cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Էգլոֆշթայն
2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Էգլոֆշթայնի մունիցիպալիտետի բնակչությունը կազմել է 2054 մարդ ։
Արիստոտել
Արիստոտել (Αριστοτέλης՝ Արիստոտելես, ), հունական դասական փիլիսոփայության խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։ Պլատոնի փիլիսոփայության նման՝ Արիստոտելի փիլիսոփայությունը խորը և անջնջելի հետք է թողել հետագա դարերի փիլիսոփայական մտքի զարգացման վրա։
Կենսագրություն
Արիստոտելը ծնվել է մ.թ.ա. 384 թ. մարտի 7-ին Թրակիայի Ստագիրա քաղաքում, մակեդոնական արքունիքի պալատական բժիշկ Նիկոմաքի ընտանիքում։ 17 տարեկան հասակում՝ մ.թ.ա. 366 թ., նա գալիս է Աթենք և ընդունվում Պլատոնի հիմնադրած ակադեմիան, որտեղ ուսանում է մինչև իր ուսուցչի՝ Պլատոնի մահը մ.թ.ա. 347 թ.։
Ալեքսանդր Մակեդոնացու կրթություն
մ.թ.ա. 343 թ-ին Մակեդոնիայի թագավոր Փիլիպոս երկրորդի հրավերով Արիստոտելը տեղափոխվել է մայրաքաղաք Պելլա և զբաղվել թագաժառանգ Ալեքսանդր Մակեդոնացու դաստիարակությամբ։
Դպրոցի հիմնում
Երբ Մակեդոնացին սկսում է իր պարսկական արշավանքը, Արիստոտելը վերադառնում է Աթենք և Ապոլլոն Լիկեացու տաճարի մոտ հիմնում է իր դպրոցը, որը տեղանքի անունով կոչվում է Լիկեոն։
Մահ
Ալեքսանդր Մակեդոնացու մահից հետո Աթենքում սկսվում են հակամակեդոնական հուզումներ, որոնց ժամանակ Արիստոտելին մեղադրում են «անաստվածություն» քարոզելու մեջ։ Նա չի մնում Աթենքում և հեռանում է Խալկիս քաղաք՝ իր կողմից հիմնած դպրոցի ղեկավարումը թողնելով աշակերտ Թեոփրաստեսին։ Խալկիդա հեռանալուց մեկ տարի անց՝ մ.թ.ա. 322 թվականին, Արիստոտելը մահանում է և իր կտակի համաձայն թաղվում իր կնոջ՝ Պյութիասի կողքին ։
Արիստոտելի փիլիսոփայություն
Չնայած ժամանակակից շատ գիտնականներ Պլատոնի և Արիստոտելի հայացքներում ընդգծում են բազմաթիվ ընդհանրություններ ու նմանություններ, երկրորդի փիլիսոփայությունը էականորեն տարբերվում է Պլատոնի սահմանած ուսմունքից։ Փիլիսոփայական գիտության շրջանակներում Արիստոտելի գաղափարները ստացել են նաև «արիստոտելականություն» տերմինը։
Պլատոնի և Արիստոտելի փիլիսոփայությունների տարբերություններ
Պլատոնի լեզվամտածողությունը գեղարվեստական-դիցաբանական էր, իսկ Արիստոտելինը՝ ֆորմալ ու տրամաբանական։ Ավելին, եթե Պլատոնը ճշմարիտ գիտելիքը, գեղեցիկը, բարիքը, փնտրում էր իդեալական աշխարհում, ապա Արիստոտելը՝ զգայական-նյութական աշխարհում։ Եթե Պլատոնը այս աշխարհը համարում էր էյդոսների՝ ստվերների աշխարհ, ապա Արիատոտելը դա համարում էր իսկական կեցության աշխարհ։ Պլատոնը էյդոսները հակադրում էր զգայական-նյութական իրերին, մինչ դեռ Ասրիտոտելը էյդոսները տեղավորում իրերի մեջ որպես դրանց էություններ։ Երրորդ, եթե Պլատոնը ընդունում էր բնածին գաղափարների և գիտելիքների գոյությունը մարդու հոգու մեջ, ապա Արիստոտելը հոգին նմանեցնում է «մաքուր տախտակի», կարծելով, որ բնածին է միայն ճանաչելու կարողությունը։
Փիլիսոփայության տեսանկյունից հատկապես նշանակալից էին Արիստոտելի կողմից մտածողության հիմնական օրենքների՝ հակասության, նույնության և երրորդի բացառման, ձևակերպումները։ Դրանով իսկ խորտակիչ հարված հասցվեց հարաբերապաշտական ու սոփեստական ուսմունքներին, որոնք մերժելով ճշմարտության հանրանշանակ գոյությունը, կասկածի տակ էին դնում առհասարակ գիտելիքի գոյությունը։ Նույնության օրենքը արգելում է դատողության ընթացքում միևնույն հասկացությունը տարբեր իմաստով և նշանակության գործածել մինչդեռ դա սոփեստների առանցքային հնարքներից էր։ Հակասության օրենքի համաձայն երկու հակադիր դատողություններ չեն կարող միաժամանակ ճշմարիտ լինել, այսինքն չի կարելի միաժամանակ որևէ հատկություն նույն իմաստով վերագրել մի բանի և միևնույն ժամանակ՝ ժխտել։ Հակասության օրենքից բխում է երրորդի բացառման օրենքը, որն արգելում է ոչ միայն այն, որ միևնույն բանին չի կարելի միաժամանակ վերագրել հակադիր հատկություններ, այլև որ դրանցից մեկի ճշմարիտ լինելը նշանակում է մյուսի կեղծ լինելը։
Արիստոտելի բարոյագիտական հայացքներ
Արիստոտելի բարոյագիտական հայացքները շարադրված են Նիկոմաքյան բարոյագիտությունը, Էվդեմոսի բարոյագիտությունը և Մեծ բարոյագիտություն աշխատություններում։ Համաձայն Արիստոտելի՝ բարոյագիտությունը սերտորեն կապված է քաղաքագիտության հետ և որոշ իմաստով էլ հանդիսանում է քաղաքագիտության մասն ու սկիզբը։ Արիստոտելի բարոյագիտությունը տրամաբանորեն կապված է նրա փիլիսոփայական հայացքների հետ։ Ինչպես նրա գոյաբանությունը, այնպես էլ բարոյագիտությունը նպատակաբանական բնույթի ունի։ Տիեզերքի բոլոր գոյացությունները, այդ թվում և մարդը, ներքին ձգտում ունեն դեպի բարիքը, դեպի բարձրագույն բարիքը՝ իբրև վերջնական նպատակ։ Արիստոտելը բարոյագիտությունը սահմանում է որպես այնպիսի գիտություն, որը վերաբերում է մարդու կյանքի իմաստին և նպատակին, գիտություն այն մասին, թե ինչպես մարդը կարող է հասնել բարձրագույն բարիքին՝ երջանկությանը կամ երանությանը։
Արիստոտելը քննադատում է Պլատոնի բարոյագիտական ուսմունքի հիմնարար մի քանի գաղափարներ. "...մեր պարտքն է հանուն ճշմարտության փրկության հրաժարվել թանկագինից ու մերձավորից, մանավանդ եթե մենք փիլիսոփաներ ենք։ Ու չնայած երկուսն էլ մեզ թանկ են, այնուամենայնիվ, արժանապատիվը՝ ճշմարտությունն առավել պաշտելն է" Արիստոտելի կարծիքով պլատոնյան բարձրագույն բարիքը անհասանելի է մարդուն, հետևաբար՝ անիրական է։
Բարձրագույն բարիք
Արիստոտելի կարծիքով բարձրագույն բարիքին հասնելու նախապայմանը առաքինի՝ կատարյալ լինելն է։ Նա առաքինությունները բաժանում է երկու խմբի՝ բարոյական ու դիանոբարոյական (մտավոր)։ Բարոյական առաքինությունները պայմանավորված են մարդու խառնվածքով, բնավորությամբ, իսկ դիանոբարոյականը կապված է հոգու բանական հատկությունների հետ, օրինակ՝ խելամտությունը, խոհականությունը և իմաստությունը։ Եթե մտավոր առաքինությունները ձեռքբերովի են, ապա բարոյականները դաստիարակության արդյունք են։ Առաքինությունը, ըստ Արիստոտելի, երկու ծայրահեղությունների միջինի ընտրությունն է։ Արիստոտելը պարզաբանում է, որ առաքինությունն ընտրում է միջինը ոչ թե առհասարակ լավից և վատից, այլ լավերից ընտրում է լավագույնը։
Պետության մասին արիստոտելյան ուսմունք
Պետության մասին արիստոտելյան ուսմունքը խարսխված է այն հիմնադրույթի վրա, որ մարդն ի ծնե հասարակական-քաղաքական էակ է, ստեղծված է համատեղ սոցիալական կյանքի համար։ Մարդն առանց մյուս մարդկանց հետ հաղորդակցվելու չի կարող ունենալ լիարժեք կյանք։ Հասարակությունից դուրս ապրող մարդը, ըստ Արիստոտելի, կամ գերմարդ է կամ էլ՝ բարոյական իմաստով թերզարգացած։ Մարդկանց համակերցության ձևերը բազմազան են, բայց բարձրագույնը, որին ենթարկվում են մյուս բոլորը, պետությունն է։ Սկզբում ձևավորվել են ընտանիքները, հետո համայնքները, այնուհետև՝ պետությունը։
Լավագույն պետական կառավարման ձևը, ըստ Արիստոտելի, հունական քաղաք-պետությունն է, քանի որ միայն հույները կարող են ազատությունը համատեղել կարգի, արիությունը՝ մշակույթի հետ։ Լավագույն պետությունը չի կարելի պատկերացել առանց ստրուկների, թեև ինչպես վերջիններս, այնպես էլ աշխատավորները, երկրագործները և արհեստավորները չունեն քաղաքացիական իրավունքներ։ Ստրուկը ինքն իրեն չի պատկանում, այլ ՝ մարդ է, որը բնությամբ ստրուկ է։
Ինչպես Պլատոնը, այնպես էլ Արիստոտելը կարևորում են պետության դերը մարդկանց դաստիարակության և բարոյական կատարալագործման գործում ։
Աշխատություններ
Արիստոտելը գրել է բազմաթիվ ու բազմապիսի աշխատություններ, որոնց մի մասը չի հասել մեզ։ Արիստոտելի աշխատություններն ըստ բովանդակության բաժանում են 7 խմբի՝ տրամաբանական, փիլիսոփայական, ֆիզիկական, կենսաբանական, բարոյագիտական, հասարակագիտական և գեղագիտական։ Արիստոտելը գիտությունները դասակարգում էր երեք խմբի մեջ՝ տեսական, գործնական և ստեղծագործական ։ Որոշ աշխատությունների դեպքում գիտնականները վիճարկում են Արիստոտելի հեղինակ լինելը։ Փիլիոսփայի բոլոր ստեղծագործությունները միասին ստացել են «Արիստոտելյան կորպուս» անվանումը։
Լոգիկա (Օրգանոն)
Բնության մասին
Մետաֆիզիկա
Բարոյագիտություն և քաղաքականություն
Պոեզիա և հռետորիկա
Ծանոթագրություններ
Արիստոտել Կատեգորիա:Հռետորներ Կատեգորիա:Մ.թ.ա. 4-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Պերիպատետիկյան դպրոց Կատեգորիա:Քաղաքական փիլիսոփաներ
Աիդա Գարիֆուլլինա
Աիդա Էմիլևնա Գարիֆուլլինա (Аида Эмил кызы Гарифуллина, ), ռուս օպերային երգչուհի (սոպրանո), Թաթարստանի վաստակավոր արտիստ (2013), Վիեննայի պետական օպերայի մեներգչուհի։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1987 թվականին Կազանում։ Աիդայի մայրը՝ Լյայլյա Իլդարովնա Գարիֆուլլինան, մասնագիտությամբ երգչախմբի դիրիժոր է, Սոֆյա Գուբայդուլինայի անվան ժամանակակից երաժշտության կենտրոնի տնօրենն է, Թաթարստանի Հանրապետության վաստակավոր գործիչ։ Մայրը դեռ մանկուց աղջկա մեջ սերմանել է սեր ակադեմիական երաժշտարվեստի նկատմամբ, փորձել մասնագիտորեն աջակցել նրան օպերային երգիչ դառնալու համար ։
Ոսկելիճ
Ոսկելիճ, լիճ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռներում, Սալվարդ գյուղից 4,5 կմ հյուսիս–արևմուտք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 2385 մ է, մակերեսը 6 հա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Սյունիքի մարզի լճեր
Աիդա Գարիֆուլլինա
Վաղ տարիներ
2005 թվականին Գարիֆուլլինան, ստանալով Կազանի քաղաքապետի դրամաշնորհ Գերմանիայում սովորելու համար, ընդունվել է Նյուրնբերգի երաժշտական բարձրագույն դպրոցի ակադեմիական վոկալի դասարանը (այդ դպրոցի պրոֆեսոր և ռեկտոր, տենոր Զիգֆրիդ Երուզալեմի դասարանը)։ Նույն թվականին մասնակցել է Կազանի 1000-ամյակի տոնակատարությանը, որտեղ երգել է մեծ լսարանի առջև, որի մեջ մտնում էին արտասահմանյան պատվիրակությունները, ինչպես նաև Ռուսաստանի առաջին դեմքերը։
2007 թվականին Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանում շարունակել է վոկալ վարպետություն սովորել պրոֆեսոր Կլաուդիա Վիսկայի դասարանում։
2009 թվականին Վիեննայի համալսարանի ուժերով բեմադրվել է Մոցարտի «Այդպես են վարվում բոլորը» օպերան, որտեղ Գարիֆուլլինան առաջնաելույթ է ունեցել Դեսպինայի պարտիայում։ 2010 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է Վոկալիստների Մուսլիմ Մագոմաևի անվան միջազգային առաջին մրցույթին և դարձել դրա դափնեկիր։
2011 թվականի օգոստոսին որպես Ունիվերսիադայի դեսպան ելույթ է ունեցել Համաշխարհային XXVI ուսանողական խաղերի փակման արարողության ժամանակ ։ Նույն թվականի նոյեմբերին Կազանի Ս. Գուբայդուլինայի անվան ժամանակակից երաժշտության կենտրոնում Սոֆյա Գուբայդուլինայի ութսունամյակի տոնակատարության համերգի ժամանակ Աիդան հեղինակի ներկայությամբ կատարել է նրա «Ֆացելիա» վոկալային ցիկլը։
Այդ ամենին հետևել է Կազանում իտալացի տենոր Ալեսանդրո Սաֆինայի հետ համատեղ համերգը ։
2012 թվականին Գարիֆուլլինան ելույթ է ունեցել Իտալիայի Վերոնայի արենայում, որտեղ տեղի է ունեցել նրա առաջին հանդիպումը Պլասիդո Դոմինգոյի հետ։ Աիդան կատարել է «Je veux vivre» Շառլ Գունոյի «Ռոմեո և Ջուլիետ» օպերայից։
Տավերտետ
Տավերտետ  (Tavertet), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Օսոնա շրջանում ։ Զբաղեցնում է 32,56 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 148 մարդ (2010 թվական)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 104 կմ հեռավորության վրա։
Աիդա Գարիֆուլլինա
Վաղ տարիներ
2013 թվականի հունվարին Գարիֆուլլինան Գերգիևի հրավերով առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Մարիինյան թատրոնում՝ Մոցարտի «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» օպերայում կատարելով Սյուզաննայի դերը։ Ավելի ուշ Աիդայի խաղացանկում ներառվել են Ջիլդայի («Ռիգոլետտո») և Ադինայի («Սիրո ըմպելիք») դերերը ։
Տավերտետ
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Աիդա Գարիֆուլլինա
Վաղ տարիներ
2013 թվականի հուլիսին արժանացել է Ունիվերսիադայի դեսպանի կարգավիճակով XXVII Ամառային ունիվերսիադայի բացման արարողության առաջին երգը կատարելու պատվին։ Մարիինյան թատրոնի՝ Վալերի Գեորգիևի ղեկավարած նվագախմբի հետ ելույթ է ունեցել «Մշակութային ունիվերսիադայի» փակման ժամանակ ։
Անձնական կյանք
2016 թվականին երգչուհին խոստովանել է, որ բուռն սիրավեպ ունի համաշխարհային ճանաչում ունեցող թենիսիստի հետ։ Մարատ Սաֆինը և Աիդան իրենց հարաբերությունները մեկ տարի թաքցրել են։ Հարաբերությունների մասին հայտարարելուց հետո զույգն Ինստագրամում ներբեռնել է բազմաթիվ համատեղ լուսանկարներ։ Երբ արտիստուհին սկսել է հասարակական վայրերում հայտնվել ամառային շքեղ սարաֆաններով, շշուկներ են տարածվել, որ Գարիֆուլլինան հղի է։ Բոլոր ամսագրերն ու թերթերը գրում էին այն մասին, որ Մարատն ու Աիդան երեխայի են սպասում։ Սակայն կասկածները չեն հաստատվել. արտիստուհու մայրը հերքել է հղիության լուրը։ Աիդան շարունակել է աշխատել Վիեննայում, Մարատը՝ Մոսկվայում, նրանք անընդհատ մեկնում էին մեկը մյուսի մոտ։ 2017 թվականի սկզբին Սաֆինը և Գարրիֆուլլինան բաժանվել են այն պատճառով, որ բավականին դժվար էր հարաբերությունները պահպանել հեռավորության վրա։ 2017 թվականի փետրվարին Աիդան հասարակությանը զարմացրել է այն հայտարարությամբ, որ ինքն ունի 6 ամսական դուստր՝ Օլիվիան։ Պարզվեց, որ Աիդան իսկապես հղի է եղել, երեխայի ծննդից անմիջապես հետո սկսել է աշխատել։
Օպերալիա 2013 և հետագա կարիերա
2013 թվականի օգոստոսին Գարիֆուլլինան կրկին ելույթ է ունեցել Վերոնայի արենայում, բայց այս անգամ որպես Օպերալիա 2013 մրցույթի մասնակից։ Նա դարձել է Օպերալիա 2013 օպերային երգիչների միջազգային մրցույթի հաղթող ։ Մրցույթում կատարել է Նանետտայի («Ֆալստաֆ»), Ձյունանուշիկի («Ձյունանուշիկը»), Սյուզաննայի («Ֆիգարոյի ամուսնությունը»), Ջուլետտայի (Բելլինիի «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ») արիաները։ Օպերալիայում հաղթելուն հաջորդել է Պեկինի համերգում Պլասիդո Դոմինգոյի հետ համատեղ կատարումը։
Հոկտեմբերի 16-ին Գարիֆուլլինան արժանացել է «Թաթարստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստուհի» կոչման, ինչպես նաև պարգևատրվել է Թաթարստանի Հանրապետության նախագահի շնորհակալագրով ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Աիդան իտալացի տենոր Անդրեա Բոչելլիի հետ դուետ է կատարել Տորոնտոյում կայացած «Դեյվիդ Ֆոսթեր և ընկերներ» բարեգործական գալա-համերգում ։
2013 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Գարիֆուլլինան Ռուսաստանի Մեծ թատրոնում ելույթ է ունեցել Խոսե Կարերասի և Պլասիդո Դոմինգոյի բարեգործական համերգի ժամանակ՝ կատարելով Լաուրետայի արիան և Դոմինգոյի հետ Ժերմոնի ու Վիոլետայի դուետը։
2014 թվականի մարտին Աիդան Դմիտրի Խվորոստովսկու հրավերով մասնակցել է «Խվորոստովսկի և ընկերներ» շարքի երկու համերգներին ։
Մայիսի 22-ին Կազանում տեղի է ունեցել Պլասիդո Դոմինգոյի հետ համատեղ համերգը ։ Համերգը կայացել է Կազանի Տատնեֆտ արենայում, ներկա էր 7,5 հազար հանդիսատես ։
Հունիսի 9-ին Գարիֆուլլինան ելույթ է ունեցել Սեուլի «Արիրանգ» համերգում, որը նվիրված էր Հյուսիսային և Հարավայի Կորեաների միջև խաղաղությանը ։
Հուլիսի 15-ին և 16-ին Աիդան Մարիինյան թատրոնում կայացած Սերգեյ Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն» օպերայի պրեմիերայի ժամանակ առաջին անգամ կատարել է Նատաշա Ռոստովայի դերը, օպերան բեմադրել էր բրիտանացի ռեժիսոր Գրեմ Վիկը ։ Ներկայացման առաջին ցուցադրությունները Վալերի Գերգիևի ղեկավարությամբ տեղի են ունեցել Եվրոպայի կինոթատրոններում ։
2014/2015 մրցաշրջանի սկզբից Վիեննայի պետական օպերայի մենակատար է ։
2015 թվականի հունվարից երգչուհին բացառիկ պայմանագիր է կնքել Decca Classics ձայնագրման ընկերության հետ։
2015 թվականի փետրվարի 12-ին Աիդա Գարիֆուլլինան ելույթ է ունեցել Վիեննական պարահանդեսի բացման արարողության ժամանակ ։
2018 թվականի հունիսի 14-ին Աիդա Գարիֆուլլինան ելույթ է ունեցել Ռուսաստանում կայացած Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության բացման արարողության ժամանակ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս սոպրանոներ Կատեգորիա:Ռուս օպերային երգչուհիներ Կատեգորիա:Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանի շրջանավարտներ
Գինով (անձնանուն)
Գինով, հայկական արական անուն։ Առաջացել է ժողովրդական գինով՝ «հարբած» բառից։ Համազոր անձնանունն է պարսկերեն Sarxōš՝ Սարխօշ ։ Մեկ անգամ հիշատակված է 1600 թվականից հետո գրված անթվական մի հիշատակարանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական արական անձնանուններ
Տագամանենտ
Տագամանենտ, մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Վալես Օքսիդենտալ շրջանում ։ Զբաղեցնում է 43,80 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 306 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Կույս Մարիամի օրիորդությունը
«Կույս Մարիամի օրիորդությունը» (The Girlhood of Mary Virgin), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարը՝ ստեղծված 1848-1849 թվականների ընթացքում։ Ներկայումս նկարը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։
Տեղեկություն նկարի մասին
Նկարը Ռոսսետտիի առաջին խոշոր աշխատանքն է՝ ստեղծված յուղաներկով ։ Նաև այդտեղ Ռոսսետտին առաջին անգամ դրել է PRB միացագիրը, որը նշանակում է պատկանելություն պրեռաֆայելիտների եղբայրությանը ։
Նկարում պատկերված է երիտասարդ Մարիամ Աստվածածինը իր մոր՝ սուրբ Աննայի և սուրբ Հովակիմի (հետևի պլանում) և հրեշտակների հետ։ Մայր և դուստր զբաղված են ասեղնագործությամբ։ Մարիամը սովորում է շուշան ասեղնագործել, որը պահում է հրեշտակը, իսկ հայրն այդ ժամանակ կտրում է խաղողի որթը։ Արմավենու՝ գետնին ընկած տերևը, կարմիր ծածկոցը և մասրենու փշոտ ծաղիկը հղում են Հիսուս Քրիստոսին, սպիտակ շուշանները խորհրդանշում են մաքրություն և անմեղություն, աղավնին՝ Սուրբ Հոգի ։
Նկարի համար բնորդուհի են եղել Ռոսսետտիի քույրը՝ Քրիստինան (Մարիամ Աստվածածին) և մայրը՝ Ֆրենսիս Պոլիդորին (սուրբ Աննա) ։ Յուղաներկով աշխատելիս Ռոսսետտին օգտագործել է ջրաներկի վրձիններ ։ Շրջանակին գրված է Ռոսսետտիի հեղինակած երկու սոնետ, որոնք ուղեկցում են նկարին (ավելացվել են 1864 թվականին նոր շրջանակի հետ միասին) ։
Նկարն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1849 թվականին Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, որտեղ հաջողության է հասել։ Նկարը կարճ ժամանակ անց գնվել է 80 գինեյով ։ Նկարը գնորդին ուղարկելուց առաջ Ռոսսետտին վերափոխել է հրեշտակի դեմքը և Մարիամի հագուստը։ 1864 թվականին նոր սեփականատիրոջ խնդրանքով Ռոսսետտին կրկին փոխել է որոշ դետալներ. հրեշտակի թևերը դարձել են վարդագույն (սպիտակ էին), իսկ Մարիամ Աստվածածնի շրջազգեստի թևքերի գույնը դեղինից փոխել է շագանակագույնի ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներ Կատեգորիա:Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի նկարներ Կատեգորիա:1849 նկարներ Կատեգորիա:1848 նկարներ Կատեգորիա:Հրեշտակներն արվեստում Կատեգորիա:Մարիամ Աստվածածինը գեղանկարչության մեջ
Օմեկուր
Օմեկուր (Omiécourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 237 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.78 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.54 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևելք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 156 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %: 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (59 տղամարդ և 49 կին): Գործազուրկ են եղել 13 անձ (8 տղամարդ և 5 կին): 35 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ռասսոլովկա
Ռասսոլովկա (Рассоловка), գետ Ռուսաստանի Վլադիմիրի և Մոսկվայի մարզերում։ Հոսում Սերգիևո-Պոսադսկի շրջան և Ալեքսանդրովսկի շրջաններում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դուբնու գետի ձախ ափին՝ 144 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։ Ավազանի տարածքը՝ 57,3 կմ2։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է՝ Իվանկովսկի հիդրոհանգույցից մինչև Ուգլիչսկի հիդրոհանգույց (Ուգլիչսկի ջրամբար)։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի) ։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության ․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Սվետլանա Ֆաբրիկանտ
Սվետլանա Ֆաբրիկանտ (Светлана Самуиловна Фабрикант, ), ուկրաինացի պետական և քաղաքական գործիչ, 7-րդ գումարման Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի ժողովրդական պատգամավոր։ Գերագույն ռադա է անցել Շրջանների կուսակցության կուսակցական ցուցակի 25-րդ համարի ներքո։
Լրագրող, հեռուստատեսային հաղորդավար, հասարակական գործիչ, ՈՒՀԱ-ի բարձրագույն լիգայի «Օդեսայի ջենտելմեններ» թիմի նախկին անդամ, Ակումբի կրկնակի չեմպիոն։ Այժմ զբաղեցնում է Ուժեղ Ուկրաինա կուսակցության մարզային շտաբի առաջնորդի պաշտոնը։
Կրթություն
1984 թվականին ավարտել է Օդեսայի թիվ 24 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Օդեսայի պետական համալսարան, սակայն համալսարանն այդպես էլ չի ավարտել ։ Ակտիվ դերակատարություն է ունեցել բուհի կյանքում։ 1986 թվականից դարձել է ՈՒՀԱ-ի «Օդեսայի ջենտլմեններ» թիմի անդամներից մեկը։ Թիմն ՈՒՀԱ-ում դարձել է Խորհրդային Միության կրկնակի չեմպիոն, 1986/1987 և 1990 մրցաշրջաններում։
Կարիերա
1998-2009 թվականներին աշխատել է Օդեսայի «Ռիակ-ինֆորմ» հեռուստաընկերության գլխավոր խմբագիր։
2009 թվականից «Իմ Օդեսա» հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրեն։ «Ռիակ-ինֆորմ»-ից հեռանալու պատճառը հեռուստաալիքի քաղաքական գործունեությունն է։
Վարել է «Ճակատի գիծ» և «Գորդյան հանգույց» ծրագրերը, որոնք հեռարձակվել են «ԱՏՎ» հեռուստաալիքով ։
Քաղաքական գործունեություն
2009 թվականին դարձել է «Ուժեղ Ուկրաինա» կուսակցության Օդեսայի շրջանային կազմակերպության ղեկավար։ Կուսակցության Օդեսայի բաժանմունքը որոշում է կայացրել Սվետլանա Ֆաբրիկանտին Օդեսայի քաղաքային ղեկավարի թեկնածու չառաջադրել տեղական ընտրություններում, որոնք պետք է տեղի ունենան 2010 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, այլ պաշտպանել ընդդիմության միասնական թեկնածու՝ ներկայիս քաղաքային ղեկավար Ալեքսեյ Կոստուսևին։ Իր հերթին Կոստուսևը հայտարարել է, որ Օդեսայի քաղաքային ղեկավար ընտրվելու դեպքում Սվետլանա Ֆաբրիկանտը կնշանակվի Օդեսայի քաղաքային խորհրդի քարտուղար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի հաղորդավարներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի լրագրողներ Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Ուկրաինացի խմբագիրներ
Հենլոնի ածելի
Հենլոնի ածելի (Hanlon’s Razor), հայեցակարգ, համաձայն որի՝ ոչ հաճելի իրադարձությունների պատճառների որոնումների ժամանակ պետք է առաջին հերթին ուշադրություն դարձնել մարդկային սխալների վրա, և միայն դրանից հետո՝ որևէ մեկի գիտակցված չարամիտ գործողությունների։ Սովորաբար ներկայացվում է «Երբեք մի՛ վերագրեք չար մտքին այն, ինչը կարող է բացատրվել հիմարությամբ» արտահայտության միջոցով։
Սկզբունքի ձևակերպում
«Հենլոնի ածելիի» դասական ձևակերպումը հետևյալն է.
Տալամանկա (Բարսելոնա)
Տալամանկա (Talamanca, Talamanca, Talamanca), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Բաժես շրջանում ։ Զբաղեցնում է 29,52 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 143 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Արտաքին հղում
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Հենլոնի ածելի
Սկզբունքի ձևակերպում
Երբեք մի՛ վերագրեք չար մտքին այն, ինչը կարող է բացատրվել հիմարությամբ։
Ծագում և նմանատիպ արտահայտություններ
Ըստ Իոսիֆ Բիգլերի՝ ձևակերպումը առաջին անգամ օգտագործվել է Ռոբերտ Ջ. Հենլոնի կողմից՝ որպես բնաբան Մերֆիի օրենքի հետ կապ ունեցող տարբեր հումորների ժողովածուի՝ հրապարակված 1980 թվականին «Մերֆիի Օրենքների երկրորդ գիրք, կամ Ավելի շատ պատճառներ, ըստ որոնց գործերը վատ են ընթանում» (A character in Heinlein's story described the "devil theory" fallacy, explaining, "You have attributed conditions to villainy that simply result from stupidity.")
Նմանատիպ արտահայտություն է հանդիպում Ռոբերտ Հայնլայնի «Կայսրության տրամաբանությունը» պատմվածքում (1941): «Դուք չարամտությամբ փորձում եք բացատրել այն, ինչը սովորական հիմարության արդյունք է»։ Այդ արտահայտությունը առանձին մեջբերման է վերածվել 1995 թվականին (հինգ տարի առավել շուտ, քան Բիգլերը հեղինակությունը վերապահեց Ռոբերտ Ջ. Հենլոնին)։ Ըստ էության, «Հենլոնի ածելին» «Հայնլայնի ածելիի» աղճատված տարբերակն է։ «Հայնլայնի ածելիի» բնորոշումը այդ ժամանակներից հնչում է որպես «Երբեք մի՛ վերագրիր չարամտությանը այն, ինչը կարող է բացատրվել հիմարությամբ. սակայն մի՛ բացառիր չարամտությունը»։
Նման մեկ այլ միտք է արտահայտել Գյոթեն «Երիտասարդ Վերթերի տառապանքները» վեպում (1774 թվական)։ «…թյուրիմացությունները և անփութությունը ավելի մեծ խճճվածություն են ստեղծում այս աշխարհւմ, քան խորամանկությունն ու չարությունը։ Ամեն դեպքում, վերջին երկուսը, անկասկած, հանդիպում են ավելի հազվադեպ»։
Մեկ այլ նմանատիպ արտահայտություն հաճախ վերագրվում է Նապոլեոն Բոնապարտին.
Երբեք չարամտությանը մի՛ վերագրիր այն, ինչը կարելի է բացատրել ոչ կոմպետենտությամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Տրամաբանություն Կատեգորիա:Թերահավատություն
Սենեգալյան գալագո
Սենեգալյան գալագո (Galago senegalensis) գալագոյանմանների ընտանիքից գիշերային կենսակերպ վարող պրիմատ ։ Բնակվում է Աֆրիկայում։ Արտաքնապես նման են լորիենայիններին։ Աֆրիկայի վայրի բնության հիմնադրամի տվյալներով Աֆրիկայում ամենատարածված ցածրակարգ պրիմատներ ։
Տարածում
Տարածված են Աֆրիկայում, հանդիպում են նաև Մադագասկարում։ Շատ տարածքներում նրանց թիվը շատ մեծ է։
Արտաքին կառուցվածք
Ունեն խոշոր աչքեր։ Մարմնի երկարությունմ մինչև 50 սմ է, իսկ քաշը մինչև 2 կգ, ի տարբերություն լորինների կարող են ցատկել ծառից ծառ։ Սնվում են միջատներով բույսերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ձեռնոտանիներ
Օլիվիա Շրայներ
Օլիվիա Էմիլիա Ալբերտինա Շրայներ (Olive Emilie Albertina Schreiner, ), հարավաֆրիկացի կին գրող, հրապարակագիր, կանանց իրավունքների համար պայքարի առաջամարտիկ։ Համբավվել է որպես հարավաֆրիկյան գրականության պատմության մեջ առաջին խոշոր կին հեղինակը, իր ժամանակի ամենահեղինակավոր մտավորական կանանցից մեկը։
Կենսագրություն
Օլիվիայի հայրը գերմանացի լյութերական միսիոներ էր, մայրը՝ անգլուհի, որը խրախուսում էր դստեր ընթերցասիրությունն ու ինքնակրթվելու, զարգանալու մղումը, թեև հաճախ նաև վիճել է նրա հետ՝ ագնոստիկ հայացքների պատճառով։ 1881 թվականին Օլիվիան մեկնել է Անգլիա, որտեղ էլ, որոշ ժամանակ անց, հրատարակել է իր ամենահայտնի երկը՝ «Աֆրիկյան ագարակի պատմությունը» («The Story of an African Farm») վեպը՝ ներկայանալով որպես տղամարդ, Ռալֆ Այրոն կեղծանունով։ Այդ վեպում 19-րդ դարավերջի հարավաֆրիկյան գյուղի կյանքն է՝ ռեալիստորեն պատկերված կնոջ հայեցակետից։ Մի քանի տարի անց Օլիվիան վերադարձել է հայրենի եզերք, նոր գրքեր ու բրոշյուրներ գրել, որոնցում ցույց է տվել ոչ միայն կանանց, այլև սևամորթների, հրեաների, հնդկացիների, հասարակության ճնշված այլ խավերի ծանր դրությունը, սուր քննադատության է ենթարկել գաղութատիրական վարչակազմի ղեկավար Սեսիլ Ռոդսին, ում հետ նախկինում բարեկամական հարաբերություններ ուներ (ի դեպ, գաղութներից մեկի վարչակազմի ղեկավարն էլ Օլիվիայի եղբայրն էր)։ Կին գրողն առաջ է քաշել ֆեմինիստական գաղափարներ և՝ ոչ միայն իր գեղարվեստական երկերում, այլ նաև հրապարակագրական հոդվածներում, որոնք հիմնականում լույս են տեսել «Կանայք և աշխատանքը» («Women and Labour») ամսագրի 1911 թվականի համարներում։ Նրա «Պատմություններ, երազանքներ ու այլաբանություններ» («Stories, Dreams and Allegories») գիրքը (1922) լույս է ընծայվել հետմահու։ 1924 թվականին նրա ամուսինը հրատարակության է հանձնել «Օլիվիա Շրայների կյանքը» («The Life of Olive Schreiner») գիրքը։
Պարգևներ
2003 թվականին Օլիվիա Շրայները հետմահու պարգևատրվել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության «Իխամանգա» ոսկե շքանշանով ։
Հարավային Աֆրիկայում գործող անգլիական ակադեմիան (English Academy of Southern Africa) 1964 թվականին սահմանել է Օլիվիա Շրայների անվան գրական հատուկ մրցանակ, որը յուրաքանչյուր տարի շնորհվում է տվյալ տարում լավագույնը ճանաչված անգլիալեզու գեղարվեստական գրքի հեղինակին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կին գրողներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի գրողներ Կատեգորիա:Կին վիպասաններ Կատեգորիա:19-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գրողներ Կատեգորիա:19-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Հարավաֆրիկացի կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ
Օնե
Օնե (Oneux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում :
Բնակչությունը 2007 թվականի դրությամբ կազմում է 378 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.26 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.49 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 36 կմ հյուսիս-արևմուտք:
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 245 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 180-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 65: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %: 180 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 166 անձ (88 տղամարդ և 78 կին): Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին): 65 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 28-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Անդրեա Բերտոլաչի
«Ռոմա», «Լեչե»
2010-2012 թվականները Բերտոլաչին վարձակալական հիմունքներով անցկացրել է «Լեչե»-ի կազմում։
«Ջենոա»
2012 թվականի ամռանը «Ջենոա»-ն գնել է ֆուտբոլիստի տրանսֆերային իրավունքների 50%-ը ։ 2015 թվականի հունիսի 23-ին իտալական ակումբը 8.5 միլիոն եվրոյի դիմաց գնել է ֆուտբոլիստի տրանսֆերի 50%-ը ։
Միջազգային կարիերա
Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Բերտոլաչին նշել է 2014 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ Խորվաթիայի հավաքականի դեմ խաղում ։
Երազների մեկնաբանություն (աշխատություն)
Երազների մեկնաբանությունը (Die Traumdeutung) Զիգմունդ Ֆրոյդի առաջին լայնածավալ մենագրությունն է, որ հրատարակվել է 1899 թ., սակայն թվագրվել 1900 թ., քանի որ հեղինակը և հրատարակիչը ցանկանում էին այն «վերագրել նոր դարին»։ Այս աշխատության մեջ Զ. Ֆրոյդն առաջին անգամ խոսում է հոգեվերլուծության ամենահիմնական հասկացություններից մեկի՝ անգիտակցականի մասին, ինչպես նաև առաջին անգամ քննարկում այն, ինչ հետագայում անվանում է «Էդիպյան բարդույթի տեսություն»։
Գրքի առաջին հրատարակությունը մեծ հաջողություն չի ունեցել. մի քանի տարվա ընթացքում վաճառվել է ընդամենը 600 օրինակ։ Սակայն հետագայում, բազմիցս վերահրատարակվելով, այս աշխատությունը դարձել է Զիգմունդ Ֆրոյդի ամենաընթերցված աշխատանքներից։
Հիմնական հասկացությունները
Գրքում հիմնականում անդրադարձ է կատարվում երազների հոգեբանական առանձնահատկություններին և հոգեթերապևտիկ աշխատանքում դրանց մեկնաբանության կարևորությանը։ Ֆրոյդը գտնում է, որ երազը աղճատված կերպով փոխարինում է անգիտակցական բովանդակություններին, քանի որ բացի երազի ակնհայտ բովանդակությունից, կա նաև թաքնված բովանդակություն, որն արտամղված ցանկություն է։ Երազների մեկնաբանության հոգեվերլուծական մեթոդն ուղղված է վերծանելու երազի թաքնված բովանդակությունը, ինչը մեծ նշանակություն ունի հոգեթերապևտիկ աշխատանքում։ Երազի հիմնական գործառույթն է պահպանել քունը։ Երազը քնելու պահանջմունքի և քունը խանգարել ձգտող անգիտակցական ցանկությունների միջև փոխհամաձայնությունն է։ Այն ցանկության հալյուցինատոր իրականացում է, ինչի նպատակը քունը պահպանելն է։ Ֆրոյդը ցույց է տալիս, որ երազը ենթարկվում է վերամշակման չորս հիմնական միջոցներով՝ մտքի վերածումը տեսողական պատկերների, խտացում, փոխադրում, երկրորդային մշակում։
ԳԼՈՒԽ I. Երազատեսության հարցի վերաբերյալ գիտական գրականությունը (մինչև 1900 թ.)
Զ. Ֆրոյդն իր աշխատությունն սկսում է՝ քննարկելով մինչև իր ուսումնասիրությունը արդեն գոյություն ունեցող մի շարք հեղինակների տեսանկյունները երազատեսությունների, դրանց մեխանիզմների, նշանակության, գործառույթների մասին։ Նա մասնավորապես կարևորում է Արիստոտելի, Հիլդեբրանդտի, Շերների, Կրաուսի, Շտրյումպելի, Վունդտի, Իեսսենի, Շոլցի և այլոց աշխատությունները երազների մասին։
ԳԼՈՒԽ II. Երազներ մեկնաբանության մեթոդը. երազատեսության վերլուծության օրինակ
Այս գլխում Ֆրոյդը քննադատում է երազների մեկնաբանության արդեն գոյություն ունեցող երկու հիմնական մեթոդները՝ սիմվոլիկ մեթոդը, որի միջոցով երազը վերլուծվում էր դրանում առկա ընդհանուր խորհրդանիշների վերլուծմամբ, և վերծանման մեթոդը, որը բացատրում էր երազի հնարավոր թաքուն իմաստները։ Զ. Ֆրոյդը համարում է, որ երազը կարող է մեկնաբանվել միայն, եթե հաշվի առնենք երազ տեսնողի անձը, նրա կյանքի պայմանները, միջավայրը, քանի որ. «Երազի մի տարրը հարուստի, ամուսնացածի, առևտրականի համար կարող է ունենալ մի իմաստ, իսկ աղքատի, չամուսնացածի և հռետորի համար՝ բոլորովին այլ»։
Աշխատելով հոգեախտաբանական խնդիրներով մարդկանց հետ՝ Զ. Ֆրոյդը և Ժոզեֆ Բրեյերը նկատեցին, որ պացիենտների ախտանիշների նշանակության մեկնաբանությունը և այդ ախտանիշների հետզարգացումը համընկնում են, և այդպիսով շատ հաճախ պացիենտը մեկնաբանությունից հետո ուղղակի ազատվում է այդ ախտանիշից։ Նրանք նկատեցին նաև, որ պացիենտները իրենց ախտանիշների և դրանց հետ կապված զգացողությունների մասին խոսելիս հաճախ անդրադառնում են իրենց երազներին։ Այսինքն երազները մեծ հաշվով մտցվում էին այն հոգեբանական շղթայի մեջ, որով որ վերլուծությունն առաջ էր շարժվում։ Այս ամենի արդյունքում Ֆրոյդը հասկացավ, որ երազը կարելի է համարել ոչ այլ ինչ, քան հերթական ախտանիշը, որ անհրաժեշտ է մեկնաբանել։
Բայց պետք է ուշադրությունը կենտրոնացնել ոչ թե ամբողջական երազի, այլ երազի առանձին տարրերի վրա միայն։ Այս ուղիով ստացված նյութի օգնությամբ կարող է կատարվել ինչպես երազների, այնպես էլ ախտաբանական մտքերի մեկնաբանություն (այս տեխնիկան հետագայում անվանվեց «ազատ զուգորդումների մեթոդ»)։
Այս տեսության համար հիմնարար գաղափարն այն մասին, որ երազը ծածկագիր է, որի ձևով և միջոցով թաքնված ցանկությունները գտնում են իրենց համար բավարարություն, Ֆրոյդի մոտ առաջ է եկել 1895 թ.-ի հուլիսի 24-ի երեկոյան, մի վիեննական ռեստորանում, երբ հասկացավ իր՝ նախորդ գիշերվա երազի թաքուն իմաստը։ Հետագայում նա կատակելով ասել է, որ այդ տեղում պետք է կանգնեցնել ցուցանակ՝ «Այստեղ դոկտոր Ֆրոյդի կողմից բացահայտվեց երազների առեղծվածը» գրությամբ։
Իր այս աշխատության մեջ նա որպես երազի մեկնաբանման օրինակ ներկայացնում է հենց այդ նույն երազը և մեկնաբանում այն։
Զ. Ֆրոյդի երազը (1895 թ., հուլիսի 23/24).
Իրման (կեղծանուն է) եղել է Ֆրոյդի պացիենտը և նրա ընտանիքի մտերիմը։ Ֆրոյդը գտնում էր, որ, քանի որ նրանք մտերիմներ էին, իր՝ որպես բժշկի հեղինակությունը Իրմայի մոտ փոքր էր, ուստի նրա բուժումը լիակատար արդյունավետություն չունեցավ։ Հոգեթերապևտիկ աշխատանքի վերջում Իրման ազատվել էր հիստերիկ վախերից, բայց ոչ սոմատիկ (մարմնական) ախտանիշներից։ Աշխատանքի ավարտին Ֆրոյդը Իրմային առաջարկում է մի «որոշում», որին վերջինս չի համաձայնում։ Որոշ ժամանակ անց Ֆրոյդն իր աշխատակից-ընկերոջից իմանում է, որ «Իրման համեմատաբար լավ է զգում, բայց ոչ միանգամայն լավ»։ Ֆրոյդին թվում է, թե ընկերն իրեն մեղադրում է պացիենտի վիճակի և պացիենտին շատ բան խոստանալու համար։ Այս զգացողությունը Ֆրոյդը ոչ մի կերպ չի արտահայտում և երազը տեսնելուց առաջ՝ երեկոյան, մանրամասնորեն շարադրում է Իրմայի հիվանդության պատմությունը, որպեսզի ուղղորդի նրան իրենց ընդհանուր ընկեր և շատ հայտնի բժիշկ Մ.-ի մոտ։
Ֆրոյդն այս երազը գրի է առնում և որոշում վերլուծել՝ առանձնացնելով երազի դրվագները և մեկնաբանություններ տալով այդ դրվագներին՝ ըստ սյուժեի հերթականության։ Յուրաքանչյուր հատվածին տալով հնարավորինս մանրամասն մեկնաբանություն՝ նա տեսնում է, որ երազի բովանդակությունն իր մեջ թաքցնում է այնպիսի մտքեր, որոնք արթմնի ժամանակ նրան անհանգստացրել կամ իր համար «հոգեկան արժեք» են ներկայացրել։ Երազի վերլուծության արդյունքում Ֆրոյդը եզրակացնում է, որ երազը իրականացնում է մի քանի ցանկություն, որոնք առաջացել են վերջին երեկոյի իրադարձությունների պատճառով (Օտտոյի ասածը և հիվանդության պատմության կազմումը)։
Երազի մեկնաբանությունը թույլ է տալիս վերծանել երազի թաքցրած միտքը, որը Ֆրոյդը շարադրում է հետևյալ կերպ.
ԳԼՈՒԽ III. Երազատեսությունը՝ ցանկության իրականացում
Այս գլխում Զ. Ֆրոյդը ցույց է տալիս, որ երազատեսությունը լիարժեք հոգեկան երևույթ է և կրում է ցանկության իրականացման բնույթ։ Ֆրոյդն ընդգծում է, որ շատ հեշտ է նկատել, որ երազատեսությունը հենց ցանկության իրականացում է՝ վերլուծելով մի քանի օրինակներ։ Ֆրոյդը գրում է, որ երբ ինքը քնելուց առաջ աղի կերակուր է ուտում, ապա կարող է արթնանալ ծարավից։ Բայց արթնանալուց առաջ նա սովորաբար երազ է տեսնում, թե ինչպես է ջուր խմում, ապա արթնանալով տեսնում, որ իսկապես ուզում է խմել։ Այսպիսով՝ ծարավի զգացումը առաջացնում է ջուր խմելու ցանկությունը, իսկ երազը այդ ցանկությունը ներկայացնում է իրականացված տեսքով։ Քանի որ ավելի հարմարավետ է քնելը, ոչ թե արթնանալը, ապա երազը փորձում է հագեցնել քնածի ծարավը առանց արթնանալու, այսինքն այս երազը հարմարավետության մասին երազ է։ Բայց ծարավը չի կարող հագեցվել երազով, ինչպես և Ֆրոյդի վրեժխնդրությունը Օտտոյի հանդեպ։ Այսինքն, հարմարավետությունը կարող է ստեղծել երազ, և քանի որ վերջինիս հիմնական նպատակը ցանկության իրականացումն է, այն կարող է լինել միանգամայն էգոիստական։
Ֆրոյդը մատնանշում է, որ ցանկության իրականացման սկզբունքը շատ ավելի ուղղակի է դրսևորվում մանկական երազներում։ Նա ներկայացնում է իր իսկ երեխաների երազներից մի քանիսը.
Ֆրոյդի հնգամյա որդին երազում տեսնում է, որ ինքը եղել է Սիմոնիգյուտտեում՝ սար, ուր մեծ հաճույքով էին այցելում Ֆրոյդի երեխաները։ Երազատեսության նախորդ օրը նրանք անցել են մի ճանապարհով, որ շատ մոտ էր այդ սարին, սակայն, որքան էլ երեխաները ցանկացել են այնտեղ գնալ, հայրը չի համաձայնել տանել նրանց այնտեղ։ Ըստ Ֆրոյդի՝ երազը երեխային պարգևատրել է այնտեղ տանելով։ Իսկ երբ նավակով լճի վրա զբոսանքից հետո փորձում էին նրա երեքամյա աղջնակին իջեցնել նավակից, փոքրիկը ուժգին լաց է եղել և ասել, որ զբոսանքը շատ կարճ էր։ Հաջորդ առավոտյան աղջնակը պատմել է, որ երազում լճակի վրա երկար զբոսնում էր նավակով։
Հեղինակի կարծիքով՝ մենք կարող ենք տեսնել երազների ցանկության իրականացման երևույթը նաև առօրյա խոսակցությունների, առածների, ասացվածքների մեջ, օրինակ՝ «Ես նույնիսկ երազում դա չէի տեսնի» կամ «Ի՞նչ է տեսնում երազում սագը։ Եգիպտացորեն» և այլն։
ԳԼՈՒԽ IV․ Երազատեսության աղճատող գործունեությունը
Զ. Ֆրոյդն առաջ է քաշում այն գաղափարը, որ նույնիսկ տհաճ կամ վախի մասին երազները իրենց մեջ կրում են ցանկության իրականացում։ Երազների մեկնաբանությունը վկայում է այն մասին, որ ցանկության իրականացումը երազում հաճախ ի հայտ է գալիս թաքնված, փոփոխված ձևով, ինչը Ֆրոյդն անվանում է «աղճատում»։ Մի քանի երազատեսությունների օրինակով Ֆրոյդը փորձում է բացատրել այդ աղճատումների պատճառը։ Պարզվում է, որ երբեմն աղճատումը քողարկում է իրական բովանդակությունը՝ այն ճիշտ հակառակ բովանդակությամբ ներկայացնելով (իրականում՝ հակակրանք, երազում՝ համակրանք կամ իրականում՝ սեռական ցանկություն, երազում՝ վախ)։
Հետագայում Ֆրոյդը այդ աղճատումները բացատրում է երկու «հոգեկան համակարգերի» գոյությամբ, որոնցից առաջինը առաջ է բերում ցանկությունը, իսկ մյուս համակարգը երազում կատարում է «ցենզուրայի» գործառույթ։ Ցենզուրայի միջոցով է կատարվում երազի աղճատումը։ Ֆրոյդը գտնում է, որ ցենզուրան վերահսկում է այն ամենն, ինչ հնարավորություն ունի հասնելու գիտակցություն։ Առաջին համակարգից ոչինչ չի կարող հասնել գիտակցությանը՝ առանց անցնելու ցենզուրայի միջով։ Ցենզուրան թողնում է գիտակցությանը հասնել այն բովանդակությունները, որոնք համապատասխանում են իր ցանկություններին, իսկ եթե չեն համապատասխանում, փոփոխում, աղճատում է այդ բովանդակություններն այնպես, որպեսզի դրանք հնարավորինս համապատասխան լինեն։ Այսպես ուրեմն, տհաճ երազները քողարկում են ցանկություններ, որոնք հաճելի չեն երկրորդ համակարգին (ցենզուրային)։
ԳԼՈՒԽ V․ Երազատեսությունների նյութը և աղբյուրները
բ) Ինֆանտիլ բովանդակությունները որպես երազի աղբյուր. երազում կարող են արտահայտում գտնել կյանքի վաղ փուլերում ստացված տպավորությունները, որոնց առաջ հիշողությունն արթուն վիճակում անզոր է։ Ֆրոյդը երազների մի շարք օրինակներ է բերում, որոնցում անձը տեսնում է վաղուց մոռացված պատկերներ կամ սյուժեներ սեփական մանկությունից։ Այս բնույթի երազներ են կրկնվող երազները, որոնք հիմնականում մանկական տարիքում վերապրած բովանդակությունների տարրերից են կազմվում։
դ) Տիպիկ երազներ. Ֆրոյդը գտնում է, որ կան որոշ երազներ, որոնք, չնայած տարբեր մարդկանց մոտ են առաջանում, այդուհանդերձ մեծ մասամբ կարող են մեկնաբանվել նույն կերպ, քանի որ բխում են միևնույն աղբյուրից.
Ատամի ցավի հետ կապված երազները Ֆրոյդը, օրինակների հիման վրա, կապում է|օնանիստական ցանկությունների արտահայտման հետ։ Քնած ժամանակ թռչելու, օդում սավառնելու մասին երազները մանկական տարիքում երեխային օդ թռցնելու ձևով խաղալու և դրանից երեխայի մոտ հաճելի զգացողությունների վերապրման հետ են կապված։ Ընկնելու մասին երազները մեծ մասամբ վախի հետ են կապված։ Կանանց մոտ այս երազները համարյա միշտ խորհրդանշում են սեռականության հետ կապված մեղքի զգացումը (մեղք՝ «ընկնել»)։ Մարդիկ, ովքեր հաճախ երազում տեսնում են իրենց լողալիս, ալիքները ճեղքելիս, սովորաբար մանկական տարիքում տառապել են գիշերամիզությամբ, ինչը նրանց տալիս էր հեղուկի հոսելու հաճելի զգացողությունը, որից նրանք զրկվել են հասուն տարիքում։ Հրդեհի մասին երազները հաճախ վկայում են մանկական տարիքում կրակի հետ խաղալու արգելքի մասին։
Ֆրոյդը համոզված էր, որ երազատեսությունների մեծամասնությունը հիմքում ունի սեռական բնույթ և արտահայտում է էրոտիկ ցանկություններ։ Ոչ մի բնազդ, սկսած անձի մանկական տարիքից, չի ենթարկվում այնպիսի ճնշման, ինչպես սեռական բնազդը, ուստի այն շատ ավելի հաճախ է արտահայտում գտնում երազներում։ Չնայած Ֆրոյդը գտնում էր, որ յուրաքանչյուր երազի մեկնաբանություն ունի անհատական վերլուծության կարիք, այս գլխի վերջում նա առանձնացնում է մի քանի խորհրդանիշներ, որոնք երազների մեծամասնության դեպքում ունեն սեռականության հետ կապված ընդհանուր նշանակություն. thumb|Մարմարյա հուշատախտակ այն վայրում, որտեղ առաջին անգամ [[Զիգմունդ Ֆրոյդը սկսել է «Երազների մեկնաբանություն» աշխատությունը։
ԳԼՈՒԽ VI․ Երազատեսության աշխատանքը
Երազի բովանդակության և երազի մեկնաբանության միջև կա մի նոր հոգեկան նյութ՝ երազի հետևում թաքնված բովանդակություն, որ արտահայտում է որոշակի միտք։ Ֆրոյդը գտնում է, որ հոգեվերլուծության խնդիրն է դուրս հանել երազի ակնհայտ և թաքուն բովանդակությունների միջև կապը։ Երազն ունի նյութի մշակման չորս հիմնական ձև՝ մտքի վերածումը տեսողական պատկերի, խտացում, փոխադրում և երկրորդային մշակում։ Ֆրոյդը գտնում էր, որ երազը մտքի յուրատիպ «թարգմանություն» է, որի արդյունքում միտքը վերածվում է պատկերի։ Նա այդ պատկերը համեմատում է ռեբուսի հետ, որի կառուցվածքը չի ենթարկվում տրամաբանությանը, բայց ճիշտ վերծանման դեպքում կարելի է հասնել երազի ճշմարիտ մտքին։
Խտացման աշխատանք. եթե համեմատենք երազը մտքի հետ, ապա երազում առկա է բովանդակությունների մի անդադար խտացման գործընթաց։ Երազը հակիրճ է ու աղքատ՝ մտքի բազմազան հարստության համեմատ։ Բայց երազի մեկնաբանությունը իր ծավալով անհամեմատ ավելի հարուստ ու բովանդակալից է, քան երազը արտաքինից։ Երազում հոգեկան բովանդակությունների խտացման վառ օրինակ է երազում գործող հավաքական անձը, որի մեջ համադրվում են երազը տեսնողին ծանոթ մեկ կամ մի քանի անձանց բնորոշ բնութագրիչներ։ Խտացման գործընթացի միջոց է նաև անունների խտացումը և նոր բառերի ստեղծումը երազի կողմից։ Օրինակ՝ Ֆրոյդը իր երազներից մեկում տեսել էր իր աշխատակցին և մտածել, թե ինչպիսի «նորէկդալային» ոճ ունի նա։ Փորձելով պարզել, թե ինչ ծագում կարող է ունենալ այդ բառը, Ֆրոյդը հիշել է, որ նա գրել է Իբսենի մասին ակնարկ, իսկ Ֆրոյդը հիշում էր հերոսների անուններ՝ Իբսենի երկու դրամաներից՝ Նորա և Էկդալ։ Բառային այսպիսի նորամուծություններ անում են նաև պարանոյայի, հիստերիայի, կպչուն մտքերի դեպքում, ինչպես նաև մանկական հասակում։
Փոխադրման աշխատանք. հաճախ այն, ինչ երազի հիմքը հանդիսացող մտքի համար ունի կարևոր նշանակություն, երազում կարող է բոլորովին չարտահայտվել։ Երազի աշխատանքում արտահայտվում է հոգեկան ուժ, որը մի կողմից հոգեպես արժեքավոր տարրերը զրկում է արժեքից, իսկ մյուս կողմից՝ դետերմինացիայի սկզբունքով, փոքր արժեք կրող տարրերից ստեղծում է նոր արժեքներ, որոնք արտահայտվում են երազում։ Այսպիսով տեղի է ունենում առանձին տարրերի հոգեկան ինտենսիվության փոխադրում և տեղափոխում։ Կարող ենք ենթադրել, որ տեղափոխման գործընթացը տեղի է ունենում ցենզուրայի շնորհիվ։
Պատկերման միջոցները երազում. երազների մեկնաբանության արդյունքում ստացված նյութը կարելի է բաժանել երկու մասի՝ առաջինը «էական մտքերն» են, որոնք կարող էին լիովին փոխարինել երազին, եթե չլիներ ցենզուրան։ Երկրորդը «կոլլատերալ մտքերի» խումբն է. դրանք այն ուղիներն են, որոնց միջոցով իրական ցանկությունները փոխարկվում են երազում ներկայացվող ցանկությանը։ Այս մտքերը երազում գտնվում են տարբեր տիպի կապերի մեջ։ Հարց է ծագում, թե ի՞նչ է տեղի ունենում այս մտքերի միջև տրամաբանական կապի հետ, որը երազում բացակայում է (երազը տրամաբանական կապը ներկայացնում է «միաժամանակության» տեսքով՝ անցյալի, ներկայի և ապագայի դեպքերն ու մարդկանց զետեղելով նույն հարթության մեջ)։ Վերլուծության նպատակն է վերականգնել երազում առկա տարրերի միջև իրական տրամաբանական կապը։
Պատճառահետևանքային կապը երազում կարող է փոխարինվել հաջորդականությամբ, որը կարող է պատկերվել նաև հակառակ ընթացքով կամ պատկերների անմիջական այլակերպմամբ, բայց այդ ամենի հետևանքը միշտ երազի գլխավոր հատվածի օգտին է։
Նմանությունը, համաձայնությունը և ընդհանրությունը սովորաբար պատկերվում են տարրերը մեկ ամբողջության մեջ ներառելու միջոցով, որը կամ արդեն գոյություն ունեցող միավորի է կցվում, կամ նորն է ստեղծվում։
Այս գլխում օրինակների հիման վրա մանրամասնորեն քննարկվում են նաև երազում նորարարության հարցը, բառերի և թվերի ներկայացումն ու նշանակությունը երազում և այլն։
Այսպիսով, օրինակների հիման վրա վերլուծելով աբսուրդային երազները և ինտելեկտուալ գործունեությունը երազում՝ Ֆրոյդը պնդում է, որ «այն ամենն, ինչ երազում կրում է մտածողության գործառույթի դրսևորման ձև, պետք չէ համարել մտածական գործընթաց, քանի որ դա վերաբերում է երազի հետևում թաքնված մտքերին։ Երազի թաքնված բովանդակությանն են վերաբերում նաև արթնանալուց հետո երազ տեսնողի արտահայտած դատողությունների մեծ մասը և այն զգացողությունները, որոնք նկարագրվում են երազ տեսնողի կողմից։ Այդ բոլորը երազի արդյունքն են և պետք է հաշվի առնվեն մեկնաբանության ժամանակ»։
Երազում աֆեկտների արտահայտումը վերլուծելիս հեղինակը նշում է, որ հաճախ մենք երազում ունենում ենք ինտենսիվ հուզական ապրումներ այնպիսի բովանդակությունների նկատմամբ, որոնք արթմնի ժամանակ նույնիսկ նվազագույն չափով չէին հուզի մեզ, և նաև հակառակը՝ կարող ենք բավականին անտարբեր լինել այնպիսի դեպքերի նկատմամբ, որոնք իրականում տեղի ունենալու դեպքում մեզ շատ կվշտացնեին կամ կուրախացնեին։ Վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ այս առեղծվածը հասկանալու համար մեզ ընդամենը պետք է երազի ակնառու բովանդակությունից անցում կատարել թաքնված բովանդակությանը։ Իրական և երազային բովանդակությունները կրում են բազմաբնույթ տեղափոխություններ և ձևափոխություններ, մինչդեռ աֆեկտը մնում է անփոփոխ։ Երազում վերապրած աֆեկտների վրա որոշակի ազդեցություն կարող են ունենալ նաև քնելիս երազ տեսնողի ունեցած տրամադրությունը (ծանր տրամադրության հիմքում սովորաբար լինում են չբավարարված ցանկություններ, որոնք երազը պետք է բավարարի), սոմատիկ գործոնները։
Երկրորդային մշակում. երկրորդային մշակումը ակնհայտ երազը մտցնում է քիչ թե շատ իմաստավորված ամբողջականության մեջ, քանի որ այն մեխանիզմները, որ թաքնված երազը վերածում են ակնհայտ երազի, աշխատում են թաքնված երազի յուրաքանչյուր տարրի հետ առանձին, ուստի թաքնված երազի տարրերի միջև գոյություն ունեցող կապերը խախտվում են։ Երկրորդային մշակումը թաքնված երազի հետ կապ չունի, այն ընդամենը կարգի է բերում, հարթեցնում է ստացվելիք ակնհայտ երազը, նրան օժտում թվացյալ իմաստով, մինչդեռ իրական իմաստը թաքնված երազում պետք է փնտրել։
Երբեմն երազում կարող է ի հայտ գալ որոշակի քննադատություն, որը հաճախ նախորդում է արթնանալուն։ Օրինակ՝ երազ տեսնողը ինքն իրեն համոզում է, որ տեղի ունեցողը ընդամենը երազ է՝ այդպիսով ջանալով նվազեցնել ապրած հույզերի կարևորությունը և թեթևացնել սպասումի տագնապը։ Այս երևույթը դրսևորվում է այն ժամանակ, երբ «անդադար ակտիվ վիճակում գտնվող ցենզուրան իրեն խաբված է զգում իր իսկ թույլ տված երազի կողմից»։ Քանի որ արդեն ուշ է ճնշել, ցենզուրան երազին հակազդում է նմանատիպ քննադատությամբ։ Ցենզուրայի ազդեցության տակ է նաև, որ երազի որոշ հատվածներ կարող են մոռացվել, և հաճախ դրանք հենց երազի հիմնական մտքերը միմյանց կապող դրվագներն են։