cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Սպագետտի
Սպագետտիի տեսակներ
Իտալիայի քսան շրջաններում տարբեր է սպագետտիի պատրաստման եղանակները։ Քանի որ դրանց մեծամասնությունը ելք ունի դեպի ծով, ապա մակարոնեղենի հետ մատուցվում է ծովամթերք։ Իսկ «ցամաքային շրջաններում»՝ Վալլե դ’Աոստա, Տրենտինո Ալտո Ադիջե, Արևելյան Տոսկանա, ավելացնում են անտառի և գյուղատնտեսական բարիքներ։ Սիենայում մեծ քանակությամբ աղացած միս են ավելացնում։ Սիցիլիայում և Սարդինիայում մատուցելիս սպագետտիին ավելացնում են ձուկ, սիպել, կաղամար, կակղամորթ, ծովախեցգետին, լանգուստ։
Ջենովայում մատուցում են կանաչ գույնի սոուսով՝ «պեստրո ալլա ջենովեզե», որի բաղադրության մեջ մտնում է ռեհանի տերևներ, սխտոր, միջերկրածովային սոճու կաղիններ և այծի պանիր։
Լացիո շրջանում, և իհարկե նաև Հռոմում, ավանդական սոուս է համարվում կարբոնարան (Spaghetti alla carbonara ), որի բաղադրության մեջ կան ձու, հավի կրծքամիս և աղացած պղպեղ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալական խոհանոց Կատեգորիա:Մակարոնեղեն
Վալերի Աղաբեկյան
Վալերի Աղաբեկյան (1 մայիսի, 1947, Սղնախ, Ասկերանի շրջան - 31 հոկտեմբերի, 1992, Սղնախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Վալերի Աղաբեկյանը ծնվել է 1947 թվականին մայիսի 1-ին Ասկերանի շրջանի Սղնախ գյուղում։ Ավարտել է Շոշ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո բնակություն է հաստատել Ստեփանակերտում։ Մասնակցել է արցախյան շարժմանը, ծառայել է պարետային վաշտում։ Զոհվել է 1992 թվականին հոկտեմբերի 31-ին Սղնախում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» և «Մայրական երախտագիտություն` Արցախի քաջորդիներին» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է Շոշ գյուղի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ Կատեգորիա:Մայիսի 1 ծնունդներ Կատեգորիա:Հոկտեմբերի 31 մահեր Կատեգորիա:1947 ծնունդներ
Սաթթար Խան
Սաթթար Խան, Իրանի սահմանադրական հեղափոխության գործիչ, Իրանի ժողովրդական հերոս։ Երկար տարիներ ապրել է Անդրկովկասում, աշխատել Ալեքսանդրապոլ-Երևան երկաթուղու շինարարությունում, Բաքվի նավթահանքերում։ Որոշ ժամանակ ծառայել է Ատրպատականի փոխարքայի պահակախմբում։
Իրանական հեղափոխության ժամանակ ղեկավարել է պարտիզանական ջոկատներ և 1908-1909 թվականների Թավրիզի ապստամբությունը։ Սաթթար Խանը, և նրա օգնական Բաղիր խանը հենվել են հայկական կամավորական ջոկատների վրա։ Ռուսական մամուլը Սաթթար Խանին անվանել է «իրանական Պուգաչով»։
Կատեգորիա:Իրանի քաղաքական գործիչներ Կատեգորիա:Իրանական ազգայնականություն Կատեգորիա:Մարտում զոհվածներ
Երկու ընկեր
«Երկու ընկեր» («Два друга»), խորհրդային ընտանեկան կատակերգական ֆիլմ, որը 1954 թվականին նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Էյսիմոնտի կողմից Նիկոլայ Նոսովի սցենարով, որը գրվել է նրա  «Վիտյա Մալեևը դպրոցում և տանը» (1951) վիպակի հիման վրա։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:1954 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Բրե սյուր Սոմ
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 1238 մարդ, բնակչության խտությունը` 73.65 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.81 կմ² տարածք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 766 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 509-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 257։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 509 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 441 անձ (244 տղամարդ և 197 կին)։ Գործազուրկ են եղել 68 անձ (32 տղամարդ և 36 կին)։ 257 անաշխատունակներից 58-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 131-ը` թոշակառուներ, իսկ 68-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Իսլամը Լատվիայում
Իսլամը Լատվիայում, ըստ տարբեր աղբյուրների Լատվիայում ապրում են 12-50 հազար իսլամադավաններ (հիմնականում սուննիներ) ։ 2007 թվականին քաղաքում գրանցված էին 15 մուսուլմանական համայնքներ ։ Նշանակալից իսլամական կազմակերպություններ կան Ռիգայում։
19-րդ դար
Մուսուլմանների ներկայությունը ժամանակակից Լատվիայում առաջին անգամ նշվել է 1838 թվականին։ 1897 թվականին 1671 մարդ արդեն դավանում էր իսլամը։ Այնտեղ ապրող մուսուլմանները պատկանում էին թաթարներին կամ այլ թուրքալեզու ժողովուրդներին։ Նրանցից շատերը գտնվում էին այդ տարածաշրջանում ոչ իրենց կամքով, օրինակ, նրանց մեջ կային շատ օսմանյան ռազմագերիներ Ղրիմի և ռուս-թուրքական պատերազմից։ Ռուս-թուրքական պատերազմից հետո հարյուր թուրք ռազմագերիներ ուղարկվեցին Ցեսիս քաղաք, որտեղ նրանցից 30-ը զոհվեցին՝ կլիմայի կտրուկ փոփոխության պատճառով։
20-րդ դար
1902 թվականին մուսուլմանների համայնքը ձևավորվել և ճանաչվել է կառավարության կողմից։ Համայնքը ընտրել էր իր առաջնորդին՝ Իբրահին Դավիթին։ Իսլամ դավանողների մեծամասնությունը, որոնք բնակվում էին ժամանակակից Լատվիայի տարածքում, 20-րդ դարի սկզբում զորակոչվեցին ռուսական բանակ։ Ծառայությունը ավարտելուց հետո մեծամասնությունը մեկնեց Մոսկվա։ Շատ մուսուլմաններ, ովքեր մշտապես բնակվում էին ժամանակակից Լատվիայի տարածքում, ձերբակալվել էին առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այդ արվում էր իշխանությունների կողմից՝ անվտանգությայն նկատառումներով, քանի որ նրանց կարծիքով թուրքական ծագում ունեցող քաղաքացիները, կարող էին ներկայացնել սպառնալիք անտվանգությանը, քանի որ Օսմանյան կայսրությունը եղել է պատերազմում ՝ Ռուսաստանի առաջին հակառակորդը։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Իսլամ ըստ երկրի Կատեգորիա:Կրոնը Լատվիայում
Վոլոդյա Աղաբեկյան
Վոլոդյա Աղաբեկյան (21 հոկտեմբերի, 1957, Մեծ Թաղեր, Հադրութի շրջան - 5 օգոստոսի, 1992, Ստեփանակերտ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Վոլոդյա Աղաբեկյանը ծնվել է 1957 թ. հոկտեմբերի 21-ին Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է տեխնիկումում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո մեկնել է ԲԱՄ։ Հեռակա կարգով ավարտել է Իրկուտսկի երկաթուղային ինստիտուտը։ 1987 թ. վերադարձել է հայրենիք և աշխատանքի անցել շրջանային ագրոարդում, ապա դարձել է շրջկոոպի նախագահ։ Հադրութում կազմակերպել է տրիկոտաժի արտադրություն։ Մասնագիտությամբ տնտեսագետ էր։ Մասնակցել է Տողի, Սարինշենի, Ցորի և այլ գյուղերի պաշտպանության համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. օգոստոսի 5-ին Ստեփանակերտում ավիառմբակոծության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։ Հանգչում է Մեծ Թաղերի գերեզմանատանը ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Հայ ազատամարտիկներ
Անիի եկեղեցական ժողով
Անիի եկեղեցական ժողով, եկեղեցական ժողով, որը տեղի է ունեցել միջնադարյան Հայաստանի Անի քաղաքում 1207 թվականին։ Գումարվել է Սբ․ Ծննդյան տոնի նախօրեին, Հայոց իշխան Զաքարե ամիրսպասալարի (Զաքարե Բ Մեծ Երկայնաբազուկ) նախաձեռնությամբ՝ հայկական բանակում Սբ․ Պատարագի շարժական սեղան ունենալու կամ վրանում պատարագ մատուցանելու օրինավոր արտոնություն ստանալու համար։ Հայ-վրացական միացյալ զորքում, որի գերագույն հրամանատարն էր (ամիրսպասալար) Զաքարե զորավարը, վրաց հոգևորականները հեռավոր ռազմարշավների ժամանակ, ռազմաճակատում քարաշեն եկեղեցիներ չլինելու պատճառով, Պատարագ են մատուցել վրաններում և հաղորդություն տվել վրացի զինվորներին, ինչն արգելվում էր Հայ եկեղեցու կանոնագրքով։ Վրաց հոգևորականները հայ զինվորականությանն ու հոգևորականությանը նախատել են այդ պատճառով, ինչն էլ նոր առիթ էր հայ-վրացական դավանական ու ծիսական տարբերությունների շուրջ կրքեր բորբոքելու և փոխադարձ մեղադրանքներ ներկայացնելու համար։ Իվանե և Զաքարե եղբայրները փորձել են այս կետը մի քանի այլ ծիսական անհամաձայնությունների հետ ընդունելի դարձնել Հայ եկեղեցում։ Զաքարե ամիրսպասալարն այդ նպատակով դիմել է Կիլիկյան Հայաստանի թագավոր Լևոն Բ-ին և Հռոմկլայում նստող Հայոց կաթողիկոս Հովհաննես Զ Սսեցուն։ 1204 թ.-ին Սսում գումարված եկեղեցական ժողովը (տես Սսի եկեղեցական ժողովներ) քննարկել և ընդունել է առաջարկությունը։ Դրական պատասխանի հետ միասին կաթողիկոսը Զաքարեին է ուղարկել նաև շարժական սեղան և ծիսական այլ պարագաներ։ Սակայն այդ նորամուծությանը հակադրվել են Հյուսիսային Հայաստանի վարդապետները (տես Արևելյան վարդապետներ)՝ այն դիտելով իբրև զիջում քաղկեդոնական Վրաց եկեղեցուն։ Վարդապետների դիմադրությունը կոտրելու և խնդիրը կրկին քննարկելու համար Զաքարե ամիրսպասալարը 1205 թ.-ին ժողով է հրավիրել Լոռե բերդաքաղաքում, սակայն արդյունքի չի հասել։ 1207 թ.-ի Անիի եկեղեցական ժողովը, որին, ըստ XIII դ․ պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցու, ներկա են եղել Լոռեի ժողովի բոլոր մասնակիցները՝ Հաղպատի, Անիի, Բջնիի, Դվինի, Կարսի եպիսկոպոսները, վարդապետները, այդ թվում՝ Մխիթար Գոշը, Դավիթ Քոբայրեցին և ուրիշներ, կրկին մերժել է ծիսական այդ նորամուծությունը։ Սակայն Զաքարե ամիրսպասալարն անձնական նախաձեռնությամբ այն կիրառել է հայկական բանակում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Հայոց եկեղեցական ժողովներ Կատեգորիա:1207 իրադարձություններ
Ուիլյամ Ջաբար
Ուիլյամ Ջաբար (William Jebor, ), լիբերիացի ֆուտբոլիստ, Մալթայի Պրեմիեր լիգայի «Վալետտա» ակումբի և Լիբերիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ավագ, հարձակվող։ Ջորջ Վեաից հետո երկրորդ լիբերացին է, որը ճանաչվել է Աֆրիկայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
Կենսագրություն
Ուիլյամը ծնվել է Մոնրովիա քաղաքում։ Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում իր նորամուտը նշել է «ԼՊՐԿ Օյլերզ» ակումբում, 2008 թվականին, 17 տարեկան հասակում, ակումբի երիտասարդական շարքերն անցնելուց հետո։ 2009 թվականի ամռանը նա իր կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ տեղափոխվել է արտերկիր՝ պայմանագիր կնքել սիրիական Պրեմիեր լիգայի «Թալիա ՍԿ» ակումբի հետ։ 2010 թվականին Ուիլյամը կրկին փոխել է թիմերն ու երկրները՝ միանալով Եգիպտոսի երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Tersana SC» ակումբին ։ Եգիպտոսի ֆուտբոլի առաջնությունում կարճատև ժամանակ անցկացնելուց հետո նա տեղափոխվել է Եգիպտոսի բարձրագույն խմբի «Թալաեա Էլ Գայշ» ակումբ։
Ազգային հավաքականում Ուիլյամն իր նորամուտը նշել է 2011 թվականի մարտի 26-ին՝ սկսելով Կաբո Վերդե դեմ։ Նրա առաջին միջազգային գոլը խփել է 2015 թվականի հունիսի 14-ին Տոգոյի դեմ խաղում ։
2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ուիլյամը հեթ-տրիկի հեղինակ դարձել Գվինեա Բիսաուի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։ Նա ևս մեկ հեթ-տրիկի հեղինակ է դարձել Ջիբութիի դեմ Աֆրիկայի ազգերի գավաթի որակավորման խաղում։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ֆուտբոլի հարձակվողներ Կատեգորիա:Ֆուտբոլիստներ այբբենական կարգով Կատեգորիա:Ռիու Ավիի ֆուտբոլիստներ
Հասարակական սնունդ
Հասարակական սնունդ, տնտեսության ճյուղ, խոհարարական արտադրանքի արտադրմամբ, իրացմամբ և սպառման կազմակերպմամբ զբաղվող ձեռնարկությունների ամբողջություն։
Տնտեսության ճյուղի կառուցվածք
Տնտեսության այս ճյուղի կազմության մեջ մտնում են.
Սրա մեջ են մտնում նաև տարբեր տեսակի հասարակական սննդի մասնագիտացված ձեռնարկությունները, որոնք, ըստ նմուշակազմի, պատրաստում և իրացնում են միասեռ խոհարարական արտադրանք՝ հաշվի առնելով սպասարկման և կազմակերպության առանձնահատկությունները և սպառողների ազատ ժամանակը ։ Դրանց մեջ են ներառվում ռեստորանները, սրճարանները, ճաշարանները, գարեջրատները, խինկալի մատուցող հաստատությունները, խորտկարանները, արագ սննդի կետերը և այլն։
Սննդի ձեռնարկություններ
Հասարակական սննդի ձեռնարկություն, հասարակական սննդի ծառայություններ մատուցող՝ խոհարարական արտադրանքի արտադրություն, իրացում, հասարակության տարբեր խմբերի սննդի կազմակերպում իրականացնող կազմակերպության ընդհանուր անվանումը։
Հասարակական սննդի համալիր հաստատությունները միաժամանակ իրականացնում են սննդի մասնագիտացված հաստատությունների մի քանի գործառույթ, օրինակ՝ ռեստորան, սրճարան, խորտկարան և խոհարարական խանութ։
Հասարակական սննդի հաստատությունները կարող են տրամադրվել թե՛ հասարակական վայրերում՝ բոլորի համար հասանելի (այսպես կոչված հանրամատչելի ցանց), այնպես էլ կառույցների և ձեռնարկությունների տարածքներում՝ սպասարկելով միայն աշխատակիցներին (այսպես կոչված փակ ցանց)։ Հանրամատչելի ցանցերը, բացի տարբեր սեփականատերերի առանձին ձեռնարկություններից, առանձնանում են միասնական կառավարմամբ, ինչն իրականացվում է սննդի ձեռնարկությունների և հարակից հաստատությունների տեխնոլոգիական փոխկապակցման միջոցով։ Սննդի ձեռնարկություններից ամենախոշորներն ունեն ֆիրմային (օրինակ՝ «ՄաքԴոնալդս») կամ գործառութային (օրինակ՝ «Դպրոցական ճաշարանների ցանց») անվանումներ։
Տնտեսական վերլուծության մեջ և ձեռնարկության ծրագրավորման դեպքում հասարակական սնունդը բնորոշվում է այնպիսի ցուցիչներվ, ինչպիսիք են՝ տարողունակությունը (ճաշասրահում առկա տեղերի քանակը), արտադրողականությունը (այն ուտեստների քանակը, որոնք արտադրվում են որպես փոխարինող)։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Հասարակական սնունդ
Բերդաշեն (այլ կիրառումներ)
Բերդաշեն անունը կարող է վերաբերել
Լոնդոն 2016 (շախմատային մրցաշար)
Մրցանակներ
Մրցանակային ֆոնդը կազմել է 300 000 դոլար.
Հղումներ
Կատեգորիա:Շախմատային մրցաշարեր Կատեգորիա:Լևոն Արոնյանի մասնակցությամբ մրցաշարեր
Կիրխհայմ (այլ կիրառումներ)
Կիրխհայմ, կարող է վերաբերել՝
Պարը քաղաքում (նկար, Ռենուար)
Պատմություն և նկարագրություն
Ռենուարը պարի թեմային անդրադարձել է նաև նախկինում, օրինակ՝ «Պարահանդես Մուլեն դե լա Գալետում» (1876) կտավը, որում պատկերված են պարող բազմաթիվ զույգեր։ 1883 թվականին Ռենուարը ստեղծել երեք նկարներ, որտեղ նա անձնավորում է պատմությունը և կենտրոնանում է մեկ զույգի վրա՝ նրան նկարելով ամենայն մանրամասնությամբ։ Այդ նկարներն են՝ «Պարը քաղաքում», «Պար Բուժիվալում» և «Պարը գյուղում» ։
1886 թվականից նկարի սեփականատերն էր ֆրանսիացի հավաքորդ Պոլ Դյուրան-Ռյուելը (Paul Durand-Ruel)։ 1978 թվականից այն եղել է Լուվրի հավաքածուի մաս և ցուցադրվել է Ժե Դե Պոմ ազգային պատկերասրահում (Jeu de Paume)։ 1986 թվականին նկարը տեղափոխվել է Օրսե թանգարան, որտեղ այն պահվում է ներկայում ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:1883 նկարներ Կատեգորիա:Ռենուարի նկարներ Կատեգորիա:Օրսե թանգարանի նկարներ
Եդեսիայի կոմսություն
Առաջին շրջանում մայրաքաղաքն էր հայաշատ Եդեսիա քաղաքը, որն ուներ 10 000 բնակիչ։ 1144 թվականին Զանգիների ամիրայության հիմնադիր Իմադ ալ-Դինը գրավում է Եդեսիան, որից հետո մայրաքաղաքը տեղափոխվում է Տուրբեսել։ Հզորության շրջանում, երբ անկում էր ապրում Սելջուկյան սուլթանությունը, ներառել է հարևան և հեռավոր հայկական տարբեր գավառներ՝ հասնելով մինչև Կիլիկիա և Անտիոք։ 1116-1117 թվականներին Քեսունի իշխանությունից գրավվեցին բազմաթիվ բերդեր, աքսորվեցին Պիրից իշխան Ապլղարիբ Պահլավունին, Գուրիսի իշխան Բագրատ Կամսարականը։
Եդեսիայի անկումից հետո, որին նվիրված է Ներսես Շնորհալու «Ողբ Եդեսիոյ» պոեմը, իշխանությունը ձևականորեն շարունակում է գոյություն ունենալ։ Նոր կենտրոն է դառնում Տուրբեսելի բերդը։ Միաժամանակ կոմսության տիրույթների մի մասն անցնում է Բյուզանդական կայսրությանը։ 1150 թվականից պետությունը մտնում է Զանգիների ամիրայության կազմի մեջ։
Եդեսիայի կոմսությունը առաջին խաչակրաց պետությունն էր, որը հիմնադրվել էր առաջին խաչակրաց արշավանքի ընթացքում։ Այն թեև կոչվում էր իշխանություն, սակայն վասալական կախման մեջ չէր գտնվում որևէ թագավորությունից կամ կայսրութունից։ Նրա բնակչության հիմնական մասը կազմել էին քրիստոնեադավան հայերը, ասորիները և հույները։ Բնակչության այս կազմը շարունակում էր մնալ այսպիսին մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը, որի ընթացքում տեղի ունեցավ Հայոց ցեղասպանությունը։ Եդեսիայից ոչ հեռու հիմնադրված Ուռհա կամ Ուրֆա (Շանլիուրֆա) քաղաքը այժմ բնակեցված է գերազանցապես իսլամադավան քրդերով ու թուրքերով։
Հիմնադրում
1098 թվականին Բալդուին Բուլյոնցին, հետևելով Թանկրեդ Տարենտացուն, ով շարժվել էր դեպի հարավ՝ Անտիոք և Երուսաղեմ, առանձնացավ խաչակիրների բանակից, անցավ Կիլիկիա, իսկ այդտեղից ուղղվեց դեպի Եդեսիա։ Մինչև Եփրատ գետի հատվածում Բալդուինի խաչակիրների հայտնվելը, այդտեղ կար Եդեսիայի հայկական իշխանությունը, որի տնտեսության գլխավոր ճյուղը տարանցիկ առևտուրն էր։ Գիյոմ Տյուրոսցին գրում է, որ քաղաքում ապրում էին երկու ազգերի՝ հայերի և «քաղդեացիների» առևտրային գույքի ներկայացուցիչները ։
11-րդ դարի ողջ 90-ական թվականները եղել են առավել դժվար Եդեսիայի իշխանության համար, որը դարձել էր ռազմական օբյեկտ Անտիոքի, Հալեպի, Սամոսատի և Հիսանկեյֆի տիրակալների համար։ Ներքաղաքական անկայուն դրությունը, ինչպես նաև ուժեղ բանակի բացակայությունը ստիպեց քաղաքի իշխաններին հզոր հովանավոր փնտրել ։ Հայ բնակչությունը սկզբնապես խաչակրաց արշավանքի մասնակիցներին համարել էր, եթե ոչ ազատարարների, այլ դաշնակիցների, ովքեր կարող են դիմակայել սելջուկներին ։ Հենց այս պատճառով էլ, Բալդուին Ֆլանդրացու, 200 ասպետների հետ Եփրատ գետի ավազանում հայտնվելիս, Եդեսիայի Թորոս իշխանը, տասներկու իշխանների ճնշման ներքո հրավիրում է նրան և որդեգրում, այդպիսով համաձայնելով կիսել քաղաքի կառավարումը և եկամուտները ։ Միջնադարյան ժամանակագիրը նշել է, որ ասպետը տեղափողվեց դեպի Եփրատ, «ստանալով հրավեր Հայաստանից, որտեղ նա տիրում էր Թելբաշիրին ու Ռավենդանին, և իրեն ենթարկեց այդ ողջ երկիրը» ։
Որոշ ժամանակ անց, 1098 թվականի մարտին, տասներկու իշխանների խորհուրդը, Թորոս իշխանի հոգեզավակի՝ Բալդուին Երուսաղեմցու օգնությամբ կատարում է հեղաշրջում ։ Թորոսն ամրացավ քաղաքի միջնաբերդում և խոստացավ հանձնել այն, եթե երաշխավորեն իր անվտանգ ելքը դեպի Մալաթիա, որի կառավարիչ Գաբրիելը իր ազգականն էր։ Բալդուին I Երուսաղեմցին, սուրբ մասունքների վրա երդվելով, խոստացավ նրան ազատ արձակել և խնայել կյանքը։ Թորոսը, հավատալով խոստումներին, բացեց ամրոցի դարպասները, որից հետո մահապատժի ենթարկվեց։ Այդպիսով, հեղաշրջումից հետո տեղի ունեցավ «հայկական պետության վերափոխումը ֆրանս-հայկականի», որի գլուխը Բալդուինն էր ։ Այսպես ստեղծվեց Խաչակրաց առաջին պետությունը՝ Եդեսիայի կոմսությունը։
1100 թվականին եղբոր՝ Գոթֆրուա Բուլյոնցու մահից հետո, Բալդուինը ժառանգեց Երուսաղեմի թագավորության գահը, իսկ նրա նախքին տիրույթները անցան նրա ազգական եղբայր Բալդուին դը Բուրին։ Նրան է միանում նաև Ժոսլեն դը Կուրտենեն, ում պատկանում էր Եփրատի ափին գտնվող Տուրբեսել քաղաքը։
Եդեսիայի քրիստոնյա կառավարիչները սերտ կապերի մեջ էին իրենց մոտ հարևան Կիլիկյան թագավորության հետ, և այդ միության ամրապնդման համար հաճախ նրանք ամուսնանում էին հայ արքայադուստրերի հետ։ Այսպես, Բալդուին I-ը, ում կին Գուտուերան մահացել էր 1097 թվականին Մարաշում, ամուսնանում է Արդայի՝ Կիլիկիայի Ռուբինյան իշխան Կոստանդին Ա-ի թոռան հետ։ Բալդուին դը Բուրը ամուսնացավ Մորֆիայի՝ Մալաթիայի իշխանուհու հետ, իսկ Ժոսլեն դը Կուրտենեն՝ Կոստանդինի դուստր Բեատրիսի հետ։
Պատմություն
1100 թվականին Եփրատից արևելք ընկած բոլոր տարածքները նվաճվեցին Մոսուլի աթաբեկ Մահմուդի կողմից։ Եվ չնայած նրան, որ Եդեսիան և մնացած լավ ամրացված քաղաքները դիմակայեցին մուսուլմանների գրոհներին, սակայն կոմսության տարածքը «ավերվեց և ամայացավ» ։
1116-1117 թվականներին հայ իշխանների տարածքների նվաճման հաշվին կոմսության տարածքը զգալիորեն ընդարձակվեց։ Վասիլ Տղայից գրավվեց Ռաբանը, Քեսուն ի բերդը, Հռոմկլան, Բեհեսնին, և հնարավոր է, Հիսն Մանսուրը։ Պիրից աքսորվեց իշխան Ապլղարիբ Պահլավունին, ում տիրույթները բռնակցվեցին կոմսությանը։ Աքսորի ենթարկվեց նաև Փոքր Ասիայում խաչակիրների ուղեվար և օգնական, Գուրիսի իշխան Բագրատ Կամսարականը ։
1118 թվականին Բալդուին I-ի մահից հետո Բալդուին II-ը հռչակվեց Երուսաղեմի թագավոր, չնայած նրան, որ ամենամոտ ազգականը, ում վերապահված էր գահի ժառանգությունը, Բալդուինի եղբայր Էստաշ III Բուլյոնցին էր։ 1119 թվականին կոմսի տիտղոսը հանձնվեց Ժոսլեն դը Կուրտենեին։ 1122 թվականին Ժոսլենը կրկին գերի ընկավ մուսուլմանների ձեռքը։ Որպեսզի ապահովի Եդեսիայի անվտանգությունը, Բալդուինը ուղևորվեց դեպի հյուսիս, բայց նա նույնպես գերի ընկավ կոմսության սահմանը հատելիս։ Երկուսն էլ, սակայն շուտով ազատվեցին. Ժոսլենը՝ 1123 թվականին, իսկ Բալդուինը՝ մեկ տարի ուշ։
Հովհաննես II Կոմնենոս
1137 թվականին Անտիոքի պարիսպներին մոտեցան բյուզանդական կայսր Հովհաննես II Կոմնենոսի զորքերը։ Նա որոշել էր Ռայմունդից ստանալ 1108 թվականի Սատանայի պայմանագրի հաստատումը, որի համաձայն քաղաքը դարձավ կայերական ավատ, իսկ իշխանը խոստացավ ռազմական օգնություն ցուցաբերել և ենթարկվել տեղի Կոստանդնուպոլսի եկեղեցուն :
Բյուզանդացիներին հեշտությամբ հաջողվեց կոտրել դիմադրությունը, և քաղաքը բացեց իր դարպասները։ Բասիլևսին հավատարմության երդում տվեցին, Անտիոքում հայտնվեց ուղղափառ պատրիարք, իսկ քաղաքի միջնաբերդի վրա կախվեց կայսերական դրոշը։ Փոխարենը Հովհաննեսը խոստացավ Ռայմունդին վերադարձնել իսլամադավաններին կողմից գրավված շրջակա քաղաքները ։
1138 թվականի մարտի վերջին Հովհաննեսը արշավանքի ելավ խաչակիրների գլխավոր հակառակորդի՝ Մոսուլի ամիրա Իմադ ալ-Դին Զանգիի դեմ։ Կայսրին միացան նաև Ռայմունդը և Եդեսիայի կոմս Ժոսլեն II-ը, ինչպես նաև տաճարականների զորախումբը ։ Ապրիլի 8-ին գրավվեց Պիզա քաղաքը, ապրիլի 20-ին սկսվեց Սեզերա քաղաքի պաշարումը, որտեղ դիմադրություն ցույց տվեց միայն միջնաբերդը։ Զանգին սկսեց կեղծ լուրեր տարածել Իրանի, Իրաքի և Անատոլիայի իսլամադավան կառավարիչների բանակների մոտեցման մասին՝ խուսափելով բաց ընդհարումներից։ Այդ իսկ պատճառով հռոմեացիները սկսեցին արագ նրա հետ հաշտություն կնքել, որով նրանք դրամական փոխհատուցում ստացան, իսկ նվաճված քաղաքները հանձնվեցին քրիստոնյա կառավարիչներին ։
Հաշտության կնքումից հետո, 1138 թվականին Հովհաննեսը հաղթական մուտք գործեց Անտիոք, որից հետո բարոնների ժողով կազմակերպեց։ Այդ ժողովում նա հայտարարեց այն մասին, որ ռազմական գործողությունները ավարտված չեն, և դրանց հաջողությամբ կատարման համար քաղաքը պետք է հանձնել Բյուզանդիայի կառվարմանը։ Ժոսլենը լատինացիների մեջ խոսակցություն տարածեց, իբր Հովհաննեսը պատվիրել է նրանց աքսորել Անտիոքից, այնտեղ թողնելով միայն հույն բնակչությանը։ Համազգային զայրույթը անակնկալի բերեց բասիլևսին, և նա բավարարվեց միայն Եդեսիայի կոմսության և Անտիոքի դքսության տված հավատարմության երդումով ։
Կոմսության անկումը
1131 թվականին Ժոսլեն դը Կուրտենեն ընկավ մարտի դաշտում։ Նրան հաջորդեց որդին՝ Ժոսլեն II-ը։ Այդ ժամանակ Իմադ ալ-Դին Զանգիի կողմից սպառնալիք էր կախված կոմսության գլխին, ով իր տիրապետության ներքո միավորել էր Հալեպը և Մոսուլը։ Ժոսլեն II-ը բավականաչափ ուշադրություն չհատկացրեց կոմսության սահմանների ապահովությանը, քանի որ խիստ զբաղված էր Տրիպոլիի հետ վեճերով, այդ պատճառով էլ, հարկ եղած դեպքում հարևաններից օգնություն չստացավ։ 1144 թվականին Զանգին շրջապատեց Եդեսիան։ Եդեսիայի պաշարումը ընդամենը մեկ ամիս տևեց, և նույն թվականի դեկտեմբերի 24-ին քաղաքն ընկավ։ Ժոսլենը շարունակեց պաշտոնապես մնալ որպես Եդեսիայի կոմս, և անգամ կառավարում էր կոմսության մնացորդները և Տուրբեսել քաղաքը։ 1146 թվականին ստրուկի ձեռքով Զանգիի մահվանից հետո նա փորձեց վերադարձնել իր կորցրած տարածքները, սակայն, պարտություն կրելով Նուր ալ-Դին Մահմուդից, հազիվ փրկվեց գերեվարումից։ 1150 թվականին նա, միևնույն է, գերի ընկավ մուսուլմաններին և պահվեց Հալեպում մինչև իր մահը (1159)։ Նրա կինը վաճառեց Տուրբեսել քաղաքը և հարակից հողերը Բյուզանդիայի կայսր Մանուիլ Կոմնենսոսին, սակայն մեկ տարի անց դրանք գրավվեցին Նուր ադ-Դինի կողմից։
Աշխարհագրությունը և բնակչությունը
Իր չափսերով կոմսությունը գերազանցում էր խաչակիրների, Մերձավոր Արևելքի մյուս նվաճումներին, բայց, նույն պահին, բոլորից քիչ էր բնակեցված և ելք չուներ դեպի ծով։ Միայն քաղաքի բնակչությունը չէր գերազանցում 10 000-ը, սակայն մնացած տարածքներում գոյություն չունեին այլ բնակավայրեր, բացի արոցներից։
Իր լավագույն ժամանակաշրջանում Եդեսիայի կոմսության տարածքը ձգվում էր արևմուտքում Անտիոքի և Կիլիկիայի սահմաններից մինչև Եփրատը արևելքում։ Հարավում կոմսությունը սահմանակից էր հզոր մուսուլմանական պետություններ Հալեպին ու Մոսուլին, իսկ հյուսիսում սահմանը հասնում էր Արածանի գետ։
Կոմսության բնակչությունը կազմված էր միաբնակ-քրիստոնյա ասորիներից և հայերից, ինչպես նաև նրա տարածքում բնակվում էին փոքրաթիվ մուսուլմաններ և ուղղափառ հույներ։
Տուրբեսելի (Թել Բաշիր) իշխանություն
Տուրբեսելի իշխանությունը Եդեսիայի կոմսության առաջին ավատներից էր։ Թել Բաշիր քաղաքը գրավվել է Եդեսիայի առաջին կոմսի կողմից, Եդեսիայի գրավումից քիչ ավելի առաջ, 1098 թվականի վերջին և հանձնվել է վասալային կառավարման տեղական ավատատերերից մեկին, Ֆեր անունով։ Ժոսլեն դը Կուրտենեն, մինչ Եդեսիայի կոմս դառնալը, եղել է Տուրբեսելի իշխան, կառավարելով Եփրատից արևմուտք ընկած տարածքները։ Եդեսիայի կորստից հետո Ժոսլեն II-ը վերադարձավ Տուրբեսել ամրոց, որը ավելի վաղ պատկանել էր իր հորը, իսկ նրա մահից հետո քաղաքը վաճառվել է Բյուզանդիային, ապա նվաճվել մուսուլմանների կողմից։ Վաճառելով Տուրբեսելը՝ Ժոսլեն II-ի կինը մեկնում է Երուսաղեմի թագավորություն և բնակություն հաստատում Աքքա քաղաքի շրջակայքում։
Գրականություն
Կատեգորիա:Եդեսիայի կոմսություն Կատեգորիա:Թուրքիայի պատմություն Կատեգորիա:Շանլըուրֆայի մարզի պատմություն Կատեգորիա:Մերձավոր Արևելքի պատմական պետություններ Կատեգորիա:Փոքր Ասիայի միջնադարյան պետություններ
Գանգրահեր ոզնին
«Գանգրահեր ոզնին», խորհրդային և ռուսական մուլտֆիլմերի շարք գանգրահեր ոզնու մասին, որը ծնվել է սովորական փշոտ ոզնիների ընտանիքում։
Ոզնին պետք է փշոտ լինի
Անտառային հարմարավետ տնակներից մեկում ապում է ոզնիների ընտանիքը։ Նրանց մոտ ամեն ինչ կարգին է, բայց երեխաներից մեկը չունի ոզնիներին բնորոշ փշեր։ Դրանց փոխարեն նա ունի փափուկ գանգուրներ։ Հարևանությամբ ապրող ագռավը որոշում է օգնել ոզնուն ազատվել գանգուրներից և սկսում է խորհուրդներ տալ նրա ծնողներին։ Գանգուրները ձգում են, կտրում, օծում խեժերով, բայց դրանք նորից հայտնվում են։ Ագռավն ու հայր ոզնին որոշում են օգտագործել լվերջին միջոցը՝ վախեցնել ոզնուն, բայց արդյունքում վերջինս միայն արտասվում է։
«Սև օրվա համար»
Անտառի բոլոր կենդանիներն սկսում են պաշար հավաքել «սև օրվա համար»՝ մոռանալով աշխարհում ամեն ինչի մասին։ Բայց գանգրահեր ոզնին, չհասկանալով, թե ինչ է «սև օրը», որոշում է փոխել ամեն ինչ՝ ապրելով և ուրախանալով «սպիտակ» օրվա համար։ Դրանից հետո մյուս կենդանիները հետևում են նրա օրինակին։
«Մրջնային ոզնի»
Ուժեղ քամին օդ է բարձրացնում և գետին գցում մրջնաբույնն այնպես, որ այն ամբողջովին քանդվում է։ Մրջյուններն սկսում են իրենց համար նոր տուն կառուցել։ Բայց մրջյունների թվում կային երկու ալարկոտներ, որոնք խորամանկությամբ իրենց աշխատանքը կատարել ստիպում են դյուրահավատ ու բարի գանգրահեր ոզնուն։ Բայց ագռավը, ծառից տեսնելով այդ ամենը, այդ խաբեության մասին պատմում է մյուս մրջյուններին։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1991 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին Կատեգորիա:1990 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Միխայիլ Կամենեցկու մուլտֆիլմեր
Բրեի (Սոմի գավառ)
Բրեի (Breilly), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 469 մարդ, բնակչության խտությունը` 81.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.73 կմ² տարածք։
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 308 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 222-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,1 %։ 222 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 206 անձ (106 տղամարդ և 100 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (8 տղամարդ և 8 կին)։ 86 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Աղիքների անանցանելիություն
Աղիքների անանցանելիություն, առաջանում է աղիքների ոլորման, հանգույցների գոյացման, ներագուցման, աղիքների գերձգման կամ ճնշվածության (կպումներ, երբեմն՝ ճողվածքի ճմլում), ինչպես նաև աղիքները որդերի (ասկարիդներ) կծիկով, օտար մարմնով, փորկապության ընթացքում կղանքային քարերով խցանման հետևանքով։
Պատճառներ
Աղիքների անանցանելիության պատճառ կարող են դառնալ նաև աղիքների շարժող, գործունեության (գալարակծկանք) ծանր խանգարումները։ Աղիքների անանցանելիության հատուկ ձև է, այսպես կոչված, սննդային անանցանելիությունը, որը կարող է առաջանալ երկարատև քաղցից հյուծված մարդկանց աղիքներում՝ մեծ քանակությամբ կոշտ, դժվարամարս սննդի ընդունումից հետո։ Դա հաճախ հանդիպում է պատերազմների ժամանակ՝ երկարատև պաշարված վայրերից դուրս բերված մարդկանց մոտ։
Կանխարգելում
Աղիքների անանցանելիության կանխարգելման համար կարևոր են որովայնի խոռոչում կպումներ առաջացնող հիվանդությունների, օրինակ՝ որդանման ելունի քրոնիկ, բորբոքման ժամանակին բուժումը և ռացիոնալ սնունդը։ Երկարատև քաղցած, հյուծված մարդիկ պետք է սկսեն սնվել փոքր բաժիններով՝ հեղուկ կամ կիսահեղուկ դյուրամարս սննդով։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մարսողական համակարգ
Հարնաազ Սանդհու
Հարնաազ Կաուր Սանդհու, հնդիկ մոդել, «Միսս Տիեզերք 2021» մրցույթի հաղթող Սանդհուն նախկինում թագադրվել էր որպես «Միսս Տիեզերք Կույս-2021» և դարձել Հնդկաստանի երրորդ մասնակիցը, ով հաղթել է «Միսս Տիեզերք»-ում ։
Վաղ կյանք և կրթություն
Սանդհուն ծնվել է Բաթալա քաղաքի մոտակայքում գտնվող Փենջաբ նահանգի Գուրդասպուր շրջանի Կոհալի գյուղում՝ Պրիտամպալ Սինգհա Սանդհուի և Ռաբինդեր Կաուր Սանդհուի ընտանիքում։ Նրա հայրը ռիելթոր է, մայրը՝ գինեկոլոգ, ունի նաև ավագ եղբայր՝ Հարնուր անունով։ Սանդհուն մեծացել է սիկհերի ընտանիքում, իսկ նրա հայրը ջաթական ծագում ունի։
2006 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Անգլիա, իսկ երկու տարի անց վերադարձել Հնդկաստան և բնակություն հաստատել Չանդիգարխ քաղաքում, որտեղ մեծացել է Սանդհուն։ Նա հաճախել է Շիվալիկի հանրային դպրոց և Չանդիգարի աղջիկների հետբուհական պետական քոլեջ։ «Միսս Տիեզերք» դառնալուց առաջ Սանդհուն ստացել է հանրային կառավարման մագիստրոսի կոչում ։
Գեղեցկության մրցույթ
2021 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Սանդհուն դարձել է «Միսս Տիեզերք Հնդկաստան 2021» մրցույթի հաղթող՝ թագ ստանալով նախկին տիտղոսակիր Ադլայն Կաստելինոյից։ Որպես «Միսս Կույս 2021», Սանդհուն իրավունք ստացավ ներկայացնելու Հնդկաստանը «Միսս Տիեզերք 2021» մրցույթում, որը տեղի ունեցավ 2021 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Իսրայելի Էյլաթ քաղաքում, որտեղ նա թագադրվեց որպես հաղթող։ Նա դարձել է Հնդկաստանի պատմության մեջ երրորդ կինը, ով ստացել է «Միսս Տիեզերք» տիտղոսը    ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Միսս Տիեզերք Կատեգորիա:Ֆոտոմոդելներ Կատեգորիա:Հնդիկ դերասաններ
Մոնտելիբրետի
Մոնտելիբրետի (իտալ.՝ Montelibretti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում ։
Բնակչությունը` 4518 մարդ, բնակչության խտությունը` 103 մարդ/կմ2, տարածքը՝ 44կմ2, փոստային ինդեքսը՝ 010, հեռախոսային կոդը՝ 0774։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Իտալիայի քաղաքներ
Տշեպո Մոտսեպե
Տշեպո Մոտսեպե հարավաֆրիկացի բժիշկ և գործարար կին, Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ Սիրիլ Ռամաֆոսայի կինը, Բրիջիթ Ռադեբեի և Պատրիս Մոտսեպեի քույրը ։
Կենսագրություն
Տշեպո Մոտսեպեն սովորել է որպես բժիշկ Կվազուլու-Նատալի համալսարանում և իսկ մագիստրատրոսական աստիճանը ստացել է հանրային առողջության ոլորտում Հարվարդի հանրային առողջության դպրոցում։ 2012 թվականին ավարտել է Սոցիալական ձեռներեցության սերտիֆիկացիոն ծրագիրը Գորդոնի բիզնեսի ինստիտուտում։ Մոտսեպեն աֆրիկյան «Self Help Trust» բարեգործական ընկերության ներկայիս նախագահն է, որը կենտրոնացած է Վաղ մանկական զարգացման և կրթության վրա ։
Նա աշխատել է Մմակաուի, Մաֆիկենգի, Յոհանեսբուրգի, Պրետորիայի և Զիմբաբվեի ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր կառույցներում։ Նա Վերարտադրողական առողջության հետազոտական ինստիտուտի նախկին փոխտնօրենն է։
Ընտանիք
Տշեպո Մոտսեպեն ամուսնացած է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության նախագահ Սիրիլ Ռամաֆոսայի հետ, որից ունի չորս երեխա։ Մոտսեպեն Ռամաֆոսայի երրորդ կինն է։ Նրա հայրը հանգուցյալ Շեֆ Ավգուստին Բուտանա Չաան Մոտսեպեն է, եղբայրը՝ հանքարդյունաբերության մագնատ Պատրիս Մոտսեպեն, իսկ քույրը Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի քաղաքական գործիչ և էներգետիկայի նախկին նախարար Ջեֆ Ռադեբենի կինը՝ Բրիջիթ Ռադեբենա ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Առաջին տիկիններ
Ցեխանուվ
Ցեխանուվ (Ciechanów ), քաղաք Լեհաստանի Մազովյան վոևոդությունում, որի կազմի մեջ մտնող նույնանուն շրջանի (պովյատի) վարչական կենտրոնն է:Ունի քաղաքային գմինայի (համայնքի) կարգավիճակ։ 1975-1998 թվականներին եղել է Ցեխանուվի վոևոդության վարչական կենտրոնը, 1999 թվականից մտել Մազովյան վոևոդության կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 32,78 կմ2 տարածք ։ 2021 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 43.495, բնակչության միջին խտությունը կազմել է 1 371,66 մարդ/կմ2. :
Պատմություն
Հնագիտական պեղումների արդյունքները վկայում են, որ քաղաքի ներկայիս տարածքում ու նրա շրջակայքում դեռևս 7-րդ դարում բնակավայր է եղել ։
Մի ավանդազրույցի համաձայն՝ քաղաքը հիմնադրել է հին սլավոնական ցեղապետերից Ցեխանը։ Պատմական փաստաթղթերում Ցեխանուվն առաջին անգամ հիշատակվել է 1065 թվականին Բոլեսլավ II Խիզախի ընծայագրում։ Պատերազմի ժամանակ բնակավայրը տվել է 3 հազար զինվոր ։ Մազովիա մարզի հետ Ցեխանուվը 10-րդ դարի վերջերին հայտնվել է նորակազմ լեհական պետության կազմում։ 1337 թվականին բնակավայրն ավերվել է Լիտվայի մեծ իշխան Օլգերդի հարձակման հետևանքով ։
Քույր քաղաքներ
Ցեխանուվի քույր քաղաքներն են ՝
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Լեհաստանի քաղաքներ Կատեգորիա:Լեհաստանի բնակավայրեր Կատեգորիա:Պատմական քաղաքներ
Անէուպլոիդիա
անէուպլոիդիա (Aneuploidy), վիճակ է, որի ժամանակ բջիջներն ունենում են անոմալ քանակի քրոմոսոմներ, օրինակ 45 կամ 47 սովորական 46 փոխարեն ։ Բջիջը որը ունի նորմալ թվով քրոմոսոմներ կոչվում է էուպլոիդ։ Ավելորդ կամ պակաս քրոմոսոմները ընկած են գենետիկ խանգարումների, իսկ որոշները բնածին արատների հիմքում։ Որոշ ուռուցքային բջիջներ նույնպես ունեն քրոմոսոմների ոչ նորմալ հավաքակազմ ։ անէուպլոիդիան առաջանում է բջջի բաժանման ժամանակ, երբ քրոմոսոմները նորմալ չեն կիսվում երկու դուստր բջիջների միջև։ Մեծ մաս դեպքերում անէուպլոիդիան համգեցնում է հղիության ընդհատման, իսկ հավելյալ աուտոսոմային քրոմոսոմներով ամենահաճախ հանդիպող անէուպլոիդիաներից են 21, 18 և 13 : Տարբեր տեսակի անէուպլոիդիաները տարբերվում են իրարից քրոմոսոմային հավաքակազմով, իսկ անէուպլոիդիա և պոլիպլոիդիա տերմինները վերաբեռում են այն քրոմոսոմներին որոնք ընկաց են տվյալ ախտաբանության հիմքում։
Քրոմոսոմային անոմալիաները հանդիպում են կենդանի ծնվածներից 160-ից 1-ի մոտ։
Քրոմոսոմներ
Մարդու բջիջների մեծ մասը ունեն 23 քրոմոսոմներ կամ ընդհանուր 46 քրոմոսոմ (գամետները՝ սպերմատոզոիդները և ձվաբջիջները, ունեն 23 կենտ քրոմոսոմ, իսկ էրիթրոցիտները չունեն կորիզ և հետևաբար նաև քրոմոսոմներ)։
Ամեն զույգ քրոմոսոմներից մեկը ժառանգվում է մորից, մյուսը հորից։ Առաջին 22 զույգ քրոմոսոմները (աուտոսոմային) համարակալված են 1-22 ամենամեծերից մինչև ամենափոքրը։ 23-րդ զույգ քրոմոսմները սեռական քրոմոսոմներն են։ Նորմալ իգական սեռի ներկայացուցիչները ունեն 2 X քրոմոսոմներ, իսկ արական սեռի ներկայացուցիչները մեկ X քրոմոսոմ և մեկ Y քրոմոսոմ։ Մանրադիտակի տակ երեվացող քրոմոսոմների հատկանիշների ամբողջությունը կոևվում է կարիոտիպ։ Մեյոզի ժամանակ երբ սաղմնային բջիջները կիսվելով առաջացնում են գամետները, յուրաքանչյուր զույգ բջիջ պետք է ունենա հավասար թվով քրոմոսոմներ։ Բայց երբեմն ամբողջ քրոմոսոմները անցնում են մեկ բջջի մեջ, իսկ մյուսը չի ստանում։
Ավել կամ պակաս աուտոսոմ քրոմոսոմներով էմբրիոնների մի մասը կորցնում է իր կենսունակությունը և ավարտվում է հղիության ընդհատումով։ Ամենահաճախ հանդիպող անէուպլոիդիան 16-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիան է,չնայած նրան որ այս անոմալիայի ծայրահեղ ձևի դեպքում պտուղները մահանում են, և միայն մոզաիկ ձևի դեպքում է որ հնարավոր կենսունակ երեխաների ծնունդը։ Ամենատարածված անէուպլոիդիան որի ժամանակ նորածինները կենսունակ են 21-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիան է, որը հանդիպում է Դաունի համախտանիշի ժամանակ (800 նորածիններից 1-ը)։ 18-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիան(Էդվարդսի համախտանիշ) հանդիպում է 6000 նորածիններից 1-ի, իսկ 13-րդ քրոմոսոմի տրիսոմիան (Պատաուի համախտանիշ) 10000-ից 1-ի մոտ։ Վերջիններիս ժամանակ երեխաների 10% հասնում է 1 տարեկան հասակի ։
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Մուտացիա
Հեռախոս (մուլտֆիլմ)
Հեռախոս, (Телефон), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու համանուն բանաստեղծական հեքիաթի։
Սյուժե
Կոռնեյ Չուկովսկին կարդում է «Հեռախոս» հեքիաթի հեղինակի տեքստը, իսկ նրան հեռախոսով դիմում են նկարված կենդանիներ ։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:1944 մուլտֆիլմեր Կատեգորիա:Կոռնեյ Չուկովսկու ստեղծագործությունների էկրանավորումներ Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Արամ Աղամյան
Արամ Արարատի Աղամյան (6 օգոստոսի, 1964, Բաքու - 16 հունվարի, 1994, Աղդամի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Կենսագրություն
Արամ Աղամյանը ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 6-ին Բաքու քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցներից մեկը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Ալթայի երկրամասում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է որպես շինարար։ Ազատագրական պայքարի առաջին շրջանում հետախույզների ջոկատում էր, այնուհետև՝ Ասկերանի գնդում։ Մասնակցել է Դահրազի, Սառնաղբյուրի, Ավդալ-Գյուլափլուի, Շուշիի, Աղդամի, Մարտակերտի շրջանի մարտերին։ Զոհվել է 1994 թվականի հունվարի 16-ին Աղդամի շրջանում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը ։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
«Ամենահմայիչն ու գրավիչը» («Самая обаятельная и привлекательная»), 1985 թվականի խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար, որը բեմադրել է ռեժիսոր Գերալդ Բեժանովը։ Գլխավոր դերում նկարահանվել է Իրինա Մուրավյովան։ Նկարահանվելով վերակառուցման ժամանակաշրջանի սկզբում՝ այն դարձել է ժամանակի ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը։
Սյուժե
Գիտահետազոտական ինստիտուտի կոնստրուկտորային բյուրոյի ինժեներ Նադյա Կլյուևան ունի առավելագույն հասարակական, բայց նվազագույն անձնական կյանք, չնայած նա արդեն երեսուն տարեկան է։ Նրա միակ զվարճանքը պինգ-պոնգի խաղն է իր հին ծանոթ Գենայի հետ, ով աշխատում է որպես տեխնիկ նույն գիտահետազոտական ինստիտուտում և սիրահարված է Նադիային։
Ամեն ինչ փոխվում է, երբ Նադյան պատահաբար հանդիպում է իր դպրոցական ընկերուհուն՝ Սուսաննային, որն աշխատում է որպես սոցիոլոգ։ Սուսաննան, պարզելով, որ Նադյան դեռ ամուսնացած չէ, որոշում է «կարգավորել ընկերուհու կյանքը»՝ սովորեցնելով նրան գայթակղության «գիտական» մեթոդներ։ Միևնույն ժամանակ, նա օգնում է նրան ընտրել հարձակման օբյեկտը. ընտրությունը կանգնում է նորաձևության հետևորդ, գեղեցկադեմ Վոլոդյա Սմիրնովի՝ Նադիայի գործընկերոջ վրա, որը կանանց սիրելին է։
Սուսաննան ընկերուհուն հանձնարարում է լրացնել հոգեբանական հարցաթերթիկներ իր և Վոլոդյայի համար, որոնք նա պատրաստվում է «մշակել» էլեկտրոնային-հաշվիչ մեքենայի օգնությամբ, Նադյային ծանոթացնում է մաքսանենգ ապրանքների վաճառականի հետ, որպեսզի Նադյան նորաձև հագուստ ձեռք բերի, նրան հրահանգներ է տալիս, թե ինչպես վարվել և ինչ անել։ Նադյան ջանասիրաբար հետևում է այդ հրահանգներին՝ հայտնվելով անհարմար և ինչ-որ չափով զվարճալի իրավիճակներում։ Կենդանի և անմիջական Նադյայի համար խորթ է ամբարտավան երիտասարդ տիկնոջ վարքի մոդելը։ Այնուամենայնիվ, ամեն ինչ ընթանում է ըստ պլանի, բացառությամբ ցանկալի արդյունքի՝ Վոլոդյայի հետաքրքրության նրա նկատմամբ։ Փոխարենը Նադյայի վրա ուշադրություն են դարձնում նրա մյուս գործընկերները՝ Լյոշա Պրյախինը և Միշա Դյատլովը։ Երկուսն էլ Նադյան նույնիսկ հնարավոր տարբերակ չի համարում. առաջինը չափազանց պարզունակ է, իսկ երկրորդն ընտանիք ունի։
Այդ ժամանակ Սուսաննան առաջարկում է մեկ այլ անսխալ տարբերակ՝ հրավիրել Վոլոդյային Ջաննի Ռոդարիի համերգին։ Սակայն այդ դեպքը Նադյայի համար ստորացուցիչ վերջաբան է ունենում. Վոլոդյան համերգին գալիս է մեկ այլ աղջկա հետ, և վերջապես պարզ է դառնում, որ որպես կին՝ Նադյան նրան բացարձակապես չի հետաքրքրում։ Նադյան աստիճանաբար հանգում է այն եզրակացության, որ գայթակղության ամբողջ «գիտական» տեխնիկան անհեթեթություն է, և վերջնականապես համոզվում է դրանում այն բանից հետո, երբ հանկարծ պարզվում է, որ Սուսաննան չի կարող հետ պահել իր ամուսնուն դավաճանությունից։
Ի վերջո, նա կրկին գնում է սեղանի թենիս խաղալու Գենայի հետ և հասկանում է, որ նա է իր ճակատագիրը։
Դերասանների ընտրություն
Գերալդ Բեժանովն ասել է, որ այդ ժամանակ՝ շատ տարիներ առաջ, ինքը բառացիորեն աղաչում էր դերասանուհուն նկարահանվել ֆիլմում՝ նրան սպասելով Մոսսովետի անվան թատրոնի մոտ և փորձելով ազդել դերասանուհու վրա նրա ամուսնու միջոցով ։ Բացի այդ, այդ ժամանակ Մուրավյովան արդեն հայտնի էր «Կառնավալ» և «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» ֆիլմերում կատարած իր դերերով, իսկ Բեժանովը երիտասարդ սկսնակ ռեժիսոր էր։ Սակայն, մեկ այլ աղբյուրից ստացված տեղեկատվության համաձայն, ռեժիսորը դերասանուհու մոտ է ուղարկել ֆիլմի տնօրեն Գալինա Բելինսկայային, որն էլ Մուրավյովային համոզել է նկարահանվել ֆիլմում ։
Սուսաննայի դերի առաջին հավակնորդը եղել է Լյուբով Պոլիշչուկը, բայց նա այդ ժամանակ զբաղված էր այլ նախագծերով։ Այնուհետև դերն առաջարկվել է Իննա Չուրիկովային, բայց ռեժիսորին դուր չի եկել կերպարի վրա նրա «չափազանց լրջմիտ» աշխատանքը, և դերը բաժին է հասել Տատյանա Վասիլևային, որն էլ մարմնավորել է ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու ընկերուհուն ։
Նկարահանումների վայրեր
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Մոսկվայում՝ 500 հազար ռուբլի բյուջեով։ Կոնստրուկտորային բյուրոյի սենյակն ու բնակարանները ձևավորվել են «Մոսֆիլմի» տաղավարներում, միջանցքը նկարահանվել է գործարաններից մեկում, իսկ 1-ին Շչիպկովսկի նրբանցքում գտնվող գիտահետազոտական bինստիտուտի շենքն օգտագործվել է որպես նախասրահ։ Կողոպտիչների հետ ծեծկռտուքի տեսարանը նկարահանել են Լյուսինովսկայա փողոցում։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել նաև Մալայա Բրոննայայում, Հայրապետական լճակներից ոչ հեռու, Ստրեմյաննի նրբանցքում, Լյուսինովսկայա փողոցում, «Սերպուխովսկայա» մետրոյի կայարանի մոտ, Կալինինսկի պողոտայում, «Ռոսիա» պետական կենտրոնական համերգասրահի մուտքի մոտ, «Ռոսիա» հյուրանոցի շենքում ։
Նկարահանումներ
Ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Բեժանովը սրտի կաթված է ստացել մշտական սթրեսի պատճառով, որը կապված էր նկարահանման հրապարակում եղած կոնֆլիկտների հետ, քանի որ Գերալդը հայտնի է իր գրած սցենարի նկատմամբ իր խստապահանջությամբ ։ Ռեժիսորի խոսքով՝ նրա ամենամեծ կոնֆլիկտը ծագել է Ալեքսանդր Աբդուլովի և Տատյանա Վասիլևայի հետ ։ Տեսարանը, որում Սուսաննան գալիս է Նադյայի աշխատանքի վայր, նկարահանվել է մի քանի օր. Վասիլևան հաջորդ օրը եկել է մազերը կարմիր ներկած, ինչը առաջացրել է ռեժիսորի խիստ զայրույթը ։ Հենց այդ ժամանակ Բեժանովի մոտ միկրոինֆարկտ է տեղի ունեցել, ինչի պատճառով մեկ ամիս շարունակ ռեժիսորը չի կարողացել շարունակել ֆիլմի նկարահանումները։ Վասիլևան մազերը նորից չի ներկել շիկահեր, ուստի հետագայում նկարահանված տեսարաններում նա միշտ կրում է գլխաշոր ։ Իսկ Աբդուլովը նկարահանումների կեսին երկու շաբաթով մեկնել է Սախալինում աշխատելու ։ Մուրավյովայի աշխատանքով, ընդհակառակը, ռեժիսորը հիացած է եղել. «Իսկ նկարահանման հրապարակում նրա հետ աշխատելը հաճույք էր։ Շատ հավաք, պատասխանատու, պրոֆեսիոնալ դերասանուհի է։ Իրեն պարզապես հիանալի էր պահում» ։
Ոչ Իրինա Մուրավյովան, ոչ էլ Վլադիմիր Նոսիկը չգիտեին, թե ինչպես խաղալ սեղանի թենիս, տեսարանները նկարահանելուց առաջ նրանց ժամանակ է տրվել սովորելու։ Բացի այդ, Նոսիկը կոտրել է ոտքի մատը խաղի ժամանակ ։ Ռեժիսորի կարծիքով՝ «Մոսֆիլմում» հանդերձարանը «սարսափելի» էր և նկարահանումների ժամանակ օգտագործվում էր դերասանների անձնական հագուստը ։ Պատվերով կարված հագուստի միակ կտորը Միխայիլ Կոկշենովի կոստյումն է, որով նրա հերոսը գայթակղում էր Նադյային ։
Երաժշտություն
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է կոմպոզիտոր Վլադիմիր Ռուբցևսկին, որը նաև հեղինակել է նաև «Песенка о счастье» երգը («Երգ երջանկության մասին», որը հայտնի է նաև «Գուցե երջանկությունը մոտ է» (ռուս.՝ «Быть может, счастье рядом») անվանմամբ) բանաստեղծ Վլադիմիր Շլենսկու խոսքերով, որը կատարել է Իրինա Մուրավյովան։
Հայտնի «Կապույտ թռչուն» («Синяя птица») սրճարանի տեսարանում առաջին անգամ հայտնվում է Վլադիմիր Մարկինը, որը սաքսոֆոնով նվագում է Ֆ. Մարկետիի «Fascination» մեղեդին, որը հայտնի է Ֆաուստո Պապետիի կատարմամբ։
Ելենա Մեշչերսկայա
Ելենա Մեշչերսկայա (Елена Никитична Мещерская, ), խորհրդային և ռուս արևելագետ, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, արևելաքրիստոնեական գրականության, հնագրության և սիրիական գրի մասնագետ։ Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի աստվածաշնչագիտության ամբիոնի դասախոս։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Երաժշտություն
Արկադիի մեքենայից հնչում է հոլանդական համանուն ստուդիական նախագծի «Stars on 45» երգը։
Բրել
Բրել (Bresle), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում ։
Ելենա Մեշչերսկայա
Կենսագրություն
Ելենա Մեշչերսկայան ծնվել է 1946 թվականի հունիսի 20-ին Բուգուռուսլանում, ՌԽՖՍՀ լեզվաբան Նիկիտա Մեշերսկիի ընտանիքում։ 1969 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանը և ընդունվել ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության ինստիտուտի Լենինգրադի բաժանմունքի ասպիրանտուրան։ Մերձավոր Արևելքի և Բյուզանդիայի պատմաբան Նինա Պիգուլևսկայայի և բյուզանդական հնագրության մասնագետ Եվգենիա Գրանստրյոմի ղեկավարությամբ անցել է արևելաքրիստոնեական գրականության, սիրիագիտության և պատմության դասընթացներ։ 1972 թվականից աշխատել է Արևելագիտության ինստիտուտում։ 1973 թվականից եղել է բանասիրական գիտությունների թեկնածու, 1992 թվականից՝ պատմական գիտությունների դոկտոր, 1992-2005 թվականներին` Մերձավոր Արևելքի, այնուհետև` արևելյան ձեռագրերի և փաստաթղթերի բաժանմունքի առաջատար գիտաշխատող։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Երաժշտություն
Այն դրվագում, երբ Նադյան Սուսաննայի հանձնարարությամբ հարցաթերթիկներ է լրացնում, երաժշտասեր Վոլոդյան աուդիո նվագարկչով լսում է լատվիական Զոդիակ խմբի երգը, որը հնչում էր նաև ավելի վաղ նկարահանված «Կառնավալ» ֆիլմում, որում Մուրավյովայի հերոսուհին նույնպես անհաջողություն է կրել Աբդուլովի հերոսի հետ հարաբերություններ հաստատելու հարցում։ Հայտնի չէ, թե արդյոք դա միտումնավոր է արվել, թե եղել է պատահականություն։
Բրել
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 119 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.62 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.54 կմ² տարածք։
Ելենա Մեշչերսկայա
Կենսագրություն
1973-1981 թվականներին եղել է Մերձավոր Արևելքի կաբինետի և Մերձավոր Արևելքի պատմամշակութային հետազոտողների խմբի գիտական քարտուղար։ 1973 թվականից եղել է Պաղեստինյան ուղղափառ հասարակության Սանկտ Պետերբուրգի գիտական քարտուղար, 1978 թվականից՝ Պաղեստինյան ուղղափառ ժողովածուի խմբագրական խորհրդի պատասխանատու քարտուղար։ Այդ կարգավիճակով մասնակցել է մի շարք գիտական նստաշրջանների և կոնֆերանսների, այդ թվում՝ միջազգային, պատրաստել և թողարկել Է Պաղեստինյան ուղղափառ ժողովածուի 10-րդ թողարկումը։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Երաժշտություն
Ամանդա Լիրի փոխարեն (մաքսանենգ ապրանքների վաճառականի հեռուստացույցով) երգում է Լարիսա Դոլինան ։
Բրել
Աշխարհագրություն
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 21 կմ հյուսիս-արևելք։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Պրեմիերա
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1985 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
Ելենա Մեշչերսկայա
Կենսագրություն
2005 թվականի օգոստոսից Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի աստվածաշնչագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր է։
Բրել
Տնտեսություն
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (33 տղամարդ և 20 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 20 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով ։
Ելենա Մեշչերսկայա
Գործունեության ոլորտ
Աշխատանքների հիմնական թեման արևելաքրիստոնեական ապոկրիֆիկ (սիրիական, հունական, սլավոնական) գրականությունն է, ինչպես նաև քրիստոնեական հիմնագրությունը, ագիոգրաֆիան, պատմագրությունը։ Գիտական աշխատանքի երկրորդ ուղղությունը հնագրությունն է և սիրիական գրի պատմությունը։ Երրորդ ուղղությունը ուսուցիչների և գործընկերների գիտական ժառանգության մշակումն ու հրատարակումն է (Նինա Վիկտորովնա Պիգուլևսկայա, Ազա Վլադիմիրովնա Պայկովա, Ա. Վ. Բորիսովա)։
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Հաջողություն
«Ամենահմայիչը և գրավիչը» ֆիլմը հանդիսատեսի շրջանում մեծ հաջողություն է ունեցել, այն դիտել է 44,9 միլիոն հանդիսատես (ընդհանուր 1112 վարձութային օրինակ), ինչի շնորհիվ ֆիլմը դարձել է 1985 թվականի խորհրդային կինովարձույթի առաջատարը ։ Ցուցադրության համար ֆիլմը գնել է 69 երկիր ։
Բրել
Ծանոթագրություններ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ելենա Մեշչերսկայա
Գործունեության ոլորտ
Դասավանդել է Պետերբուրգի մի շարք բարձրագույն հաստատություններում, տարբեր ժամանակներում կարդացել կուրսեր հետևյալ թեմաներով՝ սեմիտոլոգիայի ներածություն, Սիրիական լեզու, Սիրիական միջնադարյան հայ գրականություն, արևելաքրիստոնեական գրականությունների պատմություն, Источниковедение Աստվածաշնչյան պատմության աղբյուրագիտություն, Աստվածաշնչի հին թարգմանություններ, Աստվածաշնչյան ապոկրիֆներ, Քրիստոնեական պատմական գրականություն։
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Ռուս պատմաբաններ Կատեգորիա:Կին պատմաբաններ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ Կատեգորիա:Պատմական գիտությունների դոկտորներ Կատեգորիա:Ռուս արևելագետներ Կատեգորիա:Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի դասախոսներ Կատեգորիա:Բանասիրական գիտությունների թեկնածուներ Կատեգորիա:Ռուս գիտնականներ Կատեգորիա:Կին գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային գիտնականներ Կատեգորիա:Խորհրդային պատմաբաններ Կատեգորիա:Խորհրդային արևելագետներ Կատեգորիա:20-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:21-րդ դարի գիտնականներ Կատեգորիա:20-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:21-րդ դարի պատմաբաններ Կատեգորիա:20-րդ դարի արևելագետներ Կատեգորիա:21-րդ դարի արևելագետներ
Ամենահմայիչն ու գրավիչը
Արտաքին հղումներ
Կատեգորիա:Խորհրդային ֆիլմեր Կատեգորիա:«Մոսֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր Կատեգորիա:Ռուսերեն ֆիլմեր Կատեգորիա:1985 ֆիլմեր Կատեգորիա:Խորհրդային կինոկատակերգություններ
Իգոր Կոնդրատյուկ
Իգոր Վասիլիևիչ Կոնդրատյուկ (Ігор Васильович Кондратюк, ), ուկրաինացի հեռուստահաղորդավար և պրոդյուսեր, շուումեն։
Վաղ տարիներ
Ծնվել է 1962 թվականի մարտի 14-ին Խերսոնի մարզում։ Դպրոցում աշխատել է որպես կոմբայնավարի օգնական ։ 1979 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Կալանչակի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։
1984 թվականին ավարտել է Կիևի ազգային համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը։ Տարաս Շևչենկոն բուհն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես Ուկրաինայի ԱԳԱ մոլեկուլային կենսաբանության և գենետիկայի ինստիտուտի մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի բաժնի գիտաշխատող։
Կարիերա
1985 թվականից «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» հեռուստատեսային ակումբի անդամ է ։
1992-1994 թվականներին վարել է Ազգային երրորդ հեռուստաալիքի «5+1» հեռուստախաղը, իսկ 1995-1996 թվականներին՝ «Հաղորդումների ծրագիր վաղվա համար» հեռուստախաղը (Ուկրաինայի ազգային հանրային հեռուստառադիոընկերություն)։