cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ռաուլ Վալենբերգ
Դիվանագիտական աշխատանք
1944 թվականի հուլիսին Վալենբերգը նշանակվել է Բուդապեշտում շվեդական դիվանագիտական ներկայացուցչության առաջին քարտուղար։ Օգտագործելով իր դիվանագիտական կարգավիճակը՝ նա բազմաթիվ հրեաների տվել է շվեդական «պաշտպանական անձնագրեր», որոնց սեփականատերերն ստացել են Շվեդիայի քաղաքացու կարգավիճակ, որոնք սպասում էին հայրենադարձության։ ԽՍՀՄ Հատուկ արխիվի նախկին տնօրեն Անատոլի Պրոկոպենկոն պնդել է, որ խորհրդային հետախուզությունը գործակալի միջոցով հետևել է Վալենբերգին Բուդապեշտում, ինչի վերաբերյալ փաստաթղթերն ինքը գտել է 1991 թվականին Պետական անվտանգության կոմիտեի գլխավոր արխիվում ։
Ռաուլ Վալենբերգին հաջողվել է ռազմական հանցագործության համար պատժի սպառնալիքով գերմանացի մի քանի գեներալների համոզել, որ նրանք չկատարեն Հիտլերի հրամանները հրեաներին մահվան ճամբարներ ուղարկելու վերաբերյալ։ Այդպիսով նա կանխել է Բուդապեշտի գետտոյի ոչնչացումը Կարմիր բանակի հարձակմանը նախորդող օրերին։ Եթե այդ վարկածը ճիշտ է, ապա Վալենբերգին հաջողվել է փրկել 100 հազարից ոչ պակաս հունգարացի հրեաների։ Միայն Բուդապեշտի գետտոյում խորհրդային զորքերի ժամանման պահին եղել է 97 հազար հրեա։ Պատերազմից առաջ Հունգարիայում ապրած 800 հազար հրեաներից փրկվել է 204 հազարը։ Նրանցից շատերն իրենց փրկության համար պարտական են Ռաուլ Վալենբերգին։
Գոյություն ունեն մի քանի տարբերակներ այն մասին, թե ինչպես է դասավորվել Ռաուլ Վալենբերգի հետագա կյանքը։ 1945 թվականի հունվարի 13-ին խորհրդային զորքերի կողմից Բուդապեշտի գրավումից հետո նա իր վարորդ Վ. Լանգֆելդերի հետ միասին ձերբակալվել է խորհրդային պարեկախմբի կողմից Միջազգային կարմիր խաչի շենքում (ըստ մեկ այլ տարբերակի՝ նա անցել է 151-րդ հրաձգային դիվիզիոնի տնօրինության տակ ու խնդրել հանդիպում խորհրդային հրամանատարության հետ, ըստ երրորդ տարբերակի՝ ձերբակալվել է Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի կողմից իր բնակարանում)։
Դրանից հետո նա ուղարկվել է Ուկրաինական 2-րդ ռազմաճակատի հրամանատար Ռոդիոն Մալինովսկու մոտ, որին ցանկանում էր հայտնել ինչ-որ բան։ Սակայն ճանապարհին նա ձերբակալվել է ռազմական հակահետախուզության Սմերշի աշխատակիցների կողմից։ Ըստ այլ տարբերակի՝ Վալենբերգին իր բնակարանում ձերբակալելուց հետո նրան ուղարկել են խորհրդային զորքերի շտաբ։
Պրոֆեսոր Բենգտ Յանգֆելդտը պնդում է, որ Վալենբերգի ձերբակալության ժամանակ նրա մեքենայում հայտնաբերվել է մեծ քանակով ոսկի ու թանկարժեք իրեր, որոնք նրան վստահել էին հրեաները։ Ըստ Յանգֆելդտի՝ դա կարող էր դառնալ ձերբակալության պատճառ, քանի որ խորհրդային իշխանությունները կարող էին կարծել, թե դա եղել է նացիստների ոսկու տեղափոխման փորձ։ Յանգֆելդտը կարծում է, որ այդ թանարժեք իրերը գողացվել են խորհրդային հակահետախուզության կողմից, քանի որ դրանք գրանցված չէին որպես Վալենբերգի սեփականություն նրա ձերկբակալության ժամանակ։ Դրանից բացի նա նշում է, որ Բուդապեշտում խորհրդային զորքերը թալանել են նաև Շվեդիայի դեսպանությունը ։
Բանտարկություն ԽՍՀՄ-ում
Ապացուցված է համարվում, որ Վալենբերգը Բուդապեշտից տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ պահվել է Լուբյանկայի բանտում։ Գոյություն ունեն այդ ժամանակ բանտում գտնված գերմանացի կալանավորների վկայություններ, որոնք հայտարարում են, որ շփվել են Վալենբերգի հետ բանտային հեռագրի օգնությամբ մինչև 1947 թվականը։ Դրանից հետո, ըստ նրանց, Ռաուլին տեղափոխել են այլ վայր ։
ԽՍՀՄ անկումից հետո
2000 թվականի դեկտեմբերին Ռուսաստանի գլխավոր դատախազությունը որոշում է ընդունել շվեդ դիվանագետ Ռաուլ ՎԱլենբերգի ու նրա վարորդ Վիլմոշ Լանգֆելդերի ռեաբիլիտացիայի մասին Ռուսաստանի Դաշնության՝ 1991 թվականի հոկտեմբերի 18-ի «Քաղաքական բռնաճնշումների զոհերի ռեաբիլիտացիայի մասին» օրենքի հիման վրա։ Գլխավոր ռազմական դատախազության համապատասխան որոշումը հաստատել է ՌԴ գլխավոր դատախազ Վլադիմիր Ուստինովը։ Ըստ դատախազության տվյալների՝ «Վալենբեգի ու Լանգֆելդերի ձերբակալության ու բանտում պահվելու ստույգ պատճառները, նրանց մահվան փաստացի հանգամանքները, քրեական գործերի, ձերբակալվածների անձնական գործերի կամ ռազմագերիների գործերի նյութերի առկայությունը ստուգման ընթացքում պարզել չի հաջողվել» ։ Դատախազության եզրակացության մեջ ասվում է.
Վալենբերգն ու Լանգֆելդերը 1945 թվականի հունվարին, լինելով Բուդապեշտում շվեդական առաքելության աշխատակիցներ, դրանից բացի՝ ունենալով չեզոք երկրի դիվանագիտական անձեռնմխելիություն, որը չէր պատերազմում ԽՍՀՄ-ի դեմ, կալանավորվել են ու ձերբակալվել որպես ռազմագերիներ և պահվել երկար ժամանակ՝ ընդհուպ մինչև իրենց մահը խորհրդային բանտերում՝ կասկածվելով արտասահմանյան հետախուզությունների օգտին լրտեսելու մեջ։
Այնուամենայնիվ, 2016 թվականին հայտնաբերված Իվան Սերովի օրագրերում նույնպես կա վկայություն 1947 թվականին Վալենբերգի սպանության վերաբերյալ ։ Ըստ նրա հուշերի՝ ձերբակալված Աբակումովը հարցաքննության ժամանակ խոստովանել է, թե իբր Վալենբերգին լիկվիդացնելու հրամանն ստացվել է Ստալինից և արտաքին գործերի նախարար Վյաչեսլավ Մոլոտովից ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին RWI-70 (Raoul Wallenberg Research Initiative-70) միջազգային հետազոտական խմբի համակարգող Սյուզաննա Բերգերը հայտնել է, որ Վալենբերգի հարազատներն ու ուսումնասիրողները դիմել են անվտանգության դաշնային ծառայություն՝ խնդրելով իրենց տալ նախկինում անհասանելի փաստաթղթեր, այդ թվում նաև Աբակումովի հարցաքննությունների արձանագրությունները, ինչպես նաև մի շարք փաստաթղթերի բնօրինակներ (որոնք նախկինում ներկայացվել են մասամբ խմբագրված ձևով) ։ Անվտանգության դաշնային ծառայությունը մերժել է նրանց խմդրանքը, ինչից հետո Վալենբերգի հարազատների՝ անվտանգության դաշնային ծառայության դեմ ներկայացված հայցը Մոսկվայի Մեշչանսկի դատարանում նույնպես մերժվել է 2017 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ։
Հիշատակ
Ռաուլ Վալենբերգը Հոլոքոստի ժամանակ հրեաներին փրկած ամենահայտնի մարդկանցից մեկն է։ Նրա կենսագիրներից մեկը՝ Պոլ Լևինը, գրել է. Ռաուլ Վալենբերգը եղել է այն համեմատաբար ոչ մեծ թվով քրիստոնեադավան եվրոպացիներից մեկը, որոնք 1933-1945 թվականներին իսկապես ջանացել են օգնության հասնել հրեա եղբայրներին։ Մարդկությանը մատուցած ծառայությունների համար Վալենբերգի հուշարձաններ են տեղադրվել աշխարհի բազմաթիվ քաղաքներում, մասնավորապես Ստոկհոլմում, Բուդապեշտում, Նյու Յորքում, Լոնդոնում, Մոսկվայում, Թել Ավիվում, Բրատիսլավայում, Սանտյագոյում և այլն։
1963 թվականի նոյեմբերի 26-ին Իսրայելի աղետի ու հերոսականության Յադ Վաշեմ ինստիտուտը Ռաուլ Վալենբերգին շնորհել է աշխարհի ժողովուրդների արդարակյացի կոչում ։ 1981 թվականին ամերիկացի կոնգրեսմեն Թոմ Լանտոսը, որը եղել է Հունգարիայում Վալենբերգի փրկած մարդկանցից մեկը, դարձել է Վալենբերգին ԱՄՆ պատվավոր քաղաքացու կոչում շնորհելու նախաձեռնողներից մեկը։ Վալենբերգը նաև Կանադայի (1985), Հունգարիայի ու Իսրայելի պատվավոր քաղաքացի է։ 1981 թվականին ԱՄՆ-ում ստեղծվել է Ռաուլ Վալենբերգի կոմիտե, որպեսզի «հավերժացվեն Ռաուլ Վալենբերգի մարդասիրական գաղափարներն ու ոչ բռնի արիությունը»։ Կոմիտեն ամեն տարի Ռաուլ Վալենբերգի անվան մրցանակ է շնորհում այն մարդկանց, որոնք իրականացնում են այդ նպատակները։ 1997 թվականին ԱՄՆ-ում թողարկվել է Վալենբերգին նվիրված նամականիշ ։ 2012 թվականի հուլիսի 26-ինՎալենբերգը հետմահու պարգևատրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի ոսկե մեդալով «ի նշան ճանաչման նրա ձեռքբերումների և հերոսական գործողությունների Հոլոքոստի ժամանակ» ։
2001 թվականի մայիսի 5-ին տեղի է ունեցել Վալենբերգ օպերայի պրեմիերան Դորտմունդի օպերային թատրոնում    (կոմպոզիտոր՝ Էրկի Սվեն Թյույր)։ 2008 թվականի փետրվարի 21-ին Բրեմենի թատրոնում ներկայացվել է «Ռաուլ» օպերան  (կոմպոզիտոր՝ Գերշոն Կինգսլի, լիբրետոյի հեղինակ՝ Մինխայել Կունցե)։
Մշակույթում
Ռաուլ Վալենբերգի կերպարն օգտագործվել է մի շարք ֆիլմերում։ 1985 թվականին նկարահանվել է «Վալենբերգ։ Հերոսի պատմությունը» (Wallenberg: A Hero's Story) հեռուստաֆիլմը, որի գլխավոր դեր կատարել է Ռիչարդ Չեմբերլեն։ Ռեժիսոր Քյել Գրեդեն նկարահանել է «Բարի երեկո, պարոն Վալենբերգ» (Good Evening, Mr. Wallenberg) ֆիլմը, որը թողարկվել է 1990 թվականին, իսկ գլխավոր դերը կատարել է Ստելլան Սկարսգորդը։
Նկարահանվել են նաև մի քանի վավերագրական ֆիլմեր՝ նվիրված Վալենբերգի ճակատագրին։ Դրանցից մեկը, որ 1983 թվականին նկարահանել է Դևիդ Հարելը, կոչվում է «Ռաուլ Վալենբերգ։ Կենդանի թաղվածը» (Raoul Wallenberg Buried Alive)։ 1985 թվականին Լամոնտ Ջոնսոնը նկարահանել է «Վալենբերգ։ Հերոսի պատմությունը» (Wallenberg: A Hero's Story) ֆիլմը։ Դրանցից բացի Կարին Ալտմանի կողմից 1986 թվականին ստեղծվել է «Ռաուլ Վալենբերգ։ Տողերի արանքում» (Raoul Wallenberg: Between the Lines) ֆիլմը, իսկ 2001 թվականին Ռոբերտ Լ. Քիմելը նկարահանել է «Վալենբերգի որոնումները» (Searching for Wallenberg) ֆիլմը ։ 2011 թվականին ռեժիսոր Գրիգորի Իլուգդինը Սերգեյ Բարաբանովի սցենարով նկարահանել է «Սոլո միայնակ բուերի համար» («Соло для одиноких сов») վավերագրական ֆիլմը ։
Ռուս գրող Էդվարդ Ռաձինսկին «Իոսիֆ Ստալին։ Վերջին հանելուկը» («Иосиф Сталин. Последняя загадка») վեպում գրական հերոսի՝ վրացի հեղափոխական Ֆուձիի շուրթերով պնդում է, որ Վալենբերգի գերեվարման ու զոհվելու պատճառները եղել են գեստապոյի ղեկավար Հենրիխ Մյուլլերի փորձերը՝ Վալենբերգի դիվանագիտական կապերն օգտագործել խորհրդային զորքերի կողմից իր գերեվարման պայմանների վերաբերյալ համաձայնություն ձեռք բերելու համար՝ փրկագնվելով համակենտրոնացման ճամբարների կալանավորներին ազատելով։ «Այդպիսի ինֆորմացիայով Վալենբերգին մենք չէինք ուզում թողնել ազատության մեջ»,– ասում է Ֆուձին։
Վայներ եղբայրների «Դահճի ավետարան» («Евангелие от палача») վեպի հերոսի՝ պետական անվտանգության նախարարության աշխատակցի միջոցով պնդում է, որ Ռաուլ Վալենբերգը կենդանի է եղել 1947 թվականին նրա մահվան մասին հայտարարելուց վեց տարի անց։
Նշումներ
<references group="Ն"/>
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Շվեդ դիվանագետներ Կատեգորիա:Աշխարհի արդարակյացներ Կատեգորիա:Միչիգանի համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Անհետ կորած անձինք Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ազատության նախագահական մեդալով պարգևատրվածներ Կատեգորիա:ԽՍՀՄ-ում բռնադատվածներ Կատեգորիա:Հետմահու երեխաներ
Ստեփան Սուքիասյան
Ստեփան Մանուկի Սուքիասյան, հայ գալարափողահար, երաժշտագետ, կոմպոզիտոր, Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (2013 թվականից)։
Կենսագրություն
Ստեփան Սուքիասյանը ծնվել է 1946 թվականի մարտի 3-ին Լենինականում։ 1963 թվականին ավարտել է Լենինականի Ք. Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանը։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիա գալարափողի, 1976 թվականին՝ երաժշտագիտության (Ռ. Ստեփանյանի դասարան), իսկ 1990 թվականին՝ կոմպոզիցիայի (Ղ. Սարյանի դասարան) բաժինները։
1966-1972 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբում, 1972-1981 թվականներին դասավանդել է Երևանի երաժշտական դպրոցներում, 1989 թվականից՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (1992-2011 թվականներին եղել է պրոռեկտոր), Գեղագիտության ազգային կենտրոնում կազմակերպել է մանկական ֆիլհարմոնիա (1981-1984)։ 1984-1988 թվականներին եղել է Լենինականի Ք. Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանի տնօրեն։
Հեղինակել է սիմֆոնիկ, կամերային, վոկալ-գործիքային, երգչախմբային ստեղծագործություններ («Խմբերգեր մանկական երգչախմբի համար», 2010, և այլն)։
Ստեփան Սուքիասյանը մահացել է 2021 թվականին ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ կոմպոզիտորներ
Իսպանիան 1936 ձմեռային օլիմպիական խաղերում
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսպանիան օլիմպիական խաղերում Կատեգորիա:1936 սպորտում
Ռինոկ-Ռոմանովսկի
Ռինոկ-Ռոմանովսկի (Рынок-Романовский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոյարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի խուտորներ
Ուստիվիցա (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)
Ուստիվիցա (Устивиця), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուստիվիցա գյուղում բնակվում էր 2 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5238 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 410,46 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր Կատեգորիա:1625 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Քրիստոֆ Վեիրիե
Քրիստոֆ Վեիրիե (Christophe Veyrier, ), ֆրանսիացի բարոկկո ոճի քանդակագործ։
Պիեռ Պյուժեի զարմիկը, աշակերտը և հետևորդը։
Նրա քանդակած արձանները պահվում են աշխարհի մի շարք թանգարաններում՝ Տուլոնի գեղարվեստական թանգարանում, Էքս-ան-Պրովանսում գտնվող Գրանե թանգարանում, փարիզյան Լուվրում, լոնդոնյան Վիկտորյայի և Ալբերտի թանգարանում և նյույորքյան Մետրոպոլիտեն թանգարանում։
Կենսագրություն
Ծնունդով՝ Պրովանսից։ Պյուժեի աշակերտը, որն օգնում էր իր ուսուցչին և ավարտին հասցրեց այն քանդակները, որոնք զարդարում են Մարսելի քաղաքապետարանը։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Կորպովո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)
Կորպովո (Корпово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի բնակավայրեր
Կրասնորեչկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)
Կրասնորեչկա (Краснорічка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնորեչկա գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,26 մարդ/կմ²։
Աստերոիդների ցանկ (299101-299200)
Աստերոիդների ցանկ (299001-299100) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (299201-299300)
Պիեռ Պարսյու
Pierre Parsus, ֆրանսիացի նկարիչ և պատկերազարդող ։
Կենսագրություն
Պարսյուն սովորել է Կիրառական արվեստի և արհեստների ազգային դպրոցում քանդակագործներ Չարլզ Մալֆրեյի, Ժակ Զվոբադայի և Ռենե Բաբինի մոտ։ 1935 թվականին Օրանժերի թանգարանում անցկացված հետահայաց ցուցադրության ժամանակ նա իր համար բացահայտում է Պոլ Սեզանին, իսկ 1937 թվականին՝ Վինսենթ վան Գոգին Արվեստների և տեխնիկայի ժամանակակից կյանքում միջազգային ցուցահանդեսում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Պարսյուն սովորում է որպես կաթսայագործ, աշխատել Բայակում և միացել Ֆրանսիայի ուղեկիցներին։ Ինը ամսով մոբիլիզացվել է Արյուդիում և աշխատել ֆրանսիական Ֆրանսիայի երիտասարդական աշխատանքային ճամբարներում։ 1942 թվականին աշխատանքային ճամբարից ազատվելուց հետո նա Իվ Ժոլիի, Գի Բուրգինյոնի և Ժորժ Կրոզեի հետ ստեղծում է «Theatre du Berger» թատրոնը։ 1943 թվականի մարտին նա ստիպված է լինում պարտադիր աշխատանքային ծառայություն անցնել Վիեննայի ջուլհակագործարանում։ Նույն տարվա հունիսին նա փախնում է Վիեննայից և վերադառնում Փարիզ, որտեղ գտնում է իր ընտանիքին և վերսկսում նկարչությունը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Պարսյուն միանում է Jeune Peinture շարժմանը և սկսում ցուցադրություններ անել Փարիզում և Նիմում ։ 1952 թվականին նա արժանացել է Վիլլա Աբդ էլ-Թիֆի մրցանակին, որը հետագայում նրան ուղարկել է երկու տարի ապրելու Ալժիրի պալատում։ 1957 թվականին Փարիզ վերադառնալուն պես արվեստի համար նա ստանում է Ֆենեոն մրցանակը։ Նույն թվականին նա դառնում է Աշնանային սալոնի անդամ։ 1969 թվականին Ֆրանսուա Ռուանի հետ ստեղծում է 1700մ² տարածքով արևային ժամացույց Մոնպելյե 2 համալսարանի հատակին։
Պարսյուն մահացել է Կաստիլյոն-դու-Գարում 2022 թվականի հունվարի 1-ին, 100 տարեկան հասակում ։
Բազիլևկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)
Բազիլևկա (Базылевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի բնակավայրեր
Սեն Ժան Դելնու
Սեն Ժան Դելնու (Saint-Jean-Delnous), համայնք Ֆրանսիայի Օքսիտանիա երկրամասի Ավերոն գավառում ։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 446 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.29 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 100 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 35 կմ հարավ։
Բնակչություն
Բնակչության քանակը ըստ տարիների
Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
(2393) Սուզուկի
(2393) Սուզուկի (Suzuki), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի նոյեմբերի 17-ին Մարգարիտա Լոժյեի կողմից Նիցայում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,225518 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6138 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8372 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2115,91 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170139 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,24° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1955 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Մարգարիտա Լոժյեի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Աստերոիդների գոտու արտաքին մասի աստերոիդներ
Բվին
Բվին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառակում ։ Գտնվում էր գավառակի հարավարևելյան կողմում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Արդիյեր
Արդիյեր (Ardillières), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Էգրեֆյոյ դ՛Օնի կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17018։
Բնակչություն
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 792 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի համայնքներ
Ապագայի շոկ
Ապագայի շոկ կամ Ֆուտուրշոկ (Future Shock), տեխնոլոգիական և սոցիալական առաջընթացի տեմպերի արագացմամբ պայմանավորված շրջապատող միջավայրում արագընթաց և ռադիկալ փոփոխությունների մարդու կամ հասարակության հոգեբանական ռեակցիա։ Եզրն առաջին անգամ գործածել է սոցիոլոգ և ապագայաբան Էլվին Թոֆլերը իր 1970 թվականին լույս տեսած համանուն «Ապագայի շոկ» աշխատությունում։
Ուբա (Բաչատի վտակ)
Ուբա (Уба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բաչատ գետի ձախ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։
Ապագայի շոկ
Սակայն Թոֆլերի կողմից նկարագրած երևույթը, հավանաբար, հարկավոր է անվանել «իրականության շոկ», քանի այդ շոկը պայմանավորված է մարդու պատկերացումների և շրջակա միջավայրում արդեն տեղի ունեցած փոփոխությունների բախմամբ։ Իրականության շոկն առաջանում է իրականության և մարդու գիտակցության մեջ իրականության պատկերի (մարդ չի հասցրել ադապտացվի) անհամապատասխանությամբ։ Նման անհամապատասխանությունը ծագում է փոփոխություններից, հատկապես իրադարձությունների, գիտելիքների հոսքի, գիտության, տեխնիկայի, տարբեր տեսակի տեղեկությունների արագընթաց և ուժեղացող ճնշմամբ։
Ուբա (Բաչատի վտակ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Ապագայի շոկ
20-րդ դարավերջին ապագայաբանության և տրանսհումանիզմի զարգացման կապակցությամբ սկսվել է ձևավորվել դեռևս դեպի ապագան այդքան հեռու չտարածված ապագայի ամբողջական տեսլականը և պատկերացումը։ Հասարակության և մարդու առջև ի մի է եկել ոչ միայն տեղի ունեցող փոփոխությունները, այլ նաև սպասվող փոփոխությունների ադապտացման խնդիրը։ Այսինքն ադապտացման պահանջվող արագությունը դարձել է ավելի արագ, քան Էլվին Թոֆլերի ժամանակ։
Ուբա (Բաչատի վտակ)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գետեր Կատեգորիա:Վերին Օբի ավազանային շրջանի գետեր
Ապագայի շոկ
Հասարակությունը ընդհանուր առմամբ գիտակցում է իր հեռանկարը, սակայն որոշ մարդիկ ավելին են իմացել տեխնոլոգիական զարգացման հեռանկարների մասին, քան մեծամասնությունը։ Ավելի առաջադեմ տեխնոլոգիայի հետ բախումը, քան մարդուն արդեն ծանոթ տեխնոլոգիան, կարող է ապագայի շոկի առաջացման պատճառ հանդիսանալ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Ապագայաբանություն Կատեգորիա:Տրանսհումանիզմ Կատեգորիա:Տեխնոլոգիաները հասարակությունում
Ռուբեն Ալեքսանյան (այլ կիրառումներ)
Ռուբեն Ալեքսանյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.
Ուեքսֆորդ շրջան (Միչիգան)
Ուեքսֆորդ շրջան (Wexford County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,492 կմ² է, բնակչությունը՝ 32,735 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կադիլակ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1840 թվականին։
Կատեգորիա:Միչիգան նահանգի շրջաններ
Պիսարևկա (գյուղ, Շառգորոդի շրջան)
Պիսարևկա (Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 712 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,5 մարդ/կմ²։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Մարինա Սպենդիարովա
Մարինա Ալեքսանդրի Սպենդիարովա, հայ երաժշտագետ, երգչուհի, գրող, մշակութային գործիչ։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (1971), ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1972)։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի դուստրը։
Կենսագրություն
Մարինա Սպենդիարովան ծնվել է 1903 թվականի օգոստոսի 10-ին Յալթայում։ Սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարանի երաժշտագիտական, ապա՝ երգեցողության բաժիններում (1928-1930)։ 1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի երգեցողության բաժինը, 1938 թվականին՝ ասպիրանտուրան։
1938 թվականից աշխատել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիայում, համերգներով հանդես եկել Մոսկվայում և այլ քաղաքներում։
Մարինա Սպենդիարովայի ջանքերով 1940-ական թվականներին գրավված Ղրիմից հոր ձեռագրերը, կյանքին ու գործունեությանը վերաբերող փաստաթղթերի մեծ մասը, անձնական իրերը ուղարկվել են Երևան։
1945 թվականին ենթարկվել է բռնաճնշումների (Մեղադրվել է 1926 թվականին Ստալինի դեմ մահափորձ կատարելու մեջ ) և մինչև 1956 թվականն անցկացրել աքսորավայրերում, որտեղ տորֆի հանքում աշխատելու արդյունքում կորցրել է ձայնը ։ Հետագայում տեղափոխվել է Հայաստան ։
Սպենդիարովան մեծապես նպաստել է Ա. Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի ստեղծմանը Երևանում (1967)։
Մարինա Սպենդիարովան մահացել է 1982 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևանում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ երաժշտագետներ Կատեգորիա:Հայ երգչուհիներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ մշակութային գործիչներ
Կորպովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)
Կորպովո (Корпово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։
Ռինգու (Էստոնիայի շրջան)
Ռինգու շրջան (Rõngu vald), շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ռինգու գյուղական ավանը։
Բնակչություն
2009 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2898 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 17,66 մարդ/կմ²։
Սինի Կուրգան (Ցիմլյանսկի շրջան)
Սինի Կուրգան (Синий Курган), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Մտնում է Լոզնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կատեգորիա:Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի ավաններ
Նաթանիել Բեդֆորդ Ֆորրեսթ
Նաթանիել Բեդֆորդ Ֆորրեսթ (Nathaniel Bedford Forrest,, ), ամերիկացի խոշոր կապիտալիստ-հողատեր, վաճառական և ստրկավաճառ, Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Ամերիկայի դաշնային պետությունների բանակի գեներալ։ Ծնվել է աղքատ ընտանիքում, վաղ տարիքում զրկվել է հորից։ Միանալով հորեղբոր բիզնեսին՝ զբաղվել է ստրկավաճառությամբ, 1850-ական թվականներին մեծ հարստություն վաստակելով` գնել է երկու տնկադաշտ։
Երբ սկսվել է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմը, նա զորակոչվել է բանակ որպես շարքային, իսկ արդեն 1862 թվականի հունիսին ստացել է բրիգադի գեներալի կոչում։ Մասնակցել է Սթրեյթի արշավանքի հետմղմանը։ Նրա հեծելազորը առաջինն էր Չիկագոյի ճակատամարտում, 1864 թվականի փետրվարին նա ճակատամարտում հաղթել է դաշնային հեծելազորին։ 1864 թվականի ապրիլին նրա ջոկատը գրոհով վերցրել է Ֆորտ Փիլլոուն, որի ընթացքում բազմաթիվ սևամորթ զինծառայողներ են զոհվել, իսկ Ֆորրեսթը հյուսիսում ստացել է «Ֆորտ Փիլլոուի մսագործ» մականունը։ Նա մասնակցել է Ֆրանկլին-Նեշվիլի արշավին, ապա նրա հեծելազորի մնացորդները ջախջախվել են գեներալ Ուիլսոնի կողմից Միսսիսիպիում և Ալաբամայում, Ուիլսոնի արշավանքի ժամանակ։ 1865 թվականի մայիսին Ֆորրեսթը հանձնվել է դաշնային բանակին։ Պատերազմից հետո Ֆորրեսթը վերադարձել է Մեմֆիս, վերականգնել իր պլանտացիաները և մասնակցել երկաթուղիների կառուցմանը։ Ենթադրվում է, որ նա մասնակցել է Կու-կլուքս-կլանի ստեղծմանը, հավանաբար գլխավորել է այն 1867 թվականից մինչև 1869 թվականը։
Վաղ տարիներ
Նաթանիել Բեդֆորդ Ֆորրեսթը ծնվել է աղքատ ընտանիքում Չափել Հիլում (Chapel Hill, Tennessee), Թենեսի նահանգ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Նա դարբին Ուիլյամ Ֆորեսթի (1801-1837) և Միրիամ «Մադդի» Բեկի (1802-1867) տասներկու երեխաներից ավագն էր։ Նրա հոր մասին հայտնի է միայն այն, որ նա ծնվել է մոտ 1800 թվականին, Թենեսի շրջանում, մեծացել է Բեդֆորդ շրջանում և այնտեղ ամուսնացել է շոտլանդա-իռլանդական ծագում ունեցող Միրիամի հետ, որը Թենեսի էր եկել Հարավային Կարոլինայից։ Ուիլյամը Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Օրանժ շրջանից Նաթան Ֆորրեսթի (1776–1827) և իռլանդական ծագմամբ ոմն միսս Բոուի ավագ որդին էր։ Նաթանը Վիրջինիա նահանգի Շեդրակ Ֆորրեսթի որդին էր, որը ծնվել էր կա՛մ Վիրջինիայում, կա՛մ Անգլիայում։ 1730 թվականին Շեդրակը տեղափոխվել է Հյուսիսային Կարոլինա, որտեղ 1790 թվականի տվյալներով նրան էր պատկանում մեկ ստրուկ և 787 հեկտար հող։ Այսպիսով, Նաթան Բեդֆորդ Ֆորրեսթն ունեցել է շոտլանդա-իռլանդա-անգլիական ծագում։
1834 թվականին Ուիլյամ Ֆորրեսթն իր ամբողջ ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Միսսիսիպիի հյուսիսում գտնվող Թիպա շրջան, որը լքված էր չիկասո հնդկացիների կողմից և արագորեն բնակեցվել էր տարբեր նահանգներից եկած սպիտակամորթներով։ Այն ժամանակ մարզում դպրոցները քիչ էին և կանոնավոր չէին աշխատում։ Ենթադրվում է, որ նա դպրոց հաճախել է երեք ամիս Թենեսիում, երեք ամիս Միսիսիպիում։ 1837 թվականին Ուիլյամը մահացել է։ Նաթանիելը ստիպված էր պահել ամբողջ ընտանիքը։ 1841 թվականին նրա երկու եղբայրները և երեք քույրերը մահացել են տիֆից և ջերմությունից։ Նաթանիելը ինքը ծանր հիվանդ էր, սակայն ողջ է մնացել։ 1843 թվականին նրա մայրը երկրորդ անգամ է ամուսնացել, այս անգամ` Ջոզեֆ Լաքստոնի հետ, նրանք ունեցել են երկու որդի (Ջեյմսը և Դիքին) և դուստր։
1841 թվականի փետրվարին Ֆորրեսթը միացել է կամավորների խմբին, որոնք պատրաստվում էին մեկնել Տեխաս, որպեսզի մասնակցեին Տեխասի անկախության պատերազմին։ Վաշտն ի վերջո լուծարվել է, բայց Ֆորրեսթը կարողացել է հասնել Հյուստոն, որտեղ հասկացել է, որ իր ծառայություններն ավելորդ են։ Նա աշխատանք է ստացել մի տնկադաշտում, որտեղ գումար է վաստակել տուն վերադառնալու համար։ 1842 թվականի աշնանը նրա հորեղբայը՝ Ջոնաթան Ֆորրեսթը, հրավիրել է նրան միանալ իր բիզնեսին Մեմֆիսից հարավ գտնվող Հերնանդո քաղաքում։ Այստեղ 1845 թվականի մարտին տեղի է ունեցել լայնորեն հայտնի մի պատմություն։ Մեթլոք չորս եղբայրները (Ուիլյամը, Ջեյմսը, Ջեֆերսոնը և Բինը) հարձակվել են Ֆորրեսթի հորեղբոր վրա։ Ֆորրեսթը միջամտել է, վիրավորվել, բայց ինչ-որ մեկը նրան Բոուիի դանակ է տվել, որի օգնությամբ նա քշել է հարձակվողներին` լուրջ վիրավորելով նրանց։ Այս փոխհրաձգության ժամանակ Ֆորրեսթը գնդակահարվել է Բինի կողմից։ Նաթանիելը անձամբ է բռնել Բինին և հանձնել նրան իշխանությանը :
Ջոնաթանի մահից հետո նրա բիզնեսն անցել է Ֆորրեսթին։ Այդ նույն ժառանգությամբ նրա սեփականությանն են անցել նրա առաջին վեց ստրուկները։
1845 թվականի ամռանը Ֆորեսթը հանդիպել է այրի Էլիզաբեթ Մոնտգոմերիին և նրա դստրեը՝ Մերի-Անն Մոնտգոմերիին, որոնց սայլակը մնացել էր ճանապարհին։ Ֆորրեսթն անձամբ կանանց ափ է տարել, սայլակը հանել ջրից և կոպիտ վռնդել երկու երիտասարդներին, որոնք այդ ամբողջ ընթացքում կանգնել էին և չէին միջամտել։ Մի քանի օր անց նա գնում է Հորն լճի Մոնտգոմերների կալվածք, որտեղ հյուրասենյակում տեսնում է նույն երկու երիտասարդներին, որոնց նա վռնդել էր։ Ֆորրոեսթը կրկին վռնդում է նրանց և երկրորդ այցի ժամանակ առաջարկություն անում Մերի Էնին։ Մերիի հորեղբայրը նախ դեմ էր ամուսնությանը. «Դուք պիղծ լեզու ունեք և արկածախնդիր եք, իսկ նա քրիստոնեական ընտանիքի աղջիկ է», ասել է վերջինս։ Ֆորրեսթը պատասխանել է. «Գիտեմ, որի համար էլ նրա կարիքը ունեմ»։ Նա համառորեն է գործել և, ի վերջո, 1845 թվականի սեպտեմբերի 25-ին նրանք ամուսնացել են։ Մեկ տարի անց՝ 1846 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, ծնվել է նրանց որդին՝ Ուիլյամ Ֆորրեսթը։
Ֆորրեսթի ընտանիքը մշտապես աճում էր։ Որդուց հետո 1847 թվականին լույս աշխարհ է եկել դուստրը, իսկ 1848 թվականին նրա եղբայր Ջոնը վերադարձել է Մեքսիկական պատերազմից, որը հրազենային վիրավորում էր ստացել, մասամբ կաթվածահար էր եղել և աջակցության կարիք ուներ։ Ֆորրեսթը հաջողակ վաճառական էր, զբաղվում էր անասունների վաճառքով և վերավաճառում էր ստրուկներին։ Այդ ժամանակ ուժեղ նախապաշարում կար հարավում ստրկավաճառության դեմ։ Նախապաշարումն այնքան ուժեղ էր, որ պլանտատորները ստրուկներ էին վաճառում միայն ֆինանսական խիստ անհրաժեշտության դեպքում։ Նահանգի կառավարությունը 1831 և 1846 թվականներին ընդունել է օրենքներ, որոնք արգելում էին ստրուկների ներկրումը պետություն, ինչը հանգեցրել էր ստրուկների գների արագ բարձրացմանը, և ստրուկները վերավաճառում էին հիմնականում նահանգի բնակեցված շրջաններից դեպի քիչ բնակեցված շրջաններ։ Մեմֆիսը դառնում է ստրկավաճառության հիմնական տարանցիկ կենտրոն, ուստի 1852 թվականին Ֆորրեսթն իր ամբողջ ընտանիքի հետ տեղափոխվել է այս քաղաք։ Այժմ նա ստրուկներ էր փնտրում ցածր գներով տարածաշրջաններում և վաճառում նրանց Մեմֆիսում։ Նման գործարքի ամենավաղ հիշատակումը 1852 թվականի նոյեմբերի 27-ին է, երբ Ֆորրեսթը Ջերի անունով 35 տարեկան ստրուկի համար 775 դոլար է ստացել։
1850-ականներին ստրուկների գները արագորեն աճել են, իսկ արդեն 1857 թվականինին Ֆորրեսթը նրանց վաճառում էր հիմնականում քառանիշ գումարներով։ 1400 դոլար՝ երկու երեխա ունեցող կնոջ համար, 1200 դոլար՝ 30 տարեկան տղամարդու համար, 1300 դոլար՝ սպասուհու, 1250` 16 տարեկան տղայի համար, 20 տարեկան կնոջ համար` 1000 դոլար և երեք դուստր ունեցող զույգի համար` 3,575 դոլար ։
Ուբիկ (գետ)
Ուբիկ (Убик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի ձախ ափին՝ 485 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։
Նաթանիել Բեդֆորդ Ֆորրեսթ
Վաղ տարիներ
Ֆորրեսթը հայտնի մարդ էր Մեմֆիսում, իսկ 1858 թվականի հունիսի 22-ին ընտրվել է քաղաքային խորհրդի անդամ (Ալդերման)։ Մի ժամանակ նա ֆինանսական հանձնաժողովի անդամ էր։ 1859 թվականի հուլիսին նա հանկարծակի հրաժարական է տալիս, բայց սեպտեմբերի 8-ին վերադառնում է իր պաշտոնին.:
Ուբիկ (գետ)
Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը ։
Նաթանիել Բեդֆորդ Ֆորրեսթ
Վաղ տարիներ
1859 թվականին Ֆորրեստը որոշել է դադարեցնել ստրկավաճառությունը։ Հնարավոր է, որ նրա կինը դեմ էր իր բիզնեսին, կամ երկրում տիրող ընդհանուր իրավիճակը նրան ստիպել էր մտածել, որ ստրկավաճառությունն Ամերիկայում երկար չի տևի։ Նա անցել է իր երկու պլանտացիաների վարմանը և ավելի շատ ստրուկների է վաճառել։ Նրա վերջին գործարքը կայացել է 1859 թվականի սկզբից։ 1860 թվականին նրա եղբոր` Ահարոնի նմանատիպ ընկերությունը Վիքսբուրգում փակվել է։
Քաղաքացիական պատերազմ
1861 թվականի հունիսի 9-ին Թենեսիում տեղի է ունեցել հանրաքվե, ըստ որի որոշվել է նահանգը դուրս բերել Միությունից։ Հունիսի 14-ին Ֆորրեսթն իր կրտսեր եղբոր՝ Ջեֆրիի և որդու՝ Ուիլյամի հետ, որը 15 տարեկան էր, ժամանել է Մեմֆիս և միացել Ամերիկայի դաշնային նահանգների բանակին, որն ամրություններ էր կառուցում Ռենդոլֆ քաղաքի մոտակայքում։ Նա շարքային ծառայության է անցել կապիտան Ջոշուա Ուայթի վաշտում, որը դարձել է Թենեսիի 6-րդ գումարտակի D վաշտը, իսկ այնուհետև Թենեսիի 6-րդ հեծելազորային գնդի մաս։ Ֆորրեսթը երկար չի ծառայել որպես շարքային։ Հուլիսի 10-ին Թենեսիի նահանգապետ Իշամ Հարրիսը (ով լավ էր ճանաչում Ֆորրեսթին) կանչել է նրան Մեմֆիս և հանձնարարել հավաքել գունդը կոնֆեդերացիայի բանակի համար։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ Մեմֆիսի ազդեցիկ բնակիչները հանդիպել են նահանգապետին և գեներալ Պոլկին ու խնդրել նրանց լուրջ առաջադրանք տալ Ֆորրեսթին և փոխգնդապետի կոչում շնորհել իրեն։ Հուլիսի 23-ին «Ավալանշ» թերթը հրատարակել է հեծելազորային գունդը համալրելու և այն Ֆորրեսթին վստահելու առաջարկը։ Նահանգապետի համաձայնությամբ, Ֆորրեսթն ուղիղ գնացել է չեզոք, բայց Հարավին համակրող նահանգ` Կենտուկի` կամավորներ հավաքագրելու և զենք գնելու համար։ Նա ժամանել է Լուիսվիլ, որտեղ նա գնել է 500 հատ Կոլտ ատրճանակ, դրանք քողարկել է կարտոֆիլով լի պարկերի մեջ և գնացքով ուղարկել հարավ։ Տեղեկանալով, որ դաշնային բանակը իրեն դարանակալել է Մանֆորդվիլի մոտակայքում, նա իր բոլոր նորակոչիկներին, ինչպես նաև նրանց ընկերներին և հարազատներին նստեցրել է գնացքի մեջ՝ ձևացնելու, որ այնտեղ կա մեծ ռազմական կազմավորում։ Հետագայում նա բազմիցս կրկնել է այս ոչ ավանդական մեթոդը։ Նա ներգրավել է քաղաքացիական անձանց, որպեսզի ստեղծի չափազանցված մեծ պատկերացում իր զորքերի թվաքանակի մասին։
Ֆորրեսթը Կենտուկիից մի վաշտ է բերել, որին Մեմֆիսում միացել է երկրորդը, իսկ հոկտեմբերի սկզբին նա հավաքագրել էր 650 հոգանոց գումարտակ` բաղկացած 8 վաշտից։ Ֆորրեսթը դարձել է նրա հրամանատարը, իսկ Դեյվիդ Քելլին՝ մայոր։ Նույն ամսին գումարտակն ուղարկվել է Դոնելսոն Ֆորտ։ Այն օգտագործվել է փոքր արշավների համար, և մեկի ընթացքում այն առաջին անգամ հայտնվել է կրակի տակ` «Կոնեստոգա» շոգենավով փոխհրաձգության ժամանակ։ Նոյեմբերի 21-ին նրա գումարտակը համալրվել է 2 լրացուցիչ վաշտով։ Դեկտեմբերին նրան ուղարկել են հետախուզական ուղևորության` դեպի Օհայո գետը, և Սուրբ Ծնունդը նա նշել է Հոփքինսվիլում։ Պատմաբան Ջեք Հիրստը գրել է, որ Ֆորրեսթն իր գումարտակը լավ պայմաններում էր պահում, տաք վրաններում։ Նա լավ էր վերաբերվում շարքայիններին, հավատալով, որ ռազմական էներգիան պետք է պահպանվի այնպես, որպեսզի ճակատամարտի սկզբին նրանք լինեն լավ վիճակում։
Սակրամենտոյի ճակատամարտ
Ֆորրեսթի կարիերայի առաջին ճակատամարտը տեղի է ունեցել Սուրբ ծնունդից անմիջապես հետո։ Դեկտեմբերի 28-ին հետախուզությունը հայտնել էր Ռամսեյ քաղաքի մոտ 500 հոգանոց դաշնային ջոկատի հայտնվելու մասին։  Ֆորեսթը 200 հոգանոց ջոկատի հետ հակառակորդին մղել է Սակրամենտո գյուղի մոտ ու կիրառեց հնարք, որը հետագայում հաճախ օգտագործվում էր։ Ջոկատի մի մասը ճակատից հարձակվել է հակառակորդի վրա, իսկ մայորներ Քելլիի և կապիտան Սթարնսի ջոկատները եզրերից նետվել են հակառակորդի վրա։ Ֆորրեսթն անձամբ է սպանել երեքին, ընդ որում`  նետվել է ձիուց և ստացել ոչ լուրջ վնասվածք։ Հարավցիներն ունեցել են երկու սպանված և երեք վիրավոր, հյուսիսցինները կորցրել են հարձակման ենթարկված 168 հոգանոց ջոկատից 88 մարդ։ Դաշնային գեներալ Թոմաս Քրեթենդենը վերադասին զեկուցել է, որ հարավցիները հաջողությամբ հետ են մղվել, բայց հանկարծ ինչ-որ մեկը հրամայել է նահանջել, և դա հանգեցրել է անկանոն փախուստի։
Ֆորտ Դոնելսոնի ճակատամարտ
Սակրամենտոյից հետո Ֆորրեսթի հեծելազորը ծածկում էր գեներալ Քլարկի նահանջը դեպի Կլարկսվիլ, այնուհետև նրան ուղարկել են գեներալ Փիլոուի տեղակայման վայր Ֆորտ Դոնելսոնում, որտեղ Ֆորրեսթը ժամանել էր 1862 թվականի փետրվարի 9-ին։ Նրան անմիջապես հետախուզության են ուղարկել Ֆորտ Հենրի, որը փետրվարի 6-ին գրավվել էր հյուսիսցիների կողմից։
Հյուսիսցիները հարձակման են անցել Ֆորտ Դոնելսոնի դեմ, Ֆորրեսթը հնարավորինս դանդաղեցրել է նրանց առաջխաղացումը։ Հյուսիսցիները մոտեցել են ամրությանը, և ճակատամարտը սկսվել է Դոնելսոն ֆորտում։ Հարավի հրամանատարները փետրվարի 13-ին Ֆորրեսթի ներկայությամբ կայացած խորհրդում որոշելե ն դուրս գալ ամրոցից։ Փետրվարի 15-ի հարձակումը հաջող է սկսվել, բայց գեներալներ Ֆլոյդը, Փիլլոուն և Բաքները որոշել են կապիտուլյացիա անել։ Ֆորրեսթը բողոքել է, պնդել բերդը լքելու հնարավորության մասին և ասել, որ ինքը չի եկել հանձնվելու համար։ Նրա հեծելազորը կարողացել է անարգել լքել բերդը, հետագայում Ֆորրեսթը գրել է, որ բանակի երկու երրորդը կարող էր լքել բերդը, հարձակվել թշնամու վրա և ջախջախել նրան։ Ֆորրեսթը բերդի միջից տարել է իր ջոկատի բոլոր 500 մարդկանց, մի քանի այլ զինվորների տարբեր ստորաբաժանումներից։
Փետրվարի 18-ին Ֆորրեսթը ժամանել է Նեշվիլ և զեկուցել գեներալ Ալբերտ Սիդնի Ջոնսթոնին, իսկ փետրվարի 25-ին քաղաքը հանձնվել է դաշնային գեներալ Բուելին, բայց Ֆորրեսթին հաջողվել է կազմակերպել բոլոր արժեքավոր գույքի հանումը և նահանջելով, սայլերը ծածկելով տեղափոխվեց Մուրֆրիսբորո։ Նույն օրերին նա երկու շաբաթ արձակուրդ է տվել իր մարդկանց, և մարտի 10-ին նրանք վերադարձել են՝ իրենց հետ բերելով նորակոչիկներին։ Ֆորրեսթի ջոկատը դարձել է լիարժեք գունդ, նա ինքն ստացել է գնդապետի կոչում, իսկ մայոր Քելլին դարձել է փոխգնդապետ։
Շայլոյի ճակատամարտ
Մարտին հայտնի է դարձել, որ Բյուելլի բանակը պատրաստվում է միանալ Գրանտի բանակին, իսկ հարավցիները որոշել են հարձակվել Գրանտի վրա՝ նախքան Բյուելլի ժամանել։ Ապրիլի 4-ին և 5-ին Ֆորրեսթի գումարտակը պիկետային ծառայություն է անցկացրել հակառակորդի հետ փոխհրաձգությամբ։ Շայլոյի ճակատամարտն սկսվել է ապրիլի 6-ին։ Քանի որ Ֆորրեսթի պատասխանատվության գոտում ոչինչ տեղի չէր ունեցել, նա իր գնդին առաջնորդել է դեպի ռազմի հիմնական դաշտ և միացել գեներալ Չիտեմի դիվիզիայի գրոհին, ապա մասնակցել է Պրենտիսի դաշնային դիվիզիայի հետ մարտերին։ Գեներալ Ջոնսթոնը սպանվել է այդ օրը, իսկ գեներալ Բորեգարը ստանձնել է հրամանատարությունը։ Գիշերվա ընթացքում Ֆորրեսթն անձամբ ներկայացել է Բորեգարին, ասելով, որ հակառակորդը ուժեղացում է ստացել, և եթե անհապաղ միջոցներ չձեռնարկվեն, խնդիրները կարող են սկսվել առավոտյան։ Առավոտյան հակառակորդն իսկապես հարձակման է անցել և սկսել ճնշել հարավցիներին։ Անհարմար տեղանքի պատճառով հեծելազորը իրեն դրսևորվելու հնարավորություն չուներ։ Ապրիլի 8-ին հարավի բանակը շարունակել է նահանջը, իսկ հեծելազորի մի մասին, ընդամենը 800 մարդ, հանձնարարվել է դադարեցնել դաշնային բանակի հարձակումը։
Ռևոլվերային գնդակը չեն կարողացել անմիջապես հանել, այդ պատճառով Ֆորրեսթը 60 օրով արձակուրդ է վերցրել, գնացել Կորինֆ, իսկ հետո` Մեմֆիս, բայց արդեն երեք շաբաթ անց վերադարձել է գունդ` մատակարարման հետ կապված խնդիրների պատճառով։ Դեպքի վայր է մեկնել մեկ մարտական հաշվարկ, որը գնդապետի վիրաբույժն էր, նրան դուրս է բերել առանց անզգայացման,և Ֆորեսթը շարքից դուրս է մնացել ևս երկու շաբաթ։
Պտուտահաստոց փամփուշտը անհնար էր անհապաղ հանել, այդ պատճառով Ֆորեսթը արձակուրդ վերցրեց 60 օրով, գնաց Կորինթոս, ապա Մեմֆիս (Թենեսի), բայց երեք շաբաթ անց նա վերադարձավ գունդ, մատակարարման հետ կապված խնդիրների պատճառով։ Իր մարմնում եղած փամփուշտի պատճառով նա այնպիսի ուժեղ ցավ է զգացել, որ գնդի վիրաբույժն այն դուրս է բերել առանց անզգայացման, և Ֆորրեսթը շարքից դուրս է եկել ևս երկու շաբաթով։
Ասմա Ջահանգիր
Ասմա Ջահանգիր (عاصمہ جہانگیر, ), պակիստանցի իրավապաշտպան, փաստաբան և հասարակական գործիչ, եղել է Պակիստանի մարդու իրավունքների հանձնաժողովի հիմնադիրներից և նախագահներից մեկը ։ «Իրավաբանների շարժման» ժամանակ զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ, եղել է դավանանքի կամ համոզմունքի ազատության հարցերով ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցող, ինչպես նաև Միջազգային ճգնաժամային խմբում՝ հոգաբարձու  ։
Կենսագրություն
1987 թվականին դարձել է Պակիստանի մարդու իրավունքների հանձնաժողովի համահիմնադիր և գլխավոր քարտուղար։ 1993 թվականին դարձել է հանձնաժողովի նախագահ ։ 2007 թվականի նոյեմբերին՝ Պակիստանում արտակարգ դրության ռեժիմ սահմանելուց հետո, դրվել է տնային կալանքի տակ։ Այն բանից հետո, երբ «Իրավաբանների շարժման» առաջնորդներից մեկն էր, դարձել Է Պակիստանի առաջին կինը՝ զբաղեցնելով Գերագույն դատարանի Փաստաբանների ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնը ։ Եղել է Հարավային Ասիայի Մարդու իրավունքների համաժողով համանախագահ և Մարդու իրավունքների միջազգային ֆեդերացիայի փոխնախագահ ։ 2004 թվականի օգոստոսից մինչև 2010 թվականի հուլիսը Ջահանգիրն զբաղեցրել Է Միավորված ազգերի կազմակերպության դավանանքի կամ համոզմունքների ազատության հատուկ զեկուցողի պաշտոնը, այդ թվում՝ Շրի Լանկայում մարդու իրավունքների խախտումները հետաքննող ԱՄՆ-ի հանձնաժողովում և Հորդանան գետի Արևմտյան ափին և Գազայի հատվածում հրեական բնակավայրերի առկայության փաստերի հաստատման առաքելության կազմում  ։ 2016 թվականից մինչև 2018 թվականի փետրվարը եղել է Իրանում մարդու իրավունքների հարցերով ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցող  ։
Գրել և հրատարակել է երկու գիրք՝ «The Hudood Ordinance: A Divine Sanction?» և «Children of a Lesser God» ։
Պարգևներ
Մի շարք մրցանակների դափնեկիր է, այդ թվում՝ Մարտին Էննալսի անվան և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մրցանակ (1995), «Սիտարա-և-Իմտիազ» և Ռամոն Մագսայսայայի մրցանակ (2005), «Ազատության մրցանակ» և «Հիլալ-և-Իմտիազ» (2010), «Ճիշտ ապրելակերպի համար» մրցանակ (2014, Էդվարդ Սնոուդենի հետ)՝ «շատ ծանր իրավիճակներում և անձնական մեծ ռիսկով Պակիստանում մարդու իրավունքների պաշտպանության, պահպանման և խթանման համար»։ Բացի այդ, արժանացել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի, իսկ 2016 թվականին Փենսիլվանիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը նրան շնորհել է գիտությունների դոկտորի աստիճան  ։
2018 թվականի մարտի 23-ին Պակիստանի նախագահ Մամնուն Հուսեյնը նրան հետմահու պարգևատրվել է Կատարելության շքանշանով՝ պետությանը ծառայելու բարձրագույն աստիճանի և դիվանագիտական ծառայությունների համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պակիստանցի իրավագետներ Կատեգորիա:Կանանց իրավունքների իրավապաշտպաններ Կատեգորիա:Պակիստանցի ֆեմինիստներ Կատեգորիա:Կաթվածից մահացածներ Կատեգորիա:Պակիստանի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցողներ Կատեգորիա:Պակիստանցի ակտիվիստներ Կատեգորիա:Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ Կատեգորիա:Ֆեմինիստներ
Հայաստանի բեյսբոլի ֆեդերացիա
Հայաստանի բեյսբոլի ֆեդերացիա, հայտնի է նաև որպես Հայաստանի բեյսբոլի և սոֆթբոլի ֆեդերացիա (ՀԲՍՖ), Հայաստանում բեյսբոլի և սոֆթբոլի կարգավորող մարմինը, որը ղեկավարվում է Հայաստանի օլիմպիական կոմիտեի կողմից։ Ֆեդերացիայի շտաբ-գրասենյակը գտնվում է Երևանում ։
Գործունեություն
Հայաստանի բեյսբոլի ֆեդերացիան ստեղծվել է 2005 թվականին։ Ֆեդերացիայի ներկայիս նախագահը Արման Յավրյանն է։ Բեյսբոլի հայ մարզիկները մասնակցում են բեյսբոլի միջազգային և եվրոպական տարբեր մրցաշարերի։ Ֆեդերացիան նաև հյուրընկալում է բեյսբոլի ազգային մրցումներ և ղեկավարում է Հայաստանի բեյսբոլի ազգային հավաքականը։ Ֆեդերացիան հանդիսանում է Բեյսբոլի և սոֆթբոլի համաշխարհային կոնֆեդերացիայի, WBSC Եվրոպայի և Սոֆթբոլի միջազգային ֆեդերացիայի լիիրավ անդամ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայաստանի սպորտի կառավարման մարմիններ
Սախիբժամալ Գիզզատուլլինա-Վոլժսկայա
Սախիբժամալ Գիզզատուլլովնա Գիզզատուլլինա-Վոլժսկայա (Сәхибҗамал Гыйззәтулла кызы Гыйззәтуллина-Волжская, ), խորհրդային թաթար-ռուս դերասանուհի և ռեժիսոր, ԹԻԽՍՀ վաստակավոր դերասանուհի։
Կենսագրություն
Սախիբժամալ Գիզզատուլինա-Վոլժսկայան ծնվել է 1892 թվականին Կազանում։ 1907 թվականին ընդգրկվել է Իլյասբեկ Աշկազարսկու խմբում, 1912 թվականին Ուֆայում կազմակերպել է «Նուռ» առաջին թատրոնի թաթարական խումբը, որի ժառանգորդը համարվում է ժամանակակից «Նուռ» թատրոնը։ Այս խումբը կազմալուծվել է Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի ծանր տարիներին, իսկ Սախիբժամալը դարձել է ԲԳԿԲ–ի Արևելյան ռազմաճակատի 2-րդ բանակին կից 6-րդ ռազմաճակատային խմբի ղեկավար։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո Սախիբժամալն աշխատել է Իժևսկի և Կազանի դրամատիկական թատրոնների կոլեկտիվներում։ 1923 թվականին ելույթ է ունեցել Բաշկիրիայի դրամատիկական թատրոնում։
Սախիբժամալ Գիզզատուլինա-Վոլժսկայան հայտնի է որպես ռեալիստական ուղղության դերասանուհի։ Կատարել է այնպիսի դերեր, ինչպիսիք են՝
Խաղացել է նաև վառ դերեր Շաֆիկա (դեբյուտային դեր, 1907 թվականին ըստ Նամըք Քեմալի «Խղճուկ երեխան»), Սարբի (Գալիասկար Քամալ, «Անառակություն»), Բիբի (Զ. Սեիդ-Զադե, «Դժբախտ Բիբիժիհանը»), Կատերինա Ալեքսանդր Օստրովսկի, «Որոտ»)։
Բաշկիրիայի դրամատիկական թատրոնում խաղացել է Զուլեյխայի դերը (Կարիմ Տինչուրին, «Յուսուֆ և Զուլեյխա»), Սարբի (Ֆ. Բուռնաշ, «Երիտասարդ սրտեր»)։ Որպես ռեժիսոր՝ դիմել է հերոսական-ռոմանտիկական, ողբերգական ստեղծագործությունների, մեծ և ուժեղ զգացմունքների պատկերմանը «Երիտասարդություն», «Անհավասարները» (Ֆատիխ Ամիրխան), «Զուլեյխա» (Գայազ Իսխակի) պիեսներում և այլն։
Մահ
Մահացել է Չիստոպոլում 1974 թվականին։ Թաղված է Կազանում, Նոր Թաթարական արվարձանում գտնվող գերեզմանոցում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս դերասանուհիներ Կատեգորիա:Ռուս ռեժիսորներ
Հեղուկբյուրեղային էլաստոմեր
Հեղուկբյուրեղային էլաստոմերներ (անգլ․՝ Liquid Crystalline Elastomers), հեղուկբյուրեղային պոլիմերային թույլ կարված ցանցեր են։ Այսպիսի նյութերը միավորում են ռետինների առաձգական և հեղուկ բյուրեղների կողմնորոշումային հատկությունները։ Ի տարբերություն հեղուկների՝ դրանք ունեն շեղումնային լարվածությունը պահելու հատկություն՝ ինչպես սովորական էլաստոմերները, և, ի տարբերություն ռետինների՝ օժտված են նաև մեխանիկական և օպտիկական անիզոտրոպությամբ՝ ինչպես հեղուկ բյուրեղները։ Հեղուկ բյուրեղների նման՝ այս նյութերը օժտված են ինչպես մակրոսկոպական ոչ կողմնորոշված (բազմադոմենային միջավայր), այդպես էլ մակրոսկոպական կողմնորոշված (միադոմենային միջավայր) փուլերով։ Էլաստոմերների՝ այսպիսի հատկություններ ունենալու գաղափարը առաջին անգամ առաջ է քաշել դե Ժենը՝ դեռևս 1975 թվականին ։
Նմանատիպ նյութերի առաջին սինթեզը իրականացվել է գերմանացի քիմիկոս-օրգանիկ Հեյնո Ֆինկելմաննի գլխավորությամբ ։ Այս տիպի նյութերը ձևավորվում են` մեզոգենային մոլեկուլները պոլիմերային շղթայի կողքից կամ հիմնական շղթային թույլ կարելով։ Ռետինային կարված ցանցի առկայությունը, ինչպես պարզվել է, հեղուկ բյուրեղների փուլային վարքի վրա համեմատական քիչ ազդեցություն ունի։ Ստանդարտ նեմատիկ,  խոլեստերիկ, սմեկտիկ–A և սմեկտիկ-C փուլերն ունեն իրենց էլաստոմերիկ կրկնօրինակները ։ Այս փուլերի առաձգական հատկությունները շատ խիստ կախված են այն հանգամանքից, թե հեղուկ բյուրեղի կարգը հաստատվել է կարելուց առաջ, թե հետո։ Հայտնի է, որ հեղուկբյուրեղային էլաստոմերների  սինթեզի արդյունքում ստացվում են հիմնականում բազմադոմենային միջավայրեր։ Սակայն արտաքին դաշտերի ազդեցությամբ (արտաքին էլեկտրական, մագնիսական և մեխանիկական դաշտեր կամ մակերևութային երևույթներ) կարելի է ստանալ մակրոսկոպական կողմնորոշմամբ հեղուկբյուրեղային փուլ ։
Հատկություններ
Հեղուկբյուրեղային էլաստոմերները և պոլիմերները փորձարարական առումով դրսևորում են ավելի ուժեղ կարգավորվածություն, քան դրանց հեղուկ կրկնօրինակները։ Օրինակ, ի տարբերություն սովորական նեմատիկների, որոնք կաթնային են և, հետևաբար, ունեն տեսանելի լույսի ալիքի երկարության կարգի չափերով դոմեններ, էլաստոմեր նեմատիկները կարող են լինել թափանցիկ։ Դա կապ ունի այն բանի հետ, որ այսպիսի նյութերում կողմնորոշումային կարգը պահպանվում է մինչև միկրոնային չափերը, և կողմնորոշման ֆլուկտուացիան մոտ է զրոյի ։ Հեղուկբյուրեղային էլաստոմերները որոշակի արտաքին ազդեցությունների դեպքում (մեխանիկական, էլեկտրական, մագնիսական, լուսային, ջերմային և այլն) ունեն իրենց կառուցվածքը հակադարձելիորեն փոփոխելու հատկություն։
Հեղուկբյուրեղային էլաստոմերները օժտված են հեղուկ բյուրեղներին հատուկ օպտիկական հատկություններով։ Հայտնի է, որ միառանցք նեմատիկ հեղուկ բյուրեղի միջով լույսը տարածվում է այնպես, ինչպես միառանցք պինդ բյուրեղների միջով։ Չնայած միադոմեն նեմատիկ հեղուկբյուրեղային էլաստոմերները փափուկ առաձգական միջավայրեր են, այդուհանդերձ, պարզվում է, դրանք նույնպես օպտիկական տեսանկյունից դրսևորում են երկբեկող բյուրեղներին բնորոշ հատկություններ (օրինակ՝ խաչվող բևեռացուցիչների միջև տեղադրելու դեպքում դիտվում է լույսի անցում) ։
Կիրառություններ
Զուտ գիտական հետաքրքրությունից բացի՝ հեղուկբյուրեղային էլաստոմերներն ունեն կիրառության լայն հնարավորություն՝ սկսած միկրոմեխանիկական համակարգերից (ատոմաուժային միկրոսկոպներում, որպես միկրոֆլյուիդային համակարգերի փականներ, որպես ռոբոտների արհեստական մկաններ) մինչև շարժիչային համակարգեր և որպես ակտիվ սմարթ մակերևույթներ, որոնք շրջապատին համապատասխան՝ կարող են փոխել իրենց հատկությունները ։
Կիրառության տեսակետից հատկապես հետաքրքրական են խոլեստերիկ հեղուկբյուրեղային էլաստոմերների ղեկավարելի ֆոտոնային արգելված գոտի ունեցող կառուցվածքները, որոնք հետազոտվում են ադապտիվ օպտիկայում կիրառությունների և մեխանիկական եղանակով ղեկավարվող լազերային գեներացման նպատակներով։ Մեկ այլ գրավիչ կիրառություն է փափուկ երկբեկող հեղուկբյուրեղային հիդրոգելների օգտագործումը՝ երկֆոկալ կոնտակտային ոսպնյակների պատրաստման համար ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հեղուկ բյուրեղներ Կատեգորիա:Պոլիմերներ
Դեյվիդ Ռեմսի
Դեյվիդ Ռեմսի (David Ramsey, ), ամերիկացի դերասան։ Առավել հայտնի է Անտոն Բրիքս դերով՝ «Դեքստեր», Քարթեր Փուլ դերով՝ «Կապույտ արյուն» և Ջոն Դիգլ դերով «Նետ» հեռուստասերիալից։