cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Թեդ Բանդի
Խոստովանություն և մահապատիժ
Բանդին նաև վստահել էր ԿՀՎ գործակալ Ուիլյամ Հագմայերին վարքագծային վերլուծության բաժնից։ Նա հիացած էր «խորը, գրեթե առեղծվածային բավարարվածությամբ», ինչը Բանդին ստանում էր սպանություններին։ «Նա ասաց, որ սպանությունները կատարվում էին ոչ թե բռնության կամ ցանկասիրության ծարավից։ Դա տիրում է… Դա քո մի մասն է… (զոհը) դառնում էր քո մի մասը, և դուք (երկուսով) ընդմիշտ դառնում եք մեկ ամբողջություն… և վայրը, որտեղ նա սպանել կամ թողել էր զոհին, դառնում էր սուրբ, և քեզ միշտ ձգում էր նրա մոտ» — պատմում էր Հագմայերը։ Տարվա սկզբից Բանդին իրեն համարում էր իմպուլսիվ մարդասպան, «սիրողական» մարդասօան, սակայն հետո դարձել էր «գազան» (մոտավորապես այն ժամանակ, երբ նա սպանել էր Լինդա Հիլիին 1974 թվականին)։ Դա նշանակում էր, որ նա, ինչպես ենթադրվում էր, սկսել էր սպանել մինչև 1974 թվականը, չնայած ինքը այդպես էլ երբևէ չխոստովանեց դա։
1984 թվականի ամռանը բանտում նա հարձակման էր ենթարկվել։ Չնայած նա հերքում էր, որ բռնաբարվել էր, մի քանի բանտարկյալներ խոստովանել էին դա․ վերջինս աղբյուրներից մեկի կողմից բնորոշվել էր որպես «խմբակային բռնաբարություն»։
1984 թվականի հոկտեմբերին Բանդին, որն իրեն համարում էր փորձագետ սերիական սպանությունների բնագավառում, պայմանագիր էր կնքել Ռոբեր Քեփելի հետ և օգնություն առաջարկել Գերի Ռիջուեյի գործի հետազոտության նպատակով։ Նա լավ հոգեբանական դիմանկար էր կազմել, սակայն նրան ոչ ոք չէր լսել, և մարդասպանը ազատության մեջ էր մնացել ևս 17 տարի։
1986 թվականի սկզբին Բանդին նամակագրական կապի մեջ էր Ջոն Հինքլի կրտսերի հետ, որը դատապարտվել էր նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի վրա մահափորձի համար։ Բացի այդ՝ Բանդին առաջարկել էր նրան կարդալ Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» ստեղծագործությունը, ինչպես նաև իրեն անվանել էր դերասան Գերի Բյուզիի մեծ երկրպագուа ։
Այդահոյի, Յուտայի և Կոլորադոյի դետեկտիվներին Բանդին խոստովանել էի մի շարք հանցագործություններ, որոնց մասին ոստիկանությանը ոչինչ հայտնի չէր։ Նա պատմել էր, որ Յուտայում նա հնարավորություններ ուներ զոհերի դիակները բերել տուն, որպեսզի վերստեղծեր դետեկտիվային ամսագրերի տիտղոսաթերթերի տեսարանները։ Շուտով հասկանալի դարձավ նրա գաղտնի ռազմավարությունը․ նա չէր պատմում բոլոր մանրամասները՝ թողնելով պատկերը ոչ ամբողջական և հուսալով, որ իր մահապատիժը ևս մի քանի անգամ կհետաձգեն։ Նա ասել էր, որ կային նաև թաղված դիակներ Կոլորադոյում, սակայն նա հրաժարվել էր ճշտել՝ որտեղ։ Կային դեպքեր, երբ նա, ամեն դեպքում, պատմում էր մանրամասների մասին, որոնք չէին հաստատվում։ Կոլորադոյից դետեկտիվ Մեթ Լինդվալը կարծում էր, որ նման վարքագիծը իր՝ մահապատժի ժամկետը երկարաձգելու և «լիովին տիրելու» ցանկության միջև կոնֆլիկտի հետևանքն էր․ նա ցանկանում էր լինել «միակ մարդը, որ գիտեր բոլոր այն վայրերը, որտեղ թաղված են զոհերը»։
Իր հանցագործությունների իրական պատկերը Բանդին այդպես էլ չի բացահայտել՝ սահմանափակվելով կիսախոստովանություններով, կիսաակնարկներով։
Երբ պարզ դարձավ, որ հետաձգումներ այլևս չէին լինի, Բանդիի դաշնակիցները որոշեցին օգտագործել վերջին մնացած հնարավորությունը․ ներում ԱՄՆ նախագահից։ Դայան Ուիները՝ Ֆլորիդայից երիտասարդ փաստաբանը և Թեդ Բանդիի ենթադրյալ սիրային հետաքրքրությունը, խնդրել էր Բանդիի զոհերի մի շարք ընտանիքներին դիմել Ֆլորիդայի նահանապետ Բոբ Մարտինեսին, որպեսզի Բանդիին ավելի շատ ժամանակ տրամադրեին իր սպանությունների մասին ամբողջական տեղեկատվության բացահայտման մասին։ Նրանք բոլորը հրաժարվել էին, իսկ Մարտինեսը պարզ հասկացրեց, որ այլևս ոչ մի հետաձգում չի լինի։ «Մենք չենք մանիպուլացնի համակարգը, — ասաց նա լրագրողներին, — այն բանի համար, որ նա կարող էր սակարել իր կյանքի գինը իր զոհերի մարմինների օգնությամբ»։
Մահապատժից առաջ Բանդին իր քննիչների հետ խոսել էր ինքնասպանության մասին։ «Նա չէր ցանկանում պետությանը հնարավորություն տալ հիանալ իր մահով», — այդ մասին ասել էր Հագմայերը ։ Թեդ Բանդին մահացավ Ռեյֆորդ բանտի էլեկտրական աթոռի վրա Ֆլորիդայում 1989 թվականի հունվարի 24-ին հյուսիսամերիկյան արևելյան ժամանակով առավոտյան 7։16-ին։ Մահապատժի ժամանակ մոտավորապես երկու հազար մարդուց բաղկացած ամբոխը տոն էր կազմակերպել բանտի դիմաց․ նրանք պարում էին, երգում էին, հրավառություն էին կազմակերպել և ուրախ բղավում էին, երբ դիակառքը Բանդիի մարմինը տանում էր բանտից։ Նրա մնացորդները դիակիզել էին Գեյնսվիլում, իսկ մոխիրը շաղ տվեցին Կասկադային լեռներում՝ իր կամքի համաձայն ։
Պաթոլոգիա
Թեդ Բանդին անցել է մի քանի հոգեբանական փորձարկումներ։ Փորձագետների կարծիքները տարբեր են։ Դորոթի Օթնաու Լյուիսը սկզբնապես նրա մոտ ախտորոշել էր «մանիակալ-դեպրեսիվ պսիխոզ», սակայն հետո մեկ անգամ չէ, որ փոխել էր իր որոշումը։ Նա նաև չէր բացառում Բանդիի մոտ անձի երկատման առկայությունը։ Նրա տատիկներից մեկը նկարագրել էր մի դրվագ, որի ժամանակ Բանդին «… իրեն թվացել էր լիովին այլ, անծանոթ մարդ… կանգնած լինելով նրա հետ երկաթուղային կայարանում, մթնշաղին, նա հանկարծակիորեն վախեցել էր իր սիրելի թոռնիկից։ Նա վերածվել էր անծանոթի»։
Չնայած հետազոտողների մեծամասնությունը կարծում է, որ այժմ անհնար է որոշակիորեն տալ Բանդիի ախտորոշումը, սակայն նրանց մեծամասնությունը հակված է նրա մոտ անիակալ-դեպրեսիվ պսիխոզի կամ մեկ այլ փսիխոզի առկայությանը, այնպիսին, ինչպիսին, օրինակ անձի երկատումն է ։ Նման մարդիկ (նրանց հաճախ անվանում են «սոցիոպատներ» կամ «հոգեկան հիվանդներ») արտաքինից հմայիչ են, նույնիսկ՝ քարիզմատիկ։ Նրանց մեծամասնությունը չեն թվում «փսիխոպատիկ», նրանք հեշտորեն տարբերում են սխալը ոչ սխալից, սակայն դա իրենց վարքագծի վրա լուրջ ազդեցություն չի թողնում ։ Նրանք զրկված են մեքղի զգացումից , ինչը ընդունվել նաև Բանդին. «Մեղքն իսկապես ոչինչ չի որոշում»։ Սոցիոպատի այլ առանձնահատկություններն են նարցիսիզմը և մարդկանց մանիպուլացնելու ձգտումը։
Ե՛վ Ռուլը, և՛ Էյնսուորթը նշում էին, որ Բանդին միշտ փորձում էր փոխանցել իր մեղքը ինչ-որ մեկի կամ ինչ-որ բանի վրա։ Նա խոստովանել է 30 սպանություն, սակայն դրանցից և ոչ մեկի համար պատասխանատվություն չի վերցրել։ Նա մեղադրում էր իր պապին, հոր բացակայությանը, իրական ծագման բացակայությանը, ալկոհոլին, ԶԼՄ-ին, ոստիկանությանը, հասարակությանն ընդհանրապես, հեռուստատեսության դաժանությանը, քրեական-վավերագրական ամսագրերին (true crime magazines), պոռնոգրաֆիային և նույնիսկ իր զոհերին, բայց ոչ իրեն։
Զոհեր
Մահապատժի նախորդ երեկոյան նա Հագմայերին խոստովանել էր հետևյալ սպանությունների մեջ.
Հաջորդող ժամանակագրական ցանկը ներառում է 20 զոհ, ում անձը պարզվել է, և հինգը, հայտնի է, որ ողջ են մնացել։
Գրականություն
Կատեգորիա:Սերիական մարդասպաններ Կատեգորիա:Մարդակերներ Կատեգորիա:Յուտայի համալսարանի շրջանավարտներ
Հովնաթանյան (խառնարան Մերկուրի)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մերկուրիի հարվածային խառնարաններ Կատեգորիա:Խառնարաններ այբբենական կարգով
Պրոյեկցիոն սարք
Պրոյեկցիոն սարք, օպտիկական հարմարանք, որը վերարտադրում է առարկաների օպտիկական պատկերները որպես էկրան ծառայող ցրող մակերևույթի վրա։ Բազմապիսի պրոյեկցիոն սարքեր կան։ Դիապրոյեկտորի օգնությամբ սպիտակ էկրանի վրա կարելի է դիապոզիտիվներ կամ դիաֆիլմեր ցուցադրել։ Սակայն այդպիսի պրոյեկցիոն սարքը վերարտադրում է միայն անշարժ պատկերներ, դրանով կինոնկար չես ցուցադրի։ Էկրանի պատկերները կենդանացնելու, դրանք շարժուն դարձնելու համար հարկավոր է մեկ այլ պրոյեկցիոն սարք` կինոպրոյեկտոր։ Այդ սարքի մեջ կա մի մեխանիզմ, որը շարունակ շարժման մեջ է դնում ժապավենը` փաթաթելով այն մի գլանափաթեթից մյուսին։ Էկրանի պատկերները փոխվում են շատ արագ` վայրկյանում 24 անգամ, որի շնորհիվ էլ նրանք միաձուլվում են ու դառնում անընդհատ շարժվող մի պատկեր։ Կինոթատրոնում տեղադրված կինոպրոյեկտորը չափազանց բարդ սարք է. նրա մեջ 200 անգամ ավելի հզոր լամպ է վառվում, քան սենյակում:Այդ ապարատը մարդու հասակից էլ բարձր է։ Կան նաև փոքրիկ, սեղանի կինոպրոյեկտորներ, որոնցով կարելի է ֆիլմեր ցուցադրել դպրոցում և տանը:Ըստ առարկայի լուսավորման եղանակի՝ տարբերում են
Կատեգորիա:Օպտիկական սարքեր
Սուորանդա
Սուորանդա (Суоранда), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 417 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի բնակավայրեր
Չարը: Մաս առաջին
«Չարը։ Մաս առաջին» (Wicked: Part One), սպասվող ամերիկյան էպիկ երաժշտական ֆենտեզի ֆիլմ, որի ռեժիսորը Ջոն Չուն է, հանդիսանում է «Չարը» մյուզիքլի ադապտացիան, որի հեղինակներն ենՍթիվեն Շվարցը և Ուիննի Հոլցմանը։ Ֆիլմում նկարահանվել են Սինթա Էրիվոն, Արիանա Գրանդեն, Ջոնաթան Բեյլին և Ջեֆ Գոլդբլումը։ Հանդիսանում է «Չարը» դիլոգիայի առաջին ֆիլմը, որի պրեմիերան նշանակված է 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին։
Սյուժե
Սյուժեի կենտրոնում Օզի երկու կախարդներն են ընկած. Էլֆաբան՝ կանաչամորթ արտաքսված աղջիկը՝ արևմուտքի ապագա չար կախարդը, և Գլինդան՝ գրավիչ և ամբիցիոզ աղջիկը, որը հետագայում դառնում է հյուսիսի բարի կախարդը։ Սյուժեն պատմում է երկու աղջիկների մեծանալու, մեկ տղայի համար պայքարում նրանց մրցակցության, ինչպես նաև Հրաշագործի բռնակալության դեմ պայքարի մասին, ում շնորհիվ Օզի բնակիչները հակամարտում են Էլֆաբայի դեմ։
Պրեմիերա
Ի սկզբանե ֆիլմի պրեմիերան նշանակված է եղել 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, սակայն 2023 թվականի մարտին հայտարարվել է, որ ամսաթիվը նշանակվել է 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2023 ֆիլմեր Կատեգորիա:Universal Pictures ֆիլմեր Կատեգորիա:Պիեսների հիման վրա նկարահանված ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր
Յասիջա
Յասիջա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
(6493) Կեթիբենետ
(6493) Կեթիբենետ (Cathybennett), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի փետրվարի 2-ին Էլեանոր Հելինի կողմից Պալոմարում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,948966 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7868 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1111 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 993,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,362241 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,72° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հունգարիայի ընտանիքի աստերոիդներ Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Էլեանոր Հելինի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու ներքին մասի աստերոիդներ
Տերեկլի (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)
Տերեկլի (Тереклы, Тирәкле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 602 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի բնակավայրեր
Քաոսային Աննան
«Քաոսային Աննան» (Caótica Ana), իսպանացի ռեժիսոր Խուլիո Մեդեմի ֆիլմը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2007 թվականի օգոստոսի 24-ին։
Սյուժե
Աննան նկարչուհի է, որն ապրում է Իբիցայի ափին՝ քարանձավներից մեկում, իր հոր հետ։ Նրանց կյանքն ընթանում է իր հունով, մինչև որ Աննայի տաղանդը չի նկատում Ջյուսթինա անունով մի ֆրանսուհի։ Նա համոզում է Աննային իր հետ մեկնել Մադրիդ՝ սովորելու։ Մադրիդում Աննան պատահաբար իր մոտ հայտնաբերում է տաղանդ՝ նա իր մեջ կրում է հիշողություններ տարբեր աղջիկների կյանքից, որոնք ապրել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Այդ բոլոր աղջիկները մահացել են 22 տարեկանում տարբեր բռնությունների հետևանքով։ Աննան 21 տարեկան է։ Հիպնոսի շնորհիվ նրան հաջողվում է տեսնել այդ բոլոր աղջիկների կյանքն ու պատմությունը։ Յուրաքանչյուր աղջիկն ինքն է, սակայն տարբեր ժամանակաշրջաններում։ «Քաոսային Աննան» մի յուրահատուկ էքսկուրս է աղջկա ենթագիտակցության մեջ 18-22 տարեկան ժամանակահատվածում։ Հանդիսատեսը ֆիլմը դիտում է հետադարձ հաշվարկով (10,9,8,7...0), ինչպես հիպնոսի ժամանակ։ Հերոսուհու ողբերգությունը գիտակցության անընդհատ ու անհանգիստ քաոսի մեջ է։ Աննան նաև ֆեմենիստական կերպար է, որը դեմ է գնում տղամարդկային դեսպոտությանը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խուլիո Մեդեմի ֆիլմեր Կատեգորիա:2007 ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Արաբերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպաներեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում Կատեգորիա:2000-ականների դրամա ֆիլմեր Կատեգորիա:Իսպանական ֆիլմեր
Օլանդոն
Օլանդոն (Olendon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում :
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 186 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.97 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.45 կմ² տարածք:
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևելք:
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 126 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 86-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,3 %: 86 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (48 տղամարդ և 34 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին): 40 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Լինդա Գրեյ
Լինդա Գրեյ (Linda Gray, ), ամերիկացի դերասանուհի, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և նախկին մոդել, իր լավագույն դերը Սուե Էլեն Յուինգ է, հայտնի հեռուստատեսային «Դալլաս» շարքում, որտեղ վաստակել է «Ոսկե գլոբուս» և «Էմմի» մրցանակները։
Երիտասարդ տարիներ
Լինդա Գրեյը ծնվել է Կալիֆորնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։ Մինչև դերասանուհի աշխատելը մոդել է եղել 1960-ական թվականներին և իր դերասանական կարիերան սկսել է գործող հեռուստատեսության գովազդային հոլովակում՝ ի վերջո հայտնվելով գրեթե չորս հոլովակներում ։ Դերասանուհին 1967 թվականին պատկերված է եղել «Շրջանավարտներ» ֆիլմի պաստառում ։ Նա իր մասնագիտական կարիերան սկսել է 1970-ական թվականներին և նկարահանվել «Բժիշկ Մարկուս Ուելբի» և «ՄակԿլաուդ» ֆիլմերում ։ Նա նաև հայտնվել է «Մեծ կողոպուտ» (1975) և «Շներ» ֆիլմերում (1976), և 1977 թվականին «Բոլորը, ինչ փայլում է» ֆիլմում ստացել է մշտական դեր ։ Շոու, որը մի սերիալների ծաղրերգությունն էր, և չեղյալ է հայտատրարվել 13 սերիալ հետո։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է «Murder in Peyton Place» ֆիլմում։
«Դալլաս»
Ութ տարի նկարահավելուց հետո Գրեյը ստորագրել է նոր պայմանագիր, որ ուզում է մեկ ուրիշ արտադրողական շարքի միանալ։ Ուղեցույց ալիքը ցանկանում էր երկարաձգել պայմանագիրը, սակայն Գրեյը հրաժարվել է պայմանգրի երկարաձգումից, սակայն Լարրի Հեգմանը սպառնացել է, որ չի ցուցադրի Գրեյին հետագա շոուում։ Այս բանից հետո Գրեյը ստիպված պայմանագիր է կնքում և համաձայնում է Հեգմանի պահանջների հետ ։ Հետագայում Գրեյը իրավունք ուներ որպես տնօրոն գործելու, և նկարահանվել հաջորդ եթերաշրջանում ։ Գրեյը որոշել էր հեռանալ 12-րդ՝ վերջին եթերաշրջանից ։ Նրա մեկնումը անակնկալի է բերում դերասաններին և նա ասել է, որ այն 11 տարի է ցանկանում էր իրագործել ։
Վերջին տարիներ
2004 թվականին վեց տարի ընդմիջումից հետո Գրեյը վերադարձավ հեռուստատեսություն և նկարահավեց «Համարձակը և գեղեցիկը» ֆիլմում, որը նկարահանում էր «Դալլասի» գործընկեր Պատրիկ Դյուֆֆին։ Նույն ժամանակահատվածում նա նաև նկարահանվել է «Կյանքի մտորումներ», «Մերիյի հույսերն ու սպասումները» և «Կարապի թռիչք» ֆիլմերում։ 2008 թվականին նա հայտնվել է «90210» ֆիլմի մի դրվագում, որի արդյունքում նկարահանվեց «Բեվերլի Հիլս, 90210» ֆիլմում։ 2007 թվականին նա նկարահանվեց անգլիական «Քաղցրության պայմաններ» ֆիլմում, որի համար արժանացավ դրական և քննադատական կարծիքների, 2011 թվականին նա Բեթ Դևիսի դերով հանդես է եկել «Բեթ Դևիսը ասում է» ֆիլմում ։
2010 թվականին ՏՆՏ հեռուստաալիքը սկսել է շարունակել «Դալլասի» նկարահանումներ։ Պրեմիերան տեղի է ունեղել 2012 թվականին և Գրեյը վերադարձել է իր դերին, որն այժմ Տեխասի նահանգապետի թեկնածու էր ։ Շոուն փակվել է 2014 թվականին՝ վարկանիշային ճգնաժամի հետևանքով։
2013 թվականին People ամսագիրը Գրեյին ընդգրկել է «Աշխարհի ամենագեղեիկ կանանց» շարքում։
Անձնական կյանք
1962-1983 թվականներին ամուսնացած է եղել Էդ Թրեշերոմի հետ, նրանք ունեն երկու երեխա և երկու թոռ։ Նրա կրտսեր քույրը՝ Բեթին, մահացել է 1989 թվականին կրծքի քաղցկեղից։ Վերջերս դերասանուհին հանդես է եկել Նիկարագուայի խնդիրների մասին վավերագրական ֆիլմում՝ հանդես գալով որպես կանանց առողջության և երեխաների բարի կամքի Միացյալ ազգերի դեսպան ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի ռեժիսորներ Կատեգորիա:Ամերիկացի պրոդյուսերներ Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Թատրոնի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ամերիկացի մոդելներ Կատեգորիա:21-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Վիկտոր Կուդրյավցև (այլ կիրառումներ)
Վիկտոր Կուդրյավցև անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Դասական
Դասական ( — օրինակելի), սկզբում նշանակել է առաջին դասի պատկանելություն, բարձրագույնը հինգ ցենզային դասերից, որոնց բաժանվում էին Հին Հռոմի քաղաքացիները։ Առաջին անգամ Ցիցերոնը դասական է անվանել հասարակության ընտրախավը, գրականության մեջ՝ Ավլոս Տելիուսին (2-րդ դար)։ Վերածննդի շրջանից սկսած դասական դիտվեցին մինչ այդ հայտնի արվեստագետները։ Հետագայում նույնպիսի համարում ստացան վերածննդի և բոլոր ժամանակների այն արվեստագետները, որոնց ստեղծագործությունները համարվում են գեղարվեստի բարձր օրինակ և չափանիշ (Վիլյամ Շեքսպիր, Միքելանջելո, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ, Լյուդվիգ վան Բեթհովեն, Ալեքսանդր Պուշկին, Լև Տոլստոյ, Հովհաննես Թումանյան, Կոմիտաս և ուրիշներ)։ 17—18-րդ դարերում «դասական բանասիրություն» անվանվեց այն գիտությունը, որն ուսուցանում էր անտիկ մշակույթ։ Դասական բառից սկզբնավորվում են այնպիսի հասկացություններ, ինչպես՝ դասական ավանդույթ, դասական արվեստ։
Կատեգորիա:Մշակույթի պատմություն
Կատալեպսիա
Կատալեպսիա (κατάληψιζ - կարկամում, բռնում), «մոմի ճկունության» երևույթ, որը նկատվում է կատատոնիայի կամ հիպնոտիկ քնի ժամանակ։ Բնորոշվում է մկանային տոնուսի բարձրացմամբ և հետագա փայտացմամբ. մկանների ուժեղ կծկումների շնորհիվ հիվանդի վերջույթները, ամբողջ մարմինը ընդունում են, կամ դրանց կարելի է տալ ցանկացած դիրք, որը կարող է պահպանվել ժամերով։
Կատեգորիա:Համախտանիշներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հոգեկան հիվանդություններ
Կոմսոմոլսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)
Կոմսոմոլսկոե (Комсомольське, Komsomolskoye), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1956 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Կոմսոմոլսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 852 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի քաղաքատիպ ավաններ Կատեգորիա:1956 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Նոռբի
Նոռբy (Norrby), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Յոլքեչմազ
Յոլքեչմազ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Տերենգա
Տերենգա (Тереньга), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5181 մարդ։
Սուուկ-Չիշմա
Սուուկ-Չիշմա (Суук-Чишма, Һыуыҡшишмә), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 630 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի բնակավայրեր
Գյումրու տիկնիկային թատրոն
Պատմություն
Հայ թատրոնում շատ երախտավորներ կան, որոնք մեծ հետագիծ են թողել թատերական պատմության մեջ։ Ստեփան Ալիխանյանը արվեստ մտավ յուրովի, ստեղծեց իր աշխարհը, ստեղծագործական հախուռն թափով ծնեց նոր թատրոն, տիկնիկային թատրոն։ Որքան որ հին է այդ արվեստը, այնքան էլ նոր էր կյանք մտնում՝ սովետական կյանք, նպատակը՝ մանուկների գեղագիտական դաստիարակությունն էր, էսթետիկական մի դպրոց, որտեղ երեխան կարող էր շատ բան տեսնել ու սովորել։ Այդ տարիներին Գյումրու տիկնիկային թատրոնի շուրջն են համախմբվել Լենինականի դրամատիկ թատրոնի դերասաններ, հետագայում ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Ա. Փաշայանը, Ռ. Օդաբաշյանը, Լ. Բադալյանը, Ա. Հարությունյանը և ուրիշներ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գյումրու թատրոններ Կատեգորիա:Հայաստանի մանկական թատրոններ
Ֆոլգոսո դե Կաուրել (քաղաք)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Լեկմաշ
Լեկմաշ (Лекмаш), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիելա գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանի գետեր
Մամիկոն Դանղյան
Մամիկոն Տիգրանի Դանղյան, հայ խորհրդային քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1949), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1969)։
Կենսագրություն
1930 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան միջնակարգ դպրոցը և երկու տարի զբաղվել ուսուցչական աշխատանքով։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետը (1936), ընդունվել ասպիրանտուրա և երկու տարի անց պաշտպանել թեկնածուական, 1949 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն։ 1951 թվականից նույն համալսարանի օրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչն է, աշխատել է նաև որպես քիմիական ֆակուլտետի դեկան։
Գիտական աշխատանքները վերաբերում ևն բազմաֆունկցիոնալ γ-լակտոնների սինթեզին և դրանց տարբեր փոխարկումների ուսումնասիրությանը ։
Մամիկոն Դանղյանը 1951 թվականից շուրջ երեսուն տարի գլխավորել է ԵՊՀ օրգանական քիմիայի ամբիոնը, դասավանդել «Օրգանական քիմիա» հիմնարար առարկան։ 1951-1962 և 1967-1971 թվականներին եղել է քիմիայի ֆակուլտետի դեկան։ Նրա ղեկավարությամբ ու խորհրդատվությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական 36 և դոկտորական 5 ատենախոսություն ։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1943 թվականից։
Պարգևներ, մրցանակներ
Պարգևատրվել է «Պատվո նշաև», Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշաններով, մեդալներով ու պատվոգրերով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ քիմիկոսներ Կատեգորիա:Քիմիական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչներ Կատեգորիա:ԵՊՀ քիմիայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ
(6494) 1992 NM
(6494) , աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հուլիսի 8-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,239597 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0018 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4774 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1224,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294069 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,83° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1992 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սատորու Օտոմոյի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զանզիբար (քաղաք)
Զանզիբար (սվահիլի՝ Jiji la Zanzibar, Zanzibar City, مدينة زنجبار), քաղաք Տանզանիայում, Զանզիբար կղզու արևմտյան ափին։ Ինքնավար Զանզիբարի և նրա վարչական միավորների՝ Արևմտյան Զանզիբարի շրջանները և Զանզիբար քաղաքի շրջանների վարչական կենտրոնը ։
Զանզիբար քաղաքը բաղկացած է երկու հիմնական մասից՝ Սթոն թաունից (Stone town, Քարե քաղաք) և Նգամբոյից։ Երկու մասերը բաժանված են ջրային տարածքով, այժմ կոչվում է Քրիք մեծ ճանապարհ ։ Սթոն թաունը քաղաքի պատմական միջուկն է, Զանզիբարի սուլթանության նախկին մայրաքաղաքը։ Այն իր յուրահատուկ ճարտարապետության և մշակույթի շնորհիվ 2000 թվականին հռչակվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։ Նգամբոն շատ ավելի մեծ, ժամանակակից քաղաք է, որը զարգացել է Սթոուն Թաունի շուրջը, Զանզիբարի հեղափոխությունից հետո, մեծ բազմաբնակարան շենքերով։
Քաղաքի մեծ մասը կառուցված է արաբական տների ոճով՝ մարջանաքարից և իրենից նեղ փողոցների լաբիրինթոս էր ներկայացնում։ Տանիքներով երկհարկ և եռահարկ տները միացված են ամուր պատով բակի շուրջը, ներկված փեղկերով և վանդակաճաղերով, փորագրված դռներով՝ ձկների, լոտոսի և շղթաների խորհրդանշական պատկերներով։
Բնակչություն
Բնակչությունը (Զանզիբար քաղաքի շրջանում (սուահիլի Մժինի («Քաղաք») կամ Jiji la Zanzibar («Զանզիբարի քաղաք»)) կազմել է 205 870 (2002), 256 543 (2008), 129 097 (2009), իսկ 2012 թվականի տվյալներով շուրջ 223 033 մարդ։
Կլիմա
Զանզիբար քաղաքն ունի արևադարձային կլիմա, որը շատ նման է ամբողջ Ունգուջա կղզու կլիմային և մի փոքր ավելի տաք է, քան Պեմբայում։ Այս կլիման դասակարգվում է որպես Հասարակածային մուսոնային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում (Köppen climate classification): Զանզիբար քաղաքի միջին ջերմաստիճանը 26,9°C է (80,4°F): Միջին տարեկան տեղումները կազմում են 1,512 մմ։ Ամսական միջին ջերմաստիճանը սովորաբար տատանվում է 25.1°C-ից 28.8°C-ի սահմաններում (77.2 և 83.8°F): Առավել շատ անձրևում է մարտից մայիս ընկած ժամանակահատվածում, իսկ ավելի քիչ անձրևները՝ նոյեմբերից դեկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Ավելի չոր ամիսներն են հունվարը, փետրվարը։
Կրթություն
Զանզիբարի համալսարանը գտնվում է Տունգուում և հիմնադրվել է 2002 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Տանզանիայի քաղաքներ Կատեգորիա:Զանզիբար Կատեգորիա:Պատմական երկրների մայրաքաղաքներ Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Տանզանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն
Ալմազնոե (գյուղ, Սովետսկիի շրջան)
Ալմազնոե (Алмазне, Eski Kerleut), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սովետսկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ստարիյ Կերլեուտ։
2001 թվականի տվյալներով Ալմազնոե գյուղում բնակվում էր 508 մարդ։
Մամաև կուրգան
Մամաև կուրգան (Мама́ев курган), բարձունք Վոլգոգրադ քաղաքի Կենտրոնական շրջանում՝ Վոլգա գետի աջ ափին, որտեղ Ստալինգրադի ճակատամարտի ժամանակ տեղի են ունեցել կատաղի մարտեր՝ սկսած 1942 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1943 թվականի հունվար։ Այսօր Մամաև կուրգանը հայտնի է հիմնականում որպես «Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսների» համալիր, որի գլխավոր հուշարձանը «Մայր հայրենիքը կանչում է» քանդակն է։ Մամաև կուրգանում կան մի քանի եղբայրական և անհայտ զինվորների գերեզմաններ, որտեղ թաղված են Ստալինգրադի ավելի քան 35000 պաշտպաններ։
2014 թվականից բարձունքը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի թեկնածու է ։
Անվան ստուգաբանություն
«Մամաև կուրգան» անվանումը հայտնի է վաղուց ։  Լեգենդար Մամաև Կուրգանն իր անունը ստացել է Ոսկե հորդայի ժամանակներից։  Նրա գագաթին եղել են պահակախմբեր։ Պահակակետը կազմել է զորապետ Մամայը ։ Կա լեգենդ, որ Մամայը թաղված է իր իսկ անվան բարձունքում, գերեզմանում՝ ոսկե զրահներով, որը վկայում է անցյալում Մամաև կուրգանում բազմաթիվ պեղումների մասին։ Սակայն գերեզմանը երբեք չի հայտնաբերվել։
«Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսներին» հուշահամալիր
Հիմնական կոմպոզիցիաներ՝
Կուրգանի տարածքում պահպանվել են նաև՝ «Ավերված պատեր» և «Ռազմական փառքի սրահ» այցելուներին ուղեկցում են երաժշտական կոմպոզիցիաներ ։ Մամաև կուրգանի հնչյունավորման վրա աշխատել են ճարտարապետ Եվգենի Վուչետիչը, դիկտոր Յուրի Լևիտանը , հնչյունային ռեժիսոր Ալեքսանդր Գերասկինը և ռեժիսոր Վիկտոր Մագատաևը ։
Տրտմության հրապարակից սկսվում է վերելք դեպի կուրգանի գագաթի գլխավոր հուշարձան`Մայր հայրենիքը կանչում է։ Սերպանտինի երկայնքով՝ բլրի վրա, վերաթաղվել են Ստալինգրադի պաշտպանության 34505 զինվորների մասունքները, ինչպես նաև Ստալինգրադի ճակատամարտի Խորհրդային Միության հերոսների 37 գրանիտե տապանաքարեր։
Մայր հայրենիքը կանչում է հուշարձանը համարվում է հուշահամալիրի գլխավոր բաղադրիչը։ Քանդակագործը ստեղծել է սուրը ձեռքում կնոջ կերպար, որը պատրաստ է մարտնչելու։ Հուշարձանի բարձրությունը սրով 85 մետր է, առանց սրի՝ 52 մետր։
«Մայր-հայրենիք»-ը պատրաստված է երկաթբետոնից` 5500 տոննա բետոն և 2,400 տոննա մետաղական կոնստրուկցիաներ (առանց հիմքի, որի վրա կանգնած է)։ Հուշարձանը ձուլվել է միանգամից, առանց թույլ տալու, որ բետոնը չսառչի և կցակարեր չառաջանան։ Հուշարձանը սնամեջ է։ Բետոնի պատերի հաստությունը 25-30 սմ է։ Ներսում կան 99 պողպատե լարեր, որոնք պնդացնում են կոնստրուկցիան, լարերի հսկման սենյակ, սանդուղք։ Սուրն ունի 30 մետր երկարություն (բռնակի հետ) և կշռում է 14 տոննա, պատրաստված է ֆտորացված պողպատից։ Քամու ճնշումը նվազեցնելու համար վրան կան բացվածքներ։ Հուշարձանը կանգնած է  2 մետր բարձրությամբ սալաքարի վրա, որը կանգնած է հիմնական հիմքի վրա։ Այդ հիմքն ունի 16 մետր բարձրություն, որը գրեթե չի երևում, դրա մեծ մասը գետնի տակ է։ Հուշարձանն ազատ տեղադրված է սալաքարի վրա, ինչպես շախմատի ֆիգուրը տախտակին։
Այս կոնստրուկցիայի լուրջ հաշվարկները կատարել է տեխնիկական գիտությունների դոկտոր Նիկոլայ Նիկիտինը, ով Օստանկինո հեռուստաաշտարակի կայունության հաշվարկի հեղինակն է։ Գիշերն արձանը լուսավորվում է լուսարձակներով։
Մամաև կուրգանում ամեն օր ծառայություն է իրականացնում Հարավային ռազմական շրջանի 20-րդ հրաձգային բրիգադի պատվո պահակախումբը։
Հուշարձանի պատմություն
1959 թվականի մայիսին քանդակագործ Եվգենի Վուչետիչի ղեկավարությամբ Մամաև կուրգանում սկսվեց  «Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսներին»  նվիրված հուշահամալիրի կառուցումը։
Նախնական նախագծով նախատեսվում էր հուշահամալիրի երկրորդ փուլի կառուցումը Լենինի պողոտայից մինչև Վոլգա գետը։ 1968 թվականին այդ նպատակով մարզգործկոմի կարգադրությամբ հուշահամալիրին հատկացվեց Լենինի պողոտայից մինչև Վոլգայի եզրագիծն ընկած հատվածը։ Լենինի պողոտայից մինչև Վոլգայի ափն ընկած տարածքում պետք է կառուցվեր հետիոտնային ծառուղի և քարակոթողներ Ստալինգրադի ճակատամարտին մասնակցած Խորհրդային բանակի բոլոր զորամասերի անվանումով ։
«Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսներին» նվիրված հուշահամալիրը  2008 թվականի  հունվարի 31-ին ընդգրկվեց դաշնային հուշարձանների ցանկի մեջ և այդ ժամանակից համարվում է դաշնային սեփականություն ։ Ռոսմշակույթի իրավասությանը հանձնելու համար այն միավորվեց «Ստալինգրադի ճակատամարտ» հուշահամալիր թանգարանի հետ։ Պետական հաստատության տնօրեն նշանակվեց Ալեքսանդր Վելիչկինը, որը երկար տարիներ ղեկավարում էր մարզային մշակույթի կոմիտեն։
2008 թվականի փետրվարին տնօրինությունը հայտարարեց նոր ցուցահանդեսային դահլիճի շինարարության և ամբողջ հուշահամալիրի տարածքի ցանկապատման վերաբերյալ, հավանաբար մուտքի վճար սահմանելու նպատակով ։
2008 թվականի հունիսի 12-ին Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում ամփոփվեցին «Ռուսաստանի 7 հրաշալիքները» մրցույթի արդյունքները։ Քվեարկության արդյունքներով Մամաև կուրգանը մտավ ռուսական յոթ հրաշալիքների կազմի մեջ ։
2010 թվականի նոյեմբերին հայտնի դարձավ, որ Վոլգոգրադի վարչակազմի № 26-98 որոշմամբ ընկերություններից մեկին Վոլգոգրադի մարզային արբիտրաժային դատարանի որոշմամբ հինգ տարի ժամկետով վարձակալությամբ հատկացվել է հողատարածք Չույկովի փողոցում բազմահարկ բնակելի շենքի շինարարության իրականացման համար։ Որոշ տվյալների համաձայն՝ նախագծով նախատեսվում է կառուցել մինչև 23 հարկանի բնակելի շենքերի շինարարություն, որը կարող է բացասաբար անդրադառնալ «Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսների » հուշահամալիրի արտաքին տեսքի վրա ։
Արվեստում
«Բլրի վրա» երգը (երաժշտությունը՝ Անդրեյ Պետրովի, խոսքերը՝ Յուլիա Դրունինայի) առաջին անգամ 1964 թվականին կատարվել է Լիդիա Կլեմենտի կողմից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ստալինգրադի ճակատամարտի հուշարձաններ Կատեգորիա:Վոլգոգրադի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի բարձունքներ Կատեգորիա:1967 հիմնադրումներ
Աստերոիդների ցանկ (218601-218700)
Աստերոիդների ցանկ (218501-218600) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (218701-218800)
Դուշման
Դուշման (իսկական անունը՝ Վարդան Ստեփանյան), (մարտի 9, 1966, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 3, 1992, Մյուրիշեն, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն), Արցախյան պատերազմի հերոս, ֆիդայի։ Հայաստանի հերոս    ։
Արցախյան պատերազմ
Հետագայում Վարդանը ստեղծում է նույնպիսի դպրոց նաև Արցախում։ Շատ բարդ էր Արցախ մեկնող նորակոչիկների գործը։ Վարդանը ոգեշնչում էր պատանի զինվորներին։ Հետո ձեռքն էր վերցնում մի բուռ հող ու ուտում և պահանջում, որ այդպես անեն նաև տղաները։ Հետո սկսում էր խոսել, որի միտքն այն էր, որ մեր երկիրը, մեր հողը մեր մայրն է, և աշխարհում նրանից ավելի քաղցր բան չկա։ Իսկ պատերազմը գնալով ուժգնանում էր։ Կատաղի մարտեր էին տեղի ունենում Երասխավանի, Ասկերանի, Շահումյանի շրջաններում։ Վարդանը անցնում է Կոռնիձոր։ Այնուհետև, մշակույթի աշխատողի փաստաթղթերով անցնում է Արցախ, որտեղ մասնակցում է Բադարա և Ասկերանի շրջանի Դահրավ գյուղերի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։
1991 թվականի հոկտեմբերի 30-ին «Դաշնակցություն» ջոկատի կազմում, որի հրամանատարն էր Աշոտ Ղուլյանը (Բեկոր Աշոտ), մասնակցում է ԼՂՀ Հադրութի շրջանի Տող գյուղի ազատագրման մարտերին։ Այնուհետև Վարդանի ջոկատը մտնում է Քարագլուխ գյուղ, որը ադրբեջանցիների կողմից իրականացված «Օղակ» օպերացիայի արդյունքում ավերակ էր դարձել։ Վարդանի տղերքի հաջորդ հաղթանակը Ստեփանակերտի արվարձան Կրկժանի` ադրբեջանական ամուր հենակետի, ոչնչացման ուղղված օպերացիան էր` 1992 թվականի հունվարի 22-ին։ Կրկժանն ուղիղ կապ ուներ Շուշիի հետ, որտեղից թուրքերն անընդհատ մարդկային ու ռազմական համալրում էին ստանում։ Կրկժանի համար մղվող դիրքային մարտերը տևեցին ավելի քան մեկ ամիս և ահա եկել էր վճռական հարձակման անցնելու պահը։ Հայկական գրոհը սկսվեց գիշերը՝ երկու ուղղությամբ։ Իրականացված գործողության մեջ իրենց մեծ դերն ունեցան Դուշմանի տղերքը՝ շուրջ 40 կռվողներ։ Նրա խումբը հարձակվելով թիկունքից՝ անակնկալի բերեց ազերիներին։ Քարինտակի հաղթանակը դարձավ հայկական ուժերի առաջին խոշոր հաղթանակը Արցախյան պատերազմում։ Սա դրեց հայերի իրար հաջորդող հաղթանակների սկիզբը՝ 1992 թվականի փետրվարի 10-ից սկսած հայկական ուժերը իրար ետևից ոչնչացրեցին Մալիբեյլ, Գուշչուլար և Լեսնո (Մեշալու) գյուղերի ադրբեջանական կրակակետերը։ Այդ հաղթանակների ողջ քաղցրությունն ու դառնությունը զգաց և ինքը՝ Դուշմանը, որը մարտերի անմիջական մասնակիցն էր։
Հաջորդ կարևորագույն հաղթանակներից էին Խոջալուի կրակակետերի ոչնչացումը (փետրվարի 25-26-ի գիշերը) և Ստեփանակերտ-ի օդանավակայանի ու Ստեփանակերտ-Ասկերան ավտոճանապարհների բացումը՝ ազատումը ազերիներից։ Գործողությունն իրականացվեց փայլուն կերպով և դարձավ անգնահատելի հաղթանակ ԼՂՀ-ի մայրաքաղաքի ու շրջափակման մեջ գտնվող բնակավայրերի անվտանգության ապահովման համար։ Այս հաղթանակները կարևոր նշանակություն ունեցան նաև Շուշիի ազատագրման համար։ Խոջալուի ազատագրման ժամանակ Բեկոր Աշոտի ուժերը հարձակման են անցել Ասկերանի շրջանի Քյարտուկ գյուղից։
Շուշիի ազատագրում
Դուշմանը վստահություն էր ներշնչում տղաներին։ Նրա համոզվածությունը, որ հայերը անպայման կազատագրեն Արցախ աշխարհի պատմական Շուշի մայրաքաղաքը, ոգեպնդում էր տղերքին։
Եվ հայ զենքի, հայ զինվորի իսկական սխրանքը դարձավ հնամենի Շուշիի ազատագրումը ադրբեջանաթուրքական 72-ամյա օկուպացիայից։ Անառիկ բերդ հիշեցնող Շուշի մտած ստորաբաժանումների մեջ առաջիններից էր Բեկոր Աշոտի գլխավորած 1-ին դաշնակցական վաշտը, որի մեջ մտնում էր նաև Դուշման Վարդանի գլխավորած խումբը։ Մայիսի 7-8-ի գիշերը Շուշիի ուղղությամբ իրականացվեց հրետանային հուժկու հարված, որից հետո սկսվեց գրոհը։ Դուշմանի կռվողներն հարձակումն սկսեցին քաղաքի արևելյան կողմից և արդեն առավոտյան ազատագրել էին Շուշիին հարակից թաղամասերը։ Շոշ գյուղի կողմից սկսվեց գնդապետ (այժմ՝ գեներալ-մայոր) Արկադի Կարապետյանի գլխավորած գումարտակի գրոհը։ Հյուսիս-արևմուտքից գրոհին միացան նաև Բեկոր Աշոտի գլխավորած ուժերի մնացած մասը։ Հարավից հարձակում գործեցին Նվեր Չախոյանի, այսպես կոչված «աֆղանների» վաշտը, ինչպես նաև Ժիրայր Սեֆիլյանի և Աշոտ Խաչատրյանի գլխավորած գումարտակները։ Նույն ժամանակ գնդապետ Սեյրան Օհանյանի գլխավորած ուժերը շրջանցեցին քաղաքը հարավ արևմուտքից՝ ազատագրելով Մալիբեկլու, Քյոսալար, Բաշքենդ, Ջավադլար և ուրիշ բնակավայրեր՝ ընդհանուր առմամբ 17։ Շուտով հարձակմանը միացավ նաև Վալերի Չիտչյանի գումարտակը։ Սամվել Բաբայանի գլխավորած ջոկատը Բերձորի կողմից փակեց ադրբեջանցիների հնարավոր օգնության ճանապարհը։ Առավոտյան դեմ հայկական ուժերն իրականացրեցին միասնական գրոհ։ Շուշիում թողնվել էր մարդասիրական միջանցք՝ թշնամու հեռանալու համար (Բերձորի (այն ժամանակ՝ Լաչին) կողմից)։ Մայիսի 9-ին կեսօրին մոտ քաղաքը ազատագրվեց։ Մարտի դաշտում բազմաթիվ զոհեր թողնելով, թողնված մարդասիրական միջանցքով, թշնամին դիմեց փախուստի։ Հայկական կողմը տվեց 27 զոհ և շուրջ 180 վիրավոր։ Ադրբեջանական կողմը տվեց շուրջ 300 զոհ և 700 վիրավոր։ Որպես ռազմավար հայկական կողմին մնաց թշնամու ամբողջ հրետանին, զենքերը և այլն։
Պատերազմի հետագա ընթացքը
1992 թվականի մայիսին հրամանատարության որոշմամբ ստեղծվեց Շուշիի առանձին գումարտակ։ Հրամանատարի փոխարինող դարձավ Դուշմանը։
Հերոսի մահը
Վարդանը զոհվեց 1992 թվականի հուլիսի 3-ին, երբ իր զինվորական ընկեր Երոի (Արմեն Երիցյան) և Արայիկի (Արա Ավագյան) հետ մարտական առաջադրանք էր կատարում ԼՂՀ Մարտունու շրջանի Մյուրիշեն գյուղի մոտակայքում։ Վարդանի մարմինը հանձնվեց իր այդքան սիրելի հողին՝ Երևանում, հայ զինվորների գերեզմանոցում՝ Եռաբլուրում։
Հերոսի հիշատակին
Ժողովուրդը մեծ հարգանքով ու հպարտությամբ է հիշում ու գնահատում այն, ինչ արել է իր համար Վարդանը։ Վարդանին է նվիրված Դավիթ Ամալյանի երգերից մեկը, ինչպես նաև Գագիկ Հայկազունու «Հպարտ գնացեք երգը»։ Որդու զոհվելուց հետո մայրը՝ տիկին Զարուհին, չնայած դժվարություններին, կարողացավ վերանորոգել բնակարանը և նրա տունը դարձնել տուն-թանգարան՝ ընդարձակ գրադարանով։ Մուտքն այստեղ ազատ է և այցելուների պակաս չի լինում։ Գալիս են այստեղ սփյուռքից, ինչպես նաև աշակերտներ, ուսանողներ, պատերազմի ընկերները։ «Մեր դուշմանը դուշմաններից-մեր Դուշման Վարդանը»՝ այս վերնագիրն է կրում Դուշմանին նվիրված Արամայիս Սահակյանի գիրքը, որը նվիրվել է տուն-թանգարանին։ 2009 թվականի մարտի 8-ին, Վարդանի ծննդյան 42-րդ տարեդարձին, նրա անվան գրադարան-տուն-թանգարան առաջին այցելությունը կատարեց մարտական ընկերը՝ Հայաստանի պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը և թանգարանի հուշամատյանում հանպատրաստից այսպիսի տողեր թողեց.
2009 թվականի հուլիսի 3-ին Արցախի Մարտունու շրջանի Մյուրիշեն գյուղում, այնտեղ, որտեղ զոհվել էր Վարդանը, կանգնեցվեց նոր հուշարձան։
Գրականություն
Կատեգորիա:Երևան քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Շուշիի առանձնակի գումարտակի անդամներ Կատեգորիա:«Խիզախության համար» մեդալով պարգևատրվածներ (ԽՍՀՄ)
Նորաշեն (Կարսի գավառ)
Նորաշեն, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևելյան Հայաստանի գյուղեր
Ֆյոլկա Բեզզուբովա
Ֆյոլկա Իգնատևնա Բեզզուբովա, էրզիացի ժողովրդական հեքիաթասաց։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1938):
Կենսագրություն
Ֆյոլկա Բեզզուբովան ծնվել է 1880 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Օդ Մուրզա գյուղում (այժմ՝ Մորդովիայի Կոչկուրովսկի շրջանի Նովիե Տուրդակի գյուղում)։ Մեծացել է բազմանդամ գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցական կրթություն չի ստացել, քանի որ փոքր հասակից օգնում է ծնողներին տան և դաշտի գործերում։ Երգելու սերը փոխանցվել է տատիկից՝ Եվդոկիա Իվանովնա Զվերկովայից։
1901 թվականին Ֆյոլկան ամուսնացել է հարևան Սեմիլեյ գյուղից Իլյա Կոնստանտինովիչ Բեզզուբովի հետ։ 1902 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Գրիգորը, որը վեց շաբաթ անց մահացել է։ 1905 թվականին ծնվել է նրանց երկրորդ որդին՝ Գերոգին, 1914 թվականին՝ երրորդ որդին՝ Վասիլին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ֆյոլկա Բեզզուբովանյի ամուսինը մեկնել է ռամաճակատ։ 1918 թվականինին նրա զորացրցելուց հետո երեխաների հետ միասին մեկնել են Սիբիր, սակայն շուտով վերադարձել են Սեմիլեյ։
1923 թվականին Բեզզուբովները դուստր են ունեցել՝ Լյուբովը։ 1930 թվականից Ֆյոլկա Բեզզուբովան սկսել է աշխատել Ն. Կրուպսկայայի անվան կոլտնտեսությունում։
Բեզզուբովայի բանաստեղծական տաղանդը 1936 թվականին նկատել և գնահատել են Մորդովի մշակույթի հետազոտական ինստիտուտի ժողովրդական արշավախմբի մասնակիցները։ Արշավախմբի անդամները գրի են առել Բեզզուբովայի բազմաթիվ բանաստեղծություններ, ներառյալ նրա սեփական հեքիաթները։ Այդ ժամանակից ի վեր նրա ստեղծագործությունները սկսել են տպագրվել թերթերում և ամսագրերում։ 1939 թվականին Բեզզուբովան տեղափոխվեց Սարանսկ։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա ստեղծագործությունների ժողովածուն «Ժողովրդական երգեր» («Народной морот»): Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Բեզզուբովան ստեղծել է հայրենասիրական հեքիաթներ, չաստուշկաներ, երգեր։ Ստեղծագործական թիմի հետ մեկնել է ռազմաճակատ և հանդես եկել զինվորների համար։ 1947 թվականին Ռիբկինսկի ընտրատարածքից ընտրվել է Մորդովյան ԻԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Ռուսերեն և մորդովյան լեզուներով լույս են տեսել Բեզզուբովայի ստեղծագործությունների 10 հավաքածու, որոնցից վերջինը լույս է տեսել 1958 թվականին «Հեքիաթներ և երգեր» («Сказт ды морот») անվանումով ։
Մահացել է 1966 թվականի մայիսի 12-ին, Սարանսկում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հեքիաթասացներ Կատեգորիա:Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Նիունի
Նիունի (Nõuni), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պալուպեռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 213 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պալուպեռա շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Էստոնիայի գյուղեր
Ֆրանց Մերինգ
Ֆրանց Մերինգ (Franz Erdmann Mehring, ), գերմանացի հրապարակախոս, մարքսիստ, քաղաքական գործիչ, պատմաբան։
Կենսագրություն
1866-1870 թվականներին սովորել է Լայպցիգի և Բեռլինի համալսարաններում։ 1882 թվականից փիլիսոփայության դոկտոր։ 1891 թվականից եղել է Գերմանիայի ս-դ․ կուսակցության անդամ և պրոպագանդել է մարքսիստական աշխարհայացքը, հանդես եկել ընդդեմ ռևիզիոնիզի և օպորտունիզմի։ Սատարել է 1905-1907 թվականների ռուսական հեղափոխությունը։ Մասնակցել է «Ինտերնացիոնալ» խմբի ստեղծմանը, որը 1916 թվականին վերակազմավորվել է «Սպարտակյան միության»։ Կարլ Լիբկնեխտի և Ռոզա Լյուքսեմբուրգի հետ հանդիսացել է միավորման առաջնորդերից։ Քննադատել է 1914-1918 թվականների Առաջին համաշխարհային պատերազմի բնույթը, դատապարտել ս-դ․ կուսակցության պարագլուխների «Պրոսպեր Մերիմե» քաղաքականությունը։ Առաջիններից էր Արևմուտքում, որ պաշտպանել և պրոպագանդել է Հոկտեմբերյան սոցիալիստական հեղափոխության գաղափարները։
Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից է։ Ուսումնասիրել է հին հունական և գերմանական դասական փիլիսոփայությունը, քննադատել է Հարտմանի, Նիցշե Ֆրիդրիխի, Արթուր Շոպենհաուերի և այլ իդեալիստ փիլիսոփաների հայացքները։ Հրատարակության է պատրաստել Մարքսի և Էնգելսի երկերն ու նամակները, գրել է Մարքսի կենսագրությունը։ Մերինգը պատմության մատերիալիստական ըմբռնումը կիրառել է գրականագիտության և արվեստագիտության մեջ։ Պատմական աշխատություններում՝«Լեգենդ Լեսսինգի մասին» (1893), «Գերմանիայի պատմությունը միջին դարերի վերջից» (1910) Գերմանիայի պատմությունը շարադրված է մարքսիստական սկզբունքներով։ «Գերմանական սոցիալդեմոկրատիայի պատմությունը» քառահատոր աշխատությունում և այլ երկերում Մերինգը գերմանական բանվորական շարժումը ուսումնասիրել է համաեվրոպական պատմության առնչությամբ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի պատմաբաններ Կատեգորիա:Գերմանացի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ
Տերենինո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)
Տերենինո (Теренино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 277 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Սուպոնևո (գյուղ, Բրյանսկի շրջան)
Սուպոնևո (Супонево), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8695 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրյանսկի շրջանի բնակավայրեր
My Immortal
Երգը ընդգրկվել է խմբի «Fallen» ալբոմում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2003 սինգլներ Կատեգորիա:Evanescence
Կույբիշևի փողոց (Եկատերինբուրգ)
Կույբիշևի փողոց (Улица Куйбышева, նախկինում՝ Սիբիրյան պողոտա), Եկատերինբուրգի ամենաերկար փողոցներից մեկը (երկարությունը՝ 4880 մետր)։ Գտնվում է Եկատերինբուրգի Լենինյան և Հոկտեմբերյան վարչական շրջանների, «Կենտրոնական» և «Սիբիրյան» բնակելի թաղամասերի տարածքում և անցնում է արևմուտք-արևելք ուղղությամբ։ Փողոցն իր ներկայիս անվանումը ստացել է 1930-ական թվականներին բոլշևիկ  Վալերիան Կույբիշևի ազգանունով։ Փողոցը գտնվում է Մոսկովյան փողոցի և Բազային նրբանցքի միջև և Իսետ գետի միջոցով բաժանված է համարյա երկու հավասար մասերի՝ հատելով քաղաքի Լենինյան և Հոկտեմբերյան շրջանների տարածքը ։
Պատմություն և տեսարժան վայրեր
Առաջին անգամ որպես չկարգավորված կառուցվածք Եկատերինբուրգը պլանի վրա ամրագրվում է 1785 թվականին, իսկ 1804 թվականի պլանով այն արդեն տարածվում է Իսետ գետի երկու ափերի ուղղությամբ։ Նախահեղափոխական Եկատերինբուրգում Սիբիրյան պողոտայում Իսետի աջ ափին են գտնվում 2-րդ կանանց գիմնազիայի շենքը, մանկատունը (Նուրովյան) Նիկոլյան եկեղեցու հետ, Շեպինի հրապարակի շուկան, Խլեբնոյ հրապարակի շուկան, Սուրբ Երրորդության տաճարը, (Ռյազանյան եկեղեցի), Սեննի հրապարակի  հյուսիսային սահմանը։ Փողոցի ձախ մասում են գտնվում ոսկու արդյունահանմամբ զբաղվող Ռյազանովների մեծ ու փոքր տները (ճարտարապետներ՝  Միխայիլ Մալախով, Կ. Գ. Տուրսկի), որոնք ճանաչվել են ճարտարապետական հուշարձաններ ։
Սիբիրյան պողոտայի Իսետի վրայով անցնող կամուրջը կառուցվել է 1930 թվականին գետի ծանծաղուտ մասում, որտեղգոյացած հողաթմբի վրայով պետք է անցկացվեին տրամվայի գծերը։ 1960-ական թվականներին հողաթմբի և գետագալարի միջև ընկած տարածքը հարմարեցվեց նոր շենքերի շինարարության համար։ Նախկին Ռյազանովյան այգու տեղում 1990 թվականին կառուցվեց «Խարբին» ռեստորանը, իսկ Սուրբ Երրորդության возле Свято-Троицкой (Ռյազանովյան) եկեղեցու (մասնակիորեն հին քաղաքային կրկեսի տեղում) կառուցվեց Եկատերինբուրգում առաջին   5-աստղանի «Ատրիում Պալաս Օտելի» շենքը։ Նրանից դեպի արևելք (Բելինսկու փողոցով) գտնվում է ՈւրՊՀ-ի տեխնիկական ֆակուլտետի շենքը և Նկարչի տունը ցուցասրահով։ Կույբիշևի և Արևելյան փողոցների անկյունում տեղակայված է Հոկտեմբերյան (Շարտաշյան) շուկան ։
Ակիս Ցոխաձոպուլոս
Ակիս Ցոխաձոպուլոս (Άκης Τσοχατζόπουλος, լրիվ անունը Ապոստոլոս-Աթանասիոս Ցոխաձոպուլոս, ), հույն քաղաքական գործիչ, «Համահունական սոցիալիստական ​​շարժում» կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։ Զբաղեցրել է մի քանի նախարարական պաշտոններ։ Կոռուպցիոն սկանդալից հետո ազատազրկման պատիժ է կրել։
Կենսագրություն
Ակիս Ցոխաձոպուլոսը ծնվել է 1939 թվականին Աթենքում, բայց մեծացել է Սալոնիկում, որտեղ 1940 թվականին տեղափոխվել է նրա ընտանիքը։ Նրա հայրը Ստամբուլից էր, մայրը՝ Յաննինայից։ Երիտասարդության տարիներին նա պրոֆեսիոնալ բասկետբոլ է խաղացել։ Երկու տարի (1953 և 1954 թվականներին) խաղացել է ՊԱՈԿ ակումբում։ Ավելի ուշ նա սովորել է Մյունխենի տեխնիկական համալսարանում, դարձել է ինժեներական գիտությունների դոկտոր (1964) և տնտեսագետ (1967): Նա աշխատել է Գերմանիայի, Ավստրիայի, Շվեյցարիայի և Իտալիայի շինարարական նախագծերի վրա։ Գերմանիայում նա անցկացրել է 16 տարի՝ 1959-1975 թվականներին, ապա վերադարձել Հունաստան։ 1968 թվականին ռազմական խունտան արգելել է նրան մուտք գործել երկիր և զրկել Հունաստանի քաղաքացիությունից։
Քաղաքական գործունեություն
1968 թվականին Ակիս Ցոխաձոպուլոսը Ֆրանկֆուրտում հանդիպել է Անդրեաս Պապանդրեուի հետ, իսկ 1970 թվականին դարձել է Համահունական ազատագրական շարժման անդամ։ Նա «Համահունական սոցիալիստական ​​շարժում» կուսակցության հիմնադիր անդամներից էր։ Այդ ժամանակվանից նա մասնակցել է կուսակցության գործադիր մարմինների աշխատանքներին։ 1990-1994 թվականներին նա եղել է «Համահունական սոցիալիստական ​​շարժում» կուսակցության Կենտկոմի քարտուղար, իսկ 1995 թվականին ընտրվել է Սոցիալիստական ​​կուսակցության փոխնախագահ։
1981 թվականի ընտրություններում առաջին անգամ հունական խորհրդարան է ընտրվել «Համահունական սոցիալիստական ​​շարժում» ցուցակներով։ 1985-2004 թվականներին Սալոնիկի առաջին ընտրատարածքից վերընտրվել է պատգամավոր։ Նա հրաժարվել է մասնակցել 2007 և 2009 թվականների ընտրություններին, չնայած որ կուսակցության ցուցակում զբաղեցնում էր 7-րդ տեղը։
1995 թվականին Ակիս Ցոխաձոպուլոսը դարձել է Հունաստանի փոխվարչապետ Անդրեաս Պապանդրեուի հիվանդության տարիներին։ Այս պաշտոնում նա ներկայացրել է Հունաստանը Մադրիդում Եվրամիության անդամ երկրների գագաթնաժողովին։
Սկանդալներ և քրեական գործեր
2010 թվականի մայիսի 30-ին «Կատիմերինի» և «Պրոտո Թեմա» թերթերը տեղեկատվություն են հրապարակել այն մասին, որ Ցոխաձոպուլոսի կինը Հունաստանի 3842/2010 «արդարության վերականգնման և հարկերի վճարումից խուսափելու դեմ պայքարի մասին» օրենքի ուժի մեջ մտնելուց երեք օր առաջ Դիոնիսիա Արեոպագիտա փողոցում ձեռք է բերել մոտ մեկ միլիոն արժողությամբ տուն օֆշորային ընկերության միջոցով։ Հետաքննությունը պարզել է նաև, որ ընկերության սեփականատերերից մեկը TORCASO Investments Ltd-ն ներգրավված է եղել Վատոպեդի վանքի շրջակայքում անշարժ գույքի հետ կապված կոռուպցիոն սկանդալի մեջ։ Հունիսի 1-ին Աթենքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատախազը նախաձեռնել է ֆինանսական հանցագործությունների հետաքննություն։ Հունիսի 7-ին Ակիս Ցոխաձոպուլոսը խնդրել է դադարեցնել իր անդամակցությունը կուսակցությանը։