cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարսելինո Մենենդես ի Պելայո
Մարսելինո Մենենդես ի Պելայո (իսպ՝. Marcelino Menéndez y Pelayo, ), իսպանացի գիտնական, գրականագետ, մշակույթի պատմաբան, ով ներկայացվել է Նոբելյան մրցանակի
Կենսագրություն
Մարսելինո Մենենդես ի Պելայոն ծնվել է 1856 թվականին իսպանական Սանտանդեր քաղաքում, մաթեմատիկոս, պրոֆեսոր Մարսելինո Մենենդես Պինտադոյի ընտանիքում ։ Վաղ մանկական հասակից նա հանդես է բերել արտակարգ օժտվածություն։ Տասնհինգ տարեկանում ընդունվել է Բարսելոնի համալսարան, աշակերտել իսպանական հին գրականության անվանի մասնագետ Մանուել Միլ ի Ֆոնտանալսին ։ 1873 թվականին տեղափոխվել է Մադրիդի համալսարան։ 1878 թվականին՝ 22 տարեկան հասակում դարձել է այդ համալսարանի իսպանական գրականության պատմության պրոֆեսոր, դրանից երեք տարի անց ընտրվել Իսպանիայի արքայական ակադեմիայի անդամ ։ 1898 թվականին նշանակվել է Իսպանիայի ազգային գրադարանի տնօրեն ։
1903 թվականին Իսպանիայի արքայական ակադեմիայի անդամներ Միգել Միրը և Ֆրանսիսկո Կոմելերանը առաջադրել են նրա թեկնածությունը գրականության Նոբելյան մրցանակի արժանացնելու համար։ Հետագա տարիներին նա ևս երեք անգամ ներկայացվել է այդ բարձր պարգևին. 1905 և 1910 թվականներին նրա թեկնածությունն առաջադրել են ակադեմիական ընկերակցության անդամները, իսկ 1907 թվականին՝ իրավագիտության պրոֆեսոր, արքայական ակադեմիայի անդամ Անխել Սանչես-Ռուբիո Իբանիես մարկիզ դե Վալիե-Ամենոն ։ Մարսելինո Մենենդես ի Պելայոն վախճանվել է 56 տարեկան հասակում՝ 1912 թվականին, իր հայրենի Սանտանդեր քաղաքում։ Թաղվել է Սանտանդերի վանական համալիրի բազիլիկ եկեղեցում։
Գիտական գործունեությունը
Մարսելինո Մենենդես ի Պելայոն, Ռամոն Մենենդես Պիդալի հետ մեկտեղ, համարվում է իսպանական գրականագիտության մեջ մշակութա-պատմական դպրոցի առավել կարկառուն ներկայացուցիչներից մեկը։ Իր գիտական աշխատություններում նա պաշտպանել է ազգային մշակույթի մարդասիրական ավանդույթները։
Նրա առաջին աշխատությունը, որ առաջացրել է հասարակության բուռն հետաքրքրությունը, 1876 թվականին լույս ընծայած «Իսպանական գիտությունը» գիրքն էր։ Դա բանավիճային հոդվածների ժողովածու էր, որտեղ քսանամյա հեղինակը, դրսևորելով և՛ սուր միտք ու խորաթափանցություն, և՛ երիտասարդական կիրք, եռանդ ու ավյուն, պաշտպան էր կանգնում ազգային մշակութային ավանդույթներին՝ հակադարձելով քաղաքական ու կրոնական «բարեփոխիչներին»։ Իր հետագա աշխատություններում նա որոշակիորեն հակվել է դեպի ուղղափառություն՝ դրսևորելով իրեն որպես ուլտրամոնտանականության կողմնակից։ «Կալդերոնը և նրա թատրոնը» դասախոսությունների ժողովածուի լույսընծայումից հետո խորիմաց գրականագետի համբավ է ձեռք բերել։ Իսպանական գրականության ուսոիմնասիրությունը նա շարունակել է «Իսպանիայում գեղագիտական գաղափարների պատմություն» (Historia de las ideas estéticas en España, 1883-91), «Կաստիլիայի քնարական պոեզիայի անթոլոգիա» (Antología de poetas líricos castellanos, 1890—1916), «Վեպի ծագումը» (Orígenes de la novela, 1905—1915) գրքերում, Լոպե դե Վեգայի, միջնադարյան և մասնավորապես Վերածննդի դարաշրջանի իսպանացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների, երկու Ամերիկաների իսպանալեզու պոեզիայի բազմահատոր հետազոտություններում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բարսելոնայի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Իսպանացի գրողներ Կատեգորիա:Իսպանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Իսպանացի գրադարանավարներ Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իսպանացի գիտնականներ Կատեգորիա:Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից-անդամներ
Զարինսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 5214 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20025 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,84 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Մերի Ջարեդ
Մերի Ջարեդ, քսաներորդ դարակեսի անգլիացի օպերային երգչուհի, որը երբեմն համարվել է մեցցո-սոպրանո, երբեմն՝ կոնտրալտո։
Կենսագրություն
Ծնվել է Յորքշիրի Բրոթթոն գյուղում ու սովորել երաժշտության թագավորական քոլեջում։
Օպերա
Կարիերան սկսել է 1929 թվականին Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում երկրորդական դերերգեր կատարելով։ Լաուրից Մելխիորի երաշխավորությամբ հրավիրվել է Համբուրգի օպերային թատրոն և հաջորդ երեք տարիներին մնացել այնտեղ որպես հյուր-կատարող։ Դերեգերի ցանկում էին՝ բուժքույրը Ռիխարդ Շտրաուսի «Անստվեր կինը» օպերայից և մի քանի այլ դերեր Հանս Պֆիցների և Ալբան Բերգի ստեղծագործություններից ։ 1933 թվականին Անգլիական ազգային օպերայում հանդես է եկել Քրիստոֆ Վիլիբալդ Գլյուկի «Օրփեոս և Էվրիդիկե» օպերայից Օրփեոսի դերերգով ։
Կովենտ գարդենում երգել է 1933 թվականից մինչև 1939 թվականը, երբ պատերազմի սկսվելով պայմանավորված օպերան փակվել է։ Կատարել է Էրդայի դերը Վագների «Հռենոսի ոսկին» օպերայից, ինչպես նաև «Զիգֆրիդ» ու «Վալկիրիա» օպերայից Ֆրիկայի դերերգը ։ 1934 թվականին Ալբան Բերգի «Վոցցեկ» օպերայի՝ BBC-ի առաջին հեռարձակման ժամանակ հանդես է եկել Մարգրետի դերերգով ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրանից անմիջապես հետո հանդես է եկել մենահամերգներով և համերգներով, 1953 թվականին վերադարձել օպերա՝ Իգոր Ստրավինսկու «The Rake's Progress» օպերայի բրիտանական պրեմիերայում կատարելով հասարակաց տան տիրուհու դերը ։
Համերգներ ու հետագա տարիներ
Համերգներում հռչակ է ձեռք բերել որպես կոնտրալտո մեներգիչ Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի «Մեսսիա», Բախի «Սուրբ Մատթեոսի կիրքը», Մենդելսոնի «Էլիջա» օրատորիաներում ու Բեթհովենի «9-րդ սիմֆոնիայում»։ Հայտնի էր նաև Անգելի նրա կատարումը Էդուարդ Էլգարի «Գերոնիտուսի երազը» օպերայից։ «The Times »-ի մեկնաբանության համաձայն՝ «Բոլոր այս դերերում նրա նվիրումը, անկեղծությունն ու անհատականության ջերմությունը բացահայտորեն ակնհայտ են» ։ 1938 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ընդգրկվել է Ռալֆ Վոան Ուիլյամսի «Սերենադ երաժշտությանը» ստեղծագործության 16 սկզբնական կատարողների շարքում ։
Հանգստի անցնելուց հետո՝ 1965-1973 թվականների ընթացքում եղել է Երաժշտության թագավորական ակադեմիայի պրոֆեսոր ։ Էվա Թըրների ու Ռոյ Հենդերսոնի հետ մասնակցել է 1989 թվականին երաժշտագետ Ջոն Ստինի հեղինակած ու BBC ռադիոյով հեռարձակված «Սերենադ երաժշտությանը» ստեղծագործության 50 ամյակին նվիրված հաղորդմանը ։
Վախճանվել է 94 տարեկանում։
Ձայնագրություններ
Ջարեդի ձայնագրությունների թվում են՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1899 ծնունդներ Կատեգորիա:1993 մահեր Կատեգորիա:20-րդ դարի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մեցցո-սոպրանոներ Կատեգորիա:Անգլիացի օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի մանկավարժներ
Տետովո
Տետովո (Тетово, Tetova), քաղաք Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում։ Հանդիսանում է համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքը հիմնադրվել է Շար լեռնազանգվածի ստորոտին՝ Պոլոգ պատմաաշխարհագրական տարածաշրջանում։ Քաղաքի միջով է հոսում Պենա գետը։ Տետովոն տեղակայված է ծովի մակարդակից 300 մ բարձրության վրա։
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 52 915 մարդ՝ ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների։ Տետովոյում գործում են երկու համալսարաններ՝ Տետովոյի պետական համալսարանն ու Հարավարևելաեվրոպական միջազգային համալսարանը։ Տետովոյի միջով է անցնում Սկոպյեից Գոստիվար ձգվող մայրուղին։
Ըստ լեգենդի՝ քաղաքն անվանակոչվել է Տետո հերոսի պատվին, ով քաղաքը մաքրել է օձերից։
Պատմություն
Տետովոն հիմնադրվել է XIII դարում Սուրբ Աստվածամոր եկեղեցու շուրջը։ Այն որպես ուղղափառների ոչ մեծ գյուղ էր և կոչվում էր Խտետովո։ XIV դարի վերջին Տետովոն, ինչպես և ողջ Մակեդոնիան, գրավվեց Օսմանյան կայսրության կողմից։ XV դարում Մակեդոնիայում իսլամադավան բնակչության ավելացմանը զուգահեռ սկսեցին կառուցվել մզկիթներ, բաղնիքներ ու շուկաներ։ Տետովոն դարձավ առևտրական կարևոր կենտրոն տեղացի հողագործների ու արհեստավորների համար։ Այն ուներ նաև պաշտպանական կարևոր նշանակություն։ Թուրքական տիրապետության տարիներին քաղաքը կոչվում էր Կալկանդելեն։ XIX դարում Տետովոյի բնակչությունն սկսեց աճել շրջակա գյուղերի բնակչության հաշվին՝ հասնելով մինչև 4500։ 1912 թվականին՝ Բալկանյան առաջին պատերազմից հետո, Տետովոն անցավ Սերբիային։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Տետովոն ղեկավարվում էր Իտալիայի ու նրան հարող Ալբանիայի կողմից։ Մակեդոնիայի Կոմունիստական կուսակցությունը ձևավորվել է 1943 թվականի մարտի 19-ին Տետովոյում։
Բնակչություն
2002 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ քաղաքում բնակվում է 52 915 մարդ։ Տետովոյի բնակչությունն ունի հետևյալ էթնիկական կազմը.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքներ
Վիյա Ցելմինշ
Վիյա Ցելմինշ ( Vija Celmins, Vija Celmiņa, ),  լատվիական ծագմամբ ամերիկյան նկարիչ և գրաֆիկ նկարիչ։ Հայտնի է դարձել որպես ամերիկյան ֆոտոռեալիզմի ներկայացուցիչ։
Արվեստ
Վիյա Ցելմինշը անհատական ցուցադրություններով հանդես է եկել աշխարհի շատ թանգարաններում, ինչպիսիք են`Մետրոպոլիտեն թանգարանը, Բոստոնի ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարանը, Ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Լյուդվիգ թանգարանը, Լոս Անջելեսի արվեստի թանգարանը, Պոմպիդու կենտրոնը։
Նրա ամենաթանկարժեք կտավը` Գիշերային երկինք #14 (1996-1997), վաճառվել է 2013 թվականին Christie’s աճուրդում 2 մլն դոլլարով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Լատիշ նկարիչներ
Իսպանիայի հրապարակ (Մադրիդ)
Իսպանիայի հրապարակ (Մադրիդ) (Plaza de España (Madrid)), մեծ հրապարակ և հայտնի զբոսաշրջային վայր Մադրիդի կենտրոնում, Իսպանիայում։ Տեղակայված է Գրան Վիա փողոցի արևմտյան հատվածում։ Առանձնանում է Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձանով և նրա հարակից երկու հանրահայտ երկնաքարերով։
Սերվանտեսի հուշարձան
Հրապարակի կենտրոնն առանձնանում է իսպանացի վիպասան, բանաստեղծ և թատերագիր Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձանով, որը կերտվել է Ռաֆայել Մարտինես Սապատերո և Պեդրո Մուգուրուսա ճարտարապետների, ինչպես նաև Լորենցո Կուլլո Վալերա քանդակագործի կողմից։ Հուշարձանի մեծ մասը կառուցվել է 1920-1930-ական թվականներին։ Ավարտին է հասցվել 1956-1957 թվականներին քանդակագործի որդու՝ Ֆեդերիկո Կուլլո Վալերայի կողմից։
Սերվանտես արձանախմբի աշտարակի հատվածում տեղադրված է Սերվանտեսի քարե արձանը, որի հայացքն ուղղված է դեպի Դոն Կիշոտի և Սանչո Պանսայի բրոնզե արձանները։
Շրջապատող շենքեր
Հրապարակի հարևանությամբ տեղակայված են Մադրիդի ամենաբարձր շենքերից երկուսը։ «Մադրիդի աշտարակը» (Torre de Madrid) կառուցվել է 1957 թվականին և ունի 142մ բարձրություն։ Մյուսը՝ «Իսպանական կառույցը» (Edificio España) ստեղծվել է 1953 թվականին և ունի 117մ բարձրություն ։
Այնտեղ է նաև Գալլարդո տունը (Casa Gallardo), որը կառուցվել է 1911-ին։ Համարվում է Մադրիդի Մոդեռն ճարտարապետական ոճի ակնառու օրինակներից մեկը։
Մետրոյի կայարան
Պլասա դե Իսպանիան նաև համանուն մետրոյի անունն է, որը տեղադրված է հրապարակի արևելյան անկյունում։ Սպասարկվում է Մադրիդի մետրոպոլիտենի L3 և L10 գծերով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդի հրապարակներ Կատեգորիա:Իսպանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Իսպանիայի ճարտարապետություն Կատեգորիա:Մադրիդ Կատեգորիա:Մադրիդի շենքեր և կառույցներ
Զմեինոգորսկի շրջան
Զմեինոգորսկի շրջան (Змеиногорский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զմեինոգորսկ ։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20932 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,47 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ավստրիայի համընդահանուր քաղաքացիական կարգ
Ավստրիայի համընդհանուր քաղաքացիական կարգ (Ավստրիայի քաղաքացիական օրենսգիրք, Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch, ABGB), սկզբում Ավստրիական կայսրության, 1867 թվականից Ավստրո-Հունգարական կայսրության, այնուհետև Ավստրիայի Հանրապետության քաղաքացիների անձնական-իրավական հարաբերությունները կարգավորող օրենսդրական ակտ։
Փաստաթուղթը ստորագրվել է Ֆրանց II կայսեր կողմից 1811 թվականի հունիսի 1-ին և ուժի մեջ է մտել 1812 թվականին։ Ներակում գործում է սկզբնական փաստաթղթի համեմատ որոշ փոփոխություններով։ Նապոելոնի օրենսգրքի հետ միասին համարվում է աշխարհում գործող ամենահին քաղաքացիական օրենսգիրք։
Պատմություն
Ավստրիական քաղաքացիական իրավունքի կոդիֆիկացիայի համակարգման նախապատրաստման աշխատանքները սկսվել են դեռևս 18-րդ դարի կեսերին Թերեզայի օրենսգրքի ստեղծմամբ, որը կոչվել է կայսրուհի Մարիա Թերեզայի անունով։ Թերեզայի օրենսգիրքը իր մեծ ծավալի և ավելորդ տեսաբանության պատճառով ավելի շատ նման էր դասագրքի, քան թե օրենսգրքի։ Այդ իսկ պատճառով 1772 թվականին որոշվում է այն ամբողջությամբ ձևափոխել ։ Թերեզայի օրենսգրքի մասամբ վերաձևափոխումը կատարվեց արդեն Իոսիֆ II կայսեր ղեկավարման ժամանակաշրջանում։ Այդ ժամանակ ստեղծվեց Իոսիֆի օրենսգիրքը, որը ներառում էր քաղաքացիների իրավական կարգավիճակը կարգավորող բոլոր իրավական կանոնները։ Քաղաքացիական իրավունքի կոդիֆիկացման հետագա աշխատանքները շարունակվում են Լեոպոլդ II կայսեր կողմից, ով 1790 թվականին Վիեննայի համալսարան պրոֆեսոր, բնական իրավունքի կողմնակից Կառլ Մարտինի նախագահությամբ։ Մարտինը և իր աշակերտ Ֆրանց ֆոն Ցելերը ներկայացրեցին իրենց նախագծի վերջնական տարբերակը 1808 թվականին։ Ինչպես ֆրանսիական օրենսգիրքը, այն ևս հիմնված էր Իրավահավասարության սկզբունքի հիման վրա: 1811 թվականին նախագիծը օրենսդրորեն հաստատվեց և սկսեց գործել 1812 թվականից սկզբում Ավստրիական կայսրության գերմանական ժառանգական հողերում, իսկ հետագայում տարածվեց Հաբսբուրգյան միապետության ամբողջ տարածքում, բացառությամբ Հունգարիայի (այնտեղ օրենսգիրքը գործել է միայն 1852-1861 թվականներին):
1918 թվականին Ավստրո-Հունգարական կայսրության անկումից հետո Ավստրիական քաղաքացիական օրենսգիրքը չի դադարում գործել։ Այն անփոփոխ տեսքով շարունակում է մնալ ոչ միայն Ավստրիայի, այլև կայսրության մյուս ժառանգորդ-պետությունների՝ Լեհաստանի, Հարավսլավիայի և Չեխոսլովակիայի (բացի Հունգարիայից) քաղաքացիական օրենսգիրքը։ Միայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այդ երկրներից որոշներում սոցիալիստական քաղաքացիական օրենսգրքի ներդրմամբ հին օրենսգիրքը կորցրեց իր իրավական ուժը։ Արևելաեվրոպական երկրների ժամանակակից քաղաքացիական օրենսգրքերը որոշակի նմանություններ ունեն Ավստրիական քաղաքացիական օրենսգրքի հետ, բայց ամբողջությամբ չեն փոխառում այն՝ հիմնվելով հիմնականում Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգրքի վրա։ Միայն Լիխտենշտայնն է փոխառել ավստրիական քաղաքացիական օրենսգիրքը:
20-րդ դարի սկզբում՝ Ավստրիական քաղաքացիական օրենսգրքի շուրջ հարյուրամյա կիրառումից հետո, անհրաժեշտություն առաջացավ հնացվածության հետ կապված որոշակի բացթողումներ լրացնել։ 1914-1916 թվականներին ընդունվում է երեք ծավալուն ժողովածուներ, որից հետո օրենսգիրքը ավելի նմանվեց գերմանական քաղաքացիական իրավունքին :Օրենսգրքում լայնամասշտաբ բարեփոխումներ կատարվեցին նաև 1970-ական թվականներին։ Փոփոխությունները հիմնականում վերաբերում էին ընտանեկան իրավունքին։
Կառուցվածք
Ավստրիայի համընդահանուր քաղաքացիական կարգը ունի հետևյալ կառուցվածքը՝
Այսպիսով այն պատմականորեն առաջնորդվում է ինստիտուցիոնալ համակարգով։ Դրան զուգահեռ ժամանակակից ավստրիական քաղաքացիական իրավունքի մասնագետները օրենսգրքի ինստուտները դիտարկում են պանդեկտային (հռոմեական իրավունքի տեղեկատու) հարթույթունում։ Հարաբերությունները կարելի է տեսնել հետևյալ ուրվագծում՝
Սուրեն Առաքելյան (ԽՍՀՄ հերոս)
Սուրեն Սմբատի Առաքելյան, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս, ավագ սերժանտ։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։
Կեբրանգուլու
Կեբրանգուլու  (Quebrangulo), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Պալմեյրա դուզ Ինդիուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 12159 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4321,3 կմ²կմ տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 38,76 մարդ/կմ²։
Սուրեն Առաքելյան (ԽՍՀՄ հերոս)
Կենսագրություն
Սուրեն Առաքելյանը ծնվել է 1911 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Տաթև գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Ավարտել է 5–րդ դասարանը։ 1930-1933 թվականներին աշխատել է հարազատ գյուղի կոլտնտեսությունում։
Կեբրանգուլու
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1879 թվականին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ալագոաս նահանգի բնակավայրեր
Սուրեն Առաքելյան (ԽՍՀՄ հերոս)
Կենսագրություն
1933-1935 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1936 թվականից ՆԿՎԴ–ի մարմինների աշխատակից է եղել։ 1941 թվականին կամավորագրվել է ռազմաճակատ։ Մարտական մկրտությունը ստացել է Կովկասում 1942 թվականի մարտին։ 1942 թվականի դեկտեմբերին Առաքելյանը եղել է 526-րդ հրաձգային գնդի, 89-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրաձգային բաժնի հրամանատար։ 1941-1943 թվականներին, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, 89-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիայի կազմում մասնակցել է Կովկասի պաշտպանությանը։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, Նովոռոսիյսկի մոտ Կուրբացկի բնակավայրի ազատագրման ժամանակ, դասակի հրամանատար Առաքելյանն իր մարմնով ծածկել է ֆաշիստական գնդացրի հրակնատը և ապահովել ստորաբաժանման առաջխաղացումը ։ Ավագ սերժանտ Առաքելյանը թաղված է Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի շրջանի Կուրբացկի տնտեսությունում։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1944 թվականի մայիսի 16-ի հրամանագրով Սուրեն Առաքելյանին հետմահու շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում նացիստական զավթիչների դեմ մղված պայքարում հրամանատարական հանձնարարականների օրինակելի կատարման համար ցուցաբերած խիզախության և հերոսության դիմաց։
Ջոուի (հեռուստասերիալ)
Ջոուի (Joey), ամերիկյան հեռուստասերիալ, սիթքոմ։ Հանդիսանում է «Ընկերները» սիթքոմի սպին-օֆֆը։ Գլխավոր դերում Մեթ ԼեԲլանկը շարունակում է մարմնավորել Ջոուի Տրիբիանիին։ Միացյալ Նահանգներում հեռուստասերիալի պրեմիերան կայացել է «NBC» հեռուստաալիքի եթերում՝ 2004 թվականի սեպտեմբերի 9-ին՝ զբաղեցնելով «Ընկերների» եթերաժամանակը։
Երկրորդ եթերաշրջանի միջնամասում հեռուստասերիալի ցուցադրությունը կանգ է առնում, սակայն կրկին եթեր վերադառնում 2006 թվականի մարտի 7-ին։
Ի վերջո, ցածր վարկանիշների պատճառով 2006 թվականի մայիսին «NBC»-ն որոշում է դադարեցնել հեռուստասերիալի հեռարձակումը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան սիթքոմներ Կատեգորիա:Ամերիկյան հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Սփին-օֆֆ հեռուստասերիալներ Կատեգորիա:Անգլերեն հեռուստասերիալներ
Ռույիենա
Ռույիենա կամ Ռուիենա, (Ruhja; Rujen), փոքր քաղաք Լատվիայում, գտնվում է պատմական Վիձեմե մարզում։ Ռույիենա քաղաքը գտնվում է Ռիգա մայրաքաղաքից 146 կմ հեռավորության վրա, իսկ էստոնիայի պետական սահմանից՝ 15 կմ հեռավորության վրա։
Պատմություն
XIII դարում՝ Ռույիենայի շրջանում Լիվոնյան շքանշանի ներքո կառուցվել է ամրոցը։ Առաջին անգամ պատմական աղբյուրներում քաղաքը հիշատակվել է XIV դարում։ 1560 թվականին Լիվոնյան պատերազմների ժամանակ ռուսական զորքերն ավերել են քաղաքը, սակայն ավելի ուշ կրկին վերականգնվել է։ Սակայն Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ, գրեթե 20 տարվա ընթացքում, ամրոցը կրկին ավերվել է։ Այս պատերազմի արդյունքում քաղաքը դարձել է Ռուսաստանի կայսրության մի մասը։ 1807 թվականին Գուստավ Բերգմանիսը (Gustavs Bergmanis) տպարանում հրատարակել է քաղաքի առաջին ժողովածուն, որը կոչվում էր լատինական ժողովրդական երգերի շարան։
1920 թվականին Ռույիենան պաշտոնապես ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։
Ավտոճանապարհներ
Ռույիենա քաղաքի միջով ընթանում է տարածաշրջանային Վալմիերա - Ռույիենա ավտոճանապարհը։ Ռույիենա քաղաքով անցում է Ռույիենա - Մազսալացա և Վալկա - Ռույիենա ավտոճանապարհները։
Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն
Հիմնական երթուղիներն են՝
Երկաթուղային տրանսպորտ
Խորհրդային ժամանակներում Ռույիենա քաղաքի միջով ընթացել է Ռիգա - Պյառնու - Թալլին գնացքը։ Մինչև 2002 թվականը Ռույիենա քաղաքում գործում էր ուղևորատար գնացք։ Սակայն, ուղևորաշրջանառություն անկման պատճառով երթուղին փակվեց։ 2007 թվականին Սկուլտե — Պյառնու երկաթուղային մասնաճյուղն ամբողջությամբ կործանվել է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լատվիայի շրջաններ Կատեգորիա:Լատվիայի բնակչություն Կատեգորիա:Լատվիայի քաղաքներ Կատեգորիա:1920 հիմնադրումներ Լատվիայում Կատեգորիա:1920 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տրե (Սոմի գավառ)
Տրե (Treux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 266 մարդ, բնակչության խտությունը` 118.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.24 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 22 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 176 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 65։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,1 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (54 տղամարդ և 48 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (1 տղամարդ և 8 կին)։ 65 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ավինյոն
Ավինյոն (Avignon, Avinhon, Aven(n)io)), քաղաք և շրջան Ֆրանսիայի հարավում՝
Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ երկրամասում, Ռոն գետի արևելյան ափին։ Ունի 89.380 բնակիչ՝ 2012-ի հունվարի 1–ի դրությամբ, որոնցից գրեթե 15.000-ն ապրում են քաղաքի պարիսպների ներսում։
Ավինյոնը պրեֆեկտուրայի նստավայրն է և միաժամանակ Վոքլյուզ վարչական շրջանի ամենամեծ քաղաքը։ Քանի որ այն 1309-1423 թվականներին եղել է Հռոմի Պապի նստավայրը, այն կրում է նաև «Հռոմի Պապի քաղաք» անվանումը։ Քաղաքի հնագույն հատվածը իր շքեղ միջնադարյան կառույցներով շրջապատված է պարսպով։ Քաղաքը 14-րդ դարի գոթական ոճի Պապի պալատով (Palais des Papes), Ռոշեր դը Դոմ եպիսկոպոսական համալիրով և հայտնի Սուրբ Բենեզետի կամրջով պատկանում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Աշխարհի մշակութային ժառանգությունների թվին ։ Արվեստի և մշակույթի բնագավառում քաղաքը հայտնի է Ավինյոնի Փառատոնով նաև Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս։ 2000 թվականին Ավինյոն Եվրոպայի Մշակույթի մայրաքաղաքն էր։
Մշակույթը և տեսարժան վայրերը
Ավինյոնը ոչ միայն վարչական կենտրոն է, այլ նաև առաջին հերթին արվեստի և մշակութային տեսարժան վայր և ունի հարուստ մշակութային ժառանգություն։ Երկար ժամանակ նա կրում էր «Արվեստի քաղաք» տիտղոսը, որը 2005-ին փոխարինվեց «Արվեստի և պատմության քաղաքներ և երկրներ» տիտղոսով։
Քաղաքի պարիսպը
14-րդ դարից եկած քաղաքի բարձր պարիսպը աչքի է ընկնում, երբ մոտենում ես քաղաքի կենտրոնին։ Այն գրեթե չորս կիլոմետր երկարություն ունի։ Պարիսպը քաղաքի բնակիչների համար հուսալի պաշտպանություն է եղել թե թշնամիներից և թե Ռոն գետի հեղեղներից։
Հռոմի Պապի պալատը
Պապի պալատը 1309 թ.-1417 թ. եղել է այսպես կոչված ավինյոնական Պապության և Պապերի նստավայրը։ 1309 թ. Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ի իշխանաքաղաքական ինտրիգների միջոցով ընտրվեց ծագումով ֆրանսիացի Պապ, որի նստավայրը դարձավ ոչ թե Հռոմը, այլ Ավինյոնը։ Պապի պալատը հիմնականում կառուցվեց ֆրանսիացի երրորդ և չորրորդ Պապերի՝ Բենեդիկտոս XII-ի և Կլեմենս VI-ի կողմից։ Բացի այդ Կլեմենս VI-ը Նեապոլի թագուհի Յոհաննայից գնեց Ավինյոն քաղաքը։ Մինչև Ֆրանսիական հեղափոխությունը քաղաքը մնաց Եկեղեցական պետության մի մաս։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության դինամիկան ՝
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի քաղաքներ
Զոնալնոեի շրջան
Զոնալնոեի շրջան (Зональный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1938 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Զոնալնոե ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1717 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19696 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,47 մարդ/կմ²։
Գիորգի Կվիրիկաշվիլի
Գիորգի Կվիրիկաշվիլի (გიორგი კვირიკაშვილი), վրացի քաղաքական և պետական գործիչ։ Ծնվել է 1967 թ. հուլիսի 20-ին, Թբիլիսիում)։ 2015 թ. դեկտեմբերի 30-ից մինչև 2018 թ. հունիսի 13-ը Վրաստանի վարչապետ։
Գործունեությունը
1993-1996 թթ. աշխատել է «Միացյալ Վրացական Բանկում»՝ հասնելով վարկային դեպարտամենտի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնին։
1996-1997 թթ. եղել է «Trade Invest Bank»-ի գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
1999 թ.-ից աշխատել է պետական քարտուղարությունում՝ որպես ֆինանսական, արժութային և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ծառայության փոխտնօրեն։
1999-2004 թթ. եղել է Վրաստանի խորհրդարանի պատգամավոր, խորհրդարանի տնտեսական քաղաքականության կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
2004-2006 թթ. աշխատել է Առաջին Կոմերցիոն բանկում (այժմ՝ «ՏաոՊրիվատԲանկ») որպես մենեջմենթի գծով խորհրդական։
2006-2011 թթ. եղել է «Քարթու Բանկի» գլխավոր տնօրեն։
2015 թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին եղել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարը։
2015-2018 թթ. Վրաստանի վարչապետ։
Կատեգորիա:Վրաստանի վարչապետներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Վրաստանի խորհրդարանի պատգամավորներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:21-րդ դարի վրացի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի պետական գործիչներ Կատեգորիա:Վրաստանի արտաքին գործերի նախարարներ Կատեգորիա:Վրացի դիվանագետներ Կատեգորիա:Վրաստանի քաղաքական գործիչներ
Մարիամի մահը
Մարիամի մահը, իտալացի նկարիչ Կարավաջոյի նկարը, Բարոկկոյի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։ Աստվածածնի վերափոխման մասին դավանաբանական հարցերը թևածում էին օդում շատ ավելի վաղ, Կարավաջոյի նկարից շատ առաջ և մնում էին չլուծված ընդհուպ մինչև 20-րդ դարի վերջը, երբ Պիոս 12-րդ պապը դոգմատ է հռչակում Աստվածածնի վերափոխման մասին՝ մի կողմ թողնելով նրա ֆիզիկական մահվան փաստը։ Միայն 1997 թվականին այս փաստը հաստատվել է Հովհաննես Պողոս II պապի կողմից ։ Սակայն կաթոլիկ աշխարհում դարերով տիրում էր այն համոզմունքը, որ Մարիամը երկինք է բարձրացել կենդանի և այս համոզմունքը իր արտացոլումն է գտել արվեստի մի շարք գործերում։ Կարավաջոյի նկարը կաթոլիկ արվեստի վերջին խոշոր աշխատանքն է, որում պատկերված է Մարիամի մահը առանց համբարձման չնչին ակնարկի։
Պատմություն
Նկարը Տրաստևերեում գտնվող Սանտա Մարիա դելա Սկալա կարմելիտական եկեղեցու համար պատվիրել է պապի փաստաբան Լաերցո Չերուբինին։ Աշխատանքի վերջնական արդյունքը բացասական ռեակցիա է առաջացրել։ Ուրբանոս VIII պապի պալատական բժիշկ Ջուլիո Մանչինին կարծում էր, որ Կարավաջոն Աստվածածնի համար որպես բնորդուհի է օգտագործել անառակի կամ սիրուհու ։ Ջովանի Բելորին կարծում էր, որ նկարի չընդունման դրդապատճառը Աստվածածնի անպատշաճ դիրքն է ։ Այսպես թե այնպես համայնքը հրաժարվել է նկարն ընդունել՝ այն փոխարինելով Կավարաջոյի հետնորդներից մեկի՝ Կարլո Սարաչենիի նկարով ։
Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի հանձնարարությամբ, որը նկարի մեջ տեսել էր Կավարաջոյի լավագույն աշխատանքներից մեկը, այն ձեռք է բերել Մանտույայի դուքս Վինչենցո Գոնզագան։ Դուքս Ջովանի Մանի պատվիրակը մեկ շաբաթով կազմակերպել է նկարի ցուցադրությունը Վիա դել Կորսոյում գտնվող իր տանը, որտեղ խստիվ արգելվել է կրկնօրինակումը ։ Հռոմը լքելուց առաջ նկարը երկու շաբաթ ցուցադրվել է Սուրբ Լուկիի ակադեմիայում, բայց Կավարաջոն այդ ժամանակ ընդմիշտ հեռացել էր Հռոմից Ռանուչո Տոմասոնիի մահվան պատճառով։
Դուքսի հավաքածուն 1627 թվականին վաճառվել է անգլիացի թագավոր Կարլոս I-ին։ Կարլոսի մահապատժից հետո 1649 թվականին հավաքածուն վաճառքի է հանվել և այն ձեռք է բերել հայտնի կոլեկցիոներ Ժաբակը։ 1671 թվականին նա վաճառել է հավաքածուն Լյուդովիկոս XIV-ին թագավորական հավաքածուի համար, որտեղ այն մնացել է մինչև Ֆրանսիական հեղափոխությունը և որից հետո դարձել է պետության սեփականությունը ։ Ներկայումս նկարը պահպանվում է Լուվրում։
Սան Վալենտին
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի փետրվարի 17-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Մարիամի մահը
Նկարագրություն
Թեմատիկայով, լրջությամբ և լուսանկարչական բնականությամբ նկարը մոտ է Կարավաջոյի՝ Վատիկանի պատկերասրահում գտնվող «Դագաղ դրվելուն»։ Կերպաները պատկերված են գրեթե իսկական չափսերով։ Մարիամը, որը պառկած է գլուխը մի կողմ թեքած, հագին ունի հասարակ կարմիր հանդերձ և նկարված է խիստ թախծալի ռեալիզմով։ Կարավաջոն ամբողջությամբ հրաժարվել է Աստվածամոր սրբությունը ընդգծելու պատկերագիտական ավանդույթից և նրա պատկերում չի մնացել աստվածային սարսուռ, որը բնորոշ է կրոնական թեմայով նկարներին, բացի քիչ տեսանելի թելանման լուսապսակից ։
Կոմպոզիցիան կառուցված է Մարիամի՝ նկարի կենտրոնական թեմայի շուրջ։ Նրան շրջապատում են հուսաբեկ առաքյալները Մարիամ Մագդաղենացու հետ միասին։ Մյուս կերպարները անկանոն կանգնած են հետևում։ Մարդկանց հոծությունը և նրանց վարքագծային դիրքերը կենտրոնացնում են հանդիսատեսի հայացքը անշունչ մարմնին։ Կարավաջոն՝ մութ ու մռայլ կտավների վարպետը, խուսափում է հույզերի հաղորդման մաներիզմական բազմաձևությունից։ Նա մեծ վիշտը ցույց է տալիս ոչ դեմքերի արտահայտությամբ, այլ այն ափի մեջ թաքցնելու ձգտմամբ՝ կարծես հաստատելով, որ իրական սուգը վշտալի լռության մեջ է, ոչ թե եղերամայրերի արթնության։ Չհետևելով դավանական սյուժեի մանրուքներին՝ Կարավաջոն լցնում է խլացված դրվագը անհավանական հոյակապությամբ՝ ուժեղացնելով դրամատիկ էֆեկտը նկարի վերևի մասում պատկերված արյունոտ-կարմիր կտորով ։
Նկարիչը կերպարներին և նրանց հագուստներին ծավալ հաղորդելու համար օգտագործում է լուսաստվերի փոքրագույն նրբերանգներ։ Բայց առաջին հերթին այդ հնարքը հաղորդում է վառ մաքուր լույսի տակ պառկած հանգուցյալի ներկայությունը։ Լույսի բաշխումը ստիպում է հանդիսատեսի աչքին շարժվել Աստվածամոր դեմքից դեպի վշտից կռացած Մագդաղենացին, հետո դեպի առաքյալների մարմինները և վերջապես ամբողջ նկարին ։
Ազդեցություն
«Մարիամի մահը» պատկերագիտական հեղափոխության վառ օրինակ է։ Հեռավորություն պահելով մոդայի մաներիստական հավակնոտությունից՝ նկարիչը արվեստ է ներմուծել նոր հզոր ոճ։ Նա կտավի վրա դրել է պատկերի սրբության հետ կապ չունեցող մարդկային կեղծ հույզերի անցկացման խնդիրը և դրանով մեծ ազդեցություն ունեցել 17-րդ դարի կերպարվեստի կոնցեպցիայի զարգացման վրա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կարավաջոյի նկարներ Կատեգորիա:Լուվրի նկարներ Կատեգորիա:Աստվածաշունչը մշակույթում
Լևոն Չիլինկիրյան
Լևոն Մարտիրոսի Չիլինկիրյան (հունվարի 7, 1863, Կոստանդնուպոլիս - հոկտեմբերի 11, 1932, Երուսաղեմ) - Հայ երաժիշտ, երգահան, խմբավար։
Անվանի ջութակահար Լևոն Չիլինգիրյանի պապն է։
Կրթություն
Նախնական կրթությունն ստացել է Կ. Պոլսի Բերայի Նարեկյան, Ռուբինյան և Ամբրոսյան, Ղալաթիո նախկին Կեդրոնական վարժարաններում։ Ընտրելով եկեղեցական երաժշտության մասնագիտությունը՝ աշակերտել է Նիկողայոս Թաշճյանին։
Մանկավարժական-հասարակական գործունեություն
Ուսումն ավարտելուց հետո՝ 19 տարեկանում, ուսուցչություն և դպրություն է արել Բանկալթիում, այնուհետև՝ Զմյուռնիայում, որտեղ ապրել է շուրջ երեք տարի։ Տասներեք տարի աշխատել է Ունճյան-Էսայան շոգենավային ընկերությունում։ 1895 թվականին ամուսնացել է Էլպիս Աբրահամյանի հետ։ 1896 թվականի ջարդերից հետո տեղափոխվել է Ռուսական կայսրություն: Բաքվում գործունեություն է ծավալել երաժշտության ասպարեզում։
1897 թվականին վերադարձել է Զմյուռնիա, որտեղ 8 տարի շարունակ աշխատել է որպես երաժշտության ուսուցիչ։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ադափազար։
Մեկ տարի անց վերադարձել է Կ. Պոլիս։ Հաջորդաբար պաշտոնավարել է Ղալաթիայում, Բեշիկթաշում և Բերայում։ Արդյունավետ էին նաև Ս. Երրորդություն եկեղեցում որպես դպրապետ պաշտոնավարելու տարիները։
1922 թ. հոկտեմբերի 22-ին փոխադրվել է Երուսաղեմ, որտեղ գրեթե մինչև կյանքի վերջը պաշտոնավարել է Սրբոց Հակոբյանց միաբանությունում որպես դպրապետ։ Անհայտ պատճառներով որոշ ժամանակ հեռացել է Անթիլիաս, որտեղ զբաղվում էր եկեղեցական երաժշտությամբ և ուսուցչությամբ։ Հաջորդ պատրիարքի գահակալության օրոք վերջնականապես հաստատվել է Երուսաղեմում։
Ստեղծագործական-հրատարակչական գործունեություն
Լևոն Չիլինկիրյանը հավասարապես տիրապետում էր հայկական և եվրոպական նոտագրությանը, ինչպես նաև եկեղեցական երգեցողության արվեստին։ Հորինել է մի շարք եկեղեցական մեղեդիներ, դպրոցական հանդիսության երգեր։
1906 թվականին Ղալաթիո Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում որպես դպրապետ և Կեդրոնական վարժարանում որպես երաժշտության ուսուցիչ աշխատելու տարիներին Մաղաքիա արք. Օրմանյան պատրիարքի քաջալերանքով արևմտահայ իրականության մեջ առաջին անգամ հնչեցրել է եռաձայն պատարագը երգեհոնի նվագակցությամբ (նոտագրված և հրատարակված է)։
Գրել է«Եռաձայն Ս. Պատարագը», որն առաջին անգամ տպագրվել է 1898 թվականին, Իզմիրում, հայկական, այսինքն` լիմոնճյանական ձայնագրությամբ։ Հատկանշական է, որ իր պատարագի «Ամէն եւ ընդ հոգւոյդ քում» հատվածն առ այսօր հնչում է Հայաստանյայց առաքելական բոլոր եկեղեցիներում։
Իր մահվանից մեկ տարի առաջ հրատարակել է «Եռաձայն Երգեցողութիւն Ս. Պատարագի» ժողովածուն (եվրոպական ձայնագրությամբ), Ժառանգավորաց սաների երգեցողության համար։ Տպագրությունը կատարվել է նրա ձեռագրից լուսապատճենման եղանակով։ Նախաբանի մեջ նա գրում է, որ պահանջարկ ունենալու հանգամանքով պայմանավորված՝ տպագրությունը կատարվել է շուտափույթ կերպով։ Այնուհետև հույս է հայտնել, որ առաջիկայում վերահրատարակության կպատրաստի ժողովածուի վերջնական տարբերակը, սակայն նրա մահը խոչընդոտել է այդ երազանքի իրականացմանը։
Երուսաղեմում ապրելու տարիներին եվրոպական նիշերով նոտագրել է գրեթե ամբողջ շարակնոցը։ Այդ կապակցությամբ Նորայր արք. Պողարյանն այդ օրերի դպրապետ Վարուժան Մարգարյանին վկայել է. «Ան շարականները նօթագրեց, չունենալով դաշնակ իր ձեռքին տակ, որովհետեւ այդ ժամանակ ամբողջ Երուսաղէմին մէջ գէթ հատ մը դաշնակ գոյութիւն չունէր»։ Այսինքն՝ նա այդ ամբողջ աշխատանքը կատարել է բացառապես իր երաժշտական լսողության տաղանդի շնորհիվ։ Նա նաև նոտագրել է Աստվածամոր և նրա ծնողներին նվիրված բոլոր կանոնները, Աստվածահայտնության կանոնը, Տյառնընդառաջի, Հարության, Հոգեգալստյան, Խաչի, Ավագ Տոների, Ավագ Շաբաթվա, բոլոր ծանր ողոգողմյան Ալելուքները, Ստեղի շարականները և այլ տոների կանոններ։
Անթիլիասում դասավանդելուն զուգահեռ նա թղթին էր հանձնում բազմաթիվ շարականներ, որոնք հետագայում՝ իր մահվանից շատ տարիներ անց, որոշ աննշան փոփոխություններով մասամբ տպագրվեցին, բայց, ցավոք, առանց հիշատակելու նրա հեղինակային իրավունքը և նշելու, որ ինքն է դրանք փոխադրել եվրոպական նոտագրության։ Նույնը տեղի ունեցավ նաև Ստեղի շարականների դեպքում (հայկական նոտագրության համակարգից եվրոպականին փոխադրումը վերագրվում է Լ. Չիլինկիրյանին), երբ դրանք հրատարակվեցին Էջմիածնում։
Վախճանվել է 1932 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Նրա աճյունն ամփոփված է Երուսաղեմի Ս. Փրկիչ գերեզմանատանը։
Հիշատակ
1956 թվականին Երուսաղեմում Վազգեն աբեղա Գպրսլյանն ընդօրինակել և մեքենագրել է՝ կարգավորելով և դասակարգելով նրա թողած շարականների ձեռագրերը, որոնք (բացառությամբ պատարագի) ամբողջացրել է երեք ստվարածավալ հատորների մեջ։
2000 թվականին Երուսաղեմի հայոց պատրիարք Թորգոմ արք. Մանուկյանի աջակցությամբ Տեր Դանիել քահանայի և դպրապետ Վարուժան Մարգարյանի աշխատասիրությամբ հրատարակվեց Արևագալի (թեթև տարբերակ) երգը Սրբոց Հակոբյանց միաբանության տպարանում։
2000 թվականին Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբյանց միաբանության լուսարարապետ Նուրհան Արք. Մանուկյանի աջակցությամբ վերահրատարակել է Սբ. Ներսես Շնորհալու «Երգ Արեւագալի» ծանր տարբերակը (ձայնագրեց՝ Լևոն Մ. Չիլինկիրյան, աշխատությամբ՝ դպրապետ Վարուժան Մարգարյանի և ուրարակիր Արտավազդ Ասլանյանի)։
2000 թվականին Երուսաղեմի հայոց պատրիարք Թորգոմ արք. Մանուկյանի հրամանով վերահրատարակվել է Ս. Ներսես Շնորհալու «Շարական Սրբոցն Վարդանանց Զորավարացն Մերոց՝ Հազար Երեսուն Եւ Վեց Վկայիցն՝ Որք Կատարեցան Ի Մեծի Պատերազմին» («ՎԷՄ միութիւն») աշխատությունը (աշխատությամբ՝ դպրապետ Վարուժան Մարգարյանի և ուրարակիր Արտավազդ Ասլանյանի)։ Սրանք այն շարականներն են, որ առ այսօր կատարվում են Սրբոց Հակոբյանց մայր տաճարում ծիսական արարողությունների ժամանակ։
2012 թվականից սկսած Ժառանգավորաց դպրոցի սաները համակարգչային նոտագրությամբ պրակներով (շարականների կանոնների համաձայն) տպագրում են մեծն երգահանի ժառանգությունը։ Առ այսօր տպագրված է առավել քան քսան կանոն։
Շարիս Կարապետյան
Շարիս Կարապետյան, հայ լուսանկարիչ, նկարիչ, դիզայներ։
Լևոն Չիլինկիրյան
Աղբյուրներ
«Լեւոն Չիլինկիրեան». խմբագրական, Սիոն. Հայ ամսագիր կրօնական, գրական, բանասիրական, Երուսաղեմ, 1932, Զ (11), էջ 352։
Կատեգորիա:Հունվարի 7 ծնունդներ Կատեգորիա:1863 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 11 մահեր Կատեգորիա:1932 մահեր Կատեգորիա:Երուսաղեմ քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայ խմբավարներ Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:Հայ երգահաններ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայ հրատարակիչներ
Շարիս Կարապետյան
Կենսագրություն
Մեծացել է արվեստագետի ընտանիքում, իր առաջին տեսախցիկը հոր կողմից ստացել է երիտասարդ տարիքում։ Հասունացումն աշխարհագրական տարբեր վայրերում՝ Միջին Արևելքում, Միացյալ Նահանգներում, Եվրոպայում, ինչպես նաև հայկական ծագումը, խոր ազդեցություն են թողել նրա վրա և կարևոր դերակատարում ունեցել իր արվեստում։ Ի հավելում ժառանգած տեսողական փորձառությանը, որն ուղղորդել է նրան զանազան բնագավառներում ինքնարտահայտման, լուսանկարչական արվեստում բեմականացված իրավիճակների ստեղծման և այն առարկաներով լցնելու փոխարեն նա հետաքրքրված է այնպիսի ձևերի և հորինվածքների պատկերմամբ, որոնք ներկայանում են իրենց բնական ձևերով, առանց որևէ վերափոխման։ Մշտապես լինելով շրջապատող աշխարհի հետ ներդաշնակության մեջ՝ Շարիս Կարապետյանը պատկերում է թերություններն ու կատարելությունն իրենց բոլոր դրսևորումներով. հին և ժամանակակից վայրեր, որոնք հատուկ են առօրյա ամենատարածված առարկաներին, ինչպես օրինակ կոտրված դուռն է կամ տոմիկները, ջախջախված մեքենայից մինչև փշրվող պատեր, մեզ շրջապատող իրականություն։ Վերոհիշյալ բոլոր պատկերները ներկայացնում է իրենց ազատ հարաբերության մեջ, անսահման ռիթմով, ինչպես գոյություն ունեն բնության մեջ։ Նրա համար իրականության այս ակնթարթները գեղեցիկ են իրենց գույնով, մակերևույթով և հորինվածքով։ Շարիս Կարապետյանը համարում է իր լուսանկարները վերացական նկարչությանն արձագանքող «իրականության նկարներ» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Հայ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Թեհրան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ դիզայներներ Կատեգորիա:Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ
Լոկտևսկի շրջան
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորնյակ ։
Ժիենի ամրոց
Ժիենի ամրոց(Château de Gien), պատմական կալվածք Ժիենում, Լուարե (դեպարտամենտ), Էնդր և Լուար, Ֆրանսիա։
Լոկտևսկի շրջան
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2340 կմ²։
Բնակչություն
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29484 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,6 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Ջոան Վան Արկ
Ջոան Վան Արկ (Joan Van Ark, ), ամերիկացի դերասանուհի և հեռուստահաղորդավարուհի, որն առավել հայտնի է «Դալլաս» և նրա սփին-օֆֆ «Խաղաղ նավահանգիստ» հեռուստասերիալներում խաղացած Վելին Յուինգ դերով։
Ժիենի ամրոց
Պատմություն
Ամրոցը կառուցվել է 15-րդ դարում, Աննա դե Բոժյոյի համար Հյուրերի թվում էին՝ Ֆրանսիայի թագավոր Ֆրանցիս 1-ինը, Ֆրանսիայի թագավոր Հենրի 2-րդը, Եկատերինա Մեդիչին, Ֆրանսիայի թագավոր Շառլ 9-րդը, թագուհի Աննա Ավստրիացին և Լուի Արև արքան ։
Ջոան Վան Արկ
Վաղ կյանք
Ջոան Վան Արկը ծնվել է Նյու Յորքում։ Երբ տասնհինգ տարեկան էր, աշխատել է որպես դպրոցական լրագրող և դերասանուհի Ջուլի Հարիսից հարցազրույց է վերցրել, վերջինս Արկին խորհուրդ է տվել գնալ Եյլի դրամայի դպրոց, որտեղ էլ նա շատ չանցած ընդունվել է։ Տարիներ անց էկրանին Հարիսը խաղացել է Արկի հերոսուհու մոր դերը ։
Ժիենի ամրոց
Պատմություն
1823 թվականից ի վեր այն պատկանել է ֆրանսիական կառավարությանը ։ 1940 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այն ռմբակոծման է ենթարկվել, հետագայում վերականգնվել է ։ Այստեղ գտնվում է թանգարան նվիրված որսորդությանը ։
Ջոան Վան Արկ
Կարիերա
Ջոան Վան Արկը թատրոնում իր կարիերան սկսել է «Ժլատը», «Շրջիկ գործակատարի մահը» և «Ոտաբոբիկ զբոսայգում» պիեսներում խաղալով։ Ստացել է «Թոնի» մրցանակի անվանակարգ՝ 1971 թվականին «Կանանց դպրոց» պիեսում խաղացած դերի համար ։ Հետո պայմանագիր է ստորագրել Universal Studios-ի հետ և հայտնվել է մի քանի ֆիլմերում ու հեռուստատեսային կատակերգություններում։
Ժիենի ամրոց
Ճարտարապետական նշանակություն
1840 թվականից ի վեր ամրոցը ընդգրկվել է պաշտոնական հուշարձանների ցանկում ։
Ջոան Վան Արկ
Կարիերա
Ջոան Վան Արկը առավել հայտնի է «Դալլաս» հեռուստասերիալում և նրա «Խաղաղ նավահանգիստ» սփին-օֆֆում խաղացած Վելին Յուինգ դերով։ 1978 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է «Դալլաս»-ում, իսկ 1979 թվականին նրա «Խաղաղ նավահանգիստ» սփին-օֆֆում ստացել է կենտրոնական դերերից մեկը, որտեղ նկարահանվել է մինչև շոուի ավարտը՝ 1993 թվականը։ Բացի այդ, նա եղել է սերիալի մի քանի էպիզոդների ռեժիսորը և 1997 թվականին նկարահանվել է հեռուստաֆիլմ-շարունակությունում։ Հետագա տարիներին հիմնականում ակտիվ է եղել օֆֆբրոդվեյական թատերաբեմում։ 2004-2005 թվականներին հայտնվել է «Երիտասարդ և հանդուգն» սերիալում, իսկ 2008 թվականին Դոննա Միլզի հետ վերամիավորվել է «Մարմնի մասեր» սերիալում։
Ժիենի ամրոց
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վերածննդի ճարտարապետություն
Ջոան Վան Արկ
Կարիերա
Երկու տասնամյակ անց Ջոան Վան Արկը կրկնել է իր՝ Վելին Յուինգ դերը «Դալլաս» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում՝ բնօրինակ շոուի նույնանուն շարունակությունում ։
Անձնական կյանք
1966 թվականից Ջոան Վան Արկը ամուսնացած է հեռուստատեսային թղթակից Ջոն Մարշալի հետ, նրանք ունեն աղջիկ՝ Վանեսա Մարշալը, հնչյունավորման դերասանուհի, որը ծնվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Վերջին տարիներին Ջոան Վան Արկը մամուլի ուշադրությունն է գրավում հիմնականում անհաջող պլաստիկ վիրահատությունների պատճառով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հունիսի 16 ծնունդներ Կատեգորիա:1943 ծնունդներ Կատեգորիա:Նյու Յորք քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Տրես Արոյուս
Տրես Արոյուս (Três Arroios) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 038 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 148,667 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 20,4 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 30-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
Խաբարիի շրջան
Խաբարիի շրջան (Хабарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խաբարի ։
Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2800 կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ալթայի երկրամաս Կատեգորիա:Ռուսաստանի շրջաններ ըստ դաշնային սուբյեկտների
Վիադուտոս
Վիադուտոս (Viadutos), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 763 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 268,473 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 21,5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի փետրվարի 18-ին։
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի բնակավայրեր
So Emotional
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուիթնի Հյուսթոնի երգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ
Թերատամնավորներ
Թերատամնավորներ ( կամ ), կաթնասունների դասին պատկանող կարգ։ Այս կարգն իր անվանումը ստացել է նրա համար, որ նրանց ատամները էմալապատ չեն, չունեն կտրիչներ և ժանիքներ։ Կարգին պատկանող մրջնակերների ընտանիքի ներկայացուցիչներն ընդհանրապես զուրկ են ատամներից։ Ապրում են Ամերիկա աշխարհամասում՝ Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայում, Հյուսիսային Ամերիկայի հարավում ։ Հանդիպում են սավաննաներում և արևադարձային անտառներում։
Գոյություն ունեն ցամաքաբնակ, գետնափոր և ծառաբնակ տեսակներ։ Ապրում են գիշերային և մթնշաղային կյանքով։ Սնվում են բույսերով, կենդանիներով՝ անողնաշարավորներ, մանր ողնաշարավորներ։ Բազմանում են տարին 1 անգամ, ունենում 1-4 ձագ։ Տեղաբնակները կենդանիների միսն օգտագործում են կերակուրներ պատրաստելիս։
Կենսաբանական նկարագիր
Այս կարգի ներկայացուցիչների ատամները դիֆերենցված չեն։ Ատամներն արմատ չունեն։ Մարմնի երկարությունը կազմում է 12-120 սմ, քաշը տատանվում է 90 գ-ից մինչև 55 կգ-ի սահմաներում։ Մարմինը պատված է խիտ, կոշտ կամ մետաքսանման բրդով, իսկ զրահակիրների գլխի, մարմնի և պոչի վերին մասը՝ շարժական զրահով։ Առջևի վերջավորությունների շնորհիվ կենդանիները կարողանում են փորել, ծառի վրայով մագլցել։
Դասակարգում
Հայտնի է թերատամնավորների ժամանակակից 3 ընտանիք՝ մրջնակերներ, ծույլեր և զրահակիրներ, 30 տեսակ։
Հյուսիսային Ամերիկայում հայտնաբերվել են 59 միլիոն տարի առաջվա վաղեմություն ունեցող թերատամնավորների բրածո 7 ընտանիք։
Փոքր պինգվին
Փոքր պինգվին, կամ կապույտ պինգվին (Eudyptula minor), պինգվինների ընտանիքին պատկանող թռչնի տեսակ, որը փոքր պինգվինների (Eudyptula) ցեղի միակ ներկայացուցիչն է ։ Ներկայումս ապրող պինգվիններից ամենափոքր տեսակն է։ Տարբեր ենթատեսակներում չափսերը փոփոխվում են, միջին հասակը 33 սմ է, իսկ երկարությունը՝ 43 սմ։
Նկարագրություն
Փոքր պինգվինի մարմնի երկարությունը տատանվում է 30-40 սմ-ի սահմաններում, իսկ միջին զանգվածը 1,5 կիլոգրամ է ։ Փոքր պինգվինների գլուխը, մեջքի վերևի հատվածը և թևերը կապույտ են։ Հետնամասը մուգ է, գրեթե սև, իսկ կուրծքը և թաթերի վերևի մասը՝ բաց մոխրագույն կամ սպիտակ, կտուցը մուգ մոխրագույն՝ 3-4 սմ միջին երկարությամբ։ Աչքի ծիածանաթաղանթը արծաթա-մոխրագույն կամ կապտավուն մոխրագույն է, կամ բաց շագանակագույն։ Թաթերի վերին մասը բաց վարդագույն է՝ սև ներբաններով, լողաթաղանթներով ու ճանկերով։ Երիտասարդ թռչուններն ունեն ավելի կարճ կտուց և բաց գունավորում ։
Տարածում
Փոքր պինգվինների արեալը զբաղեցնում է Նոր Զելանդիայի մերձափնյա շրջանը (ներառյալ Չաթեմ կղզին) և Ավստրալիայի հարավային մասը։ Փոքր պինգվինների ավստրալիական գաղութներ կան Վիկտորիա, Արևմտյան Ավստրալիա, Նոր Հարավային Ուելս, Թասմանիա, Հարավային Ավստրալիա նահանգներում, Ջերվիս Բեյ տարածքում և մերձափնյա կղզիներում։ Թասմանիա նահանգի փոքր Բաբել կղզում ապրում է մոտ 20 000 զույգ, այսինքն՝ համաշխարհային պոպուլյացիայի մոտ 2 %-ը ։ Փոքր պինգվինների համաշխարհային պոպուլյացիան կազմում է 1 միլիոն զույգ։
Վարքագիծ
Ափին փոքր պինգվինները ապրում են լանջերի խոռոչներում։ Նրանք ապրում են զույգերով, որոնք երկարատև, երբեմն նաև ողջ կյանքի ընթացքում պահպանում են միմյանց հանդեպ հավատարմությունը։ Սակայն արուն ու էգը սովորաբար առանձին են որս անում։ Ֆիլլիպ-Այլենդ ավստրալիական կղզում՝ Մելբուրնից 150 կիլոմետր հեռավորության վրա, նրանք ընտրում են խիտ ավազոտ լանջը, որտեղ փորում են իրենց բները ափից 200-500 մետր հեռավորության վրա։ Այս կղզում կառուցված են գետնից 1-1,5 մետր բարձր հատուկ տրիբունաներ և տախտամածներ, որոնք թույլ են տալիս դիտել այսպես կոչված «պինգվինների շքերթ»-ը՝ Phillip Island Penguin Parade-ը, երբ նրանք մինչև արևի մայր մտնելը դուրս են գալիս ծովից՝ կազմելով 10-40 պինգվինից բաղկացած խմբեր և շատ արագ «քայլում» լանջն ի վեր, իսկ հետո փնտրում իրենց բները, ընդ որում բավականին բարձր և համեմատաբար երաժշտական գոռալով իրար և իրենց ձագերի հետ։ Ձվերին (դրանք սովորաբար երկուսն են) էգն ու արուն թուխս են նստում միմյանց հերթափոխելով։ Ձագերին կերակրում են՝ կիսամարս ձկները փսխելով։
Սնունդ
Փոքր պինգվինները սնվում են մանր ձկներով, գլխոտանի փափկամարմիններով, երբեմն՝ ութոտանիներով։ Փոքր պինգվինները սուզվում են մինչև 5-30 մետր, առավելագույնը՝ մոտ 60-70 մետր, դա ավելի քիչ է, քան մյուս տեսակի պինգվինների մոտ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չվտանգված տեսակներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ողնաշարավորներ Կատեգորիա:Քորդավորներ
Ժոլգոն
Ժոլգոն  (Jaulgonne), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Էսյոմ-Սյուր-Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո-Տյերիի շրջան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02389։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 666 մարդ։
Տնտեսություն
2010 թվականի տվյալներով 400 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 293 -ը տնտեսապես ակտիվ էին, 107 -ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը - 73,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,5 %)։ 293 աշխատունակ բնակիչներից 251 -ը աշխատում էին (128 տղամարդ և 123 կին), անաշխատանք էին 42 -ը (22 տղամարդ և 20 կին)։ 107 անգործունակ մարդկանցից 34 -ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 35 -ը թոշակառու, 38 -ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էնա դեպարտամենտի կանտոններ
Ռուբեն Յանյես
«Ռեալ Մադրիդ»
2015/16 մրցաշրջանի սկզբում տեղափոխվել է «Ռեալ Մադրիդի» առաջին թիմ։ Իր դեբյուտը թիմի կազմում նշել է 2015 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ «Վալերենգայի» դեմ խաղում, փոխարինելով Կիկո Կասիլյային ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռեալ Մադրիդի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Իսպանացի ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի դարպասապահներ Կատեգորիա:Իսպանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Էդուարդ Վարդանյան
Էդիկ Վարդանյան, հայ գեղանկարիչ, մանկավարժ, Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր (1996)։
Կենսագրություն
Էդիկ Վարդանյանը ծնվել է 1946 թվականին Թալինում, 1976 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարչության բաժինը։ 1977 թվականից մասնակցել է Հանրապետական համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։ 1980 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում ։ 1982 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2012 թվականից Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի կերպարվեստի ֆակուլտետի դեկանն է ։
Նկարները գտնվում են Հայաստանի, Ռուսաստանի, Ուկրաինայի պետական թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում (Ֆրանսիա, Գերմանիա, ԱՄՆ, Ֆինլանդիա, Սիրիա և այլն)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:1946 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրիլի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Թալին քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայաստանի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչներ