cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ամպ (Բիթլիսի գավառ)
Ամպ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում, Վանա լճի աջ կողմում, Բիթլիս քաղաքից հարավ-արևմուտք, Ամպ գետակի ափին, արգավանդ սարահարթի վրա։
Տնտեսություն
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն էր, ինչպես նաև արևհեստագործությունն ու առևտուրը։
Բնակչություն
1900-ականներին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։ Ըստ աղբյուրների, 100 տարի առաջ բնակչությունը եղել է 100 տուն հայ, բայց քրդերի ասպատակությունների պատճառով բնակչությունը կրճատվել է։ Ամպն ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Բնակիչները թուրքական յաթաղանին զոհ են գնացել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր
Զավեն Տերմենջյան
Զավեն Մարկոսի Տերմենջյան, հայ վիրտուոզ քանոնահար։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1964)։
Կենսագրություն
Զավեն Տերմենջյանը ծնվել է 1913 թվականին Թուրքիայի Ադաբազար քաղաքում։ Հայրը զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Մայրը 1925 թվականին Հունաստանի Կավալա քաղաքից իր երկու որդիների հետ ներգաղթել է Հայաստան։ 1930 թվականին Զավեն Տերմենջյանն ընդունվել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարան։ 1934 թվականին ստանալով երաժիշտ-քանոնահարի որակավորում՝ աշխատանքի է անցել Հայֆիլհարմոնիայի ժողգործիքների անսամբլում, որտեղ աշխատել է մինչև Հայրենական մեծ պատերազմը։ 1941 թվականին մեկնել է ռազմաճակատ. արժանացել է «Կովկասի պաշտպանության համար», «Հայրենական պատերազմի ժամանակ բարեխիղճ աշխատանքի համար» և այլ մեդալների։ 1943-1946 թվականներին եղել է Հայֆիլհարմոնիայի ժողգործիքների անսամբլի նվագախմբի ղեկավար։ 1944 թվականի փետրվարին անսամբլի հետ մեկնելով ռազմի դաշտ՝ համերգներ է տվել զորամասերում, մարտիկներին մի պահ մոռացնել տալով պատերազմի արհավիրքները։ Անսամբլի կազմում էին Արև Բաղդասրյանը, Մարգար Սենեքերիմյանը, Սեդա Ավագյանը, Արուս Պապյանը, որոնց ելույթները բարձր էին գնահատվում նաև Հայաստանից դուրս։ 1945 թվականին արժանացել է միութենական պատվոգրի՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմաճակատում մասնակցած բազմաթիվ համերգների համար։ 1946 թվականին Հայաստանի ռադիոկոմիտեի ժողովրդական նվագարանների անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար Արամ Մերանգուլյանի հրավերով աշխատանքի է անցնում որպես մենակատար-քանոնահար։
Տերմեջյանը հայ արվեստը ներկայացրել է Մոսկվայում կայացած հայկական արվեստի և գրականության երկու (1939 և 1956 թթ) տասնօրյակների ընթացքում։ Հայ երաժշտական արվեստի բնագավառում իր մեծ ծառայության համար արժանացել է Հայաստանի Գերագույն խորհրդի երկու պատվոգրի, ինչպես նաև միութենական և Հայաստանի ռադիոյի պետական կոմիտեի բազմաթիվ շնորհակալագրերի։ Լավագույն քանոնահար լինելուց բացի, Զավեն Տերմենջյանը նաև ստեղծագործել է։ Ռադիոյի ոսկե ֆոնդում պահպանվում են նրա «Ֆանտազիա N1», «Ֆանտազիա N2», «Մտորումներ», «Արևելյան մեղեդի» ստեղծագործությունները։ Նրա փայլուն կատարումները հնչել են թե՛ արևմտահայ գրողների ստեղծագործությունների համարյա բոլոր հեռուստա և ռադիոբեմադրությունների (Ատրպետի «Տժվժիկ», Երվանդ Օտյանի «Թաղականին կնիկը» և այլն), թե՛ զանազան համերգների կամ հյուրախաղերի ժամանակ, ընդունվել են ջերմությամբ և երկար մնացել հանդիսականների հիշողության մեջ։ Զավեն Տերմենջյանը՝ համեստագույն մարդը, բնությունից օժտված լինելով գերազանց երաժշտական ունակություններով և լսողությամբ, նաև քանոն նվագարանը պատրաստող լավագույն վարպետներից էր։ Նրա պատրաստած գործիքները (դրանք փոքրաթիվ են) անգերազանցելի էին իրենց ճշգրտությամբ և տեսքով։
Մահացել է 1986 թվականի մայիսի 12-ին։
Պարգևներ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտներ Կատեգորիա:1913 ծնունդներ Կատեգորիա:Մայիսի 12 մահեր Կատեգորիա:1986 մահեր Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Կատեգորիա:Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Հայ քանոնահարներ
Արսենևկա (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)
Արսենևկա (Арсенівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Արսենևկա գյուղում բնակվում էր 110 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Ազամերունի
Ազամերունի, հնագույն երկիր՝ հիշատակված Ծովինարի ուրարտական արձանագրության մեջ։ Աշխարհագրական դիրքը հայտնի չէ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Պատմական երկրներ
Սվերե Ֆեն
Սվերե Օլաֆ Ֆեն (Sverre Olav Fehn, ), նորվեգացի ճարտարապետ, ճարտարապետական տարբեր մրցանակների, այդ թվում` Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի մրցանակակիր ։
Ծնվել է Բուսքերուդում։ 1949 թվականին ավարտել է Օսլոյի ճարտարապետական դպրոցը։ Մի քանի տարի անց մեկնել է Մարոկկո, որտեղ ուսումնասիրել է պրիմիտիվ կացարաններ։ Ֆենը սովորել է Փարիզում` աշակերտելով Ժան Պրուվեին։ Ֆրանսիայում երիտասարդ ճարտարապետը ծանոթացել է Լե Կորբյուզիեի հետ։ Նորվեգիա վերադառնալուց հետո հիմնել է ճարտարապետական գրասենյակ` մտադրվելով աշխատել ինտերնացիոնալ ոճով։
1955 թվականին Սվերե Ֆենը Օսլոյի դպրոցի մեկ այլ շրջանավարտ Գրունգի հետ նախագծել է Յոկորն ծերանոցը։ Փայտի և բետոնի հաջող համադրությունը արժանացել է քննադատների դրական գնահատականին, ինչից հետո 1958 թվականին ճարտարապետին վստահվել է սկանդինավյան երկրների տաղավարի կառուցումը Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսում ։ Այդ ժամանակ ճարտարապետն արդեն անցել էր ավելի ավանդական ձևերին. նրա նախագծած փայտե կառույցը այլազգիներին զարմացրել է իր պարզությամբ ու շքեղությամբ։
Լինելով նորվեգական ճարտարապետության և դիզայնի առաջատար դեմք` Ֆենը ստեղծել է տասնյակ նախագծեր, որոնցից ոչ բոլորն են կյանքի կոչվել։ Նրա ամենահայտնի գործերից է Սառցադաշտերի նորվեգական թանգարանը Ֆյորլենդ գյուղում։ Համարվում է, որ այս շենքը, չնայած ժամանակակից կոնստրուկցիաների կիրառմանը, ներդաշնակորեն համադրվում է շրջակա բնությանը։ Ֆենի մեկ այլ նախագիծ` Հեդմարկ թանգարանը Համար քաղաքում, արտացոլում է նորվեգացիների բնավորությունն ու ազգային նկարագիրը։
Նախագծեր
Ֆենը նախագծել է ավելի քան 100 կառույց։ Երբ 1997 թվականին ճարտարապետն արժանացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին, դրանցից 11-ն արդեն կառուցվել էին ։ Դրանցից աչքի են ընկնում.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Նորվեգացի ճարտարապետներ Կատեգորիա:Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամներ
(5828) 1991 AM
(5828) , աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 14-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,697274 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,5164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8781 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3959 ա. մ. հեռավորության վրա ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 807,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,445735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 30,11° անկյուն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1991 թվականին հայտնաբերված աստղագիտական մարմիններ Կատեգորիա:Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից հայտնաբերված աստերոիդներ Կատեգորիա:Ապոլոնի ընտանիքի աստերոիդներ
Սֆորցա ամրոցի պատկերասրահ
Սֆորցա ամրոցի պատկերասրահ (Pinacoteca del Castello Sforzesco), արվեստի պատկերասրահ Իտալիայի Միլան քաղաքի Սֆորցա ամրոցի թանգարանային համալիրի կազմում։
Քվեմո Թելեթի
Քվեմո Թելեթի (ქვემო თელეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում ։
Սֆորցա ամրոցի պատկերասրահ
Պատմություն
Պատկերասրահը բացվել է 1878 թվականին։ Այստեղ ներկայացված են արվեստի 230 գործեր, այդ թվում Տիցիանի, Անդրեա Մանտենյայի, Ջովաննի Անտոնիո Կանալետտոյի, Անտոնելլո դա Մեսինայի, Պիզանելլոյի, Վինչեցո Ֆոպպայի, Ջովաննի Բելլինիի, Կորեջիոյի, Բերնարդինո Լուինիի, Լորենցո Լոտտոյի, Տինտորետտոյի գլուխգործոցները։ Թանգարանի ամբողջական հավաքածուն համալրվել է հայտնի քաղաքացիների և հավաքորդների նվիրատվությունների հաշվին՝ հասնելով 1500 արվեստի գործերի։
Քվեմո Թելեթի
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 798 մարդ ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Գարդաբանի շրջան
Սֆորցա ամրոցի պատկերասրահ
Պատմություն
Ցուցասրահի երկրորդ հատվածում ներկայացված են 16-րդ, 17-րդ և 18-րդ դարերի արվեստի գործեր, որոնք ներառում են և՛ աշխարհիկ, և՛ կրոնական կտավներ, ինչպիսիք են Կանալետտոյի, Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոյի, Բերնարդո Բելոտոյի, Տիցիանի և Տինտորետոյի աշխատանքները։
Պատկերասրահում ներկայացված են նաև Սֆորցա ընտանիքի անդամների դիմանկարները։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իտալիայի պատկերասրահներ Կատեգորիա:Միլանի թանգարաններ Կատեգորիա:1878 հիմնադրված թանգարաններ Կատեգորիա:Միլանի տեսարժան վայրեր
Աբդուլքենդ
Աբդուլքենդ, գյուղ Իրանի Արևմտյան Ադրբեջան օսթանում, Մակվի շահրեսթանի Կենտրոնական բախշի Չայբասար-է Ջոնուբի դահեստանում։ Գտնվում է Խոյ քաղաքից մոտ 35 կիլոմետր հյուսիս-արևելք, Կոտուր գետի ստորին հոսանքի աջ ափին, հարթավայրում՝ մի շարք ճանապարհների խաչմերուկում ։
Բնակչություն
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում էր 4 ընտանիք՝ 22 բնակչով ։ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում էր 9 ընտանիք՝ 36 բնակչով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Արևմտյան Ադրբեջան օսթանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Խոյի գավառի բնակավայրեր Կատեգորիա:Մակվի շահրեսթանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Հեր գավառի բնակավայրեր
Գլասիերի տեսություն
Գլասիերի տեսություն, կազմակերպությունների ձևավորման ունիվերսալ տեսություն, որը գիտական գրականության մեջ է մտել իր ստեղծման վայրի՝ Մեծ Բրիտանիայում գտնվող «Glacier Metal» կազմակերպության անվամբ։
Էլիոթ Ջեքսը (1917-2003) ծնվել է Կանադայում, ավարտել Տորոնտոյի համալսարանը, Բալթիմորում գտնվող Ջոնս Հոփքինսի համալսարանում ուսումնասիրել է բժշկություն։ Հարվարդում ստացել է սոցիալական հարաբերությունների ոլորտի դոկտորական աստիճան։ Որպես հոգեբան ծառայել է կանադական բանակում։ Պատերազմի ընթացքում տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ 1946 թվականին դարձել է Մարդկային հարաբերությությունների համալսարանի հիմնադիրներից մեկը։ Ավելի ան 20 գրքերի հեղինակ է։ Հիմնական աշխատություններն են.«Գործարանի մշակույթի փոփոխություն» (1951), «Պատասխանատվության չափում» (1956), «Արդար վճարում» (1961), «Բյուրոկրատիայի ընդհանուր տեսություն» (1976) և այլն։ Գիտության մեջ առաջադրել է այնպիսի հասկացություններ, ինչպիսիք են «կազմակերպական մշակույթ», «միջին տարիքի ճգնաժամ», «աշխատանքի արդար վճարում», «գործողությունների ազատության ժամանակ» և այլն։
Ուիլֆրեդ Բրաունը (1908-1985) եղել է «Glacier Metal Company»-ի գլխավոր տնօրենը, Միացյալ Թագավորության առևտրի նախարարը։ Մենեջմենթին և աշխատանքային հարցերին վերաբերող մի շարք գրքերի և հոդվածների հեղինակ է։ Առավել հայտնի է Էլիոթ Ջեքսի հետ ունեցած համատեղ աշխատանքային գործուներության շնորհիվ։
Գլասիերի տեսաբանների համաձայն՝ յուրաքանչյուր կազմակերպություն պետք է իր համակարգում դիտարկի նվազագույնը չորս ենթահամակարգ՝ գործադիր, բողոքարկման, ներկայացուցչական և օրենսդիր ։
Կազմակերպությունում աշխատանքը լիովին այլ պահանջներ է ներկայացնում նրանց, որոնք աստիճանակարգության մեջ զբաղվում են տարբեր հորիզոնական գործառույթներով։ Առաջին շարանի աշխատանքը պետք է կատարվի վերացարկման այնպիսի մակարդակում, որը կարճ ժամանակում հաշվետվության անհրաժեշտություն է պահանջում։ Ինչքան բարձրանանք գործառույթների աստիճանակարգությամբ, այնքան հերթական հաշվետվության համար ավելի շատ ժամանակ է անհրաժեշտ։ Հետևաբար, գործառույթների աստիճանակարգության շարժման չափով աշխատանքի օբյեկտը ավելի հեռանում է։
Ինչքան կատարողը աշխատանքի վայրում իրեն լավ է զգում, այնքան ավելի մեծ ազատություն է զգում գործառույթների կատարման ժամանակ։ Հետևաբար իր ազատ ժամանակը կարող է օգտագործել՝ հօգուտ կազմակերպության շահերի։ Դրա համար անհրաժեշտ է առաջ մղել աշխատակցին ծառայողական աստիճաններով, նրան ավելի շատ արտոնություններ տրամադրել։ Ալ կերպ ասած՝ ինչքան ավելի շատ ժամանակ է ունակ աշխատակիցը առանց վերահսկողության աշխատել, այնքան վերացարկված է նրա աշխատանքը և այնքան ավելի բարձր աստիճան նա կարող է և պետք է զբաղեցնի այդ աստիճանակարգության մեջ։ Ըստ Ջեքսի՝ ինքնուրույն աշխատելու ունակությունը աճում է՝ կապված նրա հետ, թե որքան լավ է նա ծանոթ իր աշխատանքին, և եթե աստիճանաբար մեծացնել նրանց ազատության և պատասխանատվության բաժինը, ապա կարելի է հասնել աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման։ Կատարողական կառուցվածքի օպտիմալացման համար աշխատանքը յուրաքանչյուր մակարդակում վերլուծվում է ժամանակավոր բեռնման որոշման համար։ Ջեքսը կարծում է, որ կառավարման տարբեր մակարդակների համար պետք է հաշվետվությունների տարբեր ժամանակներ առաջադրել։ Մասնավորապես, ստորին մակարդակների համար կատարման ժամկետը 3 ամիս է։ Հետո, աստիճանակարգությամբ բարձրանալով՝ առաջադրվում են ավելի մեծ ժամկետներ՝ 1 տարի, 2 տարի, 5, 10, 20 տարի։ Վերին՝ գործունեության ռազմավարական մակարդակի համար առաջարկվում է նշանակել 50 տարի։ Յուրաքանչյուր մակարդակի առաջադրանքն է այնպես բաշխել պարտականությունները և լիազորությունները, որպեսզի կառավարիչները կարողանան ադեկվատ պատասխանատվություն կրել կազմակերպության նպատակներին հասնելու (կամ չհասնելու) համար։ Ինտերվալի իմաստն այն է, որ նա է որոշում գործունեության մակարդակը և ղեկավարի ու իր անմիջական ենթակաների միջև կապի կարևորագույն տարր է։ Այդպիսով, կատարողական ենթահամակարգի աստիճանակարգությունը պետք է ցույց տա, որ յուրաքանչյուր «ղեկավար-ենթակա» զույգ մեկ այլ մակարդակի համար տարբերվելու նշան է։
Բողոքարկման ենթահամակարգը կազմակերպություններում ստեղծվում է յուրաքանչյուր աշխատակցին ցանկացած մակարդակի ղեկավարի որոշումները բողոքակելու հնարավորություն տալու նպատակով։ Ամենածայրահեղ դեպքում բողոքը կարող է քննարկվել հատուկ դատարնի կողմից։ Բողոքարկման դատարանը ստեղծվում է աշխատանքային խորհրդի ներկայացուցիչներից, դատարանի ներկայացուցչից։ Բողոքը դիտարկող աշխատակցի առաջադրանքն է ընդունել որոշումներ՝ ելնելով կազմակերպության ընդունած քաղաքականությունից և «ընդունված կարգից»։ Այս դեպքում երկու կողմն էլ կարող են դիմել իրավաբանի օգնությանը։ Իրական տարբերություն կատարողական ենթահամակարգի և բողոքարկման ենթահամակարգի ղեկավարների դերերի միջև պետք է չլինի։
Եթե բողոքարկամ կողմերը հստակ ձևակերպում չեն ստանում, ապա մեծ հավանականություն է առաջանում, որ կձևավորվի դեստրուկտիվ անհանգստություն։ Ղեկավարի և անիմջական ենթակաների միջև փոխհարաբերությունները պետք է որոշվեն հստակ նպատակավ այն է՝ ստեղծել դիտակման և հետազոտման լավագույն պայմաններ կամ նվազագույնի հասցնել իշխանության, պատասխանատվության կամ հետապնդման չարաշահումը։ Բողոքարկման համակարգը պետք է պաշտպանի աշխատակիցներին տվյալ երկրի Աշխատանքային օրենսգրքի շրջանակներում։
Ներկայացուցչական ենթահամակարգը ձևավորվում է ներկայացուցիչների ընտրությամբ, որոնք ղեկավարների հետ միասին մտնում են աշխատանքային խորհրդի կազմի մեջ։ Տվյալ մարմինը ղեկավարվում է կազմակերպությունում արդեն ընդունված նորմերով և օրենքներով։ Այն նախատեսված է վիճելի պահերը համաձայնեցնելու և կոլեգիալ կոնֆլիկտները կարգավորելու համար։ Ներկայացուցիչները տեղեկացնում են կազմակերպության անդամներին բողոքարկման ղեկավարներին։ Այդ բողոքները կարող են վերաբերել աշխատանքի, կառավարման կամ որակական և քանակական ցանկացած ոլորտի։ «Գլասիեր»-ում գոյություն ունի հատուկ ներկայացուցչական համակարգ, որի անդամներն ընտրովի են։
Այսպես, ներկայացուցչական և գործադիր ենթահամակարգերը միանում են աշխատանքային խորհուրդների օգնությամբ, որոնք ձևավորվում են ընտրված ներկայացուցիչներից և կառավարիչներից։ Աշխատանքային խորհուրդները կատարում են ոչ միայն օրենսդիր գործառույթ, այլև որոշում են ղեկավարման ընդհանուր ուղղությունը և ստեղծվում են բաժնետերերի, տնօրենների և հաճախորդների հաշվառման համար։
Օրենսդիր ենթահամակարգի գործառույթը կազմակերպության քաղաքականության ընտրությունն է՝ աշխատանքային խորհրդի անդամների մասնակցությամբ։ Ղեկավարների հետ հանդիպումների ժամանակ ներկայացուցիչները համակարգում են «ընդունված կարգը», ինչը թույլ է տալիս ղեկավարներին գործել ավելի ընդլայնված շրջանակներում։ Օրենսդիր ենթահամակարգը որոշում է ընդունում ժամանակի մեջ աշխատանքի բաժանման, աշխատանքային կանոնների, պայմանների և այլնի մասին։ Օրենսդիր ենթահամակարգը բաղկացած է չորս խմբերի ներկայացուցիչներից.
Ուիլֆրեդ Բրաունը գիտակցում է ձևական պարտականությունների սահմանափակությունը և այդ պատճառով օգտագործում է օրենսդիր համակարգը՝ ձևավորված իշխանության տարբեր խմբերից։ Դրա օգնությամբ նա հասնում է այն որոշումների ընդունմանը, որոնք պարտականությունների սահմաններից դուրս են։
Գլասիերի տեսությունը հաստատում է, որ ցանկացած կազմակերպությանը բնորոշ է արտադրական և սոցիալական համակարգերի համատեղ գոյության ունիվերսալ սկզբունք։ Տեսությունը առաջարկում է թե՛ արտադրության, թե՛ աշխատակիցների հետաքրքրությունների հաշվառում։ Գլասիերի տեսաբանները ենթադրում էին, որ ղեկավար է պետք է հավասար չափով ապահովվի ինչպես ործադիր, այնպես էլ նեկայացուցչական ենթահամակարգերի գործունեությունը։
Գլասիերի տեսության առավելություններն են.
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մենեջմենթ Կատեգորիա:Աշխատանքի կազմակերպում Կատեգորիա:Միջանձնային հարաբերություններ
Հելուան
Հելուան (حلوان Ḥelwān, ϩⲁⲗⲟⲩⲁⲛ ), քաղաք Եգիպտոսում, Նեղոս գետի ափին, Մեմֆիսի ավերակների դիմաց։ Համարվում է Մեծ Կահիրեի բաղկացուցիչ մասը։ Սկզբնական շրջանում եղել է Կահիրեի հարավային արվարձաննը, 2008 թվականի ապրիլից մինչև 2011 թվականի ապրիլ ամիսը՝ նույնանուն նահանգի վարչական կենտրոնը }}, այնուհետև ներառվել է Կահիրեի նահանգում։ 2006 թվականին անցկացված մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 643.327 :
Պատմություն
Հելուանը բնակեցված է եղել դեռևս միջին քարի դարի՝ էպիպալեոլիթի կամ մեզոլիթի ժամանակներից. դրա մասին են վկայում քաղաքի տարածքում ու շրջակայքում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված քարե գործիքներն ու նիզակների ծայրակալները ։ Մինչդինաստիական շրջանում (մեր թվականությունից առաջ 5500–3000 թթ.) տարածքը ծառայել է որպես դամբանատեղի ։ Մ.թ.ա. 3000-ից 2600 թվականներին այստեղ է գտնվել Մեմֆիսի գերեզմանատունը։
Հելուան քաղաքը հիմնադրել է ումայադյան Եգիպտոսի նահանգապետ Աբդ ալ Ազիզ իբն Մարվանը 689 թվականին, մուսուլմանական տիրապետության ժամանակաշրջանի առաջին մայրաքաղաք Ֆուստասին ժամանակավորապես փոխարինելու նպատակով (ի դեպ, Աբդ ալ Ազիզ իբն Մարվանը իր հիմնադրած այդ նոր քաղաքում էլ մահացել է) ։
Տնտեսություն
Հելուանում գործում են ավտոմոբիլաշինական, վագոնաշինական, մետաղագործական, պողպատի, տեքստիլի, ցեմենտի, հանքային պարարտանյութերի արտադրության ձեռնարկություններ։ Շրջակայքում կան ծծմբահանքային աղբյուրներ, որոնց ջրերն օգտագործվում են բուժական նպատակներով։ Քաղաքն ունի աստղադիտարան, համալսարան; Այստեղ են գտնվում Կահիրեի մետրոյի առաջին ճյուղի վերջին կայարանները։
Կլիմա
Köppen-Geiger climate classification system-ի դասակարգման համաձայն՝ Հելուանի կլիման շոգ անապատային է և կլիմայական քարտեզներում հիշատակվում է BWh նիշով։
Ալ-Աքրաբ բանտը
Հելուանում է գտնվում տխրահռչակ ալ-Աքրաբ բանտը, որտեղ կալանքի տակ հիմնականում պահվում են վարչակարգի հակառակորդներ։ Կառուցվել է 1993 թվականին, Եգիպտոսի ներքին գործերի այն ժամանակվա նախարար Հաբիբ ալ-Ադիլիի նախաձեռնությամբ։ Ունի 320 բանտախուց, որոնցից հինգը օգտագործվում են «հատուկ կարգապահական նպատակներով» ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Եգիպտոսի քաղաքներ Կատեգորիա:Եգիպտոսի բնակավայրեր
Ծննդյան կղզի (Ավստրալիա)
Ծննդյան կղզի (Christmas Island), ոչ մեծ կղզի Հնդկական օվկիանոսում, Ավստրալիայի արտաքին տարածք։
Անվանում
Կղզին եվրոպացիներն առաջին անգամ տեսել են Քրիստոսի ծննդյան եկեղեցական տոնի օրը և ի պատիվ այդ օրվա՝ այն անվանել են Ծննդյան կղզի ։
Աշխարհագրություն
Կղզին տեղակայված է 2360 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք Պերթից և մոտ 500 կմ հարավ Ջակարտայից։
Կղզու մակերեսն է 135 կմ², բնակչությունը՝ 1402 մարդ, սակայն Ավստրալիայի քաղաքացիներ են միայն 396-ը (2004)։ Բնակիչների 70 % հան չինացի են, 20 % սպիտակամորթներ և մոտ 10 % մալայացի։ Կրոնական առումով ավելի տարածված են բուդդիզմը (մոտ 35 %, հիմնականում չինացիներ), իսլամը, մոտ 25 % (մալայացիներ և որոշ չինացիներ), մոտ 20 %-ը քրիստոնյա են (գործնականորեն բոլոր եվրոպացիները և որոշ չինացիներ)։ Չինացիների միջև տարածված է նաև դաոսիզմը (մոտ 15 %)։
Մայրաքաղաքը՝ Ֆլայինգ Ֆիշ Քով
Կղզին ունի սեփական դրոշ 1986 թվականից ոչ պաշտոնական, և 2002 թվականից պաշտոնական։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ծննդյան կղզի Կատեգորիա:Հնդկական օվկիանոսի կղզիներ Կատեգորիա:Ավստրալիայի կղզիներ Կատեգորիա:Անգլիախոս երկրներ և տարածքներ
Լրացուցիչ եռանկյուն
Լրացուցիչ եռանկյուն, եռանկյուն, որի գագաթները տրված եռանկյան միջնագծերի հիմքերն են։ Տրված ABC եռանկյան համար A’B’C' եռանկյունը լրացուցիչ է, եթե A’, B’ , C' կետերը ABC եռանկյան միջնագծերի հիմքերն են։ A"B"C" եռանկյունը, որի կողմերն անցնում են ABC եռանկյան գագաթներով և զուգահեռ են հանդիպակաց կողմերին, կոչվում է հակալրացուցիչ ABC եռանկյան համար։
Հատկություններ
եռանկյան միջնագծերի և ծանրության կենտրոնի հետ։
Գրականություն
Կատեգորիա:Դասական երկրաչափություն Կատեգորիա:Եռանկյան երկրաչափություն Կատեգորիա:Անկյուններ
Կյունդյա
Կյունդյա (Kündja), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։
Անդրեա Ռոտ
Անդրեա Ռոտ (Andrea Roth, ), կանադացի դերասանուհի։
Կյանք և գործունեություն
Անդրեա Ռոտը ծնվել է Օնտարիո նահանգի Վուդստոկ քաղաքում և իր գործունեությունն սկսել է 1980-ական թվականներին՝ նկարահանվելով կանադական հեռուստասերիալներում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Կանադացի դերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի կինոդերասանուհիներ Կատեգորիա:Կանադացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Վերխնիե Կարյավդի
Վերխնիե Կարյավդի (Верхние Карьявды, Үрге Ҡаръяуҙы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի բնակավայրեր
Վալյե դե Էչո
Վալյե դե Էչո (Valle de Hecho), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուեսկա պրովինցիայում (Արագոն իքնանվար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Խասետանիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 234.4 կմ2։ Բնակչությունը՝ 954 մարդ (2009 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 100 կմ հեռավորության վրա։
Գեղամ Բարսեղյան
Գեղամ Բարսեղյան, հայ արձակագիր, բանաստեղծ։
Կենսագրություն
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Մեսրոպյան և Պեզճյան վարժարաններում, ապա ուսումը շարունակել Կեդրոնական վարժարանում, որն ավարտելուց հետո վարել է զանազան պաշտոններ։ Աշխատակցել է մի շարք պարբերականների։ 1912 թվականի Բալկանյան պատերազմի օրերին մեկնել է արտասահման, շրջել մի քանի երկրներում։ Փարիզում կարճ ժամանակ հետևել է համալսարանի դասընթացներին, ապա վերադառնալով Կ. Պոլիս` շարունակել գրական-հրապարակախոսական գործունեությունը։ 1909-1915 թվականներին եղել է «Սուրհանդակ» և «Ազատամարտ» թերթերի գլխավոր խմբագիրը։ 1914 թվականին Հակոբ Օշականի հետ միասին խմբագրել է «Մեհյան» գրական հանդեսը։
1915 թվականին ձերբակալվել է Կ. Պոլսի մտավորականների հետ և նահատակվել։ Նրա լավագույն գործերը լույս են տեսել Փարիզում 1931 թվականին՝ «Նահատակ գրագետների բարեկամներ» մատենաշարով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքահայ բանաստեղծներ Կատեգորիա:Թուրքահայ արձակագիրներ Կատեգորիա:Հայոց ցեղասպանության զոհեր Կատեգորիա:Թուրքահայ լրագրողներ Կատեգորիա:Հայերն Օսմանյան կայսրությունում Կատեգորիա:20-րդ դարի Օսմանյան կայսրության գրողներ Կատեգորիա:Հայ գրողներ Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայալեզու գրողներ Կատեգորիա:Օսմանյան կայսրության կրթական գործիչներ Կատեգորիա:Թուրքիայում սպանված լրագրողներ Կատեգորիա:Հայ խմբագիրներ Կատեգորիա:Հայ գրաքննադատներ
Գիզա
Գիզա (مدينة الجيزة), քաղաք Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում, գտնվում է Վերին Եգիպտոսում, Նեղոսի ձախ ափին, Կահիրե-Ասուան երկաթգծի կայարան, Կահիրեի հարավարևմտյան արվարձան։ Էլ Գիզա նահանգի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ։
Եգիպտոսի երրորդ խոշորագույն քաղաքն է։
Պատմություն
Գիզան Մեմֆիսի հյուսիսային գերեզմանատունն էր հայտնի դարձավ IV դինաստիայից հետո, մեծ բուրգերի կառուցումից հետո՝ այստեղ դրվեցին փարավոնների դամբարաններ։ Էլ Գիզայի մոտ Լիբիայի անապատում պահապանվել է փարավոնների դամբարաններ Քեոպսի, Հեֆրենայի և Միկերինա որոնք կառուցվելեն մ.թ.ա. առաջին դարի երրորդ կեսին և գրվել է հելենիստական գրականությունում՝ (աշխարհի յոթ հրաշալիքներում)։
969 թվականի Ջահհարայի գլխավորած բանակը ներխուժեց Եգիպտոս և հաղթեց Գիզայի ճակատամարտում պարտւթույան մատնելով Աբասսի բանակին։
XX դարի վերջում Գիզան միաձուլվեց Կահիրեի հետ միասին և ներկայացրեց Կահիրեի մայրաքաղաքի արևմտյան ձախակողմյա մասը։ Դեսպանատներից շատերը գտնվում էին այնտեղ, այդ թվում ռուսական դեսպանատունը։ Բացի այդ, այստեղ էին նաև Կահիրեի համալսարանի մասնաշենքերը։ 1999 թ. Կահիրեի մետրոպոլիտենի երկրորդ գիծը տարածվեց Գիզայով։
Աստերոիդների ցանկ (204001-204100)
Աստերոիդների ցանկ (203901-204000) * Աստերոիդների ցանկ * Աստերոիդների ցանկ (204101-204200)
Արաֆուրյան ծով
Արաֆուրյան ծով (Arafura Sea, Laut Arafura), Հնդկական օվկիանոսի ծով, Ավստրալիայի, Նոր Գվինեայի և Տանիմբար ու Կայ կղզիների միջև։
Աբդուռահման (հովիտ)
Աբդուռահման, հովիտ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Էրզրում քաղաքից արևմուտք։ Աբդուռահմանը կազմում է Էրզրումի սարահարթի հարավարևմտյան մի փոքր հատվածը ։
Արաֆուրյան ծով
Մակերևույթի մակերեսը մոտ 1017 հազար կմ² (1290 х 560 կմ), խորությունը հիմնականում 50-80 մ, դեպի արևելք աճում է մինչև 3 680 մ (Արու իջվածքում) ։ Քանի որ Արաֆուրյան ծովը ծանծաղ արևադարձային ծով է այնտեղ հաճախ առաջանում են արևադարձային տայֆուններ։
Աբդուռահման (հովիտ)
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Թուրքիայի հովիտներ Կատեգորիա:Էրզրումի նահանգ
Արաֆուրյան ծով
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Արաֆուրյան ծով Կատեգորիա:Ավստրալիայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Պապուա Նոր Գվինեայի աշխարհագրություն Կատեգորիա:Ինդոնեզիայի աշխարհագրություն
Սաֆրոնով (աուլ, Ասկիզսկի շրջան)
Սաֆրոնով (Сафронов), աուլ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 270 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի աուլներ Կատեգորիա:Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի բնակավայրեր
Պիգմալիոն
Պիգմալիոն (Πυγμαλίων), հունական առասպելական քանդակագործ, ով ստեղծել է ներեուհի Գալատեայի արձանը՝ փղոսկրից։ Առասպելը վկայում է, որ քանդակագործը սիրահարվել է իր իսկ կողմից քանդակված Գալատեայի արձանին ։
Առասպել
Պիգմալիոնը քանդակագործ էր Կրետե կղզուց, ով եղել է Պոսեյդոնի որդի Բելոսի և Անքինոյայի որդին։ Նա փղոսկրից քանդակել է Գալատեայի արձանը և սիրահարվել վերջինիս։ Առասպելը վկայում է, որ Պիգմալիոնը արձանին նվերներ է նվիրել, հագցրել թանկարժեք հագուստներ, սակայն արձանը շարունակում էր մնալ արձան, իսկ սերը՝ անփոխադարձ։ Ափրոդիտեին նվիրված տոնակատարության ժամանակ, Պիգմալիոնը դիմել է սիրո աստվածուհուն՝ խնդրելով նրան ուղարկել այնպիսի մի գեղեցիկ կին, ինչպիսին իր կերտած արձանն էր։ Քանդակագործը չհամարձակվեց խնդրել աստվածուհուն՝ կենդանացնելու արձանը։ Ափրոդիտեն տեսնելով քանդակագործի տանջանքները՝ կենդանացրեց արձանը, ով դարձավ Պիգմալիոնի կինը ։ Այս առասպելը, հավանաբար, Նեանֆի գրականության մեջ է մտել Կիզիկայից ։ Պիգմալիոնային ոսկե ձիթապտուղը պահպանվել է Գադիրում ։
Տարբերակներից մեկի համաձայն, Պիգմալիոնը այդ կնոջից ունեցել է որդիներ՝ Պաֆոսը, Կինիրոսը և դստերը Մետարմային ։ Համաձայն Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի, Կինիրոսը եղել է Պաֆոսի որդին։ Տարբերակներից մեկի համաձայն էլ Պաֆոսը ոչ թե Պիգմալիոնի որդին է, այլ՝ դուստրը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հին հունական առասպելաբանություն Կատեգորիա:Հռոմեական դիցաբանություն
Զձիսլավ Բեկսինսկի
Զձիսլավ Բեկսինսկի ( պետք արտասանել <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈzdʑiswaf bɛkˈɕiɲskʲi], ), լեհ նկարիչ, լուսանկարիչ, քանդակագործ, մասնագիտացած մռայլ սյուրռեալիզմի ոճում։ Բեկսինսկին իր ստեղծագործական ուղղությունը նկարագրում էր որպես Բաորկկո կամ Գոթական ոճ։ Աշխատանքները հիմնականում բաժանվում են երկու շրջանի։ Առաջին ստեղծագործական շրջանին բնորոշ են էքսպրեսիոնիստական գույնը, ուտոպիական ռեալիզմի կայուն ոճայնությամբ և սյուրռեալիստական ճարտարապետությունը։ Երկրորդ փուլն ամփոփում է մեծ մասամբ ավելի աբստրակտ ստեղծագործություններ, հիմնականում ֆորմալիզմին բնորոշ հատկանիշներով ։
Զ. Բեկսինսկին 2005 թվականի փետրվարին 19-ամյա երիտասարդի կողմից դանակահարությամբ սպանվել է Վարշավայի իր տանը։ Սպանությաան պատճառ է նշվում իբր այն, որ նա սպառնացել է և հրաժարվել երիտասարդին պարտքով գումար տալ ։
Կյանքը
Զ. Բեկսինսկին ծնվել է հարավային Լեհաստանի Սանոկ քաղաքում։ Կրակովում ուսանել է ճարտարապետություն։ 1955 թ. վերջացնելով ուսումը վերադարձել է հայրենի քաղաք, աշխատել որպես շինարարության ղեկավար, սակայն հասկացել, որ աշխատանքը հաճույք չի պատճառում։ Այս շրջանում հետաքրքրվում է մոնտաժային լուսանկարչությամբ։ Նրա հիմնական կենտրոնացում աբստրակցիոնիզմի ուղղությամբ էր, չնայած 1960-ական թթ.նրա ստեղծագործությունները ազդված են սյուրռեալիզմից :
Նկարները
Զ. Բեկսինսկին նկարչական ֆորմալ կրթություն չի ստացել, ունեցել է ճարտարապետի մասնագիտություն ։ Նկարելու համար հիմնականում օգտագործել է յուղաներկ և ստելաժային վահանակներ, փորձարկել է նաև ակրիլային ներկեր։ Ստեղծագործելու ընթացքում հիմնականում լսում էր դասական երաժշտություն, գնահատում էր նաև ռոք երաժշտությունը։
Արտաքին հղումներ
(Գերմաներեն) (Անգլերեն) (Ֆրանսերեն)
Category:Articles with Polish-language external links Category:Articles with German-language external links Category:Articles with French-language external links Կատեգորիա:1929 ծնունդներ Կատեգորիա:2005 մահեր Կատեգորիա:Սյուրռեալիստներ Կատեգորիա:Լեհ նկարիչներ Կատեգորիա:Լեհ լուսանկարիչներ Կատեգորիա:Լեհ քանդակագործներ Կատեգորիա:Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ
Յուրգա Շեդույկիտե
Յուրգա Շեդույկիտե (Jurga Šeduikytė, ավելի հայտնի է Յուրգա բեմական անունով, ), լիտվացի երգչուհի և երգի հեղինակ։
Կենսագրություն
Յուրգա Շեդույկիտեն ծնվել է Կլայպեդում (ներկայումս՝ Տելշյայ քաղաք) երաժշտական ընտանիքում ։ 8 տարեկանում նա ընտանիքով տեղափոխվել է Պալանգա, որտեղ Յուրգան ավարտել է երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։ Սովորել է Վիլնյուսի համալսարանի լրագրության բաժնում ։
2002 թվականին նա մասնակցել է երիտասարդ կատարողների Fizz Superstar մրցույթին։ Նույն թվականին Dingau կեղծանվամբ առաջին անգամ ներկայացել է համերգով՝ Muscat կանանց ռոք խմբի կազմում' ։
2004 թվականին նա երգել է «Ugnies medžioklė su varovais» և «Tadas Blinda» մյուզիքլում։
2005 թվականին Յուրգա բեմական անունով սկսել է իր անհատական գործունեությունը։ Սեպտեմբերի 16-ին ներկայացել է «Aukso pieva» («Ոսկե մարգագետին») դեբյուտային ալբոմով) ։ Առաջին՝ «Nebijok» («Մի՛ վախեցիր») երգը 8 շաբաթվա ընթացքում Լիտվայում գրավել է առաջին տեղը։ Ալբոմը, որի պրոդյուսերը Անդրյուս Մամոնտովասն էր, ներառում էր լիտվերեն և անգլերեն 12 երգ, որոնք գրեթե բոլորը գրել է Յուրգան։ Նա ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ և ավելի քան 120 համերգ է տվել Լիտվայում և Լատվիայում։ 2006 թվականին երգերը դարձել են մատչելի միջազգային առցանց խանութներում՝ Amazon, iTunes Music Store, Napster, eMusic, Virgin Megastore և Sony Connect։
Երկրորդ՝ «Instrukcija» ալբոմը («Հրահանգ») ներկայացրել է 2007 թվականի ապրիլին, որն ներառել է 13 երգ, որոնք գրել է Յուրգան Լիտվայում և Նոր Զելանդիայում։ Արդյունքների հետ կապված՝ նա գնացել է շրջագայության Լիտվայում, ինչպես նաև համերգներով հանդես է եկել Աննաբերգ բոննական ամրոցում։ 2007 թվականի հուլիսին նրա «5th Season» երգը Շվեդիայի Կարլշամն քաղաքում երգերի բալթյան փառատոնում շահել է գրան պրի ։ Նույն տարվա նոյեմբերի 1-ին նա ստացել է MTV Europe Music Awards մրցանակը՝ որպես լավագույն բալթյան կատարող։
2008 թվականի օգոստոսի 28-ին Յուրգան ունեցել է որդի՝ Ադո անունով։ Գրեթե մեկ տարի անց՝ 2009 թվականի օգոստոսի 26-ին, նա ամուսնացել է իր որդու հոր՝ Վիդաս Բարեյկիսի հետ, որը Suicide DJs խմբի վոկալիստն է։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լիտվացի երգչուհիներ Կատեգորիա:21-րդ դարի երգչուհիներ
Բաբիչովկա (գյուղ, Սվետլովոդսկի շրջան)
Բաբիչովկա (Бабичівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բաբիչովկա գյուղում բնակվում էր 25 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Սվետլովոդսկի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Քվեմո Քվիշիանի
Քվեմո Քվիշիանի (ქვემო ქვიშიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Գարդաբանի շրջանում ։
Բնակչություն
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 23 մարդ ։
Միննի Թերրի
Միննի Թերրի (Minnie Terry, ), Թերրի դերասանական գերդաստանի ներկայացուցիչ, մոդել, որը մանկության և պատանեկության տարիներին կեցվածք է ընդունել բրիտանական լուսանկարչական արվեստի խոշոր դեմքերի մոտ, թատրոնի և վարիետեի դերասանուհի, բանաստեղծուհի և դեկադենտ գրող Էռնեստ Քրիստոֆեր Դոուսոնի, ինչպես նաև գրող, ծաղրանկարիչ և գրքեր նկարազարդող Մաքս Բիրբոմի մուսան, 1901 թվականից` դերասան Էդմունդ Գվենի կինը։ Հայտնի բրիտանացի դերասանուհի, Ուիլյամ Շեքսպիրի պիեսների դերերի լավագույն կատարող։
Նկարիչ ակադեմիստ Ջորջ Ֆրեդերիկ Ուոթսի կինը և մոդել Էլեն Թերրիի զարմուհին։
Միննի Թերրին իր թատերական կարիերան սկսել է երկու տարեկան հասակում, իսկ վեց տարեկան հասակում արդեն ձեռք է բերել համբավ՝ խաղալով մանկական դերեր Լոնդոնի խոշոր թատրոններում։ Միևնույն ժամանակ, նա հանրաճանաչություն է ձեռք բերել որպես նորաձևության մոդել։ 1890-ականներին նա ստիպված է եղել ընդհատել կարիերան` համակարգված կրթություն ստանալու համար, որից զրկվել էր մանկության տարիներին, բայց մի քանի տարի անց հաջողությամբ վերսկսել է բեմում հանդես գալը։
Միննի Թերրիին պատկերող լուսանկարչական նյութերն ու կիրառական արվեստի գործերը ներառվել են Քենտի պատմական հետաքրքրությունների կամ բնական գեղեցկության ազգային վստահության հիմնադրամի, Դիմանկարների ազգային պատկերասրահի և Լոնդոնի Վիկտորիա և Ալբերտի թանգարանների հավաքածուներում, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի և այլ երկրների խոշոր թանգարաններում։
Թատերական գործունեության սկիզբ
Կանադացի գրող, բանաստեղծ և գրականագետ, Թալսայի համալսարանի և Ռայերսոնի համալսարանի պրոֆեսոր Դենիս Դենիսոֆը «XIX դար։ Երեխան և սպառողի մշակույթը» հետազոտության մեջ պնդում է, որ Միննի Թերրին և Վերա Բերինջերը (1879-1964) ուշ Վիկտորիանական դարաշրջանի ամենահայտնի մանկական դերասաններն էին։ Ներկայացումներից, որոնց մեջ խաղացել է Միննին, նա առանձնացրել է «Գործընկերները» (1888), «Բութլի երեխան» (1888) և «Փշարմավ»-ը (Չարլզ Դիքենսի Սուրբ ծննդյան պատմվածքի վերարտադրությունը, որը բեմադրվել է 1891 թվականին Լիցեում թատրոնում, Սեսիլ Հովարդը Dramatic Notes ամենամյա թատերական ստուգատեսում Նորայի դերում հանդես եկող Միննին համարել է սիրահարված իր հասակակից Հարիին, որի դերը հիասքանչ խաղացել է Վերա Բերինգերը): Դեյվիսի Կալիֆոռնիայի համալսարանի դոցենտ (որտեղ նա մասնագիտացել է 19-րդ դարի բրիտանական գրականության և մշակույթի ոլորտում) և դիքենսյան նախագծի անդամ Քեթրին Ռոբսոնը, «Տղամարդիկ հրաշքների աշխարհում` Վիկտորիանական ջենտլմենի կորցված կուսությունը» գրքում նշել է, որ դեկադենտ բանաստեղծ Էռնեստ Դոուսոնը մանկական դերասանների շարքում առանձնացրել է «մնջախաղի երեխաները» և «աստղային դեպք»՝ նկատի ունենալով Միննի Թերրին (որին նա սովորաբար անվանել է Մինյոն, «Բուտոլի երեխան» պիեսի գործող անձի անունով)։
Ժամանակակիցը այսպես է նկարագրել Միննի Թերրիին Լիցեում թատրոնի բեմում «Մոխրոտը» ներկայացման մեջ 1893 թվականին (դերասանուհին տասնմեկ տարեկան է եղել). «Մի հաճույքն անմիջապես փոխարինում է մյուսին ... Միսս Միննի Թերրին հմայիչ և նրբագեղ է Կոկետկայի դերում, ով բազմած է զարդերի և օծանելիքների, թաշկինակների, ձեռնոցների, հովհարների և Բուդուարի փերիների դիմափոշու տուփերի վրա ...»: Յոթ տարի բեմ դուրս գալուց հետո Միննին ընդհատեց իր թատերական կարիերան՝ կրթություն ստանալու նպատակով, ընդունվելով Անգլիայի գիշերօթիկ դպրոց։ Աղջիկը տասներկու տարեկան էր, երբ առաջին անգամ բարձրացավ նրա համակարգված կրթության հարցը։ Ավելի ուշ, գիշերօթիկ դպրոցում թշնամական հարաբերությունների պատճառով, նա տեղափոխվել է Փարիզի մերձակայքում գտնվող Ֆոնտենբլոյի աղջիկների գիշերօթիկ դպրոց։ Ինքը՝ Միննին, հետագայում հիշում է իր կյանքի այդ շրջանը որպես «հիանալի ժամանակ»։ Ուսանողներին թույլատրվում էր այցելել թանգարաններ, համերգներ և արվեստի պատկերասրահներ։ Այնուամենայնիվ, նա ձգտել է վերսկսել բեմական կարիերան, ուստի աշխատել է առանց հանգստի՝ ուշադրություն չդարձնելով արձակուրդներին և ընդմիջումներին։ Արդյունքում, նա արագ տիրապետել է ֆրանսերեն լեզվին, չնայած մինչ այդ խոստովանել է, որ նախկինում երեք տարի է պահանջվել ֆրանսերեն մեկ գիրք կարդալու համար։ Օսկար Ուայլդի և Հենրի Ջեյմսի բեմադրություններում հանդես եկող Մերիոն Թերրին համաձայնել է վճարել իր զարմուհու կրթության համար, ով առանձնացել է իր բազմաթիվ հարազատների հանդեպ առատաձեռնությամբ և հաջող գեղարվեստական կարիերայի ընթացքում կարողացել է զգալի միջոցներ կուտակել։ Մարգարիտ Սթինը աղջկա դաստիարակության և կրթության գործում նշել է Թերիների թատերական գերդաստանի մեկ այլ հայտնի ներկայացուցչի՝ Էլենի մեծ ներդրումը։
Վերադարձ բեմահարթակ
1890-ականների վերջին Միննի Թերրին վերադարձել է թատերական ասպարեզ։ Ինչպես ավստրալիացի արվեստի քննադատն է մեկնաբանել այդ իրադարձությունը, «երեխաների [թատերական] փորձը իսկապես շատ քիչ նշանակություն ուներ։ Երեխան այլ կերպ է քայլում, շարժվում և նույնիսկ խոսում, քան կինը»։ Վերադառնալուց երկու տարի անց Միննին «Մրցակիցներ» ներկայացման մեջ խաղացել է Լիդիա Լանգիշի դերը` 18-րդ դարի անգլիացի դրամատուրգ Ռիչարդ Բրինսլի Շերիդանի պիեսի հիման վրա, որտեղ դերերից մեկը մարմնավորել է բրիտանացի դերասան Էդմունդ Գվենը։ Նրանք ամուսնացել են 1901 թվականին։ Միննի Թերրին մտածում էր ավարտել իր թատերական կարիերան, ինչպես դա արել էին նրա հայրական հարազատներից մի քանիսը, երբ նրանք ամուսնացել էին։ Նա ամուսնուն ուղեկցել է միայն Ավստրալիա կատարած ֆիասկոյի ուղևորության ժամանակ, որտեղ նա մասնակցել է Լյու Ուոլեսի համանուն պատմավեպի հիման վրա բեմականացված (իր ժամանակի չափանիշներով) շքեղ «Բեն Հուր» ներկայացմանը Ամուսնու ձախողումը ստիպել է Միննիին վերսկսել իր բեմական կարիերան, ընտանիքի խախտված ֆինանսական վիճակը վերականգնելու համար, ընդունելով ավստրալիացի իմպրեսարիո Ջեյմս Կասիուս Ուիլյամսոնի առաջարկը։
Երբ զույգը 1904 թվականին վերադարձել է հայրենիք, Միննին հայտնվել է ժամանակակից կյանքի թեմաներով հասարակ կատակերգություններում, որոնք ընդհատվել են պատմական հազվագյուտ դրամաներով։ 1905 թվականին ամուսնու հետ Միննի Թերրին խաղացել է Էդվարդ Էբոտ Փարիի և Ֆրեդերիկ Չարլզ Արթուր Մույոյի հանրահայտ «Ինչ տեսավ ծառայապետը» կատակերգությունում։ 1911 թվականին անգլիական թատրոնի դերասանուհի Իրեն Վանբրյուն, երբ առաջին անգամ հանդես է եկել վարիետեում, նա ընտրել է Միննի Թերրիին և Էդմունդ Գվենին որպես գործընկեր փոքր ներկայացման մեջ, որի սցենարի հեղինակն է եղել շոտլանդացի գրող և արձակագիր Փիթր Փենի ստեղծող Ջեյմս Մեթյու Բարրին։ Մարգարետ Սթինը դերասանուհու մասին գրել է. «Միննին, որն այժմ ամուսնացել է խոստումնալից երիտասարդ դերասան Էդմունդ Գվենի հետ, ով պատահականորեն է առկայծել թատերական երկրակամարում, բայց չափազանց կրակոտ է, որպեսզի ապահովեր իր այն դիրքը, որին պետք է հասներ։ Նա անընդհատ հյուրախաղերի էր մեկնում` հաճախ ԱՄՆ»։ 1914 թվականին Միննի Թերրին Նյու Յորքում` Բրոդվեյում մեկ թատերաշրջան խաղացել է արքայադստեր դերում դանիացի գրող Հանս Քրիստիան Անդերսենի «Դրախտային այգի» կախարդական հեքիաթում։
Դերասանական գործունեությունից հեռանալը
1933 թվականին լույս տեսած «Ո՞վ կա թատրոնում» հեղինակավոր բրիտանական տեղեկատուի  յոթերորդ հրատարակությունում, 1925 թվականի հոկտեմբերից հետո չի նշվում  ներկայացումներ, որոնցում խաղացած լինի Միննի Թերրին, սակայն The Times թերթը գրում է, որ  BBC-ի կողմից 1928 թվականին ներկայացվել է մի  ռադիոհաղորդում  Էլեն Թերրիի 80-ամյակի մասին, որտեղ նշվում է որ Միննի Թերրին միացել է իր դերասանական ընտանիքի երկու անդամներին`  Մեյբել Թերրի-Լյուիսին  և Ջոն Գիլգուդին, ինչպես նաև Ուիլյամ Շեքսպիրի պիեսների բեմականացմանը մասնակցող  մյուս առաջատար դերասաններին, որոնց հետ մի ժամանակ խաղացել է նրա մորաքույր Էլենը։ Հայտնի է նաև, որ Միննի Թերրին կյանքից հեռացել է 1964 թվականին։
Զանգվածային լրատվամիջոցները դերասանուհու մասին և նրա կենսագրության ուսումնասիրություն
Խոշոր զանգվածային լրատվության միջոցները, որոնք մասնագիտանում էին թատերական կյանքի լուսաբանման մեջ կամ ունեին թատերական սյունակ, ինչպիսիք են  The Era-ն և Dramatic Notes-ը  (Մեծ Բրիտանիա), The Times-ը (ԱՄՆ), Table Talk-ը (Ավստրալիա), Միննի Թերրիի մանկության և պատանեկության տարիներին ուշադիր հետևում  էին  նրա բեմական կարիերային։ Նրա նկատմամբ հետաքրքրությունը մարեց բեմում ելույթները դադարեցնելուց հետո՝ 1925 թվականից։ Որոշ ժամանակ Միննի Թերրին մոռացվեց (նույնիսկ նրա մահվան կամ հոգեհանգստի ճշգրիտ ամսաթվի և վայրի մասին տեղեկությունները չէին պահպանվել)։ Հետպատերազմյան շրջանում նրա կենսագրության հետ կապված  հետաքրքրություն առաջացրեց 1962 թվականին հրատարակված Մարգարեթ Սթինի «Թերիների պարծանքը» գիրքը (A Terrys of Pride, որը  հետագայում մի քանի անգամ վերահրատարակվել է), որի հերոսուհին է դարձել նաև Միննին։ Նա նաև դարձել է 2008 թվականին հրատարակված Էնն Վարթի «Երեխաները և թատրոնը Վիկտորիանական Բրիտանիայում» մենագրության «Երեխաներին երկու սիրահարվածները` Լուիս Քերոլ և Էռնեստ Դոուսոն» գլխի հիմնական գործող անձանցից մեկը։ Աղջկա թատերական կարիերան և նրան սիրահարված վիկտորիանական Մեծ Բրիտանիայի մշակութային գործիչների պատմությունը ներառվել է 19-րդ դարի վերջի 20-րդ դարի սկզբի Մեծ Բրիտանիայի թատրոնի, ինչպես նաև ուշ վիկտորիանական Անգլիայի այսպես կոչված «երեխայի պաշտամունք»-ի հոգեբանության և առօրյա կյանքի մասին պատմող աշխատություններում։ Միննի Թերրիի թատերական կարիերայի հետ կապված բազմաթիվ լուսանկարչական նյութեր և արվեստի գործեր պահվում են Կենտի պատմական հետաքրքրության կամ բնական գեղեցկության օբյեկտների ազգային հիմնադրամի, Լոնդոնի ազգային դիմանկարների պատկերասրահի, Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանների և այլ հավաքածուներում։ Դերասանուհու մասին զգալի թվով փաստաթղթեր ներկայումս հավաքված են Էլեն Թերրիի և Էդիթ Քրեյգի արխիվներում, այդ թվում` ներկայացումների  ծրագրեր, նամակներ, բեմական  տեսարանների լուսանկարներ, թերթի հոդվածներ և ակնարկներ։
Բեմական կերպարների առանձնահատկություններ
Ռոյալ Հոլլոուեյի համալսարանի վիկտորիանական գրականության և մշակույթի պրոֆեսոր, Բրիտանական թատրոնի պատմության բնագավառում մասնագիտացած Էնն Վարթին իր «Վիկտորիանական Բրիտանիայի երեխաների և թատրոնի» մասին մենագրության մեջ գրել է, որ եթե 18-րդ դարում դերասանը իր զգացմունքները ցուցադրում էր «կոդավորված ժեսԹերրի միջոցով», 19-րդ դարում նա արդեն ձգտում էր անհատապես արտահայտել իր հույզերի դրսևորումները։ Միևնույն ժամանակ, որոշակի ժանրերում, ինչպիսին է մելոդրաման, կոդավորված ժեստը դեռ պահպանել էր իր դիրքերը։ 1880-ականների ընթացքում «մեխանիկական» և «հուզական» դերասանական դպրոցների միջև պայքարը, ինչպես Դենիս Դիդրոն էր անվանում, հիմնականում կենտրոնացած էր «դիմակների» և «դեմքերի» մրցակցության վրա։ Ելնելով Միննի Թերրիի դերասանական խաղի վերաբերյալ հեռուստադիտողների կարծիքի վերլուծությունից՝ Էնն Վարթին եզրակացրեց, որ մանկական դերասանը «վերացրեց երկփեղկումը» «հոգնակիի և եզակիի», «դիմակի» և «դեմքի» միջև «երկուսին էլ հավասարապես տիրապետելով»։ Նրա կարծիքով  երեխան համարվում է «և՛ ինքը և՛ մեկ ուրիշը, իրական է և շինծու»։ Հետազոտողը մեջբերում է Էռնեստ Դոուսոնի կարծիքը Միննի Թերրիի պիեսի վերաբերյալ.
Էնն Վարթին նշում է, որ Մինիին, ինչպես իր մյուս հասակակիցներին, սովորեցրել են «և՛ բառեր, և՛ ժեստեր», նրանց խաղաոճը կարելի է բնութագրել միայն որպես «մեխանիկական» դպրոցին պատկանող»։ Այնուամենայնիվ, Թերրին, ինչպես և որոշ այլ տաղանդավոր երեխաներ, կարողացան  հեռուստադիտողներին ստիպել ընկալել սովորած ժեստերը որպես «ուժեղ և զգացմունքներով լի»։ Հետազոտողը մեջբերում է  Դոուսոնի մեկ այլ մեջբերում. «Բնականաբար ... պարզապես ... հմայիչ ... նա քայլում է տախտակների վրա ... ինքնագիտակցության կամ ազդեցության իսպառ բացակայությամբ (an absence of self-consciousness or affectation) և նույն կատարյալ ինքնաբուխությամբ, կարծես նա լիներ իր տան երեխաների սենյակում»։ 1888 թվականի մայիսի 12-ին The Era թերթը գրել է. «Այս հմայիչ պարզամիտ աղջիկը ակնհայտորեն զերծ էր վաղաժամ ձևերից և շնորհներից, որոնք սովորաբար ստվերում էին հանդիսատեսի բավականությունը, որ ստանում էին  անչափահաս դերասանների խաղից»։
Էնն Վարթին եզրակացրել է, որ Միննի Թերրիի վիկտորիանական երկրպագուները կրկնակի կարոտ էին զգում։ Նախ, նրանք բեմում տեսան «դիցաբանական դարաշրջան», որը մարմնավորված էր «երեխայի միասնության և բազմաքանակության մեջ»։ Երկրորդ՝ թատրոնի պատմության առումով նրանք դիտում էին, թե երեխան  ինչպես է խաղում  հնացած ոճով։ Անցյալի կարոտի երկու տեսակները՝ մետաֆիզիկականը և ժամանակավորը, հրապուրել էին վիկտորիանական մանկական դերասանի չափահաս հանդիսատեսն, արթնացրել իր իսկ մանկության հիշողությունները։ Հետևելով Միննի Թերրի խաղին` Դոուսոնի դիտարկումներին, Էնն Վարթին նշել է, որ երեխայի ինքնաբերականությունը «յուրահատուկ մտերմություն» է ստեղծում իր ու հանդիսատեսի միջեւ։ Հանդիսատեսին թույլ էր տրվել նրբանկատորեն մասնակցել երեխայի աշխարհի «համոզմանը» (‘make-believe’ of the child’s world)  և կարող է գնահատվել որպես վուայերիզմ։ Երեխայի «բացարձակ անկեղծությունը բեմում» արթնացրեց հանդիսատեսի էրոտիկ ֆանտազիաները։ Վարտի կարծիքով մանկական դերասանի սեռական ֆետիշացումը (The sexual fetishisation of the child actor) «նրա հմայքի բաղադրիչներից մեկն էր»։
Դարեմի համալսարանի պրոֆեսոր Կոստաս Բույոպուլոսը գրել է, որ վիկտորիանական ջենտլմենի համար բեմում գտնվող աղջկա հետ կապված սենտիմենտալ հիացմունքը, թալիսմանի իմաստ ուներ և զուգորդվում էր զուսպ էրոտիզմի հետ։ Նա մեջբերում էր մի հատված Էռնեստ Դոուսոնի «Երեխայի պաշտամունքը» (1889) հոդվածից, որտեղ գրել է. «Երեխա-դերասանուհու խաղը« գեղարվեստական» է, քանի որ« մանկության տարիներին » մենք բոլորս ինքնաբերաբար թատերականացված ենք»։ Դոուսոնը շեշտում էր մանկության գեղեցկությունից նուրբ հաճույք ստանալու արժեքը արվեստում, ինչպես կյանքում։
Մարգարեթ Սթինը նշեց, որ «փոքրիկ մուգ մազերով աղջիկը» [ծանոթագրություն 4] ինը տարեկան հասակում «սկյուռի պես խելացի» էր։ Դա նրան թույլ տվեց հաջողությամբ հաղթահարել արքայադուստր Էլիզաբեթի դերը Լիցեումի  թատրոնի բեմում «Կարլ I» ներկայացման մեջ։ ՈւեստմինսԹերրի համալսարանի անգլերեն լեզվի ամբիոնի պրոֆեսոր Անն Վերոնիկա Ուիթչարդը գրել է, որ հեռուստադիտողները հիացած են Միննի Թերիի «արտասովոր  խոսքից» և «գեղատեսիլ հայացքներից», հնարամտությունից, «վաղ հասունության բացակայությունից» և անմեղությունից։ Նա Մինի Թերրի լավագույն դերը   համարեց «Հիասքանչ Մինիոնը» Հենրիետա Էլիզա Բոան Ստաննարդի  «Բուտլի երեխան» (1885) վեպի հիման վրա իրականացված բեմադրության վրա, որը գրել էր Ջոն Սթրեյնջ Ուինթեր կեղծանվամբ։ Ըստ վեպի և պիեսի  սյուժեի, կապիտան Բութլը հայտնաբերում է իր զորանոցի մահճակալին մնացած մի աղջկա։ Նա որդեգրում է երեխային, և նա, մեծանալով, դառնում է գնդի դուստրը։ Ներկայացման մեջ նա արդեն յոթ տարեկան է և շարունակում է մնալ իր ավագ ընկերների խնամքի ներքո։
Բեմում մեծահասակների դերերի հետ կապված՝ Միննին և նրա կրտսեր քրոջ հարաբերությոնների հետ կապված Մարգարեթ Սթինը պնդում է. «Մինին և Բեատրիսը թատրոնը դիտարկում էին հիմնականում որպես հաց վաստակելու միջոց»։ Ավստրալիացի լրագրողի հետ զրույցում Միննին խոստովանել է, որ նախընտրում է կոմիկական դերերը, չնայած բավարարված  էր շեքսպիրյան կերպարների կատարմամբ, որ բաժին էին հասել իրեն։ Լրագրողն ինքը հավատում էր, որ նրա արտաքին տեսքը ավելի շուտ հուշում է «հուզական և գեղագիտական դերերի» մասին` Մինին բարձրահասակ էր և նիհար, մի փոքր տխուր դեմքով, «փափուկ» շագանակագույն աչքերով։ Լրագրողը նշեց, որ տիկին Գվենը հետաքրքիր կերպով խոսում է իր անհատական հատկությունների և այլ մարդկանց առանձնահատկությունների մասին, նա հյուրընկալ տանտիրուհի է և շատ հետաքրքիր զրուցակից։ Զրույցում Միննին ասաց, որ լավ դերասանը  պետք է արժանապատիվ կրթություն ստանա, միայն դա թույլ կտա համոզիչ կերպով խաղալ ջենթլմենի դերը։ Դերասանը, «որի հորինվածքն ու ոճը նախատինքի են արժանի, հաջողության քիչ շանսեր ունի»։
Անձնական կյանք
Վաղ մանկության տարիներին Միննի Թերրին դարձել էրանգլիացի գրող, ծաղրանկարիչ և գրքերի նկարազարդող Մաքս Բիրբոհմի և դեկադենտ գրող Էռնեստ Դոուսոնի խանդավառ ակնածանքի առարկան և մուսան։ 22-ամյա Դոուսոնը վեց տարեկան Միննի Թերրիին առաջին անգամ տեսել է 1888 թվականին՝ «Բուտլի երեխան» ներկայացման մեջ։ Նա երիտասարդ դերասանուհու հանդեպ ունեցած իր հիացմունքը միանգամից կիսել է իր ընկերոջ՝ Արթուր Մուրի հետ (Լուիս Քերոլը, ով նույնպես տեսել է այս ներկայացման աղջկան, ընդհակառակը, դերասանուհու մասին շատ անհեթեթ դիտողություն է թողել «Օրագրում». «Նա իր խոսքերը հստակ չի արտասանում, առանց նայելու այն անձին, որին դիմում է»): Դոուսոնը թատրոն է այցելել ամեն նոր ներկայացման մեջ նրան տեսնելու համար (1889 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թվագրված իր նամակներից մեկում նա գրում է, որ հանձնել է «մի քանի պեննի և շոկոլադ»))՝ հաճախ խոստովանելով, որ Միննին բեմում իր ուշադրության միակ օբյեկտն է եղել։ Դոուսոնը գրել է, որ իրեն խաբել են, երբ ներկայացումներից մեկում Թերրիին փոխարինել է մեկ այլ աղջիկ։
Էռնեստ Դոուսոնը պահպանել է բոլոր ներկայացումների ծրագրերը, որոնց Միննին մասնակցել է, հավաքել է իր սիրելի դերասանուհու լուսանկարների հավաքածուն, անհամբեր սպասել նորերի հայտնվելուն և շտապել գնել դրանք տպագրությունից անմիջապես հետո, դրանց որոշ մասը փոխանակելով ընկերների հետ։ Նա երազել է հանդիպել աղջկա հետ փողոցում, բայց սահմանափակվել է միայն նրան հեռու  տարածությունից դիտելով (Քեթրին Ռոբսոնի խոսքերով` «թափառել է նրա տան շուրջը»): Էնն Վարթին և Անն Վերոնիկա Ուիթչարդը կարծել են, որ Միննի Թերրիի արտաքին նմանությունը հետագայում կանխորոշել է իրենց սերը մի փոքր ավելի տարեց, լեհ ռեստորանատիրոջ դստեր Ադելաիդա Ֆոլտինովիչի (1878-1903) հանդեպ։ «Նրա մուգ մազերն ու խոշոր աչքերը [Դոուսոնին] հիշեցնում էին իր պաշտած միսս Թերրիին»։ Նա գրել էր ընկերներին նրանց անսովոր նմանության մասին և խոստացել, որ Ադելաիդայի լուսանկարները ստանալուց, դա կապացուցի դա համեմատելով երկու աղջիկների լուսանկարները։