cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գեմերեկ
Պատմություն
XIX դարի սկզբներին և 1895-1896 թվականներին բնակավայրի հայությունը համառ դիմադրություն է ցույց տվել օսմանցի ջարդարարներին։
1915 թվականին ավանում ապաստանել էին մոտակա 9 գյուղերի հայերը։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բնակավայրի մայերը զանգվածային կոտորվել են մոտակայքում գտնվող Շեյթան դերեսի կոչված ձորում։ Շատ քիչ փրկվածները տեղափոխվել են Արևելյան Հայաստան և բնակություն հաստատել Երևանում (Զեյթուն թաղամասում) և այլուր։ Հատուկենտ փրկվածներ վերահաստատվել են Կեմերեկում, ուր 1946 թվականին հաշվվում էր 40 տուն (245 անձ) հայ բնակիչ։
Բնակչություն
1913 թվականին Գեմերեկն ուներ 1252 տուն բնակիչ, որից 902-ը՝ հայ, 350-ը՝ թուրք։ 1914 թվականին ուներ 1300 տուն բանկիչ, որից ավելի քան 900-ը՝ հայեր, իսկ մնացածը թուրքեր, որոնց մասամբ հայախոս էին։ Հայերի մեծ մասը գաղթել էին Խարբերդից, Կյուրինից, Հաճընից և Կիլիկիայի այլ շրջաններից։
Հայերը խոսում էին կեսարիայի բարբառով։
Տնտեսություն
Հայերը հմուտ գորգագործներ, ջուլհակներ, ներկարարներ ու կաշեգործներ էին։ Նրանց արտադրանքը լավ համբավ ուներ նաև շրջակա բնակավայրերում։ Հայերը զբաղվում էին արհեստներով և առևտրով։
Պատմամշակութային կառույցներ
Գեմերեկն ուներ Ս. Աստվածածին և Ս. Լուսավորիչ անուններով եկեղեցիներ։ Ս. Աստվածածինը քար ու կրից կառուցված մի հոյակապ շինություն էր։ Նրա շքեղ ու մեծ սյունազադր գավիթի վրա խոյանում էր քարաշեն հսկայական զանգակատունը։ Ավանում է գտնվել նաև Ս. Գևորգ անունով վանքը։
Կրթություն
Ավանում գործում էր Արամյան և Լուսինյան վարժարաննները, որտեղ սովորում էին 200 տղա աշակերտներ։ Բացի այդ կար աղջիկների 2 դպրոց և ուսումնասիրաց միություն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
(8928) 1996 YH2
(8928) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,412226 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1761 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6484 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1368,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,263073 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,6° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Կանազ
«Կանազ» Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի արտադրած առաջին սերնդի համակարգիչների անվանումը, որ հիմնված էր էլեկտրոնային լամպերի վրա։ Այն արտադրվել է 1960 թվականին յատուկ արդյունաբերական կիրառումների նպատակով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համակարգիչներ Կատեգորիա:ԵրՄՄԳՀԻ ստեղծագործություններ
Պանգոդի
Պանգոդի (Pangodi), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Բիբի-Կա-Մաքբարա
Տաճարը կառուցվել է Մեծ մողոլների կայսրության փադիշահ Աուրանգզեբի օրոք, որը Հնդկաստանում իշխել է 1658-1707 թվականներին։ Աուրանգզեբը իր հորը՝ Շահ Ջահանին նմանվելու համար իր կնոջ գերեզմանի վրա կառուցել տվեց մի դամբարան՝ ամեն կերպ ձգտելով նմանեցնել Ագրայում կառուցած հռչակավոր Թաջ Մահալին։ Եվ իրոք, այդ դամբարանը արտաքին տեսքով հիշեցնում է Թաջ Մահալը, ինչի համար տաճարը շատ հաճախ անվանում են «Դեկանի Թաջ»։
Հոպոպ (Ուրֆայի նահանգ)
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Մեզորակա
Մեզորակա (Mesoraca), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սպիրտ
ԿՏՔՄՄ անվանակարգում այն միացությունների համար, որում հիդրօքսիլ խումբը կապված է ածխածնի (sp² հիբրիդային) չհագեցած ատոմի հետ, խորհուրդ է տրվում «էնոլներ» անվանումը (հիդրօքսիլը կապված է վինիլային C=C կապի հետ) և «ֆենոլներ» (հիդրօքսիլը կապված է բենզոլային կամ այլ արոմատիկ օղակի հետ) ։
Սպիրտները մեծաքանակ և բազմատեսակ միացությունների դաս են ներկայացնում. նրանք շատ տարածված են բնության մեջ և հաճախ կենդանի օրգանիզմներում կատարում են կարևոր գործառույթներ : Օրգանական սինթեզի տեսանկյունից սպիրտները հանդիսանում են կարևոր միացություններ, հետաքրքրություն ներկայացնելով ոչ միայն որպես նպատակային, այլ նաև որպես մի շարք եզակի քիմիական հատկություններ ունեցող միջանկյալ նյութեր։  Բացի այդ սպիրտները հանդիսանում են արդյունաբերական կարևոր արտադրանք, և բազմաթիվ կիրառություններ ունեն ինչպես արդյունաբերությունում, այնպես էլ՝ առօրյայում։
Ստուգաբանություն
Սպիրտ եզրը հայերենին անցել է ռուսերենից, որն իր հերթին փոխառել է լատիներենից, թեև՝ լատիներենում և եվրոպական լեզուներում օգտագործվում է alcohol (ալկոհոլ) բառը։ Օրգանական քիմիայում ընդունված է օգտագործել-ոլ վերջածանցը այն մոլեկուլների անվանումներում, ուր առաջնային ֆունկցիոնալ նշանակություն ունի հիդրօքսիլ խումբը, այն է՝ սպիրտների անվանումներում։ Գոյություն ունեն ոչ առաջնային հիդրօքսիլ խումբ պարունակող մոլեկուլներ, որոնք վերցրել են -ոլ վերջածանցը (պարացետամոլ, քոլեստերոլ) և այնպիսիններ, որոնք չունեն -ոլ վերջածանց, օրինակ՝ շաքարները (գլյուկոզ, ֆրուկտոզ)։
Դասակարգում
Սպիրտները դասակարգվում են հետևյալ կերպ՝ (փակագծում բերված են օրինակներ) ։ - միատոմ սպիրտներ (մեթանոլ), - երկատոմ սպիրտներ (էթիլենգլիկոլ), - եռատոմ սպիրտներ (գլիցերին), - քառատոմ սպիրտներ (պենտաէրիտրիտ), - բազմատոմ սպիրտներ (հնգատոմ սպիրտ՝ քսիլիտ)։
- սահմանային (հագեցած) սպիրտներ (բութանոլ), - ոչ սահմանային (չհագեցած) սպիրտներ (ալլիլ սպիրտ, պրոպարգիլ սպիրտ), - արոմատիկ սպիրտներ (բենզիլ սպիրտ)։
- ացիկլիկ (ալիֆատիկ) սպիրտներ (էթանոլ), - ալիցիկլիկ սպիրտներ (ցիկլոհեքսանոլ)։
- առաջնային սպիրտներ (էթանոլ), - երկրորդային սպիրտներ (պրոպանոլ-2), - երրորդային սպիրտներ (2-մեթիլպրոպանոլ-2)։
Կանոնական անվանակարգ
Ըստ կանոնական անվանակարգի՝ ԿՏՔՄՄ, պարզ սպիրտների անվանումն ածանցվում է համապատասխան ալկանների անվանն ավելացնելով «-ոլ» վերջածանցը, որի դիրքը նշվում է արաբական թվանշանով։
Վեստ Ինդիա
Վեստ Ինդիա ( West Indies, բառացի՝ Արևմտյան Հնդկաստան), Ատլանտյան օվկիանոսի կղզիների ընդհանուր անվանումը Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկա մայրցամաքների միջև։ Ձգվում է աղեղնաձև մոտ 3 հազար կմ երկարությամբ։ Ընդգրկում է Բահամյան, Մեծ Անտիլյան և Փոքր Անտիլյան կղզիները, որոնք պատկանում են Հյուսիսային Ամերիկային։ Կղզիների ընդհանուր տարածությունը մոտ 240 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ 29 միլիոն (1980 թ.)։ Կղզիների մեծ մասը հայտնագործել է Քրիստափոր Կոլումբոսը իր նավարկությունների ժամանակ (1492-1502 թթ.) և սխալմամբ դրանք ընդունել որպես Հնդկաստանի մի մասը։ Ի տարբերություն Հնդկաստանի (Օստ Ինդիա), այդ կղզիներն ավելի ուշ սկսեցին անվանել Վեստ Ինդիա։ Կղզիների ռելիեֆը լեռնային է, մասնատված։ Առավելագույն բարձրությունը 3176 մ է (Դուարտե լեռ, Հայիթի կղզում)։ Կան բազմաթիվ գործող և հանգած հրաբուխներ։ Հաճախակի են երկրաշարժերը։
Օգտակար հանածոները
Տարածված է կարստը։ Հայտնի են մանգանի, քրոմիտների, նիկել պարունակող երկաթի հանքանյութերի (Կուբայում), ասֆալտի, նավթի (Տրինիդադ կղզում), բոքսիտների (Ճամայկայում), ֆոսֆորիտների (Արուբա և Կյուրասաո կղզիներում) հանքավայրեր։
Կլիման
Կլիման արևադարձային պասսատային է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը 21-26 °C է, հուլիսինը՝ մոտ 28 °C։ Տեղումների տարեկան քանակը տարածքի մեծ մասում 1000-1500 մմ է։ Վեստ Ինդիան արևադարձային փոթորիկների (80% ը օգոստոս-հոկտեմբերին) սաղմնավորման մարզ է։
Հողածածկույթը
Հողածածկույթում գերակշռում են բարձրախոտային սավաննաների կարմրահողերը (գլխավորապես Կուբայում) և արևադարձային տերևաթափ չոր անտառների կարմրադարչնագույն հողերը (գլխավորապես Հայիթիում)։ Դաշտավայրերում գերակշռում է կուլտուրական բուսականությունը։ Լեռները հիմնականում ծածկված են դափնու և փշատերև անտառներով։
Բնակչություն
Վեստ Ինդիայի ժամանակակից բնակչության հիմնական զանգվածը կազմում են նեգրերը (Հայիթիում՝ 90%, Բարբադոսում՝ մոտ 90%, Ճամայկայում՝ 80%) և մուլատները ՝(Դոմինիկյան Հանրապետությունում՝ 75%)։ Եվրոպացիների (գլխավորապես իսպանացիների) հետնորդները շատ են Պուերտո Ռիկոյում (73%), Կուբայում (մոտ 50%)։ Գաղութացման ժամանակ գրեթե ամբողջապես բնաջնջված հնդկացի բնիկ բնակչության սակավաթիվ հետնորդներ պահպանվել են միայն Դոմինիկա, Կուբա, Տրինիդադ կղզիներում։ Վեստ Ինդիայում են գտնվում Կուբա, Բահամյան կղզիներ, Հայիթի, Դոմինիկյան Հանրապետություն, Գրենադա, Տրինիդադ և Տոբագո, Բարբադոս, Ճամայկա, Դոմինիկա, Սենտ Վինսենտ և Գրենադիններ, Սենտ Լյուսիա, Անտիգուա և Բարբուդա պետությունները, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի, Նիդերլանդների, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի մի շարք տիրույթները։
Կատեգորիա:Պատմական մարզեր Կատեգորիա:Կարիբյան ծովի կղզիներ Կատեգորիա:Կարիբյան ավազան
Ույանդիկովո
Ույանդիկովո (Уяндыково, Уяндыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 161 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Լեսովկա (գյուղ, Անդրուշևկայի շրջան)
Լեսովկա (Лісівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեսովկա գյուղում բնակվում էր 732 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 54,22 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Հորմուդ-Էլ-Խարաբ
Հորմուդ-Էլ-Խարաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Կիկի
Պատմություն
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել կամ կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Հորմուդ-Էլ-Խարաբ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Կիկի
Բնակչություն
XX դարի սկզբին ուներ 100-150 տուն՝ 1200 հայ բնակչով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վերելք (ամսագիր, Երևան, 1933-1934)
«Վերելք», խորհրդային շրջանի գրական-գեղարվեստական, գիտական-հասարակական պատկերազարդ հանրամատչելի ամսագիր, գրական հանդես։ Հանդիսացել է Հայաստանի գրողների միության օրգանը։ Լույս է տեսել 1933-1934 թվականներին, Երևանում (ընդամենը 7 համար)։ Պատասխանատու խմբագիր Ե․ Չուբար։ Ունեցել է «Գեղարվեստական», «Տնտեսական կյանք», «Կյանք և գեղարվեստ», «Գրախոսություն» և այլ բաժիններ։
Տպագրել է Ստեփան Զորյանի, Դերենիկ Դեմիրճյանի, Եղիշե Չարենցի և այլոց ստեղծագործությունները։ Անդրադարձել է հանրապետության տնտեսական շինարարությանը, զետեղել հակակրոնական բնույթի նյութեր ու զրույցներ, գիտության, տեխնիկայի նորություններին նվիրված համառոտ հաղորդումներ։
Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական քաղաքական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հասարակական պարբերականներ Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Միքայել Սերյան (Պանդուխտ)
Միքայել Սերյան (Պանդուխտ), հայ ռազմական գործիչ, ֆիդայի, Հայաստանի երկրապահ զորամասի հրամանատար։ Եղել է 1918 թվականի Սարդարապատի հերոսամարտի հրամանատարներից մեկը։ Եղել է Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցություն կուսակցության մարտական դպրոցի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
Միքայել Սերյանը ծնվել է 1884 թվականին Մշո շրջանի Հունան գյուղում։ 1903 թվականին Հունան գյուղը Համիդյան ջարդերի օրերին ոչնցացվել է, իսկ բնակչությունը՝ կոտորածի ենթարկվել։
Մեկնելով Բուլղարիա՝ Միքայելը ստանում է զինվորական կրթություն։ Միքայել Սերյանը մասնակից է եղել Սասնա շրջանի ինքնապաշտպանությանը։ 1909 թվականին Կոստանդնուպոլիսում մասնակցել է Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության համագումարին։ 1909 թվականին Ադանայի ջարդերի ժամանակ, Կոստանդնուպոլիսի հայաշատ շրջաններում ինքնապաշտպանություն կազմակերպելու նպատակով շրջել է այդ շրջաններում։
Մեկնելով Ամերիկա՝ նվիրվում է քարոզչական-կազմակերպչական աշխատանքներին Հնչակյան կուսակցությունում։ Վերջինիս գործունեության պատմական էջերից հայտնի է, որ 1912 թվականին Միքայելն այցելել է Չիկագո, որտեղ բացել է ակումբ-գրադարան։ Եղել է դերասանական ակումբի հիմնադիր Հնչակյան կուսակցությունում։
1915 թվականին դառնում է ամերիկահայ կամավորականների առաջին խմբի հրամանատար և հասնում Կովկասյան ռազմաճակատ։ Իր հրամանատարական գործունեությունը նա նախ սկսել է Կարսում՝ դառնալով Ամերիկայից ժամանած հնչակյան 350 կամավորների հրամանատար։ Հրամանատարներ Գրիգոր Ավշարյանի մահից և Հայկ Բժշկյանի վիրավորվելուց հետո ստանձնում է այդ գնդի հրամանատարի պաշտոնը։
1915-1916 թվականների Էրզրումի ինքնապաշտպանության օրերին Միքայել Սերյանը շուրջ 1000 կամավորներով դառնում է Փարատովի հրամանատարության տակ գտնվող ռուսական բանակի առաջապահ։ 1917 թվականի սեպտեմբերին Թբիլիսիում որպես 6-րդ գնդի ներկայացուցիչ Հայ ազգային համախորհրդակցությանն է մասնակցում նաև Միքայել Սերյանը։ Երբ Ազգային բյուրոյի նախաձեռնությամբ ստեղծվում է Հայաստանի երկրապահ զորամասը, հրամանատար է նշանակվում Անդրանիկ Օզանյանը։ Ազգային ժողովի զինվորական կոմիտեի առաջարկությամբ Միքայելը նշանակվում է Անդրանիկի բանակի մի զորամասի հրամանատար։
1915 թվականին Միքայել Սերյանը ակտիվ մասնակցություն է ունենում նաև Սարիղամիշի ինքնապաշտպանություն կազմակերպելու գործում։ Իր 200 հեծյալներով մայիսի 27-ին Արագածի լանջին անակնկալ կերպով հարձակվում է թուրքական բանակի թիկունքի վրա և ապահովում հայերի հաղթանակը Սարդարապատի ճակատամարտում ։ Այնուհետե իր զորքով Զանգեզուրում միանում է Անդրանիկ Օզանյանին և հաղթական մարտեր մղում Ղարաբաղում և Զանգեզուրում։
1920 թվականին Միքայել Սերյանը Սարիղամիշում թունավորվում և մահանում է։ Մահվան կապացությամբ Բուլղարիայի շրջանի «Պալքանյան մամուլը» գրում էր. «Տարաբախտ ընկեր Պանդուխտի ընկերները դատական իշխանություններին դիմելով պահանջում են, որ բացվի քննություն՝ Պանդուխտին թունավորող դաշնակցականներին երևան հանելու համար, և հետապնդում կատարվի ոճրագործների դեմ»։ «Երիտասարդ Հայաստան», «Նոր սերունդ» մամուլները ևս պնդում էին, որ Միքայել Սերյանը մահը ոճրագործության արդյունք էր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիդայիներ
Կուրթլուկայա
Կուրթլուկայա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Runnin' Blue
Runnin' Blue-ը ամերիկյան լեգենդար ռոք խումբ The Doors-ի երգն է։ Երգը ընդգրկվել է խմբի չորրորդ ստուդիական ալբոմում՝ The Soft Parade-ում 1969 թվականին ։ Թողարկվել է որպես ալբոմի չորրորդ և վերջին սինգլ նույն թվականին և սինգլի Բ կողմը եղել է Do It երգը։ Երգը զբաղեցրել է 64-րդ հորիզոնականը Ամերիկայի չարթերում։
Ռոբի Կրիգերի կրկներգի ժամանակ ձայնակցում է Ջիմ Մորիսոնին, և սա այն քիչ երգերից որտեղ Ռոբի Կրիգերը կատարում է վոկալային հատվածը։
Այս բառերը կատարվում են ակապելա տարբերակով, և վերցված են Լիդ Բելլիի «Po' Howard» (կամ «Poor Howard» որոշ հավաքածու ալբոմներում) որտեղ Մորիսոնը Հովարդ անունը փոխում է Օթիսով։ Երբեմն այս երգի նախաբանը համերգների ժամանակ կատարվել է «When the Music's Over» երգի վերջնամասում։ Երգը նաև որոշ բառաևին փոխառումներ է ունեցել Օթիս Ռեդինգի «(Sittin' On) The Dock of the Bay» երգից։
Ջեսսի Մքռեյնոլդս նվագում է մանդոլինը երգի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:The Doors
Ույանկուլ
Ույանկուլ (Уянкуль, Өйәңкеле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։
Նատալյա Մետելիցա
Կարիերա
1972 թվականին ավարտել է Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի պատմության և թատերական քննադատության ֆակուլտետը ։ 1973 թվականին աշխատանքի է ընդունվելԼենինգրադի թատերական թանգարանում ։ Աշխատել է որպես գիտաշխատող, էքսկուրսավար, դասախոս, այնուհետև ղեկավարել է գիտա-լուսավորչական բաժինը, եղել է գիտական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն ։ 2006 թվականին դարձել է թանգարանի տնօրեն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գիտնականներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչներ
Սոֆիկո Ճիաուրելի
Սոֆիկո Միխայիլի Ճիաուրելի (სოფიკო ჭიაურელი, ), դերասանուհի, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1976), Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1979)։ Նկարահանվել է ավելի քան 100 ֆիլմում։ ԽՍՀՄ միակ դերասանուհին է, որ միջազգային մրցույթներում 7 անգամ արժանացել է «Կնոջ լավագույն դերակատարման համար» մրցանակին ։
Կենսագրություն
Սոֆիկո Ճիաուրելին ծնվել է Թբիլիսիում, դերասանուհի Վերիկո Անջափարիձեի ու կինոռեժիոսոր Միխայիլ Ճիաուրելիի ընտանիքում։
Գերազանցությամբ ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի Ս. Գերասիմովի անվան համառուսական պետական ինստիտուտը (1960, Բորիս Բիբիկովի արվեստանոց)։ Ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է հայրենիք ։ 1960-1964 թվականներին և 1968 թվականից Թբիլիսիի Կ. Մարջանիշվիլու անվան ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի է, 1964-1968 թվականներին եղել է Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական ակադեմիական թատրոնի դերասանուհի։ 1975 թվականին Սոֆիկո Ճիաուրելին եղել է Մոսկվայի 9-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ ։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի իններորդ նստաշրջանի պատգամավոր է։
Մահացել է 2008 թվականի մարտի 2-ին Թբիլիսիում։ Թաղված է Դիդուբեի գերեզմանատանը՝ ամուսնու՝ Կոտե Մախարաձեի կողքին։
Ընտանիք
Սիֆիկո Ճիաուրելին ամուսնացած է եղել Գեորգի Շենգելայայի, ապա Կոտե Մախարաձեի հետ։ Առաջին ամուսնուց ունեցել է երկու որդի՝ Նիկոլայ (Նիկո) և Ալեքսանդր Շենգելայաները։
Հիշատակ
Թբիլիսիի Սիոնական պուրակում տեղադրվել է Սոֆիկո Ճիաուրելիի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Լևան Վարդոսանիձե, 2009) ։ 2008 թվականի մարտի 5-ին որոշում է ընդունվել Թբիլիսիի փողոցներից մեկը կոչել Սոֆիկո Ճիաուրելիի անվամբ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Դիդուբեի պանթեոնում թաղվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:ՎԳԻԿ-ի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Վրաստանի ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)
Ուկրաինայի օրհներգ
Ուկրաինայի պետական օրհներգը (Державний гімн України, ) նրա պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից է՝ դրոշի և զինանշանի հետ մեկտեղ։
«Ще не вмерла України і слава, і воля» կոմպոզիցիան (թարգմանաբար՝ «Դեռ չի մահացել և՛ փառքը, և՛ կամքը Ուկրաինայի»)՝ Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կողմից 2003 թվականի մարտի 6-ին հաստատված խմբագրությամբ, հանդիսանում է Ուկրաինայի պետական օրհներգը ։ Բառերի հեղինակն է Պավել Չուբինսկին, երաժշտության հեղինակը՝ Միխայլո Վերբիցկին։
Ուկրաինայի սահմանադրության մեջ օրհներգի մասին սահմանված է. "Հոդված 20. ...Ուկրաինայի պետական օրհներգը Վերբիցկու երաժշտությամբ ազգային օրհներգն է՝ օրենքով հաստատված բառերով ..."
Ղարադաղ
Ղարադաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Երկրորդ ալիք (Իրան)
Երկրորդ ալիք, իրանական ազգային հեռուստատեսության երկրորդ հեռուստաալիք, պատկանում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Ձայն պետական հեռուստառադիոընկերությանը ։ Եթեր է հեռարձակվում 1966 թվականից։ Ցուցադրում է սերիալներ, ժամանցային և զվարճալի հաղորդումներ, ֆիլմեր, մանկական հաղորդումներ, թոկ-շոուներ և լրատվական թողարկումներ։ Հեռուստաալիքը հասանելի է նաև Հայաստանի զգալի տարածքում։
Ղարադաղ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ուկրաինայի օրհներգ
Ստեղծման պատմությունը
Ուկրաինական օրհներգի պատմությունը սկիզբ է առնում 1862 թվականի աշնանը։ Ուկրաինացի լրագրող, ազգագրագետ, աշխարհագրագետ, պատմագետ, բանահյուսագետ և պոետ Պավել Պլատոնովիչ Չուբինսկին (Павло Платонович Чубинський) 23 տարեկան հասակում մեկ երեկոյի ընթացքում (սերբերի հետ ուսանողական խնջույքի ժամանակ) ստեղծում է «Ще не вмерла Україна» (թարգմանաբար՝ Դեռ չի մահացել Ուկրաինան) բանաստեղծությունը, որին հետագայում վիճակված էր դառնալ ուկրաինական ժողովրդի ազգային, այնուհետև և պետական օրհներգը։
Երկրորդ ալիք (Իրան)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Պարսկալեզու հեռուստաալիքներ
Ուկրաինայի օրհներգ
Ստեղծման պատմությունը
1917-1920 թվականներին «Ще не вмерла Україна»-ն որպես պետական օրհներգ օրենսդրորեն հաստատված չէր, օգտագործվում էին նաև այլ օրհներգեր։ Իսկ 1939 թվականին հենց «Ще не вмерла Україна»-ն հաստատվեց Կարպատյան Ուկրաինայի օրհներգ։
Խորհրդային Միության կազմավորմամբ Ուկրաինայում սկսեց օգտագործվել ԽՍՀՄ օրհներգը՝ «Ինտերնացիոնալը»։ Երբ Խորհրդային Միությունում որոշում կայացվեց ստեղծել առանձին օրհներգեր, նրա կազմում յուրաքանչյուր հանրապետության համար, «Ще не вмерла Україна»-ն ակնհայտորեն չէր կարող դիտվել որպես Ուկրաինական ԽՍՀ օրհներգ։ Ուկրաինական ԽՍՀ օրհներգի տեքստը ստեղծել է պոետ և քաղաքական գործիչ Պավլո Գրիգորևիչ Տիչինան (Павло Григорович Тичина), իսկ երգահան Անտոն Դմիտրովիչ Լեբեդինեցը (Антон Дмитрович Лебединець) երաժշտություն գրեց նրա համար։ «Живи, Україно, прекрасна і сильна» (թարգմանաբար՝ Ապրի՛ր, Ուկրաինա, գեղեցիկ և ուժեղ) կոմպոզիցիան օգտագործվեց 1949 թվականից մինչ 1991 թվականին երկրի ակախության վերականգնումը։
1992 թվականի հունվարի 15-ին պետական օրհներգ ընդունվեց Վերբիցկու գրած երաժշտության՝ Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի (Верховна Рада) հաստատած խմբագրված տարբերակը, ինչը նշվեց նաև սահմանադրության մեջ։ Սակայն միայն 2003 թվականի մարտի 6-ին Գերագույն Ռադան ընդունեց «Ուկրաինայի պետական հիմնի մասին»՝ նախագահ Լեոնիդ Կուչմայի կողմից առաջարկված օրենքը ։
Ուկրաինայի պետական հիմնի պաշտոնական տեքստը
Հաստատված է 2003 թվականի մարտի 6-ին Գերագույն Ռադայի կողմից. որպես օրհներգ հաստատված են միայն առաջին տան բառերը և կրկներգը, որոնք նշված են թավատառ։
Պավել Չուբինսկու բնագիր տեքստը
Լվովի «Мета» հանդեսում «Ще не вмерла Україна» բանաստեղծության հրատարակությունը, 1863, № 4։ Ուղղագրությունը պահպանված է։
Հղումներ
Ուկրաինա Օրհներգ
Հինգերորդ ալիք (Ռուսաստան)
Հինգերորդ ալիք (Пятый канал, Պյատիյ կանալ), ռուսական դաշնային հեռուստաալիք, հեռարձակման կենտրոնը գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում։ Հեռարձակումը կատարվում է SECAM D/K գունային համակարգով։
Պատմություն
1938 թ. հուլիսի 7-ին եթեր դուրս եկավ առաջին բեմադրվող հաղորդումը, իսկ օգոստոսից սկսվեցին պարբերական հաղորդումները։ 1957 թ. սեպտեմբերի 1-ին եթեր հեռարձակվեց Լենինգրադի հեռուստատեսության առաջին՝ լրատվական «Վերջին տեղեկություններ» թողարկումը ։
1993 թ. ապրիլի 9-ին ՌԴ նախագահի РФ № 437 հրամանով նույն հեռուստաալիքը վերածվեց «Պետերբուրգ - Հինգերորդ ալիք» դաշնային հեռուստառադիոընկերության ։
Մինչ 1997 թ. նոյեմբերը հեռուստաալիքի հեռարձակումը սփռվում էր Ռուսաստանի Եվրոպական մասում, Ուրալում և Արևելյան Սիբիրում, ինչպես և Ղազախստանի, Բելառուսի և Մերձբալթյան երկրների զգալի մասում։ 1997 թ. նախագահ Բորիս Ելցինի № 919 հրահանգով հեռուստաալիքի դաշնային ցանցերը փոխանցվեցին նորաստեղծ Կուլտուրա հեռուստաալիքին, իսկ Հինգերորդ ալիքը պահպանեց միայն Սանկտ Պետերբուրգում և Լենինգրադի մարզում հեռարձակվելու հաճախականությունները։
2006 թ. հոկտեմբերի 1-ին հեռուստաալիքը վերականգնեց համազգային հեռարձակության իրավունքը, և այժմ իր եթերը տարածում է Ռուսաստանի 83 վարչական տարածքներում, մտնում է Ռուսաստանի թվային հեռուստատեսության առաջին մուլթիհամալիրի մեջ, հեռարձակվելով DVB-T2 ֆորմատով ։
2010 թ. մարտի 15-ից ալիքը ներկայացրեց եթերի նոր ֆորմատով, ըստ որի հրաժարվել է սեփական հեռուստատեսային արտադրանքից, սերտորեն համագործակցելով այլ մեդիաընկերությունների արտադրություններից։ Սեփական հաղորդումներից պահպանվել են միայն տեղեկատվական-վերլուծական բաժանմունքի հաղորդումները ։
2013 թ. հուլիսի 7-ին կլրանա հեռուստաալիքի 75-ամյակը։
Սեփականատերեր
2012 թ. դրությամբ «Ազգային Մեդիա Խումբ» ԲԲԸ-ը պատկանում է «„Պետերբուրգ“ ՀՌԸ» ԲԲԸ-ն բաժնետոմսերի հիմնական փաթեթը՝ 72,425%.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Ռուսալեզու հեռուստաալիքներ
(8929) Հագինոշինջի
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,340623 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0095 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6717 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1307,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275237 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։
Մաղարա (Թոնուսի գավառ)
Մաղարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Վերին Պրովանսի աստղադիտարան
Վերին Պրովանսի աստղադիտարան (Observatoire de Haute-Provence), Ֆրանսիայի գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնի աստղագիտական հիմնարկ։ Գտնվում է Սեն Միշելում, Մարսելից 100 կիլոմետր հյուսիս, ծովի մակերևույթից 700 մետր բարձրության վրա։ Հիմնվել է 1944 թ.։ Հիմնական գործիքներն են 193, 152 և 120 սանտիմետր տրամագծով հայելավոր ռեֆլեկտորները և օբյեկտիվ պրիզմայով Շմիդի 60 սանտիմետրանոց դիտակը։ Ի տարբերություն մյուս աստղադիտարանների՝ Վերին Պրովանսի աստղադիտարանը մշտական գիտական անձնակազմ գրեթե չունի, գործում են հիմնականում աստղադիտակները սպասարկող ծառայությունները։ Տարվում են աստղերի, աստղակույտերի, միջաստղային միջավայրի, միգամածությունների և մոլորակների ուսումնասիրման աշխատանքներ։ Վերին Պրովանսի աստղադիտարանը գործնական կապեր ունի Բյուրականի աստղադիտարանի հետ, հայ և ֆրանսիացի աստղագետները 193 սանտիմետրանոց աստղադիտակի և ֆրանսիացի գիտնական Դանիել Շալոնժի (1895-1977) սպեկտրոգրաֆի օգնությամբ համատեղ հետագոտել են անկայուն աստղերի սպեկտրները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Ֆրանսիայում
Վովչիկ (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Վովչիկ (Вовчик), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Վովչիկ գյուղում բնակվում էր 1 484 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:17-րդ դարում հիմնադրված բնակավայրեր
Հրազդան (համակարգիչ)
Հրազդանը Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտի առաջին երկրորդ սերնդի, կիսահաղորդիչների հիման վրա, համակարգիչն է եղել, որն նախագծվել է 1958-1961 թվականներին։ ԵրՄԳԳՀԻ-ն առաջինն է եղել ԽՍՀՄ-ում երկրորդ սերնդի համակարգչի նախագծման մեջ։ Գլխավոր նախագծողն է եղել Ե. Բրուսիլովսկին ։
Հրազդանից 20 նմուշ է պատրաստվել ԵրՄՄԳՀԻ-ի փորձարարական գործարանում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակարգիչներ Կատեգորիա:ԵրՄՄԳՀԻ ստեղծագործություններ
Կույրերը
Կույրերը (Parabel der blinden), ֆլամանդացի նկարիչ Պիտեր Բրեյգել Ավագի 1568 թվականի գեղանկարն է։ Նկարված է յուղաներկով փայտի վրա։ Հայտնի է նաև «Կույրերի առակը» և «Կույրը առաջնորդում է կույրին» անուններով։
Ստեղծագործության նկարագիրը
Բրեյգելի գլուխգործոցներից մեկը՝ Ավետարանի հայտնի առակի պատկերազարդումն է կույրերի մասին, որտեղ ասվում է. «Թողեք նրանց, նրանք կույրեր են։ Եթե կույրը կույրին առաջնորդի, երկուսն էլ փոսը կընկնեն» ։ Նկարում պատկերված են վեց կույրեր՝ շարքով առաջ շարժվելիս։ Առաջինը ընկնում է փոսը, երկրորդը ընկնում է նրա վրա։ Հաջորդ երկուսը նույնպես ուր որ է ընկնելու են, իսկ հինգերորդը ու վեցերորդը, թեև նրանց նույն բախտն է վիճակված, առայժմ անտեղյակ առաջ են շարժվում։
Ուղևորներից մեկի համրիչը և մյուսի կրծքին կախված խաչը խորհրդանշում են կաթոլիկ եկեղեցին, որոնք նրանց ըստ նկարչի չեն ազատի կեղտոտ ջրանցքի մեջ ընկնելուց։ Կույրերը շարժվում են դեպի եկեղեցի։ Եկեղեցին իր մեջ պարունակում է փրկության ճանապարհը, սակայն կույրերը չեն տեսնում այդ ճանապարհը, գնում են դեպի կեղտոտ ջրանցքը։ Լայնեզր գլխարկը, գավազանը և քսակը ուխտագնացի պարտադիր ատրիբուդներ են։ Աջ կողմում պատկերված է ջնարը, այս պարագայում ջնարը բացի իր ուղղակի իմաստից, ակնհայտ լյութերականության նշանն է ժամանակակցի համար։
Նկարի եկեղեցին
Եկեղեցու բնօրինակ է ծառայել Բրյուսելի մոտակա Դիլբեկ բնակավայրի գյուղական եկեղեցին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Պիտեր Բրեյգել Ավագի նկարներ Կատեգորիա:1568 նկարներ Կատեգորիա:Կապոդիմոնտե թանգարանի նկարներ Կատեգորիա:Վերածննդի կերպարվեստ Կատեգորիա:Կուրություն Կատեգորիա:Այլաբանություն
Ղարաջեր
Ղարաջեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Դավիթ Խիթարյան
Դավիթ Սենիկի Խիթարյան, մանկավարժական գիտությունների թեկնածու (2004), պրոֆեսոր (2019)։
Կենսագրություն
• 2021 թվականից՝ Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտ հիմնադրամի ռեկտոր
• 2003 թվականից՝ Զեյթուն մարզական ակումբի նախագահ
• 2004 - 2019 թվականներին Հայաստանում ֆրանսիական համալսարան հիմնադրամի ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի ամբիոնի վարիչ, դասախոս
• 2013 - 2017 թվականներին Հայաստանի ձյուդոյի ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար
• 2010 - 2017 թվականներին Հայաստանի ձյուդոյի ֆեդերացիայի փոխնախագահ
• 2016 թվականին Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքի թիվ 1 մարզադպրոցի տնօրեն
• 2005 - 2010 թվականներին Հայաստանի ձյուդոյի ֆեդերացիայի մրցավարական հանձնաժողովի նախագահ
• 1993 - 2005 թվականներին ՖԿՀՊԻ ձյուդոյի տեսություն և մեթոդիկա առարկայի ավագ դասախոս
• 1995 - 2005 թվականներին Հայաստանի ձյուդոյի երիտասարդական հավաքականի ավագ մարզիչ
• 1999 - 2019 թվականներին Սամբոյի եւ ձյուդոյի օլիմպիական մանկապատանեկան մարզադպրոցի մարզիչ
• 2008 թվականին «ՄԻԿԱ» մարզական համալիրում մարզիչ
• 1999 - 2000 թվականներին «Սևան» ԳՄԸ հանրապետական խորհրդում ուսումնասպորտային բաժնի ավագ հրահանգիչ
• 1998 - 1999 թվականներին Հայաստանի ազգային հավաքականների կենտրոնում ձյուդոյի մարզիչ
• 1996 -1999 թվականներին «Հայաստան» ՄՄ Երևանի Ձյուդո-Սամբոյի ՕՀՄԴ–ի մարզիչ
• 1998 թվականին Օլիմպիական պատրաստության կենտրոնի ձյուդոյի մարզիչ
• 1994 - 1995 թվականներին Հայաստանի ձյուդոյի կանանց հավաքականի ավագ մարզիչ
• 1992 թվականին ավարտել է Հայաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի պետական ինստիտուտը (գերազանցությամբ)
• 1990 - 1992 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի հասարակական մասնագիտությունների ֆակուլտետում (լրագրող-ֆոտոթղթակից)
Մասնագիտական որակավորման կատարելագործում
2000 թ. մարզչական սեմինար, Իտալիա։ 2007 թ. ձյուդոյի մարզչական սեմինար՝ Կազուշի Կավագուչիի գլխավորությամբ։ 2016 թ. ձյուդոյի մարզչական սեմինար՝ Ալեքսանդր Յացկևիչի գլխավորությամբ։ 2015 թ. ձյուդոյի մարզչական սեմինար՝ Անդրեյ Շտուրբաբինի գլխավորությամբ։ 2017 թ. ձյուդոյի մարզչական սեմինար՝ Վալերի Դվույնիկովի գլխավորությամբ։ 2018 թ. ձյուդոյի եվրոպական միության մրցավարական և մարզչական սեմինար։ 2019 թ. «Որակի ապահովման ներբուհական համակարգի հիմնախնդիրներն ու մարտահրավերները» թեմայով միջազգային աշխատաժողով։
Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ
Ձյուդոյի միջազգային կարգի մրցավար (2001 թ.), ձյուդոյի օլիմպիական կարգի մրցավար (2012 թ.), Հայաստանի վաստակավոր մարզիչ (2003 թ.), սև գոտի 5-րդ դան որակավորում (2013 թ․) , «ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալ (2011 թ.) ։
Տաջիկստանի ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսոր ։
Գիտական աշխատանքներ և մենագրություններ
Հեղինակ է ավելի քան 19 գիտական հոդվածների և «Ձյուդո» ուսումնական ձեռնարկի ։ «Ձյուդոն որպես բուլինգի կանխարգելման մոդել նախակրթական և հանրակրթական հաստատություններում» թեմայով գիտական աշխատանքն արժանացել է Հայաստանի գիտության պետական կոմիտեի ֆինանսավորման։
Նվաճումներ
1980 - 1993 թվականներին Հայաստանի չեմպիոն, համամիութենական մրցաշարերի մրցանակակիր, ԽՍՀՄ ուսանողական խաղերի 3-րդ մրցանակակիր (թիմային) ։
Այլ տվյալներ
Ամուսնացած է, ունի 2 որդի։
Կեչուտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Վայոց ձորի մարզի Կեչուտ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 30 հուշարձան (15 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վայոց ձորի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Պաոպե
Պաոպե (Paope), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Հիյումա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տարանդինցի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Տարանդինցի (Тарандинці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարանդինցի գյուղում բնակվում էր 776 մարդ։
Ույբատ (գյուղ, Ուստ-Աբականսկի շրջան)
Ույբատ (Уйбат), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 108 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի բնակավայրեր
Յափալթուն
Յափալթուն, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում ։
Պատմություն
Բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
XX դարի սկզբին մտնում էր Շարղշլայի գյուղախմբի մեջ և ուներ մոտ 1300 հայ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Յափալթունն ուներ 1116 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական վարժարան ։
Պրադո թանգարան (Մադրիդ)
Պրադո թանգարան (Museo Nacional del Prado, Prado՝ մարգագետին), գտնվում է Մադրիդում և համարվում է աշխարհի ամենանշանակալի ու հարուստ արվեստի թանգարաններից մեկը։
Թանգարանը հիմնադրվել է որպես քանդակների և գեղանկարչության հավաքածու, այսօր այն ընդգրկում է ավելի քան 5000 գեղանկարներ, 2000 գրաֆիկական աշխատանքներ, 1000 մեդալիոններ և 2000 դեկորատիվ արվեստի նմուշներ։ Քանդակների հավաքածուն ընդգրկում է ավելի քան 700 նմուշներ և պատառիկներ։ Պրադոյի թանգարանը իսպանական գեղանկարչության ամենամեծ հավաքածուն է։ Ցուցադրվում են նաև իտալական վերածննդի նկարիչների ստեղծագործություններ, Բոտիչելլի, Կարավաջո, ինչպես նաև գերմանացի և հոլանդացի վարպետների ստեղծագործություններ, Ռեմբրանդտ, Դյուրեր և ուրիշներ։
Թանգարանը տեղավորված է Պրադո այգում (այստեղից էլ՝ թանգարանի անվանումը)՝ 1785 թվականին կառուցված նախկին բնագիտական թանգարանի շենքում։ Նապոլեոնի արշավանքների ժամանակ (1808–1809 թվականներ) վնասվել են թանգարանի շենքը և հավաքածուն։ 1814 թվականին Իսպանիայի Ֆերդինանդ VII թագավորը որոշել է բացել հանրային թանգարան. 1818 թվականին հիմնադրվել է Գիտության և արվեստի թանգարանը, որը հետագայում անվանվել է Պրադոյի թանգարան։ 1819 թվականին հավաքածուում եղել է ընդամենը 311 նկար։ 1826–1827 թվականներին Պրադոյին է հանձնվել Սան Ֆեռնանդո ակադեմիայի, նաև Իսպանիայի Կառլոս V, Ֆիլիպ II, Ֆիլիպ IV թագավորների հավաքածուները։ 1828 թվականին գիտական խորհուրդը հավաքածուն դասակարգել և ցուցադրել է։ 1836 թվականին Իսպանիայում փակվել են վանքերը և եկեղեցական ուսումնական հաստատությունները. արվեստի բռնագրավված արժեքները տեղավորվել են Լա Տրինիդադ վանքում, որտեղ 1838 թվականին բացված Ազգային թանգարանի հավաքածուն 1871 թվականին նույնպես հանձնվել է Պրադոյին։ 1868 թվականին Պրադոն թագավորական թանգարանից վերածվել է Մադրիդ քաղաքի թանգարանի։ Հետագայում Պրադոյի մի շարք գործեր (հատկապես 19-րդ դարի իսպանացի նկարիչների) տեղափոխվել են Նոր արվեստի (1894 թվական) և Ժամանակակից արվեստի ազգային (1951 թվական) թանգարաններ։ 1936 թվականի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ թանգարանը փակվել է, նկարները տարհանվել են Շվեյցարիա։ 1939 թվականին վերաբացվել է ոչ ամբողջական ցուցանմուշներով (նկարների որոշ մասը ցուցադրվում էր Ժնևում)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939–1945 թվականներ) սկզբին մնացած կտավները Ժնևից տեղափոխվել են Իսպանիա։ 1971 թվականին Կասոն դել Բուեն Ռետիռո շենքում բացվել է Պրադոյի մասնաճյուղը, որտեղ ցուցադրված են հիմնականում 19-րդ դարի իսպանական գեղանկարչության լավագույն գործերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մադրիդի թանգարաններ Կատեգորիա:Զբոսաշրջությունը Մադրիդում Կատեգորիա:1819 հիմնադրումներ Իսպանիայում
Ղարաջորեն
Ղարաջորեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Աստերոիդների ցանկ (93701-93800)
Աստերոիդների ցանկ (93601-93700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (93801-93900)
Չաթ (Թոնուսի գավառ)
Չաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Գուսան Աշոտ
Աշոտ (Աշոտ Հայրապետի Դադալյան, ), հայ գուսան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1958), ԽՄԿԿ անդամ (1946)։
Կենսագրություն
Ծնվել է Գորիսում։ Եղել է գառնարած։ Վաղ հասակում զրկվել է մորից։ 1921 թվականին տեղափոխվել է Բաքու, ավագ եղբոր մոտ։ Այստեղ հովվական սրինգը փոխարինել է քամանչայով։ Սովորել է Բաքվի բաներիտ դպրոցում։ 1928 թվականին վերադարձել է Զանգեզուր և զբաղվել գուսանությամբ ։ 1948 թվականին բնակություն է հաստատել Երևանում։ Իր ղեկավարած անսամբլով համերգներ է տվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ Նրա երգերը կատարվել են բազմաթիվ երգիչների կողմից ։
Աստերոիդների ցանկ (265601-265700)
Աստերոիդների ցանկ (265501-265600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (265701-265800)
Ալեքսեյ Ագոպյան
Ալեքսեյ Միհրանի Ագոպյան, հայազգի ուկրաինացի դերասան։ Հայտնի է դարձել «Մասկի շոու» («Маски-шоу») և «Կալամբուր» (Каламбур) հեռուստահաղորդումների մասնակցությամբ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Օդեսայում։ Ավարտել է Օդեսայի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, Սանկտ Պետերբուրգի Թաթերական արվեստի պետական ակադեմիան։ Թատերական տարիներից մասնակցել է Ուրախների և հնարամիտների ակումբի խաղերին։
1990 թվականին Յուրի Ստիցկովսկու հետ ստեղծում է «Քաղցր կյանք» «Сладкая жизнь» թատերական դուետը, որը գոյատևեց մինչև 1992 թվականը, որից հետո ձուլվեց «Մասկի շոու» կոմիկական խմբին։ «Մասկի շոուի» նկարահանումների ժամանակ ծանոթացավ «Մագազին Ֆու» «Магазин „Фу“» եռյակին։ 1995 թվականին «Քաղցր կյանքը» և «Մագազին Ֆուն» միավորվեցին «Full House» խմբում։ Մի քանի հյուրախաղերից հետո որոշեցին ստեղծել իրենց հեռուստաշոուն, որը կոչվեց «Կալամբուր»։ 2001 թվականից, «Կալամբուրի» փակվելուց հետո նկարահանվում է կինոնկարներում և սերիալներում։
Տերնի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Տերնի (Терни), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերնի գյուղում բնակվում էր 471 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ույբուլատովո
Ույբուլատովո (Уйбулатово, Уйбулат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 281 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի բնակավայրեր
(8930) Կաբոտա
(8930) Կաբոտա (Kubota), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 6-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,212904 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7864 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6394 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1202,38 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299406 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,25° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1997 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Տակաո Կոբայաշիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
(1050) Մետա
(1050) Մետա (Meta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1925 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,62545 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1627 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0882 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1553,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231685 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,52° անկյուն։
Մետա աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։
Պապիառու (գյուղ, Սիմեռու շրջան)
Պապիառու (Papiaru), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Հեքիաթ նապաստակի ու առյուծի մասին
«Հեքիաթ նապաստակի և առյուծի մասին» («Сказка о зайце и льве»), ավար և խորհրդային բանաստեղծ ու դրամատուրգ Համզաթ Ցադասայի հեքիաթը։
Գրվել է 20-րդ դարի 40-ական թվականներին ավարերենով, չափածո։ Աշխատանքը համատեղում առակի և հեքիաթի տարրերը՝ խաղարկային տարրերով։ Իր լայնածավալությամբ, պատկերի լայնությամբ, ծավալով և հերոսների թվով հեքիաթը մոտ է պոեմի, ընդ որում՝ զուրկ է որևէ խրատական ասցվածից։ Հեքիաթը ներկայացնում է բարու և չարի բախման մասին բանաստեղծականորեն ձևավորված ժողովրդական սյուժեն, որտեղ թույլը հաղթում է ուժեղին   ։
Սյուժե
Առակը սկսվում է Դաղստանի բանահյուսության վրա հիմնված բնության նկարագրության տեսքով ավանդական առասպելական նախերգով։ Առակի հերոսները գազաններ են, որոնք բոլոր կենդանիներին ահաբեկող առյուծի հետ պայմանագիր են կնքում գազանների ազատության դիմաց առյուծին օրական զոհ տրամադրելու վերաբերյալ։ Մի անգամ որպես զոհ գազաններն ընտրում են նապաստակին, որը որոշում է խորամանկել առյուծին։ Խաբեության միջոցով նապաստակը առյուծին տանում է դեպի լիճ։ Առյուծը տեսնում է իր արտացոլումը լճի մեջ և կարծելով, որ դա մեկ այլ առյուծ է, նետվում է լիճը, որտեղ խեղդվում և մահանում է։ Գազանները ցնծում են և տոնում առյուծի նկատմամբ հաղթանակը։ Պատմությունը կրկին վերադառնում է բնության պատկերների նկարագրությանը և դրանով ավարտվում է  ։
Չեփնի
Չեփնի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում ։ Գտնվում էր Գեմերեկ ավանի մոտ։
Պատմություն
Գյուղն ամայացել, իսկ հայերին կոտորել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
Մինչև 1915 թվականն ուներ 400 տուն՝ 3350 հայ բնակչով։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու արհեստներն էր։
Պատմամշակութային կառույցներ
Չեփնին ուներ հայկական եկեղեցի։
Կրթություն
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տերնովշչինա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Տերնովշչինա (Тернівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերնովշչինա գյուղում բնակվում էր 401 մարդ։
Լույս (հեռուստաընկերություն)
«Լույս Հեռուստաընկերություն», հիմնվել է 2011 թվականին, հեռարձակվում է Վաղարշապատ ում, Արմավիրի մարզ ում ամբողջությամբ, մասամբ Երևան ում, Արտաշատ ում, Մասիս ում։ Ցուցադրվում է
Սուլֆատազներ
Սուլֆատազներ,սուլֆահիդրոլազներ, հիդրուազների դասի ֆերմենտներ։ Կատալիզում են ծծմբական թթվի էսթերների ճեղքումը, անջատելով ազատ սուլֆատ։ Պարունակվում են կենդանական, բուսական օրգանիզմներում, միկրոօրգանիզմներում։ Հայտնի են արիլ-սուլֆատազներ (հիդրոլիզում են ծծմբական թթվի արոմատիկ էսթերները), գլիկո-սուլֆատազներ (հիդրոլիզում են միա և երկշաքարների ծծմբական էսթերները) և այլն։ Առավել ուսումնասիրված է արիլսուլֆատազը, որի ակտիվությունը հատկապես բարձր է փափկամորթների մարսողական խողովակում։
Լույս (հեռուստաընկերություն)
Գեղարվեստական և անիմացիոն ֆիլմեր, մանկական հաղորդումներ, երաժշտական տեսահոլովակներ։ Ամեն ուրբաթ ժամը 20:45-ին եթեր է տրվում Էջմիածնի քաղաքապետարանի լրատվության բաժնի պատրաստած «Վաղարշապատի լուրեր» հաղորդումը ։
Սուլֆատազներ
Կատեգորիա:ՖՀ 3.1.6
Լույս (հեռուստաընկերություն)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաընկերություններ Կատեգորիա:Հայաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Հայալեզու հեռուստաալիքներ
Վինիլացետատ
Կատեգորիա:Քիմիական արտադրություն Կատեգորիա:Պոլիմերներ
Ալեքսեյ Վենեցիանով
Ալեքսեյ Գավրիլովիչ Վենեցիանով (Алексе́й Гаври́лович Венециа́нов, ), ռուս նկարիչ, Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1811)։ Համարվում է ռուս գեղանկարչությունում կենցաղային ժանրի հիմնադիրներից։
1807 թվականից եղել է աստիճանավոր Պետերբուրգում, սովորել Վլադիմիր Բորովիկովսկու մոտ։ Վաղ շրջանում ստեղծել է ռոմանտիզմին մոտ քնարական դիմանկարներ («Ա․ Ի․ Բիբիկով», 1805-1808, Ռուսական թանգարան, Սանկտ Պետերբուրգ, «Մ․ Ա․ Ֆոնվիզին», կավճաներկ, 1812, Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)։ 1812 թվականի Ռուս-ֆրանսիական պատերազմի («Հայրենական պատերազմ») շրջանում հանդես է եկել ֆրանսիացիների և ֆրանսակենտրոն ազնվականների ծաղրանկարներով։ 1819 թվականից, թողնելով ծառայությունը, հաստատվել է Տվերի նահանգի Սաֆոնկովո գյուղում, ուր սկսել է նկարել գյուղական կենցաղի պատկերներ և գյուղացիների դիմանկարներ («Ճակնդեղի մաքրումը», կավճաներկ, մինչև 1822, «Կալ», մոտ 1821-1923, «Կալվածատիրուհու առավոտը», 1823, երեքն էլ՝ Ռուսական թանգարանում, «Վարատեղում։ Գարուն», «Հունձք։ Ամառ», «Տերեփուկով գեղջկուհին», երեքն էլ՝ 1820-ական թվականներին, «Զախարկա», 1825, բոլորը՝ Տրետյակովյան պատկերասրահում, Մոսկվա)։ Վենեցիանովի ժանրային նկարները տոգորված են գյուղացու նկատմամբ ջերմ համակրանքով, անկեղծ ճշմարտությամբ, քնարականությամբ։ Հատկապես սիրով է պատկերել երիտասարդ գեղջկուհիներին, երեխաներին, գյուղական բնությունը։ Նորարարական ռեալիստ, սկզբունքները Վենեցիանովը կիրառել է նաև մանկավարժական աշխատանքում՝ Պետերբուրգի և Սաֆոնկովոյի իր գեղարվեստի դպրոցում։ Հայաստանի պետերազմի պատկերասրահում են Վի «Սուրհանդակ» (1809), «Գեղջկուհի», «Ա․ Ա․ Վորոնովի դիմանկարը» աշխատանքները։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս նկարիչներ
Գալակտիոն և Տիցիան Տաբիձեների տուն-թանգարան
Տվյալներ
Թանգարանը տեղակայված է 3 հա տարածքի վրա։ Մշտական ցուցացուցադրություն՝ 450 մ², պարբերական ցուցահանդեսներ՝ 30 մ², նիստերի դահլիճ՝ 60 մ², պահոց՝ 30 մ² ։
Թանգարանը բաց է ամեն օր, բացի երկուշաբթի օրերից, ժամը 10-ից մինչև 17-ը ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է 1966 թվականին ։ Բացվել է 1983 թվականին։
Ցուցադրություն
Թանգարանում պահվում են Գալակտիոն և Տիցիան Տաբիձեների հիշատակային իրերը, հին տպագիր գրքեր Գալակտիոն հոր գրադարանից, խեցեղեն, ասեղնագործության նմուշներ, վրացի նկարիչների (Կ. Սանաձե, Կ. Իգնատով, Վ. Ջափարիձե և այլք) և քանդակագործների աշխատանքներ ։
Թանգարանում ներկայացված են «Գալակտիոն և Տիցիան», «Թագավոր բանաստեղծ», «Ես ծնվել եմ ապրիլին», «Գալակտիոնի ակնարկները», «Տիցիանն ու Բորիս Պաստեռնակը» թեմաներով ցուցանմուշներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վրաստանի թանգարաններ Կատեգորիա:1983 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Թանգարաններ այբբենական կարգով
(1051) Մերոպե
(1051) Մերոպե (Merope), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1925 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,216514 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9076 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5255 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մերոպե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,9158 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2107,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170854 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,46° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1925 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Կառլ Ռեյնմուտի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Պապիառու (գյուղ, Վառա շրջան)
Պապիառու (Papiaru), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։
Տիշկի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
Տիշկի (Тишки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
Պապիառու (գյուղ, Վառա շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Վառա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Տիշկի (գյուղ, Լուբնիի շրջան)
2001 թվականի տվյալներով Տիշկի գյուղում բնակվում էր 318 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր