cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Շահփեքարի բերդ
Բերդի ավերակները պահպանվում են համանուն Շահփեքար գյուղի արևմտյան կողմում՝ Եկեղեցաջուր (Քիլիսասույու) գետի աջակողմյան բարձրադիր ապառաժոտ լեռան գագաթին ։
Ռիվիեռ (Շարանտի գավառ)
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1865 մարդ, բնակչության խտությունը` 86.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.54 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 95 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ հյուսիս-արևելք։
Շահփեքարի բերդ
Ժայռի հարավային, արևմտյան և արևելյան զառիթափ լանջերն ապահովում են բնական անառիկությունը, իսկ հյուսիսային և մասամբ էլ արևելյան մատչելի հատվածներն ամրացվել են հաստահեղույս պարիսպներով, որոնց ավերակները պահպանվել են մինչև 2,5-3 մ բարձրությամբ ։
Ռիվիեռ (Շարանտի գավառ)
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Շահփեքարի բերդ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թովուզի շրջան Կատեգորիա:Հայկական բերդեր և ամրոցներ (Ադրբեջան)
Ռիվիեռ (Շարանտի գավառ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Զիա Գյոքալփ
Զիյա Գյոքալփ (թուրք.՝ Ziya Gökalp, ծնված որպես Մեհմեդ Զիյա [Mehmed Ziya], ), թուրք բանաստեղծ, գրող, սոցիոլոգ և քաղաքական գործիչ, պանթյուրքիզմի և պանթուրանիզմի գաղափարախոս։ Երիտթուրքերի կողմից երկիրը սահմանադրական միապետության վերածելուց հետո ընդունել է Գյոքալփ («Երկնքի հերոս») անունը։
Գյոքալփն ազգային արժեքները միշտ վեր է դասել կրոնականներից՝ գտնելով, որ իսլամը վաղուց սպառել է իրեն և արգելակում է թուրք հասարակության առաջընթացը։ Յուրաքանչյուր ազգ, ըստ Գյոքալփի, պետք է զարգանա սեփական մշակույթի վրա հենվելով, հետևաբար թուրքական ազգայնականությունը պետք է հենվի թուրք մշակույթի ավանդույթների վրա։ Այդ քարոզն ուղղված էր Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա ժողովուրդների դեմ, որոնք առաջատար դեր ունեին կայսրության տնտեսական, մշակութային-լուսավորական կյանքում։ Գյոքալփիի գլխավոր նպատակը թուրք ազգի տնտեսական գերազանցության ապահովումն էր։ Գյոքալփը գտնում էր, որ երկրի առաջադիմությունը կարելի է ապահովել թուրք գործարար մարդիկ նախապատրաստելով, արտասահմանում մեքենաներ և սարքավորումներ գնելով, երկրի տնտեսական կյանքից ոչ թուրք բուրժուազիային դուրս մղելով։ Հետագայում դարձել է Թալեաթ փաշայի տեղակալը և ձեռնամուխ եղել սեփական գաղափարների իրականացմանը։ Գյոքալփի գաղափարները տեսական հիմք հանդիսացան երիտթուրքերի համար՝ իրագործելու հայերի ցեղասպանությունը, որի ընթացքում ոչնչացվեց նաև հայ գործարար խավը, իսկ հայերի ունեցվածքը յուրացվեց թուրքերի կողմից։
1919 թվականին աքսորվել է Մալթա։
Գրականություն
Կատեգորիա:Թուրք գրողներ Կատեգորիա:Թուրք բանաստեղծներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանություն Կատեգորիա:Ստամբուլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ Կատեգորիա:Քրդական ծագմամբ թուրքեր Կատեգորիա:Ոչ գեղարվեստական ժանրի թուրք գրողներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Թուրք ազգայնականներ Կատեգորիա:19-րդ դարի Օսմանյան կայսրության անձինք Կատեգորիա:Պանթյուրքիստներ Կատեգորիա:Միություն և առաջադիմություն կուսակցության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Մալթայի աքսորականներ Կատեգորիա:Անձինք Դիարբեքիրից Կատեգորիա:Երիտթուրքեր Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Սոցիոլոգներ Կատեգորիա:Թուրքիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության պատմություն Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներ
Սպեկտրային սարքեր
Սպեկտրային սարքեր, օպտիկական սարքեր, որոնցում տեղի է ունենում էլեկտրամագնիսական ալիքի մոնոքրոմատիկ բաղադրիչների օպտիկական վերաբաշխում։
Կիրառություն
Այդ սարքերն օգտագործում են լույսի սպեկտրի կառուղվածքի քանակական և որակական բաղադրությունը՝ ճառագայթող, կլանող, ցրող և անդրադարձող նյութի, հետազոտելու համար։ Այս հետազոտությունները թույլ են տալիս դատել նյութի հատկությունների, քիմիական կառուցվածքի, ֆիզիկական երևույթների, ինչպես նաև լույսի և նյութի համագործակցության մասին։
Սպեկտրային սարքերը գործածվում են նաև տրված սպեկտրյալ կազմի ստացման համար։ Այս սարքերում որպես հիմնային էլեմենտ է օգտագործվում դիֆրակցիոն ցանցը, որն էլ իրականացնում է ճառագայթման բաժանումը։
Տեսակներ
Ժամանակակից սպեկտրային սարքերի մեծ մասամբ համարվում են «դասական», քանի որ այն ընդլայնում է ճառագայթման սպեկտրը։
«Դասական» օպտիկական սարքերը կարելի է բաժանել 2 խմբի.
Մոնոքրոմատորներ
Մոնոքրոմատորները նախատեսված են տրված սպեկտրալ ինտերվալում ճառագայթումն առանձնացնելու համար։
Կատեգորիա:Օպտիկական սարքեր
Բակ
Բակ,
Գրականություն
Կատեգորիա:Տնային տնտեսություն Կատեգորիա:Բառագիտություն
Ոսկեգույն փշոտ մուկ
Ոսկեգույն փշոտ մուկ (Acomys russatus), կրծողների տեսակ մկնայինների ընտանիքից։ Բնակվում է Եգիպտոսում, Նեղոս գետի ափին, Սինայի թերակղզու հարավարևելյան մասում, Հորդանանում, Իսրայելում, Սաուդյան Արաբիայում, Եմենի և Օմանի հյուսիսային մասում։ Սեռական դիմորֆիզմը բացակայում է։ Միջինում մարմնի երկարությունը 11 սմ է, պոչի երկարությունը 7,5 սմ, հետևի ոտնաթաթի երկարությունը 20 մմ, ականջների երկարությունը 20 մմ, չաշը՝ 37—75 գ։ Իր անվանումը ստացել է իր կարմրանարնջագույն ծակող մորթու պատճառով, որը մարմինը ծածկում է գլխից մինչև պոչ։ Մորթին կենդանիներին պաշտպանում է գիշատիչներից, քողարկելով նրան ավազային սարերի արանքում ։ Մարմնի կողային և ներքևի հատվածները սպիտակավուն են, թաթերը մոխրագույն են սև ներբանով։ Աչքերի տակ կան սպիտակ գծեր ։ Ապրում է անապատներում՝ բներում։ Այս կենդանիները ամենակեր են, սնվում են սերմերով, անապատային բույսերով, խխունջներով և միջատներով։ Անհրաժեշտ ջուրը ստանում են բույսերից։ Կենդանիների մեզը շատ խիտ է և ջուր քիչ է պարունակում, ինչը հնարավորություն է տալիս նրան ջուրը պահպանել օրգանիզմում ։ Վարում է հիմնականում գիշերային կյանք, ցերեկը քիչ է դուրս գալիս։
Հղիությունը տևում է, որպես կանոն, 4—5 շաբաթ։ Սովորաբար ունենում են 1-ից 5 ձագուկներ։ Ծնվելուց ձագուկները լավ զարգացած են, մինչև 7 գ, ծնվելու ժամանակ անկրող են տեսնել կամ տեսնում են մի քանի օրվա ընթացքում։ 2—3 ամսից սերունդը դառնում է սեռահասուն։ Acomys ցեղի ներկայացուցիչները ապրում են միջինում 3 տարի, բայց որոշ տիպիկ ներկայացուցիչներ ապրում են մինչև 5 տարի։
Կարեոտիպ - 2n = 66, FN = 76, դրանով էլ էապես տարբերվում են Acomys percivali -ից՝ 2n = 36, FN = 68.
Էջմիածին (ամսագիր)
«Էջմիածին», կրոնագիտական և հայագիտական պարբերական։ Պաշտոնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսության։ Լույս է տեսնում 1944 թ.-ից, Էջմիածնում (մինչև 1961 թ.-ը տպագրվել է Երևանում)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայկական կրոնական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական գրական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայկական հայագիտական պարբերականներ Կատեգորիա:Հայաստանի ամսագրեր Կատեգորիա:Հայկական ԽՍՀ ամսագրեր Կատեգորիա:Պարբերականներ այբբենական կարգով
Մալումա
Խուան Լուիս Լոնդոնյո Արիաս (Juan Luis Londoño Arias, ), կուլումբիացի երգիչ և երգերի հեղինակ, ով առավել հայտնի է Մալումա (Maluma) բեմական անվամբ։ Համագործակցում է Sony Music Colombia և Sony Music Latin լեյբլների հետ։
Վաղ կյանք
Ծնվել է 1994 թվականի հունվարի 28-ին Մեդելյին քաղաքում` Մարլի Արիասի և Լուիս Լոնդոնյոյի ընտանիքում։ Ունի մեկ ավագ քույր` Մանուելան։ «Մալումա» բեմական անունը նրա ծնողների և քրոջ անվան առաջին երկու տառերի դասավորության արդյունքն է ։
Պատանեկության տարիներին հետաքրքրված լինելով ֆուտբոլով` 8 տարի զբաղվել է այդ սպորտաձևով ու խաղացել է Atlético Nacional և Equidad Club Deportivo ակումբներում ։ Միաժամանակ նաև մասնակցել է վոլեյբոլի, պինգ պոնգի և շախմատի խաղերի ։ Դպրոցական տարիներին նաև երգել է և ի վերջո որոշել ավելի լուրջ զբաղվել երաժշտությամբ ։
2010-2013: Կարիերայի սկիզբ
Մալուման իր երաժշտական կարիերան սկսել է 2010 թվականին` 16 տարեկանում ։ 2011 թվականին «Farandulera» սինգլի թողարկումից հետո, Sony Music-ը և նրա դուստր Sony Music Colombia լեյբլները որոշեցին համագործակցել նրա հետ` հնարավորություն տալով նրան ձայնագրելու իր առաջին ալբոմը ։ 2012 թվականին Մալուման թողարկեց իր առաջին ստուդիական ալբոմը՝ «Magia»-ն, որի «Obsesión», «Miss Independent» և «Pasarla Bien» սինգլները ունեցան հաջողություն ։
2013 թվականին Մալուման թողարկեց իր դեբյուտային «PB.DB The Mixtape» միքսթեյփը, որի «La Temperatura» սինգլը զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը National-Report հիթ շքերթում։ Այն դարձավ նաև իր առաջին սինգլը ամերիկյան Billboard հիթ շքերթում ։
2014-2019: «Pretty Boy, Dirty Boy», «F.A.M.E.» և «11:11»
2014 թվականին նա թողարկեց տեսահոլովակներ «La Curiosidad», «Addicted» և «Carnaval» սինգլների համար ։ Նույն ժամանակահատվածում համագործակցեց երգիչ Էլվիս Կրեպսոյի հետ և թողարկեց «Olé Brazil» երգը ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի խաղարկության առաջնության բացման համար ։ 2014 թվականի օգոստոսին վարեց Kids' Choice Awards Colombia մանկական մրցանակաբաշխությունը ։ 2014-2015 թվականներին նա իր մասնակցությունն ունեցավ կոլումբիական La voz Kids («Երեխաների ձայնը») հեռուստաշոուի առաջին և երկրորդ եթերաշրջաններում՝ որպես մարզիչ ։
2015 թվականի հոկտեմբերին թողարկվեց նրա «Pretty Boy, Dirty Boy» անվանումը կրող երկրորդ ալբոմը, որը գլխավորեց Billboard-ի Top Latin Albums հիթ շքերթը ։ Ալբոմի «Borró Cassette» և «El Perdedor» սինգլները գլխավորեցին National-Report հիթ շքերթը։ 2016 թվականին նա համագործակցեց այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են` Թալիան, Ռիկի Մարտինն, Շակիրան և այլք։
2018 թվականին Մալուման ձայնագրեց Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության օրհներգի` «Colors»-ի իսպաներեն տարբերակը Ջեյսոն Դերուլոյի հետ համատեղ ։ Նույն տարվա մայիսին նա թողարկեց իր երրորդ ալբոմը` «F.A.M.E.», որը նույնպես գլխավորեց Top Latin Albums հիթ շքերթը ։ Ալբոմի երգացանկում ընդգրկված են «Felices los 4», «Corazón» և «El Préstamo» սինգլները։ «F.A.M.E.»-ը նաև ստացավ «Լավագույն ժամանակակից փոփ վոկալ ալբոմ» մրցանակը Latin Grammy Awards մրցանակաբաշխությունում ։ 2019 թվականի մայիսին թողարկվեց նրա «11:11» կոչվող չորրորդ ալբոմը, որը դարձավ նրա հերթական համար մեկ ալբոմը Top Latin Album հիթ շքերթում ։
Երաժշտական ոճ
Մալուման նշել է, որ իր երաժշտական ճաշակի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Հեկտոր Լավոն, Ջասթին Թիմբերլեյքը և Մայքլ Ջեքսոնը ։ Նա իր երաժշտությունը անվանում է «ուրբան փոփ» ։ «Billboard» ամսագիրը գրում է, որ Մալումայի ռեգետոն ոճը համապատասխանում է իր կերպարին, իսկ նրա երաժշտությունը ներկայացնում է տվյալ ժանրի էվոլյուցիան։ 2016 թվականին տված հարցազրույցում Մալուման ասել է․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոլումբացի երգիչներ
Ռավենսբրյուկ
Ռավենսբրյուկ (KZ Ravensbrück), համակենտրոնացման ճամբար Երրորդ ռայխում։ Գտնվում է Գերմանիայի հյուսիս-արևելքում, մայրաքաղաք Բեռլինից 90 կմ հյուսիս՝ Ֆյուրստենբերգ գյուղում, որը ներկայումս քաղաքի կարգավիճակ ունի։ Մահվան ճամբարը գոյություն է ունեցել 1939 թվականի մայիսից մինչև 1945 թվականի մայիսի վերջերը։ Այն ձևավորվել է որպես «կանանց ճամբար» ։ Նացիստների մեծագույն ճամբարն էր կին կալանավորների համար։ Գրանցված դատապարտյալների թիվը, գոյության ողջ ընթացքում, կազմել է ավելի քան 130 հազար մարդ։
Ճամբարի ստեղծում
Ճամբարի շինարարությունը սկսվել է 1938 թվականի նոյեմբերին ՍՍ-ի ռայխսֆյուրեր Հայնրիխ Հիմլերի ղեկավարությամբ։ Ճամբարի առաջին հատվածամասը կառուցել են Զաքսենհաուզեն ճամբարի կալանավորները։ Ռավենսբրյուկը բացվել է 1939 թվականի մայիսին։ Այստեղ Լիխտենբուրգ համակենտրոնացման ճամբարից, որը գտնվում էր Սաքսոնիայում, բերեցին առաջին կալանավորներին՝ թվով 867 կանանց. նրանք պետք է աշխատեին ճամբարի առաջիկա ընդլայնման համար։ Ճամբարը բաղկացած էր գլխավոր և օժանդակ ճամբարից։ Գլխավոր ճամբարում պահում էին միայն կանանց, որի տարածքը նախատեսված էր վեց հազար անձանց համար։ 1941 թվականի ապրիլին ձևավորվեց նաև տղամարդկանց փոքր ճամբարը, որտեղ պահվում էին 350 կալանավոր. այն սահմանակից էր գլխավոր ճամբարին. Համակենտրոնացման ճամբարը շրջապատված էր խրամով և բետոնյա պատերով՝ փշալարերով պատված, որով էլեկտրաէներգիա էր անցկացված ։ 1945 թվականին ճամբարի ամբողջ տարածքը կազմում էր 170 հա։
1942 թվականի հունիսին, գլխավոր ճամբարի անմիջական հարևանությամբ, կառուցվում է ճամբար երիտասարդների համար, որը կոչվեց «Ուկկերմարկ» (պաշտոնական անվանումը՝ «Ուկկերմարկ ճամբարի երիտասարդների իրավունքների պահպանության ճամբար»), որտեղ բերվեցին շուրջ 400 աղջիկներ։
Ռավենսբրյուկի մի շարք ենթաճամբարներ
Ենթաճամբարներ կային հետևյալ բնակավայրերում.
Դատապարտյալներ
Հենց սկզբից ճամբարում դատապարտյալները գերմանուհիներն էին, այսպես կոչված «ազգի խայտառակիչները»՝ հանցագործներ, «հակասոցիալական վարք» ունեցողներ և Եհովայի վկաներ ։ 1939 թվականի հունիսն Ավտրիայի Բուրգենլանդ քաղաքից Ռավենսբրյուկ արտաքսվեցին 440 գնչուներ՝ իրենց երեխաների հետ։ Սեպտեմբերից նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում ճամբար բերեցին 60 լեհ կանանց։ 1940 թվականի դեկտեմբերին ընդառաջ 16 բնակեցված բարաքներում հաշվվում էր 4200 կին-կալանավոր, այդ թվում Ավստրիայից, Լեհաստանից և Չեխիայից :1941 թվականի ապրիլին Ռավենսբրյուկ բերեցին 3500 նոր կալանավորի, այդ թվում՝ Նիդերլանդներից, Լեհաստանից, նախկին Հարասլավիայի տարածքներից։ 1942 թվականի մարտին Օսվենցիմ մահվան ճամբարի շինարարության նպատակով՝ այստեղից տասը հազար կնոջ ուղարկեցին։ 1942 թվականի հունիսի 14-ին չեխական ոչնչացված Լիդիցե գյուղից այստեղ բերեցին 182 կնոջ։ 1942 թվականի հոկտեմբերին Կայսերական անվտանգության գլխավոր կառավարությունը հրաման տվեց, որպեսզի Ռավենսբրյուկը դարձնեն «հրեաներից ազատ»։ Ավելի քան 600 կալանավորի, որից 522 հրեուհիներ, տեղափոխվեցին Օսվենցիմ։ 1942 թվականի դեկտեմբերին ընդառաջ ճամբարում կալանավորների թիվը հասավ 10 800 մարդու. կալանավորներ բերվեցին հետևյալ երկրներից՝ Ֆրանսիա, Բելգիա, Նորվեգիա, Լյուքսեմբուրգ և Ռումինիա ։
1943 թվականի փետրվարի 3-ին Ռավենսբրյուկ բերեցին 536 խորհրդային ռազմագերու՝ կին-բժիշկներ, բուժքույրեր, կապավոր-կանանց, Ղրիմի կռիվներում մարտնչած կանանց։ Հենց սկզբից նրանց հատվածը առանձնացված էր ամբողջից փշալարերով ։ Նույն թվականին Փարիզից տրանսպորտով 1 000 ֆրանսուհիների բերեցին այդտեղ։ 1943 թվականի դեկտեմբերի նախաշեմին ՍՍ-ի վերահսկողության տակ գտնվող Ռավենսբրյուկում կալանավոր կանաց թիվը հասավ 15 100 ։ Բլանկա Ռոտշիլդը՝ կալանավորներից մեկը, որը Ռավենսբրյուկ էր արտաքսվել 1944 թվականի վերջին, այսպես էր նկարագրում ճամբարը ."Ռավենսբրյուկում մեզ սպասում էր իսկական դժոխք։ Մեզանից վերցրին ամբողջ հանդերձանքը։ Ստիպում էին մեզ անցնել բժշկական հետազոտություն, և այն... նույնիսկ «ամոթ» խոսքն այստեղ ավելորդ է, որովհետև մարդկանց մեջ, ովքեր անցկացնում էին այդ հետազոտությունը, չկար ոչ մի մարդկայինություն։ Նրանք ավելի վատն էին, քան կենդանիները։ Մեզանից շատերը դեռևս բավական երիտասարդ աղջիկներ էին, որոնց ոչ մի անգամ գինեկոլոգը չէր հետազոտել, իսկ նրանք փնտրում էին, Աստված գիտե՝ ադամանդ, թե էլի ինչ-որ բան։ Մեզ ստիպում էին անցնել այդ ամենի միջով։ Այդպիսի բազկաթոռ, ինչպես այդտեղ, ես դեռ չէի տեսել կյանքումս։ Ամեն մի րոպեն այդտեղ նվաստացուցիչ էր։" 1939-ից 1945 թվականներն ընկած ողջ ժամանակահատվածում Ռավենսբրյում ճամբարում գրանցեցին 132 հազար կանանց ու երեխաների, 20 000 տղամարդու և 1 000 աղջկա «Ուկկերմարկ ճամբարի երիտասարդների իրավունքների պահպանության աղջիկներ» ։ Այս ճամբարում պահում էին գրեթե 40 ազգության կալանավորի։ Բանտարկյալներին տրամադրվում էր զոլավոր հանդերձանք և փայտյա նալիկներ ։ Ձախ թևքին ճամբարային համարն էր և նշագրումը՝ եռանկան տեսք ունեցող, որը տարբեր գույնի ու նշանակության էր, այսպես. կարմիրը քաղաքական և Դիմադրության շարժման մասնակիցների նշագրումն էր, դեղինը՝ հրեաների գույնը, կանաչը՝ քրեական հանցագործների, մանուշակագույնը՝ Եհովայի վկաների, սևը՝ գնչուների, պոռնիկների, լեսբուհիների և գողերի։ Եռանկյան կենտրոնում գտնվում էր տառը, որը նշում էր ազգային պատկանելիությունը։ Խորհրդային ռազմագերիները ճամբարում հայտնվելուց հետո հրաժարվեցին կրել այդ տարբերանշումները իրենց թևքերին։ Արդյունքում նրանք ստացան կարմիր եռանկյուն՝ մեջը գրված «SU»՝ Խորհրդային Միություն ։
Ճամբարի կալանավորների թվում կային նաև երեխաներ, որոնք այստեղ էին հայտնվել մայրերի հետ կամ էլ ծնվել էին ճամբարում։ Երեխաների առաջին փոքրաթիվ խումբը բաղկացած էր գնչու երեխաներից, որոնք բերվեցին այստեղ Բուրգենլանդից (Ավստրիա)։ 1942 թվականի հուլիսին մի քանի երեխայի բերեցին Լիդիցե չեխական ոչնչացված գյուղից։ Երեխաների թիվը ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակաշրջանում զգալիորեն մեծացավ 1944 թվականին։ Օսվենցիմի գնչուների ճամբարը փակելուց հետո այստեղ բերեցին էլի մի խումբ գնչու երեխաների։ Մյուս ստվար խումբը հիմնականում կազմված էր լեհ երեխաներից, որոնք Ռավենսբրյուկ բերվեցին Բուդապեշտի գետտոյից։ Համաձայն նշումների, 1944 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1945 թվականի ապրիլ ճամբարում ծնվել է 560 երեխա (23 կանանց մոտ վաղածնություն էր, 20 երեխա ծնվել է մեռած, 5 կնոջ աբորտ են արել)։ Այդ երեխաների մեծամասնությունը մահացավ հյուծումից։ Ըստ պահպանված որոշ փաստաթղթերի Ռավենսբրյուկում ողջ են մնացել մոտավորապես 100 երեխա։ 1943-ից 1945 թվականները ճամբարում գտնվել են 863-ից 881 երեխա՝ 2-ից 16 տարեկան, տասնութ ազգությամբ ։
Կարմիր խաչի օգնություն
1945 թվականի ապրիլի 5-ից 26-ը Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի և Շվեդիայի ու Դանիայի կարմիր խաչերի ջանքներով անցկացվել է «Bernadotte» գործողությունը՝ Ռավենսբրյուկից տարհանելով կալանավորների դեպի չեզոք երկրներ։ Գործողությունների շնորհիվ ազատվել է 7 500 կին-կալանավոր, որոնց տարել են Շվեյցարիա, Դանիա և Շվեդիա ։
Ճամբարային կարգուկանոն
Ճամբար բերելիս կալանավորներին մերկացնում էին բակում՝ անկախ տարվա եղանակից, խուզում էին մազերը։ Բանտարկյալների մոտից վերցնում էին փաստաթղթերն ու այն ամենը, ինչը կար նրանց մոտ։ Հետո սպասում էին, որպեսզի բաղնիք գնալու թույլտվություն ստանան։ Լոգանքից հետո կալանավորներին տրամադրվում էին ճամբարային զգեստ և բաժանում նրանց տարբեր հաստատություններում, որտեղ ստանում էին համարներն ու նշագրումները ։
Վերկացը Ռավեսբրյուկում տեղի էր ունենում առավոտյան ժամը 4-ին։ Կալանավորները, ստանալով ½ բաժակ սառը սուրճ, շարվում էին դրսում՝ անվանականչի։ Ստուգումը տևում էր 2-3 ժամ՝ անկախ եղանակային պայմանների։ Ցուրտ ձմեռներին և անձրևոտ օրերին միտումնավոր կերպով անվանականչը երկարաձգվում էր։ Դրանից հետո ազատազրկյալներին ուղարկում էին աշխատանքի, որը տևում էր 12-14 ժամ ։
Ցերեկային հերթափոխի ժամանակ բանտարկյալ կանանց տրամադրվում էր կեսժամանոց ընդմիջում՝ սնվելու նպատակով։ Չափափաժնի մեջ մտնում էր կես լիտր ջուր՝ գոնգեղի կամ կարտոֆիլի կճեպներով։ Գիշերային հերթափոխի ժամանակ ընդմիջում նախատեսված չէր. սննդամթերքը տալիս էին աշխատանքից վերադառնալուց հետո միայն ։
Ցերեկային հերթափոխից հետո կալանավորները շարվում էին երեկոյան անվանակարգի, որը տևում էր ավելի քան երկու ժամ, որից հետո ստանում էին սուրճ և 200 գրամ հաց ։
Փոստ կալանավորների համար
Նամակագրությունը կալանավորների շրջանում խիստ կանոնակարգված էր։ Համակենտրոնացման ճամբարի համար հատուկ պատրաստվել էին «փոստային հավաքածու», որը կազմված էր ծրարից, ձևաթղթից և փոստային քարտից։ Քարտի վրա սոսնձում էին հատուկ թուղթ, որի վրա գրված էր հետևյալ բովանդակությամբ տեքստ.
«Բոլոր փոստային առաքումների վրա պետք է գրված լինի ազատազրկյալի անունն ու ազգանունը, ծննդյան թվականը, ճամբարային համարանիշը, բաժանմունքի համարը»։
Եթե որևէ մի տվյալ բացակայի, ապա փոստային առաքումը հետ կգա ուղարկողին :
Ծրարների և ձևաթղթերի վերին ձախ հատվածում տպագրված էր մեջբերում ճամբարային կարգուկանոնից. "Ռավենսբրյուկ կանաց համակենտրոնացման ճամբար։ Քաղվածք ճամբարային կարգուկանոնից։ Յուրաքանչյուր կալանավոր կարող է ուղարկել կամ ստանալ մեկ նամակ կամ մեկ բացիկ ամսական մեկ անգամ։ Նամակները կարող են գրվել նորմալ ֆորմատի 4 էջի վրա՝ յուրաքանչյուր էջին 15 տողը չգերազանցող բովանդակությամբ, իսկ բացիկին՝ 10 տող։ Նամակի մեջ կարելի է դնել միայն մեկ փոստային նամականիշ 12 փֆենինգ արժողությամբ։ Մնացածները կբռնագրավվեն հօգուտ դրանցից չունեցող կալանավորի։ Լուսանկարներ ուղարկել չի թույլատրվում։ Փոստային բոլոր առաքումների ժամանակ անհրաժեշտ է նշել կալանավորի և բարաքի համարը։
Ցանկացած պարունակությամբ ծանրոցներ չեն ընդունվում։ Ճամբարում կարելի է ամեն ինչ գնել։ Գումար կարող եք ուղարկել միայն փոստով։ Նացիոնալ-սոցիալիստական թերթերը թույլատրելի են, բայց պետք է կալանավորներն անձամբ բաժանորդագրված լինեն ճամբարի փոստային գրաքննության հիմնարկում։ Ուղարկվող մարդու ազատության համար հայտարարություն տալն անմիտ է։
Ճամբարի պարետ"
Ծրարի վերին ծայրով տպագրված էր հետևյալ տեքստը. «Անհասկանալի և վատ անընթեռնելի ձեռագրով նամակները չեն ենթարկվի գրաքննության և կոչնչացվեն»։ Նամակի համար շրջանակի տեսք ունեցող ձևաթղթի վրա տպագրված էր սահմանափակիչ գիծ, որի սահմաններից դուրս գալն արգելվում էր ։
Ճամբարի կալանավորների սպանություններ
Ըստ տարբեր գնահատականների, Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարում զոհվել է 50 000-ից 92 000 մարդ ։ Մահացության հիմնական պատճառներից էին՝ թերսնումը, քայքայող աշխատանքը, շատ վատ սանիտարահիգիենիկ պայմանները, թույլատրելի սահմանը գերազանցող մեծաքանակ կալանավորների մի վայրում տեղաբաշխումը, համակարգված կտտանքների ենթարկվելը ճամբարի ղեկավարության կողմից։
Ամիսը երկու անգամ անցկացվում էր կալանավորների ջոկում, որոնք ենթակա էին ոչնչացման ։ Այն կալանավորներին, որոնց ճանաչել էին որպես անաշխատունակ՝ ծոծրակից գնդակահարում էին։ Ամեն օր Ռավենսբրյուկում սպանում էին մինչև 50 մարդ։ Կալանավորներին հաճախ ուղարկում էին Օսվենցիմ և այլ մահվան ճամբարներ։ Զորօրինակ, 1942 թվականի մարտից ապրիլ ընկած ժամանակահատվածում, շուրջ 1600 «տեսակավորված» կին-կալանավորների Ռավենսբրյուկից սպանեցին Բեռնբուրգի գազախցիկներում ։
1942 թվականի օգոստոսից մինչև 1943 թվականի սկիզբը կատարվել է զանգվածային գնդակահարություն, որին զոհ գնաց լեհական ազնվականությունը։ Կրակեցին ավելի քան 700 կնոջ ։
Այսպես կոչված «14f13 գործողության» շրջանակներում Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարում կար զանգվածային ոչնչացման վայր։ 1943-ից 1944 թվականներին շատ կալանավորներ զոհվեցին ֆենոլինինի ներարկումից ։ 1943 թվականի աշնանը ճամբարում կառուցվեց դիակիզարան։ Գոյացած ողջ մոխիրը լցնում էին Շվեդտզեե լիճը։ 1944 թվականի ավարտին, Հայնրիխ Հիմլերի ռավենսբրյուկյան այցելությունից հետո, ճամբարի ղեկավարությունը հրաման ստացավ վերացնել բոլոր ծերերին, հիվանդներին և անաշխատունակներին։ Ռավենսբրյուկ ժամանեցին այսպես կոչված սպանությունների «փորձագետներ», որոնց մեջ էր նաև ՍՍ-ի ունտերշտուրմֆյուրեր Յոհան Շվարցգուբերը՝ Օսվենցիմ-Բիրկենաուի տնօրենը։ Նրանց գալով սկսվեցին զանգվածային ոչնչացման գործողությունները։ Կանանց ընտրում էին հատուկ շքերթների ժամանակ և ընտրվածներին տալիս վարդագույն հատուկ քարտեր, որոնց վրա գրված էին՝ ''«V. V.»'' (Vernichtungslager, Vernichten՝ մահվան ճամբար, ոչնչացնել)։ Նախկինում այդպիսի քարտեր տրամադրում էին ծանր աշխատանքից ազատվածներին, որոնք ժամանակին դարձան իսկական մահվան անձնագրեր։ Այդ անձնագրերը ստանալով կանանց տեղափոխում էին այսպես կոչված «Ուկկերմարկի երիտասարդների իրավունքների պահպանման ճամբար», որտեղ սպանում էին բոլորին։ Ընդ որում, գրանցման մատյաններում նշում էին կատարում այն մասին, որ կալանավորներին տարհանել են Սիլեզիա՝ Միտտելվերդեի առողջության վերականգնման կենտրոն։ Այդպիսով, մի քանի ամսվա ընթացքում, մինչև դրա ազատագրումը, այն դարձավ մահվան ճամբար։ Սկզբից կանանց գնդակահարում էին ծոծրակներից։ Մի քանի հարյուր կանաց գնդակահարելուց հետո, Ռավենսբրյուկի պարետը որոշեց, որ այդ մեթոդը հույժ դանդաղ է։ 1944 թվականի դեկտեմբերին Ուկկերմարկ երիտասարդական ճամբարում կառուցեցին գազային խցիկներ։
Ճամբար պարեկ Շվարցգուբերի օգնականը գազի խցիկների մասին այսպես է նկարագրել."… 150 կանանց միաժամանակ քշում էին գազի խցիկ։ Հաուպտսգարֆյուրեր Մոլը հրամայում էր կանաց մերկանալ, քանի որ նրանց պետք էր ազատել լրացուցիչ իրերից։ Հետո կանաց տանում էին գազի խցիկներ և փակում էին դռները։ Կալանավոր տղամարդկանցից մեկը բարձրանում էր տանիք և գազ էր լցնում օդելույզից ու անմիջապես փակում անցքը։ Ես լսում էի ներսի հառաչանքներն ու հեծկլտոցները։ Երկու-երեք րոպե հետո ամեն ինչ լռում էր։ Ես չեմ կարող ասել՝ կանայք մեռած էին, թե գիտակցությունն էին կորցրել, քանի որ ներկա չէի խցիկի մաքրման աշխատանքներին։" 1945 թվականի հունվարի վերջից մինչև ապրիլի սկիզբ Ուկկերմարկում գնդակահարվեցին կամ գազով խեղդամահ արվեցին 5 000-6 000 կալանավորի ։ Այդ բանտարկյալների անունները ցայսօր էլ անհայտ են մարդկությանը։ Ռավենսբրյուկի ազատագրման նախօրեին ՍՍ-ի անդամները ոչնչացրին բոլոր փաստաթղթերը։
Մի փրկված ցուցակում, որը ժամանակին կազմել էին Ռավենսբրյուկի ղեկավարության ներկայացուցիչները, թվարկված է 25 028 կնոջ անուն։ Նրանցից 24,9% լեհեր են, 19,9%՝ գերմանացիներ, 15,1%՝ հրեաներ, 15% ռուսներ, 7,3%՝ ֆրանսիացիներ, 5,4%՝ գնչուներ և 12,4%՝ այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։ Այդ կանանց 83,54% քաղաքական հանցագործներ էին, 12,35% հակահասարակական վարք ունեին, 2,02% պոռնիկներ էին, 1,11% Եհովայի վկաներ էին, իսկ 0,78% «ռասան պղծողներ», իսկ 0,2%՝ այլ։
Բժշկական փորձարկումներ
1942 թվականի օգոստոսի 1-ից Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարում սկսեցին անցկացնել բժշկական փորձարկումներ կալանավորների վրա։ Փորձերի են ենթարկվել 86 կին, որոնցից 74 լեհեր էին։
Փորձարկումների առաջին փուլն ուղղված էր ստրեպտոցիդի արդյունավետության հաստատմանը հրազենային վերքի մշակման ժամանակ։ Կալանավորներին տալիս էին ստաֆիլոկոկ, գազային փտախտի և փայտացման հարուցիչներ, ինչպես նաև միաժամանակ մի շարք բակտերիաներ։ Գրեթե միշտ կալանավորների ազդրերին անում էին խորը, մինչև ոսկորը հասնող կտրվածքներ, որտեղ տեղադրում էին բակտերիաները։ Հաճախ, որպեսզի փորձարկումն ավելի բնական լիներ, կտրվածքների մեջ տեղադրում էին փայտյա, մտաղական կամ ապակյա կտորներ։ Ընդ որում, մանրակրկիտությամբ գրանցում էին մարմնի ջերմաստիճանը, ցավերը, հյուսվածքներում նեկրոզների հայտնվելը և այլ ախտանշաններ։ Կենդանի մարդկանց վրա փորձարկումների արդյունքում Հայնրիխ Հիմլերի անձնական բժիշկ Կարլ Գեբհարդտը 1943 թվականի մայիսին հանդես եկավ զեկույցով՝ «Հատուկ փորձարկումներ, որոնք վերաբերում են ստրեպտոցիդի ազդեցությանը» Բեռլինի ռազմական ակադեմիայում ։
Փորձարկումների երկրորդ շարքն ուղղված էր ոսկրային հյուսվածքների տրանսպլանտացիայի ուսումնասիրմանը, ոսկորների վերականգնմանը, մկաններին ու նյարդերին։ Փորձարկումների ժամանակ խեղում էին առողջ կանանց և գիպս դնում կոտրվածքներին։ Փորձին հետևելու նպատակով կտրում էին առողջ մարդու մարմնի մասերը և դուրս հանում ոսկորները։ Երբեմն առողջ կալանավորների ոտքերը, ձեռքերն ու թիակներն էին ծայրատում և տեղափոխում էին Հոենլիխեն համակենտրոնացման ճամբար, պրոֆեսոր Գեբհարդտի մոտ, որտեղ վերջինս իր ընկերների՝ ՍՍ-ի վիրաբույժներ Շտումպֆֆեգգերի և Շուլցի հետ փորձեր էին անում ։ Այդ փորձարկումների արդյունքում զոհվեցին մի շարք կանայք, ողջ մնացածները ամբողջ կյանքում մնացին խեղանդամ։
Որպեսզի հետևեն ռեանիմացիայի պրոցեսին, կալանավոր կանանց սառեցնում էին։ Կատարում էին նաև ամլացման փորձարկումներ. հիմնական զոհերը հրեաներն ու գնչուներն էին։ 1945 թվականի հունվար ամսին Ռավենսբրյուկում ամլացրել են 120-140 գնչուհու ։
Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարի կալանավորների նկատմամբ բժշկական փորձարկումներին մասնակցել են մի շարք բժիշկներ ՍՍ-ի հաուպտշտուրմֆյուրեր Վալտեր Զոննթագի (, 1940 թվականի մայիսի 2-ից 1941 թվականի դեկտեմբեր, այլ աղբյուրներով 1941 թվականի հուլիսից 1942 թվականի փետրվար) և ՍՍ-ի հաուպտշտուրմֆյուրեր Գերհարդ Շիդլաուսկիի ղեկավարությամբ։ Անմիջական ղեկավար էր համարվում պրոֆեսոր Կարլ Գեբհարդտը ։ Փորձարկումներին մասնակցություն ցուցաբերած բժիշկներից են եղել.
Պահպանություն
Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարի պարեկ եղել են ներքոհիշյալ անձինք.
Տղամարդկանց ճամբարը գտնվում էր ՍՍ-ի հաուպտշտուրմֆյուրեր Յոհան Շվարցհուբերի վերահսկողության ներքո։
Բացի տղամարդկանցից, Ռավենսբրյուկ ճամբարում 150-ից ավելի կին-հսկողներ կային։ Այս ճամբարում վերապատրաստում և մարզումներ են անցել ավելի քան չորս հազար վերակացուներ, որոնք կամ մնացել են ու աշխատել են Ռավենսբրյուկում կամ էլ ծառայության անցել այլ ճամբարներում։ Կանանց ճամբարի ղեկավարներից են եղել ներքոհիշյալ անձինք.
Այս կանանցից շատերը ծառայել են այլ համակենտրոնացման և մահվան ճամբարների բանտերում որպես վերակացու։ Ռավենսբրյուկի բլոկների  վերակացու կանայք միշտ ՍՍ-ի տղամարդկանց և շների ուղեկցությամբ, մտրակներով հետևում էին ճամբարի առօրյային։ Այս կանայք տարբերվում էին իրենց դաժանությամբ և սադիստական նկրտումներով։ Ճամբարի վերակացու կանաց թվին են պատկանել նաև ներքոհիշյալ անձինք.
«Մահվան երթ»
1945 թվականի ապրիլի 27-ին սկսվեց Ռավենսբրյուկ տխրահռչակ ճամբարի տարհանումը։ Բացառությամբ 3500 թույլ ու հյուծված կանանց ու երեխաների, «մահվան երթով» դեպի արևմուտք քշեցին ավելի քան 20 000 մարդու ։
Ապրիլի 28-ին երթը հասավ դեպի Ռետով կոմունա, որտեղ գտնվում էր Ռավենսբրյուկի ներքին ճամբարը։ Սա մահվան երթի հանգստի առաջին վայրն էր։ Հաջորդ հանգստի վայրը Ռավենսբրյուկի Մալխով ներքին ճամբարն էր։ Շատ կալանավորներ այստեղ տաք սնունդ ստացան Ռավենսբրյուկից դուրս գալուց հետո։ Շատերի համար այս վայրը դարձավ «մահվան երթի» մասնակիցների վերջին հանգրվանը։
ՍՍ-ի պահակազորի անդամները փակեցին ճամբարի և բարաքների դարպասները և երեկոյան ամբողջությամբ լքեցին այն։ Հաջորդ օրը Մալխովն ազատագրվեց Կարմիր բանակի կողմից ։
«Մահվան երթի» վերջին կայանատեղին համարվում է Ռաբեն Շտեյնֆելդը։
Ճամբարի ազատագրում
1945 թվականի ապրիլի 30-ին Կարմիր բանակի կողմից Ռավենսբրյուկում ազատագրվեց 3 000 հիվանդ կին և նրանց սպասարկող բժշկական անձնակազմը՝ կալանավորներից բաղկացած։ Մինչև 1945 թվականի մայիսի 3-ը 2-րդ Բելոռուսական զորագնդի օգնությամբ ազատագրվեցին Ռավենսբրյուկի ներքին ճամբարների կալանավորները ։
Ռազմական հանցագործների դատավարություն
1946-ից 1948 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Համբուրգում տեղի ունեցավ Ռավենսբրյուկում գործունեություն ծավալած ՍՍ-ի անդամների դատավարությունները։ Հընթացս առաջին դատավարությունների՝ 16 հանցագործի համար կայացվեց մահապատժի դատավճիռ։
1973 թվականին ԱՄՆ-ի կառավարությունը Գերմանիային արտահանձնեց նախկին բանտային վերակացու Հերմինե Բրաունտշայներին (Hermine Braunsteiner), որպեսզի վերջինս կանգնի գերմանական ատյանի առաջ։ Հերմինեն բռնվել էր «նացիստների որսորդ» Սիմոն Վիզենտալի կողմից։
2006 թվականին Միացյալ Նահանգների իշխանությունները Գերմանիա արտաքսեցին Ռավենսբրյուկ ճամբարի նախկին վերակացու՝ ութսունչորսամյա Էլֆրիդա Ռինկելին, որը Սան Ֆրանցիսկոյում էր հաստատվել 1959 թվականից ։
Ճամբարի տարածքի օգտագործում ազատագրելուց հետո
Մինչև 1993 թվականը Ռավենսբրյուկ նախկին ճամբարի տարածքում տեղաբաշխվել էին Կարմիր բանակի հետևյալ ստորաբաժանումները և 2-րդ գվարդիական տանկային կարմիր դրոշի շքանշանակիր բանակը․
Հուշահամալիր
1959 թվականին Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության կառավարությունը նախկին ճամբարի մի փոքր հատվածում ստեղծեց «Ռավեսբրյուկ ազգային հուշահամալիրը»։ Պարետատունը, կալանավորների սենյակները, դիակիզարանն ու Շվեդտզեե տանող մերձատար ուղիները, ինչպես նաև ճամբարային պատերի մի հատվածը ներառվեցին հուշահամալիրի տարածքի մեջ՝ որպես բնօրինակ օբյեկտներ։ Լճի ափին տեղադրվեց հուշակոթող՝ «Տանողը» անվանումով, որը ստեղծել է Վիլ Լամմերտը։ Խորհրդային զորքերի ծառայած հատվածներում պահպանվել էին ախտաբանական բաժանմունքը, ախտահանման հատվածը, կարի արհեստանոցը, բարաքների հիմքերը, ինչպես նաև ճամբարային ճանապարհները։
Նախկին պարետատան շինության մեջ ներկայացված էին ճամբարի պատմության ցուցանմուշները։ Հատուկ ուշադրության էր ներկայացված Դիմադրության շարժման բաժնին, որը ստեղծվել էր Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության կողմից։ 1991 թվականին, ըստ փորձագետների հետազոտության արդյունքների, ցուցադրությունը հանվեց, քանի որ գիտական տեսանկյունից այն անբավարար էր որակվել։ Մշակվեց նոր հայեցակարգ, և 1993 թվականին կրկին բացվեց նոր ցուցադրությունը։ 1994 թվականից Ռավենսբրյուկի հուշահամալիրում ներկայացվում է «Ռավենսբրյուկի կանայք» ցուցադրությունը, որտեղ 27 կանանց կենսագրությունն է ներկայացվում։ 1995 թվականից բացվեց «Ես ողջունում եմ ձեզ որպես ազատ մարդիկ» խորագիրը կրող ցուցադրությունը, որտեղ ներկայացված են փաստաթղթեր և լուսանկարներ 1945 թվականի ազատագրման ժամանակներից։
2004 թվականի հոկտեմբերին բացվեց նոր մշտական ցուցադրություն՝ «ՍՍ-ի շքախմբում՝ վերակացուները Ռավենսբրյուկ կանանց ճամբարում»։ Այն ցուցադրվում է ՍՍ-ի պահակախմբի հանրակացարանի պահպանված ութ շենքերից մեկում ։
2007 թվականին Ռավենսբրյուկ թանգարանում բացվեց «Հարկադրական սեքսը նացիոնալ-սոցիալիստական համակենտրոնական ճամբարներում» ցուցադրությունը, որը պատմում է կին-կալանավորների մասին, ովքեր պոռնկությամբ են զբաղվել ստիպողաբար։ 1942 թվականին, Հայնրիխ Հիմլերի մտահղացմամբ Ռավենսբրյուկում բացվում են հասարակաց տներ։ Դրանք ստեղծվել էին, որպեսզի այցելու տղամարդ-կալանավորների մոտ բարձրանա աշխատունակությունը, որոնք աշխատում էին ռազմական արդյունաբերությունում։ Կանանց մեծամասնությունը, որոնք մարմնավաճառությամբ էին զբաղվում ստիպողաբար, հավաքվել էին հենց Ռավենսբրյուկից ։
Փաստագրական ֆիլմեր
1996 թվականին հոլանդացի ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ Անետ վան Դարնևելդը (Anet van Barneveld) և Աննամարի Սթրեյբոսը (Annemarie Strijbosch) հիսունրոպեանոց կարճամետրաժ փաստագրական ֆիլմ նկարահանեցին՝ «Անցյալը կա» (Verleden aanwezig) վերնագրով։ Ֆիլմում նկարահանվել են նախկին հինգ կալանավոր կանայք եվրոպական տարբեր երկրներից՝ Ցեյա Ստոյկա (Ավստրիա), Լիդիա Ռոլֆի (Իտալիա), Աթ Բրյոր (Նիդերլանդներ), Ստելլա Կուգելման Գրիզ (Ռուսաստան) և Անտոնինա Նիկիֆորովա (ՌԴ) ։ 2005 թվականին գերմանացի ռեժիսոր Լորետտա Վալցը (Loretta Walz) 90 րոպե տևողությամբ փաստագրական ֆիլմ նկարահանեց՝ «Ռավենսբրյուկի կանայք» (Die Frauen von Ravensbrück) վերնագրով։ Միաժամանակ լույս տեսավ նաև ռեժիսորի գիրքը՝ «Եվ դու այդտեղ ես հայտնվում ամառային մի հիանալի օր։ Ռավենսբրյուկի կանայք» ։
Ռավենսբրյուկը ֆիլատելիայում
1957 թվականի ապրիլին ԳԴՀ-ի փոստը թողարկեց երկու փոստային նամականիշից բաղկացած շարք, որը նվիրված էր Ռավենսբրյուկի հուշահամալիրին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Հոլոքոստ Կատեգորիա:Հոլոքոստը Գերմանիայում Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիա Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Գերմանիայի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Նացիստական Գերմանիայի համակենտրոնացման ճամբարներ Կատեգորիա:Երրորդ ռայխի մահվան ճամբարներ Կատեգորիա:1930-ականների հիմնադրումներ Գերմանիայում Կատեգորիա:Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ Կատեգորիա:Հոլոքոստի թանգարաններ
Բերնադետ Շիրակ
Բերնադետ Շիրակ (Bernadette Chirac, ), Ֆրանսիայի 22–րդ նախագահ Ժակ Շիրակի կինը։
Կենսագրություն
Բերնադետ Շոդրոն դը Կուրսելը ծնվել է 1933 թվականի մայիսի 18–ին՝ Ֆրանսիայի Փարիզ քաղաքում։ 1939 թվականին նրա հայրը զորակոչվել է բանակ և Երրորդ ռեյխի զորքի դեմ մարտում գերի ընկել։ 1940 թվականի հունիսին Բերնադետտը մոր հետ լքել է Փարիզը և գնացել Ֆրանսիայի հարավ–արևմուտքում գտնվող Լո և Գարոնի վարչական շրջան։ 1943 թվականին նրանք նորից տեղափոխվել են, այս անգամ Լուարե շրջանի Ժեն  կոմունա։ 1945 թվականին նրա հայրը գերմանական գերությունից տուն է վերադարձել; Ընտանիքը վերադարձել է Փարիզ։ 1946 թվականին ծնվել է նրա քույրը՝ Կատրինը, իսկ 1948 թվականին՝ եղբայրը՝ Ժերոմը։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Բերնադետտը ընդունվել է  Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտ, որտեղ էլ ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու Ժակ Շիրակի հետ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1956 թվականի մարտի 16–ին ։ Բերնադետ Շիրակը զբաղվել է քաղաքականությամբ։ Իսկ սերիալներում խաղացել է մի քանի էպիզոդիկ դերեր ։ 2004 թվականի մայիսին այցելել է Մոսկվա, որտեղ հանդիպել է Լյուդմիլա Պուտինայի հետ ։
Մարիամ Մարգուլիս
Մարիամ Մարգուլիս, OBE (Miriam Margolyes,, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա), բրիտանացի դերասանուհի, «BAFTA» մրցանակի դափնեկիր։ Որպես խոտերի պրոֆեսոր՝ նկարահանվել է Հարրի Փոթերի մասին պատմող երկու ֆիլմերում («Հարրի Փոթերը և Գաղտնիքների սենյակը» և «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2»)։
Բերնադետ Շիրակ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի առաջին տիկիններ Կատեգորիա:Պուշկինի մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի կին քաղաքական գործիչներ
Իշրեֆ Մագոմեդով
Կենսագրություն
ԲԿՄԱ-2 երիտասարդական դպրոցի սան։2001-ին հայտնվել է Մախաչկալայի «Անժիի» հայտացուցակում»։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2002 թվականին Վլադիմիրի «Տորպեդոյում»։ 2003 թվականին վերադարձել է «Անժի», որի կազմում Առաջին դիվիզիոնում անցկացրել է 9 հանդիպում։ 2005-ին հանդես է եկել Մոլդովական «Նիստրայում»։ 2006-2007թթ. հանդես է եկել Սոլիգորսկի «Շախտյորում», սակայն խաղադաշտում հազվադեպ էր հայտնվում ։ Այնուհետեւ հանդես է եկել Սարատովի «Սոկոլ-Սարատովի» կազմում, որից հետո 2008-ի հուլիսին հրավիրվել է Օրենբուրգի «Գազովիկի» հավաքին և շուտով պայմանագիր է կնքել, իսկ պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտել է «Սոկոլ-Սարատով» ակումբում։
Մարիամ Մարգուլիս
Վաղ տարիներ
Մարգուլիսը ծնվել է Օքսֆորդում 1941 թվականին՝ ընտանեկան բժիշկ Ջոզեֆ Մարգուլիսի և նրա տիկնոջ՝ անշարժ գույքի գործակալ Ռութի (օրիորդական ազգանունը՝ Ուոլթերս) ընտանիքում ։ Նրա ընտանիքը հրեական արմատներ ունի, իսկ նրա նախնիները Անգլիա են ներգաղթել Բելառուսից։
Իշրեֆ Մագոմեդով
Կենսագրություն
2010 թվականից մագարամկենտի «Լեկիի» կազմում խաղացել է Դաղստանի առաջնությունում։ 2011 թվականին «Լեքիում» դարձավ թիմի խաղացող մարզիչ։ 2013-ի ամռանը սկսել է խաղալ Դերբենդի «Նարին Կալա» թիմում» ։
Մարիամ Մարգուլիս
Վաղ տարիներ
Միջնակարգ կրթությունը ստացել է հայրենի Օքսֆորդում, իսկ քոլեջ հաճախել է Քեմբրիջում, որտեղ մասնակցել է «Footlights» դերասանական խմբի թատերական ներկայացումներին ։
Իշրեֆ Մագոմեդով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Մարիամ Մարգուլիս
Կարիերա
Իր եզակի ձայնի շնորհիվ Մարգուլիսը առաջին անգամ աշխատել է որպես ձայնակցող դերասան։ Իր կարիերայի վաղ փուլերում ձայնակցել է փափուկ պոռնոգրաֆիայի աուդիոտեսահոլովակներին, ինչպես նաև նրա ձայնով խոսել են ճապոնական մուլտսերիալների կերպարները, որոնք ցուցադրվել են բրիտանական հեռուստատեսությամբ։ Նրա դերասանական դեբյուտը տեղի է ունեցել հեռուստատեսությամբ՝ 1965 թվականին, որտեղ հաջորդ տասը տարիներին նա նկարահանվել է տարբեր սերիալներում։
1975 թվականին Մարգուլիսը "Rime of the Ancient Mariner" ֆիլմում ունեցել է իր առաջին դեբյուտը, որը նկարահանվել է Կոլրիջեի «Հին ծովագնացի մասին» պոեմի հիման վրա։ Առաջին հաջողությունը նա հասել է շատ ավելի ուշ՝ 1988 թվականին։ Այս ժամանակ դերասանուհին տարբեր քննադատների կողմից ստացել է դրական արձագանքներ` Չարլզ Դիքենսի «Կարճահասակ Դորիտ» վեպի հիման վրա նկարահանած ֆիլմի համար, որտեղ նա կերտել է Ֆլորա Ֆինչինգի կերպարը։ Նրա համար շրջադարձային էր 1993 թվականը (դերասանուհի այդ ժամանակ արդեն 52 տարեկան էր), երբ նա նկարահանվեց Մարտին Սկորսեզեի "Անմեղության դարաշրջանը" ֆիլմում՝ կերտելով տիկին Մինգոտտ Մարգուլիսի դերը։ Այս դերի համար նա արժանացել է "BAFTA" մրցանակին։
1990-ականներին Մարգուլիսը նորից սկսեց աշխատել որպես ձայնակցող դերասան։
2001 թվականին դերասանուհին դարձավ Բրիտանական կայսրության շքանշանի դափնեկիր՝ «դրամատիկական արվեստում իր ներդրման համար» նշումով։
2002 թվականին Մարիամ Մարգուլիսը որպես խոտերի պրոֆեսոր Պամոնի Ցողուն, նկարահանվել է Հարի Փոթերի մասին պատմող երկրորդ ֆիլմում՝ «Հարրի Փոթերը և Գաղտնիքների սենյակը»։ Կրկին այդ դերում դերասանուհի հայտնվել է 2011 թվականին («Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 2)։
Անձնական կյանքը
Մարիամ Մարգուլիսը բաց լեսբուհի է, և արդեն ավելի քան 40 տարի չի բաժանվում Հեզերից՝ իր ընկերուհուց ։ Նրանք ապրում են Ամստերդամում ։ Նրանք երեխաներ ունեն ։
Բացի դերասանական կարիերայից, նա ակտիվորեն զբաղվում է բարեգործությամբ, հատկապես աջակցում է խուլ և կույր մարդկանց ֆոնդերին ։
Մարգուլեսը 2016 թվականին վիճաբանություն է ունեցել Էդինբուրգի Վեյվերլի երկաթուղային կայարանում։ Նա խնդրել է մի մարդու հրաժարվել չնստել այդտեղ, նշելով, որ կա մոտակա մեկ ուրիշ տեղ նստելու համար։ Նրա խոսքերով, նա երդվել ու մի շիշ ջուր է թափել այդ մարդու վրա  ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բրիտանացի դերասաններ Կատեգորիա:Հարրի Փոթեր Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Կատակերգուներ Կատեգորիա:21-րդ դարի անգլիացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Անգլիացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Բրիտանացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Քեմբրիջի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ավստրալիացի դերասանուհիներ
Շեֆ Ադամ Ջոնս
«Շեֆ Ադամ Ջոնս» (Burnt), 2015 թվականին նկարահանված ամերիկյան դրամատիկական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ջոն Ուելս ։
Սյուժե
Երեք տարի առաջ Ադամ Ջոնսը (Բրեդ Քուփեր) աշխատում էր Փարիզի լավագույն ռեստորաններից մեկում, որը պատկանում էր նրա ուսուցչին՝ Ժան Լյուկին։ Թմրանյութերի գործածումն ու կատարելության մոլագար ձգտումը ստիպում են նրան բաժանվել ռեստորանից և որոշ ընկերներից։ Հրաժարվելով թմրանյութերից՝ նա սկսում է աշխատել բարում, որտեղ խխունջներ է հանում խեցիներից։ Որոշ ժամանակ անց նա որոշում է վերադառնալ Լոնդոն՝ ծրագրով վերադարձնել իր նախկին փառքը, հավաքել իր խումբը և ստանալ Միշլենի երրորդ աստղը։
Արտադրություն
2013 թվականին Ջոն Ուելսը ընտրվել է խոհարարական ֆիլմի ռեժիսորի դերում, որը հետագայում ստացավ «Շեֆ Ադամ Ջոնս» անվանումը։ Միաժամանակ Բրեդլի Քուփերը ստորագրեց պայմանագիր գլխավոր խոհարար Ադամ Ջոնսի դերում խաղալու համար ։ 2014 թվականի հուլիսին Սիեննա Միլլերը ընտրվեց գլխավոր դերակատար ։ 2014 թվականի հուլիսին դերասանական կազմին միացան Օմար Սին, Էմա Թոմփսոնը, Դենիել Բրյուլը, Ալիսիա Վիկանդերը, Լիլի Ջեյմսը, Ումա Թուրմանը և Ջեյմի Դորնան, տեսարաններում, որոնք հետագայում կտրվել են ֆիլմից ։ Օգոստոսի 7-ին Մեթյու Ռիզը ընտրվել է Ջոնսի հակառակորդի՝ Ռիզի դերում ։
Նկարահանումներ
Գլխավոր նկարահանումները սկսվել են 2014 թվականի հուլիսի 23- ին՝ Նոր Օռլեանում՝ Լուիզիանայի նահանգում և տևել երկու շաբաթ ։
Թողարկում
Ֆիլմը պետք է հեռարձակվեր 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին, բայց հուլիսին The Weinstein Company ընկերությունը հոկտեմբերի 23-ի պրեմիերան տեղափոխեց ։ Ընկերությունը նպատակ ուներ թողարկել ֆիլմը սահմանափակ թողարկմամբ, սակայն ավելի ուշ հրաժարվեց այդ մտքից ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2015 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոնդոնում Կատեգորիա:Լոնդոնում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Փարիզում նկարահանված ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր Փարիզի մասին Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան կատակերգական դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:2015 դրամա ֆիլմեր
Լոնդոնյան սիմֆոնիկ նվագախումբ
Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախումբը (LSO, London Symphony Orchestra) առաջատար սիմֆոնիկ նվագախմբերից մեկը մեծ Բրիտանիայում։
Պատմություն
Լոնդոնյան սիմֆոնիկ նվագախումբը հիմնադրվել է 1904-ին որպես անկախ կազմակերպություն։ Սա այս ոճի առաջին նվագախումբն էր մեծ Բրիտանիայում։ Իր առաջին համերգը տեղի է ունեցել նույն թվականի հունիսի 9-ին, դիրիժոր Հանս Ռիխտեր։ 1906 թ. Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախումբը դարձել է առաջին բրիտանական նվագախումբը, որը ելույթ է ունեցել արտասահմանում (Փարիզում)։ 1966 թ. կազմավորվել է ասոցացված թեթեւ հրաձգային զենքի հետ Լոնդոնի սիմֆոնիկ Երգչախումբը (ЛСХ, London Symphony Chorus), насчитывавший ավելի քան երկու հարյուր ոչ պրոֆեսիոնալ երգիչներ։ ЛСХ աջակցում է խիտը համագործակցությունը թեթեւ հրաձգային զենքի, չնայած այն հանգամանքին, որ նա արդեն բավական ինքնուրույն ու հնարավորություն ունի համագործակցել այլ առաջատար նվագախմբերի հետ։ Առաջատար երաժիշտների շարքում եղել են այնպիսի նշանավոր կատարողներ, ինչպիսիք են Ջեյմս Գոլուեյ (ֆլեյտա), Ժերոազ դե Պեյեր (կլարնետ), Բարրի Տակուելլ (գալարափող)։ Դիրիժորների թվին են պատկանում Լեոպոլդ Ստոկովսկի (որի հետ ստեղծվել է մի շարք ձայնագրություններ), Ադրիան Բոուլտ, Յաշա Գորենշտեյնн, Գեորգ Շոլտի, Անդրե Պերվին, Ջորջ Սել, Կլաուդիո Աբադո, Լեոնարդ Բարնստայն, Ջոն Բարբիրոլլի եւ Կարլ Բյոմ, որը նվագախմբի հետ շատ սերտ հարաբերությունների մեջ էր։ Եւ Բյոմը, եւ Բարնստայնը հետագայում դարձան Լոնդոնյան սիմֆոնիկ նվագախումբի նախագահներ։
Ֆիլմեր
Լոնդոնյան սիմֆոնիկ նվագախումբը լայնորեն հայտնի է իր բազմաթիվ ֆիլմերգերով, ղեկավարված, այնպիսի կոմպոզիտորներով ինչպիսիք են, Ջոն Ուիլյամսը, Ալան Սիլվեստրի եւ Ջեյմս Հորների։
Հղումներ
Կատեգորիա:Երաժշտական խմբեր այբբենական կարգով
Ջոն Քելհուն
Ջոն Քոլդվել Քելհուն (Քալհուն ) (John Caldwell Calhoun, ), ԱՄՆ պատմության մեջ ամենաազդեցիկ քաղաքական գործիչներից մեկը, հարավային նահանգների ստրկատիրական քաղաքականության գլխավոր գաղափարախոսն ու դաշնային կառավարությունում նրանց շահերի լոբբիստը։ Անկախության հռչակումից հետո ծնված ԱՄՆ առաջին փոխնախագահն է։ Երկու փոխնախագահներից երկրորդը, որոնք իրենց պաշտոնը զբաղեցնում էին երկու նախագահների օրոք (առաջինը՝ Ջորջ Քլինթոն) և պաշտոնաթող երկու փոխնախագահներից մեկը (երկրորդը՝ Սպիրո Ագնյու)։ Նրա գաղափարներն օգտագործվել են հարավային նահանգների սեցեսիան հիմնավորելու և Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգներ ստեղծելու համար։
Կենսագրություն
Ջոն Քոլդվել Քելհունը ծնվել է 1782 թվականի մարտի 18-ին Հարավային Կարոլինա նահանգի Էբիվիլ քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Պատրիկ Քելհունը, ծնվել է իռլանդական Դոնեգոլում, սակայն մանկության տարիներին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է գաղութ։ Սկզբում ընտանիքը հաստատվել է Փենսիլվանիայում, որտեղից 1755 թվականին տեղափոխվել է Արևմտյան Վիրջինիա, իսկ մեկ տարի անց՝ Հարավային Կարոլինա։ Պատրիկ Քելհունը հայտնի անհատականություն էր դարձել գաղութում, մտել է գաղութի, ապա նաև նահանգի օրենսդիր ժողովի կազմի մեջ, մասնակցել է ԱՄՆ անկախության համար մղվող պատերազմին։ 1770 թվականին նա ամուսնացել է Մարտին Քոլդվելի հետ, որը շոտլանդական և իռլանդական արմատներ ունեցող վերաբնակչի դուստրն էր։
Գործունեություն
Եղել է ԱՄՆ դեմոկրատական կուսակցության ներկայացուցիչ։ 1808 և 1809 թվականներին ընտրվել է Հարավային Կարոլինայի օրենսդիր ժողովում։ 1810-1817 թվականներին Ներկայացուցիչների պալատում ներկայացրել է Հարավային Կարոլինան, Ջեյմս Մոնրոյի օրոք՝ 1817-1824 թվականներին, ծառայել է որպես զինվորական նախարար։ Ջոն Քվինսի Ադամսի վարչակազմում 1825-1829 թվականներին եղել է փոխնախագահ։ Էնդրյու Ջեքսոնի օրոք այդ պաշտոնը պահպանել է մինչև 1832 թվականը։
Հայացքներ
Քելհունը հանդես է եկել որպես հյուսիսցիների ոտնձգություններից հարավային տնկիչների շահերի հետևողական պաշտպան։ Նա վիճարկում էր առանձին նահանգների տարածքում ստրկությունը սահմանափակելու հնարավորությունն այն հիմքով, որ յուրաքանչյուր ամերիկացի իրավունք ունի նահանգից պետական սեփականություն տեղափոխել։
1832 թվականին պաշտպանել է «նուլիֆիկացիայի» ուսմունքը, որի համաձայն՝ նահանգն իրավունք ուներ իր տարածքում կասեցնել ԱՄՆ Սահմանադրությանը հակասող ցանկացած դաշնային օրենքի գործողություն։
Քելհունը պատմության մեջ մնացել է որպես ստրկության տեսաբան, որի տակ ամուր իրավական հիմնավորում է տվել։ Դեմ էր պետական իշխանության կենտրոնացմանը։ Դաշնային կառավարության կողմից առանձին նահանգների շահերն անտեսելու դեպքում ընդունում էր նրանց սեցեսիայի հնարավորությունը։ Առանձին նահանգների իրավունքների տեսությունը (state rights theory), որն առաջ է քաշել Քելհունը, կարևոր դեր է խաղացել աբոլիցիոնիզմի և ստրկատիրության կողմնակիցների միջև սուր հակամարտության զարգացման գործում, որը հանգեցրել է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմ ի։
Հիշատակ
Ջոն Քելհունի պատվին է անվանակոչվել Մինեսոտայի Քելհուն լիճը (2018 թվականին վերանվանվել է Բդա-Մակա-Սկա) և Միացյալ Նահանգների մի շարք շրջաններ ու բնակավայրեր։ Եյլի համալսարանի քոլեջներից մեկը, որն անվանվել է Ջոն Քելհունի անունով, 2017 թվականին վերանվանվել է, քանի որ Քելհունը նվիրված էր ստրկատիրության գաղափարախոսությանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի փոխնախագահներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պետքարտուղարներ Կատեգորիա:Տուբերկուլոզից մահացածներ Կատեգորիա:Եյլի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ իռլանդական ծագմամբ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի դեմոկրատական կուսակցության անդամներ Կատեգորիա:Ամերիկացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դիվանագետներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի քաղաքական գործիչներ
Լա Ռոշֆուկո (Շարանտի գավառ)
Լա Ռոշֆուկո (La Rochefoucauld), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3162 մարդ, բնակչության խտությունը` 438.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.21 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 95 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևելք։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 1697 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1143-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 554։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,4 %։ 1143 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 965 անձ (480 տղամարդ և 485 կին)։ Գործազուրկ են եղել 178 անձ (77 տղամարդ և 101 կին)։ 554 անաշխատունակներից 102-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 220-ը` թոշակառուներ, իսկ 232-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Անդրեա Բելոտի
Անդրեա Բելոտի (Andrea Belotti, ), իտալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Տորինոյի և Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական հարձակվողի դիրքում ։
Ալբինոլեֆե
Բելոտին Ալբինոլեֆեի ակադեմիայի սան է ։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2012 թվականի մարտի 10-ին՝ Լիվորնոյի դեմ խաղում՝ այս խաղում դառնալով գոլի հեղինակ ։ Իր առաջին մրցաշրջանում Բելոտին անցկացրեց 8 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ, սակայն Ալբինոլեֆեն զբաղեցրեց վերջին հորիզոնականը Սերիա B-ում և դուրս մնաց Սերիա C1։ 2012-13 մրցաշրջանում Բելոտին տեղափոխվեց ակումբի առաջին թիմ՝ անցկացնելով 30 հանդիպում և դառնալով 12 գոլի հեղինակ։
Պալերմո
2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Բելոտին 500,000 եվրոյի դիմաց վարձավճարով միացավ Պալերմոյին ։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց սեպտեմբերի 24-ին՝ Բարիի դեմ խաղում ։ Իր առաջին գոլը խփեց հոկտեմբերի 5-ին՝ Բրեշիայի դեմ խաղում ։ Նոյեմբերի 30-ին՝ Նովարայի դեմ խաղում Բելոտին դարձավ դուբլի հեղինակ՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 2-1 հաշվով ։ 2014 թվականի մայիսի 25-ին իտալացին դուբլ ձևակերպեց Տերնանայի դեմ խաղում ։ 2013-14 մրցաշրջանում Պալերմոն Բելոտիի հետ հաղթեց Սերիա B-ն՝ տեղափոխվելով Սերիա A : Հունիսի 18-ին ակումբը գնեց Բելոտիին համատեղ սեփականության գործարքով՝ հնարավորություն ստանալով գնելու նրա տրանսֆերի մյուս մասը 3․5 միլիոն եվրոյի դիմաց ։