cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թոմաս Հարտ Բենտոն
Կյանք և ստեղծագործություն
Բենտոնը ընտրել է նկարչությունը հակառակ հոր ծրագրերին, որը ցանկացել է, որ որդին ունենա քաղաքական կարիերա։ Մայրն աջակցել է որդուն թե՛ ֆինանսապես, և թե՛ բարոյապես, որպեսզի Թոմասը կարողանա արվեստով զբաղվել։ Արդեն պատանի հասակում համագործակցել է «Joplin American (Միսսուրի)» թերթի հետ՝ թերթի համար ծաղրանկարներ և կոմիքսներ նկարելով։ 1907 թվականին Բոնտոննն ընդունվում է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտ, իսկ 1909 թվականին մեկնում Փարիզ, որտեղ սովորում է Ժյուլիանի ակադեմիայում։ Փարիզում Բենտոնը ծանոթանում է ամերիկացի և մեքսիկացի որոշ նկարիչների հետ, որոնց թվում էին Դիեգո Ռիվերան և նկարչությունում սինխրոնիզմի ներկայացուցիչ՝ Ստենտոն Մաքդոնալդ-Ռայթը։ Ռայթի ազդեցությամբ Բենտոնի ստեղծագործություններում զգացվում են նաև սինխրոմիզմի տարրեր։
1912 թվականին Բենտոնը Եվրոպայում ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է Նյու Յորք։
Պատերազմի ավարտից հետո դասավանդել է Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգա դպրոցում։ 1920-ական թվականների վերջին և 1930-ական թվականների սկզբին նրա աշակերտների թվում է եղել Ջեքսոն Պոլլոքը։
1922 թվականի ամուսնացել է իտալացի ներգաղթյալ Ռիտա Պյաչենցուի հետ, որի հետ ապրել է գրեթե 53 տարի։ Ռիտան մահացել է ամուսնու մահից երկուսուկես ամիս անց։
1933 թվականին Չիկագոյում «Զարգացման դարաշրջան» ցուցահանդեսի համար նրան հանձնարարվել է ստեղծել որմնանկարներ, որոնք կներկայացնեին Ինդիանա նահանգում։ Սակայն Բենտոնի աշխատանքը առաջացրել է մի շարք հարցեր։ Բենտոնը պատկրել էր ոչ միայն պետության սովորական կամ հայտնի մարդկանց, այլև Կու-կլուքս-կլանի ներկայացուցիչներին։
1934 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Բենտոնը պատկերվել է «Time» ամսագրի առաջին գունային շապիկներից մեկի վրա։ Հրապարակվում է հոդված, որտեղ Գրանթ Վուդիի և Ջոն Սթյուարտ Քարիի հետ, ներկայացվում են, ինչպես ամերիկյան արվեստի նոր հերոսներ, իսկ ռեգիոնալիզմը նկարագրվում է որպես գեղարվեստական նշանակալի շարժում։
80-ականների վերջին Քեն Բըրնսը Թոմաս Բենտոնի մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանել։
Աշխատանքներ
Թոմաս Բենթոնն իր կտավներում պատկերել է տեսարաններ հասարակ ամերիկացիների առօրյա կյանքից, հաճախ իր հարազատ Միջին Արևմուտքից։ Հատկապես պայծառ գույներով է պատկերել գյուղական կյանքի նկարները, որոնք պատկերում են նախաինդուստրիալ դարաշրջանի առօրյան։ Նրա գործերը հաճախ արտացոլում են փոքր քաղաքի կյանքի մելամաղձությունը, հուսահատությունն ու գեղեցկությունը։ 1930-ական թվականների վերջին նա ստեղծել է իր ամենահայտնի աշխատանքներից մի քանիսը, այդ թվում՝ այլաբանական մերկ Պերսեֆոնին։ Պատկերազարդել է Մարկ Տվենի և Ջոն Ստայնբեքի վեպերը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի նկարիչներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ծաղրանկարիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի արվեստագետներ Կատեգորիա:Ամերիկացի քանդակագործներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիզայներներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մանկավարժներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փորագրիչներ
Կոնստանտին Ռուսակով
Կոնստանտին Վիկտորովիչ Ռուսակով (Константин Викторович Русаков, ), խորհրդային կուսակցության և պետական գործիչ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։
Կենսագրություն
Ավարտել է Լենինգրադի Մ․ Ի․ Կալինինի անվանական պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1930-1939 թթ. աշխատել է Լենինգրադի, Լենինականի և Իրկուտսկի շինարարական տրեստներում, 1939-1957 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ձկնարդյունաբերության ժողկոմիսարիավանագիտական աշխատանքում։ 1962-1964 թթ.՝ ԽՍՀՄ արտակարգն լիազոր դեսպան ՄԺՀ-ում։ 1960-1962 թթ. և 1964 թվականից՝ ԽՍԿԿ ԿԿ-ի ապարատում։ 1968 թվականից՝ ԽՄԿԿ ԿԿ-ի բաժնի վարիչ, 1972 թվականից՝ ԽՄԿԿ ԿԿ-ի գլխավոր քարտուղարի օգնական։ 1977 թվականից Ռուսակովը ԽՄԿԿ ԿԿ-ի քարտուղար և միաժամանակ բաժնի վարիչ է։ Եղել է ԽՄԿԿ վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամ։ 1971 թվականից ԽՄԿԿ ԿԿ-ի անդամ է։
Պարգևատրվել է Լենինի 2 և այլ շքանշաններով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային պետական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 7-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 8-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 9-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 10-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ԳԽ 11-րդ գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կուսակցական գործիչներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 25-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 26-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 27-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 23-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ 24-րդ համագումարի պատվիրակներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Զովք (գյուղ, Կոտայքի մարզ)
Զովք, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում` մարզկենտրոնից 50 կմ հարավ-արևմուտք, մայրաքաղաքից հեռավորությունը` 21կմ, ծովի մակերևույթից բարձրությունը` 1670 մ ։                       Մակերես` 16.46կմ քառ. :                                                                Գյուղը հիմնադրվել է 1921թվականին։ Նախկին անվանումը` Քյուլիջա։ Զովքը սահմանակից է Գեղաշեն, Կամարիս, Արամուս և Ձորաղբյուր համայնքներին։  Գյուղը բնակեցված է եղել հնագույն ժամանակներից։                                                                               2017 թվականին Զովք գյուղը միավորվել է Ջրվեժ խոշորացված համայնքին։                                                                              Խորհրդային ժամանակաշրջանում գյուղն եղել է պետական տնտեսություն։  Տարբեր տարիներին խորհրդային պետական տնտեսությունը գլխավորել են` Ջ.Ղահրամյան, Ա.Արշակյան, Ս. Գևորգյան, Շ. Սահակյան։ 1991թվականից հետո գյուղական համայնքը գլխավորել են` Հ. Գևորգյան, Թ. Հովհաննիսյան, Ն. Գևորգյան։ 2012 թվականից գյուղը ղեկավարում է Ն. Գևորգյանը։
Բնակչություն
Գյուղում բնակվում են հայեր(մեծամասնությունը) և եզդիներ։ Բնակչության թիվը կազմում է 1040 բնակիչ, այդ թվում եզդիները`56։ Գյուղի բնակչությունը համալրվել է տարբեր բնակավայրերից եկած բնակիչներով  (Արամուս, Գավառ, Սևան, Ջավախք, Գյումրի, Մարտունի, Սարանիստ)։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում Սարանիստ գյուղը  Զովք գյուղի մասն է կազմել։ Մինչև 1919 թվականը Սարանիստ գյուղը բնակեցված է եղել իսլամադավան բնակչությամբ։ Հետագայում գյուղը դարձել է ամբողջությամբ բնակեցված, սակայն պայմաններից ելնելով գյուղը հետզհետե դատարկվում էր։ Սարանիստ գյուղի վերջին բնակիչը` Ադիկ Ալեքսանյանը 1975թվականին գյուղը լքել է և վերաբնակվել Զովք գյուղում։
Զովքի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է հողագործությամբ(հացահատիկի մշակություն), այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Զովք գյուղի հարավ արևմտյան մասում բլրի վրա է գտնվում է ամրոցի ավերակները։ Այստեղ հայտնաբերվել է Ք.ա 1-ին հազարամյակի դամբարանադաշտ ։ Կա պահպանված միջնադարյան ամրոցի ավերակներ։ Գյուղի հարավ արևմտյան կողմում գտնվում է 10-13-րդ դարերի քարայր-մատուռ` Ճգնավորը։ Վիմափոր այս մատուռը ժայռափոր շինություն է` կազմված երկու սրահից։ Առաջին սրահում կան շրջանաձև մի քանի փոսեր, սրահները լուսավորվում են հյուսիսային պատի կլորավուն պատուհանով։
1948 թվականին գյուղում  կառուցվել է հուշաղբյուր։ 1979 թվականին կառուցվել է հուշարձան` նվիրված 2-րդ համաշխարհային պատերազմում զոհվածների հիշատակին։ Հուշարձանի կառուցման նախաձեռնողն եղել է Զովքի բնակիչ Պողոս Խաչատրյանը։
Դպրոց
Զովք գյուղի հին դպրոցը հիմնվել է 1922 թվականին։
Նոր դպրոցի շենքը կառուցվել է 1984 թվականին։ Զովքի դպրոցը սկզբում եղել է ութամյա, ապա տասնամյա։ Ութամյա կրթության ժամանակ աշակերտները շարունակել են ուսումը հարևանությամբ գտնվող Ձորաղբյուր գյուղի դպրոցում։
Տարբեր տարիներին դպրոցի տնօրեններ են եղել՝ Ս. Պողոսյան, Ա. Կիրակոսյան, Մ. Մանուկյան, Դ. Կարապետյան, Ա. Կարապետյան, Ս.Առաքելյան, Մ.Միքայելյան, Ֆ. Պողոսյան, Շ. Առաքելյան։ 2020 թվականից դպրոցի տնօրենն է Էդգար Նիկողոսյանը։
1996 թվականի հունվարի 21-ին դպրոցն անվանակոչվել է արցախյան առաջին պատերազմում անմահացած Գագիկ Շահինյանի անունով` ՀՀ Կոտայքի մարզի <<Զովքի Գ.Շահինյանի անվան միջնակարգ դպրոց>> ՊՈԱԿ։
Մասնակցությունը պատերազմներին
2016 թվականի ապրիլյան քառօրյա պատերազմին մասնակցել են այդ ժամանակ բանակում ծառայող ժամկետային զինծառայողները։
Իսկ արդեն 2020 թվականի, արյունահեղ, 44 օրյա դաժան պատերազմին մասնակցում էին ոչ միայն ժամկետային զինծառայողներ, այլ նաև կամավորներ։ Ահեղ մարտերում զոհվեցին ժամկետային զինծառայող Գևորգ Մարտիրոսյանը, կամավորներ՝ Մովսես Մովսիսյանը, Հովսեփ Մովսիսյանը, Հայկ Գևորգյանը, Սարգիս Կարապետյանը և Դավիթ Եղոյանը։ Փա՛ռք ու պատի՛վ մեր զովքեցի տղաներին։
Դոշ (Օբի գավառ)
Դոշ (Dosches), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 288 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.64 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 14 կմ արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 201 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,6 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 140 անձ (72 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 57 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Բոժիդարկա Ֆրայտ
Բոժիդարկա Ֆրայտ (խորվաթերեն՝ Božidarka Frajt, ծնյալ Božidarka Grublješić, ), խորվաթ ժամանակակից դերասանուհի, որը վեց տասնամյակ ձգվող իր դերասանական կարիերայի ընթացքում բազմաթիվ կերպարներ է մարմնավորել թատրոնում, կինոյում, հեռուստատեսությունում։ Լայն ճանաչման է հասել հատկապես Տոմիսլավ Ռադիչի ռեժիսորական առաջին աշխատանքում՝ 1972 թվականին նկարահանված «Ապրող ճշմարտություն» ֆիլմում  գլխավոր հերոսուհու դերը տպավորիչ կերպով կատարելու , քննադատության դրվատանքին և Պուլայի միջազգային կինոփառատոնում «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում «Ոսկե ասպարեզ» մրցանակին արժանանալու շնորհիվ ։ 1999 թվականին անցկացված հարցումների հիման վրա կազմված «Բոլոր ժամանակների խորվաթական 44 լավագույն խորվաթական ֆիլմեր» ցանկում «Ապրող ճշմարտություն» կինոնկարն զբաղեցրել է 20-րդ տեղը ։ Այդ կինոնկարը կոմերցիոն տեսակետից նույնպես հաջողված էր ։
2010 թվականին Բոժիդարկա Ֆրայտին շնորհվել է նաև Վլադիմիր Նազորի անվան մրցանակ՝ ստեղծագործական ողջ կյանքի ընթացքում ձեռք բերած նվաճումների համար ։
Անձնական կյանք
Բոժիդարկա Ֆրայտը ամուսնացել է խորվաթ պրոդյուսեր Բորիս Գրեգորիչի հետ։ Նրանց դուստրը՝ Բոյանա Գրեգորիչը նույնպես անվանի դերասանուհի է։ Ֆրայտը ներկայումս ապրում է Խորվաթիայի մայրաքաղք Զագրեբում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Խորվաթիայի արվեստ Կատեգորիա:Խորվաթական կինո Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կինոդերասանուհիներ
Շառլ Կուապել
Շառլ Անտուան ​​Կուապել (Charles Antoine Coypel, ), ֆրանսիացի նկարիչ։
Անտուան ​​Կուապելի որդին ։
Կենսագրություն և ստեղծագործություն
Նա հոր ուսանողն ու հետևորդն էր։ Պատահականության շնորհիվ նա բարձր պաշտոն և համբավ է շահել 1746 թվականին դառնալով թագավորի առաջին նկարիչը և Գեղանկարչության ակադեմիայի ղեկավարը։ Շառլ Անտուան ​​Կուապելը բազմաթիվ նկարների հեղինակ է, որոնցից ամենահայտնիներն են ՝ «Քրիստոսը Պիղատոսի առաջ ֆիլիպինցիների մոտ» և «Իֆիգենիայի զոհը»։ Նա ստեղծել է մեծ թվով ծաղրանկարներ, որի մի մասը Դոն Կիխոտի ծաղրանկարներն են։ Նա նաև տաղանդավոր էր պոեզիայի բնագավառում։
Իր ստեղծագործությունների մեծ մասը նա փորագրում էր, ինչը մեծ հաճույք էր պատճառում այդ ժամանակվա հանդիսատեսին։ Իր փորագրություններում պատկերված են ծաղրանկարներ, սպասուհիներ և հովիվներ։ Նույնիսկ կատուն կարող էր ստեղծագործության օբյեկտ դառնալ։ Բացի այդ, նա զբաղվել է սրբերի պատկերմամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:18-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ Կատեգորիա:Նկարիչներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դիմանկարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Տալա Սու
Տալա Սու (Тала-Су), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիզիլ գետի աջ ափին՝ 464 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 6,1 կմ է, ավազանի տարածքը 17 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կումա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Aepus
Aepus  բզեզեզների տեսակ Trechinae ենթանտանիքից։ Տարածված են Ֆրանսիայում, Կանարյան կղզիներում, Մադեյրա կղզիախմբում, Իսպանիայում, Ալբանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իռլանդիայում, Նորվեգիայում և Շվեյցարիայում ։
Տվյալ տեսակի ներկայացուցիչները բնութագրվում են հետևյալ առանձնահատկությունները։ Բզեզների մարմնի երկարությունը 2.5 մմ է։ Աչքերը խափուսիկ են։ Թևերի վրա կան ծծիչներ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միջատներ Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով
Ռուբեն Ֆանարջյան
Ռուբեն Վիկտորի Ֆանարջյան, հայ բժիշկ-նյարդավիրաբույժ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր , Երևանի պետական բժշկական համալսարանի նյարդավիրաբուժության ամբիոնի վարիչ, Հայաստանի առողջապահության նախարարության գլխավոր նյարդավիրաբույժ, Համալսարանական նյարդավիրաբուժության և գլխուղեղի կաթվածների վիրաբուժության կենտրոնի ղեկավար ։
Հայ ֆիզիոլոգ, ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս Վիկտոր Ֆանարջյանի որդին, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Սերգեյ Ֆանարջյանի եղբայրը։
Կենսագրություն
1978-1984 թվականներին սովորել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետում, 1984-1985 թվականներին` նույն համալսարանի նյարդաբանության և նյարդավիրաբուժության ամբիոնի կլինիկական օրդինատուրայում և իներնատուրայում։ Մոսկվայի Բուրդենկոյի անվան նյարդավիրաբուժության ինստիտուտի կլինիկական օրդինատուրայում ստացել է նյարդավիրաբույժի որկավորում 1985-1986 թվականներին։ 1986-1989 թվականներին սովորել է նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։
1989 թվականին պաշտպանել է «Կոլլատերալ շրջանառության կլինիկոֆիզիոլոգիական հետազոտությունը մեծ ուղեղի արտերիալ օղակում» թեմայով աստենախոսություն և ստացել բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
1990-1991 թվականներին վերապատրաստվել է Կոլումբիայի համալսարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ), 1994 թվականին գիտական համագործակցություն է իրականացրել Ալբերտ-Լյուդվիգի Համալսարան Ֆրեյբուրգ, Գերմանիա, 1999 թվականին   եղել է ԵՊԲՀ-ի Մանկավարժական անձնակազմի պրոֆեսիոնալ հմտությունների զարգացման ամբիոնի դասախոս։
2005, 2007, 2009 թվականներին գիտական համագործակցություն է իրականացրել և վերապատրաստվել Ջորջիայի նյարդավիրաբուժության ինստիտուտում (Մեյկոն, Ջորջիա ԱՄՆ)։
Բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանը ստացել է 2010 թվականին, ատենախոսության թեման՝ «Գլխուղեղի արյան շրջանառության քանակական բնութագիրը նյարդավիրաբուժական պաթոլոգիայով հիվանդների մոտ»։ 2011 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
1986-1989 թվականներին եղել է է Բուրդենկոյի անվան նյարդավիրաբուժության ինստիտուտում` որպես նյարդավիրաբույժ։ 1989-1994 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական համալսարան Նյարդաբանության ամբիոնի ասիստենտ,  1994-2002 թվականներին՝ նույն համալսարանի նյարդաբանության ամբիոնի դոցենտ,  նյարդավիրաբուժության կուրսի ղեկավար, իսկ 2002-2010 թվականներին՝ նյարդավիրաբուժության կուրսի վարիչ։
Հիմնել է էնդովասկուլյար նյարդավիրաբուժության կլինիկա, որը ղեկավարել է 2010-2014 թվականներին։
Անդամակցություն
Մի շարք միջազգային կազմակերպությունների անդամ է, մասնավորապես՝
1997-98 թվականներին ճանաչվել է Տարվա մարդ (Քեմբրիջի Կենսագրական կենտրոն, Անգլիա), 1998 թվականին նրա անունն ընդգրկվել է 20-րդ դարի նշանավոր մարդկանց ցանկում (Քեմբրիջի կենսագրական կենտրոն, Անգլիա)։ 1999 թվականից ՌԴ Բնական գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր է։
Աշխատություններ
Հեղինակ է մոտ 150 գիտական աշխատանքի և 1 մենագրության։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Երևանի պետական բժշկական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Նյարդավիրաբույժներ ըստ ազգության Կատեգորիա:Հայ նյարդավիրաբույժներ Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ
Բոնեյրեի զինանշան
Բոնեյրեի զինանշանը, Նիդերլանդական Անտիլների մաս կազմող Բոնեյրեի պաշտոնական խորհրդանիշներից մեկն է։ Զինանշանի վրա պատկերված է վեցանկյուն աստղ սպիտակ ետին պլանի վրա, այդ սպիտակ ետին պլանն էլ գտնվում է կապույտ ֆոնի վրա։
Կատեգորիա:Զինանշաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նիդերլանդների զինանշաններ Կատեգորիա:Բոնեյրե Կատեգորիա:1986 զինանշաններ
Գեորգ Բյուխներ
Գեորգ Բյուխներ (Georg Büchner,, Շվեյցարիա), գերմանացի բանաստեղծ և թատերագիր։
Կենսագրություն
Գեորգ Բյուխները ծնվել է 1813 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ռիդշտադթ քաղաքում՝ բժշկի ընտանիքում։ 1816 թվականին նրանց ընտանիքը բնակության է տեղափոխվում Դարմշտադթ, որտեղի դպրոցներուց մեկում էլ Գեորգը ստանում է իր նախնական կրթությունը։ 1831-1833 թվականներին Ստրասբուրգի համալսարանում ուսանում է համեմատական կազմախոսություն։ 1833 թվականից ուսումը շարունակում է Գիսենի համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրում է բժշկություն և փիլիսոփայություն։ 1834 թվականին Բյուխները հրատարակում է իր «Հեսսենյան փոստատարը» ակնարկը, որտեղ նա կոչ է անում հասարակ ժողովրդին պայքարել կառավարության անօրինությունների դեմ և պաշտպանել սեփական իրավունքները։ Այս գրվածքը կառավարությունն ընկալում է որպես հեղափոխության կոչ և սկսում է հետապնդում Բյուխների նկատմամբ, որի հետևանքով նա ստիպված է լինում փախչել Ստրասբուրգ։ 1835-1836 թվականներին բնակվում է Ստրասբուրգում և իրեն նվիրում իր դոկտորական ատենախոսության պատրաստմանը, որը նվիրված էր ձկների ներվային համակարգի ուսումնասիրման հարցերին ։ 1836 թվականին Բյուխները մեկնում է Ցյուրիխ և Ցյուրիխի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում փայլուն կերպով պաշտպանում իր դոկտորական ատենախոսությունը։ Նույն համալսարանում նա սկսում է դասավանդել ձկների և երկկենցաղների կազմախոսություն։ 1837 թվականի փետրվարի սկզբներին Գեորգ Բյուխները հիվանդանում է Որովայնային տիֆով և վախճանվում փետրվարի 17-ին Ցյուրիխում։
Ստեղծագործություններ
Գեորգ Բյուխների ստեղծագործական ժառանգությունը մեծ չէ։ Նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են հեղինակի եղբոր կողմից՝ 1850 թվականին Մայնի Ֆրանկֆուրտում՝ «Ժառանգություն թողնված գրվածքներ» («Nachgelassene Schriften») վերտառությամբ։ Բյուխների գրական ժառանգության մեջ հատուկ տեղ է գրավում «Վոյցեկ» դրաման, որի հիման վրա գերմանացի կոմպոզիտոր Ալբան Բերգը ստեղծել է համանուն օպերան, իսկ ռեժիսորներ Վերներ Հերցոգը և Յանոշ Սասը նկարահանել են ֆիլմեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Գերմանացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի բնագետներ Կատեգորիա:Թատերագիրներ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ցյուրիխի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանացի բժիշկներ
Իսրայել Բրուսարդ
Իսայա Իսրայել Բրուսարդ (Isaiah Israel Broussard; ), ամերիկացի կինոյի և հեռուստատեսային դերասան։ Առավել հայտնի է «Էլիտար հասարակություն» (2013) քրեական ֆիլմում, «Կատարյալ հաճույք» (2015) դրամայում, «H8RZ» (2015) թրիլլերում, «Լավ երեխաներ» (2016) կատակերգությունում, «Ուրախ մահվան օր» (2017) սլեշերում, նրա շարունակությունում՝ «Ուրախ նոր մահվան օր» (2019) և «Բոլոր այն տղաներին, ում սիրում էի» (2018) պատանիների համար նախատեսված ռոմանտիկ ֆիլմում խաղացած իր դերերով։
Կարիերա
Բրուսարդը իր կարիերան սկսել է փոքր դերերով։ Այդպես, մինչև Սոֆյա Կոպպոլայի «Էլիտար հասարակություն» (2013) քրեական ֆիլմում Մարկ Հոլայի դերը ստանալը, նա խաղացել է Գարեթ Էյնբինդերի դերը «Բարև, Ջուլի՛» (2010) կատակերգական դրամայում և Ջոշի դերը «Ուղեկցող» (2011) կատակերգությունում։ Նա լավ արձագանքներ է ստացել վերջին ֆիլմում խաղացած դերի համար  ։
2013 թվականին Բրուսարդը Լիլի Քոլինզի հետ հայտնվել է M83-ի «Claudia Lewis» երաժշտական տեսահոլովակում, որի ռեժիսորը Բրայս Դալաս Հովարդն էր, իսկ հետո խաղացել է Կարսոն Տաֆտի դերը «Կատարյալ հաճույք» (2015) ֆիլմում։ Հաջորդ տարում Բրուսարդը խաղացել է Մայք «Սփայս» Ջենինգսի դերը «Լավ երեխաներ» կատակերգական ֆիլմում ։
Մոնտորո Սուպերիորե
Մոնտորո Սուպերիորե (Montoro Superiore), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 7737մարդ (2004), բնակչության խտությունը կազմում է 387 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83026, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Իսրայել Բրուսարդ
Կարիերա
Քրիստոֆեր Լենդոնի «Ուրախ մահվան օր» (2017) սարսափ ֆիլմում Բրուսարդը խաղացել է Կարտեր Դևիսի դերը՝ Ջեսիկա Ռոտի զուգընկերությամբ ։ 2018 թվականին նա խաղացել է գլխավոր դերը «Քաղաքակրթության մայրամուտը» թրիլլերում, ինչպես նաև Ջոշ Սանդերսոնի դերը Ջեննի Հանի «Բոլոր այն տղաներին, ում սիրում էի» պատանեկան վեպի էկրանավորման մեջ, որի ռեժիսոր հանդիսացավ Սյուզեն Ջոնսոնը ։ Այնուհետև 2019 թվականին Բրուսարդը խաղացել է Կարտեր Դևիսի դերը «Ուրախ նոր մահվան օր» սիքվելում ։
Մոնտորո Սուպերիորե
Գյուղի հովանավոր սուրբն է Սան Նիկոլա դա Տոլենտինոն։
Իսրայել Բրուսարդ
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 22 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:1994 ծնունդներ Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղա երեխա դերասաններ
Մոնտորո Սուպերիորե
Ժողովրդագրություն
Բնակչության աճը
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Դարից դար (կտավ)
«Դարից դար», հայազգի նկարիչ Ակիմ Ավանեսովի1915 թվականներին ստեղծած կտավը, որը Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված առաջին ստեղծագործություններից մեկն է ։ 2015 թվականին, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում վերականգնումից հետո, կտավը գտնվում է Ռոստովի հայ-ռուսական բարեկամության մշակույթի թանգարանում։
Նկարագրություն
Կտավն արտահայտում է նկարչի զայրույթի բողոքն ընդդեմ բռնության ու դաժանության, մարդու ստրկության ։ Կտավն առաջին անգամ ցուցադրվել է 1915 թվականին Ռոստով-Նախիջևան գեղարվեստի հասարակության կազմակերպված ցուցահանդեսի ժամանակ։ Նկարն անջնջելի տպավորություն է թողել հանդիսատեսի վրա, որի մասին վկայում են ռոստովյան թերթերի ակնարկները ։ Կտավը համարվում է այն եզակի աշխատանքներից մեկը, որը ստեղծվել է ցեղասպանության ընթացքում։ Կտավը երկար ժամանակ գտնվել է Ռոստովի երկրագիտական թանգարանի պահոցներում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ակիմ Ավանեսովի նկարներ Կատեգորիա:1915 նկարներ
Ակիմ Ավանեսով
Ակիմ Կարպի Ավանեսով (Հովակիմ Հովհաննիսյան, Ованесов Аким Карпович, ), հայազգի նկարիչ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մասնաճյուղի առաջին նախագահը (1938)։
Կենսագրություն
Ակիմ Ավանեսովը ծնվել և մեծացել է Դոնի Ռոստովում, որտեղ նրա նախնիները XVIII դարում գաղթել էին Ղրիմից։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անցել է Նոր Նախիջևանում։ Յոթ տարեկանից Ավանեսովն ընդունվել է Նախիջևանի հայկական հոգևոր ճեմարան, որտեղ սովորել է 4 տարի, այնուհետև ուսումը շարունակել է ռեալական ուսումնարանում։ Նրա նկարչության ուսուցիչ Ֆրինկեն, նկատելով տղայի ունակությունները, նրան խորհուրդ է տալիս գեղարվեստական կրթություն ստանալ։ 1900 թվականի ամռանը արձակուրդներին Նոր Նախիջևան է գալիս Պենզայի գեղարվեստի ուսումնարանի ուսանող Չերչոպովը և երեք ամսում Ավանեսովին նախապատրաստում ուսումնարանի ընդունելության համար։
Ավանեսովի Պենզայի գեղարվեստի ուսումնարանում ուսումնառության ժամանակ ստեղծած բազմաթիվ գործերը վաճառվել են Դոնի Ռոստովում գտնվող Իոսիֆ Պոկորի խանութում։ Պենզայի գեղարվեստի ուսումնարանի նրա համակուրսեցիները՝ Ալեքսանդր Համբարյանը, Գագևը, Դանիշինը, Նենաշևը հետագայում տեղափոխվել են Դոնի Ռոստով։
1906 թվականին ուսումնարանն ավարտեուց հետո Ավանեսովը կնոջ հետ տեղափոխվում է իր հայրենի քաղաք՝ Նոր Նախիջևան և սկսում է նկարչություն դասավանդել երկու ծխական դպրոցներում, միաժամանակ ապրուստ վաստակելու համար մասնավոր դասեր է տալիս, սրբապատկերներ ստեղծում։ Ուսումնարանն ավարտելուց երեք տարի հետո Ավանեսովը դասավանդում է միջնակարգ կրթական հաստատություններում՝ Գոգոևյան օրիորդաց վարժարանում, Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարանի երեկոյան դասընթացներում ։
Ստեղծագործական ուղի
1919 թվականին, երբ հեղափոխականները գրավում են Դոնը, Ավանեսովը սկսում է աշխատել «Դոն-Ռոստ»-ում։ Այդ շրջանում նկարիչները ստեղծում էին ագիտացիոն պլակատներ, որոնք փակցնում էին պատուհաններին։ 1921 թվականին արդյունաբերող Իսկիդարովի նախկին տանը բացվում է Վրուբելի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, որը ղեկավարում էր Մարիետա Շահինյանի քույրը՝ Մագդալենա Շահինյանը։ Դա գեղարվեստի առաջին խորհրդային դպրոցն էր։ Պրոֆեսորադասախոսական կազմում ընդգրկված էին Լանսերե Եվգենին, Մարտրոս Սարյանը, Ակիմ Ավանեսովը, Ստեփան Աղաջանյանը։ Սակայն դպրոցը գործեց կարճ ժամանակահատված։ 1922 թվականին Մարտիրոս Սարյանն ու Ստեփան Աղաջանյանը մեկնեցին Երևան։ Ավանեսովը, Դոն-Ռոստում 2,5 տարի աշխատելուց հետո, տեղափոխվեց Ռոստովի պետական հրատարակչություն, որտեղ աշխատել է մանկական գրքերի հրապարակման վրա՝ կատարելով նկարազարդումներ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ավանեսովը կրկին անդրադառնում է զավակներին փրկող մոր թեմային։ 1943 թվականին ստեղծված «Մայր» կտավում պատկերված են ավերված, քանդված տներ, ծուխ ու սարսափ, պայթյուններ, վառվող բեկորներ և երեխան գրկին փախչող մայր։ Խորհրդային արվեստի ծաղկման շրջանում Ավանեսովն ակտիվորեն ներգրավվում է քաղաքի գեղարվեստական կյանքի մեջ, դառնում ԽՍՀՄ նկարիչների միության Ռոստովի մասնաճյուղի առաջին նախագահը (1938), ակտիվ մասնակցում ցուցահանդեսներին, միաժամանակ դասավանդում Պիոներների տանը։
1946 թվականին Ռոստ Իզոյի պատվերով նկարում է «Ռոստովի կայարանի գրավումը» կտավը, որի գլխավոր հերոսը գումարտակի հրամանատար Ղուկաս Մադոյանն է։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ Կատեգորիա:Խորհրդային նկարիչներ
Թեղենիք
Թեղենիք է վերանվանվել 1980 թ.-ի Հուլիսի 30-ին։
Բնակչություն
Թեղենիքի ազգաբնակչության փոփոխությունը.
Տնտեսություն
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, հացահատիկի և բազմամյա կերաբույսերի մշակությամբ։
Պատմամշակութային կառույցներ
Թեղենիքում կա VII դարի “Ծաղկեվանք” եկեղեցի, իսկ արևմտյան կողմում՝ “Թղիթ” հնավայրը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կոտայքի մարզի գյուղեր
Տալլի Կոլ
Տալլի Կոլ (Таллы-Кол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շաու Կոլ գետի աջ ափին՝ 1,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է, ավազանի տարածքը 36,7 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մալկա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Բեսստոչնիե շրջանից մինչև Տերեկա, Դոնա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Զբիգնև Զալուսկի
Զբիգնև Զալուսկի (Zbigniew Załuski, ), լեհ սպա, գրող և խորհրդարանի անդամ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Վոլինի վոևոդությունում։ 1940 թվականին՝ խորհրդային զորքերի ներխուժումից շատ չանցած, աքսորվել է Ղազախստան։ 1944 թվականին՝ Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության զորքին միանալուց հետո, նա մասնակցել է Կոլբերգի և Բեռլինի մարտերին։ Զալուսկին միացել է Լեհ աշխատավորների կուսակցությանը և հաճախել Քաղաքական կրթության ակադեմիա, ի վերջո հասել է մինչև գնդապետի կոչման ։
Որպես խմբագիր աշխատել է Wojsko Ludowe (Ժողովրդական բանակ) ամսագրում և գրել մի շարք գրքեր ռազմի և Լեհաստանի պատմության մասին։ Զալուսկին եղել է նաև որոշ ֆիլմերի սցենարիստ և խորհրդատու։
1969 թվականին նա Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության կողմից ընտրվել է Սեյմի անդամ և պատգամավոր եղել մինչև մահ։ 1974 թվականին դարձել է լեհ-խորհրդային բարեկամության վարչական խորհրդի անդամ։ Զալուսկին մինչև մահ Լեհաստանի գրողների միությունում գլխավորել է Լեհաստանի միավորված աշխատավորական կուսակցության սկզբնական կազմակերպությունը ։ Մահացել է սրտամկանի ինֆարկտից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհ պատմաբաններ Կատեգորիա:Լեհ գրողներ Կատեգորիա:Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Լեհ ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:Սրտամկանի ինֆարկտից մահացածներ
Ցարևեց
Ցարևեց (Царевец), միջնադարյան ամրոց Բուլղարիայի հյուսիսում` Վելիկո Տիռնովո քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամրոցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Բուլղարիայի ամրոցներ
Վրիլիսիա
Վրիլիսիա (Βριλήσσια), քաղաք Հունաստանում, Աթենքի հյուսիսային արվարձանը։ Տեղակայված է Աթենական հարթավայրում՝ ծովի մակարդակից 245 մետր բարձրության վրա, Պենդելիկոն լեռան ստորոտին, Աթենք համայնքի կենտրոնից 11 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք՝ Օմոնիաս հրապարակում, և «Էլեֆտերիոս Վենիզելոս» միջազգային օդանավակայնից 15 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Վարչական կենտրոնը համանուն համայնքն է՝ ծայրամասային միավոր Հյուսիսային Աթենքում, որը գտնվում է Ատտիկա ծայրագավառում։ 2011 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ բնակչությունը կազմում է 30741 մարդ։ Մակերեսը կազմում է 3,856 քառակուսի կիլոմետր։ Բնակչության խտությունը մեկ քառակուսի կիլոմետրի համար կազմում է 7972,25 մարդ։ 2014 թվականի ընտրություններին դեմարք (քաղաքապետ) ընտրվեց Քսենոֆոն Մանիատոիանիսը :
Տեղակայված է Աթենքի ծայրամասում։ Շատ գեղեցիկ քաղաք է, որն ունի մեծաթիվ զբոսապուրակներ, այգիներ և ոչ մեծ անտառային զանգված՝ Պենդելիկոն լեռից ոչ շատ հեռու։
Հյուսիսում սահմանակցում է Պենդելիի հետ, հյուսիս-արևելքում՝ Պալինի համայնքի, հարավ-արևելքում՝ Այիա-Պարասկևիի, հարավ-արևմուտքում՝ Խալանդրիոնի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Ամարուսիոնի հետ։
Պատմություն
Անտիկ հեղինակները Պենդելիկոնն անվանում էին Բրիլես (Βριλησσός)  :
Բնակավայրը հիմնվել է 1930-ական թվականներին՝ անհող քրիստոնյաներին բնակության տարածքով ապահովելու համար։ 1949 թվականին ստեղծվեց Վրիլիսիա բնակավայրը։
Տրանսպորտ
Հարավարևմտյան ծայրամասով անցնում են թիվ 6 ավտոպողոտան՝ «Ատտիկա»-ն, և արվարձանային գնացքների երկաթգիծը՝ «Պենդելիս» ու «Դուկիսիս-Պլակենդիաս» կայարաններով։ «Դուկիսիս-Պլակենդիաս» կայարանն անվանակոչվել է Սոֆի դե Մերբուայի և հանդիսանում է աթենական մետրոպոլիտենի 3-րդ գծի կայարան։
Ձգաբանություն
Ձգաբանություն՝ դատական, բալիստիկա դատական, քրեագիտության բնագավառ, որն զբաղվում է հրազենն օգտագործելու (նաև կրելու, պահելու, պատրաստմաև, իրացման) հետ առնչվող տեխնիկական հարցերի ուսումնասիրությամբ։
Օգտագործում
Զգաբանության տվյալներն օգտագործում են հանցագործության քննությամբ զբաղվող մարմինները՝ հանցագործության բացահայտումը դյուրացնելու, ապացույցների հիմնավորվածությունն ու օբյեկտիվությունն ապահովելու նպատակով։
Ձգաբանությյան միջոցով տվյալներ է հաղորդվում հրազենի տեսակային 5-րդ խմբային պատկանելության, կառուցվածքի, կրակոցի հետքերի (այրվածքներ, ծակվածքներ, քերծվածքներ, վառոդային գազերի ազդեցություն, մրային նստվածքներ, քսանյութ են) մասին, հնարավորություն է ընձեռվում օգտագործված պարկուճի և արկի միջոցով նույնացնել հանցագործության ժամանակ օգտագործված հրազենը, որոշվում է հարվածի տեղից գնդակի արձակման հեռավորությունը ևայլն։
Ձգաբանական ուսումնասիրություններ կատարելիս օգտագործվում են գիտության և տեխնիկայի նորագույն նվաճումները։ Զգաբանունթյանյան փորձագիտական եզրակացությունը դասվում է ապացույցների շարքը։
Կատեգորիա:Քրեագիտություն Կատեգորիա:Տեխնիկական գիտություններ
Detroit: Become Human
Detroit: Become Human («Դետրոյթ. Դառնալ մարդ») խաղ, մշակված ֆրանսիական Quantic Dream ընկերության կողմից, բացառիկ PlayStation 4 խաղային հարթակի համար։ Խաղի անոնսը կայացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին     Sony-ի ելույթի շրջանակներում՝ «Paris Games Week 2015» ցուցահանդեսում։ Խաղը հիմնված է 2012 թվականի «Kara» տեխնիկական դեմոյի վրա։ «Become Human» խաղի սյուժեն կառուցված է երեք կերպարների շուրջը, յուրաքանչյուրն ունի իր առանձին պատմությունը, բայց նրանք, ի վերջո, միավորվում են։ Խաղը դուրս է եկել 2018 թվականի մայիսի 25-ին։
Ջըրջի էֆենդի
Ջըրջի էֆենդի, հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Բժշկական կրթություն է ունեցել։ 1914 թվականին, Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմ­ի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Հաֆիրի հիվանդանոցում զինվորական բժիշկ ծառայել՝ կապիտանի աստիճանով։
Detroit: Become Human
Սյուժե
Երկրի վրա տեղի ունեցող գլոբալ խնդիրները սրվում են. Երկրի բնակչությունը հասնում է 10 միլիարդի, ռեսուրսները սպառվում են, ինչի պատճառով պատերազմ է ընթանում Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի միջև՝ Արկտիկայի ռեսուրսների մնացորդների համար։ Խաղի իրադարձությունները տեղի են ունենում Դետրոյթ քաղաքում։ Խաղի մեջ երեք խաղային կերպար կա. Կարան, Մարկուսը և Քոնորը ։ Կարան (Քերի Վելորի)՝ AX-400 մոդելի կենցաղային անդրոիդ է, որը իր տիրոջ Թոդի (Դոմինիկ Գուլդ) դաժանության պատճառով դառնում է դևիանտ։ Մարկուսը (Ջեսսի Ուիլյամս) դառնում է տեղական դիմադրության բազայի՝ «Իերիխոնի» առաջնորդը։ Քոնորը (Բրայան Դեկարտ) հանդիսանում է ընկերության նախատիպ, որի նպատակն է «դևիանտների» դեմ պայքարը, բայց խաղի ընթացքում նա կարող է ինքը դառնալ նրանցից մեկը։ Դևդիանտները՝ անդրոիդներ են, որոնց մոտ դուրս է եկել ծրագրային ապահովությունը, ինչի պատճառով նրանք սկսում են զգալ զգացմունքներ, նաև նրանց մոտ հայտնվում է սեփական կամք, ինչպես մարդու մոտ։
Ջըրջի էֆենդի
Կենսագրություն
Մահացել է 1916 թվականի ապ­րիլի 26-ին, Հա­ֆի­րում՝ անհայտ պատճառից։
Detroit: Become Human
Անոնս
Խաղի մշակման մասին հայտարարված է եղել Sony-ի մամլո-կոնֆերանսի եզրափակիչ մասի «Paris Games Week 2015» ցուցահանդեսում 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ Detroit: Become Human նախագիծը դարձել է «Kara» տեխնիկական դեմոյի գաղափարի շարունակությունը։ Ի սկզբանե դեմոն պետք էր ցույց տալ նոր շարժիչի տեխնիկական հնարավորությունները PlayStation 3-ի վրա, որի հիմնական առանձնահատկությունը դեմքի անիմացիան էր։ Սակայն խաղը հետաքրքրել է հանդիսատեսին և Դևիդ Քեյջին՝ Quantic Dream ստուդիայի ղեկավարին։ Նրա խոսքերով, նրան հետաքրքրել է անդրոիդի ապագան գործարանից դուրս։ Խաղի հիմնական հարցն այն է, թե ինչպես է մարդկությունը ընդունելու անդրոիդներին, եթե նրանք զարգացնեն զգացմունքների ունակությունը։
Ջըրջի էֆենդի
Գրականություն
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։
Detroit: Become Human
Կոնցեպցիա
Detroit: Become Human շարունակում է Quantic Dream-ի նախորդ խաղերի ավանդույթը, ուշադրությունը կենտրոնացնելով որոշակի պատմության վրա, սակայն նրանցից յուրաքանչյուրը, այդ թվում Become Human-ը, իրենց գաղափարներում անհատական է։ Սակայն խաղի գլխավոր «սցենարիստը», ըստ Քեյջի, խաղացողն է, քանի որ իրադարձությունների զարգացման ուղղությունը կախված է նրա գործողություններից։ Խաղացողը կարող է մեծապես ազդել ոչ միայն սյուժեի, այլ նաև ողջ աշխարհի վրա։ Detroit: Become Human -ը կոչ է անում գտնել «Ի՞նչ է նշանակում լինել մարդ» հարցի պատասխանը։
Ջըրջի էֆենդի
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1883 ծնունդներ Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:1916 մահեր Կատեգորիա:Ապրիլի 26 մահեր Կատեգորիա:Հաֆիր քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ
Detroit: Become Human
Կոնցեպցիա
Դետրոյթը ներկայացվում էր մշակողների թիմի համար առավել տրամաբանական վայր, որտեղ զարգանալու է անդրոիդների ստեղծման տեխնոլոգիան։ Այս քաղաքը հանդիսանում է հարմար վայր արդյունաբերության համար, ինչպես նաև ամեն տեսակի ստեղծագործական մարդկանց համար։ Թիմը մեկնել է քաղաք, այն իմանալու և ուսումնասիրելու համար։ Այնտեղ նրանք տեսան բազմաթիվ հրաշալի վայրեր, ծանոթացել են տեղի մարդկանց հետ և «զգացել քաղաքի ոգին», ինչը նրանց ավելի շատ ոգեշնչեց։ Detroit: Become Human-ը հիմնված է նոր շարժիչի վրա, որը բնորոշ է ստուդիայի յուրաքանչյուր նոր խաղերի համար։ Դևիդը նշել է, որ դա կարող է խելագարություն թվալ, սակայն անհրաժեշտ է լիովին բացել կոնսոլի պոտենցիալը`որակյալ տեսողական և խաղային փորձառություն ապահովելու համար։ Խաղացողի զգացմունքները, ըստ մշակողների, կախված են գրաֆիկական մակարդակից և դեմքի անիմացիայի մշակումից։
Խաղը չի ներկայանում, որպես գիտական ֆանտաստիկա։ Չնայած ցուցադրած տեխնոլոգիաների առաջընթացին, խաղի աշխարհում օգտագործվում են միայն այն մշակումները, որոնք այս պահին զարգանում են և ունեն գրադրվող սկիզբ։
Մինչև դուրս գալը
2018 թվականի սկզբին խաղը Газета.ru-ի կարծիքով հայտնվել է ամենասպասվող խաղերի Թոփ-10-ի մեջ ։
Դուրս գալուց հետո
Detroit: Become Human-ը ստացել է ընդհանուր առմամբ բարենպաստ արձագանքներ, Metacritic-ի վրա միջին միավորը՝ 79/100: Mail.ru կայքում Ալեքսանդր Կուզմենկոյի գրախոսության մեջ, խաղը ստացել է առավելագույն գնահատական։
Պարգևներ
Detroit: Become Human-ը աջաջադրվել է Best of E3 Game Critics Awards 2016 մրցանակին՝ «Լավագույն օրիգինալ խաղի» կատեգորիայում, սակայն նա պարտվել է ։ 2017 թվականի E3-ում, Detroit: Become Human-ը հաղթել է GameSpot's Best of E3 2017-ում և առաջադրված է եղել PlayStation 4-ի համար, որպես լավագույն խաղ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:PlayStation 4 տեսախաղեր Կատեգորիա:Windows տեսախաղեր
Դոնոն
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 107 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28.69 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 40 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հյուսիս։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 66 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 48-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 48 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 42 անձ (22 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 18 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Թուփակ Շակուրի սպանություն
Թուփակ Ամարու Շակուր (Tupac Amaru Shakur), հանդես է եկել նաև ԷմՍի Նյու Յորք, Թուփակ և Մակավելի կեղծանուններով, ծննդյան ժամանակ Լեսեյն Պերիշ Կրուկ, Lesane Parish Crooks, ,), ամերիկացի ռեփեր, կինոդերասան և հասարակական գործիչ։ Շակուրը վաճառել է ավելի քան 75 մլն ալբոմ ամբողջ աշխարհում (դրանցից 50-ը՝ ԱՄՆ-ում) ՝ նրան դարձնելով աշխարհի ամենավաճառվող կատարողներից մեկը։ Rolling Stone ամսագիրը նրան 86-րդ տեղում է դրել բոլոր ժամանակների մեծագույն կատարողների ցուցակում ։ Թուփակը սպանվել է 1996 թվականին, սակայն մարդասպանի մասին հայտնի է դարձել միայն 2018-ին։ Առաջին ռեփերը, ում համար տեղադրվել է հուշարձան ։
Սպանություն
Օգոստոսին Թուփակը հաճախ էր խոսում մոտալուտ մահվան կանխազգացման մասին և շատ ժամանակ էր անցկացնում՝ ձայնագրելով նոր երգեր։
1996 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Լաս Վեգասում կայացավ Մայք Թայսոնի և Բրյուս Սելդոնի մենամարտը, որտեղ Թայսոնը առանց խնդիրների նոկաուտի ենթարկեց մրցակցին։
MGM Grand հյուրանոցի նախասրահում տեղի ունեցած մենամարտից հետո բախում է տեղի ունեցել Թուփակի և Օռլանդո Անդերսոնի միջև, որը հայտնվել է տեսախցիկում։ Դրանից հետո Թուփակը Նայթի հետ մեկնել է Death Row-Club 662-ին պատկանող ակումբ։ Նրանք գնացել են BMW 750i մեքենայով։ Նրանց հետեւել են Թուփակի և Շուգի թիկնապահները։ Թուփակի թիկնապահը ցանկացել է նրանց հետ նույն ավտոմեքենայով գնալ, սակայն Թուփակը վկայակոչել է, որ ակումբից վերադառնալիս շատերը սթափ չեն լինելու և ավելի շատ մեքենաներ են պետք, որպեսզի բոլորին հետ տանեն հյուրանոց։
Ժամը 22:55-ին լուսացույցի մոտ կանգնելու ժամանակ Թուփակը իջեցրել է ապակին, և նրա երկրպագուներից մեկը՝ Լեոնարդ Ջեֆերսոնը, մի քանի արտահայտություններ ասելով, ռեփերի լուսանկար է արել ։
Ժամը 23:00-23:05-ի սահմաններում մեքենան կանգնեցրել են պարեկային ոստիկանները՝ երաժշտության չափազանց բարձր վերարտադրության և համարանիշների բացակայության համար։ Համարները բեռնախցիկում էին։ Մի քանի րոպե անց Շուգը և Թուփակը ազատ են արձակվել առանց տուգանքի։ Մոտ 23:10 նրանք կանգ են առել լուսացույցի վրա Ֆլամինգո ճանապարհի և Կոուվալ Լեյնի խաչմերուկում՝ Maxim հյուրանոցի դիմաց։ Թուփակը, որը կանգնած էր տանիքում, մի քանի բառ փոխանակեց մոտակայքում կանգնած երկու աղջիկների հետ և նրանց հրավիրեց ակումբ։ Ժամը 23:15-ի սահմաններում, անհայտ թվով ուղևորներով սպիտակ չորսդռնանի Cadillac-ի ամենավերջին մոդելներից մեկը  կանգ առավ Շուգի մեքենայի աջ կողմում՝ խաչմերուկներից մեկի մոտ։ Փամփուշտները դիպել են միայն Թուփակին՝ կրծքին, կոնքին և ազդրին։ Կրակոցներից մեկը դիպել է աջ թոքին։ Շուգը վիրավորվել էր ապակիների բեկորներով։ Դրանից հետո հարձակվողներն արագ փախուստի են դիմել։ Մեքենաներից մեկը հետքով է շարժվել, սակայն շուտով վերադարձել է ոչնչով։
Դեպքի վայր ժամանած բժիշկները Շուգին և մահացու վիրավորում ստացած Թուփակին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Շակուրը կորցրել է գիտակցությունը, նրա շունչը արհեստականորեն է պահպանվել, նա արհեստական կոմայի մեջ է ընկել, բայց ոչինչ չի օգնել։ Սեպտեմբերի 13-ին, ժամը 16:03-ին նա մահացել է։ Մահվան պատճառը եղել է շնչառության ուշացումը և հրազենային վնասվածքներից առաջացած սրտի կանգը։ Թուփակի մարմինը դիակիզվել է, իսկ աճյունի մի մասը խառնվել է մարիխուանայի հետ և ծխվել նրա մտերիմ ընկերների կողմից ։
2018 թվականին նախկին գանգստեր Դուեյն Կիտ Դևիսը հայտարարել էր, որ Շակուրի մարդասպանն իր եղբորորդի Օռլանդո Անդերսոնն էր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չբացահայտված սպանություններ ԱՄՆ-ում Կատեգորիա:1996 երաժշտությունում
Զգայունակություն (այլ կիրառումներ)
Զգայունակություն, կարող է վերաբերել՝
Զելենայա Ռոշչա (այլ կիրառումներ)
Զելենայա Ռոշչա, կարող է վերաբերել՝
Ալինա Շապոչնիկով
Ալինա Շոպոչնիկով (Alina Szapocznikow, ), հրեական ծագումով լեհ քանդակագործ։
Կենսագրություն
Ալինա Շապոչնիկովը ծնվել է 1926 թվականի մայիսի 26-ին Կալիշ քաղաքում, բժշկի ընտանիքում։ Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ հրեական ծագում ունենալու պատճառով փակվել է տարբեր համակենտրոնացման ճամբարներում` Օսվենցիմ, Բերգեն-Բելզեն, Թերեզիենշտադտ։
Պատերազմի ավարտից հետո 1946-1947 թվականներին ճարտարապետություն է սովորել Պրահայում, նախ Օտակար Վելիմսկու արվեստանոցում, ապա` Պրահայի գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցում։ Կրթաթոշակի շնորհիվ` 1947-1950 թվականներին կրթությունը շարունակել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում, սակայն ծանր հիվանդության պատճառով նա ստիպված է եղել ընդհատել ուսումը և վերադառնալ Լեհաստան։
1963 թվականին Ալինա Շապոչնիկովը կրկին տեղափոխվել է Փարիզ։ 1969 թվականին նրա մոտ հայտնաբերվել է կրծքագեղձի քաղցկեղ, իսկ 1973 թվականին մահացել է Պասիի Պրա Կոտանտ առողջարանում։
Նրա ամուսինը եղել է արվեստի պատմաբան լեհ Ռիշարդ Ստանիսլավսկին, որի հետ ամուսնալուծվելուց հետո ամուսնացել է լեհ գրաֆիկ Ռոման Ցեսլևիչի հետ, ումից անբաժան է եղել մինչ իր մահը։
Ստեղծագործություն
Ապրելով Լեհաստանում` նա ստեղծել է կերպարային քանդակներ` կիրառելով այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են բրոնզն ու քարը։ Փարիզում նա սկսել է փորձարկումներ անել սեփական մարմնի` պոլիէսթերից ու պոլիուրետանից պատրաստված գունավոր ծեփապատճենումներով։ Վերջին տարիներին նրա արվեստի վրա մեծ ազդեցություն է թողել վերահաս մահվան գիտակցումը։
Նրա աշխատանքները ներկայացված են Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Լոս Անջելեսի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Փարիզի Պոմպիդու կենտրոնում և Լոնդոնի Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ Կատեգորիա:Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լեհ կին քանդակագործներ Կատեգորիա:Հրեա քանդակագործներ
Զելյոնայա Գորկա (այլ կիրառումներ)
Զելյոնայա Գորկա, կարող է վերաբերել՝
Սեն Սոռնեն (Ալյեի գավառ)
Սեն Սոռնեն (Saint-Sornin), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Մոնտե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03260։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 220 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 137 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 101-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,4 %)։ 101 աշխատունակ բնակիչներից 89-ը աշխատում էին (53 տղամարդ և 36 կին), անաշխատանք էին 12-ը (5 տղամարդ և 7 կին)։ 36 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վերնացա
Վերնացա (Vernazza) փոքրիկ քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզում, Սպեցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 939 մարդ (2011 թվ.), Բնակչության խտությունը կազմում է 84 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս-19018։ Հեռախոսային կոդ-0187։ Վերնացան համարվում է Չիկվե-Տերրեյի հինգ բնակավայրերից մեկը։ Ինչպես ազգային պարկի մեծ մասում, Վերնացայում արգելած է ավտոմոբիլային տրանսպորտի երթևեկությունը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Իտալիայում
Մորա Դե Սանկտիս
Մորա Դե Սանկտիս  (Morra De Sanctis), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 1408 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 47 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 08127։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության եզրափակիչ 1960
Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ 1960, Եվրոպայի առաջնության եզրփակիչ հանդիպում։ Խաղը տեղի է ունեցել 1960 թվականի հուլիսի 10-ին՝ Փարիզի «Պարկ դե Պրենս» մարզադաշտում։ Հանդիպմանը մասնակցել են ԽՍՀՄ-ի և Հարավսլավիայի հավաքականները ։
Խաղի արդյունքում Եվրոպայի չեմպիոն է հռչակվել ԽՍՀՄ-ի հավաքականը, որը 2:1 հաշվով հաղթել է Հարավսլավիայի հավաքականին։ Հանդիպման հիմնական ժամանակը ավարտվել է 1:1 հաշվով՝ ինչի արդյունքում խաղը տեղափոխվել է լրացուցիչ ժամանակ։ Լրացուցիչ ժամանակում Վիկտոր Պոնեդելնիկը 113-րդ րոպեին հաղթանակ է պարգևել ԽՍՀՄ-ի հավաքականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլային հանդիպումներ Կատեգորիա:1960 ֆուտբոլում
Զեմլյանսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Զեմլյանսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Զեմլյանկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)
Զեմլյանկովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝
Զեյթուն (այլ կիրառումներ)
Զեյթուն, կարող է վերաբերել՝
Ջելալյան (բժիշկ)
'''Ս. Ջելալյան''', հայ բժիշկ։
Կենսագրություն
Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ստացել և բժիշկ է աշխատել։
1915 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին օսմանյան կառավարությունը Խարբերդում և Մեզիրեում իրականացրել է բազմաթիվ հայ մտավորականների ձերբակալություններ։ Թուրք ոստիկանները նրանց շղթայակապ տարել են փողոցներով ու շուկաներով, և գազազած թուրք ամբոխը նրանց վրա քարեր է նետել, հարվածել, ծեծել։ Նրանց բոլորին բանտարկել են Մեզիրեի բանտում և կտտանքների ենթարկելով փորձել տեղեկություններ կորզել զենքեր, ռումբեր և քաղաքական գաղտնիքներ թաքցնելու մասին։ Կեսգիշերին, արաբկիրցի ոստիկան Ալի օնբաշին բանտապահ Հասան Էֆենդիի հետ եկել է բանտ և հրամայել, որ մեկ առ մեկ դուրս գան և Եդեսիա տեղափոխվելու պատրաստվեն։
Բժիշկ Նշան Նահիկյանը համարձակորեն առաջ գալով ասել է. «Եթե դուք մեզ իրոք Եդսիա պիտի ուղարկեք, ավելի լավ է, որ ցերեկով ուղարկեք, որպեսզի ժողովուրդը իմանա, որ մենք Եդեսիա ենք գնում, իսկ եթե ձեր հետին դիտավորությունը մեզ սպանելն է, կրկին ցերեկով սպանեք և կախեք, որպեսզի համայն Խարբերդի ժողովուրդն ականատես լինի մեր մահին»։ Չնայած ոստիկանը ժխտել է նրանց սպանելու մտադրությունը, բանտարկյալները հասկացել են, որ պատրաստվում են իրենց սպանել, ուստի հրաժարվել են կատարել գիշերով բանտից շղթայակապ դուրս գալու հրամանը։ Լուրը հաղորդել են գնդապետ Ֆերիդ բեյին, որը հրամայել է բոլորին սրախողխող անել։
Գրականություն
Ճիզմէճեան Մանուկ, Խարբերդ եւ իր զաւակները, Ֆրեզնօ, 1955։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Հայ բժիշկներ Կատեգորիա:1915 մահեր Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլիս քաղաքում մահացածներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր
Տիզիլ (Գունդելենի վտակ)
Տիզիլ (Тызыл), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գունդելեն գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է, ավազանի տարածքը 349 կմ2 է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Հիսուն ցենտի կուսակցություն
Հիսուն ցենտի կուսակցություն (The 50 Cent Party), Հիսուն ցենտի բանակ (The 50 Cent Army), կամ պարզապես Ումաոդան (五毛党), Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության կառավարության կողմից վարձատրվող կառավարամետ բլոգերների և համացանցային ֆորումների մասնակիցներ, որոոնց հիմնական նպատակն հասարակական կարծիքի մանիպուլյացիան ի օգուտ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության կառավարության, Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության և պաշտոնական քաղաքականության ։