cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Լոն Չեյնի
Կարիերա
Ձայնային կինոյի սկզբի հետ Չեյնին, ի տարբերություն համր կինոյի դարաշրջանի շատ աստղերի, էնտուզիազմով սկսել է վերամշակել նոր հնարավորությունները։ Նա ստեղծել է «Օպերայի ուրվականը» ֆիլմի հնչունավորված տարբերակը։ Լոն Չեյնին հաճախ է աշխատել ռեժիսոր Թոդ Բրաունինգի հետ, ում հետ նրան կապում էր կենսագրության համընկնումը․ Բրոունինգը երիտասարդ տարիքում երկար ժամանակ ապրել է թափառաշրջիկ կրկեսի դերասանների հետ։ «Լոնդոնը կեսգիշերն անց» ֆիլմի վրա համատեղ աշխատանքից հետո, որում կիրառվել է վամպիրիզմի թեման, նրանք պատրաստվել են միասին ստեղծել Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլաներ»-ի էկրանավորումը։ Այս նախագիշը Բրաունինգն իրականացրել է արդեն Չեյնիի մահից հետո, ֆիլմը թողարկվել է 1931 թվականին։
Մահ
1929 թվականի ձմռանը՝ «Ամպրոպ» ֆիլմում նկարահանումների ժամանակ, Չեյնիի մոտ թոքաբորբ է առաջացել։ 1929 թվականի վերջին նրա մոտ ախտորոշվել է թոքերի բրոնխիալ քաղցկեղ։ Առողջական վիճակը վատացել է, երբ նկարահանումների ժամանակ եգիպտացորենի փաթիլներից պատրաստված արհեստական ձյունը մխրճվել է դերասանի կոկորդի մեջ և արագ լուրջ ինֆեկցիա է առաջացել։ Չնայած ագրեսիվ բուժմանը, նրա վիճակն աստիճանաբար վատթարացել է։ Չեյնին մահացել է կոկորդի արյունազեղումից 1930 թվականի օգոստոսի 26-ին Լոս Անջելեսում (Կալիֆոռնիա)։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել օգոստոսի 28-ին Կալիֆորնիա նահանգի Գլենդել քաղաքում։ Լոն Չեյնիի դագաղը կրել են դերասաններ, ռեժիսորներ և պրոդյուսերներ՝ Փոլ Բերնը, Հանթ Սթրոմբերգը, Իրվինգ Թալբերգը, Լուիս Բարթ Մայերը, Լայոնել Բերիմորը, Ուոլես Բիրին, Թոդ Բրոունինգը, Լյու Քոուդին և Ռամոն Նովարոն։ ԱՄՆ ծովային հետևակի կորպուսը կապելլանին և պատվավոր պահակախմբին տրամադրել է հուղարկավորության համար։ Հուղարկավորության արարողության ընթացքում բոլոր կինոստուդիաները և MGM-ի բոլոր գրասենյակները երկու րոպեի ընթացքում լռություն են պահպանել ։ Թաղված է Ֆորեստ Լոուն գերեզմանատանը՝ հոր դամբարանի կողքին ։ 1933 թվականին այնտեղ են թաղվել նրա կնոջը՝ Հեյզելը։ Անհայտ պատճառներով Չեյնիի դամբարանը մնացել է առանց տարբերանշանների։
Ժառանգություն
1957 թվականին Էկրան է բարձրացել Լոն Չեյնիի մասին պատմող «Մարդ հազարավոր դեմքերից» կենսագրական ֆիլմը, Չեյնիի դերն այնտեղ կատարել է Ջեյմս Կեգնին։ Լոն Չեյնիի որդին՝ Կրեյթոնը, ավելի ուշ սկսել է նկարահանվել կինոյում՝ վերցնելով Լոն Չեյնի կրտսերի կեղծանունը, որոշ ֆիլմերում նրան ցույց են տվել որպես Լոն Չեյնի, հայտնի է դարձել 1941 թվականի Universal Studios-ի «Մարդ-գայլ» դասական ֆիլմում վամպիրի դերով։ 1991 թվականին թողարկվել է 10 մասից բաղկացած նամականիշ, որը նվիրված է համր կինոյի դերասաններին, որոնց դիմանկարները նկարել է ծաղրանկարիչ էլ Գիրշֆելդը ։ 1997 թվականի հոկտեմբերին ԱՄՆ-ում թողարկվել են դասական սարսափ ֆիլմերի կերպարներով նամականիշեր, որտեղ ի թիվս այլոց, եղել են հայր և որդի Չեյնիները՝ համապատասխանաբար օպերայի ուրվականի և մարդագայլի կերպարներով ։ Երաժիշտ Ուորեն Զիվոնն իր «Werewolves of London» երգում հիշատակել է հայր և որդի Չեյնիներին։
2000 թվականին լույս է տեսել Լոն Չեյնիի մասին վավերագրական ֆիլմ, որը կոչվում է «Լոն Չեյնի․ Հազարամյակների պատմություն»։ Ֆիլմի տեքստը կարդում է Քեննեթ Բրանան, իսկ պրոդյուսերն է համր կինոյի պատմաբան Քևին Բրաունլոուն ։
1994 թվականին Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում տեղադրվել է Լոն Չեյնիի աստղը (7046 Hollywood Blvd․) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոռեժիսորներ Կատեգորիա:Համր կինոյի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիմահարդարներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Թոքի քաղցկեղից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ կինոդերասաններ
Աբու (լեռ)
Աբու կամ Գուրու-Սիկկար, Արավալի լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթն է. բարձրությունը՝ 1722 մետր։ 12-րդ դարից ջայնիզմի կրոնական շարժման կենտրոն է։ Լեռը հայտնի է իր տաճարական համալիրներով, որոնցից են Վիմալա-Վասաին, Նեմինաթհան և Ադանահթան։ Տաճարները հետաքրքիր են իրենց սպիտակաքար ինտերիերով, ջայնիստական նրբատաշ արձաններով ։
Կրենե պրե Տրուա
Կրենե պրե Տրուա (Creney-près-Troyes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1566 մարդ, բնակչության խտությունը` 99.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.76 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 6 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1025 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 721-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 304։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 721 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 681 անձ (354 տղամարդ և 327 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (16 տղամարդ և 24 կին)։ 304 անաշխատունակներից 72-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 175-ը` թոշակառուներ, իսկ 57-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Վարազդատ Ղուլիկյան
Վարազդատ Մակարի Ղուլիկյան, Փառքի 3 աստիճանների ասպետ, ավագ սերժանտ, ԽՄԿԿ անդամ (1943)։
1942 թվականից մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին՝ 89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիայի կազմում, որպես սակրավորների ջոկի հրամանատար։ Փառքի շքանշաններին արժանացել է Մալգոբեկի համար մարտերում ականապատված դաշտերը վնասազերծելու, Օդերն առաջիններից անցնելու և դիվիզիայի գետանցն ապահովելու, Բեռլինի Հումբոլդհայն պարկի ամրոցի պատնեշը պայթեցնելու համար։ 1946 թվականին զորացրվել է, աշխատանքի անցել հայրենի գյուղի, ապա Ղուշչիի խորհրդային տնտեսությունում։
Կատեգորիա:Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ Կատեգորիա:Փառքի շքանշանի ասպետներ
Բուադա (շրջան, Նաուրու)
Բուադա, շրջան Միկրոնեզիայում գտնվող Նաուրուի Հանրապետության հյուսիսում։ Տարածքը կազմում է 2,6 քառ. կմ, իսկ բնակչությունը 2004 թվականի տվյալներով կազմում է 1000 մարդ։ Տարածքով Նաուրուի երրորդ շրջանն է, իսկ բնակչությամբ զիջում է 4 շրջանի։
Կատեգորիա:Նաուրուի շրջաններ
Սուլիկո (երգ)
«Սուլիկո» (სულიკო), վրացական քնարերգական ստեղծագործություն, որի խոսքերի հեղինակն է Վարինկո Ծերեթելին։ Երգի բառերը վերցված են վրացի նշանավոր գրող Ակակի Ծերեթելիի ստեղծագործությունից ։
Հաճախ սխալմամբ նշվում է, որ «Սուլիկո»-ն ժողովրդական երգ է։ Սուլիկոն վրացական անձնանուն է, որը կիրառվում է, որպես և՛ արական, և՛ իգական անձնանուն։
Երգը թարգմանվել է ռուսերեն, ուկրաիներեն, լեհերեն, անգլերեն, գերմաներեն և չինարեն լեզուներով։
Պատմություն
«Սուլիկո» ստեղծագործությունը ոճավորվել է, որպես ժողովրդական երգ, որը գրվել է վրացի հայտնի բանաստեղծ, մանկավարժ և հասարակական գործիչ Ակակի Չխենկելիի կողմից՝ 1895 թվականին։ Նույն տարում այն հրապարակվում է Թիֆլիսում գործող վրացական սոցիալ-դեմոկրատական «Կվալի» (Ակոս) ամսագրում։
Որոշ ժամանակ անց բանատեղծը Զեստափոն քաղաքում ապրող իր բարեկամուհուն՝ Բարբարա (Վարինկու) Ծերեթելիին խնդրում է երգի բառերին համապատասխան պատրաստել նաև երաժշտություն՝ կիթառի նվագակցությամբ։ Վարինկուի հեղինակած երաժշտական ստեղծագործությունն առաջին անգամ կատարվել է 1898 թվականին՝ Թիֆլիսում, հայտնի գրող, լրագրող և թարգմանիչ Իվանե Մաչաբելիի տանը։ 1905 թվականին «Սուլիկո»-ն առաջին անգամ հնչեցվել է Քութայիսի ժողովրդական թատրոնում։
Խորհրդային Միությունում երգը սկսեց հայտնիություն ձեռք բերել 1937 թվականի հունվարից։ Այն սկսվեց տարածվել Մոսկվայի վրացական մշակութային տներում։ Հենց այս տարիներին էլ այն կատարվեց նշանավոր երգիչ Ավքսենթիա Մեգրելիձեի կողմից։ ԽՍՀՄ կենտրոնական կոմիտեի ազգությամբ վրացի քարտուղար Իոսիֆ Ստալինը ևս իր հերթին հավանություն է տվել երգին և թույլատրել երգի ձայնագրումը։
Հաճախ երգը կոչվում է ժողովրդական ստեղծագործություն, սակայն այն իր բնույթով հեղինակային բանաստեղծություն է։ 2006 թվականին ռեժիսոր Լիանա Ջակղելին նկարահանել է կես ժամ տևողությամբ վավերագրական ֆիլմ, որը ներկայացնում է «Որտե՞ղ ես, իմ Սուլիկո» երգի և հեղինակի պատմությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացական երաժշտություն Կատեգորիա:Վրացերեն բառեր և արտահայտություններ Կատեգորիա:Վրացերեն երգեր
Գրուլյասկո
Գրուլյասկո (Grugliasco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 37.825 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 2.910 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10095։ Հեռախոսային կոդ՝ 0122։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Ռոկկո Մոնպելիեցին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Երևանի ինքնապաշտպանություն (1724)
Երևանի ինքնապաշտպանություն, 1724 թվականին տեղի ունեցած դիմադրություն պատմական Այրարատ նահանգի՝ ուշ միջնադարի խոշորագույն քաղաքում՝ Երևանում։ Դրա նպատակն էր կասեցնել թուրքական հարձակումը դեպի Արևելյան Հայաստան, և ազատագրական պայքարի սկիզբ դնել։ Հայաստանում պետականությունը վերականգնելու համար արևելահայերը սպասում էին Ռուսական կայսրության օգնությանը, որով էլ պայմանավորված էր շարժման ակտիվությունը։
Ինքնապաշտպանությունը տևել է շուրջ 3 ամիս, որի արդյունքում 10,000 բնակչություն ունեցող Երևանը թուրքական բանակը կարողացավ գրավել՝ տալով 20 հազար զոհ։ Որոշ ժամանակ անց օսմանյան բանակը շարժվում է դեպի Արևելյան Հայաստանի մյուս գավառները, որտեղ ևս ազատագրական պայքար էր ծավալվել։ Սյունիքի ու Արցախի ազատագրական պայքարը ավարտվեց թուրքերի հաղթանակով, սակայն վերջիններս երկրամասում մնացին մի քանի տարի։ Արևելյան Հայաստանը թուրքերից վերագրավելուց հետո Իրանի Նադիր շահը հաշվի նստեց հայերի հետ՝ հատուկ հարգանքի արժանացնելով Անդրկովկասի ժողովուրդների շարքում։
Արևելահայության ազատագրական պայքարը կապվում էր 18-րդ դարի սկզբի հայ ազատագրական շարժման ծաղկման հետ։ Իսրայել Օրին մեկնել էր Ռուսական կայսրություն՝ Պետրոս Մեծից (1682-1725) օգնություն խնդրելու և Արևելյան Հայաստանն ազատագրելու և հայոց պետականությունը վերականգնելու նպատակով։ Ստանալով կայսեր համաձայնությունը՝ նա մեկնում է Հարավային Կովկաս և Իրան՝ որպես ռուսական բանակի սպա և դեսպան։ 1711 թվականին Ռուսաստան վերադառնալիս Օրին մահանում է, և պատվիրակությունը հետ է գալիս Հայաստան։ 1715 թվականին նոր դեսպանություն է ուղարկվում Պարսկաստան՝ Արտեմի Վոլինսկու և Ռուսաստանում Օրու գործի շարունակող Մինաս վարդապետ Տիգրանյանի գլխավորությամբ։
Մի քանի տարի անց Սեֆյան Պարսկաստանում սկսում են գահակալական կռիվներ։ 1722 թվականին աֆղանների զորահրամանատար Միր Մահմուդը գրավում է մայրաքաղաք Սպահանը։ Երկրում սկսում է խառնաշփոթ ու անիշխանություն, իսկ գահաժառանգը փախչում է Թավրիզ։ Օգտվելով դրությունից՝ Օսմանյան սուլթան Ահմեդ III-ը (1703-1730) հարձակվում է Իրանի հյուսիսային տիրույթների՝ Հայաստանի, Վրաստանի ու Շիրվանի վրա։ Միևնույն ժամանակ Հյուսիսային պատերազմի հաղթական ավարտից հետո Հարավային Կովկաս է արշավում Պետրոս Մեծը։ Քարթլիի թագավոր Վախթանգ VI-ի (1716-1724) գլխավորությամբ հայ ազատագրական ուժերը պատրաստվում են միասնաբար հանդես գալ թուրք-պարսկական լծի դեմ։
Իրադրությունն Անդրկովկասում
Շվեդիայի թագավորության դեմ Հյուսիսային պատերազմը տևեց շուրջ քառորդ դար (1700-1721)։ Դրա հաղթական ավարտի շնորհիվ Ռուսաստանը վերածվեց կայսրության, ամրապնդվեց Մերձբալթիկայում և կարողացավ կապ ծովային կապ հաստատել Արևմտյան Եվրոպայի զարգացած տերությունների՝ Անգլիայի, Ֆրանսիայի և Նիդերլանդների, ինչպես նաև իտալական ու գերմանական քաղաք-պետությունների հետ։ Բալթիկ ծովի ափին կառուցվեց Ռուսաստանի նոր մայրաքաղաքը՝ Սանկտ Պետերբուրգը։
Պատերազմի ավարտից հետո Պետրոս Մեծ կայսրը ձեռնամուխ եղավ Կասպից ծովի արևմտյան երկրամասերի գրավմանը։ Իրանում սկսված ներքին խառնաշփոթից շահ Հուսեյնին պաշտպանելու պատրվակով նա 1722 թվականին արշավանք է կազմակերպում դեպի Անդրկովկաս։ Կասպիական արշավանքը տևում է մեկ տարի (1722-1723)։ Դերբենդը գրավելուց հետո Պետրոս I-ը վերադառնում է Աստրախան՝ զորքերի առաջխաղացումը դեպի Կասպից ծովի հարավային ափերը հետաձգելով հաջորդ տարվան։
Միևնույն ժամանակ, ոգևորված ռուսական արշավանքի լուրով՝ Վրաստանի ազատագրման նպատակով ապստամբության նախապատրաստություններ էր տեսնում Քարթլիի արքա Վախթանգ VI-ը։ Նա բանակցություններ էր վարում Պետրոս I-ի հետ՝ Ռուսաստանից օժանդակություն ստանալու համար։ Թագավորը Արցախի հայ ազատագրական ուժերին առաջարկել էր համատեղ հանդես գալ պարսից լծի դեմ։
Արևելյան Հայաստանը այդ ժամանակ բաժանված էր երկու կուսակալությունների միջև. Երևանի կուսակալությունն իր մեջ ընդգրկում էր գրեթե ամբողջ պատմական Այրարատ նահանգը, ինչպես նաև Սյունիքի որոշ մեծ մասը՝ Գողթանը, Շարուրը, Վայոց ձորը և Գեղարքունիքը։ Ղարաբաղի կամ Գանձակի կուսակալության մեջ ընդգրկված էին Սյունիքի հարավը՝ Զանգեզուրը, Արցախ և Ուտիք նահանգներն ամբողջությամբ։ Գուգարք նահանգի որոշ գավառներ՝ Լոռի-Փամբակը, Ղազախ-Շամշադինը, Ջավախքը և Կղարջքը, ընդգրկված էին վրացական թագավորություններից երկուսի՝ Քարթլիի և Իմերեթի կազմում։ Պատմական Պարսկահայք նահանգը և Վասպուրականի արևելյան գավառները կազմում էին Թավրիզի կուսակալության մասը։ Վրաստանից դուրս գտնվող հայկական տարածքներում առավել ակտիվ էին Սյունիքն ու Արցախը, որտեղ այդ ժամանակ իշխում էին Բագրատունիներից ու Առանշահիկներից սերող ազնվական տոհմերի ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ Հասան-Ջալալյանների, Դոփյանների, Պռոշյանների ու Օրբելյանների շառավիղները։ Նրանք իրենց վերահսկողության տակ ունեին ոչ ընդարձակ կալվածքներ։ Պարսիկները նրանց «մելիք» էին անվանում (ملك` թագավոր)։ Հայ հոգևորականության վերնախավը՝ Էջմիածնի ու Գանձասարի կաթողիկոսների գլխավորությամբ, օժանդակում էր հայ ազնվականությանը։
Արցախի ազատագրական պայքարը ղեկավարում էին տեղական մելիքները և Գանձասարի կաթողիկոս Եսայի Հասան-Ջալալյանը։ Սյունիքում ազատագրական ուժերի դիրքերը թույլ էին, ուստի տեղի շարժումը կազմակերպելու համար Վրաստանից 30 հայ կամավորների ջոկատով մեկնում է Դավիթ Բեկը։ Հայկական զորքերի մի մասը, միանալով վրացական բանակի ջոկատներին, ընդամենը՝ 10 հազար զինվոր, Կասպիական արշավանքի ժամանակ գնում են Գանձակի մոտ գտնվող Չոլակ վայրը։ Մոտ երկու ամիս սպասելուց հետո՝ 1722 թվականին աշնանը, լուր ստացվեց Պետրոս I-ի Դերբենդից վերադառնալու և արշավանքը հետաձգելու մասին։ Վրացական բանակը վերադարձավ Թիֆլիս։ Հայկական ուժերը արշավանքի հույսով հեռանում են հայրենի գավառներ՝ ապստամբություն կազմակերպելու և երկիրն անկախացնելու նպատակով ։
Երևանը ուշ միջնադարում
Երևանի ինքնապաշտպանության մասին տեղեկություններ է հաղորդում դեպքերի ժամանակակից Աբրահամ Երևանցին ։
Նորվեգական անտառ
Մուրակամին ժխտում է այն, որ գիրքը ինքնակենսագրական է․ «Ուղղակի ես պատկանում եմ մարդկանց այն տեսակին, ովքեր ոչինչ չեն կարողանում հասկանալ, մինչև չփորձեն այդ ամենը գրառել թղթի վրա»։
Սյուժե
Իրադարձությունները տեղի են ունենում Տոկիոյում 1960–ական թվականներին, երբ ճապոնացի ուսանողները ամբողջ աշխարհի ուսանողների հետ բողոքում էին հաստատված կարգերի դեմ ։ Մուրակամիին հետաքրքում են այն կորուստները, որոնք յուրաքանչյուր մարդ իր կյանքի ընթացքում ունենում է ։ Գլխավոր հերոսը և պատմողը՝ Տորու Վատանաբեն հիշում է իր անցած–գնացած օրերը, որպես համալսարանի ուսանող ։ Իր հիշողությունների շնորհիվ ընթերցողը ծանոթանում է նրա հարաբերությունների զարգացմանը երկու տարբեր աղջիկների հետ․ գեղեցիկ, սակայն հոգեպես թույլ Նաոկոն, և զգացմունքային, կյանքով լեցուն Միդորին ։
Գրքի սկզբում 37–ամյա Վատանաբեն նոր է եկել Համբուրգ։ Նա լսում է The Beatles խմբի Norwegian Wood երգի նվագախմբային տարբերակը, և հանկարծ լցվում է հիշողություններով։ Մտքով նա վերադառնում է 1960–ականներ, երբ բազմաթիվ իրադարձություններ փոխեցին նրա կյանքը։
Վատանաբեն իր դպրոցական ընկերոջ Կիդզուկիի և նրա ընկերուհի Նաոկոյի հետ լավ ընկերներ են։ Կիդզուկին և Նաոկոյին համախոհներ են, ամուր ընկերություն ունեն, իսկ Տորուին հաճելի է զգալ բանդայի անդամ։ Բայց այդ ընկերական հովվերգությունը կտրվում է Կիդզուկիի անսպասելի ինքնասպանությունից, երբ նա ընդամենը 17 տարեկան էր։ Կիդզուկիի մահը խորապես վնասում է երկու մյուս ընկերներին․ Վատանաբեն զգում էր մահվան շունչը, որտեղ որ գնում էր, իսկ Նաոկոյին թվում էր, որ իր հոգու մի մասը անվերադարձ անհետացել է։ Նաոկոն և Վատանաբեն անցկացնում են ավելի շատ ժամանակ իրար հետ՝ փորձելով օգնել միմյանց։ Այն գիշեր, երբ Նաոկոն պետք է դառնար 20 տարեկան, Նաոկոն զգացմունքային էր և նրանք սեռական կապ են ունենում։ Այդ ժամանակ Վատանաբեն հասկանում է, որ սիրում է Նաոկոյին։ Բայց Նաոկոյի համար դա ամենևին էլ սեր չէր։ Նրա սերը Կիդզուկին էր, իսկ Վատանաբեի հետ հարաբերություններն ավելի շատ կապվածություն էր։ Նա սովոր էր Վատանաբեին և նրա նամակներին, և դա միակ թելն էր, որը կապում էր Նաոկոյին շրջակա աշխարհի հետ։ Դա սեր չես կոչի, Նակոկոն չէր էլ կարող լինել Վատանաբեի հետ․ աղջիկն ուներ շատ հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական խնդիրներ։ Հետո Նաոկոն Վատանաբեին նամակ է ուղարկում, որում գրում է, որ նա պետք է վերականգնի իր ուժերը և որոշ ժամանակով գնում է կլինիկա՝ բուժում ստանալու։ Նրանց հարաբերությունների արևածագը անցնում է հասարակական անկարգությունների ֆոնի վրա։ Վատանաբեի քոլեջի ուսանողները գործադուլ են անում, նրանք հեղափոխության եզրին են, սակայն Վատանաբեն չի մասնակցում այդ շարժմանը․ նա այդ աշխարհից չէ և չի զգում կապ գործադուլ անողների հետ։ Նրա միակ ընկերը Նագասավան է, ով 2 կուրս բարձր է, երկրորդը և վերջինը համալսարանում, ով կարդացել է Մեծն Գեթսբին։ Արդյունքում բոլոր գործադուլներն ավարտվում են ապարդյուն։ Վտանաբեն ապրում է Նաոկոյին ուղղված իր նամակներով․ այդպես շարունակվում է նրանց սիրավեպը։
Շուտով Վատանաբեն ծանոթանում է իր թատերագրության դասերի համակուրսեցի Միդորի Կոբայասիի հետ։ Նա Նաոկոյի հակապատկերն է․ կյանքով լեցուն, ուրախ, ինքնավստահ։ Չնայած Նաոկոյի հանդեպ իր զգացմունքներին, նա հետաքրքրվում է Միդորիով։ Վերջինս այնպես է ձգում Վատանաբեին, որ նրանց հարաբերությունները հանգեցնում են ավելիին։ Զուգահեռ դրան Վատանաբեն մասնակցում է Նագասավայի հետ աղջիկների որոնումներին, որոնց հետ շանոթնաում է բարերում և մոռանում հաջորդ օրը։
Վատանաբեն այցելում է Նաոկոյին Կիոտոյի մոտ գտնվող կլինիկա։ Այնտեղ նա ծանոթանում է Իսիդա Ռեյկոյի հետ, ով կլինիկայի հիվանդներից էր։ Ռեյկոն և Նաոկոյին անկեղծանում են Վատանաբեի հետ՝ հիշելով իրենց անցյալը։ Նաոկոն պատմում է իր քրոջ հանկարծակի մահվան մասին, որը տեղի է ունեցել մի քանի տարի առաջ։ Վերադառնալով Տոկիո՝ Վատանաբեն Ռեյկոյին նամակ է գրում և խորհուրդ հարցնում։ Նա չգիտի, թե ով է իրեն հարազատ․ Նաոկոն, թե Միդորին։ Նա չի ցանկանում վնասել առանց այդ էլ զգացմունքային Նաոկոյին, սակայն չի ցանկանում Միդորիին կորցնել։ Ռեյկոն խորհուրդ է տալիս մնալ Միդորիի հետ և նայել, թե ինչ կստացվի այդ հարաբերություններից։
Էլեկտրահարություն և կայծակնահարություն
Էլեկտրահարություն և կայծակնահարություն կենցաղային էլեկարասարքերի հետ ոչ ճիշտ կամ անզգույշ վարվելը կարող է հանգեցնել վնասվածքների։
Ախտանիշներ
Թեթև տեսակի էլեկտրավնասվածքների դեպքում առաջանում են տեղային կարմրություն և ցավ (այրվածք), մարդը գունատվում է, գտնվում է արգելակված, վախեցած վիճակում։ Ծանր դեպքերում առաջանում են խոր այրվածքներ՝ հոսանքի հետ հպման տեղում մարմնի հյուսվածքների ածխացումով, գիտակցության կորուստ, ջղաձգություն, շնչառության և սրտի գործունեության դադար։
Վնասվածքի ծանրության աստիճանը հիմնականում պայմանավորված է հոսանքի ուժով և հպման տևողությամբ։ Թույլ դիմադրությունը (նշանակություն ունեն խոնավ ձեռքերը, թաց կոշիկները, խոնավ գետինը) ծանրացնում է էլեկտրավնասվածքը, և նույնիսկ 36 Վ լարման «անվնաս» փոփոխական հոսանքի ներգործությունը կարող է մահվան պատճառ դառնալ։
Առաջին օգնություն
Էլեկտրավնասվածք կարող է առաջանալ կայծակնահարումից՝ ամպրոպի ժամանակ մթնոլորտային էլեկտրականության պարպումից։ Այն կարծիքը, թե կայծակից (կամ էլեկտրական հոսանքից) տուժածին հարկավոր է հողի մեջ թաղել, որ հոսանքը «դարս գա», ճիշտ չէ, քանի որ օրգանիզմը հողում արագ սառչում է, կրծքավանդակը սեղմվում, ուժեղանում է շնչառական և սրտային անբավարարությունը, բաց է թողնվում առաջին անհրաժեշտ արդյունավետ օգնություն ցույց տալու ժամանակը։
Բուադա լիճ
Բուադա կամ Բուադա Լագուն թեթև աղիությամբ քաղցրահամ լիճ Նաուրուի Հանրապետության Բուադա շրջանում։ Այն մոտ 0,13 քառ. կմ է։ Լճի առավելագույն խորությունը կազմում է 78 մետր, իսկ միջին խորությունը՝ 24։
Գուռնովիտ
Գուռնովիտ, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Տիգրիսի ավազանում։ Հոսում է Բիթլիսի նահանգի Մոտկանի գավառակի Արփի գյուղի միջով, Բիթլիս քաղաքից արևմուտք ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի գետեր Կատեգորիա:Բիթլիսի նահանգ
Հանրապետական այլընտրանք
Հանրապետական այլընտրանք, կամ ուղղակի ՌԵԱԼ (Respublikaçı Alternativ Partiyası; Republican Alternative Party, ReAl), չգրանցված ընդդիմադիր քաղաքական կուսակցություն Ադրբեջանական Հանրապետությունում։ Շարժման առաջնորդ Իլգար Մամեդովը 2013 թվականից ազատազրկված է զանգվածային անկարգությունների կազմակերպման մեղադրանքով։
Պատմություն
Հանրապետական այլընտրանք շարժումը հիմնադրվել է 2009 թվականի հունվարին երիտասարդ ընդդիմադիր քաղաքական գործիչների կողմից։ Կազմակերպության ստեղծման նպատակն է հռչակվել Ադրբեջանում ժողովրդավարական և սոցիալական փոփոխություններին հասնելը։ 2018 թվականին գարնան դրությամբ կուսակցությունը ընդգրկում է ավելի քան 2000 անդամ, որոնց մեծամասնությունն են կազմում երիտասարդներ, հայտնի ընդդիմադիր քաղաքական գործիչներ և ակտիվիստներ։ Իր թեկնածությունը առաջադրած շարժման և կուսակցության առաջնորդ Իլգար Մամեդովը 2013 թվականի նախագահական ընտրություններից առաջ ձերբակալվել է և առ այսօր ազատազրկված է  ։
Համաձայն կազմակերպության պաշտոնական էջի, ստեղծման հիմնական պատճառն էր Ադրբեջանի նախագահի սահմանափակման քանակի չեղարկումը, որն ընդունվել է 2009 թվականի մարտի 18-ից տեղի ունեցած սահմանադրական բարեփոխումների հանրաքվեի արդյունքով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի կուսակցություններ Կատեգորիա:2009 հիմնադրումներ Ադրբեջանում Կատեգորիա:Ադրբեջանի ժողովրդավարական շարժումներ Կատեգորիա:Ադրբեջանի ազատական կուասկցություններ Կատեգորիա:Ազգային ազատական կուսակցություններ Կատեգորիա:2018 հիմնադրված կուսակցություններ Կատեգորիա:Հանրապետական կուսակցություններ
Զալե (գետ)
Ընթացք
Զալեն սկիզբ է առնում Գրոսեր Վալդշտայն լեռան լանջից Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի Ցել կոմունայի մոտ (Բավարիա)՝ 728 մետր բարձրության վրա։ Ոլորուն ընթացքով հոսում է հյուսիսային ուղղությամբ և, անցնելով Հոֆ քաղաքով, հոսում Թյուրինգիա։ Այն հոսում է Թյուրինգյան անտառապատ ցածր լեռների տակից և հասնում Զալֆելդ հովտին, այնուհետև՝ Ռուդոլշտադտ։ Այստեղ Զալեին է միանում իր վտակ Շվարցան, որի հովտում է գտնվում Շվարցբուրգի ավերված ամրոցը՝ Շվարցբուրգ ընտանիքի նախկին նստավայրը։
Զալֆելդից Զալեն հոսում է Թյուրինգյան անտառի հյուսիսում գտնվող կրաքարային բլրի շրջան և թափ վերցնում դեպի համալսարանական Ենա քաղաքի շրջակայքում գտնվող գմբեթավոր կոնաձև լեռների տակ։ Այն մտնում է Սաքսոնիա-Անհալթ մարզ և անցնում է Բադ Կյոզեն առողջարանային քաղաքով, հոսում բազմաթիվ խաղողի որթատունկերով հարուստ բլուրներով և Նաումբուրգում հասնելով խորը և նավարկելի Ունստրուտին, անցնում է Վայսենֆելս, Մերզեբուրգ, Հալե, Բերնբուրգ և Կալբե քաղաքների մոտով։ Այն վերջապես միանում է Էլբային Բարբի քաղաքի մոտ 413 կիլոմետր հոսելուց հետո՝ 14 կիլոմետր կրճատելով իր բնական 427 կմ երկարությունը ։
Զալեն նավարկելի է Նաումբուրգից։ Գետի հովտի ցածր մասի հողերը պարարտ են, և այստեղ մշակում են շաքարի ճակնդեղ։ Զալեի աջ վտակներից են Վայսե-Էլստերը, Ռեգնիցը և Օրլան, ձախ վտակներից են Իլմը, Ունստրուտը, Զալցան, Վիլպերը և Բոդեն։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Բավարիայի գետեր Կատեգորիա:Գերմանիայի գետեր
Սեն Պուրսեն սյուր Բեբր
Սեն Պուրսեն սյուր Բեբր (Saint-Pourçain-sur-Besbre), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Դոմպիեր սյուր Բեբր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03253։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 417 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Կրեզանտին
Կրեզանտին (Crésantignes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 273 մարդ, բնակչության խտությունը` 130.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.1 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 18 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 184 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 136-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 136 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (65 տղամարդ և 56 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 48 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լոսյոն
Լոսյոն կամ լոսիոն, կոսմետիկական, օրգանական և անօրգանական տարբեր նյութերի ջրասպիրտային լուծույթ։ Լինում է անգույն կամ անվնաս ներկանյութերով (կամ էլ օգտագործվող բաղադրանյութերի գույնի հաշվին) գունավորված։ Լոսյոն ունի օծանելիքի անուշահոտություն։
Տեսակներ
Լոսյոնները լինում են՝
Լեա Սալոնգա
Լեա Սալոնգա (Lea Salonga, ), ֆիլիպինցի երգչուհի և դերասանուհի, Լորենս Օլիվյե և Թոնի մրցանակների դափնեկիր։ Ֆիլիպինցի առաջին երգչուհին, ով պայմանագիր է կնքել աշխարհահռչակ ձայնագրման ընկերության հետ ։ Լեա Սալոնգան հայտնի է որպես «Թշվառները» մյուզիքլում Էմոնինայի և Ֆանտինայի դերերի առաջին ասիական կատարող, ինչպես նաև որպես «Միսս Սայգոն» մյուզիքլում Քիմի դերի առաջին կատարող ։ Սալոնգան իր ձայնը նվիրել է դիսնեյյան երկու պաշտոնական արքայադուստրերի՝ Մուլանի և Ժասմինի հնչունավորմանը ։
Վաղ տարիներ
Լեա Սալոնգան ծնվել է 1971 թվականի փետրվարի 22-ին Անհելեսում։ Կյանքի առաջին վեց տարիներն անցկացրել է այդ քաղաքում, այնուհետև ընտանիքը տեղափոխվել է Մանիլա[ ։ 1978 թվականին՝ յոթ տարեկան հասակում, Լեան առաջին անգամ բեմ է բարձրացել Ֆիլիպինների «Թագավորը և ես» բեմադրության մեջ ։ այնուհետև նա գլխավոր դեր է խաղացել «Էննի» մյուզիքլում, ինչպես նաև միացել է «Կատուն տաք տանիքին», «Ջութակահար տանիքի վրա», «Ցտեսություն, սիրելիս», «Թղթե լուսին», «Ֆանտաստիքս» բեմադրությունների կազմերին։ Բացի թատրոնի դերերից, Սալոնգան վարել է սեփական հեռուստատեսային «Սիրով, Լեա» շոուն և մասնակցել է That’s Entertainment մանկական հեռուստահաղորդմանը։ Բացի դպրոցից, նա հաճախել է Ֆիլիպինների համալսարանին կից երաժշտական քոլեջի շնորհալի երեխաների հատուկ ծրագրին։ Մինչև 1988 թվականին դպրոցն ավարտելը, նա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում։
Սալոնգան ընդունվել է Աթենեո դե Մանիլա կաթոլիկ համալսարան։ Հենց այնտեղ է «Միսս Սայգոնում» դերի համար քասթինգ անցել ։ Ավելի ուշ, Նյու Յորքում աշխատելու ընթացքում, նա անցել է երկու դասընթաց Լինքոլն կենտրոնի Ֆորդհեմի համալսարանում։
Միս Սայգոն
1989 թվականին Լեա Սալոնգային ընտրել են «Միս Սայգոն» նոր բեմադրության գլխավոր դերակատար ։ Մյուզիքլի պրոդյուսերները չեն կարողացել ասիական արտաքինով բավականաչափ ուժեղ վոկալիստ գտնել Մեծ Բրիտանիայում և քասթինգ են անցկացրել նաև այլ երկրներում ։ Լսումների ժամանակ 17-ամյա Սալոնգան կատարել է «Թշվառները» մյուզիքլի On my own-ը, որից հետո նրան խնդրել են երգել Sun and Moon-ը «Միս Սայգոն» պարտիտուրայից, որպեսզի ստուգեն իր ձայնի համապատասխանությունը երաժշտական նյութին։ Ժյուրիի անդամները հավանություն են տվել Լեայի դերի մեկնաբանմանը և աղջկան միանգամից նշել որպես պոտենցիալ Քիմ  ։ Սալոնգայի գլխավոր մրցակիցը եղել է Մոնիկ Ուիլսոնը՝ նրա մանկության ընկերուհին և Ֆիլիպինյան թատրոնի գործընկերը։ Հետագայում նա փոխարինվել է և ստացել Միմիի դերը մյուզիքլի առաջին կազմում  ։
Իր կատարման համար Լեա Սալոնգան Լորենս Օլիվիեի մրցանակ է ստացել «Մյուզիքլի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում 1989-1990 թվականներին։ 1991 թվականի ապրիլին բեմադրությունը տեղափոխվել է Բրոդվեյ ։ Այնտեղ Սալոնգան ևս մի քանի դեր է կատարել՝ հաղթելով Թոնի, Դրամա Դեսկ և ևս մի քանի թատերական մրցանակներ ։ 1993-1996 թվականներին նա բեմադրությանը մասնակցել է արդեն որպես հրավիրված աստղ ։ 1999 թվականին հրավիրվել է Լոնդոն՝ խաղալու մյուզիքլի փակմանը, իսկ 2001 թվականին մասնակցել է Ֆիլիպինյան բեմադրությանը և փակել բրոդվեյյան բեմադրությունը ։
Հաջորդող կարիերա
1995 թվականին Քամերոն Մակինտոշը Լեա Սալոնգին հրավիրել է Ալբերտ թագավորական սրահում մասնակցելու «Թշվառները» մյուզիքլի 10-ամյակին նվիրված համերգին՝ Էպոնինայի դերում։ Այս համերգի կազմն առայսօր համարվում է «Թշվառների» լավագույն կազմը (Les Misérables Dream Cast): Սալոնգայի գործընկերներն են եղել Քոլմ Ուիլկինսոնը, Մայքլ Բոլը, Ջուդի Քունը ։ 1996 թվականին կրկին խաղացել է Էպոնինային, այս անգամ Լոնդոնի բեմադրության մեջ։
1997-2000 թվականներին Սալոնգան թողարկել է մի քանի ալբոմ, մասնակցել է բարեգործական համերգների։ 1998 թվականին նա իր ձայնը նվիրել է ևս մեկ դիսնեյան արքայադուստր Մուլանին՝ երգեր կատարելով մուլտֆիլմում (հիմնական ձայնը պատկանում է չինական ծագում ունեցող ամերիկացի դերասանուհի Մինգ Նա Վենին)։ 2001 և 2003 թվականներին Սալոնգա Լին կատարել է Լի Հյուզի էպիզոդիկ դերը «Ինչպես է պտտվում աշխարհը» օճառապղպջակային օպերայում, որը 80-ական թվականների վերջին կատարել է նաև Մինգ-Նա Վենը ։ 2004 թվականին «Մուլան 2» մուլտֆիլմում գլխավոր հերոսուհին կրկին երգել է Սալոնգայի ձայնով։
2006 թվականին Լեան 15-րդ Ասիական ներկայացումները փակել է Դոհա քաղաքում՝ «Triumph of the One» երգով ։ 2007 թվականին նա թողարկել է յոթ տարվա ընթացքում իր առաջին ալբոմը, որը կոչվում է Inspired, ինչպես նաև ավարտել է Բրոդվեյում իր ելույթների հերթական շարքը ։
2008 թվականի վերջից մինչև 2009 թվականի կեսը Սալոնգան կատարել է գլխավոր դեր Ռոջերսի և Համերսթայնի «Մոխրոտիկը» մյուզիքլում ավանդական ասիական շրջագայության ժամանակ։ Պրեմիերան կայացել է 2008 թվականի հուլիսին Միլանում ։
2009 թվականի հուլիսին Սալոնգան դարձել է Avon կոսմետիկ ընկերության դեմքը Ֆիլիպիններում ։
2010 թվականի հուլիսին և օգոստոսին Լեա Սալոնգան կատարել է Գրիզաբելի դերը Էնդրյու Լոյդի «Կատուներ» մյուզիքլում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 10-ին կատարել է Ֆանտինայի դերը «Թշվառները» մյուզիքլի 25-ամյակին նվիրված համերգի ժամանակ՝ մյուզիքլի 10-ամյակի ժամանակ Էպոնինայի դեր խաղալուց 15 տարի անց ։
2011 թվականի օգոստոսի 19-ին Սալոնգան ստացել է Դիսնեյի լեգենդի տիտղոս ։
Գենադի Ռոժդեստվենսկի
Գենադի Նիկոլաևիչ Ռոժդեստվենսկի, սովետական դիրիժոր։ 1961 - 1974 թվականներին Համամիութենական ռադիոյի և հեռուստատեսության Մեծ սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր դիրիժոր և գեղարվեստական ղեկավար։ 1974 թվականին Ստոկհոլմի ֆիլհարմոնիայի, 1978 թվականից «Բի Բի Սի»-ի (Լոնդոն) նվագախմբի դիրիժոր։ 1974 թվականից Մոսկվայի կամերային երաժշտական թատրոնի գլխավոր դիրիժոր։ 1976 թվականից Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Նվագացանկում դասական երաժշտության կողքին մեծ տեղ են գրավում ժամանակակից եվրոպական (Պ․ Հինդեմիթ, Ա․ Շյոնբերգ, Ա․ Բերգ, Ֆ․ Պուլենկ) և սովետական (Ս․ Պրոկոֆև, Դ․ Շոստակովիչ) կոմպոզիտորների երկեր։ Լենինյան մրցանակ (1970, Իոսչատըրյանի «Սպարտակ» բալետի բեմադրությանը մասնակցելու համար, Մեծ թատրոն)։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և բուլղարական «Կիրիլի և Մեֆոդիի» շքանշաններով։ Շվեդական թագավորական ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1975) թվականին։
Լեա Սալոնգա
Հաջորդող կարիերա
Նա ընտրվել է Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում 2011 թվականի սեպտեմբերի 12-ին անցկացված «Միսս Տիեզերք 2011» 60-րդ մրցույթի ժուրի ։
2013 թվականի փետրվարին Սալոնգան հայտարարել է, որ լինելու է «Ֆիլիպինների ձայնը» մրցույթի չորս մարզիչներից մեկը, որի պրեմիերան կայացել է հունիսի 23-ին ։
Գենադի Ռոժդեստվենսկի
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Կատեգորիա:Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ գրականության և արվեստի բնագավառում Կատեգորիա:ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Խորհրդային դիրիժորներ Կատեգորիա:Խորհրդային կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Խորհրդային դաշնակահարներ Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ
Լեա Սալոնգա
Հաջորդող կարիերա
2014 թվականի հունվարին Սալոնգան հաստատել է իր վերադարձը շոուի երկրորդ եթերաշրջան, ինչպես նաև մասնակցությունը «Ֆիլիպինների ձայնը. Երեխաներ» մրցույթի պրեմիերային ։
Ձայն և տեմբր
Լեա Սալոնգայի ձայնը սոպրանո է ։ Երկու դիսնեյան արքայադուստրերին հնչունավորելու համար Սալոնգան օգտագործել է իր տեմբրն ընդհուպ մինչև հինգերորդ օկտավայի ֆա նոտան ։ «Միս Սայգոն» մյուզիքլում Քիմի դերերգը հիանալի է նրանով, որ երգչուհին օգտագործել է իր ամբողջ ձայնային դիապազոնը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Թոնի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Մեցցո-սոպրանոներ
Կարմանիոլա (Թուրին)
Կարմանիոլա (Carmagnola), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 27.567 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 286 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 96 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10022։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Կարմանիոլան սահմանակից է Պուիրինո, Վիլաստելոնե, Կարինյանո, Լոմբրիասկո, Սերեզոլե Ալբա, Ռաքոնիջի, Սոմարիվա դել Բոսկո, Կարամագնա Պիեմոնտե մունիցիպալիտետներին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Master Blaster (Jammin)
Պատմությունը
Երգը համարվում է «Hotter than July» ալբոմի գլխավոր սինգլը։ Այն դարձավ մեգահիթ՝ գրավելով Billboard R&B singles չարթում 1-ին հորիզոնականը 7 շաբաթ շարունակ, 5-րդ հորիզոնականը՝ 1980 թվականի Billboard's pop singles չարթում և 2-րդ հորիզոնականը՝ UK Singles չարթում ։ Երգը ներառում է նաև «Hotter than July» վերնագիրը։
Ճրեշի
Ճրեշի  (ჭრეში), գյուղ Վրացական Հանրապետության Բոլնիսի մունիցիպալիտետում։ Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 181 մարդ ։
Գյուղը հիմնականում ադրբեջանաբնակ է։ Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը ադրբեջանցիներն են, իսկ տարածված կրոնը՝ մահմեդականությունը։
Master Blaster (Jammin)
DJ Luck & MC Neat տարբերակներ
Master Blaster (Jammin') cover տարբերակով ներկայացվել է UK garage-ի կողմից (երգում էր Ջիջին) 1999 թվականին։ Այդ տարբերակը հայտնվել է Top 5 hit-ում՝ UK Singles Chart-ի 5-րդ հորիզոնականում ։
Ճրեշի
Փոստային ինդեքս՝ 1100։
Master Blaster (Jammin)
Այլ տարբերակներ
1998 թվականին երգը դարձել է «Ստելլայի հրապուրանքը» ֆիլմի սաունդրեքը, որը կատարել է Ուիքլիֆ Ջինը։ Երգն ունի այլ քավեր տարբերակներ՝ մշակված Ջեյմս Լաստի (1981), Ջերոյի (2006) և Մինի Դրայվերի (2014) կողմից ։
«The Stevie Wonder: Songs In the Key of Life – An All-Star Grammy Salute»-ի ժամանակ Բիյոնսեն և Էդ Շիրանը ներկայացրին երգի նոր տարբերակը։ Շոուն հեռարձակվել է 2015 թվականի փետրվարի 15-ին CBS-ով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փոփ երգեր Կատեգորիա:Սթիվի Ուանդերի երգեր Կատեգորիա:1980 սինգլներ
Վենաֆրո
Վենաֆրո  (Venafro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
1958 թվականին Վենաֆրոյում նկարահանվել է ֆրանս-իտալական «Օրենքն օրենք է» ֆիլմը։
Ֆրանկֆուրտի սուրբծննդյան տոնավաճառ (Բիրմինգհեմ)
Ֆրանկֆուրտի սուրբծննդյան տոնավաճառ (Բիրմինգհեմ), Ֆրանկֆուրտյան ամենամյա Սուրբծննդյան և Արհեստի տոնավաճառներ, որոնք անցկացվում են Անգլիայում՝ Կենտրոնական Բիրմինգհեմում։ Այն սկսել է գործել 2001 թվականից, սկզբում ունեցել է 24 տաղավար և հետզհետե տարեցտարի ընդլայնվել է ։ Տոնավաճառները բացվել են նոյեմբերի կեսին և շարունակվել մինչև դեկտեմբերի վերջ՝ փակվելով միայն Սուրբ Ծննդից առաջ։ Սուրբծննդյան և Արհեստի տոնավաճառները տեղակայվում են Կենտրոնական հրապարակում, Չեմբերլենի հրապարակում, Նոր փողոցում և Վիկտորիա հրապարակում ։ Ֆրանկֆուրտի սուրբծննդյան տոնավաճառը Ավստրիայի և Գերմանիայի մեծագույն տոնավաճառներից է և ներգրավել է ավելի քան 3.1 մլն այցելու 2010, 5 մլն այցելու 2011 , գրեթե 5 մլն. 2013 թվականին և ավելի քան 5.5 մլն. այցելու` 2014 թվականին։ Տոնավաճառը փոխկապակցված է Ֆրանկֆուրտ քաղաքում անցկացվող Ֆրանկֆուրտյան տոնավաճառի հետ, որը Գերմանիայի հնագույն տոնավաճառներից է (թվագրված 1393)։ Այստեղից էլ գալիս է Սուրբծննդյան տոնավաճառի անվանումը։ Տոնավաճառը շարունակել է անցկացվել 2016 թվականի նոյեմբերի 17-ից մինչև դեկտեմբերի 29-ը ամեն օր առավոտ ժամը 10-ից մինչև երեկոյան 9-ը (ներառյալ նաև Սուրբծննդյան օրը և ընդգրկել է 180 տաղավար) ։
Վենաֆրո
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ֆրանկֆուրտի սուրբծննդյան տոնավաճառ (Բիրմինգհեմ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 հիմնադրումներ Անգլիայում Կատեգորիա:Ծննդյան տոնավաճառներ Կատեգորիա:Մշակույթը Բիրմինգհամում Արևելյան Միդլանդներում Կատեգորիա:Ամանորյա իրադարձություններ Անգլիայում Կատեգորիա:Սննդային տոնավաճառներ Միացյալ թագավորությունում Կատեգորիա:2001 հիմնադրված կանոնավոր միջոցառումներ
Վենաֆրո
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բյուզանդիայի քաղաքներ
Արսեն Ղլտճյան
Արսեն Ղլտճյան,, հայ իրավագետ։
Ռեսուրսներ
Ռեսուրսներ ( օժանդակ միջոց),մարդու կողմից օգտագործվող նյութական բարիքների և ծառայությունների ամբողջությունն է, որոնց միջոցով արտադրվում են անհրաժեշտ արդյունքները։ Դրամական միջոցներ, արժեքներ, պաշարներ, հնարավորություններ․ պետական բյուջեի եկամտի աղբյուրներ։ Տարբերում են տնտեսական և բնական ռեսուրսներ։
Տնտեսական ռեսուրսներ տնտեսական պոտենցիա չի հիմնական տարրերն են, որոնք արտադրողական ուժերի զարգացման յուրաքանչյուր աստիճանում հասարակությունը տնօրինում է արտադրական հարաբերությունների պատմականորեն որոշակի համակարգի շրջանակներում։
Տեսակներ
Լինում են նյութական, ֆինանսական և աշխատանքային։ Նյութական ռեսուրսներ արտադրության միջոցներն են, ընդգրկում են աշխատանքի միջոցներն ու առարկաները։ Աշխատանքի միջոցներից կարևոր են աշխատանքի գործիքները, որոնց արդյունավետությունն ու հզորությունը մեծապես բնորոշում են բնության ուժերը նյութական բարիքների արտադրությանը ենթարկելու աստիճանը։
Կատեգորիա:Ռեսուրսներ
Հայերի բռնագաղթն Իրան (1603-1604)
1605 թվականին Սեֆյան Շահ Աբբաս Առաջինը կազմակերպեց հայ ժողովրդի բռնագաղթը դէպի Իրան, ինչի հետևանքով 500 հազար հայեր Արևելյան Հայաստանից, Նախիջևանից բռնի տեղահանւեցին Պարսկաստան։ Երկու գերուժերի' Պարսկաստանի և Օսմանեան Թուրքիայի միջև ընթացող պատերազմում Շահ-Աբբասի պարտութիւնից յետոյ Արաքսի ափին բնակւող հայերը բռնի տեղահանուեցին։
Շահ-Աբբասը երեք նպատակ ունէր.
Այսպիսով, Ջուղայից գաղթեցւած հայերը հաստատւեցին Սպահան մայրաքաղաքի մոտ' Զայանդեռուդ գետի հարաւային մասում և հիմնեցին Նոր Ջուղան։ Նորաբնակ հայերի միջոցով երկրի տնտեսութիւնը զարգացնելու իր մտադրութիւնն իրագործելու համար շահը նրանց տւեց արտոնություններ և լայն իրաւունքներ։ Նոր Ջուղան շատ արագ դարձաւ հայութեան մշակութային կենտրոն։
Նոր Ջուղայի առաջին փողոցը, ի պատիւ հայ վաճառականի, կոչուեց Խոջա Նազար։ Այնուհետև հիմնւեցին այդ փողոցին ուղղահայեաց 10 փողոցներ։ Շուտով Նոր Ջուղայի հայերը իրենց ձեռքն առան մետաքսի միջազգային առևտուրը։ 1617 թ. Շահ Աբբասը չեղեալ յայտարարեց անգլիացիների հետ կնքած առևտրային պայմանագիրը և մետաքսի վաճառքի մենաշնորհը յանձնեց հայերին։ Բացի վաճառականութիւնից, հայերը մեծ դերակատարութիւն ունեցան ոսկերչութեան, գորգագործութեան, կերպասագործության և բազում այլ արհեստների զարգացման գործում։
1670-1680 թթ., տնտեսական և հասարակական ճգնաժամերի պատճառովով, իրանահայութեան կեանքը անկում է ապրում։ 1722 թ., աֆղանների յարձակման հետևանքով, Նոր Ջուղայի բնակչութեան զգալի մասը գաղթեց Հնդկաստան, Ֆրանսիա, Աւստրիա, Հոլանդիա և Ռուսաստան։ Դրանով հանդերձ 17-18-րդ դարերում Նոր Ջուղան հանդիսանում էր հայկակպն ամենամեծ մշակութային կենտրոններից մէկը։
1630 թ., Խաչատուր Կեսարացու ջանքերով, հիմնուում է դպրոց, որտեղ դասաւանդւում էր երաժշտութիւն, գրականութիւն, քերականութիւն, փիլիսոփայութիւն և բնագիտական առարկաներ։ 1638 թ. Նոր Ջուղայում արդէն գործում էր Մերձաւոր Արևելքի առաջին տպարանը, ուր տպագրւում է Մերձաւոր Արևելքի հայալեզու առաջին գիրքը և միայն դրանից 133 տարի անց է հայալեզու տպագրութիւնը սկիզբ առնում Հայաստանում։
Պէտք է նշել, որ Նոր Ջուղայի Ամենաքիչ Վանքին կից գործող դպրոցը շատ մեծ դերակատարութիւն է ունեցել ժողովրդի առաջընթացի գործում, քանի որ այնտեղ դասաւանդւում էին նաև ևրոպական լեզուներ և վաճառականութեան կանոններ։ Վանքին կից հիմնւում է ձեռագիր գրքերի գրադարան-մատենադարան։ Որմնանկարչութիւնը, զարդանկարչութիւնը, ճարտարապետութիւնը, գուսանական արւեստը, երաժշտութիւնն ու քնարերգութիւնը հասնում են իրենց ստեղծագործական գագաթնակէտին։
Հարկ է նշել, nր բռնագաղթւած հայերի թւում եղած անւանի եւ ազնւական ընտանիքներից որոշները, փոխելով իրենց կրօնն ու ազգանունը' բարձր դիրքերի հասան։ Օրինակ' Մամիկոնյան Ենիկոլոպյան տոհմից Մանուչարխան Մոթամեդոլդոլեհը, նրա եղբայրը՛ Սոլեյման խան Սահամոլդոլեհը, որդին՝ Ջահանգիր խանը։ Միրզա Ալի Ասղարխան Ամինոլսոլթանը (Աթաբաքե ազամ) Վրաստանից գաղթած հայերից էր եւ իրանում ընդունել էր իսլամ։ (Տվյալները վերցված են 1999 թ. Հարվարդում տպագրված Խոարո Շաքեփ «իրանահայեր» գրքից):
Աղբյուրներ
Իրանահայոց Հանրագիտարան ( Կազմող ՝ Ժանետ Տ. Լազարյան )
Կատեգորիա:Հայկական սփյուռքի պատմություն Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանը Սեֆյան Պարսկաստանի կազմում
Միշկոլցի քարանձավային բաղնիք
Միշկոլցի քարանձավային բաղնիք, Քարանձավային բաղնիք կամ Քարանձավ (Barlangfürdő), Միշկոլց-Տապոլցա հանգստավայրի բնական քարանձավում գտնվող հիդրոթերմալ վաննաներ, որոնք հունգարական Միշկոլց քաղաքի բաղկացուցիչ մասն են հանդիսանում։ Նմանատիպ քարանձավային բաղնիք կա Սլովակիայի Սկլենե-Տեպլիցեում։ Հիդրոթերմալ ջրերը (ջերմաստիճանը 30 °C) թերապևտիկ նշանակություն ունեն և, ինչպես հայտնի է, օգտակար են հոդացավերի բուժման համար։ Քանի որ նրանք աղի ցածր պարունակություն ունեն (1000 մգ/լ-ից պակաս), ի տարբերություն հիդրոթերմիկ ջրերի մեծամասնության, ապա այդ ջրերում մարդկանց լողալու ժամանակը սահմանափակումներ չունի։ Միշկոլցի քարանձավային լողավազանների մեծ մասը փակ է և ջուրը տաք է, ապա այն բաց է ամբողջ տարվա ընթացքում, բացառությամբ հունվարի։ 2016 թվականին Միշկոլցի քարանձավային բաղնիքը «Տարվա բաղնիքներ» մրցույթում հաղթողի կոչում է ստացել  ։
Պատմություն
Քարանձավները և հիդրոթերմիկ աղբյուրները հայտնի են եղել դեռևս հնագույն ժամանակներից, բայց Տոպոլցը լողալու հայտնի վայր է դարձել Հունգարիայի օսմայնան օկուպացիայից հետո միայն (16-17 դարերում)։ Հունգարիայի այդ տարածքներն այդ ժամանակ պատկանում էին Գյորոմբյոյ հունական ուղղափառ աբբայությանը։ Որպես քարանձավային բաղնիք՝ Տոպոլցի կիրառման գաղափարը եղել է աբբայության վանահոր գաղափարը 1711 թվականին։ Նա նաև Կաշա (այսօր՝ Կոշիցա Սլովակիա) քաղաքից բժիշկներ է բերել, որպեսզի ուսումնասիրեն ջրերի բարենպաստ ազդեցությունը։ Քարանձավային բաղնիքի երեք լողավազանները և հյուրանոցը կառուցվել են 1723 թվականին։ Քարանձավն այդ ժամանակ չէր օգտագործվում, իսկ լողավազանները քարանձավից դուրս էին գտնվում։ Ջուրը սառն էր այօրվա համեմատ, քանի որ Տոպոլցի սառն աղբյուրները (որոնք այսօր Միշկոլց քաղաքի ջրամատակարարման կարևոր աղբյուր են հանդիսանում) նույնպես օգտագործվում էին։ 18-րդ դարում, կարճատև ճանաչում ձեռք բերելուց հետո, Միշկոլցի լողավազանները անուշադրության մատնվեցին։
1837 թվականին Գյորոմբյոյ աբբայության վանահայրը վերականգնեց և ընդարձակեց շինությունները։ Այդ ժամանակ էլ պատրաստվեց առաջին փակ լողավազանը (դեռևս քարանձավից դուրս), որը նախատեսված էր ունևոր այցելուների համար։
20-րդ դարի սկզբում Միշկոլց քաղաքը, որը սկսել էր ընդարձակել իր տարածքները, քարանձավի այդ հողակտորը գնեցհունական ուղղափառ եկեղեցուց։ Տարածքը գրավում էր ոչ միայն հիդրոթերմալ ջրերով, այլև խմելու ջրի աղբյուրներով (որն այժմ քաղաքի խմելու ջրի ջրամատակարարման կեսն է ապահովում)։
Առողջարանային քաղաք
Հետագա տարիներին կառուցվեցին հասարակական նոր բաղնիքներ։ 1934 թվականին Տոպոլցը պաշտոնապես ճանաչվել է որպես առողջարանային քաղաք։ 1939 թվականին սկսվեց նոր լողավազանային տան կառուցումը։ Շինարարության ընթացքում որոշ հնագիտական գտածոներ են հայտնաբերվել և նոր, նախկինում անհայտ ևս մեկ ջրի աղբյուր' +31.5°С ջերմաստիճանով։ Հիդրոթերմալ ջուրը հայտնաբերվել է 1941 թվականին, իսկ հենց քարանձավային բաղնիքը բացվել է 1959 թվականի մայիսի 14-ին։
Այդ ժամանակներից ի վեր բաղնիքային համալիրը մի քանի անգամ ընդարձակվել է։ Բաց լողավազանը և նրա դիմաց գտնվող խխունջի տեսք ունեցող տանիքը կառուցվել են 1969 թվականին։ 1980-ական թվականներին կառուցվել են նոր շինություններ և ավելի տաք ջրով նոր լողվազաններ (34 °C և 36 °C): Բաղնիքային համալիրի վերջին ընդարձակումը կատարվել է 1998 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Հունգարիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Առողջարաններ ըստ երկրի Կատեգորիա:Առողջարաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հիդրոթերմալ հանքավայրեր Կատեգորիա:Հունգարիայի շենքեր և կառույցներ
Հունաստանի Գերագույն հատուկ դատարան
Ըստ Հանրապետության մայր օրենք սահմանադրության՝ ՀԳՀԴ-ն համարվում է Հունաստանի Հանրապետության բարձրագույն «սահմանադրական» և «ընտրովի» դատարանը։ Այսուհանդերձ, գերագույն հատուկ դատարանը հիերարխիկ որևէ կապ չունի Հունաստանի երեք մշտական գերագույն դատարանների՝ վճռաբեկ դատարանի, պետական խորհրդի և հաշվառնական պալատի հետ։
Սահմանադրական հիշատակումներ
Հունաստանի հատուկ գերագույն դատարանը ստեղծվել է 1975 թվականին՝ նոր ընդունված սահմանադրության համաձայն։ Դրա կազմակերպումն ու գործառույթները կարգավորվում են «սահմանադրություն» մայր օրենքի 100-րդ հոդվածով և «գերագույն հատուկ դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքի թիվ 345 հատուկ կետով։ Նմանատիպ դատարանի ստեղծման համար որոշակի նախադրայլներ գոյություն են ունեցել 1952 թվականի համահունական սահմանադրությունում ևս։ Այն ներկայացված էր 73-րդ հոդվածում, որը նախատեսում էր հատուկ արտակարգ և ընտրովի դատարանի ստեղծում։
Դատարանի ձևավորման հիմքն ամփոփված է եղել նաև «սև գնդապետների» ռազմական վարչակարգի օրոք գործող սահմանադրությունում։ Այն իր հերթին նախատեսում էր Հունաստանի բարձրագույն դատարանների միջև ծագած վեճերի լուծում այլ դատական ատյանում։
Դատարանի կազմ
Հունաստանի Հանրապետության մայր օրենք «սահմանադրության» 100-րդ հոդվածը, ինչպես նաև «գերագույն հատուկ դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքը սահմանում է գերագույն հատուկ դատարանի իրավասությունները, լիազորությունները, կազմավորման ու գործունեության կարգը, ինչպես նաև վերջինիս կազմը։ Ըստ դրա՝ Հունաստանի գերագույն հատուկ դատարանը կազմված է տասնմեկ անդամներից․
Դատարանը նախագահում է վճռաբեկ դատարանի կամ պետական խորհրդի նախագահը։ Դատարանի կազմը կարող է լուծարվել ներքին հակասությունների և հակասահմանադրական գործունեության պայմաններում կամ հատուկ կառավարական որոշմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունաստանի քաղաքականություն Կատեգորիա:Հունաստանի դատարաններ Կատեգորիա:1976 հիմնադրված պետական մարմիններ Կատեգորիա:1976 հիմնադրումներ Հունաստանում Կատեգորիա:Սահմանադրական դատարաններ
Բացարկ
Կատեգորիա:Դատավարական իրավունք
Էնթոնի Ալբանիզ
Էնթոնի Նորման Ալբանիզ (Anthony Norman Albanese), նաև հայտնի է որպես Ալբենիզի, իտալական տառադարձությամբ Ալբանեզե , ավստրալիացի քաղաքական գործիչ, Լեյբորիստական կուսակցության նախագահ (2019 թվականից)։
Կենսագրություն
Էնթոնի Ալբանիզը ավստրալուհի Մերիեն Էլերիի (Maryanne Ellery) և իտալացի Կառլո Ալբանեզեի որդին է, բորտուղեկցորդուհի, Fairsky կրուիզ նավի վրա, որը պատկանում է Sitmar Line ընկերությանը։ 1962 թվականի մարտին Մերիլինը Սիդնեյից Սաութգեմփթոն չորսշաբաթյա լողի ժամանակ ծանոթացավ Ալբանեզեի հետ, նրանց սիրավեպը տևեց մի քանի ամիս, սակայն նա հրաժարվեց ամուսնանալ նրա հետ, քանի որ արդեն նշանվել էր։ 1962 թվականի հոկտեմբերին վերադառնալով տուն՝ Մերի Էնն հղիության չորրորդ ամսում էր և պատմեց իրադարձությունների իր վարկածը. իբր նա ամուսնացել է Կառլոյի հետ, սակայն նա մահացել է ավտովթարից։ Երբ Էնթոնին դարձավ 14 տարեկան, մայրը բացահայտեց ճշմարտությունը, բայց միայն 2002 թվականին նրա մահից հետո նա սկսեց հոր որոնումները, քանի որ արդեն իր փոքրիկ որդին՝ Նաթան մի անգամ հարցրեց, թե որտեղ է նա։ Ծանոթների օգնությամբ Ալբանիզը հորը գտել է Իտալիայի հարավում գտնվող Բառլետա քաղաքում և առաջին անգամ հանդիպել է նրա հետ 2009 թվականին իր գործուղման ժամանակ (այդ ժամանակ նա զբաղեցնում էր Ավստրալիայի ենթակառուցվածքների և տրանսպորտի նախարարի պաշտոնը) ։
Ավարտել է Սիդնեյի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է տնտեսություն։ Երկու տարի աշխատել է Commonwealth Bank of Australia-ում, որն իր հետագա քաղաքական կարիերայի ընթացքում բազմիցս քննադատել է բաժանմունքների փակման և վարձու անձնակազմի շահերի ոտնահարման համար ։
Քաղաքական կարիերա
2007 թվականի նոյեմբերի 24-ին կայացած խորհրդարանական ընտրությունները հաջող էին Լեյբորիստական կուսակցության համար։
2010 թվականի հունիսի 24-ին դարձել է ենթակառուցվածքների, տրանսպորտի, տարածաշրջանային զարգացման և տեղական ինքնակառավարման նախարար Ջուլիա Գիլարդի առաջին կառավարության ձևավորման ժամանակ։
2010 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Երկրորդ կառավարության ձևավորման ժամանակ Գիլարդը ստացավ ենթակառուցվածքի և տրանսպորտի նախարարի և Ներկայացուցիչների պալատի առաջնորդի աթոռը։
2013 թվականի հունիսի 26-ին Ալբանիզն ընտրվել Է Լեյբորիստական կուսակցության նորընտիր առաջնորդ Քևին Ռադի տեղակալ ։
2013 թվականի հունիսի 27-ին ստեղծվեց Ռադայի երկրորդ կառավարությունը, որտեղ Ալբանիզին բաժին հասան վարչապետի տեղակալի, ինչպես նաև ենթակառուցվածքների և տրանսպորտի նախարարի, տվյալների լայնաշերտ փոխանցման, հաղորդակցության և թվային տնտեսության նախարարի և Ներկայացուցիչների պալատի առաջնորդի պաշտոնները։