cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Համմուրաբի թագավորի օրենքներ
Համմուրաբի թագավորի օրենքներից հատվածներ
«Ես՝ Համմուրաբիս, աստվածների կողմից նշանակված առաջնորդս, թագավորներից ամենաառաջինը, եփրատյան գյուղերի նվաճողը, ճշմատություն և արդարություն դրեցի երկրի շուրթերին։
Այսուհետև․
Եզրափակման մեջ ասված է․
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բաբելոն Կատեգորիա:Հին աշխարհի օրենքներ Կատեգորիա:Ստելաներ
Բեյք Ռոբերտ Թումուհայզ
Բեյք Ռոբերտ Թումուհայզ, ուգանդացի հեղինակ և մոտիվացիոն բանախոս ։ Նա «Իմ մոր արցունքները» ոգեշնչող վեպի    և «Թակել Աստծո օրհնությունները. Ձեր կյանքի հաջողության դռները բացելու բանալիներ» մոտիվացնող գրքի հեղինակն է : Նա «Ոգեշնչման աշխարհի» գործադիր տնօրենն է և Ուգանդայում հեղինակների ֆորումի հիմնադիրը ։ Նա հինգ հրատարակված ոգեշնչող գրքերի հեղինակ է, նա Saturday Vision (Ուգանդա) և Sunday Times (Ռուանդա) ոգեշնչող սյունակագիր է և «Ամակուլա» միջազգային կինոփառատոնի խորհրդի ռեժիսորն է։ Նա Մակերերի համալսարանի շրջանավարտ ուսուցիչ է ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Բեյքը ծնվել է 1981 թվականին Ուգանդա-Կոնգո սահմանի մոտ գտնվող Ռուբուգուրի Կիսորո շրջանում, Ալոիսիուս Բակեսիգակիի և Միշեմբուրոյի ընտանիքում։ Ութ հոգանոց ընտանիքում նա վերջինն է ծնվել ։ Նա հաճախել է Ռուբուգուրուի հիմնական դպրոց, ապա Կաբալեի Սբ. Պողոսի ճեմարան, հետո Իրյարուումբայի ավագ դպրոց, այնուհետև Կիգեզի ավագ դպրոց և Մակերեր համալսարան ։
Աստերոիդների ցանկ (64701-64800)
Աստերոիդների ցանկ (64601-64700) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (64801-64900)
Աբխազիայի պատմություն
Աբխազիայի պատմություն
Աբխազիայի տերիտորիայում հայտնաբերվել են հին և նոր քարեդարյան բնակատեղիներ։ Աբխազիայում ապրած ցեղերի մասին առաջին տվյալները վերաբերում են բրոնզի դարի վերջերին։ Նախնադարյան համայնական հասարակարգի քայքայման և դասակարգային հասարակության ձևավորման պրոցեսը Աբխազիայում սկսվել է մ. թ. ա. VII–VI դդ.։ Աբխազիան շփվել է Անտիկ աշխարհի զարգացած երկրների հետ։ Հույները մ. թ. ա. VI–V դդ. այստեղ հիմնել են Դիոսկուրիա, Պիտիունտ (Պիցունդա) և այլ գաղութներ։ Մ. թ. ա. II դ. վերջին Ա. ենթարկվել է Պոնտոսի թագավոր Միհրդատ VI Եվպատորին, իսկ մ.թ.ա. 65-ին ընկել է հռոմեացիների տիրապետության տակ։ Մ. թ. I դ. վերջերին Աբխազիայում գոյացել են վաղ ֆեոդալական տիպի ցեղային միավորումներ (ապշիլների, աբազգների և սանիգների)։
IV–VI դդ. Աբխազիան աստիճանաբար նվաճեցին բյուզանդացիները։ VI դ. առաջին կեսին աբխազներն ընդունեցին քրիստոնեությունը և դարձրին երկրի պաշտոնական կրոն։ VIII դ. վերջերին, ազատագրվելով Բյուզանդիայի լծից, ստեղծեցին Աբխազական թագավորությունը։ Այնուհետև աբխազական գահն անցավ Բագրատ III (1008-ից «Թագավոր Աբխազաց և Վրաց»)։ XII դ. սկզբին Ա. հանձնվեց Շարվաշիձե իշխանական տանը՝ ժառանգաբար տիրելու իրավունքով։ Օգտվելով Վրաստանի քաղաքական թուլացումից, XV–XVI դդ. սահմանագլխին Աբխազիան առանձնացավ՝ դառնալով ինքնուրույն իշխանություն։ XVI դ. երկրորդ կեսին Ա֊ում հայտնվեցին թուրք նվաճողները և 1578-ին գրավեցին Սուխումը։
Թուրքական տիրապետությունը տևեց մինչև 1810-ը։ Թուրքերը ձգտում էին ոչնչացնել աբխազների նյութական և հոգևոր մշակույթը։ Բռնությամբ հավատափոխեցին աբխազներին՝ պարտադրելով մահմեդականությունը։ Աբխազ ժողովրդի պայքարը թուրք նվաճողների դեմ հաճախ վերաճել է զինված ապստամբության (1725, 1728, 1733, 1771, 1806)։ 1810-ին Աբխազիան միացվեց Ռուսաստանին։ Դա ունեցավ առաջադիմական նշանակություն, թեև ցարիզմի գաղութակալական քաղաքականությունը կաշկանդում էր Ա֊ի տնտեսության և ազգային մշակույթի զարգացումը։ Ծայրաստիճան հետամնաց Թուրքիայի տիրապետությունից ձերբազատված Ա. ներքաշվեց համառուսաստանյան շուկա, հաղորդակից դարձավ ռուսական առաջադիմական մտքին։ 1864-ին ցարական հրովարտակով Աբխազիան վերածվեց «Սուխումի զինվորական օկրուգ»֊ի, մտցվեց ռուսական կառավարչություն։ 1866-ին ցարիզմի քաղաքականությունից դժգոհ ժողովուրդն ապստամբեց։ 1870-ին Աբխազիայում վերացվեց ճորտատիրությունը, արագացավ ապրանքա֊դրամական հարաբերությունների զարգացումը։ 90-ական թթ. կառուցվեց Նովորոսիյսկ–Սուխում խճուղին։ Գյուղատնտեսության առաջատար ճյուղը դարձավ ծխախոտագործությունը։ XX դ. սկզբին խոշոր հողատերերն ունեին 135 հզ., իսկ գյուղացիները՝ 72 հզ. դեսյատին հող։ Կար մոտ 400 մանր, առավելապես տնայնագործական ձեռնարկություն։
1902–03-ին Աբխազիայում ստեղծվեցին առաջին սոցիալ֊դեմոկրատական կազմակերպությունները։ 1905—07-ին հեղափոխական շարժումները գլխավորում էր ՌՍԴԲԿ Կովկասյան միութենական կոմիտեն։ 1905-ին ստեղծվեցին գյուղացիների զինված ջոկատներ՝ «կարմիր հարյուրյակներ», իսկ Սուխումում կազմակերպվեց ժողովրդական միլիցիա։ Բոլշևիկները Գ. Կ. Օրջոնիկիձեի գլխավորությամբ 1905-ի դեկտեմբերի 18–20-ը ապստամբություն բարձրացրին, սակայն Սուխումում իշխանությունը գրավելու փորձը ձախողվեց։ Ցարական զորքերը ճնշեցին աշխատավորների ապստամբական ելույթները նաև Գուդաութայում, Գագրայում և Գալիի շրջանում։ 1917-ի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ուժեղացավ բոլշևիկների ազդեցությունը զորամասերում, Գուդաութայի և Գագրայի սովետներում։ Ստեղծվեց ՌՍԴԲ(բ)Կ շրջանային կոմիտե՝ Ե. Էշբայի գլխավորությամբ։ 1917-ի նոյեմբերին Ա֊ում տարածվեց Անդրկովկասյան կոմիսարիատի իշխանությունը։ 1918-ի մարտին Ա֊ի բոլշևիկյան կազմակերպությունների գլխավորությամբ ապստամբները գրավեցին Սուխումը, հռչակեցին սովետական իշխանություն, որը գոյատևեց մեկ ու կես ամիս։
1921-ի փետրվար֊մարտին Աբխազիայի աշխատավորները ողջ Վրաստանի աշխատավորների հետ միասին զինված ապստամբություն բարձրացրին։ Ստեղծվեց հեղկոմ՝ Ե. Էշբայի, Ն. Լակոբայի և Ն. Ակիրտավայի գլխավորությամբ։ 1921-ի մարտի 4-ին Սուխումը դարձավ սովետական, մարտի 31-ին Աբխազիա հռչակվեց սովետական սոցիալիստական հանրապետություն։ 1921-ի ապրիլին Վրաստանի Հեղկոմը հրապարակեց հողի մասին դեկրետը, հողն ազգայնացվեց, նախկին կալվածատիրական ու մասնավոր սեփականատիրական հողերը բաժանվեցին գյուղացիներին։ Նույն թվականի դեկտեմբերին Ա. պայմանագրային հիմունքով մտավ ՎԱՍՀ֊ի, իսկ 1922-ի դեկտեմբերի 13-ին՝ ԱՍՖՍՀ֊ի մեջ։ 1922-ի դեկտեմբերի 30-ին Ա. ԱՍՖՍՀ֊ի հետ միասին մտավ ՍՍՀՄ֊ի մեջ։ 1931-ի փետրվարից Ա. ՎՍՍՀ֊ի մեջ է որպես ինքնավար հանրապետություն։
Սովետական իշխանության տարիներին Աբխազիայում ստեղծվել է բազմաճյուղ արդյունաբերություն, զարգացել է գյուղատնտեսությունը, իրականացվել է կուլտուրական հեղափոխությունը։ 1935-ին Աբխազիա պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։ Հայրենական մեծ պատերազմի 20 մասնակիցների, այդ թվում 4 հայերի, շնորհվել է Սովետական Միության հերոսի կոչում։
*
Նովոչադովո
Նովոչադովո (Новочадово), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Ատյուրևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Ատյուրևսկի շրջանի բնակավայրեր
HAARP
HAARP, բրիտանական Muse խմբի համերգային ալբոմն է Ուէմբլի մարզադաշտում կայացած համերգի ձայնագրությամբ, ընդ որում ձայներիզում 2007 թ. հունիսի 16-ի ձայնագրությունն է, իսկ տեսաերիզում հունիսի 17-ի։ Ալբոմը թողարկվել է 2008 թ. մարտի 14-ին Մեծ Բրիտանիայում և ապրիլի 1-ին՝ ԱՄՆ-ում։ Սկավառակը «Ողջ ժամանակների լավագույն 50 ալբոմներ» ցանկում զբաղեցրել է 40-րդ հորիզոնականը ։
Ուչդերե
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Սերաֆիմովիչի փողոց (Վոլգոդոնսկ)
Սերաֆիմովիչի փողոց (Улица Серафимовича), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Դոնսկոյ նրբանցքից և ավարտվում Մայակովսկու նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1300 մետր է։
Նկարագրություն
Վոլգոդոնսկ քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Խալտուրինի և Սպորտիվնի նրբանցքների միջև։ Այն սկսվում է Դոնսկոյ նրբանցքից, հատում Պերվոմայսկի, Օկտյաբրսկի, Կոմունիստիչեսկի նրբանցքները և ավարտվում Մայակովսկու նրբանցքի հետ հատումով։ Երկարությունը 1,3 կիլոմետր է։ Փողոցում կա համարակալված 114 շինություն։
Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 347360 և 347366։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վոլգոդոնսկի փողոցներ
Փոքր ջրածիծառ
Փոքր ջրածիծառ, ջրածիծառների ընտանիքին պատկանող թռչուն։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Տարածվածություն
Տարածված է Հարավային և Միջին Եվրոպայում, Հյուսիսային Ամերիկայում, Կենտրոնական և Հարավային Ասիայում, Ավստրալիայում և Պոլինեզիայում։ Հայաստանում բնադրում է Արմավիրի և Արարատի (Արմաշի ձկնաբուծական տնտեսության տարածք) մարզերում ։
Էկոլոգիա
Ապրում է ջրավազանների մոտ գնտվող աղուտներում, աղային և կավային տեղամասերում։
Գաղութային տեսակ է։ Հայասատանում չվող է, հանդիպում է ապրիլ-մայիս ամիսներից մինչև սեպտեմբեր-հոկտեմբեր։ Բնադրում է հողի վրա։ Ձվադրումը մայիսի վերջից մինչև հուլիսի կեսերն է։ Դնում են 1-3 ձու։ Զարգացումը տևում է 18-22 օր ։
Պահպանություն
Հայաստանում սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որը ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում ընդգրկված է քիչ մտահոգող կարգավիճակով և գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Բնադրավայրերում հանդիպում են առանձին զույգերով, երբեմն 4-6 զույգերից կազմված փոքր գաղութներով, հաճախ՝ կտցարների հետ խառը գուղութներում։ Արարատյան հարթավայրի համար բիոտոպերում ամենուրեք հազվադեպ է։
Վտանգման հիմնական գործոններն են փոքր թվաքանակը և անասունների արածեցումը ենթադրվող բնադրավայրերի մոտ։
Տեսակը խիստ պահպանման կարիք ունի։ Բազմացման շրջանում մարդկանց և անասունների մուտքը կանխելու համար անհրաժեշտ է ցանկապատել բնադրավայրերը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թռչուններ Կատեգորիա:Ջրածիծառներ Կատեգորիա:Խոցելի տեսակներ Կատեգորիա:ՀՀ Կարմիր գրքում գրանցված կենդանիներ
Կառլ Թուրեքյան
Կառլ Գարեգին Թուրեքյան, ամերիկահայ երկրաֆիզիկոս, երկրաբան և երկրաքիմիկոս, գիտությունների դոկտոր, Եյլի համալսարանի երկրաբանության և երկրաֆիզիկայի պատվավոր պրոֆեսոր, ԱՄՆ-ի գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ (1984) , Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ, Երկրաքիմիական ընկերության նախագահ ,Եյլի համալսարանի երկրաքիմիայի ռահվիրա ։ Ուսումնասիրել է մոլորակագիտության հարցերի լայն շրջանակներ։ Եյլի կենսոլորտային հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն, Եյլի Եղիսաբեթյան ակումբի անդամ ։
Կենսագրություն
Կառլ Թուրեքյանը ծնվել է 1927 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Բրոնքսում, Հայոց ցեղասպանությունից փրկված հայ գաղթականների ընտանիքում։ Ծառայել է ԱՄՆ-ի ռազմածովային ուժերում։ 1949 թվականին բակալավրի աստիճան է ստացել Ուիթոն քոլեջում, իսկ 1955 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում առաջիններից մեկը ստացել է երկրաքիմիայի դոկտորի աստիճան։ Հաջորդ տարի նա ընդունվել է Եյլի համալսարան ։
Գիտական գործունեություն
Թուրեքյանի հետազոտությունների հիմնական ուղղությունը եղել է միկրոտարրերի երկրաքիմիան։ Զբաղվել է ծովային, մթնոլորտային և ցամաքային երկրաքիմիայի, ինչպես նաև մոլորակագիտության բնագավառում մոլորակների ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրություններով։ Նրա աշխատանքի մեկ այլ ուղղություն էր երկրաքրոնոլոգիան։
Թուրեքյանի աշխատանքը հիմք է դրել ստրոնցիումի իզոտոպների հարաբերակցության լայն կիրառմանը Երկրի շրջակա միջավայրի պատմության բացահայտման գործում։ 1956 թվականին նա տեղափոխվել է Եյլի համալսարան, որտեղ էլ անցկացրել է իր հետագա ողջ մասնագիտական կարիերան ։
1970-ական թվականներին նա դարձել է GEOSECS ծրագրի ղեկավարներից մեկը, որը շատ բան է արել օվկիանոսում քիմիական հատկությունների հիմնարար բաշխումն առաջին անգամ բացահայտելու գործում ։
Թուրեքյանն ուսումնասիրել է Երկրի շրջակա միջավայրում քիմիական փոխանակումը և օգտագործել է տարբեր ռադիոակտիվ իզոտոպներ՝ որոշելու ապարների տարիքը, օվկիանոսում կենսաբանական պրոցեսների և մթնոլորտում ռադիոնուկլիդների տեղափոխման արագությունը ։
Թուրեքյանը խմբագրական պաշտոններ է զբաղեցրել ութ գիտական ամսագրերում և տարբեր վարչական պաշտոններ՝ Եյլի համալսարանում։ 1980-ական թվականներին եղել է երկրաբանության և երկրաֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ ։
Անձնական կյանք
1962 թվականին Թուրեքյանն ամուսնացել է Ռոքսանայի հետ։ Նրանց ունեցել են երկու զավակ՝ Կառլա Էնն և Վոն Չառլզ Թուրքյաններ, երկու թոռ ։
Հովհաննես Մկրտիչ
Հովհաննես Մկրտիչ (, Հին հունարեն։ Ἰωάννης ὁ βαπτίζων, Ιωάννης ο Βαπτιστής, יוֹחָנָן הַמַּטְבִּיל Յոխանան հա֊Մատբիլ), Քրիստոնեական կրոնի գլխավոր գործող անձանցից մեկը։ Բազմաթիվ եկեղեցիների կողմից ճանաչվել է սուրբ։ Հովհաննես Մկրտիչի մասին պատմվում է ինչպես Ավետարանում, այնպես էլ Ղուրանում։
Հովհաննես Մկրտչի ծնունդը և մանկությունը
Համաձայն Ղուկասի Ավետարանի, որն ի տարբերություն մյուսների (Մատթեոսի, Մարկոսի և Հովհաննեսի Ավետարանների) միակն է, որ ներկայացնում է Հովհաննեսի նախածննդյան և ծննդյան պատմությունը, Մկրտիչը որդին էր արդար կյանքով ապրող Եղիսաբեթի և քահանա Զաքարիայի, ովքեր, չնայած ծեր տարիքին, երկար տարիներ զավակ չէին ունենում (Ավետարան ըստ Ղուկասի|Ղուկ. 1: 5-7), ինչը հրեական միջավայրում մեծ անպատվություն էր համարվում։ Հովհաննեսի ծնվելու լուրը Զաքարիան ստացավ Աստծուց՝ Գաբրիել հրեշտակապետի միջոցով՝ Տաճարում ծիսական խնկարկություն կատարելու ժամանակ։ Այս հրաշալի իրողությունը և Գաբրիելի խոսքերը, թե մանուկը մեծ ուրախություն պետք է լինի շատերի համար, Սուրբ Հոգով լցված՝ մարդկանց պետք է պատրաստի երկար սպասված Մեսիայի (Քրիստոսի) գալստյանը, որոշակի կասկածներ է առաջացնում Զաքարիայի մոտ, ինչի համար հրեշտակապետը մինչև Հովհաննեսի ծնվելը նրան պատժում է համրությամբ (Ղուկ. 1: 8-25)։ Տաճարում իր պաշտոնի կատարումն ավարտելուց հետո Զաքարիան մեկնում է իր տուն, որից հետո Եղիսաբեթը հղիանում է։ Հովհաննեսի՝ Աստծո ընտրյալ լինելու հանգամանքը առաջին անգամ երևում է նրա՝ դեռևս Եղիսաբեթի որովայնում եղած ժամանակ. երբ Եղիասաբեթը հանդիպում է Մարիամ Կույսին, ով արդեն հղի էր Հիսուսով, մանուկը նրա որովայնում սկսում է ակտիվորեն խաղալ (Ղուկ. 1: 35-45)։ Հովհաննեսի ծնունդը ըստ գիտական հաշվարկների՝ համընկնում է Ք.ա. 5-4 թթ.-ի միջև։ Նրա ծնունդից հետո Զաքարիայի լեզուն իսկապես բացվեց և նա սկսեց օրհնաբանել Աստծուն (Ղուկ. 1: 67-75)։ Համաձայն Գաբրիելի հրամանի՝ մանկանը անվանեցին Հովհաննես (հուն.՝ ioannes, եբր.՝ johohanan), որ թարգմանվում է աստվածաշնորհ, Աստծո ողորմություն ։ Ավետարանից հայտնի վերջին տվյալը Հովհաննեսի մանկության մասին այն է, որ .«նա բնակվում էր անապատում մինչև այն օրը, երբ երևաց Իսրայելում» (Ղուկ. 1: 80)։ Այս տողը և հատկապես անապատում բնակվելու հանգամանքը զանազան գիտական և ոչ գիտական կարծիքների առիթ է հանդիսացել, որոնք միտված են լույս սփռել Հովհաննեսի կյանքի անհայտ այդ շրջանի վրա։ Շրջանառվող կարծիքներից ամենատարածվածներն են՝
Այսուհանդերձ գոյություն ունեն թե՛ առաջին, թե՛ երկրորդ վարկածները հերքող մի շարք լուրջ ու ակնհայտ դրույթներ։
Հովհաննես Մկրտչի քարոզչությունը
Հովհաննես Մկրտչի քարոզչության մասին խոսում են բոլոր Ավետարանիչներն էլ՝ թե՛ համատեսները, և թե՛ Հովհաննես Ավետարանիչը։ Համաձայն նրանց՝ նոր մարգարեն ասպարեզ ելավ, երբ արդեն հասուն երեսնամյա մարդ էր (Ղուկ. 3: 23)։ Հրեաների միջավայրում նրա հայտնվելն այնքան մեծ կարևորություն է ձեռք բերում (շուրջ 400 տարի Հրեաստանում մարգարե չէր եղել), որ Ղուկաս Ավետարանիչը այդ փաստն արձանագրում է պատմական 6 հանգամանքով (Ղուկ. 3: 1-2)՝
Վերոնշյալ 3 կետերը, սակայն, Ավետրանում հանդես են գալիս միախառնված և հաճախ զատորոշելը բավական դժվարություն է առաջացնում։ Ընդհանուր համապատկերում ակնհայտ է, որ Հովհաննեսը քարոզով փորձում էր ապաշխարության մղել մեղավոր ժողովրդին մկրտության սիմվոլիկ արարողությամբ (պետք չէ շփոթել Քրիստոնեական Մկրտության խորհրդի հետ) և որպես միջնորդ՝ պատրաստել Իսրայելին Մեսիայի գալստյանը (հմմտ. Մատթ. 3: 1-2, Մարկ. 1: 4, Ղուկ. 3: 3 )։ Վերևում նշված 3 կետերը, նշենք, ներկայացնում է նաև ազգությամբ հրեա Հովսեփոս Փլաբիոս պատմիչն իր «Հրեական հնախոսություններ»-ի 18/5: 2 հատվածում ։ Ապաշխարություն ասելով՝ Հովհաննեսը նկատի ուներ հրաժարումը նախկին սխալ կայնքից և դարձը դեպի Աստված։ Սա, ի դեպ, վերաբերում էր և հրեաներին, ովքեր իրեն ուղղակի ընտրյալ և փրկված էին համարում, և հեթանոսներին, ովքեր համարվում էին մեղսակիր և մերժվում էին հրեաներից։ Մկրտությունը, որ կատարում էր Հովհաննեսը Հորդանան գետում (այստեղից էլ նրան տրվող Մկրտիչ մակդիրը), կատարվում էր ամբողջական ընկղմումով ջրի մեջ։ Արարողությունը, որ առկա է շատ ժողովուրդների մշակույթների մեջ, թեև որոշ նմանություններով համընկնում է որոշ ծեսերի հետ, բայց և ունի որոշ ուրույն գծեր, ինչը փաստում է դրա ինքնուրույնության մասին։ Ջուրը Հովհաննեսի համար ունի միստիկ, խորհրդավոր իմաստ. այն մարմնի արտաքին մաքրումից տանում է ներքին մաքրման ։ Հստակ է նաև, որ Մկրտչի սկսած մկրտությունը նախապատրաստումն էր իր ետևից Եկողի գործունեության։ Այստեղ ակնհայտ են դառնում նրա վախճանաբանական հայացքները. նա անընդհատ խոսում է դատաստանի մասին և հայտարարելով, թե դրա ժամն արդեն իսկ հասել է՝ խոստովանում է, որ իր պարտականությունը լոկ ցածր՝ նախապատրաստական աշխատանքն է. բուն գործը՝ դատն ու դատաստանը, վերապահված է իր ետևից Եկողին։ Եթե առանձնացնենք Մկրտչի վախճանաբանական հայացքները, ապա կստանանք գեղեցիկ պատկերավորումներով այս հատվածները.
Բոլոր այս երեք հղումներն էլ մատնացույց են անում, որ անհրաժեշտ է փոխել կյանքը քանի դեռ ժամանակ կա, հակառակ դեպքում բոլոր անպիտանները և անօգուտները պետք է դատաստանի ենթարկվեն։ Հովհաննեսի այս քարոզչություն այնքան մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում մարդկանց շրջանում, որ նրան հարցաքննելու են գալիս անգամ հրեա առաջնորդները. այստեղ Հովհաննեսը վերջնականապես փաստում է իր՝ Քրիստոսը չլինելը և հիմնավորապես պնդում, որ ինքը մեկն է, ով պատրաստում է Աստծո Գառի՝ Քրիստոս Հիսուսի ճանապարհը, ճանապարհը Մեկի, Ումից նա չափազանց փոքր է, Ում առաջ անգամ ստրկություն չի կարող անել և արձակել Նրա կոշիկների կապերը (հմմտ. Հովհ. 1:15-28), Մեկի, ով պետք է մկրտի Հոգով և հրով (Մարկ. 1:7, Ղուկ 3:16)։
Հիսուս Քրիստոսի Մկրտությունը Հովհաննես Մկրտչից
Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդության համաձայն, Հիսուսի Մկրտությունը Հովհաննեսից տեղի է ունեցել հունվարի 6-ին՝ Սուրբ Ծնունդից ճիշտ 30 տարի հետո նույն օրը։ Այս Մկրտության մասին ամենաընդարձակը Ավետարանիչներից խոսում է Մատթեոսը. «Այն ժամանակ Հիսուս Գալիլիայից Հորդանան եկավ, Հովհաննեսի մոտ՝ նրանից մկրտվելու։ Իսկ Հովհաննեսն ընդդիմացավ նրան ու ասաց. «Ինձ պետք է, որ քեզնից մկրտվեմ և դու ինձ մոտ ես գալիս»։ Հիսուս պատասխանեց և ասաց նրան. «Թույլ տուր հիմա, որովհետև այսպես վայել է, որ մենք կատարենք Աստծու ամեն արդարություն»։ Եվ ապա նրան թույլ տվեց։ Եվ երբ Հիսուս մկրտվեց, իսկույն ջրից դուրս ելավ. և ահա երկինքը բացվեց նրան, և նա տեսավ Աստծու Հոգին, որն իջում էր ինչպես աղավնի և գալիս էր իր վրա։ Եվ ահա՝ մի ձայն երկնքից, որ ասում էր. «Դա է իմ սիրելի Որդին, որն ունի իմ ամբողջ բարեհաճությունը» (Մատթ. 3: 13-17)։ Գրեթե նույնը կրկնում են նաև Ղուկաս և Մարկոս Ավետարանիչները՝ ավելացնելով միայն, որ Հիսուսը մկրտվելիս աղոթում էր (Ղուկ. 3: 21) և որ աղավնին իջավ «մարմնավոր տեսքով» (Ղուկ. 3: 22)։ Այն, որ ետևից Եկող ավելի Զորեղը պետք է մկրտվեր իրեն ստրուկից ցածր դասող Հովհաննեսից, զարմանք է առաջացնում Մկրտչի մոտ. նա ինքն էր ցանկանում մկրտվել Քրիստոսից, սակայն Հիսուսը պնդում է, որ Աստծո ցանկությունը Իր Մկրտությունն է և անհրաժեշտ է հնազանդ լինել աստվածադիր օրենքին։ Այնուհետև Ավետարանիչները խոսում են 2 հրաշքի՝ աղավնու տեսքով Սուրբ Հոգու էջքի և երկնքից հնչող ձայնի մասին։ Համաձայն Հովհաննես Ավետարանչի՝ աղավնու իջնելը նշան էր Հովհաննեսի համար, որով նա պետք է ճանաչեր, որ Հիսուսն է Աստծո որդին (Հովհ. 1: 32-34)։ Նույն նպատակն էր հետապնդում նաև երկնքից հնչած ձայնը, որն արդեն ժողովրդի լայն զանգվածներին հայտարարեց, թե ով է Քրիստոսը։
Հովհաննես Մկրտչի բանտարկությունը և գլխատումը
Քրիստոսի մասին վկայություն տալուց հետո Հովհաննես Մկրտչին գտնում ենք բանտարկված. Այս մասին տեղեկություններ են հայտնում ինչպես համատես Ավետարանները, այնպես էլ Հովսեփոս Փլավիոս հրեա պատմագիրը։ Ի մասնավորի, Ղուկաս Ավետարանիչն այդ առթիվ հայտնում է. «Բայց Հերովդես չորրորդապետը, հանդիմանված լինելով Հովհաննեսի կողմից, իր եղբոր կնոջ՝ Հերովդիայի պատճառով և այն բոլոր չարիքների համար, որ Հերովդեսը գործել էր, այդ բոլորի վրայ ավելացրեց և այն, որ Հովհաննեսին բանտարկեց» (Ղուկ. 3: 17-18 հմմտ. Մատթ. 14: 3-4, Մարկ. 6: 17-18)։ Բանն այն է, որ Հերովդական ընտանիքում ամուսնական կապերը միշտ եղել են չափազանց խճճված։ Այսպես՝ Հերովդես Մեծի բազում ամուսնություններից սամարացի Մաղթակիայից ունեցած որդին էր Հերովդես Անտիպասը, ով հոր մահվանից հետո դարձավ Գալիլիայի և Պերեայի չորրորդապետը։ Սա ամուսնացած էր իր հարևան Արաբիայի Նաբատեական արքա Արետաս Դ-ի դստեր հետ ։ Սակայն ժամանակի ընթացքում, չդավաճանելով իր տոհմում արմատ գցած խառնամուսնությունների սովորությանը, ինքն էլ դիմեց նման քայլի. Այցելելով իր եղբորը՝ Փիլիպպոսին, Անտիպասը սիրահարվեց եղբոր կնոջը՝ Հերովդիային և նրան ամուսնության առաջարկ արեց։ Հերովդիան, որ միևնույն ժամանակ դուստրն էր Հերովդես Անտիպասի ոչ հարազատ մեկ այլ եղբոր (այսինքն՝ Անտիպասի զարմուհին էր), չմերժեց առաջարկը ։ Սա հաշվի առնելով՝ Հովհաննես Մկրտիչը՝ որպես ճշմարիտ մարգարե, մի քանի պատճառ ուներ Հերովդեսին հանդիմանելու. Մկրտչի դատափետող ընթացքը ոխով է լցնում Հերովդիայի՝ Անտիպասի կնոջ սիրտը և նա ճանապարհներ է որոնում սպանելու մարգարեին (Մատթ. 14: 5, Մարկ. 6: 19-20)։ Ի վերջո, հարմար առիթ ընձեռվում է. «Սակայն մի հարմար օր եկավ, երբ Հերովդեսը իր ծննդյան տարեդարձի ընթրիքն էր տալիս իր նախարարներին, Գալիլիայի մեծամեծներին և հազարապետներին։ Եվ երբ Հերովդիայի դուստրը ներս մտավ և սկսեց պարել, դուր եկավ Հերովդեսին և սեղանակիցներին. թագավորը աղջկան ասաց. «Ուզի՛ր ինձնից, ինչ որ կամենում ես, և քեզ կտամ»։ Եվ երդվեց նրան շատ անգամ, թե՝ դու ինձնից ինչ էլ որ ուզես, կտամ քեզ, մինչև իսկ իմ թագավորության կեսը։ Աղջիկը դուրս գնալով իր մորն ասաց՝ ի՞նչ ուզեմ։ Եվ սա ասաց՝ Հովհաննես Մկրտչի գլուխը։ Եվ աղջիկը շտապով վերստին մտնելով թագավորի մոտ՝ ասաց. «Ուզում եմ, որ հիմա ինձ տաս սկուտեղի վրա Հովհաննես Մկրտչի գլուխը»։ Եվ թագաւորը սաստիկ տրտմեց, բայց իր երդումների և հրավիրյալների պատճառով չուզեց նրան մերժել։ Եվ թագավորը իսկույն դահիճ ուղարկեց ու հրամայեց բերել Հովհաննեսի գլուխը։ Եվ սա գնաց գլխատեց նրան բանտում ու նրա գլուխը սկուտեղով բերեց և տվեց աղջկան, և աղջիկը տարավ տվեց իր մորը» (Մարկ. 6: 22-29)։ Հովսեփոս Փլավիոսը հայտնում է պարուհու անունը՝ Սաղոմե (նա Հերովդիայի դուստրն էր առաջին ամուսնությունից) ։ Չնայած արբած Հերովդեսի խոսքը իրավական ոչ մի հիմք չուներ, այնուամենայնիվ, նա կատարում է իր խոստումը՝ միևնույն ժամանակ խախտելով պետական օրենքը. նա մահապատիժ է իրականացնում առանց դատավարություն կատարելու։ Դժվար է ճշգրիտ որոշել Մկրտչի մահվան թվականը, բայց եթե հետևենք Մաղաքիա արք. Օրմանյանի այն խոսքին, թե Հովհաննեսը 2 տարի է քարոզել և 1 տարի անցկացրել բանտում, ապա մոտավոր հաշվարկները հանգում են 29-30 թվականներին ։
Ըստ Ավետարանների՝ երբ Հովհաննես Մկրտչի աշակերտներն իմանում են ուսուցչի մահվան մասին, գալիս վերցնում են մարմինը և հողին են հանձնում (Մատթ. 14: 12, Մարկ. 6: 29)։ Գոյություն ունեն մի շարք ավանդություններ՝ կապված Հովհաննես Մկրտչի մասունքների հետ, որոնցից հայկականը հայտնում է Ագաթանգեղոս պատմիչը՝ տեղեկացնելով, որ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ հայրապետը Հայոց աշխարհ է բերել Մկրտչի և Աթանագինե վկայի մասունքները և ամփոփելով՝ եկեղեցի է կառուցել այդ տեղում ։ Ըստ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու՝ բազում դեգերումներից հետո Մկրտչի գլուխն, ի վերջո, ընկնում է Արցախի իշխան Ջալալ Դոլայի եղբոր ձեռքը և երբ նա մերժում է իշխանին տալ սրբի գլուխը, Ջալալ Դոլան բռնի այն խլում է եղբորից և Գանձակ տանելով՝ ամփոփում է հողում ու 1211 թ. հրաշակերտ մի եկեղեցի է կառուցում, որն անվանվում է Գանձասարի սուրբ Հովհաննես ։
Դրեյքի նեղուց
Դրեյկի նեղուց (Drake Strait), նեղուց Հրո Երկիր կղզիախմբի և Հարավային Շետլանդական կղզիների միջև։ Անվանվում է 1578 թվականին նեղուցով անցած Ֆրենսիս Դրեյկի պատվին։ Միացնում է Հարավային օվկիանոսի ջրերը (մինչև 2000 թվականը Խաղաղ և Ատլանտյան օվկիանոսների)։ Նեղուցի հյւսիսում գտնվում Հարավային Ամերիկայի մայրցամաքի և Ամերիկա աշխարհամասի ամենահարավային կետը՝ Հրո Երկիր կղզիախմբի Դիեգո Ռամիրես կղզիները և Հորն հրվանդանը, իսկ հարավից՝ Հարավային Շետլանդական կղզիները (Անտարկտիդա)։ Երկրագնդի ամենալայն նեղուցն է (900-950 կմ), ամենանեղ մասը՝ 820 կմ է։ Համարվում է նաև ամենախոր նեղուցը, խորությունը մինչև 5840 մ։ Հաճախակի են փոթորիկները։ Հարավային մասը ձմռանը ծածկվում է լողացող սառույցներով։ Ամռանը շատ են այսբերգները։
Հովհաննես Մկրտիչ
Հովհաննես Մկրտչի բանտարկությունը և գլխատումը
Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին Հովհաննես Մկրտչին դասում է ամենահայտնի սրբերի շարքում և 4 տոն ունի սահմանած Մկրտչի հիշատակին՝ Տոն Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի ծննդյան, Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի գլխատման հիշատակությունը, Տոն Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի և Աթանագինե եպիսկոպոսի, Տոն Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի և Հոբ Արդարի:
Դրեյքի նեղուց
Անվան ծագումը
Նեղուցը անվանումը տվել է Կայսերական տրանսանտարկտիկական էքսպեդիցիայի ժամանակ, Շեքլտոն Էռնեստի կողմից, ի պատիվ անգլիացի ծովագնաց, հայտնի ծովահեն Ֆրենսիս Դրեյկի, ով 1578 թվականին երկրորդ շուրջերկրյա ճանապարհորդություն կատարողն էր, Մագելանից հետո, իր 300 տ ջրատարողունակությամբ «Պելիկան» ֆրեգատով (եռակայմ հետախուզանավ), որն ավելի ուշ վերանվանվեց «Ոսկե եղնիկ»։
Նեղուցի հիդրոօդերևութաբանությունը
Նեղուցով անցնում է Արևմտյան քամիների հոսանքը։ Նեղուցում հաճախակի են փոթորիկները, ընդ որում՝ մշտական արևմտյան քամիներն են, որոնք այստեղ համարվում են մոլորակի ամենաուժեղ քամիներից, երբեմն հասնելով 35 մ/վրկ (126 կմ/ժ), զուգակցվում են արևմուտքից դեպի արևելք, երբեմն հասնում 15 կմ/ժ, երբ 15 մետրից ավելի բարձրության ալիքներն արդեն հաճախակի են։ Դրեյկի նեղուցում, հիմնականում հարավային մասում, սառցադաշտերը շարժվում են արևմուտքից արևելք։ Ընդհանուր առմամբ, կլիման մերձարկտիկական է, սակայն փոթորիկների ժամանակ անցում է կատարում արկտիկականի։
Հովհաննես Մկրտիչ
Քրիստոսը և Հովհաննես Մկրտիչը
Այն, որ Հովհաննես Մկրտիչը և Հիսուսը ազգականներ էին, նշում է նաև Ղուկաս Ավետարանիչը (1։ 36), սակայն, որքան էլ որ տարօրինակ է, նրանց երկխոսության կամ համատեղ գործի մեջ գրեթե չենք հանդիպում։ Առկա միակ երկխոսությունն էլ իր հերթին երկու կերպարներին ներկայացնում է փոքրիկ ընդդիմության մեջ. «Այն ժամանակ Հիսուս Գալիլիայից Հորդանան եկավ, Հովհաննեսի մոտ՝ նրանից մկրտվելու։ Իսկ Հովհաննեսն ընդդիմացավ նրան ու ասաց. «Ի՛նձ պետք է, որ քեզնից մկրտվեմ, և դու ի՞նձ մոտ ես գալիս»։ Հիսուս պատասխանեց և ասաց նրան. «Թու՛յլ տուր հիմա, որովհետև այսպես վայել է, որ մենք կատարենք Աստծու ամեն արդարություն» (Մատթ. 3: 13-15)։ Սա հաճախ ընկալվել է որպես Մկրտչի գերակայություն Հիսուսի հանդեպ։ Առհասարակ այդ գաղափարն իր զարգացումն ապրեց 20-րդ դարում, երբ պատմական Հիսուսի կերպարի վերականգման աշխատանքում մեծ կարևորություն տրվեց Մկրտչի պատմական կերպարի վերականգմանը։ Դրանց արդյունքում ակնհայտ դարձավ, որ նրանց 2-ի գործունեության մեջ բավականին շատ արտաքին նմանություններ կան։ Նմանությունների օգտին էր խոսում նաև Մարկ. 6: 14, 16 հատվածը, ուր Հերովդես Անտիպասը շփոթում է Հիսուսին Հովհաննեսի հետ։ Այս նմանությունները և Մկրտչի քարոզչության ժամանակագրական առաջնությունը Քրիստոսի քարոզչությունից, կարծիք ծնեցին, որ Հովհաննեսը՝ որպես արդեն իսկ հաստատված հեղինակություն, իր աշակերտների մեջ պետք է ունեցած լինի նաև Հիսուսին։ Հարցը ավելի է սրվում Մատթ. 11: 2-6 հատվածում (հմմտ. Ղուկ. 7: 18-23). «Հովհաննեսը, երբ բանտում լսեց Քրիստոսի գործերի մասին, ուղարկեց իր աշակերտներին և նրանց միջոցով ասաց նրան. «Դո՞ւ ես, որ գալու էիր, թե՞ ուրիշին սպասենք»։ Բազմաթիվ մեկնիչներ են անդրադարձել այս գայթակղիչ հատվածին, սակայն ամենատարածված մեկնաբանությունները սրանքն են.
Այսքանով հանդերձ չի կարելի մոռացության մատնել այն, որ Հովհաննեսի Ավետարանում Մկրտիչը չափազանց դրական է խոսում Քրիստոսի վերաբերյալ (Հովհ. 1: 29-31)։ Դրական վերաբերմունքն ընդգծվում է նաև հարսի ու փեսայի այլաբանական հատվածում, ուր Մկրտիչն իրեն լոկ միջնորդ է համարում Քրիստոսի և Եկեղեցու միջև՝ պնդելով, որ Քրիստոս պետք է մեծանա, իսկ ինքը՝ նվազի (Հովհ. 3: 27-30)։ Հետաքրքրական է նաև Հիսուսի մոտեցումը Հովհաննեսին. այն բանից հետո, երբ Մկրտչի աշակերտները մեկնում են Հիսուսի մոտից, վերջինս մի տեսակ երկխոսություն է սկսում հավաքվածների հետ, ուր բացեիբաց գովերգում է Հովհաննես Մկրտչին՝ անվանելով «առավել քան մարգարե» (Մատթ. 11: 9), «ամենամեծը կանանցից ծնվածների մեջ» (Մատթ. 11: 11), համեմատում է Հին Կտակարանի ամենանախանձախնդիր մարգարեի՝ Եղիայի հետ (Մատթ. 11: 14)։ Մեկ այլ հատվածում էլ Հիսուս Հովհաննեսին «ճրագ» է անվանում, որը լուսավորում էր մարդկանց (Հովհ. 5: 35)։ Այսպիսով, ակնհայտ է դառնում, որ Հովհաննեսի և Հիսուսի միջև լարվածության վերաբերյալ կարծիքն արհեստածին է, և հստակ է, որ որպես «ճանապարհ հարթող» Մկրտիչը քաջ գիտակցում էր իր գործի կարևորությունը և Աստծո շնորհով հավատում էր Քրիստոս Աստվածորդուն, քանի որ նա էր, որ ասում էր. «Նա, որ իմ հետևից էր գալու, ինձնից մեծ եղավ, որովհետև ինձնից առաջ կար» (Հովհ. 1: 15)։
Դրեյքի նեղուց
Նավարկությունը նեղուցում
Պատմականորեն նեղուցը համարվում է զգալի քանակությամբ նավերի գերեզմանոց, որով փորձել են անցնել նրա հոսանքին և քամիներին հակառակ՝ սկսած Մագելանից մինչև Պանամայի ջրանցքի բացվելը։ Անվտանգ նավարկումը հնարավոր է լինում միայն համեմատաբար հանգիստ եղանակին, մեծ ջրատարողությամբ բեռնատար նավերի համար (օրինակ,« Պանամաքս» տանկերների), խոշոր ռազմական նավերի (օրինակ, հածանավերի և սավառնակակիր նավերի) և սուզանավերի համար։
Գրականությունում հիշատակված
Դրեյկի նեղուցը հիշատակվում է Ժյուլ Վեռնի «Տասնհինգամյա նավապետը» արկածային գրքում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նեղուցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Անտարկտիդայի նեղուցներ Կատեգորիա:Արգենտինայի նեղուցներ Կատեգորիա:Չիլիի նեղուցներ
Մեդյանիցա
Մեդյանիցա (Мідяниця), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեդյանիցա գյուղում բնակվում էր 846 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1691 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 500,3 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1448 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վադի Մուսա
Վադի Մուսա (وادي موسى), քաղաք Հորդանանի Թագավորության հարավարևմտյան հատվածում՝ Մաանի մարզում։ Համարվում է Մաանի մարզի երկրորդ ամենախոշոր քաղաքը, վարչական կենտրոն Մաան քաղաքից հետո։
(7825) 1991 TL1
(7825) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ջեֆ Ալուի կողմից Պալոմարում ։
Վադի Մուսա
Հիմնական բնակիչները արաբներն են, որոնք դավանում են իսլամ։ Քաղաքի պաշտոնական լեզուն արաբերենն է։
(7825) 1991 TL1
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421899 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7478 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,096 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261499 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,9° անկյուն։
Վադի Մուսա
Քաղաքը գտնվում է Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանից 250 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքից 100 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Հորդանանի միակ նավահանգստային քաղաքը՝ Ակաբան։
(7825) 1991 TL1
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Ջեֆ Ալուի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Վադի Մուսա
Քաղաքում կան ավելի քան 50 հյուրանոցներ և շատ զբոսաշրջային ռեստորաններ։ Քաղաքի տնտեսության կարևորագույն ճյուղը զբոսաշրջությունն է։
Բնակչություն
2004 թվականի Պետրայի կենտրոնական բյուրոյի տվյալների համաձայն՝ Վադի Մուսա քաղաքի և շրջակա 18 գյուղերի բնակչությունը միասին կազմում էր 23 840 մարդ։ Տղամարդիկ կազմում են քաղաքի բնակչության 51,56, իսկ կանայք՝ 48,44 տոկոսը ։
Բնակչության 93,5 %-ը հորդանանցի արաբներն են։ 2009 թվականի տվյալներով, քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 26,100 մարդ։
Պատկերասրահ
Կատեգորիա:Հորդանանի քաղաքներ Կատեգորիա:Մաանի մարզի քաղաքներ
Վելիկիե Բուդիշչա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)
Վելիկիե Բուդիշչա (Великі Будища), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1625 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Բուդիշչա գյուղում բնակվում էր 1 110 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4319 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 257 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Destroyer of Worlds
Destroyer of Worlds, շվեդական Bathory խմբի ալբոմը, թողարկվել է 2001 թվականին։
Ալբոմի մասին
Ասում են, որ ալբոմն իր անվանումը ստացել է ատոմային ռումբի հեղինակ Օպենհեյմերի հայտնի խոսքից՝ «Ահա ես դարձա Մահը, աշխարհի կործանիչը»։
Մասնակիցներ
Կատեգորիա:2001 ալբոմներ Կատեգորիա:Անգլալեզու ալբոմներ
Սերիա A 2015-16
Սերիա A 2015-16 (Serie A TIM 2015-2016), Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության 84-րդ մրցաշրջանը։ Սկսվել է 2015թվականի օգոստոսի 22-ին և ավարտվել՝ 2016 թվականի մայիսի 15-ին։ Մասնակցել են 20 ակումբներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնություն Կատեգորիա:2015-16 եվրոպական ֆուտբոլային լիգաներում
Entertainment Software Association
Entertainment Software Association (ESA), ծրագրային ապահովման և համակարգչային խաղերի ամերիկյան ասոցիացիա։ Ձևավորվել է 1994 թվականի ապրիլին Interactive Digital Software Association (IDSA) անունով և 2003 թվականի հունիսի 16-ին անվանափոխվել է ESA-ի։ Տեղակայված է Վաշինգթոնում։
ESA-ի ծրագիրը ներառում է՝
ESA-ի հիմնադիր և առաջին տնօրենը համարվում է Դուգլաս Լովենշտայնը (Douglas Lowenstein) ։ 2007 թվականի մայիսի 17-ին այս դիրքերում նրան փոխարինելու եկավ ամերկյան քաղաքական գործիչ՝ Մայքլ Գալլախերը(Michael Gallagher) ։
Entertainment Software Association-ի անդամների ցանկ
2008 թվականի մայիսի 23-ին Activision, Vivendi Universal, LucasArts և id Software ընկերությունները դադարեցին անդամ լինելուց   ։
2019 թվականի տվյալներով ESA-ն կազմված է հետևյալ ընկերություններից
Ուռիկ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Փարիզի Լյուքսեմբուրգյան այգում
Փարիզի Լյուքսեմբուրգյան այգում (Pariisin Luxembourgin puistossa), ֆինն նկարիչ Ալբերտ Էդելֆելտի յուղանկար, որն ավարտել է 1887 թվականին Փարիզի Լյուքսեմբուրգյան այգում (Ֆրանսիա)։ Նկարը դարձել է Էդելֆելտի այցեքարտ և ընդհանրապես ամբողջ ֆիննական արվեստի, մի տեսակ, խորհրդանիշ այն ժամանակաշրջանում, երբ Փարիզը համաշխարհային արվեստի կենտրոնն էր ։ Այս կտավը նաև Էդելֆելտի և պլեներային գեղանկարչության խոշոր չափերի աշխատանքներից է (141.5 × 186.5 սմ) ։
Նկարագրություն
Նկարում պատկերված են կանայք և երեխաներ, որոնք խաղում են Լյուքսեմբուրգյան այգիների ավազների վրա։ Նկարում պատկերված կանայք հիմնականում նման են երեխաների դայակների և խնամողների։ Խնամողը կրում է երկար խալաթ և երկար ժապավենով բոլորածալ գլխարկ։ Կենտրոնից ձախ կողմում պատկերված մոխրագույն հագուստով կինը միակ մայրն է նկարում ։ Կանայք նստած են աթոռների վրա և հանդարտ վայելում են գեղեցիկ ամառային օրը ։ Առաջին պլանում մի աղջիկ է՝ ձեռքին փայտյա օղակ։ Կենտրոնում ավազների հետ խաղում են մի աղջիկ և նկարի միակ տղան, իսկ հետին պլանում երեխաները խաղում են «ձի-ձի» խաղ ։ Միևնույն ժամանակ, կտավում պատկերված է 1800-ական թվականների վերջին Փարիզի հարուստ ընտանիքների երեխաների կյանքը ։
Վերլուծություն
Փարիզի Լյուքսեմբուրգյան այգում կտավով, ինքը՝ Էդելֆելտն այդ ժամանակ չափազանց «անեմիկ ճաղատ էլֆ» էր թվում իմպրեսիոնիստների նկարների կողքին, որոնք ողողված էին գունագեղությամբ։ Այնուամենայնից, նրա այդ կտավը նույնպես արժանացել է հիացական արձագանքների ։ Հակառակ իր սովորական ոճի, Էդելֆելտը փորձել է կյանքի ակնթարթը ներկայացնել իմպրեսիոնիզմին բնորոշ ոճով։ Լուսավորություն և լույսի ճառագայթներն ակնհայտորեն առկա են նկարում։ Էդելֆելթը նախապես բազմաթիվ էսքիզներ է արել տեղում։ Այնուամենայնիվ, նա կտավի մեծ մասն ավարտել է տանը՝ Հաիկո կալվածքում, մասամբ էլ բացօթյա ։
Էդելֆելտն, այնուամենայնիվ, կտավում կիրառել է ավելի ազատ գեղանկարչական միջոցներ։ Օրինակ, նա կատարել է նկարի նախագունավորում (underpainting) և ավելացրել լրացուցիչ հակադիր գույներ ։ Չնայած կտավի իմպրեսիոնիստական բնույթին, հագուստների գործվածքը և կտորի զգացողությունը նկատելիորեն արտահայտված են։ Առաջին պլանի ստվերում պատկերված կերպարները ներկայացված են փոքրագույն մանրամասներով ։
Էդելֆելտն այդ ժամանակ արդեն որոշ չափով հայտնի դեմք էր Փարիզի արվեստի աշխարհում, որտեղ նա ապրել էր մոտ տաս տարի։ Եվ զարմանալի է, որ նրա աշխատանքների շարքում չկան Փարիզի թեմայով այլ մեծածավալ գործեր։ Պատճառը, հավանաբար, այն էր, որ Փարիզում նկարիչների միջև խիստ մրցակցության պայմաններում նա կարողացել էր առանձնանալ իր հետաքրքրաշարժ և էկզոտիկ Ֆիննական թեմաներով ։
Կտավի հանգրվաններ
Փարիզի Լյուքսեմբուրգյան այգիում կտավն առաջին անգամ ցուցադրել է 1887 թվականի մայիսին Գալրի Պետիտ ցուցահանդեսում։ Այն կազմում էր Վիկտոր Անտելի հավաքածուի մաս, ով իր հասուն տարիներն ապրել էր Փարիզում։ Այսօր կտավը պատկանում է Ատենեում Արվեստի թանգարանի, Անտելի հավաքածուին, որտեղ այն պահվել է մինչև 1908 թվականը։ Վիկտոր Անտելն իր հավաքածուի հետ միասին կտավը կտակել է Ֆինլանդիայի պետությանը, որն էլ ընդգրկվել է Հելսինկիի Ատենեում թանգարանի հավաքածուում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1887 նկարներ Կատեգորիա:Ֆիննական արվեստ Կատեգորիա:Հելսինկիի արվեստ
Սովորական սարյակ
Սովորական սարյակ, սարյակների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։
Մարմնի երկարությունը 21,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 37-42 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 73-98 գ։ Փետրածածկը սևավուն է, արևի լույսի տակ՝ մանուշակագույն՝ կանաչ փայլով։ Բնադրման շրջանում արուի կտուցը դեղին է, հիմքը՝ կապտավուն, էգի կտուցի հիմքը՝ վարդագույն։ Հետբնադրման շրջանում արուի և էգի փետրածածկը բաց գույնի է՝ խոշոր պտերով, կտուցը՝ խամրած դեղնավուն։ Երիտասարդի փետրածածկը խամրած դարչնամոխրագույն է, սանձիկը (աչքի ու կտուցի միջև ընկած հատվածը), ոտքերը՝ սևավուն։ Թևավերևի փետուրները բաց գույնի երիզված են։ Բնակվում է գյուղերի և քաղաքների հարևանությամբ։ Սնվում է անողնաշարավորներով, պտուղներով։
Հարսանեկան զույգերը կազմվում են ապրիլի սկզբից հունիսի վերջը։ Այդ ընթացքում արուն, վիզը դեպի առաջ ձգելով, կտուցի հաճախակի չխկչխկոցով, կիսաբաց դողդողջուն թևերով, տեղում մերթ աջ, մերթ ձախ կիսապտույտ գործելով, գրավում է էգի ուշադրությունը և թեթևակի ոստյունով հայտնվում նրա մոտ։ Բնադրում է ծառերի փչակներում, զառիթափերի կամ շինությունների ճեղքերում, արհեստական թռչնաբներում։ Բույնը գավաթաձև է, կառուցում են էգն ու արուն՝ խոտաբույսերից և թափոններից։ Դնում է 30 մմ տրամագծով, բաց կապույտ 3-7 ձու։ Թխսակալում են արուն 1ւ էգը՝ 14-15 օր։ Հուլիսի 1-ին կեսից լիարժեք հասուն ձագերը զանգվածային թռիչքի են դիմում։
Հետբնադրման շրջանում երամներ են կազմում (մի քանի տասնյակից մինչև մի քանի հազար թռչուն)։ Համարվում է գարնան ավետաբերը։ Օգտակար է, ոչնչացնում է միջատներին։
Կատեգորիա:Սարյակներ Կատեգորիա:Եվրոպայի թռչուններ Կատեգորիա:Կենտրոնական Ասիայի թռչուններ
Լուսիանա Այմար
Լուսիանա Այմար (Luciana Paula Aymar, ), հանրահայտ արգենտինացի մականորդուհի, Ամառային օլիմպիական խաղերի քառակի մեդալակիր, աշխարհի կրկնակի չեմպիոնուհի, չեմպիոնների գավաթի վեցակի հաղթող, Պան Ամերիկյան խաղերի եռակի չեմպիոնուհի։ Այմարը համարվում է աշխարհի միակ մարզուհին, որը 8 անգամ Մականախաղի միջազգային ֆեդերացիայի կողմից ճանաչվել է տարվա մականորդուհի։
Մարզական կենսագրություն
Իր առաջին նշանավար մրցանակը Այմարը նվաճեց Արգենտինայի հավաքականի կազմում, մասնակցելով Պան Ամերիկյան խաղերին՝ դառնալով մրցաշարի հաղթող։
2000 թվականին նա առաջին անգամ Սիդնեյում մասնակցեց Ամառային օլիմպիական խաղերին, որտեղ Արգենտինայի հավաքականը հասավ մինչև  եզրափակիչ, սակայն եզրափակչում 1:3 հաշվով խաղը տանուլ տվեց Ավստրալիային։ Այմարը մասնակցել է բոլոր 8 խաղերին և խփել 3 գոլ։ 2002 թվականին նա առաջին անգամ դարձել է աշխարհի չեմպիոնուհի, միևնույն ժամանակ դառնալով մրցաշարի հաղթող, իսկ մեկ տարի անց երկրորդ անգամ դարձել է Պան Ամերիկյան խաղերի չեմպիոնուհի։
2004 թվականին Աթենքում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերում Արգենտինայի հավաքականը կիսաեզրափակչում տանուլ տվեց Նիդերլանդների հավաքականին, սակայն 3-րդ տեղի համար պայքարում հաղթեց Չինաստանի հավաքականին և նվաճեց բրոնզե մեդալ։ Այդ մրցաշարում Լուսիանան անց է կացրել 6 խաղ և խփել 4 գոլ։ 2006 թվականին մականախաղի կանանց աշխարհի առաջնության ժամանակ Արգենտինայի հավաքականը նվաճել է բրոնզե մեդալ, իսկ մեկ տարի անց Սանտո Դոմինգո քաղաքում տեղի ունեցած Պան Ամերիկյան խաղերի ժամանակ Այմարը Արգենտինայի հավաքականի կազմում դարձել է եռակի հաղթող։
2008 թվականին Պեկինում տեղի ունեցած Ամառային օլիմպիական խաղերում Արգենտինայի հավաքականը նորից կիսաեզրափակչում պարտվեց Նիդերլանդների հավաքականին և 3-րդ տեղի համար պայքարում 3:1 հաշվով հաղթեց  Գերմանիայի հավաքականին։ Լուսիանա Այմարը խաղացել է բոլոր 7 խաղերում և խփել է մեկ գոլ։ 2010 թվականին մականախաղի կանանց աշխարհի առաջնությունը, որն անց է կացվել Այմարի ծննդավայում, մեծ հաջողություններ բերեց մարզուհուն՝ Արգենտինայի հավաքականը դարձավ առաջնության հաղթող, իսկ Այմարը ճանաչվեց մրցաշարի   ամենաարժեքավոր խաղացողը ( MVP) ։
2012 թվականին Ամառային Օլիմպիական խաղեր բացման արարողության ժամանակ Այմարին էր վստահված տանել Արգենտինայի դրոշը։ Այս Օլիմպիական խաղերԻ ժամանակ Արգենտինայի հավաքականը հասավ մինչև եզրափակիչ, սակայն եզրափակչում 0:2 հաշվով տանուլ տվեց Նիդերլանդների հավաքականին։ Այմարը խաղաց բոլոր 7 խաղերում և խփեց 3 գոլ։
Սպորտից բացի աշխատում է ֆոտոմոդել ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արգենտինացի մականորդուհիներ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ Կատեգորիա:2004 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիրներ
Նովոչելատկանովո
Նովոչելատկանովո (Новочелатканово, Яңы Сылатҡан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 70 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի բնակավայրեր
Ռետիրո (Մադրիդ)
Ռետիրո, թաղամաս Մադրիդի կենտրոնից հարավ-արևելք։ Տարածքը 5,38կմ² ։ Բնակչությունը 126.058 և բնակչության խտությունը՝ 23.400/կմ²։
Կատեգորիա:Մադրիդի թաղամասեր
Վաղ ժանգ
Սյուժե
Լատվիա, 1930-ականների սկիզբ։ Աղքատ գյուղացի աղջիկ Էլզան մեկնում է Ռիգա՝ աշխատանքի փնտրելու, բայց աշխատանք գտնել նրան այդպես էլ չի հաջողվում։ Անսպասելիորեն նա առաջարկություն է ստանում հարուստ գործարարից՝ ծեր ֆաբրիկատեր Կիկուլիսից։ Նոր, բարեկեցիկ կյանքի հույս է ծնվում, բայց ամուսնությունը ծանր պարտականություն է դառնում՝ լինել օտար մարդու կողքին։ Շուտով Էլզան սիրահարվում է մի անծանոթի, որը, ինչպես պարզվում է, Կիկուլիսի որդին է՝ Իտալոմ։ Սակայն ցանկալի երջանկության փոխարեն նա հայտնվում է մեղադրյալի աթոռին՝ մեղադրվելով ամուսնու սպանության մեջ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:1979 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ Կատեգորիա:Ռիգայի կինոստուդիայի ֆիլմեր
Փալանգա (Մալաթիայի գավառ)
Փալանգա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում ։ Գտնվում էր Մալաթիա քաղաքից 56 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մելաս գետի ձախ ափին, ճանապարհի վրա ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Տաղ ի Ռոստոմ բեգ
Պատմություն
Երգի պատմական հիմքը հետևյալ ռազմաքաղաքական դեպքն է։ Ռոստոմ բեկը՝ Արցախի նշանավոր մելիք Աբովի ավագ որդին, իր զինված ջոկատով 19-րդ դարասկզբին իր զինված ջոկատով օգնել է ռուսական բանակին։1804 թվականին, երբ նա իր ջոկատի և ռուս զինվորների հետ փորձել է ռազմամթերք հասցնել Երևանի մոտ գտնվող ռուսական բանակին, Փամբակի Ղարսալու կոչված վայրում ընկել է պարսից ուժերի շրջափակման մեջ։ Նրա ջոկատը լիովին ջախջախվել է անհավասար մարտում, Ռոստոմ բեկը ծանր վիրավոր գերեվարվել է, տարվել Թավրիզ, որտեղ էլ տանջամահ է արվել բանտում ՝ Աբաս- Միրզայի հավատափոխ լինելու առաջարկը մերժելու պատճառով։
Տարածում
Երգն իր հորինվածքով անհատական ստեղծագործություն է, տարածվել է Թավրիզի հայության միջավայրում։ Ոմանք այն վերագրել են գերված հերոսին, ոմանք՝ այդ օրերին Թավրիզում բանտարկված Դանիել կաթողիկոսին։ Անկախ այս հանգամանքներից, երգը տարածվել է և բազմիցս հրատարակվել՝ մասնակի խմբագրումներով։ Երգի առաջին հրատարակիչներից «Բազմավեպ» ամսագիրը գրում է․
Բառեր
ՏԱՂ Ի ՌՈՍՏՈՄ ԲԵԳ
Մունետիկն ի ձայն բարձր աղաղակէ,
Ժանտ դահիճն սուր ի ձեռին անհագ սրէ,
Վազեր հանգոյն զիմ կենաց թել կտրել խնդրէ,
Ի կախաղան և կամ ի սպանդ, __ու՞ր զիս տանէ։
Քաղաքս համայն մահմեդական, աստ խուռն գան, զիմ մահ սգան,
Դառնագին լան զիս Աբովյան՝ քաջ ախոեան։
Մի՞թե չիք ոք աստ քրիստոնեայ, զիս փրկեսցէ,
Յայս ամեհի և մահագուժ վայրագ դահճէ։
Նուիրական զենման իմոյ լերունք վկայ։
Սէր հայրենյաց ի թշնամեաց ձեռս մատնեաց, __ուրախ մեռայց,
Փշրանք մնացեալ իմ սիրելի հայոց ազգի,
Որք, գտանիք ի ձեռս պարսից յայս քաղաքի,
Մի՛ մոռասջիք պատմել և զայս յորդւոց յորդի,
Թէ քաջն Ռոստոմ վասն հայրենեաց ի սպանգ վարի։
Թէպէտ ցաւիմ զի չմեռանիմ ի մարտ ընդդեմ թշնամեաց իմ,
Այլ յօժարիմ, զի զոհ լինիմ այսպես վսեմ։
Այս քաջ բազուկք յարեաց պարսից հսկայ հզօրս,
Տապաստ արկին ի բազում նուագս հարիւրաւորս.
Աւա՜ղ, կնատ անգութ դահճի եղէ ես որս,
Պատմեսջի՛ք զայս վեհ դիւցազին՝ զառամյալ հօրս,
Քաջ նահատակ որգիդ միակ ի ձեռս վայրագ պարսից էանկ,
Իւր յաղթական մահ դժնդակ էառ պսակ։
Մեծդ յարեաց, արքայորդիդ Աբաս Միրզա.
Սուր ի ձեռին դահիճն հէգ առ ընթեր կայ,
Զիս թշնամիս քոյոյ ազգի պատրաստ ի մահ.
Զիա՞րդ կամիս սպանանել՝ շուտ հրամայեա՛,
Ի ձեռս ունիմ, __զբազուկս իմ ձեզ ցուցանեմ
Աղբյուրներ
Հայ ժողովրդական ռազմի և զինվորի երգեր- աշխատասիրությամբ Ա․Ս․ Ղազինյանի, ՀԽՍՀ ԳԱ, Երևան,1989, էջ 9-10։
Կատեգորիա:Հայկական ժողովրդական երգեր Կատեգորիա:Ժողովրդական երգեր Կատեգորիա:Ազգային երաժշտություն
Նիս (շրջան)
Նիս (Nice), շրջան (Arrondissement) Ֆրանսիայում՝ Վերին Ալպեր երկրամասի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ դեպարտամենտում։ Շրջանի կազմում ընդգրկված է 101 համայնք ։ Սուպրեֆեկտուրան Նիսն է։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 521 254 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 170 մարդ/կմ2։ Շրջանի տարածքը կազմում է 3067 կմ2 ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի շրջաններ
Մերկ արևը (վեպ)
«Մերկ արևը» (The Naked Sun), Այզեկ Ազիմովի գիտաֆանտաստիկ վեպը, որը «Պողպատե քարանձավները» վեպի շարունակությունն է։ Գիրքն առաջին անգամ լույս է տեսել 1956 թվականին։ Վեպը «Դետեկտիվ Էլեյդ Բեյլի և ռոբոտ Դանիել Օլիվո» ստեղծագործությունների շարքից է ։
Բովանդակություն
Դետեկտիվ Էլեյդ Բեյլին հրավիրվում է արտաքին աշխարհներից մեկը՝ Սոլարիա մոլորակ, որտեղ տեղի է ունեցել առեղծվածային սպանություն։ Մեկնելուց առաջ նրան կանչում է բարձրաստիճան պաշտոնյան՝ քարտուղար Միննիկը և բացատրում, որ Երկրի և սփեյսերների (spacer) միջև լարվածությունը ծայրահեղ աստիճանի է հասնում, և բաց հակամարտությունը կարող է ավարտվել միայն մեկ բանով՝ Երկրի կործանմամբ, ուստի Բեյլին պարտավոր է բացահայտել սփեյսերների թույլ կողմերը։ Բեյլին վախենում է պատասխանատվությունից, և է'լ ավելի՝ բաց տարածությունից, բայց ստիպված է թռչել։
Ժամանելով սակաց բնակեցված մոլորակ՝ Էլեյդ Բեյլին հանդիպում է իր հին ծանոթին՝ ռոբոտ Դանիել Օլիվոյին, ում հետ նրանք սկսում են հետաքննությունը։ Սոլարիա մոլորակի բնակիչները միմյանցից մեկուսացված են ապրում՝պահպանելով սոցիալական մեծ հեռավորություն. մոլորակի բնակչությունն ընդամենը քսան հազար է, և յուրաքանչյուր մարդ (կամ ամուսնական զույգ) ապրում է իր հսկայական կալվածքում։ Մանկուց մարդիկ մեծանում են ռոբոտներով շրջապատված, մեծահասակներն անձնական շփումներն ընկալում են որպես անպարկեշտ բան և շատ բարդ փորձություն։ Իրականում անձնական շփումն ընդունելի է կամ բժշկի այցելությունների, կամ սերնդաբերության նպատակով ամուսինների շփումների դեպքում։ Այս երկու դեպքերն էլ չափազանց հազվադեպ են պատահում։ Մնացած բոլոր դեպքերում թույլատրվում են միայն տեսողական շփումներ հոլոգրաֆիկ եռաչափ հեռուստակապով, որը գործնականում չի տարբերվում իրականությունից։ Յուրաքանչյուր կալվածք ունի միջին հաշվով տասը հազար ռոբոտ, որոնք ամեն ինչ անում են մարդկանց փոխարեն։ Բնակիչները սպանել նույնպես չգիտեն, ինչն էլ նրանց ստիպել էր համաձայնվել երկրաբնակ հրավիրելու առաջարկին։
Ռիկեն Դելմարը (Rikaine Delmarre) սպանվել էր բութ առարկայով։ Այսպիսով, ըստ ռ. Դանիելի, միակ կասկածյալը նրա այրին է՝ Գլադիան։ Նա հերքում է իր մեղքը, թեև նա միակ մարդն էր, ով կարղ էր նրան մոտենալ, և բացի այդ տուժողը պարկեշտ և օրինապաշտ սոլարիաբնակ էր և երբեք թույլ չէր տա, որ որևէ մեկն իրեն այնքան մոտենար, որ բութ գործիքով կարողանար հարվածել։ Մեղադրական եզրակացությանը խանգարում է միայն մեկ բան՝ սպանության գործիքը չի հայտնաբերվել։ Գլադիան շատ գայթակղիչ կառուցվածք ունի, և իր պահվածքով հաստատում է ռոբոտ Դանիելի կասկածանքը։ Օրինակ՝ նա հոլոգրաֆիկ կապի ժամանակ ամբողջովին մերկ՝ «բավական անհամեստ» վիճակով է ներկայանում Բեյլիին։
Հանցագործության վայրում, բացի դիակից, հայտնաբերվել էր նաեւ ռոբոտ։ Սակայն չի հաջողվել նրան հարցաքննել. տեսնելով սպանությունը, որը նա չէր կարողացել կանխել, նրա պոզիտրոնային ուղեղն ամբողջությամբ ու անվերադարձ այրվել էր։