cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Փոքր դրամատիկական թատրոն (Սանկտ Պետերբուրգ)
Թատրոնի պատմություն
1973 թվականին թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր է դառնում Էֆիմ Միխայլովիչ Պադվեն։ Նա բեմադրում է Ն․ Բաերի «Միջադեպ» ներկայացումը (1974), «Պարոնայք սպաներ» ներկայացումը Ա․ Կուպրինի «Մենամարտ» վիպակի հիման վրա (1974), «Հավերժության օրենք» ներկայացումը Ն․ Դումբաձեի վեպի հիման վրա, «Ֆիեստա» ներկայացումը Հեմինգուեյի վեպի հիման վրա, «20 րոպե հրեշտակի հետ» ներկայացումը Ա․ Վամպիլովի ստեղծագործության հիման վրա։ Թատրոնում ներկայացումներ են բեմադրում նաև Լև Դոնինը («Ավազակը» Կ․ Չապեկի պատմվածքի հիման վրա, Թ․ Ուիլյամսի «Դաջված վարդը», «Ապրիր և հիշիր» Վ․ Ռասպուտինի, «Նշանակում» Ա․ Վոլդոդինի և «Տուն» ներկայացումը Ֆ․ Աբրամովի վեպի հիման վրա), Բենիամին Ֆիլշտինսկին («Մումու», «Գնդի որդին»), Ե. Առյոն («Իմ երջանությունը» ներկայացումը Ա․ Չերվինսկու «Թղթե պատեֆոն» պատվածքի հիման վրա)։
Տարբեր տարիներին թատրոնում ներկայացումներ են բեմադրել ռեժիսորներ Յուրի Դվորկինը, Գենրիետտա Յանովսկայան, Կամա Գինկասը, Լև Դոդինը ։
Եվրոպական թատրոնների միության գլխավոր անսամբլեայի որոշմամբ 1998 թվականին թատրոնին շնորհվում է Եվրոպայի թատրոնի կոչում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի թատրոններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի դրամատիկական թատրոններ
Քվանտային ֆլուկտուացիա
Քվանտային ֆլուկտուացիա, (քվանտային վակուումի ֆլուկտուացիա, վակուումի ֆլուկտուացիա) քվանտային մեխանիկայում տարածության որևէ կետում էներգիայի քանակի ժամանակավոր փոփոխություն, ինչպես թույլատրվում է Վերներ Հայզենբերգի անորոշությունների սկզբունքով։
Համաձայն անորոշությունների սկզբունքի ձևակերպումներից մեկի՝ էներգիան և ժամանակը կարող են կապված լինել հետևյալ առնչությամբ ՝
Սա թույլ է տալիս վիրտուալ մասնիկների մասնիկ-հակամասնիկ զույգի առաջացում։ Այս մասնիկների էֆեկտները չափելի են, օրինակ, էլեկտրոնի էֆեկտիվ լիցքով, որը տարբերվում է «մաքուր» լիցքից։
Արդի տեսանկյունից էներգիան միշտ պահպանվում է, բայց քանի որ մասնիկների թվի օպերատորը չի կոմուտացվում դաշտի համիլտոնյանի կամ էներգիայի օպերատորի հետ, դաշտի ամենացածր էներգիան կամ հիմնական վիճակը, որը հաճախ կոչվում է վակուումային վիճակ, մասնիկներով վիճակ չէ, ինչպես կարելի է սպասել անունից, այլ՝  0, 1, 2, ... մասնիկներով մասնիկների թվի սեփական վիճակների քվանտային վերադրում։
Քվանտային ֆլուկտուացիաները կարող են շատ կարևոր լինել տիեզերքի կառուցվածքի առաջացման մեջ. ըստ ինֆլյացիայի մոդելի՝ ինֆլյացիայի սկսելուց գոյություն ունեցած ֆլուկտուացիաները ուժեղավել են և ձևավորել ներկայումս դիտարկելի ամբողջ կառուցվածքի կորիզը։ Վակուումի էներգիան նույնպես կարող է պատասխանատու լինել տիեզերքի ներկայիս արագացումով ընդարձակման համար (կոսմոլոգիական հաստատուն)։
Դաշտի քվանտային ֆլուկտուացիաներ
Քվանտային ֆլուկտուացիան էներգիական մասնիկների ժամանակավոր ի հայտ գալն է դատարկ տարածությունից դուրս, ինչպես որ թույլատրվում է անորոշությունների սկզբունքով։ Ըստ անորոշությունների սկզբունքի՝ համալուծ մեծությունների զույգի համար, ինչպիսիք են կոորդինատը և իմպուլսը կամ էներգիան և ժամանակը, հնարավոր չէ ճշգրիտ որոշել զույգի անդամներից յուրաքանչյուրի արժեքը ժամանակի միևնույն պահին։ Օրինակ, մասնիկների զույգը կարող է դուրս ցատկել վակուումից շատ կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում։
Դաշտի քվանտային տեսությունում դաշտերը ենթարկվում են քվանտային ֆլուկտուացիաների։ Քվանտային դաշտի քվանտային և ջերմային ֆլուկտուացիաների միջև կարելի է հստակ տարբերակում դնել (գոնե ազատ դաշտի համար. փոխազդող դաշտերի համար վերանորմավորումը էապես բարդացնում է հարցը։ Վակուումային վիճակի Կլայն-Գորդոնի քվանտացված դաշտի համար կարող ենք հաշվել հավանականության խտությունը, որ t  ժամանակում կդիտարկենք  կոնֆիգուրացիա, եթե դրա   Ֆուրիեի ձևափոխությունները՝ Ի հակադրություն դրա՝ Կլայն-Գորդոնի դասական դաշտի համար ոչ զրոյական ջերմաստիճանում  Գիբսի հավանականության խտությունը, որը կդիտարկենք  կոնֆիգուրացիայով t ժամանակում, կլինի Քվանտային ֆլուկտուացիաների լայնույթը կառավարվում է \hbar Պլանկի հաստատունով, ճիշտ ինչպես ջերմային ֆլուկտուացիաների ամպլիտուդը կառավարվում է -ով, որտեղ -ն Բոլցմանի հաստատունն է։ Նշենք, որ հետևյալ երեք դրույթները սերտորեն կապված են.
Մենք կարող ենք կառուցել դասական անընդհատ պատահական դաշտ, որը ունի նույն հավանականության խտությունը, ինչ քվանտային վակուումային վիճակը, այնպես որ սկզբունքային տարբերությունը դաշտի քվանտային տեսությունից՝ չափումների տեսությունը (չափումները քվանտային մեխանիկայում տարբերվում են դասական անընդհատ պատահական դատի չափումներից, որտեղ դասական չափումները միշտ փոխադարձաբար համատեղելի են, մինչդեռ քվանտամեխանիկական տերմիններով դրանք միշտ կոմուտացվող են)։ Քվանտային այն էֆեկտները, որոնք միայն քվանտային ֆլուկտուացիաների հետևանքներ են, ոչ թե չափումների անհամատեղելիության նրբություններ, կարող են լինել դասական անընդհատ պատահական դաշտի այլընտրանքային մոդելներ։
1973 թվականի դեկտեմբերին բրիտանական Nature գիտական ամսագիրը հրապարակեց Էդուարդ Պ. Թրայոնի հոդվածը, որը կրում էր «Արդյո՞ք տիեզերքը վակուումային ֆլուկտուացիա է» վերնագիրը ("Is the Universe a Vacuum Fluctuation?")։ Այս հոդվածում Թրայոնն ասում էր, որ  մեր տիեզերքը կարող է առաջացած լինել որպես վակուումի քվանտային ֆլուկտուացիա ։ Սակայն քվանտային ֆլուկտուացիայից կամ քվանտային պրոցեսից առաջացած մեր տիեզերքի գաղափարը լուրջ չընդունվեց մինչև ինֆլյացիայի տեսության ի հայտ գալը, որը կարող է բացատրել, թե ինչպես մեր տիեզեքրը կարող է ընդլայնվել չնչին մասնիկից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քվանտային մեխանիկա Կատեգորիա:Տիեզերական ինֆլյացիա Կատեգորիա:Էներգիա (ֆիզիկա)
Sehnsucht
Sehnsucht-ը մարդու մտածմունքները և զգացմունքներն է արտահայտում այն բաների հանդեպ, որոնք կիսատ են կամ ոչ կատարյալ։ Այն հղվում է կյանքում բացակայող իրերին կամ ինչ-որ անհատի կողմից երջանկության փնտրմանը մինչ անիրականանալի ցանկությունների կատարումը ։ Նման զգացմունքները հաճախ շատ խորն են լինում և հակված են ուղեկցվելու և՛ դրական, և՛ բացասական էմոցիաներով։ Այն հաճախ համարվում է անորոշ էմոցիոնալ երևույթ։
Երբեմն sehnsucht-ը բացատրվում է որպես չափազանց հեռու երկրի բացակայություն, սակայն այդ երկիրը անհայտ և չքարտեզագրված է։ Ավելին, այդ երկիրը կարող է լինել հարազատ մի վայր, որը այլ կերպ տուն են անվանում։ Այս առումով sehnsucht-ը նոստալգիայի տեսակ է՝ բառի բուն իմաստով։ այլ օարագաներում բառը կարող է դիտարկվել նաև որպես ինչ-որ մեկի կամ նույնիսկ ինչ-որ բանի բացակայություն։ Այս զգացմունքն ունեցող մարդիկ չեն գիտակցում, թե բացակայող առարկան կամ իրը ինչ է և նույնիսկ չեն գիտակցում, որ իրենց զգացածը sehnsucht է։
Այս զգացմունքն արտահայտված է, օրինակ, Ուոլթ Ուիթմենի "Song of the Universal" բանաստեղծության բառերում.
Դա երա՞զ է Ո՛չ, դրա բացակայությունն է երազ Եվ երբ չկա հավատ, երազ է կյանքն ու հարստությունը Եվ ամբողջ աշխարհն է երազ
Գերմանալեզու գրականություն
Sehnsucht-ը Ֆրիդրիխ Շիլլերի պոեմներից է, որ ոգեշնչել է Ֆրանց Շուբերտի և Զիգֆրիդ Վագների նման հեղինակների։ Գյոթեի «Միայն նա գիտի Sehnsucht-ը» ստեղծագործության հիման վրա հետագայում գրվել են մի քանի երգեր ։
Անգլալեզու գրականություն
Sehnsucht-ը հատուկ կարևորության է արժանացել հեղինակ Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի կողմից։ Լյուիսը Sehnsucht-ը նկարագրել է որպես մարդու սրտում ապրող անմխիթար զգացողություն «մենք գիտենք, թե ինչի» համար։ Պիլգրիմի վերադարձը ստեղծագործության մեջ նա օրինակներ է բերում, թե ինչն է առիթ հանդիսացել նրա համար այդպես կարծելու։"Սա աննկարագրելի մի բան է, որ խրվում է մեր մեջ, ինչպես խարույկի մեջ խորովվելու համար նախատեսված շշերը, այն ունի գլխավերևում ճախրող բադերի կամ աշնանը թափվող տերևների ձայն ։"Քանի որ Sehnsucht-ի գաղափարը շատ կարևոր է Լյուսի ստեղծագործություններում, այդ իսկ պատճառով էլ Լյուսի երկրպագուների Արիզոնայի համայնքը իր ամենամյա թերթն անվանել է հենց Sehnsucht:
1802 թվականին գերմանացի պոետ Զիգֆրիդ Օգյուստ Մահլմանը պոեմ է գրել Sehnsucht վերնագրով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Գերմաներեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Էմոցիաներ
Ատամնաշար
Ատամնաշար (ճարտարապետության մեջ)՚
Հնագույն օրինակներ
Ատամնաշարի հնագույն օրինակները Հայաստանում հայտնի են ուրարտական ամրոցների փղոսկրյա մակետներից, որտեղ ուրարտական քանդակագործը դրանք պատկերել է աստիճանավոր եռանկյունիների ձևով։ Միջնադարյան ճարտարապետության մեջ առավել տարածված էր խորանարդաձև ելուստը (Դվին, Կարս, Մաղասբերդ, Օձաբերդ և այլն)։
Ձևերի տարբերակներ
Ատամնաշարի ձևերի տարբերակներն առանձնապես հարուստ են եվրոպական ճարտարապետության մեջ, որտեղ հանդիպում են եռածայր (Ավիլա, Իսպանիայում), սրածայր (Տրավանկա, Պորտուգալիայում), երկլանջ (Տոմար, Պորտուգալիայում), երկծայր (Վերոնա, Պյաչենցա, Ֆերրարա՝ Իտալիայում, Մոսկվայի Կրեմլը)։
Կիրառում
Օգտագործվում է գերազանցապես քիվը զարդարելու համար։ Ծագումով կապված է հին հունական ճարտարապետության հետ. հոնիական և կորնթական օրդերներում գոտևորում Է ամբողջ շինությունը։ Ատամնաշարի տարածումը Արևելքում կապված էր հելլենիզմի հետ։ Հայաստանում ատամնաշարով զարդարված հելլենիստական հուշարձաններից է Գառնիի տաճարը։
4-րդ-6-րդ դարերի հուշարձաններում ատամնաշարի հանդիպում է խորանարդաձև (Ջրվեժի եկեղեցի, Երերույք) և կամարակապ (Մաստարայի Սուրբ Հովհաննես և Օձունի եկեղեցիներ)։ Կան նաև զարդաքանդակված (Պեմզաշենի գյուղամիջի եկեղեցի), երկշարք (Թարգմանչաց վանք) և եռաշարք՝ շախմատաձև դասավորությամբ (Թալինի փոքր եկեղեցի, Արամուսի եկեղեցի) ելուստներով ատամնաշարեր։
Ատամնաշար վերևում՝ Կարսի ամրոցի պարսպի ատամնաշարը։ Ներքևում՝ Թալինի փոքր եկեղեցու (7-րդ դար) քիվերի ատամնաշարը։
Կատեգորիա:Արվեստ Կատեգորիա:Ճարտարապետական ​​տարրեր
Վիֆոր
Վիֆոր (Viffort), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Շատո Տերին։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02800։
Տնտեսություն
2010 թվականին 219 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 173-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 46-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 79,0 %, 1999 թվականին եղել է 68,9 %)։ 173 ակտիվ քաղաքացիներից 157-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (85 տղամարդ և 72 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 16 մարդ (6 տղամարդ և 10 կին)։ 46 ոչ ակտիվ մարդկանցից 9-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 24-ը եղել են թոշակառու, 13-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ամարգոզա
Ամարգոզա (Amargosa), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մասի մարզում։ Մտնում է Ժեկիեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33 356 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 435,932 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 76,5 մարդ/կմ²։
Համայնքի տոնը նշվում է հունիսի 19-ին։
Պատմություն
Համայնքը հիմնադրվել է 1877 թվականի ապրիլի 24-ին։
Երևում
Երևում, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն երևումն բառից։ 19-րդ դարում հաճախ գործածվում էր Կոստանդնուպոլսում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Չեռլակի շրջան
Չեռլակի շրջան (Черлакский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերլակ ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4200 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34233 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,15 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Քրիստիան Նուշի
Կենսագրություն
Կոսովոյի ազգային հավաքականի կազմում Քրիստիան Նուշին առաջին անգամ խաղացել է 2007 թվականի հունիսի 15-ին՝ մասնակցելով Սաուդյան Արաբիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին, ոչ տեղի է ունեցել Անկարայում։ Նուշիի՝ տուգանայինից խփած գոլը միակն է եղել այդ հանդիպման ժանանակ և հաղթանակ է բերել Կոսովոյի հավաքականին։
Հավաքականում
Ընդհանուր՝ 5 խաղ / 1 գոլ (national-football-teams.com և eu-football.info)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ալբանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ալբանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Աարաուի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոսովոյի հավաքականի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Կոսովացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Վինտերտուրի ֆուտբոլիստներ
Լագ (չափիչ սարք)
Պատմություն
Հնուց սկսած նավագնացության մեջ օգտագործվում են զանազան տիպի Լագեր, որոնց մի մասն այժմ նաև չի կորցրել իր արդիականությունը։ Դրանց թվին է պատկանում ավանդական Լագ անվանումը կրող սարքը, որն այժմ միայն օգտագործվում է փոքր նավերի համար։ Այն իրենից ներկայացնում է եռանկյունաձև տախտակ, որին ամրացված է պարան և ծանրություն։ Պարանի ամբողջ երկայնքով՝ հավասար տարածության վրա, կապվում են հանգույցներ, այնուհետև տախտակը նետվում է նավից դուրս։ Նավի արագությունը որոշելու համար հաշվարկվում է, թե որքան հանգույց ինչքան ժամանակահատվածում դուրս սահեց նավից։ Մեկ հանգույցը համարվում է հավասար ծովային մեկ մղոնին, որը նավն անցնում է մեկ ժամում։
Ժամանակակից Լագեր
Ժամանակակից Լագերն աշխատում են զանազան սկզբունքների վրա, արդի Լագերի տեսակներից հիմնականում հայտնի են հետևյալները.
Տես նաև
Կատեգորիա:Չափիչ սարքեր Կատեգորիա:Նավագնացություն
Ճտքակոշիկները (ֆիլմ)
«Ճտքակոշիկները» (Сапоги), խորհրդային կարճամետրաժ ֆիլմ՝ նկարահանված 1957 թվականին Մոսֆիլմ կինոստուդիայում ՝ Անտոն Չեխովի համանուն պատմվածքի հիման վրա։
Սյուժե
Դաշնամուր լարող Մուրկինն առավոտյան արթնանում է և ճտքակոշիկները սովորական տեղում չի գտնում։ Ճտքակոշիկների որոնումը վերածվում է անսպասելի միջադեպերի, որոնք հերոսին գրեթե տանում էին ողբերգության։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ավրորա (հածանավ)
Նավարկվել է 1903 թվականին։ Ջրատարողությունը՝ 6731 տոննա, արագությունը՝ 20 հանգույց, սպառազինությունը՝ 8-152 միլիմետր, 24-75 մմիլիմետր, 8-37 միլիմետրանոց հրանոթներ, անձնակազմը՝ 578 մարդ։ 1904–1905 թվականների ռուս–ճապոնական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Ցուսիմայի ճակատամարտին (1905):
1917 թվականի փետրվարի 28 (մարտի 13)–ին «Ավրորա»–ի նավաստիները ապստամբություն բարձրացրին և հածանավի ղեկավարությունը վերցրին իրենց ձեռքը։ 1917 թվականի հոկտտեմբերին 25 (նոյեմբերի 7)-ի գիշերը Պետրոգրադի ռազմա-հեղափոխական կոմիտեի հրամանով «Ավրորա» մոտեցավ Նիկոլաևյան (այժմ՝ լեյտենատ Շմիդի) կամրջին՝ ապահովելով կարմիրգվարդիական ջոկատների անցումը Վասիլևյան կղզուց դեպի քաղաքի կենտրոն։
Հոկտեմբերի 25 (նոյեմբերի 7)–ին, ժամը 21 անց 45-ին «Ավրորա» անգնդակ կրակոցով Ձմեռային պալատի վրա գրոհելու ազդանշան տվեց։ 1927 թվականի նոյեմբերի 2-ին «Ավրորա» հածանավը պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։
1948 թվականի նոյեմբերի 17-ից «Ավրորան», որպես հուշարձան, ընդմիշտ տեղակայվել է Նևա գետի վրա։ «Ավրորան» միաժամանակ հանդիսանում է Սանկտ Պետերբուրգի Նախիմովյան ուսումնարանի վարժական հածանավը։ 1957-ից «Ա.»–ի վրա ստեղծվել է Կենտրոնական ռազմածովային թանգարանի մասնաճյուղ։ 1968 թվականի փետրվարի 22-ին «Ավրորան» պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։
Կատեգորիա:Ռազմանավեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պատմություն Կատեգորիա:Նավ-թանգարաններ Կատեգորիա:Նավեր այբբենական կարգով
Ալմադինա
Ալմադինա (Almadina), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Իլեուս Իտաբունա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6604 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 6604 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 25,5 մարդ/կմ²։ Համայնքի տոնը նշվում է մարտի 15-ին։
Պատմություն
Համայնքը հիմնադրվել է 1934 թվականի սեպտեմբերի 1-ին
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Վևիս լիճ
Վևիս լիճ (Vievis), քաղցրահամ լիճ Կենտրոնական Լիտվայում, Վևիս քաղաքի մոտ։
Երկարությունը (հյուսիս-հարավ) 2700 մետր է, լայնությունը՝ 1950 մետր։ Ամենախոր տեղը հյուսիսում է, խորությունը հասնում է 33 մետր։ Հարավային ափը ցածր է։
Գրականություն
Կատեգորիա:Լիտվայի լճեր Կատեգորիա:Եվրոպայի լճեր
Մղձավանջ (պատմվածք)
«Մղձավանջ» (Кошмар), Անտոն Չեխովի պատմվածքը` գրված 1886 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի մարտի 29-ին «Նոր ժամանակ» թերթի 3621-րդ համարում, Ան. Չեխով ստորագրությամբ։
Հրապարակումներ
Ա. Պ. Չեխովի «Մղձավանջ» պատմվածքը գրվել է 1886 թվականին, առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի մարտի 29-ին «Նոր ժամանակ» թերթի 3621-րդ համարում՝ Ան. Չեխով ստորագրությամբ, 1887 թվականին տպագրվել է «Մթնշաղներում» ժողովածուում, ընդգրկվել է Ադոլֆ Մարքսի հրատարակությունում։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը տպագրվել է ֆիններեն։
Քննադատություն
Քննադատ Կ. Արսենևը գրել է ««Մղձավանջում» հիանալի է նկարագրվել հայր Յակովը, կարիքից նվաստացած և ճնշված։ Թյուրիմացությունը, որում նա ներքաշել է «ուղղամիտ» կալվածատիրոջը, պոռթկուն կրքոտությունը, որի միջոցով նա վերջապես, որոշում է բացահայտել իր խոցելի տեղերը, Կունինի ուշացած զղջումը, շտապողականությամբ հովվապետին ներկայացված բողոքը, այս ամենը ցնցող ազդեցություն է թողնում ։ «Մղձավանջի» հեղինակը ոչ մի տեղ չէր կարող բարձրանալ այդքան իրական դրամատիզմի» ։
Պ. Ն. Կրասնովը պատմվածքում առանձնացնում է հեղինակի կողմից 80-ական թվականների «մռայլ» ժամանակաշրջանի նկարագրությունը։ Ա. Ֆ. Բիչկովը «Աղջամուղջում» ժողովածուի մասին արձագանքում առանձնացնում է պատմվածքի սոցիալական ուղղվածությունը ։
Սյուժե
Պատմվածքի գործողությունները տեղի են ունենում Բորիսովո գյուղում։ Պետերբուրգից ժամանակավորապես այստեղ է եկել «գյուղացիական գործերով ներկայացուցչության անդամ» Պավել Միխայլովիչ Կունինը։ Կունինը իր մոտ կանչեց տեղացի վանական Յակովին և նրան պատմեց, որ առաջնորդ Եգոր Դմիտրևիչը իրեն առաջարկել է խնամակալության տակ վերցնել Սինկովում բացվող եկեղեցական-ծխական դպրոցը։ Կունինը ընդունում է այդ առաջարկությունը, սակայնդպրոցի բացման համար ոչ ինքը, ոչ էլ վանականը միջոցներ չունեին։ Այդ ժամանակ Կունինը սկսեց մտածել, թե որտեղից կարող է գումար գտնել։ Երբ նա բարձրաձայն մտորում էր, հայր Յակովը զբաղվում էր թեյախմությամբ։ Նայելով նրան՝ Կունինը մտածում է, «Ինչ տարօրինակ, վայրի մարդ է, կեղտոտ է, փնթի, կոպիտ, հիմար, և հավանաբար հարբեցող։ Աստված իմ և դա հոգևորական է, հոգևոր հայր, ժողովրդի դաստիարակ»։
Կիրակի Կունինը գնում է Սինկովո եկեղեցին նայելու։ Այն գտնվում էր հնախարխուլ վիճակում։ Եկեղեցում հայր Յակովի հետ զրույցի ժամանակ պարզեց, որ նրան դպրոցը քիչ է հետաքրքրում։ Երեկոյան նա նամակ գրեց արքեպիսկոպոսին, որտեղ նա գումար էր խնդրում դպրոցի համար և սիկովսկի վանականին բնութագրում, որպես եկեղեցական ծառայության պահանջներին ոչ պիտանի անձնավորության։ Մեկ շաբաթ հետո Կունինի մոտ է գալիս հայր Յակովը ուսումնական ձեռնարկների ցուցակով, միաժամանակ նրան խնդրում է իրեն ընդունել, որպես գրագիր, քանի որ որոշել է թողնել հոգևորականությունը։ Դրա պատճառը կարիքն էր, միջոցների պակասը և սովը։ Յակովը Կունինին պատմում է, թե ինչպիսի ծանր պայմաններում է գտնվում ինքը և իր ընտանիքը, այդ իսկ պատճառով էլ դպրոցի փոխարեն ինքը մտածում է միայն սննդի մասին։ Երբ հոգևորականը գնաց, Կունինը սկսեց մտածել, կբավականացնի արդյոք իր միջոցները, հոգևորականին ինչ-որ ձևով օգնելու համար։ Այդ ժամանակ նա ամոթ զգաց հայր Յակովի վերաբերյալ գրված մատնության և երիտասարդ ժամանակ միջոցները դատարկ բաների վրա ծախսելու համար։ Այսպիսով էլ ավարտվեցին բարեգործական նպատակով որևէ բան կատարելու նրա ձգտումները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1886 պատմվածքներ Կատեգորիա:Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններ
Քենթ (փողոց)
Քենթ-Սթրիթ (Kent Street) (Rue Kent) հայտնի է նաև Օտտավայի № 83 փողոց (Ottawa Road #83) անունով։ Օտտավա քաղաքի խոշոր փողոցներից է։ Զուգահեռ է Բենք-Սթրիթ փողոցին։ Նախկինում փողոցը կրում էր Հյու-Սթրիթ (Hugh Street) անվանումը։ Քենթ-Սթրիթը միակողմանի շարժմամբ փողոց է։ Փողոցը շարունակվում է դեպի հյուսիս։ Քենթ-Սթրիթի հարավում գտնվում են 2-5 հարկային պաշտոնական կենտրոններ, մի քանի ռեստորաններ և բնակելի շենքեր։
Օստանկինոյի 1-ին ալիք
Օստանկինոյի 1-ին ալիք (ռուս․ 1-й канал Останкино) համառուսաստանյան տեղեկատվական հեռուստաալիք, որը հեռարձակվում էր Ռուսաստանում և ԱՊՀ երկրներում առաջին հեռուստաալիքով 1991 թվականի դեկտեմբերի 27-ից մինչև 1995 թվականի ապրիլի 1-ը։ Հեռուստաալիքի խմբագրությունն ու հեռուստաստուդիան տեղակայված են եղել «Օստանկինո» հեռուստակենտրոնում, իսկ հեռարձակումը կատարվել է Օստանկինյան հեռուստաաշտարակից SECAM համակարգում։ Նա Եվրոպական հեռարձակողների միության անդամ էր ։
1991-1992: Հեռարձակման հիմնադրումը և սկիզբը
1991 թ. դեկտեմբերի 27-ին ԱՊՀ կազմավորման, ԽՍՀՄ պետական մարմինների գործունեության դադարեցման, ինչպես նաև ԱՊՀ շրջանակներում միջպետական հեռարձակման գործունեության ապահովման նպատակով լուծարվել է Համամիութենական պետական հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման ընկերությունը և դրա բազայում ստեղծվել է «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը, որին անցել են բոլոր հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդիչ հաճախականությունները, որոնցում հեռարձակվել է Համամիութենական պետական հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման ընկերությունը և Համամիութենական պետական հեռուստառադիոընկերության հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդիչ բոլոր ծրագրերի արտադրությունը - «Կենտրոնկան հեռուստատեսությունը» դարձել է «Օստանկինո» հեռուստատեսություն, իսկ «Կենտրոնական հեռուստատեսության առաջին ծրագիրը»՝ «Օստանկինոյի 1-ին ալիք»։ «Օստանկինո» Ռուսական պետական հեռուստառադիոընկերությանը հանձնարարվել է լուսաբանել ԱՊՀ անդամ պետություններում քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կյանքին ու գործառույթին։ «Օստանկինո» Ռուսական պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահ է ընտրվել Համամիութենական պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահ Եգոր Յակովլևը. «Օստանկինոյի 1-ին ալիքի» լրատվական ծրագիրը «Նորություններ» էին, իսկ լրատվական-վերլուծական ծրագիրը ՝ «Արդյունքներ»-ը ։ «Օստանկինոյի 1-ին ալիք»- ի պատկերանիշը քառակուսիով փակված թիվ 1 ոճավորված պատկերն էր։
1992-ից «Թեմա» հասարակական-քաղաքական թոք-շոուն, որի վարողը Վլադիսլավ Լիստևն էր, հեռարձակվում էր երեքշաբթի երեկոյան փրայմ թայմ-ում ՝ 19:55—ին, «Կարմիր քառակուսի» վերլուծական թոք-շոուն, որի վարողը դարձավ Ալեքսանդր Լյուբիմովը, «Պոլիտբյուրո» ծրագիրը, որի վարողը դարձավ Ալեքսանդր Պոլիտկովսկին, այդ ծրագրերի արտադրողն էր «ՎԻԴ» հեռուստաընկերությունը։
Երեց (անձնանուն)
Երեց, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն երեց բառից։ Գործածվել է 14-րդ դարում։ Այս անվանը համապատասխանում են Երեցտիկին և Երիցակ անունները ։
Օստանկինոյի 1-ին ալիք
1992-1994: Տարաձայնություններ ղեկավարության մեջ և ֆինանսական խնդիրներ
Սկզբում ծրագիրը կրում էր տեղեկատվական-գեղարվեստական բնույթ, ամենօրյա ծրագիրը բաղկացած էր նորություններից, գիտահանրամատչելի, մշակութա-լուսավորչական, վավերագրական ծրագրերից, միասերիանոց հեռուստաֆիլմերի եւ մինի-սերիալների ցուցադրությունից, որոնք բաշխվել են «Նստակյաց», «Երրորդ տարիք», «Մանկական ժամ» խորագրերով։ Սակայն պետական հեռուստատեսության ծախսերի կրճատման հետևանքով, որը տեղի է ունեցել ավելի վաղ շրջանում, հեռուստաալիքում տեղի է ունեցել նախապատրաստվող հաղորդումների և արտադրվող հեռուստաֆիլմերի քանակի կրճատում։ Ժամանակի ընթացքում դրանք փոխարինվել են ժամանցային հաղորդումներով, որոնք արտադրվում էին հիմնականում մասնավոր հեռուստակազմակերպություններով։ Մեկ այլ խնդիր էր դեռևս ԽՍՀՄ Հեռուստառադիոպետկոմի գոյության շրջանում սկսված թեմատիկ ստուդիաների գովազդների «տարածումը» , դեռևս 1990-1991 թվականներին իրավաբանական անձանց կարգավիճակ ստացան երեք թեմատիկ ստուդիաներ (որոնց թվում էր «Էքսպերիմենտ» ստուդիան, որը հանդես էր գալիս որպես «ՎԻԴ» հեռուստաընկերությունում հեռուստածրագրերի արտադրության հիմնական պատվիրատու) (ի տարբերություն Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերության, որտեղ մինչև 1998 թվականը իրավաբանական անձի կարգավիճակ ուներ միայն բուն հեռուստառադիոընկերությունը) , իսկ արդեն 1992 թվականի սկզբին Կենտրոնական հեռուստատեսության գրեթե բոլոր թեմատիկ գլխավոր խմբագրությունների փոխարեն ստեղծվեցին «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության թեմատիկ ստուդիաները։ Այսպես, օրինակ, Տեղեկատվական հեռուստատեսային գործակալության մոտ գոյություն ուներ գովազդային սեփական բաժինը ։ «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության թեմատիկ ստուդիաների մի մասը իրենց գովազդային ժամանակը վճարում էին մասնավոր հեռուստաընկերությունների հետ` պատվերով արտադրված ծրագրերի համար  ։ Անմիջականորեն գլխավոր գովազդային-առևտրային տնօրինությունը ստեղծվել է միայն 1993 թվականի մայիսին մինչ այդ՝ գործող «Օստանկինո» գովազդային գործակալությունը գովազդ էր տեղադրում միայն ծրագրերի միջև ։ Այս առումով ծրագրի պրոֆիլը սկսեց փոխվել տեղեկատվական-գեղարվեստականից դառնալով տեղեկատվական-ժամանցային։
Երեց (անձնանուն)
Գործածություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Օստանկինոյի 1-ին ալիք
1992-1994: Տարաձայնություններ ղեկավարության մեջ և ֆինանսական խնդիրներ
1992 թվականի մայիսի 26-ից երեքշաբթի, չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին ժամը 21:00-ի երեկոյան նորությունների թողարկումից առաջ սկսվել է լատինաամերիկյան հեռուստանովելների կանոնավոր հեռարձակումը , այս ժամանակավոր հատվածից դուրս մղելով ռուսական հեռուստաֆիլմերի ցուցադրումը, որը որոշ ժամանակով տեղափոխվել է ժամը 21:00-ի նորությունների թողարկումից հետո, իսկ սեպտեմբերի 15-ից  այդ ժամանակ, գրեթե բոլոր օրերին, բացի երկուշաբթիից (որտեղ ընթանում էր «Օստանկինո» ՌՊՀՌԸ-ի «Կյանքի մանրուքները» բազմասերիանոց հեռուստաֆիլմի ցուցադրությունը  ) տրվել է ռուսական և արտասահմանյան կինոֆիլմերի ցուցադրությանը, որոնք միավորված են մի քանի բաժիններում (օրինակ՝ «Դետեկտիվների ակումբում» ուրբաթ օրերին 1992 թվականի սեպտեմբերի 4-ից )։ Այս ամենի արդյունքում ռուսական հեռուստաֆիլմերի արտադրության ծավալը կտրուկ անկում ապրեց, «Էկրան» ստեղծագործական միության և Հեռուստատեսային Տեխնիկական կենտրոնի արտադրական հզորությունները սկսեցին պարապ լինել ։ Ազատված ժամանակը զբաղեցրել են մասնավոր հեռուստաընկերությունների արտադրության հաղորդումները (այնպես, ինչպես «Թեման»), ինչպես նաև լատինաամերիկյան հեռուստանովելները (դրանց գնմամբ զբաղվել է կինոծրագրերի ստուդիայի գլխավոր խմբագիր Վլադիլեն Արսենևը  ), հեռուստավիկտորինաները, թոք-շոուները և ռուսական կինոֆիլմերի ցուցադրությունները, որոնք շուտով առավել մեծ ճանաչում են ձեռք բերել     , մինչդեռ «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության ֆիլմերի մասսայականությունը զգալիորեն ավելի համեստ էր ։ 1992 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Մանկական ժամ» խորագրի շրջանակներում ռուսական մանկական գեղարվեստական և մուլտիպլիկացիոն հեռուստաֆիլմերի կրկնությունների փոխարեն սկսեցին հեռարձակվել արտասահմանյան մուլտսերիալներ, «Երրորդ տարիք» հեռուստաֆիլմի խորագրի կրկնակի ցուցադրությունը տեղափոխվեց ժամը 15:00-ի նորությունների թողարկումից առաջ  ։ Այդ տարիների առաջին ալիքի հեռարձակման ցանցում պահպանվել է մարզական հաղորդումների և հեռուստահեռարձակումների բավական մեծ ծավալ, մոտավորապես համադրելի այն բանի հետ, ինչ եղել է ԽՍՀՄ Հեռուստառադիոպետկոմի և 1990-ականների և 2000-ականների Առաջին ալիքի ժամանակ (ցուցադրվել են Օլիմպիական խաղերը , ֆուտբոլի Ռուսաստանի գավաթը , ֆուտբոլի աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունները  , ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգան   , Տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնություն, Ռուսաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի խաղեր  , թենիսի մրցաշարեր   , ավելի քիչ՝ այլ մարզաձևեր և մերձմոսկովյան հաղորդումներ) ։
1992 թվականի ամռանը Էդուարդ Սագալաևը ստեղծեց Մոսկովյան անկախ հեռարձակող կորպորացիան, որն անցավ երեկոյան Տեխնիկական ալիքին (1993-1994թթ.- ին 6-րդ ալիքով առավոտյան և ցերեկը ընթանում էին «Հյուսիսային թագ» հեռուստաընկերության տնտեսական-լուսավորչական ծրագրերը) ։ Էդուարդ Սագալաևի փոխարեն «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության գլխավոր տնօրեն է դարձել Իգոր Մալաշենկոն, ով նախկինում եղել է նրա քաղաքական տնօրենը ։
1992 թվականի աշնանը Իսրայելում ռուս գործարարների կողմից հիմնադրվել է «Օստանկինոյի Միջազգային հեռուստատեսություն» ընկերությունը, որը 1993 թվականի աշնանից ազդանշան հաղորդեցին «Օստանկինոյի 1-ին ալիք»-ի արտասահմանյան գոտային տարբերակներից մեկից։ Մասնավորապես, Առաջին ալիքի նման տարբերակը հեռարձակվել է հենց Իսրայելում, 1994-ի փետրվարի սկզբին, Մերձդնեստրում, որոշ ժամանակ Ուկրաինայում, իսկ 1994-ի հոկտեմբերից Ռուսաստանի եվրոպական մասում գտնվող որոշ քաղաքներում։ Ալիքով ընթանում էր իսրայելական ռուսալեզու գովազդը, որը երբեմն փակում էր հաղորդումները։ Օստանկինոյի 1-ին ալիքի միջազգային տարբերակի ճշգրիտ ճակատագիրը հայտնի չէ, «Օստանկինոյի Միջազգային հեռուստատեսությունը», ենթադրաբար, դադարեցրել է հեռարձակումը արդեն Ռուսական առաջին ալիքի գործարկումից հետո՝ 1995 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին։
1992 թվականի նոյեմբերի 24-ին Եգոր Յակովլևը Ինգուշեթիայի և Հյուսիսային Օսիայի միջև պատերազմի մասին ֆիլմի «Օստանկինոյի 1-ին ալիք»-ով ցուցադրելու պատճառով պաշտոնանկ արվեց ։ 1993 թվականի հունվարի 11-ին «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահ նշանակվեց Վյաչեսլավ Բրագինը ։ Հեռուստառադիոընկերության ղեկավարման մեթոդների շուրջ տարաձայնությունների պատճառով Իգոր Մալաշենկոն լքել է «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը, նրան փոխարինեց Օլեգ Սլաբինկոն։
1992-ի վերջին և 1993-ի սկզբին հայտնվեցին նաև «Աստղային ժամ» հեռուստախաղերը դեռահասների համար և «Ջունգլիների կանչը» մանկական հեռուստախաղը, ինչպես նաև «Քանի դեռ բոլորը տանն են» փաստագրական դիտարկումը ։
1993 թվականին «Արդյունքներ» ծրագրի արտադրությունն անցավ ՆՏՎ հեռուստաընկերությանը, իսկ բուն հաղորդումը թողարկվեց 1993 թվականի հոկտեմբերի 10-ից հինգերորդ ալիքով։ 5-րդ ալիք անցան նաև «Օստանկինոյի 1-ին ալիք»-ի նորություներրի հաղորդավարներ Տատյանա Միտկովան և Միխայիլ Օսոկինը, որոնք դարձան ՆՏՎ հեռուստաընկերության «Այսօր» լրատվական ծրագրի հաղորդավարները  ։
Եթերում մնացել են միայն պետերբուրգյան հեռուստատեսությունը, ինչպես նաև ՌՏՌ-ը, որով յուրաքանչյուր կես ժամը մեկ հեռարձակվում էր «Վեստի» լրատվական ծրագիրը, ինչպես նաև վերահեռարձակվում էր  CNN-ի ուղիղ եթերի պատկերը ։ «Կարմիր քառակուսի» և «Պոլիտբյուրո» ծրագրերը եթերից հանվեցին։ Հոկտեմբերի 4-ին ՝ ժամը 6:30-ին, եթերը վերսկսվել է և «Հեռուստաառավոտի» եթերում ցուցադրվել են «Օստանկինո» հեռուստակենտրոնի զինված պաշարման կադրերը, ինչպես նաև Սպիտակ տան գրոհի ուղիղ հեռարձակումը։ Այդ իրադարձություններից հետո Վյաչեսլավ Բրագինը պահանջել է ուժեղացնել  «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության խմբագրությունների և ստուդիաների շենքերի պահպանությունը։
1993թ. դեկտեմբերի 16-ին Վյաչեսլավ Բրագինը հրաժարական տվեց «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահի պաշտոնից ։ Այդ պաշտոնը սկզբում առաջարկվել էր Վլադիմիր Մուկուսևին, բայց հեռուստաընկերության կոլեկտիվի հետ նրա կոնֆլիկտի պատճառով այդ թեկնածությունը հանվել է։ Բացի այդ, այս պաշտոնը առաջարկվել է Եվգենի Կիսելյովին, բայց նա հրաժարվել է։ «Օստանկինո» հեռուստառադիոընկերության նախագահ է նշանակվել Ալեքսանդր Յակովլևը, իսկ Տեղեկատվական հեռուստատեսային գործակալության գլխավոր խմբագիր ընտրվեց Օլեգ Տոչիլինը։
«Արդյունքները» ծրագրի փոխարեն սկսեցին դուրս գալ «Կիրակի» տեղեկատվական-վերլուծական ծրագրերը, որի վարողը դարձավ Սերգեյ Ալեքսեևը, և «Նորություններ Պլյուսը», որի վարողը դարձավ Սերգեյ Մեդվեդևը ։
1994 թվականին տեղի է ունենում եթերում մասնավոր հեռուստակազմակերպությունների արտադրության հաղորդումների քանակի ընդլայնման նոր ալիք։ 1994 թվականի մայիսից ալիքում սկսել է լույս տեսնել «Պիկ ժամ» արդիական հարցազրույցը, որի վարողը դարձել է Վլադիսլավ Լիստևը, այդ ծրագրի արտադրողն է դարձել «ՎԻԴ» հեռուստաընկերությունը, ընդ որում ՝ հաղորդումն ամեն օր փրայմ-թայմ-ում էր ՝ 19:10-ին։ «Թեման» հաղորդաշարի վարող է դարձել Լիդիա Իվանովան ։ Նաև իր հեռարձակումը վերսկսեց «Կարմիր քառակուսի» ծրագիրը, «Հայացք» հաղորդման հին անվանումով, որը վարում էր Ալեքսանդր Լյուբիմովը, իսկ դրանից կես տարի առաջ վերսկսեց «Պոլիտբյուրո» ծրագիրը։ Ինչպես նաև փրայմ-թայմում (20:00) սկսեցին լույս տեսնել մշակութա-լուսավորչական ծրագրերը՝ «Որպեսզի հիշեն», որի արտադրողն էր «REN-TV» հեռուստաընկերությունը, հաղորդավարը ՝ Լեոնիդ Ֆիլատովն էր (դուրս էր գալիս չորեքշաբթի օրը) և «Արծաթե գունդը»  հաղորդումները (դուրս էր գալիս հինգշաբթի օրը), որի արտադրողն էր «ՎԻԴ» հեռուստաընկերությունը, իսկ հաղորդավարը ՝ Վիտալի Վուլֆն էր  , իսկ դեռ 1993 թվականի վերջից երկուշաբթի սկսեցին թոք-շոուներ թողարկել, որոնք արտադրվում էին «Հեղինակային հեռուստատեսություն»-ից - «Մենք» և «Եթե», որոնց հաղորդավարը դարձավ Վլադիմիր Պոզները և «Տղամարդը և կինը», որի հաղորդավարն էր Կիրա Պրոշուտինսկայան։
1994թ. ամռան վերջին «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը պայմանագիր է կնքել Լիտվայի «LitPollinter TV» հեռուստաընկերության հետ։ Այդ պայմանագրով «Օստանկինոյի 1-ին ալիքը» LitPoliinter TV-ի եթերում կարողացել է մի քանի ժամ հեռարձակվել ։ Սակայն արդեն 1995 թվականի փետրվարի 6-ին «LitPollinter TV» հեռուստաալիքը դադարեցրել է հեռարձակումը՝ կապված ֆինանսական խնդիրների հետ և Լիտվայում «Օստանկինոն» կրկին սկսել է հեռարձակվել մաքուր տեսքով։
Մանկական ծրագրեր և ծրագրեր դեռահասների համար՝ «Բարի գիշեր, փոքրիկներ», «Առավոտից շուտ», դեռահասների համար՝ «Մարաթոն-15», «Մինչև 16 և բարձր», «Ջունգլիների կանչը», դպրոցականների համար՝ «Մի անգամ» ծրագիրը, ինչպես նաև «Քանի դեռ բոլորը տանն են» ծրագիրը սկսել են արտադրվել ևս մեկ ոչ պետական հեռուստաընկերությամբ՝ «Կլասս!»-ով։ «Բարի գիշեր, փոքրիկներ» ծրագրի շրջանակներում շաբաթ օրերին հեռարձակվում է «Կվարիետե "Ուրախ Կվամպանիա"» երաժշտական խորագիրը, որն արդեն 1995 թվականի ապրիլից սկսել է եթեր դուրս գալ որպես ինքնուրույն մանկական երաժշտական ծրագիր։ Այդ ընթացքում նաև հայտնվում է երաժշտական ծրագիր դպրոցականների համար ՝ «Դոմիսոլկա»։ «Մինչև 16 և բարձր» ծրագրի հիման վրա ի հայտ են եկել մի շարք մասնագիտացված ծրագրեր՝ երաժշտական ծրագրեր դեռահասների համար՝ «Ջեմ» և «Ռոք-դաս», «Թին-տոնիկ» երիտասարդական մշակույթի մասին ծրագիր և այլն։ 1994 թվականի հոկտեմբերի 18-ին հեռուստաֆիլմի կրկնակի ցուցադրությունը 14:50-ին նորությունների թողարկումից առաջ կրճատվեց, հեռուստաֆիլմի ցուցադրությունը 12:15-ին դեռ հոկտեմբերի 6-ին  տեղափոխվել էր ժամը 11:00-ը:
1994 թվականի հոկտեմբերի 3-ից ընդունվել է հեռարձակման նոր ցանց. այսուհետև նորությունների թողարկումները թողարկվել են յուրաքանչյուր ժամի 52-րդ րոպեին՝ քողարելով այդ ժամանակ հեռարձակվող հաղորդումները, յուրաքանչյուր տեղեկատվական թողարկման ժամանակաչափը կազմում էր 8 րոպե (հեռարձակման նման ցանցն ի սկզբանե գոյություն է ունեցել GMS-ում)։ «Ժամանակ» ծրագրին այդ փոփոխությունները չեն անդրադարձել։
1994-1995: Առաջին ալիքի կորպորատիվացում։ «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության լուծարում
1994 թվականի վերջին «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը պահանջել էր, որ ոչ պետական հեռուստաընկերությունները ժամանակի մի մասով «կիսվեն» փրայմ-թայմում, ինչը նշանակում էր ոչ պետական հեռուստաընկերությունների ծրագրերի մի մասի փակում։ Այդ ժամանակ «ՎԻԴ», «Հեղինակային հեռուստատեսություն», «REN-TV» և «Կլասս!» հեռուստաընկերությունները ստեղծել են Հեռուստատեսության անկախ արտադրողների ասոցիացիան, որը հանդես է եկել Ռուսական հանրային հեռուստատեսության ստեղծման նախաձեռնությամբ, որի բաժնետոմսերի մեծ մասը պատկանում էր բիզնեսի տարբեր ներկայացուցիչներին, և Ռուսական հանրային հեռուստատեսության հեռարձակումն անցել է առաջին ալիքով։ Դեռևս 1994 թվականի ապրիլին ստեղծվեց «Գովազդ-Հոլդինգ» ՓԲԸ-ն, որում «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը կանոնադրական կապիտալում ուներ 30 տոկոս բաժնեմաս։ Այլ բաժնետերեր դարձան հեռուստառադիոընկերության գովազդային այլ գործակալությունները ՝ Video International-ը, Premier SV-ը, «Մաքսիմա»-ն, «Ինտերվիդ»-ը, «Լոգովազ-պրես»-ը, «Օստեր» ստուդիան ։ Տվյալ բաժնետիրական ընկերությանը հանձնվեց հեռուստաալիքում գովազդ տեղադրելու իրավունքը, 1995 թվականի սկզբին «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության բաժինը գնվեց «Ավրորա», «ԻնտերՎԻԴ» գովազդային գործակալությունները միավորած «Անկախ գովազդային-տեղեկատվական դաշինքի» կողմից (հիմնադիրներ ՝ «ՎԻԴ» հեռուստաընկերություն և «Ինտերվիդեոկոմերս» ընկերություն)   ,, «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության ֆիլմերի և հեռուստասերիալների համար գնումների միջնորդ հանդիսացող), «Վիդեոարտ», «Կոնտակտ» և «Սթրոնգ» ֆիլմերը, որոնք սկսել են հաճախորդներին վերագնահատել գովազդի տեղադրման զեղչերի հաշվին, որոնք հասնում էին մինչև 80% , որից հետո հաջորդեց գովազդային շուկայի փլուզումը ։ 1994 թվականի շահութաբաժիններ «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը հոլդինգից չի ստացել, իսկ նրա պարտքը հեռուստառադիոընկերությանը 1995 թվականի հուլիսի 1-ի դրությամբ կազմել է 19,0 մլրդ ռուբլի ։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1994 թվականի նոյեմբերի 29-ի հրամանագրով նախատեսվում էր հաղորդումների թողարկումը փոխանցել «Ռուսական հանրային հեռուստատեսություն» բաժնետիրական ընկերության առաջին դաշնային ծրագրին, որի բաժնետոմսերի 51 տոկոսը պատկանում էր պետությանը և թույլատրում էր «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությանը մուտք գործել նրա հիմնադիրների թվին [87] (սկզբնական առաջարկով 15-ական տոկոս ուներ «ՎԻԴ հեռուստաընկերություն», «Հեղինակային հեռուստատեսություն», «Ren-TV հեռուստաընկերություն» և «ՌՏՎ-Պրեսս» մասնավոր հեռուստակազմակերպությունները, 20 տոկոսը՝ բանկիրների, 20 տոկոսը՝ պետության ), այս բաժնետիրական ընկերությունը հիմնադրվել է իր հիմնադիր բաժնետերերի ժողովում, 1995 թվականի հունվարի 24-ին, Ռուսական հանրային հեռուստատեսության գլխավոր տնօրեն նշանակվեց «ՎԻԴ» հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրեն Վլադիսլավ Լիստևը, նրա առաջին տեղակալներ նշանակվեցին Արկադի (Բադրի) Պատարկացիշվիլին և Կիրիլ Իգնատևը, իսկ Ռուսական հանրային հեռուստատեսության տնօրենների խորհրդի նախագահ նշանակվեց «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերության նախագահ Ալեքսանդր Յակովլևը ։ Նաև որոշում է կայացվել 1995 թվականի մարտի 1-ից «Օստանկինոյի 1-ին ալիքով» գովազդի սառեցում սահմանելու մասին։ Բայց հենց այդ օրվա երեկոյան Լիստևը սպանվեց սեփական տան մուտքի մոտ՝ «Պիկ ժամ» ծրագրից 3 ժամ անց։ 1995 թվականի մարտի 2-ին բոլոր ալիքներով (այդ թվում ՝ ՌՏՌ, 2x2, ՆՏՎ, ՏՎ-6), բացի հինգերորդ ալիքից, ընթանում էին միայն լրատվական ծրագրեր, իսկ մնացած ժամանակ հեռարձակվում էր «Սպանվել է Վլադիսլավ Լիստևը» ստատիկ գլխագիրը  ։ Մարտի 20-ին Ռուսական հանրային հեռուստատեսության գլխավոր տնօրեն է դարձել Սերգեյ Բլագովոլինը ։
Օստանկինոյի 1-ին ալիքի փակման պահին իր տեղեկատվական ծրագրերի մասսայականությունը սկսեց կտրուկ ընկնել։ «ՏՀԳ Նորություններ» և «ՏՀԳ Ժամանակ» լրատվական թողարկումները սկսել են վարկանիշներով զիջել այլ լրատվական ծրագրերին, մասնավորապես, ՌՏՌ-ում և ՆՏՎ-ում «Վեստի» և «Այսօր» հաղորդումներին։ Հեռուստաալիքի կողմից մատուցվող ռուս-չեչենական առաջին պատերազմի առաջին գծում հայտնված տեղեկատվությանը հանդիսատեսը չէր վստահում։ Առաջին հեռուստատեսային կոճակի ամանորյա ծրագիրը հանդիսատեսին հավաքեց երկու անգամ պակաս, քան ՆՏՎ-ի կարաոկե շոուն։ 1-ին ալիքի նորությունների լսարանն ավելի ու ավելի տարիք էր ստանում. նրա միջուկը կազմում էին հիմնականում կրթության ցածր մակարդակ և պահպանողական քաղաքական հայացքներ ունեցող տարեցներ ։ Հեռուստաալիքի մյուս ծրագրերը, մասնավորապես՝ «Մարդը և օրենքը», նույնպես երիտասարդ և ակտիվ հանդիսատեսի կողմից ընկալվում էին որպես հնացած ։
1995 թվականի ապրիլի 1-ին ամբողջ առաջին ալիքը անցավ Ռուսական հանրային հեռուստատեսությանը։ Լրատվական թողարկումները, ինչպես և մինչև 1994 թվականը, սկսել են դուրս գալ սովորական գրաֆիկով 9:00, 12:00, 15:00, 18:00 և կեսգիշերից հետո, 20 րոպե ժամանակաչափով։ Ցերեկային ընդմիջումները վերացվել են, բայց «GMS» ՓԲԸ-ն եթերից չի անհետացել, այն շարունակել է հեռարձակվել Ռուսական հանրային հեռուստատեսության պատկերանիշի տակ։ «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը դարձել է մի շարք ծրագրերի արտադրող    - «Ժամանակ», «Կիրակի», «Կենդանիների աշխարհում», «Ճանապարհորդների ակումբ», «Մարդ և օրենքը», «Պի նշանի տակ», «Երջանիկ դեպք», ինչպես նաև վարել է սպորտային հեռարձակումներ ։ «Ռուսական աշխարհ» և «Հին հրապարակի գաղտնիքները» հաղորդումները փակվեցին, «Բոլորի շուրթերին» հաղորդաշարը սկսեց եթեր դուրս գալ հանգստյան օրերին, նրանց ժամանակ եթեր դուրս եկավ «ՎԻԴ» հեռուստաընկերության կողմից արտադրվող «Գուշակիր մեղեդին» հեռուստախաղը։ Առաջին ալիքի հասարակական-քաղաքական թոք-շոուի հիմնական թեման դարձել է «Մեկը մեկի վրա» ծրագիրը, որի հաղորդավարն է դարձել Ալեքսանդր Լյուբիմովը, իսկ «Պիկ ժամ» ծրագրի հաղորդավարներ են դարձել Սերգեյ Շատունովը և Դմիտրի Կիսելյովը։
1995 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Բորիս Ելցինի հրամանագրով «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերությունը լուծարվեց, 1995 թվականի հոկտեմբերի 12-ին այն լուծարվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության որոշմամբ ։ «Ժամանակ» և «Կիրակի» ծրագրերի արտադրությունն անցել է Ռուսական հանրային հեռուստատեսությանը, «Մարդ և օրենք» և «Առողջություն» հաղորդաշարերը ՝ «Ռեգիոն» հեռուստաընկերությանը (այնուհետև վերածվեց «"Օստանկինո" հեռուստաընկերություն» ՍՊԸ-ի) , իսկ «Վարկածներ» ծրագիրը փակվեց և տեղափոխվեց ՆՏՎ հեռուստաընկերություն։ Նաև փակվել է (տեղափոխվել է ՌՏՌ) «Իվանով, Պետրով, Սիդորով» ծրագիրը։ 1996 թվականի մարտին լուծարվեց «Տեղեկատվական հեռուստատեսային գործակալությունը», իսկ Օլեգ Տոչիլինը և Յուլիա Ռակչեևան տեղափոխվեցին ՆՏՎ հեռուստաընկերություն ։
Ղեկավարներ
«Օստանկինոյի 1-ին ալիքը», «Օստանկինոյի 4-րդ ալիքի» հետ միասին մտնելով «Օստանկինո» Ռուսական Պետական հեռուստառադիոընկերություն, ուներ գլխավոր տնօրեն և արտադրության ընդհանուր բաժիններ («ստուդիաներ»), ինչպիսիք են Հեռուստատեսային լրատվական գործակալությունը (մինչև 1991 թ. աշնանը ՝ «Տեղեկատվական ծրագրերի ստուդիա»), «Երաժշտական և ժամանցային ծրագրերի ստուդիա», «Կինոծրագրերի ստուդիա» և այլն։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեռուստաընկերություններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստաալիքներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի հեռուստաընկերություններ
Պավլոգրադսկի շրջան
Պավլոգրադսկի շրջան (Павлоградский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պավլոգրադկա ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2500 կմ²։
Բնակչություն
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20244 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,1 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օմսկի մարզ Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Բագաբագ
Բագաբագ, (Bagabag) կղզի Բիսմարկի ծովում։ Պատկանում է Պապուա-Նոր Գվինեային։ Վարչականորեն ներառված է Մոմասե տարածաշրջանի Մադանգ նահանգի կազմում։
Տեղագրություն
Կղզին հրաբխային ծագում ունի։ Գտնվում է Մադանգ քաղաքից 62 կմ դեպի հյուսիս-արևելք և Նոր Գվինեայից 43 կմ դեպի հյուսիս ։ Նաև 18 կմ Կարկար կղզուց դեպի հյուսիս-արևմուտք։
Կղզու տարածքը կազմում է 37 կմ². Նրա տրամագիծը հասնում է 7 կմ-ի։ Երկրաբանորեն կղզին կազմված է ժայթքող հրաբխներից։ Նրա կենտրոնում գտնվում է հանգած հրաբխային զանգվածներ, դրա համար էլ Բագաբագի ռելիեֆը բավական ցամաքային է, կազմված է նաև զառիթափ լանջերից, որոնց բարձրությունը հասնում է 600 մետրի։ Կղզու հարավ արևելյան մասում գտնվում է ամուր և պինդ ժայռեր, որոնք իրականում խորն են և երկիրը չորացնում է։
Պատմություն
Կղզու բացվելու օրվանից նրա տերը դարձավ Անգլիան և մասնավորապես ծովահեն Դամպիր, Ուիլյամը։ Բագաբագը բացվել է 1699—1700ական թվականներին, դրա հիմնական նպատակն էր ավելի հեշտությամբ հյուսիս արևմտյան մասից մոտենալն Ավստրալիային, կղզու հյուսիսային մասում է գտնվում Նոր Գվինեան, նաև Բիսմարկ կղզիախումբը։ Ճանապարհորդը կղզու անունը դրել է «Պարոն Ռոբերտ Ռիչիի կղզին» (Sir Robert Rich’s Island).
Բնակչություն
Կղզիում ապրող մարդիկ շփվում են իրար հետ ավստրոնեզյան լեզվով ։ Բայց կարողանում են խոսել նաև գեդագեդ լեզվով։
Բնակչության մեծամասնությունը կրոններից նախընտրում է քրիստոնեությունը։
Տնտեսություն
Տնտեսության գլխավոր ճյուղը գյուղատնտեսություննն է (ավելի շատ բանաների արդյունաբերությամբ)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեայի կղզիներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի և Օվկիանիայի կղզիներ
Պեշա
Պեշա (Pescia), իտալական քաղաք Պիստոիայի նահանգի Տոսկանայի տարածաշրջանում։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Պեշան ունի 19 000 բնակիչ։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ Դորոտեյան։ Քաղաքի տոնը նշվում է փետրվարի 7-ին։
Նկարագրություն
Պեշան իտալական համայնք է, որը հայտնի է իր Ծաղիկների Շուկայով և Կառլո Կոլլոդիի Պինոկիոյի Արկածներով։ Այն գտնվում է Ֆլորենցիայի և Լուկայի մեջտեղում։ Պիստոիա նահանգի համայնք է, զբաղեցնում է 79 կմ2 տարածք։ Քաղաքը գտնվում է Պեշա գետի ափին։
Քաղաքը շրջապատված է փոքր գյուղերով, որոնք գտնվում են Պեշատինյան լեռներում՝ Ժան Շառլ Լեոնար Սիմոնդ դը Սիսմոնդին Պեշատինյան լեռներն անվանել է «Պեշատինյան Շվեյցարիա»՝ ակնարկելով նրանց նմանությունը շվեյցարական լանդշաֆտներին։ Բոլոր այդ գյուղերը նման են միմյանց. բոլորն ունեն (կամ ունեցել են) պարիսպներ, փոքր եկեղեցի և աշտարակ, որը մշտապես եղել է եկեղեցու զանգակատունը։ Այդ գյուղերը կոչվել են Մեդիչինա, Ֆիբբիալա, Արամո, Սան-Կուիրիկո, Կաստելվեկկիո, Ստյապպա, Պոնտիտո, Սորանա, Վելլանո և Պետրաբուոնա։ Համայնքի այլ գյուղերն են՝ Կոլլոդի, Վեների, Ալբերգի և Կիոդո։
Ամենից կարևոր շինություներն են Պալաժոյի ամրոցը, Դելլա Բարբայի ամրոցը, Մայր Տաճարը, Համայնքի ամրոցը և գրադարանը։ Այլ կարևոր շինություներից են Ծաղիկների Հին Շուկան (1951) իր ժամանակակից ճարտարապետությամբ։
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գունավոր թղթերի արտադրությամբ և ծաղիկների աճեցմամբ։ Ծաղիկների առևտուրը ապահովել է ոչ միայն քաղաքի ֆինանսական բարեկեցությունը, այլև համաշխարհային հռչակը։ Պեշինյան ծաղիկները հայտնի են ամբողջ աշխարհում. (այն անվանում են «Ծաղիկների քաղաք»)։ Բավական է հիշել այն հարաբերությունները, որ Պեշան հաստատել է Բելգիաի հետ։ Թղթի արտադրությունը շատ հին է, բայց թղթի շատ ֆաբրիկաներ այսօր ևս արտադրում են բարձրորակ թուղթ և վաճառում ամբողջ Իտալիայում։ Պետրաբուոնում գտնվում է նաև թղթի թանգարան։
Պեշան հանդիսանում է տարածաշրջանի կարևոր կրթական կենտրոններից մեկը։ Քաղաքում կա երեք ուսումնարան՝ առևտրի, հողային և գրաֆիկական-տուրիստական, և չորս վարժարան՝ դասական, գիտական, լեզվական, հոգեբանամանակավարժական։
Պատմություն
Ըստ որոշ հնագիտական տվյալների՝ Պեշա գետի ափին առաջին բնակավայրը հիմնել են լանգոբարդները։ Քաղաքի անունը ծագել է լանգոբարդական բառից, որը նշանակում է «գետ»։
13-րդ դարում քաղաքը գրավվել ու ավերվել է Լուկայի կողմից, բայց հետո վերականգվել է։ Ավելի ուշ Ֆլորենցիան և Լուկան պայքարում էին քաղաքի համար, քանի որ այն գտնվում էր այդ պետությունների սահմանների միջև։ 14-րդ դարի սկզբում Պեշան հարձակման է ենթարկվել Պիզայի հանրապետության կողմից, սակայն դիմակայել է։ 1338 թվականին քաղաքը կցվեց Ֆլորենցիայի հանրապետությանը։ Այդ ժամանակ քաղաքի տնտեսությունը հիմնվում էր թթենու և թթենու մետաքսագործի բուծման վրա, որի բոժոժը պեշատինյան վանականներից մեկը Արևելքից բերել էր Եվրոպա։ 17-րդ դարի վերջում Տոսկանայի մեծ դուքսը Պեշան հայտարարեց տոսկանական քաղաք։ 18-րդ դարի վերջում Նապոլեոնի զորքերի առաջխաղացումը Պեշայում մեծ վնաս հասցրին քաղաքի տնտեսությանը։ Նապոլեոնի իշխանության շրջանում մետաքսի արտադրությունը փոխարինվեց շաքարեղեգի աճեցմամբ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ռմբակոծության ժամանակ քաղաքը խիստ վնասվել է, բայց շուտով նորից բարեկարգվել է։ Պատերազմից հետո կառուցվել են Ծաղիկների Հին և Նոր շուկաները՝ թույլ տալով Պեշային ծաղկաբուծությամբ դուրս գալ միջազգային ասպարեզ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Պիստոիա գավառի բնակավայրեր
Կրուիլյես Մոնելս ի Սան Սադուրնի դե լա Էուրա
Կրուիլյես Մոնելս ի Սան Սադուրնի դե լա Էուրա (Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura, Cruilles, Monells i Sant Sadurni de l'Heura), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խիրոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Էմպոռադա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 99,83 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1 250 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Պաշտոնական կայք
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Արևածաղկի սերմեր
Արևածաղկի սերմեր, արևածաղիկ միամյայի (Helianthus annuus) սերմեր։ Այն առաջին հերթին օգտագործվում է արևածաղկի ձեթ ստանալու համար, որը լայնորեն օգտագործվում է տարբեր տեսակի սննդամթերքի պատրաստման, ինչպես նաև տեխնիկական նպատակներով։ Արևածաղկի ձեթի հիդրոգենացիումից հետո ստանում են սալոմաս։
Բաղադրություն
Այս սնունդն ունի բարձր կալորիականություն. սնուցիչների գրեթե կեսը կազմում են ճարպերը, էներգետիկ արժեքը 580 կկալ է ։
Բոված սերմերը օգտակար նյութերով զիջում է չբովածին։ Սերմերի համի և բույրի երանգներում մեծ դեր են խաղում հիմնականում բովածի աստիճանը և աղի քանակը։
Սնունդ
Արևածաղկի սերմերը նախկինում ավելի հաճախ ուտում էին որպես խորտիկ, այլ ոչ թե որպես ուտելիք։ Այն կարող են նաև օգտագործել որպես խավարտ կամ տարբեր բաղադրատոմսերի բաղադրիչ։ Սերմերը կարող են վաճառվել ինչպես կեղևով, այնպես էլ առանց դրա։ Սերմերը օգտագործվում են նաև տարբեր տեսակի աղցանների մեջ։