cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Գրպանային գրող
Վարձատրություն և երախտագիտություն
Տարբեր երկրների համար սահմանված չափորոշիչները տարբեր են։ Կանադայի գրողների միությունը սահմանել է տեքստը գրելու նվազագույն վարձավճարներ` 200-300 էջանոց գրքի համար սկսած 40 000 դոլարից, որը վճարվում է աշխատանքի տարբեր փուլերում։ Այս նվազագույն վճարին ավելանում են լրացուցիչ վճարներ հետազոտության համար ։ Գերմանիայում գրպանային գրողների գաղտնիության միջին վճարը կազմում է մոտ $100 յուրաքանչյուր էջի համար։ Անկախ գրողների ասոցիացիան (Editorial Freelancers Association) սահմանում է նաև 26 ցենտից մինչև 50 ցենտ բառի համար, որը կարժենա մոտ $15.000-ից 30.000 դոլար 250 էջանոց գրքի համար ։
Վերջին շրջանում առկա է նաև տարբեր տեսակի աշխատանքների աութսորսինգ, այդ թվում` գրպանային գրողների ծառայությունները օֆշորային վայրերում, ինչպիսիք են Հնդկաստանը, Չինաստանն ու Ֆիլիպինները, որտեղ հաճախորդը կարող է գումար խնայել ։ Աութսորսինգ գրպանային գրողները, որոնց որակական մակարդակը զգալիորեն տարբերվում է, 200 էջանոց գրքի համար վերցնում են $3000 -ից $5000 կամ յուրաքանչյուր էջի համար $12–$18։ Հավաստիությունը ստուգելու իրական թեստերն են հեղինակի գրառումների ճանապարհը, գրողի զբաղմունքը. դրանք շատ ավելի կարևոր են այն դեպքերում, երբ գրողը այլ մշակույթի և լեզվի կրող է, որով ամբողջությամբ տարբերվում են հաճախորդից։
Հրապարակախոսական, վավերագրական գրքերի գրելու դեպքում, գրական նեգրի մասին երբեմն նշվում է որպես «աջակցություն ցացաբերող կամ «գիտաշխատող»։ Կան դեպքեր, երբ հեղինակը չի ստանում պաշտոնական գնահատանք գիրքը կամ հոդվածը գրելու համար։ Այն դեպքերում, երբ վստահելի հեղինակը կամ հրատարակիչը կամ երկուսն էլ ցանկանում են թաքցնել ուրվականի դերը, ուրվականին կարող է առաջարկվել ստորագրել չհրապարակման պայմանագիր, որով օրենսդրորեն արգելվում է գրպանային գրողի ունեցած դերը տվյալ նախագծում հիշատակել ցանկացած պարագայում։ Որոշ դեպքերում տարանջատում է կատարվում «հեղինակ» եւ «գրող» հասկացությունների միջև, ինչպես բացատրում է հեղինակ Քևին Անդերսոնը Վաշինգտոն Փոստ-ին տված հարցազրույցում. «գրող-ուրվականը մեկնիչ է և թարգմանիչ, այլ ոչ թե հեղինակ, հետևաբար, մեր հաճախորդներն արժանի են ամբողջական երախտագիտության իրենց գիրքը հեղինակելու համար» ։
Վավերագրական
Գրպանային գրողների ծառայություններից լայնորեն օգտվում են հայտնիները և հասարակական գործիչները, ովքեր ցանկանում են հրապարակել իրենց ինքնակենսագրականները կամ հուշագրությունները։ Գիտական գրականության կամ ոչ գեղարվեստական գրականության մեջ գրպանային գրողների ներգրավվածության աստիճանը տատանվում է աննշան չափերից մինչեւ նշանակալից։ Տարբեր աղբյուրներ բացատրում են գրպանային գրողների դերը և այն, թե ինչպես կարղ են բանիմաց հեղինակները նման աշխատանք ստանալ։ Որոշ դեպքերում ուրվական-գրողի ծառայությանը դիմում են ինքնակենսագրականի կամ «ուղեցույցային» գրքի նյութը զուտ «մաքրելու», խմբագրելու և կամ սևագրությունը կատարելագործելու համար։ Այլ դեպքերում ուրվական-գրողը մի ամբողջ գիրք կամ հոդված է գրում` հիմնվելով հայտնի կամ հասարակական գործիչի մասին տեղեկատվության, պատմությունների, նշումների, ընդհանուր նկարագրության կամ հանդիպումների ժամանակ կայացած հարցազրույցների վրա։ Պատվիրատու-հեղինակը նաև նշում է, թե ինչ շեշտադրումներով, ինչ ոճով, տոնով կամ «հնչերանգներով» են ուզում տեսնել վերջնական արդյունքը։
Որոշ դեպքերում, ինչպիսիք են «ինչպես գրել» գործնական ուղեցույցային գրքերը, դիետայի տեղեկատուները, կամ խոհարարական գրքերը, գիրքն ամբողջությամբ կարող է գրված լինել գրող-ուրվականի կողմից, իսկ հայտնի մարդիկ (օրինակ, հայտնի երաժիշտ կամ սպորտային աստղ) նշված լինեն որպես հեղինակ։ Հրատարակչական ընկերությունները օգտագործում են այս ռազմավարությունը, դրանով ավելացնում են գրքերի մրցունակությունը` այն կապելով փառապանծ կամ հայտնի գործչի անվան հետ։ Որոշ երկրներում ընտրություններից առաջ ընտրությանը մասնակցող թեկնածուները գրող-ուրվական են վարձում իրենց մասին ուշագրավ բացահայտումներով ինքնակենսագրականներ գրելու համար։ Ջոն Քենեդիի երկու գրքերը գրեթե ամբողջությամբ վերագրվում են ուրվական-գրողներին ։ Դոնալդ Թրամփի ինքնակենսագրականը (Trump: The Art of the Deal) գրել է գրպանային գրող ։ Հիլարի Քլինթոնի մի քանի գրքեր նույնպես գրված են ուրվական-գրողների ձեռքով ։
Խորհրդատուն կամ կարիերայի փոխանակման գործակալը կարող է վճարել, որպեսզի իր մասնագիտական ոլորտի վերաբերյալ գիրք գրվի` տվյալ ոլորտում որպես «փորձագետ» իր համար հեղինակություն ստեղծելու կամ այն ամրապնդելու նպատակով։ Օրինակ` հաջողակ վաճառողը, որն ակնկալում է դառնալ մոտիվացնող խոսնակ վաճառքի գործում, կարող է ուրվական-գրողին վճարել վաճառքի մեթոդների մասին տեխնիկական գիրք գրելու համար։ Հաճախ այդպիսի գրքեր հրատարակվում են մասնավոր մամուլով (կամ «հեղինակային տպարան» vanity press), ինչը նշանակում է, որ հեղինակը վճարում է գրքի լույսընծայման համար։ Այսպիսի գրքերը, որպես կանոն, տրվում են պոտենցիալ հաճախորդներին` որպես քարոզչական գործիք, այլ ոչ թե վաճառվում են գրախանութներում։
Գեղարվեստական
Գեղարվեստական գրականության հրատարակիչները գրպանային գրողներին վարձում են մի քանի պատճառներով։ Որոշ դեպքերում հրատարակիչները օգտվում են գրպանային գրողների ծառայությունից շուկայում հայտնի, մեծ պահանջարկ վայելող հեղինակի կողմից սպասվող նոր գրքերի լույս ընծայման քանակը պահպանելու համար։ Գրող-ուրվականները հիմնականում օգտագործվում են որևէ ժանրում կոնկրետ ոճով գեղարվեստական ստեղծագործություններ գրելու համար, ինչպիսիք են անվանի հեղինակների անունից դետեկտիվ, առեղծվածային գրականությունը, դեռահասային գեղարվեստական գրականությունը։
Բացի այդ, հրատարակիչները գրպանային գրողների ծառայություններից օգտվում են, երբ ուզում են շարունակել արդեն եղած գրքերի շարքում նոր գրքեր ստեղծել, որտեղ հեղինակի անվան տակ կեղծանուն է։ Օրինակ, Նենսի Դրյու և Հարդի եղբայրները առեղծվածային պատմվածքների դետեկտիվ շարքերի կարծեցյալ հեղինակներ Կարոլայն Քին և ''Ֆրանկլին Վ. Դիքսոնը'', համապատասխանաբար, իրականում կեղծանուններ են։ Այդ մանկական դետեկտիվների շարքերը գրել են մի շարք ուրվական գրողներ, որոնք գրքերը գրել են նույն ոճով` օգտագործելով գրքում եղած բազային ինֆորմացիայի, հերոսների և նրանց երևակայական տիեզերքի գեղարվեստական ձևանմուշները (անուններ, տարեթվեր, խոսելաձև, վարք) ինչպես նաև պահպանելով ակնկալվող գրական տոնը, ոճը, սյուժետային գիծը (լրացուցիչ տեղեկությունների համար տես մականունները կամ կեղծանուններ հոդվածները)։ Բացի այդ, ուրվական-գրողներին հաճախ տալիս են նախորդ գրքերի շարքի մի քանի պատճեններ` որպես օգնություն համապատասխան ոճն ապահովելու համար։
Սիրավեպային գրող Կ. Վ. Էնդրյուսի մահից հետ նրա հարազատները վարձեցին ուրվական-գրող Էնդրյու Նեյդերմանին, որը շարունակեց վեպեր գրել վիպասանի ոճով և նրա անվամբ` նմանակելով գրողի օրիգինալ աշխատանքներին։ 2000-ական թվականներին գրված Թոմ Քլենսիի գրքերի մեծ մասի կազմերի վրա նշված են երկու մարդկանց անուններ։ Ընդ որում, Քլենսի անունը ավելի մեծ տառաչափով է գրված, քան մյուս հեղինակի անունը։ Քլենսի անունով գրված տարբեր գրքեր գրվել են տարբեր հեղինակների կողմից մեկ կեղծանվան ներքո։ Թոմ Քլենսիի Tom Clancy’s Splinter Cell առաջին երկու գրքերը գրել է Ռայմոնդ Բենսոնը Դևիդ Միշել կեղծանունով։
Երբեմն հայտնի հեղինակները դառնում են ուրվական գրող այլ հայտնի մարդկանց համար, ինչպես օրինակ, երբ 1920-ականներին «Խորհրդավոր հեքիաթներ» (Weird Tales) ամսագրի խմբագիրը Լավքրաֆտին առաջարկեց որպես ուրվական-գրող գրել հանրահայտ աճպարար Հարրի Հուդինիի մասին «Փարավոնների հետ թաղված» պատմվածքը (Imprisoned with the Pharaohs, որը հայտնի է նաև որպես Բուրգերի տակ)։ Այն գրված է առաջին դեմքով։ Անդրաշխարհից աճպարարի փախուստի պատմությունը Հուդինիի աճպարարություններից մեկն էր։ Թեև Լավքրաֆտը աճպարարի կերպարը կամայականորեն փոփոխել էր, սակայն պատմվածքն այնքան էր դուր եկել Հուդինիին, որ վերջինս հետագայում մի քանի գաղափարներ էր տվել նոր պատմվածքների համար ։
Կրոնական
Մի շարք պապական էնցիկլիկալներ գրվել են գրպանային գրողների կողմից։ Օրինակ` «Արարչի հոտին կերակրել»  էնցիկլիկալը գրել է Հռոմում Անբասիր Մարիամի օբլատների հավատարմատար Իոսիֆ Լեմիուսը (1860-1923) ։ 1938 թվականի հունիսին Պիոս XI պապը ամերիկյան ճիզվիտ Ջոն Լա Ֆարժին կանչեց։ Նա սկսեց պատրաստել Մարդկային ցեղի միասնությունը  էնցիկլիկալի սևագիրը։ Լա Ֆարժի հետ էին երկու այլ ճիզվիտներ Փարիզից` Գուստավ Գունդլախը և Գյուստավ Դեսկուկյուսը ։ Գրվածքը մոտ 100 էջ էր ։ Մեկ այլ ճիզվիտ այն թարգմանեց լատիներեն` ներկայացնելով այն Վլոդիմիր Լեդուխովսկիին` Հիսուսի Միաբանության գեներալին, ով ընտրեց Գունդլախին եւ Դեսբյուքյուսին և այն տեղափոխվեց Վատիկան 1938 թվականի սեպտեմբերին ։ Հոլանդացի ճիզվիտ Սեբաստիան Թրոմպը` խիստ թոմական աստվածաբան և Հռոմի Պիոս XII պապի մտերիմը, համարվում է Առեղծվածային մարմին  էնցիկլիկալի գլխավոր գրպանային գրողը ։
Կրթական
Կան գրպանային գրողների ընկերություններ և անկախ գործող գրպանային գրողներ, որոնք վաճառում են ընդունելության ռեֆերատներ, կուրսային, դիպլոմային աշխատանքներ ուսանողների համար, ատենախոսական աշխատանքներ։ Այնպիսի ծառայություններ երբեմն առաջարկում են այսպես կոչված շարադրության-աղացները և հաճախ կատարվում են ինտերնետ-ինտերֆեյսի միջոցով ։ Թեև այսպիսի ծառայությունները համարվում են ոչ էթիկ և բարդ հետևանքներ են ունենում, երբ հայտնաբերվում է կեղծիքը , այնուամենայնիվ ակադեմիական ուրվական-գրողների գործունեությունը անօրինական չէ Միացյալ Նահանգներում և Միացյալ թագավորությունում ։
Թեև ակադեմիական գրպանային ծառայությունը ենթադրում է ակադեմիական տեքստերի վաճառք, որոնք գրված են տվյալ պահանջին համապատասխան, այն չի կարելի նույնացվել գրագողության հետ, քանի որ այն չի ենթադրում առկա տեքստերի գաղտնի յուրացում։ Ի տարբերություն գրագողության դեպքերի, որոնք գոյություն ունեցող աշխատանքները պատճենել և տեղադրելու միջոցով օգտագործելու բնույթ են կրում, գրպանային գրողների գրած ռեֆերատները և առաջադրանքները, որպես կանոն, տեքստի ինքնատիպություն ունեն, որոնք հաստատվում են գրագողության հայտնաբերում ծրագրային փաթեթների կամ առցանց ծառայությունների միջոցով, որոնք լայնորեն կիրառվում են ուսումնական հաստատությունների կողմից ։
Համալսարանները մշակել են նման կրթական ծառայությունների դեմ պայքարի ռազմավարություններ, որոնք կարող են կապված լինել ակադեմիական խարդախության հետ, որոնք առաջարկվում են ուսանողներին և հետազոտողներին։ Որոշ բուհերում պրոֆեսորներին թույլատրվում է սովորողների հետ բանավոր քննություն անցկացնել այն թղթի հիման վրա, որոնք պրոֆեսորը կարծում է «գրպանային գրողի աշխատանք» է։ Եթե ուսանողն անծանոթ է իր ներկայացրած նյութի բովանդակությունը, ապա նա կարող է մեղադրվել ուսումնական խարդախության մեջ։
Բժշկական
Բժշկության մեջ դեղագործական արդյունաբերական ընկերությունները մասնագիտական գրողներին վճարում են փաստաթղթերի ստեղծման համար, որից հետո վճարում են այլ գիտնականների կամ բժիշկների` նրանց անուններն այդ փաստաթղթերում գրելու համար նախքան դրանք բժշկական կամ գիտական ամսագրերում հրապարակելը։ Ուրվական գրողների ներգրավումը բժշկության բնագավառում քննադատության են ենթարկել տարբեր մասնագիտական կազմակերպություններ, որոնք ներկայացնում են դեղագործական արդյունաբերությունը, հրատարակչությունները և բժշկական ընկերությունները։ Եվ դա կարող է հանգեցնել ամերիկյան օրենքների խախտման, որոնք արգելում են դեղ արտադրողների չպիտակավորված արտադրանքը, ինչպես նաև Medicare բժշկական ապահովագրության կառավարման կանոնակարգի շրջանակներում օրենսդրական ակտերի կարգավիճակը ։ Վերջերս այս երևույթը գրավել է մամուլի և օրենսդիրների օրենսդիրների ուշադրությունը։ Սա թույլատրվում է որոշ ձեռնարկություններում, այդ թվում` Վաշինգտոնի համալսարանի Բժշկության դպրոցում , այն դեպքում, երբ դա արգելված է և համարվում է գրագողության հատկապես վնասակար ձև, օրինակ, Թաֆթս համալսարանի Բժշկական դպրոցում ։
Բժշկական մասնագիտական գրողները կարող են գրել հոդվածներ, որոնցում նրանց անունները չեն նշվում որպես փաստաթղթի հեղինակներ և ոչ էլ որպես գրպանային գրողներ, սակայն մի պայմանով, որ նրանց ներդրումը ճանաչվի։ Եվրոպական բժշկական գրողների ասոցիացիան հրապարակել է ուղեցույց սկզբունքներ, որոնք միտված են այն բանին, որ պրոֆեսիոնալ բժշկական գրողներն այս դերը պետք է բարոյական և պատասխանատու կերպով կատարեն ։ Ճանաչված բժշկական գրողների կազմած փաստաթղթերի օգտագործումը համապատասխան կերպով ճանաչված է օրինական այնպիսի կազմակերպությունների կողից, ինչպիսիք են Բժշկական խմբագիրների համաշխարհային ասոցիացիան և BMJ Բրիտանական բժշկական գիտական ամսագիրը ։ Բացի այդ, մասնագիտական բժշկական գրողների գիտական տվյալները ներկայացնելու փորձը կարող է օգտակար լինել այլ փաստաթղթերի որակի բարելավման աշխատանքների համար ։
Կայք
Որոշ կայքեր, այդ թվում ՝ բլոգերներ, գրպանային գրողներ են, քանի որ ոչ բոլոր հեղինակներն ունեն տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հմտություններ կամ վեբ-կայքերում աշխատելու համար անհրաժեշտ ժամանակ։ Այնուամենայնիվ, ձևավորում են հեղինակին համապատասխան ոճ, տոն ու բովանդակություն։ Կայքերի գրպանային գրողներից շատերը արտահաստիքային են, իսկ որոշ գրողներ անկախ են, որոնք աշխատում են պայմանագրով, ինչպես ռադիոհաղորդավարները և հեռուստահաղորդավարները։ Երբեմն նրանք օգտագործում են «տնական կեղծանուն» կամ հավաքական անուն, որն օգտագործում է հեղինակը կայքում։
Որոշ հայտնի մարդիկ, ղեկավարներ կամ հասարակական գործիչներ ստեղծում են բլոգ-կայքեր` երբեմն որպես մարկետինգի, հասարակայնության հետ կապերի, լոբբինգի գործիք։ Սակայն քանի որ այդ մարդիկ սովորաբար շատ զբաղված են լինում իրենց գրառումները բլոգում գրելու համար, նրանք վարձում են շրջահայաց գրպանային գրողներ, որոնք բլոգում հաղորդագրություններ են գրում տնօրենի անունից։ Հրապարակախոսական կամ վավերագրական գրպանային գրողների նման` բլոգ գրպանային գրողները նմանակում են տվյալ հեղինակի գրական ոճը, բովանդակությունը և տոնը։ Դա վերաբերում է սոցիալական մեդիային նույնպես։ Շատ հասարակական գործիչներ գրպանային գրողներ ունեն իրենց Facebook ու Twitter հաշիվները` գոնե մասամբ կարգավորելու համար ։
Դասական երաժշտություն, երաժշտական կինո
Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը` որպես հանրահայտ կոմպոզիտոր, ուրվական-կոմպոզիտոր լինելու բնորոշ օրինակ է, որը վճարվել է հարուստ հովանավորների պատվերով երաժշտություն գրելու համար։ Բոլորովին վերջերս պարզվել է, որ այնպիսի կոմպոզիտոր, ինչպիսին է բրիտանական Պատրիկ Սթենֆորդը (1939-2014), օգտագործել է գրպանային գրող սիմֆոնիկ ձայնագրությունների և ֆիլմերի համար, ինչպիսին է Ռոդ ՄաքՔուենը (Թավջութակի կոնցերտ) ։
Այս պրակտիկան նույնպես տարածված է հեռուստատեսությունում, քանի որ կոմպոզիտորները, որոնք թվարկվում են, իրավունք ունեն երաժշտության հոնորար ստանալ ամեն անգամ, երբ այդ մասին դրվագ կամ թեմա է արծարծվում հեռուստատեսությամբ։ 1998 թվականին Հոլիվուդյան լրագրող (The Hollywood Reporter) ամերիկյան ամսագրի կատարած հետազոտություններից պարզվել է, որ հատկապես տարածված էր անիմացիոն ընկերություններում, ինչպիսիք են Saban Entertainment ամերիկա-իսրայելական հեռուստաընկերությունը, DiC Entertainment,  Ruby-Spears միջազգային ամերիկյան կինո-հեռուստա-արտադրող և Hanna-Barbera ստուդիաները, որոնք հաճախ ընկերությունների ղեկավարների անունները թվարկում են որպես հիմնական երաժիշտների ։ Մի քանի կոմպոզիտորներ ավելի ուշ միլիոնավոր դոլարների հայց են ներկայացրել ընդդեմ Saban Entertainment-ի նախագահ Հաիմ Սաբանի` մեղադրելով նրան, որ իբրև թե սեփականաշնորհել է իրենց երաժշտական կոմպոզիցիաների սեփականության իրավունքները և կրեդիտները։
Փոփ երաժշտություն
Երաժշտական գրպանային գրողներ կան նաև փոփ երաժշտության բնագավառում։ Երբ ձայնագրման ընկերությունը ցանկանում է անփորձ երիտասարդ երգչին ներկայացնել որպես երգերի հեղինակ կատարող, կամ վաստակաշատ երաժշտին օգնել ստեղծագործական դժվարություններից դուրս գալ (կամ հաջորդ ալբոմը ավարտելու համար մոտվացիայի բացակայության դեպքում), կարող են զգուշորեն ներգրավել փորձառու մի կոմպոզիտորի, որը գրպանային ծառայություն կմատուցի։ Այլ դեպքերում, գրպանային հեղինակը տեքստ և մեղեդի է գրում ճանաչված երաժշտի ոճով, երաժշտի կողմից գրեթե առանց վարձատրության կամ չնչին վարձատրության դիմաց։ Երբեմն նման ծառայություններ մատուցող ուրվական հեղինակներին որպես շնորհակալություն կարող են նշել ալբոմի տիտրերում, կամ էլ նրանք մնում են իսկական «ուրվականներ»` առանց ալբոմի մեջ մատնանշվելու։
Իրավական վեճեր են ծագում, երբ երաժշտական գրպանային գրողները հեղինակային հոնորարի հավակնություններ են ունենում, երբ, իբր, ուրվական-երգահանի գրած երգը դառնում է հիթային և մեծ եկամուտ է բերում երգչին։ 1987 թվականին Դերրիլ Նոուդորֆը ցանկություն հայտնեց աշխատել Nettwerk ձայնագրությունների ստուդիայի նախագծի վրա, որն աշխատելու էր երիտասարդ երգչուհի Սառա Մքլահանի երգացանկի վրա։ Խոսքը Touch ալբոմի մասին էր, որը հետաքրքրեց Arista Records ամերիկյան ձայնագրման լեյբլին։ Վերջինս նրանց հետ կնքեց մի քանի ալբոմների պայմանագիր, և երկու երգեր, որոնց վրա աշխատել էր Նոուդորֆը, Կանադայում դարձան կոմերցիոն հիթեր։ 1991 թվականին Նոուդորֆը կրկին հրավիրվեց աշխատանքի Մքլահանի երկրորդ` Solace ալբոմի համար։ 1993 թվականին նա հայց ներկայացրեց ընդդեմ Մքլահանի եւ նրա Nettwerk լեյբլի` պնդելով, որ նա զգալի և անգնահատելի ավանդ ունի Touch երգի ստեղծման գործում։ Նա պնդում էր, որ ըստ արժանվույն չի վճարվել Solace-ի աշխատանքի դիմաց։ Դատավորը այդ հայցում ի վերջո վճիռ կայացրեց` երգերի մասով հօգուտ Մքլահանի (թեև Նոուդորֆը, հնարավոր է, նպաստել էր երգերի հեղինակմանը, բայց նրանցից ոչ մեկը մյուսին չէր դիտարկում որպես համահեղինակ), իսկ վարձատրման մասով` հօգուտ Նոուդորֆի։
Հիփ-հոփ երաժշտության մեջ աստղերի կողմից գրպանային գրողների ծառայություններից օտվելը լայնորեն տարածում է գտել, որը հակասությունների առաջ է կանգնեցրել։ Քննադատները հիփ-հոփ գրպանային գրողների ծառայությունների շարունակվող աճը համարում են «հիփ-հոփը կոմերցիայով այլասերել»։ Սա սահմանափակումներ դնող պահանջներից է. «ռեփ արեք» ինչպես «...այն մասին, որ դուք արտահայտում եք ձեզ ձեր բառերի միջոցով, ոչ թե օտարների» ։ Public Enemy խմբի պրոդյուսեր, ռեպեր, երգերի հեղինակ Չակ Դին այս տեսակետը սխալ է համարում, քանի որ «...ոչ բոլորն են օժտված լիրիկներ և ոչ բոլորն են օժտված վոկալիստներ» ։ Նա նշում է, որ ռեփ-երգ ստեղծելու համար կարող են պահանջվել մի քանի տաղանդներ։ Ֆրենք Օուշենն իր կարիերան սկսել է որպես գրպանային գրող այնպիսի արվեստագետների համար, ինչպիսիք են Ջասթին Բիբերը, Դեմիեն Ջոնեսը, Ջոն Լեջենդը ու Բրենդին։
Ներկայումս հիփ-հոփում գործունեություն ծավալող գրպանային գրողների վաստակը տարբեր է։ «Գրողները կարող են ստորագրել գաղտնիության դրույթներով համաձայնագիր, կա'մ անուղղակի ձևով կարող են նրանց անունները նշվել որոշ բուկլետում, կա'մ էլ նրանց ներդրման մասին կարող է ազատորեն խոսվել»։ Որոշ դեպքերում, միջանկյալ ձևով մեկնաբանվում է, որ մարդիկ շնորհակալ են նրանց կատարած «երաժշտական ձևավորման» համար, որ կարող է էֆիմիզմ լինել գրպանային գրողների համար։ 2010-ական թվականների սկզբին որոշ կազմակերպություններ սկսեցին հիփ-հոփ առցանց ծառայություններ առաջարկվել, ինչպիսիք են Rap Rebirth գրպանային գրողների հիփ-հոփ ծառայությունը ։ Նրանք երաժիշտներին առաջարկում էին հանգավորված տեքստեր` երաշխավորելով անանունությունը։
Կերպարվեստ
Գրպանային հեղինակները տարածված են նաև կերպարվեստում, հաճախ նկարչության մեջ։ Վարպետ նկարչի ներդրման չափը կարող է տարբեր լինել` փոքր կոմպոզիցիոն ճշգրտումներից և ուղղիչ վրձնահարվածներից մինչև ստեղծագործության ամբողջական արդյունքը։ Համընդհանուր պրակտիկա է արվեստի ուսուցման դասեր վերցնել, որտեղ նկարիչ-ուսուցիչը սկզբում զգալի ճշտումներ է կատարում ուսանողի աշխատանքի մեջ։ Ավարտելուց հետո ուսանողը ստորագրում է աշխատանքի տակ` որպես իր սեփական ստեղծագործություն։ Պատմականորեն, աշխատանքը ավարտուն տեսքի հասցնելու ծառայությունների գաղտնիությունը խստորեն պահպանվել է։ Համեմատաբար քիչ խոսվում է կոմերցիոն ծառայությունների մասին, որոնց վերաբերյալ կարող են օգտագործել «փառաբանման գեղարվեստական ստեղծագործություն» տերմինը, որը «կեղծավոր հրատարակում» իմաստ կարող է ունենալ։
Որպես սև ցուցակի հակամիջոց
Երկրներում, որտեղ խոսքի ազատությունը պաշտպանված չէ և հեղինակները, որոնք, ինչ-որ պատճառով դժգոհ են իշխող ռեժիմից, «սև ցուցակի մեջ» են հայտնվում (այսինքն` արգելվում է նրանց ստեղծագործությունները հրապարակել), «սև ցուցակում» հայտնված հեղինակները կամ կոմպոզիտորները կարող են գրպանային գրողներ լինել այլ հեղինակների կամ կոմպոզիտորների համար, որոնք զրկված չեն ռեժիմի ողորմածությունից։ Կոմունիստական սև ցուցակներում հայտնված կոմունիզմի որոշ համակիրներ արժանացել են Օսկար մրցանակի, օրինակ`
Մշակույթում
Գրպանային գրողների ֆիլմերից և վեպերից են.
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Գրականագիտություն Կատեգորիա:Մասնագիտություններ Կատեգորիա:Գրողներ ըստ ժանրի Կատեգորիա:Խաբեություններ Կատեգորիա:Մտավոր սեփականության իրավունք Կատեգորիա:Գրական տերմինաբանություն Կատեգորիա:Հեղինակային իրավունք Կատեգորիա:Ծառայության ոլորտի մասնագիտություններ Կատեգորիա:Մարդկանց նվաստացուցիչ անվանումներ
Սետալա
Սետալա  (Settala), կոմունա Իտալիայում՝ Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում ։ Բնակչությունը կազմում է 6460 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը՝ 341 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 20090, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 02։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի բնակավայրեր
Վետրյանկա (գյուղ, Սոկիրյանիի շրջան)
Վետրյանկա (Вітрянка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վետրյանկա գյուղում բնակվում էր 1 242 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Սոկիրյանիի շրջանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Փարաքար)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Փարաքար գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Փարաքարի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի կառուցվել է 1855 թվականին, եկեղեցին հիմնադրվել է և կառուցվել է Տ. Տ. Ներսես Աշտարակեցի Կաթողիկոսի և Փարաքարցի Փիլիպոս Տեր-Մարտիրոսյան հորդորով։ Եկեղեցին բազիլիկ տիպի կառույց է, կառուցված է կարմիր տուֆից։ Եկեղեցին ունի նաև զանգակատուն, որը գտնվում է տանիքին։ Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին մատվնել է անուշադրության և որոշակի հատվածներում քանդվել է։ 1982-1992-ական թվականների ընթացքում եկեղեցին վերանորոգվել է Փարաքար գյուղի բնակիչների աջակցությամբ։
Եկեղեցին այժմ գործում է, իսկ հոգևոր հովիվն է Տ. Պարթև քահանա Աշուրյանը։
Արմավիա
Արմավիա, հայկական ազգային ավիաընկերություն։ Հիմնադրվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։ 2013-ին ճանաչվել է սնանկ և դադարեցրել իր գործունեությունը։ Ավիաընկերությունը կանոնավոր չվերթներ էր իրականացնում Մերձավոր Արևելքի, Եվրոպայի, Ասիայի և Հյուսիսային Աֆրիկայի ավելի քան 48 քաղաքներում ։ Հիմնական չվերթներն ու չարտերային միջազգային թռիչքներն իրականացվում էին Զվարթնոց օդանավակայանից։
«Արմավիա» ավիաընկերության 68%-ը պատկանում էր «Mika Corporation»-ին։
= Պատմություն = «Արմավիա» ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1996 թվականի դեկտեմբերրի 12-ին։
2003 թվականին «Արմավիա» ավիաընկերությունը իր վրա վերցրեց սնանկացած Հայկական ավիաուղիների թռիչքների մի մասը։
2013-ին սնանկացման պատճառով դադարեցրել է իր գործունեությունը։
= Միջադեպեր և դժբախտ պատահարներ = 2006 թվականի մայիսի 3-ին Երևանի ժամանակով ժամը 23:47-ին (Մոսկվայի ժամանակով ժամը 00։47-ին) «Արմավիա» ավիաընկերության Երևան-Սոչի RNV 967 չվերթն իրականացնող Airbus A320 ինքնաթիռը լքել է Զվարթնոց օդանավակայանը։ Թռիչքից առաջ, անձնակազմի անդամները ստացել են եղանակի մասին տվյալները։ Անձնակազմի անդամներն ունեցել են տվյալ չվերթն իրականացնելու համար անհրաժեշտ բոլոր փաստաթղթերը։ Առաջին հրամանատարը կապվել է Սոչիի դիսպետչերական անձնակազմի հետ և տեղեկացել, որ եղանակի փոփոխություն չկա։ Ժամը 01։20-ին (Մոսկվայի ժամանակով) անձնակազմի անդամները վատ եղանակի պատճառով որոշել են վերադառնալ Երևան, սակայն ինքնաթիռի հրամանատարը որոշել է շարունակել թռիչքը դեպի Սոչի։ Ժամը 02։00-ին դիսպետչերը կրկին կապվել է թիվ 967 չվերթի հետ։ Այդ պահին ինքնաթիռը գտնվել է 3600 մետր բարձրության վրա։ Այն գտնվել է Սոչիի ռադարների ծածկույթի տակ։ Դիսպետչերը անձնակազմի անդամներին ևս 1800 մետր բարձրանալու թույլտվություն է տվել։
Չվերթներ
2011 թվականին «Արմավիա» ավիաընկերության նավատորմը բաղկացած էր երեք ինքնաթիռներից՝ Airbus А320, Airbus A319 և Bombardier CRJ-200: Բացի այդ, 2011 թվականին նախատեսում էր ձեռք բերել Airbus A321, Sukhoi Superjet 100 ինքնաթիռները։
2008 թվականի դրությամբ «Արմավիա» ավիաընկերությունը ուղևորափոխադրել է 647.000 ուղևոր ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1996 հիմնադրված ավիաընկերություններ Կատեգորիա:2013 լուծարված ավիաընկերություններ Կատեգորիա:1996 հիմնադրումներ Հայաստանում
Յուլիա Բոնկ
Յուլիա Անաստասիա Բոնկ (Julia Anastasia Bonk, ), գերմանացի հասարակական և քաղաքական գործիչ, 2004-2014-ական թվականներին եղել է Սաքսոնիայի լանդտագում ձախ կուսակցության ներկայացուցիչը։ Գերմանիայի խորհրդարանում 18 տարեկան Բոնկը դարձել է ամենաերիտասարդ պատգամավորը ։
Դաշնային մասշտաբով 18-ամյա Յուլիա Բոնկը սկանդալային ճանաչում ձեռք է բերել 2004 թվականին՝ հանդես գալով մարիխուանայի և հերոինի օրինականացման պահանջով՝ ըստ սխեմայի, նախատեսվում էր 14 տարեկանից սկսած թմրանյութերի սպառողների աստիճանավորում։ Հարցազրույցներից մեկում Բոնկը հայտարարել է՝ «Մաքուր հերոինը կախվածություն չի առաջացնում, միայն թե եթե այն խառնեն»։ Նա խոստովանել է, որ նույպես օգտագործել է թմրամիջոցներ։ Սաքսոնիայի լանդտագում Ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցության նախագահ Փեթեր Պորշը այս կապակցությամբ արձանագրել է, որ Բոնկը այս ելույթով վրիպել է ։
Կարիերա
Միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո անմիջապես 2004 թվականին մտել է Սաքսոնիայի հողային խորհրդարան և դարձել է խորհրդարանական խմբակի ձախեր կուսակցության անդամ։ Նա իր հայտնիությունը ձեռք է բերել՝ ԳԴՀ-ի խորհրդարանում ամենաերիտասարդ անդամ լինելու համար։ 2006 թվականին դարձել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմի ձախ թևի անդամ։
Սաքսոնիայի լանդտագի չորրորդ օրենսդրական գումարման ժամանակ Բոնկը եղել է խորհրդարանական կոմիտեի դպրոցի, սպորտի սպիկերի տեղակալ, ինչպես նաև գիտությունների և բարձրագույն դպրոցի կոմիտեի անդամ։
2014 թվականին առողջական վիճակի պատճառով լանդտագի ընտրություններին մասնակցություն չի ցուցաբերել։
Ծանոթագրություններ
<references group="" responsive="1">
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ազատական սոցիալիստներ Կատեգորիա:Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Կանայք Կատեգորիա:21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Գերմանացի կանայք Կատեգորիա:Գերմանացի հասարակական գործիչներ
Ջոն Հենրի Մաքքեյ
Ջոն Հենրի Մաքքեյ (John Henry Mackay, ), շոտլանդական ծագմամբ գերմանացի գրող։
Երիտասարդություն
Ծնվել է Շոտլանդիայում, բայց հոր մահից հետո՝ երկու տարեկանից ապրել և մեծացել է Գերմանիայում։ Կյանքի սկզբում զբաղվել է գրքի վաճառքով, հաճախել է համալսարանական դասընթացների, այնուհետև հետաքրքրվել է գրական ստեղծագործությամբ։
Գրական ստեղծագործականություն
1885 թվականին հրատարակել է բանաստեղծությունների իր առաջին շարքը՝ «Լեռների երգը», նվիրված Շոտլանդիային, որը նա թողել է մանկության տարիներին։ Երիտասարդ բանաստեղծին հռչակ են բերել «Arma parata fero» (1886) և «Փոթորիկ» (1888) բանաստեղծությունների ժողովածուն։ «Arma parata fero»-ն նույնիսկ արգելվել է Գերմանիայում հակասոցիալիստական օրենքի համաձայն, իսկ «Փոթորիկը» հրատարակելուց հետո Մաքքեյին անվանել են «Անարխիայի երգիչ»։ Այդ ժամանակ նա շատ է ճանապարհորդել Եվրոպայում և Ամերիկայում՝ երկար ժամանակ ապրելով Շվեյցարիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում և Պորտուգալիայում ։
«Անարխիստներ» վեպ
«Անարխիստներ» վեպն առաջին անգամ հրատարակվել է 1891 թվականին Ցյուրիխում, գիրքն անցել է տասնյակ հրատարակություններ անգլերեն, ֆրանսերեն, հոլանդերեն, գերմաներեն, չեխերեն և այլ լեզուներով։ Միայն ռուսերենով վեպը հրատարակվել է առնվազն վեց անգամ։ Վեպը պատմում է 19-րդ դարի վերջին անարխիստական շարժման մասին։ Մաքքեյի քաղաքական հայացքները մանրամասն ներկայացված են գրքում`գլխավոր հերոս Քարար Օբանի անունից։
Շուտով լույս են տեսել Մաքքեյի «Ամուսնության մարդիկ» (1892) և «Վերջին պարտքը» (1893) վեպերը։
Հետագա ստեղծագործություն
XX դարի սկզբին իր աշխատանքում անդրադառնում է սեռական փոքրամասնությունների հարաբերությունների ազատության խնդրին։ «Սագիտտա» կեղծանվամբ Մաքքեյը գրում է «Անանուն սիրո գրքեր» (1905-1913) պատմվածքների շարք, «Հոլանդիա» (1924) ֆանտաստիկ պատմություն, «Վարձու տղան» (1926) վեպը, որում նա խթանում է մեծահասակների և դեռահասների հոմոսեքսուալ հարաբերությունների ազատությունը։ Այս աշխատանքներն արգելվեցին Գերմանական կայսրությունում, իսկ այնուհետև՝ Վայմարյան հանրապետությունում։ 1920 թվականին ույս է տեսնել «Ազատության որոնողը» վեպը՝ նվիրված Բենիամին Թաքերին ։
Քաղաքական գործունեություն
Քանի որ 1890 թվականից Մաքքեյը համարվում էր անարխո-անհատականական շարժման առաջատար ներկայացուցիչը Գերմանիայում, նա հրատարակում է «Անհատական անարխիզմի թերթիկներ», իսկ 1905 թվականից «Անհատական անարխիզմի քարոզչություն» գրքերի շարքը։ Այդ ժամանակ նրա հետևորդներից մեկը եղել է փիլիսոփա Ռուդոլֆ Շտայները, որը հետագայում հեռացել է անարխիզմից և դարձավ մարդաբանության հիմնադիրը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Գերմանացի բանաստեղծներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ իրավունքների ակտիվիստներ Կատեգորիա:Գերմանալեզու գրողներ Կատեգորիա:Շոտլանդացի գրողներ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ գրողներ Կատեգորիա:Գերմանացի վիպասաններ Կատեգորիա:ԼԳԲՏ վիպասաններ Կատեգորիա:Անարխիստ գրողներ
Կարեն Սվասյան
Կարեն Սվասյան, ժամանակակից փիլիսոփայական մտքի ականավոր դեմքերից է։ Նրա ուսումնասիրությունների առարկան փիլիսոփայության պատմությունն է, մշակութաբանությունը և ճանաչողության տեսությունը։ Անգնահատելի է նրա կատարած աշխատանքը գրականագիտության և թարգմանության ասպարեզներում։ Նա այն սակավաթիվ փիլիսոփաներից է, ում միտքը նոր լիցք է հաղորդում և նորանոր հեռանկարներ է բացում ժամանակակից փիլիսոփայության և անտրոպոսոֆիական գիտության ասպարեզում։
Կենսագրություն
1954-1965 թթ. սովորել է Երևանի միջնակարգ դպրոցներից մեկում։ 1965-1970 թթ. Երևանի Պետական Համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում ուսանել է փիլիսոփայություն, ինչպես նաև անգլիական, ֆրանսիական և գերմանական բանասիրություն։ 1971 թվականից աշխատանքի է անցել ՀՍՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտում։ 1978 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Ա. Բերգսոնի ինտուիտիվ փիլիսոփայության գեղագիտական էությունը» թեմայով, իսկ 1981 թվականին դարձել է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր («Խորհրդանիշի խնդիրը ժամանակակից փիլիսոփայության մեջ»)։ 1985 թվականից Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր է։ 1990 թվականին կազմել, որոշ գործեր թարգմանել, ծանոթագրել և իր առաջաբանով Մոսկվայում հրատարակել է Ֆրիդրիխ Նիցշեի երկերի հանրահռչակ երկհատորյակը, որով նա սկիզբ է դրել ռուս իրականության մեջ հեղափոխությունից հետո ընդհատված նիցշեագիտության վերականգնմանը։ 1992 թվականին տեղափոխվել է Շվեյցարիա։ 1994 թ. Բոննում արժանացել է Ա. Ֆ. Հումբոլդտի անվան մրցանակին։ 1997 թվականին հրավիրվել է Ինսբրուքի համալսարան՝ իբրև պրոֆեսոր, ուր փիլիսոփայության և սլավիստիկայի ֆակուլտետում դասավանդել է ճանաչողության տեսություն, սիմվոլի և գեղարվեստական թարգմանության տեսություն։ Այժմ ապրում և ստեղծագործում է Բազելում։ Դասախոսություններ է կարդում Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրիայում, Ռուսաստանում։ Գրում է գերմաներեն և ռուսերեն։ Կ. Սվասյանի յուրաքանչյուր նոր գիրք փիլիսոփայական շրջանակներում ընդունվում է իբրև երևույթ։ Ուղենշային են նրա «Անասացության ձայներ» - «Голоса безмолвия» (Երևան 1984), «Եվրոպական գիտության գոյավորումը» - «Становление европейской науки» (Երևան, 1990), «Եվրոպա։ Երկու մահախոսական» - «Европа. Два некролога» (Մոսկվա, 2003), «Ապանույնականացումներ» - «Растождествления», (Մոսկվա, 2006), «Մարդը նույնականացումների լաբիրինթոսում» - «Человек в лабиринте идентичностей», (Մոսկվա, 2009) գրքերը։ Առաջինն է ամբողջությամբ ռուսերեն թարգմանել Ռ. Մ. Ռիլկեի «Սոնետներ Օրփեոսին» շարքը։
Փիլիսոփայություն
Կ. Սվասյանի փիլիսոփայական հայացքների համար բնութագրական է դրանց առնչակցությունը մի կողմից փիլիսոփայության և մշակույթի պատմությանը, մյուս կողմից՝ փիլիսոփայական-անտրոպոլոգիական հիմնախնդրին։ Ըստ այդմ ինքը՝ փիլիսոփայության պատմությունը դիտարկվում է իբրև գիտակցության ճակատագրերի պատմություն, բայց ոչ թե՝ հեգելյան-երևույթաբանական հայեցակետով ընդհանրապես գիտակցության, այլ ավելի շուտ՝ Է. Հեկկելի՝ ինչ-որ հաջորդական և առավել բարձր՝ հոգևոր մակարդակով շարունակվող արարչության բնական պատմության իմաստով։ Այսպես հասկացված՝ նախասոկրատականներից և Պլատոնից մինչև Հարտման, Շտիռներ և Նիցշե ձգվող փիլիսոփայության նպատակը ոչ թե աշխարհը իմաստավորելն է, այլ – դրա միջոցով – մարդկային անհատականության ինքնաբացահայտումը և ինքնազարգացումը։ Եթե զարգացման տեսության իմաստով արարչագործության պսակը մարդն է՝ իբրև կենսաբանական առանձնյակ, ապա անխուսափելիորեն բարձրանում է մարդու՝ իբրև այդպիսինի մեջ արարչագործության պսակի հարցը։ Այդ հարցը՝ իր՝ մարդու մեջ, ի՞նչն է բարձրակետում բուն մարդկայինը, ինչպես որ բուն մարդկայինն է բարձրակետում զուտ բնութենականը, - մատնացուցում է բացառապես մի բան՝ մտածողությունը։ Մտածողությունը (հոգևորապես) բարձրագույնն է մարդու մեջ, այնպես, ինչպես (կենսաբանական) մարդը բարձրագույնն է բնության մեջ։ Այս առումով փիլիսոփայության պատմությունը հարում է արարման պատմությանը և շարունակում է այն։ Սա նշանակում է. եթե զարգացման տեսությունը (թեմատիկորեն) պատկանում է փիլիսոփայության պատմությանը, ապա սոսկ այն պատճառով, որ փիլիսոփայության պատմությունն էլ իր հերթին պատկանում է (գոյաբանորեն) զարգացմանը՝ իբրև նրա բարձրագույն և կատարյալ աստիճանը։ Այս կերպ շարունակված և հոգևոր անտրոպոլոգիայի մեջ դուրս բերված,- մարդը իբրև բնության բարձրագույն անդամ, մտածողությունը իբրև մարդու բարձրագույն անդամ,- վճռական է դուրս գալիս վերջին հարցը, որտեղ Հեկկելի բնական պատմության անտրոպոգենեզը` աճելով անցած փիլիսոփայության պատմության` իբրև այդպիսինի պնևմատոգենեզի մեջ, սրբագրվում և պոտենցավորվում է Մաքս Շտիռների բացարձակ անհատապաշտությամբ. եթե մտածողությունը բարձրագույնն է մարդու մեջ, ապա զարգացման ուղին Շտիռներից հետո,- ում համար մարդը կամ դատարկ բան է, կամ կոնկրետ ոմն,- սրվում է հետևյալ հարցով. ո՞ւմ մտածողությունը։ Պատասխանը նույնական է Պարմենիդեսից մինչև Սարտր փիլիսոփայության պատմության կենտրոնական խնդրի լուծմանը. փիլիսոփայի մտածողությունը, որը կկարողանար հաղթահարել մտածողության և գոյության միջև, էսսենցիայի և էկզիստենցիայի միջև hiatus-ը,- նրա միջև, ինչը նա մտածում է, և նրա, ինչ նա կա։ Նման փիլիսոփայի որոնումը, որ որոշարկում է Կարեն Սվասյանի փիլիսոփայական հետաքրքրությունների ողջ շրջանակը, պատմա-փիլիսոփայական տարածությունում երկար դեգերումներից հետո (հիմնական փուլերը. Հերակլիտոս, Պլատոն, Արիստոտել, Որոգինես, նեոպլատոնականություն, Աբելյար, Աքվինացի, Դեկարտ, Լայբնից, Կանտ, գերմանական իդեալիզմ, Շտիրներ, Հարտման, Նիցշե, Հուսեռլ) նրան հանգեցրեց Ռուդոլֆ Շտայների աշխարհայեցողությանը, ում «փիլիսոփայական» ճակատագիրը համընկավ նրա «մասնավոր» ճակատագրին։ Այս խնդիրը իր առավել արտահայտիչ արտահայտությունն է գտել Փիլիսոփայական հանրագիտարանի համար գրված նրա «Անտրոպոսոֆիա» հոդվածում։
Մատենագրություն
Ռուսերեն
Գերմաներեն
Անգլերեն Հայերեն
ԿԱՐԵՆ ՍՎԱՍՅԱՆ< ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ< < ԵՐԵՎԱՆ< ԱՆՏԱՐԵՍ< 2014
Ծանոթագրություն
[http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%8C%D1%8F%D0%BD,_%D0%9A%D0%B0%D1%80%D0%B5%D0%BD_%D0%90%D1%80%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87#cite_ref-0 1. ↑ Աղբյուրը։ П. В. Алексеев: Философы России XIX-XX столетий. Биографии, идеи, труды]. Москва 2002, стр. 858 - 859. - (Воспроизводится с согласия автора статьи.)
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հայ փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Հայ ակադեմիկոսներ Կատեգորիա:Թբիլիսի քաղաքում ծնվածներ Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ Կատեգորիա:20-րդ դարի փիլիսոփաներ Կատեգորիա:Ռուս հուշավիպագիրներ Կատեգորիա:Անձինք Թբիլիսիից Կատեգորիա:Հայերը Վրաստանում Կատեգորիա:Հայ տղամարդ գրողներ Կատեգորիա:Հայ թարգմանիչներ Կատեգորիա:Հայ մշակութաբաններ Կատեգորիա:Հայ պատմաբաններ
(7627) Վակենոկիյոմարո
(7627) Վակենոկիյոմարո (Wakenokiyomaro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի փետրվարի 18-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում ։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,875449 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,561 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1899 ա. մ. ։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1780,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202137 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,72° անկյուն։
Գրեգորի Մուլինը՝ ընդդեմ մարդկության
Գրեգորի Մուլինը՝ ընդդեմ մարդկության (Grégoire Moulin contre l'humanité), 2001 թ. ֆրանսիական դրամա, կոմեդիա, որի հեղինակը և գլխավոր դերակատարը Արտյուս դե Պենգերնն է։
Սյուժե
Գրեգորի Մուլինին ամբողջ կյանքում հետապնդել է անհաջողությունը։ Նա ունեցել է ծանր մանկություն և փչացված երիտասարդություն։ Խեղճ Մուլինը արդեն հավատացել էր, որ երջանկությունն անցել է իր կողքով։ Սակայն նա սիրահարվում է մի կնոջ և նույնիսկ համարձակվում է խոստովանել և որոշում հանդիպել նրա հետ։ Սակայն դա այդքան հեշտ չէ, քանի որ նույն գիշերը սկսվում է Ֆրանսիական ֆուտբոլի առաջնության խաղը, որը փոխում է քաղաքում ամեն ինչ։ Եթե Մուլինը իմանար, որ նրան հանդիպելու համար նա պետք է վազեր գիշերային Փարիզով` փրկվելով ֆուտբոլային ֆանատներից, հանցագործներից, խելագարված տաքսու վարորդից, նրան սիրահարված անծանոթ կնոջից և կեղծ Հիտլերից, նա միանգամից կհրաժարվեր այդ մտքից։ Այնուամենայնիվ նա որոշում է անցնել այդ ամենի միջով և դառնալ ամենաերջանիկ մարդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:2001 ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսիական ֆիլմեր Կատեգորիա:Ֆրանսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:2000-ականների կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆրանսիական կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Ֆիլմեր ֆուտբոլի մասին
Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)
Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Լուսաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից ։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (5 միավոր)։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Շիրակի մարզի հուշարձանների ցանկեր
Նովոե Շչերբինո
Նովոե Շչերբինո (Новое Щербино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուսաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի բնակավայրեր
Իոնչա
Իոնչա (იონჩა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Վրաստանի գյուղեր Կատեգորիա:Քարելի շրջան
Մետեխի վանք
Մետեխի վանք կամ Մետեխի Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (მეტეხის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი, met'ekhis ghvtismshoblis shobis t'adzari), վրաց ուղղափառ քրիստոնեական եկեղեցի Հին Թբիլիսիի պատմական Հավլաբար թաղամասում՝ Կուր գետի ձախ ափին՝ Մետեխ ժայռի վրա։ Համարվում է Թբիլիսիի այցեքարտերից և տեսանելի է քաղաքի բազմաթիվ կետերից։
Ճարտարապետություն
Խաչագմբեթավոր եկեղեցին զբաղեցնում է 20×16 մետր մակերես, իսկ ուղղահայաց ուղղությամբ որոշ չափով երկարաձգված է, բարձրությունը 24,5 մ է։ Արևելյան ճակատն ունի երեք ուռուցիկ աբսիդ, որոնցից կենտրոնականն ամենամեծն է։ Այս առումով Մետեխի վանքն առանձնահատուկ է, քանի որ 11-13-րդ դարերի եկեղեցիների շարքում նմանատիպ ճարտարապետությամբ որևէ այլ եկեղեցի չի հանդիպում։ Թմբուկով գմբեթը հենվում է չորս սյուների վրա, ինչը նույնպես ավելի վաղ հանդիպող ճարտարապետական առանձնահատկություն է (11-րդ դարից հետո կառուցվում էր երկու սյունով)։ Գմբեթի ներքո գտնվող կամարները թվագրվում են 16-17-րդ դարերով։ Գմբեթի թմբուկը կայծակից վնասվել է 17-րդ դարում, վերականգնվել 18-րդ դարում։
Եկեղեցու պատերը շարված են սրբատաշ ուղղանկյուն քարերով, որոնք հարավային ճակատում չեն պահպանվել։ Ըստ երևույթին 18-րդ դարում վերակառուցվել են աղյուսով։ Սկզբնական պատերը պահպանվել են արևելյան և հյուսիսային կողմերում, մասամբ՝ նաև այլ հատվածներում։ Հարավային պատի մուտքը նույնպես ստեղծվել է 18-րդ դարում։
Արտաքին տեսք
Եկեղեցու պատերն արտաքինից զարդարված են 11-12-րդ դարերի Վրացական ոսկեդարին բնորոշ քանդակներով։ Առավել լավ պահպանված արևելյան ճակատը՝ երեք աբսիդներով, և հյուսիսային ճակատը՝ եկեղեցու մուտքով, ծածկված են փորագիր զարդանախշերով։ Շեղանկյուններից կազմված վարդյակներն ու ուռուցիկ արխիտրավներն այդ ժամանակաշրջանի եկեղեցական զարդամոտիվներում հաճախ են հանդիպում։ Կենտրոնական աբսիդի արխիտրավի վրա զարդանախշերով խաչ է պատկերված։
Ներսի պատերի որմնանկարները չեն պահպանվել։ Սրբապատկերներից մեկում, որը կոչվում է «Հարյուր հազար նահատակ», պատկերված է Թբիլիսիում 1226 թվականին տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձությունը։ Քաղաքը գրաված խորեզմշահ Ջալալ ադ-Դինը հրամայել էր Սիոնի տաճարի սրբապատկերները նետել Մետեխի կամրջի վրա և Թբիլիսիի բնակիչներին գլխատվելու սպառնալիքով ստիպել դրանք ոտնակոխ անել։ Ըստ եկեղեցական ավանդության՝ շուրջ 100 000 հավատացյալներ, չհնազանդվելով հրամանին, մահապատժի են ենթարկվել։ Նրանց գլուխները նետվել են Կուր գետի հոսանքն ի վար։
Միջին դարեր
Գոյություն ունեցող կառույցի մեծ մասը թվագրվում է միջին դարերով և կառուցվել է 1278 և1299 թվականների միջև՝ Դեմետրե II թագավորի օրոք, թեև բանավոր ավանդույթը Մետեխի հիմնումը վերագրում է 5-րդ դարին։ Այս վայրում առաջին եկեղեցին և թագավորական պալատը ենթադրաբար կառուցվել են 5-րդ դարում՝ Վախթանգ Գորգասալի ծավալած մեծամասշտաբ շինարարության ընթացքում ։ Ըստ ավանդության՝ վանքում թաղված է Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը՝ Սուրբ Շուշանիկը (մահացել է մոտ 432 թվականին), որի աճյունը Ցուրտավիից այստեղ է տեղափոխվել 7-րդ դարում Կիրիոն եպիսկոպոսի հրամանով։
«Մետեխ» անվանումն առաջին անգամ հիշատակվում է «Քարթլիս ցխովրեբա» վրացական միջնադարյան տարեգրություններում՝ կապված 1132 (կամ 1145) թվականին Դեմետրե I թագավորի դեմ ապստամբության ճնշման և Էրիսթավի Իվանե Աբուլեթիսձեի մահապատժի հետ, որը թաղվել է Մետեխում, թեև պարզ չէ՝ որ եկեղեցու մասին է խոսքը, քանի որ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի գոյություն ունի նաև Մետեխ անվանմամբ փոքր գյուղում։
Երկրորդ հիշատակումն առնչվում է 1195 (կամ 1200) թվականի Շամքորի ճակատամարտի հետ, երբ Թամար թագուհին զորքեր ուղարկելուց հետո «... հանում է կոշիկները և բոկոտն հասնում Մետեխի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի»։
Եթե եկեղեցին այդ ժամանակ արդեն գոյություն ուներ, 1235 թվականին՝ մոնղոլների ներխուժման ժամանակ, այն ավերվում է, ապա վերականգնվում 1278-1289 թվականներին՝ Դեմետրե II-ի թագավորության օրոք ։ «Քարթլիս ցխովրեբա»-ում հիշատակվում է, որ Դեմետրե II-ն այստեղ կառուցում է Սուրբ Աստվածածին վանքը։
Պարսկական և թուրքական տիրապետության ժամանակաշրջան
1658 թվականին՝ հարկադրված իսլամ ընդունած Վախթանգ V-ի օրոք, եկեղեցին վերածվում է վառոդի պահեստի։ Նույն դարում վանքը լքվում է։ 1672 թվականին Թբիլիսի այցելած ֆրանսիացի ճանապարհորդ Ժան Շարդենը հիշատակում է, որ վանքը լքված էր և մեծապես վնասված։ Վանքի՝ մեզ հասած առաջին պատկերը նույնպես կապվում է նրա հետ։
1748 թվականին Հերակլ II թագավորը, թուրքերից հետ գրավելով Մետեխի ժայռի վրա գտնվող բերդը, հրամայում է վերականգնել եկեղեցին։ Աղյուսից կառուցվում է գմբեթի նոր թմբուկը և վերականգնվում են եկեղեցու պատերը։ Այս ժամանակով է թվագրվում նաև հարավային պատին պահպանված արձանագրությունը. «Հերակլ թագավորն ուժով վերցրեց այս ամրոցը թշնամուց՝ իր առջև վահանի պես կրելով Քրիստոսի խաչը։ Ազատագրելով եկեղեցին՝ այն դարձրեց արքունական։ Այսպիսին են քրիստոսասեր թագավորի գործերը։ Ի փառս Աստծո և Հերակլ թագավորի»։
1795 թվականին՝ պարսկական հարձակման ժամանակ, տաճարն այրվում է, եկեղեցու սրբապատկերը՝ կորսվում։ Եկեղեցին վերականգնվում է Գեորգի XII-ի թագավորի օրոք։
Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջան
Վրաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում ընդգրկվելուց հետո՝ 1816-1819 թվականներին, Կովկասյան կորպուսի հրամանատար Ալեքսեյ Երմոլովի հրամանով եկեղեցին շրջապատող բերդապարիսպները քանդվում են, և դրանց տարածքում բանտային շինություններ կառուցվում։
Խորհրդային ժամանակաշրջան
Խորհրդային ժամանակաշրջանի սկզբին՝ 1921 թվականին այստեղ տեղակայված էր ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի շտաբը, և պարբերաբար բանտարկյալների մահապատիժներ էին ի կատար ածվում։ Ամրակառույցներն ապամոնտաժվում են 1937 թվականին։ Եկեղեցին նույնպես նախատեսվում էր քանդել, սակայն բողոքի ցույցերի շնորհիվ հաջողվում է պահպանել այն։
1934-1942 թվականներին եկեղեցում տեղակայված էր Վրաստանի արվեստների պետական թանգարանը։ 1958 թվականին բանտային շինությունների մնացորդներն ապամոնտաժվում են, 1966 թվականին տարածքը բարեկարգվում է, իսկ 1967 թվականի ապրիլի 25-ին եկեղեցու մոտ տեղադրվում է վրաց թագավոր Վախթանգ Գորգասալի արձանը։ 1974 թվականին բոլոր ներքին միջնապատերը քանդվում են, և շենքը հանձնվում է երիտասարդական փորձարարական թատրոնին։ Շինության կենտրոնում՝ գմբեթի տակ, կառուցվում է վարագույրներով բեմ և հանդիսատեսի համար ամֆիթատրոն՝ 100 նստատեղով։
Շինությունը Վրաց եկեղեցուն վերադարձնելու պահանջով հացադուլ է հայտարարել Զվիադ Գամսախուրդիան։ Եկեղեցին հավատացյալներին է վերադարձվել 1988 թվականին։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Վրաստանի եկեղեցիներ Կատեգորիա:Թբիլիսիի շենքեր և կառույցներ Կատեգորիա:Վրաստանի տեսարժան վայրեր Կատեգորիա:Թբիլիսի Կատեգորիա:Տաճարներ այբբենական կարգով
Սպորտի թանգարան (Լայպցիգ)
Լայպցիգի սպորտի թանգարան (Sportmuseum Leipzig), Քյոլնի գերմանական սպորտի և Բեռլինի օլիմպիական թանգարանների հետ համատեղ Գերմանիայի ամենամեծ մարզական թանգարաններից։ Հավաքածուն ընդգրկում է գերմանական մարմնամարզության և սպորտի պատմության վերաբերյալ մոտ 85000 ցուցանմուշ ։ Քաղաքի պատմության թանգարանի մասնաճյուղն է։ Այժմ մշտական ցուցադրությունը փակ է այցելուների համար ։
Պատմություն
1977 թվականին Լայպցիգի «Կենտրոնական մարզադաշտի» համապարփակ արդիականացման շրջանակներում ստեղծվել է մարզական թանգարանի նախագիծ ։ Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության մարմնամարզական և մարզական վեցերորդ մրցումների կապակցությամբ ստեղծվել է թանգարան՝ 3000 ցուցանմուշների մշտական ցուցադրությամբ, որը տեղադրվել է մոտ 600 մ² տարածքում ։ Այն Լայպցիգի օրինակով ներկայացրել է Գերմանիայի սպորտային իրադարձությունների պատմությունը։ 1987 թվականին թանգարանի 10-ամյակի կապակցությամբ ցուցադրությունը թարմացվել է ։
1991 թվականին մշտական ցուցադրությունը փակվել է թանգարանի՝ քաղաքային իշխանություններին ունեցած պարտքի պատճառով։ 1996 թվականին հավաքածուն, ինչպես նաև վարչական, տեխնիկական ծառայություններն ու գրադարանը տեղադրվել են «Լայպցիգի սպորտֆորում» մարզահամալիրի տարածքում գտնվող լողավազանի հյուսիսային տրիբունայում ։
«Գերմանական մարմնամարզության փառատոն (1860-2002)», «Ֆուտբոլի մրցավարներ» (2006 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի գավաթի պաշտոնական մշակութային ծրագրի մաս) մարզական ցուցահանդեսները շարունակել են իրենց աշխատանքը մի քանի տարի ։
2007 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Լայպցիգի քաղաքային խորհուրդը որոշել է վերականգնել թանգարանը՝ որպես քաղաքի գլխավոր մարզական տեսարժան վայր՝ նրա համար կառուցելով նոր շենք և այնտեղ տեղադրելով մշտական ցուցադրությունը ։ Սակայն այս ծրագիրը մնացել է չիրագործված՝ ֆինանսավորման խնդիրների պատճառով։ Ի վերջո, 2018 թվականին հայտարարվել է, որ Սաքսոնիայի կառավարությունը 2 միլիոն եվրո է հատկացնում «ՌԲ Լայպցիգ» ֆուտբոլային ակումբի հետ համագործակցությամբ «Ռեդ Բուլ Արենա» մարզադաշտի անմիջական հարևանությամբ թանգարան կառուցելու համար ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լայպցիգի թանգարաններ Կատեգորիա:Սպորտային թանգարաններ Կատեգորիա:1977 հիմնադրված թանգարաններ
Չորրորդ բանակային կորպուս (Ադրբեջան)
Չորրորդ բանակային կորպուս (4-cü Ordu Korpusu), Ադրբեջանական Հանրապետության զինված ուժերի հինգ բանակային կորպուսներից մեկը։ Տեղակայված է Բաքու քաղաքում։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Չորրորդ բանակային կորպուս (Ադրբեջան)
Ուլան Ուդե
Ուլան Ուդե (Ула́н-Удэ́, մինչև 1934 թվականը՝ Վերին Ուդինսկ, Верхнеу́динск ), քաղաք Ռուսաստանում, Բուրյաթիայի Հանրապետության մայրաքաղաք։ Հանրապետական նշանակության քաղաք է, կազմավորում է Ուլան Ուդե քաղաք քաղաքային օկրուգ։ 2020 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 439 128 մարդ  ։
Արևելյան Սիբիրի (աշխարհագրական մարզ) խոշոր մշակութային, գիտական և արդյունաբերական կենտրոն է։ Վարչականորեն 2018 թվականից պատկանում է Հեռավոր-արևելյան դաշնային օկրուգին, որտեղ բնակչության թվով երրորդ քաղաքն է, զիջում է միայն Վլադիվոոստոկին և Խաբարովսկին։
Ուլան Ուդեի զինանշան
2005 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ուլան Ուդեի քաղաքային խորհուրդը հաստատել է Ուլան Ուդե քաղաքի զինանշանի մասին դրույթը։
Ուլան Ուդեի դրոշ
2005 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ուլան Ուդեի քաղաքային խորհուրդը հաստատել է Ուլան Ուդե քաղաքի զինանշանի և դրոշի մասին դրույթները ։
Ուլան Ուդեի հիմն
Քաղաքի հիմնը կոմպոզիտոր Չինգիս Պավլովի և բանաստեղծ Դաշի Դամբաևի հեղինակած երաժշտական-բանաստեղծական ստեղծագործությունն է՝ «Ուլան Ուդե» հեղինակային անվանմամբ։
Վարչական բաժանում
Ուլան Ուդե քաղաքը բաժանվում է 3 քաղաքական շրջանների ՝: Ներքաղաքային վարչատարածքային միավորները (շրջանները և դրանց կազմի մեջ մտնող միկրոշրջանները և ավանները) համայնքային կազմավորումներ չեն ։ Հանրապետության վարչատարածքային կառուցվածքի շրջանակներում Ուլան Ուդեն հանրապետական նշանակության քաղաք է։ Համայնաքային սարքի շրջանակներում այն կազմում է Ուլան Ուդե քաղաք համայնքային կազմավորումը՝ իր կազմում միակ բնակավայրով։
Տեղական ինքնակառավարման մարմիններ
1994 թվականից մինչև 2012 թվականը հանդիսացել է քաղաքապետ՝ միաժամանակ նաև լինելով վարչակազմի առաջնորդ։
2012 թվականին քաղաքապետի լիազորություններից հեռացվել է Ուլան Ուդեի վարչակազմի ղեկավարումը և սահմանվել Ուլան Ուդեի վարչակազմի ղեկավարի պաշտոնը, իսկ քաղաքապետը մնում է Ուլան-Ուդեի քաղաքային օկրուգի ղեկավարը։
2019 թվականին վերացվել է Ուլան Ուդեի վարչակազմի ղեկավարի պաշտոնը։ Վարչակազմի ղեկավարի և քաղաքային օկրուգի ղեկավարի լիազորությունները միավորվել և անցել է Ուլան Ուդեի քաղաքապետին։
Աշխարհագրություն
Ուլան Ուդեն գտնվում է Արևմտյան Զաբայկալայում, Սելենգա Ուդա գետի միախառնման տեղում, Բայկալից հարյուր կիլոմետր արևելք, Մոսկվայից 5532 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը բաժանվում է Իվոլգինո-Ուդինյան խորշով, որն իրենից ներկայացնում է սարերի միջև ընկած է թեթև լեռնային հարթավայր, հարավ-արևմուտքից հյուսիս-արևելք ձգվող և հյուսիս-արևմուտքից սահմանափակված է Խամար-Դաբան լեռնաշղթայի ժայռերով, հյուսիսից՝ Ուլան-Բուրգասի լեռնաշղթայով, հարավ-արևելքից՝ Գանզուրինսկի և Ցագան-Դաբան լեռնաշղթաներով ։