cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պատերազմի արվեստը
«Պատերազմի արվեստը», չինացի ստրատեգ Սուն Ցզիին (孫子兵法, փինյին՝ Sūnzĭ bīngfǎ) վերագրվող ամենանշանավոր հին չինական տրակտատ, որը նվիրված է ռազմական մարտավարությանը և քաղաքականությանը։ Կազված է 13 գլխից յուրաքանչյուրն անդրադառնում է պատերազմ վարելու քաղաքականությանը, տարբեր իրավիճակներին և դրանց կիրառությանը ռազմական մարտավարության և ռազմավարության մեջ։ Գրեթե 1500 տարի շարունակ այն եղել է առաջավոր աղբյուր, որը 1080 թվականին ներառվել է Սուն դինաստիայի կայսր Շենցզունի «Յոթ ռազմական դասական տեքստերի» ցանկում։ «Պատերազմի արվեստը» շարունակում է մնալ ամենաազդեցիկ մարտավարական տեքստն Արևելյան Ասիայում։ Այն մեծ ազդեցություն է ունեցել արևելյան և արևմտյան ռազմական մտածողության, գործարարական ռազմավարության և իրավական մարտավարության վրա։
Տեքստ և մեկնաբանություններ
«Պատերազմի արվեստը» ավանդաբար վերագրվում է մ.թ.ա. 6-րդ դարի ռազմական գեներալ Սուն Ցզիին, չնայած դրա ավելի վաղ հատվածները թվագրվում են առնվազն 100 տարով ավելի ուշ։ Սիմա Ցյանի կողմից 1-ին դարում գրված «Շի ցզին», որը Չինաստանի 24 դինաստիաների պատմագրության մասին առաջին աշխատությունն էր, պարունակում է վաղ չինական ավանդություն, համաձայն որի ռազմական հարցերին վերաբերող տեքստերը գրվում էին Ցի նահանգից ոմն Սուն Ուի կողմից և ընթերցվում ու ուսումնասիրվում Ու նահանգի Հելյու թագավորի կողմից (մ.թ.ա. 514-495 թվականներ)։ Այս տեքստն ավանդաբար անվանում են Սուն Ցզիի «Պատերազմի արվեստը»։ Կա գիտնականների մեծ մասի կողմից ընդունված և Չինաստանում լայն տարածում գտած տեսակետ, համաձայն որի Սուն Ուն ռազմական տեսաբան էր (մ.թ.ա. 776-471 թվականներ), ով թողել էր իր հայրենի Ցի նահանգը և գնացել Ուի հարավարևելյան թագավորություն, որտեղ նա տպավորել է թագավորին իր՝ անգամ անքունական նրբակազմ օրիորդներին ռազմական արվեստին վերապատրաստելու և Ուի թագավորության բանակները բավականաչափ ուժեղացնելու կարողությամբ, որից հետո այն ունակ էր մարտնչելու իրենց արևմտյան թշնամիների հետ Չու նահանգում։
Նշանավոր ռազմագետ, բանաստեղծ և զինվորական Ցաո Ցաոն վաղ 3-րդ դարում կատարել է ամենավաղ մեկնաբանությունը «Պատերազմի արվեստը» գրքի վերաբերյալ։ Ցաոյի նախաբանից պարզ է, որ նա խմբագրել է տեքստը և հեռացրել որոշակի հատվածներ, սակայն պատմականորեն հստակ չէ, թե ինչպիսի փոփոխություններ են եղել դրանք։ «Պատերազմի արվեստը» հայտնվել է չինական դինաստիաների պատմագրության մատենագիտական կատալոգների մեջ, սակայն դրա բաժինների ցուցակն ու չափը զգալիորեն տարբերվում են։ Վաղ 20-րդ դարում չինացի գրող և բարեփոխիչ Լյան Ցիչյաոն տեսություն առաջ քաշեց, որ տեքստը փաստորեն գրված է եղել մ.թ.ա. 4-րդ դարում Սուն Ցզիի ենթադրյալ հետնորդ Սուն Բինի կողմից, ով գրել է ռազմական տրակտատ, ինչպես նշված է մի քանի պատմական աղբյուրներում։
Հեղինակայնություն
Մոտ 12-րդ դարում որոշ գիտնականներ սկսեցին կասկածել Սուն Ցզիի պատմական գոյության մասին, հիմնվելով այն փաստարկի վրա, որ նրա անունը չի նշված դասական Ցզո Չժուանում, որում սովորաբար նշված են Գարնան և Աշնան շրջանի նշանավոր գործիչների զգալի մասը։ Սուն Ու (孫武) անունը չի հիշատակվում Շի Ցզիին նախորդող որևէ տեքստում, և ենթադրվում է, որ այն հնարած նկարագրական մականուն է և նշանակում է «գաղթական մարտիկ»։ Սուն մականունը ծանոթագրություններում բացատրվում է որպես «գաղթական» 遜), իսկ Ու-ն «մարտական, քաջ» (wǔ 武) նշանակությամբ հին չինական արժանիք է, որը համապատասխանում է Սուն Ցզիի դերին՝ որպես հերոսի նմանակը Ու Ցզիսյուի պատմության մեջ։ Ի տարբերություն Սուն Ուի՝ Սուն Բինը եղել է իրական կերպար է, ով ռազմական հարցերով փորձագետ էր և կարող էր ներշնչանքի աղբյուր դարձած լիներ Սուն Ցզիի պատմական անձի ստեղծման համար՝ էվգեմերիզմի միջոցով։
13 գլուխներ
«Պատերազմի արվեստը» բաղկացած է 13 գլխից (piān), ժողովածուն անվանում են zhuàn («ամբողջություն» կամ «ժամանակագրություն»)
Գլուխների համառոտ շարադրանք
(行軍)''', նկարագրվում են այն տարբեր իրավիճակները, որոնցում բանակն առաջանում է թշնամու նոր տարածքներով և ինչպես արձագանքել այդ իրավիճակներին։ Այս հատվածի մեծ մասը կենտրոնանում է այլոց մտադրությունների գնահատման վրա։
Չինարեն
Ստեղծագործության տները կիրառվում են չինարենում, մասնավորապես առօրյա դարձվածքներում և արտահայտություններում, ինչպես, օրինակ, Գլուխ 3-ի վերջին տունը.
Անգլերեն
Ընդհանուր օրինակներ կարելի է հանդիպել անգլերեն թարգմանությունում, ինչպես, օրինակ, Գլուխ 1-ի 18-րդ տունը.
Այս հատվածը հակիրճ տեսքով ամփոփվել է անգլերեն հետրևյալ ասացվածքում.
Ռազմական և հետախուզական կիրառություններ
Արևելյան Ասիայի շատ երկրներում «Պատերազմի արվեստը» ներառված էր զինվորական ծառայության քննություն հանձնել պատրաստվող պոտենցիալ թեկնածուների ծրագրում։ Կան գրքի բազմաթիվ թարգմանություններ։
Ճապոնիայում Սենգոկուի ժամանակաշրջանում Տակեդա Շինգեն (1521-1573) անունով մի դայմյո (大名) ուսումնասիրել էր «Պատերազմի արվեստը» և գրեթե անպարտելի էր դարձել բոլոր ճակատամարտերում՝ առանց զենքին գործածության ։ Գիրքը նաև ներշնչանքի աղբյուր է դարձել իր հայտնի ճակատամարտի ստանդարտի ստեղծման համար, որ կոչվել է «Ֆուրինկազան» (քամի, անտառ, կրակ և սար) այսինքն՝ քամու պես արագ, անտառի պես լուռ, հրի պես կատաղի և սարի պես անշարժ։
Թարգմանիչ Սամուել Բ. Գրիֆիթն առաջարկում է լրացուցիչ գլուխ՝ «Սուն Ցզին և Մաո Ցզեդունը», որտեղ մեջբերված է «Պատերազմի արվեստի» ազդեցությունը Մաո Ցզեդունի պարտիզանական պատերազմի, Ձգված պատերազմի և Չինաստանի հեղափոխական պատերազմի ռազմավարական խնդիրների վրա։ Այն ներառում է նաև Մաո Ցզեդունի խոսքը.
Վիետնամական պատերազմի ժամանակ Վիետկոնգի (Հարավային Վիետնամի ազատագրման ազգային ճակատ) որոշ սպաներ ուսումնասիրել են «Պատերազմի արվեստը» և սերտել ամբողջական հատվածներ։
Գեներալ Վո Նգուեն Զիապը Դիենբիենֆուի ճակատամարտում հաջողությամբ իրականացրեց «Պատերազմի արվեստում» նկարագրված մարտավարությունը՝ վերջ դնելով ֆրանսիական ներգրավվածությանը Հնդկաչինում և համաձայնության հասնելով, ինչի արդյունքում Վիետնամը բաժանվեց հյուսիսային և հարավային մասերի։ Գեներալ Վո Նգուեն Զիապ, ով հետագայում Չինաստանի կամավորական բանակի ռազմական հրամանատարն էր Վիետնամական պատերազմի ժամանակ, Սուն Ցզիի գաղափարների եռանդուն ուսումնասիրող էր ։ Պատերազմում Միացյալ Նահանգների պարտության արդյունքում Սուն Ցզին հայտնվեց ամերիկյան ռազմական տեսության առաջնորդների ուշադրության կիզակետում ։
Ֆինլանդացի դաշտային մարշալ Մաններհայմն ու գեներալ Աքսել Այրոն «Պատերազմի արվեստի» եռանդուն ընթերցողներն էին։ Նրանք ընթերցել են գիրքը ֆրանսերենով։ Այրոն դնում էր գրքի ֆրանսերեն թարգմանությունն իր մահճակալի կողքի սեղանին։
ԱՄՆ-ի Բանակի բաժինը Հրամանատարության և ընդհանուր շտաբի քոլեջի միջոցով ներառում է «Պատերազմի արվեստը» ռազմական միավորի գրադարանում ։
«Պատերազմի արվեստը» ներառվել է Ծովային կորպուսի պրոֆեսիոնալ ընթերցանության ծրագրում։ Այն ընդգրկված է ԱՄՆ-ի ռազմական հետախուզության ողջ անձնակազմի համար խորհուրդ տրվող գրականության ցանկում ։
Ըստ որոշ հեղինակների՝ «Պատերազմի արվեստի» խաբելու ռազմավարությունը լայնորեն ուսումնասիրվել և օգտագործվել է Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայության կողմից։ «Ես կստիպեմ թշնամուն համարել մեր ուժը թուլություն, իսկ թուլությունը՝ ուժ, և այդպես կվերածի իր ուժը թուլության» ։ Գիրքը հաճախ է մեջբերվում Ռուսաստանի անվտանգության դաշնային ծառայության աշխատակիցների կողմից, ովքեր պատասխանատու են ապատեղեկատվության գործողությունների համար Վլադիմիր Վոլկովի «Տեղադրում» (Le Montage) վեպում։
Կիրառությունը ոչ ռազմական ոլորտում
«Պատերազմի արվեստը» լայնորեն կիրառվել է նաև ոչ ռազմական ոլորտում։ Տեքստի զգալի մասը վերաբերում է պատերազմը հաղթելուն՝ առանց փաստացի ճակատամարտի բռնվելու։ Այն ակնարկում է ինչպես խորամանկությամբ գերազանցել հակառակորդին՝ չկարևորելով ֆիզիկական ճակատամարտը։ Որպես այդպիսին, այն կիրառվել է որպես վերապատրաստման ուղեցույց շատ փորձարկումների համար, որոնք չեն ներառում փաստացի մարտ։
Բիզնեսին վերաբերող շատ գրքեր կիրառել են գրքից քաղված դասերը գրասենյակային քաղաքականության և կորպորատիվ ռազմավարության մեջ  ։ Շատ ճապոնական ընկերություններ ընդգրկել են գիրքը պահանջվող գրականության ցանկում՝ իրենց գլխավոր տնօրենների համար ։ Գիրքը նաև տարածված է արևմտյան գործարարական շրջանակներում, որոնք նշում են կառավարմանն վերաբերյալ դրա կիրառական արժեքը։ Շատ գործարարներ և տնօրեններ դիմել են գրքի օգնությանը՝ հասկանալու, թե ինչպես հաջողության հասնել մրցունակ գործարարական իրավիճակներում։ Աշխատությունը կիրառվում է նաև կրթական ոլորտում ։
«Պատերազմի արվեստը» եղել է դատավարական գործընթացների վերաբերյալ իրավական գրքերի և հոդվածների քննարկման թեմա, ներառյալ՝ բանակցելու մարտավարությունն ու դատավարական ռազմավարությունը   ։
«Պատերազմի արվեստը» կիրառվել է նաև սպորտի աշխարհում։ Հայտնի է, որ Ֆուտբոլի ազգային լիգայի մարզիչ Բիլ Բելիչիքը կարդացել է գիրքը և օգտագործել դրա դասերը իր թիմը խաղերին պատրաստելիս ։ Հայտնի է, որ ավստրալիացի կրիկետի և բրազիլական ֆուտբոլի ասոցիացիայի մարզիչ Լուիս Ֆելիպե Սկոլարին և Կառլոս Ալբեռտինո Պարեյրան օգտվել են տեքստից։ Սկոլարին կարգադրել է 2002 թվականին Բրազիլիայի աշխարհի գավաթի թիմին իրենց հաջողակ արշավի ընթացքում ուսումնասիրել այդ հին աշխատությունը ։
Քլաուս Ֆոն Քլիտցինգ
Քլաուս Ֆոն Քլիտցինգ (Klaus von Klitzing, ), գերմանացի ֆիզիկոս, աշխատել է Շտուտգարտի համալսարանում։ 1985 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Ստացել է մի շարք գիտական մրցանակներ։
Պատերազմի արվեստը
Կիրառությունը ոչ ռազմական ոլորտում
«Պատերազմի արվեստը» հաճախ մեջբերվում է էլեկտրոնային սպորտում մարտավարության և/կամ ռազմավարության մշակման ժամանակ։ Մասնավորապես, էլեկտրոնային սպորտի վերաբերյալ հիմնական գրքերից մեկը՝ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտ Դեյվիդ Սիրլինի «Խաղա հաղթելու համար» գիրքը փաստորեն «Պատերազմի արվեստը» գրքի գաղափարները էլեկտրոնային սպորտի ազպարեզում կիրառելու վերաբերյալ վերլուծություն է։
Քլաուս Ֆոն Քլիտցինգ
Կենսագրություն
1962-ից 1969 թվականները սովորել է Բրաունշվեյգի տեխնիկական համալսարանում։ 1969-ից 1980 թվականները աշխատել է Վյուրցբուրգի համալսարանում։ 1972 թվականին պաշտպանել է «Թելուրի գալվանոմագնիսական առանձնահատկությունները ուժեղ մագնիսական դաշտերում» թեմայով դիսերտացիա և ստացել ֆիզիկայի դոկտորի կոչում։ 1980-ից 1984 թվականները աշխատել է Մյունխենի տեխնիկական համալսարանում որպես ֆիզիկայի պրոֆեսոր։ 1985 թվականից մինչ այժմ հանդիսանում է Մաքս Պլանկի ընկերության Մաքս Պլանկի անվան պինդ մարմինների հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Շտուտգարտում։
ОՀետազոտությունների հիմնական ուղղություններն են խտացված նյութի ֆիզիկա, ցածրաչափ համակարգերի ֆիզիկա։ 1979 թվականին Գրենոբլում կատարել է մի շարք փորձեր սիլիցիումե դաշտային տրանզիստորում Հոլի էֆեկտի հետազոտության համար։ Այս փորձերի հետևանքում հայտնաբերեց ամբողջական Հոլի քվանտային էֆեկտը, որի համար էլ շնորհվել է Նոբելյան մրցանակը։ Հետազոտությունների արդյունքները հրապարակվեցին «Physical Review Letters» ամսագրում 1980 թվականի ապրիլին։
Պատերազմի արվեստը
Հայտնի թարգմանություններ
Գիրքը թարգմանվել է մանչուերեն որպես Վայլի՝ Tchauhai paita be gisurengge  ,Մյոլենդորֆ՝ Coohai baita de gisurengge, «Դիսկուրս պատերազմի արվեստի մասին» ։
Չինարեն աշխատությունների առաջին մանչուերեն թարգմանություններն էին «Վեց գաղտնի ուսմունքները» 六韜, «Սու-Շուն» 素書 և «Հուան Շի Գունի երեք ռազմավարությունները» 三略։ Դրանք բոլորը պատերազմի արվեստին նվիրված չինարեն ռազմական տեքստեր են, ինչպես Սուն Ցզիի «Պատերազմի արվեստը» ։ Ռազմական տեքստերը չինարենից մանչուերեն են թարգմանվել Դահայի կողմից ։ Դահայի կողմից արված մանչուերեն թարգմանությունները ներառել են Մին դինաստիայի քրեական օրենսգիրքը և ռազմական տեքստեր ։ Այս տեքստերի թարգմանությունները Նուրհացին պատվիրել է Դահային ։ Ու-Ցու ռազմական տեքստը «Պատերազմի արվեստի» հետ միասին թարգմանվել է մանչուերեն ։ Չինական պատմությունը, օրենքը, ռազմական տեսության դասական տեքստերը թարգմանվել են մանչուերեն Հոն Տաիջիի գահակալության ժամանակ՝ շեշտը դնելով ռազմական և կառավարական տեքստերի վրա ։ Ռազմական թեմատիկայով «Երեք թարգմանությունների սիրաբանությունը» չինարեն վեպը թարգմանվել է մանչուերեն  ։ Չինարեն գրականությունը, ռազմական տեսությունն ու իրավական տեքստերը թարգմանվել են մանչուերեն Դահայի և Էրդենի կողմից ։ Թարգմանությունը պատվիրվել է 1629 թ. ։ «Հուան Շի Գունի երեք ռազմավարությունները», «Սու-Շուն» Ռազմական տեքստերը և Մին թագավորության օրենքը թարգմանվել է Դահայի և պատվիրվել Նուրհացիի կողմից ։ Չնայած դա հիմնականում վարչական և բարոյական ուղեցույց է, որը հիմնականում բաղկացած է «Հուան Շի Գունի երեք ռազմավարություններից» և «Սու-Շունից», չինարեն ռազմական ձեռնարկներում կարելի է հանդիպել ռազմագիտության մասին տեղեկություններ ։
Քլաուս Ֆոն Քլիտցինգ
Կենսագրություն
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի և մեկ դուստր։
Պատերազմի արվեստը
Հայտնի թարգմանություններ
Մեկ այլ մանչուերեն թարգմանություն արվել է Աիսին Գիորո Ցինի կողմից ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սուն Ցզի
Քլաուս Ֆոն Քլիտցինգ
Հասարակական գործունեություն
2016 թվականին ստորագրեց Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրների կողմից նամակը Greenpeace-ին, Միացյալ ազգերի կազմակերպությանը և բոլոր երկրների կառավարություններին հորդորով դադարեցնել պայքարը գենետիկորեն մոդիֆիկացված մարմինների հետ  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանացի նոբելյան մրցանակակիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով
Լուի Բրենդայս
Լուի Բրենդայս (Louis Dembitz Brandeis, ), ամերիկացի իրավաբան, ում անունով կոչվել է Բրանդայսի համալսարանը։ 1916-1939 թվականներին եղել է Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանի անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1856 թվականի նոյեմբերի 13-ին Կենտուկի նահանգում՝ Լուիսվիլեում, հրեական ընտանիքում։ Նրա ծնողները ներգաղթել էին Բոհեմից։
ԱՄՆ-ի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ծնողները ստիպված են եղել ժամանակավորապես տեղափոխվել Ինդիանա։ Այնուհետև հայրը 1872 թվականին ընտանիքին տեղափոխեց Եվրոպա և ինքը վերադարձավ ԱՄՆ։
14 տարեկանում Լուին ավարտեց Louisville Male High School դպրոցը։ 1872 թվականից գտնվում էր Եվրոպայում և և սովորում դրեզդենի Annen-Realschule դպրոցում։ 1875 թվականին վերադառնալով ԱՄՆ սովորել է Հարվարդյան իրավաբանական դպրոցում, որն ավարտել է 20 տարեկանում և միացել Pow-Wow ակումբին։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո մեկ տարի մնաց Հարվարդում, որտեղ ուսումնասիրել է իրավունքը։ 1878 թվականին սկսել է աշխատել Սենթ Լուիս իրավաբանական ընկերությունում, որտեղ իրավաբանական ամսագրում հրապարակել է իր առաջին աշխատանքը։ Յոթ ամիս աշխատելուց հետո նա ընդունեց իր Հարվարդի դասընկեր Սամուել ՈՒարենի (Samuel Dennis Warren) առաջարկը` Բոստոնում իրավաբանական ընկերություն ստեղծելու համար։
Երկու տարի Գրեյի մոտ աշխատելով որպես դպիր Լուին շարունակել է իր գործունեությունը Ուարենի հետ իրենց սեփական իրավաբանական ընկերությունում, որը շատ հաջող էր։ Այդ ժամանակ արդարադատության գլխավոր ղեկավար Մելվիլ Ֆուլերը (Melville Fuller) խորհուրդ է տվել նրան համագործակցել Միացյալ Նահանգների արևելքում գտնվող լավագույն փաստաբաններից մեկի հետ։ Բրենդեյսի և Ուարենի ընկերությունը սկսեց իր գործունեությունը 1879 թվականին, այսօր գործում է Nutter McClennen & Fish անվամբ։ Շուտով Լուի Բրենդեյսը դարձավ առաջադեմ շարժման առաջատար, ով օրենքը դարձրեց որպես սոցիալական փոփոխոթյունների գործիք։ Անցկացրել է բազմաթիվ հաջողված գործեր, այդ թվում Pinchot-Ballinger-ի հետաքննությունը, որտեղ նա աջակցել է ԱՄՆ-ի բնապահպանական շարժմանը։ 1912 թվականին մասնակցել է նախագահական քարոզարշավին՝ աջակցելով թեկնածու Վուդրո Վիլսոնին, որը դարձավ նախագահ։
Մահացել է սրտի կաթվածից 1941 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Վաշինգտոնում:Կնոջ մոխրի հետ միասին իր մոխիրը ևս թաղված է Լուիսվիլում ։
Անձնական կյանք
1890 թվականին նշանադրվել է Ալիս Գորդմարկի հետ(Alice Goldmark), ով Ջոզեֆ Գոլդմարկի դուստրն էր։ Նրանք ամուսնացան 1891 թվականի մարտի 23-ին Ալիսայի ծնողների տանը՝ Նյու Յորքում։ Այնուհետև նորապսակները տեղափոխվեցին իրենց սեփական համեստ տուն։ Ընտանիքում ծնվեցին երկու դուստրեր՝ Սյուզան (1893) և Էլիզաբեթ (1896)։
Ընտանիքն ապրում էր լայն պայմաններում։ Նրանք Մասսաչուսեթս նահանգում կառուցել են ամառանոց, որտեղ անցկացրել են բազմաթիվ հանգստյան օրեր։ Լուին և Ալիսը միշտ խուսափել են շքեղ ընդունելություններից և պաշտոնական երեկոներից, ճամփորդության ժամանակ շքեղ հյուրանոցներում չէին ապրում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի իրավաբաններ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հարվարդի իրավունքի դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փաստաբաններ
(8473) 1984 SS5
(8473) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,115012 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5791 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6509 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2008,11 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179273 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,17° անկյուն։
Հանթսվիլ (Ալաբամա)
Հանթսվիլ (Huntsville), քաղաք Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Ալաբամա նահանգի հյուսիսային մասում՝ Քամբերլենդ սարավանդի վրա։ Շրջանի կենտրոնը Մեդիսոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 171 327 մարդ (2007 թվական), իսկ քաղաքի շրջանների հետ միասին՝ 395 645 մարդ (2008 թվական) ։ Գտնվում է Թենեսի գետի ափին։
Քաղաքի շրջակայքում է գտնվում միջազգային Հանթսվիլ-Դեկեյտեր օդանավակայանը։
Պատմություն
Մինչև 1940 թվականը Հանթսվիլը փոքր քաղաք էր, դրա արագ աճը սկսվել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ քաղաքի մոտ տեղակայվեց «U.S. Army Redstone Arsenal» ռազմամթերքի արտադրամասը, որը 1950-ական թվականներին վերափոխվել է հրթիռաշինական կենտրոնի։ Կենտրոնում աշխատում էր Վերերա ֆոն Բրաունի խումբը։ 1960 թվականին կենտրոնը ստացել է Ջորջ Մարշալի անվանումը և դարձել ՆԱՍԱ-ի դեպի տիեզերք թռիչքների բազային օբյեկտներից մեկը (George C. Marshall Space Flight Center):
Հանթսվիլը հրթիռաշինարարական քաղաք է, որտեղ մշակվել և արտադրվել են բանակի համար բալիստիկական հրթիռներ և տիեզերանավերի համար սարքավորումներ։ Առաջին անգամ ռուս տիեզերագնացները քաղաք են այցելել 1992 թվականին ։
Կլիմա
Քաղաքը տեղակայված է խոնավ մերձցամաքային կլիմայական գոտում (Cfa): Ամառը անձրևային է և շոգ, ձմեռը՝ բավական տաք, ամռանը միջին մաքսիմալ ջերմաստիճանը տատանվում է 31,6 աստիճան Ցելցիուսի սահմաններում, իսկ ձմռանը՝ 9,4: Գարնանը և աշնանը հնարավոր են տորնադոներ։ Ձնային ծածկույթ հազվեդեպ է առաջանում, չնայած լինում են ձյան անոմալ տեղումներ, ինչպիսին տեղի էր ունեցել 1963 թվականի հունվարի 1-ին, երբ մեկ օրվա ընթացքում տեղացել էր 43 սմ ձյուն։
Ժողովրդագրական իրադրություն
Ըստ 2000 թվականի բնակչության մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքում բնակչությունը կազմում է 158216 մարդ, 66742 տանուտեր և 41713 ընտանիք։ Բնակչության խտությունը 351 մարդ/կմ2 է։ Կար 73670 բնակատեղի՝ 163,4 բնակատեղի/կմ2 միջին խտությամբ։ Քաղաքի ռասայական կազմը. 64,47 % սպիտակամորթ, 30,21 % աֆրոամերիկացի, 0,54 %՝ հնդկացի, 2,22 %՝ ասիացի, 0,06 %՝ խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից եկվորներ, 0,66 %՝ ուրիշ ռասաներից և 1,84 %՝ երկու և ավելի ռասաների խառնածիններ։ Բնակչության 2,04 %-ը՝ իսպանալեզու է։
Արդյունաբերություն
Քաղաքում արտադրվում է հրթիռատիեզերական սարքավորումներ, Chrysler ապրանքանիշի ավտոմոբիլներ, ռադիոէլեկտրոնիկա։ Զարգացած է քիմիական արդյունաբերությունը։ «ԱՄՆ-ի հրթիռային քաղաքում» է արտադրվել ամերիկյան առաջին «Յուպիտեր-С» հրթիռ կրողը, լուսնային ծրագրի հրթիռ կրողները շաթլներ։
Հանթսվիլում են գտնվում նաև « Intergraph » և « Digium » ընկերությունների շտաբկայանները։
Կրթություն
Քաղաքում են տեղակայված Ալաբամայի համալսարանը, Օուքվուդի քոլեջը, Ալաբամայի գյուղատնտեսական համալսարանը։
Քույր քաղաքներ
, Թայնան
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1805 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կապան (համայնք)
Կապան, համայնք Սյունիքի մարզում։ Ներառում է Կապան քաղաքը, Ագարակ, Աղվանի, Աճանան, Անտառաշատ, Առաջաձոր, Արծվանիկ, Բարգուշատ, Գեղանուշ, Գոմարան, Դավիթ Բեկ, Դիցմայրի, Եղեգ, Եղվարդ, Խդրանց, Խորձոր, Ծավ, Կաղնուտ, Ձորաստան, Ճակատեն, Ներքին Խոտանան, Ներքին Հանդ, Նորաշենիկ, Շիկահող, Շիշկերտ, Շրվենանց, Չապնի, Սզնակ, Սյունիք, Սևաքար, Վանեք, Վարդավանք, Վերին Խոտանան, Տանձավեր, Տավրուս, Ուժանիս և Օխտար  գյուղերը՝ այսպիսով դառնալով ամենաբազմաբնակավայր համայնքը ։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին Հայաստանի Ազգային ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով  ։ Կենտրոնը Կապան քաղաքն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։
Բնակչություն
Կապան համայնքը ստեղծվել է Կապան, Ագարակ, Աղվանի, Աճանան, Անտառաշատ, Առաջաձոր, Արծվանիկ, Բարգուշատ, Գեղանուշ, Գոմարան, Դավիթ Բեկ, Դիցմայրի, Եղեգ, Եղվարդ, Խդրանց, Խորձոր, Ծավ, Կաղնուտ, Ձորաստան, Ճակատեն, Ներքին Խոտանան, Ներքին Հանդ, Նորաշենիկ, Շիկահող, Շիշկերտ, Շրվենանց, Չապնի, Սզնակ, Սյունիք, Սրաշեն, Սևաքար, Վանեք, Վարդավանք, Վերին Խոտանան, Տանձավեր, Տավրուս, Ուժանիս և Օխտար համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 45,146 մարդ։
Լոհենգրին
Լոհենգրին (Lohengrin), գերմանացի երգահան Ռիխարդ Վագների օպերան երեք գործողությամբ։ Օպերայի լիբրետտոյի հեղինակը ևս Վագներն է։ Երաժշտությունը գրվել է 1846-1848 թվականների ընթացքում։ Առաջին բեմադրությունը տեղի է ունեցել 1850 թվականի օգոստոսի 28-ին Վեյմար քաղաքի արքունական թատրոնում Ֆերենց Լիստի ղեկավարությամբ։ «Լոհենգրինը» Վագների թվով վեցերորդ օպերան է։ Համարվում է երգահանի լավագույն գործերից մեկը, ընդգրկված է ժամանակակից օպերային թատրոնների ստանդարտ խաղացանկում։
Ստեղծման պատմություն
Լոհենգրինի լեգենդին Վագները ծանոթացել է 1841 թվականին, բայց միայն 1845 թվականին կազմեց բովանդակության ուրվագիծը։ Հաջորդ տարվանից սկսեց աշխատել երաժշտության վրա։ Մեկ տարի անց օպերայի երաժշտությունը պատրաստ էր դաշնամուրի համար, իսկ 1848 թվականի մարտին արդեն պատրաստ էր պարտիտուրան։ Դրեզդենում նշանակված պրեմիերան չկայացավ՝ հեղափոխական իրադարձությունների պատճառով։ Բեմադրությունը կատարվեց Ֆերենց Լիստի ջանքերով և նրա ղեկավարմամբ, երկու տարի անց, 1850 թվականի օգոստոսի 28-ին Վեյմարում։ Վագներն իր օպերան բեմին տեսավ պրեմիերայից միայն 11 տարի անց։ «Լոհենգրին» օպերայի սյուժեի հիմքում դրված են տարբեր ժողովրդական ավանդություններ, որոնք Վագներն ազատորեն մեկնաբանել է։ Ծովափնյա երկրներում, մեծ գետերի ափերին ապրող ժողովուրդների մոտ գոյություն ունեն բանաստեղծական լեգենդներ՝ կարապին լծված նավակով ժամանած ասպետի մասին։ Նա հայտնվում է այն պահին, երբ  բոլորից լքված ու հալածված աղջկան կամ այրի կնոջը սպառնում է մահացու վտանգ։ Ասպետն ազատում է աղջկան թշնամիներից և ամուսնանում նրա հետ։ Երկար տարիներ նրանք երջանիկ ապրում են, բայց անսպասելիորեն վերադառնում է կարապը, և անծանոթն անհետանում է այնպես խորհրդավոր կերպով, ինչպես հայտնվել էր։ Հաճախ կարապի լեգենդները միահյուսվում են Սուրբ Գավաթի մասին ավանդությանը։ Այդտեղ անծանոթ ասպետը, պարզվում է, Պարսիֆալի՝ Գավաթի արքայի որդին է, որն իր շուրջն է համախմբել հերոսներին։ Նրանք պահպանում են խորհրդավոր գանձերը, որոնք չարի ու անարդարության դեմ պայքարում իրենց տալիս են գերբնական զորություն։ Երբեմն լեգենդային իրադարձությունները միահյուսվում են որոշակի պատմական ժամանակաշրջանի հետ՝ կապվելով Հենրիխ I Թռչնորսի թագավորության ժամանակաշրջանին։ Լոհենգրինի մասին լեգենդները ոգեշնչել են միջնադարյան շատ բանաստեղծների, որոնցից մեկն էլ Վոլֆրամ Էշենբախն էր, ումից Վագները վերցրել էր Թանհոյզերի թեման։ Իր իսկ Վագների խոսքերով, Լոհենգրինի մասին լեգենդներում քրիստոնեական մոտիվներն իր համար խորթ էին։ Կոմպոզիտորը նրանում տեսնում էր մարդկության՝ դեպի երջանկությունն ու անկեղծությունը, դեպի անվերապահ սերն ունեցած հավերժական ձգտումների արտահայտությունը։ Լոհենգրինի ողբերգական միայնակությունը կոմպոզիտորին հիշեցնում էր իր սեփական ճակատագիրը՝ ճշմարտության և գեղեցկության մարդկային վեհ գաղափարները կրող, բայց բախվող չհասկացվածությանը, նախանձին ու չարությանը։ Վագների այս ստեղծագործության մյուս հերոսների մեջ ևս արտահայտված են մարդկային բնավորության առանձնահատկությունները։ Լոհենգրինի շնորհիվ ազատված Էլզան իր միամտությամբ, պարզ հոգով, կոմպոզիտորին թվում էր ժողովրդի ոգու ինքնաբուխ զորության մարմնավորումը։ Նրան հակադրված է նենգ ու քինախնդիր Օրտրուդայի կերպարը։ Օպերայի կողմնակի դրվագներում գործող անձանց առանձին արտահայտություններից զգացվում է «Լոհենգրին»-ի ստեղծման դարաշրջանի շունչը. թագավորի միասնության կոչերի մեջ, հայրենիքը պաշտպանելու՝ Լոհենգրինի պատրաստակամության և հաղթանակի հանդեպ նրա հավատի մեջ հնչում են 1840-ական թվականներին Գերմանիայի ժողովրդի հույսի և ձգտումների արձագանքները։ Հին դարերից եկած լեգենդների այդպիսի մեկնաբանությունը հատուկ է Վագների արվեստին։ Առասպելներն ու լեգենդները Վագների համար ժողովրդական իմաստնության խորության և հավերժության կերպավորումն էին, որոնցում կոմպոզիտորը փնտրում էր իր ժամանակներում ծառացած հարցերի պատասխանները։
Սյուժեն
Բացվում է օրը։ Շելդայի ափին հավաքվում են ասպետները՝ պատրաստ մեկնելու արշավանքի թշնամիների դեմ։ Հանկարծ ժողովրդի զվարթ կաչերը լռում են. չորս ազնվականներ բերում են Ֆրիֆրիխի մարմինը՝ ծածկված անձրևանոցով։ Նրանց հետևում է լուռ, վշտից հյուծված Էլզան։ Լոհենգրինի հայտնվելով ամեն ինչ պարզվում է. Էլզան չի պահել երդումը, և ինքն այժմ պետք է լքի Բրաբանտը։ Ասպետը բացահայտում է իր ինքնությունը. նա Պարսիֆալի որդին է, որին Երկիր է ուղարկել է Սուրբ Գավաթի եղբայրությունը՝ պաշտպանելու ճնշվածներին ու հալածվածներին։ Մարդիկ պետք է հավատան Երկնքից առաքվածին։ Եթե նրանց մեջ կասկածներ ծագեն, Գավաթի ասպետի ուժն անհետանում է, և նա այլևս չի կարող մնալ Երկրի վրա։ Կրկին հայտնվում է կարապը։ Լոհենգրինը տխուր հրաժեշտ է տալիս Էլզային և Գերմանիայի համար կանխագուշակում փառահեղ գալիք։ Լոհենգրինն ազատում է կարապին, որն անհետանում է ջրերի մեջ, իսկ գետից դուրս է գալիս փոքրիկ Գոտֆրիդը՝ Էլզայի եղբայրը, որին կախարդանքով կարապ էր դարձրել Օրտրուդան։ Էլզան չի կարողանում դիմանալ Լոհենգրինից բաժանմանը և մեռնում է եղբոր ձեռքերի վրա։ Իսկ Շելդայի ալիքների վրայով սահում է մակույկը, որը քաշում է Գավաթի սպիտակ աղավնին։ Մակույկում, տխուր հակված վահանի վրա, կանգնած է Լոհենգրինը։ Ասպետն անվերադարձ լքում է Երկիրը և վերանում է դեպի իր խորհրդավոր հայրենիքը։
Երաժշտությունը
«Լոհենգրին»-ը Վագների ամենաամբողջական ու ավարտուն օպերաներից մեկն է։ Նրանում լիարժեք ներկայացված է մի հոգևոր աշխարհ և հերոսների դժվարին փորձությունները։ Օպերայում արտահայտիչ կերպով 	նկարագրված է սուր և անհաշտ բախումը բարու և արդարության՝ մի կողմից, որոնք մարմնավորվում են Լոհենգրինի, Էլզայի, ժողովրդի կերպարներում, և մռայլ կերպարների միջև, որոնք են Ֆրիդրիխն ու Օրտրուդան։ Օպերայի երաժշտությունը աչքի է ընկնում հազվագյուտ բանաստեղծականությամբ, վսեմ հոգևոր քնարականությամբ։ Այն դրսևորվում է նվագախմբի կատարումներում, որտեղ ջութակների եթերային հնչյունները պատկերում են Սուրբ Գավաթի թագավորությունը՝ անհաս իղձերի երկիրը։
Առաջին արարում ազատորեն իրար հաջորդող երգչախմբային ու մեներգային տեսարանները հագեցած են չընդհատվող, այլ անընդհատ աճող դրամատիզմով։ Էլզայի պատմությունը՝ «Հիշում եմ՝ ինչպես էի աղոթում, երբ հոգիս էր խիստ տառապում», արտահայտում է երազկոտ ու հերոսուհու փխրուն ու պարզ բնավորությունը։ Լոհենգրինի ասպետական կերպարը բացահայտվում է նրա հանդիսավոր ու վսեմ հրաժեշտով կարապին. «Ետ լողա, ով իմ կարապ»։ Ապա հնչում է հնգյակի ձայնը՝ երգչախմբի հետ, որը կարծես ուշադրություն դարձած ու կատարվածի շուրջ խորհող ներկա ժողովուրդը լինի։ Արարն ավարտվում է ամբողջ նվագախմբի կատարմամբ, որի ուրախալից հրճվանքը խեղդում է Ֆրիդրիխի և Օրտրուդայի զայրացկոտ բացականչությունները։ Երկրորդ արարը հարուստ է կտրուկ հակադրվող պահերով։ Նրա սկիզբը պարուված է դավադրության ահարկու մռայլությամբ, որին հակադրվում է Էլզայի լուսավոր նկարագիրը։ Արարի երկրորդ կեսում զգացվում է արեգակնային պայծատ լույս և աշխուժություն։ Արթնացող ամրոցի կենցաղային տեսարանները, ասպետների մարտական խմբերգերը, հարսանեկան հանդիսավոր երթը ծառայում են որպես ձայնային գունեղ ֆոն Էլզայի և Օրտրուդայի դրամատիկ բախման համար։ Էլզայի փոքրիկ «Օ, թեթևաթև քամի» արիոզոն (այսինքն փոքրիկ մեներգը), ջերմանում է ուրախալի հույսով, երջանկության անհանգիստ ակնկալիքով։ Հաջորդող երկխոսությունը շեշտում է հերոսուհիների տարբերությունը։ Օրտրուդայի այն երգը, որով դիմում է նա հեթանոսական աստվածներին, աչքի է ընկնում կրքոտ ու պաթետիկ բնույթով, իսկ Էլզայի խոսքը պարուրված է սրտագին ու հոգեկան ջերմությամբ։ Օրտրուդայի ու Էլզայի՝ տաճարի մոտ տեղի ունեղող վեճի տեսարանը, երբ հնչում են Օրտրուդայի նենգ հերյուրանքները և Էլզայի ջերմ ու հուզված խոսքը, ընդլայնվում է նվագախմի ձայնակցությամբ և թողնում է տրամադրությունների մեկընդմեջ փոփոխության տպավորություն։ Այդ տրամադրության բարձրացումը հանգեցնում է հնգյակի ու երգչախմբի մի զորեղ կատարման։
Աղբյուրներ
"100 Опер", издательство "Музыка", Ленинград, 1973.
Կատեգորիա:1850 բեմադրվածներ Կատեգորիա:Գերմաներեն օպերաներ
Վիլամալյա
Վիլամալյա (Vilamalla)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ժիրոն նահանգում, Կատալոնիա ինքնավար նահանգում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Էմպորդ շրջանում։ Զբաղեցնում է 8.8 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 1100 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում Սանտ Վիսենսը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Սայդինգ Սփրինգ հետազոտություն
Սայդինգ Սփրինգ հետազոտությունը (Siding Spring Survey) Ավստրալիայի Սայդինգ Սփրինգի աստղադիտարանում իրագործվող մերձերկրյա աստերոիդների և գիսաստղերի որոնման դիտորդական ծրագիր է, որն իրականացվել է սկսած 1998 թվականից։ 2003 թվականի հուլիսին ծրագիրը կասեցվել է ֆինանսավորման դադարեցման հետևանքով ։
Հետազոտության կազմավորում
Այս ծրագիրը հանդիսանում է Միացյալ Նահանգներում տեղակայված «Կատալինա հետազոտություն» կոչվող նախագծի հարավային մասը․ «Կատալինայի» մյուս բաղկացուցիչներն են Կատալինա և Մաունթ Լեմոն հետազոտությունները։ Սայդինգ Սփրինգ հետազոտություն ծրագիրը կազմակերպել են երկու համալսարաններ՝ Արիզոնայի համալսարանը և Ավստրալիական ազգային համալսարանը՝ ՆԱՍԱ-ի ֆինանսական աջակցության պայմաններում։
Արտաքին հղումներ
Փոքր մոլորակների կենտրոնի դիտարկումների հրապարակումներ․ ՆԱՍԱ-ի աստղաֆիզիկական համակարգի տվյալների բազայի հրապարակումներ․ Գիսաստղերի և արբանյակների դիտարկումները Наблюдения 1870 թ․-ից հետո․
Կատեգորիա:Փոքր մարմինների որոնման ծրագրեր Կատեգորիա:Աստղադիտարաններ Ավստրալիայում
Փնտրելով Նևերլենդը
«Փնտրելով Նևերլենդը» (Finding Neverland), ռեժիսոր Մարկ Ֆոսթերի՝ 2004 թվականին ստեղծված կենսագրական դրաման Փիթեր Պենի կերպարի ստեղծող Ջեյմս Մեթյու Բարրիի մասին։ Սցենարը գրել է Դևիդ Մեգին Ալլանա Նիի «Մարդը, որ եղել է Փիթեր Պենը» պիեսի հիման վրա։
Ֆիլմը ներկայացվել է «Օսկար» մրցանակի յոթ անվանակարգերում ։
Ֆիլմը ներշնչման աղբյուր է ծառայել 2012 թվականի համանուն մյուզիքլի համար ։
Սյուժե
Ֆիլմի սկզբում ցուցադրվում է, թե ինչպես է բեմադրվում Ջեյմս Բարրիի պիեսը, որը ձախողվում է։ Դրանից հետո Բարրի հարաբերությունները կնոջ հետ վատանում են, սակայն նրանք երկուսն էլ փորձում են թաքցնել այդ։ Մի անգամ այգում զբոսնելիս Ջեյմսը ծանոթանում է Դևիս ընտանիքի՝ Սիլվիայի ու նրա չորս երեխաների հետ։ Ջեյմսի համար ամենատարբերվողը Սիլվիայի երրորդ որդին է՝ Փիթերը, որը հոր մահվանից հետո երազում է շուտ մեծանալ, որովհետև կարծում է, որ մեծահասակներն ավելի հեշտ են դիմանում կորստի ցավին։ Ջեյմսը մտերմանում է տղաների ու նրանց մոր հետ, իսկ Փիթերն ամեն կերպ փորձում է հեռու մնալ նրանից, որովհետև մտածում է, որ Ջեյմսն ուզում է փոխարինել իրենց հորը, բայց կարճ ժամանակ անց նրանք դառնում են լավ ընկերներ։ Դևիսների հետ ընկերությունն իր ազդեցությունն է ունենում Բարրիի ստեղծագործության վա, նա սկսում է գրել նոր պիես, որը կոչում է «Փիթեր Պեն»։ Սկզբում բեմադրող ռեժիսորն ու դերասանները պիեսը համարում են «պարզապես մղձավանջային», սակայն չեն կարողանում հրաժարվել, որովհետև նրանց համոզում է Բարրիի հավատն ապագա հաջողության նկատմամբ։
Անսպասելիորեն հիվանդանում է Սիլվիան, որն սկսում է սարսափելի հազալ ու օրեցօր թուլանում է, բայց հրաժարվում է անալիզներ հանձնել։ Միայն այն ժամանակ, երբ նրա ավագ որդին վնասում է ձեռքն ու պահանջում, որ նա գնա բժշկի մոտ՝ սպառնալով հակառակ դեպքում ինքը ևս չգնալ բժշկի, Սիլվիան իմանում է, որ մահացու հիվանդ է։ «Փիթեր Պենի» պրեմիերային գնում է միայն Փիթերը, իսկ մյուսները մնում են տանը։ Սիլվիայի մայրը, որն այնքան էլ չէր սիրում Ջեյմսին, պատրաստ է ընդունել, որ սխալվել է նրա հարցում, եթե նա այցելի Սիլվիային, բայց կարծում է, թե «շշմեցուցիչ պրեմիերայից հետո նրան հազիվ թե պետք լինի Սիլվիան»։ Սակայն նա սխալվում է։ Ջեյմսը ոչ միայն այցելում է հիվանդին, այլև նրա տանը կազմակերպում է Փիթեր Պենի փոքր բեմադրություն։ Տեսնելով Նևերլենդը՝ Սիլվիայի դեմքը պայծառանում է, և ցուցադրվում է, թե ինչպես է նա գեղեցիկ զգեստով քայլում այն նույն Նևերլենդում գտնվող կանաչ մարգագետնում։
Հաջորդ տեսարանում ներկայացվում է Սիլվիայի թաղումը, և հայտնի է դառնում, որ ըստ նրա կտակի՝ երեխաների խնամակալությունը հանձնվել է Սիլվիայի մորն ու Ջեյմսին, որը դրանից կարճ ժամանակ առաջ բաժանվել էր կնոջից։ Տղաների տատն ասում է, որ ինքը միայնակ էլ կարող է հոգ տանել երեխաների մասին, բայց Ջեյմսն ասում է, թե միթե նա կարծում է, որ ինքը կարող է լքել նրանց։
Ֆիլմի ավարտին Ջեյմսը նստում է նստարանին՝ Փիթերի կողքին, և տղան նրան ցույց է տալիս իր պիեսի ձեռագիրը, որի ստեղծմանը ոգեշնչել էր Ջեյմսը։ Պիեսը բավական լավն է, բայց ֆիլմի կեսերին տղան զայրույթից պատռել էր այն, իսկ վերջում պարզվում է, որ Սիլվիան սոսնձել էր բոլոր թղթերն ու վերադարձրել որդուն։ Տղան Ջեյմսին հարցնում է, թե ինչու է մահացել մայրը, և Ջեյմսը պատասխանում է, թե չգիտի, բայց Փիթերը միշտ կարող է գտնել նրան Նևերլենդում, եթե միայն հավատա դրան։ Փիթերն ասում է, որ տեսնում է մորը, իսկ Ջեյմսը գրկում է տղային՝ նրան քնքշորեն կոչելով «իմ տղա»։ Հաջորդ տեսարանում նրանք երկուսն էլ անհետանում են, կարծես տեղափոխվում են Նևերլենդ։
Շահույթ
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 25 միլիոն դոլար։ Համաշխարհային շահույթը գերազանցել է 115 միլիոն դոլարը, որից 51,676,606 դոլարը եղել է ԱՄՆ-ի վարձույթի շահույթը ։
Քննադատություն
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 83 % վարկանիշ՝ 207 գրախոսությունների հիման վրա, որոնց միջին միավորը 10-ից 7,5 է ։
The Times-ի համար իր գրախոսության մեջ Ուենդի Իդեմ ֆիլմը կոչել է «հմայիչ, բայց բավականին յուրահատուկ» և հավելել. «Ներքին դրամայի, ողբերգության և բուռն ֆանտազիայի համադրությունը հուզիչ նոստալգիա է ստեղծում» ։
The New York Times-ից Մանոհլա Դարգիսը գրել է, որ այն «ֆիլմ է, որում արտացոլվել են նույնիսկ ամենափոքր ճաքերը։ Վատ սովորությունների և կենցաղային պահերի փոխարեն նման ֆիլմերը մեզ տալիս են գեղեցկություն և պատմություններ, որոնք նախատեսված են մեզ մտածել ստիպելու համար» ։
Rolling Stone-ից Փիթեր Թրևերսը ֆիլմին տվել է 4 աստղից 3,5-ը և այն անվանել «հրաշալի զվարճանք, կախարդական, այլ ոչ թե ծիծաղելի»։ Ջոնի Դեփի մասին նա ասել է. «Դեռ վաղ է խոսել այն մասին, թե ինչպես է նա աճելու որպես դերասան» ։
Los Angeles Times-ից Կարինա Չոկանոն ֆիլմը նկարագրել է որպես «նրբորեն գայթակղիչ, իսկապես քնքուշ և դինամիկ, առանց փչանալու», և ավելացրել. «Դեփը և Ուինսլեթը տալիս են հազվագյուտ հոգևորի, երկրայնության և կտրուկ, բոցաշունչ բանականության համադրություն» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2004 ֆիլմեր Կատեգորիա:Մարկ Ֆորսթերի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կենսագրական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Պիեսների հիման վրա նկարահանված ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Իրական դեպքերի հիման վրա նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական կենսագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Իրական դեպքերի վրա հիմնված դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ
Արամայիս Պողոսյան
Արամայիս Սարգսի Պողոսյան, Խորհրդային Միության հերոս (1943, դեկտեմբերի 20, հետմահու), ավագ սերժանտ։
Կենսագրություն
1939 թվականին զորակոչվել է կարմիր բանակ, մասնակցել Բեսարաբիայի ազատագրմանը (1940)։ Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերից եղել է կամրջակառույց առանձին գումարտակի ջոկի հրամանատար, մասնակցել Ստալինգրադի պաշտպանությանը և Խարկովի ազատագրմանը։ Հերոսի կոչման արժանացել է Դնեպրի գետանցման ժամանակ (1943 թվականի սեպտեմբեր) ցուցաբերած խիզախության համար։ Զոհվել է Ուկրաինայի ՍՍՀ Դերնյովկա գյուղի մոտ մղված մարտում։ Պարգևատրվել է Լենինի, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշաններով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Բայանդուր գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ
Վերջին մարտը
«Վերջին մարտը» (Le Dernier Combat), հետապոկալիպտիկական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Լյուկ Բեսոնը, նկարահանվել է 1983 թվականին։ Ռեժիսորի առաջին լիամետրաժ ֆիլմն է, նկարահանված կարճամետրաժ «Նախավերջինը» (1981) ֆիլմի հիման վրա։
Սյուժե
Աշխարհը աղետից հետո։ Ժամանակակից քաղաքների ավերակներում ողջ մնացած մարդիկ դաժանորեն պայքարում են գոյության համար։ Սակայն նրանք արդեն կորցրել են խոսելու ունակությունը և իրար հետ հաղորդակցվում են ժեստերի օգնությամբ։ Սննդամթերքի հետ նույնպես խնդիրներ կան, ճիշտ է, երբեմն կարող է ձկների անձրև գալ։ Գլխավոր հերոսը (տիտրերում նշված է պարզապես «մարդ», The Man) նույնպես ստիպված է անընդհատ պայքարել նրա նմանների հետ։ Վերջինս ապրում է միայնակ անապատային տարածքում և հավաքած մասերից փորձում է պատրաստել ինքնաթիռ։ Մասերից մեկը փնտրելու ընթացքում նա թափանցում է մարդկանց խմբերի ճամբար, որոնց կառավարում է դաժան կապիտանը։ Նրանք հետապնդում են նրան, միայն թե նրան հաջողվում է կառուցել ինքնաթիռը և թռնել այդտեղից։
Հերոսը ժամանում է կիսաքանդ քաղաք, որտեղ փորձում է հաստատվել։ Սակայն շուտով նա բախվում է մի դաժան մարդու հետ (տիտրներում նա նշված է, որպես «կենդանի» կամ «սկոտ»), արդյունքում հերոսը ծանր վիրավորվում է։ Նրան այնուամենայնիվ հաջողվում է գտնել վայր, որտեղ դեռ պահպանվում են մարդկային հարաբերությունները, կա հիվանդանոց, որտեղ ապրում է բժիշկը, ով հոգ է տանում հերոսի մասին։ Հիվանդանոց անընդհատ ցանկանում է ներխուժել դաժան մարդասպանը, միայն թե նրան ստացվում է ժամանակավորապես զսպել։
Մի քանի անգամ բժիշկը կապելով հերոսի աչքերը, անցկանցում է նրան միջանցքներով մի սենյակ, որտեղ գտնվում է բանտարկված մի կին։ Մի անգամ քարերից անձրևի ժամանակ բժիշկը զոհվում է։ Մարդասպանը ներխուժում է հիվանդանոց և դաժանորեն սպանում է կնոջը, իսկ հետո մենամարտում է գլխավոր հերոսի հետ։ Մարդուն ստացվում է հաղթել մարդասպանին, բայց հանգիստ օազիսը կործանված է, նա վերադառնում է հետ՝ անապատ, որտեղ ապրում էր նախկինում։ Այնտեղ նա սպանում է կապիտանին և փրկում է մնացածին ծանր աշխատանքից։ Փրկվածներից մեկը տանում է նրան մի կնոջ սենյակ, կապիտանի նախկին ընկերուհու։
Մրցանակներ և անվանակարգեր
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:1983 ֆիլմեր Կատեգորիա:Հետապոկալիպտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմ-հակաուտոպիա
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Փլեյ-օֆֆ
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 Փլեյ օֆֆ փուլը առաջնության եզրափակիչ փուլն է, որը հաջորդելու է խմբային փուլին։ Այն կսկսվի հունիսի 30-ին 1/8-րդ եզրափակչից և կավարտվի հուլիսի 15-ին եզրափակիչ հանդիպումով, որը կկայանա Մոսկվայի Լուժնիկի մարզադաշտում ։ Լավագույն երկու հավաքականները ամեն խմբից (ընդհանուր 16 հավաքական) դուրս կգան փլեյ-օֆֆ փուլ, որից հետո յուրաքանչյուր պարտված հավաքական կլքի պայքարը։ Կիսաեզրափակչի երկու պարտված հավաքականները կվիճարկեն երրորդ տեղը միմյանց միջև ։
Բոլոր ժամանակները տեղի ժամանակով են ։
Ձևաչափ
Փլեյ-օֆֆ փուլում հանդիպումների հիմնական ժամանակը կտևի 90 րոպե, ոչ ոքիի դեպքում կանցկացվի ավելացված ժամանակ (երկու խաղակես, յուրաքանչյուրը 15 րոպե), որտեղ յուրաքանչյու հավաքական կարող է կատարել չորրորդ փոփոխությունը։ Եթե ավելացված ժամանակից հետո նույնպես լինի ոչ ոքի, հաղթողը կորոշվի հետխաղյա 11 մետրանոցների արդյունքով ։
Որակավորված հավաքականներ
Յուրաքանչյուր խմբի լավագույն երկու հավաքականները կորակավորվեն փլեյ-օֆֆ փուլ ։
Ֆրանսիա - Արգենտինա
<section begin=r16-1 /><section end=r16-1 />
Ուրուգվայ - Պորտուգալիա
<section begin=r16-2 /><section end=r16-2 />
Խորվաթիա - Դանիա
<section begin=r16-4 /><section end=r16-4 />
Բրազիլիա - Մեքսիկա
<section begin=r16-5 /><section end=r16-5 />
Բելգիա - Ճապոնիա
<section begin=r16-6 /><section end=r16-6 />
Շվեդիա - Շվեյցարիա
<section begin=r16-7 /><section end=r16-7 />
Կոլումբիա - Անգլիա
<section begin=r16-8 /><section end=r16-8 />
Կիսաեզրափակիչներ
Առաջին անգամ 1966 թվականից հետո աշխարհի բազմակի բոլոր չեմպիոնները դուրս մնացին կիսաեզրափակչից առաջ։ Նաև առաջին անգամ կիսաեզրափակիչներին չեն մասիակցում Բրազիլիայի, Գերմանիայի և Արգենտինայի հավաքականներից որևէ մեկը ։ Երբ դուրս մնացին Ուրուգվայը և Բրազիլիան քառորդ եզրափակչում, «եվրոպական» կիսաեզրափակիչ կլինի հինգերորդ անգամ (նախորդ անգամները 1934, 1966, 1982 և 2006 թվականների առաջնություններում)։ Սա նշանակում է, որ եվրոպական հավաքականը կդառնա աշխարհի չեմպիոն չորրորդ անգամ անընդմեջ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018
Ամերիկյան թխվածք: Ամուսնություն
Ամերիկյան թխվածք։ Ամուսնություն (American Wedding), կինոկատակերգություն, որի հեղինակն է ռեժիսոր Ջեսի Դիլանան :
Սյուժե
Պատրաստվում են հարսանիքի Միշելը և Ջիման։ Ստիֆլերը ուզում է դառնալ շերիֆ և քնել հարսնացուի ընկերուհու հետ և լինել տղաների խնջույքի կազմակերպիչ, բայց իմանալով Սթիֆլերի արարքները բոլորը դեմ էին այդ մտքին և Սթիֆլերին չէին թողնում առնչություն ունենալ հարսանիքի կազմակերպչական հարցերին։
Ֆինչն այս անգամ չի հետապնդում Սթիֆլերի մայրիկին, այլ Միշելի կրտսեր քրոջ Քեդենսի հետ, որը շատ հմայիչ տեսակ ուներ։ Քեդենսի վրա նաև աչք էր դրել Սթիֆլերը։ Ինչպես միշտ Ջիմայի հայրիկը բաժանում է անվճար խորհուրդներ, որոնք ոչ ոք չի ուզում լսել, նամանավանդ իր տղայի կյանքի ամենալավ օրերին պատրաստվելուց։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2003 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Գերմանական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Կալիֆոռնիայում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան պատանեկան կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր հասունացման տարիքի մասին Կատեգորիա:2000-ականների ռոմանտիկ կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Չիկագոյում նկարահանված ֆիլմեր
Որդիներ և սիրեկաններ (ֆիլմ)
«Որդիներ և սիրեկաններ» (Sons and Lovers), ռեժիսոր Ջեք Քարդիֆի սև-սպիտակ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Մեծ Բրիտանիայում 1960 թվականին Դեյվիդ Հերբերթ Լոուրենսի համանուն վեպի մոտիվներով։ Վեպն ընդգրկվել է Modern Library հրատարակչության 20-րդ դարի անգլիագիր 100 լավագույն վեպերի ցանկում և այնտեղ զբաղեցրել իններորդ հորիզոնականը ։
Սյուժե
Գերտրուդան (Հիլլեր)` աղջիկը խստակեցական հայացքներով ընտանիքից, սիրելով ամուսնանում է ածխահատ Ուոլտեր Մորելի (Հովարդ) հետ։ Ընտանիքում հերթով ծնվում են Ուիլյամը (Լուկաս), Արթուրը (Բարեթ) և Փոլը (Սթոքվել)։ Ուոլտերն սկսում է խմել, ինչը մշտական վիճաբանությունների պատճառ է դառնում։ Աշխատել սկսած Արթուրը մահանում է հանքահորում, Ուիլյամը մեկնում է Լոնդոն՝ աշխատանքի որոնումներով։ Փոլը մոր համար դառնում է կյանքի իմաստ։ Նա սիրահարվում է հարևանուհի Միրիամ Լիվերսին (Սիրս), նրա հետ հարաբերությունները կրում էին պլատոնական բնույթ։ Գերտրուդան հավանություն չի տալիս որդու ընտրությանը։ Ամբողջությամբ գտնվելով մոր ազդեցության տակ՝ երիտասարդ Մորելը խուսափում է ամուսնությունից։
Փոլը ծանոթանում է Կլարա Դոուսի՝ ամուսնացած կնոջ հետ, որի հետ շատ ազատ քննարկում են Միրիամին։ Վերանայելով աղջկա հետ փոխադարձ հարաբերությունները՝ Փոլը ինտիմ կապի մեջ է մտնում նրա հետ։ Կարճ ժամանակ զույգը երջանիկ է լինում։ Սակայն Փոլը, հասկանալով, որ ամբողջ աշխարհում ամենաշատը սիրում է մորը և կախված է նրանից, բաժանվում է Միրիամից։ Ուոլտերը մտերմանում է Կլարայի հետ, նրանց միջև բուռն սիրավեպ է սկսվում, սակայն Կլարան հրաժարվում է բաժանվել ամուսնուց։ Գերտրուդան հիվանդանում է, և չնայած որդու ջերմ հոգածությանը՝ մահանում է։ Հուսալքված Փոլը հեռանում է Լոնդոն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1960 ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Վեպերի էկրանավորումներ Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:20th Century Fox ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական պատմական ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Բրիտանական վեպերի էկրանավորումներ
Պետական դումա
Պետական դումա (Госуда́рственная ду́ма), (Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի պետական դումա, Պետդումա), Ռուսաստանի Դաշնության խորհրդարանի Դաշնային ժողովի ստորին պալատը։ Ռուսաստանում իշխանության բարձրագույն ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմինը Դաշնային խորհրդի հետ միասին։ Պետական դումայի իրավական կարգավիճակը որոշվել է Ռուսաստանի Դաշնության Սահմանադրության 5-րդ գլխում ։
Ընտրվում է Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիների կողմից՝ համընդհանուր հավասար և ուղղակի ընտրական իրավունքի հիման վրա, գաղտնի քվեարկությամբ, հինգ տարի ժամկետով։
Պետդուման բացել է իր անձնական «Դումա TV», խորհրդարանը նաև պաշտոնական հաշիվներ ունի սոցիալական ցանցերում ։ 2018 թվականի ապրիլին գործարկվել Է Պետդումայի կայքի նոր տարբերակը՝ նորացված դիզայնով։
Պատմություն
Դումայի խոսքը օգտագործվել է Կիևյան Ռուսիայի ժամանակներից ի վեր տարբեր խորհրդակցական և ներկայացուցչական մարմինների նշանակման համար ։ Ռուսական կայսրությունում քաղաքային ինքնակառավարման ներկայացուցչական մարմինները կոչվում էին քաղաքային դումա։ Պետական դումա կոչված մարմինն առաջին անգամ 1905 թվականին ի հայտ է եկել որպես համառուսաստանյան օրինաստեղծ, ապա՝ օրենսդիր մարմին։ Ռուսական կայսրության Պետական դուման գոյատևել է մինչև 1917 թվականը և վերացվել Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո։ ԽՍՀՄ-ում և Խորհրդային Ռուսաստանում բարձրագույն օրենսդիր մարմնի գործառույթները դրվեցին համապատասխանաբար ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի (1937-1991) և ՌԽՖՍՀ Գերագույն խորհրդի (1938-1993), իսկ 1989 թվականից՝ նաև ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավորների համագումարի, Ռուսաստանի ժողովրդական պատգամավորների համագումարի վրա։
Նախագահ Բորիս Ելցինի № 1400 «Ռուսաստանի Դաշնությունում փուլային սահմանադրական բարեփոխումների մասին», 1993 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր իրադարձությունների ելակետ հանդիսացած՝ նախատեսվում էր Համագումարի և Գերագույն խորհրդի լուծարում և Պետական դումայի՝ որպես նոր խորհրդարանի ստորին պալատի՝ Դաշնային ժողովի ընտրությունների անցկացում։ Պետդումայի պատգամավորների ընտրությունները նշանակվել են 1993 թվականի դեկտեմբերի 11-ին և 12-ին։
Հետագա իրադարձությունների արդյունքում առաջին գումարման Պետական դումայի ընտրությունները տեղի են ունեցել 1993 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ հանրաքվեի հետ միաժամանակ, որտեղ ընդունվել է Ռուսաստանի նոր Սահմանադրությունը։ Սահմանադրությունը պետական դումայի կարգավիճակն ամրագրել է որպես Դաշնային ժողովի պալատներից մեկը։
Պետական դուման աշխատում է Մոսկվայում՝ Օխոտնի Ռյադնի 1 հասցեում գտնվող շենքում, որը նախկինում պատկանել է ԽՍՀՄ աշխատանքի և պաշտպանության խորհրդին, ԽՍՀՄ մինիստրների խորհրդին, ԽՍՀՄ Պետպլանին<references group="К" />։
Ձևավորման կարգ
1993 թվականի Սահմանադրությունը սահմանում էր Պետական դումայի ձևավորման հետևյալ պահանջները. այն բաղկացած է 450 պատգամավորներից և ընտրվում է 4 տարի ժամկետով ։ Ընդ որում, Սահմանադրության անցումային դրույթների համաձայն, առաջին գումարման Պետական դուման ընտրվել է 2 տարով։ 2008 թվականի վերջին Սահմանադրությունում մտցվել է փոփոխություն, որի համաձայն Դումայի լիազորությունների ժամկետը երկարաձգվել է մինչև 5 տարի ։
Պատգամավորների ընտրության անցկացման կարգը սահմանվում է դաշնային օրենքներով՝ Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի պատգամավորների ընտրության մասին, ընտրական իրավունքների հիմնական երաշխիքների և Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիների հանրաքվեին մասնակցելու իրավունքի մասին և մի շարք այլ դաշնային օրենքներով։ Օրենքները սահմանում են Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիների կողմից պատգամավորների ընտրության սկզբունքը՝ գաղտնի քվեարկության ժամանակ համընդհանուր հավասար և ուղղակի ընտրական իրավունքի հիման վրա։ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու մասնակցությունը ընտրություններին ազատ և կամավոր է։
Պետական դումայի պատգամավորների ընտրությունների մասին օրենքը բազմիցս փոփոխվել է։ Այժմ գործող օրենքը թվով 5-րդն է։ Օրենքի յուրաքանչյուր նոր խմբագրություն այս կամ այն չափով փոխել է ընտրություններում կիրառվող ընտրական համակարգը։ Մասնավորապես, փոխվել է քաղաքական կուսակցությունների դերը, թեկնածուների առաջադրման կարգը, մեծամասնական (ըստ ընտրատարածքների) և համամասնական (ցուցակների) համակարգով ընտրված պատգամավորների թվի հարաբերակցությունը, համամասնական ընտրակարգով անցողիկ շեմը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային ստորին պալատներ