cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սառը պատերազմ
Սպառազինությունների մրցավազքը, Տեղական պատերազմները
ԱՄՆ-ն, ապավինելով իր տնտեսական ավելի մեծ հզորությանը, ԽՍՀՄ-ին ներքաշեց սպառազինությունների մրցավազքի մեջ, որպեսզի տնտեսապես հյուծի իր հակառակորդին։ Այդ մրցավազքը մեծ վնաս էր հասցնում ԽՍՀՄ-ի տնտեսությանը, ինչն էլ դարձավ խորհրդային գերտերության կործանման զլխավոր պատճառներից մեկը։
Ճիշտ է, միջուկային զենքը սպառնալիք էր ողջ մարդկությանը, սակայն դրա առկայությունը երկու գերտերություններին հետ պահեց միմյանց դեմ պատերազմելու ծրագրերից։ Նրանց առջև ռազմական հակամարտությունը դրսևորվեց տարածաշրջանային կամ տեղական պատերազմների տեսքով։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գլոբալ հակամարտություններ Կատեգորիա:20-րդ դարի հակամարտություններ Կատեգորիա:Միջազգային հարաբերություններ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ պատերազմներ Կատեգորիա:ԱՄՆ-ի պատերազմներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ արտաքին հարաբերություններ
Կիմ Չոն Ա
Կիմ Չոն Ա (김정아, 金廷娥,, հայտնի է Չոնա անվանմամբ), հարավկորեացի երգչուհի։ Առավել հայտնի է, որպես After School աղջիկների խմբի նախկին անդամ (2009-2016)։
1983-2008․ Վաղ տարիներ և կրթություն
Չոնան ծնվել է 1983 թվականի օգոստոսի 2-ին Հարավային Կորեաի Ինչոն քաղաքում ։ Սովորել է Կյոնմին քոլեջում։
2009-16․ After School-ի հետ առաջնաելույթ և մասնակցություն հեռուստաշոուներին
Առաջին անգամ Չոնան հանրության առջև ելույթ է ունեցել 2008 թվականի դեկտեմբերին այն ժամանակ դեռ ելույթ չունեցած After School խմբի կազում։ Պաշտոնական առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 2009 թվականի հունվարին ։ 2012 թվականի հուլիսին, երբ Կահին հեռանում է, աղջիկը դառնում է խմբի նոր ղեկավար ։ Նույն թվականի սեպտեմբերին աղջիկը ստանում է «Անխոհեմ ընտանիք 2» դորամայի դերերից մեկը ։
2016-ներկա. After School-ից հեռացումը և անհատական կարիերա
2016 թվականի հունվարի 28-ին Չոնայի պայմանագրի ժամկետը Pledis Entertainment-ի հետ լրացավ, և աղջիկը պաշտոնապես հեռացավ խմբից ։ Մայիսի 25-ին Չոնան հայտարարեց իր անհատական առաջնաելույթի մասին՝ նոր ալբոմի հետ, որը թողարկվեց հունիսին  ։
Անձնական կյանք
2013 թվականի մարտի 25-ին հայտնվեցին Չոնայի և Օնյուի (SHINee) համատեղ լուսանկարները, և հայտարարվեց, որ զույգը հանդիպում է ավելի քան մեկ տարի ։ Հատկանշական է, որ նախկինում Օնյուն ասում էր, որ Չոնան իր «իդեալական աղջկա» տեսակն է ։ Երկու կողմերի ներկայացուցիչները հայտարարեցին, որ երգիչները պարզապես «մտերիմ ընկերներ» են  ։ Շուտով Չոնայի և Օնյուի նամակագրությունը հայտնվեց Թվիթթերում, որտեղ Չոնան գրել է, որ ինքը «սիրահարվել է», բայց լուրերի տարածումից հետո բոլոր հաղորդագրությունները ջնջվել են ։
2015 թվականի կեսերին լուրեր էին տարածվում Չոնայի և բասկետբոլիստ Չոն Չան Յոնի հարաբերությունների մասին, և գործակալությունը վաղաժամկետ հերքումից հետո հաստատում է այս տեղեկատվությունը՝ պարզաբանելով, որ զույգը նախկինում որոշ ժամանակ հանդիպել է ։ Զույգը ամուսնացավ 2018 թվականի ապրիլի 28-ին: Նախքան հարսանիքը, նրանք հանդիպեցին մոտ մեկ տարի   ։ 2019 թվականի ապրիլին Չոնան հայտարարեց իր հղիության մասին  ։
Առողջարանային գործը Հայաստանում
Առողջարանային գործը Ազգաբնակչության առողջարանային բուժումը կազմակերպելու նպատակով առողջարաններ են հիմնադրվել Դիլիջանում (1921), Արզնիում (1929) և Ջերմուկում (1935)։ 1925 թվականին ստեղծվել է առժողկոմատի առողջավայրային վարչությունը։ Առողջարանների ցանցը հետագայում ընդլայնվել է՝ 1930-թվական ին Կուրորտաբանության և ֆիզիկական մեթոդներով բուժման ԳՀհ-ի հիմնադրմամբ։ ՀՀ հանք, ջրերի և առողջարանների տեղանքի բնակլիմայական պայմանների գիտականորեն հիմնավորված տվյալները նպաստել և հիմք են դարձել Արզնիում, Ջերմուկում, Դիլիջանում, Հանքավանում, Արզականում և Վանաձորում նոր առողջարանների ստեղծման ու զարգացման, ինչպես նաև հանք, ջրերի օգտագործման համար։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Արզնին (սրտաբանական), Ջերմուկը և Հանքավանը «Արմեևիա» առողջարանը (ստամոքսաղիքաբանական), Դիլիջանը (Ջերմուկ) մազաբուժության)։ Շարունակաբար մշակվում են առողջարանային նոր գոտիների զարգացման հեռանկարներն ու ուղիները։
Կիմ Չոն Ա
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Օգոստոսի 2 ծնունդներ Կատեգորիա:1983 ծնունդներ Կատեգորիա:Անձինք այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգիչներ Կատեգորիա:Ապրող անձինք Կատեգորիա:Հարավկորեացի երգչուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Հարավկորեացի մոդելներ
Տեփի
Տեփի (ტეფი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում ։
Դիրք
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2320 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ստեփանծմինդայից հեռու է 44,5 կմ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղազբեգի շրջան
Կոնկուկ համալսարան
Կոնկուկ Համալսարան (կոր. 건국대학교, հնջ. 建國大學校), մասնավոր համալսարան Սեուլում։ Գտնվում է Սեուլի հարավարևելյան մասում, Հանգան գետի ափին և սպասարկվում է համանուն մետրոյի կայարանի կողմից։ Համալսարանը հավատարմագրված է Կորեայի Հանրապետության Մշակույթի և Կրթության նախարարության կողմից։ Բուհն առավել հայտնի է բանական, ճշգրիտ և տեխնիկական գիտությունների ոլորտի հետազոտություններով։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։ "Կոնկուկ" անունը չինարենից թարգմանաբար նշանակում է "հիմնել ազգ", քանի որ համալսարանի հիմնադիր դոկտոր Յո Սուկ-Չանգը ուզում էր, որ Կոնկուկի շրջանավարտները ծառայեին Կորեային այնպես, ինչպես կհիմնեին իրենց ազգը։
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Հարավային Կորեայի համալսարաններ
Տրոսնո-Իվակինո
Տրոսնո-Իվակինո (Тросно-Ивакино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Պատմութիւն կենաց Ներսիսի Աշտարակեցիոյ եւ օրինակք գրութեանց նորին (2946)
Պատմութթիին Կենաց Ներսիսի Աշտարակեցիոյ Եվ Օրինականք Գրութեանց Նորին (2946), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2946 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1814֊1865 թվականներին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 35,5x22 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 353 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրովով։ Պահպանակը ունի։ Կազմը` լուսանցազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 26բ, 319բ և այլուր ։
Աղբյուր
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Դեղատուն
Դեղատուն ('αποθήχη - պահեստ), հիմնարկություն դեղորայքի պատրաստման, պահպանման և թողարկման համար։ Դեղորայքի պատրաստման լաբորատորիաներ եղել են դեռևս հին աշխարհի երկրներում (Չինաստան, Եգիպտոս, Հռոմ)։
Դեղերի պատրաստումն ու թողարկումը, հսկումն ու պահպանումը իրականացվում են համաձայն տվյալ երկրի օրենսդրության։ Ներկայումս հայտնի են նաև "օնլայն դեղատուն" դեղատները, որոնք աշխատելով օնլայն հարթակում օգնում են մարդկանց ավելի հեշտ և արագ փնտրել և գտնել նախընտրած դեղորայքը։
Հայաստանում փաստացի առաջին դեղատունը բացվել է 1868 թվականին Պետրոս Աղաջանովի շնորհիվ և մինչ օրս գործում է ներկայիս Գյումրի քաղաքում։ Պաշտոնական դեղատուն բացվել է Երևանում, 1899 թվականին, դեղագործ Շահնազարովի միջոցներով։
Կատեգորիա:Դեղագործություն Կատեգորիա:Մանրածախ առևտուր
Մոստի (գյուղ, Բախմաչի շրջան)
Մոստի (Мости), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Մոստի գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 333,33 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1650 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Բյուրեղապակե կոշիկ (ֆիլմ, 1955)
«Բյուրեղապակե կոշիկ» (The Glass Slipper), 1954 թվականի ամերիկյան մանկական ֆիլմ, Շառլ Պերոյի «Մոխրոտը» հեքիաթի էկրանավորումը։
Սյուժե
Էլլան խուլ գյուղում ապրող աղջիկ է։ Նա մշտապես ենթարկվում է մեղադրանքների ու ծաղրանքների խորթ մոր ու նրա դուստրերի կողմից, որոնք նրան համարում են իրենց ոչ հավասար։ Մի անգամ Էլլան ծանոթանում է գեղեցկատես երիտասարդ տայի հետ, որը ներկայանում է որպես դքսի անձնական խոհարարի որդի։ Երիտասարդը սիրահարվում է Էլլային ու նրան հրավիրում պարահանդես, որտեղ պարզվում է, որ նա իրականում դքսի որդին է։
Շահույթ
Ըստ MGM records-ի՝ ֆիլմը հավաքել է $1,363,000 Միացյալ Նահանգներում ու Կանադայում և $1,589,000 ընդհանրապես` ունենալով $387,000 պակասորդ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆիլմեր Կատեգորիա:1955 ֆիլմեր Կատեգորիա:Շառլ Պերոյի ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ամերիկյան երաժշտական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ռոմանտիկ ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի ֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:MGM ֆիլմեր
Արմեն Մելիքյան (այլ կիրառումներ)
Արմեն Մելիքյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Սիլիկավորում
Սիլիկավորում՝ նյութերի մակերևութային կամ ծավալային հագեցում սիլիցիումով։ Նյութը մշակում են սիլիցիումի գոլորշու մեջ։ Սիլիկավորումը կիրառվում է, առավելապես, որպես դժվարահալ մետաղները (W, Мо, Та, Ti և այլն) օքսիդացումից պաշտպանելու միջոց։ Օքսիդացում նկատմամբ դիմացկունությունը պայմանավորված է սիլիկավորման ժամանակ խիտ դիֆուզիոն «ինքնաբուժվող» սիլիկային պատվածքների (WSi2, MoSi2 և այլն) առաջացմամբ։ Լայն կիրառություն է ստացել սիլիկավորված գրաֆիտը (բարձր ջերմաստիճանային վառարանների երեսպատման համար, մետաղի լցման հարմարանքներում, ավիացիոն ու տիեզերական տեխնիկայի՝ բարձր ջերմաստիճանների և էրոզիայի պայմաններում աշխատող դետալների պատրաստման համար ևն)։
Կատեգորիա:Սիլիցիում
Արևմտյան Բեռլին
Արևմտյան Բեռլին (West Berlin, Berlin-Ouest, West-Berlin), քաղաք-պետություն, քաղաքական կազմավորում, որը գոյություն է ունեցել 1949-1990 թվականներին Բեռլինի գրավման ամերիկյան, ֆրանսիական և բրիտանական հատվածների տարածքում։
Արևմտյան Բեռլինը անկլավ էր, որը բոլոր կողմերից շրջապատված էր ԳԴՀ տարածքով, որը դե ֆակտո ներառում էր Արևելյան Բեռլինը՝ ԳԴՀ մայրաքաղաքը։ Քաղաք-պետությունը կլանվել է Գերմանիայի կողմից 1990 թվականին՝ Գերմանիայի միավորման ժամանակ։
Քաղաքական կարգավիճակ
Արևմտյան Բեռլինի կարգավիճակը որոշվել է ԽՍՀՄ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի և Ֆրանսիայի քառակողմ պայմանագրերով։
Ջոն Բաես
Ջոն Կարլոս Բաես ( իսպաներեն՝ John Carlos Baez, ծնվ․ 1961 թ․ հունիսի 12), ամերիկացի մաթեմատիկական ֆիզիկոս է և Կալիֆոռնիայի Ռիվերսայդի համալսարանի մաթեմատիկայի պրոֆեսոր ;
Արևմտյան Բեռլին
Քաղաքական կարգավիճակ
Բեռլինի Սահմանադրությունը, որն ընդունվել է 1950 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, հոդված 1-ում Բեռլինը (մասնավորապես՝ ամբողջ Բեռլինը Մեծ Բեռլինի սահմաններում, և ոչ Արևմտյան Բեռլինը - տես նաև հոդված 4) հռչակեց Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հող և Բեռլինի տարածքում պարտադիր հայտարարեց ԳԴՀ սահմանադրության և օրենքների դրույթները։ Գերմանիայի սահմանադրության 23-րդ հոդվածը` վավերական մինչև 1990 թվականը, ներառել է նաև Մեծ Բեռլինը Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հողերի ցանկում :Այս կարգավիճակը, սակայն, չճանաչվեց օկուպանտ տերությունների կողմից։ Այս առումով Բեռլինի սահմանադրությունն ուներ հատուկ հոդված 87, որը սահմանում էր, որ հոդված 1-ի դրույթները ժամանակավորապես ուժի մեջ չեն և ուժի մեջ կմտնեն առկա սահմանափակումների վերացումից անմիջապես հետո, և մինչ այդ ԳԴՀ օրենքների ընդլայնումը Բեռլին տեղի չի ունեցել ինքնաբերաբար, այլ Բեռլինի խորհրդարանի անդամների վավերացման միջոցով ։ Այդ նպատակով Գերմանիայում այս տարիների ընթացքում ընդունված բոլոր օրենքները պարունակում էին այսպես կոչված «Բեռլինյան դրույթ»։ Չնայած օկուպանտ տերությունների կողմից Արևմտյան Բեռլինի պատկանելությունը Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը չճանաչելուն, ԳԴՀ սահմանադրական դատարանը 1966 թվականին հաստատեց, որ «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հիմնական օրենքը կիրառվում է նաև Բեռլինի տարածքի վրա», և որ «Բեռլինը, չնայած օկուպացիոն իշխանությունների սահմանափակումներին, Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հողն է» ։
Ջոն Բաես
Կենսագրություն
Ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում, Կալիֆոռնիա, սովորել է Փրինսթոնի համալսարանում, Նյու Ջերսի, ուսումը շարունակել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական համալսարանում։ Սկսել է դասավանդել 1989 թվականից Յեյլի համալսարանում դոկտորական աստիճան ստանալուց հետո։
Արևմտյան Բեռլին
Քաղաքական կարգավիճակ
Արևմտյան Բեռլինի ներկայացուցիչները ԳԴՀ Բունդեսթագում ունեին միայն խորհրդատվական կարգավիճակ՝ առանց ձայնի իրավունքի, թեև ԳԴՀ Դաշնային ժողովում ունեին ձայնի լիարժեք իրավունք։ Արևմտյան Բեռլինի քաղաքացիները ազատված էին զինվորական պարտականություններից, իսկ Արևմտյան Բեռլինի զինված ուժերը Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի օկուպացիոն ուժերն էին։ 1968 թվականից Գերմանիայի և Արևմտյան Բեռլինի միջև ցամաքային և օդային միջանցքներով շարժվելիս գործում էր անձնագրային հսկողություն։ Այնուամենայնիվ, Արևմտյան Բեռլինը որպես արժույթ օգտագործում էր Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության գերմանական մարկը, որը թողարկվում էր Deutsche Länder-ի կողմից, որը ենթակա էր օկուպացիոն իշխանություններին մինչև 1951 թվականը, իսկ դրանից հետո՝ ԳԴՀ ֆինանսների դաշնային նախարարությանը։ Արևմտյան Բեռլինը չուներ իր դեսպանատները, արևմտյան Բեռլինի շահերն օտար երկրներում ներկայացնում էին ԳԴՀ դեսպանությունները, ՄԱԿ-ում ԳԴՀ-ի ներկայացուցիչը ներկայացնում էր նաև Արևմտյան Բեռլինը ։
Ջոն Բաես
Գործունեությունը
Ջոն Բաեսը քվանտային գրավիտացիայի տեսաբան է ;
Արևմտյան Բեռլին
Քաղաքական կարգավիճակ
Արևմտյան Բեռլինի քաղաքացիներն ունեին հատուկ նույնականացման քարտեր (Berliner behelfsmäßige Personalausweis), որոնք արտաքնապես նման չէին գերմանական անձնագրերին, որտեղ գրված էր. «Այս փաստաթղթի տերը Գերմանիայի քաղաքացի է»՝ առանց պետության նշելու։ Այնուամենայնիվ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ԳԴՀ-ն իրեն համարում էր Գերմանական կայսրության իրավահաջորդը և, հետևաբար, չուներ ԳԴՀ-ի անկախ «քաղաքացիություն» (ի տարբերություն ԳԴՀ-ի, որտեղ ԳԴՀ քաղաքացիությունը մտցվեց 1961 թվականին) և շարունակեց օգտագործել «Գերմանական քաղաքացիություն» անվանումը, բոլոր այն անձինք, ովքեր 1913 թվականի դրությամբ ունեին Գերմանիայի քաղաքացիություն, ինչպես նաև նրանց ժառանգները, ներառյալ ԳԴՀ և Բեռլինի քաղաքացիները, շարունակեցին համարվել Գերմանիայի քաղաքացիներ։ Հետևաբար, Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության ներքին գործերի նախարարության Արևմտյան Բեռլինում գտնվող ներկայացուցչությունը Արևմտյան Բեռլինի բնակիչներին տվել է սովորական գերմանական անձնագրեր, որոնք, սակայն, չեն ճանաչվել «Արևելյան բլոկի» երկրների կողմից ։
Պահանջելով Բեռլինի ողջ տարածքը՝ Արևմտյան Բեռլինի իշխանությունները կրում էին համապատասխան անուններ։ Օրենսդիր իշխանությունն իրականացնում էր Բեռլինի խորհրդարանը՝ չորս տարով ընտրված բնակչության, գործադիրի կողմից — Բեռլինի սենատը՝ իշխող բուրգոմստրի գլխավորությամբ։ Վերաքննիչ դատարան` պալատի դատարան (Kammergericht), առաջին ատյանի դատարան՝ Բեռլինի շրջանային դատարան (Landgericht Berlin),դատական ​​համակարգի ամենացածր մակարդակը՝ շրջանային դատարանները (Amtsgericht), Վարչական արդարադատության վերաքննիչ դատարան - Բեռլինի բարձրագույն վարչական դատարան (Bundesverwaltungsgericht Berlin),վարչական արդարադատության առաջին ատյանի դատարաններ՝ Բեռլինի վարչական դատարան (Verwaltungsgericht Berlin), դատախազության վերահսկողության մարմինները՝ Բեռլինի գլխավոր դատախազ (Generalstaatsanwalt von Berlin)և մարզային դատարանների դատախազությունները։ Արեւմտյան Բեռլինի տարածքը բաժանվել է քաղաքային թաղամասերի (Stadtbezirk), քաղաքային թաղամասերի ներկայացուցչական մարմիններ՝ լիազորվածների շրջանային ժողովներ (Bezirksverordnetenversammlung), գործադիր մարմիններ՝ շրջանային վարչություններ (Bezirksamt), կազմված բուրգոմաստերից(Bürgermeister) և շրջանի վարչակազմի անդամներից։ Ուժային կազմակերպություն՝ Բեռլինի ոստիկանական բաժանմունք (Polizeipräsident in Berlin): Քաղաքում գերագույն իշխանությունն իրականացնում էր միջդաշնակցային հրամանատարության գրասենյակը։
Ջոն Բաես
Գործունեությունը
Գիտական շրջաններում հայտնի է որպես մաթեմատիկական բացահայտումների համացանցային This Week's Finds in Mathematical Physics, սյունակի հեղինակ, որն սկսել է վարել 1993 թվականից։
Անդրանիկ Խաչատրյան
Անդրանիկ Ռոբերտի Խաչատրյան, ԼՂՀ Էկոնոմիկայի նախարար։
Արևմտյան Բեռլին
Առաջացում
1945 թվականի մայիսի 2-ին Գերմանիայի մայրաքաղաքը գրավել են խորհրդային զորքերը Բեռլինի հարձակման ժամանակ։ Դաշնակիցների համաձայնությամբ Բեռլինը բաժանվեց երեք (հուլիսի 26-ից չորսի, այդ թվում՝ ֆրանսիական) օկուպացիոն գոտիների։ Խորհրդային զորքերի կողմից գրավված արևելյան գոտին հետագայում դարձավ Գերմանիայի Դեմոկրատական ​​Հանրապետության մայրաքաղաքը։ Արեւմտյան երեք գոտիներում վերահսկողություն են իրականացրել ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի եւ Ֆրանսիայի օկուպացիոն իշխանությունները։
Ջոն Բաես
Ազգականները
Երգչուհի և ձախ հայացքների հասարակական գործիչ Ջոան Բաեսն իր հորեղբոր՝ ֆիզիկոս Ալբերթ Բաեսի դուստրն է ;
Արևմտյան Բեռլին
Առաջացում
1948-ին ԽՍՀՄ-ի և արևմտյան դաշնակիցների միջև ծագեցին տարաձայնություններ, որոնք հանգեցրին լայնածավալ ճգնաժամի, որի անմիջական պատճառը Տրիզոնիայում արժութային ռեֆորմն էր, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի օկուպացիոն գոտիների միավորումը։
Ջոն Բաես
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ամերիկացի ֆիզիկոսներ Կատեգորիա:Ֆիզիկոսներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Տեսական ֆիզիկոսներ
Անդրանիկ Խաչատրյան
Կենսագրություն
Ծնվել է 1979 թվականի ապրիլի 29-ին Ստեփանակերտում։
Արևմտյան Բեռլին
Առաջացում
Գոտիների միջև հստակ ֆիզիկական սահմանի բացակայությունը հանգեցրեց հաճախակի բախումների և ԳԴՀ-ից մասնագետների զանգվածային արտահոսքի։ Արևելյան գերմանացիները նախընտրում էին կրթություն ստանալ ԳԴՀ-ում, որտեղ այն անվճար էր, և աշխատել Արևմտյան Բեռլինում կամ ԳԴՀ-ում։
Անդրանիկ Խաչատրյան
Կենսագրություն
Ստեփանակերտի զարգացման հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։
Արևմտյան Բեռլին
Առաջացում
Արևմտյան Գերմանիայի կառավարությունը Կոնրադ Ադենաուերի գլխավորությամբ 1957 թվականին ընդունեց «Հալշտայնի դոկտրինը», որը նախատեսում էր դիվանագիտական ​​հարաբերությունների ավտոմատ խզում ԳԴՀ ճանաչած ցանկացած երկրի հետ։ ԳԴՀ-ն կտրականապես մերժեց գերմանական նահանգների համադաշնություն ստեղծելու արևելյան գերմանական կողմի առաջարկները՝ փոխարենը պնդելով համագերմանական ընտրությունների անցկացումը։ Իր հերթին ԳԴՀ իշխանությունները 1958 թվականին հայտարարեցին Արևմտյան Բեռլինի նկատմամբ ինքնիշխանության մասին իրենց հավակնությունների մասին՝ պատճառաբանելով, որ այն գտնվում է ԳԴՀ տարածքում։
Անդրանիկ Խաչատրյան
Աղբյուրներ
Կատեգորիա:Արցախի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ԼՂՀ պետական գործիչներ Կատեգորիա:Հայ տնտեսագետներ
Արևմտյան Բեռլին
Առաջացում
Խորհրդային բլոկի երկրները պահանջում էին Արեւմտյան Բեռլինի չեզոքություն եւ ապառազմականացում։ Իր հերթին ՆԱՏՕ-ի երկրների արտաքին գործերի նախարարները 1961 թվականի մայիսին հաստատեցին իրենց մտադրությունը երաշխավորելու արևմտյան տերությունների զինված ուժերի ներկայությունը քաղաքի արևմտյան մասում և դրա «կենսունակությունը»։ Արևմտյան առաջնորդները հայտարարեցին, որ իրենք ամբողջ ուժով պաշտպանելու են «Արևմտյան Բեռլինի ազատությունը»։
Խորհրդային դիվանագետ Յուլիուս Կվիցինսկին հիշեց. «Արևմուտքի խաղաքարտերի ուժեղ հաղթաթուղթից, որը մեզ դուրս մղեց Գերմանիայից և Արևելյան Եվրոպայից, Արևմտյան Բեռլինը սկսեց վերածվել իր աքիլլեսյան գարշապարի։ Դա հասկացավ Խրուշչովը, ով թույլ տվեց Ուլբրիխտին փակել սահմանը, ինչը կտրուկ սահմանափակեց Արևմուտքի հնարավորությունը՝ հարձակողական գործողություններ իրականացնելու այս քաղաքով Եվրոպայում մեր դիրքերի դեմ» ։
Մատակարարում և կյանք
Արևմտյան Բեռլինը բոլոր կողմերից շրջապատված էր ԳԴՀ պետական սահմանով և մատակարարվում էր Գերմանիայից, ԱՄՆ-ից, Մեծ Բրիտանիայից և Ֆրանսիայից։ Քաղաքի մատակարարումն իրականացվում էր ջրային, օդային, ճանապարհային և երկաթուղային տրանսպորտով։ Այդ նպատակների համար ԳԴՀ տարածքով կային հատուկ տրանսպորտային միջանցքներ, որոնք վերահսկվում էին ԳԴՀ ազգային ժողովրդական բանակի սահմանապահների կողմից։ Քաղաքի պատմության մեջ կան մի քանի դրվագներ, երբ Արևմտյան Բեռլինի շրջափակման սպառնալիք է առաջացել։ Առաջին անգամ բռնկվեց այսպես կոչված 1948-1949 թվականների Բեռլինի ճգնաժամը, երկրորդ անգամ լարվածությունն առաջացավ Բեռլինի պատի կառուցման և 1961 թվականի Բեռլինի ճգնաժամի ժամանակ։ Արևմտյան Բեռլինը ուներ մի քանի էլեկտրակայաններ, հիվանդանոցներ, դպրոցներ, համալսարաններ, մարզադաշտեր, օդանավակայաններ։ Լուծվեց նաև գերեզմանատների հարցը։ Քանի որ Արևմտյան Բեռլինի տարածքը սահմանափակ էր և նոր թաղումների համար տեղ չկար, քաղաքում գործում էին դիակիզարաններ, իսկ կոլումբարիաները բացվեցին գոյություն ունեցող գերեզմանատներում։ Հասարակական տրանսպորտը ներառում էր տրամվայի համակարգ (փակվել է 1967 թվականին), քաղաքային ավտոբուս, քաղաքային գնացք և մետրո։ Բեռլինի պատի կառուցումից հետո Բեռլինի մետրոյի գծերի մեծ մասը մնաց Արևմտյան Բեռլինում, իսկ քաղաքային էլեկտրագնացքի կայանները, ընդհակառակը, Արևելքում։
Անկլավում մեկուսացված՝ քաղաքի բնակիչները շարունակում էին իրավիճակի անկայունություն զգալ։ 1980-ականների սկզբին նոր լարվածությամբ փոխարինված լիցքաթափում, օկուպացիոն զորքերի ներկայություն։ Քննարկվել է բանակների հնարավոր ներխուժումը կամ Վարշավայի բլոկի միջուկային հրթիռակոծումը։ Հաճախ քաղաքական իրավիճակը բարդանում էր Գերմանիայի Դեմոկրատական  հանրապետության քաղաքացիների Բեռլինի պատի միջոցով Արևմտյան Բեռլին փախչելու պատճառով։
Կրոն
Հավատացյալների մեծ մասը բողոքականներ էին, ամենամեծ բողոքական դավանանքը Բրանդենբուրգի և Բեռլինի Ավետարանական եկեղեցին էր, որը մինչև 1972 թվականը ընդհանուր էր Արևելյան Բեռլինի և Բրանդենբուրգի շրջանների հետ, բայց 1972 թվականին ձևավորեց առանձին կոնսիստորիա։ Կաթոլիկները ներկայացված էին Բեռլինի թեմի կողմից (մինչև 1973 թվականը մտնում էր Վրոցլավ եկեղեցական նահանգի մեջ, 1973 թվականից գտնվում էր Սուրբ Աթոռի անմիջական ենթակայության տակ), որը ներառում էր, բացի Բեռլինից, Բրանդենբուրգի շրջանները, 1976 թվականից Արևմտյան Բեռլինի կաթոլիկ ծխերը կառավարվում էին առանձին գլխավոր փոխանորդության կողմից՝ ամբողջ թեմի համար ընդհանուր եպիսկոպոսի ներկայությամբ ։
Սպորտ
Արևմտյան Բեռլինի սպորտային ակումբներն ու մարզիկները հանդես են եկել ԳԴՀ մրցումներում (օրինակ՝ ֆուտբոլային «Հերտա» կամ հոկեյի «Բեռլիներ Շլիտշուկլաբ»)։ Արևմտյան Բեռլինը ուներ իր հեռուստաալիքը՝ SFB1 և ռադիոալիքը՝ «Ռադիո Բեռլին 88,8», որը մտնում է SFB (Sender Freies Berlin) հեռուստաընկերության մեջ, որը 1953 թվականին առանձնացավ NWDR հեռուստաընկերությունից։
Տրանսպորտ
Արևմտյան Բեռլինի հասարակական տրանսպորտը ներկայացված էր՝ մետրոպոլիտենով (U-bahn), քաղաքային գնացքի գծերով (S-bahn), ավտոբուսով, տրոլեյբուսով (մինչև 1965 թվականը), տրամվայով (մինչև 1967 թվականը)։ Բեռլինի պատի կողմից քաղաքի բաժանումից հետո մետրոյի գծերի մեծ մասը մնաց արևմտյան հատվածում, որոնցից մի քանիսը մասամբ անցնում էին Արևելյան Բեռլինի տակով։ Քաղաքային գնացքները մնացին ԳԴՀ երկաթուղու հետևում, ուստի դրանք սպասարկվում էին Արևմտյան Բեռլինում արևելյան հատվածի անձնակազմի կողմից։ Օդային տրանսպորտը սպասարկում էին «Բեռլին-Տեմպելհոֆ» և «Բեռլին-Թեգել» միջազգային օդանավակայանները։
Մշակույթ
Քաղաքում գործում էին թանգարաններ և համալսարաններ։ 1988 թվականին քաղաքը հռչակվել է Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք։
Բեռլինի պատ
1961 թվականի օգոստոսին ԳԴՀ իշխանությունները ձեռնամուխ եղան պահպանվող սահմանային պատի կառուցմանը, որը ֆիզիկապես առանձնացնում էր Արևմտյան Բեռլինը ԳԴՀ-ից։ Բեռլինի պատը դարձել է սառը պատերազմի խորհրդանիշ։ ԱՄՆ նախագահ Քենեդին այն անվանել է «ապտակ ողջ մարդկությանը»։ ԳԴՀ-ի 138 քաղաքացիներ, նրանցից, ովքեր փորձել են փախչել Արևմուտք, զոհվել են Բեռլինի պատը հաղթահարելիս (բարձրանալով դրա վրայով, փորվածքներ անելով և այլն), մոտ 5 հազար մարդ հաջողությամբ հաղթահարել է այն ։
Բեռլինի մետրոպոլիտենը բաժանված էր երկու ինքնուրույն աշխատող տրանսպորտային համակարգերի։ Դրանցից երկուսը, անցնելով քաղաքի կենտրոնով, անցնում էին ԳԴՀ տարածքով. այնտեղ գտնվող կայանները փակ էին։
1971 թվականի սեպտեմբերի 3-ին քառակողմ համաձայնագրի կնքմամբ ԳԴՀ-ի, Արևմտյան Բեռլինի և ԳԴՀ-ի միջև հարաբերությունները նոր իրավական հիմք ստացան։ Արևմտյան Բեռլինում պահպանվում էր օկուպացիոն ռեժիմը։ Արևմտյան Բեռլինի իրավական համակարգը պահպանեց դաշնակցային օրենսդրությամբ սահմանված առանձնահատկությունները, որոնք շատ ընդարձակ էին ծավալով։
Բեռլինի միավորում
1990 թվականի հունիսի 8-ին Արևմտյան Բեռլինի դիտորդները Բունդեսթագում ձայնի իրավունք ստացան։ 1990 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Մոսկվայում ստորագրվեց «երկու գումարած չորս» պայմանագիրը (ԳԴՀ և ԳԴՀ + ԽՍՀՄ, ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Ֆրանսիա), որը սկիզբ դրեց Գերմանիայի միավորմանը։ Արևմտյան Բեռլինի ներկայացուցիչները չեն մասնակցել դրա ստորագրմանը։
Պաշտոնապես Արևմտյան Բեռլինը դադարել է գոյություն ունենալ 1990 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, Կենտրոնական Եվրոպայի ժամանակով 0:00-ին, Բեռլինի արևմտյան և արևելյան մասերը միավորվեցին մեկ քաղաքի մեջ 1991 թվականի հունվարի կեսերին։ Հետագայում միասնական Բեռլինը դարձավ Գերմանիայի մայրաքաղաքը։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Բեռլին Կատեգորիա:Քաղաք-պետություններ Կատեգորիա:Գերմանիայի պատմություն Կատեգորիա:Սառը պատերազմ Կատեգորիա:Արևմտյան Գերմանիա Կատեգորիա:Բաժանված քաղաքներ Կատեգորիա:Բեռլինի պատմություն Կատեգորիա:1949 հիմնադրումներ Կատեգորիա:1949 հիմնադրված պետություններ և տարածքներ Կատեգորիա:Երկրների պատմական վաչատարածքային միավորներ Կատեգորիա:Գերմանիա Կատեգորիա:Եվրոպայի պատմական երկրներ Կատեգորիա:Սառը պատերազմի նախկին երկրներ
(6851) Չիանտի
(6851) Չիանտի (Chianti), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195752 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9216 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4699 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1188,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302921 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,81° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1981 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Անրի Դեբեոնի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդներ
Ստարոկոշելևո
Ստարոկոշելևո (Старокошелево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Լուխովիցկի շրջանի բնակավայրեր
Տոռեմոլինոս (քաղաք)
Տոռեմոլինոս (Torremolinos), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Մալագա համայնքի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար մարզի կազմում։
Համայնքը մտնում է Կոստա Դել Սոլ Օսսիդենտալ վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 20 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 68181 մարդ (2011 թ.-ին)։ Մինչև Համայնքի կենտրոնը՝ 18 կմ է։ Ծովային ափը Միջերկրական ծովի վրա՝ Կոստա դել Սոլ։
Տրոստինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)
Տրոստինո (Тростино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի բնակավայրեր
Բելվեդեր (Ծովափնյա Ալպեր)
Բելվեդեր (Ծովափնյա Ալպեր) (Belvédère), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ երկրամասի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Տուրետ Լևանս կանտոնի կազմում ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Ռոքբիյեր լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 75.41 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 683 մարդ, 2012 թվականին՝ 640 մարդ , բնակչության խտությունը՝ 8,48693807187376 մարդ/կմ²։
Բնակչություն
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 640 մարդ, 2012 թվականին՝ 640 մարդ.
Բնակչության թվաքանակի դինամիկան ։
Տնտեսություն
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 355 բնակիչներից 246-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 109-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 69.3 %, 1999 թվականին եղել է 60.9 %: Աշխատունակ տարիքի 246 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 228-ը (120 տղամարդ և 108 կին), 18 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (12 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 109 ոչ ակտիվ բնակիչներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 33-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով ։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 356 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 669.0 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15558 եվրո ։
Հայկական բանակ (հանդես)
«Հայկական բանակ», Հայաստանի պաշտպանության նախարարության ռազմագիտական եռամսյա հանդես։
Պատմություն
Հանդեսը հետամուտ է ռազմագիտական մտքի զարգացմանը Հայաստանի Հանրապետությունում, նպաստում է Զինված ուժերի սպայակազմի ռազմական գիտելիքների հարստացմանը, հայկական և արտասահմանյան Զինված ուժերի առաջավոր փորձի ուսումնասիրմանն ու տարածմանը, հայկական ռազմագիտական տերմինաբանության մշակմանը։
«Հայկական բանակ»-ը հատուկ թողարկմամբ հրատարակել է Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ռազմավարության նախագիծը։
2007 թվականից լույս է ընծայում «Աշխատանքային տետրեր» հավելվածը, ներկայացնում է Ազգային ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտի վերլուծական կենտրոնի փորձագետների կիրառական մշակումները։ Անդրադառնում է տարածաշրջանի և միջազգային ռազմաքաղաքական կարևոր իրադարձություններին։
Արանխուես
Արանխուես (Aranjuez), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի, Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լաս Վեգաս շրջանում։
Զբաղեցնում է 189,13 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 55054 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։
Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից ունի 47 կմ հեռավորություն։
Արանխուեսը տեղակայված է Մադրիդից 47 կմ հարավ՝ Տախո և Խարամա գետերի ափին։ Այս քաղաքում է գտնվում հայտնի պալատ-այգի անսամբլը՝ Համաշխարհային ժառանգության հուշակոթողը։
Բնակավայրի հովանավոր է համարվում Սուրբ Ֆեռնանդոն։
Պատմություն
1808 թվականի մարտի 18-ին Արանխուեսում սկսվում է հողափոխություն, որի արդյունքում էլ Կարլ 4-րդ-ը հրաժարվում է գահից։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր
Մամյան
Մամյան, հայկական ազգանուն ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական ազգանուններ Կատեգորիա:Ազգանուններ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Հայերեն հիմքով ազգանուններ Կատեգորիա:Յան վերջածանցով ազգանուններ Կատեգորիա:Անձնանվանական հիմքով ազգանուններ
Բաթիրզան
Բաթիրզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Նովորուսկոե
Նովորուսկոե (Новоруське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1927 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Վլադիմիր Բակալեյնիկով
Վլադիմիր Բակալեյնիկով (Владимир Романович Бакалейников, ), ռուս ալտահար, դիրիժոր, երաժշտական խմբագիր և կոմպոզիտոր է։
Կենսագրություն
Բակալեյնիկովը սերում է մեծ երաժշտական ընտանիքից։ Ընտանիքը ապրում էր շատ վատ պայմաններում։ Հայրը հայտնի կլարնետահար էր, եղբայրներից մեկը ֆլեյտահար, իսկ իր երկու փոքր եղբայրները կոմպոզիտորներ՝ Կոնստանտին Բակալեյնիկով և Միխայիլ Բակալեյնիկով։ Իր հուշերում նա պատմում է, որ ընտանիքը գտնվում էր աղքատության մեջ և իրենք եղբայրներով օգնում էին իրենց հորը նրա հետ նվագելով տարբեր առիթների։ Նա ասում էր, որ այդ վաղ հասակում ոչ թե աշխատելն էր ամոթ, այլ տանը անգործ նստելը, երբ որ իրենց մայրը մեծ ջանքերով պահում էր բոլորին։ Բակալեյնիկովը ինը տարեկանում ընդունվում է Մոսկվայի Կոնսերվատորի և այստեղ պարզվում է, որ նա շնորհալի ալտահար է։ Այնուհետև նա սկսում է նվագել տարբեր անսամբլերում (կամերային երաժշտություն)։ Եղել է Մքլենբուրգ և Ստրադիվարիուս կվարտետների ալտահարը։ Նա այս տարիներին նաև զբաղվում է դիրիժորությամբ։ Դասավանդել է Պետերբուրգի Կոնսերվատորիայում (1918-20 թթ) և Մոսկվայի Կոնսերվատորիայում (1920-24 թթ)։ Իր հայտնի ուսանողներից է եղել Վադիմ Բորիսովսկին։ 1925 թվականին նա իր կնոջ հետ մեկնում է Միացյալ Նահանգներ։ Այնտեղ նա աշխատում է Ցինծինատտիի Սիմֆոնիկ Նվագախմբում որպես առաջին ալտահար և դիրիժորի փոխնակ։ Այնուհետև նա իր երկու եղբայրների հետ մեկնում է Լոս Անջելես, որպեսզի աշխատի Հոլիվուդում։ Նա սկսում է դասեր տալ այն ժամանակ փոքրիկ Լորին Մաազելին։ Հետագա տարիներին նա ղեկավարում է Փիթսբուրգի Սիմֆոնիկ նվագախումբը, հանդես է գալիս նաև Լոս Անջելեսի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախմբի հետ։ Նա գրել է մի քանի գիրք կապված դիրիժորական արվեստի հետ։ Նրա հայտնի ստեղծագործություններն են ալտի կոնցերտը և այլ կամերային երաժշտության նմուշներ։ Նա գրել է նաև՝
Գրել է նաև այլ ստեղծագործություններ տարբեր փողային գործիքերի համար։ Ձայնագրել է Ռիխարդ Շտրաուսի Դոն Կիխոտը (որպես ալտահար) Փիթսբուրգի Սիմֆոնիկ Նվագախմբի հետ միասին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ռուս կոմպոզիտորներ Կատեգորիա:Ռուս դիրիժորներ Կատեգորիա:Ռուս մանկավարժներ Կատեգորիա:Ռուս երաժիշտներ
Ցոցոլթա
Ցոցոլթա (ცოცოლთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ղազբեգի շրջան
Գիրք իսլանդացիների մասին
Գիրք իսլանդացիների մասին (Íslendingabók), Իսլանդիայի հայտնի ամենահին պատմական ստեղծագործություներից։
Ստեղծման պատմություն
«Իսլանդացիների գիրքը» ստեղծվել է 1125 թվականին, իսլանդացի գիտնական Արի Տորգիլսոնի կողմից։ Գրքի ստեղծման ամենակարևոր աղբյուրներից մեկը ականատեսների տեղեկություններն են, առաջին հերթին Հաուկադուլացի Խադլրի, որը ծառայել է Նորվեգիայի թագավոր Օլաֆ II-րդին և մահացել 1089 թվականին` 94 տարեկան հասակում։ Բացի այդ, հեղինակը հենվում է Բեդիի, Ադամ Բրեմենսկու գրվածքների վրա։
Բովանդակություն
«Իսլանդացիների գիրքը» պատմական տեղեկություններ է պարունակում Իսլանդիայի հայտնաբերման և նորվեգական ցեղային արիստոկրատների կողմից բնակեցման մասին, մինչև 1118 թվականը։ Գրքի առաջին տարբերակը վերամշակվել է հենց հեղինակի կողմից, ով տեքստից հեռացրել է ներգաղթյալների ծագումնաբանական ցուցակները և Նորվեգիայի թագավորների կենսագրությունները։ Իսլանդացիների գիրքը գրված է իսլանդերեն լեզվով, ինչը 12-րդ հազարամյակում հազվադեպ հանդիպող երևույթ էր (այդ ժամանակաշրջանում եվրոպացի գիտնականների լեզուն լատիներենն էր)։
Իսլանդացիների գրքում մեծ նշանակություն է տրվում ալտինգին և իսլանդական եկեղեցուն։ Շարադրությունը բաղկացած է 10 գլխից, որոնցից հինգի մեջ պատմվում է երկրի բացահայտման և բնակեցման, Իսլանդիայի առաջին օրենքների և 930 թվականին ալտինգի հիմնման մասին։ Վեցերորդ գլխում պատմվում է 986 թվականին Գրելանդիայի բացահայտման և յուրացման մասին։ Ամենաերկարը 7-րդ գլուխն է, որտեղ խոսվում է իսլանդացիների մկրտության մասին։ Ութերորդ գլխում պատմվում է 11-րդ դարի իրադարձությունների և երկրում օտարերկրյա միսիոներների գործունեության մասին։ Իններորդ և տասներորդ գլուխներում պատմվում է 1056- 1118 թվականներին տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին. Իսլեյֆայի և նրա որդու՝ Գիզուրա եպիսկպոսների ժամանակաշրջանում։
Պատմական իրադարձությունները ներկայացնելիս Արի Տորգիլսոնը առնչվում է այսպես կոչված «հարաբերական ժամանակագրությանը»՝ տեքստում օգտագործելով ընդամենը 4 հատուկ ամսաթվեր։
Բոլոր իրադարձությունները, որոնք տեղի են ունեցել, կապված են այդ ամսաթվերի կամ դրանց միջև ընկած ժամանակամիջոցի հետ (օրինակ, Իսլանդիայի բնակեցումը տեղի է ունեցել 870-1000-ական թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում)։
Ձեռագրեր
Իսլանդացիների մասին գրքից պահպանված հնագույն ցանկը վերաբերում է 17-րդ դարին։ Յոն Էրլենդսոնը «Իսլանդացիների գրքի» երկու կրկնօրինակ է արել` եպիսկոպոս Սքալհոլտ Բրինջոլֆուր Սվինսսոնի համար 12-րդ դարի ձեռագրով որը, թերևս կորցրել է նույն 17-րդ դարում։ Ձեռագրերին տրվել է AM 113 a fol и AM 113 b fol նշանը և այժմ պահվում են Árni Magnússon ինստիտուտում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իսլանդիայի պատմություն Կատեգորիա:Իսլանդական գրականություն
Հալկամ Պապեռոնցի
Հալկամ Պապեռոնցի, հայ իշխան Կիլիկիայի հայկական իշխանությունում և Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում, Մանիոն, Լամոս, Ժամնկա և Անամուռ բերդերի տերը։
Ռիտայի և Բակուրանի եղբայրը, Կիլիկիայի իշխան, ապա՝ թագավոր Լևոն Բ-ի մորեղբայրը ։
Կենսագրություն
1197 թվականին Կիլիկիայի իշխան Լևոն Բ-ի կողմից Ներսես Լամբրոնացու և Պողոս իշխանի հետ, որպես պատվիրակ ուղարկվում է Կոստանդնուպոլիս՝ Բյուզանդիայի կայսր Ալեքսիոս Գ Անգելոսի (1195-1203) մոտ։ 1199 թվականին մասնակցել է Լևոն Բ-ի թագադրության արարողությանը, որով Լևոնը հռչակվում է Կիլիկիայի թագավոր ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կիլիկյան Հայաստանի իշխաններ Կատեգորիա:Հեթումյաններ
Ժողովածու (3070)
Ժողովածու 3070, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3070 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1669-1674 թվականներին Դավիթ Ճնճղուկ, Գրիգոր երեց, Վարդան Բաղիշեցի գրիչների կողմից Վանում։ Ստացողը եղել է Վարդան Բաղիշեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,1X15,5սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 138 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, եռասյուն, նոտրգիր, բոլորգիրով։ Ունի Գր․ Լուսավորչի և Զոնոբ Գլակի կողմից արված կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ բոլորագիծ երկաթագիր, Ավետարանի վրա՝ միասյուն, երկսյուն, եռասյուն, նոտրգիր, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ՝ 48ա, 158բ, 363բ, հետագայի՝ 396բ (1721թ․) :
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մատենադարանի ձեռագրեր
Պոլ Անրի և Պրոսպեր Անրի
Պոլ-Պիեռ Անրի (Paul Henry) (21 օգոստոսի 1848 - 4 հունվարի 1905) և նրա եղբայրը Մեթյու-Պրոսպեր Անրի (Prosper Henry) (10 դեկտեմբեր 1849 - 25 հուլիս 1903), ֆրանսիացի օպտիկներ և աստղագետներ։ Կառուցելով ռեֆրակտոր աստղադիտակ և դիտարկումների համար գործիքներ, նրանք մասնակցել են Կարտ դյու Սիել Նախագծին։
Նրանց պատվին են անվանվել լուսնային Անրի եղբայրներ խառնարանը, ինչպես նաև Անրի խառնարանը Մարսի վրա։
Պրոսպեր Անրի
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի աստղագետներ Կատեգորիա:Աստերոիդ հայտնաբերողներ
Գոմբոժապ Ցիդինժապով
Գոմբոժապ Ցիդինժապով, բուրյաթ խորհրդային դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1940)։ ՍՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։ Բուրյաթ, պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիրներից։
Գործունեություն
Տպագրվում է 1940 թվականից։ 1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Թատերարվեստի պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը։ 1934-1948 թվականներին՝ բուրյաթ, դրամատիկական թատրոնի (1938 թվականից՝ երաժշտադրամատիկական) գեղարվեստական ղեկավարը, 1948-1960 թվականներին՝ Խ․ Նամսարաևի անվան բուրյաթ, դրամայի և Բուրյաթ, օպերայի և բալետի թատրոնների (Ուլան Ուդե) գլխավոր ռեժիսորը։ Դերերից են՝ Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո»), Շարլայ (Բալդանոյի և էդելի «էրժեն»)։ 1947 թվականին մարմնավորել է Վ․ Ի․ Լենինի կերպարը (Պոգոդինի «Կրեմլյան կուրանտներ»)։ Բեմադրել է «Բաիր» երաժշտական դրաման (երաժշտ․՝ Պ․ Բեռլինսկու, լիբրետոն՝ Գոմբոժապ Ցիդինժապովի և Ա․ Շադաևի, 1938), Բալդանոյի «Շատերից մեկը» (1937), Գոմբոժապ Ցիդինժապովի «Սնայպեր» (1943) պիեսները, Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» (1943), Կնիպպերի «Բայկալի վրա» (1948), Զերժինսկու «Խաղաղ Դոն» (1953) օպերաները և այլն։ ՌՍՖՍՀ II–IV գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1949)։
Ստարոկոչկիլդինո
Ստարոկոչկիլդինո (Старокочкильдино, Иҫке Күскилде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 292 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ասկինսկի շրջանի բնակավայրեր
Շուբերտիադա
Շուբերտիադա՝ ավստրիացի մեծ երգահան Ֆրանց Շուբերտի (1797-1828) երաժշտությանը նվիրված տոնակատարություն։ Ժամանակակից շուբերտիադաներն իրենց մեջ ներառում են նաև փառատոներ և համերգաշարեր, ինչպես, օրինակ, ավստրիական Շվարցենբերգ քաղաքում անցկացվող շուբերտիադան։
Պատմությունը
Շուբերտի կենդանության օրոք այդ տոնակատարությունները ոչ պաշտոնական, չգովազդվող հավաքույթներ էին, որ անց էին կացվում մասնավոր տներում։ Տասնիններորդ դարասկզբի Վիեննայում շուբերտիադաները, որպես կանոն, կազմակերպվում էին Շուբերտի մեծահարուստ ընկերների կամ նրա երաժշտության ունևր երկրպագուների հովանավորությամբ։ Սկսած 1815 թվականից՝ շուբերտիադայի շրջանակներում բազմաթիվ համերգներ են կազմակերպվել ավստրիացի ճանաչված իրավաբան ու մեկենաս Իգնաց ֆոն Զոնլայտների ընդարձակ բնակարանում և նրա հովանավորությամբ։ Հետագայում համերգները հովանավորել են Ֆրանց ֆոն Շոբերը, Էդուարդ ֆոն Բաուերնֆելդը, Շուբերտի ընկեր Լեոպոլդ Կուպելվիզերը և շատ ուրիշներ։ Կոմպոզիտորը հաճախ ինքն էլ է մասնակցել իր երաժշտությանը նվիրված տոնակատարություններին՝ նշանավոր բարիտոն Յոհան Միխաել Ֆոգլի ուղեկցությամբ, որը ծրագրում ընդգրկված շուբերտյան երգերը կատարում էր դաշնամուրի նվագակցությամբ։
Ժամանակակից շուբերտիադաներ
Ժամանակակից շուբերտիադաները կանոնակարգված միջոցառումներ են՝ Շուբերտի երաժշտությանը նվիրված փառատոներ ու համերգաշարեր։ Սկսած 1976 թվականից՝ ամենամյա շուբերտիադաներ են անցկացվում Հոհենեմսում և Շվարցենբերգում՝ գերմանացի բարիտոն Հերման Պրեյի և Գերդ Նախբաուերի նախաձեռնությամբ։ Մեծ կոմպոզիտորին նվիրված տոնակատարություններ կանոնավոր պարբերականությամբ կազմակերպվում են նաև Էտլինգենում, Դորցբախում ու Շնակենբուրգում, Լյուքսեմբուրգում, իսպանական Վիլաբարտրան վանական համալիրում...
Ֆրանց Շուբերտին նվիրված վերոնշյալ տոնակատարությունների մեջ իրենց լայն ընդգրկումով և բարձր կազմակերպվածությամբ առանձնանում են ավստրիական Ֆորալբերգ նահանգի Շվարցենբերգ և Հոհենեմս քաղաքներում յուրաքանչյուր տարի անցկացվող շուբերտիադաները։ Դրանց ծրագրում մշտապես ընդգրկված են լինում շուրջ ութսուն բազմաբնույթ միջոցառումներ, որոնց ամեն տարի մասնակցում է ավելի քան երեսունհինգ հազար այցելու։ Միջոցառումների շարքում լինում են կամերային, դաշնամուրային, նվագախմբային համերգներ, ասմունք, դասախոսություններ, հռչակավոր երաժիշտ արվեստագետների վարպետաց դասեր և այլն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Վիեննայի երաժշտություն Կատեգորիա:Համերգներ
Կորդովիլյա լա Ռեալ
Կորդովիլյա լա Ռեալ (Cordovilla la Real), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սեռատո Պալենտինո շրջանում։ Բնակչությունը՝ 120 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիայի քաղաքներ
Mein Herz brennt
Mein Herz brennt (Իմ սիրտն այրվում է), գերմանական Rammstein խմբի սինգլ է՝ Videos 1995–2012 տեսահոլովակների հավաքածուից ։ Այն թողարկել է 2012 թ. դեկտեմբերի 7-ին։ Mein Herz brennt երգն առաջին անգամ թողարկվել է 2001 թ. Mutter ալբոմում։ 2011 թվականին այն հայտնվեց Made in Germany 1995-2011 ալբոմում՝ դառնալով այս ալբոմի միակ երգը, որը մինչ այդ չի թողարկվել որպես սինգլ և չունի տեսահոլովակ։ 2012 թ. Mein Herz brennt երգի երկու նախկինում չթողարկված տեսահոլովակներ թողարկվել են Videos 1995–2012 տեսահոլովակների հավաքածուում։ Հատուկ այս թողարկման համար ձայնագրվել է երգի դաշնամուրային տարբերակը. Երգի տեսահոլովակի պրեմիերան կայացավ դեկտեմբերի 7-ին խմբի պաշտոնական կայքում ։ Սինգլում նաև տեղ է գտել նախկինում չթողարկված «Gib mir deine Augen» երգը։ Խմբի թվով 25-րդ սինգլն է։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2012 սինգլներ Կատեգորիա:Ռամշտայնի երգեր
Իզաբելլա Մեդիչի
cԻզաբելլա Ռոմոլա Մեդիչի (Isabella Romola de Medici, ), Մեդիչի տոհմի արքայադուստր, Տոսկանայի մեծ դուքս Կոզիմո I- ի դուստրը: Օրսինի տոհմի դուքս Պաոլո Ջորդանո I-ի կին, ամուսնության մեջ - Բրաչիանոյի դքսուհի։
Վաղ տարիներին
Իզաբելլա Ռոմոլան ծնվել է Ֆլորենցիայում 1542 թ․ օգոստոսի 31 -ին : Նա Տոսկանայի ապագա մեծ դուքս Կոզիմո I- ի, այդ ժամանակ՝ Ֆլորենցիայի դուքս, և Դոլնա Էլեոնորա Ալվարես դե Տոլեդոյի՝ Տոլեդոների տոհմի ազնվական կնոջ 3-րդ երեխան: Իր հայրական կողմից նա կոնդոտյե Ջովաննի Բլեք Ստրայփսի և Մարիա Սալվիատիի թոռն էր, վերջինիս նրա նախապապը Լորենզո Փառահեղն էր: Մայրական կողմից նա Պեդրո Մեծի, Նեապոլի փոխարքայի և  Մարիա Օսորիո-և-Պիմենտելի՝ Վիլյաֆրանկա-դել-Բիերսոյի  թոռնուհին էր։
Նույնիսկ արգանդում արքայադուստրն այնքան ակտիվ էր, որ հղի մայրը վստահ էր, որ որդի է ունենալու, բայց հայրը, ընդհակառակը, դստեր ծնունդ էր սպասում : Էլեոնորը նույնիսկ գրազ է եկել Կոսիմոյի հետ, որ տղա է ծնվելու, և պարտվել է։ Ծնված աղջկան Իզաբելլա անվանեցին՝ ի պատիվ իր մորաքրոջ ու հոր առաջին հարսի, և Ռոմոլա՝ ի պատիվ քաղաքի Ֆիեզոլա քաղաքի սուրբ հովանավորի: Նրա ծնունդը մեծ ուրախությամբ դիմավորեցին Մեդիչի տանը։ Ըստ ժամանակակիցների՝ նա Ֆլորենցիայի դուքսի և դքսուհու ընտանիքի ամենագեղեցիկ երեխան էր :
Իզաբելլայի մանկությունն անցել է Պալացցո Վեկկիոյի և Պալացցո Պիտտիի միջև, որտեղ գտնվում էր դքսության արքունիքը, որը մի պալատից տեղափոխվում էր մյուսը: Դքսի և դքսուհու բոլոր երեխաները լավ կրթություն ստացան։ 5 տարեկան հասակում Իզաբելլան սկսեց ուսումնասիրել լատիներեն և հունարեն։ Հումանիտար գիտությունները նրան սովորեցրել են բանասերներ Անտոնիո Անջելի դա Բարգան և Պիերո Վետտորին, երաժշտությունը ՝ պալատական երաժիշտ և կոմպոզիտոր Մատիա Ռամպոլինին: Մանկուց արքայադուստրը սերտ հարաբերություններ է հաստատել իր կրտսեր եղբոր ՝ Ջովանիի՝ ապագա կարդինալի հետ :
Ամուսնություն
[[Պատկեր:Paolo_Giordano_I_Orsini.jpg|աջից|մինի|255x255փքս| Ամուսին, դուքս Պաոլո ordորդանո I Օրսինի:
, Բրաչիանո]] Երբ Իզաբելլան 11 տարեկան էր, ծնողները նշանեցին նրան 12-ամյա Պաոլո Ջորդանո I-ի՝ Օրսինիի տոհմի Բրաչչանոյի և Անգուիլարայի սենյորի հետ (1.1.1541-11.13.1585): Իզաբելլայի փեսացուն Գերոլամո Օրսինիի և Ֆրանչեսկա Սֆորցա դի Սանտա Ֆիորայի որդին էր. հոր կողմից նա Հուլիոս II պապի անօրինական դուստր Ֆելիսե դելլա Ռովերեի թոռն էր, մոր կողմից` Պողոս III- ի պապի անօրինական դուստր Կոնստանցիա Ֆարենզեի թոռը:
1553 թ․ հուլիսի 11 -ին Հռոմում կնքվեց ամուսնական պայմանագիր։ Փեսայի կողմից պայմանագիրը ստորագրել է նրա խնամակալը՝ կարդինալ Գվիդո Ասկանիո Սֆորցա դի Սանտա Ֆիորան։ Հարսի կողմից`Ֆլորենցիայի դուքս Ավերարդո Սերրիստորիի դեսպանը: Նույն թվականի հուլիսի 24-ին պայմանագիրը վավերացվեց Ֆլորենցիայում, որտեղ ժամանեց փեսան և որտեղ նա ստիպված եղավ մնալ աներոջ հսկողության ներքո:
Հարսանիքից հետո նորապսակները շարունակում էին ապրել Ֆլորենցիայում։ Հաջորդ 4 տարիների ընթացքում Իզաբելայի ավագ ու կրտսեր քույրերն ու մայրը մահացան։ Մնալով ընտանիքի միակ կինը՝ նա աջակցում էր հորը և խնամում իր կրտսեր եղբայրներին :
Բրաչչանոյի դքսուհի
1560 թ. հոկտեմբերի 9 -ին Հռոմի պապ Պիոս IV- ը Բրաչչանոյի տիրակալին տվեց դքսության կարգավիճակ, իսկ Պաոլո Ջորդանոն դարձավ Բրաչչանոյի I դուքսը, իսկ նրա կինը՝ դքսուհին: 1565 թ․ հոկտեմբերին Ֆլորենցիայի դուքսը նրանց նվիրեց Վիլլա Պոջիո Բարոնչելիին, որը դստեր խնդրանքով զարդարված էր Վինչենցո դե Ռոսիի և Վինչենցո Դանտիի քանդակներով :
Իզաբելլան ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ֆլորենցիայի դքսության քաղաքական կյանքին։ Նա ոչ պաշտոնական դիվանագիտական կապեր է հաստատել ինքնիշխան պալատների ղեկավարների կանանց հետ։ Նա նամակագրական կապ էր պահպանում Յոհաննա Ավստրիացու՝ ավագ եղբոր հարսնացուի հետ՝ մինչ 1565 թ․ դեկտեմբերին Տոսկանայում հարսանիքի ժամանելը։ Իզաբելլան անձամբ հանդիպեց նրան և որոշ ժամանակ անցկացրեց նրա հետ Պոջե-ա-Կայանո վիլլայում՝ օգնելով նրան ընտելանալ նոր պայմաններին։ Ժառանգի հարսի՝ Ֆլորենցիա հանդիսավոր մուտքի ժամանակ Բրաչչանայի դքսուհուն ուղեկցում էին մասնավոր պալատականները։ Նա իր հոր հետ էր, երբ 1570 թ․ Հռոմում Պիոս V պապը նրան շնորհեց Տոսկանայի մեծ դուքսի կոչում:
Ըստ ժամանակակիցների՝ Իզաբելլան գեղեցիկ, խելացի և բարեպաշտ կին էր։ Ֆլորենցիայի իր տանը նա ապաստան տվեց ինկվիզիցիայի կողմից հալածվածներին։ Նա վարձել էր բողոքական աստվածաբան Ֆաուստո Պոալո Սոցինիին։ Նա հովանավորում էր գիտության և արվեստի մարդկանց։ Նա աջակցեց կոմպոզիտոր, երաժիշտ և երգչուհի Մադալենա Մեձարիի (մականունը՝ Կազուլանա) աշխատանքին։ Իրենց հերթին գիտնականները, կոմպոզիտորներն ու բանաստեղծները իրենց ստեղծագործությունները նվիրեցին նրան։ Իզաբելլան ինքն է գրել երաժշտությունը. պահպանվել է դքսուհու միակ ստեղծագործությունը՝ «Կյանքի ուրախությունը» լյութի համար կոմպոզիցիան։ Արդեն չափահաս տարիքում նա լրջորեն մաթեմատիկա էր պարապում՝ հայտնի աստղագետ և մաթեմատիկոս Իրգանցիո Դանտիի հսկողությամբ :
Պաոլո Ջորդանոյի և Իզաբելայի ընտանիքը երկար ժամանակ երեխաներ չուներ։ Դրանում մասամբ մեղավոր էր դքսի ռազմական կարիերան։ Վերջինս հռչակավոր կոնդոտիեր է, մասնակցել է բազմաթիվ մարտերի և նույնիսկ վիրավորվել Լեպանտոյի հայտնի ճակատամարտում։ Մի շարք վիժումներից հետո դքսուհին կարողացավ լույս աշխարհ բերել 3 երեխա, որոնցից 2-ը ողջ մնացին։
Իր երեխաների հետ միասին, մեծն դքսի խնդրանքով, Իզաբելլան դաստիարակում էր իր կրտսեր եղբորը, դոն Ջիովանիին, որը ծնվել էր իր հոր և Էլեանորա դելյի Ալբիցիի հետ կապի արդյունքում:
Մահվան հանգամանքները
Այնուամենայնիվ, Բրաչչանոյի դքսուհու մահից գրեթե անմիջապես հետո լուրեր տարածվեցին, որ նա սպանվել է: Այս խոսակցությունների աղբյուրները, որոնք Իզաբելային բնութագրում էին որպես ազատամիտ, իսկ նրա ամուսնուն՝ որպես դաժան և եսասեր բռնակալ, Մեդիչիի տան հակառակորդների քրոնիկոններն ու բացահայտ զրպարտիչ անանուն պամֆլետներն էին։ Լուրերը միտումնավոր տարածվեցին Տոսկանայի Մեծ դքսության թշնամի պետությունների դիվանագիտական նամակագրության միջոցով: Պաշտոնապես հայտարարվեց, որ Բրաչչանայի դքսուհին մահացել է Չերրետո-Գվիդի վիլլայում, որտեղ նա գտնվում էր որսի առիթով, որ նա մահացել է առավոտյան, երբ լվանում էր մազերը, և Բրաչչանոյի դուքսը նրան մահացած է գտել ծնկներին :
Իզաբելլայի հարազատների կողմից զրպարտիչների դեմ պայքարը ավելի շատ լուրեր տարածեց: Հայտնվեցին անհաջող սպանության մի քանի վարկածներ։ Նրանցից մեկի համաձայն՝ արքայադուստրը, որը կարոտել էր տղամարդու ուշադրությանը, ամուսնու բացակայության դեպքում, իրեն սիրեկան գտավ, որը ամուսնու երիտասարդ զարմիկն էր, ում նա խնամում էր։ Մինչ մեծն դուքսը կենդանի էր, որին, ի դեպ, նաև մեղադրում էին դստեր հետ արյունապիղծ հարաբերությունների մեջ, Բրաչչանոյի դքսուհին իրեն ապահով էր զգում, բայց հոր մահվան դեպքում նա կորցրեց աջակցությունը։ Նոր Մեծն դուքսը՝ իր ավագ եղբայրը, անիծյալ ամուսնուն հրամայեց սպանել իր անհավատարիմ կնոջը։ Հրամանը կատարվեց, և դքսուհուն կեսօրին խեղդամահ արեցին Չերետո-Գուիդի վիլլայում՝ մի քանի վկաների ներկայությամբ։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Բրաչչանոյի դուքսը սիրահարվել է ամուսնացած կնոջ, սպանել ամուսնուն և որոշել ազատվել կնոջից՝ կեղծ մեղադրելով նրան դավաճանության մեջ :