռուսաստանի շահերը պաշտպանելիս խաղաղ ժամանակ զոհված 76-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի 104-րդ գվարդիական պարաշյուտադեսանտային գնդի վեցերորդ վաշտի զինվորներին ։ Տեղադրվել է 2002 թվականին` Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով Զինված ուժերի կենտրոնական թանգարանի մուտքի առջևի հրապարակում։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Միխայիլ Պերեյասլավեցը և ճարտարապետ Իգոր Վոզնեսենսկին ։
Պատմություն
Դեսանտայինները զոհվել են 2000 թվականին Արգունի կիրճում` զինյալների հետ անհավասար մարտում։ Ռուսական զորքերը շարունակում էին մարտնչել ընդամենը 90 հոգով, իսկ հակառակորդը, ըստ տարբեր գնահատումների, ուներ մեկուկեսից երկու հազար զինյալ։ Պսկովի օդադեսանտային դիվիզիայի մարտիկների սխրանքն ամեն տարի հիշվում է Ռուսաստանում ։
Նկարագրություն
Քանդակը պատրաստված է բրոնզից և պատկերում է ողջ հասակով երկու դեսանտայինի։ Նրանց միջև գտնվում է ստելա։ Այն պսակված է երկգլուխ արծվով, որի մագիլներում սուր և դափնեպսակ է։ Քանդակը գտնվում է գրանիտե պատվանդանի վրա։ Նրա հիմքում փորագրված են երկու հիշատակային արձանագրություններ. կենտրոնական մասում` «Դեսանտային զինվորներին», և արևելյան մասում` «Հուշանշան` նվիրված 76-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի 104-րդ գվարդիական պարաշյուտադեսանտային գնդի 6-րդ վաշտի զինվորներին։ Տեղադրվել է 2002 թվականին` Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով» ։
2017 թվականին հուշարձանը վերանորոգվել է` մաքրվել է կեղտից, վերացվել են մանր վնասվածքները, ծածկվել է պաշտպանիչ նյութով ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Բրոնզե արձաններ Կատեգորիա:Մոսկվայի հուշարձաններ Կատեգորիա:Հուշարձաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:2002 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Քանդակներ այբբենական կարգով
Գյոզ (Վանի գավառ)
Գյոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տալիլա
Տալիլա (Talila), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանում։
Գաո Ման
Կենսագրություն
Գաո Մանը ծնվել է 1926 թվականի հոկտեմբերին Հարբինում, որը շուտով ընկել է ճապոնական խամաճիկային վարչակարգի վերահսկողության տակ ։ Նրա մայրը եղել է անգրագետ ։ հան ազգությունից է ։
Տալիլա
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։
Գաո Ման
Կենսագրություն
1933 թվականին՝ 7 տարեկան հասակում, ընդունվել է Երիտասարդ մարդկանց քրիստոնեական ասոցիացիայի դպրոց, որը հիմնել էին ամերիկացի միսիոներները, և որին աջակցում էին ռուս արտագաղթյալները  ։ Ուսումնառության 10 տարիների ընթացքում սովորել է ռուսերեն, ինչպես նաև ծանոթացել է ռուս գրականությանը, այդ թվում Ալեքսանդր Պուշկինի, Միխայիլ Լերմոնտովի, Լև Տոլստոյի ստեղծագործություններին, սկսել թարգմանական փորձեր կատարել ռուս և խորհրդային գրականությունից։ Ապրելով բազմազգ Հարբինում, որը բնակեցված էր նկարիչներով, երաժիշտներով, արվեստագետներով և գրողներով՝ Գաո Մանը տարվել է գեղանկարչությամբ, իսկ այդ գործում նրա ուսուցիչներն են դարձել ռուս նկարիչներ Ա. Ն. Կլեմենտևը և Վ. Ն. Օսիպովը։ Արդեն 17 տարեկանում ընկերների հետ կազմակերպել է իր աշխատանքների մի քանի ցուցահանդեսներ   ։
Տալիլա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պյոիդե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Գաո Ման
Կենսագրություն
Տարվելով ռուս դասականների ընթերցանությամբ՝ դրանում ճապոնական օկուպացիայի տարիներին գտել է ոգեշնչում ապրելու և աշխատելու համար։ Այդ ժամանակ Գաո Մանի առաջին թարգմանությունը եղել է Իվան Տուրգենևի «Ինչ լավն էին, ինչ թարմ էին վարդերը» արձակ բանաստեղծությունը, որը 1943 թվականին տպագրվել է Հարբինի «Դաբեյսինբաո» (չին.՝ 大北新报|大北新报) թերթում։ 1945 թվականին միացել է հեղափոխական գործունեությանը, դարձել Հարբինում՝ Հյուսիսարևելյան Չինաստանի ազատագրյալ տարածքներում, ստեղծված Չին-խորհրդային բարեկամության միության աշխատակից, որտեղ կատարել է թարգմանչի և խմբագրի պարտականություններ, գրել հոդվածներ, նկարել քարոզչական պաստառներ, խմբագրել ամսագիր և գլխավորել գրադարանը։ Զուգահեռաբար «Ուլանխան» (չին.՝ 烏蘭汗|乌兰汗) կեղծանունով թարգմանել է ստեղծագործություններ ռուս և խորհրդային գրականությունից։ Այդ ժամանակների նրա աշխատանքներից առավել հայտնի է Ֆյոդոր Բոնդարենկոյի «Պավել Կորչագին» պիեսի թարգմանությունը, որն ստեղծվել է Նիկոլայ Օստրովսկու «Ինչպես էր կոփվում պողպատը» վեպի հիման վրա և առաջին անգամ բեմադրվել 1948 թվականի Հարբինի ուսուցիչների ասոցիացիայի գեղարվեստական ինքնագործունեության կոլեկտիվի կողմից։ Այդ ժամանակ էլ Գաո Մանը ծանոթացել է Թոնի դերակատարի՝ դերասանուհի Սուն Ցզեի հետ, որի հետ հետագայում ամուսնացել է  ։ Ավելի ուշ ծնվել է նրանց միակ երեխան՝ Սուն Սյաոլան  ։
1962 թվականին աշխատանքի է տեղափոխվել «Համաշխարհային գրականություն» (չին.՝ 世界文學|世界文学) ամսագրի հրատարակչություն, որ մասնագիտացված էր աշխարհի տարբեր երկրների գրական ստեղծագործությունների հրատարակմամբ և չինացի ընթերցողների շրջանում դրանց մասսայականացմամբ։ Անցնելով շարքային աշխատակցից մինչև գլխավոր խմբագրի ճանապարհը՝ Գաո Մանը ամսագրում աշխատել է 27 տարի՝ մինչև 1989 թվականին թոշակի անցնելը։ Իր աշխատանքային գործունեության ընթացքում թարգմանել է Ալեքսանդր Պուշկինի բանաստեղծությունները, Միխայիլ Լերմոնտովի «Իսպանացիները» դրաման, Տարաս Շևչենկոյի «Կատերինա» պոեմը, Վլադիմիր Մայակովսկու «Փայտոջիլ» ու «Բաղնիք», Բորիս Պաստեռնակի «Մարդիկ և իրադրություններ» պիեսները, Աննա Ախմատովայի, Մարինա Ցվետաևայի, Օսիպ Մանդելշտամի, Բելլա Ախմադուլինայի, Անդրեյ Վոզնեսենսկու, Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու, Եվգենի Եվտուշենկոյի քնարերգությունը  ։ Գաո Մանն առաջին թարգմանիչն է, որ չինացի ընթերցողին ծանոթացրել է Վլադիմիր Վիսոցկու հետ ։ Դեռ 1990 թվականին՝ Սվետլանա Ալեքսիևիչին Գրականության Նոբելյան մրցանակ շնորհելուց շատ առաջ, Գաո Մանը չինարեն է թարգմանել նրա «Ցինկե տղաներ» գիրքը ։
Իր ստեղծագործական գործունեության ամբողջ ընթացքում Գաո Մանը գրել է ավելի քան 80 գիրք, մենագրություններ և թարգմանություններ, մեծ թվով ակնարկներ և հոդվածներ՝ նվիրված ռուս և խորհրդային գրականության ու մշակույթի գործիչներին ։ Նա նաև հայտնի է եղել իր գեղանկարներով, որոնք բազմիցս ցուցադրվել են Պեկինում, Շանհայում, Հարբինում, Վլադիվոստոկում և Մոսկվայում   ։ Այսպես, գոհուա տեխնիկայով նա ստեղծել է ռուս և խորհրդային գրողների դիմանկարների ամբողջական շարք, այդ թվում՝ Նիկոլայ Գոգոլի, Ալեքսանդր Գերցենի, Անտոն Չեխովի, Ֆյոդոր Դոստոևսկու, Մաքսիմ Գորկու, Ալեքսանդր Ֆադեևի, Միխայիլ Շոլոխովի, Դանիիլ Գրանինի, Գրիգորի Բակլանովի, Վիկտոր Աստաֆևի դիմանկարները ։ Վերջին ժամանակները, չնայած մեծ տարիքին ու լսողության հետ կապված խնդիրներին, Գաո Մանը խնամել է կնոջը, որը 1996 թվականին կորցրել էր տեսողությունը   ։ Այնուամենայնիվ նա շարունակել է աշխատել ՝ արտահայտելով իր մտահոգությունները թարգմանությունների որակի ընկնելու առթիվ ։
Գաո Մանը մահացել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Պեկինում՝ 91 տարեկան հասակում   ։ 2016 թվականի ապրիլին Գաո Մանի մոտ ախտորոշվել էր լյարդի քաղցկեղ, իսկ մահվանից մեկ ամիս առաջ նա պառկել է հիվանդանոցում ։ Իր ցավակցություններն է հայտնել ՉԺՀ-ում Ռուսաստանի դեսպանատան կոլեկտիվը ։ Հոկտեմբերի 10-ին թաղվել է Բաբաոշանի հեղափոխական գերեզմանոցում ։
Կոչումներ
Անդամ է Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության, Չինացի գրողների միության, Չինացի նկարիչների միության, Չինացի թարգմանիչների միության, ՉԺՀ հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ։
Պատիվներ
Մաքսիմ Գորկու մեդալ (1996), Ռուսաստանի գրողների միության պատվավոր անդամ (1996) , Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Հեռավոր Արևելքի ինստիտուտի պատվավոր դոկտոր (1999) , «Բարեկամություն» հուշամեդալներ Չին-ռուսական բարեկամության միության և Ռուս-չինական բարեկամության միության կողմից (1999) , Ն. Ա. Օստրովսկու անվան մրցանակ (2004), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ (2006) , «Ռուսաստան-Նոր դար» մրցանակ ռուս ժամանակակից գրականությունը չինարենով լավագույն թարգմանության համար (2013) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Չինացի գրողներ Կատեգորիա:Չինացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Չինացի նկարիչներ Կատեգորիա:Չինացի գիտնականներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի թարգմանիչներ
ՀՀ Վարչական իրավունքի սուբյեկտ
Վարչական իրավունքի սուբյեկտներն այն անձինք, միավորումներն ու մարմիններն են, որոնք ունեն վարչաիրավական կարգավիճակ, այսինքն վարչական իրավունքի նորմերով սահմանված կարգով օգտվում են որոշակի իրավունքներից, կատարում են պարտականությունների, իսկ համապատասխան դեպքերում ենթարկվում են պատասխանատվության։ Վարչական իրավունքին բնորոշ է սուբյեկտների լայն շրջանակ։ «Վարչական իրավունքի սուբյեկտ» հասկացությունը սեռային է, դրա մեջ ներառվում են ֆիզիկական և իրավաբանական անձինք, հասարակական միավորումները, գործադիր իշխանության, տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինները և այլ սուբյեկտներ։ Վարչական իրավունքի սուբյեկտներն ավանդաբար դասակարգվում են երկու խմբի՝ անհատական և կոլեկտիվ։ Անահատական սուբյեկտների թվին են դասվում ՀՀ քաղաքացիները, օտարերկրյա պետությունների քաղաքացիները, քաղաքացիություն չունեցող անձինք և այլ սուբյեկտները։ Կոլեկտիվ սուբյեկտներն են մարդկանց որոշակի կազմակաիրավական ձև ունեցող միավորումները՝ պետական կառավարման մարմինները, կազմակերպությունները, հասարակական միավորումները և այլն։ Վարչական իրավունքի սուբյեկտներն անհրաժեշտ է տարբերել վարչաիրավական հարաբերության սուբյեկտից։ Ի տարբերություն իրավունքի սուբյեկտի, օրինակ, ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը զորահավաքի իրականացման նպատակով հարաբերության մեջ է մտնում կոնկրետ քաղաքացու հետ։ Վարչական իրավահարաբերության սուբյեկտ դառնալու համար անձը մարմինը պետք օժտված լինի վարչական կարգավիճակով։ Սակայն իրավունքի սուբյեկտը կարող է երկար ժամանակ չմտնել իրավահարաբերության մեջ ու չդառնալ իրավահարաբերության սուբյեկտ։ Որպեսզի վարչական իրավունքի սուբյեկտը վերածվի վարչաիրավական հարաբերության սուբյեկտին անհրաժեշտ է.
ՀՀ Վարչապետը
ՀՀ վարչապետը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ՀՀ կառավարության կազմում։ Վարչապետի պաշտոնը ՀՀ բարձրագույն և առանցքային պաշտոններից է։ Վարչապետը ղեկավարում է կառավարության գործութնեությունը և համակարգում նախարարների և նրան ենթակա պետական կառավարման այլ մարմինների ղեկավարների աշխատանքը։ Վարչապետը վերահսկում է գործադիր իշխանության մարմինների գործունեությունը։ Նա ընթացիք հարցերի լուծման նպատակով ստեղծում է աշխատանքային խմբեր, հանձնաժողովներ, որոշում է պաշտոնական գործուղումների, ընդունելությունների հետ կապված հարցերը, ստորագրում է պաշտոնական պայմանագրեր, տալիս է միջկառավարական պայմանագրեր ստորագրելու լիազորություններ և հանձնարարականներ։ Վարչապետի կողմից են սահմանվում հանրապետական գործադիր և տարածային պետական մարմինների աշխատողների առավելագույն թվաքանակը, կառավարության և իր արաշումների, հանձնարարականների կատարման նկատմամբ վերահսկողության կարգը։ Նա կարող է կասեցնել կամ ուժը կորցրած համարել գերատեսչական նորմատիվ ակտերը։ Վարչապետիկարևոր լիազորություններից է նշանակումների կատարումը։ Նա պաշտոնի նշանակում և պաշտոնից ազատում է կառավարությանն առընթեր պետական կառավարման մարմնի ղեկավարին, բացառություններ՝ պաշտպանության նախարարի ազգային անվտանգության ծառայության տնօրենի տեղակալներին նշանակում և ազատում է նախագահը, արտաքին գործերի նախարարի տեղակալին՝ Նախագահը՝ վարչապետի առաջարկությամբ, ոստիկանության պետի տեղակալին՝ նախագահը՝ ոստիկանության պետի առաջարկությամբ և այլն։ Վարչապետն ընդունում է որոշումներ կառավարության գործունեության կազմակերպմանն առնչվող հարցերի շուրջ։ Նա որոշումներ ընդւոնում է իր նախաձեռնությամբ։ Վարչապետի որոշումներ ընդունելու վերաբերյալ առաջարկություն կարող են ներկայացնել նաև կառավարության անդամները։ Վարչապետը, նպատակահարմարությունից ելնելով, իր իրավասության մեջ մտնող առանձին հարցերի քննարկումը կարող է կազմակերպել կառավարության նիստում։
Օրինականության և կարգապահության ապահովումը ՀՀ գործադիր իշխանության մարմինների գործունեության մեջ
Օրինականությունը՝ բարդ և բազմաբովանդակ երևույթ է։ Այն բնութագրվում է որպես իրավական նորմերի պահպանման և իրականացման սկզբունք, հասարակական հարաբերությունների բոլոր մասնակիցների գործունեության մեթոդ և քաղաքական վարչաձև, որի պայմաններում պետությունը, պետական մարմինները, հասարակական կազմակերպությունները, պաշտոնատար անձինք և քաղաքացիները ելնում են իրավական պահանջների խստագույն իրացումից։ Օրինականությունը՝ հանդիսանում է ժողովրդավարական կարգերի հիմքը։ Օրինականությունը որպես վարչաձև, ապահովում է մի իրավիճակ, երբ, ինչպես պետական ապարատը, այնպես էլ իրավունքի մնացած սուբյեկտները ղեկավարվում են օրինականության սկզբունքով, գործելով միայն օրենսդրության շրջանակներում։ Միայն օրինականության ռեժիմի պայմաններում են իրացվում մարդու իրավունքները, սոցիալական արդարության սկզբունքը, իրավահավասարությունը, իրավաբանական պատասխանատվությունը։ ՀՀ վարչական իրավունքի սուբյեկտների ամենամեծ խումբն են կազմում գործադիր իշխանության մարմինները, որոնք ոչ միայն կատարում են օրենքները, այլև մեծ թվով իրավական ակտեր են արձակում։ Վերձիններս պետք է լինեն օրինական։ Պետական կարգապահությունը պետության սահմանած կարգին ու կանոններին բոլոր քաղաքացիների ենթարկվելն է, վարքագծի կանոնները խստորեն պահպանելը, գործողությունները համաձայնեցված կատարելը։
Լա Բաստիդ լ'Էվեկ
Լա Բաստիդ լ'Էվեկ (La Bastide-l'Évêque), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 820 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.16 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 100 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 35 կմ արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 465 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 359-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 106։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 359 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 338 անձ (183 տղամարդ և 155 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (12 տղամարդ և 9 կին)։ 106 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 31-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պորտուգալիայի աշխարհագրություն
Պորտուգալիայի աշխարհագրություն, Եվրասիա մայրցամաքի ամենաարևմտյան պետության՝ Պորտուգալիայի աշխարհագրություն։ Գտնվում է Պիրենեյան թերակղզու հարավ-արևմտյան մասում։ Ցամաքային սահման ունի միայն Իսպանիայի հետ (1214 կմ)։ Պորտուգալիայի ղեկավարման ներքո են նաև Ազորյան կղզիները և Մադեյրան, որոնք Ջիբրալթարի նեղուցի արևմուտքում կարևոր ռազմավարական դիրք ունեն։
Ռելիեֆ
Պորտուգալիան զբաղեցնում է Պիրենեյան թերակղզու Պորտուգալիայի աշխարհագրական շրջանը` լանդշաֆտային միասնության իր բնորոշ հատկություններով։ Պորտուգալիան գտնվում է դեպի Ատլանտյան օվկիանոս իջած Մեսետայի արևմտյան ծայրամասում, տարածվելով հյուսիսից՝ Մինհո գետի ստորին հոսանքից մինչև հարավ՝ Գվադիանա գետի գետաբերանը և Կադիսի ծոցը։ Այն ձգվում է միջօրեականով 550 կմ երկարությամբ, 175 կմ միջին լայնությամբ (մակերեսը 89 հազար քառ. կմ) ։ Այս ծայրամասային տարածքը զբաղեցնում է թերակղզու ամենալայն ցածրադիր մասը՝ գերակշռող հարթավայրային և լեռնային ռելիեֆով (Պորտուգալական ցածրավայր)։ Հյուսիս-արևելքում այն սահմանափակվում է Մեսետայի հյուսիսային մասերի արևելյան բարձր լեռներով, և ամբողջությամբ ուղղված է դեպի օվկիանոս՝ լինելով Պիրենեյան թերակղզու առավելապես ամենաառափնյա երկիր։
Պորտուգալիայում օվկիանոսի ափը հիմնականում ձևավորվում է երիտասարդ խզվածքներով և ծալքավորումներով, որոնց գծերի երկայնքով ցամաքային լայն հատված անցել է ծովի հատակը, ինչի մասին վկայում է ստորջրյա հովիտների առկայությունը։ Այդպիսին է Կարվոէյրո (Պենիշի) հրվանդանից հյուսիս գտնվող խորը ստորջրյա կիրճը, որտեղ նախկինում անցել է Տախո գետի (Թագուս) ստորին հոսանքը, այնուհետև շեղվելով դեպի հարավ-արևմուտք՝ Սեռա դե Սինտրա լեռնաշղթայի ափամերձ գոտու վերջերս բարձրացման պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ Պորտուգալիայի ափը իրենից ներկայացնում է բարձրացող և իջնող ուղղահայաց շարժումներով շերտավորված բնույթ ունեցող մասերի հերթագայում։ Այդ շարժումները հաճախ ուղեկցվում են սեյսմիկ ցնցումներով, մասնավորապես, դրանց արդյունքում է 1755 թվականին եղել Լիսաբոնյան երկրաշարժը, որից գրեթե ամբողջությամբ ավերվել է մեծ քաղաքը, և ավելի քան քսան հազար մարդ է զոհվել։ Ժամանակակից երկրաբանական դարաշրջանում ափերի մեծ մասում գերակշռող դեր է խաղում իջեցումը, ինչը որոշ տեղերում պայմանավորված է գետերի գետաբերաններ ծովի մխրճմամբ։ Դրանց շնորհիվ Պորտուգալիան գետաբերանային ծոցերում ունի մի շարք հարմարավետ բնական նավահանգիստներ, որոնց թվում հատկապես ուշագրավ է Լիսաբոնի նավահանգիստը։
Ռելիեֆի խզվածքների և ծալքավորումների կտրուկ արտահայված խոշոր գիծը սահմանափակվում է Պորտուգալիայի սահմաններում Մեսետայի հնագույն լեռնազանգվածի ծայրամասային առավել բարձրադիր շղթաներով՝ բաղկացած գրանիտներից, գնեյսներից, թերթաքարերից և կվարցիտներից։ Դա առավել հստակ երևում է երկրի հյուսիսային մասում ՝ Դուրո (Դուերո) գետից մինչև Տեժու (Տախո) գետը, որտեղ Մեսետայի լեռնային շրջանը բարձրանում է ցածրադիր կամ բլրոտ ափամերձ գոտուց վեր։ Առավելագույն բարձրությունը լեռներում հասնում է գրանիտե լեռնաշղթայում Սերրա դա Էսթրելա (մինչև 1990 մ), որը համարվում է Իսպանիայի Կենտրոնական Կորդիլեռների արևմտյան ծայրամասը։ Այն վայրից, որտեղ այս լեռնազանգվածն ավարտվում է խզված կտրուկ լանջով, այն ձգվում է դեպի հարավ-արևմուտք մինչև ծովի ափ՝ Սերրա դե Էսթրելայի ցածր լեռնաշղթան (մինչև 677 մ)։
Այս լեռնաշղթան բաղկացած է յուրայի և կավճի կրաքարերից, որոնք ծալքավորվել և կոտրատվել են հրաբխային ապարների և գրանիտների պոկումներով։ Կարստային ձևերի զգալի զարգացումը բնորոշ է այս տարածաշրջանին ։ Նման կառուցվածք ունի Լիսաբոնից հարավ գտնվող Սետուբալ թերակղզին, որը փակում է Տեժու գետի գետաբերանը Սերրա դե Արրաբիդա լեռնաշղթայով։
Հարավային Պորտուգալիան հիմնականում ցածրադիր է, որով տարբերվում է երկրի հյուսիսից՝ լեռնային տեղանքների գերակշռությամբ։ Տագուսի ստորին հոսանքի հարավում ձգվում են հսկայական դաշտավայրեր, որոնք բաղկացած են միոցենի և պլիոցենի ծովածոցային և լճային նստվածքներից և անցնում են Սորրայա և Սադու գետերով։ Դրանցից դեպի արևելք Մեսետի բյուրեղային և պալեոզոյական նստվածքներն են` առանձին լեռնաշղթաներով ցածր ալիքավոր սարահարթի տեսքով, որոնք առանձնանում են հին ծալքավորված հատվածի երկայնքով (հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք) ողողումների շնորհիվ
Կլիմա
Ընդհանուր լանդշաֆտային տեսակով Պորտուգալիան հստակ բաժանված է երկու մասի ՝ հյուսիսային և հարավային, իսկ նրանց միջև սահման է ծառայում Թագուս գետի հովիտը։ Հյուսիսում լեռնային երկիր է՝ խիստ մասնատված ռելիեֆով (Տրաս օս Մոնտես և Բեյրա Ալտա նահանգներ) և լեռնոտ ափամերձ հարթավայրի համեմատաբար նեղ գոտիով։ Հարավային Պորտուգալիան հիմնականում ցածրադիր է, ունի լայն դաշտեր և ալիքավոր սարահարթեր։ Պորտուգալիայի կլիման միջերկրածովային է, որտեղ  զգալի է օվկիանոսի ազդեցությունը։ Երկրի հյուսիսը, հատկապես լեռնային շրջանը, բնութագրվում է բարձր խոնավությամբ, տարեկան միջին տեղումների քանակը 1-ից 2 մ և ավելի է։ Հարավում խոնավությունը աստիճանաբար նվազում է, կլիման դառնում է շատ ավելի չոր ՝ երկար, պարզ և տաք ամառներով, հարավում որոշ տեղերում տարեկան միջին տեղումները 500 մմ-ից պակաս են։ Հյուսիսային Պորտուգալիայում հստակորեն դրսևորվում է կլիմայական գոտիավորումը, լեռնային շրջաններում զով կլիմա է, ձմռանը այստեղ ձյան ծածկույթը պահպանվում է մի քանի ամիս ։
Չնայած հյուսիսային և հարավային Պորտուգալիայի կլիմայի տարբերությանը, երկրի բուսական ծածկույթը համեմատաբար միատարր է՝ սովորաբար միջերկրածովյան։ Հստակ արտահայտված է բուսականության վերընթաց գոտիավորումը, բայց փոփոխվում է կախված օվկիանոսի ազդեցությունից, օդի խոնավությունից։ Մշտադալար կաղնիների (քարակաղնի և խցանակաղնի), ծովափնյա սոճու և սոճու անտառները տարածված են լեռներում, կան շագանակագույն և կաղնու անտառներ (սաղարթախիտ կաղնուց)։ Անտառները մեծապես հատված են՝ այժմ զբաղեցնելով ընդհանուր տարածքի միայն 5% -ը։ Մաքվիսի խիտ և փարթամ մացառուտները մեծ զարգացում ունեն Պորտուգալիայում։ Առափնյա գոտում, հատկապես Սերրա դե Սինտրա լեռնաշղթայի տարածքում, մնացուկային անտառների աննշան մնացորդներ կան, որոնք ցույց են տալիս Ատլանտյան կղզիների անտառներին որոշակի մոտիկությունը (Մադեյրա և Կանարյան կղզիներ)։
Տնտեսական գործունեություն
Կուլտուրական մշակաբույսերից գերակշռում են խաղողի այգիները և հարավային այգիները՝ ներառյալ ցիտրուսային մրգերը, ինչպես նաև թուզը, ձիթապտուղը և նուշը, բացի այդ՝ բանջարեղենի և հացահատիկային մշակաբույսերը, եգիպտացորենի և ցորենի գերակշռությամբ։ Պորտուգալիայում  լավ զարգացած է անասնապահությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նավարկությունը և ձկնորսությունը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերությունը․ արդյունահանում են ածուխ, պղինձ, վոլֆրամ, անագ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պորտուգալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Եվրոպայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Զաստավա Մ21
Նկարագրություն
Զաստավա Մ21-ի ներքին կառուցվածքը նման է Կալաշնիկովի ինքնաձիգին, բացառությամբ ՆԱՏՕ-ի 5.56 × 45 մմ փամփուշտների և զենքի ձախ մասում՝ ատրճանակի կոթի վերևում, կրակելու ռեժիմների լրացուցիչ մղիչը։ Բացի դրանից, ինքնաձիգը տարբերվում է նշանոցի հնարավորությունով, ատրճանակի կոթի ձևով, փողակալով և բոցամարիչով։ Աջակողմյան ծալովի կոթը թույլ է տալիս կրակել զենքը՝ նույնիսկ ծալած ժամանակ։ Ինքնաձիգի վրա հնարավոր է ամրացնել սվին դանակ և նռնականետ։ Փողանցքը քրոմապատված է։ Ի տարբերություն նախորդների՝ Զաստավա 21-ի փողատուփի կափարիչը չի հանվում, ամրացված է ծխնիով, որի շնորհիվ հնարավոր է տեղադրել նշանառության Պիկատիննի ձող։ Փողն ունի բազմանկյունային ակոսներ և պատրաստված է սառը կռումով։ Բազմանկյունային ակոսներով փողն ունի փողաբերանի  արգելակ-կոմպենսատոր, НАТО բոցամարիչ, որը թույլ է տալիս ամրացնել հրացանային նռնակներ։ Նշանահատիկը դուրս է բերված  գազատար մեխանիզով, ուղղանը շարժական է։ Մ21-ի վրա հնարավոր է ամրացնել ինչպես ռուսական ГП-25 40 մմ-ոց նռնականետ, այնպես էլ ամերիկական Մ203։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2004 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Զենք այբբենական կարգով
Լիդովկա (գյուղ, Մալինի շրջան)
Լիդովկա (Лідівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիդովկա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,503 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,92 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Բոդոլց
Բոդոլց  (Bodolz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։
Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լինդաու շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 3177 մարդ, տարածքը՝ 3,03 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով) ։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 76 111։
Ալան (գյուղ, Տյուլյաչինսկի շրջան)
Ալան (Алан), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տյուլյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 567 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1654 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տյուլյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Երեխաների իրավունքների ժնևյան հռչակագիր
Երեխաների իրավունքների ժնևյան հռչակագիր, երեխաների իրավունքների հռչակագիր, մշակվել է Էգլանտին Ջեբբի կողմից։ Ընդունվել է 1924 թվականի նոյեմբերի 26-ին Ժնևում՝ Ազգերի լիգայի հինգերորդ Ասամբլեայի ժամանակ ։ Այն ուներ 5 հիմնական սկզբունք, որոնք ուղղված էին, մասնավորապես, երեխաների աշխատանքի և ստրկության, անչափահասների վաճառքի և մարմնավաճառության դեմ։ Ասամբլեան կոչ է արել իր անդամներին հետևել հռչակագրի դրույթներին` երեխաների պաշտպանության և նրանց բարեկեցությունը բարելավելու նպատակով։
Ներկայումս փաստաթղթի բնօրինակը պահվում է Ժնևի քաղաքային արխիվում։ Փաստաթղթի վրա դրված են Ասամբլեայի պատվիրակների ստորագրությունները, մասնավորապես, Էգլանտին Ջեբբի, Յանուշ Կորչակի, Գյուսատվ Ադորայի, Շվեյցարիայի Կոնֆեդերացիայի նախկին նախագահի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կրթություն Կատեգորիա:Երեխաների իրավունքներ Կատեգորիա:Ընտանիք Կատեգորիա:Պաշտոնական փաստաթղթեր
(9719) Յակագե
(9719) Յակագե (Yakage), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,767562 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6478 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8873 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1681,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214071 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,08° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1977 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Հիրոկի Կոսայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Գոլովկի (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)
Գոլովկի (Головки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
Տալկա (գյուղ, Մեռեմյաե շրջան)
Տալկա (Talka), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։
CCTV Ռուսերեն
CCTV Ռուսերեն (CCTV Русский), Չինաստանի կենտրոնական հեռուստատեսության ռուսերեն լեզվով շուրջօրյա հեռարձակում իրականացնող միջազգային հեռուստաալիք, ընկերության օտարալեզու ալիքներից վեցերորդն է։ Հեռուստաալիքը հիմնականում ուղղված է ռուսալեզու հեռուստադիտողներին ։ Այս ալիքի հեռարձակման շնորհիվ ՉԿՀ-ը դարձավ առաջատարը աշխարհում միջազգային հեռարձակման լեզուների քանակությամբ ։
Հեռուստաալիքը եթեր է սկսել հեռարձակվել 2009 թվականի սեպտեմբերի 10-ից Chinasat 6B и EB-9A արբանյակներից։ Հեռուստաալիքի ծածկույթը տարածվում է ԱՊՀ և Մերձբալթյան և Արևմտյան Եվրոպայի երկրներում։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը հասնում է 300 միլիոնի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չինաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ռուսալեզու հեռուստաալիքներ
Կինդերկուլևո
Կինդերկուլևո (Киндеркулево, Киндеркүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 256 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Listen Before I Go
«Listen Before I Go» (անգլ. թարգ.՝ «Լսիր, նախքան ես կհեռանամ»), ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի ձայնագրած երգը, իր When We All Fall Asleep, Where Do We Go? դեբյուտային ստուդիական ալբոմից։ Այն գրվել է Այլիշի և նրա եղբայր Ֆինիս Օ'Քոնելի կողմից, ով նաև երգի պրոդյուսերն է։ Երգը ոսկե հավաստագիր է ստացել Ավստրալիայում, Կանադայում և ԱՄՆ-ում։ Billboard Hot 100 ամերիկյան չարթում երգը 63-րդ հորիզոնական է հասել։ Այն նաև 29-րդ հորիզոնական է հասել Ավստրալիայում, 42-րդ Կանադայում, 73-րդ Նիդերլանդներում և 71-րդ Շվեդիայում։
Պատմություն
Երգը պատմում է այն մասին, թե ինչպես է Բիլլին ասում իր սիրեցյալին լսել իր ասելիքը, նախքան նա ինքնասպան կլինի։ Բիլլին ցանկանում է, որպեսզի նա գա և լսի իր վերջին ցանկությունները, նախքան նա կմահանա։ Բիլլին կանչում է նրան, որպեսզի վերջինս իր ընկերներին հաղորդի, թե նա ինչ է պատրաստվում անել, ասելով՝ «ասա նրանց, որ ես սիրում եմ նրանց / և ես կկարոտեմ»։ Սկզբում նա ասում է, որ չի զղջում, սակայն երգի վերջին՝ «ներեցեք» տողը, ենթադրվում է, որ նա զգջում է այն բանի համար, ինչը պատրաստվում է անել և ինչպես այն կանդրադառնա իր հարազատների վրա ։
Ստեղծագործական խումբ
When We All Fall Asleep, Where Do We Go? :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2019 երգեր Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի երգեր Կատեգորիա:Երգեր ինքնասպանության մասին Կատեգորիա:Բիլլի Այլիշի գրած երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի գրած երգեր Կատեգորիա:Ֆինիս Օ'Քոնելի պրոդյուսերավորած երգեր
Գյորանդաշտ
Գյորանդաշտ (Görentaş), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Շատախի շրջանի համայնքներ
(1834) Պալախ
(1834) Պալախ (Palach), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1969 թվականի օգոստոսի 22-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,025417 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8124 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2384 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1922,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187295 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,44° անկյուն։
Կերպարվեստի թանգարան (Բուդապեշտ)
Բուդապեշտի կերպարվեստի թանգարան (Szépművészeti Múzeum) կերպարվեստի խոշորագույն թանգարան Հունգարիայում՝ Բուդապեշտում, որտեղ հավաքված են հայտնի արվեստի գործեր։ Հունգարիայի կերպարվեստի թանգարանը կոչվում է Հունգարական ժողովրդական պատկերասրահ։
Հիմնադրումը
Թանգարանը հիմնադրվել է 1986 թվականին, բայց իր դռները բացել է 10 տարի անց, հիմնվելով Հերոսների հրապարակի նեոկլասսիցիստական շենքի տարածքում, որը կառուցվել է ճարտարապետներ Ալբերտ Շիկեդանցի և Ֆլյուլոպա Հերցոգի հատուկ թանգարանային նախագծի հիման վրա, որը ցուցադրվել է Մյուչարնիկի դահլիճում։
Բաժիններ
Հիմնական ցուցադրվող նյութը կազմված է վեց բաժիններից․
Չնայած կերպարվեստի թանգարանը ստեղծվել է արտասահմանյան արվեստի հիման վրա, բայց իր մեծ ներդրումն է ունեցել նաև հունգարացի քանդակագործ Վիկտոր Վազարելին (1906-1997)՝ թանգարանին նվիրելով իր աշխատանքները։ Նրանք ցուցադրվում են ամբողջ Բուդապեշտի տարածքում։ Բուդապեշտի թագարանում կազմակերպվում են այնպիսի ցուցադրումներ, որոնցում կան այնպիսի հավաքածուներ, ինչպիսին աշխարհահռչակ թանգարանների հավաքածուն է, օրինակ Լուվրը։
Հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի թանգարաններ Կատեգորիա:1906 հիմնադրված թանգարաններ
Դոմենիկո Գիրլանդայո
Դոմենիկո Գիրլանդայո (Domenico Ghirlandaio) կամ Դոմենիկո դի Տոմազո Կուրադի դի Դոֆֆո Բիգորդի (Domenico di Tommaso Curradi di Doffo Bigordi, )՝ վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։
Գիրլանդայոն այսպես կոչված ֆլորենտական վերածննդի երրորդ սերնդի ներկայացուցիչներից է՝ Անդրեա դել Վերոկկիոյի, Պոլայոլո եղբայրների և Սանդրո Բոտիչելլիի հետ մեկտեղ։ Նա հիմնել և մեծ արդյունավետությամբ օգտագործել է մի ընդարձակ արվեստանոց, որտեղ նրան աշխատակցել են իր հարազատ եղբայրները՝ Դավիդե և Բենեդետո Գիրլանդայոները, կնոջ եղբայրը՝ Բաստիանո Մեյնարդին, ավելի ուշ՝ նաև որդին՝ Ռիդոլֆո Գիրլանդայոն։ Գիրլանդայոյի արվեստանոցում վրպետության դասեր են ստացել բազմաթիվ շնորհալի աշակերտներ, այդ թվում՝ Բուոնարոտի Միքելանջելոն, ով հետագայում մեծագույն հռչակի արժանացավ։ Գիրլանդայոն կարողանում էր կրոնական թեմաներով արված նկարների համատեքստում մեծ վարպետությամբ ներառել ժամանակակիցների դիմանկարները, իր ժամանակի կյանքի ու կենցաղի տարրերը, որի շնորհիվ մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել և առատ վարձատրության արժանացել ։
Կենսագրություն
Դոմենիկոն տարիքով ամենամեծն էր Տոմասո Բիգորդիի՝ առաջին կնոջից ունեցած վեց զավակներից, որոնցից երեքը մահացել են վաղ հասակում։ Մահացել է նաև մայրը՝ Անտոնիան, և 1464 թվականին հայրն ամուսնացել է երկրորդ անգամ, ունեցել ևս երկու զավակ։ Դոմենիկոյի խորթ քույրը՝ Ալեսսանդրան, 1494 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Բաստիանո Մեյնարդիի հետ ։
Ջորջո Վազարին վկայում է, որ Դոմենիկոն նախ աշկերտել է հորը, ով մասնագիտությամբ ոսկերիչ էր, զբաղվում էր նաև մետաքսեղենի մանր առևտրով։ Հայրենի Ֆլորենցիայում նա մեծ համբավ էր ձեռք բերել աղջիկների, կանանց համար ծաղկաշղթայի՝ գիրլանդի տեսք ունեցող մետաղյա գլխազարդեր վարպետորեն պատրաստելու շնորհիվ (այստեղից էլ ծագել է տոհմի Գիրլանդայո մականունը) ։ Վազարին հիշատակում է, որ պատանի Դոմենիկոն շատ արագ և մեծ նմանությամբ պատկերում էր հոր արհեստանոցն այցելողներին, անցորդներին ։ Այնուհետև նա Ալեսսո Բալդովինետիի արվեստանոցում նկարչության ու խճանկարչության դասեր է առել, հետագայում, ըստ պատմաբան Գյունտեր Պասավենտիի, սովորել է նաև Անդրեա դել Վերոկկիոյի մոտ ։ Դոմենիկո Գիրլանդայոն սերտ կապեր է պահպանել ֆլորենտացի համբավավոր այլ արվեստագետների, այդ թվում՝ Բոտիչելլիի, ինչպես նաև՝ ումբրիացի նկարիչ Պերուջինոյի հետ և ինքն էլ դարձել է արվեստագետների մի նշանավոր տոհմի հիմնադիր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալացի նկարիչներ
Մադոննայի ալբոմների սկավառակագրություն
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Սկավառակագրություններ
Ռիչարդ Ուիդմարկ
Ռիչարդ Ուիդմարկ (Richard Widmark, ), ամերիկացի դերասան։
Կենսագրություն և կարիերա
Ռիչարդ Ուիդմարկի հայրը ազգությամբ շվեդ էր` Կարլ Ուիդմարկ։ Սովորել է Լեյք-ֆորեստյան քոլեջում, որտեղ սովորել է, իսկ հետագայում դասավանդել է դերասանական վարպետություն։ 1938 թվականի սկսած որոշ ընդհատումներով աշխատել է ռադիոյում, 1943 թվականին կայացել է նորամուտը Բրոդվեյում, իսկ 1954 թվականին հեռուստատեսությունում։
Հենց առաջին դերը նրան ճանաչում բերեց, 1947 թվականին նկարահանված «Մահվան համբույր» ֆիլմն էր։ Ռեժիսոր Հենրի Հեթեուեյը չէր ցանկացել սկսան դերասանին հաստատել ֆիլմում, սական պրոդյուսեր Դերրիլ Զանուկը պնդել էր, որ հենց նա խաղա դեր ֆիլմում։ Ֆիլմը նշանակալի հաջողություն ունեցավ ջերմ ընդունելության արժանալով թե հանդիսատեսի և թե կինոքննադատաների կողմից, իսկ Ուիդմարկը դերի համար ստացավ Ոսկե գլոբուս մրցանակ և ներկայացվեց նաև Օսկարի երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում։
Ռիչարդ Ուիդմարկը խաղացել է 60-ից ավելի ֆիլմրում, որոնցից առավել նշանավորներն են «Գիշերը և քաղաքը», «Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում» (ֆիլմ)|Սպանություն «Արևելյան ճեպընթացում», «Ֆորտ Ալամո»,   «Երկու հեծյալ»,  «Ինչպես է նվաճվել Արևմուտքը»,  «Վիկինգների նավը»,  «Շայենների ամառը», «Սատանայի Դուստրը»,  «Նյուրնբերգյան դատավարություն»։
Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում բացվել է նրա անունով աստղը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ
Ֆրանսիսկո Տառեգա
Ֆրանսիսկո Տառեգա (Francisco Tárrega, ), ամբողջական անունը՝ Ֆրանսիսկո Տառեգա-ի-էիշեա (Francesc d'Assís Tàrrega i Eixea, իսպանացի դասական կիթառահար և երգահան, այս գործիքի ժամանակակից կատարման հիմնադիրներից մեկը։
Կենսագրություն
1862 թվականին Տառեգան սկսեց սովորել կիթառ նվագել Հուլիան Արկասի հետ և դրան զուգահեռ ՝ դաշնամուր՝ հոր պնդմամբ։Որոշակի հաջողությունների հասնելով՝ 1869 թվականին Տառեգան կարողացավ ձեռք բերել վարպետ Անտոնիո դե Տորեսի կողմից պատրաստված կիթառ, իսկ 1874 թվականինընդունվեց Մադրիդի կոնսերվատորիա՝ դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի դասընթացների (կոնսերվատորիայում կիթառ չէր ուսուցանվում)։ 1880 թվականին նա ավարտեց կոնսերվատորիան և սկսեց իր կարիերան՝ որպես համերգային կիթառահար։ Մեկնարկը եղավ Մադրիդի Ալհամբրա թատրոնում տրված մենահամերգը, ինչը հսկայական հաջողություն ունեցավ։ Լոնդոնում, Փարիզում, Լիոնում, որտեղ անցկացվում էին հոբելյանական տոնակատարություններ՝  ի հիշատակ Պեդրո Կալդերոնի,  Տառեգայի համերգներից հետո երաժշտական ​​քննադատները նրան անվանեցին «Կիթառի Սարասատե»։
1882 թվականին՝ ամուսնությունից հետո, Տառեգան հաստատվում է Բարսելոնայում, որտեղ զբաղվում էր մանկավարժական, համերգային և կոմպոզիտորական գործունեությամբ:Նրա երգացանկում ներառված էին ինչպես իր ինքնատիպ կոմպոզիցիաները, այնպես էլ Մենդելսոնի, Գյոթչալքի, Թալբերգի և այլ կոմպոզիտորների երաժշտական գործիքավորումները:Բարսելոնայում ձևավորվեցին  Տառեգայի ստեղծագործական համագործակցությունները  Էնրիկե Գրանադոսի և Իսահակ Ալբենիզի հետ։ Տառեգան նրանց շատ ստեղծագործություններ առաջին անգամ գործիքավորեց կիթառի համար։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին կիթառահարը բազմաթիվ համերգներ տվեց Իսպանիայում, բայց 1906 թվականին, կաթված ստանալով, նա սկսեց տառապել մարմնի աջ կեսի թուլացումից, և չնայած այն բանին, որ նա վերադարձավ համերգային գործունեության, այնուամենայնիվ նրան այդպես էլ չհաջողվեց լիովին կազդուրվել։ Տառեգան մահացել է 1909 թվականին Բարսելոնայում, թաղված է Կաստելյոն դը լա Պլանա քաղաքում ։
Ստեղծագործություն
Տառեգան 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի կիթառահարների և կիթառի մեծագույն երգահաններից մեկն է։ Նրան են պատկանում  78 հեղինակային գործեր և կիթառի շուրջ 120 կոմպոզիցիաներ, որոնցից ամենահայտնիներն են ՝ «Memories of the Alhambra», «Moorish Dance», «Arabian Capriccio», «Variations on the Aragonese Jota Theme», մազուրկաներ, նախերգանքներ, էտյուդներ և այլն։ Նրա ուսանողների և հետևորդների թվում են Միգել Լյոբեթը, Էմիլիո Պուհոլը, Դանիել Ֆորտեն և այլ հայտնի կիթառահարներ։ Տառեգայի վարպետությունը բարձր գնահատեց Անդրես Սեգովիան, որը հաճախ էր կատարում  նրա  կոմպոզիցիաները և իր աշխատանքում կիրառում էր  նրա մանկավարժական մեթոդները։ Հենց Տառեգայի ստեղծագործությունից է, որ Nokia- ն իր «կորպորատիվ» մեղեդին վերցրեց բջջային հեռախոսազանգի համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիլյարեալում ծնվածներ Կատեգորիա:Իսպանացի կիթառահարներ Կատեգորիա:Իսպանացի երգահաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դասական կոմպոզիտորներ
Ալապուրսկայա
Ալապուրսկայա (Алапурская), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 85 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:1770 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի բնակավայրեր