cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռիմա Խաչատրյան
Հիշատակ
2012 թվականին վրացի ժամանակակից սրբանկարիչ Զուրաբ Մոդեբաձեն ստեղծեց «Հիսուսի և Աստվածամոր սրբապատկերով» Ռիմա Խաչատրյանի դիմանկարը (տեմպերա) ։
1982 թվականին խորհրդահայ հայտնի լուսանկարիչ Արմենակ Հովհաննիսյանն իր ֆոտոատելյեում ստեղծեց Ռիմա Խաչատրյանի ամենաբնական լուսանկարը, որը հետագայում զետեղվեց նրա «Չպատմված պատմություն» գրքի շապիկին ։
Անվանական կրթաթոշակ
2020 թվականին Մասնագիտական վերապատրաստման և կատարելագործման ինստիտուտում սահմանվել է «Ռիմա Խաչատրյան» անվանական կրթաթոշակ ։ Այն հնարավորություն կտա մասնագետ կադրերին մասնակցել ժամանակակից կրթական չափորոշիչներին համապատասխանող վերապատրաստման դասընթացների և շարունակական կրթության ու ինքնազարգացման միջոցով հարմարվել աշխատաշուկայի արագ փոփոխվող պահանջներին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բժշկուհիներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր մանկավարժներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
Սուրբ Աստվածածին վանք (Ցղնա)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայկական առաքելական ավերված վանական համալիր ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Չանանաբ գյուղի տարածքում ։
Պատմություն
Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառի Ցղնա գյուղի հյուսիս-արևելյան թաղամասի հարթ վայրում։ Ներկայումս Սուրբ Աստվածածին վանքը ավերված է ։
1349 թվականի գրչագրված ձեռագրի գրչի որակավորմամբ գեղեցիկ և մեծ եկեղեցի էր հանդիսանում սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Բացի սուրբ Աստվածածնից ձեռագրում հիշատակվում է, որ Ցղնայում եղել էր նաև երկու այլ եկեղեցիներ՝ սուրբ Գրիգոր և սուրբ Նշան անուններով։
Կառուցվել էր 12-13-րդ դարերում։ Մի քանի անգամ վերանորոգվել էր։ 17-րդ դարի կեսերին Մովսես և Փիլիպոս կողմից կազմակերպվել էր Գողթն և Երնջակ գավառների հուշարձանների վերանորգում, որի ընթացքում վերանորոգվել էր նաև սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Վիմագիր արձանագրություններից մեկում նշված էր, որը եկեղեցին վերանորոգվել էր նաև 1683 թվականին։
Հիշատակություններ
Ցղնայում Մարութա քահանայի և Մարտիրոս երիցու գրչագրած երկու ձեռագրերը պահպանվում են Երևանի Մատենադարանում։
«Մեկնութիւնք Սաղմոսաց» ձեռագիրը Մարութա գրիչը գծել և գրչագրել էր Մարտիրոս երեցու հետ միասին.
Եկեղեցի
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցված էր ամբողջությամբ սրբատաշ բազալտից և կարմիր քարերից։ Քառամույթ գմբեթավոր բազիլիկա հորինվածքով եկեղեցի էր, որը ձգված էր արևելքից-արևմուտք առանցքով։ Ըստ հատակագծի բաղկացած էր արևելյան մասում գտնվող ավագ և յոթանիստ աբսիդից, զույգ երկհարկանի ավանդատներից և դահլիճից։ Դահլիճի արևելյան և արևմտյան ճակատներում գեղեցիկ քանդակազարդերով երիզված մուտքերն էին։ Դահլիճը ընդարձակ էր (չափերն էին 21.3 x 18.57 մետր), չորս խաչաձև կտրվածքով մույթերի վրա բարձրանում էր ամբողջությամբ քարաշեն ու մեծածավալ գմբեթը, որը ուներ ութ լուսամուտ։
Եկեղեցու ավագ և ընդարձակ աբսիդն ուներ 7 որմնախորշեր։ Հատակից բարձր էր և ուներ չորս աստիճաններ։ Երկկողմանի ուղղանկյուն հատակագժեր ունեցող ավանդատների որմերում թողնված հատուկ մուտքերի միջոցով քարե աստիճաններով բարձրանում էին երկրորդ հարկի ավանդատների, աբսիդի և կառույցի այլ մասերում թողնված հատուկ թունելանման թաքստոցներ, որոնք ծառայել էին նաև դարաններ ու պահեստներ։ Հյուսիսային ավանդատնից մի առանձին մուտք էր բարձրանում դեպի տանիք։ Ավագ աբսիդի լուսավորվածութունն իրակնացված էր նրա արևելյան որմում իրար կողքի թողնված երկու խաչաձև լուսամուտներով, իսկ ավանդատներինը՝ մեկական ուղղանկյունի լուսամուտներով։
Եկեղեցին ներսից լուսավոր էր, առաստաղը բարձր։ Պատերը սվաղված էին և ժամանակին պատված էին որմնանկարներով։ Որմնանկարների մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Ղևոնդ Ալիշանի հայտնած տեղեկություններով 1691 թվականի փետրվարի 3-ին, Կարին գնալու ճանապարհին հայր Վիլլոդ Հիսուսյանը. Եկեղեցու մեջ, արևելյան մույթերի միջև, 17-րդ դարում ամփոփված էր 5 աճյուն, որոնց տապանաքարերի արձանագրությունները հրատարակել էր Երվանդ Լալայանը ։
Միջին նավի կողքի երկու նավերի կամարների թռիչքները որմնամույթերից մինչև մույթերը կազմում էր 3.77 մետր։ Մույթիմիջի կամարների թռիչքը ընդերկայնական մասում հավասար էր 8 մետրի, իսկ ընդլայնական մասում՝ 6.9 մետրի։ Ընդերկայնական մասում աբսիդի որնամույթերից մինչև մույթերը ընկած տարածությունը կազմում էր 5.82 մետր, իսկ արևմտյան մույթերից մինչև եկեղեցու արևմտյան որմնամույթերը՝ 6.86 մետր։ Ի սկզբանե սուրբ Աստվածածին եկեղեցին մեծակառույց էր եղել, դա նաև նշվում էր ձեռագիր հիշատակություններում։ 16-րդ դարի կեսերի ձեռագրերից մեկում արձանագրվել էր եկեղեցու չափերը, որը մինչև եկեղեցու ավերվելը նույնն էր մնացել.
Եկեղեցու միջին նավի և նրան ուղղահայաց կիսաշրջանաձև թաղերով ծածկված երկթեք կտուրներով տրանսպետը եկեղեցու արտաքին ուրվագծում ստեղծել էին խաչաձև ծավալ, որի մեջտեղում բարձրանում էր մեծածավալ գմբեթը։ Մեջտեղով տարված էր օղակաձև քանդակագոտին, որին միացված էին նաև բոլոր պատուհաններն ու մուտքերի շուրջը երիզող քանդակազարդերը։ Հարավային, արևելյան և արևմտյան ճակատներում ագուցված էին վիմական արձանագրություններով խաչքարեր։
Գլխավոր մուտքը արևմտյան կողմից էր։ Արևմտյան մուտքի պատկերաքանդակից մոտ 60 սմ ներքև երեք երկար տողերով քանդակված էր Ցղնայի իշխանների անթվակիր արձանագրությունը, որոնք իրենց միջոցներով ձգտել էին սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ավելի գեղեցկացնեն։
Արևմտյան մուտքի աջ և ջախ կողմերի երկու որմնամույթերի և եկեղեցու որմի միջև գտնվող կոնստրուկտիվ կապը վկայում էր, որ մուտքի առջև ժամանակին եղել էր երկու մույթերի հորինվածքով կառուցված մեկ այլ զանգակատուն, որի կառուցման կամ ավերման մասին ոչ մի հիշատակություն չկար։
Ունեցել էր ևս մեկ մուտք հարավային ճակատից։ Այն բացվում էր դեպի եռահարկ զանգակատան մեջ։
Զանգակատուն
Եկեղեցու հարավային մուտքի առջև գտնվում էր եռհարկ զանգակատունը։ Կառուցված էր կարմրավուն երանգ ունեցող սրբատաշ քարերից։ Գմբեթի բարձրությունը 3-4 մետր չափով բարձր էր եկեղեցու ծածկից։
Եկեղեցու նույն քարից կառուցված լինելով ներդաշնակ էր նրա հետ։ Զանգակատան առաջին հարկը հատակագծում կազմված էր երկու հաստահեղույս մույթերից, որոնց թաղակիր կամարները նստում էին եկեղեցու հարավային որմին կցված որմնամույթերի վրա։ Զանգակատան երկրորդ և երրորդ հարկերը բարձրանալով առաջին հարկի ծածկի վրա՝ եկեղեցու հարավային որմի կոնստրուկտիվ կապից ամբողջությամբ անջատվել էին և իրենց կազմությամբ շրջանաձև էին։ Կառուցված էին ութական վեցանիստ կամարակապ գեղեցիկ մույթերով, որի երկրորդ հարկի վրա բազմել էր քարածեն կաթողիկեն։
Եկեղեցու հարավային զանգակատան կառուցման մասին պատմական աղբյուրներում տեղեկություններ չկան։ Կառուցվածքի և պատկերաքանդակներից ենթադրվում էր, որ այն կառուցվել էր 16-րդ դարի վերջերին։ Առաջին հարկում կար մի քանի 17-րդ դարի տապանաքարեր։
Պատկերաքանդակներ
Վանական համալիրը առանձնանում էր իր ճոխ զարդաքանդակներով և պատկերաքանդակներով։
Եկեղեցի
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու արևմտյան մուտքը երիզված էր եռաշարք քանդակազարդով։ Կամարից ներքև՝ քառանկյուն շրջանակի մեջ ագուցված էր մանուկ Հիսուս Քրիստոսը գրկին նստած Աստվածամոր թագադրման բարձրաքանդակը։ Արտահայտիչ և երանությամբ լցված դեմքով բազմած էր Աստվածամայրը, որի գլխ ուղղությամբ քանդակված էին երկու հրեշտակներ, որոնք թագը դնում էին Աստվածամոր գլխին և հայացքները հառել էին դեպի երկինք։ Հրեշտակներից ներքև՝ Աստվածամոր երկու կողմերում, քանդակված էին բարձրաքանդակի քանդկման տարեթիվը՝ ԹՎ(ի)Ն ՌՃԼԲ (1683)։ Այս պատկերաքանդակը նման էր 17-րդ դարի 70-ական թվականների վերակառուցված Ագուլիսի Սուրբ Քրիստափոր եկեղեցու արևմտյան մուտքի ճակատակալ քարին Զաքարիա Ագուլեցու կողմից պավիրված Աստվածամոր պատկերաքանդակին։ Ենթադրվում էր, որ այդ երկու պատկերաքանդակները քանդակել էր միևնույն քանդակագործը։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հարավային մուտքը ևս երիզված էր եռաշարք քանդակազարդով։ Մուտքի կամարի տակ, քառանկյունի շրջանի մեջ, քանդակված էին Պողոս և Պետրոս առաքյալների ծնրադիր պատկերաքանդակները, որոնք իրենց գլուխների հավասարությամբ վեր էին բարձրացրել շղթայաձև և կանոնավոր շրջանագծի մեջ քանդակված քառաթև խաչապատկերը։ Պողոս առաքյալն իր ձախ ձեռքում բռնած ուներ նաև կշեռք։
Զանգակատուն
Զանգակատան առաջին հարկի երկու մույթերի հարավային ճակատներում, կամարների ուղղությամբ, ուղղանկյունի և դեպի ներս գլանաձև որմնախորշերի մեջ բավականին մեծությամբ քանդակված էին մեկական բարձրաքանդակներ։
Մ․ Փափազյանը զանգակատան վերաբերյալ հիշատակում էր ․
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օրդուբադի շրջանի վանքեր և եկեղեցիներ ք ք Կատեգորիա:Հայկական առաքելական կորուսյալ վանքեր և եկեղեցիներ (Նախիջևան) Կատեգորիա:Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության հայկական հուշարձաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի նախկին շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Ադրբեջանում ոչնչացված հայկական հուշարձաններ
IOS 13
iOS 13, Apple-ի կողմից մշակված iOS բջջային օպերացիոն համակարգի տասներեքերորդ տարբերակը։ iOS 12-ի իրավահաջորդն է։ Նոր խոշոր թողարկումն Apple Worldwide Developers Conference-ում հայտարարվել է 2019 թվականի հունիսի 3-ին և թողարկվել 2019 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ։
Ներկայացում և վերջնական թողարկում
iOS 13-ը և iPadOS-ը ներկայացվել են 2019-ի հունիսի 3-ին մշակողների համար ներկայացման շնորհանդեսին (WWDC19) ։ Առաջին բետա տարբերակը հասանելի է միայն գրանցված մշակողներին։ Ակնկալվում է, որ հանրային բետան հասանելի կլինի 2019-ի հուլիսին, վերջնական թողարկումը բոլոր օգտագործողների համար՝ 2019-ի աշնանը։
Dark Mode (խավար ռեժիմ)
Ներկայացվել է «խավար ռեժիմ», որը թույլ է տալիս ներառել մութ գունային սխեման համակարգային հավելվածների, ինչպես նաև iOS և iPadOS ինտերֆեյսի համար։ Apple ընկերությունը հայտարարում է, որ երրորդ կողմի հավելվածների մշակողները App Store-ից կարող են նաև «խավար ռեժիմ» ավելացնել իրենց հավելվածներում ։
Ստեղնաշարի թարմացում
IOS 13-ի ներկառուցված ստեղնաշարը այժմ ունի QuickPath - առանձնահատկություն, որն օգտագործողին թույլ է տալիս սահեցնել ստեղնաշարը՝ նախադասություն կազմելու կամ որևէ բառ մուտքագրելու համար։ Ավելի վաղ այս հատկությունը հասանելի էր բացառապես App Store-ից մի քանի երրորդ կողմի ստեղնաշարի հավելվածների միջոցով ։
Սարքեր
Apple կորպորացիայի հետևյալ սարքերը աջակցում են iOS 13-ին՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օպերացիոն համակարգեր բջջային հեռախոսների համար
Էլզա (Դիսնեյ)
Էլզա (Elsa), Դիսնեյ ընկերության «Սառցե սիրտը» համակարգչային լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմի երկրորդ գլխավոր հերոսուհին։ Էլզային հիմնականում հնչյունավորել է դերասանուհի և երգչուհի Իդինա Մենզելը։ Մուլտֆիլմի սկզբում փոքրիկ Էլզային հնչյունավորել է դերասանուհի Եվա Բելլան, իսկ դեռահաս Էլզային` դերասանուհի Սպենսեր Լեյսի Գանուսը ։ Ռուսական կրկնօրինակման ժամանակ Էլզային հնչյունավորում է ջազ երգչուհի Աննա Բուտուրլինան։
Նկարագրություն
Ինչպես ցույց է տրվել մուլտֆիլմում, Էլզան Էրենդելլայի թագուհին էր, որը ծննդյան օրվանից ձյուն և սառույց ստեղծելու շնորհ ուներ։ Արտաքուստ նա զուսպ և փակ անձնավորություն է, չնայած նրա ներսում հույզերի իսկական փոթորիկ է բռնկվում։ Նա ստիպված է վախով ապրել և անընդհատ ճնշել իր կախարդական շնորհը։ Բայց մի անգամ նա անսպասելի իր մոգությունը կիրառում է կրտսեր քրոջ՝ Աննայի նկատմամբ, և նրան վտանգի է ենթարկում։ Այդ ժամանակվանից ի վեր՝ Էլզան ստիպված է թաքնվել արտաքին աշխարհից՝ հեռավորության վրա պահելով բոլոր նրանց, ովքեր իր համար թանկ են, այդ թվում՝ նաև քրոջը։ Էլզայի թագադրումից հետո՝ պարահանդեսի ժամանակ, զայրանալով Աննայի և Հանսի հարսանիքի մասին հայտարարության պատճառով, կրկին չի կարողանում հաղթահարել իր կախարդական պարգևը և էրենդելին սուզում է հավերժական ձմռան իշխանության մեջ։ Վախենալով, որ կարող է ավելի մեծ վնաս պատճառել նրան, նորանշանակ թագուհին փախչում է իր ամրոցից և թաքնվում սարերի մեջ՝ համոզված, որ ոչ ոք չի կարող օգնել իրեն։
Էլզան շատ լավ ընդունվեց քննադատների կողմից, հիմնականում իր բարդ բնավորության և դյուրընկալության համար։
Ընդունակություն
Ծնվելուց Էլզան ունի «հատուկ շնորհ»։ Մանկության տարիներին Էլզան չէր վախենում իր ուժերից, սակայն մի անգամ՝ վիրավորելով քրոջը, աղջիկը փակվում է իր սենյակում և երկար տարիներ մնում այնտեղ։ Թրոլլ Պուբբին ասում էր, որ եթե Էլզան չկարողանա տիրապետել իր ունակություններին, ապա ինչ-որ սարսափելի բան կլինի, և որ պետք է զգույշ լիներ։ Էլզան սկսել էր ազատ օգտագործել իր ունակությունները միայն լեռներում, որտեղ նա չէր կարող որևէ մեկին վնասել։ Այնտեղ թագուհին «կառուցում է» սառցե ամրոց իր համար և առաջին անգամ իրեն ազատ զգում։
Բնավորություն
Կողքից կարող էր թվալ, որ Էլզան ծնվել էր թագուհի դառնալու համար։ Նա վեհապանծ էր, նրբագեղ, հպարտ և նպատակասլաց։ Սակայն, ըստ էության, նա ապրում էր մշտական վախ, քանի որ մի սարսափելի գաղտնիք էր պահվում վաղուց․ Էլզան կարողանում էր կառավարել ձյունն ու սառույցը։ Սա շատ գեղեցիկ կարողություն էր, բայց դա վտանգավոր էր ուրիշների համար։ Մի անգամ նրա մոգությունը գրեթե սպանել է իր կրտսեր քրոջը՝ Աննային, և Էլզան բանտարկեց իրեն բոլորից՝ փորձելով զսպել իր աճող մոգական կարողության ուժը։ Հույզերի աճը հանգեցրել էր նրան, որ մի ամբողջ թագավորություն բանտարկվել էր հավերժական ձմռան հավերժական սառույցում, ինչը Էլզան չէր կարող կանգնեցնել։ Նա վախենում էր, որ կդառնա հրեշ, և ոչ ոք, նույնիսկ նրա կրտսեր քույրը՝ Աննան, չի կարողանա օգնել նրան։ Բայց, չնայած դրան, նա դեռ սիրում և պաշտպանում էր քրոջը։ Հույզերի պոռթկումները հաճախ կարող են հանգեցնել խնդիրների։ Էլզան նույնպես համեստ էր և մի փոքր ամաչկոտ։ Միայն այն ժամանակ, երբ Աննան նրան փրկել էր Հանսից, նա դառնում է ինքնավստահ, հանգիստ և զուսպ թագուհի։
Անձնավորություն
Որպես Էրենդելլայի թագուհի, Էլզան հայտնվում է հանգիստ, զուսպ, վեհ, էլեգանտ՝ ի տարբերություն իր քրոջ Աննայի։ Բայց Էլզայի այս նրբագեղ տեսքի տակ թաքնված էր ձյունը և սառույցը կառավարելու կախարդական ունակության վախը։ Երբ Էլզան դեռ երեխա էր, նա խնամում էր իր կրտսեր քրոջը, խաղում էր նրա հետ, Ընդ որում՝ լինելով 3 տարի մեծ նրանից։ Բայց դժբախտ պատահարից հետո, Էլզան սկսեց վախենալ իր հնարավորություններից։ Արդյունքում՝ Էլզան, որպեսզի պաշտպանի և չվնասի իր քրոջը, որը իր համար թանկ էր, և ում նա սիրում էր, իրեն մեկուսացնում է բոլորից՝ գաղտնի պահելով իր ունակությունները Աննայից։
Էլզան շատ էր սիրում իր ընտանիքին ու ընկերներին, ուստի նա միշտ փորձում էր նրանց հեռու պահել իրենից, որպեսզի չվնասեր։ Նա ամեն ինչ փորձել էր սովորել՝ վերահսկելու իր կախարդական ուժերը հանուն նրանց, ում սիրում էր։ Չնայած այն բանին, որ Էլզան պատրաստ է զոհաբերել իր ազատությունն ու երջանկությունը հանուն սիրելիների, նկատելի էր, որ նա մեծ ճնշում է զգում այն ​​սահմանափակումներից, որոնք նա պետք է զգար։ Իրեն մնացածից մեկուսացնելու պատճառով Էլզան սկսել էր սառը վերաբերվել բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում էին մոտենալ իրեն, այդ թվում՝ Աննային։ Սակայն, չնայած այս ամենին, Էլզան դեռ շատ էր սիրում իր կրտսեր քրոջը, և թագադրումից հետո պարահանդեսին նույնիսկ սկսում էր բացվել Աննան, գաղտնի խաբելով Վարավսկու դուքսին, որը պարում էր Աննայի հետ՝ ցույց տալով բնավորության խաղային և չարամիտ կողմը։ Էլզան առայժմ հուզականորեն բաժանված էր Աննայից։ Եվ Աննայի ու Էլզայի միջև զրույցի ընթացքում նա ազատում է իր ուժի մի մասը։ Երբ նա տեսնում է, որ այլևս չի կարող ղեկավարել իր ուժը՝ որոշում է մեկուսանալ Էրենդելում։ «Թող գնա ու մոռացիր» երգի կատարման ժամանակ Էլզան բացահայտվում է և դառնում ազատ, դադարում է վախենալ իր կախարդական ուժերից և նրանց օգնությամբ ստեղծում գեղեցիկ կողպեք և զգեստ։
Այնուամենայնիվ, Էլզայի ուժը՝ դա նրա սերն էր Աննայի նկատմամբ։ Չնայած վախի զգացողությանը, որը առաջացել է այն փաստից, որ Էլզան անգիտակցաբար պատճառել էր ձմռանը ամբողջ թագավորությունում, նա գիտակցում է, որ ինքը միայնակ չէ, և կան այնպիսիները, ովքեր սիրում են նրան և, թե ով է ինքը։ Ելնելով դրանից՝ Էլզան դիմակայում էր իր վախերին և սովորում, որ սերը նրա լիազորությունները վերահսկելու բանալին է։ Երբ Էլզան հաղթահարում է իր վախերը, նա բացվում է դիտորդների առջև որպես բարի, հոգատար և աշխուժ աղջիկ, վերամիավորվում է քրոջ հետ և նույնիսկ օգնում է նրան չմուշկել՝ չվախենալով սառեցնել։
Հնչունավորում
Սկզբում դերասանուհի Մեգան Մալալին ընտրվեց Էլզայի դերի համար, բայց վերջում նա հեռացավ նախագծից ։ Այնուհետև Մալալին փոխարինեց Բրոդվեյի դերասանուհի և երգչուհի Իդինա Մենզելով, որը հայտնի էր «Չար» (Wicked) մյուզիքլում Էլֆաբայի դերով ։Դերասանուհի Եվա Բելլան և Սպենսեր Լեյսի Գանուսը ընտրվել են Էլզային բարձրաձայնելու համար, համապատասխանաբար մանկության և պատանեկության տարիներին  ։
Իդինա Մենզելը դերասանուհի Քրիստեն Բելին (Աննայի ձայնը) արդեն ճանաչում էր լսումների ժամանակ, քանի որ նրանք միասին մասնակցել են «Ռապունցել։ Խճճված պատմություն» գլխավոր հերոսի լսումներին ։
Դիզայն և առանձնահատկություն
Դիզայնը և բնութագրումը ըստ Իդինա Մենզելի, դերասանուհին, որը բարձրաձայնեց հերոսուհուն, Էլզան ի սկզբանե ցանկացավ կատարել միակողմանի բացասական կերպար, բայց ժամանակի ընթացքում նա դարձավ ավելի ընկալունակ և բազմակողմանի ։ Դերասանուհին նաև Էլզային որակեց որպես «ծայրաստիճան բարդ և թերագնահատված կերպար» ։ Ռեժիսեր Ջեննիֆեր Լին ա հայտարարում է, որ ֆիլմի ողջ ընթացքում Էլզան անընդհատ վախի տակ է ընկնում, իսկ Իդինա Մենզելը պնդում է, որ Էլզան նույնպես պայքարում է իր ներուժի դեմ, որպեսզի դառնա «ուժեղ, հզոր և արտակարգ կին» ։
Ընկալում
Քոլին Ուեբը, ասում է, որ դրվագը, որում Էլզան վստահություն է ձեռք բերում, գրավիչ հաղորդագրություն է հղել երիտասարդ աղջիկներին, որոնք փնտրում են արքայադուստրի համար նոր դերի մոդել ։ «ABS-CBN» -ի հեղինակ Ֆրեդ Հոուսոնը նկարագրել է Էլզային որպես «անհավատալի կերպար` յուրահատուկ և հետաքրքիր դժվարությամ` իր ունեցած կարողոըթյունների պատճառով» և կարծիք է հայտնել, որ «Սառը սիրտը»-ը կարող էր ավելի շատ կենտրոնանալ նրա, այլ ոչ թե նրա քույր Աննայի վրա ։ Collider.com-ի խմբագիր Մեթ Գոլդբերգը գտավ Էլզային «աներևակայելի գրավիչ կերպար» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կերպարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Մուլտֆիլմերի կերպարներ
Տաթև Հովակիմյան
Տաթև Հովակիմյան, թատրոնի և կինոյի դերասանուհի։ Հայտնի է «Երկրաշարժ (ֆիլմ, 2016)», «Անավարտ թռիչք», «Սողոմոնի երգերը» ֆիլմերում կերտած կերպարներով։ 2017 թվականին արժանացել է Հայաստանի թատերական գործիչների միության «Արտավազդ» ամենամյա մրցանակաբաշխության մրցանակի՝ որպես «Տարվա լավագույն երիտասարդ դերասանուհի»։
Կենսագրություն
Տաթև Հովակիմյանը ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի թիվ 75 միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցական տարիներին զբաղվել է պարարվեստով։
2009 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի մշակութաբանության ֆակուլտետ։ 2010-2011 թվականներին սովորել է Հայաստանի երգի պետական թատրոնի հաղորդավարական բաժնում։
2011-2015 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում՝ Դավիթ Հակոբյանի արվեստանոց։
2018 թվականից Տաթև Հովակիմյանը իրականացնում է հեղինակային «Poème» նախագիծը, որի շրջանակում վիդեո տարբերակով կարդում է հայ ժամանակակից հեղինակների, ինչպիսիք են՝ Սյունե Սևադա, Հասմիկ Սիմոնյան, Անուշ Քոչարյան, Դավիթ Սամվելյան և այլք։
2020 թվականին հանդես է եկել Dialog project (հիմնադիր՝ Տիգրան Սուչյան) երաժշտական նախագծի Apple T-Ballad (ռեժ․՝ Կարեն Գասպարյան) ստեղծագործության տեսահոլովակի հերոսուհին։
Թատերական գործունեություն
2012 թվականից խաղացել է Երևանի ուսանողական թատրոնում։ Խաղացել է Էդմոն Ռոստանի «Սիրանո Դե Բերժերակ» (Ռոքսանա), (բեմադրիչ՝ Գալուստ Ներսեսյան), Վ․ Գիպսոնի «Սպիտակ վարդեր, վարդագույն փղեր» (Մոլի Իգան),  (բեմադրիչ՝ Գայանե Առկո), Անտոն Չեխովի «Անյուտա» (Անյուտա), Նիկոլայ Գոգոլի «Մեռած հոգիներ» (Գոգոլ), (բեմադրիչ՝ Գայանե Առկո), Ալեքսանդր Պուշկինի «Պիկովայա դամա» (Լիզա), (բեմադրիչ՝ Անի Գասպարյան), Կառլո Գոլդոնիի «Ֆեոդալը» (Ռոզաուրա), (բեմադրիչ՝ Արման Նավասարդյան), Օսկար Ուայլդի «Սալոմե» (Սալոմե) և այլն։
2017 թվականից հրավիրվել է Երևանի Հ. Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոն, որպես դերասանուհի։ Մասնակցություն է ունեցել այնպիսի ներկայացումներում, ինչպիսիք են՝ Վիլիամ Շեքսպիրի և Թենեսի Ուիլիամսի «Խոսիր ինձ հետ» (բեմադրիչ՝ Սամսոն Մովսեսյան), Յասմինա Ռեզայիի «Սպանդի Աստված» (բեմադրիչ՝ Սաթէ Խաչատրյան) և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Թատրոնի հայ դերասաններ
Որովայնախոսություն
Հնարքը օգտագործվում է ժամանցի բնագավառում, օրինակ կրկեսում, տիկնիկային թատրոնում։ Որովայնախոսության ընթացքում հաճախ են օգտագործում տիկնիկներ, որոնց շարժումները ընդօրինակում են բառերի արտասանությունը, որովայնախոսները նաև ներկայանում են տիկնիկի հետ երկխոսությամբ։
Տեսակներ
Կա որովայնախոսության մի քանի տարատեսակ․
Ծագում
Սկզբում որովայնախոսությունը կրոնական հմտություն էր ։ Հույներն այն անվանում են ձայն ստամոքսից (εγγαστριμυθία)։ Ենթադրվում էր, որ ստամոքսից դուրս եկած ձայներն անկենդան ձայներ էին, որոնք բնակություն էին հաստատել որովայնախոսի ստամոքսում։ Այնուհետև որովայնախոսը պետք է մեկնաբաներ ձայները, քանի որ նրանք կարծում էին, որ ունակ են խոսել մահացածների հետ, նաև կանխագուշակել ապագան։ Այս տեխնիկան ամենավաղ արձանագրված օգտագործող մարգարեներից էր Պիթիան՝ Դելֆի քաղաքի Ապոլլոն տաճարի քրմուհին, որը հանդես է եկել որպես Դելֆիական պատգամախոս։
Ամենահաջողակ որովայնախոսներից մեկը Էվրիքլեյդեսն էր՝ մարգարե Աթենքից ։ Միջնադարում ենթադրվում էր, որ դա նման է կախարդությանը։ Որովայնախոսները ձևանում էին իբրև մարդկանց միջնորդներ կամ պնդում էին, որ կարող են վտարել չար հոգիներին։ Դա սովորական չէր (հատկապես) կանանց համար․ դա անելով՝ նրանք մեղադրվում էին և այրվում, ինչպես կախարդները։
Աշխարհի այլ մասերում նույնպես կա որովայնախոսության ավանդույթ ծիսական կամ կրոնական նպատակներով. պատմականորեն այս հմտության գիտակները զուլուսների, ինուիտների և մաորիների (ցեղեր) մեջ էին ։
Որպես զվարճանք
1886 թվականին նա Լոնդոնի Sadler's Wells թատրոնից հրավեր ստացավ և սկսեց իր բեմական գործունեությունը։ Նրա հմտությունը հիմնված է հանդուգն տղայի մանեկենի՝ Քասթեր Ջոյի վրա, որը պետք է նստի՝ ծնկները կախ և ներգրավվի երկխոսության մեջ Ֆրեդի հետ, ինչը չափազանց ազդեցիկ էր ժամանցային ձևաչափի համար և ընդունվել է հաջորդ սերնդի կատարողների կողմից ։
Որովայնախոսության արվեստը հյուսիսային Հնդկաստանում հայտնի է դարձել Յու. Կ. Պադհիի կողմից, իսկ հարավային Հնդկաստանում՝ Մ. Ռոյի կողմից, որոնք ենթադրաբար այս ասպարեզի առաջնամարտիկներն են Հնդկաստանում։ Յու. Կ. Պադհիի որդին՝ Ռամդաս Պադյեն, նրանցից փոխառել է այս արվեստը և հեռուստատեսությունում իր ներկայացումների շնորհիվ այն հայտնի դարձրել ժողովրդի շրջանում։ Ռամդաս Պադեյի որդին՝ Սաթյաջիտ Պադայը, նույնպես որովայնախոս էր։ Նմանապես Ինդազրին (կին որովայնախոսող Բանգալորից), մեծ ներդրում է ունեցել այս արվեստում։ Նա միաժամանակ հանդես է եկել երեք տիկնիկներով։ Մ. Ռոյի աշակերտները՝ Վենքի Մանքին և Միմիկրի Սրինիվասը, Հնդկաստանում և արտասահմանում շոուներ տալով, այս արվեստը դարձրել են հանրաճանաչ։ Հատկապես Միմիկրի Սրինիվասը որովայնախոսության մեջ մի քանի փորձ է արել, հայտնի դարձրել այս արվեստը՝ այն անվանելով «Ձայնի պատրանք»։ Նա լսարանի առաջ հանդես էր գալիս առանց բարձրախոսի և զվարճացնում ձայնային պատրանքներով՝ դրանց ավելացնելով բեմի մանեկենների ներկայացումները։
Հայտնի որովայնախոսներ
Ժամանակագրական կարգով․
Հնչյունների ճիշտ վերարտադրում
Որովայնախոսները բախվում են որոշ դժվարությունների։ Դրանցից մեկն այն է, որ բոլոր հնչյունները նրանք պետք է վերարտադրեն շրթունքներն աննշան առանձնացված։ Շրթունքների հպմամբ արտաբերվող հնչյունների համար ( «ֆ», «վ», «բ», «պ» և «մ») միակ ընտրությունը դրանք այլ հնչյուններով փոխարինելն է։ Այս դժվարության օրինակ է «gottle o' gear»-ը, որը պակաս փորձառու որովայնախոսների՝ «bottle of beer» արտահայտությունն արտասանելու անկարողությունն է համարվում ։ Եթե «th», «d», «t» և «n» հնչյունների փոփոխությունն արագորեն արտասանվի, լսողների համար դժվար կլինի նկատել տարբերությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ներկայացուցչական արվեստ Կատեգորիա:Տիկնիկային թատրոն Կատեգորիա:Ժամանց Կատեգորիա:Մարդկային ձայն Կատեգորիա:Կրկես Կատեգորիա:Բանավոր հաղորդակցություն
Dieu et mon droit
«Dieu et mon droit» (ֆրանսերեն արտասանությամբ՝ [djø e mɔ̃ dʁwa], նշանակում է «Աստված և իմ իրավունքը» ), Միացյալ Թագավորության նշանաբանը Շոտլանդիայի սահմաններից դուրս։ Այն իր տեղն է զբաղեցնում Միացյալ Թագավորության զինանշանի ստորին մասում ։ Ասվում է, որ նշանաբանը առաջին անգամ օգտագործվել է Ռիչարդ I-ի (1157–1199) կողմից որպես կռվի անցնելու ճիչ, և՛ իր ֆրանսիական արմատների վկայակոչում (և, իսկապես, նա խոսում էր ֆրանսերեն և օքսիտաներեն, չնայած միայն պարզ անգլերեն գիտեր), և՛ կառավարելու աստվածային իրավունքի գաղափար ։ Այն ընդունվել է որպես արքայական նշանաբան թագավոր Հենրի V կողմից (1386–1422)  ավելացնելով «իմ իրավունքը» արտահայտությունը, որ վերաբերում էր իր՝ ֆրանսիական թագին տիրելու ժառանգական իրավունքին ։
Ծագումնաբանություն
Նշանաբանը ֆրանսերեն է «Աստված և իմ իրավունքը», նշանակում է «Rex Angliae Dei gratia»    ,Անգլիան թագավորելը Աստծո կողմից է շնորհված : Այն օգտագործվում է ապացուցելու համար, որ պետություն կառավարելը Աստծո կողմից տրված իրավունք է ։
Անգլիայի Թագավորության համար տարօրինակ չէր իր զինանշանի վրա անգլերենի փոխարեն ֆրանսերեն նշանաբան ունենալը։ Նորմանդական ֆրանսերենը առաջնային լեզուն էր անգլիական թագավորական դատարանի և կարավարող մարմնի համար, որոնք հետևում էին Նորմանդիայի Վիլհելմ Նվաճողին հետագայում Պլանտագենետների օրենքներին։ Մեկ այլ հին ֆրանսերենով նշանաբան համալրեց Թագավորական նվաճումների շարքերը:Գարդերի օրենքների նշանաբանը, «Honi soit qui mal y pense» (անտեսված լինի նա, ով չար է մտածում), իր տեղն է գտնում վահանի ետևում պատկերված գոտու վրա։ Ժամանակակից ֆրանսերենում honi արտասանությունը փոխվեց honni, սակայն նշանաբանը չի փոփոոխվել։
Այլ թարգմանություններ
«Dieu et mon droit» թարգմանվել է մի քանի ձևերով՝ ներառելով «Աստված և իմ իրավունքը», «Աստված և իմ աջ ձեռքը»  «Աստվածն ու իմ իրավունքը ինձ կպաշտպանեն» and "God and my right shall me defend".
«Dieu et mon droit» բառացի թարգմանությունը «Աստված և իմ իրավունքը» ։ Այնուամենայնիվ, Կարսլեյի 1799թ տպագրված "Complete Peerage" թարգմանում է «Աստված և իմ աջ ձեռքը» (ստանդարտ ֆրանսերենով Dieu et ma main droite ոչ mon droit). Կարսլեյի բարձրությունը պարզ դարձավ Բրոհաուսի հանրագիտարանի (Brockhaus Enzklopädie) առաջին հրատարակության (1796–1808) ժամանակ, որը ընդծեց «աջ ձեռքի» բարձրացումը գերմանացի թագավորների թագադրման ժամանակ։
Դիդերոի հանրագիտարանում Dieu et mon droit նման նշանաբանները թարգմանվում են որպես «Աստված և իմ իրավունքը» ։
Օգտագործումը որպես թագավորական նշանաբան
Այլ դեպքում, արքայական զինանշանի վրա պատկերվում է միապետի անձնական նշանաբանը։ Օրինակ՝ Եղիսաբեթ I և Աննա Թագուհին հաճախ պատկերել են «Semper Eadem», ինչը լատիներենից նշանակում է «Միշտ նույնը», Հակոբ I-ը՝ «Beati Pacifici», լատիներենից նշանակում է «Օրհնվածները խաղաղություն ստեղծողներ են» ։
Ներկայիս օգտագործումը
«Dieu et mon droit» Թայմս ամսագրի կողմից ընդունվել է Թագավորական զինանշանի կարևոր մասնիկ։ Երբ այն 1875թ ընդունեց զինանշանը, Լոնդոնի ամսագրերի կեսը նույնպես արեցին դա։ 1982թ սկսած արգելվեց ներկայիս զինանշանը և սկսվեց օգտագործվել 1785թ-ին ստեղծված Հանովերյան զինանշանը ։
Զինանշանը տարբերակներ նշանաբանով հանդերձ օգտագործվում են Նոթինգհեմ Սիթիի Խորհրդում որպես լոգո, տարբեր ամսագրերի կողմից՝ ներառելով Ավստրալիայում «Էյջ», Քրիսչըրչի '«Փրեսս» Նոր Զելանդիայում, ՄԹ-ի «Օրական փոստը» և Կանադայի «Տորոնտոի ստանդարտը»։ Այն նույնպես օգտագործվում է Անգլիայի Հարդվիք հոլում Մեծ պալատի բուխարու վրա։
Այ իր տեղն է գտել նաև Ճամայկայի Պահեստային ՈՒժերի զինանշանի գոտւ վրա, բրիտանական անձնագրի առաջին էջին, բրիտանական և Համագործակցության զորքերի ենթասպայի կոչումում, Վիկտորյայի Գերագույն Դատարանի և Նոր Հարավային Ուելսի Գերագույն դատարանի զինանշաններում, Ավստրալիայում Մելբուրդնի Հոթորնի ակումբի կատարին, Նոթհինգեմի և Շեբուրնի դպրոցներում ։ Այդ քարացած արտահայտությունը օգտագործվել է նաև Մայքլ Յեքսոնի կողմից Նեվերլենդի դարպասին։ Տվյալ դարպասի վրա այն գտնվում է Միացյալ Թագավորության զինանշանի ներքևում ։ Նշանաբանը սկզբնական ժամանակներում օգտագործվել է Արևմտյան Ավստրալիայի Ոստիկանական ուժերի զինանշանի վրա, նախքան փոխարինվելը «Protect and Serve» (պաշտպանիր և ծառայիր), երբ ընկերությունը փոխեց իր անունը՝ «Արևմտյան Ավստրալիայի Ոստիկանական ուժերից» «Արևմտյան Ավստրալիայի Ոստիկանական ծառայություն»։
Այն Բարնեթի Եղիսաբեթ Թագուհու անվան դպրոցի նշանաբառն է։
Պատմական օգտագործում
Նշանաբանը Մեծ Բրիտանիայի զինանշանի հետ օգտագործվել է «Լոնդոնի Գազետում», ինչպես երևում է տիտղոսաթերթում թվագրված 1768թ օգոստոսի 26։ «Լեյտենանտ Ջեյմս Կուկի ճանապարորդության սկիզբը Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասից» գլխավոր վերնագիրն է։ 2018թ նշվեց այս պատմական էքսկուրսիայի սկսման 250 ամյակը։
Այլ տարբերակներ
«Կաղնու սրտեր»՝ Նյու Յորքի հեղափոխական խումբ՝ Ալեքսանդր Համիլթոնի հրամանատարությամբ, կրում էին կարմիր բարակ սրտեր իրենց բաճկոնների վրա «God and Our Right» (Աստված և մեր իրավունքները) ։
Արտահայտությունը կատակի առիթ է դարձել Բիթըլզի համար՝ «Duit on Mon Dei» (Արա դա երկուշաբթի օրը) և Հարի Նիլսոնի համար՝ 1975թ «Duit on Mon Dei» ալբոմում։
«Dieu est mon droit»
Հենրի Հյուդսոնը 1612թ օգտագործել է «Dieu est mon droit» (Աստված իմ իրավունքն է) ։
Ուրիշները «Dieu est mon droit» (Աստված իմ իրավունքն է) արտահայտությունը ենթադրում էին, որ դանշանակում էր նա ինքնիշխան էր, այլ ոչ թագավորի վասսալ ։
«Dieu est mon droit» մեկ այլ օրինակ պատկերված է Դերբշիրի Հարդվիկ հոլի Մեծ պալատում գտնվող զինանշանի ներքևում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի զինանշաններ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի միապետներ Կատեգորիա:Մեծ Բրիտանիայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Բրիտանական միապետություն
Քրիստոֆեր Օկիգբո
Քրիստոֆեր Օկիգբո (Christopher Ifekandu Okigbo, ), նիգերիացի բանաստեղծ, սպանվել է Բիաֆրայի անկախության համար մղվող պայքարում։ Գրել է անգլերեն և իգբո լեզուներով։
Կենսագրություն
Պատկանում էր իգբո ժողովրդին։ Ծնվել է կաթոլիկ ընտանիքում, հայրը դասավանդում էր միսիոներական դպրոցների տարրական դասարաններում, իսկ Քրիստոֆերը և ընտանիքը հոր հետ տեղափոխվում էին դպրոցից դպրոց։ Միևնույն ժամանակ տղան հատկապես կապված էր մայրական պապին՝ իգբո ժողովրդի գետի աստվածուհու քուրմին և հավատում էր, որ պապի հոգին հաստատվել է նրա մեջ, այստեղից էլ՝ գետի աստվածուհու կերպարը, որն այնուհետև արտացոլվում է նրա  պոեզիայում։ Մանկության տարիներին նրա համար մեկ այլ կարևոր գործիչ էր ավագ եղբայրը, հետագայում հայտնի տնտեսագետ, Նիգերիայի դեսպանը Եվրոպայում։ Երեք տարեկան հասակում Քրիստոֆերը կորցրել է մորը և դաստիարակվել խորթ մոր կողմից։
Նա ավարտել է Ումահիայի պետական քոլեջը երկու տարի շուտ, քան այնտեղ սովորող Չինուա Աչեբին, այնուհետև ընդունվել է Իբադանի համալսարանական քոլեջ։ Շուտով բժշկական ֆակուլտետը փոխում է դասական բանասիրության։ Համալսարանում հանդես եկավ նաև որպես շնորհալի դաշնակահար՝ իր երգեցողությամբ նվագակցելով Ուոլա Շոջինկային։ Նա զբաղվեց երաժշտությամբ, բայց կանգ առավ, երբ սկսեց լրջորեն պոեզիա գրել, իսկ երաժշտական ​​ստեղծագործություններից ոչինչ չի պահպանվել։ 1956 թվականին՝քոլեջն ավարտելուց հետո աշխատել է տարբեր ընկերություններում, դպրոցում դասավանդել է լատիներեն և աշխատել է Նիգերիայի Նսուկկայի համալսարանի գրադարանում՝ որպես գրադարանավարի օգնական։ Նա սկսեց հայտնվել մամուլում։ 1962 թվականինին նրա հրապարակումը Black Orpheus ամսագրում նկատելի դարձավ։ Նա դեմ էր նեգրին՝ որպես ռոմանտիկ ֆետիշիզմի դրսևորում։ Հետևաբար 1965 թվականինին Դակարում գտնվող Նեգրո արվեստի փառատոնում հրաժարվեց իրեն տրված մրցանակից՝ հայտարարելով, որ ինքը չի հավատում որևէ հատուկ նեգրո արվեստի գոյությանը։
1963 թվականից ծառայել է Իբադանում՝ Քեմբրիջի համալսարանի մամուլի արևմտյան աֆրիկյան մասնաճյուղում։ Նա ակտիվորեն մասնակցեց տեղի գրական ակումբի գործունեությանը, ստեղծեց այս ժամանակահատվածում իր լավագույն ստեղծագործությունները, որոնցում փնտրում էր դասական եվրոպական սկզբունքների (Կիաց) սինթեզ` նորիստական բանաստեղծությունների (Էլիոտ), ժողովրդական ավանդույթների և իգբոյի հավատալիքներով։ Մեկ անգամ չէ, որ եղել է Մեծ Բրիտանիայում։
1966 թվականից ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Բիաֆրայի տարանջատմանը տանող միջոցառումներին։ Achebe-ի հետ Enugu-ում հիմնել է Citadel հրատարակչությունը ։ Անկախության հասնելուց հետո 1967 թվականի հուլիսին գնաց Բիաֆրայում կամավոր ծառայելու։ Մի քանի շաբաթ անց սպանվեց քաղաքի մերձակայքում՝ նիգերիական զորքերի հարձակման ժամանակ, որտեղ կայացել էր որպես բանաստեղծ։ Նա հետմահու պարգևատրվել է Բիաֆրայի Հանրապետության «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների» շքանշանով։
Ժառանգություն և ճանաչում
2005 թվականին բանաստեղծի դուստր ստեղծել է նրա ժառանգության հիմնադրամը։ Բանաստեղծի արխիվը, ներառյալ Igbo-ում նրա բանաստեղծությունները, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ընդգրկված են «Աշխարհի հիշողություն» (Աֆրիկա) ծրագրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նիգերիացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Նիգերիացի գրողներ
Ալեչի սառցադաշտ
Ալեչի սառցադաշտ (Aletschgletscher), Ալեչի մեծ սառցադաշտ  (Grosser Aletschgletscher),
հնում`(Aletsch Glacier), սառցադաշտ, որը գտնվում է Շվեյցարիայի Բերնյան Ալպեր լեռների հարավային լանջին։
Ալեչը Ալպերի ամենամեծ սառցադաշտն է։ Ալն ընդգրկում է 86.63 կմ² տարածք (1973 թվականի դրությամբ), իսկ նրան սնող չորս ֆիռնային ավազանների հետ` մոտ 117,6 կմ² (2002 թվականի դրությամբ)։
Սառցադաշտի յուրահատկությունն այն է, որ սահելով լանջն ի վար, այն ստեղծել է կանիոն, որը նման է մարդաստեղծ ճանապարհի։
Ալեչի սառցադաշտի ընդհանուր երկարությունը կազմում է շուրջ 24 կիլոմետր։
2001-ի դեկտեմբերին Մեծ Ալեչի սառցադաշտը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ՝ որպես Յունգֆրաու-Ալեչ-Բիչհորն շրջանի մաս։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Սառցադաշտեր
Քոզան (քաղաք)
Քոզան (Kozan, Սիս), Ադանայի մարզի (Թուրքիա) շրջաններից մեկը, գտնվում է Ադանա քաղաքից 68 կմ հյուսիս։ Սիսը եղել է Կիլիկիայի հայկական թագավորության մայրաքաղաքը։
Պատմություն
Միջնադարում քաղաքը հայտնի էր որպես Սիս։ 1186-ից 1375 թվականներին Սիսը եղել է Կիլիկիայի հայկական թագավորության մայրաքաղաքը ։ Քաղաքը եղել է Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կարևոր կենտրոններից մեկը, գոնե մինչև այն ժամանակը, երբ առաջին հայ կաթողիկոս Գրիգոր Լուսավորիչը կաթողիկսանիստ քաղաք դարձրեց Վաղարշապատը։
704 թվականին Սիսը պաշարվում է արաբների կողմից։ Աբբասյանների տոհմի Խալիֆ ալ-Մուտավակկիլը գրավեց քաղաքը, սակայն որոշ ժամանակ անց բյուզանդացիները վերագրավեցին այն։ Սիսը վերակառուցվել է 1186 թվականին Կիլիկիայի հայկական թագավորության արքա Ռուբինյանների դինաստիայի ներկայացուցիչ Լևոն Բ-ի կառավարման տարիներին։ Հենց նա հռչակեց Սիսը մայրաքաղաք (1186-1375)։
1266 թվականին Բեյբարս I-ը եղավ Դամասկոս և դեսպաններ ուղարկեց կիլիկյան արքա Հեթում Ա-ին, պահանջով, որ մի քանի սահմանային ամրոցներ, որոնք հայերը գրավել էին մոնղոլների օգնությամբ հանձնվեր իրեն։ Թագավորը վախենալով սա կարող է դիտվել, որ Կիլիկիան հպատակվում է Եգիպտոսին հրաժարվում է հանձնել ամրոցները։ Սուլթանը շարժվեց դեպի Հալեպ, որտեղից էլ ԻԶԶ ադ-Դինա Իգանի և Կալաունի գլխավորությամբ զորք ուղարկեց հայերի դեմ։ Հեթում Ա-ն դիմեց մոնղոլների օգնությանը, իսկ նրա որդիները՝ Լևոնը և Թորոսը գնացին մամլուքներին ընդառաջ։ Օգոստոսի 24-ին Մարիի մոտ հայերը պարտվեցին, Թորոսը զոհվեց, իսկ Լևոնը գերվեց։ Մամլուները ավերեցին երկրը մինչև Ադանա, կրակի տվեցին Սիսը և գերի վերցրեցին ժողովրդի մի մասին։
1293 թվականին Սիսում հաստատվեց Հայ առաքելական եկեղեցու կաթողիկոսը, ով Սիսը լքեց Կիլիկիան թագավորության անկումից գրեթե հարյուր տարի անց՝ 1441 թվականին։ Նա Սիսից տեղափոխվեց Էջմիածին։ Սակայն Գրիգոր IX կաթողիկոսը ծերության պատճառով չցանկանալով մեկնել Էջմիածին մնաց Կիլիկիայում։ Հենց նրանով էլ դրվեց Կիլիկիո կաթողիկոսության պատմությունը։ 1293-ից 1915-ը կաթողիկոսի նստավայրը Սիսում էր, նրան հնազանդվում էին տասնհինգ թեմեր։
Օսմանյան կայսրության կազմում
Օսմանյան կայսրության կազմում Սիսը եղել է Ադանայի մարզի կենտրոնը և ունեցել է մոտ 4000 բնակիչ, որի մեծամասնությունը հայեր էին։
Ըստ որոշ շրջանակների Քոզանում է ծնվել թուրք պոետ Քարաջանողլան ։
Քաղաքի հայկական բնակչությունը տեղահանվել և սպանվել է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ ։ Սահակ կաթողիկոսը իր հոտի մի մասով փախել է Սիրիա, և որոշ ժամանակ կաթողիկոսարանը մշտական ապաստարան չուներ։
Քոզանն այսօր
Այսօր Քոզանը (Սիս) փոքր քաղաք է շրջապատված խաղողի այգիներով, պուրակներով և նարնջի ու կիտրոնի ծառերով։ 2000 թվականի դրությամբ Սիսի եկեղեցին քանդված է նրանից մնացել են միայն երկու պատ։
Հայտնի բնիկներ
Մանասե Սևակ՝ հայ գիտնական
Քրիստիան Վիերի
Քրիստիան Վիերի (Christian Vieri, ), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, հարձակվող։
Ակումբային
Քրիստիան Վիերին ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 13 տարեկանում, նա իր կարիերան սկսել է Ավստրալիայում, որտեղ այդ ժամանակ հանդես էր գալիս նրա հայրը՝ Ռոբերտո Վիերին, որը եղել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել «Յուվենտուսում», «Սամպդորիայում», «Ռոմայում»։ Կարիերայի հետագա զարգացման համար Քրիստիանը վերադարձել է Իտալիա, որտեղ մարզվել է մի քանի ֆուտբոլային մարզադպրոցներում և հետո ընդունվել «Տորինոյի» ակադեմիա, որի ակումբն էլ դարձել է Վիերիի պրոֆեսիոնալ կարիերայի առաջին թիմը։ 1993 թվականին Վիերին «Տորինոյի» կազմում նվաճել է  Իտալիայի գավաթը, սակայն երկար չի մնացել ակումբում։ Հաջորդ չորս տարիների ընթացքում Վիերին հանդես է եկել ոչ այնքան հայտնի իտալական ակումբներում։ Այդ թիմերում նա չի ընդգրկվել ակումբների հիմնական կազմում։ Դա բացատրվում էր նրանով, որ ֆուտբոլիստը ուշ է հայտնվել պրոֆեսիոնալ սպորտում և չի ունեցել նույնիսկ հիմնական հմտություններ։ Այդ տարիներին ի հայտ են եկել նրա ուժեղ որակները՝ գնդակից «կառչելու» և գլխով խաղալու ունակությունը։ Վիերին աստիճանաբար բարելավել է խաղային տեխնիկան և սկսել է օգտագործել իր ուժեղ կողմերը։
Իր աշխատասիրության շնորհիվ Վիերին 1996 թվականին ընդգրկվել է «Յուվենտուսի» կազմում, որն այդ ժամանակ Չեմպիոնների լիգայի գործող չեմպիոնն էր։ Քրիստիանը չի ներառվել հիմնական կազմի մեջ, նա փոխարինել է  թիմի հիմնական հարձակվողներ Ալեսանդրո Դել Պիեռոյին կամ Ալեն Բոկշիչին։ Այդ կարգավիճակում նա մրցաշրջանի ընթացքում դարձել է 15 գոլի հեղինակ, օգնել թիմին վերադարձնել չեմպիոնական տիտղոսը և կրկին դուրս գալ Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչ (եզրափակչում Յուվենթուսը պարտվել է Դորտմունդի «Բորուսիային»)։
1997 թվականի ամռանը Վիերին 20 միլիոն եվրոյով տեղափոխվել է «Ատլետիկո Մադրիդ»։ Այս տեղափոխությունը վճռորոշ է եղել Քրիստիանի համար․ նա 24 գոլով դարձել է Իսպանիայի առաջնության ռմբարկու և օգնեց ակումբին ձեռք բերելու ՈւԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկության ուղեգիր։ Այդ մրցաշրջանից հետո Վիերին ճանաչվել է աշխարհի լավագույն հարձակվողներից մեկ։
Հաջորդ ակումբը, որտեղ Վիերին հանդես է եկել, «Լացիոն» էր, որն այդ ընթացքում բարեհաջող էր հանդես գալիս Իտալիայի առաջնությունում։ 1999 թվականին Վիերիի գոլն օգնել է ակումբին հաղթել գավաթակիրների պատմության մեջ վերջին գավաթը՝ խփելով գոլերից մեկը «Մալյորկայի» դեմ եզրափակիչ խաղում, որն ավարտվել է 2:1 հաշվով։ Դրանից հետո Վիերին ճանաչվել Է Իտալիայի տարվա ֆուտբոլիստ։ Ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում նա դարձել է 15 գոլի հեղինակ։
Տապակում
Տապակում, սննդի ջերմային մշակման միջոց՝ ճարպով կամ առանց ճարպի, համապատասխան ջերմաստիճանում, որը հանգեցնում է կեղևի առաջացման (Մայարի ռեակցիա)։ ««Թեթև տապակումը»» նշանակում է կարճ ժամանակամիջոցում տապակում, որը սնունդը չի հասցնում լիարժեք պատրաստի վիճակի ։  Յուղի մեջ միասեռ զանգվածի ստացումը, ի տարբերություն տապակման, իրականացվում է ավելի ցածր ջերմաստիճանի տակ, և կեղև չի գոյանում։
Քրիստիան Վիերի
Ակումբային
1999 թվականի ամռանը Վիերիին 48,5 միլիոն եվրոյով գնել է «Ինտերը». այդ գործարքը Վիերիին դարձրել է աշխարհի «ամենաթանկ»  ֆուտբոլիստը։ Ինտերում հարձակվողը հանդես է եկել վեց մրցաշրջան։ Խաղերի ժամանակ նա համագործակցում էր բրազիլացի Ռոնալդոյի հետ, սակայն նրան հաճախ էին «հետապնդում» վնասվածքները։ Մի քանի մրցաշրջան Վիերին ճանաչվել է ակումբի գլխավոր հարձակվող։
2002 թվականին նա կրկին ճանաչվել է Իտալիայի տարվա ֆուտբոլիստ, իսկ 2003 թվականին 24 գոլով դարձել է A Սերիայի լավագույն ռմբարկու։ Ինտերի կազմում Վիերին խփել է 123 գոլ և դասվել ակումբի լավագույն ռմբարկուների տասնյակում, սակայն այդ տարիներին նրա միակ նվաճած տիտղոսն Իտալիայի գավաթն էր՝ 2005 թվականին։ Այդ ժամանակ նրա մարզական կարիերան արդեն անկում էր ապրում։
Տապակում
Գրականություն
Կատեգորիա:Խոհարարություն Կատեգորիա:Խոհանոց
Քրիստիան Վիերի
Ակումբային
2005 թվականին հարձակվողը ազատ գործակալի կարգավիճակով ընդգրկվել է «Միլանի» կազմում, որտեղ անցկացրած տասնչորս խաղերում Վիերին կարողացել է խփել միայն երկու գնդակ, հետագայում կոնֆլիկտի մեջ է մտել ակումբի ղեկավարության հետ և ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ ստիպված եղել լքել ակումբը։
2006 թվականին հանդես է եկել «Մոնակոյում», որտեղ 7 խաղում դարձել է 3 գոլի հեղինակ։
2016 թվականի հուլիսին Վիերին հայտարարել էր ֆուտբոլ վերադառնալու մասին, սակայն դա տեղի չի ունեցել ։
Միջազգային
Վիերին հանդես է եկել Իտալիայի երիտասարդական և օլիմպիական հավաքականների կազմում։ Երիտասարդական հավաքականի կազմում հանդես գալու տարներին երկու անգամ՝ 1994 և 1996 թվականներին, դարձել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն։
Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում Վիերին նորամուտը նշել է 1997 թվականի մարտի 29-ին՝ Մոլդովայի ազգայի հավաքականի հետ խաղում։ Խաղն ավարտվել է 3-0 հաշվով․ 49-րդ րոպեին 3-րդ գոլի հեղինակ է դարձել Վիերին ։ 1998 թվականի Ֆրանսիայում կայանացած Աշխարհի առաջնությանը Վիերին հավաքականի կազմում ընդգրկվել է որպես հիմնական հարձակվող։ Նա աչքի է ընկնել խմբային փուլի բոլոր խաղերում, Նորվեգիայի հետ 1/8 եզրափակչի խաղում միակ գոլի հեղինակը դարձել է Վիերին։ Առաջնության ընդհանուր արդյունքներով հարձակվողն արժանացել է «արծաթե գնդակի»՝ մեկ գոլով հետ մնալով խորվաթ Դավոր Շուկերից։
2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը Վիերին վնասվածքի պատճառով բաց է թողել։ 2002 թվականի ամռանը Հարավային Կորեայում և Ճապոնիայում տեղի ունեցած Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը եղել է Իտալիայի գլխավոր ուժը։ Մունդալի չորս հանդիպումներում նա չորս գոլի հեղինակ է դարձել։
Իտալիայի հավաքականի կազմում Քրիստիան Վիերիի վերջին մրցաշարը եղել է 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունը, որտեղ անհաջող մեկնարկից հետո Իտալիան դուրս է մնացել «փլեյ-օֆից»։
Ծնկի վնասվածքի պատճառով Վիերին չի կարողացել մասնակցել 2006 թվականին Գերմանիայում տեղի ոունեցած աշխարհ առաջնությանը։ Գոլերի քանակով Վիերին հավաքականում զբաղեցնում է 10-րդ տեղը։
Հավաքականի կազմում վերջին հանդիպումը Վիերիի համար կրկին եղել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 12-ին տեղի ունեցած Մոլդովայի հետ խաղը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:ՖԻՖԱ 100 Կատեգորիա:Իտալացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Տորինոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պրատոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Պիզայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վենեցիայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատալանտայի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ատլետիկո Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Լացիոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ինտեր Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Միլանի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Մոնակոյի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆիորենտինայի ֆուտբոլիստներ
Կարմելո Միֆսուդ Բոննիչի
Կարմելո Միֆսուդ Բոննիչի (Dr Carmelo Mifsud Bonnici, ), մալթացի պետական և քաղաքական գործիչ։ Մալթայի Հանրապետության վարչապետը 1984-1987 թվականներին։ Կողմ է Մալթայի ԵՄ-ից դուրս գալուն։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1933 թվականի հուլիսի 17-ին Մալթայի փոքր քաղաքում։ Հայրը՝ պրոֆեսոր, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր Լորենցո Միֆսուդ Բոննիչին է։ Տարրական կրթությունը ստացել է պետական դպրոցում, այն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մալթայի համալսարան։ 1954 թվականին ստացել է իրավաբանական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 1968 թվականի մայիսից Մալթայի համալսարանում զբաղվել է արդյունաբերական և ֆինանսական իրավունքի դասավանդմամբ ։
Քաղաքական գործունեություն
Ուսանողական տարիներին եղել է կաթոլիկ սոցիալական գիլդիայի ակտիվ անդամ, ավելի ուշ՝ երիտասարդական քրիստոնեական աշխատանքային շարժման իրավական խորհրդատու։
1969 թվականից ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Մալթայի արհմիութենական շարժմանը։ Հայտնի է դարձել արհմիությունների իրավախորհրդատուի պաշտոնում իր գործունեությամբ, երբ նրան հաջողվել է խոչընդոտել գործադուլներին մասնակցելու համար բանտային պատիժ նախատեսող օրինագծի ընդունմանը։
1980 թվականի մայիսի 29-ին նշանակվել Է Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարի տեղակալ, որը պատասխանատու է կուսակցական գործերի համար։ Ղեկավարել է Լեյբորիստական կուսակցության նախընտրական արշավը 1981 թվականի համընդհանուր ընտրությունների ժամանակ, որտեղ Լեյբորիստական կուսակցությունը հաղթել է երրորդ անգամ անընդմեջ։
1983 թվականի սեպտեմբերի 5-ից նշանակվել է կառավարության առաջին փոխվարչապետ և կրթության նախարար։
1984-1987 թվականներին զբաղեցրել է Մալթայի վարչապետի պաշտոնը։
2000 թվականից գլխավորել է Ազգային անկախության քարոզարշավ քաղաքական ճակատը, որը հանդես է գալիս ԵՄ կազմից Մալթայի դուրս գալու օգտին։ 2003 թվականից զբաղեցնում է Մալթայի արդարադատության նախարարի պաշտոնը (այդ պաշտոնում ակտիվորեն դեմ է հանդես եկել ամուսնալուծությունների օրինականացմանը, ի պաշտպանություն ամուսնության, ընտանիքի և չծնված երեխաների) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մալթայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մալթայի քաղաքական գործիչներ
Ռադիոսիրողի համաշխարհային օր
«Ռադիոսիրողի համաշխարհային օր» (World Amateur Radio Day), ոչ պաշտոնական տոն, որը նշվում է ամեն տարի՝ ապրիլի 18-ին։ Տոնում են սիրողական ռադիոկապով տարված մարդիկ ։
Պատմություն և տոնակատարություն
«Ռադիոսիրողի համաշխարհային օրը» նշում են աշխարհի ավելի քան հարյուր հիսուն երկրի ռադիոսիրողները, բայց ավելի լայնամասշտաբ այն նշում են «Միջազգային ռադիոսիրողների միությունում» (The International Amateur Radio Union, IARU):
«Ռադիոսիրողի համաշխարհային օրվա» ամսաթիվը պատահական չի ընտրվել։ 1825 թվականի ապրիլի 18-ին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում ռադիոհաղորդավարները ստեղծել են «Միջազգային ռադիոսիրողների միությունը», որը կոչված էր միավորելու սիրողական ռադիոհաղորդակցություններում ներգրավված բոլոր մարդկանց ։ 2005 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության Պետական դումայի պատգամավոր, էներգետիկայի, տրանսպորտի և կապի կոմիտեի անդամ Գալիչանին իր շնորհավորական ուղերձում այսպես է արտահայտվել ռադիոսիրողների և նրանց հոբբիների մասին։ "«Ինչպես նախորդ տարիներին, այնպես էլ հիմա ռադիոյի հոգին ու շարժիչ ուժը եղել ու մնում են ռադիոսիրողները։ Նրանց ոգևորությունը, նվիրվածությունը ռադիոյի հետագա նվաճումների բանալին են» ։" «Ռուսաստանի ռադիոսիրողների միությունն» ստեղծվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, իսկ արդեն 1994 թվականին մտել է «Միջազգային ռադիոսիրողների միություն» և սկսել այդ օրը նշել նրա հետ միասին։
Ամեն տարի սիրողական ռադիոյի համաշխարհային օրը նշվում է նոր նշանաբանով։ Օրինակ՝ 2007 թվականին տոնի նշանաբանն էր «Ընդլայնելով ռադիոկապի աշխարհը» կարգախոսը։ 2013 թվականին տոնը նվիրված էր արտակարգ իրավիճակներում սիրողական ռադիոյի առաջին օգտագործման հարյուրամյակին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տոներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Միջազգային օրեր
Թեսսա Վայոլեթ
Կենսագրություն
Մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել է Օրեգոնում։ Որպես ավագ դպրոցի աշակերտ ելույթ էր ունենում թատերախմբում։ 2008 թվականին ավարտել է Էշլենդի միջնակարգ դպրոցը, լինելով պատվո ազգային միության անդամ (դպրոցի կազմակերպություն, որը ստեղծվել է լավ առաջադիմություն ունեցող աշակերտներին միավորելու համար) ։
Սկսել է բլոգ վարել 2007 թվականին 17 տարեկանում։ Սկզբում դա արել է դպրոցական ծրագրի համար, չնայած շուտով, երբ նա ուղևորվել է Հոնկոնգ և Թաիլանդ՝ որպես մոդել, նա սկսել է ամեն օր ուշադրություն դարձնել դրան։ Չնայած նրան, որ նրա Youtube-ալիքը սկսել է որպես տեսաբլոգ, հետագայում անցել է այնպիսի հայտնի խմբերի քավերների կատարմանը, ինչպիսիք են Relient K, Family Force 5 և Mika, ինչպես նաև ձայնագրել է իր սեփական երգերը։ 2009 թվականին Վայոլեթը ամբողջությամբ հեռացել է մոդելային բիզնեսից և այդ ժամանակվանից այդ թեման չի բարձրացրել իր ալիքում։
Խոսելով իր մասին, նա սովորաբար օգտագործում է «մտավոր գիք» արտահայտությունը (Mind Geek) արտահայտությունը՝ նկատի ունենալով նրա կարծրատիպային «գիք» հետաքրքրությունները. դրանց թվում անվանում է Digimon-ի և Legend of Zelda-ի խաղերի շարքը, «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմերի շարքը և «Աստղային ճանապարհ» շարքը նաև «Դոկտոր Ո՞վ » սերիալը ինչպես նաև Հարի Փոթերի մասին վեպերը  ։
2008 թվականի աշնանը, գտնվելով Սեուլում, Վայոլեթը անցավ վիդեոբլոգինգի ավելի ավանդական ձևաչափին, որը հիմնված է ավելի քիչ ծախսերի վրա։ Իր ուշադրությունը կենտրոնացնելով կյանքի, երաժշտական տեսահոլովակների և ծաղրերգությունների պատմությունների վրա։
2009 թվականին Թեսան տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Տեսանյութը մշակելիս օգտագործում էր Maker Studios ծրագիրը։ 2010 և 2012 թվականներին նա նույնպես մեծ ժողովրդականություն է վայելել շրթունքների համաժամացման սեփական մասնակցությամբ երաժշտական տեսահոլովակների շնորհիվ ։
2009 թվականին YouTube- ի մրցույթում Վայոլեթը շահել է 100,000 ԱՄՆ դոլար՝ տեղադրելով ամենաշատ մեկնաբանված տեսանյութը ։ Նրա զարմիկ Ռեյ Ուիլյամ Ջոնսոնը, որն այն ժամանակ ուներ YouTube-ի ամենաշատ այցելվող ալիքը, իր բաժանորդներին կոչ է արել աջակցել Թեսսային մրցույթում։