cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պուտինի ծրագիրը
«Արդար Ռուսաստան» կուսակցությունը նույնպես կիրառել է հետևյալ լոզունգը «Պուտինի ծրագիրը արդարության հաղթանակն է» տեսքով ։ 2008 թվականի փետրվարի 26-ին Սվերդլովսկի մարզի տեղական դատարանը որոշեց, որ «Պուտինի ծրագիրը» «Միացյալ Ռուսաստան» կուսակցության սեփականությունը չի հանդիսանում և թույլատրեց Ռուսաստանի քաղաքացիներին օգտագործել այն` ըստ իրենց հայեցողության։ Դատարանում բողոք է հարուցվել Եկատերինբուրգի քաղաքապետի թեկնածու անկուսակցական Ալեքսեյ Եսաուլկովի գովազդային հոլովակների եթերից հանելու մասին ընտրական կոմիտեի որոշման համար։ Պատճառը տեսահոլովակներում` առանց «Միացյալ Ռուսաստանի» թույլատրության «Պուտինի ծրագիր» բառակապակցության օգտագործումն էր։ Ընտրական կոմիտեի կարծիքով` Եսաուլկովը իրավունք չուներ օգտագործել այդ բառակապակցությունը, քանի որ այն կուսակցության մտավոր սեփականությունն էր։ Բայց դատարանը չհամաձայնեց ընտրական կոմիտեի փաստարկների հետ ։
Պուտինը «Պուտինի ծրագրի» մասին
2007 թվականի սեպտեմբերի 14-ին միջազգային «Վալդայ» բանավեճային ակումբում`արտասահմանյան քաղաքագետների և լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ, Վլադիմիր Պուտինը պատասխանել է «Միացյալ Ռուսաստանի»` Պուտինի ծրագրի իրականացման հետ կապված նախընտրական կարգախոսների մասին հարցին.
Հանրային կարծիք
Աջակողմյան ուժերի միությունը Պետական դումայի 2007 թվականի ընտրության ժամանակ օգտագործել է այս կարգախոսը. «Ծրագիր թե՞ ազատություն»։
Երգիծական հոլովում
«Պուտինի ծրագիր» արտահայտության ձևավորումից անմիջապես հետո այն սկսվեց ծաղրանքի ենթարկվել ռուսական համացանցային հասարակության կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գաղափարական կլիշեներ Կատեգորիա:2000-ականները Ռուսաստանում Կատեգորիա:Ռուսական քարոզչություն Կատեգորիա:Վլադիմիր Պուտին
Մոգար
Մոգար (Setaria italica subssp․ mocharicum Al), իտալական կորեկախոտ, չումիզա, դաշտավլուկազգիների ընտանիքի միամյա բույս։ Արմատային համակարգը փնջաձև է, թափանցում է մինչև 1,0 մ․ Ցողունի բարձրությունը 50-150 սմ է, ծաղկաբույլը՝ հասկանման հուրան, սև, դեղին, սպիտակ։ 1000 հատիկի կշիռը՝ 1,5-3,0գ։ Մոգարն օգտագործվում է կերի և պարենի համար։ Մշակվում է մերձարևադարձային և բարեխառն գոտու երկրներում։ Վայրի վիճակում աճում է Ասիայում։
Մոգարի հատիկները ծլում են 8—10 °C-ում, ծիլերը տուժում են -2°-3 °C սառնամանիքներից։ Չորադիմացկուն է։ Նպաստավոր պայմաններում հնձվում է երկու անգամ։ 100 կգ կանաչ զանգվածը համապատասխանում է 17, խոտը՝ 55 կերային միավորի։ Բերքատվությունը՝ 200—250 ց/հա։ Տարածված սորտերն են՝ Դնեպրոպետրովսկի 11, Օմսկի 10 և այլն։
Կատեգորիա:Հացազգիներ Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր
Պիկուի
Պիկուի (Picuí), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմայի մարզում։ Մտնում է Սերիդո Օրիենտալ Պարաիբանուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 987 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 665,570 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 28,5 մարդ/կմ²։
Քեյթ Քորի
Քեյթ Քորի (Kate Cory, ամբողջական անուն՝ Kate Thompson Cory, ), ամերիկացի նկարիչ և լուսանկարիչ։
Մի քանի տարի ապրելով հոպի հնդկացիների շրջանում՝ նա պատկերել է նրանց կյանքն ու առօրյան մոտ վեց հարյուր լուսանկարում։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1861 թվականի փետրվարի 8-ին Իլինոյս նահանգում՝ Ուոկիգանում ՝ Ջեյմս Յանգ Քորի (1828-1901) և նրա կնոջ՝ Էլիզա Քելոգ Քորի (1829-1903) ընտանիքում ։ Քեյթ Քորին Ֆաննի Քորիի՝ «Little Miss Muffet» կոմիքսները նկարազարդողի զարմուհին է ։
Աղջկա հայրը աբոլիցիոնիստ էր և Ստորգետնյա երկաթուղու մասնակից․ նրանց տան նկուղում կար գաղտնի սենյակ, որտեղից նրա ազատ սևամորթ ծառաները սպիտակամորթ ստրուկներին տեղափոխում էին դեպի Վոկեգան նավահանգիստում (Waukegan Harbour) նրանց սպասող նավակներ։Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ նա եղել է թերթի հաջողակ խմբագիր և հաճախ միայնակ վարել է Waukegan Gazette-ը։ 1880 թվականին Քորի ընտանիքը տեղափոխվել է Նյուարկ՝ Նյու Ջերսի նահանգ, որտեղից Քեյթի հայրը մասնակցել է Նյու Յորքի Ուոլ Սթրիթի գործերին։
Քեյթ Քորին նկարչություն և լուսանկարչություն է սովորել Նյու Յորքի Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայում և Cooper Union-ում, որտեղ որոշ ժամանակ աշխատել է որպես հրահանգիչ։ Նա աշխատել է որպես նկարչուհի և քանդակագործ, ինչպես նաև զբաղվել է լուսանկարչությամբ։ Նա ապրում էր որպես կոմերցիոն նկարչուհի՝ նկարները տեղադրելով Recreation հանդեսում և մասնակցելով Նյու Յորքի «Pen and Brush Club»-ին։ 1895 թվականից սկսած՝ նկարիչ Չարլզ Վոլկարի հետ համագործակցությամբ ստեղծել է ձեռքով նկարված խեցեղեն (բաժակներ և ափսեներ), որոնցում պատկերված են այնպիսի պատմական դեմքեր, ինչպիսիք են Ուիլյամ Փենը և Ալեքսանդր Համիլթոնը։ Նրանց ընդհանուր խանութը՝ Volkmar and Cory Pottery-ը, գտնվում էր Նյու Յորքի Քուինս քաղաքում։
Pen and Brush Club ակումբում Քորին ծանոթացել է նկարիչ Լուի Ակինի (Louis Akin) հետ, որը նոր էր վերադարձել ԱՄՆ-ի Հարավ-Արևմուտքից։ Նա ստեղծել է նկարներ հոփի հնդկացիների պատկերմամբ, որպեսզի խթանի զբոսաշրջությունը Santa Fe Railroad երկաթուղու երթուղու երկայնքով։ Նրա հետաքրքրությունը ԱՄՆ արևմուտքի նկատմամբ առաջացրել էր Էռնեստ Սեթոնը և երբ Ակինը նրան պատմել է 1905 թվականին Հյուսիսային Արիզոնայում նկարիչների գաղութ հիմնելու իր ծրագրերի մասին, Քորին գնացքով մեկնել է հոփերի արգելոց։ Գնացքից իջնելուց հետո հասկացել է, որ դարձել է միակը այս արտ-գաղութում։ Չնայած դրան, նա այստեղ է մնացել մինչև 1912 թվականը, եղել է միակ կինը, որը ներգրավված է եղել անհայտ հոփի ժողովրդի մեջ։ Քորին սովորել է հոփ լեզուն, նկարել է այդ ազգության բնանկարներ և մարդկանց։ Նա արել է նաև մոտ 600 լուսանկար՝ պատկերելով հոփիների կյանքի բոլոր բնագավառները, ինչպես հասարակական, այնպես էլ հոգևոր։ Քեյթ Քորին այս վայրը լքել է 1912 թվականին, նրա հայացքները կյանքի նկատմամբ փոխվել են հոփի ժողովրդի հետ շփումից և ժամանակակից կենսական պահանջներից հրաժարվելու պատճառով։ 1915 թվականին Սմիթսոնյան ինստիտուտը գնել է Քորիի 20 նկար՝ ստեղծված այն ժամանակահատվածում, երբ նա ապրում էր հոփիների հետ ։
1913 թվականին Քորին տեղափոխվել է Պրեսկոտ՝ Արիզոնա նահանգ, որտեղ բնակվել է հոփի աշխատողների կառուցած և կահավորած քարե տանը։ Նա իր աշխատանքները ներկայացրել է Արսենալի «Arizona Desert» ցուցահանդեսում՝ դրա համար ստանալով պատվավոր մրցանակ։ Նրա որոշ աշխատանքներ գտնվում են Սմոքի թանգարանում՝ Պրեսկոթում։
Քեյթ Կորին Պրեսկոտում շռայլ կյանքից խուսափելու իր անկեղծ մտադրության մեջ աչքի է ընկել էքսցենտրիկությամբ. նա կրել է մաշված հագուստ, վարձակալության է տվել իրեն պատկանող երկու խրճիթները, աղբ է հավաքել անձրևաջրից և օգտագործել այն լուսանկարները երևակելու համար, իր նկարները վաճառելու փոխարեն, նա փոխանակել է դրանք։
Նկարչուհու աշխատանքները գտնվում են ԱՄՆ-ի մի շարք թանգարանների հավաքածուներում, ինչպես նաև պատկանում են First Congregational Church եկեղեցուն, որի անդամ էր նկարչուհին։
Մահացել է 1958 թվականի հունիսի 12-ին Արիզոնա նահանգի Պրեսկոտ քաղաքում։ Թաղվել է գերեզմանոցում ՝ իր ընկերուհի Շարլոտ Հոլի կողքին ։
1905-1912 թվականների ընթացքում հոփերի մոտ Քեյթ Քորիի արած լուսանկարների նեգատիվները գտնվել են 1980-ական թվականներին ստվարաթղթե արկղում այլ նյութերի հետ միասին և նվիրվել Սմոքի թանգարանին։ Չիմանալով ինչպես պահել նեգատիվները, թանգարանը այն հանձնել է Հյուսիսային Արիզոնայի թանգարանին, որը հին ժապավենները պահելու ավելի լավ սարքավորումներ ուներ։ Գտնված լուսանկարների հիման վրա թանգարանում հրատարակվել է «The Hopi Photographs: Kate Cory: 1905−1912» գիրքը։
Մակարի (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)
Մակարի (Макарий), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի բնակավայրեր
Նամակներ Ջուլիետին
Նամակներ Ջուլիետին, 2010 թ.-ի ամերիկյան ռոմանտիկ դրամա։ Գլխավոր դերերում՝ Ամանդա Սեյֆրիդ և Քրիս Էգան, ռեժիսոր՝ Գարի Վինիք։ Ֆիլմը Հյուսիսային Ամերիկայում և այլ երկրներում էկրաններ բարձրացավ 2010 թ. մայիսի 4-ին։ Ֆիլմի մտահղացումը առաջացել է 2006 թ. լույս տեսած «Նամակներ Ջուլիետին» փաստագրական գրքից։ Գրքի հեղինակներն են Լայզ Ֆրիդմանը և Սեյլ Ֆրիդմանը, որոնք պատմում են Շեքսպիրի ամենահայտնի հերոսուհուն նամակներ գրելու երևույթի մասին։
Սյուժե
Սոֆին երիտասարդ մի ամերիկուհի է, աշխատում է New Yorker ամսագրում (ճշգրտում է զանազան փաստեր)։ Իր սովորական կյանքին մի քիչ աշխուժություն հաղորդելու համար նա որոշում է մեկնել այսպես կոչված «նախամեղրամսյա» ճանապարհորդության դեպի Վերոնա (Իտալիա) իր փեսացուի՝ շեֆ-խոհարար Վիկտորի հետ։ Սակայն աշխատանքով մոլեռանդորեն համակված Վիկտորին չի հուզում Իտալիայի ռոմանտիկ մթնոլորտը, ու նա ավելի մեծ հաճույքով իր ժամանակը օգտագործում է իր ապագա ռեստորանի համար օգտակար խոհարարական հետազոտություններ անելու համար, և կարծես անուշադրության է մատնում Սոֆիին։
Վերջինս պատահականորեն մի նոր աշխարհ է հայտնաբերում Վերոնայում։ Պարզվում է՝ Վերոնայի սիրահարների այգում տարբեր անցորդներ անընդհատ նամակներ են գրում Ջուլիետին ու դրանք կպցնում պատին։ Ամեն օրվա վերջում «Ջուլիետի քարտուղարուհիները» պատասխանում են այդ նամակներին։ Սոֆին պատահաբար գտնում է ոմն Կլեր Սմիթի գրած նամակը, որը սակայն անպատասխան էր մնացել։ Քարտուղարուհիների համաձայնությամբ նա ինքն է պատասխանում այդ նամակին, և շուտով արդեն բավական տարիքն առած Կլերը ժամանում է Վերոնա իր բարետես թոռան՝ փաստաբան Չարլիի հետ, ով աշխատում է մարդու իրավունքների պաշտպանության համար։
Կլերն ու Սոֆին միանգամից համակրում են միմյանց, մինչդեռ Չարլին բավականին կոպիտ է իրեն պահում Սոֆիի նկատմամբ, իսկ վերջինս էլ շարունակ հեգնանքով է խոսում Չարլիի հետ։ Կլերը եկել էր Վերոնա շարունակելու փնտրել իր վաղուց կորցրած սիրուն՝ Լորենցո Բարտոլինիին։ Սոֆին, մտածելով, որ Կլերի պատմությունը կարող էր օգնել իրեն գրողի կարիերայում, որոշում է օգնել նրան իր որոնումներում։ Այդպես, մեր աչքի առաջ ծավալվում է հետաքրքիր ու ռոմանտիկ արկածների մի պատմություն։ Պարզվում է, որ Վերոնայում մի շարք Լորենցո Բարտոլինիներ կան, և Սոֆիի մասնագիտական կարողությունների շնորհիվ նրանք բացառման սկզբունքով սկսում են որոնումները։ Պարզվում է, որ Լորենցոներից մեկն արդեն մահացել էր։ Բարկացած Չարլին մեղադրում է Սոֆիին այն բանում, որ նա Կլերին ապարդյուն փնտրտուքների էր մղել ու պատճառ դարձել նրա տխրության համար։ Նա մեղադրում է Սոֆիին՝ ասելով, որ աղջիկը չգիտի, թե ինչ է իսկական կորուստը։ Սոֆին անտրամադիր հեռու է քայլում նրանցից։ Այդ պահին Կլերը պատմում է Չարլիին, որ նա սխալվում էր, քանի որ Սոֆին դեռ փոքր ժամանակ կորցրել էր մորը, որը լքել էր աղջկան։ Հաջորդ օրը նախաճաշի ժամանակ Կլերը պնդում է, որ Չարլին ներողություն խնդրի Սոֆիից։ Մի օր՝ հերթական որոնումների ժամանակ, Կլերը թոռանը խնդրում է կանգ առնել խաղողի այգիների մոտ, որպեսզի իրենք մի-մի բաժակ գինի համտեսեն ու Սոֆիին հրաժեշտ տան։ Ճանապարհին Կլերը հանկարծ մի տղամարդու է տեսնում, որը շատ նման էր իր Լորենցոյին։ Պարզվում է, որ դա Լորենցո Բարտոլինիի թոռն է։ Այսպես, Կլերն ու Լորենցոն վերագտնում են իրար 50 երկար տարիների բաժանումից հետո։ Վերադառնալով Նյու Յորք՝ Սոֆին բաժանվում է Վիկտորից։ Հետո նա վերադառնում է Վերոնա՝ ներկա գտնվելու Կլերի և Լորենցոյի հարսանիքին։ Նա այնտեղ տեսնում է Չարլիին ուրիշ աղջկա՝ Պատրիսիայի հետ։ Նա վազելով հեռանում է, Չարլին՝ նրա հետևից։ Երբ Չարլին գտնում է նրան (դասական պատշգամբի տեսարան), Սոֆին խոստովանում է, որ սիրում է նրան, բայց հորդորում է վերադառնալ իր ընկերուհու մոտ։ Չարլին ասում է, որ այդ աղջիկն իրականում իր զարմուհին էր։ Նա ևս սեր է խոստովանում Սոֆիին, ու այդ պահին ցած է ընկնում պատշգամբից. նրանք գետնին ընկած համբուրվում են։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:Նյու Յորքում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իտալերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Summit Entertainment ֆիլմեր
Ավանգարդիզմ
Ավանգարդիզմ, (avant-garde, բառացի՝ avant - առջև, garde - Պահազոր), պայմանականորեն այդպես է կոչվել 20-րդ դարի գեղարվեստական այն շարժումը, որին բնորոշ են խզումը ռեալիստական կերպարի նախկին ավանդույթից, նոր արտահայտչամիջոցների ու երկերի ձևական կառուցվածքի որոնումները, արվեստին առաջադրում է հատուկ, կարգավորող դեր գաղափարական մտածողության ճգնաժամի և հակասություններից քայքայված իրականության պայմաններում։
Անվանումը
Բառացի նշանակում է ռազմական ստորաբաժանում, զորամաս կամ միավորում, որը զորքի կամ նավատորմի ռազմերթի ժամանակ ընթանում է գլխավոր ուժերի առջևից՝ նրանց պահպանելու նպատակով։ Եզրը օգտագործում էին ֆրանսիացի սոցիալիստ ուտոպիստները։ 1825 թվականին Անրի Սեն Սիմոնը իր «Նկարիչը, գիտնականը և բանվորը» հոդվածում առաջատար դերը տալիս է նկարչին՝ «Այդ մենք՝ նկարիչներս, լինելու ենք ձեր ավանգարդը (առաջապահը)» ։ Քննադատության և արվեստագիտության մեջ «Ավանգարդիզմ» տերմինը կիրառվում է 1920-ական թվականներից, սակայն դեռևս չունի հստակ գիտական որոշակիություն և գրականության ու արվեստի տարբեր պատմաբաններ օգտագործում են տարբեր բովանդակությամբ։
Ուղղություններ և հոսանքներ
Ավանգարդիզմը 20-րդ դարի բուրժուական մշակույթի ճգնաժամի արտահայտությանն է, առաջ Է եկել անարխիստական, սուբյեկտիվիստական աշխարհըմբռնումից։ 20-րդ դարի առավել բուռն զարգացման տարիներին (1905-1930) նրա հատկանիշները դրսևորվեցին մոդեռնիզմի մի շարք դպրոցներում և հոսանքներում՝
Միևնույն ժամանակ, արտահայտվեցին 20-րդ դարի մի քանի խոշոր վարպետների ստեղծագործության մեջ, նրանց գեղարվեստական գործունեության այս կամ այն շրջանում։ Պոլ Էլյուարը (Ֆրանսիա), Վ. Նեգվալը (Չեխոսլովակիա), Բերտոլդ Բրեխտը, Ի. Բեխերը, Հ. Այսլերը (Գերմանիա), Դ. Ռիվերան (Մեքսիկա) հարել են ավանգարդիզմին։ Ավանգարդիզմի շատ ներկայացուցիչներ, չկարողանալով ազատվել բուրժուական մտածողության շրջանակներից, մնացին գեղագիտական սուբյեկտիվիզմի դիրքերում և հայտնվեցին մոդեռնիզմի կարկառուն ներկայացուցիչների թվում (Ջեյմս Ջոյս՝ Իռլանդիա, Մ. Պրուստ՝ Ֆրանսիա, Պոլ Մոնդրիան՝ Նիդերլանդներ, Սալվադոր Դալի՝ Իսպանիա, Պ. Քլեե՝ Շվեյցարիա, Վ. Վ. Կանդինսկի)։ Տարբեր միտումների արտասովոր անկայուն զուգորդումները հանգեցնում են Ավանգարդիզմին բնորոշ գեղագիտական երկվության, հակասության (օրինակ՝ Գիոմ Ապոլիների պոեգիան, Պաբլո Պիկասոյի արվեստը՝ Ֆրանսիա) և հաճախ՝ գեղարվեստական էկլեկտիկությսւն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ավանգարդիզմ Կատեգորիա:Մոդեռնիզմի արվեստ
Նամյուր
Նամյուր (Namur, Nameûr, Namen), քաղաք Բելգիայի Թագավորության կենտրոնում, Վալոնիայի շրջանի մայրաքաղաքը (1986 թվականից), վալոնյան նույնանուն նահանգի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը գտնվում է Բրյուսելից 65 կմ հարավ-արևելք հեռավորության վրա։
Պատմություն
Հնագույն ժամանակներից Նամյորով է ճանապարհ անցել դեպի Արդեն։ VII դարում Մերովինգների կողմից կառուցվել է ռազմավարական ամրոց Սամբրա և Մասս գետերի հատման մասում։ 908 թվականին ձևավորվեց Նամյուրը կոմսությունը։ Գետի հակառակ ափին է գտնվում Ժամբ քաղաքը, որը կամրջով կապվում է Նամյուրին։ 1262 թվականին Նամյուրը մտավ Ֆինլանդիայի կոմսության կազմի մեջ։ 1421 թվականին վարչական շրջանը վերագնեց Ֆիլիպ III:
Նամյուրը նորից հայտնվում է մարտական գործողությունների կիզակետում հեղափոխական կռիվների, Առաջին աշխարհամարտի և 1945 թվականի Արդենյան գործողությունների ընթացքում։ Ամեն անգամ քանդվելուց հետո ամփոփոխ վերականգնվել է։ Նամյուրյան ամրոցը պահպանել է իր ռազմական նշանակությունը մինչև 1862 թվականը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգիայի քաղաքներ
Ֆելիքս Բախչինյան
Ֆելիքս Բարդուղիմեոսի Բախչինյան, հայ գրող, գրականագետ, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (2001)։
Կենսագրություն
Ֆելիքս Բախչինյանը ծնվել է 1950 թվականին Ալավերդի քաղաքում։ Ավարտել է Բագրատաշենի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը, Էջմիածնի ակումբագրադարանային տեխնիկումը, Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1978-1981 թվականներին Վիլնյուսի պետական համալսարանի լիտվական գրականության ամբիոնում ուսումնասիրել է հայ-լիտվական գրական-մշակութային կապերը։ Աշխատել է «Լոռի» շրջանային և «Հայաստան» հանրապետական թերթերի խմբագրություններում, եղել է Ալավերդու քաղաքապետարանի մշակույթի բաժնի վարիչ, Թումանյանի շրջանի գրադարանների կենտրոնացված համակարգի հիմնադիր տնօրեն, Հայաստանի գրողների միության նախագահի և Լոռու մարզպետի խորհրդական, հիմնադրել է «Հայոս-Քարթլոս» հայ-վրացական գրական անկախ հանդեսը, 1994 թվականին՝ Ֆրիտյոֆ Նանսեն հիմնադրամը Մոսկվայում։
Բիոնիկա
Բիոնիկա, կիբեռնետիկայի բաժին, որը կենդանի բնության մեջ օրգանիզմների ու համակարգերի ֆունկցիաների ուսումնասիրության հիման վրա տարբեր ճարտարագիտական խնդիրների լուծման նպատակով ստեղծում է տեխնիկական սարքեր ու համակարգեր ։ Բնությունը բուսական և կենդանական օրգանիզմների համար բազմաթիվ համակարգեր է ստեղծել, որոնք բավականին կատարյալ են և հարմարված են միջավայրի տարբեր պայմաններին։ Կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունները ծնում են նոր գաղափարներ տեխնիկական կոնստրուկցիաների ստեղծման համար։ Այդ իսկ պատճառով էլեկտրոնային տեխնիկայի ստեղծողները հաճախ օգտագործում են կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքային որոշ առանձնահատկություններ։ Կենսաբանության ասպարեզում այդ գիտատեխնիկական ուղղությունը ստացել է բիոնիկա անվանումը։
Ֆելիքս Բախչինյան
Կենսագրություն
Հեղինակ է պատմվածքների, վիպակների, գրականագիտական հոդվածների և մենագրությունների ։
Բիոնիկա
Բույսերի և կենդանիների սկզբունքների կիրառումը տեխնիկայում և մարդու տնտեսական գործունեության մեջ
Բիոնիկայի գլխավոր խնդիրը բույսերի և կենդանիների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունն ու այդ հատկությունների կիրառումն է տեխնիկայում։ Բիոնիկայում կան երեք մեթոդական բաժիններ՝ կենսաբանական, տեսական և տեխնիկական։
Ֆելիքս Բախչինյան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ գրականագետներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գարեգին Նժդեհ մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայաստանի գրողների միության անդամներ Կատեգորիա:Վանաձորի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ վարչապետի հուշամեդալակիրներ Կատեգորիա:Մոսկվայի գրողների միության անդամներ
Բիոնիկա
Կենսաբանական բիոնիկա
Կենսաբանական բիոնիկան հիմնվում է կենսաբանության տարբեր բնագավառների վրա, ուսումնասիրում է կենդանի օրգանիզմների ֆիզիոլոգիական գործընթացները, կենդանի հյուսվածքների բազմազանության ձևավորման և կառուցվածքի առանձնահատկությունները, գլխուղեղի աշխատանքը, հիշողության մեխանիզմները, կենդանիների զգայական աշխատանքը, միջավայրի արտաքին գործոնների նկատմամբ կենդանիների և բույսերի կողմից ռեակցիաների ներքին մեխանիզմները։ Զբաղվում է կենդանի օրգանիզմների հուսալիության, օգտագործվող նյութի և առաջացող էներգիայի տնտեսման հարցերով։ Բացահայտում է դրանց այն հիմնական ճարտարագիտական սկզբունքները, որոնք կարելի է օգտագործել տեխնիկայում։ Կենսաբանական բիոնիկան այնքան զարգացավ, որ հնարավոր եղավ լոտոս բույսից ստանալ ներկեր և կղմինդրներ ։
Տեսական բիոնիկա
Տեսական բիոնիկան մշակում է կենդանի օրգանիզմներում ընթացող գործընթացների, օրգանիզմների տարբեր կառուցվածքների մաթեմատիկական մոդելները։
Տեխնիկական բիոնիկա
Տեխնիկական բիոնիկան կենսաբանական համակարգերի կառուցվածքի և ֆունկցիաների մաթեմատիկական մոդելավորման սկզբունքները փորձում է օգտագործել տեխնիկայում։
Կենդանի օրգանիզմների ուսումնասիրության ուղղություններ
Ժամանակակից բիոնիկան ունի կենդանի օրգանիզմների ուսումնասիրության մի շարք ուղղություններ՝
Օրնիտոպտերի կառուցվածքն ըստ Լեոնարդո դա Վինչիի
Կենդանի բնության մասին գիտելիքների կիրառումը ճարտարագիտական խնդիրներ լուծելու համար առաջին անգամ օգտագործել է Լեոնարդո դա Վինչին, որը փորձել է կառուցել թափահարող թևերով թռչող ապարատ՝ «օրնիտոպտեր», ինչպիսին առկա է թռչունների մոտ։
Ժամանակակից աերոդինամիկայի հիմնադիր, ռուս գիտնական Ժուկովսկին՝ ուսումնասիրելով թռիչքի ժամանակ թռչունների թևերի աշխատանքը, երկնքում թռչունների ազատ ճախրելու պայմանները, մշակեց թևի վերամբարձ ուժի մեթոդիկան։ Այն այժմ կազմում է ժամանակակից աերոդինամիկայի հիմքը, և այդ հաշվարկներն օգտագործվում են ինքնաթիռների շինարարության ասպարեզում։ Փաստորեն թռչունների թռիչքի հետազոտման արդյունքում աստեղծվեց ավիացիան։ Մարդու և կենդանիների նյարդային բջիջների մոդելավորման փորձերը սկսվել են նեյրոնների և նեյրոնային ցանցերի նմանակների կառուցումից։ Մշակվել են արհեստական նեյրոնների բազմաթիվ տիպեր։ Ստեղծվել են ինքնակազմավորվող արհեստական «նյարդային ցանցեր», որոնք ունակ են վերադառնալ կայուն վիճակի՝ դրանց հավասարակշռությունից դուրս բերելու դեպքում։ Հիշողության և նյարդային համակարգի այլ հատկությունների հետազոտումը հնարավորություն կընձեռնի ստեղծել «մտածող» մեքենաներ, որոնք տեխնիկայում չունեն իրենց հավասարը։
Աերոֆոտոպատկերներ
Ամենակարևորը՝ տեսողական վերլուծիչի միջոցով մարդու գլխուղեղը ստանում է մեծ քանակությամբ տեղեկատվություն։ Ճարտարագիտության տեսանկյունից հետաքրքիր է տեսողական վերլուծիչի ուսումնասիրությունը։ Տեխնիկական առումով առավել հետաքրքրություն է ներկայացնում կենդանիների և մարդու աչքի արհեստական ցանցաթաղանթի ստեղծումը։ Հետազոտելով գորտի աչքի տարածության խորությունը զգալու ունակությունը ՝ հնարավոր է եղել ստեղծել աերոֆոտոպատկերներ՝ տարածության խորությունը որոշող սարքավորումներ։
Պարզվել է, որ գորտը կարողանում է տեսնել միջատներին, երբ դրանք թռչում են նրա աչքերի առջև՝ որոշակի հեռավորության վրա։ Գորտի աչքից գլխուղեղ ազդանշանները գալիս են նյարդային բջիջների չորս խմբերից՝ տեղեկատվություն տալով միջատի ձևի, շարժման, պարզության և պայծառության մասին։ Այդ ազդանշաններից որևիցե մեկի բացակայության դեպքում կենդանին միջատին չի տեսնում։
Գորտի աչքի այդ սկզբունքն օգտագործվում է էլեկտրոնային մեքենաներում, որոնք նախատեսված են ձեռագիր տեքստերի ընթերցման համար։ Էլեկտրոնային մեքենայի ուղեղի մի հանգույցը վերահսկում է նշանների ձևը, մյուսը՝ հակադրությունը։ ԱՄՆ-ի գիտնականներն, ըստ գորտի աչքի գործունեության սկզբունքի, մշակել են Երկրի արհեստական արբանյակներին հետևող մեխանիզմ՝ պատճենահանող սարք։ Գորտի աչքի ցանցաթաղանթի աշխատանքի սկզբունքով ստեղծվել է նաև ռադիոլոկացիոն համակարգ՝ անբարենպաստ պայմաններում ինքնաթիռների թռիչքը և վայրէջքը կարգավորելու համար։
«Արհեստական քիթ»
Հետազոտվում են կենդանիների հոտառական օրգաններ ստեղծելու համար «արհեստական քիթ», որն իրենից ներկայացնում է ջրում և օդում հոտավետ նյութերի փոքր խտությունները որոշող էլեկտրոնային սարք։ Հաջողվել է ստեղծել տարբեր գազերի հոտերի հանդեպ գերզգայուն էլեկտրական սարք, որում օգտագործվում է սովորական ճանճի հոտառական օրգանը։ Հետագայում այս հայտնագործությունից օգտվել է Պենտագոնը (ԱՄՆ)` նման սարքավորումներով հագեցնելով օվկիանոսում դիզելային սուզանավեր փնտրող ինքնաթիռները։ Այս ինքնաթիռները փնտրում են սուզանավի թողած դիզելային հետքը և գտնում սուզանավի սուզման կետը։
«Լամինֆո»
Գիտնականների հետաքրքրությունը գրավել է նաև կետանմանների և շնաձկների շարժման մեծ արագությունը։ Շնաձկների և դելֆինների մաշկի կառուցվածքի ու լողաշարժումների հետազոտությունների հիման վրա ստեղծվել է լամինֆո, որը 15-20%-ով մեծացրել է նավերի արագությունը։ Նկատվել է, որ դելֆինի շարժման ընթացքում առաջանում է միայն աննշան լամինար շարժում, որը չի անցնում տուրբոլենտային շարժման։ Այնինչ, դելֆինի մարմնի ձևը կրկնող սուզանավի շարժման ժամանակ նկատվում է բարձր տուրբոլենտականություն, որը հաղթահարելու համար ծախսվում է շարժող ուժի 9/10 մասը։ Հետազոտությունները պարզեցին, որ դելֆինի հակատուրբոլենտականությունը թաքնված է նրա մաշկի կառուցվածքում։ Այն արտաքին շերտի ներքին կողմը կրում է մեծ քանակությամբ սպունգաձև նյութով լցված անցուղիներ և խողովակներ։ Այսպիսով` դելֆինի արտաքին ծածկույթները գործում են որպես ստոծանի, որը զգայուն է արտաքին ճնշման փոփոխությունների նկատմամբ և մարում է մարմնի վրա շիթերի առաջացմանը՝ ճնշումը փոխանցելով սպունգաձև նյութով լցված խողովակներին։ Դելֆինի մաշկի օրինակով ԱՄՆ-ում ստեղծվել է ռեզինե թաղանթ, որի ներքին խողովակները լցված են ամորտիզացնող հեղուկով։ Տորպենդներում նման թաղանթի կիրառումը թույլ է տվել տուրբոլենտականությունն իջեցնել 50%-ով։ Ենթադրվում է, որ նման թաղանթները խիստ արժեքավոր կլինեն սուզանավերի, ինքնաթիռների և այլ տեխնիկական սարքավորումների համար։
Էյֆելյան աշտարակի կառուցումը բիոնիկայի շնորհիվ
Հիմնական հոդվածը՝ այստեղ Տարբեր երկրներում բազմաթիվ շինություններ կառուցվել և կառուցվում են բնության մեջ հանդիպող կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքի նկատմամբ։ Էյֆելի նախագծով 1889 թվականին Փարիզում կառուցվել է 300 մ բարձրությամբ մետաղյա աշտարակ, որը դարձել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի յուրօրինակ խորհրդանիշը։ Այս կառույցը ճարտարագիտության մեջ բիոնիկայի օգտագործման ամենահին ակնհայտ օրինակներից մեկն է։ Էյֆելյան աշտարակի կառուցվածքում օգտագործվել են ոսկրի կազմության առանձնահատկությունները։ Ոսկրը կազմված է մանր ոսկրային թիթեղիկներից, որոնք ցանց են առաջացնում։ Ցանցում թիթեղիկները դասավորված են խիստ օրինաչափորեն՝ սեղղման ուժի գծերով։
Բիոնիկան ճարտարապետության մեջ
Ճարտարապետության մեջ բնության կողմից ստեղծված ձևերն օգտագործելու առաջին փորձերն իրականացրեց իսպանացի ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդին։ Նրա ստեղծած ճարտարապետական զբոսայգին, իրենից ներկայացնում է բնությունը քարերի տեսքով կամ, ինչպես ասում են, «բնությունը քարացած քարերում»։ Անտոնիո Գաուդիի այդ կառույցները սկզբնավորեցին բիոնիկական ոճի ճարտարապետությունը։
Կենդանիների և թռչունների առանձնահատկությունները
Բիոնիկայի կարևորագույն խնդիրներից է նաև թռչունների, ձկների և այլ կենդանիների նավիգացիոն կողմնորոշման համակարգերի ուսումնասիրությունը։ Ընկալող և վերլուծող ճշգրիտ համակարգերը, որոնք կենդանիներն օգտագործում են կողմնորոշվելու, որսը գտնել և հազարավոր կմ միգրացիա կատարել, կարող են օգնել կատարելագործելու ավիացիայում և ծովագնացության մեջ կիրառվող սարքավորումները։ Չղջիկների և մի շարք ծովային կենդանիների մոտ հայտնաբերված է ուլտրաձայնային հաղորդակցում։ Հայտնի է, որ ծովային կրիաները լողում են բաց ծովում՝ հազարավոր կմ հեռանալով ափից, բայց ձվադրման համար միշտ վերադառնում են միևնույն կետը։ Ենթադրում են, որ նրանք ունեն կողմնորոշման 2 համակարգ՝ հեռավոր՝ աստղերի և մոտակա՝ հոտի միջոցով։ Սիրամարգի աչք կոչվող գիշերային թիթեռի արուն էգին գտնում է շուրջ 10 կմ տարածությունից։ Մեղուներն ու իշամեղուները լավ են կողմնորոշվում են Արեգակի միջոցով։
Կենդանի օրգանիզմներ և դրանց տեխնոլոգիական համարժեքներ
Կենսաբանների կողմից կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրության շնորհիվ իրական հնարավորություններ են ստեղծվում շինարարության և ճարտարապետության մեջ դրանք կիրառելու համար։
Էյֆելյան աշտարակ
Տարբեր երկրներում բազմաթիվ շինություններ կառուցվել և կառուցվում են բնության մեջ հանդիպող կենդանի օրգանիզմների կառուցվածքի նմանակությամբ։ Ժ. Էյֆելի նախագծով 1889 թվականին Փարիզում կառուցվել է 300 մ բարձրությամբ մետաղյա աշտարակ, որը դարձել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի յուրօրինակ խորհրդանիշը։ Այս կառույցը ճարտարագիտության մեջ բիոնիկայի օգտագործման ամենահին ակնհայտ օրինակներից մեկն է։ Էյֆելյան աշտարակի կառուցվածքում օգտագործվել են ոսկրի կազմության առանձնահատկությունները։ Ոսկրը կազմված է մանր ոսկրային թիթեղիկներից, որոնք ցանց են առաջացնում։ Ցանցում թիթեղիկները դասավորված են խիստ օրինաչափորեն՝ սեղղման ուժի (մարմնի ծանրության ներգործությունը ոսկրի վրա) և ձգման ուժի (ոսկրին կպչող մկանների ներգործությունը) գծերով։ Փարիզի էյֆելյան աշտարակի հիմքը նմանվում է խողովակաձև ոսկրի գլխիկին։ Բնությունը ճարտարապետների գործունեության համար բազմաթիվ օրինակներ է տրամադրում, դրանցից են՝ բույսերի, որոշ ստորջրյա սպունգների, ռադիոլարիաների՝ պարզագույն կենդանիներին պատկանող մանրադիտակային օրգանիզմների կմախքները, որոնք զարմացնում են ձևերի բազմազանությամբ և հենարանային տարրերի տեղադրվածությամբ։ Բնության մեջ հանդիպում են կմախքային տարրերի բազմազան ձևեր՝ կլոր, եռանկյունի, քառակուսի, վեցանկյուն, բազմանկյուն, շեղանկյունաձև և այլն։ Դրանք համակցելով՝ բնությունը ստեղծել է բազմաթիվ բարդ, գեղեցիկ, թեթև, ամուր և տնտեսող կառույցներ։ Միանման տարրերից բաղկացած կենդանի կառույցների ստեղծման սկզբունքն օգտագործվում է միատիպ տարրերից կազմված սեկցիոն շենքերի կառուցման ժամանակ։ Բնական վեցանկյուն կառույցների մեջ առավել հիասքանչ ստեղծագործությունը մեղվահացի մեղվաբջիջն է։ Մեղվաբջջի կառուցվածքի սկզբունքն ընկած է բնակելի շենքերի, ինչպես նաև ամբարտակների և այլ հիդրոտեխնիկական շինությունների կառուցման հիմքում։ Ճարտարապետության մեջ μնության կողմից ստեղծված ձևերն օգտագործելու առաջին փորձերն իրականացրեց իսպանացի ճարտարապետ Անտոնիո Գաուդին. Նրա ստեղծած ճարտարապետական զμոսայգին, իրենից ներկայացնում է բնությունը քարերի տեսքով կամ, ինչպես ասում են, «բնությունը քարացած քարերում»։ Ա. Գաուդիի այդ կառույցները սկզբնավորեցին բիոնիկական ոճի ճարտարապետությունը։ Մեղվահացի մեղվաբջջի կառուցվածքի օգտագործումը ճարտարապետության բնագավառում։
Բիոնիկայի կարևորագույն խնդիրներ
Բիոնիկայի կարևորագույն խնդիրներից է նաև թռչունների, ձկների և այլ կենդանիների նավիգացիոն կողմնորոշման համակարգերի ուսումնասիրությունը։ Ընկալող և վերլուծող ճշգրիտ համակարգերը, որոնք կենդանիներին օգնում են կողմնորոշվել, որսը գտնել և հազարավոր կմ միգրացիա կատարել, կարող են օգնել կատարելագործելու ավիացիայում և ծովագնացության մեջ կիրառվող 232 սարքավորումները։ Չղջիկների և մի շարք ծովային կենդանիների (ձկներ, դելֆիններ) մոտ հայտնաբերված է ուլտրաձայնային հաղորդակցում։ Հայտնի է, որ ծովային կրիաները լողում են μաց ծովում՝ հազարավոր կմ հեռանալով ափից, բայց ձվադրման համար միշտ վերադառնում են միևնույն կետը։ Ենթադրում են, որ նրանք ունեն կողմնորոշման 2 համակարգ՝ միջոցով (մերձափնյա ջրերի քիմիական կազմը)։ Սիրամարգի աչք կոչվող գիշերային թիթեռի արուն էգին գտնում է շուրջ 10 կմ տարածությունից։ Մեղուներն ու իշամեղուները լավ են կողմնորոշվում Արեգակի միջոցով։ Միջատների թռիչքն ուղեկցվում է էներգիայի նվազագույն ծախսով։ Սրա պատճառներից մեկը թևերի ութաձև շարժումն է։ Այս սկզμունքով կառուցվել են տնտեսող և քամու փոքր արագության պայմաններում աշխատող հողմաղացներ։
Ռոբոտներ
Երկու ոտքերով, ուղիղ քայլող ռոբոտների ստեղծման բնագավառում մեծ աշխատանք են կատարել ամերիկյան Ստենֆորդի համալսարանի գիտնականները։ Նրանք փորձեր են կատարում փոքրիկ վեցոտանի ռոբոտի՝ հեքսապոդի հետ, որը ստեղծվել է խավարասերի շարժողական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում։
Սենտեֆոնդում նաև մշակվել է մարդու չափսեր ունեցող մոնոպոդ 2000 թվականի հունվարի 25-ին։ Այժմ այն վազում է 55 սմ/վրկ արագությամբ հաջողությամբ հաղթահարում է խոչընդոտները։
Մոնոպոդներ
Ստենֆորդում նաև մշակվել է մարդու չափսեր ունեցող մոնոպոդ, որը հավասարակշռությունը պահպանում է՝ անընդհատ ցատկոտելով։ Ինչպես հայտնի է, մարդը տեղաշարժվում է մի ոտքից մյուսին հենվելով և մեծ մասամբ գտնվում է մի ոտքի վրա։ Ստենֆորդյան գիտնականները պլանավորում են ստեղծել երկոտանի ռոբոտ՝ մարդու քայլի մեխանիզմով։ Բազմաթիվ բնագավառներում, այդ թվում և տիեզերականում, լայնորեն կիրառվում են մարդու ձեռքի շարժման մեխանիզմով կառուցված ռոբոտ-մանիպուլյատորները։
Ռադիոընդունիչներ
Ռադիոընդունիչներն օգտագործվում են ոչ միայն ռազմական նպատակներով, այլ նաև խաղաղ ժամանակ՝ կանխատեսում են եղանակի փոփոխությունները, փոթորիկները, օգնում են հետազոտել տիեզերական տարածությունը։ Ռադիոաստղագետները, օգտագործելով ռադիոարձագանքները, կարողացել են հաշվել մինչև Մերկուրի, Վեներա, Յուպիտեր և Մարս եղած հեռավորություններ։
Վերջին տասնամյակների ընթացքում բիոնիկայի զարգացումը շատ մեծ թափ է ստացել, որը պայմանավորված է ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացմամբ։ Դա թույլ է տալիս կրկնօրինակել բնության նուրբ կառուցվածքները շատ մեծ ճշգրտությամբ։ Ժամանակակից բիոնիկայի զարգացումը հիմնականում պայմանավորված է նոր նյութերի մշակմամբ, որոնք թույլ կտան կրկնօրինակել բնության մեջ գոյություն ունեցող օրգանիզմները։ Այդ իսկ պատճառով քաղաքակրթության զարգացումը չպետք է համարել մարդու մենաշնորհը։ Չկա մի այնպիսի բան, որ մարդը ստեղծած լինի ինքնուրույն՝ առանց մայր բնության աջակցության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բիոնիկա
(3120) Դանգրանիա
(3120) Դանգրանիա (Dangrania), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,026939 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7224 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3315 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1923,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187154 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,96° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1979 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Րաֆֆի Պարույր Արմենյան
Րաֆֆի Պարույր Արմենյան, կանադահայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր, խմբավար։
Ուսման տարիներ
Բարձրագույն երաժշտական կրթություն ստացել է Վիեննայի երաժշտական ակադեմիայում։ Հակառակ իբրև դաշնակահար ունեցած իր հաջողություններին, Լոնդոնում հետևում է մետաղաձուլական ինժեների մասնագիտություն։ Հետո վերադառնում է Վիեննա, ուր նա կատարելաֆործվում է իբրև կոմպոզիտոր, նվագավար, խմբավար։
Ստեղծագործական տարիներ
1966-1967 թթ. Հաջորդաբար Բեռլինում մասնակցում է Հերբերտ Ֆոն-Կարայանի անվան նվագավարական մրցույթին, շահում 2-րդ մրցանակը։ Այնուհետև տեղափոխվում է Կանադա։ Աշխատում է «Ատլանտիկ» սիմֆոնիկ նվագախմբում, իսկ 1969 թվականին «Կլիգեն» օպերային ընկերության նվագախմբով համերգային շրջագայություն կատարում ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ 1972 թվականին հաստատվում է իբրև Քիչնր Վատերլոուի, իսկ 1974 թվականին նաև Ստատֆորդի սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար ու նվագավար։ 23 տարի Քիչնր-Ստատֆորդ նվագախմբերի հետ աշխատանքով Արմենյանն այդ գրեթե ինքնագործ նվագախմբերն հասցրել է այնպիսի մասնագիտացված մակարդակի, որ նախապես 400 ունկնդիր ունեցող նվագախմբի ունկնդիրների թիվը հասել է 8500-ի։ Այսպիսի բացառիկ արդյունքը կառավարությանն ստիպում է կառուցել մի նոր համերգասրահ, որն իր հարմարություններով ծառայում է նաև օպերային թատրոն։ Եվ այդ թատրոն-սրահը կոչվում է Արմենյան անունով, միաժամանակ Արմենյանը պարգևատրվել է Կանադայի բարձրագույն շքանշանով՝ «Orden of Canada»: Սիմֆոնիկ նվագավարը, որի հայտագրում ընդգրկված են Մոնտեվերդիից մինչև Առնոլդ Շյոնբերգ, Յոհան Սեբաստիան Բախ, Լյուդվիգ վան Բեթհովեն, Յոհաննես Բրամս, Յոհան Շտրաուս, մեկնաբանել է նաև հայ ազգային երաժշտությունը։ 1981 թվականին Դետրոյտում՝ Միչիգանի օպերային թատրոնի արտիստական կազմով պատրաստել և հինգ անգամ ներկայացրել է «Անուշ»-ը՝ Ժիրայր Փափազյանի թարգմանությամբ և բեմադրությամբ։ Նա կարծում է, որ բոլոր երեխաներին 5-6 տարեկանից պետք է մղել դեպի երաժշտությունը։
Րաֆֆին Երևան է եկել 1994 թվականի դեկտեմբերին՝ ղեկավարելով Գուստավ Մալերի առաջին սիմֆոնիան, Շումանի թավջութակի կոնցերտը։ 1995 թվականին կրկին Երևանում հանդես է գալիս երկու համերգով՝ ծրագրում ունենալով Պյոտր Չայկովսկու 4-րդ ու Բեթհովենի 5-րդ սիմֆոնիաները, Յոհաննես Բրամսի «Ակադեմիական նախերգանքը», Շտրաուսի Իրիկնային չորս երգը (մեներգչուհի՝ Հասմիկ Հացագործյան), Բեթհովենի դաշնամուրային 4-րդ կոնցերտը (մենակատար՝ Անահիտ Ներսիսյան) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադահայ կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:1942 ծնունդներ Կատեգորիա:Կանադահայ դիրիժորներ Կատեգորիա:Կանադահայ խմբավարներ Կատեգորիա:Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանի շրջանավարտներ
Կվասով (գյուղ, Գորոխովի շրջան)
Կվասով (Квасів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կվասով գյուղում բնակվում էր 575 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17,46 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,93 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1577 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Եվգենյա Նեկրասովա
Եվգենյա Իգորևնա Նեկրասովա (Евгения Игоревна Некрасова, ), ռուս գրող և սցենարիստ, «Կալեչինա Մալեչինա» վեպի հեղինակ, «Սեստրոմամ։ Նրանց մասին, ովքեր աշխատելուց ուժասպառ են եղել» պատմվածքների և վիպակների ժողովածուի հեղինակ։
Կենսագրություն
Նեկրասովան ծնվել է 1985 թվականին, Աստրախանի մարզի Կապուստին Յար (այժմ՝ Զնամենսկ) քաղաքում։ Մանկությունն անցել է Մերձմոսկովյան Պոդոլսկի շրջանում, ավարտել է Դմիտրի Խոլոդովի անվան դպրոցը ։ Որպես քոփիռայթեր աշխատել է Մոսկվայի գովազդային գործակալություններում։ 2008-2012 թվականներին բնակվել է Մանչեսթերում, Լիվերպուլում, Լոնդոնում, Աթենքում։ 2016 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նոր կինոյի դպրոցի (ՄՆԿԴ) սցենարիստական ֆակուլտետը ։
2018-2019 թվականներին սցենարական վարպետություն է դասավանդել ՄՆԿԴ-ի ռեժիսորական ֆակուլտետում ։ 2019 թվականին Տատյանա Նովոսելովայի, Օքսանա Վասյակինայի, Ալեսյա Ատրոշչենկոյի, Եվգենյա Վեժլյանի և Դարիա Սերենկոյի հետ միասին ստեղծեց «Ժամանակակից գրական պրակտիկայի» դպրոց, որտեղ Նեկրասովան ղեկավարում էր արձակի արվեստանոցը  ։ Նեկրասովան արձակ ու սցենարներ սկսել է գրել 2011 թվականից։ Նրա պատմվածքներն ու վիպակները տպագրվել են «Урал», «Знамя», «Волга», «Новый мир» գրական ամսագրերում, իսկ սցենարները` «Искусстве кино»-ում։
2017 թվականին նրա «Դժբախտ Մոսկվա» արձակի ժողովածուն արժանացել է երիտասարդ պոետների և գրողների «Лицей»-ի երկրորդ մրցանակի։ 2018 թվականին Ելենա Շուբինայի խմբագրությամբ լույս է տեսել Նեկրասովայի «Կալեչին-Մալեչին» գիրքը, ինչպես նաև դրան հաջորդած «Սեստրոմամ։ Նրանց մասին, ովքեր աշխատելուց ուժասպառ են եղել»            ։ 2019 թվականին «Կալեչին-Մալեչին»-ը ընդգրկվել է «НОС», «Ազգային բեսթսելլեր», «Մեծ գիրք», «Ֆիքշն 35» մրցանակների կարճ ցուցակում, Արկադի և Բորիս Ստրուգացկիների և Յասնայա Պոլյանա մրցանակների երկար ցուցակում ։ 2019 թվականի ամռանը Նեկրասովան մեկ ամիս անցկացնում է «Арткоммуналка: Ерофеев и другие» թանգարան նստավայրում (Կոլոմնա, Մոսկվայի մարզ) և այդտեղ մնալու արդյունքում նա գրում է «Մոսկովյան աղբի թանգարան» պոեմը ։ 2019 թվականին նրա «Սեստրոմամ։ Նրանց մասին, ովքեր  աշխատելուց ուժասպառ են եղել» պատմվածքների և վեպերի ժողովածուն մասնակցում է Ստամբուլում կազմակերպված Ն. Նեկրասովի անվան կենտրոնական ունիվերսալ գիտական գրադարանի «ընթերցանության պրակտիկա»  ակցիային` նկարչուհի Ելենա Սեմյագինայի հետ։ «Սեստրոմամ։ Նրանց մասին, ովքեր աշխատելուց ուժասպառ են եղել» պատմվածքների և վեպերի ժողովածուն ընդգրկվել է 2020 թվականի «Ազգային բեսթսելեր» մրցանակաբաշխության երկար ցուցակում։
Մատենագիտություն
Վեպեր
Պատմվածքենր
Աուդիոգրքեր
Աղաջարի Խաշեմ
Աղաջարի Խաշեմ, իրանցի պատմաբան, հրապարակախոս և այլախոհ։
Աղաջարին 1980-1988-ական թվականներին Իրան-իրաքյան պատերազմի հետ ռազմական հակամարտության ժամանակ ծառայել է պարսկական բանակում։ Պատերազմի ժամանակ նրա աջ ոտքը կտրել են մինչև ծունկը ։
Աղաջարին Թեհրանի Թարբիաթ Մոդդարես համալսարանի պատմության պրոֆեսոր էր և իսլամական հեղափոխության բարեփոխական մոջահեդների կազմակերպության անդամ ։ 2002 թվականի հունիսի 19-ին Աղաջարին, ելույթ ունենալով Համադանի ուսանողների հետ, հանդես եկավ մի ճառով, որը նա անվանեց «իսլամական բողոքականություն», որում նա կոչ արեց մուսուլմաններին նորացնել իրենց կրոնը և դադարեցնել կրոնական առաջնորդներին կուրորեն հետևելը ։ Ելույթը վրդովմունք է առաջացրել պահպանողական մուսուլմանների և հոգևորականների շրջանում։ Նույն թվականի օգոստոսի 8-ին Աղաջարին ձերբակալվել է։ Նոյեմբերի 6-ին Համադանում տեղի ունեցած փակ դատավարության ժամանակ նա մեղավոր է ճանաչվել մի քանի մեղադրանքներով, այդ թվում՝ զրպարտության և կրոնական առաջնորդներին վիրավորելու համար։ Դատավճիռը մահապատիժ էր ։
Դատավճիռը վրդովմունքի ալիք է բարձրացրել ռեֆորմիստների շրջանում։ Այսպիսով, խորհրդարանական իրավական հանձնաժողովի ղեկավար Նասեր Կավվամին Աղաջարիի արարքը ոչ միայն մահապատժի, այլև ազատազրկման արժանի համարեց։ Քավվամին ասել է, որ նման նախադասությունները վարկաբեկում են դատական իշխանությունը և վնասում շիա հոգևորականների իմիջին։ Տնային կալանքի տակ գտնվող Հոսեյն Ալի Մոնթազերին ասել է, որ Աղաջարիի մահապատիժը ձեռք կտա նրանց, ովքեր ցանկանում են վնասել իսլամին և շիա հոգևորականությանը։ ԱՄՆ-ի և Կանադայի արտաքին գործերի նախարարությունները դատապարտել են Աղաջարիի դատավճիռը, իսկ Իրանի ԱԳՆ-ն նրանց հայտարարությունները անվանել է անպատշաճ միջամտություն երկրի ներքին գործերին ։
Թեհրանում և մի շարք այլ քաղաքներում տեղի ունեցան ուսանողական ցույցեր ի պաշտպանություն Աղաջարիի՝ դառնալով 1999 թվականից ի վեր ամենամեծ բողոքի ցույցերը։ Աղաջարիի փաստաբան Սալեհ Նիկբախտի խոսքով համալսարանի մի քանի հարյուր դասախոսներ նամակներ են գրել Այաթոլահ Խամենեիին՝ խնդրելով չեղարկել մահապատիժը։ Հասարակության ճնշման ներքո Խամենեին դատարանին հանձնարարեց վերանայել Աղաջարիի դատավճիռը ։ Իրանի Գերագույն դատարանը չեղյալ հայտարարեց դատավճիռը՝ գործը հետ ուղարկելով Համադան վերաքննության համար, սակայն շրջանային դատարանը կրկին ուժի մեջ թողեց նախնական մահապատիժը ։ Գրեթե երկու տարի տևած դատավարության արդյունքը, որի ընթացքում Աղաջարին շարունակում էր մնալ բանտում, մահապատժի փոխարինումն էր հինգ տարի ժամկետով։ 2004 թվականի հուլիսի 31-ին Աղաջարին կարողացավ գրավի դիմաց ազատ արձակվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իրանցի գրողներ Կատեգորիա:Իրանցի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Իրանցի հասարակական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իրանցի լրագրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967 (ընտրական մրցաշար)
1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցելու իրավունք ավտոմատ կերպով ստացան մրցաշարի կազմակերպիչ ը, մրցաշարի գործող չեմպիոն ն։ Աշխարհագրական սկզբունքով կազմված երկու ընտրական խմբերում խաղարկվեցին երկուական ուղեգրեր, ընդ որում կենտրոնամերիկյան խումբը ընդգրկում էր երեք, իսկ կարիբյանը՝ հինգ հավաքական։
Կենտրոնամերիկյան ընտրական զոնա
Հանդիպումների արդյունքները
Կարիբյան ընտրական զոնա
Հանդիպումների արդյունքները
ն և ն ստացան եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։
Հղումներ
Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ (ընտրական մրցաշար) Կատեգորիա:ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ
Էդիթ Ռոզենբաում
Էդիթ Լուիզա Ռոզենբաում Ռասսել, (անգլ. Edit Louise Rosenbaum Russell, ), ամերիկացի ոճաբան, բայեր և Կանացի հագուստ ամսագրի թղթակցուհի, հայտնի է ամբողջ աշխարհում նրանով, որ 1912 թվականին փրկվել է խորտակված «Տիտանիկ» հանրանավից։ Նա իր հետ վերցրել է խոզի տեսքով երաժշտական արկղ։ Այդ տուփը նվագում էր բրազիլական պարի մեղեդի Մատիշ։ Էդիթ Ռասսելն օգտագործեց նրան, որպեսզի հանգստացնի երեխաներին փրկարարական նավակում, որտեղ նա գտնվում էր։ Նրա պատմությունը լայնորեն հայտնի է դարձել մամուլում այդ ժամանակ և ավելի ուշ ընդգրկվել է Ուոլտեր Լորդի «Տիտանիկի վերջին գիշերը» գրքում։
Պատանեկություն
Էդիթ Լուիզա Ռոզենբաումը ծնվել է 1879 թվականին Օհայո նահանգի Ցինցինատի քաղաքում՝ հարուստ հրեական ընտանիքում ։ Նրա հայրը Հարրի Ռոզենբաումն է, ով Ցինցինատիում ճանաչում է ստացել որպես Լուի Սթիքս և Կո ընկերության տնօրեն։ Ավելի ուշ նա եղել է Նյու Յորքի հագուստի արդյունաբերության ազդեցիկ արտադրող և ներդրող, որտեղ նա տեղափոխվել է 1902 թվականին՝ իր կնոջ՝ Սոֆյա Հոլստեյնի և դուստր՝ Էդիթի հետ ։ Էդիթը կրթություն է ստացել Ցիցինատիի, մի շարք այլ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում, այդ թվում՝ Մոնտգոմերիում։ 1895 թվականին՝ 16 տարեկանում նա սովորում է Բրին-Մորում։ Միսս Շիպլիի մոտ, հետո Բրին-Մոր քոլեջում ։
Կարիերա
Էդիթի կարիերան սկսվել է 1908 թվականին, երբ նա տեղափոխվել է Փարիզ, որպեսզի աշխատի վաճառողուհի Չերուիթ բարձր նորաձևության տանը՝ Վանդոմի հրապարակում։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա սկսել է աշխատել «La dernière heure à Paris» ամսագրում, ինչպես նաև նորաձևության էսքիզներ է նկարել մի շարք ամերիկյան հագուստի խանութների և տեքստիլի մատակարարների համար ։
1910 թվականին Ռոզենբաումը վարձվել է որպես Փարիզի թղթակից՝ նոր ստեղծված Նյու Յորքի «Կանացի հագուստ» նորաձևության հրատարակության համար։ Նա գրել է առաջատար կուտյուրային Պակեն, Լյուսի, Պաուրե, Դուսե և Չերուիթ սրահների սեզոնային հավաքածուների մասին։ Մոտավորապես նույն ժամանակ նա ընկերացավ ապագա երիտասարդ կուտյուրյե Ջենի Սակերդոտի հետ դարձավ իր առաջին հաճախորդներից մեկը՝ ցույց տալով իր հագուստը նորաձևության տան համար գովազդային նկարների շարքում։ Բացի կուտյուրի դեբյուտների լուսաբանումից, Էդիթը գրել է առաջին էջի սյունակը, որը հայտնվել է գրեթե ամեն օր, այն կիսում է ընթացիկ միտումների վերլուծություն, նոր գործվածքների և ոճերի վերաբերյալ ներքին խորհուրդներ, ինչպես նաև ֆրանսիական ներաձևության աշխարհի իրադարձությունների և անհատների մասին տպավորություններ ։ 1911 թվականին Ռոզենբաումը լուրջ ավտովթարի է ենթարկվել, որում զոհվել է նրա հարուստ փեսացուն՝ Լյուդվիգ Լյովեն, ում ընտանիքը զենքի արտադրության գերմանական հայտնի ընկերության սեփականատերն էր։ Նա ընկերների հետ ճանապարհորդում էր դեպի Դովիլ, երբ Լևիի կողմից կառավարվող մեքենան կործանվել է Ռուանի մոտ։ Էդիթը ուղեղի ցնցում է ստացել, որը հիշողության որոշակի կորուստ է առաջացրել, սակայն այլ լուրջ վնասվածքներ չեն եղել ։
1912 թվականին Ռոզենբաումը «Կանացի հագուստ»-ի համար ռեպորտաժների հետ միասին Փարիզում աշխատել է որպես գնումների գործակալ՝ ամերիկյան միաշարք ֆիրմաների համար ։ Նա նաև խորհուրդ է տվել այնպիսի հայտնի անձանց, ինչպիսիք են Բրոդվեյի դերասանուհի Ինա Քլերը և օպերային երգչուհի Ջերալդին Ֆառարը՝ դառնալով առաջին հայտնի ստիլիստներից մեկը։ Միևնույն ժամանակ նա զբաղվել է դիզայնով՝ «Էլրոուզ» անվանումով հագուստի հավաքածու թողարկելով Նյու Յորքի «Լորդ և Թեյլոր» հանրախանութի համար։ Նրա հաճախորդների թվում էին դերասանուհիներ Մարթա Հերդմանն ու Էլեոնորա Փեյնթերը։
Երեք ամսվա ընթացքում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ռոզենբաումը դադար է տվել նորաձևության մասին ռեպորտաժներում՝ Ամերիկյան Կարմիր Խաչի լրագրողական պաշտոնն ընդունելով՝ առաջնագծից նորություններ ուղարկելով կազմակերպությանը և մամուլին։ Էդիթը «Նյու Յորք երեկոյան ժուրնալ» թերթից Նելլի Բլայի հետ միասին առաջին կին-զինվորական թղթակիցներից մեկն էր։ Այլ նամակներ, որոնք նա գրել է, մանրամասն նկարագրելով իր փորձը խրամատներում, որտեղ նա շրջապատված էր ֆրանսիական և բրիտանական զորքերի կողմից 1917 թվականին, հրապարակվել են էպիզոդիկ, իսկ նրա աշխատանքի մասին անկախ հաշվետվությունները հայտնվել են «Նյու Յորք Ուորլդ», «Նյու Յորք Հերալդ» և այլ թերթերում ։ Էդիթի նամակագրությունը պատերազմի ժամանակ բավականին բովադակալից էր, բայց երբեք չի հրատարակվել ամբողջությամբ, թեև մասնավոր հավաքածուներում այսօր գոյություն ունեն մի շարք օրիգինալ նամակներ։ «Նյու Յորք Հերալդի» համաձայն՝ Էդիթը չորս անգամ եղել է խրամատներում, իսկ 1917 թվականի ապրիլին, ծառայելով Կարմիր Խաչի հոսպիտալում, որը գտնվում է վանքում, գնդակոծվել է Շեմին Դե Դամի կողմից՝ Էնեի օրոք ։
1916 թվականին Էդիթը դարձել է պեկինեսների ամերիկյան ակումբի անդամ ։ Նա մասնակցել է ցուցահանդեսներին և դրանց վրա ներկայացրել իր պեկինեսներին՝ մինչև 1920-ականների կեսերը և հաճախ նրանց հետ գնացել է սահման ։ Նա շների էր աճեցնում շատ հայտնի մարդկանց՝ այդ թվում Մորիս Շևալյեի համար ։
1920-ական թվականներին Ռոզենբաումը գրել է Լոնդոնի՝ Կասսելս և Հռոմի՝ Մոդա ամսագրերի համար։ 1934 թվականին նա լքել է նորաձևության ոլորտը։
Տիտանիկը և հետագա կյանքը
1912 թվականի ապրիլի 5-ին Էդիթ Ռոզենբաումը, որպես «Կանացի հագուստ» թերթի փարիզյան թղթակից, ներկայացրել է նորաձևության մասին զեկույցը, որը կրում էին Օտեյլի ձիարշավարաններում ։ Ցանկանալով վերադառնալ Նյու Յորք՝ սեզոնի նոր գնումներով, նա պատվիրել է «ՍՍ Ջորջ Վաշինգտոն»-ի տոմսը՝ արդեն երկու օր անց լողալու համար ։ Սակայն անսպասելիորեն նրա խմբագրի հեռագիրը, որը Էդիթին խնդրել էր լուսաբանել «Փարիզ-Ռուբե» կիրակնօրյա մրցարշավը, նրան ստիպեց հետաձգել իր այցը մինչև ապրիլի 10-ը, երբ նա նստեց «Տիտանիկը», որը Սաութհեմփթոնից ուղևորվում էր Նյու Յորք։ Ի լրումն՝ իր սեփական առաջին կարգի Ա-11 տնակում, նա վերապահել է իր տասնինը սունդուկներից ևս մեկը։ Այս լրացուցիչ սենյակը կարող է լինել Ե-63 համարի ներքո։ Շերբուրում վայրէջքից առաջ հարցրել է իր ուղեբեռի ապահովագրության մասին, սակայն նրան հավաստիացրել են, որ դրա կարիքը չկա, քանի որ նավը «անհաղթահարելի» էր։ Ապրիլի 14-ի գիշերը «Տիտանիկի» և սառցասարի բախումից հետո Էդիթը հայտարարել է, որ նախքան տախտակամած դուրս գալը, փակել է իր բոլոր սունդուկները, որոնցում պահվում էին թանկարժեք ապրանքներ, որոնք նա ներմուծել էր։ Հյուրասենյակում նստած՝ հետևելով ընդհանուր տարհանմանը, նա նկատել էր իր բորտուղեկցորդ Ռոբերտ Ուերհեմին և արձագանքել նրան։ Նա ասել է, անհանգստանում էր իր ուղեբեռի համար, քանի որ լսել է այն մասին, որ «Տիտանիկը» կտանեն Հալիֆաքս, իսկ ուղևորներին կտեղափոխեն մեկ այլ նավ։ Բայց երբ նա Ուերհեմին հանձնեց իր բեռնախցիկի բանալիները, որպեսզի նա կարողանա ստուգել իր պայուսակները մաքսային միջոցով, նա ասաց նրան՝ «համբուրեք ձեր սունդուկը հրաժեշտից առաջ» ։
Բորտուղեկցորդուհին վերադառնում է Էդիթի սենյակ, որպեսզի նրան հանձնի իր «թալիսմանը»՝ փոքրիկ երաժշտական արկղիկ պապյե-մաշայից խոզուկի տեսքով, որը ծածկված է սև-սպիտակ բծավոր մերթով։ Նա նվագում էր բրազիլական Մատիշ պարի մեղեդին։ Հայտնաբերելով, որ Ֆրանսիայում խոզը համարվում է հաջողության խորհրդանիշ, նրա մայրը ավտովթարից հերո Էդիթին նվիրել է խաղալիք, որ նա վերապրել էր մեկ տարի առաջ։ Էդիթը մորը խոտացել է, որ այն միշտ կրելու է իր հետ։ Երբ Ուերհեմը վերադարձավ՝ վերմակի մեջ փաթաթված խաղալիքով՝ Էդիթն ուղևորվեց նավակի տախտակամած և հայտնվեց նավի աջ կողմում։ Այնտեղ նրան նկատել է «Սպիտակ աստղի գիծը» շոգենավային ընկերության նախագահ Ջեյ Բրյուս Իսմեյը։ Նա ասաց, որ ինքը դեռ չի նստել փրկարարական նավակը և աստիճաններից ցած իջավ ներքևի տախտակամած, որտեղ նավարկում էր նրանցից մեկը ։ Այնտեղ ուղևորներից մեկն օգնել է նրան նստել համար 11 փրկարարական դարպաս, երբ անձնակազմի անդամներից մեկը բռնել է իր խաղալիք խոզուկին, հնարավոր է, որոշելով, որ դա կենդանի է և շպրտել այն դարպաս։ Համար 11 դարպասում գտնվում էին 68-ից մինչև 70 մարդ, որոնց մեծ մասը երեխաներ էին։ Ենթադրվում է, որ համար 11 նավը, որը ծանրաբեռնված է մոտավորապես հինգ ուղևորներով, այդ գիշեր ջրի մեջ իջեցված բոլոր ուղևորներից ամենամեծ թվով ուղևորներ է ուղարկել։
Երբ համար 11 դարպասն իջավ խորտակվող նավից, Էդիթը հայտնաբերեց, որ իրեն շրջապատում են լացող և վախեցած երեխաները, և հանգստացներու և հյուրասիրելու համար, նա նրանց համար միացրեց իր արկղի մեղեդին ։ Երեխաներից մեկը եղել է տաս ամսական Ֆրենկ Ակսը, որի հետ նա հանդիպել է տարիներ անց, և նրան ցույց է տվել մի խոզի միս, որը ժամանակին զվարճացրել է նրան ։
Ավելի ուշ Ռոզենբաումը դատի է տվել «Սպիտակ աստղի գիծը» ընկերությանը՝ ուղեբեռի կորստի համար։ Դա աղետից հետո առաքման ընկերության դեմ ներկայացված ամենախոշոր հայցերից մեկն էր ։