cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IOS 9
iOS 9, Apple կորպորացիայի կողմից թողարկվող iOS օպերացիոն համակարգի տարբերակ, iOS 8-ի հաջորդը և iOS 10-ի նախորդը։ Համակարգը ներկայացվել է 2015 թվականի հունիսի 8-ին տեղի ունեցած Worldwide Developers Conferece-ի ժամանակ ։
Պատմություն
Օպերացիոն համակարգը ներկայացվել է WWDC 2015-ի ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունիսի 8-ին։ Մինչև 2015 թվականի հուլիսը մինչև iOS 9-ը կարող էին թարմացնել միայն մշակողները։ Հուլիսին թողարկվել է առաջին հանրային բետա-տարբերակը ։
2015 թվականի սեպտեմբերի 16-ին iOS 9-ը պաշտոնապես թողարկվել և մատչելի է դարձել ամբողջ աշխարհի օգտատերերի համար ։
Աջակցվող սարքեր
Ստորև բերված է աջակցվող սարքերի ցուցակը։
iPhone
iPad
iPod touch
Մարտինովկա (Մոլոգայի վտակ)
Մարտինովկա (Мартыновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոլոգա գետի աջ ափում 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Մարտինովկի գյուղի մոտ։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր Կատեգորիա:Ուստյուժենսկի շրջանի գետեր
Կրինոլին
Կրինոլին ( /krɪn.əl.ɪn/) կոշտ կամ կառուցվածքային տակի կիսաշրջազգեստ է, որը նախատեսված է կանանց կիսաշրջազգեստը վեր պահելու համար, հայտնի է 19-րդ դարի կեսերից սկսած տարբեր ժամանակներում։ Սկզբնապես, կրինոլինը նկարագրում էր ձիու մազից պատրաստված կոշտ գործվածք («կրին») և բամբակ կամ վուշե գործվածք, որն օգտագործվում էր տակի կիսաշրջազգեստների և զգեստների երեսպատման համար։
1850-ական թվականներին կրինոլին տերմինը ավելի հաճախ կիրառվում էր ձիու մազից կիսաշրջազգեստներով պայմանավորված նորաձև կաղապարների համար, ինչպես նաև` 1850-ականների կեսերին դրանց փոխարինած շրջանակաձև շրջազգեստների համար։ Ըստ ձևի և գործառույթի, այդ շրջանակաձև շրջազգեստները նման էին 16-րդ և 17-րդ դարերի ֆարթինգեյին (անգլ.`farthingale) և 18-րդ դարի կողովներին, դրանով դրանք նույնպես հնարավորություն էին տալիս կիսաշրջազգեստին ավելի ընդարձակ և լիարժեք տարածվել։
Պողպատե շրջանակաձև, վանդակավոր կրինոլինը, որն առաջին անգամ բացահայտվել է 1856 թվականի ապրիլին Ռ. Գ. Միլլիեթի կողմից Փարիզում, իսկ մի քանի ամիս անց նրանց ներկայացուցչի կողմից Բրիտանիայում, չափազանց հայտնի դարձավ։ Պողպատե վանդակավոր կրինոլինները զանգվածային արտադրվում էին հսկայական քանակությամբ, իսկ գործարանները ամբողջ արևմտյան աշխարհում արտադրում էին տարեկան տասնյակ հազարավոր կտորներ։ Շրջանակների համար օգտագործվում էին այլընտրանքային նյութեր, ինչպիսիք են կետոսկրը, եղեգը, գուտապերչը և նույնիսկ փչովի կաուչուկը (բնական ռետին), թեև պողպատը առավել հայտնի էր։ Ամենատարածված բնորոշ գծով, կրինոլինը կարող էր շրջանագծի մեջ հասնել մինչև վեց յարդի, թեև 1860-ականների վերջին կրինոլինները սկսեցին փոքրանալ չափերով։ 1870-ական թվականների սկզբին ամենափոքր կրինոլետը և փափեթավորված ներքինազգեստը զգալիորեն փոխարինել են կրինոլինին։ Ամբողջ արևմտյան աշխարհում ցանկացած սոցիալական դիրքի և դասի կանայք էին կրում կրինոլիները, սկսած թագավորական ընտանիքից մինչև գործարանային աշխատողները։ Սա հանգեցրել է լրատվամիջոցների լայն ուսումնասիրությանն ու քննադատությանը, հատկապես երգիծական ամսագրերում, ինչպիսին է Punch-ը։ Դրանք նաև վտանգավոր էին, եթե առանց պատշաճ խնամքի հագնեին։ Հազարավոր կանայք են մահացել 19-րդ դարի կեսերին ՝ իրենց շրջանակաձև կիսաշրջազգեստների կրակի բռնկվելու հետևանքով։ Կրակի հետ միասին, այլ վտանգները էին ներառում շրջանակները, որոնք դիպչում էին մեքենաներին, վագոնների անիվներին, քամու ուժեղ պոռթկումներին կամ այլ խոչընդոտներին։
Կրինոլինե կաղապարը մի քանի անգամ վերածնվեց 20-րդ դարում, հատկապես 1940-ականների վերջին` Քրիստիան Դիորի 1947թ.-ի «Նոր տեսք»-ի արդյունքում։ Բոցավառված նեյլոնե և ցանցավոր տակի կիսաշրջազգեստները, որոնք հագնում էին 1950-1960-ականներին, դուրս ելնող կիսաշրջազգեստները որպես կրինոլիներ նույնպես հայտնի դարձան, անգամ այն ժամանակ, երբ իրենց նախագծում շրջանակներ չկային։ 1980-ականների կեսերին Վիվիեն Վեսթվուդը մշակել է մինի-կրինի` մինի երկարությամբ կրինոլին, որը մեծ ազդեցություն է ունեցել 1980-ականների նորաձևության վրա։ 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին դիզայներները, ինչպիսիք են Ջոն Գալյանոյի և Ալեքսանդր Մակքուինը, հայտնի են դարձել իրենց նորացված կրինոլինե նմուշներով։ 1980-ական թվականներից սկսած և մինչև 21-րդ դարը կրինոլինը հանրաճանաչ տարբերակ է մնացել երեկոյան զգեստների, հարսանյաց զգեստների և պարահանդեսային զգեստների համար։
Մինչ-1850 թվական
Կրինոլինը հագուստի առաջին առարկան չէր, որը նախատեսված էր կրողի կիսաշրջազգեստը նորաձև կերպարում պահպանելու համար։ Մինչդեռ հին մինոսական քաղաքակրթության արձանիկների վրա պատկերված զանգակաձև շրջազգեստները հաճախ համեմատվում էին կրինոլինների հետ, հատկապես այն ենթադրության մեջ, որ շրջանակների ձևն անհրաժեշտ էր պահպանել, սա հաստատելու համար որևէ ապացույց չկա, և տեսությունը սովորաբար մերժվում է  ։ կրինոլինի նախնիները ավելի հաճախ հայտնի են որպես իսպանական վերդուգադա, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես ֆարտինգեյլ, որը լայնորեն կրում էին Եվրոպայում 15-րդ դարի վերջից մինչև 17-րդ դարի սկիզբը, ինչպես նաև կողային շրջանակները և քթոցները, որոնք կրել են ամբողջ 18-րդ դարի ընթացքում ։
Ձիու մազից պատրաստված կտորը, որը կոչվում է կրինոլին, առաջին անգամ նկատվեց 1829 թվականին, երբ այն առաջարկվել էր հագուստի երեսպատման և կարման համար ։ Նույն տարում Ռուդոլֆ Աքերմանի «նորաձևության շտեմարան»-ը նկարագրել է նոր գործվածքը որպես «գեղեցիկ, պարզ հումք, որը արտաքնապես նման է թելերից պատրաստված գործվածքին (լենո), բայց շատ ուժեղ և մնայուն նկարագրությամբ. այն պատրաստված է տարբեր գույներով. մոխրագույն և ճսպիտակեցված բատիստի գույնը առավել բարենպաստ են» ։
Կրինոլինի տակի կիսաշրջազգեստները ձիու մազից հայտնվել են մոտ 1839 թվականին, այնքան հաջող, որ «կրինոլին» անվանումը սկսել է վերաբերել ընդհանուր օժանդակ տակի կիսաշրջազգեստներին, այլ ոչ թե միայն նյութին ։ 1847 թվականին կրինոլինային գործվածքն օգտագործվում էր որպես կիսաշրջազգեստների երեսպատման ամրացում, չնայած անգլիացի կանայք նախընտրում էին կրինոլինային գործվածքից պատրաստված առանձին տակի կիսաշրջազգեստները, որոնք սկսում էին փլչել կիսաշրջազգեստի աճող քաշի տակ ։ Ձիու մազից կրինոլինի այլընտրանքներից մեկը եղել է ազատված տակի շրջազգեստը ներքև տեղադրված կամ փետուրները, ինչպես հաղորդվում է,որ 1842 թվականին կրել է Լեդի Էյլսբերին ։ Սակայն, փաթաթված կիսաշրջազգեստները լայնորեն չէին արտադրվում մինչև 1850-ականների սկիզբը ։ 1849 թ.-ին հնարավոր էր ձեռք բերել կոշտ և ճկուն բամբակյա գործվածքներ տակի շրջազգեստներ արտադրելու համար, որը վաճառվում էր որպես «կրինոլին» և նախատեսված էր հյուսվածքները ձիու մազերով փոխարինելու համար. արհեստական շրջանակներով կրինոլինը չէին հայտնվել մինչև 1850-ական թվականները ։
1850–60-ականներ
Վանդակավոր կրինոլինը, որը պատրաստված է գարնանային պողպատե մետաղից, առաջին անգամ ներկայացվել է 1850-ական թվականներին, երբ ձեռք բերվեց մետաղական կրինոլինի ամենավաղ բրիտանական արտոնագիրը (նկարագրվում է որպես «ժապավենի վրա ամրացված պողպատե զսպանակներից պատրաստված շրջանակի տակի կիսաշրջազգեստ»), որը տրվել է 1856 թվականի հուլիսին ։ Էլիսոն Գերնսհայմը ենթադրում էր, որ անհայտ ֆրանսիացի գյուտարարը, հավանաբար, Ռ. Ս. Միլլեթն էր Բեզանսոնից, քանի որ 1856 թվականի հուլիսի արտոնագիրը ներկայացվել էր նրանց բրիտանական գործակալ Կ. Ամետի կողմից ։ Միլլեթն Փարիզում արդեն արտոնագրել էր 1856 թվականի ապրիլի 24-ին «tournure de femme»-ը, որը նկարագրվել էր որպես «առաձգական լայնացող շրջանակներ, որոնք միացված են ուղղահայաց շերտերով» ։ Իր ներկայացումից հետո, կանանց իրավունքների պաշտպան Ամելիա Բլումերը զգաց, որ բազմաթիվ տակի շրջազգեստների խանգարող բնույթի վերաբերյալ իր մտահոգությունները լուծվել են, և հագուստի բարեփոխումը որպես ելք հայտնեց ։ Դիանա դե Մարլին, իր գրած Չառլզ Ֆրեդերիկ Ուորտի կուտյուրյենի կենսագրության մեջ նշել է, որ մինչև 1858 թվականը գոյություն ունեին պողպատե գործարաններ, որոնք սպասարկում էին բացառապես կրինոլինների արտադրողներին, և խանութներ, որոնք ոչինչ չէին վաճառում, բացի կրինոլինից ։ Կրինոլինների ամենանշանավոր արտադրողներից մեկը Thomson & Co ընկերությունն էր, որը հիմնադրվել է ամերիկացու կողմից և մասնաճյուղեր ունի ամբողջ Եվրոպայում և Միացյալ Նահանգներում։ Իր հաջողության գագաթնակետին Թոմսոնի Լոնդոնի գործարանը արտադրում էր օրական մինչև չորս հազար կրինոլիններ, մինչդեռ Սաքսոնիայի մեկ այլ գործարան արտադրում էր 9,5 միլիոն կրինոլիններ տասներկու տարվա ընթացքում ։ 1859 թվականին Նյու Յորքի ֆաբրիկան, որտեղ աշխատում էր շուրջ հազար աղջիկ, ամեն շաբաթ օգտագործում էր 300,000 յարդ պողպատե մետաղալար` օրական երեքից չորս հազար կրինոլին արտադրելու համար, մինչդեռ Մանհեթենում Դուգլասի և Շերվուդի մրցակից ֆաբրիկան ամեն շաբաթ մեկ տոննա պողպատ էր օգտագործում շրջանակաձև շրջազգեստներ արտադրելու համար ։
Կրինոլինը պետք է բավականաչափ կոշտ լիներ, որպեսզի կիսաշրջազգեստները իրենց սովորական վիճակում պահեր, բայց նաև բավականաչափ ճկուն լիներ, որպեսզի ժամանակավորապես դուրս մղվեր կաղապարից և այնուհետև ետ թռչեր ։ Կրինոլինների պատրաստման համար օգտագործվող այլ նյութերը ներառում էին կետոսկր, գուտապերչա և փչովի կաուչուկ (բնական ռետին) ։ Փչովի շրջանակների գաղափարը կարճաժամկետ էր, քանի որ դրանք հեշտությամբ պայթվում էին, հակված էին ոչնչացման, և կաուչուկի արտադրության մեջ ծծումբ օգտագործելու պատճառով դրանցից տհաճ հոտ էր գալիս ։ Չնայած գուտապերչի կոշտ ռետինե շրջանակները սկզբում բավարար կերպով էին աշխատում, դրանք փխրուն էին և հեշտությամբ կոտրվում էին, առանց իրենց ձևը վերականգնելու հնարավորության ։ Չնայած առարկություններին, որ կոտրված պողպատի սուր ծայրերը վտանգավոր էին, թեթև պողպատը ակնհայտորեն ամենահաջողված տարբերակն էր  ։ Այն նվազեցրել է  տակի կիսաշրջազգեստների քանակն ու քաշը, ինչպես նաև ապահովել ոտքերի շարժումների մեծ ազատությունը ։ Սակայն, շրջանակաձև շրջազգեստների հապճեպ կամ անզգույշ շարժումները կարող էին հանգեցնել ավելի շատ պատահական բացահայտման, քան ենթադրվում էր ։ 1863-ին կրինոլինի համար The Lady's Newspaper-ում հրապարակված գովազդը, որը վանդակավոր օրորվող շրջանակներով կրինոլինի համար էր, փորձել էր համոզել պոտենցիալ հաճախորդին, որ իր կրելու ժամանակ այնպիսի գործողություններ, ինչպիսիք էին աստիճաններով բարձրանալը, իր թատերական աթոռին անցնելը, բազկաթոռներին նստելը և  կահույքը հենվելը, հնարավոր կլինեին առանց միջամտության ոչ իր, ոչ էլ շրջապատի համար ։
Չնայած պատմիչ Մաքս ֆոն բեմի որոշ պնդումներին, որ ամենամեծ կրինոլինները հասնում են շրջանագծի տասը բակերին (30 ֆուտ), լուսանկարների պատմաբան Էլիսոն Գերնսհայմը եզրակացրել է, որ առավելագույն իրատեսական շրջապատը, ըստ էության, հինգ և կեսից մինչև վեց յարդ է ։ Իսկ ազատորեն հավաքված շրջազգեստը մի մեծ շրջանակով փափթաթված, անկասկած, ավելի բարձր բակ է պահանջում, Գերնշիմը նշել է, որ տասը բակ եզրաշերտերը չափազանց քիչ հավանական էին ։ Բեմական լուսանկարները, որոնք ցույց էին տալիս չափազանց մեծ կրինոլիներ կրող կանաց, բավականին տարածված էին, օրինակ, լայնորեն հրապարակված հինգ ստերեոսկոպիկ նկարների հաջորդականությունը, որը ցույց էր տալիս մի կնոջ, որը հագնվում էր մի քանի սպասուհիների օգնությամբ, ովքեր երկար սյուներ են պահանջում, որպեսզի բարձրացնեն իր հագուստը գլխի վրա, և նրա հսկայական շրջանակաձև շրջազգեստը ղեկավարելու այլ խորամանկ միջոցներ ։ Նման լուսանկարիչները, որոնք վերարտադրեցին ժամանակակից ծաղրանկարները, ոչ թե ճշգրիտ արտացոլող իրականությունը, ուղղված էին ուղեկցորդի շուկային ։ Այնուամենայնիվ, դա փաստ էր, որ կրինոլինի չափը հաճախ դժվարություններ էր առաջացնում դռների միջով անցնելիս, վագոնների մեջ նստելիս և ընդհանրապես տեղափոխելիս։ 1860-ական թվականների վերջին շատ կրինոլիններ զգալիորեն նվազել են չափերով, ինչպես նշել Է Վիկտորիա և Ալբերտ թանգարանի կուրատորը` թանգարանի հավաքածուում դիտելով վանդակավոր կրինոլինների չափերը ։
Կրինոլետներ և 1880թվականների վերածնունդ
Կրինոլինը նորաձևությունից սկսել է դուրս գալ մոտ 1866 թվականից։ Փոփոխված տարբերակը` կրինոլետը, անցումային զգեստ էր, որը միացնում էր վանդակավոր կրինոլինի միջև ընկած հատվածը շրջանակի հետ։ 1867-ից մինչև 1870-ի կեսերը նորաձև կրինոլետը սովորաբար բաղկացած էր կիսագնդերից, երբեմն ներքին շղարշով կամ վիրակապերով, որոնք նախատեսված են ամբողջականության և ձևի ճշգրտման համար ։ Կրինոլետը դեռևս կրում էին 1880-ականների սկզբին, իսկ 1881-ի հոդվածում դա նկարագրվում էր, որ այն դուրս է մնում բացառապես հետևից, այլ ոչ թե կրինոլինի նման «կողքին թաքնված» ։ Հնարավոր է, որ փոքր կրինոլինների որոշ մասը, որոնք պահպանվել են, հագնում էին առանձին շրջքանակների համադրությամբ, այլ ոչ թե առանձին ։ 1880-ական թվականների ընթացքում վանդակավոր կրինոլինները վերածնվեցին շրջանակաձև շրջազգեստների հետ, որոնք նախագծված էին ժամանակահատվածի չափազանց լայն շրջանակները հարմարեցնելու և շրջազգեստի եզրաշերտերը պաշտպանելու համար ։ 1880-ական թվականների ոճերից մեկը կոչվում էր օմարի զամբյուղ շնորհիվ իր` օմար թակարդի հետ նմանության շնորհիվ ։ Տասնամյակի չափազանց ծանր գործվածքների պատճառով կրինոլինների շրջանակները անցնում էին միմյանց վրայով ոտքերի ետևում, որպեսզի պահպանեն և ամուր պահեն շրջազգեստները տեղում ։ Ինչպես ավելի վաղ վանդակավոր կրինոլիները, օգտագործվում էին պտտված պողպատ, մետաղալար և եղեգ ։
Քննադատական պատասխան
Ի տարբերություն ֆարտինգեյլների և կողովների, կրինոլինը կրում էին բոլոր դասի կանայք. և այս նորաձևությունը արագորեն դարձավ արևմտյան լրատվամիջոցների ուշադրության առարկան ։ Կրինոլինի մասին քննադատական հոդվածները հրապարակվել են հունգարական «Az Üstökös» (1858) ամսագրի և բուլղարացի լրագրող Պետկո Սլավեյկովի կողմից 1864 թվականին ։ 1850-ական թվականներին ուելսցի բանաստեղծ Դեֆիդ Ջոնսը բալադ էր գրել, որը դատապարտում էր նորաձևությունը ։ Նույն զգացողությունն արտահայտվել է ռուսական երգում, որը հրապարակվել է 1854 թվականին, որտեղ երգիչը բողոքում էր, որ իր կինը ընդունել էր նորաձևությունը ։ 1855թ.-ին Վիկտորյա թագուհու պետական այցի դիտորդը Փարիզից դժգոհում էր, որ, չնայած մեծ թվով ներկա օտարերկրացիների, արևմտյան նորաձևության, ինչպիսին է կրինոլինը, ազգային զգեստը նոսրացրել էին այն աստիճանի, որ բոլորը` լինի թուրք, շոտլանդացի, իսպանացի, թե թիրոլյան, միանման էին հագնված ։ Վիկտորիան ինքը, ինչպես ասում էին մարդիկ, ատում էր նորաձևությունը` ոգեշնչելով մի երգ Punch-ում, որը սկսվում էր այսպես. «Կեցցե մեր գթառատ թագուհին, որը չի կրի կրինոլին» ։ Գերնսհայմը նշել էր, որ թագուհին հաճախ լուսանկարվել էր կրինոլիններում, և ենթադրում էր, որ այդ թյուրիմացությունը տեղի էր ունեցել Վիկտորիայի խնդրանքի պատճառով, որպեսզի 1858 թվականին իր դստեր ամուսնությանը ներկա իգական սեռի հյուրերը պետք է թողնեին ներքևում իրենց շրջանակները, Սբ. Ջեյմսի պալատ թագավորական մատուռում սահմանափակ տարածության պատճառով ։
Կրինոլինը ընկալվում էր որպես սոցիալական ինքնության խորհրդանիշ, իսկ ծաղրանկարների համար հայտնի սյուժեն կրինոլիններ կրող աղախինների պատկերն էր, ինչպես նրանց տիրուհին, հիմնականում բարձր դասի կանանց մեծ անհամաձայնությամբ ։ Կրինոլինի վերաբերյալ ծառայողների հարցերը և դրանց առնչվող սոցիալական մտահոգությունները բարձրացվեցին Ջորջ Ռաութլեջի կողմից 1875-ում հրապարակված էթիկետի ուղեցույցում, որտեղ նա քննադատել է Լոնդոնի աղախիններին, աշխատանքի ժամանակ կրելու համար ։ Երբ Աղջիկները ծնկի իջան, դռան կողոսկրերը սրբելու համար, Ռաութլեջը նկարագրել էր, թե ինչպես էին իրենց շրջանակները բարձրացել, մերկացնելով մարմնի ստորին մասը, ոգեշնչելով փողոցային հետապնդումը տղաների կողմից, երիտասարդների և այլ տղամարդկանց անցորդների վրա ։ Ռաութլեջն այն կարծիքին էր, որ ծառաները պետք է պահպանեին իրենց նորաձև հագուստը ազատ ժամանակի համար և հագնվեին իրենց աշխատանքին համապատասխան։ Սակայն դա վիճարկվեց որոշ ծառաների կողմից, որոնք իրենց հագուստները վերահսկելու փորձերը դիտում էին որպես իրենց ազատության վերահսկողության համարժեք և հրաժարվում էին աշխատել այն գործատուների համար, ովքեր փորձում էին արգելել կրինոլինը ։
Վտանգներ
Լայնորեն հաղորդվեց կրինոլինի բոցավառման մասին։ Հաշվարկվել էր, որ 1850-ականների վերջին և 1860-ականների վերջին Անգլիայում կրինոլինի հետ կապված հրդեհների հետևանքով զոհվել է շուրջ 3000 կին ։ Չնայած կրինոլինի հետ կապված մահացու դեպքերի վերաբերյալ հավաստի վիճակագրական տվյալները հազվադեպ էին հանդիպում, Ֆլորենս Նայտինգեյլը հաշվարկել է, որ առնվազն 630 կին մահացել է 1863-64-ում իրենց հագուստի հրդեհումից ։ Նման դեպքերից մեկը` 14-ամյա խոհարարուհի Մարգարեթ Դեյվիի մահը, «Թայմս»-ում նկարագրված է 1863 թվականի փետրվարի 13-ին։ Նրա զգեստը, «քրինոլինով ուռչած», այրվել էր, երբ նա կանգնած էր բուխարու պաշտպանական ցանցի վրա, որպեսզի գդալները վերցներ բուխարու դարակից, և նա մահացավ լայնածավալ այրվածքներից։ Փոխհովանավորը, մեկնաբանելով, որ ինքը «զարմացած էր, որ նման եղանակից մահացությունն ավելի հստակ չէր բերվել գլխավոր քարտուղարի ծանուցման ներքո», վճիռ էր կայացրել «կրինոլինի կողմից առաջացրած պատահական մահվան մասին» ։ Նման դեպք գրանցվել էր ավելի ուշ նույն տարում, երբ 16-ամյա Էմմա Մուսոնը մահացել էր այն բանից հետո, երբ այրվող կոքսի մի կտոր դուրս է եկել խոհանոցի օջախից`  կրինոլինը այրելու համար ։ Մեկ ամիս անց` 1863 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, Չիլիի Սանտյագո քաղաքի Հիսուս եկեղեցու հրդեհի հետևանքով զոհվեց երկուսից երեք հազար մարդ։ Զոհվածների թվի մեծությունը մասամբ բացատրվում էր դյուրավառ հյուսվածքի մեծ թվով, որը բաղկացած էր եղել կանացի կրինոլինային զգեստներից ։ Կրինոլինային հրդեհների երկու նկատելի զոհ էին դարձել Ուիլյամ Ուայլդի անօրինական դուստրերը` Էմիլին և Մերին, որոնք 1871 թվականի նոյեմբերին մահացան այրվածքներից, որոնք ստացել էին այն բանից հետո, երբ նրանց երեկոյան զգեստներն այրվել էին։ Թեև առկա էին բոցավառվող գործվածքներ, դրանք կարծես թե աննկատելի և անպիտան էին  Although flame-retardant fabrics were available, these were thought unattractive and were unpopular. : Կրինոլինի հետ կապված այլ ռիսկերը կայանում էին նրանում, որ դա կարող էր խրված լինել այլ մարդկանց ոտքերի, վագոնների անիվների կամ կահույքի տակ կամ հարվածվել քամու հանկարծակի պոռթկումներից, փչելով կրողին ոտքերից ։ 1859 թվականին, մասնակցելով թերթերի հետապնդմանը, Լուիզան` Մանչեսթերի դքսուհին, աստիճաններով բարձրանալիս բռնեց իր շրջանակը, և իր գլխի վրայով ոլորած կրինոլինը ու շրջազգեստը ամբողջությամբ թեքվեցին, բացահայտելով հավաքված հյուրերին իր ալկարմիր գցրոցը ։
Կրինոլինը հագնում էին որոշ գործարանների աշխատակիցներ, ինչը հանգեցրել էր այն բանին, որ Courtaulds տեքստիլ ընկերությունը 1860 թվականին աշխատակցուհիներին հրահանգել էր թողնել իրենց շրջանակներն ու կրինոլինները տանը ։ Սեսիլ Ուիլեթ Քանինգթոնը նկարագրել էր, որ տեսել էր Բրայանտի և Մեյի ֆաբրիկաներում աշխատող կանանց լուսանկարը, որոնք աշխատանքի ընթացքում կրինոլին էին հագել ։ Cork Examiner-ի 1864 թվականի հունիսի 2-ի զեկույցում արձանագրվել էր Էնն Ռոլինսոնի մահը այն վնասվածքներից, որոնք ստացել էր այն բանից հետո, երբ նրա կրինոլինը բռնվել էր Ֆիրվուդյան սպիտակեցման սենյակում պտտվող մեքենայի լիսեռով ։
20-րդ դար
Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո «ռազմական կրինոլին» նորաձև դարձավ 1915-1917 թվականներին ։ Այս ոճը տարբերվում էր լայն, ամբողջական շրջազգեստների երկարությամբ և նկարագրվել էր որպես գործնական (ապահովելու համար ազատ քայլ և շարժում) և հայրենասիրական, քանի որ գրավիչ հագնված կանանց տեսքը, ինչպես և սպասվում էր, բարձրացնելու զինվորների տրամադրությունը արձակուրդում ։ Ռազմական կրինոլինի լայն կիսաշրջազգեստները դիմանում էին 1920-ական թվականների robe de style ոճին ։
1930-ական թվականների վերջին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեկնարկից առաջ, տեղի ունեցավ կրինոլինի վերածնունդը այնպիսի դիզայներների կողմից, ինչպիսիք են Էդվարդ Մոլինյեն, որը շրջանակ էր կիրառում ինչպես ցերեկային կիսաշրջազգեստների, այնպես էլ երեկոյան զգեստների համար, և Նորման Հարթնելը, որի Ֆրանց Քսավեր Վիտերհալտերի ոգեշնչված նախագծերը Եղիսաբեթ թագուհու համար այնքան հաջող էին, որ թագուհին հաճախ (թեև ոչ ճշգրիտ) վերագրում էր այն, ինչ նա միանվագ կրինոլինը վերադարձրեց Նորաձևություն  ։ Եվ որպես թագուհի և որպես մայր, Էլիզաբեթն ընդունեց ավանդական զանգակաձև կրինոլինը` որպես իր ֆիրմային ոճը երեկոյան զգեստների և հանդիսավոր միջոցառումների համար ։ «Քամուց քշվածները» ֆիլմը, որը թողարկվել է 1939 թվականին, ոգեշնչեց ամերիկյան նորաձևությանը 1940 թվականի գարնանը կրինոլինների հետ ավարտական երեկոյի զգեստների համար ։
1980-ականների կեսերին Վիվյեն Վեսթվուդը կրկին վերանայեց կրինոլինը, ոգեշնչվելով «մաղադանոս» բալետից, մինի երկարության կիսաշրջազգեստների արտադրության համար, որը նա անվանեց «մինի-կրինի» ։ Մինի-կրինիի ուրվագիծն ազդեց այլ դիզայներների աշխատանքի վրա, ինչպիսիք են Քրիստիան Մարի Մարկ Լակրուայի «puffball» կիսաշրջազգեստները ։ Ուեսթվուդի մինի-կրինին 1989 թվականին նկարագրվեց որպես երկու հակասական իդեալների` կրիոլոլինի համադրություն, որը ներկայացնում էր «սահմանափակման և ծանրաբեռնվածության դիցաբանությունը», և մինի կիսաշրջազգեստ, որը ներկայացնում էր «ազատագրման դիցաբանությունը» ։
Մոդելավորողները վերջին 20-րդ և վաղ 21-րդ դարում, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Մակքուինը և Ջոն Գալյանոն, հաճախ օգտագործում էին կրինոլինը իրենց նմուշներում, ինչպես նաև 1998-ին Դիորի համար Գալիանոյի գնդակաձև զգեստներից մեկի շրջազգեստը, որը հասնում էր 9 ոտնաչափ լայնության ։ Գալիանոն հատուկ այցելել է կրինոլինների իսկական արտադրողներին, որոնք Քրիստիան Դիորն ինքն էր կիրառել, որպեսզի տեղեկացնի և ազդի իր սեփական նախագծերի վրա ։ Մակքուինը հիացած էր քրինոլինով և հաճախ մեջբերում էր այն իր հավաքածուներում` կտրելով կաշվե գնդակաձև զգեստը` ցույց տալու դրանց տակի վանդակը, կամ այն զարդարված արծաթի կտրած մետաղից ցուցադրել ։ Մակքուինի ամենահայտնի կրինոլինային դիզայներից մեկը մոդելավորվել է Էյմի Մալինզի կողմից Dazed and Confused ամսագրի համար Նիկ Նայթի մի շարք լուսանկարներում, որում Մուլինի վանդակավոր կրինոլինը, դիտավորյալ հագած էր առանց արտաքին շրջազգեստի, որպեսզի բացահայտի իր պրոթեզային ոտքերը, նկարագրվում էր որպես քայլող շրջանակ և վանդակ, որպեսզի «պարունակեն անբարոյականություն»  ։ Պատկերները այս նկարահանման արդեն հրապարակել էին կարևորագույն առևտրային պատկերների շարքում 1998 թ.,որոնք ներկայացնում էին Նայթիի և Մակքուինի հավատարմությունը նորաձևության և ֆիզիկական գեղեցկության ավանդական հասկացություններին այլընտրանք ներկայացնելու համար ։ 2010 թվականին Մակքուինի մահից հետո նրա իրավահաջորդ Սառա Բերթոնը շարունակեց  McQueen բրենդի համար կրինոլինների մշակման ավանդույթը ։
21-րդ դար
Կրինոլինները շարունակում են կրել նաև 21-րդ դարում, որպես կանոն, որպես պաշտոնական զգեստների մաս, ինչպիսիք են երեկոյան զգեստները, ավարտական զգեստները, կամ հարսանյաց զգեստները ։ 1950-ականներին և 1960-ականների ոճային ցանցով կրինոլիները ավանդական տարր են տարազներով քառակուսի պարի և տրեխներով պարի համար ։ Դրանք նաև հայտնի հագուստներ են 1950-ականների և 1960-ականների ազդեցիկ ռոքաբիլին միջոցառումների այցելելու համար, ինչպիսիք են Վիվա Լաս Վեգասը ։ Սթիմփանկ շարժումը նույնպես համապատասխանեցրել է վանդակավոր շրջազգեստը 19-րդ դարի նորաձևության այլ տարրերի հետ, ինչպիսիք են կորսետները և ցիլինդրը իր հագուստի համար  ։
Որոշ համատեքստերում ավանդական կրինոլինը կարող է դիտարկվել որպես հակասական, ինչպես 2015 թվականի սկզբին, երբ Ջորջիայի համալսարանը, ինչպես հաղորդվում է, խնդրել է չհագնել շրջանակաձև շրջազգեստները համայնքային որոշ միջոցառումների` հարավային Բելլի և ստրկատերերի հետ իրենց ենթադրյալ ասոցիացիայի, ամերիկյան ցածրադիր հարավի սոցիալ-տնտեսական բարձրագույն դասերի պատճառով ։ Առաջարկվող արգելքի պատճառը կապված էր այս տարվա սկզբին Օկլահոմայի համալսարանի Սիգմա Ալֆա Էփսիլոնի ռասիստական դեպքի հետ, մի քանի հոդվածներում նշվում էր, որ դա լավ փորձ էր խուսափելու Ջորջիայի համալսարանի համայնքային մեղադրանքներից ռասայական անտարբերության մեջ   ։ Նշվել է, որ պատմական ժամանակահատվածում շրջանակաձև շրջազգեստները և կրինոլինը հագնում էին բոլոր դասերի և սոցիալական կարգավիճակի սևամորթ և սպիտակամոթ կանայք, և որ, չնայած հայտնի ասոցիացիաներին` դրանք հարավային Բելլի պատկերի համար բացառիկ չէին  ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ներքնազգեստ Կատեգորիա:20-րդ դարի նորաձևություն Կատեգորիա:Նորաձևության պատմություն
Ղարբիա (մուհաֆազ)
Ղարբիայի մարզ (االغربية‎‎), Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության 29 մուհաֆազաներից մեկը ։ Ղարբիայի մաուֆազայի վարչական կենտրոնը համարվում է Տանտա քաղաքը, որը հանդիսանում է նաև վարչական միավորի ամենախոշոր բնակավայրը։ Մուհաֆազան դեպի ծով ելք ունի։
Մաուֆազան զբաղեցնում է 1 942 կմ² տարածք և համարվում է 24-րդ ամենամեծ վարչական միավորը երկրի ներսում։ Համարվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։
Վարչական բաժանում
Մաուֆազան կազմված է 8 վարչական կենտրոններից, ինչպես նաև 4 քաղաքային և 53 գյուղական խորհուրդներից։ Այստեղ կան 312 գյուղեր և 1066 փոքրիկ բնակավայրեր։ Ղարբիայի մարզի կազմի մեջ մտնող շրջաններն են
Բնակչություն
2014 թվականի տվյալներով մաուֆազայի ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 4 010 298 մարդ։ Այդ ցուցանիշով այն գրավում է 8-րդ տեղը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մարզերի շարքերում։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 2065,04 մարդ/կմ²։
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են իսլամ։ Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են բեդվիններն ու նուբիացիները։
Ղարբիայի մուհաֆազայի պաշտոնական լեզուն արաբերեն է, որը աֆրասիական ընտանիքի սեմական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։
Նշումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի մուհաֆազաներ Կատեգորիա:Նեղոսի դելտա
Գիտանգա համայնք
Գիտանգա համայնք (Ֆրանսերեն՝ Commune de Gitanga), մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 117 համայնքներից։ Մտնում է Ռուտանա շրջանի մեջ՝ որպես համայնք ։ Այն Ռուտանա շրջանի վեց համայնքներից մեկն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ռուտանա շրջանի բնակավայրեր
Դորնա
Դորնա (Dornas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 277 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.63 կմ² տարածք։
Դիդի Նեձի
Դիդի Նեձի (დიდი ნეძი), գյուղ Վրաստանի արևմտյան հատվածում՝ Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մխարեի Զուգդիդի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Դիդի Նեձի գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։
Դորնա
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Դիդի Նեձի
Աշխարհագրություն
Դիդի Նեձին շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Դիդի Նեձի հեռավորությունը կազմում է 15 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Դիդի Նեձի բնակչությունը կազմում է 752 մարդ։ Գյուղի բնակիչները վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։
Եկատերինա Եֆիմովա
Եֆիմովա Եկատերինա Մատվեևնա (Ефимова Екатерина Матвеевна, ), խորհրդային նկարչուհի, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ Նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) ։
Դիդի Նեձի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զուգդիդի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Դորնա
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Եկատերինա Եֆիմովա
Կենսագրություն
Էֆիմովա Եկատերինա Մատվեևնան ծնվել է 1910 թվականի մայիսի 6-ին, Սանկտ Պետերբուրգում (որոշ աղբյուրներում սխալմամբ նշվել է 1911 թվական ): 1933-1934 թվականներին սովորել է ԼԳՔՃԻ բամֆակում, այնուհետև՝ Լենինգրադի Բորիս Ֆոգելի մասնավոր ստուդիայում։ 1944 թվականին ընդունվել է Իլյա Ռեպինի անվան ԼԳՔՃԻ գեղանկարչության բաժին։ Սովորել է Ալեքսանդր Զայցևի, Հայնրիխ Պավլովսկու, Սեմյոն Աբուգովի մոտ։ 1950 թվականին ավարտել է ինստիտուտը (Միխայիլ Ավիլովի արվեստանոց) և ստացել գեղանկարչի կոչում։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Առաջին քննություն» կտավը ։ Նույն թվականին նա դարձել է Խորհրդային նկարիչների Լենինգրադի միություն անդամ ։ 1943 թվականից նա մասնակցել է ցուցահանդեսներին[2]՝ ցուցադրելով իր ստեղծագործությունները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ միասին։ Նկարել է ժանրային մարտանկարներ, բնանկարներ և նատուրմյորտներ։
Դորնա
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 175 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 126-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %։ 126 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (62 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 49 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 25-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Եկատերինա Եֆիմովա
Կենսագրություն
Եֆիմովայի ստեղծագործություններից են «Պարտիզանները» (1943) նկարները, «Փունջ Կարմիր շուշանների փունջը։ Նատյուրմորտ» (1950), «Առավոտ» (1951), «Խաչմերուկում»(1952), «Դեպի դպրոց», «Առավոտ» (երկուսն էլ՝ 1953), «Ամպամած օր» (1954), «Ստորջրյա նավակներ ծովում»(1955), «Հյուսիսային նավատորմ», «Թիրախը ծածկված է» (երկուսն էլ` 1956), «Ամառային օր», «Փրփուր։ Էտյուդ» (երկուսն էլ ՝ 1957),«Աշունը Ղրիմում» (1959), «Նստարանի վրա» (1960), «Բակ», «Ավան», «Գարուն», «Թեժ բանալին» (երկուսն էլ` 1961), «Տոներից հետո» (1963), «Նարվայի էլեկտրակայան» (1967) և այլն։ Եֆիմովան ամուսնացած է եղել նկարիչ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Եֆիմովի (1905-1964) հետ։ Լենինգրադցի նկարիչ Օլգա Ալեքսանդրովնա Էֆիմովան (1934-1994) նրա դուստրն էր։
Դորնա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Եկատերինա Եֆիմովա
Կենսագրություն
Մահացել է 1997 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Սանկտ Պետերբուրգում, 88 տարեկան հասակում։ Եֆիմովայի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսաստանի և արտերկրի թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Խորհրդային նկարչուհիներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ Կատեգորիա:Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ
Մոնշոդ
Մոնշոդ (Montchaude), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 518 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.18 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Լամերակ համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մոնմերակ համայնքի մաս։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 36 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 353 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 263-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 90։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 263 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 241 անձ (129 տղամարդ և 112 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին)։ 90 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ասորական եկեղեցական հայրեր
Ասորական եկեղեցական հայրեր
Դիխագուձուբա
Դիխագուձուբա (დიხაგუძუბა), գյուղ Վրաստանի արևմտյան հատվածում՝ Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մխարեի Զուգդիդի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Դիխագուձուբա գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 8 մետր բարձրության վրա։
Դիդի Նեձին շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Դիխագուձուբայի հեռավորությունը կազմում է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Դիխագուձուբայի բնակչությունը կազմում է ընդամենը 6 մարդ։ Գյուղի բնակիչները վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զուգդիդի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Սինոպի գավառ
Սինոպի գավառ (Microrregião de Sinop) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 176 041 մարդ։ Զբաղեցված տարածքը 49 375,919 կմ²։ Բնակչության խտությունը 3,6 մարդ/կմ²։
Գավառի կազմ
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.
Կատեգորիա:Բրազիլիայի գավառներ Կատեգորիա:Մատու Գրոսու նահանգի գավառներ
Էերո Աարնիո
Էերո Աարնիո (Eero Aarnio, ), ֆինն հայտնի ինտերիեր-դիզայներ, ով 1960-ական թվականներին հայտնի է դարձել իր նորարական կահույքի նախագծմամբ, ինչպիսիք են պլաստմասե և ապակեպատ աթոռները ։
Կենսագրություն
Էերո Աարնիոն ծնվել է 1932 թվականի հուլիսի 21-ին Հելսինկի քաղաքում։ Աարնիոն սովորել է Հելսինկիի Աալտոյի համալսարանում և սկսել իր սեփական աշխատանքը 1962 թվականին։ Հաջորդ տարի նա ներկայացրել է իր գնդակ աթոռը, որն իրենից ենթադրում էր խոռոչ ունեցող գնդակ, որի մի կողմը բաց է և հնարավորություն է տալիս մարդուն նստել։ Նմանատիպ է նաև փուչիկ աթոռը՝ պարզ և վերևից կախված։ Նորարական դիզայներական մյուս աշխատանքներից ընդգրկում էին անկողին աթոռը և լոլիկ աթոռը (նստատեղը ձևավորվել է երեք աջակցող ոլորտների միջև)։ Նրա պտուտակ աթոռը, ինչպես ենթադրվում է անվանումից, հարթ գլխիկով պտուտակի տեսք ունի, որը մխրճված է հողի մեջ։ 1968 թվականին նա արժանացել է Արդյունաբերական դիզայնի ամերիկյան մրցանակին։ Աարնիոյի նմուշները 1960-ականների ժողովրդական մշակույթի կարևոր բաղադրիչներ  են և հաճախ դրանք կարելի է տեսնել տվյալ ժամանակաշրջանի գիտահետազոտական ֆիլմերում ։ Քանի որ նրա  նմուշներում օգտագործված են երկրաչափական ձևեր, դրանք իդեալականորես կիրառվում էին նման արտադրությունների համար։ Էերո Աարնիոն շարունակում է ստեղծել նոր նմուշներ, ներառյալ խաղալիքներ և երեխաների համար կահույք։ Էերո Աարնիոն բացել է իր պաշտոնական խանութը։ Դիզայնի նրա առաջին ցուցադրությունը բացվել է Հելսինկիում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆինն ճարտարապետներ
Ալիքատարաճեղքային անտենաներ
Ալիքատարաճեղքային անտենաներ
Ալիքատարաճեղքային անտենաները ստեղծվում են ալիքատարներից, որի պատերին ճեղքեր են արված։ Ճեղքերը գրգռվում են ալիքատարի ներսի պատերով հոսող հոսանքի կողմից։ Եթե դիտարկենք հոսանքի գծեր մի որևէ մետաղյա մակերեսի վրա, ապա եթե հոսանքի գծերը հատում են որևէ ճեղք, ապա այն ճառագայթում է։ Եթե հոսանքի գծերը զուգահեռ են ճեղքին, ճեղքը չի ճառագայթում։ Դա բացատրվում է նրանով, որ այդ տեղում հաղորդման հոսանքը ընդատվում է ինչ-որ դիմադրության վրա, որ ճեղքն է իրենից ներկայացնում, և նրա ներսում գոյանում են շեղման հոսանքները, որոնց դաշտը ծառայում է որպես ճառագայթման աղբյուր։ Բայց եթե այդ մետաղյա էկրանը անսահման հաղորդիչ է, ապա ինչու է հոսանքը անցնում ճեղքի՝ զրոյից տարբերվող դիմադրության միջով, այլ ոչ թե շրջանցելով ճեղքը՝ թիթեղի զրոյական դիմադրությամբ։
Ստացանք հակասություն։ Ինչու է ճեղքը ճառագայթում։ Հակասության բացատրությունը հետևյալն է. Շեղման հոսանքները մետաղի մակերեսին ինքնըստինքյան չեն գոյանում, այլ ստեղծվել են ընկնող դաշտի ազդեցության տակ, և հոսանքը ստիպված է անցնել ճեղքո՝ կորցնելով որոշակի չափի էներգիա դրա ճառագայթման վրա։
Առաջին և երկրորդ ճեղքերը ճառագայթում են, քանի որ սինֆազ են գրգռված, և հեռավոր գոտում կունենանք ինտերֆերենցիոն մաքսիմում։ Նույնը կլինի առաջին և երրորդ ճեղքերի համար, քանի որ դրանք նույնպես ուղղված են հոսանքով։ Ամեն մի ճեղք էքվիվալենտ է տարրական վիբրատորին։Կողային պատին կարելի է բացել և հորիզոնական, և թեք ճեղքեր։
Ալիքատարաճեղքային անտենաները բաժանվում են երկու դասի՝
1.ռեզոնանսային,
2.ոչ ռեզոնանսային,
Եվ առաջինը, և երկրորդը կարող են այնպես կառուցված լինել ճեղքերի բաշխման տեսանկյունից, որպեսզի հատուկ տեսքի ՈՒԴ-ն ապահովեն։
Ռեզոնանսային ալիքատարաճեղքային անտենաներ
Կարճ միացնող մխոցի օգնությամբ ալիքատարում ապահովում են կանգուն ալիքը և հոսանքի գոգավորությունների տեղում ճեղքեր են արվում։ Այդ դեպքում ճեղքերը սինֆազ են։Որպեսզի զուգահեռ ճեղքերը ճառագայթեն, դրանց ներսում տեղադրում են ռեակտիվ վիբրատորներ՝ պտուտակներ, որոնք ընկղմված են ճեղքի մեջ և ռեակտիվություն են ներմուծում ալիքատարի դաշտ՝ հարուցելով այսպիսի ճեղքերի ճառագայթումը։ Դա տեղի է ունենում, որովհետև ռեակտիվ վիբրատորներից հոսանքները բոլոր ուղղություններով են հոսում։
Ոչ ռեզոնանսային ալիքատարաճեղքային անտենաներ
Գծում վազող ալիքի ռեժիմ է, քանի որ ալիքատարի երկայնքով փուլերի բաշխման օրենքը ուղիղ գիծ է։ Այս տիպի անտենաների թողարկման շերտը ընդլայնելու նպատակով ճեղքերի միջև տարածությունը λ-ից կամ մեծ, կամ փոքր պետք է ընտրվի, բայց գրեթե հավասար, այսինքն, ճեղքերի միջև փուլային շեղումը 3600-ի չի հասնում։
Այս տիպի անտենաները բնութագրվում են ՈՒԴ-ի հաճախականային ճոճման եղանակի հնարավորությամբ։ Եթե ունենք որևէ f0 հաճախականությամբ ճառագայթող անտենա և փոփոխում ենք հաճախականությունը, ապա համապատասխանաբար փոփոխվում է ճեղքերի միջև փուլային շեղումը, բայց այդ փոփոխությունը համաչափ է տեղի ունենում, այսինքն՝ փուլային սխալանքները ճեղքից ճեղք չի ավելանում, և կգտնվի այնպիսի f1 հաճախականություն,որի դեպքում ճեղքերի միջև նորից հաստատուն փուլային շեղում կստացվի։ Արդյունքում փուլային ճակատը կթեքվի հաճախականության փոփոխության պատճառով։
Այս անտենաների ՕԳԳ-ն բավականին բարձր է, ինչպես յուրաքանչյուր սինֆազ համակարգում, և հետևաբար՝ ՈՒԳ=ՈՒԳգ։
Կատեգորիա:Անտենաներ
Iceage (խումբ)
Iceage (Այս Էյջ), Դանիական փանկ ռոք խումբ է Կոպենհագենից ։ Նրանք կազմավորվել են 2008 թվականին, երբ խմբի անդամները դեռ 17 տարեկան էին ։ Նրանք ձայնագրվում էին Դանիայում Tambourhinoceros և ԱՄՆ-ում Dais Records-ում։ Խումբն ընտրել է What's your Rupture?-ը այլ երկրներում ձայնագրության համար։ Նրանց առաջնախաղային ալբոմը` New Brigade-ը, թողարկվեց 2011 թվականի հունվարին Դանիայում և 2011 թվականի հունիսի 21-ին ԱՄՆ-ում։ 2013 թվականի փետրվարին նրանք թողարկեցին իրենց երկրորդ ալբոմը, You're nothing, Matador Records-ի հետ համատեղ աշխատանքի համաձայնագիր կնքելուց հետո։
Iceage-ի երրորդ ալբոմը, Plowing into the Field of Love, թողարկված էր 2014 թվականի հոկտեմբերին Matador-ի կողմից։
Rønnenfelt-ը նույնպես ներկայանում է Marching Church անվանումով, և թողարկել է երկու ալբոմ՝ This world is not enough (2015) և Telling It Like It Is (2016):
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռոք խմբեր Կատեգորիա:Դանիայի մշակույթ Կատեգորիա:2008 հիմնադրված երաժշտական խմբեր
Հոսանքի խտություն
Հոսանքի խտությունը, վեկտորական ֆիզիկական մեծություն, որն ունի մակերևույթի միավոր մակերեսով տարրով անցնող հոսանքի ուժի իմաստ ։ Օրինակ, երբ հոսանքի խտությունը բաշխված է հավասարաչափ և ամենուր ուղղահայաց է մակերևույթի հատույթին, որով անցնում է հոսանքը, հոսանքի խտության վեկտորի մեծությունը՝ որտեղ I-ն հաղորդչի S լայնական հատույթի մակերեսով անցնող հոսանքի ուժն է։
Երբեմն, երբ խոսքը սկալյար հոսանքի խտության մասին է (պարզապես անտեսվում է նրա վեկտորական բնույթը), նշվում է հենց բանաձևում բերված j մեծությունը։
Ընդհանուր դեպքում որտեղ j_n-ն հոսանքի խտության վեկտորի նորմալ (ուղղահայաց) բաղադրիչն է մակերևույթի dS մակերեսով տարրի նկատմամբ։
Ինչպես տեսնում ենք այս սահմանումից, հոսանքի ուժը հոսանքի խտության վեկտորի հոսքն է տրված ֆիքսված մակերևույթով։
Պարզագույն դեպքում, ենթադրելով, որ բոլոր հոսանքակիրները (լիցքավորված մասնիկները) շարժվում են միևնույն \vec v արագությամբ և ունեն միևնույն q լիցքը (այս ենթադրությունը երբեմն կարող է մոտավորապես ճիշտ լինել. այն պարզապես թույլ է տալիս լավ հասկանալ հոսանքի խտության ֆիզիկական իմաստը), իսկ հոսանքնակիրների կոնցենտրացիան n է, կունենանք
կամ որտեղ \rho-ն հոսանքակիր մասնիկների լիցքի խտությունն է։
Եթե q լիցքը դրական է, \vec j վեկտորի ուղղությունը համընկնում է էլեկտրական լիցքերի \vec v արագության վեկտորի ուղղության հետ։
Իրականում նույնիսկ միևնույն տիպի լիցքակիրները որպես կանոն շարժվում են տարբեր արագություններով։ Այդ դեպքում \vec v ասելով պետք է հասկանանք միջին արագություն։
Բարդ համակարգերում (տարբեր տիպի լիցքակիրներով, օրինակ, Էլեկտրոլիտներում կամ պլազմայում) Այսինքն, հոսանքի խտության վեկտորը բոլոր տիպի լիցքակիրների հոսանքի խտությունների վեկտորների գումարն է, n_i\, \!-ն յուրաքանչյուր տիպի կոնցենտրացիան է, q_i\, \!-ն՝ տվյալ տիպի մասնիկի լիցքը, \vec v_i-ն՝ այդ տիպի մասնիկի միջին արագության վեկտորը։
Ընդհանուր դեպքում այս արտահայտությունը կարելի է գրել առանձին մասնիկների գումարի տեսքով՝
Այս բանաձևը գրեթե նույնն է, ինչ վերևում գրվածը, բայց այստեղ գումարման i ինդեքսը ցույց է տալիս ոչ թե մասնիկի տիպի համարը, այլ՝ յուրաքանչյուր առանձին մասնիկի համարը. կարևոր չէ՝ լիցքերը նույն են թե տարբեր են, կոնցենտրացիան արդեն անհրաժեշտ չի։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆիզիկական մեծություններ Կատեգորիա:Ֆիզիկայի հասկացություններ
Էրգետա
Էրգետա (ერგეტა), գյուղ Վրաստանի արևմտյան հատվածում՝ Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մխարեի Զուգդիդի շրջանում։
Աշխարհագրություն
Աշխարհագրորեն Էրգետա գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 8 մետր բարձրության վրա։
Դիդի Նեձին շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Էրգետայի հեռավորությունը կազմում է 20 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էրգետայի բնակչությունը կազմում է ընդամենը 777 մարդ։ Գյուղի բնակիչները վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Զուգդիդի մունիցիպալիտետի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր
Լեսլի Ագամս
Կյանք և գործունեություն
Լեսլի Ագամսը ծնվել է Նյու Յորքում և սովորել է Ջուլիարդ դպրոցում։ Հիսունականների հաջողակ երգչուհի Հիլա Ջոնսի դուստրն է, նա հեռուստատեսությունում իր գործունեությունը սկսել է դեռ մանուկ հասակում ։
1968 թվականին «Hallelujah, Baby!» մյուզիքլի համար Ագամսին է շնորհվել «Թոնի» մրցանակ` կնոջ լավագույն դերակատարման համար ։ Հաջորդ տարի նա ստացել է անձնական հեռուստաշոու՝ դառնալով առաջին աֆրո-ամերիկացի կին-հաղորդավարուհին ազգային հեռուստատեսությունում ։ Յոթանասունականներին նա կենտրոնացել է դերասանական գործունեության վրա և հանդես է եկել «Ինքնաթիռներ առևանգողը» (1972), «Սև աղջիկը» (1972) և «Խեղճ Էդին» (1975) ֆիլմերում։
Լեսլի Ագամսի գործունեության բարձրակետին է հասել 1977 թվականի «Արմատներ» մինի սերիալում գլխավոր՝ Քիզիի դերով, որը մեծ հաջողություն է ունեցել քննադատների և հեռուստադիտողների շրջանում և ներառվել է հեռուստեսության պատմության մեջ ամենադիտված ծրագրերի եռյակի մեջ ։ Այդ դերը դերասանուհուն բերել է «Էմմի» մրցանակաբաշխության նոմինացիա՝ մինի սերիալում կամ ֆիլմում կնոջ լավագույն դերակատարման համար և «Ոսկե գլոբուս» հեռուստասերիալում կնոջ լավագույն դերակատարման համար ։ Երկու տարի հետո նա նկարահանվել է ևս մեկ խոշոր մինի սերիալում` «Սպիտակ տան կուլիսներում» ։
Ութսունականներից սկսած՝ Ագամսը այլևս պարբերաբար չէր հայտնվում էկրանին` նախապատվություն տալով թատրոնին։ Նա ևս մեկ անգամ առաջադրվել է «Թոնի» մրցանակի 2001 թվականին «Հեդլի II արքա» ներկայացման մեջ դերի համար ։ 1983 թվականին նա ստացել է «Էմմի» մրցանակ իր ևս մեկ հեղինակային շոուի համար։
2016 թվականին Ագամսը վերադարձել է էկրան «Դեդփուլ» կինոֆիլմում դերով։ Դրանից հետո նա հրավիրվել է Լյուցիսի մահացած մոր դերի համար՝ «Կայսրություն» օճառային օպերայում ։
Շահան (այլ կիրառումներ)
Շահան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալները հեքիաթներ չեն պատմում
'''Կարիբյան ծովի ծովահենները. Մեռյալները հեքիաթներ չեն պատմում''' (Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales), աշխարհահռչակ հեքիաթաարկածային հերոսապատման 5-րդ սերիան, որը պատմում է հմայիչ և անվախ, արկածախնդիր կապիտան Ջեք Ճնճղուկի մասին։ Ֆիլմի շնորհանդեսը նշանակված է 2017 թվականի մայիսի 26-ին։
Սյուժե
Կապիտան Ջեք Ճնճղուկը հասկանում է, որ իրեն հետապնդում է իր վաղուցվա թշնամի կապիտան Սալազարը և նրա երևակայական ծովահենները։ Նրանք նոր են փախել Սատանայական եռանկյունուց և ստիպված են ոչնչացնել բոլոր ծովահեններին՝ այդ թվում նաև Ջեքին։ Փրկվել կօգնի միայն զորեղ արտեֆակտը՝ Պոսեյդոնի եռատամը, որն իր տիրողին ծովերը հսկելու լայն հնարավորություն է տալիս։ Հաշտված կապիտաններ Ջեկ Ճնճղուկը և Հեկտոր Բարբոսան պետք է ոչնչացնեն Սալազարին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2017 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Կարիբյան ծովի ծովահենների մասին Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:IMAX ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան եռաչափ ֆիլմեր Կատեգորիա:Վանկուվերում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Walt Disney Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:2010-ականների սիքվել ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր վրեժի մասին Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան էքշն արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Pinewood Studios-ում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Բաքոսի խրախճանքը
«Բաքոսի խրախճանքը» (Greek title is Ο Θρίαμβος του Βάκχου), Մադրիդի Պրադո թանգարանում գտնվող Դիեգո Վելասկեսի կտավ, որը հայտնի է նաև Los borrachos կամ «Հարբեցողները» անունով։
Վելասկեսը կտավը նկարել է Սևիլյայից Մադրիդ ժամանելուց հետո և Իտալիա ուղևորվելուց առաջ։ Աշխատանքն արվել է Ֆիլիպ IV թագավորի համար, որը նկարչին վճարել է 100 դուկատ ։ Նկարում պատկերված է Բաքոսը՝ շրջապատված հարբեցողներով։ Մադրիդում Վելասկեսը կարողացել է ուսումնասիրել թագավորի՝ իտալական նկարների հավաքածուն և անկասկած տպավորվել դրանց մեծամասնությունում պատկերվածների մերկությամբ, ինչպես նաև առասպելական թեմաների պատկերմամբ։
«Բաքոսի խրախճանքը» համարվել է Վելասկեսի 1620-ական թվականների կտավների գլուխգործոցը ։
Նկարագրություն
Կտավում Բաոքսը պատկերված է մի փոքրիկ խնջույքի կենտրոնում, բայց նրա մաշկն ավելի բաց գույնի է, քան իր ուղեկիցներինը, ինչն էլ նրան դարձնում է ավելի հեշտ ճանաչելի։ Տարօրինակ կերպով խմբի մյուս անդամները, բացի աստծո հետևում գտնվող կիսամերկ կերպարից, կրում են 17-րդ դարի Իսպանիայի աղքատների հագուստներ։ Կտավը Բաքոսին ներկայացնում է որպես աստված, որը տղամարդկանց գինի է առաջարկում՝ նրանց ժամանակավորապես ազատելով առօրյա խնդիրներից։ Բարոկկոյի ժամանակաշրջանի գրականության մեջ Բաքոսը համարվում է առօրյա կյանքի ստրկությունից մարդուն ազատելու այլաբանություն։
Նկարը կարելի է բաժանել երկու մասի։ Ձախ կողմում գտնվում է Բաքոսի շատ լուսավոր կերպարանքը իր իշխող, բայց հանդարտ դիրքում, որով նա ինչ-որ չափով հիշեցնում է «Ահեղ դատաստանում» պատկերված Քրիստոսին, որին երբեմն պատկերել են նստած դիրքում և կուրծքը բաց։ Աստծո դեմքի իդեալականացումն ընդգծված է լուսավորմամբ, որը նրան ներկայացնում է ավելի դասական ոճի մեջ ։ Աջ կողմում պատկերված են մի քանի հարբեցողներ, որոնք մեզ հրավիրում են միանալ իրենց խնջույքին․ մթնոլորտը խիստ իսպանական է և հիշեցնում է Խոսե դե Ռիբերայի ոճը։ Նրանց խոշոր ու հոգնած դեմքերը իդեալականացված չեն, թեև աստծո առաջ ծնկի իջած կերպարանքն ավելի երիտասարդ է ու լավ հագնված, քան մյուսներն ու կրում է թուր և ճտքակոշիկներ։ Բաքոսին լուսավորող լույսը բացակայում է այս հատվածում․ կերպարները երևում են լուսաստվերի տակ և ունեն ավելի մուգ մաշկ։ Այս աշխատանքում Վելասկեսը որդեգրել է դիցաբանական թեմայի հանդեպ ռեալիստական վերաբերմունք, միտում, որին նա հետամուտ է լինելու հետագա տարիներին։
Կտավում առկա են ռեալիզմի տարրեր, ինչպիսիք են՝ շիշն ու սափորը, որոնք դրված են գետնին, աստծո ոտքերի մոտ․ Վելասկեսն օգտագործել է աստծո պայծառ մարմնի հակադրությունը շշին ու սափորին ռելիեֆ ու կառուցվածք հաղորդելու համար, որով նատյուրմորտի տարրեր է հաղորդում նկարին։ Այս սափորները շատ նման են Սևիլյայում ստեղծած Վելասկեսի նկարների սափորներին, իսկ նատյուրմորտի տարրերը վերաբերում են բոդեգոն ոճի առարկաներին, որոնք նա այնտեղ նկարել է։
Ազդեցություն
Վերածննդի արվեստում «Բաքոսի խրախճանքն» արժանացել է հոյակապ ու շքեղ վերաբերմունքի, որից Տիցիանի « Բաքոս և Արիադնեն» երևակայական տարբերակ էր։ Սովորաբար Բաքոսին պատկերում էին ընձառյուծներ լծված կառքով, սատիրների և զվարճացողների շքախմբի հետ, այդ թվում՝ նրա պահապան Սիլենուսը։ Նկարի անվանումը օգտագործվում է համարյա ծաղրական իմաստով, որն էլ հարուցել է տարբեր տեսակի վերաբերմունք։ Վելասկեսը ոգեշնչվել է կրոնական թեմաների Կարավաջոյի մեկնաբանություններից ու Ռիբերայի՝ նատուրալիստական դիմանկարներից, որոնցում հաճախ մուրացկաններ են պատկերվել ։ Բաքոսի կազմակերպած խնջույքները հանդիպում են Վերածննդի արվեստում որպես հազվադեպ թեմա, որպես աստվածների խնջույքների ավելի լայն թեմայի մի մաս․ մոտավորապես 1550 թվականին Թադդեո Ցուկկարոն Հռոմի Ջիուլիա վիլլայում Wedding of Bacchus and Ariadne որմնանկարի մեջ պատկերել է մի խոշոր տոնակատարություն ։ Որոշ նկարներում Բաքոսը պատկերված է ժամանակակից հագուստներով զվարճասերների խմբի հետ ։
Բրիտանացի նկարիչ Մարկ Ուոլլինգերը պնդում է, թե Բաքոսի խրախճանքը « Լաս Մենինաս» կտավի նախատարբերակն է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նկարներ Կատեգորիա:Դիցաբանական էակներ Կատեգորիա:Դիեգո Վելասկեսի նկարներ Կատեգորիա:Պրադո թանգարանի նկարներ
Պատմություն Ֆարման Մանկանն
Պատմություն Ֆարման Մանկանն, հայկական միջնադարյան պոեմ, սիրավեպ՝ արևելյան հեքիաթային սյուժեով։ Գրված է միջին հայերենով։ Բաղկացած է 26 գլխից, պարունակում է 1192 տող։ Հեղինակն անհայտ է, ստեղծվել է 13-15-րդ դարերում։ Հնագույն ձեռագրերը մեզ են հասել 15-րդ և 16-րդ դարերից։ Այն հայ միջնադարյան գրականության առաջին լիարժեք պոեմն է։
Ստեղծման ժամանակաշրջանը
Եղած տվյալները չեն բավարարում՝ հստակ որոշելու համար պոեմի ստեղծման ստույգ ժամանակը։ Հայկական և արտասահմանյան գրադարաններում եղած ձեռագրերից ամենահինը վերաբերում է 15-րդ դարին։ Պետք է հաշվի առնել, որ աշխարհիկ տաղարաններ ավելի հին շրջաններից մեզ չեն հասել, իսկ 15-16-րդ դարերից մեզ հասել է չորս ձեռագիր։ Այս բոլոր փաստերը համադրելով ուսումնասիրողները եկել են այն եզրահանգմանը, որ «Պատմութիւն Ֆարման Մանկանն» պոեմը պետք է ստեղծված լինի 13-րդ դարից ոչ շուտ և 15-րդ դարից ոչ ուշ։ Այդ եզրակացությունը հաստատում է նաև պոեմն ինքը՝ իր գաղափարական ու գեղարվեստական այն առանձնահատուկ կողմերով, որոնք այնքան բնորոշ են հենց 13-15-րդ դարերի հայ իրականությանն ու մշակույթին։