cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մոնկոմբրու լե Մին
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 257աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 165-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 92-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,6 %)։ 165 աշխատունակ բնակիչներից 140-ը աշխատում էին (77 տղամարդ և 63 կին), անաշխատանք էին 24-ը (14 տղամարդ և 11 կին)։ 92 անգործունակ մարդկանցից 16-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 37-ը թոշակառու, 39-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Մոր սիրտը
Սյուժե
Մարիամը երիտասարդ տարիքում այրիանալուց հետո կյանքը նվիրում է որդու դաստիարակությանը։ Հենց որդու պատճառով նա նոր ընտանիք չի կազմում, սակայն որդին մեծանում է որպես եսասեր անձնավորություն և ամուսնանալուց հետո ընդհանրապես չի օգնում մորը՝ թողնելով նրան միայնակ ։
Դերերում
Դրվագներում - Լ. Բադալյան, Ստեփան Մարտիրոսյան, Գարուշ Խաժակյան, Լուիզա Սամվելյան։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1957 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Հայկական ֆիլմեր Կատեգորիա:Սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Գրիգոր Մելիք-Ավագյանի ֆիլմեր Կատեգորիա:«Հայֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
Լաս Վեգաս Ալտաս
Լաս Վեգաս Ալտաս (Las Vegas Altas), շրջան Իսպանիայում (կոմարկա)։ Գտնվում է Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքում՝ Բադախոս նահանգի մեջ։
Մունիցիպալիտետներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Պետորանելո դել Մոլիզե
Բնակչությունը կազմում է 426 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 86090։ Հեռախոսային կոդ՝ 0865։
Միգել Բերնարդեաու
Կենսագրությունը
Միգելը ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Վալենսիայում` դերասանուհի Անա Դուատոյի և պրոդյուսեր Միգել Անջել Բերնարդեաույի ընտանիքում։ Դրամատիկ արվեստ նա սովորել է Ամերիկայում` Սանտա Մոնիկա քոլեջում և Ամերիկայի դրամատիկ արվեստի ակադեմիայում ։ 2019 թվականի ամռանը հաստատվել է Ինստագրամում, որտեղ դերասանը հանդիպում է երգչուհի Այիտանայի հետ ։
Կարիերա
Դեռևս Իսպանիայում նա սկսեց իր մասնագիտական կարիերան` դերասանական վարպետության աշխարհում հեռուստատեսային Cuéntame cómo pasó (Պատմիր ինձ ինչպես դա պատահեց) դրամատիկական սերիալում` կյանք պարգևելով 2016 թվականին փոքրիկ տեսքով զինվորի ։
2017 թվականին նա իր կինոնկարի առաջին դեբյուտը արեց Es por tu bien (Դա քո բարիքի համար է) ֆիլմի հետ ։
2018 թվականին Sabuesos սերիալում մարմնավորել է Իսահակին ։ Ավելի ուշ թողարկվում է ռեժիսոր Գրասիա Կերեհետայի Ola de crímenes (Քրեական ալիք) կատակերգությունը, որտեղ Միգելը խաղում էր Ժաննա Ակոստայի, Մարիբել Վերդուի և Պաուլա Էչիվարիայի հետ ։
2019 թվականին նա կհայտնվի Telecinco-ի Caronte սերիալում` կատարելով փոքր դեր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 ծնունդներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Դերասաններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանացի դերասաններ Կատեգորիա:Իսպանացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:Հեռուստատեսային դերասաններ
Արխիպ Տեսլենկո
Արխիպ Եֆիմովիչ Տեսլենկո (Архип Юхимович Тесленко, ), ուկրաինացի գրող։
Կենսագրություն
Արխիպ Տեսլենկոն ծնվել է 1882 թվականին Պոլտավայի մարզի Խարկովցի գյուղում, աղքատ գյուղացու ընտանիքում։ Ծնողները, չնայած իրենց աղքատությանը, աշխատում են որդուն կրթություն տալ։ 1897 թվականի փետրվարին Տեսլենկոյի «հերետիկոսության ու ազատամտության» համար վտարվել է տեղի ծխական դպրոցից։ Այնուհետև կուլակների մոտ բատրակություն է արել, աշխատել որպես գրագիր, հեռագրիչ։ 1904-1905 թվականներին Տեսլենկոն գրել է մի շարք պատմվածքներ գյուղական չքավորության կյանքից, որոնք տպագրվել են 1907 թվականին։ 1905 թվականին Տեսլենկոյին ձերբակալում են գյուղացիների մեջ հեղափոխական թռուցիկներ տարածելու համար։ Հինգ շաբաթ նա նստում է բանտում։ Բանտից ազատվելուց հետո Տեսլենկոն շարունակում է իր հեղափոխական գործունեությունը։ Կուլակները հետապնդում են նրան, և ստիպված նա փախչում է։ 1906 թվականի հոկտեմբերին նրան կրկին ձերբակալում են և աքսորում Վյատկայի նահանգ։ Աքսորից տանջված, թոքախտով հիվանդ՝ Տեսլենկոն 1910 թվականին վերադառնում է հայրենիք, ապրում ծայրահեղ աղքատության մեջ, բայց և այնպես, շարունակում է իր գրական գործունեությունը։ Չքավոր երիտասարդությունը, շահագործումից ու դաժան ճնշումից խորտակված նրա կյանքը Տեսլենկոյի հիմնական թեման է ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Ուկրաինացի գրողներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ
Բետինիկուր
Բետինիկուր (Bétignicourt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 31 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.18 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 60 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Just Give Me a Reason
«Just Give Me a Reason», ամերիկյան երգչուհի Փինքի երգը։ Երգը համարվում է նրա The Truth About Love վեցերորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլը։ Ձայնագրվել է Fun խմբի վոկալիստի՝ Նեյթ Ռյուսի հետ միասին։ Սինգլը գլխավորել է մի շարք չարթեր տարբեր երկրներում։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է 2012 թվականի նոյեմբերին ։ «Just Give Me a Reason» դարձել է Փինքի 40-րդ սինգլը, որը Billboard Hot 100-ում հայտնվել է առաջին տասնյակում։ Իսկ մեկ շաբաթ անց դարձել է Փինքի երրորդ սինգլը, որը առաջին տեղն է գրավել, այդպիսին էին So What (2008) և F**kin’ Perfect (2011) երգերը ։ ԱՄՆ-ում վաճառվել է երգի ավելի քան 3 միլիոն պատճեն։
Բետինիկուր
Բնակչություն
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Just Give Me a Reason
Երգի տեսահոլովակը 2013 MTV Video Music Awards մրցանակաբաշխությունում «Լավագույն համագործակցություն» անվանակարգում մրցանակ է ստացել։
Բետինիկուր
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 18 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 11-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 61,1 %։ 11 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 7 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Just Give Me a Reason
Երգացանկ
1. «Just Give Me a Reason» — 4։02
Բետինիկուր
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Just Give Me a Reason
Երգացանկ
2. «Are We All We Are» (Live from Los Angeles) — 3։32
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2013 սինգլներ Կատեգորիա:Փինքի երգեր Կատեգորիա:Զուգերգեր Կատեգորիա:Billboard Hot 100 գլխավորած սինգլներ Կատեգորիա:2012 երգեր Կատեգորիա:Irish Singles Chart գլխավորած սինգլներ
Պլատանիսոս
Պլատանիսոս (Πλατανισσός, Balalan), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 89 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Հազար դրամի առեղծված
Հազար դրամի առեղծված (Missing dollar riddle, թարգմանաբար՝ Մեկ դոլարի առեղծված), հայտնի հանելուկ, որը ներառում է ոչ պաշտոնական մոլորություն։ Այն հասնում է մինչև 1930–ական թվականներ, սակայն նմանատիպ հանելուկները շատ ավելի հին են։
"Երեք հոգի ճաշում են ռեստորանում։ Ճաշի ավարտին խնդրում են հաշիվը։ Այն կազմել էր 30․000 դրամ։ Յուրաքանչյուրը վճարում է 10․000–ական դրամ։ Մատուցողը գումարը տալիս է սպասավորին, սակայն վերջինս նկատում է, որ հաշիվը իրականում 25․000 դրամ է կազմում։ Մատուցողը 5000 դրամը վերադարձնում է սպասավորին, ով իր հերթին պետք է գումարը բաժանի երեք հավասար մասերի և վերադարձնի հաճախորդներին։ Ճանապարհին սպասավորը հասկանում է, որ չի կարող այն բաժանել երեք հավասար մասերի և ըստ այդմ որոշում է 1000–ական դրամ տալ յուրաքանչյուրին և 2000 դրամը պահել իրեն։ Հենց այստեղ էլ կայանում է առեղծվածը։ Արդյունքում յուրաքանչյուր անձ վճարում է 9000 դրամ, որին գումարելով սպասավորի մոտ մնացած 2000 դրամը՝ ստացվում է 9000*3=27.000+2000=29.000։ Ի՞նչ է պատահել վճարված 1000 դրամի հետ։"
Լուծում
Այս առեղծվածի մոլորությունը նկարագրության վերջում է, որտեղ մի խումբ իրար կապ չունեցող հաշիվներ հաջորդում են միմյանց, և լսողը կարծում է, որ այս թվերը պետք է ավելացնեն 30–ին։ Իրականում կարիք անել այն։ Հանելուկի մեջ հաշվվող գումարը հետևյալն է՝
'''Գումար= 9․000 դրամ (մեկ հոգու վճար (1) +                  9․000 դրամ (մեկ հոգու վճար (2) + 9․000 դրամ (մեկ հոգու վճար (3) +                 2․000 դրամ (սպասավորի մոտ եղած գումարը)'''
Այստեղ անհրաժեշտ է գիտակցել, որ սա այն գումարը չէ, ինչ երեք հոգին վճարել են։ Ընդհակառակը, սա այն գումարն է, որ մարդիկ կարող էին ամենաքիչը վճարել (9․000 դրամ * 3 հոգի = 27․000 դրամ) և դրան ավելացրած մոտ եղած ավելացված գումարը։ Այլ կերպ ասած՝ 27․000 դրամն արդեն ներառում է սպասավորի մոտ եղած գումարը։ Ավելացնելով ևս 2․000 դրամ, ստացվում է կրկնապատկել հաշիվը։ Այսինքն՝ երեք հոգու վճարած գումարը և սպասավորի մոտ եղած գումարը միասին արդեն իսկ կազմում է 27․000 դրամ։ Յուրաքանչյուրն ունի հետ վերադարձված 1000–ական դրամ և հետևաբար ընդհանուր՝ 3000 դրամ։ Այս 3000 դրամն ավելացնելով 27․000–ին կկազմի 30․000 դրամ։ Արդյունքում ստանում ենք հետևյալ պատկերը՝
'''30.000 դրամ = 1000 դրամ (մեկ հոգում վերադարձված գումարը) + 1000 դրամ (մեկ հոգում վերադարձված գումարը) + 1000 դրամ (մեկ հոգում վերադարձված գումարը) + 2000 դրամ (սպասավորի մոտ մնացած գումարը) + 25.000 դրամ (ճաշի համար վճարված գումարը)''' Ինչպես տեսնում ենք վերջնական գումարն իրոք կազմում է 30.000 դրամ։
Պատմություն
Այս հանելուկի բազմաթիվ տարբերակներ կան։ Պրոֆեսոր Դեյվիդ Սինմասթերը իր "Հետաքրքրաշարժ մաթեմատիկայի ժամանակագրությունում" առաջարկում է նման ապակողմնորոշող մաթեմատիկական խնդիրներ, որոնք ծագել են 18–րդ դարում հայտնի մի խնդրից։ Այն հրատարակվել է 1751 թվականին և վերահրապարակվել՝ 1860 թվականին։ Այն ուներ հետևյալ տեսքը՝ Եթե 120–ից հանենք 48, կմնա 72 և 91–ից հանելով 72–ը, կմնա 19։ 19–ից հանելով 7, կստացվի 12։ Ո՞ր թիվն է, որից հանելով 48, 72, 19 և 7, կստացվի 12։ Սինգմաստերը ավելացնում է «թեև սա նման չէ հանման խնդիրներին, սակայն հանելին և մնացորդը դարձնում են դրա նման» ։ 1880 թվականի խնդիրն ասում էր՝ «Բարտելը ոսկերչական խանութում տեսնում է երկու տուփ, որոնցից մեկը արժեր 100, մյուսը  200 դոլար։ նա գնում է էժանը և գնում տուն, որտեղ հասկանում է, որ իրականում նախընտրում է մյուսը։ Վերադառնալով ոսկերչի մոտ, նրան հետ է տալիս իր գնած տուփը և ասում, որ վաճառողն արդեն ունի 100 դոլար և դրան ավելացրած հետ վերադարձած տուփը ստացվում է 200 դոլար։ Ոսկերիչ վաճառողը համաձայնում է և բարտելին տալիս  200 դոլար արժողության տուփը։ Արդյո՞ք սա ճիշտ քայլ էր»։ Մեկ այլ տարբերակ առաջարկել է Սեսիլ Բ․-ն 1933 թվականին։ Մի մարդ բանկային իր հաշվում դնում է 50 դոլար։ Ավելի ուշ հանում է 20 դոլար և մնում է 30 դոլար։ Մի քանի օր հետո հանում է 15-ը, թողնելով բանկային հաշվում  15 դոլար։ Ապա հանում է ևս 9, ապա 6 դոլար և արդյունքում հաշիվը սպառվում է։ Սակայն 30+15+6=51: Որտեղի՞ց է այդ լրացուցիչ 1 դոլարն ավելանում։
1933 թվականին մեկ այլ տարբերակ է առաջարկել Ռ.Մ. Աբրահամը, ով ներկայացնում էր այլ մոտեցում։ «Ճանապարհորդը Նյու Յորք վերադառնալու ժամանակ, պարզում է, որ իր մոտ միայն 10 դոլարի փոստային պատվեր է մնացել և որ իր գնացքի տոմսի արժեքը 7 դոլար է։ Տոմսավաճառը մերժում է գումարը ստանալ։ Ճանապարհորդը որոշում է գնալ գրավատուն և վերցնել 7 դոլար։ Կայարան վերադառնալու ճանապարհին նա հանդիպում է իր ընկերոջն օգնելու համար (գումարը գրավատուն հետ վերադարձնելու խնդիրը լուծելու համար) գնում է տոմսը 7 դոլարով։ Արդյունքում ստացվում է, որ ճանապարհորդը գնել է տոմս և միառժամանակ պահպանել 7 դոլարը ։ Ո՞վ է իրականում կորուստ ունեցել։
Նմանտիպ շատ այլ խնդիրներ կան, որոնք գրեթե նույնությամբ վերարդատրում են վերը նշված՝ ռեստորանի խնդիրը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մաթեմատիկական պարադոքսներ Կատեգորիա:Տրամաբանական սխալներ Կատեգորիա:1930-ականների հիմնադրումներ
Հուդայի թագավորություն
Հուդայի թագավորություն, հրեական հնագույն պետություն Հարավային Պաղեստինում մ.թ.ա. 928-586 թվականներին։ Ստեղծվել է Իսրայել-Հուդայի թագավորության (մ.թ.ա. XI դարի վերջ - մ.թ.ա. X դարի վերջ) տրոհումից հետո։ Մայրաքաղաքը Երուսաղեմն էր։ Հուդայի թագավորությունում իշխել են Դավթի հետնորդները։ Նրան բնորոշ էին հիմնականում միևնույն սոցիալ-տնտեսական երևույթները, ինչպիսիք Իսրայելի թագավորությունում էին։
Թագավորներ
Թագավորության վերջին թագավորները, հրաժարվելով բաբելոնյան կողմնորոշումից, փորձել են հենվել Եգիպտոսի վրա։ Մ.թ.ա. 587 կամ 586 թվականին այն գրավել է Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսոր II։ Երուսաղեմը և Սողոմոնի կառուցած տաճարը հրկիզվել են, բնակչության զգալի մասը գերեվարվել Բաբելոն։
Կատեգորիա:Իսրայելի պատմություն Կատեգորիա:Հին Մերձավոր Արևելք Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի նախկին թագավորություններ Կատեգորիա:Արևմտյան Ասիայի նախկին պետություններ
Շանհայ Շարքս
«Շանհայ Շարքս» (չին.` 上海大鲨鱼, փինյին` Shànghǎi dàshāyú, անգլ.` Shanghai Sharks), չինական պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Չինաստանի բասկետբոլի ասոցիացիայի (CBA) հարավային դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Շանհայ քաղաքում։ Տան հանդիպումներն անցկացնում է «Պուդոնգ Յուանշեն գիմնազիում» մարզապալատում։ Հիմնադրվել է 1996 թվականին։
Չինաստանի սահմաններից դուրս ակումբը հայտնի է որպես նշանավոր բասկետբոլիստ Յաո Մինգի մասնագիտական կարիերայի առաջին հանգրվան, ում օգնությամբ թիմը երեք տարի անընդմեջ դուրս է եկել CBA-ի գերեզրափակիչ փուլ (1999–00, 2000–01, 2001–02 մրցաշրջաններում՝ հաղթելով վերջին տարում)։
2008-09 մրցաշրջանից հետո ակումբն ունենում է լուրջ ֆինանսական խնդիրներ, սակայն Յաոն որոշում է ձեռք բերել այն և ստանձնել նախագահի պաշտոնը, ինչի շնորհիվ ակումբն ի վիճակի է լինում շարունակել գոյությունը և հանդես գալ չինաստանյան լիգայում ։
Ալբունյան
Ալբունյան  (Albuñán), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա նահանգի, ինչպես նաև Անդալուսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գվադիկս շրջանում։ Տարածքը ՝ 8,53 կմ²։ Բնակչությունը՝ 429 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 9 կմ հեռավորություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
Ֆիրդուս Զաքարյան
Ֆիրդուս Արսենի Զաքարյան, հայ պատմաբան։ ՀՀ սփյուռքի նախարարության աշխատակազմի ղեկավար (2009-2018)։
Կենսագրություն
Ֆիրդուս Զաքարյանը ծնվել է 1959 թվականին Արարատի մարզի Ավշար գյուղում։ 1981 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Եղել է Հայաստանի ազգագրության պետական թանգարանի գիտաշխատող։ 1982-1985 թվականներին Արարատի մարզի Նոյակերտ գյուղի միջնակարգ դպրոցում աշխատել է ուսուցիչ, 1985-1986 թվականներին ղեկավարել է Արարատի ԻՏ տեխնիկումի, իսկ 1986-1989 թվականներին՝ Արարատի շրջանի կոմերիտական կազմակերպությունները։ 1989-1991 թվականներին սովորել և ավարտել է Ռուսաստանի Դոնի Ռոստովի Հյուսիս Կովկասյան սոցիալ-քաղաքական ինստիտուտը՝ ստանալով քաղաքագետի և սոցիոլոգի որակավորում։ 1991-1993 թվականներին զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։
Քաղաքական գործունեություն
2010 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ սփյուռքի նախարարության աշխատակազմի ղեկավար ։
2015 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ սփյուռքի նախարարության աշխատակազմի ղեկավար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ Կատեգորիա:Հայ քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:1959 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 15 ծնունդներ Կատեգորիա:Ավշար գյուղում ծնվածներ Կատեգորիա:Մովսես Խորենացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:ՀՀ ԱԺ 1-ին գումարման պատգամավորներ Կատեգորիա:Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդականներ Կատեգորիա:ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գարեգին Նժդեհ մեդալակիրներ
Ջեբ Սթյուարտ
Ջեյմս Իուել Բրաուն Սթյուարտ, Ջեբ Սթյուարտ (James Ewell Brown «J.E.B.» Stuart, ), ԱՄՆ բանակի հրամանատար Վիրջինիա նահանգից, ով Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ դարձել է Միացյալ Նահանգների զորամիավորումների գեներալ։ Ընկերների շրջանում հայտնի է եղել Ջեբ անունով, որն իր անվան կրճատ տարբերակն էր։ Սթյուարտը եղել է հեծելազորի հրամանատար՝ հայտնի իր հետախուզական վարպետությամբ և պաշտպանական գործողությունների ժամանակ հեծելազորի հմուտ կիրառմամբ։ Նրա լուրջ վերաբերմունքը աշխատանքի նկատմամբ վստահություն է ներշնչել Ամերիկայի դաշնային նահանգների բանակի գեներալ Ռոբերտ Էդվարդ Լիին և հարավում նա դարձել է բարոյականության մարմնացում ։
1854 թվականին Սթյուարտը ավարտել է ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիան և ծառայել է Տեխաս ու Կանզաս նահանգներում։ Նա եղել է վետերան՝ բնիկ ամերիկացիների հետ սահմանապահ հակամարտությունների և Կանզաս նահանգի արյունալից բռնությունների ընթացքում։ Մասնակցել է նաև Հարփըրս Ֆերրիում Ջոն Բրաունի ապստամբության ճնշմանը։
Հրաժարական է տալիս, երբ իր նահանգը՝ Վիրջինիան, դուրս է գալիս կազմից, որպեսզի ծառայի Դաշնային բանակում՝ սկզբում  Սթոունվել Ջեքսնի հրամանատարության ներքո, հետո՝ Հյուսիսային Վիրջինիա նահանգի բանակի կարևոր նշանակություն ունեցող հեծելազորի հրամանատարության ներքո՝ մինչև իր մահը կարևոր դեր ստանձնելով բոլոր բանակային արշավներում։ Նա ձեռք էր բերել հեծելազորի քաջարի հրամանատարի հեղինակություն։
1864 թվականին Օվերլենդի արշավի ընթացքում գերագույն հրամանատար Ֆիլիպ Շերիդանի հեծելազորը կազմակերպում է գրոհ, որպեսզի պարտության մատնի Սթյուարտին, ով Յելոու Տավերն ճակատամարտում մահացու վիրավորվում է։ Սթյուարտի կինը, ի հիշատակ մահացած ամուսնու, մինչև իր կյանքի վերջ կրում էր սև հագուստ։
Վաղ տարիներ
Սթյուարտը ծնվել է Լորել Հիլ Ֆարմում՝ Հյուսիսային Կարոլինային սահմանակից Վիրջինիա նահանգի Պատրիկ տարածաշրջանի պլանտացիաներից մեկում։ Ունի շոտլանդա-ամերիակյան և շոտլանդա-իռլանդական արմատներ ։ Եղել է տասնմեկ երեխաներից ութերորդը և հինգ որդիներից ամենափոքրը, ով կարողացել է ողջ մնալ՝ հաղթահարելով մանկական հիվանդությունները ։ Նրա նախապապը՝ Մայոր Ալեքսանդր Սթյուարտը, Ամերիկայի հեղափոխական պատերազմի ընթացքում Գալֆրդ Քորթ Հաուզի ճակատամարտին զորագունդ է ղեկավարել ։ Հայրը՝ Արչիբալդ Սթյուարտը, եղել է Անգլո-ամերիկյան պատերազմի վետերան, ստրկատեր, փաստաբան և դեմոկրատ քաղաքական գործիչ, ով ներկայացրել է Պատրիկի տարածաշրջանը Վիրջինիայի գլխավոր ասամբլեային։ Մեկ ժամկետով ծառայել է նաև ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում։ Նա եղել է Ալեքսանդր Հյուջ Հոումս Սթյուարտի զարմիկը։ Մայրը՝ Էլիզաբեթ Լեչեր Փեննիլ Սթյուարտը, ով հայտնի էր որպես խիստ կրոնապաշտ կին, լավ էր տիրապետում բիզնես գործերին և հաջողությամբ ղեկավարում էր ընտանեկան ֆերման։
Կրթություն
Մինչև տասներկու տարեկանը Սթյուարտը կրթվել է տանը՝ մոր և մասնավոր ուսուցիչների կողմից։ Կրթությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվել է Վիրջինիա՝ Վիթվիլ, այնուհետև Դենվիլ, որտեղ ապրել և կրթություն է ստացել հորաքույր Աննայի և նրա ամուսին դատավոր Ջեյմս Իվել Բրաունի կողմից ։ 1848 թվականից մինչև 1850 թվականներին Սթյուարտը ընդունվել և սովորել է Իմորի և Հենրի քոլեջը ։
1848 թվականի ամռանը Սթյուարտը փորձում է ցուցակագրվել Միացյալ Նահանգների բանակում, բայց տարիքի պատճառով մերժում է ստանում։ 1850 թվականին ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատից Թոմաս Հեմլիթ Էյվրիթը, ով 1848 թվականի ընտրությունների ժամանակ աջակցում էր նրա հորը, վերջապես համաձայնում է թույլատրել Սթյուարտին ընդգրկվել  Նյու Յորքի Ուեսթ Փոինթի ռազմական ակադեմիայում ։ Սթյուարտը հայտնի ուսանող էր և իրեն շատ երջանիկ էր զգում ակադեմիայում։ Չնայած հմայիչ երիտասարդ չէր, դասընկերները նրան «Գեղեցիկ» մականվամբ էին դիմում, որով փորձում էին նկարագրել նրա պարզությունը՝ համադրելով այն ծայրաստիճան աշխատասիրությամբ ։ Նա ուներ կարճ ծնոտ և ակադեմիան ավարտելուց անմիջապես հետո նա աճեցնում է մորուս։ Այս առիթով երիտասարդ սպան մի անգամ նշում է․ «Միակ մարդն է իր հանդիպածների մեջ, ում դեմքը մորուսն է գեղեցկացրել» ։
ԱՄՆ բանակ
Սթյուարտը ստացավ կրտսեր լեյտենանտի կոչում և նշանակվեց ԱՄՆ հեծելազորի հրամանատար Տեխաս նահանգում։ Դժվար ճանապարհորդությունից հետո 1855 թվականի հունվարի 28-ին նա հասավ Ֆորտ Դեվիս և երեք ամիս ղեկավարեց Սան Անտոնիոյից Էլ Պասսո տանող ճանապարհի հետախուզական խմբերին ։ Հետո նա տեղափոխվեց Կանզասի տարածաշրջանում ձևավորվող նոր հեծելազորային գունդ, որտեղ Էդվին Սամների հրամանատարության ներքո դարձավ գլխավոր հետախույզ և կոմիսար սպա ։ 1855 թվականին նա ստացավ լեյտենանտի կոչում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:19-րդ դարի ամերիկացիներ
Գազի երկիր
Գազի երկիր (GasLand), վավերագրական ֆիլմ, ռեժիսոր Ջոշ Ֆոքս, էկրան է դուրս եկել 2010 թվականին։
Սյուժե
Ռեժիսոր Ջոշ Ֆոքսը իմանում է, որ իր հարազատների մոտ` Ֆենսիլաֆյա նահանգում նախատեսվում է սկսել գազի մշակում, հիդրավլիկ խզման շերտի մեթոդով։ 2005 թվականին հիշատակվում է, որ այս մեթոդը օրենքից դուրս է եկել անվտանգ ջուր խմելու պատճառով։ Իմանալու համար բնապահպանական հետևանքների մասին, Ֆոքսը որոշում է այցելել գազի արդյունահանման մի քանի նահանգներ։ Նա հանդիպում է տեղի բնակիչների հետ, իմանում խնդիրների մասին, խոսում բնապահպանների հետ։ Արդյունքում ջրի որակը վատթարանում է, մարդկանց ապրելու հիմնական վայրերը գտնվում են ֆրեկինգի տարածքներում։
Քննադատություն
Ֆիլմի առավել հայտնի դրվագներից մեկը դարձավ մի տեսարան, որտեղ Մայք Մարխամը խմում է ջուրը որը գալիս էր իր ծորակից Կոլորիդայում։ Համաձայն հետազոտությունների արդյունքների "Colorado Oil and Gas Conservation Commission" մինչ ֆիլմը Մայքի և ևս երկու բնակիչների դժգոհությունների համաձայն, մեթանը մտնում էր արտեզյան ջրհորներ, Մայքը ստեղծում է բակտերային օրգանական խմորում ջրի մակերեսի վրա։ Նրա ջրհորում անցնում է 4 ածխի շերտ (որտեղ հիմնականում հանդիպում է մեթան) իսկ ջրից չի հայտնաբերվել քիմիական նյութեր, երբ գործադրվում է FRAC : Ռուսական «Գազպրոմ» ընկերությունը մեծ աջակցություն է ցուցաբերել ֆիլմի ֆինանասավորման և տարածման գործում   ։ Ի պատասխան «Գազի երկիր» ֆիլմի ստեղծագործական կազմի, նավթային և գազային (Independent Petroleum Association of America) ընկերությունները ասել են, որ ֆիլմը նկարահանված է «երկրի ճշմարտության» մասին, որում հավաքված են բոլոր մեղադրանքները և ներկայացված են «Գազի երկիր» ֆիլմում ։
Մրցանակներ և առաջադրումներ
և որպես լավագույն օպերատորական աշխատանք ստեղծագործական ծրագիր (Ջոշ Ֆոքս)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 ֆիլմեր Կատեգորիա:Վավերագրական ֆիլմեր Կատեգորիա:Վավերագրական ֆիլմեր ըստ երկրի Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր
Էլիաս Լյոնրոտ
Էլիաս Լյոնրոտ (Elias Lönnrot, ), ֆին բանահավաք։ Կրթությամբ բժիշկ։ 1836 թվականին հիմնադրել է Ֆինլանդիայում առաջին պարբերական գրական հանդեսը («Մեհիլայնեն», «Mehilainen»)։ Արևելյան Ֆինլանդիայի ու Կարելիայի ժողովրդական երգիչներից հավաքել ու գրի է առել էպիկական ու քնարական ռուներ։ Դրանց հիման վրա վերստեղծել է կարելաֆինն. «Կալևաչա» էպոսը (1835) և կազմել «Կանտելետար» (1840-1841) քնարական ռուների ժողովածուն։ Հրատարակել է նաև «Ֆիննական ժողովրդական առածներ» (1842) և «Ֆիննական ժողովրդական հանելուկներ» (1844) ժողովածուները։ Կազմել է «Ֆին–շվեդերեն բառարան»ը (1866-1880)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆինն բանահավաքներ Կատեգորիա:Ֆինն բժիշկներ Կատեգորիա:Հելսինկիի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ Կատեգորիա:Ֆինն գրողներ Կատեգորիա:Ֆինն գիտնականներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամներ
Փսիլատոս
Փսիլատոս (Ψυλλάτος, Sütlüce), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 291 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ալբունյուելաս
Ալբունյուելաս (Albuñuelas), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա նահանգի, ինչպես նաև Անդալուսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բալե դե Լեկրին շրջանում։ Տարածքը՝ 140 կմ²։ Բնակչությունը՝ 982 մարդ (2010 թվականի տվյալներով ) ։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 38 կմ հեռավորություն։
Ժողովրդագրություն
Կատեգորիա:Գրանադա պրովինցիայի մունիցիպալիտետներ
GReeeeN
GReeeeN (արտասանվում է՝ Գրին), ճապոնական երաժշտական խումբ։ Խումբը կազմված է չորս անդամից՝ Հիդե, Նավի, Կունի և Սո։ Երաժշտական խմբի պրոդյուսերը Հիդեի եղբայրն է՝ Ձինը ։ Բոլոր չորս անդամները միասին սովորել են Տոհոկուի տարածաշրջանի բժշկական համալսարանի ատամնաբուժական բաժնում ։
Խմբի անդամները ընդհանրապես անանուն են։ Նրանք ասում են, որ դա արվում է, որ երաժշտությունը չխանգարի նրանց ատամնաբուժական գործունեությանը։
Թիմի ամենահայտնի երգը «Kiseki»–ն է։ 2008 թվականին «Բիլբորդ» ամսագրի ճապոնական տարբերակում սինգլը գրավել է առաջին հորիզոնականը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ճապոնական երաժշտական խմբեր Կատեգորիա:Քառյակներ Կատեգորիա:Չնույնականացված մարդիկ
Բերե
Բերե (Beurey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.33 կմ² տարածք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 100 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,0 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (39 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (0 տղամարդ և 5 կին)։ 18 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Սեգոտ
Սեգոտ (Сеготь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գորկովսկոե ջրաբարի աջ ափին՝ 2341 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ակունքը գտնվում է Ֆեդուրինո և Գոլիցինո գյուղերի մոտ, Պուչեժից 18 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Գերմանական Ավստրիա՝ սքանչելի երկիր
«Գերմանական Ավստրիա՝ սքանչելի երկիր» (Deutschösterreich, du herrliches Land), հայտնի է նաև, որպես Ռեներ-Կինցլի օրհներգ, Ավստրիայի ազգային խորհրդանիշերից մեկը՝ օրհներգը, որն օգտագործվել է 1920-1929 թվականներին։
Սեգոտ
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։ Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանի գետեր
Գերմանական Ավստրիա՝ սքանչելի երկիր
Բառերի հեղինակը եղել է Ավստրիայի առաջին դաշնային կանցլերը՝ Կառլ Ռեները ։ Երաժշտությունը հեղինակել է Վիլհելմ Կինցլը։ «Գերմանական Ավստրիա՝ սքանչելի երկիր» հայրենասիրական երգը պաշտոնապես հաստատված չի եղել, սակայն փաստացիորեն այն համարվել է Ավստրիայի Առաջին Հանրապետության օրհներգը։ Պաշտոնապես չճանաչված լինելը պայմանավորված էր այն հանգամանքով, որ 1919 թվականին կնքված Սեն-Ժերմենի հաշտության պայմանագրով արգելվում էր Գերմանական Ավստրիա եզրույթի կիրառությունը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Նախկին օրհներգեր Կատեգորիա:Ավստրիայի երաժշտություն Կատեգորիա:Ավստրիայի պետական խորհրդանիշեր
Virgin ընկերություն
Virgin Group Ltd, Բրիտանական վենչուրային կապիտալ ունեցող բազմաճյուղ ընկերություն, հիմնադրել են Ռիչարդ Բրենսոնը և Միկ Պովելը։
Virgin ընկերությունը պաշտոնապես գրանցվել է 1989 թվականին Companies House-ի (Անգլիական ընկերությունների գրանցող) կողմից, ով դասակարգեց այն Հոլդինգային ընկերություն։ Սակայն Virgin ընկերությունը իր աշխատանքը և առևտրային գործուներությունը սկսել է 1970-ականներին։ 2014 թվականի նոյեմբերի դրությամբ ընկերության արժեքը գնահատվել է £5–5.5 միլիարդ։
Անուն
Ապրանքանիշ "Virgin"-ը առաջացել է այն ժամանակ, երբ Ռիչարդ Բրենսոնը և Միկ Պովելը ստեղծել են ձայնագրային խանութը։ Նրանք իրենց համարում էին բիզնեսի մեջ սկսնակներ (virgins) ։ Բրանսոնը իր լոգոյի "V" նկարագրել է, որպես արտահայտիչ նշան, որը ներկայացնում էր Virgin-ի կնիքը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1989 հիմնադրումներ
Գիյոմ դը Ռուբրուք
Գիյոմ դը Ռուբրուք, (Guillaume de Rubrouck, բառացի՝ Գիյոմ Ռուբրուքացի), Ռուբրուքվիս, ), ֆլամանդացի ճանապարհորդ, ուղեգրող։ Ֆրանցիսկյան միաբանության անդամ։ Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս IX Սուրբի բանակում մասնակցել է խաչակրաց յոթերորդ արշավանքին (1248—1254), ծանոթացել Մերձավոր Արևելքի երկրներին, ապա թագավորի հանձնարարությամբ ճանապարհորդել է մոնղոլների մոտ։ Հեղինակն է «Ճանապարհորդություն արևելյան երկրներ» գրքի։
Ճանապարհորդությունը
Գիյոմ դը Ռուբրուքն ուղեկցել է Լյուդովիկոս IX թագավորին Խաչակրաց յոթերորդ արշավանքի ընթացքում, որն ավարտվեց բոլորովին անհաջող. թագավորը գերի ընկավ մամլուքներին։ Ազատ արձակվելով մեծ փրկագնի դիմաց, Լյուդովիկոս IX-ը դեռ չորս տարի էլ մնաց Սուրբ Երկրում։ Դրանից հետո 1251 թվականին նա Կեսարիայում ընդունեց դոմինիկյան միաբան և դիվանագետ Անդրե դը Լոնժյումոյին, որի առաքելությունն արդյունք չէր տվել. նա մեկնել էր Գույուկ խանի մոտ՝ դաշինք կնքելու, սակայն մինչ իր հասնելը, Գույուկը վախճանվել էր, իսկ նրա այրի Օղուլ-Ղայմիշը, որ ստանձնել էր պետության կառավարումը, շատ կոպիտ էր պատասխանել ֆրանսիացիների առաջարկին։
Եգիպտոսի արաբ, սուլթանության դեմ մոնղոլներից ռազմական օգնություն ստանալու համար, Լյուդովիկոս IX-ի հանձնարարությամբ 1253 թվականին Գիյոմ դը Ռուբրուքն է ուղևորվում Մոնղոլիայի մայրաքաղաք Կարակորում՝ որպես դիվանագիտ․ պատվիրակության ղեկավար։ Պաղեստինի Աքիոն քաղաքից մեկնել է նախ Կոստանդնուպոլիս, մեծ ծովով նավարկել Ղրիմ, այնտեղից անցել Ոսկե հորդա, տեսակցել Բաթու խանի հետ, ապա Միջին Ասիայով ու Կենտրոնական Մոնղոլիայով 1254 թ. սկզբին հասել Կարակորում Մոնղոլ, մեծ խան Մանգուի հետ երկամսյա բանակցություններում անմիջական նպատակին չհասնելով, Ռ․ Կովկասի, Հայաստանի, Փոքր Ասիայի, Կիլիկյան Հայաստանի և Կիպրոսի վրայով վերադարձել է Պաղեստին (Աստրախան Դարբանդ — Շամախի — Գանձակ — Անի — Մանազկերտ — Կարին — Երզնկա — Կամախ — Սեբաստիա— Կեսարիա — Իկոնիա — Կոռիկոս — Միս — Այաս — Նիկոսիա — Աքիոն ուղիով)։ Այնուհետև երկար ժամանակ ապրել է Ասորիքում, իսկ կյանքի վերջին տարիներին՝ Փարիզում։ Ուղևորության ընթացքում Ռուբրուքը արժեքավոր տեղեկություններ է հավաքել և նոթագրել (լատիներեն) Արևելքի երկրների (հատկապես Մոնղոլիայի, Չինաստանի, Միջին Ասիայի, Հարավային Ռուսաստանի, Հայաստանի) աշխարհագրության, ազգագրության և պատմության վերաբերյալ։ Տարբեր երկրներում նա հանդիպել է հայերի (վաճառականներ, հոգևորականներ, դիվանագիտ․ պատվիրակներ, մոնղոլ, արքունիքի պաշտոնյաներ), գրի առել Արևելքի երկրների ու ժողովուրդների մասին նրանց հաղորդումները։ Ռուբրուքի երկը բազմիցս հրատարակվել է տարբեր լեզուներով։ Հայերեն են թարգմանել Հայաստանին վերաբերող առանձին հատվածներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:13-րդ դարի ճանապարհորդներ
Մանդինկա (լեզու)
Մանդինկան պատկանում է մանդեն լեզվաընտանիքի մանդե-նիգերոկոնգոլեզյան ենթախմբին։
Գիր
Լայնորեն տարածված է գրի երկու տարբերակ՝ հիմնված լատիներենի և արաբական այբուբենի վրա։ Լատինական հիմքով մանդինկան պաշտոնական լեզուն է, սակայն արաբական հիմքով մանդինկան ավելի հին է ու առավել տարածված։ Բացի դրանից՝ Հյուսիսարևելյան Գվինեայում, Կոտ դ'Իվուարի սահմանամերձ համայնքներում և Մալիում հաճախ օգտագործվում է 1949 թվականին ստեղծված նկո գիրը, որը կիրառելի է մանդեի բոլոր լեզուների համար։
Լատիներենում համապատասխանում են հետևյալ տառերը՝ /ʧ/, ŋ /ŋ/, и ñ /ɲ/, իսկ V, x, z, q տառերը չեն օգտագործվում։ Ձայնավոր հնչյունները նման են իսպաներենի և իտալերենի ձայնավորներին. կրկնվում են հնչյունի տևական արտասանության կամ միանման արտաբերվող բառերը տարբերելու համար։
Արաբական այբուբենը կիրառվում է առանց լրացումների՝ բացառությամբ հազվադեպ գործածվող լրացուցիչ ձայնավոր հնչյունի, բայց որոշ հնչյուններ արտասանվում են արաբերենի հնչյուններից տարբեր։
Շեղատառ գրված տառերը, որպես կանոն, գործածվում են փոխառությամբ։ «Հ» հնչյունը կարող է դրսևորվել որպես հագագային աղեղ և չի նշվում լատինական մանդինկա լեզվում։ Լատիներեն «ŋ» տառը հաճախ է նշվում արաբական մանդինկայում՝ ձայնավոր հնչյունների օգնությամբ (տե′ս ներքևում)։ Ձայնավորների հետ համապատասխանությունը ներկայացված է աղյուսակում (ձայնավորների համար գործածվող դիակրիտիկ նշանները արաբական մանդինկայում գործածվում են տառի վերևում և ներքևում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Սենեգալի լեզուներ Կատեգորիա:Գվինեա Բիսաուի լեզուներ Կատեգորիա:Գվինեայի լեզուներ Կատեգորիա:Մալիի լեզուներ Կատեգորիա:Սիերա Լեոնեի լեզուներ Կատեգորիա:Լիբերիայի լեզուներ Կատեգորիա:Բուրկինա Ֆասոյի լեզուներ Կատեգորիա:Կոտ դ'Իվուարի լեզուներ Կատեգորիա:Չադի լեզուներ
Մոնլյուսոն
Մոնլյուսոն (Montluçon), համայնք Ֆրանսիայում, ամենամեծ քաղաքը Ալյե դեպարտամենտում՝ Օվերն մարզում։ Քաղաքի կազմի մեջ են մտնում 12 կանտոններ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03185։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 39 492 մարդ։
Աշխարհագրություն
Մոնլյուսոնը գտնվում է Ֆրանսիայի կենտրանական մասում՝ Ալյե դեպարտամենտի հյուսիս-արևմուտքում։ Քաղաքն ընկած է Շեր գետի վերին հոսանքում՝ բլրի վրա։
Պատմություն
Մոնլյուսոնը, որը նախկինում Բուրբոնների հերցոգության կազմում էր, 1171 թվականին գրավվեց անգլիացիների կողմից, իսկ այնուհետ Ֆիլիպ II Օգոստոսի կողմից՝ 1181 թվականին։
XIV դարում Լուի II Բուրբոն Կոնդեն կառուցեց ամրոց և պատնեշ։ 1529 թվականին Մոնլյուսոնը և Բուրգունդիայի քաղաքները անցան ֆրանսիական տիրապետության ներքո իսկ Հենրի IV արքան ամրացնում է այն։
1791 թվականին քաղաքը դառնում է վարչական կենտրոն իսկ այնուհետ Բարրի ջրանցքի և երկաթուղու շնորհիվ՝ արդյունաբերական կենտրոն։
Տնտեսություն
Քաղաքում կան մեքենաշինական, քիմիական, էլեկտրոտեխնիկական և կահույքի գործարաններ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան փողոց (Երևան)
Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ դրամատուրգ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Գրիգոր Տեր-Գրիգորյանի (Գիգի)։
Տվյալներ
Սկսվում է Զաքյան փողոցից և ձգվում մինչև Վազգեն Սարգսյան փողոցի ՀՀ գլխավոր դատախազության և Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի շենքերի միջև ընկած հատվածը։ Ոչ մի փողոցի հետ չի հատվում։
Խորհրդային տարիներին կոչվել է Սովետների փողոց ։
Նշանակալի օբյեկտներ
Դեպի Գրիգոր Տեր-Գրիգորյան փողոց են դուրս գալիս «Մարիոթ Արմենիա» հյուրանոցի, ՀՀ գլխավոր դատախազության և Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի հետնամասերը։ Փողոցում գտնվում է ՀՀ նոտարական պալատի մուտքը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Երևանի փողոցներ
Դուրովի կոդ
Դուրովի կոդ։ «ՎԿոնտակտե»-ի և նրա հիմնադրի իրական պատմությունը, Նիկոլայ Կոնոնովի վեպը՝ Եվրոպայի ամենախոշոր սոցիալական ցանցի՝ «ՎԿոնտակտե»-ի հմնադիրների մասին։
Ընդհանուր տեղեկություն
Գրքի հեղինակը Hopes&Fear ամենօրյա օնլայն հրատարակության գլխավոր խմբագիրն է, ով մինչ այդ աշխատել է «Ֆորբս» ամսագրում և Republic հրատարակության պորտալում։ Սա Կոնոնովի երկրորդ գիրքն է. առաջինը «Աստված առանց մեքենայի. 20 խենթերի պատմություններ, ովքեր Ռուսաստանում բիզնես կայացրին» գիրքն է՝ ռուս ձեռներեցների մասին, ովքեր իրենց գործը կառուցել են զրոյից ։
«Դուրովի կոդը» Պավել Դուրովի մասին հրատարակված առաջին և համեմատաբար ամբողջական կենսագրությունն է։
Ստեղծագործությունն իրենից ներկայացնում է կենսագրական ժանրի էքսպերիմենտ՝ յուրօրինակ «կենսագրական հետաքննությամբ»՝ ժուռնալիստիկայի և էսսեի սահմանագծին ։ Գիրքը բավականին փաստագրական է՝ հիմնված փաստերի և հարցազրույցների վրա։
Վեպը կազմված է հինգ գլխից. հինգ պատմություններ «ՎԿոնտակտե»-ի կյանքից, որոնք դրված էին ժամանակագրական հերթականությամբ՝ ընկերության հիմնադրումից մինչև տեղափոխություն «Զինգերի տուն»։ Յուրաքանչյուր գլուխ սկսվում է լիրիկական շեղումով՝ մեկ պարբերություն երկարությամբ։
Ստեղծման պատմություն
Գրքի մտահղացումը ծնվել է դեռևս «Ֆորբս»-ում աշխատելիս, երբ Կոնոնովը որոշեց հոդված գրել ռուս ինտերնետ-հանճարի մասին։ Կոնոնովը հարցման ենթարկեց «ՎԿոնտակտե»-ի հիմնադիրներին, իրադարձությունների բոլոր մասնակիցներին և նրանց ծանոթներին, այցելեց նրանց սիրելի վայրերը Ընդհանուր առմամբ վարեց շուրջ 30 հարցազրույց ։ Սակայն գլխավոր հերոսը՝ Պավել Դուրովը, կտրականապես հրաժարվեց հանդիպել «Ֆորբս»-ի լրագրողի հետ՝ հիմնավորելով դա նրանով, որ չի ուզում հարցազրույց տալ «թալանի մասին ամսագրին» ։ Ամեն դեպքում զրույցն սկսվեց. սկզբում համացանցում, իսկ երկու ամիս անց տեղի ունեցավ իրական հանդիպում ։
Գրքի վրա տարվող աշխատանքը տևեց մեկ տարուց ավելի ։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի ուսանող Պավել Դուրովն է, ով «մարդասեր էգոիստ» է՝ ծնված պիտերյան մտավորականների ազնվազարմ ընտանիքում։ Մանկության տարիներին նա սովորել է Իտալիայում, վերադառնալով հայրենիք՝ հայտնվեց հզոր դպրոցում, որտեղ սովորում էին շնորհալի երեխաները։ 2000-ականների սկզբում նա նախաձեռնում է spbgu.ru ֆորումն այն նպատակով, որպեսզի կազմակերպի առանց բացառության բոլոր ուսանողների շփումը՝ անկախ ֆակուլտետից։ 2006 թվականի սկզբին Դուրովն ընկերների՝ Վյաչեսլավ Միրիլաշվիլու և Իլյա Պերեկոպսկու հետ միասին ստեղծում է «ՎԿոնտակտե» կայքը, որին վիճակված է դառնալ «Ռունետ»-ի և Եվրոպայի ամենախոշոր սոցիալական ցանցը։ Վեպում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հենց հիմնադրի՝ Պավել Դուրովի անձը և փոխհարաբերությունները ներդրողների, ընկերների և պետության հետ։
Էկրանավորում
AR Films ընկերությունը, որը հիմնվել է պրոդյուսեր Ալեքսանդր Ռոդնյանսկու կողմից, ձեռք է բերել «Դուրովի կոդը» գրքի էկրանավորման իրավունքը։ Իսկզբանե հայտարարվեց, որ գիրքը վարձույթում կհայտնվի 2014 թվականին։ Բացի այդ՝ ինքը Դուրովը բացասաբար էր վերաբերում էկրանավորմանը։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ նախագծի սառեցման մասին. «Նոն-ստոպ փրոդաքշն»-ը (AR Films-ի մեջ մտնող) Կինոյի ֆոնդին վերադարձրեց էկրանավորման համար առանձնացված 25 միլիոն ռուբլին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2012 գրքեր Կատեգորիա:Գրական ստեղծագործություններ այբբենական կարգով
Արթուրի մահը
«Արթուրի մահը» (միջնադարյան ֆրանսերեն՝ Le Morte d'Arthur), 15-րդ դարի երկրորդ կեսին ուշ միջին անգլերենով Տոմաս Մելորիի կողմից գրված (նախկին ասպետ, ով ցմահ բանտարկվել է գողության, բռնության ու ավազակության համար) ասպետական վեպերի ժողովածուի արթուրյան շարքի վերջնական ստեղծագործությունը։ Որոշ տարբերակներով, առաջին անգլալեզու արձակ վեպը։
Աղբյուրներ
Մինչև Մելորին, արդեն գոյություն ունեին անգլալեզու ոչ քիչ արթուրյան վեպեր (մինչ մեզ հասել են մոտավորապես երեսունը), բայց չկար ոչինչ, որ նման լիներ ֆրանսիական ընդհանրական «Վուլգատներ» ժողովածուին։ Մելորին անմիջականորեն օգտագործել է երկու նույնանուն պոեմներ («Արթուրի մահը»), առաջինը՝ XIV դարի երկրորդ կեսին ալիտերատիվ ոճով, իսկ երկրորդը՝ ութտողանոց բանաստեղծություն, շուրջ 1400 հատ։
Մելորիի նորաբանությունն այն է, որ նա գրում էր արձակ (բրետոնական շրջանի անգլիական վեպերից մինչև Մելորին գրվել է միայն մեկը՝ «Մերլին» «Վուլգատներ» երկրորդ վեպի համարյա բառացի թարգմանությունը, «Արթուրի մահը»-ից 20 տարի առաջ)։ Ըստ ֆրանսիական աղբյուրների՝ Մելորին բոլոր դեպքերում կրճատում է երբեմն շատ զգալի («Տրիստրչամի մասին գիրը» փոքրացվել է վեց անգամ)։ Այն, ինչը նրա նախորդների մոտ զբաղեցրել է տաս էջ, նա շարադրում է մի քանի տողում։
Իր նախաբանում Ուիլյամ Կոկստոնը նշում է, որ մինչ Մելորին, Արթուր արքայի մասին անգլալեզու գրականություն գոյություն չուներ. «Շատ փառահեղ ֆրանսերեն գրքեր են գրվել նրա ու նրա ազնվազարմ ասպետների մասին, ես տեսել եմ ու կարդացել նրանք, սակայն մայրենի լեզվով դրանք չկային:… կան նաև անգլալեզու, բայց ոչ բոլորը։»
Կազմությունը
Պատմվածք Արթուր արքայի մասին (Ուտեր արքայի ամուսնությունից մինչև Արթուր արքան, նրանից հետո թագավորած ու շատ պատերազմներ մղած. «Fro the Maryage of Kynge Uther unto Kyng Arthure that Regned Aftir Hym and Ded Many Batayles»)։ Ըստ կազմության հաջորդականության առաջինը և գրվելու հաջորդականությամբ երկրորդը (ըստ Վինավերի)։ Նրա համար աղբյուր է հանդիսանում այսպես կոչված «Մերլինի շարունակությունը»` ֆրանսիական վեպ, որը ստեղծագործվել է որպես շարքի մաս, որը մտածված է որպես «Վուլգատե»-ի հակակշիռը։
Պատմվածք Արթուրի ու Լուցիայի մասին (Փառահեղ պատմվածք Արթուր և Լուցիա՝ Հռոմի կառավարիչ, արքաների միջև ժամանակահատվածից. «The Noble Tale Betwyxt Kynge Arthure and Lucius the Emperor of Rome»)։ Ըստ Վինավերի, սա առաջինն է ըստ ստեղծման ժամանակահատվածի։
Պատմվածք Լճային Լանսելոտի մասին (Փառահեղ պատմվածք սըր Լճային Լանսելոտի մասին. «The Noble Tale of Sir Launcelot Du Lake»)։ Մելորիի երրորդ պատմվածքի աղբյուրը, «Վուլգատներ»-ի կենտրոնական մասի մինչ մեզ չհասած «Վեպ Լանսելոտի մասին»-ի ինչ-որ տարբերակ։ Մելորին այստեղ կրճատում է ամբողջ նախապատմությունը, ներառյալ Լճային Կույսի մոտ Լանսելոտի դաստիարակումն ու թագուհու հանդեպ տածած սիրո հատվածը։
Պատմվածք սըր Գարեթ Օրկնեացու մասին («The Tale of Sir Gareth of Orkney»)։ Աղբյուրը նշված չէ, բայց սյուժետային նախաձևը պարզ է՝ երբեմն ընկեցիկ, երբեմն գուցե իր սերնդաբանությունը ցույց չտվող, գուցե թաքցնող որբ երիտասարդ ու բոլորին անհայտ հերոսի ասպետական նմանակումը։ Այս սյուժեի հիմքում ընկած է Կրետյեն դե Տրուայի «Պերսևալ»-ը, դա կարելի է նկատել Ռենո դե Բոժյոյի «Հիանալի Անծանոթ»-ում, «Իդերե»-ում և այլնում։ Գարեթը Բոմեյն Գեղեցիկ Ձեռքեր անունով ամբողջ տարի ապրում է Արթուր արքայի խոհանոցում, այնուհետև ձեռնարկում է վտանգավոր սխրանք՝ ապացուցում է իր ասպետական լիարժեքությունը ձեռքի ուժով ու բնավորության սիրալիրությամբ, գրավում է ազնվազարմ կույս Լիոնեսայի սիրտը և բացահայտում է իր իսկական դեմքը։
Գիրք Տրիստամի մասին (Սըր Տրիստրամ Լիոնացու մասին առաջին և երկրորդ գրքերը. «The Fyrst and the Secunde Boke of Syr Trystrams de Lyones»)։ Աղբյուրը՝ «Վեպ Տրիստանի մասին» արձակը։ Մելորին վերջնականապես հանում է լեգենդի ողբերգականությունը, դուրս է գցում ողբերգական ավարտը՝ Տրիստանը (Մելորիի մոտ Տրիստամ) և Իզոլդան ողջ են մնում։
Պատմվածք Սուրբ Գրաալի մասին («The Noble Tale of the Sankgreal»)։ Աղբյուրը՝ «Վուլգատներ»-ի չորրորդ մասը՝ «Սուրբ Գրաալի որոնումներ»-ը։ Այստեղ Մելորին ավելի քիչ օրիհինալ է, նա չի հանդգնում նորամուծությունների, միայն թե վստահաբար կրճատում է սյուժեի բարոյախրատական մեկնաբանությունները, որը ինքնաբերաբար փոխում է շեշտը։
Պատմվածք Լանսելոտի և թագուհի Գվինևերի մասին («Sir Launcelot and Queen Gwenyvere»)։ Աղբյուրը՝ «Վուլգատներ» շարքի վերջին մասը՝ «Արթուրի մասը», որի հետ Մելորին վերաբերվում է բացարձակապես ազատ։
Արթուրի մահը («The Dethe of Arthur»)։ Աղբյուրը՝ նույն ֆրանսիական «Արթուրի մահը», նաև նույնանուն անգլալեզու տներից կազմված պոեմը։
Հրատարակման պատմությունն ու հետազոտությունը
«Արթուրի մահը» սկսում է, հավանաբար, 1450-ական թվականներին, մինչ Մելորին գտնվում է բանտարկության մեջ, և ավարտվում է 1469-1470-ական թվականներին։ Արդեն 1485 թվականին հայտնում է Ուիլյամ Կեկստոնի նախաբանով գրված առաջին հրատարակված տարբերակը։ Հնարավոր է, հենց Կեկստոնն է մասերի բաժանել անընդհատ գլուխները և նրանց կցել խելամիտ ժողովածուներ։
Գիրքը մեծ հայտնիություն է վայելել և մի քանի անգամ վերահրատարակվել է (բացթողումներով ու սխալներով) 1498 թվականին, իսկ հետո 1529 թվականին (հրատարակիչ Վինկին դե Վորդ)։ Անգլիական Հեղաշրջման շրջանակներում «Արթուրի մահը» ընդունվել է որպես կաթոլիկական իմաստի ստեղծագործություն, որը չի համապատասխանում պուրիտանության տիրապետող ոգուն։ 1634 թվականից հրատարակությունն ընդհատվում է։
Դասականապաշտության դարաշրջանում Մելորիի «բարբարոսական» գիրքը մոռացության է մատնվում. կրկին վերաբացվում ու վերահրատարակվում է 1816 թվականին։ Վիկտորիական դարաշրջանում դարձել է մեծ հանրության ընթերցման սենտիմենտալ առարկա, ոգեշնչել է լորդ Տենիսոնին «Թագավորական հովվերգություն»-ը ստեղծելուն։ «Արթուրի մահ»-ի սյուժեին որ առաջին անգամ է անդրադարձել Բյորն Ջոնսը և այլ նախառաֆայելյան նկարիչներ. ավելի հայտնի են Օբրի Բերդսլեյի նկարազարդումները։
1934 թվականին Վինչեստերյան քոլեջի գրադարանում հայտնաբերվել է «Վինչեստերյան բնագիր»-ը՝ այն գրքերից մեկը, որը Կեկստոնը օգտագործել է տեքստը հրատարակման նախապատրաստելու ժամանակ։ 1947 թվականին միջնադարյան պատմաբան Եվգենի Վինավերը հրապարակում է ձեռագիրը, որն ապացուցում է, որ «Արթուրի մահ»-ը վեպ չէ, այլ ինչ-որ «ստեղծագործությունների հավաք», ինքնուրույն, թեմատիկայով կապված, բայց սյուժետային գծով միավորված ստեղծագործությունների ժողովածու։ Վինավերի դիրքը քննադատման են ենթարկում Ռոբերտ Լումյանսկին և նրա դպրոցը, ինչպես նաև որոշ այլ գիտնականներ (նրանց թվում նաև, օրինակ Կ.Ս. Լյուիսը)։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Վեպեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալական պատմական վեպեր Կատեգորիա:Անգլերեն վեպեր
Ղուբայի պատմության թանգարան
Ղուբայի պատմության թանգարան (Quba tarixi muzeyi), ադրբեջանական պատմության թանգարան։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին և այժմ գտնվում է Ադրբեջանի Ղուբա քաղաքում ։ Ներկայումս թանգարանում առկա են ավելի քան 10.000 ցուցանմուշներ ։
Պատմություն
Թանգարանը հիմնադրվել է հայտնի կրոնական գործիչ Ահմեդ Էֆենդի Չելեբիզադեի կողմից։ 1924 թվականին նա ստեղծել է պատմության թանգարան։ Վերջինիս հավաքած նյութերը վերաբերում են Ադրբեջանի պատմությանը։ Ցուցահանդեսի մեծ մասը պատկանում էր Ահմեդ Էֆենդիին։ Նրանց թվում էին հին ձեռագրերը, գրքեր, գորգեր և գորգերի արտադրանքներ, ժողովրդական արվեստի նմուշներ, ոսկերչական նմուշներ և այլ իրեր ։
Ցուցադրության առաջին հատվածը նվիրված է Ղուբայի բնությանը։ Հաջորդ բաժինները նվիրված են Ղուբայի պատմությունը, մշակույթին և ազգագրությանը։ Վերջինս ներկայացված է առանձին բաժնով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ադրբեջանի պատմության թանգարաններ Կատեգորիա:Ադրբեջանի ազգագրական թանգարաններ
Նոր Արաբկիր (այլ կիրառումներ)
Նոր Արաբկիր անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․
Նոր Արաբկիր (զբոսայգի)
Նոր Արաբկիր զբոսայգի (կամ Մալականի), հանրային զբոսայգի Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանում ։ Այն զբաղեցնում է Փափազյան փողոցին հարակից տարածքը և ձգվում է մինչև Հրազդանի կիրճը։
Պատմություն
Ընդհանուր և կանաչապատ մակերեսների փոփոխությունը (1990 - 2007 թթ)
Պիրգա (Ֆամագուստայի շրջան)
Պիրգա (Πυργά, Pirhan), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 56 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիպրոսի գյուղեր
Ալտավիլլա Իրպինա
Բնակչությունը կազմում է 4307 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 308 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83011, հեռախոսային կոդ՝ 00825։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Պելիգրինը Տրիկոլիից, տոնը նշվում է ամեն տարվա օգոստոսի 25-ին։
Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Համատիրություն
Համատիրություն, (լատ.՝ con «միասին» +  «տիրապետում») համատեղ տիրապետում, օբյեկտի միասնական տիրապետում, ավելի հաճախակի տան տիրապետում, բայց նաև այլ անշարժ գույքի։ «Համատիրություն» հասկացությունը լայն տարածում է ստացել մի շարք երկրներում։
Անշարժ գույքի սեփականատերերի միավորման տարբեր ձևեր
Համատիրությունների տարբեր ձևերը բնակարնների սեփականատերերի միավորում են` անշարժ գույքի օբյեկտների սեփականատերերին կամ անդամաներին միավորող ոչ առևտրային սպառողական կազմակերպություններ, որոնք ստեղծվում են բազմաբնակարան շենքի կառավարման, շահագործման, տեխնիկական և սանիտարական սպասարկման նպատակով։
Բնակարանային կոոպերացիան ունի տարբեր պատմական և իրավաբանական ձևեր ՝
Ռուսաստանի օրենսդրությունը
Օտարերկրյա իրավաբանական պրակտիկայում «համատիրություն» տերմինով բացատրվում են հատուկ հարաբերությունները, որոնք առաջանում են սեփականության համատեղ տիրապետումից։ Մասնավորապես՝ այդ իրավահարաբերությունները հաստատվում են բազմաբնակարան շենքերի բնակարանատերերի կամ մի քանի տների սեփականատերերի միջև, այդ թվում՝ մեկ ընտանիքավոր, որոնք տեղակայված են միասնական հողատարածքի վրա։ Ռուսաստանում այս տերմինի օգտագործումն ստացել է հատուկ պրակտիկա. դրանով սահմանվել են ոչ թե իրավահարաբերությունները, այլ սկզբում՝ այդ իրավահարաբերությունների մասնակիցներին, ապա`իրենց օբյեկտը։
Համատիրություն հասկացությունն առաջին անգամ ներմուծվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ 4218-1 «Դաշնային բնակարանային քաղաքականության հիմունքների մասին» Դաշնային օրենքով. «Համատիրությունը բազմաբնակարան շենքերի բնակարանների սեփականատերերի ընկերությունն է` միջբնակարանային աստիճանների, վերելակների, միջանցքների, տանիքների, տեխնիկական նկուղների, արտաբնակարանային ճարտարագիտական սարքավորումների համատեղ տիրապետման և  օգտագործման համար պայմաններ ստեղծելու միջոցով»։ Այստեղ այս տերմինով սահմանվում է անշարժ գույքի նկատմամբ իրավունքի հատուկ սուբյեկտը, այն է` շենքի սեփականատերերի ընկերությունը։