cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Մարիա Ֆելիքս
Կենսագրություն
Մարիա դե լոս Անջելես Ֆելիքս Գերերիան ծնվել է 1914 թվականի մայիսի 4-ին Մեխիկոյի Սլամորա նահանգի Ալլամոս քաղաքում։ Հայրը ծագումով հնդկանակ յակիի ցեղից է, մայրը` իսպանական (բասկ) ծագում ունի, դաստիարակվել է Կալիֆոռնիայի (ԱՄՆ) վանքում։ Նկարահանվել է 47 ֆիլմում։
Ընտանեկան կյանք
Ամուսնացել է չորս անգամ։ Նրա ամուսինների շարքում էր մեքսիկացի կոմպոզիտոր Ագուստին Լարան, որը իր համար գրել է մի քանի երգ, այդ թվում հանրահայտ «Մարիա Բոնիտա»։ Ամուսիններից էին նաև մեքսիկացի աստղ, դերասան և երգիչ Խորխե Նեգրեթեն, ֆրանսիացի բանկիր Ալեքս Բերգերը։
Երեխաներ
Միակ որդին (առաջին ամուսնությունից) Էնրիկե Ալվարես Ֆելիքսը (1934-1996) դերասան էր, նկարահանվել է հեռուստասերիալներում։
Ընտրված դերերը
Խաղացել է Մեսալինայի դերը ռեժիսորո Կարմին Գալոնեի համանուն ֆիլմում (1951), հայտնի պարուհի և կուրտիզանուհի Կարոլինա Օտերոնի դերը «Հիասքանչ Օտերո» (1954) ֆիլմում, խաղացել է Ժան Ռենուարի «Ֆրանսիական Կանկան» ֆիլմում (1954), «Հերոսները հոգնել են» (1955) Իվ Սիամպին Իվ Մոնտանի հետ, Բունյուելի հետ «Էլ Պաոյի մթնոլորտը տաքանում է» (1959), «Սոնատաս» (1959) Խուան Անտոնիո Բարդեմի կողմից, «Մոխրե չորեքշաբթի» (1958) և «Մայիսյան ծաղիկ» (1959) Ռոբերտո Գավալդոնա և այլն։
Մրցանակներ
Կինոարդյունաբերության ոլորտում ունեցած իր ներդրման համար 1985 թվականին նա պարգևատրվել է Մեքսիկայի կինոակադեմիայի ամենամյա գլխավոր մրցանակով՝ Ոսկե  «Արիել» մրցանակ ։ 2018 թվականին Google- ը նշում էր Մարիա Ֆելիքսի 104-ամյակը ՝ իր դիմանկարը տեղադրելով Google Doodle-ում։
Արվեստում
Ֆելիքսին նկարել է Խոսե Կլեմենտե Օրոզկոն, Դիեգո Ռիվերան, Լեոնորա Քարինգթոնը, Լեոնոր Ֆինին և այլ նկարիչներ։ Հանդես է եկել որպես մոդել Balenciaga-ի և Քրիստիան Դիորի։ Երկրորդ կայսրության ժամանակաշրջանից զարդերի հավաքածու է կազմել։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մեքսիկացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Արվեստի և գրականության ֆրանսիական շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Բնորդուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Մեքսիկացի մոդելներ
Ելո (գյուղ, Օնգուդայսկի շրջան)
Ելո (Ело), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Օնգուդայսկի շրջանի կազմում։
Պարագվայի դրոշ
Պարագվայի դրոշը, Պարագվայի Հանրապետության խորհրդանիշներից է։ Այն ընդունվել է 1842 թվականին։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 3։5 է։
Նմանատիպ դրոշներ
Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:Պարագվայի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:1842 դրոշներ
Ելո (գյուղ, Օնգուդայսկի շրջան)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Օնգուդայսկի շրջանի բնակավայրեր
Նադեժդա Տրոյան
Նադեժդա Վիկտորի Տրոյան (Троя́н Наде́жда Ви́кторовна, ), խորհրդային հետախույզ և «Փոթորիկ» պարտիզանական ջոկատի բուժքույր, Խորհրդային Միության հերոս։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից ի վեր, Տրոյանը գտնվել է ֆաշիստական զորքերի կողմից օկուպացված տարածքներում, որտեղ անդամագրվել է Մինսկի մարզի ընդհատակյա կազմակերպությանը։ 1942 թվականի հուլիսից եղել է մի շարք պարտիզանական ջոկատների կապավոր, հետախույզ ու բուժքույր։
Նադեժդա Տրոյանը մասնակցել է կամուրջների պայթեցման, թշնամական գումակների վրա հարձակումներին, բազմիցս կռվի մեջ է մտել ֆաշիստների դեմ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Խորհրդային հետախույզներ Կատեգորիա:Խորհրդային Միության հերոսներ Կատեգորիա:1921 ծնունդներ Կատեգորիա:2011 մահեր Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 24 ծնունդներ Կատեգորիա:Սեպտեմբերի 7 մահեր Կատեգորիա:Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Հայ բուժքույրեր Կատեգորիա:Բժշկական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Կատեգորիա:Հայ վիրաբույժներ
(4211) Ռոսնիբլետ
(4211) Ռոսնիբլետ (Rosniblett), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,18884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5391 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8386 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2079,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173083 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,59° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1987 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Զորեղ Հանսը
Սյուժե
Ավազակներն առևանգում են երկու տարեկան Հանսին և նրա մորը։ Ատամանը մորն ասում է, որ նրան վատություն չի անի, եթե իրենց քարանձավի տնտեսությունը վարի։ Տասներկուամյա Հանսը մահակով հաշվեհարդար է տեսնում հարբած ավազակախմբի հետ և մոր հետ վերադառնում հայրական տուն։ Որոշ ժամանակ ապրելով ծնողների հետ՝ նա գնում է երկրեերկիր թափառելու։ Բնությունից օժտված լինելով հսկայական ուժով՝ իր հետ վերցնում է յոթ փթանոց մի գավազան։
Ճանապարհին պատանին հանդիպում է մի մարդու, որը եղևնին ոլորել էր ուռենու ոստի պես։ Նրան անվանում է Եղևնի Ոլորող և տանում իր հետ։ Որոշ ժամանակ անց նրանք հանդիպում են մի մարդու, որը ձեռքով ժայռից մեծ կտորներ էր պոկում։ Հանսը նրան անվանում է Ժայռտաշ և առաջարկում միանալ իրենց։ Նրանք հասնում են մի անմարդաբնակ ամրոցի, որտեղ Հանսը մահակով վարազ է սպանում։ Ընկերները բնակություն են հաստատում ամրոցում և պայմանավորվում, որ օրական երկուսը գնան որսի, իսկ երրորդը մնա տանը և ճաշ պատրաստի՝ ամեն մեկի համար ինը ֆունտ մսից։ Առաջին օրը տանը մնում է Եղևնի Ոլորողը։ Հանկարծ հայտնվում է մի թզուկ և միս ուզում։ Մերժում ստանալով՝ նա ծեծում է Եղևնի Ոլորողին, բայց վերջինս ընկերներին ոչինչ չի ասում։ Նույնը պատահում է Ժայռտաշի հետ։ Հանսը կարողանում է չար մարդուկին հաղթել ու նրան ծեծել, ընդ որում՝ նա տեսնում է անտառի քարանձավը, որտեղ թաքնվում է թզուկը։
Աղբյուրներ և սյուժեի վերլուծություն
Համաձայն Գրիմ եղբայրների ծանոթագրությունների՝ նրանք օգտագործել են Կարլ Ռուդոլֆ Հագենբախի՝ Վիլհելմ Վակերնագելեի մասին հեքիաթը։ Նրանք դա համեմատում են նաև իրենց ժողովածուի մեկ այլ` «Հողե մարդուկը» հեքիաթի (KHM 91) և այլ ավանդությունների հետ, ընդ որում՝ մանրամասները միշտ էլ տարբեր են, բայց բոլոր սյուժեների համար ընդհանուր է գլխավոր հերոսի գերբնական ուժը, որը նման է սկանդինավյան դիցաբանության կերպար Զիգֆրիդի ուժին։
Մեկնաբանություններ
Կարլ-Հայնց Մալետը հոգեվերլուծության տեսակետից քարանձավը մեկնաբանում է որպես արգանդի խոռոչ, ավազակապետին՝ որպես հայր, Հանսի թաքցրած մահակը՝ որպես Էդիպյան բարդույթ, Եղևնի Ոլորողը, Ժայռտաշը և թզուկը մեկնաբանվում են որպես ձեռնաշարժություն, պաշտպանական բնազդ և չհասունացած սեռազգացողություն։ Ավազակապետի, ավազակաորջի և մոր սիմվոլիկ նախնական կոմպոզիցիան այնուհետև կրկնվում է հոր և տան մեջ, ավազակախմբում, ինչպես նաև թզուկի մեջ, նրա քարանձավում և աղջկա մեջ ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Գրիմ եղբայրների հեքիաթներ Կատեգորիա:Գերմաներեն գրականություն
Հարցական նշան (պանդոկ)
Պանդոկ «Հարցական նշան» (սերբերեն՝ Կաֆանա «Զնակ պիտանյա», Կաֆանա «Ուպիտնիկ» Кафана „?”, Кафана „Знак питања”, Кафана „Упитник”, ), ամենահին, դեռևս գործող ավանդական պանդոկն է (կաֆանա) Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում։ Թագավոր Պետրոս 6 (Kralja Petra 6) հասցեում գտնվող շենքը մոտ 200 տարեկան է։ Քաղաքի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը՝ «Հարցական նշանը», առաջարկում է ավանդական բալկանյան խոհանոց, որտեղ հնչում է հին քաղաքային (starogradska) երաժշտություն։
19-րդ դար
Այն նաև անվանվել է «սերբական կաֆանա», իսկ 1878 թվականին անունը փոխվել է «Հովվի մոտ» (Kod pastira): Այն ստացել է իր ներկայիս անսովոր անվանումը 1892 թվականին՝ Սերբական ուղղափառ եկեղեցու իշխանությունների հետ վեճի ժամանակ՝ երբ նոր սեփականատեր Իվան Պավլովիչ պանդոկն անվանել էր «Սաբորնա եկեղեցու մոտ» ( Kod Saborne crkve), ինչի մասին եկեղեցական իշխանությունները բուռն բողոքեցին՝ չցանկանալով տեսնել, որ տաճարը հիշատակվում է որպես պանդոկի անվանման մաս։ Այսպիսով, որպես ժամանակավոր լուծում, պանդոկի տերը հարցական նշան է դրել դռան վրա, և այն շուտով դարձավ վայրի պաշտոնական անվանումը ։ Որոշ ժամանակ մոտակա եկեղեցու նկատմամբ հարգանքից ելնելով, պանդոկի ներսում ծխելն արգելված է եղել, բայց դա երկար չի տևել։
20-րդ դար
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո պանսոկը դեռևս պատկանել է Իվան Պավլովիչին, սակայն Հարավսլավիայի կոմունիստական իշխանությունները 1959 թվականին ազգայնացրել են գույքը՝ 1962 թվականին այն հանձնելով UTP Varoš Kapija պետական ընկերության կառավարմանը ։ Որոշ ժամանակ անց պանդոկը հռչակվել է որպես Սերբիայի ժառանգության օբյեկտ և պաշտպանվել Բելգրադի քաղաքային տեսարժան վայրերի գրասենյակի կողմից։
«Հարցական նշանը» Սերբիայի Հանրապետության կողմից 1981 թվականին ավելացվել է Մշակույթի պահպանվող հուշարձանների ցանկում ։
21-րդ դար
Նախկինում պետականացված գույքի վերասեփականաշնորհման մասին խոսակցություններն առաջին անգամ սկսվել են 2003 թվականին Այնուհետև UTP Varoš Kapija-ի մրցութային աճուրդը, որը ղեկավարել է 2004 թվականի նոյեմբերի 25-ին նախատեսված «Հարցական նշանի» աճուրդը։ Գույքի մեկնարկային արժեքը սահմանվել է 2500 եվրո մեկ քառակուսի մետրի համար ։ Ի վերջո, մրցույթը չեղյալ է հայտարարվել, քանի որ շենքը, որում գտնվում է պանդոկը, 1946 թվականից պաշտպանվել է պետության կողմից և, որպես այդպիսին, չի կարող դառնալ մասնավոր սեփականություն ։
Պանդոկի աշխատակիցների, տարբեր հասարակական գործիչների (հիմնականում բիստրո հաճախող լրագրողների) և որոշ քաղաքացիական խմբերի ուժեղ դիմադրությունը, երբ 2563 հոգու կողմից ստորագրված միջնորդությունում պահանջվում էր դադարեցնել սեփականաշնորհումը, արդյունք է տվել 2007 թվականի փետրվարին, երբ Սերբիայի կառավարությունը որոշել է ռեստորանն ազատել սեփականաշնորհման գործընթացից և հանձնել այն. քաղաքային կառավարման, որպես ժառանգության վայր ։
2017 թվականի մայիսին Սերբիայի ֆինանսների նախարարությունը հաստատել է «Հարցական նշանի» սեփականության իրավունքը՝ ավելի վաղ Վերականգնման Գործակալության որոշումը՝ հանձնել  սեփականությունը Իվան Պավլովիչի ժառանգներին, որոնք եղել են սեփականատերը 1892 թվականից մինչև 1959 թվականը ։ Հետնորդներից մեկն ասել է, որ չեն պատրաստվում փոխել շենքի նպատակը, բայց չի կարող երաշխավորել, որ նրանցից մեկն այլ կերպ կորոշի։ Varoš Kapija ընկերությունը նաև հայտնել է, որ մի քանի հայտնի անձինք և արվեստագետներ ցանկացել են գնել պանդոկը նրանցից՝ կա՛մ պնդել են, որ իրենք սկզբնական սեփականատերերի ժառանգներն են։ Ընկերությունը բողոք է ներկայացրել՝ խնդրելով չեղյալ համարել որոշումը՝ պնդելով, որ օրինական կերպով վճարել է տարածքի համար՝ մասամբ պետությանը, մասամբ՝ ժառանգներին ։ 2019 թվականի հուլիսին Վարչական դատարանը մերժել է բողոքը՝ այդպիսով նախկին սեփականատերերին վերադարձնելու որոշումը վերջնական դարձնելով։ Սկզբում սեփականատերերը հրաժարվում էին բացահայտել, թե ինչ կլինի հանդիպման վայրի հետ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բելգրադի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Սերբական խոհանոց Կատեգորիա:1823 հիմնադրումներ
Մարշալ շրջան (Այովա)
Մարշալ շրջան (Marshall County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.481 կմ² է, բնակչությունը՝ 40.648 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարշալթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1846 թ.։
Կալինովկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)
Կալինովկա (Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 577 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Տեպերովկա
Տեպերովկա (Теперівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տեպերովկա գյուղում բնակվում էր 540 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1455 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 371,13 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1924 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Չիվուխտ
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Get Lucky (երգ, Daft Punk)
«Get Lucky», ֆրանսիական Daft Punk դուետի և ամերիկացի երգիչ Ֆարել Վիլյամսի երգն է Daft Punk-ի «Random Access Memories» չորրորդ ստուդիական ալբոմից։ Երգը թողարկվել է 2013 թվականի ապրիլի 19-ին Daft Life և Columbia լեյբլների կողմից։ Երգի հեղինակներն են Թոմա Բանգալտերն, Գի-Մանուել դե Օմեմ-Քրիստոն, Ֆարել Վիլյամսը և Նայլ Ռոջերսը։
Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմ
Սոմերսեթ Մոեմ (William Somerset Maugham, ), անգլիացի գրող, բազմաթիվ վեպերի, պատմվածների և պիեսների հեղինակ, որոնցից հատկապես աչքի են ընկնում «Ստրկություն մարդկային» (Of Human Bondage, 1915; թարգմանվել է հայերեն ), «Լուսին և վեցպենսանոց» (The Moon and Sixpence, 1919, թարգմանվել է հայերեն ), «Թատրոն» (Theatre, 1937, թարգմանվել է հայերեն ) վեպերը, «Անձրև» պատմվածքը և այլն։
Կենսագրություն
Սոմերսեթ Մոեմը ծնվել է 1874 թ. հունվարի 25-ին, Փարիզում, բրիտանական դեսպանատան իրավաբանի ընտանիքում։ Մանուկ հասակում Մոեմը խոսում էր միայն ֆրանսերեն, իսկ անգլերեն սկսել է խոսել 11 տարեկանից, երբ որբանալուց հետո (1882 թ. փետրվարին մահանում է մայրը, 1884 թ. հունիսին՝ հայրը) տեղափոխվեց Անգլիա՝ բարեկամների մոտ։ Տեղափոխվելուց հետո նա սկսում է կակազել, ինչն էլ պահպանվում է նրա ողջ կյանքի ընթացքում։
Անդրեյ Մալիխ
Անդրեյ Սերգեևիչ Մալիխ , ռուս ֆուտբոլիստ, «Օրենբուրգ» ակումբի պաշտպան։ Ռուսաստանի սպորտի վարպետ ։
Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմ
Կենսագրություն
Մոեմն ուսումն սկսել է Քենթրբերիի Թագավորական դպրոցում։ Այնուհետև Հայդելբերգի համալսարանում ուսումնասիրել է գրականություն և փիլիսոփայություն, այստեղ էլ կատարել է  իր առաջին գրական փորձերը։ 1892 թ. ընդունվել է Լոնդոնի սուրբ Թովմայի անվան հիվանդանոցին կից բժշկական դպրոց։ Նրա կյանքի այս հատվածն արտացոլված է իր առաջին՝ «Լիզան Լամբետից» (1897) վիպակում։ Գրական առաջին հաջողությունը նրան բերել է «Լեդի Ֆրեդերիկ» (1907) պիեսը։
Անդրեյ Մալիխ
Կարիերա
Կիրովի ֆուտբոլի սան է։ Կարիերան սկսել տեղական «Դինամո» ակումբում։ 2010 թվականին դարձել է «Գազովիկ/Օրենբուրգ» ակումբի խաղացող։ Կալինինգրադի «Բալթիկա» ակումբի դեմ խաղում ձևակերպել է դուբլ, որը թիմին թույլ է տվել ՖԱԼ 2015/16 մրցաշրջանի ավարտից մեկ փուլ առաջ դառնալ առաջնության հաղթող։ Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղը դարձել է «Օրենբուրգի» կազմում նրա անցկացրած 200-րդ հանդիպումը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի սպորտի վարպետներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի պաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Վիլյամ Սոմերսեթ Մոեմ
Կենսագրություն
Պատերազմից հետո Մոեմը շարունակում է դրամատուրգի իր հաջողակ կարիերան։ Նրա գրվածքներից հատկապես աչքի են ընկնում «Ստրկություն մարդկային» (1915), «Լուսին և վեցպենսանոց» (1919), «Կարկանդակներ և գարեջուր» (1930), «Թատրոն» (1937), «Սուր ածելիներ» (The Razor’s Edge) (1944) վեպերը, «Շրջան» (1921), «Շեպպի» (1933) պիեսները, մի շարք պատմվածքներ և այլն։ 1919 թ. նոր տպավորություններ ստանալու նպատակով Մոեմը մեկնում է Չինաստան, այնուհետև Մալայզիա։ Այս ուղևորությունը պատմվածքների 2 ծողովածուի նյութ է տալիս։ Մոեմը մահացել է 1965 թ. դեկտեմբերի 16-ին, Նիցցայում։ Դեկտեմբերի 22-ին նրա աճյունը ամփոփվել է Քենթրբերիի Թագավորական դպրոցին կից Մոեմի գրադարանի պատի տակ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Անգլիացի գրողներ Կատեգորիա:Գրողներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Հայդելբերգի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անգլիացի աթեիստներ Կատեգորիա:20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ Կատեգորիա:Անգլիացի դրամատուրգներ Կատեգորիա:Անգլիացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Անգլիացի արձակագիրներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:Անգլիացի բժիշկներ
Ճկույթ
Ճկույթ, մարդու և այլ կենդանիների ձեռքի ամենակարճ մատը։ Շատ լեզուներում ճկույթի համար առանձին բառ չկա և գործածվում է «փոքր մատ» եզրույթը (օրինակ՝ անգլերեն little finger, գերմաներեն Kleiner Finger)։ Հին հայերենում ճկույթը կոչվել է նաև «ծիծառ»։
Մշակութային նշանակություններ
Արևելաասիական մշակույթներում ինչ-որ մեկին ճկույթ մեկնելը համարվում է վիրավորական նշան (ինչպես եվրոպական երկրներում միջնամատը)։ Ինդոնեզիայում իշխանավորները իրենց հպատակներին մոտ էին կանչում ճկույթով՝ ի նշան նրանց միջև եղած դասակարգային տարբերության։
Անտվերպեն քաղաքում գինետան այցելուները մատուցողին ճկույթ են ցույց տալիս, ինչը նշանակում է «խնդրում եմ, մեկ գավաթ գարեջուր». ավանդությունը ծագում է «pink» (ճկույթ) և «pint» (գարեջուր) բառերի նմանությունից։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատներ
Ճառընտիր (991)
Ճառընտիր (991), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 991 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1721 թվականին Մելքոն Կեղեց գրիչի կողմից, Կեղիում։ Ստացողը եղել է Ռայիս Սարգիս Խաչախչին։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 32X21․5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 451 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագիր։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի թուղթ 2 էջ, գրված է՝ թղթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 39բ, 250բ, 449բ, հետագայի՝ 1բ, 2ա (1777 թ․), 1ա (1785 թ․) :
Պերուի դրոշ
Պերուի դրոշ կարմիր և սպիատակ, հավասարաչափ ուղղաձիգ շերտերով ուղղանկյուն պաստառ։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 2։3 է։
Կատեգորիա:Պերուի պետական խորհրդանիշեր Կատեգորիա:Ազգային դրոշներ Կատեգորիա:1825 դրոշներ
Ջալիլ Հուսեյնով
Կենսագրություն
Ջալիլ Հուսեյնովը ծնվել է 1957 թվականի ապրիլի 1-ին։ 1973-1977 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական ​​դպրոցում, 1977-1982 թվականներին՝ Խարկովի պետական գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1983 թվականից ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ է ։ Ջալիլ Հուսեյնովը նաև 1982-2000 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ, գլխավոր ուսուցիչ, դոցենտ, բաժնի վարիչ և դեկան Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական ​​համալսարանում։ 2000-2010 թվականներին եղել է Ադրբեջանի գեղարվեստի պետական ակադեմիաի կրթական գծով պրոռեկտոր։
Ստեղծագործություններ
Ջալիլ Հուսեյնովի ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ են գրավում լանդշաֆտային ժանրի նկարները։ 1986 թվականից Ջալիլ Հուսեյնովն աշխատել է որպես ճարտարապետական ​​նախագծերի հեղինակ։ Նա մոնումենտալ աշխատանքների և ճարտարապետական ​​նախագծերի հեղինակ է Թուրքիայի և Ադրբեջանի մի շարք բնակավայրերում։ 1982 թվականից նկարիչը մասնակցել է տարբեր ազգային և միջազգային մակարդակի ցուցահանդեսների։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Թուրքիայում, Իրանում, Վրաստանում, Սիրիայում, ԱՄԷ-ում, Ուկրաինայում և այլ երկրներում կազմակերպված ցուցահանդեսներում։ Նրա մի շարք գործեր պահվում են Ադրբեջանի ազգային արվեստի թանգարանում և Բաքվի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներում։
Սան Խոսե դել Վալյե
Սան Խոսե դել Վալյե (San José del Valle), բնակավայր Իսպանիայի հարավում, Կադիսի պրովինցիայում (Անդալուսիայի ինքնավար հանրույթում)։ Մունիցիպալիտետը (համայնքը) մտնում է Կամպինիա դե Խերես շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 226 կմ² տարածք։ Բնակչության թիվը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 4445, խտությունը՝ մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա 19 մարդ։ Մարզի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 71 կիլոմետր է։
Տնտեսություն
Սան Խոսե դել Վալյեի բնակիչների հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է, մասնավորապես՝ անասնապահությունը, ինչպես նաև աշխատանքը գյուղատնտեսությանն օժանդակող ու նրա արտադրանքը վերամշակող ձեռնարկություններում։
Արդեն հայտարարվել է այս բնակավայրում մաքուր էներգիայի կենտրոն բացելու մասին ։
Համայնքի ղեկավարությունն սկսել է քայլեր ձեռնարկել գյուղական զբոսաշրջության բնագավառում բնակավայրի ունեցած ներուժն օգտագործելու ուղղությամբ։ Խոսքը վերաբերում է հատկապես մերձակա Սիեռա դե լաս Կաբրաս լեռնաշղթային, որ հայտնի է հետիոտն տուրիզմի լայն հնարավորություններով և խմելու ջրի պաշարներով ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Բնակավայրեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իսպանիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Իսպանիայի բնակավայրեր
Ելովիցի
Ելովիցի (Еловицы), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի բնակավայրեր
Ճկույթիկ
Ճկույթիկը կերպար է հայկական մանկական երգում և հոլանդական հեքիաթներում։ Մարմնավորում է ձեռքի ամենափոքր մատը՝ ճկույթը։
Երգ
«Ճկույթիկ», հանրահայտ մանկական երգ, որի հեղինակն ու կատարողն է Մարթեն Յորգանցը։ Երգում ձեռքի մատները ներկայացված են որպես հինգ եղբայրներ, որոնք նախկինում բոլորը միևնույն հասակն ունեին, սակայն Ճկույթիկը իր ծուլության պատճառով փոքրանում է ու դառնում եղբայներից ամենակարճահասակը։
«Ճկույթիկ» երգի բառերի հեղինակը Նշանավոր մանկագիր և մանկավարժ Պատվական Խաչատրյանն է։
Հեքիաթ
Հոլանդացի մանկական գրող Դիք Լաանի հեքիաթներում Ճկույթիկը (Pinkeltje) փոքրիկ մարդուկ է սպիտակ մորուքով և սրածայր գլխարկով։ Ապրում է չորս հոգուց բաղկացած ընտանիքի բնակարանում, միշտ թաքնված է նրանցից, ընկերներն են շնիկը, կատուն և հինգ մկնիները։
Կատեգորիա:Մանկական երգեր Կատեգորիա:Հեքիաթի հերոսներ Կատեգորիա:1978 ֆիլմեր
Բոսնիական Մեծ բուրգ
Բոսնիական Մեծ բուրգ, գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Վիսոկո քաղաքի մատույցներում։ Երկար տարիներ այն համարվել է սովորական բլուր, քանզի ծածկված է 1 մ հաստության հողի շերտով, որի մի զգալի հատվածում ծառեր են աճել՝ ձևավորելով անտառ։
Հղումներ
Visočica
Տիխոտին
Տիխոտին (Тихотин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիխոտին գյուղում բնակվում էր 310 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 167,57 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Օսիկովո (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)
Օսիկովո (Осикове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օսիկովո գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,21 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,95 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Նիժնի Իզյակ
Նիժնի Իզյակ (Нижний Изяк, Түбәнге Иҙәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 265 մարդ։
Ժողովածու (2120)
Ժողովածու 2120, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2120 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1713 թվականին Գրիգոր վարդապետ, Պողոս աբեղա անանուն գրիչների կողմից, Կաֆայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15,7սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 226 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 7բ, 95ա, ստացողի՝ 6բ և այլուր, կնիք՝ 2բ (1713 թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Միլս շրջան (Այովա)
Միլս շրջան (Mills County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.132 կմ² է, բնակչությունը՝ 15.059 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գլենվուդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Ռոլլոն
Ռոլլոն ( Rollo, ծնվել է մոտ. 860 - վախճանվել մոտ. 932), Նորմանդիայի առաջին դուքս (Ռոբերտ I անվամբ), Նորմանդական արքայատոհմի հիմնադիրը, որին պատկանել է անգլիացի թագավոր Վիլհելմ I Նվաճողը։ Նաև համարվում է շոտլանդական Ռոլլո կլանի հիմնադիրը։
Անվան ծագում
Համաձայն անվանաբանության՝ Ռոլլո կամ Ռոլլոն անունը ֆրանկո-լատինական անուն է, որի ներքո, հավանաբար Ֆրանդիայում հայտնի է եղել վիկինգների առաջնորդ Հետիոտն Ռոլֆը։ Նրան անվանում էին «հետիոտն», որովհետև ոչ մի ձի չէր կարողանում նրան իր վրա տանել, քանի որ նա մեծամարմին էր և ծանր։ Այդպիսով նա ստիպված էր միշտ հետիոտն տեղաշարժվել։
Վաղ տարիներ
Դուդոն Սեն Կանտենացու և Գիյոմ Ժյումեժացու համաձայն, Ռոլլոնը ծագել է հայտնի դանիական ընտանիքից և ստիպված է եղել փախչել Դանիայից իր հոր մահից հետո։ Սկանդինավյան սագաները՝ ամենից առաջ, «Օրկնեյցիների մասին սագան», վկայում են Նորմանդիայի առաջին կառավարչի նորվեգական արմատների մասին։ Դանիական և նորվեգական վարկածների կողմնակիցների միջև վեճը շարունակվել է մինչև 20-րդ դարը և մինչ այժմ վերջնականորեն չի լուծվել։
Անկարող լինելով դիմակայել վիկինգների հարձակումներին՝ Հարալդը զորք է հավաքում և անցնում պատժիչ արշավանքի դեպի արևմուտք։ Ռազմական արշավի արդյունքում նա իրեն է ենթարկում Շետլանդական, Օրկնեյան և Հեբրիդյան կղզիները, ինչպես նաև՝ Մեն կղզին։ Սակայն մարտում զոհվում է Ռյոգնվալդի որդի Իվարը։ Որպես փոխհատուցում Հարալդը Ռյոգնվալդին է հանձնում Օրկնեյան և Շետլանդական կղզիները, նա հիմնադրում է Օրկնիի ինքնավար կոմսությունը՝ Նորվեգիայի թագավորի սյուզերենության ներքո։
Գործողություննեը Արևմտաֆրանկական թագավորությունում
Ռյոգնվալդի որդիներից մեկը՝ Տուրֆ-Էյնար Ռյոգնվալդսոնը, դարձավ Օրկնեյան կղզիների յարլների շառավղի հիմնադիրը՝ գերակշիռ դիրք զբաղեցնելով Բրիտանական կղզիների ծայր հյուսիսում մինչև 12-րդ դարը։ Մյուս որդին՝ Ռոլֆ «Հետիոտնը», գլխավորեց վիկինգների մեծ ջոկատ։ 886 թվականին նա ժամանեց Արևմտաֆրանկական թագավորություն (ժամանակակից Ֆրանսիա), որտեղ տարիների ընթացքում ավերածություններ կատարեց։ 889 թվականին Ռոլֆը, ում անունը ֆրանկները արտասանում էին որպես Ռոլլոն, բնակություն է հաստատում Սենայի ստորին հոսանքի տարածքում, կատարելով արշավանքներ Ֆրանսիայի մնացած հատվածների վրա, այդ թվում՝ Փարիզի։
Նորմանդիայի առաջին դուքս
Իր կառավարման ընթացքում Ռոլլոնն իրեն ներկայացրեց որպես ակտիվ կառավարիչ և իմաստուն օրենսդիր. նորմաններին հարկադրեց նստակյաց կյանքի և սահմանեց խիստ արդարադատություն։
Նա մահացել է մոտավորապես 932 թվականին։
Ընտանիք
Ռոլլոնը ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին կինը (հնարավոր է՝ հարճը), Պոպա դը Բայեն է ։ Նրա երեխաներն են.
Ռոլլոնի երկրորդ կինը եղել է Գիզելը, Կարլոս Պարզամիտի դուստրը։
Մշակույթում
Ռոլլոնը «Ռոլլո, Նորմանդիայի դուքս» պիեսի գլխավոր հերոսն է, որը գրվել է 17-րդ դարում՝ Ջոն Ֆլեթչերի, Ֆիլիպ Մեսինջերի, Բենջամին Ջոնսոնի և Ջորջ Չապմընի կողմից։
History Channel-ի Վիկինգներ հեռուստասերիալի կերպար է, Ռագնար Լոդբրոկի եղբայրն է։ Գլխավորապես հիմնված է պատմական Ռոլլոյի կերպարի վրա։ Դերակատարը Քլեյվ Սթենդենն է ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:930-ականների մահեր Կատեգորիա:Վիկինգներ Կատեգորիա:860-ականների ծնունդներ Կատեգորիա:10-րդ դարի Եվրոպայի կառավարիչներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի պատմություն Կատեգորիա:Նորմաններ Կատեգորիա:Նորվեգիայում ծնվածներ Կատեգորիա:Ֆրանսիայի ազնվականություն
Ավետարան (4860)
Ավետարան (4860), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4860 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Մկրտիչ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ղարիպշահ տանուտերն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,5X18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 10, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 90ա, 286բ, հետագայի՝ 288բ (1633թ.), 289բ (18-րդ դար), կնիք՝ 289բ (Մնացական) ։
Կարմիր աղյուսից համալսարաններ
Կարմիր աղյուսից համալսարաններ (Red Brick Universities), Անգլիայի ամենահեղինակավոր վեց համալսարանների միավորման ոչ պաշտոնական անվանումը։ Համալսարանները, որոնք հիմնադրվել են որպես քոլեջներ, համալսարանի կարգավիճակ են ստացել մինչև Առաջին աշխարհամարտը և տեղակայված են արդյունաբերական մեծ քաղաքներում    ։ Ի սկզբանե «կարմիր աղյուսից համալսարաններ» անունը որոշակի բացասական իմաստով է գործածվել, քանի որ այդ համալսարանները համեմատաբար նոր էին մեծ հեղինակություն վայելող հին համալսարանների համեմատ, բայց արագ զարգանում էին ։ Սակայն 1960-1990 թվականներին նոր համալսարանների հիմնադրումից հետո անվանումը դարձավ ակնածանքի նշան այդ համալսարանների նկատմամբ։ Ներկայումս կարմիր աղյուսից համալսարաններից վեցը ընդգրկված են համալսարանային հեղինակավոր «Ռասել» խմբում, որին բաժին է հասնում Մեծ Բրիտանիայի հետազոտական ողջ դրամաշնորհի երկու երրորդը ։
Համալսարանների կազմ
Կարմիր աղյուսից համալսարանների խմբում ընդգրկված է վեց համալսարան.
Ծագման պատմություն
Մեծ Բրիտանիայի տնտեսական համալսարանական շարժումը ծնվել է 19-րդ դարում արդյունաբերական և կրթական կենտրոնների առաջացման հետ։ 1824 թվականին հիմնադրված Մանչեստրի մեխանիկայի համալսարանը (Manchester Mechanics' Institute) դարձավ Մանչեստրի գիտության և տեխնոլոգիայի ապագա համալսարանի (Manchester Institute of Science and Technology, UMIST) հիմքը, որի հիման վրա էլ հետագայում ձևավորվեց Մանչեսթրի համալսարանը ։ Բիրմինգհեմի համալսարանի պատմությունը սկսվում է Բիրմինգհեմի բժշկական դպրոցից, որը հիմնադրվել է 1825 թվականին ։ Լիդսի համալսարանը նույնպես ձևավորվել է բժշկական դպրոցի բազայի վրա, իսկ Բրիստոլի, Լիվերպուլի և Շեֆիլդի համալսարանները կազմավորվել են համալսարանական քոլեջների բազայի վրա։
Աննա Ռիտա դել Պիանո
Աննա Ռիտա դել Պիանո (Anna Rita del Piano, իսկական անունը՝ Աննա Ռիտա Վիապիանո, Anna Rita Viapiano, ), իտալացի կինոդերասանուհի և թատրոնի ռեժիսոր։
Կարմիր աղյուսից համալսարաններ
Կիրառությունը լայն իմաստով
«Կարմիր աղյուսից համալսարաններ» անունը կիրառվում է նաև լայն իմաստով։ Մասնավորապես` Ռեդինգի համալսարանը, հիմնադրված լինելով 19-րդ դարում որպես Օքսֆորդին կից քոլեջ, միակն է, որ համալսարանների միավորման մեջ է մտել համաշխարհային երկու պատերազմների միջակայքում և հաճախ ընդգրկվում է «կարմիր աղյուսավորների» ցանկում ։ Եզրը կիրառվում է նաև Բելֆաստի արքայական համալսարանի նկատմամբ, որը, հիմնադրված լինելով 1845 թվականին, ինժեներական համալսարան է հռչակվել 1908 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Համալսարանական միավորումներ
Աննա Ռիտա դել Պիանո
Կենսագրություն
Ծնվել է Կասանո դելե Մուրջեում, որտեղ անցկացրել է մանկությունը, հետագայում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մատերա, որտեղ զբաղվել է բալետով, իսկ 14 տարեկանում հետաքրքրվել է թատրոնով։ Մատերայում Աննա Ռիտան հաճախել է տարբեր թատերական ստուդիաներ։ 1984 թվականին նա Բարիում շարունակել է պարային ուսումը և պարել է «Dancemania» խմբում։ Ավելի ուշ դել Պիանոն գերազանցությամբ ավարտել է Ուրբինո Իսեֆայի համալսարանը և ընդունվել է Մատերայի Էջիդիո Ռոմուալդո Դունիի անվան կոնսերվատորիան։
1995 թվականին Ջուզեպե Տորնատորեի «Աստղերի գործարան» ֆիլմում դրվագային դերակատարմամբ նա մուտք է գործել կինո։ Շուտով նկարահանումներից հետո նա մեկնել է Հռոմ, որտեղ սկսել է հաճախել տարբեր կինոդպրոցներ։ Պիանոն հեռուստատեսություն մուտք է գործել 1997 թվականին «Չորրորդ թագավոր» ֆիլմում ստանձնած դերով, որտեղ նա խաղացել է բորոտությամբ հիվանդ գեղեցկուհի, իսկ հետո նկարահանվել է տարբեր գեղարվեստական կինոնկարներում, ինչպիսիք են «Վերջինը» և «Վալերիան՝ կոչումով բժիշկը»։
2011 թվականին Պիանոն վերադարձել է Կասանո դելե Մուրջե, որ ներկայացնի իր «Parigi nell’Anno del Signore» ռեժիսորական աշխատանքը, որը եղել է վերջինը ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Դերասանուհիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Բագրատ Կամսարական
Բագրատ Կամսարական, հայ իշխան Գող Վասիլի հարազատ եղբայրը։ Ռավենդանա և Գուրիս (կամ Կուրիս, Կուրհուս) իշխանությունների տիրակալ։
Կենսագրություն
Բագրատ Կամսարականը, լինելով Գող Վասիլի եղբայրը, սերում է հին հայկական իշխանական Կամսարականների տոհմից։ 1086 թվականից հետո, երբ Վարաժնունին կորցրեց վերջին քաղաքները, որտեղ դեռ գտնվում էին նրա կայազորները, Կիլիկիայի և Մերձեփրատյան տարածքներում ձևավորվել են մի շարք անկախ հայկական իշխանություններ։
Բագրատը Փոքր Ասիայաում եղել է խաչակիրների ուղեկցողը, այնուհետև ուղեկցել է Բալդուինի ջոկատը՝ դեպի Եփրատ ։ Նա հավանաբար կապեր է ունեցել Կոստանդնուպոլսի արքունիքում։ Աախենացին տեղեկացնում է, որ Բալդուինը հանդիպել է իրեն Նիկեայում, որտեղ Բագրատը փախավ՝ հունաց կայսեր աչքից խուսափելու համար։ Բագրատին Ախենացին ռազմական գործերում նկարագրում է, որպես դավադիր և շատ փորձառու մարդ, որի հեղինակությունը լայնորեն տարածված էր ամբողջ Հայաստանով, Սիրիայով և Հունաստանով ։ Նա այն մեկն էր, որն առաջին խաչակրաց արշավանքի մասնակիցներին ուղղեկցեց Նիկեայից դեպի Փոքր Ասիա ։ Հայ բնակչության օգնությամբ Բալդուին Բուլոնացուն հաջողվեց իր վերահսկողության տակ վերցնել Թել Բաշարը, Ռավենդան (Ռավենել) և այլ քաղաքներ, որից հետո Բագրատին հանձնեց Ռավենդանը ։ Հետագայում Բագրատին վտարեցին Ռավենդանից ։ Հաստատվելով Կիլիկիայի սահմաններում՝ նա մոտ 1098 թվականին դարձավ Գուրիսի շրջանի (կամ Կուրիս, Կուրխուս) կառավարիչ։ 1116-1117 թվականներին, հայկական իշխանների ունեցվածքի բռնագրավման հաշվին, Եդեսիայի կոմսության տարածքը զգալիորեն աճեց։ Վասիլ Տղայից զավթեցին Քեսունը, Ռաբանը, Բեհեսնին, Հռոմկլան և հնարավոր է, նաև Հիսն Մանսուրը։ Միևնույն ժամանակ, Պիրի իշխանությունից վտարվեց արքայազն Ապլղարիբը, իսկ Գուրիսից՝ Բագրատ Կամսարականը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայերը Բյուզանդական կայսրությունում Կատեգորիա:Կամսարականներ
Չունկա-Կուրոյա
Չունկա-Կուրոյա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Ժողովածու (1886)
Ժողովածու (1886), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1886 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում, Անտ(ոն) գրիչի կողմից։ Ծաղկող՝ Ալինախ։ Ստացողը եղել է Հովհաննես սարկավագը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,5×16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 232 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա, բոլորագիծ երկաթագրով (Ավետարան)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 95տ, 104տ, 121ա, 173տ և այլն, ծաղկողի՝ 124բ, հետագայի՝ 99բ (17-րդ դար)ref> ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Միտչել շրջան (Այովա)
Միտչել շրջան (Mitchell County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.215 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.776 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Օսագե բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
Կատեգորիա:Այովայի շրջաններ
Ելովկա (գյուղ, Վաչսկի շրջան)
Ելովկա (Еловка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի բնակավայրեր
Ցանկությունների ծառ (Պետրոզավոդսկ)
Ցանկությունների ծառ Պետրոզավոդսկում, քանդակ, որը գտնվում է Օնեժսկյան լճի ափին, ծառ է բնական չափերով, որին, ըստ հեղինակների մտահղացման, կարելի է խնդրել ցանկությունների կատարման համար։ Ճյուղերին գտնվող զանգակները այժմ կորել են։ Ծառի բնին ամրացված է մեծ ականջ, իսկ նրա վրա ամրացված է հետևյալ բառերով ցուցանակ. «Շշնջա մեկ ցանկություն»։
Քանդակը նվիրել են Պետրոզավոդսկի շվեդական քույր քաղաք Ումեոից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Քանդակներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի տեսարժան վայրեր
Նիժնի Իմեկ
Նիժնի Իմեկ (Нижний Имек, Ибек Пельтири), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի բնակավայրեր
Կուկի նեղուց
Կուկի նեղուց (Cook Strait), նեղուց Նոր Զելանդիայի Հյուսիսային և Հարավային կղզիների միջև։ Տասմանի ծովը միացնում է Խաղաղ օվկիանոսի հետ։ Երկարությունը 205 կմ է, լայնությունը՝ 25—150 կմ, խորությունը՝ մինչև 365 մ։ Հայտնագործել է Ջեյմս Կուկը 1769 թվականին։ Կուկի նեղուցի արևելյան ափին է գտնվում Նոր Զելանդիայի մայրաքաղաք Վելինգտոնը։
Կատեգորիա:Նեղուցներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նոր Զելանդիայի նեղուցներ Կատեգորիա:Խաղաղ օվկիանոսի նեղուցներ
Օննիկ Արզուման
Օննիկ Արզուման, հայ գրաշար, հրատարակիչ, տպարանատեր։
Կենսագրություն
Օննիկ Արզումանը ծնվել է 1880 թվականի մարտի 1-ին Կ.Պոլսում։ Տասներկու տարեկանից սովորել է գրաշարություն (նաև բուլղարերեն) և մինչև 1896 թվականն աշխատել Կ. Պոլսի ամենամեծ՝ Պոյաճյանի տպարանում, 1896-1898 թվականներին՝ Վառնայում (Բուլղարիա)։ Կ. Պոլիս վերադառնալուց հետո աշխատել է «Արևելք» պարբերականի տպարանում, որտեղ տպագրել է նաև «Մասիս» օրաթերթը, 1899 թվականին Գ. Գայսերյանի տպարանում՝ Ղ. Բոլատի «Հանրագիտակ»-ը, եղել նրա «Ծաղիկ» օրաթերթի գրաշարապետը։ Վերջինիս հրատարակության դադարեցումից (1900) հետո որպես հրատարակիչ աշխատել է տարբեր տպարաններում («Ծաղիկի», Ռոգոս Սագայանի և այլն)։
1908 թվականին հիմնադրել է սեփական տպարան, որը գործել է մինչև 1920-ական թվականները, տպագրել է գեղարվեստական (Զ. Եսայան («Կեղծ հանճարներ», 1909), Թեոդիկ («Կաղանդ», 1910), Տ. Չյոկյուրյան («Վանքը», 1914), Վ. Թեքեյան, Սիամանթո, Խրիմյան Հայրիկ և ուրիշների), թարգմանական, կրոնոկան գրքեր, դասագրքեր և այլն (ավելի քան 200 անուն), ինչպես նաև «Կառափնատ», «Պարտիզակ», «Կավռօշ», «Մարմնամարզ», «Փարոս», «Ոստան», «Տաճար», «Րահնյումա», «Բժիշկ» և այլ պարբերականներ (գրաշարապետ՝ Վահրամ Գևորգյան)։
Օննիկ Արզումանը մահացել է 1922 թվականից հետո Կ.Պոլսում։
Հրաձգություն թիվ 263 դպրոցում
Հրաձգությամբ միջադեպ Մոսկվա քաղաքի Օտրադնոյե շրջանի N 263 դպրոցում, տեղի է ունեցել 2014 թվականի փետրվարի 3-ին։ 10-րդ դասարանցի Սերգեյ Գորդեևը, զինված լինելով կարաբինով և հրացանով, գնդակահարել է աշխարհագրության ուսուցչին և պատանդ վերցրել իր դասընկերներին, այնուհետև կրակ է բացել դեպքի վայր ժամանած ոստիկանների վրա՝ սպանելով արտագերատեսչական պահպանության աշխատակցին և ծանր վիրավորելով պարեկին։ Բանակցություններից հետո, որին մասնակցել է հանցագործի հայրը, դեռահասը բաց է թողել պատանդներին, իսկ որոշ ժամանակ անց ձերբակալվել է:
2014 թվականի սեպտեմբերին Մոսկվայի Բուտիրսկի շրջանային դատարանում սկսվեց հրաձգության գործով դատավարությունը, որի ընթացքում Գորդեևի պաշտպանը պնդեց նրա անմեղսունակության փաստը, ընդ որում՝ մեղադրող կողմը ևս նման դիրքորոշում էր որդեգրել։ 2015 թվականի մարտի 3-ին դատարանը դեռահասին ուղարկեց հարկադիր հոգեբուժական բուժման: Որոշումը վիճարկվեց տուժողի պաշտպանի կողմից, սակայն 2015 թվականի օգոստոսին Մոսկվայի քաղաքային դատարանը այն օրինական ճանաչեց։ 2015 թվականի նոյեմբերին Մոսկվայի քաղաքային դատարանի նախագահությունը գործը վերանայման ուղարկեց Մոսկվայի շրջանային ռազմական դատարան, որտեղ 2016 թվականի փետրվարի 8-ին Գորդեևը կրկին անմեղսունակ ճանաչվեց։ 2016 թվականի մայիսի 5-ին Ռուսաստանի Դաշնության Գերագույն դատարանը այս որոշումը ճանաչեց օրինական:
Տեղի ունեցած միջադեպը Ռուսաստանում դպրոցական հրաձգության առաջին դեպքն է, որի ընթացքում մարդիկ զոհվեցին   , այն լայն արձագանք  ստացավ ռուսական հասարակության կողմից և բուռն քննարկումներ առաջացրեց ուսումնական հաստատություններում անվտանգության համակարգերի խստացման անհրաժեշտության, ինչպես նաև՝ բռնության տեսարաններ պարունակող ֆիլմերի, հեռուստատեսային հաղորդումների և տեսախաղերի բացասական ազդեցության վերաբերյալ:
Հանցագործի անձը
Սերգեյ Վիկտորովիչ Գորդեևը ծնվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Մոսկվայում, միջադեպի ժամանակ նա 15 տարեկան էր, Մոսկվայի N 263 միջնակարգ դպրոցի 10-րդ «Ա» դասարանի աշակերտ ։
Սերգեյը գերազանցիկ էր, հավակնում էր դպրոցն ավարտել ոսկե մեդալով, պատրաստվում էր ընդունվել Մոսկվայի ինժեներա-ֆիզիկական ինստիտուտ, դարձել էր տարբեր օլիմպիադաների, այդ թվում՝ 2013 թվականի դեկտեմբերին տեղի ունեցած «Իրավական պետության 20-ամյակը Ռուսաստանում» դպրոցականների ինտերնետ-օլիմպիադայի հաղթող և մրցանակակիր  ։ Իրավապահ մարմիններում հաշվառված չի եղել ։ Մանկուց բավականին լավ ֆիզիկապես զարգացած է եղել, ինքնուրույն  զբաղվել է ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստվածությամբ, մարզադպրոցում մասնակցել է մարտական սամբոյի պարապմունքներին ։ Տարված է եղել համակարգչային խաղերով (GTA IV, GTA V, Mafia 2 և այլն) , որոնք, ըստ իր իսկ խոստովանության, իր վրա բարերար ազդեցություն են ունեցել, քանի որ դրանցով նա «ցրվել է աշխարհից և կարողացել է շեղվել իրեն հասցված վիրավորանքներից» ։
Սերգեյի հայրը՝ Վիկտոր Գորդեևը, ուժային գերատեսչությունների կողմից ղեկավարվող «Էֆիր» ԳՀԻ դաշնային պետական բյուջետային հաստատություն աշխատակից էր ։ Ըստ մի շարք ԶԼՄ-ների՝ «Էֆիր» գիտահետազոտական ինստիտուտը ընդամենը քողարկում էր, իսկ իրականում Վիկտոր Գորդեևը ոստիկանության գնդապետ էր, Ներքին գործերի նախարարության (ՆԳՆ) օպերատիվ-որոնողական բյուրոյի արտաքին հսկողության բաժնի պետի տեղակալը ։ Տեղի ունեցածից հետո Գորդեևը ստիպված է եղել դուրս գալ աշխատանքից ։ Վիկտոր Գորդեևն է որդուն սովորեցրել կրակել հրազենով, նրանք միասին հաճախել են հրաձգարան ։ Դեռահասը «Выстрел» հրաձգային ակումբի անդամ է եղել. հրահանգիչներից մեկի վկայությամբ՝ Սերգեյը «միջին» էր կրակում, եթե համեմատեր մասնագետների հետ, բայց շատ ավելի լավ, քան ցանկացած հասարակ մարդ ։
Սերգեյի մայրը՝ Իրինան, հաշվապահ էր ։ Տատիկը՝ Լյուբով Իվանովնան, դասարանի ծնողական կոմիտեի անդամ էր։ Ընտանիքում նաև կրտսեր կար՝ Իվանը ։ Ավելի վաղ հաղորդել էին, որ աշակերտի հայրն ու պապն աշխատել են պետական անվտանգության մարմիններում, սակայն Ռուսաստանի ԱԴԾ-ում այդ տեղեկությունը հերքել են ։
«Մետրո» թերթին տված հարցազրույցում Գորդեևի համադասարանցիներից մեկը պատմել է, որ նա գրեթե ընկերներ չի ունեցել. «Ես կդժվարանամ նրան հանգիստ մարդ համարել։ Այստեղ նույնիսկ հարցը դա չէ։ Նա ինչ-որ տարօրինակ էր, ոչ բոլորի նման։ Քչերի հետ էր շփվում։ Նման մարդկանց հետ ընդհանրապես դժվար է շփվել, իմ կարծիքով։ Վերջերս «ՎԿոնտակտե»-ում ինձ տեսանյութ էր ուղարկել զենքի մասին» ։
Նախադրյալներ և դրդապատճառներ
Գորդեևի պաշտպանության պաշտոնական վարկածի համաձայն՝ հանցագործության պահին դեռահասը անմեղսունակ է եղել։ Ըստ իր՝ Սերգեյի խոստովանության, որը նա հայտնել է հարցաքննության ժամանակ որպես կասկածյալ, հանցանք կատարելուն նրան դրդել է սոլիպսիզմի տեսությունը համադասարանցիներին ապացուցելու, իսկ ապա՝ ինքնասպան լինելու ցանկությունը , դեռևս 10 տարեկան հասակում նա մտածել է, որ «կյանքն իմաստ չունի, որ աշխարհը պատրանք է, երազ»։ «Նա կարծում է, որ ինքն է հորինել մեզ բոլորիս, որ հիմա նա կփակի աչքերը, և բոլոր նրանք, ովքեր անհետաքրքիր են իրեն, կանհետանան։ Նա մորն ասում էր, որ վերջինս իր պատրանքն է», — լրագրողներին տված հարցազրույցում պատմել է դեռահասի փաստաբան Վլադիմիր Լևինը ։ Լևինի կարծիքով, Գորդեևը կրակ է բացել ոստիկանների վրա, քանի որ վախեցել է, որ իրեն կխանգարեն ապացուցելու իր տեսությունը ։
Տուժողների պաշտպանության վարկածի համաձայն՝ Գորդեևը լիովին կամ ոչ լիովին գիտակցել է իր գործողությունների փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգը, թեև, հնարավոր է, տառապել է մեղսունակությունը չբացառող հոգեկան խանգարմամբ, իսկ հանցագործության կատարմանը, որը նա նախապես ծրագրել էր, նրան դրդել են ծնողների, ուսուցիչների և դասընկերների հետ ունեցած կոնֆլիկտները ։ ՌԴ կրթության նախարար Դմիտրի Լիվանովի տվյալների համաձայն՝ դեռահասը աշակերտների և դասավանդողների հետ կոնֆլիկտ չի ունեցել, դեռահասն ինքը՝ իր ցուցմունքներում նշել է, որ կոնֆլիկտներ եղել են, բայց՝ հազվադեպ, ու եթե անգամ առաջացել են, ապա՝ կենցաղային հողի կամ վեճի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, դասարանում հարաբերությունները բարեկամական են եղել.
Փաստաբանական հարցումների արդյունքում պարզվել է, որ միջադեպից մեկ օր առաջ դասարանում Սերգեյի, ռուսաց լեզվի ուսուցչուհի Տատյանա Բաբկինայի և տնօրենի միջև լուրջ կոնֆլիկտ է տեղի ունեցել. տնօրենը ստիպված է եղել դպրոցի հոգեբանին կանչել, որպեսզի նա հանգստացնի արդեն սպառնալիքներ հնչեցնող աշակերտին ։ Համացանցում հայտնվել էր նաև Գորդեևի և նրա համադասարանցու՝ Ալեքսանդր Պետրովի մասնակցությամբ ծեծկռտուքի տեսագրությունը, ըստ տուժածների պաշտպանության վարկածի՝ այն ենթադրաբար տեղի է ունեցել կրակոցների հետ կապված միջադեպից մի քանի ամիս առաջ, հետագայում Սերգեյի մայրը կարծիք է հայտնել, որ տվյալ տեսանյութը վերաբերում է իր որդու՝ 8-րդ դասարանում ուսուցման ժամանակաշրջանին ։
Տատյանա Բաբկինան՝ 10-րդ «Ա» դասարանի ռուսերեն լեզվի և գրականության ուսուցչուհին, Գորդեևին նկարագրել է որպես բարի, արձագանքող և ոչ կոնֆլիկտային դեռահաս, LifeNews հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում պատմել է Սերգեյի հարցաքննության մանրամասների մասին, որին նա կանչված է եղել ձերբակալվածի խնդրանքով՝ «Ինձ կանչեցին հարցաքննության, որին մասնակցում էին քննիչները, հոգեբանն ու փաստաբանը։ Սերյոժան անմիջապես ասաց՝«Տատյանա Ալեքսանդրովնա՛, ես Ձեզ մոտ էի գալիս» <…> Մենք նրա հետ հաճախ էինք բանավիճում բարու և չարի մասին, ես բարություն էի ուսուցանում երեխաներին, Սերգեյն ասում էր, որ բարություն գոյություն չունի։  Երբ ես նրան ասում էի, որ բարի մարդիկ ավելի շատ են, նա ծիծաղում էր։ Երեկ նա ինձ ասաց՝ «Ես ուզում էի ձեզ ցույց տալ, որ դուք ճիշտ չեք»։ Անդրեյ Նիկոլաևիչը պատահական զոհ է։ Նրա դասը իմ դասից հետո էր։ Իմ դասից Սերգեյն ուշացել էր» ։
ԶԼՄ-ներում տարածված նախնական վարկածներից մեկի համաձայն, որը հայտնվել էր տեղի ունեցածից գրեթե անմիջապես հետո, Գորդեևը գնահատականի պատճառով կոնֆլիկտ է ունեցել աշխարհագրության և կենսաբանության ուսուցիչ Անդրեյ Կիրիլովի հետ, սակայն այդ վարկածը չի հաստատվել ։
փետրվարի 2
Կիրակի օրը՝ 2014 թվականի փետրվարի 2-ին Գորդեևը վերջնականապես որոշում է հանցագործություն կատարել։ Դեռահասը ծրագրում է դպրոց գալ զենքով, դասընկերներին պատմել սոլիպսիզմի տեսության վերաբերյալ իր հայացքների մասին, իսկ հետո ինքնասպան լինել։ Նույն օրը երեկոյան նա իմանում է, թե որտեղ է հայրը պահում պահարանի, որտեղ գտնվում է հորը պատկանող զենքը, բանալիները ։ Սերգեյը նաև իր որոշ դասընկերներին հաղորդագրություններ է ուղարկում՝  «վաղը ականատես կլինեք, թե ես ինչ կանեմ» բովանդակությամբ ։
փետրվարի 3
Փետրվարի 3-ի առավոտյան Գորդեևը ծնողներին ստում է, թե դպրոցում առաջին երեք դասերը չկան, որպեսզի նրանք գնան տնից, իսկ ինքը կարողանա միայնակ մնալ և անարգել վերցնել զենքը, համոզիչ լինելու համար նա նախապես խնդրել էր դասընկերուհուն իրեն SMS-հաղորդագրություն ուղարկել պարապմունքների բացակայության մասին ։ Դեռահասը մահից առաջ անգլերեն լեզվով բանաստեղծություն էր գրել, որում հայտնում էր, որ հոգնել է կյանքից և չի կարող այլևս վախի մեջ ապրել ։ Ծնողների հեռանալուց հետո Գորդեևը բացում է չհրկիզվող պահարանը և այնտեղից հանում կիսաավտոմատ, փոքր տրամաչափի 11-լիցքավորման Browning 22 Semi-Auto rifle կարաբինը, օպտիկական նշանառությամբ 7,62×51 мм NATO փամփուշտներով Tikka T3 տեսակի հրացանը   , ապա զենքը դնում է պատյաններում, ըստ որոշ տվյալների, դրանից առաջ փորձարարական կրակոց արձակելով բաց պատուհանից , փամփուշտները դնում է տոպրակի մեջ, այստեղ տեղավորում է նաև տնից գտած հուշանվերային դաշույնը  ։ Զենքը թաքցնելու նպատակով Սերգեյը հագնում է ոչ թե իր բաճկոնը, այլ մոր երկարափեծ սև վերարկուն  ։
Նախապատրաստական աշխատանքներն ավարտելով՝ դեռահասը դուրս է գալիս իրենց՝ Բերյոզովայա ալեյայի վրա գտնվող տնից և գնում N 263 դպրոց ։ Մոտավորապես ժամը 11 անց 40-ին (Մոսկովյան ժամանակով, UTC+4), չորրորդ դասաժամը սկսվելուց գրեթե 10 րոպե անց նա մոտենում է կենտրոնական մուտքին, որտեղ զենքը հանում է պատյաններից։ Մտնելով դպրոց՝ նա անցնում է մուտքի տուրնիկետը և, զենքով սպառնալով պահակին, մտնում է առաջին հարկում գտնվող N 2 դասարանը, ուր այդ պահին 10-ի «Ա»-ի մոտ աշխարհագրության դաս էր ընթանում ։ Մոտենալով դասասենյակին, բայց՝ չմտնելով ներս, բաց դռան միջով, Գորդեևը Browning կարաբինից կրակում է ուսուցիչ Անդրեյ Կիրիլովի վրա՝ դիպչելով նրա գլխին  ։ Այնուհետև նա զենքը ուղղում է աշակերտների վրա (դասարանում 21 աշակերտ կար ):
Մոտենալով ամբիոնին՝ Գորդեևը սկսում է համադասարանցիներին իր նկատառումներն արտահայտել սոլիպսիզմի տեսության վերաբերյալ, ըստ որի, իր կարծիքով, աշխարհում գոյություն ունի միայն ինքը, իսկ կյանքը թվացյալ է և իր քունն է։ Ինչ-որ պահի դեռահասն ուշադրություն է դարձնում այն հանգամանքի վրա, որ վիրավոր Կիրիլովը սկսել է կյանքի նշաններ ցույց տալ, և երկրորդ անգամ է կրակում նրա գլխին, որից հետո մանկավարժը մահանում է ։
Պահակը կարողացել էր ոստիկանության աշխատակիցներին կանչել՝ սեղմելով տագնապի կոճակը։ Ոստիկանությունում ահազանգը ստացվել է ժամը 11:46-ին (ըստ ՌԴ ՆԳՆ Հյուսիս-արևելյան վարչական շրջանի Գլխավոր վարչության ՆԳՎ ոստիկանության՝ 11:44-ին ), արդեն մոտ չորս րոպե անց դպրոց է ժամանում արտատգերատեսչական պահպանության կարգախումբը ։ Պրապորշչիկներ Սերգեյ Բուշուևը և Օլեգ Նուրգալիևը մտնում են դպրոց և շարժվում դեպի N 2 դասարան։ Ոստիկանները առաջ են շարժվում պատի երկայնքով՝ ապահովագրելով միմյանց։ Բուշուևը փորձում է մտնել դասաասենյակ, այդ պահին Գորդեևը կրակ է բացում նրա վրա ։ Նուրգալիևը անմիջապես «շտապ օգնություն» է կանչում, բայց Բուշուևը մահանում է մինչ բուժաշխատողների ժամանումը ։
Որոշ ժամանակ անց դեպքի վայր են ժամանում ՊՊԾ-ի արագ արձագանքման խումբը՝ ավագ սերժանտ Վլադիմիր Կրոխինը և կրտսեր լեյտենանտ Վյաչեսլավ Նեչաևը։ Գորդեևը պատուհանից կրակում պարեկայինների ուղղությամբ։ Ոստիկանները մտնում են շենքի մեջ, Կրոխինը տեսնում է մահացած պրապորշչիկ Բուշուևի մարմինը և կանգ է առնում միջանցքում՝ դասարանից տասը մետր հեռավորության վրա, այդ պահին Գորդեևը կրակում է նրա վրա կիսաբաց դռան ճեղքից և դիպչում այնտեղ, որտեղ զրահ չկար ։ Նաչաևը, վտանգելով իր կյանքը, իր գործընկերոջը դուրս է բերում գնդակոծվող գոտուց՝ նրան քաշ տալով դեպի անկյուն ։ Մյուս ոստիկանները որոշում են օգնել վիրավորին՝ փորձելով տեղափոխել նրան, սակայն միջանցքում Կրոխինի մոտ ինքնաձիգը սկսում է ինքնաբերաբար աշխատել և անկանոն կրակոցներ արձակել ։
Ժամը 12:12-ին դպրոց են ժամանում շտապ բժշկական օգնության մի քանի անձնակազմեր, այնուհետև ժամանում են երկու հրշեջ ջոկատներ, դպրոցի հարակից տարածքում վայրէջք է կատարում Ռուսաստանի արտակարգ իրավիճակների նախարարության Eurocopter EC 145 բժշկական ուղղաթիռը, որով քիչ անց տարհանվում է վիրավոր ոստիկան Վլադիմիր Կրոխինը, ում շինությունից դուրս են բերում ժամը մոտ 12:15-ին : Դպրոցի տարածքը շրջափակվում է ոստիկանության խիտ օղակով, Մոսկվայում հայտարարվում է«Փոթորիկ-2» պլանը, որը ուժայիններին թույլ էր տալիս պատանդներին ազատելու ժամանակ վերջիններիս կյանքին սպառնացող վտանգի դեպքում մահացու կրակ բացել ։