cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գոռավան
Պատմություն
Գևորգ Մարզպետունու որդին՝ Գոռ իշխանը, գյուղի մոտակայքում արաբական զավթիչների զորախմբի հետ ճակատամարտում մեծ հաղթանակ է տանում։ Ժողովուրդը, ի հարգանս այդ ավանդության, գյուղն անվանում է Գոռ իշխանի անունով։ Գոռավանը հիմնադրվել է 1831 թվականին։ Բնակչությունը գաղթել է Մուշի, Շատախի և Վանի գյուղերից 1914-1927 թվականներին։ 1951-1970 թվականներին այստեղ են հաստատվել Նախիջևանի Հանրապետության և Հայաստանի` Մարտունու, Սիսիանի, Կամոյի շրջաններից։ Նախկինում ունեցել է Գյորովան, Ենիքենդ, Կորովան անվանումները։ Անունը ստացել է պատմական Գոռովանի անունով, հետագայում կոչվել է Գորովան, այժմ կրկին Գոռավան։ Նախկինում մտել է Երևանի նահանգի Երևանի գավառի մեջ։ 1968 թվականից վերանվանվել է Գոռավան։
Գյուղն ընկած է Վեդի գետի ձախ ափին, Արարատյան դաշտում։
Լուսին և վեցպենսանոց
Ադապտացիաներ
Գրքի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմ 1942 թ., որի ռեժիսորը և սցենարիստը Ալբերտ Լուինն է (Albert Lewin)։ Ֆիլմում Չարլզ Սթրիքլենդի (Charles Strickland) դերը խաղացել է Ջորջ Սանդերսը (George Sanders)։
Գոռավան
Կլիման
Ծովի մակարդակից ունի 925 մ բարձրություն։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է` մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։
Բնակչություն
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Գոռավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 2340, առկա բնակչությունը` 2178 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.
Լուսին և վեցպենսանոց
Ադապտացիաներ
Այս վեպի հիման վրա Ջոն Գարդները (John Gardner) գրել է համանուն օպերա, լիբրետոն՝ Պատրիկ Թերիի (Patrick Terry)։ Օպերայի պրեմիերան տեղի է ունեցել Սադլերս Ուելսում (Sadlers Wells) 1957-ին ։
Գոռավան
Տնտեսություն
Գյուղն ունի առկա 749 տնտեսություն, դպրոց, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 90%։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ զբաղեցնելով մոտ 390 հա։ Ունի պտղատու և խաղողի այգիներ։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, ինչպես նաև ծխախոտ, հացահատիկ։ Պահուստային հողերը օգտագործվում են որպես խոտհարքեր և արոտավայրեր, համապատասխանաբար կազմելով 13 և 628 հեկտար։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։
Հղումներ
Կատեգորիա:Արարատի մարզի գյուղեր Կատեգորիա:1831 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Լուսին և վեցպենսանոց
Ադապտացիաներ
Գրող Ս. Լի Պոգոստինը (S Lee Pogostin) ստեղծագործությունը ադապտացրել է American TV-ի համար 1959 թ.։ Այս հեռուստանախագծում գլխավոր դերը խաղացել է Լոուրենս Օլիվիեն (Laurence Olivier), երկրորդական դերերում հանդես են եկել Հյում Քրոնինը (Hume Cronyn) և Ջեսիկա Թենդին (Jessica Tandy)։
Ընկալումը այլ մշակույթներում
Այս գիրքը հիշատակվում է Ագաթա Քրիստիի (Agatha Christie) «Հինգ փոքրիկ խոզեր» (Five Little Pigs) դետեկտիվ վեպում։ Հետազույզ Փորիոտը (Poirot) հարցնում է իր կասկածյալներից մեկին (Angela Warren)՝ արդյոք նա կարդում էր «Լուսինը և վեցպենսանոցը» այն ժամանակ, երբ տեղի է ունեցել հանցագործությունը։
Գիրքը նաև բազմիցս ակնարկվում է Ստեֆան Կինգի (Stephen King) 1998 թ. գրված « Ոսկորներով լի պայուսակը » (Bag of Bones) վեպում։
Ռեյ Նոբելի (Ray Noble) 1932 թ. պարային խմբի հիթերից է "We've Got the Moon and Sixpence", որը երգում է Ալ Բոուլը (Al Bowlly)։ Երգը անվանվել է գրքի անունով։
Գրականություն
Սոմերսեթ Մոեմ - Լուսին և վեցպենսանոց (թարգմանիչ՝ Ա. Խաչատրյան). Երևան, «Լույս» հրատարակչություն, 1989 թ.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1919 վեպեր Կատեգորիա:Պատմական վեպեր Կատեգորիա:Էկրանավորված բրիտանական վեպեր
Լա Վիլնև օ Շատլո
Լա Վիլնև օ Շեն (La Villeneuve-au-Châtelot), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 431 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.94 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 25 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 281 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 216-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 65։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,9 %։ 216 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 201 անձ (114 տղամարդ և 87 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 65 անաշխատունակներից 19-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Պյոտր Տրոխովսկի
Պյոտր Արթուր Տրոխովսկի (գերմ.` Piotr Trochowski, մարտի 22, 1984, Տչև, Լեհաստան), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։
Գերմանիայի հավաքականում հանդես գալու տարիներին Պյոտրը մասնակցել է 35 հանդիպման։ Հավաքականի կազմում նա մասնակցել է Եվրո 2008-ին և ԱԱ 2010-ին։
Վաղ տարիներ
1999 թվականին Պյոտր Տրոխովսկին միացել է «Բավարիայի» երիտասարդական թիմին։ Թիմի հիմնական կազմում հանդես է եկել 2003-2005 թվականների ընթացքում։ Գերմանական թիմի կազմում Պյոտրը մասնակցել է 13 հանդիպման ։
«Համբուրգ»
2005 թվականի հունվարին Տրոխովսկին տեղափոխվել է «Համբուրգ»։ Թիմի գլխավոր մազրզիչ Թոմաս Դոլը հնարավորություն տվեց ֆուտբոլիստին, իսկ գերմանացի ֆուտբոլիստը օգտագործեց իր հնարավորությունը։ Երկու մրցաշրջանների ընթացքում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել թիմի մեկնարկային կազմում և դարձել է 5 գոլի հեղինակ։
Իր առաջին մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը օգնել է թիմին նվաճել Չեմպիոնների լիգայի ուղեգիր։
«Սևիլյա»
2011 թվականի ապրիլի 5-ին Պյոտրի գործակալ Ռոման Գրիլը հայտնեց, որ իր գործակալը պատրաստվում է տեղափոխվել «Սևիլյա» ։
Իր առաջին մրցաշրջանում նա Լա Լիգայի շրջանակներում մասնակցել է 35 հանդիպման և դարձել է 1 գոլի որ 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։ Մրցաշրջանի արդյունքով թիմը զբաղեցրել է մրցաշարային աղյուսակի 9-րդ հորիզոնականը։
2014 թվականի սեպտեմբերին հայտարարվեց այն մասին, որ «Սևիլյան» և Տրոխովսկին համաձայնության չեն եկել և խզել են պայմանագիրը ։
«Աուգսբուրգ»
2015 թվականի հուլիսի 16-ին Պյոտր Տրոխովսկին 1 տարվա պայմանագիր է կնքել Բունդեսլիգայում հանդես եկող «Աուգսբուրգի» հետ ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո Տրոխովսկին հայտարարել է կարիերան ավարտելու մասին։
Միջազգային կարիերա
Գերմանիայի ազգային հավաքականի կազմում Պյոտրը իր դեբյուտը նշել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 7-ին` Վրաստանի հավաքականի դեմ կայացած խաղում ։ Նա սկսել է հանդիպումը մեկնարկային կազմում և 14-րդ րոպեին փոխարինել է Տորստեն Ֆրինգսին։
Իր առաջին միջազգային գոլը գերմանացի ֆուտբոլիստը խփել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 15-ին` Ուելսի հավաքականի դեմ խաղում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1984 ծնունդներ Կատեգորիա:Մարտի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Բավարիա Մյունխենի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Համբուրգի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Սևիլյայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Բունդեսլիգայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Գերմանացի լեգեոներ ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լա Լիգայի ֆուտբոլիստներ
Անգետիկը
Անգետիկը (Незнайка), գրական հերոս, Նիկոլայ Նոսովի եռագրության և դրա բազմաթիվ շարունակությունների հերոսը։ Ուրախ մարդուկների ակումբի անդամ։
Պատմություն
Առաջին անգամ Անգետիկ անունով կերպարը երևացել է կանադացի ծաղրանկարիչ, նկարիչ Պալմերա Կոքսի մոտ, իսկ այդ նկարներով ռուսերեն տեքստը ստեղծել է Աննի Խվոլսոնը ։ Եվ իր հրատարակած առաջին գիրքն է եղել «Մանուկներին թագավորությունը» գիրքը, որտեղ մյուս հերոսների հետ ներկայանում է նաև Անգետիկը։ Գիրքը հրատարակվել է 1889 թվականին, իսկ 1898, 1902 և 1915 թվականներին լույս է տեսել դրա կրկնօրինակը։ 1917 թվականից հետո Խվոլսոնի գիրքը չի վերահրատարակվել մինչև 1991 թվականը, երբ այն հրատարակում է մոսկովյան «Պոլիկոմ» հրատարակչատունը։
Անգետիկը Նիկոլայ Նոսովի գրքի հերոս է դարձել շնորհիվ Նոսովի և ուկրաինացի գրող, «Բարվինոկ» ամսագրի խմբագիր Բոգդան Չալիի` 1952 թվականի հանդիպման։ Այն բանից հետո երբ Նոսովը պատմել է Չալիին Անգետիկի մասին, վերջինս անմիջապես առաջարկել է հրատարակել աշխատանքն իր ամսագրում, ինչը և արվել է։ Առաջին թարգմանությունը «Բարվինոկ» ամսաթերթում լույս է տեսել 1953-1954 թվականներին, երկու լեզվով` ռուսերեն և ուկրաիներեն (թարգմանությունը Ֆ. Մակիվչուկա)` «Անգետիկի և իր ընկերների արկածները» վերնագրով։
Այնուհետև եռագրության առաջին մասը լույս է տեսնում առանձին հրատարակությամբ, արդեն որպես «Անգետիկի և իր ընկերների արկածները» վեպ-հեքիաթ (Մոսկվա, 1954), երկրորդ, «Անգետիկը արևի քաղաքում», մասը լույս է տեսել 1958 թվականին նախ, «Երիտասարդություն» ամսագրում, իսկ հետո` հրատարակվել է առանձին գրքով (Մոսկվա, 1958)։ Եռագրության երրորդ մասը` «Ագետիկը Լուսնի վրա», առաջին անգամ հրատարակվել է «Ընտանիք և դպրոց» ամսաթերթում 1964-1965 թվականներին։ Առանձին գիրքը լույս է ընծայվել 1965 թվականին (Մոսկվա, Մանկական գրականություն, 1965)։
1969 թվականին Նոսովին Անգետիկի մասին եռագրության համար շնորհվում է Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան պետական մրցանակ։ Փոքրիկ ընթերցողների կողմից Անգետիկին սիրելու գործում կարևոր էին ճիշտ ընտրված պատկերազարդիչները։ Առաջին երկու մասերի եռագրությունը պատկերազարդել է Ալեքսեյ Լապտևը, երրորդ մասը նրա մահից հետո պատկերազարդել է Հենրիխ Վալկը։ Գրքի առաջին տպագրություններն իրենց ժամանակի համեմատ հարուստ ձևավորում են ունեցել` յուրահատուկ գրակազմով և գունավոր պատկերներով (հաջորդ հրատարակություններն ավելի համեստ էին)։
Արտաքին տեսք և բնավորություն
Անգետիկը միջին հասակով թզուկ է, մեծ գլխով և փոքրիկ քթով։ Նա կրում է լայնեզր կապույտ գլխարկ, դեղին տաբատ, նարնջագույն վերնաշապիկ և կանաչ փողկապ։ Սիրում է վառ գույներ։ Անգետիկի հիմնական հատկանիշներն են՝ պարծենկոտությունը, տգիտությունը, համարձակությունն ու սրամտությունը։ Ըստ իր, Նոսովի խոսքի, Անգետիկը կյանքում իր նախատիպն ունի։
Անգետիկի ճանաչված գլխարկը Նոսովի տեքստում ոչ մի կերպ չի նկարագրվել, բացի կապույտ գույնից, որից հետո առաջին անգամ պատկերազարդիչները նկարեցին այն տարբեր կերպ։ Հեքիաթի առաջին պատկերազարդողներ Կիրա և Վիկտոր Գրիգորևները պատկերել են նրան որպես սրածայր գլխարկ` փոքր դաշտերում։ 1957 թվականին լույս ընծայված ֆիլմում Լեոնիդ Վլադիմիրսկին պատկերել է նրան որպես վրձնով թասակ։ Սրածայր սոմբրերոյի ավանդական տարբերակն առաջինը նկարել է Ալեքսեյ Լապտևը. այս տարբերակը հետագայում վերցրել են այլ նկարիչներ։
Հետաքրքիր փաստեր
Խոտի վրա նստել էր մորեխը, խոտի վրա նստել էր մորեխը, Ճիշտ ինչպես վարունգը, կանաչ էր նա. Պատկերացրեք, պատկերացրեք Ճիշտ ինչպես վարունգ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսական մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մանկական գրականության կերպարներ
Սան Մաուրո լա Բրուկա
Սան Մաուրո լա Բրուկա (San Mauro la Bruca), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 789 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0974։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Արխանգել Միխայիլը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մանհեթենյան գիշեր
Մանհեթենյան գիշեր ( Manhattan Night), ամերիկյան կրիմինալ դետեկտիվ ֆիլմ։ Նկարահանվել է 2016 թվականին, ռեժիսոր և սցենարի հեղինակն է Բրայան դե Կուբելիսը։ Ֆիլմի սյուժեն հիմնված է Քոլին Հարիսոնի 1996 թվականին գրված «Մանհեթենյան նոկտյուրն» ստեղծագործության վրա։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Էդրիեն Բրոուդին, Իվոն Ստրահովսկին, Քեմփբել Սքոթը, Լինդա Լեյվինը և Սթիվեն Բերքոֆը։ Ֆիլմը թողարկվել է 2016 թվականի մայիսի 20-ին Լայոնսգեյթ Պրեմիեր կինոստուդիայի կողմից ։
Սյուժե
Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են նյույորքյան օրաթերթերից մեկում աշխատող Փորթեր Ռեն անունով մի սյունակագրի շուրջ։ Փորթերը հանրահայտ լրագրող է, որի նյութերը գրավում են ընթերցողների լայն շրջանակի։ Նա ընդունակ է լսել մարդկանց, իսկ մարդիկ հաճախ կարիք են ունենում զրուցելու հենց իր հետ։ Հայտնի լրագրողի կյանքում տեղի է ունենում լուրջ շրջադարձ, երբ նա մի երեկո աշխատանքից հետո այցելում է հրատարակության ոլորտի խոշոր մագնատ Հոբսի կողմից կազմակերպված մի երեկույթի, որտեղ էլ հանդիպում է վերջերս այրիացած Քերոլայն Քրոուլիին։
Քերոլայնի ամուսինը՝ Սայմոնը, սպանվել էր խորհրդավոր պայմաններում։ Նա հայտնի կինոռեժիսոր էր, որը տեսանկարահումներ կատարելու նպատակով հաճախ էր գիշերներն անհետանում։ Սայմոնի մարմինը հայտնաբերում են ցանկապատված և մեկուսացված մի շենքում, որը մոտ ժամանակներս պետք է քանդեին։ Ոչ ոք չէր հասկանում՝ ինչպես կարող էր նրա դին հայտնվել այնտեղ։
Քերոլայնը Փորթերին հրավիրում է իր տուն՝ ցույց տալու համար իր ամուսնու սպանության հետ կապված ոստիկանության գաղտնի նյութեր։ Նա սպանության հետաքննությունը վստահում է Փորթերին, որը չնայած ամուսնացած էր և ուներ երեխաներ, տրվում է Քերոլայնի գայթակղությանը, և նրանց համագործակցությունը վերաճում է սիրավեպի։
Սայմոնի պահոցում գտնվում են բազմաթիվ տեսագրություններ, սակայն Փորթերի ուշադրությունը գրավում է դրանցից հատկապես մեկը, որը նրա համոզմամբ չաափազանց կարևոր պետք է լիներ պրն․ Հոբսի համար։ Նա տեսանյութը ցույց է մեդիամագնատին, որը բոլորովին վերջերս էր գնել Փորթերի լրատվամիջոցը։
Փորթերի մտադրությունները պարզելով՝ Հոբսը սկսում է սպառնալ նրա ընտանիքին։ Նա ամեն կերպ համոզում է լրագրողին գտնել համապատասխան հիշողության քարտը, քանի որ համոզված է, որ տիկին Քրոուլին այն օգտագործում է իրեն շանտաժի ենթարկելու համար։
Ֆիլմն ուղեկցվում է սեքսի, սպանությունների և շանտաժի տեսարաններով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2016 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Lionsgate ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամուսնական դավաճանությունը ֆիլմերում Կատեգորիա:Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դետեկտիվ ֆիլմեր
Ջիմ Բրոդբենտ
Ջիմ Բրոդբենտ (James «Jim» Broadbent, ), կինոյի, թատրոնի, և հեռուստատեսության բրիտանացի դերասան, «Օսկար»(2002),«Ոսկե գլոբուս» (2002, 2008) BAFTA (2002, 2007) մրցանակների դափնեկիր, «Էմմի» մրցանակի կրկնակի թեկնածու ։. Ջիմ Բրոդբենտը համարվում է բրիտանական կինեմատոգրաֆիայի պահանջված և բազմակողմանի զարգացած դերասաններից մեկը։ Ռուսական հանդիսատեսին հայտնի է իր «Մուլեն Ռուժ», «Այրիս», «Բրիջիդ Ջոնսի օրագիրը», «Ամպամած ատլաս» և «Հարրի Փոթեր» ֆիլմի սերիաներից։
Ստեղծագործություններ
Բրոդբենտի առաջին թատերական աշխատանքները եղել են «Բրենտի ազգային թատրոնում» կոմեդիայում` որպես հայտնի դերասան Պատրիկ Բարլոուի օգնական. այդտեղ նա հայտնվել է տղամադրկային և կանացի դերերում։ Հետագայում աշխատել է Թագավորական ազգային թատրոնում(անգլ. Royal National Theatre) և Թագավորական պալատական թատրոնում(անգլ. Royal Court Theatre)։ Բրոդվեյի դեբյուտային ֆիլմն է ռեժիսոր Յեժի Սկոլիմովսկու «Ճիչ»-ը(1978)։ Այնուհետև դերասանը խաղացել է փոքր դերեր ռեժիսոր Սթիվեն Ֆրիրզի «Հարված»(1984) և Թերի Գիլիամի «Ժամանակի ավազակներ»(1981) և «Բրազիլիա»(1985) ֆիլմերում։ Դրանից հետո Բրոդբենտը նկարահանվել է հեռուստատեսությունում նույնպես, օրինակ «Սև Լորտու»(1983) սերիալում հայտնի կատակերգու Ռոուեն Ատկինսոնի հետ միասին։ Առաջին խոշոր հաջողությունը եղել է«Կյանքի քաղցրություններ» ֆիլմում կերտած դերի շնորհիվ, որի ռեժիսորի` Մայք Լիի հետ նա եղել է ծանոթ դեռ թատերական բեմադրությունների ժամանակ։ 1999 թվականին Բրոդբենտը խաղացել է գլխավոր դեր «Իրարանցում» ֆիլմում։ Այդ դերի համար Վենետիկի 1999 թվականի կինոփառատոնում նա արժանացել է լավագույն դերասանի կոչման, ստացել է «Վոլպի գավաթ» մրցանակը։ 2001 թվականը Բրոդբենտը հայտնվել է երեք հաջողված ֆիլմերում` «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիրը»(կերտել է Բրիջիտի հոր դերը), «Մուլեն Ռուժ»(Հարոլդի Զիդլերի սեփականատիրոջ դերի շնորհիվ արժանացել է BAFTA-ի մրցանակի) և «Այրիս»(անձնազոհ ամուսնու դեր)։ «Այրիս» ֆիլմում կերտած դերը եղել է ամենահաջողվածը Բրոդբերտի դերասանական կարիերայում, և հենց այդ դերի համար արժանացել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների, որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան։ Բրոդպերտը հնչյունավորել է մի քանի հայտնի մուլտֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ռոբոտներ»(Մադամ Գասկետի)(2005), «Խիզախը։ Թևավոր ջոկատ»(սերժանտ)։ Նկարահանվել է Սարդ-մարդու «Մարդ-բույս» ծաղրերգությունում` Բեթմենի դերում։ Իր ստեղծագործական կարիերայի ընթացքում հայտնվել է այնպիսի պատմական ֆիլմերում, ինչպիսիք են` «Էրիկ-վիկինգ»(1989), «Կախարդական ապրիլ»(1992), «Արքայադուստր Կարաբու»(1994), «Ռիչարդ III»(1995), «Չերչիլ»(2002), «Երիտասարդ Վիկտորիա»(2009) և այլն։ Բրոդբենտը նկարահանվել է հայտնի երիտասարդական ֆիլմերում` «Նարնիի ժամանակագրությունը։ «Առյուծը, կախարդուհին և կախարդական զգեստապահարանը»(2005), «Ինդիանա Ջոնսը և բյուրեղապակյա գանգի թագավորությունը»(2008), «Հարի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը»(2009), «Հարի Փոթերը և Մահվան պարգևները»։
Անձնական կայքնը
1987 թվականին դերասանը ամուսնացել է թատերական համազգեստների դիզայներ Անաստասիա Լուիսի հետ։ Ներկայումս դերասանը կնոջ հետ ապրում է Լոնդոնում։ Նա համարվում է «Լինդսեյի գյուղական դերասաններ» թատերախմբի պատվավոր նախագահը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Օսկարակիրներ Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասաններ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասաններ
Ջեք Կարապետյան
Հակոբ (Ջեք) Կարապետյան (անգլ.` Jack Karapetyan, փետրվարի 26, 1994 ), ամերիկահայ նախկին համալսարանային բասկետբոլիստ։ Հանդես է եկել Կանզասի Նահանգային համալսարանի «Ջեյհոքս» բասկետբոլային թիմում՝ որպես ծանր հարձակվող (4-րդ համար)։
Ծնվել է Լոս Անջելեսում՝ Ջոն Կարապետյանի և Մերի Շամոսյանի ընտանիքում, դպրոցական կարիերան անցկացրել է տեղի «Կաթեդրալ» ավագ դպրոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Փետրվարի 26 ծնունդներ Կատեգորիա:Ամերիկահայ բասկետբոլիստներ Կատեգորիա:Լոս Անջելես քաղաքում ծնվածներ
Սալենտո (Կամպանիա)
Սալենտո (Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 2033 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 88,39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 0974, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 84070։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Վարվառան։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 4-ին և հուլիսի 29-ին։
Քաղաքի կենտրոնական փողոցը Via Valante Marcello Scarpa-ն է։ Այստեղ են գտնվում քաղաքապետարանը, բժշկական կենտրոնը և խորտկարանը՝ «Լա Դոլչե Վիտա»։
Քաղաքապետն է Անջելո դե Մարկոն (2009 թվականից)։
Հարևան համայնքներն են՝ Կազալ Վելինո, Կաստելնուովո Չիլենտո, Ջոյա, Լուստրա, Օմինյանո, Օրրիա, Պերիտո և Վալլո դելլա Լուկանիա։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Ռուսաստանի կենտրոնական բանկ
Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկ (Центральный банк Российской Федерации) Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական բանկն է, որը հիմնադրվել է 1860 թվականին`որպես Ռուսաստանի կայսրության պետական բանկ, որի գրասենյակը գտնվում է Մոսկվայի Նեգլինայա փողոցում։ Դրա գործառույթները նկարագրված են Ռուսաստանի սահմանադրության մեջ (հոդված 75) և հատուկ դաշնային օրենքում։
Ռուսաստանի կայսրության պետական բանկ
Ռուսաստանի կայսրության պետական բանկ ստեղծելու որոշումը կայացրել է կայսր Պետրոս III-ը 1762 թվականի մայիսին, որը մոդելավորվել է Անգլիայի բանկի օրինակով և իրավունք կունենար թողարկել թղթադրամներ։ Սակայն 1762 թվականի հունիսի 28-ին տեղի ունեցած հեղաշրջման և ցարի սպանության պատճառով նախագիծը չիրականացավ։ 1768-ին բռնկված ռուս-թուրքական պատերազմի և պետական բյուջեի դեֆիցիտի ստիպեց Եկատիրինա Բ-ն, իր հերթին, անդրադարձավ թղթային փողեր թողարկելու գաղափարին և 1768 թվականին դեկտեմբերին նա ստեղծեց Պետական հանձնարարական բանկը, որը գոյություն ունեցավ մինչև 1818 թվականը և փոխարինվեց Պետական առևտրային բանկով, բայց Ռուսաստանում առաջին կենտրոնական բանկային մարմինը ստեղծվել է 1860 թվականի հունիսի 12-ին (նոր տոմարով՝ մայիսի 31-ին) որպես Ռուսաստանի կայսրության պետական բանկ (ԳոսԲանկ) (Государственный банк Российской Империи  Империи)  ), որը ձևավորվել է Պետական առևտրային բանկի հիմքի վրա Ալեքսանդր II կայսեր հրամանով։ Այս հրամանը վավերացրեց նաև բանկի կանոնադրությունը։ Ըստ կանոնադրության, դա պետական բանկ էր, որը նախատեսված էր առևտրի և արդյունաբերության կարճաժամկետ վարկերի համար։
1917 թվականի սկզբին բանկն ուներ տասնմեկ մասնաճյուղ, 133 մշտական և հինգ ժամանակավոր գրասենյակ և 42 գործակալություն։ 1917 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ռուսաստանի Պետական բանկը կազմալուծվեց և փոխարինվեց Ժողովրդական բանկով, որը գոյություն ուներ մինչև Սովետական Պետական բանկի հիմնադրումը։
Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկ
Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկը ստեղծվել է 1990 թվականի հուլիսի 13-ին ԽՍՀՄ Պետական բանկի Ռուսաստանի Պետական բանկի վերափոխման արդյունքում։ Դա հաշվետու էր ՌԽՖՍՀ Գերագույն Խորհրդին։ 1990 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՌԽՖՍՀ Գերագույն խորհուրդը ընդունեց «Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկի մասին» օրենքը, համաձայն որի՝ Ռուսաստանի կենտրոնական բանկը դարձել է իրավաբանական անձ, ՌԽՖՍՀ-ի հիմնական բանկը և պատասխանատու էր ՌԽՖՍՀ Գերագույն Խորհրդի առաջ։ 1991 թվականի հունիսին կանոնադրությունն ընդունվեց Ռուսաստանի կենտրոնական բանկի կողմից։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ԽՍՀՄ Պետական բանկը վերացվեց, և ՌԽՖՍՀ-ում նրա բոլոր պարտավորությունները և գույքը փոխանցվեցին Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական բանկին։ 1992 թվականից Ռուսաստանիկենտրոնական բանկը սկսել է գնել եւ վաճառել օտարերկրյա տարադրամներ ստեղծվելով արտարժույթի շուկա, հաստատել և հրապարակել օտարերկրյա տարադրամների պաշտոնական փոխարժեքները ռուբլու նկատմամբ։
Դերը և պարտականությունները
Սահմանադրության համաձայն՝ այն անկախ սուբյեկտ է, որի հիմնական պատասխանատվությունն է պաշտպանելու ազգային արժույթի՝ ռուբլու, կայունությունը ։
Այն ունի բացառիկ իրավունք՝ ռուբլու թղթադրամների և մետաղադրամների հատել մոսկովյան, սանկտպետերբուրգյան և Գոզնակի դրամահատարաններում։ Կենտրոնական բանկը թողարկում է թանկարժեք եւ ոչ թանկարժեք մետաղներից պատրաստված  հուշադրամներ։
Ռուսաստանի օրենսդրության համաձայն՝ բանկի շահույթի կեսը պետք է ուղղվի կառավարության դաշնային բյուջեին։ Ռուսաստանի Կենտրոնական բանկը Միջազգային հաշվարկների բանկի անդամ է ։
Ռուսաստանի կենտրոնական բանկը 57,58% բաժնետոմս ունի երկրի առաջատար առևտրային բանկում՝ Սբերբանկում։ Ռուսաստանի կենտրոնական բանկն ունի նաև 100% բաժնեմաս Ռուսաստանի ազգային վերաապահովագրական ընկերությունում (RNRC), որը խոշորագույն ազգային վերաապահովագրական ընկերությունը։ RNRC-ը հիմնադրվել է արտերկրում    վերաապահովագրության հետ  կապված հնարավոր խնդիրների կանխարգելման համար Ուկրաինայի ճգնաժամի միջազգային պատժամիջոցների ընթացքում խոշոր ռիսկերի ներքո ։
Հակակեղծարարական գործողություններ
2017 թվականին Ռուսաստանի կենտրոնական բանկի և «Յանդեքս» որոնողական համակարգի համատեղ հակակեղծարարական նախագծի շրջանակներում հայտնվեց հատուկ ստուգիչ նշան որոնման արդյունքների մեջ սպառողին տեղեկացնելով, որ կայքը իսկապես պատկանում է օրինականորեն գրանցված մի ընկերության, որը լիցենզավորված է Ռուսաստանի կենտրոնական բանկի կողմից ։
Պետական բանկի կառավարիչներ
Կառավարիչները նշանակվում էին Ռուսաստանի կայսեր կողմից։
ԽՍՀՄ Պետական բանկի խորհրդի նախագահ
Նախագահը նշանակվում էր Խորհրդային Միության Ժողկոմխորհի նախագահի կողմից։
Ռուսաստանի Կենտրոնական բանկի նախագահ
Կենտրոնական բանկի տնօրենների խորհրդի նախագահը Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական բանկային համակարգի ղեկավարն է։ Նախագահն ընտրվում է Ռուսաստանի նախագահի կողմից և նշանակվում է չորս տարի ժամկետով։ Նախագահը կարող է նշանակվել մի քանի անընդմեջ ժամկետներով (Սերգեյ Իգնատևը Կենտրոնական բանկի կառավարիչ էր 11 տարի, և նա նշանակվեց երեք անգամ․ հետխորհրդային Ռուսաստանում ամենաերկար ժամկետով պաշտոնավարանն է)։
Դուստր ձեռնարկություններ
Ռուսաստանի Կենտրոնական բանկը անմիջական մասնակցային հետաքրքրություններ ունի մի շարք ռուսաստանյան ընկերություններում.
Բացի այդ, Ռուսաստանի կենտրոնական բանկը ավելի վաղ հետաքրքրություններ էր առաջացնում Ռուսաստանի մի շարք այլ կազմակերպություններում։ Մասնավորապես, ԳոսԲանկի (ԽՍՀՄ պետական բանկի) լուծարումից հետո ԿԲ-ն շահավետորեն ձեռք բերեց ամբողջական կամ վերահսկիչ շահեր հինգ այսպես կոչված «Ռուսաստանի արտաքին բանկեր»-ում (մինչև 1991 թվականը `« Խորհրդային արտաքին բանկեր »).
Նրանք բոլորն էլ ԽՍՀՄ Վնեշեկոնոմբանկի համակարգի անդամներ էին և 1992-ին Ռուսաստանի Գերագույն Խորհրդի Նախագահության որոշմամբ փոխանցվեցին ԿԲ-ին։ Որպես վարկային հաստատություններին ֆինանսական աջակցության մաս Ռուսաստանի կենտրոնական բանկը դրանցում ներդրումներ է կատարում բանկային հատվածի համախմբման հիմնադրամի միջոցով և ձեռք է բերում (ժամանակավոր և անուղղակի հիմունքներով) բաժնետոմսեր այդ բանկերի սեփական կապիտալում։ Այս տեսակի առաջին նախագիծը Otkritie FC Bank-ն էր 2017-ի ամռանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի պետական ծառայություններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի տնտեսություն Կատեգորիա:Կենտրոնական բանկեր
Կլարա Սանչես
Կլարա Սանչես (Clara Sánchez, ), իսպանացի վիպասան։ 2013 թվականին El cielo ha vuelto վեպի համար արժանացել է «Վեպերի մոլորակ մրցանակին» ։
Կենսագրություն
Կլարա Սանչեսը ծնվել է 1955 թվականին Գվադալախարայում։ Իսպաներեն բանասիրության գիտական աստիճան է ստացել Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանից, այնուհետև դասավանդել է Իսպանիայի Հեռակա կրթության ազգային համալսարանում։
Սանչեսը ներածականներ է գրել մի շարք արտասահմանյան հեղինակների, այդ թվում`Յուկիո Միսիմայի և Անջեյ Շչիպյորսկու համար, որը գրել է տարբեր ազգային պարբերականների համար, իր աջակցությունն է բերել Իսպանիայի հանրային հեռուստատեսության «Qué grande es el cine» շարքին, որի ռեժիսորն է Խոսե Լուիս Գարսին։ Սանչեսի դեբյուտային վեպը՝ Piedras preciosas (1989), քննադատության է արժանացել։ Ինչպես իր հետագա աշխատանքներում, այստեղ նույնպես նա օգտագործում է մտերմիկ, կոստումբրիզտական արձակ ու ցինիկ հումոր`ժամանակակից աշխարհի անհամապատասխանությունները բացահայտելու համար։
No es distinta la noche (Գիշերները չեն տարբերվում, 1990) և El palacio varado (Ափ նետված պալատ, 1993) հետո լույս է տեսել  Desde el mirador  (1996 թ.) ստեղծագործությունը, մարդկային խոցելիության հետազոտություն, որը քառասունամյա կնոջ տեսանկյունից;  El misterio de todos los días  (1999) ստեղծագործությունը մի պրոֆեսորի պատմություն է, որը սիրահարվում է իր ուսանողներից մեկին, Últimas noticias del paraíso (2000)՝ ժամանակակից երիտասարդների շփոթության և օտարման հետազոտությունն է, որը 2000 թվականին արժանացել է հեղինակավոր «Alfaguara» հրատարակչության մրցանակին։ Կլարա Սանչեսի աշխատանքները հրատարակվել են ինչպես Իսպանիայում, այնպես էլ Լատինական Ամերիկայում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի կին գրողներ
Քիփ Թորն
Քիփ Սթիվեն Թորն (Kip Stephen Thorne, ), ամերիկացի ֆիզիկոս և աստղագետ, հարաբերականության ընդհանուր տեսության համաշխարհային փորձագետներից մեկը։
Կենսագրություն
Քիփ Սթիվեն Թորնը ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 1-ին ԱՄՆ-ի Յուտա նահանգի Լոգան քաղաքում։
1965 թվականին Փրինսթոնի համալսարանում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։ Գրավիտացիայի և բարձր էներգետիկ աստղագիտության տեսության գրքերի հեղինակ և խմբագիր է։
1973 թվականին Ջոն Վիլլերի և Չարլզ Միզների հետ միասին գրել է դասական դարձած «Գրավիտացիա» գիրքը՝ ընդհանուր հարաբերական տեսության վերաբերյալ դասագիրք-մենագրությունը ։
Աննա Ժիտովի հետ միասին առաջ է քաշում հիպոթետիկ աստղային օբյեկտի առկայության ենթադրությունը՝ կարմիր հսկան և նեյտրոնային աստղը որպես միջուկ, որը կոչվում էր Տորնա-Ժիտկով օբյեկտ ։ Այսպիսի օբյեկտների առաջին թեկնածուն, որը ստացել է HV 2112 նշանակումը, բացվել է 2014 թվականին։
1994 թվականին ընթերցողների լայն շրջանակի համար հրատարակել է մի գիրք՝ «Սև խոռոչները և ժամանակի ծալը։ Այնշտայնի համարձակ ժառանգությունը», որը թարգմանվել է վեց լեզվով։
2009 թվականին պարգևատրվել է Ալբերտ Այնշտայնի մեդալով։
2009 թվականին Քիփ Թորնը հրաժարական տվեց և մնաց պատվավոր Կալտեքում Ֆեյնմանի պրոֆեսոր՝ կենտրոնանալով ընդհանուր ֆիզիկայի դասագրքերի, գրքերի և ֆիլմերի աշխատանքի վրա ։
Քիփ Թորնը (Լինդա Աբստի հետ համատեղ) ռեժիսոր Քրիստոֆեր Նոլանի «Ինտերստելլար» գիտաֆանտաստիկ ֆիլմի գաղափարի հեղինակն է, որը էկրաններին ցուցադրվել է 2014 թվականին։ Ֆիլմի գաղափարը, որտեղ ժամանակակից ֆիզիկական տեսությունները դառնում են սյուժեի հիմք, Թորնի մոտ հայտնվել է 2000 թվականին։ Այս գաղափարի մասին նա սկզբում պատմել է Սթիվեն Սփիլբերգին, որն էլ հետաքրքրվել է ֆիլմի գաղափարով և հրավիրել սցենարիստ Ջոնաթան Նոլանին։ Սփիլբերգի Universal կինոստուդիայի հետ հարաբերությունների խզումից հետո, ֆիլմի ռեժիսորը դառնում է Քրիստոֆեր Նոլանը, իսկ Թորնը դարձել է ֆիլմի գիտական խորհրդատու և գործադիր պրոդյուսեր ։
Գիտնական, աստղաֆիզիկայի, քվանտային տեսության բնագավառում մասնագետներից մեկն է, Սթիվեն Հոքինգի մտերիմ ընկերն ու գործընկերը։ LIGO-ի գրավիտացիոն ալիքների վերաբերյա միջազգային նախագծի հիմնադիրներից մեկն է։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին մամուլի ասուլիսում ԼԻԳՕ-ի համագործակցությունը ներկայացնող չորս ֆիզիկոսներից մեկն էր։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի աստղագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի գրողներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Աստղաֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ամերիկացի աթեիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ
Սան Մաուրո Չիլենտո
Սան Մաուրո Չիլենտո (San Mauro Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1011 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0974։
Ժողովրդագրություն
Բանական աճ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Զաքաթ
Զաքաթ (زكاة‎), հարկահավաքություն իսլամում, իսլամի հիմնասյուներից մեկը։ Համարվում է կարիքավոր մուսուլմաններին տրվող հարկ։ Մուսուլման իրավագետներն այս տերմինը բացատրում են որպես «մաքրում» (վճարելը «մաքրում է», հարստությունն օգտագործելը անմեղ գործ է)։
Անվանում
Եվրոպացի հետազոտողները գտնում են, որ այդ տերմինը փոխառնված է հին հրեերենից՝ զաքութ բառից (բարեգործ), բառի ուղղագրությունը նրա փոխառնման մասին, բայց բացառված չէ նաև արաբ-քրիստոնյաների միջոցով սիրիական լեզվից ներթափանցումը։ Գենետիկորեն զաքաթը կապված է նախաիսլամական ցեղային ավանդույթի հետ, թե ինչպես էր բաժանվում ձեռք բերված ավարը ստեղծվում ցեղի ինքնատիպ մի փոխօգնության «ֆոնդ»։ Մեքքայական սուրաներում զաքաթը նշանակում էր բարեգործություն, նյութական օգնություն, ողորմություն կարիքավոր մարդկանց համար։
Համլետ (Թոմա)
«Համլետ» (Hamlet), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Ամբրուազ Թոմայի օպերա («մեծ օպերա») հինգ գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոյի հեղինակներ՝ Միշել Կարե և Ժյուլ Բարբիե՝ ըստ Ալեքսանդր Դյումա-հոր կողմից Վիլյամ Շեքսպիրի «Համլետ» ողբերգության ֆրասերեն փոխադրման տեքստի։ Օպերայի առաջնախաղը կայացել է Փարիզի օպերային թատրոնում (Երաժշտության կայսերական ակադեմիա) 1868 թ. մարտի 9-ին։
Զաքաթ
Պատմություն
Կանոնավոր կերպով հարկահավաքությունը, սկսվել է անմիջապես Հիջրայից հետո (622)։ Սակայն դատելով այն բանից, որ օգնության իրավունք ունեցողների ցուցակը ի հայտ եկավ միայն ժամանակի առումով Ղուրանի նախավերջին սուրայում, նշանակալի գումարներ տրվեցին միայն բեդվինների հետ համաձայնագիր կնքելուց հետո (630 թվական, Մեքքա մտնելուց հետո)։ Զաքաթի որոշվում էր ամեն անգամ տարբեր ձևով, այլ ոչ թե մեկ սկզբունքով։ Զաքաթ վճարել չցանկանալը Մուհամմադի մահվանից հետո առ-ռիդի պատճառներից մեկն էր համարվում։ Զաքաթի կարգավորումը վերաբերում է Օմարի կառավարման շրջանի (634-644) սկզբներին։ Զաքաթ վճարում էին միայն աշխատունակ չափահաս մարդիկ.
Համլետ (Թոմա)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսերեն օպերաներ Կատեգորիա:Թոմայի օպերաներ Կատեգորիա:1868 բեմադրվածներ
Զաքաթ
Պատմություն
Հողագործությունից գանձվող մինիմումը (նիսաբ) 5 վասկ է (975 կգ), անասնապահությունից՝ 5 ուղտ, 20 կով կամ 40 ոչխար (ձիերը և ստրուկները հարկվում էին միայն վաճառքի ժամանակ), ոսկուց և արծաթից՝ 20 դինար կամ 200 դիրհամ, ապրանքներից՝ ըստ դրա գնի։ Ցածրակարգ մետաղադրամներն ընդունվում էին ըստ դրանց մեջ թանկարժեք մետաղի պարունակության։ Կանացի զարդերը, զենքերի ոսկյա և արծաթե մասերը հաշվի չէին առնվում։
Հավաքված գումարները տնօրինվում էին կադիների կողմից և պետք է ծախսվեին 1 տարվա ընթացքում և միայն այն շրջանում, որտեղից հավաքվել էին. բացառություն էին կազմում այն միջոցները, որոնք նախատեսված էին գազիների համար։ Զաքաթից օգնություն ստանալու իրավունք ունեին չունևորները, թշվառները, զաքաթ հավաքողները, մարդիկ, ովքեր հատուկ խրախուսման էին արժանի (շատ անորոշ կատեգորիա), մուքաթաբները, անվճարունակ պարտապանները, եկվորները, որոնք միջոցներ չունեին տուն վերադառնալու համար։ Ընդհանուր առմամբ զաքաթ հասկացության տակ հասկացվում էր հարկ անասնապահությունից, ապրանքներից և դրամից։
Վիլնև օ Շեմեն
Վիլնև օ Շեմեն (Villeneuve-au-Chemin), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 187 մարդ, բնակչության խտությունը` 55.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.35 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 105 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 29 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 113 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 93-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,3 %։ 93 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 90 անձ (46 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ջորջ Մելորի
Ջորջ Գիլբերտ Լի Մելորի (George Herbert Leigh Mallory, ), ալպինիստ, մասնակցել է դեպի Էվերեստ երեք արշավների (1921, 1922, 1924), համարվում է առաջին մարդը, որ ձեռնարկել է նրա գավաթը բարձրանալու փորձ։ Անհայտ կորել է 1924 թվականին հունիսի 8-ին իր ընկերոջ՝ Էնդրյու Իրվինի հետ։ Ջորջ Մելորիի մարմինը գտնվել է 1999 թվականի մայիսի 1-ին-ին ամերիկյան որոնողական արշավում, Էնդրյու Իրվինի մարմինը մինչև հիմա գտնված չէ։ Մելորիի մարմնի հայտնաբերումը պատմաբանների և ալպինիզմի գծով մասնագետների համար հերթական անգամ լուրջ առիթ է դարձել քննարկելու «Երկրի երրորդ բևեռը» նվաճելու առաջնայնության։
Վաղ տարիներ
Ջորջ Մելորին ծնվել է 1886 թվականին Չեշիր կոմսության Մոբերլի քաղաքում, վանական Յերբերթ Լի Մելորիի (1856—1943) և նրա կնոջ՝ Էնի Բերիջի (1863—1946) ընտանիքում։ Ջորջն ուներ երկու քույր և կրտսեր եղբայր՝ Թրաֆորդ լի Մելորին, որը հետագայում դարձել է Բրիտանական BBC-ի մարշալ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Նախնական կրթությունը Ջորջն ստացել է Իսթբորնի նախապատրաստական դպրոցում, ապա Վեսթ Կիրբիի դպրոցում, 13 տարեկանից սովորել է Վինչեսթերի քոլեջում։ Ուսման վերջին տարում ընդունվել է Իրվինգ Գրեհեմի ժայռամագլցման և ալպինիզմի խմբակ, ով ամեն տարի աշակերտներ էր հավաքում Ալպեր բարձրանալու համար ։ 1905 թվականի հոկտեմբերին Ջորջ Մելորին ընդունվել է Քեմբրիջի համալսարանի պատմական ֆակուլտետ ։ 1910 թվականից աշխատել է Չարթերհաուս դպրոցում որպես ուսուցիչ, որտեղ նրա լավագույն աշակերտներից է եղել Ռոբերտ Գրեյվզը, որ հետագայում դարձել է հայտնի պոետ և վիպասան։ 1914 թվականին Ջորջն ամուսնացել է Ռութ Թյորների հետ, նրանք ունեցել են երկու դուստր և մեկ որդի՝ Քլերը (19 սեպտեմբերի, 1915-2001), Բերիջը (16 սեպտեմբերի, 1917-1953) և Ջոնը (21 օգոստոսի, 1920)։ Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Մելորին մասնակցել է մարտական գործողություններին Թագավորական հրետանու կազմում։ Պատերազմից հետո վերադարձել է աշխատանքի Չարթերհաուսում, իսկ 1921 թվականին հեռացել է աշխատանքից, որպեսզի մասնակցի բրիտանական առաջին արշավախմբին դեպի Էվերեստ ։
Արշավներ դեպի Էվերեստ
1921 թվականին դեպի Էվերեստ առաջին բրիտանական արշավի հիմնական նպատակը եղել է Էվերեստի շրջակայքի տեղագրական նկարը, ինչպես նաև հյուսիսից նրա գագաթ բարձրանակու ուղու որոնումը։ Այդ արշավի ժամանակ գտնվել է գագաթ տանող հնարավոր ուղի Արևելյան Ռոնգբուկ սառցադաշտի երկայնքով՝ Հյուսիսային թամբ լեռնանցքով և հետո հյուսիսային բարձրագագաթով՝ դուրս գալով հյուսիսարևելյան բարձրագագաթի նախավերջին հատված ։
1922 թվականին Մելորին վերադարձել է Հիմալայներ Էվերեստ ուղևորվող բրիտանական երկրորդ արշավախմբի կազմում։ Արշավի ընթացքում Մելորին և նրա մասնակիցներին հաջողվել է նախկինում հետազոտված ուղով բարձրանալ մինչև 8300 մետր բարձրության վրա։ Արշավախումբը վերադարձել է Հյուսիսային թամբի մոտ կատարված ողբերգության պատճառով, երբ ձնահյուսի հետևանքով մահացել է յոթ մարդ ։ Արշավին մասնակցելու համար Ջորջ Մելորին և նրա ևս 12 մասնակիցներ 1924 թվականին Շամոնիի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում պարգևատրվել են ոսկե մեդալով, որ առաջին անգամ են տրվել ալպինիզմի համար(Prix olympique d’alpinisme) :
Բրիտանական երրորդ արշավը դեպի Էվերեստ կայացել է 1924 թվականին։ Արշավի ընթացքում կատարվել է Էվերեստի գագաթ բարձրանալու երեք փորձ։ Առաջին փորձը ձեռնարկվել է Մելորիի և Ջեֆի Բրյուսի (Geoffrey Bruce) կողմից հունիսի 1-ին (առանց թթվածնի օգտագործման), որոնց հաջողվել է հասնել 7700 մետր բարձրության։ Երկրորդը (նույնպես առանց թթվածնի) հունիսի 2-ին ձեռնարկվել է Էդվարդ Ֆելիքս Նորթոնի և Հովարդ Սոմերվելի կողմից, ինչի արդյունքում հունիսի 4-ին սահմանվել է այդ ժամանակվա ռեկորդը, երբ նրանք հասել են 8570 մետր բարձրության։ Գագաթ հասնելու վերջին փորձը ձեռնարկել են Ջորջ Մելորին ու Էնդրյու Իրվինը VI ճամբարից։ 1924 թվականի հունիսի 8-ին գագաթ բարձրանալիս նրանց վերջին անգամ ամպերի ճեղքվածքների միջով տեսել է արշավի մասնակիցներից կինոօպերատոր և երկրաբան Նոել Օդելը։ Հետո նրանց փակել են ամպերը, և դրանից հետո նրանց ոչ ոք ողջ չի տեսել։ Արշավի ղեկավար Էդվարս Նորթոնի որոշմամբ Մելորիի և Իրվինի որոնումները հայտարարվել են աննպատակահարմար, և հունիսի 10-ին արշավախումբն սկսել է վերադառնալ ։
Հասել է արդյոք Մելորին գագաթ
Ջորջ Մելորիի դիակը հայտնաբերվել է վերելքից 75 տարի անց՝ 1999 թվականի մայիսի 1-ին ամերիկյան որոնողական արշավում (Mallory & Irvine Research Expedition) 8155 մետր բարձրության վրա։ Այն գտնվել է հյուսիսարևելյան բարձր գագաթից 300 մետր ներքև, մոտավորապես այն տեղի դիմաց, որտեղ 1933 թվականին Վին-Հարիսի գլխավորությամբ բրիտանական արշավը գտել է Իրվինի սառցատապարը, և եղել է ջարդված և խճճված պարանով, ինչը վկայում է ալպինիստների հնարավոր ընկնելու մասին։ Միևնույն ժամանակ Մելորիի մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները թույլ են տվել ենթադրել, որ անկումը տեղի է ունեցել լեռան հյուսիսարևելյան բարձրագագաթից բավական ներքև։ Մելորիի մոտ հայտնաբերվել են մի քանի արտեֆակտներ, ինչպիսիք են ալտիմետրը, գրպանը դրված արևապաշտպան ակնոցը, թթվածնային ապարատի դիմակ, նամակներ և այլն, որոնք թույլ են տալիս եզրակացնել, որ անկումը տեղի է ունեցել օրվա մութ ժամերին՝ վեցերորդ հավաքատեղի իջնելու ճանապարհին, որտեղից նրանք սկսել էին վերելքը դեպի գագաթ ։ Սակայն ամենակարևորն այն է, որ իրերի մեջ չեն գտնվել նրա կնոջ՝ Ռութի լուսանկարները և Բրիտանիայի դրոշը, որոնք նա մտադիր էր թողնել Էվերեստի գագաթին։ Էնդրյու Իրվինի մարմինն այդպես էլ չի գտնվել ։
Նախքան Մելորիի մարմնի հայտնաբերումը, կատարված արշավների արդյունքների վերլուծության հիման վրա ալպինիստների և փորձագետների մեծամասնությունը կարծում էր, որ Մելորին ու Իրվինը իրենց հանդերձանքով և հոգուստով, նաև իրենց ժայռամագլցման տեխնիկայով հազիվ թե հասնեին Էվերեստի գագաթը։ Դրա համար նրանք պետք հաղթահարեին գագաթի ճանապարհին գտնվող և դեպի հյուսիսարևելյան բարձրագագաթ վճռորոշ հատվածը՝ այսպես կոչված «Երրորդ մակարդակը», 30-մետրանոց աստիճանանման ժայռոտ ելուստը, որի վերելքը տեխնիկապես շատ դժվար է նման բարձրության (8600) վրա (այլ տեսակետի կողմնակից է եղել ալպինիստ և բարձրությունների օպերատոր Գրեմ Հոյլանդը (Graham Hoyland )): Մելորիի երթուղու առաջնագնացները՝ 1975 թվականին տեղի ունեցած չինական արշավախմբի մասնակիցներն «Երկրորդ աստիճանի» առավել բարդ հատվածների անցման համար ստեղծել էին ալյումինե աստիճաններ, որոնք օգտագործվում են ալպինիստների կողմից մինչ օրս (1960 թվականին նույն երթուղով չինական արշավի վերելքը վիճարկվել է, բացի այդ, կա կարծիք, որ չինական արշավախումբը կարող էր թաքցնել կամ լռության մատնել 1924 թվականին կայացած արշավի հետքերի մասին վկայությունները, որպեսզի չնսեմացնեն իրենց նվաճումը) ։
2007 թվականին ամերիկացի հայտնի ալպինիստ Քոնրադ Անկերը, որ հայտնաբերել է Մելորիի մարմինը, և բրիտանացի Լեո Հոուլդինգը (ով նախկինում չէր եղել Էվերեստում), ձեռնարկել են փորձ կրկնելու Մելորիի ուղին 1920-ական թվականների հանդերձանքով («Էվերեստի բարձրություն-2007» արշավում)։ Սակայն ցրտի պատճառով նրանք ստիպված են եղել հագնել ժամանակակից հանդերձանք, նրանք կարողացել են հաղթահարել «Երկրորդ մակարդակը» ազատ մագլցմամբ և հասնել Էվերեստի գագաթը՝ դրանով իսկ ապացուցելով, որ Մելորին և Իրվինը կարող էին 1924 թվականին հաղթահարել այդ բարձրությունը ։ Այդ արշավի մասին նկարահանվել է վավերագրական ֆիլմ, որում նկարահանված հատվածների բացի ներառվել են շատ դրվագներ 1922-1924 թվականների արշավների կինոժամանակագրությունից։
Տեսախցիկները, որոնք եղել են Մելորիի ու Իրվինի մոտ, և որոնք կարող էին վերջակետ դնել վիճաբանությանը, թե ով է առաջինը եղել Էվերեստի գագաթին, դեռ չեն գտնվել։ Ներկա ժամանակներում Էնդրյու Իրվինի մարմինը և 1924 թվականի արշավի արտեֆաքտները գտնելու համար որոնողական արշավների նոր նախագիծ է անցկացվում, որը կազմակերպում է Էվերեստի պատմաբան և ալպինիստ Թոմ Հոլզելը (Tom Holzel) :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի ալպինիստներ
Բոռոտու ձոր
Բոռոտու, ձոր Արևմտյան Հայաստանում, Տայքում, Խոտրջրի շրջակայքում, Գեղուտ գավառի մոտակայքում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի ձորեր
JBJ95
JBJ95, հարավկորեական դուետ։ Խմբի անդամներն են Կենտա Տակադան և Կիմ Սան Գյունը։ Դուետը սկզբնապես ձևավորվել և ղեկավարվել է Star Road Entertainment-ի և Hunus Entertainment-ի կողմից 2018 թվականին, այնուհետև միայն ղեկավարում էր Star Road Entertainment-ը ։ JBJ95-ի առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 2018 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ Home սինգլով ։
2018․ Կազմավորում և առաջնաելույթ
Շուտով JBJ խմբի լուծարումից հետո հայտնի դարձավ, որ Սանգյունը և Կենտան շարունակելու են համագործակցությունը միասին խաղալով գլխավոր դերերը Star Road Entertainment-ի և SBS-ի կողմից ստեղծված Ոտաբոբիկ Դիվա անվանմամբ վեբ դրամայում։ Ռոմանտիկ կատակերգական դրաման պատմում է երկու երիտասարդների պատմություն, որոնք հանդիսանում են խմբի անդամներ և իրենց ձայնագրման տաղավարում հանդիպում են ուրվականի։ Այն եթեր է հեռարձակվել 2018 թվականի օգոստոսի 11-ին ։ Նրանք երկուսն էլ սաունդթրեք թողարկեցին Picture անվանմամբ՝ Ոտաբոբիկ Դիվա․ OST ալբոմ-ի հետ միասին ։
Երկրպագուների հետ միասին հանդիպման ժամանակ, որը կայացել է 2018 թվականի հուլիսի 7-ին Սեուլում, Սանգյունը և Կենտան հայտարարեցին, որ փորձում են կազմավորել մշտական դուետ, որի անվանումը դեռևս հայտնի չէ ։ Օգոստոսի 17-ին դուետը պաշտոնապես հայտարարեց իրենց անվանումը՝ JBJ95, որը նշանավորում է JBJ-ն և նաև ներառում է երկուսի ծննդյան տարեթիվը՝ 1995 :
JBJ95-ի դեբյուտային ցուցադրությունը կայացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ իրենց առաջին մինի ալբոմի՝ Home թողարկումից հետո ։
2019․ Awake, Spark ալբոմներ և Only One թվային սինգլ
2019 թվականի մարտի 10-ին հայտարարվեց, որ Սանգյունը լքել է Hunus Entertainment-ը և կնքել է բացառիկ պայմանագիր Star Road Entertainment-ի հետ, այդպիսով JBJ95-ը ներգրավելով բացառապես Star Road Entertainment-ի ղեկավարության տակ ։ Նրանց երկրորդ մինի ալբոմը՝ Awake, թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 26-ին Seoul Showcase-ում ։ Հետևելով մինի ալբոմի առաջխաղացմանը, հայտարարվեց, որ Սանգյունը նկարահանվել է KBS-ի Ես ուզում եմ լսել քո երգը սպասվող դրամայում, որը կցուցադրվի 2019 թվականի հուլիսին ։ 2019 թվականի օգոստոսի 6-ին JBJ95-ը վերադառնում է Spark երկրորդ սինգլով և համանուն ալբոմով։ Նրանք շարունակում են Only One թվային սինգլի թողարկումը 2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հարավկորեական պարային երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Հարավկորեական երաժշտական ժանր Կատեգորիա:2018 հիմնադրումներ Կատեգորիա:Քեյ փոփ երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:2018 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Օզոլնիեկիի շրջան
Օզոլնիեյի շրջան (Ozolnieku novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի հյուսիսային մասում՝ Զեմգալե մարզում։ Շրջանը բաղկացած է երեք ավաններից և Օզոլնիեկի քաղաքից, որն էլ համարվում է շրջանի վարչական կենտրոնը։
Սահմանակցում է Ելգավայի, Օլանիեի, Կեկավայի, Իեցավայի, Բաուսկայի շրջանների և Ելգավա քաղաքի հետ։
Բնակչությունը ըստ 2010 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով կազմում է 10 406 մարդ
Շրջանի մակերեսը կազմում է 286,1 կմ² :
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1-ին։
Պեստում
Պեստում, նախկինում Պոսեյդոնիա (Ποσειδωνία, ), հունական գաղութ, որը հիմնադրվել է մ.թ.ա. 7-րդ դարում , Լուկանիա շրջանի արևմտյան մասում (այժմյան Սալերնոյից 35 կմ դեպի հարավ-արևելք)։
Օզոլնիեկիի շրջան
Ազգային կազմ
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը :
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ
Պեստում
Պատմություն
Այժմյան Պեստումում լավ պահպանվել են մ.թ.ա. 6-րդ դարի կեսերին կառուցված երեք դորիական տաճարներ։ Դրանցից մեկը նվիրված է Աթենասին (այլ ոչ թե Ցերերային, ինչպես նախկինում էին կարծում)։ Պեստումի կենտրոնական մասի հարավում է գտնվում Հերայի սրբավայրը 2 դորիական պերիպտերներով (Հերա I-ի (այսպես կոչված «Բազիլիկը», մ.թ.ա. 6-րդ դարի կես) և Հերա II-ի (այլ ոչ թե Նեպտունի կամ Ապոլլոնի, ինչպես նախկինում էին համարում) (այսպես կոչված «Պոսեյդոնի տաճարը», մ.թ.ա. 5-րդ դարի 2-րդ քառորդ) տաճարները)։
Քաղաքի պատերն ունեն վեց մետր լայնություն և հինգ կիլոմետր պարագիծ։ Հռոմեական ամֆիթատրոնից շատ քիչ է մնացել։ Այս բոլոր ավերակները ներառվել են Համաշխարհային ժառանգության հուշարձանների ցուցակի մեջ։
1968 թվականին Պեստումում հայտնաբերվել է դամբարան (այսպես կոչվող Tomba del tuffatore, «Ջրասուզակի դամբարանը») շատ լավ պահպանված որմնանկարներով (մ.թ.ա. 470 թվական)։ Դա դասական ժամանակաշրջանի հունական որմնանկարչության միակ անսամբլն է, որն ամբողջությամբ պահպանվել է մինչ օրս։ Հինգ որմնանկար, բազմաթիվ այլ անտիկ գտածոների հետ մեկտեղ, այժմ գտնվում են Պեստումի Ազգային հնագիտական թանգարանում։
Ջրասուզակի որմնանկարը (իրականում այնտեղ պատկերված են ոչ թե ջրային պրոցեդուրաներ, այլ խորհրդանշական «ցատկ» դեպի հանգուցյալ աշխարհ), «հունական պատկերավոր գեղանկարչության միակ նմուշն է, որը լավ պահպանվել է արխաիկ և դասական ժամանակաշրջանից։ Այդ ժամանակաշրջանի հազարավոր հունական դամբարանների թվում (մոտավոր մ.թ.ա. 700-400 թվականներ) միայն այդ դամբարանը զարդարված է մարդկանց պատկերներով, որմնանկարներով» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում Կատեգորիա:Անհետացած քաղաքներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 600 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Բելոզգուարդո
Բելոզգուարդո (Bellosguardo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 1009 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 63 կմ մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84020, հեռախոսային կոդ՝ 0828։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մանոն Լեսկո
Մանոն Լեսկո կամ «Ասպետ դե Գրիյոյի և Մանոն Լեսկոյի պատմությունը» (Histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut), ֆրանսիացի գրող Աբբա Պրևոյի վեպը։ Գրականության պատմության մեջ հոգեբանական առաջին վեպերից մեկը։
1731 թվականին առաջին հրատարակումից հետո վեպը ակտիվ քննարկման տեղիք տվեց։ Չնայած Ֆրանսիայի արգելքին` վեպը մեծ ճանաչում է ձեռք բերում։ 1753 թվականին հրատարակված գրքում Պրևոն հեռացրեց սկանդալային որոշ հատվածներ և ավելացրեց ավելի շատ բարոյական մեղադրանքներ։