cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Հունաստանի ազգային պարկերի ցանկ
Ազգային ծովային պարկեր
Երկու պարկ ունեն ազգային ծովային պարկի կարգավիճակ (Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο)։ Բնության պահպանության միջազգային միության չափանիշների համաձայն` նրանք համապատասխանում են IV կատեգորիային՝ արգելավայր, բնակության վայրերի և տեսակների պահպանության ակտիվ կառավարության միջոցով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ազգային պարկեր Կատեգորիա:Հունաստանի ազգային պարկեր Կատեգորիա:Հունաստան
Դմակ
Դմակ (kuyruk, պոչ ), դմակավոր տեսակի ոչխարի պոչի շրջանում առկա ճարպային կուտակում։ Դմակի ճարպը պետք չէ շփոթել ավելի դժվարահալ՝ փորոտիքի ճարպի հետ, ինչը կենդանու ներքին օրգանների շրջանում կուտակված ճարպային գոյացություն է։
Անատոմիա
Ճարպը կուտակվում է սրբոսկրի վրա և ոչխարի պոչից ձևավորված առաջին 3-5 ողերի վրա։ Կախված ցեղատեսակից և մսեղիքի ընդհանուր քաշից՝ դմակը կարող է հասնել 30 կիլոգրամի, չնայած սովորաբար դրա քաշը հազվադեպ է գերազանցում 5-10 կիլոգրամը։ Ծառայում է բտման շրջանում ճարպի կուտակման համար և հետևապես երաշտի շրջանում էլ սպառման համար (ճիշտ այնպես, ինչպես ուղտերի դեպքում սապատն է ծառայում) ։ Դմակը միայն արտաքին մասից է պատված բրդով և կազմված է համաչափ դասավորված մասերից, որոնց միջև տեղավորված է պոչի վերջնահատվածը՝ ծածկված երկար, կոշտ մազերով։ Ոչխարի դմակի առկայությունը և ճարպի շերտի հաստությունը պայմանավորված են թե՛ կերի որակով, թե՛ բտման պարբերականությամբ, թե՛ նպաստավոր բնակլիմայական պայմաններով։ Դմակի ձևավորումը պայմանավորված է նաև տեղանքի պայմաններով՝ այն բուսականության աճով, որը պիտանի է ոչխարի սնման համար։
Կիրառում
Դմակի ճարպի արժեքավոր հատկանիշները նկատվել են դեռևս շատ վաղուց. դմակավոր ոչխարների ամենահին պատկերները գտնվել են շումերական հնագույն քաղաքներ Ուրուկի (մ.թ.ա. 3 000 տարի) սպասքի և Ուրի (մ.թ.ա. 2 000 տարի) սպասքի և խճանկարների վրա։ Որպես զոհաբեության առարկա՝ դմակը հիշատակվում է նաև Աստվածաշնչում։ Դմակի ճարպը կամ դմակի յուղը սենյակային ջերմաստիճանում չի սառչում և խոհանոցում կիրառվում է արևելյան ուտեստների պատրաստման ժամանակ։ Դրանից պատրաստում են նաև քաղցրեղեն և օճառ։ Կիրառում են նաև թեյի պատրաստման համար։ Դմակից կտրված փոքր կտորները տապակած վիճակում մատուցում են մինչ հիմնական սննդի մատուցումը։ Բացի այդ՝ դմակի ճարպը կիրառվում է որպես բնական կոնսերվանտ՝ սառնարանի բացակայության դեպքում միսը տաք կլիմայական պայմաններում պահելու համար։ Արաբական երկրներից Իրանում, Անդրկովկասի գյուղական շրջաններում, Միջին Ասիայում և Ղազախստանում թափոնքների օգտագործման մեջ գործում են դմակի կիրառման յուրահատուկ ավանդույթներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանական ճարպեր Կատեգորիա:Կովկասյան խոհանոց Կատեգորիա:Արևելյան խոհանոց Կատեգորիա:Ոչխարաբուծություն
Պիլան Արկադու
Պիլան Արկադու (Pilão Arcado), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Վալի Սան Ֆրանսիսկանու դա Բաիայի մարզում։ Մտնում է Ժուազեյրուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 29 812 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 11 700,012 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2,5 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1810 թվականին։
Վիճակագրություն
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր Կատեգորիա:1810 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Տոչենո
Բնակչությունը կազմում է 748 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 50 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։
Ժողովրդագրություն
Ժողովրդագրական աճ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պրեմոզելլո-Կիովենդա
Պրեմոզելլո-Կիովենդա (Premosello-Chiovenda), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Ժողովրդագրություն
Ժողովրդագրական աճ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Նարեկ Սարգսյան
Նարեկ Ալբերտի Սարգսյան, հայ ճարտարապետ։ Ճարտարապետության թեկնածու, պրոֆեսոր։ ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ ։ ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ քաղաքաշինության նախարար (2014-2016), ՀՀ կառավարությանն առընթեր քաղաքաշինության պետական կոմիտեի նախագահ (2016, հոկտեմբերի 11-2018) ։
Կենսագրություն
Նարեկ Սարգսյանը ծնվել է 1959 թվականին Ջերմուկում։ 1965-1975 թվականներին սովորել է Ջերմուկի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտել է Ջերմուկի երաժշտական դպրոցը։ 1975-1980 թվականներին սովորել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետում։ 1992-1993 թվականներին Մարսելում անցել է վերապատրաստման կուրսեր «Հակասեյսմիկ Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ։
Պարգևներ և կոչումներ
Հանդիսանում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ճարտարապետության խորհրդի ատենապետ։ Բազմաթիվ մրցույթների դափնեկիր է, նախագծերի և գիտական աշխատությունների հեղինակ։
Ընտանիք
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ջերմուկ քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետներ Կատեգորիա:ՀՊՃՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անանիա Շիրակացու մեդալակիրներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Փալթնի կամուրջ
Փալթնի կամուրջ (Pulteney Bridge), անգլիական Բաթ քաղաքում գտնվող, Էյվն գետի վրայով անցնող եռաթռիչք կամուրջ է։
Նկարագիր
Կամուրջը եզակի է նրանով, որ կառուցապատված է երկու կողմից։ Յուրաքանչյուր կողմից խանութների և առևտրի կետերի շինություններն են։ Աշխարհում այսպիսի միայն չորս կամուրջ կա, որոնք մնացել են 18-րդ դարից ։
Կամրջի երկու կողմերը ասիմետրիկ են։ Հարավային կողմից ճակատային մասը երեսապատված է և կամարներ ունի։ Հյուսիսային կողմը երեսպատում չունի, վերին մասը նույնպես, միայն երևում են խանութների մուտքերը, ինչն էլ գյուղական փողոց է հիշեցնում։
Կամրջի հյուսիսային կողմի խանութները կամրջի տարածքից դուրս են, հենվում են հեծաններին և կախված են ջրի վրա։
Պատմություն
Կամուրջը կառուցվել է բաթի քարով 1769-1773 թվականներին Ռոբերտ Ադամի նախագծով։ Ճարտարապետը իր կառույցի համար հիմք է ընդունել Վենետիկի Ռիալտո և Ֆլորենցիայի Պոնտե Վեկյո կամուրջները ։ Կառույցը անվանվել է Բաթից կամրջով անջատված Բասուիք գյուղի տեր սըր Ուիլիամ Փալթնիի կնոջ պատվին ։ Կամուրջն իր նախնական տեսքով գոյատևել է մոտ քսան տարի։ Ռոբերտ Ադամի մահվանից մեկ ամիս անց՝ 1792 թվականի մարտի 26-ից հետո, խանութների քանակն ավելացնելու նպատակով սկսվել է կամրջի վերակառուցումը։ 1799 թվականի ջրհեղեղը ավերել է կամրջի հյուսիսային հատվածը։
Կամուրջը երթևեկելի էր, 2009 թվականին որոշվել է այն լիովին հատկացնել է հետիոտներին, բայց որոշումը առայժմ չի իրագործվել ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1773 կառույցներ Կատեգորիա:Էյվն գետի կամուրջներ
Պալմաս դի Մոնտի Ալտու
Պալմաս դի Մոնտի Ալտու (Palmas de Monte Alto), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Գուանամբի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 096 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 789,417 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 7,1 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1918 թվականի հուլիսի 23-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Գարեգին Նժդեհ մեդալ
«Գարեգին Նժդեհ» մեդալ, Հայաստանի զինված ուժերի մեդալ։ Հիմնադրվել է 2001 թվականի հուլիսի 20-ի ՀՀ ՊՆ թիվ 548 հրամանով։
Մեդալով պարգևատրվողները
ՀՀ զինված ուժերի «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվում են բանակաշինության, ՀՀ ԶՈՒ մարտական պատրաստության և ռազմահայրենասիրական դաստիարակության բնագավառում զգալի ներդրում ունեցող սպաները և ենթասպաները, ժամկետային ծառայության ընթացքում հայրենիքի սահմանների պաշտպանության, զինծառայողների կյանքին սպառնացող վտանգը վերացնելու գործում անձնական խիզախություն ցուցաբերած զինծառայողները, Հայկական բանակի կայացման և ամրապնդման գործում զգալի ավանդ ունեցող անհատները։ ՀՀ զինված ուժերի «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով հետմահու պարգևատրում չի կատարվում ։
Պարգևատրման միջնորդությունը
ՀՀ զինված ուժերի «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրման միջնորդությունը հարուցում են՝ ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալները, ՊՆ և ԶՈՒ ԳՇ վարչությունների և առանձին բաժինների պետերը, պաշտպանության բանակի, բանակային կորպուսների, զորամասերի հրամանատարները, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենը և Ոստիկանության պետը, ՀՀ կառավարությանն առընթեր արտակարգ իրավիճակների վարչության պետը, ՀՀ նախարարությունների, գերատեսչությունների, պետական, հասարակական կազմակերպությունների ղեկավարները։ Ներկայացումները հասցեագրվում են կառավարական պարգևներով պարգևատրման ՊՆ հանձնաժողովին։ ՀՀ զինված ուժերի «Գարեգին Նժդեհ» մեդալը շնորհվում է ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:ՀՀ մեդալներ
Վասիլի Աֆանասև
Վասիլի Աֆանասև (Афанасьев, Василий Андреевич, ), խորհրդային արվեստաբան։ 1985 թվականից արվեստաբանության դոկտոր է, 1956 թվականից` Ուկրաինայի նկարիչների ազգային միութան անդամ։
Վիլիկ Հարությունյան
Վիլիկ Մարգարի Հարությունյան, հայ ֆիզիկոս-տեսաբան, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1974)։ XX դարի համաշխարհային ճանաչում ունեցող հայ ականավոր գիտնական, մանկավարժ, կրթության և գիտության համակարգի հմուտ ղեկավար։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981):
Վասիլի Աֆանասև
Կենսագրություն
Վասիլի Աֆանասևը ծնվել է 1922 թվականի հունվարի 1-ին, Ղազախստանի Կուստանյան շրջանի Կոպիչենսկո գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1930 թվականից ընտանիքը տեղափոխվել է Ուկրաինա։
Վիլիկ Հարությունյան
Կենսագրություն
Վիլիկ Մարգարի Հարությունյանը ծնվել է Երևանում, 1936 թվականի մարտի 5-ին։ Հայրը՝ Մարգար Հարությունյանը, վաստակաշատ շինարար էր, մայրը՝ Արմիկ Շահապունին, մաթեմատիկայի ուսուցչուհի։ Ավարտել է Երևանի N26 դպրոցը՝ ոսկե մեդալով։ Ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ Համալսարանական կյանքի առաջին իսկ օրերից աչքի է ընկնել բարձր առաջադիմությամբ։ 2-րդ կուրսում արդեն հասնել է այնպիսի հաջողությունների, որ նրան թույլ են տվել դասերին հաճախել ազատ ժամանակացույցով՝ ըստ իր հայեցողության։ Համալսարանն ավարտել է գերազանցության դիպլոմով։
Վասիլի Աֆանասև
Կենսագրություն
1940 թվականին Աֆանասևը զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ պատերազմել է ճակատում, ծանր վիրավորվել է, գերի է ընկել և փախել է գերությունից։ Ուկրաինայի ազատագրման մասնակից է եղել։ Դնեպրը հատելու համար նա պարգևատրվել է «Քաջության համար» մեդալով։ Ծանր վերքեր է ստացել, պատերազմն ավարտել է որպես 2-րդ կարգի հաշվանդամ։ 1945 թվականին վերադարձել է Լենինգրադի համալսարանի պատմության ֆակուլտետ։
Վիլիկ Հարությունյան
Կենսագրություն
1963 թվականին Վիլիկ Հարությունյանը ստացել է ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածուի աստիճան, 1972 թվականին՝ դոկտորի, 1974 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։
Վասիլի Աֆանասև
Կենսագրություն
1965-1974 թվականներին եղել է Ուկրաինայի գեղարվեստի ակադեմիայի Ուկրաինական խորհրդային հանրագիտարանի խմբագրության արվեստի բաժնի ղեկավարը։ 1994-ից 1997 թվականներին ուկրաինական արվեստաբանության պատմություն է դասավանդել Գեղարվեստի և ճարտարապետության ազգային ակադեմիայում։ Մասնակցել է «Ուկրաինական արվեստի պատմության» (Կիև, 1966-70 թվականներ, գլխավոր խմբագրի տեղակալ), «ԽՍՀՄ ժողովուրդների արվեստի պատմություններ» (Մոսկվա, 1977-82 թվականներ, 8-9 հատորներ), «Շևչենկովսկու բառարան» (Կիև, 1976−1977 թվականներ) գրքերի ստեղծմանը։
Աֆանեսևը շատ տեղեկատու հոդվածների հեղինակ է Ուկրաինիայի խորհրդային հանրագիտարանում և ուրիշ հանրագիտարաններում։ Հետազոտել է 19-20-րդ դարերի ուկրաինական արվեստի պատմությունը, հանդես է եկել որպես գեղարվեստական քննադատ ։
Վիլիկ Հարությունյան
Կենսագրություն
1967 թվականին նշանակվել է Հայաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ֆիզիկական հետազոտությունների նորաբաց ինստիտուտի՝ գիտական գծով տնօրենի տեղակալ։
1972 թվականին Երևանի պետական համալսարանում (ԵՊՀ) հիմնադրել է Քվանտային էլեկտրոնիկայի և բյուրեղների աճի ամբիոնը, որը կարևոր դեր է խաղացել նոր, արագ զարգացող քվանտային էլեկտրոնիկայի ոլորտում գիտահետազոտական աշխատանքների և երիտասարդ մասնագետների պատրաստման գործում։ Միաժամանակ, ամբիոնին կից, նա հիմնել է «Ճառագայթային ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիան», որն արագորեն զարգանալով, 1979 թվականին վերակազմավորվել է «Կոնդեսացված միջավայրերի ֆիզիկայի» գիտահետազոտական ինստիտուտի (ԳՀԻ)՝ հանդիսանալով ԵՊՀ-ին կից  առաջին գիտահետազոտական ինստիտուտը  և Հայաստանում առաջին բարձրագույն կրթություն-գիտություն—նորարություն ինտեգրման արդյունավետ մոդելը։  Վիլիկ Հարությունյանը դարձել է այդ ԳՀԻ տնօրեն։ Լինելով հիանալի կազմակերպիչ և փայլուն գիտնական՝ Վիլիկ Հարությունյանը կարողացել է ընդամենը 5 տարում Ճառագայթային ֆիզիկայի պրոբլեմային գիտական լաբորատորիան դարձնել հետազոտական մեծ ներուժ ունեցող գիտական կենտրոնի, որը միաժամանակ դարձել է լազերային համակարգերի,  բյուրեղների աճեցման ու այլ տեխնոլոգիաների մշակման և արտադրման կենտրոն։
Վասիլի Աֆանասև
Հիմնական աշխատանքներ
Աֆանեսևը գրել է ավելի քան 30 մենագրություններ, հարյուրավոր հոդվածներ և խմբային աշխատանքների հատվածներ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Արվեստագիտության դոկտորներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Խորհրդային արվեստաբաններ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Վիլիկ Հարությունյան
Կենսագրություն
Հանրապետության ճգնաժամային տարիներին, իրեն հատուկ համառությամբ և ապագայի հանդեպ իր անկոտրում հավատի շնորհիվ, Վիլիկ Հարությունյանին հաջողվել է պահպանել ինստիտուտի գիտաարտադրական միջուկը, չկորցնել տարիների ձեռքբերումները և պահպանել կազմակերպության նկատմամբ գործընկերների հավատը։ Արդյունքում 1999 թվականին «ԼՏ» ԳԱՄ-ը, ՀՀ նախագահի աջակցությամբ, վերահիմնադրվել է հայ-հունական «ԼՏ-Պիրկալ» համատեղ ձեռնարկության։ Վիլիկ Հարությունյանը ընտրվել է ԼՏ-Պիրկալի նախագահ և գլխավոր տնօրեն, որը ղեկավարել է մինչև իր կյանքի վերջին օրը։
Վիլիկ Հարությունյանը մեծ ավանդ ունի նաև անկախ Հայաստանի բարձրագույն կրթական համակարգի զարգացման գործում։ 1990-1991 թվականներին նա եղել է  ՀՀ Բարձրագույն կրթության և գիտության պետական կոմիտեի առաջին նախագահը։ Այդ կարճ ժամանակահատվածում նա շրջադարձային բարեփոխումներ է կատարել կրթության բնագավառում, մասնավորապես՝ մշակել և ներդրել է բուհերի ընդունելության կենտրոնացված համակարգը։
Կարևորելով հանրապետության կրթական համակարգում միջազգային չափանիշներով նոր համալսարան ունենալու անհրաժեշտությունը, ՀՀ Բարձրագույն կրթության և գիտության պետական կոմիտեի նախագահ աշխատելու ժամանակահատվածում, Վիլիկ Հարությունյանը ամենգործուն մասնակցությունն է ունեցել 1991 թվականին Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի հիմնադրամի գործում և ընդգրկվել համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդում։ Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանի հիմնադրման 10-ամյակի կապակցությամբ նա հետմահու պարգևատրվել է համալսարանի առաջին մեդալով։
Վիլիկ Հարությունյանը հաջողությամբ համատեղել է գիտական, կազմակերպչական և հասարակական գործունեությունը մանկավարժական գործունեության հետ։ 1960 թվականից դասախոսելով ԵՊՀ-ի ֆիզիկայի ֆակուլտետում՝ նա պատրաստել է գիտության 25 թեկնածու և 7 դոկտոր, ինչպես նաև հարյուրավոր երիտասարդ, տաղանդավոր մասնագետներ, որոնցից շատերը այսօր հաջողությամբ աշխատում են աշխարհի առաջատար համալսարաններում՝ բարձր պահելով Հայաստանի գիտնականների վարկանիշը։
Նա հեղինակ է ավելի քան 250 գիտական աշխատությունների, որոնց մեծ մասը լույս են տեսել արտասահմանյան գիտական ամսագրերում և պարբերակններում։ 1996 թվականին Բելգիայում, «Physics reports» ամսագրում լույս է տեսել նրա «Laser radiation free electron interaction» աշխատությունը։ 1999 թ. Նոբելյան մրցանակների կոմիտեն, բացառության կարգով, առաջարկել է ներկայացնել այդ աշխատությունը ավելի ծավալուն տպագրության, որը նա, ցավոք, չի հասցրել ավարտել։
Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ «Օպտիկա» միացյալ գիտական խորհրդի «Կոհերենտ և ոչ գծային օպտիկա» բաժանմունքի գիտական խորհրդի անդամ, ԽՍՀՄ ժողկրթության պետական կոմիտեի «Լազերներ» ամսագրի գիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ, իսկ այնուհետ նախագահ։
Մահ
2000 թվականի օգոստոսի 19-ին, 64 տարեկան հասակում, Վիլիկ Հարությունյանը հանկարծամահ է եղել իր աշխատատեղում՝ թողնելով տեսական և գործնական հսկայածավալ գիտական ժառանգություն։
Ընտանիք
Վիլիկ Հարությունյանը ծանոթացել է իր կնոջ՝ Լենա Թորգոմյանի հետ ուսանողական տարիներին։ Լենա Թորգոմյանը ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության ֆակուլտետը։ Նա երկար տարիներ աշխատել է «Երևաննախագիծ» ինստիտուտում, իսկ հետագայում ՀԽՍՀ «Պատմության և կուլտուրայի հուշարձանների պահպանության և օգտագործման գլխավոր վարչությունում»՝ որպես գլխավոր ճարապետ։ Նա հեղինակել է մի շարք մշակութային հուշարձանների և ճարտարապետական կոթողների վերականգման նախագծային աշխատանքները կամ մասնակցել դրանց (Կեչառիսի վանական համալիր, Հառիճավանք, Աշտարակի ժողովրդական տներ և այլն )։ Լենա Թորգոմյանը Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ էր։ Նա մահացել է 2018 թվականի նոյեմբերին։
Վիլիկ Հարությունյանն ունի երկու դուստր՝ Գայանե Հարությունյանը և Կարինե Հարությունյանը։ Երկուսն էլ մասնագիտությամբ ֆիզիկոսներ են՝  լավագույնս հարստացնելով  ընտանեկան ավանդույթները։ Գայանե Հարությունյանն  2005 թվականից «Ակադեմիական փոխճանաչման և շարժունության ազգային տեղեկատվական կենտրոն» հիմնադրամի տնօրենն է։ Կարինե Հարությունյանը 1996 թվականից շուրջ 20 տարի աշխատել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարությունում, որից վերջին 8 տարին նախարարի տեղակալի պաշտոնում։  Ներկայումս նա Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի ռեկտորն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Հայ պրոֆեսորներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:20-րդ դարի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Հայ մանկավարժներ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիզիկոսներ
Օռնավասո
Օռնավասո (Ornavasso), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 3320 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 128 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28877։ Հեռախոսային կոդ՝ 0323։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆ
Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆ, իրանցի դիվանագետ , տեսաբան և Իրանի Իսլամական Հանրապետության արտաքին գործերի գործող նախարար։ 1990-ական թվականներից սկսած նա զբաղեցրել է մի շարք նշանակալի դիվանագիտական պաշտոններ։ Զարիֆը նաև Թեհրանի համալսարանի միջազգային իրավունքի դպրոցի պրոֆեսոր է, դասավանդում է դիվանագիտություն և միջազգային կազմակերպություններ։ Նա 2002 - 2007 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի մշտական ներկայացուցիչը ։
Արտգործնախարարի պաշտոնը զբաղեցնելու ընթացքում ղեկավարել է նաև իրանական կողմի բանակցությունները 5+1 խմբի երկրների հետ, որը կազմակերպել էր միջազգային համագործակցության կազմակերպությունը 2015 թվականի հուլիսի 14-ին, որն ավարտվեց 2016 թվականի հունվարի 16-ին Իրանի նկատմամբ պատժամիջոցների վերացմամբ ։
Կենսագրություն
Զարիֆը ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 7-ին Թեհրանում ։ Նրա հայրը եղել է Սպահանի ամենահայտնի ձեռնարկատերերից մեկը, իսկ մայրը՝ Թեհրանի ամենահայտնի գործարարներից մեկի աղջիկը։ Զարիֆը եղել է ընտանիքի միակ երեխան։ Ծնողները նրան արգելել են դիտել հեռուստացույց, լսել ռադիո և կարդալ մամուլը։
Կրթություն
1976 թվականին Զարիֆն ավարտել է «Ալավի» հոգևոր դպրոցը, որտեղ ծանոթացել է Ալի Շարիաթիի և Մահմուդ Տալեգանիի ուսմունքներին ։
17 տարեկանում միջազգային ուսանողական վիզայով մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ ընդունվել է Սան Ֆրանցիսկոյի Դրյու մասնավոր քոլեջը։ Քոլեջն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սան Ֆրանցիսկոյում Կալիֆորնիա նահանգի համալսարանը՝ 1981 թվականին ստանալով հումանիտար գիտությունների բակալավրի աստիճան, իսկ 1982 թվականին՝ միջազգային հարաբերությունների մագիստրոսի կոչում ։
1984 թվականին ավարտել է Կոլորադայում Դենվերի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների դպրոցը՝ ստանալով միջազգային հարաբերությունների երկրորդ մագիտստրոսական կոչումը, իսկ 1988 թվականին՝ միջազգային իրավունքի և քաղաքագիտության ոլորտում փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի կոչում ։ Դենվերի համալսարանում 1988 թվականին տպագրված «Ինքնապաշտպանությունը միջազգային իրավունքում և քաղաքականությունում» (Self-defense in International Law and Policy) գրքի հեղինակն է ։
Գործունեություն
2002 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 2007 թվականի հուլիսի 6-ը եղել է ՄԱԿ-ում Իրանի Իսլամական հանրապետության մշտական ներկայացուցիչը։
2007 թվականից դասախոսում է Թեհրանի համալսարանի միջազգային հարաբերությունների դպրոցում։ 2013 թվականի օգոստոսի 15-ից զբաղեցնում է Իրանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։
Դանայուհիներ
Դանայուհիները հին Հունաստանի առասպելաբանության մեջ եգիպտական թագավոր Բելի որդու՝ Դանայոսի 50 դուստրերն են։ Դանայոսի եղբայր Եգիպտոսի 50 որդիներից հալածված դանայուհիները հոր հետ փախչում են Արգոս, որտեղ վրա են հասնում հետապնդողները և Դանայոսից պահանջում իրենց կնության տալ աղջիկներին։ Դանայոսը հարկադրված համաձայնվում է, բայց դուստրերին հրամայում է հարսանիքի գիշերն սպանել ամուսիններին։ 49 ամուսնական առաջին գիշերը իրենց հոր` Դանայոսի տված դաշույններով սպանեցին իրենց ամուսիններին։ Միայն Հիպերմնեստրան (որը դարձավ Արգոսյան թագավորների նախամայրը) գթաց իր ամուսնուն՝ Լինքեոսին։ Արթնացրել էր նրան ու գաղտնի դուրս բերել Լինքեոսի եղբայրների արյամբ ողողված պալատից։ Դանայոսը դստերը շղթայակապ արեց ու զնդան նետեց, իր կամքը խախտելու համար։ Բայց սիրո աստվածուհի ոսկեշող Ափրոդիտեն պաշտպան կանգնեց Հիպերմնեստրանյին ու փրկեց նրան անողորմ պատժից։ Դանայոսի գթառատ, սիրասուն դուստրը դարձավ Լինքեոսի կինը։
Զևսը չէր կամենում կորստյան մատնել նաև մյուս Դանայուհիներին։ Նրա կամքով Աթենասն ու Հերմեսը Դանայուհիներին մաքրագործեցին հեղած արյան պղծությունից։ Դանայոս արքան օլիմպացի աստվածների պատվին մեծ խաղեր կազմակերպեց։ Այդ մրցախաղերում հաղթողները իբրև շնորհ կնության էին առնում Դանայոսի դուստրերին։ Սպանությունները կատարվել են Հունաստանի հիմնադրումից 775 տարի առաջ ։
Ըստ որոշ վարկածների՝ Լինքեոսի ձեռքով սպանվել են Դանայոսը և իր դուստրերը։
Դանայուհիներն իրենց կատարած չարագործության համար չխուսափեցին պատժից։ Կրում են այդ պատիժը իրենց մահից հետո` Հադեսի խավարամած թագավորության մեջ։ Նրանք դատապարտված էին ջրով լցնել հատակ չունեցող մի վիթխարի կարաս ։ Ահա, թվում է թե կարասն արդեն լիքն է, բայց ջուրը կրկին ու կրկին դուրս է հոսում և կարասը դարձյալ դատարկ է։ Կրկին ու կրկին գործի են անցնում Դանայուհիները, վերստին ջուր են կրում ու լցնում անհատակ կարասը։ Այստեղից էլ առաջացել է «Դանայան կարաս» կամ «Դանայան աշխատանք» արտահայտությունը, որ նշանակում է ապարդյուն, անվերջանալի աշխատանք ։
Ստորգետնյա թագավորությունում ջուրը լցնում են ճեղքված կարասի մեջ ։ Ծեր կնոջ և անտակ կարասի պատկերը ունի Պոլիգնոտը, իսկ «մաղով ջուր տանել» արտահայտությունը կա Պլատոնի մոտ , սակայն այդ արտահայտությունը ոչ մի ընդհանուր կապ չունի Դանայուհիների հետ։ «Սովորական կախարդանքով առաջացած անձրևը, ճեղքված կարասի մեջ ջուր լցնելու հետևանքն էր» ։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հին հունական առասպելաբանություն Կատեգորիա:Հին հունական աստվածներ Կատեգորիա:Աստվածներ այբբենական կարգով
Պողոս Արապյան
Պողոս Հովհաննեսի Արապյան, հայ տպագրիչ և գրաձուլիչ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Ակնի գավառակի Ապուչեխ գյուղում։ Պատանի հասակից տեղափոխվել է Կ. Պոլիս, ուր 70 տարի աշխատել է տպագրության ասպարեզում՝ դառնալով Թուրքիայում ժամանակին ամենաճանաչված տպագրիչը։ Աշակերտել է հորը` տպագրիչ Հովհաննես Ածատուրեանին, սերտել և ուսումնասիրել է ժամանակի տպագրական գործը։ Կատարելագործելով և լրացնելով հոր ստեղծած հայերեն տառաձևերը և զարգացնելով տպագրական աշխատանքի ոլորտում ունեցած կարողությունները՝ Պողոս Արապյանը ձեռնարկել է նաև վրացական և թուրքական տպագրության հիմք դարձած առաջին տառաձուլվածքների ստեղծումը։
Նշանակվել է արքունի տպարանի տեսուչ։ Աշխատել է «Հովհաննես և Հակոբ» տպարանում (1766-1769)։ 1777 թվականին հոր հետ բացել է «Հովհաննես և Պողոս» տպարանը, իսկ 1820 թվականին հիմնել է նոր տպարան իր անունով։ Արապյանի մահից հետո տպագրական գործը մինչև 1853 շարունակել են որդիները։ Արապյանների տպարանում լույս է տեսել շուրջ 150 անուն գիրք և պարբերական։ Արապյան փորագրել և ձուլել է հայերեն տարբեր տպատառեր, ստեղծել է թուրքերենի «նեսիհ» և «թալիգ» տառատեսակները (նրա անունով կոչվում են «Արապ օղլու»)։ 1770 թվականին վրաց Հերակլ թագավորի հրավերով եղել է Թիֆլիսում, պատրաստել վրացական տպատառեր, սարքավորել տպարանը և տպագրել վրացերեն գրքեր, ապա այցելել է Էջմիածին և օգնել Հայաստանի նորաստեղծ առաջին տպարանի կատարելագործմանը։
Արապյան մահացել է Կ. Պոլսում։ Թաղված է Օրթաքյոյի գերեզմանատանը ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայ տպագրիչներ
The Night We Met
"The Night We Met", ամերիկյան Lord Huron-ի ռոք խմբի երգը։ Երգը ներառվել է երկրորդ ստուդիական ալբոմի՝ Strange Trails (2016)-ի մեջ։ Իր հայտնիությունը ստացել է ամրիկական ճանաչված «13 պատճառ՝ ինչու» սերիալում հնչելուց հետո։ "The Night We Met" երգը մի շարք երկրներում՝ Ավստրալիայում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում ընդգրկվել էր տեղի լավագույն երգերի ցանկի մեջ։ Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայի կողմից երգը արժանացել է պլատինե սերտեֆիկատի։
Պինդաի
Պինդաի (Pindaí), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գուանամբի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 706 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 715,482 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,6 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Էստեր ՖԱ
Էստեր, շվեդական ֆուտբոլային ակումբ Վեկշյո քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1930 թվականին։ Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է «Վեկշյո Արենա» մարզադաշտում։ Թիմը Շվեդիայի քառակի չեմպիոն է։ Թիմը Սմոլանդի ֆեդերացիայի անդամ է ։
Զուլցհայմ (Ստորին Ֆրանկոնիա)
Զուլցհայմ (Sulzheim), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1972 մարդ ։ Զբաղեցնում է՝ 26,77 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 78 183։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի բնակավայրեր
Պիտեր Բիգլ
Պիտեր Բիգլ (Peter S. Beagle, ), ամերիկացի գրող, որը հայտնի է իր «Վերջին Միաեղջյուրը» վեպով ։ Հայտնի է նաև որպես 1978 թվականին նկարահանված «Մատանիների տիրակալը» մուլտֆիլմերի սցենարիստ։
Կենսագրություն
Բիգլի մայրը հրեական ընտանիքից է, որոնք 1912 թվականին Բորիսոգլեբսկ քաղաքից տեղափոխվել են ԱՄՆ։ Բիգլը Նյու Յորքում ավարտել է Բրոնքսի գիտական ավագ դպրոցը 1955 թվականին։ Իր առաջին ստեղծագործությունը գրել է 19 տարեկանում։ Բիգլի մորեղբայրներն են նկարիչներ Աիզեկ, Ռաֆայել և Մոզես Սոյերները ։
Բիգլը մեծացել է Նյու Յորքում և արդեն դպրոցական հասակում հաղթել է բանաստեղծական մրցույթում։ Ավարտել է Պիտսբուրգի համալսարանը՝ «գրական գործունեություն» մասնագիտացմամբ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Փիթսբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի պատմվածքագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ
Ստրեզա
Ստրեզա (Stresa), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Բնակչությունը կազմում է 5155 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 155 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 33 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28838։ Հեռախոսային կոդ՝ 0323։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ամբրոսիոս Մեդիոլանցին։
Կոմունան պատմության մեջ է մտել որպես 1935 թվականի Ստրեզայի համաժողովի անցկացման վայր (որից էլ առաջացացել է «Ստրեզայի ճակատ» տերմինը)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Պալմեյրաս (Բաիա)
Պալմեյրաս (Palmeiras), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում ։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեաբրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7792 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 695,719 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 11,2 մարդ/կմ²։
Պատմություն
Քաղաքը հիմնադրվել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Օտվիդաբերգ ՖԱ
Օտվիդաբերգ, շվեդական ֆուտբոլային ակումբ Օտվիդաբերգ քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1907 թվականին։ Ալվենսկանում թիմը անցկացրել է 15 մրցաշրջան։ Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է «Կոպարվալեն» մարզադաշտում ։ Թիմը Շվեդիայի երկակի չեմպիոն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդական ֆուտբոլային ակումբներ Կատեգորիա:1907 հիմնադրումներ Շվեդիայում
Սանտա Մարիա Մաջորե (քաղաք)
Սանտա Մարիա Մաջորե (Santa Maria Maggiore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում ։
Ժողովրդագրություն
'''Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Սվետլանա Ռոմաշինա
Սվետլանա Ալեքսեևնա Ռոմաշինա (Светлана Алексеевна Ромашина, ), ռուս գեղալողորդ։ Օլիմպիական խաղերի հնգակի չեմպիոն, 21 անգամ դարձել է աշխարհի և 10 անգամ՝ ԵՎրոպայի չեմպիոն։ Զույգերի ծրագրերում հանդես է եկել Նատալյա Իշչենկոյի (2009-2012 և 2015-2016 թվականներին) և Սվետլանա Կոլեսնիչենկոյի (2013-2014 թվականների և 2019 թվականից) հետ, ինչպես նաև մասնակցել է անհատական ու խմբերի մրցություններին։ Ամենաշատ տիտղոսներ նվաճած մարզուհիներից մեկն է գեղալողի պատմության մեջ։ Ռուսաստանի Դաշնության հավաքականի անդամ է դարձել 2005 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս գեղալողորդներ Կատեգորիա:«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան) Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետներ Կատեգորիա:Ռուս օլիմպիական չեմպիոններ‎ Կատեգորիա:2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ Կատեգորիա:2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոններ
Կալմար ՖԱ
Կալմար, շվեդական ֆուտբոլային ակումբ Կալմար քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1910 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Ներկայումս թիմը հանդես է գալիս Ալվենսկանում։ Թիմը իր տնային հանդիպումներն անցկացնում է «Գուլգֆոլգեն Արենա» մարզադաշտում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդական ֆուտբոլային ակումբներ
Լիբերաչե
Վլադզի Վալենտինո Լիբերաչե (Władziu Valentino Liberace, ), առավել հայտնի որպես Լիբերաչե, եղել է ամերիկացի դաշնակահար, երգիչ և դերասան։
Կենսագրություն
Ծնվել է 1919 թվականի մայիսի 16-ին Սալվատորե և Ֆրենսիս Լիբերաչեների ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է երաժիշտ, նվագել է Ջոն Ֆիլիպ Լուզայի զինվորական նվագախմբում։ Մայրը նույնպես եղել է երաժիշտ՝ նվագել է դաշնամուր։ Երաժշտական տաղանդ ունեցել են նաև քույրը և եղբայրը։
Լիբերաչե ընտանիքին այցելած հայտնի լեհ դաշնակահար Իգնացի Յան Պադերևսկին երիտասարդ երաժիշտին խորհուրդ է տվել ընդունվել Միլուոքիում Վիսկոնսինի երաժշտական կոնսերվատորիա։ Լիբերաչեն կոնսերվատորիայում սովորելուց բացի ստացել է նաև անհատական երաժշտական կրթություն։ 20 տարեկան հասակում կայացել է Լիբերաչեի երաժշտական նորամուտը։ Որպես մենակատար հանդես է եկել Չիկագոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։
1950 թվականին կայացել է կինոյում Լիբերաչեի նորամուտը։ «Հարավային ծովի մեղսագործը» (South Sea Sinner) ֆիլմում նա խաղացել է աղքատիկ բարում հանդես եկող դաշնակահարի դերը։ «Դել Կորոնադո» հյուրանոցում ելույթ ունենալու ժամանակ նրան նկատել է հեռուստատեսության պրոդյուսեր Ջոն Ֆեդերսոնը, որից հետո Լոս Անջելեսի հեռուստատեսությունը սկսեց հեռարձակել Լիբերաչեի մասնակցությամբ հեռուստանախագիծ։ Այդ նախագծի շնորհիվ Լիբերաչեն երկու անգամ արժանացել է «Էմմի» կինոմրցանակի։ 1952 թվականին Լիբերաչեն սկսեց աշխատել որպես շոումեն։
1968 թվականին Լիբերաչեն ուղևորվեց Եվրոպա, որտեղ հանդես եկավ լոնդոնյան հանդիսատեսի համար։ 1972 թվականին գրել է «Liberace» ինքնակենսագրականը, որն իր երկրորդ գիրքն է։ Երրորդ գիրքը՝ «The Things I Love» («Իմ սիրած բաները») տպագրվել է 1976 թվականին։
1980 թվականին Լաս Վեգասում երաժիշտը ճանաչվել է «տարվա աստղ» և «տարվա էստրադային կերպար»։ 1981 թվականին ստացել է «Ոսկե բարձրախոս» («Golden Mike») մրցանակը։ 1950 թվականներին Լիբերաչեն հաղթեց «The Daily Mirror-ի» դեմ դատը, որը երաժշտին համասեռամոլ էր անվանել։ Չնայած դրան, նա իսկապես համասեռամոլ էր և մոտ 5 տարի շարունակ հարաբերություն է ունեցել Սքոթ Տորսոնի հետ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դաշնակահարներ Կատեգորիա:ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդություններից մահացածներ Կատեգորիա:Թոքաբորբից մահացածներ Կատեգորիա:Ամերիկացիներ լեհական սերմամբ Կատեգորիա:Ամերիկացի երաժիշտներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Ինքնակենսագիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի տղամարդ թատերական դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դեմքեր
Պինդոբասու
Պինդոբասու (Pindobaçu), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում   ։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սենոր դու Բոնֆինի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 551 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1527,742 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 35,2 մարդ/կմ²։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բրազիլիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Բաիա նահանգի բնակավայրեր
Համիդ Արասլի
Համիդ Արասլի Մսւմեդթաղի օղլի (Araslı Həmid Hacı Məmmədtağı oğlu, ), ադրբեջանցի խորհրդային գրականագետ, Ադրբեջանական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս։ ԽՄԿԿ անդամ 1963 թ.-ից։
Մաքսվելի հավասարումներ
Մաքսվելի հավասարումներ, դիֆերենցիալ կամ ինտեգրալ հավասարումների համակարգ, որը բնութագրում է էլեկտրամագնիսական դաշտը վակուումում և նրա կապը էլեկտրական լիցքերի և հոսանքների հետ։ 19-րդ դարի կեսերին կուտակված փորձերի հիման վրա Ջեյմս Կլերկ Մաքսվելի կողմից ձևակերպված հավասարումները որոշիչ դեր խաղացին ինչպես էլեկտրամագնիսականության հետ անմիջականորեն կապ ունեցող ֆիզիկայի բնագավառներում, այնպես էլ բազմաթիվ հիմնարար տեսություններում, որոնք չեն առնչվում էլեկտրամագնիսականությանը։
Պատմություն
Մաքսվելի ձևակերպած հավասարումների հիմք են հանդիսացել XIX դարի սկզբում կատարված մի շարք կարևոր փորձարարական բացահայումներ։ 1820 թվականին Հանս Քրիստիան Էրստեդը հայտնաբերեց, որ հաղորդալարի միջով անցնող գալվանական հոսանքը շեղում է կողմնացույցի սլաքը։ Այդ հայտնագործությունը գրավեց ժամանակաշրջանի գիտնականների ուշադրությունը։ Հենց 1820 թվականին Բիոն և Սավարը հոսանքի հետևանքով առաջացած մագնիսական ինդուկցիան անվանեցին «Բիո-Սավարի օրենք», իսկ Ամպերը հայտնաբերեց, որ այն գոյանում է երկու հաղորդալարերի միջև եղած տարածության մեջ, եթե հաղորդալարերով հոսանք է անցնում։ Ամպերը ներմուծեց «էլեկտրադինամիկական» տերմինը և առաջ քաշեց հիպոթեզ, որ մագնիսական դաշտը մրրկային է։
Էրստեդի հայտնագործությունը, թե հոսանքը ազդում է մագնիսի վրա, Մայքլ Ֆարադեյին հանգեցրեցին այն մտքին, որ հակառակ երևույթը ևս պետք է գոյություն ունենա՝ մագնիսը պետք է ազդեցություն թողնի հոսանքի վրա։ Երկար փորձերից հետո Ֆարադեյին հաջողվեց ապացուցել, որ եթե հաղորդչի մոտ մագնիսը շարժվի, ապա կառաջանա էլեկտրական հոսանք։ Այս երևույթը անվանվեց էլեկտրական ինդուկցիա։ Ֆարադեյի հայտնագործությունները մեծ հետք թողեցին Մաքսվելի աշխատանքների վրա։
Դիֆերենցիալ տեսքը
Միջավայրում էլեկտրամագնիսական երևույթները նկարագրող ֆիզիկական մեծությունները ենթարկվում են Մաքսվելի հավասարումներով տրված օրենքներին։ Նշանակումներ՝
Ինտեգրալային տեսքը
Գաուսի և Ստոքսի բանաձևերից կարելի է տալ Մաքսվելի հավասարումների ինտեգրալային տեսքը՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆիզիկայի օրենքներ Կատեգորիա:Էլեկտրադինամիկա Կատեգորիա:Մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումներ
Ֆուտբոլի Ռուսաստանի սուպերգավաթ 2011
Ֆուտբոլի Ռուսաստանի Սուպերգավաթ 2011 (Суперкубок России по футболу 2011), անցկացվել է 2011 թ. մարտի 6-ին Կրասնոդար քաղաքի Կուբան մարզադաշտում։
Հղումներ
Կատեգորիա:2011 ֆուտբոլում
Սուրամի սինագոգ
Սուրամի սինագոգ (სურამის სინაგოგა), սինագոգ Վրաստանի Խաշուրի մունիցիպալիտետի Սուրամ քաղաքատիպ ավանում։ Գտնվում է Սուրամոլա գետի ձախ ափին։ Ներկայումս սինագոգը համարվում է ակտիվ։ Այն կառուցվել է 1998 թվականին։
Գրականություն
Կատեգորիա:Վրաստանի սինագոգներ Կատեգորիա:Շիդա Քարթլիի մարզի շենքեր և կառույցներ
Սամուել Կոմսաձագ
Կենսագրություն
Ստեփանոս Ասողիկը հայտնում է, որ Սամուել Կոմսաձագը Հայաստանի Դերջան գավառից էր։ Ծնվել է 958 թվականին։ Սկզբում նա եղբոր՝ Մանուելի հետ ծառայում էր բյուզանդական բանակում, հայկական մի զորամասում, Բարսեղ Բ Բուլղարասպան (976-1025) կայսրի հրամանով տեղափոխվում է Թրակիա՝ բուլղարների դեմ կռվելու համար։ Տեսնելով տեղացիների հանդեպ իրագործվող գազանությունները` նա եղբոր՝ Մանուելի հետ ապստամբելով կայսեր դեմ, անցնում է բուլղարների կողմը։ Ծառայելով բուլղարական բանակում՝ Սամուելը շահում է ազնվականության ու բնակչության վստահությունը եւ դառնում Բուլղարիայի թագավոր, դիմադրում Բարսեղ Բ-ին։
Այնուհետև արշավում է Թրակիա, Մակեդոնիա, Թեսալիա և հասնում մինչև Պելոպոնես։ Մի քանի պատերազմներից հետո, հույները վերջապես 996 թվականին կարողանում են հաղթել Սամուելին և գրավել Փիլիպպուպոլիսը։ 1014 թվականին Սամուելը պարտվում է և սրտի ցավից մահանում։
Ծագումը և ընտանիքը
Մակեդոնիայի Բրեստա շրջանի Կերման գյուղում գտնվել է Սամուելի գերեզմանաքարը, որի վրա հունարեն արձանագրությունից երևում է, որ նրա հոր անունը Նիկողայոս է եղել, մոր անունը՝ Հռիփսիմե, իսկ եղբայրներինը՝ Մանուել և Դավիթ։ Սամուելի հայ լինելու մասին է վկայում նաև բուլղար պատմաբան, պրոֆեսոր Կ. Քացարովը ։ Բուլղարահայ պատմաբան Ներսես Գասապյանը գրում է, որ Սամուելի գրեթե ամբողջ սպայակույտն ու զինվորականները հայեր էին։
Հայտնի է նաև, որ արքան աղջկան ամուսնացրել է հայ իշխան Գրիգոր Տարոնեցու որդու՝ Աշոտի հետ և նրան տվել զինվորական բարձր պաշտոն։ Սամուելի թոռան՝ Պետրու Դիլյանոսի, Բյուզանդիայի դեմ գլխավորած ապստամբությունը՝ բուլղար ժողովրդի ազատագրական պայքարի փայլուն էջերից մեկն է։
Ժամանակագիրները Սամուելին անվանել են «անհաղթ եւ արդար տիրակալ», «հայրենիքի ու ժողովրդի անմնացորդ նվիրյալ»։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կոմսաձագեր Կատեգորիա:Բուլղարիայի թագավորներ Կատեգորիա:Հայ զորավարներ Կատեգորիա:11-րդ դարի հայեր Կատեգորիա:Բուլղարացիներ հայկական սերմամբ
Օտտո վան Վեեն
Օտտո վան Վեեն (հայտնի է նաև որպես Օկտավիուս Վենիուս և Օտտո Վան Վեն (Otto van Veen, Octavius Vaenius, Otto Venius, ), ֆլամանդացի նկարիչ, փորագրող, գրքերի նկարազարդող: Մաներիզմի ներկայացուցիչ:
Հայտնի է նաև որպես Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի ուսուցիչ, որի արվեստն իր ազդեցություն է թողել հայտնի աշակերտի աշխատանքի վրա:
Կենսագրություն
Ապագա նկարչի հայրը եղել է քաղաքագլուխ, իսկ ընտանիքը՝ ունևոր։ Մինչև 1572 թվականը սովորել է Լեյդենում՝ Իսահակ-Կլաաս վան Սվանենբուրգի (1537-1624) մոտ: Հայտնի է, որ 1572 թվականի հոկտեմբերին վան Վեենի կաթոլիկ ընտանիքը տեղափոխվել է Անտվերպեն, ապա Աախեն և Լիեժ, որտեղ նա սովորել է Դոմինիկ Լամպսոնիուսի և Ժան դե Ռամեի (Ռամի) արվեստանոցներում: Լամպսոնուսը գիտեր լատիներեն, համալսարանում ստացել էր բարձրագույն կրթություն և չորս տարի եղել էր Անգլիայի Քենթերբերիի կարդինալ Ռագին Պոլի քարտուղարը: Լավ կրթություն ստանալու, գեղանկարչություն և արվեստի բնագավառում գիտելիքներ ձեռք բերելու ձգտումը Օ. վան Վեենի մոտ առաջացրել է 1575 թվականին Հռոմի պապին այցելելու ցանկություն:
Հռոմում Օ. վան Վենը հանդիպել է Ֆեդերիկո Ցուկարոյի հետ: Իտալական արվեստը զգալի ազդեցություն է ունեցել նրա ոճի վրա: 1583 թվականին Լիեժի ճանապարհին այցելել է Մյունխեն և Քյոլն: Նա աշխատել է կայսր Ռոդոլֆ II-ի և Բավարիայի հերցոգ Վիլհելմ V-ի պալատներում:
1585 թվականին դարձել է Պարմայի հերցոգ Ալեսանդրո Ֆարնեզեի պալատական նկարիչ և բնակություն հաստատել Բրյուսելում: 1592 թվականին Ա. Ֆարնեզեի մահից հետո Օ. վան Վեենը տեղափոխվել է Անտվերպեն, որտեղ հաջորդ տարի դարձել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի վարպետ։ 1594-1600 թվականներին նրան աշակերտել, ապա նրա օգնականն է դարձել Ռուբենսը: Վերջինս կրել է Օ. Վան Վեենի ազդեցությունը:
1602 թվականին նա դարձել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի դեկան: 10 տարի անց նա տեղափոխվել է Բրյուսել, որտեղ դարձել է դրամահատարանի ղեկավար (պահապանը), իսկ 1620 թվականին միացել կաթոլիկ նկարիչների գիլդիային:
Օ. վան Վեենը իր կարերիայի ընթացքում նկարել է կրոնական զոհասեղանի նկարները (այժմ Անտվերպենի տաճարում և եկեղեցիներում, քաղաքապետարանի մատուռում, Անտվերպենի և Բրյուսելի թանգարաններում, ինչպես նաև Լուվրում), ստեղծել է մի շարք փորագրություններ, հիմնական խորհրդանշական սյուժեներով (նախապատրաստական էսքիզները պահվում են Ռուանի, Լիլի, Դուեի թանգարաններում, ինչպես նաև Լուվրում):
Հեղինակել է գրքերի այլաբանական նկարազարդումներ:
Իր ստեղծագործություններում նա ձգտում էր ազատվել մաներիզմից և հարել իր ժամանակի ռոմանիստներին:
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆլամանդացի նկարիչներ Կատեգորիա:Մաներիզմ
Ավետարան (4666)
Ավետարան (4666), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4666 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում (1687 թ.-ից առաջ) [ենթադրաբար] Կտուց անապատում։ Կազմողը եղել է Հայրապետ երեցն։ Ստացողը եղել է Տէր Թումայն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15x11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 273 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 2, ավետարան 4, խորան 8, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, արծաթյա խաչով, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 268ա կազմողի՝ 269ա (1687 թ.), հետագայի՝ 271ա, 273ա (18-րդ դար) ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Կապուլե է Ժյունակ
Կապուլե է Ժյունակ (Capoulet-et-Junac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09077։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 179 մարդ։
Տնտեսություն
2007 թվականի տվյալներով 109 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 75-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,5 %)։ 75 աշխատունակ բնակիչներից 65-ը աշխատում էին (36 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 10-ը (6 տղամարդ և 4 կին)։ 34 անգործունակ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 10-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Իխթելհաուզեն
Իխթելհաուզեն (Üchtelhausen), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
The Wall
The Wall (Պատը), բրիտանական Pink Floyd ռոք խմբի տասնմեկերորդ ստուդիական ալբոմը։ Թողարկվել է 1979 թվականի նոյեմբերի 30-ին, երկու սկավառակի վրա։ Սա խմբի վերջին աշխատանքն էր, կատարված հիմնական անդամների կողմից՝ Դեյվիդ Գիլմոր (կիթառ), Ռոջեր Ուոթերս (բաս), Նիք Մեյսոն (հարվածային), Ռիչարդ Ռայթ (ստեղնաշարային)։ Նրանք սկսել էին համաշխարհային տուր ալբոմի լուսաբանման համար, որոնք տեղի էին ունենում հասարակ թատրոնի դահլիճներում։ 1982 թվականին ալբոմին հաջորդում է «Պատը» գեղարվեստական ֆիլմը։
Ինչպես խմբի նախորդ երեք ալբոմները, «The Wall»-ը նույնպես համարվում է կոնցեպտային ալբոմ, այն ընդգրկում էր օտարացման և մեկուսացման թեմաները։ Ըստ կառուցվածքի այն ռոք-օպերա է, որը պատմում էր Փինկի մասին (որտեղ գլխավոր հերոսը համարում է իրեն Ուոթերս, ինչպես նաև խմբի առաջնորդ՝ Սիդ Բարրեթ )։ Փինկի բարոյական անվանումը սկսվում է, հոր կորստի, ով զոհվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ոտնձգությունները շարունակվում է դպրոցի ուսուցիչների և չափից շատ խնամակալ, բռնատիրական մայրերի, և իր ամուսնության փլուզմամբ՝ բոլոր այս գործոններն են պատճառը հասարակությունից մեկուսացման, որոնք փոխաբերական իմաստով նրանք անվանել են «պատը»։ Ըստ Ուոթերսի ալբոմը ստեղծելու միտքը առաջացել է իրենց In the Flesh Tour (1977) համերգային շրջագայության ժամանակ, երբ նա բեմի վրա տանել չէր կարողանում իրենց երկրպագուներից մեկի դեմքը, թքում է նրա դեմքին։ Արդյունքում նա անհանգստացած էր իր արարքի համար, որը ստեղծեց կապը երևակայական պատի և լսարանի միջև։
Տարբերությունը Փինկ Ֆլոյդի նախորդ ձայնագրությունների, The Wall-ը ավելի կտրուկ է, և բավականին թատերական ոճում։ Րայթը դուրս եկա խմբից ալբոմի ձայնագրման ընթացքում, այնումենայնիվ, նա ելույթ է ունեցել Փինկ Ֆլոյդի շրջագայության ժամանակ որպես՝ երաժիշտ։ The Wall-ը համարվում է 1980-ական թվականների ամենահաջողված ձայնագրություններից մեկը (զբաղեցրել է բարձր հորիզոնականներ մի քանի չարթերում, այդ թվում նաև՝ Billboard), 1999 թվականին ալբոմի վաճառքը ԱՄՆ-ում կազմում է ավելին քան 23 միլիոն օրինակ, հատուցում այս ամենին The Wall-ը գրավում է երրորդ տեղը, որպես ԱՄՆ-ում ամենավաճառվող ալբոմներից մեկը։ Ըստ Rolling Stones ամսագրի, այն իր ցանկում «500 մեծագույն ալբոմները բոլոր ժամանակներում» զբաղեցրել է 87-րդ հորիզոնականը։
Նախապատմություն
1978 թվականին խումբը կրկին հավաքվում են Britannia Row Studios-ում, որտեղ Ուոթերսը գործընկերների հետ կիսվում է երկու կոնցեպտային սկավառակների մտքը։ Առաջինը եղել է 90 րոպե տևողությամբ դեմո ձայնագրություն, անվանված՝ «Աղյուսները պատի վրա» (Bricks in the Wall) : Երկրորդ նախագիծը մարդու երազանքներն էր երկար գիշերվա մեջ, ում անհանգստացնում էր ամուսնությունը, սեքսը, և միայնության դրական և բացասական կողմերը ։ Խումբը իր նախագծի առաջի տարբերակը ընտրեց որպես՝ հիմք, իսկ երկրորդը՝ գաղափար արդյունքում ձայնագրվեց Ուոթերսի The Pros and Cons of Hitch Hiking սոլո ձայնասկավառակը ։
Սեպտեմբերին երաժիշտները սկսեցին զգալ ֆինանսական աջակցության կարիք ։ Norton Warburg Group(ֆինանսական նախագիծ) կազմակերպության ներկայացուցիչներից մեկը ներդնում է 3,3 միլիոն ֆունտ(ներկա դրությամբ 16,9 միլիոն ֆունտ) Փինք Ֆլոյդի վենչուրային կապիտալ զարգացման համար, որպեսզի նվազեցնի երաժիշտները ֆինանսական բեռը։ Սակայն, ստրատեգիան ձախողվեց, քանի որ շատ ընկերություններ, որոնք գումար էին ներդրել, արել էին առանց շահերի, այսպիսով խումբը պարտավորվում է վճարել տոկոսադրույք, ընդհանուր ներդրումների 83%-ը։ Երաժիշտները խզում են NWG-ի հետ կնքած պայմանագիրը, պահանջելով վերադարձնել ներդրման միջոցները և սպառնում դատական նիստ ։ Այսպիսով խմբին անհրաժեշտ էր թողարկել նոր ալբոմ, որպեսզի գումար աշխատի, և կարողանա շարունակել հետագա գործունեությունը։ Քանի որ՝ սկավառակի 26 թրեքները իրենցից ներկայացնում էին ամենա մասշտաբային նախագիծը Pink Floyd-ի ամբողջ պատմության մեջ, Ուոթերսը որոշեց ապահովագրել և գործին կցեց պրոդյուսեր։ Հետագայում նա հիշում է՝ «Ինձ անհրաժեշտ է օգնական, ով կլինի մաքսիմալ հարազատ հոգով, երաժշտական ճաշակով, և ինտելեկտով» ։
Երաժիշտները ընտրում են Բոբ Էզրինին։ Մինչ Փինք Ֆլոյդի հետ աշխատելը, Էզրինը աշխատել էր՝ Էլիս Քուփերի, Լու Րիդայի և Kiss խմբի հետ, նաև ընդունել է առաջարկը աշխատել Փիթեր Գաբրիելայի սոլո դեբյութային ալբոմի համար ։ Տիկին Քերոլայն Քրիստիի առաջարկով, խումբը Էզրինին առաջարկում է լինել համապրոդյուսեր, այն ժամանակ Քրիստին եղել է Ուոթերսի օրինական կինը, և Էրզրինի քարտուղարուհին ։ Ի սկզբանե Ուոթերսը նախանշում է՝ «Դու կարող էս գրել այն ինչ Ձեզ դուր կգա։ Բայց հաշվի մի առ իմ գովասանքը», ասում է նա նոր համապրոդյուսերին ։ Էզրինը, Գիլմորը, և Ուոթերսը ուսումնասիրում են ալբոմը և հեռացնում այն ամենը ինչ ավելորդ էր։ Դրանից հետո Ուոթերսն ու Էզրինը լրացուցիչ աշխատում են The Wall-ի սյուժեի վրա և շարունակում բարելավել կառուցվածքը ։ Վերջնական 40 էջից բաղկացած սցենարը հանձնվում է խմբի մյուս անդամների դատին, ովքեր գոհ մնացին՝ «Հաջորդ առավոտյան ստուդիայում մեզ համար կարդացին ալբոմի սյուժեն, այն նման էր պիեսի։ Խմբի բոլոր անդամների աչքերը այրվում էին, արդեն բոլորը կարող էին պատկերացնել նոր ալբոմը» ։
Էզրինը հաստատեց վերջնական սյուժեն, ազատվեց ինքնակենսագրական մասերից, որը նկարագրում էր Ուոթերսի սկզբնական աշխատանքը։ Այս ամենի հետ մեկտեղ սյուժեն կենտրոնացված էր գեշտալտ հոգեբանություն վրա, Փինք անունով ։ Տարիներ անց Նիք Գրիֆֆիտսը մեկնաբանում է պրոդյուսերի դերը՝ «Էզրինի ներդրումը տպավորիչ էր, նա իրոք կարողացավ համախմբել այս ամենը միասին։ Նա շատ նպատակասլաց տղա է։ Ռոջորի և Դեյվի միջև եղել են բազմաթիվ վեճեր, թե ինչպես պետք է հնչի նոր ալբոմը, բայց Էզրինը նրանց միջև կամուրջներ կառուցեց»։ Ուոթերսը գրեց հումքի մեծ մասը, Գիլմորը գրեց «Comfortably Numb», «Run Like Hell» և «Young Lust» երգերը, իսկ Էզրինը «The Trial» երգում ։
Ալբոմի հասկացությունը
Փինքը գտնվում է երևակայական «պատի» պաշտպանության տակ, նա հասնում է ներքին ճգնաժամի ամենա բարձր կետին, ցնորքների մեջ գտնվելով նա իրեն համարում է ֆաշիստ բռնապետ, նա ունենում է համերգներ, որոնք նման են նացիստական միտինգների, որտեղ մարդիկ բաժանվում են «ճիշտ և սխալ»։ Նա դանդաղ խելագարվում էր, և ուզում էր մի բան, որ ամեն ինչ վերջանար։ Վերականգնելով մարդկային զգացմունքները գլխավոր հերոսը գտնվելով ինքնաքննադատման փուլում որոշում է «կոտրել պատը» և գտնել ներդաշնակություն արտաքին աշխարհի հետ ։ Ընթանրացված ալբոմի սյուժեն վերջանում է «Չի հանդիսանում արդյոք այն տեղը...» խոսքով, հետո(ըստ հեղինակի) կա արտահայտություն, որով սկսվում է ալբոմը «...Որտեղի?ց ենք մենք եկել», վերջացող երաժշտությունը հուշում է Ուոթերսի ցիկլային բնավորության կառուցվածքը ։
Ալբոմը պարունակում էր մի շարք տեղեկություններ խմբի նախկին անդամ Սիդ Բարրեթի մասին։ Այդ թվում «Nobody Home» երգի տեքստը հուշում է երաժիշտի հոգևիճակը գրված 1867 թվականին ամերիկյանշրջագայության ժամանակ, «վայրի դուրս ցցված աչքեր», «Այնպիսի գանգուրներ ինչպիսին Հենդրիքսինը», «ռետինե կոշիկներ, որ չընկնեն» Սիդի ուղիղ ակնարկները։ «Comfortably Numb» ստեղծագործությունը հանգստություն է ներշնչում, որը գրվել է Ուոթերսի համար հեպատիտի դեմ In the Flesh Tour-ի ժամանակ ։
Տարիներ անց Ուոթերսը հիշեց և պատմեց պատի մտքի մասին՝
The Wall-ի երգերում արտացոլված էր այն ամենը, ինչ իր հետքն էր թողել Ուոթերսի հոգում՝ հոր վիշտը, անգլիական դպրոցի հանդեպ ատելությունը, կնոջ դավաճանության դառնությունը, իր սեփական բախումները երկրպագուների հետ։