cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Պաոլո Իաշվիլի
Կենսագրություն
Սովորել է Քութայիսի դասական գիմնազիայում և Լուվրի արվեստների ինստիտուտում։ 1915 թվականին հիմնադրել է վրացական սիմվոլիստների «Երկնագույն եղջյուրներ» գրական խմբակը, 1916 թվականին խմբագրել համանուն ամսագիրը («Ցիսպերի ղանցեբի»)։ Վաղ շրջանի ստեղծագործություններում արտահայտել է բողոք՝ ընդդեմ բուրժ․ իրականության։ Իաշվիլին ողջունել է սովետական իշխանության հաստատումը, բանաստեղծություններ նվիրել նոր Վրաստանին։ Գեղարվեստական կատարելությամբ աչքի են ընկնում «Լենին» (1924), «Սամզորիի շինարարներին» (1934) բանաստեղծությունները։ «Նոր Կոլխիդա» շարքը փառաբանումն է սոցիալիզմ կառուցողների։ Ժողովուրդների բարեկամությունն է երգել «Հովհաննես Թումանյանին» (1923), «Ուկրաինուհու երգը» (1934) և այլ բանաստեղծություններում։ Առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1955 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:Ինքնասպան գրողներ Կատեգորիա:Խորհրդային բանաստեղծներ Կատեգորիա:20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետ
Պատմություն
Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետը հիմնադրվել է 1885 թվականին և հաստատվել Մեծ Ճապոնական կայսրության սահմանադրությամբ և 1889 թվականի № 135 «Նախարարների կաբինետի կառավարական համակարգի մասին» կայսերական ռեսկրիպտով։ Այդ որոշումների համաձայն՝ գործադիր իշխանության ամբողջությունը պատկանում էր կայսրին, որն իրավունք է ունեցել Նախարարների կաբինետը կազմավորել, վերակազմավորել և նշանակել Ճապոնիայի վարչապետին՝ այլ նախարարների առաջնորդին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Ճապոնիայի կրած պարտությունից հետո, 1947 թվականին, ընդունվել է Ճապոնիայի նոր սահմանադրությունը, որը ճապոնական միապետին՝ կայսրին զրկել է պետական կառավարման հանդեպ ազդեցությունից և այդ գործառույթները փոխանցել գործադիր իշխանությանը՝ վարչապետի գլխավորող Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետին։ Այդ կաբինետի կարգավիճակը և լիազորությունները հստակեցվել են 1947 թվականին դուրս եկած Նախարարների կաբինետի մասին օրենքով։ Այդ երկու փաստաթղթերում սահմանված իրավաբանական նորմերը գործում են մինչև հիմա։
Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետը կազմված է նվազագույնը 14, իսկ հատուկ դեպքերում՝ 17 նախարարներից, որոնք գլխավորում են իրենց նախարարությունները (Նախարարների կաբինետի մասին օրենք։ Հոդված 2)։ Նրանց նշանակում է և ազատում Նախարարների կաբինետի առաջնորդը՝ Ճապոնիայի վարչապետը, իսկ նշանակումը հաստատովում է Ճապոնիայի կայսեր կողմից։ Յուրաքանչյուր նախարար պետք է քաղաքացիական անձ լինի։ Նախարարների կաբինետի անդամների ավելի քան կեսը պետք է ընտրվեն Ճապոնիայի խորհրդարանի պատգամավորներից (Սահմանադրություն։ Հոդված 66, 68)։
Նախարարների կաբինետի կազմում է մտնում Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետի քարտուղարությունը՝ գերատեսչություն, որն իրականացնում է խորհրդականի և վարչապետի ներկայացուցչի գործառույթները։
Նախարարների կաբինետը հաշվետու է Ճապոնիայի խորհրդարանի՝ երկրի պետական իշխանության բարձրագույն մարմնի առջև (Սահմանադրություն։ Հոդված 66)։ Խորհրդարանն իրավունք ունի անվստահություն հայտնել կաբինետի հանդեպ՝ ավտոմատ կերպով նրա բոլոր անդամներին աշխատանքից ազատ արձակելով (Սահմանադրություն։ Հոդված 70)։
Գործառույթներ
Գործող սահմանադրության համաձայն՝ Նախարարների կաբինետն իրականցնում է հետևյալ գործառույթները՝
Ընդդիմադիր կուսակցությունների ներկայացուցիչները 2018 թվականի մարտի 19-ին պատասխանատվության են կանչել ֆինանսների նախարարությանը և վարչապետ Սինձո Աբեին՝ պահանջելով հեռանալ Սինձո Աբեի կաբինետից ։
Սինձո Աբեի գլխավորած կառավարության վարկանիշը վերջին վեց ամիսների ընթացքում հասել է ամենացածր նշագծին։ Ընդամենը մեկ ամսվա ընթացքում իշխանության հանդեպ դժգոհության մակարդակն աճել է 11 տոկոսով և կազմել 48 %։ Իսկ ներկայիս Նախարարների կաբինետն աջակցողների թիվը պակասել է 13 տոկոսով (31 %) ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ճապոնիայի կառավարություն Կատեգորիա:Ճապոնիայի քաղաքականություն Կատեգորիա:Ճապոնիայի Նախարարների կաբինետ
Իլյա Կալաշնիկով
Իլյա Եվգենվիչ Կալաշնիկով (Илья Евгеньевич Калашников, ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան
Կարիերա
Ռուսաստանի ֆուտբոլային պրեմիեր լիգայում նորամուտը նշել է սեպտեմբերի 29-ին Ռամենսկոե Սատուրնի դեմ 2002 թվականի 25-րդ տուրի առաջնության ժամանակ։  2007 թվականին տեղոփոխվել է Դոնի-Ռոստովի մեկ այլ ակումբ՝ ՍԿՎԱ (Դոնի-Ռոստով ՍԿԱ) ։ Մասնագիտական ​​ՊՖԼ առաջին դիվիզյոնում 2009 թվականի  մրցաշրջանն անցկացրել է Պոդոլսկի Վիտյազ ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Առաջին շրջանում պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի լիգայում 2010 թվականի  խաղաշրջանում խաղացել է Աստրախանի «Վոլգար-Գազպրոմեի» կազմում,  2010 թվականի երկրորդ կեսին՝ Բելգրադի Սալյուտ ֆուտբոլային ակումբում, 2012 թվականի ամռանը՝ Պենզայի «Զենիթ» ֆուտբոլային ակումբում,  2015 թվականի ամռանը՝ МИТОС-ում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս ֆուտբոլիստներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլի կիսապաշտպաններ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի խաղացողներ
Տիտանը (վեպ)
Տիտանը (The Titan), ամերիկացի գրող Թեոդոր Դրայզերի վեպն է՝ ստեղծված 1914 թվականին։ Հեղինակի Ցանկության եռերգություն վիպաշարի երկրորդ վեպն է, որը պատմում է Ֆրենկ Կաուպերվուդի կյանքի մասին, ում նախատիպը գործարար Չարլզ Յորքսն է։ Վեպում նկարագրվում է գլխավոր հերոսի կյանքի դեպքերի մասին։
Վեպի վրա աշխատանքները զբաղեցնում են Դրայզերին կես տարի, գրողը մեկնում է Չիկագո՝ Չարլզ Յերքի մասին տեղեկություններ հավաքելու համար։ Ավելի ուշ վեպի գլխավոր հերոսուհու՝ Բերենս Ֆլեմինգի նախատիպ է հանդիսանում Էմիլիա Գրիգսբին ։ 1914 թվականի մարտին Դրայզերը ստորագրություն է տալիս «Հարպերս» հրատարակչությանը, որը հրաժարվում է հրատարակել վեպը։ Դրայզերի ընկերները՝ Աննա Տատումը և Վիլյամ Լենջելը սկսում են վեպը ներկայացնել «Սենչյուր», «Ջորջ Հ․ Դորան», «Alfred A. Knopf» և այլ հրատարակչություններին։ Բոլոր ամերիկյան հրատարակչությունները բացասաբար են պատասխանում։ Արդյունքում համաձայնվում են վեպը թողարկել «Ջոն Լեյն ընկերության» Նյու Յորքի բաժանմունքում։ «Հարպերս» հրատարակչությունը նշում է, որ «վեպի ռեալիզմը չափից դուրս անզիջում բնույթ ունի», թեև մի շարք կենսագիրների կարծիքով, կազմողները վախենում էին, որ Յորքսի մտերիմները, որոնք հասարակության մեջ դիրք են զբաղեցնում, դատական գործ կհարուցեն։
Ամերիկյան քննադատները վեպի լույս տեսնելուն լռությամբ կամ բացասաբար արձագանքեցին՝ գլխավոր հերոսին կոչելով «անբարոյական» և ընդգծեցին վերջինիս «անբարոյական բնույթը»։ Վեպի հրատարակումը հեղինակին ֆինանսական հաջողություն չբերեց։ Դրայզերն այս առիթով ասել է․
Վեպի մասին դրական արձագանք է տվել լրագրող Հենրի Մենկենը՝ Դրայզերին գրելով․ «Հավատացեք ինձ, սա լավագույն գործն է, որը դուք երբևէ ստեղծել եք, Ջեննի Գերհարդից բացի․․․»։
Սյուժե
Ստեղծագործությունում նկարագրվում է Կաուպերվուդի կյանքը՝ Չիկագոյից Ֆիլադելֆիա ժամանելուց հետո։ Դուրս գալով ֆիլադելֆյան բանտից և զբաղեցնելով հաջողակ սպեկուլյանտների շարքը շուկայական ցնցումների ժամանակ, Կաուպերվուդը որոշում է գործունեություն ծավալել Չիկագոյում։ Իր բիզնեսը նոր վայրում նա սկսում է աշխատել կազմակերպությունների հետ։ Հետագայում Կաուպերվուդը մուտք է գործում քաղաքային տրանսպորտի ոլորտ, որը թույլ է տալիս նրան կտրուկ մեծացնել իր կապիտալը և մտնել քաղաքի հարուստների ցանկ։ Մրցակիցների հետ կռվում նա ակտիվորեն կաշառում է չինովնիկներին ու քաղաքական գործիչներին։ Իր գործողություններով նա իր դեմ է հանում քաղաքի ֆինանսական շրջանի հայտնի մասին, որոնց գլխին կանգնած էր Շրայհարտը, Մերիլը, Արնիլը և Հենդը (վերջինս չարացած էր նրա վրա, որովհետև կնոջ հետ սիրային կապերի մեջ էր)։ Մրցակիցները սկսում են առմկահարույց քաղաքական և ինֆորմացիոն արշավ ընդդեմ Կաուպերվուդի՝ իրենց վերահսկողության տակ գտնվող Հանրապետական կուսակցության և ԶԼՄ-ների աշխատակիցների միջոցով։
Անձնական կյանքում Կաուպերվուդը ավելի է հեռանում իր կնոջից՝ Էլինից՝ հանդիպելով նոր կանանց հետ, այդ թվում Ռիտա Սոլբերգը, Ստեֆան Պլեյտոն, Սեսիլ Հեյգենինը, Քերոլայն Հենդը և այլք։ Վեպի ավարտին տեղի է ունենում նրա հանդիպումը Բերենս Ֆլեմինգի հետ։ Պատահաբար հանդիպելով միսիս Քարտերի հետ, Կաուպրվուդը նկատում է մի գեղեցիկ աղջնակի լուսանկար՝ նրա 15-ամյա դստեր Բերենիսի նկարը ։ Կաուպրվուդն սկսում է միսիս Քարտերի պաշտպանությունը, գաղտնի հուսալով ծանոթանալ իր երիտասարդ դսեր հետ։ Միսիս Քարտերը, փորձելով իր երեխաների համար լավ կրթություն ապահովել և նրանց աշխարհիկ հասարակություն մտցնել, շնորհակալությամբ է ընդունում Կաուպերվուդի օգնությունը՝ չգուշակելով նույնիսկ նրա իրական ձգտումների մասին։
Որոշ ժամանակ անց նա մտերմանում է Բերենսի հետ, իսկ Էլինը իմանալով նրա նոր սիրուհու մասին, ով աչքի էր ընկնում հազվագյուտ գեղեցկությամբ և մաներայով, փորձում է ինքնասպան լինել, բայց Ֆրենկը փրկում է նրան։ Էլինը՝ մինչև վերջ հուսալով հայտնվել բարձր հասարակություն, սկսում է շփվել անգործունյա հարուստների կազմակերպությունների հետ, որտեղ ավելի հաճախ է սկսում խմել։ Մութ գիշերներին նա նստում է իր շքեզ առանձնատանը և նրան սկսում են տանջել Կաուպերվուդի մասին մտքերը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Թեոդոր Դրայզերի գրքեր Կատեգորիա:1914 գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրքեր Կատեգորիա:Անգլերեն գրականություն
Կանչ (այլ կիրառումներ)
Կանչ եզրը կարող է վերաբերել՝
Շնաճանճեր
Շնաճանճեր, երկթևանիների խմբի խայթաճանճերի ընտանիքին պատկանող ճանճի տեսակ։ Այն մանրէների մեխանիկական  փոխանցնողն է, ինչպես նաև` սիբիրախտի, սեպսիսի, տուլարեմիայի և այլ հիվանդություների հարուցիչը։ Պատկանում է սինանտրոպների տեսակին։
Նկարագրություն
Ըստ կենսաբանության և կազմաբանության մոտ է սենյակային ճանճին։ Երկարությունը 5,5-7 միլիմետր է։ Ունի մոխրագույն երանգավորում, մուգ զոլեր կրծքավանդակի մասում և հետքեր փորիկի մասում։ Կնճիթիկը ուժեղ ձգված է, որի վերջում կրում է խիտինե «ատամներով» թիթեղիկ։ Կնճիթիկի օգնությամբ ճանճը քերում է վերնամաշկը և սնվում արյամբ, միաժամանակ դուրս է թողնում թունավոր թուքը և առաջացնում ուժեղ գրգռվածություն։
Stomoxys calcitrans-ը գյուղական տեսակ է, որը սերտորեն կապված է այն մարդաշատ բնակավայրերի հետ, որտեղ կան ընտանի կենդանիներ։ Սննդի հիմնական աղբյուրը խոշոր եղջերավոր կենդանիներն ու ձիերն են։ Տեսակի Էգերը և արուները սնվում էն արյունով` հարձակվելով հիմնականում կենդանիների վրա, բայց երմեբն կարող են թռչել նաև բնակելի վայրեր և հարձակվել մարդկանց վրա։
Տարածված են ամենուր (բացառությամբ` հեռավոր հյուսիսի)։ Նրանց թիվն ավելանում է ամռան վերջին, աշնան սկիզբին։ Տալիս են 300-400 ձու, թվով 20-25 հատ հավաքվում են գոմաղբի մեջ, ավելի հազվադեպ` փտած բույսերի մնացորդների մեջ, երբեմն նաև` մարդկանց և կենդանիների վերքերի վրա, որտեղ և սկսում է զարգանալ թրթուռը։ Շնաճանճերի բազմացման դեպքերը եղել են վայրի բնության մեջ կենդանիների և թռչունների կուտակման վայրերում։ Որպես օրինակ կարելի է ցուցադրել գանգրափոտուր հավլուսների հաստատումը Վոլգայի դելտայում ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կենդանիներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Երկթևանիներ Կատեգորիա:Խայթաճանճեր
Բարնալիկ Թեփեսի
Բարնալիկ Թեփեսի, լեռ Պոնտական լեռնահամակարգում, նրա արևելյան հատվածում, Ճորոխի ձախակողմյան վտակ Մուրգուլսու գետի ձախ կողմում։ Ոչ բարձր, կանաչապատ և անտառապատ է։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի լեռներ
Կարմրաշեն (այլ կիրառումներ)
Կարմրաշեն եզրը կարող է վերաբերել՝
Բաքըրովասի
Բաքըրովասի, Պագըրովասը, դաշտ Լեռնային Կիլիկիայում, Սեյհան գետի հովտում։ Այստեղ հայտնաբերված են պղնձի պաշարներ։ Բաքըրովասի նշանակում է «պղնձահովիտ», ըստ Ղևոնդ Ալիշանի՝ «երկաթահովիտ» ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Դաշտեր այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ադանայի մարզի հարթավայրեր
Ունիպոլային ինդուկցիա
Կատեգորիա:Էլեկտրադինամիկա Կատեգորիա:Հարաբերականության հատուկ տեսություն
Չևի Չեյզ
Չևի Չեյզ (Chevy Chase, ծննդյան անունը` Կոռնելիուս Քրեյն Չեյզ, Cornelius Crane Chase, ), ամերիկացի դերասան, ով հիմնականում նկարահանվել է էքսցենտրիկ կատակերգական ֆիլմերում։ Ֆիլմերում առավել հայտնի է դարձել 1980-1990-ական թվականներին։
Կենսագրություն
Չևի Չեյզը ծնվել է 1943 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Նյու Յորք նահանգի Վուդստոկ քաղաքում, գրքերի խմբագրի ընտանիքում։ Պատանի տարիքում իրեն փորձել է երաժշտության մեջ (մասնավորապես եղել է Chamaeleon Church և The Leather Canary (ավելի ուշ` Steely Dan) խմբերում, որտեղ նա նվագում էր հարվածային և ստեղնաշարային գործիքներ)։ 25 տարեկանում առաջին անգամ խաղացել է կինոյում` «Գնացեք։ Մնացեք» ֆիլմում մարմնավորելով անցորդի դեր։ Նկարահանվել է հիմնականում էքսցենտրիկ պլանի դերերում։ Կոպիտ հումորը, դիմախաղն ու էքսպրոմնտ երկխոսությունները դերասանի հայտնի խորհրդանիշերն են։ Դերասանին առավել ճանաչելի դարձրած ամենահայտնի ֆիլմերն են «Կեղտոտ խաղերը», «Արձակուրդը», «Ֆլետչ» դիոլոգիա, «Զվարճալի ֆերմա» «Լրտեսներ, ինչպես մենք», «Երեք ընկեր», «Անտեսանելի մարդու հիշողությունները», «Ո՞վ է տանտերը»
Անձնական կյանք
Չևին ԱՄՆ ռազմածովային նավատորմի փոխնախագահ, երկու համաշխարհային պատերազմների մասնակից, Արծաթե աստղով պարգևատրված Մայլս Բրաունինգի թոռն է։
Չևի Չեյզը ամուսնացել է երեք անգամ։
Չևի Չեյզը և Ջեյնի Չեյզն ունեն երեք աղջիկ` Սիդնի Քեթլին Չեյզը ծնվել է 1983 թվականին, Կալի լի Չեյզը ծնվել է 1985 թվականին և Էվելին Էմիլի Չեյզը ծնվել է 1988 թվականին։
Ընտրված ֆիլմագրություն
Նախքան կատակերգու դառնալը Չևի Չեյզն աշխատել է որպես տաքսու վարորդ, բեռնատարի վարորդ, ուղեկցորդ, մատուցող, շինարար, ձայնային ինժեներ, սուպերմարկետի մենեջեր, գինու խանութի վաճառող ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:«Էմմի» մրցանակի դափնեկիրներ Կատեգորիա:Ամերիկացի դերասաններ Կատեգորիա:Ամերիկացի սցենարիստներ Կատեգորիա:Ամերիկացի կատակերգուներ Կատեգորիա:Ամերիկացի երգիչներ Կատեգորիա:Հնչյունավորողներ Կատեգորիա:Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Express (երգ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:2010 սինգլներ Կատեգորիա:Քրիստինա Ագիլերայի երգեր
Հնաբերդ (այլ կիրառումներ)
Հնաբերդ եզրը կարող է վերաբերել՝
Heroes (այլ կիրառումներ)
Heroes եզրը կարող է վերաբերել՝
Շվեդիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում
Շվեդիան մասնակցել է Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթին, որը անցկացվել է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում։ Շվեդիան ներկայացրել է Մոնս Զելմերլովը «Heroes» երգով։ Շվեդիան համարվում էր Եվրատեսիլ 2015-ի ֆավորիտներից մեկը։ Կիսաեզրափակչում Շվեդիան առաջ անցավ Իտալիայից և գրավեց 1-ին տեղը։ Իսկ եզրափակչում գրավեց առաջին տեղը՝ շրջանցելով իր հակառակորդ Ռուսաստանին։
Շվեդիան կիսաեզրափակչում հավաքեց 217, իսկ եզրափակչում 365 միավոր։
Մինչ 2015 թվականը, Շվեդիան մասնակցել է Եվրատեսիլին 54 անգամ։ Շվեդիան առաջին անգամ Եվրատեսիլի հարթակում հայտնվել է 1958 թվականին ։
Շվեդական SVT հեռուստաալիքը հաստատել է, որ Շվեդիան 2015 թվականի Եվրատեսիլին ներկայանալու համար մասնակից ընտրել էր դեռևս 2014 թվականի մայիսի 20-ին ։
Կիսաեզրափակիչ
Հանձնած միավորները կիսաեզրափակչում
Եզրափակիչ
Հանձնած միավորները եզրափակչում.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթ
Էտրուսկյան արվեստ
Էտրուսկյան արվեստ, էտրուսկների արվեստ, որ ընդգրկում է մ. թ. ա. IX-II դարերը։
Էտրուսկյան արվեստի շուրջ գիտական շրջանականերում երկար ժամանակ գերիշխել է պաշտոնական այն մոտեցումը, որը ժխտել է դրա ինքնուրույն գոյությունը։ Այդպիսի սկզբունային մոտեցումը էտրուսկների գեղարվեստական յուրօրինակ ժառանգության հանդեպ պայմանավորված է եղել այդ ժողովրդի ծագման խնդիրների շուրջ առկա ոչ միանշանակ տեսակետներով, էտրուսկների լեզվի առեղծվածայնությամբ, ինչպես նաև 18-19-րդ դարերում գեղագիտության մեջ առկա «հելլենակենտրոնությամբ»։ «Հելլենակենտրոնությունը» չափանիշ էր համարում հին հունական արվեստի գլուծխգործոցները և էտրուսկների ու հին հույների համեմատության մեջ երկրորդական նշանակություն էր տալիս էտրուսկյան մշակույթի գործերին։ Էտրուսկների վառ ինքնաբավությունն ու նրանց արվեստում «հակադասական ոգին» ըստ արժանվույն գնահատվել են միայն 20-րդ դարում ։ Էտրուրիայի արվեստի թարմությունը, կենդանությունը հստակ տարորոշվում են՝ չնայած հունական ազդեցությանը և տարածքային զգալի տարբերությանը, որն առաջացել էր էտրուսկյան ժողովուրդներին լայն ինքնավարություն տալու արդյունքում։ Էտրուսկների արվեստի ինքնատիպության հիմքում նրանց առանձնահատուկ աշխարհընկալումն է։ Բնությանն ավելի մոտ էտրուսկները խորհրդանշական ձևով արվեստի յուրաքանչյուր գործի վերագրել են մոգական, կրոնական գործառույթներ, այդ պատճառով էլ նրանց արվեստն ավելի մոտ է Փոքր Ասիայի, Փյունիկիայի և Սիրիայի մշակույթին, քան հունական դասական արվեստին ։
Բնութագիր
Էտրուսկների մշակույթի առաջին հուշարձանները վերաբերում են մ. թ. ա. 9-րդ դարի վերջին և 8-րդ դարի սկզբին։ Էտրուսկյան քաղաքակրթության ձևավորման փուլն ավարտվել է մ. թ. ա. 2-րդ դարում, իսկ Հռոմը եղել է նրա ազդեցության տակ մինչև մ. թ. ա. 1-ին դարը ։
Էտրուսկյան քաղաքակրթությունը հիմնականում քաղաքային բնույթ է ունեցել։ Հզոր պատերով քաղաքաները գտնվել են միմյանցից ոչ հեռու՝ Տիբեր և Առնո գետերի հովիտներում։ Դրանցից են եղել Արեցոն, Կորտոնան, Կլուզիումը, Պերուջան, Չերվետերեն, Տարկվինիան։ Նրանք երկար ժամանակ պահպանել են իտալական առաջին բնակավայրերի իրենց արխաիկ մշակույթը՝ առանձնահատուկ հետաքրքրություն դրսևորելով մահվան ու հանդերձյալ կյանքի նկատմամբ։ Այդ պատճառով էտրուսկյան արվեստը զգալիորեն ավելի կապված է եղել դամբարանների ձևավորման հետ՝ ընդ որում ելնելով այն դրույթից, որ դրանցում եղած իրերը պետք է պահպանեն կապը ռեալ կյանքի հետ ։
Դամբարաններն ունեցել են տան տեսք։ Դրանց միջոցով մահացածը հնարավորություն է ստացել շարունակելու իր գոյությունը ։
Հունական արվեստի ազդեցությունը զգացվում է էտրուսկյան արվեստի ողջ գոյության ընթացքում, սակայն այդ ազդեցությունը նկատելի է միայն արտաքին ձևերի վրա, քանի որ երկու մշակույթների աշխարհընկալումը շատ տարբեր է եղել։
Ճարտարապետություն
Էտրուսկների ճարտարապետությունը բավական զարգացած է եղել։ Ամենից լավ պահպանվել են քաղաքային պատերը և դամբարանները։
Էտրուսկների քաղաքակրթության մեջ տաճարները մեծ նշանակություն չեն ունեցել։ Հնագույն ժամանակներից էտրուսկների կրոնական ծիսակարգում կիրառվել են բաց սրբատեղիները. տաճարների շինությունը սկսվել է ավելի ուշ։ Ամենահին շինությունը թվագրվում է մ. թ. ա. 6-րդ դարին։ Էտրուսկներն իրենց սրբավայրերը կառուցել են փայտից ու կավից, այդ պատճառով էլ դրանք չեն պահպանվել և դրանց մասին պատկերացում կարելի է կազմել Վիտրուվիոսի տրակտատի և տաճարների թրծակավե հիմքի հիման վրա։
Տաճարները կառուցվել են ցածր սյուներով բարձր հիմքերի վրա։ Դրանք իրենց տեսքով հիշեցնում են դորիական տաճարներ։ Կենտրոնական սրահը ավելի մեծ է եղել եզրայիններից, իսկ մուտքի դուրս ցցված հատվածը հենվել է երկու շարք սյուների վրա։ Տանիքները ծածկվել են կղմինդրով։ Ծածկի եզրերին ու կերպարային ռելիեֆներ են եղել։ Ֆրիզին պատկերվել են աստվածների կամ մարդկանց կերպարներ, իսկ ավելի ուշ դրանք զարդարվել են ծաղկային նախշերով։ Թրծակավը ներկվել է վառ գույներով ։
Հասարակ շինությունները շքեղորեն ներկվել են։ Անտեֆիքսներն ու ռելիեֆները, որոնք թաքցրել են փայտյա սյուները, ինչպես նաև ճակտոնազարդերը, որոնք պարզ ձևերից աստիճանաբար ձեռք են բերել քանդակային կոմպոզիցիաների տեսք ։ Տաճարների շինարարության ժամանակ էտրուսկները հազվադեպ են քար կիրառել՝ դրանք օգտագործելով միայն հիմքի մեջ։
Էտրուսկների շինարարական տաղանդը լավագույնս դրսևորվել է քաղաքային պատերի ու դարպասների կառուցման մեջ։ Դրանցից են, օրինակ, Պերուջայի և Վոլատերայի պատերն ու դարպասները ։ Մ. թ. ա. 8-6-րդ դարերում կեղծ կամարների ու սյուների համար օգտագործվել է քարի շարում, իսկ գլանաձև ծածկերն ի հայտ են եկել հելլենիզմի ժամանակաշրջանում։ Էտրուսկյան ամենահին ամրությունը Պոջիո Բուկոյի հողապատնեշն է (մ. թ. ա. 7-րդ դար)։
Էտրուսկները եղել են տեղի ոչ կարծր տեսակի քարերի մշակման ու դրանք իրար միացնելու վարպետներ։ Էտրուսկյան ճարտարապետության ձեռքբերումներից է քարե սալերը իրար վրա կիպ շարելը, որի վրա հենվել են կամարածածկերը։ Կամարածածկը հետագայում դարձել է հռոմեական մշակույթի բնորոշ տարր ։
Էտրուսկների գլխավոր դամբարանները գտնվում են Օրվիետոյում, Տարկվինիայում, Կիուզիում, Չերվերտերեում։ Մահացած մարդկանց էտրուսկները սովորաբար թաղել են հենց հողում, իսկ դրա վրա կոնաձև հողաթումբ են ձևավորել՝ դրանք շրջապատելով քարերով։ Դիակիզումից հրաժարվելուց հետո էտրուսկները սկսել են մահացածներին թաղել հողում։ Եղել են նաև քարանձավային թաղումներ, օրինակ՝ Սովանում։ Դրանք սովորաբար բաղկացած են մի քանի շինություններից՝ հարթ կամ երկթեք տանիքով։ Ամրության համար դրանց լրացուցիչ հենարաններ են հարմարեցվել։ Պատերը հաճախ ներկվել են։ Չերվերտերեի՝ նկարազարդ ռելիեֆով հենարանները զարդարվել են կենդանիներ, զենք ներկայացնող բազմագույն պատկերներով ։
Էտրուրիայի տները կառուցվել են չթրծված աղյուսից, իսկ հիմքերը լցրել են գետի քարերով։ Տները հավանաբար եղել են միահարկ։ Էտրուսկներն օգտագործել են հարթ կղմինդր։
Սուտրիում պահպանվել է էտրուսկյան ժայռափոր ամֆիթատրոն։
Գեղանկարչություն
Էտրուսկյան ֆրեսկոներում ամենից հետաքրքիրն այն է, որ դրանք պահպանվել են։ Դրան նպաստել է էտրուսկների՝ ժայռափոր դամբարանները նկարազարդելու ավանդույթը։ Իր ոճով էտրուսկյան գեղանկարչությունը աղերսներ ունի սկահակների զարդարման հետ։ Հանդիպում են նաև բնակելի տների նկարազարդումներ։ Դրանցից ամենահինը թվագրվում է մ. թ. 6-րդ դարին։
Նկարազարդումների մեծ մասն արված է ֆրեսկոյի տեխնիկայով։ Պատերը խոնավացվել են, ծածկել ծեփածոյով, որի վրա փայտով արվել են պատկերների ուրվագծերը։ Եզրագծերը ներկվել են։ Վաղ շրջանի ֆրեսկոներում գլուխն ու ոտքերը պատկերված են կիսապատկերով, իսկ ուսերը՝ դիմահայաց։
Առաջին ֆրեսկոներից են Ցլերի դամբարանի ֆրեսկոները (մ. թ. ա. 540-530 թվականներ)։ Այստեղ նկարազարդված է մի պատը։ Ճակտոնի տակ պատկերված են երկու ցուլեր, նաև էրոտիկ պատկերներ։ Գլխավոր սալին հունական էպոսից հատված է. Աքիլլեսը սպասում է Տրոյայի արքա Պրիամոսի որդուն։
Այս շրջանից ի հայտ են գալիս հրաշալի նկարազարդումներ, որոնցից են Տրիկլինիայի դամբարանի ֆրեսկոները. դրանք թվագրվում են մ. թ. ա. 470 թվականին։ Դռան մուտքից աջ և ձախ ձիավորների կերպարներ են, դռան դիմացի պատին՝ խնջույքի երեք սրահ։ Կողմնային պատերին պատկերված են հինգ պարողներ և երաժիշտներ։ Կերպարների ժեստերը ներդաշնակ են, շարժումները՝ շքեղ։
Քանդակագործություն
Քանդակագործությունը, չնայած դրա հիմքում վախճանաբանության դրույթի առկայությանը, այլ կերպ է կապված էտրուսկյան հասարակության ռեալ աշխարհին։ Բացի հանգուցյալների պաշտամունքից՝ պլաստիկան ունեցել է այլ գործառույթներ ևս. գոյություն է ունեցել դեկորատիվ խոշոր պլաստիկա և փոքր պլաստիկա տան միջավայրի ձևավորման համար։ Թաղման ծիսակարգում քանդակները եղել են և սարկոֆագների տեսքով։ Վիլլանովյան մշակույթում գերիշխել են երկրաչափական կրկնվող ձևերը, որոնք եղել են թրծակավե և բրոնզե առարկաների վրա։ Երկրաչափական ոճը, որը դրսևորվել է մ. թ. ա. 7-րդ դարից, Էտրուրիա է բերել Հունաստանի և արևելյան միջերկրածովյան շրջանի իրերի բազմազանությունը։ Ազդեցությունը եղել է շատ ուժեղ։ Էտրուսկները կրկնօրինակել են, յուրացրել, խառնել զարդանախշերը, մինչև ստացել են իրենց ոճը ։
Սակայն մ. թ. ա. 7-րդ դարի քանդակների մի տեսակ եղել էլ տեղի վարպետների ձեռքբերումը. դա հուղարկավորման՝ մարդկային գլխի տեսք ունեցող զամբյուղն է (կանոպա)՝ կավից կամ բրոնզից, որ ունի կափարիչ։ Գրեթե նույն ժամանակաշրջանում ի հայտ են եկել այդ քանդակները։ Մոտ մ. թ. ա. 600 թվականին Էտրուրիայում սկսվել է արխաիկ դարաշրջանը, որը շարունակվել է մինչև մ. թ. ա. 475 թվականը։
Մ. թ. ա. 7-րդ դարին են առնչվում Կլուզիումայի կանոպաները։ Անոթը կրկնօրինակում է մարդկային մարմինը՝ իհարկե սխեմատիկորեն։ Ձեռքերը ներկայացնում են բռնակները, կափարիչի գլուխը հանգուցյալի ինքնատիպ դիմակն է կամ նրա դիմապատկերը։ Դրանք պատրաստվել են թրծակավից կամ մետաղից։ Այս պլաստիկան վերաբերում է միջերկրածովյան հնագույն շրջանին ։
Քարե քանդակներ
Քարե քանդակները ձևավորվել են որպես մահարձաններ։ Մ. թ. ա. 6-րդ դարի ընթացքում էտրուսկները յուրացրել են հունական սկահակազարդարումը, սակայն Էտրուրիայի քաղաքներում արվեստը եղել է խիստ յուրօրինակ. դա հատկապես վերաբերում է քարե խորաքանդակներին։
Բրոնզե քանդակներ
Էտրուսկներն ավելի մեծ հաջողության են հասել բրոնզի հետ աշխատանքում։ Կամպանիայում պատրաստվել են բրոնզե զամբյուղներ՝ զարդարված կերպարներով։ Բրոնզը կիրառել են կահույքի, հայելիների, մարտակառքերի պատրաստման ժամանակ։
Թրծակավե քանդակներ
Էտրուսկների պատրաստած թրծակավե իրերը նույնպես բարձրակարգ են եղել։ Հատկանշական է Չերվետերիի սարկոֆագը, որը վերաբերում է մ. թ. ա. 520 թվականին։ Այն զարդարված է ամուսնական զույգի պատկերով։ Իսկական գլուխգործոց է Վեյիի՝ չորս քանդակներից բաղկացած քանդակախումբը, որը թվագրվում է մ. թ. ա. 500 թվականին։
Մ. թ. ա. 6-րդ դարում դրսևորվել է հոնիական քանդակագործության ազդեցությունը։ Էտրուսկ քանդակագործ Վուլկան (արխաիկ շրջանի միակ քանդակագործը, որի անունը հայտնի է) կամ նրա շրջապատից մեկը ստեղծել է Ապոլլոնի թրծակավե քանդակը, որը որպես զարդարանք է ծառայել տաճարի մուտքի համար։ Հոնիական ազդեցությունը նկատելի է նյութի մշակման մեջ, որը լավ փոխազդեցության մեջ է լույսի հետ։ Ի հայտ է գալիս լուսաստվերային ավելի կտրուկ հակադրություն։ Կապիտոլիական գայլը նույնպես բնորոշվում է հոնիական ազդեցությամբ. մարմնի նուրբ մշակում, մորթու ոճավորված պատկերում, լույսի ու ստվերի խաղ։ Մ. թ. ա. 5-րդ դարում Արեցոյի Քիմեռը մատնանշում է հոնիական ազդեցությունը, որն իր արտահայտչականության և լակոնիկ գծերի շնորհիվ գերազանցում է այդ հակադրությունը ։
Սարկոֆագներ
Էտրուսկյան քանդակագործության յուրօրինակ դրսևորում են սարկոֆագները, որոնք սովորաբար թրծված կավից են պատրաստել։ Դրանց կափարիչին պատկերվել է հանգուցյալի կիսապառկած կերպարը շատ հաճախ կնոջ հետ։ Կերպարները, հատկապես նրանց դեմքերն ունեցել են մեծ նմանություն հանգուցյալի հետ։ Այդ նմանությունն աստիճանաբար ավելի նատուրալիստական ու անհամեստ բաց է դարձել։ Ֆիզիկական թերությունները, հիվանդության նշաններն ու ծերությունը բացահայտ պատկերվել են ։
Մ. թ. ա. 4-րդ դարից սարկոֆագների թեմատիկայում ու ճակատային ռելիեֆում նկատելի է դառնում հելլենիստական և էտրուսկյան արվեստների կապը, սակայն էտրուսկների դիմանկարային նատուրալիզմը միտված էր կերպարը դետալներով պատկերելուն, այն հնարավորինս իրականությանը մոտ ներկայացնելուն, նյութականացմանը։ Հանգուցյալի կենսակերպը ընդգծվել է առավելագույնս, դրա համար նրան պատկերել են խնջույքներում։ Էտրուսկյան դիմանկարներում հոգեբանական որոնումների կնիքը բացակայում է։ Միակ հոգսը կենցաղի շոշափելիությունն ու կենսական լինելն է։ Դա նկատելի է ուշ շրջանի մի քանդակում՝ «Օրատորում»։ Այն օժտված է հռոմեական արժանապատվությամբ, ընդ որում առկա են էտրուսկյան մշակույթի ուշ շրջանին բնորոշ տագնապն ու մելանխոլիան ։
Սկահակների նկարազարդում
Մ. թ. ա. 6-5-րդ դարերում Հին Հունաստանի իտալական գաղութների ազդեցությամբ զարգացել է էտրուսկյան սկահականկարազարդումը կարմիր գույնով, որոնց սյուժեները ինչպես հունական, այնպես էլ սեփական էտրուսկյան դիցաբանությունից են վերցված։
Զարդանախշ
Էտրուսկյան զարդանախշը ներկայացված է կտավներին։ Էտրուսկները սիրել են պատկերել խաչեր և շրջանակներ ։ Եռանկյունների ֆրիզը էտրուսկ նկարիչների նախընտրած զարդանախշային մոտիվներից է։ Հանդիպում են նաև ալիքների տեսքով զարդանախշեր ։
Գլիպտիկա
Էտրուրիայում գլիպտիկան ի հայտ է եկել մ. թ. ա. 6-րդ դարի վերջին և միանգամից հասել է բարձր մակարդակի հույն ներգաղթյալների շնորհիվ, որոնք, Ստրաբոնի և Պլինիոս Ավագի թողած ժլատ տեղեկատվության համաձայն, դարձել են քարի վրա փորագրության՝ էտրուսկների առաջին ուսուցիչը։ Էտրուսկ աշակերտները դրսևորել են պահպանողականություն և երկար ժամանակ պահպանել են հելլեն արխաիկ փորագրողների ոճական ավանդույթները՝ սերդոլիկից բացառապես փորագրելով բզեզաքարեր։ Էտրուսկ փորագրողները իրենց ազատություն են թույլ տվել միայն միջատի կառուցվածքի դետալների պատկերման և շքեղ նախշազարդման մեջ։ Ի տարբերություն հույների՝ էտրուսկները կիրառել են քանդակաքարերը նաև որպես կնիքներ. վաղ ժամանակաշրջանի էտրուսկյան սաթե բզեզաքարերը՝ լոնդոնյան և կոպենհագենյան հավաքածուներից, նախատեսված են եղել զարդարանքի համար։ Ի տարբերություն հին հունական գլիպտիկայի՝ էտրուսկները քանդակաքարերին չեն թողել փորագրողների անունները, այլ պատկերվող կերպարի, այդ թվում՝ հին հունական դիցաբանական կերպարների, սակայն էտրուսկյան տարբերակով։
Էտրուսկյան գլիպտիկայում խիստ ոճի վառ օրինակ է բեռլինյան սերդոլիկե բզեզաքարը՝ բարդ կոմպոզիցիայով, որում պատկերված է հին հույն հինգ հերոսների խորհուրդը Թեբեի դեմ առաջին արշավանքի ժամանակ։ Դրան առաջին անգամ ուշադրություն է դարձրել Յոհան Յոախիմ Վինկելմանը, որը կազմել է «Հանգուցյալ բարոն Ֆոն Շտոշի փորագիր քարերի» հիմնական գրացուցակը ։
Դասական ժամանակաշրջանում էտրուսկյան գլիպտիկան լեցուն է սեփական դիցաբանական կերպարներով, որոնց տարորոշումը երբեմն դժվարություն է ներկայացնում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Էտրուսկներ Կատեգորիա:Արվեստի պատմություն Կատեգորիա:Իտալիայի արվեստ Կատեգորիա:Անտիկ դարաշրջան
Էլվինը և բուրունդուկները 4
Էլվինը և բուրունդուկները 4 (Անգլ.` Alvin and the Chipmunks: The Road Chip), անիմացիոն ֆիլմ, «Էլվինը և բուրունդուկները», «Էլվինը և բուրունդուկները 2», «Էլվինը և բուրունդուկները 3» ֆիլմերի շարունակությունը։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2015 թվականի դեկտեմբեր 6-ին։
Սյուժե
Բուրունդուկները տեսնում են, որ Դեյվը իր մոտ է պահում մատանի և կարծում են, որ դա Դեյվի ընկերուհու` Սամանտայի համար է։ Դեյվը հայտնում է նրանց, որ պատրաստվում է երգի պրեմիերայի համար Սամանտայի հետ մեկնել Մայամի։ Բուրունդուկները կարծում են, որ Դեյվը պատրաստվում է առաջարկություն անել Սամանտային և հասկանում են, որ նրանց ամուսնության դեպքում նրանք ապրելու են Սամանտայի տղայի՝ Մայլսի հետ, որին նրանք չէին համակրում։
Մայլսի հետ համաձայնության գալով՝ բուրունդուկները որոշում են մեկնել Մայամի։ Առջևում նրանց սպասվում են բազմաթիվ փորձություններ։
Դա դառնում է Մայլի կյանքի ամենակարևոր ճանապահորդությունը։
Ամելի Մորեսմոյի կարիերայի վիճակագրություն
Ամելի Մորեսմոյի կարիերայի վիճակագրությունը իրենից ներկայացնում է ֆրանսիացի թենիսիստուհի և աշխարհի նախկին թիվ մեկ ռակետ Ամելի Մորեսմոյի կարիերայի ամփոփ վիճակագրությունը և մրցաշարերի եզրափակիչներում մասնակցությունները։
Գալակուրդաղ
Գալակուրդազ, լեռնաշղթա Հայկական լեռնաշխարհում, Արևելյան և Արևմտյան Տիգրիս գետերի խառնարանի շրջանում։ Ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը 2818 մետր է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայկական լեռնաշխարհի լեռնաշղթաներ
Գևորգ Հանեսօղլյան
Գործունեություն
1904-1920 թվականներին աշխատել է Հայաստանի տարբեր տպարաններում և մասնակցել քաղաքական ցույցերի ու գործադուլների։ 1920 թվականին գործուն մասնակցություն է ունեցել Մայիսյան ապստամբությանը, որի համար հեռակա կարգով դատապարտվել է մահապատժի։ 1921 թվականին նշանակվել է Հայաստանի արհմիությունների կազմբյուրոյի պատասխանատու քարտուղար։ Դաշնակցության 1921 թվականի փետրվարյան խռովության ժամանակ կռվել է Ղամարլուի (Արտաշատ) ճակատում։ 1924-1930 թվականներին կուսակցական աշխատանք է տարել Երևանում ու Գյումրիում։ Եղել է Գյումրիի քաղաքապետ (1926-1928) և Երևանի քաղաքապետ (1928-1930 և 1936 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև նոյեմբերի 15-ը) ։
1930-1931 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ Ժողտնտխորհի, 1933-1934 թվականներին՝ Հայաստանի Արհմիությունների խորհրդի նախագահ։ 1934-1936 թվականներին Հայաստանի ՀԿ (բ) կ Երևանի քաղկոմի քարտուղարն էր, իսկ 1936 թվականի նոյեմբերից՝ ՀԽՍՀ-ի Կենտգործկոմի նախագահ։ Եղել է ՀԿ (բ) կ Կենտկոմի բյուրոյի, ՀամԿ (բ) կ Անդրերկրկոմի անդամ։ Ընտրվել է Անդրֆեդերացիայի և ՀԽՍՀ Կենտգործկոմների անդամ։
1938 թվականին գնդակահարվել է ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ հեղափոխականներ Կատեգորիա:Հայ կոմունիստներ Կատեգորիա:Հայ պետական գործիչներ
Լաուրա Էֆրիկյան
Լաուրա Անջելոյի Էֆրիկյան (Laura Efrikian, ), հայազգի իտալացի դերասանուհի, հաղորդավարուհի։ Ջութակահար, դիրիժոր Անջելո Էֆրիկյանի դուստրը։
Կենսագրություն
1960 թվականից Էֆրիկյանն աշխատել է թատրոնում, հեռուստատեսությունում, նկարահանվել ֆիլմերում, 1962 թվականին հյուրընկալվել Սան Ռեմոյի երաժշտական փառատոնում ։ 1961 թվականին հանդես գալով պեպլում «Հերկուլեսը և Ատլանտիսի նվաճումը» ֆիլմում՝ Էֆրիկյանը հանդես եկավ նաև մի շարք երաժշտական ֆիլմերում Ջիանի Մորանդիի հետ, ում հետ ամուսնացավ 1966 թվականին ։ Զույգն ամուսնալուծվել է 1979 թվականին ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ դերասանուհիներ Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:20-րդ դարի իտալացիներ
Ռենե Ուրբանի
Ռենե Ուրբանի, Լյուքսեմբուրգի և միջազգային կոմունիստական շարժման գործիչ։ Դ․ Ուրբանիի որդին։ Մասնագիտությամբ ժուռնալիստ։ Լյուքսեմբուրգի կոմկուսի (ԼԿԿ) անդամ 1945 թվականից։ 1956 թվականից՝ ԼԿԿ ԿԿ, 1968 թվականից՝ ԼԿԿ ԿԿ գործադիր կոմիտեի անդամ։ 1976 թ. դեկտեմբերից՝ ԼԿԿ նախագահ։ Ռենե Ուրբանին 1962 թվականից ԼԿԿ կենտրոնական օրգան «Դի Ցայտունգ ֆում լետցեբուրգեր ֆոլլեկ» («Die Zeitung vum Letzeburger Vollek») թերթի տնօրենը և գլխավոր խմբագիրն է։ 1975 թվականից՝ Լյուքսեմբուրգի պառլամենտի դեպուտատ։
Կատեգորիա:Լյուքսեմբուրգ Կատեգորիա:Բարեկամության շքանշանի ասպետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի լրագրողներ
Հայրենասերների միություն
«Հայրենասերների միություն», հայ ազգային հայրենասիրական խմբակ։ Հիմնել են Մոսկվայի հայ ուսանողները՝ 1882 թվականին, Ներսես Աբելյանի ղեկավարությամբ։
Հրատարակումներ
Միությունը հրատարակել է «Ազատության ավետաբեր» անլեգալ թերթը (4 համար)։ Հայրենասերների միության նպատակը Արևմտյան Հայաստանի ազատագրումն էր թուրքական լծից։ Այդ մասին ասված է Հայրենասերների միության հայտարարության մեջ։ Հետևելով Մ. Նալբանդյանին և ռուս հեղափոխական դեմոկրատներին՝ Հայրենասերների միությունը պրոպագանդել է հայ ժողովրդի սոցիալական և ազգային ազատագրության, պաշտպանել ազգերի եղբայրության գաղափարը. Մենք հավասարաչափ հարգում ենք յուրաքանչյուր ազգի լեզուն, կրոնը և անկախությունը, եթե միայն նա չի ձգտում հարստահարել ուրիշներին, արգելք չի դառնում ուրիշների կանոնավոր զարգացմանը»։ խմբակը խիստ դատապարտել է եվրոպական երկրների երկդիմի քաղաքականությունը Արևմտյան Հայաստանի ազատագրության հարցում։
Ռուսական ոստիկանության հետապնդումների հետևանքով Հայրենասերների միությունը 1884 թվականին դադարեց գործել։
Կատեգորիա:Հայկական ազգայնական կազմակերպություններ Կատեգորիա:Ուսանողական կազմակերպություններ
Սպիտակաձյունիկ 2։ Եվ ապրեցին նրանք երջանիկ
Սպիտակաձյունիկ 2։ Եվ ապրեցին նրանք երջանիկ (Happily Ever Afte), լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, որը ստեղծվել է 1988 թվականին «Filmation» ընկերության կողմից, կինոթատրոններում է հայտնվել հինգ տարի անց։ Պատմությունը հանդիսանում է «Սպիտակաձյունիկ» հեքիաթի ոչ պաշտոնական շարունակությունը։ Սպիտակաձյունիկի և արքայազնի սիրո հետ միասին ֆիլմում բոլոր կերպարները յուրահատուկ են։
Սկզբում ընկերությունը պլան է մշակել ստեղծել direct-to-video սերիաների սիքվելները հայտնի դիսնեյի նկարների վրա, սակայն միայն այս ֆիլմը և «Պինոկիոն և Խավարի կայսրն» ավարտվել էին։
Պատկերը հայտնվեց նույն ամռանը, երբ «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմի ցուցադրությունը սկսվեց ։ Հետագայում 20th Century Fox-ը ձեռք բերեց իրավունք այս ֆիլմի, ինչպես նաև «Պինոկիոն և խավարի կայսրն» և շատ այլ ֆիլմերի համար։
Սյուժե
Դաժան խորթ մոր՝ թագուհու մահից հետո, Սպիտակաձյունիկը ապրում էր արքայազնի հետ առանց որևէ վտանգների, բայց նրա երջանկությունը կարծես թե ավարտվելու է։ Թագուհու չար եղբայրը՝ լորդ Մալիսը, ժամանում է թագավորություն, որտեղ սիրով և համերաշխությամբ ապրում է արքայադուստրը իր սիրեցյալի հետ։ Մալիսի նպատակն էր վրեժ լուծել քրոջ մահվան համար, քանի որ նա վստահ էր, որ քույրը մահացել է Սպիտակաձյունիկի և նրա փեսացուի պատճառով։ Պարբերաբար փորձելով ստանալ Սպիտակաձյունիկին, Մալիսը օգտագործում է իր կախարդությունը, հարձակվում է արքայազնի վրա, իսկ Սպիտակաձյունիկը գնում է յոթ թզուկների տնակ, որտեղ նրան նախկինում օգնել էին։ Հասնելով նրանց տնակ նա բացահայտում է, որ թզուկները տեղափոխվել են նոր հանքավայր, և ծանոթանում է նրանց զարմուհի թզուկների հետ։ Նա իմանում է, որ նրանցից յուրաքանչյուրը համապատասխանում է բնության որոշակի ուժին, ինչպես նաև Սպիտակաձյունիկը տեսնում է ամենակրտսեր շանթարձակ թզուկին, որն առայժմ չի կարողանում կառավարել իր ուժերը, և հաճախ սխալներ է գործում։ Զարմուհի թզուկները խորհուրդ են տալիս դիմել Մայր բնությանը և նրանից խորհուրդ խնդրել։ Նրանք միասին գնում են Մայր բնության մոտ, իսկ նրանց շարժմանը հետևում են բուն և թռչող մուկը, որոնց նպատակն էր նրանց վնաս հասցնել։ Բայց այստեղ է գալիս Մալիսը, տեղեկացնելով, որ արքայազնն իր մոտ գերի է։ Սպիտակաձյունիկը որոշում է գնալ նրա մոտ՝ ամրոց։ Ճակատագրի բերումով Սպիտակաձյունիկը և նրա ուղեկցորդուհիները դուրս են գալիս շքեղ, հազարավոր բույսերի բուրմուքով, առավոտյան թարմությամբ առկայծող, դեպի երևակայությունը ցնցող մարգագետին։ Նրանք անցնում են այդ մարգագետինը և գնում առաջ։ Մայր բնությունը կանխատեսում է վտանգավոր ճանապարհ և թզուկներին ուղղարկում է նրա հետ։ Իր նոր ընկերների հետ միասին նա փորձում է գտնել արքայազնին, և պաշտպանել Մալիսից։ Ճանապարին նրանց սպասվում է բազմաթիվ վտանգներ, իսկ ճանապարհին նրանց օգնում է «մռայլ մարդուկը», որը թաքցնում էր իր դեմքը։
Նրան, ում Սպիտակաձյունիկը ընդունել էր որպես արքայազն, իրականում Մալիսն էր, իսկ նա վախեցած նայելով շուրջբոլորը բացահայտում է, որ գտնվում է ամրոցի տանիքի արձանների պատկերասրահում։ Հասկանալով, որ ոճրագործը իր վերարկույի օգնությամբ մտադիր է նրան դարձնել արձան, Սպիտակաձյունիկը փորձում է փախչել, նրան քաջաբար պաշտպանում է «մարդուկը», սակայն կախարդը վառում է նրան իր հայացքով։ Այստեղ են հասնում թզուկները, բայց առաջացած ծեծկռտուքի մեջ նրանք պարտություն են կրում, և վերածվում են քարի, սակայն Մալիսը չի նկատում թաքնված շանթարձակին, որը բռունցքի մեջ ուժ հավաքելով ընդունում է միակ ճիշտ որոշումը և կայծակով հարձակվում է սրիկայի վրա, որը հնարավորություն է տալիս Սպիտակաձյունիկին նրան ծածկել իր սեփական վերարկույով։ Այսպիսով նա հավերժ վերածվում է վիշապի մարմնով և մարդկային գլխով քարե հրեշի։ Թզուկները վերակենդանանում են, ամենուր տիրում է համընդհանուր ուրախություն և հայտնվում է Մայր բնությունը։ Սակայն Սպիտակաձյունիկը դառը լալիս է իր պաշտպանի համար։ Մայր բնությունը նրա արցունքներին Աստվածային ուժ է տալիս, և «մարդուկը» հարություն է առնում։ Պարզվում է նա արքայազնն է, որը կյանքի գնով փրկեց իր սիրեցյալին։ Շանթարձակը դարձավ հերոսուհի, առջևում հարսանիքն է, իսկ թագավորությունում կրկին խաղաղություն և ներդաշնակություն էր տիրում։
Հետաքրքիր փաստեր
Մուլտֆիլմը զգալիորեն տարբերվում է առաջին մասից։ Դա պայմանավորված էր նրանով, որ «The Walt Disney» ընկերությունը դժգոհ էր «Filmation»-ի նախորդ «Պինոկիոն և Խավարի կայսրը» մուլտֆիլմի աշխատանքից, որը ստեղծվել էր որպես սիքվել «Պինոկիո» մուլտֆիլմի համար։ Այս ամենից հետո «Filmation»-ը ստիպված էր խոստանալ «Disney»-ին, որ առաջին մուլտֆիլմում գտնվող բոլոր իրերն ու կերպարները այստեղ այլ կերպ են լինելու։ Վերջնական տարբերակում նույնիսկ փոխվեց մուլտֆիլմի բնօրինակ անունը՝ «Snow White in the Land of Doom»:
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմեր Կատեգորիա:1988 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Անգլերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Ամերիկյան ֆենտեզի արկածային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆիլմեր վհուկների մասին
Յարլսբերգ (պանիր)
Յարլսբերգ (Jarlsberg, /ˈjɑrlzbərɡ/), նորվեգական կիսակարծր պանիր, որը ստացվում է կովի պաստերիզացված կաթից։ Ստացման համար օգտագործվում է ռենինի խմորիչ։ Այն ունի քաղցրավուն կծու համ և խոշոր աչքեր։
Նկարագրություն
Յարլսբերգ պանիրն ունի դեղին կեղև։ Կտրելուց ամբողջ պանրի գույնը կրկին միատարր դեղին է։ Ունի փափուկ, սերուցքային, և քաղցրավուն համ։ Այս պանիրը հրաշալի է նաև տարբեր ուտեստներ պատրաստելու համար։ Jarlsberg Special Reserve պանիրը արտադրվում է սահմանափակ քանակությամբ։ Սա հին պանիր է հանդիսանում, որի տարիքը շուրջ մեկ տարի է ։
Պատրաստում
Յարլսբերգը պատրաստում են կովի պաստերիզացված կաթից, որի մեջ ավելացնում են խմորիչ և հատուկ կաթնաթթվային նյութ։ Որից հետո կաթը վերածվում է շիճուկով կաթնաշոռի։ Կաթնաշոռը տեղադրվում է պանրի համար նախատեսված կաղապարների մեջ և մամլիչի տակ դրվում։ Հետո աղ են ավելացնում և թողնում մեկից տասնհինգ ամիս։
Երիտասարդ յարլսբերգը շուկա է հանվում պատրաստելու պահից երկուսից երեք ամիս անց։ Այն ունի հաճելի և թեթև կծվային համ՝ կիտրոնի կեղևի բուրմունքով։ Առավել հին յարլսբերգը ունի ավելի սուր և հարուստ համ և վաճառվում է «Jarlsberg Special Reserve» մակնիշի ներքո։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Կովի կաթից պանիրներ Կատեգորիա:Պանիրներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Նորվեգական պանիրներ Կատեգորիա:Նորվեգական խոհանոց
Յաղուբ Շևքի փաշա
Յաղուբ Շևքի Սուբաշը (Yakup Şevki Subaşı, ), գեներալ-մայոր (Օսմանյան կայսրության բանակ), բանակի գեներալ (Orgeneral):
Կենսագրություն
Ծնվել է 1876 թվականին Խարբերդում, Արևմտյան Հայաստան։ 1896 թվականին ընդունվել է Օսմանյան կայսրության ռազմական ակադեմիա, 1900 թվականին ավարտել է, ստանալով շտաբս-կապիտանի (kurmay yüzbaşı) կոչում ։ Եղել է II դաշտային բանակի շտաբի պետ։ Բալկանյան պատերազմների ժամանակ եղել է Օսմանյան կայսրության հրետանու պետ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմը դիմավորեց Ստամբուլի ամրացված շրջանի պետի պաշտոնում։ VI բանակային կորպուսի հրամանատարի տեղակալ ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում Դարդանելի ճակատամարտի ժամանակ եղել է XIX հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, ապա՝ III բանակային կորպուսի հրամանատար։ Գալիցիայի ռազմագործողության ժամանակ եղել է XV բանակային կորպուսի հրամանատար։ Հաջող մարտական գործողությունների համար նրան շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում։
1917 թվականից՝ II դաշտային բանակի շտաբի պետ, ապա՝ հրամանատար։ Մարտնչել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի Կովկասյան ռազմաճակատում։
2 մարտի 1918 թվականի նշանակվել է IX դաշտային բանակի զորահրամանատար ։ Մասնակցել է Հայ-թուրքական պատերազմներին։ 1918-ի ապրիլ ամսից եղել է«Կարս» բանակախմբի զորահրամանատարը ։
1920 թվականին եղել է Մալթայի աքսորականների շարքում։ 1921 թվականին վերադարձել է աքսորից։ Թուրքիայի անկախության պատերազմի ժամանակ եղել է II դաշտային բանակի հրամանատար ։ 1924 թվականից՝ Թուրքիայի բարձրագույն ռազմական խորհրդի անդամ։ Զորացրվել է 1926-ին՝ բանակի-գեներալ կոչումով։ Վախճանվել է 20 դեկտեմբերի 1939 թվականին, Կոստանդնուպոլիս-Ստամբուլ քաղաքում։
Յաղուբ Շևքի փաշան 1918թ. թուրք-հայկական պատերազմում
Օսմանյան բանակի գեներալ Յաղուբ Շևքի փաշան իր սև հետքն է թողել հայոց պատմության մեջ։ Նրա անունը հիշատակվում է հայոց պատմության 1918 թվականի մի շարք իրադարձությունների մեջ, որոնք աղետալի դեր են խաղացել հայ ժողովրդի համար։ Մասնավորապես, 1918 թվականի՝ Հայաստանի համար բախտորոշ ռազմաքաղաքական իրադարձությունները ուսումնասիրած Գնդապետ Աշոտ Հ. Հարությունյանի հեղինակած «Թուրքական ինտերվենցիան Անդրկովկաս 1918 թ. և ինքնապաշտպանական կռիվները» ռազմապատմական աշխատությունում Յաղուբ Շևքի փաշան հիշատակված է մի շարք պարբերություններում։
Յաղուբ Շևքի փաշան «Կարս» զորախմբի հրամանատար
Այսպիսով, Ղարաքիլիսա-Ղազախ ուղղությունը գլխավորն էր, որովհետև թուրքերը շտապում էին Ղազախ-Աղստաֆա-Ելիզավետպոլ գծով հասնել Բաքու ։ 3-րդ և 4-րդ զորախմբերը, այսինքն՝ IX կովկասյան հետևակային դիվիզիան և XXXVI կովկասյան հետևակային դիվիզիան խնդիր ունեին Սարդարապատի և Սշտարակի կողմերից ներխուժել Երևան և վերջ տալ արևելահայության վարչական կենտրոնին ։
Յաղուբ Շևքի փաշայի զորքերի վայրագություններն ու ոճիրները Արևելյան Հայաստանի մի շարք վայրերում
Օսմանյան զինված ուժերի զորքերը իրենց եղեռնագործությունները և, մասնավորապես, ոճրագործությունները հայության հանդեպ շարունակում էին գործել բոլոր այն վայրերում, որոնք նրանց հաջողվում էր զավթել։ Ահա ինչպես են նկարագրվում Յաղուբ Շևքի փաշայի հրամանատարությանմբ գործող օսմանյան «Կարս» զորախմբի, մասնավորապես, վերջինիս կազմում գտնվող XI կովկասյան հետևակային դիվիզիայի (հրամանատար՝ Ջամիլ Ջավադ բեյ) կողմից իրականացված ցեղասպանական գործողությունները Արևելյան Հայաստանի կարևոր բնակավայրերից մեկում՝ Ղարաքիլիսայում (ներկայումս՝ Վանաձոր)։
Յաղուբ Շևքի փաշան IX դաշտային բանակի հրամանատար
1918 թ. հունիսի 5-ին Էնվեր փաշան ժամանեց Բաթում և ձեռնամուխ եղավ [Օսմանյան կայսրության ] արևելյան զորքերի վերախմբավորմանը։ Ստեղծվեցին երեք բանակային կորպուսներ, որոնց մեջ մտնում էին 15-րդ, 19-րդ, 20-րդ, 25-րդ, 26-րդ, 46-րդ և 50-րդ հետևակային դիվիզիաները։ Դրանց մի մասը մասնակցել էր [Առաջին համաշխարհային] պատերազմին եվրոպական թատերաբեմում և Դարդանելում ։ Յուրաքանչյուր դիվիզիայում հաշվվում էր 9.000-10.000 զինվոր ու սպա ։
Էնվերը որոշեց արևելքում ստեղծել նոր՝ IX բանակը, որի կազմում էին նախկին III բանակի մնացորդները ։ IX բանակը բաղկացած էր երկու բանակային կորպուսից` I և IV ։ I բանակային կորպուսի հրամանատարն էր Քյազիմ Կարաբեքիրը, IV-ինը՝ Իսխան փաշան ։
Էնվերի հրամանով նորաստեղծ IX բանակի հրամանատար նշանակվեց Յաղուբ Շևքի փաշան ։
Այս բանակը, որպես առավել մարտունակ, զբաղեցնում էր թուրքական Կովկասյան ճակատի աջ թևի կենտրոնը։ Բանակի շտաբը տեղավորվել էր սկզբում Էրզրումում, հետագայում՝ Կարսում ։
Յաղուբ Շևքի փաշան Մալթա կղզու աքսորում
Յաղուբ Շևքի փաշան, որպես ռազմական հանցագործ, հայ ժողովրդի կոտորածներ և մարդկության հանդեպ հանցագործություններ իրականացրած անձնավորություն՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո Անտանտի հաղթական տերությունների, մասնավորապես Մեծ Բրիտանիո կողմից աքսորվել է բրիտանական տիրույթ հանդիսացող Մալթա կղզին, որտեղ ափ է իջել 1920թ. հունիսի 13-ին։ Մալթայում բանտարկության տարիներին նրա բանտային համարանիշը եղել է 27 97։
Տես նաև
Կատեգորիա:Խարբերդում ծնվածներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակիցներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության զինվորականներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության զորահրամանատարներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության զորավարներ Կատեգորիա:Թուրքական պետական գերեզմանատանը թաղվածներ Կատեգորիա:Ռազմական պատմություն Կատեգորիա:Հայ-թուրքական պատերազմ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական հանցագործներ Կատեգորիա:Հանցագործություն մարդկության հանդեպ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներ Կատեգորիա:Փաշաներ Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական ակադեմիայի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Օսմանյան ռազմական քոլեջի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Բալկանյան պատերազմներում Օսմանյան կայսրության ռազմական գործիչներ Կատեգորիա:Օսմանյան բանակի գեներալներ Կատեգորիա:Թուրքական բանակի գեներալներ Կատեգորիա:Մալթայի աքսորականներ Կատեգորիա:Հույն-թուրքական պատերազմի (1919-1922) թուրք մասնակիցներ Կատեգորիա:Անձինք Խարբերդից Կատեգորիա:Առաջին համաշխարհային պատերազմի օսմանյան մասնակիցներ
I Hate Boys
«I Hate Boys», ամերիկյան երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի Bionic ստուդիական ալբոմի (2010) չորրորդ սինգլը, թողարկվել է 2010 թվականի հունիսի 28-ին։
Երգացանկ
1. «I Hate Boys» — 2։24
2. «Not Myself Tonight» (Laidback Luke Radio Edit) — 3։39
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Քրիստինա Ագիլերայի երգեր Կատեգորիա:2010 երգեր
Չքնաղ (այլ կիրառումներ)
Չքնաղ եզրը կարող է վերաբերել՝
Դոմինիկ Ուրբանի
Դոմինիկ Ուրբանի, Լյուքսեմբուրգի և միջազգային բանվորական շարժման գործիչ։ Ծնվել է բանվորի ընտանիքում։ 1921 թ. մասնակցել է Լյուքսեմբուրգի կոմունիստական կուսակցության (ԼԿԿ) հիմնադիր համագումարին։ 1929 թվականից՝ ԼԿԿ ԿԿ, 1930 թվականից՝ ԿԿ քաղբյուրոյի, այնուհետև՝ ԿԿ Գործադիր կոմիտեի անդամ։ 1933-1965 թթ. ԼԿԿ ԿԿ գլխավոր քարտուղարն էր։ 1965-1976 թթ.՝ ԼԿԿ նախագահ, ապա՝ պատվավոր նախագահ։ Մասնակցել է Կոմինտերնի VII (1935) կոնգրեսին։ 1945 թվականից՝ պառլամենտի դեպուտատ։ 1946-1947 թթ. եղել է առողջապահության և սպորտի մինիստրը։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով (1973)։
Մահևանյաններ
Մահևանյաններ, իշխանական տոհմ Սյունիքում։ Նրա ներկայացուցիչներից Մահևանը XI դ. վերջին Սյունյաց Սենեքերիմ թագավորի ազատներից էր։ 1166 թվականին սելջուկների հարձակումների պատճառով Մահևանյանները տեղափոխվեցին Անի։ Սյունիք վերադարձան Զաքարյանների օրոք։ Մահևանյանները Իվանե Աթաբեկից, իբրև հայրենիք, ստացան Նրբույն բերդը և ագարակներ՝ Վայոց ձորի արևմտյան կողմում։ Մահևանյանների վերջին ներկայացուցիչներից էին Ջուրջեանց թոռ Մահևանը և Ամիրան։
Կատեգորիա:Մահևանյաններ
Մարդը օդում
Մարդը օդում (Человек в воздухе) ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ` ըստ Ռեյ Բրեդբերիի պատմվածքի մոտիվների։
Սյուժե
Մուլտֆիլմը պատմում է հանճարի և իշխանություն ունեցող բռնակալի հավերժական ողբերգական հակամարտության մասին։ Ֆիլմի հերոսները թռչող սարքի գյուտարարն են և Չինաստանի կայսրը, որը հրամայել է մահապատժի ենթարկել նրան։ Կայսրը վախենում էր թռչող ապարատի` ռազմական նպատակներով օգտագործելու հնարավորությունից և պալատականներին կարգադրում է պահել այս գաղտնիքը։
Թողարկումներ
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով բազմիցս թողարկվել է մուլտֆիլմերի «Կախարդական թևեր» հավաքածուի մեջ («Սոյուզմուլտֆիլմ») ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1993 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆանտաստիկ մուլտֆիլմեր
Մամեստիայի ճակատամարտ
Մամեստիայի ճակատամարտ - տեղի է ունեցել 1152 թվականին Մամեստիա քաղաքի մոտ Անդրոնիկոս Ա Կոմնենոսի ղեկավարած Բյուզանդական կայսրության և Թորոս Բ-ի ղեկավարած Կիլիկյան Հայաստանի զորքերի միջև։
Ընթացքը
Անդրոնիկոսին խոստումներով, ահաբեկումներով հաջողվում իր կողմը քաշել Արևմտյան Կիլիկիայի անջատամետ որոշ հայ իշխանների՝ Պապեռոնի տեր Սմբատ Հեթումյանին, Լամբրոնի տեր Օշին Հեթումյանին (Ներսես Լամբրոնացու հայրը), Բարձրբերդի տեր Վասիլ Նաթանայելյանին և Պռականի տեր Վասիլին։ Զորավարը պաշարում է Մամեստիան և մերժելով Մեծ իշխան Թորոս Բ-ի հաշտության առաջարկը՝ Անդրոնիկոսը հայտարարում է, որ խորտակելու է հայկական իշխանությունը, իսկ Թորոսին իր հոր՝ Լևոն Ա-ի նման, շղթայակապ տանելու է Կոստանդնուպոլիս։ Ըստ բյուզանդական պատմիչ Նիկիտաս Քոնիատի և հայ պատմիչ Գրիգոր Երեցի, հայկական զորաբանակը, Թորոս Բ-ի, նրա եղբայրներ Ստեփանի ու Մլեհի հրամանատարությամբ, անձրևային մի գիշեր դուրս գալով պաշարված քաղաքից, պարտության է մատնում թշնամուն ։ Լքելով իր բանակը՝ Անդրոնիկոսը ապաստանում է Անտիոքի դքսի մոտ։ Նիկիտաս Քոնիաթը վկայում է, որ հայ զորականները բյուզանդացիներին գերազանցում էին թե՝ իրենց քաջությամբ, թե՝ հմուտ մարտավարությամբ։