cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սահակ Ամատունի
Կենսագրություն
«Արարատ» ամսագրում տպագրել է բանաստեղծություններ, հոդվածներ, թարգմանություններ։ Լույս է տեսել Ամատունու կազմած «Հին և նոր պարականոն ու անվավեր շարականներ» (1911) ժողովածուն, «Հայոց բառ ու բան» (1912) բառարանը, որը պարունակում է Արարատյան և այլ բարբառների 14 հազար բառ ու դարձվածք ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ Կատեգորիա:Ամատունիներ Կատեգորիա:Հայ բանասերներ Կատեգորիա:Հայ գիտնականներ Կատեգորիա:Հայ հոգևորականներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Հայ շարականագետներ
Տատարբունարի
Տատարբունարի (Татарбунари), քաղաք Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Թաթարբունարիի շրջանում, շրջկենտրոն։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տատար-Բունար, Տատար-Պունար, Տատարէշտի։
2011 թվականի տվյալներով Տատարբունարի քաղաքում բնակվում էր 15 881 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28,5 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքներ
Մյուրեյ Ուոքեր
Մարի (Մյուրեյ) Ուոքեր (Murray Walker, ), անգլիացի լրագրող և հեռուստատեսային մեկնաբան։ Առավել հայտնի է  որպես «Ֆորմուլա-1»ավտոմրցաշարերի մեկնաբան։ Իր աշխատանքային գործունեության մեծ մասը նա աշխատել է Բի-Բի-Սի հեռուստալիքում, բայց երբ ավարտվել է ավտոմրցաշարերերի հեռարձակման պայմանագրի ժամկետը, տեղափոխվել է ITV ընկերություն, Ուոքերը շարունակել է սպորտային մեկնաբանի իր աշխատանքն արդեն նոր ալիքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի լրագրողներ Կատեգորիա:Անգլիացիներ Կատեգորիա:Սանդհերստի Թագավորական ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բրիտանացիներ
Հելմշտադտ
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2583 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 22,80 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 144։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա (Vejer de la Frontera), բնակավայր և համայնք Իսպանիայի հարավում՝ Անդալուսիայի մաս հանդիսացող Կադիսի պրովինցիայի Լա Խանդա շրջանում (կոմարկայում)։ Զբաղեցնում է 264 կմ² տարածք։ 2016 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 12 788 ։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ Կադիս քաղաքից 54 կիլոմետր է։ Մարդիկ այստեղ բնակություն են հաստատել դեռ պալեոլիթի ժամանակներում։ Բրոնզեդարյան շրջանում կառուցվել են առաջին ամրությունները։ Ռազմավարական նպատավոր դիրքի շնորհիվ բնակավայրը կարևոր դեր է խաղացել փյունիկցիների ու հին հռոմեացիների օրոք։ Մավրերի տիրապետության շրջանում (711-1248 թթ.), ռազմավարականից զատ, ձեռք է բերել գյուղատնտեսական կարևոր նշանակություն։
Քաղաքի պատմական կենտրոնը, որտեղ մինչև օրս պահպանվել են միջնադարյան ամրոցն ու մի շարք նշանավոր եկեղեցիներ, 1976 թվականին հայտարարվել է պատմամշակութային հուշարձան և պահպանվում է պետության կողմից։ Վեխեր դե լա Ֆրոնտերան ընդգրկված է «Իսպանիայի ամենագեղեցիկ բնակավայրերի ընկերակցության» մեջ ։ Քաղաքի տեսարժան վայրերից են Դիվինո Սալվադոր եկեղեցին  (14-րդ դար), Լաս մոնխաս Կոնսեպսիոնիստաս վանքը, Սատուարիո դե Նուեստրա Սենյորա դե լա Օլիվա մատուռը, մարկիզ Տամերոնի պալատը, որտեղ ներկայումս գործում է պատմահնագիտական թանգարանը ...
Տոնակատարություններ
Կառնավալ - անց է կացվում կադիսյան ավանդական կառնավալի նմանությամբ (բազմազան տարազներով, ատրակցիոններով, հրավառությամբ...) և նրանից մեկ շաբաթ անց
Սուրբ շաբաթ - Քաղաքում գործող երեք քրիստոնեական եղբայրություններից յուրաքանչյուրը այդ շաբաթվա որոշակի օրերին ծիսական իր երթն է կազմակերպում։
El Toro Embolao - Զատկի կիրակի օրը ժամը 13:00-ին և 17:00-ին ցլեր են ազատ արջակվում փողոցներում՝ որպես տոնակատարության բաղկացուցիչ մաս։
Գարնան տոնախմբություն - Քաղաքի գլխավոր տոներից մեկն է։
Բեռլինի ճակատամարտ
Բեռլինի ճակատամարտը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի եվրոպական ռազմաճակատի վերջին խոշոր ճակատամարտն էր։
Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
Տոնակատարություններ
Verbena de San Juan - Տարվա ընթացքում աչքի ընկած անձանց ծղոտե խրտվիլակնեն են այրում, բացի այդ, փողոցներով բաց են թողնում ջահակիր ցլեր։
Բեռլինի ճակատամարտ
Նախապատմություն
1945 թվականին ԽՍՀՄ զինված ուժերի կողմից ավելի մանրամասն մշակվեց Բեռլինի վրա հարձակման առաջին փուլը, որը նախատեսում էր Վարշավա-Բեռլինյան ուղղությամբ հարվածը հասցնել հունվարին։ Արդյունքում Վիսլա-Օդերյան գործողության զորքերը Բելառուսական I (հրամանատար՝ Գեորգի Ժուկով) և Ուկրաինական I (հրամանատար՝ Կոնև) ռազմաճակատներից ազատագրեցին Լեհաստանի մեծ մասը և դուրս եկան Օդեր՝ գրավելով մի շարք հենակետեր արևմտյան ուղղությամբ։ Վարելով առաջին խոշոր գործողությունը խորհրդային սահմաններից դուրս՝ պարտիզանների գործողությունները դժվարացան։ Այժմ խորհրդային զորքերի թիկունքից ակտիվորեն աշխատում էին հետախուզությունը, իրականացվում էին դիվերսիաներ զորքերի տեղափոխման, սննդամթերքի և տեխնիկայի տեղափոխման ժամանակ. միաժամանակ նեղ երկաթուղային հունը Լեհաստանում և Գերմանիայում պահանջում էր փոխաբեռնման կետեր մայրուղիների միավորման կետերում։ 1945 թվականի բոլոր գործողություններից ամենաերկարը դարձավ Արևելա-պրուսական գործողությունը (հունվարի 13-ապրիլի 25)։ Գերմանիան մեծ նշանակություն էր տալիս Արևելյան Պրուսիային և նրա կողմից գրավված Լեհաստանին։ Այստեղ հարյուրամյակի ընթացքում նախապատրաստվում էր հենակետ Ռուսաստանի վրա հարձակելու համար։ Ամբողջ պատերազմը գերմանական հրամանատարությունը տանում էր արևելապրուսական՝ բազմաբևեռ պաշտպանական ռազմահենակետի վրա հիմնվելով։ Ամրապնդելով շրջանները մեծ թվով երկարատև կրակակետերով և պաշտպանական բնույթի զենքերով ՝ պաշտպանվելով արևմուտքից հակատանկային արգելափակոցներով՝ գտնում էին, որ հարմարեցված է մեծաթիվ խուտորային պաշտպանությանը և պաշտպանված է քարե պատնեշով։ Թշնամու պաշտպանական գիծը ճեղքելը տեղի էր ունենում արագ, որը բացատրվում էր առաջին հերթին նրանով, որ III Բելառուսական ( հրամանատար Չեռնյախովսկի) և II Բելառուսական (հրամանատար Ռոկոսովսկի) բանակաների հարձակումը թշնամու համար անսպասելի չէր և սպասելով հարձակման՝ ամրապնդեցին իրենց փոքր ամրությունները, մեծացրեցին զորքերի մարտունակությունը, կատարեցին մի շարք այլ գործողություններ՝ հարձակմանը դիմակայելու համար։ Եվ չնայած այդ ամենի անզիջում մարտերի ընթացքում խորհրդային զորքերը տիրացան Արևելյան Պրուսիային՝ ոչնչացնելով թշնամու պաշտպանական խմբավորումները։ Արդյունքում Գերմանիայի նավատորմը զրկվեց կարևորագույն ռազմա-ծովային կետերից, որը միանգամից վատացնում էր Կուռլանդիայի զորամիավորումների վիճակը։ Փետրվարի 18-ին ծանր վերքից մահացավ Չեռնյախովսկին, ով համարվում էր Հայրենական պատերազմի երիտասարդ և շնորհալի հրամանատարներից մեկը։ Այս գործողությունների ընթացքում մարդկայն կորուստները Խորհրդային զորքերի կազմեցին 585 000 մարդ, որից 126 000 մարդ անհետ կորավ։
Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
Տոնակատարություններ
Velada de Nuestra Señora de la Oliva - Քաղաքի հովանավոր սրբի պատկերը հանդիսավոր ծեսով հանում և ծիսական երթից հետո վերադարձնում ենսրբավայր։
Բեռլինի ճակատամարտ
Քաղաքականություն
Քանի որ մարտերը մոտենում էին ավարտին, ուժեղացան քաղաքական ինտրիգաները։ 1945 թվականի գարնանը Ուինսթոն Չերչիլը ձեռնարկում է փորձեր դրդել արևմտյան երկրների զորքերի հրամանատար Էյզենհաուերին, որ գրավի Բեռլինը Կարմիր բանակից շուտ։ Դաշնակիցների զորքերի առաջապահ մասերը ապրիլի կեսերին դուրս եկան Էլբա, որը Բեռլինից հեռու էր 100-200 կմ, իսկ խորհրդային զորքերը Օդերի մոտ էին, որը հեռու էր Բեռլինից 60 կմ։
Վեխեր դե լա Ֆրոնտերա
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Անդալուսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Կադիս պրովինցիայի բնակավայրեր
Բեռլինի ճակատամարտ
Քաղաքականություն
Խորհրդային հրամանատարությունը, իհարկե, չէր բացառում, որ գերմանացիները կբացեն դաշնակիցների առաջ Բեռլինի դարպասները, որ դրանք առաջինը մտնեն Բեռլին։ Էյզենհաուերը գտնում էր, որ խորհրդային ուժերը կարող է շրջափակեն Գերմանիայի մայրաքաղաքը ավելի շուտ, քան կհասնեն անգլո-ամերիկյան ուժերը։ Զինվորական խորհրդատուների հաշվարկով Բեռլինի գրավման ժամանակ արևմտյան դաշնակիցները կկորցնեն մինչև 100000 մարդ, որը բնականաբար ձեռք չէր տալիս Էյզենհաուերին։ Այդ պատճառով նա մերժեց Չերչիլի առաջարկը և մարտի 28-ին տեղեկացրեց այդ մասին Ստալինին, ով տեղյակ էր այդ անհամաձայնություններից։ Ստալինը որսաց պահը և համաձայնեց Էյզենհաուերի հետ պատասխանելով, որ « Բեռլինը ծախսել է իր նախկին ստրատեգիական նշանակությունը։ Այդ պատճառով խորհրդային բարձրագույն հրամանատարությունը մտադիր է առանձնացնել իր երկրորդական ուժերը Բեռլինի վրա հարձակվելու համար»։
Ճակատամարտից առաջ
Ինչպես վկայում է Ժուկովը, մարտի 29-ին ինքը Ստավկայի կանչով եկավ Մոսկվա ՝ ունենալով իր համար ծրագիր (Բելառուսական I բանակի ծրագիրը) Բեռլինի օպերացիայի համար։ Մարտի 31-ին Գենշտաբ եկավ Կոնևը, որը հարձակման ծրագիրը պատկերացնում էր Ուկրաինական I բանակի հարձակմամբ։ Գենշտաբում կար մշակված իրեց ծրագիրը, որում ընդգրկված էր նաև բանակների առաջարկությունները։ Ապրիլի 1-ին Ստավկան իրականացրեց վերջնական հավաքը։ Բեռլինի վրա հարձակումը նախատեսվում էր իրականացնել ապրիլի 16-ին՝ չսպասելով Բելառուսական II բանակին, որը կարող էր հարձակվել ոչ շուտ, քան ապրիլի 20-ը։ Գլխավոր դերը տրվում էր Ժուկովի բանակներին։ Հենց Ժուկովն էր, որ ուներ բոլոր այն հատկությունները, որոնք անհրաժեշտ էին այդ պահին՝ մեծ հեղինակություն բանակում, շեշտակի բնավորություն, պողպատե կամք հաղթանակին հասնելու համար։ Նրա առաջ դրված էր ծանր պահանջ, քանի որ ժամանակը սեղմված էր, իսկ ռազմական գործողությունների մանրամասն մշակման համար չկար ժամանակ ( գնդերի հրամանատարները ստացել էին բանավոր հրամաններ հարձակումից 3 օր առաջ, իսկ ցածր սպաներն ու զինվորները այդ մասին իմացել են միայն հարձակումից 2 ժամ առաջ)։ Պատերազմի ընթացքում խորհրդային բանակին չէր հանդիպել այնպիսի մեծ քաղաքի գրավում, ինչպիսին Բեռլինն էր, որի տարածքը կազմում էր 900 կմ քառ։ Մետրոն և մեծ թիվ կազմող գետնափոր ուղիները հնարավորություն էին տալիս գերմանական բանակին արագ և գաղտնի տեղաշարժվել։ Ամեն տուն, փողոց, գետ իրենից ներկայացնում էր պաշտպանական կառույց։
Առաջին Բելառուսական բանակի զինվորները պետք է հասցնեին գլխավոր հարվածը ամենամեծ հենակետին, հարձակվել աջ կողմով, լայն ճակատով թշնամու պաշտպանության վրա։ Ժուկովը չուներ այլ ելք, քան ամբողջ բանակով հարձակվել թշնամու վրա։ Գերմանական որոշ առավելությունը վերացնելու համար Ժուկովը որոշեց հարձկվել ավելի շուտ, քան լույսը կբացվեր և լույսերի միջոցով կուրացնել թշնամուն։ Սակայն այդ ծրագիրը ուներ իր վատ կողմերը։ Այս ճակատի II բանակի հրամանատար Գարբատովը գտնում էր, որ գիշերային հարձակումը մեծապես կազդի կարգապահության վրա բանակի։ Նա գտնում էր, որ պետք չէ Բեռլինը վերցնել փոթորկի միջոցով, այլ պետք է շրջափակել այն և դուրս գալ Էլբա։ Սակայն Ստավկան վարվեց այլ կերպ։ Գերմանական պաշտպանությունը ճեղքելու և ֆաշիստներին վերջնական պարտոթյան մատնելու համար կենտրոնացվեցին մեծ ուժեր և միջոցներ։ I Բելառուսական և I Ուկրաինական բանակների թիվը հաշվվում էր 1 279 800 մարդ, 3283 տանկ, 5117 մարտական ինքնաթիռ և բազմաթիվ այլ տեխնիկա ու զինամթերք։ Թշնամին ուներ 47 դիվիզիա և մեկ հետևակային բրիգադ։ Պատերազմի ընթացքում ռազմաճակատ նետվեցին ևս 32 դիվիզիա (այդ թվում 5 տանկային և 3 մոտոհրաձգային բրիգադներ)։
Կատարված հրամանների և արդյունքների առումով Բեռլինի ճակատամարտը բաժանվում է 3 փուլերի՝
Ճակատամարտ
Ապրիլի 16-ին գիշերը ժամը 3-ին սկսվեցին ավիացիոն և հրետանային նախապատրաստություններ, որի վերջնական արդյունքում ընդգրկվեցին 143 զենիթային լուսարձակներ, իսկ հետևակայիններին պաշտպանում էին տանկերով։ Թշնամու դիմադրություւնը գնալով ավելի էր ուժեղանում։ Երեկոյան Ժուկովը հասկացավ, որ հակառակորդի ամրությունները ճեղքելը հնարավոր չէ և պետք է փոխել տակտիկան։ Խորհրդակցելով հրամանատարների հետ՝ նա հարձակման նետեց 2 տանկային բանակները, որին սկզբնապես հանձնարարված էր մտնել կռվի մեջ անմիջապես այն բանից հետո, երբ կճեղքվի թշնամու պաշտպանությունը կյուստրինսկիի հենակետում։ Ապրիլի 18-ին զելևյան բարձրությունները վերցվեցին մեծ կորուստների գնով և միայն հաջորդ օրը գերմանացիները, չդիմանալով ճնշմանը, նահանջեցին Բեռլինի պաշտպանական գծի ներքին շրջագիծը։ Ամեն օր հարձակումը սկսվում էր ուժեղ ավիացիոն և հրետանային նախապատրաստությամբ, որը տևում էր 30-40 րոպե։ Գնում էր գերմանական պաշտպանության յուրահատուկ «կրծոտումը»։
Առավել հաջողությամբ էր ընթանում Ուկրաինական I բանակի հարձակումը։ Այստեղ ապրիլի 17-ին զորքերը ճեղքեցին թշնամու պաշտպանության առաջին և երկրորդ գծերը, որից հետո թշնամին սկսեց նահանջը դեպի Շպրեի շրջանը։ Հենց այդ օրը Ստավկան պահանջեց Կոնևից 2 տանկային բանակներով հարվածել Բեռլինը հարավից։ Հաջորդ օրը Ռոկոսովսկին ստացավ հրաման զորքերը ուղղել հարավ-արևմուտք և հասցնել հարված՝ շրջափակելով Բեռլինը հյուսիսից։ Ուժեղացնելով Օդերի ներքին հոսանքի վրա հարձակումը և գրավելով նրա աջ կողմի հենակետերը՝ II Բելառուսական բանակի զորքերի մի մասը ոչնչացրեցին թշնամու III տանկային բանակը և դրանով մեծապես օգնեցին Ժուկովի բանակին։ Ռոկոսովսկու բանակի հետագա հարձակումները տեղի էին ունենում դժվար պայմաններում, քանի որ Օդերի ջրերը հեղեղվել էին և դրանով կտրել հրետանավորներին հետևակայիներից և հրետանավորները չէին կարողանում կրակով օգնել նրանց։ Տանկերը մնացել էին գետի ձախ ափին։ Ապրիլի 21-ի երեկոյան Կոնևի բանակի տանկային ստորաբաժանումները դուրս եկան Բեռլինի ներքին պաշտպանական բնագիծ, իսկ Ժուկովի տանկային ստորաբաժանումները դրան միացան քաղաքի հյուսիսարևմտյան շրջանից։ Հենց Բեռլինի վերջնական գրոհի ժամանակ էր, որ պայքար ծավալվեց նրանց մեջ, թե ով պետք է առաջինը ասի Ստալինին Բեռլինի գրավման մասին։ Ժուկովի հրամանատար ուղղված II տանկային գվարդիայի հրամանատար Բոգդանովին ասվում էր. «Ուղարկե՛ք ամեն գնդից մեկ ամենալավ ջոկատը Բեռլին և դրե՛ք խնդիր, որ ոչ ուշ, քան 1945 թվականի ապրիլի 21-ի առավոտյան ժամը 4-ը, ամեն գնով ճեղքել Բեռլինի պաշտպանությունը և անմիջապես զեկուցել Ստալինին այդ մասին ու հրապարակել թերթերում»։ Սակայն Կոնևը նույնպես դրեց իր տանկային բանակների առաջ պահանջներ. «Մարշալ Ժուկովի զորքերը գտնվում են Բեռլինի արևելյան շրջաններից 10 կմ հեռավորության վրա։ Հրամայում եմ՝ անպայման այսօր գիշեր առաջինը մտնել Բեռլին»։
Ապրիլի 24-ին առաջին Բելառուսական բանակի զորքերը, միանալով առաջին Ուկրաինական բանակի առանձին ջոկատնեի հետ, քաղաքը վերցրեցին շրջափակման մեջ։ Ապրիլի 28-ին Բեռլինի շրջափակված զորքերը բաժանվեցին 3 խմբի։ Խորհրդային զորքերը նետվեցին վերջին հարձակման։ Յուրաքանչյուր բանակ գործում էր իր շրջանում՝ կոտրելով թշնամու բանակի պաշտպանությունը փողոցից փողոց, տնից տուն։ Ժուկովի վկայությամբ ապրիլի 21-ից մայիսի 2-ը Բեռլինի վրա կատարվել է 1 800 000 հրետանային կրակոց։ Մարտերի երրորդ օրը Սիլեզկայա կայարանի ուղղությամբ թողնվել է կրակ, որի ամեն մի ռումբի քաշը կազմում էր կես տոննա։ Ապրիլի 29-ին սկսվեցին մարտերը ռայխստագի համար, իսկ արդեն ապրիլի 30-ին ժամը 14 անց 25 րոպե ռայխստագի վրա ծածանվեց Հաղթանակի դրոշը։ Մայիսի 2-ին ժամը 15-ին գերմանական բանակի մնացորդները, որոնց թիվը կազմում էր 134 000 մարդ, հանձվեցին գերի։
Արդյունք
Մայիսի 7-ին Ռեյմսում, որը Փարիզից հեռու է 150 կմ, գերմանացիները ստորագրեցին անվերապահ կապիտուլացիայի ակտը։ Ստալինի առաջարկով բերմախտի շարունակվող դիմադրության հետ կապված, դաշնակիցները համաձայնեցին Ռեյմի ակտը ճանաչել կապիտուլացիայի նախնական արձանագրություն։ Եվ միայն 1945 թվականի մայիսի 9-ին 0 ժամ 43 րոպեին մարշալ Ժուկովը Խորհրդային երկրի անունից Բեռլինում ստորագրեց Գերմանիայի անվերապահ կապիտուլացիայի ակտը։
Բեռլինի ճակատամարտը հանդիսանում է ամենաարյունահեղ մարտերից մեկը Հայրենական պատերազմի վերջին փուլի։ Երկու կողմերն էլ, հաշվի չառնելով մարդկային կորուստները, հավասարապես գնում էին իրենց նպատակների իրականացմանը։ Առաջին Բելոռոսական բանակի զոհերի թիվը կազմում էր 179 000 մարդ, 3 բանակների կորուստները և նրանց հետ պատերազմող նավատորմի զոհերի թիվը կազմում էր 362 000 մարդ։
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ճակատամարտեր Կատեգորիա:Գերմանիայի ճակատամարտեր Կատեգորիա:Ճակատամարտեր Գերմանիայում Կատեգորիա:Բեռլին Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն
Պետրովսկոե (գյուղ, Պուշկինոգորսկի շրջան)
Պետրովսկոե (Петровское), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Պուշկինոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։
Թխի գա
Թխի գա, իրար հետ համաձայնող կամ որևէ բան նշող երկու մարդու կողմից արվող ժեստ է, ձեռքի շարժում, որը տեղի է ունենում երբ երկուսը միասին մեկ ձեռքը բարձրացնում են վերև և հպում, խփում, կամ սահում մյուսի ձեռքի ափին։ Արևմտյան երկրներում սովորաբար ձեռքը մինչ գլուխ է բարձրացվում և հպումը դեմ-առ-դեմ է լինում, իսկ Հայաստանում ավելի ցածր է բարձրացվում և հպումը կողքից է լինում։ Սովորաբար նախքան այդ ժեստն ասվում է՝ «թխի՛ գա» կամ «թխի՛, թո՛ղ գա»։
Կատեգորիա:Ձեռքի շարժմունքներ Կատեգորիա:Ենթամշակույթ Կատեգորիա:Ողջույն
Զիմոնինո
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 304 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի բնակավայրեր
Խապաջ
Խապաջ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Տես նաև
Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության հայաբնակ գյուղեր
Տիրասիա
Տիրասիա (Θηρασία ), կղզի Հունաստանում, Եգեյան ծովում, Սանտորինի (Տիրա) խմբի մեծությամբ երկրորդ կղզին։ Գտնվում է Տիրա կղզուց արևմուտք։ Կղզու տարածքը կազմում է 9,246 քառակուսի կիլոմետր, ափամերձ գծի երկարությունը՝ 17 կիլոմետր ։ Տիրասիան երեք կղզիներից մեկն է (Տիրայի և Ասպրոնիսի հետ միասին), որը ձևավորվել է մ. թ. ա. 1627 թվականին Սանտորինի հրաբխի ժայթքման հետևանքով։ Մտնում է Հարավային Եգեյան կղզիների պերիֆերիայի Տիրե համայնքի (դիմ) մեջ։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կղզու բնակչությունը կազմում է 319 բնակիչ ։ Կղզու վարչական կենտրոնը՝ Տիրասիա գյուղը, կղզու նավահանգիստը՝ Այա-Իրինին։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը Տիրայից մեկօրյա էքսկուրսիաների ժամանող զբոսաշրջիկների սպասարկումն է։
Կղզու արևելյան ափը իրենից ներկայացնում է կալդերա, կտրուկ և բարձրահասակ, հյուսիսայինը և արևմտյանը՝ ցածր և ավազոտ։ Կղզու մեծ մասը հարթ է, բացառությամբ Տիրասիայի գյուղի տարածքի։ Կղզում արդյունահանում են ճենապակյա կավ (կաոլին)։ Կղզում բացակայում են ջրի աղբյուրները, ուստի բնակիչները օգտագործում են անձրևային ջուր ։
Ծանոթագրություն
Կատեգորիա:Կղզիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հունաստանի կղզիներ Կատեգորիա:Եգեյան ծովի կղզիներ
Կեմպֆելբախ
Կեմպֆելբախ  (Kämpfelbach), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էնց շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 6208 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 13, 64 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 36 074։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքներ
Նիկոլաե Չաուշեսկու
Նիկոլաե Չաուշեսկու (Nicolae Ceaușescu,, ), ռումինացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ ։
1932 թվականից մասնակցել է Երկրում կոմունիստական վարչակարգի հաստատմանը։ Եղել է Կոմունիստական երիտասարդական միության (ԿԵՄ) անդամ՝ 1933 թվականից, Ռումինիայի կոմկուսի (ՌԿԿ) անդամ՝ 1936 թվականից։ 1939-1940 թվականներին զբաղեցրել է ԿԵՄ Բուխարեստի քաղկոմի քարտուղարի և ՌԿԿ ԿԿ-ին կից երիտասարդության շրջանում տարվող աշխատանքների կենտրոնական հանձնաժողովի անդամի պաշտոնները։ վաղ տարիքից ընդհատակյա կոմունիստական գործունեությունների համար բազմաթիվ առիթներով ձերբակալվել է։ 1944-1945 թվականներին՝ ԿԵՄ ԿԿ քարտուղար։ 1945 թվականին ընտրվել է ՌԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու։ 1945-1954-ին կատարել է կուսակցական, պետական ղեկավար աշխատանքներ։ 1952 թվականից դարձել է ՌԿԿԿԿ անդամ, 1954 թվականիցքաղբյուրոյի անդամության թեկնածու և ՌԿԿ ԿԿ քարտուղար (1955 թվականից՝ քաղբյուրոյի անդամ)։ 1965 թվականի մարտին ընտրվել է ՌԿԿ ԿԿ առաջին քարտուղար, հուլիսին՝ գլխավոր քարտուղար։ 1965-1974 թվականներին զբաղեցրել է ՌԿԿ ԿԿ գործկոմի և մշտական նախագահության անդամ։ 1969 թվականի օգոստոսից եղել է ՌԿԿ գլխավոր քարտուղար։ 1967 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է ՌԱՀ Պետական խորհրդի նախագահ, իսկ 1974 թվականի մարտին՝ ՌԱՀ նախագահ։ Սոցիալիստական գործունեության համար պարգևատրվել է Հանրապետության սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1964), ՌԱՀ հերոս (1971) և Լենինի շքանշանով (1978)։
1982 թվականին, նպատակադրվելով վճարել Ռումինիայի խոշոր արտաքին պարտքը, Չաուշեսկուն հրամայեց արտահանել երկրի գրեթե ամբողջ գյուղատնտեսական և արդյունաբերական արտադրանքը, ինչը հանգեցրեց սննդի, վառելիքի, էլեկտրաէներգիայի, դեղորայքի կրիտիկական սակավության և խորապես նվազեցրեց երկրի կենսամակարդակը։ Տվյալ քաղաքականության հետևանքով երկրում ծայր առան զանգվածային խռովություններ։
Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա
Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա (NYSE), շատ ժամանակ անվանում են "Big Board" անգլերեն "Մեծ հարթակ", ֆոնդային բորսա, որի գտնվելու վայրն է Ուոլ Սթրիթ 11, Ստորին Մանհետեն, Նյու Յորք, ԱՄՆ։ Այն աշխարհում ամենամեծն է շուկայական կապիտիլիզացիայով, որտեղ ցուցակված կազմակերպությունների կապիտիլիզացիան կազմում է 16,613 տրիլիոն 2013 մայիսի դրությամբ ։ Օրական միջին առևտրի ծավալը մոտավոր հավասար է 169 միլիարդ ԱՄՆ դոլար 2013 թվականի դրությամբ։
Նիկոլաե Չաուշեսկու
1989 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, Երբ Չաուշեսկուն անվտնագության ուժերին կարգադրեց կրակ բացել Տիմիշոարայում բռնկված հակակառավարական ցույցի մասնակցիների վրա, երկրի կոմունիստական կառավարությունը վերջնականորեն տապալվեց ։ Ռեժիմի դեմ պայքարը հետագայում ձեռք բերեց զանգվածային բնույթ՝ հասնելով մինչև մայրաքաղաք Բուխարեստ ։ Միայն Բուխարեստում սպանվեց 89 մարդ, իսկ ողջ Ռումինիայում զոհվածների թիվը գերազանցեց 1000-ը ։ Հաջորդ օրը ռումինական բանակն անցավ համաժողովրդական շարժման կողմը։ Չաուշեսկուն կնոջ՝ Ելենա Պետրեսկուի հետ փորձեց ուղղաթիռով հեռանալ մայրաքաղաքից, սակայն ճանապարհին ամուսինները գերեվարվեցին զինված ուժերի կողմից։ Զինվորական հատուկ տրիբունալի կողմից դեկտեմբերի 25-ին անցկացվեց հապշտապ դատավարություն՝ Չաուշեսկուին մեղադրելով սեփական ժողովրդի ցեղասպանության, ժողովրդի և պետության դեմ զինված հարձակման, ազգային ինստիտուտների վերացման և երկրի տնտեսության թուլացման (սաբոտաժի) մեջ ։ Չաուշեսկուն ոչ միայն չընդունեց իր դեմ առաջադրված մեղադրանքները, այլ նաև չճանաչեց դատարանի լեգիտիմությունը։ Ընդամենը մեկ ժամ տևած դատավարության արդյունքում Չաուշեսկուն և իր կինը դատապարտվեցին մահապատժի։ Նույն օրը, մի քանի բարձրաստիճան զինվորականների և հարյուրավոր կամավորականների կողմից Նիկոլաե և Ելենա Չաուշեսկուները գնադկահարվեցին ։
Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա
Պատմություն
1817 թվականին Նյու Յորքի արժեթղթերի բրոքերները, գործելով Բաթոնվուդի համաձայնագրի դրույթներով, կազմակերպեցին նոր բարեփոխումներ և վերակազմակերպվեցին։ Ֆիլադելֆիայի շուկան ուսումնասիրելու համար պատվիրակություն ուղարկելուց հետո, սահմանափակումներ մտցվեցին մանիպուլյատիվ առևտրի նկատմամբ և կազմվեց կառավարող օրգան ։ Վերակազմավորվելով որպես Նյու Յորքի ֆոնդային և փոխարկման հարթակ, բրոքերային կազմակերպությունը սկսեց տարածք վարձակալել արժեթղթերով առևտրի համար, որը նախկինում իրականացվում էր Տոնտինի սրճարանում։ Մի քանի տարածքներ օգտագործվեցին 1817 թվականից մինչև 1865 թվականներին, երբ գործող վայրերում առտուրը արգելվում էր ։
Նիկոլաե Չաուշեսկու
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռումինացի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Կոմունիստներ Կատեգորիա:Սպանվածներ Կատեգորիա:«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Լենինի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Սպանված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մահապատժի ենթարկված քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Բաղնիքի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետներ
Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա
Պատմություն
Էլեկտրական հեռագրի նորամուծությունը համախմբեց շուկաները և Նյու Յորքի շուկան աճեց և գերիշխեց Ֆիլադելֆիայի շուկային նկատմամբ ։ 1864 թվականին հիմնադրվեց Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը որպես Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի մրցակից։ 354 անդամ ունեցող Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը դարձավ Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի գլխավոր մրցակիցը, որն ուներ 533 անդամ։ Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը միաձուլվեց Նյու Յորքի ֆոնդային բորսային 1869 թվականին։ Գնորդները, վաճառողները և դիլերները վանկանում էին արագ փոխանցումներ կատարել և էժան տեխնոլոգիաներ օգտագործել, որքան հնարավոր է և այդ պատճառով նրանք փնտրում էին շուկաներ, որտեղ իրացվելիությունն ամենամեծն է։ Մրցակցության փոքրացումը և միաձուլումը թույլ տվեց Նյու Յորքի ֆոնդային բորսային բարձրացնել հեղինակությունը և ապահովել մեծ իրացվելիություն ։ Քաղաքացիական պատերազմը մեծապես խթանեց սպեկուլյատիվ առևտուրը Նյու Յորքում։ 19-րդ դարի վերջին կեսին արժեթղթերով առևտուրը արագորեն աճեց ։
Բունիաթյան
Բունիաթյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Պարսկերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
(4536) Դրյուպինսկի
(4536) Դրյուպինսկի (Drewpinsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի փետրվարի 22-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195419 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,014 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3768 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1188,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30299 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,18° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Տյաք
Տյաք, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Մտնում էր Հադրութ քաղաքային համայնքի մեջ։
Պատմություն
Բնակավայրի ստեղծման ստույգ դարաշրջանը անհայտ է։ Հադրութի Շախկախի եկեղեցու թվակիր (1673 թ․) արձանագրության մեջ հիշատակվում է «յերկիրն Դիզակոյ ի գիւյս Դաք» ։
Ռուս պարսկական 1826-28 թվականների պատերազմից հետո Ղարդաղից մի քանի ընտանիքներ նույնպես տեղափոխվել են գյուղ։
Տյաքի հայությունը 1917-20 թվականներին մեծ նվիրվածությամբ պայքարել է Արցախի ազատության ու անկախության համար։ 1930 թվականին երկրամասում խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո Եփրեմ Բաղդասարյանի գլխավորությամբ կոլտնտեսութուն է կազմակերպվել։ 1970-ական թվականներին այն միացվել է Հադրութի խորհտնտեսությանը ։
1998 թվականին հողերի սեփականաշնորհումից հետո գյուղում ստեղծվեցին սեփական տնտեսություններ։
Երկրորդ համաշխարհայինից պատերազմից հետո  ադրբեջանական իշխանությունները ամեն կերպ փորձում էին հայաթափել Արցախը և հայկական բնակավայրերը լցնել ադրբեջանացի վերաբնակներով։ Այդ ծրագրի շրջանակներում մի քանի ընտանիքներ էլ հայտնվեցին Տյաքում։ Անգամ նրանց համար տարրական դպրոց բացվեց ։
1967-1968թվականներին ազգամիջյան մի քանի ընդհարումներից հետո անկոչ վերաբնակները հեռացան հինավուրց հայկական գյուղից։
Հայրենական մեծ պատերազմին գյուղից մասնակցել է 85 մարդ, զոհվել է 40-ը։ Նրանց հիշատակին գյուղում հուշարձան է կառուցվել ։
Լևոն Խալաթյան
Լևոն Արտավազդի Խալաթյան, հայ թատերագետ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1980)։
Տյաք
Գյուղը Արցախյան ազատամարտին
Արցախյան ազատագրական պատերազմի տարիներին գյուղից 13 հոգի Առաջին պաշտպանական շրջանի զորամիավորումների կազմում մասնակցել է ռազմական գործողություններին։ 2 ազատամարտիկներ զոհվել են։ ԱՀ «Մարտական խաչ» 2–րդ աստիճանի շքանշանի հետմահու արժանացել են Վալերի Ղահրամանյանը, Ռազմի Դադամյանը։ Զոհվածների հիշատակին Տյաքում հուշարձան է կառուցվել ։
Լևոն Խալաթյան
Կենսագրություն
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ թատրոնի, բեմանկարչության պատմության, տեսության հարցերին, նշանավոր դերասանների, ռեժիսորների ստեղծագործություններին։
Տյաք
Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020)
2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո  ։
Լևոն Խալաթյան
Կենսագրություն
Հեղինակ Է «Սարյանը և թատրոնը» (1960 թ.), «Թատերական նկարիչների մասին» (1983 թ.), «Մելիքսեթ Սվախչյան» (1956 թ.), «Բաբկեն Գաբրիելյան» (1958 թ.), «Վարդան Աճեմյան (1986 թ.), «Վախթանգով, Յակուլով և ուրիշներ» (1984 թ.) և այլ գրքերի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ թատերագետներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ
Տյաք
Բնակչություն
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Պատմամշակութային կառույցներ
Տյաք գյուղում և նրա շրջակայքում պահպանվել են պատմամշակութային նշանակության հուշարձաններ՝ Սբ. Մեսրոպ եկեղեցին (19-րդ դար), միջնադարյան գյուղատեղիի և գերեզմանոցի մնացորդները, Ցորաբերդը (3-17-րդ դարեր), Սուրբ Հակոբ, Ընջուկախաչ սրբավայրերը։ Գյուղից հարավ-արևելք՝ Վնեսասարի լանջին, կան խաչքարեր (XI – XIII դդ․)։
Գյուղի տարածքում եղել է նաև միջնադարյան եկեղեցի, որը խորհրդային տարիներին քանդվել, և քարը` որպես շինանյութ, օգտագործվել է կոլտնտեսության գոմը կառուցելու համար։
Գյուղի հանդամասերն են՝ Սուրդուր, Թորոսի արտ, Ակվաց արտ, Փոս արտ, Նվազարտ, Թեղուն արտ, Ղանդուն արտ, Ուկուփաց խամ, Ջուվադանց արտ, Մեծ ծոր ։
Հասարարակական կառույցներ
1870 թվականին Տյաքում բացվել է նախակրթարան։ 1874-1875 ուսումնական տարում գյուղում գործում էր եկեղեցական ծխական դպրոց, որտեղ սովորում էր 25 աշակերտ, դասավանդում 1 ուսուցիչ։ 1885 թվականին դպրոցը փակվել և վերաբացվել էր 1888 թվականին սեպտեմբերին։ Այն կոչվում էր Սուրբ Սահակյան դպրոց։ 1896 թվականին հայկական դպրոցների հետ փակվում է նաև Տյաքի կրթական հաստատությունը։ 1906-1907 ուսումնական տարում այն վերաբացվել և գործել է մինչև խորհրդային իշխանության հաստատումը ։
Խորհրդային տարիներին գյուղում գործել է տարրական դպրոց։ Այնտեղ սովորել է մինչև 20 աշակերտ։ Վերջին տարիներին աշակերտների թվաքանակի նվազման պատճառով դպրոցը փակվել է։ Դպրոցահասակ մի քանի աշակերտներ հաճախում էին Հադրութի դպրոցը։
Տարբեր տարիների դպրոցի տնօրեններ են աշխատել Սիրանույշ Գրիգորյանը,Արևհատ Օհանջանյանը, Ժենյա Դադամյանը, Սիրան Ղահրամանյանը ։
Գյուղում գործում էր մշակույթի տուն ։
Ռումինիա
Ռումինիա (România), երկիր Արևելյան Եվրոպայում։ Ռումինիան գտնվում է Եվրոպայի հարավարևելյան մասում՝ այն դեմոկրատական կիսանախագահական պետություն է։ Մայրաքաղաքը՝ Բուխարեստ։ Պետության անվանումը առաջացել է լատիներեն romanus բառից։
Աշխարհագրրական դիրք
Հյուսիսում և արևելքում պետությունը սահմանակից է Ուկրաինային, հյուսիս-արևելքում Մոլդովային, հարավում Բուլղարիային, արևմուտքում Սերբիային և Հունգարիային, արևելքում Ռումինիան սահմանափակվում է Սև ծովով։ Ռումինիան գտնվում է հարավարևելյան Եվրոպայում, Սև ծովի ափին, Բուլղարիայի և Ուկրաինայի միջև։ Ռումինիայի կոորդինատներն են 46 00° հս.լ, 25 00° ար.լ։
Տարածք
Ընդհանուր տարածքը 237.500 կմ², որից ցամաքը՝ 230.340 կմ², իսկ ջուրը՝ 7.160 կմ²։ Սահմանի ձգվածությունը 2508 կմ է։ Երկրում հավասարապես տարածված են միջին բարձրության լեռները, բլրային կամ սարավանդային բարձրությունները և դաշտավայրերը։ Հիմնական լեռնահամակարգը Կարպատներն են, որը Ռումինիայի սահմաններում բաժանվում է Արևելյան Կարպատների, Հարավային Կարպատների (Մոլդովյանու լեռ, 2543 մ, երկրի ամենաբարձր կետը) և Արևմտառումինական լեռների։ Կարպատների հարավային ստորոտներին է Ստորին - Դանուբյան հարթավայրը։ Երկրի ընդերքում կան նավթի և գազի հարուստ պաշարներ, բոքսիտների, բազմամետաղների, պղնձի, ոսկու, քարաղի հանքավայրեր։ Գլխավոր գետը Դանուբն է, որն ավելի քան 1000 կմ երկարությամբ հոսում է Ռումինիայի տարածքով։ Ուկրաինայի և Մոլդովայի սահմանով անցնում է նրա վտակ Պրուտը։ Ռումինիայի տարածքի մոտ կեսը մշակովի հողեր են։ Անտառներն զբաղեցնում են տարածքի ավելի քան 1/4-ը՝ առավելապես տարածված լեռնային շրջաններում ու գետերի ողողատներում։
Ֆաունա
Անտառներում տարածված են գայլը, աղվեսը, լուսանը, կզաքիսը, նապաստակը, սկյուռը, տափաստաններում՝ արջամուկը, դաշտամուկը, գետնասկյուռը, թռչուններից՝ արծիվը, ճուռակը, արոսը, կան մողեսներ և օձեր։ Դանուբի ափերին բնադրում են մեծաթիվ ճահճային և ջրլող թռչուններ, իսկ ամռանը Հյուսիսային Աֆրիկայից այստեղ են չվում հավալուսններ և կարմրաթևիկներ։ Գետերն ու լճերը հարուստ են ձկներով։
Կլիմա
Կլիման՝ մեղմ է, ցուրտ։ Ձմեռն ամպամած է՝ հաճախակի ձյուն է և մառախուղ, ամռանն արևոտ է՝ հաճախակի անձրևներով և որոտով։ Բարեխառն է։
Պատմություն
Ռումինական առաջին պետական կազմավորումները ձևավորվել են 14-րդ դարում, երբ երևան եկան 2 ավատատիրական իշխանություններ՝ Վալախիան և Մոլդովան, որոնք ղեկավարվում էին իշխանների՝ հոսպոդարների կողմից։ 16-րդ դարում, չնայած համառ դիմադրությանը, սկզբում՝ Վալախիայի, ապա Մոլդովայի իշխանությունները կախման մեջ ընկան Օսմանյան կայսրությունից։
1859-1861 թվականներին այդ իշխանությունները, որոնք դեռևս 1829 թվականին Ռուսաստանի օգնությամբ հասել էին որոշակի ինքնավարության, միավորվեցին մեկ միասնական պետության մեջ, որը կոչվեց Ռումինական իշխանություն, սակայն շարունակում էր վասալական կախման մեջ մնալ Օսմանյան կայսրությունից։
1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի արդյունքում Ռումինիան ստացավ անկախություն, իսկ 1881 թվականին հռչակվեց թագավորություն։ 1940 թվականին Ռումինիայում հաստատվեց ռազմական բռնապետություն, երկիրը միացավ ֆաշիստական պետությունների Բեռլինյան դաշինքին և 1941 թվականին Գերմանիայի կողմից սկսեց պատերազմել Խորհրդային Միության դեմ։ 1944 թվականին Ռումինիա մտան խորհրդային զորքերը։ Պատերազմից հետո Ռումինիայում հաստատվեցին սոցիալիստական կարգեր, և երկիրը, պահպանելով սոսկ ձևական անկախությունը, կախման մեջ ընկավ Խորհրդային Միությունից։ 1990-ական թվականների սկզբին, ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, Ռումինիան ձեռք բերեց լիակատար ինքնիշխանություն։
Տնտեսություն և արդյունաբերություն
Ռումինիան ունի զարգացած արդյունաբերություն և գյուղատնտեսություն։ Արդյունաբերության մեջ առաջատար են հանքարդյունահանումը, նավթավերամշակումը, սև ու գունավոր մետաղաձուլությունը, մեքենաշինությունը, քիմիական արդյունաբերությունը։ Արտադրվում են տարատեսակ սարքավորումներ, հաստոցներ, ավտոբուսներ, բեռնատար ու մարդատար ավտոմեքենաներ, երկաթուղային տրանսպորտի միջոցներ, նավեր, տրակտորներ, կահույք և այլն։ Գյուղատնտեսության մեջ գերակշռում է բուսաբուծությունը. մշակում են եգիպտացորեն, ցորեն, տարեկան, արևածաղիկ, շաքարի ճակնդեղ և այլն։ Զարգացած են նաև բանջարաբուծությունը, պտղաբուծությունը, խաղողագործությունը, մսատու անասնապահությունը, մեղվաբուծությունը, շերամապահությունը, ձկնորսությունը։
Բնական հանածոներ
Բնական հանածոները՝ նավթ, փայտ, բնական գազ, ածուխ, երկաթի հանքանյութ, աղ, վարելահող, հիդրոէլեկտրակայաններից ստացվող էլեկտրականություն։
Բնակչություն
Բնակչության թիվը՝ 22.2 միլիոն (2008)։ Ծնելիությունը՝ 10.6 (1000 մարդու հաշվով), իսկ մահացությունը՝ 11.8 (1000 մարդու հաշվով)։ Էթիկական կազմը՝ ռումինացիներ 89.5 ℅ (որոնց կազմավորմանը մասնակցել են Դակիա և Մեզիա նահանգներում բնակվող ռոմանացված ցեղերը՝ դակերը, գոթերը, ինչպես նաև չռոմանացված ազատ դակերը և սլավոնները), հունգարացիներ՝ 6.6 ℅, գնչուներ՝ 2.5 ℅, ուկրաինացիներ՝ 0.3 ℅, գերմանացիներ՝ 0.3 ℅, ռուսներ՝ 0.2 ℅, թուրքեր՝ 0.2 ℅, այլ ազգեր՝ 0.4 ℅ (2002 թվական)։ Կրոնական կազմը՝ 86.8 ℅-Ռումինական Օրթոդոքս եկեղեցին, 7.5 ℅-բողոքական, 4.7 ℅՝ կաթոլիկ, 0.9 ℅՝ այլ կրոններ։
Խոշոր քաղաքներ
Խոշոր քաղաքներն են Բուխարեստը, Յասսին, Տիմիշոարան, Կլուժ Նապոկան, Գալացը։ Ծովային գլխավոր նավահանգիստը Կոնստանցան է։
Մշակույթ
Ռումինիան հին մշակույթի երկիր է։
Հայտնի են ռումին գրող Միհայիլ Էմինեսկուն, հեքիաթագիր Յոն Կրյանգեն, դրամատուրգներ Յոն Կարաջալեն, Մարիա Բանուշը, նկարիչ Նիկոլայե Գրիգորեսկուն, քանդակագործ Դմիտրի Չիպարուսը, տիեզերագնաց Դումիտրու Պրինարիուն, քաղաքական գործիչներ Նիկոլայե Չաուշեսկուն, Յոն Իլիեսկուն, մարմնամարզուհի Նադյա Կամանեչին և այլք։
Հայերը Ռումինիայում
Ռումինիայի հայկական համայնքը հնագույններից է Հարավարևելյան Եվրոպայում։ Հայերի հոսքը Ռումինիա ուժեղացել է հատկապես Անիի, ապա՝ Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից հետո։ Հայերը կառուցել են քարաշեն եկեղեցիներ, ունեցել իրենց հոգևոր թեմը։ 1946-1948 թվականներին ռումինահայերի զգալի մասը ներգաղթել է Հայաստան, նրանց մի մասն արտագաղթել է նաև այլ երկրներ։ Ներկայումս Ռումինիայում բնակվում է մոտ 2,5 հզ. հայ՝ կենտրոնացած Բուխարեստում և Կոնստանցայում։ Հիմնականում մտավորականներ են, կան նաև ձեռնարկատերեր։
Հայերը Ռումինիայում հաստատվել են դեռևս 5-12-րդ դարերում, որի մասին վկայում են Ռումինիայում պահպանված հայկական բազմաթիվ տեղանուններն ու երբեմնի հայաշատ քաղաքներում հայկական թաղամասերի և փողոցների առկայությունը։ Մասնավորապես, 18-րդ դարում հայ գաղթականների հիմնել են Գեռլա ռումինական քաղաքը։ Ռումինիայում հայերի պաշտոնական հաստատման տարեթիվը համարվում է 1350 թվականը, որն առաջին հայկական եկեղեցու հիմնադրման տարեթիվն է։ Ռումինահայերն ունեցել են իրենց հոգևոր թեմը, որը 1365 թվականին ենթարկվել է Լվովի հայկական եպիսկոպոսությանը։
Հայ Առաքելական եկեղեցիներ գործում են նաև Կոնստանցայում, Պիտեշտում, Բրեյլայում, Գալացում, Յաշում։ Հայ Կաթողիկե եկեղեցիներ գործում են Տրանսիլվանիայի Գերլա, Գեորգեն, Դումբրավեն, Ֆրումոսա քաղաքներում, որոնց համայնքները հիմնականում կազմված են հայկական ծագումով հունգարացիներից։ Եկեղեցական արարողությունների մի մասը կատարվում է հայերենով։
Ռումինիայի հայ համայնքը գործում է Բուխարեստում, Ռումինիայի գյուղերում։
Համայնքը ներկայացված է «Ռումինահայոց միություն» կազմակերպությամբ, որն իր գործունեությունը վերսկսելու հնարավորություն է ստացել միայն 1989 թվականի ռումինական հեղափոխությունից հետո։
«Ռումինահայոց միությունը» բաժանմունքներ ունի երկրի 17 քաղաքներում, կազմակերպում է մշակութային միջոցառումներ, կարևոր տեղ է հատկացնում հրատարակչական գործունեությանը. լույս է ընծայում «Նոր Կյանք» հայերեն ու ռումիներեն և «Արարատ» ռումիներեն թերթերը, ունի տպարան և «Արարատ» հրատարակչություն, որը տարեկան 10-15 անուն գիրք է հրատարակում հայկական թեմայով (հիմնականում ռումիներեն)։ «Ռումինահայոց միությունն» իր պատվիրակություններով մասնակցել է Հայաստան-Սփյուռք խորհրդաժողովներին, տնտեսական, մշակութային ձեռնարկներին։
Բուխարեստում գործում է Ռումինիայում հայտնի՝ ռումինական պետությանը պատկանող «Գրիգոր Զամբախչյան» պատկերասրահը։ Ռումինիայում անցկացված վերջին մարդահամարի (2002 թվական) պաշտոնական տվյալներով՝ հայերի թիվը 1780 է, սակայն մեծ թիվ են կազմում նաև այն անձինք, ովքեր իրենց հայկական ծագումը պաշտոնապես չեն նշում։
Ռումինիայի հայերի միության նախագահն է Ռումինիայի սենատոր, Լիբերալ ազատական կուսակցության փոխնախագահ, 2007-2008 թվականներին էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար Վարուժան Ոսկանյանը։ Միության գլխավոր քարտուղարն է Բերսի (Պերճ) Մարգարյանը։
Խեժեր
Խեժեր, լինում են բնական և սինթետիկ։
Ռումինիա
Հայերը Ռումինիայում
Խորհրդարանում հայ համայնքը ներկայացնում է Ռումինիայի հայերի միության կողմից առաջադրված Վարուժան Փամբուկչյանը, որը խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի ազգային փոքրամասնությունների խորհրդարանական խմբի նախագահն է։
Խեժեր
Բնական խեժեր
Բնական խեժերը պինդ նյութեր են, որոնք առաջանում են խեժատու բույսերում բնականոն ֆիզիոլոգիական փոխանակության, ինչպես նաև վնասվածքների դեպքում։ Բնական խեժերը կազմում են փշատերև բույսերի հյութի հիմնական մասը (65%), առավել հարուստ են արևադարձային բույսերը։ Բնական խեժերը չեն լուծվում ջրում, լուծվում կամ ուռչում են օրգանական լուծիչներում, ընդունակ են առաջացնելու բարակ թաղանթներ։ Տաքացնելիս փափկում են ու հալվում։ Այրվում են մրոտ բոցով։ Մի քանիսը հիմքերի ազդեցությամբ ենթարկվում են օճառացման։ Բնական խեժերի մեծամասնությունը ամորֆ և տարբեր գույնի, օրինակ, դեղնանարնջագույն (դեղնախեժ), կարմիր (վիշապի արյուն), դարչնագույն (դոճախեժ), դեղինից մինչև մուգ դարչնագույն (բևեկնախեժ, սաթ) նյութեր են։ Մի քանիսն ունեն բնորոշ հոտ ու համ (օրինակ խունկը)։ Բնական խեժերի բաղադրության մեջ մտնում են խեժաթթուներ, մեկ կամ բազմատոմ խեժասպիրտներ (ռեզինոլներ), խեժաթթուների, խեժասպիրտների կամ միատոմ ֆենոլների էսթերներ ու եթերներ, որոշ իներտ նյութեր, որոնք պատկանում են, ըստ երևույթին, հետերոցիկլավոր միացությունների շարքին։ Բնական խեժերը կարող են պարունակել նաև եթերային յուղեր և ջուր (մեծամասնության քիմիական բաղադրությունը ճշգրիտ հաստատված չէ)։ Ներկայումս բնական խեժերից առավել շատ կիրառվում են բևեկնախեժը, դոճախեժը և սաթը։ Շատերը դուրս են եկել գործածությունից՝ իրենց տեղը զիջելով սինթետիկ խեժերին։ Բնական խեժերը կիրառվում են օճառագործության, լաքերի ու ներկերի արտադրության մեջ, լուսատու բաղադրություններ, փայլալաքեր, կոսմետիկ նյութեր, սպեղանի պատրաստելու համար։
Ռումինիա
Հայերը Ռումինիայում
Ռումինիայի կառավարությունը ֆինանսավորում է ազգային փոքրամասնությունների միությունները, այդ թվում նաև՝ «Ռումինահայոց միությանը» և Հայոց եկեղեցու սպասավորներին։
Խեժեր
Սինթետիկ խեժեր
Սինթետիկ խեժերը համեմատաբար ոչ մեծ մոլեկուլային կշռով սինթետիկ պոլիմերներ են (այսպես կոչված, օլիգոմերներ), որոնք քիմիական փոխազդեցության մեջ մտնելիս ընդունակ են առաջացնելու չլուծվող և չհալվող նյութեր (նախկինում «սինթետիկ խեժեր» և «սինթետիկ պոլիմերներ» տերմինները համարվում էին հոմանիշներ)։
Ռումինիա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռումինիա Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Միջերկրածովյան միության անդամներ Կատեգորիա:Լիբերալ ժողովրդավարություններ Կատեգորիա:ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Բալկանյան երկրներ Կատեգորիա:1859 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Եվրոպայի խորհրդի անդամ երկրներ Կատեգորիա:Հանրապետություններ Կատեգորիա:Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ երկրներ
Խեժեր
Սինթետիկ խեժեր
Սինթետիկ խեժերից են.
Սինթետիկ խեժերը լայնորեն կիրառվում են պլաստմասսաների, լաքերի ու ներկերի, սոսինձների և այլ նյութերի արտադրության մեջ, ինչպես նաև գործվածքները, թուղթը և այլ նյութեր մշակելու համար։
Խեժերի արտադրությունը Հայաստանում
Հայաստանում աճում են խեժատու ծառեր (սոճի, նոճի, եղևնի, խեժափիճի, գիհի, ակացիա) և բույսեր (չարհոտ, կանգար, գազ, աղբրաց արյուն, լոշտակ), որոնցից ստացվել կամ արտաթորվել են տարբեր տեսակի խեժեր։ Խեժափիճու խեժն անվանել են անզրութ կամ անծրութ, փշատերև ծառերինը՝ մարխի խեժ, բևեկնախեժ, բևեկնայուղ, գիհի ծառինը՝ սանդալուզ կամ սանդալոս, ակացիայինը՝ ախախիա կամ աղաղիա, չարհոտինը՝ անկիտան կամ անճիտան։ Ստացել են նաև քարախունկ, որն անուշահոտ խեժ է և, ըստ ավանդության, կարծրանում է քարի մեջ։ Վերոհիշյալ խեժերն օգտագործվել են բժշկության մեջ՝ որպես դեղորայքների բաղկացուցիչ մաս կամ մաքուր վիճակում։ Դրանցից պատրաստել են սոսնձանյութ, ներկեր և թանաքներ։ Ջրդեղերին խառնած՝ քսել են ձեռագրերի և մանրանկարների մակերևույթին՝ ջրի նկատմամբ անթափանց դարձնելու, մեխանիկական հարվածներից պահպանելու և փայլ տալու համար։ Որոշ խեժեր (օրինակ, բևեկնախեժ) այնքան շատ են արտադրվել, որ ներքին շուկայի պահանջները բավարարելուց բացի համարվել են Հայաստանից արտահանվող գլխավոր նյութեր։
Կատեգորիա:Խեժեր
Պոդլեսնովկա
Պոդլեսնովկա (Підліснівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1676 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդլեսնովկա գյուղում բնակվում էր 606 մարդ։
Առաջին Հայկական Ճակատ
FAF-ի մասին
FAF-ը ստեղծվել է 2007 թվականին Armfootball կայքի ֆորումի միջոցով՝ մի խումբ երիտասարդների նախաձեռնությամբ։ Որպես ձևավորված ֆան շարժում՝ ՖԱՖ-ն առաջին անգամ մարզադաշտում ներկա է գտնվել Հայաստան-Լեհաստան հանդիպմանը, որն էլ ավարտվել է Հայաստանի հավաքականի հաղթանակով։ Այդ նախաձեռնությունը աննախադեպ էր Հայաստանի նորագույն պատմության մեջ։ Քիչ ժամանակ անց կազմվեց և ընդունվեց FAF-ի կանոնադրությունը և ներքին կառուցվածքի համար անհրաժեշտ դրույթները, որից հետո սկսվեց երկրպագուների ակտիվ անդամագրություն։ Ներկայումս FAF-ի անդամ են հանդիսանում մոտ 700 անձ ինչպես Հայաստանից և Արցախից, այնպես էլ՝ արտերկրից։ Ակումբի գործունեությանը պարբերաբար անդրադառնում են հայկական ԶԼՄ-ները։ «Առաջին Ճակատի» կողմից անցկացվող միջոցառումների շարքում էլեկտրոնային, հեռուստատեսային և տպագրական լրատվամիջոցների կողմից առավելագույնս հետաքրքրություն է առաջացրել և շարունակում է մնալ այդպիսին «FAF համակրանք» մրցանակի ամենամյա շնորհումը և արտերկրում հանդես եկող հայազգի ֆուտբոլիստների հայտնաբերումն ու Հայաստանի Ազգային Հավաքականում նրանց հանդես գալուն բազմակողմանի աջակցումը։ FAF- գործունեությունն լուսաբանվել է արտասահմանյան այնպիսի լրատվամիջոցների կողմից, ինչպիսիք են ֆրանսիական TF1, թուրքական TRT 1, ռուսական Ռոսիա 1, Ռոսիա 24, իտալական rai sport հեռուստաընկերությունները։
FAF-ի նպատակները և խնդիրները
Գլոբալ առումով FAF-ը, հանձին իր գաղափարախոսության, ունի հետևյալ նպատակներն ու խնդիրները.
FAF-ը արտագնա հանդիպումների ժամանակ
Մրցակցի հարկի տակ անցկացվող յուրաքանչյուր հանդիպումից առաջ FAF-ը կազմակերպում է հանդիպման կոլեկտիվ դիտում Երևանի հայտնի ակումբներից մեկում, մեծ էկրանների առջև։ Որպես կանոն՝ նմանատիպ միջոցառումներին մասնակիցների թիվը տատանվում է 300-400 անձի սահմաններում։ Տվյալ միջոցառումների ժամանակ մասնակիցների քանակը, իհարկե, ավելի քիչ է լինում, քան մարզադաշտում։ 2011 թվականից սկսած՝ հայաստանաբնակ ՖԱՖականները թմբուկներով, պաստառներով մեկնում են հավաքականի մասնակցությամբ արտագնա հանդիպմուներին։ Համախմբելով արտերկրում բնակվող հայերին՝ FAF-ի հայաստանաբնակ և արտերկրի անդամները կազմակերպված աջակցություն են ցուցաբերում հավաքականին արտասահմանյան մարզադաշտերից ։ Արտագնա հանդիպումից առաջ ևս FAF-ը կազմակերպում է երթ դեպի տվյալ հանդիպման մարզադաշտ, ինչպես նաև ներկա է գտնվում հավաքականի բաց մարզմանը և փորձում ամեն կերպ աջակցել հավաքականին նույնիսկ մարզման ժամանակ։
FAF-ի կազմակերպած ակցիաները
Նախորդ տարիներին FAF-ի կողմից կազմակերպած ակցիաներից առավել արձագանք գտան հետևյալները.
FAF-ի համակրանք
«FAF-ի համակրանք»-ը ամենամյա հատուկ մրցանակ է, որը շնորհվում է Հայաստանի ազգային հավաքականի այն ֆուտբոլիստին, ով կարողացել է առավելագույնս դրսևորել իրեն թե՜ ազգային հավաքականում, թե՜ իր ակումբում, ինչպես նաև աչքի է ընկել իր օրինակելի պահվածքով ինչպես խաղադաշտում, այնպես էլ խաղադաշտի սահմաններից դուրս։ «FAF-ի համակրանք»-ը գործում է 2009 թվականից, և առաջին մրցանակակիրն է Հենրիխ Մխիթարյանը։ 2010 թվականին «Օպերայի և բալետի պետական թատրոնի» շենքում կայացած, ՀՖՖ-ի կողմից կազմակերպված ֆուտբոլային մրցաշրջանի ավարտական տոնական համերգի ընթացքում մրցանակը հանձնվեց Հայաստանի հավաքականի 14 համարին՝Յուրա Մովսիսյանին։ 2011 թվականին «Հարսնաքար» համալիրում ՀՖՖ-ի կողմից կազմակերպված ամանորյա, տարեվերջյան տոնահանդեսի ժամանակ մրցանակը հանձնվեց հավաքականի բազմափորձ դարպասապահին՝Ռոման Բերեզովսկուն։2012 թվականին մրցանակը հանձնվեց Լևոն Հայրապետյանին, իսկ 2013 թվականին հանձնվեց  Արազ Օզբիլիսին՝ Ռուսաստան-Հայաստան խաղի նախօրեին, Կրասնոդար քաղաքի օդանավակայանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլ
Նովա Լասերդա
Նովա Լասերդա (Nova Lacerda), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Մտնում է Ալտու Գուապորեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4789 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 734 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,04 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 27-ին։
Աշխարհագրություն
Տեղանքին բնորոշ է արևադարձային կլիման։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի բնակավայրեր
Սասկի Բասկոնիա
«Սասկի Բասկոնիա» (իսպ.՝ Saski Baskonia), հովանավորչական պատճառներով նաև հայտնի որպես «Կախա Լաբորալ» (Caja Laboral), իսպանական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Իսպանիայի ACB լիգայում և Բասկետբոլի Եվրալիգայում։ Տեղակայված է Իսպանիայի հյուսիսում գտնվող Բասկերի երկիր ինքնավար նահանգի Վիտորիա քաղաքում։ Ակումբի հովանավորն է Կախա Լաբորալ վարկային կազմակերպությունը։
Ակումբն հիմնադրվել է 1959 թվականին, նշանակալի ձեռքբերումների չի հասել մինչև 1987 թվականը, երբ «Տուալել» կոչվող կերամիկական ընկերությունը որոշում է դառնալ հովանավոր։ Ակումբի առաջին նշմարելի ձեռքբերումները նկատվում են 90-ականների կեսերին, երբ այն հաղթում է Սապորտայի գավաթը, որից հետո՝ նոր հազարամյակում արդեն հաղթում է Իսպանիայի առաջնությունը։ Ակումբը սկսում է հաջող հանդես գալ Եվրալիգայում։ 2009 թվականի ամռանը ակումբը նոր հովանավոր է ձեռք բերում և նոր մրցաշրջանը դիմավորում է որպես «Կախա Լաբորալ»։
«Բասկոնիայում» են հանդես եկել այնպիսի բասկետբոլիստներ, ինչպիսիք են Խոսե Կալդերոնը, Անդրես Նոսիոնին, Ֆաբրիցիո Օբերտոն, Գորան Դրագիչը, Լուիս Սկոլան, Տյագո Սպլիտերը և այլք։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանական բասկետբոլային ակումբներ Կատեգորիա:Բասկերի երկիր
Մահվան բարակը
Հավաքածուի մեջ տարբեր տարիների 12 պատմվածքներ են, որոնք հետագայում այլ հավաքածուների մեջ նույնպես ընդգրկվել են։ Հավաքածուի գլխավոր պատմվածքը «Մեղադրության վկան» է, որն ընկած է Ագաթա Քրիստիի հայտնի համանուն պիեսի հիմքում։
Հայտնի բրիտանացի գրող և գրաքննադատ Ռոբերտ Բերնարդը (en:Robert Barnard) իր «Դետեկտիվի տաղանդը. Ագաթա Քրիստիի ճանաչումը» գրքում այսպես է բնութագրել հավաքածուն․"Մեծ մասամբ կիսամիստիկ պատմություններ են։ Այս հավաքածուում «Մեղադրության վկան» առանձնանում է ինչպես ադամանդ․ միանշանակ դա լավագույն պատմությունն է, որը նա գրել է։ Մնացածից որպես լավագույն կարելի է առանձնացնել «Թևերի կանչը», որը նրա առաջին պատմություններից էր՝ գրված մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը ։"
Մահվան բարակը
Երիտասարդ մի մարդ հետաքննում է դև-շան հետքերը, որոնք վառված վանքի բեկորների մոտ էին։
Կարմիր տագնապ
Ոգեհարցության արարողությունից հետո ընտանեկան երեկոյի ժամանակ մահանում է հեռավոր բարեկամը, իսկ դրանից առաջ գուշակը ասել էր, որ պետք չէ տուն գնալ․․․
Չորրորդ մարդը
Գնացքում նստած են չորս մարդ։ Նրանցից երեքը խոսում են, իսկ մյուսը կամ լռում է, կամ քնած է, կամ էլ ձևացնում է։ Պարզվում է, որ նա շատ ուշադիր լսում էր նրանց բոլոր խոսակցությունները․․․
Գնչուհին (Միստիկ պատմություն)
Երիտասարդ նավաստուն խնդրում են օգնել գնչուհուն, իսկ նա գնչուներին տանել չի կարողանում․․․
Լուսամփոփը (Միստիկ պատմություն)
Նոր տուն տեղափոխվելով՝ այրին և իր ընտանիքը հայտնվում են ուրվական տղայի թակարդում, որը սոված էր մնացել և մահացել այդ տանը․․․
Ռադիո
Ծեր կնոջը ռադիո են նվիրում։ Մի քանի օրից այն սկսում է խոսել ծեր կնոջ մահացած ամուսնու ձայնով․․․
Երկնագույն սափորի գաղտնիքը
Գոլֆ խաղալով՝ երիտասարդ տղամարդը կնոջ ձայներ է լսում։ Նայում է ամեն տեղ, բայց ոչ մի կին այդտեղ չկա։ Հնարավոր է դա երկնագույն սափորով կնոջ հոգին էր։
Հետաքրքիր պատմություններ, որոնք տեղի են ունեցել սըր Արթուր Կարմայկլի հետ
Տարօրինակ մարդու տանը միստիկ դեպքեր են լինում․ սկզբից տիկին Կարմայկլին ինչ-որ մեկը ցանկանում էր կտրատել, հետո հյուրերը գրքի մեջ հետք են գտնում, որը հնարավոր է գիշատիչ կատվի հետք է...
Թևերի կանչը (Միստիկ պատմություն)
Հարուստ տղամարդը նրբանցքում հաշմանդամի է տեսնում, որը թռչում է, երբ նվագում է իր գործիքով․․․
Վերջին ոգեհարցության սեանսը (Միստիկ պատմություն)
Դժբախտ կինը խնդրում է սեանս կազմակերպել, որպեսզի կարողանա կապվել իր մահացած երեխայի հետ․․․
SOS (Միստիկ պատմություն)
Տանը, որտեղ կանգ են առել հայրը, երկու դուստրերը և մեկ ճանապարհակից, աղջիկներից մեկը սեղանի փոշու վրա գրում է SOS։